cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Διμεθυλοφωσφίνη
Με μεθυλίωση μεθυλοφωσφίνης
Με επίδραση μεθυλοφωσφίνης (CH3PH2) σε μεθυλαλογονίδιο (CH3X) παράγεται διμεθυλοφωσφίνη :
Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
Η διμεθυλοφωσφίνη έχει έντονο πυρηνόφιλο χαρακτήρα, λόγω της μεγάλης επιδεκτικότητας πόλωσης του φωσφόρου.
Αλκυλίωση
Η αντίδραση με αλκυλαλογονίδια γίνεται εύκολα, και η τριτοταγής αλκυλοδιμεθυλοφωσφίνη [RP(CH3)2], που παράγεται είναι σταθερότερη :
Αναγωγικές ικανότητες
Γενικά, οι ενώσεις του τρισθενούς φωσφόρου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αναγωγικά μέσα, για να αφαιρέσουν οξυγόνο ή θείο από διάφορες ενώσεις. Μερικά σχετικά παραδείγματα είναι τα ακόλουθα :
2. Αναγωγή νιτρωδοαλκανίων (RNO) σε αμίνες (RNH2)
Σαφοτουλαφάι
Η Σαφοτουλαφάι (σαμόα: Safotulafai) είναι κωμόπολη των νησιών Σαμόα. Είναι η πρωτεύουσα της Φα'ασαλελεάγκα.
Διμεθυλοφωσφίνη
Αναγωγικές ικανότητες
3. Αναγωγή οξιράνιου σε αιθένιο: 40px|Οξιράνιο
Σαφοτουλαφάι
250px|right
Διμεθυλοφωσφίνη
Αντιδράσεις προσθήκης
Η διμεθυλοφωσφίνη, παρουσία ισχυρών βάσεων, όπως το υδροξείδιο του καλίου (KOH) σε διμεθυλοθειοξείδιο (CH3SOCH3, DMSO), δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε αλκένια και αλκίνια. Παραδείγματα:
Σαφοτουλαφάι
Γεωγραφία
Η Σαφοτουλαφάι βρίσκεται δυτικά των Σαμόα, ανατολικά του Σαβάι και ανατολικά της Φάασαλελεαγκα.
Διμεθυλοφωσφίνη
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται αιθυλοδιμεθυλοφωσφίνη:
Σαφοτουλαφάι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα Κατηγορία:Φάασαλελεαγκα
Διμεθυλοφωσφίνη
Αντιδράσεις προσθήκης
2. Προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται βινυλοδιμεθυλοφωσφίνη:
Επίδραση μεθυλενίου
Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH2]) σε διμεθυλοφωαφίνη παράγονται αιθυλομεθυλοφωσφίνη και τριμεθυλοφωσφίνη :
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Αλκυλοφωσφίνες Κατηγορία:C2
Εξοχικό Κορώνης Μεσσηνίας
Το Εξοχικό, -γνωστό και ως Γαλλέικα - είναι ημιορεινό χωριό σε υψόμετρο 209 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας και βρίσκεται νοτιοδυτικά, στο Νομό Μεσσηνίας. Απέχει 53 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα Καλαμάτα, 17 από την Κορώνη και 7 χιλιόμετρα από το γνωστό τουριστικό θέρετρο Φοινικούντα. Επίσης απέχει 4 χιλιόμετρα από το Καπλάνι και 6,5 χιλιόμετρα από την Υάμεια.
Ιστορικό
Οι πρώτοι κάτοικοι του Εξοχικού ήταν Αρκάδες προερχόμενοι από το Ροεινό Αρκαδίας, το οποίο βρίσκεται κοντά στα κεφαλοχώρια Αλωνίσταινα και Χρυσοβίτσι. Ασχολούνταν αποκλειστικά με την κτηνοτροφία και ο λόγος της καθόδου τους στη νότια Μεσσηνία ήταν η εξασφάλιση τροφής για τα αιγοπρόβατα τους. Αυτό γινόταν κατά τους χειμερινούς μήνες και για αρκετά χρόνια μέχρι που θα εγκατασταθούν μόνιμα στο χωριό. Είναι γνωστό ως ανεξάρτητο χωριό από το 1816, που κατά τον Γάλλο περιηγητή Φρανσουά Πουκεβίλ, είχε 12 οικογένειες.
Η αρχική ονομασία του χωριού ήταν Βάλτσουκα. Το 1889 προσαρτάται στο παλαιό Δήμο Κολωνίδων (ημερομηνία μεταβολής: 04/10/1889), ενώ το 1912 αποσπάται από το Δήμο Κολωνίδων και προσαρτάται στην Κοινότητα Καπλανίου (ημερομηνία μεταβολής: 31/08/1912). Το 1913 το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε Βάλτουκα (ημερομηνία μεταβολής: 0910/1913), αλλά αναφερόταν και ως Βαλτούκα, ενώ το 1956 θα μετονομαστεί σε Εξοχικόν (ημερομηνία μεταβολής: 0910/1913), που είναι και η επίσημη ονομασία του. Το 1997 ο οικισμός αποσπάται από την Κοινότητα Καπλανίου και προσαρτάται στο πρώην Δήμο Κορώνης (ημερομηνία μεταβολής: 04/12/1997), ενώ το 2010 ο οικισμός αποσπάται από το Δήμο Κορώνης και προσαρτάται στο Δήμο Πύλου - Νέστορος (ημερομηνία μεταβολής: 07/06/2010). Η ονομασία Γαλλέικα έχει επικρατήσει λόγω του ότι οι κάτοικοι -σχεδόν στο σύνολο τους- φέρουν το επώνυμο Γάλλος. Λέγεται ότι είναι προσωνύμιο που «κόλλησαν» στους πρώτους κατοίκους από κάποια σχέση που πιθανότατα είχαν με τους Γάλλους στρατιώτες του στρατηγού Μαιζών (Μαιζώνος).
Το Εξοχικό έχει πληθυσμό 32 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Καπλανίου, της Δημοτικής Ενότητας Κορώνης, του Δήμου Πύλου - Νέστορος, της Περιφέρειας Πελοποννήσου, όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης, ενώ κατά το παρελθόν και μέχρι το 2010, το Εξοχικό, με βάση το Σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στον πρώην Δήμο Κορώνης.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την Απογραφή του 2011, έχει 32 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως με παραδοσιακές αγροτικές καλλιέργειες, την παραγωγή ελαιολάδου και σταφίδας.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.783992" longitude="21.831894" zoom="12" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης
Τέρμε (ποταμός)
μικρογραφία|Άποψη της περιοχής, με φόντο τη Μαύρη Θάλασσα Ο Τέρμε (τουρκικά: Terme Çayı, ελληνιστική κοινή: Θερμώδων) είναι μικρός ποταμός στην Επαρχία Σαμψούντας της Τουρκίας, ο οποίος εκβάλλει στη Μαύρη Θάλασσα. Οι πηγές του βρίσκονται στις Ποντιακές Άλπεις. Διασχίζει την εύφορη πεδιάδα της Τσαλσάμπα (Θεμίσκυρα) μέχρι το χωριό Σαλιπάζαρι, όπου χωρίζεται σε τρεις παραπόταμους. Η πόλη Τέρμε (Θέρμαι) βρίσκεται επί του ποταμού, περίπου 5 χλμ. από τις εκβολές του.
Στην ελληνική μυθολογία, ο Θερμώδων ήταν η τοποθεσία της πεδιάδας και της πρωτεύουσας, της Θεμίσκυρας, όπου κατοικούσαν οι Αμαζόνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας
Ντόρη Μηνιάτη
Η Θεοδώρα (Ντόρη) Μηνιάτη (1953) είναι Ελληνίδα αθλήτρια. Υπήρξε πρωταθλήτρια Ελλάδος στο στίβο από το 1967 ως το 1974 στους δρόμους ταχύτητας, ως αθλήτρια του Πανιωνίου Γ.Σ. Κατέρριψε τα πανελλήνια ρεκόρ σκυταλοδρομίας 4Χ100 με την εθνική ομάδα.
Μίχας Αχαΐας
Ο Μίχας είναι ορεινός οικισμός ευρισκόμενος στον Ερύμανθο και αποτελεί μέρος της Κοινότητας Νέου Κομπηγαδίου του Δήμου Ερυμάνθου της Αχαΐας.
Ντόρη Μηνιάτη
Η ζωή της
Η Ντόρη Μηνιάτη πρωτοεμφανίστηκε στον πανελλήνιο αθλητισμό το 1967, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 4x100 με την ομάδα του Πανιωνίου, ενώ ήταν 2η στα 100μ με 13.3. Πανελληνιονίκης στη σκυταλοδρομία αναδείχθηκε και το επόμενο έτος αλλά στα 100 ήταν 4η. . Στις 17 Αυγούστου του 1969, αποτέλεσε μέλος της ομάδας του Πανιωνίου (μαζί με τις Χαρά Σασαγιάννη, Καίτη Ρεΐζη και Ελένη Βρεττάκου) που κατέρριψε στο Νέο Φάληρο το πανελλήνιο ρεκόρ στα 4x100 μέτρα με χρόνο 48.4.
Μίχας Αχαΐας
Το χωριό είναι πλέον ακατοίκητο. Κατοικείται κατά περιόδους, κυρίως το καλοκαίρι, ενώ αποτελεί και χειμερινό προορισμό. Μαζί με τον όμορο οικισμό Τσαπουρνιά, που απέχουν ελάχιστα μεταξύ τους, συνθέτουν ένα ορεινό παραθεριστικό θέρετρο.
Ντόρη Μηνιάτη
Η ζωή της
Τα επόμενα έτη κυριάρχησε στις μικρές αποστάσεις (100, 200, 4Χ100) κατακτώντας πανελλήνιες νίκες και στα τρία αγωνίσματα τα έτη: 1969, 1970 και 1972, ενώ πήρε το χρυσό στα 4x100 και το 1974. Με τις επιτυχίες αυτές βοήθησε παράλληλα το σύλλογό της, τον Πανιώνιο, να κατακτά συνεχώς το πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών.
Μίχας Αχαΐας
Ονομασία
Η ονομασία του είναι ανθρωπωνυμικό από τον ιδιοκτήτη της έκτασης εκεί.
Ντόρη Μηνιάτη
Η ζωή της
Ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής ομάδας, με την οποία έλαβε μέρος σε βαλκανικούς και μεσογειακούς αγώνες, καθώς και σε διεθνή μίτιγκ.
Μίχας Αχαΐας
Ονομασία
Λέγεται και «Μίχα - Τσίγκα», ονομασία προερχόμενη από το επίθετο ιδιοκτήτη από την Πάτρα.
Ντόρη Μηνιάτη
Η ζωή της
Μετείχε με την ομάδα 4Χ100 του Πανιωνίου σε πανελλήνιους αγώνες ως το 1978. Μετά το τέλος της αγωνιστικής καριέρας της υπηρέτησε το στίβο ως κριτής.
Μίχας Αχαΐας
Τοποθεσία - Περιγραφή
Βρίσκεται τοποθετημένος σε ένα ελατόδασος στις πλαγιές του Ερυμάνθου σε υψόμετρο περίπου 880-960 μέτρων. Απέχει οδικώς περίπου 21 χιλιόμετρα από την Χαλανδρίτσα, έδρα του Δήμου Ερυμάνθου, 34 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα και 41 χιλιόμετρα από την Πάτρα.
Ντόρη Μηνιάτη
Αναφορές
Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Έλληνες κριτές κλασικού αθλητισμού Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Μίχας Αχαΐας
Τοποθεσία - Περιγραφή
Στην περιοχή υπάρχουν συγκροτήματα ενοικιαζομένων επιπλωμένων δωματίων και διαμερισμάτων, ξενώνες, καθώς και παραδοσιακές ταβέρνες. Επίσης, υπάρχουν οι εγκαταστάσεις Προσκοπικού Κέντρου, συνολικής έκτασης 7,5 στρεμμάτων.
Στου Μίχα βρίσκεται και πετρόχτιστη εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Μαρίνα.
Διοικητική εξέλιξη
Είναι σχετικά καινούριος οικισμός. Αναγνωρίστηκε επίσημα στις 16/10/1940 με την ονομασία Μίκα και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Κομπηγαδίου. Στις 07/04/1951 καταργήθηκε ως οικισμός και αναγνωρίστηκε εκ νέου με την τωρινή του ονομασία στις 19/03/1961 και έκτοτε αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της σε όλες τις διοικητικές μεταβολές.
Δημογραφική εξέλιξη
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Βίλμα Κύρου
Παραστασιογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Μαράσλειον Ελληνογαλλικόν Εμπορικόν και Πρακτικόν Λύκειον
Το Μαράσλειον Ελληνογαλλικόν Εμπορικόν και Πρακτικόν Λύκειον ήταν ελληνικό ιδιωτικό εκπαιδευτήριο που λειτούργησε τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα στη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε από τον ιερομόναχο Στέφανο Νούκα.
Στεγάστηκε για μεγάλο διάστημα σε κτίριο, το οποίο σήμερα βρίσκεται στην οδό Αλεξανδρείας 93, στην ανατολική Θεσσαλονίκη, και το οποίο το 1992 χαρακτηρίστηκε διατηρητέο. Στο κτίριο αυτό σήμερα στεγάζεται το 19ο Γυμνάσιο και Λύκειο Θεσσαλονίκης.
Η εμπορική εκπαίδευση στη Θεσσαλονίκη στα τέλη του 19ου αιώνα
Στα τέλη του 19ου αιώνα υπήρχαν στα Θεσσαλονίκη υποκαταστήματα πολλών τραπεζών και εμπορικών οίκων, ελληνικών και ξένων που δημιουργούσαν μεγάλη ζήτηση για εμπορικά καταρτισμένο προσωπικό. Το γεγονός αυτό είχε οδηγήσει στην ίδρυση σειράς εμπορικών σχολών στην πόλη: Το 1885 η οθωμανική σχολή Φεϊζιέ πρόσθεσε δύο εμπορικές τάξεις στο πρόγραμμά της. Τρία χρόνια αργότερα ιδρύθηκαν η ιταλική εμπορική σχολή Ουμβέρτος Α’, η γαλλοεβραϊκή σχολή της Alliance Israelite και η γαλλική εμπορική σχολή Γκιρώ. Ακολούθησε το 1899 η ίδρυση ρουμανικής εμπορικής σχολής και δέκα χρόνια αργότερα άρχισαν τη λειτουργία τους η τουρκική σχολή Τετζαρέτ Μεκτεμπί και η βουλγαρική εμπορική σχολή. Στις παραπάνω σχολές φοιτούσαν και Έλληνες μαθητές
Η ίδρυση ελληνικού εμπορικού σχολείου από τον Στέφανο Νούκα
Το 1895 ο ιερομόναχος Στέφανος Νούκας, από το χωριό Δράμιτσα Βοΐου Κοζάνης, ίδρυσε στη Θεσσαλονίκη το Εμπορικό και Πρακτικό Λύκειο. Το 1905 μετονομάστηκε σε Μαράσλειον Ελληνογαλλικόν Εμπορικόν και Πρακτικόν Λύκειον και εγκαταστάθηκε στο κτίριο που βρίσκεται σήμερα στην οδό Αλεξανδρείας 93. Το κτίριο αυτό το έχτισε ο Νούκας αφού έλαβε οικονομική ενίσχυση 10.000 χρυσών ρουβλίων από τον Γρηγόρη Μαρασλή. Είχε επίσης λάβει δωρεά 700 λιρών από τον Σγούτα.
Οργάνωση και λειτουργία της σχολής
Όλα τα εμπορικά μαθήματα διδάσκονταν στα γαλλικά, που ήταν η κύρια γλώσσα της σχολής οι δε καθηγητές αυτών των μαθημάτων προέρχονταν από τη Σχολή Haute etudes Commerciale, στο Παρίσι. Οι μαθητές της σχολής διδάσκονταν επίσης: νέα και αρχαία ελληνικά, τη γαλλική και την τουρκική γλώσσα και από τη σχολική χρονιά 1901 -1902, προαιρετικά, την αγγλική και τη γερμανική γλώσσα, μαθηματικά, φυσικά (που περιελάμβαναν μεταξύ άλλων πειραματική φυσική και χημεία, ζωολογία, γεωλογία και δασονομία), ιστορία, εκκλησιαστική ιστορία και κατήχηση, μουσική, γυμναστική κ.α. Ο διευθυντής διόριζε και έπαυε το εκπαιδευτικό προσωπικό.
Από το 1895 μέχρι το σχολικό έτος 1901 -1902 η σχολή είχε πέντε τάξεις. Στη συνέχεια προστέθηκε, ανάμεσα στην τρίτη και την τέταρτη τάξη, μια επιπλέον τάξη, η μέση τάξη, στην οποία πήγαιναν οι μαθητές που είχαν μεν φοιτήσει στις τρεις πρώτες τάξεις αλλά είχαν δυσκολίες στη γαλλική και στην τουρκική γλώσσα. Η πρώτη, η δεύτερη και η τρίτη τάξη είχαν προκαταρκτικό χαρακτήρα ενώ η τέταρτη, η πέμπτη και η έκτη ήταν οι τάξεις στις οποίες οι μαθητές καταρτίζονταν στα εμπορικά θέματα. Από το σχολικό έτος 1907 -1908 προστέθηκε και μια προκαταρκτική τάξη, πριν την πρώτη στην οποία γίνονταν δεκτοί απόφοιτοι των ανώτερων τάξεων αστικών σχολών.
Οι μαθητές της σχολής διακρίνονταν σε: οικότροφους, ημίτροφους και εξωτερικούς. Για ένα έτος μετά την εγγραφή τους οι πρώτοι πλήρωναν 25 λίρες και οι δεύτεροι 14. Όσον αφορά τους εξωτερικούς μαθητές, οι μαθητές των κατώτερων τάξεων πλήρωναν οκτώ οθωμανικές λίρες ενώ της τέταρτης τάξης δέκα, της πέμπτης δώδεκα και της έκτης δεκατέσσερις οθωμανικές λίρες. Οι γονείς αγόραζαν τα βιβλία και τη γραφική ύλη και επιβαρύνονταν με τυχόν έξοδα για φάρμακα και γιατρούς και πλήρωναν ζημιές που τυγχόν προκαλούσαν τα παιδιά τους στη σχολή. Οι μαθητές έδιναν γραπτές εξετάσεις στο τέλος του πρώτου και του δεύτερου τριμήνου. Οι εξετάσεις του τρίτου τριμήνου, που ήταν εξετάσεις προβιβασμού, ήταν γραπτές και προφορικές.
Οι περισσότεροι μαθητές του Μαράσλειου Λυκείου ήταν γιοί εμπόρων και προέρχονταν κυρίως από τη Θεσσαλονίκη. Υπήρχαν όμως και μαθητές από την Καβάλα, το Βόλο, την Κοζάνη, τη Νάουσα και άλλες πόλεις.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα στη Θεσσαλονίκη
Δωροθέα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Η Δωροθέα, γερμ. Dorothea von Braunschweig-Lüneburg (1 Ιανουαρίου 1570 - 15 Αυγούστου 1649) από τον Οίκο των Γουέλφων ήταν κόρη του δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελντ.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Γουλιέλμου ΣΤ΄ του Νεότερου, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Δωροθέας του Όλντενμπουργκ, κόρης του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1590 τον Κάρολο Α΄ των Βίττελσμπαχ, δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελντ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων Κατηγορία:Παλατινές κόμισσες του Τσβάιμπρυκεν
Αναστάζεφ (Βοεβοδάτο Λοτζ)
Το Αναστάζεφ (πολωνικά: Anastazew) είναι χωριό στη διοικητική περιφέρεια της Γκμίνα Παζέντσεφ, στο Πόβιατ Ζγκιες του Βοεβοδάτου Λοτζ στην κεντρική Πολωνία. Απέχει περίπου 6 χιλιόμετρα νότια του Παζέντσεφ, 17 χιλιόμετρα δυτικά του Ζγκιες και 23 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λοτζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Astacos PPC
Με την ονομασία Astacos PPC φέρονταν κοινοπραξία εταιριών κατασκευής και λειτουργίας μεγάλου εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής στη περιοχή Αστακού Αιτωλοακαρνανίας με χρήση υγροποιημένου πετρελαϊκού αερίου (LPG) και υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG), τελικής ισχύος 1100 μεγαβάτ, εξαιρετικά δυσανάλογα μεγάλη για τα δεδομένα της οικονομικής και ενεργειακής κλίμακας της Ελλάδας.
Στη κοινοπραξία αυτή συμμετείχαν η γερμανική εταιρία συμβούλων "Rosebud Energie Deutschland GmbH" με ποσοστό 33%, η λιβανο-παλαιστινιακών συμφερόντων εταιρία "Sabbagh abd Khoury Sal" (S&K), γνωστή και ως "CCC" (ή θρι Σι), με ποσοστό επίσης 33 %, καθώς και οι καταριανές εταιρίες "Qatar Petroleum International" με ποσοστό 23% και η "Qatar Electricity & Water Co" με το υπόλοιπο ποσοστό 11%. Το σύνολο της επένδυσης αυτής άγγιζε το ποσό των 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Την υλοποίηση της επένδυσης αυτής επρόκειτο ν΄ αναλάβει η εταιρία Qatar Petroleum International, η οποία και αποτελεί τον επενδυτικό βραχίονα της κρατικής εταιρίας πετρελαίου και φυσικού αερίου του Κατάρ, της Qatar Petroleum.
Τελικά η επένδυση αυτή ματαιώθηκε, σύμφωνα με πληροφορίες που έδωσε η πρώτη εταιρία της κοινοπραξίας (των συμβούλων) και που εκπροσωπείται στην Ελλάδα από τον Ιωάννη Αντωνιάδη, λόγω των υπέρμετρων αξιώσεων της λιβανο-παλαιστινιακής εταιρείας S&K για παροχή μεγάλων εκπτώσεων επί της τιμής του καυσίμου αερίου, εκ μέρους των καταριανών εταιριών, που αν και δεν ήταν αναγκαίες για τη βιωσιμότητα της επένδυσης χαρακτηρίστηκαν από τους υπολοίπους εταίρους ως παράλογες.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Αστακού Κατηγορία:Εγκαταστάσεις παραγωγής ενέργειας
Τζέρεμι Άιρονς
Ο Τζέρεμι Άιρονς (αγγλ.: Jeremy Irons, 19 Σεπτεμβρίου 1948) είναι Άγγλος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1990 Το γύρισμα της τύχης (Reversal of Fortune), όπου πλάι στην Γκλεν Κλόουζ υποδύθηκε τον κοσμικό Κλάους φον Μπιούλοου που το 1980 κατηγορήθηκε για απόπειρα δολοφονίας της ζάπλουτης συζύγου του, Σάνι. Ο ρόλος αυτός του χάρισε επίσης τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Δραματική ταινία.
Ο Τζέρεμι Άιρονς σπούδασε υποκριτική στη δραματική σχολή του Θεάτρου Old Vic στο Μπρίστολ και έκανε το ντεμπούτο του στο σανίδι το 1969 υποδυόμενος τον Φλόριζελ στο έργο του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Το χειμωνιάτικο παραμύθι. Κατά τη δεκαετία του '70 πρωταγωνίστησε σε πολλές παραστάσεις σε θέατρα του Λονδίνου ερμηνεύοντας μεταξύ άλλων Σαίξπηρ, Σάμιουελ Μπέκετ και Νικολάι Γκόγκολ. Το 1984 έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ ερμηνεύοντας τον ρόλο του Χένρι στο θεατρικό του Τομ Στόπαρντ Το πιο αληθινό (The Real Thing) και βραβεύτηκε με Βραβείο Τόνι.
Ο Άιρονς έλαβε αναγνωρισιμότητα για την ερμηνεία του στο ρομαντικό δράμα του 1981 Η ερωμένη του Γάλλου λοχαγού (The French Lieutenant's Woman), όπου εμφανίστηκε πλάι στη Μέριλ Στριπ. Έπειτα πρωταγωνίστησε στις ταινίες Στο φως του φεγγαριού (Moonlighting, 1982), Προδοσία, 1983 και Η αποστολή (Mission, 1986) και έλαβε διθυραμβικές κριτικές για τη σκιαγράφηση διδύμων γυναικολόγων στο ψυχολογικό θρίλερ του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ Οι διχασμένοι (Dead Ringer, 1988). Άλλες σημαντικές ταινίες του ηθοποιού είναι οι εξής: Κάφκα (Kafka, 1991), Ολέθριο πάθος (Damage, 1992), Το σπίτι των πνευμάτων (The House of Spirits, 1993), Ο βασιλιάς των λιονταριών (The Lion King, 1994), Πολύ σκληρός για να πεθάνει: Η εκδίκηση (Die Hard with a Vengeance, 1995), Λολίτα (Lolita, 1997), Ο άνθρωπος με τη σιδερένια μάσκα (The Man in the Iron Mask, 1998), Ο έμπορος της Βενετίας (The Merchant of Venice, 2004) και Η τελευταία λέξη της Τζούλια (Being Julia, 2004). Η εμφάνισή του πλάι στην Έλεν Μίρεν στη μίνι τηλεοπτική σειρά Elizabeth I το 2005 του χάρισε Χρυσή Σφαίρα και Βραβείο Έμμυ, ενώ από το 2011 πρωταγωνιστεί στην ιστορική τηλεοπτική σειρά Ο Βοργίες (The Borgias).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο)
Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος ΠΦΚ ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ρωσικά: ПФК ЦСКА Москва, αγγλικά: PFC CSKA Moskva) είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους της Ρωσίας. Ιδρύθηκε το 1911 κι αποτελεί τμήμα του Κεντρικού Αθλητικού Συλλόγου του Στρατού (ΤΣΣΚΑ) Μόσχας (ρωσικά: Центральный спортивный клуб армии - ЦСКА, Tsentral'nyi Sportivnyi Klub Armii). Η ΤΣΣΚΑ έχει ακόμα τμήματα καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, χειροσφαίρισης, υδατοσφαίρισης κλπ.
Μίλαν Χότζα
Ο Μίλαν Χότζα (σλοβακικά: Milan Hodža, 1η Φεβρουαρίου 1878 - 27 Ιουνίου 1944) ήταν Σλοβάκος δημοσιογράφος και πολιτικός. Πρωθυπουργός της Τσεχοσλοβακίας από το 1935 έως το 1938 και για λίγες ημέρες τον Δεκέμβριο του 1935 προσωρινός πρόεδρος της δημοκρατίας. Γεννήθηκε το 1878 στο Σουτσάνυ (Sučany) της Αυστροουγγαρίας (σήμερα Σλοβακία), και πέθανε στις 27 Ιουνίου 1944 στο Κλίαγουότερ στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Έμεινε στην ιστορία για την προσπάθεια του να ενώσει τα κράτη της κεντρικής Ευρώπης σε μια ομοσπονδία. Ο γιος του Φεντόρ Χότζα έγινε επίσης πολιτικός όπως και ο ανιψιός του Μιχάλ Μίροσλαβ Χότζα.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο)
Κατά τη σοβιετική περίοδο η ποδοσφαιρική ομάδα είχε κατακτήσει 7 πρωταθλήματα και 5 κύπελλα ενώ κατά τη ρωσική έχει κερδίσει 6 πρωταθλήματα, 7 κύπελλα και 7 σούπερ καπ. Όμως, η σημαντικότερη επιτυχία της ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ το 2005, νικώντας στον τελικό την Σπόρτινγκ Λισαβόνας με 3-1. Ήταν η πρώτη ρωσική ομάδα που κέρδισε ευρωπαϊκό τίτλο και μάλιστα έκανε το τρεμπλ, αφού την ίδια σεζόν πήρε πρωτάθλημα και κύπελλο στη Ρωσία.
Μίλαν Χότζα
Πριν το 1918
Ο Μίλαν Χότζα είχε σπουδάσει στα πανεπιστήμια της Βουδαπέστης και της Βιέννης. Ξεκίνησε την καριέρα του δημοσιογράφου στη Βουδαπέστη το 1897. Ίδρυσε τη σλοβάκικη εφημερίδα Denník (1900-1901) και την εβδομαδιαία σλοβακική Týždenník (1903-1914). Από το 1916 έως το 1918 ήταν ο εκδότης του Αυστριακού γραφείου τύπου στη Βιέννη.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο)
Παλαιότερη έδρα της ομάδας ήταν το Στάδιο Ντιναμό, στη Μόσχα, χωρητικότητας 36.000 θεατών. Σήμερα αγωνίζεται στην Αρένα Χίμκι, χωρητικότητας 18.636 θεατών. Χρώματά της είναι το κόκκινο και το μπλε. Το αρχικό παρατσούκλι της ΤΣΣΚΑ είναι конюшня, δηλαδή «Στάβλοι», διότι το αρχικό προπονητικό της κέντρο στεγάστηκε στο χώρο των στάβλων του Ρώσου πρίγκιπα Γιουσούποφ. Αργότερα καθιερώθηκε το кони (Άλογα), το οποίο χρησιμοποιούν μέχρι σήμερα οι οπαδοί της. Επίσης, αποκαλούνται армейцы (Στρατιώτες) και красно-синие (Κυανέρυθροι).
Μίλαν Χότζα
Πριν το 1918
Ως μέλος του Σλοβακικού εθνικού κόμματος, εκείνη την εποχή το μόνο κόμμα της Σλοβακίας στην Αυστρία-Ουγγαρία - έγινε ο ιδεολογικός αρχηγός του. Αργότερα, διαφωνώντας με το εθνικό κόμμα στην αγροτική πολιτική, αποφάσισε να δημιουργήσει το δικό του κόμμα, αλλά ο επερχόμενος Β΄ παγκόσμιος πόλεμος ανέβαλε τα σχέδια του. Αργότερα, ο ίδιος έγινε εκπρόσωπος της Τσεχοσλοβακίας και του διεθνούς αγροτικού κινήματος μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων: Ίδρυσε και ήταν μέλος του Προεδρείου του Διεθνούς αγροτικού γραφείου.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο)
Ιστορική εξέλιξη
Η ΤΣΣΚΑ δεν είχε πάντα αυτό το όνομα. Ιδρύθηκε το 1911 ως «Ερασιτεχνική Λέσχη Αθλητικού Σκι Μόσχας». Το 1923 η νέα κομμουνιστική κυβέρνηση την μετονόμασε σε «Στρατιωτικό Εκπαιδευτικό Οργανισμό Αθλητικού Πειραματισμού και Επιδείξεων» και το 1928 πήρε το όνομα «Αθλητικός Σύλλογος της Κεντρικής Διοίκησης του Κόκκινου Στρατού» (Τσε-Ντε-ΚΑ).
Μίλαν Χότζα
Πριν το 1918
Ήταν μια στενή επαφή με τον Αρχιδούκα Φραγκίσκο Φερδινάνδο, τον διάδοχο του αυστριακού και ουγγρικού θρόνου. Πρότεινε σε αυτόν ένα σχέδιο που προέβλεπε αλλαγή στο καθεστώς του βασιλείου σε ομοσπονδιακό βασίλειο. Η πρόταση του αυτή δεν έγινε δεκτή λόγω της αντίδρασης της Ουγγρικής πολιτικής ελίτ.
Ήταν από τους πρωτεργάτες της ένωσης της Τσεχίας και Σλοβακίας. Διετέλεσε μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Σλοβακίας 1918-1919 και είχε υπογράψει τη Διακήρυξη της Σλοβακικής Έθνος, με την οποία οι Σλοβάκοι εντάχθηκαν επίσημα την κατάσταση που δημιουργήθηκε πρόσφατα από την Τσεχοσλοβακία το 1918.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο)
Ιστορική εξέλιξη
Στη συνέχεια πήρε τα ονόματα «Αθλητικός Σύλλογος της Κεντρικής Διοίκησης του Σοβιετικού Στρατού» (Τσε-Ντε-ΣΑ) και «Κεντρικός Αθλητικός Σύλλογος του Υπουργείου Άμυνας» (Τσε-Εσ-ΚΜΟ),για να καταλήξει το 1960 στο σημερινό της όνομα: «Κεντρικός Αθλητικός Σύλλογος του Στρατού» (Τσε-Εσ-ΚΑ ή ΤΣΣΚΑ), το οποίο δεν άλλαξε μετά το τέλος της σοβιετικής εποχής.
Μίλαν Χότζα
1918 - 1938
Μετά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο έγινε ο ηγέτης του Αγροτικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας στη Σλοβακία και απέκτησε σημαντική επιρροή στην πολιτική σκηνή της Τσεχοσλοβακίας. Το 1936-1937 προσπάθησε να δρομολογήσει ένα σχέδιο που θα ένωνε την Τσεχοσλοβακία, την Αυστρία, τη Ρουμανία, την Ουγγαρία και τη Γιουγκοσλαβία σε οικονομική ένωση. Η κυβέρνηση του αναγκάστηκε να αποδεχθεί τη συμφωνία του Μονάχου το 1938 και είχε αναγκαστεί να παραιτηθεί.
Από το 1921 ήταν καθηγητής σύγχρονης ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Comenius στην Μπρατισλάβα. Συνέβαλε στη δημιουργία πολλών σλοβακικών εφημερίδων και περιοδικών και είχε μια έντονη πολιτική και ιδεολογική επιρροή σε αυτές.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο)
Ονομασίες
Ακολουθούν οι ονομασίες που έχει πάρει κατά καιρούς ο σύλλογος.
Μίλαν Χότζα
1938 - 1944
Μετά τη Συμφωνία του Μονάχου στα τέλη του 1938, έζησε εξόριστος στην Ελβετία, στη Γαλλία (1939), τη Μεγάλη Βρετανία (1940) και από το 1941 στις ΗΠΑ. Τον Νοέμβριο του 1939 το Σλοβακικό Εθνικό Συμβούλιο στο Παρίσι ως το ανώτατο όργανο της Σλοβακικής αντίστασης. Το Σλοβακικό Εθνικό Συμβούλιο συγχώνευσε με το Τσεχικό Εθνικό Συμβούλιο για το σχηματισμό του Τσεχοσλοβάκικου Εθνικού Συμβουλίου τον Ιανουάριο του 1940. Η οργάνωση αυτή βρισκόταν σε πολιτική αντιπαράθεση με την εξόριστη κυβέρνηση του Έντουαρντ Μπένες που βρισκόταν στο Λονδίνο. Το 1941 έφυγε στις ΗΠΑ και εκεί επεξεργαζόταν το σχέδιο του για την Κεντρική ευρωπαϊκή ομοσπονδία τη δημιουργία δηλαδή ενός ομόσπονδου κράτους στην καρδιά της Ευρώπης.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο)
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου έχει εξελιχθεί. Τα στοιχεία του εμβλήματος συμβαδίζουν και με την εκάστοτε επωνυμία του συλλόγου.
Μίλαν Χότζα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Σλοβάκοι πολιτικοί Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί Κατηγορία:Δημοσιογράφοι
ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο)
Διακρίσεις
thumb|200px|Οι οπαδοί της ΤΣΣΚΑ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα ΤΣΣΚΑ Μόσχας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1911
Άγιος Σωσίπατρος
Ο Άγιος Σωσίπατρος ήταν μαθητής του Αποστόλου Ανδρέα και επίσκοπος στο Ικόνιο.
Η ζωή του
Σύμφωνα με την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο Σωσίπατρος γεννήθηκε και έζησε τα παιδικά του χρόνια στην Πάτρα. Εκεί ασπάστηκε τον χριστιανισμό από τον Απόστολο Ανδρέα του οποίου έγινε και μαθητής. Αργότερα προσκλήθηκε στην Ρώμη από τον Απόστολο Παύλο και χειροτονήθηκε επίσκοπος Ικονίου. Αφού καθοδήγησε για μεγάλο χρονικό διάστημα την εκεί χριστιανική κοινότητα, αποφάσισε πως δεν είχε πια τίποτα άλλο να προσφέρει και έτσι έφυγε για την δύση μαζί με τον φίλο του Ιάσονα για να διδάξουν τον χριστιανισμό.
Φτάνοντας στην Κέρκυρα κήρυξαν στους ειδωλολάτρες κατοίκους της το Ευαγγέλιο και έκτισαν και έναν ναό αφιερωμένο στον Άγιο Στέφανο. Μαθαίνοντας όλα αυτά ο έπαρχος του νησιού, που ήταν ειδωλολάτρης, τον φυλάκισε. Στη φυλακή, επτά κρατούμενοι ληστές έγιναν χάρη στους δυο αγίους χριστιανοί. Αργότερα έγινε χριστιανός και ο δεσμοφύλακάς τους ο Αντώνιος. Η παράδοση αναφέρει ότι οι άγιοι αφέθηκαν ελεύθεροι όταν φωτιά που κατέβηκε από τον ουρανό έκαψε τους δύο γιους και την γυναίκα του βασιλιά, ο οποίος για να τους εκδικηθεί τους βασάνισε μέχρι θανάτου. Όταν πέθαναν τα σώματά τους κάηκαν στον τόπο του μαρτυρίου τους και σκορπίστηκε η στάχτη τους εκεί. Ο χώρος εκείνος μυροβολούσε και γι' αυτό οι πρώτοι χριστιανοί της Κέρκυρας έκτισαν στο σημείο εκείνο τον σημερινό ναό των Αγίων στη Γαρίτσα.
Στην Πάτρα υπάρχει εικόνα του στον Άγιο Γεώργιο του Λάγγουρα στον ναό της Αγίας Σκέπης και στο Μητροπολιτικό ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Εορτασμός
Ο άγιος Σωσίπατρος είναι ένας από τους 70 Αποστόλους. Η μνήμη του γιορτάζεται από την Ορθόδοξη εκκλησία στις 29 Απριλίου (Ιάσονος και Σωσιπάτρου).
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι Ικονίου Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Καινή Διαθήκη Κατηγορία:Εβδομήκοντα Απόστολοι Κατηγορία:Επίσκοποι του 1ου αιώνα
Αρχαιολογικό Μουσείο Θάσου
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θάσου είναι μουσείο που βρίσκεται στο Λιμένα της Θάσου, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας της Ελλάδας. Καταλαμβάνει ένα σπίτι που χτίστηκε το 1934 και το οποίο επεκτάθηκε. Οι αποθήκες και τα εργαστήρια έχουν ήδη οργανωθεί και σήμερα λειτουργεί πλήρως: το κατάστημα, η αίθουσα επισήμων λειτουργιών, η παλιά πτέρυγα, η προϊστορική συλλογή και το νέο τμήμα.
Τα εκθέματα αποτελούνται από συλλογές γλυπτικής, κεραμικής και αρχιτεκτονικών καταλοίπων από τη Νεολιθική έως τη Ρωμαϊκή περίοδο στη Θάσο. Τα σημαντικότερα εκθέματα της πρώιμης περιόδου είναι ένας πήλινος αμφορέας από τον νεολιθικό οικισμό και μια κυκλαδική πλάκα διακοσμημένη με παράσταση του ήρωα Βελλεροφόντη στον φτερωτό Πήγασο που καρφώνει την τρικέφαλη Χίμαιρα (7ος αι. π.Χ.).
Δύο από τα γλυπτά της αρχαϊκής περιόδου είναι εξαιρετικά: ένας εντυπωσιακός κούρος τριάμισι μέτρων, άγαλμα ενός νεαρού γυμνού άνδρα που κουβαλάει μια κατσίκα (600 π.Χ.), που βρέθηκε στο Πύθιο και μια προτομή του Πήγασου (500 π.Χ.). Από τα εκθέματα της κλασικής περιόδου, ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι ένα κεφάλι του Διονύσου του 4ου αιώνα π.Χ., το οποίο ανήκε στο μεγαλύτερο από το φυσικό μέγεθος άγαλμα του θεού που κοσμούσε τη μεγάλη εξέδρα ενός από τα δύο χορικά μνημεία του Ναός Διονύσου και ένα άγαλμα Κωμωδίας.
Από την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο υπάρχει ένα άγαλμα μιας Μούσας με πέπλο, επίσης από το ναό του Διονύσου (3ος αιώνας π.Χ.), ένα μικρό άγαλμα της Αφροδίτης με ένα δελφίνι και έναν έρωτα (3ος αιώνας π.Χ.), ένα κεφάλι του Αλέξανδρου του Μέγα, και ένα άγαλμα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αδριανού, οπλισμένου για μάχη. Το τελευταίο βρέθηκε στην αρχαία αγορά της Θάσου. Υπάρχουν επίσης προτομές με προσωπογραφίες του Κλαύδιου, του Ιουλίου Καίσαρα και του Λεύκιου Καίσαρα, καθώς και πήλινα ειδώλια που χρονολογούνται από την Αρχαϊκή έως την Ελληνιστική περίοδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θάσος Θασος
730 Αθανασία
Η Αθανασία (Athanasia) είναι ένας αστεροειδής στο εσωτερικό μέρος της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,493. Ανακαλύφθηκε το 1912 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά της από την ελληνική λέξη για την έννοια της αθανασίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Αθανασίας είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αθανασια
Επαρχία Ταρμπαγκατάι
Η επαρχία Ταρμπαγκατάι (Тарбағатай ауданы* Τα Тарбагатайский район) είναι επαρχία στην περιφέρεια Ανατολικού Καζακστάν στο ανατολικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ακσουάτ. Πληθυσμός: 44,147 (εκτίμηση 2013) 47,125 (απογραφή 2009) 65,589 (απογραφή 1999).
Κλίμα
Είναι μεσογειακό. Ο χειμώνας είναι κρύος (η μέση θερμοκρασία Ιανουαρίου αγγίζει τους -22 °С, -30 °С) και τα καλοκαίρια είναι ζεστά (Τον Ιούλιο η μέση θερμοκρασία αγγίζει τους +25 °С, +35 °С). Η βροχόπτωση είναι χαμηλή, 200-300 χιλιοστά τον χρόνο κυρίως τον χειμώνα.
Τοπωνύμιο
Το όνομα Ταρμπαγκατάι είναι μογγολικό (αρκτόμυς του Ταρμπαγκάν) ως βουνά της αρκτόμυς. Τεχνικά, το ταρμπαγκατάι σημαίνει στα μογγολικά σημαίνει  με μαρμότες  και  έχοντας μαρμότες  αλλά το ταγκ-τάου-τάι μπορεί να παρερμηνευθεί ως  βουνό  στις τουρκικές γλώσσες όπως τα Καζακικά.
Διοικητικό-εδαφικό σύστημα
Υπάρχουν 17 αγροτικές επαρχίες και 65 χωριά..
Δημογραφικά στοιχεία
Εθνοτικές ομάδες (2009):
Οικονομία
Αγροπολιτιστική (κρέας, ψάρια, αλεύρι, ψωμί) ΑΕΠ 503 900 000 tenge ~ $3 427 900 (2008)
Παραπομπές
Ταρμπαγκαται
Κατάλογος αεροδρομίων της Σερβίας
Αυτός ο κατάλογος περιεχεί ολά τα πολιτικά αεροδρόμια πού βρίσκονται στη Σερβία.
Σερβια
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών
Το Κύπελλο Ελλάδος βόλεϊ διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1981 από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης και είναι η δεύτερη σημαντικότερη διοργάνωση του αθλήματος μετά το Πρωτάθλημα της Α1. Για διάφορους λόγους, κυρίως οικονομικούς, υπήρξαν έκτοτε χρονιές όπου δεν διεξήχθη διοργάνωση του Κυπέλλου. Πολυνίκης του θεσμού είναι ο Ολυμπιακός με 16 κατακτήσεις, ενώ είναι και η ομάδα με τις περισσότερες συμμετοχές σε τελικούς (24).
Την αγωνιστική περίοδο 1997-98 η τελική φάση του Κυπέλλου έγινε για πρώτη φορά σε μορφή «Φάιναλ φορ», και επίσης θεσμοθτήθηκε το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίκτη (MVP). Aπό την περίοδο 2002-03 έως και την περίοδο 2006-07 η τελική φάση επεκτάθηκε σε Φάιναλ έιτ (Φάιναλ-8). Την περίοδο 2007-08 η τελική φάση διεξήχθη σε μορφή Φάιναλ-4.
Την περίοδο 2008-09 το Φάιναλ-8 επανέρχεται με τους αγώνες να διεξάγονται στην Πάτρα, αλλά ο τελικός ανάμεσα στον Ολυμπιακό Πειραιώς και τον Παναθηναϊκό αναβλήθηκε λόγω επεισοδίων πριν το ξεκίνημά του, με αποτέλεσμα να διεξαχθεί δύο μήνες αργότερα στην Αθήνα. Το γεγονός αυτό στάθηκε αφορμή για κατάργηση της διαδικασίας του Φάιναλ-4 ή Φάιναλ-8 στις περιόδους 2009-10 και 2010-11, κατά τις οποίες διεξήχθησαν μονοί αγώνες σε έδρες ομάδων μέχρι την ημιτελική φάση, ενώ ο τελικός διεξήχθη σε ουδέτερη έδρα.
Την περίοδο 2011-12 η τελική φάση διεξάγεται για τελευταία φορά με Φάιναλ-8, και από την περίοδο 2012-13 έως και σήμερα (2023) έχει επανέλθει στη μορφή του Φάιναλ-4.
Από το 2003 έως το 2012 στη διοργάνωση μετείχαν μόνο ομάδες της Α1 κατηγορίας. Από το 2013 με απόφαση της ΕΟΠΕ, δικαίωμα συμμετοχής έχουν επίσης οι ομάδες της Α2 κατηγορίας και των τοπικών ενώσεων.
Άννα της Έσσης
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της Χριστίνας των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου δούκα της Σαξονίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1544 τον Βόλφγκανγκ των Βίττελσμπαχ δούκα του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Παλατινές κόμισσες του Τσβάιμπρυκεν
Γρηγόριος Κονταρής
Ο Γρηγόριος (κατά κόσμον Γεώργιος Κονταρής) ήταν λόγιος διδάσκαλος από τα Σέρβια κατά τον 17ο αιώνα, ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Σερβίων και κατόπιν Σμύρνης.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1689 εξελέγη Μητροπολίτης Σμύρνης σε διαδοχή του Μητροπολίτη Ιγνατίου που σκοτώθηκε στον μεγάλο σεισμό της πόλης, τον Ιούλιο του 1688. Όταν έφτασε στη Σμύρνη ως Μητροπολίτης το 1690, η πόλη ήταν κατεστραμμένη από τον σεισμό και την πυρκαγιά που ακολούθησε. Το μητροπολιτικό μέγαρο είχε καταστραφεί και για το λόγο αυτό ο Γρηγόριος αναγκάστηκε να νοικιάσει σπίτι Λαυριωτών πατέρων, κοντά στην Αγία Φωτεινή. Το 1691 ζήτησε από την ελληνορθόδοξη κοινότητα Σμύρνης να του παραχωρηθεί το γήπεδο του κτηρίου όπου στεγάζονταν οι αρχές της κοινότητας και το οποίο είχε επίσης καταστραφεί από την πυρκαγιά του 1688. Εκεί έχτισε μητροπολιτικό μέγαρο με δικά του έξοδα. Επίσης φρόντισε για την εκ βάθρων ανέγερση της Αγίας Φωτεινής. Ο Γρηγόριος καθιέρωσε μητροπολιτικό κώδικα, στον οποίο καταγράφονταν όλες οι εκκλησιαστικές πράξεις, καθώς οι προηγούμενοι κώδικες της μητροπόλεως Σμύρνης είχαν καταστραφεί στο σεισμό του 1688.
Άσκησε φιλανθρωπία εξαγοράζοντας χριστιανούς αιχμαλώτους, ενώ ήταν και βιβλιόφιλος και βιβλιοσυλλέκτης. Συγκέντρωσε μεγάλο αριθμό βιβλίων, τα οποία κληροδότησε στην κοινότητα Σμύρνης και τα οποία αποτέλεσαν τον πυρήνα της μεγάλης βιβλιοθήκης της Ευαγγελικής Σχολής.
Ο Γρηγόριος Κονταρής έπεσε δύο φορές θύμα επίθεσης. Την πρώτη φορά, στις 20 Ιουλίου 1691, από κάποιον αρχιμανδρίτη Κύριλλο, και η δεύτερη στις 19 Απριλίου 1698 από κάποιον ιερομόναχο Νεκτάριο, με τον οποίο «ήρθε στα χέρια». Μετά το επεισόδιο, ο Κονταρής έπαθε αποπληξία και πέθανε.
Έργα του
Έγραψε την Ιστορία των Αθηνών (Βενετία 1676, πλήρης τίτλος του έργου:«Ιστορίαι Παλαιαί και Πάνυ Ωφέλιμοι της Περιφήμου Πόλεως Αθήναι»), στην οποία περιγράφει σε απλή γλώσσα την ένδοξη ιστορία της αρχαίας Αθήνας από το μυθικό βασιλιά Κέκροπα ως και τα χρόνια του Διονυσίου του Αρεοπαγίτου. Τονίζει μάλιστα εμφαντικά πως «Είμεσθεν απόγονοι τοιούτων μεγάλων και σοφών ανδρών», εκδηλώνοντας έτσι ένα συναίσθημα ιστορικής συνέχειας του ελληνισμού της εποχής του. Μετέφρασε ακόμα διάφορα έργα από την ιταλική γλώσσα καθώς και διάφορα έργα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Υπήρξε επίσης κεντητής ιερών αμφίων. Έργο του είναι ο Επιτάφιος θρήνος που βρίσκεται στον ναό του Αγίου Νικολάου στην Κοζάνη.
Το 1ο Δημοτικό σχολείο στην Κοζάνη φέρει σήμερα το όνομά του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Γρηγοριος Γρηγοριος Κατηγορία:Μακεδόνες
Βομβιστική επίθεση στο Ακτόμπε (2011)
Κατηγορία:Ιστορία του Καζακστάν Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα
Κοίλα (Αρκαδία)
Η Κοίλα ήταν αρχαία πόλη-κράτος στην Αρκαδία της Ελλάδας. Η ακριβής τοποθεσία της δεν είναι γνωστή.
Λίγα πράγματα είναι γνωστά σχετικά με την πόλη της Κοίλας. Παρά το γεγονός πως η συγκεκριμένη πόλη κατατάσσεται από τη σύγχρονη ακαδημαϊκή βιβλιογραφία ως πόλη-κράτος, ωστόσο, η ακριβής κατάταξή της παραμένει άγνωστη. Η συγκεκριμένη κατάταξη οφείλεται, κυρίως, στην ύπαρξη θεωροδόκου εντός της πόλεως, αξίωμα το οποίο σχετιζόταν με την αρχαία εορταστική αθλητική διοργάνωση των Πυθίων, η οποία λάμβανε χώρα στους Δελφούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές πόλεις-κράτη Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Αλεχάντρα Προκούνα
Η Αλεχάντρα Προκούνα (Alejandra Procuna, γεννημένη ως Αλεχάντρα Γουέινστεϊν Προκούνα Alejandra Weinstein Procuna, 14 Αυγούστου 1969 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Φιλμογραφία
Θέατρο
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Φρειδερίκος Τούτα
Ο Φρειδερίκος Τούτα, γερμ. Friedrich Tuta (1269 - 16 Αυγούστου 1291) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μάργραβος του Λάνντσμπερκ και μάργραβος της Λουσατίας (1288-1291). Έγινε επίτροπος στο μαργραβάτο του Μάισσεν. Το προσωνύμιο Τούτα δεν είναι σαφές τι σημαίνει, ίσως δηλώνε τον τραυλό, γερμ. der stotterer.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Θεοδωρίχου μαργράβου του Λάνντσμπερκ και της Ελένης των Ασκάνια, κόρης του Ιωάννη Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου.
Το 1285 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως μάργραβος του Λάνντσμπερκ, περιοχής που περιελάμβανε το μεγαλύτερο μέρος του Όστερλαντ, τη Λειψία, τη Γκρίμμα και τη μεσαιωνική κατοικία του Βάισσενφελς. Τρία έτη μετά απεβίωσε ο πάππος του Ερρίκος Γ΄ μάργραβος του Μάισσεν & Λουσατίας και ήλθε σε διαμάχη με τον θείο του Αλβέρτο Β΄. Τελικά ο Αλβέρτος Β΄ έλαβε το Μάισσεν και ο Φρειδερίκος τη Λουσατία. Όμως οι γιοί του πρώτου, ο Φρειδερίκος Α΄ και ο Θεοδώριχος Δ΄ διαφώνησαν με αυτή την κατανομή και η εξουσία του Φρειδερίκου Τούτα στη Λουσατία είχε ανταγωνιστή.
Οι φιλοδοξίες του σταμάτησαν το 1291, όταν απεβίωσε στο κάστρο Χίρσσταϊν σε ηλικία 22 ετών. Υποτίθεται ότι έφαγε δηλητηριασμένα κεράσια, που του πρόσφερε ο Βίτεγκο επίσκοπος του Μάισσεν. Δεν είχε άρρενα τέκνα και οι κτήσεις του διαιρέθηκαν: ο Φρειδερίκος Α΄ έλαβε το Μάισσεν, ο Θεοδώριχος Δ΄ τη Λουσατία και το Λάνντσμπερκ πωλήθηκε στον μάργραβο του Βρανδεμβούργου, του Οίκου των Ασκάνια.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη των Βίττελσμπαχ, κόρη του Ερρίκου ΙΓ΄ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνο:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης γυναικών 1927
Το Β΄ γυναικείο πρωτάθλημα βόλεϊ του Πανιωνίου διεξήχθη από τις 19 ως τις 26 Μαρτίου 1927. Τον τίτλο κατέκτησε ο Γυμναστικός Όμιλος Ελληνίδων μαζί με το τριετές επαμειβόμενο κύπελλο για τη νικήτρια ομάδα που αθλοθέτησε η εφ. "Βραδυνή". Εκτός από το γυναικείο, διοργανώθηκε και σχολικό πρωτάθλημα παρθεναγωγείων.
Πρωτάθλημα γυναικών
Μετά το επιτυχημένο ξεκίνημα που είχε γίνει με τους γυναικείους αγώνες βόλεϊ 1926, πολλά σχολεία και σύλλογοι δημιούργησαν ομάδες και την επόμενη χρονιά δήλωσαν συμμετοχή. Αναγκαστικά ο Πανιώνιος διοργάνωσε δύο ξεχωριστά πρωταθλήματα: ένα Γυναικών, αυτή τη φορά υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ και ένα Παρθεναγωγείων για μαθήτριες γυμνασίων θηλέων, με άδεια του Υπ. Παιδείας.
Σύμφωνα με την προκήρυξη, στο γυναικείο πρωτάθλημα δικαίωμα συμμετοχής είχαν ομάδες αθλητικών συλλόγων, δημόσιων και ιδιωτικών παρθεναγωγείων, το Διδασκαλείο Γυμναστικής και ομάδες τραπεζών. Στους αγώνες δήλωσαν συμμετοχή οκτώ ομάδες από Αθήνα και Πειραιά. Οι αγώνες έγιναν από 19 ως 26 Μαρτίου 1927 με σύστημα νοκ-άουτ. Έπειτα από ενέργειες του Δάλλα οι αγώνες έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και τους τελικούς παρακολούθησαν οι υπουργοί Παιδείας Αθανάσιος Αργυρός, Γεωργίας Αλέξανδρος Παπαναστασίου και ο πρωθυπουργός Αλέξανδρος Ζαΐμης, ο οποίος έκανε τις απονομές, προσδίδοντας έτσι με το κύρος του επισημότητα στην διοργάνωση.
Τα έπαθλα απέκτησαν χορηγούς, τις εφημερίδες "Βραδυνή" (τριετές επαμειβόμενο έπαθλο γυναικών) και "Εθνος" (έπαθλο παρθεναγωγείων) και το κατάστημα αθλητικών ειδών "Καραμπάτη-Απετιάν" (έπαθλο καλαίσθητης και ομοιόμορφης εμφάνισης). Μετείχαν 8 σύλλογοι.
Πρωτάθλημα Παρθεναγωγείων
Δήλωσαν συμμετοχή έξι παρθεναγωγεία από την Αθήνα και τον Πειραιά, αριθμός πρωτοφανής. Οι αγώνες έγιναν με άδεια του Υπουργείου Παιδείας. Το τριετές επαμειβόμενο κύπελλο για τη νικήτρια ομάδα αθλοθέτησε η εφ. "Έθνος":
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανιώνιος Σμύρνης Γυναικων Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1927
Μισέλ Τουρνιέ
Ο Μισέλ Τουρνιέ (Michel Tournier, Παρίσι, 19 Δεκεμβρίου 1924 - Σουαζέλ, 18 Ιανουαρίου 2016) ήταν Γάλλος συγγραφέας με πολύπλευρο συγγραφικό έργο.
Βιογραφικές αναφορές
Το 1941 τελειώνει το Λύκειο Παστέρ στο Νεϊγί και εμπεδώνει την απόφασή του να σπουδάσει Φιλοσοφία. Το επόμενο έτος γράφεται στη Σορβόνη και παρακολουθεί φιλοσοφία, ενώ το 1944 εμβαθύνει τις γνώσεις του στα αρχαία ελληνικά και ετοιμάζει τη διπλωματική εργασία του με θέμα τις Πλατωνικές ιδέες. Ασχολείται ειδικά με τα οντολογικά προβλήματα που θέτει το δεύτερο μέρος του Παρμενίδη. Γίνεται ευρύτερα γνωστός με τα μυθιστορήματα «Παρασκευάς ή στις Μονές του Ειρηνικού» (1967) που του αποφέρει το μεγάλο βραβείο της Γαλλικής Ακαδημίας, ενώ το 1970 εκδίδει το μυθιστόρημα «Le roi des aulnes», που είχε επεξεργασθεί πολλές φορές, για το οποίο με ομόφωνη απόφαση τού απονέμεται το βραβείο Γκονκούρ.
Έργα
Le Fétichiste (Ο φετιχιστής -1974)
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι διηγηματογράφοι
Τσανάκλειος Σχολή
Νέστορας Τσανακλής
Ο Νέστορας Τσανακλής γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1841 από μικροαστική οικογένεια. Τότε η Κομοτηνή είχε 10-12 χιλιάδες κατοίκους. Δεκαπέντε ετών ο Τσανακλής ξενιτεύεται στην Αίγυπτο όπου γίνεται βιομήχανος με το εμπόριο καπνού και τσιγάρων. Το 1859 φέρνει καπνό και εργάτες από τη Θράκη και ιδρύει το πρώτο εργοστάσιο παραγωγής τσιγάρων στο Σουέζ. Γυρίζει στην Κομοτηνή το 1859. Με δαπάνες του Τσανακλή το διάστημα 1906-1907 ανοικοδομήθηκε η Τσανάκλειος Σχολή και λειτούργησε πρώτη φορά το 1908 με τη μεταφορά της Αστικής Σχολής Αρρένων (Αρρεναγωγείο ή Σχολαρχείον). Το κτήριο κόστισε 10.000 Οθωμανικές χρυσές λίρες και για τη συντήρηση και μισθοδοσία του σχολείου ο Τσανακλής διέθετε κάθε χρόνο 300 χρυσές λίρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Κομοτηνή
Chevrolet C/K
Το C/K είναι μια σειρά φορτηγών που κατασκευάστηκε από την General Motors από το 1960 έως 2003. Διατίθεται στο εμπόριο τόσο από τα τμήματα Chevrolet όσο και από τα τμήματα GMC, η σειρά C/K περιλάμβανε μια μεγάλη γκάμα οχημάτων. Αν και συνήθως συνδέεται με αγροτικά, η σειρά μοντέλων περιελάμβανε επίσης φορτηγά με σασί και φορτηγά μεσαίου τύπου και χρησίμευσε ως βάση για τα SUV πλήρους μεγέθους της GM. Καθ' όλη τη διάρκεια της παραγωγής της, η σειρά μοντέλων ανταγωνιζόταν απευθείας τη σειρά F-Series της Ford και τη σειρά Dodge D (αργότερα το pickup Dodge Ram).
Χρησιμοποιείται τόσο για την επωνυμία του μοντέλου όσο και για τον εσωτερικό κωδικό μοντέλου, το "C" υποδηλώνει κίνηση στους δύο τροχούς. Το "K" υποδηλώνει τετρακίνηση. Παρήχθησαν τέσσερις γενιές της σειράς μοντέλων, συμπεριλαμβανομένων των οχημάτων δεύτερης γενιάς "Action Line" και τρίτης γενιάς οχημάτων "Rounded Line". Για την τέταρτη γενιά, η GMC αναθεώρησε την επωνυμία της, αλλάζοντας σε μια μοναδική πινακίδα GMC Sierra (το C/K παρέμεινε ως εσωτερικός κωδικός μοντέλου).
Για τη Νότια Αμερική, η σειρά μοντέλων κατασκευάστηκε από τη General Motors de Argentina από το 1960 έως το 1978, τη Sevel Argentina από το 1986 έως το 1991 και τη General Motors Brazil, η οποία παρήγαγε εκδόσεις της σειράς μοντέλων για τη Βραζιλία, την Αργεντινή και τη Χιλή από το 1964 έως το 2001.
Καθώς η GM εισήλθε στη δεκαετία του 1990, η εταιρεία αναθεώρησε τις σειρές φορτηγών της, αντικαθιστώντας τα μεσαίου τύπου φορτηγά C/K με το Chevrolet Kodiak/GMC TopKick για το 1990. Για το 1999, η GM αντικατέστησε τα φορτηγά C/K τέταρτης γενιάς με μια ολοκαίνουργια σειρά μοντέλων. σύμφωνα με την GMC, η Chevrolet άφησε το όνομα C/K (προς μια μοναδική ονομασία Chevrolet Silverado). Αρχικά διατέθηκαν στην αγορά με τον διάδοχό του, τα τελικά φορτηγά C/K κατασκευάστηκαν για το μοντέλο του 2000. Από το 2001 έως το 2003, τα τελευταία οχήματα της σειράς μοντέλων C/K ήταν βαρέως τύπου σασί φορτηγά καμπίνας.
Πρώτη γενιά (1960-1966)
Το C/K κυκλόφορησε το φθινόπωρο του 1959 ως μοντέλο του 1960, το C/K πρώτης γενιάς έκανε το ντεμπούτο του σε μια σειρά σχεδιαστικών αλλαγών για τη σχεδίαση ελαφρών φορτηγών της General Motors. Αντικαθιστώντας τη σειρά Task Force, το C/K αναπτύχθηκε από την αρχή ως πλαίσιο φορτηγού, χωρίς πλέον να έχει κοινά στοιχεία με την πλατφόρμα A-body της GM ή με άλλα αυτοκίνητα. Αν και αναπτύχθηκε ως φορτηγό για λόγους ανθεκτικότητας, το C/K υιοθέτησε πολλά χαρακτηριστικά από αυτοκίνητα στη σχεδίασή του για να αυξήσει τη λειτουργικότητά του, ενώ οι περισσότερες μηχανές ήρθαν από το προηγούμενο Task Force. Για τα αγροτικά, τα φορτηγά C/K χρησιμοποιούσαν ένα πλαίσιο με κέντρο πτώσης που επέτρεπε χαμηλότερη καμπίνα και χαμηλότερο κέντρο βάρους και η ανεξάρτητη μπροστινή ανάρτηση συνδυάστηκε με έναν πίσω άξονα με ελατήρια. Για το 1963, οι μπροστινές ράβδοι στρέψης αντικαταστάθηκαν από μπροστινά σπειροειδή ελατήρια (σε οχήματα με κίνηση στους δύο τροχούς).
Ενώ η πρώτη γενιά δεν θα υποβαλλόταν σε ολοκληρωμένο λίφτινγκ ή ενημέρωση, η GM θα έκανε μια σειρά σταδιακών αλλαγών στη σειρά μοντέλων μέσω της παραγωγής της. Για το 1962, το καπό επανασχεδιάστηκε, με νέο παρμπρίζ και κολόνα Α που προστέθηκαν στην καμπίνα για το 1964.
Σε ένα διάλειμμα από την παράδοση της General Motors, αυτό είναι μια από τις λίγες γενιές φορτηγών που δεν έχουν εσωτερικό όνομα. Η ονοματολογία C/K αναπτύχθηκε από την GMC. Το "C" υποδηλώνει συμβατική καμπίνα, με το "K" να σημαίνει κίνηση 4x4.
Δεύτερη Γενιά (1966-1972)
Η δεύτερη γενιά C/K παρουσιάστηκε για το έτος μοντέλου 1967. Ονομάστηκε η γενιά "Action Line" από τη General Motors, το C/K χρησιμοποιούσε το ίδιο σασί με την προηγούμενη γενιά και πολλά εξαρτήματα επίσης, αλλά το αμάξωμα επανασχεδιάστηκε από την αρχή για να βελτιώσει τις δυνατότητές του ως πολλαπλών χρήσεων όχημα. Μαζί με ένα χρηστικό όχημα που προορίζεται για εργασία ή αγροτική χρήση, το C/K προσφέρθηκε επίσης με προαιρετικά χαρακτηριστικά που μεταφέρθηκαν από τα σεντάν της Chevrolet, όπως αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων, ραδιόφωνο AM/FM, χαλί και βαφή δύο τόνων.
Ενώ η Action Line δεν θα υποβαλλόταν σε οριστική αναθεώρηση του μοντέλου μέσω της παραγωγής της, η σειρά υπέστη σταδιακές αλλαγές σε εξαμηνιαία βάση. Η γραμμή του συστήματος μετάδοσης υποβλήθηκε σε πολλαπλές αναθεωρήσεις, καθώς ένας V8 μεγάλου μπλοκ προσφέρθηκε για πρώτη φορά το 1968. Μετά το 1969, η GM μεταπήδησε εξ ολοκλήρου σε κινητήρες παραγωγής Chevrolet για φορτηγά C/K.
Αυτή η γενιά σηματοδοτεί το ντεμπούτο των ονομάτων Chevrolet Cheyenne και GMC Sierra, που παρουσιάστηκαν το 1971 και το 1972, αντίστοιχα, η General Motors εξακολουθεί να χρησιμοποιεί και τα δύο ονόματα για pickup πλήρους μεγέθους στην τρέχουσα παραγωγή. Το pickup Action-Line χρησίμευσε επίσης ως η βάση των προγόνων των σύγχρονων SUV πλήρους μεγέθους, συμπεριλαμβανομένου του Chevrolet K5 Blazer, ενός ανοιχτού αμαξώματος οχήματος εκτός δρόμου και του φορτηγού Chevrolet Suburban στέισον βάγκον.