cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαχαθίρ Μοχάμαντ
Απειλή της εξουσίας του και επικράτηση (1987-1990)
Το 1989 ο Μαχαθίρ υπέστη καρδιακή προσβολή, αλλά ανάρρωσε πλήρως και το κόμμα του κέρδισε τις γενικές εκλογές του 1990. Το Σεμανγκάτ 46 απέτυχε να καταλάβει σημαντικά ποσοστά εκτός από τη πατρική πολιτεία του Ραζαλέχ, το Κελάνταν.
Η οικονομική ανάπτυξη και κρίση (1990-1998)
Με τη λήξη της Νέας Οικονομικής Πολιτικής το 1990, το 1991 ο Μαχαθίρ ανακοίνωσε τη νέα οικονομική πολιτική "Όραμα για το 2020", με βάση την οποία η Μαλαισία θα μπορούσε να γίνει ένα πλήρες αναπτυγμένο κράτος μέχρι το 2020. . Το επίπεδο της ένδειας μέσα στα επόμενα έτη έπεσε σε πολύ χαμηλά ποσοστά και μέχρι το 1995, λιγότερο από το 9% του πληθυσμού ζούσε κάτω από το επίπεδο της φτώχειας, ενώ μειώθηκε και το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών, ενώ άλλες χώρες προσπάθησαν να ακολουθήσουν τις πολιτικές του Μαχαθίρ. Η κυβέρνηση του Μαχαθίρ μείωσε τους φόρους στις επιχειρήσεις και ενθάρρυνε τις ξένες επενδύσεις, με αποτέλεσμα η Μαλαισία να γίνει το κέντρο πολλών ξένων επενδύσεων. Άρχισε επίσης η κατασκευή γιγάντιων οικοδομημάτων και ουρανοξυστών στην πρωτεύουσα Κουάλα Λουμπούρ και σε άλλες μεγάλες πόλεις.
Το 1997, μία μεγάλη οικονομική κρίση έπληξε την Ταϊλάνδη και σύντομα εξαπλώθηκε σε όλη την Ασία, συμπεριλαμβανομένου και της Μαλαισίας, της οποίας η οικονομία επλήγη σοβαρά και η ανάπτυξη ανακόπηκε. Η κυβέρνηση του Μαχαθίρ μείωσε τις δημόσιες δαπάνες και τους μισθούς των πολιτών. Η Μαλαισία βγήκε από την κρίση πιο γρήγορα από ότι άλλες ασιατικές χώρες.
Τα τελευταία έτη διακυβέρνησης (1998-2003)
Η εξουσία του Μαχαθίρ δοκιμάστηκε μετά το 1998, όταν απέπεμψε από την κυβέρνηση τον Ανουάρ Ιμπραήμ, στενό του συνεργάτη, αλλά και πιθανό πολιτικό του αντίπαλο. Η απόφασή του ξεσήκωσε διαμαρτυρίες από το ίδιο του το κόμμα, ενώ ο αυταρχισμός του Μαχαθίρ είχε αρχίσει να εξοργίζει τους νεαρούς ψηφοφόρους. Το 1999 ο Ιμπραήμ συνελήφθη με κατηγορίες διαφθοράς και σοδομίας και καταδικάστηκε σε έξι χρόνια κάθειρξης. Ο Μαχαθίρ, παρόλο που είχε εξουδετερώσει τον σημαντικότερο πολιτικό του αντίπαλο, προκάλεσε αρνητική εντύπωση σε πολλές δυτικές χώρες. Στις γενικές εκλογές του 1999, ο Μαχαθίρ έλαβε το χαμηλότερο ποσοστό ψήφου καθ' όλη τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του, με τα ποσοστά της αντιπολίτευσης να είναι ιδιαίτερα υψηλά.
Το 2002 ο Μαχαθίρ ανακοίνωσε την απόφασή του να αποχωρήσει από την πρωθυπουργία της Μαλαισίας το επόμενο έτος. Ως διάδοχός του επιλέχθηκε ο Αμπντουλάχ Μπαντάουι, διακεκριμένο στέλεχος της Ενωμένης Μαλαϊκής Εθνικής Οργάνωσης. Ο Μαχαθίρ προκάλεσε αρνητικά σχόλια όταν δήλωσε στις 21 Οκτωβρίου 2003, λίγες ημέρες πριν από τη λήξη της θητείας του ότι οι Εβραίοι κυβερνούν τον κόσμο δια αντιπροσώπων Η ομιλία του καταγγέλθηκε από τον αμερικανό πρόεδρο Τζορτζ Μπους τον νεότερο. . Ο Μαχαθίρ Μοχάμαντ αποχώρησε από την πρωθυπουργία στις 31 Οκτωβρίου 2003 μετά από 22 έτη στην εξουσία σε ηλικία 78 ετών, όντας ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της Μαλαισίας και ο μακροβιότερος εκλεγμένος αρχηγός όταν παραιτήθηκε. .
Συνταξιοδότηση και αποχώρηση από την πολιτική
Ο Μαχαθίρ Μοχάμαντ αποχώρησε από την πρωθυπουργία της Μαλαισίας στις 31 Οκτωβρίου 2003 και δεν έθεσε υποψηφιότητα στις γενικές εκλογές του 2004 για να εκλεγεί μέλος του κοινοβουλίου, αφού αποφάσισε να εγκαταλείψει εντελώς την πολιτική. Ο Μαχαθίρ είχε μία σοβαρή διαφωνία με τον πρωθυπουργό και διάδοχό του, Αμπντουλάχ Μπαντάουι σχετικά με την πολιτική που ακολουθούσε προς την αυτοκινητοβιομηχανία Proton. Κατείχε υψηλές θέσεις στο Ίδρυμα Ηγεσίας Περντάνα, στην Proton και την κρατική πετρελαϊκή εταιρεία Petronas, κτλ. Ο Μαχαθίρ έγινε από τους πιο δεινούς επικριτές του Μπαντάουι και μάλιστα το 2008 αποχώρησε από την Ενωμένη Μαλαϊκή Εθνική Οργάνωση, επικαλούμενος τα ιστορικά χαμηλά ποσοστά που έλαβε στις γενικές εκλογές του 2008. Ο Μαχαθίρ έγινε ξανά μέλος του κόμματος το 2009, όταν νέος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Νατζίμπ Ραζάκ.
Επιστροφή στην πολιτική
Ο Μαχαθίρ επέστρεψε δυναμικά στην πολιτική το 2015, όταν κάλεσε τον πρωθυπουργό Ραζάκ να παραιτηθεί υπό το βάρος του οικονομικού σκανδάλου 1MDB. Ο Μαχαθίρ άσκησε δριμύτατη κριτική στον Ραζάκ, περισσότερη και από όση είχε ασκήσει στον Μπαντάουι στο παρελθόν.
Στις αρχές του 2018, ο Μαχαθίρ δήλωσε ότι θα είναι υποψήφιος για την πρωθυπουργία της Μαλαισίας στις γενικές εκλογές του ίδιου έτους, ενάντια στον πρωθυπουργό Ραζάκ, με το κόμμα του να συνασπίζεται με αυτό της Συμμαχίας της Ελπίδας. Στις γενικές εκλογές του 2018, ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης αναδείχτηκε νικητής και ο Μαχαθίρ εξελέγη πρωθυπουργός της Μαλαισίας για δεύτερη φορά, ενώ παράλληλα η Ενωμένη Μαλαϊκή Εθνική Οργάνωση αποκαθηλώθηκε από την εξουσία, μετά από 60 έτη διακυβερνήσεως.
Πρωθυπουργός της Μαλαισίας για δεύτερη φορά
Ο Μαχαθίρ Μοχάμαντ ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 10 Μαΐου 2018, σε ηλικία 92 ετών, όντας ο γηραιότερος εν ενεργεία πρωθυπουργός στον κόσμο και ο γηραιότερος στην ιστορία της Μαλαισίας. Ο Μαχαθίρ υποσχέθηκε την πάταξη της διαφθοράς και τη δίκαιη τιμωρία του πρώην πρωθυπουργού Νατζίμπ Ραζάκ για όποια λάθη διέπραξε. Στις 16 Μαΐου 2018, ο Ανουάρ Ιμπραήμ αποφυλακίστηκε και του δόθηκε χάρη με βασιλικό διάταγμα, έπειτα από απαίτηση του Μαχαθίρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μαλαισίας
Φιτζιανές γενικές εκλογές 2022
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στα Φίτζι στις 14 Δεκεμβρίου 2022 για να εκλεγούν τα 55 μέλη του Κοινοβουλίου. Οι εκλογές διεξήχθησαν μετά την ψήφιση αμφιλεγόμενων εκλογικών τροπολογιών.
Εκτός από μια προβληματική οικονομία, σημαντικά ζητήματα εκστρατείας περιελάμβαναν το εθνικό χρέος, τις εθνοτικές εντάσεις και την αντιμετώπιση της φτώχειας. Κατά τη διάρκεια της προκαταρκτικής καταμέτρησης, η εφαρμογή του Γραφείου Εκλογών των Φίτζι (FEO) που εμφανίζει τα αποτελέσματα αντιμετώπισε σφάλμα, με αποτέλεσμα η FEO να καταργήσει προσωρινά την εφαρμογή. Μόλις η εφαρμογή τέθηκε ξανά σε λειτουργία, η καταμέτρηση των ψήφων έδειξε ότι το κυβερνών κόμμα Πρώτα τα Φίτζι προηγείται, με αποτέλεσμα πέντε κόμματα της αντιπολίτευσης να ζητήσουν εκ νέου καταμέτρηση και να σταματήσει η διαδικασία καταμέτρησης. Οι παρατηρητές είπαν ότι δεν είχαν δει σημαντικές εκλογικές παρατυπίες, προσθέτοντας ότι μια αρχική ανωμαλία με μια εφαρμογή που έδειχνε τα αποτελέσματα είχε διορθωθεί.
Από τα εννέα κόμματα που συμμετείχαν στις εκλογές, τέσσερα πέρασαν το όριο του 5% που απαιτείται για να μπουν στο κοινοβούλιο, αλλά κανένα κόμμα δεν κέρδισε την πλειοψηφία. Το Πρώτα τα Φίτζι κέρδισε αυτοδυναμία, εξασφαλίζοντας 26 έδρες. Η νεοσύστατη Λαϊκή Συμμαχία (PA) εξασφάλισε 21 έδρες, ενώ ο εταίρος της στον συνασπισμό, το Κόμμα Εθνικής Ομοσπονδίας (NFP), κέρδισε πέντε. Το Σοσιαλδημοκρατικό Φιλελεύθερο Κόμμα (SODELPA), το οποίο κατέλαβε τη δεύτερη θέση στις εκλογές του 2018, διατήρησε τρεις έδρες.
Οι διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης ξεκίνησαν μετά τις εκλογές, με τοΠρώτα τα Φίτζι και τον συνασπισμό PA-NFP να επιδιώκουν να κερδίσουν το SODELPA. Μετά από αρκετές ημέρες, στις 20 Δεκεμβρίου, το διοικητικό συμβούλιο της SODELPA ψήφισε για το σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με τη Λαϊκή Συμμαχία και το NFP, τερματίζοντας την οκταετή διακυβέρνηση του Πρώτα τα Φίτζι και τη 16ετή θητεία του Μπαϊνιμαράμα ως πρωθυπουργού. Το κυβερνών κόμμα Πρώτα τα Φίτζι αρνήθηκε να δεχτεί την ήττα του στις εκλογές, περιμένοντας αντ ' αυτού τους βουλευτές να εκλέξουν τον νέο πρωθυπουργό κατά την πρώτη συνεδρίαση του κοινοβουλίου. Αυτή η συνεδρίαση, που ήταν προγραμματισμένη για τις 21 Δεκεμβρίου, καθυστέρησε, καθώς δεν προέκυψε δημόσια ανακοίνωση από τον Πρόεδρο. Το διοικητικό συμβούλιο της SODELPA συνεδρίασε για δεύτερη φορά στις 23 Δεκεμβρίου και ψήφισε ξανά για το σχηματισμό κυβέρνησης με τον συνασπισμό PA-NFP.
Ο Πρόεδρος Κατονίβερε κάλεσε για την πρώτη κοινοβουλευτική συνεδρίαση μετά τις εκλογές το πρωί της 24ης Δεκεμβρίου. Ο Ναϊκάμα Λαλαμπαλάβου εξελέγη και επιβεβαιώθηκε ως Πρόεδρος από το κοινοβούλιο συγκεντρώνοντας 28 ψήφους από τους 55 καστ. Ο Σιτιβένι Ραμπούκα εξελέγη και επιβεβαιώθηκε ως πρωθυπουργός από το κοινοβούλιο την ίδια ημέρα συγκεντρώνοντας 28 υπέρ από τους 55 που ψήφισαν τερματίζοντας επίσημα τη 16ετή θητεία του Φρανκ Μπαϊνιμαράμα ως πρωθυπουργού και εδραιώνοντας την κυβέρνηση PA-NFP-SODELPA. Στη συνέχεια ο Μπαϊνιμαράμα παραδέχτηκε την ήττα του ειρηνικά.
Εκλογικό σύστημα
Τα μέλη του κοινοβουλίου των Φίτζι εκλέγονται από μια ενιαία εθνική εκλογική περιφέρεια με αναλογική εκπροσώπηση ανοιχτής λίστας με εκλογικό όριο 5%. Οι έδρες κατανέμονται με τη μέθοδο d'Hondt.
Τα πολιτικά κόμματα που είναι εγγεγραμμένα σύμφωνα με τον νόμο περί πολιτικών κομμάτων του 2013 μπορούν να προτείνουν υποψηφίους κομμάτων για να συμμετάσχουν στις γενικές εκλογές. Ο συνολικός αριθμός των υποψηφίων κομμάτων δεν πρέπει να υπερβαίνει τον συνολικό αριθμό των εδρών της Βουλής. Ανεξάρτητοι υποψήφιοι μπορούν επίσης να συμμετάσχουν στις γενικές εκλογές.
Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλεύς του Βρανδεμβούργου
Ο Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλεύς, γερμ. Albrecht III Achilles (9 Νοεμβρίου 1414 - 11 Μαρτίου 1486) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν εκλέκτορας του Βρανδεμβούγου (1471-1486).
Φιτζιανές γενικές εκλογές 2022
Αποτελέσματα
Η καταμέτρηση ξεκίνησε στα εκλογικά κέντρα σε όλη τη χώρα μετά το κλείσιμο των κάλπες στις 6:00 μ.μ τοπική ώρα στις 14 Δεκεμβρίου. Τα προσωρινά αποτελέσματα ανακοινώθηκαν σταδιακά μέχρι τις 7:00 της επόμενης ημέρας. Τα επίσημα αποτελέσματα κυκλοφόρησαν σταδιακά και ενημερώθηκαν στην εφαρμογή αποτελεσμάτων.
Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλεύς του Βρανδεμβούργου
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Φρειδερίκου Α΄, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φρειδερίκου, δούκα της Βαυαρίας-Λάντσχουτ.
Φιτζιανές γενικές εκλογές 2022
Αποτελέσματα
Τα τελικά αποτελέσματα που κυκλοφόρησαν στις 18 Δεκεμβρίου έδειξαν ότι κανένα κόμμα δεν μπορούσε να εξασφαλίσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, οδηγώντας στην πιθανότητα τα Φίτζι να έχουν κυβέρνηση συνασπισμού για πρώτη φορά από την έναρξη ισχύος του συντάγματος του 2013. Το κόμμα Πρώτα τα Φίτζι κέρδισε την πλειοψηφία 26 εδρών, η Λαϊκή Συμμαχία κέρδισε 21, το μερίδιο του NFP αυξήθηκε σε πέντε και εκλέχθηκαν μόνο τρία μέλη του SODELPA.
Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλεύς του Βρανδεμβούργου
Βιογραφία
Το 1486 απεβίωσε στη Φρανκφούρτη σε ηλικία 72 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννης Κικέρων.
Φιτζιανές γενικές εκλογές 2022
Παραπομπές
2022 Φιτζι
Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλεύς του Βρανδεμβούργου
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1446 τη Μαργαρίτα, κόρη του Ιακώβου, μαργράβου του Μπάντεν και είχε τέκνα:
Το 1457 απεβίωσε η Μαργαρίτα και ο Αλβέρτος Γ΄ Αχιλλεύς έκανε το επόμενο έτος δεύτερο γάμο με την Άννα των Βέττιν, κόρη του Φρειδερίκου Β΄ εκλέκτορα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Τσέτες
thumb|250px|Τούρκος τσέτης επιδεικνύει τα κλοπιμαία του, στην παραλία της [[Φώκαιας (φωτογραφία από μέλος της τοπικής γαλλικής αρχαιολογικής αποστολής).]] Οι Τσέτες (τουρκικά: Çete, «συμμορίτες») ήταν Μουσουλμάνοι υπότροποι κατάδικοι οπλισμένοι άτακτοι ληστές οι οποίοι δραστηριοποιούνταν στην Μικρά Ασία από την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στρατολογημένοι και εξοπλισμένοι από τα τοπικά τμήματα της νεοτουρκικής επιτροπής «Ένωση και Πρόοδος».
Ήταν ιδιαίτερα κακόφημοι άνθρωποι, υπεύθυνοι για αμέτρητες βιαιοπραγίες, βιασμούς και δολοφονίες αμάχων, καθώς και λεηλασίες και πλιάτσικο τα οποία πραγματοποιούσαν σε συνεργασία με την Τουρκική Χωροφυλακή ή υπό την ανοχή της. Επίσης ήταν υπεύθυνοι για τις θηριωδίες σε βάρος των Χριστιανών Αρμενίων, Ασσυρίων και Ελλήνων, οι οποίες έλαβαν χώρα κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 1910 και του 1920.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενοκτονία των Αρμενίων Κατηγορία:Γενοκτονία των Ελλήνων Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Κοασσόλο Τορινέζε
Το Κοασσόλο Τορινέζε (ιταλικά: Coassolo Torinese) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Δρυμωνάρι Κυθήρων
Το Δρυμωνάρι είναι οικισμός στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 11 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Μεσιά Καβάλας
Η Μεσιά (μέχρι το 1926 Ριχιμλή ή Ρεχιμλή) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 170 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 130 μέτρων. Με το πρόγραμμα Καποδίστριας εντάχθηκε στον δήμο Πιερέων, και παλαιότερα υπαγόταν στην κοινότητα Μεσιάς. Στην τοπική κοινότητα Μεσιάς εντάσσεται και ο οικισμός Μέλισσα.
Στη θέση Κουμού Λόφος, στα σύνορα με τις Ελευθερές, έχει βρεθεί αρχαίο νεκροταφείο της ύστερης Αρχαϊκής - Κλασικής εποχής. Μέχρι την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, κατοικούνταν από μουσουλμάνους, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, στη Μεσιά εγκαταστάθηκαν 37 οικογένειες.
Στο χωριό υπάρχει μικρό πέτρινο μονότοξο γεφύρι. Θεωρείται ότι η ετυμολογία του ονόματος προέρχεται από τα μικρά χωριά που βρίσκονταν ανάμεσα στους δύο βραχίονες του ποταμού Μαρμαρά, τα Μεσονήσια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Σπυρίδων Κατσώτας
Ο Σπυρίδων Κατσώτας (1927 - 2 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Παυσανία Κατσώτα. Ήταν αξιωματικός του στρατού και είχε αποστρατευθεί με τον βαθμό του ταγματάρχη. Στις εκλογές του 1964 εξελέγη με την Ένωση Κέντρου βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας. Εσωκομματικά ανήκε στην ομάδα του Ανδρέα Παπανδρέου.
Τη νύχτα του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου συνελήφθη από την αστυνομία. Εν συνεχεία, όμως, ήταν ένας από τους 59 πολιτικούς που βολιδοσκοπήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς για τη συμμετοχή του σε κάποια κυβέρνηση ενώ συναντήθηκε με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, συνάντηση την οποία δημόσια επιδοκίμασε ο πατέρας του, Παυσανίας Κατσώτας. Αντίθετα ο Ανδρέας Παπανδρέου αποδοκίμασε τις κινήσεις του Κατσώτα χαρακτηρίζοντάς τον προδότη. Το 1971 υπέγραψε μαζί με άλλους πρώην βουλευτές δήλωση, με την οποία επιδοκίμαζαν το καθεστώς Παπαδόπουλου. Τελικά στις 31 Ιουλίου 1972 διορίστηκε υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ στην δικτατορική κυβέρνηση Παπαδόπουλου.
Ήταν παντρεμένος με την Έλσα Παπαδημητρίου σε πρώτο γάμο. Τον Οκτώβριο του 2012 τρεις ληστές εισήλθαν στο διαμέρισμά του δολοφονώντας τη δεύτερη σύζυγό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Υπουργοί την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974) Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου
Κοάτσε
Το Κοάτσε (ιταλικά: Coazze) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Περιβαλλοντική ηθική
μικρογραφία|Ο Πίτερ Σίνγκερ (Peter Singer) Η περιβαλλοντική ηθική (environmental ethics) είναι κλάδος της εφαρμοσμένης ηθικής που ασχολείται με την ηθική σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον. Η περιβαλλοντική ηθική σχετίζεται με την περιβαλλοντική φιλοσοφία και με την ηθική για τα ζώα (animal ethics). Η ολοένα και μεγαλύτερη επιδείνωση των περιβαλλοντικών προβλημάτων γέννησαν την ανάγκη όχι μόνο για την τεχνική αντιμετώπισή τους, αλλά και για την αλλαγή της θεώρησης του ανθρώπου σε σχέση με τη φύση.:)
Ορισμός και αντικείμενο μελέτης
Περιβαλλοντική ηθική είναι το πεδίο της εφαρμοσμένης ηθικής το οποίο εξετάζει την ηθική σχέση του ανθρώπου με το περιβάλλον. Η Περιβαλλοντική Ηθική (Environmental Ethics) διαφοροποιείται από τις υπόλοιπες μορφές Εφαρμοσμένης Ηθικής στο ότι στρέφει στο οπτικό της πεδίο πέρα από τον ανθρώπινο παράγοντα και στο έμβιο ή αβιοτικό περιβάλλον του ανθρώπου, θέτοντας ζητήματα όπως η εγγενής αξία έμβιων όντων, τοπίων, φυσικών οικοσυστημάτων κ.α. Η Περιβαλλοντική Ηθική (Environmental Ethics) αποτελεί ένα τμήμα μόνο του ευρύτερου αντικειμένου της Περιβαλλοντικής Φιλοσοφίας (Environmental Philosophy): βασικοί υποτομείς της Περιβαλλοντικής Φιλοσοφίας είναι η Περιβαλλοντική Ηθική, Η Αισθητική του φυσικού περιβάλλοντος, η ηθική μεταχείριση των ζώων, ο περιβαλλοντικός πραγματισμός, ο Οικοφεμινισμός κ.α. Βασική παραδοχή στον τομέα της περιβαλλοντικής ηθικής είναι η επέκταση της ηθικής πέραν της σχέσης μεταξύ των ανθρώπων και κατ’ επέκταση η διεύρυνση της ηθικής κοινότητας. Η περιβαλλοντική ηθική είναι μια πρότυπη στάση βάσει της οποίας είναι ηθικά σωστή η διατήρηση της ακεραιότητας του περιβάλλοντος και ηθικά λάθος η ανώφελη καταστροφή οποιουδήποτε μέρους της φύσης. Οι φιλόσοφοι που ασχολούνται με την περιβαλλοντική ηθική παράγουν θεωρία με γνώμονα την παροχή αξιών και κανόνων που μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη προκειμένου να ευημερεί ο άνθρωπος και οι άλλες μορφές ζωής σε ένα περιβάλλον που βρίσκεται σε ισορροπία. Από την άποψη αυτή, η χρησιμότητα του συγκεκριμένου φιλοσοφικού πεδίου είναι αναμφισβήτητη. Επιπλέον, η συνεχής επιδείνωση των περιβαλλοντικών προβλημάτων καθιστούν την ανάγκη για επαναπροσδιορισμό των σχέσεων του ανθρώπου με τον περιβάλλοντα χώρο του επιτακτική.
Ιστορία
Η περιβαλλοντική ηθική έχει τις απαρχές της ως αυτόνομο πεδίο της φιλοσοφίας στη δεκαετία του ’70 όπου και εκδόθηκαν τα πρώτα βιβλία που ασχολούνται συστηματικά με την ηθική θεώρηση του πλανήτη. Είναι πλέον αναντίρρητο ότι κάποια από τα κείμενα που ενέπνευσαν την ενασχόληση με ζητήματα περιβαλλοντικής ηθικής ήταν το A Sand County Almanac του Aldo Leopold και το “Οι Ιστορικές Ρίζες της Οικολογικής μας Κρίσης” του Lynn White. Τα κείμενα αυτά αποτέλεσαν για κάποιους πηγή έμπνευσης και έδωσαν ώθηση στο θεωρητικό ρεύμα που ονομάζουμε «περιβαλλοντική ηθική». Ο Leopold έκανε για πρώτη φορά λόγο για μια ανθρώπινη κοινότητα που αποτελεί μέρος μιας ολότητας, θεωρώντας ταυτόχρονα ότι αυτή η πλανητική ολότητα έχει δικαιώματα και μάλιστα ίσης αξίας με αυτή των μερών της. Ο White, από την άλλη, τόνισε την ευθύνη που φέρει ο χριστιανισμός, παρά το γεγονός ότι και ο ίδιος είναι ιερέας, για τα οικολογικά δεινά του πλανήτη. Το 1975 κυκλοφορεί το βιβλίο του Peter Singer Η Απελευθέρωση των Ζώων, με το οποίο ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση αναφορικά με τα δικαιώματα των ζώων. Αφού πολλοί πλέον είχαν συμφωνήσει για την εγγενή αξία των ζώων, είχε έρθει η ώρα να ξεκινήσει μια καινούργια συζήτηση για τα δικαιώματα των νέων αυτών μελών της ηθικής κοινότητας. Το 1979 ιδρύεται το περιοδικό Environmental Ethics (Περιβαλλοντική Ηθική) από τον Eugene C. Hargrove. Έκτοτε υπάρχει μια μεγάλη παραγωγή βιβλίων επί του θέματος. Ιδρύονται επίσης οργανισμοί που αφορούν στην περιβαλλοντική ηθική, με πιο γνωστούς τη Διεθνή Εταιρεία για την Περιβαλλοντική Ηθική (International Society for Environmental Ethics) και τη Διεθνή Ένωση για την Περιβαλλοντική Φιλοσοφία (International Association for Environmental Philosophy). Λίγα χρόνια αργότερα θα αρχίσει την κυκλοφορία του το περιοδικό Περιβαλλοντικές Αξίες (Environmental Values), ενώ στις αρχές του 2004 ανακοινώθηκε η έκδοση ενός νέου περιοδικού, ονόματι Περιβαλλοντική Φιλοσοφία (Environmental Philosophy). Στον ακαδημαϊκό χώρο, λειτουργούν προπτυχιακά και μεταπτυχιακά Τμήματα στα οποία όσοι φοιτούν εκπαιδεύονται αμιγώς στην περιβαλλοντική φιλοσοφία. Τα σημαντικότερα Τμήματα λειτουργούν στα πανεπιστήμια του North Texas στις Η.Π.Α. και στο Lancaster της Αγγλίας.
Ανθρωποκεντρισμός και οικοκεντρισμός
Σύμφωνα με τον ανθρωποκεντρισμό ο άνθρωπος και μόνο ο άνθρωπος έχει ηθική αξία και άμεση ηθική υπόσταση. Τα μη ανθρώπινα όντα και τα πράγματα έχουν μόνο εργαλειακή αξία. Στην αντίπερα όχθη του ανθρωποκεντρισμού βρίσκεται το φιλοσοφικό ρεύμα του οικοκεντρισμού. Ένα από τα ρεύματα του οικοκεντρισμού, η λεγόμενη Βαθιά Οικολογία (Deep Ecology), αλλάζει προσανατολισμό σε σχέση με την ηθική συμπεριφορά του ανθρώπου και γίνεται μη ανθρωποκεντρική, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι condicio sine qua non για την Περιβαλλοντική Ηθική πρέπει να γίνει μια αναθέαση από τον άνθρωπο της μη ανθρώπινης φύσης, σύμφωνα με την οποία δεν πρέπει να βλέπουμε τη Φύση μόνο ως πόρο για εκμετάλλευση, αλλά πρέπει να τη βλέπουμε ως μια αυταξία που σημαίνει πως η Φύση έχει αφ' εαυτής αξία ανεξάρτητα με το αν τη χρησιμοποιεί ή όχι ο άνθρωπος.
Ο πρωτεργάτης της οικοκεντρικής σκέψης, Άλντο Λέοπολντ (Aldo Leopold), υποστήριξε μια ηθική, που την ονόμασε ηθική της γης (land ethic), η οποία δεν αφορά μόνο στους ανθρώπους, αλλά και σε άλλες οντότητες, όπως τα υπόλοιπα ζώα, το νερό και τα φυτά. Σύμφωνα με την οικοκεντρική σκέψη η φύση δεν έχει πια εργαλειακή αξία για τον άνθρωπο. Ο μη ανθρώπινος κόσμος δεν νοείται πλέον ως αποθήκη φυσικών πόρων και πελώριος αποδέκτης των λυμάτων μας.
Βαθιά οικολογία
Η βαθιά οικολογία (deep ecology) αποτελεί μία από τις σημαντικότερες οικοκεντρικές θεωρίες της περιβαλλοντικής ηθικής. Ο πατέρας της βαθιάς οικολογίας είναι ο φιλόσοφος Άρνε Νες (Arne Naess) που γεννήθηκε στη Νορβηγία το 1912 και πέθανε το 2009. Ο Νες από πολύ νωρίς ξεκαθάρισε ότι η βαθιά οικολογία δεν αποτελεί τόσο μια αυστηρή φιλοσοφική θεωρία, αλλά πολύ περισσότερο ένα κίνημα ανθρώπων που μοιράζονται τις ίδιες πίστεις και συμπεριφορές, που ακολουθούν ένα συγκεκριμένο τρόπο ζωής και έχουν παραπλήσιες πολιτικές απόψεις. Στην πορεία όμως οι βαθείς οικολόγοι υποστήριξαν τη θεωρία τους ως ένα συγκροτημένο σύνολο φιλοσοφικών απόψεων για ζητήματα της περιβαλλοντικής φιλοσοφίας. Ο Νες έκανε τη διάκριση μεταξύ της ρηχής και της βαθιάς οικολογίας. Η ρηχή οικολογία υπερασπίζεται την άγρια φύση και τη βιοποικιλότητα για να αυξήσει την ανθρώπινη ευζωία. Οτιδήποτε πέραν του ανθρώπου, έχει μόνο αξία χρήσης. Για τη βαθιά οικολογία όμως το οικοσύστημα έχει αυταξία (εγγενή αξία) και επομένως αξίζει να το προστατεύσουμε και να το σεβαστούμε όχι μόνο χάριν του ανθρώπου.
Οι βασικότερες οκτώ θέσεις της Βαθιάς Οικολογίας είναι οι εξής :
1. Η άνθηση της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης ζωής στη γη έχει εγγενή αξία. Η αξία των μη ανθρώπινων μορφών ζωής είναι ανεξάρτητη από τη χρησιμότητα σε σχέση με τους ανθρώπινους σκοπούς του μη ανθρώπινου κόσμου. 2. Ο πλούτος και η ποικιλία των μορφών ζωής αποτελούν επίσης αξίες καθ’ εαυτές και συνεισφέρουν στην άνθιση της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης ζωής στη γη. 3. Οι άνθρωποι δεν έχουν δικαίωμα να μειώσουν αυτόν τον πλούτο και αυτή την ποικιλία, εκτός και εάν πρόκειται για την ικανοποίηση ζωτικών αναγκών. 4. Η άνθιση της ανθρώπινης ζωής και της κουλτούρας είναι συμβατή με τη σημαντική μείωση του ανθρώπινου πληθυσμού. 5. Η σύγχρονη ανάμιξη του ανθρώπου στον μη ανθρώπινο κόσμο είναι υπερβολική και η κατάσταση χειροτερεύει ταχέως. 6. Θα πρέπει να αλλάξουν οι πολιτικές. Οι αλλαγές στην πολιτική επηρεάζουν βασικές οικονομικές, τεχνολογικές και ιδεολογικές δομές και οδηγούν σε μια πολύ διαφορετική κατάσταση πραγμάτων από την παρούσα, που θα επέτρεπε μια ευτυχέστερη εμπειρία της σχέσης συνδετικότητας (connectedness), η οποία υπάρχει μεταξύ όλων των πραγμάτων. 7. Η ιδεολογική αλλαγή, συνίσταται κυρίως στη δυνατότητα εκτίμησης της ποιότητας ζωής (διαβίωση σε καταστάσεις εγγενούς αξίας) αντί για τη συνεχή προσπάθεια αύξησης του επιπέδου ζωής. Θα υπάρξει βαθιά γνώση της διαφοράς μεταξύ «μεγάλου» και «σπουδαίου» (big and great). 8. Όσοι συμφωνούν με τα παραπάνω έχουν υποχρέωση να συμμετάσχουν στην υλοποίηση των αλλαγών.
Ηθική της Γης
μικρογραφία|Ο Άλντο Λέοπολντ (αριστερά). Η πιο γνωστή ολιστική θεωρία είναι αυτή του Άλντο Λέοπολντ (Aldo Leopold). Ο Leopold, ως ένας από τους πρώτους που διαδραμάτισαν καταλυτικό ρόλο στη διαμόρφωση της σύγχρονης οικολογικής σκέψης έχαιρε για πολλά χρόνια απεριόριστης εκτίμησης από πνευματικούς κύκλους, απέσπασε χαρακτηρισμούς όπως «προφήτης», «Αμερικανός Ησαΐας», και το βιβλίο του A Sand County Almanac χαρακτηρίστηκε «ιερό βιβλίο». Γεννήθηκε το 1887 και έχασε τη ζωή του το 1948 προσπαθώντας να σβήσει μια φωτιά που εκδηλώθηκε στα χόρτα ενός γειτονικού αγροκτήματος. Ο Leopold, πριν προλάβει να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο οικοκεντρικό φιλόσοφο που έχουμε γνωρίσει μέχρι σήμερα, είχε υποστηρίξει, από τη θέση του υπεύθυνου της διαχείρισης θηραμάτων στις Η.Π.Α., απόψεις που αντιμετώπιζαν τη φύση εργαλειακά. Για παράδειγμα είχε υποστηρίξει με άρθρα του ότι θα έπρεπε να οργανωθεί μια εκστρατεία για την αποτελεσματική μείωση του πληθυσμού των θηρευτών (λύκων, κογιότ κλπ έτσι ώστε να καταστεί εφικτή η αύξηση του αριθμού των θηραμάτων. Κάπου αλλού υποστήριξε ότι τα θηράματα δεν είναι τίποτα άλλο από φυσικοί πόροι, και θα πρέπει να τύχουν ανάλογης διαχείρισης. Αργότερα όμως υιοθέτησε μια καθαρά οικοκεντρική στάση. Ο Leopold στο περίφημο άρθρο του «Η Ηθική της Γης» παραθέτει τρία στάδια στην ηθική ενηλικίωση του ανθρώπου. Το πρώτο έχει να κάνει με τους ηθικούς κώδικες που αφορούν στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων. Ως τέτοιους ο Leopold αναφέρει τις δέκα εντολές του Μωϋσή. Το δεύτερο στάδιο αφορά στις σχέσεις του ατόμου με την κοινωνία. Το τρίτο στάδιο κατά τον Leopold είναι μελλοντικό και πρέπει να περιλαμβάνει τους κώδικες που πρέπει να θεσπιστούν αναφορικά με τη σχέση ανθρώπου- περιβάλλοντος. Το τρίτο στάδιο φυσικά δεν είχε ακόμα επιτευχθεί όταν έγραφε το άρθρο αυτό το 1948, αλλά πίστευε ότι έπρεπε να πραγματοποιηθεί. Ο Leopold υποστήριξε μια ηθική της κοινότητας γης. Η κοινότητα αυτή περιλαμβάνει τα εδάφη, τα νερά, τα φυτά και τα ζώα ή, όπως συνήθιζε να λέει ο Leopold, συνολικά τη γη (land). Αυτή η ηθική της γης αναδεικνύει το δικαίωμα των στοιχείων της να συνεχίζουν να υπάρχουν και μάλιστα σε τέτοιες συνθήκες, ώστε να διαβιούν σε ένα υγιές περιβάλλον. Για την ακρίβεια η ρήση του Leopold ήταν ότι: «Ένα πράγμα είναι σωστό όταν τείνει να διατηρήσει την ακεραιότητα, τη σταθερότητα και την ομορφιά της βιοτικής κοινότητας. Είναι λάθος όταν τείνει να κάνει το αντίθετο.»
Η ηθική μεταχείριση και τα δικαιώματα των ζώων
Το ηθικό ζήτημα της μεταχείρισης των ζώων παραμένει στην εποχή μας εξαιρετικά επίκαιρο με εκατοντάδες φιλοζωικές οργανώσεις ανά τον κόσμο να πραγματοποιούν γιγάντιο αγώνα για την αλλαγή ιδεολογιών, συμπεριφορών και στάσεων απέναντι στα ζώα. Αν και το ζήτημα των δικαιωμάτων των ζώων αποτελεί από μόνο του ένα ξεχωριστό πεδίο της εφαρμοσμένης ηθικής, και για την ακρίβεια το πεδίο της ηθικής για τα ζώα (animal ethics), είναι αναμφισβήτητο ότι εμφανίστηκε, και παραμένει, ένα αναπόσπαστο κομμάτι της περιβαλλοντικής ηθικής. Ο σημαντικότερος εκπρόσωπος από τη σκοπιά της ηθικής για το ζήτημα είναι ο Πίτερ Σίνγκερ (Peter Singer). O Peter Singer προτείνει την κατάργηση της προνομιακής μεταχείρισης ενός είδους σε σχέση με άλλα είδη και τάσσεται υπέρ της ισότιμης θεώρησης όλων των όντων που μπορούν να αισθανθούν πόνο και συνεπώς μπορούν να υποφέρουν O Σίνγκερ, στο βιβλίο του Η Απελευθέρωση των Ζώων αναπτύσσει μια ωφελιμιστική θεωρία για τα ζώα, σύμφωνα με την οποία πρέπει να μειώσουμε και σταδιακά να τερματίσουμε τον πόνο που προκαλούμε στα μη ανθρώπινα ζώα (non human animals). Πιστεύει ότι όλα τα ζώα είναι ίσα, χωρίς αυτό να συνεπάγεται την ίση μεταχείριση με τους ανθρώπους. Πιστεύει ότι στην ηθική κοινότητα θα πρέπει να συμμετέχουν όλα τα όντα που έχουν την ικανότητα να αισθάνονται (sentience). Ο Σίνγκερ καταδικάζει τον ειδισμό (speciesism), που ως τέτοιο χαρακτηρίζει την προκατάληψη υπέρ των συμφερόντων των μελών του ιδίου είδους και εναντίον των μελών των άλλων ειδών. Ως άμεση συνέπεια, ο Σίγνκερ προτείνει τη χορτοφαγία και τον σημαντικό περιορισμό της χρήσης πειραματόζωων. Άλλοι εκπρόσωποι των δικαιωμάτων των ζώων είναι ο Τομ Ρέιγκαν (Tom Regan), o Gary Lawrence Francione,http://www.abolitionistapproach.com/ ο Στίβεν Μπεστ (Steven Best), κ.α.
Οικοφεμινισμός
Ο οικοφεμινισμός χρησιμοποιήθηκε σαν όρος για πρώτη φορά το 1974 από την Francoise d’ Eaubonne. Οι οικοφεμινίστριες συνδυάζουν θέσεις του οικολογικού και του φεμινιστικού κινήματος. Η βασική θέση του οικοφεμινισμού, έτσι όπως προκύπτει από τα γραπτά των εκπροσώπων του, είναι ότι η εκμετάλλευση που έχει υποστεί η γυναίκα από τον άνδρα είναι ανάλογη με την εκμετάλλευση που έχει υποστεί η φύση από τον άνθρωπο. Κυριότερες εκπρόσωποι μπορούν να θεωρηθούν οι Karen Warren, Vandana Shiva, Val Plumwood, Greta Gaard, Ariel Salleh, Mary Mellor, Janet Biehl, κ.α.
Νικολέτα Αρναούτογλου
Η Νικολέτα Αρναούτογλου ήταν ελληνίδα πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης από τις κορυφαίες της εποχής της, και κορυφαία καλαθοσφαιρίστρια του Σπόρτιγκ την ίδια εποχή.
Ξεκίνησε την καριέρα της στον Σπόρτιγκ Αθηνών αγωνιζόμενη στα τοπικά πρωταθλήματα κέντρου, την εποχή εκείνη δεν υπήρχε ακόμα Εθνικό πρωτάθλημα, πρωταθλήτρια το 1954 και το 1955. Το 1957 πήρε μεταγραφή για την Ιταλική Ουνιόνε Σπορτίβα Αουτονόμι Τορίνο κι αγωνίστηκε στην Α΄κατηγορία του Ιταλικού πρωταθλήματος, ήταν η δεύτερη γυναίκα καλαθοσφαιρίστρια στην Ελλάδα, μετά την Έλλη Καρόζη, που έπαιρνε μεταγραφή για ομάδα άλλης χώρας, την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα και τον Σπόρτιγκ.
Με την Εθνική Ελλάδος αγωνίστηκε στον πρώτο αγώνα στην ιστορία της στις 15 Απριλίου 1958, στην νίκη επί του Λιβάνου με 68-32 όπου σημείωσε και επτά πόντους. Συμμετείχε και την επόμενη ημέρα στο αγώνα Μεικτή Αθηνών- Μεικτή Βηρυτού, που στην ουσία ήταν οι ίδιες ομάδες με τον αγώνα των Εθνικών ομάδων όπου σημείωσε πέντε πόντους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Σπόρτιγκ
Bachelorette
Το "Bachelorette" είναι τραγούδι της Ισλανδής μουσικού Μπιορκ. Κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου 1997 ως το δεύτερο σίνγκλ του άλμπουμ της Homogenic από την One Little Indian. Είναι ένα δραματικό τραγούδι, με στίχους της Μπιορκ και του Ισλανδού ποιητή Sjón, με τον οποίο συνεργάστηκε για αρκετά από τα τραγούδια της. Την παραγωγή ανέλαβε η ίδια.
Το μουσικό του βίντεο επαινέθηκε για την σουρεαλιστικότητά του και κέρδισε τη χρονιά 1998 στα MTV Video Music Awards.
Ιστορικό
Το "Bachelorette" γράφτηκε αρχικά για την ταινία Stealing Beauty του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Οι πρώιμοι τίτλοι του ήταν "Bertolucci" και "Shape Shifter". Αργότερα, όμως, η Μπιορκ είτε θεωρόντας το πολύ καλό είτε πολύ προσωπικό, έστειλε φαξ στον σκηνοθέτη, λέγοντάς του ότι θα το συμπεριλάβει τελικά στο τρίτο της στούντιο άλμπουμ.
Όπως έγραψε η ίδια στην ιστοσελίδα της:"«Επειδή ήθελα οι στίχοι να είναι τόσο επικοί, ζήτησα από το φίλο μου Sjón - που είναι ποιητής στην Ισλανδία - να τους γράψει. Καθίσαμε μαζί σε ένα τραπέζι κουζίνας και ήπιαμε πολύ κόκκινο κρασί και του είπα ολόκληρη την ιστορία για ώρες και μέρες και έγραψε τις λέξεις από αυτή την ιστορία»."Το τραγούδι είναι συναισθηματικά φορτισμένο και θεατρικό, ακολουθώντας το θέμα του άλμπουμ των beat και των εγχόρδων, αλλά περιλαμβάνοντας και όργανα, όπως τύμπανα, τυμπάνια, κόρνα άλπεων και ακορντεόν. Η ίδια το θεωρεί ως συνέχεια του τραγουδιού "Isobel", περιγράφοντας ότι η Isobel πηγαίνει στην πόλη.
Κυκλοφορία
Το "Bachelorette" κυκλοφόρησε στις 8 Δεκεμβρίου 1997 σε κασέτα, 12" δίσκο βινυλίου και CD. Στο Ηνωμένο Βασίλειο τρία CD έγιναν διαθέσιμα. Το πρώτο περιελάμβανε τη ραδιοφωνική εκδοχή του τραγουδιού, την εκδοχή του από τον Howie B. και δύο νέα τραγούδια ως B-sides: το "My Snare" (αργότερα "Nature Is Ancient") και το "Scary", ενώ τα άλλα δύο περιελάμβαναν ρεμίξ του τραγουδιού. Στην Ιαπωνία κυκλοφόρησε διπλό σινγκλ με τίτλο "Joga / Bachelorette" και περιελάμβανε ρεμίξ και τα μουσικά βίντεο του "Jóga" και του "Bachelorette" σε ένα ενισχυμένο CD. Το μουσικό βίντεο έγινε επίσης διαθέσιμο σε βιντεοκασέτα VHS.
Τα τρία CD και η βιντεοκασέτα κυκλοφόρησαν και μαζί ως box set στην Αμερική και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το "Bachelorette" συμπεριλήφθηκε στο best of άλμπουμ της Μπιορκ Greatest Hits το 2002.
Έμπνευση
Το βίντεο βασίστηκε στην αρχική ιδέα της Μπιορκ, που έβλεπε το "Bachelorette" ως συνέχεια του χαρακτήρα που περιγράφονταν στα τραγούδια "Isobel" και "Human Behaviour". Οι στίχοι του "Isobel" γράφτηκαν επίσης από τον Sjón. Όπως περιγράει ο Gondry, "ο χαρακτήρας αυτός αφήνει το δάσος και αποφασίζει να πάει στην πολή, ώστε να ζήσει μια κανονική ζωή. Προσπαθεί σκληρά αλλά δεν τα καταφέρνει και επιστρέφει πίσω στο δάσος, όπου είναι πιο χαρούμενη".
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1997 Κατηγορία:Τραγούδια της Μπιορκ Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες Κατηγορία:Singles του 1997 Κατηγορία:Singles της One Little Indian Records
Κάλαμος Κυθήρων
Ο Κάλαμος είναι χωριό στα Κύθηρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 222 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Αργανθώνη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αργανθώνη είναι γνωστή η σύζυγος του βασιλιά της Θράκης Ρήσου, η οποία υπήρξε η επώνυμη ηρωίδα του Αργανθωνίου όρους της Βιθυνίας, όπου κυνηγούσε, όπως αναφέρει ο Στέφανος Βυζάντιος στο λήμμα Αργανθώνις.
Πηγή
Αργανθωνη
Μέση ανωμαλία
Στην ουράνια μηχανική η μέση ανωμαλία είναι παράμετρος που δίνει τη θέση ενός σώματος το οποίο κινείται πάνω σε μια περιοδική Κεπλέρεια τροχιά σε μία δεδομένη χρονική στιγμή.
Η μέση ανωμαλία αυξάνεται ομοιόμορφα από 0 ως 2\pi ακτίνια κατά τη διάρκεια κάθε τροχιάς. Ωστόσο, για μη κυκλικές τροχιές δεν αντιστοιχεί σε κάποια σχεδιάσιμη γωνία, καθώς δεν αναφέρεται στο πραγματικό σώμα, αλλά σε ένα ιδεατό σώμα που περιφέρεται με σταθερή γραμμική ταχύτητα πάνω στην τροχιά του. Σύμφωνα με τον δεύτερο νόμο του Κέπλερ, η μέση ανωμαλία είναι ανάλογη του εμβαδού που σαρώνεται από την επιβατική ακτίνα του σώματος (τη γραμμή εστία-σώμα) από το πιο πρόσφατο πέρασμα από το περίκεντρο (π.χ. περιήλιο) μέχρι τη δεδομένη στιγμή.
Η μέση ανωμαλία συμβολίζεται συνήθως με M και δίνεται από τη σχέση:
όπου n είναι η μέση κίνηση, a είναι το μήκος του μεγάλου ημιάξονα της τροχιάς M_\star και m είναι οι μάζες του κεντρικού σώματος και του περιφερόμενου σώματος αντιστοίχως, ενώ G είναι η παγκόσμια σταθερά της βαρύτητας.
Η μέση ανωμαλία είναι το γινόμενο του χρονικού διαστήματος από το πιο πρόσφατο πέρασμα από το περίκεντρο μέχρι τη δεδομένη στιγμή επί τη μέση κίνηση (η μέση κίνηση είναι 2π δια την περίοδο μιας πλήρους περιφοράς).
Σχέσεις
Επίσης συχνά βρίσκουμε την εξίσωση:
όπου και πάλι n είναι η μέση κίνηση. Ωστόσο t εδώ είναι ο χρόνος από την εποχή (epoch) αναφοράς, δηλαδή πόσος χρόνος έχει περάσει από τη μέτρηση του M_0. Η τιμή M_0 υποδηλώνει τη μέση ανωμαλία κατά την εποχή, δηλαδή κατά τον χρόνο στον οποίο μετρήθηκε η θέση του σώματος. Π.χ. στα άρθρα για τους αστεροειδείς στην εγκυκλοπαίδεια αυτή η μέση ανωμαλία που δίνεται μετράται από την εποχή που αναφέρεται στον πίνακα.
Βιβλιογραφία-πηγές
Μεση ανωμαλια
Элементы орбиты
Αργανθώνιο όρος
Το Αργανθώνιο ή Αργανθώνειο όρος, αναφερόμενο και ως Αργανθών, είναι μακρόστενο, όχι πολύ ψηλό βουνό της Βιθυνίας στη Μικρά Ασία, το σημερινό Σαμανλί-Νταγ (ύψος 900 μέτρα). Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, εκτείνεται κατά μήκος της Αστακηνής Χερσονήσου και απολήγει στο Ποσείδιο Ακρωτήριο (το σημερινό Μπαζ-Μπουρνού) της Προποντίδας. Πήρε το όνομά του από την Αργανθώνη.
Σύμφωνα με την παράδοση, στο Αργανθών(ε)ιο όρος άρπαξαν οι Νύμφες τον `Υλαντα, σύντροφο του Ηρακλή, κατά την Αργοναυτική Εκστρατεία (Στράβων ΙΒ΄ 564). Στις θερμές πηγές του, προς την πλευρά της Προποντίδας, οι αρχαίοι ελληνικοί πληθυσμοί είχαν ιδρύσει Ασκληπιείο, το οποίο κατεδάφισε η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Αγία Ελένη, και έκτισε στη θέση του τη λουτρόπολη Ελενούπολη. Οι θερμοπηγές αυτές λειτουργούν και σήμερα (Νταγ-χαμάμ).
Πηγή
Αργανθων Αργανθων
Αδελαΐδα του Μετς
Η Αδελαΐδα του Μετς (Γερμ: Adelheid, 970 - 19 Μαΐου 1046) από τον Οίκο των Ματφριντιδών ήταν Γαλλίδα ευγενής, που με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Βόρμσγκαου και μητέρα του Κορράδου Β΄ της Γερμανίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Έγκισχαϊμ και ήταν απόγονος του Μάτφριντ κόμη της Ορλεάνης (απεβ. 836). Αδέλφια της ήταν ο Άνταλμπερτ και ο Γκέρχαρτ. Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ερρίκο του Σπάυερ, μέλος του Οίκου των Σαλίων. Το 1037 η Αδελαΐδα ίδρυσε τον Ναό με Σύλλογο στο Έρινγκεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Ερρίκο των Σαλίων κόμη του Βόρμσγκαου και είχε τέκνα;
Το 1039 απεβίωσε ο Κορράδος Β΄ και η Αδελαΐδα έκανε δεύτερο γάμο με έναν Φραγκικής καταγωγής κόμη, του Οίκου των Μπάμπενμπεργκ, και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ματφριντιδών Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Καλησπεριάνικα Κυθήρων
Τα Καλησπεριάνικα είναι οικισμός στα Κύθηρα.
Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κυθήρων της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων Αττικής. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 28 κατοίκους. Με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, τα Καλησπεριάνικα ανήκαν στο Τοπικό Διαμέρισμα Μυρτιδίων.
Παλαιότερα, το χωριό ονομαζόταν Λουραντιάνικα από το επικρατέστερο επώνυμο Λουράντος, ενώ αργότερα ονομάστηκε Καλησπεριάνικα.
Ο ναός του χωριού, ο άγιος Γεώργιος, εμφανίζεται σαν ενορία από την απογραφή του 1724. Γύρω στα 1920, το χωριό είχε 25 οικογένειες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Χωριά των Κυθήρων
Γκουνχίλντα της Δανίας
H Γκουνχίλντα της Δανίας, (γερμανικά: Gunjhilda, περί το 1020 - 18 Ιουλίου 1038) μέλος του Οίκου των Κνύτλινγκα ήταν Βασίλισσα της Γερμανίας μέσω του γάμου της με τον αυτοκράτορα Ερρίκο Ε΄ από τον Οίκο των Σαλίων. Η Γκουνχίλντα ήταν κόρη του Κνούτου του Μέγα που κυβερνούσε τον βόρεια Άγγλο-Σκανδιναβική αυτοκρατορία με την Έμμα της Νορμανδίας κόρη του Ριχάρδου Α΄ της Νορμανδίας κόμη του Ρουέν. Αδελφός της ήταν ο Αρθακανούτος, τα ετεροθαλή αδέλφια της από πατέρα ήταν ο Σβεν της Νορβηγίας και ο Χάρολντ ο Λαγοπόδαρος, τα ετεροθαλή αδέλφια της από μητέρα ήταν ο Άλφρεντ Έθελινγκ και ο Εδουάρδος ο Ομολογητής.
Γάμος με τον διάδοχο Ερρίκο
Η Γκουνχίλντα μετέβη στη Γερμανία σε παιδική ηλικία (1025) για να αρραβωνιαστεί τον Ερρίκο γιο του αυτοκράτορα Κορράδου Β΄. Ο αρραβώνας έγινε σαν μέρος της συμφωνίας με τον πατέρα της για να διατηρηθεί η ειρήνη στα Δανέζικα σύνορα, στο Δουκάτο του Σλέσβιχ και στο Χόλσταϊν στην περιοχή του Κίελο, η συμφωνία ολοκληρώθηκε πριν τον θάνατο του Κνούτου (1035). Το Πάσχα του 1028 ο Ερρίκος χρίστηκε από τον πατέρα του διάδοχος με την υποστήριξη των πριγκίπων και πήρε τα Δουκάτα της Βαυαρίας και της Σουαβίας. Ο πεθερός της είχε στόχο να παντρέψει τον γιο του με τη Ζωή την Πορφυρογέννητη κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Η΄. Όταν απέτυχαν οι προσπάθειες προχώρησε ο αρραβώνας την Πεντηκοστή του 1035 στο Μπάμπεργκ, ο γάμος έγινε έναν χρόνο αργότερα στο Ναϊμέχεν, μετά τον γάμο η Γκουνχίλντα πήρε το Γερμανικό όνομα "Κουνιγούνδη". Οι χρονικογράφοι Αλβερίκιο του Τρουα και ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι γράφουν ότι η Γκουνχίλντα κατηγορήθηκε για μοιχεία και υπερασπίστηκε τον εαυτό της σε δίκη με δοκιμασία, στη συνέχεια αποσύρθηκε σαν μοναχή αλλά συμφιλιώθηκε με τον σύμμαχο της σύντομα.
Μετάβαση στην Ιταλία
Τον Δεκέμβριο του 1038 ο Κορράδος Β΄ προχώρησε σε εκστρατεία στην Ιταλία, η Γκιζέλα με τον γιο της και τη νύφη της γιόρτασαν τα Χριστούγεννα στο Ρέγκενσμπουργκ. Μετά από μία βίαιη σύγκρουση με τον εριστικό αρχιεπίσκοπο Αριμπέρτ του Μιλάνου (970 - 1045), ο Κορράδος Β΄ ζήτησε την υποστήριξη τού γιου του, ο Ερρίκος Γ΄ και η Γκουνχίλντα συνόδευσαν τον αυτοκράτορα στην εκστρατεία. Η Γκουνχίλντα γέννησε το μοναδικό της παιδί: τη Βεατρίκη Α΄, ηγουμένη του Κβέντλινμπουργκ (απεβ. το 1061), που έγινε αργότερα ηγουμένη στο Κβέντλινμπουργκ και το Γκάντερσχαϊμ.
Η εκστρατεία στο Μιλάνο κατέληξε σε αποτυχία, ο Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνο και ο Πάντουλφ Δ΄ της Κάπουα ζήτησαν από τον αυτοκράτορα να παρέμβει για να λύσει τη σύγκρουση μεταξύ τους. Ο Κορράδος Β΄ ταξίδευσε στη Νότια Ιταλία, υποστήριξε τον Γουαϊμάρος, παρέλαβε την Κάπουα και εκθρόνισε τον Πάντουλφ Δ΄, το μεγαλύτερο τμήμα της Νότιας Ιταλίας έμεινε πιστό στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Στο ταξίδι επιστροφής στη Γερμανία στα αυτοκρατορικά στρατεύματα ξέσπασε μεγάλη επιδημία ελονοσίας, ανάμεσα στα θύματα βρέθηκαν η μικρή Γκουνχίλντα και ο Χέρμαν Δ΄ της Σουαβίας. Το σώμα της μεταφέρθηκε στη Γερμανία και τάφηκε στο "Αβαείο του Λίμπουργκ", ο σύζυγος της δεν στέφτηκε ποτέ Βασιλιάς των Ρωμαίων μέχρι το τέλος του πεθερού της (1039), συνεπώς η Γκουνχίλντα δεν πήρε ποτέ τον τίτλο της βασίλισσας.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Οίκος των Κνύτλινγκα Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Μαρία Νομικού
Η Μαρία Νομικού (30 Μαρτίου 1993, Αθήνα), είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται στη θέση της ακραίας και της διαγώνιας.
Καριέρα
Η Μαρία Νομικού γεννήθηκε στην Αθήνα το 1993 και από μικρή ασχολήθηκε με το βόλλεϋ. Το 2004, σε ηλικία 11 ετών εντάσσεται στον Ηρακλή Κηφισιάς. Αφού πέρασε σταδιακά από τα διάφορα τμήματα υποδομής προωθήθηκε το 2006 στην ομάδα γυναικών, με την οποία αγωνίστηκε επί πέντε χρόνια στην Α1 Εθνική Κατηγορία ως ακραία και ως διαγώνια μέχρι το 2011. Τότε ο Τζιοβάνι Καπράρα, προπονητής της Άσιστελ Νοβάρας που γνώριζε την Νομικού από τη θητεία του στην Εθνική Ελλάδας και εκτιμούσε τις δυνατότητές της, εισηγήθηκε την απόκτησή της από την ιταλική ομάδα. Έτσι ξεκινάει μια μεγάλη περίοδος παραμονής της Μαρίας Νομικού στη γειτονική χώρα, που κράτησε μέχρι το 2017, με εξαίρεση την περίοδο 2015-16, οπότε η Νομικού αγωνίστηκε με τα χρώματα του Παναθηναϊκού στο Πρωτάθλημα Ελλάδας.
Στην Ιταλία η Μαρία Νομικού έγινε ιδιαίτερα αγαπητή στο ιταλικό βόλεϋ. Στην Άσιστελ δυστυχώς δεν μπόρεσε να αγωνιστεί σε επίσημα παιχνίδια, λόγω ηλικιακών περιορισμών από την ιταλική ομοσπονδία. Μετά την ομάδα της Νοβάρας, που διαλύθηκε το 2012, αγωνίστηκε στην κάτοχο του κυπέλλου Βίλα Κορτέζε, με την οποία κατέκτησε το Ασημένιο Μετάλλιο του Σούπερ Καπ το 2012 και του Κυπέλλου Ιταλίας το 2013. Επόμενος σταθμός η Βικτόρια Μόντσας της Α2 κατηγορίας, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια μέχρι το 2015. Μετά από το μικρό διάλειμμα στην Ελλάδα, επιστρέφει πάλι στην ιταλική Α2 για την Τρεντίνο Ρόσα, και κατακτά με την ομάδα της το 31ο τουρνουά του Τρέντο απέναντι στις άλλες δύο ομάδες της πόλης, Λαρντίνι και Μιλένιουμ. Στην Τρεντίνο παραμένει μέχρι τον Ιανουάριο του 2017 και τελειώνει τη χρονιά στη Βόλεϊ Μοντοβί.
Τον Ιούνιο του 2017 η Μαρία Νομικού επαναπατρίζεται για μια ακόμη φορά και πιάνει το λιμάνι του Πειραιά, υπογράφοντας μονοετές συμβόλαιο στον Ολυμπιακό, στην προσπάθεια των ερυθρολεύκων να ενισχύσουν την ομάδα τους για την καθιέρωση της και στον ευρωπαϊκό χώρο της γυναικείας πετοσφαίρισης. Αν και οι στόχοι της ομάδας του Πειραιά εκπληρώνονται στο έπακρο με την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Θριάβου (Τσάλεντζ Κάπ) και του νταμπλ στην Ελλάδα, δύο αλλεπάλληλοι τραυματισμοί της Νομικού της στερούν την άμεση χαρά της συμμετοχής στους τελικούς αυτών των διοργανώσεων. Ωστόσο καταγράφει στο ενεργητικό της τόσο το Χρυσό μετάλλιο του Κυπέλλου Θριάμβου, όσο και του Κυπέλλου και του Πρωταθλήματος Ελλάδας της περιόδου 2017-18, που υπήρξαν οι πρώτοι τίτλοι στην καριέρα της. Στις ερυθρόλευκες παρέμεινε μέχρι τον Μάιο του 2019 και συμμετείχε στην κατάκτηση από τον Ολυμπιακό Πειραιώς του Πρωταθλήματος και του Κυπέλλου Ελλάδας της περιόδου 2018-19.
Διεθνής καριέρα
Η Μαρία Νομικού ήδη από το 2008 είχε κληθεί και αγωνιστεί στις Εθνικές Κορασίδων και Νεανίδων, στα προκριματικά των αντίστοιχων Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων. Το 2009 καλείται στην Εθνική Ελλάδος Γυναικών, συμμετέχει στους αγώνες της Ευρωπαϊκής Λίγκας του 2010 και στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος το 2011, ενώ εξακολουθεί να αγωνίζεται και με την Εθνική Νεανίδων. To 2011 έχει ήδη καταγράψει 13 συμμετοχές στην Εθνική Γυναικών, της οποίας αποτελεί έκτοτε αναπόσπαστο μέλος, με συμμετοχή σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις. Mέχρι τον Μάιο του 2018 η Μαρία Νομικού είχε πραγματοποιήσει 47 επίσημες συμμετοχές με την ελληνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών.
Διεθνείς διοργανώσεις
'''Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)
Εθνικά Πρωταθλήματα
2 Πρωταθλήματα Ελλάδας
Εθνικά Κύπελλα
'''2 Κύπελλα Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Σπήλαιο της Αρκούδας (Κλέτνο)
Το Σπήλαιο της Αρκούδας στο Κλέτνο (πολωνικά: Jaskinia Niedźwiedzia w Kletnie) είναι το μεγαλύτερο σπήλαιο στα Όρη Σνιέζνικ, τα οποία αποτελούν μέρος των ευρύτερων Σουδητικών Όρεων. Ανακαλύφθηκε το 1966, κοντά στο χωριό Κλέτνο στην Πολωνία. Φημίζεται για τις πολλές ανασκαφικές ανακαλύψεις της αρκούδας των σπηλαίων (Ursus spelaeus).
Γεωγραφία
Το σπήλαιο βρίσκεται στη δεξιά πλευρά της κοιλάδας του ρέματος Κλεσνίτσα (Kleśnica) στα Όρη Σνιέζνικ, μέρος των Σουδητικών Όρεων. Το σπήλαιο βρίσκεται στα 790 μ. υψόμετρο στο βουνό Γκούρα Στρόμα (1.166,8 μ.).
Απολιθώματα ζώων
Μέσα στο σπήλαιο βρέθηκε πλούσιο οστέινο υλικό από ζώα του Πλειστόκαινου, κυρίως θηλαστικά, όπως καφέ αρκούδα, λιοντάρι των σπηλαίων, ύαινα, γκρίζος λύκος, αγριόχοιρος και άλλα. Ανάμεσα στο οστέινο υλικό κυρίαρχα ήταν τα οστά της αρκούδας των σπηλαίων, τα οποία αποτελούσαν σχεδόν το 90% των ανασκαφών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασβεστολιθικά σπήλαια Κατηγορία:Σπήλαια στην Πολωνία Κατηγορία:Επισκέψιμα σπήλαια Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας Κατηγορία:Πόβιατ Κουόντζκο Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί του Βοεβοδάτου Κάτω Σιλεσίας
Αυτόχθων (αρχαία Ελλάδα)
Στην αρχαία Ελλάδα, η έννοια των αυτοχθόνων (από τα αρχαία ελληνικά αὐτός, και χθών, δηλαδή «οι άνθρωποι που ξεπήδησαν από την ίδια τη γη») περιλαμβάνει τους αυτόχθονες κατοίκους μιας χώρας, συμπεριλαμβανομένων μυθολογικών μορφών, σε αντίθεση με τους αποίκους, και εκείνους από τους απογόνους τους που κρατήθηκαν ελεύθεροι από μια ανάμειξη αποικιστικών οντοτήτων.
Στη μυθολογία, αυτόχθονες είναι εκείνοι οι θνητοί που έχουν ξεπηδήσει από το χώμα, τους βράχους και τα δέντρα. Είναι ριζωμένοι και ανήκουν στη γη αιώνια.
Μυθολογία
Οι αυτόχθονες που αναφέρονται στη μυθολογία των εξής περιοχών είναι: Στην Αττική: Αμφικτύων, Κέκροπας Α', Κραναός, Εριχθόνιος, Περίφας. Στη Βοιωτία: Ωγυγές, Αλαλκομενέας, Σπαρτοί. Στην Πελοπόννησο: Πελασγός της Αρκαδίας, Λέλεγας της Λακωνίας και ο Άρας Φλιασίας. Τέλος, στην Ατλαντίδα, ο Ευήνορας.
Η πρακτική στην αρχαία Ελλάδα να χαρακτηρίζονται θρυλικοί ήρωες και άνδρες αρχαίας καταγωγής ως άνθρωποι της γης ενίσχυσε πολύ το δόγμα της αυτοχθονίας. Στη Θήβα, η φυλή των Σπαρτών πίστευαν ότι ξεπήδησε από ένα χωράφι σπαρμένο με δόντια δράκων. Οι Φρύγες Κορυβάντες είχαν αναγκαστεί να βγουν από την πλαγιά του λόφου σαν δέντρα από τη Ρέα, τη μεγάλη μητέρα, και γι' αυτό ονομάστηκαν δενδροφυεῖς. Είναι σαφές από το αρχαίο ελληνικό έργο Προμηθεύς Δεσμώτης, που συνήθως αποδίδεται στον Αισχύλο, ότι οι πρωτόγονοι άνθρωποι υποτίθεται ότι στην αρχή ζούσαν σαν ζώα σε σπηλιές και δάση, ώσπου με τη βοήθεια των θεών και των ηρώων ανέβηκαν σε ένα στάδιο πολιτισμού.
Φυλές στην ιστοριογραφία
Ο αρχαίος μύθος της αυτοχθονίας στην ιστοριογραφία είναι η πεποίθηση του ιστορικού ή της ίδιας της φυλής, ότι ήταν αυτόχθονες, οι πρώτοι άνθρωποι που κατοικούσαν στην κατεχόμενη γη τους. Ο όρος απαντάται αρχικά σε εθνογραφικά αποσπάσματα του 5ου αιώνα π.Χ.
Σε απόσπασμα του Ελλάδικου, ο συγγραφέας αναφέρει ότι «οι Αθηναίοι, οι Αρκάδες, οι Αιγινήτες και οι Θηβαίοι είναι αυτόχθονες». Ο Στράβων, επεξεργαζόμενος το εθνογραφικό ομηρικό απόσπασμα για την Κρήτη, περιγράφει Κύδωνες και Ετεοκρήτες ως αυτόχθονους.