cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άρης Θεσσαλονίκης (ποδόσφαιρο ανδρών)
Δεκαετία του '90
Την επόμενη χρονιά προστέθηκαν στη σύνθεση του Άρη οι Μιχάλης Ζιώγας και Κώστας Κολομητρούσης από τη Λάρισα. Ο Κούης αποσύρθηκε από τους αγωνιστικούς χώρους μετά από 17 χρόνια καριέρας και ο σύλλογος παραχώρησε με μεταγραφή τον Δημητριάδη στην ΑΕΚ, ενώ αποκτήθηκε ο Κώστας Οικονομίδης ως ελεύθερος από τον ΠΑΟΚ. Η ομάδα κατέλαβε την ένατη θέση και αποκλείστηκε στο δεύτερο γύρο από τον Αθηναϊκό για τον θεσμό του κυπέλλου.
Το 1991–92 ο Άρης πραγματοποίησε κάκιστη πορεία στο δεύτερο γύρο. Στον πάγκο του Άρη, τον Ιβάν Βούτσοφ διαδέχθηκε ο Γιώργος Φοιρός με συνεργάτη τον Ντίνο Κούη. Ο Φοιρός παρέμεινε στην τεχνική ηγεσία της ομάδας μέχρι τα τέλη του 1995.
Επιστροφή στην Ευρώπη
Το καλοκαίρι του 1992, προστέθηκαν στη σύνθεση της ομάδας οι Γιώργος Στρατηλάτης, Αντώνης Σαπουντζής, Ζόραν Λόντσαρ, Γιώργος Κολτσίδας και Λιούμπισα Μιλόγεβιτς. Την πρώτη χρονιά η ομάδα έδωσε θετικά δείγματα, αλλά κατέκτησε τελικά την ένατη θέση, παρουσιάζοντας στη συνέχεια ένα σπουδαίο σύνολο το 1993–94, διεκδικώντας το πρωτάθλημα μέχρι την 27η αγωνιστική. Οι ήττες της ομάδας από τη Λάρισα, τον Παναθηναϊκό και τη Δόξα Δράμας, περιόρισαν τον Άρη στην έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Παράλληλα για το κύπελλο Ελλάδας ο Άρης απέκλεισε τον Εδεσσαϊκό, τον Παναργειακό και τον ΠΑΣ Γιάννινα, πριν αποκλειστεί στα ημιτελικά από την ΑΕΚ.
250px|thumb|Άρης - ΠΑΟΚ, 2 Φεβρουαρίου 1992 Ο Άρης επέστρεψε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μετά από δεκατρία χρόνια, αντιμετωπίζοντας την Ισραηλινή Χάποελ Μπερ Σεβά, την οποία απέκλεισε με δύο νίκες. Ακολούθησαν οι αναμετρήσεις με την πολωνική Κατοβίτσε, από την οποία ηττήθηκε με 1–0 εκτός έδρας και νίκησε με το ίδιο σκορ στη Θεσσαλονίκη. Τελικά ο Άρης αποκλείστηκε στη διαδικασία των πέναλτι.
Εσωτερικά προβλήματα έκαναν την εμφάνιση τους την αμέσως επόμενη χρονιά, με τον πρόεδρο Λάμπρο Γράντα να έχει συνεχείς διαφωνίες με τον Φοιρό. Ο προπονητής υπέβαλε την παραίτηση του μετά την εντός έδρας ήττα με 0–4 από τον ΠΑΟΚ, η οποία δεν έγινε δεκτή. Ο Άρης δεν κατάφερε να βγει στην Ευρώπη, ενώ ισοβάθμησε με την ΑΕΚ και τον Ηρακλή, παρά την πολύ καλή πορεία του στο δεύτερο γύρο με δώδεκα νίκες, τρεις ισοπαλίες και δύο ήττες.
Την περίοδο 1995–96 ο Άρης κατέλαβε την έβδομη θέση, με το Φοιρό να φεύγει το Νοέμβριο του 1995 μετά την εντός έδρας ισοπαλία με την Ξάνθη. Τη θέση του πήρε ο Γιόζεφ Γιαραμπίνσκι, οδηγώντας την ομάδα στα προημιτελικά του κυπέλλου, όπου αποκλείστηκε από τον Αθηναϊκό.
Η Β΄ Εθνική και η δυναμική επιστροφή
Οι "κίτρινοι" υποχρεώθηκαν να αγωνιστούν στη δεύτερη εθνική κατηγορία την περίοδο 1997–98, κατά την οποία η ομάδα φορούσε μαύρες φανέλες. Αν και ηττήθηκε δύο φορές μέχρι την πέμπτη αγωνιστική, ο Άρης ολοκλήρωσε τη χρονιά χωρίς άλλη ήττα, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση. Για τη διοργάνωση του κυπέλλου έφερε θετικά αποτελέσματα, αποκλείοντας την Αναγέννηση Άρτας, τον Αετό Σκύδρας, τον Ιάλυσο Ρόδου και τον ΟΦΗ, πριν αποκλειστεί στον προημιτελικό από τον Παναθηναϊκό.
Παράλληλα, υποψήφιοι πρόεδροι για την ανάληψη της ηγεσίας της ΠΑΕ έκαναν την εμφάνιση τους ανά τακτά διαστήματα. Ο Άγγλος Μακ Ντόναλντ έδειξε σοβαρό επενδυτικό ενδιαφέρον, αλλά το καλοκαίρι του 1998 ο ιδιοκτήτης της ασφαλιστικής εταιρείας "Interamerican", Δημήτρης Κοντομηνάς, αγόρασε το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της ομάδας. Σημαντικές προσθήκες παικτών πραγματοποιήθηκαν, με τον Απόστολο Μάντζιο, τον Πρέντρακ Έρακ, τον Νταβίντ Τσέβες και τον Κάρλος Φλόρες να πλαισιώνουν ονόματα που αναδείχθηκαν την προηγούμενη χρονιά, όπως ο τερματοφύλακας Φάνης Κατεργιαννάκης, ο Απόστολος Λιολίδης, ο Ναγκόλι Κένεντι και ο Άγγελος Χαριστέας.
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε με αντίπαλο την τελευταία ομάδα που αντιμετώπισε ο Άρης την προηγούμενη χρονιά, τον Εθνικό Αστέρα, του οποίου την αντίσταση κατέβαλε με 2–0. Ακολούθησε η συντριβή του ΠΑΟΚ με 1–4 στην Τούμπα, αλλά η συνέχεια παρουσίασε αρκετά σκαμπανεβάσματα, με τον Φοιρό να απολύεται στα τέλη του 1998, δίνοντας τη θέση του στον Γιώργο Παράσχο. Στον πρώτο αγώνα του νέου προπονητή, σοβαρά επεισόδια μεταξύ οπαδών του Άρη και της αστυνομίας διέκοψαν προσωρινά τον αγώνα κυπέλλου με τον Ολυμπιακό. Στη χειμερινή μεταγραφική περίοδο ο Άρης ενισχύθηκε με παίκτες, όπως οι Αλέκος Δέλλιος, Νίκος Κυζερίδης, Μάριος Αγαθοκλέους και Πάολο Αντριόλι. Ο Παράσχος αντικαταστάθηκε από τον Αλκέτα Παναγούλια, με τον οποίο ο Άρης έχασε τον πρώτο αγώνα στην Αθήνα από τον Ολυμπιακό, αλλά έκανε στη συνέχεια μια σειρά νικών, κερδίζοντας την έξοδο στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Δεκαετία του 2000
Το καλοκαίρι του 1999 την τεχνική ηγεσία των "κίτρινων" ανέλαβε ο Ίλια Πέτκοβιτς και η ομάδα κατά την επιστροφή της στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις κληρώθηκε να αντιμετωπίσει την ελβετική Σερβέτ. Παρά το 1–1 της Θεσσαλονίκης, ο Άρης κέρδισε στη Γενεύη με 1–2 στην παράταση χάρη σε γκολ των Αντριόλι και Κυζερίδη, μολονότι αγωνιζόταν με δέκα παίκτες από τα μέσα του δευτέρου ημιχρόνου, λόγω αποβολής του Κολτσίδα. Στον δεύτερο γύρο ο Άρης αντιμετώπισε τη Θέλτα Βίγο, από την οποία απέσπασε ισοπαλία με 2–2 στο Χαριλάου, πριν ηττηθεί στην Ισπανία με 2–0.
Για το πρωτάθλημα ο Άρης κατέλαβε την έβδομη θέση ισοβαθμώντας με τον Ηρακλή και μαζί με τον όγδοο Πανιώνιο διεκδίκησε την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ σε αγώνες πλέι–οφ, ευκαιρία την οποία απώλεσε χάνοντας με 2–0 στο Καυτανζόγλειο στάδιο, αλλά νικώντας με 3–2 τους "κυανέρυθρους" στη Θεσσαλονίκη. Στο κύπελλο ο Άρης απέκλεισε τον Παναθηναϊκό στα πέναλτι, αποκλειόμενος στα προημιτελικά από τον Πανιώνιο.
Την επόμενη χρονιά προπονητής της ομάδας ανέλαβε ο Μπάμπης Τεννές και νέες προσθήκες ήταν οι Θωμάς Κυπαρίσσης και Ισμαήλ Μπα από την Ξάνθη. Η χρονιά ξεκίνησε με την ισοπαλία με 2–2 στην έδρα του Παναθηναϊκού και τη επικράτηση επί του ΠΑΟΚ με 4–0 στο Χαριλάου, αλλά με 13 νίκες 5 ισοπαλίες και 12 ήττες η ομάδα περιορίστηκε στην έβδομη θέση.
Το καλοκαίρι του 2001 ο Κοντομηνάς προσέλαβε τον Γάλλο προπονητή Ανρί Μισέλ. Στις 12 Ιουλίου 2001 ανακοινώθηκε η πώληση του πακέτου των μετοχών στον Γιάννη Ζαχουδάνη. Νέες προσθήκες παικτών πραγματοποιήθηκαν με τον Νασίφ Μόρις, τον Πέτρο Πασσαλή, τον Γκίλμπερτ Πρίλασνιγκ, κ.ά. να μεταγράφονται στον Άρη. Ο Μισέλ αποχώρησε τον Οκτώβριο του 2001, καταγγέλοντας τον διευθύνοντα σύμβουλο Τάκη Ανδριά, ενώ λίγους μήνες αργότερα λύθηκε η συνεργασία της ΠΑΕ με τον ποδοσφαιριστή Ίλια Ίβιτς, λόγω του υψηλού του συμβολαίου. Ο Ρισάρ Ταρντί κάθισε στον πάγκο της ομάδας, αλλά παρά τη νίκη της ομάδας στο ΟΑΚΑ επί του Ολυμπιακού, δεν κατάφερε να ελέγξει την κατάσταση. Η διοίκηση παραχώρησε με μεταγραφή τον Χαριστέα στη Βέρντερ Βρέμης έναντι τριών εκατομμυρίων ευρώ. Όταν αποκαλύφθηκε ότι η ομάδα εισέπραξε τα μισά από αυτά τα χρήματα, ασκήθηκαν ποινικές διώξεις προς τον Ζαχουδάνη, ενώ στο αγωνιστικό κομμάτι ο Άρης ηττήθηκε με 0–3 από την ΑΕΚ, με τους οπαδούς των "κίτρινων" να καταστρέφουν εκατοντάδες καθίσματα του γηπέδου και να καταλαμβάνουν τα γραφεία της ΠΑΕ. Τον Φεβρουάριο του 2002 την τεχνική ηγεσία της ομάδας ανέλαβε ο Μπερντ Κράους, χωρίς να καταφέρει να αλλάξει κάτι, με την ομάδα να καταλαμβάνει την ένατη θέση και να αποκλείεται στο κύπελλο από την Ξάνθη.
Ο τελικός του 2003 και η υπαγωγή στο άρθρο 44
Η ΠΑΕ Άρης δέχθηκε 18 προσφυγές το καλοκαίρι του 2002 και βρέθηκε ένα βήμα πριν τη διάλυση. Ο Κοντομηνάς κατήγγειλε τη συμφωνία με τον Ζαχουδάνη, ο οποίος δεν πλήρωνε τις δόσεις για την αγορά των μετοχών και τις παραχώρησε σε διοίκηση Πρωτοδικείου. Τη διοίκηση του ποδοσφαιρικού τμήματος ανέλαβε ο Αλκέτας Παναγούλιας, με διευθύνοντα σύμβουλο τον Λάμπρο Σκόρδα, ενώ ο Κοντομηνάς ενίσχυσε την ομάδα με δωρεά δύο εκατομμυρίων ευρώ. Προπονητής του Άρη ανέλαβε ο Γιώργος Φοιρός και μεταγραφές αποτέλεσαν οι Νιρέν Ντεμπά, Ζοέλ Επαλέ, Σαλαεντίν Μπασίρ, Μάγκνους Σελάντερ κ.ά..
Την περίοδο 2002–03 ο Άρης κατάφερε να εξασφαλίσει την τελευταία αγωνιστική την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης χρονιάς, μετά τη νίκη με 2–1 επί του Ηρακλή έπειτα από γκολ που σημείωσε ο Μαλλούς στις καθυστερήσεις της αναμέτρησης. Οι "κίτρινοι" έφθασαν μετά από 33 χρόνια στον τελικό του κυπέλλου, αποκλείοντας το Αιγάλεω στον ημιτελικό. Ο τελικός εναντίον του ΠΑΟΚ διοργανώθηκε στο γήπεδο της Τούμπας και στις 17 Μαΐου 2003 ο Άρης ηττήθηκε με 1–0, ενώ είχε δοκάρι με τον Μόρις στο 89ο λεπτό.
left|thumb|234x234px|Ο Αβραάμ Παπαδόπουλος Το μετοχικό πακέτο της ΠΑΕ πέρασε στα χέρια του σεΐχη Καλίντ Αλ Κάσιμι, ο οποίος δεν χρηματοδότησε την ομάδα. Ο Άρης αναγκάστηκε να επιστρέψει από την Αυστρία, όπου είχε πάει για προετοιμασία, με τον Φοιρό να παραιτείται και την τεχνική ηγεσία να αναλαμβάνει ο Γιάννης Μιχαλίτσος. Η ομάδα χρησιμοποίησε ως έδρα της το γήπεδο της Ευκαρπίας, λόγω έργων στο γήπεδο Χαριλάου για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για τον πρώτο γύρο του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ οι "κίτρινοι" απέκλεισαν τη μολδαβική Ζίμπρου Κισινάου, την οποία νίκησαν με 2–1 στον επαναληπτικό του 1–1 του Κισινάου. Στον επόμενο γύρο ο Άρης κληρώθηκε με την Περούτζια, από την οποία ηττήθηκε στο πρώτο ματς με 2–0, πριν αποσπάσει ισοπαλία στο γήπεδο της Τούμπας με 1–1.
Η πορεία της ομάδας στο πρωτάθλημα 2003–04 ήταν κακή και μετά την ήττα από την Καλλιθέα ο Όλε Σκόμποε ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Άρη, ενώ τον Ιανουάριο του 2004 διορίστηκε διοίκηση Πρωτοδικείου με πρόεδρο τον Νικήτα Ματθαίου. Ο Μιχαλίτσος επέστρεψε στον πάγκο του Άρη και τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος της περιόδου αντικαταστάθηκε από τον Μάκη Κατσαβάκη. Η ομάδα εξασφάλισε την παραμονή της μετά τη νίκη με 1–0 επί του Αιγάλεω.
Στις 11 Νοεμβρίου 2004, ο Άρης υπάχθηκε στο άρθρο 44, σύμφωνα με το οποίο εξαλειφόταν το μεγαλύτερο μέρος από τα χρέη της ΠΑΕ. Παρ' όλα αυτά, η πορεία της ομάδας στο πρωτάθλημα ήταν κάκιστη και η ομάδα με προπονητή τον πρώην ποδοσφαιριστή του Άρη Γιώργο Χατζάρα μηδενίστηκε μετά το ντέρμπι με τον Ηρακλή, το οποίο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ λόγω εισβολής των οπαδών του Άρη στο γήπεδο. Ως αποτέλεσμα, ο Άρης υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία για δεύτερη φορά. Στον αντίποδα έφθασε μέχρι τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, αφού απέκλεισε την Καβάλα, τον Ατρόμητο, τον Εθνικό, τον Απόλλωνα Καλαμαριάς και την Ξάνθη. Μόλις μία εβδομάδα μετά τον υποβιβασμό του στο πρωτάθλημα, ο Άρης αντιμετώπισε στην Πάτρα τον Ολυμπιακό, χάνοντας με 3–0.
Το γκολ του Βελώνη και η επιστροφή στην Ευρώπη
Την περίοδο 2005–06, ο Άρης έδωσε λόγω τιμωριών εννέα από τους δεκαπέντε εντός έδρας αγώνες του χωρίς θεατές. Ο Φινλανδός Μάρτι Κουουζέλα κάθισε στον πάγκο της ομάδας, δίνοντας τη θέση του στον Νίκο Αναστόπουλο μετά το κακό ξεκίνημα. Ο Άρης αγωνίστηκε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ, αντιμετωπίζοντας τη Ρόμα μετά από 41 χρόνια. Μετά τη συντριβή με 5–1 στο Ολυμπιακό Στάδιο της Ρώμης, ο Άρης απέσπασε λευκή ισοπαλία στο γήπεδο Χαριλάου, το οποίο πλέον είχε μετονομαστεί σε γήπεδο Κλεάνθης Βικελίδης. Ο Άρης κέρδισε την άνοδο και την επιστροφή του στην πρώτη κατηγορία μετά τη νίκη επί του Χαϊδαρίου την προτελευταία αγωνιστική, με γκολ του Χρήστου Βελώνη.
thumb|363x363px|Ο Σέρχιο Κόκε left|thumb|234x234px|Άρης - Ρεάλ Σαραγόσα Το καλοκαίρι του 2006 στον πάγκο του Άρη κάθισε ο Γκιγιέρμο Όγιος και στην ομάδα μεταγράφηκε μεγάλος αριθμός Ισπανών και Βραζιλιάνων παικτών, όπως οι Σέρχιο Κόκε, Νασιμέντο Μπελέμ, Χαβίτο και Ρούμπεν Παλαθουέλος, οι οποίοι πλαισίωσαν τους Αβραάμ Παπαδόπουλο, Κώστα Νεμπεγλέρα, Ρόναλντ Γκαρσία και Πάολο Κόστα που προϋπήρχαν στο ρόστερ της ομάδας. Ο Άρης απέδωσε εξαιρετικής ποιότητας ποδόσφαιρο, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση του πρωταθλήματος, με τον Κίκε Ερνάντεθ ως προπονητή του στον δεύτερο γύρο.
Την επόμενη σεζόν την ομάδα ανέλαβε ο Χουάν Κάρλος Ολίβα, ο οποίος σχεδόν αμέσως αντικαταστάθηκε από τον Ντούσαν Μπάγεβιτς. Πρώτος αγώνας του νέου προπονητή ήταν με αντίπαλο τη Ρεάλ Σαραγόσα, με τον Άρη να νικάει με γκολ του Παπαδόπουλου. Στον επαναληπτικό της Ισπανίας, ο Χαβίτο σκόραρε και ο Άρης κράτησε το σε βάρος του 2–1, παίρνοντας την πρόκριση για τους ομίλους. Εκεί νίκησε τον Ερυθρό Αστέρα με 3–0, ήλθε ισόπαλος με τη Μπόλτον με 1–1 στην Αγγλία και με την πορτογαλική Μπράγκα στη Θεσσαλονίκη, πριν αποκλειστεί μετά τη συντριβή με 6–0 από την Μπάγερν Μονάχου. Στο πρωτάθλημα η ομάδα κατέλαβε και πάλι την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα και έφθασε στον τελικό του κυπέλλου, έχοντας αποκλείσει τους Άγιο Δημήτριο, Εθνικό Κατερίνης, Ξάνθη και Ατρόμητο. Στον τελικό του Καυτανζογλείου, ο Άρης ηττήθηκε και πάλι από τον Ολυμπιακό με 0–2, χάνοντας άλλη μία ευκαιρία για τίτλο.
Στην τελευταία χρονιά της δεκαετίας, ο Αβραάμ Παπαδόπουλος πωλήθηκε στον Ολυμπιακό και ο Ντούσαν Μπάγεβιτς αποχώρησε αρνούμενος τις υποδείξεις της διοίκησης. Στον πάγκο της ομάδας επέστρεψε ο Κίκε Ερνάντεθ, αλλά ο Άρης αποκλείστηκε στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ από την άσημη Σλάβεν Μπελούπο. Ο Μαζίνιο αντικατέστησε τον Ερνάντεθ, αλλά ο Άρης δεν κατάφερε να ορθοποδήσει, χάνοντας την ευρωπαϊκή έξοδο από τη Λάρισα.
Ο τελικός του ΟΑΚΑ και ευρωπαϊκή επιτυχία
Τον Μάιο του 2009, έπειτα από τις εκλογές της Λέσχης Φίλων Άρη, νέος πρόεδρος της ομάδας ανέλαβε ο Θανάσης Αθανασιάδης. Την περίοδο 2009–10 ο σύλλογος ενισχύθηκε με σημαντικούς ποδοσφαιριστές, όπως οι Σεμπαστιάν Αμπρέου, Λεάντρο Γκρασιάν και Κριστιάν Νασούτι. Οι πωλήσεις των εισιτηρίων διαρκείας ξεπέρασαν τις 12.000 και ο κόσμος γέμιζε το γήπεδο όλη τη χρονιά. Μετά από ένα μουδιασμένο ξεκίνημα, την τεχνική ηγεσία ανέλαβε ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ, οδηγώντας τον Άρη στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος, καθώς και στον τελικό του κυπέλλου για τέταρτη φορά σε επτά χρόνια. Ο Άρης αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ με τη συμπαράσταση 30.000 οπαδών του, που είδαν τους "κίτρινους" να ηττώνται με 1–0 με γκολ του Σεμπαστιάν Λέτο, ωστόσο έκαναν ρεκόρ μαζικότερης μετακίνησης οπαδών.
Στο ξεκίνημα της επόμενης χρονιάς (2010–11) ο Άρης κληρώθηκε για το Γιουρόπα Λιγκ με την πολωνική Γιαγκελόνια Μπιάλιστοκ, την οποία νίκησε εκτός έδρας με 1–2 και πήρε την πρόκριση μετά το 2–2 της Θεσσαλονίκης. Ακολούθησαν οι αναμετρήσεις με την Αούστρια Βιέννης, την οποία νίκησε με 1–0, με γκολ του Κάρλος Ρουίς στις καθυστερήσεις του αγώνα. Ο ίδιος παίκτης άνοιξε το σκορ στον επαναληπτικό της Βιέννης, με το τελικό 1–1 να δίνει την πρόκριση στην ελληνική ομάδα. Στους ομίλους ο Άρης κληρώθηκε με την κυπελλούχο Ευρώπης Ατλέτικο Μαδρίτης, τη νορβηγική Ρόσενμποργκ και τη γερμανική Μπάγερ Λεβερκούζεν. Με δύο νίκες εναντίον των Ισπανών και μία εναντίον της Ρόσενμποργκ, ο Άρης κατέκτησε τη δεύτερη θέση του ομίλου και προκρίθηκε στη φάση των 32, όπου αντιμετώπισε τη Μάντσεστερ Σίτι, από την οποία ηττήθηκε με 3–0, στον επαναληπτικό του 0–0 της Θεσσαλονίκης.
Στο πρωτάθλημα οι "κίτρινοι" κατέλαβαν την έκτη θέση, χάνοντας την έξοδο στο ΟΥΕΦΑ από τον Ολυμπιακό Βόλου. Ο Κούπερ αποχώρησε στα μέσα της χρονιάς, δίνοντας τη θέση του στον Γιάννη Μιχαλίτσο και στη συνέχεια στον Σάκη Τσιώλη.
Πτωτική πορεία και υποβιβασμός στην Γ΄ Εθνική Κατηγορία
Την επόμενη σεζόν 2011–12 ο Άρης κατέλαβε τη δέκατη θέση, μετά και την αφαίρεση τριών βαθμών από την ομάδα, λόγω της ρίψης αντικειμένων προς τη βοηθό διαιτητή στον αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης. Τον Τσιώλη διαδέχθηκε ο Μανουέλ Μασάδο και παρά την προσθήκη παικτών όπως οι Καλιφά Σανκαρέ, Φράνσις Ντίκο, Ντανίλο Περέιρα και Χαβιέρ Ούμπιδες, η ομάδα δεν κατάφερε να εκπληρώσει τους στόχους της.
Το 2012–13 ο Άρης κινδύνεψε με υποβιβασμό, μετά την ιδιαίτερα μέτρια πορεία του στο πρωτάθλημα, όπου την τεχνική του ηγεσία είχε αναλάβει ο Μάκης Κατσαβάκης. Μετά τις νίκες επί του Λεβαδειακού, του Ατρόμητου και του Αστέρα Τρίπολης, η ομάδα της Θεσσαλονίκης πέτυχε τη σωτηρία της, αν και σοβαρά οικονομικά προβλήματα έκαναν την εμφάνισή τους.
Την επόμενη χρονιά (2013–14), ο Άρης πραγματοποίησε τις χειρότερες εμφανίσεις της ιστορίας του και πραγματοποιώντας μόλις 3 νίκες σε 34 αγώνες, υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία. Η διοίκηση της ομάδας αποφάσισε να ακολουθήσει ο Άρης το παράδειγμα της ΑΕΚ και να υποβιβαστεί στην τρίτη κατηγορία, με σκοπό την εξάλειψη των χρεών του. Το καλοκαίρι του 2014 η ομάδα των "κίτρινων" βρέθηκε να αγωνίζεται στην ερασιτεχνική τρίτη εθνική κατηγορία, με μόλις δεκατρείς διαθέσιμους ποδοσφαιριστές και χωρίς προετοιμασία. Τη διοίκηση του συλλόγου ανέλαβε ο Γιώργος Γαλανός, ο οποίος παρέδωσε τα ηνία της ομάδας στον Άλεξ Κάλας, αδελφό του προπονητή της ομάδας, Δημήτρη Καλαϊτζίδη.
Ο Άρης τερματίζοντας δεύτερος παρέμεινε για άλλη μια χρονιά στον πρώτο όμιλο της τρίτης εθνικής κατηγορίας, καθώς το αίτημα διεξαγωγής αγώνων μπαράζ μεταξύ των δευτεραθλητών των τεσσάρων ομίλων της κατηγορίας (για την κάλυψη των δύο κενών θέσεων λόγω της αποχώρησης ΟΦΗ και Νίκης Βόλου), απορρίφθηκε έπειτα από δύο εκδικάσεις από την επιτροπή εφέσεων της ΕΠΟ, ενώ και στο διοικητικό δικαστήριο τρίτου βαθμού που προσέφυγε στη συνέχεια, απορρίφθηκε εκ νέου.
Το καλοκαίρι του 2016, στον πάγκο της ομάδας παρέμεινε ο Νίκος Αναστόπουλος και μεγάλα ποσά δαπανήθηκαν για μεταγραφές, όπως μεταξύ άλλων των Μπράνα Ίλιτς, Λούκα Μιλούνοβιτς, Ραφίκ Τζεμπούρ, Κενάν Μπαργκάν και Σωκράτη Διούδη. Παρ' όλα αυτά η ασύνδετη εικόνα της ομάδας και τα αρνητικά αποτελέσματα, οδήγησαν σε αλλαγή του προπονητή, με τον Νίκο Κωστένογλου να κάθεται στον πάγκο στα τέλη Φεβρουαρίου του 2017, ενώ κατά τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο επέστρεψε στον Άρη ο Σεμπαστιάν Γκαρσία και εντάχθηκαν στην ομάδα οι Στάθης Ταυλαρίδης και Ούγκο Σόουζα.
Επιστροφή στη Α΄ Εθνική
Ο Άρης τερματίζοντας τρίτος στη Φούτμπολ Λιγκ δεν εξασφάλισε την άνοδο στη Super League και αγωνίστηκε για δεύτερη συνεχή σεζόν στη Φούτμπολ Λιγκ. Οι περισσότεροι παίκτες που είχαν αποκτηθεί την περασμένη περίοδο, αποχώρησαν και αντικαταστάθηκαν την επόμενη περίοδο από ποδοσφαιριστές με εμπειρία στη Β΄ Εθνική, όπως οι Δημήτρης Διαμαντόπουλος, Γιώργος Δεληζήσης, Βαγγέλης Πλατέλλας, Χουσεΐν Μουμίν, Γιώργος Καντιμοίρης, κ.ά. Υπό την καθοδήγηση του Δημήτρη Σπανού, ο Άρης τερμάτισε δεύτερος στη Football League, εξασφαλίζοντας την άνοδο και επιστροφή του στη μεγάλη κατηγορία, μετά από τετραετή απουσία.
Στις 31 Μαΐου 2018 ο Πάκο Ερρέρα συμφώνησε με τον Άρη ώστε να οδηγήσει τον σύλλογο στη νέα εποχή της ιστορίας του με την επάνοδο της ομάδας στη Σούπερ Λίγκ. Το καλοκαίρι του 2018, αποκτήθηκαν ποδοσφαιριστές από τη διεθνή αγορά, όπως ο Μεργκίμ Μαβράι, αρχηγός της εθνικής ομάδας της Αλβανίας, ο Πορτογάλος Μπρούνο Γκάμα, ο Αργεντινός Ματέο Γκαρθία, δανεικός από τη Λας Πάλμας, ο επίσης διεθνής Αλβανός μέσος Μίτζεν Μπάσα, αλλά και οι έμπειροι από το ελληνικό πρωτάθλημα Νικολάς Μαρτίνεζ, Χαμζά Γιουνές, Νικολά Ντιγκινί, κ.ά.
227x227px|thumb|Ο Μπρούνο Γκάμα αποτέλεσε μία από τις σημαντικότερες προσθήκες της ομάδας το καλοκαίρι του 2018. Τα αποτελέσματα δεν ήταν αυτά που περίμενε κόσμος και διοίκηση και έπειτα από ένα καλό ξεκίνημα η ομάδα έδειχνε να έχει μια πτωτική πορεία, έτσι στις 5 Νοεμβρίου 2018, αποχώρησε από τον πάγκο του Άρη και την τεχνική ηγεσία ανέλαβε ο Σάββας Παντελίδης. Ο Άρης εν τέλει κέρδισε μια θέση στα προκριματικά του Europa League.
Την επόμενη χρονιά, ο Άρης ξεκίνησε τις υποχρεώσεις του απέναντι στην ΑΕΛ Λεμεσού την οποία απέκλεισε (0-0 στη Θεσσαλονίκη και 1-0 στην Κύπρο), για να τεθεί εκτός συνέχεια από τη νορβηγική Μόλντε ΦΚ (εκτός έδρας ήττα με 3–0 και εντός έδρας νίκη με 3–1 στην παράταση). Εγχώρια, η συνέχεια ήταν παρόμοια με την προηγούμενη σεζόν: ο Άρης έσπασε το αήττητο 50 αγώνων του ΠΑΟΚ νικώντας τον με 4–2 και το τέλος της σεζόν τον βρήκε στην πέμπτη θέση η οποία του εξασφάλισε τη δεύτερη συνεχόμενη ευρωπαϊκή του έξοδο στο Γιουρόπα Λιγκ. Στο κύπελλο έφθασε μέχρι την ημιτελική φάση, όπου αποκλείστηκε από την ΑΕΚ σε διπλούς αγώνες, αφού ηττήθηκε στην Αθήνα με 2–1 και κέρδισε με το ίδιο σκορ στον επαναληπτικό τρεις μήνες αργότερα, αλλά δέχτηκε το 2–2 στην παράταση. Παρά την καλή του πορεία, ο Άρης τιμωρήθηκε με απαγόρευση μεταγραφών,αρχικά λόγω οφειλών και στη συνέχεια λόγω της υπόθεσης Ντουρμισάι. από τη FIFA καθώς θεώρησε ότι μαζί με την ΕΠΟ, η οποία τιμωρήθηκε με τη σειρά της με πρόστιμο 500.000 ελβετικών φράγκων, καταστρατήγησαν τους κανονισμούς. Η υπόθεση αυτή όπως παραδέχτηκε και η ίδια η ΕΠΟ λίγο καιρό μετά ήταν λάθος δικός της καθώς δεν κοινοποίησε ένα έγγραφο στον Άρη. Με τη σειρά του ο Άρης προσέφυγε στο διαιτητικό δικαστήριο της ΕΠΟ όπου και δικαιώθηκε και στο CAS.
Δεκαετία του 2020
Ακολούθησαν διευθετήσεις διαφόρων χρεών και ο σύλλογος μπόρεσε να κάνει μετάγραφες εν' όψει της επομένης αγωνιστικής περιόδου, την οποία ξεκίνησε με προπονητή τον Μίχαελ Ένινγκ, ο οποίος αντικαταστάθηκε σύντομα από τον Απόστολο Μάντζιο. Ο Άρης αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο του Γιουρόπα Λιγκ από την ουκρανική Κόλος Κοβαλίβκα σε μονό αγώνα που πραγματοποιήθηκε στο Κλεάνθης Βικελίδης στις 17 Σεπτεμβρίου 2020 με 1–2. Παράλληλα όμως, πραγματοποίησε το καλύτερο ξεκίνημα του στο ελληνικό πρωτάθλημα από το 1986, τερματίζοντας στο τέλος του πρώτου γύρου στη δεύτερη θέση. Τον Ιανουάριο του 2021, ενισχύθηκε με την προσθήκη του Κώστα Μήτρογλου, ο οποίος υπέγραψε για ενάμισι χρόνο με την ομάδα της Θεσσαλονίκης. Οι "κίτρινοι" ολοκλήρωσαν την κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος στη δεύτερη θέση, δεκαεννέα βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο Ολυμπιακό. Μετά το πέρας της διαδικασίας των πλέϊ–οφ, ο Άρης τερμάτισε στην τρίτη θέση της Σούπερ Λιγκ, κατάταξη που πέτυχε για πρώτη φορά μετά το 1981. Στο κύπελλο αφού πέρασε το εμπόδιο του Αστέρα Τρίπολης κληρώθηκε στα προημιτελικά με τον πρωταθλητή Ολυμπιακό, από τον οποίο αποκλείστηκε. μικρογραφία|Ο Αμπουμπακάρ Καμαρά, η ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία του Άρη. αριστερά|μικρογραφία|207x207εσ|Ο Χερμάν Μπούργος
Το καλοκαίρι του 2021 ο Άρης πραγματοποίησε την ακριβότερη μεταγραφή της ιστορίας του αποκτώντας τον Αμπουμπακάρ Καμαρά από την αγγλική Φούλαμ για το πόσο των 3.500.000 ευρώ. Ακόμη ήρθαν οι Γιακούμπ Μπραμπέτς, Φαμπιάνο Λέισμαν, Μπαντού Εντιάι, Χουάν Ιτούρμπε κ.ά.. Τον χειμώνα η ομάδα ενισχύθηκε με παίκτες όπως οι Λουίς Πάλμα, Σαλέμ Εμπακατά και Σεκ Ντουκουρέ. Ο Άρης αποκλείστηκε στον δεύτερο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ από την ΦΚ Αστανά με σκορ 2–0 στο Καζακστάν και στον επαναληπτικό με 2–1 στη Θεσσαλονίκη. Η χρονιά ανέδειξε τον μακροβιότερο προπονητή της τελευταίας δεκαπενταετίας στον Άρη, τον Απόστολο Μάντζιο, ο οποίος απομακρύνθηκε μετά από ανεπιτυχή αποτελέσματα που έφεραν τον αποκλεισμό από το κύπελλο Ελλάδος και την απομάκρυνση από τις θέσεις που οδηγούσαν στα πλέϊ–οφ του πρωταθλήματος.
Τη θέση του ανέλαβε ο Χερμάν Μπούργος που με τη σειρά του οδήγησε τον Άρη εύκολα στα πλέϊ–οφ του ελληνικού πρωταθλήματος και πέτυχε μεγάλες νίκες έναντι των εγχώριων αντιπάλων, όπως η νίκη στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος επί του Ολυμπιακού με 2–1 στο Κλεάνθης Βικελίδης. Στη συνέχεια στα πλέϊ–οφ κάνοντας πολύ καλές εμφανίσεις,νικώντας τον τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα για δεύτερη φορά με το ίδιο σκορ 0–1 και μια επική ανατροπή επί της ΑΕΚ στο Κλεάνθης Βικελιδης από 0–2 σε 3–2 με την οποία κλείδωσε και την έξοδο στην Ευρώπη έφτασε σε σημείο να διεκδικεί στην τελευταία αγωνιστική την δεύτερη θέση. Όμως παρότι νίκησε τον ΠΑΣ Γιάννενα με 0–3 η νίκη του ΠΑΟΚ έναντι του Παναθηναϊκού περιόρισε τους κιτρινόμαυρους για δεύτερη συνεχή χρονιά στην τρίτη θέση. Αμέσως μετά τη λήξη του πρωταθλήματος και με τον Άρη για δεύτερη συνεχή χρονιά στην τρίτη θέση. μικρογραφία|174x174εσ|Άλκης Καμπανός, 19 ετών δολοφονημένος, 01/02/2022
Η σεζόν για τον Άρη και τους φιλάθλους του σημαδεύτηκε από ένα δυσάρεστο γεγονός καθώς στα μέσα της χρονιάς περίπου ήρθε η δολοφονία του νεαρού φιλάθλου της ομάδας Άλκη Καμπανου την 1η Φεβρουαρίου του 2022 από χούλιγκαν του ΠΑΟΚ στην περιοχή Χαριλάου λίγα μέτρα από το γήπεδο του Άρη. Η φανέλα με το νούμερο 19 ως ένδειξη σεβασμού έχει αποσυρθεί από τα τμήματα του συλλόγου και σε κάθε αγώνα στο 19ο λεπτό οι φίλαθλοι του Άρη χειροκροτούν για να τιμήσουν τη μνήμη του. Αρκετοί σύλλογοι μεταξύ αυτών ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚ, ο Ηρακλής κατέθεσαν στεφάνια στη μνήμη του νεκρού. Επίσης η οδός στην οποία άφησε την τελευταία του πνοή ονομάστηκε σε οδός Άλκης Καμπανός σε μια προσπάθεια από όλους τους φορείς της Θεσσαλονίκης και των μεγάλων ομάδων της πόλης και της Μακεδονίας να στείλουν ένα μήνυμα κατά της βίας.
Η επόμενη χρονιά ξεκίνησε με πολλές αλλαγές για την ομάδα της Θεσσαλονίκης. Πολλοί από τους παίκτες που αποτελούσαν τον κορμό της ομάδας των προηγούμενων ετών αποχώρησαν και στην θέση τους ήρθαν πολλά νέα ονόματα. Ήρθαν οι Αντρέ Γκρέι, Μπράντλεϊ Μαζικού, Μάρβιν Πίρσμαν, Νικολά Ν'Κουλού, Μόουζες Ουντομπάγιο, Σέικ Ντιόπ, Μπραϊάν Νταμπό, Ζερβινιο και οι Εντγουιν Ροντρίγκεζ, Πίτερ Ετέμπο και Ραφαέλ Καμάτσο. Τέλος η ομάδα έκανε την ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία της αποκτώντας τον Μάνου Γκαρθία από την Σπόρτιγκ Χιχόν με σχεδόν 4.000.000 ευρώ. Τα πρώτα δείγματα ήταν θετικά και ο πρόεδρος του Άρη, Θεόδωρος Καρυπίδης, έκανε λόγο για διεκδίκιση τόσο του πρωταθλήματος όσο και του κυπέλλου. Κόσμος και διοίκηση πίστεψαν στο θαύμα και η ομάδα ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της ιδανικά διαλύοντας στον δεύτερο προκριματικό γύρο του Κόνφερενς Λίγκ την Λευκορώσικη Γκόμελ με 5–1 στο πρώτο ματς και 1–2 στον επαναληπτικό που έγινε στο Κλεάνθης Βικελίδης λόγω τιμωριών στην αντίπαλη ομάδα. Η συνέχεια ήταν δύσκολη καθώς οι κίτρινοι κληρώθηκαν με την Μακάμπι Τελ Αβιβ η οποία στο πρώτο ματς εκμεταλλεύτηκε τα λάθη στην άμυνα και νίκησε με 2–0 ενώ ο Καμάτσο έχασε μοναδική ευκαιρία σε κενό τέρμα για να μειώσει σε 2–1 στο 95ο λεπτό. Ο Άρης για μία ακόμη χρονιά βρέθηκε να κυνηγάει την ολική ανατροπή στον επαναληπτικό και αν και προηγήθηκε με 1–0, ένα ακόμα λάθος επέτρεψε στην Μακάμπι να ισοφαρίσει. Η ομάδα αντέδρασε γρήγορα κάνοντας το 2–1 αλλά δεν μπόρεσε να βρει το τρίτο γκολ που θα έστελνε το παιχνίδι στην παράταση και αποκλείστηκε. Στο πρωτάθλημα η αρχή ήταν επίσης καλή με μία επιβλητική νίκη εναντίον του Λεβαδειακού με 3–0. Όμως η ήττα στην δεύτερη αγωνιστική από τον Παναιτωλικό κλόνισε την ομάδα και οδήγησε στην αντικατάσταση του Χερμάν Μπούργος. Την θέση του πήρε ο Άλαν Πάρντιου με μεγάλη εμπειρία από Πρέμιερ Λιγκ. Στο ντεμπούτο του στον πάγκο της ομάδας νίκησε με 2–1 τον Ολυμπιακό, γεγονός που αναπτέρωσε τις ελπίδες του κόσμου. Ωστόσο η συνέχεια δεν ήταν ίδια και με αρκετά αρνητικά αποτελέσματα η ομάδα βρέθηκε στην 6η θέση στην διακοπή για το μουντιάλ του Κατάρ. Στην επανέναρξη των πρωταθλημάτων ο Άρης πέτυχε την είσοδο στα πλέϊ–οφ, ενώ σχετικά σύντομα εξασφάλισε και την έξοδό του στην Ευρώπη για πέμπτη συνεχόμενη φορά (ρεκόρ), καταλήγοντας στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος και κερδίζοντας ένα εισιτήριο για τον 2ο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Κόνφερενς Λίγκ.
Αντιπαλότητα
Το τοπικό ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, έχει μακρές ιστορικές ρίζες αναγόμενες στα μέσα της δεκαετίας του 1920 με τον Άρη, που είχε ως βάση την "ελίτ" περιοχή της Αγίας Τριάδας - Εξοχών, να εκφράζει κατά κύριο λόγο την αστική τάξη της Θεσσαλονίκης και τον ΠΑΟΚ το προλεταριακό της στοιχείο.
Αντιπαλότητα υπάρχει και με την άλλη ομάδα της Θεσσαλονίκης τον Ηρακλή, ιστορικά ο Ηρακλής θεωρείται ως η ομάδα των "μπαγιάτηδων", δηλαδή των παλαιών Θεσσαλονικέων. Οι γαλάζιοι υπήρξαν ένας σπουδαίος αντίπαλος, αλλά πολύ δύσκολα κατόρθωναν να επιβληθούν του Άρη. Βέβαια τα παιχνίδια ανάμεσα στις δύο ομάδες ήταν πάντα πόλος έλξης για το κοινό της πόλης.
Επίσης μεγάλες αντιπαλότητες υπάρχουν και με τις μεγάλες ομάδες του Κέντρου (ΑΕΚ, Παναθηναικός, Ολυμπιακός).
Έμβλημα
200px|thumb|Το [[άγαλμα του θεού Άρη στο μουσείο του Λούβρου, από το οποίο προήλθε το έμβλημα του συλλόγου]] Το έμβλημα του ποδοσφαιρικού τμήματος του Άρη έχει εξελιχθεί με την πάροδο των ετών. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι ο μυθικός θεός Άρης. Το 2018 το έμβλημα της επαγγελματικής ομάδας άλλαξε, καθώς τη θέση του «ARIS FC» πήρε το «ΑΡΗΣ ΠΑΕ». Το εν λόγω σήμα με το λογότυπο «ΑΡΗΣ ΠΑΕ» χρησιμοποιείται μόνο στις εγχώριες διοργανώσεις, ενώ στις διεθνείς διοργανώσεις χρησιμοποιείται το σήμα με το «ARIS FC».
Ύμνος του Άρη Θεσσαλονίκης
Ο επίσημος ύμνος του Άρη είναι ο πρώτος που δημιουργήθηκε για ομάδα στην Ελλάδα. Γράφτηκε το 1926 σε στίχους του Γεωργίου Κίτσου που μελοποίησε ο Σεκόντο Ποζέλι (γιος του αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι της τότε πολυεθνικής Θεσσαλονίκης) με τίτλο "Άρης Νικητής". Την ενορχήστρωση έκανε ο Αιμίλιος Ριάδης, σημαντικός συνθέτης της κλασικής μουσικής και φίλος της ομάδας. Το 1966 ο Βασίλης Μποέμης ερμήνευσε το "Άρη, γλυκιά μου ομάδα μεγάλη", άσμα που έμελλε να εξελιχθεί στο νεότερο (και ανεπίσημο) ύμνο του Άρη.
Το 2021 η ΠΑΕ ΑΡΗΣ παρουσίασε τον νέο ύμνο της ομάδας σε παραγωγή του Γιώργου Μουκίδη και αποτελεί πλέον τον ύμνο του Άρη στο ποδόσφαιρο
Το "Εντευκτήριον του Άρεως"
Η "Λέσχη (ή Εντευκτήριον) του Άρεως" στεγάστηκε μεταπολεμικά σε αρχοντικό επί της Βασιλίσσης Όλγας 30 (δεν υφίσταται πλέον), αποτέλεσε δε κύριο πόλο έλξης για τους νεαρούς (και όχι μόνο) Φαληριώτες. Μεταξύ άλλων, διέθετε χώρους φύλαξης κυπέλλων και διπλωμάτων, αποθήκευσης αθλητικού υλικού, όπως επίσης αίθουσες γραμματείας και συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου.
Οικονομικά και ιδιοκτησιακό
Βάσει νόμου το 10% του συνόλου των μετοχών της ΠΑΕ Άρης κατέχει ο ερασιτέχνης Άρης.
Το 89% των μετοχών κατέχει η Ειρήνη Καρυπίδου.
Κορυφαίοι
Σύμφωνα με βιβλίο ποδοσφαιρικού περιεχομένου, την πρώην ΠΑΕ, όπως και το ερασιτεχνικό τμήμα ποδοσφαίρου του ΑΣ Άρη το διάστημα 2014–16, τα πλέον σημαντικά τρόπαια του σωματείου προέρχονται από τη συμμετοχή του σε δύο διοργανώσεις πανελλήνιου επιπέδου (πρωτάθλημα και κύπελλο).
Διακρίσεις
με την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου 2021–22
Οι αγώνες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις
Κορυφαία διάκριση του Άρη στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις αποτέλεσε η πορεία του στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ την αγωνιστική περίοδο 1979–80, όταν έφτασε μέχρι τη φάση των 16, ξεπερνώντας τα εμπόδια της Μπενφίκα και της Περούτζια του Πάολο Ρόσι, για να αποκλειστεί από τη Σεντ Ετιέν του Μισέλ Πλατινί.
Μία ακόμη σημαντική στιγμή στην ευρωπαϊκή παρουσία του συλλόγου αποτέλεσε και η πορεία του στο Europa League την περίοδο 2010–11, όταν έφτασε μέχρι τη φάση των 32. Στους προκριματικούς γύρους απέκλεισε τις Γιαγκελόνια και Αούστρια Βιέννης, ενώ πήρε την πρόκριση ως δεύτερος και από τη φάση των ομίλων, όπου αντιμετώπισε την κυπελλούχο Ευρώπης Ατλέτικο Μαδρίτης, τη Ρόζενμποργκ και την Μπάγερ Λεβερκούζεν, η οποία τερμάτισε στην πρώτη θέση. Η πορεία του τη χρονιά εκείνη ολοκληρώθηκε αντιμετωπίζοντας τη Μάντσεστερ Σίτι σε διπλούς αγώνες στη φάση των 32, όπου αναδείχθηκε ισόπαλος χωρίς τέρματα στον πρώτο εντός έδρας αγώνα, για να ηττηθεί στον επαναληπτικό με 3–0.
Η ευρύτερη σε έκταση νίκη του σημειώθηκε στο κύπελλο Εκθέσεων της περιόδου 1968–69 επί της μαλτέζικης Χιμπέρνιανς με 6–0 εκτός έδρας. Πρώτος σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις είναι ο Ντίνος Κούης με 7 τέρματα και ακολουθούν οι Αλέκος Αλεξιάδης και Γιώργος Σεμερτζίδης με 6 και 5 αντίστοιχα.
(*) Πρώτη νίκη ελληνικής ομάδας επί ιταλικού εδάφους
(**) Πρώτη νίκη ελληνικής ομάδας επί ισπανικού εδάφους
Σύνολο ευρωπαϊκών συμμετοχών
Προκρίσεις: 14 (13 νοκ άουτ, 1 σε όμιλο) – Αποκλεισμοί: 22 (21 νοκ άουτ, 1 σε όμιλο)
UEFA 5-year Club Ranking
Αναλυτικά πως προκύπτει ο συντελεστής του Άρη :
Στατιστικά
Πρώτοι σκόρερ
Πρώτοι σε συμμετοχές
Περισσότερα γκολ σε αγώνα πρωταθλήματος
Πρώτοι σκόρερ πρωταθλημάτων
Μεγαλύτερες νίκες
Εμφανίσεις
Πρώτη
Δεύτερη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άρης Θεσσαλονίκης (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1914
Συζέ
Ο Συζέ (γαλλικά: Suger, λατινικά: Sugerius, περ. 1081 - 13 Ιανουαρίου 1151), αναφέρεται συνήθως ως αββάς Συζέ, ήταν Γάλλος ηγούμενος, πολιτικός και χρονικογράφος. Υπήρξε φίλος και έμπιστος σύμβουλος των βασιλέων της Γαλλίας Λουδοβίκου ΣΤ΄ και Λουδοβίκου Ζ´ και είναι γνωστός κυρίως για τις θεολογικές και καλλιτεχνικές φιλοδοξίες του που τον οδήγησαν στην ανοικοδόμηση της βασιλικής του Σαιν-Ντενί, της πρώτης κατασκευής γοτθικής αρχιτεκτονικής και τη γέννηση της Γοτθικής τέχνης.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Ο αββάς Συζέ σε [[Υαλογραφία|βιτρώ της βασιλικής Σαιν-Ντενί, 12ος αιώνας]] Η καταγωγή της οικογένειας του Συζέ είναι άγνωστη. Αρκετές φορές στα γραπτά του αναφέρει ότι κατάγονταν από ταπεινή οικογένεια, αν και αυτό μπορεί να είναι απλώς μια σύμβαση αυτοβιογραφικής γραφής. Το 1091, σε ηλικία 10 ετών, ο Συζέ άρχισε την εκπαίδευσή του στο αββαείο του Σαιν Ντενί (Αγίου Διονυσίου), κοντά στο Παρίσι. Εκεί, ήταν συμμαθητής και φίλος με τον μελλοντικό βασιλιά Λουδοβίκο ΣΤ΄ της Γαλλίας. Από το 1104 έως το 1106, φοίτησε σε άλλο σχολείο, ίσως εκείνο που ήταν προσαρτημένο στο αβαείο του Σαιν-Μπενουά-συρ-Λουάρ. Το 1106 έγινε γραμματέας του ηγουμένου του Σαιν Ντενί. Την επόμενη χρονιά έγινε πρεσβύτερος του Μπέρνεβαλ στη Νορμανδία και το 1109 του Τουρί. Το 1118, ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ τον έστειλε στην αυλή του Πάπα Γελάσιου Β’ στο Μαγκελόν (στο Μονπελιέ, στον κόλπο του Λέοντα) και έζησε από το 1121 έως το 1122 στο περιβάλλον του διαδόχου του Γελάσιου, Κάλλιστου Β΄. μικρογραφία|Η δυτική πτέρυγα της [[Βασιλική Σαιν-Ντενί|βασιλικής Σαιν Ντενί]] Κατά την επιστροφή του από το Μαγκελόν, ο Συζέ έγινε αββάς (ηγούμενος) του Σαιν Ντενί. Μέχρι το 1127, με θέση αντίστοιχη πρωθυπουργού ασχολήθηκε στη βασιλική αυλή με υποθέσεις του βασιλείου, ενώ την επόμενη δεκαετία αφοσιώθηκε στην αναδιοργάνωση και τη μεταρρύθμιση του Σαιν Ντενί. Το 1137, συνόδευσε τον μελλοντικό βασιλιά Λουδοβίκο Ζ΄ στην Ακουιτανία για τον γάμο του πρίγκιπα με την Ελεονώρα της Ακουιτανίας, και κατά τη διάρκεια της Β΄ Σταυροφορίας υπηρέτησε ως ένας από τους αντιβασιλείς του βασιλείου (1147–1149). Αντιτάχθηκε έντονα στο διαζύγιο του Λουδοβίκου Ζ, άντιλαμβανόμενος τον κίνδυνο, ο βασιλιάς χώρισε τελικά μετά τον θάνατο του Συζέ. Αν και αποδοκίμασε τη Β΄ Σταυροφορία, ο ίδιος, τη στιγμή του θανάτου του, είχε αρχίσει να κηρύττει μια νέα σταυροφορία.
Ο Συζέ υπηρέτησε ως φίλος και σύμβουλος τόσο του Λουδοβίκου ΣΤ΄ όσο και του Λουδοβίκου Ζ΄. Προέτρεψε τον βασιλιά να καταστρέψει τους απαιτητικούς φεουδάρχες, ήταν υπεύθυνος για τη βασιλική τακτική στην αντιμετώπιση κοινοτικών εξεγέρσεων και προσπάθησε να ρυθμίσει την απονομή δικαιοσύνης. Εμπλούτισε το αββαείο του, το οποίο διέθετε σημαντική περιουσία, με την κατασκευή μιας νέας εκκλησίας, τη Βασιλική Σαιν-Ντενί, που κατασκευάστηκε με τον πρωτοεμφανιζόμενο γοτθικό ρυθμό. Η υπόθεση Γάλλων συγγραφέων του 19ου αιώνα ότι ο Συζέ ήταν ο «σχεδιαστής» της βασιλικής του Σαιν Ντενί (και ως εκ τούτου ο εισηγητής της γοτθικής αρχιτεκτονικής) έχει αποκλειστεί από πιο σύγχρονους μελετητές. Αντ' αυτού, γενικά θεωρείται ότι ήταν ένας τολμηρός και ευφάνταστος προστάτης των τεχνών που ενθάρρυνε το έργο ενός καινοτόμου (αλλά άγνωστου πλέον) αρχιτέκτονα.
Συμβολή στην τέχνη
Περισσότερες πληροφορίες: Γοτθική αρχιτεκτονική και Βασιλική Σαιν Ντενί αριστερά|μικρογραφία|Εσωτερικό της [[Βασιλική Σαιν-Ντενί|βασιλικής Σαιν Ντενί]] μικρογραφία|227x227εσ|Το δισκοπότηρο του αββά Συζέ μικρογραφία|240x240εσ|Το βάζο της [[Ελεονώρα της Ακουιτανίας|Ελεονώρας της Ακουιτανίας, Λούβρο]] Ο αββάς Συζέ, φίλος και έμπιστος σύμβουλος των Γάλλων βασιλέων Λουδοβίκου ΣΤ΄ και Λουδοβίκου Ζ΄, αποφάσισε περίπου το 1137 να ανοικοδομήσει τη μεγάλη Βασιλική Σαιν-Ντενί, τον ταφικό ναό των Γάλλων μοναρχών.
Άρχισε με το δυτικό μέτωπο, ανακατασκευάζοντας την αρχική καρολίγγεια πρόσοψη με τη μονή πύλη του. Σχεδίασε την πρόσοψη του Σαιν Ντενί στα πρότυπα της Ρωμαϊκής Αψίδας του Κωνσταντίνου με την τριμερή διαίρεση και τρεις μεγάλες πύλες για να διευκολύνει το πρόβλημα της πολυκοσμίας. Ο ρόδακας πάνω από τη δυτική πύλη είναι ο παλαιότερος γνωστός, αν και προηγήθηκαν ρομανικά κυκλικά παράθυρα.
Με την ολοκλήρωση του δυτικού μετώπου το 1140, ο Συζέ προχώρησε στην ανακατασκευή του ανατολικού τμήματος. Σχεδίασε το χοροστάσιο με πλούσιο φως να εισχωρεί στο εσωτερικό. Για να πετύχει τους στόχους του, οι τεχνίτες του χρησιμοποίησαν πολλά νέα χαρακτηριστικά της αναδυόμενης γοτθικής αρχιτεκτονικής, που εξελίχθηκαν ή είχαν εισαχθεί από τη ρομανική αρχιτεκτονική: τις οξυκόρυφες αψίδες, τα μυτερά τόξα, τους ραβδωτούς θόλους, τους περιφερειακούς διαδρόμους, τα ακτινωτά παρεκκλήσια, τις πλευρικές αντηρίδες που στήριζαν νευρώσεις που ξεπηδούσαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις και τα ιπτάμενα στηρίγματα που επέτρεπαν την εισαγωγή μεγάλων χρωματιστών επιφανειών των υαλοστασίων (βιτρώ).
Το νέο οικοδόμημα ολοκληρώθηκε και καθαγιάσθηκε στις 11 Ιουνίου 1144, παρουσία του βασιλιά. Η βασιλική του Σαιν Ντενί, που αναφέρεται ως το πρώτο κτήριο σε γοτθικό ρυθμό, έγινε έτσι το πρότυπο για τους περισσότερους γαλλικούς καθεδρικούς ναούς του 12ου αιώνα, μεταξύ των οποίων ο καθεδρικός ναός της Σαρτρ, ο καθεδρικός ναός του Σανλίς και η Παναγία των Παρισίων.
Συγγραφικό έργο
Ο αββάς Συζέ ήταν ο κορυφαίος χρονικογράφος-ιστορικός της εποχής του. Τα έργα του Ιστορία του Λουδοβίκου ΣΤ΄ (Vita Ludovici regis), οι Επιστολές του καθώς και η Ιστορία του Λουδοβίκου Ζ΄ (Historia gloriosi regis Ludovici) αποτελούν χρήσιμες πηγές πληροφόρησης.
Στο βιβλίο του Μνημόνιο για την ηγουμενία μου (Liber de Rebus in Administratione sua Gestis) και στα επόμενα Libellus Alter de Consecratione Ecclesiae Sancti Dionysii και Ordinatio, αναφέρεται στις βελτιώσεις που είχε κάνει στη Βασιλική Σαιν-Ντενί, περιγράφει τους θησαυρούς της εκκλησίας και δίνει έναν απολογισμό της ανοικοδόμησης. Τα έργα του Συζέ σύντομα βρήκαν μιμητές μεταξύ των μοναχών και προκάλεσαν τη συγγραφή μιας μεγάλης σειράς επίσημων χρονικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί
Κατηγορία:Ιστορία του Καθολικισμού στη Γαλλία
Γιάννης Δραγασάκης
Ο Γιάννης Δραγασάκης (Ανατολή Λασιθίου, 20 Ιανουαρίου 1947) είναι Έλληνας οικονομολόγος και πολιτικός.
Διετέλεσε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και του Συνασπισμού, αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα (26 Ιανουαρίου 2015 -9 Ιουλίου 2019) και υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης (28 Φεβρουαρίου 2018 - 9 Ιουλίου 2019).
Βιογραφικά στοιχεία
Έχει σπουδάσει πολιτικές και οικονομικές επιστήμες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Στα μαθητικά του χρόνια ανέπτυξε δραστηριότητα ως μέλος της νεολαίας "Γρηγόρης Λαμπράκης".
Πολιτική δραστηριότητα
Ως φοιτητής συμμετείχε στην αντιδικτατορική δράση ενώ υπήρξε και γραμματέας του Συλλόγου Φοιτητών Λονδίνου. Αργότερα, έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και ηγετικό στέλεχος του Συνασπισμού από την ίδρυσή του. Το 1991 διεκδίκησε τη γενική γραμματεία της ΚΕ μετά την παραίτηση του Γρηγόρη Φαράκου, εκπροσωπώντας την ανανεωτική πτέρυγα του κόμματος, αλλά στην ψηφοφορία έχασε από την Αλέκα Παπαρήγα καθώς συγκέντρωσε 53 ψήφους έναντι των 57 της Παπαρήγα.
Στις εθνικές εκλογές του Ιουνίου του 1989 εξελέγη βουλευτής Χανίων με τον ενιαίο Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου.
Συμμετείχε ως αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην Οικουμενική Κυβέρνηση του Ξενοφώντα Ζολώτα. Το διάστημα 1994-1999 ήταν μέλος του Νομαρχιακού Συμβουλίου της Αθήνας.
Εξελέγη βουλευτής Β΄ Αθηνών στις αναμετρήσεις του 1996, ως επιλαχών το 2000 (αντικατέστησε τη Μαρία Δαμανάκη μετά την παραίτησή της), το 2004, το 2007, στις δύο αναμετρήσεις του 2012 και του 2015.
Μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2015 ανέλαβε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης υπό τον Αλέξη Τσίπρα. Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας, και εξελέγη βουλευτής επικρατείας. Μετά τις εκλογές, ο Δραγασάκης ανέλαβε, για δεύτερη φορά, καθήκοντα αντιπροέδρου της κυβέρνησης υπό τον Αλέξη Τσίπρα. Στις 28 Φεβρουαρίου 2018 ανέλαβε και υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, θέση που διατήρησε έως τις 9 Ιουλίου 2019.
Στις εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών. Ανανέωσε τη θητεία του στις εκλογές του Μαΐου 2023, ωστόσο δεν επανεξελέγη σε αυτές του Ιουνίου 2023.
Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Συνασπισμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομίας και Ανάπτυξης Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Βουλευτές Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών
Γεώργιος Νικολαΐδης (στρατιωτικός)
Ο Γεώργιος Νικολαΐδης (1874 - 1947) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός που χρημάτισε υπουργός το 1938.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και φοίτησε στο Στρατιωτικό σχολείο των Ευελπίδων. Κατατάχτηκε με βαθμό ανθυπολοχαγού στο πεζικό το 1896 και πήρε μέρος αμέσως στον πόλεμο του 1897 στην Κρήτη με το 1ο Σύνταγμα Πεζικού υπό τον Βάσο. Πήρε πτυχίο επιτελικής υπηρεσίας και αποσπάστηκε στο Γενικό Επιτελείο του Στρατού, στο τμήμα μεταγωγών, όπου ασχολήθηκε με τα σιδηροδρομικά ζητήματα μέχρι το 1910. Πήρε μέρος ως λοχαγός και ταγματάρχης στους Βαλκανικούς πολέμους και διεύθυνε στην Θεσσαλονίκη την αποστράτευση του 1913.
Το 1920 αποστάλθηκε στην Μικρά Ασία όπου διετέλεσε διοικητής της Βάσης Σμύρνης, αρχηγός του Πεζικού της ΙΙ Μεραρχίας στις επιχειρήσεις του Εσκή Σεχήρ, και μετά διοικητής της ΙΙΙ Μεραρχίας στην εκστρατεία Άγκυρας.
Το 1921 διορίστηκε υπασπιστής του Βασιλέα Κωνσταντίνου και ακολούθως του Βασιλέα Γεωργίου του Β΄. Αποστρατεύτηκε το 1922 με βαθμό αντιστράτηγου. Διετέλεσε υπουργός επί των Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων στην Κυβέρνηση Ιωάννη Μεταξά από τις 12 Δεκεμβρίου 1938 ως τις 20 Απριλίου 1941.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Σιδηροδρόμων και Αυτοκινήτων
Καρτέρι Θεσπρωτίας
Το Καρτέρι είναι ελληνικό ορεινό χωριό που υπάγεται διοικητικά στο Νομό Θεσπρωτίας στη πρώην επαρχία Μαργαριτίου. Βρίσκεται ΒΔ. του Μαργαριτίου σε υψόμετρο 160 μ. Το 1928 αριθμούσε 123 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 είχε 301 κατοίκους.
Αναδρομή στα περασμένα
Παλιότερη ονομασία του χωριού ήταν Καρτέρεζα, ή Καρτέριζα και πολύ παλαιότερα Σμοκοβίνα.
Η περιοχή κατοικήθηκε για πρώτη φορά περίπου το 1500. Το Καρτέρι ήταν χριστιανικό χωριό, σε αντίθεση με κάποια χωριά της γύρω περιοχής, όπως, Μαζαρακιά, Λαδοχώρι, ορισμένα από τα χωριά Φιλιατών και Παγκράτες που είχαν εξισλαμιστεί.
Οι κάτοικοι έχτισαν εκκλησίες, με παλαιότερη τον Άγιο Νικόλαο, που χτίστηκε το 1795, αν και στην περιγραφή έχει τη χρονολογία 1895.
Πριν το 1913, το Καρτέρι αποτελούσε κοινότητα με αιρετό κοινοτικό συμβούλιο. Την περίοδο 1941-1944, το χωριό πυρπολήθηκε από Τσάμηδες. Οι κάτοικοι του χωριού διώχθηκαν. Ορισμένοι που προσπάθησαν να αντισταθούν σκοτώθηκαν.
Οι κάτοικοι του χωριού, ακόμα και σήμερα, ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Η γλώσσα τους, ήταν η ελληνική και η αρβανίτικη, η οποία ομιλείται ακόμα και σήμερα.
Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδος (Σχέδιο Καλλικράτης) το Καρτέρι αποελεί τοπική κοινότητα της δημοτικής ενότητας Μαργαριτίου του Δήμου Ηγομενίτσας.
Εκκλησιαστικά το Καρτέρι υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Νουντλς μπιάνγκμπιάνγκ
Τα νουντλς μπιάνγκμπιάνγκ (παραδοσιακά κινέζικα: 麵· απλοποιημένα κινέζικα: 面· πινγίν: Biángbiáng miàn), εναλλακτικώς γνωστά ως γιόουπο τσεμιάν (παραδοσιακά κινέζικα: 油潑扯麵, απλοποιημένα κινέζικα: 油泼扯面, πινγίν: yóupō chěmiàn), είναι είδος νουντλς δημοφιλή στην κουζίνα της επαρχίας Σαανσί της Κίνας. Τα νουντλς, που παρουσιάζονται ως ένα από τα «οκτώ παράξενα θαύματα του Σαανσί» (陕西八大怪), περιγράφονται να είναι σαν ζώνη, λόγω του πάχους και του μήκους τους.
Το νουντλ είναι φαρδύ και χειροποίητο. Αρχικά ήταν μερίδα του φαγητού ενός φτωχού ανθρώπου στην ύπαιθρο, αλλά πρόσφατα έγινε δημοφιλές στα μοντέρνα εστιατόρια λόγω του μοναδικού χαρακτήρα που χρησιμοποιείται στην ονομασία του.
Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα
Συκαμινέα Λάρισας
Η Συκαμινέα Λάρισας, πριν το 1940 Σκαμνιά,  είναι ένα χωριό που ανήκει στο Δήμο Ελασσόνας. Βρίσκεται στην επαρχία Ελασσόνας στο Νομό Λάρισας. Απέχει 33 χλμ από την Ελασσόνα και είναι χτισμένη σε υψόμετρο 950 μέτρων. Οι 200 κάτοικοι του χωριού (που το καλοκαίρι φτάνουν και τους 500) ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Πρόκειται για νέο οικισμό, που προέκυψε από τη μετοίκηση των κατοίκων από την Παλιά Σκαμνιά που βρισκόταν σε υψόμετρο 1050 μέτρων. Η Παλιά Σκαμνιά ήταν ένας ορεινός παραδοσιακός οικισμός. Είχε περίπου 300 σπίτια πετρόκτιστα και πλακοσκέπαστα, διώροφα κυρίως. Οι δρόμοι είχαν καλντερίμια, υπήρχαν τρία εξωκλήσια και τρεις νερόμυλοι.
Ονομασία
Η παλιά ονομασία του χωριού ήταν Σκαμνιά και χρονολογείται από το έτος 1100, αυτό όμως δεν είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο. Βρίσκεται στους πρόποδες του Άνω Ολύμπου και απέχει περίπου πέντε χιλιόμετρα από το νέο χωριό. Η τελευταία προέλευση της ονομασίας της δεν είναι σίγουρη: εικάζεται από το φυλλοβόλο δένδρο μουριά-συκαμινιά που υπήρχε και εξακολουθεί να υπάρχει στον περίβολο του Ι.Ν. της Αγίας Τριάδας. Αυτή η εκδοχή δεν θεωρείται αρκετά βάσιμη. Άλλωστε η εμφάνιση του δένδρου της μουριάς- συκαμινιάς στο χωριό δεν είναι μαζική και μάλλον σπανίζει ώστε να δικαιολογήσει, τη συγκεκριμένη ονομασία.