cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιώργης Τρικαλινός
Ο Γιώργης Τρικαλινός (Αλμυρός, 7 Οκτωβρίου 1914 - 20 Μαρτίου 1997) ήταν στέλεχος του ΚΚΕ, αντιστασιακός, πολιτικός επίτροπος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον εμφύλιο πόλεμο και εκδότης της εφημερίδας Ριζοσπάστη.
Νεανικά Χρόνια
Γεννήθηκε στον Αλμυρό Βόλου το 1914 σε μικροαστική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν συμβολαιογράφος. Σπούδασε στη Νομική Αθήνας και οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ. Φυλακίστηκε από τη δικτατορία Μεταξά και εξορίστηκε στη Φολέγανδο. Στη Φολέγανδρο μαζί με τους υπολοίπους κρατούμενους υπόβαλλαν υπόμνημα στην κυβέρνηση Μεταξά για να πολεμήσουν τους Ιταλούς εισβολείς, κάτι που απορρίφθηκε. Μετά την κατάληψη της Ελλάδας από τους Γερμανούς, απέδρασε και επέστρεψε στην Αθήνα.
Στην Αθήνα το 1941 συμμετείχε στο προσωρινό γραφείο της ΟΚΝΕ, όπου συγκρούστηκε με υπερεπαναστατικές απόψεις ορισμένων στελεχών της όπου ζητούσαν άμεσα, ένοπλη αντίσταση. Μετά την διάλυση του προσωρινού γραφείου της ΟΚΝΕ το 1942, συμμετείχε στο γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής της ΟΚΝΕ.
Αργότερα ήταν από τα πρώτα μέλη της ΕΠΟΝ. Το 1944 έγινε γραμματέας στην 6η αχτίδα των Ανατολικών Συνοικιών, όπου συμμετείχε στις μάχες των συνοικιών την περίοδο των Δεκεμβριανών.
Επιστροφή στην Ελλάδα
Ήρθε παράνομος στην Ελλάδα το 1959 όπου συνελήφθη. Παρέμεινε στη φυλακή μέχρι το 1966. Φυλακίστηκε ξανά από τη χούντα, και απελευθερώθηκε το 1971 αλλά συνελήφθη φυλακίστηκε ξανά το 1973, ενώ υπέστη βασανιστήρια στο στρατόπεδο της ΕΣΑ στο Μπογιάτι. Από το 1974 ήταν εκδότης της εφημερίδας Ριζοσπάστης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ ενώ ήταν υποψήφιος βουλευτής Μαγνησίας. Συνέγραψε 4 βιβλία ενώ δημιουργούσε καλλιτεχνήματα με σινική μελάνη και καλάμια. Είχε τρία παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Δάκης Ιωάννου
Ο Δάκης Ιωάννου είναι επιχειρηματίας και συλλέκτης, ιδρυτής του ιδρύματος ΔΕΣΤΕ.
Γεννήθηκε στη Λευκωσία της Κύπρου το 1941. Είναι απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών, σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και ανακηρύχθηκε διδάκτορας αρχιτεκτονικής από το Πανεπιστήμιο της Ρώμης.
Συμμετέχει στα διοικητικά συμβούλια πολλών επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων και της Ελληνικής Εταιρείας Εμφιαλώσεως. Είναι επίσης πρόεδρος της Αθηναίον Τουριστικές και Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις A.E., καθώς και της Yes Hotels & Restaurants.
Η συλλογή του Δάκη Ιωάννου περιλαμβάνει έργα διεθνών δημιουργών που δραστηριοποιούνται μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και κινούνται σε όλο το φάσμα της σύγχρονης τέχνης, από τις ποπ εφαρμογές ως την εννοιολογική τέχνη και τον μινιμαλισμό, επιδιώκοντας κυρίως να χαρτογραφήσει το πρόσωπο του 21ου αιώνα και να καταδείξει ό,τι εντυπωσιακότερο παρουσιάζει η εικαστική σκηνή της Νέας Υόρκης, του Λονδίνου ή του Βερολίνου.
Ο Δάκης Ιωάννου και το ΔΕΣΤΕ έχουν οργανώσει πολυάριθμες εκθέσεις στην Αθήνα, τη Λευκωσία, τη Γενεύη και τη Βενετία. Η συλλογή με τα κύρια χαρακτηριστικά της πρωτοπαρουσιάζεται τον Ιανουάριο του 1988 με επιμέλεια του Τζέφρυ Ντιτς και τίτλο «Πολιτιστική Γεωμετρία». Ακολουθούν οι «Τόπος-Τομές», 1989 (Χάρης Σαββόπουλος), «Ψυχολογική Αφαίρεση», 1989 (Τζ. Ντις), «Eliminating the Atlantic», 1990 (Χ. Σαββόπουλος) στην προβλήτα της Θεσσαλονίκης, «Τεχνητή Φύση», 1990(Τζ. Ντις), «Aphrodite: Harmony and Inconceptuality», 1990 (Δ. Δαββέτας), «Επίθεση στις Αισθήσεις», 1991 (Κ. Καφοπούλου), «Μετά:Άνθρωπος», 1993 (Τζ. Ντις) και «Κολεξιόν Άνοιξη '96» (Ελ. Παπαδοπούλου). Όλες αυτές οι εκδηλώσεις παρουσιάστηκαν στο Σπίτι της Κύπρου στην Αθήνα.
Το 1990 επιχειρήθηκε μια παρουσίαση της συλλογής στο νεότευκτο εργοστάσιο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, έκθεση η οποία επηρέασε άμεσα τους νεότερους Έλληνες εικαστικούς και ακολούθησε η σπονδυλωτή εκδήλωση «Global Vision: Νέα Τέχνη από τη δεκαετία του '90», σε τρία μέρη, στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης του ΔΕΣΤΕ στο Ψυχικό. Το 1996 χρηματοδότησε την έκθεση «Περί Πάτρης, Pro Patria» (επιμελητής Μ. Στεφανίδης) στο Σπίτι της Κύπρου, η οποία επιχειρηματολογούσε σχετικά με τον πατριδογνωστικό μοντερνισμό. Στο πλαίσιο του προγράμματος «Πολιτισμός-Αθήνα 2004» παρουσίασε την έκθεση «Monument to Now». Η έκθεση, οργανωμένη από πέντε επιμελητές, αναπτύχθηκε σε δύο χώρους του ΔΕΣΤΕ στη Νέα Ιωνία και στο Χαλάνδρι. Συμμετείχαν 65 καλλιτέχνες, με γνωστότερους τους Γκίλμπερτ και Τζωρτζ, Ρ. Γκόμπερ, Μ. Μπάρνυ, Μ. Κατελάν, Κρίστοφερ Γουλ, Κάντυ Νόλαν, Σίριν Νεσάτ.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Κύπριοι συλλέκτες έργων τέχνης
Χόντμπινα
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται επί της αριστερής όχθης του ποταμού Νέρετβα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Δούρος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Δούρος μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Γεωγραφία
Πρόσωπα
Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος
Ο Διονύσιος Ψαριανός υπήρξε Μητροπολίτης της Ιεράς Μητρόπολης Σερβίων και Κοζάνης της Εκκλησίας της Ελλάδος από το 1957 έως το 1997.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Διονύσιος (Ψαριανός), κατά κόσμον Νικόλαος Ψαριανός, γεννήθηκε στον Πιτροφό της Άνδρου στις 31 Μαρτίου του 1912. Ήταν το πρώτο από τα δεκαπέντε παιδιά του ιερέα Λεωνίδα Ψαριανού και της πρεσβυτέρας Μαριγώς. Από πολύ νέος, είχε επιδείξει εκτός από τα άλλα του προσόντα και καλλιτεχνική προδιάθεση. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο στον Πιτροφό και πήγε Γυμνάσιο στη Χώρα της Άνδρου, σε απόσταση έξι χιλιομέτρων από τον Πιτροφό.
Είχε την τύχη να έχει θείους του τους μουσικούς Νικόλαο και Κωνσταντίνο Λάβδα, οι οποίοι είχαν ιδρύσει τη Αθηναϊκή Μανδολινάτα. Το 1927 τον κάλεσαν κοντά τους στην Αθήνα, οπότε συνέχισε τις σπουδές του στη Βαρβάκειο Πρότυπο Σχολή για τα επόμενα τέσσερα χρόνια και σπούδασε μουσική στη Μανδολινάτα. Ο πατέρας του όμως είχε ανάγκη από τη βοήθειά του και τον κάλεσε στο χωριό όπου επί δύο χρόνια ασχολήθηκε με αγροτικές δουλειές, ενώ παράλληλα έψαλλε στην εκκλησία του Άγιου Παντελεήμονα και στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στη Χώρα της Άνδρου.
Αφού ολοκλήρωσε τη θητεία του στο Ναυτικό, το 1934 χειροτονήθηκε με την ευχή του πατέρα του διάκονος στον Πόρο, στη συνέχεια ιερέας και κατόπιν πήρε το οφίκκιο του αρχιμανδρίτη. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή Αθηνών το 1942. Υπηρέτησε ως πρωτοσύγκελλος στην Ιερά Μητρόπολη Μαντινείας και το 1949 μετατέθηκε στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, όπου διακρίθηκε για τα διοικητικά, ιερατικά και λειτουργικά του προσόντα. Το 1952 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Ρωγών και το 1957 εξελέγη Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης. Το 1990 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών. Από τη θέση του Μητροπολίτη διακονούσε για σαράντα χρόνια την τοπική εκκλησία μέχρι το θάνατό του το 1997, μετά από πολύμηνη ασθένεια. Την πλούσια προσωπική βιβλιοθήκη του (15.000 τίτλους) τη δώρισε στην Κοβεντάρειο Δημοτική Βιβλιοθήκη Κοζάνης.
Παράλληλα με το ποιμαντικό και πνευματικό του έργο ως αρχιερέας, δημιούργησε πλούσιο συγγραφικό έργο, έμμετρο και πεζό, ενώ διακρινόταν και για την αγάπη του για την παραδοσιακή, τη βυζαντινή και τη λόγια μουσική. Ο Διονύσιος ασχολήθηκε με πολλές μορφές λόγου γράφοντας σονέτο, τροπάριο, μουσική, ποίηση, κήρυγμα, διήγημα, μελέτη και δοκίμιο. Κάποια από τα ποιήματά του μελοποιήθηκαν, όπως το ποίημα ο "Αργαλειός" από τον συνθέτη Φίλιππο Τσαλαχούρη και από τον ανιψιό του Παναγιώτη Δημόπουλο. Οι κριτικοί είχαν διακρίνει το γνήσιο ταλέντο του και την επίμονη φροντίδα του για την επιμελημένη φράση και τη λογοτεχνική έκφραση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς Διονυσιος Διονυσιος
Νιτρικός άργυρος
Ανακάλυψη
Ο Αλβέρτος ο Μέγας τον 13ο αιώνα βεβαίωσε την ικανότητα του νιτρικού οξέος να διαχωρίζει τον χρυσό από τον άργυρο διαλύοντας τον τελευταίο. Ο Αλβέρτος σημείωσε ότι το προκύπτον διάλυμα του νιτρικού αργύρου μπορούσε να μαυρίσει το δέρμα.
Σύνθεση
Ο νιτρικός άργυρος μπορεί να παρασκευασθεί από μεταλλικό άργυρο, π.χ. σε μορφή φύλλου, με την επίδραση νιτρικού οξέος. Παράγεται AgNO3, νερό και οξείδια του αζώτου. Τα άλλα προϊόντα της αντιδράσεως εξαρτώνται από τη συγκέντρωση του νιτρικού οξέος:
Αντιδράσεις
Μια χαρακτηριστική αντίδραση με νιτρικό άργυρο είναι να βυθίσουμε μια ράβδο χαλκού μέσα σε διάλυμα νιτρικού αργύρου και να την αφήσουμε για λίγες ώρες. Ο νιτρικός άργυρος αντιδρά με τον χαλκό σχηματίζοντας κρυστάλλους αργύρου που μοιάζουν με τρίχες και γαλάζιο διάλυμα νιτρικού χαλκού:
Επίσης, ο νιτρικός άργυρος διασπάται όταν θερμανθεί:
Ποσοτικά, η διάσπαση αυτή είναι αμελητέα κάτω από το σημείο τήξεως, αλλά καθίσταται σημαντική γύρω στους 250 °C και ολική στους 440 °C.
Τα περισσότερα νιτρικά άλατα μετάλλων διασπώνται θερμαινόμενα προς τα αντίστοιχα οξείδια, αλλά το οξείδιο του αργύρου διασπάται σε χαμηλότερη θερμοκρασία από ό,τι ο νιτρικός άργυρος, οπότε η διάσπαση του τελευταίου δίνει καθαρό άργυρο.
Πρόδρομη ένωση για άλλες ενώσεις του αργύρου
Ο νιτρικός άργυρος είναι το φθηνότερο άλας του αργύρου, και επιπλέον δεν είναι υγροσκοπικός, αντίθετα με τον AgBF4 και τον υπερχλωρικό άργυρο. Είναι σχετικώς σταθερός στο φως και διαλύεται στο νερό και σε πολλούς άλλους διαλύτες. Η νιτρική ρίζα μπορεί να αντικατασταθεί εύκολα από άλλες ρίζες, κάτι που ενισχύει την ευελιξία που προσφέρει η ένωση για τον χημικό. Η επεξεργασία με διαλύματα ιόντων αλογονιδίων δίνει ίζημα AgX (X = Cl, Br, I). Κατά την κατασκευή φωτογραφικού φιλμ, ο νιτρικός άργυρος αντιδρά με αλογονίδια νατρίου ή καλίου για τον σχηματισμό αδιάλυτου αλογονιδίου του αργύρου πάνω σε φωτογραφική ζελατίνη, που στη συνέχεια προσαρμόζεται σε λωρίδες υποστρώματος.
Αφαίρεση αλογονιδίων
Το κατιόν του αργύρου αντιδρά γρήγορα με πηγές αλογονιδίων παράγοντας το αδιάλυτο αλογονίδιο του αργύρου, που έχει κρεμ χρώμα στην περίπτωση του βρωμίου, λευκό στην περίπτωση του χλωρίου και κίτρινο στην περίπτωση του ιωδίου. Η χρήση αυτών των αντιδράσεων για την αφαίρεση αλογονιδίων είναι συνηθισμένη στην ανόργανη χημεία:
όπου =, , ή.
Παρόμοια, η παραπάνω αντίδραση χρησιμοποιείται στην αναλυτική χημεία για την επιβεβαίωση της παρουσίας ιόντων χλωρίου, βρωμίου ή ιωδίου.
Στα ατμόπλοια χρησιμοποιούσαν την ίδια αντίδραση για να διακριβώσουν εάν στο νερό του λέβητα είχε παρεισφρήσει θαλάσσιο νερό. Χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα για να εξακριβωθεί το εάν η υγρασία που παρατηρείται σε φορτίο πλοίων ξηρού φορτίου είναι αποτέλεσμα συμπυκνώσεως υδρατμών από τον υγρό αέρα ή από θαλάσσιο νερό που μπαίνει από το σκαρί.
Οργανική σύνθεση
Ο νιτρικός άργυρος βρίσκει πολλές εφαρμογές στην οργανική σύνθεση, π.χ. για την αφαίρεση ομάδων προστασίας και για οξειδώσεις. Το ιόν προσδένεται στα αλκένια αντιστρεπτά και ο νιτρικός άργυρος χρησιμεύει στον διαχωρισμό μιγμάτων αλκενίων δια της επιλεκτικής απορροφήσεως. Το προϊόν μπορεί στη συνέχεια να διασπασθεί με αμμωνία για να απελευθερώσει το αλκένιο.
Βιολογία
Στην ιστολογία ο νιτρικός άργυρος χρησιμοποιείται για χρώση με άργυρο, που φανερώνει ίνες κολλαγόνου, πρωτεΐνες και νουκλεϊκά οξέα, ακόμα και στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης.
Ασφάλεια
Παρά το ότι δεν υπάρχουν όρια για τη συγκέντρωσή του στο πόσιμο νερό, αν περισσότερο από 1 γραμμάριο αργύρου συσσωρευθεί στο σώμα, μπορεί να προκύψει μία κατάσταση που ονομάζεται αργυρία, μια μόνιμη κατάσταση στην οποία το δέρμα, τα μαλλιά, τα μάτια και εσωτερικά όργανα παίρνουν γκρι-μπλε χρώμα. Η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ είχε ένα όριο για τη συγκέντρωση ιόντων αργύρου στο νερό μέχρι το 1990, οπότε διαπιστώθηκε ότι η αργυρία δεν επηρέαζε τη λειτουργία κανενός οργάνου. Η κατάσταση αυτή συνδέεται συχνότερα με κατανάλωση κολλοειδών αργύρου, παρά με νιτρικό άργυρο, αφού ο τελευταίος χρησιμοποιείται μόνο σε πολύ αραιές συγκεντρώσεις για την απολύμανση του νερού. Ωστόσο, παραμένει σημαντικό να προσέχουμε προτού καταπιούμε οποιοδήποτε είδος διαλύματος με ιόντα αργύρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενώσεις αργύρου Κατηγορία:Οξειδωτικά μέσα Κατηγορία:Αντισηπτικά
Μπενεντέττο Ακκόλτι ο Πρεσβύτερος
Ο Μπενεντέττο Ακκόλτι (Benedetto Accolti, 1415 στο Αρέτσο - 26 Σεπτεμβρίου 1464 στη Φλωρεντία ) ήταν Ιταλός νομικός, ουμανιστής και ιστορικός.
Γεννήθηκε στο Αρέτσο της Τοσκάνης, από επιφανή οικογένεια, αρκετά μέλη της οποίας διακρίθηκαν όπως και ο ίδιος για τις νομικές τους επιδόσεις. πήρξε για κάποιο διάστημα καθηγητής της Νομικής στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, και μετά την αποπομπή, το 1456, από την καγκελαρία της Φλωρεντίας του διάσημου ουμανιστή Πότζιο Μπρατσολίνι λόγω ανικανότητας και ένα μεσοδιάστημα δύο ετών, ο ίδιος ο Ακκόλτι έγινε καγκελάριος της Δημοκρατίας της Φλωρεντίας το 1458.
Ο Ακκόλτι έγραψε στα λατινικά μια ιστορία της Πρώτης Σταυροφορίας, με τίτλο De Bello a Christianis contra Barbaros gesto pro Christi Sepulchro et Judaea recuperandis libri IV (1464), ή "Περί του πολέμου που διεξήγαγαν οι Χριστιανοί εναντίον των βαρβάρων, για την ανάκτηση του τάφου του Χριστού και της Ιουδαίας", η οποία λέγεται ότι παρείχε στον Τορκουάτο Τάσσο την ιστορική βάση για το έργο του Απελευθερωμένη Ιερουσαλήμ. Ένα άλλο έργο του Ακκόλτι, ένας «Διάλογος» (1461–63), εκδόθηκε στην Πάρμα το 1689- στο έργο αυτό ο συγγραφέας συγκρίνει τα επιτεύγματα των σύγχρονων με τα επιτεύγματα των αρχαίων, προκειμένου να αποδείξει ότι οι πρώτοι δεν είναι σε τίποτα κατώτεροι από τους δεύτερους. Και τα δύο έργα αφιερώθηκαν σε μέλη της οικογένειας των Μεδίκων, ο "Διάλογος" στον Κόζιμο τον Πρεσβύτερο, η ιστορία στον γιο του Πέτρο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί Κατηγορία:Ιταλοί νομικοί Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς
Ριφρέντο
Το Ριφρέντο (ιταλικά: Rifreddo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Αμφιθέα Κορινθίας
Η Αμφιθέα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Λαγκαδαίικων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ξυλοκάστρου, του δήμου δήμου Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Κορινθίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Η Αμφιθέα είναι οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές της κορυφής «Εκκλησάκι» (804 μ.) και στις όχθες του ρέματος της Φόνισσας (αρχαία ονομασία Κριός), στον δρόμο προς Ξανθοχώρι και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 380. Απέχει 52 χλμ. περίπου ΒΔ. της Κορίνθου.
Πληθυσμός
Η Αμφιθέα έχει παρουσιάσει πολύ μεγάλες αυξομειώσεις πληθυσμού. Την περίοδο 1907 - 1961 δεν υπάρχει κάποια τάση στην εξέλιξη του πληθυσμού της. Την περίοδο 1971 - 1991 ο πληθυσμός παραμένει σταθερός ενώ έκτοτε έχει μειωθεί σημαντικά.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1915 ως Φικουλάζο και ορίστηκε χειμερινή (sic) έδρα της κοινότητας Λαγκαδέικων (Λαγκαδαίικων) του -τέως- νομού Αργολίδος & Κορινθίας. Το 1949 υπήχθη οριστικά στον νομό Κορινθίας και το 1955 μετονομάστηκε σε Αμφιθέα. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λαγκαδαίικων και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυλοκάστρου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ξυλοκάστρου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Ξυλοκάστρου - Ευρωστίνης
Ριττάνα
Η Ριττάνα (ιταλικά: Rittana) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ροάσκια
Η Ροάσκια (ιταλικά: Roaschia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Σχέσεις Τουρκίας και Ουκρανίας
250px|μικρογραφία|Ο πρόεδρος [[Βολοντίμιρ Ζελένσκι|Ζελένσκι με τον Τούρκο ομόλογό του (10/2020)]] Η Τουρκία και η Ουκρανία έχουν μια μακρά ιστορία, γεωγραφικών και πολιτιστικών επαφών και απολαμβάνουν διαχρονικά άριστες διμερείς σχέσεις. Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών ανεπτύχθησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν η Τουρκία έγινε ένα από τα πρώτα κράτη στον κόσμο που ανακοίνωσε επίσημα την αναγνώριση της Ουκρανίας. Η Τουρκία διαθέτει πρεσβεία στο Κίεβο και γενικό προξενείο στην Οδησσό. Η Ουκρανία διαθέτει πρεσβεία στην Άγκυρα και γενικό προξενείο στην Κωνσταντινούπολη. Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και η Ουκρανία είναι υποψήφιο. Επίσης και οι δύο χώρες είναι μέλη της BLACKSEAFOR και του ΟΣΕΠ.
Στα τέλη Ιανουαρίου του 2010, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας, Βίκτορ Γιανουκόβιτς και ο Τούρκος Πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συμφώνησαν να σχηματίσουν μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου μεταξύ των δύο χωρών το 2011. Ωστόσο, οι διμερείς συνομιλίες για το ελεύθερο εμπόριο πάγωσαν το 2013.
Μετά τα τέλη του 2015, η Τουρκία και η Ουκρανία αναθέρμαναν τις σχέσεις των ως αποτέλεσμα των ολοένα και πιο τεταμένων σχέσεων και των δύο χωρών με τη Ρωσία. Στις 20 Αυγούστου 2016 ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε στον Ουκρανό ομόλογό του, Πέτρο Ποροσένκο ,ότι η Τουρκία δεν θα αναγνωρίσει την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία, αποκαλώντας την «κατοχή της Κριμαίας». Στις 9 Ιανουαρίου 2017 ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, δήλωσε "Υποστηρίζουμε την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και της Γεωργίας. Δεν αναγνωρίζουμε την προσάρτηση των εδαφών της Ουκρανίας".
Τον Απρίλιο του 2022, ο αριθμός των Ουκρανών προσφύγων στην Τουρκία έφτασε τις 85.000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της ΤουρκίαςΚατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Ουκρανίας
Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης
μικρογραφία|Η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Κομπλουτένσε Το Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης (ισπαν.: Universidad Complutense de Madrid) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο με έδρα τη Μαδρίτη, ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια στον κόσμο σε συνεχή λειτουργία καθώς ιδρύθηκε το 1293. Σήμερα έχει πάνω από 86.000 φοιτητές και φοιτήτριες, ενώ αξιολογείται συστηματικά ως ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια της Ισπανίας , όντας το ίδρυμα στο οποίο αναφερόμαστε συνήθως όταν λέμε απλώς «Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης» Η μεγάλη του πανεπιστημιόπολη καταλαμβάνει ολόκληρο το ομώνυμο διαμέρισμα (Ciudad Universitaria) της Μαδρίτης, με παραρτήματα στο Somosaguas στη γειτονική πόλη Ποθουέλο δε Αλαρκόν.
Κατά τη σύγχρονη εποχή, μεταξύ των αποφοίτων του ιδρύματος συγκαταλέγονται 7 κάτοχοι του Βραβείου Νόμπελ, καθώς και επίτροποι της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, πρόεδροι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ένας γενικός γραμματέας του NATO και αρχηγοί κρατών.
Στη διάρκεια των επτά αιώνων της λειτουργίας του, το πανεπιστήμιο έδωσε συνεισφορές στις επιστήμες, αλλά και στα γράμματα και στις καλές τέχνες. Ανάμεσα στους αποφοίτους του συγκαταλέγονται φιλόσοφοι όπως οι Χοσέ Ορτέγα ι Γκασέτ και Ιγνάτιος Λογιόλα, συγγραφείς όπως οι Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα και Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα, και στρατιωτικοί ηγέτες όπως ο νικητής της Ναυμαχίας της Ναυπάκτου Δον Χουάν της Αυστρίας, αλλά και πολλοί πρωθυπουργοί της Ισπανίας. Το 1785 το Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης κατέστη ένα από τα πρώτα πανεπιστήμια στον κόσμο που έδωσε διδακτορικό σε γυναίκα.
Ιστορία
thumb|left|Ο Καρδινάλιος [[Φρανθίσκο Χιμένες δε Θισνέρος επεξέτεινε το σπουδαστήριο Studium Generale σε ένα μεγάλο Πανεπιστήμιο με 5 κολέγια.]] Στις 20 Μαΐου 1293 ο βασιλιάς Σάντσο Δ΄ της Καστίλης χορήγησε στον Αρχιεπίσκοπο του Τολέδο Gonzalo García Gudiel ένα βασιλικό διάταγμα για την ίδρυση ενός Studium Generale, μιας σχολής δηλαδή πανεπιστημιακού επιπέδου, υπό το όνομα El Estudio de Escuelas de Generales στο Αλκαλά ντε Ενάρες. Ανάμεσα στους αποφοίτους αυτής της σχολής ήταν και ο μετέπειτα Καρδινάλιος Θισνέρος, ο οποίος αγόρασε μεγάλες εκτάσεις γης και διέταξε την ανέγερση πολλών κτηρίων, σχηματίζοντας έτσι την πρώτη πανεπιστημιόπολη εκ του μηδενός στην ιστορία: Την Civitas Dei («Πόλη του Θεού»), από το ομώνυμο έργο του ιερού Αυγουστίνου. Στις 13 Απρίλιου 1499 ο Καρδινάλιος Θισνέρος εξασφάλισε από τον Πάπα Αλέξανδρο ΣΤ΄ μία παπική βούλλα για την επέκταση του ιδρύματος σε ένα πλήρες πανεπιστήμιο. Αυτό το διάταγμα έδινε επίσημη αναγνώριση σε όλες τις χριστιανικές χώρες όλων των πτυχίων που θα απένεμε εφεξής το ίδρυμα, και το μετονόμασε σε Complutensis, από τη λατινική ονομασία της πόλης Αλκαλά ντε Ενάρες, όπου βρίσκονταν αρχικώς οι εγκαταστάσεις του.
Το ακαδημαϊκό έτος 1509-1510 το Πανεπιστήμιο άρχισε να λειτουργεί με 5 μεγάλες σχολές: Φιλοσοφική (και Τεχνών), Θεολογική, Κανονικού Δικαίου, Φιλολογική και Ιατρική. Κατά τον 16ο και τον 17ο αιώνα το ίδρυμα εξελίχθηκε σε ένα από τα μείζονα κέντρα ακαδημαϊκής αριστείας στον κόσμο. Πολλές από τις μεγάλες μορφές στην επιστήμη, στις τέχνες και στην πολιτική της εποχής σπούδασαν ή δίδαξαν εκεί. Ιδιαίτερα κολέγια του πανεπιστημίου ιδρύθηκαν για φοιτητές από άλλες χώρες, π.χ. Φλαμανδοί ή Ιρλανδοί.
Το 1785 το Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης κατέστη ένα από τα πρώτα πανεπιστήμια στον κόσμο που έδωσε διδακτορικό σε γυναίκα, τη Μαρία Ισιδώρα δε Γκουθμάν υ δε λα Θέρδα. Για σύγκριση, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης δεν δεχόταν φοιτήτριες μέχρι το 1920, ενώ το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ δεν έδωσε κανένα διδακτορικό (Ph.D.) σε γυναίκα μέχρι το 1926.
Το 1824 ο Φρανθίσκο Ταντέο Καλομάρδε επεξέτεινε το Κομπλουτένσε συγχωνεύοντάς το με το Πανεπιστήμιο της Sigüenza. Με βασιλικό διάταγμα με ημερομηνία 29 Οκτωβρίου 1836, η αντιβασίλισσα Μαρία Χριστίνα διέταξε τη μεταφορά του ιδρύματος από το Αλκαλά ντε Ενάρες στη Μαδρίτη, όπου το 1851 μετονομάσθηκε σε Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης. Το ίδρυμα ήταν γνωστό με αυτή την επωνυμία, μέχρι που αποκαταστάθηκε η αρχική του επωνυμία «Complutense» τη δεκαετία του 1970.
thumb|right|295px|Η αίθουσα τελετών (Paraninfo) του Πανεπιστημίου Κομπλουτένσε κατά την τελετή ενάρξεως του ακαδημαϊκού έτους το 2011 Στις 28 Φεβρουαρίου 1923 το Πανεπιστήμιο απένειμε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα στον Άλμπερτ Αϊνστάιν. Αυτός ήταν ο πρώτος τέτοιος τίτλος που απένειμε ευρωπαϊκό πανεπιστήμιο στον μεγάλο φυσικό. Τον Απρίλιο του 1933 ο τότε Υπουργός Παιδείας και Τεχνών της Ισπανίας Φερνάντο δε λος Ρίος ανακοίνωσε ότι ο Αϊνστάιν είχε συμφωνήσει να γίνει καθηγητής σε ένα νέο ερευνητικό ινστιτούτο της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου, το οποίο θα έφερε το όνομά του (Instituto Albert Einstein). Ωστόσο, καθώς η πολιτική κατάσταση άρχισε να χειροτερεύει σε όλη την Ευρώπη, ο Αϊνστάιν κατέληξε να αποδεχθεί μια παρόμοια θέση στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Μελετών στο Πρίνστον.
Το Πανεπιστήμιο επεκτάθηκε πολύ κατά τον 19ο αιώνα και τα κτήριά του στο κέντρο της Μαδρίτης δεν ήταν πια αρκετά. Εκτός από την αύξηση του αριθμού των φοιτητών, μετά τη μεταφορά του από το Αλκαλά το ίδρυμα είχε βασιστεί σε προϋπάρχοντα ακίνητα αποκτημένα από το κράτος – κυρίως μέγαρα της αριστοκρατίας από περασμένους αιώνες, εγκαταλειμμένα από τους ιδιοκτήτες τους. Παρά την ομορφιά τους, δεν ήταν τα καταλληλότερα για εκπαιδευτικές δραστηριότητες: στις αρχές του 20ού αιώνα οι φοιτητές της ανατομίας έβλεπαν πτώματα να ανοίγονται σε κομψούς χώρους που χρησίμευαν ως αίθουσες χορού και σαλόνια λίγες δεκαετίες νωρίτερα.
Αυτή η κατάσταση άλλαξε μετά το 1927, όταν με βασιλικό διάταγμα του Αλφόνσου ΙΓ΄ παραχωρήθηκαν κρατικές εκτάσεις κοντά στο Ανάκτορο Λα Μονκλόα για τη δημιουργία εγκαταστάσεων του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης. Σήμερα αυτές οι εκτάσεις αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της δυτικής Μαδρίτης, που αναφέρεται ως «Ciudad Universitaria», δηλαδή Πανεπιστημιακή Πόλη.
Κατά τη δεκαετία του 1970, μετά την κατάρρευση της δικτατορίας του Φράνκο, το πανεπιστήμιο μετονομάσθηκε στην παλαιά του ονομασία και τα υπάρχοντα κολέγιά του μοιράστηκαν ανάμεσα σε αυτό και στο Πολυτεχνείο της Μαδρίτης. Και όταν η πόλη του Αλκαλά ντε Ενάρες απεφάσισε να ανοίξει ένα νέο πανεπιστήμιο στις αρχικές εγκαταστάσεις του Κομπλουτένσε, το ονόμασε Πανεπιστήμιο του Αλκαλά, ώστε να διακρίνεται καθαρά από το Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης.
Το Πανεπιστήμιο σήμερα
thumb|right|Η πανεπιστημιόπολη Το Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης έχει διαδραματίσει μείζονα ρόλο στην πολιτική ανάπτυξη της Ισπανίας. Απόφοιτοί του υπήρξαν μέλη σε όλες τις κυβερνήσεις της χώρας από την εποχή του Διαφωτισμού μέχρι σήμερα, με τις θέσεις τους κατά τη Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία και τη μετάβαση στη δημοκρατία μετά το καθεστώς του Φράνκο να είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτες. Οι αίθουσές του φιλοξένησαν επίσης κάποιες από τις πλέον σημαντικές μορφές της διανοήσεως, με τη μακρά παράδοση επισκεπτών καθηγητών. Κατά τη δεκαετία του 1930 υπήρξε μια πραγματική ροή Ευρωπαίων διανοουμένων προς τη Μαδρίτη, όταν η δημοκρατική Ισπανία τους παρείχε καταφύγιο από τα φασιστικά καθεστώτα.
thumb|left|Η πρόσοψη του κτηρίου της αίθουσας τελετών του Πανεπιστημίου Σήμερα το ίδρυμα είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ισπανίας. Το ακαδημαϊκό έτος 2004-2005 ήταν εγγεγραμμένοι σε αυτό 91.598 φοιτητές και είχε 9.500 προσωπικό, με πάνω από 6.000 καθηγητές και άλλους διδάσκοντες. Η λειτουργία του εξασφαλίζεται από κρατική χρηματοδότηση, δωρεές και δίδακτρα, με ετήσιο προϋπολογισμό πάνω από μισό δισεκατομμύριο €. Σήμερα το Κομπλουτένσε προσφέρει πτυχίο σε περίπου 80 επιστήμες και γνωστικά πεδία, 230 διαφορετικούς τίτλους σπουδών και 221 προγράμματα διδακτορικού. Το πανεπιστήμιο έχει 32 βιβλιοθήκες, με περισσότερα από 2 εκατομμύρια τυπωμένα βιβλία, ένα πλούσιο αρχείο 90 χιλιάδων ιστορικών ντοκουμέντων και μία από τις μεγαλύτερες συλλογές ταινιών στην Ευρώπη.
Εξαιτίας της μακράς ιστορίας του, το ίδρυμα υποστηρίζεται πολύ από θεσμούς της Μαδρίτης, καθώς και σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Η Ιατρική Σχολή λειτουργεί τα νοσοκομεία Hospital Clínico Universitario de San Carlos, Hospital Gregorio Marañón και (το γνωστότερο) Νοσοκομείο της 12ης Οκτωβρίου, καθώς και άλλες, εξειδικευμένες κλινικές στην Πανεπιστημιόπολη, κάποιες από τις οποίες διοικούνται από κοινού με το Υπουργείο Υγείας ή διεξάγουν ειδικές έρευνες για λογαριασμό του Υπουργείου. Το Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε διατηρεί στενούς δεσμούς με το ισπανικό κράτος. Η πρωθυπουργική κατοικία και γραφείο, η Λα Μονκλόα, όπως και το Συνταγματικό Δικαστήριο της Ισπανίας, βρίσκονται εντός της Ciudad Universitaria, ενώ και το πολιτικό κέντρο της πόλεως δεν είναι μακριά (μπορεί κάποιος να πάει με τα πόδια).
Η Σχολή Επικοινωνίας απολαμβάνει εξίσου καλές σχέσεις με τον τύπο, καθώς μεγάλο μέρος των καθηγητών της έχουν διατελέσει δημοσιογράφοι, αρχισυντάκτες ή διευθυντές μεγάλων ισπανικών εφημερίδων, ενώ όλες σχεδόν οι κινηματογραφικές παραγωγές της χώρας προβάλλονται πρώτα σε δοκιμαστικές προβολές σε φοιτητικό κοινό της Σχολής, ενώ οι κυριότεροι συντελεστές της παραγωγής, μεταξύ των οποίων συχνά και οι βασικοί ηθοποιοί, να δίνουν μετά συνέντευξη τύπου.
Φοιτητική ζωή και δραστηριότητες
Το Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε εκδίδει μία δεκαπενθήμερη εφυμερίδα, την Gaceta Complutense, και λειτουργεί έναν ραδιοσταθμό, τον «Radio Complutense» (107,5 FM) , που εκπέμπει πρόγραμμα 12 ώρες το 24ωρο.
Οι φοιτητικοί κοιτώνες του πανεπιστημίου βρίσκονται στις παρυφές της πανεπιστημιόπολης, μέσα στις παρακείμενες γειτονιές, ώστε κανένας φοιτητής ή φοιτήτρια δεν διαμένει μέσα στην πανεπιστημιόπολη. Το μεγαλύτερο μέρος του φοιτητικού σώματος εξάλλου ζει σε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα ή κοιτώνες που δεν ανήκουν στο Κομπλουτένσε.
Υπάρχουν περισσότεροι από εκατό φοιτητικοί σύλλογοι στο Πανεπιστήμιο, είτε πολιτικοί-συνδικαλιστικοί, είτε πολιτιστικοί, είτε αθλητικοί. Προσφέρονται εξάλλου μαθήματα αεροβικής, γιόγκα, κολυμβήσεως, αντισφαιρίσεως, καταδύσεων, τάι-τσι και άλλα. Πανεπιστημιακές ομάδες, εκτός από τα γνωστά αθλήματα (μπάσκετ, ποδόσφαιρο, βόλεϊ) ανδρών και γυναικών, υπάρχουν στο ράγκμπι, στο σκάκι, στο μπάντμιντον, στο γκολφ, στο τζούντο, στο καράτε, στην επιτραπέζια αντισφαίριση, ακόμα και στην τοξοβολία.
Το Πανεπιστήμιο στο εξωτερικό
Εκτός από μία εκτεταμένη σειρά συμφωνιών για ανταλλαγές φοιτητών και καθηγητών με πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο, το Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης διαθέτει τα εξής 4 ιδρύματα εκτός Ισπανίας : thumb|Ο θυρεός του Real Colegio Complutense στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ
Πολιτική κ.ά. ηγεσία
thumb|left|155px|Ο [[Δον Χουάν της Αυστρίας]] thumb|right|140px|Ο [[Αλέξανδρος Φαρνέζε της Πάρμας]] thumb|left|155px|Ο [[Γασπάρ Μελτσόρ δε Χοβεγιάνος]] thumb|right|140px|Ο [[Αντόνιο Λούνα]] thumb|left|145px|Ο [[Χαβιέ Σολάνα]] thumb|right|145px|Ο [[Χοσέ Μαρία Αθνάρ]]
Συγγραφείς και φιλόσοφοι
thumb|left|145px|Ο [[Λόπε δε Βέγα]] thumb|right|140px|Ο [[Φρανθίσκο δε Κεβέδο]] thumb|left|145px|Ο [[Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα]] thumb|left|145px|Ο [[Μάριο Βάργας Λιόσα]] thumb|right|145px|Η [[Κονθεπθιόν Αρενάλ]] thumb|right|140px|Ο [[Χοσέ Ορτέγα ι Γκασέτ]]
Ιστορία
thumb|right|155px|Ο [[Χουάν ντε Μαριάνα]]
Ιατρική και φυσικές επιστήμες
thumb|right|155px|Ο [[Σαντιάγο Ραμόν ι Καχάλ]] thumb|left|140px|Ο [[Φεδερίκο Μαγιόρ Θαραγόθα]] thumb|left|140px|Ο [[Χουάν Λουίς Αρσουάγα]] thumb|right|140px|Ο [[Μπλας Καμπρέρα Φελίπε]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κομπλουτενσε
Χάραλντ Ερτλ
Ο Χάραλντ Ερτλ (Ζελ αμ Σι Σάλτσμπουργκ 31 Αυγούστου 1948 - Βόρειο Γκάισεν Χέσε τέως Δυτικής Γερμανίας 7 Απριλίου 1982) ήταν αυστριακός οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε από το 1975 μέχρι το 1978, το 1979 απείχε και επανήλθε το 1980. Ο Ερτλ συμμετείχε σε 28 γκραν πρι από τα οποία εκκίνησε μόνο στα 19. Το πρώτο ήταν το γερμανικό Γκραν Πρι του 1975 και το τελευταίο το ίδιο Γκραν Πρι του 1980. Δεν κατάφερε να σημειώσει κάποιο αξιόλογο αποτέλεσμα. Το 1978 ο Ερτλ δεν πήρε μέρος σε όλα τα Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος αλλά το τελευταίο ήταν το Γκραν πρι της πατρίδας του και το 1980 πήρε μέρος μόνο στο γερμανικό.
Ο Ερτλ το 1981 δεν έλαβε μέρος σε κανένα μηχανοκίνητο σπορ όμως το 1982 είχε αποφασίσει να συμμετάσχει στο Renault 5 Turbo Cup. Στις 7 Απριλίου 1982, κατά τη διάρκεια μιας πτήσης με ένα Beechcraft Bonanza του οποίου πιλότος ήταν ο αδερφικός του φίλος Ντόκτορ Γιοργκ Μπέκερ-Χοχένσι από το Μανχάιμ στο Συίτ της τέως Δυτικής Γερμανίας όπου είχε το εξοχικό του για να περάσει τις διακοπές του Πάσχα, το αεροπλάνο συνετρίβη στο Βόρειο Γκάισεν Χέσε κι αυτός ανασύρθηκε απ' τα συντρίμμια νεκρός.
Κατηγορία:Αυστριακοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Γκενκ
Το Γκενκ (ολλανδικά: Genk), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Λιμβουργίας. Έχει έκταση 87,85 χμ² και πληθυσμό 66.110 κατοίκους (2018).
Το Γκενκ είναι το σπίτι του ποδοσφαιρικού συλλόγου ΚΡΚ Γκενκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Πότε θα Κάνει Ξαστεριά
Το Πότε θα Κάνει Ξαστεριά ή απλά η Ξαστεριά, είναι Ελληνικό παραδοσιακό άσμα, και συγκεκριμένα Κρητικό ριζίτικο τραγούδι.
Ριζίτικα τραγούδια
Τα ριζίτικα τραγούδια είναι το παλαιότερο είδος κρητικής μουσικής και προέρχονται κυρίως από τη Δυτική Κρήτη, ωστόσο είναι διαδεδομένα και στην κεντρική και ανατολική Κρήτη. Ρίζες, είναι οι υπώρειες των βουνών. Μια άποψη λέει ότι από τις ρίζες των βουνών έλαβαν την ονομασία τους αυτά τα τραγούδια, από τον Ψηλορείτη, τη Δίκτη και τα Λευκά Όρη. Μια άλλη άποψη υποστηρίζει ότι τα τραγούδια της ρίζας, των προγόνων, της γενιάς, τα ονόμασε ο λαός Ριζίτικα. Σήμερα με τον όρο ριζίτικα νοούνται όλα εκείνα τα τραγούδια αγνώστων δημιουργών τα οποία έφτασαν στις μέρες μας μεσώ της παράδοσης από περασμένους αιώνες.
Τα ριζίτικα τραγούδια δεν έχουν ονόματα, αναφερόμαστε σε αυτά με τον πρώτο τους στίχο, ή με κάποιον άλλο στίχο τους. Τα ριζίτικα τραγούδια δε χορεύονται, χωρίζονται παραδοσιακά σε τραγούδια της τάβλας και της στράτας. Ο Παπαγρηγοράκης Ιδομενέας στο βιβλίο του Τα Κρητικά ριζίτικα τραγούδια, τα ταξινόμησε σε 32 μελωδίες, ενώ βρήκε 31 τραγούδια να έχουν δικές τους μοναδικές μελωδίες, πάντα σε μείζονες κλίμακες. Η μουσική τους είναι σοβαρή και με στοιχεία πόνου. Τυπικά, πρώτα άδεται ένας στίχος από έναν τραγουδιστή και κατόπιν επαναλαμβάνεται χορωδιακά, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο. Δεν υπάρχει πάντα ομοιοκαταληξία, ο στίχος δεν είναι πάντα δεκαπεντασύλλαβος αν και αυτός υπερέχει στατιστικά.
Ταυτότητα του τραγουδιού
μικρογραφία|Η μελωδία της "Ξαστεριάς" Η προέλευση της Ξαστεριάς δεν είναι ξεκάθαρη και οι απόψεις των ιστορικών και των μουσικολόγων διίστανται. Άλλοι ιστορικοί το τοποθετούν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, δηλαδή της Οθωμανικής κυριαρχίας, και άλλοι στην Ενετοκρατία ή ακόμη και στην εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Γνωστό είναι ένα παλαιότερο παρεμφερές τραγούδι με τον εξής στίχο: "Χριστέ νά ζώνουμουν σπαθί καί νάπιανα κοντάρι
νά πρόβαινα στόν Ὁμαλό στή στράτα τῷ Μουσούρω,
νά σύρω τ' ἀργυρό σπαθί καί τό χρυσό κοντάρι
νά  κάμω μάνες δίχως γιούς, γυναῖκες δίχως ἄντρες."
Με την πάροδο του χρόνου, ο στίχος έγινε: "Πότε θά κάμει ξαστεριά, πότε θά φλεβαρίσει
νά πάρω τό τουφέκι μου τήν ὄμορφη πατρώνα
νά κατεβῶ στόν Ὁμαλό, στή στράτα τῶν Μουσούρω,
νά κάμω μάνες, δίχως γιους, γυναῖκες δίχως ἄντρες
νά κάμω καί μωρά παιδιά νά κλαῖν δίχως μανᾶδες,
νά κλαῖν' τή νύχτα γιά νερό καί τό πρωί γιά γάλα"
Επανεκτελέσεις
Αν και στην αρχή το τραγούδι ήταν γνωστό μόνο στις επαναστάσεις της Κρήτης, όπως του Αρκαδίου και της Θέρισου, μετά την ένωση της Κρήτης με την Ελλάδα το 1913 άρχισε να χρησιμοποιείται πανελλαδικά, σε διάφορα γεγονότα, από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι και την Εξέγερση του Πολυτεχνείου. Έχει γραφτεί -μεταξύ άλλων- και Κυπριακή παραλλαγή, η οποία εκτελείται σε εκδηλώσεις του Πανεπιστημίου Κύπρου, η οποία αντί του Ομαλού αναφέρει Κυπριακά τοπωνύμια (Όλυμπος, Κερύνεια, Μόρφου, Μεσαριά, Καρπασία). Γνωστή είναι και η ερμηνεία της από τον Νίκο Ξυλούρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια
Σεραίν
Το Σεραίν (γαλλικά: Seraing, βαλλωνικά Serè), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Λιέγης. Έχει έκταση 35,34 χμ² και πληθυσμό 64.270 κατοίκους (2018).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Βέροια των Ταουλαντίων
μικρογραφία| Ο [[Πύρρος της Ηπείρου|Πύρρος, όταν ήταν παιδί, έφερε στη Γλαυκία, τον βασιλιά της Ιλλυρίας και τη γυναίκα του τη Βέροια για προστασία και εκπαίδευση . - Νικολά Ρενέ Λε Ζεν Ζολαίν (1732 – 1804)]] Η Βέροια ήταν βασίλισσα της Ιλλυρίας και σύζυγος του Γλαυκία, βασιλιά των Ταουλαντίων. Καταγόταν από την φυλή των Μολοσσών της Ηπείρου. Μεγάλωσε τον Πύρρο της Ηπείρου όταν τον υιοθέτησε ο Γλαυκίας.
Ρομπιλάντε
Το Ρομπιλάντε (ιταλικά: Robilante) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Πλημμύρες στην Ευρώπη το 2002
μικρογραφία| Πλημμύρα στον ποταμό Έλβα το 2002, πριν και μετά Τον Αύγουστο του 2002, μια εβδομάδα έντονων βροχοπτώσεων προκάλεσε πλημμύρες σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης. Η έκτασή τους έφτασε στην Τσεχία, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στην Αυστρία, στη Γερμανία, στη Σλοβακία, στην Ουγγαρία, στη Ρουμανία, στη Βουλγαρία, στην Κροατία, στην Ουκρανία και στη Ρωσία. Το συμβάν σκότωσε 232 άτομα και προκάλεσε ζημιές αξίας 27,7 δισ. ευρώ. Η πλημμύρα ήταν μεγέθους που αναμενόταν να συμβεί περίπου μία φορά στα 100 χρόνια. Πρωτοφανή ύψη πλημμυρών καταγράφηκαν. Το Δεκέμβριο του 2002, οι συνολικές οικονομικές ζημιές εκτιμάται ότι ξεπέρασαν τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ, εκ των οποίων το 15% ήταν ασφαλισμένες.
Ανάπτυξη των πλημμυρών
Οι πλημμύρες προέκυψαν από τη διέλευση δύο συστημάτων χαμηλής πίεσης της Γένοβα (που ονομάστηκαν Hanne και Ilse από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου), που έφεραν ζεστό υγρό αέρα από τη Μεσόγειο προς τα βόρεια. Οι επιπτώσεις του Ελ Νίνιο πιστεύεται ότι συνέβαλαν πιθανώς, αν και άλλοι διαφωνούν. Οι πλημμύρες μετακινήθηκαν σταδιακά προς τα ανατολικά κατά μήκος του Δούναβη, αν και οι ζημιές στις ακτές των μεγάλων πόλεων του δεν ήταν τόσο σοβαρές όσο στις περιοχές που επλήγησαν αργότερα από τις πλημμύρες.
Όταν οι βροχοπτώσεις κινήθηκαν βορειοανατολικά προς το Βοημικό Δάσος και στις πηγές των ποταμών Έλβα και Μολδάβα, τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά επίπεδα νερού πρώτα στις αυστριακές περιοχές Μύλφιρτελ και Βάλντφερτελ και αργότερα στην Τσεχία, τη Θουριγγία και τη Σαξονία. Αρκετά χωριά στη Βόρεια Βοημία, τη Θουριγγία και τη Σαξονία καταστράφηκαν λίγο-πολύ από ποτάμια που άλλαζαν τη ροή τους ή υπερχείλισαν μαζικά τις όχθες τους.
Περιοχές που επηρεάστηκαν
μικρογραφία| Πλημμύρες στην [[Πράγα]] Οι πλημμύρες που έπληξαν την Ευρώπη τον Αύγουστο του 2002 ήταν μέρος ενός ευρύτερου συστήματος που έπληξε επίσης την Ασία. Αρκετοί ποταμοί στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του Μολδάβα, του Έλβα και του Δούναβη έφτασαν σε επίπεδα ρεκόρ υψηλής στάθμης.
Τσεχία
μικρογραφία| Ζημιές από πλημμύρες στην περιοχή Καρλίν της [[Πράγα|Πράγας]] μικρογραφία| Πλημμυρισμένο δίκτυο του [[Μετρό Πράγας|Μετρό της Πράγας το 2002]] Η Πράγα υπέστη σημαντικές ζημιές από τις χειρότερες πλημμύρες που θεωρήθηκαν ότι έπληξαν ποτέ την πρωτεύουσα. Η ροή του Μολδάβα κορυφώθηκε στα 5.300 μ³/δευτ., 20% περισσότερο από ότι κατά την πλημμύρα του 1845. Μεταξύ των περιοχών της πρωτεύουσας που επλήγησαν περισσότερο ήταν οι: Καρλίν, Κάμπα, Χόλεσοβιτσε και Λιμπέν, όπου υπήρχε σημαντικός κίνδυνος κατάρρευσης κτιρίων. Το μεγαλύτερο μέρος των έργων τέχνης της Πράγας σώθηκε λόγω εκ των προτέρων προειδοποίησης για υψηλά επίπεδα νερού, ωστόσο υπήρξε σημαντική ζημιά στο σύστημα του Μετρό της Πράγας, μεγάλο μέρος του οποίου πλημμύρισε πλήρως, καθώς και στον ιστορικό πνευματικό σταθμό της Πράγας, το οποίο αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία του.
Χρούστα (Μόσταρ)
Η Χρούστα (κυριλλικά: Хрушта) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Βρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.
Πλημμύρες στην Ευρώπη το 2002
Τσεχία
Οι συλλογές της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Τσεχίας και της Δημοτικής Βιβλιοθήκης της Πράγας πλημμύρισαν. Παρά το χάος και την έλλειψη προετοιμασίας, Τσέχοι βιβλιοθηκονόμοι και αρχειοθέτες μπόρεσαν να στείλουν ένα σημαντικό ποσοστό των πλημμυρισμένων συλλογών τους για κατάψυξη, αποτρέποντας έτσι την άμεση καταστροφή αυτών των ιστορικών συλλογών από νερό ή μούχλα.
Χρούστα (Μόσταρ)
Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό της Χρούστα αποτελούσε μέρος του Δήμου του Νεβέσινιε. Ωστόσο, μετά το πέρας του πολέμου, τμήμα του εδάφους του ενσωματώθηκε στον Δήμο του Μόσταρ, ενώ, ταυτόχρονα, εντάχθηκε στην Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Πλημμύρες στην Ευρώπη το 2002
Τσεχία
Το Μνημείο του Τερεζίν και η εβραϊκή συνοικία της Πράγας (Γιόζεφοβ) υπέστησαν επίσης σημαντικές ζημιές. οι οποίες ήταν ένα μέρος των εκτιμώμενων σε ζημιές 30 εκατομμυρίων δολαρίων σε πολιτιστικούς χώρους της Τσεχίας, όπως: η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Πράγας, η Μάλα Στράνα, το Εθνικό Θέατρο και το Τερεζίν.
Ροάσο
Το Ροάσο (ιταλικά: Roascio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Πλημμύρες στην Ευρώπη το 2002
Τσεχία
Συνολικά, 17 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στην Τσεχία λόγω των πλημμυρών και οι ζημιές από την πλημμύρα εκτιμήθηκαν μεταξύ 70 και 73 δισεκατομμυρίων κορόνων Τσεχίας. Οι ζημιές στο Μετρό της Πράγας υπολογίστηκαν σε περίπου 7 δισεκατομμύρια κορόνες.
Χρούστα (Μόσταρ)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ
Χουμιλίσανι
Το Χουμιλίσανι (κυριλλικά: Хумилишани) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 1,197 κατοίκους.
Ρούσελαρε
Το Ρούσελαρε (ολλανδικά: Roeselare, γαλλικά Roulers), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Δυτικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 59,79 χμ² και πληθυσμό 62.301 κατοίκους (2018).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Πλημμύρες στην Ευρώπη το 2002
Γερμανία
Η Γερμανία επλήγη περισσότερο, με πάνω από τα δύο τρίτα των συνολικών απωλειών από τις πλημμύρες. Τα 10 χρόνια εργασιών ανακαίνισης που είχαν πραγματοποιηθεί από την επανένωση το 1990 στην πόλη Γκρίμμα, στην πρώην Ανατολική Γερμανία, λέγεται ότι καταστράφηκαν σε μια νύχτα.
Ρομπουρέντ
Το Ρομπουρέντ (ιταλικά: Roburent) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Πλημμύρες στην Ευρώπη το 2002
Γερμανία
Η Δρέσδη υπέστη σημαντικές ζημιές όταν ο ποταμός Έλβας έφτασε στο ιστορικό υψηλό των 9,4 μέτρων. Πάνω από 30.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από διάφορες γειτονιές σε όλη την πόλη και ορισμένα από τα πολιτιστικά ορόσημα της πόλης θεωρήθηκαν ότι κινδυνεύουν.
Ρομπουρέντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Πλημμύρες στην Ευρώπη το 2002
Γερμανία
Το Παλάτι Τσβίνγκερ της Δρέσδης, το οποίο φιλοξενεί σημαντικό αριθμό καλλιτεχνικών θησαυρών της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της Μαντόννα Σιστίνα του Ραφαήλ, κινδύνευε από τον πλημμυρισμένο Έλβα, ωστόσο όλα τα έργα τέχνης μπόρεσαν να σωθούν. Ζημιές υπέστη και η Όπερα Σέμπερ.
Ρωσία
Η περιοχή της Ακτής της Μαύρης Θάλασσας ήταν μεταξύ των περιοχών που επλήγησαν περισσότερο στη Ρωσία με σημαντικές απώλειες ζωών λόγω ανεμοστρόβιλου που έπληξε την τουριστική περιοχή και κατέστρεψε σπίτια. Αυτό συνέβη μετά από πλημμύρες του καλοκαιριού στη νότια Ρωσία. Συνολικά, η ζημιά στην περιοχή υπολογίστηκε σε περισσότερα από 400 εκατομμύρια δολάρια.
Περιοχές που γλίτωσαν
Αν και όλη η Ευρώπη επηρεάστηκε σε κάποιο βαθμό από τις βροχοπτώσεις ρεκόρ που έπεσαν, ορισμένες πόλεις γλίτωσαν από τις σοβαρές πλημμύρες που έπληξαν τη Δρέσδη και την Πράγα.
Αν και ο Δούναβης έφτασε σε υψηλά ρεκόρ, τόσο η Μπρατισλάβα όσο και η Βιέννη γλίτωσαν από σημαντικές πλημμύρες. Η Μπρατισλάβα γλίτωσε λόγω των μέτρων αντιπλημμυρικής προστασίας της πόλης, η οποία άντεξε στο νερό, ενώ γενικά πιστευόταν ότι η Βιέννη γλίτωσε από σημαντικές ζημιές λόγω της μηχανικής της πόλης και αναλήφθηκαν σχέδια για να διαπιστωθεί εάν τέτοια εργασία θα μπορούσε να εφαρμοστεί στο και άλλες πόλεις.
Συνέπειες
Μόλις η στάθμη του νερού επανήλθε στο κανονικό και οι κάτοικοι επέστρεψαν στα σπίτια τους, αντιμετώπισαν όχι μόνο τις ζημιές που άφησαν τα νερά των πλημμυρών αλλά και απειλές ασθενειών λόγω απορριμμάτων και τροφίμων που αποσυντίθενται. Ο κίνδυνος αυξήθηκε λόγω της πλημμύρας των μονάδων επεξεργασίας λυμάτων και του κινδύνου ζημιάς σε χημικές μονάδες.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες συγκεντρώθηκαν στο Βερολίνο για να συζητήσουν τις επιπτώσεις των πλημμυρών και να δημιουργήσουν μια καλύτερη κατανόηση του τρόπου πρόληψης τέτοιων καταστροφών στο μέλλον. Αυτή η συνάντηση απέσπασε κάποιες επικρίσεις, καθώς η Ρωσία, η οποία είχε υποστεί σημαντικές ζημιές, δεν προσκλήθηκε σε αυτό που είχε προβλεφθεί ως συνάντηση των μελών της ΕΕ και των μελλοντικών μελών. Οι ηγέτες της ΕΕ υποσχέθηκαν όντως βοήθεια στις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης που υπέφεραν περισσότερο από τις πλημμύρες με χρήματα από τον διαρθρωτικό προϋπολογισμό της ΕΕ και αυτή η προσέγγιση προς τα μη μέλη θεωρήθηκε ως συμβολική σε μια προσπάθεια να απεικονιστεί μια πραγματικά ενωμένη Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλημμύρες στην Ευρώπη Κατηγορία:Πλημμύρες στην Τσεχία Κατηγορία:Πλημμύρες στη Γερμανία Κατηγορία:Πλημμύρες στη Ρωσία Κατηγορία:Πλημμύρες στην Πολωνία Κατηγορία:Πλημμύρες στην Ουγγαρία Κατηγορία:Πλημμύρες στη Ρουμανία
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1996–97
Για την περίοδο 1996-97, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αστέρας Αμαλιάδας ο οποίος εξασφάλισε την άνοδο στην Δ εθνική κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1996-97 ήταν η 28η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 18 ομάδες
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία μετείχαν 42 ομάδες χωρισμένες σε 3 ομίλους.
1ος όμιλος
ο Άφοβος Βροχίτσας δεν συμμετείχε.
3ος όμιλος
ο Εθνικός Αμπελοκάμπου δεν συμμετείχε.
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν ομάδες 28 χωρισμένες σε 3 ομίλους.
1ος όμιλος
ο Ατρόμητος Βουνάργου δεν συμμετείχε.
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
25 Μαρτίου 1997 Αίας Γαστούνης - Αλφειός Επιταλίου 2-0 - εθνικό στάδιο Πύργου -
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1996-1997 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1996-1997
Βερβιέ
Το Βερβιέ (γαλλικά: Verviers, βαλλωνικά Vervî), είναι πόλη του Βελγίου, στην επαρχία της Λιέγης. Έχει έκταση 33,07 χμ² και πληθυσμό 55.198 κατοίκους (2018).
Λοθάριος Γ΄ Σούπλινμπουργκ
Ο Λοθάριος Γ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ή Λοθάριος του Σούπλινμπουργκ (Lothar III, πριν τις 9 Ιουνίου 1075 - 3 Δεκεμβρίου 1137) ήταν Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (1133 - 1137), Δούκας της Σαξονίας (1106 - 1137), Βασιλιάς της Γερμανίας, Βασιλιάς της Ιταλίας και Βασιλιάς της Αρλ (1125 - 1137). Αν στην αρίθμηση μετρηθεί ο Λοθάριος Α΄ των Φράγκων τότε είναι ο Λοθάριος Β΄. Αν μετρηθεί και ο Λοθάριος Β΄ της Λοθαριγγίας ή ο Λοθάριος Β΄ της Ιταλίας (με την έννοια ότι η Λοθαριγγία καταλάμβανε μέρη της Γερμανίας ή ότι ο Λοθάριος ήταν και βασιλιάς της Ιταλίας), τότε είναι ο Λοθάριος Γ΄ και ως τέτοιος υπέγραφε: Lotharius tertius. Ο Λοθάριος Γ΄ ήταν γιος του κόμη του Σαξονίας Γκέμπχαρτ του Σούπλινμπουργκ και της Χέντβιχ του Φόρμπαχ, στη βασιλεία του σημειώθηκαν συνεχείς συγκρούσεις με μέλη από τον Οίκο των Χοενστάουφεν όπως ο Φρειδερίκος Β΄ της Σουαβίας και ο Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας. Πέθανε την εποχή που επέστρεφε από μία επιτυχημένη εκστρατεία του στο Νορμανδικό Βασίλειο της Σικελίας.