cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευάγγελος Σαββόπουλος
Πρώτα Χρόνια
Παντρεμένος με την Έρση - Αικατερίνη Σαββοπούλου, το γένος Ζέη. Απέκτησε μία κόρη, τη Ζωή και έναν υιό, τον Γιώργο.
Βιογραφία
Το 1936 - 43 έγινε βοηθός και στη συνέχεια επιμελητής του καθηγητή της Εφαρμοσμένης Πολιτικής Οικονομίας Ι. Τουρνάκη. Κατά την κατοχή ίδρυσε την ομάδα "Δημοκτρατική Νεοπολιτική Ένωσις" και εξέδωσε παράνομες εφημερίδες "Φωνή των Ελλήνων", "Βήμα των Ελλήνων" και "Τριπτοπόλεμος". Aνακηρύχθηκε Επίτιμος Πρόεδρος Τυπογράφων Εθνικής Αντιστάσεως και Ομήρων Γερμανίας.
Εξελέγη βουλευτής Πειραιώς και Νήσων για πρώτη φορά στις εκλογές του 1951 με τον Ελληνικό Συναγερμό και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα βουλευτής Πειραιώς σε επαναληπτική εκλογή στις 29 Μαρτίου 1953.
Το 1953 αν και ήταν κυβερνητικός βουλευτής, κατέθεσε επερώτηση για το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων από τη Γερμανία.
Στη συνέχεια εξελέγη βουλευτής Πειραιώς με την ΕΡΕ το 1956 και Πειραιώς και Νήσων το 1958 ως ανεξάρτητος, το 1961 με το Κόμμα Προοδευτικών και το 1964  με την Ένωση Κέντρου.
Υπηρέτησε ως υπουργός Εμπορίου και προσωρινά Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση Τσιριμώκου.
Χρημάτισε επίσης υπουργός Προεδρίας Κυβερνήσεως (5 Οκτωβρίου 1965 - 22 Δεκεμβρίου 1966) στην κυβέρνηση του Στέφανου Στεφανόπουλου.
Μεταπολιτευτικά συνέχισε να ασχολείται με την πολιτική και πολιτεύτηκε χωρίς επιτυχία με την Εθνική Παράταξη το 1977 και με τη Νέα Δημοκρατία το 1981. Ήταν επίσης αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Ο Ευάγγελος Σαββόπουλος απεβίωσε στις 15 Ιανουαρίου 1995 και κηδεύτηκε δύο ημέρες μετά από τον ιερό ναό Αγίας Τριάδας Πειραιώς.
Τιμητικές Διακρίσεις
Μεταξύ άλλων, του έχουν απονεμηθεί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιά Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κόμμα Προοδευτικών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Προεδρίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων
Κύπελλο Φινλανδίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Φινλανδίας (φινλανδικά: Suomen Cup) αποτελεί ποδοσφαιρική διοργάνωση η οποία διεξάγεται στη Φινλανδία. Την ευθύνη για τη διεξαγωγή του Κυπέλλου Φινλαδίας έχει η Φινλανδική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (SPL). Ο πρώτος αγώνας έγινε το 1955 και από τότε διεξάγεται αδιαλήπτως. Ο αγώνας με το μεγαλύτερο ποσοστό θεατών ήταν το 1963 στον τελικό, όπου ΦΚ Χάκα και Λάχτι ήταν αντιμέτωπες. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν 1-0 υπέρ της Χάκα και η θεαματικότητα έφερε στο γήπεδο 14.052 κόσμο.
Ο εκάστοτε νικητής αποκτά το δικαίωμα να αγωνιστεί στο Γιουρόπα Λίγκ. Αρχίζει την Πρωταπριλιά και τελειώνει στις 1 Νοεμβρίου. Ο τελικός διεξάγεται στο μεγαλύτερο γήπεδο στη Φινλανδία στο Στάδιο Finnair στην πρωτεύουσα Ελσίνκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Φινλανδίας
Ο παίκτης
Ο παίκτης είναι μυθιστόρημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι που γράφτηκε και δημοσιεύθηκε το 1866.
Κάτω από την πίεση των πιστωτών του, Ο Ντοστογιέφσκι όφειλε ως την 1η Νοεμβρίου 1866 να παρουσιάσει ένα νέο μυθιστόρημα, το οποίο θα συμπεριλαμβανόταν στα Άπαντά του, που θα εκδίδονταν από τον εκδότη Στελόφσκι. Στην περίπτωση μη τήρησης της συμφωνίας αυτής, το σύνολο των πνευματικών δικαιωμάτων των προγενέστερων και μεταγενέστερων έργων του θα περιέρχονταν στον εκδότη του για δέκα χρόνια. Αυτό το γεγονός ανάγκασε τον Ντοστογιέφσκι να διακόψει τη δουλειά του πάνω στο Έγκλημα και τιμωρία και να υπαγορεύσει μέσα σε ένα μήνα τον Παίκτη στην ειδικά προσκεκλημένη στενογράφο Άννα Γκριγκόριεβνα Σνίτκινα, η οποία έγινε αργότερα η δεύτερη γυναίκα του.
Το έργο είχε ως αρχικό τίτλο Ρουλέτενμπουργκ, αλλά άλλαξε ύστερα από την απόφαση του εκδότη για έναν πιο «ρωσικό» τίτλο.
Παικτης, ο Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Ηλεκτρικός αστικός σιδηρόδρομος της Γουαδαλαχάρας
Το σύστημα ελαφρού σιδηροδρόμου της Γουαδαλαχάρας (Tren ligero de Guadalajara), το οποίο λειτουργείται από την Sistema de Tren Eléctrico Urbano (Αστικό Ηλεκτρικό Σιδηροδρομικό Σύστημα), είναι σύστημα αστικού σιδηροδρόμου  το οποίο εξυπηρετεί τους δήμους της Γουαδαλαχάρας, του Σαποπάν και του Τλακεπάκε, οι οποίοι βρίσκονται στο Χαλίσκο, μια πολιτεία του κεντρικού Μεξικού.
Η ιδιοκτησία του σιδηροδρόμου ανήκει στην πολιτεία του Χαλίσκο, επομένως η εταιρεία SITEUR που είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία του είναι κρατική αρχή. Το σύστημα εγκαινιάστηκε το 1989 και αποτελείται από τρεις γραμμές: την γραμμή 1, που ακολουθεί μια γραμμή από τα βόρεια προς τα νότια και περιέχει 20 σταθμούς, την γραμμή 2, που ακολουθεί μια γραμμή από το κέντρο της πόλης προς τα ανατολικά και περιέχει 10 σταθμούς, αλλά και την γραμμή 3, η οποία ακολουθεί μια γραμμή από τα βορειοδυτικά προς το νοτιοανατολικά και περιέχει 18 σταθμούς.
Τζον Ροσέλλι
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, εικάζεται ότι ο Ροσέλλι συνεργάστηκε με την Αμερικανική Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (CIA) σε μια συνωμοσία για τη δολοφονία του ηγέτη της Κούβας Φιντέλ Κάστρο. Ο Ροσέλλι θεωρείται ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο και στον σχεδιασμό της δολοφονίας του Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φ. Κένεντι του 1963.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος ως Φίλιππο Σάκκο στην Εσπερία της Ιταλίας, στις 4 Ιουλίου 1905, ο Ροσέλλι έφτασε στη Βοστώνη σε ηλικία 6 ετών μαζί με τη μητέρα και τα αδέρφια του για να μείνουν με τον πατέρα του, Βιτσέντζο. Αφού πέθανε ο πατέρας του το 1918, η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε και ο πατριός του, τον εισήγαγε στο έγκλημα κάνοντάς τον να βάλει φωτιά στο σπίτι της οικογένειας για να πάρουν την ασφάλιση. Εγκατέλειψε το σχολείο μετά την έβδομη τάξη και το 1922, συνελήφθη με κατηγορίες ναρκωτικών στη Μασαχουσέτη. Αργότερα πήγε στη Νέα Υόρκη για τρεις μήνες όπου χρησιμοποιούσε το όνομα Τζον Μόργκαν και μετά μετακόμισε στο Σικάγο.
Στο Σικάγο άρχισε να έχει επαφές με τη μαφία και του είπαν ότι αν ήθελε να γίνει μέλος της θα έπρεπε να έχει ένα πιο ιταλικό όνομα από το Τζον Μόργκαν. Έτσι επέλεξε το επίθετο Ροσέλλι από τον Ιταλό αναγεννησιακό γλύπτη Κοσίμο Ροσέλι, όπως ο ίδιος ανέφερε:«Διάβασα το όνομα στην εγκυκλοπαίδεια.» Στο Σικάγο άρχισε να γίνεται γνωστός με το ψευδώνυμο του υποκόσμου ως «Ωραίος Τζόνι».
Άνοδος στο οργανωμένο έγκλημα
240px|thumb|Ο Τζόνι Ροσέλλι (δεξιά) με τον δικηγόρο του Φρανκ ΝτεΣιμόνε Τα αφεντικά του Σικάγου εντυπωσιάστηκαν από την οξυδέρκεια του νεαρού άνδρα και τον έστειλαν στο Λος Άντζελες, όπου τα πήγε καλά μέχρι που πήγε στη φυλακή το 1943 με την κατηγορία του εκβιασμού χρημάτων από κινηματογραφικά στούντιο και αλυσίδες αιθουσών. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ο δικηγόρος του Ροσέλλι ήταν ο Φρανκ ΝτεΣιμόνε ο οποίος θα γίνει το αφεντικό της μαφίας στο Λος Άντζελες όταν ο Τζακ Ντράγκνα πέθανε το 1956. Η καλή του εμφάνιση και η οικονομική κατάσταση του θα γοητεύσουν το Χόλυγουντ εκείνης της εποχής. Για ένα διάστημα ήταν παντρεμένος με μια ηθοποιό, την Τζουν Λανγκ (1940-1943) και ήταν συμπαραγωγός τριών ταινιών: "He Walked By Night", "T - Men" και "Canyon City". Ο παραγωγός Μπράιαν Φόι που παρέμεινε φίλος του Ροσέλλι μέχρι το θάνατό του, είχε δηλώσει:
Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ο Ροσέλλι έστρεψε το ενδιαφέρον του μακριά από το Χόλυγουντ και προς την ταχέως αναπτυσσόμενη και εξαιρετικά κερδοφόρα Μέκκα του τζόγου, το Λας Βέγκας στη Νεβάδα. Μέχρι το 1956, ο Ροσέλλι είχε γίνει ο επικεφαλής εκπρόσωπος του Σικάγου και του Λος Άντζελες στο Λας Βέγκας. Η δουλειά του ήταν να διασφαλίσει ότι τα αφεντικά της μαφίας του Σικάγου θα ελάμβαναν το δίκαιο μερίδιό τους στα αυξανόμενα έσοδα του καζίνο μέσω της υπεξαίρεσης. Ωστόσο, σύμφωνα με το γραφείο του FBI στο Λος Άντζελες, ο Ροσέλλι εργαζόταν ως παραγωγός ταινιών στα Monogram Studios.
Συμμετοχή σε σχέδιο δολοφονίας του Κάστρο
Μετά την κουβανική επανάσταση τον Ιανουάριο του 1959, ο Φιντέλ Κάστρο έκλεισε τα καζίνο που λειτουργούσαν οι αλλοδαποί επιχειρηματίες στην Κούβα και προσπάθησε να απομακρύνει τους μαφιόζους από τη χώρα. Αυτό έκανε τον Ροσέλλι, το αφεντικό του Chicago Outfit, Σαμ Τζιανκάνα και το αφεντικό της Τάμπα, Σάντο Τραφικάντε τζούνιορ, να είναι θετικοί στην ιδέα να δολοφονήσουν τον Κάστρο.
Σύμφωνα με τα έγγραφα των Family Jewels που κυκλοφόρησαν το 2007, μέλη της αμερικανικής μαφίας συμμετείχαν σε απόπειρες δολοφονίας του Φιντέλ Κάστρο. Τα έγγραφα έδειξαν ότι, τον Σεπτέμβριο του 1960, η CIA στρατολόγησε τον Ρόμπερτ Μέιχιου, πρώην πράκτορα του FBI και βοηθό του Χάουαρντ Χιουζ στο Λας Βέγκας, για να προσεγγίσει τον Ροσέλλι προσποιούμενος ότι εκπροσωπούσε διεθνείς εταιρείες που ήθελαν τον Κάστρο να πεθάνει λόγω χαμένων επενδύσεων στα καζίνα και στο τζόγο της Κούβας.
Ο Ροσέλλι γνώρισε τον Μέιχιου στους ηγέτες της μαφίας Σαμ Τζιανκάνα και Σάντο Τραφικάντε. Εφοδιασμένοι με έξι χάπια δηλητήριου από τη CIA, οι Τζιανκάνα και Τραφικάντε προσπάθησαν ανεπιτυχώς να κάνουν τους ανθρώπους γύρω από τον Κάστρο να τοποθετήσουν το δηλητήριο στα τρόφιμα του. Περαιτέρω απόπειρες ακυρώθηκαν σύντομα μετά την εισβολή στον κόλπο των Χοίρων τον Απρίλιο του 1961.
Στις 24 Ιουνίου και στις 22 Σεπτεμβρίου 1975, ο Ροσέλλι κατέθεσε ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής Πληροφοριών της Γερουσίας των ΗΠΑ, με επικεφαλής τον Γερουσιαστή Φρανκ Τσερτς του Αϊντάχο σχετικά με το σχέδιο της CIA να σκοτώσει τον Κάστρο, την επιχείρηση Mongoose. Λίγο πριν από τη κατάθεση του Ροσέλλι, ένα άγνωστο άτομο πυροβόλησε και σκότωσε τον Τζιανκάνα στο υπόγειο του σπιτιού του στο Ιλλινόις. Αυτό συνέβη λίγες μέρες πριν ο Τζιανκάνα καταθέσει ενώπιον της ίδιας επιτροπής. Η δολοφονία του Τζιανκάνα θεωρείται ότι αναγκάσε τον Ροσέλλι να εγκαταλείψει μόνιμα το Λος Άντζελες και το Λας Βέγκας και να πάει στο Μαϊάμι της Φλόριντα.
Ισχυρισμοί συνωμοσίας για την δολοφονία Τζον Κένεντι
Στις 23 Απριλίου 1976, ο Ροσέλλι κλήθηκε ενώπιον εκπροσώπων της Επιτροπής Τσερτς να καταθέσει για την υπόθεση συνωμοσίας για τη δολοφονία του Προέδρου Κένεντι σε μυστική σύνοδο σε μια σουίτα του Ξενοδοχείου Carroll Arms. Ο Ροσέλλι κατέθεσε ότι είχε πει σε μερικούς ανθρώπους ότι πίστευε ότι ο Φιντέλ Κάστρο ήταν πίσω από τη δολοφονία του Κένεντι. Όταν ρωτήθηκε από τον Μάικλ Επστάιν, μέλος του προσωπικού της επιτροπής, εάν είχε «οποιαδήποτε γεγονότα» για να υποστηρίξει την υπόθεσή του, ο Ροσέλλι απάντησε: «Χωρίς γεγονότα». Τρεις μήνες μετά τον πρώτο γύρο κατάθεσης του για τη δολοφονία του Κένεντι, η Επιτροπή ήθελε να ανακαλέσει τον Ροσέλλι. Ωστόσο, δεν έγινε ποτέ καθώς έλειπε από τις 28 Ιουλίου. [12] Στις 3 Αυγούστου, ο γερουσιαστής Χάουαρντ Μπέικερ, μέλος της νέας σύνθεσης της Επιτροπής Τσερτς, ζήτησε από το FBI να ερευνήσει την εξαφάνιση του Ροσέλλι.
Ο Μπιλ Μπονάνο, γιος του ισχυρού αφεντικού της μαφίας της Τζόζεφ Μπονάνο, ισχυρίστηκε στα απομνημονεύματα του 1999, Bound by Honor: A Mafioso's Story, ότι είχε συζητήσει τη δολοφονία του Κένεντι με τον Ροσέλλι και τον ενέπλεξε ως τον πρωταγωνιστή σε μια συνωμοσία που υποκίνησε ο υπόκοσμος. Σύμφωνα με τον Μπονάνο, ο Ροσέλλι πυροβόλησε τον Κένεντι από την οδό Ελμ. Το 2006, το Discovery Channel δημοσίευσε ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ διάρκειας μιας ώρας με τίτλο Conspiracy Files: JFK. βασισμένο στο βιβλίο Ultimate Sacrifice του Λάμαρ Γουόλντρον, το πρόγραμμα ισχυρίστηκε ότι ο Ροσέλλι ήταν υπεύθυνος για τη διαμόρφωση της κατάθεσης του Άμπραχαμ Μπόλντεν, ο οποίος συνελήφθη μια μέρα πριν εμφανιστεί ενώπιον της Επιτροπής Γουώρεν. Το 2010, το περιοδικό Playboy δημοσίευσε ένα άρθρο του Χάιλελ Λέβιν στο οποίο ο Ροσέλλι συμμετείχε επίσης στη δολοφονία των Ρόμπερτ Πλούμλι και Τζέιμς Φάιλς, κρατουμένων στη ομοσπονδιακή φυλακή του Ιλλινόις.
Θάνατος
Στις 9 Αυγούστου 1976, το αποσυντιθέμενο σώμα του Ροσέλλι βρέθηκε από έναν ψαρά μέσα σε ένα βαρέλι καυσίμων να επιπλέει στο Νταμφαούντλινγκ Μπέι κοντά στο Μαϊάμι της Φλόριντα. Πέθανε από ασφυξία. Οι Ομοσπονδιακοί ερευνητές πρότειναν ότι μπορεί να είχε δολοφονηθεί από τους μαφιόζους του Σικάγου επειδή διατηρούσε ένα μερίδιο στα συμφέροντα των τυχερών παιχνιδιών της μαφίας στο Λας Βέγκας. Με εντολή κάποιων μελών της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Γενικός Εισαγγελέας Έντουαρντ Λεβί ανέθεσε στο FBI για να ερευνήσει αν η μαρτυρία του Ροσέλλι σχετικά με την εμπλοκή της CIA να δολοφονήσει τον Κάστρο μπορεί να οδήγησε στη δολοφονία του.
Ένα ανώνυμο υψηλόβαθμο στέλεχος της μαφίας σε μια συνέντευξη του στην εφημερίδα The New York Times, ισχυρίστηκε ότι ο Ροσέλλι δεν ήταν τόσο ευσυνείδητος με την κατάθεση του στη Επιτροπή Τσερτς Γερουσίας για τους συνεργάτες του στη Μαφία και αυτή η παράβαση οδήγησε στο θάνατό του.
Το στέλεχος της μαφίας ανέφερε ότι οι ηγέτες της μαφίας ήταν θυμωμένοι με τον Ροσέλλι από το 1971 όταν εμφανίστηκε ενώπιον μιας ομοσπονδιακής μεγάλης επιτροπής στο Λος Άντζελες που ερευνούσε τη συμμετοχή του υποκόσμου στο Frontier Hotel. Τρεις ηγέτες της μαφίας πήγαν στη φυλακή ως αποτέλεσμα αυτής της έρευνας, και ο Ροσέλλι θεωρήθηκε ύποπτος - σωστά, όπως αποδείχθηκε - ότι έδωσε κρυφά πληροφορίες στην εισαγγελία. Επίσης ανέφερε ότι λίγο μετά την πρώτη εμφάνιση του Ροσέλλι ενώπιον της επιτροπής της Γερουσίας στις 24 Ιουνίου 1975, η δολοφονία του εγκρίθηκε από την Επιτροπή των αφεντικών που είναι υπεύθυνη για σοβαρά ζητήματα των όλων των οικογενειών της μαφίας στη χώρα. Αρκετά μέλη της επιτροπής ήθελαν να δολοφονηθεί ο Ροσέλλι από την υπόθεση του Frontier Hotel, και όταν οι υπόλοιποι έμαθαν ότι κατέθεσε ενώπιον της επιτροπής της Γερουσίας, «αποφάσισαν ότι αυτός θα συνεχίσει να μιλά κάθε φορά που πιέζεται και έπρεπε να τον βγάλουν από την μέση», ανέφερε το στέλεχος της μαφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες Κατηγορία:Δολοφονία του Τζον Φ. Κένεντι Κατηγορία:Αμερικανική μαφία Κατηγορία:Αμερικανοί Γκάνγκστερ
Puppy Linux
Το Puppy Linux είναι ένα ανοικτού κώδικα, ελεύθερο και δωρεάν λειτουργικό σύστημα βασισμένο στον πυρήνα Linux. Όλο το σύστημα μπορεί να τρέχει στη μνήμη του υπολογιστή επιτρέποντας την αφαίρεση του μέσου από το οποίο φορτώθηκε. Η διανομή ξεκίνησε από τον Barry Kauler το 2003.
Σκοπός
Σκοποί του Puppy είναι :
Διαχείριση διανομής
Το Puppy στηρίζεται πλήρως στην κοινότητα των χρηστών του και σε όσους είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν με οποιονδήποτε τρόπο σε αυτό. Τον τελικό λόγο για τη δημοσίευση επίσημων νέων εκδόσεων έχει ο δημιουργός. Το φόρουμ συντηρείται και διαχειρίζεται από τον John Murga και είναι ανεξάρτητο από τη διανομή. Η διανομή δεν διαθέτει ειδικό χώρο αναφοράς σφαλμάτων.
Διαχείριση πακέτων
Για τη διαχείριση των πακέτων χρησιμοποιεί ένα δικό του σύστημα το PetGet. Το σύστημα επιτρέπει τη χρησιμοποίηση πακέτων από άλλες διανομές (π.χ. πακέτα .deb από τα αποθετήρια του UBUNTU).
Απαιτήσεις
Το Puppy μπορεί να τρέξει σε υπολογιστή με 128 MB.
Εγκατάσταση
Μπορείτε να το εγκαταστήσετε είτε σε σκληρό δίσκο είτε σε άλλο αποσπώμενο μέσο. Αν και το πρόγραμμα εγκατάστασης είναι λιγότερο εντυπωσιακό από το UBUNTU η εγκατάσταση είναι εύκολη και δεν διαρκεί πολύ.
Slacko Puppy
Το Slacko Puppy είναι μία έκδοση του Puppy Linux (5.3+ με την κωδική ονομασία Slacko ), και χρησιμοποιεί τον τελευταίο Puppy Woof 2 κώδικα καθώς και προγράμματα. Δημιουργήθηκε από τον προγραμματιστή Micko και την κοινότητα ανοιχτού λογισμικού μετά από μήνες δοκιμών αναβαθμίσεων και ενημερώσεων. Περιλαμβάνει την αναγνώριση του υλικού, προγράμματα και σενάρια παρόμοια με το Puppy (Δεν πρέπει να συγχέεται με το Barry's Precise Puppy 5.4x)
Το Slacko Puppy 5.3.3 προσφέρει κάτι για όλους, είτε πρόκειται για δουλειά είτε για διασκέδαση, και όλα αυτά με λιγότερα από 115 megabytes!
Εκδόσεις Slacko:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διανομές Linux
1705 Τάπιο
Ο Τάπιο (Tapio) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,279. Ανακαλύφθηκε το 1941 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από το όνομα του πνεύματος των δασών στην Καλεβάλα, σήμερα συνηθισμένο ανδρικό όνομα στη Φινλανδία.
Εξαιτίας της σημαντικής εκκεντρότητας της τροχιάς του, κοντά στο περιήλιό του ο Τάπιο εξέρχεται από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και πλησιάζει την τροχιά του πλανήτη Άρη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τάπιο εκτιμάται σε 10,68 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι B, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1175 ± 0,012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταπιο
Robotnik (1894-1939)
Η Robotnik (προφέρεται Ρομπότνικ, σημαίνει «Εργάτης») ήταν η πολωνική υπόγεια εφημερίδα (bibuła) που εκδόθηκε από το Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΠΣΚ) και διανεμήθηκε στις περισσότερες μεγάλες πόλεις και κωμοπόλεις της Πολωνίας κατά τη διάρκεια των των Διαμελισμών.
Η Robotnik δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 12 Ιουλίου 1894 στο Λιπνίσκι, κοντά στο Βίλνο, σε ποσότητα 1.200 αντιγράφων, από το τοπικό παράρτημα του τότε παράνομου ΠΣΚ, με επικεφαλής τον μελλοντικό Αρχηγό Κράτους της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας, Γιούζεφ Πιουσούτσκι. Μεταξύ των άλλων αρχιεκδοτών της ήταν ο Στανίσουαφ Βοϊτσεχόφσκι, μελλοντικός Πρόεδρος της Πολωνίας. Προκειμένου να ξεγελάσει τη μυστική αστυνομία οχράνα και την τακτική ρωσική αστυνομία, η εφημερίδα διανεμήθηκε για πρώτη φορά στη Βαρσοβία. Ο Πιουσούτσκι θα γινόταν ένας από τους κύριους συντάκτες και συγγραφείς της εφημερίδας και συχνά περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας στο τυπογραφείο. Το 1900, η αστυνομία κατάφερε να βρει το τυπογραφικό πιεστήριο, με αποτέλεσμα τη σύλληψη, καταδίκη και φυλάκιση του Γιούζεφ Πιουσούτσκι και πολλών άλλων μελών του ΠΣΚ (συμπεριλαμβανομένης της συζύγου του, Μάρια Πιουσούτσκα), αν και ο Πιουσούτσκι σύντομα θα δραπετεύσει υποκρινόμενος ψυχική ασθένεια.
Τα επόμενα χρόνια, η Robotnik θα εκτυπώνονταν σε διάφορα μέρη από διάφορες ομάδες του ΠΣΚ ή σχετιζόμενες με αυτό. Από το 1915, η Robotnik νομιμοποιήθηκε και τη πρώτη νόμιμη έκδοση τυπώθηκε στην Ντονμπρόβα Γκουρνίτσα. Από το 1919 έως το 1939 έγινε μια κανονική, νόμιμη εφημερίδα στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία. Μεταξύ των εκδοτών της ήταν ο Φέλιξ Περλ (πέθανε το 1927) και ο Μιετσίσουαφ Νιεντζαουκόφσκι (1927-1939). Οι αξιοσημείωτοι συντελεστές της περιελάμβαναν τους Ζίγκμουντ Ζαρέμπα, Στανίσουαφ Πόσνερ, Κάρολ Ιζικόφσκι, Τσεζάρι Γελέντα και Γιαν Νεπομούτσεν Μίλερ, και η κυκλοφορία της έφτασε τα 10-20.000 τεύχη. Το τελευταίο τεύχος κυκλοφόρησε στις 23 Σεπτεμβρίου 1939, την τέταρτη εβδομάδα της γερμανικής εισβολή στην Πολωνία.
Μετά το Πραξικόπημα του Μαΐου (το 1926) του Πιουσούτσκι, ο οποίος μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο απομακρύνθηκε από το ΠΣΚ, η Robotnik πήρε έκανε αντιπολίτευση έναντι της κυβέρνησής του. Σε αντάλλαγμα, ορισμένες από τις εκδόσεις της υποβλήθηκαν σε δήμευση (μόνο από το 1926 έως το 1935 περίπου 500 τεύχη κατασχέθηκαν). Η εφημερίδα ήταν ισχυρός υποστηρικτής του ΠΣΚ και του σοσιαλισμού γενικά. Μεταξύ των αξιοσημείωτων πολιτικών που αντιτάχθηκαν από την εφημερίδα ήταν αυτή του αντισημιτισμού.
Μετά τον πόλεμο εκδόθηκαν αρκετές εφημερίδες αυτού του ονόματος στην Πολωνία και στο εξωτερικό, μεταξύ των πιο αξιοσημείωτων ήταν μια άλλη υπόγεια εφημερίδα που δημοσιεύθηκε από το κίνημα Αλληλεγγύης τα έτη 1983-1990.
Το σημερινό Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (επαναπροσδιορίστηκε το 1989) δημοσίευσε τη Nowy Ronotnik («Νέος Εργάτης») από το 2003 έως το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες της Πολωνίας Κατηγορία:Εφημερίδες στην πολωνική γλώσσα Κατηγορία:Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Κατηγορία:Σοσιαλιστικές εφημερίδες
Νότιος Μάντης (πολεμική τέχνη)
Το Νότιος Μάντης (南派螳螂, στα Καντονέζικα προφέρεται ως Ναμ (Νότιος) και Παι (Μάντης)) είναι Κινέζικη πολεμική τέχνη, η οποία δημιουργήθηκε από τη φυλή των Χάκκα (客家, στα Καντονέζικα προφέρεται Χα Κα ή Χα Γκά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινεζικές πολεμικές τέχνες
קונג פו גמל שלמה דרומי Southern Praying Mantis (martial art) Танланцюань Ðường Lang Quyền Southern Praying Mantis (martial art)
Χριστίνα Σπυράκη
Η Χριστίνα Σπυράκη (1 Απριλίου 1947 - 3 Σεπτεμβρίου 2006) ήταν Ελληνίδα ιατρός και βουλευτής. Υπηρέτησε ως υφυπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Απριλίου 1947 στο Μαρκόπουλο Αττικής.
Ήταν ιατρός, καθηγήτρια Φαρμακολογίας, αρχικά στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και από το 2000 στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ήταν η πρώτη γυναίκα πρύτανης ελληνικού Πανεπιστημίου.
Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2000 και διετέλεσε υφυπουργός Υγείας και Πρόνοιας στην κυβέρνηση Σημίτη. Χρημάτισε πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης (1996-1999), αποκτώντας τον τίτλο της πρώτης γυναίκας που κατέλαβε αυτή τη θέση σε ελληνικό πανεπιστήμιο. Διετέλεσε ακόμη μέλος της Επιτροπής του Εθνικού Συνταγολογίου Φαρμάκων και του Δ.Σ. του Ελληνικού Ινστιτούτου Παστέρ. Υπήρξε μέλος διεθνών και ελληνικών επιστημονικών εταιρειών.
Πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 2006, από καρκίνο.
1706 Ντίκβος
Ο Ντίκβος (Dieckvoss) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,85. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Βίλχελμ Ντίκβος (Wilhelm Dieckvoß, 1908-1982).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ντίκβος είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Σίντι Ρόλεντερ
Η Σίντι Ρόλεντερ (γεννήθηκε 21 Αυγούστου 1989 στο σημερινό Κέμνιτς) είναι Γερμανίδα αθλήτρια του στίβου που ειδικεύεται στους δρόμους ταχύτητας με εμπόδια.
Καριέρα
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στο Λονδίνο, φτάνοντας μέχρι τον ημιτελικό γύρο.
Το πρώτο της μετάλλιο σε ανώτερη διοργάνωση το κατέκτησε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014, όταν βγήκε 3η.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο, με 12.59 και ατομικό ρεκόρ.
Κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016, με επίδοση 12.62, και βγήκε 5η στον τελικό των 100 μέτρων με εμποδίων στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016.
Κέρδισε επίσης τον τίτλο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017 στο Βελιγράδι στα 60 μέτρα με εμπόδια.
Τη σεζόν 2018 την έκλεισε με ένα χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018, πίσω από την Ελβίρα Χέρμαν και την Πάμελα Ντούτκιεβιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Εμποδιστές Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Γκότσε Ντέλτσεφ
Ο Γκεόργκι Νικόλοφ Ντέλτσεφ (Κιλκίς, 4 Φεβρουαρίου 1872 - Μπάνιτσα (Καρυές) Σερρών, 4 Μαΐου 1903) γνωστός ως Γκότσε Ντέλτσεφ, υπήρξε σημαντικό επαναστατικό πρόσωπο της τουρκοκρατούμενης τότε Μακεδονίας και της Θράκης. Είναι Βούλγαρος επαναστάτης που πολέμησε ενάντια στους Τούρκους στη Μακεδονία και τη Θράκη. Ήταν ένας από τους ηγέτες της γνωστής σήμερα ως Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ), μιας παραστρατιωτικής οργάνωσης που δρούσε στα ευρωπαϊκά εδάφη της Αυτοκρατορίας, στο τέλος του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα. Η οργάνωση στην οποία υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος, ονομάζονταν αρχικά Βουλγαρική Μακεδονο-Αδριανουπολίτικη Επαναστατική Επιτροπή (ΒΜΑΕΕ) και αργότερα το 1902 μετονομάστηκε σε Μυστική Μακεδονο-Αδριανουπολίτικη Επαναστατική Οργάνωση (ΜΜΑΕΟ).
Νεανικά Χρόνια
thumb|150px|left|Ο Γκότσε Ντέλτσεφ και ο φίλος του Γκότσε Ίμοφ ως δόκιμοι στον βουλγαρικό στρατό.
Γεννήθηκε σε μια πολυμελή οικογένεια των Νικόλα και Σουλτάνας Ντέλτσεβι (της οποίας και τα παιδιά Μίλαν, Ντιμίταρ και Χρίστο ήταν επίσης επαναστάτες της ΕΜΕΟ) στις 4 Φεβρουαρίου 1872 στο Κιλκίς στην πάλαι ποτέ Οθωμανική Αυτοκρατορία, του οποίου ο πληθυσμός (στο σύνολο 800 περίπου) αποτελούνταν τότε κυρίως από Έλληνες, και δευτερευόντως από Βουλγαρ-Ουνίτες. Ο Ντέλτσεφ αποφοίτησε από το Εξαρχικό βουλγαρικό προγυμνάσιο στη γενέτειρά του και λόγω της μεγάλης του φιλομάθειας διάβαζε πολύ στις βιβλιοθήκες της πόλης, κυρίως επαναστατικά βιβλία, τα οποία τον είχαν εντυπωσιάσει. Αργότερα συνέχισε στο Βουλγαρικό Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης “Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος” όπου μαζί με τους Ντάμε Γκρούεφ, Γκιόρτσε Πετρώφ και Μπορίς Σαράφωφ, ίδρυσαν μια μυστική επαναστατική αδελφότητα, της οποίας ήταν και ηγέτης. Ο Ντέλτσεφ κατά την παραμονή του στη Θεσσαλονίκη διένειμε επαναστατικά βιβλία, τα οποία απέκτησε από αποφοίτους του σχολείου που τότε σπούδαζαν στη Βουλγαρία. Όταν αποφοίτησε από το βουλγαρικό σχολείο, λόγω των περιορισμένων προοπτικών σταδιοδρομίας, αποφάσισε να ακολουθήσει τον δρόμο του πρώην συμμαθητή του Μπορίς Σαράφωφ που έγινε αξιωματικός, και μπήκε στη Στρατιωτική Σχολή της Σόφιας το 1891. Στη Βουλγαρία ο Ντέλτσεφ υπηρέτησε με ιδεαλισμό και αφοσίωση, αλλά αργότερα απογοητεύτηκε από την κοινωνική ζωή και την αυταρχική πολιτική του πρωθυπουργού Στέφαν Σταμπολόφ. Το 1894, μόλις ένα μήνα πριν την αποφοίτησή του, αποβλήθηκε λόγω της πολιτικής του δράσης ως μέλος ενός παράνομου σοσιαλιστικού κύκλου. Του δόθηκε η δυνατότητα να επανέλθει στις τάξεις του στρατού αλλά αρνήθηκε. Εργάστηκε σε διάφορες περιοχές της οθωμανοκρατούμενης Μακεδονίας ως Βούλγαρος δάσκαλος και διορίστηκε σε εξαρχικό σχολείο στην πόλη Στιπ, όπου συνάντησε έναν άλλο δάσκαλο, τον Ντάμε Γκρούεφ, ο οποίος ήταν ηγέτης της νεοσύστατης τοπικής επιτροπής της ΒΜΑΕΕ. Η οργάνωση αναπτύχθηκε γρήγορα και κατάφερε να δημιουργήσει ένα δίκτυο τοπικών οργανώσεων σε όλη τη Μακεδονία και το Βιλαέτι της Αδριανούπολης, συνήθως με επίκεντρο τα σχολεία που υπάγονταν στην Εξαρχία. Λόγω της στενής φιλίας μεταξύ των δύο ανδρών, ο Ντέλτσεφ αμέσως προσχώρησε στην οργάνωση και σταδιακά έγινε ένας από τους κύριους ηγέτες της. Αφού δίδαξε την επόμενη σχολική χρονιά (1895 - 1896) ως δάσκαλος στην πόλη του Μπάνσκο, επέστρεψε στη Βουλγαρία, όπου, μαζί με τον Γκιόρτσε Πετρώφ, έγινε εκπρόσωπος της ΒΜΑΕΕ στη Σόφια. Στη Σόφια προσπάθησε με συναντήσεις με πολιτικούς και εμπόρους όπλων να εξασφαλίσει την αναγκαία στήριξη, αλλά διαπίστωσε για ακόμα μια φορά την αδιαφορία των ηγεμόνων.
Επαναστατική δράση
thumb|100px|right|Σουλτάνα Ντέλτσεβα thumb|100px|right|Νικόλα Ντέλτσεφ
Κατά την πορεία του στις 4 Μαΐου 1903, σκοτώνεται σε μια συμπλοκή με την οθωμανική πολιτοφυλακή κοντά στο χωριό Μπάνιτσα, κατά μία εκδοχή μετά από προδοσία κατοίκων του χωριού, ενώ προετοίμαζε την Εξέγερση του Ίλιντεν, ενώ κατά μία άλλη άποψη, προδόθηκε επειδή διαφωνούσε με την ετοιμαζόμενη εξέγερση. Μετά το θάνατό του, η ΜΜΑΕΟ βοηθούμενη από την ΑΜΑΕΕ οργάνωσε την εξέγερση εναντίον των Οθωμανών, η οποία είχε αρχικά επιτυχίες, αλλά συνετρίβη με μεγάλες απώλειες κυρίως άμαχου πληθυσμού. Δύο από τα αδέλφια του, ο Μήτσο Ντέλτσεφ και ο Μίλαν Ντέλτσεφ σκοτώθηκαν επίσης σε μάχες με τον Οθωμανικό Στρατό, υπηρετώντας στις τσέτες της ΕΜΕΟ με αρχηγούς τον Βούλγαρο Βοεβόδα Χρίστο Τσερνοπέεφ και Κράστιο Ασένωφ το 1901 και 1903, αντίστοιχα.
Μετά τον θάνατό του
thumb|200px|right|Το κατεστραμμένο Κιλκίς κατά τον Β΄ Βαλκανικό πόλεμο στη [[Μάχη του Κιλκίς-Λαχανά.]]
Έπειτα από τη λήξη του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου το 1913, οι περισσότεροι Βούλγαροι κάτοικοι της πόλης του Κιλκίς, που πριν από τον πόλεμο αριθμούσαν 7.000, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας Ντέλτσεφ, έφυγαν κατά την εθελοντική ανταλλαγή των πληθυσμών στη Βουλγαρία. Τάφηκε αρχικά στις Καρυές (Μπάνιτσα), αλλά αργότερα κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Βουλγαρία είχε προσωρινά τον έλεγχο της περιοχής, τα λείψανα του Ντέλτσεφ μεταφέρθηκαν στη Σόφια, όπου παρέμειναν μέχρι τα μέσα του Β΄ Παγκόσμιου Πόλεμου. Κατά τη διάρκεια του κατοχής, η περιοχή κατελήφθη και πάλι από τους Βούλγαρους και ο τάφος του Γκότσε Ντέλτσεφ στις Καρυές αποκαταστάθηκε. Μετά το 1944, η πολιτική της Βουλγαρίας σε σχέση με Μακεδονικό Ζήτημα άλλαξε στο πλαίσιο του νέου κομμουνιστικού καθεστώτος της Βουλγαρίας, η οποία είχε δεσμευτεί προς την Κομμουνιστική Διεθνή, για στήριξη της πολιτικής ανάπτυξης μιας ξεχωριστής εθνικής σλαβομακεδονικής συνείδησης. Αρχικά ο Ντέλτσεφ ανακηρύχθηκε από τον Λάζαρ Κολισέφσκι, κομμουνιστή ηγέτη της νεοσύστατης Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, ως: «... έναν Βούλγαρο χωρίς σημαντικό ρόλο στους απελευθερωτικούς αγώνες» ...». Στις 10 Οκτωβρίου του 1946, έπειτα από την πίεση της Μόσχας, τα λείψανα του Ντέλτσεφ μεταφέρθηκαν στα Σκόπια και τοποθετήθηκαν σε μαρμάρινη σαρκοφάγο στο προαύλιο της εκκλησίας της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, όπου παραμένουν μέχρι σήμερα. Το 1948, η Βουλγαρία επέστρεψε σταδιακά στην προηγούμενη άποψη, ότι οι Σλαβομακεδόνες είναι εθνικά Βούλγαροι. Η Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, με αναφορές στον Ντέλτσεφ ως ηρωική προσωπικότητα, προσπάθησε να καλλιεργήσει την εθνική συνείδηση στους κατοίκους της νότιας επαρχίας της, ανακηρύσσοντάς τον, εθνικό ήρωα και Σλαβομακεδόνα αυτονομιστή. Στα σχολικά εγχειρίδια και σε αρκετά ιστορικά βιβλία της σύγχρονης Βόρεια Μακεδονία υπάρχουν αναφορές για βουλγαρική εμπλοκή στον θάνατό του.
Απόψεις του Ντέλτσεφ
160px|right|thumb|Απόσπασμα από το καταστατικό της ΒΜΑΕΕ του οποίου συντάκτης ήταν και ο Γκότσε Ντέλτσεφ. 160px|right|thumb|Απόσπασμα από το καταστατικό της ΜΜΑΕΟ του οποίου συντάκτης ήταν και ο Γκότσε Ντέλτσεφ.
thumb|right|200px|Απόσπασμα από την επιστολή του Γκότσε Ντέλτσεφ προς τον Νίκολα Μαλέσεφσκι: "Διαχωρισμοί και διασπάσεις δεν πρέπει καθόλου να μας τρομάζουν. Πράγματι είναι λυπηρό, αλλά τι μπορούμε να κάνουμε αφού είμαστε Βούλγαροι και όλοι υποφέρουμε από την ίδια ασθένεια! Αν αυτή η ασθένεια δεν υπήρχε στους προγόνους μας και μας την κληρονόμησαν δεν θα πέφταμε κάτω από το άσχημο σκήπτρο των Τούρκων σουλτάνων ... "
Μπορούμε να σχηματίσουμε άποψη για το πως σκεφτόταν τα πράγματα από τις παρακάτω σκέψεις του:
Η Κληρονομιά του Ντέλτσεφ
Ο Ντέλτσεφ θεωρείται σήμερα σημαντικός Εθνικός Ήρωας τόσο στη Βουλγαρία όσο και στη Βόρεια Μακεδονία και με τα δύο έθνη να τον θεωρούν ως μέρος της εθνικής τους ιστορίας. Η μνήμη του τιμάται ιδιαίτερα στο Βουλγαρικό τμήμα της Μακεδονίας και μεταξύ των απογόνων των Βουλγάρων προσφύγων από άλλα μέρη της περιοχής, όπου θεωρείται ως ο σημαντικότερος επαναστάτης από τη δεύτερη γενιά των αγωνιστών της ΕΜΕΟ. Το όνομά του αναφέρεται επίσης στον Εθνικό Ύμνο της Βόρειας Μακεδονίας. Υπάρχουν δύο πόλεις που πήραν το όνομά του. Το Γκότσε Ντέλτσεφ (πρώην Νευροκόπι) στη Βουλγαρία και Ντέλτσεβο (πρώην Στάρεβο) στη Βόρεια Μακεδονία. Υπάρχουν επίσης δύο κορυφές που πήραν το όνομα του Ντέλτσεφ. Η ψηλότερη κορυφή του βουνού Όρβηλος με την ονομασία Ντέλτσεφ Βραχ, καθώς και κορυφή με το επίθετό του κοντά στο νησί Λίβινγκστον, στα Νότια Σέτλαντ Νησιά στην Ανταρκτική. Το Πανεπιστήμιο της Στίπ στη Βόρεια Μακεδονία φέρει επίσης το όνομά του.
Παραπομπές
Ντελτσεφ Ντελτσεφ Ντελτσεφ
2968 Ιλυά
Ο Ιλυά (Iliya) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,3. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από τον μυθικό ιππότη Ιλυά Μούρομετς των σλαβικών θρύλων, ήρωα ρωσικών επών.
Εξαιτίας και της πολύ μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Ιλυά κοντά στο περιήλιο της τροχιάς του βρίσκεται έξω από την Κύρια Ζώνη και τέμνει την τροχιά του πλανήτη `Αρη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ιλυά είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ιλυα
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο
Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο (αγγλικά: Toronto International Film Festival / TIFF) είναι Φεστιβάλ Κινηματογράφου που λαμβάνει χώρα κάθε Σεπτέμβριο στο Τορόντο του Οντάριο στον Καναδά. Το 2010, 339 ταινίες από 59 χώρες προβλήθηκαν σε 32 οθόνες στους κεντρικούς χώρους του Τορόντο. Τα τελευταία χρόνια, ο αριθμός των ανθρώπων που έχουν παρευρεθεί στο Φεστιβάλ έχει ξεπεράσει τους 260.000. Το Φεστιβάλ αρχίζει την Πέμπτη βράδυ μετά την Labour Day (αντίστοιχη με την Εργατική Πρωτομαγιά, η οποία στον Καναδά εορτάζεται την πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου). Το Φεστιβάλ διαρκεί έντεκα ημέρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Κατηγορία:Κινηματογράφος στον Καναδά Κατηγορία:Τορόντο
Κώστας Νέγρης
Ο  Κώστας Νέγρης  είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε τις δεκαετίες του ’60 και ’70 ως αμυντικός. Είχε πάνω από 240 συμμετοχές στην Α΄ Εθνική, με τoν Πανιώνιο και τον Απόλλωνα.
Ποδοσφαιριστής
Ο Κώστας Νέγρης ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στην Α΄ Εθνική τη σεζόν 1963-64 στον Πανιώνιο, στον οποίο αγωνίστηκε ως το 1970. Ήταν βασικό μέλος της σπουδαίας ομάδας του Πανιωνίου της δεκαετίας 1960-70, η οποία τερμάτισε τρεις φορές στην τέταρτη θέση (1964, 1966 και 1969), έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος το 1967 και το 1969-70 μετείχε στο Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων.
Το 1970 πήρε μεταγραφή στον Απόλλωνα Αθηνών, στον οποίο αγωνίστηκε ως το 1974 που έκλεισε την καριέρα του. Συνολικά είχε 223 παρουσίες στην ανώτερη κατηγορία, ενώ είχε και μια σεζόν στη Β΄ Εθνική.
Άαρον Χάρισον
Ο Άαρον Μαλίκ Χάρισον (αγγλικά: Aaron Malik Harrison, 28 Οκτωβρίου 1994) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1.98 μέτρα αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για την Τουρκ Τέλεκομ.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Χάρισον ξεκίνησε ως σούτινγκ γκαρντ και στους 40 αγώνες για το Πανεπιστήμιο του Κεντάκι κατά τη διάρκεια της σεζόν 2013–14, με μέσο όρο 13,7 πόντους με 42,3% στα δίποντα, 35,6% στα τρίποντα και 79% στις ελεύθερες βολές. Σημείωσε 28 πόντους (ρεκόρ σταδιοδρομίας) εναντίον των Ρόμπερτ Μόρις Κολόνιαλς στις 17 Νοεμβρίου 2013, έχοντας 10/10 ελεύθερες βολές. Στις 30 Μαρτίου 2014, ο Χάρισον πέτυχε ένα νικητήριο τρίποντο στον αγώνα εναντίον των Μίσιγκαν Γουλβερίνς, στους περιφερειακούς τελικούς του τουρνουά NCAA Men's Division I 2014. Στις 5 Απριλίου 2014, πέτυχε ένα νικητήριο τρίποντο εναντίον των Ουισκόνσιν Μπάντζερς στους ημιτελικούς του τουρνουά NCAA Men's Division I 2014. Τελείωσε το παιχνίδι με 8 πόντους, όλους στο δεύτερο ημίχρονο.
Στις 25 Απριλίου 2014, ο Χάρισον και ο αδελφός του ανακοίνωσαν μέσω Twitter ότι θα επέστρεφαν για να παίξουν τη δεύτερη χρονιά τους στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι, αντί να δηλώσουν συμμετοχή στο NBA Ντραφτ του 2014.
Πριν από την έναρξη της σεζόν 2014–15, ο Χάρισον ανακηρύχθηκε ο Παίκτης της Χρονιάς της Νοτιοανατολικής Περιφέρειας.
Στις 9 Απριλίου 2015, ο Χάρισον δήλωσε συμμετοχή στο ΝΒΑ Ντραφτ, αποφεύγοντας τα τελευταία δύο χρόνια επιλεξιμότητας στο κολέγιο. Συμμετείχε μαζί με τον δίδυμο αδελφό του, Άντριου και τους συνμπαίκτες του στο Κεντάκι, Καρλ-Άντονι Τάουνς, Ουίλι Κόλι-Στέιν, Τρέι Λάιλς, Ντέβιν Μπούκερ και Ντακάρι Τζόνσον.
Σάρλοτ Χόρνετς (2015–2017)
Αφού δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2015, ο Χάρισον εντάχθηκε στους Σάρλοτ Χόρνετς για το NBA Σάμερ Λιγκ 2015. Στις 14 Ιουλίου 2015, υπέγραψε με τους Χόρνετς. Έκανε το ντεμπούτο του στο NBA στις 20 Νοεμβρίου 2015, καταγράφοντας ένα ριμπάουντ σε δύο λεπτά συμμετοχής εναντίον των Φιλαδέλφεια 76ερς. Στο τέλος της κανονικής περιόδου των Χόρνετς στις 13 Απριλίου 2016, ο Χάρισον είχε αγώνα σταδιοδρομίας, με έξι πόντους και πέντε ριμπάουντ, στη νίκη με 117-103 επί των Ορλάντο Μάτζικ. Κατά τη διάρκεια της rookie σεζόν του, ο Χάρισον έπαιξε πολλούς αγώνες με τους Οκλαχόμα Σίτι Μπλου και τους Έρι Μπέιχοκς της NBA Development League.
Κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων μηνών της σεζόν 2016-17, ο Χάρισον πέρασε μεγάλο μέρος στη D-League με τη νέα θυγατρική των Χόρνετς, τους Γκρίνσμπορο Σουόρμ. Στις 3 Ιανουαρίου 2017, αποδεσμεύτηκε από τους Χόρνετς.
Γκρίνσμπορο Σουόρμ (2017)
Στις 15 Ιανουαρίου 2017, ο Χάρισον αποκτήθηκε από τους Γκρίνσμπορο Σουόρμ κάνοντας το ντεμπούτο του εκείνη την ημέρα, στην ήττα με 105-95 από τους Άιοβα Ένερτζι, καταγράφοντας τέσσερις πόντους, τέσσερα ριμπάουντ και δύο ασίστ σε 17 λεπτά από τον πάγκο.
Ντέλαγουερ 87ερς (2017)
Στις 3 Φεβρουαρίου 2017, ο Χάρισον ανταλλάχθηκε στους Ντέλαγουερ 87ερς για τον Άντονι Μπάρμπερ και τα δικαιώματα επιστροφής του Σαμ Τόμσον.
Ρίνο Μπίγκχορνς (2017–2018)
Στις 3 Νοεμβρίου 2017, ο Χάρισον, μαζί με κάποιες επιλογές ντραφτ, ανταλλάχθηκαν στους Ρίνο Μπίγκχορνς για τα δικαιώματα επιστροφής των Κένταλ Μάρσαλ και Γιουσού Ενντόι και μία επιλογή ντραφτ.
Γαλατασαράι (2018-2020)
Στις 5 Σεπτεμβρίου 2018, ο Χάρισον υπέγραψε με την τουρκική Γαλατασαράι.
Στις 7 Αυγούστου 2019, ο Χάρισον ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα για δύο (1 + 1) ακόμη σεζόν. Τη σεζόν 2019-20, είχε κατά μέσο όρο 12,8 πόντους, 3,3 ριμπάουντ, 3,2 ασίστ και 1,8 κλεψίματα ανά αγώνα.
Τουρκ Τέλεκομ (2021-σήμερα)
Στις 16 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από την Τουρκ Τέλεκομ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Δίδυμοι αθλητές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Χόρνετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οκλαχόμα Σίτι Μπλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές D-League Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ήρι ΜπέιΧωκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκρίνσμπορο Σουόρμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντέλαγουερ 87ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρίνο Μπιγκχορνς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντάλας Μάβερικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Πίτα (ψωμί)
Το πιτόψωμο είναι ψωμί φτιαγμένο με αλεύρι, νερό, γάλα, γιαούρτι ή άλλο υγρό και αλάτι, όπου στη συνέχεια τυλίγεται καλά σε πεπλατυσμένη ζύμη. Πολλά πλατόψωμα είναι άζυμα, αν και μερικά είναι ζυμωμένα, όπως η πίτσα και η πίτα.
Το πάχος των πιτόψωμων κυμαίνεται από κάτω από 1 χιλιοστό έως μερικά εκατοστά, ώστε να τρώγονται εύκολα χωρίς να κοπούν σε φέτες. Μπορούν να ψηθούν σε φούρνο, να τηγανιστούν σε καυτό λάδι, να ψηθούν στα κάρβουνα, να μαγειρευτούν σε ζεστό τηγάνι, ταβά ή μεταλλικό ταψί και να καταναλωθούν φρέσκα ή συσκευασμένα και κατεψυγμένα για μελλοντική χρήση.
Ιστορία
Οι πρωτόγονοι πήλινοι φούρνοι (tandir) που χρησιμοποιήθηκαν για το ψήσιμο άζυμου ψωμιού ήταν συνηθισμένοι στην Ανατολία κατά την εποχή των Σελτζούκων και των Οθωμανών και έχουν βρεθεί σε αρχαιολογικούς χώρους που διανέμονται σε όλη τη Μέση Ανατολή. Η λέξη tandır προέρχεται από το ακκαδικό tinuru, που γίνεται tannur στα εβραϊκά και αραβικά και tandır στα τουρκικά. Από τις εκατοντάδες ποικιλίες ψωμιού που είναι γνωστές από πηγές, το άζυμο ψωμί tinuru παρασκευαζόταν με κόλληση ψωμιού στα πλαϊνά τοιχώματα ενός θερμαινόμενου κυλινδρικού φούρνου. Αυτός ο τύπος ψωμιού εξακολουθεί να είναι κεντρικός στην αγροτική διατροφική κουλτούρα σε αυτό το μέρος του κόσμου, όπως αντικατοπτρίζεται στην τοπική λαογραφία, όπου ένας νεαρός άνδρας και μια γυναίκα που μοιράζονται φρέσκο ψωμί tandır είναι σύμβολο της αγάπης των νέων, ωστόσο, η κουλτούρα του παραδοσιακού ψησίματος ψωμιού αλλάζει με τις νεότερες γενιές, ειδικά με εκείνους που κατοικούν σε πόλεις να δείχνουν προτίμηση στις σύγχρονες ανέσεις.
Προετοιμασία
μικρογραφία|Πίτα ψήνεται στο Ισραήλ Οι περισσότερες πίτες ψήνονται σε υψηλές θερμοκρασίες (232-246 ° C), οι οποίες μετατρέπουν το νερό στη ζύμη σε ατμό, προκαλώντας έτσι την πίτα να φουσκώσει. Όταν αφαιρούνται από το φούρνο, τα στρώματα της ψημένης ζύμης παραμένουν χωρισμένα στο εσωτερικό της αποφλοιωμένης πίτας, πράγμα που επιτρέπει στο ψωμί να ανοίξει για να σχηματίσει ένα άνοιγμα. Ωστόσο, η πίτα ψήνεται μερικές φορές χωρίς άνοιγμα. Ανεξάρτητα από το αν είναι φτιαγμένο στο σπίτι ή σε ψητοπωλείο (σουβλατζίδικο), η πίτα κρυώνει σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα - μόνο 15 λεπτά.
Μαγειρική χρήση
μικρογραφία|Αραβική πίτα μικρογραφία|Ελληνικό πιτόγυρο, παραδοσιακό μέρος κάθε ελληνικού ταχυφαγείου. όπως το χούμο ή την ταραμοσαλάτα, ή για το τύλιγμα γύρου ή σουβλακίων.
Στην Ελλάδα, η πίτα είναι ένα συστατικό του πιτόγυρου. Αυτοί οι τύποι σάντουιτς περιλαμβάνουν τύλιγμα γύρου ή σουβλακιού με γεύση τζατζίκι, ντομάτες, κρεμμύδια, πατάτες και καρυκεύματα σε μια λαδόπιτα.
Στην Κύπρο, η πίτα χρησιμοποιείται για σουβλάκια, σεφταλιά, χαλούμι με λούντζα και γύρο.
Στην κουζίνα της Αιγύπτου, της Ιορδανίας, του Ιράκ, του Λιβάνου, της Παλαιστίνης και της Συρίας, σχεδόν κάθε πικάντικο φαγητό μπορεί να καταναλωθεί με πίτα. Τα κοινά γεμίσματα περιλαμβάνουν φουάφαλο, αρνάκι ή κοτόπουλο, κεμπάπ, ομελέτες όπως σακσούκα (αυγά και ντομάτες), χούμους, και άλλους μεζέδες.
Στην τουρκική κουζίνα, η λέξη πίτα μπορεί να αναφέρεται σε τρία διαφορετικά στυλ ψωμιού: ένα πλατύ ψωμί παρόμοιο με αυτό που καταναλώνεται στην Ελλάδα και τις αραβικές χώρες, ένα πιάτο που μοιάζει με πίτσα, όπου η γέμιση τοποθετείται πάνω στη ζύμη (σε σχήμα σκάφους) πριν το ψήσιμο, και στη πίτα του ραμαζανιού. Ο πρώτος τύπος πίτας χρησιμοποιείται για να τυλίξει διάφορα στυλ του κεμπάπ, ενώ ο δεύτερος συνοδεύεται από τυρί, αλεσμένο κρέας ή άλλα φρέσκα ή ωριμασμένα κρέατα ή λαχανικά. Οι περιφερειακές διακυμάνσεις στο σχήμα, η τεχνική ψησίματος και οι επάλξεις δημιουργούν ξεχωριστά στυλ για κάθε περιοχή.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Αρτοποιήματα Κατηγορία:Ψωμιά Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Βαλκανική κουζίνα Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Ιορδανική κουζίνα Κατηγορία:Ιρακινή κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Λιβανέζικη κουζίνα Κατηγορία:Συριακή κουζίνα Κατηγορία:Τουρκική κουζίνα Κατηγορία:Κουζίνα της αρχαίας Ελλάδας
Ενετοκρατία
Η Ενετοκρατία είναι η κυριαρχία της Βενετίας στην Ελλάδα, που ξεκίνησε το 1204 στην Αυτοκρατορία της Ρωμανίας ως μέρος της Φραγκοκρατίας και στη συνέχεια διατηρήθηκε παράλληλα με την Τουρκοκρατία ως το τέλος της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας το 1797.
Οι ενετικές κτήσεις το διάστημα 1462-1540
Έπειτα από την πτώση του δουκάτου της Αθήνας στους Οθωμανούς το 1456, και του Μυστρά το 1560, οι Ενετοί είχαν την Κορώνη, τη Μεθώνη και το Ναβαρίνο (την Πύλο), τα κάστρα της Ναυπλίας, του Άργους και την Αίγινα, τη Ναύπακτο, την Εύβοια και τον Πτελεό (στη Μαγνησία). Στους Λατίνους ανήκαν η Μονεμβασία (στον πάπα) και η παλατινή κομητεία της Κεφαλληνίας με τη Βόνιτσα (στην οικογένεια Τόκκο).
Η ενετική εκστρατεία των ετών 1463-1479: χάνεται το Άργος
Βέβαιοι πως οι Οθωμανοί θα τους επετίθεντο, οι Ενετοί προετοίμασαν τα οχυρά τους στην ανάπαυλα που είχαν με τον σουλτάνο, όταν αυτός βρισκόταν στην εκστρατεία εναντίον της Τραπεζούντας (έπεσε το 1461) και της Λέσβου (καταλήφθηκε το 1462). Τότε επισκευάστηκαν τα τείχη της Κορώνης. Το 1462 η Σύγκλητος της Βενετίας αποφάσισε να μεταφέρει ο Βιτόρε Καπέλο την πολύτιμη κάρα του Αγ. Γεωργίου από την Αίγινα στη Βενετία, στον Άγ. Γεώργιο Ματζόρε και αποζημίωσε τους Αιγινήτες με 100 δουκάτα για τον καθένα, που δόθηκαν για να οχυρωθεί το νησί. Οι εχθροπραξίες άρχισαν, όταν ένας σκλάβος του διοικητή της Αθήνας βρήκε άσυλο στη Μεθώνη. Τότε οθωμανικά στίφη λεηλάτησαν τα περίχωρα της Μεθώνης και της Ναυπάκτου, ενώ ο Ισά, διάδοχος του Ζαγανό στη διοίκηση του Μωριά, κατέλαβε το Άργος (Νοέμβριος 1462) μετά από προδοσία. Η Βενετία έστειλε τον Μπερτόλντο ντ'Έστε αρχιστράτηγο του στρατού και τον Λορεντάνο διοικητή του στόλου, ενώ ενίσχυσε τον Σκεντέρμπεη στην Αλβανία, για να ξεσηκώσει τους κατοίκους εκεί. Ο Μπερτόλντο με προκήρυξη κάλεσε τους Έλληνες να ξεσηκωθούν, έτσι εξεγέρθηκαν οι Λάκωνες υπό τον Μιχαήλ Ράλλη, οι Αρκάδες υπό τον Πέτρο Μπούα και οι Μανιάτες. Οι Μονεμβασιώτες ζήτησαν διοικητή και τους εστάλη ένας podestà. Ο ντ'Έστε ελευθέρωσε το Άργος, τη Βοστίτσα (Αίγιο), την Καρύταινα, το Σαναμέρη, το Γεράκι, κ.ά. κάστρα. Αναστηλώθηκε το εξαμίλιον τείχος κατά μήκος του ισθμού μέσα σε 15 ημέρες. Όμως έγινε με βιασύνη: το τείχος ήταν αδύνατο και οι πέτρες χτίστηκαν χωρίς λάσπη. Ο Μπερτόλντο πολιόρκησε την Ακροκόρινθο, αλλά σε μία επίθεση χωρίς κράνος χτυπήθηκε από πέτρα και απεβίωσε. Όταν την ίδια ημέρα έμαθαν οι υπερασπιστές του εξαμιλίου ότι έρχεται ο Μαχμούτ πασάς, το εγκατέλειψαν για τη Ναυπλία. Οι Οθωμανοί κατέστρεψαν το τείχος στον ισθμό και κατέλαβαν το Άργος. Η πόλη κατεδαφίστηκε και οι κάτοικοι εστάλησαν στην Κωνσταντινούπολη. Ο διάδοχος του ντ'Έστε, ο Σιγισμόνδος Μαλατέστα από το Ρίμινι, κατέλαβε τους δύο περιβόλους του Μυστρά, όχι όμως το επάνω κάστρο. Επειδή έπρεπε να γυρίσει στην πατρίδα του για να την υπερασπίσει εναντίον του πάπα, πήρε το οστά του φιλοσόφου Γεωργίου Γεμιστού και τα έθεσε στην εκκλησία του Ρίμινι, όπου τάφηκε και ο Σιγισμόνδος. Τότε η Βενετία έστειλε τον Βιτόρε Καπέλο, που με στόλο ελευθέρωσε τη Λήμνο και τη Σκύρο, Έφτασε στον Πειραιά (θέρος του 1466) και λεηλάτησε την κάτω πόλη της Αθήνας, όχι όμως την απόρθητη ακρόπολη. Τότε ένας ανώνυμος Βενετσιάνος έγραψε μία περιγραφή της πόλης. Η Αθήνα, έπειτα από 7 λοιμούς και το παιδομάζωμα, έπεσε σε αφάνεια.
Η τύχη των Ενετών άλλαξε: ο Μπαρμπαρίγο, διοικητής του Μωρέα, έπεσε σε ενέδρα του πορθητή της Αθήνας Ομέρ, γιου του Τουραχάν· οι Ενετοί και Μωραΐτες αρχηγοί παλουκώθηκαν, ενώ ο Καπέλο απέτυχε να κυριεύσει την Πάτρα και νικήθηκε στην Καλαμάτα. Αποσύρθηκε στη Χαλκίδα, όπου δεν ξαναχαμογέλασε και πέθανε από συμφόρηση. Η εικόνα του σώζεται στον Άγ. Απολλινάριο της Βενετίας. Ο Βησσαρίων είχε πείσει τον πάπα Πίο Β΄ για σταυροφορία, όμως ο πάπας απεβίωσε (1464)· όμοια και ο Σκεντέρμπεης (1468). Τότε η Βενετία συνθηκολόγησε. Από τα 122 κάστρα, τα 50 πήραν οι Οθωμανοί, τα 40 είχαν ερειπωθεί και 26 έμειναν στη Βενετία, που έχασε το Άργος, απέκτησε όμως η Λήμνο, τη Σκύρο, τη Μαΐνη και τη Μονεμβασία.