cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ημέρα της Γνώσης
Περιγραφή
Η Ημέρα της Γνώσης προέρχεται από την ΕΣΣΔ, καθώς ιδρύθηκε με Διάταγμα του Προεδρείου του Ανωτάτου Σοβιέτ της ΕΣΣΔ στις 15 Ιουνίου 1984, και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 1 Σεπτεμβρίου. Αυτή η μέρα σηματοδοτεί επίσης το τέλος του καλοκαιριού και την αρχή του φθινοπώρου. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για τα παιδιά της πρώτης δημοτικού που έρχονται στο σχολείο για πρώτη φορά και συχνά συμμετέχουν σε μια εορταστική συνέλευση για την ημερομηνία αυτή. Η μέρα περιλαμβάνει επίσης το Πρώτο Κουδούνι (ρωσικά: Первый Звонок), όπου ένα κορίτσι της πρώτης τάξης σηκώνεται στους ώμους ενός αγοριού της 11ης τάξης, και παρελάζουν γύρω, χτυπώντας το πρώτο κουδούνι της σχολικής χρονιάς. Οι μαθητές άλλων τάξεων μπορεί να αρχίζουν τα μαθήματά τους στις 1 Σεπτεμβρίου ή λίγες μέρες αργότερα, συνήθως χωρίς ιδιαίτερες εκδηλώσεις.
Η 1η Σεπτεμβρίου έχει μια εικονική πολιτιστική κατάσταση στο ρωσόφωνο κόσμο και εκεί αμέσως αναγνωρίζεται, κυρίως σε σχέση με την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Για παράδειγμα, ένα πολύ γνωστό ποίημα σύνθημα είναι το η 1η Σεπτεμβρίου είναι η κόκκινη μέρα στο ημερολόγιο (το «κόκκινο» σημαίνει το ειδικό, ρωσικά: первое сентября - красный день календаря).
Υπάρχει επίσης η «Μέρα της Τελευταίας Σχολικής Καμπάνας» (στο τέλος του έτους).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαίδευση στη Ρωσία
32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών (Ελλάδα)
Ιστορία
Ο σχηματισμός έχει τις ρίζες του στο 32ο Σύνταγμα Πεζικού, το οποίο σχηματίστηκε στην Πρέβεζα το 1919 και στη συνέχεια τέθηκε υπό τη διοίκηση της 8ης Μεραρχίας Πεζικού. Συμμετείχε στον ελληνοτουρκικό πόλεμο ως τμήμα της Μεραρχίας Κυδωνιών και της 5ης Μεραρχίας Πεζικού και αργότερα στον ελληνοϊταλικό πόλεμο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την κατοχή της Ελλάδας από τους Γερμανούς, διαλύθηκε. Το 1959 το Σύνταγμα μετέπεσε σε 132ο Σύνταγμα Ελαφρού Πεζικού και μεταφέρθηκε στην Αττική ως εφεδρική μονάδα, αλλά το 1967 αναδιοργανώθηκε ως μονάδα πεζοναυτών με την ονομασία 32ο Σύνταγμα Πεζοναυτών.
Τον Ιανουάριο του 1988, μετά τη διάλυση της ενοποιημένης ΙΙΙ Μεραρχίας Ειδικών Δυνάμεων, η μονάδα διευρύνθηκε σε μέγεθος ταξιαρχίας. Έπειτα τέθηκε υπό τη διοίκηση του Β΄ Σώμα Στρατού στο πλαίσιο της Δύναμης ταχείας αντίδρασης της Ελλάδας.
Η 32η Ταξιαρχία Πεζοναυτών συστάθηκε το 1988 μετά την αναδιοργάνωση της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων.Στους διατελέσαντες Διοικητές περιλαμβάνονται ο Φίλιππος Λουκόπουλος και ο Φραγκούλης Φράγκος.
Έμβλημα
Το έμβλημα της απεικονίζει την Αργώ. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΘΑΡΣΕΙΝ ΧΡΗ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταξιαρχίες της Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Βόλβης Κατηγορία:Πεζοναύτες
Ούλοβιτς
Το Ούλοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Уловић) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 810 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Λούκαβατς.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Στάνοβι (Μπρτσκο)
Το Στάνοβι (σερβικά κυριλλικά: Станови) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 264 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Στρέπτσι
Το Στρέπτσι (σερβικά κυριλλικά: Штрепци) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 732 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων της Στρέπατσκα Ριέκα, παραποτάμου της Ζοβίτσιτσα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Βουτσίλοβατς
Το Βουτσίλοβατς (σερβικά κυριλλικά: Вучиловац) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 257 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του Σάβα, παραποτάμου του Δούναβη.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Ζαμπιβάκα
thumb|right|300px|Ο Ζαμπιβάκα Ο Ζαμπιβάκα (Ρωσικά: Забива́ка) είναι ένας ανθρωπόμορφος λύκος, η επίσημη μασκότ του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018, που θα διεξαχθεί στη Ρωσία. Είναι ένας λύκος με καφέ και άσπρη γούνα που φοράει ένα μπλουζάκι με τις λέξεις RUSSIA 2018 και πορτοκαλί αθλητικά γυαλιά, μερικές φορές βαλμένα άλλες όχι. Ο συνδυασμός λευκού, μπλε και κόκκινου σε μπλουζάκι και σορτς αντιπροσωπεύει τα εθνικά χρώματα της ρωσικής ομάδας. Σχεδιασμένος από την φοιτήτρια σχεδιασμού Εκατερίνα Μποτσάροβα.
Επιλέχθηκε μέσω διαδικτυακής ψηφοφορίας. Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας ανακοινώθηκαν στις 22 Οκτωβρίου 2016 στο πρόγραμμα «Evening Urgant» στο Πέρβιυ Κανάλ (Первый канал).
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2018 Κατηγορία:Φανταστικοί λύκοι
Ούλιτσε
Το Ούλιτσε (σερβικά κυριλλικά: Улице) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,075 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του ποταμού Τίνγια, παραποτάμου του Σάβα.
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Ούλιτσε αριθμούσε 1,910 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένους ως κάτωθι :
Μπροντ (Μπρτσκο)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο με βοσνιακή πληθυσμιακή πλειοψηφία
Ανδρέας Μιχαηλίδης (Κύπριος πολιτικός)
Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης (Λεμεσός, 29 Δεκεμβρίου 1952) είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός και πρώην βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού, εκλεγμένος στην Βουλή των Αντιπροσώπων με τον ΔΗΣΥ την περίοδο 2011-2016. Σήμερα είναι πρόεδρος του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού (ΚΟΑ). Παλαιότερα ήταν ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου, έχοντας αναλάβει όλες τις μεγάλες ομάδες της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης γεννήθηκε στη Λεμεσό στις 29 Δεκεμβρίου 1952. Γονείς του ο Τάκης Μιχαηλίδης και η Στέλλα Χατζηπαύλου, είναι νυμφευμένος με την Νάτα Λεμή και έχει ένα υιό και μια κόρη. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Λονδίνου. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου. Είναι εκτελεστικός διευθυντής της εταιρείας Χατζηπαύλου.
Ποδοσφαιρική και προπονητική καριέρα
Ο Ανδρέας Μιχαηλίδης υπήρχε ποδοσφαιριστής του Άρη Λεμεσού την περίοδο 1966-1973. Αγωνιζόταν στη θέση του μέσου. Το 1973 μετέβη στο Λονδίνο για σπουδές. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1977 και αγωνίστηκε για ένα χρόνο στην ΑΕΜ.
Το 1979 ανέλαβε παίχτης-προπονητής στο Κέντρο Νεότητας Μαρωνιτών. Με την καθοδήγηση του η ομάδα ανέβηκε στη Β΄ κατηγορία.
Στη συνέχεια ανέλαβε προπονητής στην ΑΠΕΠ, ανεβάζοντας την για πρώτη φορά στην Α΄ κατηγορία. Έπειτα διετέλεσε προπονητής της Εθνικής Κύπρου U21. Στη συνέχεια ανέλαβε τον Άρη Λεμεσού, οδηγώντας τον στον μοναδικό τελικό κυπέλλου της ιστορίας του.
Το 1991 προσελήφθη ως προπονητής της Εθνικής Κύπρου, θέση στην οποία παρέμεινε για 5 χρόνια. Κάθισε σε 48 αγώνες στον πάγκο της Εθνικής Κύπρου, καταγράφοντας 11 νίκες, 12 ισοπαλίες και 25 ήττες.
Ακολούθησαν, η Ομόνοια, ο ΑΠΟΕΛ, η ΑΕΛ, η Ανόρθωση, η ΑΕΠ Πάφου, η Νέα Σαλαμίνα και η ΑΕΚ Λάρνακας. Η τελευταία ομάδα που προπόνησε ήταν ο Απόλλωνας Λεμεσού. Τερμάτισε την προπονητική του καριέρα το 2011 όταν εκλέχτηκε βουλευτής.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχθηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2011 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016 αλλά δεν εκλέχτηκε. Η διαφορά του από τον τελευταίο εκλεγέντα βουλευτή του ΔΗΣΥ στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού ήταν μόλις 15 ψήφοι.
Στις 17 Ιανουαρίου 2019 διορίστηκε από τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, στη θέση του προέδρου του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού, αναλαμβάνοντας στις 28 Ιανουαρίου 2019.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κύπριοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Λεμεσού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ανόρθωσης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΠ Πάφου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΚ Λάρνακας Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Νάσιοναλ Μολ
Το Νάσιοναλ Μολ (National Mall) είναι εθνικό πάρκο στο κέντρο της Ουάσινγκτον, της πρωτεύουσας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Συνήθως υπό το Νάσιοναλ Μολ περιλαμβάνονται και άλλες γειτνιάζουσες περιοχές. Πρόκειται για την περιοχή μεταξύ του Μνημείου του Λίνκολν στα δυτικά και του Καπιτωλίου στα ανατολικά. Το Μνημείο Ουάσινγκτον βρίσκεται σχεδόν στη μέση του χώρου. Το Νάσιοναλ Μολ γειτνιάζει με το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν, γκαλερί, πολιτιστικά ιδρύματα και διάφορα μνημεία, γλυπτά, έχοντας πάνω από 24 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|350 px|left|Από την κορυφή του [[Μνημείο Ουάσινγκτον|Μνημείου Ουάσινγκτον προς το Νάσιοναλ Μολ και το Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών, το καλοκαίρι του 1901.]] thumb|left|350px|Το Νάσιοναλ Μολ στο Σχέδιο ΜακΜίλαν του 1901. Στα σχέδια του για την μελλοντική Ομοσπονδιακή Πόλη, που αργότερα ονομάστηκε Ουάσινγκτον, ο Γαλλοαμερικανός αρχιτέκτονας Πιερ Σαρλ Λ' Ανφάν (1754-1825), οραματίστηκε μια «μεγάλη λεωφόρο» μήκους 1,6 χιλιομέτρων (1 μίλι) και πλάτους 120 μέτρων (400 πόδια) που θα είχε την μορφή κήπου, στην περιοχή μεταξύ του Καπιτωλίου και του αγάλματος του έφιππου Τζορτζ Ουάσινγκτον, που θα τοποθετούνταν νότια του Λευκού Οίκου. Το Νάσιοναλ Μολ καλύπτει την περιοχή της σχεδιαζόμενης αυτής «μεγάλης λεωφόρου», η οποία δεν κατασκευάστηκε ποτέ. Λέγεται πως ο χάρτης του Μάθιου Κάρεϊ το 1802 ήταν ο πρώτος στον οποίο η περιοχή εμφανίζεται ως «Μολ».
Στις αρχές της δεκαετίας του 1850, ο αρχιτέκτονας και κηπουρός Άντριου Τζάκσον Ντάουνινγκ (1815-1852), πραγματοποίησε το τοπογραφικό σχέδιο για το Μολ. Το υπόλοιπο μισό του αιώνα, ομοσπονδιακές αρχές κατασκεύασαν φυσικά πάρκα εντός του χώρου το Μολ βάσει του σχεδίου του Ντάουνινγκ. Δύο από αυτά είναι το Πάρκο Χένρι και το Πάρκο Σήτον. Ακόμη, στο υπόλοιπο του 19ου αιώνα, περονόσπορος χτύπησε τα φυτά καταστρέφοντας τα πάρκα. Έπειτα τοποθετήθηκαν σιδηροδρομικές γραμμές έμπροσθεν του δυτικού μετώπου του Καπιτωλίου. Κοντά στις γραμμές κατασκευάστηκε μεγάλη δημοτική αγορά καθώς και αμαξοστάσιο για τον Σιδηρόδρομο Βαλτιμόρης και Οχάιο και σιδηροδρομικός σταθμός του Σιδηροδρόμου Βαλτιμόρης και Ποτόμακ στα βορειοανατολικά του Μολ. Στη νοτιοανατολική πλευρά κατασκευάστηκαν θερμοκήπια.
Το 1901, το σχέδιο της επιτροπής της Γερουσίας για τα Πάρκα του ΜακΜίλαν, το οποίο ενέπνευσε μερικώς το κίνημα «Όμορφη Πόλη» ("City Beautiful") και το οποίο επέκτεινε το σχέδιο του Λ' Ανφάν, ζήτησε ριζικό επανασχεδιασμό του Μολ με αντικατάσταση των θερμοκηπίων, των κήπων, των διάσπαρτων δέντρων και των εμπορικών/βιομηχανικών εγκαταστάσεων με ανοιχτό χώρο και γεωμετρικές γωνίες. Το σχέδιο διέφερε από την αρχική διάταξη του Λ' Ανφάν 110 χρόνια πριν, αντικαθιστώντας την πλάτους 120 μέτρων (400 πόδια) «μεγάλη λεωφόρο» με δεντροστοιχία 91 μέτρων (300 πόδια) η οποία διέθετε μεγάλη έκταση γρασιδιού. Τέσσερις σειρές δέντρων Αμερικανικής φτελιάς (Ulmus americana) φυτεύτηκαν ανά 15 μέτρα (50 πόδια) ανάμεσα στις λεωφόρους Συντάγματος και Ανεξαρτησίας που βρισκόταν σε έκαστη πλευρά της δεντροστοιχίας. Εντυπωσιακά και μεγαλοπρεπή κτίρια πολιτιστικών και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων νεοκλασικής αρχιτεκτονικής κατασκευάστηκαν στις πλευρές του δρόμου απέναντι από την δεντροστοιχία.
Τα επόμενα χρόνια, το όραμα του σχεδίου ΜακΜίλαν ακολουθήθηκε γενικά με τη φύτευση αμερικανικών φτελιών και τη διαμόρφωση των τεσσάρων στενότερων λεωφόρων (που αργότερα έλαβαν τα ονόματα των πρώτων τεσσάρων προέδρων - Ουάσινγκτον, Άνταμς, Τζέφερσον και Μάντισον), ώστε να είναι δύο σε κάθε πλευρά του κήπου. Σύμφωνα με σχέδιο που ολοκλήρωσε το 1976 η Εθνική Υπηρεσία Πάρκων, οι δύο εσωτερικοί λεωφόροι (Ουάσινγκτον και Άνταμς) μετατράπηκαν σε πεζοδρόμους. Οι δύο εξωτερικοί λεωφόροι (Τζέφερσον και Μάντισον παρέμειναν ανοιχτοί για την κίνηση οχημάτων.
Το 1918, εργολάβοι του Γραφείου Ναυπηγείων και Αποβαθρών του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ κατασκεύασαν το «Κεντρικό Κτίριο» και το «Κτίριο Πυρομαχικών του Ναυτικού στη νότια πλευρά της Λεωφόρου Συντάγματος. Αν και το Πολεμικό Ναυτικό σκόπευε να χρησιμοποιήσει τα κτίρια ως προσωρινή έδρα κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι άσχημες μονολιθικές δομές οπλισμένου σκυροδέματος παρέμειναν στη θέση τους για τρεις ακόμη πολέμους (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Πόλεμος της Κορέας, Πόλεμος του Βιετνάμ) μέχρι το 1970. Μεγάλο μέρος των κτιρίων αυτών έγινε στη συνέχεια ο Κήπος του Συντάγματος (στα βορειοδυτικά του Μολ). thumb|275px|Αεροφωτογραφία του Μολ με όψη προς τα δυτικά. thumb|275px|Άποψη από ανατολικά, από την κορυφή του Μνημείου του Ουάσινγκτον προς το Νάσιοναλ Μολ και το Καπιτώλιο των Ηνωμένων Πολιτειών τον Δεκέμβριο του 1999
μικρογραφία|Ο δεινόσαυρος «Θείος Μπήζλι», στο Νάσιοναλ Μολ Από τη δεκαετία του 1970 έως το 1994, ένα μοντέλο δεινόσαυρου τρικεράτωψ από υαλοβάμβακα με όνομα «Θείος Μπήζλι» ("Uncle Beazley") βρισκόταν στο Μολ μπροστά από το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Το άγαλμα πραγματικών διαστάσεων, το οποίο βρίσκεται πλέον στο Εθνικό Ζωολογικό Πάρκο, δόθηκε στο ινστιτούτο Σμιθσόνιαν από την Sinclair Oil Corporation. Το άγαλμα, το οποίο δημιούργησε ο Λούις Πωλ Τζόνας για το περίπτερο DinoLand της Sinclair στην Διεθνή Έκθεση της Νέας Υόρκης το 1964, πήρε το όνομά του από έναν δεινόσαυρο στο παιδικό βιβλίο του Όλιβερ Μπατεργουόρθ, The Enormous Egg του 1956.
Στις 15 Οκτωβρίου 1966, η Εθνική Υπηρεσία Πάρκων κατέγραψε το Νάσιοναλ Μολ στον Εθνικό Κατάλογο Ιστορικών Τοποθεσιών. Η περιοχή που καλύπτεται από το καθεστώς προστασίας αυξήθηκε το 2016 με νέα απόφαση της Εθνικής Υπηρεσίας Πάρκων.
Όρια
Το 1981 κατά τη διαδικασία υποψηφιότητας για τον Εθνικό Κατάλογο Ιστορικών Τοποθεσιών, η Εθνική Υπηρεσία Πάρκων, όρισε τα όρια του Νάσιοναλ Μολ από τις λεωφόρους Συντάγματος και Πενσυλβάνια στον βορρά, την 1η Λεωφόρο στα ανατολικά, τις λεωφόρους Ανεξαρτησίας και Μέριλαντ στο νότο και την 14η Λεωφόρο στα δυτικά, με εξαίρεση το τμήμα το τμήμα επί της λεωφόρου Τζέφερσον στο βορρά και Ανεξαρτησίας στο νότο, και 12ης και 14ης Λεωφόρου ανατολικά και δυτικά αντίστοιχα όπου βρίσκονται δημόσια κτίρια.
Αξιοθέατα, μουσεία και μνημεία
Στον χώρο υπάρχουν αρκετά μνημεία, μουσεία, κήποι και άλλα αξιοθέατα. thumb|275px|Άποψη του Νάσιοναλ Μολ, με τις δεντροστοιχίες αμερικανικών φτελιών.
Ο αριθμός των δέντρων αμερικανικής φτελιάς ο οποίος φυτεύτηκε στο Μολ και στις γύρω περιοχές σύμφωνα με το Σχέδιο ΜακΜίλαν παρέμεινε άθικτος τα τελευταία 70 χρόνια, μιας και τα άρρωστα δέντρα αντικαταστάθηκαν.
Χρήση
Το Νάσιοναλ Μολ, σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα αξιοθέατα της μητροπολιτικής περιοχής της Ουάσινγκτον, καθιστά την πρωτεύουσα των ΗΠΑ έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στη χώρα. Έχει πολλές άλλες χρήσεις εκτός από την χρήση του ως αξιοθέατο.
thumb|left|221x221px|Η Διαδήλωση του 1963 στο Νάσιοναλ Μολ, με το Μνημείο Λίνκολν στο βάθος
Πολιτική
thumb|215x215px|Η πρώτη ορκωμοσία του [[Μπαράκ Ομπάμα στις 20 Ιανουαρίου 2009]] Η θέση του Νάσιοναλ Μολ ως ευρεία και ανοικτή έκταση στην καρδιά της πρωτεύουσας το καθιστά ελκυστικό χώρο για διαδηλώσεις και συγκεντρώσεις κάθε είδους. Ένα σημαντικό παράδειγμα είναι η Διαδήλωση του 1963 για την Εργασία και την Ελευθερία, μια πολιτική διαδήλωση κατά τη διάρκεια του Κινήματος των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην οποία ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ εκφώνησε την ομιλία του "I Have a Dream". Η επισήμως μεγαλύτερη καταγεγραμμένη διαδήλωση ήταν η Διαδήλωση για το Μορατόριουμ στον Πόλεμο του Βιετνάμ στις 15 Οκτωβρίου 1969.
Άλλες εκδηλώσεις και δραστηριότητες αναψυχής
thumb|210px|left|Το φεστιβάλ πυροτεχνημάτων της Ημέρας της Ανεξαρτησίας στις 4 Ιουλίου 1986. Το Νάσιοναλ Μολ χρησιμοποιείται διαχρονικά ως σημείο για τζόκινγκ, πικ-νικ και αναψυχή για τον πληθυσμό της Ουάσινγκτον. Το Καρουζέλ του Σμιθσόνιαν, που βρίσκεται στο Μολ μπροστά από το κτίριο Τεχνών και Βιομηχανίας, είναι ένα δημοφιλές αξιοθέατο που λειτουργεί εποχιακά. Το καρουζέλ κατασκευάστηκε από την εταιρεία Allan Herschell, και αρχικά τοποθετήθηκε στην Βαλτιμόρη του Μέριλαντ το 1947, προτού μεταφερθεί στο Μόλ το 1981.
Στο χώρό λαμβάνουν διάφορες ετήσιες εκδηλώσεις. Για παράδειγμα, στα τέλη Μαρτίου λαμβάνει χώρα το ετήσιο φεστιβάλ χαρταετών. Επίσης στον χώρο διεξάγονται οι εκδηλώσεις για την Μέρα της Γης και συναυλίες της Εθνικής Συμφωνικής Ορχήστρας. Τα απογεύματα των καλοκαιρινών μηνών, οι Μπάντες του Ναυτικού, του Στρατού Ξηράς, των Πεζοναυτών και της Αεροπορίας πραγματοποιούν συναυλίες. Το Φεστιβάλ Παράδοσης του Σμιθσόνιαν λαμβάνει χώρα για δύο εβδομάδες πριν την Ημέρα Ανεξαρτησίας στις 4 Ιουλίου.
Επίσης, διαχρονικά έχουν πραγματοποιηθεί συναυλίες με αφορμή διάφορες περιστάσεις.
Παραπομπές
Υποσημειώσεις
Βιβλιογραφία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πάρκα των ΗΠΑ Κατηγορία:Ουάσινγκτον (Περιφέρεια της Κολούμπια)
Κρέπσιτς
Το Κρέπσιτς (σερβικά κυριλλικά: Крепшић) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,328 κατοίκους.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Πολυδάμειο Λάρισας
Το Πολυδάμειο είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Πολυδαμείου, της Δημοτικής Ενότητας Πολυδάμαντα και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.
Γενικές πληροφορίες
Το Πολυδάμειο Λάρισας είναι χωριό του Δήμου Φαρσάλων, της Περιφέρειας Θεσσαλίας και από το 1999 μέχρι το 2010, του Δήμου Πολυδάμαντα. Βρίσκεται ανατολικά της πόλης των Φαρσάλων, απέχοντας 23 χλμ. από το κέντρο του Δήμου και βρίσκεται σε υψόμετρο 277 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Από δημογραφικής άποψης ο πληθυσμός βαίνει συνεχώς μειούμενος. Η Απογραφή του 2011 κατέγραψε 120 κατοίκους, ενώ στο παρελθόν άγγιζαν τους 300. Η πλειοψηφία τους ασχολείται με την γεωργία και ελάχιστοι με την κτηνοτροφία. Η κύρια καλλιέργεια που παράγει, είναι σιτηρά, βαμβάκι και καλαμπόκι.
Στο Πολυδάμειο βρίσκεται η Κοινότητα που περιλαμβάνει τους οικισμούς, Πολυδάμειο και Ρήγαιο. Η παλαιά ονομασία του χωριού μέχρι το 1933, ήταν Καραμπαϊράμ (στην τουρκική γλώσσα σημαίνει Μαύρο Πάσχα).
Στο Πολυδάμειο σώζονται τα εξής ιστορικά μνημεία: η τοξωτή γέφυρα στην θέση Πλατάνια, η αρχαία βρύση του 18ου αιώνα που ανακαινίστηκε πρόσφατα, το εκκλησάκι των Αγίων Αντωνίου και Ιωάννη του Θεολόγου και το διθέσιο Δημοτικό Σχολείο που έχει πάψει να λειτουργεί. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο Ιερός Ναός Γεννήσεως της Θεοτόκου, που πανηγυρίζει στης 8 Σεπτεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Κλήμα Λιδωρικίου Φωκίδας
Το Κλήμα Λιδωρικίου είναι ορεινός οικισμός στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 730 μέτρα. Έχει πληθυσμό 4 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Κάλλιο και το Τριβίδι συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καλλίου της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κλήμα Λιδωρικίου βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές των Βαρδουσίων, ΒΔ του Λιδωρικίου, ανάμεσα στα χωριά Κάλλιο, Διακόπι και Λευκαδίτι. Πριν την Επανάσταση του 1821 πολλοί καταδιωγμένοι από τους Τούρκους κατέφευγαν σε αυτό. Μετά την απελευθέρωση αρκετοί από τους κατοίκους του μετακινήθηκαν προς το Κάλλιο, το Λιδωρίκι, άλλα χωριά και αργότερα προς την Αθήνα με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχουν μόνο 15 περιποιημένα σπίτια και το χωριό σχεδόν να έχει ερημώσει από κατοίκους. Αξιοθέατα του χωριού είναι ο παλιός ναός των Τριών Ιεραρχών και τα ανακαινισμένα εκκλησάκια του Αγίου Νικολάου και Αγίου Γεωργίου. Σε κοντινό σπήλαιο και πάνω σε βράχια υπάρχουν τα ερείπια της μονής της Αγίας Μαρίνας, όπου το 1826 φιλοξενήθηκαν προσωρινά επιζήσαντες από την έξοδο του Μεσολογγίου. Από τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού διατίθεται ξενώνας για φιλοξενία των επισκεπτών. Σύμφωνα με αναφορά του Στέφανου Βυζαντίου ορισμένοι μελετητές ταυτίζουν το Κλήμα με την αρχαία πόλη της Υαίας, άλλοι όμως, αν και αποδέχονται τους Ύαντες, αμφισβητούν την ύπαρξη πόλης.
Σημείωση
Στον ίδιο δήμο βρίσκεται και ο συνώνυμος οικισμός Κλήμα Ευπαλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας
Enterprise (αερόστατο)
Από το Σινσινάτι στη Νότια Καρολίνα
Το Enterprise ήταν ανάμεσα σε μια ομάδα μικρών αεροστάτων που μεταφέρθηκαν στο Σινσινάτι τον Μάρτιο του 1861 ώστε να δοκιμαστούν για την προτεινόμενη υπερατλαντική πτήση που σχεδιαζόταν να πραγματοποιηθεί τον Ιούνιο του 1861. Ο Λόου είχε ήδη πραγματοποιήσει επιτυχημένη δοκιμαστική πτήση με το υπεργιγαντιαίο αερόστατο του City of New York (που μετονομάστηκε σε Great Western), τον Ιούνιο του 1860. Ωστόσο, οι απόπειρες του να απογειωθεί για την πραγματοποίηση υπερατλαντικής πτήσης τον Σεπτέμβριο ματαιώθηκαν λόγω των καιρικών συνθηκών, οι οποίες κατέστρεψαν το αερόστατο σε τέτοιο βαθμό που το εγχείρημα αναβλήθηκε μέχρι την επόμενη άνοιξη. Ο καθηγητής Τζόζεφ Χένρι του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν τον συμβούλευσε να πραγματοποιήσει δοκιμαστική πτήση από σημείο δυτικά της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ. Αυτό θα διατηρούσε το ενδιαφέρον των επενδυτών του. Έτσι ο Λόου επέλεξε το Σινσινάτι.
Το αερόστατο του Λόου χρησιμοποιούσε τους κανονικούς ανατολικούς ανέμους, πλέοντας κάτω από τον αεροχείμαρρο. Ήταν πρόθεσή του να περιμένει τις τέλειες συνθήκες, δηλαδή έναν άνεμο που θα φυσούσε από δυτικά μέσω του οποίου θα πετούσε και θα έπιανε ανατολική πορεία. Ήταν ένας μήνας πριν τη στιγμή που αυτές οι συνθήκες πραγματοποιήθηκαν. Ο Λόου κλήθηκε σε γεύμα το οποίο πραγματοποιούνταν με αφορμή το φούσκωμα του αεροστάτου. Στις 4 π.μ. της 19ης Απριλίου 1861, ο Λόου επιβιβάστηκε στο Enterprise με ένα κουτί που περιείχε ζεστό καφέ τυλιγμένο σε μια κουβέρτα, ακόμη ένα με νερό και μερικές εφημερίδες από το Σινσινάτι.
Από την Ουάσινγκτον στο Μπουλ Ραν
Ο Λόου κλήθηκε στην Ουάσινγκτον από τον Υπουργό Οικονομίας Σάλμον Τσέις. Στις 11 Ιουνίου ο Λόου συναντήθηκε με τον Λίνκολν και του προσέφερε επίδειξη με το αερόστατό του. Χρησιμοποιώντας ένα τηλεγραφικό κλειδί και έναν χειριστή, ο Λόου απογειώθηκε με το Enterprise σε ύψος 152 μέτρων (500 πόδια) πάνω από τον Λευκό Οίκο και μετέδωσε τα εξής:
Ο Λόου έμεινε στην Ουάσινγκτον την περίοδο που λαμβανόταν οι αποφάσεις για την χρήση αεροστάτων. Παράλληλα υπήρχαν και άλλοι υποψήφιοι για την θέση του Επικεφαλής Αεροναυτικού. Ο Λόου προσπάθησε να πείσει τον στρατό πως χρειαζόταν η κατασκευή ειδικών αεροστάτων για στρατιωτική χρήση και πως το δικό του Enterprise δεν είχε τέτοιες δυνατότητες. Έτσι, για να μην απομακρυνθεί από τον σκοπό του, ο Λόου μετέφερε το αερόστατό του στην στρατιά του Στρατηγού ΜακΝτάουελ στον χώρο διεξαγωγής της πρώτης μάχης του Μπουλ Ραν.
Στην πρώτη επίδειξή του, η προσγείωση του αεροστάτου αντικρούστηκε από Ενωτικούς στρατιωτικούς που δεν μπόρεσαν να αναγνωρίσουν τα αναγνωριστικά του Λόου και του αεροστάτου του — μιας και δεν διέθετε κανένα — και αναγκάστηκε να προσγειωθεί πίσω από τις γραμμές του εχθρού. Τελικά διασώθηκε προτού οι εχθροί μπορέσουν να τον βρουν. Στην διαφυγή του αυτή, το Enterprise καταστράφηκε σε σημαντικό βαθμό, αλλά τελικά δόθηκαν εντολές στον Λόου να κατασκευάσει ένα κατάλληλο αερόστατο.
Τριβίδι Φωκίδας
Το Τριβίδι είναι ορεινός οικισμός που βρίσκεται στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 730 μέτρα. Έχει πληθυσμό 8 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και μαζί με το Κάλλιο και το Κλήμα Λιδωρικίου Φωκίδας συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καλλίου της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.
Enterprise (αερόστατο)
Από την Ουάσινγκτον στο Μπουλ Ραν
Εν τέλει το Enterprise τέθηκε σε ελαφρά υπηρεσία από τον πατέρα του Λόου, Κλόβις και τον βοηθό του Πλοίαρχο Τζον Ντίκενσον (συνταξιούχος του Ναυτικού) στην Ουάσινγκτον. Μετά την κατασκευή επτά κατάλληλων στρατιωτικών αεροστάτων από τον Λόου, το Enterprise αποσύρθηκε.
Τριβίδι Φωκίδας
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Τριβίδι βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές των Βαρδουσίων, Α από το Διακόπι και ΒΑ από το Κλήμα Λιδωρικίου. Οι περισσότεροι κάτοικοί του έχουν μετακινηθεί σε άλλες περιοχές, όπως τα Μεσόγεια Αττικής, με αποτέλεσμα το χωριό να ερημώνει. Οι εναπομείναντες ασχολούνται με την κτηνοτροφία που τα παλιότερα χρόνια άκμαζε. Αξιοθέατα της γύρω περιοχής τα εξωκλήσια του Αγίου Νικολάου και του Προφήτη Ηλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας
Enterprise (αερόστατο)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αερόστατα
Γιώργος Φάνος
Ο Γιώργος Φάνος ήταν Κύπριος ιατρός και ποιητής. Γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1918. Σπούδασε ιατρική στην Αθήνα. Επιστρέφοντας στην Κύπρο άσκησε το επάγγελμα του γιατρού στην Αμμόχωστο, από το 1942 έως το 1974. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 εγκαταστάθηκε στην Πάφο όπου συνέχισε να εργάζεται ως ιατρός.
Ασχολήθηκε με την ποίηση, την πεζογραφία (γράφοντας με το ψευδώνυμο Σύλβιος Μιράντης) και την κριτική μελέτη. Συνεργασίες του φιλοξενήθηκαν κατά καιρούς σε ελλαδικά και κυπριακά έντυπα.
Εξέδωσε δύο ποιητικές συλλογές:
Στα ποιήματά του είναι έντονος ο προσωπικός, αυτοβιογραφικός τόνος. Παρά τους πεζολογικούς ρυθμούς που υιοθετούνται, τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του δημιουργίας παραπέμπουν στο κυρίαρχο μεσοπολεμικά κίνημα του νεοσυμβολισμού.
Απεβίωσε το 1994 στην Πάφο.
Διάφορα
Ο Γιώργος Φάνος αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη του αθλητικού σωματείου Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου. Διετέλεσε πρόεδρος του σωματείου από τον Νοέμβριο του 1948 έως το 1951.
Pax Mongolica
Η λεγόμενη Pax Mongolica (Ειρήνη των Μογγόλων) που είναι λιγότερο γνωστή και ως Pax Tatarica (Ταταρική Ειρήνη) είναι ένας ιστορικός όρος που δημιουργήθηκε από σύγχρονους ιστορικούς, σε αναλογία με την Pax Romana (Ρωμαϊκή Ειρήνη), που περιγράφει μία εποχή σχετικής ειρήνης και ευημερίας στην Ευρασία κατά τον 13ο και 14ο αιώνα μ.Χ. που προέκυψε μετά από την ίδρυση της Μογγολικής Αυτοκρατορίας από τον Τζένγκις Χαν.
Το τέλος της Pax Mongolica θεωρείται ότι έφτασε στα μέσα του 14ου αι. με την κατάρρευση των χανάτων και το ξέσπασμα της βουβωνικής πανώλης που μέσω των εμπορικών οδών εξαπλώθηκε σχεδόν σε όλον τον γνωστό τότε κόσμο.
Ίδρυση
Ως αρχή της Pax Mongolica θεωρείται η ίδρυση της Μογγολικής Αυτοκρατορίας τον 13ο αι. από τον Τζένγκις Χαν που μέσω των στρατιωτικών κατακτήσεων κατάφερε να ενώσει τις μογγολικές φυλές. Το ιδιαίτερο σύστημα του Τζένγκις Χαν που συνδύαζε τη στρατιωτική επιβολή και την τρομοκρατία με τη θρησκευτική και πολιτισμική ανοχή κατάφερε να δημιουργήσει συνθήκες σταθερότητας και ευημερίας πρωτόγνωρες για την περιοχή. Οι εδαφικές κατακτήσεις παρείχαν νέους στρατιώτες για τον στρατό του Τζένγκις Χαν, νέο εργατικό δυναμικό για την πολιτική του δομή, νέες πηγές εισοδήματος από φορολογία αλλά και νέες ιδέες, εφευρέσεις και μία συνεχώς διευρυνόμενη δεξαμενή ταλέντου. Αυτό το γεγονός μετέτρεψε τη Μογγολική Αυτοκρατορία από μία απλή εδαφική κυριαρχία στο πιο προηγμένο τεχνολογικά και οικονομικά κράτος της εποχής του.
Εμπορικό δίκτυο
Στην ακμή της η Μογγολική Αυτοκρατορία εκτεινόταν από την Κίνα μέχρι την Ουγγαρία και από τη Ρωσία μέχρι το Θιβέτ. Αυτό σήμαινε ότι ένα τεράστιο κομμάτι της ευρασιατικής ηπείρου βρισκόταν υπό τον έλεγχο μίας πολιτικής οντότητας. Σαν αποτέλεσμα οι εμπορικοί οδοί ήταν εξαιρετικά ασφαλείς, γεγονός που οδήγησε στην ανάπτυξη του εμπορίου και την οικονομική ευημερία. Με αυτόν τον τρόπο η Pax Mongolica επηρέασε πολλούς πολιτισμούς τόσο στην Ασία όσο και στην Ευρώπη.
Ο δρόμος του μεταξιού συνέδεε εμπορικά την Ασία με την Ευρώπη, αλλά πριν από την κυριαρχία των Μογγόλων ήταν εξαιρετικά επισφαλής και επικίνδυνος καθώς περνούσε από περιοχές που χαρακτηρίζονταν από συγκρούσεις, ανταγωνισμούς και πολεμικές συρράξεις. Η Μογγολική Αυτοκρατορία εξαφάνισε τις συγκρούσεις, επέκτεινε το εμπορικό δίκτυο και δημιούργησε ευνοϊκές συνθήκες για τους εμπόρους και τους ταξιδευτές του 13ου και του 14ου αιώνα. Ήταν κατά τη διάρκεια της Pax Mongolica που ταξιδευτές από την Ευρώπη όπως ο Μάρκο Πόλο κατάφεραν να φτάσουν μέχρι την Κίνα. Η Ευρώπη και η Ασία άρχισαν να ανταλλάσσουν εμπορεύματα όπως το μετάξι, τα μπαχαρικά, πυρίτιδα, σιτηρά και πολύτιμους λίθους και μαζί με αυτά άρχισαν να ανταλλάσσουν και ιδέες, συνήθειες, τεχνολογία, μόδα και φιλοσοφικές απόψεις. Οι χώρες που συμμετείχαν σε αυτό το εμπόριο εκείνη την εποχή αύξησαν σημαντικά το ΑΕΠ τους.
Η Μογγολία βρισκόταν στο κέντρο της ασιατικής ηπείρου και αυτό της επέτρεψε να παίξει κεντρικό ρόλο στον έλεγχο και την ανάπτυξη του εμπορικού δικτύου. Κατά μήκος του δρόμου του μεταξιού οι Μογγόλοι έφτιαξαν φυλάκια με σκοπό την προστασία των καραβανιών. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να φυτέψουν δέντρα κατά μήκος της διαδρομής ώστε να γίνει πιο εύκολο το ταξίδι των εμπόρων και όπου δεν μπορούσε να φυτρώσει δέντρο σημάδεψαν τη διαδρομή με πέτρινα σύμβολα. Ο μογγολικός νόμος που ονομαζόταν «γιάσα» καθόριζε αυστηρούς κανόνες και τιμωρίες για τα ζητήματα που αφορούσαν το εμπόριο. Η ζωοκλοπή, το λαθρεμπόριο και η αγοραπωλησία γυναικών απαγορευόταν αυστηρά και οι διπλωματικές αποστολές έχαιραν ασυλίας και προστασίας. Επίσης προστατευόταν η ανεξιθρησκεία και οι ιερείς εξαιρούνταν από τη φορολογία όπως και οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι νεκροθάφτες, οι δάσκαλοι και οι λόγιοι. Η «γιάσα» επίσης φρόντιζε να λαμβάνει υπόψην της τα νομικά συστήματα των διάφορων λαών έτσι ώστε να μην δημιουργεί άχρηστες συγκρούσεις που μπορούσαν να αποφευχθούν. Η νομοθεσία επιβάλλονταν από επιμέρους τοπικά κέντρα με ένα σύστημα κρατικών υπαλλήλων και αστυνομικών που μπορούσε να κάνει συλλήψεις και να επιβάλλει πρόστιμα. Αυτός ο επιμερισμός της εξουσίας επέτρεπε τον έλεγχο της Αυτοκρατορίας που ήταν υπερβολικά αχανής και πολυπολιτισμική για να ελεγχθεί με άλλον τρόπο.
Ταχυδρομικό δίκτυο
Οι Μογγόλοι δημιούργησαν ένα σύστημα επικοινωνίας σε όλη την αυτοκρατορία τους δημιουργώντας ταχυδρομικούς σταθμούς κάθε 40 – 50 χιλιόμετρα, απόσταση που αντιστοιχούσε περίπου στο ταξίδι μίας ημέρας με άλογο. Σε αυτούς τους σταθμούς οι ταξιδιώτες και οι ταχυδρόμοι μπορούσαν να ξεκουραστούν, να περάσουν τη νύχτα με ασφάλεια και να αλλάξουν τα άλογά τους με πιο ξεκούραστα. Αυτό το σύστημα ονομάστηκε «γιαμ» και επέτρεπε την εύκολη, γρήγορα και ασφαλή μεταφορά μηνυμάτων εξασφαλίζοντας έτσι την πολιτική και οικονομική σταθερότητα της περιοχής.
Παρακμή
Μέχρι τον 15ο αιώνα η Pax Mongolica είχε φτάσει στο τέλος της και το εμπόριο ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση περιορίστηκε και σε ορισμένες περιπτώσεις διακόπηκε. Οι λόγοι της παρακμής της μογγολικής ειρήνης είναι πολλοί και σχετίζονται με πολιτικές εξελίξεις, πολεμικές συρράξεις αλλά και θεομηνίες.
Κατακερματισμός των χανάτων
Ο Τζένγκις Χαν είχε φροντίσει να επιβάλλει την κοινωνική και θρησκευτική ανοχή γνωρίζοντας ότι μόνο έτσι μπορούσε να διατηρήσει ενωμένο ένα αληθινά πολυπολιτισμικό κράτος όπως ήταν η Μογγολική Αυτοκρατορία του 14ου αιώνα, αλλά αυτό δεν ήταν εξίσου προφανές και για τους διαδόχους του. Στη Ρωσία το χανάτο της Χρυσής Ορδής που είχε ιδρύσει ο απόγονος του Τζένγκις Χαν, ο Μπατού Χαν, μετά από έναν αιώνα ακμής είχε αρχίσει να καταρρέει καθώς είχε αρχίσει να δείχνει όλο και αυξανόμενη εχθρότητα απέναντι στις τοπικές θρησκείες. Οι Μογγόλοι Ρους είχαν αρχίσει να στρέφονται προς το Ισλάμ για πολιτικούς λόγους και οι διάφοροι πρίγκιπες άρχισαν να ερίζουν και να καταστρέφουν το δίκτυο επικοινωνίας μεταξύ τους. Έτσι η διαίρεση της Χρυσής Ορδής δεν άργησε να έρθει. Μέχρι το 1466 είχε κατακερματιστεί εντελώς και την εξουσία είχαν καταλάβει πολυάριθμα μικρότερα χανάτα που ήταν κυρίως τουρκόφωνα.
Στην Κίνα οι απόγονοι του Κουμπλάι Χαν άρχισαν να παραπονιούνται ότι οι Μογγόλοι της περιοχής είχαν γίνει «πολύ Κινέζοι» με αποτέλεσμα οι αυτοκράτορες της δυναστείας Γουάν να απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τους υπηκόους τους προσπαθώντας να τονίσουν τη διαφορετική τους καταγωγή και να αποποιηθούν την κινέζικη κουλτούρα. Όπως και στην περίπτωση της Χρυσής ορδής, η ολοένα και αυξανόμενη εχθρότητα προς την τοπική κουλτούρα και θρησκεία οδήγησε στην καταστροφή. Οι Κινέζοι άρχισαν να φοβούνται τους άρχοντες που πια τους θεωρούσαν ξένους και εχθρικούς και άρχισαν να κυκλοφορούν φήμες ότι επρόκειτο να μαζέψουν τα παιδιά των Κινέζων και να τα σκοτώσουν ή να κάνουν μαγικές σεξουαλικές τελετές επάνω τους. Ο φόβος που άρχισε να φουντώνει επικίνδυνα τελικά οδήγησε στην εκδίωξη των Μογγόλων αρχόντων από την Κίνα και την απομόνωση της τελευταίας από το υπόλοιπο εμπορικό δίκτυο.
Επιδημία πανώλης
Το μεγάλο ξέσπασμα της επιδημίας βουβωνικής πανώλης που έπληξε την Ευρώπη τον 14ο αιώνα θεωρείται ότι προήλθε μέσω των εμπορικών οδών από την επιδημία που είχε ξεσπάσει στο μεγαλύτερο μέρος της Ασίας. Οι καινοτομίες και οι μεταρρυθμίσεις των Μογγόλων δεν ευνοούσαν μόνο τη διακίνηση εμπορευμάτων και ιδεών αλλά προφανώς και τη διακίνηση ασθενειών. Ο ιστορικός Γουίλιαμ Μακνίλ έγραψε η πανούκλα μεταφέρθηκε στους Μογγόλους στρατιώτες που εισέβαλαν στα κινέζικα και βουρμανέζικα σύνορα στα Ιμαλάϊα το 1252 από τα τρωκτικά της περιοχής. Έπειτα οι στρατιώτες εξάπλωσαν τη μόλυνση προς τη Δύση μέσω της μετακίνησής τους στον δρόμο του μεταξιού. Μολυσμένοι ψύλλοι που βρίσκονταν στη χαίτη των αλόγων, στο τρίχωμα των καμηλών ή σε αρουραίους που κρύβονταν στα εμπορεύματα μετέφεραν τον ιό σε όλο και περισσότερες περιοχές. Εκτιμάται ότι η πανώλη τότε σκότωσε το ένα τρίτο του πληθυσμού της Κίνας και το 25 με 50% του πληθυσμού της Ευρώπης.
Αυτή η δημογραφική αποδυνάμωση των Μογγόλων σήμαινε ότι δεν μπορούσαν πλέον να επιβάλλουν τον έλεγχό τους στις αχανείς εκτάσεις της αυτοκρατορίας τους που άρχισε να σπαράζεται από εξεγέρσεις και αιματοχυσίες λόγω του πανικού που προκάλεσε η ασθένεια. Έτσι έφτασε στο τέλος της η Pax Mongolica.
Συνέπειες της κατάρρευσης
Μετά την κατάρρευση της Pax Mongolica η Κίνα άρχισε να γίνεται όλο και πιο εσωστρεφής και μέσα στους επόμενους τρεις αιώνες θα αποκόπτονταν από το εμπόριο και τον υπόλοιπο πολιτισμό καθώς η δυναστεία των Μινγκ θα απαγόρευε το εμπόριο, θα εκδίωκε τις εμπορικές αποστολές και θα απαγόρευε να ομιλείται εντός των συνόρων της Κίνας οποιαδήποτε άλλη γλώσσα πέρα από τα κινέζικα. Η κινέζικη κοινωνία οπισθοδρόμησε προς τις συντηρητικές και περιοριστικές αξίες του κομφουκιανισμού και επήλθε πολιτισμικός μαρασμός, αλλά κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να αναγνωρίσει την πραγματική αιτία της κατάστασης αυτής. Οι Κινέζοι άρχισαν να αποδίδουν την οπισθοδρόμηση στους πολέμους, τις επιδημίες και τις τοπικές εξεγέρσεις που ξεσπούσαν. Η Κίνα έχασε τη θέση της ως παγκόσμια εμπορική δύναμη και το εμπόριο και η πολιτισμική και διπλωματική επικοινωνία της Δύσης με την Ανατολή περιορίστηκε και σε πολλές περιπτώσεις σταμάτησε εντελώς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις Κατηγορία:Ιστορία της Ασίας Κατηγορία:Ιστορία της Μογγολίας Κατηγορία:Μογγολική Αυτοκρατορία
Μητροπολίτης Ρόδου Κύριλλος B΄
Ο Μητροπολίτης Ρόδου Κύριλλος B΄ (κατά κόσμον Κωνσταντίνος Κογεράκης) είναι από το 2004 επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Ρόδου, μιας εκκλησιαστικής επαρχίας της Δωδεκανήσου που υπάγεται απευθείας στην δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κουμάσα Μονοφατσίου Ηρακλείου (στο σημερινό δήμο Γόρτυνας) στις 2 Ιουλίου 1964.
Ολοκλήρωσε το σχολείο στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και έλαβε πτυχίο Θεολογίας. Μετά το πέρας των θεολογικών του σπουδών έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης και συνέταξε σχετική μεταπτυχιακή εργασία με θέμα: «Τα λειτουργικά στοιχεία στα έργα του Μεγάλου Βασιλείου». Με υποτροφία από το Ίδρυμα Pro Oriente Foundation σπούδασε Καθολική Θεολογία στη Θεολογική Σχολή του Karl-Franzens-Universitaet του Γκρατς της Αυστρίας.
Εκάρη Μοναχός στις 17 Φεβρουαρίου 1991 από τον καθηγούμενο της Μονής Αγκαράθου, Γεννάδιου Σταυρουλάκη. Στις 23 Φεβρουαρίου 1991 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Τιμόθεο. Από το 1991 έως το 1995 υπηρέτησε ως αρχιδιάκονος του Μητροπολίτη Αυστρίας Μιχαήλ. Στις 16 Αυγούστου 1995 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος από τον Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Τιμόθεο. Διετέλεσε ιεροκήρυκας (1995 - 2000) και Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού (1996-2000) της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης με έδρα το Ηράκλειον Κρήτης. Tον Νοέμβριο του 2000 διακόνησε απο την θέση τουπρωτοσύγκελλου της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης.
Στις 20 Απριλίου 2004 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης Ρόδου και χειροτονήθηκε στις 25 του ιδίου μήνα στη Μονή Ζωοδόχου Πηγής Βαλουκλή από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Ενθρονίστηκε στις 5 Ιουνίου 2004.
Κατά το διάστημα της μέχρι σήμερα ποιμαντορίας του ο Μητροπολίτης Κύριλλος, αναδιοργάνωσε την Μητρόπολη Ρόδου και επέλυσε πολλά χρονίζοντα προβλήματα αυτής. Δείχνει ιδιαίτερη ευαισθησία στο έργο της Εκκλησίας, που αφορά στην κοινωνική πρόνοια και στην βοήθεια των εχόντων ανάγκη. Εργάσθηκε και συνεχίζει να εργάζεται για την ενίσχυση των Ιερών Μονών της Μητροπόλεως Ρόδου την αναβίωση και ενίσχυση ορισμένων εξ αυτών, τα οποία για μακρό χρονικό διάστημα στερούνταν Αδελφότητος. Επίσης είναι δόκιμος συγγραφέας και εκδότης κειμένων. Ως συγγραφέας, επιδίδεται μεταξύ άλλων και στη συγγραφή και έκδοση διαφόρων Ιερών Ακολουθιών Αγίων και στη σύνθεση εκκλησιαστικών ύμνων και τροπαρίων. Ασχολήθηκε με την αρθρογραφία στον τοπικό τύπο του Ηρακλείου και σε Εκκλησιαστικά περιοδικά.
Παραπομπές
Κυριλλος Β΄
Νίκος Φλουρέντζος
Ο Νίκος Φλουρέντζος είναι Ελληνοκύπριος επιχειρηματίας και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Φλουρέντζος γεννήθηκε στον Άγιο Ηλία το 1923. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Εργαζόταν ως Εκτελεστικός Γραμματέας Ενώσεως Καταστηματαρχών Αμμοχώστου ενώ παράλληλα ήταν και ανταποκριτής της εφημερίδας Δημοκράτης (εκφραστικό όργανο του ΑΚΕΛ) στην Αμμόχωστο. Είναι επιχειρηματίας.
Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος Δήμου Αμμοχώστου από το 1949 έως το 1964.
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1985 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το ΑΚΕΛ για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ήταν κοσμήτορας της βουλής από το 1985 έως το 1991.
Πρόεδρος Νέας Σαλαμίνας
Ο Νίκος Φλουρέντζος αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη του αθλητικού σωματείου Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου το 1948. Το 1953, ο πρόεδρος του σωματείου, Ανδρέας Πούγιουρος, εκλέγεται δήμαρχος Αμμοχώστου και παραιτείται. Στην προεδρία του σωματείου εκλέγεται ο Νίκος Φλουρέντζος, ο οποίος μέχρι τότε ήταν αντιπρόεδρος του. Παρέμεινε στην προεδρία της Νέας Σαλαμίνας για 20 χρόνια (1953-1973), όντας ένας από τους μακροβιότερους προέδρους αθλητικού σωματείου στην Κύπρο.
Τιμητικές διακρίσεις
Στις 23 Απριλίου 2018 ο Δήμος Αμμοχώστου πραγματοποίησε εκδήλωση προς τιμή του στο κτίριο του Δημαρχείου Λεμεσού, για την ανιδιοτελή προσφορά του στον κυπριακό αθλητισμό και στην πολιτική ζωή της Κύπρου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Πρόεδροι Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Γουλιέλμος Α΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Ο Γουλιέλμος Α΄ ο Πλούσιος, ολλανδ. Willem Ι de rijke (10 Απριλίου 1487 - 6 Οκτωβρίου 1559) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, του Ζίγκεν, του Ντιτς και του Βιάντεν (1516-59).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντίλενμπουργκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Ε΄, κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Ελισάβετ, κόρης του Ερρίκου Γ΄, λαντγράβου της Άνω Έσσης. Ο Ιωάννης Ε΄ ήταν εγγονός του Ένγκελμπερτ Α΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ, που η σύζυγός του Ιωάννα του Πολάνεν ήταν κυρία της Μπρέντα και πολλών βαρονιών στην Ολλανδία, το Αινώ, την Ουτρέχτη και τη Ζηλανδία. Με την προίκα της ο Οίκος του Νάσσαου έγινε ένας από τους πιο πλούσιους και με επιρροή στις Κάτω Χώρες.
Ο Γουλιέλμος Α΄ απεβίωσε το 1559. Από τους πέντε γιους του, οι δύο πρώτοι είχαν απογόνους: ο Γουλιέλμος Α΄ κληρονόμησε τον εξάδελφό του Ρενέ του Νάσσαου, πρίγκιπα της Οράγγης και απόγονός του είναι ο Γουλιέλμος Γ΄ της Αγγλίας, ενώ ο Ιωάννης ΣΤ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και απόγονοί του είναι οι κυβερνήτες (stadtholder) και οι μετέπειτα βασιλείς των Κάτω Χωρών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1519 την Βαλμπούργκα, κόρη του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Έχμοντ και κυβερνήτη της Ολλανδίας, Ζηλανδίας και Δυτ. Φρήσλαντ και είχε τέκνα:
Το 1529 απεβίωσε η Βαλμπούργκα και ο Γουλιέλμος Α΄ έκανε το 1531 δεύτερο γάμο με την Γιουλιάνα, κόρη του Μπόντο Η΄ κόμη του Στόλμπεργκ-Βέρνιγκεροντε και είχε επιζόντα τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Μπαχτιγιέ Μουρσάλογλου
Η Μπαχτιγιέ Μουρσάλογλου (τουρκικά : Bahtiye Mursaloglu) (Μπολού, 1918 - Άγκυρα 8 Φεβρουαρίου 1999 ) ήταν Τουρκάλα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης, της σκοποβολής, της ιππασίας και του σκι, πανεπιστημιακός η οποία πρωτοστάτησε σε επιστημονικές έρευνες και μελέτες για την διατήρηση της απειλούμενης μεσογειακής φώκιας μονάχους μονάχους στην Τουρκία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε σε αγροτική οικογένεια, με το επώνυμο Χανίμ, και είχε άλλες τέσσερις αδελφές. Σπούδασε στο Ανώτατο Γεωπονικό Ινστιτούτο της Άγκυρας και όταν αποφοίτησε το 1939, συνέχισε στο ίδιο ίδρυμα στο τμήμα ζωολογίας ως το 1942 που μεταφέρθηκε στο νεοσυσταθέν τμήμα Ζωολογίας της σχολής επιστημών του Πανεπιστημίου της Άγκυρας, το 1951 έγινε αναπληρώτρια καθηγήτρια και έκανε μεταδιδακτορικές σπουδές στο Κάνσας των ΗΠΑ. Από το 1965 ήταν καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Από το 1960 περίπου ασχολήθηκε με την μελέτη και προστασία της μονάχους μονάχους κάνοντας πολλές έρευνες και μελέτες στις τουρκικές ακτές,. Κέρδισε το ετήσιο τουρκικό Βραβείο ερευνητικών επιδόσεων το 1996, ήταν μέλος σε πολλούς επιστημονικούς διεθνείς και εγχώριους οργανισμούς και συλλόγους.
Αθλητική καριέρα
Σαν αθλήτρια από το 1942 έως το 1952 που σταμάτησε τον αθλητισμό ήταν πολλές φορές πρωταθλήτρια Τουρκίας στην αντισφαίριση, πατινάζ, ιππασία και το αλπικό σκι. Ήταν πρωταθλήτρια Τουρκίας στην αντισφαίριση στο απλό το 1948, στο διπλό μεικτό ήταν πρώτη το 1948, 1950, 1951 και το 1952. Ήταν πρωταθλήτρια Άγκυρας στο μονό 10 φορές και 8 στο μεικτό.
Είχε συμμετάσχει στην αντισφαίριση σε πολλά διεθνή τουρνουά, στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου το 1947 ήταν δεύτερη στο απλό, και πρώτη το 1947 και το 1948 στο διπλό γυναικών με συμπαίκτρια την Μουάλα Γκοροντέτσκι. Στο διεθνές τουρνουά της Κωνσταντινούπολης ήταν πρώτη στο απλό και το διπλό μεικτό το 1947. Το 1950 έφτασε στον τρίτο γύρο του Ρολάν Γκαρός, πρώτη στο διεθνές πρωτάθλημα του Λιβάνου το 1951.
Στο αλπικό Σκι εκπροσώπησε την Τουρκία, σαν πρωταθλήτρια της χώρας, σε δύο διεθνείς διοργανώσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρκάλες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τούρκοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Τούρκοι σκοπευτές Κατηγορία:Τούρκοι χιονοδρόμοι Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές της ιππασίας
Άγιος Σπυρίδων Φωκίδας
Ο Άγιος Σπυρίδων είναι παραθαλάσσιο χωριό στη Δωρίδα του Νομού Φωκίδος, σε υψόμετρο 10 μέτρα. Έχει πληθυσμό 152 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και μαζί την Αγία Ειρήνη, τον Άγιο Νικόλαο, τη νησίδα Άγιο Νικόλαο, την Καλλιθέα, τον Κλοβινό, τη νησίδα Πρασούδι και τα Φλαμπουράκια συναποτελούν την Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας της Δημοτικής Ενότητας Λιδωρικίου του Δήμου Δωρίδος.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Άγιος Σπυρίδων βρίσκεται επί της εθνικής οδού Αντιρρίου - Ιτέας, ανάμεσα στη Ναύπακτο και το Γαλαξίδι. Το χωριό διαθέτει παραλίες, μικρό λιμανάκι και είναι αλιευτικό καταφύγιο. Στην παραλία του υπάρχουν ψαροταβέρνες και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Το παλιότερο όνομά του ήταν Ντουβιά και μετονομάστηκε με το ΦΕΚ: 5/1959 σε Άγιο Σπυρίδωνα από τον πολιούχο του χωριού. Στα ΒΔ του χωριού υπάρχει ελληνιστικό κάστρο, ενώ στο ακρωτήριο «Δριμούλι» ένας μεσαιωνικός πύργος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Παραλίες της Φωκίδας
Μπρέζικ (Μπρτσκο)
Το Μπρέζικ (σερβικά κυριλλικά: Брезик) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος του Μπρτσκο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 616 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το χωριό ευρίσκεται επί των όχθων του Σάβα (εκ δεξιών παραποτάμου του Δούναβη), καθώς και επί των όχθων των ποταμών Μπλίζνα και Γκάμπελα, δύο παραποτάμων του Σάβα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο Κατηγορία:Οικισμοί του Μπρτσκο με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Οίκος των Μποζονιδών
Οι Μποζονίδες ήταν βασιλική δυναστεία της εποχής των Καρολιδών με γενάρχη τον Μπόζο τον Πρεσβύτερο. Πολλά μέλη της οικογένειας έγιναν κόμητες, μάργραβοι, βασιλείς των Φράγκων και επίσκοποι.
Ο εγγονός τού Μπόζο, ο Θεοβάλδος κόμης της Αρλ, είχε γιους τον Ούγο βασιλιά της Λομβαρδίας ("Ιταλίας") και τον Μπόζο Α΄ μάργραβο της Τοσκάνης. Ο πρώτος είχε τέκνα τον Λοθάριο Β΄ της Λομβαρδίας και τη Μπέρτα/Ευδοκία, σύζυγο του Ρωμανού Β΄ των Μακεδόνων Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ο δεύτερος είχε εγγονό τον Μπόζο Β΄ κόμη της Προβηγκίας, του οποίου οι απόγονοι θα είναι η πρώτη δυναστεία της Προβηγκίας και από κόμητες θα γίνουν μαργράβοι. Ο τελευταίος του Οίκου απεβίωσε το 1094 και η Προβηγκία αποκτήθηκε με γάμο από τον Οίκο των Ρουέργκ, κομήτων της Τουλούζης.