cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουσκάτ και Ομάν
Εξυγίανση και πτώση
Στις 4 Ιουνίου 1856, ο Σαΐντ μπιν Σουλτάν πέθανε χωρίς να έχει διορίσει του διαδόχου του θρόνου και τα μέλη της δυναστείας δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν σε ένα κυβερνήτη. Μέσω της Βρετανικής διαμεσολάβησης, οι δύο ηγέτες διορίστηκαν από φυλή Αλ Σάιντ. Ο τρίτος γιος του Σουλτάνου, ο Θουγουάινι αλ Σάιντ έγινε κυβερνήτης της ηπειρωτικής χώρας. Ο έκτος γιος, Ματζίντ μπιν Σαΐντ, έγινε κυβερνήτης του ανεξάρτητου Σουλτανάτου της Ζανζιβάρης στις 19 Οκτωβρίου 1856. Οι Σουλτάνοι της Ζανζιβάρης στη συνέχεια υποχρεούνταν να πληρώνουν ετήσιο φόρο στη Μουσκάτ.
Το Σουλτανάτο του Μουσκάτ δεχόταν τακτικά επιθέσεις από φυλές Ιμπάντι που αγανάκτησαν με την επιρροή των πιο κοσμικών παραλιακών κατοίκων. Το Σουλτανάτο ήταν ωστόσο σε θέση να υπερασπιστεί τον εαυτό του με Βρετανική βοήθεια. η την ιστορική διάσπαση συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, με το Σουλτάνο Ταϊμούρ μπιν Φεϊζάλ να παραχωρεί περιορισμένη αυτονομία για το Ιμαμάτο του Ομάν υπό τον κλήρο Ιμπάντι μέσω της Συνθήκης του Σιμπ το 1920.
Η τελευταία υπερπόντια κατοχή, το λιμάνι του Γκουαντάρ κατά μήκος του Κόλπου του Ομάν πωλήθηκε στο Πακιστάν ο 1958. Ωστόσο, το σουλτανάτο κέρδισε κάποιο έδαφος το 1967, όταν η Βρετανία επέστρεψε τα νησία Χούριγια Μουρίγια (αρχικά χορηγήθηκε ως δώρο από τον σουλτάνο προς τη Βασίλισσα Βικτώρια το 1854).
Εξέγερση και τη γεώτρηση πετρελαίου
Η ανακάλυψη πετρελαίου στον περσικό Κόλπο, όξυνε τη διαμάχη μεταξύ του Σουλτάνου στο Μουσκάτ και τους Ιμάμηδες του Ομάν. Η εξερεύνηση πετρελαίου είχε αρχίσει στις αρχές της δεκαετίας του 1920 από την Αγγλοπερσική Πετρελαϊκή Εταιρεία. Η διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου έφερε σοβαρό πλήγμα σε τέτοιες δραστηριότητες.
Ο τελευταίος Ιμάμης του Ομάν, ο Γκαλίμπ Μπιν Αλί, ξεκίνησε μια εξέγερση το 1954, όταν ο Σουλτάνος χορήγησε άδειες στην Ιρακινή Εταιρεία Πετρελαιοειδών παρά το γεγονός ότι τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου βρίσκονται εντός του Ιμαμάτου. Οι εχθροπραξίες είχαν τελειώσει το 1955, αλλά πλέον η σύγκρουση θα εξελιχθεί στην επανάσταση Τζεμπέλ Αχντάρ, όπου ο Σουλτάνος Σάιντ μπιν Ταϊμούρ βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στη συνεχιζόμενη Βρετανική στρατιωτική υποστήριξη. Τα Ιρακινά Πετρέλαια, μαζί με την εταιρεία Πετρελαϊκή Ανάπτυξη του Ομάν, ανήκε στους Ευρωπαϊκούς πετρελαϊκούς γίγαντες, συμπεριλαμβανομένου του διαδόχου της Αγγλοϊρανικής Πετρελαϊκής Εταιρείας British Petroleum η οποία ενθάρρυνε τη Βρετανική κυβέρνηση να επεκτείνει την υποστήριξή της στον Σουλτάνο.
Η εξέγερση ξέσπασε και πάλι το 1957, όταν η Σαουδική Αραβία άρχισε να υποστηρίζει τους επαναστάτες Ιμπάντι, αλλά τελικά ο Σουλτάνος ήταν σε θέση να δημιουργήσει υπεροχή στο μεγαλύτερο μέρος της ενδοχώρας. Το ίδιο έτος, οι Βρετανικές δυνάμεις βομβάρδισαν την πόλη Νάζουα, την πρωτεύουσα του Ιμαμάτου, και ανέτρεψε την θεοκρατία των Ιμπάντι. Ο Γκαλίμπ μπιν Αλί έφυγε για την εξορία στη Σαουδική Αραβία και οι τελευταίες επαναστατικές δυνάμεις ηττήθηκαν δύο χρόνια αργότερα, το 1959. Η Συνθήκη του Σιμπ τερματίστηκε και το αυτόνομο Ιμαμάτο του Ομάν καταργήθηκε.
Η συχνότητα των εξεγέρσεων όπως η Εξέγερση του Ντοφάρ υποστηριζόταν από την κομμουνιστική κυβέρνηση της Νότιας Υεμένης, έδωσε κίνητρο στους Βρετανούς να αντικαταστήσουν τον Σουλτάνο. Οι Βρετανοί επέλεξαν τον μορφωμένο στη Δύση Σουλτάνο Καμπούς μπιν Σαΐντ ο οποίος ήταν κλεισμένος στο παλάτι, γιατί ο παρανοϊκός πατέρας του φοβόταν για πραξικόπημα. Για την απελευθέρωσή του, ο Καμπούς μπιν Σαΐντ, με τη βοήθεια των Βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων, οργάνωσαν ένα επιτυχημένο πραξικόπημα και ανακηρύχθηκε Σουλτάνος του Μασκάτ και Ομάν, το 1970. Τα προσφάτως ενοποιημένα εδάφη μαζί με τη Μασκάτ αναδιοργανώθηκαν στο σημερινό ενοποιημένο Σουλτανάτο του Ομάν από τον Αύγουστο του 1970.
Το 1976, πάλι με Βρετανική βοήθεια, ο Σουλτάνος εξασφάλισε ολόκληρο το εσωτερικό και κατέστειλε την εξέγερση του Ντοφάρ.
Σουλτανάτο του Σοχάρ
Το Σουλτανάτο του Σαχάρ κράτησε από το 1920 μέχρι το 1932. Το 1920, ο Σεΐχης Άλι Μπάνου Μπου Αλί, ένας συγγενής του Σουλτάνου Ταϊμούρ μπιν Φαϊσάλ, επαναστάτησε στη βόρεια πόλη του Σοχάρ και ανακήρυξε τον εαυτό του Σουλτάνο, αλλά καθαιρέθηκε από τους Βρετανούς το 1932.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην κράτη της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ασίας Κατηγορία:Πρώην σουλτανάτα Κατηγορία:Ιστορία του Ομάν
Άγιος Φιλούμενος
Ο Άγιος Φιλούμενος ο Νέος Ιερομάρτυς (15 Οκτωβρίου 1913, Ορούντα, Κύπρος - 29 Νοεμβρίου 1979, Φρέαρ του Ιακώβ, Ιερουσαλήμ) είναι Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας ο οποίος μαρτύρησε τον 20ό αιώνα στα Ιεροσόλυμα. Η μνήμη του εορτάζεται στις 29 Νοεμβρίου.
Καταγωγή
Ο Άγιος Φιλούμενος (κατά κόσμον Σοφοκλής Χασάπης) γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 1913 στο χωριό Ορούντα της επαρχίας Μόρφου της Κύπρου. Από μικρή ηλικία έδειξε την θρησκευτικότητά του και την κλίση του προς αφιέρωση. Γαλουχήθηκε στην Ορθόδοξη πίστη από την γιαγιά του Λωξάντρα μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Αλέξανδρο (μετέπειτα Αρχιμανδρίτη Ελπίδιο).
Μαρτύριο
Αφότου μετατέθηκε στο Φρέαρ του Ιακώβ, αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα από φανατικούς Εβραίους. Αυτοί τον απειλούσαν συνεχώς με θάνατο και τον καλούσαν να εγκαταλείψει την διακονία του και να πάρει τις εικόνες και τον Εσταυρωμένο από το Φρέαρ.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, το απόγευμα της 29ης Νοεμβρίου του 1979, ημέρα της μνήμης του Αγίου Μάρτυρος Φιλουμένου, φανατικοί Εβραίοι μπήκαν στο χώρο του Φρέατος του Ιακώβ κι ενώ ο Άγιος τελούσε τον Εσπερινό. Τότε του επιτέθηκαν με τσεκούρι, τον κακοποίησαν και τέλος τον σκότωσαν. Από το σώμα του είχε πολλά τραύματα που έδειχναν πως χτυπήθηκε στο πρόσωπο και του έκοψαν τα δάχτυλα του δεξιού του χεριού. Οι φανατικοί Εβραίοι ακολούθως βεβήλωσαν την Εκκλησία και το Σταυρό κι έριξαν μια χειροβομβίδα καταστρέφοντας τον χώρο.
Αγιοκατάταξη
Το Συναξάριον γράφει: :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Κύπριοι μοναχοί Κατηγορία:Νεομάρτυρες
Μπακαλιάρος του Ατλαντικού
Ο μπακαλιάρος του Ατλαντικού (Gadus morhua) ανήκει στην οικογένεια Γαδίδες, η οποία περιλαμβάνει ψάρια τα οποία παρουσιάζουν σπουδαία οικονομική σημασία.
Ο μπακαλιάρος του Ατλαντικού έχει μυτερό ρύγχος και μικρό προγούλι κάτω από το σαγόνι του. Το στόμα του έχει μεγάλο άνοιγμα και διαθέτει ισχυρά δόντια. Στο σώμα του διακρίνονται τρία ραχιαία πτερύγια, δύο εδρικά ενώ το ουραίο πτερύγιο είναι αποκοπτόμενο. Το σώμα του είναι μεγάλο και το μήκος του κυμαίνεται μεταξύ 20-150cm. Το χρώμα του είναι καφέ-πράσινο ή σε κάποιες περιπτώσεις λαδί προς καφέ ενώ η κοιλιά είναι ανοιχτού χρώματος. Η πλευρική γραμμή είναι ιδιαίτερα ευδιάκριτη.
Βιολογία
Ο μπακαλιάρος είναι βενθοπελαγικό ψάρι, ωστόσο τα μικρά μπακαλιαράκια αρχικά διαβιούν στην επιφάνεια του νερού και μετά από ένα διάστημα περίπου δέκα εβδομάδων μετακινούνται προς το βυθό. Ζει σε κοπάδια με το κάθε ένα από αυτά να αποτελείται από εκατομμύρια άτομα.
Διατροφή
Ο μπακαλιάρος δεν διαθέτει ευκίνητο σώμα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι δεν τρέφεται με μεγάλα ψάρια. Είναι παμφάγο ψάρι και λαίμαργο. Τρέφεται κυρίως με οστρακόδερμα, μαλάκια, εχινόδερμα, σκουλήκια καθώς και μικρότερα ψάρια και το γόνο τους (κυρίως ρέγγες).
Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγική ωρίμανση κυμαίνεται ανάλογα με την περιοχή. Στον δυτικό Ατλαντικό ωριμάζει στα 2-4 χρόνια, ενώ στον νοτιοανατολικό Αρκτικό στα 8 χρόνια. Ο θηλυκός μπακαλιάρος αναπαράγεται από το χειμώνα μέχρι την άνοιξη και γεννά συνήθως 7.000.000 αυγά στο ανοιχτό πέλαγος σε βάθος μέχρι 100 περίπου μέτρων.
Γεωγραφική εξάπλωση
Ο μπακαλιάρος του Ατλαντικού ζει κυρίως στις θάλασσες του Β. Ατλαντικού και ιδίως κοντά στις θάλασσες της Νορβηγίας και του Καναδά, ωστόσο απαντάται και στις βόρειες θάλασσες του Ειρηνικού αλλά σε μικρότερες ποσότητες.
Εμπορική αξία
μικρογραφία|δεξιά Ο μπακαλιάρος παρουσιάζει μεγάλη εμπορική αξία. Υπολογίστηκε ότι το 2011 παγκοσμίως αλιεύθηκαν ένα εκατομμύριο τόνοι, ενώ το 1968 υπολογίστηκε ότι αλιεύθηκαν 3.939.642.000 κιλά ψαριών, το ψηλότερο που έχει καταγραφεί. Όσον αφορά το 2011, άλλοι 16.126 τόνοι προέρχονται από ιχθυοκαλλιέργειες, των οποίων τα έσοδα ανήλθαν σε 50,5 εκατομμύρια $. Ελάχιστα μέρη του ψαριού μένουν αχρησιμοποίητα: το κρέας του – αν και όχι πολύ εύγευστο – προτιμάται από τους ανθρώπους για τη διατροφή τους, η νηκτική κύστη γίνεται ψαρόκολλα για τον καθαρισμό της μπύρας και του κρασιού, τα κεφάλια τους βράζονται και γίνονται κόλλα, ενώ από το συκώτι του ψαριού εξάγεται το μουρουνέλαιο ενώ τα εντόσθιά του γίνονται λιπάσματα.
Πηγές
Κατηγορία:Γαδόμορφα Κατηγορία:Αλιεύματα
Ελαφόνησος (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1972-73
Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1972-73 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Συνολικά, στα πειραϊκά πρωταθλήματα πήραν μέρος 59 σύλλογοι. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν ο Α.Ο. Σύρου (ύστερα από την τιμωρία του Σαρωνικού Αίγινας και την αποβολή του από το πρωτάθλημα, λόγω απόπειρας δωροδοκίας) και ο Α.Ο. Νεάπολης. Και οι δυο πρωταθλητές έλαβαν στη συνέχεια μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο., μέσω του οποίου διεκδίκησαν την άνοδο στη Β΄Εθνική κατηγορία. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Β΄ ΕΠΣΠ κέρδισαν ο Ολυμπιακός Κορυδαλλού που ισοβάθμησε με το Μανδραϊκό στον Α΄ όμιλο και η Πίνδος. Στη Γ΄ Πειραιώς πρωταθλητές αναδείχτηκαν η Αρμενική και ο Φοίνικας Αγ. Σοφίας (ή Αστέρας Σύρου). Το Κύπελλο Πειραιά κατέκτησε η Αμφιάλη.
Α΄ Κατηγορία
Οι τελικές βαθμολογίες:
Γ΄ Κατηγορία
Οι 19 συνολικά ομάδες είχαν χωριστεί σε ομίλους ως εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Την περίοδο 1972-73 δήλωσαν συμμετοχή 51 σωματεία από τα 59 συνολικά που ανήκουν στη δύναμη της ΕΠΣΠ, με τη συμμετοχή των ομάδων της Α΄ Κατηγορίας να είναι υποχρεωτική. Τα σωματεία που δε συμμετείχαν ήταν μεταξύ άλλων οι Παμπειραϊκός, Αετός Κορυδαλλού, Α.Ο. Προφήτη Ηλία Πειραιά, Κένταυρος Καμινίων, Τροιζηνιακός Γαλατά, Α.Ο. Μυκόνου και Απόλλων Αίγινας.
Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Α.Π.Σ.Ε. Αμφιάλη επικρατώντας στον τελικό της Θύελλας Κορυδαλλού και προκρίθηκε στη 2η φάση του Κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών, όπου βρέθηκε αντιμέτωπος με τον Κυπελλούχο Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου, Διγενή Κοσκινού Ρόδου.
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1972-1973
Ευάγγελος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευάγγελος αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Ευαγγελος Κατηγορία:Μίλητος Κατηγορία:Ιωνία Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Προκόπιος Οικονομίδης
Ο Προκόπιος Β΄ (κατά κόσμον Οικονομίδης, 1837 - 4 Ιουλίου 1902) ήταν Έλληνας κληρικός και θεολόγος, ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Αθηνών κατά τα έτη 1896-1901.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Δουμενά Αχαΐας το 1837. Σε ηλικία 12 ετών εστάλη από τον ιερέα πατέρα του να μαθητεύσει στη Μονή Μεγάλου Σπηλαίου. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Ναύπλιο, όπου ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Σπούδασε στη Θεολογική και στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας με τσαρική υποτροφία, καθώς και στη Γαλλία, τη Γενεύη και τη Χαϊδελβέργη.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, δίδαξε σε γυμνάσιο και το 1880 εξελέγη υφηγητής της Θεολογικής Σχολής Αθηνών στο μάθημα της ιστορίας των δογμάτων και το 1891 τακτικός καθηγητής. Διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1892-1894 και 1896-1897. Δίδαξε επίσης πατρολογία και απολογητική, ενώ υπήρξε ο καθηγητής θρησκευτικών του διαδόχου Κωνσταντίνου και άλλων βασιλοπαίδων.
Το 1884 ορίστηκε αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 11 Οκτωβρίου 1896, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Αθηνών. Χάρη στην πλούσια μόρφωσή του και τα διοικητικά του χαρίσματα, αποδείχτηκε ικανότατος ιεράρχης με πλούσιο έργο. Ήταν εκ των ιδρυτικών μελών του Συλλόγου προς Διάδωσιν Ωφέλιμων Βιβλίων (1899).
Κρίση των Ευαγγελικών, παραίτηση και θάνατος
Το 1901 ο Έλληνας λόγιος έμπορος και συγγραφέας Αλέξανδρος Πάλλης «ἀποδίδει εἰς τὴν γνησίαν γλῶσσαν τοῦ ἑλληνικοῦ Λαοῦ» το Ευαγγέλιο, τις τέσσερις αφηγήσεις των ευαγγελιστών της Αγίας Γραφής που τις προσονόμασε Η Νέα Διαθήκη κατά το Βατικανό Χειρόγραφο. Το έργο αυτό εκτυπώθηκε σε «ἐργαστήριον ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τῆς Αἰγύπτου» το 1901 με έξοδα της βασίλισσας Όλγας. Η έκδοση όμως έγινε χωρίς την επίσημη άδεια της Ιεράς Συνόδου και προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων, τα λεγόμενα Ευαγγελικά, που ξέσπασαν στις 7 Νοεμβρίου στην Αθήνα, από  φοιτητές και καθηγητές του Πανεπιστημίου. Την επομένη, 8/11, μετά από απαίτηση του βασιλιά Γεωργίου Α΄, και για να κατευναστεί το κλίμα, ο Προκόπιος παραιτήθηκε. Την αμέσως επομένη ημέρα αναγκάστηκε να παραιτηθεί και η κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη, λόγω της πολύνεκρης τροπής που επήλθε με τα έντονα μέτρα καταστολής που εφάρμοσε. Η μετάφραση τελικώς αποσύρθηκε, αλλά ο τελικός απολογισμός των επεισοδίων αυτών ήταν οκτώ έως έντεκα, σύμφωνα με διάφορες πηγές, νεκροί καθώς και 70 τραυματίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι Αθηνών και πάσης Ελλάδος Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 20ού αιώνα
Σεν-Σεκ
Το Σεν-Σεκ (γαλλικά: Chêne-Sec) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Δυναστεία του Βαλεντινιανού
Η Δυναστεία του Βαλεντινιανού (Ουαλεντινιανού) είναι μία δυναστεία της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που τα μέλη της ήταν αυτοκράτορες από το 364 έως το 383 στην Κωνσταντινούπολη για 19 έτη.
Μετά τη Δυναστεία του Κωνσταντίνου αυτοκράτορας έγινε ο Ιοβιανός, και όταν αυτός απεβίωσε, ο Στρατός εξέλεξε τον Βαλεντινιανό Α΄. Ο νέος αυτοκράτορας διαίρεσε το Ρωμαϊκό Κράτος και διοικούσε το Δυτικό μέρος ενώ το Ανατολικό το παραχώρησε στον αδελφό του Βάλη. Όταν απεβίωσε o Βαλεντινιανός Α΄ το 375, τον διαδέχθηκε στο Δυτικό Ρωμαϊκό Κράτος ο πρώτος γιος του Γρατιανός. Τα μέλη της δυναστείας είναι:
Το 378 σκοτώθηκε ο Βάλης στην Αδριανούπολη αντιμετωπίζοντας τους Γότθους και τον διαδέχθηκε στο Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος ο Θεοδόσιος Α΄. Το 383 απεβίωσε ο Γρατιανός και τον διαδέχθηκε στο Δυτικό Ρωμαϊκό Κράτος ο νεότερος αδελφός του Βαλεντινιανός Β΄ ώσπου απεβίωσε το 392, οπότε ανέλαβε ο Θεοδόσιος Α΄ ως αυτοκράτορας όλου του Ρωμαϊκού κράτους, ιδρύοντας τη Δυναστεία του Θεοδοσίου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βυζαντινές δυναστείες
Μπαράκες Αχαΐας
Οι Μπαράκες είναι οικισμός στην περιοχή της Τριταίας του Νομού Αχαΐας στο νότιο σημείο του κάμπου της Βουντούχλας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 283 μέτρων. Αποτελεί μέρος του χωριού Σκιαδά. Βρίσκεται πάνω στην Εθνική Οδό Πατρών-Τριπόλεως. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Σκιαδάς, Καρπέτα, Πηγάδια, Σκούρας, το μοναστήρι των Νοτενών καθώς και το Σκιαδοβούνι.
Ιστορία
Είναι σχετικά πρόσφατος οικισμός. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός με το όνομα Μπαράκες με το ΦΕΚ της 05/04/1981 και υπήχθη στην κοινότητα Σκιαδά έως το 1997, που με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτήθηκε στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 όπου και εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Το όνομα του οικισμού προέκυψε από μία "μπαράκα", δηλ. μία πρόχειρη, ξύλινη κατασκευή που στέγασε εκεί ένα καφενείο τα παλαιότερα χρόνια.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2001-02
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2001-02 ήταν το 10ο από την καθιέρωση της Πρέμιερ Λιγκ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Άρσεναλ για 12η φορά στην ιστορία της ακολουθούμενη στη βαθμολογία από την Λίβερπουλ. Θέση στο Champions League εξασφάλισαν επίσης η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και η Νιούκαστλ.
Βαθμολογία
1 Η Ίπσουιτς Τάουν εξασφάλισε την έξοδο στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ μέσω της Ειδικής βαθμολογίας Fair Play της ΟΥΕΦΑ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2001-2002 Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
2016 Χάινεμαν
Ο Χάινεμαν (Heinemann) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,78. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Γερμανό αστρονόμο Άλφρεντ Μπόρμαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Καρλ Χάινεμαν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Χάινεμαν εκτιμάται σε 21,85 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,102 ± 0,013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαινεμαν
Φραγκίσκος Προσαλέντης
Ο Φραγκίσκος Προσαλέντης υπήρξε Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 11 Απριλίου 1679. Πατέρας του ήταν ο δόκτωρ Ιππόλυτος Προσαλέντης. Ήλθε στην Κωνσταντινούπολη και συνόδευσε τον Αλέξανδρο Ελλάδιο στην Αγγλία, όπου κατατάχθηκε τρόφιμος στο βραχύβιο Ελληνικό Φροντιστήριο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Αντιτάχτηκε με τον εκεί τρόπο διδασκαλίας, και της προσπάθειας προσηλυτισμού των Ελλήνων στην καθολική πίστη. Επέστρεψε στην πατρίδα του και χειροτονήθηκε ιερέας το 1708. Αργότερα έγινε μοναχός και μετονομάστηκε Φιλόθεος. Κήρυξε τον λόγο του θεού στην Κέρκυρα από το 1709-1712 και στη Ζάκυνθο το 1713.
Απεβίωσε στις 25 Σεπτεμβρίου 1728.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 18ου αιώνα
Πρωτοπρεσβύτερος
Άλλες ονομασίες
Άλλες ονομασίες που έχει το οφφίκιο του πρωτοπρεσβύτερου είναι: του Πρωτοπαπά, του Αρχιπρεσβυτέρου, του Πρώτου τη τάξει των πρεσβυτέρων, του Πρωθιερέως, του Ηγουμένου των πρεσβυτέρων.
Ποιος το χορηγεί
Το χορηγεί με χειροθεσία και ευχή ο Πατριάρχης ή ο Επίσκοπος στους εγγάμους πρεσβυτέρους που έχουν ενεργό το Μέγα και Ιερό Μυστήριο του γάμου.
Καταγωγή αξιώματος
Αρχικά φαίνεται πως δινόταν από τον επίσκοπο στον πρεσβύτερο λόγω των πρεσβείων της χειροτονίας. Στη Δύση όμως κάτι τέτοιο θεωρείτο παράβαση της κανονικής τάξεως. Η εν Αντιοχεία Σύνοδος (ή Σύνοδος Αντιοχείας) το 341, επικαλούμενη και "Σύνοδος εγκαινίων" ,κάνει λόγω για εκλογή πρωτοπαπάδων αντί επισκόπων σε μικρές πόλεις ή κώμες, καθώς και ο Εκκλησιαστικός ιστορικός Σωκράτης. Επομένως πρέπει να υπάρχουν στην Εκκλησία πριν το 341 οι πρωτοπρεσβύτεροι. Στην Δύση και πιο ειδικά στην Εκκλησία της Ρώμης απαντάται το αξίωμα από τον 5ο αιώνα. Στις δυτικές εκκλησιαστικές επαρχίες πρωτοπρεσβύτεροι τοποθετούνταν στις επαρχίες των μεγάλων πόλεων λόγω της αύξησης του πληθυσμού τους. Αρχαίες κοπτικές επιγραφές και όστρακα μας πληροφορούν πως ο θεσμός υπήρχε στην πρωτοχριστιανική Αίγυπτο.
Καθήκοντα-αρμοδιότητες
Ήταν αμέσως μετά τον επίσκοπο, τον οποίο αναπλήρωνε στα καθήκοντά του κατά τη χηρεία της επισκοπής, ενώ τελούσε το βάπτισμα κατά την απουσία του επισκόπου. Δεν τεκμηριώνεται η άποψη πως δικαιούτο να διαδεχθεί τον επίσκοπο. Λάμβαναν διάφορα αξιώματα,όπως του έκδικου, του οικονόμου, του νοτάριου, του έξαρχου. Παλαιότερα ο έγγαμος κληρικός μπορούσε να ανέλθει στο αξίωμα του Επισκόπου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί
Протопресвитер
Σεβρώ
Το Σεβρώ (γαλλικά: Chevreaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεβροταίν (γαλλικά: Chevrotains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Τζον Ντίλιντζερ
Έλαβε δημοσιότητα από τα Μέσα κατά την περίοδο που ήταν δραπέτης, ενώ εξ αιτίας της προσωπικότητάς του και του ύφους του, τον συνέκριναν με τον Ρομπέν των Δασών. Σε απάντηση, ο διευθυντής του FBI Τζ. Έντγκαρ Χούβερ, ανέπτυξε ένα πιο εξελιγμένο γραφείο ως όπλο ενάντια στο οργανωμένο έγκλημα, χρησιμοποιώντας τον Ντίλιντζερ και τη συμμορία του ως πλατφόρμα εκστρατείας. Κατάφερε να αποφύγει τη σύλληψη σε τέσσερις πολιτείες, επιστρέφοντας στο σπίτι του πατέρα του, μετά από έναν τραυματισμό που είχε. Το 1934, επέστρεψε στο Σικάγο, και η Άνα Κουπάνας, ιδιοκτήτρια οίκου ανοχής, στον οποίον είχε βρει καταφύγιο ο Ντίλιντζερ, τον κατέδωσε στην αστυνομία.
Στις 22 Ιουλίου του 1934, κι ενώ έβγαινε από το θέατρο "Biograph Theater", πήγανε να τον συλλάβουν οι πράκτορες Μέλβιν Πέρβις και Σάμιουελ Π. Κόλι. Εκείνος επιχείρησε να διαφύγει της σύλληψης, αλλά δεν τα κατάφερε και πυροβολήθηκε από τους αστυνομικούς, πεθαίνοντας. Η δολοφονία του κρίθηκε εύλογη. Ο Ντίλιντζερ ήταν ήδη ένας περιβόητος κακοποιός, ενώ έως και σήμερα τα Μέσα ασχολούνται μαζί, αφού έχουν γυριστεί δεκάδες ταινίες που τον αφορούν,   επηρεάζοντας κι άλλες τέχνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες Κατηγορία:Ληστές
Θησαυρός της Κεφαλληνίας (1935)
Με την ονομασία Θησαυρός της Κεφαλληνίας (1935) φέρεται ένα σύνολο αρχαίων ελληνικών νομισμάτων που βρέθηκε – κατασχέθηκε στη Σάμη της Κεφαλληνίας το 1935, εξ ου και η ονομασία του.
Συγκεκριμένα ο θησαυρός αυτός αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου θησαυρού που δυστυχώς χάθηκε. Ο υφιστάμενος αυτός θησαυρός περιλαμβάνει 50 αργυρούς στατήρες που δίνουν μια εξαιρετική εικόνα της κυκλοφορίας των αρχαίων ελληνικών νομισμάτων στον δυτικό ελλαδικό χώρο περίπου τον 3ο αιώνα π.Χ. στον οποίο και ανάγεται η χρονολόγηση του θησαυρού.
Ανάμεσα στους στατήρες αυτούς περιλαμβάνονται και κοπές που έχουν γίνει σε αρχαίες πόλεις της Ηπείρου μεταξύ των οποίων του Ανακτορίου, του Θυρρείου, του Δυρραχείου και κάποιων νήσων του Ιονίου όπως της Λευκάδας και της Κέρκυρας. Εξ αυτών ιδιαίτερο νομισματικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι στατήρες της Κορίνθου που απεικονίζουν την Αθηνά και τον Πήγασο, οι αποκαλούμενοι «πόλοι», που χαρακτηρίζονται νομίσματα ευρείας αποδοχής και μεγάλης κυκλοφορίας της εποχής τους. Μάλιστα διαπιστώνεται πως οι τότε αποικίες της Κορίνθου, στους στατήρες που έκοψαν αυτές, υιοθέτησαν το ίδιο εικονογραφικό τύπο των νομισμάτων της μητρόπολής τους προσθέτοντας η κάθε μία το δικό της ακροφώνημα του ονόματός τους. Έτσι στους πόλους που περιλαμβάνει ο θησαυρός διαπιστώνονται αυτοί που κόπηκαν στη Λευκάδα που φέρουν το γράμμα Λ, ή του Θυρρείου που φέρουν το Θ, του Δυρραχίου το Δ και του Ανακτορίου με το Α.
Κατά τους νομισματολόγους προσδιοριζόμενη χρονολογία απόκρυψης του συγκεκριμένου θησαυρού προσδιορίζεται περί το 300 - 250 π.Χ. Ο Θησαυρός αυτός βρίσκεται σήμερα στο Νομισματικό Μουσείο Αθηνών και περιλαμβάνεται στη κύρια σειρά θησαυρών νομισμάτων  που εκθέτονται μόνιμα ως αντιπροσωπευτικός του είδους του, έναντι πολλών άλλων που η έκθεσή τους είναι περιοδική.
Πηγές
Κατηγορία:Θησαυροί νομισμάτων Κατηγορία:Νομός Κεφαλληνίας
Μπατσάτα (χορός)
Η μπατσάτα (bachata) είναι μια μορφή μουσικής και λάτιν χορού που δημιουργήθηκε στην επαρχία και τις αγροτικές γειτονιές της Δομινικανής Δημοκρατίας. Τα θέματά του είναι συχνά ρομαντικά: ιδιαίτερα επικρατούσες είναι οι ιστορίες Αγάπης και της θλίψης. Στην πραγματικότητα, ο αρχικός όρος που χρησιμοποιήθηκε για να ονομάσει το ύφος ήταν «amargue» («πικρία» ή «πικρή μουσική»), έως ότου ο μάλλον διφορούμενος όρος bachata έγινε δημοφιλής.
Ονομασία
Η προέλευση του όρου bachata είναι ακόμα άγνωστη. Εντούτοις, σε μερικές αγροτικές περιοχές της Δομινικανής Δημοκρατίας, ο όρος Βachata σημαίνει τα απορρίμματα, αλλά οι περισσότεροι πολίτες συμφωνούν ότι αποτελεί ένα συμβαλλόμενο μέρος. Άλλοι λένε ότι η bachata προέρχεται από το ιταλικό Ballata, το οποίο ήταν μια δημοφιλής μορφή μουσικής της Ιταλίας τους προηγούμενους αιώνες. Η Bachata αναπτύχθηκε και είναι ακόμα στενά συνδεδεμένη με το λατινοαμερικάνικο ρομαντικό ύφος αποκαλούμενο μπολερό.
Με την πάροδο του χρόνου, έχει επηρεαστεί από το μερένγκε (γρήγορος ρυθμός ντόπιας μουσικής στη Δομινικανή Δημοκρατία) και από ποικίλες λατινοαμερικάνικες μορφές κιθάρων. Η ίδια η μουσική παίζεται στα 4/4. Η πιο αναγνωρίσιμη πτυχή της ενοργάνωσης bachata είναι η χρήση μιας ενισχυμένης κιθάρας (είτε ηλεκτρικής είτε ακουστικής).
Ιστορία
Η bachata που προέκυψε τη δεκαετία του '60 προέρχεται από τη λατινοαμερικάνικη παράδοση κιθαριστικής μουσικής, αρχικά εντοπιζόμενη σε μπαρ και κλαμπ που έπαιζαν κιθαρίστες και τραγουδιστές. Σύμφωνα με ένα ντοκιμαντέρ, τo κομμάτι των Beatles "Till There Was You" (1963) βοήθησε στην έμπνευση του ύφους. Ακόμα κι αν μερικοί έθεσαν την προέλευση της Bachata στις αρχές της δεκαετία του '60. Το 2002 ένα αναμνηστικό λεύκωμα δημοσιεύτηκε γιορτάζοντας την 50ή επέτειο της μουσικής Bachata.
Ενώ οι ραδιοφωνικοί σταθμοί έπαιζαν συνεχώς merengue και σάλσα, οι μουσικοί bachata αναγκάστηκαν να αναπτύξουν το σύστημά τους και τη μουσική τους. Όπως με τις περισσότερες μορφές της λατινοαμερικάνικης μουσικής, η bachata αποδίδεται κυρίως από άνδρες τραγουδιστές.
Η bachata παίζεται σήμερα σε ηλεκτρική κιθάρα και είναι πιο ρυθμική απ' ό,τι στις προηγούμενες μορφές. Η εξέλιξη σε ηλεκτρική κιθάρα έχει βοηθήσει να καταστήσει την bachata περισσότερο χορευτική και προσιτή.
Για το δομινικανό ακροατήριο, ο δημοφιλέστερος των σύγχρονων bachateros είναι αναντίρρητα ο Άντονι Σάντος. Άλλοι αξιοσημείωτοι καλλιτέχνες είναι οι: Λουίς Βάργας, Ραουλίν Ροδρίγκες, Σακαρίας Φερρέιρα, Φρανκ Ρέγιες, Monchy y Alexandra, Andy Andy, Λεονάρδο Πανιάγουα, Los Toros Band, Joe Veras και El Vinny (Tu Melón).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λάτιν χοροί Κατηγορία:Πολιτισμός της Δομινικανής Δημοκρατίας
2017 Γουέσον
Η Γουέσον (Wesson) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,68. Ανακαλύφθηκε το 1903 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Μαίρης Τζόαν Γουέσον-Μπάρντγουελ (Mary Joan Wesson Bardwell), συζύγου του Αμερικανού αστρονόμου Κόνραντ Μ. Μπάρντγουελ.
Η Γουέσον στο περιήλιο της τροχιάς της βρίσκεται στα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά της Γουέσον είναι άγνωστα. Η Γουέσον περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες 24 λεπτά και 57 δευτερόλεπτα, μία γρήγορη περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γουεσον
Πρόεδρος του Παλάου
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας του Παλάου είναι ο αρχηγός κράτους και της κυβέρνησης του Παλάου. Ο Πρόεδρος εκλέγεται με άμεση εκλογή από τον λαό για θητεία 4 ετών και μπορεί να επανεκλεγεί για δεύτερη συνεχή θητεία μόνο μία φορά. Πρώτος πρόεδρος της χώρας ήταν ο Χαρούο Ρεμελίκ από το 1981 ως τη δολοφονία του, το 1985.
Κατάλογος προέδρων
Όλοι οι κάτοχοι του αξιώματος ήταν ανεξάρτητοι πολιτικά.
Παραπομπές
* Προεδρο
Αιγυπτιακό δημοψήφισμα (2019)
Ένα συνταγματικό δημοψήφισμα διεξήχθη στην Αίγυπτο από τις 20 έως τις 22 Απριλίου 2019, με την ψηφοφορία στο εξωτερικό να διεξάγεται μεταξύ 19 και 21 Απριλίου. Οι προτεινόμενες αλλαγές επιτρέπουν στον πρόεδρο Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι να παραμείνει στην εξουσία μέχρι το 2030. Με βάση την προηγούμενη έκδοση του συντάγματος, θα είχε αποκλειστεί από το να είναι ξανά υποψήφιος στις επόμενες εκλογές, οι οποίες επρόκειτο να διεξαχθούν το 2022. Οι αλλαγές εγκρίθηκαν από το 88,83% των ατόμων που ψήφισαν, με ποσοστό συμμετοχής 44%.
Προετοιμασία
Τα σχέδια τροποποίησης του συντάγματος προετοιμάστηκαν από τη Γενική Διεύθυνση Πληροφοριών (Mukhabarat) γύρω στον Δεκέμβριο του 2018, με σχεδόν καθημερινές συναντήσεις με επικεφαλής τον γιο του αλ Σίσι, Μαχμούτ, αναπληρωτή διευθυντή του Mukhabarat. Ορισμένες συνεδριάσεις παρακολούθησε επίσης ο Αμπάς Καμέλ, διευθυντής του Mukhabarat. Τα αρχικά σχέδια ήταν να παραταθεί η προεδρική θητεία σε έξι χρόνια, διατηρώντας το ανώτατο όριο δύο θητειών και να αποδυναμωθούν οι εξουσίες του Κοινοβουλίου.
Οι υπηρεσίες ασφαλείας σχεδίασαν «ευρείες εκστρατείες σύλληψης πολιτικών δημόσιων προσώπων από όλο το πολιτικό φάσμα» ως μέθοδο «μη [ανοχής σε] διαφωνία σε οποιαδήποτε κλίμακα σχετικά με τις τροπολογίες».
Προτεινόμενες τροποποιήσεις
Το άρθρο 140 τροποποιείται για να παρατείνει την προεδρική θητεία από τέσσερα σε έξι χρόνια και το άρθρο 241 τροποποιείται για να επιμηκύνει την ισχύουσα θητεία του ελ Σίσι και να του επιτρέψει να είναι υποψήφιος για νέα θητεία. Άλλες αλλαγές αποκαθιστούν την ικανότητα του Προέδρου να διορίζει Αντιπροέδρους (οι οποίοι είχαν καταργηθεί το 2012) και να ενισχύσει τις εξουσίες του Προέδρου στο δικαστικό σώμα με τροποποιήσεις στα άρθρα 185, 189 και 193, καθιστώντας τον Πρόεδρο επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου για τις δικαστικές αρχές, οι οποίες θα ορίζουν τον εισαγγελέα και τους δικαστικούς ηγέτες, καθώς και να δίνει στον πρόεδρο την εξουσία να διορίζει άμεσα τον επικεφαλής του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου.
Δύο τροπολογίες ενσωματώνουν περαιτέρω τον ρόλο του στρατού στην κυβέρνηση, με μια προτεινόμενη αλλαγή στο άρθρο 200 να δηλώνει ότι ο στρατός πρέπει να «διαφυλάξει το σύνταγμα και τη δημοκρατία, να διατηρήσει τους βασικούς πυλώνες του κράτους και τον πολιτικό χαρακτήρα του και να υποστηρίξει τα κέρδη του τους ανθρώπους και τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των ατόμων ". Μια αναθεώρηση του άρθρου 234 θα καθιστούσε μόνιμη απαίτηση τον ρόλο του στρατού να επιλέγει τον υπουργό Άμυνας.
Περαιτέρω τροποποιήσεις καθιστούν το κοινοβούλιο διθάλαμο σώμα, με την καταργηθείσα το 2014 Άνω Βουλή να αποκαθίσταται ως Γερουσία, η οποία θα αποτελείται από 120 εκλεγμένα μέλη και 60 διορισμένα από τον πρόεδρο. Οι αλλαγές στο άρθρο 102 μειώνουν τον αριθμό των μελών της Κάτω Βουλής από 596 σε 450, με τουλάχιστον 112 έδρες να προορίζονται για γυναίκες.
Στις 16 Απριλίου 2019, το Κοινοβούλιο ενέκρινε τις αλλαγές στο Σύνταγμα. 22 βουλευτές ψήφισαν κατά των αλλαγών, με έναν βουλευτή να ψηφίζει "παρών". Οι αλλαγές έπρεπε να τεθούν σε δημοψήφισμα εντός 30 ημερών.
Εκστρατεία
Πολλά πολιτικά κόμματα, μεταξύ των οποίων το Κόμμα Σοσιαλιστικής Λαϊκής Συμμαχίας, το Αιγυπτιακό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το Κόμμα του Συντάγματος, το Κόμμα Μεταρρύθμισης και Ανάπτυξης, το Κόμμα Ελευθερίας της Αιγύπτου, το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αιγύπτου, το Κόμμα Εθνικής Συμφιλίωσης, το Συντηρητικό Κόμμα και το Κόμμα Αξιοπρέπεια (καθώς και οι βουλευτές της Συμμαχίας 25-30) συναντήθηκαν στις 5 Φεβρουαρίου 2019 για να σχηματίσουν την Ένωση για την Υπεράσπιση του Συντάγματος, η οποία δρομολόγησε μια εκστρατεία με τρεις άξονες για να καταψηφιστούν οι τροπολογίες (συγκέντρωση υπογραφών, δημιουργία "πλατφόρμας μέσων" και προσφυγή στα δικαστήρια κατά των τροπολογιών). Το μέλος του κόμματος του Συντάγματος Χαλέντ Νταβούντ ισχυρίστηκε ότι οι προτάσεις ήταν η διατήρηση της εξουσίας, ενώ το Πολιτικό Δημοκρατικό Κίνημα εξέφρασε την αντίθεσή του στις τροπολογίες. Άλλα κόμματα και οργανώσεις που αντιτάχθηκαν επίσης στις τροπολογίες ήταν το Αραβικό Δημοκρατικό Νασεριστικό Κόμμα και οι Επαναστατικοί Σοσιαλιστές.
Η Διεθνής Επιτροπή των Δικαστών ζήτησε την απόρριψη των αλλαγών, σημειώνοντας ότι η αλλαγή στο άρθρο 140 σχετικά με τη διάρκεια της προεδρικής θητείας παραβιάζει την καθιερωμένη ρήτρα του άρθρου 226, απαγορεύοντας τις αλλαγές στα κείμενα που αφορούν στην επανεκλογή του Προέδρου, εκτός αν παρέχονται περισσότερες εγγυήσεις.
Μια καμπάνια που ονομάζεται «Bātil» («μηδενικό και άκυρο») ξεκίνησε την εβδομάδα της 7ης Απριλίου για να αντιταχθεί τις προτεινόμενες τροποποιήσεις. Ωστόσο, ο ιστότοπος της καμπάνιας μπλοκαρίστηκε στις 9 Απριλίου 2019, αφού συγκεντρώθηκαν πάνω από 60.000 υπογραφές εναντίον των αλλαγών. σύμφωνα με τα NetBlocks, η κυβέρνηση δέσμευσε στη συνέχεια πάνω από 34.000 άλλους ιστοχώρους προκειμένου να περιορίσει την πρόσβαση στον ιστότοπο της καμπάνιας.
Οι αντίπαλοι των τροπολογιών αντιμετώπισαν καταστολή από την κυβέρνηση, σύμφωνα με την Al-Monitor, η οποία ανέφερε για μια μυστική ομάδα λαϊκών ομάδων που κρατούσαν πανό και χρησιμοποιούσαν γκράφιτι για να αντιταχθούν στις προτάσεις.
Διεξαγωγή
Ένας δικαστής που είναι υπεύθυνος για ένα εκλογικό τμήμα στο Κάιρο, εξέθεσε διάφορα θέματα σχετικά με την διενέργεια των εκλογών, συμπεριλαμβανομένου του συνδυασμού ψηφοδελτίων μη εγγεγραμμένων και εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, μελών του φιλοκυβερνητικού Κόμματος του Μέλλοντος του Έθνους στα εκλογικά κέντρα (και ως δημοσκόποι), δωροδοκία με φαγητό και ανύπαρκτη εποπτεία κατά την καταμέτρηση των ψηφοδελτίων.
Αντιδράσεις
Λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, ο Σίσι σχολίασε σε ένα tweet, ευχαριστώντας τον αιγυπτιακό λαό για την θετική ψήφο»: «Το θαυμάσιο θέαμα που προσέφεραν οι Αιγύπτιοι που συμμετείχαν στο δημοψήφισμα... θα καταγραφεί στο ιστορικό αρχείο του έθνους μας».
Η εφημερίδα «New Arab» ανέφερε: «Τα κυβερνητικά μέσα ενημέρωσης, οι επιχειρηματίες και οι βουλευτές είχαν πιέσει για μια θετική ψήφο και για υψηλή συμμετοχή, με πολλούς να προσφέρουν ελεύθερες βόλτες και παράδοση τροφίμων στους ψηφοφόρους, ενώ οι αρχές απείλησαν να επιβάλλουν πρόστιμο σε όποιον μποϊκοτάρει το τριήμερο δημοψήφισμα. Η Διεθνής Αμνηστία και η Διεθνής Επιτροπή των Δικαστών είχαν προηγουμένως προτρέψει την αιγυπτιακή κυβέρνηση να αποσύρει τις τροπολογίες, επειδή «θα υπονόμευε την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας και θα επεξέτεινε τις στρατιωτικές δίκες για τους πολίτες. Εάν εγκριθούν, οι τροποποιήσεις θα αποδυναμώσουν το κράτος δικαίου, θα εξαλείψουν περαιτέρω τις εγγυήσεις δίκαιης δίκης και θα κατοχυρώσουν την ατιμωρησία των μελών των ενόπλων δυνάμεων».
Ενώ ο πρόεδρος της Εθνικής Εκλογικής Επιτροπής Λασίν Ιμπραήμ μίλησε για τις «δυνάμεις του σκότους και του κακού» που μποϊκοτάρισαν το δημοψήφισμα προκειμένου να «καταστραφεί η δημοκρατική ατμόσφαιρα στην οποία έλαβε χώρα» ο γνωστός Αιγύπτιος συγγραφέας Αλάα Αλ Ασουάνι, στην αραβική υπηρεσία της Deutsche Welle, ανέφερε τους λόγους για τους οποίους το δημοψήφισμα ήταν «άκυρο, αντισυνταγματικό και αντιδημοκρατικό, περιγράφοντας τον ελ Σίσι ως“στρατιωτικό δικτάτορα (ديكتاتور عسكري) που ασκεί πρωτοφανή καταπίεση πάνω στο λαό.”
Το BBC δήλωσε ότι οι αιγυπτιακές αρχές δεν του έδωσαν τη διαπίστευση για να καλύψει ειδησεογραφικά την ψηφοφορία.
Παραπομπές
Αιγυπτιακο 2019 δημοψηφισμα
Βέρτερσεε Στάντιον
Το Βέρτερσεε Στάντιον είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Κλάγκενφουρτ της Αυστρίας. Είναι η έδρα της Αούστρια Κλάγκενφουρτ.
Το παλιό στάδιο, επίσης ονομαζόμενο Wörtherseestadion, είχε χτιστεί το 1960 και είχε χωρητικότητα 10.900 θεατών. Κατεδαφίστηκε το 2005 και αντικαταστάθηκε από το ομώνυμο νέο στάδιο, το οποίο ξεκίνησε να χτίζεται στις 11 Ιανουαρίου 2006 και εγκαινιάστηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2007 με αγώνα των εθνικών ομάδων Αυστρίας και Ιαπωνίας στα πλαίσια φιλικού τουρνουά και ενώπιον 26.500 θεατών.
Από το 2007 ως το 2010 απέκτησε ονοματοδότη χορηγό τον τραπεζικό όμιλο "Hypo Alpe Adria" και ονομαζόταν "Hypo-Arena", ωσότου λόγω οικονομικών προβλημάτων του ομίλου η χορηγία κατέπεσε και επανήλθε το αρχικό του όνομα.
Ήταν ένα από τα 8 στάδια που φιλοξένησαν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2008, επ' αφορμή του οποίου χτίστηκε. Κατά τη διάρκεια του Euro 2008 είχε δυνατότητα φιλοξενίας 32.000 θεατών, ενώ μετά τη διόργανωση η χωρητικότητα μειώθηκε στις 30.000 θέσεις.
Στις 9 Ιανουαρίου 2010 ο χώρος φιλοξένησε τον αγώνα χόκεϊ της EBEL μεταξύ των ομάδων Klagenfurter AC και Villacher SV.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αυστρία Κατηγορία:Αούστρια Κέρντεν
Αμπάρο Ποτς ι Γκασκόν
Η Αμπάρο Ποτς ι Γκασκόν (ισπανικά: Amparo Poch y Gascón, 15 Οκτωβρίου 1902 - 15 Απριλίου 1968) ήταν Ισπανίδα πασιφίστρια, ιατρός και ακτιβίστρια κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου. Γεννήθηκε στη Σαραγόσα. Κατά τη δεκαετία του 1930 υπήρξε μία από τους ιδρυτές του αναρχοφεμινιστικού κινήματος Libres Mujeres.
Η Ποτς υπήρξε μέλος της Εθνικής Συνομοσπονδιάς Εργατών πριν τον πόλεμο, ήτοι πριν από τις άλλες δύο (Σαορνίλ και Κομαποσάδα) που ίδρυσαν τις Ελεύθερες Γυναίκες. Η Ποτς, επίσης, υπήρξε και συνιδρυτής της Liga Española de Refractarios a la Guerra, ομάδα αντιστασιακών. Κατά την περίοδο του Εμφυλίου ήταν ενεργό μέλος της Orden del Olivo. Πέθανε στην εξορία της, στην Τουλούζ, το 1968.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελεύθερες Γυναίκες Κατηγορία:Ισπανοί αναρχικοί Κατηγορία:Ισπανοί φεμινιστές Κατηγορία:Ισπανοί αντιφασίστες Κατηγορία:Ειρηνιστές
Πλέι-Οφ NBA 1954
Τα πλέι-οφ του 1954 ήταν το τουρνουά που ακολούθησε την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου στη σεζόν 1953-54 του NBA. Το τουρνουά ολοκληρώθηκε με τους Μινεάπολις Λέικερς να κερδίζουν τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς με 4-3 νίκες στους τελικούς της διοργάνωσης και να κατακτούν το τρόπαιο του πρωταθλητή.
Οι Λέικερς πήραν έτσι τον τρίτο τους συνεχόμενο τίτλο και τον πέμπτο στα τελευταία έξι χρόνια (1949, 1950, 1952 και 1953 οι άλλοι τέσσερις). Αυτός θα ήταν και ο τελευταίος τους τίτλος πριν ο σύλλογος μετακομίσει στο Λος Άντζελες το 1960. Όσο για τους Νάσιοναλς, αυτή ήταν η δεύτερη φορά που έφτασαν μέχρι τους τελικούς άλλα δεν κατάφεραν να κατακτήσουν τον πολυπόθητο τίτλο (είχαν ηττηθεί και πάλι από τους Λέικερς το 1950).
Παρόλο που οι Μινεάπολις Λέικερς, Φορτ Γουέιν Πίστονς, Ρότσεστερ Ρόγιαλς και Σίρακιουζ Νάσιοναλς εδρεύουν πλέον σε άλλες πόλεις (Λος Άντζελες, Ντιτρόιτ, Σακραμέντο και Φιλαδέλφεια αντίστοιχα), αυτά είναι τα πρώτα πλέι-οφ στα οποία όλες οι συμμετέχουσες ομάδες υπάρχουν μέχρι και σήμερα.
Ημιτελική φάση
Οι τρεις πρώτες ομάδες κάθε κατηγορίας στην κανονική περίοδο προκρίθηκαν στην ημιτελική φάση, όπου έπαιξαν σε ένα μίνι τουρνουά μεταξύ τους. Την πρόκριση για τους τελικούς των κατηγοριών πήραν οι δύο πρώτες στη νέα βαθμολογία. Το έκτο παιχνίδι στη Δυτική κατηγορία μεταξύ των Λέικερς και των Ρόγιαλς δεν χρειάστηκε να γίνει, καθώς οι δύο ομάδες είχαν ήδη πάρει την πρόκριση για τους τελικούς και οι Λέικερς κρατούσαν το πλεονέκτημα έδρας από τη θέση τους στην κανονική περίοδο. Αντίθετα, το έκτο παιχνίδι στην Ανατολική κατηγορία μεταξύ των Νάσιοναλς και των Σέλτικς έγινε κανονικά, αφού οι δύο ομάδες είχαν τερματίσει με τον ίδιο αριθμό νικών-ηττών στην κανονική περίοδο και το πλεονέκτημα έδρας μεταξύ τους δεν είχε κριθεί μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Τελικοί Δυτικής κατηγορίας
(1) Μινεάπολις Λέικερς vs. (2) Ρότσεστερ Ρόγιαλς:
Τελικοί Ανατολικής κατηγορίας
(1) Σίρακιουζ Νάσιοναλς vs. (2) Μπόστον Σέλτικς:
Τελικοί NBA
(Δ1) Μινεάπολις Λέικερς vs. (Α1) Σίρακιουζ Νάσιοναλς:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1954 Πλει-Οφ
V for Vendetta (ταινία)
Η κινηματογραφική ταινία V for Vendetta είναι πολιτικό δυστοπικό περιπετειώδες θρίλερ, παραγωγής 2005 σε σκηνοθεσία Τζέιμς ΜακΤιγκ. Το σενάριο έγραψαν οι Λίλι και Λάνα Γουατσόφσκι οι οποίες ανέλαβαν και την παραγωγή μαζί με τον Τζόελ Σίλβερ. Αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου βιβλίου κόμικ των Άλαν Μουρ και Ντέιβιντ Λόιντ. Η ταινία διαδραματίζεται στο Λονδίνο του κοντινού μέλλοντος. Πρωταγωνιστεί η Νάταλι Πόρτμαν στο ρόλο της Ίβι, μιας εργαζόμενης κοπέλας που πρέπει να καθορίσει αν ο ήρωας της έχει γίνει η ίδια η απειλή την οποία μάχεται. Ο Χιούγκο Γουίβινγκ υποδύεται τον V, έναν θαρραλέο, χαρισματικό μαχητή της ελευθερίας που θέλει να εκδικηθεί αυτούς που τον παραμόρφωσαν. Ο Στίβεν Ρία υποδύεται τον ντετέκτιβ που ηγείται μιας απεγνωσμένης έρευνας να συλληφθεί ο V πριν ξεκινήσει επανάσταση.
Η ταινία είχε αρχικά προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 4 Νοεμβρίου 2005, μία μέρα πριν την 400ή επέτειο της Νύχτας του Γκάι Φωκς, αλλά καθυστέρησε μέχρι τις 17 Μαρτίου 2006. Παρά τα θετικά σχόλια που έλαβε από τους κριτικούς, ο Άλαν Μουρ, έχοντας ήδη απογοητευτεί με τις κινηματογραφικές μεταφορές των κόμικ του From Hell και The League of Extraordinary Gentlemen, αφού διάβασε το σενάριο του V for Vendetta αρνήθηκε να δει την ταινία και αποστασιοποιήθηκε από αυτή.
Η ταινία έχει θεωρηθεί από πολλές πολιτικές ομάδες ως μια αλληγορία της καταπίεσης από την κυβέρνηση, με ελευθεριακούς και αναρχικούς να την έχουν χρησιμοποιήσει για να προωθήσουν τις πεποιθήσεις τους. Οι ακτιβιστές που ανήκουν στην ομάδα Ανώνυμοι (Anonymous) χρησιμοποιούν την ίδια μάσκα του Γκάι Φωκς, που έγινε δημοφιλής από την ταινία, όταν εμφανίζονται δημοσίως σε πολλές εκδηλώσεις υψηλού προφίλ, μιμούμενοι μία από τις βασικές σκηνές της. Ο Λόιντ έχει δηλώσει: "Η μάσκα του Γκάι Φωκς έχει πλέον γίνει ένα κοινό εμπορικό σήμα και ένα βολικό πλακάτ για χρήση σε διαμαρτυρία κατά της τυραννίας - και είμαι χαρούμενος με τους ανθρώπους που τη χρησιμοποιούν, φαίνεται αρκετά μοναδικό, ένα πρότυπο της λαϊκής κουλτούρας να χρησιμοποιείται κατά αυτό το τρόπο".
Πλοκή
Τη δεκαετία του 2030, ο κόσμος είναι σε αναταραχή και σε πόλεμο, ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο παραμένει σταθερό κάτω από το φασιστικό καθεστώς του κόμματος Νορσφάιρ. Πολιτικοί κρατούμενοι, ομοφυλόφιλοι και άλλοι ανεπιθύμητοι είναι φυλακισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η Ίβι Χάμοντ, μια κοπέλα που εργάζεται στο Βρετανικό Δίκτυο Τηλεόρασης, σώζεται από βιασμό των μελών της μυστικής αστυνομίας "Fingermen" από έναν μασκοφόρο εκδικητή γνωστό ως "V". Την οδηγεί σε μια στέγη για να παρακολουθήσει την καταστροφή του Κεντρικού Δικαστηρίου. Ο Νορσφάιρ εξηγεί το περιστατικό ως μια "επείγουσα κατεδάφιση" ενός δομικά ασταθούς κτιρίου, αλλά ο V διεκδικεί την ευθύνη καταλαμβάνοντας το τηλεοπτικό δίκτυο. Παροτρύνει τους πολίτες της Βρετανίας να ξεσηκωθούν κατά της κυβέρνησής τους και να τον συναντήσουν σε ένα χρόνο, στις 5 Νοεμβρίου, έξω από τη Βουλή, την οποία υπόσχεται να καταστρέψει. Η Ίβι βοηθά τον V να ξεφύγει αλλά η ίδια χάνει τις αισθήσεις της κατά τη διάρκεια.
Ο V πηγαίνει την Ίβι στο λημέρι του, όπου της λέει ότι πρέπει να μείνει κρυμμένη μέχρι την 5η Νοεμβρίου της επόμενης χρονιάς για την ασφάλειά της. Αφού μαθαίνει ότι ο V σκοτώνει κυβερνητικούς αξιωματούχους, δραπετεύει στο σπίτι του αφεντικού της, του κωμικού και παρουσιαστή Γκόρντον Ντίτριχ. Ως αντάλλαγμα της εμπιστοσύνης που του έδειξε, ο Ντίτριχ της αποκαλύπτει μια συλλογή από απαγορευμένα υλικά όπως ανατρεπτικούς πίνακες, ένα Κοράνι αντίκα και ομοφυλοφιλικές φωτογραφίες του Ρόμπερτ Μέιπελθορπ. Ο Ντίτριχ εξηγεί ότι πρέπει να κρύβει τις σεξουαλικές του προτιμήσεις ώστε να διατηρήσει την τηλεοπτική του καριέρα. Ο Γκόρντον παρουσιάζει μια υπερβολική σάτιρα της κυβέρνησης στην εκπομπή του και το σπίτι του δέχεται εισβολή, στην οποία ο ίδιος και η Ίβι συλλαμβάνονται. Η Ίβι φυλακίζεται και βασανίζεται για μέρες ώστε να παραχωρήσει πληροφορίες σχετικές με τον V. Η μόνη της παρηγοριά είναι οι σημειώσεις μιας άλλης κρατούμενης, της ηθοποιού Βάλερι Πέιτζ, η οποία συνελήφθη επειδή ήταν λεσβία.
Λένε στην Ίβι ότι θα την εκτελέσουν εκτός αν αποκαλύψει που κρύβεται ο V. Μια εξαντλημένη αλλά θαρραλέα Ίβι, τους λέει ότι προτιμά να πεθάνει. Σε αυτό το σημείο αποκαλύπτεται ότι η φυλάκισή της αλλά και οι βασανισμοί είχαν στηθεί από τον V ως μία άσκηση να την απελευθερώσει από τους φόβους της. Οι σημειώσεις όμως της Βάλερι ήταν αληθινές, οι οποίες είχαν περάσει στην κατοχή του V από την ίδια τη Βάλερι χρόνια πριν, όταν ήταν και οι δύο φυλακισμένοι. Παρ' όλο που αρχικά η Ίβι μισεί τον V για αυτά που της έκανε, συνειδητοποιεί ότι είναι ένα δυνατό άτομο. Φεύγει με την υπόσχεση να επιστρέψει στις 5 Νοεμβρίου.
Ο επιθεωρητής Φιντς, αρχηγός της Σκότλαντ Γιαρντ, ψάχνει να ανακαλύψει την πραγματική ταυτότητα του V και καταφέρνει να τον εντοπίσει πίσω σε ένα πρόγραμμα βιολογικών όπλων σε ένα κέντρο κράτησης για τους "κοινωνικά αποκλίνοντες" και τους πολιτικά διαφωνούντες στην πόλη Λάρκχιλ. Ο Φιντς τελικά συνειδητοποιεί ότι το πρόγραμμα, το οποίο διεύθυνε ο τότε-γενικός γραμματέας Άνταμ Σάτλερ, οδήγησε στη δημιουργία του "Ιού της Αγίας Μαρίς". Ο θάνατος 80.000 ανθρώπων και ο φόβος που ακολούθησε επέτρεψαν στο κόμμα Νορσφάιρ να κερδίσει τις εκλογές και να φιμώσει κάθε αντιπολίτευση, στρέφοντας το Ηνωμένο Βασίλειο σε ολοκληρωτικό καθεστώς.
Καθώς η 5η Νοεμβρίου πλησιάζει, ο V διανέμει χιλιάδες μάσκες Γκάι Φωκς. Η κίνηση αυτή προκαλεί χάος στο Ηνωμένο Βασίλειο και ο πληθυσμός αρχίζει να αμφισβητεί τον Νορσφάιρ. Την παραμονή της 5ης Νοεμβρίου, η Ίβι επισκέπτεται τον V, ο οποίος της δείχνει το γεμάτο εκρηκτικά τρένο που βρίσκεται σε ένα εγκαταλελειμμένο μετρό του Λονδίνου και με το οποίο σχεδιάζει να καταστρέψει τη Βουλή. Το αφήνει στην κρίση της Ίβι να αποφασίσει αν θα το χρησιμοποιήσει ή όχι, θεωρώντας ότι ο ίδιος δεν είναι ικανός να αποφασίσει. Ο V φεύγει για να συναντήσει τον Κρίντι, τον αρχηγό της μυστικής αστυνομίας, ο οποίος έκανε συμφωνία με τον V να του παραδώσει τον Σάτλερ με αντάλλαγμα ο V να παραδοθεί. Παρά το γεγονός ότι ο Κρίντι σκοτώνει τον Σάτλερ μπροστά στα μάτια του V, o V αρνείται να παραδοθεί και πυροβολείται από τους σωματοφύλακες του Κρίντι. Ο V επιβιώνει, εξαιτίας της θωρακισμένης του στολής και σκοτώνει τον Κρίντι και τους άνδρες του. Θανάσιμα τραυματισμένος επιστρέφει στην Ίβι και παραδέχεται την αγάπη του γι' αυτήν λίγο πριν πεθάνει στα χέρια της.
Καθώς η Ίβι τοποθετεί το σώμα του V στο τρένο, την ανακαλύπτει ο Φιντς. Έχοντας μάθει αρκετά για τη διαφθορά του Νορσφάιρ, ο Φιντς επιτρέπει στην Ίβι να στείλει το τρένο στον προορισμό του. Χιλιάδες Λονδρέζοι, όλοι φορώντας τις μάσκες του Γκάι Φωκς και άοπλοι, αρχίζουν πορεία προς τη Βουλή για να παρακολουθήσουν το γεγονός. Επειδή οι Σάτλερ και Κρίντι είναι νεκροί, ο στρατός υποχωρεί στο πρόσωπο της αστικής επανάστασης. Με τη συνοδεία της εισαγωγής "1812" του Τσαϊκόφσκι, η Βουλή και το Μπιγκ Μπεν καταστρέφονται καθώς η Ίβι και ο Φιντς παρακολουθούν. Ο Φιντς ρωτάει την Ίβι για την ταυτότητα του V και η Ίβι απαντάει "Ήταν όλοι μας".
Παραγωγή
Η ταινία πραγματοποιήθηκε με πολλούς κινηματογραφιστές που συμμετείχαν στην τριλογία The Matrix. Το 1988, ο παραγωγός Τζόελ Σίλβερ απέκτησε τα δικαιώματα δύο πρότζεκτ του Άλαν Μουρ, το V for Vendetta και το Watchmen. Μετά την κυκλοφορία και σχετική επιτυχία της ταινίας Έγραψα με Αίμα τη Ζωή μου (Road House, 1989), η σεναριογράφος Χίλαρι Χένκιν ανέλαβε να φρεσκάρει το πρότζεκτ γράφοντας ένα προσχέδιο, το οποίο φέρει λίγη έως καμία σχέση με το τελικό προϊόν, με την ένταξη υπερβολικά σατιρικών και σουρεαλιστικών στοιχείων τα οποία δεν υπήρχαν στο κόμικ, καθώς και την αφαίρεση μεγάλου μέρους της ασάφειας του κόμικ, ειδικά όσο αναφορά την ταυτότητα του V. Οι αδερφοί Γουατσόφσκι ήταν θαυμαστές του V for Vendetta και στα μέσα της δεκαετίας του '90, πριν αρχίσουν να εργάζονται στο Matrix, έγραψαν ένα σενάριο το οποίο ακολουθούσε στενά το κόμικ. Κατά τη διάρκεια του post-production της δεύτερης και της τρίτης ταινίας της σειράς ταινιών The Matrix, ασχολήθηκαν ξανά με το σενάριο και πρότειναν στον Τζέιμς ΜακΤιγκ να σκηνοθετήσει.
Box office
Με προϋπολογισμό 54.000.000 δολάρια, η ταινία V for Vendetta έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 25,6 εκατομμύρια δολάρια. Συνολικά συγκέντρωσε 70,5 εκατομμύρια δολάρια στο αμερικανικό box office και 64,1 εκατομμύρια δολάρια στον υπόλοιπο κόσμο. Παγκοσμίως απέφερε 134,6 εκατομμύρια δολάρια.