cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι
Ρωσοϊαπωνικός πόλεμος
thumb|300px|left|Παρέλαση του σώματος φρουράς, 1908. Στα αριστερά - ο Β. Ν. Ντανίλοφ, ενώ από τα δεξιά διακρίνεται ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι Όταν άρχισε ο Ρωσοϊαπωνικός Πόλεμος, ο Ναχιτσεβάνσκι έγινε αξιωματικός στον στρατό του Καυκάσου. Στις 24 Μαρτίου έφθασε στο Πορτ-Πετρόφσκ, όπου δημιούργησε, από εθελοντές, το 2ο Σώμα Αλόγων του Νταγκεστάν, και την επόμενη ανέλαβε τη διοίκηση του. Στις 17 Απριλίου 1904, το σώμα του στάλθηκε στο θέατρο των στρατιωτικών επιχειρήσεων, όπου εντάχθηκε στη Μονάδα Ιππικού του Καυκάσου, του υποστράτηγου Γκεόργκι Ίλιτς Ορμπελιάνι. Από τον Δεκέμβριο του 1904 μέχρι τον Φεβρουάριο 1905 και από από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1905 ήταν προσωρινός διοικητής της Μονάδας Ιππικού του Καυκάσου.
Για τον πόλεμο κατά των Ιάπωνων, ο Ναχιτσεβάνσκι έλαβε το Τάγμα της Αγίας Άννας Β' Τάξεως μαζί με το σπαθί (3.11.1904), το Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου Δ' Τάξεως με το σπαθί και τη σημαία (8.02.1905), το Χρυσό Σπαθί «Δι' ανδρείαν» (3.03.1905), σπαθιά μαζί με το Τάγμα του Αγίου Στανισλάφ Β' Τάξεως (7.09.1905) και του Αγίου Βλαδίμηρου Γ' Τάξεως (6.02.1906).
Για την επίθεση κατά των Ιαπώνων στο χωριό Ναντουνγκόου, στις 27 Ιανουαρίου 1907 ο Ναχιτσεβάνσκι έλαβε το Τάγμα του Αγίου Γεωργίου Δ' Τάξεως, με τους χαρακτηρισμούς:
Αυτό το κατόρθωμα των στρατιωτών του Νταγκεστάν κατά τη διάρκεια του ρωσοϊαπωνικού πολέμου απεικονίζεται στον πίνακα του στρατιώτη-ζωγράφου, Βίκτορ Βικεντίνοβιτς Μαζουρόφσκι ονόματι «Η επίθεση του 2ου Σώματος του Νταγκεστάν στο Λαντουνγκόου κατά του ιαπωνικού πεζικού και πυροβολικού, υπό την ηγεσία του Χαν Ναχιτσεβάνσκι. 14 Ιανουαρίου 1905» (ρωσ. «Атака 2-го Дагестанского полка у д. Ландунгоу на японскую пехоту и артиллерию под командой Хана Нахичеванского. 14 января 1905 г.» ).
Μετά το τέλος του πολέμου, στις 24 Νοεμβρίου 1905, ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι ανέλαβε τη διοίκηση του 44ου (17ου) Σώματος Δραγόνων του Νιζεγκορόντσκ.
Στις 14 Φεβρουαρίου ανέλαβε τη διοίκηση του σώματος. Από τις 21 Μαρτίου μέχρι τις 29 Απριλίου 1906 βρισκόταν στην Αγία Πετρούπολη, στην υπηρεσία της Μονάδας Αλόγων του Καυκάσου, αλλά παρέμεινε διοικητής του 44ου Σώματος Δραγόνων του Νιζεγκορόντσκ.
Στις 4 Ιουνίου 1906, ο Ναχιτσεβάνσκι ανέλαβε τη διοίκηση του Σώματος Φρουράς Αλόγων. Από τη διαταγή προς το 44ο Σώμα Δραγόνων του Νιζεγκορόντσκ από τις 11 Ιουλίου 1906:
Στις 20 Ιουλίου 1907, για την αριστεία στον στρατό, ο Ναχιτσεβάνσκι έλαβε τον βαθμό του υποστράτηγου.
Ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι ήταν μέλος της Μουσουλμανικής Φιλανθρωπικής Οργάνωσης στην Αγία Πετρούπολη. Τον Ιούλιο του 1907, ο Ναχιτσεβάνσκι οργάνωσε έρανο για τη δημιουργία της εκκλησίας της Αγίας Όλγας, ως τιμή για τη Μάχη του Φρίντλαντ. Η δημιουργία της εκκλησίας τελείωσε στις 10 Ιουλίου 1909.
Στις 19 Απριλίου 1909 έλαβε το Τάγμα της Θεϊκής Χάρης «για τη βοήθεια στην ανανέωση του κανονισμού απονομής του Τάγματος του Αγίου Γεωργίου». Στις 15 Απριλίου 1911, στάλθηκε στην Πετρούπολη, στην υπηρεσία του στρατηγού Νικολάι Νικολάεβιτς Μλάντσι. Στις 18 Απριλίου 1912 ανέλαβε τη διοίκηση της 1ης Ειδικής Μονάδα Ιππικού. Στις 6 Δεκεμβρίου 1912, έλαβε το Τάγμα του Αγίου Στανισλάφ Α' Τάξεως, ενώ στις 6 Δεκεμβρίου 1913 το Τάγμα της Αγίας Άννας Α' Τάξεως. Στις 16 Ιανουαρίου 1914 έλαβε τον βαθμό του αντιστράτηγου και ανέλαβε τη διοίκηση της 2ης Μονάδας Ιππικού.
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
thumb|300px|Ο Αυτοκράτορας Νικολάι Β' και ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι Στις 31 Ιουλίου 1914, όλα τα σώματα έλαβαν διαταγή για κινητοποίηση. Μετά την ανακήρυξη της κινητοποίησης, ο Ναχιτσεβάνσκι ανέλαβε τη διοίκηση του Σώματος Ιππικού του Σβόντνι, στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν το 1ο και το 2ο Σώμα Φρουράς Ιππικού, η 2η και η 3η Μονάδα Ιππικού. Το σώμα του Ναχιτσεβάνσκι συγκέντρωσε τις δυνάμεις του στην περιοχή του Μαριάμπολ, στα πλευρά της 1ης Στρατιάς. Στις 4 Αυγούστου 1914, το πρωί, το σώμα του Ναχιτσεβάνσκι και η 1η στρατιά πέρασαν τα ομοσπονδιακά σύνορα της Ρωσίας και κινήθηκαν Πιλκάνελ. Στις 5 Αυγούστου, το σώμα του Ναχιτσεβάνσκι συγκρούστηκε με τους Γερμανούς, στη γραμμή Βίτγκιρεν-Μαλβίσκεν, όπου οι Γερμανοί έδειξαν σθεναρή αντίσταση. Οι συνολικές απώλειες των Ρώσων ανέρχονταν στους 380 νεκρούς, ενώ οι Γερμανοί έχασαν 1200 στρατιώτες.
Οι πιο σκληρές συγκρούσεις διεξήχθησαν στην πόλη του Βόρμντιτ. Όπως καταγράφει ένας από τους συμμετέχοντες των συγκρούσεων:
Από το ημερολόγιο του Αυτοκράτορα Νικολάι Β':
Στις 13 Οκτωβρίου 1914 ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι διορίστηκε διοικητής του 2ου Σώματος Ιππικού, στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν η 12η Μονάδα Ιππικού του Αλεξέι Μαξίμοβιτς Καλέντιν (από τις 24 Ιουνίου 1915, διοικητής της μονάδας ήταν ο Καρλ Γκουστάβ Μάνεργκεϊμ) και της Μονάδας Αλόγων του Καυκάσου του κόμη Μιχαήλ Αλεξάντροβιτς. Στις 19 Οκτωβρίου, παρουσιάστηκε στον Αυτοκράτορα για αναφορά. Από το ημερολόγιο του Νικολάι Β':
Στις 16 Νοεμβρίου 1914 έλαβε το Τάγμα του Αγίου Βλαδίμηρου Β' Τάξεως με σπαθί. Στα τέλη του Φεβρουαρίου του 1915, το σώμα του Ναχιτσεβάνσκι εκτέλεσε επιτυχώς την Επιχείρηση των Καρπάθιων Όρων. Στα τέλη του Μαρτίου, το σώμα έλαβε άδεια να ξεκουραστεί στην Ανατολική Γκαλίτσια. Εκμεταλλευόμενος το διάλειμμα που δόθηκε στο σώμα του, ο Ναχιτσεβάνσκι κατευθύνθηκε στην Πετρούπολη. Στον δρόμο για την πόλη, το τρένο στο οποίο βρισκόταν είχε ατύχημα. Ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι έμεινε ζωντανός με χτύπημα στον εγκέφαλο. Στις 29 Απριλίου, έγινε δεκτός στο Τσάρσκογιε Σελό, ενώ στις 1 Μαΐου 1915 έλαβε το Τάγμα του Άσπρου Αετού μαζί με σπαθί.
Στις 3 Μαΐου, οι Γερμανοί στρατιώτες του στρατηγού Άυγκουστ φον Μάκενζεν άρχισαν επίθεση και κατέστρεψαν τις αμυντικές γραμμές της 3ης ρωσικής στρατιάς του Ράντκο Ντμίτριεβιτς Ράντκο-Ντμίτριεφ. Σύμφωνα με τον ιστορικό Α. Α. Γκορντέεφ:
Στις 1 Ιουνίου 1915, εκδόθηκε νέο διάταγμα:
Από τους μουσουλμάνους, τον βαθμό του στρατηγού έλαβαν οι Σαμχαλάτ Ταρκόφσκι (1856) και ο χάνος Μπουχάρσκι (1868), αν και έλαβαν τον βαθμό εξαιτίας πολιτικών καταστάσεων.
Στις 23 Αυγούστου 1915, ο Αυτοκράτορας ανέλαβε τη διοίκηση ολόκληρου του ρωσικού στρατού, ενώ ο προηγούμενος Κύριος Διοικητής, ο κόμης Νικολάι Νικολάεβιτς, ανέλαβε τη διοίκηση των στρατιωτών στον Καύκασο. Στις 13 Σεπτεμβρίου 1915, ανέλαβε τη διοίκηση του 2ου σώματος ιππικού, ενώ αργότερα έγινε αξιωματικός του Κύριου Διοικητή του Στρατού του Καυκάσου.
Στις 23 Ιανουαρίου 1916, ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι «για την αριστεία στις μάχες κατά του εχθρού», έλαβε τον βαθμό του στρατηγού του ιππικού
Το φθινόπωρο του 1915, ο Αυτοκράτορας Νικολάι Β' ένωσε όλα τα σώματα φρουράς, μετατρέποντας τα σώματα αυτά σε εφέδρους. Στις 9 Απριλίου 1916, ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι διορίστηκε διοικητής του Σώματος Φρουράς του ιππικού, στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν η 1η, 2η και η 3η μονάδα ιππικού. Συμμετείχαν στις μάχες στο Δυτικό Μέτωπο, στο Νοτιοανατολικό Μέτωπο και στην Επιχείρηση Μπρουσίλοφ.
Τα τέλη του 1916, λήφθηκε η απόφαση να μεταφερθεί το Σώμα Φρουράς του ιππικού στο Ρόβνο. Εκεί, οι στρατιώτες έμαθαν για την αρχή της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία.
Οκτωβριανή Επανάσταση
thumb|200px|left|Ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι μαζί με ένα στρατιώτη, 1916 Στις 28 Ιανουαρίου 1917, στο Τσάρσκογιε Σελό, διεξήχθη η τελευταία συνάντηση του στρατηγού με τον Αυτοκράτορα Νικολάι Β'.
Στις 2 Μαρτίου 1917 ο Αυτοκράτορας Νικολάι Β', στον σιδηρόδρομο Ντνο, αναγκάστηκε να υπογράψει Διαταγή για Παραίτηση από τον Θρόνο. Όταν έμαθε αυτό το γεγονός από τη Στάφκα του Κύριου Διοικητή (ρωσ. Ставка Верховного Главнокомандующего), ο στρατηγός Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι έστειλε γράμμα στον διοικητή της Στάφκα, Μιχαήλ Βασίλιεβιτς Αλεξέεφ, με τα λόγια:
Αλλά, ο Αλεξέεφ δεν μετέφερε το γράμμα στον Αυτοκράτορα. Ο υποστράτηγος Αντόν Ιβάνοβιτς Ντενίκιν έγραψε στα «Άρθρα της ρωσικής φθοράς» (ρωσ. «Очерк русской смуты»):
Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του στρατηγού Νικολάι Αλεξέεβιτς Επάντσιν «Στην υπηρεσία των 3 Αυτοκράτορων» (ρωσ. «На службе трёх императоров»), υπήρξε η άποψη πώς ο στρατηγός Ναχιτσεβάνσκι δεν είχε καμία σχέση με το γράμμα και πώς στάλθηκε από τον αντιστράτηγο Α. Γ. Βινέκεν, ο οποίος δεν έλαβε την άδεια του στρατηγού και ο οποίος πέθανε στις 11 ή στις 29 Μαρτίου, χωρίς να είναι γνωστή η πραγματική αιτία του θανάτου του. Σύμφωνα με τον Επάντσιν, ο Βινέκεν αυτοκτόνησε μετά τη συζήτηση που είχε προηγουμένως με τον Ναχιτσεβάνσκι, ο οποίος δεν ήταν ικανοποιημένος με τις ενέργειες του Βινέκεν
Αλλά, σύμφωνα με τον καθηγητή Ρουντόλφ Νικολάεβιτς Ιβανόφ, στο σώμα υπήρχε πειθαρχία και κανένας αξιωματικός δε θα μπορούσε να στείλει το γράμμα χωρίς την άδεια του Ναχιτσεβάνσκι. Επιπλέον, σύμφωνα με τον καθηγητή, οι μετέπειτα ενέργειες του Ναχιτσεβάνσκι υποδεικνύουν πως ήταν πιστός στον Τσάρο και στις ιδέες της μοναρχίας.
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με κάποιες πηγές, αιτία του θανάτου του Βινέκεν ήταν το ότι δεν ήθελε να υπηρετεί τη νέα κυβέρνηση. Οι αιτίες για τον θάνατο του Αλέξανδρου Γκεόργκεβιτς Βινέκεν καταγράφονται σε έγγραφα του αξιωματικού του Σώματος Φρουράς του Κιρασίσκ, Γκέοργκι Αντάμοβιτς Γκοστόφτ:
Μετά την παραίτηση του Νικολάι Β', ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι αρνήθηκε να υπογράψει πιστός στην Προσωρινή Κυβέρνηση της Ρωσίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό και στρατηγό Ν. Ν. Ντουμπένσκι, ο Ναχιτσεβάνσκι προσπάθησε να πείσει τον κόμη Νικολάι Νικολάεβιτς να μη συναντήσει τη Στάφκα, αλλά ο τελευταίος δεν τον άκουσε:
Στις 16 Απριλίου 1917, σύμφωνα με το Διάταγμα № 461 του Κύριου Διοικητή της Προσωρινής Κυβέρνησης, Αλεξέι Αλεξέεβιτς Μπρουσίλοφ, πολλοί αξιωματικοί έχασαν τις θέσεις τους, συμπεριλαμβανομένου και του Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι.
Σύμφωνα με διάταγμα του ΤΣΕΚΑ του ΣΝΚ της ΕΣΣΔ στην Πετρούπολη, ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι συνελήφθη στις 18 Μαΐου 1918, και φυλακίστηκε στο Σπίτι Φυλακής, στην Πλατεία Σπαλέρνα της Πετρούπολης. Μαζί με αυτόν στο σπίτι ήταν φυλακισμένοι και ο Πάβελ Αλεξάντροβιτς Ρομανόφ, ο Νικολάι Μιχαήλοβιτς, ο Γκεόργκι Μιχαήλοβιτς και ο Ντμίτρι Κονσταντίνοβιτς. Μαζί τους ήταν επίσης φυλακισμένος ο κόμης Γκαβριήλ Κονσταντίνοβιτς Ρομανόφ, ο οποίος κατάφερε να αποδράσει και σε απομνημονεύματα του καταγράφει ότι είχε συναντηθεί με τον Ναχιτσεβάνσκι πολλές φορές στην αυλή της φυλακής. Μετά τον θάνατο, στις 30 Αυγούστου, του Μοϊσέι Σολομόνοβιτς Ουρίτσκι και του τραυματισμού του Βλαντιμίρ Ίλιτς Λένιν, οι Μπολσεβίκοι ανακοίνωσαν, στις 6 Σεπτεμβρίου 1918, τον Κόκκινο τερρόρ, στην εφημερίδα «Κόκκινη Εφημερίδα», όπου έλεγε πώς οι φυλακισμένοι θα σκοτωθούν, «αν από το χέρι των δεξίων εσέρων και των λευκών θα σκοτωθεί έστω και ακόμα ένας σοβιετικός εργάτης».
Ο Πάβελ Αλεξάντροβιτς, Νικολάι Μιχαήλοβιτς, ο Γκεόργκι Μιχαήλοβιτς και ο Ντμίτρι Κονσταντίνοβιτς δολοφονήθηκαν στο Οχυρό του Πετροπάβλοφσκ, στις 29 Ιανουαρίου 1919. Θεωρείται πώς μαζί τους δολοφονήθηκε και ο Ναχιτσεβάνσκι. Ωστόσο, δεν υπάρχει κανένα έγγραφο, το οποίο θα επιβεβαίωνε τη θεωρία αυτή, καθώς δεν βρέθηκαν και τα οστά του στρατηγού.
Μνήμη
Τον Ιούλιο του 2008 μερικές ορθόδοξες εκκλησίες της Ρωσίας έστειλαν γράμμα στον πρόεδρο Ντμίτρι Ανατόλιεβιτς Μεντέντεφ ζητώντας του να ονομάσει μια από τις νέες πλατείες της Μόσχας ή της Αγίας Πετρούπολης με το όνομα του στρατηγού. Αυτή η ιδέα ανακοινώθηκε στο Εκατερινμπούργκ, στις 15 Ιουλίου και έλαβε αρκετή υποστήριξη. Στο γράμμα στον πρόεδρο της Ρωσίας ήταν επίσης γραμμένο:
Αυτή η ιδέα έλαβε την υποστήριξη του Βασίφ Ταλίμποφ, μέλος της κυβέρνησης του Ναχιτσεβάν, του Κέντρου μουσουλμάνων του Καυκάσου καθώς και του αντίστοιχου κέντρου στον Βόρειο Καύκασο.
Οικογένεια
Το 1889, ο Χουσέιν Χαν Ναχιτσεβάνσκι παντρεύτηκε τη Σοφία Νικολάεβνα Γκέρμπελ, κόρη του ποιητή Νικολάι Βασίλιεβιτς Γκέρμπελ. Η Σοφία γεννήθηκε το 1864 στην Αγία Πετρούπολη, αλλά πέθανε και θάφτηκε στη Βηρυτό τον Ιούλιο του 1941. Μαζί απέκτησαν 3 παιδιά, τα οποία βαπτίστηκαν Ορθόδοξοι Χριστιανοί.
Ο μεγαλύτερος γιος του στρατηγού, ο Χαν Νικολάι Ναχιτσεβάνσκι γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1891 στην Αγία Πετρούπολη. Από το έγγραφο για τη γέννηση του:
Στις 6 Αυγούστου 1911, αφού τελείωσε τη στρατιωτική του εκπαίδευση, έγινε αξιωματούχος του Σώματος Φρουράς Αλόγων. Πέθανε στις 2 Φεβρουαρίου 1912 χωρίς να είναι γνωστή η αιτία θανάτου του.
Η κόρη του στρατηγού, Τατιάνα-χανούμ Ναχιτσεβάνσκαγια, μετέπειτα Μαρτίνοβα, γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη στις 18 Ιουνίου 1893. Το 1917 παντρεύτηκε τον γιο του στρατηγού του ιππικού, αξιωματικού του Σώματος Φρουράς του Αταμάν, Ντμίτρι Αντρέεβιτς Μαρτίνοφ (1893—1934). Πέθανε στις 3 Μαΐου του 1972 στη Νίκαια της Γαλλίας.
Ο νεότερος γιος, Χαν Γκεόργκι (Γιούρι) Ναχιτσεβάνσκι γεννήθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 1899 στην Πετρούπολη. Ήταν αξιωματικός του Λευκού Στρατού. Μετακόμισε στη Γαλλία, και μετέπειτα στον Λίβανο (τότε γνωστό ως Γαλλική Συρία). Πέθανε στις 8 Μαΐου 1948 στη Βηρυτό.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Στα αζέρικα
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί
Αλκίππη
Με το όνομα Αλκίππη ήταν γνωστές έξι γυναίκες της ελληνικής μυθολογίας.
Πηγές
Αλκιππη Αλκιππη Κατηγορία:Αμαζόνες
Βάτος Κέρκυρας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Βάτος (αποσαφήνιση)
Ο Βάτος είναι ορεινό χωριό στην δυτική Κέρκυρα με υψόμετρο 110 μέτρα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1886 να προσαρτάται στον τότε δήμο Παρελείων. Το 1946 με το ΦΕΚ 373Α - 31/12/1946 ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1919 με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019 αποσπάται από το δήμο Κερκυραίων και προσαρτάται στον νεοϊδρυθέντα δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική ενότητα Βάτου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρελίων του δήμου Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 345 κατοίκους. Στο Βάτο ανήκουν δύο παραλίες, η Μυρτιώτισσα και οι Έρμονες,. Επίσης, ο Βάτος έχει δύο εκκλησίες του Αγίου Νικολάου 13ος αιώνας και της Παναγίας. Υπάρχουν αρκετά ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Στο χωριό υπάρχει ο πολιτιστικός σύλλογος Βάτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1966 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1966 πραγματοποιήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου.
Στο αγώνισμα αυτό, η Βουλγαρία κέρδισε το αργυρό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ρουμάνος Σερμπάν Τσιοτσίνα για δεύτερη φορά μπροστά από τον Γκεόργκι Στοϊκόφσκι. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Ντόντιου Παταρίνσκι.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου.
Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν:
• 4
Πίνακας μεταλλίων (1929—1966)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1966. Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.
Βάτος (αποσαφήνιση)
Ο όρος Βάτος μπορεί να αναφέρεται:
Οικισμοί
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κοινότητα Σέμπρωνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Κωνσταντίνος Αραβανής
Ο Κωνσταντίνος Αραβανής (1957) είναι Έλληνας πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε νομάρχης Λευκάδας αλλά και Δήμαρχος Λευκάδας.
Γεννήθηκε στη Λευκάδα. Είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ και έχει συμμετάσχει σε πολλές νομαρχιακές επιτροπές. Το επάγγελμά του είναι καθηγητής (Φυσικός) δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Πηγές
Κατηγορία:Νομάρχες Λευκάδας
Καλλιόπη
Η ετυμολογία του αρχαιοελληνικού ονόματος Καλλιόπη είναι: κάλλος (= ομορφιά) + ὄψ (= οφθαλμός), δηλ. αυτή που έχει όμορφα μάτια. Με το όνομα Καλλιόπη (θηλυκό όνομα αρχαίας ελληνικής προέλευσης: Κάλλος + όψη) φέρονται:
Ακόμη στον αρσενικό τύπο του ονόματος φέρονται δύο χριστιανοί μάρτυρες:
Βασίλης Σαμπράκος
Ο Βασίλης Σαμπράκος, γεννημένος το 1973 στην Αθήνα, είναι Έλληνας αθλητικός δημοσιογράφος.
Πραγματοποίησε τις σπουδές του στο Κέντρο Δημοσιογραφικών Σπουδών, ξεκινόντας την πορεία του το 1992 ως μαθητευόμενος στην εφημερίδα «Αθλητική Ηχώ». Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε ως ρεπόρτερ αθλητικών θεμάτων για τις εφημερίδες «Κόσμος των Σπορ», «Το Βήμα», «Sportime» και «Φίλαθλος».
Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες στη δημιουργία της εφημερίδας «SportDay», της οποίας διετέλεσε και αρχισυντάκτης. Παράλληλα συνεργάστηκε και με το ραδιοφωνικό σταθμό του ίδιου ομίλου, το «NovaSport FM». Ρεπορτάζ του περιέλαβαν αρκετές ακόμη εφημερίδες, περιοδικά, ιστοσελίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί. Για μία περίοδο υπήρξε αρχισυντάκτης του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ.
Το Μάρτιο του 2008 ξεκίνησε να εκδίδει την εφημερίδα «Εξέδρα των Σπορ», που ανήκε στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, από κοινού με την αθλητική ιστοσελίδα exedrasports.gr. Αποχώρησε το καλοκαίρι του 2011 επιστρέφοντας στο δυναμικό της «SportDay». Τον Οκτώβριο του 2012 έγινε διευθυντής της ιστοσελίδας gazzetta.gr, στην οποία σήμερα λειτουργεί ως σύμβουλος έκδοσης και αρθρογράφος. Από το 2012 εργάζεται ως παρουσιαστής εκπομπών και σχολιαστής αγώνων ποδοσφαίρου στην CosmoteTV.
Τον Ιανουάριο του 2022 δημιούργησε με την Digital Minds το Digital Minds Sports agency που προσφέρει υπηρεσίες digital marketing στην αθλητική αγορά.
Το 2009 εξέδωσε ένα μυθιστόρημα που αντλεί υλικό από τις προσωπικές του εμπειρίες στο χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου, με τον τίτλο «Σκίσε το manual», από τις εκδόσεις «Ελληνικά Γράμματα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες αθλητικογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Ζανάκι
Οι Ζανάκι (Zanaki), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα από την καρδιά της Περιφέρειας Μάρα, Τανζανία, στα ανατολικά της Λίμνης Βικτώρια. Το 1987, ο πληθυσμός των Ζανάκι (Zanaki) εκτιμάτο ότι αριθμούσε 62.000 άτομα και το 2005, εκτιμήθηκε ότι ανήλθε σε 100.000 άτομα. Η ομάδα υποδιαιρείται στους Μπίρους (Birus) και τους Μπουτούρις (Buturis).
Σημαίνοντες άνθρωποι
Ο Julius Nyerere (1922-1999), ο ιδρυτής και πρώτος πρόεδρος της Τανζανίας ήταν Ζανάκι (Zanaki) και ήταν ο γιος του Βασιλιά Μπουρίτο Νυερέρε (Burito Nyerere [1860-1942]), που ήταν αρχηγός των Ζανάκι (Zanaki), και της Χριστίνας Μγκάυα ουά Νυανγκ'όμπε (Christina Mgaya wa Nyang'ombe [1897-1997]).
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυλές Μπαντού Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στην Τανζανία
Μαργαρίτα της Δανίας, βασίλισσα της Σκωτίας
Η Μαργαρίτα της Δανίας (Margrete af Danmark, 23 Ιουνίου 1456 - 14 Ιουλίου 1486) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ έγινε βασίλισσα της Σκωτίας (1469 - 1486) ως σύζυγος του Ιάκωβου Γ' της Σκωτίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του βασιλιά Χριστιανού Α΄ της Δανίας και της Δωροθέας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Κούλμμπαχ.
Γάμος με τον Ιάκωβο Γ΄ της Σκωτίας
Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες για την παιδική της ηλικία, όταν ήταν μόλις 4 ετών ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις για τον γάμο της με τον Σκωτσέζο πρίγκιπα Ιάκωβο. Η Μαργαρίτα αρραβωνιάστηκε τον Ιάκωβο (1468) σε μια προσπάθεια να διαγραφούν τα χρέη της Σκωτίας στη Δανία για τις Εβρίδες και τη Νήσο του Μαν, ο γάμος έγινε με παρέμβαση του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας. Τον Ιούλιο του 1469 η Μαργαρίτα σε ηλικία 13 ετών παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Γ΄ στο αβαείο του Χόλυρουντ, με τον γάμο όλα τα χρέη ακυρώθηκαν. Ο Γουίλιαμ Σινκλέρ, 1ος κόμης του Καίθνες ήταν τότε κόμης των Ορκάδων, πήρε σαν δώρο από το στέμμα το κάστρο του Ράβενσκριγκ και σε αντάλλαγμα παραχώρησε τα κληρονομικά του δικαιώματα στο νησί (1472). Η βασίλισσα Μαργαρίτα απέκτησε όλα τα δικαιώματα της σύμφωνα με τους Σκωτσέζικους νόμους, ντυνόταν με τα ακριβότερα κοσμήματα και φορέματα σύμφωνα με την τελευταία λέξη της μόδας. Έμαθε τον γιο της να μιλάει Δανικά, σαν βασίλισσα ήταν όμορφη, ευγενική και δημοφιλέστερη σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από τον σύζυγο της.
Ιωάννης Σφακιανάκης
Ο Ιωάννης Σφακιανάκης (1848-28 Νοεμβρίου 1924) ήταν Έλληνας πολιτικός και Πρόεδρος της Επαναστατικής Συνελεύσεως Κρητών στην Κρητική Επανάσταση του 1878.
Μαργαρίτα της Δανίας, βασίλισσα της Σκωτίας
Ψυχρές σχέσεις με τον σύζυγο της
Οι σχέσεις της Μαργαρίτας με τον Ιάκωβο Γ΄ δεν περιγράφονται ευτυχείς, ήταν αποξενωμένη σε μεγάλο βαθμό με τον σύζυγο της και βρισκόταν μαζί του μονάχα στην παραγωγή παιδιών αλλά σεβόταν τον ρόλο του σαν μονάρχη. Η μεγαλύτερη αιτία της αποξένωσης φαίνεται ότι ήταν η εύνοια που έδειχνε ο Ιάκωβος Γ΄ στον δεύτερο γιο τους και οι στόχοι του να παραμελήσει τον μεγαλύτερο. Παρέδωσε την κομητεία του Ρος στον δεύτερο γιο του και κατηγόρησε τον κόμη Τζων ΜακΝτόναλντ στο Κοινοβούλιο για προδοσία, η Μαργαρίτα όμως με παρέμβαση της κατόρθωσε να παραμείνει ο Τζων ΜακΝτόναλντ λόρδος του Κοινοβουλίου. Την περίοδο της πρώτης κρίσης όταν ο Ιάκωβος Γ΄ εκθρονίστηκε από τον μικρότερο αδελφό του Αλέξανδρο Στιούαρτ, δούκα του Όλμπανυ μερικούς μήνες (1482) η Μαργαρίτα έδειξε μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τον Ιάκωβο Γ΄ για τα παιδιά τους και αυτό τους έφερε σε μεγαλύτερη αποξένωση. Σε πολιτικό επίπεδο εργάστηκε για την αποκατάσταση του συζύγου της αλλά στη συνέχεια ζούσαν ξανά χωριστά : ο Ιάκωβος Γ΄ ζούσε στο κάστρο του Εδιμβούργου και η Μαργαρίτα στο κάστρο του Στέρλινγκ μαζί με τα παιδιά τους.
Ιωάννης Σφακιανάκης
Υπήρξε το κύριο πρόσωπο των πολιτικών πραγμάτων της Κρήτης από το 1878 μέχρι την Επανάσταση του Θερίσου το 1905.
Μαργαρίτα της Δανίας, βασίλισσα της Σκωτίας
Το τέλος της
Η Μαργαρίτα της Δανίας πέθανε ύστερα από σύντομη ασθένεια στο κάστρο του Στέρλινγκ στις 14 Ιουλίου 1486 και τάφηκε στο αβαείο του Κάμπουσκενεθ, στο ίδιο αβαείο τάφηκε και ο σύζυγος της. Το αβαείο πρόσφατα καταστράφηκε αλλά ο θόλος του καμπαναριού στέκεται και σήμερα επιδιορθώθηκε (1865) από την απόγονο της Βασίλισσα Βικτώρια. Μια φήμη ότι δηλητηριάστηκε από τον Τζων Ράμσεϊ, 1ο λόρδο του Μπόθγουελ ενός από τους αρχηγούς των αντιμαχόμενων ομάδων θεωρείται συκοφαντική και ανακριβής, ο Τζων Ράμσεϊ ήταν ευνοούμενος της Μαργαρίτας και δεν είχε κανέναν λόγο να το κάνει. Ο Ιάκωβος Γ΄ παρά τις άσχημες σχέσεις θρήνησε για τον πρόωρο θάνατο της συζύγου του και έκανε αίτημα στον πάπα να την κηρύξει αγία.
Ιωάννης Σφακιανάκης
Βιογραφικό
Ο Ιωάννης Σφακιανάκης γεννήθηκε στο Βραχάσι Μεραμβέλλου. Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Σφακιανάκη, ο οποίος ήταν αρχηγός των έξι Ανατολικών Επαρχιών της Κρήτης.
Μαργαρίτα της Δανίας, βασίλισσα της Σκωτίας
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Ιάκωβο Γ΄ Στιούαρτ βασιλιά της Σκωτίας απέκτησε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σκωτίας (σύζυγοι βασιλέων) Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας
Ιωάννης Σφακιανάκης
Βιογραφικό
Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και έπειτα στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εγκαταστάθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης όπου εξάσκησε το επάγγελμα του ιατρού. Διετέλεσε ιατρός του Χριστιανικού Νοσοκομείου Ηρακλείου και πρόεδρος του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Ηρακλείου, με πλούσια δράση.
Χρημάτισε βουλευτής σε πολλές και επανειλημμένες περιόδους και διακρίθηκε για τη ρητορική του ικανότητα. Συνεργάστηκε με την ελληνική εφημερίδα του Ηρακλείου μετά την επανάσταση του 1878. Πήρε μέρος στις επαναστάσεις του 1896 και 1897 και η δράση του έγινε γνωστή. Υπήρξε κύριος διαπραγματευτής της Σύμβασης της Χαλέπας (1878), πρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης των Κρητών (1897-98), πρόεδρος του Εκτελεστικού (1898), και πρώτος πρόεδρος της Βουλής των Κρητών (1899). Υποστήριξε την Επανάσταση στο Θέρισο το 1905.
Με ομιλία του στο Ηράκλειο στις 21 Μαρτίου 1905 έστρεψε την πλάστιγγα των πραγμάτων υπέρ του Ελευθερίου Βενιζέλου.
Υπήρξε πατριώτης και μετριόφρων πολιτικός, χαρισματικός ρήτορας και εχθρός του πολιτικού φατριασμού.
Πέθανε στην Αθήνα στις 28 Νοεμβρίου 1924 και τιμήθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με την κόρη του Μίνωα Καλοκαιρινού, Μαρία, με την οποία απέκτησε μία κόρη, την Έλλη, που πέθανε μικρή, και τον Κωνσταντίνο, που διακρίθηκε ως μουσικός.
Πηγές
Κατηγορία:Κρητική Πολιτεία
Μάδενα Μεσσηνίας
Η Μάδενα είναι ένα χωριό στην κεντρική Μεσσηνία. Απέχει 4 χλμ. από την Μεσσήνη και 15 χλμ. από την Καλαμάτα.
Πηγές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Wish You Were Here (album)
Το άλμπουμ των Pink Floyd "Wish You Were Here" κυκλοφόρησε το 1975 και είχε μεγάλη ανταπόκριση στο κοινό, άλλωστε θεωρείται κι ένα από τα πιο επιτυχημένα τους. Ήταν αφιερωμένο στον ιδρυτή του συγκροτήματος Σιντ Μπάρετ ο οποίος αντικαταστάθηκε από τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος με τον Ντέιβιντ Γκίλμορ, καθώς έκανε έντονη χρήση παραισθησιογόνων ουσιών.
Ο δίσκος
Κατά τη διάρκεια του 1974 και ενώ οι Pink Floyd βρισκόταν σε περιοδεία για την προώθηση του "The Dark Side of the Moon". συνέθεσαν τρία νέα κομμάτια, ένα εκ των οποίων ήταν το "Shine On You Crazy Diamond".
left|thumb|115px|Πορτραίτο του Σιντ Μπάρετ Την πρώτη εβδομάδα του 1975 επέστρεψαν στο στούντιο για να ξεκινήσουν τις ηχογραφήσεις για τον νέο τους δίσκο. Το "Wish You Were Here" ήταν το ένατο άλμπουμ του συγκροτήματος που είχε ενιαίο θέμα, κριτικάροντας τη μουσική βιομηχανία, κυρίως με το τραγούδι "Welcome to the Machine", ενώ το "Have a Cigar" αντιμετώπιζε με ειρωνεία τους επιχειρηματίες που κατέχουν τα ηνία στον χώρο. Οι στίχοι του "Wish You Were Here" αναφέρονται, κυρίως, στον Σιντ Μπάρετ αλλά και στον ίδιο τον Ρότζερ Γουώτερς. Τέλος, το "Shine On You Crazy Diamond" αναφέρεται στον Μπάρετ και τα προβλήματα που τον οδήγησαν να αποχωρήσει από το συγκρότημα. Το όλο θέμα του δίσκου έχει να κάνει με μουσική βιομηχανία και τα προβλήματα τα οποία δημιουργεί στους ανθρώπους οι οποίοι εμπλέκονται με αυτήν.
Ένα γεγονός που συνέβη κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων ήταν η επίσκεψη του ίδιου του Μπάρετ στο στούντιο, στις 5 Ιουνίου 1975. Με τα ψυχολογικά προβλήματα να είναι ολοφάνερα, ο υπέρβαρος και με ξυρισμένο κεφάλι Μπάρετ συνομίλησε για λίγο με τα μέλη των Pink Floyd. Το κλίμα ήταν βαρύ μετά την αποχώρηση του, αφού τα φανερά του προβλήματα στενοχώρησαν τους μουσικούς οι οποίοι βρισκόταν στο στούντιο.
Η ηχογράφηση του δίσκου έγινε στα "Abbey Road Studios" του Λονδίνου και το άλμπουμ πούλησε 250.000 αντίτυπα μόνο από τις προπαραγγελίες του, ανεβαίνοντας στο # 1 των βρετανικών τσαρτ. Οι αντίστοιχες παραγγελίες στις Ηνωμένες Πολιτείες έφθαναν τον αριθμό των 900.000, με το "Wish You Were Here" να βραβεύεται πλέον ως εξαπλά πλατινένιο.
Τραγούδια
1. Shine On You Crazy Diamond (part 1) (Wright, Waters, Gilmour) - 13:38
2. Welcome to the Machine (Waters) - 7:30
3. Have a Cigar (Waters) - 5:24
4. Wish You Were Here (Waters, Gilmour) - 5:17
5. Shine On You Crazy Diamond (part 2) (Wright, Waters, Gilmour) - 12:29
Θέσεις τσαρτ
Wish You Were Here (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 12 Σεπτεμβρίου 1975
Βραβεύσεις
Wish You Were Here (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 6 φορές πλατινένιος
Γαλλία (SNEP Certification): Διαμαντένιος
Γερμανία (IFPI Certification): Πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): 3 φορές πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Αυστραλία (ARIA Certification): 7 φορές πλατινένιος
Αυστρία (NVPI Certification): 2 φορές πλατινένιος
Μέλη των Pink Floyd
Ντέιβιντ Γκίλμορ - κιθάρα, φωνητικά, πλήκτρα
Κοινότητα Πρασέ
Η Κοινότητα Πρασέ είναι κοινότητα του Δήμου Πλατανιά στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Πρασσές. Εκτός από την έδρα της, περιλαμβάνει και τους οικισμούς Νέα Ρούματα και Χωστή. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Wish You Were Here (album)
Μέλη των Pink Floyd
Ρότζερ Γουώτερς - μπάσο, φωνητικά, κιθάρα
Κοινότητα Πρασέ
Συνολικά η κοινότητα έχει 138 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Κωνσταντίνο Φραγκιουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Wish You Were Here (album)
Μέλη των Pink Floyd
Νικ Μέισον - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Άλμπουμ του 1975
Πέτρος Κ. Μαυρομιχάλης (1887-1969)
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του πρωθυπουργού Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. Σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών και ασχολήθηκε με την πολιτική.
Εκλέχθηκε για πρώτη φορά το 1910 βουλευτής Λακωνίας και διετέλεσε πλείστες φορές υπουργός. Συγκεκριμένα χρημάτισε υπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Ράλλη και Καλογερόπουλου, υπουργός δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Πρωτοπαπαδάκη, ναυτικών στην κυβέρνηση Γούναρη και στρατιωτικών το 1946 στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Τσαλδάρη Απριλίου 1946. Από το 1948 ως το 1949 ήταν αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Το 1960 εγκαταστάθηκε στην Ελβετία, όπου και πέθανε, εννέα χρόνια αργότερα. .
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας Πετρος Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Σαρκοφάγο
Σαρκοφάγος είναι ένας οργανισμός που αποκομίζει τις ενεργειακές και θρεπτικές του ανάγκες από διατροφή που αποτελείται κυρίως ή αποκλειστικά από ζωικό ιστό, είτε μέσω της θήρευσης είτε μέσω της πτωματοφαγίας. Τα ζώα που εξαρτώνται αποκλειστικά από τη σάρκα των ζώων για τις ανάγκες τους σε θρεπτικά συστατικά ονομάζονται υποχρεωτικά σαρκοφάγα, ενώ εκείνα που καταναλώνουν και μη ζωικά τρόφιμα ονομάζονται περιστασιακά σαρκοφάγα. Τα παμφάγα καταναλώνουν επιπλέον και ζωική και μη ζωική τροφή, εξαιρουμένου του γενικότερου ορισμού, δεν υπάρχει σαφώς καθορισμένη αναλογία φυτικού προς ζωικού υλικού που θα διέκρινε ένα περιστασιακό σαρκοφάγο από ένα παμφάγο. Ένα σαρκοφάγο στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, που δεν θηρεύεται από άλλα ζώα, ονομάζεται κορυφαίο αρπακτικό.
Τα σαρκοφάγα μπορούν εναλλακτικά να ταξινομηθούν ανάλογα με το ποσοστό κρέατος στη διατροφή τους. Η διατροφή ενός υπερσαρκοφάγου αποτελείται από περισσότερο από 70% κρέας, ενός μεσοσαρκοφάγου από 30-70% και ενός υποσαρκοφάγου λιγότερο από 30%, με το υπόλοιπο να αποτελείται από μη ζωικά τρόφιμα όπως καρπούς, άλλα φυτικά υλικά ή μύκητες.
Κύπελλο Ιντερτότο 1962-63
Το Διεθνές Ποδοσφαιρικό Κύπελλο 1962-63 ή Κύπελλο Ράπαν, όπως ήταν πιο γνωστό (το μετέπειτα Κύπελλο Ιντερτότο) κατακτήθηκε από την Σλόβναφτ Ιντερνάσιοναλ Μπρατισλάβα, η οποία κέρδισε την Κάλτσιο Πάντοβα στον τελικό. Στου τουρνουά συμμετείχαν 32 ομάδες. Για πρώτη φορά συμμετείχαν ομάδες από Γαλλία, Ιταλία, Ουγγαρία και Γιουγκοσλαβία.
Όμιλοι
Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 8 ομίλους των 4 ομάδων, παρόλο που δεν υπήρχαν αυστηροί γεωγραφικοί περιορισμοί όπως την προηγούμενη χρονιά. Οι νικήτριες των 8 ομάδων (παρουσιάζονται με έντονη γραφή στους πίνακας που ακολουθούν) προκρίθηκαν στους νοκ-άουτ γύρους.
Προημιτελικά
Ο αγώνας μεταξύ Πέτσι Ντόζα και ΧΝΚ Ριέκα αναφέρεται επίσης και σαν 2-0, αλλά επίσημα καταγράφεται με 2-1.
Τελικός
Μονός τελικός, στην Πάντοβα.
Επίσης αναφέρεται ανεπίσημα ότι ο τελικός ήταν διπλός, με τον πρώτο αγώνα να γίνεται στη Μπρατισλάβα ο οποίος τελείωσε 0-0.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1962 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1963
M. Shadows
Ο Μάθιου Τσαρλς Σάντερς (αγγλικά: Matthew Charles Sanders, 31 Ιουλίου 1981 - ), γνωστός με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο M. Shadows, είναι Αμερικανός μουσικός, περισσότερο γνωστός ως ο βασικός τραγουδιστής, τραγουδοποιός και ιδρυτικό μέλος του αμερικανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Avenged Sevenfold.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου του 1981, στο Χάντινγκτον Μπιτς, στη Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Το ταλέντο του στο τραγούδι αναδείχθηκε από νωρίς, αφού άρχισε να τραγουδάει από μικρή ηλικία, όμως συγκεκριμένα η αγάπη του για τη ροκ μουσική εμφανίστηκε όταν μεγάλωσε και άρχισε να παίζει κιθάρα. Μπήκε στο Huntington Beach High School, όπου ήταν μέλος, για σύντομο χρονικό διάστημα, στο πανκ συγκρότημα Successful Failure. Αργότερα,το 1999, έγινε μέλος του συγκροτήματος Avenged Sevenfold μαζί με κάποιους φίλους του από το λύκειο, τους Ζάκι Βέντζανς, Τζίμι Σάλιβαν και Ματ Γουέντ. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα στο συγκρότημα μπήκε και ο κιθαρίστας Σίνιστερ Γκέιτς.
Ψευδώνυμα
Το ψευδώνυμο του M. Shadows είναι το όνομα που χρησιμοποιεί όταν βρίσκεται στη σκηνή. Όλα τα μέλη του συγκροτήματος διαθέτουν ένα. Ο ίδιος επέλεξε αυτό το όνομα γιατί, καταρχάς, δεν ήθελε να συμπεριλάβει το κανονικό του όνομα (Μάθιου) σ' αυτό και κατά δεύτερον, όπως είπε, θεωρούσε τον εαυτό του "το πιο σκοτεινό μέλος του συγκροτήματος".
Ο λόγος για τον οποίο τα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να αλλάξουν τα πραγματικά τους ονόματα ήταν γιατί πολλοί τραγουδιστές άλλων συγκροτημάτων (όπως οι Korn και οι Slipknot), από τους οποίους επηρεάστηκαν, είχαν κι αυτοί τα δικά τους ψευδώνυμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μέλη των Avenged Sevenfold
Κάρολος Νέβιλ, 6ος κόμης του Γουέστμορλαντ
Ο Κάρολος Νέβιλ, 6ος κόμης του Γουέστμορλαντ (18 Αυγούστου 1542 - 16 Νοεμβρίου 1601) Άγγλος ευγενής, 6ος Κόμης του Γουέστμορλαντ και ένας από τους αρχηγούς της "Επανάστασης του Βορρά" (1569) ήταν γιος του Ερρίκου Νέβιλ, 5ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της Λαίδης Άννας Μάννερς, δεύτερης κόρης του Τόμας Μάννερς, 1ου κόμη του Ράτλαντ. Παντρεύτηκε (1563) την Τζέιν Χάουαρντ, κόρη του Χένρυ Χάουαρντ, κόμητος του Σάρρεϋ και της Φραγκίσκης ντε Βερ κόμισσας του Σάρρεϋ, είχε άλλα δυο αδέλφια : τον Τόμας Χάουαρντ, 4ο δούκα του Νόρφολκ και τον Χένρυ Χάουαρντ, 1ο κόμη του Νορθάμπτον.
Αποτυχημένη εξέγερση εναντίον της Ελισάβετ
Ο Γουέστμορλαντ σαν πιστός Καθολικός αντιτάχτηκε σκληρά στην διαμαρτυρόμενη Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, τον Νοέμβριο του 1569 ενώθηκε με τον Τόμας Πέρσι, 7ο κόμη του Νορθάμπερλαντ στην "Επανάσταση των Βορείων". Οι επαναστάτες με μεγάλο αριθμό Καθολικών πιστών κυρίευσαν το Ντάραμ, η Ελισάβετ κατέπνιξε την επανάσταση και οι επαναστάτες δεν κατάφεραν να ελευθερώσουν την Μαρία Α΄ της Σκωτίας. Οι δυο κόμητες δραπέτευσαν στην Σκωτία, έμειναν για πολύ καιρό ασφαλείς στο κάστρο του λόρδου Κέρρ στο Ρόξμπουργκσαιρ αλλά ο ξάδελφος του κόμη Ροβέρτος μπήκε στην υπηρεσία του Σερ Ραλφ Σάντλερ (1507 - 1587) με στόχο προσποιούμενος τον φίλο να προδώσει τους δυο κόμητες. Η αλληλογραφία του Σάντλερ με τον Ροβέρτο όπως έχει διασωθεί σήμερα αποτελεί τέλειο δείγμα ανηθικότητας και προδοσίας.
Εξορία
Ο Νορθάμπερλαντ συνελήφθη και παραδόθηκε στην Ελισάβετ (1572) ενώ ο Γουέστμορλαντ από φόβο μήπως συλληφθεί και καταδικαστεί για προδοσία δραπέτευσε στην Φλάνδρα που έζησε σε συνθήκες εξαιρετικής φτώχειας, δεν είδε ξανά ποτέ την σύζυγο του Τζέιν Χάουαρντ (πέθανε το 1593) τον γιο και τις τέσσερις κόρες του. Τα πλούσια εδάφη των Νέβιλ όπως το στρατιωτικό οχυρό του Μπράνκεπεθ κατασχέθηκαν και πέρασαν σε ξένα χέρια. Ένας Γάλλος κατάσκοπος στο Λονδίνο τον Αύγουστο του 1585 σημειώνει ότι ο Κάρολος Νέβιλ πρώην κόμης του Γουέστμορλαντ είχε στρατοπεδεύσει στο Λάνκασιρ και ετοίμαζε επίθεση στην Αγγλία με τους γιους του Χένρι Πέρσι, 8ου κόμη του Νορθάμπερλαντ. Οι ιστορικοί αμφιβάλουν για τη πληροφορία επειδή οι γιοι του Νορθάμπερλαντ ήταν στην Αγγλία την εποχή που πατέρας τους πέθανε με μυστηριώδη τρόπο, πιθανότατα δολοφονήθηκε (1585).
Ο Κάρολος Νέβιλ συγκέντρωσε δύναμη 700 Άγγλων φυγάδων στα λιμάνια της Φλάνδρας με 103 συντάγματα πεζικάριων και 4.000 άλογα, ο συνολικός στρατός ήταν 30.000 άνδρες υπό την διοίκηση του δούκα της Πάρμας, ο δούκας του Γκιζ έστειλε επιπλέον ενίσχυση με 12.000 άντρες στις ακτές της Νορμανδίας. Οι δυο στρατοί ενώθηκαν και με την προστασία της Ισπανικής Αρμάδας ξεκίνησαν την επίθεση στα δυτικά της Αγγλίας αλλά γνώρισαν την συντριβή. Ο Γουέστμορλαντ δραπέτευσε στην ηπειρωτική Ευρώπη, από τότε μέχρι τον θάνατο του έζησε σε αφάνεια με μια μικρή σύνταξη από τον βασιλιά της Ισπανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ Κατηγορία:Κόμητες του Γουέστμορλαντ
Μάριο Γκέτσε
Ο Μάριο Γκέτσε (Mario Götze, [ γερμανική προφορά: ˈɡœtsə], 3 Ιουνίου 1992) είναι Γερμανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης και στην Εθνική Γερμανίας ως επιθετικός μέσος. Είναι ιδιαίτερα γνωστός λόγω του γκολ που πέτυχε στον τελικό του παγκοσμίου κυπέλλου με την Αργεντινή, το οποίο οδήγησε τη Γερμανία στην κατάκτηση του Μουντιάλ του 2014. Κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο Γερμανίας τόσο με την Μπορούσια Ντόρτμουντ όσο και με την Μπάγερν Μονάχου. Μετά από δύο χρόνια στην Αϊντχόφεν επέστρεψε στη Γερμανία, καθώς τον Ιούνιο του 2022 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την Άιντραχτ Φρανκφούρτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Στέφανος Πουλημένος
Ο Στέφανος Πουλημένος (1959) είναι Έλληνας πολιτικός, δημοσιογράφος και εκδότης. Διετέλεσε νομάρχης της Κέρκυρας.
Προσωπική ζωή και επαγγελματική πορεία
Γεννήθηκε στους Κυνοπιάστες της Κέρκυρας. Σπούδασε δημοσιογραφία και έχει εκδόσει τις εφημερίδες Κερκυραϊκή Πορεία, Ξενοδοχοϋπαλληλική Φωνή Κέρκυρας, Αθλητική Πορεία και την εφημερίδα Η Κέρκυρα σήμερα. Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
Πολιτική ζωή
Από το 1986 εκλεγόταν πρόεδρος της κοινότητας Κυνοπιαστών μέχρι το 1994. Από το 1994 μέχρι το 2006, υπήρξε δήμαρχος του Δήμου Αχιλλείων. Το 2006, εκλέχθηκε για πρώτη φορά νομάρχης Κέρκυρας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Νομάρχες Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμαρχοι Αχιλλείων
Ραμανάθαν Κρίσναν
Ο Ραμανάθαν Κρίσναν (λατινικό αλφάβητο : Ramanathan Krishnan, Ταμίλ : இராமநாதன் கிருஷ்ணன்), (γεννήθηκε στις 11 Απριλίου 1937, Boothapandi Village, Nagercoil, Ινδία) , είναι Ινδός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και μετέπειτα προπονητής. Ήταν από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο στη δεκαετία του 1950 και του 1960. Ήταν δύο φορές στα ημιτελικά του Γουίμπλεντον το 1960 και το 1961, φτάνοντας μέχρι το No 6 στον κόσμο.
Πατέρας του ήταν ο Τεκανσί Κρισνάιγιερ Ραμανάθαν παλαίμαχος παίκτης και προπονητής της αντισφαίρισης, και γιος του ο Ραμές Κρίσναν. Σήμερα ζει στην Τσενάι, όπου διαχειρίζεται ένα γραφείο διανομής φυσικού αερίου. Στις 25 Ιουλίου 2012 επανέκδοσε το πρώτο εβδομαδιαίο αθλητικό περιοδικό στην αγγλική γλώσσα, το Sportstar. Μαζί με τον γιό του έχουν ακαδημία αντισφαίρισης.
Καριέρα
Το 1954, έγινε ο πρώτος ασιάτης παίκτης που κέρδισε τον τίτλο του απλού στα αγόρια στο Γουίμπλετον, κερδίζοντας τον Άσλη Κούπερ στον τελικό. Το 1959 έφτασε στον τρίτο γύρο του απλού στο Γουίμπλετον όπου έχασε από τον Άλεξ Ολμέντο. Αργότερα το ίδιο έτος, παίζοντας για την Ινδία στο κύπελλο Ντέιβις, ο Krishnan νίκησε τον Ροντ Λαβέρ φιναλίστ του Γουίμπλετον σε τέσσερα σετ. Στο Γουίμπλετον του 1960, έφτασε στους ημιτελικούς να χάσουν από τον τελικό πρωταθλητή Νιλ Φρέιζερ. Το 1961 έφτασε πάλι στους ημιτελικούς του Γουίμπλετον, κερδίζοντας τον Ρόι Έμερσον, αλλά έχασε στο ημιτελικό από τον τελικό πρωταθλητή Ροντ Λαβέρ. Το 1962 στο ίδιο τουρνουά αποσύρθηκε στα μέσα του τουρνουά λόγω τραυματισμού στον αστράγαλο.
Στο κύπελλο Ντέιβις ήταν βασικό μέλος της ινδικής ομάδας που έφτασε στον προκριματικό γύρο του κυπέλλου το 1966, ενώ το 1956, το 1959, το 1962, το 1963 και το 1968 έπαιξε σε πέντε πρωταθλήματα της Διεθνής ζώνης. Αγωνίστηκε στην ινδική ομάδα του κυπέλλου Ντέιβις μεταξύ 1953 και 1975, καταγράφοντας ένα ρεκόρ 69-28 που κέρδισε (50-19 σε απλά και 19-9 σε διπλά). Κέρδισε το πρωτάθλημα Ινδίας έξι φορές και έφτασε σε οκτώ τελικούς.
Ο Κρίσναν έλαβε το βραβείο Αρτζούνα το 1961, το Πάντμαν Shri το 1962 και το Πάντμα Μπρουσάν το 1967. . Έχει γράψει μαζί με τον γιο του Ραμές και τον Nirmal Shekar ένα βιβλίο με τίτλο A touch of tennis: The story of a tennis family.. Το βιβλίο καλύπτει τα επιτεύγματα τριών γενεών τένις της οικογένειας Κρίσνα.
Μαρία του Γκιζ
Η Μαρία του Γκιζ (Marie de Guise, 22 Νοεμβρίου 1515 - 11 Ιουνίου 1560) ήταν βασίλισσα της Σκωτίας ως δεύτερη σύζυγος του Ιακώβου Ε΄ της Σκωτίας και αντιβασίλισσα της Σκωτίας (1554 - 1560) για λογαριασμό της κόρης της Μαρίας Α΄ της Σκωτίας. Η Μαρία του Γκιζ με καταγωγή από το Δουκάτο της Λωρραίνης ήταν μεγαλύτερη κόρη του Κλαύδιου του Γκιζ αρχηγού του Οίκου του Γκιζ και της Αντουανέτας των Βουρβόνων κόρης του Φραγκίσκου του Βαντόμ και της Μαρίας του Λουξεμβούργου. Ο ισχυρός Οίκος του Γκιζ ήταν πρωταγωνιστής στη Γαλλία τον 16ο αιώνα με συμμαχίες με το βασίλειο της Γαλλίας και το μικρότερο βασίλειο της Σκωτίας που ήθελε να είναι Καθολικό ανεξάρτητο από την Αγγλία. Μετά την αποτυχία της οι Προτεστάντες πήραν την εξουσία στη Σκωτία και ο εγγονός της Ιάκωβος Α΄ και ΣΤ΄ της Αγγλίας και της Σκωτίας ένωσε για πρώτη φορά τα στέμματα της Αγγλίας και της Σκωτίας.
Δούκισσα του Λονγκεβίλ
Η Μαρία είχε άλλα 11 αδέλφια ανάμεσα τους : ο Φραγκίσκος του Γκιζ, ο Κλαύδιος Β΄ του Ωμάλ, ο Κάρολος της Λωρραίνης (1524-1574) και ο Λουδοβίκος της Λωρραίνης (1527-1578). Η Μαρία του Γκιζ ήταν ψηλή ενω όπως είχε αναφέρει η μητέρα της υπέφερε από συχνά κρυολογήματα, ακούγεται ότι γεννήθηκε στο σπίτι ενός "κοινού" ενώ η μητέρα της ταξίδευε για τη γενέτειρα της. Σε ηλικία 5 ετών έγινε νονά στη μικρότερη αδελφή της Λουίζα, σε λίγο πήγε μαζί με τη γιαγιά της Φιλίππη του Χέλρε στη μονή του Πουρ Κλερ στο Ποντ-α-Μουσσον. Ο θείος της Αντώνιος της Λωρραίνης και η θεία της Ρενέ των Βουρβόνων επισκέφτηκαν τη Φιλίππη όταν ήταν 14 ετών, εντυπωσιασμένοι με το ανάστημα και την εμφάνιση της την πήραν από το μοναστήρι και την έφεραν μαζί τους στη Γαλλική αυλή. Η Μαρία έκανε την πρώτη εμφάνιση της στον γάμο ανάμεσα στον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας και την Ελεονώρα της Αυστρίας ενώ έγινε φίλη με τις κόρες του βασιλιά Μανταλένα και Μαργαρίτα.
Στις 4 Αυγούστου 1534 σε ηλικία 18 ετών η Μαρία έγινε δούκισσα του Λονγκεβίλ με τον γάμο της με τον Λουδοβίκο Β΄ του Λονγκεβίλ στα ανάκτορα του Λούβρου, ο γάμος τους ήταν ευτυχισμένος αλλά πολύ σύντομος. Ο πρώτος γιος της Μαρίας Φραγκίσκος Γ΄ του Λονγκεβίλ γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1535 αλλά στις 9 Ιουνίου 1537 ο Λουδοβίκος πέθανε στη Ρουέν αφήνοντας τη σύζυγο του χήρα σε ηλικία 21 έτους. Το υπόλοιπο διάστημα της ζωής της η Μαρία κρατούσε το τελευταίο γράμμα από τον αγαπημένο της φίλο και σύζυγο Λουδοβίκο που έγραφε για την ασθένεια του και εξηγούσε την απουσία του στη Ρουέν, βρίσκεται και σήμερα στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Σκωτίας. Η Μαρία γέννησε τον δεύτερο γιο της στις 4 Αυγούστου και τον ονόμασε Λουδοβίκο στη μνήμη του συζύγου της, ο Λουδοβίκος πέθανε πολύ μικρός αλλά ο Φραγκίσκος έστελνε γράμματα στη μητέρα του στη Σκωτία, στις 22 Μαρτίου 1545 της έγραφε πόσο ψηλός ήταν και στις 2 Ιουλίου 1546 της έστειλε το πορτραίτο του. Η Μαρία έγινε στόχος του Ιακώβου Ε΄ της Σκωτίας για τον δεύτερο γάμο του (1537), η πρώτη σύζυγος του Μαγδαληνή της Γαλλίας (1520-1537) είχε πεθάνει πρόωρα και χρειαζόταν μια Γαλλίδα νύφη για να πραγματοποιήσει συμμαχία εναντίον της Αγγλίας. Ο Ιάκωβος Ε΄ σύμφωνα με έναν συγγραφέα του 17ου αιώνα είχε εντυπωσιαστεί από τη Μαρία όταν πήγε στη Γαλλία να συναντήσει τη Μανταλένα και τη Μαρία των Βουρβόνων, ήταν ο επόμενος στόχος του. Η Μαρία βρέθηκε στον πρώτο γάμο του Ιακώβου Ε΄ με τη Μανταλένα.
Γιώτα Λύδια
Η Γιώτα Λύδια (πραγματικό όνομα: Παναγιώτα Μανταράκη, 24 Φεβρουαρίου 1934) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια, μία από τις μεγαλύτερες και σπουδαιότερες λαϊκές τραγουδίστριες.
Μαρία του Γκιζ
Γάμος με τον Ιάκωβο Ε΄ της Σκωτίας
thumb|right|250px|Τα σύμβολα της Μαρίας του Γκιζ σαν δούκισσα του Λονγκεβίλ Ο πρόσφατα χήρος Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας είχε προσπαθήσει να αποτρέψει την ένωση ζητώντας το χέρι της Μαρίας. Ο Ερρίκος Η΄ είχε βαρύ ιστορικό στη συμπεριφορά με τις συζύγους του, εξόρισε την πρώτη και αποκεφάλισε τη δεύτερη αυτό έκανε τη Μαρία να αρνηθεί την πρόταση. Ο Ερρίκος Η΄ είπε τον Δεκέμβριο του 1537 στον Καστιλλόν τον Γάλλο απεσταλμένο στο Λονδίνο ότι ήταν πολύ μεγάλος άντρας για να μην έχει μια μεγάλη σύζυγο. Η βιογράφος Αντόνια Φρέιζερ (γεν. 1932) γράφει το 1969 ότι η Μαρία του απάντησε "Είμαι μεγάλη γυναίκα αλλά έχω μικρό λαιμό". Η απάντηση της Μαρίας ήταν κακόγουστο αστείο επειδή λίγο πριν αποκεφαλιστεί η δεύτερη σύζυγος του Άννα Μπολέυν (1536) είπε στον εκτελεστή ότι θα τη σκοτώσει εύκολα επειδή έχει "μικρό λαιμό". Ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας προτίμησε την πρόταση του Ιακώβου και μεταβίβασε τις επιθυμίες του στον Κλαύδιο του Γκιζ, ο Φραγκίσκος δήλωσε ότι θα της δώσει τόσο μεγάλη προίκα σαν να ήταν πριγκίπισσα. Η μητέρα της Μαρίας είδε την πρόταση "εξαιρετικά περίεργη" επειδή ο βασιλιάς είχε συμπεριλάβει την κληρονομιά του γιου της Μαρίας στην προίκα. Η Μαρία δέχτηκε τον πρόταση πολύ σοκαρισμένη, ήταν θλιμμένη επειδή είχε χάσει πρόωρα τον σύζυγο και τον γιο της και δεν ήθελε να αποχωριστεί την πατρίδα της και την οικογένεια της. Ο πατέρας της προσπάθησε να της αλλάξει γνώμη μέχρι την εποχή που ο Ιάκωβος της έγραψε για να της δώσει τις συμβουλές και την υποστήριξη του. Η αυθεντικότητα των επιστολών που δημοσιοποιήθηκαν για πρώτη φορά το 1935 αμφισβητείται. Ο Ντέιβιντ Μπιάτον (1494 - 1546) ταξίδευσε στη Γαλλία για να προχωρήσει στις διαπραγματεύσεις του γάμου. Ο Μπίάτον έγραψε επιστολή στον Ιάκωβο Ε΄ στις 22 Οκτωβρίου 1537 στη Λυών ότι "είναι έτοιμος να φέρει σε ευτυχές τέλος την αποστολή", είχε μιλήσει με τη Μαρία που βρισκόταν με τη μητέρα της στην Καμπανία και περίμενε το τέλος των διαπραγματεύσεων.