cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Les Belles Lettres
Συλλογή Μπυντέ
Εκδόθηκαν πάνω από 800 βιβλία (ελαφρώς παραπάνω ήταν Έλληνες συγγραφείς σε σχέση με τους Λατίνους). Ο στόχος ήταν η υπεράσπιση και η προώθηση του κλασικού πολιτισμού και της πνευματικής καλλιέργειας γενικότερα". Η "Συλλογή των πανεπιστημίων της Γαλλίας", γνωστή ως συλλογή "Μπυντέ", θα περιελάμβανε όλα τα ελληνικά και λατινικά κείμενα μέχρι τα μέσα του 6ου αιώνα, επικαιροποιημένα και συνοδευόμενα από νέες γαλλικές μεταφράσεις, εισαγωγές, σημειώσεις και κριτικό υλικό " στη λογοτεχνία, την ποίηση, τη φιλοσοφία, τη θεολογία, τα μαθηματικά, την ιατρική, την αστρονομία, τη γεωγραφία, τη νομική. Οι χριστιανοί συγγραφείς, οι οποίοι είχαν συμπεριληφθεί στο εκδοτικό πρόγραμμα στην αρχή, συνοψίστηκαν στη συλλογή "Χριστιανικές Πηγές" του εκδοτικού οίκου Cerf. Μόνο τα λογοτεχνικά συγγράμματα των Πατέρων της Εκκλησίας δημοσιεύονται από τον εκδοτικό οίκο Les Belles Lettres,  όπως οι Εξομολογήσεις του Αυγουστίνου Ιππώνος.
Μεσούτ Εζίλ
Εθνική Γερμανίας
Φενέρμπαχτσε
Les Belles Lettres
Συλλογή Μπυντέ
Η συλλογή "κλασικά βιβλία τσέπης" περιλαμβάνει ορισμένους τόμους των ελληνικών και λατινικών σειρών χωρίς το κριτικό υλικό, προσφέροντας τακτικά επικαιροποιημένες μεταφράσεις, όπως για παράδειγμα το κείμενο του Σατιρικού του Πετρώνιου που συνέταξε, μετέφρασε και σχολίασε ο Olivier Sers.
Μεσούτ Εζίλ
Εθνική Γερμανίας
Τον Ιανουάριο 2021 και μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις, Ο Εζιλ αφέθηκε ελεύθερος από την Άρσεναλ και ύστερα υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την τουρκική Φενέρμπαχτσε, την ομάδα που υποστήριζε από την παιδική του ηλικία
Les Belles Lettres
Συλλογή Μπυντέ
Το 2012 ιδρύθηκε το Les Belles Lettres English για να μπορεί να διανέμει ενημερωτικό δελτίο και να διαθέτει ιστότοπο στα Αγγλικά με την ονομασία Κλασική Εβδομαδιαία Σοφία. Ο ιστότοπος τέθηκε σε λειτουργία στις 6 Νοεμβρίου 2012 και είναι αφιερωμένος στην προώθηση και τη διδασκαλία της ελληνικής και λατινικής λογοτεχνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι ανά χώρα Κατηγορία:Εκδοτικοί οίκοι
Μεσούτ Εζίλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σάλκε 04 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ροτ-Βάις Έσσεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Γερμανοί τουρκικής καταγωγής Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Εκλογική περιφέρεια Κιλκίς
Η Εκλογική Περιφέρεια Κιλκίς είναι εκλογική περιφέρεια της Ελλάδας. Καταλαμβάνει μια έκταση που αντιστοιχεί στο έδαφος του νομού Κιλκίς. Εκλέγει τρεις βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Είχε 101.040 εγγεγραμμένους ψηφοφόρους του 2023.
Η εκλογική περιφέρεια Κιλκίς είναι μία από τις 59 εκλογικές περιφέρειες της Ελλάδας και αντιστοιχεί στην περιφερειακή ενότητα Κιλκίς.
Αποτελείται από τους εξής δήμους: Δήμος Κιλκίς και Δήμος Παιονίας.
Βουλευτικές εκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών από τη μεταπολίτευση και μετά στην εκλογική περιφέρεια Κιλκίς. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια, καθώς και ο αριθμός των εδρών που εξασφάλισαν σε παρένθεση.
Παραπομπές
Κιλκις Κατηγορία:Νομός Κιλκίς
Συνθήκη της Βιέννης
Η Συνθήκη της Βιέννης μπορεί να αναφέρεται σε:
Εντ μακ Κένεθ
Ο Εντ μακ Κένεθ (πέθανε το 878) βασιλιάς των Πίκτων (877 - 878) ήταν μικρότερος γιος του Κένεθ Α΄ της Σκωτίας γενάρχη του Οίκου των Αλπινιδών, διάδοχος του μεγαλύτερου αδελφού του Κωνσταντίνου Α΄ της Σκωτίας και ιδρυτής του κλάδου του "Εντ μακ Κένεθ" από την δυναστεία των Αλπινιδών. Τα προσωνυμία του ήταν "Εντ των λευκών λουλουδιών", "Εντ ο φτεροπόδαρος" και "Εντ ο λευκοπόδαρος" Τα Χρονικά των βασιλέων της Άλμπα αναφέρουν : "Ο Εντ κράτησε την εξουσία μόνο έναν χρόνο, δεν υπάρχουν πηγές για το σύντομο διάστημα της βασιλείας του, σκοτώθηκε από τους αστούς του Νρουρίμ", η τοποθεσία "Νρουρίμ" είναι αδιευκρίνιστη.
"Ένας άλλος βασιλιάς θα πάρει την εξουσία, το κέρδος θα είναι μικρό για την Σκωτία, δεν θα διαιρεθεί, το όνομα του θα είναι ο Έξαλλος. Θα βασιλεύσει πολύ λίγο και η Σκωτία δεν θα παραμείνει αλεηλάτητη, αλίμονο για την Σκωτία, την νεολαία της, τα βιβλία της και τα κληροδοτήματα της. Θα είναι εννιά χρόνια στο βασίλειο, θα πεθάνει χωρίς καμπάνα, χωρίς κοινωνία, σε ένα θανατηφόρο πέρασμα"''.
O γιος του Κωνσταντίνος Β΄ της Σκωτίας θα γίνει λίγο αργότερα βασιλιάς (900)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας Κατηγορία:Οίκος των Αλπινιδών
Η ψυχρολουσία
Η ψυχρολουσία είναι ζωγραφικό έργο του Γεώργιου Ιακωβίδη.
Πληροφορίες
Η ψυχρολουσία είναι λάδι σε μουσαμά διαστάσεων 89 × 100 εκ. της συλλογής Ιδρύματος Ευριπίδη Κουτλίδη. Στο εσωτερικό ενός γερμανικού σπιτιού, όπου μόλις διαγράφεται ένα έπιπλο στο βάθος αριστερά και στο τοίχο δεξιά ένα διακοσμητικό αντικείμενο, μια γεροδεμένη γιαγιά προσπαθεί να συγκαρτήσει το μικρό εγγονό της μέσα στον κάδο για να τον πλύνει, ενώ εκείνος αντιδρά κλαίγοντας γοερά, θέλωντας να ξεφύγει. Υπάρχει μια αντίθεση ανάμεσα στο αριστερό μέρος του πίνακα σκιερό, με την πλάτη της γιαγιάς στραμένη προς τον θεατή και το φωτεινό δεξιά, με το λουσμένο στο φως μωρό. Το φως, με πηγή του απροσδιόριστη, αναδεικνύει περιγραφικές και ανατομικές λεπτομέρειες. Σκιές βαθιές στο λαιμό της γιαγιάς, αρθρώσεις και μύες σφίγγουν το σπόγγο. Το μωρό λάμπει ολόκληρο μέσα στο φως. Οι όγκοι της απαλής σάρκας του πλάθονται με ελαφρές εναλλαγές φωτεινών και σκιερών μερών και το πρόσωπό του καλύπτεται από μια έντονη φωτοσκίαση. Το ίδιο φως πέφτει πάνω στο ξύλο της σκάφης και του προσδίδει έντονες κόκκινες ανταύγεις. Ο Δημήτρης Καραχάλιος της εφημερίδος Εμπρός, χαρακτήρισε το όλο θέμα ακαλαίσθητον λόγω του υπερβολικού ρεαλισμού του. Ωστόσο στα Παναθήναια στα 1902 ο Κριτωνίδης σημείωνει: Η Ψυχρολουσία σας προξενεί το ρίγος το οποίον αισθανεται το εικονιζόμενο βρέφος, το δεχόμενον επί του γυμνού σώματός του τας θωπείας του ψυχρού σπόγγου.Η γραία με την απαραμίλλου φυσικότητος ρυτιδωμένην χείρα της λούει το ανθισμένον βρέφος, το παλαιόν να εκφύγη της ετέρας γεροντικής χειρός, της οποίας η πίεσης, κάμνεινα υποφαίνονται υπό την βρεφικήν επιδερμίδα οι λεπταί πλευραί, ανατομικώτατα μελετημέναι.''
Πηγές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Γεώργιου Ιακωβίδη
Αριάδα Αιτωλοακαρνανίας
μικρογραφία|570x570εσ|ΜΑΚΡΙΝΗ ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ Η Αριάδα είναι ημιορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 400 μέτρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 41 κατοίκους.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αριάδα βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού Κούτουπα σε τοποθεσία κατάφυτη από πλατάνια και με θέα δυτικά τον Αμβρακικό. Απέχει 20 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Αμφιλοχία. Στην περιοχή υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από την προχριστιανική εποχή και έχουν βρεθεί υπολείμματα αρχαίου νεκροταφείου ελληνιστικών χρόνων στις θέσεις "Λίβα" και "Καστρί". Σύμφωνα με την τοπική παράδοση και πηγών από ιστορικούς συγγραφείς το χωριό κτίστηκε στη σημερινή του θέση στις αρχές ή τα μέσα του 17ου αιώνα και την περίοδο της τουρκοκρατίας υπήρξε καζάς ή βιλαέτι με διοίκηση. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με το παλιό όνομα Αρκάδος το 1836 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αμβρακίας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 μετονομάζεται σε Αριάδα και προσαρτάται στην κοινότητα Αμπελακίου, ενώ για ένα μικρό διάστημα μεταξύ των ετών 1925-1926 υπήχθη στον νομό Άρτας. Κατόπιν ανήκε μέχρι το 1997 στην επαρχία Βάλτου του νομού Αιτωλοακαρνανίας.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Αμφιλοχικό Άργος, τον Κάμπο, το Αμπελάκι και το Κεραμίδι αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αμπελακίου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 41 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Γουίλιαμ Ράμσεϊ (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Γουίλιαμ Ράμσεϊ είναι γνωστοί οι:
Σερνί
Το Σερνί (γαλλικά: Cerny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σερνουά (γαλλικά: Cernois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Σιλβάνακος
Ο Σιλβάνακος, λατιν.: Silbannacus ήταν ένας σκοτεινός Ρωμαίος αυτοκράτορας ή σφετεριστής κατά τη διάρκεια της Κρίσης του 3ου αι.. Ο Σιλβάνακος δεν αναφέρεται σε κανένα σύγχρονο έγγραφο και η ύπαρξή του είχε ξεχαστεί μέχρι τον 20ο αι., όταν ανακαλύφθηκαν δύο νομίσματα που έφεραν το όνομά του, το πρώτο τη δεκαετία του 1930 και το δεύτερο τη δεκαετία του 1980. Το ασυνήθιστο όνομά του υποδηλώνει ότι μπορεί να ήταν Γαλατικής, ή εναλλακτικά βόρειας Ιταλικής καταγωγής.
Καθώς η μόνη γνωστή απόδειξη για την ύπαρξή του είναι τα δύο νομίσματα, ο ακριβής χρόνος και η έκταση της κυριαρχίας του Σιλβανάκου δεν είναι γνωστός. Με βάση το σχέδιο τού νομίσματος και την περιεκτικότητά του σε άργυρο, ο Σιλβάνακος ήταν πιθανότατα ταυτόχρονος με τη βασιλεία του Φιλίππου Α΄ Άραβα (βασ. 244–249), Δεκίου (βασ. 249–251), Tρεβωνιανός Γάλλος (βασ. 251–253), Αιμιλιανός (βασ. 253), ή Βαλεριανός (βασ. 253–260). Οι δύο πιο διαδεδομένες ιδέες είναι η παλαιότερη υπόθεση, ότι ο Σιλβανάκος ήταν σφετεριστής στη Γαλατία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φιλίππου Α΄ Άραβα, κάποια στιγμή μεταξύ 248 και 250, και η νεότερη υπόθεση, που βασίζεται στο σχέδιο του δεύτερου νομίσματος, ότι ο Σιλβανάκος ήταν ένας νόμιμος Αυτοκράτορας, που βασίλευε για λίγο, εξουσιάζοντας τη Ρώμη μεταξύ τού τέλους τού Αιμιλιανού και της ανάρρησης του Βαλεριανού.
Το όνομα
Τα νομίσματα του Σιλβανάκου τού δίνουν τον τίτλο Imperator Mar. Silbannacus Augustus. Σύμφωνα με τον Γερμανό ιστορικό Φέλιξ Χάρτμαν, που έγραψε το 1982, και τον Άγγλο ιστορικό Mάξγουελ Κρέιβεν, που έγραψε το 2019, το ασυνήθιστο όνομα Σιλβάνακος φαίνεται να είναι Κελτικής προέλευσης,  λόγω του επιθήματος " -acus",  υποδηλώνοντας ότι ο Silbannacus μπορεί να ήταν Γαλατικής,   ή ίσως ακόμη και Βρετανικής καταγωγής. Μία άλλη πιθανότητα είναι ότι το Silbannacus είναι ορθογραφικό λάθος του Silvannacus ή Silvaniacus,  ονόματα που προέρχονται από τον ρωμαϊκό θεό των δασών Silvanus. Το Silvanus θα μπορούσε να βασίστηκε στον Ετρουσκικό θεό Selvans, ο οποίος θα μπορούσε να υποδηλώνει ότι ο Silbannacus προέρχεται από τη βόρεια Ιταλία (την πατρίδα των Ετρούσκων). Υπήρχαν επίσης Κελτο-γαλατικές επιρροές στη βόρεια Ιταλία, μία εναλλακτική εξήγηση τού επιθέματος "-acus". Το όνομα να είναι ανορθόγραφο είναι πιθανό, καθώς υπάρχουν γνωστά παραδείγματα ανορθογραφίας σε νομίσματα άλλων αυτοκρατόρων: μερικά από τα νομίσματα του Λικίνιου (βασ. 308–324) τον αναφέρουν ως «Λικίννιο» και μερικά από τα νομίσματα τού Βετράνιου (βασ. 350) τον αναφέρουν ως "Βερτάνιο".
Ερμηνείες και εικασίες
Και τα δύο νομίσματα του Σιλβανάκου βρέθηκαν σε αυτό που κάποτε ήταν η Γαλατία. Το πρώτο νόμισμα ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1930, λέγεται στη Λωρραίνη  και το δεύτερο νόμισμα βρέθηκε τη δεκαετία του 1980 κάπου κοντά στο Παρίσι. Το νόμισμα της Λωρραίνης αποκτήθηκε από το Βρετανικό Μουσείο το 1937 από έναν Ελβετό έμπορο νομισμάτων. Το μοναδικό νόμισμα μπέρδεψε τους ερευνητές και προκάλεσε πολλά ερωτήματα. Οι Ρωμαίοι έκοβαν νομίσματα σε μεγάλους αριθμούς, πράγμα που σημαίνει ότι μόνο ένα γνωστό παράδειγμα καθιστούσε αβέβαιη την αυθεντικότητά του και την ύπαρξη τού Σιλβανάκου. Το Βρετανικό Μουσείο δεν αμφέβαλλε ότι το νόμισμα ήταν γνήσιο, καθώς έμοιαζε με άλλα νομίσματα του 3ου αι. σε σχέδιο και σύνθεση, αλλά υπήρχαν ερωτήματα σχετικά με το εάν ο Σιλβάνακος ήταν πραγματική μορφή. Περαιτέρω στοιχεία που ελήφθησαν για να διαπιστωθεί με σιγουριά το νόμισμα ως γνήσιο, ήταν το γεγονός ότι το πορτρέτο τού Σιλβανάκου δεν ταίριαζε πλήρως με αυτό οποιουδήποτε άλλου Αυτοκράτορα, ότι δεν υπήρχαν στοιχεία ρετούς στα γράμματα και ότι η εικόνα στην πίσω όψη του νομίσματος ήταν λίγο πολύ άγνωστη. Το σχέδιο και η περιεκτικότητα σε άργυρο τού νομίσματος το τοποθετεί με σιγουριά στα μέσα του 3ου αι., που κόπηκε κάποια στιγμή μεταξύ 238 και 260 μ.Χ. Αυτό κάνει τον Σιλβάνακο Αυτοκράτορα ή σφετεριστή κατά τη διάρκεια της ταραγμένης κρίσης του 3ουαι. όταν η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μαστιζόταν τόσο από εσωτερική αστάθεια, όσο και από εξωτερικές απειλές.
Το δεύτερο νόμισμα κρατήθηκε σε ιδιωτική συλλογή για πολλά χρόνια μετά την ανακάλυψή του και η ύπαρξή του δεν ήταν ευρέως γνωστή, μέχρι που δημοσιεύτηκε από τη Γαλλίδα ιστορικό Συλβιάν Εστιό το 1996. Μόνο με τη δημοσίευση της Estiot ο Σιλβάνακος έγινε ευρέως αποδεκτός ως μία πραγματική ιστορική φιγούρα, καθώς η ύπαρξή του υποστηρίζεται πλέον από δύο νομίσματα και όχι από ένα μόνο. Αν και τα νομίσματα έχουν την ίδια επιγραφή στην εμπρόσθια όψη, διαφέρουν στην πίσω όψη: το πρώτο νόμισμα περιέχει την επιγραφή VICTORIA AVG. και το δεύτερο νόμισμα περιέχει MARTI PROPVGT («Στον Άρη τον υπερασπιστή»). Καθώς η μόνη απόδειξη για την ύπαρξή του είναι δύο νομίσματα, η βασιλεία ή ο σφετερισμός του Σιλβανάκου μπορεί να ήταν πολύ σύντομη, ίσως να διήρκεσε μόλις λίγες εβδομάδες ή ίσως μόνο λίγες ημέρες. Λαμβάνοντας υπόψη την περίοδο και την αφάνεια του, είναι πιθανό η βασιλεία του ή ο σφετερισμός του, να τελείωσε με τη δολοφονία του Σιλβανάκου.
Με βάση την απεικόνιση στα νομίσματά του, ο Σιλβάνακος ήταν σχετικά νέος, είχε μικρό κεφάλι και ελαφρώς επίμηκες πρόσωπο, με ελαφρώς γρυπή (αετίσια) μύτη. Σε αντίθεση με τους πολλούς γενειοφόρους Αυτοκράτορες της εποχής, ο Σιλβάνακος προφανώς δεν είχε γεμάτη γενειάδα, αλλά φαβορίτες που κατέβαιναν δίπλα στα οστά των γνάθων και ένα πηγούνι χωρίς γένια.
Ως σφετεριστής στη Γαλατία
αριστερά|μικρογραφία|300εσ|Oι δύο πλευρές του πρώτου Aντωνινιανού τού Σιλβανάκου, που ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1930 στη Λωρραίνη. Επιγρ.: ΙΜP. MAR. SILBANNACUS AVG. / VICTORIA AVG. Δεν είναι σαφές μόνο από τα νομίσματα πότε ο Σιλβάνακος ήταν ενεργός. Το 1940, ο Βρετανός νομισματολόγος Χάρολντ Μάτινγκλι χρονολόγησε το νόμισμα του 1937, με βάση το στυλ του, σε c. 249/250. Οι περισσότεροι μεταγενέστεροι συγγραφείς έχουν συμφωνήσει με αυτή την κατά προσέγγιση ημερομηνία στα μέσα του 3ου αι., και τις περισσότερες φορές τοποθετείται ως σφετεριστής στην ταραχώδη βασιλεία του Φιλίππου Α΄ Άραβα. Ο Κρέιβεν προτείνει το 248 ως το πιο πιθανό έτος, τοποθετώντας μία εξέγερση από τον Σιλβάνακο λίγο πριν από τις εξεγέρσεις των επόμενων σφετεριστών Σπονσιανού, Πακατιανού και Ιοταπιανού. Αν και είναι η πιο κοινή πρόταση, το νόμισμα από την εποχή του Φιλίππου Α΄ είναι μία διαμορφωμένη εικασία,  και κάθε άλλο παρά βέβαιο. Μερικοί ιστορικοί τοποθετούν τον Σιλβάνακο στη βασιλεία του διαδόχου του Φιλίππου Α΄, Δεκίου (βασ. 249–251) αντ' αυτού, και άλλοι τον τοποθετούν ως αμέσως προηγούμενο του Πόστουμου (βασ. 260–269), ο οποίος ίδρυσε την αποσχισθείσα Γαλατική αυτοκρατορία μία ιδέα που προτάθηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο ιστορικό Ζ.M. Ντογιέν το 1989.
Εκτός από την τοποθεσία ανακάλυψης των νομισμάτων, ένα άλλο σημείο που θα μπορούσε επίσης να συνδέσει τον Σιλβάνακο με τη Γαλατία είναι η πίσω όψη τού νομίσματος τού 1937, που απεικονίζει τον Ερμή να κρατά μία Νίκη. Ο Ερμής είναι ένας κατεξοχήν θεός στη Γαλατία, που αργότερα χρησιμοποιήθηκε στα νομίσματα του Πόστουμου. Η απεικόνιση του Ερμή είναι ένα από τα χαρακτηριστικά, που καθιστούν τη χρονολόγηση του νομίσματος πολύ δύσκολη, καθώς ο θεός αυτός βρίσκεται σπάνια σε νομίσματα πριν από τα τέλη του 3ου αι.
Σε μία μελέτη του 1982 για τους σφετεριστές του 3ου αι., ο Χάρτμαν πρόσφερε μία υποθετική ανακατασκευή μίας εξέγερσης του Σιολβανάκου, γράφοντας ότι μπορεί να είχε επαναστατήσει εναντίον του Φίλιππου στην Άνω Γερμανία (Germania Superior), κοντά στα σύνορα του Ρήνου. Ο Χάρτμαν εικάζει ότι ο Σιλβάνακος μπορεί να διοικούσε Γερμανούς βοηθούς στον ρωμαϊκό στρατό. Η υποθετική εξέγερση μπορεί να διήρκεσε μέχρι τις αρχές του Δεκίου, ο οποίος αναφέρεται από τον ιστορικό Ευτρόπιο του 4ου αι. ότι κατέστειλε μία εξέγερση στη Γαλατία/Gaul. Είναι πιθανό ότι ο Ευτρόπιος αναφέρεται στην πραγματικότητα σε μία εξέγερση στη Γαλατία/Galatia (στη Μ. Ασία) και ότι η ανάγνωσή της ως «Γαλατίας/Gaul» είναι λάθος.
Το 2019 ο Κρέιβεν πρόσφερε μία υποθετική θεωρία παρόμοια με αυτή του Χάρτμαν, γράφοντας ότι ο Σιλβάνακος θα μπορούσε να είχε ξεκινήσει ως κυβερνήτης είτε της άνω Γερμανίας είτε της Κάτω Γερμανίας (Germania Inferior), που ανυψώθηκε από τα στρατεύματά του σε Αυτοκράτορα μετά την αντιμετώπιση κάποιας ξεχασμένης κρίσης στα σύνορα του Ρήνου. Καθώς το νόμισμα του 1937 απεικονίζει τη Νίκη και το νόμισμα του 1996 τον Άρη, θεότητες που συνδέονται με την επιτυχία στη μάχη, ο Κρέιβεν υπέθεσε ότι ο Σιλβάνακος μπορεί να είχε προκαλέσει κάποια αιφνιδιαστική ήττα σε μία γερμανική εισβολή. Αυτές οι ανακατασκευές είναι άκρως εικασιακές: δεν υπάρχουν γνωστές πηγές που να αναφέρονται για γερμανικές φυλές, οι οποίες απειλούσαν τα σύνορα του Ρήνου κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φιλίππου, και οι ιδέες ότι ο Σιλβάνακος ήταν διοικητής ή κυβερνήτης είναι ακόμη αναπόδεικτες.
Ως Αυτοκράτορας στη Ρώμη
μικρογραφία|300εσ|Oι δύο πλευρές του δεύτερου Aντωνινιανού του Σιλβανάκου, που ανακαλύφθηκε τη δεκαετία του 1980 στο Παρίσι. Επιγρ.: ΙMP. MAR. SILBANNACUS AVG. / MARTI PROPVGT. Το στυλ του δεύτερου νομίσματος του Σιλβανάκου φαίνεται να αντιγράφει το σχέδιο που χρησιμοποιήθηκε στα νομίσματα του αυτοκράτορα Αιμιλιανού (βασ. 253), το οποίο υποδηλώνει ότι ο Σιλβανάκος κυβέρνησε αργότερα από την εποχή του Φιλίππου, πιθανώς κατά τη σύντομη βασιλεία του Αιμιλιανού. Συγκεκριμένα, τόσο η προτομή του Σιλβανάκου στο νόμισμα, όσο και η επιγραφή MARTI PROPVGT φαίνεται πολύ παρόμοια με τα νομίσματα του Αιμιλιανού. Η ομοιότητα μπορεί να υποδηλώνει, ότι τα νομίσματα κατασκευάστηκαν στο ίδιο νομισματοκοπείο, πράγμα που θα σήμαινε ότι ο Σιλβάνακος είχε σύντομο έλεγχο του νομισματοκοπείου στην αυτοκρατορική πρωτεύουσα.
Το 253 ήταν μία ταραγμένη χρονιά και πολλά από τα γεγονότα που έλαβαν χώρα, είναι σκοτεινά λόγω έλλειψης σωζόμενων πηγών. Ο προκάτοχος του Αιμιλιανού ήταν ο Tρηβωνιανός Γάλλος (βασ. 251–253) και ο Αιμιλιανός είχε ανακηρυχθεί Αυτοκράτορας από τα στρατεύματά του, όταν κέρδισε μία νίκη εναντίον των Γότθων στον Δούναβη. Ο Τ. Γάλλος διέταξε τον στρατηγό Βαλεριανό να νικήσει τον σφετεριστή, αλλά ο Αιμιλιανός έφτασε γρήγορα στην Ιταλία και ανέτρεψε τον Τ. Γάλλο. Η βασιλεία του Aιμιλιανού θα συντομευόταν όταν ο Βαλεριανός επαναστάτησε εναντίον του μέσα σε λίγες εβδομάδες. Ο Αιμιλιανός έφυγε από τη Ρώμη για να πολεμήσει τον Βαλεριανό, αλλά δολοφονήθηκε από τους στρατιώτες του πριν γίνει μάχη. Καθώς τα χαρακτηριστικά του δεύτερου νομίσματος είναι παρόμοια με τα χαρακτηριστικά των νομισμάτων που κόπηκαν στη Ρώμη, είναι πιθανό ο Σιλβάνακος να μην ήταν σφετεριστής στη Γαλατία, αλλά ένας για λίγο βασιλεύων ηγεμόνας της ρωμαϊκής πρωτεύουσας.
Σύμφωνα με τον Βρετανό ιστορικό Κέβιν Μπάτσερ, μία πιθανότητα είναι ότι ο Σιλβάνακος ήταν αξιωματικός του Aιμιλιανού, ο οποίος στον απόηχο του τέλους του Aιμιλιανού ασφάλισε τη Ρώμη και προσπάθησε να συσπειρωθεί εναντίον του Βαλεριανού. Εάν αυτό είναι αλήθεια, ο Σιλβάνακος θα ήταν ανεπιτυχής, καθώς ο Βαλεριανός ανέλαβε τον έλεγχο της Ρώμης λίγο μετά το θάνατο του Aιμιλιανού. Το ότι τα νομίσματα του Σιλβανάκου έχουν βρεθεί και τα δύο στη Γαλατία, δεν μειώνει την άποψη ότι κυβέρνησε στη Ρώμη: το νόμισμα κυκλοφορούσε στην Αυτοκρατορία και υπάρχει μία ανιχνεύσιμη γραμμή κίνησης νομισμάτων από την πρωτεύουσα προς τα σύνορα του Ρήνου. Πριν γίνει η πρόταση ότι το πρώτο νόμισμα κόπηκε στη Γαλατία, ο Mάτινγκλυ είχε αρχικά γράψει, ότι ήταν παρόμοιο με τα νομίσματα, που παράγονταν για τον Φίλιππο τον Άραβα στη Ρώμη. Εάν κυβερνούσε την πρωτεύουσα, κάτι που θα απαιτούσε υποστήριξη από τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο, ο Σιλβάνακος μπορεί να θεωρηθεί ως νόμιμος, αν και εφήμερος, Αυτοκράτορας, παρά ως αποτυχημένος σφετεριστής. Ο Σιλβανάκος ως ηγεμόνας στη Ρώμη υποστηρίζεται ως η πιο πιθανή επιλογή από ορισμένους ιστορικούς, όπως την Εστιό, που δημοσίευσε το δεύτερο νόμισμα, και τον Γερμανό ιστορικό Ούντο Χάρτμαν.
Πηγές Ιστού
Κατηγορία:Ρωμαίοι σφετεριστές
Ένωση Εσπεράντο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Η Ένωση Εσπεράντο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Savez za esperanto Bosne i Hercegovine) είναι μια εθνική ένωση της γλώσσας Εσπεράντο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η οποία εκπροσωπεί αυτούς που ομιλούν την Εσπεράντο, τις οργανώσεις της Εσπεράντο και τους φίλους. Από την ίδρυσή της το 1910, βοηθά στην προώθηση της εκμάθησης και χρήσης της γλώσσας της Εσπεράντο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Σαλό-Σαιν-Μαρς
Το Σαλό-Σαιν-Μαρς (γαλλικά: Chalo-Saint-Mars) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Ένωση Εσπεράντο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ιστορία
Το κίνημα της Εσπεράντο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη έχει μακρά παράδοση καθώς εμφανίστηκε σε πόλεις σε ολόκληρη τη χώρα το 1892 (που τότε ήταν μέρος της αυστροουγγρικής αυτοκρατορίας). Μεταξύ των σημαντικότερων υποστηρικτών της Εσπεράντο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη ήταν ο Νικόλα Μπουμπάλο (1883-1924), που γεννήθηκε σε μικρό χωριό κοντά στο Μόσταρ, όπου και πέθανε το 1924. Με το ψευδώνυμο του Ντράγκοτ Σλάβιτς, ο Μπουμπάλο ήταν ο πρώτος στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη που δημοσίευσε στην γλώσσα Εσπεράντο (γραμματική) το 1908 στην εφημερίδα "Ημερολόγιο εμπορίου και βιοτεχνίας", και αμέσως μετά τον πρώτο ταξιδιωτικό οδηγό της Εσπεράντο το 1911. Σύντομα, το 1910, η ίδρυση του πρώτης ένωσης οργανώθηκε στο Σεράγεβο, με διακριτικό τίτλο "La Stelo Bosnia", με 120 μέλη 80 εκ των οποίων ήταν από την πόλη.
Το κίνημα ήταν ενεργό ακόμη και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και το 1943 πραγματοποιήθηκε μια συνάντηση στο Λίβνο και ήταν η μόνη τέτοια συγκέντρωση των Εσπερανιστών στις ναζιστικές κατεχόμενες περιοχές στην Ευρώπη, όπου στη συνάντηση παρευβρέθηκαν μεταξύ άλλων και ο Ίβο Λόλα Ρίμπερ.
Το 1949, το κίνημα στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη αναδιοργανώθηκε και άλλαξε το όνομα σε Ένωση Εσπεράντο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Το 1997, ιδρύθηκε η φιλανθρωπική οργάνωση "Εσπέρο" και το 2000 επαναδημιουργήθηκε η Συμμαχία Νεολαίας για την Εσπεράντο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης.
Σαλό-Σαιν-Μαρς
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ένωση Εσπεράντο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ιστορία
Μετά την ανεξαρτησία της Βοσνίας το 1992 και τον Πόλεμο της Βοσνίας, ακολούθησε μια μεγάλη κρίση στο κίνημα της Εσπεράντο. Την ίδια χρονιά, η Ομοσπονδία Βοσνίας-Ερζεγοβίνης Εσπεράντο έγινε ανεξάρτητη και έγινε δεκτή στην Παγκόσμια Ένωση Εσπεράντο (ΠΕΕ). Κατά τη διάρκεια του πολέμου 1992-1996, μεγάλος αριθμός μελών εγκατέλειψαν τη χώρα ή έχασαν τη ζωή τους, ενώ οι δεσμοί μεταξύ διαφορετικών τοπικών οργανώσεων διαλύθηκαν. Ωστόσο, κάθε εβδομάδα υπήρχε ένα ραδιοφωνικό σόου για την Εσπεράντο που μεταδίδονταν στο Ραδιόφωνο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, και έκανε αναφορές για τον πόλεμο και άλλα γεγονότα στη χώρα. Τα κείμενα που δημοσιεύονται σε αυτήν την εκπομπή συγκεντρώνονται στο βιβλίο "Spite al cio Bosnio". Η Ένωση Εσπεράντο έμεινε χωρίς τις εγκαταστάσεις της και μέρος του αρχείου καταστράφηκε, αλλά διασώθηκαν ορισμένοι τίτλοι.
Υποκατάστημα Μπάνια Λούκα
Στη Μπάνια Λούκα, σύμφωνα με αρχειακές πηγές, ορισμένες δραστηριότητες καταγράφηκαν ήδη από το 1924. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1953 ιδρύθηκε η λέσχη Εσπεράντο "La Mondo" στη Μπάνια Λούκα, με πρώτο πρόεδρο τον καθηγητή  Δρ. Μίροσλαβ Βράντεκ. Ωστόσο, οι πιο παραγωγικές περίοδοι στη Μπάνια Λούκα ήταν από το 1979 έως το 1990 και από το 1995 έως το 2003. Ο πρώτος πρόεδρος της Ένωσης Εσπεράντο "La Mondo" ήταν ο βοηθός καθηγητή Λιούμπιτσα Πρεράντοβιτς.
Δραστηριότητες
Η Ένωση μέχρι την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας λειτούργησε υπό την οργανωτική στέγη της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας Εσπεράντο και ως ανεξάρτητη ένωση χωρών το 1992 προσχώρησε στην Παγκόσμια Ένωση Εσπεράντο (UEA). Η Ένωση έχει τις δικές της εγκαταστάσεις στο κέντρο του Σεράγεβο. Το επίσημο περιοδικό της είναι η έκδοση "Bosnia Lilio". Υπάρχει επίσης ο Σύλλογος Νεολαίας Εσπεράντο Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, του οποίου το έργο αποκαταστάθηκε το 2000.
Εκτιμάται ότι σήμερα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, υπάρχουν περίπου 100 άνθρωποι που ομιλούν την Εσπεράντο. Στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη υπάρχουν δύο βασικοί σύλλογοι που συντονίζουν τις δραστηριότητες για τη διδασκαλία, την εκμάθηση και την προώθηση της γλώσσας, με την περιφερειακή οργάνωση "la mondo" στη Μπάνια Λούκα με 25 μέλη και την εθνική "Savez za esperanto Bosne i Hercegovine" στο Σεράγεβο. Το 2001, πραγματοποιήθηκε στο Σεράγεβο ένα σεμινάριο για τη διεθνή αλληλεγγύη. Ένα σεμινάριο της Παγκόσμιας Ένωσης Νεολαίας Εσπεράντο, με τίτλο "Rete Intercultures", πραγματοποιήθηκε στο Σεράγεβο από τις 21 έως τις 28 Μαρτίου 2004, με 40 συμμετέχοντες από 17 χώρες (Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Τσεχία, Γαλλία, Ολλανδία, Κροατία, Ιταλία, Βόρεια Μακεδονία, Γερμανία, Νορβηγία, Ρωσία, Ηνωμένες Πολιτείες, Σλοβακία, Σλοβενία, Σερβία και Μαυροβούνιο, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο και Βενεζουέλα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσπεραντικές Οργανώσεις
Θεόδωρος Λοράντος
Ο Θεόδωρος (Τεό) Λοράντος (γεννήθηκε το 1971) είναι Έλληνας αθλητής της υδατοσφαίρισης. Έχει πολλές διεθνείς συμμετοχές με την εθνική Ελλάδος. Αγωνίστηκε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη, στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1996 στην Ατλάντα και στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ έχοντας πετύχει 12 γκολ σε 19 συμμετοχές.
Yamaha Chappy
Η Chappy είναι μοτοποδήλατο της Yamaha με δίχρονο μονοκύλινδρο κινητήρα με κυβισμό 50 έως 72 cc. Επίσης γνωστό ως το LB50/LB80, κατασκευαζόταν από το 1973 μέχρι το 1996. Διατέθηκε την ίδια περίοδο σε διάφορα μοντέλα με ή χωρίς πεντάλ, με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων (2 ταχύτητες με ή χωρίς μοχλό προεπιλογής), ημιαυτόματο (3 ταχυτήτων) ή χειροκίνητο (4 ταχύτητες).
Η εμφάνισή του στους δρόμους σπανίζει με τα χρόνια. Εκτιμήθηκε για τα μεγάλα ελαστικά του, τη χωριστή λίπανση (πολύ σπάνια σε μοτοποδήλατα τέτοιων κυβικών εκείνη την εποχή), τους δείκτες, τον αρχικό σωλήνα εξάτμισης, το μέγεθος και την άνεση του. Επομένως, αυτό το μοντέλο μπορεί να θεωρηθεί πρόγονος του σημερινού  σκούτερ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών Yamaha
Σαλού-Μουλινέ
Το Σαλού-Μουλινέ (γαλλικά: Chalou-Moulineux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καλό-Μουλινοτέν (γαλλικά: Calo-Moulinotins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
NGC 3868
Ο NGC 3868 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 23 Μαρτίου 1884 και ανήκει στο Σμήνος του Λέοντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Λέων (αστερισμός) 36638 3868
Σωκράτης Βαρδάκης
Ο Σωκράτης Βαρδάκης είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Αμιρά Βιάννου Ηρακλείου Κρήτης, το 1962. Αποφοίτησε από το 2ο Λύκειο Ηρακλείου και ακολούθησε τον τομέα Κοινωνικής Πρόνοιας και το Τμήμα Βοηθών Ιατρικών Βιολογικών Εργαστηρίων. Από το 1983 υπηρετεί στα Ελληνικά Ταχυδρομεία.
Πολιτική Δραστηριότητα
Από πολύ νέος στρατεύτηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα και στα κοινά, μέσω της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ως Δημοτικός Σύμβουλος και Αντιδήμαρχος Δήμου Βιάννου. Επίσης διετέλεσε Ταμίας, Αντιπρόεδρος και 10 χρόνια Πρόεδρος του Συνδικάτου Εργαζομένων των Ελληνικών Ταχυδρομείων Νομού Ηρακλείου. Από το 2005 εκλέγεται στην Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου, στη θέση του αναπληρωτή ταμία, όπου το 2007 επανεκλέγεται και αναλαμβάνει τη θέση του Γενικού Γραμματέα, ενώ από το 2011 έως τις αρχές του 2015 Πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου.
Εξελέγη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στο Νομό Ηρακλείου στις εκλογικές αναμετρήσεις Ιανουαρίου 2015, Σεπτεμβρίου 2015 και Ιουλίου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου
Khan Academy
Η Khan Academy και σε συντομογραφία KA, είναι μη κερδοσκοπική εκπαιδευτική οργάνωση που δημιουργήθηκε το 2006 από τον εκπαιδευτικό Σαλμάν Χαν (Salman Khan) με στόχο να δημιουργηθεί μια προσβάσιμη τοποθεσία για την μόρφωση των ανθρώπων. Η οργάνωση παράγει σύντομες διαλέξεις με τη μορφή βίντεο YouTube. Η ιστοσελίδα επίσης, περιλαμβάνει συμπληρωματικές ασκήσεις και εργαλεία για εκπαιδευτικούς. Όλοι οι πόροι είναι διαθέσιμοι στους χρήστες της ιστοσελίδας. Η ιστοσελίδα και το περιεχόμενό της παρέχονται κυρίως στα Αγγλικά, αλλά είναι επίσης διαθέσιμα σε άλλες γλώσσες όπως Αραβικά, Αρμενικά, Βουλγαρικά, Ελληνικά, Κινεζικά, Τσέχικα, Δανικά, Ολλανδικά, Γαλλικά, Γεωργιανά, Γερμανικά, Γκουτζαράτι, Εβραϊκά, Χίντι, Ινδονησιακά, Ιταλικά, Ισπανικά, Ιαπωνικά, Κορεάτικα, Μπενγκάλι, Νορβηγικά, Πολωνικά, Πορτογαλικά (Βραζιλιάνικα και Ευρωπαϊκά), Σερβικά, Σουηδικά, Ταμίλ, Τελούγκου, Τουρκικά και Ουρντού.
Ιστορία
Η οργάνωση ξεκίνησε το 2004, όταν ο Χαν δίδασκε ένα από τα ξαδέρφια του στο Διαδίκτυο, χρησιμοποιώντας μια υπηρεσία που ονομάζεται «Yahoo Doodle Images». Μετά από λίγο, και άλλα ξαδέλφια του Χαν, άρχισαν να χρησιμοποιούν την φροντιστηριακή του υπηρεσία. Λόγω της ζήτησης, ο Χαν αποφάσισε να κάνει τα βίντεό του ορατά στο Διαδίκτυο, οπότε δημοσίευσε το περιεχόμενό τους στο YouTube. Αργότερα, χρησιμοποίησε μια εφαρμογή σχεδίασης που ονομάζεται «SmoothDraw» και τώρα χρησιμοποιεί ένα τάμπλετ Wacom, για να σχεδιάσει χρησιμοποιώντας το «ArtRage». Τα φροντιστηριακά σεμινάρια καταγράφονται στον υπολογιστή.
Το 2009, οι θετικές αποκρίσεις των μαθητών ώθησαν τον Χαν να παραιτηθεί από την εργασία του και να επικεντρωθεί ολοκληρωτικά στα φροντιστηριακά μαθήματα (τότε κυκλοφόρησε με την ονομασία «Khan Academy»). Το «Khan Lab School», ένα σχολείο που ιδρύθηκε από τον Χαν και σχετίζεται με την Khan Academy, το οποίο άνοιξε στις 15 Σεπτεμβρίου 2014, στο Mountain View της Καλιφόρνια. Τον Ιούνιο του 2017, η Khan Academy ξεκίνησε τη σειρά Financial Literacy Video, για τους αποφοίτους κολλεγίων, τα άτομα που αναζητούσαν εργασία και για νέους επαγγελματίες.
Χρηματοδότηση
Το 2010, η Google δώρισε 2 εκατομμύρια δολάρια για τη δημιουργία νέων μαθημάτων και τη μετάφραση του περιεχομένου σε άλλες γλώσσες, ως μέρος του προγράμματός τους «Σχέδιο 10100».
Το 2013, ο Κάρλος Σλιμ από το Ίδρυμα «Carlos Slim Foundation» στο Μεξικό έκανε μια δωρεά για τη δημιουργία ισπανόφωνων εκδόσεων των βίντεο.
Το 2015, η AT&T συνέβαλε με 2,25 εκατομμύρια δολάρια στην Khan Academy για τις κινητές αποδόσεις των προσβάσιμων περιεχομένων μέσω εφαρμογών.
Σύμφωνα με τα αρχεία της Khan Academy και της αμερικανικής Εφορίας Internal Revenue Service, ο Χαν είχε λάβει ως ετήσια αποζημίωση από την Khan Academy κατά το 2011, πάνω από 350.000 δολάρια. Το 2015 αυξήθηκαν στα 556.000 δολάρια.
Επίσης κατά το 2013, ο Πρόεδρος και επικεφαλής επιχειρήσεων (COO) Σαντάνου Σίνχα (Shantanu Sinhα) έλαβε ως αποζημίωση πάνω από 350.000 δολάρια.
Περιεχόμενο
Η ιστοσελίδα της Khan Academy (khanacademy.org) παρουσιάζει τα βίντεο τα οποία φιλοξενούνται στο YouTube. Η ιστοσελίδα προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως συμπλήρωμα για τα βίντεο, επειδή περιλαμβάνει και άλλα χαρακτηριστικά, όπως την παρακολούθηση της προόδου, πρακτικές ασκήσεις και εργαλεία διδασκαλίας. Το υλικό μπορεί επίσης να προσεγγιστεί, μέσω εφαρμογών για κινητά.
Τα βίντεο δείχνουν μια καταγραφή των σχεδίων σε ηλεκτρονικό πίνακα, ο οποίος είναι παρόμοιος με το στυλ ενός δασκάλου που δίνει διάλεξη. Ο αφηγητής περιγράφει το κάθε σχέδιο και το πώς αυτό συνδέεται με το υλικό που διδάσκεται.
Μη κερδοσκοπικές ομάδες, έχουν διανείμει εκδόσεις των βίντεο χωρίς σύνδεση, σε αγροτικές περιοχές στην Ασία, Λατινική Αμερική και Αφρική.
Τα βίντεο κυμαίνονται από όλα τα θέματα που καλύπτονται στο σχολείο και για όλες τις βαθμίδες από το νηπιαγωγείο μέχρι και το λύκειο. Ο ιστότοπος της Khan Academy φιλοξενεί επίσης, περιεχόμενο από εκπαιδευτικά κανάλια και οργανισμούς του YouTube, όπως το Crash Course (YouTube) και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Παρέχει επίσης ηλεκτρονικά μαθήματα για την προετοιμασία σε τυποποιημένες εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένων των SAT και MCAT (Medical College Admission Test) και το 2018, απελευθέρωσε τα μαθήματα προετοιμασίας LSAT.
Τον Ιούλιο του 2017, η Khan Academy έγινε ο επίσημος συνεργάτης πρακτικής άσκησης για την Προχωρημένη Τοποθέτηση του Ακαδημαϊκού Συμβουλίου (College Board's Advanced Placement).
Κριτική
Η Khan Academy έχει επικριθεί επειδή ο Χαν δεν έχει υπόβαθρο στην παιδαγωγική. Επίσης, δηλώσεις που έχει κάνει σε ορισμένα βίντεο έχουν αμφισβητηθεί. Σε απάντηση αυτών των επικρίσεων, η οργάνωση έχει διορθώσει τα σφάλματα στα βίντεό της, επέκτεινε τη σχολή και δημιούργησε ένα δίκτυο περιεχομένου από ειδικούς. Άλλοι έχουν παρουσιάσει στοιχεία τα οποία δείχνουν τα βίντεο του Χαν είναι λιγότερο αποτελεσματικά από εκείνα των άλλων εκδοτών και ότι η έννοια της κιμωλίας στον μαυροπίνακα, είναι λιγότερο ελκυστική στους μαθητές από ό,τι άλλες μορφές βίντεο, όπως τα κινούμενα σχέδια.
Σε μια συνέντευξη τον Ιανουάριο του 2016, ο Χαν υπερασπίστηκε την τιμή των απευθείας σύνδεσης διαλέξεων της Khan Academy, ενώ συγχρόνως αναγνώριζε τους περιορισμούς: «Νομίζω ότι είναι πολύτιμοι, αλλά ποτέ δεν θα πούμε ότι αποτελούν κατά κάποιο τρόπο μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση.»
Αναγνώριση
Η Khan Academy έχει κερδίσει την αναγνώριση τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο:
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Υποσημειώσεις
<div style=""> <references group="Υποσημ."/>
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτικές ιστοσελίδες Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα Κατηγορία:Εκπαίδευση στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί Κατηγορία:Διαδικτυακές υπηρεσίες Κατηγορία:Ανοικτό περιεχόμενο
Μεγάλη Δούκισσα Αικατερίνη Μιχαήλοβνα της Ρωσίας
Η Μεγάλη Δούκισσα Αικατερίνη Μιχαήλοβνα της Ρωσίας (Великая Княгиня Екатерина Михайлова Романова/Velikaya Knyaginya Yekaterina Mikhailovna Romanova, 28 Αυγούστου 1827 - 12 Μαΐου 1894) ήταν κόρη του Μεγάλου Δούκα Μιχαήλ Πάβλοβιτς της Ρωσίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1827 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν το τρίτο παιδί και κόρη του Μεγάλου Δούκα Μιχαήλ Πάβλοβιτς της Ρωσίας και της Καρλόττας της Βυρτεμβέργης (μετέπειτα Έλενα Πάβλοβνα).
Στις 16 Φεβρουαρίου 1851 η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Γεώργιο Αύγουστο του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Πέθανε στις 12 Μαΐου 1894 στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 66 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Σαμαράντ
Το Σαμαράντ (γαλλικά: Chamarande) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Σανκέιγ
Το Σανκέιγ (γαλλικά: Champcueil) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σανκεϊουά (γαλλικά: Champcueillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Μιχαήλοβνα της Ρωσίας
Η Μεγάλη Δούκισσα Αλεξάνδρα Μιχαήλοβνα της Ρωσίας (Великая Княгиня Алекса́ндра Михайлова Романова/Velikaya Knyaginya Aleksandra Mikhailovna Romanova, 28 Ιανουαρίου 1831 - 27 Μαρτίου 1832) ήταν κόρη του Μέγα Δούκα Μιχαήλ Πάβλοβιτς της Ρωσίας.
Γεννήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1831 στη Μόσχα, και ήταν το τέταρτο παιδί και κόρη του Μιχαήλ Πάβλοβιτς της Ρωσίας και της Καρλόττας της Βυρτεμβέργης (Ελένης Πάβλοβνας).
Πέθανε στις 27 Μαρτίου 1832 στη Μόσχα σε ηλικία 1 έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας
Μελιτοεξαγωγέας
μικρογραφία|Μελιτοεξαγωγέας (δεξιά), και γραμμή απολεπισμού μελιού.Ο μελιτοεξαγωγέας είναι μια μηχανή που χρησιμοποιείται για την εξαγωγή του μελιού από τις κηρήθρες (τρύγος μελιού). Ο μελιτοεξαγωγέας εξάγει το μέλι από τις κηρήθρες, χωρίς να τις καταστρέφει, έχοντας σαν βάση τη φυγόκεντρο δύναμη. Έχει σχήμα κυλινδρικό όπου τα πλαίσια με τις κηρήθρες τοποθετούνται σε ειδικές θέσεις και στη συνέχεια περιστρέφονται, αφού πρώτα έχει αφαιρεθεί το στρώμα κεριού με ηλεκτρικό μαχαίρι, πιρούνι ή μηχάνημα απολέπισης. Κατά την περιστροφή, εξάγεται το μέλι στα τοιχώματα του κάδου, και μαζεύεται στον πυθμένα του, όπου στη συνέχεια μία βάνα το διοχετεύει σε δοχεία ή φίλτρα. Η ροή του μελιού πρέπει να είναι συνεχής, γιατί εάν η στάθμη του μελιού ανεβεί πολύ, θα μπλοκάρει την κίνηση των πλαισίων.
Ιστορία του μελιτοεξαγωγέα
Ο σχεδιαστής του πρώτου μελιτοεξαγωγέα, στη μορφή που έχει σήμερα, θεωρείται ο Francesco De Hruschka ( 1813 – 1888 ) Ο De Hruschka γνωστός και ως  Ταγματάρχης Franz von Hruschka λόγω της θητείας του στον αυστριακό στρατό, κατείχε ο ίδιος μια πετυχημένη επιχείρηση στη Βενετία, εξάγοντας κυψέλες και μελισσοσμήνη στη Γερμανία. Το 1865, κατά τη διάρκεια ενός συνεδρίου μελισσοκομίας στο Μπρνο στη Τσεχία, παρουσίασε τον πρώτο φυγόκεντρο μελιτοεξαγωγέα. Ο Hruschka συνέλαβε την ιδέα της φυγοκέντρισης την ώρα που παρακολουθούσε τον γιο του να παίζει με μια κηρήθρα κι ενα κουβά. Το μικρό παιδί έδεσε τον κουβά και στην συνέχεια τον έκανε να περιστρέφει με δύναμη γύρο απο το κεφάλι του, και έτσι απλά το μέλι να έβγαινε απο την κηρήθρα. Έτσι, το νέο μηχάνημα που σχεδιάστηκε από τον Hruschka, με βάση αυτό το "παιχνίδι" που είχε φτιάξει ο γιός του, ήταν το πρώτο που δεν κατέστρεφε την κηρήθρα κατά την εξαγωγή, ενώ επίσης ο μελισσοκόμος μπορούσε να τις βάζει δύο δύο στο μηχάνημα με αποτέλεσμα να εξοικονομεί περισσότερο χρόνο.
Τύποι μελιτοεξαγωγέα
μικρογραφία|Μελιτοεξαγωγέας σε μελιτοεξαγωγέα. Το μέλι τρέχει από τη βάνα που διαθέτει, και πέφτει σε πλαστικό φίλτρο μελιού, που είναι συγχρόνως και μικρός πάγκος απολεπισμού. Οι σύγχρονοι μελιτοεξαγωγείς είναι κατασκευασμένοι εξολοκλήρου από ανοξείδωτο μέταλλο. Σε κάποιες περιπτώσεις, στο εμπόριο κυκλοφορούν και μελιτοεξαγωγείς με γαλβανιζέ ανέμη περιστροφής. Επίσης, για ερασιτεχνική χρήση, υπάρχουν πολύ οικονομικοί πλαστικοί μελιτοεξαγωγείς, συνήθως χωρητηκότητας 2-4 πλαισίων.
Οι μελιτοεξαγωγείς, ανάλογα με το πώς περιστρέφονται τα πλαίσια, διακρίνονται σε ακτινωτούς και εφαπτόμενους Οι μελιτοεξαγωγείς επίσης διακρίνονται σε χειροκίνητους, ηλεκτρικούς ή τριπλής χρήσεως (χειροκίνητος, ηλεκτρικός με ρεύμα ή μπαταρία αυτοκινήτου). Για μικρά μελισσοκομεία, μέχρι 20-30 μελίσσια, χρησιμοποιούνται συνήθως οι χειροκίνητοι μελιτοεξαγωγείς, καθώς είναι σαφώς πιο οικονομικοί. Για μεγαλύτερες μονάδες, είναι επιβεβλημένη η χρήση ηλεκτρικών μελιτοεξαγωγέων, που ρυθμίζεται ηλεκτρονικά η ταχύτητα και ο χρόνος περιστροφής.
Οι μικρότεροι μελιτοεξαγωγείς ξεκινούν με 2, 3 ή 4 πλαίσια και μπορούν να φτάσουν και τα 20 πλαίσια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μελισσοκομία Κατηγορία:Μηχανές
Μίρα Αλέτσκοβιτς
Η Μίρα Αλέτσκοβιτς (2 Φεβρουαρίου 1924, Νόβι Σαντ – 27 Φεβρουαρίου 2008) ήταν Σέρβα και Γιουγκοσλάβα ποιήτρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποιητές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σανπλάν
Το Σανπλάν (γαλλικά: Champlan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σανπλαναί (γαλλικά: Champlanais).
Σχέσεις Αλβανίας και Σερβίας
Οι αλβανοσερβικές σχέσεις είναι οι επίσημες εξωτερικές σχέσεις ανάμεσα στη Δημοκρατία της Αλβανίας και τη Δημοκρατίας της Σερβίας. Η Αλβανία έχει μία πρεσβεία στο Βελιγράδι, ενώ η Σερβία έχει μία πρεσβεία στα Τίρανα. Και οι δύο χώρες είναι μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ), της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Συμφωνίας Ελεύθερου Εμπορίου (CEFTA) και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου. Η Σερβία και η Αλβανία είναι επίσης υποψήφιες χώρες για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών τα τελευταία χρόνια είναι ιδιαίτερα ψυχρές, ιδίως μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου το 2008.
Βαλκανικοί Πόλεμοι
Κατά την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων ένας από τους σημαντικούς στρατηγικούς στόχους της σερβικής πολιτικής ήταν να αποκτήσει ένα διάδρομο στην Αδριατική θάλασσα και ως εκ τούτου βασική πρόθεσή της ήταν η Σερβία να μοιράζεται κοινά σύνορα με το Βασίλειο της Ελλάδας στερώντας έτσι από το αλβανικό έθνος ένα καθεστώς ανεξάρτητου κράτους.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Β ' Παγκοσμίου Πολέμου μια πολύ στενή συνεργασία αναπτύχθηκε μεταξύ του λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Γιουγκοσλαβίας και του λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού της Αλβανίας. Ο Αλβανικός Λαϊκός Στρατός ανέλαβε την εξουσία της χώρας το 1944. Η Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε τη νέα κυβέρνηση της Αλβανίας τον Απρίλιο του 1945.
Ψυχρός Πόλεμος
μικρογραφία|Κομμουνιστικό σχέδιο της μεταπολεμικής [[Βαλκανική Ομοσπονδία|Βαλκανικής Ομοσπονδίας.]] Αρχικά υπήρχαν κομμουνιστικά σχέδια για τη δημιουργία μιας Βαλκανικής ομοσπονδίας που θα περιλαμβάνει τη Γιουγκοσλαβία, την Αλβανία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα. Ωστόσο μετά το ψήφισμα του Informbiro το 1948 η Αλβανία έσπασε τις σχέσεις της με τους Γιουγκοσλάβους κομμουνιστές, επειδή ο Ενβέρ Χότζα παρέμεινε πιστός στη Σοβιετική Ένωση υπό τον Ιωσήφ Στάλιν.
Γιουγκοσλαβικοί Πόλεμοι
Τον Ιούνιο του 1991 ο Αλβανός Υπουργός Εξωτερικών Μεχμέτ Καπλάνι επισκέφθηκε την Κροατία. Την ίδια στιγμή ο Πρόεδρος της Αλβανίας Ραμίζ Αλία ξεκίνησε συζητήσεις με τους Αλβανούς ηγέτες του Κοσσυφοπεδίου. Τον Ιούλιο του 1991 οι σχέσεις μεταξύ της Αλβανίας και της Γιουγκοσλαβίας ήταν τεταμένες. Γιουγκοσλάβοι και Αλβανοί ηγέτες αντάλλαξαν πυρά. Η Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση κατηγόρησε την Αλβανία ότι παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις της Γιουγκοσλαβίας και προειδοποίησε την Αλβανία ότι η Γιουγκοσλαβία θα αντιδράσει "αποφασιστικά με όλα τα διαθέσιμα μέσα" σε τυχόν προκλήσεις της εθνικής της κυριαρχίας.
Το 1998 Αλβανοί πρόσφυγες από το Κοσσυφοπέδιο προσπάθησαν να ξεφύγουν περνώντας τα σύνορα στη βόρεια Αλβανία και η Αλβανία άρχισε να ισχυρίζεται ότι η Γιουγκοσλαβία εκτελούσε μια εκστρατεία εθνοκάθαρσης καλώντας τη διεθνή κοινότητα να παρέμβει.
Το 2008 το Κόσοβο διακήρυξε την ανεξαρτησία του και η Αλβανία ήταν μία από τις πρώτες χώρες που το αναγνώρισαν επίσημα ως κράτος προκαλώντας την άμεση αντίδραση της Σερβίας.
Παραπομπές
Αλβανία
Αρνάδος Τήνου
μικρογραφία|307x307εσ|Το δημοτικό σχολείο του χωριού Ο Αρνάδος είναι χωριό της Τήνου με 49 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται 8,5 χλμ ΒΑ της πόλης της Τήνου, στο νότιο μέρος του νησιού σε υψόμετρο 430 μέτρων περίπου, στην  νοτιοανατολική πλαγιά του Κεχροβουνίου. Αποτελεί μαζί με τα χωριά Δύο Χωριά (40 κ.), Λυχναφτιά (6 κ.), τη Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Κεχροβουνίου (23 κ.), τον Όρμο του Αγίου Ιωάννου (50 κ.) και το Φερό Χωριό (6 κ.) την Τοπική Κοινότητα των Δύο Χωριών, που από το 1997, αρχικά με το Σχέδιο Καποδίστριας και αργότερα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τήνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τήνου
Σχέσεις Ελλάδας-Σερβίας
Οι Ελληνο–σερβικές σχέσεις, γνωστές και ως Ελληνοσερβική φιλία (српско-грчко пријатељство), είναι παραδοσιακά φιλικές εξαιτίας πολιτιστικών, θρησκευτικών και ιστορικών παραγόντων. Η πλειοψηφία των Ελλήνων και των Σέρβων είναι ακόλουθοι της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και οι δύο χώρες συνδέονται μεταξύ τους με συμφωνίες συμμαχίας ήδη από την εποχή του Μεσαίωνα. Οι φιλικές σχέσεις έχουν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις διμερείς σχέσεις μεταξύ των δύο εθνών, ιδίως στη σύγχρονη ιστορία κατά τη διάρκεια των επαναστάσεων εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, των Βαλκανικών Πολέμων, των Παγκοσμίων Πολέμων και των Γιουγκοσλαβικών πολέμων. Κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ στην πρώην Γιουγκοσλαβία, η Ελλάδα ήταν το μόνο μέλος του ΝΑΤΟ που καταδίκασε τις ενέργειες και εξέφρασε ανοικτά την αντίθεσή της. Δημοσκοπήσεις της εποχής εκείνης αποκάλυψαν ότι το 94% του ελληνικού πληθυσμού ήταν εντελώς αντίθετο με την επίθεση. Επίσης, η Ελλάδα είναι ένα από τα πέντε κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αρνούνται να αναγνωρίσουν τη Μονομερή Διακήρυξη Ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, υποστηρίζοντας τη σερβική στάση σε αυτό το θέμα. Η Ελλάδα είναι ο τρίτος σημαντικότερος επενδυτής της Σερβίας από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η πέμπτη συνολικά.
Μεσαίωνας
Κατά τη διάρκεια του πρώιμου Μεσαίωνα, η Σερβία ήταν μέρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η εθνογένεση των Σέρβων ξεκίνησε μέσα στο Βυζαντινό-Σλαβικό περιβάλλον. Τον 11ο και τον 12ο αιώνα, οι Σέρβοι άρχισαν να πολεμούν για την ανεξαρτησία τους επαναστατώντας εναντίον των Βυζαντινών. Τους επόμενους αιώνες, η ανεξαρτησία της Σερβίας αναγνωρίστηκε από τους Βυζαντινούς και οι δύο πλευρές είχαν ως επί το πλείστον φιλικές σχέσεις. Οι Σέρβοι βοήθησαν τους Βυζαντινούς στη Μάχη του Σιρμίου (1167) και στη Μάχη της Καλλίπολης (1312). Οι περισσότερες σύζυγοι Σέρβων ηγεμόνων ήταν Βυζαντινές. Ο Μανουήλ Α΄ Σαραντηνός αναγνώρισε τον Σάββα ως τον πρώτο Αρχιεπίσκοπο των Σέρβων. Η μονή Χιλανδαρίου στο Άγιον Όρος έγινε ένα από τα πιο σημαντικά πολιτιστικά και θρησκευτικά κέντρα του σερβικού λαού. Κάποιες Βυζαντινές οικογένειες βρήκαν καταφύγιο στη Σερβία στα τέλη του 14ου και τις αρχές του 15ου αιώνα μετά την Οθωμανική κατάκτηση. Οι δύο τελευταίοι Βυζαντινοί Αυτοκράτορες είχαν σερβική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας τους.
Οι Σέρβοι σε μεγάλο βαθμό επηρεάστηκαν από τον ελληνικό πολιτισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ιδιαίτερα κατά τα χρόνια της ηγεμονίας του Σέρβου αυτοκράτορα Στέφαν Ντούσαν. Ο Ντούσαν, ο οποίος είχε στεφθεί ως «Αυτοκράτορας των Σέρβων και των Ελλήνων», όρισε αμφότερες τη σερβική και την ελληνική ως επίσημες γλώσσες της αυτοκρατορίας του, έγραψε και υπέγραψε χάρτες στα ελληνικά, και ενέκρινε το Ανατολικό Ρωμαϊκό δίκαιο. Προσπάθησε να συνθέσει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία ως μία σερβική-ελληνική αυτοκρατορία. Ο νομικός κώδικάς του (Zakonik) διακήρυττε την ισότητα των Ελλήνων και των Σέρβων σε όλες του τις κτήσεις και επιβεβαίωσε τα προνόμια που παραχώρησαν στις ελληνικές πόλεις Βυζαντινοί αυτοκράτορες του παρελθόντος.