cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σκίουρος
Επιρροή στον μοντέρνο πολιτισμό
Οι αλμπίνοι σκίουροι θεωρούνται από κάποιους σημάδι καλής τύχης. Το Olney στο Ιλλινόις είναι το σπίτι της μεγαλύτερης γνωστής αποικίας σκίουρων αλμπίνων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σκιουρίδες
Μίνι Μινάουι
Ο Σούλιμαν Αρκούα Μινάουι (Suliman Arcua Minnawi), γνωστότερος ως Μίνι Μινάουι (Minni Minnawi) διατέλεσε αρχηγός της μεγαλύτερης παράταξης του Σουδανικού Απελευθερωτικού Στρατού (SLA). Γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου του 1968 στο βόρειο Νταρφούρ, στο Σουδάν και ανήκει στην μη-αραβική φυλή των Ζαγκχάβα. Πρώην δάσκαλος, διατέλεσε αρχικά γραμματέας του πρώτου αρχηγού του SLA, Αμπντούλ Βαχίρ αλ-Νουρ, πριν το διαχωρισμό του το 2004.
Στις 5 Μαΐου του 2006, η ομάδα που βρισκόταν υπό την ηγεσία του υπέγραψε ειρηνευτική συμφωνία με την κυβέρνηση του Χαρτούμ στην πρωτεύουσα της Νιγηρίας Αμπούτζα, η οποία έμεινε γνωστή ως Συμφωνία του Μαΐου. Τα μέλη της όμως συνέχισαν να πολεμούν ενάντια στην άλλη ομάδα του SLA που οδηγούνταν από τον αλ-Νουρ καθώς και στο Κίνημα Δικαιοσύνης και Ισότητας (JEM) του Χαλίλ Ιμπραήμ. Τον Ιούλιο (4-8 Ιουλίου) του 2006 μάχες στην περιοχή της πόλης Κόρμα στο βόρειο Νταρφούρ είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 80 ανθρώπων.
Τον Αύγουστο του 2006, η κυβέρνηση του Σουδάν τοποθέτησε τον Μινάουι στη θέση του προέδρου της Μεταβατικής Περιφερειακής Αρχής του Νταρφούρ, κάνοντάς τον έτσι ταυτόχρονα το τέταρτο στην τάξη μέλος της Κυβέρνησης του Σουδάν (Ανώτερος Βοηθός του Προέδρου της Δημοκρατίας). Στην πραγματικότητα όμως, ο Ομάρ Μπασίρ περιόρισε αρκετά την όποια εξουσία του. Στις 14 Σεπτεμβρίου 2006 ο Μινάουι ήρθε σε ρήξη με την Κυβέρνηση όταν δήλωσε ότι δεν έχει αντίρρηση για τη νέα ειρηνευτική δύναμη του ΟΗΕ που περιγραφόταν στο ψήφισμα 1706 του Συμβουλίου Ασφαλείας. Τον Μάιο του 2007 ο Μινάουι δήλωσε πως δεν υπήρχε στήριξη από το Χαρτούμ και η πορεία του στη θέση αυτή ήταν αποτυχημένη. Μετά τις νέες επιθέσεις του Στρατού του Σουδάν το 2007, ο Μινάουι δήλωσε πως πλήττουν τις ελπίδες για τις νέες ειρηνευτικές συνομιλίες που επρόκειτο να αρχίσουν σύντομα. Το 2008 έσπασε τη συμφωνία του με την Κυβέρνηση και προχώρησε προς το βόρειο Νταρφούρ. Ο Μινάουι δήλωσε πως ο κόσμος του δεν υποστήριζε πλήρως την Συμφωνία του Μαΐου. Τον Μάιο του 2008 μέλη της ομάδας του απόσπάστικαν δημιουργώντας την SLM-Unity.
Τον Δεκέμβριο του 2010 δήλωσε από τη Τζούμπα του Νότιου Σουδάν πως η Συμφωνία του Μαΐου είχε αποτύχει πλήρως και δήλωσε έτοιμος να ξεκινήσει νέες μάχες κατά της Κυβέρνησης. Τον Ιανουάριο του 2011, σύμφωνα με τις ένοπλες δυνάμεις του Σουδάν, μαχητές του Απελευθερωτικού Στρατού του Σουδάν που ήταν πιστές στον Μινάουι μαζί με άνδρες του JEM έστησαν ενέδρα σε άνδρες του στρατού του Σουδάν Στις 25 Ιανουαρίου η κοινή ειρηνευτική αποστολή των Ηνωμένων Εθνών και της Αφρικανικής Ένωσης (UNAMID) επιβεβαίωσε πως το μέρος του SLA υπό την ηγεσία του Μινάουι ξεκίνησε ξανά συγκρούσεις με το στρατό του Σουδάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί του Σουδάν
Βιντσέντζο Μπελίνι
Ο Βιντσέντζο Μπελλίνι ή Βικέντιος Μπελλίνι (ιταλ.: Vincenzo Salvatore Carmelo Francesco Bellini, 3 Νοεμβρίου 1801 - 23 Σεπτεμβρίου 1835) ήταν Ιταλός συνθέτης από την Κατάνια της Σικελίας. Το πλήρες όνομά του ήταν Βιντσέντζο Σαλβατόρε Καρμέλο Φραντσέσκο Μπελλίνι.
Σπούδασε μουσική στο Ωδείο της Νάπολης, υπό τον Νικολό Τσινγκαρέλλι, και από πολύ νωρίς, πριν περατώσει τις σπουδές του, άρχισε να συνθέτει με μεγάλη επιτυχία, όπως την όπερα Άντελσον και Σαλβίνι και κάποια έργα εκκλησιαστικής μουσικής. Τον επόμενο χρόνο, μετά από παραγγελία του θεάτρου Σαν Κάρλο της Νεάπολης συνέθεσε το μονόπρακτο Μπιάνκα και Φαρνάντο. Μετά και την επιτυχία που σημείωσε αυτό, κλήθηκε πλέον από το περίφημο μουσικό θέατρο της Ιταλίας, τη Σκάλα του Μιλάνου, όπου και σύνθεσε τον Πειρατή και αμέσως μετά την Ξένη, της οποίας η επιτυχία ξεπέρασε κάθε προσδοκία φθάνοντας τις τριάντα συνεχείς παραστάσεις. Το 1830 μετέβη στο Παρίσι, όπου παρουσίασε το 12ο σκηνικό του έργο Οι Πουριτανοί που ανέβηκε στο εκεί ιταλικό θέατρο. Μετά όμως την αποτυχία που σημείωσε το έργο του Ζαΐρα στο θέατρο της Πάρμα, ακολούθησε ο μεγάλος θρίαμβος στο έργο του Υπνοβάτις, στο Μιλάνο το 1831. Αυτής ακολούθησε η επίσης μεγάλη επιτυχία του τραγικού μελοδράματος Νόρμα, σε κείμενο του Φελίτσε Ρομάνο.
Γενικά ο Μπελλίνι αντιπροσωπεύει τον ρομαντισμό και την ελεγειακή μορφή του ιταλικού μελοδράματος. Είχε επιβληθεί περισσότερο για τη φυσικότητα της μουσικής του σύνθεσης, που τόσο θαύμαζε ο Βάγκνερ και που φαίνεται να είχε υποστεί την επίδρασή της τουλάχιστον στα νεότερα έργα του.
Ο Μπελλίνι πέθανε σε ηλικία 34 ετών στο Πυτώ της Γαλλίας. Τάφηκε στο κοιμητήριο Περ-Λασαίζ στο Παρίσι αλλά τα οστά του μεταφέρθηκαν στην Κατάνια το 1877. Ο Τζοακίνο Ροσσίνι, στενός φίλος του Μπελλίνι, ανέλαβε την προετοιμασία της κηδείας, της διαχείρισης της περιουσίας του και της ανεύρεσης χρημάτων για την ανέγερση μνημείου. Πράγματι, ση γενέτειρά του υπάρχει σπουδαίος μαρμάρινος ανδριάντας του, περιβαλλόμενος στη βάση με τέσσερις ανδριαντοποιήσεις των περίφημων έργων του, του Πειρατή, της Ξένης, της Υπνοβάτιδος και της Νόρμας.
Πηγές
Κατηγορία:Συνθέτες του Ρομαντισμού Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες όπερας Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Φαράχ (πόλη)
Το Φαράχ (περσικά: فراه) είναι πόλη του δυτικού Αφγανιστάν σε υψόμετρο 650 μέτρων, επί του ποταμού Φαράχ. Αποτελεί την πρωτεύουσα της περιφέρειας Φαράχ, και έχει πληθυσμό περίπου 39.200 κατοίκων.
Μπαμπά μην τρέχεις
Μπαμπά Μη Τρέχεις είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του Mega Channel τη σεζόν 2007-2008. Αν και η σειρά απέκτησε μεγάλη δημοτικότητα, ολοκληρώθηκε σε έναν κύκλο και έκτοτε προβάλλεται σε επανάληψη συχνά από τον σταθμό.
Φαράχ (πόλη)
Ιστορικά στοιχεία
Η πόλη του Φαράχ αποτελείται από σειρά οχυρών που ανεγέρθηκαν από τον Μεγάλο Αλέξανδρο, και αναπαριστούν ένα στάδιο της διαδρομής του από το Χεράτ στο Κανταχάρ. Τον 5ο αιώνα το Φαράχ ήταν ένα από τα μεθοριακά προπύργια της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών. Το Ισλάμ εισήλθε στην περιοχή τον 7ο αιώνα, η οποία αργότερα πέρασε στον έλεγχο των Σαφαριδών. Τον 10ο αιώνα ο σουλτάνος Μαχμούντ του Γκαζνί κατέλαβε την πόλη, ενώ τον 12ο αιώνα ακολούθησαν οι Γκουρίδες. Ο Τζένγκις Χαν και ο στρατός του πέρασαν από την περιοχή τον 13ο αιώνα, και η Αυτοκρατορία των Τιμουριδών κατέλαβε την πόλη. Ελεγχόταν από τους Σαφαβίδες μέχρι το 1710, όταν η αυτοκρατορία τους ηττήθηκε από τους Χοτάκ του Αφγανιστάν υπό τον Μίρβαϊς Χοτάκ. Έκτοτε αποτελεί συνεχώς μέρος του Αφγανιστάν.
Μπαμπά μην τρέχεις
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, οι πρωταγωνιστές της σειράς Φάνης Μουρατίδης και Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους ερωτεύτηκαν. To 2008 παντρεύτηκαν και τώρα έχουν δύο γιους, τον Έκτορα και τον Αλέξανδρο.
Φαράχ (πόλη)
Οικονομία και μεταφορές
Η πόλη είναι σημαντικό αγροτικό και εμπορικό κέντρο της περιοχής. Υπάρχει ένα σημαντικό αεροδρόμιο, και μία κύρια οδός που χρησιμοποιείται από τις συμμαχικές δυνάμεις για τη μεταφορά προμηθειών στην επαρχία.
Μπαμπά μην τρέχεις
Πλοκή
Ο Βασίλης, που εργάζεται ως δάσκαλος σε σχολή οδηγών, και η Μόνα έχουν μόλις παντρευτεί. Μένουν πάνω από το σπίτι των γονιών της Μόνας και έχουν τη φυσιολογική ζωή τους, με τους συγγενείς, τους φίλους και τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους... Ώσπου η Μόνα μένει έγκυος και ο Βασίλης καλείται να αντιμετωπίσει το ερώτημα: θα είναι καλός πατέρας;
Φαράχ (πόλη)
Παραπομπές
Φαραχ
Μπαμπά μην τρέχεις
Πλοκή
Ο Μάρκος, κολλητός του Βασίλη, ζει με την αθυρόστομη γιαγιά του και είναι ένας φυσιολογικός νεαρός άντρας... Ώσπου ερωτεύεται ταυτόχρονα την αδερφή (Μιράντα) και την καλύτερη φίλη (Εύα) της Μόνας και καλείται να αντιμετωπίσει το ερώτημα: ποια είναι η καλύτερη για αυτόν;
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Διονύσιος ο Θραξ
Ο Διονύσιος ο Θραξ ήταν σπουδαίος αρχαίος Έλληνας γραμματικός. Γεννήθηκε περί το μέσο του 2ου αιώνα π.Χ. στην Αλεξάνδρεια από πατέρα που καταγόταν από τη Θράκη, εξ ου και το προσωνύμιό του.
Βιογραφία
Ο Διονύσιος ο Θράξ θεωρείται ο πρώτος γνωστός γραμματικός της αρχαιότητας που συνέταξε συστηματικό εγχειρίδιο γραμματικής της ελληνικής γλώσσας σε τρία βιβλία κατά το πνεύμα του δασκάλου του, Αριστάρχου. Έδρασε περισσότερο στη Ρόδο που την εποχή εκείνη αποτελούσε κέντρο καλλιτεχνικής κίνησης και φιλολογικών σπουδών, όπου εκεί και δίδαξε όλους τους κλάδους της φιλολογίας.
Το εγχειρίδιό του, που έφερε τον τίτλο Τέχνη Γραμματική, έχουν υπομνηματίσει πολλοί από τους μεταγενέστερους, ενώ αποτέλεσε ίσως το σπουδαιότερο διδακτικό βιβλίο για σχεδόν δώδεκα αιώνες μετά.
Θεωρείται ότι δημιούργησε τον όρο "επίθετο" και ξεχώρισε τα ονόματα σε «ονόματα ουσιαστικά» και «ονόματα επίθετα», διαχωρισμός ο οποίος χρησιμοποιήθηκε κατόπιν και σε άλλες γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Λουδοβίκος Αρμάνδος Α΄ του Κοντί
Ο Λουδοβίκος Αρμάνδος Α΄ των Βουρβόνων (Louis-Armand Ier de Bourbon-Conti, 4 Απριλίου 1661 - 9 Νοεμβρίου 1685) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Κονντέ ήταν πρίγκιπας του Κοντί.
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Αρμάνδου των Βουρβόνων-Κονντέ πρίγκιπα του Κοντί και της Άννας-Μαριας Μαρτινότσι, ανιψιάς του καρδινάλιου Μαζαρέν.
Παντρεύτηκε (1680) τη Μαρία-Άννα των Βουρβόνων, νόθη κόρη του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΔ΄ από τη Λουΐζα ντε λα Βαλλιέρ. Την πρώτη νύχτα του γάμου τους δεν ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν, λόγω της πολύ μικρής ηλικίας τους, οπότε η νύφη έπεσε σε βαριά κατάθλιψη, ενώ ο γαμπρός δεν ήθελε να ξαναπλαγιάσει ποτέ σε κρεβάτι με γυναίκα.
Πήγε στην Ουγγαρία (1683) παρά την αντίθετη επιθυμία του βασιλιά, προκειμένου να βοηθήσει τους αυτοκρατορικούς να νικήσουν τους Τούρκους στο Γκραν. Πέθανε στο Φονταινεμπλώ από ευλογιά, η οποία του μεταδόθηκε από την σύζυγο του. Η σύζυγος του κατόρθωσε παρ' όλα αυτά να ανακάμψει από την αρρώστια.
Άτεκνος, τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Φραγκίσκος Λουδοβίκος του Κοντί.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε (1680) τη Μαρία-Άννα των Βουρβόνων, νόθη κόρη του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας από τη Λουΐζα ντε λα Βαλλιέρ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Κοντέ
Οριακό όφελος
Οριακό όφελος είναι το ποσό κατά το οποίο πρέπει να μεταβάλλεται το συνολικό κόστος ώστε να αυξηθεί ή ελαττωθεί κατά μια μονάδα η ποσότητα εκροών. Ο όρος οριακό αναφέρεται σε μια μικρή αλλαγή, ξεκινώντας από κάποιο βασικό επίπεδο.
Κατηγορία:Ορολογία οικονομικών Κατηγορία:Οικονομικά-επέκταση
Κρίση Ισραήλ-Παλαιστίνης (2021)
Στις 6 Μαΐου 2021 ξεκίνησαν συνεχιζόμενες συγκρούσεις μεταξύ Παλαιστινίων διαδηλωτών και Ισραηλινών αστυνομικών για την απόφαση της Ισραηλινής κυβέρνησης να διώξει τους Παιλαιστίνιους από το Σεΐχ Τζαράχ της ανατολικής Ιερουσαλήμ.
Από τις συγκρούσεις, οι οποίες συνέπεσαν με τις αργίες του Λαϊλάτ αλ-Καντρ και της «Ημέρας της Ιερουσαλήμ», έχουν τραυματιστεί πάνω  από 300 άνθρωποι, κυρίως Παλαιστίνιοι. Οι επιθέσεις καταδικάστηκαν διεθνώς ενώ αναβλήθηκε η εκτέλεση της απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου κατά 30 ημέρες καθώς ο γενικός εισαγγελέας του Ισραήλ Αβιχάι Μάντελμπιλτ προσπάθησε να μειώσει τις εντάσεις. Τρεις ημέρες αργότερα η ισραηλινή αστυνομία εισέβαλε στο Τέμενος αλ-Άκσα, τον σημαντικότερο ιερό χώρο των Μουσουλμάνων, καταδιώκοντας Παλαιστίνιους που διαδήλωναν.
Σε απάντηση, στις 10 και 11 Μαΐου, οι οργανώσεις Χαμάς και Ισλαμική Τζιχάντ έριξαν πάνω από 400 ρουκέτες στο Ισραήλ, βρίσκοντας στόχο σε δύο σπίτια και ένα σχολείο, σκοτώνοντας δύο και τραυματίζοντας τουλάχιστον 70 Ισραηλινούς πολίτες. Το Ισραήλ απάντησε με αεροπορικές επιδρομές στη Γάζα, και σύμφωνα με αξιωματούχους της Γάζας τουλάχιστον 24 Παλαιστίνιοι, συμπεριλαμβανομένων εννέα παιδιών, σκοτώθηκαν και 103 τραυματίστηκαν. Σύμφωνα με τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις, τουλάχιστον δεκαπέντε από αυτούς που σκοτώθηκαν ήταν μέλη της Χαμάς και πολλοί άλλοι σκοτώθηκαν από Παλαιστινιακούς πυραύλους. Στις 11 Μαΐου, ένα δεκατριόροφο κτίριο ισοπεδώθηκε από ισραηλινή επιδρομή.
Συγκρούσεις
Παλαιστίνιοι και Ισραηλινοί εποικιστές συγκρούστηκαν για πρώτη φορά στις 6 Μαΐου, και διαλύθηκαν από την παρέμβαση της ισραηλινής αστυνομίας που συνέλαβε τουλάχιστον 7 άτομα. Συγκρούσεις έλαβαν χώρα και στο Τέμενος αλ-Άκσα. Η Παλαιστινιακή Εταιρεία της Κόκκινης Ημισελήνου ανακοίνωσε ότι είχαν τραυματιστεί 136 άτομα στην Ιερουσαλήμ εκείνο το βράδυ, ενώ η Ισραηλινή κυβέρνηση ανακοίνωσε τον τραυματισμό έξι αστυνομικών.
Μεγαλύτερες συγκρούσεις έλαβαν χώρα στην ισλαμική ιερή νύχτα του Λαϊλάτ αλ-Καντρ στις 8 Μαΐου. Παλαιστίνιοι πετούσαν πέτρες, άναβαν φωτιές, και φώναζαν "Χτυπήστε το Τελ Αβίβ" και “Στο πνεύμα και το αίμα θα τιμήσουμε το αλ-Άκσα”, συνθήματα που το The Times of Israel τα περιγράφει ως υπέρ της Χαμάς. Η Ισραηλινή Αστυνομία χρησιμοποίησε κανόνια νερού. Τουλάχιστον ογδόντα τραυματίστηκαν.
Το πρωί της 9ης Μαΐου Ισραηλινές δυνάμεις κατέλαβαν το τέμενος αλ-Άκσα, το τρίτο ιερότερο σημείο στο Ισλάμ, τραυματίζοντας εκατοντάδες. Οι Παλαιστίνιοι πέταξαν πέτρες, κροτίδες και βαριά αντικείμενα, ενώ η Ισραηλινή αστυνομία έριξε χειροβομβίδες αναισθητοποίησης, δακρυγόνα και λαστιχένιες σφαίρες στους διαδηλωτές. Η εισβολή έγινε πριν από μια πορεία Ισραηλινών εθνικιστών στην Παλαιά Πόλη η οποία ακυρώθηκε. Τουλάχιστον 215 Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν, εκ των οποίων 153 νοσηλεύτηκαν. Τη νύχτα ρίχτηκαν ρουκέτες στο Ισραήλ από την Γάζα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όρος του Ναού Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες του 2021
Σύμβαση Εκμετάλλευσης έργων
Ο δημιουργός μπορεί να αξιοποιήσει οικονομικά το έργο του παραχωρώντας σε τρίτο τη δυνατότητα εκμετάλλευσής του, χωρίς τη μεταβίβαση σ'αυτόν του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας. Τα δικαιώματα παραμένουν στο δημιουργό και μόνο η άσκησή του μεταφέρεται σε τρίτο. Η σύμβαση εκμετάλλευσης είναι καθιερωμένη, ιδίως στο δίκαιο της βιομηχανικής ιδιοκτησίας (άρθρο 12 νόμος 1733/1987 για ευρεσιτεχνίες και άρθρο 18, 22 νόμος 2239/19944 “ για σήματα”). Ο νόμος διακρίνει μεταξύ συμβάσεων και αδειών εκμετάλλευσής. Με τη σύμβαση εκμετάλλευσής, ο δημιουργός αναθέτει στον αντισυμβαλλόμενο και αυτός αναλαμβάνει την υποχρέωση να ασκήσει εξουσίες που απορρέουν από το περιουσιακό δικαίωμα (άρθρο 13 παράγραφος 1). Με την άδεια εκμετάλλευσής ο δημιουργός επιτρέπει σε κάποιον άλλον την άσκηση εξουσιών που απορρέουν από το περιουσιακό δικαίωμα (άρθρο 13 παράγραφος 2). Η σύμβαση επιβάλλει υποχρέωση, ενώ η άδεια απλώς επιτρέπει χωρίς να επιβάλλει υποχρέωση εκμετάλλευσής του έργου.
Το περιεχόμενο της σύμβασης εκμετάλλευσης ποικίλλει, αλλά δεν μπορεί να είναι διαφορετικό από το περιεχόμενο των αναγνωριζόμενων από το νόμο περιουσιακών δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, αφού η άσκηση αυτών των δικαιωμάτων μεταφέρεται σε τρίτο. Ελάχιστο περιεχόμενο της σύμβασης εκμετάλλευσης είναι η παραχώρηση στον τρίτο μιας τουλάχιστον εξουσίας περιουσιακής φύσεως για συγκεκριμένο είδος εκμετάλλευσής του έργου. π.χ. Δημόσια εκτέλεση μουσικού έργου σε ζωντανές τηλεοπτικές εκπομπές. Υπό την έννοια αυτή οι συμβάσεις εκμετάλλευσης έχουν “θετικό χαρακτήρα” (ο δημιουργός να παραχωρήσει) και όχι “αρνητικό” (ο δημιουργός να μην καταδιώκει τον αδειούχο).
Οι συμβάσεις εκμετάλλευσής μπορούν να έχουν περιεχόμενο κατ' έκταση – χωρικά (π.χ. για μια πόλη ή ένα κράτος) ή χρονικά (π.χ. για ένα χρόνο) περιορισμένο. Ειδικότερα ως προς την έκταση του περιεχομένου της σύμβασης εκμετάλλευσής, είναι δυνατό: # κάθε περιουσιακής φύσεως εξουσία να παραχωρηθεί σε διαφορετικά πρόσωπα # περισσότερες περιουσιακές εξουσίες να παραχωρηθούν σε ένα πρόσωπο # να επιτραπεί σε διαφορετικά πρόσωπα η περιουσιακή εκμετάλλευση διαφορετικών μορφών εκμετάλλευσης του έργου (π.χ. στον Α η	διασκευή του διηγήματος για θεατρική	παράσταση, στον Β η κινηματογράφηση	του έργου). Οι συμβάσεις εκμετάλλευσης του έργου μπορεί να συναρμολογηθούν ως αποκλειστικές ή μη αποκλειστικές (απλές). Η σύμβαση αποκλειστικής εκμετάλλευσης του έργου επιτρέπει στο δικαιούχο, κατ'αποκλεισμό οποιουδήποτε άλλου, συμπεριλαμβανομένου και του δημιουργού, να το εκμεταλλεύεται κατά το συμφωνηθέντα τρόπο (μορφή) εκμετάλλευσής. Ο δικαιούχος, θετικά, έχει αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης του έργου, ενώ αρνητικά, αποκρούει κάθε άλλον (δημιουργό και τρίτο) ως προς την παραχωρηθείσα συγκεκριμένη εκμετάλλευση. Γι αυτό, κατά την επικρατούσα γνώμη, η σύμβαση αποκλειστικής εκμετάλλευσης έχει οιονεί εμπράγματο χαρακτήρα. Η “εμπραγματοποίηση” (αποκλειστικός και απόλυτος χαρακτήρας) αυτή του δικαιώματος από σύμβαση αποκλειστικής εκμετάλλευσης του έργου δικαιολογείται τόσο από την ουσία του δικαιώματος που συνίσταται στην “άσκηση” ενός απόλυτου και αποκλειστικού περιουσιακού δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας, με το συμφωνηθέν βέβαια περιεχόμενο, όσο και από την ανάγκη συνδρομής του “απόλυτου” ως συσχετικού για την προστασία του συμφωνηθέντος “αποκλειστικού” στοιχείου της σύμβασης.
Συμβάσεις με αντικείμενο μελλοντικά έργα ή μελλοντικούς τρόπους εκμετάλλευσης
Ο νόμος ορίζει ότι “η σύμβαση ή η άδεια” δεν μπορεί ποτέ να περιλαμβάνει το σύνολο των μελλοντικών έργων του δημιουργού (άρθρο 13 παράγραφος 5).
Με τη διάταξη αυτή ο νομοθέτης, προνοώντας, θέλησε να προστατεύσει το δημιουργό από υπέρμετρες δεσμεύσεις που μπορεί να έχουν και το αρνητικό αποτέλεσμα του περιορισμού ή της παύσης της δημιουργικής δραστηριότητας. Ο νόμος απαγορεύει συμβάσεις ή άδειες που έχουν ως αντικείμενο οικονομικής εκμετάλλευσης “το σύνολο των έργων” του δημιουργού. Συνεπώς, ως αντικείμενο οικονομικής εκμετάλλευσης, μπορούν να οριστούν είτε “ορισμένα” μελλοντικά έργα, είτε μη ορισμένα που θα παραχθούν όμως σε κάποιο χρονικό διάστημα. Το γεγονός ότι ο νομοθέτης απέκλεισε ρητά το σύνολο των έργων δεν συναποκλείει την εφαρμογή των γενικών διατάξεων του Αστικού Κώδικα περί αμφοτεροβαρών συμβάσεων (πιθανή εφαρμογή άρθρο 366 ΑΚ) και κυρίως των διατάξεων των άρθρων 178, 179 ΑΚ περί αθέμιτου χαρακτήρα της δικαιοπραξίας λόγω υπέρμετρης κατ' έκταση δέσμευσης της ελευθερίας του δημιουργού. Συνεπώς, στην απαγόρευση πρέπει να θεωρηθεί ότι εμπίπτει και κάθε σύμβαση ή άδεια που έχει ως αντικείμενο μελλοντικά έργα του δημιουργού τα οποία, κατά το χρόνο κατάρτισης της σύμβασης ή άδειας, δεν μπορούν επαρκώς να εξατομικευθούν κατ' είδος και ειδικότερα, κατά περιεχόμενο, κατ' αριθμό, ανάλογα με το είδος του έργου, και κατά χρόνο, δηλαδή ο εύλογος χρόνος εντός του οποίου τα μελλοντικά αυτά έργα μπορούν να δημιουργηθούν. Οδηγό του εύλογου χρόνου δίνει ο ίδιος ο νομοθέτης περιορίζοντας την ανάθεση από το δημιουργό σε οργανισμό συλλογικής διαχείρισης της προστασίας των δικαιωμάτων με ανώτατο όριο 3 χρόνια (άρθρο 54 παράγραφος 3 εδ.2 ν. 2121).
Ο νόμος περαιτέρω στην ίδια διάταξη (άρθρο 13 παράγραφος 5) ορίζει ότι η σύμβαση ή η άδεια “δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αναφέρεται και σε τρόπους εκμετάλλευσης που δεν ήταν γνωστοί κατά το χρόνο της κατάρτισης των σχετικών δικαιοπραξιών”. Με τη ρύθμιση αυτή αποτρέπεται η δέσμευση του δημιουργού για χρήσεις του έργου που είναι άγνωστες και των οποίων δεν μπορεί να σταθμίσει την οικονομική αξιοποίηση, ιδίως λόγω ραγδαίας ανάπτυξης της τεχνολογίας που επιδρά καίρια στην οικονομική εκμετάλλευση των έργων πνευματικής ιδιοκτησίας. Η ρύθμιση αυτή είναι συνεπής τόσο με τη φύση της πνευματικής ιδιοκτησίας ως έννομης σχέσης, όσο και με τις αρχές του μερισμού των εξουσιών και της θεωρίας του σκοπού της σύμβασης, κατ' εφαρμογή των οποίων εάν έλειπε η διάταξη, θα έφτανε κανείς στην ίδια απαγόρευση. Συμβάσεις ή άδειες που αφορούν μελλοντικά έργα ή μελλοντικές χρήσεις είναι άκυρες έστω και υπό τη μορφή προσυμφώνων ή συμφώνων προαίρεσης.
Το Δίκαιο των συμβάσεων εκμετάλλευσης έργων
α) Ο δημιουργός έχει εκ του νόμου το δικαίωμα να μεταβιβάζει ελεύθερα το περιουσιακό του δικαίωμα και να καταρτίζει συμβάσεις ή να παρέχει άδειες εκμετάλλευσης των περιουσιακών δικαιωμάτων του (άρθρο 12 παράγραφος 1, άρθρο 13 παράγραφος 1,2). Το δικαίωμα όμως της πνευματικής του ιδιοκτησίας, η έννομη σχέση δημιουργού-έργου, δεν θίγεται και παραμένει αμεταβίβαστο.
β) Οι συμβάσεις ή άδειες εκμετάλλευσης περιουσιακού δικαιώματος μπορούν να είναι περιορισμένες από άποψη των εξουσιών, του σκοπού, της διάρκειας, της τοπικής ισχύος και της έκτασης των μέσων εκμετάλλευσης (άρθρο 15 παράγραφος 1). Δεν υπάρχει κλειστός αριθμός εξουσιών.
γ) Η μεταβίβαση της κυριότητας του υλικού φορέα, όπου έχει ενσωματωθεί το έργο, σε πρωτότυπο ή αντίγραφο ή αντίτυπο, δεν επιφέρει μεταβίβαση του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και δεν παρέχει στο νέο κτήτορα εξουσίες εκμετάλλευσης του έργου, εκτός εάν εγγράφως έχει ήδη συμφωνηθεί το αντίθετο με τον αρχικό δικαιούχο του περιουσιακού δικαιώματος (άρθρο 17).
ζ) Οι δικαιοπραξίες για μεταβίβαση, ανάθεση ή άδεια εκμετάλλευσης περιουσιακού δικαιώματος είναι τυπικές. Για την εγκυρότητά τους απαιτείται έγγραφο συστατικό.
Το ίδιο ισχύει και για δικαιοπραξίες που αφορούν την άσκηση ηθικού δικαιώματος. Ωστόσο, η ακυρότητα από την έλλειψη του εγγράφου είναι σχετική. Μπορεί να την επικαλεσθεί μόνο ο πνευματικός δημιουργός (άρθρο 14). Μέχρι την επίκληση της ακυρότητας η δικαιοπραξία αναπτύσσει πλήρως την ενέργειά της.
Η καθιέρωση του έγγραφου τύπου επιδιώκει την προστασία του δημιουργού από κινδύνους των διαφόρων συμβάσεων και αδειών εκμετάλλευσης. Για τον έγγραφο τύπο σημασία έχει η διαμόρφωση του περιεχομένου της δικαιοπραξίας και όχι ο τίτλος που προσδίδουν σ'αυτήν οι συμβαλλόμενοι. Ο έγγραφος τύπος επεκτείνεται τόσο στην δικαιοπραξία όσο και σε πρόσθετες ή τροποποιητικές συμφωνίες και προσυμφωνίες.
Ο έγγραφος τύπος επιβάλλεται στις μεταβιβάσεις, στις συμβάσεις και στις άδειες στις οποίες συμβαλλόμενος είναι ο δημιουργός. Αυτό προκύπτει από το δικαίωμα που έχει μόνο ο πνευματικός δημιουργός να επικαλεσθεί την ακυρότητα. Ενόψει της σχετικότητας της ακυρότητας υπέρ του “πνευματικού δημιουργού” θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι δεν απαιτείται η τήρηση του έγγραφου τύπου σε δικαιοπραξίες κατά τεκμήριο δημιουργού ή δικαιούχων ή πλασματικών αρχικών δικαιούχων.
Οι διατάξεις του νόμου περί συστατικού τύπου των συμβάσεων δεν εφαρμόζονται για τις συμβάσεις που είχαν συναφθεί πριν τη θέση σε ισχύ του νόμου 2121 (4.3.1993).
η) Στις συμβάσεις και στις άδειες εκμετάλλευσης ο νομοθέτης, για να βελτιώσει τα οικονομικά συμφέροντα του δημιουργού, έχει επιβάλει την αρχή της “ποσοστιαίας αμοιβής” του δημιουργού (άρθρο 32). Κανόνας είναι ότι η αμοιβή που οφείλει να καταβάλλει ο αντισυμβαλλόμενος στο δημιουργό για τις δικαιοπραξίες που αφορούν τη μεταβίβαση του περιουσιακού δικαιώματος ή τη μεταβίβαση εξουσιών από αυτόν πρέπει υποχρεωτικά να συμφωνείται σε ορισμένο ποσοστό, το οποίο καθορίζεται ελεύθερα μεταξύ των μερών. Βάση για τον υπολογισμό είναι όλα ανεξαιρέτως τα ακαθάριστα έσοδα και έξοδα που πραγματοποιούνται από την εκμετάλλευση του έργου.
Εξαιρέσεις στον κανόνα και συνεπώς καθορισμό αμοιβής σε ορισμένο ποσό δέχεται ο νομοθέτης μόνο σε περιπτώσεις:
β) δυσανάλογης δαπάνης για τον υπολογισμό της ποσοστιαίας αμοιβής
γ) όταν η φύση της εκμετάλλευσης καθιστά αδύνατη την εφαρμογή του ποσοστού, ιδίως όταν η συμβολή του δημιουργού δεν αποτελεί ουσιώδες στοιχείο του συνόλου του πνευματικού δημιουργήματος ή όταν η χρήση του έργου έχει δευτερεύοντα χαρακτήρα σε σχέση με το αντικείμενο της εκμετάλλευσης (άρθρο 32 παράγραφος 1).
Εξαιρέσεις στην υποχρεωτικότητα της συμφωνίας της αμοιβής σε ποσοστό, και συνεπώς η δυνατότητα συμφωνίας για ορισμένο ποσό είναι δυνατή
β) για έργα που δημιουργήθηκαν από μισθωτούς σε εκτέλεση σύμβασης εργασίας, για προγράμματα Η/Υ και τέλος για κάθε είδους διαφήμιση (άρθρο 32 παράγραφος 2).
Ρυθμίσεις ειδικών συμβάσεων
Ο νομοθέτης μεταφέρει στο νέο νόμο ρυθμίσεις για ορισμένα είδη συμβάσεων εκμετάλλευσης, όπως το περιεχόμενό τους έχει διαμορφωθεί εν μέρει νομοθετικά, εν μέρει νομολογιακά και από την κρατούσα πρακτική, με επίκεντρο το είδος και το ποσοστό αμοιβής.
Στη βασική διάταξη του άρθρου 39 υπό τον τίτλο “ακυρότητα αντίθετων συμφωνιών” ορίζεται ότι συμφωνίες που προβλέπουν ρυθμίσεις διαφορετικές ή αμοιβές χαμηλότερες απ' τις καθορισμένες (άρθρα 32 - 38), είναι άκυρες κατά το μέτρο που περιέχουν ρήτρες δυσμενέστερες για τους δημιουργούς.
1. Σύμβαση έντυπης έκδοσης (άρθρο 33)
α) Η αρχαιότερη ίσως μορφή οικονομικής εκμετάλλευσης του έργου είναι η σύμβαση έκδοσης, δυνάμει της οποίας ο εκδότης αναλαμβάνει τον πολλαπλασιασμό και τη διάδοση του έργου.
Ο νόμος 2121/1993 δεν θέλησε να ρυθμίσει τη “σύμβαση έκδοσης” γενικά, θεωρώντας ότι μεταφέροντας ορισμένα δεδομένα της νομολογίας σχετικά με την “έντυπη εκδοτική σύμβαση” στο άρθρο 33, άφηνε περιθώρια με μεταγενέστερο νομοθέτημα να ρυθμίσει χωριστά τη σύμβαση έκδοσης.
Από τη διάταξη του άρθρου 33 παράγραφος 1 διαφαίνονται οι δυο κρίσιμες αλληλένδετες μεταξύ τους εξουσίες της σύμβασης, δηλαδή η αναπαραγωγή και η διανομή του έργου ή αντιτύπων του.
Πρόκειται για μη ρυθμιζόμενη ενοχική αμφοτεροβαρή σύμβαση με έντονο προσωπικό χαρακτήρα, στην οποία, ως περιλαμβανόμενη στο έκτο κεφάλαιο του νόμου 2121 σχετικά με τις ρυθμίσεις για συμβάσεις και άδειες εκμετάλλευσης, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 13 – 17 του νόμου.
β) Η σύμβαση έντυπης έκδοσης προϋποθέτει ότι ο εκδότης αναλαμβάνει την έκδοση για δικό του λογαριασμό και ότι υποχρεούται στην έκδοση. Συνεπώς δεν εμπίπτει στην εκδοτική σύμβαση, η έκδοση που γίνεται από τον ίδιο το δημιουργό στο όνομά του και για λογαριασμό του, η κατά παραγγελία του δημιουργού απ' τον εκδότη (σύμβαση έργου) ή από τον εκδότη και το συγγραφέα δημιουργό υπό εταιρικό σχήμα.
γ) Η σύμβαση έκδοσης γενικά περιλαμβάνει εκ πρώτης όψεως την έντυπη έκδοση λογοτεχνικών έργων (διηγήματα, ποιήματα, έργα θεατρικά, βιογραφίες, δοκίμια, μυθιστορήματα κ.α.), επεκτείνεται όμως και σε άλλους τομείς, όπως ηχογραφήσεις, επιστημονικές και τεχνικές απεικονίσεις, όχι όμως έργα εικαστικών τεχνών, φωτογραφίες ή οπτικοακουστικά.
δ) Ο τρόπος αμοιβής του δημιουργού στη σύμβαση έντυπης έκδοσης ρυθμίζεται στο άρθρο 33.
Η αμοιβή είναι ποσοστιαία επί της λιανικής πώλησης όλων των πωλούμενων αντιτύπων. Ποσοστιαία είναι και η αμοιβή που οφείλει να καταβάλλει ο εκδότης στο μεταφραστή για την εκδιδόμενη μετάφραση.
Εξαίρεση: η αμοιβή μπορεί να συμφωνηθεί σε ορισμένο ποσό, στις περιπτώσεις συλλογικών έργων, εγκυκλοπαιδειών, λευκωμάτων, σχολιασμών, περιοδικών, εφημερίδων και άλλων έργων που αναφέρονται στο νόμο (άρθρο 33 παράγραφος 2).
Στην περίπτωση συνδρομής περισσότερων δημιουργών, η αμοιβή κατανέμεται σ' αυτούς ανάλογα με την έκταση συμβολής του καθενός.
ε) Η σύμβαση έντυπης έκδοσης απαιτεί έγγραφο σύμφωνα με το άρθρο 14 νόμος 2121.
Οι υποχρεώσεις του δημιουργού συνίστανται κυρίως στην παραχώρηση της εξουσίας αναπαραγωγής και κυκλοφορίας, στην παράδοση του χειρογράφου στον εκδότη, εντός των συμφωνημένων προθεσμιών, στη γνησιότητα του έργου ως πρωτότυπη δημιουργία του συγγραφέα και στην έλλειψη νομικών ελαττωμάτων.
'''2. Σύμβαση οπτικοακουστικής παραγωγής (άρθρο 34)
α) Αντικείμενο της σύμβασης αυτής είναι η δημιουργία “οπτικοακουστικού έργου” (ακολουθίας δηλαδή εικόνας και ήχου). Η μεταφορά λογοτεχνικού, μουσικού, χορογραφικού κ.α. έργου στον κινηματογράφο αποτελεί μορφή της εξουσίας για επεξεργασία προϋπάρχοντος έργου το οποίο είναι αντικείμενο περιουσιακής φύσεως εξουσίας κινηματογραφικής παραγωγής.
β) Υποκείμενα της σύμβασης είναι ο δημιουργός του έργου και ο παραγωγός.
γ) Πρακτικό ενδιαφέρον έχει η αναζήτηση του παραγωγού στις περιπτώσεις παραγωγής οπτικοακουστικού έργου κατ' εντολή και στις περιπτώσεις ελεύθερων παραγωγών τηλεοπτικών έργων κατ' εντολή όπως π.χ. Τηλεοπτικών σταθμών ή διαφημιστικών επιχειρήσεων.
Στις περιπτώσεις αυτές ο εντολοδόχος είναι παραγωγός του οπτικοακουστικού έργου εφόσον έχει τη γενική οργανωτική διεύθυνση της παραγωγής. Έτσι συνάπτει συμβάσεις στο όνομά του και αποκτά ο ίδιος περιουσιακά δικαιώματα, ανεξάρτητα αν για λόγους εκμετάλλευσης του έργου τα εκχωρεί εν όλω ή εν μέρει στον εντολέα. Αντίθετα, ο εντολέας (π.χ. τηλεοπτικός σταθμός) θεωρείται παραγωγός του οπτικοακουστικού έργου, όταν ο εντολοδόχος ελεύθερος παραγωγός ακολουθεί τις οδηγίες του εντολέα, συνάπτει τις σχετικές συμβάσεις και αποκτά τα δικαιώματα στο όνομα και λογαριασμό του εντολέα αφήνοντας τη χρηματοδότηση και τον επιχειρηματικό κίνδυνο εξ ολοκλήρου σ' αυτόν.
δ) Στις συμβάσεις που συνάπτει ο παραγωγός με τον δημιουργό του έργου και τους δημιουργούς των επί μέρους συμβόλων πρέπει να ορίζονται οι συγκεκριμένες περιουσιακές εξουσίες που μεταβιβάζονται στον παραγωγό. Στην αντίθετη περίπτωση, η σύμβαση μεταξύ του παραγωγού και των δημιουργών – με εξαίρεση τους μουσικοσυνθέτες και τους στιχουργούς – επιφέρει στον παραγωγό τη μεταβίβαση μόνο εκείνων των περιουσιακών εξουσιών που είναι αναγκαίες για την εκμετάλλευση του οπτικοακουστικού έργου σύμφωνα με το σκοπό της σύμβασης.
Εδώ πρόκειται για συνδυασμό νόμιμης εκχώρησης – όχι απλώς τεκμηρίου – που κατ' έκταση περιεχομένου περιορίζεται από τη θεωρία του σκοπού της σύμβασης. Ωστόσο οι διατάξεις του άρθρου 34 παράγραφος 1, 2 δεν περιέχουν συγκεκριμενοποίηση της αρχής του σκοπού της σύμβασης, η οποία αφήνεται στον εφαρμοστή του δικαίου και στην επιστήμη.
ε) Η νόμιμη εκχώρηση δεν εφαρμόζεται στους μουσικοσυνθέτες και στιχουργούς ως δημιουργούς των επιμέρους συμβολών που ενσωματώνονται σε οπτικοακουστικό έργο (άρθρο 34 παράγραφος 2, εδ. 2). Συνεπώς για τη μεταβίβαση οποιωνδήποτε περιουσιακών εξουσιών από αυτούς στον παραγωγό, στη συμβολή τους απαιτείται συμφωνία που να εξατομικεύει τις μεταβιβαζόμενες ή παραχωρούμενες εξουσίες.
στ) Η αμοιβή των δημιουργών είναι:	# χωριστή	για κάθε τρόπο εκμετάλλευσης του	οπτικοακουστικού έργου	# κατά	κανόνα ποσοστιαία με καθοριζόμενο ύψος	από τα μέρη συμβατικά. Το ποσοστό	υπολογίζεται με βάση όλα ανεξαιρέτως	τα ακαθάριστα έσοδα ή έξοδα ή και τα	δυο, που πραγματοποιούνται απ'την	εκμετάλλευση του οπτικοακουστικού	έργου (άρθρο 34 παράγραφος 3)	# κατ'	εξαίρεση εύλογη στην περίπτωση εκμίσθωσης	υλικών φορέων εικόνας, ήχου στους	οποίους φορείς έχει ενσωματωθεί το	έργο.	Για την	υλοποίηση του δικαιώματος αμοιβής του	δημιουργού, ο νόμος επιβάλλει υποχρέωση	στον παραγωγό να παρέχει κάθε χρόνο	εγγράφως στο δημιουργό κάθε πληροφορία	που αφορά την εκμετάλλευση του έργου	και να επιδεικνύει τα σχετικά παραστατικά	έγγραφα.
Κατ' εξαίρεση οι περί αμοιβής ρυθμίσεις δεν αφορούν διαφημιστικές ταινίες μικρού μεγέθους. ζ) Τα ηθικά δικαιώματα από το οπτικοακουστικό έργο παραμένουν στους δημιουργούς, στο σκηνοθέτη (άρθρο 9) ως προς το όλο έργο και στους δημιουργούς των επί μέρους συμβόλων ως προς τις συμβολές τους, δηλαδή εκείνους που φέρουν το χαρακτήρα αυτοτελούς πνευματικού έργου.
Ωστόσο ο νομοθέτης, προκειμένου να αποτρέψει την άσκηση των ηθικών εξουσιών κατά το στάδιο δημιουργίας – επεξεργασίας έργου, που υπάρχει κίνδυνος μη αποπεράτωσης του έργου από την άσκηση σχετικών αξιώσεων, θέτει ως κρίσιμο όριο την απόκτηση οριστικής μορφής απ' το οπτικοακουστικό έργο, οπότε το έργο θεωρείται τελειωμένο (άρθρο 34 παράγραφος 1 εδ. 3). # Ως προς το δημιουργό του έργου, ο νόμος ορίζει πως η οριστική μορφή που έχει εγκριθεί απ' τον πνευματικό δημιουργό του έργου δύναται να παραμορφωθεί, περικοπεί ή τροποποιηθεί μόνο μετά από προηγούμενη άδεια του δημιουργού. Η ρύθμιση αφορά την άσκηση του δικαιώματος του δημιουργού για σεβασμό της ακεραιότητας του έργου του (άρθρο 34 παράγραφος 1 εδ. 4) # Ως προς τους δημιουργούς των επιμέρους συμβόλων, ο νόμος ορίζει πως η άσκηση από αυτούς, των ηθικών εξουσιών που απορρέουν απ' την πνευματική ιδιοκτησία τους στις επιμέρους συμβολές τους, δεν είναι δυνατή κατά τη διάρκεια επεξεργασίας του οπτικοακουστικού κινηματογραφικού έργου, παρά μόνο μετά την οριστική μορφή του έργου, όπως θα έχει εγκριθεί απ' το δημιουργό του (άρθρο 34 παράγραφος 1 εδ.	5).
3. Σύμβαση ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης (άρθρο 35)
Ο νομοθέτης δεν εξάντλησε τις ρυθμίσεις ως προς τη σύμβαση αυτή, αλλά επανέλαβε ορισμένες από αυτές που ίσχυαν ή από αυτές που περιλαμβάνονται στο εναρμονιστικό φαινόμενο (Οδηγία 93/83 ΕΟΚ) και λέει:
α) Εάν έχει νόμιμα παραχωρηθεί σε ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό η περιουσιακή εξουσία μετάδοσης έργου από το ραδιόφωνο ή την τηλεόραση, για την επανάληψη μετάδοσής του δεν απαιτείται νέα συναίνεση του δημιουργού, αλλά ισχύει η αρχική με πρόσθετη αμοιβή, η οποία όμως θα είναι ελάχιστη για κάθε επανάληψη τουλάχιστον κατά 50% του αρχικού ποσού στην πρώτη επανάληψη και κατά 20% για κάθε επόμενη, εκτός εάν υπάρχει αντίθετη συμφωνία.
β) Η σύμβαση ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης δεν δίνει στον αντισυμβαλλόμενο ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό την εξουσία να επιτρέπει σε τρίτους τη μετάδοση ή την αναμετάδοση του έργου στο κοινό μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων ή υλικών αγωγών ή δορυφόρων εκτός εάν υπάρχει αντίθετη συμφωνία.
γ) Η παρουσίαση έργου στο κοινό μέσω δορυφόρου προϋποθέτει άδεια του δημιουργού που αποκτάται μόνο με συμφωνία.
Οι ρυθμίσεις του νόμου αφορούν αποκλειστικά σε αμοιβές για θεατρικές παραστάσεις.
α) Τα συγγραφικά δικαιώματα των θεατρικών συγγραφέων καθορίζονται σε ποσοστό επί των ακαθάριστων εισπράξεων μετά την αφαίρεση του φόρου δημοσίων θεαμάτων.
β) Τα ελάχιστα όρια των ποσοστών αυτών καθορίζονται σε 22% για τα κρατικά θέατρα και σε 10% για τα ιδιωτικά, συνολικά για ολόκληρο το πρόγραμμα μιας παράστασης με έργα πρωτότυπα ή με μεταφράσεις ή διασκευές κλασικών έργων, αρχαίων ή νεοτέρων. Το ελάχιστο όριο ορίζεται σε 5% για τη μετάφραση έργων του σύγχρονου διεθνούς δραματολογίου. Αν στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται έργα περισσότερων συγγραφέων, η αμοιβή κατανέμεται μεταξύ τους ανάλογα με τη χρονική διάρκεια του έργου του καθενός.
'''5. Σύμβαση εκτέλεσης μουσικής σε κινηματογράφους (άρθρο 37)
Λιτή ρύθμιση που αφορά μόνον το ελάχιστο όριο αμοιβής των δημιουργών για την εκτέλεση μουσικών συνδέσεων, που περιλαμβάνονται σε κινηματογραφικές ταινίες σε χώρους κινηματογράφων. Καθορίζεται σε 1% επί των ακαθαρίστων εισπράξεων μετά την αφαίρεση του φόρου δημοσίων θεαμάτων.
'''6. Ρυθμίσεις για τα δικαιώματα των φωτογράφων (άρθρο 38)
Ο νομοθέτης αναγνωρίζει αποσπασματικά ορισμένα δικαιώματα των φωτογράφων, πνευματικών δημιουργών, σε περίπτωση οικονομικής εκμετάλλευσης των έργων τους. Τέτοια είναι:
α) Το δικαίωμα δημοσίευσης της φωτογραφίας σε συγκεκριμένο έντυπο ή μέσο μαζικής ενημέρωσης, στο οποίο αναφερόταν η σύμβαση οικονομικής εκμετάλλευσης της φωτογραφίας, εκτός αν ρητά έχει συμφωνηθεί το αντίθετο (άρθρο 38 παράγραφος 1 εδ. 1). Στην περίπτωση αυτή, η εφημερίδα, το περιοδικό ή το μέσο μαζικής ενημέρωσης υποχρεούται να τηρεί τη φωτογραφία στο αρχείο του. Αν το αρχείο μεταβιβαστεί, η αναδημοσίευση της φωτογραφίας απαγορεύεται χωρίς αναφορά του τίτλου του εντύπου ή του μέσου μαζικής ενημέρωσης, στο αρχείο των οποίων έχει περιέλθει αρχικά με νόμιμο τρόπο η φωτογραφία (άρθρο 38 παράγραφος 1 εδ. 3). Η αμοιβή για κάθε δημοσίευση της φωτογραφίας μετά την πρώτη μειώνεται στο μισό της τρέχουσας αμοιβής. Τρέχουσα συνεπώς, είναι εκείνη που ισχύει στις σχετικές συναλλαγές κατά το χρόνο της δεύτερης δημοσίευσης και όχι του χρόνου της πρώτης (άρθρο 38 παράγραφος 1 εδ. 2).
β) Δικαίωμα σε επιστροφή του πρωτοτύπου της φωτογραφίας μετά τη χρήση του για την πραγματοποίηση της πρώτης δημοσίευσης, εφόσον είχε παραχωρηθεί γι αυτό το σκοπό, εκτός αν υπάρχει αντίθετη συμφωνία (άρθρο 38 παράγραφος 2).
γ) Δικαίωμα αναζήτησης και επιστροφής των φωτογραφιών, εφόσον μετά την παρέλευση τριών μηνών από τη σύναψη της σχετικής σύμβασης ή άδειας εκμετάλλευσης δεν έχουν δημοσιευθεί. Το δικαίωμα αυτό δεν αναγνωρίζεται σε περίπτωση μεταβίβασης του περιουσιακού δικαιώματος στη φωτογραφία (άρθρο 38 παράγραφος 3). Αντίθετη συμφωνία είναι έγκυρη.
δ) Δικαίωμα αναφοράς του ονόματος του φωτογράφου σε κάθε δημοσίευση της φωτογραφίας από αρχείο που μεταβιβάστηκε (άρθρο 38 παράγραφος 4).
ε) Άδεια του μισθωτή φωτογράφου για χρησιμοποίηση φωτογραφιών ως υλικό για έκδοση βιβλίων ή λευκωμάτων ή για έκθεση από ιδιοκτήτες εφημερίδας ή περιοδικού στην οποία απασχολούνται. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση δανεισμού (άρθρο 38 παρ 5).
Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βιρτζίνια
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βιρτζίνια (Αγγλικά: Virginia Film Festival) φιλοξενείται από το College of Arts and Sciences στο University of Virginia στη Σαρλότσβιλ, και διεξάγεται συνήθως στα τέλη Οκτωβρίου/αρχές Νοεμβρίου.
Θέματα
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βιρτζίνια ιστορικά έχει ένα διαφορετικό θέμα κάθε χρόνο. Προηγούμενα θέματα είναι:
Το Φεστιβάλ του 2010 έχει ανακοινώσει την πρόθεσή του να εγκαταλείψει τη θεματική προσέγγιση προς όφελος ενός πιο ευέλικτου προγράμματος.
Προσκεκλημένοι και Ομιλητές
Κάθε χρόνο, υπάρχουν σχεδόν 100 ομιλητές και καλεσμένοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Κατηγορία:Φεστιβάλ στη Βιρτζίνια
Σεραπίων Αντιοχείας
Ο Σεραπίων (... - 211) ήταν Πατριάρχης Αντιοχείας (191-211). Είναι γνωστός κυρίως μέσω των θεολογικών συγγραμμάτων του. Εορτάζεται στις 30 Οκτωβρίου.
Η ζωή του
Ο Σεραπίων θεωρείτο ένας από τους κύριους θεολόγους της εποχής του. Πηγή για το πρόσωπό του είναι ο Ευσέβιος Καισαρείας. Μας πληροφορεί πως είναι ο όγδοος επίσκοπος της Αντιόχειας, διαδεχόμενος τον Μάξιμο Α' το 191 μ.Χ. Πέθανε κατά τον διωγμό του Σεπτίμιου Σεβήρου το 211 μ.Χ.
Συγγραφικό έργο
Ο Ευσέβιος αναφέρει πως συνέταξε επιστολές και Πραγματεία του κατά Πέτρον Ευαγγέλιον. Ως προς τις επιστολές, Προς Δόμνον και Προς Ποντικόν και Καρικόν, η μεν πρώτη γράφεται έχοντας ως αποδέκτη κάποιον χριστιανό ο οποίος κατά τη διάρκεια διωγμού (του 202) ασπάστηκε την ιουδαϊκή διδασκαλία-Ιουδαϊσμός ο οποίος δεν εδιώκετο- προκειμένου να αποφύγει τις συνέπειες του διωγμού, και η δεύτερη είναι προσπάθεια αντίκρουσης της μοντανιστικής  διδασκαλίας. Όσο δε για την πραγματεία κατά του Ευαγγελίου του Πέτρου, την συντάσσει με αφορμή απορία που του απηύθηναν χριστιανοί της Ρωσσού σχετικά με αυτό και τη χρησιμότητα ανάγνωσής του. Αφού το μελέτησε ο ίδιος προσωπικά και διαπίστωσε τις δοκητίστικές αντιλήψεις που περιείχε, συνέταξε αυτήν την πραγματεία με σκοπό να τους προφυλάξει. Η μνεία του Απόκρυφου αυτού ευαγγελίου του Πέτρου και η παράθεση από τον Σεραπίωνα αποσπάσματός του, μέσα από τον Ευσέβιο, ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα η μόνη πηγή της έρευνας γι αυτό, μέχρι την εύρεσή του το 1886.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αντιοχείας Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 3ου αιώνα
Αποτυχία της αγοράς
Με τον όρο Αποτυχία της αγοράς εννούμε την μη αποδοτικότητα της κατανομής πόρων από την εργασία στην αγορά, εξαιτίας των εμποδίων στην μορφή των εξωτερικοτήτων, των δημόσιων αγαθών και των αυξανομένων επιστροφών σε κλίμακα.
Κατηγορία:Οικονομικά Κατηγορία:Οικονομικά-επέκταση
Βάσω Δεβετζή
Η Βάσω Δεβετζή (γνωστή στο εξωτερικό ως Vasso Devetzi, Θεσσαλονίκη 9 Σεπτεμβρίου 1925, Παρίσι 1 Νοεμβρίου 1987) ήταν Ελληνίδα δεξιοτέχνις του πιάνου. Πατρικία του πιάνου την αποκαλεί σε σχετικό άρθρο του ο κριτικός τέχνης Κυριάκος Π. Λουκάκος.
Βιογραφία
Γεννημένη το 1925 στη Θεσσαλονίκη από ευκατάστατη οικογένεια (ο πατέρας της βιομήχανος από τη Φιλιππούπολη της Ανατολικής Ρωμυλίας και η μητέρα της αρχοντικής καταγωγής από τη Νάουσα του νομού Ημαθίας) ,στην παιδική της ηλικία γνώρισε την αμέριστη υποστήριξη των γονιών της για την κλίση της προς τη μουσική. Ήταν άλλωστε, σύμφωνα με την Ελληνίδα μουσικό, μία φυσική εξέλιξη, καθώς όπως χαρακτηριστικά έλεγε και η ίδια, "γεννήθηκα για να παίζω πιάνο, ένοιωθα ότι δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά".
Φοίτησε στο Ωδείο Θεσσαλονίκης, το μοναδικό τότε κρατικό ωδείο της χώρας, όπου συνδέθηκε με μια δυνατή φιλία με την Μαρία Καλογεροπούλου, που γίνεται μετέπειτα γνωστή ως Μαρία Κάλλας, φιλία που διατηρήθηκε μέχρι τον θάνατο της διάσημης υψιφώνου. Το 1949 ξεκινά η μουσική της σταδιοδρομία στην Ελλάδα, η οποία όμως διακόπτεται από ένα σύντομο, όπως αρχικά θεωρούσε, ταξίδι στη Γαλλία, ως προσκεκλημένη της Μαργκερίτ Λονγκ, δεξιοτέχνιδας του πιάνου και μαθήτριας του Μωρίς Ραβέλ, για να συμμετάσχει στον ομώνυμο διαγωνισμό. Αυτή η επαφή ήταν αρκετή για να διακρίνει η κυρία Λονγκ το ταλέντο της Βάσως Δεβετζή και να της προτείνει να διδάξει στη φημισμένη Σχολή της, αλλά και να συμμετέχει ως μέλος της κριτικής επιτροπής στη διοργάνωση μουσικών διαγωνισμών ταλέντων.
Στο Παρίσι αποκτά την εκτίμηση και συμπαράσταση από σημαντικές προσωπικότητες της μουσικής, όπως ο συνθέτης Ανρί Σωγκέ, ο κριτικός Ρενέ Ντυμενίλ, ο ομότεχνός της Ζακ Φεβριέ και ο Ζαν Ρουάρ, ο οποίος έμελε να γίνει ο σύντροφος στη ζωή της. Στις 15 Μαρτίου 1950, εμφανίζεται στη γαλλική τηλεόραση στα πλαίσια αφιερώματος για την Εθνική Παλιγγενεσία, έπειτα από προσωπική σύσταση του Γάλλου Προέδρου Ρενέ Κοτύ.
Προς τα τέλη της δεκαετίας του '50, η Βάσω Δεβετζή πραγματοποιεί την πρώτη περιοδεία της στη Σοβιετική Ένωση, συμπράττοντας με τη φημισμένη Ορχήστρα Δωματίου της Μόσχας του Ρούντολφ Μπαρσάι. Εκεί γνωρίζεται με τον Νταβίντ Όιστραχ που ηχογραφεί μαζί της το 20ό κονσέρτο για πιάνο και ορχήστρα (Κ.466) του Μότσαρτ. Η συνεργασία τους απετέλεσε και την έναρξη μιας μακράς φιλίας. Τον Μάρτιο του 1963, λαμβάνει το Μέγα Βραβείο Δίσκου για τη εκτέλεση της έργου του Γάλλου συνθέτη Ανρί Σωγκέ. Τον Ιανουάριο του 1968, η Βάσω Δεβετζή ερμηνεύει με επιτυχία το 3ο κονσέρτο του Μπετόβεν στη Μόσχα, με τον Κίριλ Κοντράσιν στο πόντιουμ. Την προσοχή προς την Ελληνίδα πιανίστρια τράβηξε ο Γιεβγκένι Μραβίνσκι, μεγάλη προσωπικότητα της Σοβιετικής Ένωσης στο χώρο της μουσικής και αρχηγός της Φιλαρμονικής του Λένινγκραντ. Παρά το γεγονός ότι ο γνωστός μουσικός αρνούνταν στη μέχρι τότε μουσική του καριέρα να συμπράξει με σολίστ για την εκτέλεση κονσέρτων, η Βάσω Δεβετζή συνεργάζεται μαζί του και συμμετέχει σε πολλές περιοδείες της φιλαρμονικής στη Σοβιετική Ένωση.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιοδείας της στη Σοβιετική Ένωση, έρχεται σε επαφή και με μια άλλη σημαντική μορφή της ρωσικής μουσικής, τον βιολοντσελίστα Μστισλάβ Ροστροπόβιτς, με τον οποίο συνδέεται αργότερα με δυνατή φιλία, με τον οποίο συνεργάζεται στη συνέχεια. Οι θερμές συστάσεις των Νταβίντ Όιστραχ και Ροστροπόβιτς δημιούργησαν τις προϋποθέσεις ώστε η Βάσω Δεβετζή να ξεκινήσει τις πρώτες εμφανίσεις της στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ αποκτά την υποστήριξη του ιμπρεσάριου και κινηματογραφικού παραγωγού Σολ Χιούροκ (Sol Hurok).
Στις 19 Αυγούστου 1975, σε ειδική εκδήλωση που διοργάνωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τσάτσος προς τιμήν του Μστισλάβ Ροστροπόβιτς, έλαβε ανταμοιβή για την προσφορά της στην μουσική μαζί με το διάσημο βιολοντσελίστα και την Τζίνα Μπαχάουερ. Οι καλλιτέχνες όμως με τη σειρά τους προσέφεραν τα χρήματα για την αποκατάσταση των προσφύγων της Τουρκικής Εισβολής στην Κύπρο.
Το πρώτο της ταξίδι στο Παρίσι, ήταν καταλυτικό για την εξέλιξη της αναγνωρισιμότητάς της. Ενώ είχε φύγει αρχικά για 20 μέρες, τελικά απουσίασε από την Ελλάδα 40 χρόνια, αλλά επισκεπτόταν τακτικά και την Θεσσαλονίκη. Λόγω της καλλιτεχνικής πορείας σε διάφορες χώρες του κόσμου και την έφεσή της στις ξένες γλώσσες, μαθαίνει με ευκολία στην καριέρα της αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ρωσικά και ιταλικά.
Η σχέση της Βάσως Δεβετζή με την Ελληνίδα ντίβα του λυρικού τραγουδιού Μαρία Κάλλας, συνέπεσε με την καλλιτεχνική άνθηση της πρώτης και την φωνητική κάμψη της δεύτερης. Εν τούτοις, η θερμή φιλία που αναπτύχθηκε μεταξύ τους διατηρήθηκε αμείωτη μέχρι το θάνατο της Μαρίας Κάλλας στην οποία η Βάσω Δεβετζή συμπαρίσταται στα τελευταία δύσκολα χρόνια της ζωής της. Όταν η ντίβα πεθαίνει το 1977, η Δεβετζή μεταφέρει από το Παρίσι την τέφρα της στην Ελλάδα και, παρουσία του τότε υπουργού πολιτισμού της Ελλάδος, την σκορπίζει στα νερά του Αιγαίου. Μετά το θάνατο της Κάλλας, η πιανίστρια μειώνει τις εμφανίσεις της προκειμένου ν' αφιερωθεί στην μνήμη της αγαπημένης της φίλης. Έτσι το 1980 ιδρύει με τον εκδότη και φίλο και των δύο καλλιτέχνιδων, Χρήστο Λαμπράκη και με τη συμβολή βεβαίως και άλλων προσωπικοτήτων από την Ελλάδα, τη Γαλλία, την Ελβετία και τη Γερμανία, το διεθνές ίδρυμα "Μαρία Κάλλας", με έδρα την Ελβετία. Ο κύριος σκοπός του ιδρύματος δεν ήταν άλλος από την προβολή του έργου της Μαρίας Κάλλας και την προστασία της μνήμης της.
Η Βάσω Δεβετζή απεβίωσε το 1987.
Αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Έλληνες πιανίστες Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Διονύσιος ο Σιδώνιος
Ο Διονύσιος ο Σιδώνιος ήταν αρχαίος Έλληνας γραμματικός. Υπήρξε μαθητής του Αρίσταρχου και συμμαθητής του Διονυσίου του Θρακός. Άκμασε περί το τέλος του 2ου αιώνα π.Χ.
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την κριτική επεξεργασία των επών του Ομήρου και πιθανώς και με τα έργα του Πινδάρου. Ως σχολιαστή του Ομήρου τον αναφέρει ο Δίδυμος.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί
Μεταφορά θερμότητας
Η μεταφορά θερμότητας, ή μετάδοση θερμότητας από ένα σώμα/σύστημα μεγαλύτερης θερμοκρασίας προς ένα άλλο μικρότερης θερμοκρασίας είναι ένα φυσικό φαινόμενο που πραγματοποιείται με τρεις δυνατούς τρόπους/μηχανισμούς:
Σύμφωνα με τον νόμο μεταφοράς του Νεύτωνα (ή νόμο συναγωγής) ο ρυθμός μεταφοράς θερμότητας ή ροή θερμότητας δίνεται από τη σχέση: