cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άντον Τίνερχολμ
Ατβίνταμπεργκς ΦΦ
Κατά την διάρκεια των νεανικών του χρόνων, ο Τίνερχολμ αγωνίστηκε με τις τοπικές ομάδες της Έστεργιοτλαντ, Μπρόκιντς ΙΦ και ΙΚ Έστρια Λάμποχοβ, προτού μεταγραφεί, προκειμένου να αγωνιστεί σε επαγγελματικό επίπεδο, στην Ατβίνταμπεργκς ΦΦ, μία από τις σημαντικότερες ομάδες της επαρχίας. Ο Τίνερχολμ μετακόμισε στην Ατβίνταμπεργκ το 2008, ωστόσο δεν πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή σε αγώνα πρωταθλήματος παρά μόνον της αμέσως επόμενη χρονιά. Έχοντας πραγματοποιήσει δώδεκα συμμετοχές με την Ατβίνταμπεργκ στην δεύτερη κατηγορία του σουηδικού ποδοσφαίρου, Σούπερεταν, το 2009, διαδραμάτισε μικρότερο ρόλο και πραγματοποίησε μόλις δύο συμμετοχές με τα χρώματα της ομάδας, έπειτα από τον προβιβασμό της στην Άλσβενσκαν το 2010. Μετά τον άμεσο υποβιβασμό στη Σούπερεταν για την σεζόν 2011, ο Τίνερχολμ αγωνίστηκε σε τακτική βάση, πραγματοποιώντας συνολικά 28 συμμετοχές σε σύνολο 30 αναμετρήσεων για τον σύλλογο, καθώς αυτός κατέκτησε το πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα τον άμεσο εκ νέου προβιβασμό του στην Άλσβενσκαν. Ο Τίνερχολμ συνέχισε να αγωνίζεται σε τακτική βάση με τον σύλλογο, πραγματοποιώντας συνολικά 25 συμμετοχές το 2012 και 29 συμμετοχές το 2013, με την Ατβίνταμπεργκ να τερματίζει στη μέση του βαθμολογικού πίνακα κατάταξης του πρωταθλήματος.
Μάλμε ΦΦ
Ο Τίνερχολμ μεταγράφηκε στην κυριαρχούσα πρωταθλήτρια Σουηδίας, Μάλμε ΦΦ, στις 11 Ιουλίου 2014. Η μεταγραφή του ολοκληρώθηκε στις 15 Ιουλίου 2014, με την έναρξη της σουηδικής μεταγραφικής περιόδου. Ο Τίνερχολμ έλαβε την φανέλα με τον αριθμό 3, την οποία φορούσε προηγουμένως ο Μίκο Αλμπορνός, ο οποίος αποχώρησε από τον σύλλογο έπειτα από την συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Κατά την διάρκεια της σεζόν 2014, ο Τίνερχολμ αγωνίστηκε σε τακτική βάση με την ομάδα, αναδεικνυόμενος πρωταθλητής και παίρνοντας την πρόκριση για την φάση των ομίλων του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2014-15. Πέτυχε το πρώτο τέρμα σε αγώνα πρωταθλήματος με την Μάλμε ΦΦ σε αναμέτρηση απέναντι στην πρώην ομάδα του, Ατβίνταμπεργκς, στις 1 Νοεμβρίου 2014, αναμέτρηση η οποία έληξε με την ήττα της ομάδας του με σκορ 2-1.
Νιου Γιορκ Σίτι
Στις 13 Δεκεμβρίου 2017, ο Τίνερχολμ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ομάδα της ΜΛΣ, Νιου Γιορκ Σίτι ΦΚ, ως ελεύθερη μεταγραφή. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τα χρώματα της νέας του ομάδας στις 11 Μαρτίου 2018, κατά την διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο τους Λος Άντζελες Γκάλαξι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατβίνταμπεργκς ΦΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλμε ΦΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιου Γιορκ Σίτι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερεταν Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ύπατος αποδεδειγμένος
Με τον τίτλο αποδεδειγμένος ύπατος (consul designatus, ὕπατος ἀποδεδειγμένος ) ονομαζόταν ο αξιωματούχος, ο οποίος είχε ήδη εκλεγεί ή επανεκλεγεί στη θέση του υπάτου και ανέμενε τον επίσημο διορισμό του, αλλά δεν είχε αναλάβει ακόμη υπηρεσία. Η συντομευμένη γραφή στα λατινικά ήταν ένα «d.» ή «COS. DES.». Στα αρχαία ελληνικά ο όρος αποδεδειγμένος χρησιμοποιούνταν εν προκειμένω, με την έννοια είτε του υποδεικνυόμενου, είτε του επιβεβαιωμένου με αποδεικτικά στοιχεία ή/και με την «αίσθηση του διορισμού».
Σύμφωνα με τον καθηγητή της λατινικής φιλολογίας Σπυρίδωνα Βάση (1852–1912), στο έργο του «Ρωμαίων πολιτεία: Η βασιλευομένη και η ελευθέρα» αναφερόμενος στη διευρυμένη έννοια του άρχοντα (ύπατος, πραίτορας κλπ), αναφέρει ότι και ο νέος άρχων, ο οποίος ανέμενε για να παραλάβει την εξουσία αναφερόταν επίσης, ως τότε, ως αποδεδειγμένος άρχων.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι
Αποστήθιση (Γύζης)
thumb|230px|Αποστήθιση H Αποστήθιση είναι ζωγραφικό έργο του Νικόλαου Γύζη που δημιουργήθηκε το 1883.
Πληροφορίες
Πρόκειται για ελαιογραφία σε ξύλο διαστάσεων 0,74Χ 0,63 μ. Παρουσιάστηκε στην Παγκόσμια Καλλιτεχνική Έκθεση του Μονάχου στα 1883.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Νικολάου Γύζη
Χιντέο Ιτοκάβα
Ο Χιντέο Ιτοκάβα (糸 英夫, Itokawa Hideo, 20 Ιουλίου 1912 – 21 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Ιάπωνας πρωτοπόρος των πυραύλων, γνωστός στην πατρίδα του με το προσωνύμιο «δόκτωρ Πύραυλος» και θεωρούμενος από τα ΜΜΕ ως ο πατέρας του διαστημικού προγράμματος της Ιαπωνίας.
Ο αστεροειδής 25143 Ιτοκάβα (Itokawa), που ανακαλύφθηκε το 1998, ονομάσθηκε έτσι προς τιμή του Χιντέο Ιτοκάβα. Η ονομασία δόθηκε μετά την εκτόξευση το 2003 ενός ιαπωνικού διαστημοπλοίου, του Χαγιαμπούσα, με στόχο την προσεδάφιση πάνω στον συγκεκριμένο αστεροειδή.
Βιογραφικά δεδομένα
Γεννημένος στο Τόκιο, ο Ιτοκάβα περνούσε δύο τάξεις ανά έτος στο σχολείο και απεφοίτησε από το Αυτοκρατορικό Πανεπιστήμιο του Τόκιο το 1935 με πτυχίο αεροναυπηγικής. Το 1941, σε ηλικία 29 ετών, έγινε επίκουρος καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ασχολήθηκε με τη σχεδίαση αεροσκαφών στην Εταιρεία Αεροσκαφών Νακατζίμα, δημιουργώντας το μονοθέσιο μαχητικό μοντέλο Nakajima Ki-43, γνωστό επίσης με το παρατσούκλι «Χαγιαμπούσα» (= πετρίτης) και στους Αμερικανούς πιλότους ως «Όσκαρ».
Ο Ιτοκάβα έγινε καθηγητής α΄ βαθμίδας το 1948. Το 1955 εργάσθηκε στον σχεδιασμό του «Πυραύλου-μολύβι» για λογαριασμό του διαστημικού προγράμματος της Ιαπωνίας. Απεχώρησε από το πανεπιστήμιο το 1967 και ίδρυσε ένα ινστιτούτο.
Πολυτάλαντη και πολυσχιδής προσωπικότητα, ο Ιτοκάβα συνέγραψε 49 βιβλία, πολλά από τα οποία ευπώλητα. Στον αθλητισμό, ασχολήθηκε με το μπάσκετ, το γκολφ και την κολύμβηση. Στη μουσική, ασχολήθηκε με την ενορχήστρωση και έπαιζε ποικίλα μουσικά όργανα, όπως βιολοντσέλο, φυσαρμόνικα, πιάνο, βιολί και ταϊσόγκοτο (έγχορδο όργανο που εφευρέθηκε στην Ιαπωνία, γνωστό και ως «άρπα της Ναγκόγια»). Ενδιαφερόταν επίσης για τα εγκεφαλικά κύματα, το μα-τζονγκ, τη φιλοσοφία και τα αγγλικά θεατρικά έργα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες μηχανικοί Κατηγορία:Ιάπωνες συγγραφείς
Ρουμανικό δημοψήφισμα (2019)
Ένα συμβουλευτικό δημοψήφισμα πραγματοποιήθηκε στη Ρουμανία στις 26 Μαΐου 2019, την ίδια ημέρα με τις εκλογές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σχετικά με το εάν θα απαγορευθεί η χορήγηση αμνηστίας και χάρης για αδικήματα διαφθοράς, καθώς και εάν θα απαγορευτεί στην κυβέρνηση να εκδίδει έκτακτα διατάγματα σχετικά με το δικαστικό σώμα και να επεκτείνει το δικαίωμα προσφυγής εναντίον τους στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Και οι δύο προτάσεις εγκρίθηκαν με μεγάλη διαφορά.
Ιστορικό
Ο πρόεδρος Κλάους Γιοχάνις υπέγραψε το διάταγμα για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος στις 25 Απριλίου 2019, αφού το Κοινοβούλιο είχε ταχθεί υπέρ αυτού του δημοψηφίσματος σε μη δεσμευτική ψηφοφορία στις 17 Απριλίου. Η πρώτη πρόταση για να διενεργηθεί το δημοψήφισμα έγινε στις αρχές του 2017, μετά το αμφιλεγόμενο διάταγμα 13 και τις επακόλουθες διαμαρτυρίες ενάντια στη διαφθορά στη Ρουμανία. Συνακόλουθα ο πρόεδρος Γιοχάνις ανακοίνωσε την πρόθεσή του να διεξαγάγει δημοψήφισμα στις 23 Ιανουαρίου 2019. Ωστόσο, η διαδικασία τέθηκε σε αναστολή έως το 2019, όταν ο πρόεδρος Γιοχάνις αποφάσισε να επεκτείνει τα θέματα προς ψήφιση, απαιτώντας μια νέα κοινοβουλευτική διαδικασία. Στις 4 Απριλίου ο πρόεδρος Γιοχάνις ανακοίνωσε τα θέματα του δημοψηφίσματος: απαγόρευση αμνηστίας και χάρης για αδικήματα διαφθοράς, καθώς και απαγόρευση της κυβέρνησης να εκδίδει έκτακτες διατάξεις στον τομέα των αδικημάτων, των ποινών και της δικαστικής οργάνωσης και να δώσει σε άλλες συνταγματικές αρχές το δικαίωμα να υποβάλλουν τα διατάγματα στο Συνταγματικό Δικαστήριο για περαιτέρω αναθεώρηση.
Πριν από την κοινοβουλευτική ψηφοφορία, ο πρόεδρος Κλάους Γιοχάνις έστειλε μια επιστολή στους ηγέτες των κοινοβουλευτικών κομμάτων προκειμένου να τους καλέσει σε διαβούλευση σχετικά με το δημοψήφισμα, με τη Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών να είναι το μόνο κόμμα που απέρριψε την πρόσκληση. Ο Έουγκεν Τόμακ, αρχηγός του Κόμματος του Λαϊκού Κινήματος, πρότεινε μια επιπλέον ερώτηση για το δημοψήφισμα για ένα από τα τρία ζητήματα που πρότεινε το κόμμα του: κατάργηση των ειδικών συντάξεων, επιστροφή σε ένα σύστημα δύο γύρων για τις τοπικές εκλογές και μείωση του αριθμού των βουλευτών σε 300.
Στις 16 Απριλίου 2019 οι κοινές δικαστικές επιτροπές των δύο τμημάτων του Κοινοβουλίου ενέκριναν το δημοψήφισμα, με το Κοινοβούλιο να πράττει το ίδιο την επόμενη μέρα σε μια μη δεσμευτική ψηφοφορία. Τα κόμματα PNL και USR κατηγόρησαν το PSD ότι εισήγαγε πολλές συστάσεις που δεν είχαν συζητηθεί στις δικαστικές επιτροπές. Παρόλο που η αντιπολίτευση ζήτησε την κατάργηση αυτών των συστάσεων, οι κυβερνητικοί βουλευτές διαφώνησαν, έτσι η έκθεση εγκρίθηκε με 259 ψήφους υπέρ, 9 ψήφους κατά και 1 αποχή. Παρουσιάζεται, μεταξύ άλλων, στην έκθεση, ότι οι αμνηστίες και οι χάρες δεν μπορούν να αποτελέσουν πρωτοβουλία πολιτών σύμφωνα με το Σύνταγμα και ότι ο Πρόεδρος δεν μπορεί να προκαλέσει νομοθετικό δημοψήφισμα σύμφωνα με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Ωστόσο, οι συστάσεις καταργήθηκαν έπειτα από μια άλλη κοινοβουλευτική ψηφοφορία, η οποία πέρασε με 218 ψήφους υπέρ, 11 ψήφους κατά και 3 αποχές.
Στις 25 Απριλίου, η εκπρόσωπος της Ρουμανικής Προεδρίας, Μαδίνα Ντομπρόβολτσι, ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος Κλάους Γιοχάνις είχε υπογράψει το διάταγμα για το δημοψήφισμα και είχε δημοσιεύσει τις δύο ερωτήσεις που θα τίθεντο σε ψηφοφορία.
Υποστήριξη και αντιπολίτευση
Σε μια συνέντευξη για τον σταθμό Antena 3, ο αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, Λίβιου Ντραγκνέα, δήλωσε ότι παρόλο που το κόμμα του συμφωνεί με το δημοψήφισμα, υπάρχουν πολλές φωνές που λένε ότι το δημοψήφισμα είναι στην πραγματικότητα άχρηστο για τον εκπεφρασμένο σκοπό και ότι στην πραγματικότητα είναι ένας τρόπος για τον Κλάους Γιοχάνις να συμμετάσχει στην εκλογική εκστρατεία, ώστε να μπορεί να βοηθήσει τα κόμματα γύρω του. Μια παρόμοια θέση παρουσίασε και η Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών, ο κατώτερος εταίρος στην κυβέρνηση συνασπισμού, που ανακοίνωσε τη στάση της σε ένα μήνυμα στο Facebook.
Αποτελέσματα
Για να είναι έγκυρα τα αποτελέσματα, η προσέλευση των ψηφοφόρων έπρεπε να είναι πάνω από 30% και ο αριθμός των έγκυρων ψήφων πάνω από το 25% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Πέρασαν και τα δύο όρια, επικυρώνοντας τα αποτελέσματα.
Μανταλένα
Με το όνομα Μανταλένα είναι γνωστά :
Μετρό Βρυξελλών
thumb|right|100px thumb|250px|Σταθμός Delacroix
Το μετρό των Βρυξελλών (γαλλ: métro de Bruxelles, ολλ: Brusselse metro) είναι το υπόγειο σύστημα αστικών σιδηροδρόμων στις Βρυξέλλες. Διαθέτει 4 υπόγειες γραμμές μετρό, και 3 γραμμές γρήγορου τραμ (μερικώς υπόγειες). Εκτείνεται σε μήκος 60 χλμ. και διαθέτει 59 σταθμούς. Ξεκίνησε να λειτουργεί στις 20 Σεπτεμβρίου 1976.
Χάρτης
thumb|center|700px
Διοίκηση
Το μετρό των Βρυξελλών διοικείται από τη STIB/MIVB.
Mέλλον
Η STIB / MIVB είχε σχέδια να κάνει τις γραμμές 1 και 5 πλήρως αυτόματες έως το 2016, κάτι που θα επέτρεπε σημαντική αύξηση της συχνότητας των αμαξοστοιχιών. . Μια νέα γραμμή μετρό θα δημιουργηθεί από τον Βόρειο σιδηροδρομικό σταθμό των Βρυξελλών μέσω του Σχάερμπεκ προς το σιδηροδρομικό σταθμό Μπορντέτ. Το σχέδιο εγκρίθηκε τελικά το 2013, με στόχο την έναρξη της κατασκευής το 2018 και τη λειτουργία του το 2022. Τελικά, αυτό θα συνδεόταν με μια νέα νότια γραμμή προς την Ούκλε (Héros / Helden), η οποία δεν θα ολοκληρωθεί πριν από το 2025. Το 2021, η γραμμή premetro από Βρυξέλλες-Βορρά προς Άλμπερτ, η διαδρομή των τραμ 3 και 4, αναβαθμίζεται φέρει τη νέα γραμμή βαρέων μετρό 3. Ο σημερινός σταθμός Λεμονιέρ θα αντικατασταθεί από έναν νέο σταθμό που πήρε το όνομά του Toots Thielemans υπόAvenue de Stalingrad / Stalingradlaan.
Δημήτριος Δαβάκης
Ο Δημήτριος Δαβάκης (18 Νοεμβρίου 1909 - 18 Ιανουαρίου 1989) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, αδελφός του συνταγματάρχη Κωνσταντίνου Δαβάκη. Διατέλεσε βουλευτής Λακωνίας με τον Ελληνικό Συναγερμό, την ΕΡΕ και την Νέα Δημοκρατία και χρημάτισε υφυπουργός Συγκοινωνιών, Εθνικής Άμυνας και Εσωτερικών, καθώς και υπουργός Δημοσίας Τάξεως.
Πρώτα χρόνια και στρατιωτική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1909 στα Κεχριάνικα Λακωνίας, στην Μέσα Μάνη, και ήταν γιος του Δικαίου Δαβάκη. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Δαβάκης. Αρχικά φοίτησε στο Γυμνάσιο Αρεόπολης Λακωνίας, ενώ τελικά αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Καλλιθέας στην Αθήνα, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένειά του.
Το 1933 αποφοίτησε από το Φαρμακευτικό Τμήμα της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και την επόμενη χρονιά, το 1934, πέτυχε σε διαγωνισμό και κατατάχθηκε ως μόνιμος αξιωματικός στο τότε Φαρμακευτικό Σώμα του ελληνικού Στρατού Ξηράς. Τοποθετήθηκε στο Κέντρο Χημικού Πολέμου, αναλαμβάνοντας την θέση του διευθυντή εργαστηρίων. Επίσης, δίδαξε στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ) τα μαθήματα «Τεχνολογία Χημικών Πολεμικών Ουσιών» και «Ανίχνευση και Απολύμανση Χημικών Πολεμικών Ουσιών».
Αποστρατεύθηκε το 1946 ως λοχαγός, με αίτησή του. Νυμφεύθηκε την Ευαγγελία Σιγαλά και απέκτησαν μία κόρη.
Πολιτική σταδιοδρομία
Μετά την αποστρατεία του, ασχολήθηκε με την πολιτική. Εκλέχθηκε βουλευτής Λακωνίας με τον Ελληνικό Συναγερμό το 1951 και βουλευτής Οιτύλου το 1952, και στην συνέχεια βουλευτής Λακωνίας με την ΕΡΕ το 1956, 1958, 1961, 1963 και 1964. Μεταπολιτευτικά εκλέχθηκε βουλευτής Λακωνίας με την Νέα Δημοκρατία το 1974, το 1977 και το 1981.
Προδικτατορικά, στην οκταετία των κυβερνήσεων της ΕΡΕ, διατέλεσε υφυπουργός Συγκοινωνιών και Δημοσίων Έργων από τις 6 Οκτωβρίου 1955 ως τις 29 Φεβρουαρίου 1956, υφυπουργός Εθνικής Αμύνης από τις 29 Φεβρουαρίου 1956 ως τις 5 Μαρτίου 1958, και υφυπουργός Εσωτερικών (αρμόδιος για την Δημόσια Τάξη) από τις 4 Νοεμβρίου 1961 ως τις 19 Ιουνίου 1963.
Στις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις της ΝΔ, χρημάτισε υφυπουργός Εθνικής Άμυνας από τις 10 Σεπτεμβρίου 1976 ως τις 21 Οκτωβρίου 1977, και υπουργός Δημοσίας Τάξεως στην κυβέρνηση Ράλλη από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981.
Πέθανε στις 18 Ιανουαρίου 1989, σε ηλικία 80 ετών, και κηδεύτηκε την επομένη από τον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου Κηφισιάς.
Καράβωμα Μαγνησίας
Το Καράβωμα είναι μικρός ορεινός οικισμός της Ζαγοράς στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, το οποίο είναι κτισμένο στις ανατολικές πλαγιές του Πηλίου σε υψόμετρο 586 μέτρα. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 38 χλμ. Α.-ΒΑ. από τον Βόλο και 5 χλμ. Ν. από την Ζαγορά (έδρα του δήμου) ενώ μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Πορταριάς - Ζαγοράς. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Μακρυρράχης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Μακρυρράχη και τους Αγίους Σαράντα, αποτελούν την κοινότητα Μακρυρράχης που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ζαγοράς του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 9 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Πήλιο Κατηγορία:Δήμος Ζαγοράς - Μουρεσίου
Ιρλανδικό δημοψήφισμα (2019)
Ένα δημοψήφισμα για την τριακοστή όγδοη τροποποίηση του συντάγματος πραγματοποιήθηκε στις 24 Μαΐου 2019 στην Ιρλανδία. Το περιεχόμενο της τροπολογίας πρότεινε να καταστούν ηπιότερες οι προϋποθέσεις για την απόκτηση διαζυγίου αφαιρώντας από το σύνταγμα το ψήφισμα που επιβάλλει μια ελάχιστη περίοδο χωρισμού τεσσάρων ετών, προτού λθιεί ένας γάμος με δικαστική απόφαση. Οι δημοτικές και οι ευρωεκλογές διεξήχθησαν ταυτόχρονα.
Οι ψηφοφόροι ενέκριναν την τροποποίηση με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, με 82,07% των ψηφοφόρων να ψηφίζουν υπέρ, και με ποσοστό συμμετοχής 50,83%.
Αποτέλεσμα
Η πρόταση εγκρίθηκε από το εκλογικό σώμα.
Παραπομπές
Ιρλανδι 2019
Cuba (τραγούδι)
Το Cuba είναι δημοφιλές τραγούδι των Gibson Brothers από το ομώνυμο άλμπουμ τους του 1978. Ήταν η πρώτη επιτυχία του γκρουπ, έφτασε στα τοπ στη 41η θέση στην Αγγλία. Ξανά κυκλοφόρησε το 1980 και ανέβηκε στην 12 θέση των τοπ στην Αγγλία. Στην αμερική έφτασε στην 81η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Singles του 1978 Κατηγορία:Τραγούδια του 1978 Κατηγορία:Singles του 1980 Κατηγορία:Τραγούδια του 1980 Κατηγορία:Disco τραγούδια Κατηγορία:Gibson Brothers
Γκονθάλο Σαλβαδόρεθ
μικρογραφία| Κάστρο στη Ρουέδα δε Ζαλόν, όπου ο o και πολλοί άλλοι ευγενείς έχασαν τη ζωή τους.
Ο Γκονθάλο Σαλβαδόρεθ, ισπαν.: Gonzalo Salvadórez, (ή Salvadores) (απεβ. στις 6 Ιανουαρίου 1083), «αποκαλούμενος Cuatro Manos («τέσσερα χέρια») λόγω της μεγάλης ανδρείας του», ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς Καστιλιανούς ευγενείς της εποχής του, συγγενής του Οίκου της Λάρα, και κατά παράδοση, απόγονος των Κομήτων της Καστίλης. Ήταν γιος του Σαλβάδορ Γκονθάλεθ και αδελφός του Άλβαρο Σαλβαδόρεθ, με τον οποίο συμμετέχει συχνά σε έγγραφα της εποχής. Η περιοχή επιρροής της οικογένειάς του ήταν η Μπουρέβα.
Ο Γκονθάλo καταγράφηκε για πρώτη φορά ως ενήλικας, ως μάρτυρας σε ένα καταστατικό με τον πατέρα και τον θείο του, Mούνιo Γκονθάλεθ το 1056, στην αυλή του Φερδινάνδου Α΄. Στην επόμενη βασιλεία, ήταν συχνός μάρτυρας των καταστατικών —και παρευρισκόμενος στην αυλή— του Σάντσο Β΄. Κυβέρνησε τη Λάρα το 1072, όταν ο Σάντσο Β΄ παραχώρησε στους πολίτες της Λάρα το δικαίωμα προσκυνήματος στο Σαν Μιγιάν δε Κογόγια. Υπέγραψε σε δωρεές στο Σαν Μιγιάν το 1070 και το 1082 (δύο φορές). Αυτός και ο θείος του ο Μούνιο ήταν ένας από τους πρώτους Καστιλιανούς μεγιστάνες, που υποστήριξαν τον Αλφόνσο ΣΤ' μετά τον τέλος του Σάντσο Β΄ (1072), και ο Γκονθάλο έλαβε τον βαθμό του κόμη (comes) το 1074. Ο Γκονθάλo, ο Mούνιo και ο Ροδρίγο Ντίαθ δε Βιβάρ ("Eλ Σιντ") ήταν οι μόνοι Καστιλιανοί μεγιστάνες, που κατείχαν εξέχουσα θέση στις βασιλικές ενέργειες έξω από την Καστίλη. Συνολικά, ο Γκονθάλo επιβεβαίωσε περίπου εννέα καταστατικά του Σάντσο Β΄ και έντεκα του Αλφόνσου ΣΤ΄. Ο Γκονθάλο διαπραγματεύτηκε με τον βασιλιά Σάντσο Δ' της Ναβάρρας την ασφαλή διέλευση των προσκυνητών της Λάρα στο ιερό του Σαν Μιγιάν το 1073, ενώ ο Σάντσο Β΄ και ο Αλφόνσο ΣΤ΄ βρίσκονταν σε πόλεμο. αριστερά|μικρογραφία| Οικόσημο στο κάλυμμα του τάφου του κόμη Γκονθάλο και του αδελφού του Μούνιο στο μοναστήρι του Σαν Σαλβάδορ δε Όνια. Ο Γκονθάλo τάφηκε στην Όνια όπως είχε ζητήσει, και όπου συνέχισαν να είναι θαμμένοι οι πρόγονοί του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Λάρα
Θεοδωρακαίικα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Θεοδωρακαίικα είναι μικρός πεδινός οικισμός του Μεσολογγίου στην Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 70 μέτρα σε απόσταση 7,5 χλμ. (οδηγικά) ΒΑ. του Μεσολογγίου. Είναι κτισμένη ανάμεσα στους οικισμούς Άγιο Θωμά (ΝΔ.), Πασπαλιαρέικα (ΒΔ.), Άγιο Συμεών (ΒΑ.) και βόρεια της Ιονίας Οδού. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα από το 1981 να απογράφεται στο δήμο Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Μεσολογγίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 14 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Μαίρη Ελίζαμπεθ Γουίνστεντ
Η Μαίρη Ελίζαμπεθ Γουίνστεντ (Mary Elizabeth Winstead, 28 Νοεμβρίου 1984) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Ο πρώτος σημαντικός ρόλος της ήταν στην σαπουνόπερα του NBC Passions (1999-2000) και εμφανίστηκε σε σειρές όπως στο Tru Calling (2004) και σε ταινίες όπως στην Sky High (2005). Απέκτησε μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα μετά την συμμετοχή της στην ταινία τρόμου Wolf Lake (2001-2002), την ταινία Monster Island (2004), την υπερφυσική ταινία τρόμου Final Destination 3 (2006), την ταινία Black Christmas (2006) και την ταινία τρόμου Death Proof (2007).
Μεγαλύτερη επιτυχία απέκτησε μετά την συμμετοχή της στις ταινίες Live Free or Die Hard (2007) και Scott Pilgrim vs. the World (2010). Η ερμηνεία της ως αλκοολική στην δραματική ταινία Smashed (2012) έφερε μια σειρά ρόλων σε άλλες επιτυχημένες ανεξάρτητες ταινίες, μεταξύ των οποίων The Beauty Inside (2012), The Spectacular Now (2013), Faults (2014), Alex of Venice (2014) κσι Swiss Army Man (2016). Η Γουίνστεντ συμμετείχε στην ταινία τρόμου The Thing (2011), στην ταινία τρόμου-φαντασίας Abraham Lincoln: Vampire Hunter (2012) και στο ψυχολογικό θρίλερ-τρόμου 10 Cloverfield Lane (2016).
Επανέλαβε τον ρόλο στην ταινία A Good Day to Die Hard (2013) και επέστρεψε στην τηλεόραση με ρόλους στην υπερφυσική δραματική σειρά The Returned (2015), την πολιτική κωμική σειρά επιστημονικής φαντασίας BrainDead (2016), την ιατρική δραματική σειρά εποχής Mercy Street (2016-17) και την μαύρη κωμωδία-δράμα Fargo (2017). Άλλοι ρόλοι περιλαμβάνουν την κωμωδία-δράμα All About Nina (2018), το θρίλερ-δράσης Gemini Man (2019) και την ταινία Birds of Prey (2020).
Από το 2013, η Γουίνστεντ συμμετείχε στο μουσικό ντουέτο Got a Girl, μαζί με τον Dan the Automator.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Χαλέπι Ξάνθης
Το Χαλέπι είναι μικρό ημιορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Χαλέπι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Δράμας και τους βόρειους πρόποδες των Ορέων Λεκάνης σε υψόμετρο 208 μέτρα. Απέχει 47 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Ξάνθη και 43 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Δράμα. Βόρεια του χωριού περνάει ο Νέστος και η ΕΟ Ξάνθης - Δράμας ενώ βορειοδυτικά είναι το Παρανέστι (σε απόσταση 7 χλμ. - οδηγικά). Θεωρείται από τους εγκαταλειμμένους ορεινούς οικισμούς της Σταυρούπολης που "βρίσκονται σε μια περιοχή με σπάνια φυσική ομορφιά και ιδιαίτερη ιστορική και λαογραφική πολυμορφία" και μόνιμοι κάτοικοί του είναι λιγοστοί βοσκοί. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως Χαλέπ (Halep) και οι μουσουλμάνοι κάτοικοί του, μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης και την ανταλλαγή πληθυσμών, μετανάστευσαν στην Τουρκία ενώ στο χωριό στεγάσθηκαν (μέχρι το 1928) 11 οικογένειες χριστιανών προσφύγων από την Μικρά Ασία. Ως Χαλέπ αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 251Α - 20/11/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Μουντζίνου ενώ μετονομάστηκε σε Χαλέπιον το 1926 με το ΦΕΚ 413Α - 22/11/1926. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πασχαλιά και τη Δρυμιά αποτελούν την τοπική κοινότητα Πασχαλιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σταυρούπολης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφονται 28 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Κουβικουλάριος
Ο Cubicularius, εξελληνισμένα κουβικουλάριος, ήταν ένας τίτλος που χρησιμοποιήθηκε για τους ευνούχους θαλαμηπόλους του αυτοκρατορικού παλατιού στη μεταγενέστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η γυναικεία εκδοχή που χρησιμοποιείτο για μία κυρία των τιμών της αυτοκράτειρας, ήταν η κουβικουλαρία.
Ιστορία
Στο Βυζάντιο διαδραμάτισαν πολύ σημαντικό ρόλο, κατέχοντας ανώτερα ανακτορικά αξιώματα όπως του παρακοιμώμενου ή του επί της τραπεέζης, αλλά υπηρέτησαν και σε θέσεις στα κεντρικά οικονομικά τμήματα, ως διοικητές της επαρχίας και μερικές φορές ακόμη και ως στρατηγοί. Σταδιακά, τον 7ο-8ο αι., οι ευνούχοι του αυτοκρατορικού κοιτώνος (στα αρχ. ελληνικά [βασιλικός] κοιτών) διαχωρίστηκαν από τους άλλους κουβικουλάριους και ξεχώρισαν ως οι κοιτωνῖται και περιήλθαν στην εξουσία του παρακοιμούμενου. Ταυτόχρονα, η αυτοκρατορική ιματιοθήκη (βασιλικόν βεστιάριον) και οι αξιωματούχοι της έγιναν επίσης ξεχωριστό τμήμα υπό τον πρωτοβεστιάριο. Οι υπόλοιπο συνέχισαν ως οι "κουβικουλάριοι τοῦ κουβουκλείου", ακόμη κάτω από τον praepositus (ελληνικά: πραιπόσιτος τοῦ εὐσεβεστάτου κοιτῶνος), μαζί με τον primicerius (πριμηκήριος τοῦ κουβουκλείου) συνεχίζοντας ως κύριοι βοηθοί του. Το αξίωμα εγκαταλείφθηκε τελικά από τους Βυζαντινούς, αλλά δεν είναι σαφές πότε: ο Νικόλαος Οικονομίδης προτείνει το δεύτερο μισό του 11ου αι., αλλά ο Ροντόλφ Γκιγιάν υποστήριξε τη συνέχιση της ύπαρξής του μέχρι τις αρχές του 13ου αι.
Τον 9ο αι., εκτός από τη γενική του χρήση που υποδηλώνει τον ευνούχο υπηρέτη του παλατιού, ο κουβικουλάριος είχε επίσης αποκτήσει μια πιο τεχνική σημασία ως βαθμός ή διάκριση στη βυζαντινή ανακτορική ιεραρχία: σύμφωνα με το Κλητορολόγιον του 899, η σειρά του κουβικουλαρίου ήταν η δεύτερη-χαμηλότερη μεταξύ εκείνων που προορίζονται για τους ευνούχους, που βρισκόταν μετά τον σπαθαροκουβικουλάριο και πριν από τον νιψιστιάριο. Και πάλι σύμφωνα με το Κλητορολόγιο, τα διακριτικά σημεία του βαθμού ήταν ένα καμίσιον (μία επάνω κάππα παρόμοιο με την paenula) με πορφυρό άκρο και ένα παραγαύδιον (ένας χιτώνας).
Πηγές
Κατηγορία:Καθολικοί εκκλησιαστικοί τίτλοι Κατηγορία:Βυζαντινά αυλικά αξιώματα Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι
Νταν-ε-Κατρ-Βαν
Το Νταν-ε-Κατρ-Βαν (Ντανν ουντ Βιρβίνντεν) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Μοζέλ στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Κάταλιν Σίλι
Η Κάταλιν Σίλι (γεννημένη στις 13 Μαΐου 1956) είναι Ουγγαρέζα πολιτικός και νομικός, πρώην μέλος της Εθνοσυνέλευσης, η οποία διετέλεσε Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης από το 2002 έως το 2009.
Μετά από μια διοικητική καριέρα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουγγαρίας, ήταν επί μακρόν μέλος του αριστερού Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (MSZP). Διετέλεσε βουλευτής από το 1994 έως το 2014 και θεωρούνταν κορυφαία πολιτικός του κόμματός της για μια δεκαετία. Μετά τις εκλογές του 2014, σταδιακά έγινε υπέρμαχη της δεξιάς κυβέρνησης Φίντες-Ουγγρική Συμμαχία Πολιτών (Fidesz), φωνάζοντας εθνικιστικά και αντιμεταναστευτικά συνθήματα.
Νεανικά χρόνια
Παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο στο Μπαρτς και Πετς. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Λύκειο Νάγκι Λάγιος του Πετς το 1974. Απέκτησε διδακτορικό στη Νομική στο Πανεπιστήμιο Janus Pannonius το 1981. Πέτυχε τις εξετάσεις δικηγόρων το 1985. Αποφοίτησε από το Τμήμα Ανθρώπινης Οικολογίας του Πανεπιστημίου Έτβες Λόραντ (ELTE) μεταξύ 1990 και 1992, και απέκτησε επίσης πτυχίο στις πολιτικές επιστήμες στο Πετς το 2001. Παντρεύτηκε τον αρχιτέκτονα Μίκλος Μολνάρ το 1977. Μεγάλωσαν τα δύο παιδιά ενός ζευγαριού φίλων, που πέθαναν σε τροχαίο και δεν έχουν δικά τους παιδιά.
Επαγγελματική Καριέρα
Μετά την αποφοίτησή της, ήταν υπεύθυνη για την κηδεμονία στο τοπικό συμβούλιο του Πετς και ήταν επικεφαλής μιας τοπικής αρχής κηδεμονίας από το 1984 έως το 1985. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στη Διεύθυνση Υδάτων της Νότιας Υπερδουνάβιας το 1985, αρχικά ως νομικός σύμβουλος και στη συνέχεια ως επικεφαλής ενός επίσημου τμήματος. Μετά τη μετάβαση στη δημοκρατία, ήταν επικεφαλής της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και Υδάτων και στη συνέχεια της Επιθεώρησης Περιβάλλοντος μέχρι το 1992. Έγινε μέλος της ηγεσίας της Ουγγρικής Εταιρείας Ανθρώπινων Οικολόγων το 1992.
MSZP
Ο Κάταλιν Σίλι εντάχθηκε στο Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (MSZMP) το 1983. Έγινε ιδρυτικό μέλος του νόμιμου διαδόχου του, του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (MSZP) στις 15 Νοεμβρίου 1989, όταν συμμετείχε στην ίδρυση του τοπικού του παραρτήματος στο Πετς. Έλαβε μέρος ως υποψήφια στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1990 στο Πετς (Εκλογική Περιφέρεια II, κομητεία Μπαράνια) και τερμάτισε τρίτη στον δεύτερο γύρο, ενώ ο  Άντρεας Παπ ( MDF) έλαβε την εντολή. Εξελέγη στη δημοτική συνέλευση του Πετς κατά τη διάρκεια αναπληρωματικών εκλογών το 1992.
Προτάθηκε επίσης μεμονωμένη υποψήφια στο Πετς (Εκλογική Περιφέρεια II), αλλά το όνομά της εμφανίστηκε επίσης στην πρώτη θέση στον κατάλογο περιφερειακών νομών του MSZP κατά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1994. Έλαβε την εντολή στην εκλογική περιφέρεια, νικώντας τον Τίμπορ Νίμετ ( SZDSZ ) και τον Άντρεας Παπ (MDF). Αφού η Γκιούλα Χορν σχημάτισε την κυβέρνηση συνασπισμού MSZP–SZDSZ, υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών για πολιτικές υποθέσεις στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Περιφερειακής Ανάπτυξης (υπό τον υπουργό Φέρεντς Μπάγια ) από τις 15 Ιουλίου 1994 έως τις 7 Ιουλίου 1998. Εκείνη την περίοδο ήταν και μέλος του Συμβουλίου της Εθνικής Επιτροπής Τεχνικής Ανάπτυξης (OMFB). Εξελέγη πρόεδρος του τοπικού κλάδου του κόμματός της στο Πετς το 1997. Ένα χρόνο αργότερα έγινε πρόεδρος του εθνικού τμήματος γυναικών του κόμματος. αριστερά|μικρογραφία| Συνάντηση των προέδρων των κοινοβουλίων της [[Ομάδα Βίσεγκραντ|Ομάδας του Βίσεγκραντ στην Πολωνική Γερουσία τον Ιούνιο του 2009 (από αριστερά προς τα δεξιά): Πρέμισλ Σομπότκα, Κάταλιν Σίλι, Μπόγκνταν Μπορούσεβιτς και Μίλοσλαβ Βλτσεκ]] Η Κάταλιν Σίλι επανεξελέγη βουλευτής του Πετς (Εκλογική Περιφέρεια II) στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1998, του 2002 και του 2006. Υπηρέτησε ως Αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης μεταξύ 1998 και 2002. Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2002, η Κάταλιν Σίλι εξελέγη Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης, και έγινε η δεύτερη γυναίκα, που κατείχε το αξίωμα. Επανεξελέγη Πρόεδρος το 2006.
Ήταν υποψήφια του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος για την προεδρία στις προεδρικές εκλογές της Ουγγαρίας το 2005. Η Σίλι έχασε τις εκλογές στις 7 Ιουνίου 2005 από τον υποψήφιο της αντιπολίτευσης Λάσλο Σόλιομ. Το ουγγρικό Σύνταγμα ορίζει ότι ο Πρόεδρος πρέπει να εκλέγεται από την Εθνοσυνέλευση της Ουγγαρίας, επομένως η νίκη της αντιπολίτευσης προκάλεσε έκπληξη. Το κόμμα του κατώτερου συνασπισμού, η Συμμαχία των Ελεύθερων Δημοκρατών (SZDSZ), ωστόσο, είχε τονίσει εδώ και καιρό ότι δεν θα ψήφιζε έναν κομματικό Πρόεδρο. Η Σίλι ως υψηλόβαθμο μέλος του Σοσιαλιστικού Κόμματος θεωρήθηκε κομματικό πρόσωπο, το SZDSZ απείχε, επιτρέποντας στον πιο ουδέτερο υποψήφιο Σόλιομ (ο οποίος αρχικά προτάθηκε από μια μη κυβερνητική οργάνωση Védegylet και αργότερα υποστηρίχθηκε από την αντιπολίτευση) να κερδίσει το αξίωμα. Ένας άλλος λόγος για την αποτυχημένη υποψηφιότητα ήταν ότι η SZDSZ δεν ζητήθηκε εκ των προτέρων και η Σίλι δεν είχε τα προσόντα σε σύγκριση με τον Σόλιομ, που προηγουμένως κατείχε υψηλό αξίωμα ως πρόεδρος του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ουγγαρίας.
Το 2009 η Σίλι ήταν υποψήφια δήμαρχος του MSZP για δήμαρχος μιας μεγάλης ουγγρικής πόλης, του Πετς. Έχασε τις εκλογές από τον Ζολτ Πάβα. Πολλοί θεωρούσαν ότι έκανε εσωτερική αντιπολίτευση εντός του MSZP από το 2009 (κάποιοι θεώρησαν ότι είχε εξέχοντα ρόλο στη διαρροή της ομιλίας του Őszöd τρία χρόνια νωρίτερα). Το 2009 η Σίλι παραιτήθηκε από τη θέση της ως πρόεδρος του κοινοβουλίου, τη διαδέχθηκε η Μπέλα Κατόνα του MSZP. Σχημάτισε το Κίνημα Συμμαχίας για το Μέλλον το 2010 και είχε τους δικούς της υποψηφίους σε ορισμένες περιοχές στις βουλευτικές εκλογές της Ουγγαρίας το 2010. Η Σίλι εξελέγη στο κοινοβούλιο της Ουγγαρίας μέσω της λίστας του κόμματος της κομητείας Μπαράνια όπου ήταν πρόεδρος του τοπικού παραρτήματος MSZP.
Ανεξάρτητη βουλευτής
Μετά τις τοπικές εκλογές του 2010, που διεξήχθησαν στις 3 Οκτωβρίου, ίδρυσε την Κοινωνική Ένωση (SZU) και έγινε η πρώτη της πρόεδρος. Ως αποτέλεσμα, παραιτήθηκε από το Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα και την κοινοβουλευτική τους ομάδα, συνεχίζοντας το κοινοβουλευτικό της έργο ως επίσημα ανεξάρτητη βουλευτής. Ωστόσο, ως εκλεγμένη βουλευτής συμπλήρωσε μια τετραετή θητεία, που έληξε το 2014. Έτσι, το νέο κόμμα Κοινωνική Ένωση είχε αμέσως κάποια εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο, κάτι που συνήθως δεν είναι δυνατό για κόμματα, που έχουν κερδίσει λιγότερο από 5% των ψήφων.
Το 2011 η Σίλι έγινε μέλος του Nemzeti Konzultációs Testület (Εθνικός Συμβουλευτικός Οργανισμός) προετοιμάζοντας το νέο σύνταγμα. Αργότερα, παρουσίασε τη δική της πρόταση. Η Σίλι διορίστηκε Πρόεδρος της Επιτροπής Βιώσιμης Ανάπτυξης στις 25 Φεβρουαρίου 2013.
Στις 17 Οκτωβρίου 2013, η Σίλι και το κόμμα της, η Social Union (SZU), συνήψαν συμμαχία με άλλα 11 κόμματα και ομάδες πολιτών (συμπεριλαμβανομένου του Centre Party ) και ίδρυσαν το Λαϊκό Κόμμα Κοινότητας για την Κοινωνική Δικαιοσύνη (KTI). Το νέο της κόμμα δεν έφτασε το όριο του 5%, αντίθετα στις βουλευτικές εκλογές του 2014, με αποτέλεσμα να χάσει τη βουλευτική της έδρα μετά από 20 χρόνια.
Υποστηρικτής του Βίκτορ Όρμπαν
Μετά τις εθνικές εκλογές του 2014, η Σίλι μεταπήδησε σταδιακά στο Fidesz, και έγινε επαγγελματικός υποστηρικτής του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν, ο οποίος διατήρησε την πλειοψηφία των δύο τρίτων στο ουγγρικό κοινοβούλιο. Μετά από αίτημα του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ζολτ Σέμιεν, διορίστηκε Πρωθυπουργός Επίτροπος την 1η Μαρτίου 2015. Το έργο της καλύπτει «καθήκοντα συντονισμού, που σχετίζονται με τις φιλοδοξίες της αυτονομίας στη λεκάνη των Καρπαθίων και τις αντιλήψεις της αυτονομίας των κοινωνικών, πολιτικών και μη κυβερνητικών οργανώσεων, σε συνεργασία με την Κρατική Γραμματεία Εθνικής Πολιτικής του Γραφείου του Πρωθυπουργού και τη σύνδεση με την Ευρωπαϊκή της Ένωσης και των διεθνών οργανισμών».
Ψήφισε «όχι» στο δημοψήφισμα για τις ποσοστώσεις μεταναστών το 2016, επειδή «υποστηρίζει τη μακροπρόθεσμη προστασία ολόκληρης της ευρωπαϊκής ιουδαιοχριστιανικής πολιτιστικής κοινότητας». Σε μια συνέντευξή της το 2017, αρνήθηκε τους ισχυρισμούς ότι είχε διαπραγματευτεί με τη Fidesz, πρόδωσε την αριστερά ή ότι θα ήταν σοσιαλιστής "διακοσμητικός σπίνος" για τον Fidesz, δηλώνοντας ότι έκανε σημαντική δουλειά για το έθνος, όχι μέλος του MSZP από τότε 2010, και επικρίνεται από εκείνους που έχουν «κακή συνείδηση» στις εθνικές υποθέσεις (σχετικά με το δημοψήφισμα για τη διπλή υπηκοότητα του 2004). Εξήγησε τις αποτυχίες των μετέπειτα μικρών κομμάτων της (SZU, KTI) από την έλλειψη οικονομικών μέσων. Η Σίλι έκανε ενεργά εκστρατεία υπέρ του Fidesz κατά τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2018. Η Σίλι δήλωσε λίγο πριν από τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του 2019 ότι οι εκλογές θα είναι «ένας αγώνας μεταξύ υποστηρικτών και αντιπάλων της μετανάστευσης», επικαλούμενη τα λόγια του Βίκτορ Όρμπαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ουγγαρέζες πολιτικοί
Κάρεν Βαν Ντάικ
Η Κάρεν Βαν Ντάικ (αγγλικά: Karen Van Dyck, γενν. 25 Ιανουαρίου 1961) είναι Αμερικανίδα κριτικός λογοτεχνίας, μεταφράστρια και καθηγήτρια Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης.
Σταδιοδρομία
Η Βαν Ντάικ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και μεγάλωσε στο Σεντ Άντριου της Σκωτίας, στο Palisades της Νέας Υόρκης, στο Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϊ και στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές της σπουδές στο Κολέγιο Γραμμάτων και Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Wesleyan το 1983 και το μεταπτυχιακό της στα Νέα Ελληνικά και τις Κλασικές Σπουδές στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης το 1985. Το 1990 έλαβε το διδακτορικό της στις Μεσαιωνικές και Σύγχρονες Γλώσσες από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για τη διατριβή της με θέμα Η ποιητική της λογοκρισίας στην ελληνική ποίηση, 1967-1990, υπό τους εξεταστές Peter Mackridge, Terry Eagleton, και Μάργκαρετ Αλεξίου.
Το 1988 ανέλαβε την πρώτη της έδρα στο Τμήμα Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κολούμπια, όπου δημιούργησε και διηύθυνε το διεπιστημονικό Πρόγραμμα Ελληνικών Σπουδών έως το 2016. Το 2000 αναγορεύτηκε Καθηγήτρια Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας Kimon A. Doukas. Έχει διδάξει στο κέντρο Έρευνας για τις Γυναίκες, τη Σεξουαλικότητα και το Φύλο και στο ινστιτούτο Συγκριτικής Λογοτεχνίας του Κολούμπια (ICLS), ενώ υπήρξε επίσης συνεργαζόμενο μέλος στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου και στο Κέντρο Τουρκικών Σπουδών Sabançi. Κατά τη διάρκεια της ακαδημαϊκής της πορείας, έχει ακόμη διευθύνει σεμινάρια στις Κλασικές Σπουδές και τις Γυναικείες Σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Michigan (1992-1993), και στις Βυζαντινές και Νεοελληνικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Boğaziçi (2015).
Διακρίσεις
Την άνοιξη του 2022, η Βαν Ντάικ αναγορεύτηκε επίτιμη διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών για τον καθοριστικό της ρόλο στη μετάφραση της ελληνικής ποίησης στα αγγλικά και την τοποθέτηση των Ελλήνων ποιητών και της ποιητικής τους στο πολιτικό και λογοτεχνικό πλαίσιο της παγκόσμιας λογοτεχνίας.
Άλλες διακρίσεις της περιλαμβάνουν το London Hellenic Prize για τη δίγλωσση ανθολογία Ελλήνων ποιητών Austerity Measures: The New Greek Poetry, το Βραβείο «Σταύρος Παπασταύρου» για την καλύτερη διδακτορική διατριβή στις Νεοελληνικές Σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο και το βραβείο Sherman για αριστεία στις Κλασικές Σπουδές.
Η Βαν Ντάικ έχει λάβει πολλές ερευνητικές υποτροφίες και χορηγίες, μεταξύ άλλων από τους φορείς Marshall, ACLS, NEA, Fulbright, την Αμερικανική Ακαδημία της Ρώμης, την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα, το Institute for Ideas and Imagination του Πανεπιστημίου Κολούμπια, και το Heyman Center.
Σκέψη και Επιρροή
Ο ταξιδιωτικός οδηγός της Insight Guide: Greece (1988) περιείχε ένα πολιτιστικό λεξικό με λήμματα από τα «Ακρωνύμια» μέχρι τον «Ζορμπά», το οποίο χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα στις σχολικές αίθουσες. Το βιβλίο της Η Κασσάνδρα και Οι Λογοκριτές της στη Νεοελληνική Ποίηση, 1967-1990 (1998, ελληνική μετάφραση 2002) εξέτασε την ελληνική λογοτεχνία κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967-1974), και προπάντων τον κρίσιμο ρόλο που έπαιξαν οι γυναίκες ποιήτριες στη δημιουργία μιας ποιητικής που μπορούσε αφενός να διαφύγει από τη λογοκρισία επί Συνταγματαρχών, και αφετέρου να χρησιμοποιηθεί για φεμινιστικούς σκοπούς μετά την πτώση του καθεστώτος. Μια ανθολογία των μεταφράσεών της The Rehearsal of Misunderstanding (1998) έκανε διαθέσιμα στα αγγλικά τα έργα τριών από αυτές τις ποιήτριες (Ρέα Γαλανάκη, Τζένη Μαστοράκη, Μαρία Λαϊνά).
Η αγγλική μετάφραση της Βαν Ντάικ νέων και επιλεγμένων ποιημάτων της Κατερίνας Αγγελάκη-Ρουκ στο The Scattered Papers of Penelope (2009) βραβεύτηκε με το Lannan Translation Selection, ενώ η μετάφρασή της του μυθιστορήματος-ορόσημο της Μαργαρίτας Λυμπεράκη Τα Ψάθινα Καπέλα (Three Summers) έχει επανεκδοθεί δύο φορές από την αρχική της έκδοση το 1995, από το NYRB και τη σειρά Penguin European Writers το 2019 και το 2021 αντίστοιχα. Το 2016, η δίγλωσση ανθολογία της Μέτρα λιτότητας (ελληνική μετάφραση 2017) χαρτογράφησε τους ποικίλους χώρους της ελληνικής ποιητικής παραγωγής που άρχισε να παίρνει μορφή κατά την οικονομική κρίση των αρχών της δεκαετίας του 2010, και παράλληλα αποκάλυψε ορισμένες πλούσιες νέες υφάνσεις του επιχειρήματος περί διαγλωσσικότητας και μετάφρασης: μεγάλο μέρος της σύγχρονης ελληνικής ποίησης που περιλαμβάνεται στον τόμο γράφτηκε από ποιητές των οποίων η πρώτη γλώσσα δεν ήταν η ελληνική ή οι οποίοι ζούσαν εκτός Ελλάδας. Η συλλογή απέσπασε το London Hellenic Prize και αποτέλεσε New Statesman Pick of the Year και βιβλίο ποίησης του μήνα του περιοδικού Guardian. Ορισμένες από τις πιο πρόσφατες συνεργασίες της Βαν Ντάικ περιλαμβάνουν το The Light that Burns Us (2021), μια αγγλική έκδοση του Έλληνα ποιητή Jazra Khaleed, το Hers (Μάιος 2022), μια μετάφραση της ποιητικής συλλογής Δικό της της Μαρίας Λαϊνά, και την επερχόμενη δίγλωσση συλλογή των δικών της ευρημένων ποιημάτων υπό τον ελληνικό τίτλο Αλλωνών (Ιούνιος 2022), από τις εκδόσεις ΑΓΡΑ.
Δοκίμια, μεταφράσεις και ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί στα περιοδικά PMLA, Journal of Modern Greek Studies, Los Angeles Review of Books, The Guardian, Brooklyn Rail, Asymptote, The Paris Review, World Literature Today, Ποιητική, [φρμκ] και Tender.
Ευρωλίγκα ανδρών 2020-21
Όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν κεκλεισμένων των θυρών εξαιτίας της πανδημίας του COVID-19.
Το Final Four του 2021 ήταν το 33ο συνεχόμενο Final Four από το 1988 όταν και καθιερώθηκε ως η τελική φάση της διοργάνωσης και το 5ο που πραγματοποιήθηκε στη Γερμανία μετά από τα Final Four του 1989 (στο Μόναχο), του 1999 (στο Μόναχο), του 2009 (στο Βερολίνο) και του 2016 (στο Βερολίνο).
Play-offs
Στα playoffs η πρόκριση για το Final Four δίνεται στις ομάδες που θα κερδίσουν τρεις αγώνες. Αν μια ομάδα κερδίσει τρεις αγώνες προτού πραγματοποιηθούν και οι πέντε συνολικά αγώνες της σειράς, οι εναπομείναντες αγώνες παραλείπονται. Οι ομάδες που τερμάτισαν στις υψηλότερες θέσεις στον όμιλο (1-4) παίζουν τον πρώτο, τον δεύτερο και τον πέμπτο (αν χρειαστεί) αγώνα της σειράς στην έδρα τους.
Ο 1οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 20 και 21 Απριλίου, οι 2οι στις 22 και 23, οι 3οι στις 27 και 28, οι 4οι στις 29 και 30 και ο 5ος (όπου χρειάστηκε) στις 4 Μαΐου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2021 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2020 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2021
Δημήτρης Μεντζέλος
Ο Δημήτρης Μεντζέλος (γέννηση: 25 Ιουνίου 1968, Χολαργός) είναι Έλληνας μουσικός, στιχουργός, ράπερ και MC. Είναι ευρύτερα γνωστός ως μέλος του ελληνικού hip hop μουσικού συγκροτήματος Ημισκούμπρια.
Βιογραφία
Ο Μεντζέλος γεννήθηκε και ζει στον Χολαργό και η μητέρα του έχει καταγωγή από τους Έλληνες της Αιγύπτου. Σε ηλικία 15 χρονών "έχασε" τον πατέρα του. Είναι παντρεμένος και έχει αποκτήσει ένα γιο, τον Κωνσταντίνο.
Η πρώτη του επαφή με τη hip hop μουσική έγινε όταν φίλοι του του έδωσαν κασέτες των Run-DMC και των Beastie Boys.
Το 1994, ο Μεντζέλος εργαζόταν σε ένα μαγαζί στο Κέντρο της Αθήνας και περιστασιακά ως DJ.
Καριέρα
Ήταν ραδιοφωνικός παραγωγός στον σταθμό Space FM του Χαλανδρίου.
Ο πρώτος του δίσκος με τίτλο Ο Βρωμύλος έγινε "για πλάκα" και μοιράστηκε κατά λάθος, από χέρι σε χέρι. Ο δίσκος αυτός θα μπορούσε να αποτελεί άνετα, συμπλήρωμα του πρώτου άλμπουμ των Ημισκουμπρίων.
Ο Μεντζέλος έχει συνεργαστεί με τον Don Freaka στα L.A., L.A. και Ένα Βράδυ στο Studio, με τον Tiny Jackal και τον Killah P στο Κρίση Πτήση Στύση, με τον Disastah από τους SMA στο Όσα και να Πω, με τον 12ο Πίθηκο στο Σαλόνικα, με τους Dagobah System στο Το Λένε Μουσική, με τους VHS στο Ποιόν αγαπάς?, τους Etsi De στα Ανομολόγητα, τον Τάσο Κροκόδειλο (SpitFire) και τον Μαύρο Ήλο στο Έχω Πάρει Φωτιά και το 1997 με τους Goin' Through, Terror X Crew στο κομμάτι Η Πτώση (ως Ημισκούμπρια).
Το 2011, ο Μεντζέλος κυκλοφόρησε το πρώτο του προσωπικό CD με τίτλο Ο Ράπερ της Χρονιάς σε συνεργασία με τον DJ Alx και τον Πρύτανη από τη Legend.
Τον Δεκέμβριο του 2013, σε συνεργασία με το metal συγκρότημα Prejudice Reborn (ως Dimitris Mentzelos & Prejudice Reborn), κυκλοφόρησε το άλμπουμ Rock Rap Heavy, αποσπώντας θετικές κριτικές από τον εγχώριο τύπο. Το 2017, ξανά με τους Prejudice Reborn, συνεργάστηκε με τον Αμερικανό ράπερ, Donald D, μέλος του συγκροτήματος Rhyme Syndicate του Ice-T, στο τραγούδι Scream Your Lungs Out,  ενώ λίγο καιρό αργότερα κυκλοφόρησαν ένα cover του Ace of Spades των Motörhead.
Τον Δεκέμβριο 2017, ως Dimitris Mentzelos & Prejudice Reborn, κυκλοφόρησε το single με τίτλο Frankenstein, εμπνευσμένο από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μαίρη Σέλλεϋ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες ράπερ
Ντανελμπούρ
Το Ντανελμπούρ (Ντάννελμπουργκ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Μοζέλ στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Γκιζέλα της Γαλλίας
Η Γκιζέλα της Γαλλίας (Γαλλική γλώσσα : Gisele, πέθανε μετά το 911) ήταν θρυλική Γαλλίδα πριγκίπισσα που παντρεύτηκε τον Βίκινγκ πολέμαρχο και γενάρχη του Οίκου της Νορμανδίας Ρόλλο. Η Γκιζέλα ήταν μια από τις 6 κόρες του Βασιλιά των Δυτικών Φράγκων Καρόλου του Απλού με την πρώτη σύζυγο του Φρεδερόνη. Ο Ρόλλο αρραβωνιάστηκε σύμφωνα με την παράδοση την Γκιζέλα όταν ασπάστηκε τον Χριστιανισμό και ανέλαβε τη διοίκηση στο νεοϊδρυθέν Δουκάτο της Νορμανδίας (911). Ο γάμος και η ιστορική ύπαρξη της Γκιζέλας δεν έχουν επιβεβαιωθεί ιστορικά, μερικοί ιστορικοί την καταγράφουν σαν μια από τις νόθες κόρες του Καρόλου του Απλού. Μια άλλη πριγκίπισσα από τη Δυναστεία των Καρολιδών με το όνομα Γκιζέλα καταγράφεται σαν κόρη του Καρόλου του Φαλακρού, παππού του Καρόλου του Απλού και μητέρα των παιδιών του Ρόλλο. Η Γκιζέλα παριστάνεται σε μια πρόσφατη τηλεοπτική σειρά την "Βίκινγκ" με την ηθοποιό Μοργκάν Πολάνσκι.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Δούκισσες της Νορμανδίας
Φόρμουλα Ε
Η Φόρμουλα Ε, επισήμως ονομασμένη ως ABB FIA Formula E World Championship, είναι ένα πρωτάθλημα μηχανοκίνητου αθλητισμού που χρησιμοποιεί ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Το πρωτάθλημα ανήκει και προωθείται από τη Formula E Holdings. Το 2011 σχεδιάστηκε στο Παρίσι από τον Ζαν Τοντ, πρώην πρόεδρο της FIA και τον Ισπανό επιχειρηματία Alejandro Agag, ο οποίος είναι επίσης ο σημερινός πρόεδρος της Formula E Holdings. Ο εναρκτήριος αγώνας διεξήχθη στο Πεκίνο τον Σεπτέμβριο του 2014. Από το 2020, το πρωτάθλημα έχει τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλήματος.
Ιστορία
Η ιδέα για ένα πρωτάθλημα ηλεκτρικών μονοθεσίων με αγώνες σε διάφορες πόλεις επινοήθηκε από τον Ζαν Τοντ, τον πρόεδρο της Διεθνής Ομοσπονδίας Αυτοκινήτου (FIA), και παρουσιάστηκε στους πολιτικούς Alejandro Agag και Αντόνιο Ταγιάνι και στον Ιταλό ηθοποιό Teo Teocoli σε δείπνο σε ένα μικρό ιταλικό εστιατόριο στη γαλλική πρωτεύουσα στις 3 Μαρτίου 2011. Ο Ταγιάνι επικεντρώθηκε στην ηλεκτροποίηση της αυτοκινητοβιομηχανίας, την μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και τη εισαγωγή υβριδικών και ηλεκτρικών συστημάτων. Ο Agag είπε στον Todt ότι θα αναλάβει το έργο λόγω της προηγούμενης εμπειρίας του στη διαπραγμάτευση συμβάσεων με τηλεοπτικούς σταθμούς, χορηγίες και μάρκετινγκ.
Από τη σεζόν του 2020-21, η Φόρμουλα Ε έχει αναγνωριστεί από την ΦΙΑ ως παγκόσμιο πρωτάθλημα, καθιστώντας την ως την πρώτη σειρά αγώνων εκτός της Φόρμουλα 1 που έλαβε αναγνώριση παγκόσμιου πρωταθλήματος.
Μορφή αγωνιστικού τριημέρου
Όλα τα γεγονότα ξεκινούν με δύο ελεύθερες δοκιμές το πρωί: μια περίοδος 45 λεπτών ακολουθούμενη από μια 30 λεπτών. Κατά τη διάρκεια αυτών, οι οδηγοί είναι ελεύθεροι να χρησιμοποιήσουν την πλήρη ισχύ του αυτοκινήτου (250 kW (335 bhp)., με άλλη μία 45 λεπτών στους διπλούς αγώνες της Κυριακής. Από την 8η σεζόν, όλες οι ελεύθερες είναι 30 λεπτά.
Οι κατατακτήριες πραγματοποιούνται αργότερα μέσα στην ημέρα και διαρκεί περίπου μία ώρα. Σύμφωνα με την τρέχουσα μορφή (που εισήχθη στην 8η σεζόν), οι οδηγοί χωρίζονται σε δύο ομάδες με βάση τη θέση τους στο πρωτάθλημα, αυτοί που βρίσκονται σε μονές θέσεις πηγαίνουν στην ομάδα Α, ενώ αυτοί που βρίσκονται σε ζυγές θέσεις πηγαίνουν στην ομάδα Β. Εξαίρεση είναι ο πρώτος αγώνας της σεζόν, όπου κάθε ομάδα μπορεί να προτείνει έναν οδηγό σε κάθε γκρουπ. Κάθε γκρουπ έχει ένα περιθώριο 10 λεπτών για να ορίσει τον ταχύτερο γύρο στα 220 kW, εκ των οποίων οι 4 πρώτοι των κάθε γκρουπ θα προκριθούν στο στάδιο των "μονομαχιών", όπου οι οδηγοί έρχονται αντιμέτωποι στα 250 kW σε έναν προημιτελικό, ημιτελικό και τελικό. Ο νικητής του τελικού στη συνέχεια παρατάσσεται στη 1η θέση, ο ηττημένος του τελικού στη 2η θέση, οι ηττημένοι του ημιτελικού στις θέσεις 3 και 4 και οι ηττημένοι του προημιτελικού στις θέσεις 5 έως 8, με τη σειρά του χρόνου που ορίσαν. Οι υπόλοιποι οδηγοί από τη φάση των ομίλων τοποθετούνται εναλλάξ από τη θέση 9, με την ομάδα του polesitter στις μονές θέσεις και την άλλη ομάδα στις ζυγές θέσεις.
Οι πρώτες τέσσερις σεζόν είχαν καθορισμένη απόσταση γύρων, συνήθως μονό αριθμό, με pit-stops για να αλλάζουν αυτοκίνητα στα μισά του αγώνα, καθώς οι μπαταρίες δεν είχαν την ικανότητα να διαρκέσουν ολόκληρο τον αγώνα. Κατά τη δεύτερη γενιά, ο αγώνας έχει οριστεί σε 45 λεπτά συν έναν γύρο. Η εισαγωγή του αυτοκινήτου Gen2 σήμαινε ότι τα pit stop δεν είναι πλέον απαραίτητα, επειδή η μπαταρία διαρκεί για ολόκληρο τον αγώνα. Δεδομένου ότι τα ελαστικά παντός καιρού έχουν σχεδιαστεί για να διαρκούν για έναν ολόκληρο αγώνα, τα pit stop προς το παρόν χρειάζονται μόνο για την αλλαγή ενός τρυπημένου ελαστικού ή για την πραγματοποίηση επισκευών στο αυτοκίνητο. Στη λειτουργία αγώνα, η μέγιστη ισχύς περιορίζεται επί του παρόντος στα 200 kW (268 bhp). Για την ένατη σεζόν, οι γύροι θα αντικαταστήσουν τον χρόνο για να διατηρηθεί η συνέπεια με τη μετάβαση από τον αγώνα σε γύρους, τα αυτοκίνητα ασφαλείας και FCY θα αντισταθμίζονται πλέον με επιπλέον γύρους.