cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σέρτζιαν Μπλάζιτς
Καριέρα
Στις 29 Μαΐου υπέγραψε συμβόλαιο δύο χρόνων με την Ανόρθωση,  όπου του δόθηκε η ευκαιρία να αποδείξει την αξία του απέναντι στη γεωργιανή Ντίλα Γκόρι αλλά σε ένα καθοριστικο σημείο του παιχνιδιού καταδίκασε την ομάδα του δεχόμενος τρία εύκολα γκολ με τα οποία η Ανόρθωση αποκλείστηκε από τα πλέι-οφ του Γιουρόπα Λιγκ. Από τότε η Ανόρθωση προσπαθούσε να ξεφορτωθεί το συμβόλαιο του αλλά χωρίς θετικό αποτέλεσμα και για τις δύο πλευρές. Τον Ιανουάριο του 2013 δόθηκε δανεικός στη Νέα Σαλαμίνα.
Διεθνής καριέρα
Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Μαυροβουνίου, για ένα αγώνα με αντίπαλο την Εθνική Σλοβενίας, τον Αύγουστο του 2007. Αγωνίστηκε με την Εθνική Μαυροβουνίου μία φορά το 2009 και μία φορά το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαυροβούνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ζέτα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρούνταρ Πλιέβλια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ζόρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κομ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μόρναρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Mandemakers Stadion
Το Mandemakers Stadion (Μάντεμακερς Στάντιον) είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο στο Βάαλβαϊκ της Ολλανδίας και είναι έδρα της ΡΚΣ Βάαλβαϊκ από το 1996.
Ιστορία
Το γήπεδο εγκαινιάστηκε το 1996. Κατασκευάστηκε στα ερείπια του παλιού σταδίου της Βάαλβαϊκ, το Sportpark Olympia. Κράτησε το όνομα του παλιού μέχρι το 1999, που μετονομάστηκε στο σημερινό.
Σήμερα η μέγιστη χωρητικότητα του σταδίου φτάνει στις 7.500 θέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ολλανδία Κατηγορία:Βάαλβαϊκ Κατηγορία:ΡΚΣ Βάαλβαϊκ
Γουρουνο-ιστορίες
Το Γουρουνο-ιστορίες (αγγλικά: Piggy Tales) είναι μια φινλανδική τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων που βασίζεται σε Bad Piggies, μια απόπειρα του Angry Birds. Κινούμενη σε στυλ που μοιάζει με πηλό animation, πριν από τη μετάβαση σε εικόνες που δημιουργούνται από υπολογιστή μετά την κυκλοφορία της ταινίας Angry Birds: Η Ταινία, η σειρά εστιάζει στη ζωή των minion pigs και δεν έχει διάλογο. Παρασκευάστηκε από τη Rovio Entertainment, με το γαλλικό στούντιο Cube Creative να παρέχει μέρος του animation.
Το Γουρουνο-ιστορίες έκανε πρεμιέρα το 2014 στο κανάλι Toons.TV μέσω των εφαρμογών Angry Birds και στον ιστότοπο Toons.TV. [5] [6] Η σειρά συνεχίστηκε το 2015 με τη δεύτερη σεζόν, με τίτλο Pigs at Work, [7] ακολουθούμενη από την τρίτη σεζόν, με τίτλο Third Act, το 2016. [8] Μια τέταρτη και τελευταία σεζόν, με τίτλο 4th Street, ξεκίνησε να προβάλλει επεισόδια το 2018. [9]
Από τον Ιούνιο του 2016, το σύνολο του προγράμματος είχε προβληθεί πάνω από 1 δισεκατομμύριο φορές. [8] Από τον Οκτώβριο του 2016, η σειρά, μαζί με το Angry Birds Toons και το Angry Birds Στέλλα, έχει προβληθεί σε περισσότερες από 200 περιοχές.
Κυκλοφορίες
Η Sony Pictures Home Entertainment είναι ο διανομέας DVD για τη σειρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Angry Birds Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων
1311
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1311 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
ΑΕΛ Λεμεσού (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Τον Οκτώβριο του 2014 ανακοινώθηκε ότι αναστέλλει τη λειτουργία της λόγω οικονομικών προβλημάτων. Ωστόσο το 2015 η ομάδα επαναλειτούργησε.
Ιστορία
Το σωματείο της ΑΕΛ αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης το 1965. Το καλαθοσφαιρικό τμήμα του σωματείου δημιουργήθηκε το 1967, με πρωτεργάτη και προπονητή τον καθηγητή σωματικής αγωγής Μιχαλάκη Νικολαΐδη. Έδρα της πρώτης ομάδας καλαθοσφαίρισης της ΑΕΛ ήταν το ανοικτό γήπεδο στην Όαση (στο χώρο αυτό στεγάζονται σήμερα τα κεντρικά γραφεία του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Λεμεσού).
Το 1974 η ΑΕΛ κατάφερε να κατακτήσει τον πρώτο τίτλο πρωταθλήματος στην ιστορία της. Από τότε ακολούθησαν ακόμη 12 πρωταθλήματα καθιστώντας την ομάδα την πολυνίκη της διοργάνωσης.
Το 2003 η ΑΕΛ έγινε η πρώτη και μοναδική κυπριακή ομάδα σε όλα τα αθλήματα που κέρδισε ευρωπαϊκό τρόπαιο. Κατέκτησε το ευρωπαϊκό τρόπαιο της Νότιας Περιφέρειας (Regional Challenge Cup, South Conference). Προπονητής της ομάδας ήταν ο Ντράγκαν Ράτσα.
Η καλαθοσφαιρική ΑΕΛ έχει διοργανώσει και φιλοξενήσει το FIBA Europe All-Star Day το 2005, το 2006, το 2007 και το 2008, το οποίο μεταδιδόταν ζωντανά σε περισσότερες από 35 χώρες.
Τον Οκτώβριο του 2014 ανακοινώθηκε ότι αναστέλλει τη λειτουργία της λόγω οικονομικών προβλημάτων. Ωστόσο το 2015 η ομάδα επαλειτούργησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1967  Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1967
Αιθιοπικό ημερολόγιο
Το Αιθιοπικό ημερολόγιο, επίσης γνωστό ως ημερολόγιο Γκε'έζ, είναι το κύριο ημερολόγιο που χρησιμοποιείται στην Αιθιοπία και αποτελεί επιπλέον το λειτουργικό έτος των Χριστιανών στην Ερυθραία οι οποίοι ανήκουν στην ορθόδοξη εκκλησία, στην ανατολική καθολική εκκλησία και στη λουθηρανική ευαγγελική εκκλησία της Ερυθραίας. Βασίζεται στο παλαιότερο Αλεξανδρινό ή Κοπτικό ημερολόγιο, το οποίο με τη σειρά του βασίζεται στο ακόμα παλαιότερο αιγυπτιακό ημερολόγιο, αλλά όπως και το Ιουλιανό ημερολόγιο, προσθέτει μια ημέρα κάθε τέσσερα έτη χωρίς εξαίρεση, και κάθε έτος αρχίζει στις 29 ή 30 Αυγούστου του Ιουλιανού ημερολογίου. Το χάσμα επτά με οκτώ ετών μεταξύ του αιθιοπικού και Γρηγοριανού ημερολογίου προέρχεται από εναλλακτικούς υπολογισμούς στη προσπάθεια του καθορισμού της ημερομηνίας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Όπως το κοπτικό ημερολόγιο, το αιθιοπικό ή ημερολόγιο Γκε'έζ έχει δώδεκα μήνες, 30 ημερών ο καθένας, συν πέντε ή έξι επαγόμενες ημέρες (συνήθως αποκαλούνται ως ένας δέκατος τρίτος μήνας). Επιπλέον, οι μήνες του αρχίζουν τις ίδιες ημέρες με εκείνες του κοπτικού ημερολογίου, αλλά έχουν τα διαφορετικά ονόματα, τα οποία είναι στη γλώσσα Γκε'έζ. Η έκτη επαγόμενη ημέρα προστίθεται κάθε τέσσερα έτη, χωρίς εξαίρεση, στις 29 Αυγούστου στο Ιουλιανό ημερολόγιο, έξι μήνες πριν από την πρόσθετη ημέρα (29 Φεβρουαρίου)του δίσεκτου έτους του Ιουλιανού ημερολογίου. Κατά συνέπεια η πρώτη ημέρα του αιθιοπικού/γκε'εζικού έτους, 1 Μασκαράμ (Mäskäräm), για έτη μεταξύ 1901 και 2099 (συμπεριλαμβάνον), είναι συνήθως 11 Σεπτεμβρίου (γρηγοριανού), αλλά πίπτει στις 12 Σεπτεμβρίου (γρηγοριανό), στα έτη που προηγούνται του γρηγοριανού δίσεκτου έτους.
Πρωτοχρονιά
Το Enkutatash είναι η λέξη για το αιθιοπικό νέο έτος στην επίσημη γλώσσα της Αιθιοπίας, την αμχαρική, ενώ καλείται Ri'se Awde Amet (Κύρια Επέτειος) στη γλώσσα Ge'ez της ερυθραϊκής ορθόδοξης εκκλησίας. Συμβαίνει στις 11 Σεπτεμβρίου του Γρηγοριανού ημερολογίου, εκτός από τα δίσεκτα έτη στα οποία συντελείται στις 12 Σεπτεμβρίου. Το αιθιοπικό ημερολογιακό έτος 1998 Amätä Məhrät (AM) (Έτος Ελέους) άρχισε στις 11 Σεπτεμβρίου 2005. Εντούτοις, τα αιθιοπικά έτη 1992 και το 1996 AM άρχισαν στις 12 Σεπτεμβρίου 1999 και 2003 αντίστοιχα. Τέλος, τα νέα έτη αρχίζουν στις 11 ή 12 Σεπτεμβρίου, όπως περιγράφεται παραπάνω, από το γρηγοριανό έτος 1900 ως το 2099, αλλά διαφορετικά σε άλλους γρηγοριανούς αιώνες, εξαιτίας του γεγονότος ότι κάθε τέταρτο αιθιοπικό/Ge'ez έτος είναι, χωρίς εξαίρεση, ένα δίσεκτο έτος.
Εποχή των Μαρτύρων
Η πιο σημαντική εποχή ήταν η Εποχή των Μαρτύρων, επίσης γνωστή ως Διοκλητιανή εποχή. Χρησιμοποιούνταν παλαιότερα από τις Ανατολικές Εκκλησίες και ακόμη χρησιμοποιείται από την Κοπτική Εκκλησία. Το πρώτο έτος της εποχής αυτής άρχισε στις 29 Αυγούστου 284.
Όπως αντίστοιχα η δυτική και Ιουλιανή Πρωτοχρονιά είναι τρεις περίπου μήνες αργότερα, η διαφορά μεταξύ της Εποχής των Μαρτύρων και του Σωτήριο Έτος είναι 285 (= 15x19) έτη. Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι το 525 ο Διονύσιος ο Μικρός (Dionysius Exiguus) αποφάσισε να προσθέσει 15 Μετονικός Κύκλος στους υπάρχοντες 13 Μετονικού Κύκλους της Διοκλητιανής Εποχής (15x19 + 13x19 = 532) για να πάρει έναν ολόκληρο μεσαιωνικό πασχαλινό κύκλο 532 ετών. Ο πρώτος αυτός κύκλος τελείωνε με το έτος 247 (= 13x19) της Εποχής των Μαρτύρων. Το έτος αυτό είναι το ίδιο με το έτος 531 μ.Χ. (DXXXI). Μία άλλη εξήγηση είναι ότι το 532 είναι το γινόμενο του Μετονικού Κύκλου των 19 ετών επί του Ηλιακού Κύκλου των 28 ετών.
Έτος Κόσμου σύμφωνα με τον Πανόδωρο
Γύρω στο 400 μ.Χ., ένας Αλεξανρινός μοναχός, ο Πανόδωρος, έφτιαξε την Αλεξανδρινή Εποχή (Anno Mundi = από καταβολής κόσμου), την ημερομηνία της δημιουργίας, στις 29 Αυγούστου 5493 π.Χ. Μετά τον 6ο αιώνα μ.Χ., η εποχή αυτή χρησιμοποιήθηκε από τους Αιγύπτιους και Αιθίοπες (Αξουμίτες) χρονολόγους. Ο δωδέκατος κύκλος 532 ετών αυτής της εποχής άρχισε στις 29 Αυγούστου 360 μ.Χ., και ως εκ τούτου 76 (= 4x19) έτη μετά την Εποχή των Μαρτύρων.
Έτος Κόσμου σύμφωνα με τον Αννιανό
Ο μοναχός Αννιανός ο Αλεξανδρείας προτίμησε τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου ως Πρωτοχρονιά, 25 Μαρτίου. Επομένως, μετατόπισε την εποχή του Πανόδωρου να αρχίζει στις 25 Μαρτίου 5492 π.Χ.
Κύκλος Δίσεκτου Έτους
Ο τεσσάρων ετών κύκλος του δίσεκτου έτους συσχετίζεται με του τέσσερις Ευαγγελιστές: το πρώτο έτος μετά από ένα αιθιοπιακό/Ge'ez δίσεκτο έτος ονομάζεται προς τιμήν του Ευαγγελιστή Ιωάννη και ακολουθείται διαδοχικά από τα έτη του Ευαγγελιστή Ματθαίου και Ευαγγελιστή Μάρκου. Το έτος με την έκτη epagomenal ημέρα παραδοσιακά ορίζεται ως το έτος του Ευαγγελιστή Λουκά.
Μήνες
Σημειώστε ότι αυτές οι ημερομηνίες ισχύουν μόνο από τον Μάρτιο του 1900 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2100.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ημερολογιο Αιθιοπικο
Άρνολντ της Άλτενα
O Άρνολντ, γερμ. Arnold (1166 - 1209) από τον Οίκο της Άλτενα ήταν κόμης της Άλτενα, του Ίζενμπεργκ, του Χέβελ και επίτροπος (Vogt) του Φέρντεν.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έμπερχαρντ Α΄, κόμη του Μπεργκ-Άλτενα και της Αδελαΐδας (απεβ. 1200), κόρης του Ερρίκου Α΄, κόμη του Άρνσμπεργκ (1123-1185).
Κληρονόμησε το βορειοδυτικό έδαφος της Άλτενα και έγινε ο πρώτος κόμης του Ίζενμπεργκ το 1200. Απεβίωσε 43 ετών και τον διαδέχθηκαν οι δύο μεγαλύτεροι γιοί του: πρώτα ο Έμπερχαρντ Β΄ και μετά ο Φρειδερίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ματθίλδη, κόρη του Φλόρις Γ΄, κόμη της Ολλανδίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Λάζαρος Λασκαρίδης
Ο Λάζαρος Λασκαρίδης (1968- 8 Μαΐου 2023) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος αντιδήμαρχος και πολιτικός συντάκτης, μέλος της Ενώσεως Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ) Ηταν αντιδήμαρχος Πολιτισμού στον Δήμο Καλλιθέας
Βιογραφία
Επαγγελματίας από τα 20 του χρόνια (1988), είχε εργαστεί στις εφημερίδες Αυριανή, Ακρόπολις, Γαύρος, Δημοκρατικός Λόγος, Ελεύθερος, Ισοτιμία, Νίκη, Παρασκευή +13, Το Ποντίκι, στους ραδιοφωνικούς σταθμούς Ράδιο Αθήνα και Αθήνα 9.84, στους τηλεοπτικούς σταθμούς Κανάλι 29, Alter 5, Tempo, TV Πειραιάς και Seven.
Είχε θητεύσει στα γραφεία Τύπου των Υπουργείων Εσωτερικών, Αιγαίου, Εθνικής Άμυνας, Ανάπτυξης, Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Εξωτερικών, Υποδομών και Μεταφορών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης καθώς και στη θέση του εκπροσώπου Τύπου της Κοινωνικής Συμφωνίας.
Είχε διατελέσει εκλεγμένο μέλος του Μικτού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ (1996-2007) και του Διοικητικού Συμβουλίου του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Καλλιθέας (2007-2010).
Ήταν ο επικεφαλής του "ΤΩΡΑ Καλλιθέα ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ", της μοναδικής δημοτικής παράταξης στην Καλλιθέα που δημιουργήθηκε από πολίτες που δεν είχαν πολιτευτεί ποτέ και κανένας από εκείνους δεν είναι μέλος κόμματος.
Στις εκλογές της 18ης Μαΐου 2014, ως υποψήφιος δήμαρχος Καλλιθέας έλαβε 1.445 ψήφους, ποσοστό 3,59%, και εξελέγη δημοτικός σύμβουλος. Επανεκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος Καλλιθέας, στις δημοτικές εκλογές της 26ης Μαΐου 2019, όταν ως υποψήφιος δήμαρχος του συνδυασμού που ηγείται, έλαβε 1.762 ψήφους και ποσοστό 4,49%.
Η παράταξη "ΤΩΡΑ Καλλιθέα ΛΑΖΑΡΟΣ ΛΑΣΚΑΡΙΔΗΣ" έλαβε μέρος και στις κοινοτικές εκλογές που διεξήχθησαν για πρώτη φορά συγχρόνως μεν με τις δημοτικές της 26ης Μαΐου 2019, αλλά σε ξεχωριστή κάλπη. Εξέλεξε μία σύμβουλο σε κάθε Κοινότητα της Καλλιθέας, με τις εξής ψήφους και ποσοστά: Στην 1η (κεντρική Καλλιθέα) συγκέντρωσε 1.051 ψήφους και ποσοστό 7,22%, στη 2η (νότια Καλλιθέα) 993 ψήφους και ποσοστό 7,68% και στην 3η (βόρεια Καλλιθέα) 630 ψήφους και ποσοστό 6,71%.
Στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλλιθέας της 6ης Σεπτεμβρίου 2014, το Σώμα εξέλεξε τον Λάζαρο Λασκαρίδη, μέλος της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου. Επανεκλέχτηκε μέλος της Οικονομικής Επιτροπής του Δήμου Καλλιθέας, από το Δημοτικό Συμβούλιο της πόλης, κατά τη συνεδρίαση της 5ης Μαρτίου 2017. Με απόφαση του δημάρχου Καλλιθέας, τοποθετήθηκε εκ νέου μέλος της Οικονομικής Επιτροπής, στις 9 Σεπτεμβρίου 2019
Με την εφημερίδα Παρασκήνιο, κυκλοφόρησαν, το 2016, τα βιβλία του "Να σου πω τη μοίρα σου" και "Η Παναγία της Τήνου σώζοι τον βασιλέα", που αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της πολιτικής ιστορίας της νεότερης Ελλάδας"
Από τις 6 Σεπτεμβρίου 2019 υπηρετούσε ως αντιδήμαρχος Πολιτισμού και Κέντρων Εξυπηρέτησης Πολιτών του Δήμου Καλλιθέας.
Από τις 27 Απριλίου 2023 νοσηλευόταν στο νοσοκομείο «Γεννηματάς» ως πολυτραυματίας σε κωματώδη κατάσταση με θλάσεις στον εγκέφαλο και κατάγματα αυχενικής και θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης καθώς και κατάγματα μετά από πτώση που είχε από βεράντα. Απεβίωσε στις 8 Μαΐου 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες Αντιδήμαρχοι
Φωτισμός Κέρκυρας και Παρεκτάσεων
Η Φωτισμός Κέρκυρας και Παρεκτάσεων (1896-;) ήταν γαλλοβελγική εταιρεία ηλεκτροδότησης η οποία δραστηριοποιήθηκε στην Ελλάδα το β΄ μισό του 19ου αιώνα.
Η ίδρυσή της
Στις 19 Φεβρουαρίου 1896 ιδρύεται στις Βρυξέλλες εταιρεία με την επωνυμία Φωτισμός Κέρκυρας και Παρεκτάσεων. Συστήθηκε από την Ανώνυμη Εταιρεία Φωτισμού του Σάντρ με έδρα τις Βρυξέλλες, από τη Γενική Διεθνή Εταιρία Φωτισμού δι' ηλεκτρικού φωτός και αεριόφωτος με έδρα το Παρίσι και άλλους έξι Γάλλους και Βέλγους μηχανικούς. Αντικείμενο της εταιρίας ήταν ο δημόσιος και ιδιωτικός φωτισμός με αεριόφως και ηλεκτρικό φως στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, και ειδικά ο φωτισμός της πόλης της Κέρκυρας. Η έγκριση του καταστατικού της εταιρίας υπογράφηκε με καθυστέρηση από τον βασιλιά Γεώργιο στην Κοπεγχάγη στις 2 Αυγούστου 1898. Το εταιρικό κεφάλαιο ορίστηκε σε 1.500.000 φράγκα διαιρεμένο σε 3.000 μετοχές από 500 φράγκα η καθεμιά.
Η διεκδίκηση του φωτισμού της Πάτρας
Ο Κάρολος Ζωρζί, Γάλλος μηχανικός και ένας εκ των μετόχων και συνιδρυτών της εταιρίας, θα απευθύνει πρόταση στον δήμαρχο Πατρέων για την παραχώρηση του φωτισμού της πόλης με φωταέριο. Αρχικά η πρόταση είχε γίνει δεκτή από τον δήμο, τελικά, το ζήτημα μπήκε σε δημοπρασία: αρχικά στη διαδικασία συμμετείχε μόνο ο Κάρολος Ζωρζί, και τότε το δημοτικό συμβούλιο αποφάσισε να παρατείνει τη δημοπρασία για έναν ακόμα μήνα. Στη δεύτερη δημοπρασία, οι προτάσεις απορρίφθηκαν από το δημοτικό συμβούλιο ως ασύμφορες. Έγινε και τρίτη δημοπρασία που απέβη άκαρπη. Στην τέταρτη δημοπρασία κέρδισε η Thomson-Houston της Μεσογείου.
Πήγη
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις ηλεκτρικής ενέργειας
Αλαίν Πουαρέ
Ο Αλαίν Πουαρέ (γαλλικά: Alain Poiré, 13 Φεβρουαρίου 1917 - 14 Ιανουαρίου 2000) ήταν Γάλλος παραγωγός ταινιών και σεναριογράφος.
Ζωή και καριέρα
Ο Αλαίν Πουαρέ γεννήθηκε στο Παρίσι και σπουδάσε νομική και αργότερα άρχισε να εργάζεται στη διαφημιστική εταιρεία Havas. Το 1938 μετακόμισε στην εταιρεία Société Nouvelle des Etablissements Gaumont ως βοηθός γενικού διευθυντή όπου ανελάβε να σώσει την εταιρεία από οικονομική κατάρευση, η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Gaumont Film Company το 1975.
Από τις αρχές της δεκατετίας του 1950 όπου και έγινε επικεφαλής της Gaumont film και διευθυντής της Gaumont International, ο Αλαίν Πουαρέ παρήγαγε πάνω από 200 ταινίες καθιστώντας τον, ως τον πιο σημαντικό Γάλλο παραγωγό και συνεργάστηκε με μερικούς από τους πιο σπουδαίους Γάλλους σκηνοθέτες, όπως ο Ζακ Μπεκέρ, ο Ανρί Βερνέιγ, ο Ροζέ Βαντίμ και ο Ζιλ Γκρέιντζερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι
Μάχη του ποταμού Γιαρμούκ
Μάχη που διεξήχθη από τις 15 έως τις 20 Αυγούστου του 636, στο υψίπεδο του ποταμού Ιερομύακα (Γιαρμούκ), ή Ιερμουχθά (κατά τον βυζαντινό ιστορικό Θεοφάνη), παραπόταμου του Ιορδάνη, στη Συρία, ανάμεσα στα Βυζαντινά στρατεύματα του Αυτοκράτορα Ηράκλειου και τα αραβικά στρατεύματα του χαλίφη Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ.
Η μάχη διήρκεσε έξι ολόκληρες ημέρες και το αποτέλεσμα ήταν η ξεκάθαρη νίκη των Αράβων.
Η Προ-ιστορία της σύγκρουσης
Οι Άραβες, από νίκη σε νίκη, σιγά-σιγά κατακτούσαν όλο και περισσότερα κομμάτια της Παλαιστίνης. Η πρώτη μεγάλη σύγκρουση Βυζαντινών και Αράβων ήταν στην «μάχη του Ατζναντεϊν», μάχη που έλαβε χώρα στις 30 Ιουλίου του 634 μεταξύ του Βυζαντινού στρατού και των Αράβων, στη περιοχή Μπέιτ Γκουβρίν, στο σημερινό Ισραήλ. Οι δυνάμεις των Βυζαντινών κυμαίνονταν γύρω στις 10.000, σύμφωνα με την άποψη του H.A.R. Gibb, και το ίδιο νούμερο πάνω-κάτω, υπολογίζεται και για τους Μουσουλμάνους. Η μάχη τελείωσε με νίκη των Αράβων και του Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, προσωπικά. Η επόμενη μάχη στη Πέλλα Δεκαπόλεως (Fahl), που έγινε τον Ιανουάριο του 635 μεταξύ Αράβων, με επικεφαλής τον Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ, και των Βυζαντινών, με επικεφαλής τον Θεόδωρο Τριθύριο, έληξε και πάλι με ήττα των Βυζαντινών. Έτσι ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος αποφάσισε να συγκεντρώσει για ακόμη μία φορά, έναν καινούριο στρατό, πολυαριθμότερο παρά ποτέ, και έτσι να εξασφαλίσει μια συντριπτική νίκη εναντίον του εχθρού.
Οι προετοιμασίες για τη μάχη
Οι προετοιμασίες για τη συγκέντρωση του Βυζαντινού στρατού, άρχισαν το 635, παρ' όλη την πολιορκία της Έμεσας από τους Άραβες, που συνεχιζόταν παράλληλα. Στρατεύματα, διοικούμενα από όλους τους ευγενείς αξιωματούχους του Βυζαντίου, κατέφθαναν από κάθε γωνιά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Συνολικά σχηματίστηκαν πέντε στρατιές, από 20.000 άντρες η κάθε μία. Φράγκοι, Σλάβοι, Αρμένιοι, Έλληνες, Άραβες εκχριστιανισμένοι της φυλής των Γασσανιδών, Ρωμαίοι και Γεωργιανοί συγκεντρώθηκαν στη Συρία, ο καθένας με τους δικούς του αρχηγούς, πρίγκιπες και βασιλείς. Ανώτατος διοικητής του στρατού διορίστηκε ο Αρμένιος βασιλιάς, Βαχάν.
Την ίδια στιγμή, οι αραβικές στρατιές βρίσκονταν διασκορπισμένες σε διάφορα σημεία της περιοχής: ο Αμρ ιμπν Αλ-ας στην Παλαιστίνη, ο Σουραχμπίλ στην Ιορδανία, ο Γιαζίντ στη Καισάρεια, και ο Αμπού Ουμπάιντα και ο Χαλίντ ιμπν Ουαλίντ στην πολιορκία της Έμεσας. Οι μουσουλμάνοι πρωτοέμαθαν για τις προετοιμασίες των Βυζαντινών από έναν αιχμάλωτό τους, έναν Βυζαντινό στρατιώτη. Από τότε, με το καλά οργανωμένο δίκτυο των κατασκόπων τους, μάθαιναν με λεπτομέρειες τις προετοιμασίες, τους σκοπούς και στόχους των Βυζαντινών. Έτσι, η επόμενη κίνηση του Άραβα αρχιστράτηγου Αμπού Ουμπάιντα ήταν να ανακαλέσει όλα τα στρατεύματα στη περιοχή της Δαμασκού.
Στις 23 Ιουλίου του 636 ο μουσουλμανικός στρατός και το τμήμα του στρατού των εκχριστιανισμένων Αράβων της φυλής των Γασσανιδών (συμμάχων των Βυζαντινών) ήρθαν σε οπτική επαφή, στην περιοχή μεταξύ Δαμασκού και Τζαμπίγια (Jabiya). Στο στρατιωτικό συμβούλιο, που συγκάλεσε ο Αμπού Ομπάιντα, προκρίθηκε η πρόταση του Χαλίντ να μεταφερθούν τα στρατεύματα στη πεδιάδα του ποταμού Γιαρμούκ, γιατί εκεί κατ’ αρχήν θα μπορούσαν να φτάσουν γρηγορότερα και με ασφάλεια οι ενισχύσεις που έστελνε ο Ομάρ, και δεύτερον η ευρύχωρη πεδιάδα θα επέτρεπε τη πλήρη ανάπτυξη του καλύτερου αραβικού όπλου, του ιππικού. . Σε λίγο φάνηκαν και οι Βυζαντινοί και στρατοπέδευσαν στην είσοδο της κοιλάδας, βάζοντας απόσταση 6 χλμ. μεταξύ τους. Οι προετοιμασίες για τη μάχη άρχισαν, όταν έφτασε στο βυζαντινό στρατόπεδο η διαταγή του Ηράκλειου να μην αρχίσουν οι εχθροπραξίες πριν εξαντληθεί κάθε πιθανότητα ειρηνικής συμφωνίας.
Έτσι ο Βαχάν έστειλε δυο φορές αντιπροσώπους του να διαπραγματευθούν με τον Αμπού Ομπάιντα, αλλά οι διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε αποτυχία. Πέρασε ωστόσο ένας μήνας, χωρίς να γίνει καμία μάχη. Κανείς δεν αποφάσιζε να ξεκινήσει πρώτος την επίθεση. Αυτή η αναβολή όμως ωφέλησε τους Άραβες, που εν τω μεταξύ, τους ήρθαν ενισχύσεις 6000 στρατιωτών από την Υεμένη. Οι μουσουλμάνοι τώρα είχαν 40.000 στρατιώτες, περιλαμβανομένου και 100 βετεράνων της μάχης του Μπαντρ. Ο Βαχάν επιχείρησε μια τελευταία προσπάθεια συνεννόησης, προσφέροντας ένα μεγάλο χρηματικό ποσό αν οι Άραβες αποσύρονταν στην Αραβία. Αλλά οι Άραβες αρνήθηκαν. Πιο πολύ και από τα χρήματα, χρειάζονταν τα εύφορα εδάφη και τις πλούσιες σοδειές, για να καλυτερέψουν τις συνθήκες της δύσκολης ζωής τους στις αραβικές ερήμους.
Οι προετοιμασίες τελείωσαν, οι διαταγές δόθηκαν, οι προσευχές αναπέμφθηκαν και οι δυο στρατοί παρατάχθηκαν ο ένας απέναντι στον άλλο. Τη διοίκηση του αραβικού στρατού την ανέλαβε ο Χαλίντ, που αναδιοργάνωσε τις θέσεις του πεζικού και του ιππικού. Δημιούργησε μικρά σώματα, 800 αντρών πεζικού, και 2000 ιππέων.
Η Μάχη
Η πρώτη ημέρα, 15 Αυγούστου 636 άρχισε τα ξημερώματα, ενώ περίπου νωρίς το απόγευμα 10 σώματα πεζικού των Βυζαντινών κατάφεραν να προωθηθούν και, παρόλο που τους υποδέχθηκαν τα βέλη των Αράβων τοξοτών, εκείνοι κατάφεραν να συνεχίσουν τη προώθησή τους και η μάχη σώμα με σώμα, με δόρατα και σπαθιά ξεκίνησε. Η σύγκρουση κράτησε μέχρι το σούρουπο, οπότε οι δύο στρατοί αποσύρθηκαν στα στρατόπεδά τους, με ελαφρές μόνο απώλειες, ενώ φρόντισαν και για τη ταφή των δικών τους. Οι μουσουλμάνοι πέρασαν το βράδυ δεχόμενοι τις φροντίδες των γυναικών τους και την αγάπη των παιδιών τους, που πάντα τους συνόδευαν σε όλες τις περιπλανήσεις και τις μάχες τους.
Τη δεύτερη ημέρα, 16 Αυγούστου 636, τα τύμπανα κάλεσαν για τη μάχη. Οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά, αλλά παρόλα αυτά οι μουσουλμάνοι κατάφεραν να ανταποδώσουν με την ίδια ταχύτητα και έτσι ο αιφνιδιασμός δεν απέδωσε κανένα αποτέλεσμα. Η μάχη εκείνη την ημέρα ήταν πιο σκληρή στις πλευρές των στρατιωτών από ό,τι στο κέντρο. Οι Βυζαντινοί επιτίθονταν και ξαναεπιτίθονταν στα πλευρά των μουσουλμάνων, μέχρι που κατάφεραν να διαλύσουν τη δεξιά πλευρά του αραβικού στρατού, οι οποίοι επέστρεψαν οπισθοχωρώντας στην ασφάλεια του στρατοπέδου τους. Οι Άραβες προσπάθησαν να αντεπιτεθούν με το ιππικό τους, αλλά και πάλι οι Βυζαντινοί τους «πήραν φαλάγγι» μέχρι το στρατόπεδό τους. Εκεί, έκπληκτοι οι χριστιανοί στρατιώτες, αντίκρυσαν τις γυναίκες των στρατιωτών, παραταγμένες στη σειρά με πέτρες στα χέρια, να τους πετροβολούν, εκστομίζοντας κατάρες. Οι γυναίκες έδωσαν θάρρος στους άνδρες τους, έτσι με αυτή τους τη συμπεριφορά και εκείνοι αντεπιτέθηκαν. Τα ίδια συνέβαιναν και στην αριστερή πτέρυγα των Αράβων. Και εκεί οι γυναίκες τους, τους εμψύχωσαν και τους έστειλαν πίσω στη μάχη. Ο Χαλίντ, εποπτεύοντας τη μάχη από το κέντρο, έστειλε αμέσως τους ιππείς του να βοηθήσουν τα άκρα. Λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα, οι Βυζαντινοί είχαν για ακόμη μία ημέρα απωθηθεί. Το βράδυ οι Βυζαντινοί μέτρησαν μεγάλες απώλειες στα στρατεύματά τους. Εκτός των άλλων, οι Άραβες είχαν καταφέρει να σκοτώσουν τον διοικητή των στρατευμάτων που ήρθαν από την Ευρώπη, τον Ντεϊργιάν (Dairjan), έναν αξιοσέβαστο στρατηγό, κάτι που ήταν ένα πλήγμα για το ηθικό των Χριστιανών.
Την τρίτη ημέρα, 17 Αυγούστου 636 τα πράγματα εξελίχθηκαν όπως και την προηγούμενη. Οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν πάλι από τα άκρα και έσπρωξαν τους Άραβες ακόμη μία φορά στο στρατόπεδό τους. Κατά το μεσημέρι, οι Βυζαντινοί είχαν ανοίξει «τρύπες» σε διάφορα σημεία των γραμμών των Αράβων και ολοένα προωθούνταν. Ο Χαλίντ και ο Αμρ ιμπν Αλ-ας, οδηγώντας τους στρατιώτες τους, κατάφεραν να απωθήσουν και πάλι τους Χριστιανούς πίσω στις αρχικές τους θέσεις και η ημέρα τελείωσε όπως και η χθεσινή.
Η τέταρτη ημέρα, 18 Αυγούστου 636 θα ήταν η πιο αποφασιστική από όλες. Το ηθικό των Βυζαντινών ήταν πεσμένο ύστερα από τόσες αποτυχίες, ενώ και οι Άραβες είχαν χάσεις αρκετούς στρατιώτες, κυρίως τοξότες, που αν αδυνάτιζαν και άλλο οι γραμμές τους, θα νικιόνταν. Η δεξιά πλευρά των Αράβων ήταν η πιο ευάλωτη και εκεί ο Βαχάν εξαπέλυσε τη πρώτη επίθεση της ημέρας. Ταυτόχρονα οι Αρμένιοι χτυπούσαν την αριστερή πτέρυγα. Οι μουσουλμάνοι δεν θα άντεχαν για πολύ ακόμα. Τότε ο Χαλίντ αποφάσισε να χτυπήσει πρώτα τους Αρμένιους, ερχόμενος από το πλάι τους. Οι εκχριστιανισμένοι Άραβες έτρεξαν να βοηθήσουν τους Αρμένιους, οι Άραβες στρατηγοί έτρεξαν να βοηθήσουν τον Χαλίντ και έτσι εκεί επικεντρώθηκε η μάχη και σε αυτό το σημείο οι απώλειες ήταν μεγάλες. Μετά από αρκετές ώρες σκληρών μονομαχιών, οι Αρμένιοι άρχισαν να οπισθοχωρούν. Μετά από λίγο, το ίδιο έκαναν και οι Σλάβοι. Οι Βυζαντινοί τοξότες, αναδιοργανωμένοι, άρχισαν να χτυπούν με τα βέλη τους και σκότωσαν πολλούς μουσουλμάνους, ενώ αναφέρεται ότι πάνω από 700 έχασαν τα μάτια τους. Η τέταρτη ημέρα ονομάστηκε από τους Άραβες, «η μέρα των χαμένων ματιών» και το ηλιοβασίλεμα βρήκε και τα δυο στρατόπεδα με μεγάλες απώλειες.
Η πέμπτη ημέρα, 19 Αυγούστου 636 της μάχης ξεκίνησε. Οι στρατιώτες ξαναπήραν τις γνωστές θέσεις τους, αλλά στέκονταν στις γραμμές τους κουρασμένοι, πληγωμένοι, αποθαρρημένοι. Ο Βαχάν έστειλε απεσταλμένο να διαπραγματευτεί μία ανακωχή, αλλά ο Χαλίντ την απέρριψε λέγοντας: « όχι, βιαζόμαστε να ξεμπερδεύουμε!» εκείνη την ημέρα όμως δεν έγινε καμιά σοβαρή μάχη, παρά μόνο μερικές αψιμαχίες, και οι στρατιώτες τη χρησιμοποίησαν για να ξεκουραστούν.
Η έκτη και τελευταία ημέρα της μάχης, 20 Αυγούστου 636 άρχιζε την τέταρτη εβδομάδα του Αυγούστου του 636. Εκείνη την ημέρα σηκώθηκε ένας ισχυρός νότιος άνεμος, που έφερνε σύννεφα σκόνης κατά των Βυζαντινών, κάτι που δυσκόλεψε τραγικά τα πράγματα για εκείνους. Η ημέρα ξεκίνησε με τη μονομαχία μεταξύ του Γρηγόριου (διοικητή μαζί με τον Ντεϊργιάν των Ελλήνων, Σλάβων και Φράγκων) και του Αμπού Ομπάιντα. Ο Γρηγόριος σκοτώθηκε από το σπαθί του Αμπού Ομπάιντα και η γενική επίθεση άρχισε. Αυτοί τη φορά ήταν επιτιθέμενοι οι μουσουλμάνοι. Χτύπησαν τις πλευρές του βυζαντινού στρατού, που σύντομα άρχισαν να οπισθοχωρούν. Μετά ο Χαλίντ και ο Αμρ επιτέθηκαν στο κέντρο του στρατού, στους δυνατούς Αρμένιους. Ο Χαλίντ, με μια επιδέξια μανούβρα, κατάφερε να παρασύρει το βυζαντινό ιππικό έξω από το πεδίο της μάχης και με τις απανωτές επιθέσεις του κατάφερε τελικά να το διαλύσει και να το αναγκάσει να φύγει προς τον βορρά μαζί με τον αρχιστράτηγο Βαχάν. Έτσι 40.000 ιππείς δραπέτευσαν από το πεδίο της μάχης. Τώρα που το ιππικό εγκατέλειψε το πεζικό, η μοίρα του πεζικού ήταν προδιαγεγραμμένη. Μόνο οι Αρμένιοι αντιστέκονταν ακόμα. Ο Χαλίντ επιστρέφοντας από τη μάχη με το ιππικό, έπεσε και αυτός επάνω τους, μαζί με τους Γιαζείντ και Αμπού Ομπάιντα, και τους έτρεψαν και αυτούς σε φυγή. Μαζί με αυτούς, όλο του βυζαντινό στράτευμα άρχισε να διαλύεται και να φεύγει προς τα νοτιο-δυτικά για να σωθεί. Όσοι δεν κατάφεραν να ξεφύγουν, σκοτώθηκαν (που ήταν και οι περισσότεροι).
Οι συνέπειες
Η επόμενη ημέρα αφιερώθηκε στην ταφή των μουσουλμάνων νεκρών και στη περισυλλογή των λαφύρων. Ο Χαλίντ, αποφασισμένος να σκοτώσει τον αρχιστράτηγο Βαχάν, ξεκίνησε με το ιππικό του να τον βρει. Πράγματι, τον επέτυχε στον δρόμο για τη Δαμασκό και εκεί, στη συμπλοκή που επακολούθησε, ο Αρμένιος βασιλιάς σκοτώθηκε από έναν στρατιώτη.
Οι απώλειες των μουσουλμάνων υπολογίζονται σε 4000 στρατιώτες. Όσο για τις απώλειες των Βυζαντινών, οι αριθμοί διαφέρουν πολύ. Οι μετριοπαθείς υπολογισμοί κάνουν λόγο για 80.000 νεκρούς και 70.000 που κατάφεραν να ξεφύγουν.
Τον επόμενο μήνα ο Αυτοκράτορας Ηράκλειος, απελπισμένος, θα παραδεχόταν με τις πράξεις του την απώλεια της κυριαρχίας του στη Συρία, τη Παλαιστίνη και την Ιορδανία και θα αναχωρούσε πλέον οριστικά για τη Κωνσταντινούπολη.
Τους επόμενους μήνες ο Αμρ ιμπν αλ-Ας θα πολιορκούσε, και στο τέλος θα κατελάμβανε, την Ιερουσαλήμ. Ο Σουχραμπίλ θα κατελάμβανε την Τύρο, την Άκρα και την Σεπφώριδα. Ο Γιαζίντ με τον Μωαβία θα κατελάμβαναν τη Βηρυτό και τη Σιδώνα, ενώ ο Αμπού Ομπάιντα θα έφτανε μέχρι την Έμεσα, την Αντιόχεια και το Χαλέπι.
Κρίσεις για τη μάχη
''«Η Συρία (από τότε) έκατσε τόσο σιωπηλή όσο και μια καμήλα. Χαλίντ ιμπ Ουαλίντ»''
Η Εγκυκλοπαίδεια του Ήλιου έγραψε ότι «η νίκη αυτή των Αράβων, ο πρώτος θρίαμβος του Ισλαμισμού εναντίον του Χριστιανισμού, έκρινε την τύχη της Παλαιστίνης και ολόκληρης της Συρίας
Ο χρονικογράφος Θεοφάνης ισχυρίζεται ότι ισχυρός νότιος άνεμος σηκώθηκε την έκτη μέρα, με αποτέλεσμα σύννεφα σκόνης να σηκωθούν και να εμποδίσουν τις κινήσεις του άμαθου σε αυτά τα φαινόμενα βυζαντινού στρατού. Έτσι εξηγεί και την ήττα, ενώ περιορίζει τις δυνάμεις των Βυζαντινών στους 30.000 στρατιώτες.
Ο έγκριτος ιστοριογράφος Κωνσταντίνος Άμαντος από την άλλη, στο έργο του «Ιστορία του Βυζαντινού κράτους», τόμος Α’, έκδοση του 1963, σελ 302 αναφέρει:
« και πάλι ενικήθησαν οι Βυζαντινοί, αν και είχαν στρατό 30.000, διότι οι μετ’ αυτών Αρμένιοι έδειξαν ανταρτική διαγωγήν και ανεκήρυξαν βασιλέα τον στρατηγό των Βαάνη, όσοι δε Άραβες επολέμουν ως σύμμαχοι των Βυζαντινών, μετέστησαν προς τους εξ Αραβίας ομοεθνείς των.»
Παραπομπές
Γ Γ
961 Γκούννι
Η Γκούννι (Gunnie) είναι ένας πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,431. Ανακαλύφθηκε το 1921, από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της θυγατέρας του Σουηδού αστρονόμου Μπρορ `Ανσγκαρ `Ασπλιντ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γκούννι εκτιμάται σε 37,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,037.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκουννι
Fortnite
Το Fortnite είναι διαδικτυακό βιντεοπαιχνίδι που κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 2017 και σχεδιάστηκε από την Epic Games.
Περιγραφή
Περιλαμβάνει τρία είδη παιχνιδιού.
Το Fortnite: Save the World, ένα συνεργατικό παιχνίδι βολών επιβίωσης εκατό παικτών που πολεμούν ζόμπι και άλλα τέρατα και προστατεύουν αντικείμενα με οχυρώσεις που μπορούν να χτίσουν και να επικοινωνούν με τους φίλους τους.
Το Fortnite Battle Royale, ένα δωρεάν παιχνίδι στο οποίο 100 παίκτες πολεμούν μέχρι να μείνει ο τελευταίος ζωντανός παίκτης.
Το Creative, ένα επίσης δωρεάν παιχνίδι στο οποίο μπορούν να παίζουν ταυτόχρονα έως 50 παίκτες με ατομικό στόχο τη δημιουργία νησιών-οχυρών, όπου θα μπορούν να ανταγωνίζονται για την επιβίωση τους εναντίον των υπολοίπων.
Το Save The World κυκλοφόρησε το 2011 ως τίτλος πρώιμης πρόσβασης (early access). Είναι διαθέσιμο μόνο για Microsoft Windows, PlayStation 4, και Xbox One. Στη συνέχεια, το 2017 η Epic Games παρουσίασε το Battle Royale, πάλι ως τίτλος πρώιμης πρόσβασης (early access). Το συγκεκριμένο έχει κυκλοφορήσει για τις παραπάνω πλατφόρμες και επιπλέον για Nintendo Switch, και συσκευές Android και iOS. Το Creative κυκλοφόρησε στις 13 Δεκεμβρίου 2018 και είναι διαθέσιμο σε όλες τις παραπάνω πλατφόρμες.
Ενώ και τα δύο πρώτα παιχνίδια ήταν επιτυχίες για την Epic Games, το Fortnite Battle Royale σημείωσε τεράστια επιτυχία, συγκεντρώνοντας περισσότερους από 175 εκατομμύρια παίκτες σε λιγότερο από έναν χρόνο, και φέρνοντας στην Epic Games έσοδα μετρημένα στα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, εδραιώνοντας το Fortnite όχι απλά ως ένα παιχνίδι, αλλά ως παγκόσμιο φαινόμενο.
Ιστορία
Μια μέρα, το 98% του πληθυσμού της Γης εξαφανίστηκε ξαφνικά και οι επιζώντες βρήκαν τον ουρανό καλυμμένο από πυκνά μωβ σύννεφα, δημιουργώντας χαοτικές καταιγίδες που έριχναν μωβ κεραυνούς και επέτρεψαν σε ζόμπι, ονόματι «husks», να εισβάλουν στη γη μέσω μεγάλων μωβ φλοιών και να επιτεθούν στην ανθρωπότητα. Οι επιζώντες βρήκαν τρόπους να κατασκευάσουν «ασπίδες θύελλας», ένα πεδίο που διώχνει τα σύννεφα καταιγίδων αμέσως πάνω από το κεφάλι του ατόμου που το φοράει και μειώνει τις επιθέσεις από τα «husks». Χρησιμοποίησαν αυτές τις ασπίδες για να δημιουργήσουν βάσεις επιζώντων σε όλη την υδρόγειο. Ο παίκτης είναι επιζών και αρχηγός μιας από αυτές τις βάσεις, που πρέπει να βρει πόρους, επιζώντες και άλλους συμμάχους για να βοηθήσει στην επέκταση της θωράκισης και να βρει έναν τρόπο να επιστρέψει η Γη στην κανονική της κατάστασημικρογραφία|δεξιά|Στιγμιότυπο από το παιχνίδι. Στο Save The World ο παίκτης μπορεί να ξοδέψει πόντους ικανότητας, κερδισμένους από την ολοκλήρωση αποστολών, για να ξεκλειδώσει νέες δεξιότητες και τεχνολογίες στα δέντρα δεξιοτήτων και τεχνολογιών του παιχνιδιού. Αυτά μπορούν να βελτιώσουν τις βασικές ιδιότητες ενός παίκτη ή τα χαρακτηριστικά που μοιράζονται με τους άλλους παίκτες ενώ βρίσκονται σε αποστολές. Μπορούν επίσης να ξεκλειδώσουν υψηλότερα επίπεδα εξέλιξης για σχηματικά και χαρακτήρες, να ανοίξουν νέες θέσεις ομάδας ή να ξεκλειδώνουν τις γενικές δεξιότητες που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι παίκτες κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.
Οι παίκτες έχουν την ικανότητα να αναθεωρήσουν την τρέχουσα ιστορία τους και τις αναζητήσεις τους, οι οποίες όταν ολοκληρωθούν παρέχουν νομίσματα ή πόρους.
Η αποστολή διανέμεται σήμερα ανάμεσα σε τέσσερις τοποθεσίες ονόματι «Stonewood», «Plankerton», «Canny Valley» και «Twine Peaks», μερικές διαθέσιμες μόνο αφού προχωρήσουν αρκετά μακριά στην ιστορία και ειδικές θέσεις για χρονομετρημένα συμβάντα και για τη λειτουργία Survive the Storm. Μέσα σε μια τοποθεσία υπάρχουν αρκετές πιθανές περιοχές αποστολής που δείχνουν τον τύπο της αποστολής, το έδαφος που λαμβάνει χώρα, τη δυσκολία της σε σχέση με το επίπεδο ισχύος του παίκτη. Ο παίκτης μπορεί προαιρετικά να επιλέξει έναν ειδικό ιστό που τα ταιριάζει αυτόματα με τους παίκτες σε παρόμοιο επίπεδο ισχύος και την εξέλιξη της ιστορίας σε τυχαίες αποστολές για επιπλέον ανταμοιβή.
Οι περισσότερες αποστολές πραγματοποιούνται σε διαδικαστικά παραγόμενα τοπία. Οι περισσότερες αποστολές βασίζονται στον εντοπισμό ιστoτόπων που αντιπροσωπεύουν τους στόχους του χάρτη, στην οικοδόμηση οχυρώσεων γύρω από αυτές τις τοποθεσίες και στη συνέχεια στην αποτροπή πολλών κυμάτων ζόμπι του φλοιού που θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν τους στόχους. Κατά την ολοκλήρωση αυτών των αποστολών, οι παίκτες έχουν γενικά μια "πρόβλεψη για την καταιγίδα" για να μάθουν πού θα φουσκωθούν οι φλοιοί ώστε να ενισχυθεί η οχύρωση προς την κατεύθυνση αυτή, αν και αυτή η κατεύθυνση μπορεί να αλλάξει σε πιο δύσκολες αποστολές. Άλλες αποστολές είναι περιορισμένες χρονικά, απαιτώντας από τους παίκτες να εντοπίσουν και να βοηθήσουν πολλούς επιζώντες, να χτίσουν πολλούς πύργους ραντάρ ή να ξεκαθαρίσουν διάφορα στρατόπεδα διάσπαρτα γύρω από τον χάρτη πριν τελειώσει ο χρόνος. Αυτές οι αποστολές ενθαρρύνουν τους παίκτες να διερευνήσουν το χάρτη και το αγρόκτημα για πόρους (είτε αναζητώντας αντικείμενα είτε καταστρέφοντάς τους με ένα τσεκούρι) που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των οχυρώσεων, των όπλων, των πυρομαχικών και των παγίδων που απαιτούνται για την υπεράσπιση ή την επίθεση των φλοιών. Οι παίκτες πρέπει επίσης συχνά να αναζητούν bluglo, έναν ειδικό μπλε πόρο που δεν μεταφέρεται μεταξύ των χαρτών για να ενεργοποιήσει συγκεκριμένους στόχους της αποστολής. Ορισμένες αποστολές θεωρούνται απώλεια αν ο στόχος καταστρέφεται ή λήξει ο χρόνος, ενώ άλλες αποστολές επιτρέπουν στους παίκτες να επαναπροσδιορίσουν την οχύρωσή τους και να ξεκινήσουν και πάλι την άμυνά τους εάν ο στόχος καταστραφεί. Οι χάρτες θα έχουν συχνά προαιρετικούς στόχους που ανακαλύπτονται μέσω εξερεύνησης, όπως επιζώντες ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια. Η ολοκλήρωση αυτών επιτυχώς κερδίζει άμεσα τις ανταμοιβές του παιχνιδιού, όπως πόροι, όπλα και παγίδες. Οι ίδιες οι αποστολές μπορούν να παρέχουν στόχους επιδομάτων, όπως η ολοκλήρωση της αποστολής εντός μιας συγκεκριμένης περιόδου εντός του παιχνιδιού, η χρήση περιορισμένου αριθμού τεμαχίων εμπιστοσύνης ή η αποθήκευση περισσότερων επιζώντων από το ελάχιστο αναγκαίο, το οποίο επηρεάζει την ικανότητα ανταμοιβής που λαμβάνουν οι παίκτες μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της κύριας αποστολής.
Ένας μοναδικός τύπος αποστολής είναι οι αποστολές άμυνας Storm Shield. Σε κάθε μία από τις τέσσερις τοποθεσίες του κόσμου, ο παίκτης διαθέτει έναν χάρτη που παραμένει επίμονος, αντιπροσωπεύοντας τον ιστότοπο όπου βρίσκεται η γεννήτρια θωράκισης βάσης της βάσης και στη λειτουργία θύελλας, ο παίκτης πρέπει να επιστρέψει σε αυτόν τον χάρτη για να επεκτείνει την ασπίδα θύελλας, να προσθέσουν έναν νέο στόχο για να υπερασπιστούν με επιτυχία τη συνέχιση της ιστορίας. Ο παίκτης μπορεί ανά πάσα στιγμή να εισέλθει σε αυτόν τον χάρτη χωρίς να ξεκινήσει την αποστολή αποστολής και να χρησιμοποιήσει τους μεταφερόμενους πόρους για να δημιουργήσει την οχύρωση και τις παγίδες ή να προσθέσει πόρους σε ειδικό χώρο αποθήκευσης για αυτόν τον χάρτη.
Το Fortnite είναι επίσης σε θέση να προσφέρει θεματικές εκδηλώσεις με μοναδική γραμμή εξέλιξης, νέες τοποθεσίες και ανταμοιβές με βάση αυτά τα θέματα. Το πρώτο τέτοιου είδους γεγονός ήταν η εκδήλωση για το Halloween, "Fortnitemares", που προσέφερε διάφορους και μοναδικούς πόρους, όπως χαρακτήρες, όπλα και παγίδες (που μπορούν να χρησιμοποιηθούν έξω από το γεγονός). Με esports και ένα κύπελο είναι από τα διασημότερα παιχνίδια. Ο νικητής του 2019 Fortnite World Cup ήταν ο SEN Bugha γνωστός γιουτιούμπερ και στρίμερ στο twitch.
Πωλήσεις
Στις 26 Ιουλίου 2017, ανακοινώθηκε ότι το Fortnite είχε πουλήσει πάνω από 500.000 προπαραγγελίες ψηφιακών αντιγράφων. Στις 18 Αυγούστου 2017, η Epic επιβεβαίωσε ότι το Fortnite είχε ξεπεράσει πάνω από ένα εκατομμύριο παίκτες.
Έπαινοι
Το Eurogamer κατέταξε το 32ο στον κατάλογο των "Top 50 Αγώνων του 2017". Έχει επίσης υποδειχθεί για το "Best Co-op Game" στα βραβεία παιχνιδιού της χρονιάς του PC Gamer το 2017 και για το "Best Spectator Game" στο βραβείο Best of 2017 του IGN.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2017 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Unreal Engine Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo Switch Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Νικητές BAFTA (βιντεοπαιχνίδια)
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 2024
Με τα σημερινά δεδομένα, οι εκλογές θα ακολουθήσουν τους κανόνες των προκριματικών εκλογών για τον καθορισμό των υποψηφίων των μεγάλων κομμάτων. Ο νικητής τους έχει προγραμματιστεί να ορκιστεί ως Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, στις 20 Ιανουαρίου 2025.
Διαδικασία
Το Άρθρο Δύο του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών ορίζει ότι για να υπηρετήσει ένας άνθρωπος στη θέση του προέδρου, πρέπει να είναι (φυσικά) γεννημένος πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών, ηλικίας τουλάχιστον 35 ετών και κάτοικος των Ηνωμένων Πολιτειών για τουλάχιστον 14 χρόνια.
Οι υποψήφιοι για την προεδρία πρέπει να αναδειχθούν από κάποιο από τα διάφορα πολιτικά κόμματα των Ηνωμένων Πολιτειών, τα οποία συνήθως επιλέγουν τους υποψήφιους με προκριματικές εκλογές. Οι προκριματικές συνήθως διεξάγονται με έμμεση εκλογική διαδικασία, στην οποία οι εκλογείς εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους (από την λίστα ενός κόμματος), και αυτοί με τη σειρά τους εκλέγουν τον υποψήφιο που θα εκπροσωπήσει το κόμμα στις προεδρικές εκλογές. Ο υποψήφιος για την προεδρία πρέπει να επιλέξει έναν συνυποψήφιο για την αντιπροεδρία, ώστε να καταρτιστεί η λίστα υποψηφίων του κόμματος, η οποία στη συνέχεια πρέπει να επικυρωθεί από τους αντιπροσώπους. Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου η εκλογική διαδικασία είναι έμμεση, και οι ψηφοφόροι εκλέγουν τα μέλη του Εκλογικού Κολεγίου, τους εκλέκτορες που εκλέγουν τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο με άμεσες εκλογές.
Εάν κανένας υποψήφιος δεν συγκεντρώσει τις απαιτούμενες 270 ψήφους εκλεκτόρων που απαιτούνται για να κερδίσει τις εκλογές, τότε η Βουλή των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών θα ορίσει ως πρόεδρο τον έναν από τους τρεις υποψηφίους που συγκέντρωσαν τις περισσότερες ψήφους εκλεκτόρων, και ομοίως η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών θα επιλέξει τον αντιπρόεδρο με πλειοψηφικά κριτήρια.
Εκλογιμότητα
Η 22η τροπολογία του Συντάγματος ορίζει ότι ένα άτομο δεν μπορεί να εκλεγεί στην προεδρία για περισσότερες από δύο φορές. Αυτό σημαίνει ότι οι πρώην πρόεδροι Μπιλ Κλίντον, Τζορτζ Μπους και Μπαράκ Ομπάμα δεν μπορούν να επανεκλεγούν στην προεδρία.
Ο πρώην πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ, ο οποίος έχει διατελέσει μόνο μία θητεία ως πρόεδρος, βάσει του Συντάγματος επιτρέπεται να εκλεγεί για ακόμα μία θητεία, αλλά δεν έθεσε την υποψηφιότητά του στις εκλογές του 2020, δηλώνοντας: «[στην ηλικία των] 95 δεν το συζητάμε με τίποτα. ''Δυσκολεύομαι ακόμα και να περπατήσω. Μάλλον έχει περάσει ο καιρός που μπορούσα να ασχοληθώ με την πολιτική, ή να διεκδικήσω την προεδρία''». Επίσης, ο πρώην πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επίσης έχει διατελέσει μία προεδρική θητεία, επιτρέπεται να εκλεγεί για μία θητεία ακόμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:2024
Δέσποινα (δορυφόρος)
Δέσποινα (αγγλικά: Despina) ονομάζεται ένας από τους φυσικούς δορυφόρους του πλανήτη Ποσειδώνα. Πήρε το όνομά του από τη νύμφη Δέσποινα της ελληνικής μυθολογίας, κόρη του θεού Ποσειδώνα και της θεάς Δήμητρας. Η άλλη του σημερινή ονομασία είναι Ποσειδώνας V (Neptune V).
Η Δέσποινα ανακαλύφθηκε από φωτογραφίες που τράβηξε το διαστημικό σκάφος Βόγιατζερ 2 το 1989 και του δόθηκε η αρχική προσωρινή ονομασία S/1989 N 3. Το επίσημο όνομα Δέσποινα του δόθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1991.
Η Δέσποινα έχει ακανόνιστο σχήμα και η τροχιά της είναι πολύ κοντινή με την τροχιά του δορυφόρου Θάλασσα αλλά λίγο πιο μακρινή από αυτής, εντός όμως του δακτυλίου Λεβεριέ. Η τροχιά της βρίσκεται πιο χαμηλά από τη σύγχρονη τροχιά του Ποσειδώνα με αποτέλεσμα μελλοντικά είτε να σπάσει σε μικρά κομμάτια σχηματίζοντας έναν ακόμα πλανητικό δακτύλιο, είτε θα καταπέσει στην ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δέσποινα
Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2019
thumb|Η κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του [[ΣυΡιζΑ|ΣΥΡΙΖΑ στην Αθήνα]]
Οι ελληνικές βουλευτικές εκλογές του 2019 διεξήχθησαν στις 7 Ιουλίου. Ήταν πρόωρες εκλογές, οι οποίες προκηρύχθηκαν από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, μετά την ήττα του κυβερνώντος κόμματος στις ευρωεκλογές και στις αυτοδιοικητικές εκλογές του ίδιου έτους. Για τη διεξαγωγή των εκλογών, στήθηκαν 21.185 βασικά εκλογικά τμήματα και 295 ειδικά εκλογικά τμήματα ετεροδημοτών.
Πρώτο κόμμα ήλθε η Νέα Δημοκρατία με ποσοστό 39,85% και 158 έδρες, δεύτερο κόμμα ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς με 31,53% και 86 έδρες, τρίτο κόμμα το Κίνημα Αλλαγής με 8,10% και 22 έδρες, τέταρτο κόμμα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με 5,30% και 15 έδρες, πέμπτο κόμμα η Ελληνική Λύση με 3,70% και 10 έδρες και έκτο κοινοβουλευτικό κόμμα το Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής με 3,44% και 9 έδρες. Η κατανομή των εδρών έγινε με το σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής.
Η συμμετοχή ανήλθε στο 57,78% και η αποχή στο 42,22%, επί των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
Την επόμενη ημέρα, 8 Ιουλίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος έδωσε στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ορκίστηκε πρωθυπουργός την ίδια ημέρα, ενώ τα μέλη της κυβέρνησης ορκίστηκαν στις 9 Ιουλίου.
Πλαίσιο εκλογών
Δικαίωμα ψήφου για την εκλογή βουλευτών έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες υπό τις εξής προϋποθέσεις: έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους (μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του έτους των εκλογών), είναι εγγεγραμμένοι σε εκλογικό κατάλογο δήμου της χώρας και δεν έχουν στερηθεί το δικαίωμα του εκλέγειν. Η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος είναι υποχρεωτική.
Εκλόγιμοι είναι οι Έλληνες πολίτες που έχουν συμπληρώσει το 25ο έτος της ηλικίας του κατά την ημέρα της εκλογής και έχουν τη νόμιμη ικανότητα του εκλέγειν.
Ο αριθμός των βουλευτών για όλη την επικράτεια ορίζεται σε 300. Από αυτούς, οι 288 εκλέγονται στις εκλογικές περιφέρειες, ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα εκλέγονται ενιαία σε ολόκληρη την επικράτεια.
Το σύστημα εκλογής των μελών της Βουλής των Ελλήνων σε αυτές τις εκλογές είναι η ενισχυμένη αναλογική. Από τις 300 έδρες, οι 250 κατανέμονται με βάση το αναλογικό σύστημα. Στο κόμμα, που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο αριθμό έγκυρων ψηφοδελτίων στο σύνολο της επικράτειας, παραχωρούνται, επιπλέον των εδρών που λαμβάνει, 50 ακόμη έδρες. Η επιπλέον παραχώρηση 50 εδρών γίνεται, επίσης, σε συνασπισμό συνεργαζόμενων κομμάτων, εφόσον ο μέσος όρος της δύναμης των κομμάτων που τον απαρτίζουν, είναι μεγαλύτερος από τη δύναμη του αυτοτελούς κόμματος, που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο αριθμό έγκυρων ψηφοδελτίων.
Για να εισέλθει στη Βουλή ένα κόμμα χρειάζεται να συγκεντρώσει στην επικράτεια ποσοστό εγκύρων ψηφοδελτίων τουλάχιστον 3% του συνόλου των εγκύρων ψηφοδελτίων που έλαβαν στην επικράτεια όλοι οι εκλογικοί σχηματισμοί. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία επιτυγχάνεται με ένα κόμμα ή συνασπισμό κομμάτων που κερδίζει τουλάχιστον τις μισές συν μία έδρα από το σύνολο των εδρών (151 από τις 300).
Πολιτικό πλαίσιο
Στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τσίπρα σύναψε νέο πρόγραμμα στήριξης της ελληνικής οικονομίας και παρά τη διάσπαση που υπέστη στο εσωτερικό του, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κατάφερε να αναδειχθεί νικητής των εκλογών και να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα.
Τρία χρόνια αργότερα, τον Αύγουστο του 2018 έληξε ο μηχανισμός οικονομικής στήριξης της χώρας, αλλά με πολυετή επιτήρηση.
Τον Ιανουάριο του 2019, η κυβέρνηση έφερε προς κύρωση στη Βουλή των Ελλήνων τη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία είχε υπογραφεί επτά μήνες πριν μεταξύ της Ελλάδας και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και αφορούσε το ζήτημα της ονομασίας της δεύτερης. Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, καθώς και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, τάχθηκαν κατά της συμφωνίας. Το γεγονός αυτό, επέφερε κυβερνητική κρίση, με αποτέλεσμα την αποχώρηση των ΑΝ.ΕΛ. από την κυβέρνηση. Ωστόσο, η κυβέρνηση κατάφερε να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης, καθώς εκτός από τους βουλευτές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., την κυβέρνηση υπερψήφισαν ανεξάρτητοι βουλευτές που είχαν προηγουμένως διαγραφεί από το Ποτάμι και τους ΑΝ.ΕΛ.
Ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές εκλογές
Στις 26 Μαΐου 2019, διενεργήθηκαν οι ευρωεκλογές και οι εκλογές για τον α' γύρο της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2019. Στις ευρωεκλογές ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ηττήθηκε από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, λαμβάνοντας 23,75% έναντι 33,12% της Νέας Δημοκρατίας, γεγονός που ώθησε τον Έλληνα Πρωθυπουργό να θεωρήσει ότι δεν είχε τη λαϊκή νομιμοποίηση να συνεχίσει να κυβερνά μέχρι το τέλος της τετραετίας, σε μία αρκετά κρίσιμη περίοδο για την ελληνική οικονομία.