cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Χάρι Πότερ και το Κύπελλο της Φωτιάς (ταινία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες Χάρι Πότερ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Γοργόνες στη μυθοπλασία Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικ Νιούελ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε έργα της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Νύσσα (Καππαδοκία)
Η Νύσσα ήταν πόλη της ιστορικής περιοχής της Καππαδοκίας, η οποία άκμασε κατά την κλασσική και ύστερη ρωμαϊκή εποχή. Η θέση της βρίσκεται κοντά στη σημερινή κωμόπολη Χαρμάνταλι (Harmandalı), στο διαμέρισμα Ορτάκιοϊ (Ortaköy) του νομού Ακσαράι (Aksaray) της κεντρικής Τουρκίας, αν και συχνά αναφέρεται (εσφαλμένα) στη θέση της σημερινής πόλης Νεβσεχίρ.
Ο χριστιανός θεολόγος και άγιος, Γρηγόριος Νύσσης, διετέλεσε επίσκοπος της περιοχής κατά τον 4ο αι. μ.Χ.
Η θέση της πόλης εντοπίζεται σε δύο γήλοφους, οι οποίοι ονομάζονται Μπουγιούκ Καλέ (Büyükkale, "Μεγάλο κάστρο") και Κιουτσούκ Καλέ (Küçükkale, "Μικρό κάστρο") αντίστοιχα, 2 χλμ βόρεια του Χαρμάνταλι.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Καππαδοκίας
Ευαγγελία Αραβανή
Η Ευαγγελία Αραβανή (Λευκάδα, 29 Νοεμβρίου 1985) είναι Ελληνίδα παρουσιάστρια και πρώην μοντέλο, βραβευμένη ως Σταρ Ελλάς 2005.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 1985 στη Λευκάδα όπου και πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής της. Οι γονείς της ονομάζονται Κώστας και Σοφία. Έπειτα, μετακόμισαν οικογενειακώς στη Νίκαια Αττικής. Έχει μια μικρότερη αδελφή, τη Μαρία (γενν. 1990). Πέρασε σε τμήμα του Τ.Ε.Ι. Κρήτης, αλλά δεν πήγε ποτέ.
Καριέρα
Το 2005, σε ηλικία 20 ετών και έπειτα από παρότρυνση δικών της ανθρώπων, δήλωσε συμμετοχή στον Διαγωνισμό Ομορφιάς του ΑΝΤ1, κερδίζοντας εν τέλει τον τίτλο της Σταρ Ελλάς και εκπροσωπώντας έπειτα την Ελλάδα στο διαγωνισμό Miss Universe. Την ίδια χρονιά, επιλέχθηκε από τον Θάνο Πετρέλη να παίξει στο βίντεο-κλιπ του τραγουδιού "Θυμίζεις κάτι από Ελλάδα".
Μετά την επιτυχία της στα καλλιστεία, ξεκίνησε να εργάζεται επαγγελματικά ως μοντέλο εντός και εκτός Ελλάδας. Έζησε για μικρό χρονικό διάστημα στη Γερμανία, την Ιταλία και τις ΗΠΑ αλλά επέστρεψε στην Ελλάδα, επειδή δεν μπορούσε να μείνει πολύ καιρό μακριά από δικά της πρόσωπα.
Το 2007, επιλέχθηκε από τον Γρηγόρη Αρναούτογλου να βρίσκεται στο πάνελ της πρωινής εκπομπής του MEGA, "Όμορφος Κόσμος το πρωί" και το 2008, ξεκίνησε να παρουσιάζει την εκπομπή "TaSPY TV" μαζί με τον Σωτήρη Διαμαντή στον ALPHA, αλλά διεκόπη ύστερα από δύο επεισόδια. Μετά από ένα μεγάλο τηλεοπτικό διάλειμμα, επέστρεψε το 2012 μέσα από την εκπομπή "Μες στην καλή χαρά" στον ALPHA, στο πλευρό της Ναταλίας Γερμανού. Μετά από τρεις εβδομάδες όμως, της ανακοινώθηκε από το κανάλι η αποχώρησή της από την εκπομπή. Τη σεζόν 2013-2014 ανέλαβε την παρουσίαση της μουσικής εκπομπής "Greekclips" στο MTV ενώ συμμετείχε και στο show του ΑΝΤ1, Dancing with the stars, κερδίζοντας την 7η θέση.
Το Μάιο 2014 ανέλαβε την παρουσίαση της εκπομπής "Golden Barista" στο MEGA και παράλληλα συμμετείχε στις διαφημίσεις για τα προϊόντα "Αγρόκηπος Χαλβατζή". Τη σεζόν 2014-2015 παρουσίασε στον ΑΝΤ1 Κύπρου, την εκπομπή Άλφα Chef. Τη σεζόν 2016-2017 ανέλαβε την παρουσίαση των green room του talent show The X-Factor στον ΣΚΑΪ, με κεντρικό παρουσιαστή τον Σάκη Ρουβά. Έπειτα, ακολούθησε το καθημερινό reality show μόδας "My Style Rocks", στο ίδιο κανάλι, αλλά μετά τη λήξη του (Δεκέμβριος 2017) πήρε μεταγραφή για το κανάλι ΑΝΤ1. Από τον Ιανουάριο ως το Μάιο του 2018, παρουσίαζε το show Dancing with the stars ενώ παράλληλα ήταν το κεντρικό πρόσωπο της εταιρίας "Orzene".
Τον Ιούνιο του 2018 αποχώρησε από τον ΑΝΤ1 και ξεκίνησε συνεργασία με το OPEN, όπου παρουσίασε την ελληνική εκδοχή του fashion show "Project Runway". Τον Απρίλιο του 2019, έκανε μια εμφάνιση στο MadWalk - The Fashion Music Project, ερμηνεύοντας το κομμάτι "Καταπληκτικά" του Νίνο.
Προσωπική ζωή
Από το 2012 μέχρι το 2014 ήταν ζευγάρι με τον Ηλία Βρεττό ενώ από τα τέλη του 2017 έως τις αρχές του 2019 είχε δεσμό με τον Νίκο Οικονομόπουλο.
Από τα μέσα του 2019 έχει σχέση με τον επιχειρηματία Σπύρο Λάζαρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Νικήτριες Σταρ Ελλάς
Έρικ Μπάνα
Ο Έρικ Μπάνα (Eric Banadinović, 9 Αυγούστου 1968) είναι Αυστραλός ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του ως κωμικός στην κωμική σειρά Full Frontal πριν να αποκτήσει κριτική αναγνώριση στη βιογραφική ταινία Τσόπερ (Chopper) το 2000. Μετά από μια δεκαετία ρόλων στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση της Αυστραλίας, ο Μπάνα κέρδισε την προσοχή του Χόλυγουντ υποδυόμενος τον Αμερικανό Λοχία Νορμ "Χουτ" Χούτεν στην ταινία Μαύρο Γεράκι: Η Κατάρριψη (Black Hawk Down) το 2001, τον Μπρους Μπάνερ στην ταινία Hulk σκηνοθεσίας Ανγκ Λι το 2003, τον Έκτορα στην ταινία Τροία (Troy) το 2004, τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Μόναχο (Munich) του Στίβεν Σπίλμπεργκ το 2005 και τον κακό Νίρο στην ταινία επιστημονικής φαντασίας Σταρ Τρεκ το 2009.
Ένας ολοκληρωμένος δραματικός ηθοποιός και κωμικός, ο Μπάνα έχει λάβει τα καλύτερα κινηματογραφικά και τηλεοπτικά βραβεία της Αυστραλίας για την ερμηνεία του στις ταινίες: Τσόπερ (Chopper), Full Frontal και Romulus, My Father. Ο Μπάνα έχει αναλάβει πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ένα μεγάλο φάσμα ταινιών που ποικίλουν από ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού μέχρι ταινίες των μεγάλων κινηματογραφικών στούντιο και από ρομαντικές κωμωδίες και δράματα μέχρι ταινίες επιστημονικής φαντασίας και θρίλερ.
Πρώτα χρόνια και οικογένεια
Ο Έρικ Μπάνα γεννήθηκε με το όνομα Έρικ Μπαναντίνοβιτς στη Μελβούρνη της Πολιτείας της Βικτώρια, ο νεότερος από δύο παιδιά. Έχει έναν αδερφό, τον Άντονυ. Έχει κροατική καταγωγή από την πλευρά του πατέρα του. Ο παππούς του Μπάνα από την πλευρά του πατέρα του, ο Ματ Μπαναντίνοβιτς, μετανάστευσε στην Αργεντινή μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και η γιαγιά του από την πλευρά του πατέρα του μετανάστευσε στη Γερμανία και έπειτα στην Αυστραλία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο τη δεκαετία του 1950 με τον γιο της, Ίβαν (ο πατέρας του Μπάνα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί
Μετασχηματισμός Clarke
Ορισμός
O μετασχηματισμός που εφαρμόζεται σε τριφασικά ρεύματα, όπως χρησιμοποιήθηκε από την Edith Clarke, είναι: όπου i_{abc}(t) είναι μία  γενική ακολουθία  τριφασικών ρευμάτων και  είναι η αντίστοιχη  ακολουθία ρευμάτων, που προκύπτει από το μετασχηματισμό T. Ο αντίστροφος μετασχηματισμός είναι: Ο παραπάνω μετασχηματισμός του Clarke διατηρεί τα πλάτη των ηλεκτρικών μεταβλητών πάνω στις οποίες εφαρμόζεται. Πράγματι, θεωρήστε τη συμμετρική τριφασική, ακολουθία ρευμάτων: πού I είναι η Ενεργός τιμή (RMS) των i_a(t), i_b(t), i_c(t) και \theta(t) είναι μία γενική χρονικά μεταβαλλόμενη γωνία, που μπορεί επίσης να τεθεί και σαν \omega t,  χωρίς απώλεια της γενικότητας. Στη συνέχεια, με την εφαρμογή του T στην ακολουθία ρευμάτων, προκύπτει: όπου η τελευταία εξίσωση ισχύει εφ' όσον θεωρούμε ισοσταθμισμένα ρεύματα. Όπως φαίνεται από τις παραπάνω σχέσεις, τα πλάτη των ρευμάτων στο σύστημα αναφοράς   είναι τα ίδια, όπως και στο φυσικό σύστημα αναφοράς.
Μετασχηματισμός αμετάβλητης ισχύος
Η πραγματική και η άεργος ισχύς που υπολογίζονται στο πεδίο του Clarke  με τον παραπάνω μετασχηματισμό, δεν είναι τα ίδιες με αυτές που υπολογίζονται στο φυσικό σύστημα αναφοράς. Αυτό συμβαίνει επειδή ο T δεν είναι μοναδιαίος. Προκειμένου να διατηρηθεί η πραγματική και άεργος ισχύς πρέπει αντ' αυτού, να χρησιμοποιηθεί ο μετασχηματισμός: Σε αυτή την περίπτωση τα πλάτη των μετασχηματισμένων ρευμάτων δεν είναι τα ίδια με εκείνα του φυσικού συστήματος αναφοράς, δηλ.: Τελικά, ο αντίστροφος μετασχηματισμός σε αυτή την περίπτωση είναι
Απλοποιημένος μετασχηματισμός
Δεδομένου ότι σε ένα ισορροπημένο σύστημα  και έτσι, μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε τον απλοποιημένο μετασχηματισμό: ο οποίος είναι απλά ο αρχικός μετασχηματισμός του Clarke,  μετά  την αφαίρεση της 3ης εξίσωσης. Στην περίπτωση του απλοποιημένου μετασχηματισμού ο αντίστροφος μετασχηματισμός είναι:
Γεωμετρική Αναπαράσταση
Ο μετασχηματισμός μπορεί να θεωρηθεί σαν η προβολή των τριφασικών ποσοτήτων (τάσεων ή ρευμάτων) σε δύο στατικούς άξονες, τον  άξονα-\alpha και τον άξονα-\beta. κέντρο|με-πλαίσιο|Παραπάνω φαίνεται ο μετασχηματισμός, όπως εφαρμόζεται σε τρία συμμετρικά ρεύματα που ρέουν μέσα από  τρεις περιελίξεις που διαφέρουν κατά 120 μοίρες. Τα τριφασικά ρεύματα έπονται των αντίστοιχων τάσεων φάσης κατά \delta. Το σύστημα αναφοράς \alpha-\beta, εμφανίζεται με τον άξονα \alpha  να ευθυγραμμίζεται με την φάση"Α". Το διάνυσμα ρεύματος περιστρέφεται με γωνιακή ταχύτητα \omega. Η συνιστώσα \gamma  δεν υπάρχει, δεδομένου ότι τα ρεύματα είναι ισορροπημένα.
Μετασχηματισμός dq0
Ο μετασχηματισμός dq0  είναι εννοιολογικά παρόμοιος με το μετασχηματισό. Ενώ ο μετασχηματισμός dq0 είναι η προβολή των φασικών ποσότητων επάνω σε ένα περιστρεφόμενο σύστημα αναφοράς δύο-αξόνων, ο μετασχηματισμός   μπορεί να θεωρηθεί ως η προβολή των φασικών ποσοτήτων σε ένα στατικό σύστημα αναφοράς δύο αξόνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρολογία
Βεταίικα Αχαΐας
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Κοινότητα Λεοντίου Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Οικία - Μουσείο Ρούμπενς
Η Οικία - Μουσείο Ρούμπενς (φλαμ. Rubenshuis), όπου έζησε με την οικογένειά του τα τελευταία τριάντα χρόνια της ζωής του (1610 - 1640) και μέχρι το θάνατό του ο μεγάλος Φλαμανδός ζωγράφος Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς (Peter Paul Rubens, 1577 - 1640), βρίσκεται στον πεζόδρομο της οδού Βάππερ (Wapper) αριθ. 9-11, μια πάροδο της κεντρικής εμπορικής λεωφόρου Μέιρ (Μeir), στην Αμβέρσα (Antwerpen) του Βελγίου.
Ο Ρούμπενς στην Αμβέρσα
Ο Ρούμπενς γεννήθηκε το 1577 στο Ζίγκεν της Βεστφαλίας (Siegen, Westphalia) στη Γερμανία, όπου είχε εκπατριστεί η οικογένειά του, εξαιτίας των θρησκευτικών διωγμών που ξέσπασαν στη Φλάνδρα το 1568. Ο Καλβινιστής πατέρας του Γιαν Ρούμπενς, δικηγόρος και πρώην δημοτικός σύμβουλος της Αμβέρσας, πέθανε αυτοεξόριστος στην Κολωνία το 1587 και η μητέρα του, με τα τέσσερα παιδιά της, ξαναγύρισε στην Αμβέρσα.
Το 1600, ο Ρούμπενς, μέλος ήδη της συντεχνίας των ζωγράφων της Αμβέρσας, ξεκίνησε για το ταξίδι στην Ιταλία για "να σπουδάσει από κοντά τα έργα των παλιών και σύγχρονών του ζωγράφων". Τον Οκτώβριο του 1608 επέστρεψε στην Αμβέρσα λόγω της ετοιμοθάνατης μητέρας του.
Λίγο μετά το θάνατο της μητέρας του, ο Ρούμπενς μπήκε στην υπηρεσία των Ισπανών Αψβούργων Αλβέρτου και Ισαβέλλας, αντιβασιλέων της Φλάνδρας. Εγκαταστημένος πια μόνιμα στην Αμβέρσα, νυμφεύθηκε τον Οκτώβριο του 1609 την Ισαμπέλλα Μπραντ (Isabella Brant), κόρη του διάσημου ουμανιστή της Αμβέρσας Γιαν Μπραντ. Το Δεκέμβριο του 1630, τέσσερα χρόνια μετά το θάνατο της Ισαβέλλας Μπραντ (1626), ο Ρούμπενς νυμφεύθηκε τη δεκαεξάχρονη Έλενα Φουρμάν (Helena Fourment, 1614 - 1673), που απεικονίζεται συχνά στα έργα του.
Ο Ρούμπενς πέθανε στην Αμβέρσα το Μάιο του 1640 σε ηλικία 63 ετών από καρδιακή προσβολή και ενταφιάστηκε στο οικογενειακό παρεκκλήσι πίσω από την Αγία Τράπεζα στην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου (Sint-Jacobskerk) της Αμβέρσας.
Το Σπίτι του Ρούμπενς στην Αμβέρσα
Μετά την επιστροφή του από το εκπαιδευτικό του ταξίδι στην Ιταλία (1600 - 1608), ο Ρούμπενς και η πρώτη σύζυγός του Ισαβέλλα Μπραντ αγοράζουν την 1η Νοεμβρίου του 1610 στη σημερινή οδό Ουάπερ (Wapper) της Αμβέρσας μια παραδοσιακή φλαμανδικού τύπου κατοικία. Ο Ρούμπενς επεξέτεινε στα επόμενα χρόνια σε δικά του σχέδια το σπίτι αυτό, με την προσθήκη μιας θριαμβικής αψίδας, ενός ημικυκλικού θόλου στο χώρο της Πινακοθήκης του διακοσμημένου με αγάλματα, ο οποίος μιμείται το Πάνθεον της Ρώμης, ενός ευρύχωρου εργαστηρίου (studio), ως χώρου δουλειάς του, καθώς και ένα κομψό κιόσκι (pavillion) στον καλοσχεδιασμένο κήπο του.
Η όλη κατασκευή προσέδιδε στην οικία του Ρούμπενς την όψη ενός ιταλικού "παλάτσο' (palazzo), με επιρροές από την κλασική αρχαιότητα και την Ιταλική Αναγέννηση. Ήταν ένα από τα ωραιότερα μπαρόκ μέγαρα στις Κάτω Χώρες. Στέγαζε τις αρχαιότητες που είχε συλλέξει ο Ρούμπενς: ζωγραφικούς πίνακες, αγάλματα, καμέες, νομίσματα και κοσμήματα από την Ιταλία.
Η κομψή μπαρόκ πρόσοψη και το μπαρόκ περιστύλιο, που στη ζωφόρο του υπάρχουν σκηνές από την ελληνική μυθολογία, αποτελούν τα παλαιότερα σωζόμενα σήμερα μέρη του φλαμανδικού κτηρίου, που ανάγονται στην εποχή του Ρούμπενς. Στο ψηλοτάβανο εργαστήριο, ο Ρούμπενς, με τη βοήθεια των μαθητών του, ζωγράφισε περίπου 2.500 πίνακες.
Στο σπίτι αυτό συγκεντρώνονταν φίλοι, συλλέκτες, επιστήμονες και πλούσιοι προστάτες του Ρούμπενς για να θαυμάσουν τις περίφημες συλλογές του με έργα τέχνης δικά του ή σύγχρονών του καλλιτεχνών. Ανάμεσά τους οι αρχιδούκες της Ισπανίας Αλβέρτος και Ισαβέλλα. Εδώ πέθανε η πρώτη γυναίκα του Ισαβέλλα Μπραντ και η κόρη τους.
Για μερικά χρόνια μετά το θάνατο του Ρούμπενς, η δεύτερη γυναίκα του Έλενα Φουρμάν συνέχισε να ζει στο σπίτι αυτό μαζί με τα πέντε παιδιά τους. Στα 1648 - 1660, οκτώ χρόνια μετά το θάνατο του Ρούμπενς, η Έλενα Φουρμάν μίσθωσε την οικία τους στο δούκα Ουίλλιαμ Κάβεντις (William Cavendish). Ο Κάβεντις μετέτρεψε για κάποια χρόνια το στούντιο του Ρούμπενς σε σχολή ιππασίας, ενώ μετά την αναχώρησή του από την Αμβέρσα, η πρώην κατοικία του Ρούμπενς πωλήθηκε από τους κληρονόμους του.
Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, το σπίτι του Ρούμπενς είχε παρακμάσει, ενώ πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1937, αγοράστηκε από τον Δήμο της Αμβέρσας και εγκαινιάστηκε, ανακαινισμένο πλέον, ως μουσείο στις 21 Ιουλίου 1946.
Το Μουσείο Ρούμπενς
Το Μουσείο Ρούμπενς περιέχει αριστουργηματικά έργα τέχνης με αξιόλογους πίνακες του Ρούμπενς, ζωγράφων συνεργατών του και άλλων σύγχρονών του καλλιτεχνών. Στην είσοδο του μουσείου (parlour) υπάρχουν δύο λιθογραφίες του Γιάκομπ Χάρρεβαϊν (Jacob Harrewijn, περ. 1640 - μετά το 1732), φιλοτεχνημένες 44 και 52 χρόνια αντίστοιχα μετά το θάνατο του Ρούμπενς, που αποτελούν τις παλαιότερες απεικονίσεις της κατοικίας του ζωγράφου.
Στο ισόγειο, εκεί που βρισκόταν η τραπεζαρία της οικογένειας, υπάρχει η εξαίρετη "Αυτοπροσωπογραφία" του Ρούμπενς, φιλοτεχνημένη περίπου το 1630. Η διπλανή αίθουσα, η οποία είχε διαμορφωθεί από τον ίδιο το Ρούμπενς ως πινακοθήκη των συλλογών του, διακοσμείται με έργα τέχνης του 17ου αιώνα: "Η Πινακοθήκη του Κορνέλις φαν ντερ Χέιρτ (Cornelis van der Geert), 1628" του Βίλλεμ φαν Χεχτ (Willem van Haecht, 1593 - 1637), "Ο πότης χωρικός" του Άντριεν Μπράουβερ (Adriaen Brouwer, 1605 - 1638), ένα υπέροχο αγαλματίδιο από ελεφαντόδοντο "Αδάμ και Εύα" του Γερμανού γλύπτη Γκέοργκ Πέτελ (Georg Petel) (1593 - 1633), μια τερακότα με τον "Ηρακλή" (περ. 1675-1680) του Lucas Faydherbe (1617 - 1697), διάσημου γλύπτη και πρωτομάστορα από την πόλη Μέχελεν του Βελγίου, μια μαρμάρινη προτομή του Ρωμαίου φιλοσόφου Σενέκα, έργο ρωμαϊκής εποχής του πρώτου αιώνα μ.Χ.
Στο εργαστήρι του Ρούμπενς, που βρίσκεται κι αυτό στο ισόγειο του Μουσείου, υπάρχουν δύο εξαίρετες ελαιογραφίες του Ρούμπενς: "Ο Ευαγγελισμός" (περ. 1610-28) και "Αδάμ και Εύα" (περ. 1598-1600) και ένας ακόμη πίνακας "Χωρικοί που πηγαίνουν στην αγορά" (δεκαετία του 1630) του Φρανς Σνάιντερς (Frans Snijders, 1579 - 1657) σε συνεργασία με τον Γιαν Μπούκχορστ (Jan Boeckhorst, 1604 - 1668).
Στον πρώτον όροφο του Μουσείου, όπου βρίσκονταν το υπνοδωμάτιο και τα ιδιαίτερα δωμάτια της οικογένειας του Ρούμπενς, βρίσκονται ο πίνακας του Ρούμπενς Άντονι βαν Ντάικ (1615-16) και οι προσωπογραφίες των παππούδων του Ρούμπενς από την πλευρά του πατέρα του "Βαρθολομαίος Ρούμπενς" και "Μπάρμπαρα Άρενς", φιλοτεχνημένες από τον Γιάκομπ φαν Ούτρεχτ (Jacob van Utrecht, περ. 1480-?).
Μενέλαος Σακοράφος
Συμμετείχε με την εθνική ομάδα στην Μεσολυμπιάδα του 1906. Στους αγώνες ξιφασκίας που έγιναν στο Ζάππειο ήταν δεύτερος στο ομαδικό της σπάθης, μαζί με τους Κορδογιάννη και Ζορμπά.
Παραπομπές
Σ Σ
Αντώνιος Κακαράς
Ο Αντώνιος Κακαράς (12 Ιουνίου 1896 - 11 Ιουνίου 1967) του Μιχαήλ, ήταν Έλληνας ιατρός και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Εύβοιας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα το 1896 και ήταν γιος του Μιχαήλ Κακαρά, πολιτευτή και βουλευτή. Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και μετά στη Βιέννη. Εργάστηκε ως χειρουργός μαιευτήρας και γυναικολόγος. Το 1932 ανέλαβε διευθυντής σε ιδιωτική κλινική στη Χαλκίδα.
Αρχικά εξελέγη βουλευτής Ευβοίας με το Λαϊκόν Κόμμα το 1932, Χαλκίδας το 1933 και Ευβοίας το 1946 (αργότερα εντάχθηκε στο Νέον Κόμμα) και ως ανεξάρτητος στις εκλογές του 1950 (παραιτήθηκε στις 7 Ιουλίου 1951).
Στις δημοτικές εκλογές του 1951 εξελέγη Δήμαρχος Χαλκίδας και υπηρέτησε στη θέση αυτή από τις 15 Απριλίου 1951 ως τις 21 Νοεμβρίου 1954 και από τις 4 Δεκεμβρίου 1954 ως την 1η Ιανουαρίου 1956, οπότε παραιτήθηκε για να συμμετάσχει στις εκλογές του 1956.
Εξελέγη βουλευτής Εύβοιας με την ΕΡΕ το 1956 και επανεξελέγη ως ανεξάρτητος το 1958 και με την ΕΡΕ το 1961, το 1963 και το 1964.
Ο Κακαράς χρημάτισε υπουργός Υγιεινής στην κυβέρνηση Τσαλδάρη από τις 4 Νοεμβρίου 1946 ως τις 24 Ιανουαρίου 1947.
Πέθανε σε ηλικία 72 ετών το 1967 και κηδεύτηκε στη Χαλκίδα στις 11 Ιουνίου 1967. Ήταν παντρεμένος με τη Ζωή Τζιώτη και είχαν 4 παιδιά (3 γιους και 1 κόρη).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Χαλκίδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγιεινής Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Δήμαρχοι Χαλκίδας
Λουτρά Υρμίνης Ηλείας
Τοποθεσία
Βρίσκεται στην περιοχή του ακρωτηρίου Κουνουπέλι, στο νοτιοδυτικό άκρο της αμμουδερής παραλίας της περιοχής της Στροφυλιάς -προστατευόμενης περιοχής με ιδιαίτερο φυσικό κάλλος, εγγύς των κωμοπόλεων Βάρδα και Νέα Μανολάδα, πολύ κοντά τόσο στον οικισμό των Σαμαραίικων όσο και στον υδροβιότοπο της λίμνης-βάλτος Λάμια και την παραλία Κουνουπελάκι. Η παραλία μπροστά στις παλιές εγκαταστάσεις των Λουτρών Υρμίνης/Κουνουπελίου ονομάζεται και παραλία Κουνουπελίου. Βρίσκεται σε απόσταση 44 χιλιομέτρων βόρεια της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 58,5 χιλιόμετρα βόρεια του Πύργου και περίπου 50 χιλιόμετρα δυτικά-νοτιοδυτικά της Πάτρας. Στην περιοχή είναι κτισμένο το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου.
Ιστορικά στοιχεία
Στην περιοχή έχουν βρεθεί ίχνη της αρχαίας πολίχνης Υρμίνη ενώ στο ακρωτήριο Κουνουπελίου βρίσκεται και ο μεσαιωνικός Πύργος Κουνουπελίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδραβίδας - Κυλλήνης Κατηγορία:Δήμος Βουπρασίας Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Νζερεκορέ (περιφέρεια)
Το Νζερεκορέ (γαλλ: Nzérékoré ) είναι μία από τις οκτώ περιφέρειες της Γουινέας. Πρωτεύουσα είναι το Νζερεκορέ.
Γεωγραφία
Το Νζερεκορέ βρίσκεται νότια της Γουινέας. Συνορεύει στα βορειοδυτικά με το Κανκάν, στα βορειοανατολικά με τη Φαρανά, στα νότια με τη Λιβερία και στα ανατολικά με την Ακτή Ελεφαντοστού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ν
Χέρμπερτ Τζέιμισον
Ο  Χέρμπερτ Τζέιμισον (αγγλικά: Herbert Brotherson Jamison) (Peoria, 19 Ιουλίου 1875 - 22 Ιουνίου 1938), ήταν Αμερικανός αθλητής του στίβου και Ολυμπιονίκης το 1896.
Το 1896 πήρε μέρος στους Α' Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας, εποχή κατά την οποία φοιτούσε στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Έλαβε μέρος στα 400 μέτρα με επίδοση 55.2", τερματίζοντας δεύτερος πίσω από τον επίσης Αμερικανό Τόμας Μπερκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1968-69
Την περίοδο 1968-1969 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Σλόβαν Μπρατισλάβας κερδίζοντας στον τελικό την Μπαρτσελόνα. Ήταν η πρώτη φορά που ομάδα από το Ανατολικό μπλοκ κέρδισε τον τίτλο. Πολλές αποχωρήσεις ομάδων από την Ανατολική Ευρώπη στον πρώτο γύρο λόγω της εισβολής του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Τσεχοσλοβακία, οδήγησε σε πολλές προκρίσεις στο δεύτερο γύρο χωρίς αγώνα.
Ο Ολυμπιακός προκρίθηκε εις βάρος της ισλανδικής ΚΡ Ρέικιαβικ (2-0, 2-0), αλλά τον σταμάτησε η Ντανφέρμλιν Αθλέτικ. Έχασε 0-4 στη Σκωτία, στη ρεβάνς προηγήθηκε 3-0 στο 30', όμως δεν σημείωσε άλλο γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Νικολά Φρομάν
Ο Νικολά Φρομάν (γαλλικά: Nicolas Froment, Ουζέ, περ. 1427 - Αβινιόν, περ. 1483) είναι Γάλλος ζωγράφος και προσωπογράφος, το έργο του οποίου εντάσσεται στο ρεύμα της Βορειοευρωπαϊκής Αναγέννησης. Από κοινού με τον Ανγκεράν Καρτόν (1412-1466) είναι υπεύθυνος για την εισαγωγή του φλαμανδικού νατουραλισμού στη γαλλική ζωγραφική.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|240px|«Τρίπτυχο της Ανάστασης του Λαζάρου», κεντρικό τμήμα, 1461, Πινακοθήκη Ουφίτσι, Φλωρεντία, Ιταλία. Διέμενε πιθανώς στην Ουζέ (Uzès) μεταξύ των ετών 1461 και 1467. Κατόπιν εγκαστάθηκε στην Αβινιόν όπου και έθεσε τον εαυτό του στις υπηρεσίες του Ρενέ του Ανζού (1409-1480).
Εκτός από ρετάμπλ και τοιχογραφίες, ο Φρομάν καταπιάστηκε επίσης με μικρογραφίες και τη σκηνογραφία. Το πρώιμο έργο του φέρει χαρακτηριστικά του ολλανδικού ρεαλισμού. Ωστόσο η σκληρότητα και το γκροτέσκο της τεχνοτροπίας του μαρτυρούν επιρροή από την ισπανική τέχνη της εποχής. Παρά την τραχύτητα του έργου του και το αδέξιο σχέδιο, το έργο του καλλιτέχνη εκτιμήθηκε για την πρωτοτυπία του και εισήγαγε το συχνά μακάβριο φλαμανδικό στυλ στη γαλλική τέχνη, όπως φαίνεται στο «Τρίπτυχο της Ανάστασης του Λαζάρου» (1461, Πινακοθήκη Ουφίτσι, Φλωρεντία). Το «Τρίπτυχο της Καιόμενης Βάτου» (1475-76, Καθεδρικός Ναός του Αγίου Σωτήρος, Αιξ-αν-Προβάνς), όπου προσαρμόζει τη φλαμανδική τεχνοτροπία στους μύθους και το τοπίο της Προβηγκίας, είναι ίσως το επιφανέστερο έργο του καλλιτέχνη. Ακόμη ασχολήθηκε με τη δημιουργία πορτραίτων, δύο από τα οποία σχεδιάστηκαν μεταξύ των ετών 1476 και 1479 και σήμερα φιλοξενούνται στο Λούβρο: το δίπτυχο πορτραίτο του Ρενέ Α', Δούκα του Ανζού, και της Ζαν ντε Λαβάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Προσωπογράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Σχολή της Αβινιόν
Επιστήμη υλικών
Το διεπιστημονικό πεδίο της Επιστήμης Υλικών ή όπως είναι επίσης γνωστό Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών συμπεριλαμβάνει την μελέτη, τον σχεδιασμό και την ανακάλυψη νέων υλικών με βελτιωμένες ιδιότητες που δεν υπάρχουν στην φύση. Αναλυτικότερα ο όρος επιστήμη των υλικών αναφέρεται στην διερεύνηση των σχέσεων που υπάρχουν μεταξύ της δομής και των ιδιοτήτων των υλικών ενώ ο όρος τεχνολογία των υλικών, αναφέρεται στη σχεδίαση ή την τεχνολογία σχεδίασης της δομής του υλικού (βασιζόμενη στην σχέση δομής-ιδιότητας), ώστε να παραχθεί ένα προκαθορισμένο σύνολο ιδιοτήτων.
Οι Μηχανικοί Υλικών εστιάζουν στο να κατανοήσουν του πως η επεξεργασία και η σύνθεση ενός υλικού επηρεάζουν την δομή του και πως αυτό συνδέεται με τις ιδιότητες του υλικού και τις επιδόσεις του. Η προσέγγιση αυτή προωθεί την γνώση σε ένα ευρύ πεδίο ερευνητικών περιοχών που συμπεριλαμβάνουν την νανοτεχνολογία τα βιοϋλικά και την μεταλλουργία. Η επιστήμη των υλικών ασχολείται επίσης με την αστοχία των υλικών και την κατανόηση των φυσικών μηχανισμών που οδηγούν σε αυτή.
Ιστορία
Οι διάφορες ιστορικές περίοδοι συχνά χωρίζονται με βάση το κύριο υλικό που τις χαρακτηρίζει. Για παράδειγμα λέμε Λίθινη Εποχή, Εποχή του Χαλκού, Εποχή του Σιδήρου, και Εποχή του ατσαλιού. Ξεκινώντας από την κατασκευή κεραμικών και την επακόλουθη ανάπτυξη της μεταλλουργίας, η επιστήμη των υλικών μπορεί να θεωρηθεί ως μια από τις αρχικές μορφές της μηχανικής και της εφαρμοσμένης επιστήμης. Η σύγχρονη επιστήμη των υλικών εξελίχθηκε από την Μεταλλουργία, που είναι εξέλιξη της εξόρυξης και πιθανόν της κεραμικής και της χρήσης της φωτιάς. Μια σημαντική εξέλιξη στη κατανόηση των υλικών έγινε στο τέλος του 19ου αιώνα, όπου ο Αμερικανός επιστήμονας Τζοσάια Γουίλαρντ Γκιμπς έδειξε την σύνδεση μεταξύ των φυσικών ιδιοτήτων ενός υλικού, των Θερμοδυναμικών ιδιοτήτων και της ατομικής δομής. Οι σημαντικές εξελίξεις στην σύγχρονη επιστήμη των υλικών αφορούν την κατανόηση και παρασκευή μεταλλικών κραμάτων, του πυριτίου και του άνθρακα. Η επιστήμη των υλικών έχει επίσης προωθήσει, αλλά και έχει προωθηθεί, από την ανάπτυξη τεχνολογιών όπως τα πλαστικά, οι ημιαγωγοί και τα βιοϋλικά. Πριν την δεκαετία του 60 (αλλά και σε μερικές περιπτώσεις μερικές δεκαετίες αργότερα), πολλά πανεπιστημιακά τμήματα επιστήμης υλικών ονομάζονταν τμήματα μεταλλουργίας αντανακλώντας την έμφαση που δίνονταν στον 19ο και 20ο αιώνα στα μέταλλα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες η επιστήμη των υλικών αναπτύχθηκε έντονα στις αρχές της δεκαετίας του 60 μέσω του Οργανισμού Προωθημένων Ερευνητικών Έργων που χρηματοδότησε μια σειρά πανεπιστημιακών εργαστηρίων με σκοπό «την επέκταση του εθνικού προγράμματος βασικής έρευνας και εκπαίδευσης στις επιστήμες των υλικών». Το πεδίο έχει από τότε επεκταθεί για να συμπεριλάβει όλες τις κατηγορίες υλικών συμπεριλαμβάνοντας τα κεραμικά υλικά, τα πολυμερή, τους ημιαγωγούς τα μαγνητικά, τα υλικά ιατρικών επιθεμάτων, τα βιοϋλικά και τα Νανοϋλικά. Στην Ελλάδα υπάρχουν πανεπιστημιακά τμήματα που καλύπτουν την θεματική περιοχή της επιστήμης των υλικών. Το Τμήμα Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών του Πανεπιστημίου Κρήτης, το Τμήμα Επιστήμης των Υλικών του Πανεπιστημίου Πατρών και το Τμήμα Μηχανικών Επιστήμης Υλικών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Βασικές αρχές της επιστήμης των υλικών
Ως υλικό ορίζουμε μια ουσία (συνήθως στερεή, αλλά συχνά και συμπυκνωμένες φάσεις) που πρόκειται να χρησιμοποιηθεί σε συγκεκριμένες εφαρμογές. Υπάρχουν αμέτρητα υλικά γύρω μας, μπορούμε να τα βρούμε παντού από τα κτήρια έως σε ένα διαστημόπλοιο. Τα υλικά χωρίζονται γενικά σε δύο κατηγορίες τα κρυσταλλικά και τα άμορφα. Τυπικά παραδείγματα υλικών είναι τα μέταλλα, οι ημιαγωγοί, τα κεραμικά και τα πολυμερή. Τα σύγχρονα προηγμένα υλικά συμπεριλαμβάνουν τα Νανοϋλικά και τα βιοϋλικά κτλ. Μια από τις βασικές αρχές της επιστήμης των υλικών είναι η μελέτη της δομής των υλικών και η σχέση της με τις ιδιότητες τους. Από την στιγμή που ένας επιστήμονας των υλικών γνωρίζει αυτό τον συσχετισμό δομής-ιδιοτήτων μπορεί να μελετήσει/σχεδιάσει την απόδοση του σε μια συγκεκριμένη εφαρμογή. Καθοριστική παράμετρος για την δομή ενός υλικού και κατά συνέπεια για τις ιδιότητες του είναι τα χημικά συστατικά του και η επεξεργασία που έχει υποστεί για να φτάσει στην τελική του μορφή. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά σε συνδυασμό με τους βασικούς νόμους της θερμοδυναμικής και της φυσικής, καθορίζουν την μικροδομή ενός υλικού και κατά συνέπεια τις ιδιότητες του.
Δομή
¨Όπως αναφέρθηκε και παραπάνω η δομή είναι ένα από τα βασικά συστατικά του πεδίου της επιστήμης των υλικών. Η επιστήμη των υλικών μελετά την δομή των υλικών από το ατομικό επίπεδο έως τις μακροσκοπικές διαστάσεις. Ο χαρακτηρισμός είναι η μεθοδολογία με την οποία οι επιστήμονες των υλικών μελετούν την δομή ενός υλικού. Αυτό συμπεριλαμβάνει τεχνικές όπως η περίθλαση με ακτίνες Χ, ηλεκτρόνια ή νετρόνια, και διάφορες μορφές φασματοσκοπίας και χημικής ανάλυσης ως φασματοσκοπία Ράμαν, φασματοσκοπία ακτίνων Χ (EDS), χρωματογραφία, θερμική ανάλυση, ηλεκτρονική μικροσκοπία κτλ. η δομή μελετάται σε διάφορα επίπεδα, όπως αναφέρεται αναλυτικά παρακάτω.
Ατομική δομή
Αυτή αφορά τα άτομα από τα οποία αποτελούνται τα υλικά και το πώς διατάσσονται για να σχηματίσουν μόρια, κρυστάλλους κτλ. Οι περισσότερες ηλεκτρικές, μαγνητικές και χημικές ιδιότητες των υλικών προκύπτουν από αυτό το επίπεδο της δομής. Η κλίμακα μεγέθους είναι στην περιοχή των Ώνγκστρεμ. Ο τρόπος με τον οποίο τα άτομα και τα μόρια διατάσσονται στον χώρο και δημιουργούν δεσμούς είναι θεμελιώδες για την μελέτη των ιδιοτήτων και της συμπεριφοράς των υλικών.
Νανοδομή
Οι νανοδομές αναφέρονται σε αντικείμενα και δομές που οι διαστάσεις του κυμαίνονται από 1 έως 100 νανόμετρα. Σε πολλά υλικά τα άτομα ή τα μόρια συνενώνονται σχηματίζοντας αντικείμενα στην κλίμακα των νανομέτρων. Αυτό οδηγεί σε ενδιαφέρουσες ηλεκτρικές, μαγνητικές, οπτικές και μηχανικές ιδιότητες. Στην περιγραφή των νανοδομών είναι καλό να γίνει διάκριση μεταξύ του αριθμού των διαστάσεων στην νανοκλίμακα. Οι νανοδομημένες επιφάνειες έχουν μία διάσταση στην νανοκλίμακα, δηλαδή μόνο το πάχος της επιφάνειας ενός αντικειμένου είναι από 1 - 100 νανόμετρα. Οι νανοσωλήνες έχουν δύο διάστασεις στην νανοκλίμακα, δηλαδή η διάμετρος και το πάχος του νανοσωλήνα είναι από 1 - 100 νανόμετρα ενώ το μήκος του μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερο. Τέλος τα νανοσωματίδια έχουν τρείς διάστασεις στην νανοκλίμακα, δηλαδή το σωματίδιο είναι από 1 - 100 νανόμετρα σε κάθε διάσταση. Τα υλικά των οποίων τα άτομα ή μόρια σχηματίζουν συστατικά στην νανοκλίμακα ονομάζονται Νανοϋλικά. Τα Νανοϋλικά αποτελούν κρίσιμο αντικείμενο έρευνας της επιστήμης των υλικών λόγω των μοναδικών ιδιοτήτων που παρουσιάζουν.
Μικροδομή
Η μικροδομή αναφέρεται σε αντικείμενα ή δομές που οι διαστάσεις τους κυμαίνονται από 0.1 έως 1000 μικρόμετρα. Συχνά η μικροδομή ενός υλικού μπορεί να παρατηρηθεί με την χρήση ενός μικροσκοπίου. Η μικροδομή ενός υλικού μπορεί να επηρεάσει ισχυρά τις φυσικές του ιδιότητες, όπως η μηχανική αντοχή, η δυσθραυστότητα, η ολκιμότητα, η σκληρότητα, η αντίσταση στην διάβρωση, οι θερμικές ιδιότητες, η αντίσταση στην φθορά κ.τ.λ. Τα περισσότερα παραδοσιακά υλικά, όπως τα μέταλλα και τα κεραμικά έχουν μικροδομή.
Μακροδομή
Η μακροδομή αναφέρεται στην αντικείμενα ή δομές που οι διαστάσεις τους είναι μεγαλύτερες από 1 χιλιοστό. Η μακροδομή μπορεί να παρατηρηθεί με γυμνό οφθαλμό.
Ιδιότητες
Ουσιαστικά όλες οι σημαντικές ιδιότητες των στερεών υλικών μπορούν να ομαδοποιηθούν σε έξι διαφορετικές κατηγορίες: μηχανικές, ηλεκτρικές, θερμικές, μαγνητικές, οπτικές και ιδιότητες φθοράς. Για κάθε μία υπάρχει ένα διαφορετικό είδος ερεθίσματος ικανό να προκαλέσει διαφορετικές αποκρίσεις.
Τα υλικά στην έρευνα
Η επιστήμη των υλικών συγκεντρώνει έντονο ερευνητικό ενδιαφέρον. Εκτός από τα πανεπιστημιακά τμήματα που το αντικείμενο τους είναι καθαρά η επιστήμη των υλικών, πολλά πανεπιστημιακά τμήματα που το αντικείμενο τους κυμαίνεται από την φυσική έως την χημεία και χημική μηχανική ή και την βιολογία ασχολούνται ερευνητικά με θέματα της επιστήμης των υλικών. Η έρευνα στην επιστήμη των υλικών είναι επομένως ραγδαία αναπτυσσόμενη και διεξάγεται από πολλά και διαφορετικά πεδία. Η παρακάτω λίστα, που δεν είναι σε καμιά περίπτωση πλήρης, δίνει μια εικόνα παρουσιάζοντας τους κύριους τομείς έρευνας.
Νανοϋλικά
Τα νανοϋλικά αναφέρονται σε υλικά που οι διαστάσεις των δομικών του μονάδων κυμαίνονται από 1 έως 100 νανόμετρα. Η έρευνα στα νανοϋλικά αφορά μια προσέγγιση της επιστήμης των υλικών στην νανοτεχνολογία, συνδυάζοντας την πρόοδο στην μετρολογία και σύνθεση των υλικών όπως αυτές αναπτύχθηκαν για να υποστηρίξουν την εφαρμοσμένη έρευνα στην μικροηλεκτρονική. Τα νανοϋλικά έχουν συχνά μοναδικές οπτικές, ηλεκτρονικές ή και μηχανικές ιδιότητες. Η περιοχή των νανοϋλικών είναι χαλαρά οργανωμένη, όπως η κλασική χημεία, σε οργανικά (βασισμένα στον άνθρακα) νανοϋλικά όπως τα φουλερένια και ανόργανα νανοϋλικά που βασίζονται σε άλλα υλικά, όπως π.χ. το πυρίτιο. Παραδείγματα νανοϋλικών είναι τα φουλερένια, οι νανοσωλήνες άνθρακα, οι νανοκρύσταλοι κτλ.
Βιοϋλικά
Ως βιοϋλικό ονομάζουμε κάθε υλικό, επιφάνεια ή κατασκευή που αλληλεπιδρά με βιολογικά συστήματα. Η μελέτη των βιοϋλικών ονομάζεται επιστήμη των βιοϋλικών και παρουσιάζει σταθερή και ισχυρή ανάπτυξη με έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον. Η επιστήμη των βιοϋλικών συμπεριλαμβάνει στοιχεία ιατρικής, βιολογίας, χημείας, μηχανικής ιστών και επιστήμης των υλικών. Τα βιοϋλικά μπορούν να εξαχθούν από φυσικές πηγές ή να παρασκευαστούν στο εργαστήριο χρησιμοποιώντας ένα ευρύ φάσμα χημικών τεχνικών που αξιοποιούν μεταλικά στοιχεία, πολυμερή, κεραμικά ή σύνθετα υλικά. Συχνά χρησιμοποιούνται ή και προσαρμόζονται σε ιατρικές εφαρμογές που περιλαμβάνουν το σύνολο ή μέρος μιας ζωντανής δομής ή μιας βιοιατρικής συσκευής που εκτελεί, υποβοηθά ή αυξάνει μια φυσική λειτουργία. Τέτοιων λειτουργίες μπορεί να είναι παθητικές όπως π.χ. η χρήση σε μια καρδιακή βαλβίδα ή μπορεί να είναι βιοδραστικές όπως τα επικαλυμμένα με υδροξυ- απατίτη εμφυτεύματα ισχίου. Επιπλέον τα βιοϋλικά χρησιμοποιούνται καθημερινά σε οδοντιατρικές εφαρμογές, στην χειρουργική και στην φαρμακολογία. Για παράδειγμα ένα βιοϋλικό με ενσωματωμένες φαρμακευτικές ουσίες μπορεί να τοποθετηθεί στο σώμα με σκοπό την παρατεταμένη αποδέσμευση τους. Ένα βιοϋλικό μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως αυτομόσχευμα, αλλομόσχευμα ή ξενομόσχευμα στην μεταμόσχευση οργάνων.
Ηλεκτρονικά, οπτικά και μαγνητικά υλικά
Οι ημιαγωγοί, τα μέταλλα και τα κεραμικά χρησιμοποιούνται σήμερα στην κατασκευή σύνθετων συστημάτων όπως τα ολοκληρωμένα ηλεκτρονικά κυκλώματα, οιοπτοηλεκτρονικές συσκευές, και τα μαγνητικά και οπτικά μέσα μαζικής αποθήκευσης. Τα παραπάνω υλικά αποτελούν την βάση της σύγχρονης τεχνολογίας και επομένως η έρευνα σε αυτά τα υλικά είναι ζωτικής σημασίας. Οι ημιαγωγοί είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των παραπάνω υλικών. Είναι υλικά που οι ηλεκτρικές τους ιδιότητες είναι ανάμεσα σε αυτές καλών αγωγών και των μονωτών. Το ενδιαφέρον με τους ημιαγωγούς είναι ότι οι ηλεκτρικές τους ιδιότητες εξαρτώνται σημαντικά από την συγκέντρωση των προσμίξεων/ατελειών επιτρέποντας έτσι την ρύθμιση των ηλεκτρικών τους ιδιοτήτων μέσω του ελέγχου της συγκέντρωσης των προσμίξεων. Έτσι οι ημιαγωγοί αποτελούν την βάση των σύγχρονων ηλεκτρονικών συσκευών όπως π.χ. ο ηλεκτρονικός υπολογιστής. Οι ημιαγωγοί βρίσκουν μεγάλη εφαρμογή και στο πεδίο της οπτοηλεκτρονικής. Ημιαγωγικές διατάξεις χρησιμοποιούνται για την κατασκευή φωτοδιόδων, λέιζερ, φωτογραφικών ανιχνευτών κ.α. Η περιοχή συμπεριλαμβάνει επίσης και πεδία έρευνας όπως τα υπεραγώγιμα υλικά, η σπιντρονική, τα μεταϋλικά κ.τ.λ. Η μελέτη των παραπάνω υλικών συμπεριλαμβάνει γνώσεις της επιστήμης των υλικών και της φυσικής στερεάς κατάστασης ή της φυσικής συμπυκνωμένης ύλης.
Υπολογιστική επιστήμη των Υλικών
Η αύξηση της υπολογιστικής ισχύος των ηλεκτρονικών υπολογιστών έχει επιτρέψει την προσομοίωση της συμπεριφοράς των υλικών. Αυτό επιτρέπει στους επιστήμονες των υλικών να ανακαλύψουν νέες ιδιότητες, καθώς και να σχεδιάσουν νέα υλικά. Έως τώρα η διαδικασία ανάπτυξης νέων υλικών ήταν επίπονη και χρονοβόρα απαιτώντας επαναλαμβανόμενες διαδικασίες δοκιμής και λάθους. Σήμερα η υπολογιστική επιστήμη των υλικών φιλοδοξεί να μειώσει δραστικά αυτόν τον χρόνο επιτρέποντας την σχεδίαση των ιδιοτήτων των υλικών. Αυτό συμπεριλαμβάνει προσομοιώσεις πολλαπλής κλίμακας χρησιμοποιώντας μοντέλα κβαντομηχανικά, ατομιστικά, μεσοσκοπικά και συνεχούς καθώς και τεχνικές όπως η μοριακή δυναμική και η θεωρία συναρτησιοειδούς πυκνότητας
Υλικά στην βιομηχανία
Κάθε σημαντική πρόοδος στα υλικά μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων προϊόντων ή ακόμη και νέων βιομηχανικών κλάδων. Επιπλέον, οι υπάρχουσες βιομηχανίες προσλαμβάνουν επιστήμονες των υλικών με σκοπό να βελτιώσουν και να διορθώσουν τα υλικά που ήδη χρησιμοποιούνται. Οι βιομηχανικές εφαρμογές της επιστήμης των υλικών συμπεριλαμβάνουν τον σχεδιασμό υλικών, την σχέση κόστους-οφέλους στην βιομηχανική παραγωγή των υλικών, τις τεχνικές επεξεργασίας υλικών (χύτευση, διέλαση, συγκόλληση, εμφύτευση ιόντων, εναπόθεση λεπτών υμενίων, σύντηξη, υαλουργία κ.α.), και τις αναλυτικές τεχνικές (τεχνικές χαρακτηρισμού όπως ηλεκτρονική μικροσκοπία, περίθλαση ακτινών Χ, θερμιδομετρία, περίθλαση νετρονίων κ.α.). Πέρα από τον χαρακτηρισμό υλικών ο επιστήμονας των υλικών ασχολείται επίσης με την εξαγωγή των υλικών και την μετατροπή τους σε χρήσιμες μορφές. Έτσι οι τεχνικές χύτευσης, η χρήση υψικαμίνου για αναγωγή και η ηλεκτρολυτική αναγωγή είναι μέρος της γνώσης ενός επιστήμονα των υλικών. Συχνά η παρουσία ή η έλλειψη μικρών ποσοτήτων δευτερευόντων στοιχείων και ενώσεων από ένα χύδην υλικό μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις τελικές ιδιότητες των υλικών που παράγονται. Για παράδειγμα τα ατσάλια κατηγοριοποιούνται με βάση το 1/10 και 1/100 κατά βάρος ποσοστά άνθρακα και άλλων κραμάτων που περιέχουν.
Κεραμικά και υαλώδη υλικά
Μια ακόμη εφαρμογή της επιστήμης των υλικών είναι οι δομές των υάλων (γυαλιών) και των κεραμικών υλικών, που συνήθως συνδέονται με τα πιο εύθραυστα υλικά. Οι χημικοί δεσμοί στα κεραμικά και τα υαλώδη υλικά είναι ομοιοπολικοί ή ιοντικοί με την πυριτία SiO2 να είναι το βασικό δομικό στοιχείο. Τα κεραμικά υλικά μπορεί να είναι μαλακά όπως ο πηλός ή σκληρά όπως η πέτρα. Συνήθως είναι κρυσταλλικά. Τα περισσότερα γυαλιά περιέχουν ένα μεταλλικό οξείδιο συγχωνευμένο με την πυριτία. Στις υψηλές θερμοκρασίες που χρησιμοποιούνται για να παρασκευαστεί το γυαλί, το υλικό συμπεριφέρεται ως ένα παχύρευστο υγρό. Το γυαλί μετά την ψύξη του παρουσιάζει δομή άμορφου υλικού. Οι υαλοπίνακες (τζάμια), τα γυαλιά οράσεως οι ίνες γυαλιού είναι τυπικά παραδείγματα. Ένα παράδειγμα του πως η εφαρμογή της επιστήμης των υλικών μπορεί να βελτιώσει δραματικά τις ιδιότητες κοινών υλικών είναι το ανθεκτικό σε χάραξη γυαλί «γορίλας» της εταιρίας Corning. Το διαμάντι και ο άνθρακας στην μορφή του γραφίτη θεωρούνται επίσης κεραμικά υλικά. Τα κεραμικά υλικά είναι επίσης γνωστά για την ακαμψία και την αντοχή τους σε υψηλές θερμοκρασίες, συμπίεση και ηλεκτρική τάση. Η Αλουμίνα, το καρβίδιο του πυριτίου και το καρβίδιο του βολφραμίου παρασκευάζονται από μια λεπτή σκόνη των συστατικών τους με μια διαδικασία πυροσυσσωμάτωσης με ένα συνδετικό υλικό. Η συμπίεση υπό θέρμανση οδηγεί σε υλικά μεγαλύτερης πυκνότητας. Η χημική εναπόθεση ατμών (CVD) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να σχηματιστεί ένα λεπτό υμένιο κεραμικού υλικού πάνω από ένα άλλο υλικό. Οι κεραμο-μεταλλουργικές συνθέσεις αποτελούνται από κεραμικά σωματίδια που περιέχουν μέταλλα. Για να βελτιωθεί η αντίσταση στη φθορά των εργαλείων συνήθως χρησιμοποιούνται από ενσωμάτωση καρβιδίων στην μεταλλική φάση του κοβαλτίου και νικελίου.
Σύνθετα υλικά
Οι ίνες χρησιμοποιούνται συχνά για την μηχανική ενίσχυση των σύνθετων υλικών. Μια ακόμη εφαρμογή της επιστήμης των υλικών στην βιομηχανία είναι η παρασκευή σύνθετων υλικών. Τα σύνθετα υλικά είναι υλικά που αποτελούνται από δύο ή παραπάνω μακροσκοπικές φάσεις. Οι εφαρμογές τους κυμαίνονται από δομικά υλικά όπως το οπλισμένο σκυρόδεμα, έως και θερμομονωτικά πλακίδια που παίζουν σημαντικό ρόλο στις διαστημικές αποστολές (βλ. σύστημα θερμικής προστασίας του διαστημικού λεωφορείου. Ένα παράδειγμα είναι ο ενισχυμένος άνθρακας-άνθρακας (RCC), ένα γκρίζο στην εμφάνιση υλικό, που μπορεί να αντέξει σε υψηλές θερμοκρασίες (1510 °C) και προστατεύει το διαστημικό λεωφορείο κατά την   επανεισόδο του στην ατμόσφαιρα. Το σύνθετο αυτό πολυστρωματικό υλικό κατασκευάζεται  από γραφίτη και τεχνητό μετάξι και εμποτίζεται με φαινολική ρητίνη. Μετά την σκλήρυνση σε υψηλή θερμοκρασία και πίεση, το πολυστρωματικό υλικό πυρολύεται για την  απανθράκωση της ρητίνης, εμποτισμένης με αλκοόλη σε θάλαμο κενού και στην συνέχεια πυρολύεται/σκληραίνεται για την μετατροπή της αλκοόλης σε άνθρακα. Για την προστασία από την οξείδωση, έτσι ώστε να μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί, τα εξωτερικά στρώματα του υλικού μετατρέπονται σε καρβίδιο του πυριτίου. Άλλα παραδείγματα είναι τα "πλαστικά" περιβλήματα των τηλεοπτικών συσκευών, κινητών τηλεφώνων κ.τ.λ. Αυτά τα πλαστικά περιβλήματα είναι συνήθως σύνθετα υλικά που αποτελούνται από μια θερμοπλαστική μήτρα όπως το Ακρυλονιτρίλιο-Βουταδιένιο-Στυρένιο (ABS) στο οποίο προστίθεται ανθρακικό ασβέστιο, τάλκης, ίνες γυαλιού ή ανθρακονήματα για αύξηση της αντοχής του όγκου ή της ηλεκτροστατικής διασποράς.
Πολυμερή
Τα πολυμερή αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της επιστήμης και τεχνολογίας υλικών. Τα πολυμερή είναι οι πρώτες ύλες (οι ρητίνες) από τις οποίες κατασκευάζονται τα υλικά που ονομάζουμε πλαστικά. Τα πλαστικά είναι το τελικό προϊόν, που δημιουργείται αφού ένα ή περισσότερα πολυμερή προστεθούν σε μια ρητίνη κατά την επεξεργασία, η οποία στην συνέχεια διαμορφώνεται στην τελική της μορφή. Κοινά πολυμερή είναι το πολυαιθυλένιο (PE), το πολυπροπυλένιο, το Πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC), το Πολυστυρένιο, το νάιλον, ο πολυεστέρας, τα ακρυλικά, οι  πολυουρεθάνες και τα  πολυκαρβονικά. Τα πλαστικά γενικά κατηγοριοποιούνται ως "εμπορικά", "ειδικής χρήσης" and "μηχανικά". Το PVC (Πολυβινυλοχλωρίδιο) χρησιμοποιείται ευρύτατα, είναι φτηνό, και παρασκευάζεται σε μεγάλες ποσότητες. Το συναντάμε σε μια μεγάλη ποικιλία εφαρμογών όπως το συνθετικό δέρμα, ωςμονωτή στα ηλεκτρικά καλώδια, καθώς και στα δοχεία συσκευασίας και αποθήκευσης τροφίμων. Η κατασκευή και η επεξεργασία του είναι απλή και καλά εδραιωμένη. Η ευελιξία του PVC οφείλεται στην ευρεία γκάμα των πλαστικοποιητών και άλλων πρόσθετων που δέχεται. Ο όρος «πρόσθετα» στην επιστήμη των πολυμερών αναφέρεται στις χημικές ουσίες και ενώσεις προστίθενται στη βάση του πολυμερούς να τροποποιήσει τις ιδιότητες του υλικού. Τα πολυκαρβονικά συνήθως χρησιμοποιούνται ως δομικά πλαστικά εξαιτίας της υψηλής αντοχής τους και των ιδιαίτερων ιδιοτήτων τους. Δεν χρησιμοποιούνται ως αναλώσιμα σε αντίθεση με τα εμπορικά πλαστικά. Τα πλαστικά ειδικής χρήσης είναι υλικά με μοναδικά χαρακτηριστικά, όπως η υπερ-υψηλή αντοχή, η ηλεκτρική αγωγιμότητα, ο ηλεκτρο-φθορισμός, η υψηλή θερμική σταθερότητα κ.τ.λ. Οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των διάφορων τύπων πλαστικού δεν βασίζονται στο υλικό αλλά στις ιδιότητες και στις εφαρμογές τους. Για παράδειγμα το πολυαιθυλένιο (PE) είναι ένα φτηνό, χαμηλής τριβής πολυμερές που χρησιμοποιείται για να κατασκευαστούν αναλώσιμες σακούλες και σακούλες σκουπιδιών και θεωρείται εμπορικό πλαστικό, ενώ το μεσαίας πυκνότητας πολυαιθυλένιο (MDPE) χρησιμοποιείται για την κατασκευή υπόγειων σωλήνων για φυσικό αέριο και νερό και το υπερ-υψηλού μοριακού βάρους πολυαιθυλένιο (UHMWPE) είναι ένα δομικό πλαστικό που χρησιμοποιείται ευρέως στις ράγες ολίσθησης σε βιομηχανικό εξοπλισμό και στις υποδοχές χαμηλής τριβής σε εμφυτευμένες αρθρώσεις ισχίου.
Μεταλλικά κράματα
Η μελέτη των μεταλλικών κραμάτων είναι ένα σημαντικό μέρος της επιστήμης των υλικών. Απ’ όλα τα μεταλλικά κράματα που χρησιμοποιούμε σήμερα, τα κράματα του σιδήρου (Χάλυβας, ανοξείδωτος χάλυβας, χυτοσίδηρος, εργαλειο χάλυβας, κράματα χάλυβα) αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό τόσο σε ποσότητα όσο και σε εμπορική αξία. Ανάλογα με την περιεκτικότητα τα κράματα σιδήρου δίνουν χάλυβα χαμηλής, μεσαίας και υψηλής περιεκτικότητας άνθρακα. Ένα κράμα άνθρακα σιδήρου θεωρείται χάλυβας, εάν το επίπεδο του άνθρακα είναι μεταξύ 0,01% και 2,00%. Στους χάλυβες, η σκληρότητα και αντοχή στον εφελκυσμό σχετίζεται με την περιεκτικότητα σε άνθρακα, με την αύξηση της περιεκτικότητας να οδηγεί σε χαμηλότερη ολκιμότητα και σκληρότητα. Απ’ την άλλη πλευρά οι παραπάνω ιδιότητες μπορεί να αλλάξουν σημαντικά μέσω της θερμικής επεξεργασίας, όπως η ανόπτηση και η βαφή. Ο Χυτοσίδηρος ορίζεται ως ένα κράμα σιδήρου-άνθρακα με περισσότερο από 2,00% αλλά λιγότερο από 6,67% περιεκτικότητα σε άνθρακα. Ο ανοξείδωτος χάλυβας ορίζεται ως ένα κανονικό κράμα χάλυβα με περισσότερο από 10% κατά βάρος κράματος περιεκτικότητα σε χρώμιο. Το Νικέλιο και το μολυβδαίνιο είναι στοιχεία που επίσης συναντώνται σε ανοξείδωτους χάλυβες.
Ημιαγωγοί
Η μελέτη των ημιαγωγών αποτελεί ένα από τα σημαντικά πεδία έρευνας της επιστήμης των υλικών. Οι ημιαγωγοί είναι υλικά των οποίων η ηλεκτρική αντίσταση παίρνει τιμές ανάμεσα σε αυτές ενός μετάλλου και ενός μονωτή. Οι ηλεκτρικές τους ιδιότητες μπορούν να μεταβληθούν σε μεγάλο βαθμό με την προσθήκη προσμίξεων. Οι ημιαγωγοί παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον για την βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας αφού από αυτούς κατασκευάζονται οι δίοδοι, τα τρανζίστορ, οι δίοδοι εκπομπής φωτός (LED) και τα αναλογικά και ψηφιακά κυκλώματα. Οι ημιαγωγικές διατάξεις έχουν αντικαταστήσει τις θερμιονικές (λυχνίες κενού) στις περισσότερες εφαρμογές. Οι ημιαγωγικές διατάξεις κατασκευάζονται ως αυτόνομες συσκευές αλλά και ως ολοκληρωμένα κυκλώματα (ICs) που αποτελούνται από ένα αριθμό –από μερικά έως εκατομμύρια- διατάξεις που κατασκευάζονται και συνδέονται σε ένα ενιαίο ημιαγωγικό υπόστρωμα. . Απ’ όλους τους ημιαγωγούς που χρησιμοποιούνται σήμερα, το πυρίτιο είναι το κυρίαρχο τόσο σε ποσότητα τόσο και σε εμπορική αξία. Το μονοκρυσταλλικό πυρίτιο χρησιμοποιείται για την κατασκευή δισκίων που χρησιμοποιούνται στην βιομηχανία των ημιαγωγών και των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Μετά το πυρίτιο το αρσενικούχο γάλλιο (GaAs) είναι το δημοφιλέστερο ημιαγωγικό υλικό. Αποτελεί το υλικό επιλογής σε εφαρμογές ηλεκτρονικών υψηλής ταχύτητας, διότι σε σύγκριση με το πυρίτιο παρουσιάζει υψηλότερη ευκινησία καθώς και ταχύτητα κορεσμού των ηλεκτρονίων. Αυτές οι ανώτερες ιδιότητες κάνουν επιτακτική την ανάγκη της χρήσης του κυκλωμάτων GaAs στα κινητά τηλέφωνα, στις δορυφορικές τηλεπικοινωνίες, τα μικροκυματικά δίκτυα και στα συστήματα ραντάρ υψηλής συχνότητας. Στα ημιαγωγικά υλικά συμπεριλαμβάνονται επίσης με διάφορες εφαρμογές το γερμάνιο, το καρβίδιο του πυριτίου(SiC) και το αζωτούχο γαλλίο (GaN).
Σχέση με άλλα επιστημονικά πεδία
Η επιστήμη και τεχνολογία των υλικών αναπτύχθηκε- ξεκινώντας από την δεκαετία του 1960- γιατί έγινε κατανοητό ότι για να δημιουργηθούν, ανακαλυφθούν και σχεδιαστούν νέα υλικά χρειάζεται μια ενιαία προσέγγιση. Έτσι η επιστήμη και τεχνολογία των υλικών αναδύθηκε ως επιστημονικό πεδίο με στοιχεία από την μεταλλουργία, την φυσική στερεάς κατάστασης, την χημεία, την χημική μηχανική, την μηχανολογία και την ηλεκτρολογία. Η επιστήμη και τεχνολογία των υλικών είναι ένα εγγενώς διεπιστημονικό πεδίο και οι επιστήμονες/μηχανικοί των υλικών θα πρέπει να γνωρίζουν και να χρησιμοποιούν τις μεθόδους και τεχνικές που χρησιμοποιεί ένας φυσικός, ένας χημικός και ένας μηχανικός. Το πεδίο επομένως διατηρεί στενές σχέσεις με τα παραπάνω πεδία. Επίσης πολλοί φυσικοί, χημικοί αλλά και μηχανικοί εργάζονται σε εφαρμογές της επιστήμης των υλικών. Το πεδίο της επιστήμης και τεχνολογίας των υλικών είναι σημαντικό τόσο από επιστημονική όσο και από την τεχνολογική σκοπιά. Όταν ανακαλύπτονται νέα υλικά, συναντώνται και νέα φαινόμενα που δεν έχουν παρατηρηθεί πριν. Έτσι υπάρχει αρκετός χώρος για βασική επιστημονική έρευνα όταν κάποιος μελετά αυτά τα υλικά. Η επιστήμη των υλικών μπορεί αν χρησιμοποιηθεί ως πεδίο ελέγχου για θεωρίες της φυσικής της συμπυκνωμένης ύλης. Τα υλικά είναι υψίστης σημασίας για ένα μηχανικό. Η χρήση του κατάλληλου υλικού είναι ζωτικής σημασίας κατά τον σχεδιασμό συστημάτων, έτσι οι μηχανικοί πάντα ενδιαφέρονται για τα υλικά. Γι’ αυτό το λόγο η επιστήμη των υλικών αποτελεί ένα αυξανόμενα σημαντικό κομμάτι της εκπαίδευσης των μηχανικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστήμη υλικών Κατηγορία:Φυσική στερεάς κατάστασης Κατηγορία:Χημεία
Μικρός Καύκασος
thumb|200px|Δορυφορική εικόνα του [[Καύκασος|Καυκάσου]] Ο Μικρός Καύκασος (αζέρικα: Kiçik Qafqaz Dağları, γεωργιανά: მცირე კავკასიონი, ρωσικά: Малый Кавказ) είναι μία από τις δύο κύριες οροσειρές του Καυκάσου μήκους 600 χιλιομέτρων.
Είναι παράλληλος με τον Μεγάλο Καύκασο, από τον οποίο απέχει κατά μέσο όρο 100 χιλιόμετρα στα νότια ενώ βρίσκεται στα όρια με το Υψίπεδο της Αρμενίας στα βόρεια και τα βορειοανατολικά. Συνδέεται με τον Μεγάλο Καύκασο με τις οροσειρές Λιχ και Σουράμ και χωρίζεται από την πεδιάδα της Κολχίδας στα δυτικά και από το βαθύπεδο Κούρα στα ανατολικά. Η υψηλότερη κορυφή του είναι η κορυφή Gyamysh στα 3724 μέτρα. Τα σύνορα της Γεωργίας, της Αρμενίας, του Αζερμπαϊτζάν και του Ιράν βρίσκονται κατά μήκος της οροσειράς παρόλο που η κορυφογραμμή της δεν ορίζει συνήθως τα σύνορα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ιράν Κατηγορία:Γεωγραφία της Αρμενίας Κατηγορία:Οροσειρές του Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Οροσειρά του Καυκάσου