cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εορτασμός του Αγίου Βλασίου, προστάτη του Ντούμπροβνικ
Ο Εορτασμός του Αγίου Βλασίου, προστάτη του Ντούμπροβνικ (Festa Svetog Vlaha, zaštitnika Dubrovnika), είναι μια γιορτή που διοργανώνεται στις 3 Φεβρουαρίου από το έτος 972 μ.Χ. μέχρι και σήμερα στην πόλη του Ντούμπροβνικ της Κροατίας, με αφορμή τον εορτασμό της ημέρας του Αγίου Βλάση. Η γιορτή βασίζεται στον θρύλο της εμφάνισης του Αγίου Βλάση, ο οποίος βοήθησε τους κατοίκους του Ντούμπροβνικ να υπερασπιστούν την πόλη τους ενάντια στη Δημοκρατία της Βενετίας. Συμμετέχουν πολλοί άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων κατοίκων της πόλης, των γύρω περιοχών, ευρύτερων περιοχών της Κροατίας, αλλά και γειτονικών χωρών. Ακόμη, στη γιορτή παρευρίσκονται τουρίστες και εκπρόσωποι των κρατικών και τοπικών αρχών της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Αναγνωρίστηκε ως Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της UNESCO το 2009.
Το Υπουργείο Πολιτισμού της Κροατίας περιγράφει τη γιορτή με τα εξής λόγια: «Εκτός από την πνευματική σπουδαιότητα, η γιορτή αυτή διαμορφώνει τις κοινωνικές σχέσεις, τους κανόνες αλλά και την ποιότητα της διακυβέρνησης. Η γιορτή αυτή, ως έκφραση λατρείας ενός Αγίου, σημάδεψε ολόκληρο τον πολιτισμό και εν μέρει τη φυσική περιοχή, τόσο της πόλης, όσο και της γύρω περιοχής, ενώ η συμμετοχή ατόμων και ομάδων από άλλα μέρη της χώρας, καθώς και από γειτονικές χώρες, ενθαρρύνει τον διαπολιτισμικό διάλογο.»
Περιγραφή
μικρογραφία|200x200εσ| Σημαία της [[Δημοκρατία της Ραγούσας|Δημοκρατίας της Ραγούσας με τον Άγιο Βλάση να κρατά το μοντέλο της πόλης]] μικρογραφία|200x200εσ| Πομπή που πραγματοποιήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2014 Ο εορτασμός του Αγίου Βλάση πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το έτος 972 και ήταν μια γιορτή για όλους τους κατοίκους της Δημοκρατίας της Ραγούσας. Για να επιτραπεί η συμμετοχή σε όλους, καθιερώθηκε η λεγόμενη «Sloboština του Αγίου Βλασίου». Ήταν μια χρονική περίοδος κατά την οποία κάθε δράστης, κατάδικος και εξόριστος μπορούσε να εισέλθει στην πόλη ελεύθερα για δύο ημέρες πριν και δύο ημέρες μετά τη γιορτή, ενώ κανείς δεν μπορούσε να τον συλλάβει ή να τον κατακρίνει. Η Sloboština επεκτάθηκε αργότερα σε επτά ημέρες πριν και επτά ημέρες μετά τη γιορτή. Ολόκληρη η Δημοκρατία του Ραγούσας αγκάλιαζε την πόλη για τη γιορτή. Όσοι δεν μπορούσαν να παρευρεθούν, γιόρταζαν στο σπίτι τους με τα πανό της εκκλησίας και την εθνική ενδυμασία. Θα ευχαριστούσαν τον Άγιο Βλάση για την προστασία του στο παρελθόν και θα συνιστούσαν τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους για την προστασία του στο μέλλον.
Ο εορτασμός ξεκινά την ημέρα της Παναγίας της Καντελόρα (Our Lady of Candelora), που γιορτάζεται στις 2 Φεβρουαρίου, με την απελευθέρωση λευκών περιστεριών, σύμβολο της ελευθερίας και της ειρήνης, μπροστά από τον καθεδρικό ναό του Ντούμπροβνικ και με την ανύψωση του πανό του Αγίου Βλάση στη στήλη του Ορλάντο. Την ημέρα της Παναγίας της Καντελόρα, οι άνθρωποι επαναλαμβάνουν το παλιό ρητό: «Καντελόρα, αντίο χειμώνα, ο Άγιος Βλάσης την ακολουθεί και λέει ότι είναι ψέμα». Την ημέρα της γιορτής, στις 3 Φεβρουαρίου, οι πολυάριθμοι πιστοί και ιεράρχες έρχονται στην πόλη από κοντινές περιοχές μεταφέροντας τα λείψανα του αγίου στο Στράντουν και στους δρόμους της πόλης σε μια πομπή. Κάτω από ένα μπάλντατσιν, υπάρχει λείψανο της Ιεράς Σινδόνος. Κατά τη διάρκεια της πομπής, ο Επίσκοπος του Ντούμπροβνικ και οι ιερείς μεταφέρουν τα λείψανα του Αγίου Βλάση, ενώ οι άνθρωποι φιλούν με σεβασμό το χέρι του επισκόπου, αγγίζουν τα λείψανα και προσεύχονται για τον εαυτό τους και την πόλη. Μπροστά από τον καθεδρικό ναό του Ντούμπροβνικ, γνωστός και ως Εκκλησία του Αγίου Βλάση, τα πανό χαιρετούν τον Άγιο Βλάσιο, ενώ οι ιερείς ευλογούν τον κόσμο χρησιμοποιώντας δύο σταυρωτά κεριά, καθώς πιστεύεται ότι ο Άγιος Βλάσιος προστατεύει το λαιμό. Ένα από τα αξιοθέατα της γιορτής, είναι μια ομάδα τρομπουνιερί, που κουβαλούν κοντά και φαρδιά τουφέκια στους ώμους, τα οποία στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν για να κάνουν θόρυβο και να τρομάζουν τους εχθρούς της πόλης. Ρίχνουν με τα όπλα τους πριν εισέλθουν στην πόλη, στη σημερινή οδό Μπρσαλιέ, όπου κατά την εποχή της Δημοκρατίας, ασκούνταν η βολή με τουφέκια και κανόνια. Μετά το τέλος της γιορτής, τα πανό της πομπής πηγαίνουν με τις σημαίες τους στα χωριά τους για να μεταφέρουν τις ευλογίες του Αγίου Βλάση σε όλους όσους δεν μπόρεσαν να έρθουν στην πόλη. Η γιορτή άλλαξε στο πέρασμα των αιώνων, με κάθε νέα γενιά να την προσαρμόζει στις ιδέες της και στις συνήθειες των καιρών της.
Η γιορτή του Αγίου Βλασίου είναι επίσης η ημέρα της πόλης του Ντούμπροβνικ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ιστορία της Δαλματίας Κατηγορία:Πολιτισμός της Κροατίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Η δύναμη της αγάπης
Η δύναμη της αγάπης (Ισπανικά: La fuerza del amor) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 1990.
Πρωταγωνιστούν Αλφρέδο Αδάμε, Γκαμπριέλα Χάσελ, Ερνέστο Γκόμες Κρους και Εδουάρδο Παλόμο.
Υπόθεση
Ο Φελίπε, ο Μάρκος και ο Κάρλος είναι τρεις νέοι και ενθουσιώδεις φοιτητές ιατρικής, φτάνοντας σε ένα χαμένο χωριό της Πατσούκα με την πρόθεση να εξασκηθούν εκεί. Αλλά κατά την άφιξη, βρίσκουν μια έντονη απόρριψη από τους ανθρώπους, αφού όλοι βασίζονται τυφλά στον Δον Τορίνο, τον γιατρό της περιοχής, ο οποίος στην πραγματικότητα εκμεταλλεύτηκε την εμπιστοσύνη των ανθρώπων για να τους χειριστεί κατά τη βούληση του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Μονή Πετράκη
Η Μονή Πετράκη ή Άγιοι Ασώματοι Ταξιάρχες είναι μεσαιωνική εκκλησία που σήμερα βρίσκεται μέσα στην πόλη της Αθήνας, στο Κολωνάκι. Δίπλα στη Μονή βρίσκονται σήμερα τα γραφεία της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος. Καθηγούμενος της Μονής, απο το 2012 είναι ο πανιερώτατος μητροπολίτης Θαυμακού κ. Ιάκωβος Μπιζαούρτης.
Ονομασία
Η ονομασία της προέρχεται από τον Παρθένιο Πετράκη, ιερομόναχο από τη Δημητσάνα, ο οποίος ανακαίνισε τη μονή το 1673.
Μάρκος Νάτσινας
Ο Μάρκος Νάτσινας (Σιάτιστα, 1925 - Οξφόρδη, 23 Απριλίου 2001) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, βουλευτής και υπουργός επί ΠΑΣΟΚ.
Μονή Πετράκη
Αρχιτεκτονική
Ο ναός κατασκευάστηκε τον 13ο ή 14ο αιώνα. Είναι τύπου εγγεγραμμένου σταυροειδών με τρούλο που στηρίζεται σε τέσσερις κίονες. Τα κιονόκρανα είναι κορινθιακού ρυθμού. Ο διπλός νάρθηκας είναι μεταγενέστερη προσθήκη.
Μάρκος Νάτσινας
Σπουδές και καριέρα
Από οικογένεια δικηγόρων, ο πατέρας του, Ιωάννης, ήταν ο πρώτος πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Κοζάνης το 1918. Ο Μάρκος σπούδασε Νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Το 1977 ορκίστηκε βουλευτής Κοζάνης μετά την έκπτωση του Δαβιδόπουλου. Κέρδισε για πρώτη φορά τις εκλογές του 1981 και επανεξελέγη το 1985. Υπηρέτησε ως βουλευτής ως τον Ιούνιο του 1989.
Μονή Πετράκη
Ιστορία
Η μονή παλιά ήταν πατριαρχικό σταυροπήγιο. Αρχικά η μονή των Ταξιαρχών ήταν μετόχιο της Μονής Καρέα επί του Υμηττού, αργότερα όμως οι μοναχοί μετοίκησαν για λόγους ασφαλείας στην Μονή των Ασωμάτων. Κατά το 1834, όταν η πρωτεύουσα του Κράτους μεταφέρθηκε από το Ναύπλιο στην Αθήνα, η μονή Πετράκη μεταβλήθηκε σε πυριτιδαποθήκη.
Μάρκος Νάτσινας
Σπουδές και καριέρα
Ο Νάτσινας ήταν αντιπρόεδρος της Βουλής από το 1981 ως το 1985. Από τις 25 Απριλίου ως τις 31 Οκτωβρίου 1986 ο Νάτσινας υπηρέτησε στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ως υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας.
Μονή Πετράκη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πετρακη Κατηγορία:Βυζαντινές εκκλησίες στην Αθήνα Κατηγορία:Οικογένεια Πετράκη
Μάρκος Νάτσινας
Θάνατος
Πέθανε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2001 και κηδεύτηκε από το Α΄ Νεκροταφείο στις 28 Απριλίου 2001. Ήταν παντρεμένος με τη δικηγόρο Ειρήνη Νάτσινα και απέκτησαν 2 παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κοζάνης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2010-2011
Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2010–2011 ξεκίνησε στις 5 Νοεμβρίου 2010 και ολοκληρώθηκε στις 11 Ιουνίου 2011 με την διεξαγωγή του τελευταίου τελικού ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Βουλιαγμένη. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 26η φορά στην ιστορία του και για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά.
Στα αξιοσημείωτα της περιόδου, ο Ολυμπιακός με τη νίκη του με 14−6 επί της Λάρισας στις 22 Ιανουαρίου 2011 για την 9η αγωνιστική '''έφτασε τις 100 συνεχόμενες νίκες σε παιχνίδια για την κανονική περίοδο. Επιπλέον, αυτή η νίκη ήταν η 64η συνεχόμενη σε παιχνίδια κανονικής περιόδου και πλέι οφ μαζί '''. Το σερί συνεχίστηκε και τη 10η αγωνιστική (101 νίκες στην κανονική περίοδο, 65 νίκες σε κανονική περίοδο και πλέι οφ) όταν ο Ολυμπιακός επικράτησε της Χίου με 14−5, αλλά διακόπηκε άδοξα την 11η αγωνιστική, όταν λόγω των συσσωρευμένων οφειλών της διοίκησης του Ερασιτέχνη Ολυμπιακού προς τους παίκτες, αυτοί αποφάσισαν να απέχουν από τον αγώνα με τη Βουλιαγμένη. Ο Ολυμπιακός αγωνίστηκε με την εφηβική ομάδα, με αποτέλεσμα να γνωρίσει την ήττα με 3−16, η οποία ήταν η πρώτη μετά την ήττα από τον Εθνικό στις 30 Απριλίου 2008 στους τελικούς της περιόδου 2007-2008, ενώ στην κανονική περίοδο είχε να ηττηθεί από τις 26 Φεβρουαρίου 2005 (είχε χάσει και πάλι από τον Εθνικό με 7−6).
Στα αξιοσημείωτα επίσης ήταν η για πρώτη φορά στην ιστορία του πρόκριση του Παναθηναϊκού στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση της υδατοσφαίρισης, την Ευρωλίγκα, παλαιότερα γνωστή ως Κύπελλο Πρωταθλητριών.
Οι αλλαγές
Σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, στο πρωτάθλημα έγιναν κάποιες αλλαγές. Το βαθμολογικό σύστημα άλλαξε εν μέρει, καθώς για κάθε νίκη ο νικητής πλέον έπαιρνε 3 βαθμούς και όχι 2 όπως τις προηγούμενες περιόδους. Οι βαθμοί για την ισοπαλία (1 β.) και για την ήττα (0 β.) έμειναν ίδιοι. Επιπλέον άλλαξε το σύστημα των πλέι οφ. Σε αυτά συμμετείχαν οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κανονικής περιόδου και όχι οι 6. Καταργήθηκε η προημιτελική φάση, και οι τέσσερις ομάδες συμμετείχαν απευθείας στα ημιτελικά με τον 1ο και τον 2ο της κανονικής περιόδου να αντιμετωπίζουν με πλεονέκτημα έδρας τον 4ο και τον 3ο αντίστοιχα.
Βαθμολογία
Βαθ= Βαθμοί, Αγ= Αγώνες, Ν= Νίκες, Ι= Ισοπαλίες, Η= Ήττες, ΓΥ= Γκολ υπέρ, ΓΚ= Γκολ κατά, ΔΤ= Διαφορά τερμάτων
Έπαθλα
Πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος:
Πολυτιμότερος παίκτης κάτω των 21 ετών:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2010 2011 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2010 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2011
Σκρα Κιλκίς
Το Σκρα είναι χωριό στα βορειοδυτικά της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς στη Μακεδονία. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Παιονίας στη Δημοτική Ενότητα Αξιούπολης, σε απόσταση 4 χμ. από τα σύνορα με τη Δ.Β.Μ., ενώ, παράλληλα, βρίσκεται σε υψόμετρο 520 μ., στις πλαγιές του όρους Πάικο. Η πρώτη αναφορά για το χωριό, με το όνομα Λούμνιτσα, ήταν το 1452, ένα χρόνο πριν την Άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Ιστορικά στοιχεία
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι κάτοικοι του Σκρα, της Ειδομένης και της Κούπας ομιλούν ένα βλαχοσλαβικό ιδίωμα, τη βλαχομογλενίτικη διάλεκτο, με πλήθος ελληνικών στοιχείων.
Οι κάτοικοι του Σκρα αγωνίστηκαν για την ελευθερία και την ένωση με την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Σπουδαίοι Μακεδονομάχοι από το Σκρα ήταν ο Δημήτριος Παπαγεωργίου, ο Αναστάσιος Σταυρίδης και ο Αθανάσιος Τσέμπης. Το χωριό πήρε το όνομα του από την κοντινή κορυφή Σκρα ντι Λέγκεν (που σημαίνει, στα βλαχομογλενίτικα, Λίκνο εκ Βράχων), όπου διεξήχθη η Μάχη του Σκρα (Σκρα - Ραβινέ), μία από τις σημαντικότερες μάχες του Μακεδονικού Μετώπου κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σήμερα
Στο χωριό λειτουργεί, από τον Μάιο του 2002, το Μουσείο Α' Παγκοσμίου Πολέμου - Μάχης Σκρά. Η περιοχή είναι κατάλληλη για φυσιολατρικές δραστηριότητες, ενώ αξιοθέατο αποτελούν και οι καταρράκτες με τη Γαλάζια λίμνη. Την λιμνη την χρησιμοποιούσε παλια το χωριό για να πλένουν τις φλοκάτες και τα παπλώματα.
Το 2011 δόθηκε, σε δημόσια διαβούλευση, η πρόταση για επαναδραστηριοποίηση των μεταλλείων μολύβδου, ψευδαργύρου και αργύρου στην ευρύτερη περιοχή του Σκρα. Οι τοπικοί φορείς απαιτούν εγγυήσεις για τον έλεγχο της τήρησης των κανόνων προστασίας του περιβάλλοντος, καθώς και αντισταθμιστικά οφέλη για την περιοχή.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Παιονίας
Κρητική Σχολή
thumb|Έργο του [[Θεοφάνης ο Κρητικός|Θεοφάνη του Κρητικού από τη Μονή Σταυρονικήτα στο Άγιο Όρος]] Η Κρητική Σχολή ήταν μία από τις βασικές Σχολές Αγιογραφίας που αναπτύχθηκε στην Κρήτη την εποχή της Αναγέννησης. Οι Κρήτες καλλιτέχνες ανέπτυξαν ένα ιδιαίτερο κοινό ύφος αγιογράφησης, επηρεασμένοι τόσο από ανατολικές όσο και από δυτικές επιδράσεις.
15ος αιώνας
• 4
16ος αιώνας
right|thumb|260px|[[Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Η Κοίμηση της Παναγίας των Ψαριανών, περ. 1567, τέμπερα σε ξύλο, 61,4x45 εκ., Ερμούπολη, Εκκλησία της Κοίμησης της Παναγίας]] • 2
17ος αιώνας
• 3
Ρώσοι αγιογράφοι επηρεασμένοι από την Κρητική Σχολή
• 3
Βιβλιογραφία - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγιογραφία Κατηγορία:Ορθοδοξία Κατηγορία:Ζωγραφική Κατηγορία:Κρητική Σχολή Κατηγορία:Ελ Γκρέκο
Εσωκομματικές εκλογές Νέας Δημοκρατίας 2009
Ιστορικό
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2009, ο τότε Πρωθυπουργός, Κώστας Καραμανλής, ανακοίνωσε την διεξαγωγή πρόωρων εθνικών εκλογών, έπειτα από πολιτικές συγκυρίες. Η Νέα Δημοκρατία έχασε τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση με 33,47%, και το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα να τερματίζει πρώτο με 43,92%. Την ίδια μέρα ανακήρυξε τη δρομολόγηση εσωκομματικών εκλογών για ανάδειξη νέου Προέδρου. Υποψηφιότητα για την ηγεσία του κόμματος ανακοίνωσε πρώτος ο Παναγιώτης Ψωμιάδης στις 6 Οκτωβρίου. Στις 12 Οκτωβρίου δημοσιοποίησε και η Ντόρα Μπακογιάννη την συμμετοχή της καθώς και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος στις 13 Οκτωβρίου. Στις 15 Οκτωβρίου ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του ο Αντώνης Σαμαράς. Στις 2 Νοεμβρίου, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος έκανε γνωστό στα Μέσα Ενημέρωσης την απόσυρσή του από τις εκλογές, έπειτα από ρήξη με τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη σε θέματα λειτουργίας του κόμματος. Στην αρχή της προεκλογικής περιόδου, η Ντόρα Μπακογιάννη θεωρούταν το φαβορί, με τον Αντώνη Σαμαρά να χαρακτηριζόταν ως αουτσάιντερ και τον Παναγιώτη Ψωμιάδη ως ασήμαντη παράμετρο. Όσο ήταν στην κούρσα, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ερχόταν τρίτος στις δημοσκοπήσεις, μετά την Ντόρα Μπακογιάννη και τον Αντώνη Σαμαρά. Μετά την απόσυρση του Δημήτρη Αβραμόπουλου και την στήριξη προς τον Αντώνη Σαμαρά πέρασε μπροστά στις δημοσκοπήσεις.
Αποτελέσματα
Νικητής των εκλογών ήταν ο Αντώνης Σαμαράς, με 50,06%, δεύτερη η Ντόρα Μπακογιάννη με 39,72% και τρίτος ο Παναγιώτης Ψωμιάδης με 10,22%. Συνολικά ψήφισαν 782.136 πολίτες.
Μετέπειτα γεγονότα
Με το τέλος των εκλογών, ο Αντώνης Σαμαράς κάλεσε σε ενότητα και υποσχέθηκε να κάνει την Νέα Δημοκρατία ξανά κόμμα εξουσίας. Στις 6 Μαΐου του 2010, διαγράφηκε η Ντόρα Μπακογιάννη από το κόμμα, καθώς ψήφισε υπέρ του μηχανισμού διάσωσης της ελληνικής οικονομίας με τη σύναψη σύμβασης δανεισμού (μνημόνιο) με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την τέταρτη διάσπαση του κόμματος στην ιστορία του (πρώτη έγινε το 1985 με την Δημοκρατική Ανανέωση δεύτερη έγινε το 1993 με τη Πολιτική Άνοιξη και τρίτη το 2000 με το ΛΑΟΣ). Η Ντόρα Μπακογιάννη ίδρυσε την Δημοκρατική Συμμαχία στις 21 Νοεμβρίου του 2010. Στο νέο κόμμα εντάχθηκαν οι βουλευτές Χρήστος Μαρκογιαννάκης, Γιώργος Κοντογιάννης και Λευτέρης Αυγενάκης που αποχώρησαν από την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Τον Νοέμβριο του 2011, υπό το βάρος δυσμενών εξελίξεων και τον κίνδυνο χρεοκοπίας της χώρας, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας σε συνάντηση με τον πρόεδρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Γιώργο Παπανδρέου υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, αποφάσισαν το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας υπό το Λουκά Παπαδήμο, για την εφαρμογή των πολιτικών λιτότητας. Στην κυβέρνηση συμμετείχε και ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός. Η αλλαγή στάσης της Νέας Δημοκρατίας αποτέλεσε αντικείμενο έντονης κριτικής. Με το κλίμα φορτισμένο στο εσωτερικό του κόμματος, την ημέρα ψήφου εμπιστοσύνης στη νέα κυβέρνηση, ο βουλευτής Πάνος Καμμένος δεν δίνει την ψήφο του στη νέα κυβέρνηση και έτσι διαγράφεται από το κόμμα. Αυτό θα φέρει την πέμπτη διάσπαση του κόμματος, όπου στις 24 Φεβρουαρίου 2012 ο Καμμένος θα ανακοινώσει την ίδρυση νέου πολιτικού φορέα με ονομασία Ανεξάρτητοι Έλληνες. Στο νέο φορέα θα ενταχθούν οι βουλευτές Σπύρος Γαληνός, Μιχάλης Γιαννάκης, Χρήστος Ζώης, Μίκα Ιατρίδη Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά, Έλενα Κουντουρά, Κώστας Μαρκόπουλος, Παναγιώτης Μελάς, και Δημήτρης Σταμάτης. Η Νέα Δημοκρατία κερδίζει τις εκλογές του Μαΐου του 2012, χωρίς όμως αυτοδυναμία. Πριν τις εκλογές του Ιουνίου του 2012, η Δημοκρατική Συμμαχία ενσωματώνεται στην Νέα Δημοκρατία, έπειτα από κατάρρευση του εγχειρήματος. Σε αυτές τις εκλογές, το κόμμα βγαίνει πρώτο και σχηματίζει κυβέρνηση συνεργασίας με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα και τη Δημοκρατική Αριστερά. Πρωθυπουργός της Ελλάδας ορκίστηκε ο Αντώνης Σαμαράς στις 21 Ιουνίου 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νέα Δημοκρατία Νεα Δημοκρατια 2009
Μπατίλντ της Ορλεάνης
Η Ματθίλδη (Bathilde d’Orléans, 9 Ιουλίου 1750 - 10 Ιανουαρίου 1822) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορελάνης ήταν Γαλλίδα πριγκίπισσα, κόρη του Δούκα της Ορλεάνης. Με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα του Κοντέ.
Βιογραφία
Η Λουίζα Μαρία Θηρεσία Ματθίλδη ήταν κόρη του Λουδοβίκου Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης και της Λουίζας Ερριέτας των Βουρβόνων-Κοντέ, κόρης του Λουδοβίκου Αρμάνδου Β΄ του Κοντί.
Ο πατέρας της την έκλεισε σε μοναστήρι. Το 1770 παντρεύτηκε τον 14χρονο εξάδελφό της Λουδοβίκο Ερρίκο, Δούκα του Ανγκιέν, μετέπειτα Πρίγκιπα του Κοντέ, και σε δύο χρόνια γέννησε τον μοναδικό τους γιο, Λουδοβίκο Αντώνιο.
Το 1778, εξαιτίας του σκανδάλου της μοιχείας του συζύγου της, εξαναγκάστηκε να τον χωρίσει και απομονώθηκε στο Ανάκτορο του Σαντιγύ, όπου απέκτησε και μία εξώγαμη κόρη. Το 1787 αγόρασε από τον Λουδοβίκο ΙΣΤ΄ τα Ανάκτορα των Ηλυσίων, όπου κατασκεύασε οίκημα παρόμοιο με αυτό της Μαρίας Αντουανέττας στο Τριανόν των Βερσαλλιών. Απομακρύνθηκε από τον Χριστιανισμό, προκειμένου να ασπαστεί μυστικιστικές τέχνες, αστρολογία, χειρομαντεία και άλλα. Παράλληλα ζωγράφιζε, ενώ λάτρευε το γιο της.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στάθηκε στο πλευρό τού αδελφού της και δεν κατέφυγε στην εξορία, όπως ο πρώην σύζυγος και ο γιος της. Πρόσφερε όλη την περιουσία της στην Δημοκρατία, αφού κινδύνευε να δημευτεί. Παρέμεινε φυλακισμένη υπό άθλιες συνθήκες από τους Ιακωβίνους μαζί με όλους τους Βουρβόνους, όταν ανακαλύφθηκε συνωμοσία του ανιψιού της με τους Αυστριακούς. Ο αδελφός της Λουδοβίκος Φίλιππος Β΄ αποκεφαλίστηκε, ενώ η ίδια γλύτωσε τον θάνατο, ελευθερώθηκε και ξαναγύρισε στην κατοικία της στο Παρίσι.
Εξορία στην Ισπανία και επιστροφή
Το Διευθυντήριο αποφάσισε το 1797 την εξορία όλων των Βουρβόνων που βρίσκονταν ακόμη στη Γαλλία, οπότε η Ματθίλδη κατέφυγε στην Ισπανία μαζί με τη νόθη κόρη της. Εκεί, αν και 47 ετών, είχε έναν ξαφνικό έρωτα με τον 27χρονο σωματοφύλακά της. Κατά τη διάρκεια της εξορίας της έγινε ολοκληρωτικά δημοκρατική. Το 1804 πληροφορήθηκε ότι το καθεστώς του Ναπολέοντα Βοναπάρτη, το οποίο θαύμαζε, δολοφόνησε τον γιο της στο Κάστρο του Βενσέν. Μέχρι την πτώση του το 1814, ο Ναπολέων δεν της επέτρεψε να επιστρέψει στη Γαλλία.
Ο Λουδοβίκος ΙΗ΄ της Γαλλίας της επέτρεψε να ζήσει στο Ξενοδοχείο Ματινιόν, ενώ η οικογένειά της την πίεζε να επανέλθει μετά από 40 χρόνια στον σύζυγό της. Αυτή αρνήθηκε και προτίμησε τον όμορφο σωματοφύλακα, που είχε γνωρίσει στην Ισπανία· αυτός πέθανε τρία χρόνια αργότερα.
Πέθανε σε ηλικία 71 ετών και τάφηκε στο Βασιλικό Παρεκκλήσι του Ντρε.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1770 τον εξάδελφό της Λουδοβίκο Ερρίκο Β΄ του Κονντέ και είχε τέκνο: Απέκτησε και μια νόθη κόρη:
Απολλώνιος (αποσαφήνιση)
Το αρχαίο όνομα Απολλώνιος μπορεί να αναφέρεται (κατά σειρά εμφάνισης):
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Καρχαροδοντόσαυρος
thumb|right|250px|Καρχαροδοντόσαυρος Ο Καρχαροδοντόσαυρος (Carcharodontosaurus) ήταν τεράστιος σαρκοφάγος δεινόσαυρος της Κρητιδικής περιόδου. Έζησε στη Βόρεια Αφρική και είχε ογκώδες σώμα και ουρά, και βαριά κόκκαλα. Οι βραχίονές του ήταν κοντοί και κατέληγαν σε τρία δάχτυλα με αιχμηρά νύχια. Κυνηγούσε σε ζευγάρια ή μόνος του, Ορνιθόποδα όπως οι ουρανόσαυροι και Σαυρόποδα όπως ο Παραλιτιτάνας ήταν πιθανά θηράματα
Περιγραφή
μικρογραφία|καθόλου|Η εντύπωση του καλλιτέχνη Είχε μήκος 8-14 μέτρα, και βάρος 6-8 τόνους. Είχε ένα μεγάλο κρανίο, περίπου 1,6 μ, μικρότερο μόνο από αυτό του Γιγανοτόσαυρου, με τον οποίο σχετίζεται στενά. Είχε μεγάλα και δυνατά σαγόνια με μακριά, πριονωτά δόντια 16 εκατοστά σε μήκος. Από τα πριονωτά δόντια έλαβε και το όνομά του (κάρχαρον = πριόνι). Αν και ήταν μεγαλύτερος από τον Τ. rex, ο εγκέφαλός του ήταν μικρότερος. Ήταν ένας πιο πρωτόγονος δεινόσαυρος σε σχέση με τον Τ. rex. Έζησε κατά την Κρητιδική περίοδο, περίπου πριν από 110 έως 90 εκατομμύρια έτη. Μπορεί να κυνηγούσε κατά ομάδες, όπως άλλοι Αλλοσαυρίδες, αλλά δεν υπάρχει κανένα απολίθωμα που να στηρίζει αυτή την άποψη.
Ιστορία
Ο Καρχαροδοντόσαυρος έγινε αρχικά γνωστός από ένα ελλιπές κρανίο και μερικά κόκκαλα που βρέθηκαν από τους Depret και Savornin το 1927 στη Βόρεια Αφρική. Αρχικά αποκαλούνταν Megalosaurus saharicus), όμως ο Ernst Stromer von Reichenbach του έδωσε το σημερινό του όνομα το 1931. Αυτά τα απολιθώματα καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1944. Το 1996, ο Paul Sereno και η ομάδα του βρήκαν ένα άλλο δείγμα κρανίου Καρχαροδοντόσαυρου στη βόρεια Αφρική.
Κατηγορία:Καρχαροδοντοσαυρίδες
Fiat G.49
Το Fiat G.49 ήταν διθέσιο μονοκινητήριο αεροσκάφος βασικής εκπαίδευσης το οποίο σχεδίασε ο Τζουζέπε Γκαμπριέλι (Giuseppe Gabrielli) και κατασκεύασε η Fiat. Παρέμεινε στο στάδιο του πρωτοτύπου.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το G.49 αναπτύχθηκε για να αντικαταστήσει τα εκπαιδευτικά αμερικανικής προέλευσης T-6 Texan και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση το 1952. Ήταν ένα χαμηλοπτέρυγο μονοπλάνο ολομεταλλικής κατασκευής με ανασυρόμενο σύστημα προσγείωσης. Εκπαιδευτής και εκπαιδευόμενος κάθονταν ο ένας πίσω από τον άλλο.
Βιβλιογραφία
G.49 Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Νοικοκυρές Σε Απόγνωση
Οι Νοικοκυρές σε Απόγνωση (αγγλικά: Desperate Housewives) είναι αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά, που δημιουργήθηκε από τον Μαρκ Τσέρρυ και προβλήθηκε από το ABC από το 2004 μέχρι το 2012.
Η σειρά διαδραματίζεται στην οδό Wisteria Lane της φανταστικής πόλης Fairview. Παρακολουθεί τις ζωές τεσσάρων γυναικών νοικοκυρών οι οποίες φαινομενικά δείχνουν να είναι ευτυχισμένες, ενώ στην πραγματικότητα έρχονται αντιμέτωπες με σοβαρές ενδοοικογενειακές μάχες, καθώς μια σειρά από μυστικά και μυστήρια ξετυλίγονται στο υπόβαθρο. Ο τόνος και το στυλ της σειράς συνδυάζουν στοιχεία δράματος, κωμωδίας, μυστηρίου, σάτιρας και σαπουνόπερας.
Ο Τσέρρυ, δημιουργός της σειράς, πρότεινε αρχικά τη σειρά στα HBO, CBS, NBC, Fox, Showtime και Lifetime, αλλά όλα την απέρριψαν. Τελικά, τη σειρά αποδέχτηκε το ABC, γεγονός που αναπτέρωσε τα οικονομικά του καναλιού. Έκτοτε, η σειρά έλαβε μεγάλη αποδοχή τόσο από το τηλεοπτικό κοινό όσο και από τους κριτικούς. Απέσπασε 6 βραβεία Emmy και 2 Χρυσές Σφαίρες ήδη από τον πρώτο κιόλας κύκλο επεισοδίων ενώ συνολικά η σειρά έχει προταθεί για 38 βραβεία Emmy, 13 Χρυσές Σφαίρες και 12 Satellite Awards. Οι πρωταγωνίστριες είδαν τις καριέρες τους να απογειώνονται, έλαβαν πολλαπλά βραβεία, έγιναν όλες τους εξαιρετικά δημοφιλείς και θεωρήθηκαν από τις πιο ακριβοπληρωμένες ηθοποιούς της τηλεόρασης. Μάλιστα, στους τελευταίους κύκλους είχε διαρρεύσει η πληροφορία ότι η αμοιβή της κάθε μίας άγγιζε τα 450.000 δολάρια για κάθε επεισόδιο.
Η σειρά έμεινε γνωστή για το "καυστικό μαύρο χιούμορ" της, ενώ παράλληλα υπήρξε αποδέκτης κριτικών πυρών από θρησκευτικές και συντηρητικές ομάδες εξαιτίας της, όπως θεωρούν κάποιοι, έλλειψης ηθικότητας μεταξύ των χαρακτήρων. Παράλληλα, η σειρά κατηγορήθηκε ότι ευθύνεται για την αύξηση των κρουσμάτων διατροφικών διαταραχών σε γυναίκες άνω των 40, εξαιτίας του ότι προβάλλει μόνο αδύνατες πρωταγωνίστριες, κάτι που δεν συμβαδίζει με την εικόνα της μέσης Αμερικανίδας νοικοκυράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές των ABC Studios Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της American Broadcasting Company
Ιωάννης Βαρβάκης
Ο Ιωάννης Βαρβάκης (24 Ιουνίου 1745 – 10 Ιανουαρίου 1825) ήταν εθνικός ευεργέτης από τα Ψαρά, γιος του Ανδρέα Λεοντή (Λεοντίδη) και της Μαρώς Μόρου.
Η προέλευση του επωνύμου Βαρβάκης
Στα Ψαρά ενδημεί είδος γερακιού Ιέραξ ο οξύπτερος. Τα πουλιά αυτά οι Ψαριανοί τα ονόμαζαν και τα ονομάζουν Βαρβάκια. Οι συνομήλικοί του, βλέποντας τα μεγάλα και πολύ αυστηρά του μάτια, καθώς και την ορμητικότητα που τον χαρακτήριζε τον φώναζαν Βαρβάκι. Φαίνεται ότι η προσωνυμία του άρεσε και την διατήρησε ως επώνυμο. Έτσι πέρασε στην ιστορία με το όνομα Βαρβάκης και το επώνυμο του έγινε τίτλος ευγενείας στην τσαρική Ρωσία.
Τα πρώτα χρόνια
Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης πλοίου το οποίο πραγματοποιούσε μεταφορές στα διάφορα νησιά του Αιγαίου. Ο Ιωάννης Βαρβάκης αρχικά εργάστηκε ως μούτσος στο καράβι του πατέρα του ενώ στα 15 τον έβαλε ο πατέρας του παρτσινέβελο δηλαδή μεριδιούχο στο πλοίο του και στα 18 του ναυπήγησε την πρώτη γαλιότα. Αρχικά ασχολήθηκε με το εμπόριο και στη συνέχεια στράφηκε στην πειρατεία, όπως το σύνολο των Ψαριανών, λόγω των γενικότερων συνθηκών άσκησης της ναυτιλίας εκείνη την περίοδο: επιθέσεις από άλλους πειρατές και διαρπαγή του πληρώματος και των εμπορευμάτων, επιθυμία των ναυτικών δυνάμεων της Αγγλίας και της Ολλανδίας να αναχαιτίσοουν με κάθε μέσο την άνοδο της Γαλλίας ως ναυτικής δύναμης στην Ανατολική Μεσόγειο, οπότε επιστρατεύουν και τους Έλληνες νησιώτες για τον σκοπό αυτό. Τα ρωσικά αρχεία χαρακτηρίζουν από τη δράση του εκείνης της περιόδου τον Βαρβάκη, αεικίνητο κουρσάρο. Τέλη του 1768 αρχές του 1769 παντρεύεται στα Ψαρά.
Τα Ορλωφικά
Κατά το ρωσοτουρκικό πόλεμο πήρε μέρος σαν κυβερνήτης πυρπολικού, ενώ ήταν ήδη πλοίαρχος εμπορικού πλοίου. Κατά τα Ορλωφικά (1770), ήταν ένας από τους Έλληνες ορθοδόξους που συντάχθηκε με τα στρατεύματα της Αικατερίνης Β' ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ως Ψαριανός πλοιοκτήτης εκποίησε ολόκληρη την περιουσία του για να εξοπλίσει με κανόνια και να επανδρώσει με στρατιώτες ένα από τα πλοία του, με σκοπό τη ναυτική σύγκρουση με τους Τούρκους. Το πλοίο του ήταν ένα σεμπέκο. Αναζητώντας τον ρωσικό στόλο στο Αιγαίο, ταξίδεψε αρχικά στη Μύκονο κι από εκεί στα νότια παράλια της Πελοποννήσου, όπου έφτασε αρχές Μαρτίου 1770 στο Οίτυλο. Από εκεί μετέβη στην Κορώνη. Εκεί βρήκε τους Αλέξιο Ορλώφ και το ναύαρχο Σπυριδώφ, οι οποίοι του ζήτησαν να συνδράμει τους πολιορκητές του Ναυαρίνου. Ο Βαρβάκης στη συνέχεια κινήθηκε με κατεύθυνση τα Ψαρά για να αναζητήσει τον τουρκικό στόλο και να ενημερώσει για τη θέση όπου βρισκόταν τους Ρώσους. Τον εντοπίζει απέναντι από τη Χίο και στη συνέχεια αφού ενημερώνει τους Ρώσους, πλοία των τελευταίων παραπλέουν στις Οινούσσες και αγκυροβολούν στην περιοχή. Το βράδυ της 26ης Ιουνίου 1770 ο Βαρβάκης με το πλοίο του, μια σεμπέκα, συμμετέχει σε επιχείρηση πυρπόλησης του τουρκικού στόλου στον όρμο του Τσεσμέ. Μετά το πέρας τής επιχείρησης ο Ορλώφ τον συνεχάρη και στις 21 Οκτωβρίου 1772 με επίσημο έγγραφο η Αικατερίνη της Ρωσίας τον ενέταξε στις στρατιωτικές δυνάμεις της Αυτοκρατορικής Ρωσίας με το βαθμό του υπολοχαγού.
Ευνοούμενος της Μεγάλης Αικατερίνης
Μετά τη λήξη του Τρίτου Ρωσοτουρκικού πολέμου (1768-1774) και την υπογραφή της Συνθήκης του Κιουτσούκ Καϊναρτζή ο Βαρβάκης επέστρεψε στα Ψαρά, αφού είχε αγοράσει με δικά του χρήματα ένα βρίκιον και συνέχισε την εμπορική και πειρατική του δραστηριότητα. Όντας επικηρυγμένος από τους Οθωμανούς ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς να υπολογίζει το πόσο εχθρικό ήταν το περιβάλλον εκεί για αυτόν. Καθώς διαπραγματευόταν στην Κωνσταντινούπολη την πώληση ενός τρικάταρτου πλοίου, οι τουρκικές αρχές το κατέλαβαν και το δήμευσαν. Πάμπτωχος κατέφυγε στην Οδησσό και από εκεί στην Αγία Πετρούπολη, όπου έγινε δεκτός σε ακρόαση από την Αικατερίνη και ζήτησε τη βοήθειά της. Η αυτοκράτειρα τον ενίσχυσε οικονομικά και του παραχώρησε το δικαίωμα κατεργασίας και παρασκευής χαβιαριού, δημιουργώντας στην πόλη Αστραχάν της Κασπίας μεγάλο εργοστάσιο. Ήταν ο πρώτος που έκανε εξαγωγή του διατηρημένου αυτού προϊόντος. Από το 1812 βρέθηκε στο Ταγκανρόγκ και από το 1815 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Ταϊγάνι, όπου μετέφερε όλη σχεδόν την κινητή περιουσία του, για να βρίσκεται κοντά στην Οδησσό, κέντρο της Φιλικής Εταιρίας της οποίας υπήρξε ηγετικό μέλος και χρηματοδότης. Είναι ο μόνος που στα έγγραφά της αποκαλείται με το όνομά του. Είχε δώσει, εν τω μεταξύ, μέρος από την τεράστια περιουσία του για κοινωφελή έργα στη Ρωσία (νοσοκομεία, γέφυρες, διώρυγες) επίσης χρηματοδότησε την ανέγερση διδακτηρίου στη Σινασό, την παλιά Ναζιανζό πατρίδα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου και γι' αυτό παρασημοφορήθηκε από τον Τσάρο και του δόθηκε και τίτλος ευγένειας Κομνηνός, με το επίθετο Βαρβάκης.
Η Ελληνική Επανάσταση
Ο Ιωάννης Βαρβάκης προσέφερε πάρα πολλά στον Αγώνα πριν και κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Αρχικά βοήθησε με πάρα πολλούς τρόπους τις ελληνικές κοινότητες στη Ρωσία και ιδιαίτερα την κοινότητα της πόλης που έμενε. Από την τσαρική κυβέρνηση μαζί με το παράσημο είχε ανακηρυχτεί αρχηγός των ευγενών του Άστραχαν. Αυτός ο τίτλος, εκτός από την περιουσία του, συντέλεσε, ώστε να έχει μεγάλη επιρροή στους κύκλους των Ρώσων ευγενών. Ο Βαρβάκης με έξοδα δικά του εξόπλισε τους ομογενείς που πολεμούσαν με τον Αλέξανδρο Υψηλάντη. Επίσης. μέσω του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως κατάφερε να εξαγοράσει πάρα πολλούς Έλληνες αιχμαλώτους. Ο Βαρβάκης πάνω απ' όλα βοήθησε τον αγώνα των Ψαριανών, των συμπατριωτών του. Έστειλε τρόφιμα και διάφορα άλλα εφόδια. Μετά την καταστροφή των Ψαρών, το 1824, ήρθε στην Ελλάδα, για να βοηθήσει με κάθε μέσο τους πρόσφυγες. Κατά την παραμονή του στην Ελλάδα ονομάστηκε με ψήφισμα του Βουλευτικού μέγας ευεργέτης του Έθνους.
Ο θάνατός του
Λόγω ασθένειας επέστρεψε από το Ναύπλιο στη Ζάκυνθο για θεραπεία. Οι Άγγλοι δεν του επέτρεψαν να βγει στην πόλη της Ζακύνθου λόγω της λοιμώδους νόσου από την οποία έπασχε. Στο λοιμοκαθαρτήριο έφτασε στις 21 Δεκεμβρίου 1824. Πέθανε τα ξημερώματα της 12ης Ιανουαρίου 1825. Το Εκτελεστικό και το Βουλευτικό στη συνεδρίαση της 26ης Φεβρουαρίου 1825 εξέδωσαν ψηφίσματα και διαταγές για την τήρηση πανελλήνιου πένθους.
Η διαθήκη του
Στη διαθήκη του άφησε 1.000.000 ρούβλια κληροδότημα για την ίδρυση του Βαρβακείου Λυκείου, και το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του στο ελληνικό Δημόσιο για κοινωφελείς σκοπούς. Κατέθεσε τα χρήματα που χρειάστηκαν για την ανέγερσή του σε ρωσική τράπεζα και το 1857 άρχισε το κτίριο της Βαρβακείου Σχολής, με σχέδια και επίβλεψη του Παναγιώτη Κάλκου. Άρχισε να κτίζεται, για να ολοκληρωθεί το 1859. Με δική του δωρεά κατασκευάστηκε η κλειστή αγορά της Αθήνας (Βαρβάκειος Αγορά), ενώ επίσης χρηματοδότησε την ανέγερση διδακτηρίου στη Σινασό Καππαδοκίας, την παλιά Ναζιανζό, πατρίδα του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου. Το Βαρβάκειο Λύκειο κτίστηκε κοντά στη σημερινή οδό Αθηνάς. Ιδρύθηκε το 1857 και από το 1886 και μετά λειτούργησε σαν Πρακτικό Λύκειο, αφιερωμένο σχεδόν αποκλειστικά στη σπουδή των θετικών επιστημών. Ήταν το μοναδικό Λύκειο του είδους του στη χώρα για πολλά χρόνια. Το παλιό κτίριο καταστράφηκε στα Δεκεμβριανά (1944). Σήμερα λειτουργεί γυμνάσιο και λύκειο με το όνομα «Βαρβάκειος Σχολή» σε νέο κτίριο στα όρια του δήμου Αθηναίων και δήμου Φιλοθέης-Ψυχικού.
Επιρροή στην τέχνη
Η ζωή του Βαρβάκη αποτέλεσε πεδίο έμπνευσης, το 2012, για την κινηματογραφική ταινία Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι του Γιάννη Σμαραγδή με πρωταγωνιστές τον Σεμπάστιαν Κοχ και την Κατρίν Ντενέβ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Έλληνες πειρατές Κατηγορία:Ελληνική εξέγερση του 1770 Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
MACS J1149 Lensed Star 1
O MACS J1149 Lensed Star 1, επίσης γνωστός ως Ίκαρος, είναι ένας μπλε υπεργίγαντας στον αστερισμό του Λέοντα που αποτελεί τον πιο μακρινό αστέρα που έχει εντοπισθεί, έως τον Απρίλιο του 2018, σε απόσταση 9 δισεκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη (μετατόπιση στο ερυθρό z=1,49, συνκινούμενη απόσταση 14,4 δισεκατομμυρίων ετών φωτός, παρελθόχρονος 9,34 δισεκατομμυρίων ετών). Το άστρο παρατηρήθηκε μέσα από έναν βαρυτικό φακό και το φως του εκπέμφθηκε 4,4 δισεκατομμύρια χρόνια μετά την Μεγάλη Έκρηξη. Σύμφωνα με έναν από τους ερευνητές που το ανακάλυψαν, τον Πάτρικ Κέλι (Patrick Kelly), ο αστέρας βρίσκεται τουλάχιστον εκατό φορές πιο μακριά από τον αμέσως επόμενο πιο απομακρυσμένο μη υπερκαινοφανή αστέρα που έχει παρατηρηθεί, τον SDS J1229+1122, και είναι ο πρώτος μεγεθυμένος μεμονωμένος αστέρας που έχει εντοπισθεί.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|Σύγκριση των παρατηρούμενων δεδομένων του Ίκαρου με ένα μοντέλο φάσματος ενός μπλε υπεργίγαντα αστέρα. Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 2016 ο μπλε υπεργίγαντας αστέρας ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια μελέτης του σουπερνόβα SN Refsdal με το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble. Ο αστρονόμος Πάτρικ Κέλι από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα είναι ο κύριος συντάκτης του πορίσματος, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nature.
Ενώ οι αστρονόμοι συνέλεγαν εικόνες από το συγκεκριμένο σουπερνόβα από το 2004 και μετά, πρόσφατα ανακάλυψαν μια σημειακή πηγή που εμφανίστηκε στις εικόνες του 2013 και έγινε πολύ πιο φωτεινή το 2016. Διαπίστωσαν ότι αυτή η σημειακή πηγή ήταν ένα μοναχικό αστέρι που μεγεθύνεται περισσότερο από 2.000 φορές λόγω του φαινομένου του βαρυτικού φακού (αγγλικά: Gravitational lens). Το φως από το LS1 μεγεθύνθηκε όχι μόνο από την τεράστια συνολική μάζα του σμήνους γαλαξιών MACS J1149+2223—βρίσκεται 5 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά— αλλά και, παροδικά, από ένα ακόμη συμπαγές αντικείμενο μάζας περίπου τριών ηλιακών μαζών μέσα στο σμήνος γαλαξιών, ένα φαινόμενο γνωστό ως βαρυτικός μικροεστιασμός. Η μεγέθυνση από το γαλαξιακό σμήνος έχει μάλλον συντελεστή ≈600, ενώ η εκδήλωση του φαινομένου μικροεστιασμού, η οποία κορυφώθηκε τον Μάιο του 2016, μεγέθυνε την εικόνα με έναν επιπλέον συντελεστή ≈4. Υπήρχε μια δεύτερη κορυφή κοντά στο μέγιστο της καμπύλης φωτεινότητας, η οποία μπορεί να υποδεικνύει ότι το αστέρι είναι δυαδικό. Το σώμα που προκάλεσε τον μικροεστιασμό μπορεί να είναι ένα αστέρι ή μια μαύρη τρύπα του σμήνους. Η συνεχής παρακολούθηση του Ίκαρου μπορεί κάποτε να αποκλείσει την πιθανότητα οι αρχέγονες μαύρες τρύπες να αποτελούν ένα μεγάλο κλάσμα της σκοτεινής ύλης. Κανονικά, τα μόνα αστρονομικά αντικείμενα που μπορούν να ανιχνευθούν σε αυτή την απόσταση θα ήταν είτε ολόκληροι γαλαξίες, είτε κβάζαρ, είτε σουπερνόβα, αλλά το φως από το άστρο μεγεθύνθηκε λόγω του βαρυτικού φακού. Οι ερευνητές καθόρισαν ότι το φως προερχόταν από ένα σταθερό άστρο, και όχι ένα σουπερνόβα καθώς η θερμοκρασία του δεν αυξομειωνόταν, ενώ η θερμοκρασία τους επέτρεψε επίσης να ταξινομήσουν το άστρο ως μπλε υπεργίγαντα.
Το φως που παρατηρήθηκε από το άστρο εκπέμφθηκε όταν το σύμπαν ήταν περίπου το 30% της σημερινής του ηλικίας των 13,8 δισεκατομμυρίων ετών. Ο Κέλι πρότεινε ότι παρόμοιες ανακαλύψεις μέσω μικροεστιασμού θα μπορούσαν να βοηθήσουν να προσδιοριστούν τα πρωιμότερα άστρα του σύμπαντος. Το άστρο δεν υφίσταται πλέον ως μπλε υπεργίγαντας με δεδομένη την γνωστή διάρκεια ζωής τέτοιου είδους αστέρων.
Επιπτώσεις για την Αστροφυσική
Η ανακάλυψη αποδεικνύει ότι οι αστρονόμοι μπορούν να μελετήσουν τα παλαιότερα άστρα σε γαλαξίες του πρώιμου σύμπαντος, συνδυάζοντας το φαινόμενο του ισχυρού βαρυτικού εστιασμού από σμήνη γαλαξιών με γεγονότα βαρυτικού μικροεστιασμού που προκαλούνται από συμπαγή αντικείμενα σε αυτά τα σμήνη γαλαξιών. Χρησιμοποιώντας τα γεγονότα αυτά, οι αστρονόμοι μπορούν να μελετήσουν και να δοκιμάσουν ορισμένα μοντέλα σχετικά με τη σκοτεινή ύλη σε σμήνη γαλαξιών και να παρατηρήσουν εκδηλώσεις υψηλής ενέργειας (σουπερνόβα, μεταβλητούς αστέρες) σε νεαρούς γαλαξίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες τύπου B Κατηγορία:Λέων (αστερισμός) Κατηγορία:Βαρυτικοί φακοί
Ριβαδάβια (Μεντόσα)
Η Ριβαδάβια (Rivadavia) είναι πόλη στο κέντρο-βόρειο τμήμα της επαρχίας Μεντόσα της Αργεντινής. Έχει 31.038 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010, και είναι η έδρα του νομού Ριβαδάβια. Η πόλη βρίσκεται στη βόρεια όχθη του ποταμού Τουνουγιάν, κατάντη του ταμιευτήρα του φράγματος Ελ Καρρισάλ, που αποτελεί ένα από τα τουριστικά της αξιοθέατα.
Η Ριβαδάβια είναι επίσης γνωστή για αξιοθέατα όπως η Rivadavia Canta al Pais, μια μεγάλη πλατεία στο κέντρο της πόλης και πολλά μέρη για ψώνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Καλαθοσφαίριση στην Ισπανία
Παρόλο που παραδοσιακά το ποδόσφαιρο αποτελεί την κυρίαρχη δύναμη στον ισπανικό αθλητικό χώρο, η καλαθοσφαίριση («baloncesto» στην ισπανική γλώσσα) είναι εξαιρετικά δημοφιλής. Η ισπανική Asociación de Clubs de Baloncesto (ACB), δεν είναι απλώς η κορυφαία διαγωνιστική διοργάνωση στη χώρα, αλλά θεωρείται επιπλέον ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα στον κόσμο εκτός του NBA.
Ανδρική καλαθοσφαίριση
Οι κορυφαίες εγχώριες ανδρικές διοργανώσεις είναι οι ακόλουθες:
Γυναικεία καλαθοσφαίριση
Οι κορυφαίες εγχώριες γυναικείες διοργανώσεις είναι οι ακόλουθες:
Φεστιβάλ Τέχνης Βαρά
Το Φεστιβάλ Τέχνης Βαρά διεξάγεται κάθε χρόνο στην περιφέρεια Νιιγκάτα της Ιαπωνίας και περιλαμβάνει τεράστια γλυπτά, που έχουν δημιουργηθεί από άχυρα ρυζιού.
Τέχνη Βαρά στην Ιαπωνία
Αρχικά οι σπουδαστές δεν ήξεραν να χρησιμοποιούν τα στάχια ρυζιού ως υλικό για τη δημιουργία έργων τέχνης. Με την πάροδο όμως του χρόνου συνεργάστηκαν με ντόπιους τεχνίτες και αγρότες από την περιφέρεια Νιιγκάτα και υιοθέτησαν παραδοσιακές τεχνικές επεξεργασίας σταχιών ρυζιού.
Οι καλλιτέχνες δημιουργούν τεράστια έργα τέχνης από στάχια ρυζιού, που φθάνουν έως πέντε μέτρα ύψος. Ο σκελετός αυτών των έργων τέχνης είναι κατασκευασμένος από κομμάτια ξύλου και έπειτα προστίθενται διάφορα στρώματα από στάχια ρυζιού.
Το 2020 δεν διεξάχθηκε το Φεστιβάλ Τέχνης Βαρά λόγω της πανδημίας COVID-19. Οι καλλιτέχνες αναπαριστούν με τα στάχια ρυζιού συνήθως μυθικά όντα και διάφορα είδη ζώων και πουλιών, όπως αρκούδες, αετούς, αράχνες, λιοντάρια κ.α.
Το 2022 η θεματολογία των εκθεμάτων αφορούσε «πράγματα, που φέρνουν ευτυχία». Μεταξύ των αχυρένιων γλυπτών υπάρχει ένα «maneki-neko (γάτα που κάνει νεύμα)», που είναι ένα σύμβολο καλής τύχης και ένα πεύκο, που συμβολίζει τη μακροζωία.
Τέχνη Βαρά στην Αυστραλία
Το 2018 γλυπτά έργα τέχνης κατασκευασμένα από άχυρα εκτέθηκαν στο φεστιβάλ Γιορκ στη Δυτική Αυστραλία. Ο Ιάπωνας καλλιτέχνης Ακίρα Μορίγια προσκλήθηκε στην Αυστραλία, για να δημιουργήσει έργα τέχνης με άχυρο. Επειδή όμως στην Αυστραλία δεν υπάρχουν άχυρα ρυζιού χρησιμοποιήθηκαν άχυρα από σιτάρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τέχνες στην Ιαπωνία
Εθνικό Έμβλημα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
Ο κύκλος περιβάλλεται από στάχυα από σιτάρι και συμβολίζει έτσι τη φιλοσοφία του Μάο Τσε Τουνγκ για μια γεωργική επανάσταση. Στο κέντρο του κάτω μέρους του άκρου βρίσκεται ένας οδοντωτός τροχός, σύμβολο της εργατικής τάξης.
Τα ανωτέρω εκπροσωπούν τον επαναστατικό αγώνα των Κινέζων από την εποχή του Κινήματος της 4ης Μαΐου και το συνασπισμό του προλεταριάτου, οι οποίοι πέτυχαν να ιδρύσουν τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.
Το έμβλημα σχεδιάστηκε από το διάσημο αρχιτέκτονα Λιανγκ Σιτσένγκ και καθιερώθηκε ως εθνικό σύμβολο στις 20 Σεπτεμβρίου 1950, από την κεντρική κυβέρνηση.
Πηγές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κίνας Κινα Λαικη
Άγιος Νικόλαος (Χαλάνδρι)
Ο Άγιος Νικόλαος Χαλανδρίου είναι η κεντρική εκκλησία και ο καθεδρικός Ναός του Χαλανδρίου επί της πλατείας Ελευθερωτών. Θεμελιώθηκε το 1862 και μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλά συμπληρωματικά έργα. Εορτάζει στις 6 Δεκεμβρίου. Είναι επίσης αφιερωμένος και στη μνήμη των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης (21 Μαΐου).
Πηγές
Αγιος Νικολαος Αμπελοκηποι
Φρειδερίκος Λουδοβίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ
Ο Φρειδερίκος Λουδοβίκος, δανικά Frederick Louis (6 Απριλίου 1653 - 7 Μαρτίου 1728) από τον Οίκο του Γκλύξμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1719 - 1728).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αυγούστου Φίλιππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και της Μαρίας Σίβυλλας, κόρης του Γουλιέλμου Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν.
Γεννήθηκε στο Μπεκ. Ο πατέρας του απεβίωσε το 1675 και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος Αύγουστος, ο οποίος απεβίωσε το 1689. Αυτόν διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄, που σκοτώθηκε το 1719 στη μάχη του Φρανκαβίλλα της Σικελίας. Απέκτησε δύο κόρες, έτσι τον διαδέχθηκε ο θείος του Φρειδερίκος Λουδοβίκος.
Το 1671 ήταν σαλπιγκτής του ιππικού στο Σύνταγμα φον Έλλερ στον στρατό του Βρανδεμβούργου. Το 1675 συμμετείχε στη μάχη του Φέρμπελιν ως ίλαρχος και το επόμενο έτος ήταν συνταγματάρχης των Δραγόνων του Χόλσταϊν. Διορίστηκε αντιστράτηγος και κυβερνήτης του Βέζελ το 1690. Τρία έτη μετά διορίστηκε γενικός διοικητής στο δουκάτο της Πρωσίας.
Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Β΄ (και μετά ο γιος του Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄), ο Κάρολος Λουδοβίκος και ο Πέτρος Αύγουστος.
Το 1732 ο πρώτος γιος του αγόρασε το Μπεκ από τη Μαρία Αντωνία και έτσι ενώθηκε ο τίτλος του δούκα του Μπεκ με τα εδάφη του Μπεκ, αλλά το 1745 πωλήθηκε πάλι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1685 τη Λουίζα Καρλόττα του Ολδεμβούργου, κόρη του Ερνέστου Γκύντερ, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Αουγκούστενμπουργκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ
MIM-104 Patriot
Το MIM-104 Patriot είναι ένα πυραυλικό σύστημα μεγάλου βεληνεκούς επιφανείας-αέρος, που χρησιμοποιείται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους της. Το σύστημα διαθέτει λειτουργία εκτόξευσης και αντιβαλιστικών πυραύλων. Το σύστημα χρησιμοποιεί ένα προηγμένο σύστημα εναέριων πυραύλων αναχαίτισης και ραντάρ υψηλής απόδοσης. Πωλήσεις του συστήματος έχουν γίνει στην Ταϊβάν, την Αίγυπτο, τη Γερμανία, την Ελλάδα, το Ισραήλ, την Ιαπωνία, το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, την Ολλανδία, τη Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Νότια Κορέα, την Ιορδανία και την Ισπανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πύραυλοι επιφανείας-αέρος
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92
Το πρωτάθλημα της Δ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου Κύπρου 1991-92 ήταν χωρισμένο σε 3 γεωγραφικούς ομίλους. Η πρωταθλήτρια κάθε ομίλου προβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία 1992-93.
Σύστημα διεξαγωγής
Το πρωτάθλημα ήταν χωρισμένο σε 3 ομίλους: Λευκωσίας-Κερύνειας, Λάρνακας-Αμμοχώστου, Λεμεσού-Πάφου. Σε κάθε όμιλο συμμετείχαν 14 ομάδες. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες οποίες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρωταθλήτριες ομάδες προβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1991–1992. Οι δύο τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1990-91
Ομάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 1991-92
Ομάδες που υποβιβάστηκαν στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα
Επιπρόσθετα, αποχώρησε ο Ο Κορμακίτης.
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 1990-91
Ομάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα:
Όμιλος Λευκωσίας-Κερύνειας
Η τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Όμιλος Λάρνακας-Αμμοχώστου
Η τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Όμιλος Λεμεσού-Πάφου
Η τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1991-1992 Κατηγορία:Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Star Trek: Nemesis
Star Trek: Nemesis είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 2002 σε σκηνοθεσία του Στιούαρτ Μπαιρντ. Είναι η δέκατη ταινία Σταρ Τρεκ καθώς και η τέταρτη και τελευταία ταινία με πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες αυτούς της Επόμενης Γενεάς.Στην ταινία αυτήν, η οποία διαδραματίζεται στον 24ο αιώνα, ο κάπταιν Πικάρντ και το πλήρωμα του USS Enterprise-E αναγκάζεται να αντιμετωπίσει μια απειλή για την Ηνωμένη Ομοσπονδία Πλανητών η οποία προέρχεται από έναν κλώνο του κάπταιν Πίκαρντ ονόματι Σίνζων, ο οποίος έχει πάρει τον έλεγχο της Ρωμυλιανής Αστρικής Αυτοκρατορίας μετά από ένα πραξικόπημα.
Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 13 Δεκεμβρίου 2002 από την Paramount Pictures και έλαβε γενικά μικτές κριτικές με τους κριτικούς να λένε ότι είναι η λιγότερο επιτυχημένη ταινία στο franchise. Η ταινία κατέληξε να αποφέρει μόνο $ 67 εκατομμύρια παγκοσμίως κάνοντας την αποτυχημένη εισπρακτικά.Αυτό είχε ως συνέπεια τα σχεδία που υπήρχαν μέχρι τότε, ως προς το να γίνει άλλη μια ταινία με πρωταγωνιστές αυτούς της Επόμενης Γενεάς, που θα ήταν και η τελευταία της σειράς, να ακυρωθούν, και τελικά η σειρά ταινιών Σταρ Τρεκ να επανεκκινηθεί με την ταινία Σταρ Τρεκ το 2009.
Πλοκή
To διαστημόπλοιο Εντερπράιζ και το πλήρωµα του διακόπτει τον µήνα του µέλιτος του Ράικερ και της Τρόι έπειτα απο τον γάμο τους, κι εκτρέπεται από την πορεία του για να ταξιδέψει µέχρι τον πλανήτη Ροµούλους ώστε να λάβει µέρος στις ειρηνευτικές διαδικασίες, αφού οι Ροµύλοι ζητούν ανακωχή από την Οµοσπονδία. Τα πράγµατα όµως δεν είναι όπως φαίνονται, και σύντοµα ο Πικάρντ αιχµαλωτίζεται από τον Σίνζον, τον νέο άρχοντα του εχθρικού πλανήτη, ενώ αποκαλύπτονται και τα σχέδια των Ροµύλων για την ολική καταστροφή της Γης. Ο κυβερνήτης Ζαν Λουκ Πικάρντ, ο διοικητής Ράικερ, ο Ντάτα, η Τρόι και όλο το πλήρωµα του Εντερπράιζ έχουν πλέον ξεκινήσει το νέο τους ταξίδι για να σώσουν τη Γη, ένα ταξίδι που µπορεί να είναι και το τελευταίο τους ταξίδι γενικά.