cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανδρέας Κριαράς
Σταδιοδρομία
Ο Χατζή – Ανδρέας Κριαράς θυσίασε για τον αγώνα, την περιουσία του και έχασε μεγάλο αριθμό συγγενών του. Διετέλεσε Υπουρ­γός των Εσωτερικών και της Δικαιοσύνης, επί  Αφεντούλη και αρμοστείας Τομπάζη. Υπήρξε ο πρωτεργάτης της αποπομπής του Αφεντούλη και ήταν επιστήθιος φίλος του Ιωάννη Κωλέττη. Από το 1824 ως Πολιτάρχης πλέον Ανδρέας Κριαράς μετέφερε από την Κρήτη 1.000 οικογένειες Κρητικών για να τις σώσει από την επιδρομή των Αιγυπτίων. Το 1825 είχε συσταθεί στην Ερμούπολη, επιτροπή Κρητικών και Ερμουπολιτών, με στόχο την ενίσχυση του Κρητικού Αγώνα. Μέλη της επιτροπής ήταν ο Λουκάς Ράλλης, ο Σπυρίδων Ζυγομάλλης, ο Λάμπρος Κατινάκης, ο Χατζή Αδάμης και ο θεατρικός συγγραφέας Θεόδωρος Αλκαίος.
Με την ίδρυση του νέου Ελληνικού Κράτους, το έτος 1830, που άφηνε έξω από τον Ελληνικό κορμό την Κρήτη, ο Κριαράς εγκαταστάθηκε στη Σύρο, όπου και δραστηριοποιήθηκε όχι μόνο επαγγελματικά αλλά και πατριωτικά. Στην Ερμούπολη, ο Ανδρέας Κριαράς βρήκε πρόσφορο έδαφος να αναπτύξει τις δραστηριότητές του. Εκεί διετέλεσε μέλος τής Διοικητικής Επιτροπής Κρήτης, και ήταν πρόεδρος της Επιτροπής υπέρ των Κρητών στη Σύρο, με αναπληρωτή  τον ανιψιό του Μίνωα Μπογιατζόγλου. Ταυτόχρονα, δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά και χαρακτηρίζεται από τον απόγονό του, Καθηγητή Εμμανουήλ Κριαρά ως οργανωτής της ναυσιπλοΐας στη Σύρο.
Ο πρόεδρος της Καγκελαρίας των Σφακίων Χατζή Ανδρέας Κριαράς το 1830 μετέφερε στη Σύρο το ιερό πολεμικό λάβαρο της Κρήτης.Το λάβαρο που μετά το θάνατο του Χατζή Ανδρέα πέρασε στα χέρια του γιου του βρισκόταν στην οικία της οικογένειας στο στο νησί της Σύρου, τα τελευταία 191 χρόνια μετά το άδοξο τέλος της Κρητικής Επανάστασης, που επιφύλαξε η υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου. Το λάβαρο δεν εκτέθηκε ποτέ σε δημόσια θέα, τουλάχιστον τον τελευταίο αιώνα.
Σε ηλικία 107 ετών απεβίωσε στην Ερμούπολη της Σύρου. Παρότι πέθανε σε ηλικία 107 ετών, ο θάνατός του δεν προήλθε από φυσικά αίτια. Επειδή τον εκνεύριζε αφόρητα το πιάνο που έπαιζε η νύφη του, παρότι είχε διαμαρτυρηθεί πολλές φορές, πήδηξε από τον εξώστη του σπιτιού του και αυτοκτόνησε. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη καθώς έφερε το Ανώτατο Αριστείον του Αγώνος του 1821 και τον Μεγαλόσταυρο. Στην κηδεία του επικήδειους εκφώνησαν ο λόγιος Αρχιεπίσκοπος Σύ­ρου Αλέξανδρος– Λυκούργος και ο δικηγόρος Χατζηδάκης. Λίγα χρόνια πριν τον θάνατο του, ο Κριαράς προστάτευσε τον Κυριάκο Βενιζέλο, που είχε καταφύγει στη Σύρο ως πρόσφυγας ενώ είχε γνωρίσει ως νήπιο τότε τον μετέπειτα Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο.
Είναι μνημειώδης η απάντηση που έδωσε στον τότε καθηγητή Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Μιχαήλ Αποστολίδη, που μέσω επιστολής του ζήτησε να συμμετάσχει στην Επανάσταση του 1841, ξεσηκώνοντας τους συνεπαρχιώτες του Σφακιανούς.
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821‎
Μπετζάγια
Η Μπετζάγια (بِجَايَة, Μπιτζάγια, βερβερικές γλώσσες: Bgayet, Bgayeth), πρώην Μπουζί (Bougie) και Μπούτζια (Βugia), είναι μεσογειακή πόλη λιμάνι στον κόλπο της Μπετζάγια στην Αλγερία. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στην Καβυλία και η μεγαλύτερη πόλη στην Αλγερία όπου ομιλείται η καβυλιακή γλώσσα. Η ιστορία της Μπετζάγια δικαιολογεί την ποικιλομορφία του τοπικού πληθυσμού.
Γεωγραφία
μικρογραφία|Κορυφή Μαϊμού ([[Pic des singes).]] Πάνω από την πόλη βρίσκεται το όρος Γιεμμά Γκουράγια, του οποίου η διατομή λέγεται ότι μοιάζει με γυναίκα που κοιμάται. Σε άλλα γειτονικά γραφικά σημεία περιλαμβάνεται η παραλία Αιγκιάντ (Aiguades) και το Πικ ντε Σενζ (Pic des Singes, Κορυφή των Μαϊμούδων). Το τελευταίο αποτελεί βιότοπο για τον απειλούμενο Μακάκο της Μπαρμπαριάς, ο οποίος προϊστορικά κατοικούσε σε ευρύτερη περιοχή από ότι σήμερα. Και τα τρία αυτά γεωγραφικά χαρακτηριστικά βρίσκονται στο Εθνικό Πάρκο Γκουράγια. Ο ποταμός Σουμάμ (Soummam) περνά από την πόλη.
Κατά τη γαλλική αποικιοκρατία, ήταν παλαιότερα γνωστή με διάφορα ευρωπαϊκά ονόματα, όπως Μπουτσάγια (Budschaja) στα γερμανικά, η Μπούτζια (Bugia) στα ιταλικά, και Μπουζί (Bougie) στα γαλλικά. Η γαλλική και η ιταλική εκδοχή, λόγω του εμπορίου κεριών της πόλης, απέδωσαν τελικά τη μετωνυμική έννοια του «κεριού».
Αρχαιότητα και βυζαντινή εποχή
δεξιά|μικρογραφία|Η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 2ο αιώνα μ.Χ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του [[Αδριανός|Αδριανού. Η πόλη Saldae (Σάλδαι) βρίσκεται στη νότια ακτή της Μεσογείου.]] Σύμφωνα με τον Αλ-Μπάκρι, ο κόλπος κατοικήθηκε για πρώτη φορά από Ανδαλουσιανούς.
Η Μπετζάγια βρίσκεται στη θέση της αρχαίας πόλης Σάλδαι (Saldae), ενός μικρού λιμανιού στην καρχηδονική και ρωμαϊκή εποχή, σε μια περιοχή που κατοικήθηκε αρχικά από τον Νουμιδιανούς Βέρβερους και ιδρύθηκε ως αποικία για απόστρατους από τον αυτοκράτορα Αύγουστο. Ήταν σημαντική πόλη και επισκοπή στην επαρχία της Καισαρικής Μαυριτανίας, και αργότερα της Σιτιφένσις.
μικρογραφία|Κέρμα των [[Χαφσιδική δυναστεία|Χαφσιδών, με διακοσμητική επιγραφή, από την Μπετζάγια, 1249-1276.]] Τον 5ο αιώνα, οι Σάλδαι έγιναν η πρωτεύουσα του βραχύβιου Βανδαλικού Βασιλείου των Γερμανικών Βανδάλων, το οποίο τελείωσε γύρω στα 533 με την βυζαντινή κατάκτηση, η οποία δημιούργησε έναν αφρικανικό νομό και αργότερα το Εξαρχάτο της Καρχηδόνας.
Μουσουλμάνοι και φεουδαρχικοί κυβερνήτες
Μετά τη μουσουλμανική κατάκτηση του 7ου αιώνα, η πόλη ιδρύθηκε και πάλι ως «Μπετζάγια». Η δυναστεία των Χαμαμιδών όρισε την πόλη ως πρωτεύουσά της η οποία έγινε σημαντικό λιμάνι και κέντρο πολιτισμού.
μικρογραφία|Ιστορικός χάρτης του Αλγερίου και της Μπετζάγια από τον [[Πίρι Ρέις]] Ο γιος ενός Πιζανού εμπόρου (και πιθανόν προξένου), μεταθανάτια γνωστός ως Φιμπονάτσι (περ. 1170 – περίπου 1250), έμαθε εκεί μαθηματικά (τα οποία ονόμασε "Modus Indorum") και τα ινδοαραβικά αριθμητικά. Εισήγαγε σύγχρονα μαθηματικά στη μεσαιωνική Ευρώπη. Μια μαθηματική-ιστορική ανάλυση του πλαισίου και της εγγύτητας του Φιμπονάτσι με τη Μπετζάγια, ενός σημαντικού εξαγωγέα κεριού στην εποχή του, ανέφερε ότι στην πραγματικότητα ήταν οι μελισσοκόμοι της Μπετζάγια και η γνώση των μελισσοκομικών προγόνων που ενέπνευσαν πραγματικά την ακολουθία Φιμπονάτσι και όχι το μοντέλο αναπαραγωγής των κουνελιών όπως παρουσιάστηκε στο διάσημο βιβλίο του Liber Abaci.
Σύμφωνα με τον Μουχαμάντ αλ-Ιντρίσι, το λιμάνι ήταν, στον 11ο αιώνα, μια εμπορική θέση μεταξύ των μεσογειακών εμπορικών πλοίων και των καραβανιών που έρχονταν από την έρημο της Σαχάρας. Οι χριστιανοί έμποροι εγκατέστησαν fundunqs (ή Χάνια) στη Μπετζάγια. Η ιταλική πόλη της Πίζας ήταν στενά συνδεδεμένη με τη Μπετζάγια, μιας και δημιούργησε εκεί ένα από τα δύο μόνιμα προξενεία της στην αφρικανική ήπειρο.
Μετά από ισπανική κατοχή (1510–55), η πόλη καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους στην κατάληψη του Μπουζί το 1555. Για σχεδόν τρεις αιώνες, η Μπετζάγια αποτελούσε προπύργιο των πειρατών των Βαρβάρων. Η πόλη αποτελούνταν από αραβόφωνους Μαυριτανούς, Μορίσκο και Εβραίους η κοινότητα των οποίων ενισχύθηκε από Εβραίους πρόσφυγες από την Ισπανία, με τους βερβερικούς λαούς να μην βρίσκονται στην πόλη, αλλά να καταλαμβάνουν τα γύρω χωριά και να ταξιδεύουν περιστασιακά στην πόλη κατά τις ημέρες της αγοράς.
Στα αξιοθέατα της πόλης περιλαμβάνονται ένα τζαμί του 16ου αιώνα και ένα φρούριο που χτίστηκε από τους Ισπανούς το 1545.
Ένας πίνακας του οριενταλιστή ζωγράφου Μωρίς Μπουατέλ, ο οποίος ζωγράφισε στην πόλη για λίγο, βρίσκεται στο μουσείο της Μπετζάγια.
Γαλλική αποικιακή κυριαρχία
Καταλήφθηκε από τους Γάλλους το 1833 και έγινε μέρος της αποικιακής Αλγερίας. Κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια ήταν η έδρα ενός διαμερίσματος (στα μέσα του 20ού αιώνα, 513.000 κάτοικοι, εκ των οποίων 20.000 κατοικούσαν στην πόλη) στο διαμέρισμα της Κωνσταντίνης, μέχρι που το Μπουζί απέκτησε το δικό του διαμέρισμα το 1957.
Μάχη της Μπετζάγια
Την ίδια ημέρα, στις 4:40 μ.μ., μια αεροπορική επιδρομή της γερμανικής Luftwaffe έπληξε τη Μπετζάγια με τριάντα βομβαρδιστικά Ju 88. Τα μεταγωγικά Awatea και Cathay βυθίστηκαν και το σκάφος επιτήρησης HMS Roberts υπέστη φθορές. Την επόμενη ημέρα, το αντιαεροπορικό πλοίο SS Tynwald τορπιλίστηκε και βυθίστηκε, ενώ το μεταγωγικό Karanja βομβαρδίστηκε και καταστράφηκε.
Αλγερινή δημοκρατία
Μετά την αλγερινή ανεξαρτησία, έγινε η επίσημη πρωτεύουσα της επαρχίας Μπετζάγια, καλύπτοντας τμήμα της ανατολικής βερβερικής περιοχής της Καβυλίας.
Εκκλησιαστική ιστορία
Με την εξάπλωση του Χριστιανισμού, οι Σάλδαι έγιναν επισκοπική έδρα. Ο επίσκοπος Πασχάσιος ήταν ένας από τους καθολικούς επισκόπους τους οποίους ο Αρειανός Βάνδαλος βασιλιάς Χουνέρικος κάλεσε στην Καρχηδόνα το 484 και στη συνέχεια εξόρισε.
Ο χριστιανισμός επιβίωσε την αραβική κατάκτηση, την εξαφάνιση της παλιάς πόλης Σάλδαι και την ίδρυση της νέας πόλης της Μπετζάγια. Υπάρχει επιστολή του Πάπα Γρηγορίου του Ζ (1073–1085), απευθυνόμενη στο clero et populo Buzee (κληρικοί και λαός της Μπετζάγια), όπου γράφει για τη συνύπαρξη ενός επισκόπου που ονομάζεται Σερβάντος για τη χριστιανική βόρεια Αφρική.
Χωρίς να είναι πλέον οικιστική επισκοπή, οι Σάλδαι σήμερα ορίζονται από την Καθολική Εκκλησία ως τιτουλάρια έδρα. και εξακολουθεί να έχει κατόχους αυτού του τίτλου (κυρίως από την κατώτερη (επισκοπική) τάξη, και μερικούς από τις ενδιάμεσες αρχιεπισκοπικές τάξεις).
Κλίμα
Η Μπετζάγια, όπως και οι περισσότερες πόλεις κατά μήκος της ακτής της Αλγερίας, έχει μεσογειακό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Csa), με πολύ θερμά, ξηρά καλοκαίρια και ήπιους, υγρούς χειμώνες.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός της πόλης το 2008, κατά την τελευταία απογραφή, ήταν 176.139 κάτοικοι.
Οικονομία
μικρογραφία|Το θαλάσσιο μέτωπο της Μπετζάγια: άποψη των βιομηχανικών εγκαταστάσεων και του αεροδρομίου. Ως βόρειο άκρο του πετρελαιαγωγού Χάσσι Μεσαούντ από τη Σαχάρα, η Μπετζάγια είναι το κύριο πετρελαϊκό λιμάνι της Δυτικής Μεσογείου. Στις εξαγωγές, εκτός από το αργό πετρέλαιο, περιλαμβάνονται σίδηρος, φωσφορικά άλατα, κρασιά, ξηρά σύκα και δαμάσκηνα. Η πόλη έχει επίσης βιομηχανίεςκλωστοϋφαντουργίας και φελλού.
Η Cevital έχει την έδρα της στην πόλη.
Η ομάδα ποδοσφαίρου της πόλης είναι η JSM Béjaïa η οποία αγωνίζεται στην Β΄ Επαγγελματική Κατηγορία της Αλγερίας.
Φιλικές σχέσεις
Η Μπετζάγια έχει επίσημες φιλικές σχέσεις (protocole d'amitié) με τις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Τουρζεβίλ
Το Τουρζεβίλ (γαλλικά: Tourgéville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τουρζβιλαί (γαλλικά: Tourgevillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Πρόσβαση σε δημόσια πληροφόρηση στη Σλοβενία
Η πρόσβαση σε δημόσια πληροφόρηση και η ελευθερία πληροφόρησης αναφέρονται στο δικαίωμα πρόσβασης σε πληροφορίες που κατέχουν δημόσιοι φορείς γνωστοί και ως «δικαίωμα γνώσης». Η πρόσβαση στις πληροφορίες του κοινού θεωρείται θεμελιώδους σημασίας για την αποτελεσματική λειτουργία των δημοκρατικών συστημάτων, καθώς ενισχύει τη λογοδοσία των κυβερνήσεων και των δημοσίων υπαλλήλων, ενισχύοντας τη συμμετοχή των ανθρώπων και επιτρέποντας την ενημερωμένη συμμετοχή τους στη δημόσια ζωή. Η θεμελιώδης προϋπόθεση του δικαιώματος πρόσβασης σε δημόσιες πληροφορίες είναι ότι οι πληροφορίες που κατέχουν κυβερνητικοί οργανισμοί είναι κατ 'αρχήν δημόσιες και μπορούν να αποκρυφθούν μόνο βάσει νόμιμων λόγων που θα πρέπει να αναφέρονται λεπτομερώς στο νόμο.
Στη Σλοβενία, η πρόσβαση σε δημόσιες πληροφορίες διασφαλίζεται από το άρθρο 39 του Συντάγματος που προστατεύει την ελευθερία του λόγου και το δικαίωμα πρόσβασης σε δημόσιες πληροφορίες. Το συνταγματικό δικαίωμα πρόσβασης σε δημόσιες πληροφορίες ενσωματώνεται στον νόμο για την πρόσβαση στην πληροφόρηση του κοινού που εγκρίθηκε το 2004. Στη Σλοβενία ​​ο καθένας έχει το δικαίωμα να λαμβάνει πληροφορίες δημοσίου χαρακτήρα στην οποία έχει θεμελιωμένο νομικό συμφέρον βάσει του νόμου, με οι μόνες εξαιρέσεις που προβλέπονται από το νόμο. Ο νόμος περί πρόσβασης σε δημόσιες πληροφορίες επιτρέπει επίσης σε κάθε πολίτη να απολαμβάνει το δικαίωμα που κατοχυρώνεται από το άρθρο 44 του Συντάγματος να συμμετέχει ενεργά στη διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων.
Νομικό πλαίσιο
Η Σλοβενία ​​διαθέτει ένα καλό νομοθετικό πλαίσιο για την πρόσβαση σε δημόσιες πληροφορίες. Ο νόμος περί πρόσβασης στην πληροφόρηση της Σλοβενίας θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους στην Ευρώπη.
Το Σύνταγμα της Σλοβενίας, που εγκρίθηκε το 1991, για πρώτη φορά όρισε το νόμιμο δικαίωμα πρόσβασης σε δημόσιες πληροφορίες.
Στη Σλοβενία, η πρόσβαση σε δημόσιες πληροφορίες ρυθμίζεται από τον Νόμο για την πρόσβαση στην πληροφόρηση του κοινού (2004), το Διάταγμα για την επικοινωνία και την επαναχρησιμοποίηση πληροφοριών δημοσίου χαρακτήρα (2005) και το τροποποιημένο Διάταγμα του (2007), και τον Νόμο περί Επιτρόπου πληροφόρησης (2005). Στόχος του νόμου για τη πρόσβαση στη δημόσια πληροφόρηση της Σλοβενίας είναι να διασφαλιστεί ότι το έργο των δημόσιων φορέων είναι ανοικτό και διαφανές και επιτρέπει στα φυσικά και νομικά πρόσωπα να ασκούν τα δικαιώματά τους για τη λήψη δημόσιας πληροφόρησης από δημόσιες αρχές που διαθέτουν τέτοιες πληροφορίες. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, ο νόμος ορίζει ότι οι δημόσιες αρχές πρέπει να υποχρεούνται να ενημερώνουν το κοινό για το έργο τους στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
Ο νόμος ορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να θεωρούνται «δημόσιες», ορίζοντας ότι οι δημόσιες πληροφορίες που υπόκεινται σε πρόσβαση στη νομοθεσία πληροφοριών αναφέρονται σε πληροφορίες και δεδομένα που προέρχονται από το πεδίο εργασίας των δημόσιων αρχών, ανεξάρτητα από τη μορφή ή την προέλευσή τους.
Εξαιρέσεις από τον κανόνα δημοσιοποίησης ορίζονται στο άρθρο 6 του νόμου. Λόγοι απόρριψης μπορεί να οφείλονται στον ευαίσθητο χαρακτήρα των πληροφοριών που ζητούνται, για παράδειγμα πληροφορίες που ορίζονται ως ταξινομημένες σύμφωνα με τον Νόμο που διέπει διαβαθμισμένα δεδομένα ή πληροφορίες σχετικά με προσωπικά δεδομένα ή όταν η αποκάλυψη τέτοιων πληροφοριών θα προκαλούσε ζημία στην εφαρμογή δικαστικής ή διοικητικής διαδικασίας.
Οι δημόσιες αρχές υποχρεούνται να παρέχουν πρόσβαση σε πληροφορίες τόσο σε Σλοβένους υπηκόους όσο και σε αλλοδαπούς, συμπεριλαμβανομένων των ξένων μέσων ενημέρωσης. Οι σχετικοί φορείς πρέπει να λάβουν απόφαση σχετικά με ένα αίτημα εντός 20 εργάσιμων ημερών, το οποίο μπορεί να παραταθεί σε 30 εργάσιμες ημέρες κατ 'ανώτατο όριο σε περίπτωση αιτημάτων που απαιτούν σύνθετη συλλογή των ζητηθέντων εγγράφων. Σε περίπτωση που δεν δοθεί απάντηση εντός της προβλεπόμενης χρονικής περιόδου η αίτηση θεωρείται απορριφθείσα και ο αιτών μπορεί να υποβάλει καταγγελία στον Επίτροπο Πληροφοριών.
Το 2005, ο νόμος για τον Επίτροπο Πληροφοριών ίδρυσε τον θεσμό του Επιτρόπου Πληροφοριών, έναν αυτόνομο και ανεξάρτητο φορέα υπεύθυνο για την εποπτεία της προστασίας των προσωπικών δεδομένων και της πρόσβασης σε δημόσιες πληροφορίες. Ο Επίτροπος διορίζεται από την Εθνοσυνέλευση μετά από πρόταση του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Στην πράξη
Όταν το δικαίωμα πρόσβασης σε δημόσιες πληροφορίες εισήχθη για πρώτη φορά στο Σύνταγμα, οι περισσότεροι Σλοβένοι δεν γνώριζαν αυτό το δικαίωμα. Σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς, χρειάστηκε μια δεκαετία για να γίνει το δικαίωμα γνωστό, αποδεκτό και να χρησιμοποιείται από πολίτες της Σλοβενίας. Το δικαίωμα πρόσβασης σε δημόσιες πληροφορίες χρησιμοποιείται ευρύτερα από δημοσιογράφους και τις ΜΚΟ, ενώ οι πολίτες ζητούν δημόσιες πληροφορίες όλο και πιο συχνά.
Με την ευκαιρία της Διεθνούς Ημέρας για το δικαίωμα γνώσης που εορτάστηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2015, ο Επίτροπος Πληροφοριών τόνισε ότι ένα βασικό πρόβλημα που επηρεάζει το δικαίωμα πρόσβασης σε δημόσιες πληροφορίες στη Σλοβενία ​​είναι η αποτυχία των κρατικών ιδρυμάτων να αποθηκεύουν ορισμένα δεδομένα, κάτι που είναι ιδιαίτερα προβληματικό σε τομείς όπως η προστασία του περιβάλλοντος, η υγιεινή διατροφή και η προστασία των καταναλωτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δικαιώματα
Τουρνιέρ
Το Τουρνιέρ (γαλλικά: Tournières) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Τουρβίλ-συρ-Οντόν
Το Τουρβίλ-συρ-Οντόν (γαλλικά: Tourville-sur-Odon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τουρβιλαί (γαλλικά: Tourvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ραμέσσειο
Το Ραμέσσειο (ή Ραμσείο, αγγλικά: Ramesseum) είναι ο νεκρικός ναός του Ραμσή Β΄, φαραώ της 19ης Δυναστείας, ο οποίος είναι γνωστός και ως Ραμσής ο Μέγας. Βρίσκεται στην Άνω Αίγυπτο, στη Νεκρόπολη των Θηβών, στη δυτική όχθη του Νείλου, απέναντι από τη σύγχρονη πόλη του Λούξορ. Η ονομασία "Ραμσείο" προέρχεται από την γαλλική λέξη Rhamesséion που έπλασε ο Ζαν-Φρανσουά Σαμπολιόν ο οποίος επισκέφτηκε τη θέση το 1829 και πρώτος ταύτισε τις ιερογλυφικές επιγραφές στους τοίχους του οικοδομήματος με ονόματα και τίτλους του Ραμσή Β΄. Αρχικά το Ραμσείο ονομαζόταν "Ο Οίκος ''των εκατομυρίων ετών του Ουζεματρά-Σετεπενρά που είναι ενωμένος με τις Θήβες - την πόλη που κυριαρχεί ο Άμων". Ουζεματρά-Σετεπενρά'' ήταν το όνομα θρόνου του Ραμσή Β΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο Κατηγορία:Αρχαίοι αιγυπτιακοί ναοί Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αφρική
Τουρβίλ-αν-Ωζ
Το Τουρβίλ-αν-Ωζ (γαλλικά: Tourville-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τουρβιλαί (γαλλικά: Tourvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Τρασί-Μποκάζ
Το Τρασί-Μποκάζ (γαλλικά: Tracy-Bocage) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κάστρα στο νομό Αττικής
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Μακρινού Αιτωλοακαρνανίας
Η Μακρινού ή Άνω Μακρινού είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 340 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μακρινού βρίσκεται νότια της λίμνης Τριχωνίδας και είναι κτισμένη στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Αράκυνθος (Ζυγός) σε καταπράσινη περιοχή με θέα προς τη λίμνη. Απέχει 36 χλμ. νοτιοανατολικά από το Αγρίνιο και 31 χλμ. βορειοδυτικά από τη Ναύπακτο. Το παλιό όνομα του χωριού ήταν γραμμένο Μακρυνού και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μακρυνείας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Μακρινού. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Κυψέλη, τους Αγίους Αποστόλους, την Αγία Τριάδα και τον Μεταξά αποτελούν την τοπική κοινότητα Μακρινούς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρύνειας του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 307 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 131.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Τρασί-συρ-Μερ
Το Τρασί-συρ-Μερ (γαλλικά: Tracy-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρασιέν (γαλλικά: Tracyens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κάρελ Χέντρικ Τεοντόρ Μπουσεμάκερ
Ο Κάρελ Χέντρικ Τεοντόρ Μπουσεμάκερ (Carel Hendrik Theodoor Bussemaker, 5 Ιανουαρίου 1864 – 6 Σεπτεμβρίου 1914) ήταν Ολλανδός ιστορικός που υπήρξε τακτικός καθηγητής της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν και στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν.
Προσωπική ζωή
Ο Μπουσεμάκερ γεννήθηκε στην πόλη Ντέβεντερ και ήταν γιος του ζυθοποιού Μπάρεντ Μπαρλάγεν Μπουσεμάκερ και της Χερτρουντα Μπέρτα Χεράρντα Ελίζαμπετ Ρέζιους. Αφού τελείωσε το σχολείο στη γενέτειρά του, σπούδασε ολλανδική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν, όπου πήρε το μεταπτυχιακό του δίπλωμα (master) σε χρόνο-ρεκόρ το 1886, παρά το γεγονός ότι ήταν πολύ δραστήριος και σε άλλους τομείς, ιδιαιτέρως στη φοιτητική ένωση (Studentencorps). Στις 27 Ιουλίου 1887 πήρε για σύζυγό του την Ελίζαμπετ Χεντρίκα Χερμάνσε Φέρφουρτ (Hendrika Hermance Vervoort) και απέκτησαν έναν γιο και μία θυγατέρα.
Σταδιοδρομία
Μετά την ολοκλήρωση του μεταπτυχιακού στο Λέιντεν, ο Μπουσεμάκερ άρχισε μια σταδιοδρομία δασκάλου φιλολογίας και γεωγραφίας, πρώτα σε γυμνάσιο του Ζαλτμπόμελ και αργότερα σε γυμνάσιο του Χάαρλεμ.
Παράλληλα ωστόσο εκπονούσε και διδακτορική διατριβή υπό την επίβλεψη του Ρόμπερτ Φρούιν και το 1888 πήρε το διδακτορικό του στην Ιστορία από το Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Ο τίτλος της διατριβής του ήταν: Geschiedenis van Overijsel gedurende het eerste stadhouderlooze tijdperk - Part I, δηλαδή «Ιστορία του Οφεράισσελ κατά την Πρώτη Περίοδο Ακυβερνησίας - Μέρος Ι» (το δεύτερο Μέρος κυκλοφόρησε το 1889).
Συμμετέχοντας στον διαγωνισμό συγγραφής πραγματείας που διοργάνωσε η Επιστημονική Εταιρεία Teylers Tweede το 1892, ο Μπουσεμάκερ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με το έργο του De afscheiding der Waalsche gewesten van de Generale Unie (= «Η απόσχιση των Βαλλωνικών επαρχιών από τη Γενική Ενωση»), που εκδόθηκε αργότερα, το 1895-1896 σε δύο τόμους υπό τον ίδιο τίτλο. Αυτό το έργο αναφοράς έκτισε τη φήμη του ως ιστορικού και συνακόλουθα εκλέχθηκε ως ο διάδοχος του Πέτρους Γιοχάνες Μπλοκ στην έδρα της Ιστορίας και Πολιτικής Γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο του Χρόνινγκεν. Ο Μπουσεμάκερ παρέμεινε εκεί την επόμενη δεκαετία, με κυριότερο ερευνητικό ενδιαφέρον του τη διπλωματική ιστορία, ιδίως του 18ου αιώνα.
Το 1904 ο Μπουσεμάκερ ταξίδεψε στην Ισπανία προκειμένου να ερευνήσει τοπικά αρχεία για έγγραφα σχετικά με την ολλανδική ιστορία. Δεν πέτυχε τα αποτελέσματα που ανέμενε και αντιθέτως κόλλησε μια νόσο που πιθανώς να συνεισέφερε στον πρόωρο θάνατό του δέκα χρόνια αργότερα.
Με τον θάνατο του Πήτερ Λόντεβικ Μύλερ το 1905, ο Μπουσεμάκερ τον διαδέχθηκε στην έδρα της Γενικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Η εναρκτήρια διάλεξή του εκεί είχε τίτλο «Επί της αξιολογήσεως των δεδομένων στην ιστορική έρευνα και την ιστοριογραφία»). Σε αυτή διετύπωσε εκτενώς τις απόψεις του για το τι μπορεί να κάνει στην πράξη ένας ιστορικός στο να αποκλείσει την υποκειμενικότητα από την επιλογή τού τι είναι «σημαντικό» (ο Μπουσεμάκερ αμφέβαλλε ότι αυτό είναι δυνατόν, παρότι δεν συνηγορούσε στον «υποκειμενισμό»). Αστειευόταν με την άποψη του Μπλοκ ότι ο ιστορικός θα πρέπει να αποδέχεται «αυτό που θεωρείτο σημαντικό κατά την ίδια την ιστορική περίοδο που ερευνά, χωρίς να επιβάλλει την προσωπική του κρίση», καθώς αμφέβαλλε ότι αυτό ήταν κατορθωτό στην πράξη. Ως προς τη συζήτηση σχετικώς με τη γερμανική ιστοριογραφία, απέρριπτε τον θετικισμό (δηλαδή τη μίμηση των μεθόδων των φυσικών επιστημών) του Λέοπολντ φον Ράνκε, προτιμώντας την προσέγγιση των Βίλχελμ Βίντλμπαντ και Χάινριχ Ρίκερτ.
Το 1904 ο Μπουσεμάκερ έγινε μέλος της εθνικής επιτροπής για την εξέταση των καθηγητών της ιστορίας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το 1909 διορίσθηκε μέλος της υψηλού κύρους Συμβουλευτικής Επιτροπής Εκδόσεων Ιστορίας της Αυτοκρατορίας, υπό την προεδρία του Κολενμπράντερ. Το 1913 έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών της Ολλανδίας.
Ο Μπουσεμάκερ μπορεί να αμέλησε να δημοσιεύσει τόσο μεγάλο όγκο ερευνητικού έργου σε συγκριση π.χ. με τον Μπλοκ, αλλά ήταν αγαπητός στους φοιτητές του για την εμπνευσμένη διδασκαλία του. Αποφασιστική ήταν η επίδρασή του πάνω στον Ολλανδό ιστορικό Πήτερ Γκέυλ.
Ο Μπουσεμάκερ πέθανε αιφνιδίως στο Λέιντεν σε ηλικία.
Πηγές
Κατηγορία:Ολλανδοί ιστορικοί
NGC 4452
Ο NGC 4452 είναι φακοειδής γαλαξίας που αποτελεί μέλος του Σμήνους Γαλαξιών της Παρθένου και εμφανίζει την πλάγια όψη του όπως παρατηρείται από τη θέση της Γης. Βρίσκεται σε απόσταση περί τα 60 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και έχει διάμετρο 35.000 ετών φωτός. Ο γαλαξίας αυτός ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (W. Herschel) το 1784 με χρήση του τηλεσκοπίου του των 47 εκατοστομέτρων.
Ο NGC 4452 εμφανίζεται τόσο λεπτός από την οπτική γωνία παρατηρήσεως από τη Γη, ώστε είναι δύσκολο να προσδιορισθεί τι τύπος γαλαξία είναι. Η έλλειψη ορατής λωρίδας σκόνης υποδεικνύει ότι είναι φακοειδής γαλαξίας, αν και είναι πιθανό ότι αν μπορούσαμε να τον παρατηρήσουμε από διεύθυνση κάθετη στον δίσκο του θα ήταν ορατή μια σπειροειδής δομή. Κοντά στο κέντρο του NGC 4452 υπάρχει ένα ελαφρό εξόγκωμα από αστέρες, ενώ εκατοντάδες πολύ πιο μακρινοί γαλαξίες είναι ορατοί σχεδόν πίσω του. Οι γαλαξίες που φαίνονται τόσο λεπτοί είναι σπάνιοι, κυρίως επειδή η Γη πρέπει να βρίσκεται πολύ κοντά στην προέκταση των επιπέδων των λεπτών γαλαξιακών δίσκων τους. Αλλά στην πραγματικότητα είναι συνηθισμένοι: ακόμα και ο δικός μας δικός μας Γαλαξίας διαθέτει δίσκο που πιστεύεται ότι έχει την ίδια περίπου σχέση πάχους-διαμέτρου.
Ο NGC 4452 εμφανίζεται πολύ παρόμοιος με τον γαλαξία IC 335, που ανήκει στο Σμήνος της Καμίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Σμήνος της Παρθένου Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός) 4452 41060 07601
Διπολικό νεφέλωμα
thumb|295px|Το διπολικό πλανητικό νεφέλωμα PN Hb 12 Με τον όρο διπολικό νεφέλωμα (αγγλ. bipolar nebula) χαρακτηρίζεται ένας τύπος νεφελώματος στην αστρονομία, που έχει δύο λοβούς (εκπτύξεις), από έναν στην κάθε πλευρά ενός κεντρικού αστέρα. Η μορφολογία αυτή συναντάται κυρίως σε πλανητικά νεφελώματα και περίπου το 10 έως 20% των πλανητικών νεφελωμάτων είναι διπολικά.
Σχηματισμός
Τα ακριβή αίτια αυτής της δομής νεφελώματος είναι άγνωστα, ωστόσο πιστεύεται ότι οφείλονται στο ότι ο κεντρικός αστέρας είναι διπλό αστρικό σύστημα, δηλαδή δύο αστέρες που περιφέρονται γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους. Η περίοδος περιφοράς μπορεί να είναι λίγες ημέρες έως και λίγα έτη. Καθώς ο ένας από τους δύο αστέρες εξελίσσεται πρώτος προς τον θάνατό του και αποβάλλει τα εξωτερικά του στρώματα, ο άλλος αστέρας διακόπτει την εκροή αυτού του υλικού στο επίπεδο τροχιάς του συστήματος, με αποτέλεσμα τη δημιουργία του διπολικού σχήματος.
Παραδείγματα
thumb|Το πλανητικό νεφέλωμα [[M2-9, γνωστό και ως «Φτερά πεταλούδας», είναι ένα διπολικό νεφέλωμα.]]
Παραπομπές
Διπολικο νεφελωμα
Τζεφ Ζάιεντς
Ο Τζέφρι Ντάνστον Ζάιεντς (αγγλικά: Jeffrey Dunston Zients, 12 Νοεμβρίου 1966) είναι Αμερικανός ανώτατος κυβερνητικός αξιωματούχος, πρώην στέλεχος επιχειρήσεων και επιχειρηματίας, που υπηρετεί ως 31ος Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου υπό την Κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν, από τον Φεβρουάριο του 2023.
Υπό την Κυβέρνηση Μπάιντεν, υπηρέτησε από το 2021 έως το 2022, υπηρέτησε ως Ανώτερος Σύμβουλος στον Πρόεδρο, καθώς και ως Συντονιστής Απόκρισης του Λευκού Οίκου για τον COVID-19. Προηγουμένως, υπό την Κυβέρνηση Ομπάμα, υπηρέτησε ως Διευθυντής του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών (2014–2017) και ως Διευθυντής του Γραφείου Διοίκησης και Προϋπολογισμού.
Ήταν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Facebook, από το 2018 έως το 2020.
Βιογραφία
Ο Τζεφ Ζάιεντς, γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1966 στην Ουάσινγκτον Π.Κ. και μεγάλωσε στο Κένσινγκτον του Μέριλαντ, ευρύτερο προάστιο της Ουάσινγκτον και της Βαλτιμόρης, σε Εβραϊκή οικογένεια. Αποφοίτησε το Λύκειο "St. Albans School" στην Ουάσινγκτον, το 1984. Κατόπιν σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ στη Βόρεια Καρολίνα, απ'όπου και έλαβε πτυχίο (BA) το 1988, με βαθμό "άριστα".
Ύστερα από την αποφοίτησή του από το Ντιουκ, εργάστηκε ως σύμβουλος διαχείρισης στη συμβουλευτική εταιρεία "Mercer Management Consulting" στη Νέα Υόρκη. Ύστερα από την αφυπηρέτησή του από την εταιρεία, διορίστηκε ως γενικός επιχειρησιακός διευθυντής (COO) της θυγατρικής εταιρείας DGB Enterprises. Στη συνέχεια διορίστηκε ως γενικός επιχειρησιακός διευθυντής της μητρικής εταιρείας "The Advisory Board Company" (1996–1998) και ως διευθύνων σύμβουλος (CEO) (1998–2000) και ως πρόεδρος (2001–2004). Είναι ιδρυτής και διετέλεσε και διευθύνων εταίρος της επενδυτικής εταιρείας "Portfolio Logic LLC".
Παραπομπές
Κατηγορία:Προσωπάρχες του Λευκού Οίκου Κατηγορία:Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου Κατηγορία:Σύμβουλοι στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Κυβερνητικοί αξιωματούχοι
Tesla Model Y
Το Tesla Model Y είναι ηλεκτρικό crossover SUV αυτοκίνητο από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Tesla, Inc. το οποίο ανακοινώθηκε επίσημα στις 14 Μαρτίου 2019, ενώ οι πρώτες παραδόσεις ξεκίνησαν, πρώτα στις Ηνωμένες Πολιτείες, στις 13 Μαρτίου 2020.
Μέχρι στιγμής έχουν προγραμματιστεί τέσσερις εκδοχές του Model Y: Standard Range, Long Range, Long Range with Dual-Motor All-Wheel Drive (4-κίνηση μέσω 2 κινητήρων), και Performance. Όλα τα μοντέλα μπήκαν στη μαζική παραγωγή και παρουσιάστηκαν μέσα στο 2020, με μοναδική εξαίρεση την εκδοχή Standard Range, που μπήκε στην παραγωγή τον Ιανουάριο του 2021. Το μοντέλο είναι 5-πορτο και μάλιστα προσφέρει και προαιρετική τρίτη σειρά καθισμάτων, που έχει τότε 7-θέσιο σαλόνι.
Ιστορία
Όλα ξεκίνησαν το 2013, όταν η Tesla κατοχύρωσε το όνομα «Model Y».
Το 2015 ο Ίλον Μασκ έκανε λόγο για ένα Model Y βασισμένο στο Tesla Model 3 με falcon-wing πόρτες.
Τον Ιούνιο του 2018 ο Ίλον Μασκ παρουσίασε την νέα σιλουέτα του μοντέλου και δήλωσε πως η επίσημη ανακοίνωση του Model Y θα γίνει τον Μάρτιο του 2019. Αρχικά, η παρουσίαση του Model Y είχε προγραμματιστεί για το 2018, αλλά αναβλήθηκε για το 2019 λόγω προβλημάτων στη γραμμή παραγωγής του Tesla Model 3.
Μετά από κάποιες ακόμα πινελιές στο ντιζάιν τον Οκτώβριο του 2018, ο Μασκ αποκάλυψε πως το ο τελικός σχεδιασμός του Model Y έχει ολοκληρωθεί, παρόλα αυτά η παραγωγή του δεν θα ξεκινήσει μέχρι το 2020.
Στις 3 Μαρτίου 2019 ο Ίλον Μασκ ανακοίνωσε την επίσημη εκδήλωση για το Model Y και κάποια τεχνικά χαρακτηριστικά μέσω του λογαριασμού του στο Twitter. Ακόμα επιβεβαίωσε πως το Model Y θα έχει συμβατικές πόρτες και όχι falcon-wing πόρτες οπός στο Model X.
Τελικώς, στις 14 Μαρτίου 2019 ο Μασκ παρουσίασε το Model Y στην εκδήλωση που λάμβανε χώρα στο Tesla Desing Studio στο Χόθορν της Καλιφόρνια, οπού παρουσιάστηκαν και όλα τα τεχνικά χαρακτηριστικά μαζί με το όχημα.
Στης 29 Ιανουαρίου 2020, η Tesla ανακοίνωσε πως η παραγωγή του Model Y είχε ήδη ξεκινήσει και πως οι πρώτες παραδόσεις θα ξεκινήσουν τον Μάρτιο του 2020.
Στις 7 Ιανουαρίου 2021, η Tesla κυκλοφόρησε την Standard Range RWD (Rear Wheel Drive / πισωκίνητη) έκδοση του Model Y, καθώς και την προαιρετική 7-θέσια διάταξη σαλονιού.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Το Model Y διαθέτει μια αντλία θερμότητας (heat pump) για την παραγωγή θερμού αέρα στο κλιματιστικό του αυτοκινήτου. Στον κρύο καιρό μπορεί να είναι έως και 300% πιο αποδοτικό από τα άλλα αυτοκίνητα της Tesla που χρησιμοποιούν θερμική αντίσταση.
Ο αεροδυναμικός συντελεστής του μοντέλου είναι μόλις 0,23.
Παραγωγή
εναλλ.=|μικρογραφία|Το πλαϊνό προφίλ του Tesla Model Y
Η Tesla αρχικά δήλωσε πως το Model Y θα συναρμολογείται στο Gigafactory 1 στην πολιτεία της Νεβάδα, μαζί με τις μπαταρίες και τα μηχανικά μέρη, σε αντίθεση με το Tesla Model 3, του οποίου τα μηχανικά μέρη και οι μπαταριές κατασκευάζονται στο Gigafactory 1 και η τελική συναρμολόγηση γίνεται στο Tesla Factory στο Φρίμοντ της Καλιφόρνιας. Αργότερα, μια αναφορά επιβεβαίωσε πως η Tesla σκοπεύει να ανάμιξη της γραμμές παραγωγής στο Tesla Factory με σκοπό να κάνει χώρο για την παραγωγή του Model Y. Ακόμα, το Model Y θα συναρμολογείται και στο Gigafactory 3 στη Σαγκάη.
Οι παραδόσεις για τα Long Range μοντέλα ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2020 στις ΗΠΑ, ενώ οι παραδόσεις για τα Standard Range μοντέλα θα ξεκινήσουν στης αρχές του 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Model Y Model Y Κατηγορία:Ηλεκτρικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Αυτοκίνητα με κινητήρα πίσω
Χοπ-Φρογκ
Χοπ-Φρογκ (αγγλικός τίτλος:Hop-Frog) ή Σαλταπήδας είναι διήγημα του Έντγκαρ Άλαν Πόε. Δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 17 Μαρτίου 1849 (το έτος θανάτου του συγγραφέα) στην εβδομαδιαία εφημερίδα της Βοστώνης The Flag of Our Union. Η πλοκή αναφέρεται σε ένα μακάβριο παιχνίδι που σκαρφίστηκε ο γελωτοποιός Χοπ-Φρογκ για να εκδικηθεί τον βασιλιά του.
Υπόθεση
Ο Χοπ-Φρογκ είναι ένας νάνος που τον απήγαγαν από την πατρίδα του μετά από στρατιωτική εκστρατεία και τον έστειλαν ως δώρο στον βασιλιά. Ο βασιλιάς, που αγαπά ιδιαίτερα τις φάρσες και άλλα αστεία, τον έκανε γελωτοποιό του και συχνά τον κακομεταχειρίζεται. Ο Χοπ-Φρογκ είναι επίσης κουτσός, αλλά εξαιρετικής δύναμης στα χέρια και πολύ επιδέξιος στην αναρρίχηση, οφείλει δε το όνομά του στον ιδιαίτερο πηδηχτό βηματισμό του. Το μόνο πρόσωπο με το οποίο συνδέεται φιλικά είναι μια όμορφη κοπέλα, νάνος επίσης, η Τριπέτα, την οποία επίσης απήγαγαν από τη χώρα της.
Μια μέρα, ο βασιλιάς τον καλεί για να του ζητήσει μια ιδέα για τον χορό μεταμφιεσμένων που διοργανώνει. Ο βασιλιάς γνωρίζει ότι ο γελωτοποιός του αντιδρά πολύ άσχημα στο αλκοόλ, ωστόσο τον αναγκάζει να πιει κρασί για να τον κοροϊδέψει. Η Τριπέτα επεμβαίνει για λογαριασμό του φίλου της και ο βασιλιάς τη χτυπά και της ρίχνει το κύπελλο του κρασιού του στο πρόσωπο, προς μεγάλη διασκέδαση των επτά βασιλικών συμβούλων. αριστερά|μικρογραφία|Η εκδίκηση του Χοπ-Φρογκ, εικονογράφηση του 1898 Ο Χοπ-Φρογκ, κρύβοντας τον θυμό του, προτείνει στον βασιλιά και τους συμβούλους να ντυθούν για τον χορό ουρακοτάγκοι αλυσοδεμένοι μεταξύ τους. Ο βασιλιάς, που του αρέσει η ιδέα να τρομάξει τους άλλους καλεσμένους, συμφωνεί με ενθουσιασμό. Οι στολές θα είναι στενά πουκάμισα και παντελόνια αλειμμένα με πίσσα και βαμπάκι. Το βράδυ του χορού, ο βασιλιάς και οι σύμβουλοί του εμφανίζονται τα μεσάνυχτα με τα κοστούμια τους και όλοι μαζί αλυσοδεμένοι, προς μεγάλη φρίκη όλων των καλεσμένων.
Δοξαράς Γρεβενών
Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: Δοξαράς Λάρισας
Χοπ-Φρογκ
Υπόθεση
Μετά τον αρχικό φόβο, οι καλεσμένοι κατάλαβαν ότι επρόκειτο για αστείο και άρχισαν να διασκεδάζουν, ενώ ο βασιλιάς χάρηκε για την επιτυχία της έξυπνης ιδέας. Μέσα στο χάος, ο γελωτοποιός συνδέει την αλυσίδα του πολυελαίου στις αλυσίδες των οκτώ ανδρών, οι οποίοι στη συνέχεια ανυψώνονται και αιωρούνται πολύ πάνω από το έδαφος (από την Τριπέτα που ήταν υπεύθυνη της διακόσμησης και μάλλον χρησιμοποιεί ένα σύστημα βαρούλκου). Ο γελωτοποιός σκαρφαλώνει στους οκτώ αιωρούμενους άντρες και τους πλησιάζει με έναν πυρσό με το πρόσχημα να τους αναγνωρίσει. Βάζει φωτιά στις εύφλεκτες στολές τους και σύντομα και οι οκτώ καίγονται ζωντανοί και οι κραυγές τους αναμειγνύονται με αυτές των καλεσμένων που τους κοιτάζουν από κάτω, τρομοκρατημένοι και ανήμποροι να τους παράσχουν την παραμικρή βοήθεια.
Δοξαράς Γρεβενών
Ο Δοξαράς είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 585 μέτρα.
Χοπ-Φρογκ
Υπόθεση
Ο γελωτοποιός, ανακοινώνοντας ότι αυτό ήταν το τελευταίο αστείο του, δραπετεύει από τον φεγγίτη της οροφής και εξαφανίζεται για πάντα μαζί με την Τριπέτα.
Δοξαράς Γρεβενών
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Δοξαράς
Χοπ-Φρογκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Έντγκαρ Άλλαν Πόε - Χοπ Φρωγκ - Ηχητικό βιβλίο
Παραπομπές
Κατηγορία:Διηγήματα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε
Τρεπρέλ
Το Τρεπρέλ (γαλλικά: Tréprel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Τρεβιέρ
Το Τρεβιέρ (γαλλικά: Trévières) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρεβιερουά (γαλλικά: Trévièrois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1971–72
Για την περίοδο 1971-72, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αστέρας Αμαλιάδας ο οποίος προκρίθηκε στο Πρωτάθλημα πρωταθλητριών Ε.Π.Σ. για την άνοδο στη Β εθνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1971-72 ήταν η 3η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 8 ομάδες, επτά από την Ηλεία και μια από τη Ζάκυνθο.
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 15 ομάδες. Δημιουργήθηκαν δυο όμιλοι με επτά ομάδες ενώ μετείχε και η εφηβική ομάδα του Πανηλειακού χωρίς να έχει δικαίωμα ανόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1971-1972 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1971-1972
Λε Τρονκαί (Καλβαντός)
Το Λε Τρονκαί (γαλλικά: Le Tronquay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Μπορντό (χρώμα)
thumb|right|300px|Το Μπορντό χρώμα του κόκκινου κρασιού. Το Μπορντό είναι ένα χρώμα, μια σκοτεινή απόχρωση του κόκκινου. Είναι μια αναπαράσταση του χρώματος του κόκκινου κρασιού. Στην αγγλική γλώσσα χρησιμοποιείται και ο όρος «wine» (κρασί) για την περιγραφή του χρώματος. Η πρώτη καταγεγραμμένη χρήση του «κρασιού» σαν ένα χρώμα, ήταν στην αγγλική γλώσσα το 1705.
Λε Τρονκαί (Καλβαντός)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρονκινουά (γαλλικά: Tronquinois).
Μπορντό (χρώμα)
Το μπορντό στον ανθρώπινο πολιτισμό
Μόδα
Λε Τρονκαί (Καλβαντός)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μπορντό (χρώμα)
Το μπορντό στον ανθρώπινο πολιτισμό
Αθλητισμός
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρώματα
Αρίστιδες Αγκραμόντε
Ο Αρίστιδες Αγκραμόντε υ Σιμόνι (Aristides Agramonte y Simoni, 3 Ιουνίου 1868 – 19 Αυγούστου 1931) ήταν Κουβανός ιατρός παθολόγος και βακτηριολόγος, με εξειδίκευση στην τροπική ιατρική.
Ο Αγκραμόντε γεννήθηκε στο Καμαγουέι της Κούβας και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Του δόθηκε η υπηκοότητα των ΗΠΑ και το 1898 ο Τζωρτζ Μίλερ Στέρνμπεργκ (στρατιωτικός ιατρός που θεωρείται ο πρώτος βακτηριολόγος στην ιστορία των ΗΠΑ) τον διόρισε βοηθό χειρουργού στον αμερικανικό στρατό και τον έστειλε στην Κούβα προκειμένου να μελετήσει μια επιδημία κίτρινου πυρετού. Αργότερα ο Αγκραμόντε υπηρέτησε στην «Επιτροπή κίτρινου πυρετού», μια επιτροπή του στρατού των ΗΠΑ υπό τον Γουόλτερ Ρηντ, η οποία ερεύνησε τη μετάδοση της νόσου και επιβεβαίωσε την ανακάλυψη του (επίσης Κουβανού) επιδημιολόγου Κάρλος Φίνλεϋ ότι μεταδιδόταν από το τσίμπημα του είδους κουνουπιού Aedes aegypti.
Εκτός από αυτές τις έρευνες, ο Αρίστιδες Αγκραμόντε ερεύνησε επίσης την πανούκλα, τον δάγκειο πυρετό, το τράχωμα, την ελονοσία, τη φυματίωση, τον τυφοειδή πυρετό και άλλες νόσους. Μετά τη θητεία του στην Επιτροπή κίτρινου πυρετού, έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αβάνας.
Κατάλογος βουνών στην Αργεντινή
Ακολουθεί κατάλογος των βουνών που βρίσκονται στην Αργεντινή. Στον κατάλογο περιλαμβάνεται το υψόμετρο κάθε βουνού.
Αρίστιδες Αγκραμόντε
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουβανοί επιστήμονες Κατηγορία:Βακτηριολόγοι
Τροάρν
Το Τροάρν (γαλλικά: Troarn) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τροαρναί (γαλλικά: Troarnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Φραγκίσκος Κάρολος της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Ο Φραγκίσκος Κάρολος (2 Μαΐου 1594 - 30 Νοεμβρίου 1660) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (κατ' όνομα μόνο). Έγινε στρατηγός της Αυστρίας.
Βιογραφία
Ήταν ο έβδομος γιος του Φραγκίσκου Β΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Μαρίας των Γουέλφων, κόρης του Ιουλίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.
Το 1594 απεβίωσε στο Νόιχαους σε ηλικία 66 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1628 την Αγνή των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Το 1629 απεβίωσε η Αγνή.
Το 1639 ο Φραγκίσκος Κάρολος έκανε δεύτερο γάμο με την Αικατερίνη των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωάννη-Σιγισμούνδου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Η Αικατερίνη απεβίωσε το 1649.
Ο Φραγκίσκος Κάρολος έκανε το 1651 τρίτο γάμο με την Ελισάβετ-Χριστίνα, κόμισσα του Μέγκαου. Δεν απέκτησε τέκνα από τους γάμους του, απέκτησε όμως ένα παιδί εκτός γάμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Βυσσινί
μικρογραφία|Το βυσσινί χρώμα Το βυσσινί είναι ένα έντονο κόκκινο χρώμα, που κλίνει ελαφρά προς το μωβ. Η ονομασία του στα ελληνικά οφείλεται στο βύσσινο.
Σύγχρονη εποχή
Το βυσσινί αποτελεί το χρώμα των πανεπιστημίων Κέιμπριτζ και Χάρβαρντ, δύο εκ των κορυφαίων ακαδημαϊκών ιδρυμάτων του κόσμου.
Στον αθλητικό τομέα, αρκετές ομάδες ανά την υφήλιο έχουν ταυτιστεί με το βυσσινί χρώμα. Μερικές εξ αυτών είναι η Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, η Άστον Βίλα, η Μπέρνλι ΦΚ, η Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, Αθλητική Ένωση Λάρισας και ο Αθλητικός Όμιλος Προοδευτική Νεολαία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρώματα Κατηγορία:Φυσικές βαφές
Τρουβίλ-συρ-Μερ
Το Τρουβίλ-συρ-Μερ (γαλλικά: Trouville-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Τρουβιλαί (γαλλικά: Trouvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Κάτω Αιγάνη Λάρισας
Η Κάτω Αιγάνη είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γενικά στοιχεία
Η Κάτω Αιγάνη βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Πιερίας σε υψόμετρο 20 μέτρα ενώ απέχει περίπου 26 χλμ. ΒΑ. από το Μακρυχώρι (έδρα του δήμου), 41 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Κατερίνη και 44 χλμ. ΒΑ. από την Λάρισα. Δυτικά του χωριού είναι η Αιγάνη, νοτιοανατολικά η Κουλούρα ενώ δίπλα και ανατολικά περνάει ο Αυτοκινητόδρομος 1 (Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Εύζωνοι). Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αιγάνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αιγάνη, το Καστρί-Λουτρό, τα Νέα Μεσάγκαλα και το Παπαπούλι αποτελούν την κοινότητα Αιγάνης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Κάτω Ολύμπου του Δήμου Τεμπών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 98 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Δείτε επίσης
Η Αιγάνη Λάρισας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Τεμπών
Χάμιλτον (Νέα Ζηλανδία)
Το Χάμιλτον ή Κιρικιριρόα (αγγλ. Hamilton, μάορι Kirikiriroa) είναι μεγάλη πόλη της Νέας Ζηλανδίας, στο Βόρειο Νησί. Κτισμένη στις όχθες του ποταμού Γουαϊκάτο, είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη της χώρας, με 178.500 κατοίκους. Αποτελεί την έδρα και πολυπληθέστερη πόλη της Περιφέρειας Γουάικατο. Η πόλη καταλαμβάνει έκταση ξηράς περί τα 110 τετραγωνικά χιλιόμετρα ενώ υπάρχει και η ευρύτερη «Αστική περιοχή του Χάμιλτον», που συμπεριλαμβάνει τις γειτονικές πόλεις Νγκαρουαγουάχια, Τε Αγουάμουτου και Κέιμπριτζ, και έχει 241.200 κατοίκους.
Αρχικώς η οικονομία του Χάμιλτον βασιζόταν στον αγροτικό τομέα, αλλά σήμερα είναι πολυσχιδής και η αστική περιοχή είναι η τρίτη ταχύτερα αναπτυσσόμενη στη Νέα Ζηλανδία, πίσω από το Πουκεκόχε και το Όκλαντ. Οι Κήποι του Χάμιλτον είναι το δημοφιλέστερο τουριστικό αξιοθέατο της περιοχής του Χάμιλτον. Η εκπαίδευση και η έρευνα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή και την οικονομία της πόλεως, καθώς σε αυτή ζουν περί τους 40.000 φοιτητές και σπουδαστές της τριτοβάθμιας παιδείας, καθώς και χίλιοι περίπου επιστήμονες με διδακτορικό.
Το 2020 το Χάμιλτον κέρδισε τον τίτλο της «ομορφότερης μεγάλης πόλης» της Νέας Ζηλανδίας.
«Αδελφές» πόλεις
Το Χάμιλτον είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής 4 πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαμιλτον
Αλίστεμμα
Είδη
Τα είδη του γένους αυτού συναντώνται σε όλους σχεδόν τους ωκεανούς και τις θάλασσες της Γης και είναι τα εξής :
Από αυτά το σημαντικότερο είναι το Halistemma rubrum, που έχει κόκκινο χρώμα (από όπου και η ονομασία του), μήκος ενός μέτρου περίπου μαζί με τα πλοκάμια του και ζει στη Μεσόγειο Θάλασσα κατά αποικίες. Μια τέτοια αποικία αλιστέμματος αποτελείται από ένα κεντρικό στέλεχος που ονομάζεται υδρόσωμα και έχει έναν κεντρικό σωλήνα, με τον οποίο τα άτομα της αποικίας επικοινωνούν μεταξύ τους. Στο επάνω άκρο του το υδρόσωμα φέρει ένα φύσο, δηλαδή έναν αεροφόρο θάλαμο («πνευματοφόρος συσκευή»), με τις συστολές και διαστολές του οποίου κινείται η αποικία. Κατά μήκος του φύσου σε δύο σειρές, μία από κάθε πλευρά, υπάρχουν εξειδικευμένα προσαρτήματα: οι νηκτοκάλυκες και οι απτήρες.
Κάστρα στο νομό Βοιωτίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Ελλάδα
Κρητικό Ζήτημα
Με τον όρο Κρητικό Ζήτημα αναφέρονταν όλα τα γεγονότα που αφορούσαν την Κρήτη και τον αγώνα της για την απελευθέρωση και ανεξαρτητοποίηση από την Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1830 μέχρι το 1913.
Στην ιστορία της Ευρώπης και ειδικότερα της διπλωματικής ιστορίας της, το λεγόμενο Κρητικό Ζήτημα απετέλεσε μέρος του γενικότερου Ανατολικού Ζητήματος, το οποίο πρωτοεμφανίσθηκε ως ιδιαίτερο πρόβλημα αμέσως μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, δηλαδή περί το 1830, όταν και προσδιορίστηκαν τα σύνορα της Ελληνικής Πολιτείας και μετέπειτα νεοπαγούς Βασιλείου της Ελλάδος χωρίς να συμπεριλαμβάνουν τη μεγαλόνησο της Κρήτης, παρά τη συμμετοχή της στους αγώνες αλλά και τις θυσίες που είχε υποστεί κατά τον μεγάλο ξεσηκωμό.
Έτσι στην έννοια του όρου Κρητικό Ζήτημα περιλαμβάνονται όλα τα γεγονότα που συνέβησαν και αφορούσαν τον κρητικό λαό, από την παραπάνω χρονολογία μέχρι την προσάρτηση - Ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα. Στα γεγονότα αυτά περιλαμβάνονται στάσεις και επαναστάσεις, διεθνείς συνεννοήσεις και παρεμβάσεις, ακόμα και ένοπλες εκ μέρους των Μεγάλων Δυνάμεων αλλά και στρατιωτικές επεμβάσεις που έφθασαν και σε πολεμική σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία όμως και κατέληξε στη δημιουργία ημιαυτόνομης πολιτείας, της επιλεγόμενης Κρητικής Πολιτείας το 1896, με την ευνοϊκή κατάληξη την ενσωμάτωση της Κρήτης στην Ελλάδα, στη λήξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Το Μάιο του 1913, η Κρήτη παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη του Λονδίνου. Η ένωση επισημοποιήθηκε με τελετή στο φρούριο Φιρκά των Χανίων την 1η Δεκεμβρίου εκείνου του έτους, με την παρουσία του πρωθυπουργού της Ελλάδας Ελευθερίου Βενιζέλου και του Βασιλιά της Ελλάδας Κωνσταντίνου. Η ελληνική σημαία υψώθηκε στο ιστορικό φρούριο του Φιρκά και, στην θέση ο όπου άλλοτε κυμάτιζε η τουρκική σημαία, στήθηκε μαρμάρινη επιγραφή, που έγραφε: "Τουρκοκρατία εν Κρήτη 1669-1913 Ήτοι, 267 έτη 7 μήνες, 7 ημέραι, έτη αγωνίας".
Σημειώνεται ότι η ιστορία του Κρητικού Ζητήματος με τις διάφορες κατά καιρούς προσπάθειες επίλυσής του αποτελεί σπουδαίο κεφάλαιο της διπλωματικής ιστορίας καθώς και στη καθιέρωση πολλών θεμάτων που αποτέλεσαν βασικά σημεία εξέλιξης του Διεθνούς Δικαίου.
Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία Κατηγορία:Διπλωματία Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανική Κρήτη