cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τόγκο Χεϊχάτσιρο
Ο στρατάρχης-ναύαρχος Τόγκο Χεϊχάτσιρο (ιαπωνικά: 東郷 平八郎) (27 Ιανουαρίου 1848 - 30 Μαΐου 1934), υπηρέτησε ως «Γκενσούι» ή αλλιώς ναύαρχος του στόλου στο αυτοκρατορικό ιαπωνικό ναυτικό και έγινε ένας από τους μεγαλύτερους ναυτικούς ήρωες της Ιαπωνίας. Ως αρχηγός του στόλου κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ της Ρωσίας και της Ιαπωνίας το 1904 μέχρι το 1905, περιόρισε με επιτυχία τις Ρωσικές ναυτικές δυνάμεις του Ειρηνικού στο Πόρτ Άρθουρ πριν από μια αποφασιστική νίκη επί ενός στόλου στη νήσο Τσουσίμα τον Μάιο του 1905. Οι δυτικοί δημοσιογράφοι έδωσαν στον Τόγκο το προσωνύμιο «Ο Νέλσον της Ανατολής», αναφερόμενοι στον γνωστό Βρετανό ναύαρχο, Οράτιο Νέλσον.
Πρώτα χρόνια
Ο Τόγκο γεννήθηκε ως Τόγκο Νακάγκορο στις 27 Ιανουαρίου του 1848 στην περιοχή "Kajiya-chō" της πόλης Καγκοσίμα στην περιοχή Σάτσουμα (πλέον γνωστός ως νομός Καγκοσίμα), σε μια ευγενή οικογένεια στη φεουδαρχική Ιαπωνία, τρίτος από τους τέσσερις γιούς του Τόγκο Κιτσιζαέμον, ενός σαμουράι που εξυπηρετούσε τον άρχοντες της οικογένειας Σιμάζου ως ελεγκτής των εσόδων και διοικητής της περιφέρειας. Η μητέρα το Τόγκο Χεϊχάτσιρο, η Χόρι Μάσουκο (1812–1901), ήταν μια ευγενή γυναίκα που καταγόταν από την ίδια φυλή με τον σύζυγό της.
Όσο ήταν ακόμη νέος, ο Τόγκο εκπαιδευόταν για να γίνει πολεμιστής σαμουράι. Άλλαξε το όνομά του σε Χεϊχάτσιρο (που σημαίνει «ειρηνικός γιος») σε μια θρησκευτική και πατριωτική τελετή στην οποία επιβλήθηκε όταν έγινε 13 ετών, κατά την οποία η παράδοση των Σαμουράι καλεί τους νέους να υιοθετήσουν ένα νέο όνομα (Γκενπούκου).
Οι συγκρούσεις με το Σογκουνάτο Τοκουγκάβα (1863–1869)
Η πρώτη εμπειρία του Τόγκο με τον πόλεμο ήταν κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της Καγκοσίμα τον Αύγουστο του 1863, στην οποία η Καγκοσίμα δέχτηκε πυρά από το Βασιλικό Ναυτικό με σκοπό να τιμωρήσουν τον Σατσούμα «Ντάμιο» (φεουδάρχης άρχοντας) για τον θάνατο του Τσαρλς Λένοξ Ρίτσαρντσον στην εθνική οδό Τοκάιντο το προηγούμενο έτος (επίσης γνωστό ως το περιστατικό Ναμαμούγκι) και την άρνηση των Ιαπώνων να καταβάλουν κάποιου είδους αποζημίωση. Ο Τόγκο, ο οποίος ήταν 15 χρονών τότε, ήταν μέλος ενός πληρώματος όπλων που επάνδρωνε ένα από τα πυροβόλα που υπερασπίστηκε το λιμάνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαμουράι Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Τούσιας Μπότσαρης
Ο Τούσιας Μπότσαρης (1750 - 1792) ήταν Έλληνας οπλαρχηγός. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γιώργη Μπότσαρη της σπουδαίας σουλιώτικης φάρας των Μποτσαραίων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1750 στο Σούλι. Νεότατος ακόμη μετέβη επικεφαλής αντιπροσωπείας οπλαρχηγών στην Αγία Πετρούπολη, στην Αυτοκράτειρα Αικατερίνη Β΄ της Ρωσίας, από την οποία και έλαβε πολλά δώρα, μεταξύ των οποίων και την περίφημη σημαία που χρησιμοποιήθηκε ως μπαϊράκι από τους Μποτσαραίους καθ' όλο τον Αγώνα μέχρι το τέλος της Επανάστασης του 1821, ονομάζοντάς τον επίσης ταγματάρχη του ρωσικού στρατού.
Ο Τούσιας διέπρεψε στη συνέχεια στους αγώνες κατά του Αλή Πασά, κυρίως την περίοδο 1789-1797. Ειδικότερα όμως στη δεύτερη εκστρατεία του Αλή Πασά κατά των Σουλιωτών το 1792, φόνευσε σε μονομαχία τον διαβόητο αρχηγό των Λιάπηδων, Μουσλή Γκιολέκα ή Γκιουλέκα, που διηύθυνε την οθωμανική στρατιά. Από την αρχή όμως ο Τούσιας, όταν ανέλαβε αρχηγός της φάρας μετά την παραίτηση του πατέρα του, παρέσυρε, από φιλοτιμία και μόνο, την οικογένειά του σε θηριώδη πάλη με τη φάρα των Τζαπαραίων, Τουρκαλβανών αγάδων της περιοχής, όπου σε μια συμπλοκή, το 1792, φονεύτηκε. Δύο μήνες μετά το θάνατό του γεννήθηκε ο γιος του, που προς τιμή του πατέρα έλαβε το ίδιο όνομα, Τούσιας.
Την αρχηγία της φάρας των Μποτσαραίων μετά το χαμό του Τούσια ανέλαβε ο δευτερότοκος γιος του Γιώργη Μπότσαρη κι αδελφός του Τούσια, Κίτσος Μπότσαρης, αν και ζούσε ακόμα ο πατέρας του.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Τουσιας
Θαλάσσια οριοθέτηση Ρουμανίας - Ουκρανίας
εναλλ.=Map of the Black Sea and surrounding area, with red and blue boundary lines|μικρογραφία|431x431εσ| Θαλάσσια όρια που διεκδικούνταν από τη Ρουμανία και την Ουκρανία Η Υπόθεση σχετικά με τη θαλάσσια οριοθέτηση ανάμεσα στη Ρουμανία και Ουκρανία στην Μαύρη Θάλασσα (2009) "ICJ 3" ήταν απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου (ICJ). Στις 16 Σεπτεμβρίου 2004 η Ρουμανία προσέφυγε στο δικαστήριο μετά από ανεπιτυχείς διμερείς διαπραγματεύσεις. Στις 3 Φεβρουαρίου 2009 το δικαστήριο εξέδωσε την ετυμηγορία του, δημιουργώντας θαλάσσια σύνορα, συμπεριλαμβανομένης της υφαλοκρηπίδας και αποκλειστικών οικονομικών ζωνών για τη Ρουμανία και την Ουκρανία.
Γεγονότα
Το 1997 η Ρουμανία και η Ουκρανία υπέγραψαν μια συνθήκη στην οποία αμφότερα τα κράτη «επιβεβαιώνουν ότι τα υφιστάμενα σύνορα μεταξύ τους είναι απαραβίαστα και, συνεπώς, θα απέχουν, τώρα και στο μέλλον, από κάθε απόπειρα κατά των συνόρων, καθώς και από οποιαδήποτε απαίτηση ή πράξη, κατάσχεση και σφετερισμός μέρους ή του συνόλου του εδάφους του συμβαλλόμενου μέρους». Και οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι αν δεν μπορούσε να επιτευχθεί συμφωνία για τα θαλάσσια σύνορα εντός δύο ετών, οποιαδήποτε πλευρά θα μπορούσε να ζητήσει την έκδοση οριστικής απόφασης από το Διεθνές Δικαστήριο. Δέκα εκατομμύρια τόνοι πετρελαίου και ένα δισεκατομμύριο κυβικά μέτρα σε αποθέματα φυσικού αερίου ανακαλύφθηκαν κάτω από τον βυθό της θάλασσας.
Η BP και η Royal Dutch / Shell υπέγραψαν συμβάσεις προοπτικής με την Ουκρανία, ενώ η Total συμφώνησε με τη Ρουμανία. Η αυστριακή OMV (ιδιοκτήτης της μεγαλύτερης πετρελαϊκής εταιρείας της Ρουμανίας, Petrom) υπέγραψε σύμβαση με τη Naftogas της Ουκρανίας και την Chornomornaftogaz για να συμμετάσχουν σε δημοπρασία δικαιωμάτων παραχώρησης στην περιοχή.
Λόγω της θέσης του, το Φιδονήσι επηρέασε τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. Εάν το Φιδονήσι ήταν νησί, η υφαλοκρηπίδα του θα θεωρείτο ουκρανικά ύδατα. Αν ήταν νησίδα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ Ρουμανίας και Ουκρανίας δεν θα το λάμβαναν υπόψη. Η Ρουμανία ισχυρίστηκε ότι η Ουκρανία έκανε ανάπτυξη στο Φιδονήσι για να αποδείξει ότι ήταν νησί και όχι νησίδα.
Δικαστικές ακροάσεις
Στις 16 Σεπτεμβρίου 2004 η Ρουμανία προσέφυγε ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου κατά της Ουκρανίας, στο πλαίσιο διαμάχης για τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των δύο κρατών της Μαύρης Θάλασσας και ισχυρίστηκε ότι το Φιδονήσι δεν είχε κοινωνικοοικονομική σημασία. Τα νησιά γενικά λαμβάνονται υπόψη όταν τα όρια οριοθετούνται από τα ίδια τα κράτη ή από ένα τρίτο μέρος, όπως το ΔΔΧ. Ανάλογα σε μεμονωμένες περιστάσεις, τα νησιά μπορούν θεωρητικά να έχουν πλήρη, μερική ή μηδενική επίπτωση στον προσδιορισμό του δικαιώματος στις θαλάσσιες περιοχές.
Οι αποφάσεις των διεθνών δικαστηρίων και άλλων οργάνων επίλυσης διαφορών τρίτων ήταν λιγότερο ομοιόμορφες. Παρόλο που σύμφωνα με το άρθρο 121 παράγραφο 3 λαμβάνονται υπόψη οι βράχοι στα οριακά θαλάσσια σύνορα, μπορεί να παραβλεφθούν, να μειωθούν ή να εγκλωβιστούν εάν έχουν αποτέλεσμα δυσανάλογης στρέβλωσης λόγω του μεγέθους και της θέσης τους. Ακόμη και αν τέτοια νησιά δεν παραμεριστούν, η επιρροή τους στην οριοθέτηση μπορεί να είναι ελάχιστη. Συνεπώς, οι υπάρχουσες αποφάσεις δεν έχουν φτάσει στο επίπεδο ομοιομορφίας που είναι απαραίτητο για ένα καθεστώς δικαίου.
Μέχρι να υπάρξει αυτή η διαφωνία, δεν υπήρξε διεθνής επανεξέταση του καθεστώτος ενός συγκεκριμένου στοιχείου ως βράχου του άρθρου 121 (3) ή νησιού του άρθρου 121 (2) και η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου ήταν δύσκολο να προβλεφθεί. Εάν αποφάσιζε ότι το Φιδονήσι είναι νησί, οριοθετώντας τις θαλάσσιες ζώνες, το ΔΔΧ θα μπορούσε να εξετάσει «ειδικές» ή «σχετικές» περιστάσεις και να δώσει στο Φιδονήσι πλήρη, μερική ή καθόλου επίδραση στα θαλάσσια όρια. Στις 19 Σεπτεμβρίου 2008, το ΔΔΧ έκλεισε την δημόσια ακρόασή του.
Απόφαση
εναλλ.=Map of the Black Sea and surroundings, with a single boundary|μικρογραφία|419x419εσ| Θαλάσσια σύνορα που καθόρισε το ICJ Το δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στις 3 Φεβρουαρίου 2009, διαιρώντας τη Μαύρη Θάλασσα με μια γραμμή μεταξύ των ισχυρισμών της κάθε χώρας. Από τη ρουμανική πλευρά, το ΔΔΧ διαπίστωσε ότι το άκρο του αναχώματος Σουλίνα και όχι η ανθρώπινη κατασκευή στην άκρη του, θα πρέπει να αποτελεί τη βάση της αρχής της ίσης απόστασης. Το δικαστήριο σημείωσε ότι ένα ανάχωμα έχει διαφορετική λειτουργία από ένα λιμάνι και μόνο τα λιμενικά έργα αποτελούν τμήμα της ακτής.
Από την ουκρανική πλευρά, το δικαστήριο διαπίστωσε ότι το Φιδονήσι δεν αποτελεί μέρος της παράκτιας διαμόρφωσης της Ουκρανίας, εξηγώντας ότι "η προσμέτρηση του νησιού [Φιδονήσι] ως σχετικού τμήματος της ακτής θα ισοδυναμούσε με τοποθέτηση ενός εμβόλιμου εξωτερικού στοιχείου στην ακτογραμμή της Ουκρανίας. το αποτέλεσμα θα ήταν μια δικαστική αναδιαμόρφωση της Γεωγραφίας". Το ΔΔΧ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Φιδονήσι "δεν πρέπει να έχει καμία επίδραση στην οριοθέτηση σε αυτή την περίπτωση, εκτός από εκείνη που απορρέει από το ρόλο του τόξου των 12 ναυτικών μιλίων των χωρικών υδάτων του". Ενώ η απόφαση επέβαλε μια γραμμή που ήταν δίκαιη και για τα δύο μέρη, η Ρουμανία έλαβε σχεδόν το 80% της αμφισβητούμενης περιοχής επιτρέποντάς της να εκμεταλλευτεί μια σημαντική αλλά απροσδιόριστη μερίδα περίπου 100 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων αποθεμάτων φυσικού αερίου και 15 εκατομμυρίων τόνων πετρελαίου κάτω από τον βυθό.
Ωστόσο, σύμφωνα με τον Ουκρανό Επίτροπο στο Διεθνές Δικαστήριο των Ηνωμένων Εθνών, Volodymyr Vasylenko, σχεδόν όλα τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου επικεντρώνονται στο βυθό που πήγε στην Ουκρανία.
Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βίκτορ Γιούσενκο δήλωσε ότι η απόφαση ήταν «δίκαιη και τελική» και ελπίζει ότι θα ανοίξει «νέες ευκαιρίες για περαιτέρω παραγωγική συνεργασία σε όλους τους τομείς της διμερούς συνεργασίας μεταξύ Ουκρανίας και Ρουμανίας».
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Μαύρης Θάλασσας Κατηγορία:Εδαφικές διαμάχες της Ουκρανίας
Ζήρεια (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Ζήρεια ή Ζήρια μπορεί να αναφέρονται τα εξής:
Ανατόλιος Στουδίτης
Ο Ανατόλιος Στουδίτης ήταν λόγιος ποιητής και ασματογράφος της εκκλησίας.
Άκμασε το 770 και έγραψε τα οκτάηχα αναστάσιμα τροπάρια με τίτλο «Στιχηρά Ανατολικά».
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2011–12
Για την περίοδο 2011–12, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στον νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Δ΄ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηπείρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Η σεζόν 2011-12 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Α ερασιτεχνική
Πρωταθλητής αναδείχτηκε ο ΠΑΟ Κρύας.Συμμετείχε στα μπαράζ για την άνοδο στην Δ εθνική αλλά κατέλαβε την τελευταία θέση και έτσι δεν ανέβηκε. Στην συνέχεια η ΕΠΟ αποφάσισε να ανεβάσει όλες τις ομάδες. Τελικά η Κρύα αρνήθηκε την άνοδο και δήλωσε συμμετοχή στο τοπικό πρωτάθλημα της νέας χρονιάς για οικονομικούς λόγους. Η Θύελλα Ελεούσας έχει -6 βαθμούς από πέρυσι
Α΄ όμιλος
Ο ΑΟ Ζωοδόχος έχει -7 βαθμούς
Β΄ όμιλος
Ο ΑΟ Μουζακαίοι έχει -3 βαθμούς
Γ΄ ερασιτεχνική
Ομάδες που κατέβηκαν αυτήν την χρονιά και όχι την προηγούμενη είναι οι: ο ΑΟ Αμέρου Μηλέας που μετά από 25 χρόνια παρουσίας στην ΕΠΣ Γρεβένων μετακόμισε στην τοπική ΕΠΣ, ο ΑΟ Μαντείου και ο ΠΑΣ Μπισδουνάκι. Αντίθετα ομάδες που δεν κατέβηκαν σε σχέση με πέρυσι είναι οι: ΑΕ Ρόνα Ανηλίου, ΑΕ Κληματιάς, ΑΟ Γεννάδιος, ΑΣ Ελεούσα 94, Παντελεήμων Δροσοχωρίου.
Α΄ όμιλος
Ο ΑΣ Φλόγα Πετσαλίου έχει -2 βαθμούς
Ο ΠΑΣ Γραμμένου έχει -4 βαθμούς
Ο Πύρρος Βοτονοσίου έχει -2 βαθμούς
Ο Ηπειρωτικός Μαρμάρων έχει -8 βαθμούς
Β΄ όμιλος
Ο ΠΑΟ Ιωαννίνων έχει -2 βαθμούς
Ο Ατρόμητος Κουκλεσίου έχει -2 βαθμούς
Η ΑΕ Πραμάντων έχει -6 βαθμούς
Η ΑΕ Γιάννενα έχει -9 βαθμούς
Η ΑΕ Λάκας Σουλίου έχει -6 βαθμούς
Πρώτη φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 27-28-29-31/8/2011 και 7/9/2011
ΑΟ Ζωοδόχος-ΑΕ Λαψίστας 2006 1-0
Πίνδος Κόνιτσας-ΠΑΟ Κρύας 4-0
ΑΣ Καλπάκι Θρίαμβ.-'''Προοδ. Περάματος 2-4'''
ΑΠΟ Δαβάκης-Θύελλα Ελεούσας 2-4
ΑΟ Παναμπελειάκος-Αγροτικός Καστρίτσας 2-4
ΑΟ Βελισσαρίου-ΑΟ Πεδινής 1-1 (παρ. 1-2)
Πασσαρ. Ροδοτοπίου-ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπαγιάς 3-6
'''Αγροτ. Αστέρας Άνω Καλαμά-ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου 1-0'''
ΑΕ Ρίζας-ΑΟ Ζίτσας 0-0 (παρ. 2-0)
ΑΣ Αετός Νήσου-ΑΕΔ Πωγωνάτος 1-4
ΠΑΟ Κόνιτσας-ΠΑΣ Αγ.Μαρίνας 1-1 (παρ. 2-3)
ΑΕ Αναγένν. Κεφαλόβρυσου-ΑΕ Καρυών 2-2 (παρ. 2-4)
ΑΟ Μουζακαίοι-ΑΟ Βαρυάδων 3-3 (παρ. 3-3) (πεν. 2-3)
Σταυρ. Συρράκου-Τιτάν Λογγάδων 0-1
ΠΑΣ Μέτσόβου-ΑΣ Χρυσοβίτσας 2-0
ΠΑΣ Κάστρου-ΑΠΟ Επισκοπικού 5-0
ΑΕ Πλατανιάς-ΑΕ Χουλιαράδων 0-0 (παρ. 0-0) (πεν. 2-3)
ΑΟ Αμπελόκηποι-Θύελλα Κατσικάς 1-5
ΑΕ Μικρασιατών-ΠΑΟ Κουτσελιού 4-0
ΠΑΟ Ιωαννίνων-ΠΑΣ Γραμμένου 1-0
ΑΟ Μαβίλης-'''Κεντ. Μουσιωτίτσας 0-3'''
ΑΕ Ραφταναίων- ΑΟ Κοσμηράς 2-0
ΑΟ Σταυρακίου 2009-ΑΕΣ Θεριακησίου 2-0
ΠΑΟ Ηλιόκαλης-ΠΑΣ Γιάννινα (Κ-20) 0-1
ΣΦ Ολυμπιακός Ιωαννίνων-ΑΜΣ Νέων Καρίτσης 10-0
Δεύτερη φάση
ΑΕ Ραφταναίων-ΑΟ Ζωοδόχος 3-2
ΑΕ Μικρασιατών-Τιτάν Λογγάδων 1-0
'''Κεντ. Μουσιωτίτσας-ΠΑΣ Γιάννινα (Κ-20) 2-2 (πεν. 4-3)'''
Θύελλα Κατσικάς-ΑΟ Πεδινής 0-0 (παρ. 0-2)
ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπαγιάς-ΣΦ Ολυμπιακός Ιωαννίνων 2-1
ΑΕ Ρίζας-Αγροτικός Καστρίτσας 2-2 (πεν. 5-6)
'''ΠΑΣ Αγ. Μαρίνας-ΑΕΔ Πωγωνάτος 3-1'''
ΠΑΣ Μετσόβου-Αετός Χαροκοπίου 4-1
ΑΕ Δαφνούλας-ΑΕ Καρυών 5-0
Αγρ.Αστέρας Άνω Καλαμά-ΠΑΣ Ατρόμητος 95 1-1 (πεν. 4-3)
ΑΕ Χουλιαράδων-ΑΟ Σταυρακίου 2009 2-0
Χωρίς αγώνα:Πίνδος Κόνιτσας,ΑΟ Βαρυάδων,ΑΟ Κόντσικας
Τρίτη φάση
Οι αγώνες στις 19 Οκτωβρίου 2011.
ΑΕ Μικρασιατών-ΠΑΣ Αγ. Μαρίνας 4-0
ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγίας-ΑΟ Βαρυάδων 3-0
Πίνδος Κόνιτσας-Προοδευτική Περάματος 1-1 (παρ 2-1)
Αγροτικός Καστρίτσας-ΑΕ Ραφταναίων 0-1
ΠΑΣ Μετσόβου-ΑΟ Κόντσικας 5-2
ΑΟ Πεδινής-ΑΕ Χουλιαράδων 2-0
ΠΑΟ Ιωαννίνων-'''Κεντ. Μουσιωτίτσας 2-3'''
Τέταρτη φάση
Οι αγώνες στις 2 Νοεμβρίου 2011 και στις 9 Νοεμβρίου 2011
ΑΕ Δαφνούλα-Πίνδος Κόνιτσας 1-0
ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγιάς-ΠΑΣ Μετσόβου 1-1 (2-1 παρ.)
Κεντ. Μουσιωτίτσας-ΑΟ Πεδινής
ΑΕ Ραφταναίων-ΑΕ Μικρασιατών 0-3
Πέμπτη Φάση
Οι αγώνες είναι διπλοί.Δεν ισχύει το εκτός έδρας γκολ.Έγιναν 25/1/2012 και 8/2/2012
ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγιάς-ΑΕ Μικρασιατών 2-1
ΑΕ Δαφνούλα-ΑΟ Πεδινής 3-4
ΑΟ Πεδινής-ΑΕ Δαφνούλα 2-0
Έκτη φάση
Ο Τελικός στους Ζωσιμάδες στις 14 Μαρτίου 2012
ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγιάς-ΑΟ Πεδινής 1-1 (παρ. 1-1) (πεν. 3-2)
Πηγές
12 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012
Φωτοεπιληψία
Η φωτοεπιληψία είναι μια μορφή επιληψίας που προκαλείται από την ευαισθησία σε φως ή συγκεκριμένα φωτεινά σχήματα και σήματα. Αυτή η πάθηση συνήθως προκαλείται από εικόνες ή φώτα που αναβοσβήνουν γρήγορα στην τηλεόραση, τα βιντεοπαιχνίδια, τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, αλλά και από τα στροβοσκοπικά φώτα (strobo) που μπορεί να χρησιμοποιούνται σε κλαμπ ή συναυλίες. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις υπήρξαν οι κρίσεις επιληψίας που εκδηλώθηκαν σε αρκετά κλαμπ την εποχή που άρχισαν να χρησιμοποιούνται τα strobo, καθώς και ένα επεισόδιο της σειράς Πόκεμον που προκάλεσε κρίσεις επιληψίας σε πολλά παιδιά στην Ιαπωνία. Η φωτοεπιληψία αφορά κυρίως ένα μικρό ποσοστό από τα άτομα που πάσχουν από επιληψία, εκδηλώνεται όμως και στο γενικό πληθυσμό, κυρίως σε νεαρές ηλικίες. Αντιμετωπίζεται συχνά με αντιεπιληπτικά φάρμακα.
Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις
Άρση βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Η άρση βαρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 θα διεξαχθεί στο Ολυμπιακό Γυμναστήριο Άρσης Βαρών Νικαίας.
+75 κ.
Κατηγορία:Άρση βαρών στους Ολυμπιακούς Αγώνες Ολυμπιακοι 2004 Κατηγορία:Αθλήματα Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2004
Ιωσήφ ο υμνογράφος
Ο Ιωσήφ ο υμνογράφος (Συρακούσες, 816 - Κωνσταντινούπολη, 3 Απριλίου 886) ήταν σημαντικός Έλληνας μουσικός και ποιητής της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 840. Έγραψε πολυάριθμους κανόνες των δεσποτικών και θεομητορικών εορτών και σε αγίους. Ένα από τα ωραιότερα ποιήματά του είναι ο κατανυκτικότατος κανόνας του Ακάθιστου Ύμνου «Χριστού βίβλον έμψυχον». Συμπλήρωσε την «Οκτόηχο» του Ιωάννη Δαμασκηνού, και πρόσθεσε 48 κανόνες με το όνομα «Ιωσήφ». Έργα του τυπώθηκαν το 1610 και 1640 στη Βενετία.
Απεβίωσε το 883.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί υμνογράφοι
Τρομοκρατική επίθεση στο ξενοδοχείο Ασάσεϊ
Στις 12 Ιουλίου 2019 πραγματοποιήθηκε τρομοκρατική επίθεση στο ξενοδοχείο Ασάσεϊ, στη πόλη Κισμάγιο, στη νότια Σομαλία. Από την επίθεση, που έγινε από μέλη της ισλαμιστικής οργάνωσης Αλ-Σαμπάμπ, 27 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 56 τραυματίστηκαν.
Η επίθεση ξεκίνησε όταν ένας από τους τρομοκράτες έπληξε την είσοδο του ξενοδοχείου με ένα παγιδευμένο αυτοκίνητο και στη συνέχεια άλλα τέσσερα τουλάχιστον μέλη της οργάνωσης, που έφεραν όπλα, μπήκαν στο κτίριο. Ακολούθησε πολιορκία του κτιρίου από δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας, που κράτησε 14 ώρες. Τελικά οι δυνάμεις ασφαλείας σκότωσαν δύο από τους τρομοκράτες και συνέλαβαν τον έναν.
Κατά τη διάρκεια της επίθεσης έχασαν τη ζωή τους μεταξύ άλλων: ο Πρωθυπουργός του ομόσπονδου κρατιδίου της Τζουμπαλάντ (Jubaland), στη νότια Σομαλία, Mohamed Ismail Shuriye, ο υποψήφιος πρόεδρος στις επικείμενες εκλογές στο κρατίδιο της Τζουμπαλάντ, Mohamed Ismaael, η Σομαλοκαναδή ακτιβίστρια και στέλεχος μέσων ενημέρωσης, σύμβουλος μάρκετινγκ και επιχειρηματίας Χόνταν Ναλάγιε (Hodan Nalayeh) και ο σύζυγός της, ο Σομαλός φωτογράφος Μοχάμεντ Σάλαλ Όμαρ, ο δημοσιογράφος της SBC TV Mohamed Ga'anadhere και ο Abdifatah Mohamed, από το γραφείο του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης στη Σομαλία. Επίσης σκοτώθηκαν τρεις Κενυάτες, τρεις Τανζανοί, δύο Αμερικανοί και ένας Βρετανός.
Την επίθεση καταδίκασαν πολλές χώρες και ο Ο.Η.Ε., ενώ το Στέιτ Ντιπάρτμεντ εξέφρασε τα ειλικρινή συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων και ευχήθηκε ταχεία ανάρρωση στους τραυματίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρομοκρατία στη Σομαλία
Μέκκα
right|thumb|260px|Η [[Κάαμπα μετά τις προσευχές της Παρασκευής]] Η Μέκκα ή Μάκκα (πλήρες όνομα, Μάκκα αλ-Μουκάραμα, στην αραβική, مكة المكرمة) είναι πόλη της Σαουδικής Αραβίας και αποτελεί την ιερότερη πόλη των Μουσουλμάνων. Εκεί βρίσκεται το ιερότερο τέμενος, το Μασγίντ αλ-Χαράμ. Σύμφωνα με την Ισλαμική πίστη οι πιστοί πρέπει να στρέφονται προς τη Μέκκα για να εκπληρώσουν τις θρησκευτικές τους υποχρεώσεις (Ναμάζ). Όλα τα τζαμιά είναι προσανατολισμένα προς την Κάαμπα στη Μέκκα. Ο προφήτης των Μουσουλμάνων, ο Μωάμεθ, γεννήθηκε στη Μέκκα. Πιστεύεται ότι το ιερό βιβλίο των Μουσουλμάνων, το Κοράνιο, δόθηκε από τον Θεό στον προφήτη Μωάμεθ το 610 Μ.Χ. στη Μέκκα. Η πόλη διετέλεσε υπό Οθωμανική κυριαρχία κατά τα έτη 1517-1917.
Κάθε χρόνο χιλιάδες πιστοί συρρέουν στην πόλη αυτή κατά την περίοδο του ετήσιου προσκυνήματος του Χατζ. Μετά την επίσκεψή τους στη Μέκκα, οι πιστοί αποκτούν τον τίτλο του Χατζή.
Οι μη μουσουλμάνοι απαγορεύεται να επισκεφθούν την πόλη.
Η Μέκκα και ο Μωάμεθ
Ο Μωάμεθ γεννήθηκε στη Μέκκα το 570, γι' αυτό και η πόλη αποτελεί σημαντικό τόπο για όλο το Ισλάμ από τότε μέχρι και σήμερα. Ο Μωάμεθ ανήκε σε μία πατριά, τους Χασεμίτες, μέρος της φυλής των Κουραϊσιτών που κυβερνούσε. Στο γειτονικό όρος Χίρα αναφέρεται ότι ο προφήτης είχε τη θεϊκή αποκάλυψη από τον αρχάγγελο Γαβριήλ το 610 και ξεκίνησε το κήρυγμα ενός αβρααμικού μονοθεϊσμού σε αντίθεση με τον παγανισμό και πολυθεϊσμό της πόλης του. Μετά από 13 χρόνια συνεχούς αντίθεσης και διαμάχης με τις παγανιστικές φυλές της Μέκκας που δεν τον αποδέχθηκαν, ο Μωάμεθ μετανάστευσε το 622 με τους συντρόφους του στην πόλη Γιαθρίμπ ( η Αιθρίβη των Βυζαντινών), η οποία στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Μεδίνα. Το ταξίδι αυτό ονομάστηκε μετανάστευση (Χιτζρ), στα ελληνικά Εγίρα, και είναι η αρχή του μουσουλμανικού ημερολογίου. Η διαμάχη μεταξύ των μουσουλμάνων και των Κουραϊσιτών, οι οποίοι παρέμεναν πολυθεϊστές, συνεχίστηκε και έλαβε διαστάσεις ένοπλων συγκρούσεων. Στη μάχη του Μπαντρ έξω από τη Μεδίνα οι μουσουλμάνοι νίκησαν τους Κουραϊσίτες, ενώ οι κάτοικοι της Μέκκας νίκησαν στη μάχη του Ουχούντ. Η προσπάθεια της Μέκκας να υποτάξει το Ισλάμ όμως δεν ήταν μακροπρόθεσμα επιτυχής, και κατά τη μάχη των χαρακωμάτων το 627 έξω από τη Μέκκα οι ενωμένες αραβικές δυνάμεις ηττήθηκαν από τους οπαδούς του Μωάμεθ.
Ο θάνατος του Μωάμεθ το 632 δεν ανέκοψε την ενωτική πορεία όλων των εξισλαμισμένων αραβικών λαών ως ένα ισλαμικό έθνος (Ούμα), ενώ η επέκταση του Ισλάμ ήταν έντονη τον επόμενο αιώνα από τη βόρεια Αφρική ως την κεντρική Ασία και μέρη της Ευρώπης. Με την άνθηση της αραβικής μουσουλμανικής αυτοκρατορίας, η Μέκκα αποτέλεσε χώρο προσέλευσης πιστών όχι μόνο από τις αραβικές περιοχές, αλλά από μουσουλμάνους από όλο τον κόσμο, για την τέλεση της ετήσιας λατρείας. Η πόλη παράλληλα αποτέλεσε πόλο έλξης λόγιων και σοφών, πιστών που ήθελαν να ζουν κοντά στην Καάμπα, καθώς και ντόπιων για την εξυπηρέτηση των πιστών. Η πρόσβαση γινόταν είτε μέσω του λιμανιού της Τζέντα, ή με καραβάνια από τη Συρία και το Ιράκ.
Μεσαιωνική και πρόσφατη ιστορία
Η Μέκκα δεν αποτέλεσε ποτέ πρωτεύουσα των μουσουλμανικών κρατών και βασιλείων, αλλά όλοι οι μουσουλμάνοι ηγέτες συνεισέφεραν στη διατήρησή της. Κατά τις περιόδους βασιλείας του Ουμάρ ιμπν αλ-Χαττάμπ (634-644) και του Οθμάν ιμπν Αφφάν (644-656), οι χαλίφηδες έφεραν χριστιανούς μηχανικούς ώστε να εξασφαλίσουν την πόλη από τον κίνδυνο πλημμυρών, κατασκευάζοντας φράγματα και αναχώματα γύρω από την Κάαμπα.
Η πορεία του Μωάμεθ στη Μεδίνα έβαλε τη Μέκκα στο περιθώριο, ιδιαίτερα κατά την εξουσία του χαλιφάτου των Ουμαγιαδών, οι οποίοι επέλεξαν τη Δαμασκό στη Συρία ως πρωτεύουσα. Το χαλιφάτο των Αμπασιδών μετέφερε την πρωτεύουσα στη Βαγδάτη, στο σημερινό Ιράκ, η οποία και παρέμεινε το κέντρο της ισλαμικής αυτοκρατορίας για περισσότερα από 500 χρόνια. Η Μέκκα μπήκε ξανά στο προσκήνιο της πολιτικής ιστορίας του Ισλάμ όταν καταλήφθηκε από τον Αμπντ-Αλλάχ Ιμπν Αλ-Ζουμπαίρ, αντίπαλο των Ουμαγιαδών χαλίφηδων, και αργότερα επίσης κατά την πολιορκία της από τον χαλίφη Γιαζίντ τον Α' το 683. Η πολιτική σημασία της πόλης παρέμεινε όμως γενικά χαμηλή, ενώ αποτελούσε πόλη λατρείας και σπουδής κάτω από την εξουσία των Χασεμιτών Σαρίφ.
Το 930 η Μέκκα δέχθηκε την επίθεση των Καρματιδών, μίας σέκτας μουσουλμάνων με ηγέτη τον Αμπού Ταχίρ Αλ-Τζαναμπί με έδρα την ανατολική Αραβία, και λεηλατήθηκε. Αργότερα, το 1349, η πόλη βίωσε σημαντικές απώλειες από πανδημία πανώλης. Το 1517, ο Σαρίφ της Μέκκας, Μπαρακάτ Μπιν Μοχάμεντ, αναγνώρισε την εξουσία του σουλτάνου της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αν και διατήρησε ένα σημαντικό βαθμό τοπικής αυτονομίας.
Το 1803 η πόλη καταλήφθηκε από το πρώτο βασίλειο των Σαούντ και παρέμεινε στην εξουσία τους μέχρι το 1813. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε μεγάλο πλήγμα στην εικόνα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, η οποία είχε τον έλεγχο της ιερής πόλης από το 1517. Οι Οθωμανοί ανέθεσαν την αποστολή ανακατάληψης της πόλης στον ισχυρό αντιβασιλέα της Αιγύπτου, Μοχάμεντ Αλί Πασά, ο οποίος κατάφερε το 1813 να ανακτήσει την πόλη.
Σαουδική Αραβία
Τον Ιούνιο το 1916 ο Σαρίφ της Μέκκας, Χουσεΐν Μπιν Αλί, διακήρυξε την επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία από τη Μέκκα, η οποία ήταν και η πρώτη πόλη που καταλήφθηκε μετά την ομώνυμη μάχη. Ο Χουσεΐν ίδρυσε ένα νέο κράτος, το βασίλειο του Χεζάζ, και ανακήρυξε τη Μέκκα πρωτεύουσα του νέου βασιλείου. Μετά τη μάχη της Μέκκας το 1924, η οικογένεια Σαούντ ανέτρεψε τον Σαρίφ και η Μέκκα ενσωματώθηκε στη Σαουδική Αραβία.
Στις 20 Νοεμβρίου του 1979, περίπου 200 ένοπλοι αντιφρονούντες με ηγέτη τον Σαουδάραβα ιερέα Ζουχαϊμάν Αλ-Οταϊμπί κατέλαβαν το Μεγάλο Τζαμί, ισχυριζόμενοι ότι η βασιλική οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας δεν αντιπροσωπεύει πλέον το αγνό Ισλάμ και το ιερό τέμενος και η Κάαμπα πρέπει να ανήκουν στους πραγματικά πιστούς. Οι ένοπλοι κράτησαν δεκάδες χιλιάδες πιστών ως ομήρους και αποκλείστηκαν στο τζαμί. Η πολιορκία τους κράτησε δύο εβδομάδες και είχε ως συνέπεια αρκετές εκατοντάδες θανάτους και υλικές ζημιές. Η τελική επίθεση απελευθέρωσης των ομήρων έγινε από δυνάμεις του Πακιστάν με την υποστήριξη Γάλλων κομάντο.
Κλίμα
Στη Μέκκα επικρατεί το θερμό κλίμα της ερήμου. Όπως και στις περισσότερες πόλεις της Σαουδικής Αραβίας, οι θερμές θερμοκρασίες παραμένουν ακόμα και κατά την διάρκεια του χειμώνα, οι οποίες μπορούν να κυμαίνονται από τους 18 βαθμούς Κελσίου κατά τις νυχτερινές ώρες, έως τους 30 βαθμούς κατά το απόγευμα. Οι θερμοκρασίες είναι ιδιαίτερα υψηλές το καλοκαίρι και συχνά ξεπερνούν τους 40 βαθμούς κατά την διάρκεια της ημέρας, υποχωρώντας στους 30 κατά τις βραδινές ώρες. Οι βροχοπτώσεις είναι περιορισμένες και συμβαίνουν κυρίως μεταξύ Νοεμβρίου και Ιανουαρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιερές πόλεις Κατηγορία:Ερυθρά Θάλασσα Κατηγορία:Κλειστές πόλεις Κατηγορία:Ισλαμικές ιερές τοποθεσίες  Κατηγορία:Χατζ Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία της Μέκκας Κατηγορία:Επαρχιακές πρωτεύουσες της Σαουδικής Αραβίας Κατηγορία:Πρωτεύουσες χαλιφάτων Κατηγορία:Ταφικές τοποθεσίες του Οίκου των Σαούντ
2793 Βαλντάι
Ο Βαλντάι (Valdaj) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική (δηλαδή την προς τον Δία) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,80. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από την περιοχή των Λόφων Βαλντάι, μεταξύ Μόσχας και Αγίας Πετρουπόλεως.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Βαλντάι εκτιμάται σε 27,73 ± 3,4 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,110 ± 0,033. Ο Βαλντάι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ως 13 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Βαλνται
Άγκραβαϊν
Στον Αρθουριανό κύκλο, ο Σερ Άγκραβαϊν (αγγλ. Sir Agravaine, Agravain) είναι ένας από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης, γιος του βασιλιά Λοτ και της Μοργκάουζ του Όρκνεϊ, αδερφός του Γκάγουιν, του Γκάχερις, του Γκάρεθ και του Μόρντρεντ (όταν ο τελευταίος δεν παρουσιάζεται ως γιος της Μοργκάνα λε Φέι).
Ιωάννης ο Γλυκύς
Ο Ιωάννης ο Γλυκύς ήταν σημαντικός θεωρητικός μουσικός και μελοποιός της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής.
Μελοποίησε τα Θεοτόκια του Ιωάννη του Δαμασκηνού, τα ένδεκα εωθινά του Λέοντα του Σοφού, το «αρχαίον Δύναμις», μια μικρή μουσική προπαίδεια για αρχάριους και άλλα μαθήματα, τα οποία ερμηνεύτηκαν στη νέα μέθοδο της βυζαντινής εκκλησιαστικής μουσικής.
Άγκραβαϊν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγκραβαιν
Ιωάννης ο Γλυκύς
Απεβίωσε το 900.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί μουσικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί υμνογράφοι
Αλ-Μααρί
Ο Άμπουλ Αλά Αλ-Μααρί (973 - 1057) ήταν τυφλός Άραβας φιλόσοφος και συγγραφέας.
Σε ηλικία τεσσάρων ετών ο Άμπουλ Αλά Αλ-Μααρί τυφλώθηκε από ευλογιά. Μορφώθηκε όμως και ταξίδεψε πολύ. Έζησε και πέθανε μέσα στην φτώχεια αλλά την κηδεία του ακολούθησαν 180 ποιητές και 84 σοφοί που απήγγειλαν εγκώμια πάνω στον τάφο του. Ήταν οικολόγος μέχρις υπερβολής αποφεύγοντας ακόμη και το γάλα και το μέλι.
Σπουδαιότερο έργο του ήταν η συλλογή Λουζουμιγιάτ (Υποχρεώσεις) που περιλάμβανε 1592 σύντομα ποιήματα στα οποία κυριαρχεί ο σκεπτικισμός και η απαισιοδοξία. Στο επιτάφιο ποίημα που συνέθεσε για τον εαυτό του λέει ότι την ζωή τού την επέβαλε ο πατέρας του αλλά ο ίδιος δεν την επέβαλε σε κανένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύροι ποιητές Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές Κατηγορία:Άραβες συγγραφείς Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Barrett XM109
Το Barrett XM109 είναι ένα πρωτότυπο αντι-υλικό τουφέκι, με θαλάμη για 25×59mm βομβιδίων και αναπτύχθηκε από την Barrett Firearms Manufacturing. Είχε σχεδιαστεί σύμφωνα με τις ανάγκες που διαπιστώθηκαν το 1994, και είναι ικανό να διατρήσει αλεξίσφαιρο γιλέκο και άλλο εξοπλισμό σε απόσταση 2 χιλιομέτρων (1,2 μίλια).
Τα Πρωτότυπα του XM109 υπήρχαν από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και οι μελέτες της αποτελεσματικότητάς του όπλου δημοσιεύτηκαν το 2002. 10 από αυτά τα πρωτότυπα είναι γνωστό ότι υπάρχουν από το 2004, και οι εκδόσεις XM109 και Barrett XM500 ήταν εντεταγμένες σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα Αντι-Υλικών τυφεκίων του Κογκρέσου το 2006. Η τρέχουσα κατάσταση της έκδοσης XM109 δεν είναι σαφής είτε για την ακύρωση ή την έγκρισή του.
Γενική εικόνα
Το XM109, ήταν αρχικά γνωστό ως όπλο ελεύθερου σκοπευτή και τώρα ονομάζεται Αντι-Υλικό αυτογεμιζόμενο τουφέκι, σχεδιασμένο κυρίως για πλήξη ελαφρών τεθωρακισμένων οχημάτων και παρόμοιων στόχων. Ο σχεδιασμός του χρησιμοποιεί το κάτω μέρος του κορμού του M82/M107, αλλά με ένα νέο άνω μέρος θαλάμης των 25 mm. Το άνω μέρος του κορμού των τυφεκίων Μ82 μπορεί να αντικατασταθεί με αυτό του XM109 και να μετατραπεί σε ένα πλήρως λειτουργικό τουφέκι XM109.
Το φυσίγγιο 25×59mm που χρησιμοποιείται στην έκδοση XM109 είναι το ίδιο με εκείνο που αναπτύχθηκε αρχικά για την ακυρωθείσα έκδοση XM307. Όπως και με το XM307, το XM109 μπορεί να αναδιαμορφωθεί σε .50 BMG από την εναλλαγή του άνω μέρους του M107.
Η έκδοση XM109 προσφέρει μεγαλύτερο εύρος και μικρότερο συνολικό μήκος από τα προηγούμενα συστήματα M82/M107, καθώς και δυνητικά μεγαλύτερη δύναμη στον κάλυκα 25×59mm πάνω ακόμα και το Mk 211 .50 BMG. Ωστόσο, η μικρή προώθηση και το βαρύ βλήμα οδήγησαν σε απαράδεκτα υψηλή ανάκρουση λόγω του περιορισμού αποτελεσματικότητας του φλογοκρύπτη του όπλου, με μια δύναμη ανάκρουσης πάνω από 60 ft/lb σε σύγκριση με τα 36 του M107. Από το 2004, ένας από τους στόχους του έργου ήταν η μείωση της ανάκρουσης του όπλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυφέκια
Άνθιμος Ε΄
Ο Άνθιμος Ε΄ (1779 - 1842) ήταν Οικουμενικός Πατριάρχης.
Γεννήθηκε στο Νεοχώρι της Ραιδεστού και οι γονείς του ονομάζονταν Χρυσάφης και Σουλτάνα. Θεωρούνταν συνετός και αυστηρός στα ήθη.
Διετέλεσε πρωτοσύγκελλος της Μητρόπολης Δέρκων. Τον Νοέμβριο του 1815 εξελέγη μητροπολίτης Αγαθουπόλεως, τον Απρίλιο του 1821 Αγχιάλου και τον Ιούλιο 1831 Κυζίκου. Όταν επαύθη ο Άνθιμος Δ΄ από το Σουλτάνο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄, εξελέγη ως διάδοχός του στον Οικουμενικό Θρόνο, στις 10 Μαΐου 1841. Παρέμεινε Πατριάρχης επί 13 μήνες, καθώς πέθανε στις 12 Ιουνίου 1842. Ετάφη στο προαύλιο της Ζωοδόχου Πηγής της Μπαλουκλιώτισσας.
Πηγές
Ανθιμος Ε΄ Ανθιμος Ανθιμος Ανθιμος Ανθιμος Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Συνοικία Εράτι
Το Εράτι (πορτογαλικά: Balama) ή Ναμαπα-Εράτι (Namapa-Eráti) είναι μια συνοικία της Επαρχίας Ναμπούλα της Μοζαμβίκης. Πρωτεύουσα είναι η Ναμάπα. Έχει έκταση 5.671 τ.χλμ. και πληθυσμό 210.239 κατοίκων το 2005.
Γεωγραφία
Το Εράτι συνορεύει στα βόρεια Συνοικία Τσιούρε της επαρχίας Κάμπο Ντελγκάντο, στα δυτικά με τη Συνοικία Μεκουμπούρι, στα νότια με τις Μουεάτε και Νακαρόα και στα ανατολικά με τη Συνοικία Μέμπα. Έχει συνολική έκταση 5.671 τ.χλμ..
Δημογραφία
Το Εράτι το 2005 είχε 210.239 κατοίκους με πυκνότητα πληθυσμού 37.1 κατοίκους ανά χιλιόμετρο.
Διοικητική διαίερση
Το Εράτι διαιρείται σε 3 υποσυνοικίες και 6 περιοχές. Οιπρωτεύουσες των υποσυνοικιών είναι με μαύρα γράμματα. Οι υποσυνοικίες και οι περιοχές αυτές είναι οι εξής:
Πόλεις
Οι κυριότερες πόλεις του Εράτι είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μοζαμβίκης
2794 Κούλικ
Ο Κούλικ (Kulik) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου ορυκτολόγου Λεονίντ Κούλικ, γνωστού για τις μελέτες του των μετεωριτών.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κούλικ είναι άγνωστα. Ο Κούλικ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ως 10 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κουλικ
Dodge Ram
Το Dodge Ram 1500 διατίθεται με έναν στάνταρ κινητήρα V6 ικανό να αποδίδει έως και 305 ίππους, καθώς και με έναν κινητήρα 5.7 λίτρων Hemi V8 με μέγιστη ισχύ 395 ίππων. Οι αγοραστές μπορούν επίσης να επιλέξουν ένα προαιρετικό ήπιο υβριδικό σύστημα eTorque που προσθέτει μια γεννήτρια που τροφοδοτείται από μπαταρία για να βελτιώσει την αποδοτικότητα και τη ροπή. Το Ram 1500 έχει μέγιστη ικανότητα ρυμούλκησης 12.750 λιβρών και μέγιστη ικανότητα μεταφοράς 2.300 λιβρών, καθιστώντας το ένα από τα πιο ικανά pick-up της κατηγορίας. Το αυτοκίνητο διαθέτει άνετο και ευρύχωρο εσωτερικό, συμπεριλαμβανομένου του κορυφαίου στην κατηγορία χώρου για τα πόδια στη δεύτερη σειρά καθισμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Φορτηγό Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Ram
Μπομπ Νταντάε
Ο Σερ Ρόμπερτ Νταντάε  (Sir Robert Dadae, GCMG) είναι ο Γενικός Κυβερνήτης της Παπούα Νέας Γουινέας. Ανέλαβε καθήκοντα ως ο 10ος Γενικός Κυβερνήτης στις 28 Φεβρουαρίου 2017, διαδεχόμενος τον Σερ Μάικλ Ότζιο.
Εξελέγη βουλευτής το 2002 με το Ενωτικό Κόμμα και επανεξελέγη το 2007. Επί κυβερνήσεως του Μάικλ Σομάρε υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας από το 2007 ως το 2011. Έπειτα από την ανατροπή του Σομάρε το 2011, εξελέγη ξανά βουλευτής με τη σημαία του Λαϊκού Εθνικού Κογκρέσου, το 2012.
Έγινε μέλος του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ και του Αγίου Γεωργίου στις 5 Μαΐου 2017. Στη συνέχεια του απονεμήθηκε και ο τίτλος του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη, τον Αύγουστο του 2017.
Επανεξελέγη γενικός κυβερνήτης στις 19 Ιανουαρίου 2023, λαμβάνοντας 71 ψήφους έναντι 33 για τον Γουίνι Κιαπ στον 2ο γύρο της ψηφοφορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες της Παπούα Νέας Γουινέας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ροζέριο Σένι
Ο Ροζέριο Σένι (πορτογαλικά: Rogério Ceni, γενν. 22 Ιανουαρίου 1973) είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Σε συλλογικό επίπεδο, αγωνίστηκε σχεδόν αποκλειστικά με τη Σάο Πάολο ΦΚ και παρότι τερματοφύλακας, σημείωσε 131 τέρματα μέσω εκτελέσεων φάουλ και πέναλτι, τα περισσότερα στην ιστορία του αθλήματος για παίκτη της θέσης του.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε το άθλημα ως έφηβος με την Σινόπ ΦΚ και το 1990 εντάχθηκε στη Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε. Σε αυτήν παρέμεινε επί 25 χρόνια και μέχρι να αποσυρθεί της ενεργού δράσης το 2015 στην ηλικία των 42 ετών, έχοντας κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων (2005) και το Κόπα Λιμπερταδόρες (1992, 1993, 2005). Σε αγώνες πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας συμμετείχε σε 873 και είναι πρώτος όλων των εποχών. Αγωνίστηκε σε 22 σεζόν πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας της Βραζιλίας, επίδοση που παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ στη χώρα του. Σύμφωνα με τα Παγκόσμια Ρεκόρ Γκίνες είναι επίσης ο ποδοσφαιριστής με τη μεγαλύτερη καριέρα ως παίκτης και αρχηγός της ίδιας ποδοσφαιρικής ομάδας.
Για την Εθνική Βραζιλίας πραγματοποίησε συνολικά 17 συμμετοχές. Συμμετείχε σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα. Κατέκτησε αυτό του 2002, χωρίς όμως να αγωνιστεί ούτε ένα λεπτό. Σε αυτό του 2006 είχε μια συμμετοχή στον τρίτο αγώνα της φάσης των ομίλων. Στην νίκη της Βραζιλίας με 4-1 εναντίον της Ιαπωνίας, μπήκε αλλαγή στο 82ο λεπτό στην θέση του Ντίντα. Κλείνοντας την καριέρα του είχε αγωνιστεί σε τουλάχιστον 1.232 επίσημες συναντήσεις, ένα από τα μεγαλύτερα σύνολα στην ποδοσφαιρική ιστορία.
Τίτλοι
Με την Εθνική Βραζιλίας Με τη Σάο Πάολο Φ.Κ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βραζιλιάνοι γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1997 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Λιμπερταδόρες Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ Κατηγορία:Βραζιλιάνοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φορταλέζα Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο
Αλ-Μουταμίντ
Ο Αλ-Μουταμίντ (Μουχαμάντ Ιμπν Αμπάντ Αλ Μουταμίντ, 1040 - 1095) ήταν εμίρης της Σεβίλλης, ο τρίτος της δυναστείας των Αββαδιδών, και ο μεγαλύτερος ποιητής της μουσουλμανικής Ισπανίας. Πολέμησε με επιτυχία κατά του Αλφόνσου ΣΤ΄της Καστίλλης και έπειτα κατά του πρώην συμμάχου του Γιουσούφ Ιμπν Τασχφίν της δυναστείας των Αλμοραβιδών του Μαρόκου. Πέθανε εξόριστος στο Μαρόκο, γράφοντας ποιήματα μέχρι τον θάνατό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές Κατηγορία:Μεσαιωνική ΛΟΑΤ ιστορία Κατηγορία:ΛΟΑΤ Μουσουλμάνοι
Γεώργιος Τανούλης
Ο Γεώργιος Τανούλης (γενν. 27 Ιουλίου 2002) είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σέντερ για τον Ολυμπιακό.
Πρώτα χρόνια
Ο Τανούλης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και ξεκίνησε να παίζει καλαθοσφαίριση νωρίς για τις ομάδες νέων του Άρη Θεσσαλονίκης και του ΠΑΟΚ. Ενόσω αγωνιζόταν στον ΠΑΟΚ, ο Τανούλης κυριάρχησε στο Πρωτάθλημα Ελλάδας νέων και ολοκλήρωσε τη σεζόν 2019/20 ως ένας από τους πέντε κορυφαίους παίκτες. Στα πέντε παιχνίδια των τελικών είχε 16,4 πόντους στο 71% σουτ, 52% στα δίποντα και 30% στα τρίποντα, μαζί με 8,6 ριμπάουντ και 3,4 ασίστ.
ΠΑΟΚ (2019 – 2020)
Σε ηλικία 17 ετών, ο Τανούλης έκανε το ντεμπούτο του στην Basket League Ελλάδας με τον ΠΑΟΚ στις 18 Μαΐου 2019, εναντίον του Προμηθέα Πατρών.
Προμηθέας Πατρών (2020 – 2023)
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2020, ο Τανούλης υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με τον Προμηθέα Πατρών. Έκανε το ντεμπούτο του με τη νέα του ομάδα στις 6 Οκτωβρίου 2020, κόντρα στην Άκουιλα Μπάσκετ Τρέντο για το EuroCup. Στις 14 Απριλίου 2022, ο Τανούλης σημείωσε προσωπικό ρεκόρ καριέρας σε πόντους σε αγώνα της Basket League, σημειώνοντας 16 πόντους σε μια εντός έδρας ήττα από τον Ολυμπιακό, το οποίο αργότερα έσπασε με 19 πόντους απέναντι στη Λάρισα στις 15 Ιουνίου 2022.
Εθνική ομάδα
Ο Τανούλης έχει διατελέσει μέλος των εθνικών ομάδων της Ελλάδας. Με τις «μικρές» εθνικές της Ελλάδας, έχει παίξει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ20 το 2021 και το 2022. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του με την Εθνική Ελλάδας ανδρών στις 27 Φεβρουαρίου 2023 εναντίον της Λετονίας, όπου σημείωσε 7 πόντους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ20 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Προμηθέα Πατρών
2795 Λεπάζ
Ο Λεπάζ (Lepage) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Βέλγο αστρονόμο Ανρί Ντεμπεόν και τον Βραζιλιάνο Εντγκάρ Ράνγκελ Νέττο, που παρατηρούσαν από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών `Ανδεων, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βέλγου μαθηματικού Θεόφιλου Λεπάζ (Théophile Henri Joseph Lepage, 1901–1991).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Λεπάζ είναι V. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Λεπαζ
Δήμος Αιγείρας
thumb|right|280px|Το αρχαίο θέατρο Αιγείρας Ο Δήμος Αιγείρας ήταν δήμος του Νομού Αχαΐας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε ως Δημοτική Ενότητα στο νεοπαγή Δήμο Αιγιαλείας. Στην απογραφή του 2001 είχε (μόνιμο) πληθυσμό 3.107 κατοίκους.
Έδρα του δήμου ήταν η Αιγείρα.
Δημοτικά διαμερίσματα
Στον καποδιστριακό δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Αχαΐας * Δ
Ταμοξιφαίνη
Η ταμοξιφαίνη, που πωλείται με την επωνυμία Nolvadex μεταξύ άλλων, είναι επιλεκτικός διαμορφωτής υποδοχέων οιστρογόνων που χρησιμοποιείται για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού στις γυναίκες και τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού σε γυναίκες και άνδρες. Επίσης μελετάται για άλλους τύπους καρκίνου. Έχει χρησιμοποιηθεί για το σύνδρομο Albright. Η ταμοξιφαίνη λαμβάνεται συνήθως καθημερινά από το στόμα για πέντε χρόνια για τον καρκίνο του μαστού.
Σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν μικρό αυξημένο κίνδυνο καρκίνου της μήτρας, εγκεφαλικό επεισόδιο, προβλήματα όρασης και πνευμονική εμβολή. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ακανόνιστες περιόδους, απώλεια βάρους και εξάψεις. Μπορεί να προκαλέσει βλάβη στο μωρό εάν ληφθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του θηλασμού. Είναι επιλεκτικός ρυθμιστής του υποδοχέα οιστρογόνων (SERM) και λειτουργεί μειώνοντας την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων του μαστού. Είναι μέλος της ομάδας ενώσεων τριφαινυλαιθυλενίου.
Η ταμοξιφαίνη παρασκευάστηκε αρχικά το 1962, από τη χημικό Ντόρα Ρίτσαρντσον. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η ταμοξιφαίνη διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν η 251η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από ένα εκατομμύριο συνταγές.
Καρκίνος του μαστού
Η ταμοξιφαίνη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία τόσο πρώιμων όσο και προχωρημένων καρκίνων του μαστού που είναι θετικοί στους οιστρογονικούς υποδοχείς (ER-θετική ή ER +) σε γυναίκες πριν και μετά την εμμηνόπαυση. Επιπλέον, είναι η πιο κοινή ορμονική θεραπεία για τον καρκίνο του μαστού στους άντρες. Είναι επίσης εγκεκριμένη από το FDA για την πρόληψη του καρκίνου του μαστού σε γυναίκες που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου. Έχει εγκριθεί περαιτέρω για τη μείωση του αντίπλευρου καρκίνου (στον άλλο μαστό). Η χρήση της ταμοξιφαίνης συνιστάται για 10 χρόνια.
Το 2006, η μεγάλη κλινική μελέτη STAR κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ραλοξιφαίνη είναι επίσης αποτελεσματική στη μείωση της συχνότητας εμφάνισης καρκίνου του μαστού. Ενημερωμένα αποτελέσματα μετά από κατά μέσο όρο 6,75 χρόνια παρακολούθησης διαπίστωσαν ότι η ραλοξιφαίνη διατηρεί το 76% της αποτελεσματικότητας της ταμοξιφαίνης στην πρόληψη του διηθητικού καρκίνου του μαστού, με 45% λιγότερους καρκίνους της μήτρας και 25% λιγότερους θρόμβους αίματος σε γυναίκες που λαμβάνουν ραλοξιφαίνη από ότι στις γυναίκες που λαμβάνουν ταμοξιφαίνη.
Υπογονιμότητα
Η ταμοξιφαίνη χρησιμοποιείται για επαγωγή ωορρηξίας στη θεραπεία της στειρότητας σε γυναίκες με ανωοθυλακιορρηκτικές διαταραχές. Δίνεται στις ημέρες τρία έως επτά του κύκλου μιας γυναίκας.
Η ταμοξιφαίνη βελτιώνει τη γονιμότητα σε άνδρες με υπογονιμότητα, αναστέλλοντας τον άξονα υποθάλαμου-υπόφυσης-γονάδων (άξονας HPG) μέσω ανταγωνισμού των υποδοχέων οιστρογόνων και αυξάνοντας έτσι την έκκριση ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και ορμόνης διέγερσης ωοθυλακίων (FSH) και αυξάνοντας την παραγωγή τεστοστερόνης στους όρχεις.
Πρώιμη εφηβεία
Η ταμοξιφαίνη είναι χρήσιμη στη θεραπεία της περιφερικής πρώιμης εφηβείας, για παράδειγμα λόγω του συνδρόμου McCune-Albright, τόσο σε κορίτσια όσο και σε αγόρια. Έχει βρεθεί ότι μειώνει την ταχύτητα ανάπτυξης και τον ρυθμό ωρίμανσης των οστών σε κορίτσια με πρόωρη εφηβεία, και ως εκ τούτου βελτιώνει το τελικό ύψος σε αυτά τα άτομα.
Παρενέργειες
Μια έκθεση τον Σεπτέμβριο του 2009 από την Υπηρεσία Υγείας και Ανθρώπινης Υπηρεσίας για την Έρευνα και την Ποιότητα της Υγείας υποδηλώνει ότι η ταμοξιφαίνη, η ραλοξιφαίνη και η τιμπολόνη που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού μειώνουν σημαντικά τον διεισδυτικό καρκίνο του μαστού στη μέση ηλικία και τις ηλικιωμένες γυναίκες, αλλά αυξάνει επίσης τον κίνδυνο παρενεργειών.
Καρκίνος του ενδομητρίου
Η ταμοξιφαίνη είναι ένας επιλεκτικός διαμορφωτής υποδοχέα οιστρογόνων (SERM). Παρόλο που είναι ανταγωνιστής στον ιστό του μαστού, ενεργεί ως μερικός αγωνιστής στο ενδομήτριο και έχει συνδεθεί με καρκίνο του ενδομητρίου σε ορισμένες γυναίκες. Ως εκ τούτου, οι ενδομητρικές αλλαγές, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου, είναι μεταξύ των παρενεργειών της ταμοξιφαίνης. Με την πάροδο του χρόνου, ο κίνδυνος καρκίνου του ενδομητρίου μπορεί να διπλασιαστεί σε τετραπλασιασμό, πράγμα που είναι ο λόγος που η ταμοξιφαίνη χρησιμοποιείται συνήθως μόνο για πέντε χρόνια.