cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Petlyakov Pe-3
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα πρώτα Pe-3 διατέθηκαν στο 95ο Σύνταγμα Ταχέων Βομβαρδιστικών τον Αύγουστο του 1941 και ανέλαβαν αποστολές εγγύς υποστήριξης και συνοδείας μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης των πληρωμάτων τον Σεπτέμβριο. Το Σύνταγμα μετονομάστηκε σε 95ο Σύνταγμα Μαχητικών στις 25 Σεπτεμβρίου και υπάγονταν πλέον στο 6ο Σώμα Μαχητικών των Σοβιετικών Δυνάμεων Αεράμυνας (PVO) στο οποίο είχε ανατεθεί η αεράμυνα της Μόσχας. Λίγες μέρες αργότερα έξι Pe-3 ανέλαβαν τη συνοδεία C-47 Skytrain στα οποία επέβαιναν τα μέλη βρετανικής στρατιωτικής αποστολής από τη Vologda στη Μόσχα. Τα μαχητικά προστάτεψαν με επιτυχία τα μεταγωγικά της αποστολής από επανειλημμένες γερμανικές επιθέσεις.
Τα Pe-3 έπληξαν τις γερμανικές φάλαγγες που κατευθύνονταν στη Μόσχα στα τέλη του 1941. Στις 24 Οκτωβρίου το 95ο και το 208ο Σύνταγμα Μαχητικών, με συνολική δύναμη 27 Pe-3, επιτέθηκαν στο γερμανικό αεροδρόμιο στο Τβερ (τότε ονομάζονταν Καλίνιν) ισχυριζόμενοι την καταστροφή τριάντα γερμανικών αεροσκαφών με απώλεια πέντε Pe-3 και των πιλότων τους, συμπεριλαμβανομένου του διοικητή του 208ου Συντάγματος. To 9ο, 40ο, 54ο και 511ο Συντάγματα Βομβαρδιστικών επίσης εξοπλίστηκαν με Pe-3 τον Σεπτέμβριο και συμμετείχαν σε παρόμοιες αποστολές. Μέσα στους πρώτους τρεις μήνες επιχειρησιακής χρήσης των Pe-3 χάθηκαν περίπου 50 αεροσκάφη, δηλαδή το 25% του συνολικού αριθμού αεροσκαφών που είχαν κατασκευαστεί μέχρι τότε. Ο υψηλότατος αριθμός απωλειών είχε σαν αποτέλεσμα πολλές μονάδες να διεξάγουν τελικά λιγότερο επικίνδυνες αποστολές αναγνώρισης. Pe-3 διατέθηκαν στο 1ο, 2o και 3ο Συντάγματα Αναγνώρισης
Με τη διακοπή της παραγωγής στα τέλη Οκτωβρίου, εξ αιτίας της μεταφοράς του εργοστασίου στα μετόπισθεν, ο αριθμός των υπαρχόντων Pe-3 δεν αρκούσε για τόσο πολλές μονάδες. Πολλές μονάδες χρησιμοποίησαν τελικά άλλα αεροσκάφη ή άλλαξαν ρόλο. Το 40ο Σύνταγμα Ταχέων Βομβαρδιστικών μετονομάστηκε σε 40ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα Αναγνώρισης Μεγάλης Εμβέλειας στις 15 Δεκεμβρίου και είχε πέντε Pe-3 την 1η Μαΐου 1942.
Το 9ο Σύνταγμα Βομβαρδιστικών, που από τον Νοέμβριο του 1941 υπάγονταν απευθείας στο Επιτελείο της Αεροπορίας, ανέλαβε μεταξύ των άλλων την αποστολή να καθοδηγεί άλλα μαχητικά και επιθετικά αεροσκάφη στους στόχους τους. Πάνω από 2000 αεροσκάφη καθοδηγήθηκαν με αυτό τον τρόπο μέχρι να ανατεθούν άλλοι ρόλοι στο Σύνταγμα. To 54o Σύνταγμα διαλύθηκε στις 20 Μαΐου 1942 ή λίγο αργότερα. Το 208ο Σύνταγμα παρέδωσε τα εναπομείναντα Pe-3 του στο 95ο Σύνταγμα Μαχητικών και μετά έκανε μετάπτωση στο Ilyushin Il-2. Στις 5 Φεβρουαρίου 1942 το 511ο Σύνταγμα Βομβαρδιστικών, που είχε τη βάση του στην Τούλα, έχασε από γερμανική αεροπορική επιδρομή πέντε από τα οκτώ αεροσκάφη που διέθετε. Διαλύθηκε στα τέλη Μαρτίου 1942. Το 95ο Σύνταγμα Μαχητικών μεταφέρθηκε την 1η Μαρτίου 1942 στην Αεροπορία του Βορείου Στόλου και ανέλαβε αποστολές προστασίας νηοπομπών, εγγύς υποστήριξης και αναγνώρισης προς υποστήριξη του. Χρησιμοποιούσε τα Pe-3 μέχρι και τα τέλη του έτους, όταν κάποιοι από το τους πιλότους του -που πρόσφατα εκπαιδεύτηκαν σε νέα αεροσκάφη- στάλθηκαν σε άλλες μονάδες για να συμμετάσχουν στη μάχη του Στάλινγκραντ. Τα περισσότερα Pe-3 που κατασκευάστηκαν το 1942 δόθηκαν στο 2ο, το 4ο και το 40ο Ανεξάρτητο Σύνταγμα Αναγνώρισης Μεγάλης Εμβέλειας.
Βιβλιογραφία
Pe-3 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Μοναστήρι Αγίου Παντελεήμονα (Οχρίδα)
Το Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα (Свети Пантелеjмон, Σβέτι Παντελεήμων) είναι μοναστήρι στην Οχρίδα της Βόρειας Μακεδονίας, ευρισκόμενο εντός του αρχαιολογικού χώρου του Πλάοσνικ. Είναι αφιερωμένο στον Κλήμη της Οχρίδας, μαθητή των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν πως το μοναστήρι αυτό αποτέλεσε την τοποθεσία εντός της οποίας οι πρώτοι μαθητές διδάχθηκαν το γλαγολιτικό αλφάβητο (χρησιμοποιείτο για την μετάφραση της Βίβλου στα Παλαιά Εκκλησιαστικά Σλαβονικά).
Ιστορία
Το μοναστήρι πιστεύεται πως ανεγέρθηκε την περίοδο κατά την οποία ο Άγιος Κλήμης κατέφθασε στην Οχρίδα, κατόπιν αιτήματος του Μπόρις Α΄ της Βουλγαρίας, όπου και ανακαίνισε μια παλαιά εκκλησία. Πηγές αναφέρουν πως ο Άγιος Κλήμης δεν ήταν ικανοποιημένος με το μέγεθος της εκκλησίας και, ως συνέπεια, προχώρησε στην ανέγερση νέας εκκλησίας στην θέση της παλαιάς, ενώ όρισε τον Άγιο Παντελεήμονα ως Προστάτη Άγιο.
Ο Άγιος Κλήμης χρησιμοποίησε το νεοανεγερθέν μοναστήρι του ως λειτουργικό κτίριο και χώρο διδασκαλίας για τους μαθητές του της εκδοχής του του γλαγολιτικού αλφάβητου, γνωστής ως κυριλλικό αλφάβητο. Ο ίδιος ο Κλήμης έχτισε κρύπτη εντός του μοναστηριού, εντός της οποίας ετάφη μετά τον θάνατό του το 916, ενώ τάφος του εξακολουθεί να υφίσταται ως σήμερα.
Στην διάρκεια του 15ου αιώνα, οι Οθωμανοί Τούρκοι μετέτρεψαν το μοναστήρι σε τζαμί, ωστόσο, στις αρχές του 16ου αιώνα επέτρεψαν την ανακαίνιση των ερειπωμένων εκκλησιών και μοναστηριών, με το μοναστήρι, πλέον, να είναι αφιερωμένο στον Άγιο Κλήμη. Το μοναστήρι ερειπώθηκε εκ νέου στα τέλη του 16ου ή στις αρχές του 17ου αιώνα, ενώ ένα νέο τζαμί, γνωστό ως Ιμαρέτ Τζαμί, ανεγέρθηκε από τους Οθωμανούς, το οποίο εξακολουθεί και υφίσταται ως σήμερα.
Αρχιτεκτονική
Αρκετοί αρχαιολόγοι θεωρούν πως ο ίδιος ο Κλήμης σχεδίασε και έχτισε το μοναστήρι. Ο Κλήμης, μαζί με τον Ναούμ του Πρέσλαβ χρησιμοποίησε το μοναστήρι ως κέντρο για την διδασκαλίας του γλαγολιτικού και του κυριλλικού αλφαβήτου στους εκχριστιανισμένους Σλάβους, καθιστώντας το, ως αποτέλεσμα, ως ένα είδος πανεπιστημίου.
Ανακατασκευή και ανασκαφές
Πέραν των πολυάριθμων ανακατασκευών του μοναστηριού κατά την περίοδο της Οθωμανική Αυτοκρατορία, προσφάτως έλαβαν χώρα εκτεταμένες εργασίες ανακατασκευής και ανασκαφής. Η ανακατασκευή ξεκίνησε στις 8 Δεκεμβρίου του 2000, ενώ η αρχική εκκλησία ανακατασκευάστηκε πλήρως στις 10 Δεκεμβρίου του 2002. Το μεγαλύτερο μέρος των λειψάνων του Αγίου Κλήμη επεστράφησαν στην εκκλησία. Το εν μέρει ερειπωμένο κωδωνοστάσιο αναστηλώθηκε στην δεξιά πλευρά του μοναστηριού, ενώ το δάπεδο του εσωτερικού της εκκλησίας ανακατασκευάστηκε με μάρμαρο. Τα έργα ανακατασκευής έλαβαν χώρα μέσω χειρωνακτικής εργασίας, χρησιμοποιώντας εργαλεία τα οποία είχαν χρησιμοποιηθεί για την ανέγερση της αρχικής εκκλησίας, με στόχο την διατήρηση της αρχικής πνευματικότητας του μοναστηριού. Μηχανήματα χρησιμοποιήθηκαν μονάχα για τον καθαρισμό του εσωτερικού του μοναστηριού, κατά την διάρκεια της ανακατασκευής του. Οι πρώτες ανασκαφές στον χώρο του μοναστηριού έλαβαν χώρα το 1943 από τον Καθηγητή Ντίμτσε Κότσο. Ανασκαφές εντός του μοναστηριού έφεραν στο φως υπόγεια περάσματα και κρύπτες. Περαιτέρω ανασκαφές έχουν προγραμματιστεί να λάβουν χώρο, με στόχο την ανασκαφή περισσότερων ερειπίων που ευρίσκονται κάτω από το μοναστήρι, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων ερειπίων των ρωμαϊκών βασιλικών, οι οποίες ευρίσκονταν στην συγκεκριμένη τοποθεσία (οι κίονες που ευρίσκονται στον εξωτερικό χώρο του μοναστηριού λειτουργούν ως επιχείρημα υπέρ της συγκεκριμένης θεωρίας).
Στις 10 Οκτωβρίου του 2007, μία συλλογή περίπου 2.383 Ενετικών νομισμάτων ανακαλύφθηκε από αρχαιολόγους, ενώ πραγματοποιούσαν ανασκαφές εντός του μοναστηριού. Ένας σημαντικός αρχαιολόγος προερχόμενος από την ΠΓΔΜ, ο Πάσκο Κούζμαν, υποστήριξε πως τα νομίσματα αυτά είναι εξαιρετικής σημασίας, καθώς αποδεικνύουν πως η Οχρίδα και η Βενετία διατηρούσαν μεταξύ τους εμπορικές σχέσεις.
Παράδοση
Καθώς το συγκεκριμένο μοναστήρι αποτελεί την ιερότερη του συνόλου των εκκλησιών της Βόρειας Μακεδονίας, εκατοντάδες Βορειομακεδόνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί συγκεντρώνονται στο Πλάοσνικ κατά την διάρκεια των μεγάλων θρησκευτικών εορτών, όπως το Πάσχα και τα Χριστούγεννα, προκειμένου να εορτάσουν και να λάβουν μέρος στις θρησκευτικές λειτουργίες που λαμβάνουν χώρα.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1966–67
Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1966-67 διεξήχθη σε έξι κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Ο. Πετραλώνων. Στο τέλος της σεζόν, με παρέμβαση των αρχών του δικτατορικού καθεστώτος της 21ης Απριλίου 1967, επιβλήθηκε η συγχώνευση και η μετονομασία πολλών ομάδων και η αναδιάρθρωση των κατηγοριών. Έτσι η σεζόν αυτή σηματοδοτεί το τέλος των πρωταθλημάτων της ΕΠΣΑ με τη μορφή και τη δομή που είχαν για πάρα πολλά χρόνια. Από την επόμενη χρονιά έχουμε τη δημιουργία πρωταθλήματος τριών κατηγοριών με ομίλους σε κάθε κατηγορία.
Α΄ Κατηγορία
1 Είναι ο πρώην Άρης Αθηνών που μετακόμισε στην Πετρούπολη.
2 Πήρε τη θέση του Ηρακλή Καλλιθέας, στον οποίο συγχωνεύτηκαν άλλες τέσσερις ομάδες της πόλης: ο Έσπερος Καλλιθέας (Α1), η Α.Ε. Καλλιθέας (Α1), ο Καλλιθαϊκός (Β1) και ο Πυρσός (Β1), οι οποίες συνέχισαν να μετέχουν με αποδυναμωμένες ομάδες στις χαμηλότερες κατηγορίες ως το τέλος της σεζόν κι έπειτα διαλύθηκαν.
3 Το καλοκαίρι του 1967 οι γειτονικές ομάδες της Νέας Ιωνίας, Π.Α.Ο. Καλογρέζας και Π.Α.Ο. Σαφράμπολη, συγχωνεύτηκαν και δημιουργήθηκε ο «Ίκαρος Αθηνών».
Βαθμολογία
1 Το καλοκαίρι του 1967 η Α.Ε. Ελευθερούπολης και η Α.Ε. Νέας Ιωνίας εξαναγκάστηκαν σε συγχώνευση, από την οποία προέκυψε η «Ελπίς Ν. Ιωνίας».
2 Το καλοκαίρι του 1967 οι δυο ομάδες του Νέου Κόσμου: Φοίβος και Δόξα συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν τον «Θριάμβο Αθηνών».
3 Το καλοκαίρι του 1967 η Θύελλα συγχωνεύτηκε με δυο άλλες ομάδες του Περιστερίου από την Α2, τον Εθνικό και την Α.Ε. Ταξιαρχών, και δημιουργήθηκε ο «Α.Ο. Περιστερίου».
4 Ο Έσπερος Καλλιθέας και η Α.Ε. Καλλιθέας μετείχαν τυπικά στην Α1 με αποδυναμωμένες ομάδες μέχρι να ολοκληρωθεί η συγχώνευση τους με Ηρακλή (Α΄ κατηγορία), Καλλιθαϊκό (Β1) και Πυρσό Καλλιθέας (Β1), από την οποία δημιουργήθηκε η Γ.Σ. Καλλιθέα. Στο τέλος της σεζόν διαλύθηκαν.
5 Η Α.Ε. Καισαριανής απορρόφησε τον Πανιώνιο Καισαριανής και δημιουργήθηκε ο «Αετός Καισαριανής» (ο σημερινός Γ.Σ. Καισαριανής).
Όχη
Προστατευόμενη τοποθεσία
Το όρος Όχη και η παράκτια ζώνη του είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000 με κωδικό GR2420001. Η περιοχή περιλαμβάνει μεγάλες εκτάσεις με θαμνώδη βλάστηση, φρύγανα, πουρνάρια και σκληρόφυλλους θάμνους, πολλά πράσινα λιβάδια με ανατολικούς πλάτανους, μικρά δάση καστανιάς κοντά στην υψηλότερη κορυφή, και ποτάμια όπου κυριαρχούν οι λυγαριές και οι πικροδάφνες. Η υδάτινη ζώνη χαρακτηρίζεται από υποθαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας, κυρίως στα μεγάλα βάθη (>20 μ.), και από κοραλλιογενείς υφάλους κατά μήκος του ακρωτηρίου Καφηρέας. Στη βλάστηση περιλαμβάνονται περιοχές με φτέρες και ρείκια.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1966–67
Βαθμολογία
6 Αγώνας κατάταξης (25/6/1967): Γκυζιακός - Α.Ο. Αγ. Παρασκευής: 2-1.
Όχη
Προστατευόμενη τοποθεσία
Στα προστατευόμενα είδη χλωρίδας περιλαμβάνονται: τα τοπικά ενδημικά παιώνια η αρρενωπή υποείδος η ελληνική, κεράστιο του Ρούνεμαρκ και στάχυ της Εύβοιας. Τα Ευβοϊκά ενδημικά: τσάι της Εύβοιας, βιόλα της Εύβοιας, αρμέρια του Γιόνσεν και καμπανούλα της Καρυστίας και το Βαλκανικό ενδημικό Ανθεμίς η Κρητική. Στην προστατευόμενη ερπετοπανίδα περιλαμβάνονται τα είδη: φρύνοι, σαπίτες, λαφιάτες, στικτές νεροχελώνες, μεσογειακές και κρασπεδωτές χελώνες, κ.α. Στην προστατευόμενη πανίδα περιλαμβάνονται τα ασπόνδυλα: ελαφοκάνθαροι, κεράμβυξ ο κέδρος, μόριμος ο πένθιμος και τα θηλαστικά: ευρωπαϊκές ενυδρίδες, ρινόλοφοι και μυωτίδες.
Η περιοχή απειλείται από την υπερβόσκηση, την επέκταση του οδικού δικτύου, πυρκαγιές, το παράνομο κυνήγι και την αλιεία.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1966–67
Βαθμολογία
8 Αγώνας κατάταξης (25/6/1967): Παμπαιανικός - Α.Ο. Δάφνης: 3-2.
Όχη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Εύβοιας Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές στην Ελλάδα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1966–67
Βαθμολογία
1 Το καλοκαίρι του 1967 ο Πανιώνιος Καισαριανής συγχωνεύτηκε με την Α.Ε. Καισαριανής και δημιουργήθηκε ο «Αετός Καισαριανής» (σημερινός Γ.Σ. Καισαριανής).
2 Το καλοκαίρι του 1967 τρεις ομάδες του Περιστερίου, ο Εθνικός, η Α.Ε. Ταξιαρχών και η Θύελλα (από την Α1) συγχωνεύτηκαν και δημιουργήθηκε ο «Α.Ο. Περιστερίου».
3 Το καλοκαίρι του 1967 ο Λευκός Αστήρ και ο Α.Σ. Εξαρχείων-Νεαπόλεως (ΑΣΕΝ) συγχωνεύτηκαν και δημιουργήθηκε ο «Αστέρας Εξαρχείων».
5 Αγώνας κατάταξης (25/6/1967): Π.Α.Ο. Ρουφ-ΓΣ Αμαρουσίου: 3-2.
Βαθμολογία τελικής φάσης
1 Αγώνας κατάταξης ανάδειξης πρωταθλητή: '''Α.Ο. Αργυρούπολις''' - Πεζοπορικός Κολωνού: 1-0.
* Η Μαγκουφάνα επικράτησε στους αγώνες κατάταξης με 5-3 του Αγ. Σάββα και 4-0 του Άρη Βούλας.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1966-1967
Γκραντ-Τερ
Ο όρος Γκραντ Τερ ή Γκραντ-Τερ (γαλλικά: Grande Terre, κυριολεκτικά, Μεγάλη Γη) μπορεί να αναφέρεται:
Διάσκεψη της Μπραζαβίλ
280px|thumb|Ο [[Σαρλ ντε Γκωλ εγκαινιάζει την Διάσκεψη της Μπραζαβίλ, 1944]] Η Διάσκεψη της Μπραζαβίλ (Γαλλικά: Conference de Brazzaville) ήταν μια συνάντηση διακεκριμένων ελεύθερων Γάλλων ηγετών που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 1944 στη Μπραζαβίλ, την τότε πρωτεύουσα της Γαλλικής Ισημερινής Αφρικής, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Μετά την κατοχή της Γαλλίας από την Ναζιστική Γερμανία, το καθεστώς του Βισύ έλεγχε τις αποικίες. Οι αποικίες όμως μία προς μία αντιστάθηκαν και ήταν υπέρ του κινημάτος της ελεύθερης Γαλλίας με επικεφαλής ηγέτη τον Σαρλ ντε Γκωλ. Τον Ιανουάριο του 1944, ελεύθεροι Γάλλοι πολιτικοί και υψηλόβαθμοι αποικιακοί αξιωματούχοι από τις γαλλικές αφρικανικές αποικίες συναντήθηκαν στη Μπραζαβίλ στη σύγχρονη Δημοκρατία του Κονγκό. Η διάσκεψη πρότεινε πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις και οδήγησε στη συμφωνία για τη Διακήρυξη της Μπραζαβίλ.
Ο Ντε Γκωλ πίστευε ότι η επιβίωση της Γαλλίας εξαρτάται από την υποστήριξη αυτών των αποικιών και έκανε πολλές παραχωρήσεις. Μερικές από αυτές περιελάμβαναν το τέλος της καταναγκαστικής εργασίας, το τέλος των ειδικών νομικών περιορισμών που ισχύαν για τους ντόπιους αλλά όχι για τους λευκούς, τη δημιουργία εκλεγμένων τοπικών συνελεύσεων με την εκπροσώπηση τους στο Παρίσι σε μια νέα «Γαλλική Ομοσπονδία» και την ενδεχόμενη είσοδο των μαύρων Αφρικανών στην Γαλλική Συνέλευση. Ωστόσο, η ανεξαρτησία απορρίφθηκε ρητά ως μελλοντική δυνατότητα. Οι ακραίες πολιτικές δυνάμεις που υπήρχαν στις Γαλλικές αποικίες απέκλεισαν οποιαδήποτε ιδέα της αυτονομίας και κάθε δυνατότητα εξέλιξης εκτός της γαλλικής αποικιακής αυτοκρατορίας, ακόμη και το μέλλον της αυτοδιοίκησης στις αποικίες, ήταν αρνητικό.
Ιστορικό
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η γαλλική αποικιακή αυτοκρατορία έπαιξε ουσιαστικό ρόλο, μέσω της σταδιακής ευθυγράμμισης με την Ελεύθερη Γαλλία. Μετά το τέλος της εκστρατείας της Τυνησίας, ολόκληρη η αποικιακή αυτοκρατορία επανενώθηκε υπέρ των συμμαχικών δυνάμεων με εξαίρεση τη Γαλλική Ινδοκίνα, η οποία παρέμεινε πιστή στην κυβέρνηση του Βισύ.
Η Διάσκεψη
Αρχικά, η Γαλλική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης ήθελε να συμπεριλάβει όλους τους κυβερνήτες από όλα τα ελεύθερα εδάφη, αλλά λόγω των πολεμικών δυσκολιών, η Επιτροπή περιελάμβανε μόνο διοικητικούς αντιπροσώπους από τις γαλλικές αποικιές στην Αφρική, οι οποίες είχαν ήδη προσχωρήσει στους ΝτεΓκωλ και Ρενέ Πλεβέν. Έγιναν προσκλήσεις σε 21 κυβερνήτες, εννέα μέλη της Συμβουλευτικής Συνέλευσης και σε έξι παρατηρητές από την Αλγερία, την Τυνησία και το Μαρόκο.
Συμπεράσματα
Η Διακήρυξη της Μπραζαβίλ περιλάμβανε τα ακόλουθα σημεία: Ωστόσο, η δυνατότητα πλήρους ανεξαρτησίας απορρίφθηκε. Όπως δήλωσε ο Ντε Γκωλ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διασκέψεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Κατηγορία:Ιστορία της Μπραζαβίλ Κατηγορία:1944
Παύλος Μουτεσίδης
Ο Παύλος Μουτεσίδης (Pavlos Moutecidis) είναι Διεθνής Μαιτρ στη σύνθεση σκακιστικών προβλημάτων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Παύλος Μουτεσίδης γεννήθηκε στη Δράμα στις 11 Νοεμβρίου 1930. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Εθνικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και εργάστηκε στον κλάδο αυτό μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Είναι έγγαμος, έχει τρεις θυγατέρες, και μένει τα τελευταία 50 χρόνια στη Θεσσαλονίκη.
Έμαθε σκάκι σε ηλικία 10 ετών και γνώρισε τα σκακιστικά προβλήματα σε ηλικία 19 ετών από τις σκακιστικές στήλες των εφημερίδων που επιμελείτο ο Σπύρος Μπίκος. Όταν εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, βοηθήθηκε πάρα πολύ στα πρώτα βήματα από τον ακούραστο Τριαντάφυλλο Σιαπέρα, και άρχισε να συνθέτει το 1953 κυρίως Ορθόδοξα προβλήματα. Μετά από λίγο ενθουσιάστηκε με τα Αντίστροφα προβλήματα και για αρκετό καιρό συνέθετε μόνο αντίστροφα δυάρια. Αφού μελέτησε τα έργα των Ίλια Μίκαν (Ilja Mikan) και Γιάν Ρούσεκ (Jan Rusek), στράφηκε στα πολυκίνητα. Η αλληλογραφία του με τον Άλμπερτ Κνιστ (Albert Kniest) τον παρακίνησε να δημιουργήσει Μαξιμούμερ προβλήματα, και προς το τέλος της δεκαετίας ’70 με την επίδραση και καθοδήγηση του Ντιμίτριο Γουσόπουλο (Demetrio Gussopulo) προσχώρησε στον κόσμο των Βοηθητικών προβλημάτων. Στην περίοδο 1967 – 1975 δημοσίευσε πολλές επιτυχημένες συνθέσεις σε συνεργασία με τον Εβγκένι Σορόκιν (Evgeny Sorokin).
Έχει δημοσιεύσει περίπου 3000 προβλήματα και του απονεμήθηκε από τη FIDE ο τίτλος του Διεθνούς Μαιτρ (Internation Master) στη σύνθεση προβλημάτων το 1984.
Θεωρεί τις απόψεις του για το καλό πρόβλημα μάλλον «παλαιομοδίτικες». Πέρα από την πρωτοτυπία, που γίνεται όλο και δυσκολότερα επιτεύξιμη, η οικονομία των κομματιών είναι πολύ σημαντική γι΄ αυτόν. Κατά τη γνώμη του, σε μια επιτυχημένη σύνθεση όλα τα κομμάτια πρέπει να χρησιμοποιούνται οργανικά (δηλαδή να έχουν περισσότερους από έναν ρόλους) και ίσως αυτός είναι ο λόγος που προτιμά τα πολυκίνητα προβλήματα που έχουν λίγα κομμάτια.
Για να τιμηθούν τα 75α γενέθλιά του, διοργανώθηκε το 2005 διεθνές τουρνουά σύνθεσης σκακιστικών προβλημάτων, με θέμα: Αντίστροφα από 8 μέχρι 20 κινήσεις. Κατά τη λύση όλα τα κομμάτια, λευκά ή μαύρα κινούνται. Ειδικά για τα λευκά, μπορούν να τρώγονται αντί να κινούνται. στο οποίο συμμετείχαν 37 συνθέτες από 17 χώρες, με 86 προβλήματα.
Ένα πρόβλημα του Παύλου Μουτεσίδη
Στα πολυκίνητα ίσως είναι σχετικά εύκολο να δει κανείς πώς δίνεται το ματ, αλλά υπάρχει σχεδόν πάντοτε ένα μικρό εμπόδιο που για να παραμεριστεί χρειάζεται να γίνει μια σειρά κινήσεων (πιθανώς επανειλημμένα). Στην πολύ καλή σύνθεση του Παύλου Μουτεσίδη δεν αρκεί η μία απειλή από τον Αθ8 που θα μπορούσε να δώσει σαχ από το γ3. Ας δούμε τη λύση:
'''Φάση 1η : Δοκιμή 1. Ιη4? (> 2. Αγ3#) ηxθ1=Β!''' (και ο ξεκαρφωμένος Ιζ1 μπορεί να αμυνθεί)
'''Φάση 2η : Κλειδί 1. Ρα3!''' (Ξεκαρφώνει ο λευκός βασιλιάς τον Ιβ4 και απειλεί 2. Ιγ2++)
1. ... Βζ8 (Ξανακαρφώνει η μαύρη βασίλισσα τον Ιβ4, και αυτό επαναλαμβάνεται...)
2. Ρβ3 Ββ8
3. Αβ7 Βxβ7
4. Ρα3 Βε7
5. Ρα4 Βθ4
6. Ιη4 (> 7. Αγ3# / Ιγ2#. Η κίνηση Ιη4, που απέτυχε ως δοκιμή, τώρα παίζεται με δύο απειλές, και τα μαύρα δεν μπορούν να αποκρούσουν και τις δύο. Το ταξίδι της μαύρης βασίλισσας, Βζ4 – ζ8 – β8 – β7 – ε7 – θ4, την ανάγκασε να περάσει πάνω από το κρίσιμο τετράγωνο η4, οπότε, μετά την κίνηση 6. Ιη4, η μαύρη βασίλισσα δεν κρατάει καρφωμένον τον Ιβ4).
Πηγές
Κατηγορία:Σκακιστικά προβλήματα
Χάιφα Ζανγκάνα
Ζωή και σταδιοδρομία
Στη δεκαετία του '60, συμμετείχε σε μια διαδήλωση διαμαρτυρίας για την απελευθέρωση της Αλγερινής πολιτικής κρατούμενης Τζαμίλα Μπουχραΐντ. Ως νεαρή Ιρακινή που μεγαλώνει σε ένα αβέβαιο περιβάλλον, σημείωσε ότι:
Στις αρχές της δεκαετίας του '70, ως νέα ακτιβίστρια στο Ιρακινό Κομμουνιστικό Κόμμα, η Χάιφα φυλακίστηκε από το καθεστώς Μπάαθ στο Αμπού Γκράιμπ. Ανήκε σε μια ομάδα γυναικών, που φυλακίστηκαν για διανομή φυλλαδίων στο πανεπιστήμιο τους και για την παρουσία σε πολιτικές συναντήσεις. Είχαν συλληφθεί και βασανιστεί και αναγκαστεί να υπογράψουν ομολογίες, αλλά η Ζανγκάνα κατόρθωσε να διαφύγει της εκτέλεσης λόγω παρέμβασης συγγενούς της, του Σαμπάχ Μίρζα, που ήταν επικεφαλής σωματοφύλακας του Σαντάμ. Όταν βγήκε από τη φυλακή, έμεινε στο Ιράκ για να συνεχίσει τις σπουδές της.
Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Βαγδάτης και τη Σχολή Φαρμακευτικής το 1974. Μετά την αποφοίτησή της, διορίστηκε στη διαχείριση της νέας φαρμακευτικής μονάδας της Ερυθράς Ημισελήνου στο Νταμάρ, κοντά στη Δαμασκό. Αυτός ήταν ένας δύσκολος ρόλος λόγω έλλειψης κεφαλαίων. Το έργο απαιτούσε συνεχή κίνηση μεταξύ Συρίας και Λιβάνου.
Έφυγε από το Ιράκ για πολιτικούς λόγους και μετακόμισε αρχικά στη Συρία, όπου συνέχισε να εργάζεται για την Παλαιστινιακή Ερυθρά Ημισέληνο. Μετακόμισε στη Βρετανία το 1976 και εγκαταστάθηκε εκεί.
Ως ζωγράφος και συγγραφέας συμμετείχε τη δεκαετία του '80 σε διάφορες ευρωπαϊκές και αμερικανικές εκδόσεις και ομαδικές εκθέσεις, με παραστάσεις στο Λονδίνο και την Ισλανδία Είναι επίσης συχνή σχολιάστρια στον Guardian και συνεργάτιδα σε ευρωπαϊκές και αραβικές εκδόσεις. Είναι ιδρυτικό μέλος της Διεθνούς Ένωσης Σύγχρονων Ιρακινών Σπουδών και μέλος του Δ.Σ. του Δικαστηρίου των Βρυξελλών για το Ιράκ. Ήταν σύμβουλος της έκθεσης UNDP «Προς την άνοδο των γυναικών στον αραβικό κόσμο» (2005) και ως σύμβουλος της ESCWA (Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για τη Δυτική Ασία) συνέβαλε στην έκθεση «Αραβική Ενσωμάτωση» και στην έκθεση «Προς τη δικαιοσύνη στον αραβικό κόσμο», που αποσύρθηκε από τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ.
Η Ζανγκάνα χρησιμοποίησε την εμπειρία της στην εξορία για τα έργα τέχνης και τη γραφή της. Έχει επίσης δραστηριοποιηθεί βοηθώντας άλλες γυναίκες να χρησιμοποιούν γλωσσικά μέσα για να εξερευνήσουν τη ζωή τους, όπως στην περίπτωση Παλαιστινίων πρώην κρατουμένων.
Το έργο της με γυναίκες πρώην πολιτικές κρατούμενες στην Τυνησία επικεντρώνεται στο να τις βοηθήσει να γράψουν τις δικές τους εμπειρίες ως μέρος μιας μεταβατικής διαδικασίας δικαιοσύνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπερρεαλιστές συγγραφείς Κατηγορία:Βρετανίδες καλλιτέχνιδες Κατηγορία:Ιρακινοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιρακινοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νεόφυτος Αντιοχείας
Ο Νεόφυτος (εκ Χίου) διετέλεσε Πατριάρχης Αντιοχείας από το 1673 ως το 1682.
Μετά το θάνατο του Μακαρίου Γ΄ το 1672, ο ανηψιός του Κωνσταντίνος εξελέγη Πατριάρχης σε ηλικία μικρότερη των είκοσι ετών με τη βοήθεια του Κυβερνήτη της Δαμασκού. Χειροτονήθηκε επίσκοπος και πήρε το όνομα Κύριλλος. Η εκλογή του όμως δεν αναγνωρίστηκε από πολλούς επισκόπους, μεταξύ των οποίων και ο Δοσίθεος Ιεροσολύμων, οι οποίοι την θεώρησαν άκυρη, καθώς ο Κωνσταντίνος δεν ήταν σε ηλικία νόμιμη για να χειροτονηθεί στον τρίτο βαθμό της ιεροσύνης. Η μερίδα αυτή υποστήριξε τον Νεόφυτο, ο οποίος το 1673 μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου απέσπασε φιρμάνι από τον Σουλτάνο Μωάμεθ Δ΄, καθώς και απόφαση ορισμού του από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Διονύσιο Δ΄. Επρόκειτο για την πρώτη παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου στον θρόνο της Αντιόχειας.
Ο Νεόφυτος πάντως δεν αναγνωρίστηκε ως Πατριάρχης από το σύνολο των πιστών, οι οποίοι διασπάστηκαν σε δύο φατρίες, οι οποίες κατόρθωναν, έναντι χρηματικού ανταλλάγματος, να αποσπούν εναλλάξ την εύνοια της Υψηλής Πύλης. Έτσι, ο Κύριλλος απέσπασε τρεις φορές επίσημη αναγνώριση και ο Νεόφυτος δύο. Η διαμάχη μεταξύ των δύο διεκδικητών του θρόνου διήρκεσε εννιά χρόνια, ως το 1682, οπότε ο Νεόφυτος αποφάσισε να αποσυρθεί υπό το βάρος των χρεών του, αφήνοντας τον Κύριλλο ως Πατριάρχη. Ο Νεόφυτος παραιτήθηκε και από την επισκοπή της Χάμα και εξελέγη επίσκοπος Λαττάκειας, διατηρώντας και τον τίτλο του επίτιμου Πατριάρχη. Πέθανε το 1686.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας
Έρικ Χόλντερ
Ο Έρικ Χίμπτον Χόλντερ (γεννημένος στις 21 Ιανουαρίου 1951) είναι από το 2009 ο 82ος Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Χόλντερ υπηρετεί στην κυβέρνηση Ομπάμα, ενώ είναι ο πρώτος Αφροαμερικανός που ανέλαβε την θέση του Γενικού Εισαγγελέα. Αποτελεί επίσης ένα από τρία μέλη της πρώτης κυβέρνησης Ομπάμα που εξακολουθούν να υπηρετούν στις θέσεις τους.
Προηγουμένως είχε υπηρετήσει ως δικαστής του στο Ανώτατο Δικαστήριο της Περιφέρειας της Κολούμπια και ως Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών. Αργότερα έγινε Αναπληρωτής Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών και εργάστηκε για το δικηγορικό γραφείο Covington & Burling στην Ουάσιγκτον. Κατά την προεκλογική εκστρατεία του Μπαράκ Ομπάμα το 2008 απετέλεσε τον νομικό σύμβουλό του και ένα από τα τρία μέλη της επιτροπής για την επιλογή του αντιπροέδρου της χώρας.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2014 ο Έρικ Χόλντερ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να παραιτηθεί από το αξίωμά του για προσωπικούς λόγους. Ωστόσο, θα παραμείνει στη θέση του μέχρι να διοριστεί ο αντικαταστάτης του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Γενικοί Εισαγγελείς των Ηνωμένων Πολιτειών
Ορθόδοξο εορτολόγιο
Το Ορθόδοξο εορτολόγιο δηλαδή το εορτολόγιο της Ορθόδοξης ανατολικής εκκλησίας ορίζει τις εορτές και επετείους της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε ετήσια βάση. Αυτές σχετίζονται με την ανάμνηση συμβάντων από την επίγεια παρουσία του Ιησού Χριστού, περιγραφές και πρόσωπα από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, αλλά και γεγονότα από τον βίο Αγίων, οσίων, μαρτύρων, νεομαρτύρων και γενικότερα προσώπων που προσκυνώνται και τιμώνται από την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Το εορτολόγιο έχει κεντρική σημασία για την ζωή των πιστών της Ορθόδοξης Εκκλησίας αφού καθορίζει μεταξύ των άλλων τις ετήσιες περιόδους νηστειών, αλλά και τις επίσημες κρατικές αργίες θρησκευτικού περιεχομένου στα κράτη με επίσημη θρησκεία την Ορθοδοξία. Οι Έλληνες εορτάζουν σύμφωνα με το εορτολόγιο την ονομαστική τους εορτή, δηλαδή εορτάζουν το όνομά τους, καθώς και τον άγιο από τον οποίο το πήραν.
Η τάξη και οι απαραίτητες οδηγίες για όλες τις κινητές και ακίνητες εορτές του έτους περιλαμβάνονται στο Τυπικό της Εκκλησίας. Οι εορτές και επέτειοι που αναφέρονται σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία, εορτάζονται από τους Παλαιοημερολογίτες 13 μέρες αργότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Αστύνοος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αστύνοος είναι γνωστά τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Αστυνοος
Νήσος των Χοίρων
Η Νήσος των Χοίρων είναι ακατοίκητο νησί στο Αρχιπέλαγος Κροζέ. Η έκτασή του είναι 67 τ.χλμ (26 τετ. μιλ) και είναι το τρίτο σε μέγεθος του νησιωτικού συμπλέγματος. Διοικητικά ανήκει στα Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη.
Γεωγραφία
Βρίσκεται περίπου 3.000 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Νότιας Αφρικής και 2.300 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ανταρκτικής. Το νησί είναι ηφαιστειογενές με την ψηλότερη κορυφή του σε υψόμετρο 775 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.
Πανίδα
Η Νήσος των Χοίρων είναι ένα πολύ σημαντικό μέρος αναπαραγωγής για διάφορα θαλασσοπούλια, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και η μεγαλύτερη αποικία βασιλικών πιγκουίνων.
Το 2018, με αναφορές στο Antarctic Science, ερευνητές εκτίμησαν ότι ο πληθυσμός των βασιλικών πιγκουίνων στο νησί έχει μειωθεί από 500.000 ζευγάρια για αναπαραγωγή σε μόλις 60.000. Με την τελευταία καταμέτρηση των πιγκουίνων το 1982, η πιο πρόσφατη παρουσιάζει μια μείωση του πληθυσμού της αποικίας της τάξης του 88%. Οι ερευνητές, μη γνωρίζοντας τον λόγο της μείωσης του πληθυσμού, στράφηκαν σε αιτίες όπως η κλιματική αλλαγή, κάποια αρρώστια ή την έλλειψη τροφής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη Κατηγορία:Υπερπόντια Γαλλία Κατηγορία:Ειδικά εδάφη των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Λούκας Χέτζις
Ο Λούκας Χέτζις (Lucas Hedges, 12 Δεκεμβρίου 1996) είναι Αμερικανός ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1996 στη Νέα Υόρκη και αποφοίτησε από τη Σχολή Καλών Τεχνών της Βόρειας Καρολίνα. Είναι γιος του σκηνοθέτη Πίτερ Χέτζις.
Έγινε γνωστός από την ερμηνεία του στην ταινία Μια πόλη δίπλα στη θάλασσα για την οποία ήταν υποψήφιος για Όσκαρ, βραβείο Satellite και SAG Β' Ανδρικού Ρόλου και για BAFTA καλύτερου ανερχόμενου ηθοποιού. Το 2017 έπαιξε στο Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι και στο Lady Bird, για τα οποία ήταν υποψήφιος μαζί με όλο το καστ στα Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών και κέρδισε το βραβείο για το πρώτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Πτολεμαίος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πτολεμαίος (από το πτολεμίζω-πολεμίζω = αγωνίζομαι, πολεμώ) είναι γνωστός ο πατέρας του Ευρυμέδοντα, του ηνιόχου του Αγαμέμνονα κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Ο Πτολεμαίος αναφέρεται στην Ιλιάδα του Ομήρου (ραψωδία Δ, στίχος 228), όπου χαρακτηρίζεται ως «Πειραΐδης», δηλαδή γιος του Πειραίου.
Πηγές
Πτολεμαιος
Έγκλημα και τιμωρία
thumb|315px|Η σκηνή του εγκλήματος στο Έγκλημα και τιμωρία, εικονογράφηση του Νικολάι Καράζιν Το Έγκλημα και τιμωρία (ρώσικα: Преступлéние и наказа́ние) είναι μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. Εκδόθηκε πρώτη φορά το 1866 σε δώδεκα συνέχειες στο περιοδικό λογοτεχνίας Ру́сский ве́стник (Αγγελιοφόρος της Ρωσίας).
Πλοκή
Ο Ρασκόλνικοφ, φοιτητής της Νομικής στην Αγία Πετρούπολη διαπράττει ένα διπλό φόνο μιας γριάς τοκογλύφου και της αφελούς αδελφής της. Κίνητρο της δολοφονίας ήταν η ληστεία, αλλά, εσωτερικά, ο Ρασκόλνικοφ νιώθει μια βαθιά θέληση να ξεπεράσει τον εαυτό του και να υπερβεί τα όρια που του προβάλει η κοινωνία, με σκοπό να την αλλάξει.
Μετά τη δολοφονία, ο Ρασκόλνικοφ αρχίζει και κατακλύεται από αντιφατικά αισθήματα, τύψης και παράνοιας, που εντείνονται όταν στη ζωή του μπαίνουν αρχικά ο Ραζουμίχιν, συμφοιτητής του που ανησυχεί για την υγεία του και του συμπαραστέκεται, η αδελφή του, Ντούνια Ρασκόλνικοφ, και η μητέρα τους, που έρχονται από το χωριό για τον γάμο της Ντουνιά. Ο Ρασκόλνικοφ διώχνει τον γαμπρό της αδερφής του διαλύοντας τον αρραβώνα. Παράλληλα, αναπτύσσει σχέσεις με μια ορφανή νεαρή πόρνη, τη Σόνια, που εργάζεται για να θρέψει τα μικρότερα αδέλφια της και τη φυματική Κατερίνα Ιβάνοβνα, τη μητριά της. Καταδιώκεται από τον δαιμόνιο Πορφύρη Πετρόβιτς, ο οποίος ξέρει από την αρχή πως είναι ο ένοχος, και σπρώχνει τον Ρασκόλνικωφ να κάνει τρομερά λάθη.
Εμφανίζεται ο Σβιντριγκάιλοφ, χήρος κτηματίας από το χωριό του Ρασκόλνικοφ, ο οποίος είχε κάνει ανήθικες προτάσεις στην αδελφή του, και τώρα, γνωρίζοντας πως ο Ρασκόλνικοφ είναι δολοφόνος, τον εκβιάζει. Ο Ρασκόλνικωφ αρνείται να του δώσει την αδερφή του και ο Σβιντριγκάιλοφ διαπράττει απόπειρα βιασμού εναντίον της. Όταν όμως διαπιστώνει τη φρίκη με την οποία τον αντιμετωπίζει, αυτοκτονεί.
Ο Πορφύρης λέει στον Ρασκόλνικοφ να παραδοθεί για να μειώσει την ποινή του. Ο Ρασκόλνικοφ συναντά τη Σόνια και της ομολογεί τα εγκλήματά του. Τότε εκείνη τον παροτρύνει με τη σειρά της να παραδοθεί. Τελικά, λυγίζει και παραδίδεται στην αστυνομία, όπου καταλήγει στη Σιβηρία. Ο Ρασκόλνικοφ, ωστόσο, μετανιώνει για το έγκλημα και συνειδητοποιεί τον έρωτα του για τη Σόνια, που τον ακολουθεί ως τη Σιβηρία. Και οι δύο ενωμένοι περιμένουν να τελειώσουν τα επτά χρόνια φυλακής για να ξεκινήσουν μια νέα ζωή.
Δευτερέυοντα πρόσωπα του έργου
'''
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1984)
To 1984 διοργανώθηκε το 35ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1, το οποίο περιελάμβανε δεκαέξι γκραν-πρι. Ξεκίνησε στις 25 Μαρτίου στη Βραζιλία και ολοκληρώθηκε στις 21 Οκτωβρίου στην Πορτογαλία.
Η Μπράμπαμ διέθετε και πάλι τα γρηγορότερα μονοθέσια, όπως φαίνεται από τις 9 pole positions του Νέλσον Πικέ, αλλά ο κινητήρας της BMW αποδείχθηκε εξαιρετικά ασταθής σε συνθήκες πραγματικού αγώνα, κοστίζοντας στο Βραζιλιάνο τις περισσότερες απ' τις 9 εγκαταλείψεις του. Έτσι το πρωτάθλημα μεταβλήθηκε σε μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή ανάμεσα στις Μακλάρεν των Νίκι Λάουντα και Αλαίν Προστ. Νικητής βγήκε ο πρώτος για μισό βαθμό, ενώ η ομάδα τους αναδείχθηκε πολύ εύκολα πρωταθλήτρια με 86 βαθμούς διαφοράς από τη δεύτερη Φερράρι. Παράλληλα εμφανίσθηκε ένας νέος οδηγός που θα εξελισσόταν στον απόλυτο σταρ των επόμενων χρόνων, ο Άιρτον Σένα.
Το 1984 σημαδεύθηκε από την αποβολή της Τίρελ, για την οποία ανακαλύφθηκε προς το τέλος της σαιζόν ότι συστηματικά παρέβαινε τους κανονισμούς για το επιτρεπόμενο βάρος των μονοθεσίων. Στους λίγους αγώνες που οι οδηγοί της είχαν μπει στη βαθμολογούμενη εξάδα, η βαθμολογία «ξαναγράφτηκε».
Βαθμολογία οδηγών
Για το σύστημα βαθμολόγησης, βλ. Βαθμολόγηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1.
Στο γκραν-πρι του Μονακό απονεμήθηκαν οι μισοί βαθμοί, διότι έληξε λόγω επικίνδυνων καιρικών συνθηκών πριν ολοκληρωθούν τα 3/4 των προβλεπόμενων γύρων.
Στον κατάλογο δεν συμπεριλαμβάνονται 13 οδηγοί που δεν έλαβαν ούτε ένα βαθμό, καθώς και οι Στεφάν Μπέλοφ - Μάρτιν Μπραντλ της Τίρελ. Για το Γιόχανσον, ο οποίος έτρεξε λίγους αγώνες με την Τίρελ αντί του Μπραντλ και μετά το σκάνδαλο εντάχθηκε στην Τόλμαν, αναγράφονται μόνο τα αποτελέσματα με τη δεύτερη.
Τα έντονα γράμματα δείχνουν τον οδηγό που εκκίνησε απ' την pole position.
Βαθμολογία κατασκευαστών
Οι Άροους και Σπίριτ άλλαξαν κινητήρα κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος. Κάθε συνδυασμός θεωρήθηκε χωριστή ομάδα για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών.
Η Τίρελ ακυρώθηκε και της αφαιρέθηκαν όλοι οι βαθμοί. Ελαστικά: Μichelin, Goodyear, Pirelli Βαθ: Βαθμοί, από το άθροισμα βαθμολογίας των δύο μονοθεσίων της ομάδας Νικ: Νίκες Πον: Πόντιουμ, φορές που οδηγός της τερμάτισε στην πρώτη τριάδα Pole: Pole-positions, φορές που οδηγός της εκκίνησε απ' την πρώτη θέση της αφετηρίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1984 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1984
Σίμον Γιοχάννες φαν Ντάου
Ο Σίμον Γιοχάννες φαν Ντάου (φλαμανδικά: Simon Johannes van Douw, περ. 1630 - μετά το 1677, πριν το 1697) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής. Το έργο του εκτείνεται από ιταλικής τεχνοτροπίας τοπία, αψιμαχίες ιππικού και μάχες μέχρι απεικονίσεις αγορών βοοειδών και σκηνών κυνηγίου. Εργάστηκε στην Αμβέρσα, στο Μίντελμπουρχ και στο Ρότερνταμ.
Βιογραφία
Δεν υπάρχουν στοιχεία για τον τόπο γέννησης του Σίμον Γιοχάννες φαν Ντάου. Πιθανότατα γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Δεν είναι γνωστό ποιος ήταν ο Δάσκαλός του. Έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1655. Νυμφεύτηκε την Γιοχάννα Σοολμέκερς (Johanna Soolmaeckers) το 1656. Δεν είναι σαφές αν η σύζυγός του είχε κάποια σχέση με τον τοπιογράφο Γιαν Φρανς Σοολμάκερ (Jan Frans Soolmaker). Από το ίδιο έτος άρχισε να έχει μαθητές στην Αμβέρσα. Την 1η Νοεμβρίου 1656 έγινε μέλος της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά του Μίντελμπουρχ. Δραστηριοποιήθηκε στην πόλη ως τον Σεπτέμβριο του 1657.
Από το 1659 καταγράφεται στο Ρότερνταμ. Εκεί γίνεται αναφορά του ως "πολίτη" και ζωγράφου, όταν αναμίχθηκε στην πώληση ενός σπιτιού το 1666. Στο Ρότερνταμ καταγράφεται ως το 1667. Από το 166 καταγράφεται και στην Αμβέρσα, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι είχε δραστηριοποιηθεί και στις δύο πόλεις ταυτόχρονα. Τελευταία καταγραφή έργου του γίνεται το 1677. Δεν είναι γνωστό πού και πότε απεβίωσε.
Ανάμεσα στους μαθητές του συγκαταλέγονται οι Πίτερ φαν Μπλούμεν και Κάρελ Φοντέυν. Το 1664 ίδρυσε στην Αμβέρσα μια σχολή ζωγραφικής για την απεικόνιση σκηνών μάχης. Στη σχολή αυτή ενεπλάκησαν οι Πίτερ φαν Μπλούμεν, Φρανκ Φαλκ και Πίτερ Φερπόορτεν.
Έργο
Τα γνωστά του έργα χρονολογούνται από το 1654 ως το 1677. Αρχικά ζωγράφιζε κυρίως αψιμαχίες ιππικού και μάχες. Αργότερα άλλαξε τη θεματολογία του σε αγορές αλόγων και βοοειδών και κυνηγετικές σκηνές. Τα πρώιμα έργα του σχετίζονται στυλιστικά με την παράδοση των μικρών πινάκων (που αποκλήθηκαν "cabinet paintings") της Αμβέρσας. Αυτό είναι αξιοσημείωτο για το σκηνικό στήσιμο της δράσης και την ανάλυση του τοπίου μέσω των αποχρώσεων και την ατμοσφαιρική του παλέτα. Αργότερα επηρεάστηκε, όλο και περισσότερο, από τον Φίλιπς Βάουβερμανς. Μερικά από τα έργα του είναι, επίσης, παρόμοια με του τοπιογράφου Γιαν Φρανς Σοολμάκερ, με τον οποίο πιθανόν σχετίζονταν λόγω της συζύγου του. Ο φαν Ντάου ήταν γνωστός για τις ακριβείς απεικονίσεις ζώων, ιδιαίτερα των αλόγων. Συχνά ζωγράφιζε ζωηρά άλογα, παρόμοια με του Βάουβερμανς. Αν και δεν υπάρχει μαρτυρία ότι επισκέφθηκε την Ιταλία, τα φανταστικά τοπία του είναι ζωγραφισμένα με ιταλικό στυλ και συχνά απεικονίζουν ερείπια της κλασικής εποχής. Συνήθως περιλαμβάνουν μεγάλο αριθμό μορφών, απασχολημένων σε ποικίλες δραστηριότητες. Καλό παράδειγμα αποτελεί ο πίνακας Ιταλικής τεχνοτροπίας Capriccio με σκηνή αγοράς, που απεικονίζει μεγάλο αριθμό ανθρώπων απασχολημένων με το εμπόριο και τα παιχνίδια, διασκεδάζοντας σε μια ταβέρνα ή βόσκουν τα κοπάδια τους Οι ιταλικές επιρροές είναι εμφανείς, επίσης, στις ανθρώπινες μορφές του φαν Ντάου, οι οποίες είναι συχνά πλαδαρές και στρογγυλοπρόσωπες, θυμίζοντας τους ρωπογράφους του κύκλου των Bamboccianti. Κάποιοι Φλαμανδοί ζωγράφοι, όπως οι Άντον Χουμπάου και Πίτερ Καστέιλς ΙΙ ζωγράφισαν παρόμοιες σκηνές.
Γιάννης Μανιάτης (ποδοσφαιριστής)
Σε συλλογικό επίπεδο
Την επόμενη περίοδο (2003-04) ξεκίνησε στον Α.Ο. Θήβα και ακολούθως πήρε μετεγγραφή για τον Πανιώνιο. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική στις 2 Φεβρουαρίου 2005 στον εντός έδρας αγώνα εναντίον του ΟΦΗ (2-1).
Την περίοδο 2004-05 είχε οκτώ συμμετοχές, αλλά από την επόμενη περίοδο καθιερώθηκε στη βασική ενδεκάδα, ενώ υπήρξε και αρχηγός του.
Ήταν βασικό στέλεχος της ομάδας του Πανιώνιου, που με προπονητή τον Έβαλντ Λίνεν τερμάτισε δύο συνεχόμενες περιόδους στην πέμπτη θέση και αγωνίστηκε σε κύπελλο ΟΥΕΦΑ και Ιντερτότο.
Οι πολύ καλές του εμφανίσεις με τον Πανιώνιο προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του Ολυμπιακού, στον οποίο και τελικά μεταγράφηκε τον Ιανουάριο του 2011, έναντι 800.000 ευρώ, καθώς το συμβόλαιό του με τον Πανιώνιο έληγε τον Ιούνιο του 2013. Με τους Πειραιώτες υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας 3,5 ετών, το οποίο στη συνέχεια ανανεώθηκε ως το 2017.
Την 1η Φεβρουαρίου 2016 παραχωρήθηκε ως δανεικός στη βελγική Σταντάρ Λιέγης για έξι μήνες και με την ολοκλήρωση του δανεισμού επέστρεψε στον Ολυμπιακό, από τον οποίο αποχώρησε τελικά ως ελεύθερος στις 3 Φεβρουαρίου 2017.
Μία εβδομάδα αργότερα, στις 10 Φεβρουαρίου 2017 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με τον Ατρόμητο Αθηνών, όπου υπέγραψε συμβόλαιο εξάμηνης διάρκειας.
Τον Ιούνιο του 2017 υπέγραψε συμβόλαιο διετούς συνεργασίας με την τουρκική Αλάνιασπορ.
Στις 8 Φεβρουαρίου 2019, υπέγραψε στον Πανιώνιο, επιστρέφοντας στην ομάδα που αναδείχθηκε ως επαγγελματίας, με τη φανέλα του οποίου αποχώρησε από την ενεργό δράση τον Νοέμβριο του ίδιου έτους.
Στις εθνικές ομάδες
Από το 2006 ως το 2008 ήταν βασικό στέλεχος της Ελπίδων, με την οποία έχει αγωνιστεί 14 φορές. Στις 28 Φεβρουαρίου 2010 ο Ότο Ρεχάγκελ τον κάλεσε στην Ανδρών για τον φιλικό αγώνα προετοιμασίας με τη Σενεγάλη στις 3 Μαρτίου 2010, αλλά δεν αγωνίστηκε. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε τελικά με προπονητή τον Φερνάντο Σάντος, στις 11 Αυγούστου 2010 στον νικηφόρο με 1-0 φιλικό αγώνα με τη Σερβία στο Βελιγράδι, όταν πέρασε ως αλλαγή στο 81΄ στη θέση του Λουκά Βύντρα.
Υπήρξε μέλος της αποστολής που συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2014 στη Βραζιλία, αγωνιζόμενος και τις τέσσερις φορές ως βασικός.
Ο Μανιάτης πέτυχε το μοναδικό του τέρμα με την εθνική ομάδα στις 7 Ιουνίου 2016 στη φιλική εκτός έδρας νίκη επί της Αυστραλίας με 2-1.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλάνιασπορ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Μαρί Ντορβάλ
Η Μαρί Ντορβάλ (Γαλλικά: Marie Dorval), με πλήρες όνομα Μαρί Αμελί Τομάζ Ντελωναί, (Λοριάν 1798 - Παρίσι 1849), ήταν μια από τις πιο διάσημες Γαλλίδες ηθοποιούς του 19ου αιώνα. Η επιτυχία της στο θέατρο και η πολυτάραχη προσωπική της ζωή συνέβαλαν στη δημιουργία μύθου γύρω από το όνομά της.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|Η Μαρί Ντορβάλ Η Μαρί Αμελί Τομάζ Ντελωναί, γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1798 στην πόλη Λοριάν της Βρετάνης, κόρη εκτός γάμου των πλανόδιων ηθοποιών Μαρί Ζοζέφ Σαρλ Ντελωναί (1766-1802) και Μαρί Μπουρνταί. Σε ηλικία πέντε ετών, εγκαταλείφθηκε από τον πατέρα της και λίγο αργότερα έχασε τη μητέρα της από φυματίωση. Έπαιξε για πρώτη φορά σε ρόλους παιδιών στη Λιλ, με το όνομα του θείου της Μπουρνταί, ενός διακεκριμένου κωμικού ηθοποιού.
Στις 12 Φεβρουαρίου 1814, στο Λοριάν, παντρεύτηκε τον πολύ μεγαλύτερό της ηθοποιό Αλάν Ντορβάλ, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά. Το ζευγάρι χώρισε το 1818 αλλά η ηθοποιός κράτησε το όνομα του συζύγου της.
Η Μαρί Ντορβάλ συνέχισε να δίνει παραστάσεις και συμμετείχε σε διάφορους επαρχιακούς θιάσους παίζοντας κωμωδίες και κωμικές όπερες. Στο Στρασβούργο, άρχισε να παίζει πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμωδία και το δράμα με επιτυχία και το 1818 την προσέλαβαν στο Παρίσι, στο θέατρο της Πορτ-Σαιν-Μαρτέν.
Από το 1818 έως το 1826, είχε σχέση με τον συνθέτη Αλεξάντρ Πιτσίνι, με τον οποίο απέκτησε τρεις κόρες.
Το 1827, σε ηλικία 29 ετών, είχε μεγάλη επιτυχία στο έργο Τριάντα χρονών, ή η ζωή ενός παίκτη (Trente ans, ou la vie d’un joueur) του Βικτόρ Ντυκάνζ, στο οποίο συνεργάστηκε με τον διάσημο ηθοποιό Φρεντερίκ Λεμαίτρ. Ο πρώτος της σύζυγος πέθανε και το 1829 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, στο Παρίσι, τον δημοσιογράφο και κριτικό θεάτρου Ζαν-Τουσσαίν Μερλ αλλά το ζευγάρι συμφώνησε στην αρχή της ελεύθερης ένωσης που επέτρεπε στους δύο συντρόφους να διατηρούν εξωσυζυγικές περιπέτειες.
Το 1832, έγινε η ερωμένη του Αλφρέ ντε Βινύ που, μαζί με τον Βίκτωρα Ουγκώ, την παρουσίασαν στην Κομεντί Φρανσαίζ, τον Φεβρουάριο του 1834. Το όνομα της Μαρί Ντορβάλ συνδέθηκε με τη δραματική επανάσταση της ρομαντικής σχολής. Η ηθοποιία της, όπου η τέχνη εξαφανίζονταν από τη φυσικότητα της ευαισθησίας και τα κύματα του πάθους, προσαρμόστηκε τέλεια στη νέα λογοτεχνία, αντικαθιστώντας την κλασική μεγαλοπρέπεια.
Τα περισσότερα έργα στα οποία πρωταγωνίστησε ήταν ρομαντικές ιστορίες ή μελοδράματα και οι πιο διάσημοι ρόλοι της σε έργα του Αλέξανδρου Δουμά και του Αλφρέ ντε Βινύ. μικρογραφία|Πορτρέτο της Μαρί Ντορβάλ Τον Ιανουάριο του 1833, συνδέθηκε με τη συγγραφέα Γεωργία Σάνδη αφού έλαβε μια επιστολή από αυτήν, όπου της εξέφραζε το θαυμασμό της σχετικά με μία από τις παραστάσεις της. Η στενή φιλία τους δημιούργησε φήμες για λεσβιακή σχέση, ειδικά επειδή και οι δύο γυναίκες είχαν αποτελέσει αντικείμενο παρόμοιων φημών και στο παρελθόν. Ο ο κριτικός θεάτρου Γκυστάβ Πλανς έγραψε στην Σαντ να είναι επιφυλακτική σ' αυτήν την «επικίνδυνη φιλία», ενώ ο Αλφρέ ντε Βινύ έγραψε στην Ντορβάλ να μείνει μακριά από τη Σάνδη, την οποία ανέφερε ως «καταραμένη λεσβία». Οι σημερινοί ιστορικοί παραμένουν διχασμένοι σχετικά με τη φύση αυτής της σχέσης, η ερωτική ή σεξουαλική φύση της οποίας δεν έχει επαληθευτεί. Το 1840, η Ντορβάλ έπαιξε στο έργο Κόζιμα της Ζωρζ Σαντ στην Κομεντί Φρανσαίζ. Οι δύο γυναίκες συνεργάστηκαν ακόμη και στο χειρόγραφο, αλλά το έργο ήταν μια αποτυχία και έκανε μόνο επτά παραστάσεις.
Παρά τις φήμες για την προσωπική της ζωή, η καριέρα της συνεχίστηκε για πολλά χρόνια με μεγάλες θεατρικές επιτυχίες, μεταξύ των οποίων τον ρόλο της Κίτυ Μπελ στο έργο Τσάτερτον του Αλφρέ ντε Βινύ το 1835, στην Κομεντί Φρανσαίζ.
Προς το τέλος της καριέρας της, δοκίμασε την τύχη της στο κλασικό ρεπερτόριο στο θέατρο Οντεόν, όπου το 1846 έπαιξε, χωρίς επιτυχία, τους ρόλους της Φαίδρας και της Ανδρομάχης του Ρακίνα. Οι αλλαγές στη μόδα και η επιθυμία του κοινού να δει νεότερες ηθοποιούς έληξε την καριέρα της και άρχισε να περιοδεύει στην επαρχία. Με κατεστραμμένη την υγεία της, πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 51 ετών και αναπαύεται στο κοιμητήριο του Μονπαρνάς, δίπλα στον σύζυγό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 1971-1972
Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1971-1972
Μπαράζ για την 1η θέση
Ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός που ισοβάθμισαν στην 1η θέση του πρωταθλήματος, έδωσαν αγώνα μπαράζ για τον τίτλο. Ο Παναθηναϊκός επικράτησε του αντιπάλου του και πήρε το πρωτάθλημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α Ανδρων 1971 1972 Πρωταθλημα Ελλαδος Α Ανδρων 1971 1972
Fuji T-3
Το Fuji T-3 είναι αεροσκάφος βασικής εκπαίδευσης που αναπτύχθηκε για τις Ιαπωνικές Αεροπορικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας την δεκαετία του 1970. Παρήχθησαν 50 μονάδες, που σήμερα αντικαθίστανται από το πιο σύγχρονο Fuji T-7.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το KM-2B ήταν εξέλιξη του Fuji KM-2, μίας παραλλαγής του αμερικανικού T-34 Mentor, που αναπτύχθηκε για τις ιαπωνικές δυνάμεις. Διέθετε πανομοιότυπο κινητήρα με το ΚΜ-2 και ίδιο κόκπιτ με το T-34. Η παρθενική πτήση πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1978.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη T-3
Σαχναμέ
Το Σαχναμέ (περσ.: شاهنامه‎‎), αλλιώς γνωστό και ως Βιβλίο των Βασιλέων ή Έπος των Βασιλέων, είναι περσικό έπος, έργο του Φερντοσί. Η συγγραφή του ξεκίνησε μετά το θάνατο του Πέρση ποιητή Abū Manṣūr Daqīqī, περίπου το 366-67/976-77 ή το αργότερο μέχρι το 370-1/980-1 και ολοκληρώθηκε περίπου το 400/1010. Αποτελεί το μεγαλύτερο σε έκταση έπος γραμμένο από ένα μόνο ποιητή, με περίπου 60.000 δίστιχα σε ομοιοκαταληξία, τα οποία ακολουθούν το μέτρο mutaqārib της αραβικής προσωδίας. Σε αντίθεση με άλλα έπη της Δύσης, όπως η Οδύσσεια, η Ιλιάδα και η Αινειάδα, που εστιάζουν σε μια σχετικά μικρή χρονική περίοδο, η αφήγηση του Σαχναμέ ξεχωρίζει για το χρονικό εύρος που καλύπτει, καθώς αφηγείται ολόκληρη την ιστορία της Περσίας, από τους μυθικούς χρόνους μέχρι την κατάκτηση της Σασανικής δυναστείας από τους Άραβες.