cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οδός Βουκουρεστίου
Ιστορικό
Πριν από τη χάραξη της οδού, υπήρχε χείμαρρος ο οποίος στη συνέχεια καλύφθηκε. Το 1946, το τμήμα της οδού Βουκουρεστίου μεταξύ των οδών Σταδίου και Ακαδημίας μετονομάστηκε σε «Γιαν Σματς». Κατά πάσα πιθανότητα, η ονομασία αυτή οφείλεται στη σχέση που είχε αναπτύξει η βασίλισσα Φρειδερίκη με αυτόν κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στη Νότιο Αφρική, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η επίσημη εξήγηση από τη πλευρά της κυβέρνησης αναφέρει πως ο Σματς είχε υποστηρίξει τις ελληνικές θέσεις σε διεθνείς οργανισμούς κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Χαρακτηριστικά η εφημερίδα «Εμπρός» αναφέρει :"«Την 11ην π.μ. χθες εγένετο η αποκάλυψις της εντοιχισθείσης πινακίδος επί της γωνίας των οδών Βουκουρεστίου και Τσώρτσιλ περί μετονομασίας της οδού Βουκουρεστίου εις οδόν Στρατάρχου Γιαν Σματς. Κατά την τελετήν παρέστησαν ο προεδρεύων της Κυβερνήσεως κ. Γονατάς, ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Ι. Πιτσίκας, το Δημοτικόν Συμβούλιον και πολλοί βουλευταί. Τελευταίος προσήλθεν ο επιτετραμμένος της Νοτιοαφρικανικής Ενώσεως κ. Μπάουερ, όστις επευφημήθη ζωηρώς υπό του παρισταμένου πλήθους»"
Διασταυρώσεις
Οδός Σταδίου (Αρχή οδού) Οδός Πανεπιστημίου (130μ.) Οδός Βαλαωρίτου (240μ.) Οδός Ακαδημίας (290μ.) Οδός Αλέξανδρου Σούτσου (350μ.) Οδός Σόλωνος (400μ.) Οδός Ρώμα (450μ.) Οδός Σκουφά (500μ.) Οδός Τσακάλωφ (540μ.) Οδός Παναγιώτου Αναγνωστοπούλου (590μ.) Οδός Φωκυλίδου (630μ.) Οδός Στρατιωτικού Συνδέσμου (690μ., τέλος οδού)
Παραπομπές
Βουκουρεστίου
Ηραίο Αργολίδας
To Ηραίο ή αλλιώς (Αβδίμπεη) είναι  χωριό του νομού Αργολίδας του Δήμου Ναυπλιέων. Απέχει 6 περίπου χιλιόμετρα από το Άργος, και 9 χιλιόμετρα από το Ναύπλιο. Ο οικισμός αποτελεί το φυσικό σύνορο με το Δήμο Άργους-Μυκηνών και συνορεύει με τα χωριά Λάλουκας και Κουρτάκι.
Το Ηραίο (είναι διαφορετικός οικισμός από το Νέο Ηραίο του Δήμου Άργους-Μυκηνών), βρίσκεται στο κέντρο του Αργολικού κάμπου και είναι κατάφυτο από πορτοκαλιές.
Πολλοί στην Αργολίδα το αποκαλούν Αβδήμπεϊ, αφού σύμφωνα με την παράδοση, εδώ ζούσε ο Τούρκος διοικητής Αβδήμπεης.
Το χωριό του Ηραίου έχει πλούσια ιστορία, καθώς από εδώ ήταν και ο αγωνιστής του 1821 Δημήτριος Σουρήλος ή Αναγνώστης, υπασπιστής του Καραϊσκάκη ο οποίος έλαβε μέρος στην άλωση του Παλαμηδιού.
Στο Ηραίο, ο επισκέπτης θα βρει 3 εκκλησίες, τον Άγιο Νικόλαο στο κέντρο του χωριού, ο οποίος είναι και ο πολιούχος και ανήμερα της γιορτής του πραγματοποιείται παραδοσιακό πανηγύρι, τους ναούς του Αγίου Νικολάου και Αγίου Γεωργίου, με τον τελευταίο να αποτελεί και το κοιμητήριο της περιοχής.
Οι  130 περίπου κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία και κυρίως την καλλιέργεια πορτοκαλιών.
Στην περιοχή δραστηριοποιείται ο Σύλλογος Γυναικών Ηραίου, που προσπαθεί να διατηρήσει την τοπική ταυτότητα και τα έθιμα του χωριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ναυπλιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας
Τζουρελάνγκ Ζεντκάια
Ο Τζουρελάνγκ Ζεντκάια (Jurelang Zedkaia, 1950-2015) ήταν ο πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ από το φθινόπωρο του 2009 ως τις 10 Ιανουαρίου 2012. Παραδοσιακός αρχηγός (Iroij) και πολιτικός, εξελέγη ο 5ος πρόεδρος της χώρας του στις 26 Οκτωβρίου 2009.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1950. Είναι παραδοσιακός αρχηγός της ατόλλης Ματζούρο, όπου βρίσκεται και η πρωτεύουσα της χώρας. Υπηρέτησε επί πέντε θητείες ως γερουσιαστής (εκλεγμένος) στη βουλή (Νιτιτζέλα). Έγινε αντιπρόεδρος της βουλής και πρόεδρός της τον Ιανουάριο του 2008.
Στις 21 Οκτωβρίου 2009 ο προκάτοχος του Ζεντκάια, πρόεδρος Λιτόκουα Τομέινγκ ήρθε αντιμέτωπος με πρόταση μομφής στο κοινοβούλιο, που για πρώτη φορά στην ιστορία των νησιών, ήταν επιτυχής. Έτσι, η κυβέρνηση κατέρρευσε και ο Τομέινγκ αντικαταστάθηκε από τον υπηρεσιακό πρόεδρο Ρούμπεν Ζάκρας.
Στις 26 Οκτωβρίου 2009 το κοινοβούλιο εξέλεξε νέο πρόεδρο τον Ζεντκάια, με 17 ψήφους υπέρ έναντι 15 για τον πρώην πρόεδρο Κεσάι Νότε. Διόρισε ως νέο πρόεδρο της βουλής τον Άλβιν Τζάκλικ, ο οποίος εγκρίθηκε χωρίς καμιά αρνητική ψήφο. Η ορκωμοσία του Ζεντκάια έγινε στις 2 Νοεμβρίου 2009. Πέθανε στις 7 Οκτωβρίου 2015 σε ηλικία 65 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζε
VCU French Film Festival
Το VCU French Film Festival είναι ετήσιο κινηματογραφικό φεστιβάλ που διεξάγεται κάθε Μάρτιο στο Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια, επικεντρωμένο σε πρόσφατα παραγμένες Γαλλόφωνες ταινίες.
Δημιουργήθηκε στο Virginia Commonwealth University το 1993. Θεωρείται το μεγαλύτερο φεστιβάλ Γαλλικών ταινιών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από τότε, έχει υποδεχθεί συνολικά 160 σκηνοθέτες, παραγωγούς, ηθοποιούς, κινηματογραφικούς ερευνητές, κριτικούς, και αξιωματούχους της Γαλλικής κυβέρνησης.
Το Φεστιβάλ
Το Φεστιβάλ επιχορηγείται από το Γαλλικό Υπουργείο Εξωτερικών, το Unifrance, το l’ARP (Γαλλικό ακρωνύμιο για το "Guild of French Directors and Producers"), και το SACD (Γαλλικό ακρωνύμιο για το "Guild of Authors, Composers and Directors"). Η Community Idea Stations (PBS), καθώς και ο τηλεοπτικός σταθμός TV5MONDE είναι επίσης εταίροι του φεστιβάλ.
Σταυρούλα Γκουβούση
Η Σταυρούλα Γκουβούση (1897 - 26 Αυγούστου 1960) ήταν η πρώτη Ελληνίδα που εκτελέστηκε έχοντας καταδικαστεί σε θάνατο για ποινικό αδίκημα.
Στις 7 Ιανουαρίου 1959 είχε πνίξει την έγκυο νύφη της Μεταξία Γκουβούση μέσα σε μία στέρνα στον κήπο του σπιτιού της στο Λεωνίδιο, πιστεύοντας ότι το βρέφος που κυοφορούσε ήταν καρπός παράνομου έρωτα. Συνεργός στο έγκλημά της ήταν ο 22χρονος γιος της και σύζυγος του θύματος Δημήτρης Γκουβούσης, ο οποίος εκτελέστηκε κι αυτός. Μάλιστα αρχικά μητέρα και γιος επιχείρησαν να εμφανίσουν τη δολοφονία ως ατύχημα, προσπαθώντας να παραπλανήσουν τις αρχές.
Η Γκουβούση καταδικάστηκε σε θάνατο από το κακουργιοδικείο της Κυπαρισσίας και εκτελέστηκε τα ξημερώματα της 26ης Αυγούστου 1960 στον Υμηττό. Νωρίτερα είχε υποβάλει αίτηση χάριτος με σκοπό η ποινή της να μετατραπεί σε ισόβια κάθειρξη, όμως η αίτηση απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Χαρίτων παμψηφεί.
Η εκτέλεση της 63χρονης πεθεράς ήταν η πρώτη εκτέλεση γυναίκας στην Ελλάδα, δεν ήταν όμως η πρώτη καταδίκη σε θανατική ποινή, καθώς το 1931 είχαν καταδικαστεί σε θάνατο η σύζυγος και η πεθερά του Δημήτρη Αθανασόπουλου, η ποινή των οποίων όμως μετατράπηκε στη συνέχεια σε ισόβια κάθειρξη.
Πηγή
Κατηγορία:Έλληνες εγκληματίες Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για ποινικά εγκλήματα
333
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 333 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 333 (CCCXXXΙΙΙ ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε τη Δευτέρα. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Δαλματίου και Ζηνοφίλου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1086 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 333 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αθλητικός Σύλλογος Διόνυσος Στρουμπίου
Ο Αθλητικός Σύλλογος Διόνυσος Στρουμπίου ήταν μια κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών με έδρα αρχικά το Στρουμπί και μετάπετα την Πάφο.
Ιστορία
Το 1991 η έδρα της ομάδας μεταφέρθηκε στην Πάφο, ωστόσο διατήρησε την ονομασία Διόνυσος Στρουμπιού τιμής ένεκεν για αυτούς που ίδρυσαν το σωματείο στο Στρουμπί. Η αγωνιστική έδρα της ομάδας στην Πάφο ήταν το Αθλητικό Κέντρο Αφροδίτη.
Χρώματα της ομάδας ήταν το βυσσινί και το γαλάζιο.
Είχε κατακτήσει ένα κύπελλο, την περίοδο 2006-07, ενώ συμμετείχε άλλες δύο φορές σε τελικό (2001-02, 2005-06). Ακόμη είχε κατακτήσει ένα Σούπερ Καπ, το 2007.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1983 Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου Κατηγορία:Στρουμπί Κατηγορία:Δήμος Πάφου
GIMP
Το Gimp (GNU Image Manipulation Program) είναι ένα δωρεάν και ελεύθερο λογισμικό επεξεργασίας γραφικών τύπου raster. Είναι εργαλείο που επικεντρώνεται κυρίως στη διαμόρφωση και την επεξεργασία εικόνας και είναι ελεύθερα διαθέσιμο σε εκδόσεις προσαρμοσμένες για τα πιο δημοφιλή λειτουργικά συστήματα όπως τα Microsoft Windows, το Mac OS X, και το GNU/Linux.
Εκτός από τη λεπτομερή επιδιόρθωση εικόνων και τη σχεδίαση ελεύθερης μορφής, το GIMP μπορεί να φέρει εις πέρας και άλλες βασικές εργασίες επεξεργασίας εικόνας, όπως η αλλαγή μεγέθους, η επεξεργασία και η «καλλιέργεια» φωτογραφιών, το φωτομοντάζ συνδυάζοντας πολλαπλές εικόνες και η μετατροπή μεταξύ διαφορετικών μορφών εικόνας. Επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δημιουργήσει κινούμενες εικόνες σε πολλές μορφές, όπως GIF και MPEG μέσω του Animation plug-in.
Ιστορία
Το όνομα GIMP αρχικά σήμαινε General Image Manipulation Program. Οι δημιουργοί του ήταν ο Spencer Kimball και ο Peter Mattis, οι οποίοι άρχισαν να το αναπτύσσουν το 1995 ως ένα εξαμηνιαίο project στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ. Η πρώτη δημόσια έκδοση του GIMP (0.54) έγινε τον Ιανουάριο του 1996.
Το 1997 το GIMP έγινε μέλος του εγχειρήματος GNU και έτσι το πρόγραμμα άλλαξε τη σημασία του ακρωνύμιού του σε GNU Image Manipulation Program. Πλέον το πρόγραμμα διατηρείται και ενισχύεται από μια ομάδα εθελοντών υπό την αιγίδα του έργου GNOME Project.
Από την αρχική έκδοση έως και σήμερα που συνεχίζουν να βγαίνουν ολοένα και πιο ανανεωμένες εκδόσεις το GIMP έχει «μεταφερθεί» σε πολλά λειτουργικά συστήματα, συμπεριλαμβανόμενων των Microsoft Windows και του Mac OS X αλλά και στην 32-bit πλατφόρμα των Windows (που υποστηρίχτηκε από το GIMP 1.1), από τον Φινλανδό προγραμματιστή Tor Lillqvist (το 1997). Το πρόγραμμα έχει χρησιμοποιήσει τρεις εργαλειοθήκες GUI από την έναρξη του, αν και στην πρώτη δημόσια έκδοση του (0.54) χρησιμοποιήθηκε η εργαλειοθήκη Motif.
Τελικά ο Peter Mattis απογοητεύτηκε από την εργαλειοθήκη Motif και έτσι ανέπτυξε τη δική του γραφική εργαλειοθήκη, η οποία ονομάστηκε GTK (GIMP ToolKit) και αντικατέστησε με επιτυχία την Motif στην έκδοση GIMP 0.60. Τέλος η GIMP εργαλειοθήκη (GTK), όταν έγινε αντικειμενοστρεφής, μετονομάστηκε σε GTK+ (πρωτοεμφανίστηκε στο έκδοση GIMP 0.99).
Διεπαφή Χρήστη
Το GIMP χρησιμοποιεί πολλαπλά παράθυρα για να παρέχει όλες τις λειτουργίες του, συμπεριλαμβανομένης και της έναρξης κάθε εικόνας σε ένα ξεχωριστό παράθυρο. Τα εργαλεία, οι ρυθμίσεις αυτών και λοιποί διάλογοι είναι στα δεξιά.
Ομάδα Χρηστικότητας GIMP
Οι συνεισφέροντες του προγράμματος εγγράφονται για να συμμετέχουν στο Open Usability Project. Εξ αρχής είχε καθιερωθεί μια ομάδα χρηστικότητας για να καθοδηγεί το μέλλον της διεπαφής GIMP. Δημιουργήθηκε μια ομάδα brainstorming group που είναι υπεύθυνη για την διεπαφή χρήστη, για να μπορούν οι χρήστες να στέλνουν προτάσεις βελτιστοποίησης του περιβάλλοντος εργασίας χρήστη, του προγράμματος.
Ενιαίο Παράθυρο
Το GIMP 2.8 κυκλοφόρησε με προεπιλεγμένη γραφική διεπαφή χρήστη το ενιαίο παράθυρο (single window) έχοντας επιπλέον καταστάσεις πολλαπλών παραθύρων (multiple window modes). Αν και σήμερα υπάρχουν πολλών τύπων διάλογοι που χρησιμοποιούνται από το πρόγραμμα και λειτουργούν με βάση τις ανάγκες του χρήστη.
Προβολή από τα μέσα ενημέρωσης
Ως δημοφιλής εφαρμογή, το GIMP επαναξιολογείται τακτικά. Οι αξιολογήσεις συχνά έχουν ως θέμα τους, την καταλληλότητα του προγράμματος για χρήση σε επαγγελματικά περιβάλλοντα, στα όποια αναφέρεται συχνά ως υποκατάστατο για το Adobe Photoshop. Αν και οι συγκρίσεις με το Photoshop είναι συχνό φαινόμενο, οι συντηρητές του GIMP δηλώνουν ότι το πρόγραμμα δεν έχει στόχο να αντιγράψει το Photoshop.
Άρθρα για το GIMP 2.6 έχουν γραφεί δυο φορές από το Ars Technica. Στην πρώτη ανασκόπηση, ο Paul Rayn σημειώνει ότι το πρόγραμμα παρέχει «δυνατότητες που μοιάζουν με αυτές του Photoshop και προσφέρει ένα ευρύ σύνολο δυνατοτήτων που το έχουν κάνει δημοφιλή μέσω των ερασιτεχνών και των οπαδών του ανοιχτού λογισμικού». Ενώ προηγουμένως είχε αναγνωριστεί ότι το GIMP είχε εκτεταμένες δυνατότητες, λίγοι κριτικοί έχουν αναφέρει το πρόγραμμα ως ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται σε επαγγελματικά περιβάλλοντα. Ο Dave Girard, επίσης, επανεξετάζοντας το GIMP 2.6 με σκοπό την δοκιμή καταλληλότητας του για επαγγελματικά καθήκοντα, σημείωσε ότι ενώ στην αρχή το πρόγραμμα ήταν μια κορυφαία εφαρμογή με εργαλεία υψηλής ποιότητας, σε μερικούς τομείς εργαλείων έχανε την απόδοση και την ποιότητα του (και αυτοί ήταν οι μη-καταστροφικές αλλαγές [non-destructive editing] και το πινέλο κορεσμού [saturation brush]).
Χαρακτηριστικά
Εργαλεία που χρησιμοποιούνται για την επεξεργασία της εικόνας μπορούν να χρησιμοποιηθούν  μέσω της εργαλειοθήκης,  μέσω των μενού και των παράθυρων διαλόγου. Περιλαμβάνουν φίλτρα και πινέλα, καθώς και τις ενέργειες μετασχηματισμός (transformation), επιλογή (selection), στρώμα (layer) και εργαλεία μάσκας (masking tools).
Εργαλειοθήκη
Το GIMP παρέχει μια περιεκτική εργαλειοθήκη (toolbox) προκειμένου να εκτελέσει γρήγορα βασικά καθήκοντα όπως να κάνει επιλογές ή να ζωγραφίσει μονοπάτια. Τα πιο πολλά εργαλεία που περιέχονται μέσα στην εργαλειοθήκη GIMP αναφέρονται με λεπτομέρειες εδώ. Το GIMP έχει μια τεράστια ποικιλία από εργαλεία τα οποία επιτρέπουν στον χρήστη να εκτελέσει μια μεγάλη ποικιλία από εργασίες. Τα εργαλεία μπορούν να θεωρηθούν ότι χωρίζονται σε 5 κατηγορίες:
Εικονίδια εργαλείων στην εργαλειοθήκη
thumb|middle|150px|Τα εικονίδια εργαλείων στην εργαλειοθήκη.
Πολλά εργαλεία μπορούν να είναι ενεργά με ένα click πάνω στο εικονίδιο από την εργαλειοθήκη. Εξορισμού κάποια εργαλεία είναι προσβάσιμα μόνο μέσω του μενού Tools → Colors. Κάθε εργαλείο είναι γεγονός ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το μενού εργαλείων, επίσης κάθε εργαλείο μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το πληκτρολόγιο χρησιμοποιώντας ένα κλειδί πρόσβασης. Επίσης το σύνολο εργαλείων που εμφανίζονται στην εργαλειοθήκη μπορεί να προσαρμοστεί χρησιμοποιώντας το παράθυρο διαλόγου Εργαλεία. Υπάρχουν δύο λόγοι για αυτό: (α) αν ο χρήστης χρησιμοποιεί σπάνια κάποιο εργαλείο, θα ήταν πιο εύκολο να βρει τα εργαλεία που θέλει, αν το ενοχλητικό εικονίδιο αφαιρείται, και (β) αν χρησιμοποιεί τα εργαλεία χρωμάτων πολύ, θα μπορούσε να θεωρηθεί βολικό, να έχει τα εικονίδια που χρειάζεται εύκολα διαθέσιμα.
Περιοχή χρωμάτων και ενδείξεων στην εργαλειοθήκη
thumb|middle|100px|Περιοχή χρωμάτων και ενδείξεων στην εργαλειοθήκη.
thumb|middle|100px|Τα ενεργά χρώματα στην εργαλειοθήκη.
Αυτή η περιοχή (Color Area) δείχνει τη βασική παλέτα του GIMP, η οποία αποτελείται από δύο χρώματα, το προσκήνιο και το παρασκήνιο, που χρησιμοποιούνται για τη ζωγραφική, την πλήρωση και πολλές άλλες λειτουργίες. Κάνοντας κλικ σε οποιαδήποτε από τις έγχρωμες οθόνες, εμφανίζεται ένα παράθυρο Color Editor dialog, το οποίο επιτρέπει στον χρήστη αλλαγές: Κάνοντας κλικ σε αυτό το μικρό σύμβολο επαναφέρει στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο τα χρώματα σε μαύρο και άσπρο, αντίστοιχα. Κάνοντας κλικ στη μικρή καμπύλη γραμμή με δύο αιχμές βελών, επιτυγχάνεται αυτή η εναλλαγή στα χρώματα.
middle|100px|Η ενεργή εικόνα στην εργαλειοθήκη Αυτό το κομμάτι από την εργαλειοθήκη δείχνει το επιλεγμένο σχέδιο (βούρτσα, σχέδιο και κλήση). Πατώντας σε κάποιο από αυτά εμφανίζεται ένα παράθυρο διαλόγου που σας επιτρέπει να το αλλάξετε.
thumb|middle|100px|Ενεργή βούρτσα, σχέδιο και ντεγκραντέ (Active Brush, Pattern and Gradient) στην εργαλειοθήκη. Μια μικρογραφία της εικόνας μπορεί να εμφανιστεί σε αυτόν τον τομέα, αν η επιλογή "Display Active Image" είναι ενεργοποιημένη στις προτιμήσεις/εργαλειοθήκης. Αν κάνετε κλικ σε αυτή τη μικρογραφία το «εικόνες» παράθυρο διαλόγου είναι ανοιχτό, χρήσιμο αν έχεις πολλές εικόνες στην οθόνη σου. Μπορείς επίσης να κάνεις κλικ και να σύρεις αυτή τη μικρογραφία για να ενεργοποιήσεις τον διαχειριστή αρχείων για να αποθηκεύσεις άμεσα την αντίστοιχη εικόνα.
Επιλογές εργαλείων
thumb|middle|100px|Διάλογος επιλογών εργαλείου. Οι επιλογές εργαλείων (Tool Options) εμφανίζονται κάτω από την Εργαλειοθήκη στη ρύθμιση ως προεπιλογή. Αν ο χρήστης τις χάσει με κάποιο τρόπο, μπορεί να τις βρει πάλι με τη δημιουργία ενός νέου διαλόγου Επιλογές εργαλείου χρησιμοποιώντας Windows → Dockable Dialogs → Tool Options και έπειτα χρησιμοποιώντας την επιλογή docking, η οποία είναι κάτω από την εργαλειοθήκη.
Εργαλεία Επιλογής
thumb|middle|150px|Τα εργαλεία επιλογής. Τα εργαλεία επιλογής (Selection Tools) είναι σχεδιασμένα να επιλέγουν περιοχές από το ενεργό επίπεδο, έτσι ώστε εσύ να μπορείς να εργαστείς πάνω σε αυτά, χωρίς να επηρεάζονται οι άλλες μη επιλεγμένες περιοχές. Κάθε εργαλείο έχει τις δικές του ιδιότητες, όμως κάθε εργαλείο επιλογής έχει μια σειρά από επιλογές και χαρακτηριστικά τα οποία είναι κοινά. Αυτά τα κοινά χαρακτηριστικά περιγράφονται εδώ. Οι διαφοροποιήσεις εξηγούνται στις παρακάτω ενότητες για κάθε εργαλείο με συγκεκριμένο τρόπο.
Υπάρχουν 7 εργαλεία επιλογής: thumb|middle|150px|Τα επτά εργαλεία επιλογής.
GEGL
Η  Γενική Βιβλιοθήκη Γραφικών (Generic Graphics Library, GEGL) εισήχθη για πρώτη φορά ως μέλος του GIMP για την παρουσίαση του GIMP 2.6. Όταν ενσωματωθεί πλήρως, η GEGL θα επιτρέψει στο GIMP να έχει μεγαλύτερο βάθος χρώματος σε bit, αλλά και μια καλύτερη, αντιστρέψιμη ροή εργασίας (non-destructive work-flow).
Συμβατότητα και Υποστήριξη
! !Υποστηριζόμενοι τύποι αρχείων
!Εισαγωγή και εξαγωγή BMP, JPEG, PNG, GIF, TIFF, Autodesk flick animations, εικόνες του Corel Paint Shop Pro, έγγραφα του Adobe Photoshop, αρχεία PostScript, εικόνες bitmap των X, Zsoft PCX, διανυσματικά γραφικά SVG, εικονίδια ICO των Windows !Μόνο εισαγωγή !Μόνο εξαγωγή
Τα μενού υπάρχουν μεταγλωττισμένα σε αρκετές γλώσσες (και στα Ελληνικά).
Έχει επίσης σχετικά καλό εγχειρίδιο χρήστη στα Αγγλικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ολλανδικά, Ισπανικά, Νορβηγικά, Ρωσικά, Γιαπωνέζικα, Κορεάτικα και, φυσικά, Ελληνικά.
Υποστηρίζει τη δημιουργία σεναρίων σε Scheme, Python και Perl.
Χρησιμοποιεί το bugzilla.gnome.org για την υποστήριξη και την αναφορά σφαλμάτων.
Μπορεί να μην διατίθενται προγράμματα εγκατάστασης από την επίσημη ιστοσελίδα αλλά υπάρχουν παραπομπές για τα περισσότερα γνωστά λειτουργικά. Για το περιβάλλον των Windows υπάρχει στο sourceforge.net πρόγραμμα εγκατάστασης.
Οι περισσότερες εκδόσεις διανομών του Linux σε live CD περιέχουν και το Gimp. Μπορείτε επίσης να βρείτε, από άλλους κατασκευαστές, φορητές εκδόσεις του Gimp για Windows σε USB φλασάκι.
Παράγωγες Εφαρμογές
Αρκετές παραλλαγές και παράγωγα γραφικών εφαρμογών υπάρχουν σήμερα. Αυτές οι εφαρμογές μπορούν και υπάρχουν γιατί το GIMP διατίθεται υπό την GNU General Public License, GPL, η οποία ρητά επιτρέπει στον καθένα να λάβει τον πηγαίο κώδικα και να τον χρησιμοποιήσει κατά το δοκούν, αρκεί μόνο να ακολουθήσει τους κανόνες που αναφέρονται στην άδεια λογισμικού. Το GIMP είναι διαθέσιμο σε πολλά δημοφιλή λειτουργικά συστήματα, και υπάρχουν επίσης, μερικές παραλλαγές του GIMP για συγκεκριμένες τροποποιήσεις σε λειτουργικά συστήματα.
CinePaint
Παλαιότερα το "Film Gimp", αυτό ήταν ένα χαρακτηριστικό του GIMP στην έκδοση 1.0.4, που χρησιμοποιούνταν για καρέ-καρέ ρετούς μιας ταινίας μεγάλου μήκους. Η παρούσα έκδοση υποστηρίζει έως και βάθος χρώματος κινητής υποδιαστολής 32-bit IEEE ανά κανάλι. (Η τρέχουσα έκδοση υποστηρίζει BSD, GNU / Linux, και Mac OS X.)
GIMP classic
Είναι ένα patch για τον πηγαίο κώδικα του GIMP 2.6.8 που δημιουργήθηκε για να αναιρέσει τις αλλαγές που έγιναν στο περιβάλλον εργασίας χρήστη στις εκδόσεις μεταξύ των GIMP 2.4 και GIMP 2.6. (Από τον Μάρτιο του 2011 υπάρχει στην ιστοσελίδα του προγράμματος και για τη πειραματική έκδοση GIMP 2.7.)
GIMP on OS X
Είναι ένα έργο που παρέχει προκατασκευασμένες και εύκολες στην εγκατάσταση δέσμες εφαρμογών του GIMP για Mac OS X. Κάποιες από αυτές μπορούν να εκτελεστούν σε συστήματα Universal (Tiger (10.4.x) και Leopard (10.5.x)) και ορισμένες άλλες σε συστήματα Intel (Snow Leopard (10.6.x)).
GIMP Portable
Είναι μια φορητή έκδοση του GIMP που μπορεί να εγκατασταθεί σε ένα USB σκληρό δίσκο, έτσι ώστε οι βούρτσες και οι προκαθορισμένες ρυθμίσεις να είναι οι ίδιες από τον ένα υπολογιστή στον άλλο. Το GIMP Portable είναι φορητό μόνο  μεταξύ διαφορετικών υπολογιστών με Microsoft Windows (XP ή νεοτέρας έκδοσης).
GIMP.app
Είναι μια εφαρμογή του GIMP που κατασκευάστηκε για Mac OS X. Διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά της προεπιλεγμένης  εφαρμογής,  GIMP.
GIMPshop
Είναι ένα παράγωγο του GIMP που ρυθμίζει εκ νέου το περιβάλλον, εργασίας χρήστη, έτσι ώστε να μιμηθεί το Adobe Photoshop. Αυτό επιτυγχάνεται με την τροποποίηση των μενού και των στοιχείων του περιβάλλοντος εργασίας χρήστη. Το GIMPshop διατίθεται για Mac OS X, GNU / Linux, Microsoft Windows και Solaris (το εγχείρημα είναι στάσιμο και δεν έχει ενημερωθεί από το 2006).
GimPhoto
Έχει παρόμοιο σκοπό με το GIMPshop, αλλά έχει δημιουργηθεί με μια πιο πρόσφατη έκδοση του GIMP. Το GimPhoto απευθύνεται προς τους φωτογράφους που χρησιμοποιούσαν στο παρελθόν το Adobe Photoshop. Είναι διαθέσιμο για τα Microsoft Windows και GNU / Linux.
Instrumented GIMP (ingimp)
Δημιουργήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Waterloo για την παρακολούθηση και την αναφορά, της αλληλεπίδρασης του χρήστη με το πρόγραμμα, για την δημιουργία στατιστικών στοιχείων σχετικά με το πώς χρησιμοποιείται το GIMP.
osx-gimp
Είναι ως επί το πλείστον λειτουργικό, εμφανίστηκε ως δοκιμαστική έκδοση για το GIMP 2.2.14 και υποστηρίζει το Quartz back-end του GTK +.
Seashore
Είναι ένα πρόγραμμα που προέρχεται από το GIMP που τρέχει σε Mac OS X. Το πρόγραμμα, αυτή τη στιγμή είναι σε έκδοση beta και περιλαμβάνει ένα υποσύνολο από τα εργαλεία και τις δυνατότητες του GIMP.
Μασκότ
thumb|Ο Γουίλμπερ, η μασκότ του GIMP Η επίσημη μασκότ του GIMP, ο "Γουίλμπερ", δημιουργήθηκε από τον Tuomas Kuosmanen (tigert) κάποια μέρα πριν από την 25η Σεπτεμβρίου, 1997. Έκτοτε ο Γουίλμπερ έχει λάβει πρόσθετα αξεσουάρ από άλλους προγραμματιστές του GIMP.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό Linux Κατηγορία:Λογισμικό Windows Κατηγορία:Διαλειτουργικό λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό που χρησιμοποιεί GTK+
Ζυρά (νομός)
Το Ζυρά (γαλλικά: Jura) είναι γαλλικός νομός, το όνομα του οποίου προέρχεται από το λατινικό Juris που σημαίνει «ορεινό δάσος» (Οροσειρά του Ιούρα). Είναι ένας από τους οκτώ νομούς της περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ, στα ανατολικά της Γαλλίας. Δημιουργήθηκε από το νότιο τμήμα της ιστορικής και πολιτιστικής περιοχής της Φρανς-Κοντέ. Πρωτεύουσα είναι η Λονς-λε-Σωνιέ.
Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 260.517 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2016. Έχει έκταση 4.999 τετραγωνικά χιλιόμετρα και διοικητικά αποτελείται από 3 διαμερίσματα.
Οι κάτοικοί του ονομάζονται Ζυρασιάν. Η INSEE και το ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 39.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Χάρτης του νομού Ζυρά Ο νομός Ζυρά συνορεύει στα βόρεια με το νομό Ωτ-Σον, στα ανατολικά με το νομό Ντουμπ και το καντόνι του Βω της Ελβετία ς, στα νότια με το νομό Αιν και στα δυτικά με τους νομούς Σον-ε-Λουάρ και Κοτ-ντ'Ορ. Έχει πρωτεύουσα τη Λονς-λε-Σωνιέ, που βρίσκεται 340,82 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Παρισιού, κατ'ευθεία γραμμή. Έχει έκταση 4.999 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Ο νομός Ζυρά βρίσκεται εν μέρει στην οροσειρά Ιούρα, η οποία εκτείνεται  και στους όμορους νομούς Ντουμπ και Αιν. Το ανάγλυφο του νομού αποτελείται από:
Ιστορία
μικρογραφία|300x300εσ Το έδαφος του σημερινού νομού Ζυρά κατοικήθηκε από τη νεολιθική εποχή, από το 4000 έως το 750 π.Χ.
Γαλατο-Ρωμαϊκή εποχή
Στην Αρχαιότητα, από τον 5ο αιώνα π.Χ., η περιοχή κατοικήθηκε από τη γαλατική φυλή των Σηκουανών. Μετά την κατάκτηση του Ιούλιου Καίσαρα, ο Γαλατο-Ρωμαϊκός πολιτισμός αναπτύχθηκε στην περιοχή βορειοδυτικά του ποταμού Αιν, μεταξύ Λονς-λε-Σωνιέ και Σαλέν-λε-Μπαιν καθώς και στην αγροτική πεδιάδα της Ντολ. Από τον 1ο ως τον 3ο αιώνα δημιουργήθηκε σημαντικό κέντρο προσκυνήματος (κοντά στο Μουαράν-αν-Μοντάνι).
Τον 4ο και 5ο αιώνα οι διαδοχικές γερμανικές εισβολές αποδυνάμωσαν τους Γαλατο-Ρωμαϊκούς οικισμούς και δημιούργησαν μια μακρά περίοδο αστάθειας, όπου διάφορα βασίλεια, αλαμανικά, βουργουνδικά και φραγκικά προσπάθησαν να εγκατασταθούν. Την ίδια εποχή διαδόθηκε στην περιοχή ο Χριστιανισμός, οπότε και σημειώθηκε άνοδος του μοναχισμού. Από τότε χρονολογούνται το αβαείο του Σαιν-Κλωντ, το αβαείο της Μπωμ-λε-Μεσιέ και τον 7ο αιώνα το αβαείο του Σατώ-Σαλόν.
Μετά από μια νέα ταραγμένη περίοδο (επιδρομές των Βίκινγκς και των Σαρακηνών), ο Ροδόλφος Α' εκλέχθηκε στο τέλος του 9ου αιώνα (το έτος 888) βασιλιάς της «Βουργουνδίας Jurane», η οποία προσαρτήθηκε από τη γερμανική αυτοκρατορία: έτσι δημιουργήθηκε η Άνω Βουργουνδία, η οποία κατέστη κληρονομική κομητεία στο τέλος του 10ου αιώνα, το 995: ο σημερινός νομός είναι το νότιο τμήμα του εδάφους της Φρανς-Κοντέ (πρώτη αναφορά το 1366).
Από τον 11ο αιώνα δημιουργήθηκαν φέουδα με κυρίαρχους τους κόμητες του Σαλόν, πλάγιο κλάδο των δουκών της Βουργουνδίας, με πρώτο τον κόμη Ιωάννη του Σαλόν (1190-1267). Αυτή την εποχή, από τον 11ο έως τον 13ο αιώνα, κατασκευάστηκαν πολλά κάστρα καθώς και πολλά θρησκευτικά οικοδομήματα από τους Κιστερκιανούς, τους Βενεδικτίνους και άλλα θρησκευτικά τάγματα, που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της περιοχής έως  την περίοδο της Γαλλικής επανάστασης, οπότε έκλεισαν και πωλήθηκαν ως «εθνική ιδιοκτησία».
Τα εδάφη του νομού Ζυρά ακολούθησαν για αιώνες την τύχη της Φρανς-Κοντέ που προσαρτήθηκε στη γερμανική αυτοκρατορία και έπειτα στο δουκάτο της Βουργουνδίας από το 1318-1493, με πρωτεύουσα την Ντολ όπου εγκαταστάθηκε το Κοινοβούλιο (1422) και το Πανεπιστήμιο ( 1423). Η περιοχή επανήλθε στη γερμανική αυτοκρατορία το 1477, προκαλώντας την είσοδο των στρατευμάτων του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ' της Γαλλίας το 1479. Η συνθήκη του Σανλίς το 1493 αποκατέστησε την ειρήνη και η περιοχή ευημερούσε για έναν αιώνα υπό τους Αψβούργους (οίκος της Αυστρίας και της Ισπανίας).
Νεότερη εποχή
Έναν αιώνα αργότερα, το 1595, ο Ερρίκος Δ'  κήρυξε τον πόλεμο στην Ισπανία και εισέβαλε στην Φρανς-Κοντέ, αποσύρθηκε, αλλά οι εντάσεις παρέμειναν με το βασίλειο της Γαλλίας και αναδύθηκαν επί Λουδοβίκου ΙΓ' και Ρισελιέ στον Δεκαετή πόλεμο που κατέστρεψε την περιοχή μεταξύ 1634 και 1644. Το 1674, ο Λουδοβίκος ΙΔ' άρχισε και πάλι την κατάκτηση της επαρχίας που έγινε οριστικά γαλλική μετά τη συνθήκη του Ναϊμέχεν (1678-79).
Ο νομός Ζυρά δημιουργήθηκε το 1790 και περιλάμβανε το νότιο τμήμα της επαρχίας Φρανς-Κοντέ. Ήταν ένας από τους 88 ( πλέον 101) νομούς που συστάθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789. Το 1792, ο Ρουζέ ντε Λιλ, αξιωματικός του γαλλικού στρατού με καταγωγή από  το Λονς-λε-Σωνιέ, συνέθεσε στο Στρασβούργο τη Μασσαλιώτιδα, που έγινε ο γαλλικός εθνικός ύμνος.
Σύγχρονη εποχή
Μετά την προσάρτηση στη Γαλλία, η ιστορία του νομού Ζυρά ενσωματώνεται στην ιστορία της χώρας.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου, το 1940, ο νομός πάλι κατελήφθη και μοιράστηκε με την διαχωριστική γραμμή που επεβλήθη από τους Γερμανούς. Η απελευθέρωση  ήρθε τον Σεπτέμβριο του 1944 από τους συμμαχικούς στρατούς που αποβιβάσθηκαν στην Προβηγκία και βοηθήθηκαν από τη Γαλλική αντίσταση της περιοχής.
Δύο από τις σημαντικές προσωπικότητες του νομού Ζυρά ήταν ο Λουί Παστέρ στην επιστήμη και ο Ζυλ Γκρεβύ στην πολιτική, πρόεδρος (1879-1887) της Τρίτης Δημοκρατίας.
Την 1η Ιανουαρίου 2016, η περιοχή Φρανς-Κοντέ, η οποία περιλάμβανε το νομό Ζυρά, συγχωνεύτηκε με την περιοχή της Βουργουνδίας και δημιουργήθηκε η νέα διοικητική περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|345x345εσ|Τα διαμερίσματα του νομού Ζυρά Ο νομός Ζυρά χωρίζεται σε 3 διοικητικά διαμερίσματα, 17 καντόνια και 494 κοινότητες.
Πόλεις
αριστερά|μικρογραφία Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Ζυρά είναι:
Οικονομία
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|262x262εσ|Οι αμπελώνες του νομού Ζυρά εναλλ.=|μικρογραφία|200x200εσ|Το κίτρινο κρασί μικρογραφία|200x200εσ|Μακέτα παλαιολιθικού οικισμού της λίμνης Σαλαίν Ο νομός Ζυρά είναι αμπελουργική περιοχή. Τα κρασιά Ζυρά είναι πολύ διακριτικά και ασυνήθιστα κρασιά, όπως το « κίτρινο κρασί » (vin jaune), το οποίο παρασκευάζεται κάτω από πέπλο μύκητα. Παράγεται από την τοπική ποικιλία σταφυλιού Σαβανιέν. Άλλες ποικιλίες σταφυλιών περιλαμβάνουν το Poulsard, το Trousseau και το Σαρντονέ.
Ο νομός δεν περιλαμβάνει βιομηχανικές πόλεις: οι λίγες πόλεις λειτουργούν ως διοικητικά και εμπορικά κέντρα που εξυπηρετούν την αγροτική οικονομία. Ελλείψει μεγάλων βιομηχανικών επιχειρήσεων, οι μικρές βιοτεχνικές επιχειρήσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. Η βιομηχανία και βιοτεχνία του νομού εμπίπτουν σε έξι κλάδους:
Βιομηχανίες αγροτικών ειδών διατροφής, ιδίως τυροκομία, με γνωστές ονομασίες όπως La vache qui rit. Ξυλουργική, χημεία, βιομηχανία καουτσούκ και πλαστικών, κατασκευή ιατρικών οργάνων ακριβείας, οπτικών και ορολογικών οργάνων, κατασκευή επίπλων και διάφορες βιομηχανίες (συμπεριλαμβανομένων των παιχνιδιών).
Τουρισμός
Ο πράσινος τουρισμός αναπτύσσεται επίσης σε όλες σχεδόν τις κοινότητες, όπου αυξάνονται τα μονοπάτια πεζοπορίας καθώς και αθλητικές δραστηριότητες (ορεινή ποδηλασία - σπηλαιολογία - ιππασία).
Την τουριστική ανάπτυξη υποβοηθά το άρτιο σιδηροδρομικό και οδικό δίκτυο του νομού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Λόφοι Χάσι
Οι Λόφοι Χάσι είναι μέρος της οροσειράς Γκάρο-Χάσι στο Ινδικό κρατίδιο Μεγκαλάγια (πριν από το 1970 αποτελούσε τμήμα του Ασσάμ), και είναι μέρος της σειράς Πατκάι και της οικοπεριφέρειας των υποτροπικών δασών της Μεγκαλάγια. Σε παλαιότερες πηγές ειδικότερα, υπάρχει η εναλλακτική μεταγραφή Λόφοι Χάσια.
Διοικητικά, η περιοχή άνηκε στην επαρχία των Λόφων Χάσι, η οποία διασπάστηκε στις επαρχίας Δυτικών και Ανατολικών Λόφων Χάσι στις 28 Οκτωβρίου 1976.
Η υψηλότερη κορυφή είναι το Λουμ Σιλόνγκ με υψόμετρο 1.968 μέτρων. Απέχει λίγα χιλιόμετρα από την πόλη του Σιλόνγκ.
Διοίκηση
Διοικητικά, οι λόφοι Χάσι αποτελούσαν μέρος της επαρχίας Λόφων Χάσι. Η επαρχία διασπάστηκε στην επαρχία ανατολικών Λόφων Χάσι και επαρχία δυτικών Λόφων Χάσι στις 28 Οκτωβρίου 1976. Στις 4 Ιουνίου 1992, η επαρχία Ρι-Μπόι αποσπάστηκε από την επαρχία των Ανατολικών Λόφων Χάσι.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ινδίας
Βασιλίνα Ευβοίας
Η Βασιλίνα είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός του Δήμου Ιστιαίας - Αιδηψού στην βόρεια Εύβοια όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Βρίσκεται σε απόσταση 140 χιλιομέτρων βορειοδυτικά της Χαλκίδας και 3 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Λιχάδας. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 24 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Στον οικισμό αυτό υπάρχει, επίσης, και ο Φάρος της Βασιλίνας, στο ομώνυμο ακρωτήριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού
Υπερκαταναλωτισμός
Ο καταναλωτισμός (πολλές φορές λανθασμένα ως "Υπερκαταναλωτισμός") είναι η τάση που χαρακτηρίζει τους πολίτες μιας καταναλωτικής κοινωνίας για υπερβολική κατανάλωση αγαθών. Περιγράφει μια κατάσταση όπου η χρήση των φυσικών πόρων από τα μέλη ενός οικοσυστήματος ξεπερνάει την ικανότητα του ίδιου του οικοσυστήματος να παραμείνει βιώσιμο. Μια παρατεταμένη υπερκατανάλωση πόρων οδηγεί σε αναπόφευκτη υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Επί του παρόντος, οι ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου καταναλώνουν σε ποσοστό 32 φορές περισσότερους πόρους από ότι το υπόλοιπο των 5,5 δισ. του αναπτυσσόμενου κόσμου. Το οικολογικό κίνημα συχνά υποστηρίζει ότι η κατανάλωση ανά άτομο, ή το οικολογικό αποτύπωμα του κάθε ατόμου, είναι κατά κανόνα χαμηλότερο στις φτωχές από ότι στις πλούσιες χώρες.
Η τροφοδότηση της υπερκατανάλωσης στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη κοινωνία γίνεται μέσω πιστωτικών καρτών, καταναλωτικών δανείων και λογαριασμών υπερανάληψης συντηρώντας τα καταναλωτικά πιστεύω και δημιουργώντας νέες ανάγκες που υπό άλλες συνθήκες δε θα είχαν καν δημιουργηθεί.
Η υπερκατανάλωση ως εξάρτηση
Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος επιδίδεται κατά καιρούς σε υπερκατανάλωση αγαθών ως «θεραπεία» για την ήπια μελαγχολία ή την πλήξη, μπορεί να οδηγήσει σε εξάρτηση. Η υπερκατανάλωση αγαθών ως εξάρτηση έχει να κάνει με την αγορά πολύ περισσότερων προϊόντων από όσα χρειάζεται κανείς, χωρίς να μπορεί να διατηρηθεί ο έλεγχος, και ειδικά όταν τα εν λόγω προϊόντα δεν χρησιμοποιούνται από τον άνθρωπο μετά την αγορά.
Το πρόβλημα μπορεί να ξεκινήσει όταν το άτομο διαπιστώσει ότι μετά από κάποια αγορά, αισθάνεται καλύτερα. Η βελτιωμένη διάθεση ίσως είναι πρόσκαιρη αλλά το άτομο μπορεί να υιοθετήσει αυτή τη συμπεριφορά ως έναν «αποτελεσματικό» τρόπο αντιμετώπισης δυσάρεστων συναισθηματικών καταστάσεων, μπαίνοντας σε έναν κύκλο εξάρτησης.
Όταν υπάρχει υπερβολική και ανεξέλεγκτη επιθυμία για αγορά αγαθών σε χρόνια βάση, τότε μιλάμε για ψυχαναγκαστική υπερκατανάλωση. Πρόκειται για μια μορφή εξάρτησης όπου το άτομο εξακολουθεί να κάνει αγορές και να ξοδεύει χρήματα, παρόλες τις αρνητικές συνέπειες που αυτό μπορεί να έχει στη ζωή του: χρέη, οικογενειακά και νομικά προβλήματα κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία Κατηγορία:Παγκόσμιος πληθυσμός Κατηγορία:Παγκόσμια ζητήματα
Κόμμα Κολοράδο (Ουρουγουάη)
Το Κόμμα Κολοράδο {ισπανικά: Partido Colorado) είναι πολιτικό κόμμα στην Ουρουγουάη. Ιδρύθηκε το 1836. Ιστορικά καλύπτει διάφορους τομείς ιδεολογιών όπως ο φιλελευθερισμός, ο ρεπουμπλικανισμός, ο κραουσισμός, η σοσιαλδημοκρατία, ο συντηρητισμός και ο πραγματισμός, καταλαμβάνοντας στο πολιτικό φάσμα θέσεις από το κέντρο έως τη δεξιά. Ωστόσο, συνθέτει επίσης τομείς του κέντρου και της κεντροαριστεράς, που συνδέονται σε ορισμένες περιπτώσεις, με τα ρεύματα μπατγίστας (batllistas).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Ουρουγουάης Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα
Βραστό της Ίστρια
thumb|200px|right|Βραστό της Ίστρια Το Βραστό της Ίστρια ή jota (στα κροατικά: Istarska jota; στα σλοβένικα: Jota, στα ιταλικά: Jota) είναι ιδιαίτερα δημοφιλές πιάτο στην Ίστρια και σε μέρη της βορειοδυτικής Κροατίας, στα παράλια της Σλοβενίας και στις επαρχίες Γκορίτσια και Τεργέστης καθώς και σε ορισμένες περιοχές του βορειοανατολικού Φρίουλι, στη βορειοανατολική Ιταλία.
Το εν λόγω πιάτο έχει επιρροές τόσο από τη κουζίνα της Κεντρικής Ευρώπης όσο και από τη Μεσογειακή κουζίνα. Φτιάχνεται με φασόλια, ξινό λάχανο ή ραπάνι, πατάτες, μπέικον, χοιρινά παϊδάκια και σκόρδο. Μαγειρεύεται με ελαιόλαδο. Στη Σλοβενική Ίστρια τρώγεται συχνά μαζί με πολέντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβενική κουζίνα Κατηγορία:Κροατική κουζίνα Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα
Έντουαρντ Μπόουελ
Ήταν ο κύριος ερευνητής του Lowell Observatory Near-Earth-Object Search (LONEOS). Έχει ανακαλύψει μεγάλο αριθμό αστεροειδών, και πλανητών (571) τόσο ως μέρος του LONEOS όσο και όταν δεν ήταν μέλος του LONEOS. Μεταξύ των τελευταίων είναι οι Jovian αστεροειδείς 2357 Φέρεκλος, 2759 Ιδομενεύς, 2797 Τεύκρος, 2920 Αυτομέδων, 3564 Ταλθύβιος, 4057 Δημοφών και 4489 Δρακίος. Ανακάλυψε επίσης τον κομήτη 140P/Bowell-Skiff και τον μη περιοδικό κομήτη C/1980 E1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού
Λεϊλά Παχλαβί
Η Λεϊλά Παχλαβί (, 27 Μαρτίου 1970 - 10 Ιουνίου 2001) ήταν πριγκίπισσα του Ιράν και η νεότερη κόρη του Μοχάμεντ Ρεζά Παχλαβί, Σάχη της Περσίας, και της τρίτης συζύγου του, Φαράχ Παχλαβί.
Τα πρώτα χρόνια
Η Λεϊλά Παχλαβί γεννήθηκε στις 27 Μαρτίου 1970 σε στρατιωτικό νοσοκομείο της Τεχεράνης, το οποίο, στη συνέχεια, πήρε το όνομά της.
Ήταν το τέταρτο και μικρότερο παιδί του Σάχη και της τρίτης συζύγου του.
Σε εξορία
Η πριγκίπισσα Λεϊλά ήταν εννέα ετών, όταν η οικογένειά της αναγκάστηκε να εξοριστεί ως αποτέλεσμα της Ιρανικής Επανάστασης το 1979. Μετά το θάνατο του πατέρα της στην Αίγυπτο από λέμφωμα το 1980, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πέρασε τον περισσότερο χρόνο της μετακινούμενη μεταξύ του σπιτιού της στο Γκρίνουιτς του Κονέκτικατ και στο Παρίσι, όπου ζούσε η μητέρα της. Κάποια στιγμή αποτέλεσε μοντέλο για τον σχεδιαστή μόδας Βαλεντίνο.
Υπέφερε από νευρική ανορεξία, χρόνια χαμηλή αυτοεκτίμηση, μείζονα κατάθλιψη και σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.
Θάνατος
μικρογραφία| Τάφος της Λεϊλά Παχλαβί στο νεκροταφείο του Πασί στο [[Παρίσι της Γαλλίας]] Την Κυριακή 10 Ιουνίου 2001, η Λεϊλά βρέθηκε νεκρή στο δωμάτιό της στο ξενοδοχείο Λέοναρντ στο Λονδίνο λίγο πριν τις 19:30 από το γιατρό της.
Βρέθηκε στο κρεβάτι της και το σώμα της ήταν εξασθενημένο από χρόνια ανορεξίας, ψυχογενούς βουλιμίας και τροφικής δυσανεξίας. Σύμφωνα με μια έκθεση για το θάνατό της, η οποία περιελάμβανε πληροφορίες από μια αυτοψία, είχε κλέψει το Seconal από το γραφείο του γιατρού της κατά τη διάρκεια ενός ραντεβού και εθίστηκε στο ναρκωτικό, παίρνοντας συνήθως 40 χάπια ταυτόχρονα, αντί για τα συνταγογραφούμενα δύο.
Στις 17 Ιουνίου 2001, θάφτηκε κοντά στη γιαγιά της, Φαριντέ Γκότμπι Ντίμπα, στο Κοιμητήριο Πασί στο Παρίσι της Γαλλίας. Στην κηδεία παρευρίσκονταν η μητέρα της, Αυτοκράτειρα Φαράχ, η αυτοκρατορική οικογένεια του Ιράν, καθώς και τα μέλη της πρώην γαλλικής βασιλικής οικογένειας και ο Φρεντερίκ Μιτεράν, ο ανιψιός του αείμνηστου Γάλλου Προέδρου Φρανσουά Μιτεράν.
Στις 4 Ιανουαρίου 2011, ο αδερφός της, Αλί Ρεζά Παχλαβί, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης, από μια προφανή αυτοκτονία.
Φλάβιος Ορέστης
Ο Φλάβιος Ορέστης (Flavius Orestes, ... - 28 Αυγούστου 476) ήταν Ρωμαίος στρατηγός και πολιτικός με καταγωγή από την Παννονία, ο οποίος είχε για λίγο τον έλεγχο της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 475-476.
Από αριστοκρατική καταγωγή, κατά το ήμισυ ήταν Γερμανός. Υπήρξε υποστηρικτής των Ούννων και ο Αττίλας τον όρισε διπλωμάτη, κατά τις διαπραγματεύσεις του με το Θεοδόσιο Γ΄. Το 475, ο Ορέστης διορίστηκε αρχηγός του Στρατού και πατρίκιος από τον Αυτοκράτορα της Δύσης, Ιούλιο Νέποτα. Όμως αυτό αποδείχθηκε ότι ήταν σφάλμα του Νέποτα, καθώς στις 28 Αυγούστου του 475 ο Φλάβιος Ορέστης κατέλαβε την εξουσία στη Ραβέννα.
Λόγω του ότι ήταν γερμανικής καταγωγής, όρισε το γιο του Ρωμύλο να γίνει αυτοκράτορας, στις 31 Οκτωβρίου του 475.
Οι Ζήνων και Βασιλίσκος στην Ανατολή δεν αναγνώρισαν το Ρωμύλο και επιπλέον ο Ορέστης προκάλεσε την οργή των μισθοφόρων, οι οποίοι στασίασαν εναντίον του, με αρχηγό τον Οδόακρο, ο οποίος ανακηρύχθηκε Βασιλιάς των Γερμανών στις 23 Αυγούστου του 476. Ο Ορέστης συνελήφθη (28 Αυγούστου) κοντά στην Πιατσέντσα και αμέσως εκτελέστηκε. Έπειτα από εβδομάδες, κατελήφθη και η Ραβένα και ανατράπηκε ο τελευταίος αυτοκράτορας της Ρώμης, Ρωμύλος Αυγουστύλος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση
Το ιστορικό πλαίσιο
Με αφορμή τη «Λευκή τρομοκρατία» που ακολούθησε τη Συμφωνία της Βάρκιζας, τις 3000 εκτελέσεις ή δολοφονίες μελών ή στελεχών του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, τις 100.000 εκτοπίσεις σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και φυλακές όλης της χώρας του κύριου όγκου των μαχητών του ΕΛΑΣ και των μελών του ΕΑΜ, δημιουργήθηκε στη χώρα μια ιδιότυπη κατάσταση: Το ΚΚΕ επισήμως να δίνει γραμμή για "παθητική αυτοάμυνα" στις περιπτώσεις επίθεσης παρακρατικών με δολοφονικές διαθέσεις απέναντι σε μέλη του, παρακρατικές συμμορίες μακριά από τον έλεγχο της Κυβέρνησης των Αθηνών να τρομοκρατούν τον πληθυσμό, ενώ η απόφαση ΚΚΕ και ΕΑΜ για αποχή από τις κάλπες του 1946 και η ταυτόχρονη συγκρότηση ενόπλων ομάδων από "καταδιωκόμενους αγωνιστές" στους ορεινούς όγκους της χώρας να παίρνει πλέον διαστάσεις χιονοστιβάδας.
Με την επίθεση των ομάδων αυτών στον αστυνομικό σταθμό του Λιτοχώρου Πιερίας, οριστικοποιήθηκε ιστορικά η έναρξη του Εμφυλίου Πολέμου: το ΚΚΕ ανακοίνωσε τη διπλή δράση του, ένοπλη από τη μια μεριά, κάτω από το βάρος των παραβιάσεων της Συμφωνίας της Βάρκιζας και της δημοκρατικής εκτροπής της χώρας με την καθοδήγηση των Βρετανών και Αμερικάνων, ενώ ταυτόχρονα στήριζε τη "νόμιμη" δράση του ΕΑΜ και των οργανώσεών του στις πολεις και τις κωμοπόλεις.
Στα τέλη του 1946 και τους πρώτους μήνες του 1947, το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα συνέκλινε πλέον στη δυναμική στήριξη της υπόθεσης των Ελλήνων κομμουνιστών. Δεν είναι εξάλλου τυχαίο πως επιλέχθηκε το συνέδριο ενός δυτικού κομμουνιστικού κόμματος, του γαλλικού, για να ανακοινωθεί επίσημα από τον αντιπρόσωπο του ΚΚΕ, Μιλτιάδη Πορφυρογένη, τον Ιούνιο του 1947, η πρόθεση δημιουργίας ξεχωριστής κυβέρνησης με δική της κρατική υπόσταση. Επρόκειτο για τμήμα του σεναρίου που σχετιζόταν με το στρατηγικό Σχέδιο "Λίμνες", που επισήμως εγκρίθηκε λίγο αργότερα, το Σεπτέμβριο του 1947. Το σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία τακτικού στρατού 50.000 - 60.000 μαχητών που θα ήταν ικανός να θέσει υπό τον έλεγχό του ευρείες περιοχές της βόρειας Ελλάδας με κέντρο τη Θεσσαλονίκη.
Την 1η Σεπτεμβρίου 1946, πραγματοποιήθηκε το δημοψήφισμα για την επάνοδο του Βασιλιά Γεωργίου Β΄. Μέσα σε κλίμα κυβερνητικών πιέσεων, υπέρ της παλινόρθωσης της μοναρχίας ψήφισε το 68,4% και εναντίον το 31,6% όσων κατάφεραν να προσέλθουν στις κάλπες, με τον κύριο όγκο των μαχητών και των στελεχών του ΚΚΕ και του ΕΑΜ στις φυλακές και τα ξερονήσια.
Η επιστροφή του βασιλιά οδήγησε σε κλιμάκωση του εμφυλίου. Στις 21 Σεπτεμβρίου οι αντάρτες κατέλαβαν προσωρινά τη Δεσκάτη και στις 2 Οκτωβρίου τη Νάουσα. Στις 27 Οκτωβρίου 1946 ιδρύθηκε ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας με αρχηγό το Μάρκο Βαφειάδη και εγκατέστησε το γενικό του αρχηγείο στην Τσούκα Χασίων.
Η δημιουργία της Κυβέρνησης
Την επόμενη μέρα, στις 24 Δεκεμβρίου, ο ΔΣΕ εξαπέλυσε επίθεση για την κατάληψη της Κόνιτσας. Ένας από τους σκοπούς της επιχείρησης ήταν να καταστεί η πόλη έδρα της νέας κυβέρνησης. Η κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη αντέδρασε άμεσα και στις 27 Δεκεμβρίου εξέδωσε τον Αναγκαστικό Νόμο 509 «Περί μέτρων ασφαλείας του Κράτους, του Πολιτεύματος, του Κοινωνικού Καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών», που έθεσε εκτός νόμου το ΚΚΕ, το ΕΑΜ και την Εθνική Αλληλεγγύη. Η επιχείρηση για την κατάληψη της Κόνιτσας απέτυχε οπότε η ΠΔΚ έμεινε χωρίς έδρα μετακινούμενη στους ορεινούς όγκους της βόρειας Πίνδου.
Σύνθεση της κυβέρνησης
Πρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Στρατιωτικών ορίστηκε ο Μάρκος Βαφειάδης. Στη θέση του προέδρου τον διαδέχτηκε μεταγενέστερα, το 1949, ο Νίκος Ζαχαριάδης. Η κυβερνητική δομή ήταν η εξής:
Διακηρύξεις - Βίος της ΠΔΚ
Στην ιδρυτική πράξη της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης (ΠΔΚ) υπογραμμιζόταν ότι αυτή συγκροτήθηκε έχοντας ως κύριους και πρωταρχικούς σκοπούς της τους παρακάτω:
«1. Να συνεχίσει και να εντείνει με όλα τα μέσα και με όλες τις δυνάμεις του λαού τον αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από το ζυγό των ξένων ιμπεριαλιστών και των οργάνων τους, για την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας, για την επικράτηση και τη νίκη της Δημοκρατίας στην Ελλάδα και για την κατοχύρωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών του ελληνικού λαού.
2. Να κυβερνήσει τη χώρα πάνω σε λαϊκές και δημοκρατικές βάσεις παίρνοντας όλα τα μέτρα για την ανάπτυξη των λαϊκοδημοκρατικών θεσμών και μεταρρυθμίσεων όπως των λαϊκών συμβουλίων, της λαϊκής δικαιοσύνης, της αγροτικής μεταρρύθμισης, της λαϊκής παιδείας κλπ και για την αντιμετώπιση των άμεσων αναγκών του λαού στις ελεύθερες και στις απελευθερωμένες περιοχές.
3. Να επιδιώξει την πραγματοποίηση και επέκταση της συμφιλίωσης και ενότητας του λαού πάνω στη βάση της εξασφάλισης της εθνικής ανεξαρτησίας και του σεβασμού των δημοκρατικών του δικαιωμάτων και ελευθεριών, και
Πέραν των σκοπών της Κυβέρνησης, αξιοσημείωτος, για το χαρακτήρα που αυτή είχε, είναι και ο όρκος που έδωσαν τα μέλη της, ο οποίος έλεγε:
Μόλις συγκροτήθηκε σε σώμα η ΠΔΚ προχώρησε στην έκδοση διαγγέλματος προς τον ελληνικό λαό.
«Μπροστά στην εκμηδένιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας από τον αμερικάνικο και αγγλικό ιμπεριαλισμό -έλεγε το διάγγελμα-, μπροστά στην κατάργηση της δημοκρατίας από το μοναρχοφασισμό μαζί με το ψευτοδημοκρατικό Κέντρο, τα ύψιστα συμφέροντα της Ελλάδας και του ελληνικού λαού επέβαλαν την ανάγκη του σχηματισμού μιας δημοκρατικής κυβέρνησης. Στην Αθήνα, δεν υπάρχει εθνική ελληνική κυβέρνηση. Υπάρχουν οι Τσαλδάρης και Σοφούλης, που ξεπούλησαν στους ξένους ιμπεριαλιστές και στους ντόπιους πλουτοκράτες κάθε όσιο και ιερό, την τιμή και τη ζωή του λαού, την ίδια την Ελλάδα. Αυτή η κατάπτωση στην έσχατη προδοσία, μαζί με τον αγώνα του λαού και την πολεμική επίδοση του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας δημιούργησαν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για να πραγματοποιηθεί αυτό που επέβαλαν τα συμφέροντα της χώρας και που αποτελούσε πανελλήνια εθνική απαίτηση. Υπακούοντας στη φωνή της Ελλάδας, αναλάβαμε το σχηματισμό της πρώτης Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Ελεύθερης Ελλάδας».
Το διάγγελμα ξεκαθάριζε πως: «Πρώτος και κύριος σκοπός της Προσωρινής Κυβέρνησης είναι να κινητοποιήσει όλες τις δυνάμεις του λαού για τη γρήγορη απελευθέρωση της χώρας από τους ξένους ιμπεριαλιστές και από τους ντόπιους γραικύλους, για την κατοχύρωση της εθνικής κυριαρχίας, για την υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας από κάθε ξένη ιμπεριαλιστική επιβουλή και για τη νίκη της Δημοκρατίας».
«Η διακυβέρνηση των ελεύθερων περιοχών πάνω σε λαϊκοδημοκρατικές βάσεις και η παραπέρα ανάπτυξη των θεσμών των λαϊκών συμβουλίων και της λαϊκής δικαιοσύνης, που αποτελούν την πρώτη βάση για τη δημοκρατική αναδημιουργία, θα είναι ένα από τα κύρια καθήκοντά μας. Το ίδιο η εθνικοποίηση των ξένων εταιριών, των μεγάλων τραπεζών και της βαριάς βιομηχανίας. Η εφαρμογή της αγροτικής μεταρρύθμισης, η αντιμετώπιση των επισιτιστικών αναγκών του λαού. Η αναδιοργάνωση της εθνικής οικονομίας και του κρατικού μηχανισμού πάνω σε λαϊκές δημοκρατικές βάσεις. Η σταθεροποίηση της συμφιλίωσης και ενότητας του λαού πάνω στη βάση της εξασφάλισης της εθνικής ανεξαρτησίας και του σεβασμού των δημοκρατικών του δικαιωμάτων. Η αναγνώριση πλέριας ισοτιμίας στις εθνικές μειονότητες και του δικαιώματος της ελεύθερης εθνικής τους ανάπτυξης. Η δημιουργία γερού λαϊκού στρατού, στόλου και αεροπορίας, μιας ισχυρής Ελλάδας, ικανής να υπερασπίσει την εθνική της κυριαρχία, ανεξαρτησία και ακεραιότητα από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική επιβουλή, σε στενή αδελφική συνεργασία με όλους τους δημοκρατικούς λαούς της Ευρώπης»