cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιάνα Νοβότνα
Καριέρα
Στο Γουίμπλεντον ήταν πρώτη στο απλό το 1998 επί της Ναταλί Τοζιά ενώ ήταν φιναλίστ το 1993 όπου έχασε από την Στέφι Γκραφ. Στο μεκτό ήταν πρώτη το 1989 με συμπάικτη τον Τζιμ Παφ. Στο διπλό γυναικών ήταν φιναλίστ το 1989, 1990, 1995 και το 1998.
Ίνγκε Α΄ της Νορβηγίας
Ο Ίνγκε Α΄ της Νορβηγίας ή Ίνγκε Χάραλντσον (Ingi Haraldsson, 1135 - 3 Φεβρουαρίου 1161) βασιλιάς της Νορβηγίας (1136 - 1161) ήταν ο μοναδικός νόμιμος γιος του Χάραλντ Γκίλλε και της συζύγου του Ίνγκριντ Ράγκνβαλντσντοτερ. Η βασιλεία του Ίνγκε Α΄ τερματίστηκε με την έκρηξη του Νορβηγικού εμφύλιου πολέμου, ο ίδιος δεν ήταν ποτέ μοναδικός κυβερνήτης του βασιλείου, ονομάστηκε και Ίνγκε ο Καμπούρης λόγω του σωματικού του ελαττώματος αλλά το προσωνύμιο αυτό δεν εμφανίστηκε ποτέ σε μεσαιωνικές πηγές.
Γιάνα Νοβότνα
Καριέρα
Στο Αυστραλιανό όπεν ήταν δεύτερη στο απλό το 1991, πρώτη στο διπλό το 1990 και το 1995, και δεύτερη το 1991, πρώτη στο μεικτό το 1988 και το 1999.
Ίνγκε Α΄ της Νορβηγίας
Κληρονόμος με τα αδέλφια του τού δολοφονημένου πατέρα τους
Οι Ίνγκε Α΄ είχε άλλους τρεις νόθους αδελφούς αλλά εκείνη την εποχή στη Νορβηγία οι γιοι του βασιλιά με τις ερωμένες είχαν ίσα δικαιώματα να κληρονομήσουν τον θρόνο με τα παιδιά του βασιλιά με τις νόμιμες συζύγους τους. Ο πατέρας του Χάραλντ Γκίλλε δολοφονήθηκε από τον διεκδικητή του θρόνου Σίγκουρντ Σλέμπ όταν ο ίδιος ο Ίνγκε ήταν μόλις ενός έτους (1136). Οι δυο ετεροθαλείς αδελφοί του Μάγκνους και Σίγκουρντ Β΄ της Νορβηγίας ονομάστηκαν επίσης βασιλείς της Νορβηγίας όπως και ο ίδιος, οι κηδεμόνες τους ένωσαν τις δυνάμεις τους εναντίον του δολοφόνου του πατέρα τους Σίγκουρντ Σλέμπ και του συμμάχου του πρώην βασιλιά Μάγκνους του τυφλού. Οι αντίπαλοι τους ηττήθηκαν και εκτελέστηκαν στη μάχη του Ολμενγκρά, σύμφωνα με τα Σάγκα η συγκεκριμένη μάχη ήταν η αιτία της αναπηρίας του Ίνγκε όταν τραυματίστηκε με χτύπημα στην πλάτη κατά τη μεταφορά του από έναν φρουρό. Ο Σάξων ο Γραμματικός λέει αντίθετα ότι τραυματίστηκε σε βρεφική ηλικία όταν έπεσε στο πάτωμα από μια παραμάνα του. Την περίοδο που τα αδέλφια ήταν ακόμα ανήλικα την εξουσία στη Νορβηγία ασκούσαν οι κηδεμόνες τους ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και η μητέρα του Ίνγκε Α΄ Ίνγκριντ Ράγκνβαλσνταττερ. Ο Μάγκνους πέθανε πρόωρα (1150), το 1142 ένας τέταρτος αδελφός ο Άιιστεϊν ήρθε στη Νορβηγία από τη Δανία αναζητώντας ένα μερίδιο από το βασίλειο του πατέρα του. Η διαίρεση του βασιλείου δεν ήταν εδαφική, τα αδέλφια είχαν ίσες εξουσίες σε ολόκληρο το βασίλειο χωρίς να το τεμαχίσουν, την εποχή που ζούσαν οι κηδεμόνες τους οι σχέσεις τους ήταν ειρηνικές, όταν πέθαναν οι κηδεμόνες τους ξέσπασε η εμφύλια σύγκρουση. Την περίοδο αυτή ιδρύθηκε και η αρχιεπισκοπή στο Νιδάρος το οποίο ταυτίζεται με το Τρόντχαϊμ (1152).
Εμφύλια σύγκρουση ανάμεσα στα αδέλφια
Το 1155 σε μια συνάντηση ανάμεσα στα αδέλφια στο Μπέργκεν ξέσπασε εμφύλια σύγκρουση μεταξύ τους με αποτέλεσμα ο Σίγκουρντ να σκοτωθεί από τον Ίνγκε, ο Άιστεϊν έφτασε στη Νορβηγία μετά τη δολοφονία του Σίγκουρντ και ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις με τον Ίνγκε. Οι λόγοι για τους οποίους ξέσπασε τόσο απότομα η σύγκρουση στο Μπέργκεν παραμένουν άγνωστοι, ακούγεται ότι υπήρχαν φήμες για συνωμοσία ανάμεσα στον Σίγκουρντ και τον Άιστεϊν να ανατρέψουν τον Ίνγκε και να μοιράσουν μεταξύ τους το βασίλειο. Οι περισσότεροι ιστορικοί αμφιβάλουν γι'αυτές τις φήμες, ισχυρίζονται ότι δημιουργήθηκαν για να δικαιολογήσουν τη μεγάλη επιθετικότητα του Ίνγκε, σε κάθε περίπτωση οι σχέσεις του Ίνγκε με τον Άιστεϊν μετά το 1155 ήταν τεταμένες. Τα δυο αδέλφια συγκέντρωσαν τις δυνάμεις τους για την τελική αναμέτρηση (1157), στη σύγκρουση ο Ίνγκε συνέτριψε τον αδελφό του στο Μόστερ, ο Άιστεϊν συνελήφθη και εκτελέστηκε την ίδια χρονιά στο Μπόχουσλαν. Ο Ίνγκε Α΄ παρέμεινε μοναδικός βασιλιάς της Νορβηγίας σαν ο μοναδικός από τους αδελφούς που επέζησαν, οι οπαδοί του Σίγκουρντ και του Άιστεϊν ενώθηκαν πίσω από κάποιον γιο του Σίγκουρνττον Χάακον με τους φαρδείς ώμους και ξεκίνησαν νέα επίθεση εναντίον του Ίνγκε. Ο Ίνγκε με τη σειρά του είχε την υποστήριξη των δανειστών στους οποίους είχε επιτρέψει να αποκτήσουν μεγάλη εξουσία στο βασίλειο, ανάμεσα τους ήταν ο Γρηγόριος Ντάγκσον και ο Έρλινγκ Σκάκκε. Η μητέρα του βασιλιά που επέζησε του γιου της είχε σημαντική επιρροή πάνω του σε όλη τη διάρκεια της βασιλείας του. Στις 7 Ιανουαρίου 1161 ο Γρηγόριος σκοτώθηκε σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του Χάακον, στις 3 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς σκοτώθηκε στο ίδιο το Όσλο σε μάχη και ο βασιλιάς Ίνγκε Α΄ με πολλούς από τους άντρες του από τον Γκούρουρ Όλαφσον εξόριστο βασιλιά των νησιών. Ο Ίνγκε Α΄ τάφηκε στην εκκλησία του Αγίου Χάλβαρντ στο Όσλο, τον διαδέχθηκε ο Χάακον Β΄ της Νορβηγίας.
Γιάνα Νοβότνα
Καριέρα
Στο Γαλλικό πρωτάθλημα στο διπλό ήταν πρώτη το 1991 και το 1998, δεύτερη το 1995. Στο Αμερικανικό όπεν ήταν πρώτη στο διπλό το 1994, και 1997, δεύτερη το 1998 και στο μεικτό πρώτη το 1998.
Στο Φεντ καπ αγωνίστηκε αρχικά με την Τσεχοσλοβακία το 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992 και με την Τσεχία το 1993, 1995, 1996, 1997, και 1998 με συνολικό ρεκόρ 33 νίκες και 12 ήττες. Ήταν πρωταθλήτρια με την Τσεχοσλοβακία το 1988 με νίκη στον τελικό επί της ΕΣΣΔ.
Ίνγκε Α΄ της Νορβηγίας
Αναφορές
Η περίοδος ειρήνης που κράτησε την εποχή την οποία ο Ίνγκε και τα αδέλφια του ήταν ακόμα ανήλικοι (1129 - 1155) ήταν η μακροβιότερη περίοδος ειρήνης που κράτησε μέχρι το 1240 αφού το διάστημα αυτό ξέσπασαν σκληρές εμφύλιες συγκρούσεις. Τα Σάγκα τα οποία είχαν συγγραφεί από τον ιστορικό Σνόρρι Στούρλουσον περιγράφουν τον Ίνγκε σαν τον πιο όμορφο από όλα τα αδέλφια του λεπτά χρυσά και καμπυλωτά μαλλιά, κοντό και σωματικά ελαττωματικό λόγω της αναπηρίας του. Ο Ίνγκε ήταν καλομίλητος, άκουγε τη γνώμη των υπόλοιπων και του λαού γι'αυτό πάντοτε ήταν αγαπητός με ευρύτατη υποστήριξη. Μετά τον θάνατο του την αρχηγία των οπαδών του ανέλαβε ο Έρλινγκ Σκάκκε και ο γιος του Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας, ο Τζον Κουβλούνγκ (πέθανε το 1188) ισχυρίστηκε ότι ήταν γιος του.
Γιάνα Νοβότνα
Καριέρα
Συμμετείχε σε τρεις Ολυμπιακούς αγώνες κατακτώντας δύο αργυρά κι ένα χάλκινο μετάλλιο. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1988 αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο του απλού και στο διπλό με συμπαίκτρια την Έλενα Σούκοβα έχασαν στον τελικό από τις Αμερικανές Σρίβερ και Γκάρισον. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 αποκλείστηκε στο απλό στον πρώτο γύρο και στον τρίτο γύρο του διπλού με γύρο του απλού με συμπαίκτρια την Έλενα Σούκοβα. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 στο απλό γυναικών κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο μετά την νίκη επί της αμερικανίδας Φερνάντεζ, στο διπλό κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο όπου με συμπαίκτρια πάλι την Έλενα Σούκοβα έχασαν στον τελικό από τις Αμερικανές Τζίτζι Φερνάντεζ και Μέρι Φερνάντεζ.
Ίνγκε Α΄ της Νορβηγίας
Οικογένεια
ΜΕτά το τέλος του αξίωσε τον θρόνο, λέγοντας ότι ήταν γιος του, ο:
Αναφορές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας Κατηγορία:Οίκος του Γκίλλε
Γιάνα Νοβότνα
Καριέρα
Πέθανε από καρκίνο στις 19 Νοεμβρίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Τσέχες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Αυστραλιανού Όπεν (αντισφαίριση) Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον
Σβερ της Νορβηγίας
Ο Σβερ της Νορβηγίας ή Σβερ Σίγκουρντσον (Sverrir Sigurðarson, 1145/1151 - 9 Μαρτίου 1202) βασιλιάς της Νορβηγίας (1184 - 1202) ήταν σύζυγος της Μαργαρίτας Έρικσνταττερ κόρης του βασιλιά της Σουηδίας Ερρίκου του Αγίου με την οποία απέκτησε μια κόρη τη Χριστίνα. Πολλοί ιστορικοί θεωρούν τον Σβερ ως τον κορυφαίο βασιλιά στην ιστορία της Νορβηγίας, αναδείχτηκε σαν αρχηγός της επαναστατικής ομάδας των Μπίρκεμπεινερ (1177) κατά τη διάρκεια του αγώνα που έκαναν εναντίον του Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας. Ο Μάγκνους έπεσε στη μάχη του Φίρμειτ (1184) με αποτέλεσμα να ανακηρυχθεί ο Σβερ νέος βασιλιάς της Νορβηγίας. Οι διαφορές που είχε με την εκκλησία είχαν ως αποτέλεσμα τον αφορισμό του (1194), στη συνέχεια ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος με τους Μπάγκλερ οι οποίοι είχαν την υποστήριξη της εκκλησίας, ο εμφύλιος πόλεμος διατηρήθηκε και μετά τον θάνατο του (1202). Η πιο αξιόπιστη πηγή σχετικά με τη βασιλεία του Σβερ ήταν τα Σάγκα του Σβερ τα οποία είχαν συγγραφεί την εποχή που ήταν ακόμα ζωντανός με αποτέλεσμα πολλοί να θεωρούν ότι δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα επειδή γράφτηκαν υπό την καθοδήγηση του. Οι επιστολές του Σβερ με τον πάπα θεωρούνται πιο αξιόπιστες πηγές άλλα τόσο τα Σάγκα όσο και οι επιστολές συμφωνούν με τις σκληρές συγκρούσεις στην εποχή του. Ο Σβερ θεωρείτο κοντός με αποτέλεσμα να διευθύνει τον στρατό του πάντοτε πάνω στο άλογο, o ίδιος εγκατέλειψε τις παραδοσιακές πολεμικές μεθόδους και στηρίχτηκε στον προσωπικό του αυτοσχεδιασμό, οι τακτικές του βοήθησαν σημαντικά τους Μπίρκεμπεινερ να κερδίσουν όλες τις μάχες απέναντι στους αντιπάλους τους. Ο στρατός του χωρίστηκε σε επιμέρους ομάδες που μπορούσαν να ενεργήσουν αυτόνομα με αποτέλεσμα να υπάρχει μεγάλη ευελιξία στους χειρισμούς τους.
Παιδική ηλικία
Σύμφωνα με τις Σάγκα ο Σβερ γεννήθηκε το 1151, ήταν γιος της Γκουνχίλντ και του συζύγου της Ουνάς ενός κομμωτή από τις Φερόες, όταν ο Σβερ ήταν 5 ετών η οικογένεια του μετακινήθηκε στις Φερόες όπου ο ίδιος ανατράφηκε στο Κίρκζουμπουρ στο σπίτι του Ρόε, επισκόπου των Φερόες και αδελφού του Ουνάς. Σπούδασε εκκλησιαστικά και απέκτησε πολύ καλή μόρφωση σε θρησκευτικά θέματα. Ο θρύλος αναφέρει ότι κρύφτηκε σε μια σπηλιά που βρισκόταν στο νησί Στρέιμοϊ σε υψόμετρο 303 μέτρα. Ο Σβερ ωστόσο δεν ακολούθησε εκκλησιαστική σταδιοδρομία επειδή όπως αναφέρουν τα Σάγκα δεν ταίριαζε στον δυναμικό και πολεμικό χαρακτήρα του. Το 1175 η μητέρα του αποκάλυψε ότι ο πραγματικός πατέρας του Σβερ ήταν ο Σίγκουρντ Β΄ της Νορβηγίας, την επόμενη χρονιά μετέβη στη Νορβηγία για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του. Οι περισσότεροι ιστορικοί έχουν αμφισβητήσει τις αναφορές των Σάγκα σχετικά με την πατρότητα του Σβερ, αναφέρουν εσφαλμένες τις αναφορές σχετικά με το ότι ήταν πατέρας του ο Σιγκούρντ αλλά δεν επικράτησε επίσημα η γνώμη τους, στο θέμα εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλα ερωτηματικά. Είναι βέβαιο ότι οι Νορβηγοί βασιλείς εκείνη την εποχή είχαν πολλούς νόθους γιους αλλά το γεγονός να ήταν ο Σβερ το 1175 τη χρονιά που μετέβη στη Νορβηγία 30 ετών δηλαδή να γεννήθηκε το 1145 δεν στέκει επειδή ο Σίγκουρντ γεννήθηκε το 1133, είναι αδύνατο να έκανε γιο σε ηλικία 12 ετών. Το θέμα είχε αγνοηθεί από τους Νορβηγούς εκείνη την εποχή αλλά δημιουργούνται άλλα ερωτηματικά αφού ο Σβερ είχε αρνηθεί επίμονα να υποστεί τη διαδικασία ελέγχου πατρότητας κάτι που έκαναν με μεγάλη ευχαρίστηση οι πρίγκιπες εκείνης της εποχής. Άν η δοκιμασία θα είχε καταλήξει σε αποτυχία θα έχανε κάθε δικαίωμα να διεκδικήσει τον θρόνο της Νορβηγίας εκείνη την εποχή ωστόσο ο Σβερ στάθηκε τυχερός επειδή δεν υπήρχαν άλλοι σοβαροί διεκδικητές. Το γεγονός ότι ο Σβερ είχε αναγνωριστεί από την ίδια την κόρη του Σίγκουρντ Μουν Σεσίλλη σαν γιος του βασιλιά είναι ανακριβές, χάρη στην ενέργειες του Σβερ η Σεσίλλη χώρισε από τον σύζυγο της Φόλκβιντ τον νομοθέτη, ένας γάμος που είχε πραγματοποιηθεί με ενέργειες του Έρλινγκ Σκάκκε. Με την υποστήριξη του κυβερνήτη της Σουηδίας Μπίργιερ Μπρόσα ο οποίος αναζητούσε στους Νορβηγούς ένας ισχυρό σύμμαχο ο Σβερ εξελέγη νέος βασιλιάς των Νορβηγών. Ο Σβερ δεν ήταν η πρώτη επιλογή του Μπίργιερ Μπρόσα, είχε υποστηρίξει αρχικά τον Όιστεν Μοιλά ο οποίος έπεσε στη μάχη του Ρε (1177) Στη βασιλική οικογένεια της Σουηδίας ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος και οι ίδιοι οι τοπικοί βασιλείς μετά τον Έρικ βρέθηκαν σε πόλεμο με τον Βάλντεμαρ Α΄ της Δανίας. Ο Έρλινγκ Σκάκκε αναγκάστηκε να υποταχθεί στον Βάλντεμαρ κάτι που έκανε τους Σουηδούς να υποστηρίξουν στη Νορβηγία τον Σβερ αντίπαλο του Έρλινγκ Σκάκκε.
Διεκδίκηση του θρόνου
To 1176 η Νορβηγία άρχισε να ανακάμπτει από τις εμφύλιες συγκρούσεις, ο πραγματικός λόγος των εμφύλιων πολέμων ήταν ότι όλοι οι γιοι του βασιλιά νόμιμοι και νόθοι είχαν στη Νορβηγία ίσα δικαιώματα στη διεκδίκηση του θρόνου κάτι που έφερε μεγάλες συγκρούσεις μεταξύ τους σχετικά αφού ήθελαν όλοι να είναι κληρονόμοι. Ο Σβερ διεκδίκησε τον Σίγκουρντ Μουν ως πατέρα του ο οποίος δολοφονήθηκε από τον αδελφό του Ινγκέ Κροκρίγκ (1155), ο γιος του Χάακον Β΄ της Νορβηγίας επελέγη από τους οπαδούς του Σίγκουρντ ως κληρονόμος του πατέρα του. Η διαμάχη για τη διαδοχή έφερε εμφύλια σύγκρουση, ο βασιλιάς Ίνγκε είχε ισχυρή υποστήριξη στο Βικέν ενώ ο Χάακον αντίστοιχα στο Τρόντελαγκ, ο Ίνγκε Κρόκκινγκ έπεσε στη μάχη (1161), η ομάδα του εξέλεξε τον Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας σαν νέο βασιλιά. Ο Μάγκνους ήταν γιος του Έρλινγκ Σκάκκε και της Χριστίνας κόρης του βασιλιά Σίγκουρντ Γιόρσαλφαρ, στη μάχη του Βεόι (1162) έπεσε ο Χάακον Χερντέμπρει και η ομάδα του άρχισε να διαλύεται. Ο Μάγκνους στέφθηκε βασιλιάς της Νορβηγίας από τον Όιστεν Έρλεντσον, αρχιεπίσκοπο του Νιδάρος (1164), με την εκκλησία και το μεγαλύτερο τμήμα της αριστοκρατίας στο πλευρό του η θέση του Μάγκνους φαινόταν σίγουρη, όλες οι εξεγέρσεις καταστάλησαν. Ο Έρλινγκ Σκάκκε ήταν ο πραγματικός κυβερνήτης της χώρας όσο ο γιος του ήταν ακόμα ανήλικος και συνέχισε να έχει την πραγματική εξουσία ακόμα και μετά την ενηλικίωση του Μάγκνους. Την εποχή που ήρθε ο Σβερ στη Νορβηγία βρήκε τις πιθανότητες για μια επιτυχημένη εξέγερση πολύ μικρές, ταξίδευσε για το Οέστεργκετλαντ στη Σουηδία λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, συνάντησε τον κυβερνήτη Μπίργιερ Μπρόσα που είχε παντρευτεί την αδελφή του Σίγκουρντ Μούν Μπριτζίτ Χάραλσνταττερ. Ο Σβερ αποκάλυψε στον Μπίργιερ Μπόρσα τις φιλοδοξίες του να διεκδικήσει τον θρόνο της Νορβηγίας αλλά εκείνος αρνήθηκε στον Σβερ την οποιαδήποτε υποστήριξη. Στη συνέχεια βρήκε υποστήριξη από την πολιτική ομάδα των Μπίρκεμπεινερ οι οποίοι είχαν δημιουργηθεί το 1174 υπό την ηγεσία του Όιστεν Μοιλά ο οποίος διεκδικούσε τον θρόνο της Δανίας σαν γιος του βασιλιά Όιστεν Χάραλντσον. Το όνομα Μπίρκεμπεινερ το πήραν επειδή λόγω της μεγάλης φτώχειας τους φορούσαν φλοιούς από σημίδες στα πόδια τους αντί για παπούτσια. Τον Ιανουάριο του 11177 στην αποφασιστική μάχη του Ρε οι Μπίρκεμπεινερ γνώρισαν μεγάλη συντριβή και ο Όιστεν έπεσε στο πεδίο της μάχης, ο Σβερ συγκέντρωσε τα υπολείμματα του στρατού και ορκίστηκε νέος βασιλιάς.
Ανασυγκρότηση των Μπίρκεμπεινερ
Όταν ο Σβερ ανέλαβε τη διοίκηση των Μπίρκεμπεινερ ο στρατός τους ήταν ήδη διαλυμένος δεν αριθμούσε περισσότερους από 70 άντρες, η ταχύτατη ανασυγκρότηση και ο εξοπλισμός τους από τον Σβερ αποδεικνύει τις ηγετικές του ικανότητες. Τα πρώτα χρόνια της ηγεσίας του οι Μπίρκεμπεινερ αρκέστηκαν μονάχα στο να προξενούν ταραχές στον αγροτικό πληθυσμό αποφεύγοντας τη διεξαγωγή ανοιχτής μάχης. Τον Ιούνιο 1177 ο Σβερ ανακηρύχτηκε βασιλιάς στο Έτινγκερ στην παραδοσιακή θέση εκλογής βασιλέων κάτι που του έδωσε έντονη βαρύτητα. Ο Σβερ βάδισε δυτικά με στόχο την αιφνίδια κατάληψη του Μπέργκεν αλλά στο Βος οι Μπίρκεμπεινερ έπεσαν στην παγίδα από τοπικούς χωρικούς, αν και κατάφεραν να τους νικήσουν εγκατέλειψαν ύστερα από αυτό τις προσπάθειες τους να καταλάβουν το Μπέργκεν και επέστρεψαν ανατολικότερα. Αποφάσισαν να περάσουν τον χειμώνα στο Όστερνταλ λόγω του παγερού ψύχους που συνάντησαν στο Σόγκνεφτζελλ. Την επόμενη άνοιξη ύστερα από στάση στο Βικέν ο Σβερ και οι Μπίρκεμπεινερ επέστρεψαν στο Τρόντελαγκ αποφασίζοντας να αλλάξουν στρατηγική. Μια επίθεση στο Νιδάρος κατέληξε αρχικά σε ήττα αλλά στη συνέχεια συνάντησαν τον στρατό του Μάγκνους στο Ρίνγκερικ και τον νίκησαν, η νίκη αυτή τους έδωσε θάρρος να υποτάξουν το Τρόντελαγκ και στη συνέχεια επέστρεψαν στο Νιδάρος να περάσουν τον χειμώνα. Την άνοιξη του 1179 ο Μάγκνους και ο Έρλινγκ Σκάκκε επιτέθηκαν στο Νιδάρος αναγκάζοντας τον Σβερ να δραπετεύσει. Ο Μάγκνους στη συνέχεια αποδιοργανώθηκε και ο Σβερ έκανε σκληρή αντεπίθεση, οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στη μάχη του Κάλβσκιννετ στις 19 Ιουνίου στην οποία ο βασιλικός στρατός συνετρίβη και ο Έρλινγκ Σκάκκε σκοτώθηκε, η νίκη αυτή έφερε οριστικά το Τρόντελαγκ στην κατοχή των Μπίρκεμπεινερ.
Η δημιουργία των πολεμικής ομάδας του Μάγκνους
thumb|right|250px|Οι σημαντικότερες μάχες του Σβερ Μετά τη νίκη του Σβερ στο Κάλβσκιννετ ο πόλεμος άλλαξε χαρακτήρα, οι δυο πλευρές είχαν γίνει ισοδύναμες. Οι υποστηρικτές του Μάγκνους πήραν το προσωνύμιο Έκλουνγκς από το όνομα ενός παλιού Νορβηγού κληρικού με κουκούλα ώστε με αυτό τον τρόπο να εκδηλώσουν τη βαθιά θρησκευτική τους πίστη. Ακολούθησαν πολλές μάχες, την άνοιξη του 1180 ο Μάγκνους Έρλινγκσον επιτέθηκε ξανά στο Τρόντελαγκ αλλά στη μάχη του Ίλεβολλεν έξω από το Νιδάρος οι Έκλουνγκς γνώρισαν ξανά τη συντριβή. Ο Μάγκνους δραπέτευσε στη Σουηδία και ο Σβερ απέκτησε οριστικά τον έλεγχο του Μπέργκεν αλλά η εξουσία του παρέμενε ασθενής. Οι Μπίρκεμπεινερ παρά τις νίκες τους δεν μπορούσαν να πάρουν την εξουσία από τον Μάγκνους ο οποίος επέστρεψε ξανά με τον στόλο του την επόμενη χρονιά. Οι δυο στόλοι συναντήθηκαν ξανά στις 31 Μαΐου 1181 στη μάχη του Νόρντνες, οι Μπίρκεμπεινερ ήταν ξανά νικητές και οι Έκλουνγκς διαλύθηκαν όταν άκουσαν εσφαλμένα ότι ο βασιλιάς Μάγκνους έπεσε στη μάχη. Ο Σβερ αποφάσισε να αποσυρθεί στο Τρόντελαγκ και να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις με τον Μάγκνους οι οποίες τελικά απέτυχαν, ο Μάγκνους δεν ήθελε τον Σβερ ισότιμο συμβασιλέα και ο Σβερ με τη σειρά του αρνήθηκε να είναι υποτελής κόμης στον Μάγκνους. Ο Μάγκνους είχε στον έλεγχο του τη δυτική Νορβηγία ιδιαίτερα τον Μπέργκεν αυτό δημιούργησε μεγάλα προβλήματα στον Σβερ στα θέματα εφοδιασμού του στρατού του, οδήγησε τους άντρες του στο Βικέν ένα ισχυρό οχυρό των Έκλουνγκς αφήνοντας τους άντρες του να λεηλατήσουν την περιοχή. Ο Μάγκνους με τη σειρά του εκμεταλλεύτηκε την απουσία του Σβερ, έκανε επιδρομή στο Τρόντελαγκ και έκαψε τον στόλο των Μπίρκεμπεινερ, ο Σβερ ήθελε να επιστρέψει αλλά θα έχανε την ασφαλή έδρα του.
Οριστική συντριβή του Μάγκνους
Το καλοκαίρι του 1182 ο Μάγκνους επιχείρησε να καταλάβει το Νιδάρος με πολιορκία αλλά οι Μπίρκεμπεινερ τον αιφνιδίασαν με νυχτερινή επίθεση και ο στρατός του διαλύθηκε. Ο Σβερ ξεκίνησε τότε ξεκίνησε πρόγραμμα κατασκευής στόλου προκειμένου να μπορέσει να επεκταθεί νοτιότερα, την άνοιξη του 1183 ο Σβερ επιτέθηκε με τον νέο στόλο του στο Μπέργκεν, ο στόλος των Έκλουνγκς διαλύθηκε, ο Μάγκνους δραπέτευσε στη Δανία αφήνοντας πίσω το στέμμα και το σκήπτρο. Οι Σκανδιναβοί εκείνη την εποχή είχαν τα μεγαλύτερα και ψηλότερα πλοία τα οποία είχαν το πλεονέκτημα να μπορούν να ρίχνουν από ψηλά τα όπλα τους αλλά είχαν το μειονέκτημα στην ικανότητα ευκινησίας, ο Σβερ κατασκεύασε το ψηλότερο πλοίο της εποχής του το Μαριασούνδα. Την άνοιξη του 1184 ο Μάγκνους επέστρεψε στο Βικέν από τη Δανία με τον νέο του στόλο, ο Μάγκνους πήγε στο Σόγκν να καταστείλει μια εξέγερση αλλά όταν ο Μάγκνους έφτασε στο Μπέργκεν τον Ιούνιο ο Μάγκνους βρισκόταν εκεί. Οι δυο στόλοι βρέθηκαν στις 15 Ιουνίου στο Φιρμέιτ για να δώσουν την οριστική μάχη η οποία θα καθόριζε το μέλλον της Νορβηγίας, ο Μάγκνους είχε πολλά ψηλά πλοία αλλά κανένα δεν μπορούσε να συγκριθεί με τη μεγαλοπρέπεια του Μαριασούνδα. Η Μαριασούνδα ανέλαβε να πολεμήσει τον μισό στόλο των Έκλουνγκς, τα υπόλοιπα πλοία του Σβερ θα παρενοχλούσαν τα εξωτερικά εχθρικά πλοία. Η νίκη των Μπίρκεμπεινερ ήταν συντριπτική, πανικός επικράτησε στα πλοία των Έκλουνγκς, τα πλοία άρχισαν να βυθίζονται από το βάρος οι περισσότεροι άντρες πνίγηκαν ανάμεσα τους και ο ίδιος βασιλιάς Μάγκνους. Το κόμμα των Έκλουνγκς διαλύθηκε οριστικά και ο Σβερ έγινε αναμφισβήτητα ο μοναδικός κυρίαρχος βασιλιάς της Νορβηγίας. Μετά τη νίκη του ο Σβερ προσπάθησε να εδραιώσει την εξουσία του και να φέρει την ειρήνη πραγματοποιώντας γάμους ανάμεσα στην παλιά και τη νέα αριστοκρατία, ο ίδιος ο Σβερ παντρεύτηκε τη Μαργαρίτα κόρη του Έρικ του Άγιου και αδελφή του Κνούτου Α΄ της Σουηδίας.
Πρώτες αντιδράσεις
thumb|right|250px|Νόμισμα του Σβερ, επιγρ.: + REX SVERUS MAGNUS. Ο Σβερ προσπάθησε να φέρει την ειρήνη και να συγχωρέσει τους παλιούς του αντιπάλους αλλά ο δρόμος να το κάνει ήταν πολύ δύσκολος επειδή είχαν χάσει πολλούς άντρες και αναζητούσαν εκδίκηση, επιπλέον πολλοί άντρες μη αριστοκρατικής καταγωγής πήραν θέσεις εξουσίας, η ειρήνη κάτω από αυτές τις συνθήκες κράτησε λίγο. Το φθινόπωρο του 1185 συγκροτήθηκε στο Βικέν η ομάδα των Κουβλούγκς με αρχηγό τον Τζον Κουβλούνγκ έναν μοναχό που ισχυριζόταν ότι είναι γιος του Ίνγκε Κρόγκινγκ. Η ομάδα αυτή θεωρήθηκε σαν διάδοχος των Έκλουνγκς αφού τα περισσότερα μέλη τους ήταν απόγονοι των παλιών ευγενών των Έκλουνγκς, σύντομα κέρδισαν τον έλεγχο των περισσότερων από τα παλιά οχυρά των Έκλουνγκς στην Ανατολική και στη Δυτική Νορβηγία. Το φθινόπωρο του 1186 οι Κουβλούγκς επιτέθηκαν στο Νιδάρος, αιφνιδιασμένος ο Σβερ κατέφυγε στο πρόσφατα κατασκευασμένο από τον ίδιο κάστρο του Σιόρ. Ο Σβερ απέπλευσε με έναν μεγάλο στόλο για να τους αντιμετωπίσει (1188), στην πρώτη τους μάχη στο Τένσμπεργκ δεν υπήρχε νικητής και οι Κουβλούγκς κατέφυγαν στο Μπέργκεν, ο Σβερ επιτέθηκε στο Μπέργκεν τα Χριστούγεννα και τους συνέτριψε, ο Ζον Κουβλούνγκ σκοτώθηκε και η ομάδα του διαλύθηκε. Η επόμενη απειλή προήλθε το 1193 από το Νησί των Γενειοφόρων, η ομάδα αυτή είχε σαν διεκδικητή του θρόνου τον Σίγκουρντ ένα παιδί που ισχυριζόταν ότι είναι νόθος γιος του Μάγκνους Ε΄ της Νορβηγίας. Ο πραγματικός αρχηγός της ομάδας ήταν ο Χόλκτζελλ ο οποίος έδωσε στην ομάδα το δικό του όνομα, ο Χόλκτζελλ με την υποστήριξη του κόμη του Όρκνει Χάραλντ Μάνταντσον συγκέντρωσε τους περισσότερους άντρες από το Όρκνει και τις Σέτλαντ, απέπλευσαν από το Βικέν στο Μπέργκεν λεηλατώντας τις γύρω περιοχές. Μια ομάδα των Μπίρκεμπεινερ βρέθηκε στο κάστρο του Σβέρεσμπουργκ και απέπλευσε την άνοιξη του 1194 προκειμένου να αντιμετωπίσει τους επαναστάτες. Οι δυο στόλοι συναντήθηκαν στη μάχη του Φλόρβαγκ στις 3 Απριλίου, η εμπειρία των πολεμιστών των Μπίρκεμπεινερ στάθηκε για άλλη μια φορά καθοριστική για να συντριβούν οι επαναστάτες, ο Χόλκτζελλ έπεσε με τους περισσότερους άντρες του.
Σύγκρουση με την εκκλησία
Η εκκλησία στη Νορβηγία οργανώθηκε υπό την αρχιεπισκοπή του Νιδάρος (1152), ο Όιστεν Έρλεντσπν ο οποίος εξελέγη αρχιεπίσκοπος (1161) ήταν ένας από τους πιο πιστούς υποστηρικτές του Μάγκνους Έρλινγκσον. Ο Όιστεν επέστρεψε στο Νιδάρος από την Αγγλία (1183) και τα τελευταία χρόνια μέχρι τον θάνατο του στις 26 Ιανουαρίου 1188 οι σχέσεις του με τον βασιλιά Σβερ ήταν ειρηνικές. Στη συνέχεια νέος αρχιεπίσκοπος εξελέγη ο Έρικ Ίβαρσον επίσκοπος του Στάβανγκερ, ο Σβερ προσπάθησε να συμφιλιωθεί με την εκκλησία για να τον αναγνωρίσει ως βασιλιά αλλά ο Έρικ θεωρούσε πάντοτε τον βασιλιά σφετεριστή και δολοφόνο. Οι σχέσεις του Σβερ με τον αρχιεπίσκοπο Έρικ κλιμακώθηκαν επικίνδυνα όταν ο αρχιεπίσκοπος κατηγόρησε τον βασιλιά ότι παραβίασε τους εκκλησιαστικούς κανόνες που είχαν θεσπιστεί από τον Άγιο Όλαφ, τον ιδρυτή της Νορβηγικής εκκλησίας, ο Έρικ έστειλε γράμματα στον πάπα για να διαμαρτυρηθεί για τον βασιλιά. Ο Σβερ με τη σειρά του κατηγόρησε τον Έρικ ότι παραβίασε τους νόμους επειδή χρησιμοποιούσε για την προσωπική του φρουρά 90 οπλισμένους άντρες ενώ ο νόμος απαγόρευε πάνω από 30. Ο Έρικ δραπέτευσε στο Λουντ στην αυλή του αρχιεπισκόπου της Δανίας, σε συνεργασία με τον Δανό αρχιεπίσκοπο έστειλε ξανά επιστολές διαμαρτυρίας στον πάπα. Με τον αρχιεπίσκοπο απόντα ο Σβερ προσπάθησε να υποτάξει τους υπόλοιπους επισκόπους ιδιαίτερα τον Νίκολας Άρνεσσον ετεροθαλή αδελφό του Ίνγκε Κρόγκιγκ ο οποίος είχε γίνει επίσκοπος του Όσλο παρά τη θέληση του Σβερ (1190). Μετά τη διάλυση των επαναστατών στη μάχη του Φλόρβαγκ ο Σβερ κάλεσε τον Νικόλαο τον οποίο κατηγόρησε για προδοσία και συνεργασία μαζί τους. Οι επίσκοποι τελικά υποτάχθηκαν και δέχτηκαν να στέψουν βασιλιά τον Σβερ, η στέψη έγινε στις 29 Ιουνίου, ο προσωπικός ιερέας του Σβερ εξελέγη επίσκοπος του Μπέργκεν.
Ο Έρικ τελικά δέχτηκε την απάντηση από τον πάπα Κελεστίνο Γ΄ σε μια επιστολή στις 15 Ιουνίου 1194, ο πάπας συμφωνούσε σε όλα τα αιτήματα του Έρικ και τον εξουσιοδότησε να αφορίσει τον Σβερ και όλους τους επισκόπους που συντάχθηκαν μαζί του στη διάρκεια της απουσίας του. Την επόμενη άνοιξη ο Σβερ έστειλε στη Ρώμη τον έμπιστο του Τορ, επίσκοπο του Χαμάρ να υπερασπιστεί τον βασιλιά στον πάπα, ο Τορ επέστρεψε στη Νορβηγία (1197) με μια επιστολή στον πάπα στην οποία ακύρωνε τον αφορισμό στον Σβερ αλλά αρρώστησε και πέθανε στη Δανία κάτω από ύποπτες συνθήκες. Οι ενεχειροδανειστές μετέφεραν το περιεχόμενο της αποστολής στον Σβερ αλλά δεν υπάρχουν περισσότερες πηγές γύρω από αυτό το θέμα. Με τον θάνατο του πάπα Κελεστίνου Γ΄ τον Ιανουάριο του 1198, ο νέος πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ με επιστολές του έστειλε το βασίλειο της Νορβηγίας υπό απαγόρευση κατηγορώντας τον Σβερ για προδοσία. Έστειλε επίσης επιστολές σε γείτονες βασιλείς στους οποίους τους ζητούσε να κηρύξουν τον πόλεμο στη Νορβηγία αλλά χωρίς καμιά ανταπόκριση, ο βασιλιάς της Σουηδίας συνέχισε να υποστηρίζει τους Μπίρκεμπεινερ ενώ ο Ιωάννης της Αγγλίας έστειλε στρατό να βοηθήσει τον Σβερ. Το 1200 ο Ιννοκέντιος Γ΄ έστειλε επιστολή στον αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι να αρνηθεί οποιοδήποτε δώρο από τον Σβερ. Την ίδια εποχή κάποιος επίσκοπος από το στενό περιβάλλον του Σβερ έγραψε ένα έργο εναντίον των επισκόπων υπερασπιζόμενος τον Σβερ ο οποίος πέρα από τους εκκλησιαστικούς κανόνες ήταν υποχρεωμένος να υπακούσει και στους πατροπαράδοτους Νορβηγικούς νόμους, οι Μπάγκλερ εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία της σύγκρουσης του Σβερ με την εκκλησία να οργανωθούν ξανά.
Εμφύλιες συγκρούσεις με τους Μπάγκλερ
Την άνοιξη του 1196 η ομάδα των Μπάγκλερ οργανώθηκε στο Χάλορ της Δανίας με επικεφαλής τον Νίκολας Άρνεσσον, τον ευγενή Ρέινταρ Σέντεμαν από το Βικέν και τον Σίγκουρντ Τζάρλσον έναν νόθο γιο του Έρλινγκ Σκάκκε, στο πλευρό τους συντάχθηκε και ο αρχιεπίσκοπος. Ανακήρυξαν νέο βασιλιά της Νορβηγίας τον Ίνγκε Μάγκνουσον ο οποίος ισχυριζόταν ότι είναι γιος του Μάγκνους Έρλιγκσον και επέστρεψαν στη Νορβηγία. Ο Σβερ έτυχε να βρίσκεται στο Βικέν την εποχή που έφτασαν οι εχθροί του, έδωσε στον μεγαλύτερο γιο του Σίγκουρντ Λαβάρντ τη φύλαξη του κάστρου το οποίου είχε κτίσει, οι Μπάγκλερ κατάφεραν να καταστρέψουν το κάστρο, ο Σίγκουρντ Λαβάρντ και οι άντρες του κατάφερε να δραπετεύσει. Εξοργισμένος από την κατάσταση ο Σβερ αποφάσισε να μην αναθέσει ξανά στον γιο του καμιά άλλη αποστολή, απέπλευσε για το Τρόντχαϊμ όπου πέρασε τον χειμώνα. Οι Μπάγκλερ έστεψαν τον Ίνγκε νέο τους βασιλιά ο οποίος διοίκησε την περιοχή του Βικέν στην οποία βρισκόταν και το Όσλο. Την άνοιξη του 1197 ο Σβερ έκανε κάλεσμα στις βόρειες και δυτικές επαρχίες κατορθώνοντας να συγκεντρώσει 7000 άντρες. Οι Μπίρκεμπεινερ επιτέθηκαν στις 26 Ιουλίου στο Όσλο, μετά από μερικές αψιμαχίες οι Μπάγκλερ υποχώρησαν στο εσωτερικό της χώρας. Ο Σβερ αποφάσισε να πάει στο Μπέργκεν για να περάσει τον χειμώνα αλλά αυτό αποδείχτηκε θανάσιμο λάθος. Οι Μπάγκλερ ταξίδευσαν βόρεια στο Τρόντελαγκ όπου μπήκαν στο Νιδάρος με ελάχιστη αντίσταση, πολιόρκησαν στη συνέχεια το Σβέρεσμποργκ, ο αρχηγός της φρουράς δωροδοκήθηκε από τον Τόρστειν Κούγκαντ με αποτέλεσμα η ίδια η πατρίδα του Σβερ να πέσει σε εχθρικά χέρια.
Το 1198 η κακοτυχία του Σβερ έφτασε στο μεγαλύτερο σημείο της, τον Μάιο κατέπλευσε να ανακαταλάβει το Τρόντελαγκ αλλά αυτή τη φορά ο στόλος του δεν είχε τόσο μεγάλα πλοία, ο στόλος των Μπίρκεμπεινερ γνώρισε τη συντριβή, οι Μπάγκλερ πιστεύοντας ότι είναι οι νικητές είχαν στην κατοχή τους το Τρόντελαγκ. Μετά την ήττα του ο Σβερ επέστρεψε στο Μπέργκεν αλλά σύντομα τον ακολούθησαν πολλοί από την ομάδα των Μπάγκλερ υπό την ηγεσία του Νίκολας Αρνεσσον και του Χάλβαρντ του Σαστάντ. Το επόμενο καλοκαίρι το οποίο αποκαλείται "καλοκαίρι του Μπέργκεν" λόγω των συγκλονιστικών επεισοδίων στην περιοχή στις 11 Αυγούστου οι Μπάγκλερ έβαλαν φωτιά και έκαψαν την πόλη, η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική κάηκαν ακόμα και οι εκκλησίες, ο Σβερ επέστρεψε στο Τρόντχαϊμ. Στην πόλη του Τρόντχαϊμ το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού ήταν πιστοί στον Σβερ, ενώθηκαν μαζί του και πολλοί από την ομάδα των Μπάγκλερ οι οποίοι είχαν εξοργιστεί από την καταστροφή του Μπέργκεν. Ο Σβερ κατασκεύασε ξανά στρατό με 8 μεγάλα πλοία και απέπλευσε από την ακτή του Τρόντχαϊμ στις αρχές του Ιουνίου, οι δυο στόλοι συναντήθηκαν στις 18 Ιουνίου 1199 στη μάχη του Στράινταφτζορντ, η συντριβή των Μπάγκλερ ήταν ολοκληρωτική όσοι επέζησαν επέστρεψαν στη Δανία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Άστριντ Ρόεσντοτερ και απέκτησε τέκνα:
Έπειτα το 1185 έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Έρικ, κόρη του Ερρίκου Θ΄ της Σουηδίας, και απέκτησε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας Κατηγορία:Οίκος του Σβερ
Κατάλογος πόλεων της Ινδονησίας
Παρακάτω ακολουθεί ένας κατάλογος των πόλεων της Ινδονησίας με τον πληθυσμό τους. Όλα τα στοιχεία είναι από τις εκτιμήσεις για το 2014. Ο πληθυσμός για το 2010 είναι τα επίσημα στοιχεία από την Απογραφή του 2010, που κυκλοφόρησαν από την Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία.
Οι 13 μεγαλύτερες πόλεις της Ινδονησίας
Κατάλογος των μεγαλύτερων πόλεων στην Ινδονησία, χωρίς τις δορυφορικές πόλεις:
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα (5ος κύκλος)
Παραγωγή και νέα ζευγάρια
Τον Απρίλιο του 2017 η Real έγραψε πως οι παραγωγοί σκέφτονται να μην συνεχίσουν την ιστορία του ζευγαριού Λένας-Σίμου για την νέα σεζόν. Τον Μάιο ανακοινώθηκε και επίσημα η αποχώρησή τους με σκέψεις το νέο ζευγάρι που θα ενταχθεί, να είναι Κύπριοι. Τον Αύγουστο ανακοινώθηκε και η αποχώρηση των Νάντιας Κοντογεώργη και Γιώργου Χρυσοστόμου από τη σειρά και η προσθήκη των Θέμη Γκύρτη και Σάρας Γανωτή στη συγγραφική ομάδα της σειράς. Στον Θέμη Γκύρτη ανατέθηκε η συγγραφή των ιστοριών για το νεαρότερο ηλικιακά ζευγάρι, ενώ στη Σάρα Γανωτή ανατέθηκε η συγγραφή ιστοριών για ένα καινούργιο ζευγάρι που θα είναι κοντά στα 40, το οποίο αργότερα ανακοινώθηκε πως θα υποδηθούν οι Σπύρος Τσεκούρας και Άννα Κουτσαφτίκη. Τον ίδιο μήνα, ο Αντώνης Αγγελόπουλος επιβεβαίωσε την αποχώρηση του από την σκηνοθετική επιμέλεια της σειράς.
Κυπριακό ζευγάρι
left|thumb|Το κυπριακό ζευγάρι Οι σκέψεις για την ένταξη ενός κυπριακού ζευγαριού στη σειρά απέδωσαν, με το έξτρα ζευγάρι να ενσωματώνεται στα επεισόδια της σειράς «αφαιρώντας» κάθε φορά την ιστορία ενός από τα άλλα τέσσερα ζευγάρια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η σειρά να προβάλλεται τρεις φορές την εβδομάδα στον Alpha Κύπρου έτσι ώστε καμία ιστορία να μη χάνεται. Αν η πορεία είναι ικανοποιητική, θα γίνουν εκ νέου συζητήσεις για να ενταχθεί το ζευγάρι και στην ελληνική έκδοση της σειράς.
Το κυπριακό ζευγάρι υποδύονται οι Μιχάλης Σοφοκλέους και Χριστιάνα Αρτεμίου, η οποία υπογράφει και το σενάριο, ενώ τη σκηνοθεσία κάνει ο Στάμος Τσάμης. Από το 41ο επεισόδιο της σειράς, τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Θοδωρής Νικολαΐδης. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στην Κύπρο στις 9 Οκτωβρίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μην αρχίζεις τη μουρμούρα
Ναύαρχος Βότσης (καλαθοσφαίριση γυναικών)
O Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος Ναύαρχος Βότσης είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή Βότση, στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης. Ιδρύθηκε επισήμως στις 28 Νοεμβρίου 1933 από πρόσφυγες πρώην κατοίκους της Μικράς Ασίας και του Πόντου. Έλαβε το όνομά του προς τιμήν του Ναύαρχου Νικόλαου Βότση, ο οποίος βύθισε την τούρκικη φρεγάτα «Φετχί Μπουλέντ» μέσα στο Θερμαϊκό Κόλπο κατά την περίοδο του Α' Βαλκανικού Πολέμου.
Το τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης του συλλόγου, ανενεργό από το 2018, διέθετε νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Έδρα του ήταν το Α' Κλειστό Γυμναστήριο Μίκρας, χωρητικότητας 1.200 θεατών. Διέθετε τόσο τμήμα ενηλίκων, όσο και τμήματα υποδομής νεαρότερων ηλικιακά αθλητριών. Οι αθλήτριές του αγωνίζονταν με χρώματα το μπλε και το λευκό.
Ιστορική αναδρομή
Στην αρχή της δεκαετίας του 2010 ο Ναύαρχος Βότσης βρέθηκε στην Α' Κατηγορία των γυναικείων πρωταθλημάτων της Ε.ΚΑ.Σ. Θεσσαλονίκης. Τον ένα και μοναδικό Όμιλο αυτής συνέθεσαν για την περίοδο 2009-10 12 σύλλογοι, με τον ένα από αυτούς να αποχωρεί στην πορεία. Στο πλαίσιο αυτό ο σύλλογος ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις έχοντας συλλέξει 15 νίκες και 7 ήττες. Play-offs δεν λάμβαναν χώρα τότε και με το δεδομένο αυτό τερμάτισε απευθείας στην 4η θέση. Πρώτη σκόρερ του Πρωταθλήματος αναδείχθηκε η Μαρία Ιγνατίου με 300 πόντους, ενώ στα τρίποντα πρώτευεσε η Χαρά Τσαλοπούλου (52 στον αριθμό), αμφότερες αθλήτριες του Βότση.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, με προπονητές τους Παναγιώτη Νομικό και Τάσο Μανωλόπουλο, η ομάδα συνέχισε την πορεία της στο ίδιο επίπεδο. Στα μέσα Μαΐου, οπότε και ολοκληρώθηκε το Πρωτάθλημα (χωρίς διεξαγωγή Play-offs) της χρονιάς 2010-11, κατετάγη στην 8η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα. Με τον ίδιο προπονητή συνέχισε ο σύλλογος της Καλαμαριάς και την περίοδο 2011-12 καταφέρνοντας να σκαρφαλώσει μέχρι την 4η θέση (σε διοργάνωση μεταξύ 14 ομάδων).
Την επόμενη χρονιά, 2012-13, το τοπικό Πρωτάθλημα διοργανώθηκε με τη συμμετοχή 11 ομάδων, ενώ ο τροπαιούχος και η άνοδος στην Α2 Εθνική Κατηγορία κρίθηκαν μέσω διαδικασίας Play-Offs. Χωρίς να αλλάξει η σύνθεση της προπονητικής του ομάδας, ο Ναύαρχος Βότσης συγκέντρωσε στη διάρκεια της Κανονικής Περιόδου 19 νίκες και 3 ήττες. Στη βαθμολογική κατάταξη κατέλαβε τη 2η θέση πίσω από τον πρωτοπόρο Θερμαϊκό Θέρμης. Στα Play-offs διασταυρώθηκε αρχικά με την 3η στην βαθμολογία Μ.Ε.Ν.Τ. απέναντι στην οποία έπρεπε να σημειώσει δύο νίκες. Εντός έδρας επικράτησε με σκορ 61-46 και νικώντας και εκτός έδρας με σκορ 38-47 πέρασε επιτυχώς στη σειρά των Τελικών. Εκεί η ομάδα της Καλαμαριάς τέθηκε αντιμέτωπη με πλεονέκτημα έδρας απέναντι στην 4η της Κανονικής Περιόδου Σταυρούπολη, που είχε προηγουμένως αποκλείσει το Θερμαϊκό. Στον πρώτο μεταξύ τους αγώνα ο Ναύαρχος Βότσης αναδείχθηκε νικητής με σκορ 56-42. Ακολούθως η Σταυρούπολη πέτυχε την ισοφάριση στην έδρα της με σκορ 54-50. Στον τελευταίο και καθοριστικό αγώνα την κατάκτηση του τροπαίου πανηγύρισε τελικά ο Ναύαρχος Βότσης που πήρε τη νίκη με σκορ 50-38.
Η περίοδος αυτή ήταν όμως διπλά επιτυχημένη εφόσον οι αθλήτριες του Βότση είχαν κατακτήσει νωρίτερα και το Κύπελλο Γυναικών της Θεσσαλονίκης. Στη «Φάση των 8» νίκησαν με άνεση τον Αίαντα Ευόσμου εντός έδρας με σκορ 83-35. Στον Ημιτελικό υποχρέωσαν σε ήττα και τη Σταυρούπολη με σκορ 52-46. Στον Τελικό της διοργάνωσης, που διεξήχθη στο Δ.Α.Κ. Καλαμαριάς, πήραν τη μεγάλη νίκη απέναντι στο Θερμαϊκό Θέρμης με σκορ 61-42, κατακτώντας το πρώτο τοπικό Κύπελλο στην ιστορία της ομάδας. Κορυφαία παίκτρια των νικητριών αναδείχθηκε η Έλσα Αβραμίδου.
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 ο Ναύαρχος Βότσης ανήλθε στην Α2 Εθνική Κατηγορία, λαμβάνοντας μέρος στο Πρωτάθλημα του Ομίλου Βορρά. Στον ίδιο Όμιλο διαγωνίστηκαν επιπλέον 11 σύλλογοι. Η απόδοση της ομάδας της Καλαμαριάς στο πλαίσιο αυτό ήταν μάλλον απογοητευτική, εφόσον συγκέντρωσε μόλις μία νίκη σε 22 αγωνιστικές. Την ίδια επίδοση είχε και η Α.Γ.Ε. Πιερίας (η μία ομάδα νίκησε την άλλη στα εντός έδρας παιχνίδια τους στην πράξη), αλλά καθώς ο Ναύαρχος Βότσης βρέθηκε να υπερτερεί στα επόμενα κριτήρια κατάταξης τερμάτισε στην 11η θέση, αφήνοντας την πιερική ομάδα στη 12η και τελευταία. Τελικά μόνο η δεύτερη υποβιβάστηκε στα τοπικά Πρωταθλήματα. Την ίδια χρονιά ο Ναύαρχος Βότσης αγωνίστηκε και στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος χάνοντας στον πρώτο και μοναδικό του παιχνίδι από τους Τιτάνες Δράμας με σκορ 34-49. Πρώτος προπονητής της ομάδας την περίοδο αυτή ήταν ο Χρήστος Γκογκάκης με συνεργάτη το Μανωλόπουλο.
μικρογραφία|350px|δεξιά|Οι αθλήτριες του «Ναυάρχου Βότση» πανηγυρίζουν την κατάκτηση Πρωταθλήματος και Κυπέλλου Θεσσαλονίκης τον Απρίλιο του 2013.Οι αγωνιστικές υποχρεώσεις του συλλόγου της Καλαμαριάς ξεκίνησαν το επόμενο φθινόπωρο από το Κύπελλο Ελλάδος. Και πάλι αυτός αποκλείστηκε νωρίς κατόπιν εντός έδρας ήττα από το συντοπίτη του Απόλλωνα με σκορ 35-68. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής της χρονιάς 2014-15 και πάλι δεν διακρίθηκε, κατάφερε ωστόσο να αυξήσει τα νικηφόρα αποτελέσματα σε 4 (απέναντι σε 17 ήττες). Στην τελική βαθμολογία του Ομίλου Βορρά τοποθετήθηκε χωρίς να παρατηρηθεί ισοβαθμία στην 10η θέση και αυτή τη φορά πήρε το δρόμο του υποβιβασμού. Από το Μάιο του 2014 μέχρι τον Απρίλιο του 2015 καθήκοντα πρώτης προπονήτριας διατηρούσε η Κική Λέφα. Τη διαδέχθηκε ο Αλέξανδρος Μαυρίδης.
Το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Θεσσαλονίκης για την περίοδο 2015-16 διεξήχθη σε δύο Ομίλους, ενώ στα Play-Offs θα συμμετείχαν οι δύο πρώτες ομάδες καθενός από αυτούς. Ο Ναύαρχος Βότσης τοποθετήθηκε στο 2ο Όμιλο, τον οποίο συγκρότησαν 8 σύλλογοι. Συγκεντρώνοντας 12 νίκες και 2 ήττες, το σωματείο της Καλαμαριάς ολοκλήρωσε την Κανονική Περίοδο στην κορυφή της βαθμολογίας. Στα Play-Offs διασταυρώθηκε με την πρωτοπόρο του έτερου Ομίλου, τη Σταυρούπολη. Υπέστη δύο διαδοχικές ήττες, μία εκτός έδρας με σκορ 56-46 και μία εντός έδρας με σκορ 44-55, με αποτέλεσμα να μην περάσει επιτυχώς στους Τελικούς. Εν κατακλείδι νίκησε τον Πύργο Χαλάστρας σε αγώνα κατάταξης, τερματίζοντας στην 3η θέση του Πρωταθλήματος συνολικά μετά από νίκη με σκορ 44-51.
Την επόμενη χρονιά, 2016-17, το Πρωτάθλημα επέστρεψε στη διοργανωτική μορφή του ενός και μοναδικού Ομίλου με τη συμμετοχή 14 συλλόγων. Στο ανταγωνιστικό αυτό πλαίσιο, ο Ναύαρχος Βότσης διακρίθηκε, πετυχαίνοντας 22 νίκες και 4 ήττες. Στον τελικό βαθμολογικό πίνακα της Κανονικής Περιόδου τοποθετήθηκε στη 2η θέση, χαμηλότερα μόνο από την αήττητη Μ.Ε.Ν.Τ. Έχοντας εισέλθει επιτυχώς στη φάση των Play-Offs, διασταυρώθηκε με τον 3ο στην κατάταξη Γ.Σ. Μενεμένης. Απέναντι στον αντίπαλό του πέτυχε δύο διαδοχικές νίκες, μία εντός έδρας με σκορ 62-48 και μία εκτός έδρας με σκορ 56-59, περνώντας με τον τρόπο αυτό στη σειρά των Τελικών. Για να αναδειχθεί Πρωταθλητής μεταξύ Ναυάρχου Βότση και Μ.Ε.Ν.Τ. απαιτήθηκαν τέσσερις αγώνες, με καθοριστικότερο τον πρώτο, στον οποίο ο πρώτος έσπασε την έδρα και το πλεονέκτημα της αντίπαλης ομάδας. Τα τελικά αποτελέσματα ήταν: 45-60 υπέρ του Βότση, 55-42 υπέρ του Βότση, 63-57 υπέρ της Μ.Ε.Ν.Τ. και 49-33 υπέρ του Βότση. Με τον τρόπο αυτό ο σύλλογος αναδείχθηκε για δεύτερη φορά στην ιστορία του Πρωταθλητής, κερδίζοντας, παράλληλα, το δικαίωμα επιστροφής στις εθνικές κατηγορίες.
Από το καλοκαίρι του 2018 και μετά ο σύλλογος διατηρεί τμήματα μόνο ενηλίκων ανδρών και ακαδημίες νεαρών αθλητών.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2022-23, ο Α.Π.Σ. Ναύαρχος Βότσης δεν συγκρότησε γυναικεία ομάδα, ούτε συμμετείχε στα νεανικά Πρωταθλήματα με νεαρότερα κορίτσια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α.Π.Σ. Ναύαρχος Βότσης Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Ροζέ Μιλά
Ο Αλμπέρ Ροζέ Μου Μιλά (λατινικό αλφάβητο: Albert Roger Mooh Miller, γεννήθηκε 20 Μαΐου 1952), περισσότερο γνωστός ως Ροζέ Μιλά (Roger Milla) είναι Καμερουνέζος πρώην ποδοσφαιριστής, που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Ένας από τους κορυφαίους Αφρικανούς ποδοσφαιριστές όλων των εποχών, ήταν από τους πρώτους που έγιναν γνωστοί παγκόσμια. Στις εκλογές της IFFHS ψηφίστηκε 28ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Με καταγωγή από τη νήσο Ρεϋνιόν αλλά γεννημένος στη Γιαουντέ, ο Μιλά άρχισε το ποδόσφαιρο στην ηλικία των 13 ετών παίζοντας για πέντε χρόνια σε τοπική ομάδα της Ντουάλα και ως γιος σιδηροδρομικού υπαλλήλου ήταν συνηθισμένος στις διαδοχικές μετακομίσεις. Απόρροια αυτού του γεγονότος, δεν είχε πρόβλημα στην προσαρμογή σε νέο εργασιακό περιβάλλον.
Από τα πρώτα επαγγελματικά βήματα έδειξε την άριστη σχέση που είχε με τα αντίπαλα δίχτυα, αφού την πρώτη του τετραετία με τους Λέοπαρντς της Ντουάλα σημείωσε 89 γκολ σε 117 αγώνες πρωταθλήματος, κατέκτησε δύο πρωταθλήματα και αγωνίστηκε σε δύο ημιτελικούς Κυπέλλου Πρωταθλητριών Αφρικής. Στα επόμενα τρία χρόνια με τα χρώματα της Τονέρ Γιαουντέ σκόραρε 69 γκολ σε 87 αγώνες. Ήδη ιδιαίτερα επιτυχημένος στην Αφρική (καλύτερος παίκτης της ηπείρου το 1976), είδε τις πόρτες του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου ανοικτές. Το καθιερωμένο ταξίδι για τους Αφρικανούς προς την Ευρώπη πέρναγε συχνότερα από τη Γαλλία, όπου δόθηκε και η τελική μορφή του ονόματός του.
Με την εθνική ομάδα της χώρας αγωνίστηκε 77 φορές και σημείωσε 43 τέρματα και κατέκτησε δύο φορές το Κύπελλο Εθνών της Αφρικής, ενώ ο ίδιος είχε εκλεγεί καλύτερος Αφρικανός ποδοσφαιριστής της χρονιάς το 1976. Το 1984 συμμετείχε με το Καμερούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες. Το 1986 και το 1988 ήταν πρώτος σκόρερ του Κυπέλλου Εθνών της Αφρικής.
Χαρακτηριστικός ήταν επίσης, ο τρόπος που πανηγύρισε όταν πετύχαινε γκολ, αφού μετά την επίτευξη τέρματος, έτρεχε στη σημαία του κόρνερ και χόρευε. Γενικότερα, οι τρόποι που πανηγύριζε ήταν πολλοί και ευφάνταστοι και μνημονεύεται και για αυτό. Τελείωσε την καριέρα του σε ηλικία 44 ετών στην Ινδονησία. Μετά την αποχώρησή του, έκλεισε μια ομάδα Πυγμαίων στο υπόγειο του εθνικού σταδίου του Καμερούν για να μπορέσουν να παίξουν σε ένα τουρνουά-καινοτομία του ποδοσφαίρου. Συνολικά σημείωσε τουλάχιστον 504 τέρματα σε 906 επίσημους αγώνες στις ομάδες ανδρών.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής σταδιοδρομίας ακολούθησε καριέρα προπονητή στη Μονπελιέ ΕΣΚ και στην πατρίδα του. Το 2004 ο Πελέ, τον συμπεριέλαβε στη λίστα του FIFA 100, η οποία περιείχε τους 125 σπουδαιότερους εν ζωή ποδοσφαιριστές. Το 2007, η Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου, τον ονόμασε καλύτερο Αφρικανό ποδοσφαιριστή των τελευταίων 50 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καμερουνέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καμερούν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Καμερούν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τονέρ Γιαουντέ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλανσιέν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σαιντ-Ετιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984
Βερεγγάριος Α΄ της Νευστρίας
Ο Βερεγγάριος Α΄, γερμ. Berengar I (9ος αι.) από τον Οίκο των Κορραδιδών ήταν ένας ευγενής της Ανατολικής Φραγκίας και μάργραβος της Νευστρίας μαζί με τον αδελφό του Ούντο.
Βιογραφία
Ήταν ένας από τους τρεις γιους του Γκέμπχαρτ κόμη του Λάνγκαου. Άλλα αδέλφια του ήταν ο Μπέρτουλφ, αρχιεπίσκοπος του Τρηρ και ο Βάλντο ηγούμενος του αββαείου του Αγ. Μαξιμίν στο Τρηρ. Συγγενής του ήταν ο Άνταλαρτ ο σενεσάλης από τον Οίκο των Γκιραρντιδών. Ο Βερεγγάριος Α΄ ίσως είναι ο ίδιος με τον Βερεγγάριο Α΄ κόμη του Ιβουά.
Μαζί με τους αδελφούς του Ούντο και Βάλντο έλαβε μέρος το 861 στην εξέγερση του Καρολίδη Καρλομάνου της Βαυαρίας εναντίον
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του απέκτησε κόρη την:
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Μπέρτουλφ, αρχιεπίσκοπος του Τρηρ
Ο Μπέρτουλφ, γερμ. Bertulf (απεβ. 883) από τον Οίκο των Κορραδιδών ήταν αρχιεπίσκοπος του Τρηρ.
Βιογραφία
Ήταν ένας από τους τρεις γιούς του Γκέμπχαρτ κόμη του Λάνγκαου. Αδελφοί του ήταν ο Ούντο και ο Βερεγγάριος Α΄.
Το 863 ο πάπας Νικόλαος Α΄ τιμώρησε με ακοινωνησία τον Τέοτγκαουτ αρχιεπίσκοπο του Τρηρ και τον καθαίρεσε. Ο Τέοτγκαουτ μετέβη στη Ρώμη και απεβίωσε εκεί το 968. Ο Μπέρτουλφ ήταν ηγούμενος του αββαείου του Μέττλαχ. Το διάστημα 863-869 δεν ήταν κάποιος αρχιεπίσκοπος, αλλά ήταν η έδρα κενή (cede vacante). Ο Κάρολος Β΄ ο φαλακρός της Δυτικής Φραγκίας μερίμνησε να τοποθετηθεί στο Τρηρ ο υποψήφιός του Μπέρτουλφ το 869 και να επικυρωθεί από τον πάπα. O Κάρολος Β΄ του έδωσε επίσης την πόλη Μέρτσιχ (Merzig), που ως τότε ανήκε στο στέμμα.
Η εκλογή ήταν πρόκληση για τον αδελφό τού Καρόλου Β΄, τον Λουδοβίκο Β΄ τον γερμανικό της Ανατολικής Φραγκίας, που τοποθέτησε δικό του υποψήφιο, τον Βάλντο ηγούμενο του αββαείου του Αγ. Μαξιμίν στο Τρηρ, αδελφό του Μπέρτουλφ. Ωστόσο οι άλλοι αρχιεπίσκοποι αντέδρασαν σε αυτό, αφού ο πάπας είχε επιβεβαιώσει την εκλογή του Μπέρτουλφ.
Το 870 ο Μπέρτουλφ παρακολούθησε μία Σύνοδο στην Κολωνία μαζί με τους μητροπολίτες περιοχών του Ρήνου, Λιούτμπερτ και Βίλλιμπερτ και ξανά εγκαινίασαν τον καθεδρικό της Κολωνίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Κοραδιδών
Ανδροκύδης (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Ανδροκύδης μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω θέματα:
Στέφαν Ελ Σαράουι
Ο Στέφαν Ελ Σαράουι (Stephan El Shaarawy, γενν. 27 Οκτωβρίου 1992) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στη Ρόμα και στην Εθνική Ιταλίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1992 στη Σαβόνα και έχει αιγυπτιακή, ελβετική και ιταλική καταγωγή.
Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε από την Τζένοα σε ηλικία 16 ετών, όταν και έκανε το ντεμπούτ του στη Σέριε Α. To 2011 πήρε μεταγραφή για τη Μίλαν, με την οποία κατέκτησε την ίδια χρονιά το ιταλικό Σούπερ Καπ. Το 2015 παραχωρήθηκε δανεικός στη Μονακό και το πρώτο εξάμηνο του 2016 στη Ρόμα. Τον Ιούνιο του 2016, η Ρόμα τον απέκτησε με συμβόλαιο που λήγει το 2020.
Στην Εθνική Ιταλίας κλήθηκε πρώτη φορά το 2012. Συμμετείχε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013, όπου η ομάδα κατέκτησε την τρίτη θέση. Επίσης, ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Euro του 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Πάντοβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016
Νατάσα Τσακαρισιάνου
Η Νατάσα Τσακαρισιάνου είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Προσωπική ζωή
Η Νατάσα Τσακαρισιάνου είναι παντρεμένη με τον κτηνίατρο Τάσο Παπαδόπουλο, με τον οποίο έχει αποκτήσει δύο κόρες, την Γλυκερία και την Ειρήνη Παπαδοπούλου.
Πηγές
https://www.retrodb.gr/wiki/index.php/Νατάσα_Τσακαρισιάνου
https://web.archive.org/web/20180128155722/http://www.fthis.gr/celebrity/news/h-natasa-tsakarisianoy-epistrefei-meta-apo-xronia-apoysias-sthn-thleorash-me-thn-korh-ths
http://www.ishow.gr/person/919820/natassa-tsakarisianoy
https://web.archive.org/web/20170708090701/http://www.wikipedia.gr/wiki/%CE%9F%CE%B9_%CE%91%CF%85%CE%B8%CE%B1%CE%AF%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%BF%CE%B9
http://www.veaki.gr/apofoitoi.html
Κορράδος Α΄ της Σουηβίας
Ο Κορράδος Α΄, γερμ. Conrad I (915/920 - 20 Αυγούστου 997) από τον Οίκο των Κορραδιδών ήταν δούκας της Σουηβίας (983-997).
Βιογραφία
Υπάρχει αβεβαιότητα για τον Κορράδο, πάντως συχνά ταυτίζεται με τον Κούνο του Ένινγκεν (Öhningen). Οι γονείς του δεν είναι γνωστοί με σιγουριά: ίσως είναι εγγονός του Γκέμπχαρτ κόμη του Ούλφγκαου (εγγονού του Ούντο της Νευστρίας) ή ίσως πατέρας του να είναι ο Όντο κόμης του Βέττεραου και μητέρα του η Κουνιγκούδη των Καρολιδών, κόρη του Ερβέρτου Α΄ κόμη του Βερμαντουά.
Τον πεθερό του Λιούντολφ δούκα της Σουηβίας διαδέχθηκε ο Μπουσάρ Γ΄ Χουνφριντιδών και αυτόν ο γιος του Λιούντολφ, ο Όθων Α΄, που απεβίωσε κατά την εκστρατεία των ετών 981-982 στην Ιταλία, άτεκνος. Τότε ο Όθων Β΄ της Γερμανίας (αδελφός του Λιούντολφ) όρισε τον Κορράδο Α΄ ως δούκα της Σουηβίας. Έτσι ο Οίκος του επανήλθε με τον Κορράδο Α΄ στο δουκάτο μετά από 35 έτη, αφού ως το 948 ήταν δούκας της Σουηβίας ο εξάδελφος του πάππου του, ο Χέρμαν Α΄. Ο Κορράδος Α΄ είναι αξιοσημείωτος, διότι είναι ο πρώτος δούκας της Σουηβίας, που έκανε το αξίωμα κληρονομικό: όταν απεβίωσε το 997, τον διαδέχθηκε ο γιος του Χέρμαν Β΄.
Οικογένεια
Υπάρχει συζήτηση για την ταυτότητα της συζύγου του: συνήθως θεωρείται η Ρέγκλιντ/Ρίχλιντ των Οθωνιδών, κόρη του Λιούντολφ δούκα τη Σουηβίας (γιου του Όθωνα Α΄ της Γερμανίας). Άλλοι θεωρούν την Γιούντιτ, κόρη του Άνταλμπερτ του Μάρχταλ. Είχε τέκνα: