cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πεππίνο Γκαριμπάλντι
Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1879 στη Μελβούρνη, γιος του Ιταλού επαναστάτη Ριτσιότι Γκαριμπάλντι. Σπούδασε σε τεχνική σχολή στην πόλη Φέρμο της Ιταλίας. Το 1897, σε ηλικία 18 ετών, μαζί με τον πατέρα του και άλλους εθελοντές ο Π. Γκαριμπάλντι πήρε μέρος στο πλευρό των Ελλήνων στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο. Μετά την Ελλάδα, πήγε στο Μπουένος Άιρες, όπου εργάστηκε ως τεχνικός σε ηλεκτρική εταιρεία, και στη συνέχεια πήγε στη Νέα Υόρκη, και στο Μοντεβιδέο. Το 1903, πήρε μέρος στο πλευρό των Άγγλων (η μητέρα του Costanza Hopcraft ήταν Αγγλίδα) στον Πόλεμο των Μπόερς (1899-1902), όπου και διακρίθηκε.
Στη συνέχεια πήρε μέρος στα επαναστατικά γεγονότα στη Βενεζουέλα και στη Γουιάνα. Με τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη υπηρέτησε στον στρατό του Francisco Ignacio Madero το 1910 (Η Μεξικανική Επανάσταση). Η Plaza Garibaldi στο κέντρο της Πόλης του Μεξικού πήρε το όνομά του, λόγω της συμβολής του στη μάχη του Nuevo Casas Grandes
Τον αντισυνταγματάρχη Π. Γκαριμπάλντι τον απέρριψε εξευτελιστικά ο Διοικητής Πάντσο Βίγια μετά την πρώτη μάχη του Χουάρεθ το 1911, αλλά το όνομά του είχε δοθεί στην πρώην πλατεία Pila de la Habana, αν και έφυγε από τον επαναστατικό στρατό. Ο Γκαριμπάλντι πήγε και πάλι εθελοντής στην Ελλάδα το 1912 (Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος ), όπου ο πατέρας του Ριτσιότι Γκαριμπάλντι σχημάτισε σώμα από 1.200 Ιταλούς και Βρετανούς εθελοντές. Το Ιταλοαγγλικό Γαριβαλδινό σώμα, με επικεφαλής τον Π.Γκαριμπάλντι, και το Ελληνικό Γαριβαλδινό σώμα με επικεφαλής τον Αλέξανδρο Ρώμα πήρε μέρος στη Μάχη του Δρίσκου από 26 έως 28 Νοεμβρίου του 1912. Στη μάχη πέσαν 200 Γαριβαλδινοί, και ανάμεσά τους ο ποιητής Λορέντζος Μαβίλης.
Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Π. Γκαριμπάλντι οργάνωσε στο Παρίσι Γαριβαλδινή Λεγεώνα, στις τάξεις της οποίας, μαζί με τους νέους λεγεωνάριους πολέμησαν βετεράνοι συνάδελφοι του πού πολέμησαν στη Ελλάδα. Η Λεγεώνα πήρε μέρος στις μάχες ως το 4ο σύνταγμα της Λεγεώνας των Ξένων του Γαλλικού στρατού. Όταν η Ιταλία μπήκε στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων, ο Π.Γκαριμπάλντι εντάχθηκε στον Ιταλικό Στρατό. Όταν έληξε ο πόλεμος το 1918, έλαβε τον βαθμό του ταξιάρχου. Παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 1919. Έκανε τον έμπορο μεταξύ των ΗΠΑ και του Λονδίνου, αλλά χωρίς μεγάλη επιτυχία.
Το 1922 αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική, και αντιτίθεται στην αυξανόμενη επιρροή του Μπενίτο Μουσολίνι και του φασισμού. Μαζί με τον αδελφό του Σάντα, ήταν επικεφαλής του αποτυχημένου κινήματος της ομάδας «Ελεύθερη Ιταλία», στις 4 Νοέμβρη του 1924 στη Ρώμη, και στη συνέχεια πήγε στη Νέα Υόρκη, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1940. Εκεί παντρεύτηκε την Αμερικανίδα Maddalyn Nichols. Με τη βοήθεια της αδελφής του Josephine και του αδελφού του Σάντο, ο Γκαριμπάλντι επέστρεψε στην Ιταλία το 1940 για να δει την ηλικιωμένη μητέρα του.
Μετά την έξοδο της Ιταλίας από τον πόλεμο, συνελήφθη και φυλακίστηκε στο Regina Coeli. Μετά τον πόλεμο, ακολούθησε ιδιωτική ζωή με την αγαπημένη του Maddalyn, και πέθανε στη Ρώμη στις 19 Μαΐου 1950 σε ηλικία 71 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί φιλέλληνες Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Ιταλοί επαναστάτες
Η σφαγή των νηπίων (Γκούιντο Ρένι)
Η Σφαγή των νηπίων είναι πίνακας του Ιταλού ζωγράφου Γκούιντο Ρένι. Φιλοξενείται στην Εθνική πινακοθήκη της Μπολόνια.
Περιγραφή
Το έργο είναι εμπνευσμένο από την βιβλική σφαγή των νηπίων της Βηθλεέμ που διέταξε ο Ηρώδης όπως αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη. Εικονίζει μια σειρά επεισοδίων που λαμβάνουν χώρα ταυτόχρονα δημιουργώντας μια εικόνα στην οποία επικρατεί το χάος, η σύγχυση και αναταραχή.
Πηγές
Κατηγορία:Πίνακες με παιδιά
Dragon Ball Z
Το Dragon Ball Z είναι Ιαπωνική τηλεοπτική σειρά anime σε παραγωγή από την Toei Animation. Μέρος του franchise πολυμέσων Dragon Ball, είναι συνέχεια της σειράς anime του 1986 Dragon Ball και προσαρμόζει τα επόμενα 325 κεφάλαια της αρχικής σειράς manga Dragon Ball που δημιουργήθηκε από τον Ακίρα Τοριγιάμα. Η σειρά προβλήθηκε στην Ιαπωνία στο Fuji TV από τον Απρίλιο του 1989 μέχρι τον Ιανουάριο του 1996 και αργότερα μεταγλωττίστηκε για μετάδοση σε τουλάχιστον άλλες 81 χώρες παγκοσμίως.
Το Dragon Ball Z συνεχίζει τις περιπέτειες του Γκόκου στην ενήλικη ζωή του καθώς αυτός και οι σύμμαχοί του προστατεύουν την γη από υπερκακούς που περιλαμβάνουν εξωγήινους (Βετζίτα, Φρίζα), άντροιντ (Σελ) και μαγικά πλάσματα (Μάτζιν Μπου). Ταυτόχρονα η ιστορία παραλληλίζει την ζωή του γιου του, Γκόχαν, καθώς και την εξέλιξη των εχθρών του, Πίκολο και Βετζίτα.
Λόγω της επιτυχίας του anime στις ΗΠΑ, τα κεφάλαια μάνγκα που ολοκληρώνουν την ιστορία του κυκλοφόρησαν αρχικά από τη Viz Media με τον τίτλο Dragon Ball Z. Η δημοτικότητα του anime οδήγησε στην δημιουργία διάφορων μέσων που αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία του περιεχομένου του franchise Dragon Ball. Το Dragon Ball Z παραμένει ένα πολιτιστικό εικόνισμα μέσω πολλών προσαρμογών και επανακυκλοφοριών, που περιλαμβάνουν μια ανακατασκευασμένη σειρά με τίτλο Dragon Ball Z Kai.
Το Dragon Ball Z ακολουθήθηκε από δύο σειρές που δράνε ως συνέχειες του: Dragon Ball GT (1996–1997) και Dragon Ball Super (2015–2018).
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Dragon Ball anime Κατηγορία:Anime και manga περιπέτειας Κατηγορία:Μετενσάρκωση στη μυθοπλασία
Αντίληψη
μικρογραφία|250px|Ο κύβος του Νέκερ και το βάζο του Ρούμπιν μπορούν να γίνουν αντιληπτά με παραπάνω από έναν τρόπους. Αντίληψη (perception, Wahrnehmung) καλείται στην ψυχολογία μια σύνθετη και πολύπλοκη λειτουργία τού ψυχοφυσικού οργανισμού, που αυτόματα (μέσω δυναμικής αλληλοσυσχέτισης των μηνυμάτων τής εμπειρίας) μέσα στα αρμόδια εγκεφαλικά κέντρα αναγνωρίζει, ερμηνεύει άμεσα και αποδίδει νόημα ―με τη βοήθεια της νόησης (συλλαμβάνοντας απόψεις, ιδιότητες, ποιότητες ή σχέσεις των αντικειμένων μεταξύ τους), της διανοητικής ανάπτυξης, του συναισθήματος (διαθέσης) και της προηγούμενης εμπειρίας (μάθησης) τού ατόμου― στα αισθητηριακά δεδομένα, δηλ. τα αισθήματα (που προέρχονται είτε από εξωτερικά/περιβαλλοντικά, είτε από οργανικά ή του κεντρικού νευρικού μας συστήματος ερεθίσματα) ανάλογα με το γνωσιακό σχήμα του, οργανώνοντάς τα έτσι σε μια ολότητα ως κάτι το συγκεκριμένο.
Η χρησιμότητα
Η αντίληψη, που οπωσδήποτε συνιστά μια βασική πηγή συνειδητής γνώσης (ενημέρωσης) τού κόσμου, απαραίτητη για την παροχή σημάτων αναγκαίων για τον ορθό προσανατολισμό τού ατόμου στο περιβάλλον και απαραίτητη για την παραγωγή αντίστοιχων τρόπων συμπεριφοράς, μπορεί να διαταραχθεί, αλλοιώνοντας την εικόνα τής πραγματικότητας (βλ. ψευδαισθήσεις, ψευδοψευδαισθήσεις, παραισθήσεις), κυρίως σε περιπτώσεις είτε αισθητηριακής (πληροφοριακής) αποστέρησης ή υπερτροφοδότησης (υπερφόρτωσης), είτε βλαβών τού Κεντρικού Νευρικού Συστήματος.
Στη φιλοσοφία
Φιλοσοφικά, η αντίληψη διακρίνεται α) στη σύλληψη (conception, Konzeption), δηλ. τη σύνθεση μιας παράστασης ή τον σχηματισμό μιας έννοιας, β) στην κοινή αίσθηση ή αντίληψη (common sense, Gemeinsinn), κατ’ Αριστοτέλη, που συντονίζει ―μέσω τής (κοινής) λογικής (λόγου)― τα ιδιαίτερα αισθήματα κάθε ειδικής αίσθησης, αναφέροντάς τα σε ένα και το αυτό αντικείμενο και παρέχοντάς μας έτσι την ενιαία παράστασή του, γ) στην κοινή αντίληψη με την έννοια κάποιων γενικά παραδεκτών γνωμών μέσα σε ένα δεδομένο χωροχρονικά περιβάλλον, και δ) στην ορθή ή υγιή αντίληψη με την έννοια τής ικανότητας του (κοινού) λόγου να κρίνουμε σωστά (δηλ. με μέτρο), διακρίνοντας το αληθινό από το εσφαλμένο. Πάντως, η αισθησιοκρατική ή εμπειριοκρατική Γνωσιολογία θεωρεί την κατ’ αίσθηση αντίληψη ως την αφετηρία, το θεμέλιο και το κριτήριο κάθε γνώσης.
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1991-1992
Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1991-92 διεξήχθη σε δύο ομίλους με τη συμμετοχή 36 ομάδων.
Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄Εθνική εξασφάλισαν ο Παναιτωλικός, η Προοδευτική, οι Πόντιοι Βέροιας και ο Εορδαϊκός.
Στη Δ΄ Εθνική υποβιβάστηκαν οι ομάδες: Πάτραι, Α.Ε. Μεσολογγίου, Θρίαμβος Νέου Κόσμου,Φωστήρας, Ε.Α.Ν., Πρέβεζα, Π.Α.Ο. Κυριακίου, Νίκη Βόλου, Π.Α.Ο.Ν.Ε., Παναργειακός Άργους Ορεστικού, Κοζάνη και Αναγέννηση Νεάπολης.
Βαθμολογίες
* Αγώνας κατάταξης: 30 Ιουνίου 1992, Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών: Προοδευτική - Ηλυσιακός 0-0 (κανονική διάρκεια και παράταση), 4-2 (πέναλτι). ** Η Ένωση Άρη-Νεάπολης (ΕΑΝ) προήλθε από τη συγχώνευση του Άρη Νικαίας και του Α.Ο. Νεάπολης Πειραιά.
Πηγές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1991-1992
Φρούριο Πράσινο νησί
Το Φρούριο Πράσινο νησί (αραβικά : الجزيرة الخضراء ) είναι ένα φρούριο αλλά και τεχνητό νησί της Αιγύπτου. Βρίσκεται στην Ερυθρά Θάλασσα στο νότιο στόμιο της διώρυγας του Σουέζ.
Το φρούριο-νησί χτίστηκε κατά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο από τους Βρετανούς για την προστασία της διώρυγας του Σουέζ από τον αέρα τη επίθεση από τη θάλασσα. Βρίσκεται τρία χιλιόμετρα νότια του Πορτ Ιμπραήμ και τέσσερα χιλιόμετρα νότια της πόλης του Σουέζ και το στόμα της διώρυγας του Σουέζ, το κάστρο χτίστηκε σε ένα στρώμα σταθερών κοραλλιών και κατασκευασμένο από οπλισμένο σκυρόδεμα. Αποτελείται από ένα μονώροφο κτίριο με μία μεγάλη αυλή. Στο ένα άκρο του νησιού υπάρχει μια τσιμεντένια γέφυρα προς έναν κυκλικό 5 μέτρων υψηλό πύργο που υποστηρίζει μια θέση ραντάρ δύο βαριά πολυβόλα και αντιαεροπορικά. Ένα τείχος ενισχυμένο με παχιές σειρές συρματοπλέγματα χτίστηκε στην άκρη του νερού, για να αποτρέψει επίθεση από τη θάλασσα. Βαριά πολυβόλα ήταν τοποθετήθηκαν στην οροφή, και υπήρχαν πάνω από μια ντουζίνα όπλα. Υπήρχαν πολλά πυροβολεία και κυματοθραύστης.
Το 1969, κατά τη διάρκεια του Πολέμου Φθοράς μεταξύ του Ισραήλ και της Αιγύπτου, το νησί αντέταξε μεγάλη άμυνα. Η φρουρά του αποτελούνταν από περίπου εβδομήντα Αιγύπτιους πεζικάριους και δώδεκα στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων, δεκατέσσερα πολυβόλα (14,5 mm με 25 mm), δύο αντιαεροπορικά πυροβόλα 37 χιλιοστών και τέσσερα αντιαεροπορικά πυροβόλα 85 χιλιοστών. Τη νύχτα της 19 Ιουλίου του 1969 το νησί κτυπήθηκε από Ισραηλινούς καταδρομείς και οι αιγυπτιακές εγκαταστάσεις στο νησί καταστράφηκαν ολοσχερώς.
Αναφορές
Κατηγορία:Νησιά της Αιγύπτου στην Ερυθρά θάλασσα Κατηγορία:Κάστρα της Αιγύπτου
Flor de Caña
Το Flor de Caña (ισπανικά για το «λουλούδι ζαχαροκάλαμου») είναι μάρκα ρουμιού υψηλής ποιότητας από τη Νικαράγουα, η οποία παράγεται και εμφιαλώνεται από την Compañía Licorera de Nicaragua που εδρεύει στη Μανάγκουα και ιδρύθηκε το 1890.
Ιστορία
Το Flor de Caña παράγεται από την Compañía Licorera de Nicaragua, S.A (CLNSA) και χρονολογείται από το 1890. Η εταιρεία επιδίωξε αρχικά να αναπτύξει μία μεγάλη φυτεία ζαχαροκάλαμου και άνοιξε το πρώτο αποστακτήριο στην Τσιτσιγάλπα, 120 χιλιόμετρα από την Μανάγκουα, στους πρόποδες του ηφαιστείου Σαν Κριστόμπαλ.
Η ίδια η Compañía Licorera de Nicaragua ιδρύθηκε το 1937. Ιδρύθηκε από τον προπάππου του σημερινού προέδρου της, ο οποίος μετανάστευσε από την Ιταλία στη Νικαράγουα το 1875. Ύστερα από την ίδρυση του αποστακτηρίου, το Flor de Caña εισήχθη επισήμως στην αγορά της Νικαράγουας το 1937, με τις πρώτες δύο γεύσεις να είναι το Flor de Caña Etiqueta Amarilla και το Flor de Caña Etiqueta Roja.
Το 1959 άρχισε να εξάγεται στη Βενεζουέλα, στην Κόστα Ρίκα και σε άλλες χώρες της Κεντρικής Αμερικής. Από το 1963 μέχρι το 1965, στο αποστακτήριο της Τσιτσιγάλπα πραγματοποιήθηκαν εργασίες εκσυγχρονισμού. Ύστερα από οκτώ χρόνια άνοιξε και δεύτερο αποστακτήριο στην Ονδούρα. Κατά τη δεκαετία του 1980 αποθηκεύτηκαν μεγάλες ποσότητες του Flor de Caña λόγω της Νικαραγουανής Επανάστασης. Μέχρι τη δεκαετία του 1990 διέθετε το μεγαλύτερο απόθεμα ρουμιού που έχει υποστεί ωρίμανση στον κόσμο.
Το αποστακτήριο της Τσιτσιγάλπα εκσυγχρονίστηκε εκ νέου το 1996. Η μάρκα είναι χορηγός του τουρνουά γκολφ Flor de Caña Open, το οποίο διεξάγεται στο πλαίσιο του PGA Tour Latinoamérica, ενώ χορηγεί, επίσης, και διεθνείς διαγωνισμούς ανάμειξης ποτών. Επιπλέον, χορηγεί και διαγωνισμούς ψαρέματος αναψυχής που διεξάγονται από τη Διεθνή Ένωση Ψαρέματος Αναψυχής.
Αναγνώριση
Το Flor de Caña θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα ρούμια της Λατινικής Αμερικής, έχοντας κερδίσει πάνω από 150 βραβεία από το 2000, ενώ είναι το ρούμι που έχει λάβει τα περισσότερα βραβεία από τότε. Έχει λάβει πολύ θετικές κριτικές από θιασώτες του κρασιού και των οινοπνευματωδών ποτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρούμι Κατηγορία:Οικονομία της Νικαράγουας
Μπεντιάνι
Το Μπεντιάνι (Γεωρ. ბედიანი) είναι χωριό που βρίσκεται στην περιφέρεια Κβέμο Κάρτλι της νότιας Γεωργίας, σε ένα στενό φαράγγι, στο νοτιοανατολικό τμήμα του δήμου Τσάλκα, περίπου 850 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στη δεξιά όχθη του ποταμού Χράμι.
Φυσικό περιβάλλον
Το Μπεντιάνι λόγω της τοποθεσίας του διακρίνεται από κρύους χειμώνες (η θερμοκρασία πέφτει μερικές φορές στους -20°C τον Ιανουάριο) και σχετικά ζεστά καλοκαίρια. Τα περίχωρά του καλύπτονται ως επί το πλείστον με δάση από δρυς, καρύδι, κάρπινο, σημύδα και αειθαλές πεύκο στην ψηλή ζώνη του δάσους. Είναι φημισμένο για την πλούσια πανίδα. Αποτελεί ένα από τα καλύτερα τοπία παρατήρησης των ελαφιών, αγριόχοιρων, λαγών, αλεπούδων, σκαντζόχοιρων, αρκούδων, λύκων κλπ ζώων.
Ιστορία
Στο παρελθόν το χωριό ονομαζόταν "Βάρντης Τσάλα" (σε μετάφραση από τα γεωργιανά - το ροζ άλσος) όπου λειτουργούσε ένα μοναστήρι με το ίδιο όνομα, η ιστορία του οποίου ξεκινά από τους πρώτους μεσαιωνικούς αιώνες. Το μοναστήρι λειτουργούσε πριν από την ένταξη της Γεωργίας στη Σοβιετική Ένωση. Ο σημερινός οικισμός ιδρύθηκε το 1954 ως μέρος της κατοικίας εργαζομένων του φράγματος Χράμι. Από το 1963 άρχισε να λειτουργεί το Ψυχιατρικό νοσοκομείο.
Κάτοικοι
Η πλειοψηφία (90%) των κατοίκων μέχρι τη δεκαετία του 1990 στο Μπεντιάνι ήταν Έλληνες. Στα τέλη του Σεπτέμβρη του 1999 εμφανίστηκαν νέοι κάτοικοι τα ορφανά παιδιά και δάσκαλοι του Παιδικού Κέντρου, που κατοικούν κοντά στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Με τη βοήθεια των ξένων οργανώσεων οι νέοι κάτοικοι άλλαξαν τη δομή του χωριού. Αποκαταστάθηκε το παλιό Μοναστήρι όπου πλέον μονάζουν οι μοναχές. Σήμερα το Μπεντιάνι αριθμεί πάνω από 200 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Γεωργίας
Τράνι
Το Τράνι (ιταλικά: Trani) είναι παραθαλάσσια πόλη και δήμος στην Απουλία, στη νότια Ιταλία. Είναι μία από τις πρωτεύουσες της επαρχίας Μπαρλέττα-Άντρια-Τράνι. Είναι κτισμένο επί της Αδριατικής, περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από το Μπάρι. Ο πληθυσμός του υπολογίζεται για το 2019 σε 55.771 κατοίκους.
Το Τράνι ταυτίζεται την αρχαία ρωμαϊκή πόλη Turenum. Άκμασε κατά τον Μεσαίωνα, την εποχή των Νορμανδών, ως εμπορικό λιμάνι με τη Μέση Ανατολή. Το Τράνι στο παρελθόν ήταν περιτοιχισμένο, αλλά πλέον τα τείχη και οι προμαχώνες έχουν γκρεμιστεί και σώζεται μόνο ένα οχυρό του 13ου αιώνα, το οποίο έχει αποκατασταθεί και σήμερα λειτουργεί ως μουσείο. Κάποιοι δρόμοι γύρω από την εβραϊκή συνοικία διατηρούν τα μεσαιωνικά κτίριά τους, με διακόσμηση σε νορμανδικές επιρροές.
Ο καθεδρικός ναός του Τράνι είναι αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο τον Προσκυνητή, έναν Έλληνα προσκυνητή ο οποίος πέθανε στο Τράνι το 1094, ενώ ήταν καθ'οδών για το προσκύνημά του στη Ρώμη. Ανακηρύχθηκε λίγα χρόνια αργότερα άγιος από τον Πάπα Ουρβανό Β΄. Ο ναός έχει ανεγερθεί σε θέση δίπλα στη θάλασσα και καθαγιάστηκε το 1143, πριν ολοκληρωθεί. Είναι τρίκογχη βασιλική κτισμένη από λευκό ντόπιο ασβεστόλιθο.
Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν ένα γοτθικό παλάτι κοντά στο λιμάνι, το ρωμανικό ναό του Ονισάντι, του 12ου αιώνα, με ρωμανικό ανάγλυφο της Ανάληψης στο υπέρθυρο, και τους μεσαιωνικούς ναούς του Σαν Τζακόμο, Σαν Φραντσέσκο και Σαν Αντρέα. Η περιοχή του Τράνι παράγει κρασί, κυρίως μοσχάτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Θεόδωρος Β΄ Παλαιολόγος
Ο Θεόδωρος Β΄ Παλαιολόγος (1396 - 21 Ιουνίου 1448) ήταν δεσπότης του Μυστρά (1407-1443). Ήταν γιος του αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου (1391-1425) και ανιψιός του προκατόχου του Θεοδώρου Α΄ Παλαιολόγου δεσπότη του Μωρέως (1383-1407).
Βιογραφικά στοιχεία
Αργότερα, μετά την κατάκτηση ολόκληρης της Πελοποννήσου από τον Κωνσταντίνο, αποφασίστηκε να διαιρεθεί το δεσποτάτο σε τρία μέρη και ο Θεόδωρος περιορίστηκε στο ⅓ με έδρα το Μυστρά.
Το 1443 παραιτήθηκε από τις κτήσεις του με αντάλλαγμα κάποιες θέσεις στη Θράκη, με έδρα τη Σηλυβρία. Στόχος του ήταν να είναι κοντά για να διαδεχτεί τον άκληρο Ιωάννη Η΄. Όμως πέθανε τον Ιούνιο του 1448, "υπό λοιμώδου νοσήματος" όπως σημειώνει ο Σφραντζής, λίγους μήνες πριν από τον Ιωάννη Η', τον οποίον τελικά διαδέχτηκε ο Κωνσταντίνος. Ετάφη στη μονή Παντοκράτορος της Κωνσταντινούπολης και τον εγκωμιαστικό επιτάφιο λόγο του εκφώνησε ο Γεννάδιος Σχολάριος, που τότε ήταν "καθολικός κριτής των Ρωμαίων", δηλαδή ανώτατος δικαστικός.
Αποτίμηση
Στα χρόνια της ηγεμονίας του ο Μυστράς γνώρισε μεγάλη πολιτιστική λάμψη, αναδεικνυόμενος σε ένα από τα λαμπρότερα κέντρα του Ελληνικού κόσμου· επί των ημερών του μάλιστα έδρασε στην περιοχή ο Γεώργιος Γεμιστός. Συχνά παρουσιάζεται ως προστάτης των γραμμάτων, αλλά ταυτόχρονα και ως ένας θρησκόληπτος και κυκλοθυμικός. Όμως είναι σαφές πως στο Μυστρά οι περιστάσεις δεν του επέτρεψαν να αναπτύξει δράση και γρήγορα επισκιάστηκε από τον αδελφό του Κωνσταντίνο, έτσι οι κρίσεις γι' αυτόν, προερχόμενες κυρίως από τον Σφραντζή, που ήταν πιστός φίλος του Κωνσταντίνου, δεν μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε πλήρως τον χαρακτήρα του. Εν τέλει παρέμεινε πάντοτε στη σκιά των αδελφών του Ιωάννη Η', Κωνσταντίνου ΙΑ' και Θωμά.
Οικογένεια
Σύζυγός του ήταν η Ιταλίδα ευγενής, Κλεώπα Μαλατέστα, που απεβίωσε ξαφνικά το 1433 και ενταφιάστηκε στη μονή του Ζωοδότη Χριστού στην Σπάρτη. , απέκτησε μία κόρη:
Παραπομπές
Θεοδωρος Θεοδωρος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Λουί Καζαμιάν
Ο Λουί Φρανσουά Καζαμιάν (Louis François Cazamian) (2 Απριλίου 1877 - 1965) ήταν Γάλλος πανεπιστημιακός και κριτικός της λογοτεχνίας. Έγραψε στη Γαλλική και την Αγγλική για την αγγλική λογοτεχνία. Ήταν καθηγητής της σύγχρονης αγγλικής λογοτεχνίας και πολιτισμού στη Σορβόνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι πανεπιστημιακοί
Κόνραντ φον Πφούλινγκεν
Πηγές
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Τριρ
Χριστόφορος Παπουλάκος
Ο Χριστόφορος Παναγιωτόπουλος, γνωστός ως Παπουλάκος (Άρμπουνας Αχαΐας, 1770 - Άνδρος, 18 Ιανουαρίου 1861) ήταν Έλληνας Ορθόδοξος μοναχός και κήρυκας.
Ο Παπουλάκος, ο οποίος απέκτησε πλήθος φανατικών οπαδών, κήρυττε την πίστη στις παραδοσιακές χριστιανικές ορθόδοξες αξίες, την ανυπακοή στους Βαυαρούς και τις πρακτικές τους (όπως η εισαγωγή γαλλικών και γερμανικών κρατικών θεσμών στην ελληνική πραγματικότητα), κατήγγειλε την απόσχιση της Εκκλησίας της Ελλάδος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, και καυτηρίαζε τις δυτικές επιρροές και την ανενόχλητη δραστηριότητα ξένων ιεραποστόλων στην Ελλάδα. Έτσι, βρέθηκε αντιμέτωπος με την επίσημη κρατική εξουσία καθώς και με διανοούμενους όπως ο Θεόκλητος Φαρμακίδης. Η κληρονομιά του παραμένει αμφιλεγόμενη μέχρι σήμερα: «''Για το κράτος ήταν αγύρτης. Για την επίσημη Εκκλησία απόβλητος. Για τις φτωχές αγροτικές και ναυτικές μάζες άγιος και προφήτης''».
Με επίσημη θέση της Εκκλησίας της Ελλάδος θεωρείται Αὐτοχειροτόνητος κῆρυξ, ἡ δέ διδασκαλία του «παράνομος καί ἄκυρος».
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1770 στο χωριό Άρμπουνας της επαρχίας Καλαβρύτων του νομού Αχαΐας ως Χριστόφορος Παναγιωτόπουλος και αρχικά εργαζόταν ως κρεοπώλης. Ήταν τελείως αγράμματος, όταν πήρε την απόφαση να ακολουθήσει τον μοναχικό βίο. Αρχικά μόνασε στην Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου, ενώ αργότερα ασκήτεψε σε καλύβι κοντά στο χωριό του. Έμεινε στην απομόνωση για περίπου 20 χρόνια κατά τη διάρκεια των οποίων έμαθε γραφή και ανάγνωση. Σε ηλικία 80 ετών πήρε την απόφαση να κηρύξει. Η φήμη του διαδόθηκε γρήγορα, αφού είχε τον δικό του τρόπο να συνεπαίρνει το κοινό του. Κυρίως κήρυττε εναντίον της μοιχείας και της κλοπής, και υπέρ της προσευχής. Μέσα από τα κηρύγματα του καυτηρίαζε την πολιτική της Βαυαρικής διακυβέρνησης και την συγκατάβαση σε αυτήν της Συνόδου της Εκκλησίας. Παραπέμφθηκε ενώπιον του Επισκόπου Καλαβρύτων, ο οποίος τον επέπληξε και του ζήτησε να περιορίσει τα κηρύγματα του.
Έξι μήνες αργότερα ο Παπουλάκος ξεκίνησε περιοδεία στην νότια Πελοπόννησο συγκεντρώνοντας χιλιάδες κόσμο στο πέρασμα του. Ύστερα από πιέσεις, ο Όθων υπέγραψε διάταγμα για τον περιορισμό του Παπουλάκου σε μοναστήρι. Ο Παπουλάκος κατέφυγε στην Μάνη για να σωθεί. Η αντίδραση της κυβέρνησης ήταν να στείλει άμεσα τον Στρατηγό Γενναίο Κολοκοτρώνη με επιτελείο αξιωματικών για να οργανώσει τη σύλληψή του. Ο στρατός έφτασε τη νύχτα, αλλά το πρωί βρέθηκε περικυκλωμένος από 2000 Μανιάτες. Ακολούθησε εξέγερση των Μανιατών, ενώ σε πολλές περιπτώσεις ο στρατός έδινε μάχη σώμα με σώμα με τους οπαδούς του Παπουλάκου. Τελικά στις 21 Ιουνίου 1852 συνελήφθη από τον στρατό, ύστερα από προδοσία, και μεταφέρθηκε στις φυλακές του Ρίου όπου έμεινε δύο χρόνια στην απομόνωση. Επρόκειτο να δικαστεί από το κακουργιοδικείο Αθηνών ως στασιαστής, αλλά τα γεγονότα του Κριμαϊκού πολέμου υποχρέωσαν τον Όθωνα να του δώσει αμνηστία. Το 1854 εξορίστηκε στη Μονή Παναχράντου της Άνδρου, όπου απεβίωσε στις 18 Ιανουαρίου 1861 και ετάφη. Κατά τη διάρκεια της παραμονή του στο μαναστήρι, δεχόταν πλήθος επισκεπτών.
Η σκέψη του επηρεάστηκε πολύ από τον πνευματικό του δάσκαλο Κοσμά Φλαμιάτο, των οποίων η δράση υπήρξε παράλληλη και η διδασκαλία παρόμοια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί
Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2010 (ΚΟΝΚΑΚΑΦ)
Διοργάνωση
Ο τρόπος διεξαγωγής των προκριματικών της ΚΟΝΚΑΚΑΦ περιλαμβάνει 4 γύρους με τους πρώτους 2 γύρους να είναι σε στιλ νοκ άουτ με τις ομάδες να παίζουν 2 παιχνίδια (1 εντός + 1 εκτός) με τον νικητή στη διαφορά τερμάτων να προκρίνεται στην επόμενη φάση. Η 3η φάση είναι σε στιλ ομίλους με τις 12 ομάδες που προκρίθηκαν να χωρίζονται σε 3 ομίλους των τεσσάρων με τους 2 πρώτους κάθε ομίλου να προκρίνονται. Η 4η φάση είναι και αυτή σε στιλ ομίλου με τις 6 ομάδες να μπαίνουν σε ένα όμιλο και με τους πρώτους 3 να παίρνουν το εισιτήριο για την τελική φάση του Μουντιάλ στη Νότια Αφρική και με την 4η ομάδα να αγωνίζεται σε αγώνες μπαράζ με την ομάδα που θα έρθει 5η από τα προκριματικά της Νότιας Αμερικής.
Κατάταξη
Στις 25 Νοεμβρίου 2007 έγινε η κλήρωση στην οποία οι ομάδες χωρίστηκαν σε 6 γκρουπ δυναμικότητας με τα πρώτα 4 γκρουπ να παίρνουν απευθείας την πρόκριση στο 2ο γύρο και το 5ο και 6ο γκρουπ να διαγωνίζεται μεταξύ του σε διπλούς αγώνες στον πρώτο γύρο. Οι ομάδες που βρίσκονται στο 1ο γκρουπ δυναμικότητας θα είναι επικεφαλής και στους 2 γύρους και δεν θα αγωνιστούν εναντίον ομάδων των 3 πρώτον ομίλων.
Πρώτος Γύρος
Οι 22 ομάδες που ήταν στα γκρουπ δυναμικότητας Ε και Ζ διαγωνίστηκαν μεταξύ του για τον πρώτο γύρο των προκριματικών. Οι ομάδες δεν μπορούσαν να κληρωθούν μεταξύ τους εφόσον βρίσκονταν στο ίδιο γκρουπ δυναμικότητας. Οι αγώνες ήταν προγραμματισμένοι για να διεξαχθεί ένας αγώνας εντός και ένας αγώνας εκτός για την κάθε εθνική. Όμως επειδή πολλές από τις χώρες της νοτιάς και κεντρικής Αμερικής δεν είχαν γήπεδα που να πληρούν τα κριτήρια της ΦΙΦΑ και έτσι κάποιες ομάδες δεν έπαιξαν στη φυσική τους έδρα αλλά σε γήπεδα άλλων χορών. Οι εθνικές από τον 1ο γύρο που δεν έχουν γήπεδα που να πληρούν τις προδιαγραφές της ΦΙΦΑ είναι οι έξης: Μπελίζ, Βρετανικές Παρθένοι Νήσοι, Δομινικανή Δημοκρατία, Γρενάδα, Σουρινάμ, Μοντσερράτ και η Ανγκουίλα
1 Η Μπελίζ μετακίνησε την έδρα της στη Γουατεμάλα.
2 Και τα δυο παιχνίδια έγιναν στις Μπαχάμες.
3 Λόγο έλλειψης γηπέδων για να πραγματοποιηθούν και οι 2 αγώνες τα παιχνίδια κρίθηκαν μόνο από ένα αγώνα.
4 Επειδή καμιά από τις 2 ομάδες δεν είχε γήπεδο που να πληροί τις προδιαγραφές τις ΦΙΦΑ κρίθηκε μετά από μονό παιχνίδι που διεξήχθη στο Τρινιδάδ και Τομπάγκο.
5 Το παιχνίδι έγινε στις Η.Π.Α. λόγο του ότι η Ανγκουίλα δεν διαθέτει γήπεδο σύμφωνα με τις προδιαγραφές τις ΦΙΦΑ.
Δεύτερος Γύρος
Στο δεύτερο γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που ήταν από το Α μέχρι το Δ γκρουπ δυναμικότητας καθώς επίσης και οι 11 ομάδες που προκρίθηκαν από τη διαδικασία του πρώτου γύρου. Στην κλήρωση ισχυροί ήταν οι 12 εθνικές που βρίσκονταν στα πρώτα 3 γκρουπ δυναμικότητας ενώ στους αδύνατους ήταν οι 11 εθνικές από τον 1ο γύρο συν ο Άγιος Βικέντιος που ήταν στο Δ γκρουπ δυναμικότητας. Σε αυτό το γύρο ισχύει ότι και στον 1ο γύρο οπού οι εθνικές παίζουν ένα εντός και ένα εκτός έδρας παιχνίδι και η εθνική που προκρίνεται είναι αυτή με την καλύτερη διαφορά τερμάτων.
1 Η Αγία Λουκία έπαιξε το εντός έδρας παιχνίδι της στις Η.Π.Α.
2 Η Μπελίζ έπαιξε το εντός έδρας παιχνίδι της στις Η.Π.Α.
3 Και τα δυο παιχνίδια της αναμέτρησης των δύο εθνικών διεξήχθησαν στην Τζαμάικα.
Τρίτος γύρος
Στο τρίτο γύρο συμμετέχουν οι εθνικές οι οποίες προκρίθηκαν από τον δεύτερο γύρο που είναι στο σύνολο τους 12. Οι 12 εθνικές χωρίστηκαν σε 3 ομίλους των 4 με βάση την επίσημη βαθμολογία της ΦΙΦΑ.
Τέταρτος γύρος
Οι 2 πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο του 3ου γύρου προκρίθηκαν στον 4ο γύρο οπού εκεί μπήκαν όλες σε ένα όμιλο με τις πρώτες 3 από αυτό τον όμιλο να παίρνουν το εισιτήριο για την τελική φάση και η ομάδα που θα έρθει 4η θα αγωνιστεί σε αγώνες μπαράζ με την ομάδα που θα έρθει 5η στους ομίλους της Νότιας Αμερικής.
Μπαράζ ΚΟΝΚΑΚΑΦ-ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ
Στους αγώνες μπαράζ ανάμεσα στην Κόστα Ρίκα (4η ΚΟΝΚΑΚΑΦ) και την Ουρουγουάη (5η ΚΟΝΜΕΜΠΟΛ) επικράτησε η Ουρουγουάη.
Πρώτοι σκόρερ
Συνολικά σημειώθηκαν 349 τέρματα σε 109 αγώνες, κατά μέσο όρο 3,2 τέρματα ανά αγώνα. Ακολουθεί η λίστα με τους πρώτους σκόρερ της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2010
Ρέλι
Το ρέλι και συνηθέστερα στον πληθ. τα ρέλια στην ναυτική ορολογία είναι το εξελληνισμένο rail της αγγλικής γλώσσας. Στο ναυτικό δηλώνει τις κάθε είδους χειρολαβές ή συρματόσχοινα ασφαλείας (hand rails, life rails, safety rails κ.λπ.). Πολλές φορές, συνεκδοχικά, κάποιοι αποκαλούν ρέλια τα πλευρικά κιγκλιδώματα και την κουπαστή του πλοίου. Παλιότερα, στο ναυτικό, ρέλι ονομαζόταν η "ρίζα του θωρακίου". Τα σημερινά ναυτικά ρέλια δεν έχουν σχέση με την ρίζα του θωρακίου αλλά ούτε, φυσικά, με το ρέλι που είναι η ραφή στην άκρη ενός υφάσματος, το τελείωμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία
7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού (Ελλάδα)
Η 7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού "Σαραντάπορος" (7η Μ/Κ ΤΑΞ) είναι ταξιαρχία μηχανοκίνητου πεζικού του Ελληνικού Στρατού Ξηράς. Εδρεύει στον Προβατώνα Έβρου και υπάγεται στην 12η Μηχανοκίνητη Μεραρχία Πεζικού. Έχει σύνθημα το Ούκ ελλάττω παραδώσω, που σημαίνει ότι "δεν θα παραδώσω τη χώρα μου μικρότερη".
Δομή
Η 7η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού "Σαραντάπορος" (7η Μ/Κ ΤΑΞ Σαραντάπορος) έχει την έδρα τον Προβατώνα Έβρου της Θράκης και αποτελείται από:
Κατηγορία:Θράκη (διαμέρισμα) Κατηγορία:Ταξιαρχίες της Ελλάδας
Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος
Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος (κατά κόσμον Διονύσιος Ρούσσας, Σαλμώνη Ηλείας, 26 Οκτωβρίου 1934), είναι Έλληνας επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος. Είναι μητροπολίτης Θεσσαλονίκης από το 2004. Προηγουμένως, διετέλεσε μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως, Τραϊανουπόλεως και Σαμοθράκης από το 1974 έως και το 2004. Στις 7 Αυγούστου 2023, έθεσε την παραίτησή του από τον επισκοπικό θρόνο της Θεσσαλονίκης στην διάθεση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Υπήρξε υποψήφιος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών δύο φορές (1998 και 2008).
Πρώτα χρόνια
Ο κατά κόσμον Διονύσιος Ρούσσας γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1934 στη Σαλμώνη Ηλείας και είναι γιος του Δημητρίου και της Αργυρής, δασκάλας στο επάγγελμα. Τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του το 1952 και πέτυχε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Φιλοσοφικής και της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, επιλέγοντας την πρώτη. Το 1957 έλαβε πτυχίο από την Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Κατόπιν εργάστηκε ως άμισθος βοηθός της έδρας της Βυζαντινής Φιλολογίας καθώς και ως δάσκαλος στα εκπαιδευτήρια Ελληνική Παιδεία, των οποίων διετέλεσε και διευθυντής γυμνασίου. Παράλληλα σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, απ' όπου πήρε πτυχίο το 1963. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία ως έφεδρος αξιωματικός στην Πολεμική Αεροπορία.
Το 1964 χειροτονήθηκε Διάκονος από τον Μητροπολίτη Θήρας Γαβριήλ και τον επόμενο χρόνο, το 1965, Πρεσβύτερος. Η Ιερά Σύνοδος του ανέθεσε την σύνταξη του φυλλαδίου «Φωνή Κυρίου», το οποίο διηύθυνε για έξι χρόνια, ενώ εργάστηκε και ως διορθωτής στα έντυπα της Αδελφότητος Θεολόγων «Ο Σωτήρ». Το 1966 παραιτήθηκε από την θέση του ως καθηγητής και τοποθετήθηκε διευθυντής κηρύγματος στην Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δύο χρόνια αργότερα ανέλαβε την διεύθυνση του φοιτητικού θεολογικού οικοτροφείου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1974. Το 1968 ανέλαβε την ευθύνη των εκδόσεων και του Τυπογραφείου της Αποστολικής Διακονίας. Το 1971 ήταν υπεύθυνος για την φιλοξενία και την εκκλησιαστική συμμετοχή των Ορθοδόξων κληρικών για τους εορτασμούς της Εθνικής 150ετηρίδας. Τον Ιούλιο του 1971 εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδος στην εκλογή και ενθρόνιση του Πατριάρχου Βουλγαρίας Μαξίμου. Από το 1965 ήταν προϊστάμενος στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου της οδού Μετσόβου Αθηνών, όπου παρέμεινε μέχρι την εκλογή του στη Μητροπολη Αλεξανδρούπολης.
Εκκλησιαστική διακονία
δεξιά|χωρίς-πλαίσιο
Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως
Στις 13 Ιουλίου του 1974 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας Μητροπολίτης Αλε­ξαν­δρου­πό­λε­ως, Τρα­ϊ­α­νου­πό­λε­ως και Σαμοθράκης. Η χειροτονία του έγινε στις 14 Ιουλίου στον Ιερό Ναό του Αγίου Βασιλείου της οδού Μετσόβου. Στις 30 Ιουλίου ενθρονίστηκε στην Αλεξανδρούπολη.
Θεμελίωσε και ανήγειρε 35 νέους ναούς καθώς και δύο ιερές μονές, την γυναικεία Μονή Παναγίας του Έβρου και την ανδρώα Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Μεταξύ των εγκαταστάσεων που δημιουργήθηκαν με πρωτοβουλία του περιλαμβάνονται συνεδριακό κέντρο και ξενώνας, το Εκκλησιαστικό Μουσείο Αλεξανδρουπόλεως, το Σταυρίδειο εκκλησιαστικό μαθητικό οικοτροφείο αρρένων «Ο άγιος Στέφανος», το ενοριακό κέντρο του αγίου Ελευθερίου Αλεξανδρουπόλεως ενώ άρχισε να εκδίδει το διμηνιαίο εκκλησιαστικό περιοδικό «Γνωριμία». Επιπλέον μερίμνησε για την ανέγερση νέου γηροκομείου, νέων κτηρίων στις εκκλησιαστικές κατασκηνώσεις Μάκρης, του Ανθίμειου πολιτιστικού κέντρου και του ιδρύματος κοινωνικής και πολιτιστικής προσφοράς «ο Άγιος Ιωσήφ ».
Φέρεται επίσης ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ίδρυση ιατρικής σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης στην Αλεξανδρούπολη. Από το 1986 έως το 1989 χρημάτισε τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου. Εκπροσώπησε την Εκκλησία της Ελλάδας στις εορτές Κυρίλλου και Μεθοδίου στο Βατικανό το 1985 και στην ενθρόνιση του Αρχιεπισκόπου του Καντέρμπερι της Αγγλικανικής Εκκλησίας το 1991. Επίσης είχε διατελέσει επί τριετία μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Το 1998 ήταν άτυπα υποψήφιος στις αρχιεπισκοπικές εκλογές. Στην πρώτη και δεύτερη ψηφοφορία έλαβε 13 ψήφους ενώ στην τρίτη, στην οποία στήριξε τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, 4 ψήφους. Επίσης ήταν μέλος της εξεταστικής επιτροπής για την καταγγελία περί υπεξαιρέσεως τεσσάρων δισεκατομμυρίων δραχμών από τα ταμεία της Εκκλησίας. Οι κατηγορίες αυτές έγιναν λίγο πριν τις αρχιεπισκοπικές εκλογές του Απριλίου του 1998, βάρυναν κυρίως τον μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Β΄ και τελικά αποδείχθηκαν αβάσιμες.
Μετάθεση στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης και κρίση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο
Μετά τον θάνατο του Μη­τρο­πο­λί­τη Θεσ­σα­λο­νί­κης Πα­ντε­λε­ή­μο­νος Β’ το 2003, ο τότε Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμος συνέχισε τις επαφές με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ώστε να καταφέρει να μετατεθεί στην κενή Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, όπως είχε ήδη συμφωνηθεί μεταξύ τους από το 1998. Στις 26 Απριλίου 2004 συνεκλήθη η Ιερά Σύνοδος για τις εκλογές τριών νέων Μητροπολιτών (Θεσσαλονίκης, Σερβίων και Ελευθερουπόλεως). Τελικά μόνο 35 από τους 71 παρισταμένους Μητροπολίτες ψήφισαν υπέρ της πρότασης του Αρχιεπισκόπου για άμεσες εκλογές, λόγω της εκκρεμότητας αποστολής του καταλόγου των υποψηφίων στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, σύμφωνα με τον Καταστατικό Χάρτη. Μάλιστα ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος δεν απάντησε ποτέ στα γράμματα που είχε στείλει το Οικουμενικό Πατριαρχείο (την 1η Δεκεμβρίου του 2003, την 30ή Μαρτίου 2004 και την 20ή Απριλίου του 2004). Παρά την ισχνή πλειοψηφία και τις εκκρεμότητες ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος προχώρησε στις εκλογές. Για τους λόγους αυτούς αποχώρησαν από τη συνεδρίαση διαμαρτυρόμενοι οι Μητροπολίτες Ζακύνθου, Φιλίππων, Περιστερίου, Πρεβέζης, Ναυπάκτου, Ηλείας και Θηβών (και ο Ιωαννίνων αρνήθηκε να εμφανιστεί για τους ίδιους λόγους). Ακολούθως με μια απόφαση οριακής πλειοψηφίας της Συνόδου ο Άνθιμος Ρούσσας μετατέθηκε στις 26 Απριλίου 2004 στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης. Επίσης την ίδια μέρα εξελέγησαν νέοι Μητροπολίτες Σερβίων και Ελευθερουπόλεως.
Η απόφαση αυτή δημιούργησε μεγάλη κρίση ανάμεσα στην Εκκλησία της Ελλάδος και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο συγκάλεσε Μείζονα και Υπερτελή Σύνοδο, η οποία αποφάσισε τη διακοπή της κοινωνίας των Αρχιερέων του με τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο και το όνομά του διαγράφηκε από τα Εκκλησιαστικά Δίπτυχα. Τελικά μετά από αμοιβαίες υποχωρήσεις οι νεοεκλεγέντες Μητροπολίτες αναγνωρίστηκαν και νέα Μείζων και Υπερτελής Σύνοδος ήρε την ακοινωνησία με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και αποκατέστησε τη μνημόνευση του ονόματός του στα δίπτυχα.
Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος καθώς και διάφοροι πολίτες είχαν προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας σχετικά με την εκλογή του Ανθίμου στη Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, καταγγέλλοντας ότι δεν υπήρξε η απαιτούμενη ψηφοφορία για τη μετάθεσή του και ότι παραβιάστηκε η μυστικότητά της. Το ΣτΕ με απόφασή του αποφάνθηκε για τη νομιμότητα της μετάθεσης. Τελικά, ο Άνθιμος κατεστάθη Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης και ενθρονίστηκε στις 18 Ιουνίου 2004 στον Καθεδρικό Ναό της του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης.
Από το 2004 εκδίδει το περιοδικό «Ευλογία». Έχει συγγραφικό έργο και είναι επίτιμος διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θράκης.
Στις 7 Αυγούστου 2023, υπέβαλε την παραίτησή του από τον Μητροπολιτικό θρόνο της Θεσσαλονίκης.
Κατηγορίες, κριτική και αντιδράσεις
Δηλώσεις και ενέργειές του έχουν γίνει κατά καιρούς αντικείμενο κριτικής ως μισαλλόδοξες, ομοφοβικές, αντιεπιστημονικές και ρατσιστικές.
Ως μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, ο Άνθιμος είναι κατηγορούμενος για φορολογικές και ποινικές υποθέσεις σχετικά με το «Ορθόδοξο Ίδρυμα Παιδείας και Πολιτισμού» της Μητρόπολης. Η έρευνα ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2016 και αφορά την διετία 2004-2005, κατά την οποία φέρεται ότι δεν αποδόθηκε φόρος προστιθέμενης αξίας και φόρος εισοδήματος συνολικής αξίας άνω των 460.000 ευρώ. Ο τίτλος «Ορθόδοξο Ιδρυμα Παιδείας και Πολιτισμού» χαρακτηρίστηκε ως παραπλανητικός καθώς το ίδρυμα λειτουργούσε ξενοδοχειακή μονάδα, που εισέπραττε, έκοβε αποδείξεις, αλλά δεν απέδιδε ΦΠΑ και φόρους. Το συγκεκριμένο ίδρυμα καταργήθηκε το 2005 ύστερα από απόφαση της Ιεράς Συνόδου και συστάθηκε το «Εκπαιδευτικό και πολιτιστικό ίδρυμα της Ιεράς Μητρόπολης Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς» (με Πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου και πάλι τον Μητροπολίτη Άνθιμο) και υπό την ευθύνη του λειτουργεί η ίδια ξενοδοχειακή μονάδα.
Στις 21 Νοεμβρίου 2017 ανακοινώθηκε από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης η αναγόρευση του Άνθιμου ως επίτιμου διδάκτορα του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής. Αν και αρχικά είχε ανακοινωθεί ότι η τελετή θα γινόταν στις 27 Νοεμβρίου, αναβλήθηκε «για λόγους καλύτερης οργάνωσης» χωρίς να ανακοινωθεί νέα ημερομηνία. Η ανακοίνωση της αναγόρευσης οδήγησε σε πλήθος αντιδράσεων   και πραγματοποίηση συλλογής υπογραφών που ζητούσαν την ανάκληση της απόφασης, θεωρώντας την «απόφαση-ντροπή για το ΑΠΘ». Ο πρόεδρος του τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας σε συνέντευξή του ισχυρίστηκε πως η αναβολή σχετίζεται με τις αντιδράσεις αυτές και με το ενδεχόμενο «παρέμβασης κατά την διάρκεια της τελετής». Τελικά, χωρίς να έχει υπάρξει επίσημη ανακοίνωση, ανακηρύχτηκε τη Δευτέρα 15 Ιουλίου 2019, εντός του επισκοπείου επίτιμος Διδάκτορας του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Δημόσιες αντιπαραθέσεις
Στην κηδεία του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου ο Μητροπολίτης Άνθιμος εκφώνησε επικήδειο ως εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος και προκάλεσε αντιδράσεις με την εκτός πρωτοκόλλου προσφώνηση του Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ, η οποία χαρακτηρίστηκε ως βαρύτατο θεσμικό ατόπημα. Στις αρχιεπισκοπικές εκλογές του 2008 ήταν για δεύτερη φορά υποψήφιος, συγκεντρώνοντας στην πρώτη ψηφοφορία 7 ψήφους και στηρίζοντας στη δεύτερη τον τελικώς εκλεγέντα Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο Β΄.
Το 2010 κατά τον εορτασμό του Αγίου Δημητρίου είχε φραστικό επεισόδιο με τον υποψήφιο δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος τον είχε αποκαλέσει νωρίτερα «μουτζαχεντίν». Συγκεκριμένα, ο Άνθιμος είπε στον Μπουτάρη: «''Με είπες μουτζαχεντίν. Σαν να σου λέω εγώ ότι είσαι Βούλγαρος προδότης. Να ανακαλέσεις γιατί όσο ζω εγώ, η Εκκλησία δε θα σου επιτρέψει να δεις τη δημαρχία''». Το περιστατικό σχολιάστηκε αρνητικά από μέρος των πιστών στο ναό, αλλά και από ένα μέρος των μέσων μαζικής ενημέρωσης.
Τον Δεκέμβριο 2010 άσκησε αρνητική κριτική στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο με αφορμή την παρουσία του στην συναυλία «αλληλεγγύης και κοινωνικής σύγκλισης» που έγινε στις 12 Δεκεμβρίου 2010 στην εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα (οργανώθηκε από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και την Αρχιεπισκοπή Αθηνών).
Κατηγορίες για ρατσισμό και ομοφοβία
Ο Μητροπολίτης Άνθιμος έχει λάβει κριτική από ορισμένους για τη στάση του σε διάφορα κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Για τα θέματα της ομοφυλοφιλίας και του επαναπροσδιορισμού φύλου, η στάση του έχει χαρακτηριστεί ως συντηρητική και ομοφοβική  , ενώ έχει ασκήσει επανειλλημένως κριτική και λεκτικές επιθέσεις κατά του Φεστιβάλ Υπερηφάνειας της Θεσσαλονίκης.
Έχει κατηγορηθεί επίσης για ξενοφοβία και ιδιαιτέρως ισλαμοφοβία , με πιο πρόδηλο γεγονός τις κινητοποιήσεις κατά της ίδρυσης τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στην Θεολογική σχολή στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Ξενοφοβικές έχουν χαρακτηριστεί και άλλες δηλώσεις του με αφορμή την μεταναστευτική-προσφυγική κρίση. Έχει επίσης επικριθεί για το ότι έκανε δεκτό στο γραφείο του τον αρχηγό της νεοναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, Νίκο Μιχαλολιάκο και τη σύζυγό του Ελένη Ζαρούλια. .
Σε κήρυγμα στις 14 Αυγούστου 2011 εξέφρασε την αντίθεσή του στην πρόθεση του πρόεδρου της Μελίτης να λειτουργήσει ραδιοφωνικό σταθμό στην Σλαβομακεδονική γλώσσα. Ο λόγος του Ανθίμου χαρακτηρίστηκε από την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου ως ρατσιστικός και μισαλλόδοξος.
Υπόθεση Παπάφειου ορφανοτροφείου
Ο μητροπολίτης Άνθιμος και πέντε ακόμη μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Παπάφειου ορφανοτροφείου στη Θεσσαλονίκη κατηγορήθηκαν ότι συγκάλυψαν υπόθεση κατ' επανάληψη βιασμού ανήλικου τρόφιμου από άλλους ανήλικους. Η ιστορία σύμφωνα με την δικογραφία ξεκίνησε το 2012. Τότε ανήλικος τρόφιμος, επτάμιση ετών, αποκάλυψε σε κοινωνική λειτουργό ότι είχε βιαστεί. Η λειτουργός ενημέρωσε την διοίκηση του ορφανοτροφείου, η οποία όμως φαίνεται να μην έκανε άλλες ενέργειες, δεν ενημερώθηκε ούτε η Αστυνομία ούτε η Εισαγγελία Ανηλίκων. Λίγους μήνες αργότερα, τον Ιούνιο, το παιδί κατήγγειλε ξανά βιασμό από τους ίδιους ανήλικους και τότε ενημερώθηκε η αστυνομία. Έξι ανήλικοι παραπέμφθηκαν σε δίκη. Τον Οκτώβριο του 2015, η αντεισαγγελέας Εφετών Θεσσαλονίκης ενέκρινε την αρχειοθέτηση τμήματος της δικογραφίας που αφορούσε τις ευθύνες των μελών του διοικητικού συμβουλίου και του τότε διευθυντή του ορφανοτροφείου. Όπως αποκάλυψε η εφημερίδα «Μακεδονία», η εισαγγελέας έκρινε ότι υπήρχαν επαρκή στοιχεία που έδειχναν συγκάλυψη στο ίδρυμα. Νέα εισαγγελέας ανέλαβε την νέα έρευνα και τελικά το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης δέχτηκε την πρόταση της νέας εισαγγελέως και απάλλαξε όλο το διοικητικό συμβούλιο του ορφανοτροφείου από τις κατηγορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μητροπολίτες Αλεξανδρουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης
Αναρρίχηση σε πάγο
Η αναρρίχηση σε πάγο είναι η δραστηριότητα της αναρρίχησης σε πεδία πάγου. Συνήθως η αναρρίχηση πάγου σχετίζεται με ασφαλισμένη αναρρίχηση χαρακτηριστικών πεδίων όπως οι παγοκαταρράκτες, οι παγωμένοι καταρράκτες και βραχοπλαγιές καλυμμένες με πάγο. Για τους σκοπούς της παγοαναρρίχησης το παγωμένο πεδίο διαιρείται σε δύο κατηγορίες, σε εκείνη του αλπικού πάγου και σε εκείνη του πάγου νερού. Ο αλπικός πάγος απαντάται σε αλπικό περιβάλλον, συνήθως απαιτεί διαδικασία προσέγγισης και είναι συχνά μέρος μιας προσπάθειας για επίτευξη κορυφής. Ο πάγος νερού απαντάται συνήθως απότομη πλαγιά πάγου ή βράχου. Ο αλπικός πάγος είναι παγωμένη κατακρήμνιση ενώ ο πάγος νερού είναι παγωμένη επιφάνεια, αλλά ενίοτε με υγρή ροή νερού. Ο αλπικός πάγος είναι συνήθως τμήμα μεγαλύτερης διαδρομής με λιγότερες τεχνικές απιτήσεις, ενώ ο πάγος νερού επιλέγεται κυρίως ως τεχνική πρόκληση. Ο τεχνικός βαθμός, ωστόσο, είναι ανεξάρτητος του τύπου πάγου ενώ και οι δύο τύποι διαφέρουν σημαντικά σύμφωνα με τις καιρικές συνθήκες. Ο πάγος μπορεί να είναι μαλακός, άκαμπτος, ασταθής ή σκληρός. Η μεικτή αναρρίχηση γίνεται σε πεδία που απαιτούν παγοαναρρίχηση και αναρρίχηση βράχου.
Τεχνικές
Ορισμένες σημαντικές τεχνικές και πρακτικές κοινές στην αναρρίχηση που χρησιμοποιούνται στην παγοαναρρίχηση περιλαμβάνουν γνώση του χειρισμού των σχοινιών, δέσιμο, ασφάλεια, αναρρίχηση επικεφαλής, και καταρρίχηση. Οι αρχάριοι οφείλουν να μάθουν αυτές τις τεχνικές από επαγγελματίες εκπαιδευτές, πριν προσπαθήσουν να αναρριχηθούν σε πάγο.
Συστήματα σχοινιών
Τα μονά, διπλά και δίδυμα σχοινιά είναι τα τρία βασικά συστήματα σχοινιών στην παγοαναρρίχηση. Το σύστημα του μονού ή απλού σχοινιού, κατάλληλο για ευθείες αναρριχητικές διαδρομές, είναι το κοινότερο αναρριχητικό σύστημα στον κόσμο. Στην αναρρίχηση χρησιμοποιείται επίσης το σύστημα των διπλού σχοινιού, πιο ευέλικτο από το σύστημα του απλού σχοινιού. Τελικά το σύστημα των δίδυμων σχοινιών χρησιμοποιεί δίδυμα σχοινιά σε σύστημα απλού σχοινιού, ιδιαίτερα σε διαδρομές με πολλές σχοινιές. Η τεχνική των διπλών και των δίδυμων σχοινιών χρησιμοποιείται συχνότερα στην παγοαναρρίχηση, δεδομένου του αριθμού των κοφτερών εξαρμάτων του πάγου. Η πρόσκρουση στον πάγο συνυπολογίζεται στην προκειμένη περίπτωση, με τα διπλά σκοινιά να κερδίζουν σε δημοτικότητα τα δίδυμα.
Ασφάλεια στον πάγο
Σήμερα η κοινότερη προστασία για την αναρρίχηση στον πάγο είναι η παγόβιδα. Οι παγόβιδες είναι κούφιοι σωλήνες με κοφτερά δόντια στο εμπρόσθιο τμήμα, οπή για κρέμασμα ή κλιπάρισμα (το πέρασμα ενός καραμπίνερ) στο πίσω μέρος και εξωτερικό σπείρωμα. Βιδώνεται μέσα στον πάγο και μπορεί να παρέχει ικανή προστασία σε στερεό πάγο Ωστόσο, εξαιτίας της ποικιλόμορφης φύσης του πάγου, οι αντοχές της παγόβιδας ποικίλουν ανάλογα.
Οι αναρριχητές σε πάγο χρησιμοποιούν τον ίδιο τον πάγο ως προστασία. Κοινές τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι το διαμπερές Αμπαλάκοφ, που πήρε το όνομά του από τον Ρώσο αναρριχητή Βιτάλι Αμπαλάκοφ, που έκανε την τεχνική δημοφιλή και το μανιτάρι.
Στο διαμπερές Αμπαλάκοφ σκάβονται δύο τούνελ στον πάγο σε "V" σχήμα. Μία λανιέρα ή κορδονέτο περνιέται στο V και δένεται σε βρόχο. Το σκοινί περνιέται στη λανιέρα, η οποία είναι δύσκολο να ανακληθεί μετά τη χρήση της.
Στo μανιτάρι, χρησιμοποιείται το πιολέ για σκαφτεί μια δέστρα σε σχήμα σταγόνας, η οποία στην τομή της μοιάζει με μανιτάρι. Πρόκειται για διαδικασία που απαιτεί χρόνο, αλλά ασφαλίζει πολύ καλά τον αναρριχητή ακόμα και σε απλό παγωμένο χιόνι. Τριγύρω περνιέται λανιέρα (ιμάντας) και το σκοινί προσδένεται στη λανιέρα με καραμπίνερ. Ο ιμάντας είναι δύσκολο να ανακληθεί σε περίπτωση σκληρού πάγου.
Φυσικοί σχηματισμοί, παγοάγγιστρα, και παγόκαρφα χρησιμοποιούνται επίσης για ασφάλιση από παγοαναρριχητές.
Βαθμολόγηση μεικτής αναρρίχης
Η μεικτή αναρρίχηση έχει τη δική της βαθμολογία που ακολουθεί αδρομερώς το σύστημα WI όσον αφορά στις φυσικές και τεχνικές απαιτήσεις. Τυπικά ξεκινάει από βαθμό δσκολίας M4. Χρησιμοποιούνται υποδιαιρέσεις "-" και "+" αν και οι διακρίσεις είναι ενίοτε πολύ υποκειμενικές.
Βαθμολογία σε παγωμένο καταρράκτη
Πρόκειται για το σύστημα που χρησιμοποιείται στα Καναδικά Βραχώδη όρη.
Κάτω Καλαμώνας Ρόδου
Ο Κάτω Καλαμώνας είναι οικισμός της Ρόδου στα Δωδεκάνησα.
Αναρρίχηση σε πάγο
Βαθμολογία σε παγωμένο καταρράκτη
Διαδρομές με μεγάλη υγροποίηση του παγωμένου πεδίου τείνουν να γίνουν ευκολότερες με το πέρασμα του χρόνου στην αναρριχητική περίοδο, καθώς μεταβάλλονται οι καιρικές συνθήκες και ο πάγος γίνεται παχύτερος και ανθεκτικότερος. Η βαθμολόγηση στα Καναδικά Βραχώδη όρη, εστιάζει στο κρημνώδεςμιας σχοινιάς παρά δε υποκειμενικές εκτιμήσεις "αίσθησης δυσκολίας" "αίσθησης έκθεσης στο κενό", ή "τεχνική δυσκολία" κατά τη διάρκεια της πρώτης ανάβασης.
Κάτω Καλαμώνας Ρόδου
Γενικά στοιχεία
Ο Κάτω Καλαμώνας βρίσκεται στο βόρειοδυτικό τμήμα του νησιού, σε υψόμετρο 30 μέτρα. Το χωριό απέχει περίπου 17 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την πόλη της Ρόδου. Στα δυτικά είναι ο Θεολόγος, βορειοανατολικά το Παραδείσι με τον Κρατικό Αερολιμένα Ρόδου, ανατολικά η Δαμαρτιά και νότια ο Επάνω Καλαμώνας με την Κοιλάδα των Πεταλούδων.
Αναρρίχηση σε πάγο
Βαθμολογία σε παγωμένο καταρράκτη
Ο προσδιορισμός "+" υποδεικνύει ανώτερο επίπεδο τεχνικής και σε γενικές γραμμές η βαθμολόγηση δεν σχετίζεται με το αν η διαδρομή χρειάζεται πολλές σχοινιές ή όχι.
Κάτω Καλαμώνας Ρόδου
Γενικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1951 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Παραδεισίου. Σύμφωνα με το προγράμμα Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Δαματρία αποτελούν την Κοινότητα Δαματρίας η οποία υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Πεταλούδων του Δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 8 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι: