cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανδημία COVID-19 στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη
Επίπτωση
μικρογραφία| Άδεια ράφια για αλεύρι στο κατάστημα [[Mercator (λιανικό εμπόριο)|Mercator στο Σεράγεβο, ως αποτέλεσμα αγοράς πανικού]] Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομάδας Τουρισμού και Φιλοξενίας του Επιμελητηρίου Εξωτερικού Εμπορίου της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης προειδοποίησαν ότι η κατάσταση στον τουρισμό ως τομέα ήταν ευαίσθητη στις παγκόσμιες διαταραχές και η εμφάνιση ενός νέου στελέχους κορωνοϊού θα μπορούσε να οδηγήσει στην κατάρρευση όλων των οντοτήτων που δραστηριοποιείται στον τομέα του τουρισμού και της φιλοξενίας.
Οι μακροοικονομικές προσομοιώσεις στην έκθεση «Ανάλυση οικονομικών συνεπειών για τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Μέτρα και Λύσεις» των Άντμιρ Τσάβαλικ, Φάρουκ Χάτζικ και Ντάμιρ Μπετσίροβιτς δείχνουν ότι η Β-Ε, ceteris paribus, θα αντιμετωπίσει μείωση του ΑΕΠ κατά 79% από 39% σε 30%. Το χειρότερο σενάριο προβλέπει έως το τέλος του έτους αύξηση του αριθμού των ανέργων σε 96.767. Με την έγκαιρη εφαρμογή των μέτρων που αναφέρονται στην ανάλυση, θα ήταν δυνατό να μειωθεί ο αριθμός αυτός στους 33.284 ανέργους. Η ανάλυση δίνει έμφαση στις τρέχουσες αρνητικές μακροοικονομικές τάσεις στη Β-Ε (αστάθεια των συνταξιοδοτικών συστημάτων, οικονομική επιβράδυνση στο 2,8% το 2019, μεταναστευτικές τάσεις με εκτιμώμενα 50.000 άτομα να εγκαταλείπουν τη Βοσνία ετησίως), γεγονός που καθιστά τη χώρα πολύ ευάλωτη στην τρέχουσα κρίση. Ο ισχυρότερος αντίκτυπος αναμένεται στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης και των επιδομάτων ανεργίας. Η συγκεκριμένη οικονομική επιβάρυνση αφορά την κρατική παρέμβαση με στόχο τη σταθεροποίηση της οικονομίας. Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον δύο δισεκατομμύρια KM (πάνω από 1 € δισεκατομμύρια) θα απαιτηθούν για τον σκοπό αυτό.
Από τις 21 Μαρτίου, οι περισσότερες αθλητικές δραστηριότητες ακυρώθηκαν σε ολόκληρη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων όλων των ποδοσφαιρικών αγώνων σε όλες τις κατηγορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανδημία κορονοϊού 2019–20 ανά χώρα Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αρκαδίας 2019–20
Για την περίοδο 2019–20, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Αρκαδίας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Αρκαδίας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Αρκαδίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας είναι η εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αρκαδίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2019-2020
Οροσειρά Μπαμπόρ
Η Οροσειρά Μπαμπόρ (جبل البابور, καβυλιακά: Idurar n Babuṛ) είναι οροσειρά του Άτλαντα Τελλ στην Αλγερία. Το υψηλότερο σημείο της οροσειράς είναι το Όρος Μπαμπόρ στα 2.004 μ.
Η οροσειρά Μπαμπόρ, μαζί με τη γειτονική Μπιμπάν, είναι μέρος της ορεινής φυσικής περιοχής Πετίτ Καμπιλί.
Οικολογία
Στην οροσειρά υπάρχει μία Προστατευόμενη περιοχή, το Φυσικό Καταφύγιο Τζεμπέλ Μπαμπόρ, γνωστό για την παρατήρηση πουλιών. Είναι επίσης ένας από τους λίγους εναπομείναντες βιότοπους για το απειλούμενο είδος του μακάκου της Μπαρμπαριάς(Macaca sylvanus).
Παραπομπές
Μπαμπορ
Βάττος Β΄ της Κυρήνης
Καταγωγή
Ο Βάττος Β΄ ήταν γιος τού δεύτερου βασιλιά των Κυρηναίων Αρκεσίλαου Α΄ και μίας άγνωστης μητέρας. Ο εκ πατρός παππούς ήταν ο Bάττος Α΄, ιδρυτής της ελληνικής αποικίας στην Αφρική. Αδελφή του Βάττου Β΄ ήταν η πριγκίπισσα Κρίτολα και ήταν θεία του Aρκεσίλαου Β΄. Ήταν επίσης μητέρα του Πολύαρχου και της μελλοντικής βασίλισσας των Κυρηναίων Ερυξώς. Η Ερυξώ θα παντρευτεί αργότερα τον γιο τού Βάττου Β΄, τον Αρκεσίλαο Β΄.
Μαντείο
Ένας χρησμός που διδόταν στους Δελφούς ενθάρρυνε ανθρώπους από διάφορα μέρη από την Ελλάδα, ιδιαίτερα από την Πελοπόννησο, την Κρήτη και τα άλλα νησιά, να εγκατασταθούν στην Κυρήνη. Ο Βάττος κάλεσε επίσης τους Έλληνες να μετακομίσουν στη Λιβύη.
Το μαντείο διατύπωσε ότι οι άνθρωποι που δεν θα εγκατασταθούν ποτέ στην απολαυστική Λιβύη, μία μέρα θα το μετάνιωναν. Ο χρησμός που δόθηκε, προκάλεσε μεγάλη βιασύνη μεταξύ των Ελλήνων να μεταβούν στην Κυρήνη.
Μάχη του Πηγαδιού της Θαίστιδος
Ο Αδίκραν έστειλε μία πρεσβεία στον Αιγύπτιο Φαραώ Απρίη. Ο Απρίης συγκέντρωσε την ισχυρή του δύναμη και τους έστειλε στην Κυρήνη, για να κηρύξουν τον πόλεμο στους Έλληνες. Γύρω στο 570 π.Χ. οι Αιγύπτιοι, ο Βάττος Β΄ και οι Κυρηναίοι βάδισαν στο πηγάδι της Θέστιδας στην Ίρασα, για να συμπλακούν σε πόλεμο. Οι Κυρηναίοι νίκησαν τον αιγυπτιακό στρατό. Πολύ λίγοι Αιγύπτιοι επέζησαν και επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι Αιγύπτιοι δεν είχαν πολεμική εμπειρία εναντίον των Ελλήνων και δεν είχαν πάρει αυτή τη μάχη στα σοβαρά. Ο Ηρόδοτος αναφέρει επίσης ότι αυτή ήταν η πρώτη μάχη, που έδωσαν ποτέ Έλληνες και Αιγύπτιοι μεταξύ τους.
Η νίκη στο Πηγάδι της Θέστιδος επιβεβαίωσε την κυριαρχία της Κυρήνης και την ίδρυση της Κυρηναϊκής και των νέων ιδρυτικών πόλεων της. Ο Βάττος Β΄ έκανε επίσης συμμαχία με τον νέο Αιγύπτιο Φαραώ Άμασι Β΄.
Το τέλος
Ο Πλούταρχος θεωρεί τον Bάττο Β΄ ως έναν άξιο και τιμημένο άνθρωπο. Ο Bάττος Β΄ απεβίωσε το 560 π.Χ. και τάφηκε κοντά στον πατέρα του και τον παππού του. Η γυναίκα του Bάττου είναι άγνωστη και τη διαδέχθηκε ο γιος του Aρκεσίαλος Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Κυρήνης
Τζουρτζουρά
Η Οροσειρά Τζουρτζουρά (جبال جرجرة, Τζαμπάλ Τζουρτζουρά, βερβερικά: Adrar n Jerjer) είναι οροσειρά του Άτλαντα Τελλ, μέρος του ορεινού συστήματος του Άτλαντα. Βρίσκεται στην περιοχή Καβυλία της Αλγερίας.
Γεωγραφία
Η Τζουρτζουρά είναι ορεινός όγκος που αποτελείται από δύο διακριτές οροσειρές, μία στο βορρά με τις υπο-οροσειρές Χαϊζέρ και Ακουκέρ και την άλλη στο νότο. Το υψηλότερο σημείο της, η κορυφή Λαλλά Χεντιτζά γνωστή στα καβυλιακά ως Tamgut Aâlayen, έχει υψόμετρο 2.308 μ. και βρίσκεται στη νότια οροσειρά. Άλλες αξιοσημείωτες κορυφές είναι η Ις Ν΄Τιμεντουίν (أكارو تيمدواي) με υψόμετρο 2.305 μέτρα, μια κορυφή που βρίσκεται στην κεντρική περιοχή του ορεινού όγκου, το υψηλότερο σημείο της υπο-οροσειράς Ακουκέρ.
Το Αντράρ ν'Χαϊζέρ (أدرار نن هيدزر), το υψηλότερο σημείο της υπο-οροσειράς Χαϊζερ, με υψόμετρο 2.164 μέτρων πάνω από τη Μπουίρα και την υψηλή κοιλάδα του Ουέντ Ντους. Το Θαλετάτ είναι βραχώδες όρος με υψόμετρο 1.638 μέτρων στην επαρχία Τίζι Ουζού.
Άλλα αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά της οροσειράς Τζουρτζουρά είναι το ορεινό πέρασμα Τιζί ν'Τιρουρντά (تيروردا) σε υψόμετρο 1.750 μέτρων στο ανατολικό άκρο και το όρος Κουεριέτ (كويرت), με υψόμετρο 1.500 μέτρων βόρεια του ορεινού όγκου. Το βουνό έδωσε το όνομά του σε μια αρχαία κοινότητα, την Ντουάρ Ν'Κουεριέτ.
Θέρετρα και προστατευόμενες περιοχές
Το Εθνικό Πάρκο Τζουρτζουρά είναι προστατευόμενη περιοχή εντός της οροσειράς. Η οροσειρά διαθέτει επίσης χιονοδρομικό κέντρο (أكابور مركز تيكجدة) στο Τικιντά σε υψόμετρο 1.478 μ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Αλγερίας
Κοντόνιο
Το Κοντόνιο (ιταλικά: Codogno) είναι μία μικρή πόλη στην Επαρχία του Λόντι, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή, η πόλη Κοντόνιο έχει 15.901 μόνιμους κατοίκους.
Καταλαμβάνει έκταση περίπου 20 τ.χλμ. και έχει μέσο σταθμικό υψόμετρο 58 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λόντι
Δημοψήφισμα για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην Ουγγαρία (2003)
Ένα δημοψήφισμα για την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση πραγματοποιήθηκε στην Ουγγαρία στις 12 Απριλίου 2003. Η πρόταση εγκρίθηκε από το 83,8% των ψηφοφόρων, με προσέλευση ψηφοφόρων 45,6%. Η Ουγγαρία εντάχθηκε στη συνέχεια στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004.
Παρασκήνιο
Η Ουγγαρία υπέβαλε αίτηση ένταξης στην ΕΕ στις 31 Μαρτίου 1994 και οι διαπραγματεύσεις για την ένταξη άρχισαν το 1998. Σε μια σύνοδο κορυφής στην Κοπεγχάγη το Δεκέμβριο του 2002, η Ουγγαρία ήταν μία από τις δέκα χώρες που προσκλήθηκαν να ενταχθούν στην ΕΕ το 2004. Όλα τα μεγάλα κόμματα συμφώνησαν ότι απαιτείται ένα δεσμευτικό δημοψήφισμα για την ένταξη πριν από την ένταξη της Ουγγαρίας στην ΕΕ.
Η Εθνοσυνέλευση της Ουγγαρίας άλλαξε τους κανόνες για τα δημοψηφίσματα στην Ουγγαρία το 1997, ώστε η προηγούμενη απαιτούμενη προσέλευση του 50% να μειωθεί στο ότι το 25% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων έπρεπε να υποστηρίξει ένα δημοψήφισμα. Τον Δεκέμβριο του 2002 το Σύνταγμα της Ουγγαρίας τροποποιήθηκε για να καταστεί δυνατή η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την ένταξη στην ΕΕ. Στο πλαίσιο της τροπολογίας συμφωνήθηκε ότι το δημοψήφισμα θα διεξαχθεί στις 12 Απριλίου 2003.
Ερώτημα του δημοψηφίσματος
Το ερώτημα που τέθηκε στο δημοψήφισμα ήταν:
Εκστρατεία
Όλα τα μεγάλα πολιτικά κόμματα στην Ουγγαρία, τα συνδικάτα, οι επιχειρηματικές οργανώσεις, οι εκκλησίες και τα ΜΜΕ υποστήριξαν την προσχώρηση στην ΕΕ. Ωστόσο, το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Fidesz, ενώ υποστήριζε την ένταξη της χώρας στην ΕΕ, προειδοποίησε ότι έως και 100.000 θέσεις εργασίας θα μπορούσαν να χαθούν λόγω των κανονισμών της ΕΕ και ότι ο ξένος ανταγωνισμός θα μπορούσε να προκαλέσει την κατάρρευση ορισμένων τομέων της οικονομίας.
Αντιδράσεις
Ο πρωθυπουργός Πέτερ Μεντγκιέσι ανακοίνωσε το αποτέλεσμα σε μια γιορτή στις όχθες του Δούναβη όπου είπε: "Επιτρέψτε μου να ανακοινώσω επίσημα ότι η Ουγγρική Δημοκρατία θα είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης". Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χαιρέτισε το αποτέλεσμα ως το τέλος του "τραγικού διαχωρισμού της Ουγγαρίας από την ευρωπαϊκή οικογένεια των δημοκρατικών εθνών".
Υπήρξε ανησυχία όσον αφορά τη προσέλευση, η οποία ήταν σημαντικά χαμηλότερη από το 70% που ελπιζόταν. Υπήρξε κριτική ότι ο κίνδυνος του δημοψηφίσματος να είναι άκυρο λόγω χαμηλής συμμετοχής δεν τονίστηκε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας. Η αντιπολίτευση επέκρινε την εκστρατεία της κυβέρνησης ως απλοϊκή ενώ η κυβέρνηση κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι είναι χλιαρή στην υποστήριξή τους για την ένταξη. Ωστόσο, η ψήφος υπέρ από το 38% των ψηφοφόρων ήταν άνετα πάνω από το επίπεδο του 25% που απαιτείται για το δημοψήφισμα να είναι έγκυρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Ουγγαρία
Κυβερνοτρομοκρατία
Ως Κυβερνοτρομοκρατία (Cyberterrorism) αναφέρεται η χρήση του Διαδικτύου για τη διεξαγωγή βίαιων πράξεων που έχουν ως αποτέλεσμα, ή απειλούν, την απώλεια ζωής ή σημαντική σωματική βλάβη, προκειμένου να επιτευχθούν πολιτικά ή ιδεολογικά οφέλη μέσω απειλής ή εκφοβισμού. Επίσης πράξεις σκόπιμης, μεγάλης κλίμακας διακοπής των δικτύων υπολογιστών, ιδιαίτερα των προσωπικών υπολογιστών που είναι συνδεδεμένοι στο Διαδίκτυο μέσω εργαλείων όπως ιοί σκουλήκια υπολογιστών, phishing, κακόβουλο λογισμικό, σενάρια προγραμματισμού μπορεί να είναι όλα μορφές τρομοκρατίας στο Διαδίκτυο. Ωστόσο η κυβερνοτρομοκρατία παραμένει ένας αμφιλεγόμενος όρος. Ορισμένοι συγγραφείς επιλέγουν έναν πολύ στενό ορισμό, που σχετίζεται με την ανάπτυξη από γνωστές τρομοκρατικές οργανώσεις επιθέσεων διακοπής κατά συστημάτων πληροφοριών με κύριο σκοπό τη δημιουργία συναγερμού, πανικού ή φυσικής αναστάτωσης. Άλλοι συγγραφείς πάλι προτιμούν έναν ευρύτερο ορισμό, ο οποίος περιλαμβάνει το έγκλημα στον κυβερνοχώρο. Η συμμετοχή σε μια κυβερνοεπίθεση επηρεάζει την αντίληψη της τρομοκρατικής απειλής, ακόμη κι αν δεν γίνεται με βίαιη προσέγγιση. Σύμφωνα με κάποιους ορισμούς, μπορεί να είναι δύσκολο να διακρίνουμε ποιες περιπτώσεις διαδικτυακών δραστηριοτήτων είναι η κυβερνοτρομοκρατία ή το έγκλημα στον κυβερνοχώρο.
Η κυβερνοτρομοκρατία μπορεί επίσης να οριστεί ως η σκόπιμη χρήση υπολογιστών, δικτύων και δημόσιου διαδικτύου για την πρόκληση καταστροφής και βλάβης για προσωπικούς στόχους. Οι έμπειροι τρομοκράτες του κυβερνοχώρου, οι οποίοι είναι πολύ ικανοί όσον αφορά το hacking, μπορούν να προκαλέσουν τεράστια ζημιά στα κυβερνητικά συστήματα και μπορεί να εγκαταλείψουν μια χώρα φοβούμενοι περαιτέρω επιθέσεις. Οι στόχοι τέτοιων τρομοκρατών μπορεί να είναι πολιτικοί ή ιδεολογικοί αφού αυτό μπορεί να θεωρηθεί μορφή τρόμου.
Υπάρχει μεγάλη ανησυχία από κυβερνητικές πηγές και πηγές μέσων ενημέρωσης σχετικά με πιθανή ζημιά που θα μπορούσε να προκληθεί από την κυβερνοτρομοκρατία, και αυτό έχει ωθήσει τις προσπάθειες κυβερνητικών υπηρεσιών όπως το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI) και η Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA) να θέσουν ένα τέλος στην Κυβερνοεπίθεση.
Επισκόπηση
Ανάλογα με το πλαίσιο, η κυβερνοτρομοκρατία μπορεί να επικαλύπτεται σημαντικά με το έγκλημα στον κυβερνοχώρο, τον κυβερνοπόλεμο ή τη συνηθισμένη τρομοκρατία. Ο Eugene Kaspersky, ιδρυτής της Kaspersky Lab, θεωρεί ότι η «κυβερνοτρομοκρατία» είναι πιο ακριβής όρος από τον « κυβερνοπόλεμο ». Δηλώνει ότι «με τις σημερινές επιθέσεις δεν έχεις ιδέα ποιος το έκανε ή πότε θα ξαναχτυπήσει. Δεν είναι κυβερνοπόλεμος, αλλά κυβερνοτρομοκρατία.» Εξισώνει επίσης μεγάλης κλίμακας όπλα στον κυβερνοχώρο, όπως τον ιό Flame και τον ιό NetTraveler που ανακάλυψε η εταιρεία του, με βιολογικά όπλα, υποστηρίζοντας ότι σε έναν διασυνδεδεμένο κόσμο, έχουν τη δυνατότητα να είναι εξίσου καταστροφικά.
Εάν η κυβερνοτρομοκρατία αντιμετωπίζεται παρόμοια με την παραδοσιακή τρομοκρατία, τότε περιλαμβάνει μόνο επιθέσεις που απειλούν περιουσίες ή ζωές και μπορεί να οριστεί ως η μόχλευση των υπολογιστών και των πληροφοριών ενός στόχου, ιδιαίτερα μέσω του Διαδικτύου, για να προκαλέσει σωματική βλάβη ή σοβαρή αναστάτωση των υποδομών.
Πολλοί ακαδημαϊκοί και ερευνητές που ειδικεύονται στις μελέτες για την τρομοκρατία υποστηρίζουν ότι η κυβερνοτρομοκρατία δεν υπάρχει και είναι πραγματικά θέμα πειρατείας ή πληροφοριακού πολέμου. Διαφωνούν με τον χαρακτηρισμό της ως τρομοκρατίας λόγω της απίθανης δημιουργίας φόβου, σημαντικής σωματικής βλάβης ή θανάτου σε έναν πληθυσμό που χρησιμοποιεί ηλεκτρονικά μέσα, λαμβάνοντας υπόψη τις τρέχουσες τεχνολογίες επίθεσης και προστασίας.
Εάν ο θάνατος ή η σωματική βλάβη που θα μπορούσε να προκαλέσει ανθρώπινη βλάβη θεωρείται απαραίτητο μέρος του ορισμού της κυβερνοτρομοκρατίας, τότε υπήρξαν λίγα αναγνωρίσιμα περιστατικά κυβερνοτρομοκρατίας, αν και υπήρξε μεγάλη έρευνα πολιτικής και ανησυχία του κοινού. Ωστόσο, η σύγχρονη τρομοκρατία και η πολιτική βία δεν ορίζονται εύκολα και ορισμένοι μελετητές υποστηρίζουν ότι πλέον είναι «απεριόριστες» και δεν ασχολούνται αποκλειστικά με σωματικές βλάβες.
Υπάρχει ένα παλιό ρητό που αναφέρει πως ο θάνατος ή η απώλεια περιουσίας είναι τα παράγωγα προϊόντα της τρομοκρατίας, ο κύριος σκοπός τέτοιων περιστατικών είναι να δημιουργήσουν τρόμο στο μυαλό των ανθρώπων και να βλάψουν τους παρευρισκόμενους. Εάν οποιοδήποτε περιστατικό στον κυβερνοχώρο μπορεί να δημιουργήσει τρόμο, μπορεί δικαίως να ονομαστεί κυβερνοτρομοκρατία. Για όσους επηρεάζονται από τέτοιες πράξεις, οι φόβοι για κυβερνοτρομοκρατία είναι αρκετά πραγματικοί.
Όπως και με το έγκλημα στον κυβερνοχώρο γενικά, το όριο των απαιτούμενων γνώσεων και δεξιοτήτων για τη διάπραξη ενεργειών κυβερνοτρομοκρατίας μειώνεται σταθερά χάρη στις δωρεάν σουίτες hacking και τα διαδικτυακά μαθήματα. Επιπλέον, ο φυσικός και ο εικονικός κόσμος συγχωνεύονται με επιταχυνόμενο ρυθμό, δημιουργώντας πολλούς περισσότερους στόχους ευκαιριών, κάτι που αποδεικνύεται από αξιοσημείωτες επιθέσεις στον κυβερνοχώρο όπως το Stuxnet, η απόπειρα δολιοφθοράς των πετροχημικών της Σαουδικής Αραβίας το 2018 και άλλες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνοεπιθέσεις Κατηγορία:Έγκλημα στον κυβερνοχώρο Κατηγορία:Κυβερνοπόλεμος
Κομάτσο
Το Κομάτσο (ιταλικά: Comazzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λόντι, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λόντι
Κριβάν
thumb|250px|Άποψη του βουνού Το Κριβάν (σλοβακικά: Kriváň) είναι βουνό στα υψηλά Τάτρας, Σλοβακία, το οποίο κυριαρχεί στο ανώτερο τμήμα της πρώην κομητείας Λίπτοβ. Έχει ύψος 2.495 μέτρα. Πολλαπλές έρευνες από φυσιοδίφες το κατατάσσουν ως την ομορφότερη κορυφή της χώρας. Είναι εύκολα προσβάσιμο από μονοπάτια και προσφέρει εντυπωσιακή θέα και γι'αυτούς τους λόγους είναι το αγαπημένο βουνό των ορειβατών στο δυτικό τμήμα των Τάτρας. Το Κριβάν είναι σύμβολο της σλοβακικής εθνικής ταυτότητας για πάνω από δύο αιώνες. Αναφέρεται σε πολλά έργα τέχνης από την λογοτεχνία του 19ου αιώνα μέχρι σε πίνακες, ντοκιμάντερ και τραγούδια. Το Κριβάν απεικονίζεται στα νομίσματα του Ευρώ αξίας 1, 2 και 5 σεντς της Σλοβακίας.
Όνομα
Το όνομα Κριβάν, το οποίο αναφέρεται για πρώτη φορά ως Kriwan το 1639, προέρχεται από τη ρίζα kriv- η οποία σημαίνει καμπύλο ή λυγισμένο και αφορά την γωνιώδη εμφάνισή του από τα δυτικά και νότια, η οποία χαρακτηρίζεται στο έργο του 1639 ως βοϊδοουρά (cauda bubula στο πρωτότυπο στα λατινικά). Το σλοβακικό όνομα χρησιμοποιείται και από άλλες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των πολωνικών, έναντι της πιο πολωνικής γραφής Krzywań, η οποία χρησιμοποιείται περιστασιακά στο Ποντάλε, εγγύς στα Τάτρας.
Το όνομα φέρει επίσης η κορυφή Βέλκι Κριβάν στα χαμηλά Φάτρας και το χωριό Κριβάν. Ο αστεροειδής 24260 Κριβάν, ο οποίος ανακαλύφθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1999 από τον Π. Κούσνιρακ στο Οντέγιοβ, πήρε το όνομά του από το βουνό.
Ύψος
Με βάση μόνο την οπτική εντύπωση, το Κριβάν ήταν ένα από τα βουνά που θεωρούνταν ότι είναι το ψηλότερο των υψηλών Τάτρας, μαζί με το Λομνίσκι στιτ, το οποίο κυριαρχεί τη θέα προς τα ανατολικά, μέχρι το 1793, όταν και το δεύτερο αναγνωρίστηκε ορθά το ψηλότερο των δύο (αλλά λανθασμένα ως το ψηλότερο της οροσειράς, ένα λάθος το οποίο διορθώθηκε από τον Λούντβιγκ Γκράινερ το 1837). Το σχετικό ύψος των δύο βουνών καθορίστηκε από τον Άγγλο φυσικό ιστορικό Ρόμπερτ Τάουνσον, ο οποίος ανέβηκε και στις δύο κορυφές τον Αύγουστο του 1793. Επίσης, σχολίασε και την οπτική εμφάνιση του Κριβάν.
Το ακριβές ύψος του Κριβάν σήμερα θεωρείται ότι είναι 2.494,7 μέτρα. Επίσης, θεωρείται ότι διαθέτει το μεγαλύτερο ύψος από τη βάση του σε ολόκληρα τα Τάτρας, καθώς ανυψώνεται περίπου 1.400 μέτρα από την κοιλάδα Κόπροβα ή το Τρι Στουντνίτσκι.
Αναρριχήσεις
Στο ταξιδιωτικό βιβλίο Ungarisher oder Dacianisher Simplicissimus, γραμμένο από τον Ντάνιελ Γκέοργκ Σπέερ το 1639 αναφέρει ένα θρύλο σχετικά με το πώς το Κριβάν απέκτησε το σχήμα του. Ο Εωσφόρος πέταξε από τα Τάτρας μεταφέροντας μερικούς ανθρώπους στην κόλαση. Το πόδι του χτύπησε στην κορυφή του Κριβάν, το οποίο λύγισε, και έχασε την ισορροπία του, με αποτέλεσμα να του πέσουν οι αμαρτωλοί, οι οποίοι κατοικούν από τότε την κομητεία Λίπτοβ. Υπάρχουν αρχεία εξερευνήσεων του βουνού από το μεταλλωρύχους από το πρώτο μισό του 15ου αιώνα. Η παρουσία τους αυξήθηκε κατά τη διάρκεια του πυρετού του χρυσού τον 16ο αιώνα. Αν και ίσως δεν ήταν οι πρώτοι, είναι πιθανό κάποιοι από τους μεταλλωρύχους να έφτασαν μέχρι την κορυφή του Κριβάν, υπολείμματα των στοών τους σώζονται κάτω από την ράχη Πριεχίμπα σε υψόμετρο 2.000 μέτρα, αν και η στοά Τερεζία βρίσκεται περίπου 60 μέτρα κάτω από την κορυφή. Η εμπορική εκμετάλλευση των ελαχίστων αποθεμάτων που ανακαλύφθηκαν στο Κριβάν αποδείχθηκε μη βιώσιμη και εγκαταλείφθηκε τον 18ο αιώνα.
Ο Στοτσέζος γιατρός Τάουνσον, ο οποίος αναρριχήθηκε σε αυτό το 1793 παρείχε στοιχεία ότι το Κριβάν ήταν ήδη τουριστικός προορισμός στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Ο οδηγός του από το Βάζεκ είχε φτάσει στην κορυφή πολλές φορές στο παρελθόν και ο Τάουνσον τον είδε να μαζεύει νομίσματα κάτω από μια πέτρα στην κορυφή, όπου οι ορειβάτες τα άφηναν για καλή τύχη. Η πρώτη καταγεγραμμένη ανάβαση στο Κριβάν ήταν από τον Λουθηρανό πάστορα Αντρέας Γιόνας Κζίρμπες από την Σπίσκα Νόβα Βες τις 4 Αυγούστου 1773.
Ο πρώτος διάσημος που επιχείρησε να αναρριχηθεί στο Κριβάν ήταν ο τριαντάχρονος Αψβούργος Αρχιδούκας Ιωσήφ το 1806, αλλά το σχέδιο εγκαταλείφθηκε λόγω του επιδεινούμενου καιρού, αν και τμήματα του μονοπατιού για το παλιό ορυχείο χρυσού ήταν ανοικτά και είχε κτιστεί χώρος κατασκήνωσης. Ο πρώτος διάσημος ο οποίος κατάφερε να φτάσει στην κορυφή ήταν ο 43-χρονος βασιλιάς Φρειδερίκος Αύγουστος Β΄ της Σαξονίας το 1840. Η πλάκα η οποία τοποθετήθηκε στη κορυφή για να εορταστεί η άφιξη του πρώτου μονάρχη υπήρχε εκεί μέχρι που καταστράφηκε τη δεκαετία του 1850-1860, από ανθρώπους οι οποίοι επιθυμούσαν η επιγραφή να περιλαμβάνει και ένα σχόλιο στα σλοβακικά και αντετίθεντο στην επιγραφή που ανέφερε για το ουγγρικό έθνος αναφερόμενο σε όλα τα υποκείμενα του βασιλείου της Ουγγαρίας. thumb|250px|Αναμνηστική επιγραφή για την ανάβαση του 1841 από τον Λούντοβιτ Στουρ. Ο ευγενής Γκασπάρ Φεγιερπατάκι Μπελοποτόκι, ένας επιδραστικός εκδότης με έδρα στο Λίπτοφσκι Μίκουλας, περίπου 35 χιλιόμετρα από το Κριβάν, και έξι φίλοι του ανέβηκαν στην κορυφή του Κριβάν στις 24 Σεπτεμβρίου 1835, ανάβαση την οποία περιέγραψε στην εφημερίδα Hronka το 1837. Είναι πιθανόν αυτή η περιγραφή να επηρέασε τους αναγνώστες που έμεναν ακόμη μακρύτερα να ακολουθήσουν τα βήματά του.
Η ανάβαση η οποία είναι η πιο αξιομνημόνευτη στους Σλοβάκους ήταν από τον Λούντοβιτ Στουρ, τότε έναν 25-χρονο βοηθό δασκάλου σλοβακικών στο Λουθηρανικό Λύκειο της Μπρατισλάβας. Το καλοκαίρι του 1841 ταξίδευσε εκεί μέσω των σλοβακικών κομητειών με τον Έλληνα μαθητή του Αρίσταρχο και σταμάτησε στην ενορία του Μιχάλ Μίλοσλαβ Χόντζα στο Λίπτοφσκι Μίκουλας, του οποίο ο μικρότερος αδελφός, Γιουράι, ήταν μαθητής του Στουρ στο λύκειο. Ο Στους και μια ομάδα ντόπιων, ανάμεσα στους οποίος βρισκόταν ο Φεγιερπατάκι Μπελοποτόκι, αναρριχήθηκαν στην κορυφή του Κριβάν τις 16 Αυγούστου, και ήταν επίσης η πρώτη καταγεγραμμένη ανάβαση στην οποία συμμετείχαν γυναίκες.
Μια παρόμοια ανάβαση, χωρίς τον Στουρ, έλαβε χώρα τον επόμενο χρόνο, και στη συνέχεια σποραδικά εκ τότε. Οι οργανωτές τους, τις αποκαλούσαν «εθνικές εκδρομές» με αυξανόμενη συχνότητα. Διοργανώνονταν ως ετήσιο γεγονός στα τέλη του Αυγούστου από τις αρχές στο Πόπραντ το 1955, με στόχο να εορταστεί η επέτειος από την εξέγερση του 1944. Σε αυτές συμμετείχαν 480 άτομα το 1981. Συνεχίζουν ακόμη και μέχρι σήμερα. Η Εθνική Ανάβαση του Κριβάν (Národný výstup na Kriváň) είναι ετήσιο διήμερο γεγονός το τρίτο σαββατοκύριακο του Αυγούστου και διοργανώνονται από τον Σλοβακικό Τουριστικό Όμιλο (Matica slovenská) και τις πόλεις Βίσοκε Τάτρι και Λίπτοβσκι Μίκουλας. Ο αριθμός των συμμετεχόντων σε αυτές τις αναβάσεις περιορίζεται σε 300.
Πρόσβαση
thumb|250px|Ράχη κάτω από την κορυφή Υπάρχουν τρεις σημαδεμένες ορειβατικές διαδρομές για το Κριβάν, οι οποίες ξεκινούν από διαφορετικά σημεία αλλά συγκλίνουν σε υψόμετρο 2.145 μέτρων για την τελική ανάβαση 350 μέτρων στην απότομη βραχώδη άνοδο προς την κορυφή, το μόνο σημείο όπου μπορεί να χρειαστούν και τα δύο χέρια για την διατήρηση της ισορροπίας.
Το ιστορικό μονοπάτι που ακολουθούσαν οι μεταλλωρύχοι και οι άμαξες μεταφοράς μεταλλευμάτων και χρησιμοποιούταν από τους ορειβάτες στο παρελθόν, βρίσκεται ανάμεσα στο πράσινο και το μπλε μονοπάτι, και ενώνεται με το πράσινο μονοπάτι πάνω από την γραμμή του δάσους, στη ράχη Πριέχιμπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρπάθια Κατηγορία:Βουνά της Σλοβακίας
Όνυχας
thumb|Όνυχας σε λατομείο στην Τουρκία Ο όρος όνυχας αναφέρεται κυρίως στην ποικιλία χαλκηδόνιου, ενός πυριτικού ορυκτού, με παράλληλες ζώνες. Ο αχάτης και ο όνυχας είναι και οι δύο ποικιλίες στρωματοποιημένου χαλκηδόνιου που διαφέρουν μόνο ως προς τη μορφή των λωρίδων: ο αχάτης έχει καμπύλες λωρίδες και ο όνυχας έχει παράλληλες λωρίδες. Συνήθως, τα δείγματα όνυχα περιέχουν λωρίδες μαύρου ή/και λευκού χρώματος. Ο όνυχας, ως περιγραφικός όρος, έχει επίσης εφαρμοστεί σε ποικιλίες με παράλληλες ταινίες αλάβαστρου, μαρμάρου, ασβεστίτη, οψιανού και οπάλιου, και παραπλανητικά σε υλικά με στριμμένες ζώνες.
Ετυμολογία
Ο όνυχας προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ὄνυξ, που σημαίνει «νύχι». Ο όνυχας με σάρκες και λευκές ταινίες μπορεί μερικές φορές να θυμίζει νύχι.
Ποικιλίες
αριστερά|μικρογραφία| Κόκκινος όνυχας (ονομάζεται επίσης «Σαρδόνυξ») Ο όνυχας σχηματίζεται από ζώνες χαλκηδόνιου με εναλλασσόμενα χρώματα. Είναι κρυπτοκρυσταλλικό, αποτελούμενο από λεπτές αναπτύξεις πυριτικών ορυκτών όπως ο χαλαζίας και ο μογκανίτης. Οι ζώνες του είναι παράλληλες μεταξύ τους, σε αντίθεση με τις πιο χαοτικές ζώνες που εμφανίζεται συχνά στους αχάτες.
Ο σαρδόνυχας είναι μια παραλλαγή στην οποία οι χρωματιστές λωρίδες είναι σάρδιες (αποχρώσεις του κόκκινου) και όχι μαύρες. Ο μαύρος όνυχας είναι ίσως η πιο διάσημη ποικιλία, αλλά δεν είναι τόσο κοινός όσο ο όνυχας με χρωματιστές ταινίες. Οι τεχνικές χρησιμοποιούνται από την αρχαιότητα για την παραγωγή τόσο του μαύρου χρώματος στον «μαύρο όνυχα» όσο και του κόκκινου και του κίτρινου στον σαρδόνυχα. Οι περισσότεροι «μαύροι όνυχες» της αγοράς είναι τεχνητά χρωματισμένοι.
Απομιμήσεις
Το όνομα έχει επίσης χρησιμοποιηθεί συνήθως για άλλα υλικά με ταινίες, όπως ο ταινιωτός ασβεστίτης που βρίσκεται στο Μεξικό, την Ινδία και άλλα μέρη, και συχνά σκαλίζεται, γυαλίζεται και πωλείται. Αυτό το υλικό είναι πολύ πιο μαλακό από τον αληθινό όνυχα και πολύ πιο εύκολα διαθέσιμο. Η πλειοψηφία των σκαλιστών αντικειμένων που πωλούνται ως "όνυχας" σήμερα είναι αυτό το ανθρακικό υλικό.
Τεχνητοί τύποι όνυχα έχουν επίσης παραχθεί από κοινό χαλκηδόνιο και απλούς αχάτες. Ο φυσιοδίφης του πρώτου αιώνα Πλίνιος ο Πρεσβύτερος περιέγραψε αυτές τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν στη ρωμαϊκή εποχή. Η επεξεργασία για την παραγωγή μαύρου και άλλων χρωμάτων περιλαμβάνουν εμποτισμό ή βράσιμο χαλκηδόνιου σε διαλύματα ζάχαρης, στη συνέχεια επεξεργασία με θειικό ή υδροχλωρικό οξύ για να ανθρακοποιηθούν τα σάκχαρα που είχαν απορροφηθεί στα ανώτερα στρώματα της πέτρας. Αυτές οι τεχνικές εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται, καθώς και άλλες τεχνικές βαφής, και οι περισσότεροι λεγόμενοι «μαύροι όνυχες» που πωλούνται υφίστανται τεχνητή επεξεργασία. Εκτός από τη βαφή, η θέρμανση και η επεξεργασία με νιτρικό οξύ έχουν χρησιμοποιηθεί για να γίνουν πιο ανοιχτά ή να εξαλειφθούν τα ανεπιθύμητα χρώματα.
Ιστορική χρήση
Ο όνυχας χρησιμοποιήθηκε στην Αίγυπτο ήδη από τη Δεύτερη Δυναστεία για την κατασκευή κυπέλλων και άλλων αγγείων. Η χρήση σαρδόνυχα εμφανίζεται στην τέχνη της Μινωικής Κρήτης, κυρίως στα αρχαιολογικά ευρήματα στην Κνωσό.
Ο πράσινος όνυχας της Βραζιλίας χρησιμοποιήθηκε συχνά ως πλίνθοι για γλυπτά Αρ Ντεκό που δημιουργήθηκαν τη δεκαετία του 1920 και του 1930. Ο Γερμανός γλύπτης Φέρντιναντ Πράις χρησιμοποίησε βραζιλιάνικο πράσινο όνυχα για τη βάση στα περισσότερα από τα χρυσελεφάντινα γλυπτά του. Ο πράσινος όνυχας χρησιμοποιήθηκε επίσης για δίσκους και πιάτα, συχνά με μικρά χάλκινα ζώα ή φιγούρες.
Ο όνυχας αναφέρεται στη Βίβλο πολλές φορές. Και ο σαρδόνυξ αναφέρεται στη Βίβλο.
Ο όνυχας ήταν γνωστός στους Αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους. Ο φυσιοδίφης του πρώτου αιώνα Πλίνιος ο Πρεσβύτερος περιέγραψε τόσο τον τύπο του όνυχα όσο και διάφορες τεχνικές τεχνικής επεξεργασίας στη Φυσική Ιστορία του.
Πλάκες από όνυχα (από τα βουνά του Άτλαντα) χρησιμοποιήθηκαν από τον Μις φαν ντερ Ρόε στη Βίλα Τούγκεντατ στο Μπρνο (ολοκληρώθηκε το 1930) για να δημιουργήσει έναν αστραφτερό ημιδιαφανή εσωτερικό τοίχο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Κορνελιάνο Λαουντένσε
Το Κορνελιάνο Λαουντένσε (ιταλικά: Cornegliano Laudense) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λόντι, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λόντι
Νέο Κόμμα Ευημερίας
αριστερά|μικρογραφία Το Νέο Κόμμα Ευημερίας είναι ένα πολιτικό κόμμα σύμφωνα με το Εθνικό Όραμα, το οποίο ιδρύθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2018 υπό την ηγεσία του Muhammed Ali Fatih Erbakan και δραστηριοποιείται στην Τουρκία. Σύμφωνα με το καταστατικό του κόμματος, η επίσημη συντομογραφία του είναι «Yeniden Refah». Το σύμβολό του είναι μια ακίδα σε ημισέληνο.
Μισοφωνία
Η μισοφωνία είναι διαταραχή που χαρακτηρίζεται από μειωμένη ανοχή σε συγκεκριμένους ήχους και ερεθίσματα. Οι αντιδράσεις στους ήχους κυμαίνονται από θυμό και ενόχληση μέχρι κατάσταση πάλης ή φυγής. Η κατάσταση μερικές φορές ονομάζεται σύνδρομο επιλεκτικής ευαισθησίας στον ήχο. Οι συνήθεις παράγοντες περιλαμβάνουν ήχους όπως δυνατή αναπνοή, μάσημα, κατάποση, δακτυλογράφηση, κτλ.. Οι περισσότεροι από τους ήχους χαρακτηρίζονται από επανάληψη.
Παρόλο που η πάθηση αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 2001 από τους Jastreboff και Jastreboff, δεν είναι διαγνώσιμη και δεν αποτελεί ψυχιατρική πάθηση, καθώς δεν υπάρχουν διαγνωστικά κριτήρια, επομένως, δεν υφίσταται ανάλογη θεραπεία ή αγωγή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παθήσεις του ωτός και της μαστοειδούς απόφυσης
Ακροποταμιά Κλειδίου Άρτας
Γεωγραφία
Η Ακροποταμιά είναι ημιορεινός οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στις δυτικές υπώρειες της κορυφής «Τσουκνίδα» (1.125 μ.) των ορέων Βάλτου, στη βόρεια όχθη του ποταμού Καλεντίνη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 355. Απέχει 34 χλμ. περίπου Α. της Άρτας (μέσω Πέτα).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κλειδίου του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κλειδίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη
Στέφαν Μπάουουκ
Ο Στέφαν Μπάουουκ (πολωνικά: Stefan Bałuk) (15 Ιανουαρίου 1914 – 29 Ιανουαρίου 2014) ήταν Πολωνός στρατηγός, φωτογράφος, πολεμικός φωτορεπόρτερ και συμμετέχων στην Εξέγερση της Βαρσοβίας, ως ταξίαρχος του Πολωνικού Στρατού.
Βιογραφία
Ο Μπάουουκ γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1914. Οι γονείς του ήταν ο Βουαντίσουαφ Μπάουουκ και η Μάρια Ουσίνσκα. Το 1933, πέρασε τις τελικές του εξετάσεις στο Ρακοβίτσε, κοντά στην Κρακοβία και στη συνέχεια προσφέρθηκε εθελοντικά στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Ιππικού στο Γκρούντζιοντς, αλλά αποφυλακίστηκε νωρίς για λόγους υγείας αφού ολοκλήρωσε ένα τρίμηνο μάθημα. Αποφοίτησε από τη Σχολή Πολιτικών Επιστημών της Βαρσοβίας. Στο ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν στο τρίτο έτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
αριστερά|μικρογραφία| Ο Μπάουουκ το 1944 Κατά την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αφού εντάχθηκε στον Πολωνικό Εσωτερικό Στρατό, ο Μπάουουκ πολέμησε κατά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στη 10η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Ιππικού. Ο Μπάουουκ έλαβε εκπαίδευση κομάντο με αλεξίπτωτο στη Γλασκώβη πριν σταλεί πίσω στην Πολωνία τον Απρίλιο του 1944 ως Cichociemni (επίλεκτη μονάδα αλεξιπτωτιστών). Ο Μπάουουκ «ασχολήθηκε με την παραγωγή πλαστών εγγράφων για αξιωματικούς των πολωνικών πληροφοριών, έκανε φωτογραφική τεκμηρίωση γερμανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων στη Βαρσοβία και συμμετείχε στην Εξέγερση της Βαρσοβίας». Μετά την απελευθέρωσή του από το ναζιστικό στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου Oflag II-D στο Γκρόσμπορν (σημερινό Μπόρνε Σουλινόβο), ο Μπάουουκ ταξίδεψε στο σπίτι της μητέρας και της αδελφής του στην Πράγκα, όπου εκεί βρήκε το σπίτι τους κατεστραμμένο, αλλά με ένα σημείωμα που έλεγε ότι είχαν τραπεί σε φυγή.
Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Μπάουουκ προήχθη στον (ισοδύναμο του 21ου αιώνα) βαθμό του στρατηγού ταξιαρχίας και έλαβε τόσο το Τάγμα Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας όσο και το Σταυρό του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού.
Μεταπολεμικά
Μετά τον πόλεμο, ο Μπάουουκ φυλακίστηκε από τη Σοβιετική Ένωση από το Νοέμβριο του 1945 έως το Μάρτιο του 1947. Αργότερα εργάστηκε ως οδηγός ταξί και ασχολήθηκε με τη φωτογραφία ως χόμπι — δημοσιεύοντας πολλά άλμπουμ φωτογραφιών. Το 2008, ο Μπάουουκ δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του: Byłem Cichociemnym (κυκλοφόρησε στα αγγλικά ως Silent and Unseen: I Was a Commando Special Ops II WWII ). Ο Μπάουουκ πέθανε στις 29 Ιανουαρίου 2014. Του απονεμήθηκε μετά θάνατον ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας από τον Πρόεδρο της Πολωνίας Μπρονίσουαφ Κομορόφσκι και αργότερα ενταφιάστηκε στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί Κατηγορία:Πολωνοί αιωνόβιοι Κατηγορία:Πολωνοί φωτογράφοι Κατηγορία:Πολωνικό στρατιωτικό προσωπικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολωνοί αιχμάλωτοι πολέμου Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εξέγερση της Βαρσοβίας Κατηγορία:Αξιωματικοί του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας (1943-1989) Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Σταυρού του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού του Πολωνικού Εσωτερικού Στρατού Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Λευκό τριφύλλι
Το λευκό τριφύλλι (Τριφύλλιον το έρπον; Trifolium repens) είναι φυτό ποώδες, πολυετές, βραδείας ανάπτυξης που απλώνεται με έρποντες βλαστούς. Το λευκό τριφύλλι και το κόκκινο τριφύλλι (Trifolium pratense) είναι τα πιο σημαντικά και γνωστά είδη του γένους Τριφύλλιον (Τριφύλλι), το οποίο περιλαμβάνει περίπου 300 είδη που ευδοκιμούν κυρίως σε εύκρατες περιοχές του βόρειου ημισφαίριου και σε ορεινές περιοχές των τροπικών περιοχών.
Πηγές
Κατηγορία:Ψυχανθή Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα
Citroën C1 ev'ie
Το Citroën C1 ev'ie ήταν ένα ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Α, με βάση το Citroën C1 πρώτης γενιάς. Κυκλοφόρησε στις 30 Απριλίου 2009 από την (σήμερα πλέον ανενεργή) Electric Car Corporation στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου και διατέθηκε αποκλειστικά, με την παραγωγή του να λήγει το 2011. Κατά συνέπεια, παρήχθη μόνο σε δεξιοτίμονη εκδοχή.
Διαφορές από το στάνταρ C1
Το αμάξωμα και το σαλόνι του Citroën C1 ev'ie είναι πανομοιότυπα με αυτά του στάνταρ C1 πρώτης γενιάς. Για την ακρίβεια, η Electric Car Corporation αγόραζε καινούρια C1 και αφαιρούσε τους κινητήρες και τις δεξαμενές των καυσίμων, τοποθετώντας στις θέσεις τους ηλεκτροκινητήρες, μπαταρίες και Μονάδες Ελέγχου. Αντιθέτως, το στάνταρ 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο είχε διατηρηθεί, αλλά ήταν μόνιμα «σφηνωμένο» στην τρίτη ταχύτητα.
Καθώς μάλιστα οι μονάδες ηλεκτροκίνησης τοποθετήθηκαν στις θέσεις του κινητήρα και της δεξαμενής καυσίμου, ο χώρος αποσκευών παρέμενε αμετάβλητος με αυτόν του στάνταρ C1.
Μία ακόμα σημαντική διαφορά, είναι το σύστημα φρεναρίσματος, καθώς ενεργοποιείται, επίσης, και μόλις ο οδηγός αφήνει το πεντάλ επιτάχυνσης και όχι μόνο όταν πιέζει το πεντάλ του φρένου, ενεργώντας έτσι σαν σύστημα αυτόματου φρεναρίσματος του κινητήρα. Παράλληλα, όταν ο οδηγός αφήνει το πεντάλ επιτάχυνσης ή του φρένου, το ίδιο σύστημα φορτίζει και τις μπαταρίες. Φυσικά το ηλεκτροκίνητο C1 είχε διατηρήσει το Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) του στάνταρ C1.
Η ισχύς του ηλεκτροκινητήρα είναι 41 hp και προσφέρει αυτονομία που κυμαίνεται από 60 έως 75 μίλια, δηλαδή 97 έως 121 χιλιόμετρα, και τελική ταχύτητα 60 μίλια την ώρα / 97 χιλιόμετρα την ώρα. Ο χρόνος φόρτισης σε μία κοινή οικιακή πρίζα είναι 6 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Citroën Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Ηλεκτρικά αυτοκίνητα
Γκάι Ρίτσι
Βιογραφία
Ο Ρίτσι γεννήθηκε στο Χάτφιλντ του Χέρτφορντσαϊρ και είναι το μικρότερο παιδί της Άμπερ και του Τζον-Βίβιαν Ρίτσι, πρώην μέλος των Ενόπλων Δυνάμεων στο Seaforth Highlanders και υπεύθυνου διαφήμισης. Ο παππούς του Ρίτσι ήταν ο δήμαρχος Stewart Ritchie, ο οποίος πέθανε στη Γαλλία το 1940, κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η γιαγιά του Ρίτσι ήταν η Doris Margaretta McLaughlin (γεν 1896), κόρη του Vivian Guy McLaughlin και της Edith Martineau, με την τελευταία να είχε στενούς προγόνους με τη Δούκισα του Κέιμπριτζ. Η οικογένεια McLaughlins έχει προγόνους που φτάνουν μέχρι τον βασιλιά Εδουάρδο Ι της Αγγλίας. Η μητέρα του Ρίτσι παντρεύτηκε έναν βαρόνο. Ο δεύτερος γάμος του πατέρα του ήταν με τη Shireen Ritchie, βαρώνη του Brompton, πρώην μοντέλο και μετέπειτα πολιτικό του συντηρητικού κόμματος.
Ο Ρίτσι, που είναι δυσλεξικός, αποβλήθηκε από το σχολείο Stanbridge Earls σε ηλικία 15 ετών. Ο ίδιος έχει ισχυριστεί ότι η χρήση ναρκωτικών ήταν ο λόγος για την αποβολή του.
Εκτός από τη μεγαλύτερη αδερφή του Τάμπιθα που είναι καθηγήτρια χορού, ο Ρίτσι έχει επίσης έναν ετεροθαλή αδερφό, τον Kevin Baynton, ο οποίος γεννήθηκε από την Amber Parkinson όταν η ίδια ήταν έφηβη και τον είχε δώσει για υιοθεσία. Από το 1973 έως το 1980, όταν πήραν διαζύγιο, η μητέρα του Ρίτσι παντρεύτηκε τον Sir Michael Leighton, 11ο βαρώνο. Πλεόν αναφέρεται ως Amber, Lady Leighton.
Προσωπική ζωή
Στις 18 Μαΐου 2000, ο Ρίτσι συνελήφθη από την αστυνομία για μια υποτιθέμενη επίθεση σε έναν 20χρονο νέο έξω από το σπίτι στο οποίο διέμενε με την αμερικανίδα τραγουδιστρια Μαντόνα στο Κένσινγκτον, με την υποψία ότι προκάλεσε σοβαρή σωματική βλάβη. Στις 22 Δεκεμβρίου 2000, ο Ρίτσι παντρεύτηκε την Μαντόνα στο Κάστρο Σκίμπο στη Σκωτία. Έχουν έναν γιο, τον Ρόκο Τζον Ρίτσι (γενν. 11 Αυγούστου 2000 στο Λος Άντζελες) και το 2016 υιοθέτησαν ένα αγόρι από το Μαλάουι, τον Ντέιβιντ (γενν. 24 Σεπτεμβρίου 2005). Η Μαντόνα υπέβαλε αίτηση διαζυγίου τον Οκτώβριο του 2008, ισχυριζόμενη ασυμφωνία χαρακτήρων. Στις 15 Δεκεμβρίου 2008, η εκπρόσωπος τύπου της Μαντόνα ανακοίνωσε ότι η τραγουδίστρια είχε συμφωνήσει σε ένα συμβιβαστικό διαζύγιο με τον Ρίτσι, οι όροι του οποίου αποφέρουν στον τελευταίο 50–60 εκατ. λίρες ετησίως ($64–77 εκατ.), ένα ποσό που περιλαμβάνει την αξία ενός μπαρ ιδιοκτησίας του ζευγαριού στο Λονδίνο και την οικία Wiltshire στην Αγγία. Η Μαντόνα και ο Ρίτσι έκαναν μια κοινή δήλωση στα μέσα ενημέρωσης αποκαλώντας την προηγούμενη ανακοίνωση "παραπλανητική και ανακριβή". Οι οικονομικές λεπτομέρειες του διαζυγίου τους παρέμειναν ιδιωτικές. Ο γάμος τους λύθηκε οριστικά από τον δικαστή Reid στο Principal Registry of the Family Division στο Λονδίνο. Η Μαντόνα και ο Ρίτσι προχώρησαν σε συμφωνία για την κηδεμονία του Ρόκο και του Ντέιβιντ, τότε 8 και 3 ετών, και μοίρασαν τον χρόνο που θα περνούσαν με τα παιδιά τους ανάμεσα στο σπίτι του Ρίτσι στο Λονδίνο και στο σπίτι της Μαντόνα στη Νέα Υόρκη, όπου τα δυο παιδιά τους ζούσαν με τη Λούρδη, κόρη της Μαντόνα από προηγούμενη σχέση.
Τον Φεβρουάριο του 2011, ένα σπίτι 6 εκατ. λιρών που νοικιάζει στο Λονδίνο καταπατήθηκε για σύντομο χρονικό διάστημα από μέλη του The Really Free School, έναν σφετεριστικό οργανισμό.
Στις 30 Ιουλίου 2015, ο Ρίτσι παντρεύτηκε το μοντέλο Jacqui Ainsley, με το οποίο είχε σχέση από το 2010. Έχουν αποκτήσει τρία παιδιά : τον Rafael (5 Σεπτεμβρίου 2011), τη Rivka, (29 Νοεμβρίου 2012) και τον Levi (8 Ιουνίου 2014).
Κόρνο Τζόβινε
Το Κόρνο Τζόβινε (ιταλικά: Corno Giovine) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λόντι, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λόντι
Φίλιππος Παπαθεοδώρου
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Κοινότητα Γραμβουσής
Η Κοινότητα Γραμβουσής ή Κοινότητα Γραμβούσας είναι κοινότητα του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης.  Το 1925 αναφέρεται επίσημα ως κοινότητα Λαρδά με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να γίνεται σύσταση της ομώνυμης κοινότητας με έδρα τον οικισμό Λαρδά. Το 1940, με την μετονομασία του οικισμού (ΦΕΚ 271Α - 03/09/1940) μετονομάστηκε και η κοινότητα.
Οικισμοί της κοινότητας
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Γραμβουσής περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Γεώργιος, Αζογυράς, Ζερβιανά, Καλυβιανή, Καρεφιλιανά, Νέο Χωριό, Πιπεριανά, Τράχηλος και Φουρνάδος, καθώς και τις νησίδες Άγρια και Ήμερη Γραμβούσα.
Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 796 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Ιωάννη Ρημαντωνάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Νέλα Ερζισνίκ
Η Νέλα Ερζίσνικ (18 Ιουνίου 1924 – 14 Αυγούστου 2007, κροατικά: Nela Eržišnik) ήταν μία κροάτισσα ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Μπάνια Λούκα ως Νεβένκα Μαράς, και εμφανίστηκε σε μερικές κλασικές κροατικές ταινίες την δεκαετία του 1950 και στην αρχή της δεκαετίας του 1960. Αργότερα, στράφηκε προς στην τηλεόραση στην οποία και έκτισε φήμη ως μια από τις σπάνιες γυναίκες  stand-up κωμικούς στην Κροατία (και την πρώην Γιουγκοσλαβία). Ο πιο γνωστός χαρακτήρας τον οποίον ενσαρκώνει είναι η Μαρίκα Χρντάλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες ηθοποιοί
Δρυόπη Μεσσηνίας
Η Δρυόπη είναι ένας μικρός παραδοσιακός, μανιάτικος οικισμός, κτισμένος δίπλα στο δρόμο που ενώνει την Καρδαμύλη με τα Κόκκινα Λουριά Λακωνίας, Ανήκει στην περιφέρεια Πελοποννήσου και πιο συγκεκριμένα στην περιφερειακή ενότητα Μεσσηνίας.
Ανήκει στον Δήμο Δυτικής Μάνης που έχει έδρα την Καρδαμύλη (Τοπική Κοινότητα Καρυοβουνίου, Δημοτική κοινότητα Λεύκτρου).
Η επίσημη ονομασία είναι η Δρυόπη ενώ ως το 1956 ονομαζόταν Πιάλα και έως το 1997 ανήκε στο Δήμο Λεύκτρου. Παλαιότερα, έως το 1938 υπαγόταν στην επαρχία Οιτύλου του νομού Λακωνίας.
Έχει υψόμετρο 510 μέτρα, και βρίσκεται στις πλαγιές του Ταυγέτου.
Σύμφωνα με την απογραφή πληθυσμού του 2021 είχε 10 κατοίκους.
Στα τέλη το 1980 ο οικισμός είχε ερημώσει αλλά μετά το 2000 σταδιακά άρχισε η επανοίκηση.
Σήμερα (1923) αποτελείτε από μια εναλλακτική κοινότητα νέων κατοίκων, οι οποίοι δεν κατάγονται από την περιοχή αλλά μετοίκισαν σε αυτή. Είναι στην πλειοψηφία τους καλλιτέχνες (ηθοποιοί, μουσικοί, ποιητές, σκηνοθέτες)
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Κατάλογος έργων του Περουτζίνο
thumb|upright|Αυτοπροσωπογραφία, Palazzo dei Priori, Περούτζια Το λήμμα αυτό περιλαμβάνει κατάλογο των σημαντικότερων έργων του Περουτζίνο.
Σημειωσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Κορνοβέκκιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λόντι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αρκαδίας 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Αρκαδίας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Αρκαδίας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Αρκαδίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄ κατηγορία συμμετείχαν 13 σύλλογοι. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ΑΕΚ Τρίπολης. Πηγή: ΕΠΣ Αρκαδίας
Β΄ Κατηγορία
Για την περίοδο 2018-19, 10 ομάδες συμμετείχαν στη Β' κατηγορία που διεξήχθη σε έναν όμιλο. Πηγή: ΕΠΣ Αρκαδίας
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αρκαδίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Κόρτε Παλάζιο
Το Κόρτε Παλάζιο (ιταλικά: Corte Palasio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λόντι, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λόντι
Πεύκες Ηλείας
Γεωγραφία
Οι Πεύκες είναι κτισμένες στις νότιες πλαγιές του όρους Φολόη και απέχουν 28 χλμ. Α. του Πύργου και 11 χλμ. ΒΑ. της Αρχαίας Ολυμπίας. Το χωριό βρίσκεται σε μικρή απόσταση (3 χλμ.) και βόρεια από την ΕΟ74 που συνδέει τον Πύργο με την Τρίπολη και από την επαρχιακή οδό Πλατάνου - Λαμπείας (2 χλμ.) που συνδέει την Αρχαία Πίσα με τον Λάλα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία. Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος.
Ιστορία
Το καλοκαίρι του 1989, στην τοποθεσία "Ντεϊμεντέ" ή "Λιθάρι", κατά τη διάνοιξη αντιπυρικής ζώνης στη διάρκεια των πυρκαγιών της ευρύτερης περιοχής της Ολυμπίας, εντοπίστηκε μια νέα μυκηναϊκή θέση της Ηλείας. Στο μέσο πλαγιάς που καταλήγει απότομα σε διπλανό χείμαρρο βρέθηκε συστάδα τεσσάρων θαλαμωτών τάφων της μυκηναϊκής περιόδου, οι οποίοι είναι λαξευμένοι σε σκληρό ασβεστολιθικό πέτρωμα, με προσανατολισμό από βορρά προς νότο σε δύο σειρές. Στην πρώτη σειρά είναι μόνο ένας θαλαμωτός τάφος και στη δεύτερη οι υπόλοιποι τρεις.
Ονομασία - Διοικητικά
Η παλιά ονομασία, μέχρι το 1928, ήταν Βέλιζα, οπότε με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάζεται σε Πεύκες. Οι κάτοικοι την ονομάζουν ακόμα και σήμερα ως Βύλιζα, αλλά αναφερόταν και ως "Βέλιτσα". Ως κοινότητα Βέλιζας συστάθηκε για πρώτη φορά το 1912 όταν αποσπάσθηκε ο οικισμός Βέλιζα από το δήμο Ολυμπίων και ορίσθηκε έδρα της κοινότητας. Το 1930, με το ΦΕΚ 115Α - 16/04/1930 η κοινότητα αποσπάσθηκε από τον τότε νομό Αχαΐας και Ήλιδος και υπάχθηκε στο νομό Ηλείας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Πεύκων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχαίας Ολυμπίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 215 κατοίκους.
Σημείωση
Οι Πεύκες Ηλείας δεν πρέπει να συγχέονται με τον οικισμό Πεύκη (Μπεντένι) του όμορου Δήμου Πύργου, ούτε με τον οικισμό Πευκί (Δράϊνα) του όμορου Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων.
Drouva
Σαουράμπ Τσόντχαρυ
O Σαουράμπ Τσόντχαρυ (γενν. 11 Μαΐου 1992) είναι Ινδός αθλητής της σκοποβολής. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2018, κερδίζοντας χρυσό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι εφήβων. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων 2018 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 10 μέτρα αεροβόλο πιστόλι αγοριών.
Ηλεκτρονικά ισχύος
Ηλεκτρονικά ισχύος είναι τα ηλεκτρονικά συστήματα τα οποία διαχειρίζονται την ηλεκτρική ισχύ και μετατρέπουν την τάση  ,την ένταση και την κυματομορφή του ρεύματος  κατά τρόπο, ώστε να μπορεί να αξιοποιηθεί από τα συστήματα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για την μεταφορά ,την διανομή ,την αποθήκευση και την κατανάλωση ηλεκτρικής  ενέργειας. Τα ηλεκτρονικά συστήματα ισχύος μπορούν να κάνουν τις παρακάτω μετατροπές: μικρογραφία|Πλακέτα που περιλαμβάνει μετατροπέα συνεχούς σε συνεχές(step down Converter) Οι μετατροπές αυτές επιτυγχάνονται με την βοήθεια ηλεκτρονικών διατάξεων οι οποίες χρησιμοποιούν ηλεκτρονικούς διακόπτες (τρανζίστορ ισχύος, διόδους ισχύος, Θυρίστορ ς, MOSFET ισχύος κ.α),των οποίων η λειτουργία καθορίζεται από την θεωρία των ημιαγωγών στερεάς κατάστασης, την θεωρία των ηλεκτρονικών κυκλωμάτων, την θεωρία ελέγχου, την ηλεκτρομαγνητική θεωρία και την θεωρία μεταφοράς θερμότητας.
Ο αντικειμενικός στόχος των ηλεκτρονικών ισχύος είναι να αντιστοιχίζουν τις δυνατότητες του συστήματος παραγωγής ισχύος στις απαιτήσεις της κατανάλωσης για την ποιότητα και την ποσότητα της ενέργειας κατά τον βέλτιστο δυνατό τρόπο.
Τα ηλεκτρονικά ισχύος είναι αναπόσπαστο τμήμα των συστημάτων ΑΠΕ (Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας) και αποτελούν το ενδιάμεσο τμήμα ανάμεσα στα συστήματα παραγωγής ισχύος( π.χ. Φωτοβολταϊκά ,Ανεμογεννήτριες κ.λ.π.) και τους καταναλωτές Ηλεκτρικής ενέργειας