cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρωικό αντικείμενο
Τα σημεία L4 και L5
Το 1772 ο μαθηματικός Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ εργαζόταν πάνω στο περίφημο πρόβλημα των τριών σωμάτων, όταν ανακάλυψε μια ενδιαφέρουσα ιδιορρυθμία στα αποτελέσματα. Αρχικά, είχε ανακαλύψει έναν τρόπο για να υπολογίζει τη βαρυτική αλληλεπίδραση μεταξύ αυθαίρετου αριθμού σωμάτων σε ένα σύστημα. Η Νευτώνεια Μηχανική κατέληγε στο συμπέρασμα ότι ένα τέτοιο σύστημα οδηγεί τα σώματα σε χαοτική τροχιά, μέχρι να καταλήξουν σε μια σύγκρουση ή να εγκαταλείψουν το σύστημα, ώστε να επιτευχθεί η ισορροπία. Ο Λαγκράνζ, θέλοντας να κάνει πιο απλό το πρόβλημα, υπέθεσε πως η πορεία ενός αντικειμένου εξαρτάται από την εύρεση μιας διαδρομής που ελαχιστοποιεί τη δράση (S) κατά την πάροδο του χρόνου. Με αυτή την υπόθεση ο Λαγκράνζ αναδιατύπωσε την Κλασική (Νευτόνια) μηχανική και εισήγαγε τη λεγόμενη Λαγκρανζιανή μηχανική.
Με βάση τους υπολογισμούς του, υπέθεσε πως είναι δυνατόν, σε συγκεκριμένα σημεία στο χώρο, ένα τρίτο σώμα, αμελητέας μάζας, να παγιδευτεί σε κάποια τροχιά σε σχέση με δύο μεγαλύτερα σώματα, όταν το ένα από αυτά τα δύο μεγαλύτερα σώματα βρίσκεται ήδη σε σχεδόν κυκλική τροχιά γύρω από το άλλο. Αργότερα η θεωρία αυτή προσαρμόστηκε και για σώματα σε ελλειπτική τροχιά. Οι συγκεκριμένες περιοχές στις οποίες ένα τέτοιο σώμα μπορεί να βρεθεί ονομάστηκαν, προς τιμήν του, Λαγκρανζιανά σημεία. Τα σημεία αυτά σε ένα σύστημα δύο σωμάτων είναι συνολικά 5. Στην περίπτωση που το δεύτερο σώμα εκτελεί ελλειπτική τροχιά γύρω από το μεγαλύτερο (όπως συμβαίνει συχνά με τα ουράνια σώματα), τότε οι ιδιότητες των 5 Λαγκρανζιανών σημείων επεκτείνονται σε περιορισμένους χώρους γύρω από αυτά.
Στις κυκλικές τροχιές, δύο από αυτά τα σημεία, τα σημεία L4 και L5 βρίσκονται στις κορυφές δύο ισόπλευρων τριγώνων (τριγωνικά σημεία), με πλευρά την απόσταση των δύο μεγάλων σωμάτων. Οι κορυφές αυτές βρίσκονται επί της τροχιάς του μικρότερου, περιφερόμενου σώματος. Το σημείο L4 βρίσκεται μπροστά από το σώμα που περιστρέφεται (το σώμα κινείται προς αυτή την κατεύθυνση), ενώ το L5 πίσω από αυτό. Κατά συνέπεια, οι βαρυτικές δυνάμεις από τα δύο ογκώδη σώματα είναι στην ίδια αναλογία με τις μάζες των δύο σωμάτων, και έτσι η συνισταμένη δύναμη ενεργεί μέσω του βαρύκεντρου του συστήματος. Η σταθερότητα των σημείων αυτών, αν και αποτελούν τοπικά μέγιστα του γενικευμένου δυναμικού, είναι στην πραγματικότητα αρκετά μεγάλη λόγω της δύναμης Coriolis, ώστε να χαρακτηρίζονται ως σημεία ευσταθούς ισορροπίας, στα οποία γίνεται να παγιδευτούν μόνιμα άλλα σώματα, μικρής μάζας.
Αστεροειδείς
Ο όρος τρωικός αστεροειδής συνήθως αναφέρεται στους τρωικούς αστεροειδείς του Δία, οι οποίοι πιστεύεται ότι είναι συγκρίσιμοι σε αριθμό με τους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης.
Οι τρωικοί αστεροειδείς του Δία χωρίζονται σε δύο ομάδες. Αυτοί που περιφέρονται σε μία μέση θέση γύρω από το Λαγκρανζιανό σημείο L4 του συστήματος Ηλίου-Δία, ονομάζονται «ηγούμενα μέλη» ή μέλη του «Ελληνικού στρατοπέδου». Στους αστεροειδείς αυτούς δίνονται ονόματα Ελλήνων ηρώων του Τρωικού Πολέμου. Αυτοί που περιφέρονται σε μία μέση θέση γύρω από το Λαγκρανζιανό σημείο L5 του συστήματος Ηλίου-Δία, ονομάζονται «επόμενα μέλη» ή μέλη του «Τρωικού στρατοπέδου». Σε αυτούς δίνονται ονόματα Τρώων ηρώων. Πριν η πρακτική αυτή γίνει συνήθεια είχαν ονομασθεί δύο εξαιρέσεις στον κανόνα αυτόν, οι οποίες και παραμένουν, αποκαλούμενες και «κατάσκοποι»: είναι ο 624 Έκτωρ στο ελληνικό στρατόπεδο και ο 617 Πάτροκλος στο τρωικό.
Εννιά τρωικοί αστεροειδείς του Ποσειδώνα είναι γνωστοί, αλλά αναμένεται να ξεπερνούν σε αριθμό τους τρωικούς του Δία σε τάξη μεγέθους.
Τόσο το σύστημα Γη-Ήλιος όσο και το σύστημα Γη-Σελήνη είναι δυνατόν να υποστηρίξουν τρωικούς αστεροειδείς. Ο πρώτος τρωικός αστεροειδής της Γης (σύστημα Ήλιος - Γη) ανακαλύφθηκε από τη NASA τον Οκτώβριο του 2010. Είναι ένας αστεροειδής Απόλλο στον οποίο έχει δοθεί το προσωρινό όνομα 2010 TK7 και βρίσκεται κοντά στο σημείο L4 του συστήματος Γης-Ήλιου.
Το 2013 ανακαλύφθηκε ο πρώτος, και μοναδικός γνωστός μέχρι σήμερα, τρωικός αστεροειδής στο σύστημα Ήλιος-Ουρανός. Πρόκειται για τον αστεροειδή 2011 QF99, ο οποίος βρίσκεται στο σημείο L4 του συστήματος Ήλιος-Ουρανός.
Το 2013 ανακαλύφθηκε, από λήψεις του Pan-STARRS, ο αστεροειδής 2013 ND15, ο οποίος κινείται κοντά στο σημείο L4 του συστήματος Ήλιος-Αφροδίτη. Ο αστεροειδής, που τέμνει ταυτόχρονα και την τροχιά του Ερμή (Mercury crosser) και αυτή της Γης (Earth crosser), μοιράζεται προς το παρόν την ίδια τροχιά με την Αφροδίτη αλλά με μεγάλη εκκεντρότητα, κάτι που οδηγεί τους αστρονόμους στην υπόθεση πως σε μερικά εκατοντάδες χρόνια θα εγκαταλείψει τον τροχιακό συντονισμό 1:1 με την Αφροδίτη, αν και ίσως επανέλθει και πάλι στο μέλλον, και να του αποδίδουν έτσι τον χαρακτηρισμό του «προσωρινά τρωικού».
Δορυφόροι
Στην περίπτωση των δορυφόρων, τρωικοί δορυφόροι ονομάζονται αυτοί που βρίσκονται στα τρωικά σημεία ενός μεγαλύτερου δορυφόρου (στο σύστημα πλανήτη-δορυφόρου). Ο τρωικός δορυφόρος μοιράζεται την ίδια τροχιά με τον μεγαλύτερο δορυφόρο.
Στο Ηλιακό σύστημα οι μόνοι γνωστοί τρωικοί δορυφόροι βρίσκονται γύρω από τον Κρόνο. Στην ίδια τροχιά με τον δορυφόρο Τηθύς βρίσκονται οι τρωικοί Τελεστώ (στο L4) και Καλυψώ (στο L5). Στην ίδια τροχιά με τον δορυφόρο Διώνη βρίσκονται οι τρωικοί Ελένη (στο L4) και Πολυδεύκης (στο L5).
Πλανήτες
Σε θεωρητικό επίπεδο, είναι δυνατόν να υπάρξουν και τρωικοί πλανήτες, στα τρωικά σημεία πλανητών με το άστρο τους.
Πρακτικά, δεν έχει ανακαλυφθεί ένας τέτοιος πλανήτης μέχρι σήμερα. Όμως, μια από τις πιο γνωστές υποθέσεις (Υπόθεση της γιγαντιαίας σύγκρουσης) για τη δημιουργία της Σελήνης κάνει λόγο για την ύπαρξη ενός υποθετικού τρωικού πλανήτη στο σύστημα Γης-Ήλιου (είτε στο σημείο L4, είτε στο L5), στον οποίο δίνεται το όνομα Θεία (από το όνομα της μητέρας της Σελήνης στην Ελληνική μυθολογία, της τιτανίδας Θείας, ή αλλιώς Ευρυφάεσσας). Σύμφωνα με αυτή την υπόθεση, η αύξηση του μεγέθους της Θείας προκάλεσε τη σύγκρουσή της με την πρωτο-Γη, δημιουργώντας τελικά τη Σελήνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλιακό Σύστημα *
Selefice
Οι Selefice είναι ελληνικό heavy metal μουσικό συγκρότημα που σχηματίστηκε το 1990 στην Αθήνα. Το μουσικό στυλ της μπάντας είναι μελωδικό/ατμοσφαιρικό death metal με πολλά doom αλλά και thrash περάσματα ενώ στιχουργικά συνδυάζουν υπαρξιακές αναζητήσεις με horror στοιχεία ή φανταστικές ιστορίες. Αυτό υποδηλώνει και το όνομα τους, Selefice: η χώρα του φανταστικού.
Ιστορία
To 1993 κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Where Is The Heaven" και περιείχε 9 συνθέσεις. Κυκλοφόρησε σε βινύλιο από την Molon Lave Records και σε cd από την Soundphaze International.
Το 1994 το συγκρότημα διαλύθηκε.
To 2017 δύο από τα ιδρυτικά μέλη, ο Miltos J. (κιθάρα-φωνητικά) και ο Petros M. (κιθάρα, δεύτερα φωνητικά) προχώρησαν σε επανασύνδεση της μπάντας μαζί με δύο νέα μέλη, τον Manos M. (μπάσο) και τον Vaggelis V (τύμπανα).
Το 2018 επανακυκλοφόρησε από τη Floga Records το "Where Is The Heaven" σε cd και βινύλιο ενώ η ομάδα The MVP Project δημιούργησε το  ντοκιμαντέρ “Selefice – This Death Is Back”.
Στις 17 Μαΐου, 2019, κυκλοφόρησε η πρώτη επίσημη κυκλοφορία των Selefice μετά από 25 ολόκληρα χρόνια, το mini album “I Met a God”  σε παραγωγή του Σάββα Μπετίνη (Acid Death), και περιέχει 4 συνθέσεις.
Ζωντανές Εμφανίσεις
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 μοιράστηκαν τη σκηνή με πολλά συγκροτήματα της ελληνικής σκηνής.
Στις 28 Απριλίου 2018 έδωσαν την πρώτη τους συναυλία μετά την επανασύνδεση τους, στο The Crow club με support τους Perseptik.
Στις 2 Ιουνίου 2018 έπαιξαν headliners στο Black Box Methodia με support τους Piranha, Show Your Face, Fragments Of Despair, Umbriel Upon Us
Στις 7 Οκτωβρίου 2018 έπαιξαν στο φεστιβάλ "Riding The Storm II-Ένα Live Για Τον Πολωνό" στο Kyttaro Live Club.
Στις 10 Νοεμβρίου 2018 έπαιξαν ζωντανά στα Underground Music Studios στα πλαίσια της παρουσίασης του ντοκιμαντέρ “Selefice – This Death Is Back”.
Στις 8 Ιουνίου 2019 παρουσίασαν ζωντανά στο The Crow club το ep “I Met a God”. Mαζί τους οι Piranha και Drama Noir.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά death metal συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Έμβρυο
Έμβρυο ονομάζεται το θηλαστικό που βρίσκεται στα πρώιμα στάδια ανάπτυξής του, από τη χρονική στιγμή που ένα γονιμοποιημένο ωάριο διαιρείται μέχρι τη γέννα. Κυρίως τα θηλαστικά κυοφορούν τους απογόνούς τους, άρα η έννοια του εμβρύου τα αφορά άμεσα. Το έμβρυο κυοφορείται στα θηλυκά τα οποία έχουν ειδικό όργανο για την κύηση, τη μήτρα. Το έμβρυο προκύπτει από το ζυγωτό, μετά από τον πολλαπλασιασμό και την εξειδίκευση των διάφορων κυττάρων. Κατά τη διάρκεια της κυοφορίας το έμβρυο αναπτύσσεται, τα διάφορα κύτταρα σχηματίζουν ιστούς. Ύστερα, οι ιστοί σχηματίζουν όργανα, και τα όργανα σχηματοποιούν τα βιολογικά συστήματα. Μόλις αναπτυχθούν όλα αυτά, ο οργανισμός αρχίζει να αντιδρά, να λειτουργεί ή αλλιώς να ζει αυτόνομα μόλις επέλθει ο τοκετός.
Κύηση
thumb|left|125px|Ένα 10 χιλιοστών ανθρώπινο έμβρυο στις 5 εβδομάδες. Η περίοδος κύησης διαφέρει από θηλαστικό σε θηλαστικό. Η κυοφορία του ανθρώπου διαρκεί εννιά μήνες. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η κυοφορία διαρκεί λιγότερο ή περισσότερο, όπως στον ελέφαντα που η κυοφορία διαρκεί περίπου δύο χρόνια. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης το έμβρυο τρέφεται μέσω του πλακούντα από το αίμα της μητέρας. Το έμβρυο βρίσκεται μέσα στη μήτρα σε μια μεμβράνη σε σχήμα σάκου, τον αμνιακό σάκο, και κολυμπάει σε ένα υγρό, το αμνιακό υγρό. Το μόνο που κρατάει άμεσα συνδεδεμένο το έμβρυο στη μητέρα είναι ο ομφάλιος λώρος από τον οποίο προκύπτει ο ομφαλός. Έτσι, το έμβρυο διατηρείται προστατευμένο μέχρι να αναπτύξει όλες τις απαραίτητες ικανότητες προκειμένου να επιβιώσει.
Αν και το έμβρυο δεν έχει άμεση επαφή με το περιβάλλον εκτός της μητέρας, ούτε έχει αναπτύξει πλήρως τις αισθήσεις του, μπορεί να λάβει κάποια ερεθίσματα. Η φυσιολογική του ανάπτυξη εξαρτάται από το τρόπο ζωής της μητέρας, τη σωματική και ψυχική της κατάσταση, μπορεί να αντιληφθεί χάδια ή κινήσεις στην κοιλιά της μητέρας και να ακούσει τις φωνές και τους θορύβους του εξωτερικού περιβάλλοντος. Όλα τα παραπάνω επηρεάζουν την κύηση και μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα στο νέο οργανισμό ή ακόμα και αποβολή (κύηση)
Γέννα
Μόλις το έμβρυο αναπτυχθεί εγκαταλείπει τη μήτρα και τον αμνιακό σάκο και εξέρχεται στο εξωτερικό περιβάλλον μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται γέννα. Συνήθως, το έμβρυο έχει πάρει την κατάλληλη στάση πριν τη γέννα, με το κεφάλι προς τη λεκάνη της μητέρας. Η γέννα υποβοηθάται από το αμνιακό υγρό που ξεφεύγει κατά τη διάρκειά της και από συσπάσεις των μυών της κοιλιάς της μητέρας. Μόλις γεννηθεί ο οργανισμός, ο ομφάλιος λώρος ξηραίνεται και διαλύεται, αποκόπτοντας το νέο οργανισμό εντελώς από τη μητέρα. Ακόμα και μετά τη γέννα στα περισσότερα είδη θηλαστικών και στον άνθρωπο ο νεοφερμένος οργανισμός δε μπορεί να επιβιώσει, αλλά χρειάζεται την καθοδήγηση των γονιών του. Γενικά, η αναπαραγωγή στα θηλαστικά δημιουργεί πολύ ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς, τόσο μεταξύ των γονιών, όσο και μεταξύ των γονιών και των παιδιών τους, συμβάλλοντας στην κοινωνική συνοχή της ομάδας. Ωστόσο υπάρχουν και μερικές σημαντικές εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα. Οι καρχαρίες τρώνε τα παιδιά τους αν τα εντοπίσουν μετά τη γέννα, για αυτό η γέννα είναι πλήρως ανώδυνη, για να μην εξαφανιστεί το είδος. Μάλιστα, ενώ κατά τη σύλληψη, δημιουργούνται πολλά έμβρυα, λίγο πριν τη γέννα, το μεγαλύτερο έμβρυο τρώει όλα τα υπόλοιπα.
Η γέννα στους ανθρώπους είναι μια πολύ επίπονη και επικίνδυνη διαδικασία. Η λεκάνη των περισσότερων θηλαστικών είναι αρκετά μεγάλη, ώστε το έμβρυο να μπορέσει να γεννηθεί χωρίς μεγάλη δυσκολία. Όμως, οι γυναίκες έχουν σχετικά πολύ μικρή λεκάνη, ώστε στη γέννα να μη χωράει να περάσει το έμβρυο. Το πρόβλημα από βιολογική άποψη αντιμετωπίζεται με το σπάσιμο της λεκάνης και με τη μη ολοκλήρωση του κρανίου του εμβρύου πριν τη γέννα.
Πλέον, μετά τη γέννα ο οργανισμός δε θεωρείται έμβρυο αλλά βρέφος ή μωρό για τους ανθρώπους ή νεογνό για τα ζώα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αναπαραγωγή
עובר
Μεγάλο Κραχ του 1929
Το Μεγάλο Κραχ του 1929 ή αλλιώς Κραχ της Γουόλ Στριτ του 1929, (Wall Street Crash of 1929), γνωστό και ως Χρηματιστηριακό Κραχ του 1929 ή απλά Μεγάλο Κραχ, ήταν ένα σημαντικό κραχ του αμερικανικού χρηματιστηρίου που συνέβη το φθινόπωρο του 1929. Ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο και ολοκληρώθηκε στα τέλη Οκτωβρίου, όταν και οι τιμές των μετοχών στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης κατέρρευσαν.
Γιώργος Ρούσης
Ο Γιώργος Ρούσης (Κέρκυρα, 1948) είναι Έλληνας συγγραφέας και καθηγητής Πανεπιστημίου.
Μεγάλο Κραχ του 1929
Παρά τον εγγενή κίνδυνο της κερδοσκοπίας, υπήρξε η ευρεία άποψη ότι η χρηματιστηριακή αγορά θα συνέχιζε να αυξάνεται για πάντα: στις 25 Μαρτίου 1929, όταν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα εξέδωσε ανακοίνωση προειδοποιώντας για εκτεταμένα φαινόμενα κερδοσκοπίας, σημειώθηκε ένα 'μίνι' κραχ καθώς οι επενδυτές άρχισαν να πωλούν μετοχές με γρήγορο ρυθμό, εκθέτοντας τα σαθρά θεμέλια της αγοράς. Δύο ημέρες αργότερα, ο τραπεζίτης Charles E. Mitchell ανακοίνωσε ότι η εταιρεία του, η National City Bank, θα παράσχει πίστωση 25 εκατομμυρίων δολαρίων για να σταματήσει την πτωτική πορεία της αγοράς. Η κίνηση του Μίτσελ οδήγησε σε προσωρινή διακοπή της χρηματοπιστωτικής κρίσης και το επιτόκιο διατραπεζικού δανεισμού μειώθηκε από 20 σε 8 τοις εκατό. Ωστόσο, η αμερικανική οικονομία παρουσιάζε δυσοίωνα σημάδια: Η παραγωγή χάλυβα μειώθηκε, ο κλάδος κατασκεύων ήταν υποτονικός, οι πωλήσεις αυτοκινήτων μειώθηκαν και οι καταναλωτές συσσώρευαν μεγάλα χρέη λόγω της ύπαρξης φθηνής πίστωσης.
Γιώργος Ρούσης
Βιογραφία
Σπόυδασε Πολιτικές Επιστήμες στο "Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών. Στο ίδιο πανεπιστήμιο έκανε και μεταπτυχιακές σπουδές Ναυτικού και Αεροπορικού δίκαιου. Από το ίδιο πανεπιστήμιο ανακηρύχτηκε διδάκτορας με την πιο υψηλή διάκριση. Τις σπουδές του συμπλήρωσε αργότερα στο Παρίσι στο Διεθνές Ινστιτούτο Δημόσιας Διοίκησης (IIAP). Μετά την πτώση της χούντας, και αφού προηγουμένως για ένα χρόνο εργάστηκε ως επιστημονικός συνεργάτης στη Νομική Σχολή του πανεπιστημίου Μπένα-Κνουν του Αλγερίου, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου έκανε διάφορες δουλειές, μέχρι να εκλεγεί το 1980 επιστημονικός συνεργάτης στο Πάντειο. Από τότε εργάζεται συνεχώς στο Πάντειο Πανεπιστήμιο σε διάφορες βαθμίδες του διδακτικού προσωπικού και τα τελευταία είκοσι χρόνια ως καθηγητής Α' βαθμίδας. Το 2014  μετά τη συνταξιοδότησή του εξελέγη ομότιμος καθηγητής.
Μεγάλο Κραχ του 1929
Παρά όλα τα σήματα κινδύνου στην οικονομία και τις αναστολές συνναλλαγών στο χρηματιστήριο τον Μάρτιο και τον Μάιο του 1929, οι μετοχές συνέχισαν την άνοδό τους τον Ιούνιο και τα κέρδη συνεχίστηκαν σχεδόν αμείωτα μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου 1929 (ο μέσος όρος του Dow Jones κέρδισε περισσότερο από 20% μεταξύ Ιουνίου και Σεπτεμβρίου). Η αγορά βρισκόταν εν μέσω εννεαετής πορείας στην οποία ο δείκτης του Dow Jones δεκαπλασιάζεται, κορυφώνοντας στις 381,17 στις 3 Σεπτεμβρίου 1929. Λίγο πριν από τη συντριβή, ο οικονομολόγος Irving Fisher διακήρυξε περίφημα «Οι τιμές των μετοχών έχουν φτάσει σε κάτι που μοιάζει με ένα μόνιμα υψηλό επίπεδο». Η αισιοδοξία και τα οικονομικά κέρδη της μεγάλης ανοδικής αγοράς κλονίστηκαν μετά από μια ευρέως δημοσιοποιημένη πρόγνωση του οικονομικού ειδικού Roger Babson στις αρχές Σεπτεμβρίου ότι "έρχεται ένα κραχ και μπορεί να είναι τρομερό". Γι' αυτό και η αρχική πτώση του Σεπτεμβρίου ονομάστηκε από τον Τύπο «Ρήγμα Babson». Αυτή ήταν η αρχή του Μεγάλου Κράχ, αλλά μέχρι και την έλευση της σφοδρής φάσης του τον Οκτώβριο, πολλοί επενδυτές θεωρούσαν το «Ρήγμα Babson» του Σεπτεμβρίου ως μία "υγιή διόρθωση" και μία ευκαιρία για περαιτέρω αγορές μετοχώνβω.
Στις 20 Σεπτεμβρίου 1929, το Χρηματιστήριο του Λονδίνου κατέρρευσε όταν ο κορυφαίος Βρετανός επενδυτής Clarence Hatry και πολλοί από τους συνεργάτες του φυλακίστηκαν για απάτη και πλαστογραφία. Το κραχ του Λονδίνου αποδυνάμωσε σημαντικά την αισιοδοξία των αμερικανικών επενδύσεων στις αγορές του εξωτερικού και στις ημέρες πριν από το κραχ, η αγορά ήταν έντονα ασταθής. Περίοδοι πωλήσεων και υψηλών όγκων συνναλαγών διανθίστηκαν με βραχείς περιόδους ανόδου των τιμών και ανάκαμψης.
Γιώργος Ρούσης
Βιογραφία
Τα ερευνητικά, συγγραφικά του ενδιαφέροντα στρέφονται στο γενικότερο πεδίο της πολιτικής θεωρίας με έμφαση τη Θεωρία του Κράτους και τη χειραφέτηση, τα οποία αντιμετωπίζει από μαρξιστική σκοπιά. Έχει συγγράψει πολλά άρθρα σε περιοδικά και εφημερίδες (κυρίως σε Ελευθεροτυπία, Ριζοσπάστη, Πριν) έχει κάνει πολλές μεταφράσεις και επιμέλειες και έχει συγγράψει πολλά βιβλία, με πιο πρόσφατα "Ο Μαρξ γεννήθηκε νωρίς", "Μαρξ-Μπακούνιν για το σοσιαλιστικό κράτος", "Από την κρίση στην επανάσταση-πόλεμος θέσεων-".
Μεγάλο Κραχ του 1929
Το Κράχ
μικρογραφία|Γενικός Χρηματιστηριακός Δείκτης του Χρηματιστηρίου της Wall Street από το 1929, λίγο πριν από το κραχ  έως το 1932 όταν η τιμή έφτασε στο ναδίρ Οι πωλήσεις μετοχών εντάθηκαν στα μέσα Οκτωβρίου. Στις 24 Οκτωβρίου, η «Μαύρη Πέμπτη», η αγορά έχασε το 11% της αξίας της με την έναρξη συναλλαγών. Ο τεράστιος όγκος σήμαινε ότι η καταγραφή των τιμών στον τηλέτυπο που χρησιμοποιούσαν τα χρηματιστηριακά γραφεία της εποχής σε όλη τη χώρα μεταβαλλόταν με καθυστέρηση ωρών, και έτσι οι επενδυτές δεν είχαν ιδέα για την ακαριβή τιμή των μετοχών διαθέσιμων προς συναλλαγή. Αρκετοί κορυφαίοι τραπεζίτες της Wall Street συναντήθηκαν για να βρουν μια λύση στον πανικό και το χάος στην αγορά. Στη συνάντηση συμμετείχαν ο Thomas W. Lamont, αναπληρωτής επικεφαλής της Morgan Bank, Albert Wiggin, επικεφαλής της Chase National Bank, και ο Charles E. Mitchell, πρόεδρος της National City Bank της Νέας Υόρκης. Επέλεξαν τον Richard Whitney, αντιπρόεδρο του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης, για να ενεργήσει για λογαριασμό τους.
Με την οικονομική υποστήριξη των τραπεζιτών πίσω του, ο Whitney υπέβαλε προσφορά για να αγοράσει 25.000 μετοχές της US Steel στα 205 $ ανά μετοχή, τιμή πολύ πάνω από την τρέχουσα αγορά. Καθώς παρακολουθούσαν οι έμποροι, η Whitney υπέβαλε στη συνέχεια παρόμοιες προσφορές σε μετοχές θεσμικών εισηγμένων εταιριών, οι τιμές των οποίων καθόριζχαν το κλίμα της αγοράς. Η τακτική ήταν παρόμοια με εκείνη που είχε τερματίσει τον Πανικό του 1907 και πέτυχε να σταματήσει τη διολίσθηση. Ο χρηματιστηριακός δείκτης Dow Jones Industrial Average ανέκαμψε, κλείνοντας με πτώση μόνο 6,38 μονάδων για την ημέρα. μικρογραφία|Ο χώρος συναλλαγών του κτηρίου του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης το 1930, έξι μήνες μετά το κραχ του 1929 Στις 28 Οκτωβρίου, την «Μαύρη Δευτέρα», μια αυξανόμενη μερίδα επενδυτών των οποίων οι θέσεις απαιτούσαν περαιτέρω κεφάλαια για να διατηρηθούν, αποφάσισαν να εξέλθουν των θέσεων τους, πουλώντας τις μετοχές τους ; η πτώση συνεχίστηκε με απώλειες 38,33 μονάδων, ή 12,82% του  δείκτη Dow, πτώση που αποτελούσε ρεκόρ ημέρας.
Στις 29 Οκτωβρίου 1929, η «Μαύρη Τρίτη» έπληξε τη Wall Street καθώς οι επενδυτές πούλησαν περίπου 16 εκατομμύρια μετοχές στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης σε μία μόνο μέρα. Χάθηκαν δισεκατομμύρια δολάρια, χρεοκοπώντας χιλιάδες επενδυτές. Την επόμενη μέρα, το πανικόβλητο ξεπούλημα μετοχών έφτασε στο αποκορύφωμά του με ορισμένες μετοχές να μην έχουν αγοραστές σε καμία τιμή. Ο Dow έχασε επιπλέον 30,57 μονάδες ή 11,73%, σημειώνοντας συνολική πτώση 23% σε δύο ημέρες.
Στις 29 Οκτωβρίου, ο William C. Durant ένωσε τις δυνάμεις του με μέλη της οικογένειας Rockefeller και άλλους οικονομικούς γίγαντες σε μια συσπειρωμένη προσπάθεια αγοράς μεγάλου αριθμού μετοχών για να δείξουν στο κοινό την εμπιστοσύνη τους στην αγορά, αλλά οι προσπάθειές τους απέτυχαν να σταματήσουν τη μεγάλη πτώση των τιμών. Ο τεράστιος όγκος των μετοχών που πουλήθηκαν εκείνη την ημέρα έκανε τον τυλέτυπο να συνεχίσει να εκπέμπει μέχρι και τις 7:45 το απόγευμα. Μετά από μια μονοήμερη ανάκαμψη στις 30 Οκτωβρίου, όταν ο Dow ανέκτησε 28,40 μονάδες, ή 12,34%, για να κλείσει στις 258,47 μονάδες, η αγορά συνέχισε να πέφτει, φτάνοντας σε ένα ενδιάμεσο χαμηλό στις 13 Νοεμβρίου 1929, με τον Dow να κλείνει στις 198,60. Στη συνέχεια, η αγορά ανέκαμψε για αρκετούς μήνες, ξεκινώντας στις 14 Νοεμβρίου, με τον Dow να κερδίζει 18,59 μονάδες για να κλείσει στις 217,28 και να φθάνει σε δευτερεύουσα κορύφωση κλεισίματος ( ένα ράλι ανόδου στις αγορές) στις 294,07 μονάδες στις 17 Απριλίου 1930. Στη συνέχεια, ο Dow ξεκίνησε μια άλλη, πολύ μεγαλύτερη, σταθερή διολίσθηση από τον Απρίλιο του 1930 έως τις 8 Ιουλίου 1932, όταν έκλεισε στο 41,22, το χαμηλότερο επίπεδό του του 20ου αιώνα, καταλήγοντας σε απώλεια 89,2% για τον δείκτη σε λιγότερο από τρία χρόνια.
Ξεκινώντας στις 15 Μαρτίου 1933 και συνεχίζοντας την υπόλοιπη δεκαετία του 1930, ο Dow άρχισε να ανακτά σιγά σιγά το έδαφος που είχε χάσει. Οι μεγαλύτερες ποσοστιαίες αυξήσεις του Dow Jones σημειώθηκαν στις αρχές και στα μέσα της δεκαετίας του 1930. Στα τέλη του 1937, υπήρξε μια απότομη πτώση στο χρηματιστήριο, αλλά οι τιμές διατηρήθηκαν πολύ πάνω από τα χαμηλά του 1932. Ο Dow Jones δεν επέστρεψε στην κορύφωση που έκλεισε στις 3 Σεπτεμβρίου 1929, μέχρι τις 23 Νοεμβρίου 1954.
Συνέπειες
Το 1932, η Επιτροπή Pecora ιδρύθηκε από τη Γερουσία των ΗΠΑ για να μελετήσει τα αίτια της συντριβής. Το επόμενο έτος, το Κογκρέσο των ΗΠΑ ψήφισε τον νόμο Glass–Steagall ο οποίος επέβαλε τον διαχωρισμό μεταξύ του εμπορικού σκέλους των  τραπεζών, το οποίο λαμβάνει καταθέσεις και χορηγεί δάνεια, και του επενδυτικού σκέλους των τραπεζών, που αναλαμβάνει, εκδίδει και διανέμει μετοχές, ομόλογα και άλλους τίτλους.
Στη συνέχεια, οι χρηματιστηριακές αγορές σε όλο τον κόσμο εισήγαγαν μέτρα για την δυνατότητα αναστολής συναλλαγών σε περίπτωση ραγδαίας πτώσης, ισχυριζόμενοι ότι τα μέτρα θα αποτρέψουν τέτοιες πωλήσεις πανικού. Ωστόσο, το μονοήμερο κραχ της Μαύρης Δευτέρας, 19 Οκτωβρίου 1987, όταν ο βιομηχανικός μέσος όρος Dow Jones έπεσε 22,6%, καθώς και η Μαύρη Δευτέρα της 16ης Μαρτίου 2020 (−12,9%), ήταν το καθένα χειρότερο σε απόλυτα ποσοστά από οποιοδήποτε ημέρα συναλλαγών του κραχ του 1929 (αν και η συνδυασμένη πτώση 25% της 28-29ης Οκτωβρίου 1929 ήταν μεγαλύτερη από εκείνη της 19ης Οκτωβρίου 1987 και παραμένει η χειρότερη διήμερη πτώση μέχρι και την  9η Οκτωβρίου 2021 ).
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Η αμερικανική κινητοποίηση για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στα τέλη του 1941 οδήγησε περίπου δέκα εκατομμύρια ανθρώπους εκτός του εργατικού δυναμικού. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος είχε δραματική επίδραση σε πολλά μέρη της οικονομίας και μπορεί να επιτάχυνε το τέλος της Μεγάλης Ύφεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι κρατικές επενδύσεις αντιπροσώπευαν μόνο το 5% της ετήσιας επένδυσης των ΗΠΑ σε βιομηχανικό κεφάλαιο το 1940. Μέχρι το 1943, η κυβέρνηση αντιπροσώπευε το 67% των επενδύσεων κεφαλαίου των ΗΠΑ.
Ανάλυση
Το κραχ ακολούθησε μια κερδοσκοπική άνθηση που είχε επικρατήσει στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1920, η παραγωγή χάλυβα, οι κατασκευές κτιρίων, ο κύκλος εργασιών λιανικής, ο αριθμός ταξινομημένων αυτοκινήτων, ακόμη και οι σιδηροδρομικές εισπράξεις προχώρησαν από ρεκόρ σε ρεκόρ. Το συνολικό καθαρό κέρδος 536 μεταποιητικών και εμπορικών εταιρειών παρουσίασαν αύξηση, το πρώτο εξάμηνο του 1929, κατά 36,6% σε σχέση με το 1928, ένα εξάμηνο ρεκόρ. Ο σίδηρος και ο χάλυβας ήταν στην κορυφή της λίστας με διπλάσια κέρδη. Τέτοια στοιχεία δημιούργησαν ένα κρεσέντο χρηματιστηριακής κερδοσκοπίας που οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες Αμερικανούς να επενδύσουν σε μεγάλο βαθμό στο χρηματιστήριο. Ένας σημαντικός αριθμός από αυτούς δανειζόταν χρήματα για να αγοράσει περισσότερες μετοχές. Μέχρι τον Αύγουστο του 1929, οι χρηματιστές δάνειζαν συνήθως σε μικρούς επενδυτές περισσότερα από τα δύο τρίτα της ονομαστικής αξίας των μετοχών που αγόραζαν. Πάνω από 8,5 δισεκατομμύρια δολάρια χορηγήθηκαν με δάνειο, ποσό που ξεπερνούσε την αξία του τυπωμένου χρήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες εκείνη την εποχή.
Οι αυξανόμενες τιμές των μετοχών ενθάρρυναν περισσότερους ανθρώπους να επενδύσουν, ελπίζοντας ότι οι τιμές των μετοχών θα ανέβαιναν περαιτέρω. Η κερδοσκοπία τροφοδότησε έτσι περαιτέρω αυξήσεις και δημιούργησε μια οικονομική φούσκα. Εξαιτίας της αγοράς περιθωρίου κέρδους, οι επενδυτές έμελλε να χάσουν μεγάλα χρηματικά ποσά εάν η αγορά έπεφτε – ή ακόμη και απέτυχε να προχωρήσει αρκετά γρήγορα. Η μέση αναλογία τιμής προς κέρδος των μετοχών S&amp;P Composite ήταν 32,6 τον Σεπτέμβριο του 1929, σαφώς πάνω από τα ιστορικά πρότυπα. Σύμφωνα με τον οικονομολόγο John Kenneth Galbraith, αυτή η ευφορία είχε επίσης ως αποτέλεσμα ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων να τοποθετούν τις αποταμιεύσεις και τα χρήματά τους σε επενδυτικά προϊόντα μόχλευσης όπως το "Blue Ridge trust" και το "Shenandoah trust" της Goldman Sachs. Και αυτά κατέρρευσαν το 1929, με αποτέλεσμα ζημίες στις τράπεζες 475 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε δολάρια το 2010 ( 563.72 δισεκατομμύρια το ). μικρογραφία|Ο Βρετανός οικονομολόγος Sir George Paish προέβλεψε την ύφεση του Μαΐου. Οι καλές σοδειές είχαν δημιουργήσει ένα πλεόνασμα 250 εκατομμυρίων μπουσέλων σίτου που θα έβγαιναν στην αγορά όταν αυτή θα άνοιγε το 1929. Μέχρι τον Μάιο υπήρχε επίσης μια σοδειά χειμερινού σίτου 560 εκατομμυρίων μπουσέλ έτοιμη για συγκομιδή στην κοιλάδα του Μισισιπή. Αυτή η υπερπροσφορά προκάλεσε τόσο μεγάλη πτώση στις τιμές του σιταριού που τα καθαρά εισοδήματα του αγροτικού πληθυσμού από το σιτάρι απειλούνταν με εξαφάνιση. Τα χρηματιστήρια είναι πάντα ευαίσθητα στη μελλοντική κατάσταση των αγορών εμπορευμάτων,  και η ύφεση στη Wall Street που είχε προβλέψει για τον Μάιο ο Sir George Paish έφτασε στην ώρα της. Τον Ιούνιο του 1929, η θέση σώθηκε από μια σοβαρή ξηρασία στην Ντακότα και την Καναδική Δύση, καθώς και από δυσμενείς χρόνους σποράς στην Αργεντινή και την ανατολική Αυστραλία. Η υπερπροσφορά τώρα ήταν επιθυμητή για να καλύψει τα κενά στην παγκόσμια παραγωγή σιταριού του 1929. Από 97 λεπτά ανά μπουσέλ τον Μάιο, η τιμή του σιταριού αυξήθηκε σε 1,49 δολλάρια τον Ιούλιο. Όταν φάνηκε ότι σε αυτό το ποσοστό οι Αμερικανοί αγρότες θα έπαιρναν περισσότερα για τη σοδειά τους παρά για εκείνη του 1928, τα αποθέματα ανέβηκαν ξανά.
Τον Αύγουστο, η τιμή του σιταριού έπεσε όταν η Γαλλία και η Ιταλία καυχιούνταν για μια υπέροχη σοδειά και η κατάσταση στην Αυστραλία βελτιώθηκε. Αυτό προκάλεσε ρίγη στη Wall Street και οι τιμές των μετοχών έπεσαν γρήγορα, αλλά η είδηση για φθηνές μετοχές έφερε μια νέα ορμή από ερασιτέχνες κερδοσκόπους και επενδυτές. Το Κογκρέσο ψήφισε ένα πακέτο βοήθειας 100 εκατομμυρίων δολαρίων για τους αγρότες, ελπίζοντας να σταθεροποιηθούν οι τιμές του σιταριού. Μέχρι τον Οκτώβριο όμως, η τιμή είχε πέσει στα 1,31 $ ανά μπουσέλ.
Και άλλοι αξιόπιστοι οικονομικοί δείκτες επιβραδύνονταν ή ακόμη και έπεφταν μέχρι τα μέσα του 1929, συμπεριλαμβανομένων των πωλήσεων αυτοκινήτων, των πωλήσεων κατοικιών και της παραγωγής χάλυβα. Η πτώση των εμπορευμάτων και της βιομηχανικής παραγωγής πολύ πιθανόν να κλόνισε ακόμη και την αμερικανική αυτοπεποίθηση, με την χρηματιστηριακή αγορά να καταγράφει υψηλό την 3η Σεπτέμβριου στις 381,17 αμέσως μετά την Εργατική Πρωτομαγιά, και στη συνέχεια άρχισε να παραπαίει, όταν ο Ρότζερ Μπάμπσον εξέδωσε την προειδοποιητική πρόβλεψή του για «κατάρρευση της αγοράς». Μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου, η αγορά μειώθηκε κατά 10% από την το προηγούμενο υψηλό (το "Babson Break"). Οι πωλήσεις μετοχών εντάθηκαν στις αρχές και στα μέσα Οκτωβρίου, με πτωτικές ημέρες να δαικόπτονται σποραδικά από μερικές ανοδικές ημέρες. Οι μαζικές πωλήσεις πανικού ξεκίνησαν την εβδομάδα του Οκτωβρίου 21 και εντάθηκαν την περίοδο Οκτώβριος 24 - Οκτώβριος 28, και με την κορύφωση στην 29η Οκτωβρίου  («Μαύρη Τρίτη»).
Ο πρόεδρος της Chase National Bank, Albert H. Wiggin, είχε τότε δηλώσει: "Τώρα είμαστε ενώπιον του αντίκτυπου του όργιου κερδοσκοπίας στο οποίο επιδίδονταν εκατομμύρια επενδυτές. Ηταν αναπόφεκτο, διότι η ραγδαία αύξηση του αριθμού επενδυτών συνεπαγόταν και μία ανάλογη αύξηση των κατόχων μετοχών προς πώληση, όταν η ανοδική περίοδος έφτασε στο τέλος της και οι εντολές πώλησης μετοχών αντικατέστησαν τις εντολές αγοράς τους."
Ηνωμένες Πολιτείες
μικρογραφία|Πλήθος έξω από κατάστημα της τράπεζας American Union στην Νέα Υόρκη εν μέσω κύματος ανάληψης καταθέσεων στις αρχές της Μεγάλης Ύφεσης Μαζί, το κραχ του 1929 και η Μεγάλη Ύφεση αποτέλεσαν τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση του 20ού αιώνα. Ο πανικός του Οκτωβρίου του 1929 έγινε σύμβολο της οικονομικής συρρίκνωσης που κυρίευσε τον κόσμο κατά την επόμενη δεκαετία. Οι πτώσεις των τιμών των μετοχών στις 24 και 29 Οκτωβρίου 1929 επέδρασαν στιγμιαία σε όλες τις χρηματοπιστωτικές αγορές, εκτός από την Ιαπωνία.
Το κραχ της Wall Street είχε σημαντικό αντίκτυπο στην οικονομία των ΗΠΑ και στην παγκόσμια οικονομία και αποτέλεσε αντικείμενο έντονων ακαδημαϊκών ιστορικών, οικονομικών και πολιτικών συζητήσεων από την λήξη του μέχρι σήμερα. Μερικοί άνθρωποι πίστευαν ότι οι καταχρήσεις από εταιρείες χαρτοφυλακίου κοινής ωφελείας συνέβαλαν στο κραχ της Wall Street του 1929 και στη Μεγάλη Ύφεση που ακολούθησε. Πολλοί άνθρωποι κατηγόρησαν το κραχ στις εμπορικές τράπεζες που ήταν πολύ πρόθυμες να θέσουν σε κίνδυνο τις καταθέσεις στο χρηματιστήριο.
Το 1930, 1.352 τράπεζες είχαν πάνω από 853 εκατομμύρια δολάρια σε καταθέσεις. το 1931, ένα χρόνο αργότερα, 2.294 τράπεζες πτώχευσαν με σχεδόν 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια σε καταθέσεις. Πολλές επιχειρήσεις απέτυχαν (28.285 χρεοκοπίες με τον ημερήσιο ρυθμό να είναι 133 επιχειρήσεις την ημέρα το 1931).
Το κραχ του 1929 σταμάτησε την ξέφρενη δεκαετία του '20. Όπως εξέφρασε με επιφύλαξη ο οικονομικός ιστορικός Charles P. Kindleberger, το 1929 δεν υπήρχε ένας θεσμικός δανειστής έσχατης ανάγκης, η έγκαιρη και αποφασιστική επέμβαση του οποίου, θα ήταν το κλειδί για τη μείωση της περιόδου επιχειρηματικής υφεσης που συνήθως ακολουθεί τις χρηματοπιστωτικές κρίσεις. Η συντριβή προκάλεσε εκτεταμένες και μακροχρόνιες συνέπειες για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ιστορικοί εξακολουθούν να εξετάζουν εάν το κραχ του 1929 πυροδότησε τη Μεγάλη Ύφεση ή εάν απλώς συνέπεσε με το σκάσιμο μιας μέτριας επικινδυνότητας οικονομικοπιστωτικής φούσκας. Μόνο το 16% των αμερικανικών νοικοκυριών είχαν επενδύσει στο χρηματιστήριο εντός των Ηνωμένων Πολιτειών κατά την περίοδο που προηγήθηκε της Μεγάλης Ύφεσης, υποδηλώνοντας ότι το κραχ είχε κάπως μικρότερο βάρος στην πρόκληση του. μικρογραφία|Πορεία ανέργων στο [[Τορόντο .]] Ωστόσο, οι ψυχολογικές επιπτώσεις του κραχ αντήχησαν σε όλη τη χώρα καθώς οι επιχειρήσεις συνειδητοποίησαν τις δυσκολίες στην εξασφάλιση επενδύσεων στην κεφαλαιαγορά για νέα έργα και επεκτάσεις. Η επιχειρηματική αβεβαιότητα επηρεάζει φυσικά την εργασιακή ασφάλεια των εργαζομένων και καθώς ο Αμερικανός εργαζόμενος (ο καταναλωτής) αντιμετώπιζε αβεβαιότητα όσον αφορά το εισόδημα του, φυσικά η τάση για κατανάλωση μειώθηκε. Η πτώση των τιμών των μετοχών προκάλεσε χρεοκοπίες και σοβαρές μακροοικονομικές δυσκολίες, όπως περιστολή πιστώσεων, κλείσιμο επιχειρήσεων, απολύσεις εργαζομένων, πτώχευση τραπεζών, μείωση της προσφοράς χρήματος και άλλα οικονομικώς στενάχωρα φαινόμενα.
Η επακόλουθη αύξηση της μαζικής ανεργίας θεωρείται ως αποτέλεσμα του κραχ, αν και το κραχ δεν είναι σε καμία περίπτωση το μοναδικό γεγονός που συνέβαλε στην ύφεση. Το κραχ της Wall Street θεωρείται συνήθως ότι έχει τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στα γεγονότα που ακολούθησαν και επομένως θεωρείται ευρέως ότι σηματοδοτεί την καθοδική οικονομική διολίσθηση που ξεκίνησε τη Μεγάλη Ύφεση. Αλήθεια ή όχι, οι συνέπειες ήταν τρομερές σχεδόν για όλους. Οι περισσότεροι ακαδημαϊκοί εμπειρογνώμονες συμφωνούν σε μια πτυχή του κραχ: Εξάλειψε πλούτο δισεκατομμυρίων δολαρίων σε μια μέρα και αυτό μείωσε αμέσως την καταναλωτική κίνηση.
Ευρώπη
Το κραχ του χρηματιστηρίου του Οκτωβρίου 1929 οδήγησε άμεσα στη Μεγάλη Ύφεση στην Ευρώπη. Όταν οι μετοχές έπεσαν κατακόρυφα στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, ο κόσμος το παρατήρησε αμέσως. Αν και οι οικονομικοί ηγέτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως και στις Ηνωμένες Πολιτείες, υποτίμησαν κατά πολύ την έκταση της κρίσης που ακολούθησε, σύντομα έγινε σαφές ότι οι οικονομίες του πλανήτη ήταν πιο διασυνδεδεμένες από ποτέ. Οι επιπτώσεις της διαταραχής στο παγκόσμιο σύστημα πίστωσης, εμπορίου και παραγωγής και η επακόλουθη κατάρρευση της αμερικανικής οικονομίας έγιναν σύντομα αισθητές σε όλη την Ευρώπη.
Ειδικά το 1930 και το 1931, οι άνεργοι εργάτες κατέβηκαν σε απεργία, διαδήλωσαν και γενικά ανέλαβαν άμεση δράση για να επιστήσουν την προσοχή του κοινού στα δεινά τους. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, οι διαμαρτυρίες επικεντρώνονταν συχνά στη λεγόμενη αξιολόγηση κριτιρίων διαβίωσης την οποία η κυβέρνηση είχε θεσπίσει το 1931 για να περιορίσει τον αριθμό των επιδομάτων ανεργίας που καταβαλλόντουσαν σε άτομα και οικογένειες. Για τα μέλη της εργατικής τάξης, η αξιολόγηση αντιμετωπιζόταν ως ένας παρεμβατικός και αναίσθητος τρόπος αντιμετώπισης της χρόνιας και αδυσώπητης στέρησης που προκάλεσε η οικονομική κρίση. Οι απεργίες αντιμετωπίστηκαν βίαια, με την αστυνομία να διαλύει διαδηλώσεις, να συλλαμβάνει διαδηλωτές και να τους κατηγορεί για εγκλήματα που σχετίζονται με παραβίαση της δημόσιας τάξης.
Ακαδημαϊκή ανάλυση
Υπάρχει μια συνεχής συζήτηση μεταξύ οικονομολόγων και ιστορικών σχετικά με τον ρόλο που έπαιξε το κραχ στα επόμενα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα. Το περιοδικό Economist υποστήριξε σε ένα άρθρο του 1998 ότι η ύφεση δεν ξεκίνησε με το κραχ του χρηματιστηρίου, ούτε ήταν σαφές τη στιγμή του κραχ ότι ξεκινούσε μια ύφεση. Ρώτησαν: «Μπορεί μια πολύ σοβαρή κατάρρευση του Χρηματιστηρίου να προκαλέσει σοβαρή οπισθοδρόμηση στη βιομηχανία, όταν η βιομηχανική παραγωγή είναι ως επί το πλείστον σε υγιή και ισορροπημένη κατάσταση;» Υποστήριξαν ότι πρέπει να υπάρξει κάποια οπισθοδρόμηση, αλλά δεν υπήρχαν ακόμη επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι θα διαρκούσε πολύ ή θα προκαλούσε αναγκαστικά μια γενική βιομηχανική ύφεση.
Ωστόσο, ο Economist προειδοποίησε επίσης ότι ορισμένες τραπεζικές χρεοκοπίες ήταν επίσης αναμενόμενες και ορισμένες τράπεζες μπορεί να μην είχαν αποθέματα για τη χρηματοδότηση εμπορικών και βιομηχανικών επιχειρήσεων. Κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η θέση των τραπεζών ήταν ο πρωτεύων παράγοντας, αλλά αυτό που επρόκειτο να συμβεί δεν μπορούσε να είχε προβλεφθεί.
Στο βιβλίο A Monetary History of the United States του Milton Friedman, το οποίο γράφτηκε από κοινού με την Anna Schwartz, υποστηρίζεται ότι αυτό που έκανε τη «μεγάλη συρρίκνωση» τόσο έντονη δεν ήταν η επιχειρηματικό επιβράδυνση, ο προστατευτισμός ή το κραχ του χρηματιστηρίου το 1929 από μόνα τους, αλλά η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος κατά τη διάρκεια τριών κυμάτων πανικού από το 1930 έως το 1933.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Ιστορία της οικονομίας Κατηγορία:Χρηματοπιστωτικές κρίσεις
Γιώργος Ρούσης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην. Είναι παντρεμένος με την αρχιτεκτόνισα Μαριλίζ Βέλλα και πατέρας δυο αγοριών.
Πολιτική δραστηριότητα
Στα μαθητικά του χρόνια ήταν μέλος της Νεολαίας Λαμπράκη Αμέσως μετά την επιβολή της Χούντας, οργανώθηκε στο αντιδικτατορικό κίνημα και μέσα από τις γραμμές των Αντιδικτατορικών Επιτροπών, του Πατριωτικού Μετώπου της ΚΝΕ και του ΚΚΕ αγωνίστηκε κατά του δικτατορικού καθεστώτος. To 1972, με άλλους 4 συντρόφους έκανε στις Βρυξέλλες έντεκα μέρες απεργία πείνας για συλλήψεις της Χούντας. Για τη δράση του αυτή καταδικάστηκε από στρατοδικείο ερήμην σε 2 τουλάχιστον χρόνια φυλακή και υποχρεώθηκε να ζητήσει πολιτικό άσυλο στο Βέλγιο.
Στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βρυξελλών συμμετείχε ενεργά στο κίνημα του Μάη του 1968 μέσα από τον βελγικό φοιτητικό κύκλο του Ελεύθερου Στοχασμού (Libre examen). Ταυτόχρονα, είχε συνδεθεί με τις οργανώσεις των Ελλήνων μεταναστών του Βελγίου και υπήρξε για μεγάλο διάστημα μέλος του ΔΣ και γραμματέας της Ελληνικής Κοινότητας Βρυξελλών.
Από το 1968 μέχρι το 1989, οπότε και διαφώνησε με τη ίδρυση του Συνασπισμού, ήταν μέλος του ΚΚΕ, και για χρόνια δάσκαλος και μέλος του ΔΣ του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών (ΚΜΕ). Στη συνέχεια, και για ένα μικρό διάστημα ήταν μέλος του ΝΑΡ (Νέο Αριστερό Ρεύμα), του οποίου και υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη, όπως επίσης και της εφημερίδας του Πριν. Στη συνέχεια δραστηριοποιείται ως ανένταχτος κομμουνιστής. Ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Κίνησης 1η Του Μάρτη, η οποία τάχθηκε κατά της παράδοσης του Οτσαλάν και των βομβαρδισμών στην Γιουγκοσλαβία, την οποία και επισκέφτηκε εκείνη την περίοδο. Επίσης έλαβε μέρος στην κινητοποίηση της Γένοβας.
Το 1996 διώχτηκε από τις δικαστικές αρχές μαζί με το γνωστό ηθοποιό Βασίλη Διαμαντόπουλο, για εγκωμιασμό παράνομων πράξεων, όταν υπερασπίστηκαν τους νεαρούς διαδηλωτές της πορείας του Πολυτεχνείου που είχαν συλληφθεί. Τελικά, το δικαστήριο και το Εφετείο τον απάλλαξαν, διαδοχικά, από την κατηγορία.
Το 2000 ενόψει των βουλευτικών εκλογών εξέφρασε δημόσια εκ νέου τη στήριξή του στο ΚΚΕ. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012 ήταν επικεφαλής του ψηφοδελτίου επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Στις βουλευτικές εκλογές του 2023 ήταν υποψήφιος βουλευτής επικρατείας του ΚΚΕ στην τελευταία 15η τιμητική θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Ξαναγύρισε, μικρή μου Σέμπα
Ο τίτλος Ξαναγύρισε, μικρή μου Σέμπα μπορεί να αναφέρεται:
Κυπριακές βουλευτικές εκλογές 2006
Οι βουλευτικές εκλογές του 2006 ήταν οι ένατες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο. Διεξήχθησαν στις 21 Μαΐου 2006 για την εκλογή των 56 εκ των 80 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Χρήστος Ρεκλείτης
Ο Χρήστος Ρεκλείτης (Δεκέμβριος 1937 – 19 Απριλίου 2014) ήταν Έλληνας αγωνιστής κατά της χούντας των συνταγματαρχών.
Κυπριακές βουλευτικές εκλογές 2006
Πολιτικό σύστημα
Η Κύπρος είναι μια ενιαία δημοκρατία με προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, άμεσα εκλεγμένος στο μέσο της νομοθετικής περιόδου, είναι και αρχηγός κράτους και επικεφαλής της κυβέρνησης, και προεδρεύει του εκτελεστικού Υπουργικού Συμβουλίου. Ωστόσο, οι αναλογικές εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων διευκολύνουν τον πολυκομματισμό, όπου το κόμμα του εκλεγμένου προέδρου συνήθως συμμαχεί με άλλα μικρότερα κόμματα για να σχηματιστεί μια κυβέρνηση συνεργασίας που συνήθως προσαρμόζεται στις κοινοβουλευτικές αλλαγές μετά τις βουλευτικές εκλογές.
Χρήστος Ρεκλείτης
Η φρίκη των βασανιστηρίων του
Συνελήφθη στην πλατεία Θησείου. Βασανίστηκε με τη μέθοδο του φάλαγγα, του ξερίζωσαν τα νύχια με τανάλια, του έκαναν ηλεκτροσόκ στα γεννητικά όργανα, τον έθαψαν ζωντανό μέσα σε ένα κασόνι. Φυλακίστηκε στον Χολαργό, στην Αίγινα, στου Αβέρωφ, στον Κορυδαλλό, στα Βούρλα και στον λόχο διοικήσεως. Έμεινε στη φυλακή για τέσσερα χρόνια. Αμνηστεύθηκε τον Αύγουστο του 1973 μαζί με άλλους 350 κρατούμενους.
Πηγές
Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Κυπριακές βουλευτικές εκλογές 2006
Εκλογικό σύστημα
Οι 80 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται από έξι πολυπληθείς εκλογικές περιφέρειες, με τον αριθμό των εδρών να κατανέμεται ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε περιφέρειας. Από τις 80 θέσεις, οι 56 εκλέγονται από τους Ελληνοκύπριους και οι 24 από τους Τουρκοκύπριους. Ωστόσο, λόγω του διχοτόμησης του νησιού μετά την τουρκική εισβολή του 1974, οι 24 τουρκοκυπριακές έδρες μένουν κενές και η Βουλή των Αντιπροσώπων είχε εκ των πραγμάτων 56 έδρες από την αύξησή τους το 1985.
Οι εκλογές διεξάγονται με αναλογική εκπροσώπηση ανοικτής λίστας, με τις θέσεις να κατανέμονται χρησιμοποιώντας την απλή αναλογική. Οι υπόλοιπες έδρες κατανέμονται σε λίστες που κέρδισαν τουλάχιστον μία έδρα ή κόμματα που έλαβαν τουλάχιστον 1,8% των ψήφων. Στο σύστημα ανοικτής λίστας, οι ψηφοφόροι πρώτα επιλέγουν τη λίστα που θέλουν να ψηφίσουν, και στη συνέχεια επιλέγουν ένα αριθμό υποψηφίων ίσον με το ένα τέταρτο του αριθμού των εδρών της εκλογικής περιφέρειας.
Πλαίσιο εκλογών 2006
Οι Βουλευτικές Εκλογές διενεργήθηκαν και ρυθμίστηκαν με βάση τις διατάξεις των περί Εκλογής Μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων Νόμων του 1979 έως 2003 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Για σκοπούς βουλευτικών εκλογών η Κυπριακή Δημοκρατία διαιρέθηκε σε έξι εκλογικές περιφέρειες, οι οποίες αντιστοιχούσαν στις έξι διοικητικές περιφέρειες. Οι 56 βουλευτικές έδρες κατανεμήθηκαν κατά εκλογική περιφέρεια με βάση τον αριθμό των εγγεγραμμένων εκλογέων κάθε εκλογικής περιφέρειας. Οι εκλογικές περιφέρειες ήταν:
Η Βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγεται για πενταετή θητεία, όμως αυτή μπορεί να αυτοδιαλυθεί πρόωρα, με απόφαση που λαμβάνεται με απόλυτη πλειοψηφία των μελών της.
Κόμματα και επικεφαλής
Στις εκλογές συμμετείχαν 11 κόμματα/κινήματα και 6 ανεξάρτητοι υποψήφιοι.
Αντιπρόσωποι θρησκευτικών ομάδων
Στη Βουλή των Αντιπροσώπων συμμετέχουν αντιπρόσωποι των θρησκευτικών ομάδων των μειονοτήτων στην Κύπρο, χωρίς να έχουν δικαίωμα ψήφου. Η εκλογή τους διεξάγεται ταυτόχρονα και παράλληλα με τις βουλευτικές εκλογές για ανάδειξη των πενήντα έξι Ελληνοκύπριων βουλευτών. Εξελέγησαν οι:
Πηγές
Κατηγορία:Κυπριακές βουλευτικές εκλογές
46
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 46 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ζαν-Μωρίς Ριπέρ
Ο Ζαν-Μωρίς Ριπέρ (γεννημένος το 1953) είναι Γάλλος διπλωμάτης. Από το 2011, έχει αναλάβει καθήκοντα πρέσβη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Τουρκία.
Από το 2009 ως το 2011, ο Ριπέρ ήταν ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ ως Σύμβουλος στο Πακιστάν. Προηγουμένως, από το 2007 ως το 2009, ο Ριπέρ ήταν Μόνιμος Εκπρόσωπος της Γαλλίας στα Ηνωμένα Έθνη στη Νέα Υόρκη. Με τον τίτλο αυτό, διετέλεσε Πρόεδρος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο του 2007 και τον Ιανουάριο του 2009. Ο Ριπέρ διετέλεσε μόνιμος εκπρόσωπος της Γαλλίας στα Ηνωμένα Έθνη στη Γενεύη από το 2005 ως το 2007.
Ο Ριπέρ ήταν Πρέσβης της Γαλλίας στην Ελλάδα από το 2000 ως το 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρέσβεις της Γαλλίας στην Ελλάδα Κατηγορία:Γάλλοι διπλωμάτες Κατηγορία:Πρόεδροι του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ Κατηγορία:Φοιτητές της Εθνικής Σχολής Διοικήσεως (Γαλλία)
Τζόσελυν Πέρσι, 11ος κόμης του Νορθάμπερλαντ
Ο Τζόσελυν Πέρσι, 11ος κόμης του Νορθάμπερλαντ και 5ος βαρόνος του Πέρσι (4 Ιουλίου 1644 - 31 Μαΐου 1670) Άγγλος ευγενής και 11ος Κόμης του Νορθάμπερλαντ (1668 - 1670) ήταν μεγαλύτερος γιος του Άλγκερνον Πέρσι, 10ου κόμη του Νορθάμπερλαντ και της δεύτερης συζύγου του Λαίδης Ελισάβετ Χάουαρντ, κόρης του Θεόφιλου Χάουαρντ, 2ου κόμη του Σάφοκ. Συμμετείχε στην τελετή στέψης του Καρόλου Β΄ της Αγγλίας στις 23 Απριλίου 1661 και στις 4 Νοεμβρίου 1661 εισήλθε στον Ίνερ Τέμπλ για νομικές υπηρεσίες. Παντρεύτηκε στις 23 Δεκεμβρίου 1662 την Ελισάβετ Ουριοθέσλι, 3η κόρη και κληρονόμο του Τόμας Ουριοθέσλι, 4ου κόμη του Σαουθάμπτον με την οποία απέκτησε :
Οι κύριες οικογενειακές εκτάσεις ήταν :
Μετά τον πρόωρο θάνατο του χωρίς γιο (1670) ο τίτλος του κόμη καταργήθηκε και οι εκτάσεις πέρασαν στην μοναδική του κόρη και κληρονόμο Λαίδη Ελισάβετ Πέρσι (1667 - 1722) που παντρεύτηκε τον Κάρολο Σέιμουρ, 6ο δούκα του Σόμερσετ (1662 - 1748) και έγιναν ένα από τα πλουσιότερα ζευγάρια στην Αγγλία. Ο τίτλος του κόμη του Νορθάμπερλαντ δημιουργήθηκε ξανά (1748) για τον γιο τους Άλγκερνον Σέιμουρ, 7ο δούκα του Σόμερσετ (1684 - 1750), οι περισσότερες εκτάσεις του Άλγκερνον πέρασαν στον γαμπρό του Σερ Ούγο Σμίθσον (1715 - 1786), 1ο βαρονέτο και αργότερα δούκα του Νορθάμπερλαντ που άλλαξε το επώνυμο του σε "Πέρσι" για να κληρονομήσει το κάστρο του Άλνουικ. Ο Άλγκερνον Σέιμουρ δημιούργησε επίσης την κομητεία του Έγκρεμοντ (1749) ενώ έδωσε μεγάλες εκτάσεις όπως το Πέτγουορθ στο Σάσσεξ και το κάστρο του Έγκρεμοντ στην Κάμπρια στον άλλο ανιψιό του Σερ Κάρολο Γουίντχαμ, 4ο βαρονέτο (1710 - 1763).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι Κατηγορία:Κόμητες του Νορθάμπερλαντ
47
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 47 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μετάλλιο
Το μετάλλιο είναι ένα αντικείμενο το οποίο απονέμεται στον νικητή κάποιου διαγωνισμού, είτε αθλητικό, είτε γνώσεων. Υπάρχουν τα χρυσά, τα αργυρά και τα χάλκινα μετάλλια.
Κατηγορία:Αθλητισμός
Σωκράτης Μπουντούρης
Ο Σωκράτης Μπουντούρης είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην επίθεση. Γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1977 στο Ξυνονέρι Καρδίτσας. Έχει αγωνιστεί σε πολλές ομάδες Β' και Γ' εθνικής με ιδιαίτερη επιτυχία ενώ αποτελεί ίνδαλμα τόσο για τους φιλάθλους της Αναγέννησης Καρδίτσας όσο και για τους φιλάθλους του Ολυμπιακού Βόλου.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Αναγέννηση Καρδίτσας όπου αγωνίστηκε από το 1996 έως το 2001. Το 2001 άφησε την ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του για τον Πατραϊκό όπου μετά από μόλις 6 μήνες πήγε στο Γ.Σ. Μαρκό. Το 2002 έως το 2004 αγωνίστηκε στον Ποσειδώνα Νέων Πόρων και το 2004 έως το 2007 στον Ολυμπιακό Βόλου. Το 2007 επέστρεψε στην ομάδα της Αναγέννησης Καρδίτσας όπου αγωνίστηκε ως το 2010. Το καλοκαίρι του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Πανθρακικό. Η συνεργασία του όμως με την ομάδα της Κομοτηνής διακόπηκε τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Ο Μπουντούρης λίγες ημέρες μετά επέστρεψε στην Αναγέννηση Καρδίτσας. Την σεζόν 2011-12 κατέκτησε το πρωτάθλημα Δ' Εθνικής και την άνοδο, ενώ αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ του Δ'ομίλου της Δ' Εθνικής με 20 γκολ. Την επόμενη σεζόν 2012-13, κατέκτησε την άνοδο και ο ίδιος βραβεύτηκε στα Ποδοσφαιρικά βραβεία ΠΣΑΠ ως ο πολυτιμότερος ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος της Γ΄ Εθνικής. Αγωνίστηκε με την Αναγέννηση Καρδίτσας μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2014, όποτε και σταμάτησε ουσιαστικά η επαγγελματική του καριέρα.
Ακολούθως αγωνίστηκε μέχρι το 2016 στα ερασιτεχνικά τοπικά πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Καρδίτσας κατά σειρά με τους Ατρόμητο Παλαμά και Δόξα Μητρόπολης και κατόπιν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σαν ποδοσφαιριστής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αναγέννησης Καρδίτσας 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Βόλου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανθρακικού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Μαρκό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Σέργιος ΣΤ΄ της Νάπολης
Ο Σέργιος ΣΤ΄, (πέθανε πριν από το 1107, από την οικογένεια των Σεργίων, ήταν Δούκας της Νάπολης περίπου από το 1090 έως το 1100.
Ήταν γιος του Ιωάννη, και διαδέχεται τον θείο του κι αδελφό του πατέρα του, Σέργιο Ε΄ που τον έκανε συγκυβερνήτη το 1067. Η αδερφή του Ινμιλγκία παντρεύεται τον δούκα Λάντολφ της Γκαέτα. Λίγα είναι γνωστά για τη θηεία του λόγω έλλειψης πηγών.
Για να αντιμετωπίσει τη Νορμανδική κατάκτηση της νότιας Ιταλίας, ο Σέργιος ενισχύει τη Ναπολιτική συμμαχία με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και αποκτά μεταξύ 1090 και 1093 τον Βυζαντινό τίτλο του πρωτοσεβαστού. Ο Νορμανδός πρίγκιπας της Κάπουα Τζουρνταίν σπάει την συμμαχία του με τον Πάπα Γρηγόριο Ζ΄ και μεταφέρει την υποτέλεια του πριγκιπάτου του στον γερμανικό αυτοκράτορα Ερρίκο Δ΄. Ο Πάπας γράφει στον Πρίγκιπα Γκιλσούφ Β΄ του Σαλέρνο ζητώντας του να πείσει τον Σέργιο να σταματήσει να δίνει την υποστήριξή του στον Τζουρνταίν και τον Ερρίκο Δ΄.
Γύρω στο 1078, ο Σέργιος παντρεύτηκε τη Λιμπιάσα κόρη του πρίγκιπα Ριχάρδου Α΄ της Κάπουα,. Διάδοχός του ήταν ο γιος του Ιωάννης ΣΤ΄,