cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουίλιαμ Έτυ
Καλλιτεχνική πορεία
Το γυμνό εκθειάζεται επίσης σε πολλά άλλα έργα του, όπως «Κοιμισμένη νύμφη με σάτυρους» (1828, βασιλική ακαδημία, Λονδίνο), «Ηρώ και Λέανδρος» (1828), «Ο Έρωτας με τη συνοδεία του στο ύπαιθρο» (1838, μουσείο καλών τεχνών, Μόντρεαλ Καναδά), «Γυναικείο γυμνό σ’ ένα τοπίο» (1820), «Γυμνό» (περ. 1825), «Ο αποχωρισμός της Ηρώς και του Λέανδρου» (1827), «Έρως και Ψυχή» κ. ά. Ως αριστούργημά του θεωρείται ο πίνακας «Ο Κανδαύλης, βασιλιάς της Λυδίας, επιδεικνύει κρυφά τη γυναίκα του στον Γύγη, έναν από τους υπουργούς του, καθώς αυτή πηγαίνει γυμνή στο κρεβάτι του» (1820, Πινακοθήκη Γιορκ Άγγλίας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι
Θερμά-ψυχρά λουτρά
Τα θερμά-ψυχρά λουτρά ή ορθότερα θεραπεία εναλλαγής ψυχρού - θερμού λουτρού (αγγλ. contrast bath therapy), είναι θεραπεία (φυσικοθεραπεία), όπου ένα άκρο ή ολόκληρο το σώμα βυθίζεται σε ζεστό (αλλά όχι βραστό) νερό, που ακολουθείται στη συνέχεια από την άμεση βύθιση του άκρου ή του σώματος σε κρύο παγωμένο νερό. Στο δεύτερο λουτρό περιέχεται πάγος.
Αυτή η διαδικασία επαναλαμβάνεται πολλές φορές, εναλλάξ, ζεστό και κρύο. Αυτό καθεαυτό σημαντικό ιατρικό όφελος από αυτό δεν φαίνεται να υφίσταται.
Η θεωρία πίσω από τα θερμά-ψυχρά λουτρά είναι ότι το ζεστό νερό προκαλεί αγγειοδιαστολή της ροής του αίματος στο άκρο ή το σώμα ακολουθούμενο από το κρύο νερό που προκαλεί αγγειοσυστολή, αυξάνοντας την τοπική κυκλοφορία του αίματος.
Επιπλέον, τα λεμφαγγεία συστέλλονται όταν εκτίθενται στο κρύο και χαλαρώνουν ως απόκριση στη θερμότητα. Με την εναλλαγή ζεστού και κρύου, πιστεύεται ότι τα λεμφαγγεία διαστέλλονται και συστέλλονται για να «αντλήσουν» και να μετακινήσουν το στάσιμο υγρό έξω από την τραυματισμένη περιοχή και ότι αυτό επηρεάζει θετικά τη φλεγμονή, που είναι ο πρωταρχικός μηχανισμός του σώματος για την επούλωση του κατεστραμμένου ιστού.
Μια μελέτη έδειξε ότι οι διακυμάνσεις της ενδομυϊκής θερμοκρασίας ήταν χαμηλότερες από αυτές που προκαλούνται μόνο από ένα ζεστό μπάνιο.
Άλλες μελέτες δείχνουν ότι το θερμικό στρες φαίνεται να επηρεάζει θετικά το ανοσοποιητικό σύστημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσικοθεραπεία
Πλάτανος του Παυσανία
Με το όνομα «Πλάτανος του Παυσανία» είναι γνωστός ένας υπεραιωνόβιος πλάτανος που βρισκόταν κοντά στο χωριό Τριπόταμα της ορεινής Αχαΐας και ο οποίος αποτελούσε σημαντικό φυσικο-ιστορικό αξιοθέατο και μνημείο της περιοχής. Το ύψος του ξεπερνούσε τα 40 μέτρα και η περίμετρός του έφτανε τα 8 μέτρα, ενώ φυόταν σε υψόμετρο περίπου 650 μέτρων. Ο συγκεκριμένος πλάτανος πήρε την ονομασία αυτή, γιατί σύμφωνα με την παράδοση στον ίσκιο του αναπαύθηκε ο περιηγητής και γεωγράφος της αρχαιότητας Παυσανίας όταν επισκέφτηκε την περιοχή της Ψωφίδος. Πολλοί ειδικοί ωστόσο αποκλείουν την εκδοχή αυτή.
Το 2015 διαπιστώθηκε ότι το δέντρο είχε πλέον ξεραθεί έχοντας προσβληθεί από την ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους, μία από τις σημαντικότερες ασθένειες δασικών δέντρων που απαντάται στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων Κατηγορία:Δήμος Αροανίας Κατηγορία:Ιστορικά δέντρα
Σιχισμός στην Ινδία
Ο Σιχισμός αποτελεί την τέταρτη πολυπληθέστερη θρησκεία στην Ινδία και υπάρχει από τα τέλη του 15ου αιώνα, οπότε και ιδρύθηκε από τον Γκουρού Νάνακ Ντεβ. Αποτελεί επίσης την πέμπτη πολυπληθέστερη θρησκεία στον κόσμο με περισσότερους από 27 εκατομμύρια ακολούθους παγκοσμίως μέχρι και το 2010. Οι Σιχ της Ινδίας βρίσκονται κατά κύριο λόγο στο Παντζάμπ, αλλά υπάρχουν και σε άλλα σημεία της χώρας.
Διακεκριμένοι Σιχ στην Ινδία
Αν και οι Σιχ αποτελούν μειονότητα στην Ινδία, η Σιχ κοινότητα απασχολεί ένα σημαντικό κομμάτι της χώρας. Ο πρώην Επικεφαλής της Δικαιοσύνης στην Ινδία, Τζάκντις Σινγκ Χιχάρ και ο πρώην Πρωθυπουργός, Δρ. Μανμοχάν Σινγκ είναι Σιχ, όπως και ο πρώην Πρόεδρος της χώρας, Ζάιλ Σινγκ. Σχεδόν κάθε υπουργικό συμβούλιο περιελάμβανε Σιχ εκπροσώπους. Επίσης, οι Σιχ έχουν εμφανή παρουσία στον Ινδικό στρατό, κυρίως λόγω της ιστορίας τους ως υπερασπιστές της δικαιοσύνης. Ο εκλιπών Ινδός αξιωματικός με βαθμό 5 αστέρων, Αρτζάν Σινγκ, ήταν Σιχ, ενώ επικεφαλής του Ινδικού στρατού και της Ινδικής Αεροπορίας υπήρξαν οι Τζ. Τζ. Σινγκ και Ντίλμπαχ Σινγκ αντίστοιχα. Εμφανής παρουσία των Σιχ υπάρχει και στον αθλητισμό, με τον μόνο Ινδό αθλητή που έχει κερδίσει χρυσό μετάλλιο σε ατομικό επίπεδο στους Ολυμπιακούς Αγώνες μέχρι και το 2016, Αμπίναβ Μπίντρα, να είναι Σιχ. Παρομοίως, Σιχ καταλαμβάνουν κατά καιρούς σημαντικές επίσημες θέσεις, όπως ο Αναπληρωτής Πρόεδρος της Επιτροπής Σχεδιασμού, Μόντεκ Σινγκ Αλουβάλια και ο κυβερνήτης Σουρτζίτ Σινγκ Μπαρνάλα.
Οι Σιχ είναι επίσης γνωστοί για την επιχειρηματική τους δραστηριότητα στην Ινδία. Ο Μίλχα Σινγκ, επίσης γνωστός ως «The Flying Sikh» («Ο Ιπτάμενος Σιχ»), είναι ένας πρώην Ινδός σπρίντερ αθλητής στίβου, ο οποίος έγινε γνωστός στον χώρο του αθλητισμού ενώ υπηρετούσε στον Ινδικό Στρατό. Ένας από τους λόγους τους οποίους οι Σιχ είναι ορατοί στο Ινδικό φάσμα, είναι ο ο δυσανάλογος ρόλος που έπαιξε η Σιχ κοινότητα κατά τη διάρκεια των αγώνων που γίνονταν για απελευθέρωση, με τον νεαρό μάρτυρα Μπάγκατ Σινγκ να παραμένει σύμβολο για τη νεολαία της χώρας.
Ο χώρος λατρείας των Σιχ ονομάζεται γκουντβάρα. Ο Χαριμαντίρ Σαχίμπ (γνωστός και ως Χρυσός Ναός) στην πόλη Αμριτσάρ στο Παντζάμπ, είναι ένας εξέχων γκουντβάρα και αποτελεί τον ιερότερο χώρο προσκυνήματος των Σιχ. Ο Χρυσός Ναός εκπροσωπεύει την υψηλότερη πνευματική έδρα στη Σιχ Εξουσία.
Λάνγκαρ (το κοινοτικό γεύμα)
Αυτή η ιδέα της λάνγκαρ πηγάζει από την Ινδική ιστορία και τη σκληρότητα του συστήματος καστών στη χώρα. Όταν όλοι κάθονται μαζί στο πάτωμα για να φάνε η ιδέα της κάστας απλά δεν υφίσταται, δίνοντας με αυτό τον τρόμο έμφαση στην ισότητα. Ο Σιχισμός δεν πιστεύει στη διεξαγωγή θρησκευτικών νηστειών μιας και το σώμα αποτελεί ένα δώρο από τον Θεό προς τον άνθρωπο, κι έτσι οι άνθρωποι πρέπει να το καλλιεργούν, συντηρούν και διατηρούν σε καλή και ασφαλή κατάσταση. Αν η νηστεία γίνεται για λόγους υγείας, τότε είναι επιτρεπτή.
Σιχ πληθυσμός στην Ινδία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός των Σιχ στην Ινδία ανερχόταν στα 20 εκατομμύρια περίπου, δηλαδή το 1.72% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Το 77% των Σιχ θεωρείται πως διαμένει στην πολιτεία του Παντζάμπ. Εκεί, ο Σιχισμός αποτελεί και την επικρατέστερη θρησκεία με ποσοστό 58%, κάτι που δεν παρατηρείται σε καμία άλλη πολιτεία της χώρας.
Άλλες περιοχές της Ινδίας που φέρεται να έχουν τους περισσότερους Σιχ είναι οι Τσαντίγκαρ (13.11%), Νέο Δελχί (5.4%), Χαρυάνα (4.91%), Ουταράχαντ (2.34%), Ρατζαστάν (1.27%), Τζαμού και Κασμίρ (1.87%) και Χιμάτσαλ Πραντές (1.16%).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ινδία Κατηγορία:Θρησκεία στην Ινδία
Ιωάννης Δαμιανός
Με το ονοματεπώνυμο Ιωάννης Δαμιανός αναφέρονται οι:
Α.Ε.Κ. (σκάκι)
Το Σκακιστικό τμήμα της Α.Ε.Κ. ιδρύθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της Α.Ε.Κ. στις 12 Ιουλίου 2005. Το τμήμα στελεχώθηκε άμεσα και από τις 3 Σεπτεμβρίου 2005, αποτελεί μέλος της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας.
Ίδρυση
thumb|right|150px Το Σκακιστικό τμήμα της Α.Ε.Κ., ιδρύθηκε το 2005. Χρειάστηκαν 3 προσπάθειες μέχρι να ευοδωθεί η ίδρυση του τμήματος. Η πρώτη έγινε το 1999, μετά από πρωτοβουλία δύο τακτικών μελών της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ, του Μιχάλη Πρεβενιού και του Φώτη Αρμπή, οι οποίοι και κατέθεσαν πρόταση δημιουργίας τμήματος σκάκι στον τότε Γενικό Αρχηγό του Σωματείου κ. Δημήτριο Παπασταύρου. Όμως η έλλειψη χώρου, δεν επέτρεψε την υλοποίηση της εν λόγω πρότασης. Η συνέχεια δόθηκε το 2002, από τον επίσης σκακιστή Χρήστο Πιλάλη, ούτε όμως και αυτή τη φορά υπήρξε κάποια εξέλιξη.
Τρία χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα το καλοκαίρι του 2005, ο Χρήστος Πιλάλης επανήλθε και πλέον η δημιουργία τμήματος σκάκι άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Οι κινήσεις στη συνέχεια υπήρξαν γρήγορες και μεθοδικές. Την 30η Ιουνίου 2005, το ΔΣ της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ αποφάσισε και επίσημα την ίδρυση του τμήματος, απόφαση η οποία και εγκρίθηκε από την Γενική Συνέλευση των μελών της 12ης Ιουλίου 2005. Την 14η Ιουλίου 2005 το ΔΣ της Α.Ε.Κ. (με Πρόεδρο τον Αχιλλέα Κουρέπη), αποφάσισε όπως ορίσει έφορο του τμήματος τον Χρήστο Πιλάλη, με βοηθούς εφόρου τους Μιχάλη Πρεβενιό και Φώτη Αρμπή. Ακολούθησε η επίσημη αναγνώριση του τμήματος από την Ένωση Σκακιστικών Σωματείων Νομού Αττικής (ΕΣΣΝΑ), την 3η Σεπτεμβρίου 2005 και από την Ελληνική Σκακιστική Ομοσπονδία (ΕΣΟ), την 5η Σεπτεμβρίου 2005. Το Σκακιστικό τμήμα της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως (Α.Ε.Κ.), ήταν πλέον γεγονός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σκακι Α
Καλλίνικος Δελικάνης
Ο Καλλίνικος Δελικάνης (ή Δεληκάνης) γεννήθηκε στη Λέσβο το 1855. Σπούδασε στη Ρώμη και εκεί ασπάστηκε τον Ρωμαιοκαθολικισμό και χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος. Το 1885 έγινε δεκτός στην Ορθοδοξία ως πρεσβύτερος και υπηρέτησε στην ενορία Ευαγγελιστρίας Προπόδων Ταταούλων Κωνσταντινουπόλεως. Διετέλεσε επίσης Επόπτης των Σχολών Κωνσταντινουπόλεως, Ιεροκήρυκας της Κοινότητας του Πέραν, Αρχειοφύλακας του Οικουμενικού Πατριαρχείου και Αρχισυντάκτης του επίσημου περιοδικού του Πατριαρχείου «Εκκλησιαστική Αλήθεια».
Στις 13 Σεπτεμβρίου 1909 χειροτονήθηκε στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι Μητροπολίτης Βελεγράδων (Βερατίου). Στις 23 Ιουνίου 1911 εξελέγη Μητροπολίτης Βεροίας και στις 16 Οκτωβρίου του 1912 υποδέχτηκε στην πόλη τον ελληνικό απελευθερωτικό στρατό και τον διάδοχο Κωνσταντίνο. Ο Καλλίνικος ήταν ο πρώτος που τέλεσε λειτουργία στον ιστορικό παλαιό μητροπολιτικό ναό αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Βεροίας (Παλαιά Μητρόπολις) μετά την απελευθέρωση της πόλης. Το 1920, ως βενιζελικός, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πόλη μετά την εκλογική νίκη της αντιβενιζελικής παράταξης και παρέμεινε τυπικά Μητροπολίτης ως τις 25 Νοεμβρίου 1921, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Κυζίκου.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1922 εγκαταστάθηκε στη Μητρόπολη Κυζίκου και στις 26 Ιουλίου 1932 εξελέγη Μητροπολίτης Καισαρείας. Απεβίωσε στη Χάλκη των Πριγκηποννήσων στις 11 Ιανουαρίου 1934.
Έρνεστ Γκάρντνερ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1862. Σχολείο πήγε στο City of London school, και μετά σπούδασε στο Κολλέγιο Caius College στο Κέμπριτζ, όπου αποφοίτησε το 1885. Διετέλεσε διευθυντής της Βρετανικής Αρχαιολογικής Σχολής στην Αθήνα από το 1887 μέχρι το 1895 και αργότερα έγινε καθηγητής αρχαιολογίας στο Κολλέγιο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι αρχαιολόγοι
Μαρία των Μπριέν
thumb|right|250px|Η Μαρία της Βρυέννης Η Μαρία των Μπριέν (1225 - 1275) ήταν Λατίνη Αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης, ως σύζυγος του Βαλδουίνου Β΄ τελευταίου Λατίνου Αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης· ήταν αντιβασίλισσα στη διάρκεια απουσίας του συζύγου της (1237 - 1239, 1243 - 1257). Ήταν κόρη του περίφημου στρατηγού Ιωάννη του Μπριέν και της τρίτης συζύγου του Βερεγγαρίας του Λεόν, ετεροθαλούς αδελφής της Ισαβέλλας Β΄ της Ιερουσαλήμ και αδελφή του Αλφόνσου των Μπριέν μεγάλου αυλάρχη της Γαλλίας
Γάμος της Μαρίας με τον Βαλδουίνο Β΄, τελευταίο Λατίνο αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης
Στις 19 Απριλίου/1229 η τετράχρονη Μαρία αρραβωνιάστηκε τον Βαλδουίνο Β΄ νεαρό αυτοκράτορα της Λατινικής αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης, του οποίου ο πατέρας της ήταν συμβασιλιάς και κηδεμόνας· ο στόχος ήταν να ενωθούν στενά με συγγενικούς δεσμούς η οικογένεια του πατέρα της με την αυτοκρατορική οικογένεια. Ο γάμος έγινε το 1234, όταν η νύφη είχε φτάσει σε ηλικία 9 ετών, ενώ ο σύζυγος της ήταν 17· ο γάμος αυτός καταγράφεται στα Αλβερικά Χρονικά του Τρουά-Φονταίν. Με τον γάμο αυτόν η Μαρία έγινε συναυτοκράτειρα. Το 1236 η Κωνσταντινούπολη πολιορκήθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας και του Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια. Την πόλη υπερασπίστηκαν μία μικρή ομάδα από ευγενείς, στόλος από τη Βενετία και μία μικρή στρατιωτική δύναμη, η οποία απεστάλη από τον Γοδεφρείδο Β΄ Βιλλεαρδουίνο πρίγκιπα της Αχαΐας. Η πόλη σώθηκε, επειδή οι επιτιθέμενοι σύμμαχοι συγκρούστηκαν μεταξύ τους για το θέμα της διανομής, αφού ο Ιβάν Ασέν Β΄, ως ισχυρότερος, διεκδικούσε περισσότερα. Την υπεράσπιση της πόλης ανέλαβε ο πατέρας της, ο έμπειρος στρατιωτικός Ιωάννης των Μπριέν. Στον αυτοκράτορα σύζυγό της ανατέθηκε η αποστολή να περιέλθει τις βασιλικές Αυλές της Ευρώπης, προκειμένου να εξασφαλίσει βοήθεια σε στρατό και χρήμα. Ο πατέρας της απεβίωσε στις 27 Μαρτίου/1237 και αμέσως μετά στις 12 Απριλίου/1237 η μητριά της Βερεγγάρια του Λεόν. Η 12χρονη Μαρία ανέλαβε τη διακυβέρνηση της αυτοκρατορίας μόνη της, αφού ο σύζυγός της απουσίαζε στις Ευρωπαϊκές Αυλές· εκείνος επέστρεψε τον Ιούλιο του 1239.
Αυτοκράτειρα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης
Ο σύζυγός της Βαλδουίνος Β΄ επέστρεψε από τη Δυτική Ευρώπη ως επικεφαλής μεγάλου τμήματος μισθοφορικού στρατού, τον οποίο εκτιμούν από 30.000 μέχρι 60.000. Ο στρατός κατέλαβε στη Θράκη την πόλη Τυρολόη, η οποία βρισκόταν υπό την κατοχή της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας (1240). Η επιτυχία αυτή θα είναι και η μοναδική: ο στρατός των μισθοφόρων διαλύθηκε, αφού οι περισσότεροι επέστρεψαν στις πατρίδες τους στη Δυτική Ευρώπη. Η Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης κατάφερε όμως να επιβιώσει μερικά χρόνια ακόμα. Στις 15 Απριλίου/1240 ο σύζυγός της Βαλδουίνος Β΄ στέφθηκε αυτοκράτορας στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη· ο μοναδικός τους γιος Φίλιππος του Κουρτεναί γεννήθηκε τρία χρόνια αργότερα (1243). Η περίοδος ειρήνης δεν κράτησε για πολύ, καθώς ο σύζυγός της αναχώρησε ξανά για τη Γαλλία στα τέλη του 1243, προκειμένου να συναντήσει τον μακρινό εξάδελφό του βασιλιά Λουδοβίκο Θ΄ της Γαλλίας. Την αντιβασιλεία στην Κωνσταντινούπολη ανέλαβε η ίδια η Μαρία των Μπριέν και ο Φίλιππος του Τουσί, γιος του Ναρζό του Τουσί και της πρώτης συζύγου του, η οποία ήταν κόρη του Θεοδώρου Βρανά και της Αγνής της Γαλλίας. Ο Βαλδουίνος παρέμεινε πολλά χρόνια στη Γαλλία και ακολούθησε τον βασιλιά Λουδοβίκο Θ΄ στην Ζ΄ Σταυροφορία. Επέστρεψε στις 8 Οκτωβρίου/1248 προκειμένου να πληρώσει τα τεράστια χρέη του σε 24.000 άτομα.
Ταξίδια της Μαρίας των Μπριέν στη Γαλλία και οι τελευταίες προσπάθειες να σώσει τη Λατινική Αυτοκρατορία
Μόλις σε έναν μήνα μετά την άφιξη του Βαλδουίνου Β΄, η Μαρία άφησε την Κωνσταντινούπολη για τη δυτική Ευρώπη, σύμφωνα με την επιθυμία της βασιλομήτορος της Γαλλίας και μεγάλης θείας της Λευκής της Καστίλλης, η οποία έδωσε στον σύζυγο της Μαρίας 20.000 λίβρες, υπό 2 προϋποθέσεις: να μην πουλήσει την περιουσία της στο Ναμύρ και να την επισκεφτεί σε έναν μήνα από την άφιξη του συζύγου της στην Κωνσταντινούπολη. Ο Βαλδουίνος Β΄ ετοίμασε 4 εξοπλισμένα πλοία και πήρε τη Μαρία στη συνοδεία του· η Μαρία έφτασε στην Κύπρο, όπου συνάντησε τον βασιλιά Λουδοβίκο Θ΄ και τους Σταυροφόρους. Εκεί ένας δυνατός άνεμος της πήρε τα ρούχα και οι Σταυροφόροι ανέλαβαν τη φροντίδα της. Η Μαρία έφυγε από την Κύπρο για την Εύβοια στις 30 Ιανουαρίου 1249· από εκεί έφτασε τον Μάιο του ίδιου χρόνου στη Γαλλία, όπου συνάντησε τη βασιλομήτορα Λευκή της Καστίλης (1252) έμεινε μαζί της μέχρι τον θάνατο της Λευκής και στη συνέχεια αναχώρησε για το Ναμύρ. Τα επόμενα χρόνια η Μαρία προσπάθησε ανεπιτυχώς να υπερασπιστεί το Ναμύρ από τον Ερρίκο Ε΄ κόμη του Λουξεμβούργου ο οποίος ήταν εγγονός από μητέρα του Ερρίκου Δ΄ κόμη του Λουξεμβούργου. Αυτός κατέλαβε το Ναμύρ και κυβέρνησε σε αυτό ως Ερρίκος Δ΄ την περίοδο 1256-1264) αλλά το κάστρο του Ναμύρ δεν παραδόθηκε ως τις 21 Ιανουαρίου 1259. Η Μαρία αναγκάστηκε να παραχωρήσει τα δικαιώματά της στο Ναμύρ στην εξαδέλφη τού συζύγου της, τη Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας. Στη συνέχεια πήγε στην Αυλή της Καστίλης, προκειμένου να πληρώσει τα λύτρα για την απελευθέρωση τού γιου της Φιλίππου, ο οποίος ήταν όμηρος Βενετών εμπόρων (1258 - 1261).
Το αυτοκρατορικό ζευγάρι δεν κράτησε πολύ ακόμη την πρωτεύουσα: τον Ιούλιο του 1261 ο στρατηγός Αλέξιος Στρατηγόπουλος από τη Νίκαια απεστάλη με μια πολύ μικρή δύναμη 8000 στρατιωτών, πολλοί από τους οποίους ήταν Κουμάνοι. o αρχικός τους στόχος ήταν να παρακολουθήσουν τις κινήσεις των Βουλγάρων και των Λατίνων. Όταν οι Βυζαντινοί έφτασαν έξω άπω τη Σηλυβρία, έμαθαν από διάφορους διάσπαρτους αγρότες, ότι ο Λατινικός στρατός και ο Βενετικός στόλος απουσίαζαν σε επίθεση εναντίον της Δαφνουσίας, ενός νησιού το οποίο κατείχε η Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Ο Στρατηγόπουλος, αν και γνώριζε την ανικανότητα του Λατινικού στρατού, ήταν στην αρχή πολύ διστακτικός, λόγω της πολύ μικρής στρατιωτικής δύναμης που είχε ο ίδιος, αλλά τελικά αποφάσισε να προχωρήσει στο τόλμημα και να καταλάβει την Πόλη.
Η πτώση της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης
Στις 27 Μαΐου 1267 με τη Συνθήκη του Βιτέρμπο μεταφέρθηκαν τα δικαιώματα στον θρόνο της Κωνσταντινούπολης της Μαρίας και του συζύγου της στον Κάρολο Α΄ της Νάπολης, ο οποίος κατείχε την Κέρκυρα, την Αλβανία, ήταν επικυρίαρχος στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας και είχε στην κατοχή του τα νησιά του Αιγαίου εκτός από τη Λέσβο, τη Χίο, τη Σάμο και την Αμοργό, τα οποία ήταν υπό την κατοχή της Βενετίας. Η Μαρία και ο σύζυγός της Βαλδουίνος Β΄ έζησαν την υπόλοιπη ζωή τους στην Αυλή του Καρόλου Α΄. Τον Οκτώβριο του 1273 ο Βαλδουίνος Β΄ απεβίωσε στη Νάπολη· δύο χρόνια αργότερα απεβίωσε και η Μαρία· τάφηκε στην Ασίζη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύζυγοι αυτοκρατόρων της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Κυβερνώσες αυτοκράτειρες της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης
Τάκης Αθηναίος
Ο Τάκης Αθηναίος (πραγματικό όνομα: Παναγιώτης Γαϊδεμβέργος, Νεάπολη Εξαρχείων, Αθήνα, 27 Απριλίου 1920 – 21 Μαΐου 2004) ήταν Έλληνας συνθέτης , μαέστρος (ενορχηστρωτής) και στιχουργός, με πολλές διακρίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Υπήρξε διευθυντής της Ορχήστρας Ελαφράς Μουσικής της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και της Ορχήστρας του Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης (του οποίου ήταν εκ των ιδρυτών), όπως και πρόεδρος (και «επί τιμή») του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου (1984 – 1996). Ο Τάκης Αθηναίος ήταν γόνος μουσικής οικογένειας και παρά τις σπουδές του στα Οικονομικά (ήταν πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ) ενώ παράλληλα φοιτούσε στο Ελληνικό Ωδείο και στο Ωδείο Αθηνών, στράφηκε τελικά από νωρίς στη σύνθεση. Με έργα του πήρε μέρος σε πολλές διεθνείς εκδηλώσεις (διαγωνισμούς και φεστιβάλ) κατακτώντας τιμητικές βραβεύσεις. Ακόμη, έγραψε συνθέσεις για θεατρικές σκηνές, επιθεωρήσεις και παραστάσεις που προβλήθηκαν σε τηλεοπτικές εκπομπές
Κατά τη Στρατιωτική δικτατορία συμμετείχε στους χουντικούς εορτασμούς της επετείου της 21ης Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο ανάμεσα σε άλλους ηθοποιούς και τραγουδιστές. Ο Αθηναίος ήταν ένας από τους Διευθυντές της ορχήστρας του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας.
Παράλληλα με το καλλιτεχνικό του έργο, υπήρξε και δραστήριος συνδικαλιστής στο χώρο του, «για ένα καλύτερο αύριο των μουσικών και της μουσικής», όπως συχνά έλεγε, προσπαθώντας να βελτιώσει τη θέση των συναδέλφων του. Η κηδεία του τελέστηκε δημοσία δαπάνη, στο Α΄ Κοιμητήριο της Αθήνας, την 24η Μαΐου 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Καμπύλωση χώρου και πραγματικότητα
Οι Θεωρίες της ειδικής και γενικής σχετικότητας έδωσαν μια διαφορετική αντίληψη για την πραγματικότητα από αυτήν που είχαμε πιο πριν.
Καμπύλωση του χώρου και ύλη
Σύμφωνα με την θεωρία της ειδικής σχετικότητας αυτό που η ανθρώπινη φυσιολογία εκλαμβάνει ως ύλη είναι στην πραγματικότητα η καμπύλωση των 3 διαστάσεων προς την 4η. Δηλαδή, οι τρεις διαστάσεις (μήκος, πλάτος, ύψος) καμπυλώνουν και δημιουργούν ένα πηγάδι με βάθος την διάσταση του χρόνου. Όταν αυτή η καμπύλωση ξεπεράσει μία ελάχιστη τιμή η φυσιολογία του ανθρώπου την εκλαμβάνει ως ύλη. Φαινόμενα όπως ο θάνατος ή η φθορά οφείλονται σε αλλαγές της καμπυλότητας του χώρου, ενώ φαινόμενα όπως η ανάπτυξη οφείλονται στο γεγονός ότι η ύλη περικλείει μέσα της τον χρόνο (4η διάσταση). Όταν αυξομειώνει η καμπυλότητα του χώρου της ύλης, η φυσιολογία μας το εκλαμβάνει αυτό ως αυξομείωση πυκνότητας. Όταν η καμπύλωση ξεπεράσει ένα όριο τότε σταματάμε να αντιλαμβανόμαστε ύλη και αντιλαμβανόμαστε φαινόμενα όπως οι μαύρες τρύπες ή και ο θάνατος.
Χωροχρόνος Μινκοβσκι και πραγματικότητα
Η πραγματικότητα που εκλαμβάνει η φυσιολογία μας για αληθινή είναι στρεβλωμένη. Αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα είναι η καθρέφτιση της μη κατανοητής και αντιληπτής, για εμάς πραγματικότητας, σε έναν καθρέφτη δημιουργημένο από την φυσιολογία μας. Αυτός ο τετραδιάστατος κόσμος που ζούμε (τετραδιάστατος μαζί με την διάσταση του χρόνου) είναι μία ψευδαίσθηση και ονομάζεται χωροχρόνος Μινκόβσκι. Στην πραγματικότητα έξω στο σύμπαν υπάρχει ένας ωκεανός κοχλάζουσας ενέργειας η οποία πηγαίνει στον εγκέφαλό μας και αυτός, την μεταφράζει ως ήχο, χρώματα, ύλη, ενέργεια κτλ. Δηλαδή ο εγκέφαλός μας λειτουργεί ως ένας βιοϋπολογιστής, ο οποίος παίρνει μια πληροφορία (την ενέργεια) και την μεταφράζει ανάλογα με το πως είναι προγραμματισμένος.
Χώρος και χρόνος για το φως
Εμείς οι άνθρωποι αντιλαμβανόμαστε το φως ως κάτι που κινείται με ταχύτητα c, γι' αυτό έχουμε φτιάξει και μια μονάδα μέτρησης, το έτος φωτός. Δηλαδή την απόσταση που θα κάνει το φως στο χρονικό διάστημα του ενός χρόνου. Αυτό όμως που αντιλαμβανόμαστε από τα χρονοδιαγράμματα Μινκόβσκι είναι ότι ως προς το φως, το φως δεν μετακινείται στον χώρο ούτε στον χρόνο. Δηλαδή το φως, ως προς το φως γεννιέται και πεθαίνει στο ίδιο σημείο την ίδια χρονική στιγμή.
Ο Ισαάκ Νεύτων διατύπωσε τον νόμο της παγκόσμιας έλξης και εξήγησε ότι όλα τα σώματα έλκουν το ένα το άλλο ως προς το κέντρο τους. Οπότε σύμφωνα με αυτόν τον νόμο η Γη, μας έλκει προς το κέντρο της. Όμως αυτή η θεωρία είχε κάποια προβλήματα. Αυτά τα προβλήματα έμελλε να λύσει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν διατυπώνοντας την γενική θεωρία της σχετικότητας. Σύμφωνα με αυτήν την θεωρία όλα τα σώματα είναι πάντα ακίνητα ως προς τον χώρο. Το μόνο που κάνουν είναι να κινούνται ως προς την διάσταση του χρόνου (4η διάσταση). Αυτό παρατηρείται πιο εύκολα σε συστήματα μηδενικής βαρύτητας, στα οποία ένα αντικείμενο θα μένει ακίνητο απλά θα γερνάει, δηλαδή θα κινείται ως προς τον χρόνο.
Βλέπουμε τα αντικείμενα να πέφτουν επειδή αντικείμενα ύλης με μεγάλη μάζα π.χ. η Γη καμπυλώνουν τον χωροχρόνο. Έτσι όταν αφήνεις ελεύθερο ένα αντικείμενο (χωρίς να του ασκείται καμία δύναμη) αυτό θα αρχίσει να μετακινείται ως προς τον χρόνο, όμως αυτήν την φορά επειδή έχει καμφθεί ο χωρόχρονος θα το βλέπεις να μετακινείται και ως προς τον χώρο, όμως στην πραγματικότητα αυτό παραμένει ακίνητο. Από αυτήν την προσέγγιση της βαρύτητας διαπιστώνουμε ότι η βαρύτητα είναι μία ψευδαίσθηση.
Ο Αϊνστάιν οδηγήθηκε σε αυτήν την προσέγγιση της βαρύτητας μετά από το νοητικό πείραμα που ο ίδιος σκέφτηκε και αργότερα ονόμασε αρχή της ισοδυναμίας. Με αυτό το πείραμα εξίσωσε ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς με ένα μη αδρανειακό σύστημα αναφοράς. Δηλαδή σκέφτηκε ότι αν βάλεις έναν παρατηρητή μέσα σε ένα κλειστό κουτί και αυτό το κουτί βρίσκεται στο κενό και επιταχύνει προς τα πάνω με την επιτάχυνση της βαρύτητας g, ο παρατηρητής δεν θα μπορεί να καταλάβει αν το κουτί βρίσκεται μέσα σε βαρυτικό πεδίο (δηλαδή αδρανειακό σύστημα αναφοράς) ή πάνω σε επιταχυνόμενο (δηλαδή μη αδρανειακό) σύστημα αναφοράς.
Αυτή η θεωρία του Αϊνστάιν εξακριβώνεται με διάφορα πειράματα. Ένα από αυτά είναι ότι, αν κάνεις μια μέτρηση χρόνου, σε έναν πλανήτη για παράδειγμα, σε ένα ύψος Α και σε ένα ύψος Β όπου Α>Β, θα αντιληφθείς ότι ο χρόνος εναλλάσσεται λίγο πιο αργά στο σημείο Β. Όσο πιο ψηλά ανεβαίνεις, τόσο πιο γρήγορα εναλλάσσεται ο χρόνος. Αυτό συμβαίνει γιατί όσο απομακρύνεσαι από τον πλανήτη απομακρύνεσαι από την καμπύλωση που προκαλεί στον χωροχρόνο άρα και από το βαρυτικό του πεδίο.
Όταν βρεθεί ένα αντικείμενο μεγάλης μάζας στον χωροχρόνο τον καμπυλώνει. Οπότε όσα αντικείμενα βρεθούν κοντά σε αυτό το μεγάλης μάζας αντικείμενο ακολουθούν αυτήν την καμπύλωση του χωροχρόνου. Αυτή είναι η εξήγηση της γενικής θεωρίας της σχετικότητας για το βαρυτικό πεδίο.
Μία από τις αποδείξεις αυτής της θεωρίας είναι οι βαρυτικοί φακοί. Βαρυτικός φακός ονομάζεται η ύλη (π.χ. ένας γαλαξίας) που βρίσκεται ανάμεσα σε μια μακρινή πηγή φωτός και ενός παρατηρητή και καμπυλώνει την πορεία του φωτός.
Βαρυτικά κύματα
Νομική κύρωση
Η νομική κύρωση ή κυρώσεις είναι ποινές που επιβάλλονται επίσημα και στοχεύουν στην επιβολή νομικών υποχρεώσεων. Αναφέρεται ότι αποτελούν τον πυρήνα, αν όχι το καθοριστικό χαρακτηριστικό, της έννομης τάξης. Οι ανεπαρκείς κυρώσεις αναφέρεται ότι ευθύνονται για τις αποτυχίες του νομικού ελέγχου σε διαφορετικούς τομείς, όπως το διεθνές δίκαιο, το εγχώριο έγκλημα και τα πολιτικά δικαιώματα. Τα πνευματικά και διαδικαστικά εργαλεία που βρίσκονται τώρα στη διάθεση των κοινωνικών και συμπεριφορικών επιστημών, κατάλληλα προσαρμοσμένα και εφαρμοσμένα, είναι δυνατόν να αξιολογούν τον αντίκτυπο οποιασδήποτε λεπτομέρειας της κοινωνικής διαδικασίας στο πλαίσιο των αξιών και των θεσμών που συνυφαίνουν την έννοια του δικαίου.
Η απειλή της νομικής κύρωσης είναι δυνατόν να αποτρέψει τους ανθρώπους από την παραβίαση του νόμου, προκαλώντας ταυτόχρονα μια ηθικολογική στάση απέναντι στη συμμόρφωση. Η απειλή της τιμωρίας, ωστόσο, φαίνεται,πως προκαλεί κάποια αντίσταση στη συμμόρφωση. Αυτή η αντίσταση μπορεί να ελαχιστοποιηθεί μέσω εναλλακτικών τεχνικών διασφάλισης της συμμόρφωσης, όπως η χρήση εκκλήσεων στη συνείδηση και στο αίσθημα ευθύνης του πολίτη, κίνητρα που μπορεί να είναι πιο ισχυρά από την απειλή κυρώσεων για την συμμόρφωση με τον νόμο.
Παραπομπές σημειώσεις
Κατηγορία:Ποινές
Οικονομικός Διευθυντής
Ο Οικονομικός Διευθυντής είναι το στέλεχος μιας εταιρείας που έχει την κύρια ευθύνη για τη διαχείριση των οικονομικών της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένου του οικονομικού σχεδιασμού, της διαχείρισης οικονομικών κινδύνων, της τήρησης αρχείων και της χρηματοοικονομικής αναφοράς. Σε ορισμένους τομείς, ο Οικονομικός Διευθυντής είναι επίσης υπεύθυνος για την ανάλυση δεδομένων. Ορισμένα στελέχη χρησιμοποιούν τον τίτλο Οικονομικός και Επιχειρησιακός Διευθυντής. Ο Οικονομικός Διευθυντής αναφέρεται συνήθως στον Διευθύνοντα Σύμβουλο και στο Διοικητικό Συμβούλιο, ενώ μπορεί να αποτελεί και μέλος του. Εποπτεύει την οικονομική μονάδα και είναι ο επικεφαλής οικονομικός εκπρόσωπος του οργανισμού. Επίσης βοηθά άμεσα τον Επιχειρησιακό Διευθυντή σε όλα τα επιχειρηματικά θέματα που σχετίζονται με τη διαχείριση του προϋπολογισμού, την ανάλυση κόστους-οφέλους, την πρόβλεψη των αναγκών και την εξασφάλιση νέας χρηματοδότησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαγγέλματα διοίκησης
Νίκος Αγγελίδης
Ο Νίκος Αγγελίδης ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το Πατριωτικό Μέτωπο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Αγγελίδης γεννήθηκε στον Κάτω Δρυ το 1932. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε ελληνική φιλολογία, αγγλική φιλολογία και νομικά. Εργάστηκε ως εκπαιδευτικής και ως δικηγόρος.
Ήταν νυμφευμένος με την Κλαίρη Αγγελίδου. Είχε τρεις υιούς.
Πολιτική διαδρομή
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1960 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Το Πατριωτικό Μέτωπο διαλύθηκε το 1969. Ο Νίκος Αγγελίδης συνέχισε για ένα χρόνο ως ανεξάρτητος βουλευτής.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Πατριωτικό Μέτωπο Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου παρά το φρέαρ
Ευαγγελισμός της Θεοτόκου παρά το φρέαρ είναι εικονογραφικός τύπος της Παναγίας κατά τον οποίο η Θεοτόκος κρατώντας υδρία στέκεται κοντά σε πηγάδι, ενώ πάνω από αυτήν πετάει ένας άγγελος. Η Παρθένος δεν βλέπει τον άγγελο αλλά είναι έκπληκτη από το άγγελμα.
Προέλευση απεικόνισης
Πρόκειται για θέμα αντλημένο από την απόκρυφη χριστιανική γραμματεία και το Πρωτευαγγέλιον του Ιακώβου. Άλλη πηγή είναι το αρμενικό απόκρυφο της Παιδικής ηλικίας του Κυρίου (5ο κεφ). Σύμφωνα με αυτό η Παναγία πηγαίνοντας να αντλήσει νερό άκουσε τη φωνή του αγγέλου και εξέλαβε αυτή ως δαιμονική, και τότε επικαλέσθηκε τον Θεό του Ισραήλ για να την προστατεύσει.
Πηγές
Ευαγγελισμος της Θεοτοκου παρα το φρεαρ
Γιαλαούζ-Τσαμ
Το Γιαλαούζ-Τσάμ, γνωστό και ως Μονοπεύκη (τουρκικά: Yalnızçam· αρμενικά: Յալաղուզչամ) είναι χωριό στο διαμέρισμα Σελίμ της επαρχίας Καρς. Η ονομασία του γραφόταν με διάφορους τρόπους όπως: Γιαλαγούζ-Τσιάμ, Γιαλαγούτσιαμ, Γιαλαούζ τζαμί, Γιαλαούζ-τσαμ, Γιαλαούτσαμ, Γιαλασίζ-Τσαμ, Γιαούζ-Τσάμ και Γιόλαγουζτσαμ. Ιστορικά, η πλειοψηφία των κατοίκων ήταν Καυκάσιοι Έλληνες· το 1886 ζούσαν στο χωριό 358 Έλληνες. Απέχει 45 χλμ. από το κέντρο της πόλης Καρς και 15 χλμ. από το κέντρο της πόλης Σελίμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Γυμναστικός Σύλλογος «Τα Παγκύπρια»
Ο Γυμναστικός Σύλλογος «Τα Παγκύπρια» (ΓΣΠ,, διαβάζεται «ΓαΣιΠί») είναι κυπριακός γυμναστικός σύλλογος με έδρα τη Λευκωσία.
Ίδρυση
Ο ΓΣΠ ιδρύθηκε το 1894. Προπομπός του συλλόγου υπήρξε το πρώτο αναγνωστήριο που δημιουργήθηκε στη Λευκωσία το 1860, με την ονομασία «Κυπριακός Σύλλογος Λευκωσίας». Πολλοί ερευνητής/μελετητές θεωρούν τον Κυπριακό Σύλλογο Λευκωσίας ως το θεμελιωτή του ΓΣΠ, με τις διαφοροποιήσεις που προέκυψαν στην πορεία και την ενσωμάτωση στο σύλλογο και άλλων αντιπροσωπευτικών φορέων της Λευκωσίας.
Συμμετοχή σε αγώνες
Το 1896 διεξήχθησακν οι Α΄ Παγκύπριοι Αγώνες Στίβου. Οι αγώνες τελέστηκαν από τον Γυμναστικό Σύλλογο Ολύμπια στη Λεμεσό. Ο ΓΣΠ συμμετείχε στους αγώνες αυτούς. Έκτοτε συμμετείχε σε όλους τους Παγκύπριους Αγώνες Στίβου.
Παλιό στάδιο ΓΣΠ
Το 1902 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του Παλιού Σταδίου ΓΣΠ στο κέντρο της Λευκωσίας. Το στάδιο ανήκε στο ΓΣΠ και για το λόγο αυτό ονομαζόταν «Στάδιο ΓΣΠ». Στις 17 Οκτωβρίου 1934, ύστερα από απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, το στάδιο ονομάστηκε «Στάδιο Γ.Σ.Π., Ευγενίας και Αντωνίου Θεοδότου», προς τιμή των μεγάλων αυτών ευεργετών του ΓΣΠ. Το στάδιο χρησιμοποιήθηκε ως το 1999.
Νέο ΓΣΠ
Στις 24 Ιουνίου 1991 υπογράφηκε συμφωνία ανταλλαγής του Παλιού Σταδίου Γ.Σ.Π. με την κυβέρνηση της Κύπρου, με σκοπό την ανέγερση νέου σύγχρονου σταδίου. Το νέο σύγχρονο στάδιο ανεγέρθηκε και άρχισε την λειτουργία του στις 6 Οκτωβρίου 1999. Το στάδιο αυτό ονομάζεται Νέο Γ.Σ.Π. και ανήκει στον ΓΣΠ.
Πρόεδροι ΓΣΠ
Πρόεδροι του ΓΣΠ διετέλεσαν οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας ΓΣΠ Κατηγορία:Σύλλογοι στίβου Κύπρου
Κωνσταντίνος Κουνουγέρης
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε νομικά και ακολούθησε σταδιοδρομία στον δικαστικό κλάδο φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του Αρεοπαγίτη.
Στις 9 Μαΐου 1985 τοποθετήθηκε υπηρεσιακός υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου προκειμένου να διεξαχθούν οι εκλογές του Ιουνίου 1985. Παραιτήθηκε από την θέση μετά τις εκλογές στις 5 Ιουνίου 1985.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Ρανούγκουλος ο κορυφαίος
Το είδος Ρανούγκουλος ο κορυφαίος (Ranunculus cacuminis) ανήκει στην οικογένεια Βατραχιοειδή (Ranunculaceae) και αποτελεί είδος με πολύ περιορισμένη κατανομή. Έχει καταγραφεί μόνο στην κορυφή Καϊμακτσαλάν (2524 μ) του όρους Βόρας και γι' αυτό και ονομάστηκε cacuminis (cacumen = κορυφή). Ανθίζει από τα μέσα Μαΐου μέχρι τις αρχές Ιουλίου, σε υγρά αλπικά λειβάδια και σε άλλες πετρώδεις θέσεις, εκεί που λειώνει το χιόνι, σε υψόμετρο μεταξύ 2000-2520 μ. Σημειώνεται ότι περιλαμβάνεται στο Βιβλίο Ερυθρών Δεδομένων των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (2009) με τον χαρακτηρισμό Τρωτό (VU).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Βατραχιοειδή
Νικόλαος Παπαντωνίου
Ο Νικόλαος Παπαντωνίου (1922 - 9 Αυγούστου 1999) ήταν Έλληνας καθηγητής Αστικού Δικαίου που διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης.
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, του οποίου αναγορεύθηκε διδάκτωρ. Εξελέγη υφηγητής του Αστικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, έκτακτος καθηγητής στα Πανεπιστήμια Θεσσαλονίκης και Αθηνών και εν συνεχεία τακτικός καθηγητής Αστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Αθηνών. Υπήρξε, επίσης, μέλος του δ.σ. της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας.
Στις 22 Μαΐου 1984 τοποθετήθηκε υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 21 Ιουνίου 1984.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Καθηγητές νομικής Αθηνών
Κίνημα Νορδικής Αντίστασης
μικρογραφία|Το σύμβολο του ΚινήματοςΤο Κίνημα Νορδικής Αντίστασης- NRM (σουηδ.: Nordiska motståndsrörelsen; NMR, νορβ.: Nordiske motstandsbevegelsen; NMB, φινλανδ.: Pohjoismainen Vastarintaliike; PVL, δανικά: Den nordiske modstandsbevægelse; NMB, ισλανδ.: Norræna mótstöðuhreyfingin) είναι ακροδεξιά οργάνωση σε Σουηδία, Νορβηγία και Φινλανδία. Είναι επίσης πολιτικό κόμμα στη Σουηδία. Έχει καταγγελθεί ως τρομοκρατική οργάνωση, καθώς τάσσεται κατά της δημοκρατίας.
Δημιουργία και δομή
Τον Δεκέμβριο του 1997, ο Κλας Λουντ και κάποιοι άλλοι πρώην μέλη της Λευκής Αριανής Αντίστασης (σουηδικά: Vitt Ariskt Motstånd, επίσης γνωστή ως VAM) – ενός μαχητικού νεοναζιστικού δικτύου που δραστηριοποιήθηκε από το 1991 έως το 1993, ενώ έχουν πλέον αποφυλακιστεί από τη φυλακή αφού καταδικάστηκαν για ληστείες και ανθρωποκτονία, μεταξύ άλλων, ιδρύουν το Σουηδικό Κίνημα Αντίστασης (Svenska Motståndsrörelsen ή SMR) μαζί με τα άτομα που στνεργάζονται με το νεοναζιστικό περιοδικό Folktribunen και τα μέλη της Εθνικής Νεολαίας (σουηδικά: Nationell Ungdom - Νατιονέλ Ούνγκντομ, «Εθνική Νεολαία»), μιας νεοναζιστικής και ανοιχτά ρατσιστική οργάνωση.
Το 2016 δημιουργήθηκε το Κίνημα Νορδική Αντίσταση, με ξεχωριστά παραρτήματα στη Σουηδία, τη Φινλανδία και τη Νορβηγία, καθώς και ένα στη Δανία που αργότερα διαλύθηκε. Το Κίνημα Νορδική Αντίσταση υποστηρίζει την άμεση παύση της μετανάστευσης στις σκανδιναβικές χώρες και του επαναπατρισμού των ανθρώπων που δεν είναι εθνικά Βορειοευρωπαίοι ή δεν έχουν 'στενή συγγενική καταγωγή'. Υποστηρίζει επίσης τη σκανδιναβική αυτάρκεια και την απόσχιση των σκανδιναβικών χωρών που είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις 28 Φεβρουαρίου του 2018, το The Verge ανέφερε ότι η Discord είχε κλείσει ορισμένους διακομιστές νεοναζιστών και άλλων ακροδεξιών, συμπεριλαμβανομένου του διακομιστή της βρετανικής αντίστασης, από την ιδιωτική πλατφόρμα συνομιλίας τους, για την κατάχρηση των όρων υπηρεσίας τους.
Σουηδία
δεξιά|μικρογραφία| Παρέλαση μελών της Νορδικής Αντίστασης Το κίνημα της Σουηδικής Αντίστασης ιδρύθηκε από τον Κλας Λουντ, ο σημερινός ηγέτης είναι ο Σιμόν Λιντμπέρ και η πολιτική του πτέρυγα διευθύνεται από τον Περ Έμπεργκ. Είναι γνωστό για την αντίθεσή του στη μη λευκή μετανάστευση στη Σουηδία. Το Κίνημα Νορδικής Αντίστασης θεωρείται κεντρικός παράγοντας στο λευκό κίνημα της Σουηδίας. Σκοπός του Κινήματος Νορδικής Αντίστασης είναι η δημιουργία μιας ολοκληρωτικής πανσκανδιναβικής νεοναζιστικής κυβέρνησης με επανάσταση ή εκλογές. Ο οργανισμός λέει ότι ο αγώνας του θα απαιτήσει αιματοχυσία.
Η SMR έχει επαινέσει τον Αδόλφο Χίτλερ και τον Κορνέλιου Ζέλεα Κοντρεάνου σε δημοσιεύσεις τους. Οι βασικές τους τακτικές είναι η διανομή φυλλαδίων και η δημοσίευση ομιλιών σε περιοχές της πόλης για την υποστήριξη του νεοναζισμού, καταγγέλλοντας τη μετανάστευση. Δημοσιεύουν επίσης το περιοδικό Nationellt Motstånd.
Τον Νοέμβριο του 2003 η Σουηδική Υπηρεσία Ασφαλείας επιτέθηκε στα σπίτια των ηγετών μελών, μεταξύ των οποίων και ο Lund, ο οποίος αργότερα καταδικάστηκε σε φυλάκιση για παράνομη κατοχή πυροβόλων όπλων.
Τον Μάιο του 2006, το Σουηδικό Κίνημα Αντίστασης ανακοίνωσε ότι ο Εθνικός Οργανισμός Νεολαίας και όλες οι δραστηριότητές του και τα μέλη του είχαν συγχωνευθεί με το SRM.
Τον Δεκέμβριο του 2013, μέλη του Κινήματος επιτέθηκαν σε μια αντιρατσιστική διαδήλωση στη Στοκχόλμη, η οποία οδήγησε σε ταραχές και συγκρούσεις. Πολλοί συνελήφθησαν στη συνέχεια.
Στις σουηδικές εκλογές του 2014, δύο μέλη του NRM εκλέχθηκαν στις έδρες των Δημοκρατικών της Σουηδίας στα δημοτικά συμβούλια του Λουντβίκα και του Μπορλένγκε. Σε αυτό που περιγράφηκε ως «πραξικόπημα» τα ονόματά τους προστέθηκαν στις ψηφοφορίες της Σουηδικής Δημοκρατίας που ήταν ανοικτές για προσθήκες.
Τρεις άνδρες που συνδέονταν με το κόμμα καταδικάστηκαν σε φυλάκιση αντίστοιχα οκτώ και μισή χρόνια, πέντε χρόνια και ένα και ενάμιση έτος στις 7 Ιουλίου 2017 για τρεις βομβιστικές επιθέσεις στο Γκέτεμποργκ, οι οποίες έλαβαν χώρα το Νοέμβριο του 2016 και τον Ιανουάριο του 2017. Έλαβε ένα άτομο απειλητικές για τη ζωή τραυματισμούς κατά τη βομβιστική επίθεση ενός προσφυγικού κέντρου στο Βέστρα Φρέλουντα. Οι άνδρες άσκησαν έφεση στην ετυμηγορία.
Στις 19 Απριλίου 2018, πυροτεχνήματα ρίχτηκαν στην αμερικανική πρεσβεία στη Στοκχόλμη κατά τη διάρκεια διαμαρτυρίας ενάντια στους βομβαρδισμούς της Συρίας. Ένας άνδρας του κόμματος συνελήφθη.
Χρήστος Κ. Βασιλόπουλος
Ο '''Χρήστος Κ. Βασιλόπουλος''' (1941) είναι Ομότιμος Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο τομέα της Διδακτικής.
Κίνημα Νορδικής Αντίστασης
Σουηδία
Στις 6 Ιουλίου 2018, μέλη του Κινήματος επιτέθηκαν σε δύο φιλο-Ισραηλινούς ακτιβιστές στο Γκότλαντ.
Φινλανδία
Το Suomen Vastarintaliike (Φινλανδικό Κίνημα Αντίστασης) είναι ο φινλανδικός κλάδος του Κινήματος. Ιδρύθηκε από την Έσα Χένρικ Χολάπα, που θα εγκαταλείψει αργότερα τον νεοναζισμό και την ομάδα. Ο σημερινός ηγέτης είναι ο Άντι Νιέμι. Μια από τις βασικές τακτικές ήταν η κόλληση διαφημιστικών αυτοκόλλητων και αφισών. Τα μέλη συμμετέχουν επίσης σε μαχητική εκπαίδευση που διοργανώνεται από τον οργανισμό. Ο οργανισμός είναι επίσης ολοένα και πιο βίαιος, μεταξύ άλλων δράσεων που επιτίθενται σε διαδηλώσεις κατά του ρατσισμού και των ομοφυλοφίλων.
Χρήστος Κ. Βασιλόπουλος
Βιογραφία
Σπούδασε Θεολογία και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.Το 1967 υπηρέτησε ως καθηγητής στο Ιδιωτικό Γυμνάσιο Αγρινίου και από το 1969 έως 1972 δίδαξε ως αναπληρωτής καθηγητής στο Δημόσιο Γυμνάσιο Βόνιτσας Αιτωλοακαρνανίας . Το 1974 διορίστηκε βοηθός στη έδρα της Κατηχητικής και Εγκυκλοπαίδειας της Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής, στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το 1977 συνέχισε τις σπουδές του για τρία χρόνια στην Ιρλανδία, και έλαβε δυο τίτλους: μεταπτυχιακό δίπλωμα στη Χριστιανική Παιδαγωγική από το Institue of Religious Education Mount Oliver, και μεταπτυχιακό δίπλωμα στα Παιδαγωγικά από το National University of Ireland-St.Patrick's College Maynooth. Το 1984 ολοκλήρωσε την συγγραφή της Διδακτορικής Διατριβής με θέμα "Ελευθερία της σκέψης και διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στη Μέση Εκπαίδευση  '', όπου αναγορεύτηκε Διδάκτορας του Τμήματος Θεολογίας.
Κίνημα Νορδικής Αντίστασης
Φινλανδία
Στις 30 Νοεμβρίου 2017, το περιφερειακό δικαστήριο του Πίρκανμαα απαγόρευσε το κινεζικό κίνημα βρετανικής αντίστασης στη Φινλανδία. Η οργάνωση απαγορεύτηκε καθώς «παραβιάζει κατάφωρα τις αρχές της ορθής πρακτικής», σύμφωνα με το δικαστήριο. Η απαγόρευση έχει ασκηθεί προσφυγή και δεν είναι νομικά δεσμευτική. Το αίτημα της αστυνομίας για προσωρινή απαγόρευση απορρίφθηκε. Το Σεπτέμβριο του 2018 το Εφετείο στο Τούρκου επιβεβαίωσε την απαγόρευση, αλλά η ετυμηγορία έχει προσβληθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο. Προετοιμάζοντας την απαγόρευση, το Κίνημα σχεδιάζει να ξεκινήσει ένα νέο συμβαλλόμενο μέρος το οποίο δεν θα καλύπτεται από την απαγόρευση.
Χρήστος Κ. Βασιλόπουλος
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Το 1985 εκλέγεται Λέκτορας με γνωστικό αντικείμενο την "Κατηχητική - Παιδαγωγική '' . Το 1988 γίνεται Επίκουρος Καθηγητής και το 1992 εκλέγεται Αναπληρωτής Καθηγητής. Από το 1996 υπήρξε καθηγητής της Παιδαγωγικής στο Τμήμα Θεολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και δίδασκε μαθήματα της ειδικότητάς του. Ήταν Αναπληρωτής Πρόεδρος του Τμήματος της Θεολογίας του Α.Π.Θ από το 2002 - 2004, όπως επίσης και πολλές φορές Διευθυντής του Τομέα Λατρείας, Χριστιανικής Αγωγής και Εκκλησιαστικής Διοίκησης . Ως Πανεπιστημιακός Διδάσκαλος συνταξιοδοτήται το 2008.
Επιστημονικές Δραστηριότητες
Επί σειρά ετών (1982 - 1998) δίδαξε μαθήματα Παιδαγωγικής και Μεθοδολογίας Διδασκαλίας στις Σχολές Επιμόρφωσης Καθηγητών Μέσης Εκπαίδευσης (ΣΕΛΜΕ και ΠΕΚ) Θεσσαλονίκης, Καβάλας και Βέροιας. Από το 1998 δίδασκε στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο του Δήμου Θεσσαλονίκης. Διατέλεσε μέλος επιτροπών, που συγκροτήθηκαν με αποφάσεις του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων: α) για τη μελέτη και εκπόνηση νέων Αναλυτικών Προγραμμάτων Α/βάθμιας και Β/βάθμιας Εκπαίδευσης (1992), β) για τη σύνταξη σχεδίου Νόμου, σχετικά με τη δομή και λειτουργία της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, γ) για την κριτική νέων σχολικών εγχειριδίων Β' Γυμνασίου και  Γ' Λυκείου και δ) για τη βελτιστοποίηση του Διαθεματικού Ενιαίου Πλαισίου Προγράμματος Σπουδών (Δ.Ε.Π.Π.Σ.) και των Αναλυτικών Προγραμμάτων (Α.Π.Σ.). Επίσης υπήρξε επιστημονικός υπεύθυνος του προγράμματος "Πρακτική Άσκηση Φοιτητών του Τμήματος Θεολογίας του Α.Π.Θ.",  στο  πλαίσιο  του "Επαγγελματικός Προσανατολισμός και Σύνδεση με την Αγορά Εργασίας", όπως και "Πρακτική Άσκηση και Γραφεία Διασύνδεσης του ΕΠΕΑΕΚ  ΙΙ". Ήταν Διευθυντής της Παιδαγωγικής Σειράς με τον τίτλο: "Παιδαγωγικές Μελέτες". Διατέλεσε επιστημονικός υπεύθυνος προγράμματος επιμόρφωσης Θεολόγων καθηγητών που οργάνωσε το Τμήμα Θεολογίας κατά τα ακαδημαϊκά έτη: 1999 έως 2001. Κατά το εαρινό εξάμηνο του ακαδημαϊκού έτους 2002 - 2003 δίδαξε στο Παιδαγωγικό Τμήμα του Πανεπιστημίου της Κύπρου ως Επισκέπτης Καθηγητής. Ίδρυσε και οργάνωσε ως Διευθυντής το εργαστήριο Παιδαγωγικής του Τμήματος Θεολογίας από το 2003. Επί μακρόν ήταν επιβλέπων Καθηγητής μεταπτυχιακών και διδακτορικών διατριβών. Υπήρξε μέλος της  επιστημονικής Επιτροπής του Κέντρου Περιβαλλοντικής Αγωγής και Ευαισθητοποίησης (Κ.Π.Α.Ε.) της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Υπήρξε επιβλέπων Καθηγητής στην εκπόνηση πολλών Μεταπτυχιακών και Διδακτορικών εργασιών. Επίσης διετέλεσε και Μέλος Επιτροπών και Εκλεκτορικών Σωμάτων, εκλογής Μελών ΔΕΠ σε Πανεπιστήμια της Ελλάδας και της Κύπρου.
Κίνημα Νορδικής Αντίστασης
Ισλανδία
Έχουν υπάρξει λίγα άρθρα εφημερίδων που υποστηρίζουν την ιδεολογία του Κινήματος στην Ισλανδία  και υπάρχει ένας ιστότοπος στα ισλανδικά.
Χρήστος Κ. Βασιλόπουλος
Εκδόσεις - Διακρίσεις - Έρευνα
Η επιστημονική του δραστηριότητα επικεντρώνεται κυρίως στις γνωστικές περιοχές της Μεθοδολογίας της Διδασκαλίας, στη Χριστιανική Παιδαγωγική, Διαπολιτισμική Αγωγή και Δυναμική των Προσωπικών Σχέσεων. Συμμετείχε ως ομιλητής σε μεγάλο αριθμό Συνεδρίων και Ημερίδων. Το συγγραφικό του έργο είναι στα ελληνικά και αγγλικά. Ο Βασιλόπουλος Κ. Χρήστος ήταν πολυγραφότατος επιστήμων με την συγγραφή πολλών Επιστημονικών Μελετών και Άρθρων που δημοσιεύθηκαν σε συλλογικούς τόμους, επετηρίδες, πρακτικά συνεδρίων, περιοδικά και εγκυκλοπαίδειες. Υπήρξε Επιστημονικός Υπεύθυνος Έρευνας Παιδαγωγικής Ομάδας:1) εκπόνησης Εκπαιδευτικού Λογισμικού Πολυμέσων για τα Θρησκευτικά Β’/βάθμιας Εκπαίδευσης α) στα πλαίσια του έργου ΝΑΥΣΙΚΑ του ΥΠΕΠΘ και του Ι.Τ.Υ. (Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών) β) στα πλαίσια της ΟΔΥΣΣΕΙΑΣ με τίτλο: «Θρησκευτική Πληροφορική: Ανάπτυξη Πιλοτικού Λογισμικού Πολυμέσων για τη θεματική ενότητα της Θρησκευτικής Αγωγής στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση», 2) εκπόνησης πολυμεσικής (multimedia)  εφαρμογής που αφορά το μάθημα των Θρησκευτικών στο Λύκειο στα πλαίσια του έργου του ΥΠΕΠΘ και του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, με τίτλο: «Αναδιατύπωση και εκσυγχρονισμός των προγραμμάτων σπουδών στον Τομέα των Κοινωνικών Επιστημών ΙΙ και παραγωγή διδακτικού υλικού», 3) εκπόνησης θεματικού δικτύου "Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Σύγχρονου Εκπαιδευτικού Λογισμικού", με τη συμμετοχή των εργαστηρίων  του Α.Π.Θ.: Παιδαγωγικής Θεολογικής, Πειραματικής Παιδαγωγικής Φιλοσοφικής, Επεξεργασίας Πληροφοριών και Υπολογιστών Πολυτεχνικής και Ευφυών Συστημάτων και Τεχνολογίας Λογισμικού Πολυτεχνικής (2005).
Κίνημα Νορδικής Αντίστασης
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Απαγορευμένα ακροδεξιά κόμματα Κατηγορία:Νεοναζισμός Κατηγορία:Σουηδικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Πολιτική και φυλή Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Χρήστος Κ. Βασιλόπουλος
Βασική Εργογραφία
Οι σημαντικότερες  μελέτες του είναι :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Ανάτολ Φέιτζιν
Ο Ανάτολ Φέιτζιν (πολωνικά: Anatol Fejgin) (25 Σεπτεμβρίου 1909 – 28 Ιουλίου 2002) ήταν Πολωνός κομμουνιστής ακτιβιστής την περίοδο πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά το 1949, διοικητής της σταλινικής πολιτικής αστυνομίας στο Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας της Πολωνίας, υπεύθυνος του διαβόητου Ειδικού Γραφείου του (10ο Τμήμα). Κατά τη διάρκεια της Πολωνικής Οκτωβριανής Επανάστασης του 1956, το όνομά του – μαζί με μια σειρά άλλων, συμπεριλαμβανομένων του συναδέλφου του, Συντ. Γιούζεφ Ρουζάνσκι και του υπουργού Γιάκουμπ Μπέρμαν – ήρθαν να συμβολίσουν τον κομμουνιστικό τρόμο στη μεταπολεμική Πολωνία.
Ο ανακριτής
Τον Οκτώβριο του 1949, ο Φέιτζιν μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας της Πολωνίας, όπου διορίστηκε διευθυντής του Ειδικού Γραφείου (που μετονομάστηκε το 1951 σε 10ο Τμήμα), το οποίο δημιουργήθηκε για την προστασία του Κόμματος από προβοκάτορες (στην πραγματικότητα, για τη δολοφονική δίωξη πολιτικών αντιπάλων και αξιωματικών του στρατού από το Πολωνικό Υπόγειο Κράτος). Τέθηκε σε αναστολή μετά την αποστασία του αναπληρωτή διευθυντή Γιούζεφ Σφιάτουο το 1953, που ενοχοποίησε αυτόν και άλλους σταλινικούς. Ο Φέιτζιν απολύθηκε από το Υπουργείο κατά τη διάρκεια της πολιτικής απόψυξης στην Πολωνία και συνελήφθη στις 23 Απριλίου 1956, μαζί με το αφεντικό του, τον υφυπουργό Ρόμαν Ρομκόφσκι. Προσήχθη σε δίκη στο τέλος της σταλινικής περιόδου και στις 11 Νοεμβρίου 1957 καταδικάστηκε σε 12 χρόνια φυλάκιση για παραβιάσεις του νόμου για τα ανθρώπινα δικαιώματα και κατάχρηση εξουσίας. Κατηγορούμενος μαζί με τους συγκατηγορούμενους Ρομκόφσκι και Γιούζεφ Ρουζάνσκι, ο Φέιτζιν κρίθηκε ένοχος για βασανισμό 28 κατονομασμένων θυμάτων κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων, συμπεριλαμβανομένων αθώων γυναικών και μελών του Ενιαίου Εργατικού Κόμματος Πολωνίας. Η ποινή του επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο το 1958. Ο Φέιτζιν κρατήθηκε σε φυλακή στο Ρατσίμπους. Αποφυλακίστηκε μετά την αμνηστία του 1964, εκτίζοντας επτά χρόνια.
Το 1985, ο Φέιτζιν έγινε μέλος της ένωσης βετεράνων, που ελέγχεται από το κράτος, της Εταιρείας Αγωνιστών για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία και απέκτησε προνόμια βετεράνου πολέμου. Το 1990, ωστόσο, μετά την κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας, του αφαιρέθηκαν τα προνόμια λόγω του σταλινικού παρελθόντος. Ο Φέιτζιν άσκησε έφεση για την απόφαση αυτή στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Πολωνίας, αλλά η αξίωσή του απορρίφθηκε. Το δικαστήριο τόνισε ότι οι δραστηριότητες του Φέιτζιν μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν επιβλαβείς για το πολωνικό έθνος και το πολωνικό νομικό σύστημα και ως εκ τούτου θα έπρεπε να καταδικαστούν.
Τη στιγμή του θανάτου του το 2002, ο Φέιτζιν ήταν ακόμα αντικείμενο έρευνας από το Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης για τα εγκλήματα που διέπραξε ως ανακριτής.