cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ήλιος
Μαγνητικό πεδίο
Η τεράστια μαγνητικότητά του δημιουργεί διαχωρισμούς στα ενεργειακά επίπεδα των σωματιδίων του που είναι άτομα, ιόντα και μόρια. Στο ηλεκτρομαγνητικό φάσμα επομένως παρατηρούνται περισσότερες από μία εκπομπές και τα επίπεδα αυτά είναι ανάλογα της ισχύος του μαγνητικού πεδίου. Η αύξηση αυτή ονομάζεται φαινόμενο Zeeman και είναι δυνατό έτσι να υπολογισθεί ο αριθμός των γραμμών στο φάσμα λόγω της ύπαρξής του. Άρα είναι δυνατό να υπολογίσουμε την ποσότητα των μαγνητικών πεδίων καθώς και της ισχύ του καθενός. αριστερά|μικρογραφία|284x284px|Η παρατήρηση του ηλιακού δίσκου με τηλεσκόπιο δείχνει την ύπαρξη ηλιακών κηλίδων που συνδέονται άμεσα με το ισχυρότατο μαγνητικό του πεδίο. Το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου διαθέτει μια πολικότητα με κυκλική δραστηριότητα η οποία επιστρέφει στην αρχική της κατάσταση κάθε 22 έτη, δύο φορές εκείνης των ηλιακών κηλίδων ή αλλιώς κάθε δυο ηλιακούς κύκλους. Η ηλιακή δραστηριότητα εξαρτάται από αυτήν την περίοδο των 22 ετών και τα υπόλοιπα φαινόμενα που ακολουθούν τον ηλιακό κύκλο θεωρούνται εκδηλώσεις αυτού του μαγνητικού κύκλου. Με εξειδικευμένα ηλιακά τηλεσκόπια μπορεί να μελετηθεί η πολικότητά του, όπως με το Michelson Doppler Imager στο SOHO. Εξετάζοντας κατ'αυτόν τον τρόπο στο εσωτερικό μαγνητικό πεδίο του ήλιου, η αρνητική εμφανίζεται μαύρη ενώ η θετική άσπρη. Η εμφάνιση μιας διπολικής μαγνητικής περιοχής βρίσκεται στην κορυφή του συνόλου των δραστηριοτήτων στον Ήλιο, όπου μαζί με την υπόλοιπη δραστηριότητα συνθέτεται και η φύση της κορόνας του. Δημιουργείται εξαιτίας των υδροστατικών και μαγνητικών πιέσεων στις μαγνητικές γραμμές που βρίσκονται κάτω από την επιφάνειά του. Ο κύκλος του μαγνητικού πεδίου έχει απόλυτα καθοριστικό ρόλο στην ενεργητικότητά του.
Η διαφορική περιστροφή του Ήλιου προκαλεί επιπλοκές στις μαγνητικές γραμμές με συνέπεια την αύξηση του μαγνητικού πεδίου σε μεγάλα πλάτη. Όταν αλληλεπιδρά με ρεύματα ιονισμένης ύλης δημιουργούνται τα γνωστά φαινόμενα δράσης του. Οι ηλιακές κηλίδες εμφανίζονται αρχικά σε μεγάλα πλάτη επειδή η πίεση των μαγνητικών πεδίων στα σημεία αυτά αναγκάζει τις μαγνητικές γραμμές να αναδυθούν στην επιφάνεια και να δημιουργηθούν οι διπολικές μαγνητικές περιοχές. Η πίεση που είναι ίση με το τετράγωνο της έντασης των πεδίων αναγκάζει επίσης και το πλάσμα να βγει έξω. Με αυτή τη διαδικασία το μαγνητικό πεδίο αυξάνει την έντασή του όλο και σε πιο γειτονικές περιοχές, μέχρι που φτάνει και στον ισημερινό, με αποτέλεσμα νέες κηλίδες.
Στις περιοχές εκείνες οι συγκεντρώσεις ισχυρού μαγνητικού πεδίου παρουσιάζονται ψυχρότερες και σκοτεινότερες από τις τριγύρω. Τα μαγνητικά πεδία με ισχύ 3000 Gauss εμποδίζουν την ανοδική κίνηση των ρευμάτων αερίου θερμότητας στη φωτόσφαιρα, τη ζώνη μεταφοράς φορτισμένων σωματιδίων από το εσωτερικό στην κορόνα, επειδή η ύλη αυτή είναι εξαιρετικά ιονισμένη. Η κίνηση των ιόντων που είναι κάθετη στα μαγνητικά πεδία παρεμποδίζεται από αυτά και η θερμοκρασία εκεί είναι πάντοτε χαμηλότερη. Αυτός ο παράγοντας ξεχωρίζει τα πλάτη και κατά συνέπεια τις περιοχές των ηλιακών κηλίδων.
Σύσταση
Ο Ήλιος αποτελείται κατά 74% από υδρογόνο, κατά 25% από ήλιο και 1% από άλλα στοιχεία. Το υδρογόνο αποτελεί το κύριο καύσιμο για τις θερμοπυρηνικές αντιδράσεις που παράγουν την ενέργεια που ακτινοβολεί, ενώ το ήλιο προέρχεται κυρίως από τα προϊόντα της πυρηνικής σύντηξης του υδρογόνου.
Ο Ήλιος δεν έχει σαφή επιφάνεια όπως έχουν οι γήινοι πλανήτες. Η πυκνότητα των αερίων μειώνεται σε συνάρτηση με την ακτίνα του Ήλιου με ένα νόμο αντιστρόφου τετραγώνου. Η ακτίνα του Ήλιου μετριέται από το κέντρο του άστρου έως τη φωτόσφαιρα, έξω από την οποία δεν λαμβάνει χώρα η πυρηνική σύντηξη.
Στο κέντρο του Ήλιου η θερμοκρασία φθάνει τους 20 εκατομμύρια βαθμούς Κελσίου. Σε τέτοια θερμοκρασία τα άτομα έχουν χάσει τα ηλεκτρόνιά τους, βρίσκονται δηλαδή ιονισμένα και η κατάσταση της ύλης καλείται πλάσμα. Αυτό έχει ως συνέπεια τα άτομα υπερθερμασμένα να κινούνται με μεγάλες ταχύτητες, να συγκρούονται μεταξύ τους σφοδρά έτσι ώστε δύο άτομα υδρογόνου να ενώνονται κατά τη σύγκρουση. Αν ακολουθήσουν άλλες δύο συγκρούσεις τότε προστίθενται άλλα δύο άτομα υδρογόνου στο σύνολο φτιάχνοντας έτσι ένα σταθερό άτομο ηλίου. Τα τέσσερα μεμονωμένα άτομα υδρογόνου ζυγίζουν περισσότερο, πριν τη συγχώνευση, από ένα άτομο ηλίου που δημιουργήθηκε με τη συγχώνευση. Η υπόλοιπη μάζα μετατράπηκε σε ενέργεια, σύμφωνα με την εξίσωση μετατροπής του Άλμπερτ Αϊνστάιν: Ε=mc2.
Η ενέργεια του Ήλιου
thumb|449x449px|Οι πλανήτες του [[Ηλιακό σύστημα|Ηλιακού συστήματος κατά σειρά από τον Ήλιο]] Ο Ήλιος είναι μία τεράστια σφαίρα από διάφορα αέρια κυρίαρχα των οποίων είναι το υδρογόνο και το ήλιο. Η θερμοκρασία που επικρατεί στον Ήλιο είναι τόσο μεγάλη ώστε να εξαερώνονται ακόμη και τα μέταλλα. Η ποσότητα ενέργειας που παράγεται είναι απίστευτη. Έχει προσδιοριστεί πως σε κάθε δευτερόλεπτο ο Ήλιος εκπέμπει τόση ενέργεια όση θα έδινε μια έκρηξη 4 δισεκατομμυρίων βομβών υδρογόνου των 100 μεγατόνων η κάθε μία. Και όλα αυτά για ένα μόνο δευτερόλεπτο, ενώ ο Ήλιος εκπέμπει εδώ και 5 δισεκατομμύρια χρόνια και θα συνεχίσει τουλάχιστον για άλλα τόσα.
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω κάθε δευτερόλεπτο περίπου 655 εκατομμύρια τόνοι υδρογόνου από τη μάζα του ήλιου μετατρέπονται σε 650 εκατομμύρια τόνους ηλίου που συνεχίζουν να αποτελούν μάζα του Ήλιου. Από τη διαφορά αυτή 4,6 εκατομμύρια τόνοι μετατρέπονται σε ενέργεια. Η ύλη δηλαδή στην καρδιά των άστρων αποτελείται από μίγμα ελεύθερων πυρήνων και ελεύθερων ηλεκτρονίων. Επειδή το υδρογόνο είναι κύριο συστατικό των άστρων, αυτό σημαίνει πως το αστρικό πλάσμα αποτελείται κυρίως από ελεύθερα πρωτόνια που θα πρέπει να συνδεθούν μεταξύ τους για να σχηματίσουν το στοιχείο ήλιο. Υπό αυτές τις συνθήκες ο Ήλιος είναι ένας τεράστιος θερμοπυρηνικός αντιδραστήρας που μετατρέπει το υδρογόνο σε ήλιο. Και μάλιστα στη διάρκεια αυτή της διαδικασίας σε κάθε δευτερόλεπτο μετατρέπει σε ενέργεια 4,6 εκατομμύρια τόνους από τη μάζα του. Παρόλο όμως που χάνει τόση μάζα, είναι τόσο πολύ τεράστιος που και δισεκατομμύρια χρόνια να περάσουν θα χάσει μόλις το ένα εκατοστό της μάζας του. Όλα τα άστρα στον ουρανό ακτινοβολούν ενέργεια με τον ίδιο τρόπο έστω κι αν είναι μικρότερα ή μεγαλύτερα ή θερμότερα.
312x312px|right|thumb|Μια έκρηξη στην επιφάνεια του Ήλιου, όπως καταγράφηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2008 από τον τεχνητό δορυφόρο STEREO της NASA
Το γενικό υπόβαθρο της εσωτερικής δομής των άστρων γενικά οφείλεται στον Άγγλο φυσικό αστρονόμο Άρθουρ Έντιγκτον (1882-1944) και πολύ πριν ανακαλυφθεί η πηγή ενέργειας των άστρων. Ο Έντιγκτον είχε περιγράψει την κατάσταση που επικρατεί στην καρδιά των άστρων ως εξής: «''Μέσα σ΄ ένα κυβικό εκατοστό βρίσκονται συμπυκνωμένα ένα τρισεκατομμύριο τρισεκατομμυρίων άτομα, περίπου διπλάσια ελεύθερα ηλεκτρόνια και 20 δισεκατομμύρια τρισεκατομμυρίων ακτίνες Χ. Οι ακτίνες Χ κινούνται με τη ταχύτητα του φωτός και τα ηλεκτρόνια με ταχύτητα 16.000 χλμ. το δευτερόλεπτο. Τα περισσότερα άτομα είναι απλά πρωτόνια (δηλαδή πυρήνες υδρογόνου) που τρέχουν με ταχύτητα περίπου 500 km/sec. Όμως στο χώρο υπάρχουν βαρύτερα άτομα που κινούνται πιo αργά 60 km/sec. Με τις παραπάνω ταχύτητες μπορείτε κάλλιστα να φανταστείτε το μέγεθος των συγκρούσεων που επακολουθούν''».
Η διαδικασία αυτή εξηγήθηκε όμως για πρώτη φορά από τον Γερμανοαμερικανό φυσικό Χανς Μπέτε το 1938 και αυτό του χάρισε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1967.
Δύο είναι τα βασικά είδη των θερμοπυρηνικών αντιδράσεων που συμβαίνουν στις μάζες των άστρων. Η μία ονομάζεται αλυσίδα πρωτονίου - πρωτονίου και η άλλη κύκλος του άνθρακα. Και στα δύο αυτά είδη αντιδράσεων 4 πυρήνες υδρογόνου (Η-1) συγχωνεύονται σε ένα πυρήνα ηλίου (He-4) εκπέμποντας συγχρόνως συνολική ενέργεια 26,2 εκατομμυρίων ηλεκτρονιοβόλτ (MeV). Στη διάρκεια της διαδικασίας αυτής όταν 1000 γραμμάρια υδρογόνου συγχωνεύονται δημιουργούν 993 γραμμάρια ηλίου (He), γεγονός που σημαίνει ότι χάνονται συνολικά μόλις 7 γραμμάρια ύλης. Και είναι αυτή που μετατράπηκε σε τόση μεγάλη ενέργεια.
Η τελική κατάληξη του Ήλιου
Η μάζα του Ήλιου δεν είναι τέτοια ώστε να τον οδηγήσει σε κατάσταση καινοφανούς ή υπερκαινοφανούς. Ωστόσο εκτιμάται πως σε 4 με 5 δισεκατομμύρια έτη, με την εξάντληση των αποθεμάτων υδρογόνου και τη μεταστοιχείωσή τους σε ήλιο και κατόπιν σε βαρύτερα στοιχεία, θα αρχίσει να διαστέλλεται, σχηματίζοντας έναν κόκκινο γίγαντα. Αυτό θα συμβεί διότι η πίεση από τη σύντηξη των βαρύτερων στοιχείων είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη του υδρογόνου, έτσι για να εξισορροπηθεί με τη βαρύτητα θα μεγαλώσει ο όγκος του Ήλιου. Αν και είναι πιθανόν η έκταση του κόκκινου γίγαντα να φτάσει στην τροχιά της Γης, πρόσφατες έρευνες υποστηρίζουν πως η διαδικασία επέκτασης σε κόκκινο γίγαντα θα προωθήσει τη Γη σε απομακρυσμένη τροχιά, αποτρέποντας την εξάχνωσή της. Μετά τη φάση του κόκκινου γίγαντα, ο Ήλιος θα γίνει ένας λευκός νάνος, που θα περιβάλλεται από ένα πλανητικό νεφέλωμα, ο οποίος θα ψύχεται για δεκάδες δισεκατομμύρια έτη, μέχρι να καταλήξει σε μια ψυχρή και σκοτεινή μάζα, που αναφέρεται με τον όρο καφέ νάνος.
2828 Ίκου-Τούρσο
Ο `Ικου-Τούρσο (Iku-Turso) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,953. Ανακαλύφθηκε το 1942 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο κακό θαλάσσιο τέρας της φινλανδικής μυθολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ικου-Τουρσο
Αμέριγκο Βεσπούτσι
Ο Αμέριγκο Βεσπούτσι (Amerigo Vespucci(Αμερικιος), 9 Μαρτίου 1454 - 22 Φεβρουαρίου 1512) ήταν Ιταλός εξερευνητής, οικονομολόγος, θαλασσοπόρος και χαρτογράφος που απέδειξε ότι η Βραζιλία και οι Δυτικές Ινδίες δεν αποτελούν τις ανατολικές παρυφές της Ασίας, όπως αρχικά εικαζόταν από τα ταξίδια του Κολόμβου, αλλά ότι αποτελούσαν μια ξεχωριστή ήπειρο άγνωστη έως τότε στους Αφρο-Ευρασιάτες.
Βιογραφικό
Ο Αμέριγκο Βεσπούτσι γεννήθηκε στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Ήταν το τρίτο παιδί μιας ευυπόληπτης οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν συμβολαιογράφος για τη συντεχνία των μετατροπέων χρημάτων της Φλωρεντίας. Ο ρόλος του Βεσπούτσι έχει συζητηθεί πολύ, ιδιαίτερα λόγω δύο επιστολών, η αυθεντικότητα των οποίων έχει αμφισβητηθεί: τη "Mundus Novus" (Νέος Κόσμος) και τη "Lettera" (ή "Τα Τέσσερα Ταξίδια"). Μερικοί έχουν ισχυριστεί ότι ο Βεσπούτσι υπερέβαλλε για τη συνεισφορά του και κατασκεύασε εσκεμμένες πλαστογραφίες, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι οι δύο επιστολές ήταν αντιγραφή και παραποίηση άλλων επιστολών που είχαν γραφεί από άλλους την ίδια περίοδο. Όταν έφτασε στις ακτές της σημερινής Βόρειας Καρολίνας, ο Αμέριγκο έγραψε στην Ισπανία για να ανακοινώσει ότι η εδαφική έκταση που βρήκαν ήταν πολύ μεγαλύτερη από το αναμενόμενο. Από αυτές τις επιστολές, το ευρωπαϊκό κοινό έμαθε για την Αμερική και για πρώτη φορά η ύπαρξή της έγινε γνωστή σε όλη την Ευρώπη μέσα σε μερικά έτη από τη δημοσίευσή τους. Μπορεί να ήταν η δημοσίευση και η κυκλοφορία των επιστολών του που οδήγησαν το Μάρτιν Βαλντζεεμύλλερ (Martin Waldseemuller) να ονομάσει τη νέα ήπειρο Αμερική στον παγκόσμιο χάρτη του το 1507. Ο Βεσπούτσι αναφερόταν στον εαυτό του ως "Americus Vespucius" στις επιστολές του στα Λατινικά, έτσι ο Βαλντζεεμύλλερ βασίστηκε για το νέο όνομα στη λατινική μορφή του μικρού ονόματος του Βεσπούτσι. Το όνομα "Amerigo" είναι μια Ιταλική μορφή του μεσαιωνικού Λατινικού "Emericus", το οποίο μέσω της Γερμανικής μορφής "Heinrich" (στα Αγγλικά Henry και στα Ελληνικά Ερρίκος) προέρχεται από το Γερμανικό όνομα "Haimirich". Οι δύο υπό αμφισβήτηση επιστολές, υποστηρίζουν ότι ο Βεσπούτσι έκανε τέσσερα ταξίδια στην Αμερική, ενώ μόνο τα τρία έχουν επιβεβαιωθεί από άλλες πηγές. Τώρα γενικά είναι αποδεκτό από τους ιστορικούς ότι κανένα ταξίδι δεν έγινε το Μάιο του 1497 (που άρχισε σύμφωνα με τους ισχυρισμούς από το Κάδιξ στις 10 Μαΐου του ίδιου έτους).
Τα ταξίδια του στην Αμερική
Τα ονόματα των πλοίων με τα οποία ο Αμεριγκο Βεσπούτσι ταξίδευσε στήν Αμερική ήταν τα San Antiago, Repertaga, Wegiz και το Girmand.
Το πρώτο ταξίδι
Το έτος 1499 - 1500, ο Βεσπούτσι συμμετείχε σε μια αποστολή που οδηγήθηκε από τον Αλόνσο ντε Οχέντα (Alonso de Ojeda). Όταν έφτασαν στην ακτή της σημερινής Γουιάνας, οι δύο τους φαίνονται να χωρίζουν. Ο Βεσπούτσι έπλευσε νότια, ανακάλυψε τις εκβολές του Αμαζονίου ποταμού, πριν να γυρίσει πίσω και βρεθεί στο Τρινιντάντ και στον ποταμό Ορινόκο και επιστρέψει στην Ισπανία μέσω της Ισπανιόλας. Ο Βεσπούτσι ισχυρίστηκε, σε επιστολή του προς τον Λορέντσο των Μεδίκων, ότι καθόρισε το γεωγραφικό μήκος που βρισκόταν αστρικά στις 23 Αυγούστου του 1499, ενώ αυτό το ταξίδι βρισκόταν εν εξελίξει. Αλλά ο ισχυρισμός του είναι σαφώς ψευδής, γεγονός που δημιουργεί μεγαλύτερη αμφιβολία για την αξιοπιστία του Βεσπούτσι.
Το δεύτερο ταξίδι
Το επόμενο ταξίδι του το 1501 - 1502 ήταν στην υπηρεσία της Πορτογαλίας, όταν έφθασε στον κόλπο του σημερινού Ρίο ντε Τζανέιρο. Ο ηγέτης αυτής της αποστολής ήταν ο Γκοανσάλο Κοέλιο. Σε αυτό το ταξίδι έπλευσε νότια κατά μήκος της ακτής της Νότιας Αμερικής. Εάν πιστέψουμε την εκδοχή του Βεσπούτσι, έφθασε στο γεωγραφικό πλάτος της Παταγωνίας πριν να γυρίσει πίσω αν και αυτό φαίνεται επίσης αμφισβητήσιμο, δεδομένου ότι δεν αναφέρει την εκβολή του Ρίο ντε λα Πλάτα, τον οποίο θα έπρεπε να είχε δει αν είχε φτάσει τόσο νότια. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μισού αυτής της αποστολής το 1501, ο Βεσπούτσι χαρτογράφησε δύο αστέρια, τον Άλφα του Κενταύρου και Βήτα του Κενταύρου καθώς επίσης και τα αστέρια του αστερισμού του Σταυρού του Νότου. Αν και αυτά τα αστέρια ήταν γνωστά στους αρχαίους Έλληνες, η βαθμιαία μετάπτωση τους είχε χαμηλώσει κάτω από τον ευρωπαϊκό ορίζοντα και είχαν ξεχαστεί.
Το τρίτο ταξίδι
Λίγα είναι γνωστά για το τελευταίο ταξίδι του το 1503 - 1504. Δεν είναι ακόμα και γνωστό εάν όντως πραγματοποιήθηκε. Ο Αμέριγκο Βεσπούτσι πέθανε στη Σεβίλλη της Ισπανίας, το 1512.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί εξερευνητές Βεσπούτσι Κατηγορία:Ιταλοί χαρτογράφοι
CrypTool
Το CrypTool είναι ένα ανοικτού κώδικα εργαλείο ηλεκτρονικής μάθησης για την επεξήγηση κρυπτογραφικών εννοιών.
Χαρακτηριστικά
Η εισαγωγή των χρηστών στο πεδίο της κρυπτογραφίας γίνεται με την αξιοποίηση γραφικών διεπιφανειών, άμεσα διαθέσιμης ηλεκτρονικής τεκμηρίωσης, αναλυτικών εργαλείων και των αλγορίθμων του CrypTool. Είναι διαθέσιμα διάφορα κλασικά κρυπτογραφήματα, καθώς και ασύμμετρα κρυπτογραφήματα όπως τα RSA, κρυπτογραφία ελλειπτικών καμπυλών, ψηφιακές υπογραφές και ανταλλαγή κλειδιών Diffie-Hellman, πολλά από τα οποία οπτικοποιούνται με κινούμενες αναπαραστάσεις. Ακόμη περιέχει έναν εισαγωγικό οδηγό με κινούμενες αναπαραστάσεις για τους πρώτους αριθμούς και τη στοιχειώδη θεωρία αριθμών.
Ανάπτυξη, ιστορία και προοπτικές
Η ανάπτυξη του CrypTool άρχισε το 1998. Αρχικά αναπτύχθηκε από γερμανικές εταιρίες και πανεπιστήμια, αλλά τώρα πλέον είναι ένα έργο ανοικτού κώδικα. Περισσότεροι από 50 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο συνεισφέρουν τακτικά στο έργο. Ο ρόλος του είναι να ενημερώσει τους χρήστες σχετικά με τους τρόπους που μπορεί η κρυπτογραφία να βοηθήσει στην αντιμετώπιση των απειλών για την ασφάλεια των δικτύων, καθώς και να εξηγήσει τις θεμελιώδεις έννοιες της κρυπτογραφίας. Το λογισμικό είναι διαθέσιμο στα αγγλικά, γερμανικά, πολωνικά, ισπανικά και σερβικά. Η ανάπτυξη της ελληνικής έκδοσης μόλις ξεκίνησε.
Η τρέχουσα έκδοση, CrypTool 1.4.30, δημοσιεύθηκε τον Αύγουστο του 2010. Είναι γραμμένη σε C++ και σχεδιασμένη για το λειτουργικό σύστημα Microsoft Windows. Η μεταφορά του του CrypTool 1.x σε Linux με το Qt4 έχει επίσης ξεκινήσει.
Το 2007, ξεκίνησε η ανάπτυξη δύο ακόμη έργων, που και τα δύο βασίζονται σε μια αρχιτεκτονική επιπρόσθετων (pure-plugin), που πρόκειται να λειτουργήσουν ως διάδοχοι του αρχικού προγράμματος CrypTool. Και για τους δύο διαδόχους δημοσιεύονται τακτικά δοκιμαστικές εκδόσεις:
Βραβεία
Το CrypTool έχει λάβει αρκετά διεθνή βραβεία ως εκπαιδευτικό πρόγραμμα, όπως τα TeleTrusT Special Award 2004, EISA 2004, IT Security Award NRW 2004 και το Selected Landmark in the Land of Ideas 2008.
Χρήση
Το CrypTool χρησιμοποιείται σε σχολεία, πανεπιστήμια, επιχειρήσεις και οργανισμούς για επιμόρφωση και εκπαίδευση. Παγκοσμίως, γίνεται λήψη του πακέτου CrypTool 1.x περισσότερες από 6.000 φορές κάθε μήνα από τον ιστότοπο του CrypTool. Λίγο πάνω από το 50% των λήψεων αφορούν την αγγλική έκδοση.
Το CrypTool στο διαδίκτυο
Το έργο CrypTool περιλαμβάνει επίσης τις ιστοσελίδες CrypTool Online και CrypTool Mobile. Οι ιστότοποι αυτοί επιτρέπουν στους χρήστες να δοκιμάζουν κρυπτογραφικές μεθόδους άμεσα μέσω ενός φυλλομετρητή ή ενός smartphone (με χρήση JavaScript), χωρίς την ανάγκη λήψης και εγκατάστασης λογισμικού. Οι ιστότοποι αυτοί προσπαθούν να παρουσιάσουν το όλο θέμα με έναν εύκολο και ελκυστικό τρόπο για τους αρχάριους χρήστες και τους νέους. Οι σύνθετες εργασίες εξακολουθούν να απαιτούν την offline έκδοση του CrypTool.
MysteryTwister C3 (MTC3)
Το 2010 ξεκίνησε ένας διεθνής διαγωνισμός κρυπτογραφίας, ο οποίος είναι επίσης μέρος του έργου CrypTool. Ο διαγωνισμός προσφέρει αυτή τη στιγμή περίπου 70 προκλήσεις που αφορούν παλιούς και σύγχρονους αλγόριθμους κρυπτογράφησης που σχεδιάστηκαν από συγγραφείς διαφορετικών χωρών. Στο δικτυακό τόπο του MTC3 είναι διαθέσιμη μια διαχειριζόμενη πλατφόρμα συζητήσεων (με περισσότερες από 600 δημοσιεύσεις), στατιστικά χρηστών και ένα hall-of-fame. Όλες οι προκλήσεις παρουσιάζονται σε μορφή PDF στα αγγλικά και στα γερμανικά. Οι προκλήσεις κατανέμονται σε τέσσερα επίπεδα τα οποία κυμαίνονται από απλά αινίγματα επιλύσιμα με χαρτί-και-μολύβι μέχρι μαθηματικές προκλήσεις σύγχρονης κρυπτανάλυσης για ερευνητές και εμπειρογνώμονες. Περισσότεροι από 2000 εγγεγραμμένοι χρήστες ασχολούνται με την επίλυση αυτών των προκλήσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρυπτογραφία
Homo homini lupus
Η έκφραση «Homo homini lupus» (ή στην πλήρη εκδοχή Homo homini lupus est) είναι μια παροιμία-γνωμικό στη λατινική γλώσσα, που σημαίνει «Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος». Αναφέρεται σε καταστάσεις όπου άνθρωποι συμπεριφέρονται προς συνάνθρωπο ή συνανθρώπους τους με τρόπο άγριο ή άγρια ανταγωνιστικό, καθώς εδώ ο λύκος παρουσιάζεται παραδοσιακά, με αρνητικά χαρακτηριστικά, ως ζώο αρπακτικό, σκληρό, δηλαδή ως «άγριο ζώο».
Ιστορικό
Η έκφραση πρωτοεμφανίζεται, παραλλαγμένη, στον στίχο 495 της κωμωδίας Asinaria του Ρωμαίου Πλαύτου: «Lupus est homo homini, non homo, quom qualis sit non novit». Αυτή μεταφράζεται ως «ο άνθρωπος δεν είναι άνθρωπος, αλλά λύκος για έναν ξένο», ή «ο άνθρωπος είναι λύκος αντί άνθρωπος προς έναν άλλο άνθρωπο, όταν δεν γνωρίζει το ποιόν του».
Ως αντίστιξη ο φιλόσοφος Σενέκας έγραψε στις Epistulae morales ad Lucilium (Epistula XCV, παράγραφος 33), "homo, sacra res homini", Ο Έρασμος συμπεριέλαβε το γνωμικό στη συλλογή του Adagia (1500), γράφοντας σχετικώς με την παραλλαγή του Πλαύτου: «Εδώ προειδοποιούμαστε να μη εμπιστευόμαστε έναν άγνωστο άνθρωπο, αλλά να είμαστε προσεκτικοί σαν να ήταν λύκος.»
Ο Ισπανός θεολόγος και νομομαθής μοναχός Φραγκίσκος ντε Βιτόρια έγραψε σε μία από τις Relectiones Theologicae ότι ο Ρωμαίος ποιητής Οβίδιος διαφωνούσε με το γνωμικό και έλεγε ότι «ο άνθρωπος δεν είναι λύκος προς τον συνάνθρωπό του, αλλά άνθρωπος».
Ο Σίγκμουντ Φρόυντ συμφωνούσε με την παροιμία, καθώς γράφει στο έργο του Ο Πολιτισμός Πηγή Δυστυχίας (1930): «Οι άνθρωποι δεν είναι ευγενή πλάσματα, που επιθυμούν να αγαπηθούν, που το πολύ αμύνονται αν δεχθούν επίθεση. Αντιθέτως, είναι όντα μεταξύ των ενστικτωδών προικισμάτων των οποίων πρέπει να αναγνωρισθεί ένα ισχυρό μερίδιο επιθετικότητας. Ως αποτέλεσμα, ο πλησίον τους είναι για αυτούς όχι ένας δυνητικός βοηθός ή αντικείμενο έρωτα, αλλά επίσης κάποιος που τους θέτει σε πειρασμό να ικανοποιήσουν την επιθετικότητά τους επάνω του, να εκμεταλλευθούν το εργασιακό του δυναμικό χωρίς αποζημίωση, να τον χρησιμοποιήσουν σεξουαλικά χωρίς τη συγκατάθεσή του, να πάρουν τα αγαθά του, να τον εξευτελίσουν, να του προκαλέσουν πόνο, να τον βασανίσουν και να τον σκοτώσουν. Homo homini lupus. Ποιος, με δεδομένη όλη την εμπειρία του της ζωής και της Ιστορίας, θα έχει το θάρρος να αμφισβητήσει αυτό το συμπέρασμα;»
Παραπομπές
Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Μάρκο Φινλανδίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Νομίσματα που αντικατέστησε το Ευρώ Κατηγορία:Οικονομία της Φινλανδίας Κατηγορία:Νομίσματα της Ευρώπης
2446 Λουνατσάρσκι
Ο Λουνατσάρσκι (Lunacharsky) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,9. Ανακαλύφθηκε το 1971 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από τον Ρώσο επαναστάτη, πολιτικό και συγγραφέα Ανατόλι Λουνατσάρσκι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Λουνατσάρσκι είναι B. Ο Λουνατσάρσκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 3 ώρες και 37 λεπτά, μία μάλλον ταχεία περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Λουνατσαρσκι
Αν Λίστερ
Η Αν Λίστερ (Anne Lister, 3 Απριλίου 1791 - 22 Σεπτεμβρίου 1840) ήταν Αγγλίδα γαιοκτήμονας, χρονικογράφος, ορειβάτρια και ταξιδιώτρια από το Γιορκσάιρ. Κατά τη διάρκεια της ζωής της, κρατούσε ημερολόγια, όπου κατέγραφε τις λεπτομέρειες της καθημερινότητάς της, συμπεριλαμβανομένων των λεσβιακών σχέσεών της, των οικονομικών της ανησυχιών, των βιομηχανικών δραστηριοτήτων της και του έργου της βελτίωσης της έπαυλης του Shibden Hall. Τα ημερολόγιά της περιέχουν περισσότερα από 4 εκατομμύρια λέξεις και περίπου το ένα έκτο -ό,τι αφορά στις λεπτομέρειες των ρομαντικών και σεξουαλικών σχέσεών της- γράφτηκαν με κώδικα. Ο κώδικας, που προέρχεται από έναν συνδυασμό άλγεβρας και αρχαίας ελληνικής, αποκρυπτογραφήθηκε στη δεκαετία του 1930. Η Λίστερ ονομάζεται συχνά "η πρώτη σύγχρονη λεσβία" για την ξεκάθαρη αυτογνωσία της και τον ανοιχτά λεσβιακό τρόπο ζωής. Η ερωμένη της την αποκαλούσε "Fred", ενώ οι κάτοικοι του Χάλιφαξ "Gentleman Jack", υπέστη παρενόχληση για τη σεξουαλικότητά της, αλλά αναγνώριζαν την ομοιότητά της με τις Κυρίες της Llangollen, τις οποίες επισκέφθηκε.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία| Ο James Lister από τον Joshua Horner (1812-1884) Η Αν Λίστερ ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Jeremy Lister (1753-1836), ο οποίος στα νιάτα του το 1775 υπηρέτησε με το βρετανικό 10ο σύνταγμα πεζικού στις μάχες του Λέξινγκτον και του Κόνκορντ στον αμερικανικό πόλεμο της ανεξαρτησίας. Τον Αύγουστο του 1788 παντρεύτηκε τη Ρεμπέκα Μπατλ (1770-1817), το πρώτο τους παιδί, ο Ιωάννης, γεννήθηκε το 1789, αλλά πέθανε το ίδιο έτος. Η Άννα Λίστερ γεννήθηκε στο Χάλιφαξ στις 3 Απριλίου του 1791. Το 1793, η οικογένεια μετακόμισε σε ένα κτήμα που ονομάζεται Skelfler House, στο Market Weighton, μια μικρή πόλη του ανατολικού Γιόρκσαϊρ. Στο Skelfler ήταν όπου η νεαρή Αν πέρασε τα πρώτα της χρόνια. Ένας δεύτερος γιος, ο Σαμουήλ, ο οποίος ήταν πολύ δεμένος με την Αν, γεννήθηκε το 1793. Οι Λίστερ απέκτησαν συνολικά τέσσερις γιους και δύο κόρες, αλλά μόνο η Αν και η μικρότερη αδερφή της, Μάριαν, ξεπέρασαν το 20ό έτος.
Μεταξύ του 1801 και του 1805, η Λίστερ διδάχθηκε κατ' οίκον από τον Αιδεσιμότατο Γιώργο Σκελντινγκ, τον εφημέριο της περιοχής, και σε ηλικία επτά ετών, στάλθηκε σε σχολείο που διευθύνει η κα Hagues και η κα Chettle στο Agnesgate, Ripon. Το 1804, η Λίστερ στάλθηκε στο σχολείο Manor House στο Γιορκ, όπου συνάντησε την πρώτη της αγάπη, την Eliza Raine (1791-1869). Η Ελάιζα και η αδελφή της Τζέιν ήταν οι κόρες ενός πολύ πλούσιου χειρούργου της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών της Μαντράς, οι οποίες πήγαν στο Γιόρκσαϊρ μετά από το θάνατό του. Η Αν και η Ελάιζα συναντήθηκαν και μοιράστηκαν το ίδιο υπνοδωμάτιο όταν ήταν 13 ετών στο οικοτροφείο, αλλά η Αν κλήθηκε να φύγει μετά από δύο χρόνια. Επέστρεψε στο σχολείο μετά από την αποχώρηση της Ελάιζα. Η Ελάιζα περίμενε να ζήσει μαζί με την Αν όταν θα ενηλικιώνονταν, αλλά η Αν άρχισε σχέσεις με την Ιζαμπέλα Νορκλίφ και την Μαριάννα Μπελκόμπ, μαθήτριες της σχολής. Σε απόγνωση και απογοήτευση, η Ελάιζα νοσηλεύτηκε στο Clifton Asylum, που διεύθυνε ο πατέρας της Μαριάννας. Κατά την διάρκεια της επιμόρφωσή της στο σπίτι, η Λίστερ εξέφρασε ενδιαφέρον για την κλασική λογοτεχνία. Σε επιστολή που έμεινε στη θεία της από τις 3 Φεβρουαρίου 1803, η νεαρή Λίστερ εξηγεί: «Η βιβλιοθήκη μου είναι η μεγαλύτερη μου χαρά... Η ιστορία της Ελλάδας μου αρέσει πολύ. " δεξιά|μικρογραφία| Το Shibden Hall, με τον πύργο της βιβλιοθήκης, που προστέθηκε από τη Λίστερ, στα αριστερά Κληρονόμησε το Shibden Hall μετά από το θάνατο της θείας της το 1836, αλλά το διαχειριζόταν από το 1826 και από αυτό έβγαζε ένα λογικό εισόδημα (μέρος του οποίου προερχόταν από εκμίσθωση γαιών). Τα πλούτη της τής επέτρεπαν να έχει την ελευθερία να ζήσει όπως ήθελε.
Εκτός από τα έσοδα από την εκμίσθωση γαιών, το χρηματοπιστωτικό χαρτοφυλάκιό της περιελάμβανε ακίνητα στην πόλη, μετοχές στην βιομηχανία καναλιών και σιδηροδρόμων, ορυχεία και λατομεία. Η Λίστερ χρησιμοποίησε τα έσοδα από αυτό το ποικίλο χαρτοφυλάκιο για να χρηματοδοτήσει τα δύο πάθη της, την συντήρηση του Shibden Hall και τα ταξίδια της στην Ευρώπη.
Περιγράφεται να έχει "αρρενωπή εμφάνιση", ενώ μια από τις συντρόφους της, η Μάριαν Λότον (πρώην Μπελκόμπ), αρχικά ντρεπόταν να τις δουν μαζί, επειδή η εμφάνισή της σχολιαζόταν. Ντυνόταν εξ ολοκλήρου με μαύρο χρώμα και συμμετείχε σε πολλές δραστηριότητες που δε θεωρούνταν αρμόζουσες για τις κυρίες της εποχής, όπως το άνοιγμα και η κατοχή ενός λιγνιτωρυχείου. Η Λότον και η Λίστερ διατηρούσαν σχέση για πολλά χρόνια, συμπεριλαμβανομένης μιας περιόδου κατά την οποία η Λότον παντρεύτηκε και είχε την άδεια του συζύγου της.
Το 1830, ενώ ταξίδευε στη Γαλλία, η Λίστερ ήταν η πρώτη γυναίκα που ανέβηκε στο Monte Perdido στα Αραγονικά Πυρηναία. Το 1838 επέστρεψε στα Πυρηναία με την Γουόλκερ και ολοκλήρωσε την πρώτη "επίσημη" ανάβαση του Vignemale (3.298 μ.), της πιο ψηλής κορυφής των γαλλικών Πυρηναίων. Στη Γαλλία ήταν γνωστή ως Ann Lister ή Lady Lister μόνο για αυτό το επίτευγμα της.
Κατά τη διάρκεια της ζωής της, ήταν βαθιά θρησκευόμενη, πιστή στην αγγλικανική εκκλησία και στο πολιτικό δόγμα των Τόρις. δεξιά|μικρογραφία|Ο ναός στο Χάλιφαξ, όπου θάφτηκε η Αν
Θάνατος
Η Αν Λίστερ πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου 1840 σε ηλικία 49 ετών, λόγω πυρετού, στο Κουτάισι, κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου ταξιδιού στη Ρωσία με την Αν Γουόλκερ. Η Γουόλκερ βαλσάμωσε το σώμα της Λίστερ και το έφερε πίσω στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου θάφτηκε στην ενοριακή εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στο Χάλιφαξ στις 29 Απριλίου 1841. Η επιτάφιος πλάκα της ανακαλύφθηκε το 2010, είχε καλυφθεί από ένα δάπεδο το 1879.
Σύμφωνα με τη διαθήκη της, το κτήμα της Λίστερ πέρασε στα ξαδέλφια της και η Αν Γουόλκερ έλαβε ένα εισόδημα εφ' όρου ζωής. Αφού κηρύχθηκε παράφρων, η Γουόλκερ πέρασε μερικά χρόνια υπό τη φροντίδα του Δόκτορα Μπέλκομπ και λόγω της πνευματικής της κατάστασης δεν μπόρεσε να κάνει έγκυρη διαθήκη. Πέθανε το 1854 στο σπίτι της παιδικής της ηλικίας, στο Cliff Hill.
Ημερολόγια
Κατά τη διάρκεια της ζωής της, η Αν έγραψε ένα ημερολόγιο τεσσάρων εκατομμυρίων λέξεων. Το ημερολόγιο ξεκίνησε το 1806 σε αποκόμματα χαρτιού, καταγράφοντας κρυπτογραφημένα επιστολές από και προς την Eliza Raine και τελικά έφτασαν σε όγκο τους 26 τόμους, που τελείωσαν με το θάνατό της το 1840. Εκτός του ότι ο γραφικός χαρακτήρας της ήταν απίστευτα δύσκολο να αποκρυπτογραφήθει, περίπου το ένα έκτο του βιβλίου είναι κρυπτογραφημένο με ένα κώδικα που είχαν επινοήσει μαζί με την Ελάιζα, συνδυάζοντας το ελληνικό αλφάβητο, ζώδια, σημεία στίξης και μαθηματικά σύμβολα, και περιγράφει με μεγάλη λεπτομέρεια τη λεσβιακή ταυτότητα της και τις σχέσεις της, καθώς και τις μεθόδους που χρησιμοποίησε για αποπλάνηση. Τα ημερολόγια περιέχουν επίσης τις σκέψεις της για τον καιρό, τα κοινωνικά συμβάντα, τα εθνικά γεγονότα και τα επιχειρηματικά της ενδιαφέροντα. Το ημερολόγιό της ασχολείται με την καθημερινή της ζωή και όχι μόνο με τη σεξουαλικότητά της και παρέχει λεπτομερείς πληροφορίες για κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά γεγονότα της εποχής.
Ο κώδικας που χρησιμοποιήθηκε στα ημερολόγιά της αποκρυπτογραφήθηκε από τον τελευταίο κάτοικο του Shibden Hall, τον Τζον Λίστερ (1847-1933) και έναν φίλο του, τον Άρθουρ Μπάρελ. Όταν αποκαλύφθηκε το περιεχόμενο των κρυπτογραφημένων κομματιών, ο Μπάρελ συμβούλευσε τον Λίστερ να κάψει όλα τα ημερολόγια. Ο Λίστερ δεν ακολούθησε αυτή τη συμβουλή, αλλά συνέχισε να κρύβει τα ημερολόγια της Αν Λίστερ πίσω από ένα πάνελ στο Shibden Hall.
Έρευνα
Οι εργασίες των Dorothy Thompson και Patricia Hughes στα τέλη της δεκαετίας του 1980 είχαν ως αποτέλεσμα την ανακάλυψη των πρώτων παιδικών ημερολογίων της Λίστερ. Η Hughes δημοσίευσε το Μυστικό ημερολόγιο της Αν Λίστερ για το 1817 (2006) και το Η πρώιμη ζωή της Μις Αν Λίστερ και η περίεργη ιστορία της Μις Eliza Raine (2010), οι οποίες κάνουν εκτεταμένη χρήση άλλων υλικών από τα αρχεία της Λίστερ συμπεριλαμβανομένων επιστολών, ημερολογίων και βοηθητικών εγγράφων. Η Helena Whitbread δημοσίευσε ορισμένα ημερολόγια σε δύο τόμους (1988 και 1992). Μια βιογραφία της ακαδημαϊκού Jill Liddington εμφανίστηκε το 1994. Το 2014, ένα συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στο Shibden Hall επικεντρώθηκε στη ζωή της Λίστερ όπως και στο φύλο και τη σεξουαλικότητα κατά τον 19ο αιώνα. Μια βιογραφία της Angela Steidele στη γερμανική γλώσσα δημοσιεύθηκε το 2017.
Ποπ κουλτούρα
Το 1994, το πρώτο επεισόδιο του BBC Two της σειράς Μια φούστα στην ιστορία με τίτλο Ένας Γάμος, με την Τζούλια Φορντ ως Αν Λίστερ, και τη Sophie Thursfield ως Μάριαν Μπέλκομπ.
Το 2010, το BBC Two μεταδίδει μια παραγωγή βασισμένη στη ζωή της Λίστερ, τα Μυστικά ημερολόγια της κυρίας Αν Λίστερ, με πρωταγωνίστρια την Maxine Peake ως Λίστερ. Η αποκάλυψη της Αν Λίστερ, ένα ντοκιμαντέρ της Sue Perkins, μεταδόθηκε στις 31 Μαΐου 2010 στο BBC Two.
Το 2012, στο δεύτερο άλμπουμ τους, το The Fragile, το φολκ δίδυμο O'Hooley & Tidow (Belinda O'Hooley and Heidi Tidow) κυκλοφόρησε ένα τραγούδι για την Αν Λίστερ, που ονομάζεται "Gentleman Jack".
Το 2019, προβλήθηκε από το BBC ένα ιστορικό δράμα με τίτλο Gentleman Jack, με πρωταγωνίστρια την Suranne Jones ως Αν Λίστερ. Επικεντρώνεται στη ζωή της Αν Λίστερ από το 1832 και μετά. Οι εκδόσεις Penguin Books δημοσίευσαν έναν συνοδευτικό τόμο από την ιστορικό σύμβουλο της σειράς Anne Choma, Gentleman Jack: The Real Anne Lister, συμπεριλαμβανομένων πρόσφατα μεταγραφόμενων και αποκωδικοποιημένων καταχωρήσεων από τα ημερολόγια της Λίστερ.
Τιμητική πλακέτα
Το 2018, μια μπλε πλακέτα με ένα ουράνιο τόξο γύρω γύρω και τη φράση "Μη συμμορφούμενη με το φύλο της επιχειρηματίας. Έδωσε όρκο οικογενειακής δέσμευσης, χωρίς νομική αναγνώριση, με την Αν Γουόλκερ σε αυτήν την εκκλησία. Πάσχα του 1834" τοποθετήθηκε στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας στο Γιορκ για να την τιμήσει· ήταν η πρώτη ΛΟΑΤ ιστορική πλακέτα στο Γιορκ. Η διατύπωση επικρίθηκε επειδή δεν ανέφερε τη σεξουαλικότητα της Λίστερ και το 2019 αντικαταστάθηκε με μια παρόμοια πλακέτα με τη διατύπωση "Αν Λίστερ 1791–1840 του Shibden Hall, Halifax / Λεσβία and Χρονικογράφος, έλαβε εδώ τη θεία κοινωνία για να σφραγίσει την ένωσή της με την Αν Γουόλκερ/ Πάσχα 1834 ".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1982
Το 68ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1982 διεξήχθη για πρώτη φορά στην Κρήτη, στο Εθνικό Στάδιο Χανίων (Ελενα Βενιζέλου), από 24 ως 26 Σεπτεμβρίου, μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1982. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ξανά ο Πανελλήνιος Γ.Σ. με σχετική άνεση, αφού είχε 13 β. διαφορά από τον δεύτερο Ηρακλή Θ.
Χρονικό των αγώνων
Στους αγώνες υπήρξε συμμετοχή αθλητών από όλη την Ελλάδα και την Κύπρο αλλά το επίπεδο επιδόσεων ήταν χαμηλό, αν εξαιρεθεί ένα ρεκόρ αγώνων. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη χωριστά, στις 7 Νοεμβρίου στη διαδρομή Λειβαδιά-Θήβα μαζί με το αντίστοιχο των γυναικών. Χωριστά έγινε επίσης το πρωτάθλημα δεκάθλου ενώ το πρωτάθλημα βάδην (20.000μ) έγινε στο Αγρίνιο στις 23 Μαϊου μαζί με αυτό των εφήβων (10.000μ). Τα υπόλοιπα αγωνίσματα διεξήχθησαν κατά το τριήμερο των πανελληνίων αγώνων.
Στη μάχη της βαθμολογίας επικράτησε σχετικά άνετα ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Βαθμολογία
* Συνολικά βαθμολογήθηκαν 34 σωματεία.
Αναφορές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1982 Κατηγορία:Αθλητισμός στα Χανιά
2829 Μπομπχόουπ
Ο Μπομπχόουπ (Bobhope) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,3. Ανακαλύφθηκε το 1948 από τον Νοτιοαφρικανό αγγλικής καταγωγής αστρονόμο Έρνεστ Λέοναρντ Τζόνσον, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του βρετανικής καταγωγής Αμερικανού κωμικού Μπομπ Χόουπ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπομπχόουπ εκτιμάται σε 38,25 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,092 ± 0,013. Ο Μπομπχόουπ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4,5 ως 7,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπομπχοουπ
Σαγανάκι
Το σαγανάκι είναι μεζές της ελληνικής κουζίνας. Ουσιαστικά πρόκειται για τηγανητό η ψητό τυρί συνηθέστερα γραβιέρα ή κεφαλοτύρι, όμως γίνεται και με φορμαέλλα, φέτα καθώς και με το κυπριακό χαλλούμι. Το όνομά του προέρχεται από το τουρκικό sahan (σαχάν), ειδικό (τηγάνι), δηλαδή το ομώνυμο σκεύος μέσα στο οποίο συνήθως προετοιμάζεται. Παραλλαγές του μπορούν να γίνουν με την προσθήκη επιπλέον υλικών, όπως οι γαρίδες, μύδια κ.α. ενώ μπορεί να γίνει και φλαμπέ. Μετά το τηγάνισμα ή το ψήσιμο συνήθως προστίθεται λεμόνι. Ο μεζές συνοδεύει το ούζο και γενικά τα οινοπνευματώδη.
Σριναγκάρ
300px|thumb|Πανοραμική εικόνα της Σριναγκάρ Η Σριναγκάρ (αγγλικά: Srinagar) είναι η θερινή πρωτεύουσα της ινδικής ομόσπονδης πολιτείας Τζαμού και Κασμίρ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Σριναγκάρ έχει 1.273.312 κατοίκους και είναι η μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 1.600 περίπου μέτρων, στις όχθες του Υδάσπη (σήμερα Τζελάμ), ενός παραπόταμου του Ινδού, και της λίμνης Νταλ. Η πόλη είναι διάσημη για τους κήπους, τις λίμνες και τα καραβόσπιτα. Το όνομα Σριναγκάρ προέρχεται από τις σανσκριτικές λέξεις σρι και ναγκάρ, οι οποίες μαζί σημαίνουν «πόλη της αφθονίας και του πλούτου». Σύμφωνα με μια άλλη έκδοση, το όνομα είναι μια τοπική παραφθορά του σανσκριτικού Σούργιαναγκαρ. Η Σριναγκάρ είναι μια από τις δύο πρωτεύουσες της αμφισβητούμενης περιοχής Τζαμού και Κασμίρ. Η άλλη είναι η πόλη του Τζαμού. η οποία είναι χειμερινή πρωτεύουσα.
Σαγανάκι
Το τηγάνι "τέγανον" ή "σάγανον" και για τους βυζαντινούς "στέγανον" ήταν ένα σκεύος μεταλλικό ή πήλινο στο οποίο τηγάνιζαν, και από το σκεύος αυτό πήρε το όνομα του το λιωμένο τυρί, το σαγανάκι.
Σριναγκάρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Σαγανάκι
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Ζεστά ορεκτικά Κατηγορία:Τρόφιμα τηγανισμένα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το τυρί Κατηγορία:Τουρκικές λέξεις και φράσεις
Χαράλαμπος Αγγελιδάκης
Ο Χαράλαμπος Αγγελιδάκης ήταν Έλληνας οπλαρχηγός από την Κρήτη, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Κρητική επανάσταση του 1866.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τις παραμονές της επανάστασης του 1821 στον οικισμό ΧΑΡΑΚΑ της επαρχίας Μονοφατσίου στη Κρήτη. Εξελίχθηκε σε ικανότατο πολεμιστή και ιππέα. Πήρε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις και διακρίθηκε ιδιαίτερα στην τρίχρονη επανάσταση του 1866. Αρχές του 1867, αναγνωρίστηκε από την προσωρινή κυβέρνηση της Κρήτης, ως αρχηγός της Επαρχίας Μονοφατσίου, υπό τον γενικό αρχηγό ανατολικών επαρχιών, Μιχαήλ Κόρακα.Συνεργαστικε και με τον Βασιλακη Μανωλη συνχωριανο του οπλαρχηγο, που μαζι πολεμισαν στη Ανατολη λασιθιου,Σερβιλη καλικρατη αποκορονου,κ.α.Χάρη στη δική του έντονη δραστηριότητα, το χωριό του έγινε έδρα επαναστατικής κολώνας (στρατοπέδου) και αποτελούσε φόβητρο για τους Οθωμανούς, καθώς και καταφύγιο των χριστιανών της επαρχίας. Πήρε μέρος στις μάχες ΑΡΚΑΔΙΟΥ Λασιθίου, Πύργων, Άγιου Μύρωνα, Αλμυρού, Γάζι, Σερβίλι και άλλες.
Με επιδρομές κατά των Τουρκοκρητικών, εμπόδιζε την παρενόχληση των χριστιανών καθώς και κάθε εχθρική επιχείρηση στην περιοχή του. Η αποφασιστικότητα του και το θάρρος κατά την διάρκεια των μαχών, οδήγησε τους Τούρκους στο να του αποδώσουν υπεράνθρωπες δυνάμεις και να δώσουν τροφή για θρύλους που διηγούνται ακόμα και σήμερα στην περιοχή. Οι Τούρκοι τον αποκαλούσαν "Καπετάν Ξεσκίση", λόγω των διάτρητων από σφαίρες ενδυμάτων του. Ήταν ένας από τους τρεις οπλαρχηγούς των επαναστατών που φυλάκισε στα Χανιά ο Χουσεΐν Αβνί Πασάς, μετά το σβήσιμο της επανάστασης. Και μετά την αποφυλάκιση του, κρατήθηκε στο Ηράκλειο.
Πέθανε στα 1900 σε ηλικία 80 περίπου ετών και κηδεύτηκε στον περίβολο του ναού Άγιου Ιωάννη στο χωριό του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί
Στου Μπλοκ
Ο Στου Μπλοκ είναι Καναδός τραγουδιστής της heavy metal μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος των Iced Earth από το 2011 και έπειτα, ενώ πιο πριν είχε κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ με το progressive death metal συγκρότημα Into Eternity.
Βιογραφία
Ο Μπλοκ γεννήθηκε το 1977 στον Καναδά και ξεκίνησε να τραγουδάει σε διάφορα τοπικά συγκροτήματα της περιοχής του Βανκούβερ το 1998. Οι κύριες μουσικές επιρροές του είναι ο Μπρους Ντίκινσον, ο Τιμ Όουενς, ο Ματ Μπάρλοου, ο Ρομπ Χάλφορντ, ο Ράσελ Άλεν, κ.α..
Το 2005, έγινε μέλος των Into Eternity και περιόδευσε μαζί τους, πριν την ηχογράφηση του άλμπουμ "The Scattering of Ashes", το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της "Century Media". Για την προώθηση του δίσκου, το συγκρότημα συμμετείχε στην περιοδεία "Gigantour" το φθινόπωρο του 2006 και το καλοκαίρι του 2007 άνοιγαν τις εμφανίσεις των Dream Theater κατά την αμερικάνικη περιοδεία τους. Ακολούθησε ο δίσκος "The Incurable Tragedy" το 2008, με τον Μπλοκ να αποχωρεί το 2011 για να γίνει μέλος των Iced Earth.
Καλώδιο κατηγορίας 5
thumb|200px|Καλώδιο Cat5 thumb|200px|Βύσμα thumb|300px|Τα ζεύγη των καλωδίων συστρέφονται ώστε να αποφεύγεται ο θόρυβος: δύο παράλληλοι αγωγοί που διαρρέονται από ρεύμα δημιουργούν γύρω τους μαγνητικό πεδίο το οποίο δημιουργεί θόρυβο στους αγωγούς (ρεύμα εξ επαγωγής ο ένας αγωγός στο γειτονικό αγωγό).
Στου Μπλοκ
Βιογραφία
Τον Μάρτιο του 2011, ανακοινώθηκε η ένταξη του τραγουδιστή στο νέο του συγκρότημα, με πρώτη του ηχογράφηση τη νέα εκτέλεση του "Dante's Inferno" από το κλασικό τους άλμπουμ "Burnt Offerings". Το "Dystopia" υπήρξε ο πρώτος δίσκος του Μπλοκ με τους Iced Earth και εκδόθηκε τον Οκτώβριο του 2011, ανεβαίνοντας στο # 67 του Billboard. Κατά την "Dystopia World Tour" για την προώθηση του άλμπουμ, ηχογραφήθηκε το ζωντανό άλμπουμ "Live in Ancient Kourion" στην Κύπρο.
Καλώδιο κατηγορίας 5
Το καλώδιο κατηγορίας 5 (αγγλ. category 5), γνωστό απλά και ως CAT 5, είναι ένας τύπος καλωδίου συνεστραμμένου (σύστροφου) ζεύγους που χρησιμοποιείται για τη μετάδοση σήματος υψηλής πιστότητας μεταξύ ηλεκτρονικών συσκευών και συσκευών τηλεπικοινωνίας. Κατασκευάζεται με ή χωρίς θωράκιση. Ο παλαιότερος τύπος CAT 5 έχει εκτοπιστεί από τον νεώτερο CAT 5e. Χρησιμοποιείται κυρίως στη δομημένη καλωδίωση δικτύων υπολογιστών τύπου Ethernet, token ring και ATM.
Στου Μπλοκ
Βιογραφία
Το 2014, κυκλοφόρησε το στούντιο άλμπουμ "Plagues of Babylon", το οποίο σκαρφάλωσε στην πέμπτη θέση των γερμανικών τσαρτ, την υψηλότερη από οποιοδήποτε άλλο δίσκο του συγκροτήματος.
Καλώδιο κατηγορίας 5
Η απαραίτητη προδιαγραφή καθορίστηκε από την επιτροπή ANSI με τον κανονισμό TIA/EIA-568-A, και διευκρινίστηκε στην TSB-95. Οι προδιαγραφές αυτές διευκρίνισαν τα χαρακτηριστικά της απόδοσης των καλωδίων σε χρήση για τις συχνότητες μέχρι 100 MHz. Χρησιμοποιείται ευρύτερα σε δίκτυα των 100 Mbit/s, όπως το 100BASE-TX/Ethernet, αν και κατά το πρότυπο IEEE 802.3ab προσδιορίζεται και για δίκτυα 1000BASE-T/Gigabit Ethernet.
Στου Μπλοκ
Δισκογραφία
{|width="90%" align="center"|
Καλώδιο κατηγορίας 5
Χαρακτηριστικά του καλωδίου
thumb|Τα τέσσερα ζεύγη σύστροφων μονωμένων μεταλλικών ινών και οι χρωματικοί κωδικοί τους.
Το καλώδιο της κατηγορίας 5 είναι φτιαγμένο από τέσσερα ζεύγη σύστροφων μονωμένων μεταλλικών ινών που περιβάλλονται από έναν κοινό μανδύα καλωδίων. Τα ζεύγη είναι συνεστραμμένα για να αλληλοεξουδετερώνεται το μαγνητικό πεδίο των δύο αγωγών. Με αυτό το τρόπο εξουδετερώνεται ο θόρυβος μεταξύ των αγωγών αλλά έχουμε και ελαχιστοποιημένη εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, η οποία μπορεί να επηρεάσει το περιβάλλον (γειτονικούς αγωγούς - γειτονικά συνεστραμμένα ζεύγη).
Εκτός από τα βασικά μέλη υπάρχουν και άλλα που δομικά υποστηρίζουν τις μηχανικές ιδιότητες του καλωδίου.
FTP (Foiled Twisted Pair)
Το καλώδιο FTP είναι κατάλληλα θωρακισμένο, συνήθως με επάργυλο συνθετικό φύλλο που περιτυλίγεται γύρω από το κάθε ζεύγος. Το καλώδιο έχει μεγαλύτερη διάμετρο και είναι λιγότερο ελαστικό, έχει όμως πολύ καλύτερες ηλεκτρικές ιδιότητες.
S/FTP, F/FTP ή SF/FTP (Screened Foiled Twisted Pair)
Το καλώδιο αυτό είναι τύπου FTP με επιπλέον μεταλλική θωράκιση γύρω από τη δέσμη. Το αγγλικό γράμμα F υποδεικνύει την χρήση συνθετικού φύλλου (αγγλ. foil), ενώ το γράμμα S υποδεικνύει την χρήση μεταλλικού πλέγματος.
S/UTP (Screened Unshielded Twisted Pair)
Το καλώδιο αυτό είναι τύπου UTP με επιπλέον μεταλλική θωράκιση γύρω από τη δέσμη. Το αγγλικό γράμμα S υποδεικνύει την χρήση μεταλλικού πλέγματος, ενώ στην περίπτωση που χρησιμοποιείται και συνθετικό φύλλο, τότε ο τύπος ονομάζεται SF/UTP.
Πηγές
Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων, ΥΠΕΠΘ.
Κατηγορία:Μηχανική Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων Κατηγορία:Υλικό δικτύωσης
Καρακορούμ
Στα Καρακορούμ βρίσκεται η μεγαλύτερη συγκέντρωση κορυφών υψηλότερων από 8.000 μέτρα στη γη, συμπεριλαμβανομένου του Κ2, της δεύτερης ψηλότερης στη γη, με ύψος 8.611 μέτρα. Επίσης η οροσειρά είναι η περιοχή στη γη με τους περισσότερους παγετώνες εκτός των πολικών περιοχών. Ο παγετώνας Σιάτσεν με μήκος 70 χιλιόμετρα και ο παγετώνας Μπιάφο με μήκος 63 χιλιόμετρα είναι ο δεύτερος και τρίτος μακρύτερος παγετώνας έξω από τις πολικές περιοχές. Ο μεγαλύτερος όσον αφορά την έκταση είναι ο παγετώνας Μπαλτόρο. Σε αντίθεση με τους παγετώνες στον υπόλοιπο κόσμο, οι παγετώνες στα Καρακορούμ συνολικά έχουν αυξήσει ελαφρώς τη μάζα τους την τελευταία δεκαετία, αν και κάποιοι έχουν συρρικνωθεί.
Υψηλότερες κορυφές
Οι υψηλότερες κορυφές της οροσειράς είναι:
Η πλειονότητα των υψηλότερων κορυφών βρίσκεται στο Γκιλγκίτ Μπαλτιστάν. Το Μπαλτιστάν έχει πάνω από 100 βουνοκορφές που υπερβαίνουν τα 6,100 μ. από τη στάθμη της θάλασσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροσειρές της Κίνας Κατηγορία:Οροσειρές του Πακιστάν Κατηγορία:Οροσειρές της Ινδίας
Φίλιππος Α΄ του Τάραντα
Ο Φίλιππος Α΄ του Τάραντα (Γαλλικά: Philippe d'Anjou, 10 Νοεμβρίου 1278 – 26 Δεκεμβρίου 1332) μέλος του Οίκου των Καπετιδών-Ανζού ήταν πρίγκιπας του Τάραντα, πρίγκιπας της Αχαΐας, κύριος του Δυρραχίου, βασιλιάς της Αλβανίας, Δεσπότης της Ηπείρου, τιτλούχος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης και Πρίγκιπας του Τάραντα (1294 - 1331). Ο Φίλιππος Α΄ του Τάραντα ήταν τέταρτος γιος του βασιλιά της Νάπολης Καρόλου του Χωλού και της Μαρίας της Ουγγαρίας, κόρης του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας.
Πρώτος γάμος
Ο πατέρας του τον ονόμασε στο Αιξ-αν-Προβάνς πρίγκιπα του Τάραντα και αντιπρόσωπό του - στρατηγό στο Βασίλειο της Σικελίας (12 Ιουλίου 1294). Οι τίτλοι δείχνουν ότι ο Κάρολος ο Χωλός σχεδίασε να δημιουργήσει μια αυτοκρατορία ανατολικά από την Αδριατική θάλασσα για χάρη του γιου του Φιλίππου. Την ημέρα που χρίστηκε εφημέριος - στρατηγός ο πατέρας του συμφώνησε τον γάμο του με την Θαμάρ της Ηπείρου κόρη του Νικηφόρου Α΄ Κομνηνού Δούκα που ζητούσε Ανδεγαυική υποστήριξη για να αντιμετωπίσει την απειλή από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ο γάμος τους έγινε στην Λ' Άκουιλα (13 Αυγούστου 1294), ο Κάρολος ο Χωλός παραχώρησε στον Φίλιππο το πριγκιπάτο της Αχαΐας, το βασίλειο της Αλβανίας και όλα τα δικαιώματα του στην Λατινική Αυτοκρατορία και την ηγεμονία της Βλαχίας. Ο Νικηφόρος έδωσε προίκα στην κόρη του τα κάστρα στην Βόνιτσα, το Αργυρόκαστρο, την Ναύπακτο και την περιοχή της Αιτωλίας, προτίμησε επίσης να επιλέξει διάδοχο την κόρη του από τον γιο του Θωμά Κομνηνό Δούκα. Όταν πέθανε ο Νικηφόρος (1297) ο Φίλιππος πήρε τον τίτλο του Δεσπότη της Ρωμανίας και διεκδίκησε την Ήπειρο, την Αιτωλία, την Ακαρνανία και την Μεγάλη Βλαχία. Η χήρα του Νικηφόρου Άννα Παλαιολογίνα Καντακουζηνή ωστόσο αντιστάθηκε, ανακήρυξε τον Θωμά δεσπότη της Ηπείρου και διεκδίκησε την αντιβασιλεία.
Επέλαση στα Βαλκάνια
Ο Φίλιππος ως εφημέριος - στρατηγός της Σικελίας συμμετείχε στην εκστρατεία στο νησί στα τελευταία στάδια του πολέμου μετά τον Σικελικό Εσπερινό. Ο στρατός του ηττήθηκε από τον Φρειδερίκο Β΄ της Σικελίας στην μάχη της Φαλκονάρα και ο ίδιος κρατήθηκε αιχμάλωτος μέχρι την υπογραφή της Συνθήκης της Καλταμπελλόττα (1302) Ο Φίλιππος Α΄ του Πεδεμοντίου και η σύζυγος του Ισαβέλλα Α΄ της Αχαΐας πρίγκιπας και πριγκίπισσα της Αχαΐας επισκέφτηκαν την αυλή του Καρόλου του Χωλού στην Νάπολη (1306), ο Φίλιππος κατηγορήθηκε για απιστία και άρνηση του να υποστηρίξει την εκστρατεία του Καρόλου στην Ήπειρο. Η Ισαβέλλα δεν είχε αποκτήσει με τον γάμο την πλήρη κυριότητα της Αχαΐας, ο Κάρολος τους πήρε το πριγκιπάτο και το έδωσε στον γιο του Φίλιππο του Τάραντα (5 Μαΐου 1306). Ο Κάρολος ο Χωλός έκανε προσωπικά επίσκεψη στην Αχαΐα, δέχτηκε όρκο υποτέλειας από τους κατοίκους της Γκλαρέντζας και προχώρησε σε μια ανεπιτυχή εκστρατεία στο Δεσποτάτο της Ηπείρου αφού άφησε τον Γκυ Β΄ ντε Λα Ρος μπάιλο στην Αχαΐα. Ο Φίλιππος και η Ισαβέλλα παραιτήθηκαν από τα δικαιώματα τους στην Αχαΐα με αντάλλαγμα την κομητεία της Άλμπα.
Δεύτερος γάμος
Ο Φίλιππος του Τάραντα κατηγόρησε την Θαμάρ για μοιχεία, αυτό του επέτρεψε να προχωρήσει σε νέα γαμήλια συμφωνία. Η τιτλούχος Λατίνη αυτοκράτειρα Αικατερίνη του Βαλουά-Κουρτεναί αρραβωνιάστηκε τον Ούγο Ε΄ της Βουργουνδίας τιτλούχο βασιλιά της Θεσσαλονίκης. Η γαμήλια συμφωνία έσπασε με επέμβαση του Φιλίππου και παντρεύτηκε τον ίδιο τον Φίλιππο στο Φονταινεμπλώ (29 Ιουλίου 1313). Τα μητρικά της εδάφη παραχωρήθηκαν σαν αποζημίωση στην αδελφή του Ούγου Ιωάννα της Βουργουνδίας που παντρεύτηκε τον ετεροθαλή αδελφό της Αικατερίνης Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας. Ο Ούγος Ε΄ της Βουργουνδίας αρραβωνιάστηκε την Ιωάννα Γ΄ της Βουργουνδίας αλλά πέθανε πρόωρα πριν τον γάμο, η Ιωάννα αρραβωνιάστηκε στην θέση του τον αδελφό του Εύδη Δ΄ της Βουργουνδίας. Ο Φίλιππος παραχώρησε το πριγκιπάτο της Αχαΐας στην Ματθίλδη του Αινώ που παντρεύτηκε τον μικρότερο αδελφό του Ούγου Ε΄ Λουδοβίκο της Βουργουνδίας (29 Ιουλίου 1313). Η παραχώρηση ήταν τελικά απάτη αφού το ζεύγος δεν είχε παιδιά και με τον θάνατο τους το πριγκιπάτο θα επέστρεφε στον Οίκο της Βουργουνδίας και η Ματθίλδη θα είχε ισόβια την επικαρπία αλλά δεν θα μπορούσε να προχωρήσει σε νέο γάμο χωρίς σύμφωνη γνώμη του επικυρίαρχου της. Ο Ούγος παρέδωσε στον Λουδοβίκο τα δικαιώματα του στην Θεσσαλονίκη ενώ ο Λουδοβίκος με την σειρά του αρνήθηκε τα κληρονομικά δικαιώματα του γονέων του χάρη του Ούγου. Ο μεγαλύτερος γιος του Φιλίππου Κάρολος του Τάραντα αρραβωνιάστηκε την Ματθίλδη του Αινώ, αλλά ο αρραβώνας διεκόπη για να παντρευτεί την Ιωάννα του Βαλουά (1294-1352) μικρότερη αδελφή της Αικατερίνης Β΄ Βαλουά· ο πατέρας του παρέδωσε στον Κάρολο και τον τίτλο του δεσπότη της Ρωμανίας.
Ήττα από την Πίζα
Ο Φιλιππος Α΄ του Τάραντα πήρε εντολή από τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροβέρτο τον Σοφό να στείλει στρατό για να υπερασπιστεί την Φλωρεντία που βρισκόταν σε απειλή από τον στρατό της Πίζας. Ο συμμαχικός στρατός της Νάπολης και της Φλωρεντίας γνώρισε την συντριβή από τους Πιζανούς στην μάχη του Μοντεκατίνι (29 Αυγούστου 115), ο μικρότερος αδελφός του Ροβέρτου και του Φιλίππου Πέτρος του Έμπολι και ο μεγαλύτερος γιος του Φιλίππου Κάρολος του Τάραντα βρήκαν τον θάνατο στην μάχη.