cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιβάν Μπαλάζ
Καριέρα στην αντισφαίριση
Στη συνέχεια ο Μπαλάζ εκπροσώπησε την Ουγγαρία κάνοντας ντεμπούτο σε έναν αγώνα ενάντια στην Αυστρία. Την εποχή εκείνη ήταν πέμπτος ή έκτος στην ουγγρική κατάταξη. Το 1929 ήταν δεύτερος στο διπλό αντρών στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου. Το 1930 κέρδισε τη δεύτερη θέση στο μικτό διπλό στο Διεθνές πρωτάθλημα του Βουκουρεστίου. Στο Cluj-Napoca κέρδισε στο διπλό με τον συμπαίκτη τον Μπέλα φον Κέρλιγκ ενώ ήταν τρίτος στο απλό και στο μεικτό διπλό. Το 1931 έφτασε σε τέσσερις τελικούς στο διπλό αντρών, μεταξύ των οποίων το Ουγγρικό, ενώ στο διεθνές πρωτάθλημα της Βαρσοβίας ήταν στον τελικό του διπλού αντρών και στο μεικτό.
Το 1928 ο Μπαλάζ αγωνιζόταν με την Ουγγαρία και δεν βρισκόταν πλέον στην ομάδα της Γιουγκοσλαβίας του κυπέλλου Ντέιβις. Έπαιζε ως επί το πλείστον στη Βουδαπέστη και εντάχθηκε στο "Club Magyar Atlétikai". Το 1944 μετακόμισε στην Αυστρία, όπου συνέχισε την καριέρα του στην αντισφαίριση. Το 1951 έζησε και εργάστηκε στη Γαλλία, όπου ήταν αφοσιωμένος τενίστας και προπονητής για το υπόλοιπο της ζωής του.
Πηγές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι προπονητές της αντισφαίρισης
Βραβείο Saturn Καλύτερης Ταινίας Τρόμου
Το Βραβείο Saturn Καλύτερης Ταινίας Τρόμου, είναι ένα βραβείο που δίνεται στην καλύτερη ταινία, στην κατηγορία, τρόμου. Παρουσιάζεται από την Ακαδημία των Ταινιών Επιστημονικής Φαντασίας, Φαντασίας και Τρόμου. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1973 για την χρονιά 1972. Για τις χρονιές 2010, 2011 και 2012 η κατηγορία του βραβείου αυτού μετονομάστηκε σε Καλύτερη Ταινία Τρόμου ή Θρίλερ (με την κατηγορία Καλύτερης Ταινίας Δράσης, Περιπέτειας ή Θρίλερ να μετονομάζεται σε Καλύτερης Ταινίας Δράσης ή Περιπέτειας), Το 2013 το βραβείο μετονομάστηκε με την αρχική του ονομασία (Καλύτερης Ταινίας Τρόμου) και ένα νέο βραβείο δημιουργήθηκε, το Καλύτερης Ταινίας Θρίλερ.
Νικητές και υποψήφιες
Με έντονα γράμματα είναι οι νικητές:
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βραβεία Saturn
Μπόζο Β΄ του Αρλ
Ο Μπόζων Β΄, γαλλ. Boson II (928 - 965/67) από τον Οίκο των Μποζονιδών ήταν κόμης του Αβινιόν (935-) και του Αρλ (949-). Η καταγωγή του είναι αμφιλεγόμενη, ωστόσο ο βίος του μας είναι καλά γνωστός.
Βιογραφία
Ήταν, σύμφωνα με μία υπόθεση, γιος του Ρότμπολντ (γαλλ. Ρουμπώντ) ή Ρόαντμποαλντ του Άγκελ. Ήταν ευγενής από το Μακόν και το 903 ο συγγενής του Λουδοβίκος Γ΄ ο Τυφλός του έδωσε τον τίτλο του κόμη της Προβηγκίας. Η οικογένεια τού Ρότμπολντ είναι άγνωστη: μερικοί ιστορικοί θεωρούν, ότι σύζυγός του θα μπορούσε να είναι η Ερμενγάρδη, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ των Γουλιελμιδών δούκα της Ακουιτανίας ή η Ερμενγάρδη των Μπιβινιδών, κόρη του Μπόζο βασιλιά της Προβηγκίας και αδελφή του Λουδοβίκου Γ΄. Το ότι ο Ρότμπολντ είναι γιος του Μπόζο Α΄ μαργράβου της Τοσκάνης αμφισβητείται, όμως η μητέρα του είναι μία από τις προηγούμενες.
Σύμφωνα με τον Γάλλο ιστορικό Ζαν-Πιέρ Πολύ, που υποστηρίζει την τελευταία εκδοχή, η οικογένειά του -που η κομητεία τής δόθηκε από τον Ούγο της Προβηγκίας, αδελφό του Μπόζο Α΄- μάλλον προέρχεται από τη Σεπτιμανία. Το πιο σημαντικό μέλος της, ο Μπόζο[ν], άλλαξε συμμάχους περί το 947/48 με το να ακυρώσει τον γάμο του με τη Μπέρτα, ανιψιά του Ούγου και να νυμφευτεί την ευγενή Κωνσταντία. Αυτή θεωρείται πως είναι η Κωνσταντία της Προβηγκίας, από την οποία έλαβε το όνομά της η εγγονή της Κωνσταντία του Αρλ, σύζυγος του Ροβέρτου Β΄ της Γαλλίας. Η Κωνσταντία της Προβηγκίας ήταν κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ του Τυφλού και της Άννας των Μακεδόνων, κόρης του Λέοντα ΣΤ΄ του Σοφού Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Ο αδελφός του Γουλιέλμος έδωσε το όνομά του σε έναν γιο του Μπόζο[να], που ίσως συνδέεται με τους Γουλιελμίδες του Ωβέρν. Ο νέος βασιλιάς της Βουργουνδίας Κορράδος Α΄ ίσως βρήκε στον Μπόζο[να] έναν λιγότερο απειλητικό και φιλόδοξο κόμη, από μικρή οικογένεια, που μπορούσε να συμβιβαστεί με τους αξιωματούχους της Προβηγκίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Κωνσταντία των Μπιβινιδών, κόρη του Καρόλου-Κωνσταντίνου κόμη του Βιεν και είχε τέκνα:
Γιώργος Χριστοδουλίδης
Ο Γιώργος Χριστοδουλίδης ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός και έγινε γνωστός με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, παίζοντας από το 1935 μέχρι το 1940.
Καριέρα
Ο Χριστοδουλίδης εντάχθηκε στο δυναμικό του Άρη το 1935, αγωνιζόμενος ως αναπληρωματικός στην διοργάνωση του πανελλήνιου πρωταθλήματος του 1936, όπου οι «κίτρινοι» κατέλαβαν την τέταρτη θέση πίσω από τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και τον Απόλλωνα Αθηνών.
Στις 3 Ιανουαρίου 1936, ο Χριστοδουλίδης συμμετείχε στο σημαντικό διεθνές φιλικό του Άρη εναντίον της αυστριακής Φαβορίτνερ, όπου οι «κίτρινοι» επιβλήθηκαν με 3-0, σκοράροντας το πρώτο τέρμα της ομάδας του στις αρχές του δευτέρου ημιχρόνου, πριν ολοκληρώσει τη νίκη της ελληνικής ομάδας ο Δημοσθένης Χατζηνικολάου. Έναν χρόνο αργότερα, οι «κίτρινοι» πραγματοποίησαν σειρά φιλικών αγώνων στην Συρία και την Παλαιστίνη, όπου αντιμετώπισαν ομάδες όπως η Μακάμπι Τελ Αβίβ, η Χάποελ και η μικτή ομάδα της Χάιφα.
Ο Άρης κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης το 1938 και αγωνίστηκε στην τελική φάση, όπου κατατάχθηκε τρίτος, με τον Χριστοδουλίδη να συμμετέχει σε μέρος των αγώνων της ομάδας. Την επόμενη σεζόν, οι «κίτρινοι» κατατάχθηκαν δεύτεροι στον βόρειο όμιλο του πανελλήνιου πρωταθλήματος, με τον Χριστοδουλίδη να πετυχαίνει τρία τέρματα κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος.
Στην τελευταία χρονιά της καριέρας του, ο Χριστοδουλίδης αποτέλεσε βασικό στέλεχος της ομάδας του Άρη που προκρίθηκε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος το 1940, αποκλείοντας κατά σειρά την Δόξα Δράμας, τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ, για να ηττηθεί με 3-1 στις 2 Ιουνίου 1940 από τον Παναθηναϊκό.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ρουμπτσόβσκ
Το Ρουμπτσόβσκ (Рубцо́вск) είναι πόλη στο Κράι Αλτάι της Ρωσίας, που βρίσκεται στον ποταμό Αλέι (παραπόταμος του Ομπ) 281 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μπαρναούλ. Ο πληθυσμός ήταν 147.002 άτομα στην απογραφή του 2010. Το 2002 είχε πληθυσμό 163.063 κατοίκων, και στην απογραφή του 1989 είχε πληθυσμό 171.792 κατοίκων. Το 1975 είχε πληθυσμό 167.000 κατοίκων, το 1959 είχε πληθυσμό 111.000 κατοίκων και το 1939 είχε πληθυσμό 38.000 κατοίκων.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1892.
Ορισμένα αντισημιτικά περιστατικά συνέβησαν στην πόλη το 1945.
Διοικητική και δημοτική κατάσταση
Στο πλαίσιο των διοικητικών διαιρέσεων, το Ρουμπτσόβσκ είναι το διοικητικό κέντρο της περιοχής Ρουμπτσόβσκι, αν και δεν είναι αποτελεί μέρος της. Ως διοικητική διαίρεση, ενσωματώνεται ξεχωριστά ως η πόλης σημασίας κράι του Ρουμπτσόβσκ-μια διοικητική μονάδα με καθεστώς ίσο με αυτό των επαρχιών. Ως δημοτική διαίρεση, η πόλη σημασίας κράι του Ρουμπτσόβσκ ενσωματώνεται ως Αστικός Θύλακας του Ρουμπτσόβσκ.
Μεταφορές
Το αεροδρόμιο Ρουμπτσόβσκ είναι ένα εγκαταλελειμμένο αεροδρόμιο το οποίο χρησιμοποιείται συχνότερα από τη τοπική νεολαία για αγώνες αυτοκινήτων.
Πολιτιστικές αναφορές
Η συγγραφέας Έσθερ Χάουτζιγκ περιγράφει τις εμπειρίες της στο Ρουμπτσόβσκ, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στο βιβλίο της, Η Ατελείωτη Στέπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Συμμετοχή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019
Η Ελλάδα συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 στη Γλασκώβη της Σκωτίας από τις 1 έως τις 3 Μαρτίου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019
Φρειδερίκος Λουδοβίκος του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν
Ο Φρειδερίκος-Λουδοβίκος, γερμ. Friedrich-Ludwig (1 Σεπτεμβρίου 1688 – 4 Ιουνίου 1750) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν (1730-1750).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου πρίγκιπα του Χοεντσόλερν-Χέχινγκεν και της Μαρίας-Λεοπολδίνας, κόρης του Γεωργίου-Λουδοβίκου κόμη του Ζίντσενντορφ.
Το 1750 απεβίωσε στο κάστρο Λίνντιχ του Χέχινγκεν σε ηλικία 62 ετών. Ήταν άγαμος και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Ιωσήφ-Φρειδερίκος-Γουλιέλμος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Μισέλ Μπυτόρ
Ο Μισέλ Μπυτόρ (γαλλικά: Michel Butor), 1926 - 2016, ήταν Γάλλος ποιητής, μυθιστοριογράφος, καθηγητής, δοκιμιογράφος, κριτικός τέχνης και μεταφραστής. Είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Νέου Μυθιστορήματος. Είναι επίσης γνωστός για τη συμβολή του σε βιβλία θεωρίας της τέχνης και για το ακαδημαϊκό του έργο στη γαλλική λογοτεχνία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μισέλ Μπυτόρ (πλήρες όνομα Μισέλ Μαρί Φρανσουά Μπυτόρ) γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1926 σε προάστιο της Λιλ, το τρίτο από τα επτά παιδιά. Ο πατέρας του ήταν επιθεωρητής σιδηροδρόμων. Σπούδασε φιλοσοφία στη Σορβόννη, από όπου αποφοίτησε το 1947. Δίδαξε τη γαλλική γλώσσα καθώς επίσης φιλοσοφία και λογοτεχνία στην Αίγυπτο, το Μάντσεστερ, τη Θεσσαλονίκη (1954-55). Στη συνέχεια ξεκίνησε ακαδημαϊκή καριέρα ως καθηγητής λογοτεχνίας, αρχικά στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά στη Γαλλία στο Πανεπιστήμιο της Νίκαιας και τέλος στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1991. Το 1958 παντρεύτηκε τη Μαρί-Ζο Μας με την οποία απέκτησαν τέσσερις κόρες. Το 1960, υπέγραψε το «Μανιφέστο των 121», μια διακήρυξη για την υποστήριξη του αγώνα της Αλγερίας για ανεξαρτησία στα πλαίσια του πολέμου της Αλγερίας.
Για το έργο του κέρδισε πολλά λογοτεχνικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο Φενεόν (1956), το βραβείο Ρενοντό (1957) για το μυθιστόρημα Τροποποίηση (1957), το πιο γνωστό μυθιστόρημά του, που είναι γραμμένο εξ ολοκλήρου στο δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο, και το Μεγάλο Βραβείο Λογοτεχνίας της Γαλλικής Ακαδημίας για το σύνολο του έργου του (2013).
Πέθανε στην Κονταμίν-συρ-Αρβ σε ηλικία 89 ετών στις 24 Αυγούστου 2016.
Έργο
Στα πρώτα του βιβλία απέρριψε την παραδοσιακή μορφή του μυθιστορήματος, εντασσόμενος έτσι στην ομάδα του Νέου Μυθιστορήματος (Ναταλί Σαρώτ, Αλαίν Ρομπ-Γκριγιέ, Ζαν Ρικαρντού, Ρομπέρ Πενζέ, Κλωντ Σιμόν). Από τη δεκαετία του 1960 εγκατέλειψε το μυθιστόρημα και ακολούθησε μια πιο φιλοσοφική και πολιτική προσέγγιση στα θέματά του. Το 1962 εξέδωσε το μυθιστορηματικό δοκίμιο Κινητό, ένα μεγάλο έργο πειραματικής μορφής αποτελούμενο από διάφορες πηγές (αμερικανικές εγκυκλοπαίδειες, περιγραφές αυτοκινήτων, άρθρα εφημερίδων κ.λπ.) για να προσπαθήσει να εξηγήσει την πραγματικότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Πέρα από το μυθιστόρημα, ασχολήθηκε και με άλλα είδη του πεζού λόγου, την ποίηση και το δοκίμιο. Έγραψε έντεκα ποιητικές συλλογές καθώς και πολλά κείμενα σχετικά με την ιστορία της λογοτεχνίας και τη θεωρία της τέχνης. Ο Μισέλ Μπυτόρ συνεργαζόταν τακτικά με ζωγράφους, μουσικούς και φωτογράφους για να δημιουργήσει βιβλία καλλιτεχνών, ο αριθμός των οποίων πλησιάζει τους 1.500 τίτλους. Μερικές φορές αποκαλούνται «χειρόγραφα βιβλία», έχοντας το χαρακτηριστικό ότι είναι σχεδόν «λαθραίες εκδόσεις». Το 2006 άρχισε η έκδοση των Απάντων του συγγραφέα, σε 13 τόμους.
Η λογοτεχνία, η ζωγραφική και τα ταξίδια ήταν θέματα ιδιαίτερα αγαπητά στον Μισέλ Μπυτόρ. Μέρος της γοητείας της γραφής του είναι ο τρόπος που συνδυάζει τις αυστηρές συμμετρίες που οδήγησε τον Ρολάν Μπαρτ να τον χαρακτηρίσει ως «επιτομή του στρουκτουραλισμού» για τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό στο Πέρασμα από το Μιλάνο, στο οποίο διηγείται αυτά που θα μπορούσαν να συμβούν μια νύχτα σε μια πολυκατοικία, ή την ημερολογιακή δομή της Χρήσης του χρόνου, όπου διαφαίνεται μια λυρική ευαισθησία που έχει περισσότερες ομοιότητες με τον Μπωντλαίρ παρά με τον Αλαίν Ρομπ-Γκριγιέ.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 κυκλοφόρησε στα ελληνικά ένα μικρό βιβλίο με τον τίτλο Θεσσαλονίκη 1990 (εκδόσεις Άγρα), με δύο κείμενα και φωτογραφίες του Μισέλ Μπυτόρ με τις αναμνήσεις του από την πόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι δοκιμιογράφοι
Κλήμα Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κλήμα
Το Κλήμα είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 586 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Ζυγός (Αράκυνθος). Απέχει 35,5 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Αγρίνιο, 29 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Μεσολόγγι και 50 χλμ. από τη Ναύπακτο. Αναφέρεται επίσημα το 1920 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Άνω Κερασόβου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Άνω Κεράσοβο και τη Δάφνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Άνω Κερασόβου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρακύνθου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 3 κατοίκους
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Ανδρόνικος Παλαιολόγος (γιος Μανουήλ Β΄)
Ο Ανδρόνικος Παλαιολόγος (1400 - 4 Μαρτίου 1429) ήταν γιος του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄. Ήταν ο τελευταίος δεσπότης (κυβερνήτης) της Θεσσαλονίκης κατά το διάστημα 1408-1423.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Μανουήλ Β΄ και της Ελένης Δραγάτση, κόρης του Κωνσταντίνου, δεσπότη τμήματος της Σερβίας· ο Κωνσταντίνος ήταν εγγονός της Μαρίας Παλαιολογίνας, δισεγγονής του Μιχαήλ Η΄. Ο πρωτότοκος αδελφός του Ανδρόνικου, ο Ιωάννης Η΄ έγινε Αυτοκράτορας των Ρωμαίων, ο δευτερότοκος Θεόδωρος Β΄ έγινε δεσπότης του Μωρέως, ενώ μικρότεροι αδελφοί του ήταν ο Κωνσταντίνος ΙΑ΄, ο Δημήτριος και ο Θωμάς.
Κατά τη νεανική του ηλικία επέζησε από την ασθένεια που έπληξε τρία αδέλφια του, τον Κωνσταντίνο και δύο αδελφές του, τα οποία απεβίωσαν. Δεν ανάρρωσε ποτέ πλήρως και η υγεία του ήταν ασθενής για την υπόλοιπη ζωή του, μάλιστα ανέπτυξε λέπρα. Όταν το 1408 απεβίωσε ο εξάδελφός του Ιωάννης Ζ΄ κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης, ο Μανουήλ Β΄ απένειμε τον τίτλο του δεσπότη στον Ανδρόνικο και τον όρισε κυβερνήτη της πόλης εκεί. Επειδή ήταν μόλις οκταετής, είχε επίτροπο τον στρατηγό Δημήτριο Λάσκαρη τον Λεοντάρη ως το 1415/16.
Το 1422 οι Οθωμανοί πολιόρκησαν την Κωνσταντινούπολη και απέκλεισαν τη Θεσσαλονίκη το διάστημα 1422-23. Ο Ανδρόνικος, του οποίου η υγεία χειροτέρευε, άρχισε διαπραγματεύσεις με τους Βενετούς για βοήθεια, που ζήτησαν την παράδοση της πόλης. Αν και η Εκκλησία αντιτίθετο, καθώς δυσπιστούσε στους Λατίνους, ήλθε Βενετικός στρατός και ανέλαβε την άμυνα και την πόλη.
Το 1425 απεβίωσε ο πατέρας του και ανέλαβε ο Ιωάννης Η΄ την εξουσία. Ο λόγιος Απόστολος Βακαλόπουλος και ο ιστορικός Μιχαήλ Δούκας αναφέρουν ότι τέσσερις άρχοντες (Πλατυσκαλίτης, κά) σχεδίαζαν να παραδώσουν την πόλη στους Οθωμανούς και όταν οι Βενετοί τους ανακάλυψαν, τους εξόρισαν στην Κρήτη. Ο Βενετικός Κώδικας του Μοροζίνι γράφει ότι και ο Ανδρόνικος συμμετείχε στη συνωμοσία, πράγμα που δεν επαληθεύεται από τις Ελληνικές πηγές.
Οι Βενετοί κατάφεραν να κρατήσουν τη Θεσσαλονίκη ως το 1430, οπότε την κατέλαβαν οι Τούρκοι. Από εδώ και πέρα η ιστορία του Ανδρόνικου δεν είναι σαφής: Ο Λαόνικος Χαλκοκονδύλης αναφέρει ότι ο Ανδρόνικος μετέβη στον Μωρέα, στη Μαντίνεια και εκεί απεβίωσε, ενώ ο Θεόδωρος Σπανδούνης γράφει ότι μεταβαίνοντας με πλοίο στη Βενετία, απεβίωσε στο ταξίδι. Άλλη εκδοχή εκθέτει ο ιστορικός Γεώργιος Σφραντζής, αναφέροντας ότι ο Ανδρόνικος έγινε μοναχός στη μονή Παντοκράτορος της Κωνσταντινούπολης, όπου απεβίωσε το 1429 και ετάφη δίπλα στον πατέρα του· αλλά ο ψευδο-Σφραντζής ισχυρίζεται ότι έγινε μοναχός στη μονή Βατοπεδίου του Αγίου Όρους, όπου και απεβίωσε.
Εικονογραφία
Σε χειρόγραφο του 1404 που έστειλε δώρο ο Μανουήλ Β΄, μέσω του Μανουήλ Χρυσολωρά, στο αββαείο του Αγίου Διονυσίου στο Παρίσι, εικονίζεται σε μικρογραφία ο Μανουήλ Β΄ με την Ελένη Δραγάτση και τα τρία μεγαλύτερα παιδιά τους. Επιγραφές: Μανουήλ εν Χ[ριστ]ώ τω Θ[ε]ώ πιστός βασιλεύς και Αυτοκράτωρ Ρωμαίων ο Παλαιολόγος και αεί Αύγουστος. Ελένη η εν Χ[ριστ]ώ τω Θ[ε]ώ πιστή Αυγούστα και Αυτοκρατόρισσα Ρωμαίων η Παλαιολογίνα. Ιω[άννης] εν Χ[ριστ]ώ τω Θ[ε]ώ πιστός βασιλεύς ο υιός αυτού. Θεόδωρος ο Πορφυρογέννητος [...] ο υιός αυτού. Ανδρόνικος Αφεντόπουλον ο Παλαιολόγος ο υιός αυτού.
Αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Θεσσαλονίκης
Όλστιν
To Όλστιν (πολωνικά: Olsztyn, γερμανικά: Allenstein) είναι πόλη στη βορειοανατολική Πολωνία, πρωτεύουσα του βοεβοδάτου Βαρμίας-Μαζουρίας. Το 2015 είχε 174.083 κατοίκους. Είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Λίνα. Η πόλη δημιουργήθηκε με την κατασκευή του κάστρου των Τευτόνων το 1347. Αποτελεί σιδηροδρομικό και οδικό κόμβο. Το 1999 δημιουργήθηκε το πανεπιστήμιο του Όλστιν από την ένωση της γεωργικής, παιδαγωγικής και θεολογικής σχολής του Όλστιν.
Ιστορία
Στα τέλη του 17ου και στις αρχές του 18ου αιώνα, η πόλη γνώρισε παρακμή, λόγω των πολέμων και των επιδημιών. Μετά τον πρώτο διαμελισμό της Πολωνίας το 1772, πέρασε στην κατοχή της Πρωσίας. Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, η εικόνα της πόλης άλλαξε λόγω της θέσης της ως σιδηροδρομικός κόμβος και της βιομηχανοποίησης και έγινε η σημαντικότερη πόλη στη νότια Ανατολική Πρωσία. Η πόλη είχε σημαντικό αριθμό Πολωνών. Το 1914, οι Ρώσοι κατέλαβαν τη πόλη, αλλά τα γερμανικά στρατεύματα την ανέκτησαν μετά τη Μάχη του Τάνενμπεργκ. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διεξήχθη δημοψήφισμα, σύμφωνα με το οποίο η πόλη έγινε τμήμα της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Σοβιετικοί κατέλαβαν την πόλη τις 22 Ιανουαρίου 1945 και την πυρπόλησαν.
Μετά τον πόλεμο, το Όλστιν πέρασε στην κυριαρχία της Πολωνίας, και συνέχισε την ανάπτυξή του, ως πρωτεύουσα του βοϊβοδάτου Βαρμίας-Μαζουρίας. Το 1967 εγκαινιάστηκε το μεγαλύτερο εργοστάσιο της περιοχής, το οποίο παρασκευάζει λάστιχα αυτοκινήτων. Το 1973, με αφορμή τα 500 χρόνια από τη γέννηση του Κοπέρνικου, κατασκευάστηκε στην πόλη πλανητάριο. Η πόλη έγινε από κοινού έδρα της ρωμαιοκαθολικής επισκοπής της Βαρμίας, η οποία από το 1992 έχει γίνει αρχιεπισκοπή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Ολστιν
Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Ζεις μονάχα δυο φορές
Πλοκή
Στην ταινία, ο Τζέιμς Μποντ αποστέλλεται στην Ιαπωνία όταν το πλήρωμα δύο διαστημόπλοιων, το αμερικανικό και το σοβιετικό αντίστοιχα, εξαφανίζονται μυστηριωδώς βρισκόμενα σε τροχιά γύρω από τη Γη, ενώ κάθε έθνος κατηγορεί το άλλο εν μέσω Ψυχρού Πολέμου. Ο Μποντ ταξιδεύει κρυφά σε ένα απομακρυσμένο νησί της Ιαπωνίας για να βρει τους δράστες και έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον Ερνστ Σταύρο Μπλόφελντ, τον επικεφαλής της SPECTRE. Στην ταινία αποκαλύπτεται για πρώτη φορά η εμφάνιση του Μπλόφελντ, ο οποίος ήταν προηγουμένως ένας μερικώς αόρατος χαρακτήρας. Η οργάνωση SPECTRE εργάζεται για την κυβέρνηση μιας ασιατικής δύναμης που δεν κατονομάζεται, αλλά υπονοείται ότι είναι η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, για να προκαλέσει πόλεμο μεταξύ των υπερδυνάμεων.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στην Ιαπωνία, ανακοινώθηκε ότι ο Σον Κόνερι θα αποσυρόταν από τον ρόλο του Μποντ, αλλά μετά από απουσία μιας ταινίας, επέστρεψε και πάλι με την ταινία Τα διαμάντια είναι παντοτινά (1971) και αργότερα με την ταινία, που δεν ήταν παραγωγή της Eon Productions, το Ποτέ μη ξαναπείς ποτέ (1983).
Υποδοχή
Το Ζεις μονάχα δυο φορές σημείωσε μεγάλη επιτυχία, έλαβε θετικές κριτικές και είχε πάνω από 111 εκατομμύρια δολάρια στο παγκόσμιο box office. Ωστόσο, η ταινία ήταν η πρώτη στη σειρά που σημείωσε πτώση στα έσοδα από τα εισιτήρια λόγω του υπερβολικού κορεσμού του είδους των κατασκοπικών ταινιών που συνέβαλαν οι μιμητές του franchise, συμπεριλαμβανομένης της πρόσφατης και κακής απήχησης ανταγωνιστικής ταινίας του Τζέιμς Μποντ, Καζίνο Ρουαγιάλ, από την Columbia Pictures που κυκλοφόρησε προηγουμένως την ίδια χρονιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες Τζέιμς Μποντ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λιούις Γκίλμπερτ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Μπάρι Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στις Μπαχάμες Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άλμπερτ Μπρόκολι Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Χάρι Σάλτσμαν Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία
Μάρκος Κυπριανού
μικρογραφία|Ο Κυπριανού (δεξιά) με τον [[Δημήτρης Δρούτσας|Δημήτρη Δρούτσα το 2010]] Ο Μάρκος Κυπριανού είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Ευρωπαίος Επίτροπος Οικονομικών, Ευρωπαίος Επίτροπος Υγείας, Υπουργός Οικονομικών και Υπουργός Εξωτερικών και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Μάρκος Κυπριανού γεννήθηκε στη Λεμεσό (κλινική Μάριου Τριτοφτίδη) στις 22 Ιανουαρίου 1960. Πατέρας του ήταν ο Σπύρος Κυπριανού, πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Λόγω της υπουργοποίησης του πατέρα του, μετακόμισαν στη Λευκωσία, στη συνοικία του Αγίου Ανδρέα, όπου και έζησε τα παιδικά του χρόνια.
Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε νομική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές (LL.M.) στο διεθνές δίκαιο και στο φορολογικό δίκαιο στο Κολλέγιο Τρίνιτι του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ και με μεταπτυχιακές σπουδές στο δίκαιο επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Από το 1985 έως το 2003 εργαζόταν ως δικηγόρος.
Πολιτική διαδρομή
Το 1986 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ και το 1990 μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος. Την περίοδο 1993-1998 ήταν μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου του ΔΗΚΟ.
Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ.
Την 1η Μαρτίου 2003 διορίστηκε Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε έως τον Μάιο του 2004.
Την 1η Μαΐου 2004 η Κύπρος εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Μάρκος Κυπριανού διορίστηκε ως Ευρωπαίος Επίτροπος για τον Οικονομικό Προγραμματισμό και τον Προϋπολογισμό, όντας ο πρώτος Ευρωπαίος Επίτροπος της Κύπρου. Τον Νοέμβριο του 2004 ανέλαβε Ευρωπαίος Επίτροπος Υγείας, θέση στην οποία παρέμεινε έως τον Μάρτιο του 2008.
Ως Ευρωπαίος Επίτροπος Υγείας, μια από τις πολιτικές που προώθησε ήταν η τοποθέτηση προειδοποιήσεων πάνω στα πακέτα τσιγάρων, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κινείτο προς την τοποθέτηση εικονικών προειδοποιήσεων. Επιπλέον, πρότεινε την ολοκληρωτική απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, αφού το μέτρο εφαρμοζόταν ήδη σε κάποιες χώρες. Το Μάιο του 2007 εξέδωσε έγγραφο για την αντιμετώπιση της έλλειψης δωρεάς οργάνων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το σχέδιο προέβλεπε μέτρα προώθησης, ειδικά εκπαιδευμένο ιατρικό προσωπικό και Ευρωπαϊκή κάρτα δωρεών οργάνων.
Την περίοδο 2014-2018 διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΚΟ.
Άλλες δραστηριότητες
Διετέλεσε μέλος της Επαρχιακής Επιτροπής και της Κεντρικής Επιτροπής του προγράμματος Αθλητισμός Για Όλους του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού και της Κυπριακής Επιτροπής του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος Πολιτισμού.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Κύπριοι Επίτροποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών (Κύπρος) Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι Κατηγορία:Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου 2003 Κατηγορία:Κυβέρνηση Δημήτρη Χριστόφια 2008 Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Η΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Στάδιο Ρουνγκράντο 1ης Μαΐου
Το Στάδιο Ρουνγκράντο 1ης Μαΐου (κορεατικά: 릉라도5월1일경기장) είναι ένα γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στην Πιονγιάνγκ της Βόρειας Κορέας, η κατασκευή του οποίου ολοκληρώθηκε την 1η Μαΐου του 1989. Αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο στάδιο στον κόσμο, με χωρητικότητα 114.000 θεατών και καταλαμβάνει 51 στρέμματα.
Το στάδιο χρησιμοποιείται σήμερα για αγώνες ποδοσφαίρου, ορισμένους αγώνες στίβου, αλλά πιο συχνά για Φεστιβάλ Αριράνγκ (επίσης γνωστά ως Μαζικοί Αγώνες). Το γήπεδο μπορεί να φιλοξενήσει 150.000 θεατές, γεγονός που το καθιστά το μεγαλύτερο γήπεδο στον κόσμο και το 12ο μεγαλύτερο αθλητικό χώρο του κόσμου. Η ονομασία του προέρχεται από τη νήσο Ρουνγκράντο στον ποταμό Ταεντόνγκ, επί της οποίας βρίσκεται, και από την Πρωτομαγιά, την παγκόσμια ημέρα των εργατών. Η οροφή του διαθέτει 16 τόξα τοποθετημένα σε ένα δακτύλιο, και λέγεται ότι μοιάζει με άνθος μανόλιας. Δεν πρέπει να συγχέεται με το κοντινό Στάδιο Κιμ Ιλ-σονγκ, χωρητικότητας 50.000 θεατών.
Ενώ το γήπεδο χρησιμοποιείται για αθλητικές εκδηλώσεις, είναι πιο γνωστό για τις μαζικές παραστάσεις και συναυλίες για τον εορτασμό του Κιμ Ιλ Σουνγκ και του έθνους της Βόρειας Κορέας. Τον Ιούνιο-Ιούλιο του 2002 ήταν ο τόπος ενός μεγάλου γυμναστικού και καλλιτεχνικού «Φεστιβάλ Αριράνγκ». Την πρώτη φορά πήραν μέρος 100.000 συμμετέχοντες, το διπλάσιο του αριθμού των θεατών, με ελεύθερη πρόσβαση στους ξένους. Αυτές οι παραστάσεις αποτελούν σήμερα μια ετήσια εκδήλωση στην Πιονγιάνγκ, συνήθως τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο. Το βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες έχει αναγνωρίσει αυτές τις εκδηλώσεις ως τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βόρεια Κορέα
Βάγκουλα
Η λίμνη Βάγκουλα (εσθονικά: Vagula) είναι λίμνη της Εσθονίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λίμνες της Εσθονίας
Εθνικό Πάρκο Γιακουσίμα
Το Εθνικό Πάρκο Γιακουσίμα (屋久島国立公園, Yakushima Kokuritsu Kōen) είναι προστατευόμενη περιοχή, που βρίσκεται στο νομό Καγκοσίμα, στο νησί Κιούσου. Περιλαμβάνει μέρη των νησιών Όσουμι με την Γιακουσίμα, ολόκληρο το νησί Κουτσινοεράμπου-τζίμα και μερικές κοντινές θαλάσσιες περιοχές. Έχει συνολικό μέγεθος 325,53 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Το εθνικό πάρκο ιδρύθηκε στις 16 Μαρτίου 1964 και ανατέθηκε στο Εθνικό Πάρκο Κιρισίμα, το οποίο έγινε Εθνικό Πάρκο Κιρισίμα-Γιάκου. Στις 16 Μαρτίου 2012 η Γιακουσίμα χωρίστηκε ως ξεχωριστό Εθνικό Πάρκο Γιακουσίμα. Το Εθνικό Πάρκο Κιρισίμα-Γιάκου μετονομάστηκε σε Εθνικό Πάρκο Κιρισίμα-Κινκόβαν με έκταση 365,86 km².
Γεωγραφία
Το Εθνικό Πάρκο καλύπτει έκταση πάνω από 20.989 εκτάρια στη Γιακουσίμα. Πρόκειται για το 42% της χερσαίας έκτασης του νησιού και 3.943,4 εκτάρια παρακείμενης θαλάσσιας έκτασης. Βρίσκεται κυρίως στη δυτική ακτή του νησιού. Το Κουτσινοεράμπου-τζίμα έχει 3.577 εκτάρια και ανήκει εξ ολοκλήρου στο Εθνικό Πάρκο συν 4.043.5 εκτάρια παράκτιων υδάτων. Το εθνικό πάρκο καλύπτει έτσι 24.566 εκτάρια και 7.986,9 εκτάρια θάλασσας.
Η κεντρική περιοχή του Εθνικού Πάρκου σχηματίζεται από τα βουνά Οκουντάκε. Το υψηλότερο σημείο είναι το όρος Μιγιανόουρα με ύψος 1.936 μέτρα. Μερικά από τα βουνά θεωρούνται ιερά μέρη από τον πληθυσμό, ενώ άλλα μπορούν να αναρριχηθούν. Τμήματα της περιοχής είναι προσβάσιμα από μονοπάτια πεζοπορίας. Το νησί έχει μια υγρή υποτροπική κλιματική ζώνη με υγρά και ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Ανάλογα με την τοποθεσία, η βροχόπτωση είναι μεταξύ 4.000 και 8.000 χιλιοστά ανά έτος.
Φύση και τοπίο
Τμήματα του εθνικού πάρκου, καθώς και το φυσικό καταφύγιο Γιακουσίμα (107.47 km²), ανακηρύχθηκαν από την UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1993.
Στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού βρίσκεται το Θαλάσσιο Πάρκο Κουρίο. Έχει κοραλλιογενείς υφάλους και αντίστοιχα εξωτική άγρια ζωή. Το τοπίο του νησιού Κουτσινοεράμπου-τζίμα χαρακτηρίζεται από διαφορετικά ηφαίστεια και πυκνά δάση. Εκεί ζει το απειλούμενο είδος της ιπτάμενης αλεπούς Ριούκιου.
Συνολικά, 1900 είδη φυτών, 16 είδη θηλαστικών και 150 είδη πουλιών έχουν εντοπιστεί μέχρι στιγμής στο Εθνικό Πάρκο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιβάλλον της Ιαπωνίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιαπωνίας Κατηγορία:Εθνικά πάρκα της Ιαπωνίας
Αρχαία Άντισσα Λέσβου
Γεωγραφία
Η Αρχαία Άντισσα είναι πεδινός οικισμός της βορειοδυτικής Λέσβου. Βρίσκεται κοντά στη βόρεια ακτή του νησιού και στον μικρό ποταμό Βούλγαρη, ανατολικά της επαρχιακής οδού που έρχεται από την Ερεσσό και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 20. Απέχει 62 χλμ. περίπου ΒΔ. της Μυτιλήνης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 ως Κούλοβα (τα) και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σκαλοχωρίου της Λέσβου. Αργότερα, το ίδιο έτος, μετονομάστηκε σε Αρχαία Άντισσα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σκαλοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καλλονής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Καλλονής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δυτικής Λέσβου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία: Δήμος Δυτικής Λέσβου Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου
Tumblepop
Το Tumblepop (タンブルポップ) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι Μηχανής arcade. Δημιουργήθηκε από την Data East. Αρχικά κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία από τη Namco, ακολούθως στη Βόρεια Αμερική από τη Leprechaun Inc. και μετέπειτα στην Ευρώπη από τη Mitchell Corporation. μικρογραφία|left|Στιγμιότυπο από το παιχνίδι.
Πρωταγωνιστές του παιχνιδιού είναι δύο κυνηγοί φαντασμάτων. Οι παίχτες έχουν αποστολή να ταξιδέψουν σε διάφορες χώρες, να συλλάβουν τους εχθρούς και να σώσουν τον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1991 Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Data East Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αυστραλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Βραζιλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Αίγυπτο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σελήνη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Virtual Console
Δάφνη Αγρινίου Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Δάφνη
Η Δάφνη είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 450 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Ζυγός (Αράκυνθος). Απέχει 36,5 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Αγρίνιο, 28 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Μεσολόγγι και 50 χλμ. από τη Ναύπακτο. Αναφέρεται επίσημα το 1920 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Άνω Κερασόβου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Άνω Κεράσοβο και το Κλήμα αποτελούν την τοπική κοινότητα Άνω Κερασόβου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρακύνθου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους
Σημείωση
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν ακόμα: η Δάφνη Θέρμου και η Δάφνη Ναυπάκτου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Διαπλανητικό Σύστημα Αρχείων
Το Διαπλανητικό Σύστημα Αρχείων (InterPlanetary File System, IPFS) είναι πρωτόκολλο και δίκτυο σχεδιασμένο για να δημιουργήσει μια μέθοδο peer-to-peer για την αποθήκευση και την κοινή χρήση υπερμέσων σε κατανεμημένο σύστημα αρχείων. Το IPFS αρχικά σχεδιάστηκε από τον Χουάν Μπένετ, και τώρα είναι εγχείρημα ανοιχτού κώδικα που αναπτύχθηκε με βοήθεια από την κοινότητα.
Ιστορία
Το 2014, το πρωτόκολλο εκμεταλλεύτηκε το πρωτόκολλο Bitcoin blockchain και την υποδομή του δικτύου για να αποθηκεύσει αναλλοίωτα δεδομένα, να αφαιρέσει τα διπλά αρχεία σε όλο το δίκτυο και να αποκτήσει πληροφορίες διεύθυνσης για την πρόσβαση σε αποθήκευση κόμβους για να αναζητήσει αρχεία στο δίκτυο.
Υπάρχουν υλοποιήσεις στο Go και JavaScript, ενώ η υλοποίηση στη Python βρίσκεται σε εξέλιξη. Η εφαρμογή στη Go θεωρείται ότι είναι η υλοποίηση αναφοράς, ενώ αναπτύσσονται τυπικές προδιαγραφές.
Περιγραφή
Το IPFS είναι διανεμημένο σύστημα αρχείων peer-to-peer που επιδιώκει να συνδέσει όλες τις υπολογιστικές συσκευές με το ίδιο σύστημα αρχείων. Κατά κάποιο τρόπο, το IPFS είναι παρόμοιο με το World Wide Web, αλλά το IPFS, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ενιαίο σμήνος BitTorrent, ανταλλάσοντας αντικείμενα μέσα σε αποθετήριο Git. Με άλλα λόγια το IPFS παρέχει υψηλής απόδοσης, διευθετημένο σε περιεχόμενο μοντέλο μπλοκ αποθήκευσης, με διευθετημένες σε περιεχόμενο υπερσυνδέσεις. Αυτό αποτελεί ένα γενικευμένο κατευθυνόμενο άκυκλο γράφο Μερκλ. Το IPFS, συνδυάζει ένα κατανεμημένο πίνακα κατακερματισμού, ένα μεγάλο μπλοκ ανταλλαγής και ονοματοχώρο αυτοπιστοποίησης. Το IPFS δεν έχει ενιαίο σημείο αποτυχίας, και οι κόμβοι δεν πρέπει να εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον για να μην πειραχτούν τα δεδομένα κατά τη μεταφορά. Η Διανεμημένη Παράδοση Περιεχόμενου εξοικονομεί εύρος ζώνης και αποτρέπει επιθέσεις DDoS, με τις οποίες αγωνίζεται το HTTP.
Το σύστημα αρχείων μπορεί να έχει πρόσβαση σε μια ποικιλία από τρόπους, όπως μέσω FUSE και πάνω από HTTP. Ένα τοπικό αρχείο μπορεί να προστεθεί στο σύστημα αρχείων του IPFS, καθιστώντας το διαθέσιμο στον κόσμο. Διανέμονται χρησιμοποιώντας πρωτόκολλο βασισμένο στο BitTorrent. Άλλοι χρήστες που βλέπουν το περιεχόμενο βοηθούν στην εξυπηρέτηση του περιεχομένου σε άλλους στο δίκτυο. Το IPFS διαθέτει υπηρεσία ονόματος, την IPNS, ένα παγκόσμιο χώρο ονομάτων που βασίζεται στη PKI. Χρησιμεύει για να οικοδομήσει αλυσίδες εμπιστοσύνης και είναι συμβατό με άλλα NS και μπορεί να χαρτογραφήσει DNS, .onion, .bit, κλπ. στο IPNS.
Μορφή δεδομένων Μερκλ
Κάθε δέντρο Μερκλ είναι κατευθυνόμενος άκυκλος γράφος επειδή κάθε κόμβος είναι προσβάσιμο μέσω του ονόματός του. Κάθε παράρτημα του Μερκλ είναι το κλειδί κατακερματισμού του τοπικού περιεχομένου. Έτσι, μετά τη δημιουργία δεν υπάρχει κανένας τρόπος για την επεξεργασία ενός κόμβους. Αυτό αποτρέπει κύκλους (υποθέτοντας ότι δεν υπάρχουν συγκρούσεις κατακερματισμού), εφόσον ένας δεν μπορεί να συνδέσει τον πρωτοδημιουργημένο κόμβο στον τελευταίο κόμβο για να δημιουργήσει την τελευταία αναφορά.
Σε γενικές γραμμές, για κάθε Μερκλ για να δημιουργηθεί ένα νέο παράρτημα ή την επαλήθευση υφιστάμενου κλάδου, ένας αλγόριθμος κατακερματισμού χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το τοπικό περιεχόμενο. Λίγοι διαφορετικοί αλγόριθμοι κατακερματισμού είναι διαθέσιμοι στο IPFS.
Η εισαγωγή δεδομένων σε οποιαδήποτε από αυτούς τους αλγόριθμους κατακερματισμού είναι τεκμηριωμένη.
Αξιοσημείωτοι χρήστες
Το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, που έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο–Οκτώβριο του 2017, κρίθηκε παράνομο από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας και πολλές σχετικές ιστοσελίδες είχαν μπλοκαριστεί. Στη συνέχεια, το Καταλανικό Πειρατικό αντέγραψε την ιστοσελίδα του στο IPFS για να παρακάμψει την διαταγή μπλοκαρίσματος του Ανώτατου Δικαστηρίου της Καταλονίας.
Το IPFS χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει ένα αντίγραφο της Βικιπαίδειας, η οποία επιτρέπει την πρόσβαση της Βικιπαίδειας σε δικαιοδοσίες όπου η Βικιπαίδεια έχει μπλοκαριστεί.
Το UltraNote, κρυπτονόμισμα που υποστηρίζει κρυπτογραφημένα μηνύματα με μεταφορές αρχείων έως και 100MB με το χαρακτηριστικό "αυτοκαταστροφής" χρησιμοποιεί IPFS, για να αποθηκεύσει τα αρχεία.
Δείτε επίσης
• Bitcoin
• Dat
• Αποκεντροποιημένο λογισμικό
• Filecoin
• Freenet
• I2P
• IndieWeb
• Kademlia
• Namecoin
• OpenBazaar
• Φιλοξενία ιστού Peer-to-peer
• Solid (αποκεντροποίηση του διαδικτύου)
• ZeroNet
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό προγραμματισμένο σε Python Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ Κατηγορία:Πρωτόκολλα δικτύου Κατηγορία:Παγκόσμιος ιστός
Τερέζ Ντεκερού
Το μυθιστόρημα Τερέζ Ντεκερού (γαλλικός τίτλος: Thérèse Desqueyroux, γαλλική προφορά Τερέζ Ντεσκερού) είναι έργο του Φρανσουά Μωριάκ που δημοσιεύτηκε το 1927. Το μυθιστόρημα συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των 12 έργων που τιμήθηκαν με το γαλλικό λογοτεχνικό βραβείο Μεγάλο Βραβείο των καλύτερων μυθιστορημάτων του πρώτου μισού του 20ού αιώνα καθώς και στα 100 βιβλία του Αιώνα της εφημερίδας Λε Μοντ. Έχει διασκευαστεί αρκετές φορές για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Υπόθεση
Στο πρώτο κεφάλαιο, η Τερέζ φεύγει από το δικαστικό μέγαρο μόλις εκδόθηκε η απαλλακτική απόφαση. Είχε δικασθεί επειδή δηλητηρίασε τον σύζυγό της Μπερνάρ δίνοντάς του υπερβολική δόση από φάρμακο που περιείχε αρσενικό. Παρά τα ισχυρά στοιχεία εις βάρος της, όπως οι συνταγές που πλαστογραφούσε, η υπόθεση έκλεισε. Όμως, όλοι γνωρίζουν την ενοχή της: ο πατέρας της που τη συνοδεύει, ο δικηγόρος της που παραστάθηκε στη δίκη, ο σύζυγός της που την περιμένει στο κτήμα τους, ο αναγνώστης τελικά, ο οποίος δένεται μαζί της, ωστόσο, γιατί νιώθει ότι είναι θύμα.
Η οικογένεια έκλεισε την υπόθεση για να αποτρέψει το σκάνδαλο και ο ίδιος ο Μπερνάρ κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης. Κατά τη διάρκεια του νυχτερινού ταξιδιού για το σπίτι, η Τερέζ συλλογίζεται εκτενώς τη μέχρι τώρα ζωή της, προσπαθώντας να καταλάβει τι την ώθησε να συνεχίσει να δηλητηριάζει τον σύζυγό της αφού τον παρατήρησε να παίρνει κατά λάθος υπερβολική δόση. Σκέφτεται ότι οι ενέργειές της προκλήθηκαν εν μέρει από τις πιέσεις της μητρότητας και του γάμου και την ασφυκτική ζωή της συζύγου ενός καθολικού γαιοκτήμονα στην αγροτική Γαλλία της δεκαετίας του 1920. Έτσι, τα κεφάλαια 2 έως 8 αποτελούνται από έναν μακρύ εσωτερικό μονόλογο μέσω του οποίου ο αναγνώστης πληροφορείται τα γεγονότα. Ωστόσο, ούτε η ίδια ούτε ο αφηγητής παρέχουν σαφή εξήγηση για τη συμπεριφορά της. Μέσα από αυτή την αναδρομή στο παρελθόν, μαθαίνουμε μόνο ότι μόνο τα παιδικά της χρόνια ήταν ευτυχισμένα. Όλη η υπόλοιπη ζωή της είναι σαν να τη σημάδεψε η μοίρα, δεν ήταν κυρίαρχος: παντρεμένη κατά σύμβαση, χωρίς αγάπη, μόνη στο ζευγάρι, ξένη με τον άντρα της, νιώθει φυλακισμένη, ο ορίζοντας της είναι περιορισμένος και η ζωή δεν της ανήκει.
Η Τερέζ υποθέτει ότι θα μπορέσει να εγκαταλείψει ήσυχα τον άντρα της τώρα που η υπόθεση έχει τελειώσει. Αντίθετα, ο Μπερνάρ της ανακοινώνει ότι πρόκειται να ζήσει στο οικογενειακό του σπίτι, σε ένα απομονωμένο σημείο στο πευκοδάσος, στην Αρζελούζ. Ουσιαστικά την περιορίζει εκεί, δηλώνοντας στον κόσμο ότι πάσχει από νευρικό κλονισμό και κάνοντας περιστασιακά δημόσιες εμφανίσεις μαζί της για να καταπνίξει κάθε σχόλιο. Η ανησυχία του είναι να μην εμποδιστεί από το σκάνδαλο ο επικείμενος γάμος της μικρότερης αδερφής του Αν, με έναν μνηστήρα που εγκρίνει η οικογένεια. Δεν επιτρέπει στην Τερέζ καμία άλλη παρέα εκτός από τις υπηρέτριες που την αντιπαθούν, κρατά την κόρη τους μακριά της και απειλεί να τη στείλει στη φυλακή για τη δηλητηρίαση αν δεν συνεργαστεί. Η Τερέζ αρχίζει να πίνει και να καπνίζει, καταλαμβάνεται από μελαγχολία και αρρωσταίνει. Όταν της επιβάλουν να παρευρεθεί σε ένα δείπνο με την Αν, τον αρραβωνιαστικό της και την οικογένειά του, εκείνη το κάνει, αλλά η αδυνατισμένη εμφάνισή της σοκάρει τους καλεσμένους. Ο Μπερνάρ αποφασίζει ότι το σκάνδαλο δεν θα ξεχαστεί ποτέ αν δεν επιτρέψει στην Τερέζ να φύγει χωρίς διαμάχες. Της υπόσχεται ότι μπορεί να φύγει μετά το γάμο της Αν και επιστρέφει στην Αρζελούζ για να επιβλέπει την ανάρρωσή της. Μετά τον γάμο της αδελφής του, συνοδεύει την Τερέζ στο Παρίσι και την αποχαιρετά. Δεν θα υπάρξει επίσημος χωρισμός και διαζύγιο αλλά της παραχωρεί ένα επίδομα για να ζήσει με την προϋπόθεση να κρατά τα προσχήματα.
Έμπνευση
Ο Φρανσουά Μωριάκ άντλησε έμπνευση για την ιστορία της Τερέζ Ντεκερού από μία υπόθεση που συνέβη στο Μπορντώ το 1905. Η σύζυγος κατηγορήθηκε ότι προσπάθησε να δηλητηριάσει τον σύζυγό της, έναν έμπορο κρασιών από το Μπορντώ. Ο Μωριάκ παρακολούθησε τη δίκη στο Κακουργιοδικείο της Ζιρόντ στις 25 Μαΐου 1906, κατά την οποία η κατηγορούμενη καταδικάστηκε για πλαστογραφία (ψευδείς συνταγές για αγορά δηλητηρίων από φαρμακοποιούς, όπως αρσενικό που έβαζε σε λικέρ και έδινε στον άντρα της σε μεγάλες ποσότητες). Ο σύζυγός της κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης για να σώσει τα προσχήματα. Έτσι, παρά το πιθανό κίνητρο της κατηγορούμενης να λάβει μεγάλη αποζημίωση βάσει της ασφάλειας ζωής που είχε συνάψει ο σύζυγός της και να ξεκινήσει μια νέα ζωή με τον εραστή της και την αρκετά προφανή ποινική της ενοχή, η κατηγορία της απόπειρας δηλητηρίασης απορρίφθηκε και η σύζυγος καταδικάστηκε σε χρηματική ποινή 100 φράγκων και 15 μήνες φυλάκιση, ποινή που δεν εκτέλεσε πλήρως.
Συνέχειες
Ο χαρακτήρας της Τερέζ επιστρέφει και σε άλλα έργα του Φρανσουά Μωριάκ που εκδόθηκαν τα επόμενα χρόνια, όπου αναφέρονται διάφορες πτυχές της ζωής της ηρωίδας, 10 και 15 χρόνια μετά τα γεγονότα του μυθιστορήματος, όπως Η Τερέζ στον γιατρό (1933), Η Τερέζ στο ξενοδοχείο (1933) και Το τέλος της νύχτας (1935).
Πολυπρακτορικά Συστήματα Δημοπρασίας
Εισαγωγή
Οι δημοπρασίες είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς στους πράκτορες και συγκεκριμένα στα πολυπρακτορικά συστήματα. Χρησιμοποιούνται για την πώληση εμπορευμάτων, πόρων, υπηρεσιών κ.λπ. Η μέθοδος είναι αποτελεσματική τόσο κατά τη διαδικασία, όσο και σε σχέση με το τελικό αποτέλεσμα. Οι δημοπρασίες εκτελούνται είτε μεταξύ των ανθρώπων, είτε στο διαδίκτυο, είτε ακόμα και από εφαρμογές στα κινητά τηλέφωνα. Σε μια δημοπρασία ο πωλητής, ή καλύτερα ο εκπλειστηριαστής (auctioneer), θέλει να πουλήσει τα αγαθά και να πάρει την υψηλότερη δυνατή τιμή, ενώ κάθε υποψήφιος πελάτης, ή καλύτερα πλειοδότης (bidder), θέλει να αποκτήσει το προϊόν στη χαμηλότερη δυνατή τιμή (Sandholm, 2002, Milgrom, 1989).
Δημοπρασίες μπορεί τελεσθούν μεταξύ συνεργαζόμενων πρακτόρων, αλλά και μεμονωμένων. Η στρατηγική που θα ακολουθηθεί εξαρτάται από προσωπικούς - ιδιοτελείς - κυρίως παράγοντες. Στο άρθρο αυτό θα αναφερθούν τα είδη πλειστηριασμών, τα ηλεκτρονικά ιδρύματα, στο σχεδιασμό των μηχανισμών και στους βασικότερους στόχους, που τίθενται από τους σχεδιαστές δημοπρασιών (Sandholm, 2002, Milgrom, 1989).
Πλειστηριασμοί
Οι πλειστηριασμοί χαρακτηρίζονται με βάση τις προσφορές. Αν αυτές είναι ανοιχτού τύπου (open cry), όπου οι άλλοι πράκτορες μπορούν να δουν την προσφορά του καθενός, και κλειστού τύπου (sealed bid), όπου οι πράκτορες δεν γνωρίζουν τις προσφορές των άλλων πρακτόρων (Vulkan and Jennings, 2000, Sierra et. al. 2004, Milgrom, 1989). Ένας άλλος διαχωρισμός γίνεται με βάση τον κύκλο προσφορών. Αν γίνονται σε έναν κύκλο (one shot) ή σε περισσότερους. Εάν οι κύκλοι προσφορών είναι πολλοί, μεταβάλλεται η τιμή της προσφοράς, αυξάνεται ή μειώνεται, ανάλογα με το είδος του πλειστηριασμού (Vulkan and Jennings, 2000, Sierra et. al.  2004). Τέλος, γίνεται και ένας διαχωρισμός, σχετικά με την τελική τιμή του αγαθού. Ο πλειοδότης, ανάλογα με την μέθοδο που εφαρμόζεται, καταβάλλει την μεγαλύτερη ή τη δεύτερη μεγαλύτερη τιμή (Vulkan and Jennings, 2000).
Είδη Πλειστηριασμών
Υπάρχουν τέσσερα είδη πλειστηριασμών: Οι πλειστηριασμοί κλειστών προσφορών ενός κύκλου, οι πλειστηριασμοί Αγγλικού τύπου, οι πλειστηριασμοί Ολλανδικού τύπου και οι πλειστηριασμοί Vickrey (Vulkan and Jennings, 2000).
Πλειστηριασμοί κλειστών προσφορών ενός κύκλου (one shot sealed bid auctions): Στους πλειστηριασμούς αυτούς οι πλειοδότες καταθέτουν τις προσφορές τους κλειστές στον εκπλειστηριαστή, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τον έλεγχο των προσφορών και την ανάδειξη του νικητή. Όταν τελειώσει ο κύκλος, καταθέσουν δηλαδή όλοι τις προσφορές τους, ελέγχονται οι προσφορές και το αγαθό διατίθεται σ’ εκείνον με την μεγαλύτερη προσφορά. Οι πλειστηριασμοί αυτού του τύπου είναι οι πιο απλοί.
Πλειστηριασμοί Αγγλικού τύπου (Ανοιχτές ανοδικές δημοπρασίες) (English auctions): Είναι ίσως το πλέον συχνό είδος πλειστηριασμών στον πραγματικό κόσμο. Γίνονται συνήθως σε περισσότερους από έναν κύκλο, με ανοικτές προσφορές, ξεκινώντας από μια χαμηλή προσφορά. Οι πράκτορες έχουν το δικαίωμα να κάνουν μια μεγαλύτερη προσφορά από την τρέχουσα, ανεβάζοντας διαδοχικά την τιμή του αγαθού, ώσπου κάποια στιγμή να μην υπάρχουν άλλες προσφορές. Νικητής του πλειστηριασμού είναι εκείνος, που έχει κάνει τη μεγαλύτερη προσφορά και καλείται να καταβάλλει το αντίστοιχο τίμημα. Ένα παράδειγμα όπου χρησιμοποιείται Αγγλικού τύπου πλειστηριασμοί είναι σε μεγάλους οίκους πλειστηριασμών, όπως ο Sothby’s, καθώς και διαδικτυακά, όπως στο eBay.
Πλειστηριασμοί Vickrey (κλειστές δημοπρασίες δεύτερης τιμής) (Vickrey auctions): Είναι ο πιο σπάνιος τύπος πλειστηριασμών, αλλά ταυτόχρονα και ο πιο ενδιαφέρον. Οι Vickrey πλειστηριασμοί είναι ενός κύκλου και κλειστού τύπου. Οι ενδιαφερόμενοι καταβάλουν την προσφορά τους και νικητής είναι εκείνος που κατέθεσε την μεγαλύτερη προσφορά, αλλά καλείται να καταβάλλει το τίμημα της δεύτερης μεγαλύτερης προσφοράς. Αυτό φαίνεται πολύ περίεργο, αλλά εξασφαλίζει ότι οι πράκτορες θα προσφέρουν τη μέγιστη δυνατή τους τιμή για το αγαθό. Εάν ένας πράκτορας δεν προσφέρει τη μέγιστη δυνατή του τιμή, κινδυνεύει να χάσει τον πλειστηριασμό από κάποιον άλλο, ο οποίος θα δώσει μεγαλύτερη προσφορά. Ενώ αντίθετα αν καταθέσει μια τιμή αρκετά μεγαλύτερη, για να έχει περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει, κινδυνεύει να καταβάλλει μεγαλύτερο ποσό απ’ ότι ήταν διατεθειμένος να διαθέσει.
Ηλεκτρονικά Ιδρύματα Δημοπρασιών
Πράκτορες και ρόλοι (Agents and Roles): Πράκτορες είναι οι παίκτες σε ένα ηλεκτρονικό ίδρυμα, οι οποίοι αλληλεπιδρούν. Κάθε πράκτορας σε ένα ηλεκτρονικό ίδρυμα καλείται να λάβει κάποιο ρόλο: θεσμικό ή μη θεσμικό. Θεσμικοί ρόλοι είναι εκείνοι που έχουν θεσπιστεί για τη διασφάλιση θεσμικών κανόνων, ενώ αντίθετα, μη θεσμικοί, εκείνοι που δεν συμμορφώνονται με θεσμικούς κανόνες.
Πλαίσιο Διαλόγου (Dialogical Framework): Υπάρχουν κάποια σταθερά πλαίσια για την αλληλεπίδραση μεταξύ των πρακτόρων, όπως η γλώσσα. Με μια κοινή γλώσσα, δίνεται η δυνατότητα σε ετερογενείς πράκτορες να αλληλεπιδρούν με άλλους πράκτορες.
Σκηνή (Szene): Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των πρακτόρων καλούνται σκηνές. Μια σκηνή καθορίζει το πλαίσιο αλληλεπίδρασης μεταξύ των πρακτόρων, που βασίζεται στους ρόλους.
Επιτελεστική δομή (Performative Structure): Σε αυτήν οι σκηνές μπορούν να συνδεθούν, συνθέτοντας μια ροή εργασίας. Οι προδιαγραφές μιας τέτοιας δομής περιέχουν μια περιγραφή για τον τρόπο που μπορούν να κινηθούν νόμιμα από σκηνή σε σκηνή, καθορίζοντας τις προϋποθέσεις. Η ικανοποίηση των προϋποθέσεων αυτών εξαρτώνται από τους ρόλους, που επιτρέπεται να παίζεται από κάθε πράκτορα, καθώς και από τις δεσμεύσεις που υπόκειται.