cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Δεμερτζή 1935
Από τα πρώτα νομοθετήματα της «κυβέρνησης Δεμερτζή» ήταν η παροχή αμνηστείας στα πολιτικά πρόσωπα τα οποία εμπλέκονταν στο Κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935, και παροχή χάριτος στους στρατιωτικούς οι οποίοι εμπλέκονταν στο ίδιο Κίνημα. Επιχείρησε να συμβάλει στην αποκατάσταση της πολιτικής ομαλότητας εξασφαλίζοντας τη συναίνεση των κομμάτων για την ακολουθητέα πολιτική. Όταν συναντήθηκε ο Δεμερτζής με τους πολιτικούς αρχηγούς, μεταξύ 6 και 14 Δεκεμβρίου 1936, είχε ρόλο διαιτητή, κάτι όχι άσχετο με την υπηρεσιακή του ιδιότητα. Αλλά και οι νομοθετικές πρωτοβουλίες του αποσκοπούσαν στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης κατά τη διεξαγωγή των εκλογών. .
Μετά τις εκλογές, η αναμενόμενη συνεργασία Λαϊκού κόμματος και κόμματος Φιλελευθέρων, που θα μπορούσε να ηρεμήσει τα πνεύματα και να δώσει ένα τέλος στη φανατισμένη μάχη των δυο παρατάξεων, δεν κατορθώθηκε να γίνει πραγματικότητα. Το Φεβρουάριο και τον Απρίλιο του 1936, έγιναν οι δυο πιο σοβαρές προσπάθειες συνεργασίας των κομμάτων, αλλά το ζήτημα των απότακτων δημοκρατικών αξιωματικών του στρατού και η άρνηση των, φιλοβασιλικών πλέον, Ενόπλων Δυνάμεων να τους δεχτούν και πάλι στο στράτευμα, τις οδήγησε σε ναυάγιο.
Ο αιφνίδιος θάνατος, από ανακοπή καρδιάς, του Κωνσταντίνου Δεμερτζή θα επιτρέψει στο Βασιλιά να διορίσει πρωθυπουργό της χώρας το φιλομοναρχικό Ιωάννη Μεταξά.
Ανασχηματισμός 14ης Μαρτίου 1936
Μετά τη διεξαγωγή των εκλογών και, αφού το αποτέλεσμα αυτών έφερε τις δυο παρατάξεις ισοδύναμες (η βενιζελική - δημοκρατική παράταξη εξέλεξε 142 βουλευτές και η αντιβενιζελική - βασιλική παράταξη 143 βουλευτές), στις 6 Μαρτίου 1936, ο βασιλιάς καλεί το Θεμιστοκλή Σοφούλη (αρχηγό πλέον του κόμματος των Φιλελευθέρων), ο οποίος με τη συνεργασία του Κ.Κ.Ε είχε εξασφαλίσει την πλειοψηφία της Βουλής, να σχηματίσει κυβέρνηση.
Ο Σοφούλης όμως, προτείνει (μετά τη διάλυση της συμφωνίας με το ΚΚΕ και την αποτυχία των διαβουλεύσεων με το Λαϊκό κόμμα) - και ο βασιλιάς δέχεται - το σχηματισμό κυβέρνησης και πάλι από τον Κωνσταντίνο Δεμερτζή.
Στις 14 Μαρτίου, ορκίζεται η παρακάτω κυβέρνηση:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Φωτογραφία της Κυβέρνησης Δεμερτζή μετά την ορκωμοσία της από το αρχείο της ΕΡΤ.
Παραπομπές
1935 11 1935 11 Κατηγορία:1935 Κατηγορία:1936
Ώρος (αποσαφήνιση)
Το Ώρος μπορεί να αφορά τα:
τους βασιλιάδες της προδυναστικής περιόδου στην Αίγυπτο
τους γραμματικούς:
τον ολυμπιονίκη:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ραν (ταινία)
Το Ραν (ιαπωνικά: 乱, διεθνώς: Ran) είναι Ιαπωνική-γαλλική επική πολεμική δραματική ταινία του 1985, σε σκηνοθεσία και μοντάζ Ακίρα Κουροσάβα. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τους Μασάτο Ίντε και Χίντεο Ογκούνι. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Τατσούγια Νακαντάι, στον ρόλο Hidetora Ichimonji, έναν γερασμένο πολέμαρχο της περιόδου Σενγκόκου, ο οποίος για χάρη τους τρεις γιους του παραιτείται από τη θέση του ηγεμόνα. Η ταινία βασίστηκε στο θεατρικό έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ο Βασιλιάς Ληρ, ενώ υπάρχουν και θέματα παρμένα από θρύλους του νταΐμιο Μόρι Μοτονάρι. Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που ο σκηνοθέτης εμπνέεται από τον Άγγλο συγγραφεά, αφού πρώτα αυτό είχε συμβεί στην ταινία Throne of Blood. Τη μουσική σύνθεση της ταινίας τη συνέθεσε ο εξέχων μουσικός Τόρου Τακεμίτσου.
Η ταινία πρόκειται για μία συμπαραγωγή Ιαπωνίας και Γαλλίας, από τις κινηματογραφικές εταιρείες Herald Ace, Nippon Herald Films και Greenwich Film Productions, με την παραγωγή να διαρκεί πολύ καιρό, λόγω προετοιμασιών. Η αρχική ιδέα για αυτήν ταινία, ήρθε στον Κουροσάβα πολύ πριν την κυκλοφορία της, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1970, όταν και διάβασε σχετικά με τον Μοτονάρι, ο οποίος είχε τρεις υπερβολικά πιστούς γιους. Ο σκηνοθέτης ωστόσο έβαλε την προσωπική του πινελιά και μετέτρεψε τους γιους σε αντιπάλους του πατέρα. Αν και όπως προαναφέρθηκε, η ταινία εμπνεύστηκε κατά πολύ από τον Βασιλιά Ληρ του Σαίξπηρ, αφού όμως είχε ξεκινήσει ο προσχεδιασμός της ταινίας. Παρόλα αυτά, ο Κουροσάβα, συνέχισε να σκηνοθετεί, ετοιμάζοντας το Dersu Uzala (1975) και το Kagemusha (1985).
Φορεσιά της Επισκοπής
Ως φορεσιά της Επισκοπής αναφέρεται η τοπική γυναικεία ενδυμασία στην Επισκοπή Νάουσας Ημαθίας και σε άλλα δέκα ή δώδεκα περίπου πεδινά χωριά στα βορειανατολικά της Νάουσας. Η συγκεκριμένη φορεσιά πήρε την ονομασία της από το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής, την Επισκοπή. Μοιάζει αρκετά με τη φορεσιά της Βεργίνας Βέροιας και του Ρουμλουκιού. Είναι ίσως από τις λίγες γνωστές φορεσιές που οι γυναίκες ύφαιναν ολομόναχες, με εξαίρεση το κέντημα που κοσμούσε το νυφικό καβάδι, το οποίο αγόραζαν έτοιμο.
Ραν (ταινία)
Το Ραν ήταν η τελευταία επική ταινία του Ιάπωνα σκηνοθέτη, και έχει χαρακτηριστεί από πολλούς μία από τις σπουδαιότερες δουλειές του, καθώς και μία από τις σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών, παγκοσμίως και ήδη από τη στιγμή της κυκλοφορία της επαινέθηκε. Η ταινία είχε ένα μπατζετ που έφτανε τα 11 εκατομμύρια δολάρια, πόσο που την κατέστησε την ακριβότερη Ιαπωνική ταινία έως τότε. Η πρεμιέρα του έργου έγινε στις 31 Μαΐου του 1985, στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τόκυο, ενώ στη 1 Ιουνίου του ίδιου έτους, κυκλοφόρησε και στις ιαπωνικές κινηματογραφικές αίθουσες. Στη Γαλλία κυκλοφόρησε μερικούς μήνες αργότερα και συγκεκριμένα στις 18 Σεπτεμβρίου 1985. Η ταινία εκθειάστηκε για τις δυναμικές της εικόνες, τα χρώματα της και την ενδυματολογία, από την Έμι Γουάντα, η οποία κέρδισε μέσω της δουλειάς και Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας, το οποίο ήταν και το μοναδικό της ταινίας.
Φορεσιά της Επισκοπής
Η γυναικεία φορεσιά της Επισκοπής χωρίζεται σε τρεις κατηγορίες: στις φορεσιές με το σιγκούνι, με το καβάδι και με το φουστάνι. Γενικά ήταν παρόμοιες και μόνο η νύφη και η νιόπαντρη είχαν πιο ακριβά υφάσματα στις φορεσιές τους, περίτεχνα χρυσοποίκιλτα σχέδια όπως και διαφορετικό κεφαλόδεσμο. Η φορεσιά αποτελείται από το κουσούλι, το καβάτι (καβάδι), το σαγιά ή σαγκιά ή σαϊκ, το κοντόσι, το ζουνάρι, την ποδιά, τη ζώνη με τα ασημένια κολάνια, τα τσουράπε ή τσάρνε και τα τσούλια ή τσέλια.
Ραν (ταινία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1985 Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές επικές ταινίες Κατηγορία:Jidaigeki ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Σενάρια του Χίντεο Ογκούνι Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Orion Pictures Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τόρου Τακεμίτσου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πολλά έργα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Φορεσιά της Επισκοπής
Το κουσούλι
Το κουσούλι ή πουκάμισο, το έραβαν και το κεντούσαν και το κεντούσαν μόνες τους οι γυναίκες, όπως και όλα τους τα πουκάμισα -καθημερινά, γιορτινά και νυφικά. Όλα σχεδόν είχαν στα τελειώματα του υφάσματος ένα λεπτό κρεμεζί σκούρο γαϊτάνι, όπως επίσης και εσωτερικά στην τραχηλιά του πουκαμίσου. Όλα τα κουσούλια ήταν βαμβακερά, αλλά τα νυφικά και τα γιορτινά είχαν πιο περίτεχνο διάκοσμο με μεταξωτά κεντήματα, ασημί και χρυσές κλωστές ανάμεσα. Τα σχέδια που χρησιμοποιούσαν είχαν επίσης ονόματα ανάλογα με το κέντημα που απεικόνιζαν, το χτένι, η ρέδα, το κρυφτεξούλι. Τα κεντημένα πουκάμισα ονομάζονταν βιζάνο ή κουσούλια.
Το καβάδι
Το καβάδι ή καβάτ ήταν κατακόρυφα ανοιχτό μπροστά, φοριόταν πάνω από το πουκάμισο-κουσούλι και κάτω από τον σαγιά. Είχε άσπρο, χοντρό βαμβακερό ύφασμα –του αργαλειού. Τα μανίκια του ήταν στενά και μακριά ενώ στο ύψος του αγκώνα είχαν άνοιγμα και φάρδαιναν για να μπορούν οι γυναίκες να τα ανασηκώνουν για να δουλέψουν. Μετά την ύφανση, το ύφασμα πήγαινε στο ράφτη για τα κεντήματα μ’ ένα δεύτερο ύφασμα σκούρο, ριγωτό, βαμβακερό για τα καθημερινά καβάδια ή μ’ ένα βελούδινο με σταμπωτά λουλούδια ύφασμα για το νυφιάτικο καβάδι. Το νυφιάτικο καβάδι είχε κεντήματα στα μανίκια, στον ποδόγυρο και στην τραχηλιά με χρυσογάιτα, τεχρίλια και χρυσά πλεχτά κουμπιά. Όταν τριβόταν ένα καβάδι (από τη χρήση) το φυλούσαν και το έβαφαν μαύρο για να το φορέσουν στα γηρατειά τους οι γυναίκες.
Ο σαγιάς
Ο σαγιάς ή σαγκία ή το σαϊκ μπαίνει πάνω από το καβάδι. Η σαγκία, ο καλοκαιρινός σαγιάς, ήταν ραμμένη με το ίδιο ύφασμα που χρησιμοποιούσαν για το καβάδι, βαμμένη γαλάζια σκούρα η καθημερινή και η γιορτινή, ενώ την κεντούσαν με ανοιχτόχρωμα μετάξια. Η νυφιάτικη σαγκία είναι στολισμένη στα μανίκια, τον ποδόγυρο και την τραχηλιά με σκούρες μεταξωτές κλωστές και σκούρες κρεμεζιές μικρές φούντες, ενώ κεντημένο είναι και το κομμάτι ύφασμα (άσπρος χασές) στα πλαϊνά εσωτερικά κομμάτια της σαγκίας, που φαίνονται όταν την ανασήκωναν προς τα πίσω. Το σαϊκ, ο χειμωνιάτικος σαγιάς, ακολουθεί τα πρότυπα της σαγκίας, όμως οι νέες γυναίκες χρησιμοποιούσαν λευκό μάλλινο σαγιάκι, ενώ οι ηλικιωμένες μαύρο.
Το κοντόσι, το ζουνάρι, η ποδιά
Το κοντόσι, ένα γιλέκο χωρίς μανίκια, το φορούσαν οι γυναίκες της Επισκοπής το χειμώνα πάνω από το σαϊκ. Ήταν από χοντρό μάλλινο ύφασμα, το σαγιάκι, και φοδραρισμένο με γούνα. Το ζουνάρι ήταν ριγωτό με μαλλιά σε διάφορα χρώματα –κόκκινο, καφέ, κίτρινο, πράσινο και μαύρο. Ήταν ραμμένο λοξά για να σφίγγει τη μέση τους, το έδεναν πάνω από το σαγιά και στερέωναν την ποδιά πάνω του. Σπανιότερα, έδεναν την ποδιά πάνω από το καβάδι, φορούσαν το σαγιά και έδεναν τη ζώνη από πάνω. Η ποδιά - η καθημερινή- είναι συνήθως μαύρη, μάλλινη, με πολύχρωμα γεωμετρικά σχέδια και κατακόρυφες ρίγες. Η νυφική ποδιά είναι υφασμένη από μάλλινο, κόκκινο στιμόνι με χρυσή και ασημί κλωστή και φουντάκια που την κοσμούν στα δύο πλάγια χαμηλά.
Η ζώνη, τα τσάρνε, τα τσούλια
Η ζώνη ήταν μια λωρίδα από μάλλινο, μεταξωτό ή βελούδινο ύφασμα, χρυσοκεντημένη και με γαϊτάνια στις άκρες. Έκλεινε μπροστά με θηλυκωτάρια, τα επονομαζόμενα και κολάνια και την φορούσαν οι νύφες και οι νιόπαντρες πάνω από το ζουνάρι και την ποδιά. Τα τσάρνε ή τσουράπε ήταν πλεγμένα από τις γυναίκες και έφταναν λίγο κάτω από τα γόνατα. Είχαν σχέδια και κορδόνια για να τα δένουν, αφού μοιάζουν πολύ με κάλτσες. Τα καθημερινά τσάρνε είχαν πολύχρωμα σχέδια στα δάχτυλα και στις φτέρνες σε μαύρο μαλλί, ενώ τα νυφικά ήταν πλεγμένα με άσπρο μαλλί. Τα τσούλια ή τσέλια ήταν ένα είδος παπουτσιών, σαν παντόφλες.
Κεφαλόδεσμος και κοσμήματα
Οι γυναίκες ανάλογα με την ηλικία τους και τις περιστάσεις έβαζαν και διαφορετικό κεφαλόδεμα. Ο νυφικός κεφαλόδεσμος αποτελούταν από το καλπάκι με τη φούντα, τις άλυσες (αλυσίδες) με τα φλουριά, την κεντημένη τράκμα με τα φλουριά, τις άλυσες με τους παράδες ή τη μουνίστα, την κάρπα και τα πέρια. Τα κορίτσια και οι χρόνια παντρεμένες σχημάτιζαν τον κεφαλόδεσμό τους με τη μαύρη σκούφια, την κάρπα, το άσπρο τσεμπέρι και τα πέρια, ενώ τα κοσμήματα της φορεσιάς είναι το ασημένιο κολάνι, η τόκα, το γιορντάνι, και το κιουστέκι με τον ασημοσουγιά.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές Κατηγορία:Δήμος Νάουσας
Διοικητική διαίρεση Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι περιφερειακές ενότητες, οι δήμοι, οι δημοτικές ενότητες, οι τοπικές κοινότητες και οι οικισμοί της Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Η Περιφερειακή Ενότητα Θεσσαλονίκης αναφέρεται και ως "Μητροπολιτική Ενότητα Θεσσαλονίκης".
Τα στοιχεία προέρχονται από επεξεργασία του αρχείου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής για την Απογραφή πληθυσμού της Ελλάδας του 2011, λαμβάνοντας υπόψη και την τροποποίηση του προαναφερθέντος αρχείου σύμφωνα με το ΦΕΚ 698/Β'/20.03.2014.
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα
Νικόλαος Σκυλακάκης
Ο '''Νικόλαος Γ. Σκυλακάκης''' (1895 - 28 Μαρτίου 1953) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Ήταν Νομάρχης Ζακύνθου ως τον Δεκέμβριο του 1946. Στη συνέχεια μετατέθηκε και έγινε Νομάρχης Άρτας. Απεβίωσε στις 28 Μαρτίου 1953, σε ηλικία 58 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Ζακύνθου Κατηγορία:Νομάρχες Άρτας
Μπουλαί-Μοζέλ
Το Μπουλαί-Μοζέλ ( ? Μπόλχεν, Φραγκονικά του Μοζέλ: Μπόλχιν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία. Η τοποθεσία Αλλάν-λε-Μπουλαί (Γερμανικά: Χάλλινγκεν) ενσωματώθηκε στην κοινότητα το 1972.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Υπονομαρχίες της Γαλλίας Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Ανεπιθύμητη ενέργεια
Η ανεπιθύμητη ενέργεια είναι μια ανεπιθύμητη επιβλαβής επίδραση που έχει προκληθεί από μια φαρμακευτική ουσία ή άλλο αίτιο, όπως το εμβόλιο ή η χειρουργική επέμβαση, και μπορεί να οδηγήσει στην τροποίηση της δοσολογίας ή στην παύση της θεραπείας. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να είναι ήπιες, μέτριες ή σοβαρές σε ένταση. Μπορούν επίσης να προκληθούν από ένα εικονικό φάρμακο. Σε αυτή την περίπτωση ονομάζονται nocebo. Εμφανίζονται κατά την έναρξη, τη διάρκεια ή τη διακοπή μιας θεραπείας. Μπορούν επίσης να ονομαστούν «παρενέργειες», όταν κρίνεται ότι είναι δευτερεύουσες σε μια κύρια ή θεραπευτική επίδραση.
Τα βλαβερά αποτελέσματα ενός θεραπευτικού σχήματος συνήθως υποδεικνύονται από κάποιο αποτέλεσμα, όπως η νοσηρότητα, η θνητότητα, η μεταβολή του σωματικού βάρους, η μεταβολή του επιπέδου των ενζύμων, η απώλεια του ελέγχου του σώματος ή ως παθολογική αλλαγή που ανιχνεύεται σε μικροσκοπικό ή μακροσκοπικό επίπεδο ή σε επίπεδο φυσιολογίας. Μπορεί επίσης να ανιχνευτεί από τα συμπτώματα που αναφέρει ο ασθενής. Γενικά, οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορούν να προκαλέσουν τόσο αναστρέψιμες όσο και μη αναστρέψιμες αλλαγές, συμπεριλαμβανομένων των αυξημένων ή μειωμένων ευαισθησιών σε άλλες χημικές ουσίες, τρόφιμα ή διαδικασίες, όπως αλληλεπιδράσεις φαρμάκων.
Yπάρχουν δύο βασικοί τρόποι συλλογής δεδομένων σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες. Ο πρώτος τρόπος είναι η ενεργή παρακολούθηση ή επιτήρηση μέσα από διαδικασίες καθορισμένες από το πρωτόκολλο για τη συλλογή δεδομένων, τους ορισμούς των περιπτώσεων και την κρίση. Για παράδειγμα, εάν το γεγονός ενδιαφέροντος είναι το έμφραγμα του μυοκαρδίου, το πρωτόκολλο μελέτης ενδέχεται να απαιτεί τη συλλογή εργαστηριακών και ηλεκτροκαρδιογραφικών δεδομένων για ύποπτα συμβάντα. Ο δεύτερος τρόπος είναι η αυθόρμητη παρακολούθηση των αναφορών, η οποία περιλαμβάνει την καταγραφή όλων των ανεπιθύμητων ενεργειών (προκαθορισμένων ή μη) καθ 'όλη τη διάρκεια μιας μελέτης. Για ρυθμιζόμενα προϊόντα (π.χ. φάρμακα, βιολογικά, εμβόλια), οι ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρονται αυθόρμητα συνήθως κωδικοποιούνται, ομαδοποιούνται και κατηγοριοποιούνται.
Ανεπιθύμητο συμβάν
Υπάρχει μια διαφοροποίηση στην ορολογία σε σχέση με την ανεπιθύμητη ενέργεια και το ανεπιθύμητο συμβάν. Το ανεπιθύμητο συμβάν είναι μια δυσμενής ή επιβλαβής έκβαση που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια ή μετά τη χρήση ενός φαρμάκου ή άλλης παρέμβασης, αλλά δεν προκαλείται απαραίτητα από αυτό, ενώ μια ανεπιθύμητη ενέργεια (ή βλάβη) είναι ένα ανεπιθύμητο συμβάν για το οποίο η αιτιώδης σχέση μεταξύ της παρέμβασης και του συμβάντος είναι τουλάχιστον μια λογική πιθανότητα.
Κατάταξη
Αρχικά, οι ανεπιθύμητες ενέργειες ταξινομούνταν σε δύο κατηγορίες: τις συσχετιζόμενες με τη δόση και τις μη συσχετιζόμενες με τη δόση, οι οποίες ονομάστηκαν τύπου Α και τύπου Β αντίστοιχα. Στη συνέχεια, προστέθηκαν δύο ακόμη τύποι αντίδρασης: αντιδράσεις που σχετίζονται με τη δόση και τον χρόνο χορήγησής της, και οι αργοπορημένες αντιδράσεις, οι οποίες ονομάστηκαν τύπου C και τύπου D. Οι αργοπορημένες αντιδράσεις χωρίστηκαν σε άλλες δύο κατηγορίες: αυτές που σχετίζονται με τον χρόνο και αυτές που σχετίζονται με τον τερματισμό της θεραπείας. Πρόσφατα, έχει προταθεί μία έκτη κατηγορία: η απροσδόκητη αποτυχία της θεραπείας.
Διάγνωση και απόδοση της αιτιότητας
Η διάγνωση μιας ανεπιθύμητης ενέργειας είναι μέρος της ευρύτερης διάγνωσης σε έναν ασθενή. Εάν ένας ασθενής παίρνει φάρμακα, η διαφορική διάγνωση πρέπει να περιλαμβάνει την πιθανότητα ανεπιθύμητων ενεργειών. Το πρώτο βήμα είναι η εξακρίβωση εάν ένας ασθενής παίρνει ένα φαρμακευτικό προϊόν, συμπεριλαμβανομένων των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, προϊόντων που ενδέχεται να μην θεωρούνται φάρμακα (όπως φυτικά ή παραδοσιακές θεραπείες, φάρμακα για ψυχαγωγική χρήση ή κατάχρηση ναρκωτικών) και μακροχρόνιες θεραπείες που μπορεί να έχει ξεχάσει ο ασθενής (όπως τα αντισυλληπτικά που λαμβάνονται από το στόμα). Το επόμενο βήμα είναι η εξακρίβωση εάν ένα αποτέλεσμα μπορεί να οφείλεται σε ένα φάρμακο. Εάν ο ασθενής παίρνει πολλά φάρμακα, το πρόβλημα είναι να διακρίνουμε ποια, εάν υπάρχουν, είναι αιτιολογικά. Αυτό το πρόβλημα είναι περίπλοκο, επειδή ορισμένα από τα παράπονα των ασθενών μπορεί να οφείλονται σε άλλες ασθένειες ή σε ένα ή περισσότερα από τα φάρμακα. Υπάρχουν πολλές επίσημες μέθοδοι για τη διερεύνηση της πιθανότητας αιτιώδους συνάφειας όταν υπάρχει υποψία ανεπιθύμητης ενέργειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιατρική ορολογία Κατηγορία:Φαρμακολογία
Μαραθική Βικιπαίδεια
Σύμφωνα με την κατάταξη της Alexa για τις μεγαλύτερες σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδες στα μαραθικά, η Μαραθική Βικιπαίδεια είναι 10η.
Αρχή
Η Βικιπαίδεια στα μαραθικά είναι διαθέσιμη από την 1η Μαΐου 2003. Το Βασάντ Παντσάμι (वसंत पंचमी) και το Αουντουμπάρ (औदुंबर (कविता), ένα ποίημα από τον ποιητή Μπαλκάβι ήταν τα πρώτα λήμματα που δημιουργήθηκαν στη Μαραθική Βικιπαίδεια, στις 2 Μαΐου 2003.
Κοινότητα και εκδηλώσεις
δεξιά|μικρογραφία|Αφίσα της Μαραθικής Βικιπαίδειας στο Ινδικό Βικισυνέδριο αριστερά|μικρογραφία|Κοινότητα της Μαραθικής Βικιπαίδειας
Κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης και την αύξηση της ανάπτυξης
Η Maharashtra Times, καθημερινή εφημερίδα στη γλώσσα μαράθι, ήταν η πρώτη που κάλυψε και σύστησε τη Μαραθική Βικιπαίδεια, στις 27 Ιουλίου 2006.
Γραμματοσειρές και μέθοδοι εισαγωγής
Κάθε σύστημα εισαγωγής γραμματοσειράς Unicode για τη γλώσσα Μαράθι είναι δεκτό στην Μαραθική Βικιπαίδεια. Μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν το inscript. Η πλειοψηφία χρησιμοποιεί τη φωνητική μεταγραφή της Google ή την εγκατάσταση εισαγωγής Καθολικού Επιλογέα Γλώσσας του MediaWiki που παρέχεται στη Μαραθική Βικιπαίδεια. Η φωνητική εγκατάσταση που παρεχόταν αρχικά ήταν βασισμένη στο Java και αργότερα υποστηριζόταν από τις εγκαταστάσεις φωνητικής εισαγωγής Ναραγιάμ. Επί του παρόντος, η Μαραθική Βικιπαίδεια υποστηρίζεται από τον Παγκόσμιο Επιλογέα Γλώσσας (ULS), που προσφέρει τόσο το φωνητικό πληκτρολόγιο (Aksharantaran, Μαραθικά: अक्षरांतरण), όσο και το πληκτρολόγιο InScript (Μαραθικά: मराठी लिपी).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαραθικη
Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα
Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα ονομάστηκε το μυστικό συμφωνητικό που υπογράφηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1936 μεταξύ του κόμματος των Φιλελευθέρων και του Παλλαϊκού Μετώπου, μια εκλογική συνεργασία του ΚΚΕ στις εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936. Τη συμφωνία υπέγραψε εκ μέρους των Φιλελευθέρων ο αρχηγός του Θεμιστοκλής Σοφούλης και εκ μέρους του Παλλαϊκού Μετώπου ο βουλευτής του και αρχηγός της κοινοβουλευτικής του ομάδας Στέλιος Σκλάβαινας.
Το ιστορικό-πολιτικό περιβάλλον
Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 1936 τα βενιζελικά κόμματα εξέλεξαν 142 βουλευτές, τα αντιβενιζελικά 143 και το Παλλαϊκό Μέτωπο εξέλεξε 15 βουλευτές. Ως εκ τούτου κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα (Φιλελεύθεροι και Λαϊκό) δεν μπορούσε να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και με δεδομένη τη σφοδρή αντιπαλότητά τους δεν ήταν δυνατόν να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας. Και τα δύο μεγάλα κόμματα προσπάθησαν μυστικά να προσεγγίσουν το Παλλαϊκό Μέτωπο για να στηρίξει μια κυβέρνηση που θα σχημάτιζαν είτε με ψήφο εμπιστοσύνης είτε με ψήφο ανοχής. Οι διαπραγματεύσεις τελεσφόρησαν μεταξύ του κόμματος των Φιλελευθέρων και του Παλλαϊκού Μετώπου και έτσι υπογράφηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1936 το μυστικό συμφωνητικό που ονομάστηκε "Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα" από τα επίθετα των επικεφαλής των διαπραγμετεύσεων.
Η Κοινοβουλευτική Ομάδα του Παλλαϊκού Μετώπου, με βάση το Συμφωνητικό αυτό, αναλάμβανε την υποχρέωση να υποστηρίξει τον υποψήφιο του κόμματος των Φιλελευθέρων στις εκλογές για το αξίωμα του προέδρου της Βουλής, και επιπλέον να δώσει ψήφο ανοχής στην κυβέρνηση, που θα σχηματιζόταν από το κόμμα των Φιλελευθέρων. Το κόμμα των Φιλελευθέρων αναλάμβανε την υποχρέωση να ικανοποιήσει σε καθορισμένες προθεσμίες, τα συγκεκριμένα αιτήματα που περιλαμβάνονταν στο Συμφωνητικό και αφορούσαν πολιτικά και οικονομικά θέματα.
Τα άρθρα του συμφώνου
Τα αιτήματα του Συμφώνου αφορούσαν τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων και των αγροτών, την κατοχύρωση και τη διεύρυνση των λαϊκών ελευθεριών, την ομαλή δημοκρατική πορεία. Επίσης, αναλάμβανε την υποχρέωση να προβεί στην «κατάργησιν του Νόμου 4229 (περί ιδιωνύμου αδικήματος) και πασών των τροποποιήσεων αυτού, ως και των επιτροπών ασφαλείας. Την παροχήν αμνηστίας εις πάντας τους πολιτικούς καταδίκους, εξορίστους, καταδικασμένους κλπ. Την καθιέρωσιν ως μόνιμου εκλογικού συστήματος της απλής αναλογικής. Την ελάττωσιν εντός διμήνου της τιμής του άρτου κατά δύο τουλάχιστον δραχμάς, την κατάργησιν της προσωποκρατήσεως διά χρέη προς το δημόσιον διά ποσόν μέχρι 3.000 δραχμών. Τέλος, πενταετές χρεοστάσιον, άνευ όρων, διά χρέη αγροτών προς ιδιώτας και τράπεζας και την εφαρμογή των κοινωνικών ασφαλίσεων».
Η κατάληξη
Κατά την θυελλώδη συνεδρίαση για την εκλογή προέδρου της Βουλής στις 6 Μαρτίου 1936, το ΚΚΕ στήριξε την υποψηφιότητα του Θεμιστοκλή Σοφούλη, σαν δέσμευση του συμφώνου εκ μέρους του. Έτσι ο Σοφούλης εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής με τις ψήφους των Φιλελευθέρων και του Παλλαϊκού Μετώπου. Στη συνέχεια όμως το κόμμα των Φιλελευθέρων δεν τήρησε τις υποχρεώσεις του με αποτέλεσμα το ΚΚΕ να φέρει στο φως της δημοσιότητας το σύμφωνο, να προκληθούν μεγάλες αντιδράσεις και να μην σχηματιστεί η κυβέρνηση των Φιλελευθέρων. Ενδεικτικό των σφοδρών αντιδράσεων είναι το γεγονός ότι ο τότε αρχηγός του ΓΕΣ Αλέξανδρος Παπάγος ενημέρωσε τον βασιλιά Γεώργιο Β΄ ότι ο στρατός δεν είναι διατεθειμένος να ανεχθεί κυβέρνηση Φιλελευθέρων που θα στηριζόταν σε ψήφους ή σε ανοχή των κομμουνιστών.
Το Σύμφωνο Σοφούλη–Σκλάβαινα γέννησε ελπίδες για την δημιουργία μιας δημοκρατικής κυβέρνησης και την αποτροπή μιας φασιστικής δικτατορίας, αλλά, δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Στις 13 Απριλίου 1936 πέθανε αιφνιδίως από ανακοπή καρδιάς ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Δεμερτζής και ο Γεώργιος Β΄ ανέθεσε στον Ιωάννη Μεταξά την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, η οποία εξασφάλισε ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή στις 27 Απριλίου με 241 ψήφους υπέρ, 4 αποχές και 16 κατά. Στις 4 Αυγούστου 1936 εγκαθιδρύθηκε στην Ελλάδα η ομώνυμη δικτατορία του Μεταξά με τη συναίνεση και στήριξη του Γεωργίου Β΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το κείμενο του συμφώνου http://efimeris.nlg.gr/ns/pdfwin.asp?c=65&dc=3&db=4&da=1936
Κατηγορία:Ελληνικός μεσοπόλεμος Κατηγορία:Ιστορία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Κατηγορία:1936 Κατηγορία:Βενιζελισμός
Αγάπη Γρεβενών
Η Αγάπη είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Καλοχίου της δημοτικής ενότητας και δήμου Γρεβενών, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Γρεβενών, στην περιφέρεια περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία και νομό Γρεβενών, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Γεωγραφία
Η Αγάπη είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικοκεντρικό τμήμα του νομού Γρεβενών. Βρίσκεται στις δυτικές απολήξεις του όρους Βούρινος και στην ανατολική όχθη του Αλιάκμονα -πολύ κοντά στη συμβολή του με τον Βενέτικο-, πάνω στον δρόμο προς το Καλόχι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 500. Απέχει περίπου 18 χλμ. Α. ΝΑ. των Γρεβενών.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός είχε την ονομασία Ράτσι όταν εμφανίστηκε διοικητικά, το 1927, οπότε και μετονομάστηκε σε Αγάπη. Αρχικά ανήκε στον νομό Κοζάνης αλλά το 1964 εντάχθηκε στον νομό Γρεβενών. Το 1967 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καλοχίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Καλοχίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Γρεβενών.
Αξιοθέατα
Στον οικισμό δραστηριοποιείται ο Πολιτιστικός Σύλλογος «ΓΑΛΙΑΝΑ»
Έθιμα
Κάθε Δευτέρα του Πάσχα, οι γυναίκες ετοιμάζουν τα «τσιριχτά», τα οποία μαζί με γλυκά και κόκκινα αυγά τα πηγαίνουν στην εκκλησία όπου ο παπάς διαβάζει τα ονόματα των νεκρών-σαν μνημόσυνο, και κατόπιν όλοι μαζί βγαίνουν στο προάυλιο της εκκλησίας και τα τρώνε με γιαούρτι «μαντζίρα». Ακολουθεί χορός με οργανοπαίχτες παιδιά του χωριού. Το έθιμο αυτό, θεωρείται κατάλοιπο των βυζαντινών τραπεζιών της αγάπης και σπανίζει πλέον. Επίσης ανήμερα του Αγίου Γεωργίου γιοράζεται το «μουχαπέτ», όπου οι άντρες και οι γυναίκες του χωριού επισκέπτονται τα σπίτια που γιορτάζουν και με λύρα και νταούλι εύχονται στους εορτάζοντες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.grevena.gr/perivallon/index.php?option=com_content&task=view&id=184&Itemid=167
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Κατηγορία:Χωριά του νομού Γρεβενών
Μίκαελ Άρτιν
Ο Μίχαελ Άρτιν (γεννήθηκε στις 28 Ιουνίου 1934) είναι γερμανοαμερικανός μαθηματικός και ομότιμος καθηγητής του Τμήματος Μαθηματικών του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, γνωστός για τη συμβολή του στην αλγεβρική γεωμετρία .
Βιογραφία
Ο αρμενικής καταγωγής Μίχαελ Αρτίν ή Αρτινιάν γεννήθηκε στο Αμβούργο της Γερμανίας και μεγάλωσε στην Ιντιάνα. Οι γονείς του ήταν η Νατάλια Ναούμοβνα Γιάσνι (Natascha) και ο Εμίλ Άρτιν, εξέχων αλγεβριστής του 20ού αιώνα αρμενικής καταγωγής. Οι γονείς του Άρτιν εγκατέλειψαν τη Γερμανία το 1937, επειδή ο πατέρας της μητέρας του ήταν Εβραίος. Η μεγαλύτερη αδελφή του είναι η Κάριν Τέιτ, η οποία ήταν παντρεμένη με τον μαθηματικό Τζον Τέιτ μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Ο Άρτιν έκανε τις προπτυχιακές του σπουδές στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, λαμβάνοντας το πτυχίο του το 1955- στη συνέχεια μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, όπου έλαβε το διδακτορικό του το 1960 υπό την επίβλεψη του Όσκαρ Ζαρίσκι, υπερασπιζόμενος μια διατριβή σχετικά με τις επιφάνειες Ενρίκες.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, ο Άρτιν πέρασε χρόνο στο IHÉS στη Γαλλία, συμβάλλοντας στους τόμους SGA4 του Σεμιναρίου της αλγεβρικής γεωμετρίας, σχετικά με τη θεωρία τόπων και την étale cohomology, από κοινού με τον Αλεξάντερ Γκροτέντιεκ. Συνεργάστηκε επίσης με τον Μπάρι Μαζούρ για να ορίσει τη θεωρία étale ομοτοπίας, η οποία έχει γίνει σημαντικό εργαλείο στην αλγεβρική γεωμετρία, και εφάρμοσε ιδέες από την αλγεβρική γεωμετρία (όπως η προσέγγιση Νας) στη μελέτη των διαφορικομορφισμών συμπαγών πολλαπλών. Η εργασία του πάνω στο πρόβλημα του χαρακτηρισμού των αναπαραστάσιμων φορέων στην κατηγορία των σχημάτων οδήγησε στο θεώρημα προσέγγισης Άρτιν στην τοπική άλγεβρα καθώς και στο "θεώρημα ύπαρξης". Το έργο αυτό οδήγησε επίσης στις ιδέες του αλγεβρικού χώρου και της αλγεβρικής στοίβας και έχει αποδειχθεί πολύ επιδραστικό στη θεωρία moduli. Έχει επίσης συμβάλει σημαντικά στη θεωρία παραμόρφωσης των αλγεβρικών ποικιλιών, αποτελώντας τη βάση για όλες τις μελλοντικές εργασίες σε αυτόν τον τομέα της αλγεβρικής γεωμετρίας. Μαζί με τον Πίτερ Σουίνερτον-Ντάιερ, παρείχε μια λύση της εικασίας των Σαφάρεβιτς-Τέιτ για ελλειπτικές επιφάνειες Κ3 και το μολύβι των ελλειπτικών καμπυλών πάνω από πεπερασμένα πεδία. Συνέβαλε στη θεωρία των επιφανειακών ιδιομορφιών, η οποία είναι θεμελιώδης και ουσιώδης. Η ορθολογική ιδιομορφία και οι θεμελιώδεις κύκλοι, που χρησιμοποιούνται στη θεωρία των ματροειδών, είναι τέτοια παραδείγματα της απόλυτης πρωτοτυπίας και της σκέψης του. Άρχισε να στρέφει το ενδιαφέρον του από την αλγεβρική γεωμετρία στη μη αντιμεταθετική άλγεβρα (μη αντιμεταθετική θεωρία δακτυλίων), ιδίως τις γεωμετρικές πτυχές, μετά από μια ομιλία του Shimshon Amitsur και μια συνάντηση στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο με τον Κλαούντιο Προτσέσι και τον Λανς Γ. Σμολ, "η οποία τον ώθησε [να κάνει] την πρώτη του εξόρμηση στη θεωρία δακτυλίων". Σήμερα, είναι μια αναγνωρισμένη παγκόσμια αυθεντία στη μη αντιμεταθετική αλγεβρική γεωμετρία και η επίδρασή του είναι αισθητή σε πολλούς συναφείς τομείς.
Το 2002, ο Άρτιν κέρδισε το ετήσιο Βραβείο Steele της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας για τα Επιτεύγματα Ζωής. Το 2005, του απονεμήθηκε το μετάλλιο εκατονταετηρίδας του Χάρβαρντ. Το 2013, κέρδισε το βραβείο Βολφ στα Μαθηματικά και το 2015 τιμήθηκε με το Εθνικό Μετάλλιο της Επιστήμης από τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Είναι επίσης μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών και μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών (1969), της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης, της Εταιρείας Βιομηχανικών και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας. είναι ξένο μέλος της Βασιλικής Ολλανδικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών και επίτιμο μέλος της Μαθηματικής Εταιρείας της Μόσχας, ενώ του απονεμήθηκαν τιμητικοί διδακτορικοί τίτλοι από τα πανεπιστήμια του Αμβούργου και της Αμβέρσας του Βελγίου. Προσκλήθηκε να δώσει μια ομιλία με θέμα "Η Τοπολογία Étale των Σχημάτων" στο Διεθνές Συνέδριο των Μαθηματικών το 1966 στη Μόσχα της ΕΣΣΔ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς
Η Ουράβα Ρεντ Ντάιαμοντς (ιαπωνικά 浦和レッドダイヤモンズ, Urawa Reddo Daiyamonzu), είναι μια επαγγελματική, ιαπωνική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Σαϊτάμα, η οποία βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Τόκιο. Το όνομά της ομάδας προέρχεται από τον προγενέστερο οικισμό Ουράβα, σημερινό τμήμα της Σαϊτάμα. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1950 και ήταν επίσης γνωστή κι ως Μιτσουμπίσι Ουράβα (από τον Απρίλιο του 1992 εως τον Ιανουάριο του 1996). Έδρα της ομάδας είναι το Saitama Stadium 2002, χωρητικότητας 63.700 θεατών. Συμμετέχει στην J. League Division 1, την ανώτατη κατηγορία της Ιαπωνίας.
Το όνομα Ρεντ Ντάιμοντς (Κόκκινα διαμάντια) παραπέμπει στη μητρική εταιρεία Μιτσουμπίσι της προ-επαγγελματικής εποχής του συλλόγου. Το λογότυπο της εταιρείας αποτελείται από τρία κόκκινα διαμάντια, ένα από τα οποία παραμένει στο σημερινό σήμα του συλλόγου. Τα κύρια χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο, το μαύρο και το άσπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950  Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ιαπωνίας
Φορεσιά της Κορινθίας
thumb|right|Τοπική ενδυμασία Περαχώρας. Αρχές 20ού αιώνα. Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο]] Η φορεσιά της Κορινθίας είναι γνωστή και ως Περαχώρας και τη χαρακτηρίζουν τα ιδιαίτερα κεντήματα μοναδικά σε όλη την Πελοπόννησο και Στερεά Ελλάδα. Τα μέρη από τα οποία αποτελείται είναι το μισοφόρι, το πουκάμισο, το διμινό με τα πανωμάνικα, τα κατωμάνικα, το σιγκούνι, η γιούρντα, η τραχηλιά, το ζωνάρι και η ποδιά.
Στον καθημερινό κεφαλόδεσμο υπήρχε το τσεμπέρι και η μαντήλια, ενώ στο γιορτινό η μπόλια. Στα κοσμήματα συναντάμε την καδένα ή άλυσες.
Τα κομμάτια της φορεσιάς και περιγραφή
Το μισοφόρι, το εσωτερικό βαμβακερό πουκάμισο, δεν είχε κεντήματα. Το πουκάμισο ενώ είναι μακρύ, το ονόμαζαν κοντό, γιατί δεν είχε μανίκια. Τα μανίκια προστέθηκαν αργότερα όταν καταργήθηκαν τα κατωμάνικα. Τα κεντήματα που είχε στον ποδόγυρο και στα μανίκια διέφεραν ανάλογα με την περίσταση. Το νυφικό λεγόταν κολονάτο καθώς είχε δύο στήλες από κεντήματα στο μπροστά μέρος. Το διμινό είναι ο κοντός μπούστος που συγκρατούσε τα πανωμάνικα, και αργότερα μαζί με αυτά καταργήθηκε από τη φορεσιά. Τα κατωμάνικα στερεώνονταν στα μανίκια του διμινού, τα οποία και αυτά καταργήθηκαν αργότερα. Η τραχηλιά ήταν βαμβακερό υφαντό με μεταξωτά κεντήματα που κάλυπτε το στήθος. Τα κεντήματα της είναι πολύ ιδιαίτερα σε ποικίλους χρωματισμούς και συνήθως γεωμετρικά μοτίβα. Το σιγκούνι ήταν λευκό και μακρύ, μάλλινο και με ειδική επεξεργασία ως την τελική του μορφή. Οι ηλικιωμένες αντί για σιγκούνι φορούσαν τη γιούρντα που ήταν σχεδόν μαύρη. Το ζωνάρι ήταν μάλλινο σε κόκκινο ή κρεμεζί χρώμα και τυλιγόταν αρκετές φορές γύρω από τη μέση, με τα κρόσσια από τις άκρες να πέφτουν στα πλάγια. Η νυφική ποδιά είχε το ίδιο μοτίβο με τα κολονάτα πουκάμισα.
Κεφαλόδεσμος και κοσμήματα
Στον καθημερινό κεφαλόδεσμο παρατηρούμε το τσεμπέρι, βαμβακερό μαντήλι με λουλούδια, που το φορούσαν σε τρίγωνο και τις άκρες γυρισμένες γύρω από το κεφάλι. Από πάνω έβαζαν τη μαντήλια, συνήθως κίτρινη με λουλούδια για τις νεότερες και μαύρη με λίγα λουλούδια για τις ηλικιωμένες. Η μπόλια ήταν βαμβακερή με μεταξένια κεντήματα και μακριά κρόσσια με φούντες στις άκρες. Ήταν χρώματος κόκκινου, σκούρου καφέ και σπανιότερα πράσινου ή μαύρου. Ο παλιότερος τρόπος δεσίματος δεν είναι γνωστός. Αργότερα σκέπαζαν με αυτή το κεφάλι και το κεντητό της μέρος ερχόταν στο μέτωπο. Η μια της άκρη στεφάνωνε το κεφάλι και η άλλη έπεφτε στον ώμο. Η μπόλια συνηθιζόταν μόνο στις γιορτινές και νυφικές φορεσιές. Στα κοσμήματα συναντάμε την καδένα ή άλυσες που στόλιζαν το λαιμό και το στήθος και το θηλυκωτάρι που συγκρατεί τη ζώνη, την πόρπη ( συνήθως ασημένια κατά τις επίσημες περιστάσεις ) όπως και τα σκουλαρίκια που συμπλήρωναν τη φορεσιά.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές φορεσιές Κατηγορία:Νομός Κορινθίας
Εκπαίδευση στο Μπασκορτοστάν
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Η Σχολή Μουσικής Ναριμάν Σαμπίτοφ στην Ουφά Η εκπαίδευση στο Μπασκορτοστάν είναι μέρος του εκπαιδευτικού συστήματος στη Ρωσία. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτού του συστήματος είναι η δυνατότητα παρακολούθησης των μαθημάτων στα μπασκιρικά και τα ταταρικά, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα εκμάθησης μειονοτικών γλωσσών σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με επιφύλαξη καθώς ένας σημαντικός αριθμός μαθητών σπουδάζουν στην ρωσική γλώσσα.
Εκπαίδευση σε εθνικές μειονοτικές γλώσσες στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας του Μπασκορτοστάν, οι μαθητές μπορούν να επιλέξουν δεκατέσσερις μητρικές γλώσσες για το σχολικό έτος 2000. Αυτές είναι τα μπασκιρικά, ρωσικά, ταταρικά, τα τσουβασικά, τα μάρι, τα ουντμουρτικά, τα μορδοβικά, τα γερμανικά, τα λετονικά, τα ουκρανικά, τα λευκορωσικά, τα ελληνικά, τα εβραϊκά και τα πολωνικά.
Λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες των μαθητών για διδασκαλία στη μητρική τους γλώσσα, το Κρατικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Βιρσκ (παράρτημα του Βασκιρικού Κρατικού Πανεπιστημίου στο Βιρσκ) για την κατάρτιση τους: το τμήμα Βασκιρικής γλώσσας και φιλολογίας άνοιξε το 1996, το τμήμα ταταρικής γλώσσας και λογοτεχνίας άνοιξε το 1995, ενώ το τμήμα γλώσσας και φιλολογίας της γλώσσας Μάρι άνοιξε το 1993.
Εθνική Ιαπωνίας Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Εκπαίδευση στο Μπασκορτοστάν
Εκπαίδευση στα μπασκιρικά
Η μπασκιρική γλώσσα είναι μία από τις επίσημες γλώσσες του Μπασκορτοστάν. Μετά το 2010 ο αριθμός των ωρών διδασκαλίας για τη μπασκιρική γλώσσα, τη λογοτεχνία, την ιστορία και τον πολιτισμό του Μπασκορτοστάν έχει μειωθεί δραστικά στη δημοκρατία με διάφορες προφάσεις στα προγράμματα σπουδών των σχολείων. Υπάρχει ζήτημα με την ανάπτυξη των βασκιρικών σχολείων. Σύμφωνα με διάφορες προφάσεις, οι ομοσπονδιακές αρχές υποστηρίζουν τα ρωσικά σχολεία. Αλλά σε αντίθεση με τα βασκιρικά σχολεία, τα ρωσικά σχολεία παραδίδουν τα μαθήματα στα ρωσικά. Τα βασκιρικά παιδιά που σπουδάζουν με τον τρόπο αυτό στερούνται την ευκαιρία να μελετήσουν τη μητρική τους γλώσσα, τη λογοτεχνία, την ιστορία και τον πολιτισμό της ιδιαίτερης πατρίδας τους.
Εθνική Ιαπωνίας Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ιαπωνίας Κ-20 είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Ιαπωνίας για ποδοσφαιριστές κάτω των 20 ετών. Ελέγχεται από την Ιαπωνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Συμμετέχει στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Κ-20.
Εκπαίδευση στο Μπασκορτοστάν
Εκπαίδευση στα ταταρικά
Το 2002, το λύκειο αρ. 84 αναμορφώθηκε για να γίνει γυμνάσιο μελέτης της ταταρικής γλώσσας.
Εθνική Ιαπωνίας Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ιαπωνίας (ποδόσφαιρο) Ιαπωνια
Εκπαίδευση στο Μπασκορτοστάν
Εκπαίδευση στο αρμενικά
Το κρατικό αρμενικό Σχολείο στην Ούφα ιδρύθηκε με διάταγμα του Επικεφαλής της Διοίκησης της Πόλης Ουφά το 2001.
Εκπαίδευση στα εβραϊκά
Ένα Εβραϊκό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Ούφα άνοιξε το 2003 με επιφυλάξεις, καθώς υπάρχουν και μη-Εβραίοι μαθητές.
AMOLED
Η AMOLED (Active-Matrix Organic Light-Emitting Diode) αποτελεί μια τεχνολογία απεικόνισης και εκπομπής για χρήση σε συσκευές κινητών τηλεφώνων και τηλεοράσεων. Το OLED περιγράφει μια τεχνολογία συγκεκριμένου τύπου, όσον αφορά ιδιαιτέρα λεπτές οθόνες, στην οποία οργανικές ενώσεις μορφοποιούν τα  υλικά που εκπέμπουν φωτεινότητα και η οθόνη ενεργών στοιχείων που αναφέρεται στη τεχνολογία αντιμετώπισης των εικονοστοιχείων. Η τεχνολογία AMOLED χρησιμοποιείται από το 2007 σε ηλεκτρονικές συσκευές όπως τα μέσα αναπαραγωγής μουσικής, τα κινητά τηλέφωνα και οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές και συνεχίζει να αναπτύσσεται δημιουργώντας εφαρμογές για οθόνες μεγαλύτερου μεγέθους, με έμφαση στην εξοικονόμηση ισχύος και στην μείωση του κόστους.
Μπουρντονναί
Το Μπορντονναί (Μπόρτεναχ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
AMOLED
Σχεδιασμός
Μια οθόνη τεχνολογίας AMOLED αποτελείται από μια οθόνη ενεργών στοιχείων OLED εικονοστοιχείων (pixels) που εκπέμπουν φωτεινότητα κατά την ηλεκτρική ενεργοποίηση στην οποία το ρεύμα εισέρχεται σε μια σειρά από τρανζίστορ λεπτής μεμβράνης (TFT) που λειτουργούν ως διακόπτες οι οποίοι ελέγχουν την ροή σε κάθε ένα εικονοστοιχείο. Η συνεχής ροή του ρεύματος ελέγχεται ουσιαστικά από τουλάχιστον δύο τρανζίστορ λεπτής μεμβράνης (TFT) σε κάθε εικονοστοιχείο, όπου το ένα χρησιμοποιείται για να ξεκινάει και να σταματάει τη φόρτιση του πυκνωτή αποθήκευσης και το δεύτερο για να παρέχει μια πηγή τάσης επιθυμητού επιπέδου για να δημιουργεί μια σταθερή ροή στο εικονοστοιχείο και να εξαλείφει την ανάγκη για πολύ υψηλή ροή ρεύματος που απαιτείται για την λειτουργία οθόνης παθητικών στοιχείων OLED. Οι σύγχρονες ελαστικές οθόνες τεχνολογίας TFT είναι ζωτικής σημασίας για την κατασκευή της AMOLED οθόνης. Οι δύο κύριες ελαστικές οθόνες TFT τεχνολογίας, πολυκρυσταλλικού πυριτίου (poly-Si) και άμορφου πυριτίου (a-Si), χρησιμοποιούνται σήμερα στις AMOLED οθόνες. Αυτές οι τεχνολογίες δίνουν την δυνατότητα να κατασκευαστούν ελαστικές οθόνες ενεργών στοιχείων σε χαμηλές θερμοκρασίες (χαμηλότερες των 150 βαθμών Celsius)σε εύκαμπτα πλαστικά υποστρώματα ώστε να κατασκευαστούν εύκαμπτες οθόνες.
Μελλοντικές προοπτικές
Οι κατασκευαστές έχουν αναπτύξει κυψελωτά πάνελ αφής ενσωματώνοντας την παραγωγή μιας σειράς αισθητήρων χωρητικότητας στην μονάδα κατασκευής-διεργασίας. Στους κατασκευαστές των κυψελωτών αισθητήρων αφής AMOLED συμπεριλαμβάνονται η AU Optronics και η Samsung. Η Samsung έχει ονομάσει τη δική της τεχνολογία σαν Super AMOLED. Η οθόνη CBD (Clear Black Display) είναι τύπου AMOLED με ένα πολωμένο φίλτρο στην επιφάνεια. Οι ερευνητές στην αμερικάνικη εταιρία DuPton χρησιμοποίησαν το λογισμικό CFD, για να δημιουργήσουν μια νέα βελτιωμένη μέθοδο επίστρωσης στις οθόνες AMOLED, με μειωμένο κόστος και λειτουργικότητα ανταγωνιστικά προς την ήδη υπάρχουσα τεχνολογία (CBD). Χρησιμοποιώντας προσαρμοσμένα μοντέλα και αναλυτικές προσεγγίσεις, ανάπτυξαν διαφόρων μεγεθών μεμβράνες ελέγχου ώστε να προσαρμόζονται και να είναι βιώσιμες σε μεγάλες γυάλινες επιφάνειες.
Συγκριτικά με άλλες τεχνολογίες
Η τεχνολογία AMOLED χαρακτηρίζεται από τη μειωμένη κατανάλωση ισχύος, το οποίο είναι βασική παράμετρος για τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας. Το ποσοστό της ενέργειας που καταναλώνεται εξαρτάται από το πλήθος των χρωμάτων της οθόνης και τη φωτεινότητά της. Ένα μειονέκτημά τους είναι ότι κατά την έκθεσή τους κάθετα στο φως του ήλιου δύσκολα ο χρήστης διακρίνει το περιεχόμενο της οθόνης του συγκριτικά με τις οθόνες LCD εξαιτίας της μείωσης του μέγιστου επιπέδου φωτεινότητάς τους. Η Super AMOLED της Samsung αντιμετώπισε το πρόβλημα μειώνοντας τα κενά ανάμεσα στα επίπεδα της οθόνης.
Μπουρντονναί
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
AMOLED
Super AMOLED
Οι Super AMOLED οθόνες είναι ο εμπορικός όρος της Samsung με ενσωματωμένο ψηφιοποιητή, εννοώντας ότι το επίπεδο ανίχνευσης αφής είναι ενσωματωμένο στην οθόνη αντί να είναι πάνω από αυτή. Αναφορικά με την Samsung η Super AMOLED αντανακλά πέντε φορές λιγότερο το φως του ηλίου συγκριτικά με την πρώτη γενιά AMOLED. Η τεχνολογία της οθόνης δεν έχει αλλάξει. Επίσης χρησιμοποιεί μια διευθέτηση του τύπου PenTile RGBG εικονοστοιχείου μειώνοντάς τα από μια παραδοσιακή διευθέτηση RGB RGB.
HD Super AMOLED
Είναι μια πατέντα της Samsung για μια έκδοση υψηλής ευκρίνειας Super AMOLED οθονών. Η πρώτη συσκευή που χρησιμοποιήθηκε είναι το Samsung Galaxy Note.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινητή τηλεφωνία Κατηγορία:Τεχνολογίες προβολής Κατηγορία:Μοριακή ηλεκτρονική
Ουιγουρική Βικιπαίδεια
Η Ουιγουρική Βικιπαίδεια (ουιγουρικά: ئۇيغۇرچە ۋىكىپېدىيە) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη ουιγουρική γλώσσα. Στα ουιγουρικά γράφεται ως ۋىكىپېدىيە. Σήμερα (Νοέμβριος 2018) έχει περισσότερα από 4.100 λήμματα (183η από αυτή την άποψη ανάμεσα σε όλες τις γλωσσικές εκδόσεις της Βικιπαίδειας) και πάνω από 11.000 σελίδες συνολικά. Έχει 13.890 εγγεγραμμένους χρήστες''. ''
Παραπομπές
Ουιγουρι
Γκασπάρ ντε Κράγιερ
Ο Γκασπάρ ντε Κράγιερ (φλαμανδικά: Gaspar de Crayer επίσης γνωστός ως Jasper de Crayer, Gaspard de Crayer και Caspar de Crayer (18 Νοεμβρίου 1582 - 27 Ιανουαρίου 1669) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος γνωστός για τα πολυάριθμα αντιμεταρρυθμιστικά έργα του για Αγία Τράπεζα και τα πορτρέτα του. Ήταν ο ζωγράφος της Αυλής των ηγεμόνων της ιστορικής περιοχής της Νότιας Ολλανδίας και εργάστηκε στις μεγάλες πόλεις της Φλάνδρας, όπου βοήθησε στη διάδοση του ύφους του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς.
Βίος
Ο Γκασπάρ ντε Κράγιερ γεννήθηκε στην Αμβέρσα, γιος του Γκασπάρ ντε Κράγιερ του πρεσβύτερου, ζωγράφου διακοσμήσεων, εικονογράφου και εμπόρου έργων τέχνης. Πιστεύεται ότι διετέλεσε μαθητής του Ράφαελ Κόξι, ζωγράφου της Αυλής των ηγεμόνων των ισπανικών Κάτω Χωρών Αλβέρτου Ζ΄, Αρχιδούκα της Αυστρίας και της Ισαβέλλας Κλάρας Ευγενίας. Αντί να παραμείνει στην Αμβέρσα, αναζήτησε την τύχη του στις Βρυξέλλες, όπου έγινε Δάσκαλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1607. Διετέλεσε επικεφαλής της Συντεχνίας από το 1611 ως το 1616 και έγινε μέλος του δημοτικού συμβουλίου της πόλης κατά την περίοδο 1626 - 1627.
Παρά το ότι απέκτησε υψηλή κοινωνική θέση στις Βρυξέλλες, ο ντε Κράγιερ δεν έχασε την επαφή του με τη γενέτειρά του Αμβέρσα. Ήταν, ιδιαίτερα, φίλος και συνεργάτης με τον έμπορο έργων τέχνης Ματάις Μούσσον (Matthijs Musson 1600-1678), ο οποίος ήταν επίσης πάτρονάς του και του εξασφάλιζε παραγγελίες. Στις 17 Φεβρουαρίου 1613 ο ντε Κράγιερ νυμφεύτηκε την Καταρίνα Γιάνσενς.
Εργάστηκε στις Βρυξέλλες για λογαριασμό των τότε ηγεμόνων τους, Αλβέρτο και Ισαβέλλα, Καρδινάλιο - Ινφάντη Φερδινάνδο της Αυστρίας και Αρχιδούκα Λεοπόλδο - Γουλιέλμο της Αυστρίας. Διατηρούσε μεγάλο εργαστήριο, το οποίο κατασκεύαζε πορτρέτα ατόμων των ηγέτιδων τάξεων της πόλης και, παράλληλα, πολλούς πίνακες για την Αγία Τράπεζα για ναούς τόσο στη Φλάνδρα όσο και στο εξωτερικό, περιλαμβανομένων Γερμανίας και Ισπανίας. Το 1647 έλαβε παραγγελία από τον Ολλανδό αρχιτέκτονα Γιάκομπ φαν Κάμπεν να βοηθήσει στη διακόσμηση του ανακτόρου Huis ten Bosch (= (ολλ.) σπίτι στο δάσος) του ηγεμόνα της πόλης Φρειδερίκου - Ερρίκου, πρίγκηπα της Οράγγης, στη Χάγη. Στο εργαστήριό του εκπαίδευσε μεγάλο αριθμό μαθητών κατά το χρονικό διάστημα 1610 - 1661.
Εργάστηκε, επίσης, στη Γάνδη, όπου δημιούργησε εικόνες για την Αγία Τράπεζα και διαδραμάτισε μείζονα ρόλο στον συντονισμό κατασκευής των μνημειακών διακοσμήσεων της θριαμβευτικής εισόδου του Καρδιναλίου - Ινφάντη στην πόλη το 1635. Τελικά μετακόμισε στη Γάνδη για τα τελευταία πέντε χρόνια της ζωής του.
Έργο
Ο ντε Κράγιερ ζωγράφιζε κυρίως πορτρέτα της άρχουσας τάξης και αντιμεταρρυθμιστικές εικόνες για Αγία Τράπεζα για τις τοπικές και εκκλησίες του εξωτερικού. Οι πρώτες του δημιουργίες ακολουθούν τις τάσεις των παραδόσεων του 16ου αιώνα των καλλιτεχνών της Αμβέρσας, όπως οι Μέρτεν ντε Φος και Χέντρικ ντε Κλερκ. Τυπικά χαρακτηριστικά του ύφους αυτού είναι η αφύσικη προοπτική και η συσσώρευση μεγάλων μορφών από ξύλο στο προσκήνιο. Από το 1618 περιήλθε στην επιρροή του Ρούμπενς. Ο βαθμός με τον οποίο δανειζόταν μοτίβα από τον Ρούμπενς υποδεικνύει ότι είχε κάποιας μορφής συμβόλαιο με το εργαστήριο του Ρούμπενς, καθώς ορισμένα μοντέλα μπορούσε να τα έχει δει μόνον εκεί. Η επιρροή αυτή είναι εμφανής στην περισσότερο "μνημειακή" απεικόνιση των μορφών σε καλύτερα ισορροπημένες συνθέσεις. Μέχρι το 1630 ο ντε Κράγιερ ακολουθούσε το ύφος της κλασικιστικής περιόδου του Ρούμπενς. Το έργο "Η διακωμώδηση του Ιώβ" (1619, Μουσείο των Αυγουστίνων, Τουλούζη) αποτελεί παράδειγμα αυτού του ύφους.
Από τότε, όμως, το έργο του είναι περισσότερο επηρεασμένο από τον Άντονι βαν Ντάικ, του οποίου οι συναισθηματικά φορτισμένη ερμηνεία των θρησκευτικών θεμάτων ταίριαζε καλύτερα στην ευαισθησία του. Το έργο του έγινε περισσότερο δυναμικό ως σύλληψη. Επηρεάστηκε, επίσης, από τη σειρά πορτρέτων του βαν Ντάικ στη δημιουργία των Icones Principum Virorum, μιας συλλογής από πορτρέτα ηγετικών προσωπικοτήτων της εποχής του βαν Ντάικ.
Την περίοδο των δεκαετιών 1650 και 1660 το έργο του ντε Κράγιερ γίνεται περισσότερο συναισθηματικά φορτισμένο και δραματικό, μέσω της χρήσης σχετικά μεγάλου αριθμού μορφών σε διαφορετικά επίπεδα στον χώρο της εικόνας. Κατά την τελευταία αυτή περίοδο το εργαστήριό του παράγει μεγάλο αριθμό έργων και η αρχικά πλούσια και θερμή χρωματική του παλέτα γίνεται ολοένα και πιο μουντή.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Λόπεσι Αχαΐας
Με το όνομα Λόπεσι αναφέρονταν στο παρελθόν, μέχρι το 1928, οι εξής οικισμοί στην Αχαΐα:
Σημείωση
Την ίδια ονομασία συνεχίζει και φέρει το Λόπεσι Αιγιαλείας, παλιό χωριό της Αιγιαλείας και νυν γειτονιά/οικιστική θέση του χωριού Κουνινά.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Περσεμπάγια Σουραμπάγια
Η Περσεμπάγια Σουραμπάγια είναι μια επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σουραμπάγια, Ινδονησία. Ιδρύθηκε το 1927. Έδρα της ομάδας είναι το Gelora Bung Tomo Stadium, χωρητικότητας 60000 θεατών. Συμμετέχει στην Indonesia Super League. Έχει κατακτήσει δύο φορές το πρωτάθλημα Ινδονησίας (1997, 2004).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1927
Αγραπιδόκαμπος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Αγραπιδόκαμπος υπάρχουν στην Αιτωλοακαρνανία οι παρακάτω οικισμοί:
Ναντίν Μέσερσμιτ
Η Nαντίν Μέσερσμιτ (γεννημένη στις 15 Σεπτεμβρίου 1993) είναι Γερμανίδα αθλήτρια της σκοποβολής.
Στο Γερμανικό πρωτάθλημα σκοποβολής κέρδισε το χρυσό (2015, 2019) και το αργυρό (2017, 2018) μετάλλιο δύο φορές.
Το 2018 στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πήλινου στόχου του Λεόμπερσντορφ κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό σκιτ και το χάλκινο μετάλλιο στο ομαδικό μικτό σκιτ. Το 2020 στο Παγκόσμιο κύπελλο σκοποβολής στη Λευκωσία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στο σκιτ και το 2021 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια στο ομαδικό σκιτ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα σκοποβολής του Όσιγιεκ. Είναι αθλήτρια του συλλόγου ΦΒ ΣΣΖ Ζουλ και κατοικεί στο Σμαλκάλντεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Σούσνιαρι (Ντέρβεντα)
Το Σούσνιαρι (σερβικά κυριλλικά: Шушњари) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 109 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία