cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταμάρινδος
Στίλβωση μετάλλων
Σε οικίες και ναούς, ιδιαίτερα στις Βουδιστικές χώρες της Ασίας, ο πολτός του καρπού χρησιμοποιείται για τη στίλβωση των ορειχάλκινων ιερών αγαλμάτων και λαμπών, καθώς και τα σκεύη από χαλκό, ορείχαλκο και μπρούντζο. Ο χαλκός μόνος του ή σε ορείχαλκο, αντιδρά με υγρό διοξείδιο του άνθρακα, για να αποκτήσει μια πράσινη κάλυψη από ανθρακικό χαλκό. Ο Οξυφοίνικας (Tamarind) περιέχει τρυγικό οξύ, ένας ασθενές οξύ, το οποίο δύναται να αφαιρέσει την κάλυψη του ανθρακικού χαλκού. Ως εκ τούτου, τα αμαυρωμένα χάλκινα σκεύη, καθαρίζονται με οξυφοίνικα ή μοσχολέμονο (λάιμ), έναν άλλο όξινο καρπό.
Κηπευτικές χρήσεις
Σε ολόκληρη την Ασία και τον τροπικό κόσμο, τα δέντρα οξυφοίνικα (tamarind) χρησιμοποιούνται σαν καλλωπιστικά, σε φυτεύσεις κήπων και απόκτησης εισοδήματος. Συνήθως χρησιμοποιείται ως είδος μπονσάι σε πολλές Ασιατικές χώρες, επίσης, καλλιεργείται ως ένα μπονσάι εσωτερικού χώρου, στα εύκρατα μέρη του κόσμου.
Καθαρτικό
Ο καρπός του οξυφοίνικα επιδεικνύει καθαρτικές ιδιότητες λόγω των υψηλών ποσοτήτων του σε μηλικό οξύ, τρυγικό οξύ, και κάλιο κυστεαμίνη (potassium bitartrate). Η χρήση του για την ανακούφιση της δυσκοιλιότητας έχει τεκμηριωθεί σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ταϊλάνδης, Νότιο Δυτικής Αφρικής και Μαδαγασκάρης.
Έρευνα
Σε όρνιθες, ο οξυφοίνικας (tamarind) έχει βρεθεί να μειώνει τη χοληστερόλη στον ορό τους και στους κρόκους των αυγών που παράγουν. Λόγω της έλλειψης διαθέσιμων κλινικών δοκιμών επί ανθρώπινων, υπάρχουν ανεπαρκείς αποδείξεις που να συστήνουν τον οξυφοίνικα (tamarind) για τη θεραπεία της υπερχοληστερολαιμίας ή του διαβήτη.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/> <div style=""> <references group="Παρ. Σημ."/>
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Κυαμοειδή Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Όσπρια Κατηγορία:Τροπικά φρούτα Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδίας Κατηγορία:Χλωρίδα της Μαδαγασκάρης Κατηγορία:Χλωρίδα του Μεξικού Κατηγορία:Χλωρίδα του Νεπάλ Κατηγορία:Χλωρίδα της Τανζανίας
Ρομπέρτ Αμπατζιάν
Ο Ρομπέρτ Αλεξάντρ Αμπατζιάν (Ռոբերտ Ալեքսանդրի Աբաջյան, 16 Νοεμβρίου 1996 – 2 Απριλίου 2016) ήταν Αρμένιος κατώτερος λοχίας στον αμυντικό στρατό της Δημοκρατίας Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Μετ αθάνατο τιμήθηκε με την τιμή Ήρωας του Αρτσάχ που είναι ο υψηλότερος τιμητικός τίτλος της Δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Ο Αμπαγιάν είναι ο νεότερος άνθρωπος που τιμήθηκε με τον τίτλο αυτό, σε ηλικία 19 ετών.
Ο Αρμπαγιάν πολέμησε πολλές ώρες εναντίον ειδικών δυνάμεων των Αζερικών Ένοπλων Δυνάμεων κατά τις συγκρούσεις Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν του 2016. Παρόλο που βρέθηκε μόνος αντιμέτωπος με ένα μεγάλο αριθμό εχθρών, προσποιήθηκε ότι παραδινόταν, ενώ όταν πλησίασαν οι εχθροί έριξε μια χειροβομβίδα ανατινάζοντας τους εχθρούς τους και τον εαυτό του.
Για τις ενέργειες του κατά τη διαφύλαξη των συνόρων της Ναγκόρνο-Καραμπάχ, τιμήθηκε μετά θάνατον, στις 8 Μαΐου 2016, με το τίτλο Ήρωας του Αρτσάχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι στρατιωτικοί
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης στην καλαθοσφαίριση 1965-66
Η ένατη Ευρωλίγκα διεξήχθη από τις 3 Νοεμβρίου του 1965 έως την 1 Απριλίου του 1966. Τροπαιούχος αναδείχθηκε η Σίμενταλ Μιλάνο στο φάιναλ φορ που διεξήχθη στην Μπολόνια. Ήταν ο πρώτος της τίτλος. Στην δεύτερη θέση τερμάτισε η Σλάβια Πράγας και στην τρίτη, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας.
Η Α.Ε.Κ. σημείωσε την πρώτη μεγάλη επιτυχία της ελληνικής καλαθοσφαίρισης φτάνοντας στο «φάιναλ-φορ» του Κυπέλλου Πρωταθλητριών. Εκεί, με δύο ήττες (73-103} από τη Σλάβια Πράγας και (62-85) από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας έμεινε 4η.
Προκριματικός Γύρος
<references responsive="0" group="σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1965-66 Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων
Εθνικό Κομιτάτο
Με το όνομα Εθνικό Κομιτάτο υπήρχαν οι:
3054 Στρουγκατσκία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Στρουγκατσκίας εκτιμάται σε 25,14 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,0845 ± 0,012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Στρουγκατσκια
Νέα Αντικειμενικότητα
Ο όρος Νέα Αντικειμενικότητα (Neue Sachlichkeit) δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1920 για να περιγράψει το κίνημα που ξεκίνησε στη Γερμανία μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, μια εποχή επαναστατική όχι μόνο στην πολιτική αλλά και στην τέχνη, όπου, μετά από μια περίοδο μεγάλων ελπίδων, ένα γενικευμένο συναίσθημα παραίτησης και κυνισμού επικρατούσε στη χώρα. Το κίνημα αυτό με βασικούς εκπροσώπους τους: Ότο Ντιξ, Μαξ Μπέκμαν και Τζορτζ Γκρος πρότεινε μια πρακτική -ρεαλιστική- παραστατική προσέγγιση του κόσμου, ενώ ερχόταν σε ρήξη με κάθε τάση ρομαντισμού ή ιδεαλισμού του Εξπρεσιονισμού που προηγήθηκε. Το όνομά της νέας αντικειμενικότητας επινοήθηκε μετά από μια έκθεση τέχνης μετα-εξπρεσιονισμού, στην Kunsthalle στο Mannheim.
Περιγραφή
Είναι μια καλλιτεχνική τάση η οποία ξεπηδάει από τον εξπρεσιονισμό, αλλά σε αντίθεση με αυτόν εκφράζει μια νέα ρεαλιστική, σκεπτικιστική αντίληψη των φαινομένων της ζωής, απαλλαγμένη πλήρως από συναισθηματισμούς, αποδίδοντας πιστά, παραστατικά, με έμφαση και καθαρές γραμμές, χωρίς προκαταλήψεις θέματα που αντλούνται με ριζοσπαστικό τρόπο από την κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα της εποχής. Ο καλλιτέχνης χαρακτηρίζεται από την επιθυμία μιας ψυχρής απεικόνισης της ανθυγιεινής και διεφθαρμένης μεταπολεμικής κοινωνίας και στρέφει το βλέμμα του προς κάθε τι το καθημερινό, το πεζό, μη έχοντας κανέναν ενδοιασμό να παρουσιάσει το σκληρό, το κυνικό, ”το άσχημο”. Για παράδειγμα, έργα του Ότο Ντιξ και του Τζορτζ Γκρος ασκούσαν έντονη κριτική στη Γερμανική κοινωνία της εποχής με συχνές αναφορές στη φονοφιλία ή το σεξουαλικό έγκλημα που ήταν σε άνοδο στη μετά τον πόλεμο Γερμανία. Έστρεφαν την προσοχή στη σκοτεινή όψη της ζωής και απεικόνιζαν χωρίς έλεος την πορνεία, τη βία, τα γηρατειά και τον θάνατο.
Το κίνημα έληξε το 1933 με την πτώση της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης (καθώς πολλοί καλλιτέχνες της νέας αντικειμενικότητας είχαν συσχετιστεί με αυτή) και την άνοδο των Ναζί. Δεν ήταν λίγοι οι καλλιτέχνες που προτίμησαν την έξοδο από τη χώρα και τη φυγή από το Χιτλερικό καθεστώς.
Προεκτάσεις
Από τη νέα αντικειμενικότητα επηρεάστηκαν και άλλοι τομείς της τέχνης όπως ο κινηματογράφος, η λογοτεχνία, η μουσική, η αρχιτεκτονική, η φωτογραφία κ.λ.π.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νεα Αντικειμενικοτητα
Στρατής Καρράς
Ενδεικτική Βιβλιογραφία
• Γεωργουσόπουλος Κώστας, «Ο Συνοδός», «Οι μπουλουκτσήδες», «Η αγοραστική αξία της σιωπής», Κλειδιά και κώδικες θεάτρουΙΙ• Ελληνικό θέατρο, σ.83-87, 120-124, 324-326. Αθήνα, Εστία, 1984.
• Δόξας Άγγελος, «Οι Νυχτοφύλακες», Ελεύθερος κόσμος, 13/3/1969.
• Μαργαρίτης Αλκ., «Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου – Στρατή Καρρά: Οι μπουλουκτσήδες», Νέα Εστία117, ετ.ΝΘ΄, 1/4/1985, αρ.1386, σ.482-483.
• Πεζοπούλου Γιούλη, Στρατής Καρράς• Παρουσίαση του συγγραφέα και του έργου του• Πρόλογος: Βάλτερ Πούχνερ. Αθήνα, Δωδώνη, 1996.
• Πεφάνης Γ.Π., «Η ενορχήστρωση της σιωπής για τον Μουγγό του Στρ.Καρρά», Νέα Εστία138, 1/10/1995, ετ.ΞΘ΄, αρ.1638, σ.1295-1301.
Εργογραφία
(πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις) 1
Θέατρο
• Ο Απολωλώς. Μυτιλήνη, Ι.Πασπάτης – Ε.Παράσχος, 1954.
• Οι παλαιστές. Αθήνα, Δωδώνη, 1971.
• Ο Συνοδός. Αθήνα, Δωδώνη, 1983.
• Οι μπουλουκτσήδες. Αθήνα, Δωδώνη, 1986.
• Η Πύλη (ή Το ζουμπούλι). Αθήνα, Δωδώνη, 1986.
• Ο Μουγγός. Αθήνα, Δωδώνη, 1986. 1. Για αναλυτικά εργογραφικά και παραστασιογραφικά στοιχεία του Στρατή Καρρά βλ. Πεζοπούλου Γιούλη, Στρατής Καρράς• Παρουσίαση του συγγραφέα και του έργου του• Πρόλογος: Βάλτερ Πούχνερ. Αθήνα, Δωδώνη, 1996.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Αρχαία Φενεός Κορινθίας
Η Αρχαία Φενεός (παλαιά ονομασία: Καλύβια ) είναι ορεινό χωριό του νομόυ Κορινθίας. Είναι κτισμένη στους πρόποδες της νοτιότερης απόληξης του όρους Χέλμου (Αροανία), της Ντουρντουβάνας (Πεντέλεια) υψόμετρου 2.180 μ. Διοικητικά ανήκει στην κοινότητα Αρχαίας Φενεού της δημοτικής ενότητας Φενεού του Δήμου Σικυωνίων της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 225 μόνιμους κατοίκους. Απέχει 44 χλμ. από το Δερβένι και 100 χλμ. από την Kόρινθο.
Η παλαιότερη ονομασία του ήταν Καλύβια. Το χωριό πήρε το σύγχρονο όνομα του απο την αρχαία πόλη της Φενεού που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση με επισκέψιμο αρχαιολογικό χώρο. Στην κεντρική πλατεία υπάρχει ένα μουσείο με μια μικρή αρχαιολογική συλλογή. Πολύ κοντά στο χωριό βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου με σπάνια κειμήλια, η τεχνητή λίμνη "Δόξα" και το μνημείο των εκτελεσθέντων αντικομμουνιστών του εμφυλίου πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Σικυωνίων
Φρίγκα
Στην Σκανδιναβική μυθολογία η Φριγκ ή Φρίγκα (Frigg ή Frigga) πιστευόταν ως «η πρώτιστη ανάμεσα στις θεές», σύζυγος του Οντίν, βασίλισσα των Εσίρ και θεά του ουρανού. Είναι η θεά του γάμου, της μητρότητας, της γονιμότητας, της αγάπης, της διαχείρισης του νοικοκυριού και των οικιακών τεχνών, αντίστοιχη της Ήρας της ελληνικής μυθολογίας
Ιδιότητες
Οι βασικές της λειτουργίες στις Σκανδιναβικές μυθολογικές ιστορίες είναι αυτές της συζύγου και μητέρας, αλλά αυτός δεν είναι ο μοναδικός της ρόλος. Έχει προφητική δύναμη, αλλά δεν φανερώνει τι γνωρίζει και είναι η μοναδική, πέρα από τον Οντίν, που επιτρέπεται να καθίσει στην υψηλή θέση του Χλιντσκγιάλφ και να παρακολουθήσει το σύμπαν.
Σύμβολα
Σύμβολα της Φρίγκα θεωρούνται τα κλειδιά, η ρόκα, η ανέμη και το γκυ.
Ιστορίες
Η πιο διάσημη ιστορία για τη Φρίγκα έχει να κάνει με το θάνατο του γιου της, Μπαλντρ. Ο Μπαλντρ είχε ένα όνειρο γύρω από το θάνατό του και αφού τα όνειρα ήταν συνήθως προφητικά αυτό του προκάλεσε θλίψη και μελαγχολία. Η μητέρα του, η Φρίγκα, ανάγκασε όλα τα αντικείμενα στη γη να ορκιστούν πως δεν θα πειράξουν τον Μπαλντρ. Όλα, εκτός από ένα ασήμαντο αγριόχορτο, το γκυ, πήραν τον όρκο. Η Φρίγκα δεν το θεώρησε σημαντικό. Όταν ο Λόκι έμαθε γι αυτό έσπευσε στο μέρος οπού οι θεοί διασκέδαζαν πετώντας πράγματα πάνω στον Μπαλντρ τα οποία τον άφηναν άθικτο. Πλησίασε τον τυφλό αδερφό του Μπαλντρ, τον Χοντ, ο οποίος δεν μπορούσε να συμμετάσχει στο παιχνίδι και προσφέρθηκε να τον βοηθήσει στο σημάδι δίνοντάς του ένα βέλος από γκυ. Το βέλος σκότωσε τον Μπαλντρ.
Παρ´όλες τις προσπάθειες της Φρίγκα να τον επαναφέρει στη ζωή ικανοποιώντας τις επιθυμίες της Χελ, ο Μπαλντρ τελικά αποτεφρώθηκε τελετουργικά πάνω στο πλοίο του, το Χρινγκχάμ.
1280
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1280 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ιερός Ναός της Μεσιτείας της Θεοτόκου (Γερεβάν)
Ιστορικό
Ο ναός κτίστηκε το 1912 στο Κανακέρ-Ζεϊτούν, το οποίο εκείνη την περίοδο ήταν ένα χωριό σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων ΒΔ του Γερεβάν που υπαγόταν στο κυβερνείο του Εριβάν της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Ο ναός κάλυπτε τις ανάγκες των ρωσικών στρατευμάτων που στάθμευαν στην περιοχή. Σχεδιάστηκε από τον Ρώσο αρχιτέκτονα Φίοντορ Βερζμπίτσκι πάνω στα πρότυπα κατασκευής στρατιωτικών ναών. Αρχικά, η εκκλησία ήταν αφιερωμένη στον Αλέξανδρο Νιέφσκι.
Κατά την σοβιετική περίοδο, ο ναός σταμάτησε τη λειτουργία του και μετατράπηκε σε αποθήκη, για να ανοίξει εκ νέου το 1991. Το 2000 έγιναν σημαντικές εργασίες ανακαίνισης, ενώ το 2012 πραγματοποιήθηκαν επίσημοι εορτασμοί για τα 100 χρόνια από τα θυρανοίξια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Κατηγορία:Εκκλησίες στην Αρμενία
Δημήτριος Καλογερόπουλος
Ο '''Δημήτριος Ι. Καλογερόπουλος''' (1868 - 13 Ιανουαρίου 1954) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και ποιητής του 19ου και 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1868.
Διακρίθηκε ως δημοσιογράφος για τις εγκυκλοπαιδικές του γνώσεις, την πρωτοτυπία των ιδεών και ως συγγραφέας για το γλαφυρή του γλώσσα. Ήταν πρόεδρος της Ενώσεως Ελλήνων Λογοτεχνών.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1954 και κηδεύτηκε στις 14 Ιανουαρίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Συγγράμματα
Εκτός από το δημοσιογραφικό του έργο δημοσίευσε τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Δημοσιογράφος-επέκταση
Days of Darkness
Η συλλογή αποτελείται στο πρώτο μέρος της από τραγούδια που προέρχονται από τα άλμπουμ "Demonic" (1997) και "The Gathering" (1999), τα οποία κυκλοφόρησαν μέσω της "Spitfire Records", όπως και το "First Strike Still Deadly" του 2001, το οποίο αποτελούνταν από επανηχογραφήσεις κομματιών των δύο πρώτων δίσκων τους και είναι το δεύτερο μέρος αυτής της συλλογής.
CD 1
2. John Doe (Billy, Peterson) - 3:11
3. Riding the Snake (Billy, Peterson) - 4:13
4. Down for Life (Billy, Peterson) - 4:34
5. Demonic Refusal (Billy, Peterson, Ramirez) - 5:22
6. The Burning Times (Billy, Peterson, Ramirez) - 5:15
7. Ten Thousand Thrones (Billy, Peterson) - 4:37
8. D.N.R. (Billy, Peterson) - 3:32
9. 3 Days in Darkness (Billy, James, Peterson) - 4:42
10. Together as One (Billy, Peterson) - 4:18
Βιοφυσική
Η Βιοφυσική ή Βιολογική Φυσική είναι ο διεπιστημονικός κλάδος της Βιολογίας  και της Φυσικής που μελετά εκείνα τα φυσικά φαινόμενα που συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με την έμβια ύλη (μικροοργανισμοί,φυτά, ζώα, άνθρωπος).
Κύριο αντικείμενο της Βιοφυσικής είναι η διερεύνηση των φυσικών διαδικασιών που εξελίσσονται στους ανθρώπους και στους άλλους έμβιους οργανισμούς, καθώς και οι επιδράσεις διαφόρων μορφών ενεργείας( π.χ. της θερμότητας, του φωτός, ιονιζουσών ή μη ακτινοβολιών ) ή της βαρύτητας στα φυτά,  στα ζώα και στον άνθρωπο. Παράλληλα η Βιοφυσική επιστήμη από κοινού με άλλες βιολογικές επιστήμες-βιοεπιστήμες (π.χ. Βιοχημεία, Φυσιολογία) επιστρατεύεται για τον εντοπισμό των αιτιών των διαφόρων ασθενειών.
Days of Darkness
CD 1
11. Legions of the Dead (Peterson) - 2:37
Βιοφυσική
Κλάδος της Βιοφυσικής είναι και η Υγειοφυσική με κύρια μελέτη την επίδραση των διαφόρων ακτινοβολιών, ειδικότερα των πυρηνικών αντιδραστήρων στην υγεία του ανθρώπου.
Κατηγορία:Εφαρμοσμένη και διεπιστημονική φυσική  Βιοφυσικη
Days of Darkness
CD 1
12. Fall of Sipledome (Billy, Peterson) - 4:48
CD 2
1. First Strike Is Deadly (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:00
2. Into the Pit (Billy, Peterson, Skolnick) - 2:54
3. Trial by Fire (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:33
4. Disciples of the Watch (Billy, Peterson, Skolnick) - 4:34
6. Burnt Offerings (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 5:28
8. The New Order (Peterson, Skolnick) - 4:43
9. The Haunting (Souza, Peterson, Skolnick, Christian) - 4:37
10. Alone in the Dark (Souza, Peterson, Skolnick) - 4:40
11. Reign of Terror (Peterson) - 5:06
Τα μέλη των Testament
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Days of Darkness" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Testament Κατηγορία:Άλμπουμ του 2004
Massey Ferguson
Η Massey Ferguson είναι βιομηχανία κατασκευής αγροτικών μηχανημάτων με έδρα το Ντάλουθ των ΗΠΑ. Ιδρύθηκε στη σημερινή της μορφή το 1958, με τη συγχώνευση των εταιριών Ferguson Company και Massey Harris.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες κατασκευής τρακτέρ
Ανάγκη (δορυφόρος)
Ανάγκη (αγγλικά: Ananke) ή Δίας XII ονομάζεται ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Πήρε το όνομά του από την Ανάγκη, η οποία ήταν μητέρα της νύμφης Αδράστειας και ερωμένη του Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σηθ Μπαρνς Νίκολσον το 1951 από το αστεροσκοπείο του όρους Γουίλσον και μέχρι το 1975 ήταν απλά γνωστή ως Δίας XII. Την περίοδο από το 1955 έως το 1975 αναφερόταν και με το όνομα Αδράστεια, από το όνομα της ομώνυμης νύμφης, ενώ από το 1975 και μετά ο δορυφόρος έλαβε τη σημερινή του ονομασία. Είναι το μεγαλύτερο μέλος σε μία ομάδα από δορυφόρους που έχουν το όνομα ομάδα Ανάγκης, από αυτήν, και κινούνται σε μία απόσταση μεταξύ 19,3 και 22.700.000 χιλιομέτρων, από το Δία, σε κλίση περίπου 150° (στοιχεία από Ιανουάριο 2000). Η τροχιά τους δεν είναι σταθερή λόγω διαφόρων ηλιακών και πλανητικών διαταραχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αναγκη
Διάστημα (αποσαφήνιση)
Ο όρος διάστημα (από τα αρχ. ελληνικά διά + ἵστημι) μπορεί να αναφέρεται στις εξής έννοιες:
Ιαπωνόφιλος
Ιστορία
Ο Καρλ Πέτερ Τούνμπεργκ και ο Φίλιπ Φραντς φον Ζίμπολντ βοήθησαν να εισαχθεί η ιαπωνική χλωρίδα, έργα τέχνης και άλλα αντικείμενα στην Ευρώπη τα οποία κέντρισαν το ενδιαφέρον. Ο Λευκάδιος Χερν περιγράφεται ως «επιβεβαιωμένος ιαπωνόφιλος» από τον εκδοτικό οίκο Τσαρλς Ε. Τουτλ σε προλόγους αρκετών βιβλίων του.
Στην πρώτη δεκαετία του 20ού αιώνα, αρκετοί Βρετανοί συγγραφείς επαινούν την Ιαπωνία. Το 1904, για παράδειγμα, η Μπέατρις Ουέμπ έγραψε πως η Ιαπωνία ήταν ένα «ανερχόμενο αστέρι του ανθρώπινου αυτοελέγχου και της φώτισης», εγκωμιάζοντας τον «καινοτόμο κολεκτιβισμό» της Ιαπωνίας, και την «παράξενη» σκοπιμότητα και ευρύτητα πνεύματος της «φωτισμένης επαγγελματικής ελίτ». Εν μέρει αυτό ήταν αποτέλεσμα της μείωσης της βρετανικής βιομηχανικής υπεροχής, με τη Γερμανία και την Ιαπωνία να αυξάνονται συγκριτικά. Η Γερμανία θεωρήθηκε ως κοντινή απειλή, αλλά η Ιαπωνία είχε θεωρηθεί ως πιθανός σύμμαχος.
Σήμερα
Σήμερα, ο όρος ιαπωνόφιλος συνδέεται συχνά με τους οτάκου και γενικότερα την κουλτούρα anime και manga. Κυρίως εντός του διαδικτύου, οι Ιαπωνόφιλοι είναι αποκαλούμενοι συχνά ως "weeaboos" ή "wapanese" (Wannabe Japanese), λέξη με πολύ αρνητική σημασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός
Κοκτέιλ μολότοφ
thumb|right|200px|Κοκτέιλ μολότοφ φινλανδικής κατασκευής με σπιρτόξυλο για εμπρηστικό μηχανισμό. Το κοκτέιλ μολότοφ (ή λανθασμένα βόμβα μολότοφ) είναι εμπρηστικός μηχανισμός. Η ορολογία που συχνά χρησιμοποιείται και την περιγράφει ως βόμβα είναι καταχρηστική, καθώς δεν πρόκειται για εκρηκτικό μηχανισμό παρά μόνο για εμπρηστικό.
Περιγραφή
Αποτελείται από γυάλινη φιάλη γεμάτη κατά ένα μέρος με εύφλεκτο υγρό, το στόμιο της οποίας κλείνεται με ύφασμα. Συνήθως μια φιάλη χωρητικότητας ενός λίτρου γεμίζεται με δύο τρίτα πετρέλαιο και ένα τρίτο λάδι. Έπειτα κατασκευάζεται ένα φιτίλι από ένα κουρέλι μουσκεμένο σε βενζίνη και μετά εμπήγνυται στο στόμιο της φιάλης. Η φιάλη πωματίζεται με φελλό και το φιτίλι ανάβεται. Μετά η φιάλη εκτοξεύεται και, όταν σπάσει με την πρόσκρουσή της, ξεσπά σε φλόγες, προσθέτοντας στο μείγμα 1 ή 2 (το πολύ) ταμπλέτες ναφθαλίνης έχουμε 1 με 1,5 μέτρο μεγαλύτερη φλόγα (σε ύψος). Το κοκτέιλ μολότοφ, λόγω της απλής του κατασκευής, χρησιμοποιείται σε μάχες πόλεων.
Ιστορία
thumb|250px|right|Το «πανέρι» των Σοβιετικών εναντίον της Φινλανδίας ήταν μια βόμβα που περιείχε μέσα της άλλες 60 μικρές εμπρηστικές βόμβες, οι οποίες διασκορπίζονταν κατά την πτώση Η ευκολία κατασκευής και χρήσης της ανακαλύφτηκε από παλιά. Γνωστά παρόμοια όπλα είναι το υγρό πυρ στην εποχή του Βυζαντίου, καθώς και άλλες παρεμφερείς κατασκευές βολής.
Αναφορές χρήσης στην σύγχρονη εποχή έχουμε τον καιρό του εμφύλιου πολέμου το 1918-1922 στη Ρωσία και αργότερα, στον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας το 1936-1938. Η σημερινή της ονομασία είναι όμως μεταγενέστερη.
Η ονομασία της προέρχεται από τον Σοβιετικό υπουργό Εξωτερικώνα επί διακυβέρνησης Στάλιν, τον Βιατσεσλάβ Μιχάηλοβιτς Μόλοτοφ (Вячеслав Михайлович Молотов). Κατά τη διάρκεια της επίθεσης του Κόκκινου Στρατού εναντίον των Φινλανδών το Νοέμβριο του 1939, ο Μόλοτοφ σε ραδιοφωνικό του μήνυμα προς τον σοβιετικό λαό υποστήριξε πως η χώρα του δεν έριχνε βόμβες, αλλά «πανέρια» με τρόφιμα στους πεινασμένους Φινλανδούς. Τότε οι Φινλανδοί ονόμασαν ειρωνικά τις βόμβες αυτές «βόμβες πικ-νικ του Μολότοφ» και ως αντίδραση χρησιμοποίησαν εμπρηστικές φιάλες κατά των σοβιετικών αρμάτων, ονομάζοντές τες, επίσης ειρωνικά, «κοκτέιλ Μολότοφ».
Εκτός από τον Φιννοσοβιετικό πόλεμο, χρησιμοποιήθηκαν επίσης κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, από τους ίδιους τους Σοβιετικούς κατά των Ναζί, κατά τη διάρκεια της Άνοιξης της Πράγας και σε πολλές ανά τον κόσμο εξεγέρσεις, συμπεριλαμβανομένων και των ελληνικών ταραχών του 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόμβες Κατηγορία:Εκρηκτικά
Ελληνική απογραφή 1971
Η ελληνική απογραφή του 1971 βρήκε ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας ανήλθε σε 8.768.372 κατοίκους, δηλαδή καταγράφηκε αύξηση κατά 379.819 άτομα από την προηγούμενη απογραφή (του 1961). Είναι η πρώτη απογραφή κατά την οποία ο αστικός πληθυσμός ξεπερνά τον αγροτικό. Συγκεκριμένα, το 53,2% του πληθυσμού κατοικεί σε αστικές περιοχές, ενώ το 11,6% και το 35,2% είναι το ποσοστό του ημιαστικού και αγροτικού πληθυσμού αντίστοιχα. Η πυκνότητα του πληθυσμού ήταν 66,4 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Η απογραφή του 1971 ήταν η εικοστή έκτη επίσημη απογραφή του ελληνικού κράτους. Διενεργήθηκε την 14η Μαρτίου 1971 και περιελάμβανε ερωτήσεις για το φύλο, τη θρησκεία και την επαγγελματική κατάσταση των απογραφομένων. Στην απογραφή του 1971 τα αποτελέσματα εξήχθησαν από δείγμα 25%, όπως και για άλλες μεταπολεμικές απογραφές, στις οποίες δεν έγινε πλήρης επεξεργασία των δεδομένων, αλλά δειγματοληπτική επεξεργασία τους.
Πληθυσμός κατά γεωγραφικά διαμερίσματα
Η Περιφέρεια Πρωτευούσης, η λοιπή Στερεά Ελλάδα και Εύβοια (λόγω του υπολοίπου του Νομού Αττικής), καθώς και η Μακεδονία (λόγω της Θεσσαλονίκης) είναι οι μόνες περιοχές που δεν παρατηρείται μείωση σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή. Στην Περιφέρεια Πρωτευούσης παρουσιάζει αύξηση 687.535 ατόμων, η λοιπή Στερεά Ελλάδα 21.058 και η Μακεδονία μόλις 30 ατόμων.
Διαίρεση Αττικής
Η Αττική διαιρείται κατά την απογραφή σε νομούς· στο Νομό Αττικής και στο Νομό Πειραιώς. Ο Νομός Αττικής διαιρείται στις επαρχίες Αττικής και Μεγαρίδος. Την Περιφέρεια Πρωτευούσης αποτελούν το τμήμα του Νομού Αττικής που σήμερα αποτελεί τη Νομαρχία Αθηνών και μέρος του ηπειρωτικού τμήματος της Νομαρχίας Πειραιώς. Το υπόλοιπο της Επαρχίας Αττικής τη σημερινή Ανατολική Αττική και το νησιωτικό τμήμα της Νομαρχίας Πειραιώς.
Πηγές
1971
Έιρ
Στην Σκανδιναβική μυθολογία η Έιρ (αρχαία σκανδιναβικά: Eir), που σημαίνει 'βοήθεια' ή 'έλεος', είναι μία θεά των Εσίρ.
Γνώριζε τις φαρμακευτικές ιδιότητες των βοτάνων και ήταν ικανή να αναστηθεί. Στη Σκανδιναβία μόνο γυναίκες μπορούσαν να μάθουν την θεραπευτική τέχνη.
Η Έιρ ήταν καλή φίλη της Φρίγκας.
Κατηγορία:Σκανδιναβική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της υγείας
1282
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1282 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Έλλι
Είναι γνωστή γιατί κατάφερε σε μια μάχη που είχαν διοργανώσει οι γίγαντες να νικήσει τον Θωρ, αν και ο δυνατός θεός προέβαλλε σθεναρή αντίσταση.
Ελλι
Πάολο Βερονέζε
Ο Πάολο Βερονέζε (Paolo Veronese, 1528 – 19 Απριλίου 1588) ήταν φημισμένος Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης στην Βενετία, γνωστός για τους πίνακές του Ο Γάμος στην Κανά (σήμερα στο Λούβρο) και Το Δείπνο στο σπίτι του Λευί (Cena a casa di Levi, Πινακοθήκη της Ακαδημίας, Βενετία). Υιοθέτησε το όνομα Πάολο Κάλιαρι (Paolo Cagliari ή Paolo Caliari), και έγινε γνωστός με το όνομα Βερονέζε (Veronese) εξαιτίας της καταγωγής του από την πόλη της Βερόνας.
Παιδική ηλικία
Το αρχείο απογραφών της Βερόνα δείχνει ότι ο Βερονέζε γεννήθηκε το 1528, γιος ενός σμιλευτή, του Γκαμπριέλε (Gabriele), και της συζύγου του Κατερίνας. Στην ηλικία των 14 χρονών, ο Βερονέζε μαθήτευσε στον τοπικό καλλιτέχνη Αντόνιο Μπαντίλε (Antonio Badile), και ίσως με τον Τζοβάννι Φραντσέσκο Καρότο (Giovanni Francesco Caroto). Τμήματα ενός πίνακα του Μπαντίλε το 1543, εικάζεται από ειδικούς ότι αποτελούν έργο του μαθητευόμενου ζωγράφου. Το ταλέντο του Βερονέζε πολύ γρήγορα ξεπέρασε αυτό των δασκάλων του και του εργαστηρίου στο οποίο δούλευε και το 1544 δεν εργαζόταν πλέον με τον Μπαντίλε.
Βενετία
Μετά τη Βερόνα εργάστηκε για ένα μικρό χρονικό διάστημα στη Μάντοβα το 1958, στην υπηρεσία του Καρδινάλιου Έρκολε Γκοντζάγκα, όπου ζωγράφισε τοιχογραφίες στον καθεδρικό ναό του Αγίου Αντωνίου, πριν εγκατασταθεί τελικά στην Βενετία. Η πρώτη του παραγγελία ήταν η Ιερή Συνομιλία (Sacra Conversazione) από την εκκλησία του Σαν Φραντσέσκο ντέλλα Βίνια (San Francesco della Vigna) 1552. Το 1533 έλαβε την πρώτη δημόσια παραγγελία για την αίθουσα του Συμβουλίου των Δέκα (Sala dei Cosiglio dei Dieci) και άλλες αίθουσες όπως η Sala dei Tre Capi del Consiglio, του παλατιού των Δόγηδων. Στη συνέχεια ζωγράφισε την Ιστορία της Εσθήρ στην οροφή της εκκλησίας του Σαν Σεμπαστιάνο (San Sebastiano). Ήταν οι τοιχογραφίες αυτές στην εκκλησία του Σαν Σεμπαστιάνο, στο παλάτι των Δόγηδων και στη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη που τον καθιέρωσαν σαν έναν από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της Βενετίας και της εποχής του. Ήδη τα έργα του επιδεικνύουν μια αξιοθαύμαστη δεξιοτεχνία που συνδυάζει τόσο την προοπτική απεικόνισης που πρωτοχρησιμοποίησε ο Κορρέτζο όσο και τον ηρωισμό που χαρακτηρίζει το έργο του Μιχαήλ Αγγέλου .Το 1566 του ανατέθηκε να ζωγραφίσει την πρώτη από τις μνημειώδεις σκηνές γευμάτων του, το Δείπνο στο σπίτι του Σίμωνα, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1570. Ωστόσο, εξαιτίας της αποσπασματικής της σύνθεσης και έλλειψης εστίασης δεν θεωρείται η πιο επιτυχημένη τοιχογραφία που επιμελήθηκε προσωπικά.
Η έπαυλη Μπάρμπαρο
Στα τέλη του 1550, ο Βερονέζε διέκοψε την εργασία του στο Σαν Σεμπαστιάνο και ανέλαβε τη διακόσμηση της έπαυλης Μπάρμπαρο στο Μαζέρ της Ιταλίας, ενός πρόσφατα ολοκληρωμένου κτιρίου που σχεδίασε ο διάσημος αναγεννησιακός αρχιτέκτονας Αντρέα Παλλάντιο (Andrea Palladio). Οι τοιχογραφίες σχεδιάστηκαν έτσι ώστε να συνδυάσουν την ουμανιστική τέχνη με την Χριστιανική πνευματικότητα. Οι τοιχογραφίες περιελάμβαναν απεικονίσεις της οικογένειας Μπάρμπαρο ενώ οι οροφές του κτιρίου διακοσμήθηκαν με μπλε ουρανούς και μυθολογικές φιγούρες. Ο Βερονέζε διακόσμησε την έπαυλη Μπάρμπαρο με έναν πληθωρικό οίστρο, ακτινοβόλα χρώματα και έφτασε σε εξαίρετα ευρήματα προοπτικής απόδοσης. Η συνάντηση αυτή του ζωγράφου Βερονέζε και του αρχιτέκτονα Παλλάντιο ήταν ένας αισθητικός θρίαμβος της Αναγέννησης.
Ο Γάμος στην Κανά
Ο Γάμος στην Κανά φιλοτεχνήθηκε το 1562-1563 και ήταν παραγγελία για την σχεδιασμένη από τον Παλλάντιο τραπεζαρία του μοναστηριού του Σαν Τζόρτζο Ματζόρε (San Giorgio Maggiore). Όπως σε άλλους πίνακες γευμάτων, η σκηνή καταφέρνει να αποδώσει την εορταστική ζωντάνια και ατμόσφαιρα της κοσμοπολίτικης Βενετίας του 16ου αιώνα. Ο πίνακας ήταν τεράστιος: υπήρχαν πάνω από 100 μορφές, συμπεριλαμβανομένου του Τιτσιάνο, του Τιντορέτο και του ίδιου του Βερονέζε που εκτείνονται σε μία επιφάνεια σχεδόν 10 μέτρων. Στο πρώτο πλάνο του πίνακα υπάρχει ένα διάζωμα με περίτεχνες αχνές φιγούρες και εκατέρωθεν υπάρχουν δύο σκάλες που οδηγούν σε μία εξέδρα περιστοιχισμένη με Ρωμαϊκές κολόνες. Το όλο σύνολο πλαισιώνεται με έναν εκπληκτικό γαλάζιο ουρανό.
thumb|300px|left|<Center>[[Η Οικογένεια του Δαρείου ενώπιον του Αλεξάνδρου (Βερονέζε)|Η Οικογένεια του Δαρείου ενώπιον του Αλεξάνδρου, 1565-1570 </Center>]]
Η οικογένεια του Δαρείου
Στον πίνακα Η Οικογένεια του Δαρείου ενώπιον του Αλεξάνδρου (1565-1570) ο Βερονέζε οργανώνει αριστουργηματικά, τα αρχιτεκτονικά στοιχεία του πίνακα έτσι ώστε ο νοητός τους άξονάς να διατρέχει παράλληλα με το εγκάρσιο επίπεδο της εικόνας, προβάλλοντας έτσι εντυπωσιακά το χαρακτήρα πομπής της σύνθεσης. Η συνθετική ιδιοφυΐα του καλλιτέχνη έγκειται στο ότι αντιλήφθηκε έγκαιρα σαν καλλιτέχνης τις επιπτώσεις της προοπτικής στα έργα τέχνης, που χωρίς αυτή θα ήταν ανιαρά σε κάποια τραπεζαρία ή σαλόνι ευγενούς, και ότι η αφήγηση ενός πίνακα γίνεται πολύ πιο αντιληπτή και εύγλωττη μέσα από τη χρήση ενός λαμπρού χρωματικού ιδιώματος.
Κίνημα Σπουδαστών της Γραφής
Το κίνημα των Σπουδαστών της Γραφής είναι ένα θρησκευτικό κίνημα που δημιουργήθηκε στον προτεσταντικό χώρο και χαρακτηρίζεται από τη δογματική αποστασιοποίησή του από τον παραδοσιακό χριστιανισμό, τόσο τον Ρωμαιοκαθολικό όσο και τον Προτεσταντικό, και από την χιλιαστική προσδοκία του για την επίγεια έλευση της Βασιλείας του Θεού. Το κίνημα αυτό θεωρεί ως αυθεντία τον Κάρολο Ρώσσελ, ο οποίος υπήρξε ιδρυτής και πρόεδρος της Βιβλικής και Φυλλαδικής Εταιρίας Σκοπιάς για την προώθηση του ευαγγελιστικού έργου που περιλάμβανε την έκδοση πολυάριθμων εντύπων. Όταν ο Ρώσσελ πέθανε, τον διαδέχτηκε βάσει των νόμιμων διαδικασιών στην προεδρία ο Ιωσήφ Ρόδερφορντ. Η εκλογή του Ρόδερφορντ δεν έγινε αποδεκτή από μια μερίδα των Σπουδαστών της Γραφής, η οποία αποσχίσθηκε. Στη συνέχεια η αποσχισθείσα ομάδα διαλύθηκε σε περισσότερες, πολλές από τις οποίες εξακολουθούν να αποκαλούνται "Σπουδαστές της Γραφής" μέχρι σήμερα.
Πάολο Βερονέζε
Η οικογένεια του Δαρείου
Ωστόσο, οι πίνακες αυτοί δεν διακατέχονται από συναίσθημα, είναι πολύ περισσότερο, άρτια οργανωμένες, ζωντανές απεικονίσεις ενός πολύπλοκου θέματος σε ένα οριζόντιο κυρίως άξονα, όπου η διάχυση του φωτός και των χρωμάτων παίζουν τον κύριο ρόλο ενώ το συναίσθημα έχει δευτερεύουσα σημασία, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι οι πίνακες αυτοί δεν δημιουργούν έντονα αισθήματα στο θεατή. Η διαυγής και πολύχρωμη δουλειά του Βερονέζε την περίοδο αυτή ίσως αντανακλά την ευτυχισμένη προσωπική ζωή του καλλιτέχνη που έχοντας παντρευτεί την κόρη του Μπαντίλε, Έλενα το 1565 έχει αποκτήσει 4 γιους και μία κόρη.
Κίνημα Σπουδαστών της Γραφής
Η πλειονότητα, που στήριξε την εκλογή του Ρόδερφορντ, είχε ταχεία αύξηση σε αριθμό μελών και μετονομάστηκε το 1931 σε «Μάρτυρες του Ιεχωβά». Τα θεμελιώδη δόγματα των Μαρτύρων του Ιεχωβά συμφωνούν με όσα διακήρυττε ο Ρώσσελ, άλλα έχουν γίνει σημαντικές αναθεωρήσεις σε ζητήματα που αφορούν την κατανόηση των βιβλικών προφητειών καθώς και σε ορισμένες πρακτικές που είναι κοινές στον Χριστιανικό κόσμο. Αντιθέτως, οι λεγόμενοι μέχρι σήμερα "Σπουδαστές της Γραφής", με κάποιες εξαιρέσεις, θεωρούν τα έργα του Ρώσσελ ως την οριστική ερμηνεία της Γραφής και αυτά εξακολουθούν να αποτελούν τα βασικά κείμενα μελέτης τους.
Πάολο Βερονέζε
Το Δείπνο στο σπίτι του Λευί
Το 1573 ο Βερονέζε ολοκλήρωσε τον πίνακά του Το Δείπνο στο σπίτι του Λευί που προοριζόταν για την τραπεζαρία της βασιλικής του Σαν Τζανίπολο (San Zanipolo). Αρχικά ο πίνακας είχε ως θέμα τον Μυστικό Δείπνο, που σχεδιάστηκε για να αντικαταστήσει έναν παρόμοιο πίνακα του Τιτσιάνο που καταστράφηκε σε μία πυρκαγιά. Ο πίνακας είχε ύψος 5 μέτρων και πλάτος 12 μέτρων και αποτελεί αναμφισβήτητα τον καλύτερο πίνακα του καλλιτέχνη, με σκηνές δείπνων. Η θεματολογία αυτή τη φορά δεν είχε μόνο τη σκηνή του δείπνου αλλά και άλλα στοιχεία όπως Γερμανούς στρατιώτες, κωμικούς νάνους και μια ποικιλία εξωτικών ζώων. Η χρωματική επιδεξιότητα του Βερονέζε φτάνει στον πίνακα αυτό σε νέα ύψη έντασης και λαμπρότητας και μια νεοαποκτηθείσα επιμέλεια στις ανθρώπινες εκφράσεις και τον εσωτερικό κόσμο των μορφών του, σηματοδοτεί μία στροφή του καλλιτέχνη σε ένα πιο προσωπικό και στοχαστικό ύφος.
Κίνημα Σπουδαστών της Γραφής
Τα νομικά σωματεία Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία Σκοπιά και Διεθνής Σύλλογος Σπουδαστών της Γραφής εκπροσωπούν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά και δεν σχετίζονται με οποιοδήποτε τρόπο με ομάδες του κινήματος των "Σπουδαστών της Γραφής".
Πάολο Βερονέζε
Άλλα έργα
Εκτός από τις τοιχογραφίες και τις διακοσμήσεις οροφών ο Βερονέζε δημιούργησε και πολλούς πίνακες για τη διακόσμηση τέμπλων εκκλησιών (Η Αγιοποίηση του Αγίου Νικολάου, 1561-2, (Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο,), πίνακες με μυθολογικά θέματα (Αφροδίτη και Άρης, 1578, Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Νέα Υόρκη, ), και πορτραίτα (Πορτραίτο μιας κυρίας, 1555, Λούβρο, Παρίσι). Ένας σημαντικός αριθμός σχεδίων με μολύβι, μελάνη, κιμωλία σε στυλ κιαροσκούρο (chiaroscuro) και ρικόρντι (ricordi), που διασώζονται ακόμα και εκτίθενται σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές.
Κίνημα Σπουδαστών της Γραφής
Στην Ελλάδα, αρχικά εμφανίστηκε η κίνηση που προήλθε από τη δράση του Γ. Κότσυφα, ο οποίος προερχόταν από μια μικρή ελληνοαμερικανική ομάδα αποσχισθέντων από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά, η οποία πήρε το όνομα «Μελετητές της Βίβλου». Ενώ η ομάδα αυτή είχε λάβει νόμιμη άδεια για λειτουργία ευκτήριου οίκου ήδη από τις αρχές του 1950, μετά τη δεκαετία του 1980 έπαψαν προφανώς να υφίστανται και τα τελευταία μέλη της. Επίσης, στον χώρο τον Σπουδαστών της Γραφής κινείται η Εκκλησία Ευαγγελιστών που ιδρύθηκε το 1937 από τον Κωνσταντίνο Ξηροκώστα.
Πάολο Βερονέζε
Άλλα έργα
Ο Βερονέζε ήταν ένας από τους πρώτους καλλιτέχνες που τα έργα του ήταν περιζήτητα από τους συλλέκτες της εποχής του, ενώ ήταν ακόμη εν ζωή. Ο Βερονέζε ηγείτο ενός οικογενειακού εργαστηρίου, που περιλάμβανε τον αδελφό του Μπενεντέτο Κάλιαρι (Benedetto Caliari) και τους γιους του Κάρλο (Carlo Caliari) και Γκαμπριέλε Κάλιαρι (Gabriele Caliari) και που παρέμεινε ενεργό μετά το θάνατό του στη Βενετία το 1588. Ανάμεσα στους μαθητές του ήταν οι Τζοβάννι Μπαττίστα Τζελότι (Giovanni Battista Zelotti), Τζοβάννι Αντόνιο Φασόλο (Giovanni Antonio Fasolo), Λουίτζι Μπενφάτο (Luigi Benfatto), ο Έλληνας Αντώνιος Βασιλάκης (Antonio Bassilacchi) αλλά και πολλοί άλλοι.
Κίνημα Σπουδαστών της Γραφής
Πρώιμη ιστορία
Εκτός από τον Κάρολο Ρώσσελ, άλλες μορφές που έπαιξαν ρόλο στην εξέλιξη του κινήματος ή το επηρέασαν ήταν οι:
Οι Σπουδαστές της Γραφής της Καινής Διαθήκης
Το 1909, ο πάστορας Ρώσσελ δήλωσε ότι οι πιστοί Χριστιανοί, ως "η αληθινή εκκλησία", δεν κλήθηκαν από την Καινή Διαθήκη, αλλά ότι η Καινή Διαθήκη ήταν μάλλον μελλοντική, μια διαθήκη που αφορούσε το έθνος του Ισραήλ.
Αυτό, και διενέξεις πάνω σε άλλα δόγματα, οδήγησε σε ένα μικρό σχίσμα το 1910. Το αποτέλεσμα ήταν ο σχηματισμός των "Σπουδαστών της Γραφής της Καινής Διαθήκης", που άρχισαν να οργανώνουν τις ετήσιες "Διασκέψεις Χριστιανών Πιστών", που δίδασκαν ότι οι Χριστιανοί καλούνται κι αναπτύσσονται υπό την Καινή Διαθήκη. Μεταξύ των μελών ήταν ο E. C. Hennings (Χέννινγκς), που πιο πριν ήταν Διευθυντής Τομέα του Διεθνούς Συλλόγου Σπουδαστών της Γραφής στην Αυστραλία. Εξέδωσε το περιοδικό "Υπέρμαχος της Καινής Διαθήκης και κήρυκας της Βασιλείας" (The New Covenant Advocate and Kingdom Herald), το οποίο κυκλοφορούσε έως το 1944. Από αυτή την ομάδα προέκυψαν οι "Σπουδαστές της Γραφής της Νέας Δημιουργίας" (New Creation Bible Students), και άρχισαν να εκδίδουν το περιοδικό "Νέα Δημιουργία" (New Creation) 1940, που τελικά οδήγησε σε άλλη μια ομάδα-παραφυάδα, τη "χριστιανική αδελφότητα της χιλιετηρίδας" (Christian Millennial Fellowship) η οποία έγινε ο εκδοτικός οίκος των Σπουδαστών της Βίβλου της Νέας Δημιουργίας.
Ο Μ. Μακ Φέιλ (M.L. McPhail), περιοδεύων ιεροκήρυκας (Pilgrim) των Σπουδαστών της Γραφής του Σικάγου, αποχώρησε από την κίνηση του Ρώσσελ την ίδια εποχή που προέκυψε η διαμάχη για την Καινή Διαθήκη, και ηγήθηκε των "Σπουδαστών της Γραφής της Καινής Διαθήκης" στις ΗΠΑ, ιδρύοντας τους "Πιστούς της Καινής Διαθήκης" το 1909. Η ομάδα εξέδωσε το περιοδικό The Kingdom Scribe έως το 1975. Η ομάδα υπάρχει ακόμα σήμερα, με το όνομα Berean Bible Students Church.
Το 1928, ο Σύλλογος Ιταλών Σπουδαστών της Γραφής στο Χάρφορντ του Κονέκτικατ σταμάτησε να υποστηρίζει την Εταιρεία Σκοπιά και και άλλαξε το όνομά του σε Christian Millennial Fellowship, Inc.. Τελικά απέρριψαν πολλά από τα γραπτά του Ρώσσελ ως λανθασμένα. Σήμερα η έδρα τους βρίσκεται στο Νιου Τζέρσευ.
Οι συνασπισμένοι Σπουδαστές της Γραφής
Πολλές από τις εκκλησίες των Σπουδαστών της Γραφής που έμειναν πιστά προσκολλημένοι στα συγγράμματα και τις απόψεις του πάστορα Ρώσσελ αυτοαποκαλούνται με τον γενικό τίτλο "Συνασπισμένοι Σπουδαστές της Γραφής". Όλες οι εκκλησίες είναι αυτόνομες, και παρά τη χρήση του τίτλου αυτού, μπορεί να μην έχουν απαραίτητα κοινωνία με τις άλλες.
Η ιστορία αυτών των εκκλησιών αρχίζει το 1917, όταν ένα ποσοστό ατόμων ξεχώρισε από το κύριο σώμα των Σπουδαστών της Γραφής, που ήταν συνασπισμένο με την Εταιρία Σκοπιά. Πιο συγκεκριμένα, παρά το ότι ο Ρόδερφορντ έγινε «Προέδρος ομόφωνα εκλεγμένος από τη Συνέλευση», τέσσερα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρίας εξέφρασαν σύντομα διαφωνίες για την εκλογή του, λόγω του τρόπου που ακούσε διοίκηση, τον οποίο τρόπο χαρακτήριζαν "απολυταρχικό" και προσπάθησαν να αποσπάσουν τον διοικητικό έλεγχο Κάτω από τον υπότιτλο «Εσωτερικός Στασιασμός» αναφέρονται συγκεκριμένα: Και στη συνέχεια, κάτω από τον υπότιτλο «Διορίζει Νέα Μέλη του Συμβουλίου», αναφέρει:
Το 1918, μέσα στο θόρυβο για την παύση των μελών του συμβουλίου και τη δημοσίευση του βιβλίου Το Τετελεσμένον Μυστήριον διεξήγαν την πρώτη Συνέλευση Σπουδαστών της Βίβλου που ήταν ανεξάρτητη από την Εταιρεία Σκοπιά. Στη δεύτερη συνέλευση μερικούς μήνες μετά, ιδρύθηκε το άτυπο Pastoral Bible Institute. Άρχισαν να εκδίδουν το περιοδικό "Ο κήρυκας της βασιλείας του Χριστού" (The Herald of Christ’s Kingdom), με εκδότη τον Ρ. Στρήτερ. Παρότι το περιοδικό εκδίδεται μέχρι σήμερα,, το "Pastoral Bible Institute" είναι ουσιαστικά νεκρό, με μόνο μια εκδοτική επιτροπή που εκδίδει το περιοδικό.
Το αυστραλιανό "Berean Bible Institute" διαχωρίστηκε επίσης από την Εταιρεία Σκοπιά το 1918. Εξέδωσε τα περιοδικά The Voiceκαι People's Paper. Συναθροίσεις-παρακλάδια του Ινστιτούτου αυτού υπάρχουν ακόμη, αλλά εκτιμάται ότι όλοι οι Σπουδαστές της Γραφής στην Αυστραλία είναι λιγότεροι από 100. Το Δεκέμβριο του 1918, ο Τσαρλς Χηρντ και κάποιοι άλλοι, θεώρησαν τη σύσταση του Ρόδερφορντ να αγοράσουν ομόλογα πολέμου ως διαστροφή των ειρηνιστικών διδασκαλιών του Ρώσσελ. Ως αποτέλεσμα, ίδρυσαν την StandFast Bible Students Association στο Πόρτλαντ του Όρεγκον. Το όνομά τους προέρχεται από την απόφασή τους να παραμείνουν σταθεροί στις αρχές που υιοθέτησε ο Ρώσσελ σχετικά με τον πόλεμο. Αντιτίθονταν στη δημόσια μαρτυρία και τελικά διαλύθηκαν εντελώς, από αυτούς όμως προέρχεται μια ομάδα αποστατών γνωστή ως Elijah Voice Society, που ίδρυσαν οι John A. Herdersen and C. D. McCray το 1923. Ήταν ιδιαίτερα γνωστοί για την ειρηνιστική τους δραστηριότητα.
Το 1928 ο Norman Woodworth, εξάδελφος του C.J. Woodworth, άφησε την Εταιρεία Σκοπιά αφού αναμείχθηκε στον ραδιοφωνικό ευαγγελισμό, για να δημιουργήσει το ανεξάρτητο ραδιοφωνικό πρόγραμμα Σπουδαστών της Γραφής "Ειλικρινές και τίμιο" (Frank and Earnest). Στη χρηματοδότηση βοήθησε η συνάθροιση Σπουδαστών της Γραφής του Μπρούκλυν. Το 1931, ιδρύθηκε ο Σύλλογος Σπουδαστών της Γραφής Χαραυγή (Dawn Bible Students Association) (μεταξύ άλλων από τον by Norman Woodworth) με μοναδικό σκοπό την επανέκδοση της σειράς Γραφικές Μελέτες που η Εταιρεία Σκοπιά είχε πάψει να εκδίδει από το 1927. Ο Σύλλογος Dawn άρχισε να εκδίδει ένα φυλλάδιο με τίτλο The Bible Students Radio Echo ως μέθοδο πρόκλησης ενδιαφέροντος για το ραδιοφωνικό πρόγραμμα. Αυτή η έκδοση έγινε σύντομα περιοδική και ονομάστηκε "Χαραυγή και Κήρυκας της Παρουσίας του Χριστού" ("The Dawn and Herald of Christ’s Presence"). Ήταν αρχικά διμηνιαία, και μετά μηνιαία εφημερίδα. Σήμερα συνεχίζουν την εκδοτική δραστηριότητά τους, όπως επίσης τα ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά προγράμματα. Τα τελευταία χρόνια έχουν ξεσπάσει διενέξεις στον Dawn καθώς έχει αρχίσει να υιοθετούν πιο φιλελεύθερες απόψεις, απομακρυνόμενος από τις απόψεις του Ρώσσελ, με αποτέλεσμα πολλοί Σπουδαστές της Γραφής να έχουν απομακρυνθεί. Το 1974 μια ομάδα Σπουδαστών της Βίβλου σε μια συνέλευση στο Φορτ Κόλλινς του Κολοράντο αποφάσισε επίσημα να διακόψει την κοινωνία με τον Σύλλογο Down γι' αυτόν ακριβώς το λόγο. Παρότι τα μέλη της ομάδας δεν αποτελούν ακριβώς παρακλάδι, αυτοαποκαλούνται "Ανεξάρτητοι Σπουδαστές της Γραφής". Μια επιτροπή που διαμορφώθηκε σ' αυτή τη συνέλευση αποφάσισε ν' αρχίσει να εκδίδει ένα μηνιαίο μη-δογματικό περιοδικό με νέα και πληροφορίες σχετικά με τους Σπουδαστές της Γραφής, που λέγεται "The Bible Students Newsletter". Αυτό έχει εξελιχθεί στην πιο ευρέως διαδεδομένη έκδοση μεταξύ των Σπουδαστών της Βίβλου σε όλο τον κόσμο.
Παρότι όλες σχεδόν οι συναθροίσεις, που είναι γνωστές ως "εκκλησίες", δεν έχουν κάποια κεντρική ηγεσία, οι περισσότερες από τις καθιερωμένες συναθροίσεις και μέλη Σπουδαστών της Γραφής παραμένουν σταθερά ενωμένοι και ισχυρά συνδεδεμένοι, τόσω μέσω οικογενειακών δεσμών όσο και μέσω ισχυρής πίστης. Πολλές εκκλησίες κάνουν συναθροίσεις ανά έτος ή ανά διετία, συνήθως από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο. Παρότι οι συναθροίσεις είναι ανοιχτές για το κοινό, η πλειοψηφία των συμμετεχόντων είναι συνήθως Σπουδαστές της Γραφής από γειτονικές περιοχές ή από το εξωτερικό, και ο αριθμός τους δεν ξεπερνά τα 100 άτομα. Η ετήσια Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Dawn (προς το τέλος του καλοκαιριού), η Πρωτοχρονιάτικη Συνέλευση των Σπουδαστών της Γραφής του Σικάγο (στις 31 Δεκεμβρίου), η Συνέλευση Ινδιάνα-Οχάιο (τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο), και η Διεθνής Συνέλευση (που γίνεται δυο φορές το χρόνο στην Ευρώπη κατά τον Αύγουστο) έχουν το μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων, που μερικές φορές αριθμούν δυο χιλιάδες και περισσότερους.
Η ιεραποστολική κίνηση "το σπίτι του λαϊκού"*
Ο Πώλ Τζόνσον ίδρυσε τελικά την ιεραποστολική κίνηση "το σπίτι του λαϊκού" το 1919. Ο θάνατός του το 1950 οδήγησε σε εσωτερικές διαφωνίες και κατέληξε στη δημιουργία ομάδων αποστατών, όπως οι Epiphany Bible Students Association και Laodicean Home Missionary Movement. Ο Τζόνσον πίστευε ότι ήταν το τελευταίο μέλος των 144.000 και ότι με τον θάνατό του είχε τελειώσει κάθε ευκαιρία για μια ουράνια ανταμοιβή αθανασίας προς τους Χριστιανούς πιστούς. Ο συνεργάτης και διάδοχός του, Ρέυμοντ Τζόλλυ, δίδαξε ότι αυτός ήταν το τελευταίο μέλος του "μεγάλου πλήθους" που αναφέρει το κεφ. 7 της Αποκάλυψης. Μετά το θάνατό του τα μέλη της κίνησης εγκατέλειψαν κάθε ιδέα να μπουν στον παράδεισο, και πιστεύουν ότι αντί γι' αυτό θα ζήσουν σε μια τελειοποιημένη γη στη βασιλεία του Θεού ως μια ομάδα που αναφέρεται με το όνομα "σύγχρονοι άξιοι", σύντροφοι των "αρχαίων αξίων" - των αρχαίων Εβραίων προφητών που, σύμφωνα με τα πιστεύω τους, θα αναστήσει ο Θεός για να οδηγήσουν τον κόσμο στη βασιλεία Του.
* Με τον όρο "λαϊκός" εννοείται ο μη-κληρικός.
Άλλες ομάδες
Το 1917, ο Alexander F.L. Freytag, διευθυντής του ελβετικού τμήματος της Εταιρείας Σκοπιά από το 1898, ίδρυσε την "Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρεία Άγγελος του Ιεχωβά" (γνωστή επίσης ως "Φιλανθρωπική Συνάθροιση των Φίλων του Ανθρώπου" και "Εκκλησία της Βασιλείας του Θεού, Φιλανθρωπική Συνάθροιση"). Όταν άρχισε να εκδίδει τις απόψεις του, ο Ρόδερφορντ τον απέκοψε από την Εταιρεία Σκοπιά (1918). Εξέδωσε δύο εφημερίδες, τη μηνιαία "Παρατηρητήριο του Βασιλειου της Δικαιοσύνης" (The Monitor of the Reign of Justice) και την εβδομαδιαία "εφημερίδα για όλους" (Paper for All).
Ο Jesse Hemery ήταν από τους πλέον εξέχοντες Σποδαστές της Γραφής στην Αγγλία, και το 1901 είχε διοριστεί από τον πάστορα Ρώσσελ πρόεδρος του Διεθνούς Συλλόγου Σπουδαστών της Γραφής - θέση που διατήρησε ως το 1946. Το 1951, ο Νάθαν Νορ τον απέκοψε κι αυτός ίδρυσε την ομάδα (Goshen Fellowship). Το 1955 πέθανε, και της μικρής ομάδας ηγείται τώρα ο Frank Lewis Brown.
Πιστεύω των Σπουδαστών της Γραφής
Σύμφωνα με το περιοδικό The Herald of Christ's Kingdom που εκδίδεται από το Pastoral Bible Institute, οι σημερινές ομάδες του κινήματος των Σπουδαστών της Γραφής (όχι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά) έχουν κάποιες κοινές απόψεις με άλλες χριστιανικές ομολογίες. Αυτές οι απόψεις όμως, όταν θεωρηθούν συλλογικά, σκιαγραφούν μια δογματική θέση που διαφέρει από αυτήν του παραδοσιακού Χριστιανισμού. Κάποιες από αυτές τις διδασκαλίες είναι:
Δημιουργία: Οι Σπουδαστές της Γραφής πιστεύουν στην δημιουργία, ενώ παραδέχονται ότι υπάρχει κάποια εξέλιξη στα ζώα, και ότι ο άνθρωπος, άντρας και γυναίκα, είναι απευθείας δημιούργημα του Θεού, φυσικά και νοητικά τέλειο.
Φύση του Θεού: Οι Σπουδατές των Γραφών δεν είναι Τριαδιστές ούτε αντιτριαδικοί (Μοναρχιανοί, Unitarian). Ενώ πιστεύουν ότι ο Ιησούς είναι ο Γιος του Θεού και, από την ανάστασή του και μετά, κατέχει τη θεία φύση, δεν δέχονται ότι είναι το ίδιο αιώνιος και ίσος με τον Πατέρα. Επίσης δεν δέχονται την ενσάρκωση-ενανθρώπηση: Σύμφωνα με αυτούς ο Ιησούς ήταν μόνο άνθρωπος όταν ήταν στη Γη, έχοντας διαχωριστεί από την πνευματική του φύση. Επίσης δεν δέχονται ότι το Άγιο Πνεύμα είναι πρόσωπο. Το θεωρούν ως διάθεση (disposition) ή επιρροή του θεού.
Φύση του ανθρώπου: Σε αντίθεση με την εγγενή αθανασία, η θέση των Σπουδαστών είναι ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του θνητός, και ότι η αθανασία απονέμεται όταν πληρούνται οι όροι υπακοής (προς τον Θεό). Θεωρούν ότι η ψυχή του ανθρώπου δεν είναι μια ξεχωριστή οντότητα, αλλά το αποτέλεσμα της ένωσης του ανθρώπου και της πνοής, ή του σπινθήρα, ή της ζωής, και ότι ο θάνατος είναι η διάλυση αυτών των δύο στοιχείων (ψυχής και σώματος) ).
Κατάσταση των νεκρών: Επειδή ο θάνατος θεωρείται διάλυση του σώματος και της πνοής, η ψυχή που αμαρτάνει πεθαίνει, περνά στην ανυπαρξία μέχρι ν' αρχίσει η διαδικασία της Ανάστασης στο μελλοντικό βασίλειο του Μεσσία. Ως Βιβλική "κόλαση" θεωρείται ο τάφος, που δεν προσδιορίζεται ούτε ως ένα μέρος με αιώνια φωτιά ούτε ως συνειδητός αποχωρισμός από τον Θεό.
Παρθενογένεση: Παρότι τον Ιησού απέκτησε ο Θεός θαυματουργικά, μέσω ενέργειας του Αγίου Πνεύματος στη μήτρα της Μαρίας, σύμφωνα με τους Σπουδαστές της Γραφής η Βίβλος αφήνει να εννοηθεί ότι η Μαρία δεν έμεινε παρθένος μετά τη γέννηση του Ιησού, αλλά πιθανώς έκανε άλλα παιδιά με τον Ιωσήφ. Η φύση της ήταν ίδια με των άλλων πεπτωκότων ανθρώπων, και δεν υπάρχει ένδειξη "αμώμου σύλληψης" για την Μαρία.
Αντίλυτρο και αποκατάσταση: Ως κύριος σκοπός της Πρώτης έλευσης του Ιησού θεωρείται από τους Σπουδαστές της Γραφής η παροχή αντιλύτρου, ή υποκατάστατης εξιλαστήριας θυσίας για την ανυπακοή του Αδάμ, και για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος που κατάγεται από αυτόν. Αυτό το αντίλυτρο δόθηκε στον Σταυρό του Γολγοθά, και είναι αποτελεσματικό για όλους όσους πέθαναν από καταβολής κόσμου. Υπόσχεται την ανάσταση όλης της ανθρωπότητας κατά την επίγεια χιλιετή βασιλεία του Χριστού, μαζί με την ευκαιρία ν' αποκτήσουν και να διατηρήσουν τέλεια ανθρώπινη ζωή στην αιωνιότητα. Το αντίλυτρο επίσης εξασφαλίζει την αποκατάσταση του πλανήτη γη σε τέλειες εδεμικές συνθήκες.
Ανάσταση: Μετά τη Σταύρωση, ο Ιησούς ανυψώθηκε στην πνευματική ζωή από τον Θεό Πατέρα και του δόθηκε ένα θεϊκό σώμα κατά την εικόνα του προσώπου του Θεού (a divine body in the express image of God’s person).
Η ουράνια κλήση: Στην πρώτη έλευσή Του ο Χριστός άρχισε να καλεί μέσα από την ανθρωπότητα μια ειδική τάξη για να γίνει η εκκλησία του, ή νύμφη του. Σ' αυτούς υπόσχεται ένα μέρος στον ουρανό μαζί μ' αυτόν και τον Πατέρα, κι ένα βασιλικό ρόλο κυριαρχίας πάνω στο ανθρώπινο γένος μαζί του, για να ευλογούν όλες τις οικογένειες της γης. Αυτοί που δέχονται τούτη την πρόσκληση αφιερώνονται και δεσμεύονται απόλυτα να πράττουν το θέλημα του Θεού όπως το βλέπουν να αποκαλύπτεται, και με το κόστος μιας παράδοσης του δικαιώματος σε μια ζωή στη γη. Αυτή η αφιέρωση μαρτυρείται από ένα βάπτισμα (πλήρη κατάδυση σε νερό).