cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υπερκρίσιμο διοξείδιο του άνθρακα
Διάφορα
Το υπερκρίσιμο είναι αναδυόμενο φυσικό ψυκτικό μέσο, που χρησιμοποιείται σε νέες λύσεις χαμηλών εκπομπών άνθρακα για οικιακές αντλίες θερμότητας. Αντλίες θερμότητας τεχνολογίας υπερκρίσιμου διατίθενται στο εμπόριο στην Ασία. Τα λεγόμενα συστήματα EcoCute  από την Ιαπωνία, που αναπτύχθηκαν από την εταιρεία Mayekawa, αναπτύσσουν οικιακό νερό υψηλής θερμοκρασίας με μικρές εισροές ηλεκτρικής ενέργειας μεταφέροντας θερμότητα στο σύστημα από το περιβάλλον.
Το υπερκρίσιμο έχει χρησιμοποιηθεί από τη δεκαετία του 1980 για την ενίσχυση της ανάκτησης σε ώριμα κοιτάσματα πετρελαίου.
Αναδύονται τεχνολογίες «καθαρού άνθρακα» που θα μπορούσαν να συνδυάσουν τέτοιες βελτιωμένες μεθόδους ανάκτησης με δέσμευση άνθρακα. Χρησιμοποιώντας αεριοποιητές αντί για συμβατικούς κλιβάνους, ο άνθρακας και το νερό ανάγονται σε: αέριο υδρογόνο, διοξείδιο του άνθρακα και τέφρα. Αυτό το αέριο υδρογόνο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας σε αεριοστρόβιλους συνδυασμένου κύκλου, το δε, να συλλαμβάνεται, να συμπιέζεται στην υπερκρίσιμη φάση και να εγχέεται στη γεωλογική αποθήκευση, πιθανώς σε υπάρχοντα κοιτάσματα πετρελαίου για τη βελτίωση των αποδόσεων.
Το υπερκρίσιμο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως λειτουργικό ρευστό για την παραγωγή γεωθερμικής ηλεκτρικής ενέργειας τόσο σε ενισχυμένα γεωθερμικά συστήματα  όσο και σε ιζηματογενή γεωθερμικά συστήματα (τα λεγόμενα  Plume Geothermal).
Τα συστήματα EGS χρησιμοποιούν μια δεξαμενή τεχνητής θραύσης σε βράχο του υπογείου, ενώ τα συστήματα CPG χρησιμοποιούν πιο ρηχές φυσικά διαπερατές ιζηματογενείς δεξαμενές. Πιθανά πλεονεκτήματα από τη χρήση σε μια γεωλογική δεξαμενή, σε σύγκριση με το νερό, περιλαμβάνουν υψηλότερη ενεργειακή απόδοση που προκύπτει από το χαμηλότερο ιξώδες, την καλύτερη χημική αλληλεπίδραση και το μόνιμο  αποθήκευση καθώς η δεξαμενή πρέπει να γεμίσει με μεγάλες μάζες από. Από το 2011, η ιδέα αυτή δεν είχε δοκιμαστεί στο πεδίο.
Για παραγωγή αερογέλης
Για παράδειγμα, σχηματίζεται γέλη διοξειδίου του πυριτίου και στη συνέχεια εκτίθεται σε s. Όταν το γίνεται υπερκρίσιμο, αφαιρείται όλη η επιφανειακή τάση, επιτρέποντας στο ρευστό να διαφύγει από το αεροπήκτωμα και να δημιουργήσει πόρους μεγέθους νανομέτρων.
Για αποστείρωση βιοϊατρικών υλικών
Το υπερκρίσιμο είναι μια εναλλακτική λύση για τη θερμική αποστείρωση βιολογικών υλικών και ιατροτεχνολογικών προϊόντων με συνδυασμό του πρόσθετου υπεροξικού οξέος (PAA).
Το υπερκρίσιμο δεν αποστειρώνει τα μέσα, γιατί δεν θανατώνει τα σπόρια των μικροοργανισμών. Επιπλέον, αυτή η διαδικασία είναι ήπια, καθώς διατηρείται η μορφολογία, η υπερδομή και τα πρωτεϊνικά προφίλ των αδρανοποιημένων μικροβίων.
Σε καθαρισμούς
Το υπερκρίσιμο χρησιμοποιείται και σε ορισμένες βιομηχανικές διαδικασίες καθαρισμού.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Τεχνολογίες αερίων Κατηγορία:Βιομηχανικές διεργασίες
Κεντρική Τράπεζα του Κοσσυφοπεδίου
Η Κεντρική Τράπεζα της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου (αλβανικά: Banka Qendrore e Republikës së Kosovës) ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2008, το ίδιο έτος που το Κοσσυφοπέδιο κήρυξε την ανεξαρτησία του από τη Σερβία, με την έγκριση του νόμου αριθ. 03/L-074 από το Κοινοβούλιο του Κοσσυφοπεδίου. Πριν από την ίδρυσή της ως Κεντρικής Τράπεζας του Κοσσυφοπεδίου, λειτουργούσε ως Κεντρική Τραπεζική Αρχή του Κοσσυφοπεδίου (Autoriteti Qendror Bankar i Kosovës). Το επίσημο νόμισμα στο Κοσσυφοπέδιο είναι το ευρώ, το οποίο υιοθετήθηκε μονομερώς το 2002, χωρίς η χώρα να είναι μέλος της ευρωζώνης. Η έδρα της Κεντρικής Τράπεζας βρίσκεται στην πρωτεύουσα του Κοσσυφοπεδίου, την Πρίστινα.
Λειτουργίες και στόχοι
Ακολουθούν οι στόχοι της Κεντρικής Τράπεζας του Κοσσυφοπεδίου, όπως απαριθμούνται στο πεδίο «Στόχοι», του άρθρου 7, κεφάλαιου ΙΙΙ του «Νόμου αριθ. 03/L-209»:
Στρατηγικό σχέδιο (2010 – 2015)
Η Κεντρική Τράπεζα έθεσε πέντε στρατηγικούς στόχους για πέντε χρόνια λειτουργίας της, με στόχο την ευθυγράμμιση των καθηκόντων της Τράπεζας προς τους πολίτες και την οικονομία εν γένει. Αυτοί οι στόχοι είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο Κοσσυφοπεδιο
Μενεκράτης Τιβέριος Κλαύδιος Κυρίνος
Ο Μενεκράτης ήταν φημισμένος γιατρός του 1ου. αιώνα. μ.Χ. Οι πληροφορίες που έχουμε γι' αυτόν προέρχονται κατά κύριο λόγο από επιτάφια επιγραφή γραμμένη στα ελληνικά, και ίσως να ήταν το ίδιο πρόσωπο με τον Μενεκράτη που μνημονεύεται συχνά από τον Γαληνό.
Ο Μενεκράτης διετέλεσε, σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στην προαναφερθείσα επιγραφή, γιατρός αυτοκρατόρων (πιθανόν του Τιβέριου και του Κλαύδιου) και έγραψε 156 ιατρικά και φαρμακολογικά συγγράμματα. Σύμφωνα με το γαληνικό έργο Περὶ συνθέσεως φαρμάκων τῶν κατὰ τόπους ο Μενεκράτης είχε συγγράψει βιβλίο ἀρίστων φαρμάκων, τα περισσότερα από τα περιγραφόμενα φάρμακα σε αυτό το πόνημα τα είχε εφεύρει ο ίδιος, και φαίνεται ο Γαληνός να τον τοποθετεί χρονικά μετά τον Ανδρόμαχο και ως σύγχρονο με τον Αντώνιο Μούσα. Είναι πιθανό ο τίτλος του βιβλίου να ήταν αὐτοκράτωρ ὁλογράμματος ἀξιολόγων φαρμάκων Ο Γαληνός δικαιολόγησε τον τίτλο του έργου του Μενεκράτη ως εξής: αὐτοκράτωρ προς τιμήν του αυτοκράτορα στον οποίο αποδίδεται το έργο και ὁλογράμματος διότι έγραφε αναλυτικά, χωρίς σύμβολα και συντμήσεις όλες τις συλλαβές, τους αριθμούς και τα συστατικά. Τέλος σε αυτό το βιβλίο περιγράφονταν ένα θεραπευτικό φάρμακο με την ονομασία διὰ χυλῶν ἔμπλαστρον, αλλά και μια φαρμακευτική συνταγή για στοματικές παθήσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Οίκος των Παλαιών Γουέλφων
Ο Οίκος των Παλαιών Γουέλφων, γερμ. Ältere Welfen, είναι μία ευγενής δυναστεία από τη Φραγκία, που αναφέρονται από τον 9ο αι. Ήταν στενά συνδεδεμένη με τον Οίκο των Καρολιδών και αποτέλεσαν δύο κλάδους, αυτόν της Βουργουνδίας και αυτόν της Σουαβίας. Δεν είναι ξεκάθαρο αν οι δύο κλάδοι αποτελούν έναν Οίκο ή έχουν το ίδιο όνομα από σύμπτωση. Το 1055 απεβίωσε ο Γουέλφος (Γ΄) δούκας της Καρινθίας, τελευταίο άρρεν μέλος του Οίκου· τον διαδέχθηκε ο γιος της αδελφής του Κουνιγκούνντε (συζύγου του Αλβέρτου-Άτσο Β΄ των Έστε μαργράβου του Μιλάνου), που άλλαξε την επωνυμία τού Οίκου του σε "Γουέλφων".
Ιστορία του Οίκου
Σύμφωνα με παράδοση του Οίκου η καταγωγή του ανάγεται στον Έντεκο των Σκιρίων Γερμανών -έμπιστο του Αττίλα ηγεμόνα των Ούνων- και στον γιο του Οδόακρο, που κατέλαβε την Ιταλία το 476. Άλλος πρόγονος του Οίκου ίσως είναι ο Ρούτχαρτ (απεβ. πριν το 790) κόμης του Άργκενγκαου, ευγενής από τη Φραγκία και διαχειριστής του Πεπίνου του βραχύ στην Αλαμαννία/Σουαβία.
Το όνομα "Γουέλφοι" (ιταλ. Guelfi, γερμ. Welf/Βελφ) αναφέρεται σε ένα μεσαιωνικό θρύλο, όπου στον Βαλτάσαρ δούκα της Σουαβίας εμφάνισαν ένα βρέφος ως δικό του παιδί, τον Μπούνντους. Στην πραγματικότητα ο Βαλτάσαρ ήταν άτεκνος και το βρέφος ανήκε σε έναν από τους κυνηγούς του. Όταν ο Μπούνντους ενηλικιώθηκε και τον κληρονόμησε, η μητέρα του τού αποκάλυψε την αλήθεια και ο νέος, συγκλονισμένος, αποσύρθηκε στη μονή Άλτντορφ και λίγο πριν αποβιώσει αποκάλυψε την ιστορία· έμεινε γνωστός ως δούκας Βολφ. Ο Βαλτάσαρ δεν είναι ιστορικό πρόσωπο και ο θρύλος καταγράφτηκε το 1475. Άλλη εκδοχή αναφέρεται στα ένδεκα (elf) τέκνα του Ίζενμπαρτ κόμη του Άλτντορφ.
Βασιλείς της Βουργουνδίας (Die burgundischen Welfen)
Ο παλαιότερος κλάδος, αυτός της Βουργουνδίας, αρχίζει από τον Γουέλφο κόμη του Άλτντορφ, που αναφέρεται το 819 ως πατέρας της Γιούντιτ/Ιουδήθ, συζύγου του Λουδοβίκου Α΄ του ευσεβούς, της Έμμας, συζύγου του Λουδοβίκου Β΄ του γερμανικού και του Κορράδου Α΄ κόμη του Παρισιού. Ο τελευταίος είχε γιους τον Κορράδο Β΄ και ίσως τον Βελφ Α΄ κόμη περιοχών στη Σουαβία, ιδρυτή του Σουαβικού κλάδου.
Ο Κορράδος Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Παρισιού· ανέκτησε τις Βουργουνδικές κτήσεις του μεγάλου θείου του Οτκάριους και έγινε δούκας της άνω Βουργουνδίας. Ο γιος του Ροδόλφος Α΄ νίκησε δύο φορές τον Αρνούλφο (εγγονό του Λουδοβίκου Β΄), επέκτεινε την επικράτειά του και ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Βουργουνδίας. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ροδόλφος Β΄ της Βουργουνδίας.
Ο κλάδος της Σουαβίας (Die schwäbischen Welfen)
Αρχαιότερο μέλος είναι ο Γουέλφος Α΄ κόμης περιοχών στη Σουαβία, που αναφέρεται το 842. Θεωρείται γιος του Κορράδου Α΄, γιου του Γουέλφου, διότι ο Βελφ Α΄ και ο Κορράδος είναι κόμητες του Λίντσγκαου & Άλπγκαου. Οι σχέση με τους απογόνους του είναι γνωστή από θρύλους μόνο.
Τελευταίο μέλος είναι ο Γουέλφος (Γ΄) δούκας της Καρινθίας, που απεβίωσε το 1055. Η κτήση κληρονομήθηκε στον πρεσβύτερο κλάδο των Έστε, που έμεινε γνωστός ως (νεότερος) Οίκος των Γουέλφων ή Έστε-Γουέλφων.
Τσέβο
Το Τσέβο (ιταλικά: Cevo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Κιάρι
Το Κιάρι (ιταλικά: Chiari) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Αλβανικές κοινότητες στην Ελλάδα
Η μετανάστευση πληθυσμιακών ομάδων από την περιοχή της σημερινής Αλβανίας στην Ελλάδα έχει μεγάλη ιστορία. Ήδη από τον 14ο αιώνα μ.Χ. ξεκίνησαν να μεταναστεύουν σταδιακά στην Ήπειρο πληθυσμοί από τα μέρη αυτά. Τμήμα των ανθρώπων αυτών που έμειναν στην Ήπειρο εξισλαμίστηκε και έγιναν αργότερα οι γνωστοί Τσάμηδες, ενώ ένα άλλο μετοίκησε στη νότια Ελλάδα και στη Θράκη, συναποτελώντας την διακριτή εθνοτική ομάδα των Αρβανιτών που είναι αναπόσπαστο μέρος του σύγχρονου Ελληνικού έθνους. Επίσης, με το τέλος του κομμουνισμού στη σύγχρονη Αλβανία σημαντικός αριθμός Αλβανών μετανάστευσε στην Ελλάδα. Οι Αλβανοί μετανάστες αποτελούν σήμερα τη μεγαλύτερη ξένη εθνικότητα που φιλοξενείται στην Ελλάδα.
Αριθμός
Από το 1990, με το τέλος της καθεστώτος του Ενβέρ Χότζα, περίπου 700.000 μετανάστες από την Αλβανία έφτασαν στην Ελλάδα. Η ελληνική απογραφή του 2011 τοποθετεί τον αριθμό των Αλβανών σε 480.824, ή το 53% όλων των μεταναστών που ζουν στην Ελλάδα.
Ο ακριβής αριθμός αμφισβητείται μεταξύ των δυο χωρών καθώς: α) η Ελλάδα και η Αλβανία διαφωνούν για το ποσοστό των μεταναστών που ανήκουν στους ιστορικούς Ελληνικούς πληθυσμούς της Αλβανίας και β) οι Αλβανοί θεωρούν ότι είναι μεγαλύτερος, συμπεριλαμβάνοντας τους Ορθόδοξους Αρβανίτες-Τσάμηδες της Ηπείρου που έχουν παραμείνει στη Ελλάδα μετά το Β' Παγκόσμιο πόλεμο, τους οποίους δεν αναγνωρίζει ως ξεχωριστή εθνοτική ομάδα η Ελλάδα.
Τόποι Διαμονής των Αλβανών μεταναστών
Οι Αλβανοί μετανάστες κατοικούν κατά κύριο λόγο σε μεγάλα αστικά κέντρα, ιδιαίτερα στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη. Αρκετοί επίσης μένουν κατά καιρούς σε χωριά, εργαζόμενοι σαν εποχιακοί εργάτες σε αγρούς και σε σπίτια Ελλήνων αγροτών.
Τσάμηδες
Με την ενσωμάτωση της Ηπείρου στο ελληνικό κράτος το 1913, η Ελλάδα αναγνώρισε την ύπαρξη μουσουλμάνων Τσάμηδων στη Θεσπρωτία, στην Πρέβεζα και στα Ιωάννινα. Το αλβανικό κράτος έκανε λόγο για ύπαρξη επίσης ορθόδοξων χριστιανών Τσάμηδων και διεκδικούσε εδάφη από την Ελλάδα, τα οποία αποκαλούσε Çamëria (Τσαμουριά στα ελληνικά).
Στο διάστημα της κατοχής της Ελλάδας από τον Άξονα, το 1941 με 1944, σημαντικό μέρος των μουσουλμάνων Τσάμηδων συνεργάστηκε με τις δυνάμεις κατοχής και διέπραξαν εγκλήματα σε βάρος Ελλήνων στη Θεσπρωτία. Η Ιταλία, η οποία αναγνώριζε ως διακριτή ομάδα τους χριστιανούς Τσάμηδες και κατά συνέπειαν πλειοψηφία των Αλβανών στη Θεσπρωτία, εισηγήθηκε στον Άξονα να δοθούν κομμάτια της Ηπείρου στην Αλβανία, το σχέδιο όμως απορρίφθηκε από τη Γερμανία. Με την αποχώρηση των Ναζί από την Ελλάδα, ο ελληνικός στρατός εκδίωξε το μεγαλύτερο μέρος των μουσουλμάνων Τσάμηδων.
Οι απόγονοι των εκδιωχθέντων Τσάμηδων έχουν σχηματίσει συλλόγους και κόμματα, με σκοπό την επιστροφή τους στους τόπους καταγωγής τους, καθώς και τη διεκδίκηση των περιουσιών τις οποίες το ελληνικό κράτος διένειμε σε θύματα του πολέμου. Η νεολαία των Τσάμηδων έχει την υποστήριξη των υπόλοιπων Αλβανών και κάνουν λόγο για έναν αριθμό απογόνων Τσάμηδων που υπερβαίνει τους 150.000.
Σύμφωνα με μια ανεπίσημη εκτίμηση, υπάρχουν 44.000 ορθόδοξοι χριστιανοί Τσάμηδες στην Ελλάδα. Το ελληνικό κράτος δεν έχει αναγνωρίσει ποτέ ύπαρξη μειονότητας χριστιανών Τσάμηδων τους οποίους θεωρεί οργανικό τμήμα του Ελληνικού λαού.
Αρβανίτες στη νότια Ελλάδα
Αρβανίτες αποκαλούνταν οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της Ηπείρου που μετανάστευσαν στη Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησο και σε νησιά του Αιγαίου μεταξύ 13ου και 17ου αιώνα. Συμμετείχαν ενεργά στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, που είχε ως αποτέλεσμα την ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους.
Οι Αρβανίτες είχαν ήδη αφομοιωθεί συνειδησιακά και πολιτισμικά μέσα από μακρόχρονες ιστορικές διαδικασίες από το ελληνικό έθνος. Έτσι σήμερα, οι Αρβανίτες θεωρούν τους εαυτούς τους ισότιμους Έλληνες. Σε αυτό έπαιξαν ρόλο η μετανάστευση Αρβανιτών σε αστικά κέντρα, οι μεικτοί γάμοι που έγιναν μεταξύ Ελλήνων και Αρβανιτών, καθώς και ο περιορισμός της χρήσης της αρβανίτικης γλώσσας.
Ο ακριβείς αριθμοί των Αρβανιτών την περίοδο του 19ου και του 20ου αιώνα παραμένουν άγνωστοι, καθώς το ελληνικό κράτος δεν εμφάνιζε στις εθνικές στατιστικές τέτοιες καταγραφές. Οι Αθανάσιος Τσίγκος και Γεώργιος Νεκρατζάς έκαναν προσπάθειες να καταγράψουν τον πληθυσμό τους όσο πιο κοντά γινόταν στην πραγματικότα. Εκτίμησαν τον πληθυσμό σε 176.120 άτομα την περίοδο του 1879 (~10.5% του τότε πληθυσμού της Ελλάδας) και σε 236.707 την περίοδο του 1907 (~9% του τότε πληθυσμού της Ελλάδας), αντίστοιχα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί Κατηγορία:Μετανάστευση στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνοαλβανικές σχέσεις Κατηγορία:Αλβανοί μετανάστες στην Ελλάδα
Μανώλης Μπικάκης
Ο Μανώλης Μπικάκης (1954 - 1994) ήταν Έλληνας στρατιώτης, ο οποίος πολέμησε στην Κύπρο κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής του 1974 ως μέλος της Α΄ Μοίρας Καταδρομών. Για τη δράση του έλαβε μεταθανάτιες τιμές από τον Ελληνικό Στρατό και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Βιογραφία
Ο Μπικάκης γεννήθηκε το 1954 στον Αμύγδαλο Ηρακλείου Κρήτης. Τελείωσε το Δημοτικό σχολείο στο χωριό Στόλοι Ηρακλείου.
Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής συμμετείχε στην Επιχείρηση Νίκη, που είχε σκοπό την ενίσχυση της άμυνας του αεροδρομίου της Λευκωσίας.
Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας εργάστηκε ως οικοδόμος.
Σκοτώθηκε τον Οκτώβριο του 1994 σε τροχαίο δυστύχημα στην Εθνική Οδό Αθηνών-Πατρών. Ήταν παντρεμένος και πατέρας δύο παιδιών.
Δράση κατά την τουρκική εισβολή
Στον Μπικάκη αποδίδεται η καταστροφή επτά ή έξι τουρκικών τεθωρακισμένων αρμάτων Μ48-Α2 με αντιαρματικά βλήματα ΠΑΟ κατά τη διάρκεια των μαχών στην περιοχή του Αγίου Δομετίου, στα δυτικά της Λευκωσίας, ενέργεια που συνέβαλε στην αποτροπή της κατάληψης του προαστίου που θα είχε ως άμεσες συνέπειες την περικύκλωση της Λευκωσίας και την αποκοπή του αεροδρομίου. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης αποκόπηκε από τους υπόλοιπους συμπολεμιστές του, με τους οποίους επανασυνδέθηκε μετά από τρεις μέρες.
Αναλυτικά, στην Κύπρο μαζί με έναν συμπολεμιστή του, τον Μπιχανάκη, έλαβαν θέση σε ένα ύψωμα στον Άγιο Δομέτιο. Το ύψωμα και η περιοχή δέχτηκαν βομβαρδισμούς και οι δύο άνδρες νόμιζαν ο ένας τον άλλον νεκρό, με τον Μπιχανάκη να καταφέρνει να φτάνει στην υπόλοιπη ομάδα και να ανακοινώνει την απώλεια του Μπικάκη. Ωστόσο ο Μπικάκης, ζωντανός και οπλισμένος με ένα πυροβόλο άνευ οπισθοδρομίσεως (ΠΑΟ), μένει στην θέση του στο ύψωμα και έρχεται αντιμέτωπος με μια ίλη αρμάτων μάχης υποστηριζόμενα από ένα τάγμα πεζικού του τουρκικού στρατού όπου κάναν προέλαση. Καταφέρνει και διαλύει έξι τεθωρακισμένα οχήματα με αντίστοιχες ριπές και όταν οι Τούρκοι οπισθοχωρόντας κρύβονται σε ένα παλιό κτίριο, αυτός με τα εναπομείναντα δύο βλήματα που είχε στην διάθεσή του, τους ρίχνει προκαλώντας τους μεγάλες απώλειες. Για κάποιες μέρες έμεινε να περιπλανιέται δίχως πυρομαχικά και με το πολυβόλο του έως ότου συνάντησε και επανενώθηκε με την ομάδα του όπου μέχρι τότε τον θεωρούσε νεκρό. Με την επιστροφή του στην Ελλάδα δεν παρασημοφορήθηκε, ούτε έλαβε τιμές και αναγνώριση, πράγμα όμως που έγινε τελικά μετά τον θάνατο του
Από αρκετά μεταναγενέστερα δημοσιεύματα, καθώς και από ένα ανυπόγραφο κείμενο που επικαλείται τις μαρτυρίες του Μπικάκη και άλλων καταδρομέων και φιλοξενείται στην ιστοσελίδα του ελληνικού ΓΕΕΘΑ , υποστηρίζεται πως το χρονικό διάστημα που θεωρούταν αγνοούμενος πολεμούσε μόνος του εντελώς τις τουρκικές δυνάμεις.
Το μέγεθος της συμβολής του Μπικάκη στην απόκρουση της επίθεσης στον Άγιο Δομέτιο, καθώς και ο ισχυρισμός περί τετραήμερου αγώνα του εναντίον των τουρκικών δυνάμεων, αμφισβητούνται κατηγορηματικά από τον Κύπριο στρατηγό ε.α. Κωνσταντίνο Αχιλλείδη, ο οποίος ως ένας από τους διοικητές των δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς στη συγκεκριμένη μάχη, υποστήριξε σε ραδιοφωνική εκπομπή πως αφενός ήταν πρακτικώς αδύνατον ο Μπικάκης να πολέμησε μόνος του επί τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και αφετέρου ότι η απόκρουση της τουρκικής επίθεσης και η κατ' επέκταση επιτυχής υπεράσπιση της Λευκωσίας ήταν αποτέλεσμα της ομαδικής προσπάθειας όλων των δυνάμεων που μάχονταν στην περιοχή (Εθνική Φρουρά, ΕΛΔΥΚ και Α΄ Μοίρα Καταδρομών).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες οπλίτες Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Τσίγκολε
Το Τσίγκολε (ιταλικά: Cigole) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Υπόγειο φρούριο του Βερντέν
Το υπόγειο φρούριο του Βερντέν (γαλλικά: La citadelle souterraine de Verdun) είναι ένα σύνολο από υπόγειους χώρους που κατασκευάστηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα κάτω από το φρούριο του Βερντέν, που βρίσκεται στο νομό Μεζ στη διοικητική περιοχή Γκραντ Εστ, στην βορειοανατολική Γαλλία.
Το άνω φρούριο (φρούριο του Βερντέν) κατασκευάστηκε τον 17ο αιώνα, σε σχέδια του Ζαν Εράρ μετά την προσάρτηση της πόλης από τον βασιλιά Ερρίκο Β' το 1552. Μετά την επίσημη προσάρτηση της πόλης στο βασίλειο της Γαλλίας το 1648, ο Βωμπάν ανέλαβε τη βελτίωση της οχύρωσης της. Μετά τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870, η πόλη περιελήφθη στο νέο σύνολο οχυρώσεων και βρέθηκε στο κέντρο του οχυρωμένου χώρου του Βερντέν, αποτελούμενου από πολλά οχυρά.
Το υπόγειο φρούριο κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα και στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου περιλάμβανε γαλαρίες και στοές μήκους 7 χιλιομέτρων. Κατά τη διάρκεια του πολέμου χρησίμευσε ως καταφύγιο, θέση της διοίκησης και βάση ανεφοδιασμού. Στις 10 Νοεμβρίου 1920, φιλοξένησε την τελετή για την επιλογή του Άγνωστου Στρατιώτη που αναπαύεται κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι.
Αποτελεί ιστορικό μνημείο της Γαλλίας, καταχωρημένο από το 1929.
Το άνω φρούριο (16ος - 17ος αιώνας)
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Αεροφωτογραφία του Άνω φρουρίου το 1918 Το 1552, ο βασιλιάς Ερρίκος Β' της Γαλλίας κατέλαβε την πόλη Βερντέν, που έως τότε ανήκε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αποφάσισε να εδραιώσει τις μεσαιωνικές οχυρώσεις και να κατασκευάσει ένα φρούριο. Αλλά οι εργασίες δεν προχώρησαν εξαιτίας των Θρησκευτικών πολέμων που έπληξαν τη Γαλλία από το 1562 έως το 1598. Μόλις το 1624, εν μέσω του Τριακονταετούς Πολέμου, άρχισε η κατασκευή του φρουρίου όταν ο Λουδοβίκος ΙΓ' ανέθεσε στον στρατάρχη Μαριγιάκ, διοικητή της επαρχίας των Τριών Επισκοπών (Τουλ, Μετς και Βερντέν) και κυβερνήτη του Βερντέν, να ολοκληρώσει γρήγορα τις οχυρώσεις. Το φρούριο κατασκευάστηκε σε έκταση 20 εκταρίων στο όρος Σαιν-Βαν. Μηχανικοί και μαθηματικοί επιστατούσαν την κατασκευή σύμφωνα με σχέδια Ζαν Εράρ.
Το 1648, η συνθήκη του Μύνστερ, μέρος των συνθηκών της Βεστφαλίας, επισημοποίησε την προσάρτηση της πόλης και της επισκοπής του Βερντέν στο βασίλειο της Γαλλίας. Ο Λουδοβίκος ΙΔ' ανέθεσε στον μηχανικό και στρατιωτικό αρχιτέκτονα Βωμπάν την βελτίωση της οχύρωσης της πόλης. Οι εργασίες άρχισαν το 1674 και σταμάτησαν το 1692 πριν επαναληφθούν το 1698. Το φρούριο απέκτησε αρκετούς προμαχώνες, στρατώνες, οπλοστάσιο, αποθήκες πυροβολικού, αποθήκες σιταριού, πυριτιδαποθήκη.
Το υπόγειο φρούριο (19ος - 20ός αιώνας)
μικρογραφία|250x250εσ|Είσοδος του Υπόγειου φρουρίου Στα τέλη του 19ου αιώνα, αποφασίστηκε το φρούριο να καταστεί στρατιωτική βάση υποστήριξης και τροφοδοσίας. Από το 1886 έως το 1893, σκάφτηκαν υπόγειες γαλαρίες κάτω από το βραχώδες έδαφος σε βάθος 16 μέτρων και αποτέλεσαν το υπόγειο φρούριο του Βερντέν. Το 1914, οι υπόγειες γαλαρίες και στοές έφθαναν σε μήκος περίπου τα 4 χιλιόμετρα. Στο τέλος του πολέμου, εκτείνονταν σε πάνω από 7 χιλιόμετρα.
Το υπόγειο φρούριο μπορούσε να στεγάσει 2.000 άνδρες και χρησίμευσε ως καταφύγιο, θέση της διοίκησης και βάση ανεφοδιασμού. Περιλάμβανε 6 πυριτιδαποθήκες, 7 αποθήκες πυρομαχικών, ένα αρτοποιείο, ένα μύλο, ένα τηλεφωνικό και τηλεγραφικό κέντρο, μηχανήματα άντλησης νερού για την πόλη και τα φρούρια, κουζίνες και μεγάλες αποθήκες. Κατά τη διάρκεια της μάχης του Βερντέν το 1916, το υπόγειο φρούριο στέγαζε μέχρι 10.000 στρατιώτες και οι φούρνοι ψωμιού παρήγαγαν 28.000 μερίδες ψωμιού την ημέρα.
Ο Άγνωστος στρατιώτης
μικρογραφία|250x250εσ|Αναπαράσταση της τελετής επιλογής του Άγνωστου στρατιώτη Στις 8 Νοεμβρίου 1920, η Εθνική Συνέλευση ενέκρινε ομόφωνα νομοσχέδιο για την κατάθεση κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου των λειψάνων ενός άγνωστου στρατιώτη που πέθανε για τη Γαλλία κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. 8 φέρετρα από τα πεδία μαχών αντιστοίχων περιοχών στη Γαλλία απεστάλησαν στο Βερντέν την επόμενη μέρα και στις 10 Νοεμβρίου 1920 στο υπόγειο φρούριο έγινε η τελετή τυχαίας επιλογής και το λείψανο του Άγνωστου στρατιώτη μεταφέρθηκε στο Παρίσι και τοποθετήθηκε κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου.
Επίσκεψη
Η επίσκεψη του υπόγειου φρουρίου πραγματοποιείται με βαγονέτα που διέρχονται μέσα από τις αίθουσες και τις στοές. Με σύστημα ακουστικής ξενάγησης οι επισκέπτες ενημερώνονται για το ρόλο της Γαλλίας και του Βερντέν στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Άννα Μποντζόρνι
Στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 100 μέτρα και 4 × 100 μέτρα σκυταλοδρομία γυναικών. Συμμετείχε και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 στα 100 μ. γυναικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ιταλικού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ιωάννα λα Μπελτρανέχα
Η Ιωάννα η κόρη του Μπερτράν, πορτογαλικά Joanna la Bertraneja (21 Φεβρουαρίου 1462 - 12 Απριλίου 1530) από τον Οίκο της Τραστάμαρα ήταν πριγκίπισσα της Καστίλης και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας. Διεκδίκησε τη διαδοχή στην Καστίλη, ως το μόνο τέκνο του πατέρα της.
Βιογραφία
Ο Ερρίκος Δ΄ της Καστίλης και η Ιωάννα των Αβίς, κόρη του Εδουάρδου/Ντουάρτε της Πορτογαλίας, παντρεύτηκαν στις 21 Μαΐου 1455 και 7 έτη μετά, γεννήθηκε η Ιωάννα στο Βασιλικό Αλκάθαρ (=Κάστρο) της Μαδρίτης.
Ο Ερρίκος Δ΄ είχε πιο πριν νυμφευτεί τη Λευκή Β΄ της Ναβάρρας, όμως 13 έτη μετά ακύρωσε τον γάμο, ένεκα τού ότι δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Αυτό αποδόθηκε σε αρά, που επηρέασε τη σχέση του με τη Λευκή· ένας αριθμός κοινών γυναικών από τη Σεγόβια πιστοποίησαν ότι δεν παρατήρησαν κάποια επιρροή.
Ο Ερρίκος Δ΄ δεν είχε άλλους απογόνους και φημολογείτο ότι ήταν ανίκανος. Αληθής ή όχι, η φήμη διαδόθηκε ευρέως από τους αντιπάλους του. Επιπρόσθετα ο Ερρίκος Δ΄ διέδιδε ότι η πριγκίπισσα (infanta) Ιωάννα ήταν του Μπερτράν ντε λα Κουέβα, βασιλικού ευνοούμενου στην Αυλή, που από το 1464 είχε γίνει 1ος δούκας του Αλμπουρκέρκε. Την αποκάλεσαν Ιωάννα λα Μπερτρανέχα, μία κοροϊδευτική αναφορά στην υποτιθέμενη μη γνησιότητά της.
Η μητέρα της Ιωάννα της Πορτογαλίας τελικά εξορίστηκε στο κάστρο του επισκόπου Χουάν Ροδρίγεθ δε Φονσέκα, όπου εκεί ερωτεύθηκε τον ανιψιό του και έμεινε έγκυος. Το 1468 ο Ερρίκος Δ΄ τη διαζεύχθηκε.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1475 τον Αλφόνσο Ε΄ των Αβίς βασιλιά της Πορτογαλίας· δεν απέκτησε τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης
Κουεϊτσόου (επαρχία)
Η Κουεϊτσόου (κινεζικά: 贵州, ) αναφερόμενη και ως Γκουϊτζόου, είναι επαρχία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της χώρας. Συνορεύει με την επαρχία Σετσουάν και τη Δημοτική περιοχή Τσονγκίνγκ στα βόρεια, την επαρχία Γιουνάν στα δυτικά, την Αυτόνομη περιφέρεια Κουανγκσί στα νότια και την επαρχία Χουνάν στα ανατολικά.
Καταλαμβάνει έκταση 176.100 τ.χμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 34.746.468, σύμφωνα με την απογραφή του (2010). Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι η Κουεϊγιάνγκ.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία Κουεϊτσόου χωρίζεται σε 9 Νομούς (2 Νομούς, 3 Αυτόνομους Νομούς και 4 Πόλεις νομαρχιακού επιπέδου)
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια του 8ου και 9ου αιώνα στη δυναστεία των Τανγκ, κινέζοι στρατιώτες μετακινήθηκαν στην Κουεϊτσόου και παντρεύτηκαν ντόπιες γυναίκες, οι απόγονοι τους είναι γνωστοί ως Λαοχάνρεν σε αντίθεση με τους καινούργιους Κινέζους που κατοίκησαν το Κουεϊτσόου αργότερα. Ακόμη και τώρα μιλάνε μια αρχαϊκή διάλεκτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Κίνας
Ο Βίαιος
Ο Βίαιος (Πρωτότυπος τίτλος: Hard Times), είναι μια δραματική ταινία αμερικανικής παραγωγής του 1975 σε σκηνοθεσία Ουόλτερ Χιλ και πρωταγωνιστούν ο Τσαρλς Μπρόνσον και ο Τζέιμς Κόμπερν.
Πλοκή
Στην Αμερική της Μεγάλης Ύφεσης, ο μοναχικός Τσέινι φθάνει με το τραίνο σε μια επαρχιακή πόλη του Νότου. Εκεί θα παρευρεθεί σε έναν παράνομο αγώνα πυγμαχίας που διοργανώνεται από τον Σπιντ, όμως ο μπόξερ τον οποίο μανατζάρει θα ηττηθεί.
Ο Σπιντ διαισθάνεται τις τεράστιες οικονομικές δυνατότητες του νέου πυγμάχου του και αποφασίζει να τον πάρει μαζί του στη Νέα Ορλεάνη για να διοργανώσει  έναν αγώνα με έναν μποξέρ με το παρατσούκλι "Βραστό αυγό", ο οποίος παράμενει αήττητος πρωταθλητή της πόλης. Αλλά ο μανάτζερ του πρωταθλητή Τσικ Γκάντιλ ζητά από τον Σπιντ ​​να βάλει στοίχημα τουλάχιστον 3.000 δολάρια, διαφορετικά ο αγώνας δεν θα πραγματοποιηθεί. Για να βρει το απαραίτητο ποσό, ο Σπιντ ​​θα δανειστεί από έναν τοκόγλυφο της πόλης 1.000 δολάρια, με σκοπό να διοργανώσει έναν αγώνα μεταξύ του Τσέινι και ενός μπόξερ που έχει μανάτζερ έναν άλλο διοργανωτή: τον Πετιμπόν. Ο αγώνας γίνεται και ο Τσέινι κερδίζει και πάλι εύκολα.
Ο Σπιντ μαζεύει τα 3000 δολάρια που ζητήσε ο Γκάντιλ και ο αγώνας μεταξύ του Τσέινι και του Ντέμπσι θα πραγματοποιηθεί σε μια αποθήκη με τους δύο πυγμάχους να κλείνονται σε ένα συρμάτινο κλουβί. Ο πρωταθλητής βλέπει ότι ο Τσέινι δεν είναι αρχάριος και προσπαθεί να προφυλαχθεί από τις δυνατές γροθιές του Τσέινι, ο οποίος τελικά θα καταφέρει να νικήσει τον αντιπάλο του ρίχοντας τον πάνω στα κάγκελα, αποδεικνύοντας ότι είναι πολύ ανώτερος του.
Το ίδιο βράδυ ο Σπιντ θα πάει σε ένα καμπαρέ για να διασκεδάσει, όπου όμως θα παίξει και ζάρια και θα χάσει όλα του τα χρήματα. Το επομένο πρωί θα κάνει την εμφάνιση του ο τοκόγλυφος και θα απαιτήσει να πληρώσει άμεσα το χρέος του ο Σπιντ, απειλώντας τον. Ο Σπιντ βρισκόμενος σε αδιέξοδο θα πάει να συνάντησει τον Τσέινι όπου θα τον πιέσει να δεχτεί την συμφωνία του Γκάντιλ. Ο Τσέινι και πάλι αρνείται και λέει στον Σπιντ ότι ετοιμαζέται να φύγει από την πόλη.
Ο Γκάντιλ μαθαίνοντας ότι ο Σπιντ χρωστά σε τοκόγλυφο αποφασίζει να πληρώσει αυτός το χρέος του με αντάλαγμα ο Τσέινι να παλέψει με τον πρωταθλητή του Σικάγου, τον οποίο έφερε στη πόλη. Ο βοηθός του Σπιντ, γιατρός Πο, θα πάει στον Τσέινι και θα τον παρακάλεσει να δεχτεί να παλέψει για ακομή μια φορά για να γλυτώσει την ζωή του Σπιντ, ο οποίος εν τω μεταξύ κρατείται από τους μπράβους του Γκάντιλ, ως μοχλός πιέσης προς τον Τσέινι. Τελικά ο Τσέινι αποφασίζει να πάει και να βοήθησει τον Σπίντ.
Σε ένα γκάραζ όπου κρατείται ο Σπιντ θα κάνει την εμφάνιση του ο Τσέινι όπου θα παλέψει με τον πρωταθλητή του Σικάγου. Τελικά ο Τσέινι θα κερδίσει με δυσκολία, ο Σπιντ θα απελευθερωθεί και όλοι μαζί θα αποχώρησουν προς τον σιδηροδρομικό σταθμό, όπου ο Τσέινι θα φύγει από την πόλη, αφηνόντας ένα σεβαστό ποσό στον Πο για να φροντίζει την γάτα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ουόλτερ Χιλ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ορλεάνη Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Ορλεάνη
Voodoo Lounge
Το Voodoo Lounge είναι το 20ο βρετανικό και 22ο αμερικάνικο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 11 Ιουλίου του 1994 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Virgin Records".
Ο δίσκος τους έδωσε το πρώτο τους βραβείο Γκράμι στην κατηγορία του καλύτερου rock άλμπουμ, όπως και τον πρώτο τους # 1 δίσκο στα τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας μετά το "Emotional Rescue" του 1980. Επίσης, σκαρφάλωσε στην κορυφή του καταλόγου επιτυχιών στην Αυστρία, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Ολλανδία, τη Γερμανία, τη Νέα Ζηλανδία και την Ελβετία.
Βραβεία
Voodoo Lounge (άλμπουμ)
Μέλη των Rolling Stones
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Voodoo Lounge" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rolling Stones Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994
Τσιμπέργκο
Το Τσιμπέργκο (ιταλικά: Cimbergo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Πόλα Ράκσα
Η Απολόνια «Πόλα» Ράκσα (πολωνικά: Apolonia "Pola" Raksa ) (γενν. 14 Απριλίου 1941, Λίντα) είναι Πολωνή ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης.
Θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες ηθοποιούς στην ιστορία του πολωνικού κινηματογράφου. Στις δεκαετίες του 1960 και του 1970, θεωρήθηκε σύμβολο της σεξοβόμβας του πολωνικού κινηματογράφου. Είναι περισσότερο γνωστή για τον ρόλο της ως Μαρούσα (Marusa) στην τηλεοπτική σειρά Czterej pancerni i pies («Τέσσερα τανκς και ένας σκύλος», 1966–1970). Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες Szatan z siódmej klasy («Διάβολος από την έβδομη δημοτικού», 1960), Panienka z okienka («Η κυρία από το παράθυρο», 1964), Popioły («Στάχτες», 1965), Przygoda z piosenką («Περιπέτεια με ένα τραγούδι», 1968), Pogoń za Adamem (1970), Aria dla atlety (1979) και Uprowadzenie Agaty («Απαγωγή της Αγκάθα», 1993). Για τη συμβολή της στον πολωνικό πολιτισμό, έλαβε τον Χρυσό Σταυρό της Αξίας (1974) και το Τάγμα Αξίας στον Πολιτισμό (1979). Το 2003, οι αναγνώστες του περιοδικού «Super Express» την ανέδειξαν ως την πιο όμορφη από όλες τις Πολωνές ξανθές.
Πρώτα χρόνια
Η Ράκσα γεννήθηκε στη Λίντα, τότε μια επαρχιακή πόλη της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας υπό την κατοχή της ΕΣΣΔ, τώρα βρίσκεται στη Λευκορωσία, σε μια καθολική οικογένεια. Ο πατέρας της ήταν ο Έντβαρντ Ράκσα. Μετά τον πόλεμο, οι γονείς της, αφήνοντας πίσω το οικογενειακό σπίτι, μετακόμισαν στην Πολωνία εντός των νέων συνόρων και εγκαταστάθηκαν στη Λεσνίτσα, στο Βρότσουαφ. Σύντομα η οικογένεια μετακόμισε στη Γελένια Γκούρα, όπου η μητέρα της εργαζόταν ως μοδίστρα και ο πατέρας της ήταν κατασκευαστής καπακιών. Η Πόλα Ράκσα, μαζί με τη μικρότερη αδερφή της, Γιολάντα, φοίτησε στο 4ο Δημοτικό Σχολείο στη Γελένια Γκούρα και στο 1ο Γυμνάσιο Στέφαν Ζερόμσκι. Συνέχισε την εκπαίδευσή της στο 1ο Λύκειο στο Βρότσλαβ. Μετά την αποφοίτησή της από το λύκειο, άρχισε να σπουδάζει στη Σχολή Πολωνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Βρότσουαφ.
Καριέρα
Ήταν φοιτήτρια πολωνικών σπουδών όταν, στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ανακαλύφθηκε σε ένα μπαρ μλέτσνι από έναν φωτορεπόρτερ που την έπεισε να κάνει μια φωτογράφιση. Έτσι βρέθηκε στο εξώφυλλο του νεανικού εβδομαδιαίου περιοδικού «Dookoła Świata» («Γύρω από τον κόσμο»). Η ομορφιά του κοριτσιού τράβηξε την προσοχή της Μάρια Κανιέφσκα, της σκηνοθέτιδας που ολοκλήρωνε το καστ για την ταινία Szatan z siódmej klasy («Διάβολος από την έβδομη δημοτικού», 1960), το οποίο ήταν το κινηματογραφικό ντεμπούτο της Ράκσα.
Το 1960, πήρε έναν αρκετά μεγάλο ρόλο στην ταινία Rzeczywistość («Πραγματικότητα»). Ως αποτέλεσμα, διέκοψε τις σπουδές της στις πολωνικές σπουδές και άρχισε να σπουδάζει στο Τμήμα Υποκριτικής της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου του Λοτζ. Αποφοίτησε από τη σχολή το 1964 και μέχρι το 1968 ήταν ηθοποιός του Θεάτρου Κοινού στο Λοτζ (το ντεμπούτο της έγινε στις 6 Μαρτίου 1964). Το 1968, μετακόμισε στο Σύγχρονο Θέατρο της Βαρσοβίας, όπου έπαιξε μέχρι το 1986.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 εμφανιζόταν και στη σκηνή του Τηλεοπτικού Θεάτρου. Μετά από χρόνια διακοπής, πρωταγωνίστησε στην ταινία του 1993 Uprowadzenie Agaty («Απαγωγή της Αγκάθα»), όπου - μέχρι στιγμής - ήταν ο τελευταίος της κινηματογραφικός ρόλος. Με τη σειρά της, η τελευταία της θεατρική παράσταση ήταν το Listy naszych czytelników («Επιστολές από τους αναγνώστες μας») του 1997 του Ζμπίγκνιεφ Χέρμπερτ, σε σκηνοθεσία Ζντζίσουαφ Βάρντεϊν, που ανέβηκε στο Δραματικό Θέατρο της Βαρσοβίας.
Αποσύρθηκε από τον κινηματογράφο το 1993 και σταθερά δεν έδινε συνεντεύξεις.
Η Ράκσα ασχολείται με διάφορες μορφές τέχνης (συμπεριλαμβανομένων των κοστουμιών). Έργο της ήταν τα κοστούμια στο ρεσιτάλ της Έβα Μπουάστσικ στο Θεατρικό Στούντιο της Βαρσοβίας (1999). Από τις αρχές του 1998, διηύθυνε μια στήλη μόδας στην εφημερίδα «Rzeczpospolita» για αρκετά χρόνια.
Προσωπική ζωή
Τα έτη 1964–1970, ήταν παντρεμένη με τον Άντζεϊ Κοστένκο, σκηνοθέτη, σεναριογράφο και διευθυντή φωτογραφίας, με τον οποίο έχει έναν γιο, τον Μάρτσιν (γενν. 1967).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Σχολής Κινηματογράφου του Λοτζ Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Τσιβιντάτε Καμούνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Κοκκάλιο
Το Κοκκάλιο (ιταλικά: Coccaglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Κατάλογος αρχηγών κράτους του Αζερμπαϊτζάν
Οι πολλαπλές θητείες στη θέση, συνεχείς ή μη, συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο και προσμετρώνται στην πρώτη στήλη (αριθμός διοίκησης) ενώ η δεύτερη στήλη μετρά τα άτομα.
Ο νεαρότερος αρχηγός κράτους που ανέλαβε το αξίωμα στην νεότερη ηλικία ήταν ο 25χρονος Γκριγκόρι Καμίνσκι και ο γηραιότερος ήταν ο 70χρονος Χεϊντάρ Αλίγιεφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Αμπάντο ι Σιέρμπανα-Αμπάντο Θιερμπένα
Το Αμπάντο ι Σιέρμπανα-Αμπάντο Θιερμπένα (Abanto y Ciérbana-Abanto Zierbena) είναι δήμος που βρίσκεται στην επαρχία της Μπισκάγιας, στην αυτόνομη κοινότητα της Χώρας των Βάσκων στη βόρεια Ισπανία.
Γειτονιές
Το Αμπάντο χωριζόταν αρχικά σε κονθέχος, τα Σουσόκο Αμπάντο ή Αμπάντο ντε Σούσο και Γιουσόκο Αμπάντο ή Αμπάντο ντε Γιούσο. Σήμερα χωρίζεται στις παρακάτω γειτονιές ή πτέρυγες: Οι πληθυσμοί εμφανίζονται σε παρένθεση.
Δημογραφικά στοιχεία
Κατηγορία:Πόλεις της Χώρας των Βάσκων
Το Τελευταίο Σημείωμα
Το Τελευταίο Σημείωμα είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 2017, σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη. Βασίζεται στην εκτέλεση των 200 ελλήνων κομμουνιστών πολιτικών κρατουμένων ως αντίποινα για το θάνατο ενός Γερμανού στρατηγού από Έλληνες αντάρτες το 1944.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα (Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Παντελή Βούλγαρη Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Παντελή Βούλγαρη
Κολλεμπεάτο
Το Κολλεμπεάτο (ιταλικά: Collebeato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Άνα Αλκάιδε
Η Ana Alcaide (γεννηθείσα το 1976 στη Μαδρίτη της Ισπανίας) είναι Ισπανίδα μουσικός, συνθέτρια και παραγωγός που αναζητεί αρχαίες παραδόσεις και κουλτούρες.
Κόλλιο (Ιταλία)
Το Κόλλιο (ιταλικά: Collio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1967
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 1967.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Κολόνιε (Ιταλία)
Το Κολόνιε (ιταλικά: Cologne) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Πρωτεΐνη (τρόφιμο)
μικρογραφία|220x220εσ|Τα αμινοξέα είναι τα δομικά στοιχεία των πρωτεϊνών. εναλλ.=|μικρογραφία|285x285εσ|Τα αμινοξέα είναι απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Βρίσκονται σε κάθε κύτταρο, είναι πρόδρομες ουσίες για τα νουκλεϊκά οξέα, τα συνένζυμα, τις ορμόνες, την ανοσολογική απάντηση, τις επισκευές και άλλα μόρια απαραίτητα για τη ζωή. Οι πρωτεΐνες είναι απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για το ανθρώπινο σώμα. Είναι δομικά στοιχεία των ιστών του σώματος, και ως πηγές ενέργειας αποδίδουν όσο και οι υδατάνθρακες: 4 kcal (17 kJ) ανά γραμμάριο, ενώ τα λιπαρά παρέχουν 9 kcal (37 kJ) ανά γραμμάριο. Κάθε πρωτεΐνη έχει καθοριστική και χαρακτηριστική σύσταση αμινοξέων.
Οι πρωτεΐνες είναι πολυμερείς αλυσίδες δομημένες από αμινοξέα που συνδέονται μεταξύ τους με πεπτιδικούς δεσμούς. Κατά την ανθρώπινη πέψη, οι πρωτεΐνες διασπώνται σε μικρότερες πολυπεπτιδικές αλυσίδες από το υδροχλωρικό οξύ και τις πρωτεάσες του στομάχου. Είναι απαραίτητο στάδιο για την απορρόφηση των απαραίτητων αμινοξέων που δεν βιοσυντίθενται από το σώμα.
Υπάρχουν εννέα βασικά αμινοξέα που οι άνθρωποι πρέπει να λαμβάνουν από τη διατροφή τους για να αποτρέψουν έλλειψη πρωτεϊνών λόγω κακής διατροφής και επερχόμενο θάνατο. Είναι τα: φαινυλαλανίνη, ισολευκίνη, θρεονίνη, τρυπτοφάνη, μεθειονίνη, λευκίνη, ισολευκίνη, λυσίνη και ιστιδίνη. Είναι 8 ή 9 ανάλογα με την περίπτωση,   είναι 9 για τους ενήλικες που δεν συνθέτουν ιστιδίνη. Υπάρχουν πέντε αμινοξέα που συντίθενται στο σώμα: αλανίνη, ασπαρτικό οξύ, ασπαραγίνη, γλουταμινικό οξύ και σερίνη. Υπάρχουν έξι περιστασιακά απαραίτητα αμινοξέα των οποίων η σύνθεση ελαττώνεται σε ειδικές παθοφυσιολογικές καταστάσεις, όπως τα πρόωρα βρέφη ή άτομα πάσχοντα από καταβολική δυσφορία: αργινίνη, κυστεΐνη, γλυκίνη, γλουταμίνη, προλίνη και τυροσίνη.
Διατροφικές πηγές πρωτεϊνών είναι ζώα και φυτά:  κρέατα, γαλακτοκομικά προϊόντα, ψάρια και αυγά, δημητριακά, όσπρια και ξηροί καρποί. Οι χορτοφάγοι λαμβάνουν αρκετά απαραίτητα αμινοξέα με κατανάλωση φυτικών πρωτεϊνών.
Οι λειτουργίες των πρωτεϊνών στο ανθρώπινο σώμα
Οι πρωτεΐνες είναι θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το ανθρώπινο σώμα για ανάπτυξη και συντήρηση. Μαζί με το νερό βρίσκονται παντού στο σώμα, σε όλα τα κύτταρα, τους μύες, τα όργανα, τα μαλλιά και το δέρμα. Στις μεμβράνες βρίσκονται ως γλυκοπρωτεΐνες. Κατόπιν αποικοδόμησης σε αμινοξέα, είναι πρόδρομες ουσίες για σύνθεση νουκλεϊκών οξέων, συνενζύμων, ορμονών, για ανοσολογική απάντηση, κυτταρική επισκευή, και σύνθεση μορίων απαραίτητων για τη ζωή, όπως τα κύτταρα του αίματος.
Πηγές
Οι πρωτεΐνες βρίσκονται σε ευρύ φάσμα τροφίμων. Ένας καλός συνδυασμός πηγών πρωτεΐνης εξαρτάται από την γεωγραφική περιοχή, την πρόσβαση, το κόστος, τα είδη αμινοξέων και τη διατροφική ισορροπία, και φυσικά τη γεύση. Ορισμένα τρόφιμα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε συγκεκριμένα αμινοξέα αλλά είναι ακατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση επειδή δεν είναι εύπεπτα ή περιέχουν αντιθρεπτικά συστατικά. Συνεπώς, μία τροφή πρέπει να εξετάζεται ως προς χώνευση και σύσταση σε διατροφικά στοιχεία όπως θερμίδες, χοληστερόλη, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία.
Το κρέας, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα αυγά, η σόγια και τα ψάρια είναι πλήρεις πηγές πρωτεϊνών.
Τα σιτηρά ολικής αλέσεως και τα δημητριακά είναι άλλη μια πηγή πρωτεϊνών, που, ωστόσο, περιορίζονται στα αμινοξέα λυσίνη ή θρεονίνη, τα οποία προσφέρονται και από άλλες φυτικές πηγές και τα κρέατα. Κατάλληλα για βασικές τροφές και πηγές πρωτεΐνης δημητριακών, με περιεκτικότητα μεγαλύτερη από 7,0% είναι: το φαγόπυρο, η βρώμη, η σίκαλη, το κεχρί, το καλαμπόκι, το ρύζι, το σιτάρι, το σόργο, ο αμάρανθος, και το κινόα.
Στα κοινά τρόφιμα που θεωρούνται ανεπαρκή ως πηγές πρωτεϊνών περιλαμβάνονται ρίζες και κόνδυλοι, όπως τα γιαμ, η κασάβα και η γλυκοπατάτα. Και οι μπανάνες Αντιλλών υστερούν σε απαραίτητα αμινοξέα. Τα φρούτα περιέχουν πολλά απαραίτητα θρεπτικά συστατικά αλλά δεν είναι καλή πηγή αμινοξέων. Η περιεκτικότητα ριζών, κονδύλων και φρούτων σε πρωτεΐνες είναι 0 - 2%. Όλα αυτά τα τρόφιμα πρέπει να συμπληρώνονται με πλήρεις ποιοτικές τροφές για μια υγιή ζωή, ιδιαίτερα στα παιδιά για τη σωστή ανάπτυξη.
Για επάρκεια στην πρόσληψη πρωτεΐνης συχνά απαιτείται συνδυασμός διαφόρων τροφίμων που περιέχουν διαφορετικά αμινοξέα. Ένας καλός συνδυασμός πληρεί δύο προϋποθέσεις:
Οι υγιείς άνθρωποι με μια ισορροπημένη διατροφή σπάνια χρειάζονται συμπληρώματα πρωτεΐνης.
Ο ακόλουθος πίνακας παρουσιάζει τις πιο σημαντικές ομάδες τροφίμων ως πηγές πρωτεϊνών, από μια παγκόσμια προοπτική. Παραθέτει επίσης την περιεκτικότητα κάθε ομάδας σε ένα κοινό αμινοξύ, σε χιλιοστόγραμμα αμινοξέος ανά γραμμάριο πρωτεΐνης τροφής. μικρογραφία|Τα μιλκσέικ πρωτεΐνης με πρωτεΐνη σε σκόνη (κέντρο) ή γάλα (αριστερά), είναι κοινά συμπληρώματα διατροφής για τους [[Μπόντι μπίλντερ|μπόντι μπίλντερς.]] Οι πρωτεΐνες σε σκόνη – όπως h καζεΐνη, o ορός γάλακτος, το αυγό, το ρύζι και η σόγια – είναι επεξεργασμένα συμπληρώματα, που παρέχουν μια επιπλέον πηγή πρωτεϊνών στους μπόντι μπίλντερ. Ο τύπος της πρωτεΐνης επηρεάζει την πρωτεινική μεταβολική αντίδραση και την απόδοση στις μυϊκές ασκήσεις. Οι διαφορετικές φυσικές ή/και χημικές ιδιότητες επηρεάζουν την χώνευση των πρωτεϊνών, και συνεπώς τη διαθεσιμότητα αμινοξέων και την πρωτεϊνική σύσταση του ιστού.
Αξιολόγηση τροφίμων
Οι κλασικές αναλυτικές τεχνικές για τον προσδιορισμό της πρωτεϊνικής συγκέντρωσης τροφίμων είναι η μέθοδος Kjeldahl και η μέθοδος Δουμά, που μετρούν το ολικό άζωτο ενός δείγματος και βασίζονται στο ότι μόνο οι πρωτεΐνες περιέχουν άζωτο. Η μετρούμενη ποσότητα αζώτου πολλαπλασιάζεται με έναν συντελεστή που εξαρτάται από το είδος της αναμενόμενης πρωτεΐνης στο τρόφιμο και προκύπτει η συνολική ποσότητα πρωτεϊνών, που ονομάζεται περιεχόμενη "ακατέργαστη πρωτεΐνη". Στις ετικέτες των τροφίμων η παράμετρος προκύπτει από το άζωτο πολλαπλασιασμένο με 6,25, επειδή η μέση περιεκτικότητα των πρωτεϊνών σε άζωτο είναι περίπου 16%.
Στη βιομηχανία τροφίμων υπάρχουν πιθανότητες ακούσιας μόλυνσης ή εκ προθέσεως νόθευσης πρωτεϊνούχων τροφίμων με μη-πρωτεϊνικά αζωτούχα μόρια που ανεβάζουν τα αποτελέσματα των μετρήσεων "ακατέργαστης πρωτεΐνης. Για να διασφαλιστεί η ποιότητα των τροφίμων, πρέπει να διεξάγονται συστηματικοί ποιοτικοί έλεγχοι για περιεκτικότητα σε αζωτούχα μόρια, όπως η ουρία και το νιτρικό αμμώνιο.
Στη βιομηχανία γαλακτοκομικών προϊόντων ορισμένων χωρών εφαρμόζονται μέθοδοι μέτρησης της "καθαρής πρωτεΐνης", αντί για την "ακατέργαστη πρωτεΐνη",  που βασίζονται στη μέτρηση των πεπτιδικών δεσμών με NIR υπέρυθρη φασματοσκοπία.
Οι περιορισμοί της μέθοδου Kjeldahl φάνηκαν στα βιομηχανικά σκάνδαλα του 2007 και 2008 που είχαν προσθέσει μελαμίνη στο γάλα για να μετρηθούν μεγαλύτερες ποσότητες "πρωτεΐνης".
Ποιότητα πρωτεϊνών
Το πιο σημαντικό και καθοριστικό χαρακτηριστικό μιας πρωτεΐνης από θρεπτική άποψη είναι η σύσταση αμινοξέων. Υπάρχουν πολλά συστήματα αξιολόγησης των πρωτεϊνών με βάση την περιεκτικότητά τους σε αμινοξέα και την χώνευση της πρωτεϊνικής πηγής, όπως η Βιολογική αξία, η Καθαρή ενσωμάτωση πρωτεΐνης, και η μέθοδος PDCAAS που αναπτύχθηκε από το FDA ως τροποποίηση της μεθόδου Λόγος Αποτελεσματικότητας Πρωτεΐνης (PER). Το 1993 η μέθοδος PDCAAS εγκρίθηκε από την αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (FAO/WHO) ως "βέλτιστη συνιστώμενη" μέθοδο αξιολόγησης της ποιότητας πρωτεΐνης.
Πέψη
Οι περισσότερες πρωτεΐνες αποικοδομούνται προς αμινοξέα κατά την πέψη στο γαστρεντερικό σωλήνα.
Η πέψη αρχίζει στο στομάχι όταν το πεψινογόνο μετατρέπεται σε πεψίνη κατόπιν επίδρασης υδροχλωρικού οξέος, και συνεχίζεται στο λεπτό έντερο από τη θρυψίνη και τη χυμοθρυψίνη. Πριν απορροφηθούν από το λεπτό έντερο, οι περισσότερες πρωτεΐνες έχουν ήδη αποικοδομηθεί σε αμινοξέα ή ολιγοπεπτίδια. Τα ολιγοπεπτίδια που έχουν περισσότερα από 4 αμινοξέα δεν απορροφούνται. Μετά την απορρόφηση από τα εντερικά απορροφητικά κύτταρα γίνονται περαιτέρω αποικοδομήσεις των ολιγοπεπτιδίων προς αμινοξέα.
Η χώνευση των αμινοξέων εξαρτάται από την πηγή πρωτεΐνης, και διαφέρει μεταξύ της σόγιας και των πρωτεινών γάλακτος της  β-γαλακτοσφαιρίνης και της καζεΐνης. Οι πρωτεΐνες του γάλατος, απορροφώνται κατά 50% μεταξύ του στομάχου και της νηστίδας και κατά 90% προτού το τρόφιμο φτάσει στον ειλεό. Η Βιολογική αξία (BV) είναι δείκτης της ποσότητας πρωτεϊνών που απορροφήθηκαν από τα τρόφιμα και ενσωματώθηκαν στις πρωτεΐνες του ανθρώπινου οργανισμού.
Νεογνά
Τα νεογνά των θηλαστικών έχουν εξαιρετικές δυνατότητες πέψης πρωτεϊνών και αφομοίωσης εφόσον το λεπτό έντερό τους μπορεί να απορροφήσει ολόκληρες πρωτείνες άθικτες. Έτσι επιτρέπεται η παθητική ανοσοποίηση, δηλαδή η μεταφορά ανοσοσφαιρινών από τη μητέρα στο νεογέννητο μέσω του γάλακτος.
Διατροφικές απαιτήσεις
μικρογραφία|Πόστερ από εκστρατεία ενημέρωσης του Αμερικάνικου Υπουργείου Γεωργίας. Πριν από 100 χρόνια πρότειναν στους πολίτες να αντικαταστήσουν το κρέας στη διατροφή τους με τυρί [[Τυρί κότατζ|κότατζ, επειδή ήταν πιο οικονομική πηγή πρωτεΐνης.]] Οι διατροφικές απαιτήσεις σε πρόσληψη πρωτεΐνης είναι κοινό θέμα συζητήσεων. Η απαιτούμενη ποσότητα για ένα άτομο καθορίζεται από τη συνολική ενεργειακή πρόσληψη, τη σωματική ανάγκη για άζωτο και απαραίτητα αμινοξέα, το βάρος και τη δομή του σώματος, το ρυθμό σωματικής ανάπτυξης, το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας, την πρόσληψη υδατανθράκων, και την ύπαρξη υφιστάμενης ασθένειας ή τραύματος. Οι ανάγκες για πρωτεΐνες αυξάνονται με φυσική δραστηριότητα και άσκηση, και με αύξηση της μυϊκή μάζας. Είναι μεγαλύτερες κατά την παιδική ηλικία για την ανάπτυξη, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή της γαλουχίας για να τραφεί το μωρό, ή σε περιόδους ανάρρωσης από υποσιτισμό, τραύμα ή κατόπιν επέμβασης.
Σε περίπτωση ανεπαρκούς πρόσληψης πρωτεϊνών, όπως από ασιτία ή μη ισορροπημένη διατροφή, το σώμα για να καλύψει τις ενεργειακές του ανάγκες θα αντλήσει πρωτεΐνες από τους μύες, με αποτέλεσμα απώλεια μυϊκής μάζας. Περαιτέρω συμπτώματα ανεπάρκειας είναι: διάρροια και οίδημα στα πόδια και την κοιλιά, απώλεια μαλλιών, φολιδωτό δέρμα και λήθαργος από έλλειψη ενέργειας, δυσλειτουργία σωματικών οργάνων, ηπατική στεάτωση ή λιπώδες ήπαρ, ανεπάρκεια λευκοκυττάρων και κατεσταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα.