cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σφακιά
Η επανάσταση της Χρυσομαλούσας (1319)
Μία από τις σημαντικότερες επαναστάσεις κατά των Βενετών ήταν η επανάσταση της Χρυσομαλούσας που ξέσπασε το 1319. Αφορμή στάθηκε η παρενόχληση κοπέλας από τον Βενετό αξιωματικό της φρουράς του Ομπροσγιαλού (σημερινής Χώρας Σφακίων), ο οποίος τη φίλησε και της έκοψε μία πλεξούδα από τα ξανθιά μαλλιά της. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε μεγάλη προσβολή από την οικογένεια Σκορδύλη, στην οποία ανήκε η κοπέλα. Η οικογένειά της για να εκδικηθεί για την προσβολή επιτέθηκε και εξόντωσε τη βενετική φρουρά των Σφακίων. Αυτό είχε ως συνέπεια να εκστρατεύσει βενετικό στρατιωτικό σώμα κατά των Σφακίων και να ξεσπάσουν συγκρούσεις που κράτησαν περισσότερο από ένα χρόνο, έως ότου ο άρχοντας Καλλέργης παρενέβη ώστε να υπάρξει συμβιβασμός.
Επαναστάσεις (1332 - 1371)
Κι άλλες επαναστάσεις εναντίον των Βενετών ξέσπασαν, το 1332 στον Μαργαρίτη και το 1341 στον Αποκόρωνα. Στο Αμάρι, στα Σφακιά, στην Μεσαρά και αλλού οι Κρητικοί σημείωσαν επιτυχίες. Λόγω της σκληρής φορολογίας που επέβαλαν οι Βενετοί στο νησί, νέα επανάσταση ξέσπασε το 1363. Η επανάσταση αυτή έγινε γνωστή ως η επανάσταση του Αγίου Τίτου, από το όνομα του Αγίου που διέδωσε τον χριστιανισμό στην Κρήτη 13 αιώνες πριν. Νέα επανάσταση που ξέσπασε το 1365 κατεστάλη και η θέση των Κρητικών επιδεινώθηκε.
Την εποχή αυτή η Βενετοί αποφάσισαν να χτίσουν κάστρο δίπλα στα Σφακιά για να ελέγχουν την απείθαρχη περιοχή αλλά και για προστασία από την πειρατεία που ήταν τότε μάστιγα για τις ακτές του νησιού. Στο διάστημα από το 1371 μέχρι το 1374 κατασκεύασαν, 7 χλμ ανατολικά της Χώρας Σφακίων,ένα κάστρο που ονομάστηκε από τον ντόπιο πληθυσμό Φραγκοκάστελλο και έτσι έμεινε γνωστό. Σύμφωνα με τοπική παράδοση το κάστρο χτιζόταν την ημέρα από τους Βενετούς στρατιώτες και το βράδυ οι Σφακιανοί με αρχηγούς τους έξι αδελφούς Πατσούς γκρέμιζαν ότι είχε χτιστεί κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τελικά οι Βενετοί συνέλαβαν και εκτέλεσαν τους αδελφούς Πατσούς και κατάφεραν να ολοκληρώσουν το κάστρο.
Ορνιθοπόλεμος (1470)
Μία επανάσταση των Σφακίων που ξέσπασε το 1470 έμεινε γνωστή ως Ορνιθοπόλεμος. Οι Βενετοί μεταξύ άλλων είχαν επιβάλλει μηνιαίο φόρο σε κάθε οικογένεια της Κρήτης ο οποίος περιλάμβανε ένα καλοθρεμμένο κοτόπουλο. Καθώς όμως οι οικογένειες του νησιού αυξάνονταν άρχισε να προκαλείται κάποια διαμάχη σχετικά με το σωστό ποσό που θα έπρεπε να στέλνει η κάθε περιοχή στους Βενετούς. Κάποιοι χωρικοί άρχισαν να προσφέρουν αυγά στους Βενετούς υποστηρίζοντας πως θα μπορούσαν να τα εκκολάψουν και να πάρουν με αυτό τον τρόπο κοτόπουλα. Οι Βενετοί στράφηκαν αμέσως κατά των χωρικών που δεν απέδιδαν τον απαιτούμενο φόρο, εκδίδοντας 10.000 καταδίκες. Οι Σφακιανοί επέστρεψαν τις καταδίκες πίσω και κατηγόρησαν τη βενετική Αρχή των Χανίων για διαφθορά. Οι απεσταλμένοι των Σφακιωτών στα Χανιά φυλακίστηκαν από τις τοπικές αρχές, γεγονός που προκάλεσε το ξέσπασμα εξέγερσης. Η εξέγερση τερματίστηκε τρία χρόνια μετά όταν η βενετική Αρχή αποφάσισε να αποσύρει τον φόρο από όλο το νησί της Κρήτης.
Ραϊμόνδος Δ΄ της Τρίπολης
Ο Ραϋμόνδος Δ΄ της Τρίπολης (πέθανε το 1199) μέλος του Οίκου του Πουατιέ-Αντιόχειας ήταν Κόμης της Τρίπολης (1187 - 1189), διάδοχος και Πρίγκιπας - αντιβασιλιάς της Αντιόχειας (1193 - 1194).
Σφακιά
Επανάσταση του Γεωργίου Κανδανολέοντα (1527 ή 1570)
Μία ακόμα επανάσταση της περιοχής των Σφακίων ήταν η επανάσταση του Γεωργίου Κανδανολέοντα, για την οποία γίνεται αναφορά στο μυθιστόρημα του Σπυρίδωνα Ζαμπέλιου «Κρητικοί Γάμοι». Η ιστορικότητα όλων των γεγονότων δεν έχει απόλυτα ξεκαθαριστεί σήμερα αλλά υπάρχουν και βενετικές καταγραφές που στηρίζουν μέρος τους. Οι πρωταγωνιστές αυτής της επανάστασης ήταν ο Γεώργιος Κανδανολέων, ο γιος του Πέτρος, ο Βενετός αξιωματούχος Φραντσέσκο Μολίνο και η Σοφία, κόρη του Μολίνο. Ο Κανδανολέων είχε συγγένεια με την οικογένεια Σκορδύλη.
Ραϊμόνδος Δ΄ της Τρίπολης
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Βοημούνδου Γ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Βοημούνδος Δ΄.
Σφακιά
Επανάσταση του Γεωργίου Κανδανολέοντα (1527 ή 1570)
Κάποια φορά πριν το 1527 ή 1570 σύμφωνα με άλλες πηγές ένας αριθμός οικογενειών από την δυτική Κρήτη αποφάσισαν να συναντηθούν στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη στο Ακρωτήριο με σκοπό να οργανώσουν επανάσταση κατά των Βενετών. Αρχηγός της ορίστηκε ο Γεώργιος Κανδανολέων. Η επανάσταση σημείωσε στην αρχή επιτυχία με αποτέλεσμα οι Βενετοί να αναγκαστούν να αποσυρθούν στα Χανιά. Ο Κανδανολέων έκανε έδρα της περιοχής που είχε απελευθερωθεί τα Μεσκλά, 15 χιλιόμετρα νότια των Χανίων.
Ραϊμόνδος Δ΄ της Τρίπολης
Βιογραφία
Όταν ο Ραϋμόνδος Γ΄ κόμης της Τρίπολης, από τον Οίκο της Τουλούζης απεβίωσε (1187) χωρίς απογόνους, άφησε την κομητεία του στον βαπτιστικό του Ραϊμόνδο Δ΄, αλλά ο πατέρας του, που τον ήθελε διάδοχο, προτίμησε να τον φέρει πίσω στην Αυλή της Αντιόχειας και να στείλει τον Βομούνδο Δ΄ στην κομητεία της Τρίπολης. Όταν ο Βοημούνδος Γ΄ συνελήφθη από τον Λέοντα Β΄ της Αρμενίας, ο Ραϋμόνδος Δ΄ ανέλαβε τον ρόλο του αντιβασιλιά ως την επιστροφή εκείνου. Το 1199 απεβίωσε ο Ραϋμόνδος Δ΄ και το 1201 ο πατέρας του, που τον διαδέχθηκε όμως ο Βοημούνδος Δ΄. Τότε ο γιος τού Ραϋμόνδου Δ΄, ο Ραϋμόνδος-Ρουπέν διεκδίκησε το πριγκιπάτο και το 1216 το έλαβε, όμως το 1219 ο Βοημούνδος το πήρε πίσω.
Φωτιά και Τσεκούρι
Το Φωτιά και Τσεκούρι είναι βιβλίο του Ευάγγελου Αβέρωφ, πρώην Υπουργού Εθνικής Άμυνας και θεωρείται κλασικό έργο στην βιβλιογραφία του Εμφυλίου Πολέμου, εντασσόμενο με την πλευρά των νικητών.
Ραϊμόνδος Δ΄ της Τρίπολης
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1195 την Αλίκη των Ρουπενιδών, κόρη του Ρουπέν Γ΄ πρίγκιπα της Αρμενίας και ανιψιά του Λέοντα Β΄ της Αρμενίας, με την οποία απέκτησε τέκνο:
Φωτιά και Τσεκούρι
Ιστορική αναδρομή
Το βιβλίο γράφτηκε κατόπιν παραγγελίας του Γαλλικού Εκδοτικού Οίκου "Breteuil". Κυκλοφόρησε αρχικά στα γαλλικά το 1974 και από τότε επανεκδόθηκε επανειλημμένα μέχρι σήμερα. Στα ελληνικά δημοσιεύτηκε σε μετάφραση του δικηγόρου Μιλτιάδη Σινιόσογλου-Τοσίτσα στην καθαρεύουσα και αργότερα στη δημοτική από τον Εμμανουήλ Χ. Κάσδαγλη.
Σφακιά
Επανάσταση του Γεωργίου Κανδανολέοντα (1527 ή 1570)
Στην συνέχεια σύμφωνα με αυτά που αναφέρει ο Ζαμπέλιος στο βιβλίο του «Κρητικοί γάμοι» ο Πέτρος Κανδανολέων ερωτεύτηκε την κόρη του Βενετού άρχοντα Φραντσέσκο Μολίνο. Ο Μολίνο τότε συνωμότησε με τον Δούκα του Ηρακλείου ώστε να τον παγιδεύσουν. Συμφώνησε προσχηματικά να γίνουν οι γάμοι μεταξύ του Πέτρου και της Σοφίας και κατά την προσέλευση των συγγενών του γαμπρού (που ήταν και οι πρωταγωνιστές της επανάστασης ) στον γάμο, τους συνέλαβε και τους εκτέλεσε.
Ραϊμόνδος Δ΄ της Τρίπολης
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόμητες της Τρίπολης Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ
Σφακιά
Επανάσταση του Γεωργίου Κανδανολέοντα (1527 ή 1570)
Ένας Βενετός ιστορικός υποστηρίζει πως ο Κανδανολέων προσπάθησε να πετύχει έναν τέτοιο γάμο για να δημιουργήσει νέα δυναστεία αρχόντων στην δυτική Κρήτη. Όλες οι ιστορικές πηγές όμως συμφωνούν στο γεγονός του γάμου. Ο γάμος είχε μεγάλο αριθμό προσκεκλημένων και όπως συμβαίνει στις παραδοσιακές αυτές εκδηλώσεις υπήρχε μεγάλη ποσότητα κρασιού (συχνά προστιθέμενο σε αυτό και όπιο όπως αναφέρει ο Ζαμπέλιος). Ο βενετικός στρατός από τα Χανιά, το Ρέθυμνο και το Ηράκλειο περικύκλωσε τους παρευρισκόμενους, συνέλαβε τον Γεώργιο και τον Πέτρο Κανδανολέοντα και τους εκτέλεσε μαζί με άλλους Κρητικούς αξιωματούχους. Οι υπόλοιποι συλληφθέντες χωρίστηκαν σε τέσσερις ομάδες και απαγχονίστηκαν στα Χανιά, στο Κουτσογέρακο, στο Ρέθυμνο και στην Μέσκλα. Όσοι δεν συνελήφθησαν συνέχισαν την επανάσταση από τα ορεινά μέχρι που εξασφάλισαν αμνηστία από τους Βενετούς.
Φωτιά και Τσεκούρι
Περιεχόμενο
Το βιβλίο περιγράφει συνοπτικά την πολιτική, διπλωματική και στρατιωτική ιστορία της Ελλάδας τη δεκαετία του 1940. Ξεκινάει με τα αίτια των γεγονότων και παραθέτει τις επιπτώσεις τους στο μέλλον. Αφηγείται τις μάχες και τα βασικά πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα με χρονολογική σειρά. Από τις συγκρούσεις με την Ιταλία στο Αλβανικό μέτωπο ως τη γερμανική κατοχή της Ελλάδας, καθώς και τον Ελληνικό Εμφύλιο μέχρι τις τελικές συγκρούσεις στο Γράμμο και το Βίτσι.
Σφακιά
Οθωμανική κυριαρχία
Στο διάστημα 1669-1898 η Κρήτη πέρασε σε οθωμανικό έλεγχο. Την εποχή εκείνη άρχισε να ισχυροποιείται το ορθόδοξο Βασίλειο της Ρωσίας και οι Έλληνες άρχισαν να στρέφουν τις ελπίδες τους προς τους Ρώσους. Η επιδίωξη των Ρώσων να αποκτήσουν έξοδο προς την Μαύρη Θάλασσα τους οδήγησε γρήγορα σε σύγκρουση με την Οθωμανική αυτοκρατορία και η αυτοκράτειρα Αικατερίνη η Μεγάλη (1762–1796) ονειρεύτηκε να αναβιώσει τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Πριν τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1768-1774 έστειλε πράκτορες στην Πελοπόννησο και στα νησιά με σκοπό να ξεσηκώσει τον τοπικό πληθυσμό εναντίον των Τούρκων. Ένας από αυτούς τους πράκτορες συναντήθηκε με τον κρητικό οπλαρχηγό Ιωάννη Βλάχο, γνωστότερο ως Δασκαλογιάννη και τον παρακίνησε να ξεκινήσει επανάσταση. Αν και οι Κρητικοί δεν ήταν έτοιμοι για ένα τέτοιο εγχείρημα, ελπίζοντας σε βοήθεια από τους Ρώσους ξεκίνησαν την επανάσταση το 1770, όταν εμφανίστηκε στο Αιγαίο ο στόλος του Αλέξιου Ορλόφ. Σύμφωνα με το σχέδιο του Ορλώφ, που περιλαμβανόταν σε επστολή που έστειλε στον Δασκαλογιάννη, οι Σφακιανοί θα κατέβαιναν να πολιορκήσουν τα Χανιά ενώ ο Ορλώφ θα βομβάρδισε το φρούριο από θαλάσσης. Τα όπλα που θα έπεφταν στα χέρια των Σφακιανών θα μοιράζονταν και στην υπόλοιπη Κρήτη. Δυσπιστία προς το σχέδιο έδειξε αρχικά μόνον ο Πρωτοπαπάς Σφακίων, ενώ οι υπόλοιποι Σφακιανοί τάχθηκαν υπέρ της επανάστασης. Στις 25 Μαρτίου 1770 υψώθηκε η επαναστατική σημαία στην Ανώπολη η οποία χαιρετίστηκε με πολλούς πυροβολισμούς. Και ο ίδιος ο Πρωτοπαπάς έλαβε μέρος στον αγώνα και διακρίθηκε μεταξύ των αγωνιστών. Συνεννοημένοι και οι κάτοικοι των άλλων χωριών συγκεντρώθηκαν στην Κράπη την ημέρα της Ανάστασης (4 Απριλίου 1770) με αναπεπταμένες τις σημαίες και με 20 ιερείς, μεταξύ των οποίων διακρίνονταν ο Παπά Σήφης ή Δασκαλόπαπας από τον Καλλικράτη, αδελφός του οπλαρχηγού Γεωργάκη. Στο εκκλησάκι του Αγ. Ιωάννου του Προδρόμου, μετά τον εσπερινό ή "δεύτερη Ανάσταση" έγινε πανηγυρική τελετή κήρυξης επανάστασης με χιλιάδες πυροβολισμούς και ανταλλαγή ασπασμών, και ακολούθησαν την επόμενη ημέρα γλέντια στο οροπέδιο της Κράπης.
Φωτιά και Τσεκούρι
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικά συγγράμματα Κατηγορία:Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949
Σφακιά
Οθωμανική κυριαρχία
Οι Κρητικοί τελικά αφέθηκαν αβοήθητοι από τους Ρώσους να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό στρατό ο οποίος σύντομα κατάφερε να καταστείλει την επανάσταση. Ο Δασκαλογιάννης παραδόθηκε και εκτελέστηκε στο Ηράκλειο μετά από βασανιστήρια, επειδή αρνήθηκε να προδώσει τους ανθρώπους του. Οι Σφακιανοί αν και υπέστησαν μεγάλες φθορές από την αποτυχημένη επανάσταση του 1770 κατάφεραν να ανασυνταχθούν και εμφανίζονται ξανά ισχυροί κατά το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821. Στην επανάσταση του 1821 συμμετείχαν σχεδόν από το ξεκίνημά της και χάρη κυρίως στις δικές τους δυνάμεις, κατάφεραν να διατηρήσουν την επανάσταση στην Κρήτη μέχρι το 1830. Η μισή σχεδόν στρατιωτική δύναμη των επαναστατημένων Κρητικών προερχόταν από τα Σφακιά. Το 1828 κατέφτασε στην Κρήτη ο στρατηγός Χατζημιχάλης Νταλιάνης με σκοπό να αναζωπυρώσει την επανάσταση στο νησί. Τον Μάρτιο του 1828 κατέφτασε στα Σφακιά οπού τον υποδέχτηκαν με τιμές. Σύντομα κινήθηκε εναντίον τουρκικό στρατιωτικό σώμα από το Ηράκλειο. Ο Νταλιάνης προτίμησε να το αντιμετωπίσει στο Φραγκοκάστελλο, αγνοώντας τις συμβουλές των Σφακιωτών που τον προέτρεπαν να πολεμήσει στα υψώματα. Στη μάχη που διεξήχθη στο Φραγκοκάστελλο στις 17 Μαΐου 1828 οι Έλληνες επαναστάτες ηττήθηκαν και οι περισσότεροι έπεσαν νεκροί. Στη συνέχεια οι Τούρκοι στράφηκαν κατά των Σφακιωτών που ήταν οχυρωμένοι στα ορεινά. Η κύρια μάχη διεξήχθη στην κοιλάδα του Κόρακα, όπου το τουρκικό σώμα είχε τεράστιες απώλειες και τράπηκε σε φυγή.
Οι Σφακιανοί συμμετείχαν και στις επαναστάσεις του 1841 και 1858. Μετά την απελευθέρωση της Κρήτης και την ενσωμάτωσή της στο ελληνικό κράτος η περιοχή των Σφακίων αποτέλεσε επαρχία ενώ από το 1998 αποτελεί διευρυμένο δήμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομός Χανίων Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας
Βασίλειος Λάκων
Ο Βασίλειος Λάκων (1830 - 1900) ήταν Έλληνας φυσικομαθηματικός καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέα το 1830. Ήταν ο πρώτος που έλαβε διδακτορικό δίπλωμα στα Μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1850. Συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού για τρία χρόνια. Από το 1854 εργάστηκε ως βοηθός αστρονόμος στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών και ως καθηγητής Γυμνασίου. Έγινε Υφηγητής της Πειραματικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1854 και αργότερα το 1862 επίτιμος καθηγητής των Καθαρών και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών. Το 1863 έγινε έκτακτος και το 1868 τακτικός καθηγητής, και το ακαδημαϊκό έτος 1869-1870 διετέλεσε κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια, κατά το ακαδημαϊκό έτος 1880-1881 διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1900.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Προγκρές Μ-7
Το Προγκρές Μ-7 ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 1991 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Μιρ. Ήταν το εικοστό πέμπτο από τα 64 συνολικά διαστημόπλοια Προγκρές που έφτασαν στο σταθμό. Είχε αριθμό σειράς 208 και ήταν έκδοσης Προγκρές-Μ. Μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο, καύσιμα καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών. Επίσης διέθετε κάψουλα επανεισόδου Ραντούγκα για την επιστροφή πίσω στην Γη υλικού (εξοπλισμού και αποτελεσμάτων από πειράματα που είχαν ολοκληρωθεί).
Αποστολή
Το διαστημόπλοιο εκτοξεύτηκε από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 19 Μαρτίου 1991 (13:05:15 GMT) με πύραυλο Soyuz-U2. Υπήρξαν προβλήματα στην προσπάθεια σύνδεσης του με τον Μιρ και χρειάστηκαν τρεις προσπάθειες μέχρι να γίνει αυτό. Η πρώτη απόπειρα έγινε την 21η Μαρτίου (14:28 GMT) με το Προγκρές να πλησιάζει σε απόσταση 500 m τον σταθμό πριν την ματαίωση της διαδικασίας. Στις 23 Μαρτίου έγινε νέα απόπειρα που ακυρώθηκε όταν το διαστημόπλοιο απείχε 50 m από τον Μιρ, παρόλα αυτά το Πρόγκρες πλησίασε και άλλο τον σταθμό -φτάνοντας στα 5 m- μέχρι να μετακινηθεί σε νέα θέση όπου και παρἐμεινε ενώ εξετάζονταν το πρόβλημα. Ενώ στις δύο προαναφερθείσες προσπάθειες στόχος ήταν η σύνδεση με την οπίσθια του θύρα τμήματος Κβαντ-1, στην τρίτη απόπειρα επιχειρήθηκε η σύνδεση με την εμπρόσθια θύρα του κύριου τμήματος (αγγλ. core module) του Μιρ. Το Σογιούζ ΤΜ-11 που ήταν συνδεδεμένο σε αυτή την θύρα μεταφέρθηκε στις 26 Μαρτίου (10:12:00 GMT) στην θύρα του Κβαντ-1. Τελικά το Προγκρές Μ-7 συνδέθηκε με επιτυχία στην θύρα του κύριο τμήματος στις 28 Μαρτίου (12:02:28 GMT).
Το διαστημόπλοιο παρέμεινε συνδεμένο για διάστημα 39 ημερών, μέχρι τις 6 Μαΐου (22:59:36 GMT). Την επομένη καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό ενώ η κάψουλα επανεισόδου Ραντούγκα έπεσε στην Ρωσική ΣΟΣΔ, χωρίς όμως να επιτευχθεί ανάκτηση της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1991
Πρωτόκολλο Μεταφοράς Υπερκειμένου
Το Πρωτόκολλο Μεταφοράς Υπερκειμένου (HyperText Transfer Protocol, HTTP) είναι ένα πρωτόκολλο επικοινωνίας. Αποτελεί το κύριο πρωτόκολλο που χρησιμοποιείται στους φυλλομετρητές του Παγκοσμίου Ιστού για να μεταφέρει δεδομένα ανάμεσα σε έναν διακομιστή (server) και έναν πελάτη (client).
Ιστορία
Ο όρος υπερκείμενο (hypertext), που περιέχεται στην ονομασία του πρωτοκόλλου, χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον Τεντ Νέλσον το 1965. Η γενική ιδέα του πρωτοκόλλου προτάθηκε, μαζί με τη δημιουργία της γλώσσας HTML, από τον Τιμ Μπέρνερς Λι και την ομάδα του, ώστε, σε συνδυασμό με το ήδη υπάρχον Διαδίκτυο και το πρωτόκολλο TCP, να γίνει εφικτή η δημιουργία του Παγκόσμιου Ιστού(WWW).
Η πρώτη τεκμηριωμένη έκδοση ήταν η έκδοση 0.9 .Η τωρινή έκδοση είναι η 2.0
Αρχικά το πρωτόκολλο δεν μετέφερε καμία πληροφορία σχετικά με το πρόγραμμα-πελάτης και η μόνη επιλογή που υπήρχε ήταν η ζήτηση από τον εξυπηρετητή μίας σελίδας κειμένου το οποίο περιείχε μόνο χαρακτήρες ASCII και πιθανόν χαρακτήρες τερματισμού γραμμής.
Σήμερα το πρωτόκολλο αυτό είναι πλέον καθιερωμένο και διαδεδομένο σε σημείο που σχεδόν όλοι οι φυλλομετρητές να το θεωρούν δεδομένο και να το χρησιμοποιούν σε περίπτωση που ο χρήστης δεν καθορίσει ποιο πρωτόκολλο θέλει να χρησιμοποιήσει. Αν δηλαδή ο χρήστης δεν γράψει: αλλά γράψει σκέτο το: σχεδόν όλοι οι φυλλομετρητές θεωρούν σαν δεδομένο το πρωτόκολλο http και όχι κάποιο άλλο (https, ftp, mail, gopher (αγγλική έκδοση) κλπ.)
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Η διαδικασία που ακολουθούσε το αρχικό πρωτόκολλο ήταν η εξής:
Σήμερα χρησιμοποιεί πολύ περισσότερα χαρακτηριστικά τα οποία παρέχουν ακόμα και τη δυνατότητα στο πρόγραμμα-πελάτης να στέλνει δεδομένα στον εξυπηρετητή.
Μέθοδοι αίτησης του HTTP
Αν και το HTTP πρωτόκολλο σχεδιάστηκε για χρήση στον Ιστό, υποστηρίζει λειτουργίες που είναι πιο γενικές απ’ ότι απαιτείται. Οι λειτουργίες αυτές ονομάζονται μέθοδοι.Κάθε αίτηση αποτελείται από μία ή περισσότερες γραμμές κειμένου ASCII.Η πρώτη λέξη της πρώτης γραμμής της αίτησης είναι το όνομα της ζητούμενης μεθόδου.
Παρακάτω παρουσιάζονται συνοπτικά οι ενσωματωμένες μέθοδοι αίτησης του πρωτοκόλλου HTTP:
GET
Η μέθοδος GET ζητά από το διακομιστή να στείλει τη σελίδα. Η σελίδα κωδικοποιείται κατάλληλα σε μορφή MIME.Η πιο συνήθης μορφή της μεθόδου GET είναι η εξής:
GET όνομα_αρχείου  HTTP/1.1
όπου το όνομα_αρχείου προσδιορίζει το όνομα του πόρου που πρέπει να προσκομιστεί και το 1.1 είναι η έκδοση του πρωτοκόλλου που χρησιμοποιείται.
HEAD
Η μέθοδος HEAD ζητά μόνο την κεφαλίδα του μηνύματος, χωρίς τη πραγματική σελίδα. Η μέθοδος αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη συλλογή πληροφοριών για λόγους δεικτοδότησης ή απλώς και μόνο για τον έλεγχο εγκυρότητας μιας διεύθυνσης URL.
POST
PUT
Η μέθοδος PUT είναι η αντίστροφη της GET, δηλαδή αντί να διαβάζει τη σελίδα, γράφει τη σελίδα. Η μέθοδος αυτή κάνει εφικτή την κατασκευή μιας συλλογής ιστοσελίδων σε έναν απομακρυσμένο διακομιστή. Το σώμα της αίτησης περιέχει τη σελίδα. Μπορεί να κωδικοποιείται μέσω του MIME,  οπότε οι γραμμές που ακολουθούν την PUT μπορεί να περιέχουν κεφαλίδες Content-Type και πιστοποίησης  ταυτότητας, ώστε να αποδείξουν ότι ο αιτών έχει πραγματικά την άδεια να εκτελέσει τη ζητούμενη λειτουργία.
DELETE
Η μέθοδος DELETE καταργεί τη σελίδα ή τουλάχιστον δηλώνει ότι ο διακομιστής Ιστού έχει συμφωνίσει να καταργήσει τη σελίδα. Όπως και με την PUT και σε αυτή τη μέθοδο παίζουν μεγάλο ρόλο η πιστοποίηση της ταυτότητας και της άδειας εκτέλεσης της λειτουργίας.
TRACE
Η μέθοδος TRACE χρησιμοποιείται για αποσφαλμάτωση. Ζητά από τον διακομιστή να επιστρέψει την αίτηση. Η μέθοδος αυτή είναι χρήσιμη όταν η επεξεργασία των αιτήσεων δεν γίνεται σωστά και ο πελάτης θέλει να δει ποια αίτηση έλαβε πραγματικά ο διακομιστής.
CONNECT
Η μέθοδος CONNECT επιτρέπει στον χρήστη να πραγματοποιήσει σύνδεση με έναν διακομιστή Ιστού μέσω μιας ενδιάμεσης συσκευής, για παράδειγμα  μέσω μια κρυφής μνήμης Ιστού.
OPTIONS
Η μέθοδος OPTIONS παρέχει έναν τρόπο ώστε ο πελάτης να στέλνει ερωτήματα στον διακομιστή σχετικά με μια σελίδα και να λαμβάνει τις μεθόδους και τις κεφαλίδες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν με αυτή τη σελίδα.
Κωδικοί κατάστασης
Κάθε αίτηση λαμβάνει μια απάντηση η οποία αποτελείται από μια γραμμή κατάστασης και πιθανόν πρόσθετες πληροφορίες. Η γραμμή κατάστασης περιέχει ένα τριψήφιο κωδικό κατάστασης, ο οποίος δηλώνει κατά πόσον εξυπηρετήθηκε η αίτηση και αν δεν εξυπηρετήθηκε, γιατί συνέβη αυτό. Το πρώτο ψηφίο χρησιμοποιείται για την υποδιαίρεση των αιτήσεων σε 5 κατηγορίες.
Οι κωδικοί 1xx χρησιμοποιούνται σπανίως στη πράξη. Παράδειγμα: 100= ο διακομιστής συμφωνεί να χειριστεί την αίτηση του πελάτη.
Οι κωδικοί 2xx σημαίνουν ότι ο χειρισμός της αίτησης έγινε με επιτυχία και ότι επιστρέφεται το περιεχόμενο αν υπήρχε. Παράδειγμα: 200 = η αίτηση πέτυχε, 204 = δεν υπάρχει περιεχόμενο.
Οι κωδικοί 3xx λένε στον πελάτη να ψάξει αλλού, είτε χρησιμοποιώντας μια διαφορετική διεύθυνση URL, είτε εξετάζοντας την κρυφή μνήμη. Παράδειγμα: 301 = η σελίδα μετακινήθηκε.
Ανάπτυξη και συντήρηση
Η ανάπτυξη του HTTP έγινε υπό την εποπτεία του World Wide Web Consortium και του Internet Engineering Task Force (IETF).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωτόκολλα του ίντερνετ Κατηγορία:Πρωτόκολλα δικτύου
Συμμετοχή της Ολλανδίας στη Eurovision
Η Ολλανδία έχει συμμετάσχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 63 φορές από τότε που έκανε το ντεμπούτο της ως μία από τις επτά χώρες που αγωνίστηκαν στον πρώτο διαγωνισμό το 1956. Έχει χάσει μόνο τέσσερις διαγωνισμούς μέχρι σήμερα: δύο φορές επειδή η ημερομηνία του τελικού σύμπιπτε με την Ημέρα Μνήμης των Νεκρών και δύο φορές επειδή υποβιβάστηκε λόγω κακών αποτελεσμάτων τα προηγούμενα χρόνια. Η Ολλανδία διοργάνωσε το διαγωνισμό στο Χίλφερσουμ, στο Άμστερνταμ , δύο φορές στη Χάγη ( και ) και στο Ρότερνταμ (, αλλά ο διαγωνισμός ακυρώθηκε λόγω της πανδημίας του COVID-19 εκείνη τη χρονιά, οπότε το Ρότερνταμ παρέμεινε ως η διοργανώτρια πόλη του ).
Η Ολλανδία έχει κερδίσει το διαγωνισμό πέντε φορές, με την Κόρι Μπρόκεν, την Τέντι Σόλτεν , την Λένι Κουρ που μοιράστηκε το βραβείο με άλλες τρεις χώρες σε ισοπαλία , τους Teach-In και τον Ντάνκαν Λόρενς. Τα άλλα πέντε κορυφαία αποτελέσματα της χώρας είναι η τέταρτη θέση των Σάντρα Ρίμερ & Ντρις Χόλτεν, η τρίτη θέση των Mouth & MacNeal , η πέμπτη θέση της Μάγκι Μακνίλ , η πέμπτη θέση της Μάρτσα , η τέταρτη θέση της Εντσίλια Ρόμπλεϊ και η δεύτερη θέση με τους The Common Linnets. Η Ολλανδία τερμάτισε τελευταία το, το , το , το και στον ημιτελικό του.
Μετά την εισαγωγή των ημιτελικών το 2004, η Ολλανδία δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό για οκτώ χρόνια στη σειρά από το 2005 έως το 2012, το ρεκόρ του διαγωνισμού, αλλά έκτοτε έφτασε σε έξι από τους επτά τελευταίους τελικούς.
1956–1959: Γρήγορη επιτυχία
Η Ολλανδία ήταν μία από τις επτά χώρες που συμμετείχαν στον εναρκτήριο διαγωνισμό του 1956. Το NTS παρουσίασε το Nationaal Songfestival για να επιλέξει ολλανδικές συμμετοχές στο διαγωνισμό. Οι Κόρι Μπρόκεν και Γιέτι Περλ τερμάτισαν στην πρώτη θέση και προκρίθηκαν στο Λουγκάνο. Μετά από ένα χρόνο, η επιτυχία ήρθε γρήγορα καθώς το "Net als toen" από τη Μπρόκεν κέρδισε το διαγωνισμό του στη Φρανκφούρτη, λαμβάνοντας πόντους από κάθε χώρα. Αυτό το τραγούδι είναι μια μπαλάντα που ρωτάει τον άντρα για τις πρώτες μέρες ως ζευγάρι. Ο Σεμ Νίβιν (Sem Nijveen) παρείχε σόλο στο βιολί. Ως αποτέλεσμα, το NTS φιλοξένησε το στο Χίλφερσουμ. Το "Heel de wereld" της Brokken έλαβε τον πρώτο βαθμό από την πρώτη χώρα ψηφοφορίας, την Ελβετία, αλλά αποδείχθηκε ο μοναδικός για εκείνη και τερμάτισε δέκατη και τελευταία. Το να τερματίσει τελευταία η διοργανώτρια χώρα δεν θα επαναλαμβανόταν μέχρι την Πορτογαλία το. Η Αυστρία το σημείωσε μηδέν βαθμούς, αλλά με τους κανονισμούς της ισοπαλίας, τερμάτισε προτελευταία. Το στις Κάννες, η Ολλανδία εκπροσωπήθηκε από την Τέντι Σόλτεν μετά την αποτυχία της Μπρόκεν. Το "Een beetje" είναι να επικεντρωθεί στο να είσαι άπιστος σε μια σχέση. Το Ηνωμένο Βασίλειο προηγήθηκε πριν η Ιταλία στείλει επτά πόντους στους Ολλανδούς και η Γαλλία έστειλε τέσσερις ακόμη για μια άλλη ακόμα ολλανδική νίκη.
1969–1975: Από την Λένι Κουρ στους Teach-In
Το Nationaal Songfestival 1969, ένωσε την Ευρώπη ζητώντας από κάθε συμμετέχουσα χώρα το να ψηφίσει με τις ολλανδικές επιτροπές. Το "De toeteraar" της Κόννυ Βινκ κερδήθηκε από το "De troubadour" της Λένι Κουρ. Ο Ντόλφ βαν ντερ Λίντεν αρνήθηκε να πάει στη Μαδρίτη και το τραγούδι διευθύνθηκε από τον Φρανς ντε Κοκ. Οι δύο τελευταίες χώρες έφεραν την Ολλανδία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ισπανία στην πρώτη θέση με 18 πόντους. Επειδή δεν υπήρχε κανένας κανόνας σπασίματος ισοπαλίας εκείνη τη στιγμή, και οι 4 χώρες ανακοινώθηκαν ως ωικήτριες, γεγονός που οδήγησε σε αποχώρηση πολλών χωρών το 1970. Η Ολλανδία νίκησε τη Γαλλία στην κλήρωση για τη διοργάνωση του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 1970 στο RAI Άμστερνταμ. Οι Hearts of Soul τερμάτισαν στην 7η θέση με το "Waterman". Οι Saskia & Serge τερμάτισαν δεύτεροι στον εθνικό τελικό του 1970 πριν επιλεχθούν εσωτερικά για το. Η μπαλάντα "Tijd" τερμάτισε με ισοπαλία έκτη εκείνη τη νύχτα. Ήταν το τελευταίο τραγούδι που διηύθυνε ο Ντόλφ βαν ντερ Λίντεν μετά από 13 τραγούδια του, από τα οποία δύο νίκες. Το "Als het om de liefde gaat" των Σάντρα & Αντρές ήταν η πρώτη συμμετοχή όπου το κοινό χτύπησε παλαμάκια ταυτόχρονα. Η Ολλανδία τερμάτισε τέταρτη, ένα βαθμό πίσω από τη Γερμανία. Μετά το "De oude muzikant" του Μπεν Κράμερ που τερμάτισε 14ο το, η χώρα έστειλε τους Mouth & MacNeal με το "I See a Star". Το 1974 ήταν η πρώτη χρονιά που επέτρεψε στα τραγούδια να ερμηνευτούν στα Αγγλικά, οπότε οι στίχοι άλλαξαν στα Αγγλικά. , το ντουέτο έπρεπε να αντιμετωπίσει αστέρες όπως οι ABBA, η πρώην νικήτρια Τζιλιόλα Τσινκουέτι και η Ολίβια Νιούτον Τζον, πριν τερματίσει στην τρίτη θέση. Οι Teach-In με το "Ding-a-dong" κέρδισαν την εθνική προεπιλογή Nationaal Songfestival 1975, η οποία ήταν η πρώτη φορά από το 1970 που οι τραγουδιστές δεν είχαν επιλεγεί εσωτερικά. Το τραγούδι έλαβε έξι δώδεκα βαθμούς, κερδίζοντας το διαγωνισμό για τέταρτη φορά και είναι το πρώτο τραγούδι που κέρδισε, ενώ σε σειρά εμφάνισης ήταν πρώτο.
1976–1985: Πολλαπλές διοργανώσεις
Η Χάγη φιλοξένησε τη Eurovision του στο Congresgebouw, με την πρώην νικήτρια Κόρι Μπρόκεν να παρουσιάζει την παράσταση. Η Σάντρα Ρίμερ επέστρεψε με το "The Party's Over" τερματίζοντας 9η. Η χώρα προχώρησε σε τρεις χρονιές που δεν τερμάτισε στην πρώτη δεκάδα, με το "De mallemolen" της Χέντι Λέστερ να τερματίζει 12ο, το "'t Is OK" με τους Harmony να τερματίζει 13ο και το συγκρότημα Xandra με τη Σάντρα Ρίμερ, με το "Colorado" να τερματίζει 12ο. Το Congressesbouw επέστρεψε στη διοργάνωση του, αφού το Ισραήλ αρνήθηκε να φιλοξενήσει αφού κέρδισε δύο φορές στη σειρά και αποσύρθηκε, επειδή η ημερομηνία του διαγωνισμού συνέπεσε με την Ημέρα Μνήμης. Ο Ρογκίρ φαν Ότερλου έκανε το ντεμπούτο του ως μαέστρος. Η Μάγκι Μακνίλ επέστρεψε με το "Amsterdam". Το τραγούδι θα ήταν το τελευταίο τραγούδι που θα επιλεγεί εσωτερικά μέχρι το 2013. Το τραγούδι οδήγησε στην ψηφοφορία μετά από τα πρώτα τρία δωδεκάρια από τέσσερις χώρες. Το τραγούδι αργότερα τερμάτισε πέμπτο. Η Λίντα Ουίλιαμς πήγε στο με το "Het is een wonder". Τερμάτισε 7ο. Ένα χρόνο αργότερα, το "Fantasie eiland" των The Millionaires έχασε αμφιλεγόμενα το εισιτήριο, επειδή οι ειδικοί κριτές έστειλαν το "Jij en ik" με τον Μπιλ βαν Ντάικ. Το αγγλικό τρίο Tight Tit διασκεύασε το τραγούδι ως Fantasy Island, το οποίο έγινε κορυφαία επιτυχία φτάνοντας στην 5η θέση των τσάρτ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1982, το "Fantasie eiland" κέρδισε το Διαγωνισμός Δεύτερης Ευκαιρίας του OGAE. Οι πέντε πόντοι της Γερμανίας οδήγησαν το "Jij en ik" στην τρίτη θέση από το τέλος. Το Nationaal Songfestival 1983, θεωρείται επίσης δραματικό. Το "Een beetje van dit" των Vulcano ήρθε σε ισοπαλία με το "Sing Me a Song" της Μπερναντέτ, πριν το τελευταίο σετ των ψήφων της επιτροπής δώσει στη Μπερναντέτ ένα βαθμό και στους Vulcano κανέναν, που την έστειλε στο Μόναχο. Η Ολλανδία τερμάτισε 7η. Αφού κέρδισε σχεδόν το Nationaal Songfestival το 1981, η Μαριμπέλ εκπροσώπησε τη χώρα το 1984 με το "Ik hou van jou", όπου η συμμετοχή τερμάτισε 13η πριν την πρώτη αποχώρηση το 1985 λόγω της Ημέρας Μνήμης των Νεκρών.
1986–1995: Μικτά αποτελέσματα που οδήγησαν στον υποβιβασμό
Η γυναικείο συγκρότημα Frizzle Sizzle ήταν η ολλανδική συμμετοχή το 1986 με το "Alles heeft ritme", η οποία τερμάτισε ξανά 13η. Στην έκδοση του Nationaal Songfestival 1987, η Μάρτσα ερμήνευσε έξι διαγωνιστικά τραγούδια και επιλέχθηκε το "Rechtop in de wind". Η Μάρτσα τερμάτισε με ισοπαλία στην πέμπτη θέση, το πρώτο αποτέλεσμα στην πρώτη πεντάδα για την Ολλανδία από το 1980. Το τραγούδι ήταν το τελευταίο που διευθύνθηκε από τον Ρογκίρ φαν Ότερλου πριν από το θάνατό του από καρκίνο. Το 1998, ο Γκέραρντ Γιόλινγκ επιλέχθηκε εσωτερικά ως ο ολλανδός εκπρόσωπος και το "Shangri-La" επιλέχθηκε αργότερα ως ολλανδική συμμετοχή. Το τραγούδι τερμάτισε ένατο. Η Γιουστίνε Πελμελάι, μέλος των φωνητικών του τραγουδιού "Shangri-La", κέρδισε την επιλογή το 1989 με το τραγούδι "Blijf zoals je bent", που τερμάτισε στη 15η θέση. Το 1990, η χώρα εκπροσωπήθηκε από τις αδελφές Maywood με την μπαλάντα "Ik wil alles met je delen", τερματίζοντας και πάλι στη 15η θέση. Καθώς ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στις 4 Μαΐου 1991, η Ολλανδία αποφάσισε να μην συμμετάσχει λόγω της Ημέρας Μνήμης των Νεκρών. Ο Χάμφρεϊ Κάμπελ κέρδισε την επιλογή του 1992 με το "Wijs μου de Weg", το οποίο τερμάτισε ένατο. Το 1993 και το 1994, το NOS αποφάσισε να επιλέξει εσωτερικά τον Ολλανδό καλλιτέχνη, και να χρησιμοποιήσει το Nationaal Songfestival για την επιλογή του τραγουδιού. Το 1993, η Ρουθ Γιάκοτ επιλέχθηκε ως καλλιτέχνης και το "Vrede" επιλέχθηκε ως η συμμετοχή, τερματίζοντας έκτο. Το 1994, η Βίλεκε Αλμπέρτι επιλέχθηκε με το τραγούδι "Waar is de zon?". Το τραγούδι τερμάτισε 23ο με τέσσερις πόντους και η Ολλανδία υποβιβάστηκε από το διαγωνισμό του 1995.
1996–2004: Μια δεκαετία καλών αποτελεσμάτων
Το Nationaal Songfestival επέστρεψε το 1996 με πέντε ημιτελικούς για να επιλέξει ένα τραγούδι για κάθε τραγουδιστή. Η Μαξίν και ο Φράνκλιν Μπράουν εκπροσώπησαν τη χώρα με το "De eerste keer". Το τραγούδι τερμάτισε έβδομο, μετά από σφάλμα. Ο Ντικ Μπέκερ, που συνυπέγραψε το "Ding-a-dong", έκανε το ντεμπούτο του ως μαέστρος. Το 1997, οι Mrs. Einstein, τις οποίες η γερμανική τηλεόραση ανέφερε αστεία ως Dutch Spice Grandmothers, εκπροσώπησαν την Ολλανδία με το "Niemand heeft nog tijd" που τερμάτισε 22ο με πέντε πόντους. Το "Alsof je bij me bent" της Nurlaila τερμάτισε δεύτερο στην προεπιλογή, αλλά κέρδισε το OGAE Second Chance Contest 1998. Η υψηλότερη βαθμολογία συμμετοχής εκείνη την περίοδο ήταν το "Hemel en aarde" της Εντσίλια Ρόμπλεϊ: ηγήθηκε της ψηφοφορίας για ορισμένο χρονικό διάστημα της βραδιάς. Ήταν η τελευταία φορά που η Ολλανδία ήταν ηγέτης του πίνακα αποτελεσμάτων μέχρι το 2014. Το τραγούδι τερμάτισε τέταρτο, το καλύτερο αποτέλεσμα της Ολλανδίας από το 1975. Η Μαρλέιν κέρδισε τον ολλανδικό τελικό το 1999. Τερμάτισε στην 8η θέση με το τραγούδι "One Good Reason". Το 2000, το τραγούδι "No Goodbyes", το οποίο τραγούδησε η Λίντα Βάγκενμακερς, τερμάτισε στην 13η θέση. Το 2001, η Μιχέλ Κόρτενς και το τραγούδι της "Out on My Own", τερμάτισε 18η και η Ολλανδία δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής το 2002 λόγω κακών αποτελεσμάτων. Η Έστερ Χάρτ κέρδισε τον εθνικό τελικό το 2003 με την ίδια ομάδα γραφής με το 1999. Η Έστερ τερμάτισε στην 13η θέση. Η χώρα έστειλε το ανδρικό ντουέτο Re-Union το 2004 με το τραγούδι "Without You" και προκρίθηκε στον τελικό. Τερμάτισε στην 20η θέση με 11 βαθμούς.
2005–2012: Σερί μη προκρίσεων
Το 2005, το "My Impossible Dream" της Γκλένις Γκρέις δεν κατάφερε να φτάσει στον μεγάλο τελικό. Οι Treble επίσης δεν προκρίθηκαν ένα χρόνο αργότερα, με το τραγούδι "Amambanda" στην Αθήνα. Το 2007, η Ρόμπλεϊ επέστρεψε με το τραγούδι "On Top of the World". Δεν μπορούσε να επαναλάβει την επιτυχία της το 1998 και δεν κατάφερε να προκριθεί. Το 2008, η Χιντ συμμετείχε με το τραγούδι "Your Heart Belongs to Me": δεν κατάφερε επίσης να προκριθεί. Το 2009, το "Shine" των De Toppers απέτυχε να προκριθεί. Ένα χρόνο μετά, η Σίνεκε επιλέχθηκε μέσω ενός εθνικού τελικού με το "Ik ben verliefd (Sha-la-lie)", τραγούδι αμιγώς στα ολλανδικά, το οποίο απέτυχε να προκριθεί στον τελικό. Οι 3JS είχαν τη χαμηλότερη βαθμολογία όλων των συμμετεχόντων στο διαγωνισμό του και η Γιόαν Φράνκα απέτυχε επίσης να προκριθεί το. Η Ολλανδία έχασε τα τελευταία οκτώ χρόνια στη σειρά, καθιστώντας τη χώρα με τη μεγαλύτερη περίοδο μη προκρίσεων στο διαγωνισμό.
2013–σήμερα: σερί μη προκρίσεων και πέμπτη νίκη
Η σειρά διαδοχικών μη προκρίσεων από τη δεκαετία του 2000 ως τις αρχές της δεκαετίας του 2010 οδήγησε τον ολλανδικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό να ξανασκεφτεί τη στρατηγική τους, η οποία οδήγησε στην εσωτερική επιλογή της ροκ τραγουδίστριας Ανούκ το 2013. Η Ανούκ επέλεξε το τραγούδι "Birds" και τους τραγουδιστές φωνητικών και πήγε για να σπάσει το μακρύ σερί μη προκρίσεων της Ολλανδίας. Έδωσε στη χώρα το πρώτο αποτέλεσμα στην πρώτη δεκάδα από το 1999. Τα επόμενα χρόνια, η ολλανδική επιτροπή της Eurovision συνέχισε να επιλέγει τους καλλιτέχνες της εσωτερικά. Την επόμενη χρονιά, οι The Common Linnets (αποτελούμενοι από τους τραγουδιστές Ίλσε Ντελάνγκε και 	Waylon) με το "Calm After the Storm" κέρδισαν τον ημιτελικό τους, τερματίζοντας δεύτεροι συνολικά. Μετά από τη μη πρόκριση της Τρίνκε Όστερχουϊς το 2015, οι Ολλανδοί κατέγραψαν τέσσερις διαδοχικές προκρίσεις με τον Ντάουε Μπομπ και τις O’G3NE να τερματίζουν και οι δύο στην 11η θέση στις αντίστοιχες εμφανίσεις τους, και ο Waylon που κατέλαβε την 18η θέση το 2018. Ο Ντάνκαν Λόρενς έφερε στη χώρα την 5η γενική νίκη της (ισοβαθμώντας στον αριθμό νικών με τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο και το Ηνωμένο Βασίλειο) και την πρώτη νίκη σε 44 χρόνια με το τραγούδι του, "Arcade". Ως αποτέλεσμα της ακύρωσης του λόγω της πανδημίας του COVID-19, ο Λόρενς έγινε ο νικητής της Eurovision με τη μεγαλύτερη διάρκεια της εξουσίας της νίκης, έχοντας τον τίτλο για δύο συνεχόμενα χρόνια. Ως ο συμμετέχων της διοργανώτριας χώρας, ο Ζανγκού Μακρόι με το "Birth of a New Age" προκρίθηκε αυτόματα για τον τελικό, τερματίζοντας στην 23η θέση με 11 βαθμούς, σημειώνοντας την πέμπτη φορά από το 2015 που η διοργανώτρια χώρα κατατάσσεται στην τελευταία πεντάδα. Ο Μακρόι είχε προηγουμένως επιλεγεί για να εκπροσωπήσει τη χώρα στην έκδοση του 2020 που ακυρώθηκε αργότερα με το "Grow". Για το διαγωνισμό του 2022, η S10 εκπροσώπησε τη χώρα με το "De diepte", η πρώτη συμμετοχή στα ολλανδικά μετά την Σίνεκε το 2010, η οποία τερμάτισε στην 11η θέση στον τελικό.
Το 2015 η συμμετοχή της Ολλανδίας ψηφίστηκε ως εκείνη με το χειρότερο ντύσιμο επί σκηνής στα βραβεία Barbara Dex Award και απέσπασε 1.324 βαθμούς, ανάμεσα σε 10 χώρες.
Χρονιές μη συμμετοχής
Η Ολλανδία έχει χάσει μόνο τέσσερις διαγωνισμούς στην ιστορία της στη Eurovision. Η χώρα απουσίαζε τις χρονιές και  λόγω της ημερομηνίας και των δύο διαγωνισμών που σύμπιπταν με την ολλανδική Ημέρας Μνήμης των Νεκρών,  και τις χρονιές  και  λόγω υποβιβασμού ως αποτέλεσμα των κακών αποτελεσμάτων της χώρας την προηγούμενη χρονιά.
Η Ολλανδία συμμετείχε το. Όμως, στις 22:00 (Ώρα Κεντρικής Ευρώπης +2) το Σάββατο 13 Μαΐου, η εκπομπή ακυρώθηκε λόγω του δυστυχήματος των πυροτεχνημάτων στο Ενσέντε που συνέβη λίγες ώρες πριν. Οι βαθμοί που δόθηκαν από την Ολλανδία, επιλέχθηκαν από την ψηφοφορία της κριτικής επιτροπής, αφού δεν υπήρχε τηλεψηφοφορία λόγω της αποκοπής του προγράμματος.
Ιστορικό ψηφοφορίας
Ως το, το ιστορικό ψηφοφορίας της Ολλανδίας έχει ως εξής:
Διοργανώσεις
Τέσσερις φορές έχει κερδίσει η Ολλανδία τον διαγωνισμό και άλλες τόσες τον διοργάνωσε, όχι όμως αμέσως μετά τις νίκες της όπως ορίζουν οι κανονισμοί. Αυτό συνέβη το 1958, το 1970 (όπου μάλιστα επιλέχθηκε ανάμεσα στις τέσσερις χώρες που είχαν μοιραστεί το βραβείο του 1969) και το 1976. Το 1960, αν και νικήτρια της προηγούμενης χρονιάς, παραχώρησε τη διοργάνωση στο Λονδίνο, ενώ αντίθετα ανέλαβε η ίδια τη διοργάνωση του 1980, τη στιγμή που η νικήτρια χώρα της προηγούμενης χρονιάς (Ισραήλ), αρνήθηκε να διοργανώσει τη Eurovision υπό τις προϋποθέσεις της EBU και όχι τις δικές της.
Eurovision: Europe Shine a Light
Στις 16 Μαΐου 2020, το Χίλφερσουμ φιλοξένησε το ζωντανό σόου Eurovision: Europe Shine A Light σαν αντικατάσταση του ακυρωμένου Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2020. Το σόου παρουσίασαν οι Σαντάλ Γιάνσεν, Εντσίλια Ρόμπλεϊ και Γιαν Σμιτ.
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Ολλανδία
Στους τελικούς:
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή T. → Τηλεψηφοφορία
Στους ημιτελικούς:
Σχολιαστές και εκπρόσωποι βαθμών
Με το πέρασμα του χρόνου ήταν διαθέσιμος ο σχολιασμός από τα κανάλια NOS/TROS με τη βοήθεια έμπειρων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών παρουσιαστών, συμπεριλαμβανομένων των Βίλεμ Ντόις, Ίβο Νίε, Πιμ Γιάκομπς και άλλων. Ο Βίλεμ βαν Μπόισεκομ παρουσίαζε το διαγωνισμό για λογαριασμό της τηλεόρασης του NOS από το 1987 ως το 2005. Η παρουσίαση σταμάτησε με την ανακοίνωση από τον ίδιο, τον Νοέμβριο του 2005, ότι σταματά τις παρουσιάσεις. Αντικαταστάθηκε ως συν-σχολιαστής από τον Κόρναλτ Μάας, ο οποίος απολύθηκε στις 29 Ιουνίου 2010 επειδή προσέβαλε με σχόλια στο Twitter το Sieneke, τον Γιόραν βαν ντερ Σλουτ και το Κόμμα για την Ελευθερία (PVV). Έπειτα από αυτό, ο DJ Ντάνιελ Ντέκερ, ο οποίος παρουσίαζε μαζί με τον Μάας, ανέλαβε παρουσιαστής μαζί με τον τραγουδιστή Γιαν Σμιτ. Το 2014 επανήλθε ο Μάας, αντικαθιστώντας ο ίδιος τώρα τον Ντέκερ μαζί με τον Σμιτ.
Παραπομπές
Ολλανδια Eurovision
Χάλυβες
Οι Χάλυβες ή Αλιζώνες ή και Άλυβες ήταν αρχαίος λαός της Μικράς Ασίας που ζούσε στα παράλια του Εύξεινου πόντου, στα σημερινά σύνορα Γεωργίας και Τουρκίας. Η χώρα τους συνόρευε με τους Τάοχους και τους Σκυθήνες.
Οι Χάλυβες αναφέρονται από πολλούς αρχαίους συγγραφείς και σχολιαστές. Κατά μερικούς από αυτούς, οι Χάλυβες ταυτίζονται (μέσω ετυμολογίας) με τους Αλιζώνες του Ομήρου οι οποίοι έρχονταν από τη μακρινή Αλύβη, ενώ άλλοι θεωρούν τους Αλιζώνες σκυθική φυλή ή τους τοποθετούν στην Παφλαγονία ή τους ταυτίζουν με τις Αμαζόνες. Στα Αργοναυτικά του Ορφέως, οι Χάλυβες αναφέρονται ως ένας τους λαούς που συνάντησαν οι Αργοναύτες. Στην Ιονική γραπτή παράδοση, οι Χάλυβες τοποθετούνται κατά μήκος του ποταμού Θερμώδοντα (σημ. Terme Çayı στην ανατολική Τουρκία), ενώ ο Απολλώνιος ο Ρόδιος τους θέλει στο στόμιο του ποταμού αυτού, πέρα από τη χώρα των Αμαζόνων, αποκαλώντας τους «εξαθλιωμένο λαό που ζει σε μια άγονη βραχώδη γη». Ο Σκύλαξ στο βιβλίο Σκύλακος περίπλους αναφέρει ότι βρισκόταν μετά τη χώρα των Τιβαρηνών και μετά τους Χάλυβες ήταν οι Ασσύριοι. Αναφέρει το κλειστό λιμάνι Γενέσιντις και τις ελληνικές αποικίες Σταμενεία και Ιασονία.
Για την ετυμολογία του ονόματος Χάλυβες, έχει προταθεί η χεττιτική λέξη Khaly-wa (δηλ. χώρα του Άλυος ποταμού).
Ο Ξενοφών πέρασε από τη χώρα τους κατά την Kάθοδο των Μυρίων. Όπως αναφέρει ζούσαν σε οχυρωμένες πόλεις δεν τους υποδέχτηκαν φιλόξενα αλλά δεν τους δημιούργησαν και μεγάλα προβλήματα στην πορεία τους. Ο ποταμός Άρπασος ήταν το φυσικό σύνορο με του Σκυθήνες, κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν η επεξεργασία μετάλλων και κυρίως σιδήρου και χάλυβα. Την περίοδο εκείνη η χώρα των Χάλυβων αποτελούσε τμήμα της Περσικής Αυτοκρατορίας, ο Ξενοφών με τους Μυρίους τους είχε αντιμετωπίσει σε μάχη, στον ποταμό Φάσι, με τον περσικό στρατό και τους είχε τρέψει σε φυγή.
Οι αρχαίοι θεωρούσαν τους Χάλυβες φημισμένους στην κατεργασία του αργύρου και του σιδήρου. Πάντως, στην Τουρκία και τη Γεωργία, κατά μήκος των ακτών του Ευξείνου Πόντου, έχουν βρεθεί ίχνη αποθέσεων μεταλλουργίας και επεξεργασίας σιδήρου. Για τις μεταλλουργικές ικανότητες των Χαλύβων, έχει και πάλι προταθεί χιττιτική προέλευση. Από τους αρχαίους Χάλυβες πήρε η περιοχή τη νεώτερη ονομασία της, Χαλδία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Μικράς Ασίας Κατηγορία:Αρχαίες φυλές της Γεωργίας Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Λαοί της Σκυθίας
Κράγος
Ο Κράγος είναι ένα βουνό στην Τουρκία, εκεί όπου ήταν η αρχαία Λυκία, στη Μικρά Ασία. Ο Στράβωνας, η περιγραφή του οποίου είναι από τα δυτικά προς τα ανατολικά, μετά το ακρωτήριο της Τελμησσού αναφέρει τον Αντικράγο, όπου βρισκόταν η Καρμυλησσός και μετά ο Κράγος ο οποίος έχει οκτώ κορυφές, και η ομώνυμη πόλη Κράγος. Τα Πίναρα στο εσωτερικό βρισκόταν στους πρόποδες του Κράγου. Υπάρχουν νομίσματα της πόλης του Κράγου κατά τη ρωμαϊκή αυτοκρατορική περίοδο, με την επιγραφή Λυκιων Κρ. ή Κρα. ή Κραγ. Η έκταση του Αντικράγου και του Κράγου αναπαρίσταται στο χάρτη των Spratt και Forbes να εκτείνεται από τα νότια από την περιοχή της Τελμησσού, και να σχηματίζει το δυτικό όριο της χαμηλότερης λεκάνης του ποταμού Ξάνθου. Το νοτιότερο κομμάτι είναι ο Κράγος. Στο χάρτη της Καραμανίας του Φράνσις Μποφόρ σημειώνεται στα 1.828 μέτρα.
Η εξερεύνηση αυτής της ακτής από τον Μποφόρ άρχισε από το Γεντιμπουρούν ( Yedy-Booroon, κυριολεκτικά "επτά μύτες", επτά κορυφές), μια σειρά από ψηλά και απότομα βουνά τα οποία φαίνεται ότι ήταν ο αρχαίος Κράγος της Λυκίας. Τα ερείπια των Πινάρων βρίσκονται, εκεί που τα περιγράφει ο Στράβωνας, στην ανατολική μεριά αυτής της οροσειράς, περίπου στα μισά μεταξύ της Τελμησσού και το τέλος της οροσειράς στη νότια ακτή. Υπάρχει ένα πέρασμα μεταξύ των κορυφών του Κράγου και του Αντικράγου. Μεταξύ των κορυφών υπάρχει ένα οροπέδιο στα 1.219 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, και πάνω από αυτό υψώνεται η ψηλότερη κορυφή του Κράγου, 762 μέτρα πάνω από αυτό το σημείο. Το πρώτο μισό της ανάβασης από το οροπέδιο είναι μέσω πυκνού δάσους, ενώ το υπόλοιπο σε γυμνό βράχο. Από την κορυφή μπορεί κανείς να έχει θέα ολόκληρης της πεδιάδας του Ξάνθου, και των φαραγγιών του Μασσίκυτου, ο οποίος βρίσκεται ανατολικά αυτής της πεδιάδας. Η πλευρά προς τη θάλασσα είναι τόσο απότομη, που από αυτή την ψηλή κορυφή τα κύματα φαίνονται να σκάνε άσπρα στη βάση αυτού του απόκρημνου ορεινού όγκου. Φαίνεται ότι ο Στράβωνας είναι σωστός στην περιγραφή του μιας κοιλάδας που χωρίζει τον Αντικράγο από τον Κράγο, και το ψηλότερο κομμάτι, το οποίο υψώνεται πάνω από τη θάλασσα στις Επτά Κορυφές, φαίνεται ότι είναι η επτά κορυφές για τις οποίες μιλάει ο Στράβωνας. Υπήρχε σύμφωνα με το Σκύλακα και τον Πλίνιο (τόμος 27) ένα ακρωτήριο Κράγος, το οποίο πρέπει να ήταν η Επτά Κορυφές. Η  Ιερά Άκρα  του Σταδιασμού επίσης φαίνεται ότι είναι οι Επτά Κορυφές. Η τοποθεσία του Κράγου μεταξύ του Ξάνθου και της Τελμησσού αναφέρεται από τον Πομπόνιο Μέλα, ο οποίος και αυτός μάλλον εννοεί το ίδιο μέρος της οροσειράς.
Οι βράχοι και τα δάση του Κράγου κάποιες φορές αναφέρονται σε ποιητικά έργα σαν την περιστασιακή κατοικία της Ντιάνα (η αντίστοιχη της Αρτέμιδος θεά των λατίνων). Εδώ τέλος σύμφωνα με πηγή που αναφέρει ο Στέφανος ο Βυζάντιος (στο λήμμα Κράγος), ήταν τα λεγόμενα θεῶν ἀγρίων ἄντρα (τα σπήλαια των άγριων θεών).
Παραπομπές
Κατηγορία:Λυκία Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας
Ιστορία της πόλης των Αθηνών κατά τον Μεσαίωνα
Η Ιστορία της πόλης των Αθηνών κατά τον Μεσαίωνα είναι δίτομο έργο του κλασικού φιλόλογου και ιστορικού Φέρντιναντ Γκρεγκορόβιους. Είναι το τελευταίο έργο του συγγραφέα και συνοψίζει την ιστορία της Αθήνας από την εποχή του Ιουστινιανού μέχρι την Τουρκική κατοχή. Θεωρείται αξιόλογο έργο, τόσο από ιστορικής όσο και από φιλολογικής άποψης.
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Αθήνας Κατηγορία:Ιστορικά συγγράμματα
Παντοκράτωρ
thumb|200px|Ο τρούλος του [[Ναός της Αναστάσεως|Ναού της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα.]]
Γιάννης Μασούρας
Ο Γιάννης Μασούρας (24 Αυγούστου 1996, Πάτρα) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως δεξιός πλάγιος αμυντικός για τη Κηφισιά.
Παντοκράτωρ
Με το προσωνύμιο Παντοκράτωρ φέρεται ο Ιησούς Χριστός στην ορθόδοξη χριστιανική αγιογραφία.
Με την εικόνα του Παντοκράτορα Ιησού αγιογραφείται ο κεντρικός θόλος (τρούλος) όλων των βυζαντινών ναών. Στους δε ναούς που στερούνται θόλου, ρυθμού Βασιλικής, η εικόνα αγιογραφείται στο κέντρο της οροφής του ναού.
Γιάννης Μασούρας
Παναχαϊκή
Ο Μασούρας γεννήθηκε στην Πάτρα, πραγματοποιώντας τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της Παναχαϊκής. To 2013, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την πατρινή ομάδα. Στην Παναχαϊκή παρέμεινε έως και το 2015, πραγματοποιώντας σχεδόν 15 συμμετοχές.
Α.Ε. Λάρισα
Το 2015 εντάχθηκε στη Λάρισα, η οποία αγωνιζόταν στη Φούτμπολ Λιγκ. Η πρώτη του χρονιά εκεί ήταν επιτυχημένη, καθώς η ομάδα του προβιβάστηκε στη Σούπερ Λιγκ, ενώ κι αυτός έλαβε το βραβείο του Καλύτερου Νέου Παίχτης της Φούτμπολ Λιγκ. Παρόλα αυτά, στην επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε κυρίως με τη Λάρισα U20, ωστόσο, στις 23 Απριλίου του 2017, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του, σε έναν αγώνα κόντρα στην Ξάνθη, ως αλλαγή.
Παντοκράτωρ
Πέριξ της εικόνας του Παντοκράτορα αγιογραφούνται Άγγελοι ή Απόστολοι, όταν ο θόλος είναι ψηλός διαφορετικά οι τέσσερις ευαγγελιστές αμέσως χαμηλότερα στις δημιουργούμενες τέσσερις αρχιτεκτονικές κόγχες, στα ημιθόλια.
Γιάννης Μασούρας
Α.Ε. Λάρισα
Στην επόμενη σεζόν έγινε βασικός στέλεχος της ομάδας του, πραγματοποιώντας 23 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Εκείνη τη χρονιά πέτυχε και το πρώτο του επαγγελματικό γκολ, στο Κύπελλο Ελλάδας, κόντρα στον ΠΑΣ Γιάννινα, σε ένα ματς που πέτυχε και δεύτερο γκολ. Στον επαναληπτικό αγώνα, ο ΠΑΣ κατάφερε να κερδίσει με το ίδιο σκορ (1-2) και στην παράταση τελικά η Λάρισα κέρδισε με 3-2 και προκρίθηκε στους ημιτελικούς της διοργάνωσης, με τον Μασούρα να πετυχαίνει και τρίτο γκολ. Τελικά η Λάρισα αποκλείστηκε στην επόμενη φάση από την ΑΕΚ. Η ΑΕΛ είχε κερδίσει στον πρώτο αγώνα με 2-1, αλλά ηττήθηκε με 1-0 στον δεύτερο. Στη Λάρισα παρέμεινε έως και το 2018, πραγματοποιώντας 51 συμμετοχές και πετυχαίνοντας 3 γκολ, σε όλες τις διοργανώσεις.
Πανιώνιος (δανεισμός)
Στις 4 Φεβρουαρίου 2019, παραχωρήθηκε με δανεισμό στον Πανιώνιο μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου.
Α.Ε. Λάρισα (δανεισμός)
Στις 29 Ιανουαρίου 2020, εντάχθηκε με δανεισμό στην ΑΕ Λάρισας.
Γκόρνικ Ζάμπρζε (δανεισμός)
Στις 26 Αυγούστου 2020, παραχωρήθηε εκ νέου με δανεισμό στην πολωνική Γκόρνικ Ζάμπρζε έως το τέλος της σεζόν 2020-21, καθώς ο προπονητής του Ολυμπιακού Πέδρο Μαρτίνς δεν τον συμπεριέλαβε στα πλάνα της ομάδας για τη νέα χρονιά.
Μιέντζ Λεγκνίτσα
Εθνική Ελλάδος
Στις 29 Μαΐου του 2018, ο Μασούρας έκανε ντεμπούτο με την Εθνική Ελλάδας U21, σε έναν αγώνα κόντρα στην αντίστοιχη ομάδα της Σλοβενίας, χάνοντας 3-1 και ξεκινώντας ως βασικός. Κατόπιν, κλήθηκε για τα Προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και αγωνίστηκε ως βασικός στη νικηφόρα εντός έδρα αναμέτρηση κόντρα στη Λευκορωσία, που έληξε με νίκη 2-0.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκούρνικ Ζάμπζε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτα Ρότερνταμ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Κηφισιάς