cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ράσελ Κρόου
Βιογραφία
Το 2006 πρωταγωνίστησε στην ρομαντική κομεντί Μια καλή χρονιά και στο πλευρό του είχε την Γαλλίδα ηθοποιό Μαριόν Κοτιγιάρ, σε σκηνοθεσία του Ρίντλεϊ Σκοτ. Ο Κρόου και ο Σκοτ συνεργάζονται για δεύτερη φορά μετά τον Μονομάχο, μια συνεργασία που επαναλαμβάνεται και το 2007 στην ταινία American Gangster με συμπρωταγωνιστή τον Ντένζελ Ουάσινγκτον (ο Κρόου και ο Ουάσινγκτον συνεργάζονται για δεύτερη φορά μετά το 1995). Οι μετοχές του Κρόου στο Χόλιγουντ αυξάνονται σταθερά. Το 2010 ενσάρκωσε τον θρυλικό Ρομπέν των Δασών στην ταινία Ρομπέν των Δασών με την Κέιτ Μπλάνσετ. Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην ταινία Οι Επόμενες Τρεις Μέρες του Πολ Χάγκις, η ταινία μια προσαρμογή στην Γαλλική ταινία Pour Elle του 2008.
Μετά από ένα διάλειμμα ενός έτους το 2012 επιστρέφει με την ταινία Ο Άνθρωπος με τις Σιδερένιες Γροθιές, αλλά και με την συμμετοχή του στο μιούζικαλ Οι Άθλιοι ως Ιαβέρης. Το 2013 τον βρίσκει στην ταινία Broken City και Άνθρωπος από Ατσάλι ενσαρκώνοντας τον Τζορ-Ελ, τον βιολογικό πατέρα του Σούπερμαν. Το 2014 γίνεται γκάνγκστερ στην ταινία Μια Χειμωνιάτικη Ιστορία με τον Κόλιν Φάρελ, και ο Νώε στην βιβλική ταινία Νώε με την Τζένιφερ Κόνελι και την Έμμα Γουάτσον. Την ίδια χρονιά κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στην δραματική ταινία The Water Diviner στην οποία πρωταγωνιστεί. Το 2016 γίνεται "καλό παιδί" στην ταινία The Nice Guys με τον Ράιαν Γκόσλινγκ, ενώ το 2017 συμμετέχει στην ταινία Η Μούμια με τον Τομ Κρουζ.
Προσωπική ζωή
Ο Κρόου διατηρούσε ανοιχτή σχέση με την Αυστραλιανή τραγουδίστρια Ντάνιελ Σπένσερ από το 1989. Το 2000 είχε ένα ειδύλλιο με την συμπρωταγωνίστρια του Μεγκ Ράιαν στα γυρίσματα της ταινίας Απόδειξη Ζωής. Το 2001 ο Κρόου και η Σπένσερ επανασυνδέθηκαν και τον Απρίλιο του 2003 παντρεύτηκαν στο κτήμα του Κρόου στη Νέα Νότια Ουαλία. Στις 21 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους γεννήθηκε ο πρώτος τους γιος, Τσαρλς και στις 7 Ιουλίου 2006 γεννήθηκε και ο δεύτερος γιος τους, Τέννισον. Τον Οκτώβριο του 2012 ανακοινώθηκε ότι ο Κρόου και η Σπένσερ χωρίζουν. Τον Απρίλιο του 2018 πήραν και επίσημα διαζύγιο.
Διονυσία Κότσια
Η Διονυσία "Νότα" Κότσια, είναι πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και της επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Ήταν αθλήτρια του Πανελληνίου Γ.Σ..
Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα αντισφαίρισης ανδρών και γυναικών ήταν πρώτη στο μονό το 1974. Στο διπλό γυναικών ήταν πρώτη το 1966 και το 1980 με συμπαίκτρια την Διονυσία Αστερή. Στο διπλό μεικτό ήταν πρώτη με συμπαίκτη τον Ιβάν Πούρπουρα το 1968.
Με την εθνική γυναικών αγωνίστηκε στα Φεντ Καπ του 1973 και 1977 με ρεκόρ 1 νίκη και 3 ήττες. Ήταν δεύτερη στην πανελλήνια κατάταξη γυναικών το 1976.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της επιτραπέζιας αντισφαίρισης Κατηγορία:Αθλητές αντισφαίρισης του Πανελλήνιου
Σίσεβο
Το Σίσεβο (Шишево, Shishovë) είναι ένα χωριό στον Δήμο Σαράι, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 3376 κατοίκους.
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Σαράι Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Μαντόνα (Έντβαρτ Μουνκ)
Στα έργα αποδόθηκαν περισσότεροι από ένας τίτλοι, όπως και αντιφατικές ερμηνείες από διάφορους μελετητές. Η φαινομενικά δυσιπόστατη γυναικεία φιγούρα εγείρει ερωτήματα για τις προθέσεις του καλλιτέχνη. Μερικές ερμηνευτικές προσεγγίσεις εστιάζουν στην αμιγώς σεξουαλική υπόσταση της μορφής, άλλες στο μυστήριο της γέννησης ενώ άλλες θέτουν το ζήτημα του θανάτου.
Τίτλοι
Το 1893, ο Μουνκ εξέθεσε έναν πίνακα από αυτή τη σειρά, τον οποίο δημιούργησε το 1893, στην Εθνική Πινακοθήκη του Όσλο. Κάποιοι από τους τίτλους, που πιθανόν ο Μουνκ του είχε δώσει, ήταν Γυναίκα κατά τη Διάρκεια της Ερωτικής Πράξης (Woman in the Act of Love), Σύλληψη (Conception), Γυναίκα που κάνει Έρωτα (Loving Woman). Σύμφωνα με τη Mara-Helen Wood, οι τίτλοι αυτοί υποδηλώνουν ένα συνδυασμό του ερωτικού και του θρησκευτικού στοιχείου. Η Reidar Dittman υποστηρίζει πως ο Μουνκ δίσταζε να δώσει ένα συγκεκριμένο τίτλο στα έργα του, καθώς επιθυμούσε να προσφέρεται η δυνατότητα στο θεατή να ερμηνεύσει ο ίδιος το έργο, χωρίς να καθοδηγείται από τον τίτλο. Υπήρχαν φήμες πως το μοντέλο που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Dagny Juel, ερωμένη του Μουνκ και σύζυγος του συγγραφέα και φίλου του Stanisław Przybyszewski. Ωστόσο, ο Μουνκ δήλωνε πως το μοντέλο απλά είχε ομοιότητες με τη Dagny, διαψεύδοντας τις παραπάνω φήμες.
μικρογραφία|Μαντόνα 1895-1902, Λιθογραφία, 60,5 x 44,4 εκ., Μουσείο Τέχνης Ōhara, Kurashiki, Ιαπωνία|αριστερά|200px
Περιγραφή και Ανάλυση
Η Μαντόνα απεικονίζεται ως μία νέα, γυμνή γυναίκα με τα χέρια ακινητοποιημένα πίσω της. Συγκεκριμένα, το δεξί της χέρι είναι τοποθετημένο πίσω από το κεφάλι της, ενώ το αριστερό είναι πίσω από την πλάτη της. Δεν είναι εμφανές αν κοιμάται ή αν είναι είναι ξύπνια. Τα μάτια της μπορούν να θεωρηθούν είτε σχεδόν κλειστά, σαν η γυναίκα να βρίσκεται σε έκσταση, είτε μισάνοιχτα, σαν να βρίσκεται σε κατάσταση δαιμονισμού.
Το φως στη σύνθεση μοιάζει σαν να έρχεται από ψηλά και οι σκιές τονίζουν τα χαρακτηριστικά και τη δομή του προσώπου, αποκαλύπτοντας το κρανίο. Υπάρχει μία εμφανής γαλήνη και αρμονία στα χαρακτηριστικά και στην έκφραση του προσώπου. Το ιερό συνδυάζεται με το αισθησιακό στοιχείο. Το κόκκινο φωτοστέφανο που κοσμεί το κεφάλι της γυναίκας, το φως που προέρχεται από ψηλά, όπως και ο τίτλος κατατάσσονται στα στοιχεία που προσδίδουν μία ιερή ταυτότητα στη σύνθεση, ενώ η στάση του σώματός της που την κάνει να φαίνεται σαν να προσφέρεται στο θεατή, το κεφάλι της που γέρνει προς τα πίσω σε συνδυασμό με την χαλαρή, αλλά και η εκστατική έκφραση του προσώπου της γυναίκας προσδίδουν αισθησιασμό. Η Μαντόνα παραδίδεται στην υπερβατική στιγμή του έρωτα. Η Patricia G. Berman γράφει πως η "σεξουαλική οικειότητα" ανυψώνεται στη θρησκευτική σφαίρα.
Το διακοσμητικό διάζωμα, που περιβάλλει την κυρίως σύνθεση, απεικονίζει σπερματοζωάρια κι ένα ζαρωμένο έμβρυο. Τα δύο αυτά στοιχεία υποδηλώνουν πως πρόκειται για την αποτύπωση της στιγμής της σύλληψης. Οι κυματιστές γραμμές που περιβάλλουν τα μακριά, μαύρα μαλλιά και το σώμα της χαρακτηρίζονται από την Berman ως σπερματικό υγρό. Η απεικόνιση του υγρού αυτού σε συνδυασμό με το έμβρυο συμβάλλουν στην ερμηνεία του γυναικείου σώματος ως σημείο έναρξης για τη ζωή και τη φυσική πράξη του έρωτα ως την κοσμική αρχή.
μικρογραφία|Μαντόνα 1984-1985, Λάδι σε καμβά, 90.5 × 70.5 cm, [[Εθνική Πινακοθήκη της Νορβηγίας|Εθνική Πινακοθήκη Όσλο, Νορβηγία|200px]]
Ερμηνευτικές Προσεγγίσεις
Ο Patrick Bade υποστηρίζει πως η Μαντόνα αντιπροσωπεύει ένα είδος δαρβινικής αγάπης για το θάνατο (Darwinian Liebestod), σύμφωνα με την οποία, η γυναίκα βιώνει έναν θριαμβικό θάνατο έχοντας διεκπεραιώσει το ρόλο της σαν μητέρα, συμβάλλοντας στη συνέχιση του ανθρώπινου είδους.
Ο Μουνκ, στο σχολιασμό του για την εικόνα, αναφέρεται στο συνδετικό κρίκο μεταξύ της ζωής και του θανάτου:
All the tenderness in the world is in your face. Moonlight passes across it. Your face is full of the beauty and pain of the world, because[...] Death and Life are joining hands and the chain that links the thousand generations of the dead with the thousand generations yet to be is connected.
That pause when the world stops in its course. All the beauty of the globe is in your face. Your lips crimson as the fruit that is to come part as if in pain. The smile of a corpse. Now Life joins hands with Death. The chain is connected linking the thousand generations of the dead to the thousand generations yet to be born.
Σύμφωνα με τον Bade, ο Μουνκ πίστευε πως ο φυσικός θάνατος της γυναίκας είναι μία καλύτερη μοίρα σε σχέση με τον πνευματικό θάνατο του άνδρα, που επερχόταν κατά τη διαδικασία του ζευγαρώματος. Η γυναίκα έφτανε σε ένα είδος αθανασίας κατά τη διαδικασία της σύλληψης ενός παιδιού. Ο Άουγκουστ Στρίντμπεργκ (August Strindberg), Σουηδός θεατρικός συγγραφέας και φίλος του Μουνκ, εξέφραζε την άποψη ότι η ικανότητα της γυναίκας να γεννά σε συνδυασμό με την έλλειψη ηθικών αναστολών, της προσδίδουν υπεροχή σε σχέση με τον άνδρα, στη "μάχη των φύλων". Εντούτοις, ο Μουνκ αντιμετωπίζει το ρόλο της μητέρας πιο θετικά. Η αποφασιστικότητα της μητέρας να διασφαλίσει την συνέχιση των ειδών και να υποστεί τον πόνο, όπως και το ρίσκο της θνησιμότητας κατά τη γέννα, την προικίζει με ηρωική δύναμη και μεγαλύτερη ηθική σε σχέση με τον άντρα. Ο Μουνκ θα περιγράψει τη Μαντόνα αργότερα ως μία "ομορφιά γεμάτη πόνο", όπως και ο Νορβηγός ποιητής και φίλος του, Sigbjørn Obstfelder, ο οποίος θα δει στο πρόσωπό της μία γυναίκα που βρίσκεται στην επώδυνη διαδικασία της γέννας.
Η Sharon L. Hirsh υποστηρίζει πως για τον Μουνκ, ο πρωταρχικός ρόλος της γυναίκας είναι η αναπαραγωγή με αφορμή την απεικόνιση του εμβρύου και του σπέρματος στο διακοσμητικό διάζωμα. Παρόλα αυτά, η Μαντόνα δεν μπορεί να θεωρηθεί ιδανικό πρότυπο μητέρας, διότι είναι ακόλαστη και το παιδί της βρίσκεται ανάμεσα σε σπερματοζωάρια, υποδηλώνοντας την έντονη σεξουαλική δραστηριότητά της. Επιπροσθέτως, η Ghislaine wood χαρακτηρίζει τη Μαντόνα ως μία εκφυλισμένη γυναίκα, μητέρα της διαστροφής και του θανάτου. Ο Oscar A. H. Schmitz έγραψε στο περιοδικό Pan τέσσερα χρόνια μετά τη δημιουργία του πρώτου πίνακα, πως ο τίτλος που έφερε ήταν βλασφημία, καθώς μόνο ένας μη θρησκευόμενος άνθρωπος θα μπορούσε να απεικονίσει μία γυναίκα κατά τη διάρκεια της σύλληψης με τα χέρια δεμένα πίσω. Πρότεινε μάλιστα να τοποθετηθεί μία επιγραφή κάτω από το έργο που να γράφει "Diabolus est Deus Inversus" ("Ο Διάβολος είναι ο Θεός αντιστρόφως") αποδίδοντας το σατανιστικό νόημα της σύνθεσης. Ο Przybyszewski, από την άλλη πλευρά, αντιλαμβάνεται με ένα διαφορετικό τρόπο τον τίτλο του έργου. Πίστευε πως όταν μία γυναίκα φτάνει στη στιγμή της ολοκλήρωσης, αποκτά μία μεγαλειώδη ομορφιά, που την κάνει να φαίνεται στα μάτια του εραστή της σαν μία Μαντόνα. "Είναι η στιγμή που ένας πολιτισμένος άνθρωπος μπορεί να μετατραπεί σε άγριο θηρίο με το καταστροφικό μένος του".
Η γυναικεία φιγούρα φαίνεται να επιπλέει στο κέντρο μίας δίνης από από περιστρεφόμενες γραμμές, συγχωνεύεται εντός του περιβάλλοντα χώρου της. Με αυτό τον τρόπο μοιάζει πιο απειλητική σαν να συμμετέχει στη ζωοποιό δύναμη της φύσης. Το φωτοστέφανο από τοξόπλασμα που κοσμεί το κεφάλι της είναι ένα κοινό χαρακτηριστικό της τέχνης στην εποχή της "fin de siècle" (τέλη του 19ου αιώνα), που υποδηλώνει την πρωτόγονη δύναμη της γυναίκας και την ένωσή της με τη φύση, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να προσελκύσει και να αφομοιώσει τα πάντα γύρω της. Το κόκκινο φωτοστέφανο θα μπορούσε να συσχετιστεί, σύμφωνα με τον Eggum, με το μισοφέγγαρο, σύμβολο της θεάς των Φοινίκων, Αστάρτης.
Η Lois Drawmer προσφέρει μία διττή ανάγνωση του θέματος· αφενός χαρακτηρίζει τη Μαντόνα ως βαμπίρ, αφετέρου υποστηρίζει ότι τα κλειστά μάτια της, τη διαχωρίζουν από το θεατή, γεγονός που την καθιστά λιγότερο βίαιη και περισσότερο απόμακρη. Η σεξουαλικότητά της αντικατοπτρίζει το θάνατο και τη διαφθορά. Η γυναικεία σεξουαλικότητα υποδηλώνεται από τις δίνες που σχηματίζουν οι πινελιές γύρω από τη γυναικεία μορφή στην κύρια σύνθεση, ενώ η αντρική επιθυμία υποδηλώνεται από τα σπερματοζωάρια στο διακοσμητικό διάζωμα. Αντιθέτως, η Carol Duncan υποστηρίζει πως η Μαντόνα είναι η απόλυτη "femme fatale", η οποία μοιάζει με θύμα με τα χέρια πίσω από την πλάτη της, υποδηλώνοντας μία αίσθηση παράδοσης κι αιχμαλωσίας.
Κλοπή
Τον Αύγουστο του 2004 δύο ένοπλοι άντρες με στρατιωτική εκπαίδευση εισέβαλαν στο Μουσείο Μουνκ εν ώρα λειτουργίας, ξεκρέμασαν από τα σύρματα στον τοίχο τη Μαντόνα και την Κραυγή και διέφυγαν με ένα μαύρο Audi A6 estate, το οποίο βρέθηκε αργότερα εγκαταλελειμμένο. Ο εκπρόσωπος του μουσείου, Jorunn Christoffersen, δήλωσε πως "οι δράστες γνώριζαν σε ποιο χώρο βρίσκονταν τα έργα..., τα οποία είναι διάσημα και ανεκτίμητης αξίας..., γεγονός που τα καθιστά αδύνατο να πωληθούν".
Τα έργα ανακτήθηκαν δύο χρόνια μετά την κλοπή. Ο ιδιοκτήτης δήλωσε πως η Κραυγή ήταν άθικτη, ενώ η Μαντόνα είχε μία τρύπα 2,5 εκατοστών στο κέντρο, η οποία θα μπορούσε να αποκατασταθεί. Τρεις άνδρες καταδικάστηκαν σε φυλάκιση για την κλοπή και οι δύο εξ αυτών υποχρεώθηκαν να καταβάλλουν το ποσό των 750 εκατομμυρίων κορώνων Νορβηγίας (81.2 εκατομμυρίων ευρώ) ως αποζημίωση στην πόλη του Όσλο για την αξία των χαμένων έργων της.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ" />
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξπρεσιονισμός Κατηγορία:Συμβολισμός
NBA 1969-70
H αγωνιστική περίοδος 1969-70 ήταν η 24η στην ιστορία του NBA. Στο πρωτάθλημα έλαβαν μέρος 14 ομάδες και έδωσαν 82 παιχνίδια η κάθε μία στα πλαίσια της κανονικής περιόδου. Ακολούθησαν τα πλέι-οφ, όπου οι Νιου Γιορκ Νικς κέρδισαν τους Λος Άντζελες Λέικερς με 4-3 νίκες στους τελικούς και κατέκτησαν τον τίτλο.
Αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος στην ιστορία των Νικς και η πρώτη παρουσία τους σε τελικούς μετά το 1953 και την ήττα από τους Λέικερς. Οι Λέικερς ηττήθηκαν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και για όγδοη συνολικά στους τελικούς της διοργάνωσης.
Κάτω Λαψίστα Ιωαννίνων
Η Κάτω Λαψίστα είναι χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, το οποίο απέχει 14 χιλιόμετρα ΒΔ. από την πόλη των Ιωαννίνων, 8 χλμ. ΒΔ. από την Ελεούσα (έδρα του δήμου) και είναι σε υψόμετρο 470 μέτρα. Στην ευρύτερη περιοχή υπήρχε η ομώνυμη λίμνη η οποία αποξηράνθηκε το 1958 και δημιουργήθηκε γεωργική γη και βοσκότοποι. Θρησκευτικό αξιοθέατο αλλά και πολιούχος ναός του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, χρονολογίας του 15ου αιώνα με σπάνιες τοιχογραφίες. Το χωριό και η εκκλησία αναφέρονται σε χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Παλαιολόγου του πρεσβυτέρου το 1319 ως "Λεαυσίστα" ή "Λαυσίστα" αναγράφεται σε ένα άλλο Χρυσόβουλο του ίδιου αυτοκράτορα περί την αρχαία εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητας Λαψίστης. Το 1936 με το ΦΕΚ 104Α - 22/02/1936 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Άνω Λαψίστης της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 386 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Κωνσταντίνος Καψάσκης
Ο Κωνσταντίνος Καψάσκης (1923 - 28 Οκτωβρίου 1993) ήταν Έλληνας τραπεζίτης. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους και πρωτοπόρους τραπεζίτες της Ελλάδας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο και ήταν αδερφός του σκηνοθέτη Σωκράτη Καψάσκη. Το 1942 προσελήφθη στην εμπορική τράπεζα Αμαλιάδος αλλά το 1958 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο δουλεύοντας για την Hambros Bank. Το 1961 προσελήφθη στην American Express στη Νέα Υόρκη και έναν χρόνο αργότερα τοποθετήθηκε στο υποκατάστημά της στην Αθήνα. Το 1974 εξελέγη αντιπρόεδρός της για τις εκτός ΗΠΑ εργασίες και υπεύθυνος για την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ιταλία και το Πακιστάν. Το 1975 ίδρυσε την Τράπεζα Εργασίας, της οποίας διετέλεσε πρόεδρος & διευθύνων σύμβουλος μέχρι τον θάνατό του. Η Τράπεζα Εργασίας ήταν η πρώτη πολυμετοχική τράπεζα στην Ελλάδα.
Το 2011 εκδόθηκε το βιβλίο «Κωνσταντίνος Καψάσκης - ο οραματιστής τραπεζίτης» (Μανόλης Αρκολάκης, Αθήνα, εκδόσεις Διόνικος). Υπήρξε ευεργέτης του Μουσείου Σολωμού & Επιφανών Ζακυνθίων ενώ στην Αθήνα λειτουργεί το ίδρυμα "Κωνσταντίνος Σ. Καψάσκης", το οποίο έχει θεσπίσει το ομώνυμο βραβείο (με χρηματικό έπαθλο) που αφορά την καλύτερη δημοσιευμένη, εντός της τελευταίας τριετίας, εργασία με θέμα το τραπεζικό σύστημα και την ελληνική οικονομία, και απονέμεται από την Ακαδημία Αθηνών εις μνήμην του Κωνσταντίνου Καψάσκη. Το 1999 το διοικητικό συμβούλιο της Τράπεζας Εργασίας αποφάσισε να διαθέσει 250 εκατομμύρια δραχμες στο ALBA για την ίδρυση πανεπιστημιακής έδρας με το όνομά του.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1993. Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες
Calligra Stage
Το Calligra Stage (παλαιότερα ονομάζονταν KPresenter) είναι ελεύθερο πρόγραμμα για την προβολή και επεξεργασία παρουσιάσεων (αγγλ. slide-show). Αποτελεί μέρος του πακέτου εφαρμογών γραφείου Calligra Suite και αναπτύσσεται από το εγχείρημα του KDE.
Περιγραφή
Το Calligra Stage υποστηρίζει εξαγωγή αρχείων σε format OpenDocument. Επίσης επιτρέπει το άνοιγμα αρχείων Microsoft PowerPoint, MagicPoint, LibreOffice Impress και OpenOffice Impress.
Παραπομπές
Κατηγορία:Calligra Suite
Εθνική Οδός 74 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 74 (ΕΟ74) είναι εθνική οδός στην Πελοπόννησο, η οποία συνδέει τον Πύργο με την Τρίπολη. Το μεγαλύτερο μέρος της Εθνικής Οδού έχει αναβαθμιστεί σε οδό ταχείας κυκλοφορίας, συνδέοντας τον Πύργο με την Τρίπολη μέσω της Αρχαίας Ολυμπίας και της Βυτίνας. Το μήκος της οδού είναι συνολικά 141 χιλιόμετρα. Διατρέχει μέρος της δυτικής και της κεντρικής Πελοποννήσου, στους νομούς Ηλείας και Αρκαδίας.
Διαδρομή
Το δυτικό άκρο της Εθνικής Οδού 74 βρίσκεται στον Πύργο, όπου διαχωρίζεται η Εθνική Οδός 9. Στη πορεία της ανατολικά, ακολουθεί την κοιλάδα του Αλφειού μέσω της Ολυμπίας μέχρι τη Τριποταμιά, από όπου περνά από τον ποταμό Ερύμανθο και ακολουθεί τον ποταμό Λάδωνα. Κοντά στο Καλλιάνι και συγκεκριμένα στον μικρό οικισμό Τουμπίτσι στρίβει ανατολικά ξανά. Περνά από την ορεινή βόρεια Αρκαδία, μέσω των κωμοπόλεων και των κεφαλοχωρίων των Λαγκαδίων, της Βυτίνας και του Λεβιδίου. Καταλήγει στην Τρίπολη, όπου συνδέεται με την Εθνική Οδό 7 και την Εθνική Οδό 39.
Η Εθνική Οδός 74 περνά από τις ακόλουθες περιοχές:
Κατάλογος Κόμβων
74 Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας
Ο Ανδρέας Β΄ (II. András, Andrija II, 1176 ή 1177 - 21 Σεπτεμβρίου 1235) ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας (1205 - 1235), μέλος της οικογένειας των Αρπάντ.
Εράκης
Εράκης (Erakis) είναι το ιδιαίτερο όνομα του ημικανονικά παλλόμενου υπεργίγαντα μ του αστερισμού Κηφεύς (mu Cephei, μ Cep) και είναι γνωστός ως αστέρας γρανάτης του Χέρσελ ή απλά αστέρας γρανάτης. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο φωτεινά γνωστά άστρα στον Γαλαξία. Το κόκκινο χρώμα του οφείλεται στο γεγονός ότι είναι φασματικής τάξης M2Ia. Αποτελεί ένα σύστημα τριών αστέρων.
Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας
Ήταν γιος του Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας και της Αγνής των Σατιγιόν, κόρης του Ραϋνάλδου. Μετά την ανεπιτυχή επανάσταση ενάντια στον μεγάλο αδελφό του, Ίμρε (Εμέρικ), ονομάστηκε απ' αυτόν αντιβασιλιάς για λογαριασμό του υιού του, Λαδίσλαου. Διαδέχθηκε το 1205 τον νεαρό αυτόν ανιψιό του Λαδίσλαο Γ΄.
Εράκης
Ονομασία
Το βαθύ κόκκινο χρώμα του μ Κηφέως, που παρατηρήθηκε πρώτη φορά από τον Ουίλιαμ Χέρσελ, ο οποίος το περιέγραψε ως: «ένα πολύ όμορφο βαθύ χρώμα γρανάτη, όπως αυτό του περιοδικού αστέρα Μίρα», γι'αυτό και πολλές φορές αναφέρεται ως ο αστέρας γρανάτης του Χέρσελ. Ο Τζιουζέπε Πιάτσι το ονόμασε Garnet Sidus στον κατάλογο αστέρων του.
Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας
Περιγράφεται σαν βασιλιάς ιπποτικός, γενναίος, ευσεβής με τεράστια προτερήματα, γενναιοδωρία χωρίς όρια, αγάπη και ενδιαφέρον για τον λαό του. Ταυτόχρονα όμως ήταν και απερίσκεπτος, ελάττωμα που θα οδηγήσει τον επόμενο αιώνα μετά από αυτόν στον αφανισμό της μακρόχρονης Ουγγρικής δυναστείας των Αρπάντ. Οι ευγενείς δεν ανταποκρίθηκαν στην αγάπη που τους έδειξε, αλλά στάθηκαν αχάριστοι απέναντι του. Η πρώτη σύζυγός του Γερτρούδη της Μερανίας, δολοφονήθηκε το 1213 από ζηλόφθονες ευγενείς. Το 1215 νυμφεύτηκε τη Γιολάνδη του Κουρτεναί.
Εράκης
Ονομασία
Το εναλλακτικό όνομα Εράκης (Erakis) χρησιμοποιήθηκε στον αστρικό κατάλογο του Antonín Bečvář και μάλλον οφείλεται σε σύγχυση με το μ Δράκοντα, ο οποίος στα αραβικά αποκαλούνταν al-Rāqis.
Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας
Συμμετοχή του στην Ε΄ Σταυροφορία
Κλήθηκε από τον πάπα Ονώριο Γ΄ το 1217 για συμμετοχή στην Ε' Σταυροφορία στους Αγίους Τόπους. Δέχθηκε, με την ελπίδα να αποκτήσει δικαιώματα στη Λατινική αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης. Οι Ούγγροι δυσαρεστήθηκαν, γιατί δεν ήθελαν συμμετοχή σε Σταυροφορία, αλλά αυτός κατόρθωσε να οδηγήσει στη Βιέννη στρατό 15.000 ανδρών. Για να εξασφαλιστεί οικονομικά έβαλε έναν μουσουλμάνο έμπορο να διευθύνει τα οικονομικά του κράτους του, και κατηγορήθηκε σκληρά γι' αυτό από τους υπηκόους του.
Εράκης
Ονομασία
Ο μ Κηφέως έχει επίσης τους προσδιορισμούς HD 206936, HR 8316, BD+58°2316 και HIP 107259.
Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας
Συμμετοχή του στην Ε΄ Σταυροφορία
Όλη η εκστρατεία αποδείχθηκε τελικά μάταια, αφού το βασίλειο της Ιερουσαλήμ δεν ήταν παρά μια λωρίδα παραθαλάσσιας γης 440 τ.χλμ. Μετά από μάχη με τους Τούρκους στον Ιορδάνη και ανεπιτυχείς εφόδους σε φρούρια του Λιβάνου, ο Ανδρέας πήρε τον δρόμο της επιστροφής στην Ουγγαρία.
Εράκης
Αστρονομικά δεδομένα
300px|thumb|right|Τα σχετικά μεγέθη των [[πλανήτης|πλανητών του ηλιακού συστήματος και αρκετών γνωστών αστέρων, μεταξύ των οποίων το μ Κηφέως.
Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας
Συμμετοχή του στην Ε΄ Σταυροφορία
Επέστρεψε μέσω Αντιόχειας, Ικόνιου, Κωνσταντινούπολης και Βουλγαρίας και βρήκε τους βαρόνους σε μεγάλη άνοδο αποσπώντας του τη Χρυσή Βούλα. Με την επιστροφή του πραγματοποίησε μια σημαντική συμμαχία με τον ισχυρό Βούλγαρο βασιλιά Ιβάν Ασέν Β΄, στον οποίο έδωσε τη μεγαλύτερη κόρη του, Άννα, για σύζυγο.
Εράκης
Αστρονομικά δεδομένα
1. Ερμής < Άρης < Αφροδίτη < Γη
Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας
Συμμετοχή του στην Ε΄ Σταυροφορία
Έκανε έκκληση στους Τεύτονες να τον βοηθήσουν στους αγώνες του κατά των Κουμάνων, προσφέροντας σε αυτούς εκτάσεις γης στην Τρανσυλβανία, αλλά τους έδιωξε όταν επιχείρησαν να δημιουργήσουν ανεξάρτητο κράτος μέσα στο δικό του. Απέκρουσε επιτυχώς επίθεση του Φρειδερίκου Β΄ της Αυστρίας (1234). Νυμφεύτηκε την ίδια χρονιά την τρίτη σύζυγο του, Βεατρίκη των Έστε.
Εράκης
Αστρονομικά δεδομένα
2. Γη < Ποσειδώνας < Ουρανός < Κρόνος < Δίας
Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγό του Γερτρούδη των Άντεχς, κόρης τού Μπέρτολντ δούκα της Μερανίας, παιδιά του ήταν:
Εράκης
Αστρονομικά δεδομένα
3. Δίας < Wolf 359 < Ήλιος < Σείριος
Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας
Οικογένεια
Από τη δεύτερη σύζυγό του, Γιολάντα των Καπετιδών-Κουρτεναί, κόρης τού Πέτρου Β΄ κόμη τού Νεβέρ, είχε τέκνο:
Εράκης
Αστρονομικά δεδομένα
4. Σείριος < Πολυδεύκης < Αρκτούρος < Αλντεμπαράν
Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας
Οικογένεια
Από τον τρίτο του γάμο με τη Βεατρίκη των Έστε, κόρη τού Αλντομπραντίνο Α΄ μαρκησίου του Έστε, γεννήθηκε μετά τον θάνατό του ο:
Εράκης
Αστρονομικά δεδομένα
5. Αλντεμπαράν < Ρίγκελ < Αντάρης < Μπετελγκέζ
6. Μπετελγκέζ < Εράκης < VV Κηφέως < VY Μεγάλου Κυνός.]] Ο αστέρας γρανάτης του Χέρσελ είναι ένας ερυθρός υπεργίγαντας, και μάλιστα είναι ένα από τα μεγαλύτερα γνωστά αστέρια. Η διάμετρός του είναι 1650 φορές μεγαλύτερη από αυτήν του Ήλιου και αυτό αντιστοιχεί σε ένα όγκο 4,5 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερο από αυτόν του Ηλίου. Αν βρισκόταν στην θέση του Ήλιου η επιφάνειά του θα έφτανε μεταξύ την τροχιά του Κρόνου και του Δια, σε απόσταση 7,7 αστρονομικών μονάδων από το κέντρο του Ηλιακού Συστήματος. Στον Γαλαξία μόνο το VY Μεγάλου Κυνός και το γιγάντιο εκλειπτικό διπλό άστρο VV Κηφέως είναι γνωστά ότι είναι μεγαλύτερα, ενώ έχει διάμετρο ίδια με αυτή των V354 Κηφέως, KW Τοξότη και KY Κύκνου και του V838 Μονόκερου. Το τεράστιο μέγεθός του σημαίνει ότι η ακτινική διάμετρός του είναι μετρήσιμη και ισούται με 0,021 δεύτερα. Συγκριτικά, ο κοντινός υπεργίγαντας Μπετελγκέζ έχει ακτινική διάμετρο 0,044 δεύτερα.
Επίσης το μ Κηφέως είναι ένα από τα λαμπρότερα άστρα του γαλαξία. Το απόλυτο μέγεθός του είναι -7 που σημαίνει ότι είναι περίπου 60.000 φορές λαμπρότερο από τον Ήλιο. Συνδυάζοντας την απόλυτη οπτική λαμπρότητα, την υπέρυθρη ακτινοβολία και την απορρόφηση και τη διάχυση του φωτός του από την διαστρική ύλη το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι ότι το Εράκης είναι 353.000 φορές λαμπρότερο από τον Ήλιο και έχει βολομετρικό μέγεθος -9,1.
Το μ Κηφέως έχει φασματικό τύπου Μ2. Η επιφανειακή θερμοκρασία του είναι 3.200 - 3.600 Κ. Η μάζα του είναι 15 με 25 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου, ενώ αρχικά ήταν περίπου 40. Το σίγουρο είναι ότι το αστέρι γρανάτης θα εκραγεί ως εντυπωσιακός υπερκαινοφανής αστέρας στα επόμενα εκατομμύρια χρόνια, καθώς ο Εράκης έχει ήδη αρχίσει την καύση του ηλίου σε άνθρακα. Προς το παρόν ο μ Κηφέως είναι ένα ασταθές άστρο που πάλλεται ημικανονικά (τύπου SRC) κάθε περίπου δύο χρόνια και το μέγεθός του μεταβάλλεται κατά περίπου 1,5 βαθμό. Η μεταβλητότητα του μ Κηφέως ανακαλύφθηκε από τον Τζον Ράσελ Χιντ το 1848. Η εκπομπή του άστρου δείχνει ότι περιβάλλεται από ένα κέλυφος αερίων, σκόνης και νερού με διάμετρο περίπου 15 ΑΜ. Σε αυτήν την περιοχή έχει εντοπιστεί ένα μέιζερ διοξειδίου του πυριτίου που τροφοδοτείται από την υπέρυθρη ακτινοβολία εκπέμπουν τα μόρια του νερού.
Ντόλνο Λακότσερεϊ
Το Ντόλνο Λακοτσερέι είναι ένα χωριό στον Δήμο Οχρίδας, στα Σκόπια, στη Βόρεια Μακεδονία.
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, το χωριό είχε πληθυσμό 515 κατοίκους.
Οι εθνοτικές ομάδες του χωριού περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά Δήμου Οχρίδας Κατηγορία:Χωριά της Βόρειας Μακεδονίας
Ελλάδα, Χώρα του Φωτός
Το Ελλάδα, Χώρα του Φωτός είναι ένα τραγούδι της Ελληνίδας ποπ τραγουδίστριας Καίτης Γαρμπή. Ήταν η συμμετοχή της Ελλάδας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 1993, καθώς και ένα single από το πέμπτο σόλο άλμπουμ της Γαρμπή, το Ως τον Παράδεισο, που κυκλοφόρησε στις 8 Οκτωβρίου 1993. Το "Ελλάδα, Χώρα του Φωτός" ήταν το πρώτο CD single που κυκλοφόρησε ποτέ στην Ελλάδα, ξεκινώντας μια νέα τάση στον τρόπο με τον οποίο οι Έλληνες καλλιτέχνες θα κυκλοφορούσαν 1-5 κομμάτια στην αγορά.
Στην Eurovision
Το τραγούδι ερμηνεύτηκε έκτο σε σειρά εμφάνισης εκείνη τη νύχτα, μετά τη Δανία με τους Tommy Seebach Band και το "Under stjernerne på himlen" και πριν το Βέλγιο με τη Barbara Dex και το "Iemand als jij". Στο τέλος της ψηφοφορίας, είχε λάβει 64 βαθμούς, τερματίζοντας 9ο ανάμεσα σε 25 συμμετοχές. Το τραγούδι είναι στην πραγματικότητα ένας έπαινος της ίδιας της Ελλάδας, με τη Γαρμπή να τραγουδά για τη μεγάλη πνευματική και πολιτιστική κληρονομιά, παρά την κριτική για την αδυναμία της χώρας να μετασχηματιστεί και να αναπτυχθεί και να δοθεί έμφαση στη μεγάλη ανάγκη για αλλαγή. Θεωρείται επομένως εν μέρει ένα τραγούδι πολιτικής και κοινωνικής κριτικής.
Εκείνη τη χρονιά, η συμμετοχή της Ελλάδας έμεινε στην ιστορία του διαγωνισμού τόσο λόγω της πολύ ιδιαίτερης παρουσίας της Καίτης στη σκηνή όσο και για το φόρεμα της Σίλιας Κριθαριώτη που φόρεσε. Επιπλέον, κατέχει ένα μοναδικό ρεκόρ στην ιστορία της Eurovision, το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει ξεπεραστεί. Συγκεκριμένα, ο φακός εστίασε χωρίς διακοπή αποκλειστικά στο πρόσωπο της για 43 ολόκληρα δευτερόλεπτα, κατά τη διάρκεια των οποίων κανένα άλλο πλάνο δεν εμφανίστηκε στην οθόνη.
Πατρινό Καρναβάλι
Το Πατρινό καρναβάλι ή Καρναβάλι της Πάτρας αποτελεί τόσο τη μεγαλύτερη όσο και την παλιότερη αποκριάτικη εκδήλωση στην Ελλάδα και μία από τις μεγαλύτερες στο κόσμο όσον αφορά τη συμμετοχή των καρναβαλιστών και την ιστορία του. Μετρά 193 χρόνια ιστορίας. Το καρναβάλι της Πάτρας δεν είναι ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά ένα σύνολο εκδηλώσεων, που περιλαμβάνουν χορούς, παρελάσεις, κυνήγι κρυμμένου θησαυρού, καρναβάλι των μικρών κ.ά.
Οι εκδηλώσεις αρχίζουν στις 17 Ιανουαρίου και διαρκούν μέχρι την Καθαρά Δευτέρα. Κορυφώνονται το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς με τη νυχτερινή ποδαράτη παρέλαση των πληρωμάτων του Σαββάτου, τη φαντασμαγορική μεγάλη παρέλαση αρμάτων και πληρωμάτων της Κυριακής, και τέλος το τελετουργικό κάψιμο του βασιλιά καρνάβαλου στον μώλο της οδού Αγίου Νικολάου, στο βόρειο λιμάνι της Πάτρας. Τα άρματα του καρναβαλιού στήνονται το βράδυ της Παρασκευής πριν την παρέλαση της Κυριακής στην πλατεία Γεωργίου Α΄, σε κεντρικό σημείο που επιτρέπει την φωτογράφηση τους από το κοινό.
Χαρακτηριστικές αρχές του πατρινού καρναβαλιού είναι ο αυθορμητισμός, ο αυτοσχεδιασμός, η πηγαία έμπνευση και ο εθελοντισμός.
Ιστορία
Η δημιουργία του Πατρινού Καρναβαλιού οφείλεται σε πρόσμειξη διάφορων πολιτιστικών στοιχείων:
α) πατροπαράδοτα αποκριάτικα έθιμα του ελλαδικού χώρου και της Πάτρας
β) επιρροές από τη Δυτική Ευρώπη και ιδίως την Ιταλία και τα γειτονικά Επτάνησα
γ) καινοτομίες που προέκυψαν στη διάρκεια καρναβαλικών εορτασμών στην Πάτρα.
Ως προς το πρώτο, το καρναβάλι, όπως και οι περισσότερες αποκριάτικες εκδηλώσεις στη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, συνδέονται με αρχαίες παγανιστικές εκδηλώσεις και ιεροτελεστίες, όπως αυτές προς τιμήν του Διονύσου. Μέσα στην καρδιά του χειμώνα, οι πιστοί με ειδικές γιορτές επικαλούνταν τη θεότητα, η οποία θεωρείτο πως ξαναγεννιόταν για να φέρει και πάλι την Άνοιξη. Παρεμφερείς εκδηλώσεις συνεχίστηκαν και μετά την εξάπλωση του Χριστιανισμού.
Δεύτερον, οι σύγχρονες ρίζες του Πατρινού Καρναβαλιού τοποθετούνται στις αρχές του 19ου αιώνα. Οι περισσότερες απόψεις συγκλίνουν στο ότι αφετηρία του Πατρινού Καρναβαλιού υπήρξε ο πρώτος αποκριάτικος χορός μετά την απελευθέρωση, που δόθηκε το 1829 στην οικία του εμπόρου Μωρέττη. Όμως ρόλο στη δημιουργία του Πατρινού Καρναβαλιού φέρεται να είχαν και οι γαλλικές δυνάμεις του στρατηγού Μαιζώνος, οι οποίες στάθμευαν στην πόλη μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους το 1828. Θεωρείται δηλαδή ότι μετέφεραν τα αποκριάτικα έθιμα της πατρίδας τους και τον καρναβαλικό τρόπο διασκέδασης, τον οποίο προσέλαβαν οι ντόπιοι. Καθοριστική συνεισφορά στην εξέλιξη του θεσμού θεωρείται πως είχαν οι Επτανήσιοι, οι οποίοι συνέρρευσαν στην Πάτρα μετά την ένωση των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα το 1864. Πιστεύεται ότι με το κέφι τους, την ευρηματική τους διάθεση και τη ζωντάνια τους οι νησιώτες έδωσαν άλλο χρώμα στις αποκριάτικες διασκεδάσεις στην Πάτρα, που λάμβαναν τότε χώρα σε ταβέρνες και καφενεία. Επιπλέον, η ίδια η θέση της πόλης με την αυξανόμενη ακμή του λιμανιού της και τις συχνές επαφές με τη Δύση και ιδίως με την Ιταλία, με τα περίφημα καρναβάλια της όπως αυτό της Βενετίας, συνέβαλαν με τα χρόνια στη διαμόρφωση του καρναβαλιού, ώστε ακόμα και σήμερα να διαθέτει αρκετά μεσογειακά και δυτικότροπα χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια και ως συνέπεια της ευμάρειας της πόλης, στα τέλη του 19ου αιώνα οι καρναβαλικές εκδηλώσεις παίρνουν πιο σταθερά χαρακτηριστικά. Η εμφάνιση των πρώτων καρναβαλικών αρμάτων τοποθετείται χρονικά στη δεκαετία του 1870. Τα άρματα τότε ήταν αποκλειστικά κατασκευές ιδιωτών. Μόνο αργότερα ανέλαβε ο Δήμος Πατρέων έναν μεγάλο αριθμό κατασκευών. Στην ίδια δεκαετία, το 1872 οικοδομείται με συνεισφορές πλούσιων σταφιδεμπόρων το Θέατρο "Απόλλων" και φιλοξενεί αποκριάτικους χορούς, όπως ακριβώς και σήμερα, που συνεχίζει να έχει κεντρικό ρόλο στις καρναβαλικές εκδηλώσεις. Το 1880, την ημέρα του Αγίου Αντωνίου κάνουν την εμφάνισή τους οι πρώτες μπούλες (ομάδες μεταμφιεσμένων που τριγυρίζουν στις γειτονιές και με χιουμοριστική διάθεση κάνουν πλάκα σε φίλους, γνωστούς αλλά και άγνωστους). Το έθιμο αυτό τείνει στις μέρες μας να εκλείψει.
Όπως μαρτυρεί ο ιστορικός του Πατρινού Καρναβαλιού Νίκος Πολίτης, την εποχή της Μπελ Επόκ διοργανώθηκαν ωραία καρναβάλια, όπως τις χρονιές 1900, 1907, 1909, με τη συμμετοχή για πρώτη φορά ατόμων κάθε κοινωνικής τάξης και καταγωγής. Την εποχή εκείνη τοποθετείται και η εμφάνιση του εθίμου του αυγοπολέμου, με κέρινα αυγά γεμάτα κομφετί (κατασκευασμένα σε ειδικές μηχανές), τα οποία έριχναν οι καρναβαλιστές από τα μπαλκόνια. Αν και το έθιμο αυτό έχει εξαφανιστεί σήμερα, θεωρείται πως αποτελεί πρόδρομο του σοκολατοπολέμου. Ιστορικές σκηνές αποκριάτικων εορτασμών από αυτή την περίοδο διασώζονται ως σήμερα μέσα από προπολεμικά επίκαιρα. Την αμέσως επόμενη δεκαετία τα πράγματα δεν είναι ευνοϊκά για το καρναβάλι. Οι συνεχείς πόλεμοι και συγκρούσεις (Βαλκανικοί πόλεμοι, Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Εθνικός Διχασμός, Μικρασιατική εκστρατεία) στέλνουν τους άνδρες στο μέτωπο και φέρνουν στην πόλη οικονομική στενότητα και δυστυχία. Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια η κατάσταση δεν βελτιώνεται αισθητά, μόνο σποραδικές εκδηλώσεις μαρτυρούν την έλευση του Καρναβαλιού. Προφανή εξαίρεση αποτελούν τα εντυπωσιακά σε αριθμό και ποιότητα αρμάτων και εορτασμών καρναβάλια των ετών 1938 και 1939. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο συνακόλουθος εμφύλιος θα φέρουν μια δεκαετή αναγκαστική διακοπή.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 γίνονται οι πρώτες διστακτικές σκέψεις από συλλογικούς φορείς της Πάτρας για την οργανωμένη αναβίωση του καρναβαλιού. Παρά την απαισιοδοξία και την νοσταλγία για το παρελθόν το καρναβάλι ξαναγεννιέται. Οι πρωτοπόροι μουσικοί όμιλοι "Ορφέας" και "Πατραϊκή Μαντολινάτα" ανέλαβαν τότε τα ηνία της προσπάθειας. Ως τα μέσα της δεκαετίας το Πατρινό Καρναβάλι είχε επιστρέψει στις ζωές των Πατρινών αλλά και όλων των Ελλήνων, ιδίως όμως όσων είχαν την οικονομική δυνατότητα (κυρίως εύποροι Αθηναίοι) να ταξιδέψουν στην Πάτρα για να συμμετάσχουν στο καρναβάλι, όπως και στα περίφημα μπουρμπούλια. Την ίδια περίοδο ο κινηματογραφικός φακός αποτύπωσε στιγμιότυπα του καρναβαλιού σε επίκαιρα και ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Τη δεκαετία του 1950 το καρναβάλι γίνεται στόχος επιθέσεων παραθρησκευτικών οργανώσεων, που ταξίδεψαν στην Πάτρα από άλλες περιοχές της Ελλάδας μεσούντος του καρναβαλιού για να καταγγείλουν "διαφθορά", "όργια", "Σόδομα και Γόμορρα" και αποπειράθηκαν να οργανώσουν αντι-καρναβαλικά συλλαλητήρια αλλά εμποδίστηκαν από την αστυνομία, ωστόσο οι εντελώς ανυπόστατες κατηγορίες συνάντησαν την αδιαφορία ή την ενόχληση των Πατρινών και των επισκεπτών του καρναβαλιού. Είναι χαρακτηριστικό πως η τοπική εκκλησία ποτέ δεν συμμερίστηκε τις απόψεις των ταραξιών έχοντας ίδια αντίληψη του αθώου, ψυχαγωγικού χαρακτήρα των εκδηλώσεων. Ακόμα, την ίδια εποχή σε ορισμένες περιπτώσεις επιβλήθηκε άνωθεν λογοκρισία σε καρναβαλικές κατασκευές των οποίων το καυστικό πνεύμα έθιγε τα κακώς κείμενα. Τέλος το 1964 χρονιά θανάτου του βασιλιά Παύλου το Καρναβάλι ματαιώθηκε.
Οι λιγοστές παραφωνίες με κανέναν τρόπο δεν σκίασαν τη μεγαλοπρέπεια του καρναβαλιού το οποίο γνωρίζει ήδη από τότε ευρύτατη πανελλαδική καταξίωση ενώ προσέλκυε και το βλέμμα ορισμένων διεθνών ΜΜΕ. Το 1966 το καρναβάλι μπήκε σε νέα βάση. Ο δημοσιογράφος Νίκος Μαστοράκης μετά από πρόσκληση της δημοτικής αρχής, εισήγαγε στην Πάτρα στο πλαίσιο του Καρναβαλιού το Κυνήγι του Κρυμμένου Θησαυρού στο οποίο πήραν μέρος 94 Πατρινοί και επισκέπτες με τα αυτοκίνητα τους. Πρώτη νικήτρια αναδείχτηκε η ομάδα ενός φίλου του καρναβαλιού από τη Θεσσαλονίκη, του Άλκη Στέα ο οποίος δέχτηκε να παρουσιάσει το παιχνίδι την επόμενη χρονιά. Έτσι, ο Στέας (ένας από τους πρωτοπόρους της ελληνικής τηλεόρασης) παρέμεινε για δεκαετίες ο χαρακτηριστικός παρουσιαστής του καρναβαλιού το οποίο μπήκε σε κάθε ελληνικό σπίτι από τις τηλεοπτικές συχνότητες της ΕΡΤ. Εκφράσεις του όπως "η καρναβαλούπολη της Ελλάδας", για την Πάτρα και "συνεχίστε να χορεύετε" προς τους καρναβαλιστές θα μείνουν ιστορικές. Το 1974 ξεκινά η σύγχρονη φάση του καρναβαλιού, οι καρναβαλιστές πείθονται να εγκαταλείψουν τα αυτοκίνητά τους και να παρελάσουν πεζή στους δρόμους (ως τότε μόνο τα άρματα παρήλαυναν). Το θέαμα κορυφώνεται, η διάρκεια της παρέλασης φτάνει τις 5,30 ώρες όπου περίπου 45.000 καρναβαλιστές διανύουν 4.5 περίπου χιλιόμετρα χορεύοντας μετατρέποντας την Πάτρα κέντρο του κεφιού και της διασκέδασης. Κατακλύζεται από εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες που φτάνουν απ΄ όλα τα μέρη της Ελλάδας και όχι μόνο. Ενδεικτικό το γεγονός ότι από το υπεραστικό ΚΤΕΛ αναχωρούν ανά 5' λεωφορεία από την Αθήνα με προορισμό την Πάτρα το σαββατοκύριακο της αποκριάς.
Στις 27 Φεβρουαρίου 2020 η κυβέρνηση απαγόρευσε τις καρναβαλικές εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα λόγω των φόβων εξαιτίας της εξάπλωσης του ιού SARS-CoV-2 διεθνώς με την πρόβλεψη ποινών για περιπτώσεις μη συμμόρφωσης. Ο δήμαρχος Κώστας Πελετίδης ανακοίνωσε ότι το καρναβάλι θα μεταφερθεί στο καλοκαίρι. Πριν από τις απαγορεύσεις είχε ήδη ολοκληρωθεί επιτυχώς το "Καρναβάλι των μικρών", το "Κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού 2020" και πλήθος λοιπών άλλων δρώμενων και εκδηλώσεων με βασικές εκκρεμότητες για την επιτυχή ολοκλήρωση του καρναβαλιού του 2020 τη νυχτερινή ποδαράτη παρέλαση της 28/2/2020, τη μεγάλη παρέλαση της 29/2/2020 και το κάψιμο του "Βασιλιά Καρνάβαλου" το βράδυ της 29/2/2020. Η δημοτική αρχή εφάρμοσε τις επιταγές της απαγόρευσης και απέσυρε όσες προσωρινές εγκαταστάσεις είχε τοποθετήσει (π.χ. κερκίδες), διέκοψε τη μετάδοση καρναβαλικών τραγουδιών από το δημοτικό σύστημα ηχητικών μεταδόσεων στο κέντρο της πόλης κλπ. Παρά τις απαγορεύσεις και την απουσία επίσημης δημοτικής υποστήριξης καρναβαλικά πληρώματα και πλήθος καρναβαλιστών παρέλασαν στις 29/2/2020 με αυτοσχέδιο μη οργανωμένο τρόπο στην πόλη πλημμυρίζοντάς την με κέφι, ρυθμό και καρναβαλική διάθεση θυμίζοντας σε μεγάλο βαθμό οργανωμένο καρναβάλι. Το 2021 δεν διεξήχθη καρναβάλι με τη συνήθη του μορφή λόγω του συνεχιζόμενου προβλήματος της πανδημίας του κορωνοϊού. Οι όποιες εκδηλώσεις διεξήχθησαν κυρίως σε συμβολικό επίπεδο και χωρίς τη μαζική συμμετοχή καρναβαλιστών, θεατών και επισκεπτών και με τήρηση όλων των υγειονομικών μέτρων ασφαλείας χωρίς ωστόσο να λείψουν οι εξαιρέσεις. Το 2022 διεξήχθη με πλήθος άλλων εκδηλώσεων αλλά χωρίς τις παρελάσεις του, στα πλαίσια των περιοριστικών μέτρων λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.
Το 2023 το Πατρινό Καρναβάλι διεξήχθη κανονικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, λόγω της ακύρωσης των εκδηλώσεων, η οικονομική ζημία που επιβάρυνε τους επαγγελματίες που ασχολούνται με τις δραστηριότητες του καρναβαλιού (π.χ. ράφτες) έφτασε τα 90 εκατομμύρια ευρώ.
Διοργανωτής
Ψυχή του καρναβαλιού αποτελούν οι δεκάδες χιλιάδες καρναβαλιστές Πατρινές, Πατρινοί, επισκέπτες και φίλοι του Πατρινού Καρναβαλιού άνθρωποι κάθε ηλικίας οι οποίοι συμμετέχουν αυθόρμητα στις καρναβαλικές εκδηλώσεις τόσο στις επίσημες όσο και σε εκατοντάδες άλλες ανεπίσημες όπως αποκριάτικοι χοροί, μπαλ μασκέ και γλέντια σε σπίτια, γειτονιές, κλαμπ, καφέ, εστιατόρια κτλ. Καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία και τέλεση των εορτασμών έχουν οι καρναβαλικές ομάδες, οι οποίες είναι γνωστές ως groups ή "πληρώματα" από το γεγονός ότι αρχικά ήταν πλήρωμα αυτοκινήτου. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες ένα μεγάλο μέρος του βάρους της διοργάνωσης αναλαμβάνει σταθερά ο Δήμος Πατρέων μέσω της Κοινωφελούς Επιχείρησης "Καρναβάλι Πάτρας" η οποία εποπτεύει και το καρναβαλικό εργαστήρι, μοναδικό χώρο στην Ελλάδα όπου κατασκευάζονται τα μεγαλειώδη άρματα του βασιλιά Καρνάβαλου και της συνοδείας του καθώς και άλλες κατασκευές που κοσμούν την πόλη στη διάρκεια της Αποκριάς. Το καρναβάλι ενίοτε λαμβάνει την οικονομική στήριξη του ΥΠΠΟ και άλλων φορέων καθώς και ιδιωτών χορηγών. Όμως η επίσημη στήριξη είτε δημοτική είτε κρατική ήρθε να ενισχύσει έναν πατροπαράδοτο θεσμό και όχι να δημιουργήσει κάτι εκ του μη όντος όπως συμβαίνει με τις αποκριάτικες εκδηλώσεις άλλων ελληνικών δήμων.
Τελετή έναρξης
Την ημέρα του Αγίου Αντωνίου βγαίνει ο τελάλης, ο οποίος, επιβαίνοντας στο άρμα του, έχει στόχο να ανακοινώσει ως το Σάββατο που γίνεται η τελετή έναρξης την έναρξη του καρναβαλιού. Συνήθως ο τελάλης είναι άνδρας, από το 2022 όμως είναι η Μαρία Αγουρίδη, που είναι η πρώτη γυναίκα τελάλης. Ο τελάλης το 2023 επέβαινε σε ένα από τα δύο άρματα, ενώ το ένα είχε μόνο μουσική και το άλλο ήταν καινούριο.
Η τελετή έναρξης λαμβάνει χώρα το πρώτο Σάββατο μετά την ημέρα του Αγίου Αντωνίου, στις 17 Ιανουαρίου. Για παράδειγμα, το 2023 η τελετή έναρξης έγινε στις 21 Ιανουαρίου.
Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν μουσική, χορό, ακροβατικά, δράσεις για ανθρώπους όλων των ηλικιών και συλλογικά παιχνίδια.
Το πρόγραμμα της τελετής έναρξης ξεκινά συνήθως σε πρωινή ώρα για να κορυφωθεί τελικά στην πλατεία του βασιλιά Γεωργίου Α΄. Στην πλατεία αυτή ο δήμαρχος Πατρέων κηρύττει την έναρξη του καρναβαλιού, αφού περάσει το άρμα του βασιλιά καρνάβαλου.
Μετά την τελετή έναρξης ακολουθούν καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, ενώ εθελοντές λόγω του εθίμου ρίχνουν σοκολάτες προς τον κόσμο που παρακολουθεί την τελετή. Το υπαίθριο πάρτι στη πρώτη μέρα του Πατρινού Καρναβαλιού διαρκεί ως αργά το βράδυ.
Τσικνοπέμπτη
Η γιορτή της Τσικνοπέμπτης έχει ιδιαίτερο χρώμα στην Πάτρα εξαιτίας και της επιρροής του καρναβαλιού. Την ημέρα εκείνη εκατοντάδες Πατρινοί στήνουν ψησταριές σε κάθε σημείο της πόλης. Όμως επίκεντρο των εκδηλώσεων αποτελεί η Άνω Πόλη, η παλιά συνοικία Τάσι και κυρίως η οδός Γερμανού και οι δρόμοι γύρω από αυτήν. Λαϊκά και καρναβαλικά δρώμενα, μουσικές κομπανίες συμπληρώνουν τη βραδιά της άφθονης κατανάλωσης ψητού κρέατος και οινοποσίας. Άλλοτε εκείνες της ημέρες πριν την Αποκριά στην Πάτρα αναβίωνε μια χαρακτηριστική παράδοση, "ο γάμος της Γιαννούλας της κουλουρούς".
Η Γιαννούλα (1868-1942) ήταν υπαρκτό πρόσωπο, επρόκειτο για μια φτωχή γυναίκα της Άνω πόλης που έζησε στην περίοδο πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και κύρια δραστηριότητά της ήταν η πώληση κουλουριών, που της εξασφάλιζε τα προς το ζην. Η ίδια ήταν γεροντοκόρη και είχε τον καημό του γάμου. Πρόκειται για μια τερατώδη διαπόμπευση, την οποία ο τοπικός ιστορικός Νίκος Ε. Πολίτης χαρακτηρίζει σαν "ανούσια μασκαράτα εκτός τόπου και χρόνου" και ως μια "ατυχή έμπνευση που δεν επιδέχεται αναπαράσταση". Ορισμένοι Πατρινοί εκμεταλλευόμενοι την αφέλειά της και το ευφάνταστο του χαρακτήρα της, της έταζαν πως θα την παντρέψουν με τον πρόεδρο της Αμερικής Γούντροου Ουίλσον (πριν τον Ουίλσον είχαν υποσχεθεί να την παντρέψουν με τον Γιώργο Μαντέλη) ενώ αυτή η φάρσα, με διαφορετικά πρόσωπα πριν τον Ουίλσον, επαναλήφθηκε τακτικά από το 1914 ως τα μέσα της δεκαετίας του 1920. Τρεις φορές η φάρσα έληγε με μια στημένη ληστεία.
Η σχετική φάρσα περιλάμβανε άφιξη του Ουίλσον με πλοίο στο λιμάνι και άνοδό του στην Άνω πόλη, όπου θα τελούνταν και ο γάμος με τη Γιαννούλα. Η εύπιστη κουλουρού υποδεχόταν τον υποτιθέμενο Ουίλσον, Ιούλσο όπως τον πρόφερε η ίδια και που φρόντιζαν πάντα να τον ντύνουν με φράκο και ημίψηλο, αλλά ώσπου να αντιληφθεί την ειρωνεία της στιγμής, το πλήθος των συγκεντρωμένων για το γάμο είχε διασκεδάσει με την ψυχή του. Εν τέλει η πράξη έληγε με την "σύλληψη" του γαμπρού κάθε φορά με άλλη αιτία. Το θέαμα επαναλήφθηκε αρκετές χρονιές. Το συγκεκριμένο έθιμο έχει καταργηθεί τα τελευταία χρόνια ως ελάχιστο σεβασμό στο πραγματικό πρόσωπο της Γιαννούλας και έχει αντικατασταθεί με παραδοσιακά έθιμα, όπως βλάχικος γάμος. Αυτή η εξευτελιστική πράξη καταργήθηκε το 2018 και αντικαταστάθηκε με άλλο δρώμενο. Μάλιστα οι ίδιοι που για λόγους προσωπικής ψυχαγωγίας οργάνωναν, έστελναν στην Γιαννούλα ακόμη και ψεύτικα γράμματα που υποτίθεται ότι τα έγραφε ο Ουίλσον.
Καρναβάλι των Μικρών
thumb|250px|right|Το καρναβάλι των μικρών στην Πάτρα. Το καρναβάλι των Μικρών αποτελεί μια ενότητα του καρναβαλιού της Πάτρας, στο οποίο συμμετέχουν παιδιά από όλη την Ελλάδα στη σχετική παρέλαση, ομαδοποιημένα ανάλογα με το σχολείο, το φροντιστήριο ή την ομάδα χορού τους. Συμμετέχουν, σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα των διοργανωτών του καρναβαλιού, περίπου 10.000 παιδιά τον χρόνο τα οποία συνοδεύονται από συνοδούς. Λαμβάνει χώρα μια εβδομάδα πριν τη κύρια παρέλαση.
Παιχνίδι Κρυμμένου θησαυρού
thumb|right|250px|Ομάδα Κρυμμένου Θησαυρού. Οι ομάδες του Κρυμμένου Θησαυρού συγκροτούνται είτε από μόνιμες συντροφιές καρναβαλιστών είτε από παρέες στα γυμνάσια και τα λύκεια της πόλης, συνάδελφους στη δουλειά ή γνωστούς στη γειτονιά. Έχουν ένα όνομα ως ομάδα και ένα θέμα - που δίνει και το όνομα κάθε χρονιάς- για τη μεταμφίεσή τους.Ανάλογα με την καρναβαλική θητεία- παιδεία των μελών και τον χρόνο που διαθέτουν προσανατολίζονται είτε μόνο στη συμμετοχή στις παρελάσεις είτε και στη συμμετοχή στα παιχνίδια και τους διαγωνισμούς του κρυμμένου θησαυρού. Αυτά τα παιχνίδια περιλαμβάνουν ερωτήσεις από ιστορία, φιλολογία, μαθηματικά ή από πρακτικές γνώσεις, ασκήσεις πλοήγησης μέσα από κρυμμένα ενδεικτικά στοιχεία διασκορπισμένα σε ολόκληρη την πόλη, καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς ζωγραφικής, παντομίμας, θεατρικών στιγμιοτύπων κι ότι άλλο βάλουν στο μυαλό τους οι διοργανωτές του παιχνιδιού. Οι επιδόσεις των ομάδων στις διάφορες φάσεις του παιχνιδιού βαθμολογούνται κι έτσι αναδεικνύεται ο μεγάλος νικητής. Αρκετές ομάδες διατηρούν γραφεία και λέσχες στη διάρκεια της καρναβαλικής περιόδου, πολλές διοργανώνουν πάρτυ και χορούς ή και δημόσιες εκδηλώσεις σε δρόμους και πλατείες. Μερικές μετέχουν στη παρέλαση έχοντας κατασκευάσει και καρναβαλικό άρμα σχετικό με το θέμα της μεταμφίεσής τους. Ο αριθμός των μελών μιας ομάδας κυμαίνεται από 50 άτομα έως 300, συχνά και περισσότερα. Στο καρναβάλι του 2006 πήραν μέρος 239 ομάδες. Τα τελευταία χρόνια στα μέλη τους περιλαμβάνονται και άτομα από άλλες πόλεις που θέλουν όχι απλά να παρακολουθήσουν το πατρινό καρναβάλι άλλα και να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις του.
Μπουρμπούλια
thumb|left|250px|Οι ντάμες αποτελούν μέρος των μπουρμπουλιών. thumb|250px|Σκηνή από το χώρο διεξαγωγής. Πρόκειται για μια ξεχωριστή εκδήλωση του Πατρινού Καρναβαλιού που ανάλογη δεν συναντάται στην Ελλάδα. Τα Μπουρμπούλια θεωρούνται μια από τις παλαιότερες εκδηλώσεις του, όπου η ακριβής ημερομηνία έναρξής τους παραμένει μέχρι και σήμερα άγνωστη. Ιστορικοί μελετητές, πάντως, του Πατρινού Καρναβαλιού προσδιορίζουν χρονολογικά το χορό των Μπουρμπουλιών, λίγο μετά την ολοκλήρωση κατασκευής του Δημοτικού Θεάτρου «Απόλλων», από τον Ερνέστο Τσίλλερ, δηλαδή γύρω στο 1872.
Τα Μπουρμπούλια είναι χοροί όπου οι γυναίκες διατηρούν την ανωνυμία τους κάτω από ένα μαύρο ντόμινο και μια μαύρη μάσκα, ενώ οι άντρες φορούν επίσημο ένδυμα και διαλέγουν την ντάμα τους αγνοώντας την ταυτότητα της, τουλάχιστον για εκείνο το βράδυ. Γίνονται και σήμερα, περισσότερο για να διατηρηθεί η παράδοση σε διαφορετικό χώρο καθώς το Θέατρο Απόλλων σαν αναγνωρισμένο νεότερο μνημείο δεν επιτρέπεται να γίνονται χοροεσπερίδες.
Μεγάλη Παρέλαση
thumb|left|250px|Τα άρματα αποτελούν βασικό μέρος της πομπής του καρναβαλιού. thumb|250px|Μερική άποψη των πληρωμάτων. Η μεγάλη παρέλαση της Κυριακής είναι το σημαντικότερο μέρος του Πατρινού Καρναβαλιού, και λαμβάνει χώρα το μεσημέρι. Συμμετέχουν συνήθως γύρω στα σαράντα χιλιάδες άτομα το χρόνο, τα οποία διασχίζουν μια διαδρομή 4 χιλιομέτρων στην Πάτρα με τα πόδια. Αποτελεί ακόμη ένα τουριστικό γεγονός, με περίπου 80.000 με 100.000 ανθρώπους να καταφθάνουν από την Παρασκευή πριν τη παρέλαση ως τη Καθαρά Δευτέρα για τον σκοπό της παρακολούθησης και συμμετοχής στο καρναβάλι.
Συμμετέχουν τόσο άρματα που φτιάχνει το εργαστήριο του δήμου Πατρέων όσο και διαφόρων πληρωμάτων, πολλά με δικά τους άρματα και καρναβαλικές κατασκευές.
Το Σάββατο πριν την μεγάλη παρέλαση γίνεται η νυχτερινή παρέλαση, η οποία ακολουθείται από ένα ολονύχτιο πάρτι.
Τελετή λήξης
thumb|left|250px|Στιγμιότυπο από την καύση του άρματος του βασιλιά Καρνάβαλου.thumb|250px|Σκηνή από την καύση του άρματος στο λιμάνι Πατρών. Η καύση του άρματος του βασιλιά καρνάβαλου λαμβάνει χώρα στον μώλο της οδού Αγίου Νικολάου όπου γίνεται και η τελετή λήξης. Εκεί συρρέουν και οι καρναβαλιστές με τους επισκέπτες για να παρακολουθήσουν την τελετή λήξης. Η καύση συμβολίζει την αναγέννηση και την ελπίδα, ενώ αμέσως μετά ακολουθούν τα πυροτεχνήματα. Σύμφωνα με την παράδοση ο βασιλιάς καρνάβαλος πυρπολείται στη θάλασσα και αμέσως μετά γίνεται ρίψη πυροτεχνημάτων.
Μετά την καύση του άρματος του βασιλιά καρνάβαλου ακολουθεί συναυλία από μουσικά συγκροτήματα, πάρτι και την καθιερωμένη ομιλία του δημάρχου Πατρέων και του υπευθύνου για την οργάνωση του καρναβαλιού που ευχαριστεί τους συμμετέχοντες του καρναβαλιού, που κηρύττουν το τέλος του φετινού καρναβαλιού και την έναρξη του επομένου. Το πάρτι ολοκληρώνεται τις πρώτες πρωινές ώρες της Καθαράς Δευτέρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Πάτρα Κατηγορία:Διοργανώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Απόκριες Κατηγορία:Καρναβάλια στην Ελλάδα