cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πυρηνικό όπλο
Η πρώτη και μοναδική φορά που χρησιμοποιήθηκε ατομική βόμβα σε πολεμική σύγκρουση ήταν από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής εναντίον της Ιαπωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και δεν έχει επαναληφθεί λόγω των τραγικών συνεπειών της. Γίνονται παρ' όλα αυτά δοκιμές από διάφορες χώρες, σε απομακρυσμένες περιοχές ή υποθαλάσσιες εκρήξεις.
Συνθήκη για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων
μικρογραφία|249x249εσ|Χώρες που ψήφισαν υπέρ της Συνθήκης του ΟΗΕ για απαγόρευση των πυρηνικών όπλων (2017) μικρογραφία|249x249εσ|Χώρες που έχουν επικυρώσει τη συνθήκη για κατάργηση των πυρηνικών όπλων Η Συνθήκη για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων (TPNW) είναι η πρώτη νομικά δεσμευτική διεθνής συμφωνία για την πλήρη απαγόρευση των πυρηνικών όπλων, με στόχο την εξάλειψή τους. Εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών στις 7 Ιουλίου 2017, με την υπερψήφιση από 122 κράτη. Προκειμένου να τεθεί σε ισχύ, απαιτείται υπογραφή και επικύρωση από τουλάχιστον 50 χώρες. Στις 24 Οκτωβρίου 2020 η Ονδούρα έγινε η 50η χώρα που επικύρωσε τη Συμφωνία για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων, δίνοντας τη δυνατότητα να τεθέι σε ισχύ μέσα σε 90 ημέρες (Ιανουάριος 2021). Πράγματι τέθηκε σε ισχύ στις 21 Ιανουαρίου 2021.
Μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου 2022, 91 κράτη έχουν υπογράψει και 68 έχουν επικυρώσει τη Συνθήκη.
ΦΚ Μάρκο
Η ΦΚ Μάρκο ήταν μια πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 25 Μαΐου 1927. Έδρα της ομάδας ήταν το Estádio Municipal, χωρητικότητας 10000 θεατών. Το 2000 προβιβάστηκε στη Σεγκούντα Λίγκα, στην οποία παρέμεινε για 4 περιόδους. Καλύτερη θέση στην οποία τερμάτησε ήταν η 4η. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2007 και ενώ συμμετείχε στην τρίτη κατηγορία, η Πορτογαλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία τιμώρησε την ομάδα με υποβιβασμό, αναστολή όλων των δραστηριοτήτων της για 2 χρόνια και πρόστιο, μετά την μη εμφάνιση της ομάδας σε 4 παιχνίδια πρωταθλήματος.
Π.Ο. Ηρακλής Νεάπολης Νίκαιας
Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Νεάπολης Νίκαιας «ο Ηρακλής» είναι ιστορικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στη Νίκαια. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1947 και έμβλημά του ο Ηρακλής του Λύσιππου. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Νίκαιας «Παντελής Νικολαΐδης». Η μεγαλύτερη διάκριση του συλλόγου είναι η συμμετοχή του στα πρωταθλήματα της Γ΄ Εθνικής και της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας.
1947-2016: Π.Ο.Ν. Ηρακλής Νίκαιας
Το 1951 εντάχθηκε στη Δόκιμη κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς και το 1953 εντάχθηκε επίσημα πλέον στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Ξεκίνησε να αγωνίζεται επίσημα από τη σεζόν 1953-1954, όποτε και εντάχθηκε στην Γ΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Τη σεζόν 1966-1967 αγωνίστηκε στο τελευταίο τότε πειραματικό πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας, με αντιπάλους τους Α.Ε.Κ. Φαλήρου, Ρεθυμνιακό, Ατρόμητο Ρεθύμνου, Πειραϊκό Νέου Φαλήρου, Ηρόδοτο Νέας Αλικαρνασσού Ηρακλείου, Άρη Ρεθύμνου, Π.Ο. Ατσαλένιου Ηρακλείου και Τάλω Χανίων. Έκτοτε συνέχισε ανελλιπώς να αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς με εξαίρεση τις χρονιές 1992-1993 και 2006-2007 που αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας. Το 1976 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου της Ε.Π.Σ. Πειραιώς.
Ο Ηρακλής Νίκαιας έχει αναδείξει σπουδαίους ποδοσφαιριστές μεταξύ των οποίων ο Δημήτρης Ράλλης (που έπαιξε στον Ολυμπιακό Πειραιώς και στον Ιωνικό Νίκαιας), ο Λεωνίδας Πανωηλίας (που έπαιξε στον Ιωνικό Νίκαιας), ο Γιάννης Καλαϊτζίδης (που αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό), ο Άρης Δαμιανίδης κ.α.
2016-Σήμερα: Π.Ο. Ηρακλής Νεάπολης Νίκαιας
Κατόπιν, ο σύλλογος διαλύθηκε και επανιδρύθηκε το 2016 έπειτα από πρωτοβουλία παλαιών φιλάθλων και παικτών του, οι οποίοι πήραν το καταστατικό της «Α.Ε. Νέου Φαλήρου» η οποία προέκυψε το 2011 από τη συγχώνευση του «Α.Σ. Νέου Φαλήρου» (έτος ίδρυσης 1947) και του «Α.Ο. Πειραϊκού Νέου Φαλήρου» (έτος ίδρυσης 1926). Το 2017 η Ε.Π.Ο. ενέκρινε την τροποποίηση της ονομασίας «Α.Ε. Νέου Φαλήρου» ως Ποδοσφαιρικός Όμιλος Νεάπολης Νίκαιας «ο Ηρακλής» με αριθμό μητρώου Ε.Π.Ο. 426 και έδρα τη Νεάπολη Νίκαιας. Έτσι επαναφέροντας τον ιστορικό σύλλογο της Νίκαιας που αμέσως επανεντάχθηκε στο δυναμικό της Ε.Π.Σ. Πειραιώς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πειραιά Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1947 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90
Το Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1990-91 είναι η 91η σεζόν της Φούτμπολ Λιγκ.
Κορυφαίοι σκόρερ
Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
Θεοχάρης Τσιόκας
Ο Θεοχάρης Τσιόκας (Χαλάστρα, 14 Νοεμβρίου 1955) είναι Έλληνας πολιτικός και πρώην βουλευτής. Έχει διατελέσει βουλευτής ΠΑΣΟΚ από το 1996 έως το 2012, στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Θεσσαλονίκης. Ακόμη, διατέλεσε γενικός γραμματέας στα υπουργεία Εσωτερικών και Μεταφορών (2010-12).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1955 στην Χαλάστρα Θεσσαλονίκης. Σπούδασε Θεολογία στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, είναι πτυχιούχος εκπαιδευτικός με σπουδές και ΣΕΛΜΕ. Διετέλεσε Νομάρχης Σάμου και Σερρών και γενικός γραμματέας υπουργείων Εσωτερικών, Μεταφορών και της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης
Διετέλεσε βουλευτής ΠΑΣΟΚ από το 1996 έως το 2012. Ως βουλευτής, υπηρέτησε στην Επιτροπή για θέματα Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Αυτοδιοίκησης.
Στος εκλογές 2012 αρνήθηκε συμμετοχή στα ψηφοδέλτια Ελιάς ΠΑΣΟΚ λόγω της συνεργασίας της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ
Ηταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, επί σειρά ετών ήταν αναπληρωτής γραμματέας οργανωτικού ΠΑΣΟΚ και της αυτοδιοίκησης
Το 2019 εντάχθηκε στο σχήμα Προοδευτική Συμμαχία που συμπαρατάχθηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι μέλος της κεντρικής επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία και του πολιτικού συμβουλίου
Προσωπική ζωή
Είναι έγγαμος και έχει έναν γιο. Είναι καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης και ομιλεί επίσης τα αγγλικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1964
Η 37η απονομή των Βραβείων Ακαδημίας Κινηματογράφου έλαβε χώρα στις 5 Απριλίου 1965.
Η ελληνική παρουσία, έστω και έμμεσα, ήταν αισθητή. Ο Αλέξης Ζορμπάς του Μιχάλη Κακογιάννη (αμερικανική παραγωγή) βραβεύθηκε με τρία Όσκαρ: Β΄ γυναικείου ρόλου στη Λίλα Κέντροβα (Μαντάμ Ορτάνς), φωτογραφίας στον Γουόλτερ Λάσαλι και καλλιτεχνικής διεύθυνσης στον Βασίλη Φωτόπουλο. Από το Τοπ Καπί του Ζυλ Ντασέν ο Πίτερ Ουστίνοφ απέσπασε το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Τη χρονιά κατέκτησαν, όμως, δύο μεγάλες παραγωγές: η Ωραία μου Κυρία και η Μαίρη Πόππινς. Η πρώτη, που αφορούσε τη μεταμόρφωση μίας κοπέλας λαϊκής καταγωγής σε κυρία, διακρίθηκε με 8 Όσκαρ, ανάμεσα στα οποία: Καλύτερης ταινίας, Α' ανδρικού ρόλου (Ρεξ Χάρισον) και σκηνοθεσίας (Τζορτζ Κιούκορ). Η γοητευτική, γλυκιά, με καμπανιστή σοπράνο φωνή Τζούλι Άντριους, κέρδισε το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου σαν αξιαγάπητη γκουβερνάντα με μαγικές ιδιότητες, στη Μαίρη Πόππινς. Ταινία πλημμυρισμένη από μελωδίες και τραγούδια με τα οποία μεγάλωσαν και εξακολουθούν να μεγαλώνουν χιλιάδες παιδιά σε όλο τον κόσμο.
Για πρώτη φορά απονεμήθηκε βραβείο για το μακιγιάζ. Κανένα από τα βραβεία υποκριτικής δεν πήγε σε Αμερικανό ηθοποιό.
Βραβεία
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Πολλαπλές υποψηφιότητες και βραβεία
Οι παρακάτω ταινίες κέρδισαν περισσότερα από ένα Όσκαρ:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1964
Ινεγκιόλ
Το Ινεγκιόλ (τουρκικά: İnegöl), γνωστό κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου ως Αγγελόκωμις,   είναι πόλη (κέντρο του διαμερίσματος Ινεγκιόλ) στην Επαρχία της Προύσας στην Τουρκία. Έχει πληθυσμό 287.000 (το 2011). Η Ινεγκιόλ είναι ένα απο τα κέντρα της τουρκικής βιομηχανίας επίπλου, και είναι επίσης γνωσή για τους κεφτέδες της (İnegöl köftesi) που έχουν την καταγωγή τους από τα τσεβάπι που έφεραν στην περιοχή οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι κατά τους Βαλκανικούς πολέμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Επαρχία της Προύσας
Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι
Η ταινία Ο σοφέρ της κυρίας Ντέιζι (αγγλ. Driving Miss Daisy) είναι δραματική κομεντί, παραγωγής 1989, σε σκηνοθεσία Μπρους Μπέρεσφορντ. Πρωταγωνιστές του κινηματογραφικού αυτού έργου είναι οι Τζέσικα Τάντι, Μόργκαν Φρίμαν και Νταν Ακρόιντ. Η ταινία που βραβεύτηκε με τέσσερα βραβεία όσκαρ, μεταξύ των οποίων και καλύτερης ταινίας, είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Άλφρεντ Ούρι.
Πληροφορίες
Το 1988 ο παραγωγός Ρίτσαρντ Ντ. Ζάνουκ προσέγγισε τον βραβευμένο με βραβείο Πούλιτζερ συγγραφέα Άλφρεντ Ούρι για να του προτείνει να διασκευάσει τη θεατρική του παράσταση "Driving Miss Daisy" που σημείωνε μεγάλη επιτυχία εκείνη την περίοδο. Ο Ούρι δέχτηκε κι η εκστρατεία ξεκίνησε η εκστρατεία για τη διανομή των ρόλων.
Ο Μόργκαν Φρίμαν που υποδυόταν τον Χοκ στο Μπρόντγουεϊ ζήτησε από τον Ούρι να συμμετάσχει στην ταινία και τον προσέλαβαν αμέσως. Πρόβλημα όμως αποτέλεσε η επιλογή της ηθοποιού που θα ερμήνευε το ρόλο της κυρίας Ντέιζι. Μεγάλες σταρ της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ (από τη Μπέτι Ντέιβις ως την Κάθριν Χέπμπορν) έδειξαν ενδιαφέρον για τον ρόλο, ενώ κάποιοι πρότειναν την Σίρλεϊ Μακ Λέιν και την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, οι οποίες θεωρήθηκε ότι ήταν πολύ νέες για να ενσαρκώσουν τη Ντέιζι κι έτσι κατέληξαν στην Τζέσικα Τάντι. Η Τάντι γνωστή από τη συμμετοχή της στα Πουλιά (The Birds, 1963) του Άλφρεντ Χίτσκοκ κι από το γεγονός ότι ήταν η πρώτη που υποδύθηκε στο θέατρο την Μπλανς Ντι Μπουά τη βασανισμένη ηρωίδα του Τένεσι Ουίλιαμς στο Λεωφορείον ο πόθος, έκλεισε τα 80 στα πλατό της ταινίας. Η διαφημιστική εκστρατεία για την προώθηση της ταινίας στα βραβεία της αμερικανικής ακαδημίας του κινηματογράφου έγινε από τον Ρόνι Τσέισεν. Η ταινία προτάθηκε για 9 όσκαρ και κέρδισε 4, μεταξύ των οποίων εκείνο της καλύτερης ταινίας για το 1989. Ήταν η πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα ταινία βασισμένη σε θεατρική παράσταση του Μπρόντγουεϊ που κέρδισε όσκαρ καλύτερης ταινίας.
Η Τάντι φοβούμενη ότι δεν θα κέρδιζε το όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου, είχε βάλει στοίχημα με τον μάνατζέρ της ότι θα έχανε. Όταν λοιπόν επικράτησε των αντιπάλων της (κι ιδιαίτερα της Μισέλ Φάιφερ που θεωρούταν φαβορί για την ερμηνεία της στην ταινία Σχέσεις πάθους (The Fabulous Baker Boys, 1989) δήλωσε, κρατώντας το αγαλματίδιο στα χέρια της ότι αυτό ήταν το πιο ευχάριστο στοίχημα που έχασε ποτέ. Έτσι η Τάντι, στα 81 της χρόνια, έγινε η γηραιότερη νικήτρια βραβείου όσκαρ όλων των εποχών . Η ταινία έκανε σταρ τον επίσης υποψήφιο για όσκαρ Μόργκαν Φρίμαν. Ο σκηνοθέτης της ταινίας Μπρους Μπέρεσφορντ δεν ήταν καν υποψήφιος για όσκαρ κι η ταινία αποτελεί την τρίτη στη σειρά βραβευμένη με όσκαρ ταινία που έχει κερδίσει το αγαλματίδιο χωρίς να είναι υποψήφιος ο σκηνοθέτης της οι άλλες δύο είναι Τα φτερά (Wings, 1927) και το Γκραντ Οτέλ (Grand Hotel, 1932).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1989 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό
Μνήμη (μυθολογία)
Η Μνήμη ήταν μία από τις τρεις αρχαιότερες Μούσες, και πριν την εμφάνιση των γνωστών εννέα Πιερίδων Μουσών, στις οποίες είχαν αφιερώσει τον Ελικώνα ως τόπο κατοικίας των οι ιδρυτές της Βοιωτικής πόλης Άσκρη, οι γιοί του Αλωέα, ο Εφιάλτης και ο Ώτος.
Με αυτή την τριαδική υπόσταση λατρεύονταν στη πόλη αυτή οι αρχαιότερες Μούσες: Μελέτη, Μνήμη και Αοιδή καθώς επίσης στο Μαντείο των Δελφών και στη Σικυώνα.
Μαώ του Χάντιγκτον
Η Μαώ του Χάντιγκτον (Maud, 1074 – 1130) σύζυγος του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας ήταν μικρανεψιά του Γουλιέλμου του Κατακτητή και δισέγγονη του κόμη Σιούαρντ. Η Μαώ ήταν κόρη του Γουάλδοφ, κόμη της Νορθουμβρίας και της Νορμανδής συζύγου του Ιουδίθ του Λενς. Ο πατέρας της ήταν ο μοναδικός ισχυρός Άγγλο-Σάξωνας κόμης που παρέμεινε στην Αγγλία μετά την Νορμανδική κατάκτηση (1066), η μητέρα της ήταν ανιψιά του Γουλιέλμου του Κατακτητή.
Μνήμη (μυθολογία)
Σ' αυτές ήταν αφιερωμένο το γλυπτό σύμπλεγμα των Κρανάχου, Αγελάδα (όνομα γλύπτου) και Αριστοκλή που παρίσταναι τη Μελέτη με λύρα, την Μνήμη με βάρβιτο και την Αοιδή με αυλό. Επίσης υπήρχε και άλλο ανάγλυφο σύμπλεγμα που παρουσίαζε τη Μνήμη με την Αρετή, τη Σοφία και την Πίστη. Το τελευταίο αυτό σύμπλεγμα, φτιαγμένο από τον Αρχέλαο, πέρασε και στη Χριστιανική Αγιογραφία.
Μαώ του Χάντιγκτον
Γάμοι
Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Σίμων του Σανλίς γύρω στα 1090. Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής είχε προσπαθήσει να παντρέψει την μητέρα της Ιουδήθ με τον Σίμων του Σανλίς αλλά εκείνη το αρνήθηκε. Ο σύζυγος της δέχτηκε τον τίτλο του κόμη του Χάντινγκτον από τον Γουλιέλμο Ρούφο λίγο πριν τα τέλη του 1090, μαζί του απέκτησε :
Ο πρώτος σύζυγος της πέθανε λίγο μετά το 1111 και η Μαώ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας κουνιάδο του Ερρίκου Α΄ της Αγγλίας, με τον γάμο ο Δαυίδ απέκτησε πρόσβαση στις τεράστιες εκτάσεις της Μαώ στην Κάμπρια και στο Στράθκλαιντ. Με τον δεύτερο σύζυγο της Δαυίδ Α΄ απέκτησε :
Μνήμη (μυθολογία)
Κατηγορία:Μούσες
Μαώ του Χάντιγκτον
Γάμοι
Οι δυο γιοι της Μαώ από δυο διαφορετικούς γάμους Σιμόν και Ερρίκος θα παραλάβουν αργότερα την κομητεία του Χάντιγκτον. Η Μαώ πέθανε την διετία 1130 - 1131 και τάφηκε στο αβαείο του Σκον στο Περθσαιρ αλλά εμφανίζεται σε ένα αμφίβολο διάταγμα του 1147.
Λογοτεχνία
Η Μαώ του Χάντιγκτον εμφανίζεται στο έργο της Ελίζαμπεθ Τσάντγουικ (γεν. 1957) "Ο χειμερινός μανδύας" (2003), στο έργο του Άλαν Μουρ "η φωνή της φωτιας" (1995) και στο έργο του Νάιτζελ Τράντερ (1909 - 2000) "Δαυίδ ο πρίγκιπας" (1980).
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σκωτίας (σύζυγοι βασιλέων) Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες
ΦΚ Μάια
Η ΦΚ Μάια είναι μια πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε στις 4 Απριλίου 1954. Συμμετέχει στην AF Porto - 1ª Divisão. Έδρα της ομάδας είναι το José Vieira de Carvalho, χωρητικότητας 9000 θεατών. Η ομάδα έχει 9 συμμετοχές στη Σεγκούντα Λίγκα, την περίοδο 1997–2006. Στο τέλος της περιόδου 2006-07 διαβαθμίστηκε στην από την τρίτη στην τέταρτη κατηγορία. Το 2008 ανέστειλε τη λειτουργία της λόγω οικονομικών προβλημάτων, αλλά την επόμενη χρονιά επαναλειτούργησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1954 Κατηγορία:ΦΚ Μάια
Φραγκίσκος Κουτεντάκης
Γεννήθηκε το 1972 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, στο University of Warwick, στο Sciences-Po και στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Από το 2012 είναι λέκτορας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης.
Τον Φεβρουάριο του 2015 ανέλαβε Προϊστάμενος στο Οικονομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού και τον Οκτώβριο του 2015 ανέλαβε Γενικός Γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής στο Υπουργείο Οικονομικών. Τον Μάρτιο του 2018 ανέλαβε συντονιστής στο Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.
Είναι παντρεμένος με την Ευγενία Φωτονιάτα και έχουν μία κόρη
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Πυρηνοκίνητο πλοίο
thumb|right|280px|Το πυρηνοκίνητο [[φορτηγό πλοίο Σαβάννα]]
Τα πλοία αυτά σε ειδικό διαμέρισμα πρώραθεν του μηχανοστασίου φέρουν πυρηνικό αντιδραστήρα τύπου PWR που θέτει σε κίνηση τις ηλεκτρομηχανές (τουρμπίνες).
Σχετικές μελέτες εφαρμογής επέκτασης της πυρηνικής ενέργειας ως μέσον πρόωσης εμπορικών πλοίων ξεκίνησαν πολλές Χώρες. Σημαντικότερες ήταν των Γερμανών με την ναυπήγηση του μεταλλευματοφόρου "Otto Hahn", των Κινέζων με το επιβατηγό "Zan Than", των Ρώσων με το Παγοθραυστικό "Λένιν" και των Αμερικανών με το φορτηγό πλοίο γραμμής (λάινερ) "Savannah" που ναυπηγήθηκε το 1962.
Η πειραματική αυτή χρήση στα εμπορικά πλοία δεν πέτυχε όμως και το τελειότερο απ΄ όλα τα παραπάνω, το αμερικανικό "Σαβάννα" αποσύρθηκε από την εκμετάλλευσή του ως "λίαν αντιοικονομικό".
Αντίθετα όμως η εφαρμογή της πυρηνικής ενέργειας ως μέσον πρόωσης πολεμικών πλοίων υπήρξε μάλλον επιτυχής πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (ατυχημάτων) ιδίως σε υποβρύχια και αεροπλανοφόρα για τα οποία η έννοια "ακτίνα δράσης" (δηλαδή μέγιστη απόσταση χωρίς ανεφοδιασμό) παραμένει άγνωστος!
Κατηγορία:Πυρηνοκίνητα πλοία Κατηγορία:Πυρηνική ενέργεια
VIA Gra
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Ρωσικά μουσικά συγκροτήματα
Δημοκρατία του Σαιν-Μαλό
Η Δημοκρατία του Σαιν-Μαλό ήταν μία σύντομη περίοδος της ιστορίας του Σαιν-Μαλό, στην διάρκεια της οποίας η πόλη αυτή αποτέλεσε κρατίδιο. Η ανεξαρτησία της απέναντι στο Στέμμα της Γαλλίας διακηρύχτηκε στις 11 Μαρτίου 1590, σε μία εποχή κατά την οποία η οικονομική ευμάρεια ήταν μεγάλη και συνδεόταν με τις εξερευνητικές αποστολές, ενώ, αντιθέτως, οι συχνοί εμφύλιοι πόλεμοι που ελάμβαναν χώρα είχαν ως συνέπεια την αποδυνάμωση της κεντρικής εξουσίας. Η ανεξαρτησία αυτή διήρκεσε έως το 1594. Θεωρείται αρκετά πιθανό από την περίοδο εκείνης της Δημοκρατίας να προήλθε και το συνθηματικό της πόλης, «Ni Français, ni Breton, Malouin suis.» («Ούτε Γάλλος, ούτε Βρετόνος, είμαι Μαλουέν [κάτοικος του Σαιν-Μαλό]») ή στην δημοφιλέστερη εκδοχή του, στην διάδοση της οποίας έχουν συμβάλει σημαντικά και οι σύγχρονοι τουριστικοί οδηγοί, « Malouin d'abord, Breton ensuite... et Français s'il en reste».
Οικονομικό πλαίσιο
Οι έμποροι της πόλης του Σαιν-Μαλό ήσαν, εκείνη την περίοδο, ιδιαιτέρως ευκατάστατοι.
Εξέλιξη των γεγονότων
Εμπρός στις ταραχές αυτές, ο κυβερνήτης της πόλης κατέφυγε στο κάστρο αυτής, φοβούμενος το ενδεχόμενο επίθεσης του τοπικού πληθυσμού σε βάρος του. Στις 11 Μαρτίου 1590, περίπου πενήντα νεαροί κάτοικοι της πόλης του Σαιν-Μαλό κίνησαν να επιτεθούν στο κάστρο, το οποίο και κατέλαβαν έπειτα από σκληρή μάχη.
Αμέσως μετά, διακηρύχθηκε η Δημοκρατία του Σαιν-Μαλό, η οποία και διήρκεσε για διάστημα τεσσάρων ετών.
Το τέλος της Δημοκρατίας
Στις 25 Ιουλίου 1593, ο Ερρίκος Δ΄ απαρνήθηκε επίσημα τον Προτεσταντισμό, προτού στεφθεί Βασιλέας της Γαλλίας στις 27 Φεβρουαρίου 1594. Προκειμένου να εξασφαλίσει την στήριξη προς το πρόσωπό του των κυβερνητών των πόλεων της Γαλλίας, προχώρησε σε σειρά οικονομικών υποσχέσεων προς αυτούς, το συνολικό ύψος των οποίων έφτανε τα 25 εκατομμύρια λίρες. Ήταν σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο που οι διαπραγματεύσεις για την επιστροφή του Σαιν-Μαλό μεταξύ των κτήσεων του Στέμματος της Γαλλίας έλαβαν χώρα, σε αντάλλαγμα της οποίας, η πόλη διατηρούσε την ελευθερία εμπορίου, καθώς και τα εμπορικά δικαιώματα που είχε αποκτήσει κατά την διάρκεια της περιόδου ανεξαρτησίας της.
Σχετικά Λήμματα
Κατηγορία:Ιστορία της Βρετάνης Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Σεβεντίν Σέβεντι (Κουίνσλαντ)
Το Σεβεντίν Σέβεντι (αγγλικά: Seventeen Seventy), επίσης γράφεται και 1770, είναι πόλη στην περιοχή Γκλάντστοουν του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία, που χτίστηκε στην τοποθεσία της δεύτερης αποβίβασης στην Αυστραλία από τον Τζέιμς Κουκ και το πλήρωμα HM Bark Endeavour τον Μάιο του 1770 (Η πρώτη αποβίβαση του Κουκ σε αυτό που τώρα είναι η πολιτεία του Κουίνσλαντ). Αρχικά γνωστό ως Ράουντ Χιλ (Round Hill) - από τον ορμίσκο στον οποίο βρίσκεται - το όνομα άλλαξε στις 24 Ιουνίου 1936 μετά την επιθεώρηση της κατανομής των πόλεων το 1935 για να αναγνωριστεί η ιστορική σημασία της πόλης. Η κοινότητα του Σεβεντίν Σέβεντι πραγματοποιεί την αναπαράσταση αυτής της ιστορικής αποβίβασης κάθε χρόνο ως μέρος του Φεστιβάλ του 1770 που πραγματοποιείται τον Μάιο.
Επίσημη ονομασία
Παρόλο που η πόλη αναφέρεται τοπικά ως 1770 με αριθμούς, το επίσημο όνομα της πόλης είναι με λέξεις Seventeen Seventy, καθώς είναι κανόνας της ονομασίας τόπων του Κουίνσλαντ το να συλλαβίζονται οι αριθμοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουίνσλαντ
Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ
Ο Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ (Billie Joe Armstrong, γενν. 17 Φεβρουαρίου 1972) είναι Αμερικανός μουσικός, τραγουδιστής, βασικός στιχουργός και κιθαρίστας του πανκ ροκ συγκροτήματος Green Day. Είναι επίσης τραγουδιστής και κιθαρίστας του συγκροτήματος Pinhead Gunpowder και τραγουδάει ακόμη για το garage rock συγκρότημα Foxboro Hot Tubs. Ήταν και τραγουδιστής του new wave συγκροτήματος The Network. Έχει επίσης γράψει στίχους για πολλά γνωστά συγκροτήματα.
Πρώιμα χρόνια
Ο Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου του 1972 στο Όκλαντ της Καλιφόρνια και μεγάλωσε στο Ροντέο. Είναι ο νεότερος από τα έξι αδέρφια του και γιος των Όλι Τζάκσον και Άντριου Μ. Άρμστρονγκ. Ο πατέρας του εργαζόταν μερικώς ως μουσικός τζαζ και ως οδηγός φορτηγού της εταιρείας Safeway, ενώ η μητέρα του εργαζόταν ως σερβιτόρα σε ένα τοπικό εστιατόριο. Ο Μπίλι ξεκίνησε να τραγουδάει όταν ήταν μόλις 5 ετών. Συνήθιζε να πηγαίνει στα γύρω νοσοκομεία και τραγουδούσε στους ασθενείς με σκοπό να τους κάνει να νιώσουν καλύτερα. Αργότερα ηχογράφησε το πρώτο του τραγούδι Look for Love στο τοπικό στούντιο Fiat Records. Τότε πήρε και την πρώτη του ηλεκτρική κιθάρα, την κακόφημη "Blue" σε ηλικία 11 ετών. Η μητέρα του τού την αγόρασε από τον πρώτο καθηγητή κιθάρας του. Ο Μπίλι εξακολουθεί να την χρησιμοποιεί μέχρι και σήμερα και μάλιστα έχει και μερικά αντίγραφά της. Τον Σεπτέμβριο του 1982, ο πατέρας του τότε 10χρονου Μπίλι πέθανε από καρκίνο του οισοφάγου. Το τραγούδι Wake Me Up When September Ends είναι φόρος τιμής σ' αυτόν. Η μητέρα του συνέχισε να εργάζεται στο εστιατόριο και δύο χρόνια μετά ξαναπαντρεύτηκε.
Ο Μπίλι ήταν 10 ετών όταν γνώρισε τον Μάικ Ντερντ στην καφετέρια του σχολείου του το 1982 και οι δύο δέθηκαν μέσω της αγάπης τους για τη μουσική. Ο Μπίλι ενδιαφέρθηκε για την punk rock μουσική, στην οποία τον εισήγαγαν τα αδέρφια του. Στα 14 του χρόνια, ο Μπίλι έγραψε το πρώτο του τραγούδι, Why do you want him?, το οποίο αναφέρεται στον πατριό του τον οποίο ούτε εκείνος αλλά ούτε και τα αδέρφια του συμπαθούσαν. Ένα χρόνο αργότερα, ο Μπίλι, ο Μάικ και ο ντράμερ Τζον Κιφμέγερ δημιούργησαν μία νέα πανκ μπάντα με το όνομα Sweet Children. Στις 17 Φεβρουαρίου του 1990 και μία μέρα πριν τα 18α γενέθλιά του, ο Μπίλι αποφάσισε να αφήσει το σχολείο, ενώ ήταν στο δεύτερο έτος λυκείου, ώστε να αφοσιωθεί στην μπάντα του.
Το 1990 ο Τζον άφησε το συγκρότημα για να μπει στο Πανεπιστήμιο. Σε αυτή τη φάση ο Μπίλι και ο Μάικ έπρεπε να βρουν ένα νέο ντράμερ. Ήξεραν ακριβώς ποιος θα ήταν ο κατάλληλος για αυτή τη θέση. Ο Tré Cool, ένας βετεράνος στην οδό Gilman, ο οποίος έπαιζε αργότερα στους Lookouts!. Έτσι, λίγο αργότερα η μπάντα ονομάστηκε Green Day και ταξίδευαν σε ολόκληρη την πόλη για συναυλίες. Ξεκίνησαν με πολύ λίγα χρήματα μένοντας στα σπίτια των οπαδών τους.
Προσωπική ζωή
Το 1990 σε μία συναυλία τους στη Μινεάπολις ο Μπίλι γνώρισε τη γυναίκα του, Αντριάν Νέσερ. Έβγαιναν για ένα διάστημα και παντρεύτηκαν 2 Ιουλίου του 1994, σε μία πεντάλεπτη τελετή. Την επόμενη μέρα του γάμου η Άντριεν ανακάλυψε ότι ήταν έγκυος. Μαζί, απέκτησαν δύο γιους: τον ντράμερ Τζόσεφ Μαρτσιάνο "Τζόι" Άρμστρονγκ, που γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1995, και τον κιθαρίστα και στιχουργό Τζέικομπ Ντέιντζερ Άρμστρονγκ, που γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1998.
Παραπομπές
Κατηγορία:Green Day Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Βιντεοπαιχνίδι περιπέτειας
μικρογραφία|δεξιά|Το εξώφυλλο ενός από τα πιο γνωστά βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας, το [[The Longest Journey.]] Τα βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας (αγγλικά: adventure) είναι είδος βιντεοπαιχνιδιών, όπου ο παίκτης χειρίζεται τον πρωταγωνιστή του παιχνιδιού, ο οποίος έχει τη ικανότητα αλληλεπίδρασης με τα αντικείμενα του περιβάλλοντός του καθώς επίσης και συνομιλίας με άλλους χαρακτήρες. Βασικό στοιχείο κάθε παιχνιδιού περιπέτειας είναι η ύπαρξη μίας σειράς γρίφων που πρέπει να επιλύσει ο παίκτης για να εξελιχθεί η σεναριακή πλοκή. Τα παιχνίδια περιπέτειας καλύπτουν μια ευρεία θεματολογία, συμπεριλαμβανομένου της φαντασίας, της επιστημονικής φαντασίας, του μυστηρίου, του τρόμου και της κωμωδίας ή της σάτιρας.
Κυκλοφορούν επίσης παιχνίδια που περιέχουν τόσο στοιχεία παιχνιδιού περιπέτειας όσο και στοιχεία παιχνιδιού δράσης, τα λεγόμενα βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας.
Ιστορία
Η «χρυσή εποχή» των παιχνιδιών περιπέτειας ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του '80. Για την επόμενη δεκαετία οι μεγάλες εταιρείες παραγωγής βιντεοπαιχνιδιών (κυρίως οι αμερικανικές LucasArts και Sierra) θα κυκλοφορούσαν πολυάριθμους τίτλους με σημαντική εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία.
Τη σκυτάλη ανέλαβαν μικρότερες εταιρείες ανάπτυξης, κυρίως από την Ευρώπη και τον Καναδά, οι οποίες απευθύνονταν πλέον σε ένα μικρό αλλά αφοσιωμένο κοινό, στο περιθώριο της αγοράς βιντεοπαιχνιδιών.
Άλλα είδη βιντεοπαιχνιδιών
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια περιπέτειας Περιπέτειας
Μοχάμεντ Μουντάρι
Ο Μοχάμεντ Μουντάρι (محمد مونتاري) (γενν. 20 Δεκεμβρίου 1993) είναι Καταριανός πολιτογραφημένος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Γκάνα, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Αλ Ντουχάιλ. Είναι μέλος της Εθνικής Κατάρ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Μουντάρι ξεκίνησε την καριέρα του στην Ακαδημία Ποδοσφαίρου Γκόλντεν Λάιονς, που ανήκει στον πρώην διεθνή Γκανέζο Νίι Λάμπτεϊ. Εντάχθηκε στην Ελ Ζαΐς ΣΚ το 2012.
Τον Ιούλιο του 2015, υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τη Λεχβίγια ΣΚ.
Εθνική ομάδα
Ο Μουντάρι γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Γκάνα, αλλά νωρίς στην καριέρα του μετακόμισε στο Κατάρ και έγινε πολιτογραφημένος πολίτης. Κλήθηκε στην Εθνική Κατάρ τον Δεκέμβριο του 2014. Έκανε το ντεμπούτο του στις 27 Δεκεμβρίου 2014, σε ένα φιλικό με την Εσθονία, σημειώνοντας το πρώτο του γκολ.
Ο Μουντάρι σημείωσε το πρώτο γκολ του Κατάρ στο Παγκόσμιο Κύπελλο, κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2022 εναντίον της Σενεγάλης στις 25 Νοεμβρίου 2022.
Διακρίσεις
Αλ Ντουχάιλ
Ελ Ζαΐς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γκανέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες του Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ελ Ζαΐς ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κατάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ντουχαΐλ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Ντουχαΐλ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ (Ντόχα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2023
Ικέτιδες (Ευριπίδη)
Οι Ικέτιδες είναι τραγωδία που έγραψε ο Ευριπίδης και διδάχτηκε (παίχτηκε) το 422 π.Χ. με διαφορετική υπόθεση από την ομώνυμη τραγωδία του Αισχύλου που γράφτηκε το 461 π.Χ..
Το 424 π.Χ., δύο χρόνια πριν τη δημιουργία των Ικέτιδων, οι Θηβαίοι -σύμμαχοι της Σπάρτης- νίκησαν τους Αθηναίους στο Δήλιο και δεν άφηναν για μέρες και μέρες να πάρουν και να θάψουν τους νεκρούς τους. Το έργο αποτελεί εγκώμιο των Αθηναίων και στιγματισμό των Θηβαίων που δεν επέτρεψαν τη ταφή των επτά στρατηγών που φονεύθηκαν εκεί. Παρά ταύτα οι μητέρες των πεσόντων στρατηγών με τη συνδρομή του βασιλιά Αδράστου του Άργους και με τη βοήθεια του Θησέα κατορθώνουν να παραλάβουν και να μεταφέρουν τους νεκρούς στην Ελευσίνα όπου και τους έκαψαν. Ο μεν Άδραστος ορκίζεται αιώνια φιλία του Άργους προς την Αθήνα, η δε Ευάδνη, βασίλισσα των Μυκηνών μέσα σε μια δραματική σκηνή ρίπτεται στη πυρά του καιγόμενου συζύγου της Καπανέα, παρά τις παρακλήσεις του πατέρα της Ίφη.
Παραστασιογραφία
Οι Ικέτιδες είναι από τις τραγωδίες εκείνες που παίζονται ελάχιστα με 3 παραστάσεις στο Εθνικό Θέατρο «Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου» το 1966 και το 2019 και Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος σε μετάφραση Τάσου Ρούσσου το 1985. Ωστόσο πρέπει να επισημανθεί το ανέβασμα του «σχετικού μονολόγου» της τραγωδίας από το Δραματικό Σύλλογο «Ευριπίδης» την Κυριακή 30 Μαϊου 1926 στον ιερό χώρο της Ελευσίνας.
Παραπομπές-Σημειώσεις
Κατηγορία:Τραγωδίες του Ευριπίδη
Αγία Ζώνη Χανίων
Η Αγία Ζώνη είναι οικισμός της κοινότητας Μουζουρά, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ακρωτηρίου, του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ακρωτηρίου του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ακρωτηρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χανίων.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί του δήμου Χανίων
Μπεζεστένι
Τα μπεζεστένια χτίζονταν κατά την διάρκεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και ο σχεδιασμός-αρχιτεκτονική βασιζόταν στην αρχιτεκτονική των Ισλαμικών Τεμένων. Ήταν σημαντικά κτήρια και οι Οθωμανικές πόλεις χωρίζονταν σε δύο κατηγορίες, σε αυτές που είχαν μεζεστένια και αυτές που δεν είχαν. Εκεί πωλούνταν πολύτιμα αντικείμενα, φυλάσσονταν έγραφα και περιουσιακά στοιχεία, γινόταν έλεγχος της ποιότητας των εμπορευμάτων και καθορίζονταν οι ισοτιμίες των νομισμάτων. Τα κτίρια στα οποία στεγάζονταν οι αγορές αυτές είχαν αρχιτεκτονική με θόλους.
Ηνωμένα Βουστάσια
Τα "Ηνωμένα Βουστάσια" ήταν ζαχαροπλαστείο - καφενείο στην Αθήνα. Βρισκόταν στην οδό Πανεπιστημίου 56, στη θέση που σήμερα βρίσκεται το ξενοδοχείο "Τιτάνια", και αποτελούσε δημοφιλές φιλολογικό, δημοσιογραφικό και καλλιτεχνικό κέντρο ενώ, όπως αναγράφεται σε διαφήμιση του καταστήματος (1911), "όλαι αι πνευματικαί Αθήναι, αι Αθήναι της αριστοκρατίας του πνεύματος συχνάζουν στα "Ηνωμένα Βουστάσια". Τακτικοί θαμώνες στα "Ηνωμένα Βουστάσια" ήταν, μεταξύ άλλων, ο Ιωάννης Κονδυλάκης, ο Σπύρος Μελάς, ο Διονύσιος Κόκκινος, ο Λάμπρος Πορφύρας και ο Κώστας Βάρναλης. Το κτίσμα μετατράπηκε στην αρχή στον κινηματογράφο "Τιτάνια" και το 1970 κατεδαφίστηκε για να δημιουργηθεί το ξενοδοχείο "Τιτάνια".
Η Σύντομη Δεύτερη Ζωή της Μπρι Τάνερ
Η Σύντομη Δεύτερη Ζωή της Μπρι Τάνερ είναι νουβέλα της Έκλειψης με συγγραφέα τη Στέφενι Μέιερ. Διηγείται την ιστορία μιας νεογέννητης βρικόλακα, της Μπρι Τάνερ, που εμφανίζεται στο τρίτο βιβλίο της σειράς, την Έκλειψη. Το βιβλίο είναι γραμμένο απ' την οπτική της Μπρι.
Πλοκή
Η ιστορία αρχίζει με την Μπρι και τον Ντιέγκο σε κυνήγι ανθρώπινου αίματος στο Σιατλ, στην Ουάσινγκτον. Η Μπρι ήταν βρικόλακας τρεις μήνες, ήταν δηλαδή νεογέννητη ακόμα, και ο Ντιέγκο έντεκα (επίσης νεογέννητος δηλαδή). Μετά το κυνήγι συζητάνε για Εκείνη (τη Βικτόρια), και, κρυμμένοι σε μια σπηλιά, μιλάνε για τις ανθρώπινες ζωές τους και πως αποφάσισε ο Ράιλι να τους χαρίσει μια δεύτερη ζωή ως βρικόλακες. Καταλήγουν ότι ο Ράιλι τους χρησιμοποιεί και πιθανότατα τους λέει ψέματα, και ανακαλύπτουν πως ο ήλιος δε μπορεί να σκοτώσει έναν βρικόλακα, όπως τους είχε είπε, αλλά κάνει το δέρμα τους να ακτινοβολεί. Γρήγορα γίνονται φίλοι, κι έπειτα ψάχνουν για τον Ράιλι και την αγέλη τους, που ζούσε νομαδικά. Τους βρίσκουν, κι όταν νυχτώνει ακολουθούν τον Ράιλι πιστεύοντας πως πάει να συναντήσει Εκείνη. Οι υποψίες τους επαληθεύτηκαν, κι έτσι κρυφάκουσαν τη συζήτηση τους.
Όταν οι Βολτούρι εμφανίστηκαν, απείλησαν τη Βικτόρια πως θα τη σκοτώσουν επειδή δημιούργησε έναν στρατό από νεογέννητους τον οποίο δε μπορεί να ελέγξει (καταπατώντας έτσι το νόμο), αλλά προθυμοποιήθηκαν να της δώσουν μια ευκαιρία εάν κατέστρεφε τη σύναξη των Κάλεν. Αν δεν έκανε την επίθεση της μέσα σε πέντε μέρες, θα την σκότωναν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νουβέλες
Χουάν Χισμπέρτ
Ο Χουάν Χισμπέρτ (ο πρεσβύτερος) (λατινικό αλφάβητο : Juan Gisbert, Padre), γεννημένοςστην Βαρκελώνη στις 5 Απριλίου 1942, είναι πρώην Ισπανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης και νομικός. Γιος του είναι ο πρωταθλητής της αντισφαίρισης Χουάν Χισμπέρτ Σούλτσε.
Ο Χιμπέρτ ήταν φιναλίστ το 1968 στο απλό του Αυστραλιανού όπεν όπου είχε χάσει στον τελικό από τον Μπιλ Μπάουρι με 7-5 2-6 9-7 6-4. Είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στην Πανεπιστημιάδα του Τόκυο στο διπλό το 1967.
Στο κύπελλο Ντέιβις αγωνίστηκε για την Ισπανία σε 10 διοργανώσεις από το 1965 έως το 1976 με ρεκόρ 45 νίκες και 24 ήττες.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1968 στο Μεξικό, η αντισφαίριση ήταν άθλημα επίδειξης, στο διπλό με συμπαίκτη τον Μανόλο Σαντάνα κατέκτησαν το αργυρό μετάλλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Ισπανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ισπανοί νομικοί
Γοργώ η Λακεδαιμόνια
Η Γοργώ (506 π.Χ. - μετά το 480 π.Χ.) ήταν θρυλική βασίλισσα της Σπάρτης, κόρη του βασιλιά Κλεομένη Α' και σύζυγος του Λεωνίδα της μάχης των Θερμοπυλών. Από μικρή ηλικία παρακολουθούσε τα δημόσια θέματα και είναι μια σπάνια περίπτωση Ελληνίδας που εμφανίζεται να διαδραματίζει κάποιο ρόλο στην ιστορία της Αρχαίας Ελλάδας.
Οικογενειακή κατάσταση
Ένα από τα πιο παράξενα γνωρίσματα της Γοργούς ήταν το όνομά της. Το όνομα αυτό παραπέμπει στο θαλάσσιο τέρας της ελληνικής μυθολογίας, την Μέδουσα, και ήταν αρκετά τρομακτικό και παράξενο αφού σήμαινε άγρια ματιά.
Η Γοργώ, είχε γεννηθεί κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Κλεομένη Α' και αποτελούσε τη μοναδική απόγονο και κληρονόμο του. Ήταν δηλαδή πατρούχος, όπως αποκαλούσαν οι Σπαρτιάτες την μοναδική κληρονόμο της πατρικής εξουσίας, αφού στη Σπάρτη και οι κόρες θεωρούνταν νόμιμοι κληρονόμοι. Έτσι η Γοργώ κληρονόμησε μια πολύ σημαντική περιουσία από τον πατέρα της.
Σύζυγος του Λεωνίδα
Ο Λεωνίδας, ετεροθαλής αδελφός του Κλεομένη και θείος της Γοργούς, την παντρεύτηκε περίπου το 490 π.Χ., μάλλον λίγο μετά το θάνατο του πατέρα της και όταν εκείνη είχε φτάσει σε ηλικία γάμου, που για τις γυναίκες της Σπάρτης ήταν στο τέλος της εφηβείας. Οι λόγοι που ο Λεωνίδας ήθελε να την παντρευτεί ήταν μάλλον κυνικοί αφού η Γοργώ είχε κληρονομήσει ολόκληρη την περιουσία του Κλεομένη, ενώ ο ίδιος ο Λεωνίδας, ως ο μεγαλύτερος εν ζωή ετεροθαλής αδελφός του, ήταν ο διάδοχός του στο θρόνο των Αγιαδών
Δεν είναι γνωστό πώς αισθανόταν η ίδια η Γοργώ πάντως, αφού ο πατέρας της ρίχτηκε στη φυλακή από τους Εφόρους και τους ετεροθαλείς αδελφούς του, άρα και από το θείο και σύζυγό της. Ο πατέρας της είχε βρεθεί μάλιστα νεκρός στη φυλακή λίγες ημέρες μετά τη φυλάκισή του και η επίσημη εκδοχή ήταν ότι "μέσα στην τρέλα του είχε αυτοκτονήσει" αλλά δεν έχει καταγραφεί ποια ήταν η άποψη της κόρης του επ´ αυτού.
Ιστορικές αναφορές στη Γοργώ
Στη Γοργώ αποδίδεται η γνωστή φράση "Ή ταν ή επί τας" στον Λεωνίδα, πριν εκείνος φύγει για τη μάχη των Θερμοπυλών, τονίζοντας με αυτόν τον τρόπο το εθνικό χρέος τους άνδρα της και δείχνοντας το θάρρος με το οποίο αντιμετώπιζαν οι αρχαίες Ελληνίδες, ως σύζυγοι ή ως μητέρες, την προοπτική να χάσουν τους άνδρες συγγενείς τους για χάρη της πατρίδας απαιτώντας είτε να επιστρέψουν με την ασπίδα τους έχοντας πολεμήσει με γενναιότητα, είτε να τους φέρουν νεκρούς πάνω σε αυτή. Επίσης η Γοργώ θεωρώντας αναπόφευκτο τον θάνατο του Λεωνίδα στη μάχη, τον ρώτησε τι έπρεπε να κάνει στη συνέχεια και εκείνος της απάντησε: "Να παντρευτείς έναν καλό άνδρα και να γεννήσεις καλά παιδιά".
Το 500 π.Χ., όταν η Γοργώ ήταν περίπου 6 ετών, ο πατέρας της επέστρεψε στο σπίτι συνοδευόμενος από έναν ξένο, τον Αρισταγόρα από την Μίλητο. Ο Αρισταγόρας είχε πάει στην Σπάρτη για να προσπαθήσει να πείσει τον Κλεομένη να υποστηρίξει την σχεδιαζόμενη επανάσταση των ιωνικών και των άλλων ελληνικών πόλεων τις Μικράς Ασίας εναντίον του Μεγάλου Βασιλιά της Περσίας, Δαρείου Α'. Ο Κλεομένης όμως αρνήθηκε την πρότασή του, επειδή δεν ήθελε να στείλει τον σπαρτιατικό στρατό στην ενδοχώρα της Μικράς Ασίας μακριά από τα πάτρια εδάφη, λέγοντας στον Αρισταγόρα να εγκαταλείψει την Σπάρτη πριν από τη δύση του ήλιου. Ο Μιλήσιος όμως γνωρίζοντας προφανώς την φήμη που υπήρχε ότι οι Σπαρτιάτες είναι επιρρεπείς στην δωροδοκία, πρόσφερε στον βασιλιά δέκα τάλαντα και για να τον πείσει ανέβασε την προσφορά στα πενήντα. Τότε παρενέβη η μικρή Γοργώ λέγοντας: "Πατέρα, καλύτερα να φύγεις, γιατί ο ξένος θα σε διαφθείρει". Το περιστατικό αυτό το οποίο περιγράφει ο Ηρόδοτος, δείχνει ότι η Γοργώ ήταν, παρά το νεαρό της ηλικίας της, μια συνετή δύναμη πίσω από τον θρόνο, ενώ η λέξη ξένος απεικονίζει ένα από τα χαρακτηριστικά των Σπαρτιατών που ήταν η ξενοφοβία.
Δεκαπέντε περίπου χρόνια μετά από το παραπάνω περιστατικό, όταν ο Κλεομένης είχε πια πεθάνει, η Γοργώ εμφανίζεται να παρεμβαίνει για δεύτερη φορά και με πολύ πιο καθοριστικό τρόπο στην ιστορία της Σπάρτης και της Ελλάδας. Η Γοργώ είχε παντρευτεί τον ετεροθαλή αδελφό και διάδοχο του πατέρα της Λεωνίδα και είχε γιο τον Πλείσταρχο, μελλοντικό βασιλιά. Τότε ένας αγγελιοφόρος έφτασε στην Σπάρτη μεταφέροντας δύο φαινομενικά άγραφες ξύλινες πινακίδες που ήταν καλυμμένες με κερί και δίπλωναν η μία πάνω στην άλλη. Κανείς από όσους τις είδαν δεν μπόρεσε να μαντέψει το μήνυμα που έκρυβαν οι πινακίδες εκτός από την Γοργώ, η οποία είπε ότι αν έξυναν το κερί, θα έβρισκαν ένα μήνυμα γραμμένο πάνω στο ξύλο. Πράγματι η Γοργώ είχε δίκιο και το μήνυμα των πινακίδων ήταν ιδιαίτερα σημαντικό αφού το είχε στείλει ο εξόριστος πρώην βασιλιάς Δημάρατος, για να προειδοποιήσει τους Σπαρτιάτες για την απόφαση του Ξέρξη να εκστρατεύσει εναντίον της Ελλάδας. Το γεγονός αυτό δείχνει ότι η Γοργώ ήταν μια ευφυής και οξυδερκής προσωπικότητα, που είχε την δυνατότητα να παρεμβαίνει στον δημόσιο βίο κάτι που σε άλλες ελληνικές πόλεις της αρχαιότητας ήταν αποκλειστικό προνόμιο των ανδρών.
Ο Πλούταρχος, στο έργο του "Λακαινών Αποφθέγματα", αποδίδει στη Γοργώ κάποια αποφθέγματα που αποκαλύπτουν τη δυναμική προσωπικότητά της. Ένα από αυτά αναφέρεται στο υποτιθέμενο πρόβλημα αλκοολισμού που είχε ο πατέρας της, τον οποίο η Γοργώ προειδοποιεί ότι όσο περισσότερο κρασί πίνουν οι άνθρωποι, τόσο περισσότερο άσωτοι και εξαχρειωμένοι γίνονται. Ένα άλλο, αφορά στην περίπτωση όπου όταν ένας ξένος της πρόσφερε μια στολή με πολλά στολίδια, εκείνη των απώθησε και του είπε: "Φύγε από δω! Δεν είσαι άξιος να κάνεις ούτε ό,τι κάνουν οι γυναίκες"'. Αυτό υπαινίσσεται την περιφρόνηση των Σπαρτιατών για τις τέχνες καθώς και την άποψή τους ότι οι άνδρες που φορούν πολυτελή ενδύματα είναι θηλυπρεπείς. Τέλος, όταν κάποια γυναίκα της Αττικής την ρώτησε: "Γιατί μόνο εσείς, οι Λάκαινες, έχετε εξουσία πάνω στους άνδρες;", η Γοργώ απάντησε: "Επειδή είμαστε και οι μόνες που γεννάμε άντρες". Το απόφθεγμα αυτό είναι ακόμα πιο αποκαλυπτικό, αφού καταδεικνύει ότι στην Αρχαία Ελλάδα, οι γυναίκες θεωρούνταν εκ φύσεως κατώτερες από τους άντρες άρα και υποταγμένες τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο βίο, σε αντίθεση με την Σπάρτη όπου όπως αναφέρει και ο Αριστοτέλης στα "Πολιτικά", οι άντρες της είναι "γυναικοκρατούμενοι". Στην συγκεκριμένη φράση της η Γοργώ δεν φαίνεται να το αρνείται αυτό, ενώ δείχνει τον σημαντικό ρόλο που έπαιζαν οι Σπαρτιάτισσες ως μητέρες και ως σύζυγοι, μειώνοντας ταυτόχρονα το ρόλο των Αθηναίων και άλλων Ελληνίδων γυναικών ως τροφούς αλλά και των γιων τους, που η ίδια δείχνει να μην τους θεωρεί άνδρες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Σπάρτης Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Πέταρ Γκρκ
Ο Πέταρ Γκρκ (σερβικά : Петар Грк  = Έλληνας) ήταν ελληνικής καταγωγής αγωνιστής της Β΄Σερβικής εξέγερσης.
Είχε συμμετάσχει στην Συνέλευση του Τάκοβι το 1815 όπου αποφασίστηκε η εκ νέου συνέχιση της Σερβικής επανάστασης. Το όνομα του τιμάται σε αναμνηστική πλάκα, σήμερα, στο Μουσείο της δεύτερης σερβικής εξέγερσης στο Τάκοβι η οποία αναφέρει ότι ήταν από την Νεβάδε της κεντρικής Σερβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές της Β΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Σέρβοι ελληνικής καταγωγής
Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β
Η Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β είναι μια πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα. Είναι η αναπληρωματική ομάδα της Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Οι αναπληρωματικές ομάδες στην Πορτογαλία μπορούν να συμμετάσχουν κανονικά στα πρωταθλήματα της χώρας, όπως οι κύριες ομάδες. Ωστόσο, δεν μπορούν να αγωνιστούν στην ίδια κατηγορία με την κύρια ομάδα και έτσι απαγορεύται στην ομάδα να προβιβαστεί στην Πριμέιρα Λίγκα ούτε να συμμετάσχει στο Κύπελλο Πορτογαλίας (ποδόσφαιρο ανδρών) και στο Taça da Liga. Έδρα της ομάδας είναι το Complexo Desportivo de Rio Maior, χωρητικότητας 12000 θεατών.
Η Σπόρτινγκ Λισαβόνας είχε Β ομάδα μέχρι τη σεζόν 2003-04. Επαναλειτούργησε την περίοδο 2012-13, όταν εφαρμόστηκαν νέοι κανόνες για τις αναπληρωματικές ομάδες. Μαζί με άλλες 5 αναπληρωματικές ομάδες που επαναδημιουργήθηκαν την ίδια περίοδο, τοποθετήθηκαν στη Σεγκούντα Λίγκα.
Θεολόγος Αναστάσογλου
Ο Θεολόγος Αναστάσογλους (ή Αναστασόπουλος) (Σμύρνη ? - ? ), ήταν Έλληνας γυμναστής, ολυμπιονίκης το 1906.
Ο Αναστάσογλου έμενε στην Σμύρνη και ήταν αθλητής του τοπικού Απόλλωνα. Στη Μεσολυμπιάδα του 1906 ήταν δεύτερος στο γυμναστικό πένταθλο με 80 βαθμούς. Το αγώνισμα έγινε στο Παναθηναϊκό στάδιο. Είχε διακριθεί στα Απολλώνια τους τοπικούς αγώνες που διοργάνωνε ο Απόλλων στην Σμύρνη, επίσης είχε συμμετάσχει και στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1904.
Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου το 1904 ήταν πρώτος στο μονόζυγο με δεύτερο τον Δεσποτόπουλο, κι επίσης δεύτερος στους κρίκους πίσω από τον Δεσποτόπουλο. Στούς κρίκους σύμφωνα με τον τύπο της εποχής μαζί με τον συμπαίκτη του Δεσποτόπουλο στον Απόλλωνα "κατέπληξαν το πλήθος διά της εξόχου εκτελέσεως των γυμνασμάτων τους".
Εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ. Τον Μάρτιο του 1907 ευρισκόμενος εις ΗΠΑ: "ήρε τριπλήν νίκην αλλεπαλλήλως επί των γυμναστικών οργάνων κρίκων, διζύγου και αναρριχήσεως δια σχοινίου εις τους άρτι τελεσθέντας εν Νέα Υόρκη, Εθνικούς Φιλαθλητικούς Αγώνας, διοργανούμενους κατ' έτος υπό του εκεί Αμερικανικού Συνδέσμου των Γυμναστικών Σωματείων και εις ους λαμβάνουσι μέρος άπαντες οι κορυφαίοι Αμερικανοί πρωταθληταί". .
Το Δεκέμβριο του ίδιου έτους αναφέρεται πως είχε σοβαρό ατύχημα σε γυμναστήριο της Ν. Υόρκης κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του για τη συμμετοχή του στους αγώνες του Λονδίνου. Συγκεκριμένα υπέστη κάταγμα του αριστερού ποδιού σε μια προσπάθεια στους κρίκους. Οι ομογενείς και οι συναθλητές του τον περιέθαλψαν αλλά "ο ιατρός εδήλωσεν, ότι ουδέποτε πλέον θα δυνηθεί να λάβη μέρος σε αγώνισμα ο κ. Θεολόγος Αναστάσογλου".
Σύμφωνα με δημοσίευμα του 1910 "Τον νεαρόν και ευσταλή συμπολίτην εγνώρισεν και ηράσθη περιπαθώς εκατομμυριούχος Αμερικανίς, η δεσποινίς Εδέ Δουάλσον Γιουνγ και οι γάμοι αυτών ετελέσθησαν πρό τινων ημερών εν Νέα Υόρκη".
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής Κατηγορία:Αθλητές στίβου Απόλλωνα Σμύρνης
Στέφανος Ρόκος
Ο Στέφανος Ρόκος είναι σύγχρονος Έλληνας εικαστικός, γιος του γλύπτη Κυριάκου Ρόκου, της ζωγράφου και χαράκτριας Ρουμπίνας Σαρελάκου και αδερφός του εικαστικού Δημήτρη Ρόκου. Γεννήθηκε το 1977 στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται.
Viva
Η Viva Services είναι προμηθευτής ηλεκτρονικών υπηρεσιών στην Ελλάδα.
Στέφανος Ρόκος
Έργο
Έχει πραγματοποιήσει ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Viva
Πρόκειται για ένα ηλεκτρονικό ταξιδιωτικό γραφείο, τηλεπικοινωνιακό πάροχο με άδεια της Ελληνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και εγγεγραμμένο ασφαλιστικό πράκτορα. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους σε απευθείας σύνδεση ταξιδιωτικούς πράκτορες και παρόχους υπηρεσιών εκδόσεως εισιτηρίων, καθώς και ο μεγαλύτερος παροχέας VoIP (Voice over IP) στην Ελλάδα. Η εταιρεία είναι θυγατρική της Viva Wallet Holdings S.A.
Στέφανος Ρόκος
Ατομικές εκθέσεις
2022: Οι δύο ναοί, Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήνα, Ελλάδα
Viva
H Viva.gr είναι η κορυφαία εταιρεία στην διάθεση εισιτηρίων θεαμάτων στην ελληνική αγορά, παρέχοντας εισιτήρια για θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, αθλητικά γεγονότα, συνέδρια κ.α.
Στέφανος Ρόκος
Ατομικές εκθέσεις
2019: Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds’ No More Shall We Part, 14 paintings 17 years later, Bernaerts Gallery / Αμβέρσα, Βέλγιο. μικρογραφία|350x350εσ|And No More Shall We Part (2016), Mixed media on paper, 100 x 150 cm 2019: Stefanos Rokos: Nick Cave & The Bad Seeds’ No More Shall We Part, 14 paintings 17 years later, Μουσείο Μπενάκη/ Πειραιώς 138, Αθήνα.
2016: Η Εποχή του Ηλεκτρισμού, Art Thessaloniki 2016 (Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι), HELEXPO, Θεσσαλονίκη.
Viva
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 2006 παρέδωσε φθηνή τηλεφωνία VoIP (Voice over IP). Ταυτόχρονα, δημιούργησε το Viva Numbers που είναι ελληνικοί τηλεφωνικοί αριθμοί για χρήση σε συνδυασμό με το δίκτυο VoIP που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως IVR, FAX ή φωνητικό ταχυδρομείο.
Στέφανος Ρόκος
Ατομικές εκθέσεις
2016: Η Εποχή του Ηλεκτρισμού, Follow your Art Gallery, Κύθηρα.
Viva
Ιστορία
Το 2010 επεκτάθηκε στον ηλεκτρονικό ταξιδιωτικό τομέα που παρέχει online κράτηση πτήσεων, ακτοπλοϊκά εισιτήρια, ξενοδοχεία και ενοικιάσεις αυτοκινήτων. Ήταν η πρώτη εταιρεία στην Ελλάδα που παρείχε online εισιτήρια για λεωφορεία και τραίνα. Το 2011 ανοίγει το πρώτο της κατάστημα σε ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Αθήνας, The Mall Athens και επεκτείνεται σε εισιτήρια για θεάματα, συναυλίες και αθλητικές εκδηλώσεις. Το 2012 ξεκινάει μια υπηρεσία επιγραμμικής κινητής τηλεφωνίας για προπληρωμένα τηλέφωνα. Το 2013 αρχίζει να προσφέρει online υπηρεσίες ασφάλισης αυτοκινήτου μέσω μιας ηλεκτρονικής μηχανής σύγκρισης που συγκρίνει τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εταιρείες στην Ελλάδα. Την ίδια χρονιά, εγκαινιάζει το Viva Wallet, μία υπηρεσία που ενσωματώνει όλες τις ηλεκτρονικές του υπηρεσίες σε κινητές συσκευές. Στις 3 Αυγούστου 2020 η Viva Wallet απέκτησε την τραπεζική άδεια της Praxia Bank. Δραστηριοποιείται σε 24 χώρες της ΕΕΑ και είναι μία από τις λίγες neobanks με τραπεζική άδεια. Τον Ιανουάριο του 2022, η αμερικανική τράπεζα J.P. Morgan συνάπτει συμφωνία εξαγοράς του 49% των μετοχών της Viva Wallet.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Στέφανος Ρόκος
Ατομικές εκθέσεις
2016: Η Εποχή του Ηλεκτρισμού, Art Athina 2016 (Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι), TaeKwoDo, Π.Φάληρο.
2016: Η Εποχή του Ηλεκτρισμού, Πινακοθήκη Βογιατζόγλου, Αθήνα.
2015: Revert to Disarray in Antwerp, Museumstraat25, Αμβέρσα, Βέλγιο.
2013: Revert to Disarray: Life After Horror & Romance, Neu Gallery, Λονδίνο, Η.Β.
2013: Επιστροφή στην Αποδιοργάνωση, Art Athina 2013 (Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι), TaeKwoDo, Π.Φάληρο.
2011: Τρόμος και Ρομάντζο σε Έναν Άλλον Πλανήτη, CK Art Gallery, Λευκωσία, Κύπρος.
2010: Τρόμος και Ρομάντζο σε Έναν Άλλον Πλανήτη, Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι, Αθήνα.
2010: Τρόμος και Ρομάντζο σε Έναν Άλλον Πλανήτη>The Prequel, Art Athina 2010 (Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι), TaeKwoDo, Π.Φάληρο.
2008: Η Πρώτη Επαφή με τη Φύση, Art Athina 08 (Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι), Helexpo, Αθήνα.
2007: Μετά το Δείπνο, Art Athina 07 (Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι), Helexpo, Αθήνα.
2006: Ζωγραφική, Αίθουσα Τέχνης Γιομιστή Κεφαλή, Σίφνος.
2005: Θόρυβος και Χρήσιμα Αντικείμενα, Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι, Αθήνα.
2002: Ζωγραφική, Αίθουσα Τέχνης Αμυμώνη, Ιωάννινα.
2001: Ζωγραφική, Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι, Αθήνα.