cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σάσσο Μαρκόνι
Ιστορία
Η περιοχή του Σάσσο Μαρκόνι έχει κατοικηθεί από την προϊστορία. Στις περιοχές του Μπόσκο ντι Μάλτα και Βίλλα Κουιέτε έχουν βρεθεί ευρήματα της Χαλκολιθικής περιόδου, ενώ στην θέση Ρόκκα ντι Μπαντόλο υπάρχουν τάφοι της εποχής του Ορείχαλκου. Σε διάφορες περιοχές του δήμου έχουν βρεθεί τάφοι του Βιλλανοβιάνου πολιτισμού και των Ετρούσκων. Στην θέση που βρίσκεται σήμερα ο κεντρικός οικισμός υποθέτεται ότι βρισκόταν η θρυλική πόλη των Ετρούσκων Καρένα (Ιταλ. Carena). Από την Ρωμαϊκή εποχή έχει φτάσει μέχρι τις μέρες μας το υδραγωγείο, που εν μέρει λειτουργεί ακόμα, που χρησίμευε για την μεταφορά του πόσιμου νερού των ποταμών Ρένο και Σέττα στην Μπολόνια. Με την πτώση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας την περιοχή την κατέκτησαν οι Βυζαντινοί που θα την κρατήσουν μέχρι το 727 μ.Χ. οπότε θα περάσει στους Λονγκομβάρδους. Κατά τον μεσαίωνα, στην φεουδαρχική περίοδο, η περιοχή θα χωριστεί σε διάφορα κομμάτια που το καθένα θα περάσει υπό ξεχωριστή διοίκηση. Οι σημαντικότεροι κύριοι της περιοχής θα είναι ο δήμος της Μπολόνια, η επισκοπή της Μπολόνια και οι κόμηδες του Πάνικο. Όλοι αυτοί θα βρίσκονται σε συνεχή διαμάχη μεταξύ τους μέχρι τον 14ο αιώνα οπότε και θα περάσει όλη η περιοχή υπό τον έλεγχο του δήμου της Μπολόνια. Το 1238 ο μοναχός Τζιοβάννι ντα Πάνικο (Ιταλ. Giovanni da Panico) θα σκάψει στον Βράχο (Sasso) ένα παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Παναγία του βράχου. Στα τέλη του 15ου αιώνα ο Νικολό Σανούτι (Nicolò Sanuti), πρώτος κόμης της Πορρέττα, θα χτίσει μία εξοχική έπαυλη με ένα σιντριβάνι (Fontana) στον κήπο που θα δώσει το όνομα στον οικισμό που θα δημιουργηθεί γύρο από αυτήν. Το 1477 ο κόμης θα μεγαλώσει το παρεκκλήσι στον βράχο μετατρέποντας το σε ιερό. Την εποχή των Μπεντιβόλιο το Σάσσο Μαρκόνι δεν ζήσει την μεγαλύτερη άνθηση. Θα αναπτυχθεί ιδιαίτερα η γεωργία ενώ στην περιοχή οι επιφανής οικογένειες των ευγενών της Μπολόνια θα κατασκευάσουν έναν μεγάλο αριθμό εξοχικών επαύλεων, οι περισσότερες κατά τον 17ο αιώνα. Την περίοδο του Ναπολέοντα θα δημιουργηθεί ο δήμος με το όνομα Πραντούρο ε Σάσο (Praduro e Sasso) και θα πάρει τη σημερινή του μορφή το 1828. Στις 24 Ιουνίου του 1892 η ιστορία του δήμου θα σημαδευτεί από την κατάρρευση ενός μέρους του Βράχου (Sasso). Η κατάρρευση του Βράχου θα προκληθεί από τα λατομεία που λειτουργούσαν από τα μέσα του 18ου αιώνα, παρόλες τις συνεχής απαγορεύσεις, ενώ τα θύματα αποτελούνταν από τα μέλη των φτωχών οικογενειών που είχαν δημιουργήσει τα σπίτια τους μέσα στα εγκαταλελειμμένα λατομεία. Κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο το Σάσσο Μαρκόνι θα μεγάλες καταστροφές και πολλές ανθρώπινες απόλυες. Θα βρεθεί στο κέντρο των γεγονότων κυρίως προς το τέλος του πολέμου. Εδώ οι Γερμανοί θα αναπτύξουν μία από τις τελευταίες αντιστάσεις, ενάντια των συμμάχων, πριν την οριστική υποχώρηση προς τα βόρεια, γι’αυτό η περιοχή θα υποστεί εκτεταμένους βομβαρδισμούς. Στον οικισμό Κόλλε Αμένο οι γερμανοί είχαν δημιουργήσει στρατόπεδο φυλάκισης. Μετά το τέλος του πολέμου το Σάσο θα γνωρίσει μεγάλη βιομηχανική και οικιστική ανάπτυξη.
Μνημεία
Παρόλες τις καταστροφές του τελευταίου πολέμου το Σάσσο Μαρκόνι είναι πλούσιο σε μνημεία. Από τα σημαντικότερα και ενδιαφέροντα για τον επισκέπτη αναφέρουμε:
Πολιτισμός
Η πολιτιστική προσφορά στον δήμο περιλαμβάνει
Κοινωνία
Οι μόνιμοι κάτοικοι του δήμου την 1η Ιανουαρίου του 2011 ήταν 14719 άτομα.
Οι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι στον δήμο την 1η Ιανουαρίου του 2011 ήταν 896 άτομα. Οι χώρες από τις οποίες προέρχονται οι περισσότεροι είναι η Ρουμανία με 165 άτομα, το Μαρόκο με 150 άτομα και η Αλβανία με 94 άτομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Μπολόνια
Φυσικοθεραπεία
Η Φυσικοθεραπεία ή φυσιοθεραπεία είναι η θεραπευτική προσέγγιση που βασίζεται στα φυσικά μέσα (κίνηση, φως, νερό, ηλεκτρικό ρεύμα κ.λπ.) που χρησιμοποιούνται από τον εξειδικευμένο επαγγελματία υγείας πτυχιούχο Φυσικοθεραπευτή ή Φυσιοθεραπευτή, για θεραπευτικούς σκοπούς. Η Φυσικοθεραπεία ή Φυσιοθεραπεία έχει εφαρμογή σε ασθενείς όλων των ιατρικών ειδικοτήτων (Ορθοπαιδική (ή Ορθοπεδική), Νευρολογία, Γενική Χειρουργική, Νευροχειρουργική, Καρδιοχειρουργική, Παιδιατρική, Πνευμονολογία, Παιδιατρική, Ουρολογία κ.λπ.).
Γλωσσολογικά, ακούγεται η άποψη ότι ο όρος "φυσιοθεραπεία" είναι γλωσσικό σφάλμα και ότι μόνο ο όρος "φυσικοθεραπεία" ειναι ο σωστός. Παρόλαυτά, και οι δυο όροι ειναι αποδεκτοί από τα περισσότερα μεγάλα ελληνικά λεξικά και χρησιμοποιουνται εξισου στα Ελληνικά.
Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών (ΠΣΦ)
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών, ο οποίος πρόσφατα και με μεγάλη καθυστέρηση σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης αναβαθμίστηκε σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, αποτελεί το συλλογικό όργανο το οποίο αντιπροσωπεύει τους φυσικοθεραπευτές και στοχεύει στη συνολική και κυρίως επιστημονική αναβάθμιση του επαγγέλματος και των παρεχόμενων υπηρεσιών προς τους ασθενείς.
Ιστορία της Φυσικοθεραπείας
Επί αιώνες ο άνθρωπος χρησιμοποιούσε τις ιδιότητες του ήλιου, της κίνησης και του νερού για να θεραπεύσει τις παθήσεις του. Ωστόσο η φυσικοθεραπεία αναπτύχθηκε σε αυτοτελή θεραπευτικό κλάδο κυρίως μετά τον Α' και περισσότερο τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο εξαιτίας της παρουσίας μεγάλου αριθμού ανθρώπων με σοβαρές αναπηρίες οφειλόμενες αφενός στις πολεμικές κακώσεις και αφετέρου σε ένα βαρύ λοιμώδες νόσημα, την πολιομυελίτιδα για την οποία έως το 1960 περίπου δεν γίνονταν προστατευτικός εμβολιασμός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεραπευτικές αγωγές Κατηγορία:Αθλητική ιατρική Κατηγορία:Σωματική άσκηση
Νικόλαος Πετσάλης-Διομήδης
Ο Νικόλαος Πετσάλης-Διομήδης (1943 - 10 Φεβρουαρίου 2013), γιος του συγγραφέα και ακαδημαϊκού Θανάση Πετσάλη-Διομήδη υπήρξε Έλληνας διανοούμενος, ιστορικός ερευνητής, συγγραφέας και τεχνοκριτικός με σπουδές νομικών στην Αθήνα και ιστορίας στο Λονδίνο. Εκτός της συγγραφικής του δραστηριότητας ενδιαφέρθηκε για τις εικαστικές τέχνες, γεγονός που τον ώθησε να ιδρύσει την αίθουσα τέχνης "Το τρίτο μάτι" και να οργανώσει περισσότερες από 120 εκθέσεις εικαστικών στην περίοδο 1979-1993.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ολιβιέ Μπεζανσενό
Ο Ολιβιέ Μπεζανσενό (Olivier Besancenot, Λεβαλουά-Περέ, 18 Απριλίου 1974) είναι Γάλλος αριστερός πολιτικός, ο οποίος ήταν υποψήφιος στις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2002 και του 2007 για την Επαναστατική Κομμουνιστική Λίγκα (Ligue communiste révolutionnaire - LCR), το γαλλικό τμήμα της Τετάρτης Διεθνούς. Το 2002 απέσπασε 1,2 εκατομμύρια ψήφους ή 4,25%, ενώ το 2007 πήρε 1,5 εκατομμύρα ψήφους ή 4,08%, ερχόμενος πέμπτος μετά τους Νικολά Σαρκοζί, Σεγκολέν Ρουαγιάλ, Φρανσουά Μπαϊρού και Ζαν-Μαρί Λεπέν, αλλά πρώτος μεταξύ των υποψηφίων στα αριστερά του Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Ο Μπεζανσενό έχει σπουδάσει ιστορία και εργάζεται σαν ταχυδρόμος.
Τα αιτήματα που πρόβαλλε η καμπάνια του το 2007 ήταν το δικαίωμα στην εργασία, η αύξηση της αγοραστικής δύναμης, το δικαίωμα στην κατοικία, την αύξηση του βασικού μισθού στα 1500 ευρώ καθαρά, την αύξηση όλων των μισθών κατά 300 ευρώ καθαρά, τη δήμευση των άδειων κατοικιών, την απαγόρευση όλων των απολύσεων, την εναντίωση σε όλες τις διακρίσεις. Το κεντρικό του σύνθημα ήταν "Οι ζωές μας αξίζουν περισσότερο από τα κέρδη τους" (Nos vies valent plus que leur profit). Υποστηρίζει την πολιτική ανεξαρτησία της αντικαπιταλιστικής αριστεράς από τους Σοσιαλιστές και είναι αντίθετος στη συμμετοχή σε κεντροαριστερές κυβερνήσεις. Στο δεύτερο γύρο των εκλογών του 2007 υποστήριξε την καταψήφιση του υποψήφιου της Δεξιάς, Νικολά Σαρκοζί. Μετά την εκλογή του Σαρκοζί, ο Μπεζανσενό και η Λίγκα προτείνουν τη δημιουργία ενός μετώπου όλων των κοινωνικών και δημοκρατικών δυνάμεων για να οργανωθεί η αντίσταση στην επικείμενη επίθεση του Σαρκοζί ενάντια στα κοινωνικά δικαιώματα και τους μετανάστες και στον αυταρχισμό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί
Γεγονότα Ιανουαρίου 2023
Παρατίθενται παρακάτω σημαντικά γεγονότα απ' όλο τον κόσμο που συνέβησαν το μήνα Ιανουάριο του 2023, συνοδευόμενα από τις πηγές μέσω των οποίων μεταδόθηκαν.
1 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Οικονομία και επιχειρήσεις
Διεθνείς σχέσεις
2 Ιανουαρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Αθλητισμός
3 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Οικονομία και επιχειρήσεις
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
4 Ιανουαρίου
Οικονομία και επιχειρήσεις
Επιστήμη και τεχνολογία
5 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον
Πολιτική και εκλογές
6 Ιανουαρίου
Οικονομία και επιχειρήσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
7 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Πολιτική και εκλογές
8 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
9 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
10 Ιανουαρίου
Επιστήμη και τεχνολογία
Πολιτισμός και κουλτούρα
11 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον
12 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Επιχειρήσεις και οικονομία
Υγεία και περιβάλλον
Πολιτική και εκλογές
13 Ιανουαρίου
Νομοθεσία
Πολιτική και εκλογές
14 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Τέχνες και πολιτισμός
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
15 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
Αθλητισμός
16 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Πολιτική και εκλογές στην κηδεία του Κωνσταντίνος Β
17 Ιανουαρίου
Πολιτική και εκλογές
18 Ιανουαρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
19 Ιανουαρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
20 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
21 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
22 Ιανουαρίου
Πόλεμος και   επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
23 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
'''Καταστροφές και δυστυχήματα"
Διεθνείς σχέσεις
Επιστήμη και τεχνολογία
24 Ιανουαρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Επιστήμη και τεχνολογία
25 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Πολιτική και εκλογές
26 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
27 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
28 Ιανουαρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
29 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
30 Ιανουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
31 Ιανουαρίου
Διεθνείς σχέσεις
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
Υδροξύλιο
μικρογραφία|διαφορετικοί τύποι αλκοολών: μεθανόλη (1), αιθανόλη (2), 2-προπανόλη (3), τριτ-βουτανόλη (4) Το υδροξύλιο, (hydroxyl), ή ρίζα υδροξυλίου ή υδροξυλομάδα, είναι η μονοσθενής χημική ρίζα οξυγόνου-υδρογόνου, με χημικό σύμβολο ΟΗ, η οποία και απαντάται σε μεγάλο πλήθος χημικών ενώσεων, όπως για παράδειγμα στις αλκοόλες, στο νερό, στα υδροξείδια μετάλλων, στα υδροξυοξέα κ.α. καθώς επίσης και στα διαλύματα των Βάσεων και των βασικών αλάτων ως ανιόν OH-.
Σε ελεύθερη κατάσταση (δεν υφίσταται στη φύση) το υδροξύλιο είναι εξαιρετικά δραστικό, έχει παρατηρηθεί η ύπαρξή του στις φλόγες κατά τη διάσπαση του υπεροξειδίου του υδρογόνου, καθώς και σε άλλες διεργασίες. Επίσης έχει ανιχνευθεί ως συστατικό της μεσοαστρικής ύλης.
Κατηγορία:Χημικές ρίζες Κατηγορία:Ιόντα
Πανεπιστήμιο του Παρισιού
Το Πανεπιστήμιο των Παρισίων (γαλλικά: Université de Paris) γνωστό ως Σορβόννη ή La Sorbonne, αποτέλεσε ένα από τα πρώτα πανεπιστήμια που ιδρύθηκαν στην Ευρώπη. Ιδρύθηκε στο Παρίσι της Γαλλίας μεταξύ 1160 και 1250. Μετά τη Γαλλική Επανάσταση, οι δραστηριότητες του ανεστάλησαν από το 1793 έως το 1896. Με την ανάπτυξη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στα μεταπολεμικά χρόνια στη Γαλλία, το 1970 το πανεπιστήμιο διαιρέθηκε σε δεκατρία αυτόνομα ιδρύματα. Αναφέρεται συχνά ως Πανεπιστήμιο της Σορβόννης λόγω του Κολεγίου της Σορβόννης (Collège de Sorbonne) που συστάθηκε περί το 1257 από τον Ρομπέρ ντε Σορμπόν και αποτελούσε τμήμα του. Από τα δεκατρία σημερινά πανεπιστήμια που το διαδέχτηκαν, τέσσερα στεγάζονται στο ιστορικό οικοδόμημα της Σορβόννης, ενώ τρία από αυτά περιλαμβάνουν στην ονομασία τους τη Σορβόννη.
Τα πανεπιστήμια στο Παρίσι είναι ανεξάρτητα το ένα από το άλλο. Μερικά από αυτά ανήκουν στις ακαδημίες του Κρετέιγ ή των Βερσαλλιών, αντί αυτής του Παρισιού. Μερικές διοικητικές λειτουργίες των δεκατριών διάδοχων πανεπιστημίων, επίσημα εποπτεύονται από τον καγκελάριο - πρύτανη της Καγκελαρίας των Πανεπιστημίων του Παρισιού, του οποίου τα γραφεία βρίσκονται στη Σορβόννη. Πρόσφατα, ορισμένα από τα πανεπιστήμια έχουν ενωθεί σε δύο κέντρα για την έρευνα και την τριτοβάθμια εκπαίδευση (PRES) το Université Sorbonne Paris Cité και το Sorbonne Universités.
Επανάσταση φοιτητών και μεταρύθμιση
Μετά τα γεγονότα του Μάη του 1968 και για διάφορους λόγους, μια σημαντική μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης φαινόταν απαραίτητη. Ο νόμος Φορ (Faure) είχε αυτό το σκοπό. Καλούσε τους εκπαιδευτικούς να διανεμηθούν στις μονάδες διδασκαλίας και έρευνας, οι οποίες στη συνέχεια θα συνδυάζονταν σε νέες εγκαταστάσεις. Εξαιτίας του έκρυθμου κλίματος από το κίνημα του Μάη, οι κόντρες μεταξύ των πολιτικών ομάδων ήταν πολύ έντονες, τουλάχιστον αρχικά. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, το Πανεπιστήμιο τών Παρισίων διαμελίστηκε και έπαψε να υπάρχει στις 31 Δεκεμβρίου του 1970 (ανακοίνωση του υπουργού Ολιβιέ Γκισάρ 20 Μάρτη 1970). Το διαδέχθηκαν δεκατρία αυτόνομα πανεπιστήμια.
Τον Μάρτιο του 2006 η Σορβόννη κατελήφθη και πάλι ως μέρος των διαδηλώσεων σε ολόκληρη τη χώρα, κατά της εισαγωγής της του CPE (πρώτη σύμβαση εργασίας) από την κυβέρνηση, που κάποιοι νέοι άνθρωποι πίστευαν πως θα μπορούσε να τους επηρεάσει αρνητικά.
Δεκατρία διάδοχα πανεπιστήμια
Ακολουθούν τα δεκατρία πανεπιστήμια που διαδέχτηκαν το Πανεπιστήμιο των Παρισίων και τα οποία συχνά αναφέρονται με τον τίτλο «Πανεπιστήμιο της Σορβόννης», δίνοντας την εντύπωση πως αποτελούν ακόμη ένα ενιαίο πανεπιστήμιο, Πανεπιστήμιο της Σορβόννης πράγμα που δεν υφίσταται από τη μεταρύθμιση του 1970 και έπειτα. Στην Ελλάδα αναφέρονται με το πρόθεμα «Πανεπιστήμιο της Σορβόννης» και την ονομασία, χωρίς τον διακριτικό τίτλο.
Επανομαδοποιήσεις του 21ου αιώνα
Μπορεί να φαινόταν αναγκαίoς εξ αρχής, ο διαμελισμός του Πανεπιστημίου των Παρισίων, έκτοτε όμως έχει επικριθεί έντονα. Συνεργασίες έλαβαν χώρα μεταξύ των πανεπιστημίων του Παρισιού από τη δεκαετία του 2000, με τη δημιουργία του συλλόγου Paris Universitas το 2005, ενώ με τον νεοεισελθόντα θεσμό των PRES, είναι απόλυτα επιτρεπτή πλέον αυτού του είδους η προσέγγιση. Το 2007, δημιουργήθηκαν τα PRES UniverSud Paris και Université Paris-Est, κυρίως μεταξύ των ιδρυμάτων που δεν βρίσκονται στο Παρίσι, ακολούθησαν το 2010 τα PRES των Sorbonne Paris Cité και Sorbonne Universités. Αυτές οι ομάδες δημιουργήθηκαν με αφορμή τη «διεπιστημονική έρευνα κέντρων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αριστείας και παγκόσμιας κλάσης» (IDEX). Τα Πανεπιστήμια του Παρισιού, έπειτα από το διαμελισμό δημιούργησαν συνεργασίες μαζί με ανώτατες σχολές (grandes écoles), ινστιτούτα και ερευνητικά κέντρα, ως εξής:
Ορισμένες συνεργασίες έχουν τερματιστεί, όπως οι Paris Universitas, Paris Centre Universités και UniverSud Paris, ενώ μερικές άλλες είναι ακόμη υπό συζήτηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στη Γαλλία
Μαρτίγος
Μαρτίγος ή μαρτιγάνα ονομαζόταν στις αρχές του 19ου αιώνα μικρό ιστιοφόρο σκάφος των ελληνικών θαλασσών το οποίο έφερε μεγάλο ιστό (κατάρτι), πρώραθεν του μέσου του διαμήκους του, με δολώνιο ιστίο (πανί) και πρύμνηθεν αυτού σακολαίφη (πανί). Αποτελούσε μικρή παραλλαγή του Τσερνικίου.
Τα σκάφη αυτά χρησιμοποιούνταν ως μέσα συγκοινωνίας και μεταφορών μεταξύ των νησιών και ως αλιευτικά σκάφη.
Οι Τούρκοι των ανατολικών ακτών του Αιγαίου το αποκαλούσαν καραμουσάλ.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστιοφόρα
Σον Τζέιμς (μουσικός)
Ο Σον Τζέιμς (αγγλικά: Shawn James, 23 Σεπτεμβρίου 1986) είναι Αμερικανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός της folk, blues και soul μουσικής. Περισσότερο είναι γνωστός για τη σόλο καριέρα του, αλλά και για τη συμμετοχή του στο συγκρότημα The Shapeshifters. Γεννήθηκε στο Σικάγο και πήγαινε σε τοπική πεντηκοστιανής εκκλησίας, τραγούδωντας κιόλας στη χωροδία. Επίσης, κατά την περίοδο του λυκείου του έκανε μαθήματα φωνητικής.
Η στιγμή που πρωτοαπέκτησε δημοτικότητα ήταν όταν διασκεύασε το κομμάτι του A. A. Bondy "American Hearts", ανεβάζοντας το στο Reddit. Αργότερα, τραγούδια του ακούστηκαν σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές όπως το Reckless και το Shameless. Περισσότερη δημοτικότητα έλαβε, όταν το τραγούδι του "Through the Valley", συμεπριλήφθηκε στη μουσική του βιντεοπαιχνιδιού του PlayStation 4, The Last of Us Part II, ξεπερνώντας τις 3 εκατομμύρια θέασεις στο Spotify, στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Μιχαήλ Η´ Παλαιολόγος
Ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος (1223 - 11 Δεκεμβρίου 1282) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας, Ελληνικής καταγωγής, ιδρυτής της δυναστείας των Παλαιολόγων. Ανέβηκε στο θρόνο το 1259 στο Νυμφαίον (παραγκωνίζοντας τον ανήλικο Ιωάννη Δ' Λάσκαρη του οποίου ήταν κηδεμόνας), και βασίλεψε μέχρι το θάνατό του το 1282.
Ο Μιχαήλ ήταν υιός του Ανδρόνικου μεγάλου δομέστικου και της Θεοδώρας Παλαιολογίνας, γι'αυτό τον αποκαλούσαν και Διπλοπαλαιολόγο. Οι γονείς του ήταν 3α εξαδέλφια. Ο πατέρας του Ανδρόνικος ήταν υιός του Αλεξίου (του Μιχαήλ) Παλαιολόγου και της Ειρήνης Καντακουζηνής (δισεγγονής του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού). Η μητέρα του Θεοδώρα ήταν κόρη του Αλεξίου (του Γεωργίου) Παλαιολόγου και της Ειρήνης Αγγελίνας (κόρης του Αλεξίου Γ΄ Αγγέλου).
Έχοντας ήδη αποδείξει την αξία του στο πεδίο της μάχης ως στρατιωτικός, ο Μιχαήλ έδωσε γρήγορα και σαφή δείγματα ηγετικών και διπλωματικών ικανοτήτων. Αντιμέτωπος με το ασθενικό βασίλειο των Λατίνων, η επάνοδος των Βυζαντινών υπό τη βασιλεία του στο φυσικό τους χώρο ήταν θέμα χρόνου. Πρώτη μεγάλη νίκη του αποτελεί η συντριβή των ενωμένων δυνάμεων του δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β' Αγγέλου, του πρίγκιπα της Αχαΐας Γουλιέλμου Βιλλεαρδουίνου και του βασιλιά της Σικελίας Μανφρέδου Χοενστάουφεν στη μάχη της Πελαγονίας το 1259.
Δρόμος προς το θρόνο
Η ίδια η επανάκτηση της Πόλης πραγματικά δεν άργησε να γίνει, όταν μια μικρή ομάδα στρατιωτών υπό το στρατηγό Αλέξιο Στρατηγόπουλο, διείσδυσε στην Κωνσταντινούπολη και την κατέλαβε στις 13 Ιουλίου του 1261. Ο Αυτοκράτορας έσπευσε στην Πόλη, όπου εστέφθη στην Αγία Σοφία, αγνοώντας τον νόμιμο αυτοκράτορα Ιωάννη Δ’ Λάσκαρη ο οποίος ήταν μόλις 11 ετών, τον οποίο αργότερα τύφλωσε προκειμένου να εξουδετερώσει. Η ενέργειά αυτή προκάλεσε απέχθεια και την εξέγερση του πληθυσμού της Μικράς Ασίας, που ως τότε συναισθηματικά συνδεδεμένος με τη δυναστεία των Λασκαρίδων. Εξάλλου, ο πατριάρχης Αρσένιος αφόρισε τον αυτοκράτορα και στη συνέχεια αναγκάστηκε να παραιτηθεί, γεγονός που σηματοδότησε ένα κίνημα όλων όσοι ήταν εχθρικοί στον Μιχαήλ, το «κίνημα των Αρσενιατών». Όσοι αντέδρασαν δημόσια, τιμωρήθηκαν σκληρά με εξευτελισμό και ακρωτηριασμό, όπως ο Μανουήλ Ολόβολος.
Δεν έγινε σφαγή και οι Λατίνοι εκδιώχθηκαν με ήπια μέσα. Η πτώση του Λατινικού Βασιλείου της Κωνσταντινούπολης ήταν αναμενόμενη και μάλλον εκπλήσσει το ότι καθυστέρησε τόσο. Η καταστροφή που επετέλεσε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν ανεπανόρθωτη, ενώ το πλήγμα στην εξέλιξη της πολιτισμένης ανθρωπότητας ήταν καίριο, τόσο σε βάρος του Ελληνισμού, όσο και σε βάρος της Δυτικής Ευρώπης.
Η Βασιλεία
Το 1263 οι Λατίνοι παραχώρησαν το Μυστρά για την απελευθέρωση του Γουλιέλμου Βιλλεαρδουϊνου και ο Μιχαήλ Παλαιολόγος έκανε την πόλη έδρα του νέου Δεσποτάτου του Μορέως που κυβερνούνταν από συγγενείς του.
Απολογισμός
Η εποποιία του Μιχαήλ, ιδρυτή της δυναστείας των Παλαιολόγων, της μακροβιότερης Βυζαντινής δυναστείας, ήταν αδιαμφισβήτητα πλαισιωμένη από σημαντικές επιτυχίες. Στα χέρια του κατέστη δυνατή η ολοκλήρωση του σημαντικού έργου του Ιωάννη Γ' Δούκα Βατάτζη. Επανακτώντας την Πόλη και μεταφέροντας εκεί το κρατίδιο της Νικαίας, ο Μιχαήλ κατορθώνει να ενισχύσει τη Βυζαντινή παρουσία κυρίως μέσα από έντονη διπλωματική δραστηριότητα. Είναι αδιαμφισβήτητα ο κορυφαίος διπλωμάτης Βυζαντινός Αυτοκράτορας που συνέχισε μια μακραίωνη παράδοση επιτυχών ελιγμών υπό τις δυσμενέστερες συνθήκες. Παρ’ όλα αυτά, δε δίστασε να κάνει χρήση στρατιωτικών μέσων, όταν έβλεπε στη χρήση αυτή άμεσα και σίγουρα πλεονεκτήματα. Μεγαλύτερες δυσκολίες συνάντησε στην προσπάθειά του για ένωση των Εκκλησιών, ιδέα στην οποία πίστευε ότι θα βασιστεί η μακροβιότητα του κράτους του. Δυστυχώς, υποεκτίμησε την εμμονή των Ορθοδόξων στο δόγμα και τις λειτουργικές τους συνήθειες, με αποτέλεσμα μέχρι την εποχή του θανάτου του, να θεωρείται από το λαό του ο ίδιος «ο επί γης αντιπρόσωπος του Κυρίου», προδότης της πίστεως. Τέλος, δεν ήταν και ιδιαίτερα επιτυχής στη διαχείριση των οικονομικών του κράτους, κυρίως υπό το βάρος της πολυέξοδης διπλωματικής πολιτικής του.
Οικογένεια
Ο Μιχαήλ Η' νυμφεύτηκε το 1253 τη Θεοδώρα Βατάτζαινα, κόρη του Ιωάννη Βατάτζη (ανιψιού του Ιωάννη Γ' Βατάτζη) και της Ευδοκίας Αγγελίνας. Είχε τέκνα:
Από ερωτική σχέση με κάποια (Διπλο)Βατάτζαινα, απέκτησε τις:
Νομίσματα
Ο Μιχαήλ Η’ εισήγαγε τα αργυρά βασιλικά και αντικατέστησε τα τραχέα εκ κράματος με τα τραχέα χαλκά. Κατά τα τρία πρώτα χρόνια της βασιλείας του (ως το 1261) έκοψε στη Μαγνησία χρυσά υπέρπυρα, ένα αργυρό βασιλικόν, τραχέα αργυρά, τραχέα χαλκά, και χαλκά τεταρτηρά. Μερικά τραχέα χαλκά τα έκοψε και στη Θεσσαλονίκη.
Μετά το 1261, κόβει τραχέα αργυρά και τραχέα χαλκά στην Κωνσταντινούπολη και στη Θεσσαλονίκη με συμβασιλέα τον γιο του Ανδρόνικο Β’.
Στο υπέρπυρον παριστάνεται γονατιστός μπροστά στο Χριστό. Επάνω του ο αρχάγγελος Μιχαήλ σε προτομή. Στην άλλη όψη η Θεοτόκος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μιχαηλ 08 Κατηγορία:Δυναστεία των Παλαιολόγων Κατηγορία:Συναυτοκράτορες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας) Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Ισλανδίας
Το Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ισλανδίας (ισλανδικά: Úrvalsdeild karla í körfuknattleik), γνωστό ως Domino's deild για λόγους χορηγίας, είναι ένα Ισλανδικό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους καλαθοσφαίρισης. Στο Ισλανδικό σύστημα πρωταθλημάτων καλαθοσφαίρισης, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Ισλανδική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Körfuknattleikssamband). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 12 ομάδες (2022–23) και λειτουργεί με το σύστημα προώθησης και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία (1. deild karla).
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1951 και μέχρι το 1978 ονομαζόταν σε Α΄ Κατηγορία (1. deild karla). Η Α΄ Κατηγορία σήμερα αποτελεί το δεύτερο σε τάξη πρωτάθλημα της χώρας. Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από τον Οκτώβριο μέχρι τον Απρίλιο (κανονική περίοδος και πλέι-οφ) με τις ομάδες να παίζουν 22 αγώνες η κάθε μία (κανονική περίοδος). Αυτή τη στιγμή χρηματοδοτείται από την Domino's Pizza, και έτσι είναι επίσημα γνωστό ως Domino's deild.
Από την έναρξη του Ισλανδικού Πρωταθλήματος το 1951, 12 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με τις καλύτερες από αυτές να είναι η ΚΡ Ρέικιαβικ (18), η ΙΡ Ρέικιαβικ (15), η Νιαρντβίκ (13) και η Κέφλαβικ (9). Την περίοδο 2019−20 το πρωτάθλημα ακυρώθηκε εξαιτίας της πανδημίας του Κορωνοϊού.
Διοργάνωση
Υπάρχουν δώδεκα ομάδες στη διοργάνωση που ανταγωνίζονται κάθε χρόνο σε δύο ξεχωριστές φάσεις. Κατά τη διάρκεια της περιόδου (από τον Οκτώβριο έως το Μάρτιο) κάθε ομάδα πρέπει να παίξει με όλες τις άλλες ομάδες στο πρωτάθλημα δύο φορές, μία φορά εντός έδρας και μία φορά εκτός έδρας. Αυτό σημαίνει ότι η κανονική περίοδος του πρωταθλήματος της Domino's deild τελειώνει μετά από όλες τις ομάδες να παίζουν 22 παιχνίδια.
Στο τέλος του πρωταθλήματος, οι οκτώ καλύτερες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα ξεκινάνε τα πλέι-οφ, η πρώτη ομάδα στη βαθμολογία αντιμετωπίζει την όγδοη ομάδα του βαθμολογικού πίνακα, και ούτω καθεξής στους προημιτελικούς για μία σειρά πέντε παιχνιδιών. Οι νικητές των προημιτελικών προκρίνονται σε μία σειρά πέντε παιχνιδιών στους ημιτελικούς. Οι δύο ομάδες των ημιτελικών προκρίνονται στον τελικό σε μία σειρά πέντε παιχνιδιών και αναδεικνύεται ο πρωταθλητής της διοργάνωσης. Αυτό είναι παρόμοιο με τα περισσότερα πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης στην Ευρώπη.
Κάθε περίοδο, οι δύο τελευταίες ομάδες της κανονικής περιόδου υποβιβάζονται στην Β΄ Κατηγορία (1. deild karla) και αντικαθίστανται από τις δύο πρώτες προκριθείσες ομάδες του πρωταθλήματος.
Κάτοχοι τίτλου
¹ Το πρωτάθλημα ακυρώθηκε εξαιτίας της πανδημίας του Κορωνοϊού.
Σύνολο τίτλων
thumb|Το τρόπαιο του πρωταθλητή.
Ονομασία και χορηγία
Το πρωτάθλημα έχει μια σειρά επίσημων συνεργατών και προμηθευτών. Ο επίσημος προμηθευτής αθλητικού εξοπλισμού είναι η Molten.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στην Ισλανδία Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης
Chyna
Η Τζοάν Μαρί Λάουρερ, (αγγλικά:Joan Marie Laurer, 27 Δεκεμβρίου 1969 - 17 Απριλίου 2016), περισσότερο γνωστή ως Chyna (Τσάινα), ήταν Αμερικανίδα παλαίστρια, πορνοστάρ και μπόντιμπιλντερ.
Επαγγελματική Πάλη
Είναι περισσότερο γνωστή για την καριέρα της στο WWE, όταν εργαζόταν εκεί ήταν γνωστό ως World Wrestling Federation (WWF). Δούλεψε για την εν λόγω εταιρεία από το 1997 ως το 2001. Εκεί, λόγω της εξωπραγματικής για τα γυναικεία δεδομένα σωματικής της διάπλασης, χαρακτηρίστηκε ως το "Ένατο Θαύμα του Κόσμου", αφού το όγδοο ήταν ο Αντρέ ο Γίγαντας. Ξεκίνησε ως σωματοφύλακας του Τριπλ Έιτς και οι δύο ήταν ζευγάρι στην πραγματικότητα εκείνη την περίοδο. Ήταν και οι δύο μέλη της D-Generation X, μαζί με άλλους παλαιστές ως το 1999. Αποχώρησε από την εταιρεία το 2001, αφότου είχε αρκετές διακρίσεις. Η σχέση του Τριπλ Έιτς με την Στέφανι Μακμάν ήταν ένας λόγος που έφυγε. Το 2004 ανακοίνωσε την απόσυρσή της, αλλά το 2011, επέστρεψε για λίγο διάστημα στην δράση για το Total Nonstop Action Wrestling.
Διακρίσεις
Ήταν και είναι η μόνη γυναίκα που αγωνιζόταν στην κατηγορία των ανδρών. Ήταν η πρώτη γυναίκα που αγωνίστηκε σε αγώνα Royal Rumble, σε τουρνουά King of the Ring και σε αγώνα για το Πρωτάθλημα WWE. Το 1999 έγινε η πρώτη και η μοναδική γυναίκα που κατακτά το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE, και μάλιστα δύο φορές. Έχει κατακτήσει επίσης το Αυθεντικό Πρωτάθλημα Γυναικών.
Εκτός πάλης
Εκτός της επαγγελματικής πάλης, η Λάουρερ έχει εμφανιστεί σε περιοδικό του Playboy δύο φορές, όπως και σε πάρα πολλές τηλεοπτικές σειρές, τηλεοπτικά σόου και ριάλιτι, καθώς και σε ταινίες. Έχει πρωταγωνιστήσει επίσης και σε ταινίες πορνό.
Βρέθηκε νεκρή στην κατοικία της στην Καλιφόρνια στις 20 Απριλίου 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Επαρχία του Χάταϊ
Η Επαρχία του Χάταϊ (τουρκικά: Hatay, /ˈhataj/) είναι επαρχία της νοτιοανατολικής Τουρκίας στο διαμέρισμα της Μεσογείου. Πρόκειται για μία στενή λωρίδα γης που περιβάλλεται από εδάφη της Συρίας ενώ στα δυτικά βρέχεται από τη Μεσόγειο θάλασσα. Είναι η νοτιότερη επαρχία της Τουρκίας και αποτελεί το τελευταίο εδαφικό τμήμα που προσαρτήθηκε στο Τουρκικό κράτος, αφού ενσωματώθηκε σ' αυτό μόλις το 1939. Η επαρχία έχει πληθυσμό 1.483.674 κατοίκους και έκταση 5.403 τ.χλμ. Πρωτεύουσα της είναι η Αντιόχεια. Είναι πιθανότατα η επαρχία της Τουρκίας με τον μεγαλύτερο αριθμό χριστιανών κατοίκων εκτός της Κωνσταντινούπολης, λόγω των λεγόμενων Ελλήνων της Αντιόχειας.
Ιστορία
Η Επαρχία Χατάι ήταν γνωστή στην οθωμανική περίοδο ως σαντζάκι της Αλεξανδρέττας και είχε μικτό πληθυσμό, τουρκόφωνο και αραβόφωνο, μουσουλμανικό (σουνίτες και Αλεβίτες) και χριστιανικό. Μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο με τη συνθήκη της Άγκυρας ενσωματώθηκε στη Συρία που αποτελούσε προτεκτοράτο υπό γαλλική εντολή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των γαλλικών αρχών, η σύσταση του πληθυσμού της επαρχίας το 1936 ήταν 39% σουνίτες Τούρκοι, 28% Αλεβίτες (αραβόφωνοι και τουρκόφωνοι), 11% Αρμένιοι, 10% σουνίτες Άραβες και 8% Έλληνες της Αντιόχειας. Η κυβέρνηση της Τουρκίας έθεσε το θέμα στην Κοινωνία των Εθνών διεκδικώντας την επαρχία με την επονομασία Χατάι (σε αναχρονιστική αναφορά στους Χετταίους που σύμφωνα με την κεμαλική προπαγάνδα της εποχής θεωρούνταν πρόγονοι των Τούρκων). Το 1937, σε μια προσπάθεια να βελτιώσει τις σχέσεις της με την Τουρκία ενόψει του αναμενόμενου πολέμου στην Ευρώπη, η Γαλλία παραχώρησε αυτονομία στην επαρχία. Επίσης επέτρεψε την εγκατάσταση εκεί Τούρκων πολιτών που η Τουρκία ισχυριζόταν ότι είχαν εγκαταλείψει τις εστίες τους μετά τον Α' Παγκόσμια πόλεμο. Το 1938 διεξήχθησαν εκλογές και η βουλή της επαρχίας ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας του Χατάι υπό γαλλοτουρκική συγκηδεμονία με πρόεδρο τον Ταϋφούρ Σοκμέν, βουλευτή της τουρκικής βουλής. Ένα χρόνο μετά, το 1939, διεξήχθη δημοψήφισμα που οδήγησε στην προσάρτηση της επαρχίας στην Τουρκία. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε κυβερνητική κρίση στη Συρία και παραίτηση του προέδρου Χασίμ αλ-Ατασί. Μετά την ανεξαρτησία της το 1946 η Συρία συνέχισε να διεκδικεί την επαρχία Χατάι, τουλάχιστον μέχρι το 2009 που επιχειρήθηκε προσέγγιση ανάμεσα στις κυβερνήσεις του Μπασάρ αλ-Άσαντ και του Ταγίπ Ερντογάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ανατολική Μεσόγειος Κατηγορία:Γεωγραφική ιστορία της Συρίας Κατηγορία:Λεβάντες Κατηγορία:Αμφισβητούμενα εδάφη στην Ασία Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Συρίας Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Τουρκίας
Ελβίρα ντε Ιδάλγο
Η Ελβίρα Χουάνα Ροντρίγκεζ Ρογκλάν (ισπανικά: Elvira Juana Rodríguez Roglán, 27 ή 28 Δεκεμβρίου 1891 – 21 Ιανουαρίου 1980), γνωστή στο επάγγελμά της ως Ελβίρα ντε Ιδάλγο (ισπανικά: Elvira de Hidalgo), ήταν επιφανής ισπανίδα κολορατούρα υψίφωνος και δασκάλα φωνητικής. Η πλέον γνωστή μαθήτριά της ήταν η υψίφωνος Μαρία Κάλλας.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Βαλντερόμπρες της Αραγωνίας, στα βορειοανατολικά της Ισπανίας. Γονείς της ήταν ο Πέδρο Ροντρίγκεζ Ιδάλγο και η Μιγκέλα Ρογκλάν Μπελ.
Μαθήτευσε δίπλα στην Καταλανή υψίφωνο Κοντσέτα Μπορδάλμπα στην Βαρκελώνη και αργότερα στο Μιλάνο, δίπλα στον Μελχιόρε Βιντάλ, δάσκαλο αρκετών διάσημων μονωδών του Mεσοπολέμου.
Ως υψίφωνος
Έκανε το καλλιτεχνικό της ντεμπούτο σε ηλικία δεκαέξι ετών το 1908, στο Θέατρο Σαν Κάρλο στη Νάπολη, πρωταγωνιστώντας στην όπερα Ο Κουρέας της Σεβίλλης του Ροσίνι ως Ροζίνα· ο ρόλος αυτός σφράγισε την καριέρα της. Ακολούθησαν εμφανίσεις στο Παρίσι, το Μόντε Κάρλο, την Πράγα και το Κάιρο. Η πρεμιέρα της με τη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης έγινε το 1910, όταν ερμήνευσε ξανά τη διάσημη Ροζίνα της. Εκείνη την καλλιτεχνική περίοδο, με την ίδια εταιρεία όπερας, η ντε Ιδάλγο τραγούδησε στον Ριγκολέττο του Βέρντι μαζί με τον διάσημο Ιταλό τενόρο Ενρίκο Καρούζο και στην όπερα Η Υπνοβάτις του Μπελίνι· το 1913, δίπλα στον Ιταλό τενόρο Τζουζέπε Ανσέλμι, τραγούδησε ξανά την Τζίλντα από τον Ριγκολέτο, αυτή τη φορά στην Αγία Πετρούπολη. Τo 1916 εμφανίστηκε στη Σκάλα του Μιλάνου ως Ροζίνα για πρώτη φορά. Επέστρεψε στη Μητροπολιτική Όπερα κατά την περίοδο 1924–1925 για τον Κουρέα της Σεβίλλης σε σκηνοθεσία Αρμάντο Ανίνι, τον Ριγκολέτο σε μουσική διεύθυνση Τούλιο Σεραφίν και τη Λουτσία ντι Λάμερμουρ του Ντονιτσέττι, όπου συμπρωταγωνίστησε με τον τενόρο Μπενιαμίνο Τζίλι.
Το 1922 πρωταγωνίστησε στα οπερατικά έργα Ριγκολέτο, Κουρέα της Σεβίλης και Τραβιάτα στο Θέατρο του Κολόμβου στο Μπουένος Άιρες. Στις 17 Φεβρουαρίου 1924, η ντε Ιδάλγο έδωσε μια συναυλία στο Ρόγιαλ Άλμπερτ Χολ, με τη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου υπό τη μουσική διεύθυνση του διάσημου Βρετανού μαέστρου Σερ Τόμας Μπίτσαμ. Την ίδια χρονιά, ερμήνευσε την Λακμέ του Λεό Ντελίμπ και, ξανά, τη Ροζίνα στο Σικάγο. Την καλλιτεχνική περίοδο 1926–1927, έκανε μια περιοδεία συναυλιών στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, μαζί με τον διάσημο Ρώσο μπάσο Φιόντορ Σαλιάπιν.
Ως δασκάλα μονωδίας
Η ντε Ιδάλγο εμφανίστηκε σε οπερατικές παραστάσεις στην Ελλάδα για πρώτη φορά το 1919· επέστρεψε στη χώρα αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Το 1933, έχοντας εγκατασταθεί στην Ελλάδα, ξεκίνησε να παραδίδει μαθήματα μονωδίας, ενώ, ένα έτος αργότερα, προσελήφθη ως δασκάλα φωνητικής από το επιφανές Ωδείο Αθηνών. Η καριέρα της προσανατολίστηκε σταθερότερα προς τη διδασκαλία μετά τις τελευταίες της οπερατικές παραστάσεις, που δόθηκαν στο κινηματοθέατρο Παλλάς το 1937. Με την ίδρυση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής το 1939, ο διευθυντής της, Κωστής Μπαστιάς, την πρόκρινε ως καλλιτεχνική σύμβουλο, με αρμοδιότητα την επιλογή των μονωδών και χορωδών που θα απάρτιζαν τη νεοσυσταθείσα όπερα. Το ίδιο έτος, η ντε Ιδάλγο ανέλαβε τη διδασκαλία της κορυφαίας υψιφώνου Μαρίας Κάλλας· κατά την Κάλλας, η ντε Ιδάλγο έπαιξε κομβικό ρόλο στην καλλιτεχνική της διαμόρφωση. Η ίδια δήλωσε αργότερα σε συνέντευξή της στην εφημερίδα Sunday Times: "Η Ελβίρα ντε Ιντάλγκο ήταν μια σπουδαία τραγουδίστρια και της χρωστώ πολλά. Παρακολουθούσα τα μαθήματά της ολημερίς [...] Στην καθηγήτρια μου [αυτή], οφείλω τη γνωριμία μου με τον Ντονιτσέττι και τον Μπελίνι [...]. [Η ντε Ιδάλγο] κατείχε την πραγματικά σπουδαία εκπαίδευση, ίσως την τελευταία πραγματική εκπαίδευση του μπελ κάντο [...]. [Κατά τη διδασκαλία της,] όσο βαριά και αν ήταν μια φωνή, έπρεπε να παραμένει ελαφριά, έπρεπε πάντα να κατεργάζεται για να μένει ευλύγιστη, ποτέ να μην βαραίνει [...]."Το 1948, η ντε Ιδάλγο μετακόμισε στην Άγκυρα της Τουρκίας όπου συνέχισε το διδακτικό της έργο.
Δισκογραφικό έργο
Κατά την περίοδο 1907–1908, η Ελβίρα ντε Ιδάλγο ηχογράφησε άριες από τον Κουρέα της Σεβίλλης, την Υπνοβάτιδα, και την όπερα I Puritani («Οι Πουριτανοί») για την δισκογραφική εταιρεία Columbia Records. Τη σεζόν 1909–1910 ηχογράφησε αρκετούς δίσκους με αποσπάσματα από τα οπερατικά έργα Δον Πασκουάλε και Ελιξήριο του Έρωτα του Ντονιτσέττι, Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Σαρλ Γκουνό κ.α. για τη δισκογραφική εταιρεία Fonotipia Records. Ακόμα, κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην Ελλάδα ηχογράφησε ορισμένα δημώδη ελληνικά τραγούδια όπως ο Μπάρμπα-Γιάννης κανατάς.
Θάνατος
Η ντε Ιδάλγο πέθανε στο Μιλάνο στις 21 Ιανουαρίου 1980. Αρχικά ενταφιάστηκε σε έναν ανώνυμο τάφο. Το 1990, μαθητές και φίλοι της πλήρωσαν τα έξοδα μεταφοράς των λειψάνων της στο Κοιμητήριο Ματζόρε του Μιλάνο. Στις 26 Φεβρουαρίου 2018, τα λείψανά της αποτεφρώθηκαν και μεταφέρθηκαν στην Βαρκελώνη στις 5 Μαρτίου του ίδιου έτους. Στις 29 Ιουλίου 2018, δημιουργήθηκε μνήμα για τις στάχτες της στη γενέτειρά της στην Αραγωνία, με παράλληλη διεξαγωγή γκαλά όπερας προς τιμήν της. Τότε, εγκαινιάστηκε και έκθεση αφιερωμένη στη μνήμη της στο Μουσείο του Βαλντερόμπρες. Επίσης, στο αφιέρωμα συμπεριλήφθηκε μια προβολή της ταινίας Maria by Callas του Γάλλου σκηνοθέτη Τομ Βολφ, ενώ τοποθετήθηκε και μια τιμητική πλακέτα στο πατρικό σπίτι της μονωδού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υψίφωνοι Κατηγορία:Ισπανίδες Κατηγορία:Μαρία Κάλλας Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Σπύρος Τζιφός
Ο Σπύρος Τζιφός (1895-1975) ήταν Έλληνας ηθοποιός.
Η πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή έγινε το 1914. Εμφανίστηκε το 1917 στο έργο του Δ. Πίπη «Εργάτης», στο «Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς», μαζί με τους Εμμανουήλ Κουκουδάκη, Αρ. Ιωαννίδη, Βασίλη Αργυρόπουλο. Τον ίδιο χρόνο γράφτηκε στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών. Το 1919 συνεργάστηκε με το θίασο Ροζαλίας Νίκα-Εδμόνδου Φύρστ. Τον επόμενο χρόνο συμμετείχε σε παραστάσεις συνεταιριστικού θιάσου στη Λάρισα. Το 1921 εμφανίστηκε με το θίασο Νικ. Πλέσσα και το 1922 παρέμεινε στο θίασο με συνθιασάρχη τη Ροζαλία Νίκα. Πολύ αργότερα, το καλοκαίρι του 1940 εμφανίστηκε σε συνοικίες της Αθήνας, μαζί με τους Ευτυχία Παυλογιάννη, Μίμη Φωτόπουλο και άλλους. Υπήρξε βασικό στέλεχος πολλών θιάσων, περιοδεύοντας συχνά στην επαρχία. Συνταξιοδοτήθηκε το 1946. Σύζυγός του ήταν η ηθοποιός Φίνα (Ιωσηφίνα) Σκότη-Τζιφού (1898-1972) και γιος του ο επίσης ηθοποιός Γιώργος Τζιφός.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Μέσα Διδύμα Χίου
Η Μέσα Διδύμα είναι Μαστιχοχώρι, δηλαδή ένα από τα 24 χωριά της νότιας Χίου όπου καλλιεργείται το μαστιχόδεντρο ή μαστιχοφόρος σχίνος (Pistacia lentiscus, var. Chia) από το οποίο εξάγεται η μαστίχα.
Τοπωνυμικά
Η Μέσα και η `Εξω Διδύμα σχετίζονται ίσως με τους δίδυμους Διοσκούρους της ελληνικής μυθολογίας, ή με το φυτό διδύμη (αρχαία ελληνική ονομασία), είτε τέλος επειδή επρόκειτο για δύο δίδυμους οικισμούς. Αλλά, όπως γράφει ο Γεώργιος Ζολώτας, «δεν πρέπει ίσως να πιστευθεί απολύτως ότι τα χωρία ταύτα ήσαν ανέκαθεν δίδυμα, αφού μάλιστα έχομεν τον προσδιορισμόν Μέσα και `Εξω Διδύμα». Εξάλλου στον κώδικα του 1680 αναγράφεται «στους Διδύμους». Ο κάτοικός τους ονομάζεται Διδυμούσης (και η κάτοικος Διδυμούσαινα) στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα. Στη Μέσα Διδύμα αναφέρονται οι εξής ναοί και εξωκλήσια: `Αγιος Γεώργιος ο Λιβαδιώτης, Ταξιάρχης, Κοίμηση της Θεοτόκου, Χριστός, `Αγιος Κωνσταντίνος, `Αγιος Δημήτριος, `Αγιος Ιωάννης, η Πέρα Παναγιά (όπου το παλαιό νεκροταφείο του χωριού) και η Παναγιά η Παντονιά ή Μεντονιά (μακρύτερα, προς την Καλλιμασιά).
Κοντά στη Μέσα Διδύμα βρίσκεται η τοποθεσία «τα Βασιλικά», με πολλά μεσαιωνικά ερείπια, μεταξύ των οποίων και ναού της Αγίας Σοφίας του Χαβάρωνος. `Αλλα τοπωνύμια είναι το Μέσα Χώμα και το `Εξω Χώμα (τόπος εξαγωγής βιομηχανικού χώματος), οι Κορακιές, η Ραγού (= τόπος με ρωγμές), η Μπογιά, η Τοποθεσσά, οι Αντριάδες, τα Σώφυρα, τα Ράκη (παραφθορά από τη λέξη «Ηράκλειον» κατά τον Ζολώτα), τα Φιλούμενα και η Δεκαρτσά (από τη «Δεκαρχία»).
Πληθυσμός και οικονομία
Η εξέλιξη του πληθυσμού της Μέσα Διδύμας στις επίσημες απογραφές φαίνεται στον πίνακα.
Δεν υπάρχει πεδινό έδαφος στην περιοχή και οι κάτοικοι της Μέσα Διδύμας ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία: «Οι Διδυμούσοι είναι γεωργοί και μικρέμποροι, η δε παραγωγή του τόπου των η συνήθης των Μαστιχοχώρων» (Ζολώτας).
Ο ενοριακός ναός (η «χωριοεκκλησιά») τιμάται στο όνομα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική εποπτεία Νενήτων της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.
Ο ταχυδρομικός κωδικός της Μέσα Διδύμας είναι 82102.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεσα Διδυ
Τατουάζ τριχωτού κεφαλής
Ένα τατουάζ τριχωτού κεφαλής (scalp micropigmentation) ή τατουάζ μαλλιών, είναι μια μορφή τατουάζ που δίνει την ψευδαίσθηση ενός κοντοκουρεμένου χτενίσματος σε ένα φαλακρό κεφάλι. Η διαδικασία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ώστε να καλύψει ουλές από μια μεταμόσχευση μαλλιών ή να κάνει μια περιοχή με αραιωμένα μαλλιά να φαίνεται πυκνότερη. Σε αντίθεση με άλλα τατουάζ, η διαδικασία δεν διεισδύει τόσο βαθιά και τα μελάνια που χρησιμοποιούνται είναι λιγότερο ευαίσθητα σε αλλαγές χρώματος σε βάθος χρόνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία Κατηγορία:Ιατρικά τατουάζ Κατηγορία:Αισθητικά τατουάζ Κατηγορία:Ανθρώπινη τριχοφυΐα
Ταμτάκος (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Ταμτάκος μπορεί να αναφερόμαστε:
Πρόσωπα:
Ταινία:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Wikimedia Commons
Τα Wikimedia Commons (ή απλά τα Commons) είναι διαδικτυακό αποθετήριο εικόνων, ήχων και άλλων αρχείων πολυμέσων ελεύθερης χρήσης. Πρόκειται για ένα έργο του Ιδρύματος Wikimedia.
Τα αρχεία από τα Wikimedia Commons μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε όλα τα εγχειρήματα του Wikimedia σε όλες τις γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των Βικιπαίδεια, Βικιβιβλία, Βικιταξίδια, Βικιείδη, Βικιθήκη και Βικινέα, ή να κατεβούν για χρήση εκτός διαδικτύου. Το αποθετήριο περιέχει πάνω από 55 εκατομμύρια αρχεία πολυμέσων. Τον Ιούλιο του 2013, ο αριθμός των επεξεργασιών στα Commons έφθασε 100.000.000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο περιεχόμενο Κατηγορία:Έργα του Wikimedia Κατηγορία:Ιστοσελίδες διαμοιρασμού εικόνων
Τζέσι Πιντάδο
O Τζέσι Πιντάδο είναι Αμερικανός κιθαρίστας μεξικανικής καταγωγής, γεννημένος στις 12/7/1969. Γνωστός κυρίως για τη συμμετοχή του στους Terrorizer και τους Napalm Death, δύο από τις πιο επιδραστικές μπάντες στο χώρο του Death Metal/Grindcore. Είχε συμμετάσχει και στις μπάντες Nausea L.A., Lock-Up και Brujeria. Στο album Harmony Corruption (1990) των Napalm Death, η παρουσία του έγινε αισθητή μέσα από τον γεμάτο ήχο του, ο οποίος διακρίνεται από δυνατή παραμόρφωση και χαμηλές συχνότητες. Οι συνθέσεις του και ο χαρακτηριστικός ήχος του, βοήθησαν τη μετάβαση της μπάντας από τον hardcore punk ήχο στο Death Metal. Αποχώρησε από τους Napalm Death το 2004 και επανένωσε τους Terrorizer ηχογραφώντας νέο δίσκο. Απεβίωσε το 2006 στην Ολλανδία μετά από επιπλοκές στο συκώτι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες
Madame X Tour
Madame X Tour ονομάζεται η επερχόμενη ενδέκατη περιοδεία της Αμερικανίδας καλλιτέχνιδας Μαντόνα, για την προώθηση του δέκατου τέταρτου στούντιο άλμπουμ της Madame X, 2019. Έως τώρα αποτελείται από 79 συναυλίες και η περιοδεία προγραμματίζεται να ξεκινήσει στις 12 Σεπτεμβρίου 2019 στην Ακαδημία Μουσικής του Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη. Διαχειρίζεται από τις εταιρείες Maverick και Live Nation Entertainment.
Σηματοδοτεί την πρώτη φορά από το 1985 που η Μαντόνα θα περιοδεύσει σε μικρούς χώρους, ενώ σχεδιάζεται να περιλαμβάνει μόνο θεατρικές σκηνές. Εξαιτίας της μεγάλης ζήτησης των εισιτηρίων, νέες ημερομηνίες για σόου προστέθηκαν σε Νέα Υόρκη και Λος Άντζελες, λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση της περιοδείας.
Ιστορικό
Η Μαντόνα εξέφρασε για πρώτη φορά το ενδιαφέρον της να εξερευνήσει ένας είδος σόου με μικρότερο αριθμό κοινού, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο BBC News, προωθώντας ταυτόχρονα το live άλμπουμ της Rebel Heart Tour περιοδείας της, τον Σεπτέμβριο του 2017. Εξήγησε, «Έχω κάνει τόσα πολλά σόου -παγκόσμιες περιοδείες, γήπεδα, αρένες- και νιώθω σαν να πρέπει να το επανεφεύρω αυτό επίσης. Μου αρέσει να κάνω μικρά σόου και να μιλάω απευθείας στο κοινό».
Λίστα τραγουδιών
Η λίστα τραγουδιών είναι από την βραδιά έναρξης της περιοδείας, 17 Σεπτεμβρίου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοδείες της Μαντόνα Κατηγορία:Περιοδείες
Κριτίας
Ο Κριτίας (460 π.Χ. - Μάιος 403 π.Χ.) ήταν Έλληνας πολιτικός, φιλόσοφος, ποιητής και ρήτορας της αρχαίας Αθήνας.
Αθηναίος πολιτικός, φιλόσοφος, ποιητής, ρήτορας και ο σκληρότερος και βιαιότερος από τους Τριάκοντα Τυράννους της Αθήνας. Γιος του πλούσιου Κάλλαισχρου, μαθητής του Σωκράτη, του Γοργία και πολλών φιλοσόφων και σοφιστών. Η μεγάλη του ευφυΐα και η πολυμερής παιδεία που πήρε, τον έκαναν έναν από τους ικανότερους πολιτικούς και μορφωμένους άνδρες της εποχής του. Το 415 π.Χ. κατηγορήθηκε μαζί με τον Αλκιβιάδη, με τον οποίο ήταν στενός φίλος, για την αποκοπή των κεφαλών των Ερμών και φυλακίστηκε. Το 411 π.Χ., όταν έγινε η ολιγαρχική μεταπολίτευση στην Αθήνα, τάχτηκε με τους δημοκρατικούς. Το 408, με την επιστροφή του Αλκιβιάδη στην Αθήνα, έγινε ο στενότερος συνεργάτης του. Το 407 εξορίστηκε στη Θεσσαλία, αλλά επανήλθε στην Αθήνα το 405. Το 404, μετά την υποταγή της Αθήνας από τη Σπάρτη, εκλέχτηκε ένας από τους «Τριάκοντα Τυράννους». Κατόρθωσε να εξοντώσει όλους τους πολιτικούς του αντιπάλους, ακόμα και τον πιστό του φίλο Θηραμένη, τον οποίο καταδίκασε να πιει το κώνειο. Στον δάσκαλό του Σωκράτη απαγόρευσε να διδάσκει ή να κάνει παρέα με τους νέους, οι θρησκευτικές του δοξασίες πλησίαζαν την αθεΐα και διέπραξε πολλές αυθαιρεσίες και ωμότητες σε βάρος των συμπολιτών του. Τον Μάιο του 403 π.Χ., πολεμώντας στη Μουνυχία (Κοντα στον Πειραιά) που κατείχε ο Θρασύβουλος με τους δημοκρατικούς επαναστάτες του, ο Κριτίας σκοτώθηκε μαζί με πολλούς συνάρχοντές του.
Συνώνυμα (ταινία)
Το Συνώνυμα (πρωτότυπος τίτλος: Synonymes) είναι ταινία του 2019 σε σκηνοθεσία Ναντάβ Λαπίντ. Είναι μία διεθνής συμπαραγωγή εταιρειών από το Ισραήλ, τη Γαλλία και τη Γερμανία. Πρωταγωνιστούν οι Τομ Μερσιέ, Κουεντίν Ντολμέρ και Λουίζ Σεβιγιότ.
Κριτίας
Ως λόγιος ασχολήθηκε με όλα τα είδη του λόγου. Έγραψε επικά, ελεγειακά, δραματικά, ερωτικά, περιγραφές πολιτειών (της Σπάρτης, της Αθήνας κ.ά.), την τριλογία «Τέννης, Ραδάμανθης, Πειρίθους» και το σατιρικό έργο «Σίσυφος». Τα ρητορικά του έργα χρησίμευαν στη ρωμαϊκή εποχή ως πρότυπα για τους μεγάλους Ρωμαίους ρήτορες. Σώζονται μόνο λίγα αποσπάσματα των έργων του.
Συνώνυμα (ταινία)
Η ταινία αφηγείται μια ιστορία διαμορφωμένη από τις εμπειρίες του σκηνοθέτη για έναν νεαρό Ισραηλινό στο Παρίσι (Τομ Μερσιέ) που έχει βρει τη ζωή στη χώρα του αφόρητη και αδύνατη.
Κριτίας
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι Κατηγορία:Μαθητές του Σωκράτη Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες διδακτικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ελεγειακοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Συνώνυμα (ταινία)
Έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου στις 13 Φεβρουαρίου 2019, όπου κέρδισε τη Χρυσή Άρκτο και το βραβείο FIPRESCI (στο Διαγωνιστικό Τμήμα). Κυκλοφόρησε στο Ισραήλ στις 28 Φεβρουαρίου 2019, στη Γαλλία στις 27 Μαρτίου 2019 από την SBS Distribution και στη Γερμανία στις 5 Σεπτεμβρίου 2019 από την Grand Film.