cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάμερον Τέιλορ
Σταδιοδρομία
Το 2012, δεσμεύτηκε στο Πανεπιστήμιο Σέτον Χιλ. Στην πρώτη του χρονιά στο κολέγιο, ο Τέιλορ συμμετείχε σε 28 αγώνες, έχοντας κατά μέσο όρο 7,8 πόντους, 5,8 ριμπάουντ, 2,0 ασίστ και 1,5 κλεψίματα σε 24,1 λεπτά. Στον δεύτερο χρόνο του, ο Τέιλορ συμμετείχε σε 27 αγώνες, έχοντας κατά μέσο όρο 12,6 πόντους, 6,3 ριμπάουντ, 2,6 ασίστ, 2,0 κλεψίματα και 1,2 τάπες σε 32,5 λεπτά. Στην τρίτη του αγωνιστική περίοδο, ο Τέιλορ συμμετείχε σε 22 αγώνες, έχοντας κατά μέσο όρο 13,2 πόντους, 4,6 ριμπάουντ, 2,1 ασίστ και 1,4 κλεψίματα σε 35,1 λεπτά. Στην τελευταία του χρονιά, ο Τέιλορ συμμετείχε σε 27 αγώνες, με μέσο όρο 20,8 πόντους, 8,7 ριμπάουντ, 4,1 ασίστ και 2,2 κλεψίματα σε 37,1 λεπτά.
Το 2016, αφού δεν επιλέχτηκε στο ντραφτ του ΝΒΑ, υπέγραψε για τη νέα αγωνιστική περίοδο στην Άιχινγκεν Όρπρινγκ στη Β' Γερμανίας. Ο Τέιλορ συμμετείχε σε 29 αγώνες, έχοντας κατά μέσο όρο 10,8 πόντους, 3,9 ριμπάουντ, 2,3 ασίστ και 1,3 κλεψίματα σε 23,4 λεπτά.
Το 2017, ο Τέιλορ υπέγραψε με τους Ντράγκονς Ρόντορφ από τη γερμανική τρίτη κατηγορία. Η ομάδα συνεργάστηκε με τον Τέιλορ σε 24 αγώνες, έχοντας κατά μέσο όρο 23,4 πόντους, 7,9 ριμπάουντ, 5,6 ασίστ και 2,6 κλεψίματα σε 32,8 λεπτά.
Στις 29 Μαρτίου 2018, ο Τέιλορ υπέγραψε μέχρι το τέλος της χρονιάς στην Ες Όλιβερ Βούρτσμπουργκ της 1ης Γερμανίας. Έχει παίξει σε οκτώ αγώνες, με μέσο όρο 8,5 πόντους, 3,1 ριμπάουντ, 1,9 ασίστ και 1,1 κλεψίματα σε 16,5 λεπτά.
Το 2018, ο Τέιλορ υπέγραψε στην Πεχ Βιόλια της 1ης Ουγγαρίας. Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου, ο Τέιλορ ονομάστηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP), έχοντας συμμετάσχει σε 34 αγώνες και είχε μέσο όρο 18,7 πόντους, 8,0 ριμπάουντ, 3,8 ασίστ και 2,4 κλεψίματα σε 33,7 λεπτά. Στα πλέι οφ συμμετείχε σε 10 αγώνες, έχοντας κατά μέσο όρο 20,9 πόντους, 8,4 ριμπάουντ, 4,3 ασίστ και 1,2 κλεψίματα σε 34,4 λεπτά.
Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο Τέιλορ υπέγραψε με τους Χάμπουργκ Τάουερς. Σε αυτή την ομάδα συμμετείχε σε 27 αγώνες, στους οποίους είχε κατά μέσο όρο 14,3 πόντους, 5,3 ριμπάουντ, 3,4 ασίστ και 1,7 κλεψίματα σε 28,6 λεπτά.
Την 1η Ιουλίου 2021 υπέγραψε για δύο χρόνια στη Μακάμπι Τελ Αβίβ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς
NGC 4323
Ο NGC 4323 είναι νάνος φακοειδής ή ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 52,5 εκατομμύρια έτη φωτός από τον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Τον ανακάλυψε το 1882 ο αστρονόμος Βίλχελμ Τέμπελ (Wilhelm Tempel) και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου. Πολύ συχνά ο NGC 4323 συγχέεται με τον NGC 4322, όμως ο δεύτερος δεν είναι γαλαξίας αλλά αστέρας.
Αλληλεπίδραση με τον Μεσιέ 100
Ο NGC 4323 είναι συνοδός γαλαξίας του Μεσιέ 100,       από τον οποίο απέχει 78000 έτη φωτός. Φαίνεται πως οι δύο γαλαξίες αλληλεπιδρούν βαρυτικά,  γεγονός που δεικνύεται από την καμπύλη περιστροφής του Μεσιέ 100, την ασυμμετρία του δίσκου υδρογόνου του,  καθώς και την αχνή οπτική γέφυρα που τον ενώνει με τον NGC 4323. Παρόλα αυτό ο Knapen et al. έχει εκφράσει την άποψη ότι οι δυο γαλαξίες δεν αλληλεπιδρούν βαρυτικά διότι ο NGC 4323 είναι μικρός γαλαξίας ο οποίος απέχει πολύ από τον Μεσιέ 100.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νάνοι γαλαξίες Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Κόμη Βερενίκης Κατηγορία:Αλληλεπιδρώντες γαλαξίες 4323 40171
Κόζιμο Γ΄ των Μεδίκων
O Κόζιμο Γ΄ (ιταλ. Cosimo di Ferdinando II de' Medici, 14 Αυγούστου 1642 - 31 Οκτωβρίου 1723) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν μεγάλος δούκας της Τοσκάνης (1670-1723).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φερδινάνδου Β΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Βικτωρίας ντελλα Ρόβερε δούκισσας του Ρόβερε & Μοντεφέλτρο, κόρης του Φεντερίκο-Ουμπάλντο δούκα του Ουρμπίνο.
Η 53 ετών εξουσία του χαρακτηρίζεται από μια σειρά υπερβολικών, αντιδραστικών νόμων: ρύθμιζαν την πορνεία και απαγόρευαν τις εορτές του Μαΐου. Η οικονομία επιδεινώθηκε και έπεσε σε χαμηλά, άγνωστα για την Τοσκάνη επίπεδα. Το 1661 νυμφεύτηκε μία εξαδέλφη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας, αλλά η σχέση τους ήταν δυσάρεστη· τελικά η σύζυγός του τον εγκατέλειψε για τη μονή της Μονμάρτρ. Απεβίωσε το 1723 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Τζαν-Γκαστόνε.
Οικογένεια
Το 1661 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα-Λουίζα των Βουρβόνων, κόρη του Γκαστόν δούκα της Ορλεάνης και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Τέφτα Τάσκο-Κότσο
Η Τέφτα Τάσκο-Κότσο (αλβανικά: Tefta Tashko-Koço, Φαγιούμ, Χεδιβάτο Αιγύπτου, 1910 - Τίρανα, Αλβανία, 1947) ήταν σημαντική Αλβανίδα τραγουδίστρια που άκμασε στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1910 στο Φαγιούμ της Αιγύπτου και προερχόταν από οικογένεια Αλβανών μεταναστών. Πατέρας της ήταν ο εθνικιστής Αθανάς Τάσκο από το χωριό Φράσερι του σαντζακίου του Αργυροκάστρου, ενώ η μητέρα της ονομαζόταν Ελένη Ζωγράφι.
Το 1921, λίγα χρόνια μετά τον θάνατο του πατέρα της , η ίδια και η οικογένειά της εγκατέλειψαν την Αίγυπτο και εγκαταστάθηκαν στην Κορυτσά της Αλβανίας, όπου η Τάσκο ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές της. Το 1927 μετέβη στη Γαλλία όπου πραγματοποίησε μουσικές σπουδές στα ωδεία του Μονπελιέ (1927 - 1931) και του Παρισιού (1931 - 1933). Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Παρίσι πραγματοποίησε και τις πρώτες εμφανίσεις της στο κοινό. Το 1935 επέστρεψε στην Αλβανία όπου έκανε σημαντική καριέρα ως υψίφωνος, ενώ ενδιάμεσα πραγματοποίησε περαιτέρω σπουδές στην Ιταλία.
Η Τάσκο-Κότσο διακρίθηκε για τις ερμηνείες της στο παραδοσιακό, αλλά και στο λυρικό ρεπερτόριο, καθώς και για τις περιοδείες της ακόμη και στα πιο απομονωμένα χωριά της αλβανικής επικράτειας. Επιπλέον, το 1937 και το 1942 πραγματοποίησε ηχογραφήσεις λυρικών τραγουδιών στην Ιταλία, ενώ μεταπολεμικά ασχολήθηκε και με το αντάρτικο τραγούδι.
Πέθανε στα Τίρανα, στα τέλη Δεκεμβρίου (απεβίωσε στις 22 ή σύμφωνα με άλλη εκδοχή στις 28 ή 29 του μήνα) του 1947. Ήταν παντρεμένη με τον βαρύτονο Κρίστο Κότσο, μαζί με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον μουσικό και συγγραφέα Ένο Κότσο.
1212 Φρανσέτ
Η Φρανσέτ (Francette) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής, που κινείται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών (σε σημαντικό τμήμα της τροχιάς της πέρα από τα εξωτερικά της όρια) και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,405. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της από το όνομα της συζύγου του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Φρανσέτ εκτιμάται σε 82,12 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X (κατά SMASSII) ή P (κατά Tholen), ενώ το άλβεδό της είναι 0,0400. Η Φρανσέτ περιστρέφεται πιθανώς γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 και πλέον ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φρανσετ
Ανδρέας Μιχαηλίδης (Έλληνας βουλευτής)
Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης (γεννήθηκε το 1960 στη Χίο) είναι Έλληνας ιατρός, συγγραφέας, πολιτικός και βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο το 1960. Σπούδασε Ιατρική και ειδικεύτηκε στη Ρευματολογία. Από το 2008 είναι διδάκτορας της Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας. Είναι Πρόεδρος της Ιατρικής Εταιρείας Χίου από το 2000 και Έφορος του Ιατρικού Ιστορικού Μουσείου Χίου από της ιδρύσεώς του (2012). Έχει χρηματίσει εκπρόσωπος του Ιατρικού Συλλόγου Χίου στον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογος (2009-2014), ενώ τον Απρίλιο 2014 εξελέγη μέλος του Δ.Σ. του Ι.Σ.Χ. Επίσης, χρημάτισε Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων Βιβλιοθήκης Κοραή Χίου καθώς και Πρόεδρος του Μορφωτικού Συνδέσμου Βαρβασίου - Βιβλιοθήκη «Ο Φάρος» (2013-2016).
Πολιτική Δραστηριότητα
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 όπως και του Σεπτεμβρίου του 2015 εξελέγη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Χίου. Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Ιουλίου 2019 και ανέλαβε καθήκοντα Αναπληρωτή Τομεάρχη Υγείας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας και ακολούθως Αναπληρωτής Τομεάρχης Νησιωτικής Πολιτικής.
Αννέτα Καββαδία
Η Αννέτα (Ιωαννέτα) Καββαδία (6 Απριλίου 1966, Αθήνα) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος, μέλος της ΕΣΗΕΑ, και πολιτικός, πρώην βουλευτής Β΄ Αθηνών εκλεγμένη με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 και του Σεπτεμβρίου του 2015 εξελέγη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στη Β΄ Αθηνών. Ηταν υποψήφια στην εκλογική περιφέρεια Β1' Βόρειου Τομέα Αθηνών στις εκλογές του 2019, αλλά δεν εξελέγη.
Στις 19 Ιανουαρίου 2021, υπέγραψε επιστολή μαζί με άλλα 14 στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην οποία υποστηρίζουν ότι η Ελληνική Κυβέρνηση παραβίαζει τα δικαιώματα του τρομοκράτη Δημήτρη Κουφοντίνα, ο οποίος έκανε απεργία πείνας με αφορμή τη μεταφορά του στις φυλακές Δομοκού από τις αγροτικές φυλακές της Κασαββέτειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Κάρολος του Τάραντα
Ο Κάρολος, (1296 - 29 Αυγούστου 1315) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν διάδοχος πρίγκιπας του Τάραντα.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φιλίππου Α΄ πρίγκιπα του Τάραντα και της Θαμάρ Αγγελίνας, κόρης του Νικηφόρου Α΄ δεσπότη της Ηπείρου.
Το 1307 ο πατέρας του περιεβλήθη επικυρίαρχος του πρίγκιπα της Αχαΐας. Το πριγκιπάτο διεκδικούσε η Ματθίλδη του Αινώ, κόρη της Ισαβέλλας Α΄ Βιλλαρδουΐνου πριγκίπισσας της Αχαΐας. Η Ματθίλδη ήταν σύζυγος του Γκυ Β΄ ντε Λα Ρος δούκα των Αθηνών, ο οποίος έγινε διοικητής (bailus) στην Αχαΐα· ο Γκυ απεβίωσε το 1308 άτεκνος. Το επόμενος έτος ο Φίλιππος Α΄ μνήστευσε τη 15ετή Ματθίλδη με τον 12ετή γιο του Κάρολο, προσπαθώντας να συνδυάσει την επικυριαρχία με το πριγκιπάτο. Ο αρραβώνας έγινε στη Θήβα, όπου παραβρέθηκαν ο Λατίνος αρχιεπίσκοπος των Αθηνών, ο βάιλος των Καπετιδών-Ανζού και οι ευγενείς των Αθηνών και της Αχαΐας.
Όμως το 1313 ο αρραβώνας λύθηκε, και η Ματθίλδη παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο των Καπετιδών-Βουργουνδίας, που έγινε πρίγκιπας της Αχαΐας. Ο Φίλιππος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη Β΄ των Βαλουά τιτουλάρια αυτοκράτειρα της Κωνσταντινούπολης και ο γιος του Κάρολος μνηστεύτηκε την αδελφή της Ιωάννα των Βαλουά. Όμως ούτε αυτός ο αρραβώνας ολοκληρώθηκε: το 1315 ο Φίλιππος Α΄ μετέβη με στρατό για να ανακουφίσει τους Γουέλφους (οπαδούς του πάπα) της Φλωρεντίας. Τον συνόδευε ο αδελφός του Πέτρος κόμης του Έμπολι και ο Κάρολος. Στο Μοντεκατίνι τους πολιόρκησαν οι Γιβελίνοι (οπαδοί του Γερμανού βασιλιά) της Πίζας με αρχηγό τον Ουγκουτσόνε.
Ο Φίλιππος Α΄ ασθένησε και ηττήθηκε· ο Πέτρος χάθηκε και ο Κάρολος σκοτώθηκε στη μάχη, ενώ ο Φίλιππος Α΄ διέφυγε. Το σώμα του Καρόλου βρέθηκε κοντά στο σώμα τού γιου τού Ουγκουτσιόνε και υπέθεσαν ότι αλληλοσκοτώθηκαν. Ο πάππος του Φιλίππου Α΄, ο Κάρολος Α΄ είχε σκοτώσει το 1268 στη μάχη του Ταλιακότσο τον Κορραδίνο και τον Γκεραρντέσκα. Ο γιος του τελευταίου Ραϊνιέρι είχε ορκιστεί να μην χριστεί ιππότης, ώσπου να εκδικηθεί για την απώλεια του πατέρα του. Έτσι τώρα χρίστηκε με το ένα πόδι του επάνω στο σώμα του Καρόλου. Μετά τη μάχη οι Πιζάνοι απέδωσαν το σώμα του στον θείο του Ροβέρτο της Νάπολης.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Τάραντα Κατηγορία:Πρίγκιπες του Τάραντα
Μολυσματικό κηρίο
Το μολυσματικό κηρίο είναι βακτηριακή λοίμωξη που αφορά την επιφάνεια του δέρματος. Εκδηλώνεται συνήθως ως κιτρινωπές κρούστες στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια. Λιγότερο συχνά μπορεί να υπάρχουν μεγάλες φουσκάλες στη βουβωνική χώρα ή τις μασχάλες. Οι βλάβες μπορεί να είναι επώδυνες ή να προκαλούν φαγούρα. Ο πυρετός είναι ασυνήθιστος.
Συνήθως οφείλεται είτε στον Staphylococcus aureus είτε στον Streptococcus pyogenes. Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την παρακολούθηση παιδικού σταθμού, τον συνωστισμό, την κακή διατροφή, τον σακχαρώδη διαβήτη, τα αθλήματα επαφής και τις βλάβες στο δέρμα, όπως από τσιμπήματα κουνουπιών, δερματίδα, ψώρα ή έρπητα. Με την επαφή μπορεί να εξαπλωθεί μεταξύ ανθρώπων. Η διάγνωση βασίζεται συνήθως στα συμπτώματα και την εμφάνιση.
Η πρόληψη γίνεται με το πλύσιμο των χεριών, την αποφυγή ατόμων που έχουν μολυνθεί και τον καθαρισμό των τραυματισμών. Η θεραπεία γίνεται συνήθως με αντιβιοτικές κρέμες όπως η μουπιροσίνη ή το φουσιδικό οξύ. Αντιβιοτικά από το στόμα, όπως η κεφαλεξίνη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εάν έχουν επηρεαστεί μεγάλες περιοχές. Έχουν βρεθεί μορφές ανθεκτικές στα αντιβιοτικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδιατρική Κατηγορία:Δερματικές παθήσεις που σχετίζονται με βακτήρια
1213 Αλγερία
Η Αλγερία (Algeria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) περίπου 10,80. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γάλλο αστρονόμο Γκυ Ράις, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά του προς τιμή της Αλγερίας. Η Αλγερία υπήρξε ο πρώτος από τους 5 συνολικά αστεροιεδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αλγερίας εκτιμάται σε 33,2 ± 4,7 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,077 ± 0,027. Η Αλγερία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε πάνω από 16 περίπου ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλγερια
Φορτ ΜακΜάρρεϊ
Το Φορτ ΜακΜάρρεϊ (αγγλικά: Fort McMurray) είναι περιοχή αστικών υπηρεσιών στον Περιφερειακό Δήμο (Regional Municipality) του Γουντ Μπάφαλο στην Αλμπέρτα του Καναδά. Βρίσκεται στα βορειοανατολικά Αλμπέρτα, στη μέση της πετρελαιοφόρου άμμου Αθαμπάσκα, που περιβάλλεται από δάσος τάιγκας. Έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της εθνικής βιομηχανίας πετρελαίου. Η πυρκαγιά του Φορτ ΜακΜάρρεϊ το 2016 οδήγησε στην εκκένωση των κατοίκων της και προκάλεσε εκτεταμένες ζημιές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλμπέρτας
Μαυριτανικές προεδρικές εκλογές (2019)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στη Μαυριτανία στις 22 Ιουνίου 2019, ενώ ο δεύτερος γύρος είχε προγραμματιστεί για τις 6 Ιουλίου, εάν κανένας υποψήφιος δεν είχε λάβει περισσότερο από το 50% των ψήφων. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη από τον πρώτο γύρο για τον Ουλντ Γκαζουανί που κέρδισε στον πρώτο γύρο με 52 τοις εκατό των ψήφων. Ωστόσο, η αντιπολίτευση απέρριψε τα αποτελέσματα, κάνοντας λόγο για "άλλο ένα στρατιωτικό πραξικόπημα". Την 1η Ιουλίου 2019, το συνταγματικό συμβούλιο της Μαυριτανίας επικύρωσε την εκλογή στην προεδρία του Γκαζουανί και απέρριψε την ένσταση της αντιπολίτευσης.
Με τον απερχόμενο πρόεδρο Μοχάμεντ Ουλντ Αμπντέλ Αζίζ να μην κατέρχεται υποψήφιος, οι εκλογές αναφέρθηκαν ως η πρώτη ειρηνική μεταφορά της εξουσίας από την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία το 1960.
Παραπομπές
2019 Μαυριταν
Σελάρτζιους
Η Σελάρτζιους είναι Δήμος της Μητροπολιτικής Πόλης του Κάλιαρι ή πρώην Επαρχίας του Κάλιαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Η Σελάρτζιους βρίσκεται περίπου 6 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Κάλιαρι και ο πληθυσμός της έχει καταγραφεί 28.905 κάτοικοι (Απογραφή 2017). Το χωριό υπήρχε από τον Μεσαίωνα, ανήκε στην Δικαιοδοσία του Κάλιαρι, συγχωνεύτηκε με τον Δήμο του Κάλιαρι (1928) αλλά απέκτησε ξανά την ανεξαρτησία του όταν ανακηρύχτηκε η Ιταλική Δημοκρατία (1947). Η Σελάρτζιους ανήκει σήμερα στην Μητροπολιτική Πόλη του Κάλιαρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής πόλης του Κάλιαρι
Γκέρνζι
Το Γκέρνζι (αγγλικά: Guernsey, γλώσσα Γκέρνζι: Guernési) είναι ένα νησί του Αγγλικού Καναλιού, έξω από τις ακτές της Νορμανδίας. Βρίσκεται στα βόρεια του Σαιν-Μαλό και δυτικά του Τζέρσεϊ και της Χερσονήσου Κοταντέν. Γύρω του βρίσκονται πολλά μικρότερα νησιά, ενώ το ίδιο αποτελεί μέρος του Βαϊλάτου του Γκέρνζι, μιας Κτήσης του Στέμματος. Η δικαιοδοσία του αποτελείται από δέκα ενορίες στο ίδιο το νησί του Γκέρνζι, τρία άλλα κατοικημένα νησιά (Χερμ, Τζετού και Λίου) και πολλές μικρότερες νησίδες και βραχονησίδες.
Συνταγματικό καθεστώς
Η πολιτική δικαιοδοσία επί του νησιού δεν αποτελεί αρμοδιότητα του Ηνωμένου Βασιλείου, αν και η βρετανική κυβέρνηση μεριμνά για τα θέματα άμυνας και τις εξωτερικές του σχέσεις.
Το σύνολο της πολιτικής δικαιοδοσίας σχετίζεται με την Κοινή Ταξιδιωτική Περιοχή των Βρετανικών Νήσων και της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας. Μολονότι το Γκέρνζι δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει μια ιδιαίτερη σχέση μαζί της και διαθέτει πρόσβαση στην ενιαία αγορά ελεύθερου εμπορίου αγαθών. Στο πεδίο της τοπικής αυτοδιοίκησης, μαζί με τα νησιά Άλντερνεϊ και Σαρκ, αποτελεί το Βαϊλάτο του Γκέρνζι.
Τα δύο Βαϊλάτα, του Γκέρνζι και του Τζέρσεϊ, σχηματίζουν μαζί τη γεωγραφική ομάδα που είναι γνωστή ως «Νησιά του Καναλιού» ή «Νησιά της Μάγχης».
Οικονομία
Οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, όπως η τραπεζική, η διαχείριση κεφαλαίων και η ασφάλιση, αντιπροσωπεύουν περίπου το 37% του ΑΕΠ του Γκέρνζι. Ο τουρισμός, η βιομηχανία και η φυτοκομία, κυρίως ντομάτες και άνθη, όπως οι φρέζιες, λαμβάνουν μικρότερο κομμάτι της οικονομίας. Οι μικροί φορολογικοί συντελεστές καθιστούν το Γκέρνζι ένα δημοφιλές υπεράκτιο οικονομικό κέντρο για επένδυση ιδιωτικών κεφαλαίων.
Το Γκέρνζι δεν έχει κεντρική τράπεζα, αν και εκδίδει δικό του νόμισμα και τραπεζογραμμάτια. Το βρετανικό νόμισμα και τα τραπεζογραμμάτια της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κυκλοφορούν επίσης ελεύθερα και ως εναλλακτικό νόμισμα. Το σύνολο των επενδυτικών κεφαλαίων στο νησί, που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση των συντάξεων και μελλοντικών δαπανών, ισοδυναμούσε με 2,7 δισεκατομμύρια στερλίνες τον Ιούνιο του 2016. Τον Δεκέμβριο του 2015, το νησί εξέδωσε ένα ομόλογο 30 ετών αξίας 330 εκατομμυρίων στερλινών, το πρώτο μετά από 80 χρόνια. Η πιστοληπτική ικανότητα του Γκέρνζι είναι ανάμεσα στο AA- και το A-1+ με σταθερή προοπτική σύμφωνα με τον Οίκο Standard & Poor's.
Το Γκέρνζι έχει τον επίσημο κώδικα GG  του ISO 3166-1 alpha-2 και τον επίσημο κώδικα GGY του ISO 3166-1 alpha-3. Προμηθευτών δεδομένων, όπως το Reuters, αναφέρουν προϊόντα που σχετίζονται με το Γκέρνζι χρησιμοποιώντας τον κωδικό alpha-3.
Δημογραφικά στοιχεία
Η επίσημη εκτίμηση πληθυσμού για τον Ιούνιο του 2022 ήταν 63.950 κάτοικοι. Η μέση ηλικία για τους άνδρες είναι τα 40 χρόνια και για τις γυναίκες είναι τα 42 χρόνια. Ο ρυθμός αύξησης του πληθυσμού είναι 0,775% με 9,62 γεννήσεις ανά 1.000 κατοίκους, 8 θανάτους ανά 1.000 κατοίκους και ετήσια καθαρή μετανάστευση 6,07 ανά 1.000 κάτοικοι. Το προσδόκιμο ζωής είναι τα 80,1 έτη για τους άνδρες και τα 84,5 χρόνια για τις γυναίκες. Το Βαϊλάτο καταλαμβάνει τη 11η θέση στον κόσμο για το 2021 σχετικά με το μέσο προσδόκιμο ζωής, που είναι τα 83,3 έτη (80,31 χρόνια οι άνδρες και 85,89 οι γυναίκες).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξαρτώμενα από το Στέμμα
Κουαρτού Σαντ'Έλενα
Το Κουαρτού Σαντ'Έλενα είναι Δήμος της Μητροπολιτικής Πόλης του Κάλιαρι ή πρώην Επαρχίας του Κάλιαρι στην Ιταλική Περιφέρεια Σαρδηνία στην Ιταλία. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 μίλια από την πρωτεύουσα Κάλιαρι στον παλιό Ρωμαϊκό δρόμο, είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σαρδηνίας με πληθυσμό 71.216 κατοίκους (2015).
Η πόλη πήρε το όνομα της από το συνθετικό "Κουαρτού" που έχει σχέση με την απόσταση των 4 μιλίων από την Κάλιαρι και το συνθετικό "Σαντ'Έλενα" επειδή πέρασε από εκεί η Αγία Ελένη, μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Το Κουαρτού Σαντ'Έλενα έχει ένα ποδοσφαιρικό Στάδιο με χωρητικότητα 16.500 θεατές το "Σαρντένια Αρένα". Την περίοδο 2012 - 2013 φιλοξένησε την ομάδα της Σέριε Α Κάλιαρι Κάλτσιο της οποίας το Στάδιο Σαντ Ελία έκλεισε εκείνη την χρονιά.
Ιστορία
Τα πρώτα ίχνη ανθρώπινης εγκατάστασης παρατηρούνται στην προ-Νουραγική, την Νουραγική περίοδο και με τους Φοίνικες με ίχνη διαφόρων ειδών από ψάρια εκείνης της περιόδου. Ευρήματα από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία βρέθηκαν κοντά στο χωριό Σαντ Αντρέα, ένα νεκροταφείο στο Σαντ Μαρτίνο και λίγοι τάφοι. Τον 11ο αιώνα η Σαρδηνία χωρίστηκε σε 4 Δικαιοδοσίες, το Κουαρτού μαζί με άλλα 14 χωριά παραχωρήθηκαν στην Δικαιοδοσία του Κάλιαρι, παραδόθηκαν στον αρχιεπίσκοπο του Κάλιαρι (1066) και στην συνέχεια στον Δικαστή Τορχιτόριο Β΄ του Κάλιαρι. Την περίοδο που κυβέρνησε το Στέμμα της Αραγωνίας η Κουαρτού Σαντ'Έλενα υπέφερε από πείνες, Ελονοσία και έκαναν σκληρές επιδρομές οι Σαρακηνοί, την παρακμή ακολούθησε ολόκληρη η Σαρδηνία. Οι Γάλλοι στρατιώτες στρατοπέδευσαν στην ακτή του Κουαρτού με στόχο να κατακτήσουν ολόκληρο το νησί (1793), ο λαός της πόλης με ηγέτη τον Ανδρέα Πιζάρο απέκρουσε τους Γάλλους και τους έσφαξε σε μια αιματηρή μάχη. Ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας Τζοβάνι Γκρόνκι (1887 - 1978) έδωσε στο Κουαρτού Σαντ'Έλενα τον τίτλο του Δήμου (1956)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής πόλης του Κάλιαρι
Αγόροι Λασιθίου
Οι Αγόροι είναι οικισμός της Κοινότητας Λατσίδας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νεαπόλεως, του δήμου Αγίου Νικολάου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μιραμπέλλου του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Οι Αγόροι είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται στις βόρειες υπώρειες του υψώματος «Ανάβλοχος», πάνω στην επαρχιακή οδό Λατσίδας-Αγίου Αντωνίου, ΒΔ. της Νεαπόλεως και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 260. Απέχει 23 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αγίου Νικολάου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Κύκλος της Βουργουνδίας
Ο Βουργουνδικός Κύκλος (Burgundischer Kreis, Bourgondische Kreits, Cercle de Bourgogne) ήταν ένας Αυτοκρατορικός κύκλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας που δημιουργήθηκε το 1512 και διευρύνθηκε σημαντικά το 1548. Εκτός από την Ελεύθερη Κομητεία της Βουργουνδίας (σημερινή διοικητική περιφέρεια Franche-Comté), ο Βουργουνδικός Κύκλος κάλυπτε κατά προσέγγιση τις Κάτω Χώρες, δηλαδή τις περιοχές που είναι τώρα γνωστές ως Ολλανδία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο και γειτονικά τμήματα στη γαλλική διοικητική περιφέρεια του Nορ-πα-ντε-Καλαί. Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της, τα εδάφη της ήταν ταυτόσημα με τις ιδιοκτησίες των Ισπανών Αψβούργων στην Αυτοκρατορία (Φρανς-Κοντέ και Αψβουργικές Κάτω Χώρες).
Η εδαφική εμβέλεια του κύκλου μειώθηκε σημαντικά τον 17ο αι. με την απόσχιση των Επτά Ηνωμένων Επαρχιών το 1581 (αναγνωρισμένη το 1648 βάσει της Συνθήκης της Βεστφαλίας) και την προσάρτηση της Ελεύθερης Κομητείας της Βουργουνδίας από τη Γαλλία το 1678. Η κατάληψη και η επακόλουθη προσάρτηση της αυτοκρατορικής επικράτειας στα δυτικά του ποταμού Ρήνου από την Επαναστατική Γαλλία τη δεκαετία του 1790 ουσιαστικά έβαλε τέλος στην ύπαρξη του κύκλου.
Κομητεία της Βουργουνδίας
και τα δύο προσαρτήθηκαν από τη Γαλλία σύμφωνα με τη Συνθήκη του Νάιμεχεν του 1678. Ο πρίγκιπας-επίσκοπος της Λιέγης παρέμεινε μέρος του κύκλου της Κάτω Ρηνανίας-Βεστφαλίας μέχρι τη διάλυσή του το 1795.
Ιστορία
Οι αυτοκρατορικές Δεκαεπτά Επαρχίες προέκυψαν από τις Βουργουνδικές Κάτω Χώρες, που είχαν κυβερνηθεί σε προσωπική ένωση από τους Γάλλους δούκες της Βουργουνδίας. Οι περισσότερες από αυτές ήταν φέουδα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στο έδαφος της Κάτω Λωρραίνης, εκτός από τη Φλάνδρα και το Αρτουά. Το 1482 κληρονομήθηκαν στον Οίκο των Αψβούργων.
αριστερά|μικρογραφία|Ο αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός Α' και τα οικόσημα των επαρχιών της Βουργουνδίας, τοιχογραφία στον πύργο της πόλης [[Vöcklabruck|Φέκλαμπρουκ, 1502.]]
Το βασίλειο της Βουργουνδίας είχε τότε μια αμυδρή ομοιότητα με την πρώιμη μεσαιωνική Λοθαριγγία, ωστόσο έπεσε ξαφνικά με το τέλος του φιλόδοξου Καρόλου του Τολμηρού. Το 1473 είχε συνάψει συμφωνία με τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Γ΄ των Αψβούργων, σύμφωνα με την οποία θα πάντρευε την κόρη του Μαρία την Πλούσια με τον γιο τού αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας με αντάλλαγμα την ανάδειξη των αυτοκρατορικών του εδαφών σε «βασίλειο της Βουργουνδίας», ισοδύναμο με το γαλλικό βασίλειο των εξαδέλφων του Βαλουά. Ωστόσο οι πρίγκιπες-εκλέκτορες απέτρεψαν αυτά τα σχέδια και ο δούκας Κάρολος ξεκίνησε μια απελπισμένη εκστρατεία κατά του δουκάτου της Λωρραίνης, όπου σκοτώθηκε στη μάχη του Νανσί το 1477. Η κόρη του Μαρία, για να εξασφαλίσει την κληρονομιά της ενάντια στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας, παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Α΄ την ίδια χρονιά. Ο αρχιδούκας νίκησε τα γαλλικά στρατεύματα στη μάχη του Γκουινεγκάτ το 1479 και με τη Συνθήκη του Σενλίς του 1493 προσάρτησε τις Δεκαεπτά Επαρχίες -συμπεριλαμβανομένων των γαλλικών φέουδων της Φλάνδρας και του Αρτουά- για τον Οίκο των Αψβούργων. Η κυριαρχία τελικά πέρασε στην αυτοκρατορία με τη Συνθήκη του Καμπρέ το 1529. Το ίδιο το δουκάτο της Βουργουνδίας καταλήφθηκε ως επιστρεπτέο φέουδο από το γαλλικό στέμμα.
Οι νότιες επαρχίες –Φλάνδρα, Βραβάνδη, Ναμύρ, Αινώ, Λουξεμβούργο, κ.λ.π.– αποκαταστάθηκαν στην ισπανική κυριαρχία χάρη στο στρατιωτικό και πολιτικό ταλέντο του δούκα της Πάρμας, ειδικά στην πολιορκία της Αμβέρσας (1584-1585). Ως εκ τούτου, αυτές οι επαρχίες έγιναν γνωστές ως Ισπανικές Κάτω Χώρες ή Νότιες Κάτω Χώρες.
Οι βόρειες Επτά Ηνωμένες Επαρχίες διατήρησαν τμήματα του Λίμπουργκ, της Βραβάντης και της Φλάνδρας κατά τη διάρκεια και μετά τον Ογδοηκονταετή Πόλεμο (βλέπε Γενικές Χώρες), ο οποίος έληξε με τη Συνθήκη της Βεστφαλίας το 1648.
Το Αρτουά και τμήματα της Φλάνδρας και του Αινώ παραχωρήθηκαν στη Γαλλία με τις συνθήκες των Πυρηναίων και της Νάιμεχεν κατά τη διάρκεια του 17ου αι.
Σπύρος Μαρκίδης
Ο Σπύρος Μαρκίδης (1873 - 1913) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λάρισα, ήταν γιος του Κωνσταντίνου Μαρκίδη και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Απεβίωσε στη Λάρισα από τύφο που κόλλησε στο νοσοκομείο της πόλης, όπου υπηρετούσε ως έφεδρος Ανθυπίατρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Δημήτρης Ρίζος
Ο Δημήτρης Ρίζος (Σουφλί, 20 Μαρτίου 1958 - 23 Ιουλίου 2020) ήταν Έλληνας πολιτικός και πρώην βουλευτής.
Έγινε μέλος της ΚΝΕ στην νεαρή του ηλικία. Ήταν μέλος του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 όπως και στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 εξελέγη βουλευτής με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Έβρου. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος βουλευτής Έβρου, λαμβάνοντας 2.733 ψήφους και τερματίζοντας στην 5η θέση, χωρίς να εκλεγεί.
Πέθανε στις 23 Ιουλίου 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Έβρου
1214 Ριχίλδη
Η Ριχίλδη (Richilde) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,964. Ανακαλύφθηκε την Πρωτοχρονιά του 1932 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ριχίλδης εκτιμάται σε 35,29 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι B ή Xk, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0619. Η Ριχίλδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 52 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ριχιλδη
Κωνσταντίνος Οικονομίδης (βουλευτής)
Ο Κωνσταντίνος Οικονομίδης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Υπήρξε ιδρυτής της τράπεζας Λάρισας καθώς και διευθυντής του υποκαταστήματος της Αγροτικής Τράπεζας στην Λάρισα.
Παιδικό Μουσείο Exploration
Το Παιδικό Μουσείο Exploration (Exploration Children’s Museum) είναι το πρώτο παιδικό μουσείο στην Κρήτη και το πρώτο κινητό παιδικό μουσείο στην Ελλάδα.
Το Exploration είναι ένα κέντρο πολιτισμού που προωθεί την περιέργεια και τη φαντασία, ενισχύει το παιχνίδι και τη δημιουργικότητα, την άτυπη και τη δια βίου μάθηση και βασίζεται στον υλικό και άυλο πολιτισμό. Αφιερωμένο στην υπηρεσία του παιδιού και της οικογένειάς του, το Μουσείο δημιουργεί ειδικά μαθησιακά περιβάλλοντα με κύριο άξονα την πολιτιστική, φυσική και τεχνολογική κληρονομιά. Προσφέρει ευκαιρίες μάθησης και παιχνιδιού, ενισχύει το θεσμό της οικογένειας και ενθαρρύνει τα παιδιά να κατανοήσουν τον εαυτό τους και τον κόσμο με έναν τρόπο που είναι αρκετά κοντά στη φύση τους.
Οι πολιτιστικές και εκπαιδευτικές υπηρεσίες του βασίζονται στις συλλογές και τα εκθέματα του Μουσείου, ακολουθώντας τις σύγχρονες τάσεις της μουσειολογίας και της μουσειακής εκπαίδευσης. Από την αρχή της ίδρυσης και της λειτουργίας του, το Exploration σχεδιάζει ποικίλα εκπαιδευτικά προγράμματα για διάφορες ομάδες κοινού, συλλέγει και διατηρεί αντικείμενα του υλικού πολιτισμού με αφετηρία το ίδιο το παιδί και τις θεματικές που το ενδιαφέρουν, συμμετέχει σε πολιτιστικές εκδηλώσεις και συνεργάζεται στενά με δημόσιους και ιδωτικούς φορείς της Κρήτης.
Το Παιδικό Μουσείο Exploration ιδρύθηκε το 2019 και υπάγεται στην Πολιτιστική Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία "Ελληνικό Κέντρο Πολιτιστικής και Μουσειακής Εκπαίδευσης", έχοντας ως καταστατικό σκοπό τη δημιουργία ενός κέντρου πολιτισμού για τα παιδιά της Κρήτης.
Κατηγορία:Παιδικά μουσεία
Κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική
thumb|Οικήματα παραδοσιακής κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής στην [[Πάρος|Πάρο.]] Ο όρος κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική αναφέρεται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αρχιτεκτονικά γνωρίσματα που απαντώνται στα νησιά των Κυκλάδων, στο Αιγαίο Πέλαγος.
Τα κυκλαδίτικα σπίτια χτίζονται με απλά μέσα για να καλύπτουν βιοτικές ανάγκες αλλά θεωρούνται έργα μοναδικά σε αισθητική.
Τα νησιά του Αιγαίου είχαν προβλήματα ασφαλείας λόγω της πειρατείας γι´αυτό και η αρχιτεκτονική πήρε χαρακτήρα αμυντικό. Βλέπουμε λοιπόν σπίτια να κτίζονται μέσα σε κλειστό οχυρωμένο κάστρο (Άνδρος, Νάξος).
Σημαντικοί παράγοντες που επηρέασαν την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική είναι το περιβάλλον, το κλίμα, ο ρόλος του νερού και του φυσικού εδάφους. Ο οικισμός μεγάλωνε χωρίς σχεδιασμό ανάλογα με το φυσικό έδαφος. Το κτίσιμο ενός χωριού βάσει σχεδίου είναι κάτι πολύ σπάνιο στις Κυκλάδες.
Η αρχιτεκτονική των σπιτιών οφείλεται επίσης και στις οικονομικές συνθήκες, αφού μεγάλη σημασία έχουν τα χρησιμοποιούμενα μέσα αλλά και οι ικανότητες των τεχνικών. Καθώς τα οικονομικά μέσα είναι ελάχιστα και οι εργάτες ανειδίκευτοι, τα υλικά είναι τοπικά, ανεπεξέργαστα και οι χτίστες είναι οι ίδιοι οι χρήστες τους.
Έτσι, έχουμε κυρίως «μονόχωρους κύβους» με εμβαδόν 3x4μ και ύψος 2,5μ καθώς δεν υπήρχε διαθέσιμη ξυλεία και οι δοκοί δεν ξεπερνούσαν τα τρία μέτρα. Ο προσανατολισμός του σπιτιού είναι συνήθως νοτιοανατολικός ώστε το σπίτι να απολαμβάνει το φυσικό φως ενώ οι τοίχοι έχουν πάχος 60-80εκ ώστε να διασφαλίζεται η επιθυμητή θερμοκρασία. Τα ανοίγματα για τον ίδιο λόγο είναι μικρά ενώ στη βόρεια πλευρά υπήρχε σχεδόν πάντα ένα άνοιγμα για να δροσίζεται το σπίτι το καλοκαίρι από τα μελτέμια αλλά και για να μην μπαίνει ο κρύος αέρας τον χειμώνα. Επιπλέον το λευκό χρώμα των τοίχων περιορίζει την απορρόφηση θερμότητας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στις Κυκλάδες
Στέφανος Αναστασιάδης
Ο Στέφανος Αναστασιάδης (1878 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λάρισα και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ιδιώτευσε ως δικηγόρος στην Αθήνα και την Λάρισα.
Εξελέγη σε επαναληπτική εκλογή στις 16 Ιουνίου 1913 βουλευτής Λάρισας και επανεξελέγη στις εκλογές του 1923 και του 1928.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Λάμπρος Λάμπρου (βουλευτής)
Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη βουλευτής Τυρνάβου στις εκλογές του 1923.
Γιος του ήταν ο Νικόλαος Λάμπρου, ιατρός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Τυρνάβου
1215 Μπουαγιέ
Ο Μπουαγιέ (Boyer) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,848. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Γάλλο αστρονόμο Αλφρέντ Σμιτ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γάλλου αστρονόμου Λουί Μπουαγιέ. Ο 1215 Μπουαγιέ υπήρξε ο πρώτος από τους συνολικά 4 αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπουαγιέ εκτιμάται σε 20 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό του είναι άγνωστο.
Γιοάν Σαπουτό
Ο Γιοάν Σαπουτό (γαλλικά: Johann Chapoutot), γεννημένος στις 30 Ιουλίου 1978, είναι Γάλλος ιστορικός, ειδικός επί της νεότερης ιστορίας, καθώς και του ναζισμού.
Βιογραφία
Ο Γιοάν Σαπουτό είναι νικητής του γενικού διαγωνισμού Ιστορίας (1995), πρώην φοιτητής της Εκόλ Νορμάλ του Φοντεναί-Σαιν-Κλου (απόφοιτος του 1998, πρώτος τη τάξει κατά τις εισαγωγικές εξετάσεις στην κατηγορία «ζωσών γλωσσών »), επιτυχής στο διαγωνισμό «αγκρεγκασιόν» Ιστορίας (2001), κάτοχος διπλώματος του Ινστιτούτου Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού (απόφοιτος του 2002), διδάκτωρ Ιστορίας (2006) , καθώς και κάτοχος αναγνώρισης ικανότητας διεύθυνσης και διεξαγωγής ερευνητικών εργασιών (2013).
Καθηγητής νεότερης ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Σορμπόν (πρώην Πανεπιστήμιο Παρί-Σορμπόν ή Πανεπιστήμιο Παρί 4) από το 2016, προηγουμένως, είχε, διαδοχικά, διατελέσει ακαδημαϊκός επιμελητής στο Πανεπιστήμιο Πιερ-Μεντές-Φρανς του Γκρενόμπλ (2008-2014), και, στη συνέχεια, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Σορβόννης (Παρί 3). Παράλληλα, έχει διατελέσει μέλος του Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου Γαλλίας (2011-2016). Όντας υπότροφος από το Ίδρυμα Χούμπολτ, υπήρξε προσκεκλημένος ερευνητής στη Freie Universität του Βερολίνου (2015-2016).
Το 2015, αμφισβήτησε την ορθότητα της απόφασης επανέκδοσης του βιβλίου Ο Αγών μου του Αδόλφου Χίτλερ, καθώς αυτή θα ενθάρρυνε μία «χιτλεροκεντρική» προσέγγιση του ναζισμού, η οποία, εδώ και καιρό, θεωρείται ως ξεπερασμένη.
Το 2016, συνεργάστηκε ως ειδικός επί του ναζισμού με τον Κριστιάν Ινγκραό, στο πλαίσιο της παραγωγής του ντοκιμαντέρ Hitler et les Apôtres du mal, το οποίο παρουσίαζε τον «Χίτλερ ως ντιλετάντη και οκνηρό, ο οποίος δεν άντεχε  “την πνευματική προσπάθεια μακράς διάρκειας”, ωστόσο γνώριζε πώς να είναι περιστοιχισμένος από τα κατάλληλα άτομα .»
Διατελεί καθηγητής Ιστορίας της Γερμανίας, πιο συγκεκριμένη της νεότερης περιόδου της ιστορίας της, με σημείο εκκίνησης το 1806, των ευρωπαϊκών κοινωνιών του 19ου αιώνα (1815-1914), καθώς και της ιστορίας υπό το πρίσμα του κινηματογράφου, ,.
Παράλληλα, έχει δημοσιεύσει γενικές εργασίες με αντικείμενο την Ιστορία της Γερμανίας, καθώς και την Ευρώπη των δικτατοριών της περιόδου του Μεσοπολέμου.
Μία πολιτισμική ιστορία του ναζισμού
Ο Γιοάν Σαπουτό εφαρμόζει μία πολιτισμική ιστορική προσέγγιση του ναζισμού: προκειμένου ο τελευταίος να γίνει κατανοητός, θα πρέπει «να αντιμετωπιστούν με σοβαρότητα» οι ιδέες, καθώς και όσα πρέσβευαν οι Ναζί. Είναι αφοσιωμένος στην απόδειξη του γεγονότος πως αποτελούν συνέχεια της ευρωπαϊκής και δυτικής πολιτισμικής παράδοσης (προσπάθεια στο πλαίσιο της οποίας και προλόγισε το βιβλίο του Τζέιμς Κ. Ουίτμαν σχετικά με Το αμερικάνικο μοντέλο του Χίτλερ ). Οι συγκεκριμένες thématiques αποτέλεσαν το θέμα της διδακτορικής διατριβής του (Le National-socialisme et l'Antiquité, 2006), καθώς και της γραπτής πανεπιστημιακής εργασίας αναγνώρισης ικανότητάς του (« La loi du sang », 2014).
Η «εθνικοσοσιαλιστική πολιτισμική επανάσταση»
Η «πολιτισμική επανάσταση» βασίζεται, ακόμη, σε μία ρατσιστικής χροιάς αντίληψη της ιστορίας, η οποία και οδηγεί στην αναγκαιότητα ενός αγώνα για την διατήρηση της φυλής, η οποία έχει απέναντί της έναν βιολογικής φύσεως κίνδυνο. Ωστόσο, ο συγκεκριμένος κίνδυνος δεν είναι μόνο βιολογικός, καθώς είναι, επίσης, πνευματικός και ηθικός. Επρόκειτο για την άρση της αλλοτρίωσης της γερμανικής φυλής από τον Χριστιανισμό, την φιλοσοφία της περιόδου του Διαφωτισμού, τον υλισμό, επαναφέροντάς την στην αρχική μορφή της, καθώς και μέσω της επιτυχίας της επαναφοράς της αρχικής αρρενωπότητας της νορδικής φυλής, την οποία οι εξωτερικές επιρροές εκθήλυναν. Η συγκεκριμένη επανάσταση ή «επιστροφή στις αρχές» είναι πραγματοποιήσιμη τόσο σε συλλογικό όσο και σε ατομικό επίπεδο, μέσω της προσωπικής δουλειάς του καθενός επάνω στον εαυτό του.
Μία «αντεπαναστατική» διάρκεια
Η θέση του Σαπουτό τοποθετεί τον εθνικοσοσιαλισμό εντός μίας «αντεπαναστατικής» διάρκειας, η οποία τρέφεται από τον ρομαντισμό ο οποίος εξυψώνει την επιστροφή στην παράδοση, ωστόσο, εντός του πλαισίου του λαού και του έθνους, παράλληλα με μία ανακάλυψη, ακόμη προεπιστημονικού επιπέδου, της έννοιας των «φυλών». Παράλληλα, επισημαίνει το μίσος των Ναζί για τη Γαλλική Επανάσταση και τις αρχές της. Συγκεκριμένα, ο Σαπουτό αναφέρει ως σχετικό παράδειγμα την ομιλία της 1ης Απριλίου 1933 του Γκέμπελς, ο οποίος διακήρυττε πως «σβήσαμε το έτος 1789 από τη γερμανική ιστορία » ή την δήλωση του Ρόζενμπεργκ το 1934, σύμφωνα με την οποία «μέσω της εθνικοσοσιαλιστικής επανάστασης, η φιλοσοφία και η νομική σκέψη της Γαλλικής Επανάστασης λαμβάνουν τέλος». Ο Σαπουτό αναφέρει πως παρά το γεγονός πως ο εθνικοσοσιαλισμός ήταν επαναστατικής φύσεως, ωστόσο, ήταν υπό την προεπαναστατική έννοια του όρου, καθώς, στην πραγματικότητα, η ναζιστική κανονιστική σκέψη επιθυμούσε την επανασύνδεση με την «φύση και τη γέννηση της φυλής, η οποία βρίσκεται σε λήθη έπειτα από αιώνες ιουδαιοχριστιανικής πολιτισμικής αφομοίωσης». Καθαρά αντεπαναστατικής φύσεως, η «επανάσταση», εντός του εθνικοσοσιαλιστικού λεξιλογίου, σήμαινε την «κυκλική επιστροφή στις αρχές», το οποίο και ήταν η έννοια του συγκεκριμένου όρου προτού οι Γάλλοι επαναστάτες τον οικειοποιηθούν κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1780-1790. Ο Σαπουτό επιμένει στο γεγονός πως «το ναζιστικό αρχέτυπο, ήταν, πράγματι, το αρχαϊκό: αυτός ο αρχαίος άνδρας του οποίου η ομορφιά θα ανευρεθεί μέσω των αρχαιοελληνικών αγαλμάτων, του οποίου το σώμα θα γίνει προσπάθεια να αποκτηθεί μέσω της άθλησης ή της ιατρικής, και του οποίου το ένστικτο θα ανευρεθεί χάρη στην επιστήμη ».
Κριτική
Η κύρια θέση του Γιοάν Σαπουτό, το γεγονός πως «οι Ναζί δεν ανακάλυψαν τίποτα απολύτως. Αντιθέτως, άντλησαν την ιδεολογία τους από τον επικρατούντα πολιτισμό της φιλελεύθερης Δύσης» αποτελεί αντικείμενο ορισμένης κριτικής εκ μέρους άλλων ιστορικών, οι οποίοι θεωρούνται ως ειδικοί επί της συγκεκριμένης θεματολογίας, όπως οι Ταλ Μπρυτμάν, Φρεντερίκ Σαλέ και Κριστόφ Ταρικόν. Οι τελευταίοι, παραδέχονται πως ορισμένα συστατικά ιδεολογικά χαρακτηριστικά του ναζισμού όπως ο ευγενισμός, ο ρατσισμός, ο αντισημιτισμός, ο κοινωνικός δαρβινισμός ή ο μιλιταρισμός, πράγματι, εκείνη την περίοδο, ήταν διαδεδομένα σε σημαντικό βαθμό εντός των ευρωπαϊκών και αμερικανικών κοινωνιών. Αντιθέτως, όμως, επισημαίνουν, μεταξύ άλλων, πως ούτε ο ευγενισμός ούτε και ο αντισημιτισμός είχαν αναχθεί ως κρατική πολιτική από τη Γαλλική Δημοκρατία ή το Ηνωμένο Βασίλειο κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Υπενθυμίζουν, επίσης, πως, ενόσω η Γερμανία δημοσίευε αντισημιτικής φύσεως νόμους, η Γαλλική Δημοκρατία, τον Απρίλιο του 1939, προχώρησε στη δημοσίευση του νομοθετικού διατάγματος Μαρσαντώ, το οποίο στρεφόταν νομικά κατά ρατσιστικής και αντισημιτικής φύσεως δημοσιευμάτων του Τύπου.
Οι συγκεκριμένοι τρεις ιστορικοί εκτιμούν, ακόμη, ως ιδιαιτέρως επικρίσιμο τον ισχυρισμό πως οι δυτικές δημοκρατίες επέδειξαν μία στάση ευγένειας απέναντι στον ναζισμό, καθώς και πως η συγκεκριμένη ευγένεια εξηγούνταν μέσω των κοινών ιδεών, έως αξιών, μεταξύ καθεστώτων χαρακτηριζόμενων από τον πολιτικό φιλελευθερισμό και ενός καθεστώτος το οποίο τον απέρριπτε απόλυτα. Τέλος, απορρίπτουν την ιδέα σύμφωνα με την οποία ο «καπιταλισμός» ήταν αυτός ο οποίος είχε οδηγήσει τον Χίτλερ στην εξουσία, βάσει και των σχετικών εργασιών του Χένρι Τέρνερ οι οποίες κατέδειξαν πως το κυριότερο μέρος της χρηματοδότησης του NSDAP προερχόταν από τα μέλη του, υπό την μορφή συνδρομών και δωρεών. Σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα, αναφέρουν, επίσης, πως ο πυρήνας των στελεχών του κόμματος ήταν βαθιά αντικαπιταλιστές και πως το γεγονός αυτό προκαλούσε φόβο στην πλειονότητα των μεγαλοεργοδοτών. Για τους τελευταίους, εάν ο κόσμος της οικονομίας και των επιχειρήσεων, τελικώς, πέτυχε να βρεθεί σε ιδεολογική σύμπνοια με τον ναζισμό, το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι ακολούθησαν το παράδειγμα ολόκληρων κοινωνικών συνιστωσών της γερμανικής κοινωνίας, όπως η ακαδημαϊκή κοινωνική τάξη, η μεσαία κοινωνική τάξη και οι κατώτερες κοινωνικές τάξεις.
Εργογραφία
μικρογραφία|Ο Γιοάν Σαπουτό στο [[Σαλόνι Βιβλίου του Παρισιού, στις 14 Μαρτίου 2009.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι πανεπιστημιακοί
Ζάραδρος
Ο Ζάραδρος ή Ζάδαδρος ή Σουτλέζ / Σατλούζ (Sutlej / Satluj) (ινδικά: सतलज नदी Σαταλάζ ναντί satalaj nadee; παντζάμπι: ਸਤਲੁਜ; σανσκριτικά: शतद्रुम (Σαταντρούμ / shatadrum); ουρντού: دریائے ستلُج ‎)  είναι ο μακρύτερος από τους πέντε ποταμούς που διέρχονται από την ιστορική περιοχή του Παντζάμπ στη βόρεια Ινδία και το Πακιστάν. Ο ποταμός είναι επίσης γνωστός ως Σαταντρί (Satadree) ή Σαταρούντα (Shatarudra) από τους Γκόρκα (το Νεπαλέζικο Στρατό). Είναι ο ανατολικός παραπόταμος του ποταμού Ινδού.
Τα ύδατα του Ζαράδρου κατανέμονται στην Ινδία σύμφωνα με τη συνθήκη για τα ύδατα του Ινδού μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν και ως επί το πλείστον εκτρέπονται σε αρδευτικά κανάλια στην Ινδία. Υπάρχουν πολλά μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα στον Ζάραδρο, συμπεριλαμβανομένου του φράγματος 1.350 MW της Μπάκρα (Bhakra), του υδροηλεκτρικού σταθμού Καρτσάμ Βανγκτού (Karcham Wangtoo) 1.000 MW και του φράγματος Νάθπα Τζχάκρι (Nathpa Jhakri) 1.500 MW. Η περιοχή της λεκάνης απορροής ποταμού στην Ινδία βρίσκεται στα ινδικά ομόσπονδα κρατίδιο Χιμάτσαλ Πραντές, Παντζάμπ, Τζαμού και Κασμίρ, Ρατζαστάν και Χαρυάνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ινδίας
Βασίλειο της Αρμενίας (αρχαιότητα)
Η ρίζα του βασιλείου βρίσκεται σε μία από τις σατραπείες της Αχαιμενιδικής Αυτοκρατορίας της Περσίας που ονομάζεται Αρμενία (Σατραπεία της Αρμενίας), που σχηματίστηκε από την επικράτεια του Βασιλείου του Αραράτ (860 π.Χ.-590 π.Χ.), αφού κατακτήθηκε από τη Μηδική Αυτοκρατορία το 590 π.Χ. Η σατραπεία έγινε βασίλειο το 321 π.Χ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας της δυναστείας των Οροντιδών μετά την κατάκτηση της Περσίας από τον Μέγα Αλέξανδρο, η οποία στη συνέχεια ενσωματώθηκε ως μία από τα ελληνιστικά βασίλεια της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών.
Υπό την αυτοκρατορία των Σελευκιδών (312-63 π.Χ.), ο αρμενικός θρόνος διαιρέθηκε στα δύο - στη Μεγάλη Ἀρμενία και τη Σωφηνή - οι οποίες και πέρασαν στα μέλη της δυναστείας των Αρταξιδών το 189 π.Χ. Κατά την ανατολική επέκταση της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, το Βασίλειο της Αρμενίας, υπό τον Τιγράνη τον Μέγα, έφθασε στο αποκορύφωμά του, από το 83 έως το 69 π.Χ., αφού επανενσωμάτωσε τη Σωφηνή και κατέκτησε τα υπόλοιπα εδάφη της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, αποτελεσματικά τερματίζοντας την ύπαρξή της και ανεβάζοντας την Αρμενία σε μια αυτοκρατορία για μια σύντομη περίοδο, μέχρι που η ίδια κατακτήθηκε από τη Ρώμη το 69 π.Χ. Οι υπόλοιποι βασιλιάδες των Αρταξιαδών κυβερνούσαν ως πελάτες της Ρώμης έως ότου εξέπεσαν το 12 μ.Χ. λόγω της πιθανής υποταγής τους στον βασικό αντίπαλο της Ρώμης στην περιοχή, την Παρθία.
Κατά τη διάρκεια των Βυζαντινών-Σασσανιδών πολέμων, η Αρμενία τελικά χωρίστηκε στη Βυζαντινή Αρμενία το 387 και στην Περσική Αρμενία το 428.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ασίας Κατηγορία:Μεγάλη Αρμενία
Φίλιππος της Ρωμανίας
Ο Φίλιππος (1300 - Ιούνιος 1331) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού είχε τον ψιλό τίτλο του «δεσπότη της Ρωμανίας».
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του πρίγκιπα του Τάραντα Φιλίππου Α΄ και της Θαμάρ Αγγελίνας, κόρης του δεσπότη της Ηπείρου Νικηφόρου Α΄.
Ο πατέρας του είχε παραχωρήσει την επικυριαρχία επί του Αχαΐας στον Λουδοβίκο της Βουργουνδίας. Το 1321 ο Φίλιππος μνηστεύθηκε με τη Βεατρίκη, κόρη του Λουδοβίκου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν. Η προίκα θα περιελάμβανε 40.000 λίβρες τορνέζια. Ο Λουδοβίκος Α΄ θα πλήρωνε το ποσό αυτό στον Εύδη Δ΄ δούκα της Βουργουνδίας, κληρονόμο του μικρότερου αδελφού αυτού Λουδοβίκου (συζύγου της Ματθίλδης πριγκίπισσας της Αχαΐας), αντί των δικαιωμάτων του επί της Αχαΐας. Έτσι η επικυριαρχία, θα επέστρεφε μέσω της προίκας στον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού. Ο αρραβώνας όμως λύθηκε, ώστε ο Φίλιππος να νυμφευτεί τη Βιολάντε, κόρη του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας.
Ο πατέρας του Φίλιππος Α΄ τον έστειλε το 1329 με έναν στόλο για την κατάκτηση του δεσποτάτου της Ηπείρου. Ο νεαρός Φίλιππος έφθασε ως τη Ναύπακτο, αλλά εκεί απεβίωσε. Τρία έτη μετά τον ακολούθησε και ο πατέρας του. Η χήρα του Βιολάντε απεβίωσε το 1353.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Δυρραχίου
1216 Ασκάνια
Η Ασκάνια (Askania) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,95. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη εταιρεία οπτικού και μηχανολογικού εξοπλισμού ακριβείας Askania Werke AG του Βερολίνου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ασκάνια είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ασκανια
Ελευθέριος Γκόλτσιος
Βιογραφικά στοιχεία
Εξελέγη βουλευτής Λάρισας στις εκλογές του Αυγούστου 1910.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας
Σαμουέλ Ζίλι Γκάγια
Ο Σαμουέλ Ζίλι Γκάγια (Λιέιδα, 1892 - Μαδρίτη, 1976) ήταν Καταλανός ακαδημαϊκός, γλωσσολόγος, φιλόλογος και παιδαγωγός. Μέλος της Ισπανικής Σχολής Γλωσσολογίας, ασχολήθηκε κυρίως με τη φωνητική, τη γραμματική, τη λεξικογραφία και τη λογοτεχνική ανάλυση, λειτουργώντας ως σύνδεσμος μεταξύ της παραδοσιακής γλωσσολογίας και των νέων ρευμάτων για την επιστήμη στην Ισπανία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κέντρο Ιστορικών Μελετών (Ισπανία) Κατηγορία:Γλωσσολογία της ισπανικής γλώσσας Κατηγορία:Ισπανοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ισπανικής Ακαδημίας
Πανεπιστήμιο των Τιράνων
Το Πανεπιστήμιο των Τιράνων (αλβανικά : Universiteti i Tiranës) είναι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο και το μεγαλύτερο στην Αλβανία. Ιδρύθηκε το 1957 με το όνομα Κρατικό Πανεπιστήμιο των Τιράνων (αλβανικά : Universiteti Shtetëror i Tiranës) και αποτελούνταν από πέντε ακαδημαϊκά τμήματα, το σημαντικότερο από τα οποία ήταν το Τμήμα Επιστημών, με έτος ίδρυσης το 1947.
Το κεντρικό κτίριο του πανεπιστημίου σχεδιάστηκε από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Gherardo Bosio στις αρχές του 1940. Με τον θάνατο του Enver Hoxha το 1985, το πανεπιστήμιο πήρε το όνομα Enver Hoxha University of Tirana (αλβανικά : Universiteti i Tiranës Enver Hoxha) μέχρι το 1992. Βρίσκεται στην Πλατεία της Μητέρας Τερέζα, νότια από το κέντρο των Τιράνων.
Τα μαθήματα πραγματοποιούνται κυρίως στην αλβανική γλώσσα αλλά υπάρχουν αρκετά τμήματα ξένων γλωσσών που πραγματοποιούνται στα αγγλικά, τα γαλλικά, τα ελληνικά, τα ιταλικά, τα ισπανικά, τα γερμανικά, τα κινέζικα και σε άλλες γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τιρανων Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Αλβανία
Λάμπρος Λάμπρου
Το ονοματεπώνυμο Λάμπρος Λάμπρου αναφέρεται στους:
Σοφία Τσιλιγιάννη
μικρογραφία|Σοφία Τσιλιγιάννη Η Σοφία Τσιλιγιάννη (Sofia Tsiliyanni) είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος και γενική διευθύντρια στην εταιρεία Marc Α.Ε. (Εταιρεία Δημοσκοπήσεων & Έρευνας Αγοράς).
Βιογραφικά Στοιχεία
Η Σοφία Τσιλιγιάννη αποφοίτησε από το Anatolia College στην Θεσσαλονίκη. Από το 1983 μέχρι το 1987 ακολούθησε σπουδές Οικονομικών με κατεύθυνση την Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Τμήμα Οικονομικών της Σχολής Νομικών & Οικονομικών Επιστημών του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Κατά το ακαδημαϊκό έτος 1987 - 1988 με υποτροφία του Προγράμματος Φουλμπράιτ πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές Ηλεκτρονικής Δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Illinois των Η.Π.Α.