cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρυκτωρία
Η λειτουργία της Πυρσείας
• Ο σηματοδότης θα υψώσει τους πρώτους πυρσούς στα αριστερά κατά τέτοιο τρόπο ώστε να παραστήσει την πινακίδα, έναν για την πρώτη [πινακίδα], δύο για τη δεύτερη και ούτω καθεξής· κατά τον ίδιο τρόπο θα υψώσει πυρσούς στα δεξιά για να παραστήσει το γράμμα της πινακίδας.
• [...] Τα σήματα όταν ανυψώνονται εμφανίζονται πιο αισθητά και όταν χαμηλώνουν εξαφανίζονται εντελώς.
• Πρέπει πρώτα να διαλέξεις τις λέξεις που θα μεταφέρουν την πληροφορία με όσο το δυνατόν λιγότερα γράμματα.
• Απαιτούνται πολλοί πυρσοί γιατί είναι διπλό το φωτεινό σήμα για κάθε γράμμα.
• Όσοι ασχολούνται με την επίνοια πρέπει να έχουν κάνει σωστή εξάσκηση, ώστε όταν πρόκειται να το κάνουν πράξη να μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους χωρίς την πιθανότητα λάθους. [...] Διότι πολλά πράγματα που στην αρχή φαίνονται όχι μόνο δύσκολα αλλά και αδύνατα, εκτελούνται πολύ εύκολα μετά από χρόνο και εξάσκηση. Υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα που το επιβεβαιώνουν, αλλά το πιο ξεκάθαρο από όλα είναι η περίπτωση της ανάγνωσης. [...]​ Δεν πρέπει, λοιπόν, να εγκαταλείψουμε τίποτα χρήσιμο λόγω των δυσκολιών που εμφανίζονται στην αρχή, αλλά πρέπει να επικαλεστούμε τη συνήθεια, μέσω της οποίας όλα τα καλά μπορεί να επιτύχουν οι άνθρωποι, και κυρίως όταν εξαρτάται η διατήρησή μας. Προσφέροντας αυτές τις παρατηρήσεις, ενεργώ σύμφωνα με την υπόσχεση που είχα δώσει στην αρχή. Διότι δήλωσα ότι στην εποχή μας όλες οι τέχνες και οι επιστήμες έχουν προχωρήσει τόσο πολύ, η γνώση των περισσότερων από αυτές μπορεί να ειπωθεί ότι έχει μειωθεί σε ένα σύστημα. Αυτό είναι, λοιπόν, ένα από τα πιο χρήσιμα μέρη μιας σωστά γραμμένης ιστορίας.
Τα φρυκτώρια στον ελλαδικό χώρο
Η έρευνα για τους αρχαίους σταθμούς του δικτύου της φρυκτωρίας παρουσιάζει δυσκολία γιατί είτε δεν υπάρχουν στοιχεία σε γραπτές πηγές είτε δεν έχουν προς το παρόν ανακαλυφθεί ή έχουν καταστραφεί, και όσοι διασώζονται δεν είναι εύκολο να επιβεβαιωθεί η χρήση τους. Συνήθως χρησιμοποιούνται ταυτόχρονα οι όροι «φρυκτώριο ή φρυκτωρία», «καμινοβίγλα», «πύργος», «κάστρο» επειδή τα κτίσματα αυτά χρησιμοποιήθηκαν και για την επικοινωνία με σήματα φωτιάς και ως οχυρά.
Φρυκτώρια από το δίκτυο της μινωϊκής εποχής εντοπίζονται σε όλη την Κρήτη. Χρησιμοποιήθηκαν την περίοδο των πρώτων ανακτόρων (1900-1700 π.Χ.) και κατόπιν εγκαταλείφθηκαν, μάλλον, λόγω της στροφής των Μινωιτών προς τη θάλασσα. Πολλά από τα σημαντικά αυτά μνημεία βρίσκονται στην περιοχή της Πεδιάδος Ηρακλείου, στο Καβούσι Ιεράπετρας, στον Άγιο Νικόλαο στο Λασίθι.
Πηγές
«Πύργοι, Φρυκτωρίες & Ακροπόλεις της κοιλάδας του Κηφισού & της Κωπαΐδας, Ιωάννης Ηλίας, Σοφία Μπαδήλα, Αντώνης Καλύβας, ΕΕΕΕΚ Λιβαδειάς, Χαιρώνεια 2018». Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Λεβαδείας.
«Aίθουσα Τηλεδιασκέψεων και Τηλεκπαίδευσης Κλεοξένης», ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
«Φρυκτωρίες», Μουσείο Τηλεπικοινωνιών ομίλου ΟΤΕ.
Κατηγορία:Ιστορία των τηλεπικοινωνιών Κατηγορία:Κρυπτογραφία Κατηγορία:Τετράγωνα Κατηγορία:Αρχαία τεχνολογία Κατηγορία:Αρχαιοελληνική τεχνολογία Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μηχανικοί «Κάστρα, Πύργοι και Φρούρια της Ελλάδας», Καστρολόγος. Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Βυζάντιοι
Επαρχία Μπουργκάς
Η επαρχία Μπουργκάς ή επαρχία Πύργου (βουλγαρικά: Област Бургас) είναι μια από τις 28 επαρχίες στις οποίες διαιρείται διοικητικά η Βουλγαρία. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της χώρας και βρέχεται στα ανατολικά από την Μαύρη Θάλασσα. Είναι η μεγαλύτερη επαρχία της Βουλγαρίας με έκταση 7.748 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της είναι 409.750 κάτοικοι. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι το Μπουργκάς.
Δήμοι της επαρχίας
Οι επαρχία διαιρείται σε 13 δήμους. Αναλυτικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Βουλγαρίας
Εθνική Ένωσις Ελλάς
Η Εθνική Ένωσις «Ελλάς» ή Ένωσις Ελλήνων Εθνικιστών -περισσότερο γνωστή με τα αρχικά της, ΕΕΕ ή Τρία Έψιλον- ήταν φασιστική και αντισημιτική οργάνωση που έδρασε στην Ελλάδα την περίοδο του Μεσοπολέμου και της κατοχής.
Ιδρύθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη από μικρασιάτες πρόσφυγες ως προσφυγικό αλληλοβοηθητικό σωματείο, αλλά σύντομα εξελίχθηκε σε φασιστική οργάνωση. Έχοντας την στήριξη βενιζελικών πολιτικών, είχε αντισημιτική και αντικομμουνιστική δράση, η οποία κορυφώθηκε τον Ιούνιο του 1931, με το μοναδικό αντισημιτικό πογκρόμ στη μεσοπολεμική Ελλάδα, το πογκρόμ του Κάμπελ. Το 1933, αποτέλεσε το έτος ακμής της με την οργάνωση και εκτέλεση της «προς Αθήναις πορείας», μια πορεία στα πρότυπα εκείνης των μελανοχιτώνων του Μουσολίνι προς τη Ρώμη.Ύστερα δημιουργήθηκε αντίστοιχο πολιτικό κόμμα, το οποίο συμμετείχε στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1934 και τις βουλευτικές του 1936, χωρίς επιτυχία.Έχοντας φθίνουσα πορεία από το 1934 και μετά λόγω ενδοπαραταξιακών συγκρούσεων, τελικά διαλύθηκε από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου.
Ανασυστάθηκε το 1941 με την κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Μετά τη δολοφονία του ηγετικού στελέχους της, Βασίλη Σκανδάλη, το 1944 από την ΟΠΛΑ, η ΕΕΕ αποδυναμώθηκε σημαντικά. Την ίδια περίοδο, ορισμένα στελέχη της αποχώρησαν μαζί με τις κατοχικές δυνάμεις για να υπερασπιστούν τα τελευταία απομεινάρια της Ναζιστικής Γερμανίας.
Ίδρυση και δομή
Ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη τον Ιανουάριο του 1927 από εμπόρους, μικρασιάτες πρόσφυγες που αντιμετώπιζαν τον εβραϊκό ανταγωνισμό. Συστάθηκε ως προσφυγικό αλληλοβοηθητικό σωματείο, έχοντας αποκλειστικά οικονομικούς στόχους όπως την αλληλοστήριξη, τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και την εύρεση εργασίας σε πρόσφυγες. Προσωρινός πρόεδρος ανέλαβε ο Αλέξανδρος Ουσταπασίδης ενώ το 1929 ύστερα από εκλογές πρόεδρος της οργάνωσης έγινε ο τουρκόφωνος έμπορος ρούχων Γεώργιος Κοσμίδης. Γενικός γραμματέας της ήταν ο τραπεζικός Δημήτριος Χαριτόπουλος, ενώ τη δράση της προπαγάνδιζε, η φιλοβενιζελική εφημερίδα «Μακεδονία», με κύριους συνεισφέροντες τον αρχισυντάκτη της, Νίκο Φαρδή, και βοηθούς του.
Την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, ύστερα από έκτακτη γενική συνέλευση της ΕΕΕ, τροποποιήθηκε το καταστατικό της και έθετε ως στόχο εκτός από την οικονομική ενίσχυση, την εξύψωση του εθνικού φρονήματος και του πατριωτισμού στο κοινωνικό σύνολο, μέσα από την αντίδραση με νόμιμα μέσα απέναντι στους εχθρούς που υπέσκαπταν την πατρίδα τη θρησκεία και την οικογένεια. Η οργάνωση κατηγορούσε την εβραϊκή κοινότητα πως τα μέλη της ήταν φανατικοί κομμουνιστές, τα οποία πλούτιζαν εις βάρος των Ελλήνων ενώ παράλληλα, τους αντιμετώπιζε και ως συμμάχους των Οθωμανών. Ως εκ τούτου θεωρούσε πως έπρεπε -τουλάχιστον- να διωχθούν από τη χώρα.
Μέλη της επιτρέπονταν να γίνουν μόνο ενήλικες Χριστιανοί πολίτες, Έλληνες το γένος. Γνωστά ως «τριεψιλίτες» ή «χαλυβδόκρανοι», φορούσαν στολή που αποτελούνταν από κίτρινα πουκάμισα και μαύρες μπότες με χαλύβδινα βρετανικά κράνη, αμφίεση όπου είχε επιλεχθεί για να τονίζεται η Βυζαντινοελληνική προέλευση. Παρότι η ΕΕΕ ισχυριζόταν πως αποτελούσε μια υπερκομματική οργάνωση, τα μέλη της ήταν κατά κύριο λόγο βενιζελικοί· παράλληλα, έχαιρε της στήριξης πολιτικών του Βενιζελικού χώρου όπως ο Στυλιανός Γονατάς, και ο Λεωνίδας Ιασωνίδης.
Δράση την περίοδο του Μεσοπολέμου
μικρογραφία|170x170εσ|Ο πρόεδρος της ΕΕΕ, Γεώργιος Κοσμίδης.
Αρχική δράση
Αρχικά, η οργάνωση δεν είχε μαζικότητα, και αποτελούσε μια περιθωριακή πολιτική δύναμη. Το γεγονός αυτό μεταβλήθηκε μέσα από μαζικές επιδείξεις δύναμης και εξορμήσεις στην επαρχία, ενισχυμένες τόσο από την οικονομική κρίση όσο και από τις αντιθέσεις στο ντόπιο και στο εβραϊκό στοιχείο, καθιστώντας την με αυτό τον τρόπο, εξαιρετικά δημοφιλής στους Θεσσαλονικείς. Η δράση της περιελάμβανε την αναγραφή αντιεβραϊκών συνθημάτων σε τοίχους, και την επίθεση σε καφενεία, βιβλιοπωλεία και κινηματογράφους όπου σύχναζαν αριστεροί. Στο πλαίσιο του αντικομμουνισμού, οι τοπικές αρχές στη βόρεια Ελλάδα ανέχονταν αν δε συνεργάζονταν με την ΕΕΕ, ενώ φημολογούνταν ότι η αστυνομία και ο στρατός έδειχναν απροθυμία στη δίωξή τους. Σε συνεργασία με την «Μακεδονία», η οποία υποδαύλιζε το μίσος μέσω κειμένων της και πραγματοποιούσε ανοιχτά καλέσματα για την άσκηση βίας σε βάρος μελών της εβραϊκής κοινότητας, η ΕΕΕ εξαπέλυσε αντισημιτικού χαρακτήρα εκστρατεία η οποία κορυφώθηκε το 1931 με το πογκρόμ του Κάμπελ. Μετά το πογκρόμ, η οργάνωση γιγαντώθηκε και μετρούσε 7.000 μέλη, στη συντριπτική τους πλειοψηφία πρόσφυγες -από τα οποία τα 3.000 βρίσκονταν στη Θεσσαλονίκη- και 27 παραρτήματα,ορισμένα από τα οποία βρίσκονταν και σε παροικίες των Ελλήνων του εξωτερικού όπως η Λωζάνη και η Νέα Υόρκη.
Πορεία στην Αθήνα
αριστερά|μικρογραφία|Αντιφασιστική γελοιογραφία ενάντια στην κάθοδο της ΕΕΕ.([[Ριζοσπάστης|Ριζοσπάστης, 25.6.1933)]] μικρογραφία|243x243px|Παρέλαση χαλυβδόκρανων στη Θεσσαλονίκη, 25 Μαρτίου 1932Στις 18 Ιουνίου του 1933, η ΕΕΕ ξεκίνησε την οργάνωση της «προς Αθήναις πορείας», μία πορεία 3.000 Χαλυβδόκρανων, στα πρότυπα της «πορείας προς τη Ρώμη», στην οποία οι αστοί πολιτικοί επιφύλαξαν θερμή υποδοχή. Το βράδυ της 24ης προς 25ης Ιουνίου, μέλη του ΚΚΕ είχαν παραταχθεί κατά μήκος της σιδηροδρομικής γραμμής ενώ παράλληλα λιθοβολούσαν τα βαγόνια που είχαν σταθμεύσει στον σιδηροδρομικό σταθμό της Λάρισας,προκειμένου να αναβάλουν την πορεία της οργάνωσης. Η πλειοψηφία των εφημερίδων εκείνης της περιόδου, αποδοκίμασε τις ενέργειες του ΚΚΕ, ενώ, παράλληλα τάχθηκε υπέρ της ΕΕΕ. Η πορεία, έλαβε χώρα στις 25 Ιουνίου και ολοκληρώθηκε με την κατάθεση στεφάνων στο μνημείο του αγνώστου στρατιώτη. Στη κατάθεση στεφάνων, παραβρέθηκαν πολιτικοί όπως ο Ράλλης και ο Γονατάς, ενώ μία διμοιρία ευζώνων απέδιδε τιμές. Η κάθοδος της ΕΕΕ στην Αθήνα αποτέλεσε το σπουδαιότερο και πιο επιτυχημένο σημείο στη δράση της, αλλά παράλληλα επισήμανε και τη σταδιακή αποδυνάμωση της καθώς σταδιακά διασπάστηκε, λόγω ενδοπαραταξιακών συγκρούσεων.
Σταδιακή αποδυνάμωση και διάλυση
Ύστερα από το κίνημα του Νικολάου Πλαστήρα, η οργάνωση δημιούργησε και πολιτικό κόμμα υπό την ονομασία «Εθνικοσοσιαλιστικόν Κόμμα-Εθνική Ένωσις Ελλάς». Παρότι προσχώρησε σε αυτό ο Κοσμίδης και ορισμένοι φιλοβενιζελικοί οπαδοί του, δεν μπόρεσε να αποκτήσει μαζικότητα καθώς οι περισσότεροι πρόσφυγες δεν ήθελαν να αποκοπούν από το βενιζελικό χώρο και να υιοθετήσουν τον εθνικοσοσιαλισμό. Το κόμμα έλαβε μέρος στις δημοτικές εκλογές της Θεσσαλονίκης τον Φεβρουάριο του 1934 κατεβάζοντας ως υποψήφιο δήμαρχο τον Κωσταντίνο Βορτσέλα, ο οποίος έλαβε 2,4% των ψήφων. Παρόμοια ήταν και η επίδοση του κόμματος στις βουλευτικές εκλογές του 1936, όπου ο υποψήφιος του κόμματος Κλεομένης Παπανικολάου, έλαβε μόλις 0.04%. Την περίοδο 1935-36 η ΕΕΕ ήταν σχεδόν ανενεργή, αναπτύσσοντας ελάχιστες πολιτικές δράσεις, το σωματείο αυτοδιαλύθηκε το 1935 ενώ το κόμμα διαλύθηκε από τη δικτατορία του Μεταξά. Τα μέλη της την περίοδο 1936-1940 μπήκαν στις μεταξικές οργανώσεις, θεωρώντας πως το νέο καθεστώς εξέφραζε τα ιδεώδη της οργάνωσης, ενώ τα γραφεία της στη Θεσσαλονίκη πέρασαν στην κατοχή της ΕΟΝ.
Ισκεντέρμπεκ Αϊνταραλίγιεφ
Ο Ισκεντέρμπεκ Αϊνταραλίγιεφ (Iskenderbek Aidaraliyev) είναι πολιτικός από την Κιργιζία. Διετέλεσε προσωρινός Πρωθυπουργός της χώρας από τις 28 Νοεμβρίου 2007 έως τις 24 Δεκεμβρίου 2008, οπότε αντικαταστάθηκε από τον Ιγκόρ Τσουντίνοφ μετά τις βουλευτικές εκλογές του Δεκεμβρίου 2007.
Εθνική Ένωσις Ελλάς
Δράση την περίοδο της κατοχής
μικρογραφία|Εικόνα λάβαρου από τα γραφεία της Εθνικής Ένωσις «Ελλάς», φέρων την γερμανική ονομασία «Nationale und Sozialistische Partei Griechenlands» (μτφ. «Εθνικόν και σοσιαλιστικόν κόμμα Ελλάδας»), με απώτερο σκοπό την εύνοια των Γερμανών Ναζί κατακτητών.
Ισκεντέρμπεκ Αϊνταραλίγιεφ
Διορίστηκε στο αξίωμα αυτό έπειτα από την παραίτηση του Αλμαζμπέκ Αταμπάγιεφ. Προηγουμένως, υπήρξε προσωρινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και Κυβερνήτης της περιφέρειας Τζαλάλ-Αμπάντ ως τις 27 Νοεμβρίου του 2007.
Εθνική Ένωσις Ελλάς
Επανασύσταση
Λίγες ημέρες μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης, στις 12 Μαΐου 1941 η εφημερίδα «Νέα Ευρώπη» ανακοίνωσε την επανασύσταση της ΕΕΕ υπό την ονομασία «Εθνικον και σοσιαλιστικόν Κόμμα», στο οποίο είχαν προσχωρήσει και πρώην φαλαγγίτες της ΕΟΝ. Η οργάνωση δραστηριοποιήθηκε αμέσως με προκηρύξεις και ανακοινώσεις στις εφημερίδες, ενώ έξω από τα γραφεία της είχε αναρτήσει σημαία με τον βυζαντινό δικέφαλο αετό. Ο στρατιωτικός Γεώργιος Πούλος χρησιμοποίησε την ΕΕΕ και παρουσιάστηκε ως αρχηγός της προκειμένου να έρθει σε επαφή με τους Γερμανούς, κίνηση που έφερε αντιδράσεις τόσο από τις ελληνικές όσο και από τις γερμανικές αρχές, καθώς θεωρούσαν ότι οι κινήσεις του θα δίχαζαν τον ελληνικό πληθυσμό και ανησυχούσαν για το αντίκτυπο αυτών των κινήσεων. Στις 26 Μαΐου το γερμανικό Φρουραρχείο Θεσσαλονίκης απέστειλε έγγραφο στον Γενικό Διοικητή Μακεδονίας προκειμένου να διακοπεί η λειτουργία της οργάνωσης, ενώ 5 μέρες αργότερα η Αστυνομία Θεσσαλονίκης αιτήθηκε τη διακοπή δημοσίευσης ανακοινώσεων της οργάνωσης από την «Νέα Ευρώπη» όπως και έγινε.
Ισκεντέρμπεκ Αϊνταραλίγιεφ
Αντικαταστάθηκε από τον Ιγκόρ Τσουντίνοφ στις 24 Δεκεμβρίου του 2007.
Εθνική Ένωσις Ελλάς
Δράση επί κατοχής
Το καλοκαίρι του 1941, έγιναν οι πρώτες συλλήψεις αριστερών ύστερα από υπόδειξη του Πούλου και άλλων στελεχών της ΕΕΕ, ενώ παράδωσε στις κατοχικές αρχές ονομαστικό κατάλογο με τους Μασόνους της Θεσσαλονίκης. Οι συγκεκριμένες κινήσεις, οδήγησαν στην εκδήλωση έντονης αντίδρασης απέναντι του. Συγκεκριμένα, στις 31 Αυγούστου του 1941, στελέχη της τοπικής οργάνωσης του ΚΚΕ, επιτέθηκαν στα γραφεία του Πούλου και προσπάθησαν να τα πυρπολήσουν, κίνηση που δε στέφθηκε με επιτυχία καθώς έγιναν αντιληπτοί από τον φύλακα των γραφείων, Θάνο Αναστασιάδη τον οποίο και εκτέλεσαν. Ύστερα από τέσσερις ημέρες, ο Μιχάλης Mαντούβαλος, αστυνομικός διευθυντής, σε έκθεση του σχετικά με την απόπειρα εμπρησμού ανέφερε πως η οργάνωση ήταν «σφόδρα αντιπαθής εις άπαντας τους Έλληνας».
Οι γερμανικές αρχές αντέδρασαν εκ νέου και απαγόρεψαν τη συνέχιση λειτουργίας του κόμματος. Στις 6 Οκτωβρίου 1941 το πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης διέταξε τη διάλυση της ΕΕΕ. Μετά το κλείσιμο του κόμματος, ο Πούλος συνέχιζε να δρα ως πληροφοριοδότης των Γερμανων, ενώ από το 1943 και μετά απομακρύνθηκε από το κόμμα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Αντισημιτισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Φασισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας Κατηγορία:Αντικομμουνιστικές οργανώσεις
Γεώργιος Παπαστεφάνου
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στο Κωστενέτσι (Ιεροπηγή) Καστοριάς. Ανέπτυξε ένοπλη δράση από πολύ νωρίς εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων, συγκροτώντας σώμα στην περιοχή της γενέτειράς του. Στη συνέχεια, το σώμα του έδρασε νοτιότερα, στην περιοχή των Καστανοχωρίων, όπου η έντονη Βουλγαρική ένοπλη δράση είχε αποδυναμώσει σημαντικά τους Ελληνικούς πληθυσμούς. Συνεργάστηκε με τον Γεώργιο Τσόντο κατά τη σύντομη παραμονή του τελευταίου στα Καστανοχώρια.
Αναφορές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Η επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσολα (ιταλικά: Provincia del Verbano-Cusio-Ossola) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 2.255 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 162.528 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Βερμπάνια (Verbania). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 77 δήμους.
Κύριοι Δήμοι
350px|Map
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βερμπανο-Κουζιο-Οσολα
Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Ο Οίκος της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα (γερμανικά: Haus Sachsen-Coburg und Gotha) είναι μια γερμανική δυναστεία, η οποία προέρχεται από τον σαξονικό Οίκο των Βέττιν που κυβερνούσε τα Ερνεστινά δουκάτα, συμπεριλαμβανομένου του δουκάτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα. Ο Οίκος της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα, μαζί με παρακλάδια του, αποτελεί τον βασιλικό οίκο πολλών ευρωπαϊκών μοναρχιών.
Ιστορία
Ο πρώτος δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν ο Ερνέστος Α΄, ο οποίος κατείχε την εξουσία από το 1826 μέχρι το θάνατό του το 1844. Προηγουμένως από το 1806 μέχρι το 1826 ήταν δούκας της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ (ως Ερνέστος Γ΄). Το 1831 ο μικρότερος αδελφός του Ερνέστου Α΄, ο Λεοπόλδος Α΄, έγινε βασιλιάς των Βέλγων, μία θέση που διατηρήθηκε από τους απογόνους του έως σήμερα. Η κόρη του Λεοπόλδου, η Καρλότα, παντρεύτηκε το 1857 τον δεύτερο εξάδελφό της Μαξιμιλιανό, αρχιδούκα της Αυστρίας και μετέπειτα αυτοκράτορα του Μεξικού. Ο ανιψιός τού Ερνέστου, ο Φερδινάνδος Β΄, νυμφεύτηκε τη Μαρία Β΄ της Πορτογαλίας και οι απόγονοί τους συνέχισαν να βασιλεύουν στην Πορτογαλία, μέχρι που η χώρα έγινε δημοκρατία το 1910.
Ο δεύτερος γιος του Ερνέστου, Πρίγκιπας Αλβέρτος (1819-1861), νυμφεύτηκε το 1840 την Βασίλισσα Βικτωρία του Ηνωμένου Βασιλείου και ως εκ τούτου αποτελεί πρόγονο της σημερινής Βασιλικής Οικογένειας του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία το 1917 μετονομάστηκε από "Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα" σε "Ουίνδσορ". Το 1816 ο αδερφός του Ερνέστου, ο Φερδινάνδος, νυμφεύτηκε την Μαρία-Αντωνία Κοχάρι, η οποία δέκα χρόνια αργότερα -με το θάνατο του πατέρα της- θα κληρονομήσει την περιουσία του στην Ουγγαρία και θα υιοθετήσει το επώνυμο Σαξονίας-Κόμπουργκ-Κοχάρι. Ο εγγονός του Φερδινάνδου, που ονομαζόταν επίσης Φερδινάνδος, έγινε πρίγκιπας και μετέπειτα τσάρος της Βουλγαρίας. Ο σημερινός επικεφαλής της Βουλγαρικής Βασιλικής Οικογένειας και πρώην τσάρος Συμεών Β΄ της Βουλγαρίας, ο οποίος εκθρονίστηκε και εξορίστηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υιοθέτησε το επώνυμο Σαξκομπουργκότσκι και υπηρέτησε ως Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας το διάστημα 2001-2005.
Επικεφαλής του Οίκου από το 1918
Παρά το γεγονός ότι ο δουκικός κλάδος φέρει το όνομα της δυναστείας, ο επικεφαλής του δεν είναι το γενεαλογικά και ηλικιακά μεγαλύτερο άτομο της οικογένειας. Το 1893 -για παράδειγμα- ο δούκας Ερνέστος Β΄ απεβίωσε άτεκνος, οπότε ο θρόνος έπρεπε να μεταβιβαστεί στον πρωτότοκο γιο του Πρίγκιπα Αλβέρτο. Ωστόσο αποφασίστηκε να αλλάξει ο νόμος, ώστε να μην έρχονται στην ηγεσία του δουκάτου οι μονάρχες και οι άμεσοι κληρονόμοι του βρετανικού θρόνου. Ως εκ τούτου ανήλθε στο θρόνο του δουκάτου ο Πρίγκιπας Αλφρέδος, δεύτερος γιος του Πρίγκιπα Αλβέρτου.
Ο σημερινός επικεφαλής του δουκικού κλάδου του Οίκου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα είναι ο Πρίγκιπας Ανδρέας.
Βελγικός βασιλικός οίκος
Λόγω του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και των ισχυρών αντιγερμανικών αισθημάτων, το όνομα του βελγικού βασιλικού οίκου άλλαξε από Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα σε Οίκος του Βελγίου. Εκτός από αυτή την αλλαγή του ονόματος αφαιρέθηκε από το εθνόσημο ο θυρεός της Σαξωνίας. Την ίδια περίοδο και στο Ηνωμένο Βασίλειο μετονομάστηκε η εκεί βασιλική οικογένεια από Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα σε Ουίνδσορ.
Βασίλειο της Πορτογαλίας
Ο Εμμανουήλ Β΄ εκθρονίστηκε το 1910 και απεβίωσε το 1932. Επειδή ήταν άτεκνος όρισε διάδοχό του τον μακρινό του εξάδελφο Ντουάρτε Νούνο, ο οποίος δεν προερχόταν από τον Φερδινάνδο Β΄ και τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Ο Ντουάρτε Νούνο και οι απόγονοί του είναι μέλη του Οίκου των Μπραγκάνσα.
Βασίλειο της Βουλγαρίας
Το 2001 ο Συμεών Β΄ εκλέχτηκε Πρωθυπουργός της Βουλγαρίας με το επώνυμο Σαξκομπουργκγκότσκι.
Ηνωμένο Βασίλειο
Από το 1901 ως το 1917 οι Βρετανοί μονάρχες προσδιόριζαν τον οίκο τους ως Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Το 1917 όμως ο Γεώργιος Ε΄, εξαιτίας των αντιγερμανικών αισθημάτων της περιόδου, αντικατέστηκε το όνομα του οίκου με το όνομα Ουίνδσορ.
Παραπομπές
Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Κάμμελ
Ο Κάμμελ είναι ποταμός της Βαυαρίας στη νότια Γερμανία.Ο ποταμός πηγάζει δυτικά του Μίντελχαϊμ,στον δήμο Ούντεραλγκο και ρέει κυρίως προς τα βόρεια.Εκβάλλει στον ποταμό Μίντελ από τα αριστερά νότια του Όφφινγκεν και του Δούναβη,ανατολικά του Γκάνζμπουργκ.Στην ουσία,είναι έμμεσος παραπόταμος του Δούναβη.Το μήκος του δεν ξεπερνά τα 57 χλμ.Η υψομετρική διαφορά ανάμεσα στις πηγές και τις εκβολλές του ισούται με 265 μέτρα.Η Λεκάνη απορροής του είναι 262 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Παραπόταμοι
Ποταμοί οι οποίοι εκβάλουν στον Κάμμελ είναι:
Προέλευση του ονόματος
Το όνομα του ποταμού προέρχεται από το Κέλτικο kamb ή camb που σημαίνει κυρτός.Οπότε ο Κάμμελ είναι ο κυρτός ποταμός.Άλλοι ερευνητές έχουν την άποψη πως Κάμμελ σημαίνει βάλτος (bog).
Μαργαρίτα Βάισκιρχνερ
Η Μαργαρίτα (γερμ.: Margarete Weißkirchner, 1460-1500), ήταν σύντροφος του Φιλίππου Α΄ κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργ από το 1477 μέχρι το τέλος τους το 1500.
Βιογραφία
Ζούσαν ανοιχτά μαζί μετά το τέλος της συζύγου του Φίλιππου το 1477. Δεν μπορούσαν να παντρευτούν, γιατί αυτή δεν ήταν ευγενής. Η Μαργαρίτα δεν θεωρήθηκε βασιλική ερωμένη του Φίλιππου Α΄, αλλά αντιμετωπιζόταν σαν αυτοί να ήταν παντρεμένοι.
Ο κόμης εμφανιζόταν μαζί της στο κοινό. Η πιο αντιπροσωπευτική μαρτυρία είναι ίσως το πρώτο μεγάλης κλίμακας διπλό πορτρέτο στην ιστορία της τέχνης, οι λεγόμενοι Εραστές του Γκότα. Η σχέση τους είναι εξαιρετικά καλά τεκμηριωμένη.
Οικογένεια
Αυτά τα παιδιά δεν μπορούσαν να κληρονομήσουν την κομητεία, επειδή δεν ανήκαν στην υψηλούς ευγενείς. Ωστόσο, ο Φίλιππος Α΄ και η Μαργαρίτα τους συμπεριέλαβαν στη διαθήκη τους.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Μοργανατικοί γάμοι Κατηγορία:Πρόσωπα της Μεσαιωνικής Γερμανίας
Πετρόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Πετρόπουλος, που ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Πέτρου», μπορεί να αναφέρεται:
Λου Θεζ
Διάρκεια
Ο Λου Θεζ ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία 16 ετών, το 1932 και μέχρι το 1990 ακόμα έδινε σποραδικά αγώνες, σε ηλικία πάνω από 70 έτη. Θεωρείται γενικά, πως ήταν ένας από τους κορυφαίους επαγγελματίες παλαιστές του 20ου αιώνα και όλων των εποχών. Ακόμα και μετά το τέλος της καριέρας του, συνέχισε σε άλλα πόστα, όπως μάνατζερ άλλων παλαιστών, εκπαιδευτής και παραγωγός αγώνων πάλης.
Διακρίσεις
Στην τεράστια καριέρα του, κατέκτησε πολλούς τίτλους. Έγινε έξι φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, κατακτώντας τον σημαντικότερο τίτλο της εποχής του το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών της εταιρείας NWA, τρεις φορές. Το συγκεκριμένο πρωτάθλημα, σε άθροισμα και των τριών θητειών του, το κράτησε για 10 χρόνια, τρεις μήνες και εννέα ημέρες (3,749 ημέρες σύνολο), πιο πολύ από κάθε άλλον παλαιστή όλων των εποχών.
Τεχνική
Εκτός από όλα τα άλλα κατορθώματά του, ο Λου Θεζ, θεωρείται πρωτοπόρος και μέσα στο ρινγκ, καθώς του χρεώνονται ως δικές του, πολλές σύγχρονες κινήσεις επαγγελματικής πάλης, ειδικότερα λαβές υποταγής, που χρησιμοποιούν παλαιστές όπως ο Σι Εμ Πανκ και ο Τζον Σίνα την σημερινή εποχή, αλλά και το powerbomb, που χρησιμοποίησαν πολλοί θηριώδεις παλαιστές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Μανώλης Σάλιακας
Ο Μανώλης Σάλιακας (γεννημένος στις 12 Σεπτεμβρίου 1996, Ηράκλειο) είναι διεθνής Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τον ΠΑΣ Γιάννινα.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την ακαδημία νέων του Εργοτέλη, ομάδα της πόλης που γεννήθηκε, ενω το 2012 κατεκτησε το πανελληνιο πρωταθλημα Λυκείων με το 7ο αθλητικό ΕΤΑΔ Ηρακλείου. Ήδη διεθνής με την Εθνική Παίδων Ελλάδας, εντοπίστηκε από τους ανιχνευτές ταλέντων του Ολυμπιακού, οι οποίοι κανόνισαν τη μεταγραφή του στους πρωταθλητές της Σούπερ Λιγκ το χειμώνα του 2013.
Στις 27 Αυγούστου 2017, ανακοινώθηκε ο δανεισμός του στον Α.Ο. Χανιά - Κισσαμικό.
Στις 12 Ιουλίου 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Λαμία, όπου εντάχθηκε με ελεύθερη μεταγραφή.
Στις 31 Ιουλίου 2020 υπέγραψε στον ΠΑΣ Γιάννινα.
Εθνικές ομάδες
Τον Ιούνιο του 2021 χρίστηκε διεθνής με την Εθνική Ελλάδας περνώντας ως αλλαγή στο 79' στο φιλικό ματς με το Βέλγιο (1-1). Έχει συμμετοχές με όλες τις «μικρές» Εθνικές Ελλάδας. Με την Εθνική U17, 8 συμμετοχές και 1 γκολ, με την Εθνική U18, 4 συμμετοχές, με την Εθνική Νέων, 17 συμμετοχές και 1 γκολ και με την Εθνική Ελπίδων, 13 συμμετοχές και 3 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρμιώτισσας Πάνω Πολεμιδιών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΟ Χανίων-Κισσαμικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Μάλες Λασιθίου
Οι Μάλες ή Μάλλες (επίσημα αι Μάλαι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Ιεράπετρας, στην ανατολική Κρήτη. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 596 μέτρων, περίπου 26 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ιεράπετρας, βόρεια της κοιλάδος του Σαραντάπηχου, με θέα την πεδιάδα του Μύρτου και προς το Λιβυκό πέλαγο. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην παραγωγή ελαιόλαδου.
Ιστορικά στοιχεία
Ανάμεσα στα σημερινά χωριά Μάλες και Χριστός βρισκόταν η αρχαία πόλη Μάλλα, της οποίας το όνομα διατηρούν οι Μάλες μέχρι σήμερα. Η πόλη, ανεξάρτητη και αυτόνομη, δεν ήταν γνωστή μέχρι το 1885, οπότε και βρέθηκε μια επιγραφή συνθήκης ανάμεσα στη Μάλλα και τη Λυττό. Είναι πιθανό η πόλη της Κιλικίας Μαλλός να ήταν αποικία της. Ήταν μία από τις 30 κρητικές πόλεις οι οποίες είχαν συνάψει συμμαχία με τον Ευμένη Β΄ το 183 π.Χ. Η θεότητα που λατρευόταν ήταν ο Ζευς ο Μοννίτιος. Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους.
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, γραμμένη Μάλλαις, το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της κοινότητας Μαλλών. Το 1940 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Μάλαι ενώ το 1989 με το ΦΕΚ 188Α - 21/08/1989 σχέδιο Καποδίστρια) ορίστηκε έδρα του τότε δήμου Νέων Μαλών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίηση του Κλεισθένης Ι αποτελεί την κοινότητα Μαλών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράπετρας του δήμου Ιεράπετρας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 302 κάτοικοι.
Δείτε: Κοινότητα Μαλών
Υποδομή
Στις Μάλες υπάρχει κοινοτικό γραφείο, αγροτικό ιατρείο, πολιτιστικός σύλλογος με πολιτιστικό κέντρο, αγροτικός συνεταιρισμός, δημοτικό σχολείο και βιβλιοθήκη. Στο χωριό λειτουργούν και παντοπωλείο, καφενεία, ταβέρνες, όπως και ξενώνες. Η στάση λεωφορείων των Μαλών εξυπηρετείται από γραμμή από/προς Καλαμαύκα - Ιεράπετρα.
Παραπομπές
κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου
Μπακογιάννης
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1986-87
Ο Ο.Φ.Η ταυτόχρονα έγινε η τρίτη επαρχιακή ομάδα που κερδίζει το κύπελλο Ελλάδος.
Η διοργάνωση
Στην 45η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1986-87 μετείχαν συνολικά 76 ομάδες (16 Α' εθνικής, 20 Β' εθνικής και 40 Γ' εθνικής κατηγορίας) και διεξήχθη σε 6 γύρους, συμπεριλαμβανομένου του τελικού. Επίσης υπήρξε κι ένας συμπληρωματικός γύρος ανάμεσα στον πρώτο και τον δεύτερο, με μόλις 6 ζευγάρια, ώστε οι ομάδες που θα συνέχιζαν να είναι 32.
Μεγάλος πρωταγωνιστής τη χρονιά εκείνη ,ήταν ένας σύλλογος ο οποίος δεν έφτασε καν στον τελικό, ο Πανιώνιος. Αφού απέκλεισε στην αρχή δύσκολα τον Χαραυγιακό, στη συνέχεια απέκλεισε διαδοχικά ΑΕΚ, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό (μάλιστα τους 2 τελευταίους με μεγάλες νίκες 3-0 στην έδρα του), για να αποκλειστεί δύσκολα από τον Παναθηναϊκό στον προημιτελικό.
Στον τελικό έφτασε για πρώτη φορά στην ιστορία του ο ΟΦΗ και μετά από 7 χρόνια ο Ηρακλής, ο οποίος στο μεταξύ είχε πετύχει μεγάλη πρόκριση επί του Παναθηναϊκού στον ημιτελικό (0-0 και 3-2 εκτός έδρας). Στον τελικό έγινε ένας αμφίρροπος αγώνας που κρίθηκε τελικά στη διαδικασία των πέναλτι, με "ήρωα" για τον νικητή ΟΦΗ τον τερματοφύλακά του Μύρωνα Σηφάκη ο οποίος απέκρουσε 2 σουτ. Είναι χαρακτηριστικό ότι επελέγη από τον προπονητή του ενώ ήταν τρίτος τερματοφύλακας της ομάδας (μετά τους Μητσέα και Χοσάδα). Επίσης ο ποδοσφαιριστής Γρηγόρης Παπαβασιλείου κατέκτησε το τρίτο κύπελλο της καριέρας του, με τρεις διαφορετικές ομάδες: Καστοριά 1980, Παναθηναϊκός 1984 και ΟΦΗ 1987. Ο Ηρακλής από τότε δεν έχει αγωνιστεί ξανά σε τελικό κυπέλλου.
Χλωραιθένιο
Το χλωραιθένιο είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και χλώριο, με χημικό τύπο C2H3Cl, αλλά συχνά αποδίδεται με το σύντομο συντακτικό τύπο CH2=CHCl. Ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλαλκενίων, δηλαδή στους άκυκλους με ένα διπλό δεσμό αλυδρογονάνθρακες. Το καθαρό χλωραιθένιο, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25°C και πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο με γλυκιά οσμή. Είναι πολύ τοξικό, εύφλεκτο και καρκινογόνο. Είναι σημαντική για τη βιομηχανία ένωση, της οποίας η κύρια χρήση είναι να πολυμερίζεται για την παραγωγή του πολυβινυλοχλωρίδιου (PVC). Περίπου 13 εκατομμύρια τόννοι χλωραιθενίου παράγονται κάθε χρόνο παγκοσμίως. Το χλωραιθένιο είναι ανάμεσα στα πρώτα 20 σε παραγωγή πετροχημικά στον πλανήτη μας. Οι ΗΠΑ παραμένουν προς το παρόν η χώρα με τη μεγαλύτερη παραγωγή χλωραιθενίου, γιατί έχει διαθέσιμες χαμηλού κόστους πρώτες ύλες για την παραγωγή του, δηλαδή χλώριο και αιθένιο. Η Κίνα είναι επίσης ένας μεγάλος παραγωγός, αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους καταναλωτές χλωραιθενίου. Εκτός από την άμεση ανθρωπογενή παραγωγή του, μπορεί να παραχθεί στο περιβάλλον, όταν εδαφικοί οργανισμοί βιοδιασπούν διάφορες χλωριούχες οργανικές ενώσεις. Το χλωραιθένιο που εκλύεται από τις βιομηχανίες παραγωγής ή κατανάλωσής του ή παράγεται στο περιβάλλον από βιοδιάσπαση άλλων χλωριούχων οργανικών ενώσεων μπορεί στη συνέχεια να ρυπάνει την ατμόσφαιρα ή και τον υδροφόρο ορίζοντα. Το χλωραιθένιο είναι ένας συνηθισμένος ρυπαντής που βρίσκεται κοντά σε χωματερές. Στο παρελθόν χρησιμοποιήθηκε και ως ψυκτικό.
Ονοματολογία
Η ονομασία «χλωραιθένιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα: Η ονομασία διαιρείται σε δύο (2) κύρια τμήματα: Το δεξί αναφέρεται στη δομή της «κύριας ανθρακικής» αλυσίδας που φέρει την «κύρια χαρακτητιστική ομάδα», εφόσον υπάρχει και προβλέπεται γι' αυτήν χαρακτηριστική κατάληξη, ενώ το αριστερό στους «υποκαταστάτες» (δηλαδή τυχόν «δευτερεύουσες χαρακτηριστικές ομάδες» ή και κύριες χαρακτηριστικές ομάδες για τις οποίες δεν έχουν προβλεφθεί χαρακτηριστικές καταλήξεις) ή και τις «διακλαδώσεις» (δηλαδή τυχόν δευτερεύουσες ανθρακικές αλυσίδες). Στη συγκεκριμένη ένωση, υπάρχει το αρχικό πρόθεμα «χλωρ(ο)-» που δηλώνει την ύπαρξη ενός (1) ατόμου χλωρίου ως κύριας χαρακτηριστικής ομάδας αλλά χωρίς προβλεπόμενη κατάληξη. Ως προς το τμήμα που αφορά την κύρια ανθρακική αλυσιδα ισχύουν τα ακόλουθα: το πρόθεμα «αιθ-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-εν-» δείχνει την παρουσία ενός (1) διπλού δεσμού μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει κύρια χαρακτηριστική ομάδα και προβλεπόμενη χαρακτηριστική κατάληξη.
Ιστορία
Το χλωραιθένιο παρασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1835 από τον Γιούστας φον Λίεμπιγκ (Justus von Liebig') και το φοιτητή του (Χένρι Βίκτορ Ρεγκνάλτ) (Henri Victor Regnault). Το παρήγαγαν με επίδραση αλκολούχου διαλύματος (CH3CH2OH) υδροξειδίου του καλίου (ΚΟΗ) σε 1,2-διχλωραιθένιο.
Το 1912 ο Φρανς Κλάττε (Frans Klatte), ένας Γερμανός χημικός που εργαζόταν για την εταιρεία Griesheim-Elektron, κατωχήρωσε ως πατέντα την παραγωγή χλωραιθινίου με επίδραση υδροχλωρίου (HCl) σε αιθίνιο (HC ≡ CH), χρησιμοποιώντας χλωριούχο υδράργυρο (HgCl2) ως καταλύτη. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα κατά τις δεκαετίες 1930-1940. Μετά θεωρήθηκε πιο συμφέρουσα (οικονομικά) η προηγούμενη μέθοδος, που βασίζεται έμμεσα στο αιθένιο (CH2=CH2), τουλάχιστον στο Δυτικό κόσμο. Ωστόσο, η μέθοδος παραγωγής χλωραιθινίου από αιθίνιο παραμένει η κύρια μέθοδος παραγωγής στην Κίνα.
Μοριακή δομή
Έχει επίπεδη μοριακή μορφή, ανάλογη με εκείνη του αιθενίου, αν και είναι μη συμμετρικό, γιατί ο δεσμός C-Cl έχει διαφορετικό μήκος δεσμού από το δεσμό C-H.
Παραγωγή
Το χλωραιθένιο παραγόταν σε μια κλίμακα της τάξης των 31,1 τόννων παγκοσμίως το 2000. Οι δυο μέθοδοι που χρησιμοποιούνται, για τη βιομηχανική του παραγωγή, είναι με υδροχλωρίωση αιθινίου και με αφυδροχλωρίωση 1,2-διχλωραιθάνιου, που με τη σειρά του παράγεται από αιθένιο και χλώριο. Πολυάριθμες απόπειρες έχουν γίνει για την απευθείας μετατροπή αιθανίου σε χλωραιθένιο.
Το χλωραιθένιο μπορεί επίσης να παραληφθεί ως παραπροϊόν της σύνθεσης φθοροχλωρανθράκων, όταν κορεσμένοι φθοροχλωράνθρακες αποχλωριώνονται καταλυτικά από αιθένιο. Η θειοχλωρίωση αιθανίου έχει προταθεί ως μια παραγωγική οδός χλωραιθενίου, που χρησιμοποιεί θείο αντι για οξυγόνο.
Από αιθένιο
Περίπου το 95% του χλωραιθενίου παράγετάι με ένα σύνολο αντιδράσεων που ξεκινά από χλώριο, αιθένιο και αέρα. Δυο διεργασίες χρησιμοποιούνται για την παραγωγή 1,2-διχλωραιθανίου (EDC). Η αναμενόμενη κατανάλωση πρώτων υλών ανά τόννο χλωραιθενίου είναι οι ακόλουθες :
Απευθείας χλωρίωση
Το 1,2-διχλωραιθάνιο παράγεται με αντίδραση αιθενίου και χλωρίου, παρουσία τριχλωριούχου σιδήρου ως καταλύτη. Οι παραπάνω ενώσεις (αιθένιο και χλώριο) αντιδρούν εξώθερμα:
Η παραπάνω διεργασία καταλήγει σε υψηλής καθαρότητας 1,2-διχλωραιθάνιο, σε υψηλή απόδοση. Ο διαλυμμένος καταλύτης και η υγρασία πρέπει να αφαιρεθούν πριν το 1,2-διχλωραιθάνιο μπει στη διεργασία παραγωγής χλωραιθενίου.
Οξυχλωρίωση αιθενίου
Οι μονάδες παραγωγής χλωραιθενίου χρησιμοποιούν, ακόμη, ανακυκλωμένο υδροχλώριο για την παραγωγή περισσότερου 1,2-διχλωραιθανίου με οξυχλωρίωση, που εμπλέκει σε αντίδραση αιθένιο, οξυγόνο και υδροχλώριο, πάνω από διχλωριούχο χαλκό, ως καταλύτη:
Η αντίδραση είναι πολύ εξώθερμη.
Εξαιτίας του σχετικά μικρότερου κόστους του αιθενίου, σε σύγκριση με το αιθίνιο, το περισσότερο χλωραιθένιο παράγονταν με αυτήν την τεχνική από τα τέλη της δεκαετίας του 1950. Αυτό παρά τη μικρότερη απόδοση, τη χαμηλότερη καθαρότητα και το υψηλότερο κόστος διαχείρησης αποβλήτων. Τα παραπροϊόντα της αντίδρασης οξυχλωρίωσης μπορούν να ανακτηθούν, ως παράγουσες ύλες για παραγωγή χλωριούχων διαλυτών. Ένα χρήσιμο προϊόν της οξυχλωρίωσης αιθενίου είναι το χλωραιθάνιο, που χρησιμοποιήθηκε ως τοπικό αναισθητικό.
Από αιθίνιο
Με μερική υδροχλωρίωση αιθινίου παράγεται βινυλοχλωρίδιο :
Από αλοχλωροαιθάνιο
Με απόσπαση ενός ατόμου υδραλογόνου από 1-αλο-1-χλωροαιθάνιο ή 1-αλο-2-χλωροαιθάνιο, όπου το άλλο αλογόνο δεν πρέπει να είναι φθόριο, παράγεται βινυλοχλωρίδιο :
ή
Με αφυδάτωση 2-χλωροαιθανόλης
Με ενδομοριακή αφυδάτωση 2-χλωροαιθανόλης παράγεται βινυλοχλωρίδιο. Η αντίδραση ευνοείται σε σχετικά υψηηλές θερμοκρασίες, >150 °C :
Με απόσπαση αλογόνου
Με απόσπαση αλογόνου (X2) από 1,2-διαλο-1-χλωροαιθάνιο παράγεται βινυλοχλωρίδιο. Τα άλλα αλογόνα δεν πρέπrι να είναι φθόριο :
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση
Με μερική καταλυτική υδρογόνωση χλωροαιθινίου παράγεται βινυλοχλωρίδιο
Ενυδάτωση
1. Επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση). Παράγεται αιθανάλη :
2. Υδροβορίωση και στη συνέχεια επίδραση με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Παράγεται τρι(2-χλωροαιθυλο)βοράνιο και στη συνέχεια 2-χλωροαιθανόλη :
3. Αντίδραση με οξικό υδράργυρο και έπειτα αναγωγή, αρχικά παράγεται 1-χλωροαιθανόλη που αφυδροχλωριώνεται παράγοντας αιθενόλη, η οποία τελικά ισομερειώνεται σε αιθανάλη:
4. Υπάρχει ακόμη η δυνατότητα αλλυλικής υδροξυλίωσης κατά Prins με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε αιθένιο απουσία νερού. Π.χ. με μεθανάλη προκύπτει 2-χλωροπροπεν-2-όλη-1:
Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε βινυλοχλωρίδιο παράγεται αλαιθανάλη :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση βινυλοχλωριδίου σχηματίζεται αιθυλοχλωρίδιο. Π.χ. :
Αλογόνωση
Με επίδραση αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε βινυλοχλωρίδιο έχουμε προσθήκη στο διπλό δεσμό. Παράγεται 1,2-διαλο-1-χλωροαιθάνιο. Π.χ. :
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε βινυλοχλωρίδιο  παράγεται 1-αλο-1-χλωροαιθάνιο :
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε βινυλοχλωρίδιο παράγεται 2-χλωροπροπανονιτρίλιο:
Καταλυτική φορμυλίωση
Με προσθήκη μεθανάλης (CO + H2) σε βινυλοχλωρίδιο παράγεται μίγμα 2-χλωροπροπανάλης και 3-χλωροπροπανάλης. Π.χ.:
Διυδροξυλίωση
2. Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου. Παράγει υδροξυαιθανάλη:
3. Μέθοδος Sharpless. Παράγει υδροξυαιθανάλη:
4. Μέθοδος Woodward. Παράγει προπανοδιόλη-1,2:
5. Υπάρχει ακόμη δυνατότητα για 1,3-διυδροξυλίωση με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε βινυλοχλωρίδιο, παρουσία νερού. Αντίδραση Prins. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 2-χλωροπροπανοδιόλη-1,3:
Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (οζονόλυση) σε προπένιο, παράγεται ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε μεθανάλη και φορμυλοχλωρίδιο :
Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγονται μεθανικό οξύ και χλωρομεθανικό οξύ :
Πολυμερισμός
Διακρίνονται τα ακόλουθα είδη πολυμερισμού βινυλοχλωρίδιο, που όλα παράγουν πολυβινυλοχλωρίδιο (PVC) :
1. Κατιονικός. Π.χ.: 2.. Ελευθέρων ριζών. Π.χ.:
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Υδρόλυση με διάλυμα υδροξειδίου του αργύρου (AgOH) προς αιθανάλη (CH3OH) :
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με αλκοολικά άλατα (RONa) προς αλκυλβινυλυλαιθέρα (CH2=CHOR) :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) προς αλκενίνιο (RC≡CCH3). Π.χ. :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) προς καρβονικό βινυλεστέρα (RCOOCH=CH2) :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) προς προπενονιτρίλιο (CH2=CHCN) :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με αλκυλολίθιο (RLi) προς αλκένιο :
Υποκατάσταση από σουλφυδρύλιο
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) προς αιθανοθειάλη (CH3CHS) :
Υποκατάσταση από αλκυλοσουλφύλιο
Με θειολικό νάτριο (RSNa) προς αλκυλβινυλοθειαιθέρα (RSCH=CH2) :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη (PH3) προς βινυλοφωσφίνη (CH2=CHPH2) :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) προς νιτροαιθένιο (CH2=CHNO2) :
Υποκατάσταση από μέταλλα
1. Με λίθιο (Li). Παράγεται βινυλολίθιο:
2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard) :
Απόσπαση του υδροχλωρίου
Με επίδραση διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) σε αλκοόλη αφυδροχλωριώνεται προς αιθίνιο :
Πηγές
Κατηγορία:Αλκενυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Μονομερή Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες
Καραπάνος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Καραπάνος αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα:
Μπακογιάννη
Το ελληνικό επώνυμο Μπακογιάννη μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Γκυντς
Ο Γκυντς (γερμ. Günz) είναι ποταμός στη Βαυαρία της Γερμανίας, δεξιός παραπόταμος του Δούναβη. Σχηματίζεται κοντά στο Λάουμπεν με την ένωση των ποταμών Έστλιχε Γκυντς («Ανατολικός Γκυντς») και Βέστλιχε Γκυντς («Δυτικός Γκυντς»). Έχει μήκος περίπου 90 χλμ. Ρέει κυρίως προς τα βόρεια και διασχίζει τις μικρές πόλεις Μπάμπενχαουσεν, Ντάισενχαουσεν, Ίχενχαουσεν και Κέτζ. Εκβάλλει στον Δούναβη στο Γκύντσμπουργκ.
Κατηγορία:Ποταμοί της Βαυαρίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Λούκα Γκουαντανίνο
Πρώτα χρόνια
Ο Γκουαντανίνο γεννήθηκε το 1971 στο Παλέρμο από Ιταλό πατέρα και Αλγερινή μητέρα και πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας στην Αιθιοπία όπου ο πατέρας του δίδασκε Ιταλικά και Ιστορία. Σπούδασε λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο, καθώς και Ιστορία και Κριτική του Κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης, γράφοντας την διπλωματική του μάλιστα πάνω στον Αμερικανό σκηνοθέτη Τζόναθαν Ντέμι.
Καριέρα
Ο Γκουαντανίνο έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με την ταινία μεγάλου μήκους The Protagonists (1999). Το 2002 σκηνοθετεί το ντοκιμαντέρ Mundo Civilizado το οποίο παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο το 2003, ενώ τον επόμενο χρόνο το ντοκιμαντέρ του Cuoco Contadino παρουσιάστηκε το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας.
μικρογραφία|Ο Γκουαντανίνο το 2017 Το 2009 έγραψε και σκηνοθέτησε το Είμαι ο Έρωτας (Io sono l'amore), με πρωταγωνίστρια την Βρετανίδα, βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιό, Τίλντα Σουίντον. Η ταινία λαμβάνει χώρα στο Μιλάνο γύρω στο έτος 2000 και ακολουθεί μια οικογένεια υψηλής αστικής τάξης κατά την διάρκεια αλλαγών στις ζωές και τις περιουσίες τους λόγω της επίδρασης των δυνάμεων του πάθους. Πρόκειται για το πρώτο μέρος της τριλογία του "Desire" όπως την ονόμασε ο ίδιος ο Γκουαντανίνο, που προηγείται του Κάτω από τον ήλιο (2015) και το Να με Φωνάζεις με τ' Όνομά σου (2017).
Το 2015, ο Γκουαντανίνο σκηνοθέτησε το ερωτικό θρίλερ Κάτω από τον ήλιο, βασισμένο στην ταινία του Ζακ Ντερέ Η πισίνα (1969) με την Τίλντα Σουίντον, τον Ματίας Σένερτς, τον Ρέιφ Φάινς και την Ντακότα Τζόνσον. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο 72ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, όπου ήταν υποψήφια στο κύριο διαγωνιστικό κομμάτι.
Η επόμενη ταινία του Γκουαντανίνο ήταν το Να με Φωνάζεις με τ' Όνομά σου (2017), μια προσαρμογή του μυθιστορήματος του Αντρέ Άσιμαν με το ίδιο όνομα, με πρωταγωνιστές τους Άρμι Χάμερ και Τίμοθι Σαλαμέ. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στην Κρέμα της Ιταλίας τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2016 και η ταινία έκανε το ντεμπούτο της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance του 2017.
Το Σεπτέμβριο του 2015, ο Γκουαντανίνο ανακοίνωσε στο 72ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας τα σχέδιά του να σκηνοθετήσει μια νέα έκδοση της ταινίας Σασπίρια (1977) του Ντάριο Αρτζέντο με τους τέσσερις κύριους ηθοποιούς του Κάτω από τον ήλιο. Στις 23 Νοεμβρίου 2015, ο Γκουαντανίνο επιβεβαίωσε ότι η Τίλντα Σουίντον και η Ντακότα Τζόνσον θα εμφανιστούν στην ταινία. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στην Ιταλία τον Οκτώβριο του 2016 και ολοκληρώθηκαν στις 10 Μαρτίου 2017 στο Βερολίνο.
Προσωπική ζωή
Ο Γκουαντανίνο είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος. Ζει και εργάζεται σε ένα παλάτι του 17ου αιώνα στην καρδιά της Κρέμα, μιας πόλης που απέχει σαράντα λεπτά από το Μιλάνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ιταλία Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Λουίζα Σοφία του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Η Λουίζα-Σοφία, γερμ.: Louise Sophie von Hanau-Lichtenberg (11 Απριλίου 1662 στο Μπίσοφσχαϊμ αμ Χόεν Στεγκ - 9 Απριλίου 1751 στο Ότβαϊλερ) ήταν κόρη του κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Νάσσαου-Ότβαϊλερ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ιωάννη-Ράιχαρντ Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ (1628–1666) και της Άννας-Μαγδαληνής των Βίττελσμπαχ (1640–1693), κόρης του Χριστιανού Α΄ κόμη του Παλατινάτου-Μπίσβαϊλερ.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
Δημαρχείο Χαϊδαρίου
thumb|Το Δημαρχείο Χαϊδαρίου Το νέο Δημαρχείο Χαϊδαρίου βρίσκεται σε ένα από τα πιο κομβικά σημεία της πόλης. Έχει οπτική προβολή επί της Εθνικής Οδού Αθηνών–Κορίνθου και βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με τον Ιστορικό Πύργο Παλατάκι, όπου στεγάζονται οι υπηρεσίες του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Χαϊδαρίου. Το κτίριο βρίσκεται στην απόληξη του κεντρικού δρόμου της πόλης, της Στρατάρχου Καραϊσκάκη.
Ιστορικά, το έργο έχει περάσει από πολλές φάσεις για να φτάσει στη σημερινή του μορφή. Τον Ιανουάριο του 1983, αποτράπηκε η δημιουργία νεκροταφείου αυτοκινήτων που επιχειρήθηκε να γίνει στο εκεί οικόπεδο, με κατάληψη του χώρου που διήρκεσε για αρκετές εβδομάδες. Η συμμετοχή των κατοίκων και η αποφασιστικότητα των ιθυνόντων, απέτρεψαν την απώλεια του σημαντικού αυτού χώρου. Το 1990, διενεργήθηκε Πανελλήνιος Αρχιτεκτονικός Διαγωνισμός, για τη βέλτιστη αρχιτεκτονική επιλογή του νέου Δημαρχείου της πόλης. Στην Επιτροπή του Διαγωνισμού, συμμετείχαν και εκπρόσωποι του, του , του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Σύμφωνα με το αποτέλεσμα του Αρχιτεκτονικού διαγωνισμού και την απονομή του Α' βραβείου στις αρχιτέκτονες Μυρσίνη Σπαρτιώτη και Σπυριδούλα Τσορβά, το 1994 ολοκληρώθηκε από τις ίδιες και παραδόθηκε στο Δήμο η μελέτη εφαρμογής για το νέο Δημαρχείο. Το 1999 το έργο εντάχθηκε προς χρηματοδότηση σε Πρόγραμμα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) και μετά τη δημοπράτησή του υπογράφηκε η πρώτη σύμβαση τον Οκτώβριο του 2000. Το 2004 υπήρξε αποβολή του αναδόχου του έργου, αφού είχε υλοποιηθεί το μεγαλύτερο μέρος του έργου. Τον Αύγουστο του 2006, και αφού το εργοτάξιο έμενε κλειστό για 2 χρόνια, υπογράφηκε νέα σύμβαση με νέο ανάδοχο, για την εκτέλεση του υπολειπόμενου έργου, αλλά και για την μερική ανακατασκευή τμημάτων του έργου. Το 2006 εντάχθηκε το έργο, κατά ένα μέρος του, στο Πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ» του Υπουργείου Εσωτερικών, ενώ το 2007 εξασφαλίστηκε η πλήρης χρηματοδότηση του έργου από το ίδιο Πρόγραμμα. Σήμερα, το έργο έχει ολοκληρωθεί και μέσα στο κτίριο στεγάζονται όλες οι συσχετιζόμενες με την Διοίκηση του Δήμου υπηρεσίες.
Μέσα από την ιστορική αυτή διαδρομή προκύπτει ότι η κατασκευή του Δημαρχείου έχει αποτελέσει μία από τις πρώτες προτεραιότητες όλων των Διοικήσεων του Δήμου μέχρι την τελική κατασκευή του. Το καλοκαίρι του 2010 ολοκληρώθηκε η εγκατάσταση όλων των υπηρεσιών Διοίκησης του Δήμου Χαϊδαρίου.
Πηγές
Χαιδαριου Δημαρχειο
Σάσσο Μαρκόνι
Το Σάσσο Μαρκόνι (Ιταλ. Sasso Marconi, μετάφραση στα Ελληνικά Βράχος του Μαρκόνι) είναι ένας δήμος της βορειοανατολικής Ιταλίας που βρίσκεται στην περιφέρεια της Εμίλια Ρομάνια, στην επαρχία της Μπολόνια.
Γεωγραφία
Στον δήμο ανήκουν τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί Αμεντάνι, Ανκονιάνο, Βιτσάνο, Ιάνο, Κά Ματσέττι, Κάζε Νουόβε, Καζέλλα – Παγκανίνο, Κολλε Αμένο, Κοντιβίλλα, Λαγκούνε, Λορέτο, Μολίνο Τσέζαρε, Μόλιο, Μονγκαρντίνο, Μοντεκιάρο, Μπάντολο, Μπεττεντίτσο, Μποργκέττι, Μποργκονουόβο, Νουγκαρέτο, Παλάτσο Ρόσι, Πιέβε ντελ Πίνο, Πίλα, Ποντέκκιο Μαρκόνι, Πράτο ντελ Μίλιο, Ραζίλιο, Σαν Λέο, Σαν Λορέντσο, Σάσσο Μαρκόνι (έδρα του δήμου), Σκοπέτο, Τινιάνο, Τσίνκουε Τσέρρι και Φοντάνα.