cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρειδερίκος Γ΄ της Λωρραίνης
Βιογραφία
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Μπλουά, κόρη τού Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας. Ο πεθερός του ήταν κόμης της Καμπανίας, κάτι που ήταν η αρχή για πολύ στενές σχέσεις ανάμεσα σε Γαλλία και Λωρραίνη με εκγαλλισμό της περιοχής. Όταν η Ιωάννα Α΄ της Ναβάρρας, ανιψιά της Μαργαρίτας, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Δ΄ τον Ισχυρό, μελλοντικό βασιλιά της Γαλλίας (1284), οι δεσμοί έγιναν πιο δυνατοί.
Οικογένεια
Το 1255 νυμφεύτηκε την Μαργαρίτα των Μπλουά, κόρη του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας.
Με τη Μαργαρίτα απέκτησε:
Πηγές
Φρειδερίκος Γ΄
Μανμοχάν Σινγκ
Ο Μανμοχάν Σινγκχ (मनमोहन सिंह, 1932-) είναι Ινδός πολιτικός, πρωθυπουργός της Ινδίας από το 2004 εώς το 2014.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γκα, στο δυτικό Παντζάμπ, στις 26 Σεπτεμβρίου 1932. Έγινε πρωθυπουργός της χώρας στις 22 Μαΐου 2004 με το Εθνικό Κόμμα του Κογκρέσου. Σιχ στο θρήσκευμα, ο Σινχ έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της Ινδίας που δεν ανήκει στην πλειοψηφία της κοινότητας των Ινδουιστών. Προσπάθησε να αναμορφώσει την οικονομία της χώρας.
Στις 22 Ιουλίου 2008 η κυβέρνηση έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης. Υποσχέθηκε ότι θα προωθήσει την αμφιλεγόμενη συμφωνία συνεργασίας στο πυρηνικό πεδίο με τις ΗΠΑ. Η Αντοπολίτευση έκανε λόγο για εξαγορά ψήφων, κάτι που ασπάστηκαν και τα ΜΜΕ.
Εκλογές του 2009
Έπειτα από τη νίκη του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου στις γενικές εκλογές του 2009, ο Σινγκ επαναδιορίστηκε στην πρωθυπουργία στις 22 Μαΐου του 2009. Έγινε έτσι ο πρώτος πρωθυπουργός της Ινδίας από την περίοδο του Γιαβαχαρλάλ Νεχρού που επέστρεψε στην εξουσία έχοντας προηγουμένως υπηρετήσει μια ολόκληρη πενταετή θητεία στο αξίωμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ινδίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας
Η Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας - ΚΜΕ (αγγλικά: Central Processing Unit - CPU), είναι το κεντρικό εξάρτημα που επεξεργάζεται δεδομένα σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, ελέγχει τη λειτουργία του και εκτελεί βασικές λειτουργίες διασύνδεσης και μεταβίβασης εντολών. Αν η ΚΜΕ αποτελείται από ένα μόνο ολοκληρωμένο κύκλωμα, τότε ονομάζεται μικροεπεξεργαστής (microprocessor) ή μικροελεγκτής (microcontroller)
.
Οι επεξεργαστές δεν σχετίζονται αποκλειστικά με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές καθώς πλέον ενσωματώνονται και σε πολλές ηλεκτρονικές συσκευές όπως κινητά τηλέφωνα, ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, βιντεοκάμερες, κονσόλες ηλεκτρονικών παιχνιδιών, inverters ή αντιστροφείς ή ηλεκτρονικοί μετατροπείς ισχύος (για εφαρμογές κλιματιστικών, ανελκυστήρων, τρένων) και άλλα. Για την ακρίβεια, επεξεργαστές ενσωματώνονται σε κάθε είδους συσκευή στην οποία απαιτείται ύπαρξη υπολογιστικής ικανότητας.
Ιστορική αναδρομή
Η διάκριση μεταξύ ΚΜΕ και υπολογιστών ως σύνολο είναι πολύ δυσδιάκριτη στα πρώτα στάδια ανάπτυξης των υπολογιστών. Αρχικά δεν υπήρχε η έννοια της ΚΜΕ καθώς ο υπολογιστής ήταν στην ουσία μια μονάδα επεξεργασίας. Ο διαχωρισμός συνέβη αργότερα, όταν προστέθηκαν στους υπολογιστές επιπλέον εξαρτήματα όπως μνήμες, μονάδες εισόδου/εξόδου, δίαυλοι κ.α.
Λυχνίες κενού
thumb|220px|Ο [[EDVAC σχεδιάστηκε ώστε να εκτελεί αποθηκευμένα προγράμματα.]]
Η πρώτη γενιά ηλεκτρονικών υπολογιστών κατασκευαζόταν με λυχνίες κενού. Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές υπερτερούσαν σε ταχύτητα υπολογισμών έναντι της προηγούμενης γενιάς μηχανικών υπολογιστών, αλλά υστερούσαν σε αξιοπιστία. Κύρια αιτία της χαμηλής αξιοπιστίας ήταν οι λυχνίες, που παρουσίαζαν μεγάλο πρόβλημα υπερθέρμανσης με αποτέλεσμα οι υπολογιστές να καταρρέουν πολύ συχνά.
Ο υπολογιστής λυχνιών ENIAC, που ολοκληρώθηκε το 1946, σηματοδοτεί την αρχή της πρώτης γενιάς υπολογιστών. Ο ENIAC προγραμματιζόταν από τον χρήστη (operator), αλλά η διαδικασία του προγραμματισμού ήταν εξαιρετικά δύσκολη, επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία καθώς γινόταν σε φυσικό επίπεδο, ανοιγοκλείνοντας διακόπτες ή μετακινώντας καλώδια. Για να διευκολυνθεί η διαδικασία του προγραμματισμού, διατυπώθηκε από τον μαθηματικό Τζον φον Νόιμαν η ιδέα του αποθηκευμένου προγράμματος. Ο φον Νόιμαν δημοσίευσε την μελέτη του το 1945, προτείνοντας την κατασκευή ενός νέου υπολογιστή, του EDVAC, που θα εκτελούσε αποθηκευμένα προγράμματα. Με αυτόν τον τρόπο η δημιουργία και η τροποποίηση ενός προγράμματος θα ήταν πιο εύκολη, μεταβάλλοντας απλώς τα περιεχόμενα της μνήμης.
Ο EDVAC, που ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1949, μπορούσε να εκτελέσει ένα συγκεκριμένο σύνολο εντολών (instruction set). Συνδυάζοντας τις εντολές ο χρήστης δημιουργούσε ένα πρόγραμμα και το αποθήκευε στη μνήμη, περιμένοντας τον υπολογιστή να το εκτελέσει. Η πρότυπη σχεδίαση του EDVAC, που μείωσε δραματικά τον απαιτούμενο χρόνο προγραμματισμού, ονομάστηκε αρχιτεκτονική φον Νόιμαν, προς τιμήν του εμπνευστή και σχεδιαστή της. Παρόμοιες προσεγγίσεις, ανέπτυξαν και άλλοι επιστήμονες, όπως ο Άλαν Τούρινγκ και ο Κόνραντ Τσούζε. Αξιοσημείωτος είναι ο υπολογιστής Mark I του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, που ολοκληρώθηκε πριν τον EDVAC και χρησιμοποιούσε επίσης ένα σχέδιο αποθήκευσης προγραμμάτων σε διάτρητη ταινία αντί για ηλεκτρονική μνήμη. Η σχεδίαση που προέκυψε από τον Mark I ονομάστηκε αρχιτεκτονική Χάρβαρντ και η βασική της διαφορά με την αρχιτεκτονική φον Νόιμαν είναι ότι διαχωρίζει τον χώρο αποθήκευσης εντολών και δεδομένων.
Τρανζίστορ
Τα νέα θετικά στοιχεία προκάλεσαν το ενδιαφέρον ιδιωτικών εταιριών για τους υπολογιστές και τους επεξεργαστές. Με προσανατολισμό την κατασκευή υπολογιστών για εμπορικούς σκοπούς, επενδύθηκαν μεγάλα κεφάλαια για αυτοματοποίηση των εργασιών στις επιχειρήσεις. Σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν υπολογιστές με ταχύτερη μνήμη και καλύτερες μονάδες εισόδου και εξόδου δεδομένων. Λόγω των αυξανόμενων απαιτήσεων για περισσότερη υπολογιστική κατασκευάστηκαν τόσο μικροσκοπικά τρανζίστορ που δύσκολα γινόταν ορατά δια γυμνού οφθαλμού, ενώ σταδιακά άρχισαν να τα ενσωματώνουν σε πλακέτες. Οι πλακέτες, που κάθε μια επιτελούσε μια λειτουργία, κατασκευάζονταν αυτόνομα και έπειτα συναρμολογούνταν όλες μαζί. Η επιμέρους ανάπτυξη τμημάτων, που με την συναρμολόγηση τους παραγόταν ένας υπολογιστής, διέκρινε και την ΚΜΕ ως ξεχωριστή οντότητα από το σύνολο του υπολογιστή.
Ολοκληρωμένα κυκλώματα
thumb|220px|Η κονσόλα χρήστη ενός υπολογιστή System/360, διακρίνονται οι καταχωρητές και οι διακόπτες.
Το ολοκληρωμένο κύκλωμα (integrated circuit, IC), ή "τσιπ" (chip) όπως συχνά αναφέρεται, επιτελεί μια ολοκληρωμένη διαδικασία, με την έννοια ότι δέχεται δεδομένα και επιστρέφει αποτελέσματα. Κατασκευάζεται πάνω σε ένα μικροσκοπικό κομμάτι πυριτίου, που ως ημιαγωγός, μπορεί να ενθυλακώσει την λειτουργία των τρανζίστορ, των αντιστάσεων και των αγωγών ώστε αυτά να μην κατασκευάζονται πλέον ξεχωριστά. Πολλά τρανζίστορ κατασκευάζονται με ευκολία πάνω σε μια λεπτή επιφάνεια πυριτίου ενώ τα κυκλώματα δημιουργούνται με την μέθοδο της επιμετάλλωσης. Αρχικά μόνο βασικά κυκλώματα, όπως οι πύλες NOR, κατασκευάζονταν σε ολοκληρωμένα κυκλώματα. Οι επεξεργαστές που κατασκευάστηκαν με απλά ολοκληρωμένα κυκλώματα κατατάσσονται ως συσκευές με μικρή κλίμακα ολοκλήρωσης.
Χαρακτηριστικός αντιπρόσωπος της τρίτης γενιάς επεξεργαστών είναι οι υπολογιστές της αρχιτεκτονικής System/360 από την ΙΒΜ. Η εταιρεία προσπάθησε να ξεπεράσει την ασυμβατότητα που υπήρχε μεταξύ των υπολογιστών, ακόμη και κοινού κατασκευαστή, ώστε να εκτελείται ένα πρόγραμμα, χωρίς τροποποιήσεις, και από άλλους υπολογιστές με διαφορετική ταχύτητα και επιδόσεις. Για να το πετύχει αυτό, η IBM εισήγαγε την έννοια του μικροπρογράμματος (microprogram). Το σύνολο της αρχιτεκτονικής System/360 έγινε τόσο δημοφιλής που κυριάρχησε στα συστήματα μεγάλης υπολογιστικής ισχύς (mainframes) για πολλές δεκαετίες και συνεχίζει να εφαρμόζεται με παρόμοιο τρόπο στους σύγχρονους υπολογιστές.
Μικροεπεξεργαστές
thumb|220px|Ο μικροεπεξεργαστής [[Intel 80486DX2.]]
Ο τρόπος κατασκευής των ΚΜΕ άλλαξε σημαντικά στην δεκαετία του 70, όταν κατασκευάστηκαν οι πρώτοι επεξεργαστές από ένα μόνο ολοκληρωμένο κύκλωμα μεγάλης ολοκλήρωσης. Επειδή μειώθηκε εκ νέου το μέγεθος, οι νέοι επεξεργαστές ονομάστηκαν μικροεπεξεργαστές, ενώ σήμερα ο όρος "ΚΜΕ" αναφέρεται αποκλειστικά σε αυτούς. Το μικρότερο μέγεθος μείωσε επίσης και τον χρόνο μεταγωγής λόγω των φυσικών παραγόντων. Έτσι οι σύγχρονοι μικροεπεξεργαστές έχουν συχνότητα ρολογιού που κυμαίνεται από εκατοντάδες megahertz έως αρκετά gigahertz. Παράλληλα, αυξήθηκε η πολυπλοκότητα και ο αριθμός των τρανζίστορ που αποτελούσαν ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα. Ο ρυθμός αύξησης των τρανζίστορ περιγράφεται από τον νόμο του Μουρ, που ισχύει μέχρι σήμερα και προβλέπει τον διπλασιασμό του αριθμού των τρανζίστορ, που ενσωματώνονται σε ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα, κάθε 18 μήνες.
Οργάνωση
Οι περισσότεροι σύγχρονοι υπολογιστές ακολουθούν μια απλοποιημένη μορφή της αρχιτεκτονικής φον Νόιμαν. Συνδυάζουν την Αριθμητική και Λογική μονάδα με την μονάδα ελέγχου δημιουργώντας την ΚΜΕ, και τις μονάδες εισόδου και εξόδου σε μια μονάδα εισόδου/εξόδου (Ε/Ε). Επομένως κάθε σύγχρονο υπολογιστικό σύστημα, αποτελείται από τρία μέρη, την ΚΜΕ, την μνήμη και την μονάδα Ε/Ε.
Η ΚΜΕ αποτελείται από τρία κύρια τμήματα.
Η διασύνδεση μεταξύ αυτών των μονάδων επιτυγχάνεται μέσω ενός κοινού διαύλου που ονομάζεται δίαυλος συστήματος.
Εντολές
Η βασική λειτουργία των περισσότερων επεξεργαστών, ανεξάρτητα από τη φυσική μορφή τους, είναι να εκτελούν ακολουθίες αποθηκευμένων εντολών. Η εντολή, στην πραγματικότητα, είναι ένας αριθμός ή μια ακολουθία αριθμών που αντιστοιχεί σε μια ενέργεια.
Μορφή και κωδικοποίηση
Κάθε εντολή περιλαμβάνει την λειτουργία που θα εκτελέσει, την πηγή των δεδομένων και την διεύθυνση της επόμενης εντολής. Όλες αυτές οι πληροφορίες κωδικοποιούνται σε ένα ή περισσότερα bytes ανάλογα με τον τύπο της εντολής. Για να προκύψουν όσο το δυνατόν λιγότερα bytes δεχόμαστε ότι η επόμενη εντολή ακολουθεί αμέσως μετά την τρέχουσα εντολή. Έτσι συνήθως οι εντολές αποτελούνται από δύο τμήματα, το πρώτο τμήμα περιέχει τον κωδικό εντολής (operation code) και υποδηλώνει τη λειτουργία προς εκτέλεση, και το δεύτερο τμήμα περιέχει πληροφορίες που απαιτούνται για την εν λόγω εντολή, για παράδειγμα οι τελεστές για την λειτουργία της πρόσθεσης ή η διεύθυνση της επόμενης εντολής αν είναι εντολή διακλάδωσης.
Για κάθε εντολή υπάρχει διαφορετική κωδικοποίηση. Ακόμη και στην ίδια εντολή, ανάλογα με τον τύπο τελεστών που χρησιμοποιεί, δηλαδή αν είναι καταχωρητές, θέσεις μνήμης ή απευθείας δεδομένα, υπάρχει διαφορετική κωδικοποίηση. Στην πραγματικότητα όλες οι εντολές είναι δυαδικοί αριθμοί που έχουν αντιστοιχηθεί σε μια λειτουργία. Για να γίνονται πιο κατανοητές οι εντολές συνήθως αναπαρίστανται είτε σε δεκαεξαδική μορφή είτε σε συμβολική γλώσσα. Για παράδειγμα η εντολή ADD C δηλώνει ότι θα προστεθεί το περιεχόμενο του καταχωρητή C με το περιεχόμενο του συσσωρευτή και το αποτέλεσμα θα αποθηκευτεί στον συσσωρευτή. Η αντίστοιχη δεκαεξαδική αναπαράσταση της εντολής αυτής είναι 81h, σε αρχιτεκτονικές x86.
Κύκλος εντολής
Κύκλος εντολής είναι το διάστημα που απαιτείται για την ολοκλήρωση μιας εντολής και την έναρξη της επόμενης. Υπάρχουν τέσσερα στάδια για την ολοκλήρωση ενός κύκλου: η ανάκληση (fetch), η αποκωδικοποίηση (decode), η εκτέλεση (execute) και αποθήκευση του αποτελέσματος (store/writeback).
Κατά την ανάκληση, ανακτάται η εντολή από την θέση μνήμης που είναι αποθηκευμένη. Η θέση της εντολής στην μνήμη περιέχεται στον απαριθμητή προγράμματος. Όταν η εντολή μεταφερθεί από την μνήμη στον επεξεργαστή αποθηκεύεται στον καταχωρητή εντολών. Έπειτα αυξάνεται η τιμή του απαριθμητή προγράμματος, όσο είναι και το μήκος της εντολής σε μονάδες μνήμης, ώστε να υποδεικνύει την θέση της επόμενης εντολής ή την διεύθυνση των τελεστών σε περίπτωση που η τρέχουσα εντολή έχει τελεστές. Συχνά η εντολή προς ανάκληση καθυστερεί να μεταφερθεί από την μνήμη στον επεξεργαστή, λόγω ασύγχρονης λειτουργίας των δύο συσκευών, προκαλώντας παύση στην λειτουργία της ΚΜΕ. Για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, στους σύγχρονους επεξεργαστές γίνεται χρήση ενδιάμεσης μνήμης προσωρινής αποθήκευσης (cache) αλλά και τεχνικές σωλήνωσης (pipelining).
Στο στάδιο της αποκωδικοποίησης, η εντολή διασπάται και ερμηνεύεται από τον επεξεργαστή. Ανάλογα με τον κωδικό εντολής, κατά την αποκωδικοποίηση, ανακαλούνται και τυχόν τελεστές. Η τιμή των τελεστών ανακαλείται είτε άμεσα ως σταθερά, είτε έμμεσα ως μια διεύθυνση στην οποία βρίσκεται αποθηκευμένη η τιμή, σε κάποιο καταχωρητή ή μνήμη, όπως ορίζει το εκάστοτε πρότυπο διευθυνσιοδότησης. Σε παλιότερα σχέδια επεξεργαστών, η αποκωδικοποίηση της εντολής ήταν μια αμετάβλητη διαδικασία που πραγματοποιούσε το υλικό. Ωστόσο, σε πιο περίπλοκες αρχιτεκτονικές επεξεργαστών, για την ερμηνεία των εντολών χρησιμοποιείται ένα μικροπρόγραμμα. Το μικροπρόγραμμα συνήθως είναι επαναπρογραμματιζόμενο ώστε να μπορεί να μεταβληθεί, ακόμη και μετά την κατασκευή της ΚΜΕ, αποκωδικοποιεί τις εντολές.
Μετά την ανάκληση και την αποκωδικοποίηση, ακολουθεί η εκτέλεση της εντολής. Σε αυτό το στάδιο, διάφορες μονάδες του επεξεργαστή συνδέονται ώστε να γίνει εφικτή η εκτέλεση της επιθυμητής λειτουργίας. Αν, για παράδειγμα, ζητήθηκε μια λειτουργία πρόσθεσης, η αριθμητική μονάδα (AU) θα συνδεθεί με ένα σύνολο εισόδων και εξόδων. Οι είσοδοι θα παρέχουν τους αριθμούς που πρέπει να προστεθούν και οι έξοδοι θα περιέχουν το άθροισμα. Εάν η πρόσθεση έχει ως αποτέλεσμα έναν υπερβολικά μεγάλο αριθμό για να χειριστεί η ΚΜΕ τότε θα ενεργοποιηθεί ο ενδείκτης αριθμητικής υπερχείλισης. Η αριθμητική λογική μονάδα (ALU) στο σύνολό της περιέχει κυκλώματα για την εκτέλεση απλών αριθμητικών και λογικών πράξεων, όπως η πρόσθεση και η σύγκριση αριθμών.
Στο τελικό στάδιο, την αποθήκευση, η ΚΜΕ στέλνει τα δεδομένα προς αποθήκευση στην μνήμη. Τα αποτελέσματα αρχικά αποθηκεύονται προσωρινά σε κάποιο καταχωρητή για ταχύτερη προσπέλαση από επόμενες εντολές και έπειτα αποθηκεύονται στην κύρια μνήμη του συστήματος. Εντολές που κάνουν άλματα αλλά και εντολές που μεταβάλλουν τον καταχωρητή ενδείξεων στην ουσία δεν παράγουν κάποιο αποτέλεσμα προς αποθήκευση. Μετά την αποθήκευση των αποτελεσμάτων που προέκυψαν, ο κύκλος εντολής ολοκληρώνεται και επαναλαμβάνεται με την επόμενη εντολή, αφού αυξήθηκε ο απαριθμητής προγράμματος. Σε επεξεργαστές με πιο περίπλοκη αρχιτεκτονική, περισσότερες εντολές μπορεί να ανακαλούνται, να αποκωδικοποιούνται και να εκτελούνται ταυτόχρονα.
Σχεδιασμός και υλοποίηση
thumb|left|[[MOS Technology 6502|MOS 6502 μικροεπεξεργαστής των 8 bit.]]
Η ΚΜΕ είναι το βασικό τμήμα ενός υπολογιστικού συστήματος και γι' αυτό ο σχεδιασμός και η λειτουργία της επηρεάζει το σύστημα στο σύνολό του.
Παράσταση δεδομένων
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που αφορούν τα υπολογιστικά συστήματα είναι ο τρόπος με τον οποίο αναπαρίστανται τα δεδομένα. Οι πρώτοι ψηφιακοί υπολογιστές χρησιμοποιούσαν το δεκαδικό σύστημα για την αναπαράσταση αριθμών, ενώ μερικοί άλλοι υπολογιστές χρησιμοποιούσαν το τριαδικό σύστημα. Σχεδόν όλοι οι σύγχρονοι επεξεργαστές χρησιμοποιούν το δυαδικό σύστημα, όπου τα δύο ψηφία, το μηδέν (0) και το ένα (1), αντιστοιχούν σε δύο αντίθετες φυσικές καταστάσεις, όπως η "υψηλή" και η "χαμηλή" τάση. Επομένως οι υπολογιστές αντιλαμβάνονται μόνο τα δύο αυτά ψηφία και έτσι πρέπει να χρησιμοποιείται κάποιος κώδικας που να αποδίδει σημασία σε αυτά τα bit. Η κωδικοποίηση και η αποκωδικοποίηση των δυαδικών ψηφίων ώστε να παριστάνουν έναν αριθμό ή έναν χαρακτήρα, κατανοητό από τους χρήστες, συμβαίνει στην μονάδα Εισόδου/Εξόδου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, για να μειωθεί το μήκος, τα byte και οι λέξεις αναπαριστώνται συμβολικά με δεκαεξαδική μορφοποίηση.
Η ΚΜΕ και κατ' επέκταση οι υπολογιστές χειρίζονται συγκεκριμένες ομάδες δυαδικών ψηφίων. Οι ομάδες μπορεί να έχουν ένα bit, τέσσερα bit που ονομάζεται nibble, οκτώ bit που ονομάζεται byte και 16 bit που ονομάζεται word (λέξη). Το byte είναι η πιο κοινή ομάδα από δυαδικά ψηφία που χρησιμοποιείται στους υπολογιστές. Με ένα byte μπορούν να αναπαρασταθούν 28 διαφορετικές τιμές, αφού έχει 8 bit. Η αρίθμηση των bit σε ένα byte αρχίζει από το μηδέν έως το εφτά ενώ βασικό πεδίο εφαρμογής των byte είναι για την κωδικοποίηση χαρακτήρων. Τα bit μιας λέξης (word) αριθμούνται από το μηδέν έως το 15 και μπορούν να αναπαραστήσουν 216, ή 65.536, διαφορετικές τιμές. Κάθε bit ή byte παριστάνει αυτό που εμείς καθορίζουμε να παρασταθεί. Για παράδειγμα ένα bit μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αριθμός ενώ το διπλανό του ως λογική τιμή. Με τον ίδιο τρόπο ένα byte μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αριθμός αλλά και ως χαρακτήρας, αναλόγως την κωδικοποίηση που επιλέξουμε για την ανάγνωσή του. Τα δεδομένα στην ΚΜΕ, στην μνήμη και στον δίαυλο του συστήματος υπάρχουν υπό την ίδια δυαδική μορφή.
Δίαυλος συστήματος
thumb|κόκκινο: δίαυλος διευθύνσεων μπλε: δίαυλος δεδομένων πράσινο: δίαυλος ελέγχου.
Οι δίαυλοι είναι αγωγοί που ομαδοποιούνται σύμφωνα με την λειτουργία τους. Αν για παράδειγμα ένας δίαυλος είναι 32-bit σημαίνει ότι έχει 32 ξεχωριστούς αγωγούς, καθένας από τους οποίους μεταφέρει ένα bit δεδομένου. Υπό αυτήν την έννοια, ο δίαυλος συστήματος αποτελείται από ένα σύνολο ξεχωριστών διαύλων, ταξινομημένους σύμφωνα με την λειτουργία τους. Οι δίαυλοι αυτοί είναι ο δίαυλος διευθύνσεων, ο δίαυλος δεδομένων και ο δίαυλος ελέγχου. Ο δίαυλος δεδομένων μεταφέρει δεδομένα μεταξύ των μονάδων του υπολογιστικού συστήματος. Το μέγεθός του καθορίζει πόσα bit μπορεί να μεταφέρει ταυτόχρονα αλλά και το εύρος των αριθμών που μπορεί να χειριστεί ο επεξεργαστής. Ο επεξεργαστής Intel 8088, με δίαυλο δεδομένων των 8 bit, κατηγοριοποιείται ως οκτάμπιτος επεξεργαστής και μπορεί να χειριστεί 28 = 256 αριθμούς.
Στην περίπτωση εγγραφής δεδομένων στη μνήμη, ο δίαυλος διευθύνσεων περιέχει την διεύθυνση της θέσης μνήμης στην οποία θα αποθηκευτούν τα δεδομένα. Το μέγεθος του διαύλου διευθύνσεων καθορίζει και το μέγεθος της μνήμης που μπορεί να διευθυνσιοδοτήσει ο επεξεργαστής, δηλαδή την μνήμη που μπορεί να αντιληφθεί και να χρησιμοποιήσει. Για παράδειγμα στον 8088, που ο δίαυλος διευθύνσεων ήταν 20 bits, ο επεξεργαστής μπορούσε να προσπελάσει μέχρι 220 = 1.048.576 θέσεις μνήμης (1ΜΒ). Ο δίαυλος ελέγχου αποτελείται από αγωγούς με ξεχωριστή λειτουργία ο καθένας, οι οποίοι ελέγχουν τον τρόπο που επικοινωνεί ο επεξεργαστής με τα υπόλοιπα υποσυστήματα. Για παράδειγμα, όταν ο επεξεργαστής επικοινωνεί με την μνήμη ο δίαυλος ελέγχου προσδιορίζει την κατεύθυνση των δεδομένων με τα σήματα read ή write.
Χρονισμός ρολογιού
thumb|left|300px|Ο παλμός του ρολογιού συστήματος.
Οι περισσότερες κεντρικές μονάδες επεξεργασίας είναι σύγχρονες συσκευές. Είναι δηλαδή σχεδιασμένες να λειτουργούν σύμφωνα με ένα ηλεκτρικό σήμα συγχρονισμού, που ονομάζεται σήμα ρολογιού. Το ρολόι είναι ένας ηλεκτρικός τετραγωνικός παλμός που εκπέμπεται από τον δίαυλο ελέγχου και εναλλάσσεται περιοδικά μεταξύ μηδέν και ένα. Ο χρόνος που χρειάζεται το ρολόι για να μεταπηδήσει από το μηδέν στο ένα και πίσω στο μηδέν, ονομάζεται περίοδος ή κύκλος του ρολογιού. Η συχνότητα με την οποία γίνεται αυτή η εναλλαγή ονομάζεται συχνότητα ρολογιού. Η συχνότητα μετριέται σε Hertz (Hz) ενώ ο κύκλος, που είναι αντίστροφο μέγεθος της συχνότητας, μετριέται σε δευτερόλεπτα. Ο κύκλος ρολογιού είναι το μικρότερο χρονικό διάστημα στο οποίο μπορεί να συμβεί μια λειτουργία. Κάποιες λειτουργίες εκτελούνται σ' έναν κύκλο ρολογιού ενώ κάποιες άλλες χρειάζονται περισσότερους κύκλους.
Το ρολόι δεν δουλεύει με την ίδια συχνότητα για όλες τις συσκευές ενός υπολογιστικού συστήματος. Συνήθως το ρολόι που απευθύνεται στον επεξεργαστή είναι χρονισμένο σε υψηλότερες συχνότητες από ότι για παράδειγμα το ρολόι της μνήμης. Αυτό συμβαίνει γιατί ο επεξεργαστής λειτουργεί ταχύτερα από ότι η μνήμη. Ωστόσο, υπάρχει το μειονέκτημα πως όταν η ΚΜΕ αλληλεπιδρά με τις υπόλοιπες συσκευές περιμένει την απάντησή τους και τίθεται σε αδράνεια, χάνοντας έτσι επεξεργαστικούς κύκλους. Η συχνότητα του ρολογιού δεν είναι πλέον καθοριστικός παράγοντας για την υπολογιστή ισχύ ενός συστήματος. Οι σημερινοί επεξεργαστές επιτυγχάνουν συχνότητες της τάξης των τριών με τεσσάρων GigaHertz όμως η πραγματική αύξηση της υπολογιστικής ισχύς επιτεύχθηκε με εφαρμογή της παράλληλης επεξεργασίας. Τοποθετώντας σε ένα υπολογιστικό σύστημα δύο ΚΜΕ, οι κατασκευαστές κατάφεραν να αυξήσουν τις επιδόσεις ενώ ταυτόχρονα μείωσαν την συχνότητα του ρολογιού.
Σωλήνωση
thumb|left|250px|Σωλήνωση τεσσάρων επιπέδων.
Όλοι οι σύγχρονοι επεξεργαστές χρησιμοποιούν την τεχνική της σωλήνωσης για την εκτέλεση των εντολών. Η σωλήνωση εκμεταλλεύεται τα στάδια κάθε εντολής, και επιτρέπει έτσι στον επεξεργαστή να εκτελεί πολλές εντολές παράλληλα. Αν η κάθε εντολή διασπάται σε τέσσερα επίπεδα, όπως αναφέρεται πιο πάνω, τότε ο επεξεργαστής μπορεί κάθε χρονική στιγμή να εκτελεί επίπεδα από τέσσερις εντολές, μειώνοντας έτσι σημαντικά τον συνολικό χρόνο εκτέλεσης του προγράμματος. Σε μια σωλήνωση τεσσάρων επιπέδων η εξοικονόμηση χρόνου μπορεί να φτάσει μέχρι και 56% της αντίστοιχης σειριακής επεξεργασίας. (δείτε αναλυτικά το διπλανό διάγραμμα).
Όμως ένα σημαντικό πρόβλημα που προκύπτει από την σωλήνωση είναι αυτό της εξάρτησης των εντολών. Πολλές εντολές προϋποθέτουν για την εκτέλεσή τους να έχει ολοκληρωθεί η προηγούμενη εντολή ώστε να τους επιστρέψει ένα αποτέλεσμα. Αυτό δεν συμβαίνει στην σωλήνωση αφού όλες οι εντολές εκτελούνται σχεδόν παράλληλα. Το πρόβλημα ξεπεράστηκε εν μέρη από τις γλώσσες προγραμματισμού που εξελίχθηκαν ώστε να ανταποκρίνονται σε επεξεργασία σωλήνωσης και εν μέρη από τις ίδιες τις ΚΜΕ που ενσωμάτωσαν διαδικασίες ελέγχου. Έτσι όταν απαιτείται από μια εντολή ο τερματισμός της προηγούμενης, η ΚΜΕ θέτει σε αναμονή την εντολή μέχρι να ολοκληρωθεί η προηγούμενη.
Επεξεργασία νημάτων
Αυτή η μέθοδος παράλληλης επεξεργασίας προϋποθέτει την ύπαρξη τουλάχιστον δύο επεξεργαστών στο ίδιο υπολογιστικό σύστημα, αν και συνήθως εφαρμόζεται σε πολύ μεγαλύτερα συστήματα. Επειδή υπάρχουν περισσότεροι του ενός επεξεργαστές είναι εφικτή η παράλληλη επεξεργασία διαφορετικών εργασιών. Έτσι κάθε εργασία διασπάται σε μικρότερες εργασίες που ονομάζονται νήματα (threads). Κάθε ΚΜΕ του συστήματος αναλαμβάνει να ολοκληρώσει ένα νήμα σε ένα χρόνο (κβάντο) που θα έχει οριστεί. Εάν το νήμα δεν ολοκληρωθεί μέσα στα όρια του χρόνου, τότε η επεξεργασία του νήματος συνεχίζεται και στο επόμενο διάστημα χρόνου. Μπορούν επίσης να εφαρμοστούν διάφορες τεχνικές χρονοπρογραμματισμού, ώστε να υπάρχει εναλλαγή των νημάτων από διαφορετικές εργασίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας Κατηγορία:Ψηφιακή τεχνολογία
Αγία Κόρη
Η Αγία Κόρη ήταν νεομάρτυρας, που πέθανε κοντά στη Βροντού. Δεν έχει αναγνωριστεί ως Αγία από την επίσημη Εκκλησία, ωστόσο είναι αναγνωρισμένη από τον λαό, όχι μόνο στην Πιερία αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα, καθώς το προσκύνημά της το επισκέπτονται δεκάδες άνθρωποι από όλες τις γωνιές της Ελλάδας και έχουν αναφερθεί πολλά θαύματα από πιστούς της.
Βίος
Έζησε την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Ελάχιστα είναι γνωστά για την καταγωγή της ή την προέλευσή της. Για το λόγο αυτό ονομάστηκε Αγία Κόρη, που σημαίνει «Άγιο Κορίτσι». Υπάρχουν διάφορες προφορικές παραδόσεις, οι οποίες αλληλοσυγκρούονται για τη ζωή και τη δράση της αγίας. Ήταν πολύ όμορφη και απέρριψε την πρόταση του Τούρκου Πασά να την πάρει στο χαρέμι του, επιλέγοντας να απαρνηθεί τα εγκόσμια και να ζήσει με εγκράτεια και αγνότητα. Κατέφυγε στον Όλυμπο, για να γλιτώσει την οργή του Πασά. Πέθανε εκεί από ασιτία και από τις κακουχίες, στον τόπο όπου σήμερα βρίσκεται το Προσκύνημά της (θέση Αγία Κόρη Ολύμπου) στην Παλαιά Βροντού.
Διαφορετικές εκδοχές για τη ζωή της Αγίας
Άλλη διήγηση για τη ζωή της φέρει την Αγία να κατάγεται από τα Ιωάννινα. Εκεί την ανακάλυψε ο Αλή πασάς, έπειτα από προδοσία, και θέλησε να την πάρει στο χαρέμι του. Κατάφερε να διαφύγει από το απόσπασμα, με τη βοήθεια κάποιου Έλληνα, ο οποίος φωτίστηκε από τον Θεό και κατάλαβε ότι ήταν επονείδιστη η σχεδιαζόμενη πράξη του Αλή. Έχοντας το εικόνισμα της Παναγίας και του Χριστού έφυγε από την Ήπειρο και έφτασε στα βουνά του Ολύμπου. Εκεί πέθανε σε μια βαθιά χαράδρα, κυνηγημένη από τους Τούρκους.
Σύμφωνα με άλλη διήγηση, στον τόπο που ξεψύχησε η Αγία, στους πρόποδες του Ολύμπου, εκεί όπου βρίσκεται το σημερινό εκκλησάκι, ξεχείλισε μία πηγή με αγίασμα. Το αγίασμα αυτό έγινε από τότε πηγή θαυμάτων και όσοι άρρωστοι πλένονταν από εκεί θεραπεύονταν.
Για τις συνθήκες θανάτου της, κάποια άλλη αφήγηση αναφέρει ότι είχε βρεθεί ο σκελετός της Αγίας σε ένα δέντρο, από έναν υλοτόμο. Το δέντρο αυτό ανέβλυζε αγίασμα, το οποίο θεράπευε τους ασθενείς.
Ο τόπος, όπου σήμερα βρίσκεται το εκκλησάκι και το αγίασμα της Αγίας Κόρης, είναι ο τόπος όπου βρέθηκε το ιερό της λείψανο. Εκεί κοντά υπάρχει και η σπηλιά, στην οποία πιθανότατα κρυβόταν η Αγία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεομάρτυρες
Λέγκα Κάλτσιο
Η «Εθνική Επαγγελματική Ένωση» (ιταλικά: Lega Nazionale Professionisti, LNP) ή Λέγκα Κάλτσιο (Lega Calcio), αποτελούσε την οργάνωση η οποία ήταν υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποιο σημαντικών ποδοσφαιρικών διοργανώσεων για τους συλλόγους στην Ιταλία, από την περιοδο 1946-47 έως και την περίοδο 2009-10. Ιδρύθηκε το 1946 στο Ραπάλο της Γένοβας και είχε ως έδρα το Μιλάνο. Έπαψε να υφίσταται την 1η Ιουλίου του 2010, έπειτα από τη διαίρεση της σε δύο διακριτά όργανα, τη Λέγκα Σέριε Α και τη Λέγκα Σέριε Β.
Η LNP ήταν υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των πρωταθλημάτων της Σέριε Α (Serie A) και της Σέριε Β (Serie B), του Κυπέλλου Ιταλίας (Coppa Italia), του Σούπερ Καπ Ιταλίας (Supercoppa Italiana), του Εαρινού Πρωταθλήματος (Campionato Primavera), του Εαρινού Κυπέλλου Ιταλίας (Coppa Italia Primavera) και του Εαρινού Σούπερ Καπ (Supercoppa Primavera).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ιταλία
Βάσος Λυσσαρίδης
Ο Βάσος Λυσσαρίδης (Πάνω Λεύκαρα, 13 Μαΐου 1920 - Άγιοι Ομολογητές Λευκωσίας, 26 Απριλίου 2021) ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων (1985-1991), πρόεδρος του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ (1969-2001) και βουλευτής εκλεγμένος στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας την περίοδο 1960-2006.
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Βάσος Λυσσαρίδης γεννήθηκε στα Πάνω Λεύκαρα στις 13 Μαΐου 1920. Ομιλούσε, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε ιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργαζόταν ως ιατρός.
Ήταν νυμφευμένος με την Βαρβάρα Κόρνγουολ. Απεβίωσε στις 26 Απριλίου 2021.
Παύλος Κουρούπης
Ο Παύλος Κουρούπης (1929 - 1974) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.
Βάσος Λυσσαρίδης
Πολιτική διαδρομή
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του διατέλεσε πρόεδρος της Πανσπουδαστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα. Η επιτροπή διοργάνωνε μαζικές εκδηλώσεις για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Επιπλέον, υπήρξε πρόεδρος της Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων και γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακών Σωματείων. Στη συνέχεια, ο Βάσος Λυσσαρίδης συμμετείχε στον αγώνα της ΕΟΚΑ 1955-1959. Ο Λυσσαρίδης έπεισε τον Γεώργιο Γρίβα να δημιουργήσει μέσα στους κόλπους της ΕΟΚΑ την «Οργάνωση Αριστερών Πατριωτών», μέσω της οποίας θα μπορούσαν να προσελκύσουν στελέχη της κυπριακής Αριστεράς στον αγώνα.
Η ενεργός συμμετοχή του Λυσσαρίδη στον αγώνα της ΕΟΚΑ και η συνεργασία του με τον Γρίβα ενάντια στους Βρετανούς οδήγησε στη διαγραφή του από το ΑΚΕΛ, του οποίου ήταν μέλος: το ΑΚΕΛ στην απόφαση της διαγραφής του τον κατηγόρησε ως «ηγέτη της φραξιονιστικής σπείρας» και «ένα στοιχείο που παίζει επάξια το ρόλο του πράκτορα της Ιντέλλιτζενς Σέρβις». Ο ίδιος ο Λυσσαρίδης αργότερα υποστήριξε ότι «''η Οργάνωση [ΕΟΚΑ] παρά τα όσα λέγονται, δεν είχε ιδεολογικό χαρακτήρα. Εγώ μετείχα με την ιδεολογία μου σε πλήρη αρμονία, δεν είχα ποτέ πρόβλημα''».
Συνδέθηκε στενά με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, του οποίου υπήρξε για χρόνια προσωπικός ιατρός.
Ήταν μέλος της ελληνοκυπριακής αποστολής στο Λονδίνο το 1959, αντιπροσωπεύοντας την ΕΟΚΑ, όπου αποφασίστηκε η ανεξαρτησία της Κύπρου. Ο ίδιος καταψήφισε τις Συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου, «τονίζοντας ότι νομιμοποιούν την στρατιωτικοπολιτική παρουσία της Τουρκίας και οδηγούν σε αδιέξοδα τα οποία θα τύχουν εκμετάλλευσης από τη Μεγάλη Βρετανία και την Τουρκία».
Την περίοδο της χούντας, συνδέθηκε στενά με το Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα (Π.Α.Κ.) και τον Ανδρέα Παπανδρέου, του οποίου παρέμεινε πιστός φίλος έως το τέλος. Σύμφωνα με μαρτυρία του ηγετικού στελέχους του Π.Α.Κ. Κώστα Τσίμα, ο Βάσος Λυσσαρίδης ήταν αυτός που «άνοιξε τις πόρτες» των Αράβων για το Π.Α.Κ., και με τη διαμεσολάβησή του οι Παλαιστίνιοι και ο Γιάσερ Αραφάτ βοήθησαν το Π.Α.Κ. και τον Ανδρέα Παπανδρέου με χρήματα, όπλα και εκπαίδευση. Προηγουμένως, το 1964, ο Λυσσαρίδης μαζί με τον Τάσσο Παπαδόπουλο είχαν οργανώσει την επίσκεψη του Ανδρέα Παπανδρέου στην Κύπρο, όπου γεννήθηκε η φιλία και συνεργασία μεταξύ Α. Παπανδρέου και Μακαρίου.
Κατά τη διάρκεια των δικοινοτικών διαταραχών 1963-1964 ηγήθηκε του λαϊκού στρατού (υπό την αιγίδα του κυπριακού κράτους, απελευθερώνοντας τον Πενταδάκτυλο.
Το 1974 αντιστάθηκε στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974. Στις 30 Αυγούστου 1974 έγινε στόχος δολοφονικής απόπειρας, στη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκε ο οργανωτικός γραμματέας της νεολαίας της ΕΔΕΚ, Δώρος Λοΐζου.
Κοινοβουλευτική πορεία
Ο Βάσος Λυσσαρίδης εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στις πρώτες βουλευτικές εκλογές της Κύπρου (Βουλευτικές εκλογές 1960) στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με το Πατριωτικό Μέτωπο για την Α΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Το 1969 διαλύθηκε το Πατριωτικό Μέτωπο. Την ίδια χρονιά ο Βάσος Λυσσαρίδης ίδρυσε την Ενιαία Δημοκρατική Ένωση Κέντρου (ΕΔΕΚ). Επανεξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές του 1970 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με την ΕΔΕΚ για την Β΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ακολούθησε επανεκλογή του στις βουλευτικές εκλογές του 1976 για την Γ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 1981 για την Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 1985 για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Στις 30 Δεκεμβρίου 1985 εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων για την Ε΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Την υποψηφιότητά του στήριξαν οι βουλευτές της ΕΔΕΚ και του ΔΗΚΟ.
Τον Ιούλιο του 2001 αποχώρησε από πρόεδρος του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών (μετονομασία της ΕΔΕΚ). Αποτελεί επίτιμο πρόεδρο του κόμματος.
Προεδρικές εκλογές
Ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 1983, στις προεδρικές εκλογές του 1988 και στις προεδρικές εκλογές του 1998, υποστηριζόμενος κυρίως από το κόμμα του, λαμβάνοντας ποσοστό γύρω στο 10%.
Κοινωνικές δραστηριότητες
Ο Βάσος Λυσσαρίδης διετέλεσε πρόεδρος του Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου και του Ιατρικού Συλλόγου Ιπποκράτης, του οποίου σήμερα είναι επίτιμος πρόεδρος. Επιπλέον, διετέλεσε αντιπρόεδρος της Οργάνωσης Αφροασιατικής Αλληλεγγύης (AA.P.S.O.) και γενικός γραμματέας της Διεθνούς Επιτροπής Ενάντια στις Φυλετικές Διακρίσεις, το Ρατσισμό και τον Αποικισμό.
Τιμητικές διακρίσεις
Το 1996 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτωρ του Παντείου Πανεπιστημίου. Επιπλέον, του είχε απονεμηθεί η Ανώτατη Τιμητική Διάκριση της Παλαιστιανιακής Αρχής από τον Γιασέρ Αραφάτ το 2002. Ακόμη, είχε ανακηρυχθεί επίτιμος δημότης πολλών δήμων της Ελλάδας.
Οι ένοπλες ομάδες Λυσσαρίδη
Ο Βάσος Λυσσαρίδης απέκτησε δική του ένοπλη ομάδα από το 1960. Οι άνδρες του Λυσσαρίδη εξοπλίστηκαν με φροντίδα του ίδιου του αρχιεπισκόπου Μακαρίου, ο οποίος τους εμπιστευόταν απόλυτα. Οι ένοπλοι του Λυσσαρίδη προέρχονταν κυρίως από ορεινές περιοχές της επαρχίας Λευκωσίας και φορούσαν κόκκινο μπερέ. Έτσι, έγιναν γνωστοί ως «Κοκκινοσκούφηδες». Εκπαιδεύτηκαν από Ελλαδίτες αξιωματικούς στην περιοχή της Μονής Μαχαιρά. Ένας από τους εκπαιδευτές αξιωματικούς ήταν ο τότε λοχαγός Μιλτιάδης Λάσκαρης, αργότερα αντιστράτηγος και προσωπικός φίλος του Ανδρέα Παπανδρέου.
Την άνοιξη του 1963, καθώς ο Μακάριος προετοίμαζε το σχέδιο των 13 σημείων (με ορατή την πιθανότητα σύγκρουσης σε περίπτωση που οι Τουρκοκύπριοι δεν το αποδέχονταν) ο Λυσσαρίδης συναντήθηκε με τον μετέπειτα δικτάτορα Γεώργιο Παπαδόπουλο (με τον οποίο αργότερα έγιναν θανάσιμοι εχθροί, μετά την επιβολή της χούντας) ο οποίος επισκέφτηκε την Κύπρο με την υπηρεσιακή του ιδιότητα (κλαδάρχης του Β΄ Κλάδου Αντικατασκοπείας της ελληνικής ΚΥΠ και οργανωτής της κυπριακής ΚΥΠ). Σε εκείνη τη συνάντηση με τον Λυσσαρίδη, ο Παπαδόπουλος δεσμεύτηκε να στείλει νέα ποσότητα οπλισμού προς ενίσχυση των ομάδων, την οποία πράγματι έστειλε, μέσω της ελληνικής ΚΥΠ, τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς.
Την περίοδο 1971-74, οι ένοπλοι του Λυσσαρίδη έδρασαν ως υπερασπιστές του αρχιεπισκόπου Μακαρίου ενάντια στην ΕΟΚΑ Β΄ του Γρίβα, η οποία ξεκίνησε επιθέσεις κατά αστυνομικών σταθμών, απαγωγές, κλοπές οπλισμού κτλ. Σε συνεργασία με το Εφεδρικό Σώμα της Αστυνομίας, κατάφεραν να περιορίσουν σημαντικά τη δράση της ΕΟΚΑ Β΄. Μετά την εκδήλωση του πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου 1974, οι ομάδες του Λυσσαρίδη βγήκαν στους δρόμους και αποτέλεσαν την σημαντικότερη εστία αντίστασης μαζί με την Προεδρική Φρουρά και το Εφεδρικό Σώμα, πληρώνοντας βαρύ φόρο αίματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής της Κύπρου Κατηγορία:Πρόεδροι του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59 Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Πατριωτικό Μέτωπο Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Γ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Δ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ε΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ζ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Η΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Παύλος Κουρούπης
Γεννήθηκε το 1929 στην Καλαμάτα, στα Δενδρά Μεσσηνίας. Κατά την τουρκική εισβολή έφερε το βαθμό του αντισυνταγματάρχη και ήταν διοικητής του 251 ΤΠ. Υπερασπίστηκε με πείσμα την Κύπρο καταφέρνοντας να καθηλώσει την τουρκική απόβαση για 2 μέρες στην ακτή του όρμου Πεντεμίλι διοικώντας 2 μόνο λόχους. Στη συνέχεια αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει, μη μπορώντας η λιγοστή δύναμη που αντιστεκόταν να αναχαιτίσει τα τουρκικά άρματα. Υπερασπιζόμενος την Κερύνεια δέχτηκε καταιγισμό πυρών κατά τη διάρκεια αντεπίθεσης την οποία διέταξε ο ίδιος. Από τις 22 Ιουλίου 1974 μέχρι σήμερα θεωρείται αγνοούμενος, μαζί με τον υποδιοικητή της ομάδας του, ταγματάρχη Τσιάκκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο Κατηγορία:Χωρίς πηγές ημέρας
Τουρνουά Τόρο δε λα Βέγα
thumb|350px|Τουρνουά Τόρο δε λα Βέγα. Το τουρνουά Τόρο δε λα Βέγα είναι παραδοσιακό πανηγύρι στο οποίο το πλήθος διώκει έναν ταύρο με λόγχες και μετά τον σκοτώνει.
Αντιδράσεις
Πολλοί Ισπανοί πολίτες έχουν διαμαρτυρηθεί κατά του τουρνουά που θεωρούν βαρβαρικό αλλά οι κάτοικοι του Τορδεσίγιας λένε ότι είναι μια παράδοση που δείχνει το θάρρος τους και που αρέσει στους τουρίστες. Όμως μερικοί κάτοικοι δε θέλουν να κινηματογραφηθεί το τουρνουά από δημοσιογράφους και προσπαθούν να το εμποδίσουν.
Το 2012 πεντακόσιοι άνθρωποι διαδήλωσαν στο Τορδεσίγιας ζητώντας την κατάργηση του τουρνουά.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Ισπανία
Μπούναρ (Ντέρβεντα)
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, το χωριό αριθμούσε 457 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Τοπική κοινότητα
Το 1991, η τοπική κοινότητα του Μπούναρ αριθμούσε 2,043 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν κατανεμημένοι ως κάτωθι :
Δημόνικος του Κιτίου
Ο Δηµόνικος, ήταν βασιλιάς τού αρχαίου Κίτιου στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Βασιλείς του αρχαίου Κίτιου
Ράντσιλα
Η Ράντσιλα (Rantsila) είναι δήμος της Φινλανδίας.
Βρίσκεται στην Βόρεια Οστροβόθνια, και υπάγεται στο διοικητικό διαμέρισμα Ούλου. Ο δήμος έχει πληθυσμό 2.020 κατοίκων (2008) και καλύπτει έκταση 746,64 τετραγωνικών χιλιομέτρων, από τα οποία 14,41 είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα είναι 2,76 κάτοικοι ανα τετραγωνικό χιλιόμετρο. Μοναδική γλώσσα στο δήμο είναι η Φινλανδικά.
Κατά τον Φινλανδικό Πόλεμο (1808-1809), που έληξε με την εκχώρηση της Φινλανδίας στη Ρωσία(εκ μέρους της Σουηδίας), η τελευταία μάχη ανάμεσα στα Ρωσικά και Σουηδο-Φινλανδικά στρατεύματα δόθηκε στο χωριό Κέραλα της Ραντσίλα. Στο κέντρο του δήμου έχει ανεγερθεί ένα άγαλμα του Φινλανδού στρατηγού Γιόχαν Όγκουστ Σάντελς.
Ο δήμος συγχωνεύθηκε διοικητικά με τους δήμους Κέστιλα, Πίιπολα και Πούλκιλα στις 01-01-2009 και ο νεοσυσταθείς δήμος ονομάζεται Σιίκαλατβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Φινλανδίας
Βιτάλε ντα Μπολόνια
μικρογραφία|306x306εσ| Ο Άγιος Γεώργιος και ο Δράκος Ο Βιτάλε ντα Μπολόνια (Vitale da Bologna, περίπου 1309 – 1360), επίσης γνωστός ως Vitale di Aymo de 'Cavalli ή Vitale degli Equi, ήταν Ιταλός ζωγράφος της πρώιμης Αναγέννησης. εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία| Μαντόνα ντελ Ρικάμο μικρογραφία| Μαντόνα της ταπεινότητας Είναι εκπρόσωπος της σχολής ζωγραφικής της Μπολόνια του 14ου αιώνα, γενέτειράς του και τόπου όπου ήταν πιο δραστήριος. Τα έργα που επιβιώνουν στη Μπολόνια περιλαμβάνουν ένα πολύπτυχο στην εκκλησία του Σαν Σαλβατόρε (1353) και θραύσματα τοιχογραφιών στο δεξιό παρεκκλήσιο της Santa Maria dei Servi. Ο Βιτάλε ήταν επίσης ενεργός στην Πομπόζα, όπου ζωγράφισε τις τοιχογραφίες στην αψίδα του Αββαείου της Πομπόζα, στη Φερράρα, ολοκληρώνοντας μια σειρά από (σήμερα χαμένα) αγάλματα για τον καθεδρικό ναό της Φερράρα και ένα ρετάμπλ για την Αδελφότητα, που σήμερα βρίσκεται στα Μουσεία του Βατικανού, και στο Ούντινε, όπου κλήθηκε να εργαστεί για τον Πατριάρχη της Ακυιλίας, Μπερτράν ντε Σαιν Ζενιέ (Bertrand de Saint Geniès). Στο Ούντινε ζωγράφισε έναν κύκλο τοιχογραφιών για το κύριο παρεκκλήσιο του καθεδρικού ναού, καθώς και τοιχογραφίες στο παρακείμενο παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου. Καταγράφηκε για τελευταία φορά στη Μπολόνια το 1359 και πιστεύεται ότι απεβίωσε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους ή στις αρχές του 1360.
Παγκόσμια αποδίδεται σε αυτόν η μεγάλη τοιχογραφία Nativity που προέρχεται από την εκκλησία της αδελφότητας της Santa Maria della Mezzaratta στα περίχωρα της Μπολόνια, η οποία σήμερα έχει αποσπαστεί και διατηρείται στην Εθνική Πινακοθήκη της Μπολόνια και η τοιχογραφία γνωστή ως Madonna del Ricamo ("Η Παναγία του κεντήματος"), αρχικά από τον ναό του Αγίου Φραγκίσκου της Μπολόνια και σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Ιστορίας της Μπολόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Ματθαίος Β΄ της Λωρραίνης
Ο Ματθαίος Β΄ (1193 - 9 Φεβρουαρίου 1251) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1220 - 1251).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου B΄ δούκα της Λωρραίνης και της Αγνής του Μπαρ. Ο Ματθαίος Β΄ ήταν διάδοχος του αδελφού του Θεοβάλδου Α΄ δούκα της Λωρραίνης.
Αμέσως έπρεπε να διώξει από το Νανσύ τη χήρα του αδελφού του, Γερτρούδη του Ντάγκσμπουργκ, που ξαναπαντρεύτηκε τον Θεοβάλδο Δ΄ κόμη της Καμπανίας, την κυριότητα του οποίου θα έπρεπε ο Ματθαίος να αναγνωρίσει. Όταν είδε ο Θεοβάλδος Δ΄ ότι δεν κατάφερε να πάρει στα χέρια του την κομητεία του Μετς, χώρισε την Γερτρούδη.
Ο Ματθαίος συνόδευσε τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β΄ στην ΣΤ΄ Σταυροφορία (1228) και στην Ιταλία (1235), ανανεώνοντας έτσι τους ισχυρούς δεσμούς της οικογένειάς του με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, που είχαν διαταραχθεί προσωρινά με τον αδελφό του. Αντιμετώπισε τοπικές εξεγέρσεις από βαρόνους, όπως ο κόμης Λουνεβίλ, που μαζί με τον Ερρίκο του Μπαρ λεηλάτησαν κάστρα από το δουκάτο του (1230). Μετά τον θάνατο τού Ερρίκου προσπάθησε να ανακαταλάβει τα κάστρα του (1240), αλλά απέτυχε και έκλεισε ειρήνη για πολλές δεκαετίες (1245).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1225 την Αικατερίνη των Αρντέν-Βερντέν (απεβ. το 1255), κόρη τού Βάλεραν Γ΄ δούκα τού Λίμπουργκ και απέκτησε παιδιά:
Παραπομπές
Ματθαίος Β΄
Γεώργιος Καραμανλής
Βιογραφία
Ο Γεώργιος Καραμανλής γεννήθηκε το 1880 στο Κιούπκιοϊ Παγγαίου (νυν Πρώτη). Στην αρχή διετέλεσε δάσκαλος, ενώ αργότερα έγινε καπνέμπορος. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα συνέδραμε ενεργά τα ελληνικά αντάρτικά σώματα λειτουργώντας ως στρατολόγος νέων ανταρτών, διανομέας πολεμικού υλικού, συντονιστής των αγγελιοφόρων και των υπολοίπων βοηθητικών οργάνων κλπ.
Για τη δράση του διώχτηκε αρχικά από τις οθωμανικές αρχές, οι οποίες τον καταδίκασαν σε θάνατο με την κατηγορία ότι ήταν ο κύριος οργανωτής και χρηματοδότης των Ελλήνων ανταρτών στην περιοχή του Παγγαίου, ενώ το 1916, μετά την κατάληψη της Ανατολικής Μακεδονίας από τα βουλγαρικά στρατεύματα, μεταφέρθηκε ως όμηρος στη Βουλγαρία όπου και παρέμεινε μέχρι τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Για τη συνεισφορά του στον Μακεδονικό Αγώνα, αναγνωρίστηκε ως πράκτορας α΄ τάξης.
Πολιτικά ο Γεώργιος Καραμανλής ήταν προσανατολισμένος προς την αντιβενιζελική παράταξη. Από την άλλη είχε εκφράσει την έντονη αντίθεσή του στις φιλοδοξίες του γιου του Κωνσταντίνου να εμπλακεί ενεργά στην πολιτική. Απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1932. Σήμερα η οικία του (κτίσμα του 1906) στην Πρώτη Σερρών λειτουργεί ως μουσείο.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή Δολόγλου (1888 -1940) με την οποία απέκτησε οκτώ παιδιά (τέσσερα αγόρια και τέσσερα κορίτσια). Πρωτότοκος γιος του ήταν ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Κωνσταντίνος Καραμανλής, ενώ το νεότερο τέκνο του ήταν ο, επίσης πολιτικός, Αχιλλέας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Γεωργιος Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί
Βιρτζίνια Άπγκαρ
Η Βιρτζίνια Άπγκαρ (Virginia Apgar, 7 Ιουνίου 1909 - 7 Αυγούστου 1974) ήταν Αμερικανίδα μαιευτήρας-αναισθησιολόγος, περισσότερο γνωστή ως η εφευρέτρια της μέτρησης Apgar, μιας μεθόδου για την ταχεία αξιολόγηση της υγείας βρεφών αμέσως μετά τον τοκετό. Ήταν πρωτοπόρος στον τομέα της αναισθησιολογίας και εισήγαγε μαιευτικές παραμέτρους στο πεδίο της νεογνολογίας.
Βιογραφία
Ως το μικρότερο από τρία παιδιά, η Άπγκαρ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ουέστφιλντ (Westfield) του Νιου Τζέρσεϊ από μια οικογένεια μουσικών που "ποτέ δεν έκατσε κάτω". Ο πατέρας της ήταν ασφαλιστής αλλά και ερασιτέχνης εφευρέτης και αστρονόμος, κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ανέπτυξε το ενδιαφέρον της Άπγκαρ για την επιστήμη. Ο μεγαλύτερος αδερφός της πέθανε νωρίς από φυματίωση και ο άλλος αδερφός της είχε μια χρόνια ασθένεια, γεγονός που δικαιολογεί το γιατί ενδιαφέρθηκε αρκετά για την ιατρική και την επιστήμη. Αποφοίτησε από το Westfield High School το 1925, γνωρίζοντας ότι ήθελε να γίνει γιατρός. Αποφοίτησε από το Mount Holyoke College το 1929, όπου σπούδασε ζωολογία, ιατρική και χημεία. Το 1933 αποφοίτησε τέταρτη του έτους της από το Τμήμα Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Κολούμπια.
Ο Dr. Allen Whipple, πρόεδρος του τμήματος χειρουργικής στο ιατρικό κέντρο Columbia-Presbyterian Medical Center, την αποθάρρυνε από το να συνεχίσει την καριέρα της ως χειρούργος επειδή είχε δει πολλές γυναίκες να προσπαθούν να γίνουν επιτυχημένοι χειρουργοί και τελικά απέτυχαν. Ωστόσο την ενθάρρυνε να εξασκηθεί στην αναισθησιολογία επειδή πίστευε ότι χρειάζονταν να γίνουν πρόοδοι στον κλάδο της αναισθησίας προκειμένου να προοδεύσει περαιτέρω η χειρουργική ιατρική και ότι η ίδια είχε "την ενέργεια και την ικανότητα" να συνεισφέρει σημαντικά. Αποφασίζοντας να συνεχίσει την καριέρα της στην αναισθησία, εκπαιδεύτηκε για έξι μήνες υπό την επίβλεψη του Dr. Ralph Waters στο Πανεπιστήμιο Wisconsin-Madison, όπου είχε ιδρυθεί το πρώτο τμήμα αναισθησιολογίας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά εκπαιδεύτηκε υπό τον Dr. Ernest Rovenstine στην Νέα Υόρκη, στο Bellevue Hospital. Έλαβε το δίπλωμα του αναισθησιολόγου το 1937 και το 1938 επέστρεψε στο Πανεπιστήμιο Ουινσκόνσιν ως διευθύντρια του νεοϊδρυθέντος τμήματος αναισθησιολογίας. Παρόλα αυτά η εκπαίδευσή της δεν ολοκληρώθηκε εκεί καθώς εισήχθη στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα δημόσιας υγείας στο Τμήμα Υγιεινής και Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο Johns Hopkins, και αποφοίτησε το 1959.
Προσωπική ζωή
Παρόλο που το επάγγελμά της την κρατούσε απασχολημένη, η Άπγκαρ βρήκε χρόνο να ασχοληθεί με αρκετές εξωτερικές δραστηριότητες. Η μουσική ήταν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ίδιας και της οικογένειάς της. Η Άπγκαρ έπαιζε βιολί και ο αδερφός της έπαιζε πιάνο. Ταξίδευε μαζί με το βιολί της, συχνά παίζοντας σε ερασιτεχνικά κουαρτέτα. Την διάρκεια της δεκαετίας του 1950 ένας φίλος την εισήγαγε στην σύνθεση και μαζί έπαιζαν δυο βιολιά, μια βιόλα και ένα τσέλο. Ήταν μια ενθουσιώδης κηπουρός και απολάμβανε το ψάρεμα, το γκολφ και την συλλογή γραμματοσήμων. Στην δεκαετία των πενήντα, η Άπγκαρ ξεκίνησε μαθήματα πτήσης, δηλώνοντας ότι στόχος της ήταν να πετάξει μια μέρα στη George Washington Bridge της Νέας Υόρκης.
Βραβεία και τιμές
Apgar was also a fellow of the New York Academy of Medicine, the American Public Health Association, and the New York Academy of Sciences.
Apgar has continued to earn posthumous recognition for her contributions and achievements. In 1994, she was honored by the United States Postal Service with a 20¢ Great Americans seriespostage stamp. In November 1995 she was inducted into the National Women's Hall of Fame in Seneca Falls, New York. In 1999 she was designated a Women's History Month Honoree by the National Women's History Project.
Στις 7 Ιουνίου 2018, η Google γιόρτασε τα 109α γενέθλια της Άπγκαρ δημιουργώντας ένα κινούμενο Google Doodle.
Μινόρκα
thumb|right|250px|Η σημαία της Μινόρκα. Η Μινόρκα (ισπανικά, καταλανικά: Menorca) είναι ισπανικό νησί της Μεσογείου που ανήκει στο συγκρότημα των Βαλεαρίδων. Η ονομασία προέρχεται από την λατινική και σημαίνει Η Μικρότερη (εν αντιθέσει προς τη Μαγιόρκα Η Μεγίστη). Έχει έκταση 695,7 τ. χλμ. και πληθυσμό 94.397 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Όλο το νησί είναι ένα αρκετά χαμηλό οροπέδιο, ενώ οι παραλίες του είναι πολύ απότομες. Είναι νησί με φτωχή βλάστηση και ανύπαρκτη σχεδόν γεωργία. Η κύρια απασχόληση των κατοίκων ήταν η αλιεία. Σήμερα είναι ένα απ' τα πιο σημαντικά τουριστικά κέντρα της Ισπανίας.
Ιστορία
Το νησί είναι γνωστό για την ύπαρξη μεγαλιθικών μνημείων που μαρτυρούν προϊστορική ανθρώπινη δραστηριότητα. Ο πρώιμος πολιτισμός του νησιού επηρεάστηκε από άλλους πολιτισμούς της Μεσογείου, όπως το Μινωικό της Κρήτης. Για παράδειγμα, η χρήση ανεστραμμένων ξύλινων στύλων με επίχρισμα στην Κνωσσό φαίνεται να έχει επιδράσει σε κατασκευές των κατοίκων της Μινόρκα.