cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φορτ Λόντερντεϊλ
Το Φορτ Λόντερντεϊλ (αγγλικά: Fort Lauderdale) είναι πόλη στην πολιτεία Φλόριντα των ΗΠΑ που βρίσκεται στην κομητεία Pinellas της Φλόριντα. Στην απογραφή του 2013 είχε 172.389 κατοίκους.
Αθλητισμός
Η πόλη αποτελεί την έδρα των αθλητικών συλλόγων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Φλόριντα
Δήμος Χασίων Γρεβενών
Ο δήμος Χασίων ήταν δήμος του νομού Γρεβενών. Με την εφαρμογή το σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο δήμο Δεσκάτης. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού και ήταν κατά βάση ορεινός δήμος. Καταλάμβανε έκταση 162.692 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.317 κατοίκους. Έδρα του ήταν το Καρπερό.
Ο Δήμος Χασίων διέθετε και το μεγαλύτερο αρδευτικό δίκτυο της περιφέρειας της Δυτικής Μακεδονίας. Τα κύρια προϊόντα της περιοχής του δήμου είναι το σιτάρι, το καλαμπόκι και ο καπνός. Αρκετοί κάτοικοι του επίσης ασχολούνται με την κτηνοτροφία.
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 3 δημοτικά διαμερίσματα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χασιων
Хасия (дем в Ном Гревена)
Μεταμπιέ
Το Μεταμπιέ (γαλλικά: Métabief, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
NGC 5308
Το NGC 5308 απεικονίστηκε από το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble το 2016. Ο γαλαξίας φαίνεται να είναι ένας επίπεδος, λείος δίσκος, όπως οι περισσότεροι φακοειδείς γαλαξίες. Πολλά μεγάλα σφαιρικά σμήνη περιστρέφονται γύρω από τον γαλαξία. Αυτά είναι ορατά ως μικροσκοπικές κουκίδες που περιβάλλουν τον γαλαξία και δημιουργήθηκαν κυρίως από παλιά, γερασμένα αστέρια.
Το SN 1996bk, ένας υπερκαινοφανείς αστέρας τύπου Ia, ανακαλύφθηκε στο NGC 5308 τον Οκτώβριο του 1996. Ο υπερκαινοφανείς αστέρας ήταν 10,5" νότια και 17,9" δυτικά από το κέντρο του γαλαξία και είχε φαινόμενο μέγεθος 15.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Γαλαξίες του PGC Κατηγορία:Γαλαξίες του UGC 5308
Πτήση TWA 841 (1974)
Στις 8 Σεπτεμβρίου 1974, το αεροσκάφος τύπου Boeing 707-331B της αεροπορικής εταιρίας TWA (Trans World Airlines), με στοιχεία νηολογίου N8734 και εκτελώντας την προγραμματισμένη Πτήση TWA 841 (ή Πτήση TW 841) από το Τελ Αβίβ προς τη Νέα Υόρκη, με ενδιάμεσους σταθμούς την Αθήνα και τη Ρώμη, συνετρίβη στο Ιόνιο Πέλαγος τραυματίζοντας θανάσιμα όλους τους επιβαίνοντες. Στο αεροσκάφος επέβαιναν 79 επιβάτες και 9 μέλη πληρώματος.
Το αεροσκάφος, αφού στάθμευσε για 68 λεπτά στην Αθήνα, αναχώρησε για τη Ρώμη. Περίπου 30 λεπτά μετά την απογείωσή του το αεροσκάφος συνετρίβη στο Ιόνιο Πέλαγος. Το εκτός ελέγχου αεροσκάφος παρατηρήθηκε από το πλήρωμα στο θάλαμο διακυβέρνησης της πτήσης Pan Am 110. Παρακολούθησαν το αεροσκάφος να εκτελεί μια απότομη ανάβαση, ακολουθούμενη από το διαχωρισμό του κινητήρα από την πτέρυγα και το σπιράλ θανάτου. Η Κρατική Επιτροπή Ασφάλειας Μεταφορών των Η.Π.Α. (National Transportation Safety Board, [NTSB]), διαπίστωσε ότι το αεροσκάφος καταστράφηκε από βόμβα, η οποία ήταν κρυμμένη στο χώρο εμπορευμάτων του αεροσκάφους. Η πυροκρότηση της βόμβας, κατέστρεψε τα συστήματα τα οποία ήταν υπεύθυνα για τον έλεγχο και τη λειτουργία του αεροσκάφους, υποχρεώνοντάς το σε πρόνευση (απότομη ανύψωση - pitch-up) έως ότου απώλεσε την στήριξή του (stalled) με αποτέλεσμα να συντρίβει στη θάλασσα.
Ιστορικό υπόβαθρο
Μετά από την εκδίωξη του ΟΑΠ από την Ιορδανία, αμέσως μετά τον Ιορδανο-παλαιστινιακό εμφύλιο πόλεμο, οι Παλαιστινιακές στρατιωτικές οργανώσεις, εγκαθίδρυσαν αρχηγείο στον Νότιο Λίβανο, στρατολογώντας μαχητές από τους Παλαιστινιακούς προσφυγικούς καταυλισμούς. Ο Νότιος Λίβανος αναφερόταν επίσης και ως χώρα Φατάχ (Fatahland), λόγω του σχεδόν πλήρους ελέγχου της Φατάχ και των άλλων Παλαιστινιακών στρατιωτικών οργανώσεων, εντός αυτής της περιοχής του Λιβάνου, την οποία χρησιμοποίησαν, για να σκηνοθετήσουν επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ, στοχεύοντας κυρίως αμάχους και τη συμμετοχή στην εκστρατεία τρόμου κατά των διεθνών αεροπορικών πτήσεων.
Γεγονότα
Τα γραφεία της αεροπορικής εταιρείας στο Τελ Αβίβ, ανακοίνωσαν πως 49 επιβάτες επιβιβάστηκαν στο αεροσκάφος με τελικό προορισμό τη Ρώμη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Από αυτούς, 17 ήταν Αμερικανοί (συν ένα νήπιο), 13 Γιαπωνέζοι, 4 Ιταλοί, 4 Γάλλοι, 3 Ινδοί, 2 Ιρανοί, 2 Ισραηλινοί, 2 από τη Σρι Λάνκα, 1 Αυστραλός και 1 Καναδός. Οι εθνικότητες των υπολοίπων 30 επιβατών και των εννέα μελών του πληρώματος, δεν ήταν άμεσα γνωστές κατά το χρόνο εκείνο. Το πρακτορείο Reuters ανέφερε συνολικά 37 Αμερικανούς, εντός του αεροπλάνου. Η συντριβή συνέβη 50 περίπου ναυτικά μίλια δυτικά της Κεφαλλονιάς.
Στη Βηρυτό, αναφέρθηκε ότι μία Παλαιστινιακή οργάνωση νεολαίας, ισχυρίστηκε ότι είχε τοποθετήσει ένα "γορίλα" (βλ. βομβιστή αυτοκτονίας) εντός του αεροπλάνου με μια βόμβα. Ωστόσο, ο εκπρόσωπος της TWA, δήλωσε ότι η δολιοφθορά ήταν «ιδιαιτέρως απίθανη». Αργότερα, το National Transportation Safety Board, καθόρισε ότι ο αεροπλάνο είχε όντως καταστραφεί από βόμβα, η οποία ήταν κρυμμένη στο χώρο εμπορευμάτων και η οποία προκάλεσε δομικές βλάβες, με αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη πορεία του.
Οι υπόνοιες έπεσαν στον Αμπού Νιντάλ (Abu Nidal) και τον τρομοκρατικό του οργανισμό. Αυτή ήταν και η πρώτη γνωστή περίπτωση, νεαρού Άραβα ο οποίος επιβιβαζόταν σε Αμερικανικό αεροπλάνο, σε αποστολή αυτοκτονίας.
Τον Ιανουάριο του 2009, το Associated Press δημοσίευσε μια έρευνα, λέγοντας ότι ο Khalid Duhham Al-Jawary, υπεύθυνος για την βομβιστική απόπειρα του 1973 στη Νέα Υόρκη, ήταν συνδεδεμένος με τον βομβαρδισμό της Πτήσης TWA 841.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Στρατηγίς Μαύρου όρους
Η Στρατηγίς Μαύρου όρους (Στρατηγίς τὸ Μαῦρον Ὄρος) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούντο στρατηγίδες.
Περιλάμβανε το Κάστρο του Μαύρου όρους και τα γειτονικά κάστρα, επίσης την πεδιάδα μπροστά στο κάστρο. Σύμφωνα με την Αλεξιάδα ο αυτοκράτορας αργότερα είχε παραχωρήσει στην πεδιάδα εδάφη στους Αρμένιους Ρουπενίδες υποτελείς του Λέων και Θεόδωρο. Το Μαύρον όρος είναι σήμερα γνωστό σαν "Γκαμπάλ αλ Λουκάμ" (Jabal al Lukkam ή Tura Ukama ) τα βυζαντινά όρη Αμανού κοντά στο σημερινό Αμμάν της Ιορδανίας.
Το κάστρο κατασκευάστηκε από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά, κάπου ανάμεσα στο 963 και 969, και διόρισε πρώτο διοικητή τον Μιχαήλ Βούρτζη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Ιστορία της Ιορδανίας
Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου (Ρόδος)
Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου των ιπποτών  ή Καστέλο βρίσκεται στην βορειοδυτική πλευρά της μεσαιωνικής πόλης της Ρόδου στο ψηλότερο σημείο του κάστρου και αποτελεί το σημαντικότερο ίσως μνημείο της περιόδου των ιπποτών.
Κατασκευή απο τους Ιππότες
Το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου είναι κτίσμα του 14ου αιώνα που κατασκευάστηκε από τους Ιωαννίτες ιππότες, οι οποίοι κατείχαν τη Ρόδο και ορισμένα άλλα νησιά όπως το Καστελόριζο από το 1309 έως το 1522, στη θέση παλαιότερης βυζαντινής ακρόπολης του 7ου μ.Χ. αιώνα. Σύμφωνα με νεότερες έρευνες στη θέση του, βρισκόταν ο ιερός ναός του θεού Ήλιου και σε αυτή την θέση πιθανόν να είχε στηθεί ο περίφημος Κολοσσός της Ρόδου σε αντίθεση με την προγενέστερη πεποίθηση ότι βρισκόταν στην περιοχή Μανδράκι, που βρίσκεται στη θέση του ενός εκ των τριών λιμανιών της Ρόδου. Το παλάτι εκτός από διοικητικό κέντρο των Ιπποτών και κατοικία του Μεγάλου Μαγίστρου ήταν επίσης έδρα της άρχουσας κοινωνικής και πνευματικής τάξης της Ρόδου.
thumb|right|280px|Η κύρια είσοδος του παλατιού thumb|right|280px|Το εσωτερικό του παλατιού
Τουρκοκρατία
Όταν κατέλαβαν το νησί οι Οθωμανοί χρησιμοποίησαν το παλάτι ως φρούριο, κέντρο διοίκησης και φυλακή ενώ το 1856, μετά από έκρηξη πυρομαχικών από χτύπημα κεραυνού, που φυλάσσονταν στα υπόγειά του παραπλήσιου ναού του Αγίου Ιωάννου των Ιπποτών, ένα μέρος του καταστράφηκε.
Υπό ιταλική κατοχή
Όταν το 1912 η Ρόδος περιήλθε στο Βασίλειο της Ιταλίας, οι Ιταλοί επιδιόρθωσαν το κομμάτι που είχε καταστραφεί, μεταξύ των ετών 1937 - 1940 υπό την εποπτεία του Ιταλού διοικητή της Δωδεκανήσου Ντε Βέκκι, καθιστώντας το έδρα του εκάστοτε Ιταλού διοικητή του νησιού αλλά και καλοκαιρινή κατοικία του βασιλιά Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ΄της Ιταλίας,το όνομα του οποίου βρίσκεται ακόμη σε μια τεράστια πλάκα κοντά στην είσοδο.
Σημερινή εποχή
Μετά την προσαρτηση των Δωδεκανησων στην Ελλάδα το 1948 ο πρωτος οροφος του παλατιού μετατράπηκε από τις ελληνικές αρχές σε μουσείο το οποίο περιέχει διάφορες καλλιτεχνικές δημιουργίες, είδη λαϊκής τέχνης από την αρχαιότητα και τον μεσαίωνα, όπλα, μεσαιωνικές ταφόπλακες, κοσμήματα, βιβλία, πίνακες ζωγραφικής, αγάλματα και άλλα ευρήματα ενώ γενικά το όλο κτίσμα αποτελεί τον μεγαλύτερο πόλο έλξης επισκεπτών στη μεσαιωνική πόλη της Ρόδου.αχ
Παραπομπές
Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου (Ρόδος) Κατηγορία:Κάστρα της Ρόδου Κατηγορία:Κάστρα και οχυρώσεις των Οσπιταλίων Ιπποτών Κατηγορία:Ιπποτοκρατία στη Ρόδο
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1969-1970
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1969-70 ήταν το 11ο το οποίο διεξήχθη υπό μορφή εθνικής κατηγορίας. Το κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για 7η φορά και 10η συνολικά στην ιστορία του, ολοκληρώνοντας την περίοδο με 8 βαθμούς διαφορά από τη δεύτερη ΑΕΚ.
Πρωταθλητής
thumb|right|167px| Πρωταθλητής 1969–70 [[Παναθηναϊκός (ποδόσφαιρο)|Παναθηναϊκός ]] Παναθηναϊκός
Παραπομπές
Κατηγορία:Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1969-1970
Κατάλογος αεροπορικών εταιρειών
Ο κατάλογος βασίζεται στην IATA. Οι εταιρείες με το (*) δεν αναφέρονται στον επίσημο κατάλογο των εταιρειών μελών της IATA
Εσωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατάλογος αεροπορικών εταιρειών ανά χώρα
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
* αεροπορικων εταιρειων
Περιφέρεια Οδησσού
Η Περιφέρεια Οδησσού (Одеська область, Οντέσκα ομπλάστ) είναι περιφέρεια (όμπλαστ) της νοτιοδυτικής Ουκρανίας, που βρίσκεται κατά μήκος της βόρειας ακτής της Μαύρης Θάλασσας. Το διοικητικό κέντρο είναι η πόλη της Οδησσού (Одеса).
Η περιφέρεια έχει έκταση 33.910 τ.χλμ., είναι η μεγαλύτερη στην Ουκρανία και έχει περίπου το μέγεθος του Βελγίου. Το μήκος της ακτογραμμής (ακτές και εκβολές ποταμών) φτάνει τα 300 χιλιόμετρα, ενώ τα κρατικά σύνορα εκτείνονται σε 1.200 τ.χλμ.. Η περιφέρεια έχει οκτώ λιμάνια, πάνω από 80.000 εκτάρια αμπελώνων και πέντε από τις μεγαλύτερες λίμνες στην Ουκρανία. Μια από τις μεγαλύτερες, η λίμνη Γιάλπουχ, είναι τόσο μεγάλη όσο η Οδησσός. Η Οδησσός, το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας, είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη στην Ουκρανία. Η πόλη έχει γίνει γνωστή στην Ουκρανία ως "Μαργαριτάρι της Μαύρης Θάλασσας" ή ως "Νότια Παλμύρα". Η Οδησσός έγινε η πρώτη πόλη στην Ουκρανία που ήρθε κάποιο αυτοκίνητο. Το έφερε ο Βασίλι Ναβρότσκι το 1891, αρχισυντάκτης της Οντέσκι Λιστόκ, ενώ το αυτοκίνητο είχε κινητήρα εσωτερικής καύσης. Αφού η Μεγάλη Αικατερίνη ίδρυσε την Οδησσό, ένας από τους ξένους στρατηγούς της, ο Χοσέ ντε Ρίβας, (1749-1800), έφερε τη λάβα για να φτιάξει τα λιθόστρωτα στην βουλίτσια Ντεριμπασίβσκα από το Βεζούβιο κοντά πατρίδα του τη Νάπολη. Κάτω από αυτό το δρόμο βρίσκονται οι κατακόμβες της Οδησσού, οι οποίες υποτίθεται ότι υπερβαίνει την έκταση των κατακομβών στο Παρίσι ή τη Ρώμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ουκρανίας
Μιζερέ-Σαλίν
Το Μιζερέ-Σαλίν (γαλλικά: Miserey-Salines) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Χάμφρεϊ, δούκας του Γκλόστερ
Ο Χάμφρεϊ του Λάνκαστερ, δούκας του Γκλόστερ (Humphrey of Lancaster, Duke of Gloucester, 3 Οκτωβρίου 1390 - 23 Φεβρουαρίου 1447) από τον Οίκο του Λάνκαστερ ήταν Άγγλος πρίγκιπας, στρατιωτικός Άγγλος ευγενής, στρατιωτικός και προστάτης της λογοτεχνίας.
Μέλος του Οίκου του Λάνκαστερ, ήταν τέταρτος γιος του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας και της πρώτης συζύγου του Μαρίας του Μπόχυν. Ο Χάμφρεϊ ήταν μικρότερος αδελφός του Ερρίκου Ε΄ της Αγγλίας, θείος και κηδεμόνας του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας. Σημαντική προσωπικότητα του 15ου αιώνα, άριστος στρατιωτικός μαζί με τα αδέλφια του την περίοδο του Εκατονταετούς Πολέμου, σαν προστάτης και αντιβασιλιάς του Ερρίκου ΣΤ΄ εισήγαγε τον Ιταλικό Ουμανισμό στην Αγγλία την εποχή της Αναγέννησης.
Ο Χάμφρεϊ ήταν υπόδειγμα ιπποτισμού, θαρραλέος και έντονα ερωτευμένος με την πανέμορφη σύζυγο του Ιακωβίνη της Βαυαρίας. Η μόρφωση του συνδέθηκε έντονα με την πρώτη περίοδο της Αναγέννησης και τον βοήθησε να παρουσιάσει έναν έμπειρο πριγκιπικό χαρακτήρα, σε αντίθεση με τα αδέλφια του δεν ήταν πολύ γενναίος αλλά ήταν δογματικός, θερμός και δίκαιος, ήταν υπερβολικός στη λατρεία του απέναντι στον αδελφό του Ερρίκο Ε΄. Ο ίδιος σαν μικρότερος αδελφός ήταν πολύ στενά συνδεδεμένος με τα μεγαλύτερα αδέλφια του, παραβρέθηκε με τον Ερρίκο στο νεκροκρέβατο του πατέρα τους. Ο Χάμφρεϊ, ο Θωμάς του Κλάρενς και ο Ιωάννης του Λάνκαστερ στέφτηκαν ιππότες (1399) και έγιναν μέλη του Τάγματος της Περικνημίδας (1400).
Πρώτα χρόνια
Ο τόπος που γεννήθηκε είναι άγνωστος, πήρε το όνομα του παππού του από μητέρα Χάμφρεϊ του Μπόχυν, 7ου κόμη του Χέρεφορντ, διατήρησε το δουκάτο του Γκλόστερ και την κομητεία του Πέμπροκ για ολόκληρη τη ζωή του. Οι τίτλοι του έγιναν κληρονομικοί αλλά επειδή ο Χάμφρεϊ δεν είχε γιους το δουκάτο του Γκλόστερ προσαρτήθηκε στο στέμμα και ο Γουλιέλμος ντε λα Πολ, 1ος δούκας του Σάφοκ έγινε κόμης του Πέμπροκ. Την εποχή του Ερρίκου Δ΄ δέχτηκε πολύ καλή εκπαίδευση, ταυτόχρονα τα μεγαλύτερα αδέλφια του πολεμούσαν στα σύνορα με τη Σκωτία και την Ουαλία. Μετά τον θάνατο του πατέρα του δημιουργήθηκε η κομητεία του Γκλόστερ (1414), έγινε Καγκελάριος της Αγγλίας, μέλος του Κοινοβουλίου και μέλος του βασιλικού συμβουλίου (1415). Ο στρατός πριν αναχωρήσει για τη Γαλλία στρατοπέδευσε στο Σαουθάμπτον που ο Ριχάρδος του Κέιμπριτζ έκανε μια αποτυχημένη προσπάθεια να σκοτώσει τον βασιλιά. Ο Χάμφρεϊ και ο αδελφός του δούκας του Κλάρενς οδήγησαν σε δίκη τον δούκα του Κέιμπριτζ και τον δούκα του Σκρόπ στις 5 Αυγούστου με την κατηγορία της έσχατου προδοσίας, καταδικάστηκαν και εκτελέστηκαν.
Διπλωματικές και στρατιωτικές αποστολές
Την εποχή που ο Ερρίκος Ε΄ έκανε εκστρατεία στη Γαλλία ο Χάμφρεϊ απέκτησε τη φήμη μεγάλου στρατιωτικού διοικητή, οι πολεμικές γνώσεις που είχε από τις σπουδές του τον βοήθησαν στην κατάληψη της Ονφλέρ. Στη Μάχη του Αζινκούρ ο Χάμφρεϊ τραυματίστηκε, ο Ερρίκος Ε΄ πήρε αμέσως το σώμα του έξω από τη μάχη και έκανε βίαιη αντεπίθεση στους Γάλλους. Ο Χάμφρεϊ για τις υπηρεσίες του προήχθη σε Κοντόσταυλο του Ντόβερ, Φύλακας του Σίνκε Πορτς στις 27 Νοεμβρίου και βασιλικό υπολοχαγό, η συμμετοχή του στην κυβέρνηση ήταν επιτυχής και ειρηνική. Ξεκίνησε ειρηνικές διαπραγματεύσεις με τον αυτοκράτορα Σιγισμόνδο, συνέλαβε τον Μάρτιο του 1416 στο Παρίσι τον αυτοκράτορα αλλά εγγυήθηκε την ασφάλεια του. Με τη "Συνθήκη της αιώνιας φιλίας" που υπεγράφη στο Καντέρμπερι στις 15 Αυγούστου αποφασίστηκαν νέες εχθροπραξίες με τη Γαλλία.
Με τον θάνατο του αδελφού του (1422) ο Χάμφρεϊ έγινε κηδεμόνας του ανήλικου ανιψιού του Ερρίκου ΣΤ΄, διεκδίκησε και τον τίτλο του αντιβασιλιά της Αγγλίας με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Ιωάννη του Λάνκαστερ (1435). Τα δικαιώματα του Χάμφρεϊ αμφισβητήθηκαν έντονα ειδικά από τον ηλικιωμένο ετεροθαλή θείο του Ερρίκο του Μπωφόρ. Η διαθήκη του Ερρίκου Ε΄ που βρέθηκε στο "Κολέγιο του Ίιτον" (1978) υποστηρίζει καθαρά τις αξιώσεις του Χάμφρεϊ. Ο Φίλιππος Γ΄ της Βουργουνδίας επιτέθηκε στο Καλαί, ο Χάμφρεϊ ορίστηκε στρατιωτικός διοικητής. Οι Φλαμανδοί επιτέθηκαν αλλά η Αγγλική αντίσταση ήταν έντονη, ο Χάμφρεϊ βάδισε με τον στρατό του στο Μπαιλιύλ μεταφέροντας τους Άγγλους σε ασφάλεια, πριν επιστρέψει στην πατρίδα του απείλησε το Σαιντ-Ομέρ. Ο Χάμφρεϊ ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στους κατοίκους του Λονδίνου και τις κοινότητες, η δημοφιλία του τον βοήθησε να διατηρήσει την ειρήνη και διορίστηκε δικαστής της Νότιας Ουαλίας. Η δημοφιλία του Χάμφρεϊ υπέστη ωστόσο μεγάλη πτώση χάρη στη δεύτερη σύζυγο του Ελεονώρα, δούκισσα του Γκλόστερ που κατηγορήθηκε για μαγεία (1441), ο Χάμφρεϊ αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή. Στις 20 Φεβρουαρίου 1447 συνελήφθη και ο ίδιος με την κατηγορία της προδοσίας, πέθανε αιχμάλωτος τρεις μέρες αργότερα και τάφηκε στο αβαείο του Σαιν Αλμπάν στο ιερό του Σαιν Αλμπάν. Οι φήμες έλεγαν ότι δηλητηριάστηκε αλλά ο πιο πιθανός λόγος θανάτου του είναι εγκεφαλικό επεισόδιο.
Οικογένεια
thumb|right|250px|Ο Χάμφρεϊ και η δεύτερη σύζυγος του Ελεονώρα από το βιβλίο του Τόμας Ουαλσινγκχαμ των δωρητών του Αγίου Άλμπανι - Βρετανικό Μουσείο Ο Χάμφρεϊ, δούκας του Γκλόστερ παντρεύτηκε στο πρώτο του γάμο την Ιακωβίνη της Βαυαρίας (1423) κόρη του Γουλιέλμου Β΄, δούκα της Βαυαρίας. Με τον γάμο πήρε τον τίτλο του "κόμη της Ολλανδίας, του Σγιέλαν και του Αινώ", αλλά ο τίτλος διεκδικήθηκε από τον εξάδελφο της Ζακλίν, τον Φίλιππο Γ΄ της Βουργουνδίας· απέκτησαν μονάχα ένα παιδί, που πέθανε σε βρεφική ηλικία (1424). Ο γάμος ακυρώθηκε (1428) και η Ζακλίν πέθανε το 1436. Ο Χάμφρεϊ νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο του την πρώην ερωμένη του Ελεονώρα (1428)· η Ελεονώρα κατηγορήθηκε για μάγια, που έκανε για να κρατήσει κοντά της τον σύζυγο της (1441), έτσι εξορίστηκε και φυλακίστηκε για το υπόλοιπο της ζωής της. Με τη δεύτερη σύζυγό του Ελεονώρα, δούκισσα του Γκλόστερ απέκτησε:
Θρύλοι
thumb|right|250px|Ο Χάμφρεϊ στο εξώφυλλο του Τάλμποτ Σρούσμπερυ Μπούκ (1445) Όταν κληρονόμησε το Γκρίνουϊτς και το Γκλόστερ ο Χάμφρεϊ περικύκλωσε το κάστρο του Γκρίνουϊτς και ξεκίνησε από το 1428 την κατασκευή ενός κάστρου στις όχθες του Τάμεση που έμεινε γνωστό σαν Παλάτι της Πλακεντίας. Ο πύργος κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1660 και στη θέση του οικοδομήθηκε το Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς. Το όνομα του Χάμφρεϊ βρίσκεται σήμερα σε τμήμα από τη Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν και σε κεντρικό δρόμο στο Μπλάκχιθ νότια του Γκρίνουϊτς. Ο δούκας Χάμφρεϊ ήταν προστάτης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στο οποίο δώρισε περισσότερα από 280 έγγραφα,η κατοχή της βιβλιοθήκης αυτής είχε σημαντική προσφορά στην εκπαίδευση. Ο δούκας Χάμφρεϊ ήταν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών ιδιαίτερα μεγάλων ποιητών όπως ο Τζον Λιντγκαε (1370 - 1451) και ο Τζον Σάπρβ (1393 - 1464). Συναντήθηκε με μεγάλους Ιταλούς Ουμανιστές που μετέφρασαν πολλά έργα στα Ελληνικά και τα Λατινικά, η φιλία του με τον Ζάνο Καστιγκλιόνε επίσκοπο του Μπαγιέ τον οδήγησε σε σημαντικές συνδέσεις με την ηπειρωτική Ευρώπη όπως ο Λεονάρντο Μπρούνι και ο Τίτο Λίβιο ντε Φορλί. Ο δούκας Χάμφρεϊ ήταν προστάτης του αβαείου του Σαιν Αλμπαν.
Έργα
Ο Χάμφρεϊ ήταν ένας βασικός θεατρικός χαρακτήρας σε δυο έργα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ : η σύγκρουση του με τον καρδινάλιο Μπωφόρ απεικονίζεται στο "Ερρίκος ΣΤ΄, Μέρος Α΄", η ντροπή της συζύγου του και ο θάνατος του απεικονίζεται στο "Ερρίκος ΣΤ΄, Μέρος Β΄". Εμφανίζεται και σε μια τετραλογία του Πολέμου των Ρόδων σαν μια συμπαθή ιστορική φυσιογνωμία. Ο Σαίξπηρ παρουσιάζει τον θάνατο του σαν δολοφονία του Γουίλιαμ ντα λα Πολ, 1ου δούκα του Σάφοκ και της βασίλισσας Μαργαρίτας του Ανζού, εμφανίζεται σε δευτερεύοντα ρόλο και στα έργα "Ερρίκος Δ΄, Β΄ Μέρος" και "Ερρίκος Ε΄". Ο θάνατος του δούκα Χάμφρεϊ εμφανίζεται στο μυθιστόρημα της Μάργκαρετ Φραζί (1946 - 2013) "Ο θρύλος του νόθου" (2003) και είναι χαρακτήρας στο έργο της Φιλίπα Γκρέγκορι (γεν. 1954) "η κυρία των ποταμών" (2011) που αναφέρεται στη Ζακλίν του Λουξεμβούργου.
Ναυλοτιμάριθμος
Ο ναυλοτιμάριθμος προσδιορίζεται στατιστικά και πάντα για ορισμένη χρονική περίοδο και απεικονίζεται με γραφικές παραστάσεις, διαγράμματα. Πρόκειται για μια συνισταμένη των επιμέρους ναύλων κατά είδος, βάρος, όγκο και επικινδυνότητα μεταφερομένων φορτίων, ορισμένης χρονικής περιόδου. Συνηθέστερα ακολουθείται ένας ναυλοτιμάριθμος για στερεά - ξηρά μεταφερόμενα φορτία και ένας για τα υγρά φορτία.
Τον ναυλοτιμάριθμο παρακολουθούν ιδιαίτερα όλοι οι εμπλεκόμενοι με τις μεταφορές πρόσωπα και φορείς. Αποτελεί μάλιστα ένα άριστο ενδεικτικό εργαλείο στη Οικονομία, και στις επιμέρους οικονομίες, όπως για παράδειγμα στη ναυτιλιακή οικονομία, μέχρι ακόμα και στο επίπεδο της ακολουθούμενης Οικονομικής Πολιτικής, π.χ. της ναυτιλιακής πολιτικής.
Σημειώνεται ότι ο ναυλοτιμάριθμος προσδιορίζεται επί των εσωτερικών μεταφορών Χωρών, άπό μεγάλα εμπορικά κέντρα μεταφορών, (λιμένες, αεροδρόμια κ.λπ.), όπως και σε διεθνείς μεταφορές μεταξύ Χωρών και συνασπισμών Χωρών από τις οποίες και προσδιορίζεται ο διεθνής ναυλοτιμάριθμος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ναυλαγορά
Φαίδωνας Φαίδωνος
Ο Φαίδωνας Φαίδωνος είναι Ελληνοκύπριος δικηγόρος. Από το 2015 είναι Δήμαρχος Πάφου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φαίδωνας Φαίδωνος γεννήθηκε στην Πάφο στις 18 Ιουνίου 1978. Σπούδασε Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Οικονομικές Σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακό στις Διεθνείς και Ευρωπαϊκές Σπουδές στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Ακολούθως, απέκτησε πτυχίο νομικής από το Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου.
Μετά την αποπεράτωση των σπουδών του στην Αθήνα, επέστρεψε στην Κύπρο όπου και εργάστηκε ως κοινοβουλευτικός συνεργάτης (2002-2006) και ακολούθως ως ιδιωτικός υπάλληλος (2006-2014). Την περίοδο 2003-2012 διετέλεσε επαρχιακός γραμματέας Πάφου του ΔΗΣΥ.
Στις Δημοτικές εκλογές του 2011 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Δήμου Πάφου. Όντας δημοτικός σύμβουλος, διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΣΑΠΑ και πρόεδρος της Επιτροπής Πολεοδομίας και Τεχνικών Θεμάτων του Δήμου (2012-2015). Επιπρόσθετα, διορίστηκε από το υπουργικό συμβούλιο μέλος του Συμβουλίου Παρεκκλίσεων για την περίοδο 2012-2015.
Είναι νυμφευμένος με τη Λουΐζα Ανδρέου. Έχει μία κόρη και ένα υιό.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πάφου Κατηγορία:Πολιτικοί Δημοκρατικού Συναγερμού
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2012-2013
Τελική κατάταξη
* Ο ΝΟ Χανίων αποχώρησε από το πρωτάθλημα της περιόδου 2013-14 λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2012 2013 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2012 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2013
NGC 588
Το NGC 588 είναι διάχυτο νεφέλωμα που βρίσκεται στις παρυφές του γαλαξία Μεσιέ 33, εντός του αστερισμού του Τριγώνου. Ανακαλύφθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1861 από τον Γερμανο-Δανό αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0588 Κατηγορία:Τρίγωνον (αστερισμός)
Άκρη Λάρισας
Το χωριό Άκρη (παλαιά ονομασία Μπισιρτσιά ή Μπεσιριτσ(ι)ά ) βρίσκεται στα σύνορα 3 νομών: Λάρισας, Κοζάνης και Γρεβενών σε υψόμετρο 975 μ. Ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αντιχασίων του Δήμου Ελασσόνας. Η απόσταση από την Ελασσόνα είναι 46 χιλιόμετρα και από την Κοζάνη 56 χιλιόμετρα.
Ιστορία
Το χωριό σχηματίστηκε γύρω στο 1860, όταν διάφοροι ακτήμονες πήγαν για δουλειά στο μετόχι του μοναστηριού της Αγίας Τριάδας Γιαννωτάς ως βοσκοί, αγρότες και ζευγάδες. Λένε ότι το μοναστήρι είχε 2000 γιδοπρόβατα. Μετά την απελευθέρωση το 1912 και μέχρι το 1935 το χωριό ανήκε στο μοναστήρι, απ' όπου και το αγόρασαν οι ακτήμονες: χωράφια και δασική έκταση. Ένα μεγάλο κομμάτι έκτασης το αγόρασε το Λιβαδερό Κοζάνης.
Υποδομή την περίοδο αυτή για την επαρχία Ελασσόνας δεν υπήρχε καμία, γι' αυτό υπήρξε έξαρση της ληστείας (π.χ. Θωμάς Γκαντάρας ). Όλα αυτά τελειώσανε το 1935 όταν ανέλαβε το κράτος με τη Χωροφυλακή. Στη συνέχεια, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος έφερε το κάψιμο του χωριού από τους Γερμανούς λόγω του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ: λόγω της ορεινής του θέσης, το χωριό συντηρούσε αντάρτικες ομάδες και με ανθρώπους από όλη την επαρχία Ελασσόνας. Κατά τον Εμφύλιο, το χωριό μεταφέρθηκε για 2 χρόνια στο Λιβαδερό Κοζάνης.
Κατά τη δεκαετία του '60, παρατηρήθηκε κύμα μετανάστευσης προς τη Γερμανία, την Ολλανδία, την Ελβετία και άλλες χώρες. Όσοι μείνανε πίσω, εργάζονταν στους κάμπους, στη Βέροια, στην Κατερίνη, στην Καρδίτσα, ενώ ασχολούνταν με τα καπνά, βαμβάκια, ροδάκινα κλπ.
Πιο μετά τη δεκαετία του '80 παρατηρήθηκε από την Άκρη εσωτερική μετανάστευση σε μεγάλα αστικά κέντρα, όπως η Αθήνα, η Λάρισα και η Θεσσαλονίκη.
Τοπικές ασχολίες
Οι ασχολίες του ντόπιου πληθυσμού αποτελούσαν κυρίως την κτηνοτροφία, αργότερα τα καπνά και τώρα βιολογική καλλιέργεια πατάτας, κρεμμύδια, λάχανα, κουνουπίδια κ.ά.
Αξιοθέατα
Το βουνό Αμάρμπεης με θέα ανατολικά βλέπει τον Όλυμπο, τον κάμπο της Ελασσόνας, δυτικά την Πίνδο, τα Γρεβενά, τον Αλιάκμονα, βόρεια την Κοζάνη, την Πτολεμαΐδα και τη λίμνη Πολυφύτου.
Πιο χαμηλά στο βουνό υπάρχει μια λίμνη στα 1200 μέτρα, κοντά ένα κεδροδάσος με κοτσύφια και φτέρες, ενώ υπάρχει πλούσια βλάστηση που περιλαμβάνει βελανιδιές, αγριοφουντουκιές, αγριομηλιές, κρανιές, κουμαριές, καρυδιές, κορομηλιες, αχλαδιές, αμυγδαλιές, δαμασκηνιές, κερασιές και κυδωνιές.
Τζον Ρέιθ
Ο Τζον Ρέιθ (John Charles Walsham Reith, πρώτος Βαρόνος Ρέιθ ,20 Ιουλίου 1889-16 Ιουνίου 1971) ήταν σκωτσέζος ραδιοφωνικός εκπρόσωπος, ο οποίος καθιέρωσε την μετάδοση ανεξάρτητων δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών στο Ηνωμένο Βασίλειο.Το 1922 εργάστηκε στο BBC ( British Broadcasting Company Ltd.) ως γενικός διευθυντής του,το 1923 έγινε διευθύνων σύμβουλος και το 1927 εργάστηκε ως Γενικός Διευθυντής του BBC που δημιουργήθηκε με βασιλικό διάταγμα.Η έννοια της μετάδοσης που δημιούργησε ως μέσου εκπαίδευσης των μαζών σηματοδότησε για μεγάλο χρονικό διάστημα το BBC και παρόμοιες οργανώσεις σε όλο τον κόσμο.
Άκρη Λάρισας
Αξιοθέατα
Όλα τα μέρη του χωριού είναι βατά για πεζοπορία. Υπάρχουν παντού πηγές με πόσιμο νερό και πάρα πολλά μονοπάτια. Αρκετοί ντόπιοι και ξένοι επισκέπτονται το χωριό για το πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Ελασσόνας
Τζον Ρέιθ
Πρώιμη ζωή
To 1914 o Ρέιθ εγκατέλειψε την Γλασκώβη για το Λονδίνο. Αν και βρήκε εύκολα δουλειά στο Royal Albert Dock ,η επιτροπή στο 5ο Scottish Rifles τον έστειλε να υπηρετεί στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Οκτώβρη του 1915 χτυπήθηκε στο μάγουλο απο μία σφαίρα ,την περίοδο που ήταν υπολοχαγός και είχε μεταφερθεί στους Βασιλικούς Μηχανικούς. Πέρασε τα επόμενα δύο χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, επιβλέποντας συμβάσεις εξοπλισμών και γοητεύτηκε απο αυτή τη χώρα. Προήχθη σε λοχαγό το 1917,προτού μεταφερθεί στην Royal Marine Engineers το 1918 σε υψηλή θέση. Επέστρεψε στο Βασιλικό Σώμα Μηχανικού ως λοχαγός το 1919.
Ο Ρέιθ παραιτήθηκε απο την Επιτροπή του Εδαφικού Στρατού το 1921.
Αυτοβιογραφίες
Ο Ρέιθ έγραψε δύο τόμους αυτοβιογραφίες :το Into The Wind το 1956 και το Wearing Spurs το 1966. Ακόμα δύο βιογραφικοί τόμοι βρέθηκαν μετά τον θάνατό του : Only the Wind Will Listen του Andrew Boyle (1972), και μέρη από τα ημερολόγιά του επεξεργασμένα απο το Oxford academic Charles Stuart (1975).
Προσωπική ζωή
Ο Ρέιθ παντρεύτηκε τη σύζυγό του Muriel το 1922 και παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι και τον θάνατό του το 1971. Είχαν δύο παιδιά, τον Christopher (γεννημένο το 1928) και τον Marista (γεννημένο το 1932).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Σκωτσέζοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης
Το αρχαιολογικό μουσείο Σπάρτης, έργο του αρχιτέκτονα Γ. Κατσαρού φέρεται ως "το πρώτο Ελληνικό Μουσείο που χτίστηκε σε επαρχιακή πόλη" (1874-76).
Ιστορική αναδρομή
Η ιστορική μελέτη των αρχαιοτήτων της Σπάρτης αρχίζει στα τέλη της δεκαετίας του 1720, όταν ο Μισέλ Φουρμόν (Michel Fourmont, 1690–1746), περιηγείται την Ελλάδα για να μελετήσει τις επιγραφές, χωρίς όμως να κάνει αρχαιολογικές ανασκαφές. Ακολούθησαν αρχαιολογικές μελέτες του Λουδοβίκου Ρος (1806-1859) στο Μενέλαιο και σε μερικούς τάφους. Τα λιγοστά ευρήματα που συγκεντρώθηκαν αρχικά στο εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα, μεταφέρθηκαν στο Δημαρχείο της πόλης, όπου καταστράφηκαν από πυρκαγιά. Το 1872 η Αρχαιολογική Εταιρεία έστειλε τον αρχαιολόγο Παναγιώτη Σταματάκη, να καταγράψει τα διάφορα ευρήματα που βρίσκονταν διασκορπισμένα σε ιδιωτικές οικίες και σε όλη την περιοχή. Μέσα σε δύο χρόνια η συλλογή αυξήθηκε και συγκεντρώθηκε στην αυλή του Γυμνασίου, από όπου και μεταφέρθηκε στο νεόκτιστο κτίριο του Αρχαιολογικού Μουσείου.
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης ιδρύθηκε το 1875 και στεγάζεται σε νεοκλασικό κτήριο που χτίστηκε σε σχέδια του αρχιτέκτονα Γ. Κατσαρού και προοριζόταν για "Μουσειακό Κατάστημα".
Ευρήματα-συλλογές
Σήμερα, μετά τις επεκτάσεις του, το Μουσείο διαθέτει συνολικά επτά αίθουσες, όπου φιλοξενούνται ευρήματα της μυκηναϊκής (1600 π.Χ.-1100 π.Χ.), της γεωμετρικής (900 π.Χ.-700 π.Χ.), της αρχαϊκής (700 π.Χ.-480 π.Χ.) και της ρωμαϊκής περιόδου (30 π.Χ.-324) από τους αρχαιολογικούς χώρους της περιοχής και ευρύτερα από το νομό Λακωνίας, εφόσον δεν εκτίθενται σε συλλογές του αρχαιολογικού μουσείου Γυθείου ή της Νεάπολης Βοιών. Ανήκει διοικητικά στην Ε΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
Στις επτά αίθουσες του κτηρίου φιλοξενούνται συλλογές όπως:
Παρουσιάσεις ευρημάτων
Στον προθάλαμο, από τον οποίο αρχίζει η περιήγηση στο μουσείο, εκτίθενται ενεπίγραφες στήλες που προέρχονται από το ιερό της Ορθίας Αρτέμιδος. Τις στήλες αυτές ανέθεταν στο ιερό έφηβοι νικητές σε διάφορα αγωνίσματα. Η παλαιότερη χρονολογείται στον 4ο αι. π.Χ. και απεικονίζει πέντε δρεπάνια.
Στη δεξιά πλευρά του μουσείου, στην πρώτη αίθουσα, εκτίθενται αρχαϊκές επιγραφές και στήλες. Στη δεύτερη αίθουσα εκτίθενται αναθηματικά ανάγλυφα που χρονολογούνται από τα αρχαϊκά έως και τα ρωμαϊκά χρόνια. Στην τρίτη αίθουσα εκτίθενται ευρήματα που προέρχονται από το ιερό της Χαλκιοίκου Αθηνάς, όπως μυκηναϊκά εργαλεία και σκεύη, χάλκινο ειδώλιο της Αθηνάς που χρονολογείται στο 450 π.Χ., καθώς και το περίφημο άγαλμα Σπαρτιάτη οπλίτη του β' μισού του 5ου αι. π.Χ., που θεωρείται ότι απεικονίζει τον Λεωνίδα.
Στην αριστερή πλευρά του μουσείου, στην πρώτη αίθουσα, ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να δει μικρά αναθήματα των λακωνικών ιερών, όπως μολύβδινα, πήλινα και χάλκινα αντικείμενα από τα ιερά της Ορθίας Αρτέμιδος, της Χαλκιοίκου Αθηνάς, το Μενελάιο και το Αμύκλαιο. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι πήλινες μάσκες από το ιερό της Ορθίας Αρτέμιδος, οι οποίες αποτελούν σημαντικά δείγματα λακωνικής πλαστικής του 7ου και του 6ου αι. π.Χ. Πρόκειται για απομιμήσεις των ξύλινων ή δερμάτινων προσωπείων που φορούσαν όσοι συμμετείχαν σε λατρευτικούς χορούς στους ιερούς χώρους.
Τέλος, στη δεύτερη αίθουσα εκτίθενται ευρήματα από τη ρωμαϊκή περίοδο και τους ελληνιστικούς χρόνους, καθώς και επιλογή ευρημάτων από το σπήλαιο Αλεπότρυπα στον Διρό.
Για εξειδικευμένες παρουσιάσεις ευρημάτων βλ. Αρχαιολογικό Μουσείο Σπάρτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Σπαρτη
Γεωμετρική πρόοδος
Γεωμετρική πρόοδος είναι η ακολουθία, στην οποία κανένας όρος δεν ισούται με το μηδέν και για δύο διαδοχικούς όρους της αν, αν+1 ισχύει ότι , όπου λ μία μη μηδενική σταθερή ποσότητα. Η ποσότητα λ ονομάζεται λόγος της γεωμετρικής προόδου. Αντίστροφα, αποδεικνύεται ότι, αν το οποιοδήποτε πηλίκο δύο διαδοχικών όρων μιας ακολουθίας είναι συγκεκριμένο, τότε αυτή η ακολουθία είναι γεωμετρική πρόοδος. Έτσι, όπως πολλές ακολουθίες, έχει δύο τύπους:
Ιδιότητες της προόδου
thumb|Γραφική παράσταση αύξουσας γεωμετρικής προόδου.
thumb|200px|Απεικόνιση της περατότητας της σειράς γεωμετρικής προόδου με λ=1/2. Το κάθε επιμέρους εμβαδόν αντιστοιχεί σε έναν όρο της γεωμετρικής προόδου, ενώ το συνολικό εμβαδόν αντιστοιχεί στη σειρά, με άθροισμα 2.
Κατηγορία:Ακολουθίες
Αλίν Τόσκα
Ο Αλίν Ντορίνελ Τόσκα (ρουμανικά: Alin Dorinel Toşca) (14 Μαρτίου 1992) είναι Ρουμάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για την Γκαζιαντέπ Φ.Κ..
Πρώτα χρόνια
Αναδείχθηκε μέσω των ακαδημιών της Στεάουα Βουκουρεστίου και έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τη ΦΚ Στεάουα Βουκουρεστίου ΙΙ. Ήταν δανεικός στην Ουνιρέα, με την οποία έπαιξε στο πρώτο του αγώνα στο Πρωτάθλημα, στις 11 Σεπτεμβρίου 2010 εναντίον της Στεάουα.
Είχε επίσης ένα σύντομο πέρασμα από τη Σαγκεάτα Στεζάρου, πριν γίνει μέλος της Βιτόρουλ Κονστάντσα το 2012, με την οποία είχε πάνω από 50 συμμετοχές.
Επιστροφή στη Στεάουα
Τον Μάρτιο του 2014, η Στεάουα ανακοίνωσε την υπογραφή του, με τον παίκτη να εντάσσεται στην ομάδα το καλοκαίρι. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 14 Δεκεμβρίου 2014, συνεισφέροντας στην εκτός έδρας νίκη με 3-0 επί της Politehnica Iaşi για το Cupa Ligii.
Μπέτις
Στις 24 Ιανουαρίου 2017, μετακινήθηκε στην ισπανική Ρεάλ Μπέτις, υπογράφοντας πενταετές συμβόλαιο. Έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβισιόν πέντε μέρες αργότερα, παίζοντας και στα 90 λεπτά εναντίον της Μπαρτσελόνα στην ισοπαλία με 1-1.
Μπενεβέντο (δανεισμός)
Αφού υποχώρησε στη σειρά προτίμησης, συμφώνησε στον 5μηνο δανεισμό του στη Μπενεβέντο Κάλτσιο της Σέριε Α, στις 31 Ιανουαρίου 2018.
ΠΑΟΚ (δανεισμός)
Στις 24 Αυγούστου 2018, πήγε δανεικός στον ΠΑΟΚ για τη σεζόν 2018-19, με δυνατότητα αγοράς. Στον ΠΑΟΚ αποτέλεσε δεύτερη λύση, τόσο για την θέση του αριστερού μπακ, όσο και για την θέση του στόπερ. Συνολικά αγωνίστηκε σε 16 αγώνες προσφέροντας 2 ασσίστ, ενώ στέφθηκε πρωταθλητής και κυπελλούχος ελλάδος, με την ομάδα του ΠΑΟΚ να κάνει το νταμπλ. Με την λήξη του δανεισμού του επέστρεψε στην Μπέτις. Το ίδιο καλοκαίρι υπέγραψε στην τούρκικη Γκαζισεχίρ.
Εθνική ομάδα
Η πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική Ρουμανίας, έγινε στις 23 Μαρτίου 2016, μπαίνοντας ως αλλαγή, σε μία φιλική νίκη με 1-0 επί της Λιθουανίας, στο Τζιούρτζιου.
Με συλλόγους
Στεάουα Βουκουρεστίου
ΠΑΟΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουνίρεα Ουρζιτσένι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 2 (Ρουμανία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βιιτόρουλ Κονστάντσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στεάουα Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενεβέντο Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκαζιαντέπ Φ.Κ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία
Μάλκομ Άλισον
Ο Mάλκομ Αλεξάντερ Άλισον (αγγλ: Malcolm Alexander Allison) ήταν Άγγλος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1927 και πέθανε στις 14 Οκτωβρίου 2010. Ευφυής, οξυδερκής και διορατικός μέσα στο γήπεδο, εκκεντρικός, επιδεικτικός και ντόμπρος έξω από αυτό, ο Μπιγκ Μαλ συντέλεσε όσο λίγοι προπονητές στην διαμόρφωση του Αγγλικού παιχνιδιού στην χρυσή του εποχή.
Οι προπονητικές ικανότητες του Άλισον, όπως επίσης η χαρισματικότητα και η πειθώ του, έγιναν εμφανείς στην περίοδο κατά την οποία αγωνίζονταν στη Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ. Ο νεαρός μα ικανότατος κεντρικός αμυντικός όχι μόνο δέχθηκε να αναλάβει τη λειτουργία του φυτώριου του συλλόγου αλλά ως επικεφαλής ομάδας μεταρρυθμιστών συμπαικτών του, παρά τις αντιρρήσεις του προεδρείου και του προπονητή, έκαναν τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να εκσυγχρονίσουν τον, χαρακτηριστικά βρετανικό, αναχρονιστικό προγραμματισμό της ομάδας. Ως αποτέλεσμα έθεσε τα θεμέλια της Ακαδημίας του Ποδοσφαίρου της Γουέστ Χαμ. Η ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία διακόπηκε το 1958 μετά την αφαίρεση του ενός πνεύμονα λόγω φυματίωσης.
Στο ρόλο του προπονητή έχει μείνει στην ιστορία ως τουλάχιστον το δεξί χέρι του Τζο Μέρσερ στη μεταμόρφωση της Μάντσεστερ Σίτι σε κυρίαρχη δύναμη στο αγγλικό ποδόσφαιρο, με την οποία κατέκτησαν επτά τρόπαια σε επτά χρόνια. Μετά την παραίτηση του Μέρσερ, ανέλαβε προπονητής της Σίτι σε δύο περιπτώσεις ενώ από το 1989 προσέφερε τις υπηρεσίες του στο διοικητικό συμβούλιο του συλλόγου. Τέλος, διετέλεσε προπονητής και άλλων ομάδων, τόσο στην Αγγλία όσο και στο εξωτερικό.
Τσάρλτον Αθλέτικ
Στα δεκαπέντε του ο Άλισον πέτυχε τρία τέρματα στο δοκιμαστικό του παιχνίδι με την Τσάρλτον Αθλέτικ, σαν συνέπεια του οποίου του προσφέρθηκε συμβόλαιο, ερασιτέχνη σε αυτή την ηλικία, ποδοσφαιριστή. Τρία χρόνια αργότερα, το 1945, υπόγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Κοκκινολαίμηδες. Ακολούθησε η στρατιωτική του θητεία. Ως νεοσύλλεκτος, οργάνωσε και ηγήθηκε της ομάδας η οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα του στρατού ξηράς για το σύνταγμά του. Αργότερα βρέθηκε με μετάθεση στην Αυστρία, όπου έπαιξε ποδόσφαιρο με την ΦΚ Βάκερ Ίνσμπρουκ. Το ουσιαστικό όμως μέρος της ποδοσφαιρικής διάπλασης του Άλισον επιτεύχθηκε στο στάδιο Πράτερ της Βιέννης. Εκεί παρακολούθησε τις πρωτοποριακές μεθόδους προπόνησης των νεαρών παικτών της της εθνικής Αυστρίας. ''Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο τρόπος με τον οποίο υπότασσαν τη μπάλα και την ανάγκαζαν να κάνει ολη τη δουλειά γι΄ αυτούς. Έπαιζαν με υπευθυνότητα κι επιμέλεια. Δεν ήταν ωμοί και άτεχνοι. Σκέφτηκα, αυτό είναι το μέλλον του ποδοσφαίρου. Να τι πρέπει να κάνουμε στην Αγγλία.''
Μετά την αποστράτευση, ο εικοσιενάχρονος Άλισον επέστρεψε στην Τσάρλτον γεμάτος αισιοδοξία και νεωτεριστικά πλάνα για το μέλλον της ομάδας. Οι ιδέες του όμως βρήκαν τους Τζίμι Σιντ και Τζίμι Τρότερ, προπονητή και βοηθό προπονητή αντίστοιχα, ψυχρά αδιάφορους. Η δε επιμονή του θα τον φέρει σε ρίξη με τον Σιντ. Επιπλέον, η αγωνιστική του παρουσία ήταν κάθε άλλο παρά τακτική. Έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι ένα χρόνο σχεδόν μετά την άφιξή του, κατά την ήττα της Τσάρλτον από την Μάντσεστερ Σίτι την παραμονή των Χριστουγέννων του 1949, και το δεύτερο και τελευταίο του παιχνίδι τρεις ημέρες αργότερα, κατά την ήττα από την Πόρτσμουθ. Το Φεβρουάριο του 1951, μια μέρα μετά από καβγά με το Σιντ με αιτία το ύφος της προπόνησης, ο Άλισον πωλήθηκε στη Γουέστ Χαμ για το ποσό των 7.000 λιρών.
Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Ο Μάλκομ Άλισον έπαιξε το πρώτο του παιχνίδι για τη Γουέστ Χαμ στις 17 Μαρτίου του 1951, έναντι της Τσέστερφιλντ Τάουν, για το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Παράλληλα με τις αμυντικές του υποχρεώσεις, έβαλε σιγά-σιγά σε εφαρμογή τα σχέδιά του για ανανέωση του ποδοσφαιρικού προτύπου της νέας του ομάδας. Το έδαφος ήταν πιο προσοδοφόρο καθώς οι προτάσεις του βρήκαν ανταπόκριση σε αρκετούς από τους συμπαίκτες του. Με δική του πρωτοβουλία, το νεοσυσταθέν γκρουπ αύξησε τις προπονήσεις του σε δύο την ημέρα, προσθέτοντας συζητήσεις στρατηγικής και τακτικής κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού διαλείμματος. ''Δεν με συγκινούσε ιδιαίτερα η ιδέα να κατέβω στο Λονδίνο. Αλλά δέχθηκα να μεταγραφώ στη Γουέστ Χαμ γιατί είχαν αποκτήσει τη φήμη νεωτεριστών. Όταν έφτασα, ήταν πεντακάθαρο ότι επικεφαλής ήταν ο Μάλκολμ μαζί με τον Τζόνι Μποντ και τον Νόελ Κάντγουελ, είπε ο συμπαίκτης τους και μωρό του Μπάσμπι'', Έντι Λιούις για τη μεταγραφή του το 1953. Κάποιοι άλλοι συμπαίκτες του ήταν αδιάφοροι εώς κυνικοί. Όπως ο πρώτος σκόρερ της ομάδας Τζόνι Ντικ, ο Μάλκομ σκαρφίστηκε ένα καινούργιο σύστημα, τον κύκλο.
Οι συντριβές της Εθνικής Αγγλίας από τους Ούγγρους του Πούσκας και του Χιντεγκούτι με σκορ 3-6 και 7-1, τη σεζόν 1953-54 και η ήττα της Γουέστ Χαμ με σκορ 6-0 από τη ΑΚ Μίλαν σε φιλικό παιχνίδι στην Ιταλία έπεισαν και τους πλέον δύσπιστους για την ανάγκη των αλλαγών που πρότεινε ο Άλισον. Η αμηχανία του προπονητή Τεντ Φέντον σε σιωπηρή υποστήριξη και τα Σφυριά άρχισαν να υιοθετούν καθαρά ευρωπαϊκό στιλ παιχνιδιού. Κι αυτό την εποχή που δεν υπήρχαν πολλές ομάδες οι οποίες επιδίωκαν την κατοχή και μεταβίβαση της μπάλας. Οι περισσότερες κλωτσούσαν τη μπάλα προς την αντίπαλη εστία και την κυνηγούσαν. Εμείς, κάτω από την επιρροή του Άλισον, βγαίναμε με την μπάλα από την άμυνα και προχωρούσαμε με πάσες, θυμίζει ο Μάλκομ Μάσγκρόουβ.
Ο Άλισον καλλιέργησε τις ίδιες ποδοσφαιρικές αρχές και στο φυτώριο του συλλόγου. Παίκτες, ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο Μπόμπι Μουρ, ο Μάρτιν Πίτερς και ο Τζεφ Χερστ οι οποίοι κατέκτησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου με την Εθνική ομάδα το 1966, υπήρξαν προϊόντα του συστήματος που αυτός εισήγαγε.
Το κοινό της Γουέστ Χαμ αγκάλιασε και αυτό το ποδόσφαιρο του Άλισον. Όπως παρατήρησε ο αθλητικογράφος Μπέρναντ Τζόι, "η παράδοση Γουέστ Χαμ του όμορφου και πολύχρωμου ποδόσφαιρο βοηθούσε να ξεφύγει κανείς από τη μονοτονία της ζωής στο Ανατολικό Λονδίνο."
Το 1956, η τακτικά και τεχνικά ενημερωμένη Γουέστ Χαμ με αρχηγό τον Μάλκομ Άλισον, μολονότι στη Β΄ Εθνική ακόμη, έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας, αποκλείοντας στην πορεία 3 ομάδες της Α΄ Εθνικής. Δύο χρόνια αργότερα πέτυχαν τον προβιβασμό, τερματίζοντας πρώτοι στην Β΄ Κατηγορία, θέση την οποία μονοπώλησαν για τις 13 τελευταίες αγωνιστικές της σεζόν. Ο Άλισον συμμετείχε στους 5 πρώτους μόνο αγώνες της χρονιάς. Στο απόγειο της ποδοσφαιρικής του καριέρας, στις 16 Σεπτεμβρίου του 1957, μετά τοτ παιχνίδι με τη Σέφιλντ Γουένσντεϊ διαπιστώθηκε ότι έπασχε από φυματίωση. Η περίπτωσή του αποδείχτηκε τόσο οξεία ώστε χρειάστηκε να του αφαιρεθεί το ένα πνευμόνι. Σαν αποτέλεσμα δεν επανήλθε στην πρώτη ενδεκάδα της Γουέστ Χαμ, μολονότι κατάφερε να επανέλθει στους αναπληρωματικούς, στο πρωτάθλημα των οποίων συμμετείχε. Στην αυτοβιογραφία του περιγράφει τα συναισθήματά του την περίοδο εκείνη ως εξής: ''Όσο περνούσαν οι μήνες, η πικρία μεγάλωνε. Η Γουέστ Χαμ προχωρούσε στην κατάκτηση του πρωταθλήματος κι εγώ, τη στιγμή που θα έπρεπε να απολαμβάνω την πρώτη μου ποδοσφαιρική διάκριση, καταλάμβανα μια θέση στο κενό. Επανειλημμένα μου είπαν ότι δεν θα μπορέσω ξαναπαίξω ποδόσφαιρο. Η απογοήτευση που ένοιωθα ήταν απερίγραπτη.'' Ο Άλισον εγκατέλειψε τη Γουέστ Χαμ το Νοέμβριο του 1958.
Ζακ Μπάκερεελ
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, ο οποίος τον αποκαλεί Jaques Backereel, ήταν ένας απ' αυτούς τους Backereelen (ενν. την οικογένεια Backereel), στους οποίους είχε αναφερθεί στον 1ο τόμο του έργου του "De groote schouburgh der Nederlantsche konstschilders en schilderessen". Τον αναφέρει στον δεύτερο τόμο ως πρώτο δάσκαλο του Άμπραχαμ Χενούλς, ο οποίος σπούδασε μαζί του από ηλικία 11 ετών ως τα 15 του. Πάντα σύμφωνα με τον Χαουμπράκεν, ο Γερμανός ιστορικός τέχνης Γιοάχιμ φον Σάντραρτ (Joachim von Sandrart, 1606-1688) αναφέρει επτά ή οκτώ μέλη της οικογένειας Μπάκερεελ, τους οποίους γνώριζε προσωπικά. Σήμερα είναι ο μόνος από τους τρεις αδελφούς Μπάκερεελ για τον οποίο υπάρχει τεκμηρίωση. Οι άλλοι δύο είναι ο Χίλλις Μπάκερεελ (Gillis Backereel) και ο Βίλλεμ Μπάκερεελ (Willem Backereel).
Μάλκομ Άλισον
Ρόμφορντ
Μετά την αποχώρησή του από τη Γουέστ Χαμ, ο Μάλκομ Άλισον ανέλαβε προπονητής προσωρινά στην ερασιτεχνική Σάτον Γιουνάιτεντ πριν γίνει επαγγελματίας χαρτοπαίκτης και ιδιοκτήτης νυχτερινού καταστήματος στο Δυτικό Λονδίνο. Εκεί τον βρήκε ο προπονητής της Ρόμφορντ Φ.Σ., Τζακ 'Τζάμπο' Τσίσομ και τον κάλεσε στην ομάδα του. Έτσι, από το 1960 εώς το 1962 ο Άλισον αγωνίστηκε στη Σάδερν Λιγκ, την 7η κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, 49 φορές σημειώνοντας 3 τέρματα. Τη δεύτερη σεζόν ηγήθηκε της ομάδας, οδηγώντας την στο Β΄ γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας. Συχνοί τραυματισμοί όμως τον εμπόδισαν να συνεχίσει.
Ζακ Μπάκερεελ
Βιογραφία
Σύμφωνα με το Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης (RKD, Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis) ήταν επίσης γνωστός ως Jackus Backel ή Backereil και υπήρξε μαθητής του Τομπίας Φερχέχτ (Tobias Verhaecht). Έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1618. Διετέλεσε δάσκαλος των ζωγράφων Άμπραχαμ Χενούλς (Abraham Genoels) και Φρανσίσκους φαν ντερ Στέεν (Franciscus van der Steen).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μάλκομ Άλισον
Προπονητής
Το 1962, ο Άλισον δέχθηκε την πρόσκληση να αναλάβει καθήκοντα προπονητή της ποδοσφαιρικής ομάδας του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, κίνηση η οποία, κατά δική του ομολογία, ολοκλήρωσε την επάνοδό του. Υπό την καθοδήγησή του το Κέιμπριντζ νίκησε τους αιώνιους αντιπάλους του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, οι οποίοι είχαν σαν προπονητή τους τον τέως συμπαίκτη του Μαλ στη Γουέστ Χαμ, Μάλκομ Μάσγκρουβ. Η επιτυχία του εκεί είχε ήταν ο λόγος που του προσφέρθηκε η θέση του προπονητή στη Μπαθ Σίτι. Μία από τις πρώτες κινήσεις του ήταν να διπλασιάσει τον αριθμό των προπονήσεων. Την πρώτη μόλις σεζόν κατάφερε να οδηγήσει το σύλλογο στην κατάληψη της 3ης θέσης στο πρωτάθλημα, και στον 3ο γύρο του Κυπέλλου, όπου η Σίτι αντιμετώπισε με την Μπόλτον, ομάδα της Α΄ Εθνικής. Το παιχνίδι στο Μπαθ έληξε 1-1, με τους φιλοξενούμενους να ισοφαρίζουν με πέναλτι στα τελευταία λεπτά του αγώνα. Έχασαν τον επαναληπτικό αγώνα με σκορ 3-0.
Με το τέλος της αγγλικής σεζόν ο Άλισον δέχτηκε να προπονήσει τη Βορειοαμερικανική Τορόντο Σίτι κατά τη θερινή περίοδο. Η επιτυχία του με τη Μπαθ Σίτι τράβηξε την προσοχή αρκετών ομάδων της Φούτμπολ Λιγκ. Το Μάιο του 1964 εντάχθηκε στην Πλίμουθ Άργκαϊλ. Σύντομα επέστρεψε στη Σίτι για να υπογράψει το φουλ μπακ της Τόνι Μπούκι. Συνάμα γνώριζε ότι το διοικητικό συμβούλιο της Πλίμουθ θα ήταν απρόθυμο να πληρώσει για την αγορά παίκτη ηλικίας 30 ετών και από χαμηλότερη κατηγορία. Κι έτσι, συμβούλεψε τον Μπουκ να πλαστογραφήσει το πιστοποιητικό γέννησής του ώστε να εμφανίζεται δύο χρόνια νεότερος.
Μάντσεστερ Σίτι
Τον Ιούλιο του 1965, καθήκοντα προπονητή στη Μάντσεστερ Σίτι ανέλαβε ο Τζόου Μέρσερ. Καθώς προβλήματα υγείας του είχαν σταθεί εμπόδιο στο προηγούμενο πόστο του στην Άστον Βίλα, ο Μέρσερ αναζήτησε ένα νεώτερο στην ηλικία βοηθό. Πρόσφερε τη θέση στον Άλισον, τον οποίο γνώριζε από τα σχολεία προπονητών στο εθνικό αθλητικό κέντρο του Λίλχολ. Ο Άλισον επρόκειτο να συναντηθεί με τον Ρέιτς Κάρτερ για να συζητήσουν την πρόσληψή του στη Μίντλεσμπρο, αλλά ο Μέρσερ κατάφερε να τον συναντήσει μία ημέρα νωρίτερα και να τον πείσει να δεχτεί το πόστο στη Σίτι.
Η εποχή των Μέρσερ και Άλισον θεωρείται η λαμπρότερη στην ιστορία της Μάντσεστερ Σίτι. Τη σεζόν 1967-68, η Σίτι κατέκπληξε τον ποδοσφαιρικό κόσμο κερδίζοντας το πρωτάθλημα της Α΄ 'Κατηγορία. Την επόμενη χρονιά κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας και το 1970 το Λιγκ Καπ και το Κύπελλο Κυπελλούχων. Ο Άλισον απέρριψε την προσφορά να αναλάβει τη Γιουβέντους, πιστεύοντας ότι θα αντικαταστούσε το Μέρσερ μετά την επικείμενη αποχώρησή του. Όταν ο Μέρσερ αρνήθηκε παρά την υπόσχεσή του να παραιτηθεί, η σχέση τους ψυχράνθηκε. Εντέλει, ο Άλισον κέρδισε τον αγώνα εξουσίας στη Σίτι και ο Μέρσερ αναγκάστηκε να φύγει για να αναλάβει την Κόβεντρι το καλοκαίρι 1972. Ο παρασκηνιακός πόλεμος όμως κατάφερε να διχάσει παίκτες και οπαδούς. Την επόμενη σεζόν, η απόδοση της Σίτι κατέρρευσε, οι οπαδοί έγιναν ακόμη πιο εχθρικοί και το Μάρτιο του 1973, ο Άλισον αναγκάστηκε να παραιτηθεί.
Κρίσταλ Πάλας
Η άφιξη του Μάλκομ Άλισον στην Κρίσταλ Πάλας στις 31 Μαρτίου του 1973 δε σταμάτησε τη ραγδαία πτώση της. Η ομάδα υποβιβάστηκε, χάνοντας 5 από τα τελευταία 7 παιχνίδια της. Ο νέος προπονητής προχώρησε αμέσως σε ριζικές αλλαγές, τόσο εντός όσο και εκτός του γηπέδου. Πέρα από τις μεταρρυθμίσεις σε αποκλειστικά ποδοσφαιρικά πράγματα, ο Μπιγκ Μαλ βελτίωσε τη δημόσια εικόνα της Πάλας με χαρισματικές εμφανίσεις στα μέσα ενημέρωσης, άλλαξε το παρατσούκλι της ομάδας από το παραδοσιακό 'Υαλουργοί' στο πιο επιθετικό 'Αετοί' και αντικατέστησε τα γαλαζοπορφυρά χρώματα με κοκκινομπλέ. Η πρόθεση ήταν σαφέστατη: υπό τον Άλισον η Πάλας θα ξεκινούσε πάλι από την αρχή.