Μεταφορά_του_χαρακτήρα_του_Τζέιμς_Μπόντ_στον_κινηματογράφο
Τίμοθυ Ντάλτον 1986–1994
Ο Ρέιμοντ Μπένσον σημείωσε ότι ο Ντάλτον «έπαιξε σκόπιμα τον Μποντ ως έναν αδίστακτο και σοβαρό άνθρωπο χωρίς την γοητευτική ευφυία που εισηγαγαν στον ρόλο ο Κόνερι, ο Λέιζενμπι ή ο Μουρ», και τον θεωρούσε «την πιο πιστή και αυθεντική ερμηνεία του ρόλου ... που εμφανίστηκε ποτέ στην οθόνη ".  Ο χαρακτήρας του επίσης εψέπεμπε έναν ηθικό τυχοδιωκτισμό. Στην ταινία License to Kill, για παράδειγμα, αποφασίζει να κινηθεί εκτός νόμου και ενάντια στις εντολές του,  ενώ ο ίδιος ο Ντάλτον είδε τον χαρακτήρα ως"  έναν άντρα, και όχι υπεράνθρωπο. ένας άντρα που διακατεχεται από ηθικά διλήματα και αβεβαιότητες, και ο οποίος είναι συχνά πολύ φοβισμένος και αγχωμένος « Οι Smith και Lavington παρατηρούν ότι στην ερμηνεία του Dalton στην ταινία License to Kill, ο  Μποντ εμφανίζεται» εγωκεντρικός ... απερίσκεπτος, βάναυσος, επιρρεπής σε νευρικά γέλια και ... πιθανώς ανισσόροπο, ή τουλάχιστον σοβαρά διαταραγμένο. Στην ταινία License to Kill, ένας ακαδημαϊκός, ο Μάρτιν Γουίλις, αναφέρθηκε στον Μποντ του Ντάλτον ως έναν «μυώδη εκδικητή». Ο Στίβεν Τζέι Ρούμπιν σημείωσε ότι οι ταινίες του Ντάλτον είχαν «μια σκληρή πραγματικότητα και κάποια ακρέως βίαια επεισόδια που ταιριάζουν καλύτερα στην πιο ρεαλιστική προσέγγιση του Ντάλτον στον χαρακτήρα». Ο Ρούμπιν θεώρησε την απεικόνιση του Ντάλτον ως «Ο Μπόντ του Φλέμινγκ ... ο  βάσανισμένος Μποντ «  Σε αντίθεση με τις προηγούμενες ενσαρκώσεις του χαρακτήρα, οι Smith και Lavington χαρακτήρισαν το χιούμορ του Dalton ως“μελαγχολικό παρά επιπόλαιο”? και σε συνδυασμό με το βαρύ κάπνισμα του, κατέληψαν ότι πείθει ως ζεν πρεμίε του κινηματογράφου. Αν και ο σεναριογράφος του Μποντ Ρίτσαρντ Μάιμπαουμ αποκάλεσε τον Σον Κόνερι τον καλύτερο Μποντ, θεώρησε τον Ντάλτον τον καλύτερο ηθοποιό από τους τέσσερις με τους οποίους συνεργάστηκε. Ο σεναριογράφος Τομ Μάνκιεβιτς συμφώνησε με αυτήν την άποψη, υμνώντας την «ανδρόγυνη ... και μοχθηρή» επι της οθόνης προσωπικότητα του Ντάλτον. Ο σκηνοθέτης John Glen θεώρησε επίσης ότι ο Dalton ήταν ο καλύτερος ηθοποιός που ενσάρκωσε τον Μποντ και ότι ήταν μπροστά από την εποχή του, σημειώνοντας τις συγκρίσεις μεταξύ της ενσάρκωσης του Ντάνιελ Κρεγκ με εκείνη του Dalton. Ο Ντάλτον ψηφίστηκε ως ο δεύτερος καλύτερος Μποντ, πίσω από τον Κόνερι, σε δημοσκόπηση που διεξήχθη από τους Ράδιο Τάιμς εν αναμονή της 25ης ταινίας Μποντ, Χρόνος για να πεθάνει. Οι ταινίες του Ντάλτον δεν είχαν τόσο καλή απόδοση στο box office όσο οι περισσότερες από τις προηγούμενες ταινίες. Σχολιαστές όπως η Screen International θεώρησαν ότι η σειρά ταινιών Μποντ είχε κλείσει τον κύκλο της ειδικά σε σύγκριση με τις κινηματογραφικές σειρές των Indiana Jones και Φονικό Όπλο. Ο Edward P. Comentale παρατήρησε ότι «ο Ντάλτον, παρά την κατα περιπτώσει λαική εκφωρά του λόγου του, ήταν πιθανώς υπερβολικά τεχνικός ηθοποιός για να είναι πειστικός ως ήρωας δράσης στην εποχή του Γουίλις, του Σβαρτσενέγκερ και του Σταλόνε ». Μετά από μόλις δύο ταινίες - The Living Daylights and License to Kill - και με τις δικαστικές διαμάχες για την αδειοδότηση του καταλόγου Μποντ, να καθυστερούν για αρκετά χρόνια την τρίτη ταινία του Dalton, το εξαετές συμβόλαιό του έληξε το 1993, οπότε και αποχώρησε από τη σειρά το 1994.