cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πιερ λε Γκραν
Η ζωή του
Ο Πιερ λε Γκραν γεννήθηκε στη Διέππη και είναι πιθανόν ένας από τους πρώτους που σκέφτηκαν να γίνουν πλούσιοι με την πειρατεία. Τον καιρό που εξερευνήθηκε για πρώτη φορά η Αμερική και κατοικήθηκε από τους πρώτους άποικους, τα ισπανικά πλοία, που ταξίδευαν από προς την πατρίδα τους, μετέφεραν στις βασιλικές αυλές και στις αγορές της Ευρώπης μεγάλους θησαυρούς. Αυτά τα σκάφη με τα βαριά και πλούσια φορτία αποτελούσαν στόχο για τους παράνομους θαλασσοπόρους, που τα κέρδιζαν με τη δύναμη των όπλων και μοίραζαν ύστερα τα πλούτη τους μεταξύ τους.
Ο Πιερ λε Γκραν, μαζί με άλλους λίγους συντρόφους του, εξασφάλισε ένα μικρό πλοίο κι έστησαν ενέδρα στα ισπανικά πλοία που θα περνούσαν από την Καραϊβική Θάλασσα. Είχαν απελπιστεί να περιμένουν, όταν φάνηκε στον ορίζοντα ένα γαλιόνι. Μόλις νύχτωσε, έκαναν επίθεση, και με την τόλμη τους, τα πιστόλια και τα ξίφη τους, νίκησαν τον καπετάνιο και το πλήρωμά του και έγιναν κύριοι του πλοίου. Η νίκη αυτή ήταν σίγουρα μεγάλη και πρωτοφανής για τον Πιερ λε Γκραν και διαδόθηκε σ' όλα τα νησιά. Δεν άργησε να βρει τους μιμητές της. Άρχισαν να σχηματίζονται συμμορίες από αλήτες, που λεηλατούσαν τα πλοία και σκόρπιζαν το φόβο και τον τρόμο σ' όλες τις θάλασσες. Ωστόσο, στη συνέχεια, ο Πιερ λε Γκραν εξαφανίστηκε από την ιστορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι πειρατές
Κάρολος της Έσσης-Βάνφριντ
Ο Κάρολος, γερμ. Karl (19 Ιουλίου 1649 - 3 Μαρτίου 1711) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Βάνφριντ (Έσβεγκε) το διάστημα 1676-1711.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο κάστρο Ράινφελς και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου, λαντγράβου της Έσσης-Ράινφελς και της Μαρίας Ελεονώρας του Ζολμς-Λιχ. Ο πατέρας του κληρονόμησε από τον αδελφό του Φρειδερίκο το Έσβεγκε το 1655 και από τον αδελφό του Χέρμαν Δ΄ το Ρότενμπουργκ το 1658. Έτσι επανένωσε το 1/4 της Έσσης-Κάσσελ, που είχε δοθεί στα τρία αδέλφια από τον πατέρα τους.
Το 1693 απεβίωσε ο Ερνέστος και ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμος έλαβε το Ρότενμπουργκ & Ράινφελς και ο Κάρολος το Έσβεγκε. Το κάστρο του Έσβεγκε είχε δεσμευθεί από το 1667 στο Μπράουνσβαϊγκ-Μπέβερν, οπότε ο Κάρολος εγκαταστάθηκε στο κάστρο Βάνφριντ.
Απεβίωσε το 1711 σε ηλικία 62 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Γουλιέλμος και έπειτα ο Χριστιανός. Και οι δύο ήταν άτεκνοι.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Σοφία-Μαγδαληνή, κόρη του Ερρίκου-Αδόλφου, κόμη του Ζαλμ-Ράιφερσαϊντ και είχε επιζώντα τέκνα: Η Σοφία-Μαγδαληνή σε ένα ταξίδι της στη Βενετία απεβίωσε το 1675.
Ο Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο με την Αλεξανδρίνη-Ιουλιάνα, κόρη του Έμιχ ΙΓ΄, κόμη του Λάινινγκεν και είχε τέκνα:
Η Αλεξανδρίνη-Ιουλιανή απεβίωσε το 1703 και τάφηκε στην οικογενειακή κρύπτη στο Χύλφενσμπεργκ του Βάνφριντ.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Γουλιέλμος της Έσσης-Βάνφριντ
Ο Γουλιέλμος ο νεότερος, γερμ. Wilhelm der Jüngere (25 Αυγούστου 1671 - 1 Απριλίου 1731) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Βάνφριντ (1711-1731).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λανγκενσβάλμπαχ και ήταν γιος του Καρόλου, λαντγράβου της Έσσης-Βάνφριντ και της Σοφίας Μαγδαληνής, κόρης του Ερρίκου Αδόλφου, κόμη του Ζαλμ-Ράιφερσαϊντ. Έγινε μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού της Κολωνίας, αλλά ήταν περιορισμένων δυνατοτήτων και ακατάλληλος για το εκεί περιβάλλον.
Το 1711 απεβίωσε ο πατέρας του και μετέβη στο Βάνφριντ, όπου ο νεότερος, ετεροθαλής αδελφός του Χριστιανός προσπάθησε να κυβερνήσει. Διαφώνησαν για τη διαδοχή και με την παρέμβαση του Καρόλου ΣΤ΄ των Αψβούργων της Γερμανίας ο Χριστιανός παραιτήθηκε της αξίωσής του, λαμβάνοντας το κάστρο Έσβεγκε και ετήσια αποζημίωση 7.500 γκούλντεν. Το κάστρο ήταν δεσμευμένο από το 1667 στο Μπράουνσβαϊγκ-Μπέβερν, εξαγοράστηκε όμως το 1713 και δόθηκε στον Χριστιανό.
Ο Γουλιέλμος κυβέρνησε είκοσι έτη. Ταξίδευε συχνά στην Αυλή της Βιέννης. Το 1718 ο Κάρολος ΣΤ΄ τον έστειλε στο κάστρο Ράινφελς να βοηθήσει τον Κάρολο, λαντγράβο της Έσσης-Κάσσελ, όπου είχε απωθήσει εκεί τρεις βαριές πολιορκίες των Γάλλων.
Απεβίωσε το 1731 σε ηλικία 60 ετών άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Χριστιανός. Η χήρα του αποσύρθηκε στη μονή Καρμελιτών στο Νόιμπουργκ επί του Δούναβη και απεβίωσε το 1775.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ερνεστίνη των Βίττελσμπαχ, κόρη του Θεόδωρου Ευστάθιου, κόμη του Παλατινάτου-Ζούλτσμπαχ. Δεν απέκτησε απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Βιτόρια Αλεότι
Βιογραφία
μικρογραφία|Ghirlanda De Madrigali στο Quatro Voci. Η Βιτόρια ξεκίνησε ως παιδί («τεσσάρων με πέντε χρονών») τη μελέτη της μουσικής, παρακολουθώντας τα μαθήματα του πρεσβύτερου δασκάλου Alessandro Milleville και αργότερα του Ercole Pasquini, οι οποίοι δίδαξαν τη μεγαλύτερη αδελφή της. Ο πατέρας της, ο αρχιτέκτονας της Φερράρα Giovan Battista Aleotti, υποστηρίζει ότι σπούδασε τουλάχιστον δύο χρόνια, μέχρι που ο δάσκαλός της συμβούλευσε να συνεχίσει μουσικές σπουδές στο μοναστήρι Σαν Βίτο της Φερράρα, φημισμένο για την άριστη μουσική του. Η Βιττόρια μπήκε στη μονή στην ηλικία των 14 ετών, και ο πατέρας της έλαβε για εκείνη από τον Battista Guarini κάποια μαδριγάλια προς μελοποίηση ,που αργότερα έδωσε στον κόμη του Ζαφώ. O Κόμης τα εκτύπωσε στη Βενετία το 1593 στον εκδότη Giacomo Vincenti με τον τίτλο Ghirlanda de madrigali a quatro voci και τα αφιέρωσε στον Ippolito Bentivoglio.
Εκτός από το ενετική έκδοση, με το όνομα Vittoria, ακόμη και ένα μαδριγάλιο με πέντε φωνές (Οι  χλωμές βιολέτες ), εκτυπώθηκε στον Κήπο Μουσικών της Φερράρα  το 1591, μια μουσική συλλογή από διάφορους συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων των Alessandro Milleville και Ercole Pasquini.
Μερικοί μελετητές έχουν κάνει την υπόθεση ότι η Ραφαέλα Αλεότι, που πιστεύεται ότι είναι η μεγαλύτερη αδελφή της, ήταν όντως το ίδιο πρόσωπο (το οποίο άλλαξε το όνομα κατόπιν εντολής), δεδομένου ότι ούτε στο μοναστήρι του Σαν Βιτό, ή αλλού, υπάρχουν έγγραφα που σχετίζονται με τη Βιτόρια, ενώ η Ραφαέλα ήταν ηγουμένη του μοναστηριού, και είχε μεγάλη φήμη ως οργανίστας και "γνώστης της μουσικής". Επίσης, η διαθήκη του πατέρα της, που γράφτηκε το 1631, απευθύνεται στη Ραφαέλα και όχι στη Βιττόρια, ωστόσο, δεν υπάρχουν πειστικά αποδεικτικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν αυτή την υπόθεση. Η αφιέρωση στην επιγραφή, η Γιρλάντα του 1593, γραμμένη από τον Giovan Battista Aleotti, είναι η πιο έγκυρη, αν και ασαφής πηγή, από την οποία προέρχονται πληροφορίες σχετικά με την μουσικό. Μεταξύ άλλων, ο ίδιος δηλώνει ότι από τις πέντε κόρες του, η μεγαλύτερη είχε κλίση προς τη θρησκευτική ζωή και σπούδασε μουσική, και ότι η Βιτόρια έμαθε από τα μαθήματα που δόθηκαν στη πρώτη. Δυστυχώς, ο Battista δεν λέει το όνομα της μεγαλύτερης κόρης του, αλλά τα λόγια του υποστηρίζουν την διάκριση δύο ξεχωριστών αδελφών. (βλ. μεταγραφή και αντίγραφο στην υποσημείωση ).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ Κατηγορία:Συνθέτες της Αναγέννησης
Βίκτωρ Αμεδαίος της Έσσης-Ρότενμπουργκ
Ο Βίκτωρ-Αμεδαίος, γερμ. Victor-Amadeus (2 Σεπτεμβρίου 1779 - 12 Νοεμβρίου 1834) από τον Οίκο της Έσσης ήταν ο τελευταίος λάντγκραβος της Έσσης-Ρότενμπουργκ (1812-34), πρίγκιπας του Κόρβεϋ (1815-34) και δούκας του Ράτιμπορ (1821-34).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Καρόλου-Εμμανουήλ λάντγκραβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ και της Λεοπολδίνας, κόρης του Φραγκίσκου-Ιωσήφ Α΄ πρίγκιπα του Λήχτενσταϊν.
Το 1812 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Κατά τη διακυβέρνησή του ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης της Γαλλίας κατέλαβε το Κούρχεσσεν και το 1806 ίδρυσε το βασίλειο της Βεστφαλίας για τον αδελφό του Ιερώνυμο Βοναπάρτη, αναγνώρισε πάντως τη μερική κυριαρχία του λαντγκράβου της Έσσης-Ρότενμπουργκ. Ο Ιερώνυμος τον όρισε καγκελάριο, αλλά ο Βίκτωρ-Αμεδαίος το αρνήθηκε ως υποτελής του βασιλιά της Γερμανίας.
Ο Βίκτωρ-Αμεδαίος χρεωστούσε 35.000 τάληρα με υποθήκη το ανάκτορο του Ρότενμπουργκ, στον εκλέκτορα της Έσσης-Κάσσελ, που τώρα στη θέση του ήταν ο Ιερώνυμος. Αυτός τον απείλησε ότι θα κατάσχει το ανάκτορο, αλλά o Βίκτωρ-Αμεδαίος δεν ενέδιδε να γίνει καγκελάριός του.
Τελικά το 1813 αποκαταστάθηκε στο αξίωμά του πλήρως. Η πόλη Άγ. Γκόαρ χάθηκε στη Γαλλία το 1807 και το κάστρο Ράινφελς στην Πρωσία το 1815. Το Συνέδριο της Βιέννης του έδωσε ως αντάλλαγμα τους τίτλους του πρίγκιπα του Κόρβεϋ και του δούκα του Ράτιμπορ in allodium (με φεουδαρχική ανεξαρτησία, όχι με υποτέλεια).
Απέρριψε το Σύνταγμα που προτάθηκε το 1821 για την Έσση, καθώς δεν τον κατοχύρωνε στις ιδιοκτησίες του. Ακολούθησαν διαπραγματεύσεις, που προσπάθησαν να τον πείσουν να αφήσει την περιουσία του με αποζημίωση 450.000 ταλήρων.
Απεβίωσε το 1834 σε ηλικία 54 ετών. Αν και έκανε τρεις γάμους, δεν είχε επιζόντα τέκνα και κληροδότησε τους τίτλους και τις ιδιοκτησίες τού Κόρβεϋ και Ράτιμπορ στον ανιψιό της δεύτερης συζύγου του, τον Βίκτωρα Α΄ Χοενλόε-Σίλλινγκσφυρστ δούκα του Ράτιμπορ. Η ιδιοκτησίες του ήταν 34.000 εκτάρια, πιο πολύ δάση.
Η Πριγκιπική Βιβλιοθήκη του
Το διάστημα 1825-33 μετέφερε τη βιβλιοθήκη του 36.000 τόμων από την Αυλή του Ρότενμπουργκ στο αββαείο του Κόρβεϋ στο Χέξτερ, όπου υπάρχει ως σήμερα με το όνομα Πριγκιπική Βιβλιοθήκη του Κόρβεϋ. Τώρα περιέχει 74.000 τόμους. Η Βιβλιοθήκη είναι από τις πιο μεγάλες συλλογές Ρομαντικής λογοτεχνίας. Χάρη στις επιλογές του Καρόλου-Εμμανουήλ περιέχει την καλύτερη συλλογή έργων λαϊκής φαντασίας στην Αγγλική γλώσσα, για το διάστημα 1798-1834, στον κόσμο. Υπάρχουν σπάνια έργα, μερικά μοναδικά. Μυθιστορήματα που νομιζόταν εφήμερα, διατηρήθηκαν δύο αιώνες ως το 1980, που ανακαλύφθηκαν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1799 την Λεοπολδίνα του Φύρστενμπεργκ, αλλά δεν απέκτησαν απογόνους. Η Λεοπολδίνα απεβίωσε το 1806.
Το 1812 έκανε δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ, κόρη του Καρόλου-Λουδοβίκου πρίγκιπα του Χόενλοε-Λάνγκενμπουργκ. Είχαν ένα θνησιγενές τέκνο. Η Ελισάβετ απεβίωσε το 1830.
Το 1831 έκανε τρίτο γάμο με την Ελεονώρα κόμισσα του Ζαλμ-Ράιφφερσαϊτ-Κράουταϊμ & Γκέρλαχσαϊμ, αλλά δεν απέκτησαν τέκνα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90
Το Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90 ή αλλιώς η Ερεντιβίζιε 1989-90 ήταν το 34ο πρωτάθλημα Ερεντιβίζιε. Ξεκίνησε στις 12 Αυγούστου 1989 και ολοκληρώθηκε στις 6 Μαΐου 1990.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Άγιαξ για 23η φορά στην ιστορία του, ενώ υποβιβάστηκαν στην Εέρστε Ντιβίζιε οι Ντεν Μπος και Χάαρλεμ. Την είσοδο στο Κύπελλο Πρωταθλητριών 1990-91 κέρδισε ο Άγιαξ, ο οποίος αποκλείστηκε για ένα χρόνο από τη διοργάνωση, διότι οπαδοί του, στον αγώνα Άγιαξ-Αούστρια Βιέννης, έριξαν αντικείμενο και τραυμάτισαν τον ποδοσφαιριστή της Αούστρια Φρανζ Βόλφαχρτ. Στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1990-1991 προκρίθηκαν οι Τβέντε, Φίτεσε και Ρόντα και στο Κύπελλο Κυπελλούχων 1990-91 η Αϊντχόφεν.
Ομάδες
Συνολικά 18 ομάδες αγωνίστηκαν στη συγκεκριμένη σεζόν: οι πρώτες 15 ομάδες της περσινής σεζόν, οι δύο πρώτες της Εέρστε Ντιβίζιε 1988-89 και η νικήτρια των play-offs ανόδου της Εέρστε Ντιβίζιε.
Βαθμολογία
1 Ο Άγιαξ αποκλείστηκε από τη διοργάνωση.
Χριστιανός της Έσσης-Βάνφριντ
Ο Χριστινός, γερμ. Christian (17 Ιουλίου 1689 - 21 Οκτωβρίου 1755) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Βάνφριντ (1731-1755).
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90
Αποτελέσματα
Πράσινο: Νίκη γηπεδούχου ομάδας Μπλε: Ισοπαλία <div style="margin-left:185px; padding-left:10px; width:200px; background-color:#FCC; font-size:11px; margin-bottom:10px;">Κόκκινο: Νίκη φιλοξενούμενης ομάδας
Χριστιανός της Έσσης-Βάνφριντ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βάνφριντ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου, λαντγράβου της Έσσης-Βάνφριντ και της Ιουλιάνας Αλεξανδρίνης, κόρης του Έμιχ ΙΓ΄, κόμη του Λάινινγκεν-Ντάγκσμπουργκ. Ως Καθολικός, προοριζόταν αρχικά να γίνει μέλος του Συλλόγου (canon) του καθεδρικού του Στρασβούργου, αλλά το 1710 -στα 21 έτη του- αποφάσισε να γίνει στρατιωτικός. Υπηρέτησε στο στρατό της Έσσης-Κάσσελ ως ταξίαρχος.
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90
Play-offs ανόδου/υποβιβασμού
Η πρώτη φάση των play-offs απαρτίζεται από δύο ομίλους των τριών ομάδων. Οι νικήτριες ομάδες των ομίλων παίζουν μεταξύ τους στον πρώτο αγώνα, η νικήτρια προβιβάζεται στην Ερεντιβίζιε ενώ η ηττημένη αγωνίζεται στο δεύτερο play-off αγώνα με την 16η του πρωταθλήματος. Η νικήτρια του δεύτερου αγώνα αγωνίζεται στην Ερεντιβίζιε.
Χριστιανός της Έσσης-Βάνφριντ
Βιογραφία
Το 1711 απεβίωσε ο πατέρας του και αυτόκλητα ανέλαβε τη διακυβέρνηση του Βάνφριντ. Όμως ο μεγαλύτερος, ετεροθαλής αδελφός του Γουλιέλμος ήλθε να λάβει τη θέση. Στη διένεξη παρενέβη ο Κάρολος ΣΤ΄ Αψβούργων της Γερμανίας, όπου συμφωνήθηκε ο Χριστιανός να παραιτηθεί της διεκδίκησής του και να ανταμειφθεί με το κάστρο Έσβεγκε και ετήσια αποζημίωση 7500 γκούλντεν. Το κάστρο ήταν δεσμευμένο για χρέος στον δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Μπέβερν, αλλά εξοφλήθηκε και δόθηκε στον Χριστιανό το 1713. Ο νέος ιδιοκτήτης του ανακαίνισε το παραμελημένο κάστρο και προσέθεσε ένα Καθολικό παρεκκλήσιο. Καλούσε τον εαυτό του Χριστιανό της Έσσης-Έσβεγκε.
Το 1731 απεβίωσε ο Γουλιέλμος άτεκνος και ο Χριστιανός τον διαδέχθηκε. Εγκαταστάθηκε στο Μάνφριντ το επόμενο έτος. Με τον εξάδελφό του Ερνέστο Λεοπόλδο, λαντγράβο της Έσσης-Ρότενμπουργκ, συμφώνησαν να διοικούνται οι περιοχές τους από κοινού, μια και στην εποχή του πάππου τους αποτελούσαν μία περιοχή (το Τεταρτημόριο του Ρότενμπουργκ). Η καγκελαρία ήταν στο Ρότενμπουργκ. Επέστρεψε στο Έσβεγκε και έκτισε εκεί τους πριγκιπικούς στάβλους του το 1735. Τότε πούλησε το κάστρο Ράινφελς στην Έσση-Κάσσελ.
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90
Play-offs ανόδου/υποβιβασμού
Όμιλος Α Όμιλος Β
Play-off 1
Χριστιανός της Έσσης-Βάνφριντ
Οικογένεια
Ήταν αρραβωνιασμένος με τη Μαρία Αυγούστα, κόρη του Άνσελμ Φραγκίσκου, πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις, αλλά ο Κάρολος ΣΤ΄ της Γερμανίας ζήτησε για πολιτικούς λόγους η Μαρία Αυγούστα να παντρευτεί τον Κάρολο Αλέξανδρο, δούκα της Βυρτεμβέργης, πράγμα που έγινε. Ο Χριστιανός θρήνησε τη μεγάλη του αγάπη για πολύ καιρό.
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90
Play-offs ανόδου/υποβιβασμού
Η Χέρενφεν προβιβάζεται στην Ερεντιβίζιε, ενώ η Έμεν αγωνίζεται στο δεύτερο αγώνα.
Χριστιανός της Έσσης-Βάνφριντ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την ανιψιά του Μαρία Φραγκίσκη του Χοενλόε-Μπάρτενσταϊν, κόρη της αδελφής του Σοφίας Λεοπολδίνης. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Ολλανδικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90
Play-offs ανόδου/υποβιβασμού
Play-off 2
Η ΝΕΚ παραμένει στην Ερεντιβίζιε, ενώ η Έμεν παραμένει στην Εέρστε Ντιβίζιε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έρεντιβιζι Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1989-1990
Γιόζεφ Μάλετσεκ
Ο Γιόζεφ Μάλετσεκ (λατινικό αλφάβητο: Josef "Pepa, Pepi, Joe" Maleček) (Πράγα, 18 Ιουνίου 1903 - Μπέιπορτ, Νέα Υόρκη, 26 Σεπτεμβρίου 1986) ήταν Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης και του χόκεϊ επί πάγου.
Στο χόκεϊ επί πάγου συμμετείχε με την Τσεχοσλοβακία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1924 που έγιναν στο Σαμονί της Γαλλίας. Τέσσερα χρόνια αργότερα ήταν μέλος της ομάδας της Τσεχοσλοβακίας που συμμετείχε στο τουρνουά χόκεϊ επί πάγου των Ολυμπιακών Αγώνων του 1928 που έγιναν στο Σανκτ Μορίτς. Το 1936 τερμάτισε τέταρτος με την ομάδα της Τσεχοσλοβακίας στο Ολυμπιακό τουρνουά χόκεϊ επί πάγου στο Γκάρμις-Παρτενκίρχεν της Γερμανίας.
Μετά την κομμουνιστική ανάληψη στην Τσεχοσλοβακία (1948) μετανάστευσε από τη χώρα και αγωνίστηκε στο χόκεϊ σε ομάδες της Ελβετίας και της Γερμανίας έως το 1954 που σταμάτησε.
Στην αντισφαίριση ο Μάλετσεκ αγωνίστηκε τόσο στο Γουίμπλεντον όσο και στο γαλλικό πρωτάθλημα στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Εκπροσώπησε επίσης την Τσεχοσλοβακία στο Κύπελλο Ντέιβις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι αθλητές του Χόκεϊ επί πάγου
Αλβέρτος Β΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ
Ο Αλβέρτος Β΄, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (περί το 1369 - 28 Σεπτεμβρίου 1403) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (1384 - 1397) και κόμης του Χόλσταϊν-Ζέγκεμπεργκ ήταν δεύτερος γιος του Ερρίκου Β΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της συζύγου του Ίνγκεμποργκ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Μετά τον θάνατο του πατέρα του ο θείος του Νικόλαος του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ που ήταν αρχηγός του Οίκου του Σάουμμπουργκ επεδίωξε τη συνεργασία ανάμεσα στους κόμητες του Σάουμμπουργκ και του Χόλσταϊν. Ο Νικόλαος πέθανε στις 28 Αυγούστου 1397. Μετά τον θάνατο του θείου τους Νικολάου, ο Αλβέρτος και ο μεγαλύτερος αδελφός του Γεράρδος ΣΤ΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ κατένειμαν μεταξύ τους τις κομητείες του Χόλσταϊν και του Στόρμαρν. Ο Αλβέρτος Β΄ επέλεξε ως τόπο κατοικίας του το Σέγκεμπεργκ, ενώ επεδίωξε μερίδιο και από το δουκάτο του Σλέσβιχ, το οποίο ο Όλαφ Β΄ της Δανίας είχε παραχωρήσει δώρο στον αδελφό του Γεράρδο ΣΤ΄, αλλά η δανική νομοθεσία του το απαγόρευσε.
Ο πεθερός του, Ερρίκος Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ έκανε επιδρομή στο Ντίτμαρσεν, γεγονός που οδήγησε (1402-1404) στην έκρηξη νέας διαμάχης ανάμεσα στο Ντίτμαρσεν και την κομητεία του Χόλσταιν-Ρέντσμπουργκ. Οι αγροτικές κοινότητες του Ντίτμαρσεν επίσημα ήταν υποτελείς του αρχιεπισκόπου της Βρέμης, αλλά στην πραγματικότητα αποτελούσαν ανεξάρτητη περιοχή, στην οποία την εξουσία είχε μονάχα ο αυτοκράτορας, παρότι για δεκαετίες οι κόμητες του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ προσπαθούσαν να υποτάξουν την περιοχή. Μετά την αποτυχία της επιδρομής ο Ερρίκος οπισθοχώρησε στις περιοχές του Αλβέρτου και οι αγρότες κατηγόρησαν τον Αλβέρτο για συνωμοσία, ενώ ο Αλβέρτος αντιδρώντας αρνήθηκε οποιαδήποτε συνεργασία. Η κατώτερη αριστοκρατία και οι σύμβουλοί του πίεσαν τον Αλβέρτο να αντεπιτεθεί και να καταλάβει το Ντίτμαρσεν και ο Αλβέρτος συμφώνησε. Όμως κατά την διάρκεια της προετοιμασίας και ενώ έκανε ιππεύοντας έναν ελιγμό, έπεσε από το άλογο του και πέθανε από τα τραύματα του.
Ο Αλβέρτος παντρεύτηκε την Αγνή, κόρη του Ερρίκου Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σοφίας του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σάουμμπουργκ
Αδόλφος Η΄ του Χόλσταϊν
Ο Αδόλφος Η΄, κόμης του Χόλσταϊν ή Αδόλφος Α΄ του Σάουμμπουργκ ή Αδόλφος Η΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (Adolf von Schauenburg, 1401 - 4 Δεκεμβρίου 1459) ήταν δεύτερος γιος του Γεράρδου ΣΤ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της Αικατερίνης-Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Ο Αδόλφος καταγόταν από τον κλάδο του Οίκου του Σάουμμπουργκ που κυβέρνησε για πολλούς αιώνες την κομητεία του Χόλσταϊν με τους δούκες υποτελείς του Ρωμαίου αυτοκράτορα. Ο προπάππος του Γεράρδος ο Μέγας ήταν αντιβασιλέας της Δανίας και δέχτηκε το δουκάτο της Νότιας Γιουτλάνδης από το στέμμα της Δανίας ως κληρονομική ηγεμονία. Το δουκάτο χάθηκε από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ την περίοδο 1330-1375. Η Μαργαρίτα Α΄ της Δανίας περιόρισε την εξουσία του δούκα (1386, 1414-1440).
Διεκδίκηση του Σλέσβιχ
Ο Αδόλφος και ο μικρότερος αδελφός του Γεράρδος Ζ΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ διαδέχθηκαν τον Ερρίκο ως κόμητες του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ, εξακολουθώντας να διεκδικούν συνεχώς το δουκάτο του Σλέσβιχ. Το 1433 ο Γεράρδος πέθανε και ο Αδόλφος έμεινε μόνος. Τον Ιούλιο του 1435 ο Αδόλφος και ο Ερρίκος της Πομερανίας συνήψαν τη Συνθήκη του Βόρτινγκμποργκ, σύμφωνα με την οποία κατοχυρώθηκε στον Αδόλφο το δουκάτο του Σλέσβιχ. Ο Χριστόφορος Γ΄ της Δανίας προκειμένου να πετύχει την αναγνώριση του, παραχώρησε στον Αδόλφο το δουκάτο του Σλέσβιχ περιλαμβανομένων τμημάτων τα οποία ανήκαν τόσο στη Δανία όσο και στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Διαδοχή
Ο κύριος κλάδος του βασιλικού Οίκου της Δανίας εξέλιπε με τον θάνατο του Χριστόφορου Γ΄ της Δανίας το 1448. Ο Αδόλφος ήταν μακρινός απόγονος του Ερρίκου Ε΄ της Δανίας, του οποίου η μητέρα Μάργκαρετ Σαμπίρια είχε απαιτήσει επικύρωση από τον Πάπα της δυνατότητας να διεκδικούν και γυναίκες τη διαδοχή στον θρόνο της Δανίας. Ο Αδόλφος ήταν απόγονος του Άβελ της Δανίας μέσω της κόρης του Σοφίας. Το στέμμα προσφέρθηκε στον Αδόλφο, αλλά επειδή ο ίδιος ήταν ηλικιωμένος και άτεκνος το προσέφερε στον ανιψιό του, τον κόμη του Όλντενμπουργκ, ο οποίος έγινε νέος βασιλιάς ως Χριστιανός Α΄ της Δανίας. Ο Αδόλφος παντρεύτηκε στις 5 Μαρτίου 1435 τη Μαργαρίτα του Χέλενσταϊν από τον Οίκο του Χόνσταϊν, με την οποία απέκτησε μόνο έναν γιο που πέθανε νωρίς. Ο Αδόλφος πέθανε χωρίς απογόνους το 1459. Είχε δύο αδελφές: η μεγαλύτερη Ίνγκεμποργκ του Χόλσταϊν έγινε μοναχή και η μικρότερη Χάιλβιγκ του Χόλσταϊν παντρεύτηκε τον Ντίτριχ του Όλντενμπουργκ και παιδί τους ήταν ο Χριστιανός Α΄. Ο αδελφός του Αδόλφου Γεράρδος είχε αποκτήσει δίδυμα, τον Ερρίκο που πνίγηκε νέος και την Αικατερίνη, που έγινε μοναχή. Οι αντιπρόσωποι του Σλέσβιχ και του Χόλσταϊν επικύρωσαν τη διαδοχή στις 5 Μαρτίου 1460 στο Ρίμπε στον Χριστιανό Α΄ της Δανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ Κατηγορία:Οίκος του Σάουμμπουργκ
Αμφιδέτης
Ο αμφιδέτης στη σιδηροδρομική ορολογία είναι μία σιδερένια ράγα που ενώνει δύο σιδηροτροχιές στα πλάγια. Οι σιδηροτροχιές τοποθετούνται κατά μήκος η μία δίπλα στην άλλη, αφήνοντας αρμούς ανάμεσα τους σε περίπτωση διαστολής. Η ένωση των σιδηροτροχιών επιτυγχάνεται με την τοποθέτηση αμφιδετών στους αρμούς και το βίδωμα τους με μπουλόνια. Οι αμφιδέτες χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: οι απλοί και οι μονωμένοι για γραμμές με σηματοδότηση, ώστε να αποκλειστεί ένα τμήμα της γραμμής.
Ιστορικό
Ο αμφιφέτης εφευρέθηκε από τον Ουίλιαμ Μπριτζις Άνπαμς τον Μάιο του 1842, λόγω της δυσαρέσκειας του με τα τότε συστήματα ένωσης σιδηροτροχιών. Παρατήρησε πως με τον τότε τρόπο ένωσης, η σιδηροτροχιά σε ένα σημείο ήταν πολύ αδύναμη. Εργάστηκε στην εφεύρεσή του στη γραμμή Eastern Counties το 1844, αλλά μόνο ως σφήνα ανάμεσα στους αρμούς των ραγών. Τρία χρόνια αργότερα, το 1847, ο Άνταμς μαζί με τον Ρόμπερτ Ρίτσαρντσον κατοχύρωσαν την εφεύρεση τους, ενώ το 1849 ο Τζέιμς Σάμιουελ μηχανικός της ECR ανέπτυξε αμφιδέτες που θα μπορούσαν να βιδωθούν στις ράγες.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Ο αμφιδέτης θα πρέπει να πληροί τα παρακάτω χαρακτηριστικά :
Αν η γραμμή είναι ηλεκτροκίνητη, τότε στους αμφιδέτες τοποθετούνται χάλκινα καλώδια για να συνεχίσει το ρεύμα να διέρχεται μέσα από τις ράγες.
Βελτιώσεις
Αν και οι αμφιδέτες ενισχύουν τα αδύναμα σημεία των σιδηροτροχιών, μπορούν ακόμα να γίνουν βελτιώσεις, όπως για παράδειγμα η ένωση των ραγών με ηλεκτροκόλληση. Το 1967, στο Χίθερ Γκριν των Βρετανικών Σιδηροδρόμων, έγινε ένα ατύχημα όταν ένα τρένο έσπασε έναν αμφιδέτη, με αποτέλεσμα την επίσπευση των εργασιών ενοποίησης των τροχιών πάνω σε τσιμεντένιους ή ξύλινους στρωτήρες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές
Θεμιστόκλεια
Η ζωή της
Η Θεμιστόκλεια ήταν γνωστή για τις μαθηματικές τις γνώσεις και δίδασκε στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς όποιον είχε την διάθεση να μάθει. Ήταν τέτοια η αγάπη της για την γεωμετρία που λέγεται ότι είχε διακοσμήσει και τον ναό με γεωμετρικά σχέδια.
Αν και η Θεμιστόκλεια την εποχή της ήταν πολύ γνωστή, σήμερα δυστυχώς γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα για αυτή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες Ελληνίδες Κατηγορία:Γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Μαθηματικοί (γυναίκες) Κατηγορία:Μαθηματικοί (γυναίκες) στην Ελλάδα Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιέρειες Κατηγορία:Ιέρειες στην Ελλάδα Κατηγορία:Γυναίκες και θρησκεία Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες της Ελλάδας Κατηγορία:Πυθαγόρας
Πυθιάδα
Η Πυθιάδα (αρχαία ελληνικά: Πυθιάς) ήταν βιολόγος και εμβρυολόγος. Ήταν υιοθετημένη κόρη του Ερμία και σύζυγος του Αριστοτέλη. Λέγεται ότι συνεργάστηκε μαζί του για την συγγραφή μίας εγκυκλοπαίδειας που αντλούσε πληροφορίες από τα δείγματα μικρών ζώων και εντόμων που συνέλεξαν κατά τη διάρκεια του γαμήλιου ταξιδιού τους στην Μυτιλήνη. Επίσης συνεργάστηκαν στην έρευνα για την κατηγοριοποίηση των ζώων. Έκανε μία κόρη που ονομάστηκε και αυτή Πυθιάδα. Πέθανε κάποια στιγμή μετά το 326 π.Χ. στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αριστοτέλης Κατηγορία:Αρχαίες Ελληνίδες Κατηγορία:Γυναίκες στην αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες της Ελλάδας Κατηγορία:Εμβρυολόγοι Κατηγορία:Βιολόγοι
Φίλιππος της Έσσης-Φίλιπσταλ
O Φίλιππος, γερμ. Philipp (14 Δεκεμβρίου 1655 - 18 Ιουνίου 1721) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1663-1721). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου της Έσσης-Φίλιπσταλ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Κάσσελ και ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου ΣΤ΄ και της Χέντβιχ Σοφίας, κόρης του Γεωργίου Γουλιέλμου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1680 την Αικατερίνη, κόρη του Καρόλου Όθωνα, κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ και είχε τέκνα:
Το 1925 εξέλιπαν οι άρρενες απόγονοι του Καρόλου Α΄, εκείνοι όμως του Γουλιέλμου υπάρχουν ως τις ημέρες μας: 6ος απόγονος του τελευταίου είναι ο Γουλιέλμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Λουδοβίκος Δ΄ της Έσσης-Μάρμπουργκ
O Λουδοβίκος Δ΄, γερμ. Ludwig IV (27 Μαΐου 1537 - 9 Οκτωβρίου 1604) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Μάρμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκοςγιος του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας. Έλαβε μόρφωση στην Αυλή του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης και αργότερα νυμφεύτηκε την πρώτη κόρη του.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1567 και οι τέσσερις γιοί του μοίρασαν την Έσση: ο Γουλιέλμος Δ΄ έλαβε το Κάσσελ, ο Λουδοβίκος Δ΄ το Μάρμπουργκ, ο Φίλιππος Β΄ το Ράινφελς και ο Γεώργιος Α΄ το Ντάρμστατ.
Η περιοχή του περιελάμβανε το Μάρμπουργκ και το Γκήσσεν και ήταν μέρος της Άνω Έσσης. Ανακαίνισε το κάστρο του Μάρμπουργκ με τον αρχιτέκτονα Έμπερτ Μπάλντεβαϊν. Επέκτεινε την επικράτειά του, αγοράζοντας ένα μέρος της μαρκιωνίας του Φούλντισεν από τον κόμη του Νασσάου-Σααρμπρύκεν (1570) και το υπόλοιπο από τον κόμη του Νασσάου-Βάλιμπουργκ (1583).
Το 1597 έφτιαξε διαθήκη, όπου μοίραζε το Μάρμπουργκ στου δύο ανιψιούς του Μαυρίκιο και Λουδοβίκο Ε΄, με τον όρο να μείνουν Λουθηρανοί. Απεβίωσε άτεκνος το 1604.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1563 τη Χέντβιχ, κόρη του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης, η οποία απεβίωσε το 1590.
Έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαρία κόμισσα του Μάνσφελτ, που και αυτή απεβίωσε (το 1604) χωρίς απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Γεράρδος Ζ΄ του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ
Ο Γεράρδος Ζ΄, κόμης του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ (1404 - 24 Ιουλίου 1433) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ, διεκδικητής του δουκάτου του Σλέσβιχ ως Γεράρδος Γ΄ ήταν γιος του Γεράρδου ΣΤ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και της Αικατερίνης-Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρης του Μάγκνους Β΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βόλφενμπυτελ. Στη διάρκεια του πολέμου ανάμεσα στη Δανία και τη Χανσεατική Ένωση πολέμησε μαζί με τους δυο μεγαλύτερους αδελφούς του Ερρίκο Δ΄, κόμη του Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και Αδόλφο Η΄, κόμη του Χόλσταϊν στο πλευρό της Χανσεατικής Ένωσης και ήταν αρχηγός του στόλου στην πολιορκία του Φλένσμπουργκ και στον βομβαρδισμό της Κοπεγχάγης από τη Χανσεατική Ένωση.
Το 1427 ανέλαβαν μαζί με τον δεύτερο αδελφό του Αδόλφο τη διακυβέρνηση του δουκάτου του Σλέσβιχ. Στις 2 Ιουνίου 1432 ο Γεράρδος Ζ΄ παντρεύτηκε την Αγνή, κόρη του Βερνάρδου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν, η οποία γέννησε στις 16 Ιανουαρίου 1433 πρόωρα δίδυμα, κάτι που δημιούργησε την υποψία ότι η σύλληψη τους έγινε πριν τον γάμο της Αγνής με τον Βερνάρδο, ενδεχομένως με άλλον πατέρα, οπότε σε αυτή την περίπτωση τα παιδιά δεν θα ήταν νόμιμα. Ο Γεράρδος βεβαίωσε ότι συνευρέθη με την Αγνή πριν τον γάμο τους και ζήτησε τη νομιμοποίηση των παιδιών τους, κάτι που έγινε με τη σύμφωνη γνώμη του αδελφού του Αδόλφου Η΄.
Ο Γεράρδος υπέφερε από σοβαρή νόσο των πνευμόνων και τον Φεβρουάριο του 1433 η κατάσταση της υγείας του χειροτέρευσε, ώστε οι γιατροί δήλωσαν ότι δεν μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Ο Γεράρδος Ζ΄ και η σύζυγός του Αγνή αποφάσισαν να ταξιδέψουν για λουτρά στο Μπάντεν-Μπάντεν, αλλά ενώ περνούσαν από την Κολωνία η κατάσταση της υγείας του χειροτέρεψε τόσο πολύ, που αποφάσισαν να γυρίσουν πίσω, με τον Γεράρδο Ζ΄ να πεθαίνει κατά το ταξίδι της επιστροφής στις 24 Ιουλίου 1433 στο Έμεριχ αμ Ράιν.
Ο κουνιάδος της Αγνής, ο Αδόλφος Η΄, της απαγόρευσε την είσοδο στη χώρα μετά το τέλος του αδελφού του και η ίδια αποφάσισε να επιστρέψει στο Μπάντεν, ενώ τα δίδυμα μωρά Ερρίκος και Αικατερίνη απεβίωσαν υπό ανεξιχνίαστες συνθήκες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ Κατηγορία:Οίκος του Σάουμμπουργκ
Γουλιέλμος Ζ΄ της Έσσης-Κάσσελ
O Γουλιέλμος Ζ΄ (γερμ.: Wilhelm VII. von Hessen-Kassel, 21 Ιουνίου 1651 - 21 Νοεμβρίου 1670) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ (1663-1670).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου ΣΤ΄ λάντγκραβου της Έσσης-Κάσσελ και της Χέντβιχ-Σοφίας, κόρης του Γεωργίου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1663 και τον διαδέχθηκε σε ηλικία 12 ετών.
Αρραβωνιάστηκε την εξαδέλφη του Μαρία-Αμαλία των Κέττλερ, κόρης του Ιακώβου δούκα της Κουρλάνδης & Σεμιγκάλλια. Μετά τον αρραβώνα ξεκίνησε τη Μεγάλη Περιοδεία σε Ολλανδία, Αγγλία, Γαλλία. Στο Παρίσι ασθένησε από πυρετό και οι γιατροί προσπάθησαν να τον θεραπεύσουν με καθαρτικά, εμετικά, κλύσματα και αιμοληψίες που τον σκότωσαν.
Τάφηκε στο ναό Μάρτινσκιρχε του Κάσσελ. Η αρραβωνιαστικιά του τελικά παντρεύτηκε τον επόμενο αδελφό του Κάρολο, που τον διαδέχθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Φίλιππος Β΄ της Έσσης-Ράινφελς
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μάρμπουργκ και ήταν ο τρίτος γιος του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας.
Το 1567 απεβίωσε ο πατέρας του και οι τέσσερις γιοί του μοίρασαν την κτήση του: ο Γουλιέλμος Δ΄ έλαβε το Κάσσελ, ο Λουδοβίκος Δ΄ το Μάρμπουργκ, ο Φίλιππος Β΄ το Ράινφελς και ο Γεώργιος Α΄ το Ντάρμστατ.
Η περιοχή του Φιλίππου Β΄ ήταν γύρω από το κάστρο Ράινφελς και τον Αγ. Γκόαρ, στην αριστερή όχθη του Ρήνου. Ήλεγχε 6 πόλεις και την πρώην κομητεία του Καττσενελνμπόγκεν, βόρεια του ποταμού Μάιν, που οι δασμοί και τα τελωνεία της την έκαναν αξιοθαύμαστα πλούσια.
Απεβίωσε το 1583 στο κάστρο Ράινφελς και τάφηκε στον Αγ. Γκόαρ. Ήταν άτεκνος, έτσι τον κληρονόμησε ο μεγαλύτερος αδελφός του Γουλιέλμος Δ΄ λάντγκραβος της Έσσης-Κάσσελ, ο οποίος ανήγειρε ένα εντυπωσιακό μνημείο στον Αγ. Γκόαρ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1569 την Άννα-Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου, ενός από τους ηγέτες του Καλβινισμού. Δεν απέκτησε απογόνους.
Υποσημειώσεις & Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Τζάκοπο Ρικκάτι
Ο Τζάκοπο Φραντσέσκο Ρικκάτι (Jacopo Francesco Riccati, 28 Μαΐου 1676 – 15 Απριλίου 1754) ήταν Ιταλός (Ενετός μαθηματικός και δικαστής. Είναι γνωστός από την εξίσωση που αναφέρεται σήμερα με το όνομά του.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Ρικάτι γεννήθηκε στη Βενετία και καταγόταν από πλούσια οικογένεια. Η γενιά του πατέρα του, του κόμη Μοντίνο Ρικκάτι, ήταν γαιοκτήμονες, κατέχοντας εκτάσεις κοντά στη Βενετία. Η μητέρα του ήταν από την ισχυρή οικογένεια Κολόννα. Ο πατέρας του πέθανε όταν ο Τζάκοπο ήταν μόλις δέκα ετών, αφήνοντάς του μεγάλη ακίνητη περιουσία. Ο Τζάκοπο πήγε πρώτα στη σχολή των Ιησουιτών για ευγενείς στη Μπρέσια και μετά, το 1693, εισάχθηκε στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα για να σπουδάσει νομικά. Πήρε πράγματι δίπλωμα νομικής (LL.D.) το 1696. Ενθαρρυμένος, ωστόσο, από τον Στέφανο ντέλλι Άντζελι να μελετήσει μαθηματικά, επιδόθηκε στη μελέτη της μαθηματικής αναλύσεως.
Σταδιοδρομία
thumb|Το βιβλίο Opere του Ρικκάτι (1761) Ο Ρικκάτι είχε διάφορες προτάσεις να αναλάβει ακαδημαϊκές θέσεις, αλλά τις αρνήθηκε όλες προκειμένου να αφιερώσει ολόκληρη την προσοχή του στην προσωπική του μελέτη της αναλύσεως. Ο ίδιος ο Μέγας Πέτρος τον προσεκάλεσε στη Ρωσία για να αναλάβει πρόεδρος της Ακαδημία Επιστημών της Αγίας Πετρουπόλεως. Προσκλήθηκε επίσης στη Βιέννη ως αυτοκρατορικός σύμβουλος και του προσφέρθηκε θέση καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβα. Απέρριψε όλες αυτές τις προσφορές.
Η Σύγκλητος της Βενετίας τον συμβουλευόταν συχνά σε θέματα κατασκευής διωρύγων και φραγμάτων ποταμών. Το 1723 ο Ρικκάτι ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Ινστιτούτου της Μπολόνια. Απεβίωσε στο Τρεβίζο σε ηλικία 78 ετών.
Μέρος των εργασιών του επί των πολυωνύμων περιελήφθη από τη Μαρία Γκαετάνα Ανιέζι, μετά από αίτημα του Ρικκάτι, στο βιβλίο για τον ολοκληρωτικό λογισμό του έργου της Analytical Institutions.
Η εξίσωση Riccati είναι γνωστή με το επώνυμο του Τζάκοπο Φραντσέσκο Ρικκάτι επειδή αυτός την μελέτησε.
Τέκνα
Ο γιος του Τζάκοπο, ο Βιντσέντο Ρικκάτι έγινε Ιησουίτης και ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, πρωτοπορώντας στην ανάπτυξη των υπερβολικών συναρτήσεων.
Ο Τζορντάνο Ρικκάτι, άλλος γιος του Τζάκοπο, υπήρξε ο πρώτος που μέτρησε τον λόγο του μέτρου ελαστικότητας του Young μεταξύ μετάλλων, 25 χρόνια πριν τον ομώνυμο επιστήμονα Τόμας Γιανγκ.
Κρίστοφ Γκούντερμαν
Ο Κρίστοφ Γκούντερμαν (Christoph Gudermann, 25 Μαρτίου 1798 – 25 Σεπτεμβρίου 1852) ήταν Γερμανός μαθηματικός, γνωστός για την εισαγωγή της ομώνυμης συναρτήσεως και της έννοιας της ομοιόμορφης συγκλίσεως. Υπήρξε επίσης ο δάσκαλος του μεγάλου μαθηματικού Καρλ Βάιερστρας, στον οποίο άσκησε μεγάλη επίδραση το μάθημα του Γκούντερμαν για τις ελλειπτικές συναρτήσεις το 1839-1840, το πρώτο τέτοιο μάθημα που διδάχθηκε ποτέ σε οποιοδήποτε ίδρυμα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκούντερμαν γεννήθηκε στη μικρή πόλη Βίνενμπουργκ της Κάτω Σαξονίας. Ο πατέρας του ήταν δάσκαλος και ο Κρίστοφ έγινε και εκείνος δάσκαλος μετά τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, όπου παρακολούθησε τα μαθήματα του Καρλ Φρίντριχ Γκάους. Ο Κ. Γκούντερμαν άρχισε τη διδασκαλική του σταδιοδρομία στο Κλέβε και στη συνέχεια μετατέθηκε στο Μύνστερ. Από το 1832 ήταν έκτακτος καθηγητής των μαθηματικών και από το 1839 τακτικός καθηγητής στη «Θεολογική και Φιλοσοφική Ακαδημία», το μετέπειτα Πανεπιστήμιο του Μύνστερ.
Ο Γκούντερμαν εισήγαγε την έννοια της ομοιόμορφης συγκλίσεως σε μία δημοσίευσή του για τις ελλειπτικές συναρτήσεις το 1838, αλλά δεν την όρισε τυπικά, ούτε τη μεταχειρίσθηκε στις αποδείξεις του. Αυτά τα έκανε ο μαθητής του, ο Βάιερστρας.
Οι μελέτες του Γκούντερμαν στη σφαιρική γεωμετρία και στις ειδικές συναρτήσεις επικεντρώθηκαν σε μεμονωμένες περιπτώσεις, οπότε δεν πήρε την αναγνώριση που έχουν όσοι δημοσίευσαν έρευνες γενικότερης σημασίας. Η Συνάρτηση του Γκούντερμαν (Gudermannian function) ή «υπερβολικό πλάτος» φέρει το όνομά του.
Ο Γκούντερμαν απεβίωσε στο Μύνστερ σε ηλικία 54 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Τζόναθαν Ντέιτον και Βάλερι Φάρις
Ο Τζόναθαν Ντέιτον (αγγλικά: Jonathan Dayton, 7 Ιουλίου 1957 -) και η Βάλερι Φάρις (αγγλικά: Valerie Faris, 20 Οκτωβρίου 1958 -) είναι ένα καλλιτεχνικό δίδυμο από την Αμερική, το οποίο ασχολείται με τη σκηνοθεσία ταινιών και μουσικών video clip. Εκτός από την επαγγελματική τους συνεργασία είναι και ανδρόγυνο. Περισσότερο γνωστοί έγιναν με το σκηνοθετικό τους ντεμπούτο στον κινηματογράφο, το 20106, Με την ταινία Little Miss Sunshine, από την οποία έλαβαν πολύ θετικές κριτικές. Το 2012, το ζευγάρι, συνέχισε στον κινηματογράφο, με το επίσης καλό όσον αφορά τις κριτικές, Ruby Sparks.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Κάρολος Α΄ της Έσσης-Φίλιπσταλ
Ο Κάρολος Α, γερμ. Karl I. (23 Σεπτεμβρίου 1682 - 8 Μαΐου 1770) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1721-1770).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σμαλκάλντεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φίλιππου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Αικατερίνης Αμαλίας, κόρης του Καρόλου Όθωνα, κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ.
Εισήλθε στον στρατό της Δανίας το 1701 και πολέμησε στον Πόλεμο της Ισπανικής Διαδοχής (1702-14). Διακρίθηκε στη μάχη του Χέλσινγκμποργκ (1710) και προήχθη σε αντιστράτηγο. Το 1715 συμμετείχε στην εισβολή στο Ρύγκεν και την πολιορκία του Στράλζουντ. Έπειτα εισήλθε στον στρατό της Γαλλίας και έγινε υποστράτηγος (1721).
Το 1721 απεβίωσε ο πατέρας του και ο Κάρολος Α΄ τον διαδέχθηκε στο Φίλιπσταλ. Έδωσε ένα τμήμα της επικράτειάς του ως πρόσοδο στον μικρότερο αδελφό του Γουλιέλμο, συγκεκριμένα το Μπάρχφελντ, που ήταν υποτελές στο Φίλιπσταλ.
Το 1731 του απονεμήθηκε από τη Δανία το Διάσημο του Τάγματος του Ελέφαντος. Αργότερα εισήλθε στον στρατό της Αυστρίας, όπου έγινε στρατάρχης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1725 την Καρολίνα Χριστίνα των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη-Γουλιέλμου Γ΄ δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Τζεμ Γιλντιρίμ
Ο Τζεμ Γιαλτσίν Γιλντιρίμ (Cem Yalçın Yıldırım, γενν. 8 Ιουλίου 1961) είναι Τούρκος μαθηματικός με ειδικότητα τη Θεωρία αριθμών. Γεννήθηκε στο Μπλούμινγκτον της Ιντιάνα, στις ΗΠΑ, και μεγάλωσε στην Άγκυρα. Πήρε πτυχίο από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Μεσης Ανατολής στην Άγκυρα και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο το 1990, εκπονώντας τη διδακτορική διατριβή του υπό την επίβλεψη του Τζων Φρηντλάντερ. Σήμερα είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη.
Ανακάλυψη
Το 2005 οι Γιλντιρίμ, Νταν Γκόλντστον και Γιάνος Πιντς απέδειξαν ότι για οποιονδήποτε, οσοδήποτε μικρό θετικό αριθμό ε, υπάρχουν πρώτοι αριθμοί p και p′ τέτοιοι ώστε η διαφορά μεταξύ του p και του p′ είναι μικρότερη από το γινόμενο ε log p.
Πιο τυπικά:
όπου pn είναι ο n-στός πρώτος αριθμός. Με άλλα λόγια, για κάθε c > 0 υπάρχουν άπειρα ζεύγη διαδοχικών πρώτων αριθμών pn και pn+1 που είναι πιο κοντά μεταξυ τους από τη μέση απόσταση μεταξύ διαδοχικών πρώτων κατά παράγοντα c, δηλαδή:
Η απόδειξη δημοσιεύθηκε αρχικώς μόνο από τους Γκόλντστον και Γιλντιρίμ το 2003, αλλά αργότερα την ανεκάλεσαν. Μετά ο Γιάνος Πιντς προστέθηκε στην ομάδα τους και ολοκλήρωσαν την απόδειξη το 2005.
Το 2014 οι τρεις ερευνητές βραβεύθηκαν με το Βραβείο Cole Θεωρίας των αριθμών «για την εργασία τους στα μικρά κενά μεταξύ πρώτων αριθμών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Φρούριο Αγίων Θεοδώρων Καστελίου
Το Φρούριο των Αγίων Θεοδώρων Καστελίου είναι μεσαιωνικό οχυρό κτίσμα, ερείπια του οποίου διασώζονται κοντά στο χωριό Καστέλλι του Δήμου Καλαβρύτων.
Στα νοτιοανατολικά του χωριού υψώνεται ο κωνοειδής λόφος "Άγιοι Θεόδωροι" που πήρε το όνομά του από το ομώνυμο εξωκλήσι που βρισκόταν εκεί. Στο λόφο αυτό που είναι τειχισμένος, υπάρχουν οικοδομικά κατάλοιπα κτηρίων των υστεροβυζαντινών χρόνων (1204 μ.Χ. - 1453 μ.Χ.). Εντός της οχύρωσης που έχει μήκος 90 μέτρα, διακρίνεται δεξαμενή και μεγάλο κτήριο ορθογώνιας κάτοψης. Εικάζεται ότι το εξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων διαστάσεων 5,50 μ. Χ 7,00 μ. που βρίσκεται στα νότια, ήταν αρχικά πύργος. Για το χτίσιμο του κεντρικού κτηρίου και της δεξαμενής έχει χρησιμοποιηθεί ως συνδετικό υλικό ισχυρό ασβεστοκονίαμα. Στις πλαγιές του λόφου υπάρχουν τα ερείπια ενός ακόμα μικρού ναού (της Ευαγγελίστριας) αλλά και δεκάδων άλλων οικοδομημάτων χτισμένων από λευκό τιτανόλιθο χωρίς όμως τη χρήση ασβεστοκονιάματος.
Το μικρό αυτό φρούριο στο οποίο οφείλει το όνομά του το χωριό Καστέλι, φαίνεται να χρησίμευε ως κατοικία για έναν από τους 12 φεουδάρχες της βαρωνίας των Καλαβρύτων.
Πηγές
Κ Κ Φ Φ
Γουλιέλμος της Έσσης-Φίλιπσταλ
Ο Γουλιέλμος, γερμ. Wilhelm (29 Αυγούστου 1726 - 8 Αυγούστου 1810) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1770-1810).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Α΄, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Αικατερίνης Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Γουλιέλμου Γ΄, δούκα της Σαξονίας-Άιζεναχ.
Το 1770 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε. Υπηρέτησε στον ολλανδικό στρατό ως διοικητής του ιππικού και κυβερνήτης του 'σ-Χερτόγκενμπος. Έγινε διοικητής των Ιωαννιτών ιπποτών στην επαρχία Ουάγκουφ της Πολωνίας. Το 1806 το λαντγραβάτο του κατελήφθη από τον γαλλικό στρατό και ενσωματώθηκε στο βραχύβιο βασίλειο της Βεστφαλίας.
Απεβίωσε το 1810 σε ηλικία 84 ετών, πριν δει την επικράτειά του ελεύθερη. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Λουδοβίκος και μετά ο Ερνέστος Κωνσταντίνος. Άλλοι δύο γιοι του είχαν αποβιώσει πριν από αυτόν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1755 την εξαδέλφη του Ουλρίκα-Ελεονόρα, κόρη του Γουλιέλμου λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Φράγκικο οχύρωμα Καστελίου
Το Φράγκικο οχύρωμα Καστελίου είναι μεσαιωνικό οχυρό κτίσμα, ερείπια του οποίου διασώζονται κοντά στο χωριό Καστέλλι του Δήμου Καλαβρύτων.
Κάρολος Β΄ της Έσσης-Φίλιπσταλ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Φίλιπσταλ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Κωνσταντίνου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Λουίζας, κόρης του Φρειδερίκου Καρόλου, πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ.
Το 1837 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Φερδινάνδος σε ηλικία 38 ετών και το 1849 ο πατέρας του, τον οποίο διαδέχθηκε ως λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ. Είχε τιμητικά τον τίτλο του αντιστράτηγου στο στρατό του εκλέκτορα της Έσσης. Μετά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 η Πρωσία προσάρτησε το εκλεκτοράτο της Έσσης και την Έσση-Φίλιπσταλ.
Ο Κάρολος Β΄ έμεινε τιτουλάριος λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ και απεβίωσε το 1868. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Ερνέστος στον τίτλο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1845 τη Μαρία 1818-1888, κόρη του Ευγένιου, δούκα της Βυρτεμβέργης και είχε τέκνα:
Ερνέστος Κωνσταντίνος της Έσσης-Φίλιπσταλ
Ο Ερνέστος Κωνσταντίνος, γερμ. Ernst Konstantin ( 8 Αυγούστου 1771 - 25 Δεκεμβρίου 1849) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1816-1849).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουλιέλμου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Ουλρίκε Ελεονώρας, κόρης του Γουλιέλμου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ.
Υπηρέτησε στον Ολλανδικό στρατό ως το 1796. Το 1797 απέκτησε το εργοστάσιο πορσελάνης στο Φόλκστετ, προάστιο του Ρούντολστατ, αλλά το πώλησε δύο έτη μετά. Το 1808 έγινε μέγας Καγκελάριος του Ζερόμ Βοναπάρτη της Βεστφαλίας.
Το 1793 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του Κάρολος 36 ετών και το επόμενο έτος ο δευτερότοκος Φρειδερίκος 30 ετών. Ο πατέρας τους ετελεύτησε το 1810 και τον διαδέχθηκε ο τρίτος αδελφός του Λουδοβίκος, που όμως απεβίωσε το 1816 άτεκνος. Ο Ερνέστος Κωνσταντίνος τον διαδέχθηκε.
Επανήλθε στον Ολλανδικό στρατό. Απεβίωσε το 1849 σε ηλικία 78 ετών και τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος γιος του Κάρολος Β΄, μια και ο πρωτότοκος είχε τελευτήσει από το 1837.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1796 τη Λουίζα, κόρη του Φρειδερίκου Καρόλου, πρίγκιπα του Σβάρτσμπουργκ-Ρούντολστατ και είχε τέκνα:
Το 1808 απεβίωσε η Λουίζα και ο Ερνέστος έκανε δεύτερο γάμο με την ανιψιά του Καρολίνα, κόρη του πρωτότοκου αδελφού του Καρόλου και είχε ένα επιζών τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Ερνέστος της Έσσης-Φίλιπσταλ
Ο Ερνέστος, γερμ. Ernst (20 Δεκεμβρίου 1846 - 22 Δεκεμβρίου 1925) από τον Οίκο της Έσσης ήταν τιτουλάριος λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ το 1868.
Βιογραφία
Ο Ερνέστος Ευγένιος Κάρολος Αύγουστος Βερνάρδος Παύλος γεννήθηκε στο Φίλιπσταλ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου Β΄ και της Μαρίας, κόρης του Ευγενίου, δούκα της Βυρτεμβέργης.
Μετά τον Αυστρο-Πρωσικό Πόλεμο του 1866 η Πρωσία προσάρτησε το εκλεκτοράτο της Έσσης (του πρεσβύτερου κάδου) και την Έσση-Φίλιπσταλ. Ο Ερνέστος και ο τρίτος εξάδελφος του πατέρα του Αλέξιος, λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ (του νεότερου κλάδου) παραιτήθηκαν των διεκδικήσεών τους το 1868. Το 1880 του δόθηκαν ως αποζημίωση 300.000 μάρκα ετησίως και τα κάστρα Χάναου, Ρότενμπουργκ και Σένφελντ στο Κάσσελ.
Απεβίωσε το 1925 άγαμος, τελευταίος του κλάδου του της Έσσης-Φίλιπσταλ. Έμειναν απόγονοι του πρεσβύτερου κλάδου της Έσσης-Ρούμπενχαϊμ και του νεότερου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Λουδοβίκος της Έσσης-Φίλιπσταλ
Ο Λουδοβίκος, γερμ. Ludwig (8 Οκτωβρίου 1766 - 15 Φεβρουαρίου 1816) από τον Οίκο της Έσσης ήταν λαντγράβος της Έσσης-Φίλιπσταλ (1810-16).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Φίλιπσταλ και ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ και της Ουλρίκας Ελεονόρας, κόρης του Γουλιέλμου, λαντγράβου της Έσσης-Φίλιπσταλ-Μπάρχφελντ.
Εισήλθε στον ολλανδικό στρατό. Νυμφεύτηκε το 1791 τη Μαρία Φραγκίσκη Μπέργκε, κόμισσα του Τριπς, αλλά οι γονείς της ήταν καθολικοί και το ζεύγος έκανε τον γάμο χωρίς να τους ενημερώσει. Όταν αυτοί το έμαθαν δεν τον αναγνώρισαν. Επίσης ο ολλανδικός στρατός δεν επέτρεπε γάμο στελέχους του με καθολική και ο Λουδοβίκος έπρεπε να παραιτηθεί, όμως η σύζυγός του με τις γνωριμίες της κατάφερε να τον προσλάβουν στο βασίλειο της Νάπολης.
Κατά τους Ναπολεόντειους Πολέμους πολέμησε με το βασίλειο της Νάπολης. Κατά τον Πόλεμο του Γ΄ Συνασπισμού εναντίον του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας διοικούσε τη φρουρά του οχυρού Γκαέτα, όταν το πολιόρκησαν οι Γάλλοι το 1806. Αρνήθηκε την παράδοσή του, ακόμη και όταν η κυβέρνηση της Νάπολης τον διέταξε να το παραδώσει. Ο στρατός του άντεξε έξι μήνες, αλλά καθώς οδηγούσε τους άνδρες του στους προμαχώνες, πληγώθηκε και εγκατέλειψε το οχυρό.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1791 τη Μαρία Φραγκίσκη Μπέργκε, κόμισσα του Τριπς και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Αυτόνομος Θιβετιανός Νομός Χαϊμπέι
Ο Αυτονόμος Θιβετιανός Νομός Χαϊμπέι (κινεζικά: 海北藏族自治州 Θιβετιανά: མཚོ་བྱང་བོད་རིགས་རང་སྐྱོང་ཁུལ་) είναι αυτόνομος νομός στα βορειοανατολικά της επαρχίας Τσινγκχάι της Κίνας. Ο νομός έχει έκταση 39.354 τ.χλμ. και η έδρα είναι η κομητεία Χαϊγιάν. Το όνομά του σημαίνει κυριολεκτικά "βόρεια της λίμνης Τσινγκχάι."