cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γαλάτεια Καζαντζάκη
Το Έργο της
Έχει γράψει επίσης παιδικά βιβλία και ποιήματα, ενώ έχει μεταφράσει έμμετρα τον Προμηθέα Δεσμώτη του Αισχύλου. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Πινακοθήκη, Νέα Ζωή και Νουμάς̣, χρησιμοποιώντας τα ψευδώνυμα «Πετρούλα Ψηλορείτη» και «Lalo de Castro». Στην περίοδο πού μεσολάβησε μεταξύ του πρώτου και δεύτερου παγκοσμίου πολέμου ήταν αρχισυντάκτρια του περιοδικού «Νέοι Πρωτοπόροι» και τα τελευταία χρόνια της ζωής της Γραμματέας της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Λε Γκρατερί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Λουίζα Ερριέττα του Νάσσαου
Η Λουίζα Ερριέττα, γερμ. Louise Henriette (7 Δεκεμβρίου 1627 - 18 Ιουνίου 1667) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόρη του πρίγκιπα της Οράγγης και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Ερρίκου, πρίγκιπα της Οράγγης και της Αμαλίας, κόρης του Ιωάννη Αλβέρτου Α΄, κόμη του Ζολμς-Μπράουνφελς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1646 τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ
Ιστορία
Το Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ δημιουργήθηκε από τους Έντβιν φαν Τίλο και Ρομπ Πάαρντεκαμ, ιδρυτές της ολλανδικής ιστοσελίδας The House of Eurovision, το 1997. Πήρε το όνομά του από τη βελγίδα τραγουδίστρια Μπάρμπαρα Ντεξ, η οποία εκπροσώπησε το Βέλγιο στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 1993 φορώντας ένα ημιδιαφανές φόρεμα που έφτιαξε μόνη της. Σύμφωνα με τον Ουίλιαμ Λι Άνταμς του Wiwibloggs, το φόρεμα που φορούσε η Ντεξ την είχε κάνει "να μοιάζει με ένα αμπαζούρ", ένα χαρακτηριστικό που τελικά οδήγησε στην έναρξη του βραβείου. Το βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ απονεμήθηκε αρχικά στους πιο κακοντυμένους διαγωνιζόμενους. Η Ντέμπι Σκέρι, η οποία εκπροσωπούσε τη Μάλτα στον διαγωνισμό του 1997, ήταν η πρώτη καλλιτέχνιδα που έλαβε το βραβείο. Για την τρίτη έκδοση του βραβείου το 1999, το The House of Eurovision άνοιξε μια δημόσια ψηφοφορία για την επιλογή του νικητή, σε αντίθεση με την εσωτερική επιλογή των προηγούμενων δύο ετών.
Το House of Eurovision έκλεισε μετά τον και παρέδωσε το βραβείο Barbara Dex στον βελγικό ιστότοπο Songfestival.be και στον ιδρυτή του, Γιάσπερ βαν Μπίσεν. Ο Βαν Μπίσεν ήλπιζε ότι αυτή η μετάβαση θα διεύρυνε την εμβέλεια του βραβείου. Ξεκινώντας με τον, το κριτήριο του βραβείου άλλαξε στο "πιο αξιοσημείωτο ντύσιμο", το οποίο έγινε "πιο εντυπωσιακή εμφάνιση" για τον. Το Songfestival.be σημείωσε ότι "αυτό το βραβείο για το πιο εντυπωσιακό ρούχο δεν σκοπεύει να πει τι είναι άσχημο και τι όχι και δεν θέλει να βάλει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού σε κακό φως".
Διάδοχο βραβείο
Στις 13 Μαρτίου 2022 η ιστοσελίδα Songfestival.be ανακοίνωσε ότι θα τερματιστεί το βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ, επικαλούμενη την αρνητική υποδήλωση που συνδέεται με αυτό. Αντί αυτού, θα οργανωθεί ένα νέο βραβείο για την "πλέον σημαντική ένδυση". Έπειτα από διαδικτυακή ψηφοφορία, το Songfestival.be ανακοίνωσε στις 29 Απριλίου ότι το νέο βραβείο θα ονομαστεί "Βραβείο Είσαι το Όραμα" ("You're a Vision Award"), προσθέτοντας ότι με το νέο όνομα προωθείται η δημιουργικότητα, η ποικιλομορφία και η θετική διάθεση στη μόδα της Eurovision εντός σκηνής. Πρώτος νικητής του νεοσύστατου βραβείου ήταν ο Αυστραλός Σέλντον Ράιλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ειρωνικά και Χιουμοριστικά βραβεία Κατηγορία:Eurovision
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου ανδρών 1992-93
Το Κύπελλο Κύπρου 1992-93 ήταν η 51η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικητής ήταν ο ΑΠΟΕΛ για 13η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 1992-93 συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1992-93, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1992-93, οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1992-93 και οι 30 από τις 40 ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1992-93.
Διεξήχθη σε 7 γύρους. Διεξήχθη με το σύστημα νοκ-άουτ. Στους δύο προκριματικούς γύρους και στον α΄ γύρο έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε γινόταν επαναληπτικός αγώνας στην έδρα της φιλοξενούμενης ομάδας. Σε περίπτωση και που ο επαναληπτικός έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Στους 3 επόμενους γύρους έγιναν διπλοί αγώνες με κάθε ομάδα να αγωνίζεται στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων και στους δύο αγώνες. Σε περίπτωση όπου και στους δύο αγώνες και οι δύο ομάδες σημείωσαν τον ίδιο αριθμό τερμάτων το κάθε τέρμα που σημειώθηκε εκτός έδρας λογιζόταν διπλό. Η ομάδα που με βάση το σύστημα αυτό, έχει τα περισσότερα τέρματα προκρινόταν στον επόμενο γύρο. Στην περίπτωση που και οι δύο ομάδες είχαν επιτύχει τον ίδιο αριθμό τερμάτων στην έδρα τους ή εκτός έδρας, δινόταν ημίωρη παράταση ευθύς μετά το τέλος του δεύτερου αγώνα. Αν κατά τη διάρκεια της παράτασης και οι δύο ομάδες επιτύγχαναν τον ίδιο αριθμό τερμάτων τα τέρματα που σημειώθηκαν εκτός έδρας λογίζονταν διπλά (δηλαδή προκρινόταν η φιλοξενούμενη ομάδα). Στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια της παράτασης δεν σημειώνονταν τέρματα, η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι. Ο τελικός ήταν μονός.
Η κυπελλούχος ομάδα είχε το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1993-94.
Α΄ προκριματικός γύρος
Στον Α΄ προκριματικό γύρο συμμετείχαν οι 14 ομάδες του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1992-93 και 30 ομάδες του πρωταθλήματος Δ΄ κατηγορίας 1992-93 (οι 10 πρώτες στη βαθμολογία κάθε ομίλου την ημέρα της κλήρωσης).
1Δεν είναι γνωστό το αποτέλεσμα του αγώνα. Σύμφωνα με τους αγώνες του β΄ προκριματικού, προκρίθηκε ο Διγενής Ακρίτας Ύψωνα. 2Διεξήχθη επαναληπτικός αλλά δεν είναι γνωστό το αποτέλεσμα του αγώνα. Σύμφωνα με τους αγώνες του β΄ προκριματικού, προκρίθηκε ο Φωτειακός
Β΄ προκριματικός γύρος
Στον Β΄ προκριματικό γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ προκριματικό γύρο και οι ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1992-93.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ προκριματικό γύρο και οι ομάδες του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1992-93.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Π.Α.Σ. Ελλάς Βέλου
Ο σύλλογος διατηρεί τμήμα ποδοσφαίρου, ενώ στα πρώτα χρόνια της ιστορίας του δραστηριοποιούταν με τα αθλήματα του στίβου. Έχει κατακτήσει 6 φορές το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Κορινθίας και 2 φορές το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Κορινθίας.
Ιστορία
Η Ελλάς Βέλου ιδρύθηκε το 1928 και αναγνωρίσθηκε με την υπ' αριθμόν 299/31-03-1928 απόφαση του Πρωτοδικείου Κορίνθου, έπειτα από πρωτοβουλία μεταξύ άλλων των Α. Καλλίρη, Λ. Οικονομόπουλου, Α. Παπακυριάκου, Β. Ραυτόπουλου. Ο σύλλογος καλλιέργησε διάφορα αθλήματα, ενώ κατά την ίδρυσή του διέθετε τμήμα κλασσικού αθλητισμού, ελεύθερης πάλης και ποδοσφαίρου.
Η ανέλιξη του σωματείου όμως, διακόπηκε άρδην τη δεκαετία 1940 – 1950, λόγω των αντίξοων πολεμικών συνθηκών. Μετά το 1951 άρχισε σιγά και ακροθιγώς η επαναδραστηριοποίηση του σωματείου.
Τότε, όμως, τη νεολαία της πόλης θα την προσελκύσει το ποδόσφαιρο, εντελώς ερασιτεχνικά και σε επίπεδο γειτονιάς ή συνοικίας.
Το έτος 1953, κάποιοι φίλαθλοι της τοπικής κοινωνίας του Βέλου, κατόρθωσαν ν’ αναγνωρισθεί η «Ελλάς Βέλου» ως ποδοσφαιρικό σωματείο και έτσι αρχίζει να συμμετέχει στο Πρωτάθλημα της  Β΄ Αργολιδοκορινθίας, για την αγωνιστική περίοδο 1953-1954.
Έκτοτε, συμμετέχει συνεχώς στο Πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας Αργολιδοκορινθίας μέχρι και την αγωνιστική περίοδο 1963-1964 όπου κατέλαβε την 1η θέση στον όμιλό  της και αντιμετώπισε σε διπλούς αγώνες μπαράζ τον  "Απόλλων Κορίνθου" - πρωταθλητή του άλλου ομίλου,  με αποτελέσματα 3-3 και 4-2 και ανακηρύχθηκε πρωταθλήτρια.
Από την αγωνιστική περίοδο 1964-65 αγωνίζεται ανελλιπώς στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Κορινθίας. Το 1966-67 κέρδισε προβιβασμό στην Γ΄ Εθνική, ύστερα από νίκη στα μπαράζ με τον Παγκορινθιακό.
Την περίοδο 1978-1979 αναδεικνύεται πρωταθλήτρια και ακολουθεί άνοδος στην Α’ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία (την 3η κατά σειρά κατηγορία της τότε Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας), αλλά στην επόμενη σεζόν υποβιβάστηκε οριακά. Αγωνίστηκε στην Δ΄ Εθνική από το 1984 έως το 1987, ενώ επανήλθε στην Δ΄ Εθνική για την σεζόν 1993-94 (και πάλι για τις περιόδους 2005-2006 και 2006-2007).
Σε όλη την διαδρομή του το σωματείο μας έχει κατακτήσει και 2 φορές το Κύπελλο Ερασιτεχνών Κορινθίας, την περίοδο 1979-1980 και 2010-2011 όπου επικράτησε στον Τελικό και τις 2 φόρες επί του αθλητικού σωματείου «ΠΕΛΟΠΑ ΚΙΑΤΟΥ».
Διατηρεί τμήματα υποδομών και το παιδικό τμήμα της έχει κερδίσει δύο φορές το επίσημο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ Κορινθίας, το 2004-05 και 2006-07.
Η "ΕΛΛΑΣ ΒΕΛΟΥ" έχει ως έδρα το Δημοτικό Στάδιο Βέλου που περιλαμβάνει γήπεδο με φυσικό χλοοτάπητα και βοηθητικό γήπεδο με συνθετικό χλοοτάπητα.
Σημαντικοί ποδοσφαιριστές όπως ο Γιάννης Γεωργόπουλος και ο Νίκος Κουρμπανάς έχουν αγωνιστεί με τα χρώματα του συλλόγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κορινθίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1928
Αλαφονήσι Μεγανησίου
Το Αλαφονήσι είναι μία πολύ μικρή ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου Πελάγους. Ανήκει στο νομό Λευκάδας και στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Τηλεβοεϊδών νήσων. Βρίσκεται βόρεια του Μεγανησίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επτάνησα Κατηγορία:Νομός Λευκάδας Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες
Λεκάνη Ηλείας
Η Λεκάνη είναι πολύ μικρός ημιορεινός οικισμός του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 247 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση 21 χλμ. Α.-ΝΑ. από τα Κρέστενα (έδρα δήμου), 27 χλμ. από την Ανδρίτσαινα και περίπου 500 μέτρα ΒΔ. από την Τρυπητή, της οποίας αποτελεί συνοικισμό. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Τρυπητής. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Τρυπητή αποτελούν την τοπική κοινότητα Τρυπητής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 3 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας
Παρασκευή Κοιλιά
Η Παρασκευή Κοιλιά, γεννημένη στις 7 Ιουλίου 2001 στη Ρόδο, είναι Ελληνίδα καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτοντας ύψος 173 εκατοστά, αγωνίστηκε από από το 2016 έως το 2019 ως πλέι μέικερ στον Παναθηναϊκό.
Προέρχεται από τις ακαδημίες του Διαγόρα Ρόδου και μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό τον Σεπτέμβριο του 2016, με τον οποίο έχει κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ελλάδας καλαθοσφαίρισης νεανίδων του 2018.
Έχει μια δίδυμη αδερφή, την Νικολέτα Κοιλιά, η οποία έχει επίσης αγωνιστεί στον Παναθηναϊκό από το 2016 έως το 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
Γκρομπουά
Το Γκρομπουά (γαλλικά: Grosbois) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Στρατηγίς Αγίου Ηλία
Η Στρατηγίς Αγίου Ηλία (στρατηγίς ὁ Ἄγιος 'Ηλίας) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα, που λεγόταν Στρατηγίδες. Περιλάμβανε το κάστρο του Αγίου Ηλία, στην σημερινή Συρία, και τα χωριά κοντά σ΄ αυτό. Η, οχυρωμένη πιθανότατα, πόλη ή πολίχνη του Αγίου Ηλία και η κοντινή μονή, βρίσκονταν σε ένα ακρωτήριο κοντά στις εκβολές του Ορόντη. Διοικητικά ο στρατηγός του Αγίου Ηλία ήταν υφιστάμενος του Δούξ της Αντιόχειας.
Η Άννα Κομνηνή την αναφέρεται στην Αλεξιάδα σαν στρατηγίδα και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Ουλουρού
thumb|250px|Το Ουλουρού όπως φαίνεται από ελικόπτερο Το Ουλουρού (αγγλικά: Uluru, συχνά αποδίδεται ως Ουλούρου), γνωστό και ως Άγερς Ροκ (αγγλικά: Ayers Rock) και προσδιορίζεται επίσημα ως Ουλουρού/Άγερς Ροκ είναι μεγάλος μονόλιθος από ψαμμίτη στο νότιο άκρο της Βόρειας Επικράτειας, στην κεντρική Αυστραλία. Ο μονόλιθος απέχει από την κοντινότερη πόλη, το Άλις Σπρινγκς 335 χιλιόμετρα. Έχει ύψος 348 μέτρα και περιφέρεια 9,4 χιλιόμετρα. Το Ουλουρού και η Κάτα Τιούτα (όρη Όλγκας) είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του Εθνικού Πάρκου Ουλουρού-Κάτα Τιούτα. Το Ουλουρού είναι ιερό για τους Ανανγκού, του Αβορίγινες της περιοχής. Η περιοχή γύρω από τον μονόλιθο έχει πληθώρα πηγών, νερόλακκων, σπηλαίων και αρχαίων ζωγραφιών. Το Ουλουρού ανήκει στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO από το 1987.
Ονομασία
Οι ιθαγενείς Πιτιαντιατιάρα αποκαλούσαν τον μονόλιθο Ουλούρου (προφορά: [uluɻu]). Αυτή η λέξη δεν έχει καμία άλλη συγκεκριμένη σημασία στη γλώσσα τους, αν και έχει χρησιμοποιηθεί ως τοπικό οικογενειακό όνομα από τους γηραιούς Παραδοσιακούς Ιδιοκτήτες του Ουλουρού.
Στις 19 Ιουλίου 1873, ο εξερευνητής Γουίλιαμ Γκος είδε τον μονόλιθο και το ονόμασε Άγερς Ροκ προς τιμήν του τότε Επικεφαλής Γραμματέα της Νότιας Αυστραλίας, τον Σερ Χένρυ Άγερς. Από τότε χρησιμοποιούνται και τα δύο ονόματα.
Το 1993, υιοθετήθηκε μια πολιτική διπλής ονομασίας, η οποία επέτρεπε τα επίσημα ονόματα να αποτελούνται τόσο από το παραδοσιακό ιθαγενές όνομα όσο και από το Αγγλικό όνομα. Τις 15 Δεκεμβρίου 1993, ο μονόλιθος μετονομάστηκε σε «Άιρες Ροκ / Ουλουρού» και έγινε επισήμως το πρώτο μνημείο με διπλό όνομα στη Βόρεια Επικράτεια. Η σειρά του διπλού ονόματος επισήμως άλλαξε σε «Ουλουρού / Άγερς Ροκ» στις 6 Νοεμβρίου 2002 ύστερα από αίτημα από την Ένωση Τουρισμού στο Άλις Σπρινγκς.
Περιγραφή
Το Ουλουρού είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα φυσικά αξιοθέατα της Αυστραλίας. Ο σχηματισμός ψαμμίτη έχει ύψος 348 μ. από τη βάση και 863 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, με το μεγαλύτερο μέρος του όγκου του να βρίσκεται κάτω από έδαφος. Έχει συνολική περίμετρο 9,4 χιλιόμετρα. Τόσο το Ουλουρού όσο και ο κοντινός σχηματισμός Κάτα Τιούτα, 25 χιλιόμετρα δυτικά του Ουλουρού, έχουν μεγάλη πολιτιστική σημασία για τους Ανάνγκου, ιθαγενείς κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι πραγματοποιούν περιηγήσεις με τα πόδια για να ενημερώσουν τους επισκέπτες για την τοπική χλωρίδα και πανίδα και αφηγούνται ιστορίες της εποχής των ονείρων για την περιοχή.
Το Ουλουρού είναι αξιοσημείωτο για τις αλλαγές στο χρώμα του σε διαφορετικές ώρες της ημέρας και του έτους, κυρίως για το λαμπερό κόκκινο χρώμα του την αυγή και το ηλιοβασίλεμα.
Γεωλογία
Το Ουλουρού είναι "ίσελμπεργκ, κυριολεκτικά «νησί βουνό». Ένα ίσελμπεργκ είναι ένας εξέχων απομονωμένος λόφος ή βουνό που υψώνεται απότομα και περιβάλλεται από εκτεταμένες και σχετικά επίπεδες διαβρωμένες πεδινές εκτάσεις σε ζεστή, ξηρή περιοχή. Το Ουλουρού αναφέρεται συχνά ως μονόλιθος, αν και αυτός είναι ένας κάπως ασαφής όρος που γενικά αποφεύγεται από τους γεωλόγους. Το αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του Ουλουρού είναι η ομοιογένειά του και η έλλειψη συνδέσεων και διαχωρισμός σε στρώματα, με αποτέλεσμα την έλλειψη ανάπτυξης των σαρών στις πλαγιές. Αυτά τα χαρακτηριστικά οδήγησαν στην επιβίωσή του, ενώ τα περιβάλλοντα πετρώματα διαβρώθηκαν. Για την χαρτογράφηση και την περιγραφή της γεωλογικής ιστορίας της περιοχής, οι γεωλόγοι αναφέρονται στα στρώματα πετρωμάτων που συνθέτουν το Ουλουρού ως Αρκόζη Μουτιτιουλού, και είναι ένας από τους πολλούς ιζηματογενείς σχηματισμούς που αποτελούν την λεκάνη Αμαντέους.
Σύσταση
Το Ουλουρού αποτελείται κυρίως από χονδρόκοκκη αρκόζη (ένα είδος ψαμμίτη που χαρακτηρίζεται από αφθονία αστρίου) και κάποιων κροκαλοπαγών. Η μέση σύστασή του είναι 50 % άστριοι, 25-35 % χαλαζίας και έως 25 % θραύσματα πετρωμάτων. Οι περισσότεροι άστριοι είναι καλιούχοι, με μικρά μόνο πλαγιόκλαστα με απεστρογγυλευμένα χαλίκια και πολύ αλλοιωμένα έγκλειστα μέσα στους αστρίους.
Παραπομπές
Κατηγορία:γεωγραφία της Αυστραλίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αυστραλία
Ηλίας Κοτέας
Βιογραφία
Ο Κοτέας γεννήθηκε στο Μόντρεαλ από Έλληνες γονείς που είχαν μεταναστεύσει στον Καναδά από την Ηλεία. Ο πατέρας του εργαζόταν ως μηχανικός στους Καναδικούς Σιδηροδρόμους και η μητέρα του εργαζόταν ως καπελού, ο ίδιος δε σκόπευε να γίνει αρχιτέκτονας. Όμως το 1981 εγκατέλειψε τις σπουδές του στο Vanier College του Μόντρεαλ και μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να σπουδάσει υποκριτική στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών, από την οποία αποφοίτησε το 1983 και ταυτόχρονα παρακολουθούσε μαθήματα από την Έλεν Μπέρστιν και τον Πίτερ Μάστερσον στο Actor's Studio.
Το 1988 ενσάρκωσε τον Ωνάση σε νεαρή ηλικία στην τηλεοπτική ταινία Ωνάσης, ο θρύλος με τον Ραούλ Τζούλια να ερμηνεύει τον Ωνάση στην ωριμότητά του.
Από το 1985, έχει εμφανιστεί σε περισσότερες από 60 ταινίες, σε κάποιες δε από αυτές είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Έχει παίξει στην πολυβραβευμένη ταινία Η λεπτή κόκκινη γραμμή (1998) του Τέρενς Μάλικ. Για την ερμηνεία του στην ταινία Αραράτ (2002), του Ατόμ Εγκογιάν, κέρδισε το βραβείο Τζίνι (καναδικά Όσκαρ) Β' Ανδρικού ρόλου. Έχει εμφανιστεί στη βραβευμένη με Όσκαρ Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον (2008) σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ όπως επίσης σε πολλές περιπέτειες και αστυνομικά θρίλερ.
Έκανε γκεστ-σταρ εμφανίσεις σε επιτυχημένα σίριαλ της αμερικανικής τηλεόρασης όπως Οι Σοπράνος (2002, στον 4ο κύκλο, στο ρόλο του Ντόμινικ Παλλαντίνο), Ιατρικές Υποθέσεις (2006, στο ρόλο του άνδρα που πυροβόλησε τον Δρ. Χάουζ στο τελευταίο επεισόδιο του 2ου κύκλου της σειράς ) και CSI: Νέα Υόρκη (2008, στο ρόλο του Τζο, ληστή τραπεζών, σε 2 επεισόδια του 4ου και 5ου κύκλου ). Από το 2013 έως το 2017 υποδύθηκε στη σειρά Chicago Fire  τον ρόλο του ντετέκτιβ Άλβιν Ολίνσκυ, ρόλο που επανέλαβε στη σειρά Chicago Justice το 2017, στη σειρά Chicago Med από το 2016 έως το 2018 και στο Αστυνομικό τμήμα Σικάγου από το 2014 έως το 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Θεόδωρος Πάλλας
Ο Θεόδωρος Πάλλας (Θεσσαλονίκη, 30 Νοεμβρίου 1949) είναι Έλληνας διεθνής παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αριστερού αμυντικού.
Σε συλλογικό επίπεδο
Η ποδοσφαιρική του καριέρα ξεκίνησε το 1962, στα τμήματα υποδομής του Άρη Θεσσαλονίκης, όπου το ταλέντο του έγινε ορατό από νωρίς και σταδιακά έφτασε στην καθιέρωσή του στη βασική ομάδα του Άρη. Οξυδερκής, ψύχραιμος, με τέλεια αντίληψη των φάσεων, ταχύτατος με και χωρίς την κατοχή της μπάλας, πραγματικά απροσπέλαστος για κάθε αντίπαλο, έφτασε να υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο την περίοδο 1968-69.
Δικαίως χαρακτηρίζεται ως παίκτης - σημαία της ομάδας καθώς υπηρέτησε τον Άρη Θεσσαλονίκης επί 18 συναπτά έτη έχοντας 368 επίσημες συμμετοχές, γεγονός που τον καθιστά δεύτερο σε συμμετοχές παίκτη του Άρη όλων των εποχών, πίσω από τον παλιό του συμπαίκτη Ντίνο Κούη (473 συμμετοχές), με τον οποίο συνυπήρξαν στον Άρη το διάστημα 1975-1980.
Στις εθνικές ομάδες
Πέρασε από τις τάξεις όλων των εθνικών ομάδων (Νέων, Ελπίδων, Ενόπλων και Ανδρών). Με την Ανδρών αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 17 Νοεμβρίου 1971 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα με τη Βουλγαρία (2-2). Με τη γαλανόλευκη φανέλα συμμετείχε συνολικά σε 31 αγώνες, την περίοδο 1971-1978. Υπήρξε επίσης μέλος της εθνικής Ελπίδων, η οποία το 1971 κατέκτησε το 4ο Βαλκανικό Κύπελλο.
Τίτλοι
Με τον Άρη κατέκτησε το Κύπελλο του 1970 και επανέλαβε αυτή την επιτυχία με τα χρώματα του Ολυμπιακού το 1981. Επίσης στέφθηκε πρωταθλητής με την ομάδα του Πειραιά το 1981 και 1982.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιο και μία κόρη. Αποφοίτησε από το τμήμα Γεωπονίας-Δασολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και διαμένει μόνιμα στην Αθήνα όπου εργάζεται στη Διεύθυνση Δασών του Υπουργείου Γεωργίας.
Πηγές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Sleater-Kinney (άλμπουμ)
Το "Sleater-Kinney" είναι το ντεμπούτο άλμπουμ των Sleater-Kinney. Κυκλοφόρησε το 1995 από την Chainsaw Records. Το άλμπουμ πήρε σχετικά καλές κριτικές. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο 486 Victoria Street στην Μελβούρνη της Αυστραλίας από τον Nick Carrol και η παραγωγή έγινε από τον Tim Green και την μπάντα στο Red House στην Ολύμπια της Ουάσινγκτον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995 Κατηγορία:Δισκογραφία των Sleater-Kinney
Αντρέι Ντιάσκοφ
Ο Αντρέι Ντιάσκοφ (γεννημένος στις 28 Απριλίου 1985) είναι Ουκρανός διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 202εκ και αγωνίζεται στη θέση του ακραίου.
Καριέρα
Ο Αντρέι Ντιάσκοφ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Αζότ Τσέρκασι, ομαδα της χώρας του, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2007. Στη συνέχεια μεταπήδησε στην επίσης ουκρανικό Λοκομοτίβ Χαρκίβ, με την οποία κατέκτησε σε δύο χρόνια ένα πρωτάθλημα και δύο κύπελλα Ουκρανίας.
Το 2009 αποφάσισε να αφήσει την Ουκρανία και να ταξιδέψει στην Ιταλία στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2013 αγωνιζόμενος κατά σειρά στις: Λορέτο (2009-10), Βόλει Φορλί (2010-11), Μοντένα (2011), Τοπ Λατίνα (2011-12) και Ρέτζιο Εμίλια (2012-13).
Το 2013 βρέθηκε στην Ελλάδα υπογράφωντας συμβολαιο με τον Φοίνικα Σύρου, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο καθώς το 2014 μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς. την ομάδα του Πειραιά παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας ένα Λιγκ Καπ.
Το 2015 μετεγγράφη στην ASUL Λυών, ομάδα της Γαλλίας, στην οποία παραμένει μέχρι σήμερα.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Αντρέι Ντιάσκοφ είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ουκρανίας από το 2009 έχοντας πραγματοποιήσει δεκάδες επίσημες συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Φοίνικα Σύρου‎
Agent Orange
Agent Orange είναι ο τίτλος του τρίτου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Sodom, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1989 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "SPV/Steamhammer".
Στο εσώφυλλο του άλμπουμ αναφερόταν ότι είναι αφιερωμένο σε όλους τους ανθρώπους - στρατιώτες και πολίτες - οι οποίοι έχασαν την ζωή τους από την παράλογη επιθετικότητα των πολέμων ανά τον κόσμο.
Σύνθεση και ηχογράφηση
Η σύνθεση των κομματιών πραγματοποιήθηκε από τους Chris Witchhunter και Frank Blackfire, με τους στίχους να προέρχονται από τον μπασίστα και τραγουδιστή Tom Angelripper. Ο δίσκος ηχογραφήθηκε τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1989 στα "Musiclab Studios" του Βερολίνου με παραγωγό τον Χάρις Τζονς, ενώ η μίξη του ήχου έγινε μετά το τέλος των ηχογραφήσεων στα "Horus Sound Studios" του Ανόβερου. Λίγο πριν το τέλος των ηχογραφήσεων, οι Witchhunter και Blackfire ήλθαν σε σύγκρουση με αποτέλεσμα να μην ανταλλάξουν ούτε μία λέξη τις τελευταίες ημέρες της διαδικασίας. Ο Blackfire αποχώρησε από το συγκρότημα μετά το πέρας των ηχογραφήσεων και εντάχθηκε στους Kreator.
Η πλειοψηφία των στίχων έχει να κάνει με τον πόλεμο του Βιετνάμ, χωρίς να εκφράζει κάποια πολιτική πεποίθηση, ενώ άλλα θέματα με τα οποία καταπιάστηκε ήταν η αιμομιξία ("Incest"), οι ταυρομαχίες ("Exhibition Bout"), ενώ στον δίσκο συμπεριλήφθηκε η διασκευή στο κομμάτι "Don't Walk Away" των Tank.
Το εξώφυλλο είναι σχεδιασμένο από τον Αντρέας Μάρσαλ.
Εμπορική επιτυχία
Το "Agent Orange" υπήρξε ο πρώτος δίσκος γερμανικού thrash metal συγκροτήματος, ο οποίος κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών της πατρίδας τους, φθάνοντας μέχρι το # 36 και παραμένοντας στην λίστα για 16 εβδομάδες, με αποτέλεσμα να ξεπεράσει τις πωλήσεις των 100.000 αντιτύπων.
Κριτικές και κατατάξεις
Οι κριτικές για το "Agent Orange" υπήρξαν ιδιαίτερα θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με 4,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών με 4,3 / 5, το "Blabbermouth" με 9 / 10, το "Ultimate Guitar" με 8,9 / 10, το "The Metal Observer" με την άριστη βαθμολογία 10 / 10, το "The Metal Crypt" με 4,5 / 5, το "Discogs" με 4,5 / 5, το "Metal Archives" με 90 % και το "Metal Storm" με 8,7 / 10.
Ο δίσκος έμεινε στην ιστορία ως ένας από τους πιο επιτυχημένους του τευτονικού thrash metal και πολύ συχνά συμπεριλαμβάνονταν σε λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ του είδους. Το "Rate Your Music" το κατέταξε 14ο στην λίστα με τους είκοσι καλύτερους δίσκους του trhash metal, το "Metal Storm" 26ο στην δική του λίστα με τα εκατό καλύτερα thrash άλμπουμ, όπως και στην κορυφή των 35 καλύτερων γερμανικών thrash δίσκων. Το "Metal Descent" το κατέταξε 16ο στους 25 καλύτερους δίσκους του είδους, ενώ το "Digital Dream Door" το τοποθέτησε στην 21η θέση των πενήντα κορυφαίων άλμπουμ του thrash metal.
Το 2005, κατατάχθηκε στην θέση # 299 του βιβλίου "The 500 Greatest Rock & Metal Albums of All Time" του περιοδικού "Rock Hard".
Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"| Agent Orange (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 1 Ιουνίου 1989
Τα μέλη των Sodom
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Agent Orange" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Sodom Κατηγορία:Άλμπουμ του 1989
Γκιγιόν-λε-Μπαιν
Το Γκιγιόν-λε-Μπαιν (γαλλικά: Guillon-les-Bains) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Δήμος Νάξου και Μικρών Κυκλάδων
Δήμαρχοι Νάξου
...
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου Ν
Γιόσσε φαν ντερ Μπάρεν
Ο Γιόσσε φαν ντερ Μπάρεν (φλαμανδικά: Josse van der Baren, επίσης γνωστός και ως Joost van der Baren, Jodocus van der Baren, Λέουβεν, μεταξύ 1540/1560 - Λέουβεν 1604/1624) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος ιστορικών θεμάτων και σχεδιαστής, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή του Λέουβεν κατά τα τέλη του 16ου - αρχές 17ου αιώνα.
Βίος
Ο φαν ντερ Μπάρεν ήταν δραστήριο μέλος του επιμελητηρίου ρητορικής του Λέουβεν 'De Roos (=το ρόδο), το οποίο είχε την ευθύνη για τις παραγωγές θεατρικών παραστάσεων. Ο αδελφός του ήταν «πρίγκηπας» (= επικεφαλής) του επιμελητηρίου. Ο Γιόσσε ήταν φίλος του Γιούστους Λίπσιους (Justus Lipsius, 1547-1606), του διακεκριμένου φιλολόγου και ανθρωπιστή που ζούσε και δίδασκε στο Λέουβεν. Ο Λίπσιους ήταν αυτός που έγραψε το ρητό στην επιτύμβια πλάκα του πεντάχρονου γιου του ζωγράφου, που απεβίωσε το 1605.
Ζωγραφική
Ο Γιόσσε φαν ντερ Μπάρεν ζωγράφισε κυρίως θρησκευτικού περιεχομένου ρετάμπλ σε πάνελς. Οι εργασίες του βρίσκονται είτε μέσα είτε γύρω από το Λέουβεν, περιλαμβανομένων των ιερών ναών του Αγίου Πέτρου στο Λέουβεν, το Αββαείο του Πάρκου στο Χέφερλεε και τον ναό του Αγίου Λαυρεντίου στο Φέλτεμ. Την ίδια εποχή πολλοί Φλαμανδοί καλλιτέχνες ζωγράφιζαν επηρεασμένοι από το ιταλικό ύφος, όπως οι Μίχιελ Κόξι και Φρανς Φλόρις. Η εργασία του φαν ντερ Μπάρεν είναι επίσης επηρεασμένη από αυτό το ύφος.
Το αριστούργημά του είναι «Το Μαρτύριο του Αγίου Σεβαστιανού», το οποίο σήμερα βρίσκεται στο M - Museum του Λέουβεν. Αρχικά ήταν τρίπτυχο, από το οποίο διασώθηκε μόνο το κεντρικό τμήμα. Άλλες του εργασίες περιλαμβάνουν «το Μαρτύριο της Αγίας Δωροθέας» και το «Τρίπτυχο του Αγίου Ίβο», και τα δύο ζωγραφισμένα για λογαριασμό του ναού του Αγίου Πέτρου στο Λέουβεν. «Το Μαρτύριο της Αγίας Δωροθέας» παραγγέλθηκε από το τοπικό επιμελητήριο ρητορικής De Roos για το παρεκκλήσιό του στον Άγιο Πέτρο. Η Αγία Δωροθέα της Καισαρείας ήταν η προστάτις Αγία του επιμελητηρίου, καθώς τα ρόδα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον θρύλο της Αγίας. Η πρόσθια όψη του τριπτύχου απεικονίζει το μαρτύριο της Αγίας Δωροθέας σε ύφος που θυμίζει τον Μίχιελ Κόξι. Οι ζωγραφιές στο πίσω μέρος του τριπτύχου αποκαλύπτουν τη γνησιότητα του έργου από τον φαν ντερ Μπάρεν: Απεικονίζουν αρχιτεκτονικά πλαίσια με απόψεις του Λέουβεν και ρολά με γιρλάντες από τριαντάφυλλα. Δύο ποιήματα είναι ζωγραφισμένα υπό μορφή οφθαλμαπάτης σε φύλλα χαρτιού. Το «τρίπτυχο του Αγίου Ίβο» ζωγραφίστηκε για λογαριασμό του τμήματος νομικής του παλαιού πανεπιστημίου του Λέουβεν. Το κεντρικό του τμήμα απεικονίζει τον Ίβο του Κερμάρτιν (Ivo of Kermartin), ως δικηγόρο των πτωχών, που μοιράζει ελεημοσύνη.
Μια σχεδόν κατεστραμμένη «Θρηνούσα Μητέρα», ζωγραφισμένη σε γκριζάιγ στην πίσω όψη ενός πάνελ που απεικονίζει την «Παρθένο» και αποδίδεται στον Δάσκαλο του Φλεμάλ (σήμερα στο Städel Museum της Φραγκφούρτης) έχει αποδοθεί στον φαν ντερ Μπάρεν. Ο πίνακας αναπαριστά την θρηνούσα Μαρία με ένα σπαθί να διαπερνά την καρδιά της.
Σχέδια
Τα σχέδια τοπίων του φαν ντερ Μπάρεν αποτέλεσαν τη βάση για αρκετά χαρακτικά. Τα πανοράματα του Λέουβν και του Χέφερλεε έγιναν χαρακτικά και τυπώθηκαν στο Lovanium του Λίπσιους του 1605, που αφηγείται την ιστορία του Δουκάτου της Βραβάντης. Το πρωτότυπο πανοραμικό σχέδιο του Χέφερλεε μπορεί να δημιουργήθηκε κατά παράκληση του αριστοκράτη Καρόλου του Κρουά (Charles III de Croÿ), ο οποίος διέθετε εκτεταμένη συλλογή χειρογράφων και είχε σημαντική κτηματική περιουσία στο Χέφερλεε. Ο Λίπσιους προσπάθησε να πείσει τον Κάρολο να μεταφέρει τη βιβλιοθήκη του στο Χέφερλεε, σκοπεύοντας να δημιουργήσει μια ανθρωπιστική ακαδημία. Ο Λίπσιους ζήτησε από τον φαν ντερ Μπάρεν να καταδείξει τη θέση της υπό δημιουργία ακαδημίας στο πανόραμά του. Η πινακίδα με το πανόραμα του Λέουβεν μετατράπηκε σε χαρακτικό από τον Πήτερ φαν ντερ Μπορχτ και υπέστη περαιτέρω επεξεργασία από τον Τέοντοορ Χάλλε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Δωροθέα Σοφία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Η Δωροθέα Σοφία, γερμ. Dorothea Sophie (28 Σεπτεμβρίου 1636 - 6 Αυγούστου 1689) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ ήταν κόρη του δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και με τον γάμο της έγινε πρώτα δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και μετά εκλέκτορας του Βρανδεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η πέμπτη κόρη του Φιλίππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ και της Σοφίας Χέντβιγκ των Ασκάνια, κόρης του Φραγκίσκου Β΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
Οικογένεια
Το 1668 η Δωροθέα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο των Χοεντσόλερν, δούκα της Πρωσίας & εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ Κατηγορία:Εκλέκτειρες του Βρανδεμβούργου Κατηγορία:Δούκισσες της Πρωσίας
Περαίωση (οικονομία)
Με τον όρο περαίωση ονομάζεται, στο φορολογικό σύστημα της Ελλάδας, ο προαιρετικός ειδικός τρόπος επίλυσης των φορολογικών διαφορών που προκύπτουν από τις εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις, με σκοπό την κατάργησή τους.
Διευκρινίσεις
Η περαίωση δεν είναι υποχρεωτική. Η περαίωση δεν είναι πάγια και ισχύει μόνο για τα έτη που αναφέρονται στον αντίστοιχο νόμο. Συνήθως καλύπτει μόνο τυπικές παραβάσεις.
Αλβίζε Βιβαρίνι
Ο Αλβίζε Βιβαρίνι, γνωστός και ως Λουίτζι Βιβαρίνι (Alvise Vivarini ή Luigi Vivarini, 1442/1453 – 1503/1505 ήταν Ιταλός ζωγράφος, θεωρούμενος ως ο κορυφαίος της Βενετίας μέχρι την εμφάνιση του Τζοβάννι Μπελλίνι. Όπως και ο Μπελλίνι, ήταν μέλος οικογένειας καλλιτεχνών: Πατέρας του ήταν ο Αντόνιο Βιβαρίνι και θείος του ο Μπαρτολομέο Βιβαρίνι, ο οποίος πιθανότατα ήταν και ο Δάσκαλός του, καθώς εκπαιδεύτηκε στη ζωγραφική στο οικογενειακό εργαστήριο. Θείος του, από την πλευρά της μητέρας του, ήταν ο Τζοβάννι ντ' Αλεμάνια, ο οποίος συνεργαζόταν με τον γυναικάδελφό του Αντόνιο.
Σχετικά με τον πρώιμο βίο του, δεν υπάρχουν πολλά γνωστά στοιχεία. Ωστόσο, φαίνεται ότι οι πρώιμες εργασίες του δεν συμβάδιζαν με τις προτιμήσεις της εποχής του και, επί μία και πλέον δεκαετία, εξ όσων είναι γνωστά, δεν έλαβε καμία μεγάλη παραγγελία στη Βενετία. Τα πλέον γνωστά έργα του εκείνης της περιόδου υλοποιήθηκαν σε άλλες πόλεις. Έργα του εμφανίστηκαν στην Μπαρλέττα (1483) και στη Νάπολη (1485). Το σημαντικότερο όλων - και ίσως το αριστούργημά του - ήταν η εικόνα για την Αγία Τράπεζα του ναού Santa Maria dei Battuti στο Μπελλούνο, το οποίο φυλασσόταν στο παλαιότερα ονομαζόμενο Μουσείο Κάιζερ-Φρίντριχ στο Βερολίνο, το οποίο καταστράφηκε το 1945.
Το 1488, ύστερα από αίτησή του, ο Βιβαρίνι πέτυχε να εργαστεί με τους ίδιους όρους, όπως ο Μπελλίνι, στη διακόσμηση της αίθουσας του Μεγάλου Συμβουλίου (Gran (Maggior) Consiglio) του Ανακτόρου των Δόγηδων, όπου δημιούργησε τρεις αφηγηματικές σκηνές της Ενετικής ιστορίας. Ο Τζόρτζο Βαζάρι επαίνεσε τους καλλιτέχνες για την αρχιτεκτονική προοπτική τους και τις ζωντανές μορφές των Ενετώνευγενών. Δυστυχώς, τα έργα αυτά καταστράφηκαν από πυρκαγιά το 1577. Η ανάθεση αυτή φαίνεται ότι αναζωογόνησε την καλλιτεχνική σταδιοδρομία του Αλβίζε, καθώς τη δεκαετία του 1490 και στις αρχές της δεκαετίας του 1500 έλαβε πολλές παραγγελίες για άλλα έργα σε σημαντικά σημεία της Βενετίας. Ο Αλβίζε δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει όλες τις εργασίες του, καθώς απεβίωσε μεταξύ 1503 και 1505 - σύμφωνα με τον Βαζάρι από κόπωση και κακή υγεία.
Ο Αλβίζε θεωρείται ως το πλέον ευφάνταστο και με προσωπικό στυλ μέλος της οικογένειάς του, καθώς στάθηκε ικανός να απομακρυνθεί από τις καλλιτεχνικές προσεγγίσεις που κυριαρχούσαν στα έργα της οικογένειας Βιβαρίνι και να εξερευνήσει πιο σύγχρονες ιδέες σχετικά με τον ρόλο του καλλιτέχνη - δημιουργού. Τα έργα του αποκαλύπτουν ότι ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για το φως, τον όγκο και τις εκφράσεις των μορφών του, εξελισσοντάς τις και αντικαθιστώντας τα στυλιστικά χαρακτηριστικά των Βιβαρίνι. Υιοθέτησε τους νεωτερισμούς της οικογένειας Μπελλίνι καθώς και το ύφος του Αντονέλλο ντα Μεσσίνα, η επίδραση του οποίου είναι ιδιαίτερα εμφανής στα πορτρέτα του.
Οι κριτικές απόψεις σχετικά με τον Αλβίζε είχαν ισχυρές διακυμάνσεις κατά τον περασμένο αιώνα. Ο κριτικός τέχνης Μπερενσόν στο έργο του για τον Λορέντσο Λόττο, τον αναφέρει ως Δάσκαλο του Λόττο και ηγετική φυσιογνωμία της Ενετικής Αναγέννησης και ανεξάρτητο από τον Τζοβάννι Μπελλίνι. Αργότερα, ωστόσο, αναίρεσε τα γραφόμενά του, γράφοντας ότι οι εργασίες του Αλβίζε γίνονταν όλο και λιγότερο καλές, ενώ οι τελευταίες εργασίες δεν ήταν δικές του, αλλά προϊόντα του εεργαστηρίου του. Τέτοιου τύπου κριτικές κυριάρχησαν στο έργο του Αλβίζε, μέχρις ότου οι κριτικοί τέχνης Παλλουκκίνι (Pallucchini) και Στέερ (Steer) αποκατέστησαν μια περισσότερο εξισορροπημένη εικόνα του έργου του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Ταραντούλα
μικρογραφία Η Ταραντούλα είναι αράχνη που ανήκει στην οικογένεια Lycosidae. Διακρίνεται σε πολλά είδη, γενικό χαρακτηριστικό των οποίων είναι το τεράστιο μέγεθος (ένα είδος ταραντούλας τρώει πουλιά). Το μήκος του σώματος των περισσότερων κυμαίνεται μεταξύ 2,5 και 7,5 εκ. Υπάρχουν όμως και μεγαλύτερα είδη. Χαρακτηριστικό είναι το είδος ταραντούλας Citharisius crawshyi στη Νότια Αφρική, που φτιάχνει υπόγειες φωλιές (η μεγαλύτερη αράχνη του Παλαιού Κόσμου). Το μεγαλύτερο είδος, η ταραντούλα Γολιάθ, ζει στα τροπικά δάση της Νοτίου Αμερικής και φτάνει τα 10–12 εκ. σωματικό μήκος (κεφαλοθώρακας και κοιλιά). Το δηλητήριό της δεν είναι θανατηφόρο για τον άνθρωπο. Τα περισσότερα είδη έχουν ισχύ δηλητηρίου παρόμοια με αυτήν του τσιμπίματος μέλισσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αραχνίδια
Γκουιγιάν-Ντυρν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Χατζόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Χατζόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Μουσταφά Β΄
Ο Μουσταφά Β΄ (τουρκικά: II. Mustafa, Οθ. τουρκ. : مصطفى ثانى Muṣṭafā-yi sānī), (6 Φεβρουαρίου 1664 - 29 Δεκεμβρίου 1703) ήταν σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (1695-1703).
Βιογραφία
Ο Μουσταφά γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 1664 στο παλάτι της Αδριανούπολης. Ήταν γιος του σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄ και της Ελληνίδας Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάν. Ο Μουσταφά διαδέχθηκε στο θρόνο τον θείο του σουλτάνο Αχμέτ Β΄ αφού πέθανε.
Στρατιωτικές επιχειρήσεις
Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του ο Μεγάλος Τουρκικός Πόλεμος συνεχιζόταν. Μετά την ήττα του στην Δεύτερη πολιορκία της Βιέννης, ο Ιερός συνασπισμός κατέλαβε κάποιες περιοχές της Ευρώπης. Αργότερα, όταν ο στρατός των Αψβούργων κατέκτησε την περιοχή του Νις (Σερβία), ο Μουσταφά αποφάσισε να κατακτήσει τα εδάφη που είχε χάσει και έτσι τον Φεβρουάριο του 1695 ο στρατός του κατέλαβε το νησί της Χίου το οποίο οι Οθωμανοί το είχαν χάσει 2 φορές. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους ο Μουσταφά με ορμητήριο την Αδριανούπολη κατέλαβε την πόλη της Λιπόβα που βρίσκεται στη Ρουμανία. Στις 18 του ίδιου μήνα ο σουλτάνος νίκησε τον βενετικό στόλο. Αργότερα ο στρατός των Αψβούργων νικήθηκε από τον ίδιο στην μάχη των Λούγος και για αυτόν το λόγο ονομάστηκε «Γαζή».
Οικογένεια
Σύζυγοι
Γιοί
Κόρες
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι
Παγκόσμια Τράπεζα
Η Παγκόσμια Τράπεζα είναι διεθνές χρηματοπιστωτικό ίδρυμα το οποίο παρέχει οικονομική και τεχνική βοήθεια σε αναπτυσσόμενες χώρες για αναπτυξιακά έργα (π.χ. δρόμοι, γέφυρες, σχολεία) με δεδηλωμένο στόχο τη μείωση της φτώχειας. Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας ήταν ο Νοτιοκορεάτης Τζιμ Γιονγκ Κιμ (1 Ιουλίου 2012 - 1 Φεβρουαρίου 2019). Μετά την παραίτησή του τον Ιανουάριο του 2019 χρέη προέδρου ανέλαβε προσωρινά η διευθύνουσα σύμβουλος της Παγκόσμιας Τράπεζας Κρισταλίνα Γκεοργκίεβα. Από τις 9 Απριλίου 2019 πρόεδρος είναι ο Ντέιβιντ Μάπας.
Όμιλος Παγκόσμιας Τράπεζας
Η Παγκόσμια Τράπεζα δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον Όμιλο της Παγκόσμιας Τράπεζας των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος αποτελεί μέλος του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών, Αντίθετα, η Παγκόσμια Τράπεζα συντίθεται από μια οικογένεια πέντε διεθνών οργανισμών, οι οποίοι εκτελούν μόχλευση δανείων προς τις φτωχές χώρες:
Ιστορία
Ο οργανισμός συστάθηκε έπειτα από τη διάσκεψη στο Μπρέτον Γουντς το 1944. Οι ΗΠΑ και η Βρετανία πρωταγωνίστησαν σε αυτήν τη διάσκεψη. Η Τράπεζα ως το 1968 χορηγούσε δάνεια σε μικρή σχετικά κλίμακα. Η Γαλλία ήταν η πρώτη χώρα που έλαβε αναπτυξιακή βοήθεια από την Παγκόσμια Τράπεζα. Τις τελευταίες δεκαετίες η Τράπεζα έχει δεχτεί εντονότατη κριτική από αντιπάλους της παγκοσμιοποίησης και άλλες κοινωνικές ομάδες.
Μέλη
Η IBRD έχει σήμερα 189 κράτη μέλη ενώ η IDA απαρτίζεται από 173 μέλη. Κάθε μέλος της IBRD μπορεί να είναι και μέλος ταυτόχρονα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (IMF).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Διεθνείς οικονομικοί οργανισμοί Κατηγορία:Όμιλος Παγκόσμιας Τράπεζας
Γκουιγιάν-Βεν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Δεκαετία 1780
1781
μικρογραφία|Το πρώτο [[αερόστατο με πλήρωμα, το οποίο σχεδιάστηκε από τους αδελφούς Μονγκολφιέ, απογειώνεται από το Δάσος της Βουλώνης στις 21 Νοεμβρίου 1783|εναλλ.=]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Δεκαετίες
Οικονομική ανισότητα
250px|μικρογραφία|Συντελεστής Gini σε παγκόσμιο επίπεδο το 2018 Υπάρχουν ποικίλες μορφές οικονομικής ανισότητας, κυρίως μετρούμενες με τη διανομή του εισοδήματος (το ποσό των αποδοχών) και την κατανομή του πλούτου (το ποσό του πλούτου που κατέχουν οι άνθρωποι). Εκτός από την οικονομική ανισότητα μεταξύ κρατών, υπάρχουν σημαντικοί τύποι οικονομικής ανισότητας μεταξύ διαφορετικών ομάδων ανθρώπων.
Οι τύποι μετρήσεων της ανισότητας επικεντρώνονται στον πλούτο, το εισόδημα και την κατανάλωση. Υπάρχουν πολλές μέθοδοι για τη μέτρηση της οικονομικής ανισότητας, παραδείγματος χάριν, ο Συντελεστής Τζίνι και ο Δείκτης ανθρώπινης ανάπτυξης, οι οποίοι είναι ο πιο κοινοί.
Έρευνες δείχνει ότι η ανισότητα είναι σκόπελος για την οικονομική ανάπτυξη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνική ανισότητα Κατηγορία:Ορολογία της κοινωνιολογίας
Ιωάννης-Γεώργιος του Μομφερράτου
Ο Ιωάννης-Γεώργιος Παλαιολόγος (Giovanni Giorgio del Monferrato, 20 Ιανουαρίου 1488 - 30 Απριλίου 1533), τελευταίος Μαρκήσιος του Μομφερράτου (1530 - 1533) από την Δυναστεία των Παλαιολόγων του Μομφερράτου, νεώτερου κλάδου της Δυναστείας των Παλαιολόγων ήταν γιος του Βονιφάτιου Γ΄ του Μομφερράτου και της τρίτης συζύγου του Μαρίας Μπράνκοβιτς, κόρης του Στέφαν Μπράνκοβιτς.
Μαρκήσιος του Μομφερράτου
Ο Ιωάννης-Γεώργιος ήταν επίσκοπος του Καζάλε, όταν ο δεκαοκταετής ανεψιός του Βονιφάτιος Δ΄ του Μομφερράτου πέθανε πέφτοντας από το άλογο (1530). Τότε ο Ιωάννης-Γεώργιος έγινε αιφνίδια διάδοχος, χωρίς καμιά προοπτική. Ο Ιωάννης-Γεώργιος, που ήταν ασθενούς υγείας, έκανε τελευταία προσπάθεια να αποκτήσει διάδοχο με τον γάμο του με την 41χρονη Ιουλία των Τραστάμαρα, κόρη του Φρειδερίκου της Νάπολης (21 Απριλίου 1533), δεν έκανε όμως παιδιά.
Το τέλος και η διαδοχή
Πέθανε σε εννιά μέρες (30 Απριλίου 1533). Τότε ο Κάρολος Α΄ της Ισπανίας (Ε΄ της Γερμανίας), που βρισκόταν στη βόρεια Ιταλία, κατέλαβε με στρατό την μαρκιωνία του Μομφερράτου. Μετά από την Ισπανική αυτή κατοχή τριών ετών, η μαρκιωνία πέρασε στον Φρειδερίκο Β΄ Γκοντζάγκα δούκα της Μάντουα, που νυμφεύτηκε την ανιψιά τού Ιωάννη-Γεωργίου Μαργαρίτα Παλαιολογίνα με ίσα κληρονομικά δικαιώματα. Η μαρκιωνία του Μομφερράτου ενώθηκε από τότε με το δουκάτο της Μάντουα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1533 την Ιουλία των Τραστάμαρα, κόρη του Φρειδερίκου της Νάπολης. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Ο Ιωάννης-Γεώργιος Παλαιολόγος είχε έναν γιο:
Εικόνες
Ιωαννης Γεωργιος Ιωαννης Γεωργιος
Τακτισμός
Ο όρος τακτισμός περιγράφει τη μετακίνηση ή τον προσανατολισμό (κινητή αντίφαση) που παρουσιάζουν ορισμένα ζώα και φυτά μπροστά σε εξωτερικά, φυσικά ή χημικά, ερεθίσματα. Τα ερεθίσματα αυτά μπορούν να είναι το φως, η θερμοκρασία, η βαρύτητα, η υγρασία, ορισμένες χημικές ουσίες κτλ. Έχουμε δύο είδη τακτισμού: το θετικό και τον αρνητικό. Ο θετικός χαρακτηρίζεται από κίνηση προς το ερέθισμα, ενώ ο αρνητικός χαρακτηρίζεται από κίνηση για απομάκρυνση από αυτό. Ο τακτισμός παίρνει ιδιαίτερο όνομα ανάλογα με το είδος του ερεθίσματος από το οποίο προκαλείται (π.χ. θερμοτακτισμός, φωτοτακτισμός, χημειοτακτισμός κτλ.)
Πηγές
Κατηγορία:Φυσιολογία
Θεολογική Σχολή Α.Π.Θ.
Η Θεολογική Σχολή είναι μία από τις έντεκα σχολές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Χωρίζεται σε 2 τμήματα.
Ιστορία
Με τον ιδρυτικό νόμο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (3341/1926) η Θεολογική Σχολή αναγραφόταν ως η πρώτη σχολή του νεοσυσταθέντος ιδρύματος. Όμως τη χρονιά εκείνη δεν λειτούργησε. Το 1939 στο νόμο 1985 αναφερόταν πως η θεολογική σχολή ήταν μία από τις έξι σχολές του ιδρύματος. Θα είχε δέκα έδρες. Σημαντικό ρόλο στην ίδρυση της Σχολής έπαιξε ο Μητροπολίης Γεννάδιος, όταν μετά την πτώση της κυβέρνησης Παπαναστασίου, μια ομάδα διαφωνούντων επεδίωκε την μη σύσταση της Σχολής.
Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος έστειλε δυο επιστολές, στις 17 Φεβρουαρίου και 17 Μαΐου 1927 προς τον τότε Υπουργό Παιδείας Αθανάσιο Αργυρό, υπογραμμίζοντάς του τη σημασία την ίδρυσης της σχολής αφού έτσι θα θα θεραπευόταν η μορφωση του κλήρου και των θεολόγων καθηγητών, ενώ θα συνάβαλε στην απόκρουση της οποιασδήποτε αντεθνικής προπαγάνδας στην περιοχή. Η επόμενη ενέργεια του Μητροπολίτη ήταν να φέρει το ζήτημα στην σύνοδο της Ιεραρχίας πετυχαίνοντας τη σύμφωνη γνώμη της. Τέλος, ζητούσε την παρέμβαση του Αρχιεπισκόπου και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου. Το αίτημα αυτό περί σύστασης Θεολογικής Σχολής υποστηρίχθηκε και από τότε Πρύτανη και καθηγητή της Νομικής Περικλή Βιζουκίδη προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αλέξανδρο Ζαΐμη. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1941 η Μητροπολίτης με νέο υπόμνημά του προς τον στρατηγό Γεώργιο Τσολάκογλου επαναλάμβανε το αίτημα και η η τότε κατοχική κυβέρνηση εξέδωσε διατάγματα για την ίδρυση της σχολής με το επιχείρημα ενίσχυσης της ελληνικής επιστημονικής παρουσίας στον βορρειοελλαδικό χώρο.
Η λειτουργία της σχολής ξεκίνησε με το Ν.Δ. 964/1942. Αυτό όριζε την ίδρυση επτά εδρών. Τον Μάρτιο του 1942 εκλέχτηκαν οι πρώτοι έξι καθηγητές από επιτροπή καθηγητών της Θεολογικής Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Όμως τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους η σχολή διέκοψε τη λειτουργία της με αποτέλεσμα να καταργηθεί επί της ουσίας. Τέλος με συντακτική πράξη 34/1945 ανασυστήθηκε. Για τη στέγαση και οργάνωση παραχωρήθηκε ένα γραφείο στο παλιό κτίριο της σημερινής Φιλοσοφικής Σχολής και ένα διαμέρισμα στην οδό Ρωμανού, αριθμ.2. Εκεί έμεινε μέχρι το 1961, οπότε εξασφάλισε τέσσερις αίθουσες, από τις οποίες οι δύο διαμορφώθηκαν σε σπουδαστήρια-αναγνωστήρια. Το 1965 ο Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου θεμελίωσε τη νέα πτέρυγα της Θεολογικής Σχολής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το 2016 ξεκίνησε την λειτουργία του η εισαγωγική Κατεύθυνση Μουσουλμανικών Σπουδών όπου δηλώθηκε από χιλιάδες φοιτητές και ξεκίνησε τα μαθήματα παρά τις σφοδρές αντιδράσεις εκείνης της εποχής
Οργάνωση
Το 1964 η ενιαία ως τότε Θεολογική Σχολή διαιρέθηκε σε τρία τμήματα: Με το Νόμο 1268/1982 έχουμε δύο αυτοτελή τμήματα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Μαρία Αμαλία του Βρανδεμβούργου
Η Μαρία-Αμαλία, γερμ. Maria-Amalia (26 Νοεμβρίου 1670 - 17 Νοεμβρίου 1739) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε πρώτα πριγκίπισσα διαδόχου του Μεκλεμβούργου-Γκύστοβ και μετά δούκισσα της Σαξονίας-Τσάιτς.
Ωτρίβ-λα-Φρες
Το Ωτρίβ-λα-Φρες (γαλλικά: Hauterive-la-Fresse) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Μαρία Αμαλία του Βρανδεμβούργου
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1687 τον Κάρολο διάδοχο του δουκάτου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Το μόνο τέκνο που απέκτησαν το 1688, απεβίωσε την ίδια ημέρα.
Ωτρίβ-λα-Φρες
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μαρία Αμαλία του Βρανδεμβούργου
Οικογένεια
Ο Κάρολος απεβίωσε το 1688 σε ηλικία 24 ετών και η Μαρία-Αμαλία έκανε δεύτερο γάμο το 1689, με τον Μαυρίκιο-Γουλιέλμο των Βέττιν δούκα της Σαξονίας-Τσάιτς και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Γ.Ν.Ο. Άρης Νίκαιας
Ο Γυμναστικός Ναυτικός Όμιλος Άρης Νίκαιας (Γ.Ν.Ο. Άρης Νίκαιας) είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Νίκαιας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δημοτικό (πρώην Εθνικό) Αθλητικό Κέντρο «Πλάτων». Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1973, οπότε και αποσχίστηκε από το συντοπίτη του Ιωνικό. Στο έμβλημά του φέρει ένα αστέρι και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το κίτρινο.Το όνομα του συλλόγου προέρχεται από τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Διατηρεί ενεργά τμήματα καλαθοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, κολύμβησης, συγχρονισμένης κολύμβησης, υδατοσφαίρισης, στίβου, ρυθμικής γυμναστικής, αεροβικής γυμναστικής, γυμναστική για όλους, αντισφαίρισης, ενόργανης γυμναστικής, πυγμαχίας, αντισφαίρισης και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Στο παρελθόν διατηρούσε επιπλέον τμήματα ποδοσφαίρου (παλαιότερο προπολεμικό σωματείο), ξιφασκίας, ποδηλασίας, πετοσφαίρισης, άρσης βαρών, πάλης και σκακιού.