cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιρλανδικές γενικές εκλογές (2020)
Δημοσκοπήσεις
Το παρακάτω διάγραμμα απεικονίζει τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που έγιναν από τις προηγούμενες γενικές εκλογές (2016) μέχρι τις εκλογές του 2020: Φίνε Γκελ,  Φίανα Φαλ,  Σιν Φέιν,  Εργατικό Κόμμα,  Αλληλεγγύη-ΆΠΚ,  Πράσινο Κόμμα,  Σοσιαλδημοκράτες,  Ανεξάρτητοι1000x1000εσ
Κατατάξεις εδρών
μικρογραφία| Χάρτης που απεικονίζει το κόμμα που συγκέντρωσε τις περισσότερες πρώτες προτιμήσεις ανά εκλογική περιφέρεια. |εναλλ.=
Σχηματισμός κυβέρνησης
Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας, η Μέρι Λου ΜακΝτόναλντ εκδήλωσε ενδιαφέρον για συμμετοχή του κόμματός της σε κυβέρνηση συνεργασίας, μιλώντας για "επανάσταση" και "λήξη του δικομματισμού". Όμως ο Βαράντκαρ δήλωσε ότι "δεν υπάρχει πιθανότητα συνεργασίας με το Σιν Φέιν, αλλά είναι ανοιχτοί στο ενδεχόμενο συνεργασίας με τα υπόλοιπα κόμματα".
Ορισμένα μέλη του Φίανα Φαλ αποδέχτηκαν την πιθανότητα συνεργασίας με το Σιν Φέιν για τον σχηματισμό κυβέρνησης. Μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, την 10η-11η Φεβρουαρίου, ο Λίο Βαράντκαρ συνέχισε να αποκλείει την συνεργασία του Φίνε Γκελ με το Σιν Φέιν, ενώ ο Μιχόλ Μάρτιν άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο μίας συνεργασίας των Φίανα Φαλ - Σιν Φέιν ή ενός «μεγάλου συνασπισμού» με το Φίνε Γκελ. Την 12η Φεβρουαρίου, ο Βαράντκαρ παραδέχτηκε ότι, εφόσον το Σιν Φέιν συγκέντρωσε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων έχει την ευθύνη για το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας, και ότι το Φίνε Γκελ είναι πρόθυμο να "κάνει ένα βήμα πίσω" και να περάσει στην αντιπολίτευση.
Το Σιν Φέιν άρχισε διαπραγματεύσεις για τον σχηματισμό μίας αριστερής συμμαχίας με τα μικρά κόμματα, που θα συγκέντρωνε 67 έδρες (37 Σιν Φέιν, 12 Πράσινο Κόμμα, 6 Εργατικό Κόμμα, 6 Σοσιαλδημοκράτες, 5 Αλληλεγγύη-ΑΠΚ και 1 Ανεξάρτητοι για Αλλαγή). Με την υποστήριξη τουλάχιστον 13 ανεξάρτητων πολιτικών (από τους 19 συνολικά) η συμμαχία θα εξασφάλιζε τις 80 έδρες που απαιτούνται.
Η υπερσυμμαχία των Φίανα Φαλ-Φίνε Γκελ θα συγκέντρωνε 72 έδρες, η συμμαχία των Φίανα Φαλ-Σιν Φέιν θα συγκέντρωνε 74 έδρες, και σε κάθε περίπτωση θα χρειαζόταν συνεργασία με μικρότερα κόμματα ή ανεξάρτητους για τον σχηματισμό της κυβέρνησης. Οι δημοσκοπήσεις για αυτές τις τρεις εναλλακτικές έδειξαν υποστήριξη από το 26%, το 26% και 19% των ψηφοφόρων αντίστοιχα, ενώ το 15% θα προτιμούσε διεξαγωγή νέων εκλογών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στην Ιρλανδία Κατηγορία:Εκλογές του 2020
Τράβις Ντάνιελς (καλαθοσφαίριση)
Ο Τράβις Ντάνιελς (γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1992) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής του Ηρακλή της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με το Σέλτον Στέιτ και το Μισισίπι Στέιτ.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ως ανώτερος παίκτης στο Ράσελβιλ, ο Ντάνιελς είχε μέσο όρο 10,7 πόντους και 7,7 ριμπάουντ. Οδήγησε την ομάδα του σε ρεκόρ 24-10 και κέρδισε το πρωτάθλημα Ρέτζιον 5A-1 πριν χάσει στους Προημιτελικούς στα πλέι οφ της AhSAA Τάξης 5A. Έλαβε επίσης τιμητική διάκριση για την Κατηγορία 5Α από την Ένωση Αθλητικών Συγγραφέων της Αλαμπάμα και συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο των ομάδων τάι μπρέικ Γουίλις Βάλεϊ και περιφερειακών όλων των τουρνουά.
Κολεγιακή πορεία
Ο Ντάνιελς έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Κοινοτικό Κολέγιο του Σέλτον Στέιτ από το 2012 έως το 2014 και για το Μισισίπι Στέιτ από το 2014 έως το 2016.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αφού πέρασε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του 2016 του NBA, ο Ντάνιελς εντάχθηκε στην Φόνιξ Γκαλάτσι της 1ης Ρουμανίας. Τον Νοέμβριο, άφησε το Φόνιξ Γκαλάτσι και εντάχθηκε στη Μπάλκαν Μπότεβγκραντ της 1ης Βουλγαρίας. Ψηφίστηκε ως ο Πολυτιμότερος Παίχτης του Κυπέλλου Βουλγαρίας. Στις 21 Μαΐου 2017 εντάχθηκε στους Λεόνες δε Σάντο Δομίνγο μέχρι το τέλος της περιόδου.
Στις 2 Αυγούστου 2017, ο Ντάνιελς εντάχθηκε με την ομάδα τουΡεθύμνου της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας. Κατά την πρώτη του χρονιά με τον σύλλογο, είχε μέσο όρο 8,8 πόντους και 5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Έκανε την καλύτερή του εμφάνιση με το Ρέθυμνο απέναντι στο Λαύριο, έχοντας 18 πόντους, 7 ριμπάουντ και 1 ασίστ. Στις 22 Ιουνίου 2018 ανανέωσε το συμβόλαιό του μέχρι το 2019
Μετά από ένα σύντομο πέρασμα στον Καναδά για τους Έντμοντον Στίνγκερς, ο Ντάνιελς επέστρεψε στην Ελλάδα και υπέγραψε με τον Κολοσσό Ρόδου στις 8 Αυγούστου 2019. Ο Ντάνιελς είχε μέσο όρο 6,1 πόντους και 5,1 ριμπάουντ ανά παιχνίδι σε 19 αγώνες πριν διακοπεί η χρονιά λόγω της πανδημίας του COVID-19. Επέστρεψε στους Στίνγκερς για δεύτερη φορά. Ο Ντάνιελς είχε κατά μέσο όρο 12,6 πόντους, 5,3 ριμπάουντ, 1,1 ασίστ και 1,5 τάπες ανά αγώνα με το Έντμοντον. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2020 υπέγραψε στον Κεραυνό Στροβόλου του κυπριακού πρωταθλήματος.
Ο Ντάνιελς εντάχθηκε στους Σασκάτσουαν Ράτλερς της Canadian Elite Basketball League το 2021. Σε 14 αγώνες είχε κατά μέσο όρο 11,1 πόντους, 6,3 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ ανά αγώνα. Στις 5 Οκτωβρίου 2021, ο Ντάνιελς υπέγραψε με τον Ηρακλή της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Μπάλκαν Μπότεβγκραντ Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Δήμος Πύδνας - Κολινδρού
Ο Δήμος Πύδνας - Κολινδρού (πληθυσμός: 15.179 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011) είναι καλλικράτειος δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, ο οποίος συστάθηκε την 1η Ιανουαρίου 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αιγινίου, Κολινδρού, Μεθώνης και Πύδνας.
Έδρα του είναι το Αιγίνιο και ιστορική έδρα ο Κολινδρός.
Δήμαρχοι
Στις Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 2010 εξελέγη δήμαρχος από τον πρώτο γύρο ο ανεξάρτητος υποψήφιος Ευάγγελος Πολύζος (ΝΔ) με ποσοστό 50,29%.
Στις ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 2014 δήμαρχος εξελέγη ο Ευάγγελος Λαγδάρης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ), με ποσοστό 55,91%.
Έπειτα από τη νίκη του στις εκλογές του 2019 δήμαρχος εξελέγη ο Αναστάσιος Μανώλας.
Πηγές
Πυδνας-Κολινδρου
Βασίλης Γούδας
Ο Βασίλειος Γούδας (περίπου 1779 - 1838) ήταν αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και μετέπειτα αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Ιωάννινα ή στο Γραμμένο γύρω στα 1779 και συμμετείχε στην επανάσταση του 1821, όντας στενά συνδεδεμένος με την φάρα των Μποτσαραίων. Αρχικά διατέλεσε γραμματέας και υπαρχηγός του Μάρκου Μπότσαρη, υπό την αρχηγία του οποίου συμμετείχε σε αρκετές μάχες. Μάλιστα αναφέρεται πως τον Ιούλιο του 1821 συνέβαλε στον ξεσηκωμό της περιοχής του Γραμμένου.
Το 1823 μερίμνησε, για λογαριασμό της επαναστατικής κυβέρνησης, για την αξιοποίηση της λείας που απέκτησε η ελληνική πλευρά έπειτα από την επίταξη ιταλικού πλοίου, ενέργεια που απέδωσε στους επαναστάτες έσοδα 8.000 γροσίων. Μετά το θάνατο του Μάρκου Μπότσαρη, χρημάτισε γραμματέας του, επίσης οπλαρχηγού και αδελφού του Μάρκου, Κώστα Μπότσαρη.
Τον Σεπτέμβριο του 1824, μετά από αναφορά του Κώστα Μπότσαρη που περιέγραφε θετικά την μέχρι τότε συνεισφορά του στην υπόθεση της ελληνικής επανάστασης, εγκρίθηκε από το Εκτελεστικό, η προαγωγή του Γούδα στο βαθμό του χιλίαρχου. Αργότερα, κατά τις αρχές Ιανουαρίου του 1826, παρουσιάστηκε στην έδρα του Βουλευτικού Σώματος στο Ναύπλιο ως απεσταλμένος της φρουράς του μοναστηρίου του Μεγάλου Σπηλαίου που τελούσε υπό την ηγεσία του Τούσια Μπότσαρη.
Από τα τέλη του 1827 μέχρι τα μέσα του 1828, με αφορμή σοβαρό πρόβλημα υγείας, ο Γούδας μετέβη πρώτα στα Επτάνησα και στη συνέχεια σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις (μεταξύ άλλων επισκέφτηκε την Ανκόνα, την Πίζα, τη Μασσαλία, τη Γενεύη, το Παρίσι κλπ), συναντώντας παράλληλα διάφορες προσωπικότητες της εποχής όπως ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο Ιγνάτιος Ουγγαροβλαχίας, ο Γάλλος στρατηγός Λαφαγιέτ και ο Ιωάννης-Γαβριήλ Εϋνάρδος.
Ο Βασίλειος Γούδας απεβίωσε στο Μεσολόγγι το 1838, τρεις ημέρες πριν λάβει τον βαθμό του Ταγματάρχη της Βασιλικής Φάλαγγας. Άφησε την σύζυγό του Ελένη και την δεκαετή κόρη του σε άκρα πενία. Με Βασιλικό Διάταγμα στις 24/7/1839 επετράπη στη χήρα του να εκποιήσει το πιστωτικό γραμμάτιο που του είχε δοθεί για τις στρατιωτικές του εκδουλεύσεις. Αδελφός του ήταν ο επίσης αγωνιστής της επανάστασης και μετέπειτα ιερομόναχος Σταύρος Γούδας και ανιψιός του ο γιατρός, συγγραφέας και πολιτικός Αναστάσιος Γούδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αμίν Μααλούφ
Ο Αμίν Μααλούφ (γαλλικά: Amin Maalouf, αραβικά: أمين معلوف, Βηρυτός, Λίβανος, 25 Φεβρουαρίου 1949) είναι Λιβανέζος συγγραφέας. Eίναι Καθολικός στο θρήσκευμα και μαθήτευσε σε σχολή Ιησουιτών, όπου διδάχτηκε τα γαλλικά, τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά. Σπούδασε κοινωνιολογία στo Γαλλικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού και εργάστηκε ως διευθυντής της εφημερίδας An-Nahar, μέχρι την έναρξη του εμφυλίου πολέμου του 1975, όταν και εγκαταστάθηκε στη Γαλλία ως πρόσφυγας. Από το 1983, μετά τη μεγάλη επιτυχία του πρώτου βιβλίου του, Οι Σταυροφορίες από τη σκοπιά των Αράβων, άφησε τη δημοσιογραφία και αφοσιώθηκε αποκλειστικά στο συγγραφικό του έργο. Έργα του έχουν μεταφραστεί από τα γαλλικά σε 37 γλώσσες. Θεωρείται από τις πιο λυρικές και αισθαντικές πένες της λογοτεχνίας του κόσμου της Ανατολής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιβανέζοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Λαγκιτούπου Τουιλίμου
Ο αιδεσιμότατος Λαγκιτούπου Τουιλίμου (Lagitupu Tulimu) είναι πολιτικός από το Τουβαλού, ο οποίος εκπροσώπησε την εκλογική περιφέρεια της Νανουμέα. Υπηρέτησε ως υπηρεσιακός πρωθυπουργός από τις 8 Δεκεμβρίου 2000 ως τις 24 Φεβρουαρίου 2001 μετά το θάνατο του Ιονάτανα Ιονάτανα.
Υπηρεσιακός πρωθυπουργός
Όταν απεβίωσε ο Ιονάτανα Ιονάτανα στις 8 Δεκεμβρίου 2000 ο Τουιλίμου ανέλαβε υπηρεσιακά την πρωθυπουργία μέχρι την εκλογή του Φαϊμαλάγκα Λούκα από το κοινοβούλιο στις 24 Φεβρουαρίου 2001. Η ανάληψη καθηκότων της περίοδου εκείνης από τον ίδιο οφείλεται στο γεγονός ότι ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, συνεπώς αναπληρωτής πρωθυπουργός. Ήταν η πρώτη φορά που ένας πρωθυπουργός του Τουβαλού πέθανε εν ενεργεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τουβαλού
Βλαντ Φιλάτ
Ο Βλαντιμίρ Φιλάτ (Vladimir Filat) είναι πολιτικός από τη Μολδαβία. Ήταν πρωθυπουργός από τις 25 Σεπτεμβρίου 2009 ως τις 25 Απριλίου 2013. Είναι παντρεμένος με τη Σάντα Φιλάτ και έχουν έναν γιο και μία κόρη.
Εκπαίδευση και καριέρα
Σπούδασε στο συνεργατικό κολέγιο του Τσισινάου από το 1989 ως το 1990 και εν συνεχεία ακολούθησε νομικές σπουδές στο πανεπιστήμιο του Ιάσιου (1990-1994). Ανέπτυξε φοιτητική και συνδικαλιστική δράση στη Βεσσαραβία της Ρουμανίας. Το 1991 ενώ ήταν φοιτητής γνώρισε τη σύζυγό του και παντρεύτηκαν έπειτα από λίγο καιρό.
Τη δεκαετία του 1990 ανέπτυξε επιχειρηματική δραστηριότητα στη Ρουμανία και την περίοδο εκείνη του δόθηκε η ρουμανική υπηκοότητα. Επέστρεψε στη Μολδαβία το 1998.
Σίρσα Ρόναν
Η Σίρσα Ρόναν (Saoirse Ronan, 12 Απριλίου 1994) είναι Ιρλανδή ηθοποιός.
Βλαντ Φιλάτ
Πολιτική καριέρα
Έγινε μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος της Μολδαβίας από την ίδρυσή του, το 1997, ως το 2007. Από το 1998 ως το 1999 ήταν γενικός διευθυντής του τμήματος ιδιωτικοποιήσεων και διαχείρισης της κρατικής περιουσίας του υπουργείου Οικονομίας. Κατά την κυβέρνηση του Ίον Στούρζα χρημάτισε υπουργό προεδρίας, από το Μάρτιο του 1999 ως τις 12 Νοεμβρίου του ιδίου χρόνου. Εξελέγη αντιπρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος το 2000 και στις εκλογές του 2005 κέρδισε μία έδρα. Ως το 2009 ήταν αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής για την ασφάλεια, την δημόσια τάξη και την άμυνα.
Σίρσα Ρόναν
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1994 στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης.
Βλαντ Φιλάτ
Πολιτική καριέρα
Κατά τις δημοτικές εκλογές του 2007 κατήλθε υποψήφιος για το αξίωμα του δημάρχου της Τσισινάου, όμως έλαβε μόλις 8,32% των ψήφων και ήρθε 4ος. Το Σεπτέμβριο του 2007 αποχώρησε από το Δημοκρατικό Κόμμα και έγινε πρόεδρος του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος το Δεκέμβριο του 2007.
Πρωθυπουργός
Το κόμμα του Φιλάτ κέρδισε 15 έδρες στις εκλογές του Απριλίου του 2009 και στις πρόωρες εκλογές που έγιναν τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου έγινε δεύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο, με 18 έδρες και πρώτο στον Συνασπισμό για την Ένταξη στην Ευρώπη. Ο Φιλάτ υπέγραψε συμφωνία για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού μαζί με τον Μαριάν Λούπου, τον Μιχάι Γκίμπου και τον Σεραφείμ Ουρετσεάν σε συνέντευξη Τύπου στις 8 Αυγούστου 2009. Λίγες ημέρες αργότερα διορίστηκε υποψήφιος του συνασπισμού για το αξίωμα του πρωθυπουργού.
Σίρσα Ρόναν
Βιογραφία
Έγινε γνωστή από την ταινία Εξιλέωση, για την οποία ήταν υποψήφια για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Β' Γυναικείου Ρόλου. Στην συνέχεια, έπαιξε στην ταινία Brooklyn και κέρδισε βραβείο Satellite Α' Γυναικείου Ρόλου και προτάθηκε για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου. Το 2017 πρωταγωνίστησε στην ταινία Lady Bird και κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Α' Γυναικείου Ρόλου σε κωμωδία ή μιούζικαλ και έχει προταθεί για Όσκαρ, BAFTA, βραβείο Satellite και βραβείο Σωματείου Ηθοποιών Α' Γυναικείου Ρόλου.
Βλαντ Φιλάτ
Πρωθυπουργός
Στις 17 Σεπτεμβρίου του 2009 εγκρίθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο η νομιμότητα του Μιχάι Γκίμπου να αναλάβει υπηρεσιακός πρόεδρος και έτσι του δόθηκε η εξουσία να διορίσει πρωθυπουργό. Την ίδια ημέρα ο Γκίμπου υπέγραψε διάταγμα για το διορισμό του Φιλάτ στην πρωθυπουργία. Το κοινοβούλιο ενέκρινε την νέα κυβέρνηση, η οποία θα είχε συνολικά 16 νέους υπουργούς με διαφορετικές αρμοδιότητες.
Ο νέος πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του έλαβαν ψήφο εμπιστοσύνης από τον Συνασπισμό για την Ευρωπαϊκή Ένταξη στις 25 Σεπτεμβρίου του 2009.
Σίρσα Ρόναν
Βιογραφία
Επίσης, έχει παίξει στο βιντεοκλίπ Galway Girl του Εντ Σίραν.
Βλαντ Φιλάτ
Βουλευτικές εκλογές Νοεμβρίου 2010
Στις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2010, κανένα κόμμα δεν εξασφάλισε τη πλειοψηφία, που απαιτείται για το σχηματισμό κυβέρνησης και την εκλογή Προέδρου. Το Κομμουνιστικό Κόμμα με αρχηγό τον πρώην Πρόεδρο Βλαντιμίρ Βορόνιν πήρε το 40,8% των ψήφων, ενώ το Φιλελεύθερο-Δημοκρατικό Κόμμα του Φιλάτ το 28,4%. Η νέα κυβέρνηση του Φιλάτ ανακοινώθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2011 και έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης την ίδια ημέρα, με 59 ψήφους υπέρ και 42 αποχές στο Κοινοβούλιο.
Αποπομπή 2013
Το Μάρτιο του 2013 η κυβέρνηση του Φιλάτ έπεσε με πρόταση δυσπιστίας στο Κοινοβούλιο. Τον Απρίλιο του 2013 το Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι ο Φιλάτ δεν θα μπορούσε να είναι υπηρεσιακός πρωθυπουργός παρά το διορισμό του από τον πρόεδρο Τιμόφτι. Συνακόλουθα, στις 25 Απριλίου 2013 υπηρεσιακός πρωθυπουργός διορίστηκε από τον πρόεδρο Τιμόφτι ο Ιουρίε Λεάνκα.
Σίρσα Ρόναν
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιρλανδές ηθοποιοί τηλεόρασης
Βλαντ Φιλάτ
Υπηρεσιακός πρόεδρος
Υπήρξε υπηρεσιακός Πρόεδρος από τις 28 Δεκεμβρίου ως τις 30 Δεκεμβρίου 2010. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα αυτό ο Μαριάν Λούπου.
Σύλληψη και καταδίκη για διαφθορά
Ο Φιλάτ κατηγορήθηκε για πολιτική διαφθορά και για κατάχρηση εξουσίας και ήρθη η βουλευτική του ασυλία στις 15 Οκτωβρίου 2015. Συνελήφθη μέσα στο κοινοβούλιο και οδηγήθηκε στη φυλακή φορώντας χειροπέδες. Τέθηκε υπό έρευνα για την τραπεζική απάτη ύψους 1 δισ. δολαρίων και για τις καταγγελίες ότι έλαβε μίζες ύψους γύρω στα 250 εκατομ. δολάρια από τον Ίλαν Σχορ, που ήταν πρόεδρος τράπεζας το 2014. Ο ίδιος ο Φιλάτ αρνήθηκε τις κατηγορίες για κακοδιαχείριση από την πλευρά του και τις απέδωσε σε πολιτική εμπάθεια
Στις 27 Ιουνίου 2016 ο Φιλάτ καταδικάστηκε σε φυλάκιση 9 ετών καθώς κρίθηκε ένοχος για διαφθορά και για κατάχρηση εξουσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μολδαβίας Κατηγορία:Πρόεδροι της Μολδαβίας
Δισιλάνιο
Το χημικά καθαρό δισιλάνιο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο, με ιδιαίτερα έντονη οσμή, που μάλλον μοιάζει με αυτήν της μούχλας, όπως και του σιλανίου.
Το δισιλάνιο είναι το πυριτιούχο ανάλογο του αιθανίου, με το οποίο έχει παρόμοια μοριακή δομή, παρόλο που το δισιλάνιο είναι πολύ πιο δραστικό χημικά, κυρίως εξαιτίας του ασθενούς του διαπυριτικού (Si-Si) δεσμού του. Είναι εξαιρετικά εύφλεκτο, και γι' αυτό επικίνδυνο στο χειρισμό του, εφόσον μπορεί να σχηματίζει εκρηκτικά μείγματα αν εκτεθεί στον αέρα. Επίσης, αντιδρά έντονα και με το νερό.
Μάλιστα, αντίθετα από το δομικά συγγενές του αιθάνιο, μπορεί να αναφλεγεί αυθόρμητα. Είναι επίσης ασφυκτικό αέριο. Είναι ακόμη τοξικό.
Το δισιλάνιο είναι αναγωγικό μέσο, εφόσον περιέχει υδρογόνο στην οξειδωτική βαθμίδα -1.
«Μητρικό» και «θυγατρικά» δισιλάνια
Ο όρος δισιλάνιο μπορεί, ακόμη να αναφέρεται, όχι μόνο στη «μητρική» ένωση, αλλά και σε άλλες «θυγατρικές» ενώσεις με γενικό τύπο Si2R6, όπου τα R, τα οποία δεν είναι αναγκαστικά τα ίδια, μπορεί να είναι υδρογόνο, αλογόνο, ή μονοσθενείς ανόργανες και οργανικές ρίζες. Επίσης δύο ή τρία R μπορεί να αντικατασταθούν από μια δισθενή ή τρισθενή ρίζα, αντιστοίχως, σχηματίζοντας έτσι και ετεροκυκλικά δισιλάνια.
Δομή
Η μοριακή δομή του ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν του αιθανίου. Ωστόσο, οι δεσμοί Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Siδ+-Hδ-, δηλαδή αντίθετα από τους δεσμούς C-Η του αιθανίου, που είναι πολωμένοι κατά την έννοια Cδ--Hδ+, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Paouling) από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling), ενώ ο άνθρακας μεγαλύτερη (2,55 κατά Paouling) από το υδρογόνο. Επίσης, ο δεσμός Si-Si είναι μακρύτερος (233 pm έναντι 154 pm) και ασθενέστερος (222 kJ/mol έναντι 346 kJ/mol) σε σύγκριση με το δεσμό C-C του αιθανίου.
Ιστορία
Ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1902 από τους Χένρι Μόιζαν (Henri Moissan) και Σάμουελ Σμάιλς (Samuel Smiles). Οι επιστήμονες αυτοί ανέφεραν ότι το δισιλάνιο είναι ανάμεσα στα προϊόντα που σχηματίζονται με επίδραση διαλυμάτων οξέων σε (διάφορα) πυριτιούχα μέταλλα. Παρόλο που αυτές οι αντιδράσεις είχαν προηγουμένως ερευνηθεί από τους Φρέντριχ Βόχλερ (Friedrich Woehler) και Χάινριχ Μπουφφ (Heinrich Buff), κατά τη χρονική περίοδο 1857 - 1858, οι Χένρι Μόιζαν και Σάμουελ Σμάιλς ήταν οι πρώτοι που ταυτοποίησαν ειδικότερα το δισιλάνιο. Το ανέφεραν όμως ως «σιλικοαιθάνιο» (silicoethane). Ανώτερα μέλη της ομόλογης σειράς με γενικό τύπο SinH2n+2 σχηματίστηκαν (επίσης) με τέτοιες αντιδράσεις και ακολούθως ταυτοποιήθηκαν από τους Καρλ Σομιέσκυ (Carl Somiesky) και Άλφερντ Στοκ (Alfred Stock).
Σύνθεση
1. Το δισιλάνιο συνήθως παράγεται με υδρόλυση πυριτιούχου μαγνησίου (Mg2Si). Η αντίδραση παράγει μείγμα σιλανίου (SiH4), δισιλανίου (Si2H6), ακόμη και τρισιλανίου (Si3H8). Η μέθοδος αυτή εγκαταλείφθηκε για την παραγωγή του σιλανίου, αλλά παραμένει (οικονομικά) βιώσιμη και για την παραγωγή του δισιλανίου : Η παρουσία ιχνών δισιλανίου είναι υπεύθυνη για την έντονη ευφλεκτότητα του σιλανίου που παράγεται με υδρόλυση, με την ίδια μέθοδο, κατ' αναλογία με την έντονη πυροφορικότητα της φωσφίνης όταν συμπεριέχει προμείξεις διφωσφίνης.
2. Επίσης, το δισιλάνιο παράγεται με θερμικό ή φωτοχημικό διμερισμό του σιλάνιου :
3. Η αναγωγή εξαχλωροδισιλανίου (Si2Cl6) από λιθιοαργιλιοϋδρίδιο αποδίδει δισιλάνιο με μέτρια απόδοση :
4. Γενικότερα, δισιλάνια, ιδιαίτερα τα «θυγατρικά», παράγονται με αναγωγικό «ζευγάρωμα» σιλυλοχλωριδίων. Για παράδειγμα:
Ιδιότητες και εφαρμογές
thumb|«Γκοφρέτα πυριτίου»
Το δισιλάνιο διασπάται με θέρμανση γύρω στους 640 °C (απουσία οξυγόνου), παράγοντας άμορφο πυρίτιο:
Αυτή η διεργασία χρησιμοποιείται για την κατασκευή φωτοβολταϊκών συσκευών. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για την παραγωγή «γκοφρετών πυριτίου».
Το δισιλάνιο αναφλέγεται εύκολα, σχηματίζοντας διοξείδιο του πυριτίου (SiO2) και νερό (H2O):
Με την επαφή του με αλογόνα, με αλυδρογονάνθρακες, με οξυγόνο, με βάσεις και οξειδωτικά μέσα προκαλείται εκρηκτική αντίδραση.
Επίσης ανάγει διάφορα αντιδραστήρια, όπως για παράδειγμα:
Το δισιλάνιο είναι σταθερό σε ουδέτερο ή όξινο περιβάλλον, αλλά όχι και σε αλκαλικό:
Το δισιλάνιο αντιδρά εκρηκτικά με τα αλογόνα, ακόμη και σε χαμηλές θερμοκρασίες, σχηματίζοντας αλογονοπαράγωγά του.
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ανόργανα σιλάνια Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
Ελληνοσοβιετικός Σύνδεσμος
μικρογραφία|Το εξώφυλλο του πρώτου Καταστατικού του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου (1945)
μικρογραφία|Η πρώτη Διοίκηση του Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου (1945)
Ο Ελληνοσοβιετικός Σύνδεσμος (στα Грекосоветское обществo) ήταν ελληνικό σωματείο με πολιτιστική δράση, το οποίο ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1945 από 120 εξέχουσες προσωπικότητες της πνευματικής, οικονομικής, πολιτικής και καλλιτεχνικής ζωής της Ελλάδας, όπως και του εργατικού κινήματος και του δημοσιοϋπαλληλικού κόσμου της χώρας. Πρώτος πρόεδρος του Συνδέσμου ήταν ο καθηγητής Νίκος Κιτσίκης. . Διάδοχος του θεωρείται το Ινστιτούτο Πούσκιν.
Σύσταση
Ο Ελληνοσοβιετικός Σύνδεσμος συστάθηκε στις 5 Μαρτίου 1945 στην Αθήνα. Πολλά από τα ιδρυτικά μέλη δεν ήταν ούτε αριστεροί, ούτε κομμουνιστές, αλλά προέρχονταν τα ευρύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας που κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχαν προσεγγίσει το ΚΚΕ, μέσω του εαμικού κινήματος. Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο είχε ως πρόεδρο το Νίκο Κιτσίκη, αντιπρόεδρο το Νίκο Καζαντζάκη, στη θέση του γραμματέα τον καθηγητή Χαράλαμπο Θεοδωρίδη και στα μέλη περιλαμβάνονταν η συγγραφέας Έλλη Λαμπρίδη και ο καθηγητής Χρυσός Ευελπίδης. Μεταξύ των ιδρυτικών μελών του σωματείου βρίσκονταν και πρόσωπα (π.χ. ο ιστορικός Γιάννης Κορδάτος, ο γιατρός Γιάννης Αντωνιάδης) τα οποία προπολεμικά είχαν συμμετοχή στη δημιουργία του συλλόγου Οι Φίλοι της ΕΣΣΔ. Ο Σύνδεσμος συνέστησε παράρτημα στον Πειραιά, υπό την προεδρία του γιατρού Βασίλη Καραβασίλη. Παράρτημα του σωματείου λειτούργησε και στη Θεσσαλονίκη.
Στόχοι και επιδιώξεις
Η ίδρυση του Συλλόγου έγινε την επαύριον του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, σε αντιστοιχία, όπως σημείωνε ο πρόεδρός του Ν. Κιτσίκης, με το πνεύμα «της μεγάλης νίκης των ελευθέρων λαών κατά των καθεστώτων της βίας, της κοινωνικής αδικίας και του πνευματικού σκότους». Πάνω στη βάση των πατροπαράδοτων ελληνορωσικών σχέσεων και, κυρίως, στη σύγχρονη ανοικοδομητική προσπάθεια του «λαοκρατούμενου» σοβιετικού κράτους, ο Ελληνοσοβιετικός Σύνδεσμος πρόβαλε τη στόχευση για ενίσχυση της φιλίας των δυο λαών και την «αμοιβαία κατανόηση των πολιτισμών τους». Σύμφωνα με το αναθεωρημένο Καταστατικό του 1961, ο σκοπός προσδιοριζόταν ως η καλλιέργεια των πνευματικών, εκπολιτιστικών και οικονομικών σχέσεων ανάμεσα στους Έλληνες και τους λαούς της Ε.Σ.Σ.Δ. Οι ελληνικές κρατικές Αρχές είδαν την εμφάνιση του Συνδέσμου με καχυποψία και η Αστυνομική Διεύθυνσις Αθηνών έθεσε τα γραφεία του υπό παρακολούθηση. Το 1958 ιδρύθηκε στη Μόσχα το αδελφό, σοβιετο-ελληνικό σωματείο με την επωνυμία ΕΣΣΔ-Ελλάς, με το οποίο ο Ελληνοσοβιετικός ανέπτυξε στενή συνεργασία, όπως και με ομόλογους συνδέσμους στις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ.
Ο Σύνδεσμος Νέων
Το νεολαιίστικο τμήμα του Συνδέσμου είχε συσταθεί ως ξεχωριστό, από νομική άποψη, σωματείο. Ιδρύθηκε στις 12 Ιουλίου 1945, με την επωνυμία Ελληνοσοβιετικός Σύνδεσμος Νέων (ΕΣΣΝ). Πρώτος πρόεδρος ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Ι. Δεσποτόπουλος, με αντιπρόεδρο το Μενέλαο Λουντέμη. Στη σύνθεση του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου συμμετείχαν οι Αριάδνη Κούμαρη, Ήβη Κομνηνού, Αριστομένης Προβελέγγιος, Ρούσσος Κούνδουρος. Στα ιδρυτικά μέλη περιλαμβάνονταν οι Μάνος Χατζιδάκις, Μάνος Κατράκης, Ίων Νταϊφάς, καθώς και ο Λεωνίδας Κύρκος. Ο ΕΣΣΝ, προβάλλοντας «την Ελλάδα σαν σύμβολο της ανθρώπινης ανάτασης στο πνεύμα, στην ελευθερία [και] στην αυτοθυσία», επιδίωκε τη σύσφυξη των σχέσεων της ελληνικής νεολαίας με τη σοβιετική, αναγνωρίζοντας τον πρωτοπόρο χαρακτήρα του σοβιετικού καθεστώτος και τον κρίσιμο ρόλο του στη διαμόρφωση της μοίρας του σύγχρονου κόσμου. Ο ΕΣΣΝ εξέδιδε μηνιαίο ενημερωτικό Δελτίο (1945-47) και οργάνωνε μαθήματα για την εκμάθηση της ρωσικής γλώσσας. Σε σύντομο χρονικό διάστημα έφτασε να αριθμεί περίπου 1000 μέλη.
Δραστηριότητες
Ο Σύνδεσμος χρησιμοποίησε διάφορα μέσα για να επιτευχθούν οι σκοποί του. Μεταξύ άλλων, συνέστησε Ινστιτούτο Γραμμάτων και Επιστημών της Ρωσικής Γλώσσας, βιβλιοθήκη, διοργάνωνε εκδρομές, κινηματογραφικές προβολές, διαλέξεις κ.λπ. και μετέφραζε στα ελληνικά κείμενα ρώσων επιστημόνων και λογοτεχνών. Επίσης, φρόντιζε για τη συνεργασία με τους Έλληνες που ζούσαν στη Σοβιετική Ένωση, όπως και για την ανάπτυξη των εμπορικών και πολιτιστικών σχέσων των δυο χωρών, οργανώνοντας εκθέσεις. Ο Ελληνοσοβιετικός Σύνδεσμος λειτούργησε μέχρι το 1967 και ενδεχομένως διέκοψε κατά την περίοδο της δικτατορίας. Ορόσημο στις δράσεις του ήταν η πρόσκληση του πρώτου αστροναύτη Γιούρι Γκαγκάριν στην Ελλάδα το Φεβρουάριο του 1962, όπου η επίσκεψη πραγματοποιήθηκε εν μέσω της καχυποψίας των ελληνικών αρχών.
Ο Ελληνοσοβιετικός Σύνδεσμος ήταν ο επίσημος φορέας για τη διδασκαλία της ρωσικής γλώσσας μέχρι το 1991, οπότε έπαψε να υφίσταται η Σοβιετική Ένωση. Τότε ο Σύνδεσμος και η Ρωσική Πρεσβεία ζήτησαν από τον Έλληνα εκδότη της εφημερίδας Πράβντα στη Ρωσία, Γιάννη Γιαννίκο, να αναλάβει τη συνέχιση της διδασκαλίας των ρωσικών στην Ελλάδα. Έτσι συστάθηκε το Ινστιτούτο Πούσκιν Αθηνών, (ΙΠΑ) ως αποκλειστικός εκπρόσωπος του Ρωσικού Ανώτατου Κρατικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος ''Ινστιτούτο Ρωσικής Γλώσσας «Α.Σ. Πούσκιν»''. Μεγάλο μέρος του αρχείου που καλύπτει την πολυετή δράση του Συνδέσμου φυλάσσεται σήμερα στο ΙΠΑ. Επίσης, στους χώρους του Ινστιτούτου Πούσκιν Αθηνών στεγάζεται η σημαντικότερη και πληρέστερη ρωσική βιβλιοθήκη στην Ελλάδα, διαθέτοντας πάνω από 18.000 τίτλους, μεγάλο μέρος των οποίων προέρχεται από τον Ελληνοσοβιετικό Σύνδεσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σωματεία στην Ελλάδα
Μότορσιπ
Το μότορσιπ (αγγλικά: motorship· σε συνντομογραφία: M/S) είναι ένα μηχανοκίνητο φορτηγό ή επιβατηγού πλοίο, το οποίο για την πρόωσή του χρησιμοποιεί μηχανές εσωτερικής καύσης (ΜΕΚ), οι οποίες είναι συνήθως ντίζελ. Ο όρος μότορσιπ δεν αφορά τύπο πλοίου, αλλά μόνο χαρακτηρισμό. Συνώνυμος είναι ο επίσης αγγλικός όρος μότορ βέσελ (αγγλικά: motor vessel· σε συντομογραφία M/V).
Στην ελληνική ναυτική γλώσσα με τον όρο «μότορσιπ» έχει καθιερωθεί να χαρακτηρίζονται μικρά συνήθως φορτηγά πλοία που διακινούν περιορισμένα φορτία μεταξύ των ελληνικών λιμένων. Παλαιότερα με τον ίδιο όρο χαρακτηρίζονταν και τα επιβατηγά πλοία της ακτοπλοΐας.
Κατηγορία:Φορτηγά πλοία
Στοά των Δώδεκα μεγάλων Θεών
μικρογραφία|αριστερά|240x240εσ|Η αναστυλωμένη Στοά των [[Ρωμαϊκές θεότητες|Δώδεκα μεγάλων Θεών.]]
Η Στοά των Δώδεκα μεγάλων Θεών, (λατιν.: Porticus Deorum Consentium), γνωστή και ως Στοά του Συμβουλίου των Θεών, λατιν.: Porticus Dii Consentes, Portico degli Dei Consenti, είναι μία αρχαία κατασκευή, που βρίσκεται στο κάτω μέρος του αρχαίου ρωμαϊκού δρόμου, ο οποίος οδηγεί στο Καπιτώλιο, στη Ρώμη της Ιταλίας. Η ανηφόρα προς τον Καπιτωλίνο (clivus Capitolinus) στρέφεται απότομα στην κορυφή της Ρωμαϊκής Αγοράς (Forum Romanum), όπου ανακαλύφθηκε και αναστυλώθηκε αυτή η στοά από μάρμαρο και σύνθετο υλικό το 1835.
Ανοικοδομήθηκε για τελευταία φορά το 367 μ.Χ. και ήταν έτσι το τελευταίο ειδωλολατρικό ιερό στην Αγορά (τέτοια ιερά είχαν απαγορευτεί από τον νόμο περισσότερο από μία δεκαετία νωρίτερα). Η Στοά στέγαζε δώδεκα δωμάτια σε εσοχές, όπου πιστεύεται ότι είχαν τα γραφεία τους οι υπάλληλοι του Αρχείου Κρατικών Εγγράφων (Tabularium).
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Μνημεία στην Ιταλία
Εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή
Με την ονομασία "Εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή" ονομάζεται ειδική επιτροπή από βουλευτές τους οποίους διορίζει η Βουλή.
Σύμφωνα με το Συνταγματικό Δίκαιο παρέχεται το δικαίωμα στη Βουλή να διορίζει, από τα μέλη της, ειδικές επιτροπές με κύριο σκοπό τη συλλογή πληροφοριών κυρίως επί οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων ή άλλων θεμάτων γενικότερου ενδιαφέροντος.
Τη σύσταση τέτοιων επιτροπών συμπεριέλαβε αρχικά η παράγραφος 2 του άρθρου 58 του συντάγματος του 1864 επί βασιλείας Γεωργίου του Α΄. Ο τρόπος λειτουργίας των επιτροπών αυτών καθορίστηκε ιδιαίτερα με τον νόμο ΓΨΟΗ΄ της 14/17 Μαΐου του 1911, "Περί λειτουργίας των κατά το άρθρον 58 του Συντάγματος εξεταστικών των πραγμάτων επιτροπών".
Από τότε όλα τα μετέπειτα συντάγματα συνέχισαν να περιλαμβάνουν σχετικό άρθρο. Σύμφωνα με το τελευταίο ισχύον Σύνταγμα του 1975, οι επιτροπές αυτές προβλέπονται από το άρθρο 68 παράγραφος 2, μετά από πρόταση του 1/5 του συνόλου των βουλευτών, όπου και λαμβάνεται απόφαση της ολομέλειας της Βουλής. Τα αναφερόμενα στο τρόπο συγκρότησης και λειτουργίας αυτών καθορίζονται, κατά ίδια παράγραφο του εν λόγω άρθρου, από τον Κανονισμό της Βουλής. Σήμερα η μόνη εξεταστική επιτροπή που είναι σε εξέλιξη είναι η Εξεταστική Επιτροπή για τη Διερεύνηση της Νομιμότητας της Δανειοδότησης των Πολιτικών Κομμάτων, καθώς και των Ιδιοκτητριών Εταιρειών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης από τα Τραπεζικά Ιδρύματα της Χώρας.
Πηγές
Κατηγορία:Συνταγματικό Δίκαιο Κατηγορία:Βουλή των Ελλήνων
Ορέζ Σούιτ
μικρογραφία|Ορέζ Σούιτ Το Ορέζ Σούιτ (אורז שעועית) (Ισπανοεβραϊκά: Avas kon arroz ή Avikas kon arroz) είναι Ισραηλινό πιάτο που αποτελείται από άσπρα φασόλια, μαγειρεμένα με πάστα ντομάτας και σερβιρισμένο με άσπρο ρύζι. Το πιάτο αναπτύχθηκε από Σεφαραδίτες Εβραίους στην παλιά πόλη της Ιερουσαλήμ και αργότερα υιοθετήθηκε και από άλλα Εβραϊκά δόγματα. Σήμερα σερβίρεται σε σπίτια και εστιατόρια της Ιερουσαλήμ ως δευτερεύον πιάτο, ως μέρος της τοπικής κουζίνας της Ιερουσαλήμ. Οι σύγχρονες παραλλαγές περιλαμβάνουν προσθήκη κρέατος (μοσχάρι, αρνί, κοτόπουλο) και τηγανητά κρεμμύδια.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ισραηλινή κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ρύζι
Κάρολος Γουλιέλμος φον Χάιντεκ
Ο Καρλ Βίλελμ φον Χάιντεκ, γνωστός και ως Κάρολος Γουλιέλμος φον Χάιντεκ ή Χέυντεκ ή Χέιντεκ (γερμ. Karl Wilhelm Freiherr von Heideck) ήταν Βαυαρός στρατιωτικός που ακολούθησε τον Όθωνα στην Ελλάδα (1832-1862) και ήταν μέλος της Αντιβασιλείας του Όθωνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ως αξιωματικός του πυροβολικού πήρε μέρος στους πολέμους τις περιόδους 1805-1809. Το 1813 προάχθηκε στον βαθμό του συνταγματάρχη και το 1826 ύστερα και από σύμφωνη γνώμη του Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας, πήγε στην Ελλάδα, όπου διορίστηκε πρόεδρος της επιτροπής εράνων στο Ναύπλιο. Πήρε μέρος στην εκστρατεία του Γεώργιου Καραΐσκάκη στην Αθήνα. Στα χρόνια του Ιωάννη Καποδίστρια διορίστηκε φρούραρχος του Ναυπλίου και μετά την παραίτηση του Φαβιέρου τοποθετήθηκε διοικητής του τακτικού στρατού.
Ο Χέυντεκ θεωρείται ο ιδρυτής του στρατιωτικού σώματος των «Ευελπίδων». Το 1829 γύρισε στο Μόναχο, όπου λίγο αργότερα προήχθη σε υποστράτηγο. Το 1832 διορίστηκε από τον Λουδοβίκο μέλος της τριμελούς Αντιβασιλείας του γιου του Όθωνα.
Ως αντιβασιλιάς είχε την ευθύνη των στρατιωτικών και ναυτικών ζητημάτων. Στη διάρκεια της άσκησης των καθηκόντων του, έδειξε περιορισμένες διοικητικές ικανότητες και πήρε αντιδημοκρατικά μέτρα, με αποτέλεσμα να γίνει μισητός σε πολλούς Έλληνες. Κατά τη διάσημη δίκη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη και του Δημήτρη Πλαπούτα υποστήριξε την άμεση εξόντωση των κατηγορουμένων, πράγμα που ευνοούσαν ο Ιωάννης Κωλέττης και ο Γεώργιος Λουδοβίκος φον Μάουρερ.
Μετά την ενηλικίωση του Όθωνα παρέμεινε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Τελικά ανακλήθηκε στο Μόναχο, προάχθηκε σε αντιστράτηγο και τιμήθηκε με τον τίτλο του βαρόνου. Ο Χέυντεκ έγραψε τα απομνημονεύματά του που εκδόθηκαν το 1897 στο Μόναχο και δημοσιεύτηκαν σε ελληνική μετάφραση στο περιοδικό Αρμονία (1900-1901).
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Ελλάδας Κατηγορία:Βαυαροί Κατηγορία:Αρχηγοί του ελληνικού τακτικού στρατού Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Χορευτό Μαγνησίας
Το Χορευτό είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου του νομού Μαγνησίας. Βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Πηλίου και αποτελεί επίνειο της Ζαγοράς. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του Χορευτού ανέρχεται στους 131 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η ιστορία του οικισμού συνδέεται άρρηκτα με τον εμπορικό στόλο της Ζαγοράς ο οποίος από τις αρχές του 17ου αιώνα, με αφετηρία το Χορευτό, διέσχιζε τις θάλασσες του Αιγαίου, της Μαύρης Θάλασσας και της ευρύτερης Μεσογείου. Το ναυτεμπόριο του Χορευτού έσβησε στα μέσα της δεκαετίας του 1960 λόγω ολοκλήρωσης του οδικού δικτύου προς τον Βόλο. Είναι αλιευτικό κέντρο της περιοχής και διαθέτει σχετικό καταφύγιο που εξυπηρετεί τους ντόπιους ψαράδες. Τον οικισμό επισκεπτόταν συχνά ο λογοτέχνης Γεώργιος Δροσίνης, ο οποίος ήταν παντρεμένος με την Μαίρη Δ. Κασσαβέτη, κόρη σημαντικής οικογένειας της Ζαγοράς.
Το Χορευτό συνδέεται με τον Βόλο με δύο δρόμους, μέσω Χανίων (53 χλμ) και μέσω Τσαγκαράδας (85 χλμ). Κατά τους καλοκαιρινούς μήνες στην περιοχή παρατηρείται αυξημένη τουριστική κίνηση. Αξιοθέατα αποτελούν ο παλιός ναός του Αγίου Νικολάου με τις αγιογραφίες του και οι αρχαίοι Ιπνοί (Σπηλιές) όπου ναυάγησε το μεγαλύτερο μέρος του στόλου του Ξέρξη το 480 π.Χ. (Βόρεια, με πλεούμενο). Η κύρια θρησκευτική γιορτή του οικισμού πραγματοποιείται στις 29 Αυγούστου, ημέρα αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη Πρόδρομο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Εργόσφαιρα
Εργόσφαιρα ονομάζεται η περιοχή του χώρου που βρίσκεται έξω από κάθε περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα. Το όνομά της προτάθηκε από τους Ρέμο Ρουφφίνι και Τζων Γουήλερ το 1971 και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «έργο» και «σφαίρα». Οφείλεται στο ότι σε αυτή την περιοχή του χώρου είναι θεωρητικώς δυνατή η εξαγωγή ενέργειας και μάζας από τη μαύρη τρύπα. Η εργόσφαιρα έχει σχήμα πεπλατυσμένου ελλειψοειδούς που εφάπτεται στον ορίζοντα γεγονότων στους πόλους περιστροφής μιας περιστρεφόμενης μαύρης τρύπας και εκτείνεται σε μέγιστη απόσταση από τον ορίζοντα γεγονότων επάνω από τον ισημερινό. Η ισημερινή (μέγιστη) ακτίνα μιας εργόσφαιρας αντιστοιχεί στην ακτίνα Σβάρτσιλντ που θα είχε η ίδια μαύρη τρύπα αν δεν περιστρεφόταν. Η πολική (ελάχιστη) ακτίνα μπορεί να ισούται μέχρι και το μισό της ακτίνας Σβάρτσιλντ αν η μαύρη τρύπα περιστρέφεται με τη μέγιστη επιτρεπόμενη ταχύτητα περιστροφής.
Το προς τα έξω όριο της εργόσφαιρας ονομάζεται στατική επιφάνεια ή στατικό όριο. Σε αυτό, ένα σωματίδιο που κινείται ενάντια στην κίνηση του χώρου με την ταχύτητα του φωτός, είναι ακίνητο σε σχέση με έναν μακρινό παρατηρητή. Αυτό συμβαίνει επειδή οι κοσμικές γραμμές μεταβάλλονται από χρονοειδείς έξω από το στατικό όριο σε χωροειδείς μέσα από αυτό. Πάντως, έξω από την επιφάνεια αυτή, ο χώρος επίσης παρασύρεται, αλλά σε μικρότερο βαθμό.
Επειδή η εργόσφαιρα βρίσκεται έξω από τον ορίζοντα γεγονότων, είναι δυνατό υλικά σώματα που βρίσκονται εκεί να διαφύγουν από το βαρυτικό πεδίο της μαύρης τρύπας. Οποιοδήποτε αντικείμενο μπορεί να κερδίσει ενέργεια συμμετέχοντας στην περιστροφή της τρύπας και μετά να αποδράσει από την έλξη της, αποσπώντας και παίρνοντας μαζί του (ως κινητική) ένα ποσό από την περιστροφική ενέργεια της μαύρης τρύπας. Αυτή η διαδικασία αφαιρέσεως ενέργειας από μία περιστρεφόμενη μαύρη τρύπα προτάθηκε από τον μαθηματικό Ρότζερ Πένροουζ το 1969 και αποκαλείται και «μηχανισμός Πένροουζ». Το μέγιστο ποσό ενέργειας που είναι δυνατό να κερδηθεί από ένα σωματίδιο μέσα από αυτή τη διαδικασία είναι ίσο με το ισοδύναμο του 20,7% της μάζας ηρεμίας του, ενώ αν αυτή η διαδικασία επαναληφθεί, η μέγιστη θεωρητικώς ενέργεια που μπορεί να εξαχθεί από μία μαύρη τρύπα ανέρχεται στο 29% της αρχικής μάζας. Αν η περιστροφική ενέργεια της μαύρης τρύπας χαθεί με αυτό τον τρόπο, η τρύπα δεν περιστρέφεται πλέον και η εργόσφαιρα παύει να υπάρχει. Αυτή η διαδικασία έχει εξετασθεί ως μία πιθανή εξήγηση για την πηγή ενέργειας αστροφυσικών φαινομένων με εξαιρετικά μεγάλη ισχύ, όπως οι εκλάμψεις ακτίνων γ. Αποτελέσματα προσομοιώσεων με υπολογιστές υποδεικνύουν ότι ο μηχανισμός Πένροουζ είναι ικανός να παράγει τα σωματίδια υψηλής ενέργειας που παρατηρούνται να εκτινάσσονται από κβάζαρ και άλλους ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες.
Το μέγεθος της εργόσφαιρας ως απόσταση ανάμεσα στη στατική επιφάνεια και στον ορίζοντα γεγονότων, δεν είναι απλώς ανάλογη της ακτίνας του ορίζοντα γεγονότων, αλλά εξαρτάται περισσότερο από τη βαρύτητα και τη στροφορμή της μαύρης τρύπας. Αν η βαρύτητα ή η ταχύτητα περιστροφής της μαύρης τρύπας αυξάνεται, αυξάνεται και το μέγεθος της εργόσφαιρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εργοσφαιρα
Άνω Δολιανά Αρκαδίας
Τα Άνω Δολιανά (ή και Δολιανά) είναι ορεινός, πετρόχτιστος οικισμός στην επαρχία Βόρειας Κυνουρίας της Αρκαδίας, ο οποίος ανήκει στην τοπική κοινότητα Δολιανών. Το χειμώνα κατοικείται από λιγοστούς οικιστές, καθώς οι περισσότεροι διαχειμάζουν στα Κάτω Δολιανά και αρκετοί επιστρέφουν σε αυτόν κατά τους ανοιξιάτικους και κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες. Στην απογραφή του 2011 είχε 90 κατοίκους. Είναι χαρακτηρισμένος παραδοσιακός οικισμός, σύμφωνα με σχετική νομοθετική ρύθμιση του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. που εκδόθηκε το 2003.
Τα τελευταία χρόνια, λόγω της προνομιακής γεωγραφικής θέσης τους, τα Άνω Δολιανά γνωρίζουν αξιόλογη τουριστική ανάπτυξη ήπιας μορφής, με σημαντικό αριθμό επισκεπτών, ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα της φθινοπωρινής και της χειμερινής περιόδου, καθώς και πεζοπόρων, κυρίως κατά τη διάρκεια της άνοιξης.
Ο οικισμός
μικρογραφία|Μερική άποψη της θέας από τα Άνω Δολιανά προς το οροπέδιο της Τρίπολης και το όρος Μαίναλο Το χωριό χρησιμοποιείτο τα παλαιότερα χρόνια ως πρωτεύον τόπος διαμονής των Δολιανιτών, οι οποίοι ασχολούνταν κυρίως με την εκτροφή ζώων και γι' αυτό το λόγο είχαν εγκατασταθεί στα ορεινά. Τα Κάτω Δολιανά χρησιμοποιούντο ως δευτερεύων οικισμός, στον οποίο οι κάτοικοι μετανάστευαν κατά τους χειμερινούς μήνες για την προστασία των ζώων από το κρύο και το χιόνι. Παράλληλα δινόταν χρόνος στα ορεινά βοσκοτόπια για να αναζωογονηθούν. Με τον εκσυγχρονισμό της ζωής όμως και τη μεταστροφή της κύριας ασχολίας των κατοίκων από την κτηνοτροφία στην καλλιέργεια, κυρίως της ελιάς, οι ρόλοι των δύο αντιστράφηκαν. Με την πάροδο των χρόνων και λόγω αυτής της εγκατάλειψης του ρόλου του ως βασικός οικισμός των κατοίκων, τα Άνω Δολιανά κατάφεραν να διατηρήσουν ανέπαφο το γραφικό χαρακτήρα τους, αποφεύγοντας τις εκτεταμένες ανθρώπινες παρεμβάσεις της σύγχρονης εποχής.
Στην αρχαιότητα, η περιοχή υπαγόταν στην Τεγέα.
Τοποθεσία και γεωγραφία
μικρογραφία|αριστερά|Μικρός καταρράκτης στο ρέμα του Αϊ-Γιαννιού μικρογραφία|Το ξωκλήσι του Αϊ-Λιά πάνω από το χωριό Ο οικισμός βρίσκεται στο νότιο περίγυρο της πεδιάδας της Τρίπολης. Εκτείνεται σε υψόμετρο μεταξύ των 950 και 1.050 μέτρων και είναι χτισμένος αμφιθεατρικά στις βόρειες πλαγιές του Πάρνωνα, με βορεινή έκθεση, απλωμένος σε δύο γειτονιές και περιβαλλόμενος από ρεματιές και μικρούς καταρράκτες. Ιδιαίτερη αξία έχει η πανοραμική θέα από το σημείο, καθώς μοιάζει με μπαλκόνι που βλέπει προς το οροπέδιο της Τρίπολης και τον κάμπο της Μαντίνειας, με τον οπτικό ορίζοντα να φτάνει ως τα όρη Μαίναλο, Αρτεμίσιο, Χελμό και Ερύμανθο.
Είναι σε απόσταση 175 χιλιομέτρων ή 2 ωρών περίπου από την Αθήνα, 20 χιλιομέτρων (25 λεπτά) από την Τρίπολη και 33 χιλιομέτρων (35 λεπτά) από το Άστρος.
μικρογραφία|Η κορυφή του Αϊ-Λιά με τις κεραίες Η κορυφή του Αϊ-Λια, που δεσπόζει επάνω από το χωριό, λόγω του μεγάλου υψομέτρου της (1.390 μέτρα) χρησιμοποιείται σαν τηλεπικοινωνιακός κόμβος με πομπούς σήματος για τον ΟΤΕ, την τηλεόραση (ΕΡΤ, Digea), το ραδιόφωνο (ΕΡΑ κλπ.) και την κινητή τηλεφωνία της ευρύτερης περιοχής. Είναι προσβάσιμη με δρόμο μήκους 4 χιλιομέτρων που ξεκινάει από τα Δολιανά. Στη συγκεκριμένη τοποθεσία, στις 20 Ιουλίου του Προφήτη Ηλία, κάτοικοι συγκεντρώνονται στο ομώνυμο εκκλησάκι που βρίσκεται επάνω από το χωριό, σε υψόμετρο 1.300 μέτρων και τελούν δοξολογία.
Χλωρίδα
μικρογραφία|Το πράσινο αφθονεί στην περιοχή Το χωριό είναι κατάφυτο από καστανιές και πλατάνια, ενώ ένα αυτοφυές δάσος με έλατα ξεκινάει από το βορειοανατολικό άκρο του. Στην περιοχή ευδοκιμούν ιδιαίτερα οι κερασιές, ενώ υπάρχουν και βυσσινιές. Επίσης θα δει κανείς μηλιές, φιρικιές, καρυδιές, βελανιδιές, γκορτσιές, αλλά και ορισμένες φουντουκιές και αχλαδιές, σε ένα θέαμα που παρουσιάζει ενδιαφέρον ιδιαίτερα το φθινόπωρο, με την εναλλαγή των χρωμάτων στις φυλλωσιές των φυλλοβόλων δέντρων.
Στις ρεματιές του οικισμού ευδοκιμούν διάφορα είδη μανιταριών και διοργανώνονται τακτικά μανιταροεξορμήσεις στην περιοχή.
Τέλος, στην είσοδο του χωριού και πιο συγκεκριμένα στον οικισμό Κούβλη, σε υψόμετρο μεταξύ 700 με 800 μέτρων, υπάρχουν εκτεταμένοι αμπελώνες.
Πανίδα
Η πανίδα της περιοχής αποτελείται από πληθώρα επιδημητικών πτηνών όπως: καρδερίνες (νήριζες στην τοπική διάλεκτο), κοτσύφια, σπουργίτια, σπίνοι, σουσουράδες, γαλιάντρες, φλώροι και κορυδαλλοί. Επίσης, από την κατηγορία των αποδημητικών τα: τρυγόνια, αηδόνια, χελιδόνια, συκοφάγοι και τσαλαπετεινοί το καλοκαίρι, αλλά και τσίχλες και κοκκινολαίμηδες (τσιπακούκια στην τ. δ.) το χειμώνα.
Στα θηλαστικά περιλαμβάνονται οι λαγοί, οι κόκκινες αλεπούδες, τα τσακάλια, οι σκίουροι (μπελέχια στην τοπ. διάλ.) και οι νυχτερίδες. Τα τελευταία χρόνια έχουν εμφανιστεί αγριόχοιροι, ενώ ακόμα πιο πρόσφατη είναι η παρουσία ζαρκαδιών (Capreolus capreolus), καθώς έχουν επανεισαχθεί στον Πάρνωνα, μετά την εξαφάνισή τους από την περιοχή στις αρχές του 20ου αιώνα.
Επίσης ευδοκιμούν ερπετά όπως φίδια (οχιές, αστρίτες, δεντρογαλιές και άλλα), χελώνες, μολυντήρια και σαύρες (ή γκουστέρες στην τ. δ.). Τέλος, συχνά συναντώνται αρθρόποδα όπως σκορπιοί, αλλά και αράχνες.
Ετυμολογία/προέλευση ονόματος
Υπάρχουν τρεις διαφορετικές εκδοχές για την προέλευση του ονόματος του οικισμού.
Σύμφωνα με την πρώτη ετυμολογική εκδοχή, η ονομασία έχει σλάβικες ρίζες, κάτι που άλλωστε ισχύει για αρκετά τοπωνύμια της ευρύτερης περιοχής, τα οποία πήραν την ονομασία τους μετά την εξάπλωση των Σλάβων κατά τον 6ο αιώνα σε Κεντρική, Ανατολική και Νοτιοανατολική Ευρώπη. Εξάπλωση η οποία οδήγησε και στην κάθοδο και εγκατάστασή τους μέχρι και την Πελοπόννησο και ειδικότερα στα ορεινά, καθώς ήταν ποιμένες στη μεγάλη πλειοψηφία τους. Οι Σλάβοι συνήθιζαν να δίνουν ονόματα τοπογραφικά ή φυτωνυμικά, δηλαδή σύμφωνα με τη γεωγραφία ή τη χλωρίδα της εκάστοτε τοποθεσίας. Έτσι, Ντόλινα (κυριλλικά: долина) σημαίνει κοιλάδα και η λέξη Ντόλιανε (Doljane στα εκλατινισμένα σλάβικα) αναφέρεται σε «κατοίκους της κοιλάδας». Επιπρόσθετα, η λέξη ντόλ (σλ. dol) αναφέρεται σε τόπο μέσα σε χαράδρα, τόπο χαμηλό και πιο συγκεκριμένα στα κροάτικα αλλά και στα σλοβενικά μεταφράζεται ως το τοπικό επίρρημα «κάτω» ή και ως «πλαγιά».
Επίσης, από την αναζήτηση της ετυμολογίας της -ιδίας ρίζας- Δόλιανης Ιωαννίνων προκύπτουν παρεμφερή συμπεράσματα: Επιπρόσθετα, κοινότητες με τις ονομασίες Doljane και Doljani υπάρχουν σε όλα τα κράτη που αποτελούσαν μέχρι το 1992 τη Γιουγκοσλαβία.
Η τρίτη εκδοχή προέρχεται από τον ιστορικό και ακαδημαϊκό Νίκο Βέη. Σύμφωνα με τον ίδιο, ένας αρβανίτης με καταγωγή από τα Δολιανά των Ιωαννίνων είχε εγκατασταθεί στην Τριπολιτσά του Μοριά. Κατά την παραμονή του όμως στην πρωτεύουσα της Αρκαδίας σκότωσε κάποιον πλούσιο και σημαίνοντα Οθωμανό, έτσι αναγκάστηκε να καταφύγει με την οικογένειά του στον πυκνόδενδρο Μαλεβό για να γλυτώσει. Κατέλυσε στην τοποθεσία των σημερινών Άνω Δολιανών, στα οποία έδωσε το όνομα της μακρινής του πατρίδας. Σε αυτή την εκδοχή εξηγείται μόνο η προέλευση, επομένως για την ετυμολογία του ονόματος επανερχόμαστε στην πρώτη εκδοχή.
Αξίζει να διευκρινιστεί ότι στην περίπτωση της πρώτης εκδοχής, αυτής της ονοματολογίας με βάση τη γεωγραφία του τόπου, δεν προϋποτίθεται κάποια σχέση των Δολιανών της Αρκαδίας με αυτά των Ιωαννίνων, καθώς κάλλιστα δύο τόποι με την ίδια γεωγραφική διαμόρφωση, εν προκειμένω ορεινά χωριά χτισμένα σε πλαγιά, θα μπορούσαν να έχουν λάβει την ίδια ονομασία από σύμπτωση.
Η προσθήκη του τοπικού επιρρήματος «Άνω» υιοθετήθηκε μεταγενέστερα, πιθανότατα από τους ίδιους τους οικιστές, με σκοπό να καλύψει την ανάγκη διαχωρισμού του ορεινού οικισμού από τον πεδινό -τα Κάτω Δολιανά- στις καθημερινές τους αναφορές.
Αρχαία λατομεία
μικρογραφία|400px|[[Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών: Γλυπτά του Δαμοφώντα από το ναό της Δέσποινας στη Λυκόσουρα. Από αριστερά προς τα δεξιά: Άρτεμις, Δήμητρα, πέπλο Δέσποινας, Άνυτος (Τιτάνας), θηλυκός Τρίτων (θραύσμα από το θρόνο). Τα εκθέματα 2 και 3 είναι από μάρμαρο Δολιανών.]] Βορειοδυτικά της κοινότητας, στις θέσεις «Αλεπότρυπες» και «Ψοφιαίικα», βρίσκονται αρχαία λατομεία που χρονολογούνται από την αρχαϊκή-κλασική εποχή και παράγουν το ομώνυμο τοπικό μάρμαρο Δολιανών, το οποίο είναι χρώματος λευκού, με τόνο προς το κυανότεφρο ή ανοικτοκυανότεφρο. Το κοίτασμα, ταξινομημένο κατά γεωτεκτονική ζώνη, ανήκει στα Μάρμαρα Εξωτερικής Μεταμορφικής Ζώνης, κατηγορία η οποία περιλαμβάνει τρεις επαρχίες: του όρους Πάρνωνα, της Σαγιάς Μάνης και της Δυτικής-Κεντρικής Κρήτης. Είναι από τα ποιοτικότερα μάρμαρα της Πελοποννήσου, παρουσιάζοντας ομοιότητες με το Πεντελικό μάρμαρο της Αττικής, παρ' όλο που δε φτάνει τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του τελευταίου. Χρησιμοποιήθηκε συνηθέστερα ως δομικός λίθος και σπανιότερα στη γλυπτική.
Μεταξύ άλλων χρησιμοποιήθηκε: μικρογραφία|upright=0.75|Η επικάλυψη του [[Μητροπολιτικός Ιερός Ναός Αγίου Βασιλείου Τρίπολης|Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Βασιλείου Τρίπολης είναι από μάρμαρο Δολιανών.]] Επίσης πιθανολογείται ότι χρησιμοποιήθηκε στη Βάση της Μαντίνειας.
Σύγχρονα λατομεία μαρμάρου υπάρχουν ακόμα και σήμερα πλησίον του οικισμού, παράλληλα με τα αρχαία που διασώζονται.
Πρώτες προεπαναστατικές αναφορές
Οι πρώτες γραπτές αναφορές για τα Δολιανά γίνονται το έτος 1700. Η πρώτη κατά την Ενετική απογραφή του 1700: «χορίον Δολιανά, ευφημέριος παπά Γρηγόριος, εκκλησίες δύο, Παναγία και Άγιος Ιωάννης δεν έχουν τίποτα (από περιουσία)»
Η δεύτερη (πιθανότατα στις 23 Δεκεμβρίου) σε μια έμμετρη επιστολή ενός "Ιωάννου, κατοίκου Τριπόλεως" όπου αναφέρεται: «Επτακοσιοστώ προς τούτοις και χιλίω έτει τω σωτηρίω, γαμηλιώνος πρώτη Δολιαν’ ευρισκόμενος...»
Την περίοδο του Βασίλειου του Μορέως, επίσημο όνομα που έδινε η Δημοκρατία της Βενετίας στις κτήσεις της στην Πελοπόννησο κατά την περίοδο 1688-1715, εμφανίζονται με την ονομασία «Degliana», ως οικισμός που υπαγόταν στο Τερριτόριο Αγίου Πέτρου Τσακωνιάς.
Επαναστατικές αναφορές
Την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης, αναφέρονται οι «Αναγνώστης Κωνσταντίνου» και «Γιωργάκης του Αναγνώστη» ως δημογέροντες των Δολιανών, σε κυβερνητικό έγγραφο της 11ης Ιουλίου 1823, με τίτλο «Αδυναμία της επαρχίας Αγίου Πέτρου να συμμετάσχη εις έρανον».