cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γ.Σ. Αγίας Παρασκευής
Η δεκαετία του 2010
Το επόμενο φθινόπωρο η ομάδα της Αγία Παρασκευής εντάχθηκε στο Πρωτάθλημα του Ομίλου Νότου της Α2 Εθνικής για τη χρονιά 2011-12. Ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις με 9 νίκες και 11 ήττες, ισοβαθμώντας με τη Νέα Κηφισιά. Εν τέλει τοποθετήθηκε στην 7η θέση της τελικής βαθμολογίας, ανανεώνοντας την παρουσία της στο ίδιο επίπεδο και για την επόμενη χρονιά. Την ίδια χρονιά, η ομάδα αγωνίστηκε επίσης σε τρεις αγώνες της Α' Φάσης του Κυπέλλου Ελλάδος. Απέκλεισε διαδοχικά τον Π.Α.Σ. Γιάννινα με σκορ (41-64) και τον Απόλλωνα Πατρών (53-97), προτού ανακόψει την πορεία της ο Α.Ο. Ελληνικού (59-46). Το καλοκαίρι τη θέση του προπονητή κ. Σπυράκη ανέλαβε ο Γιώργος Κάββουρας με βοηθό τη Ντορίτα Δέδε.
Η επόμενη αγωνιστική περίοδος 2012-13 είχε οργανωτικές ιδιομορφίες γιατί βρισκόταν σε εξέλιξη αναδιάρθρωση των κατηγοριών. Η Αγία Παρασκευή εντάχθηκε σε όμιλο 10 συλλόγων από τη Νότια Ελλάδα συγκεντρώνοντας 6 νίκες και 12 ήττες. Στην τελική κατάταξη βρέθηκε στην 8η θέση με συνέπεια να υποβιβαστεί στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Σ.Κ.Α. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, η ομάδα απέκλεισε αρχικά την Άμιλλα Τρίπολης (57-69), προτού αποκλειστει με τη σειρά της από το μετέπειτα τροπαιούχο Πρωτέα Βούλας (43-62).
Το Μάιο του 2013 πρώτος προπονητής της ομάδας ανέλαβε ο Γρηγόρης Σουλιώτης, τον οποίο αντικατέστησε το Νοέμβριο του 2013 ο Πέτρος Αναγνωστόπουλος. Τη χρονιά 2013-14 η Α' Κατηγορία της Ε.Σ.Κ.Α. φιλοξένησε 11 ακόμη ομάδες, απέναντι στις οποίες η Αγία Παρασκευή πέτυχε 16 νίκες και 6 ήττες. Την ίδια επίδοση είχαν επίσης ο Α.Ο. Ζωγράφου και ο Προμηθέας Χαλανδρίου, οι οποίοι όμως χάρις στα μεταξύ τους αποτελέσματα μπόρεσαν και πέρασαν στα Play-Offs σε βάρος της Αγίας Παρασκευής που έκλεισε τη χρονιά στην 5η θέση. Την ατυχία αυτή αντιστάθμισε μια σημαντική διάκριση για το σύλλογο, η κατάκτηση του Κυπέλλου Γυναικών Ε.Σ.Κ.Α. το Μάρτιο του 2014. Στο Κλειστό Γυμναστήριο Δαΐς η Αγία Παρασκευή επικράτησε με σκορ 45-40 του Άρη Πετρούπολης, κατακτώντας το τρόπαιο. Πρώτη σκόρερ και πολυτιμότερη παίκτρια του τελικού αναδείχθηκε όπως και λίγα χρόνια πριν η Σόνια-Μαρία Γιουκάκη με 25 πόντους.
Για την επόμενη χρονιά, 2014-15, το προπονητικό δίδυμο των Αναγνωστόπουλου και Στρατάκου παρέμεινε στο πόστο του. Στη διάρκεια της κανονικής περιόδου η Αγία Παρασκευή συνέλεξε 18 νίκες και 4 ήττες τερματίζοντας στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα της Α' Κατηγορίας. Ακολούθως στη φάση των Play-Offs συμμετείχαν οι ομάδες που μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου του Πρωταθλήματος, σύμφωνα με τη βαθμολογία που συγκέντρωσαν, κατετάγησαν στις θέσεις 1 έως 4 του βαθμολογικού πίνακα. Νικήτριες της B' Φάσης αναδείχθηκαν οι ομάδες που πρώτες πέτυχαν τρεις νίκες επί των αντιπάλων τους, προσμετρώντας και τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου. Η Αγία Παρασκευή διασταυρώθηκε αρχικά με την Α.Ε.Κ. Περιστερίου - Δυτικών Προαστίων απέναντι στην οποία είχε ήδη σημειώσει 1 νίκη και 1 ήττα. Σημειώνοντας δύο διαδοχικές νίκες επί της αντιπάλου (62-54, 44-62), η Αγία Παρασκευή πέρασε στον τελικό. Εκεί βρέθηκε αντιμέτωπη με την Πέυκη όντας σε δυσμενή θέση, εφόσον η δεύτερη προηγούταν ήδη με 2 νίκες από την κανονική περίοδο. Οπως και την προηγούμενη φορά που ανήλθε στην Α2 Εθνική, η Αγία Παρασκευή ανέτρεψε το σε βάρος της κλίμα πετυχαίνοντας τρεις διαδοχικές νίκες (64-59, 50-54, 63-56) κατακτώντας εμφατικά το Πρωτάθλημα. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ε.Σ.Κ.Α., η ομάδα αγωνίστηκε σε 3 παιχνίδια. Σε πρώτη φάση απέκλεισε διαδοχικά την Εστία Φιλίας-Θησέας (77-35) και τον Αμύντα Δάφνης-Υμηττού (69-48) στους προημιτελικούς. Στα ημιτελικά την πορεία της Αγίας Παρασκευής ανέκοψε ο Προμηθέας Χαλανδρίου (67-66) που πέτυχε το νικητήριο καλάθι 12 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη.
Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις
Ο σύλλογος στη διάρκεια της μακρόχρονης πορείας του έχει συμμετάσχει 4 φορές σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις και συγκεκριμένα στο European Cup Liliana Ronchetti (1989, 1990, 1993, 1994).
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2018-2019, ο Γ.Σ. Αγίας Παρασκευής λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κοντοπεύκου, χωρητικότητας 1.000 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Γιώργος Καράμπελας. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Νοέμβριο του 2013 ο Πέτρος Αναγνωστόπουλος με άμεσο συνεργάτη το Γιάννη Στρατάκο.
Τμήματα υποδομών
Ο Γ.Σ. Αγίας Παρασκευής διατηρεί τμήματα υποδομής όλων των ηλικιακών ομάδων: Νεανίδων, Κορασίδων, Παγκορασίδων, Μίνι και Ακαδημίες. Τα αγωνιστικά τμήματα λαμβάνουν μέρος στα αντίστοιχα Πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ. Αττικής.
Την αγωνιστική περίοδο 1987-88 η ομάδα των Νεανίδων αναδείχθηκε αρχικά Πρωταθλήτρια Ε.Σ.Κ.Α. και κατόπιν Πρωταθλήτρια Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Αγία Παρασκευή Αττικής Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ενόργανης γυμναστικής Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1976 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1976
Ιωάννης (στρατηγός)
Ο  Ιωάννης, ( ? - πέθανε μετά το 553) ήταν βυζαντινός αριστοκράτης, μάγιστρος και στρατηγός τον 6ο αιώνα. Ο Ιωάννης ήταν ανιψιός του Βιταλιανού, υπάτου το 520 και στρατιωτικού στην υπηρεσία του Αυτοκράτορα Ιουστίνου Α΄ .
Στο 537, ο Ιωάννης με Θράκες ιππείς συμμετείχε στην εκστρατεία κατά των Οστρογότθων της Ιταλίας, προς ενίσχυση του Βελισάριου, στον γοτθικό πόλεμο εναντίον των Οστρογότθων του Ουίτιγις. Ο Ιωάννης αποβιβάστηκε στον Τάραντα και το Δεκέμβριο του 537 πήγε στη Ρώμη, η οποία βρισκόταν σε πολιορκία από τους Γότθους, για να βοηθήσει την πολιορκημένη πόλη με τρόφιμα και επιπλέον στρατεύματα. Το χειμώνα του 537/538 ο Βελισάριος διέταξε τον Ιωάννη, ο οποίος είχε στρατοπεδεύσει στην Πίκενουμ να επιτεθούν στο έδαφος των γότθων για να πιεστεί ο Ουίτιγις να σταματήσει την πολιορκία της Ρώμης. Ο Ιωάννης έφτασε σε σύντομο χρονικό διάστημα το Ρίμινι, μια μέρα μακριά από τη γοτθική πρωτεύουσα της Ραβέννας. Αυτό αναγκάστηκε ο Ουίτιγις να σπάσει την πολιορκία της Ρώμης για να υπερασπιστεί την πρωτεύουσα. Ο Ιωάννης παρέμεινε στην πόλη και δέχτηκε την πολιορκία των Γότθων, χωρίς βοήθεια από τον Βελισάριο. Η άφιξη του Ναρσή, το 538 έλυσε την πολιορκία.
Όταν οι Βελισσάριος και Ναρσής διαφώνησαν γιια την εκστρατεία ο Ιωάννης πήρε το μέρος του Ναρσκαι τον ακολούθησε στην Αιμίλια χωρίς την σύμφωνη γνωμη του Βελισσάριο. Ο Ιωάννης συμμετείχε στην κατάκτηση της Αιμίλια, αλλά η διαίρεση του στρατού, η οποία προέκυψε από την αντιπαλότητα μεταξύ Βελισάριους και Ναρσή, συνέβαλε αποφασιστικά στην πτώση του Μιλάνου στους Οστρογότθους. Αυτό έπεισε τον Ιουστινιανό για την ανάγκη ανάκλησης το 539 του Ναρσή αφήνοντας την απόλυτη διοίκηση στον Βελισάριο.
Μετά την κατάκτηση της Ραβένας και την ανάκληση του Βελισάριου στην Κωνσταντινούπολη το 540, ο Ιωάννης παρέμεινε στην Ιταλία. Οι Γότθοι ανασυντάχθηκαν υπό το νέο τους βασιλιά Τωτίλα και πολιόρκησαν την Φλωρεντία, όπου ο διοικητής της φρουράς Ιουστίνος ζήτησε βοήθεια. Τα βυζαντινά στρατεύματα έφτασαν αναγκάζοντας τον Τωτίλα να υποχωρήσει προς το Μουγκέλο. Εκεί νίκησε τοβ βυζαντινό στρατό με τέχνασμα, διέσπειρε ψευδής φήμες για το θάνατο του Ιωάννη που οδήγησαν το βυζαντινό στρατό σε άτακτη φυγή. Ο Ιωάννης δραπέτευσε στη Ρώμη, όπου παρέμεινε μέχρι το 544 και αντικαταστάθηκε από τον Βέσσα με εντολή του Βελησάριου, ο οποίος στο μεταξύ επέστρεψε στην Ιταλία.
Το 545 στάλθηκε από τον Βελισσάριο στην Κωνσταντινούπολη για να αναζητήσει προμήθειες, εκεί ο Ιωάννης παντρεύτηκε τη Ιουστίνα, την κόρη του Γερμανού. Σύμφωνα με τη Μυστική Ιστορία του Προκοπίου η αυτοκράτειρα Θεοδώρα δεν ήθελε η Ιουστίνη να τον παντρευτεί και τον απέσυρε από την αποστολή για προμήθειες. Το 550, όταν Ο Ναρσής ανέλαβε την αρχηγία όλων των βυζαντινών δυνάμεων στην Ιταλία ο Ιωάννης αποκαταστάθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Τρίτιο
Το τρίτιο ή υδρογόνο-3 (σύμβολο T ή ³H, επίσης γνωστό ως υπερβαρύ υδρογόνο) είναι ένα ραδιενεργό ισότοπο του υδρογόνου. Ο πυρήνας του τρίτιου, που μερικές φορές ονομάζεται «τριτόνιο», περιέχει ένα (1) πρωτόνιο και δύο (2) νετρόνια. Το τρίτιο είναι πολύ σπάνιο στη Γη, όπου ιχνοποσότητες του ισοτόπου σχηματίζονται κατά την επίδραση της κοσμικής ακτινοβολίας στην ατμόσφαιρα του πλανήτη. Το όνομα αυτού του ισοτόπου προέρχεται από την ελληνική λέξη «τρίτος».
Από την κοσμική ακτινοβολία
Το τρίτιο υπάρχει στη φύση χάρη στην κοσμική ακτινοβολία, η οποία αλληλεπιδρά με τα ατμοσφαιρικά αέρια. Η πιο σημαντική από αυτές τις αντιδράσεις, για τη φυσική παραγωγή του τρίτιου, είναι ένα ταχύ νετρόνιο (το οποίο πρέπει να έχει ενέργεια μεγαλύτερη από 4,0 MeV ) που επιδρά με ατμοσφαιρικό άζωτο:
Ιστορικό τεχνητής παραγωγής
Σύμφωνα με την αναφορά του Ιδρύματος για την Ενέργεια και την Έρευνα Περιβάλλοντος (Institute for Energy and Environmental Research) του 1996 για το Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ (U.S. Department of Energy), μόνο 225 kg τρίτιου παράχθηκαν στις ΗΠΑ από το 1955. Κατά το διάστημα που αναφέρθηκε, οι σταθερές διασπάσεις τρίτιου σε ήλιο-3 ανήλθαν σε μια συνολική ποσότητα περίπου 75 kg.
Η παραγωγή του τρίτιου επαναλήφθηκε με τη διέγερση των ράβδων ελέγχου λιθίου (που αντικατέστησαν τους αντίστοιχους συνήθως χρησιμοποιούμενων ράβδων βόριου, κάδμιου και άφνιου), στους εμπορικής χρήσης πυρηνικούς αντιδραστήρες Watts Bar Nuclear Generating Station, κατά τη χρονική περίοδο 2003-2005, που ακολουθήθηκε από την εξαγωγή τρίτιου από ράβδους ελέγχου στη νέα (τότε) Tritium Extraction Facility, στο Savannah River Site, αρχίζοντας από το Νοέμβριο του 2006. Η διαρροή τρίτιου από τις TPBARs κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του αντιδραστήρα περιορίζει την ποσότητα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε οποιοδήποτε αντιδραστήρα, χωρίς υπέρβαση των μέγιστων επιτρεπόμενων επιπέδων τρίτιου στο ψυκτικό μέσο.
Με πυρηνική σχάση
Το τρίτιο είναι ένα ασυνήθιστο προϊόν της πυρηνικής σχάσης του ουράνιου-235, του πλουτώνιου-239 και ουράνιου-233, με μια παραγωγή ανά περίπου 10.000 σχάσεις. Αυτό σημαίνει ότι η έκλυση ή η ανάκτηση του τρίτιου πρέπει να θεωρηθεί μια διεργασία των πυρηνικών αντιδραστήρων, ιδιαίτερα στην επανεπεξεργασία των πυρηνικών καυσίμων και την αποθήκευση των αναλωμένων πυρηνικών καυσίμων. Η παραγωγή του τρίτιου, σ' αυτήν την περίπτωση δεν είναι το ζητούμενο, αλλά μάλλον ένα παραπροϊόν.
Από λίθιο
Το τρίτιο παράγεται σε πυρηνικούς αντιδραστήρες με ενεργοποίηση νετρονίου του λίθιου-6. Αυτό είναι δυνατό με νετρόνια οποιασδήποτε ενέργειας, και πρόκειται για εξώθερμη αντίδραση, που αποδίδει 4,8 MeV. Επιπλέον, η πυρηνική σύντηξη δευτέριου και τρίτιου αποδίδει 17,6 MeV ενέργειας. Η συνολική στοιχειομετρική εξίσωση της πυρηνικής αντίδρασης είναι η ακόλουθη:
Τα υψηλής ενέργειας νετρόνια μπορούν επίσης να παραγάγουν τρίτιο από λίθιο-7 με μια ενδοθερμική αντίδραση, που καταναλώνει 2,466 MeV. Αυτή η αντίδραση ανακαλύφθηκε ότον το 1954 το πυρηνικό πείραμα του Καστλ Μπράβο (Castle Bravo nuclear test) παρήγαγε απρόσμενη μεγάλη απόδοση. Η συνολική στοιχειομετρική εξίσωση της πυρηνικής αντίδρασης είναι η ακόλουθη:
Ωστόσο, οι αντιδράσεις που απαιτούν υψηλής ενέργειας νετρόνια δεν είναι ελκυστικές παραγωγικές μέθοδοι.
Από βόριο
Τα υψηλής ενέργειας νετρόνια μπορούν επίσης να διεγείρουν το βόριο-10, που περιστασιακά παράγει τρίτιο. Η συνολική στοιχειομετρική εξίσωση της πυρηνικής αντίδρασης είναι η ακόλουθη:
Ένα πιο συνηθισμένο αποτέλεσμα της σύλληψης νετρονίου από βόριο-10 είναι το λίθιο-7 και ένα (1) σωματίδιο άλφα. Η συνολική στοιχειομετρική εξίσωση της πυρηνικής αντίδρασης είναι η ακόλουθη:
Από δευτέριο
Το τρίτιο παράγεται επίσης σε πυρηνικούς αντιδραστήρες με βαρύ ύδωρ ως επιβραδυντικό νετρονίων, όποτε ένας πυρήνας δευτερίου συλλαμβάνει ένα νετρόνιο. Αυτή αντίδραση έχει μια πολύ μικρή διατομή απορρόφησης, κάνοντας το βαρύ ύδωρ ένα καλό επιβραδυντικό νετρονίων, και σχετικά λίγο τρίτιο παράγεται. Ακόμη κι έτσι, καθαρίζοντας το τρίτιο από τον επιβραδυντή μπορεί να είναι επιθυμητό μετά από αρκετά χρόνια λειτουργίας, για να αποφευχθεί ο κίνδυνος να διαφύγει στο περιβάλλον. Στον πυρηνικό σταθμό του Οντάριο, η «μονάδα απομάκυνσης τρίτιου» επεξεργάζεται 2.500 τόννους βαρέως ύδατος ανά έτος, διαχωρίζοντας έτσι 2,5 χιλιόγραμμα τρίτιου, καθιστώντας το έτσι διαθέσιμο για άλλες χρήσης :
Η διατομή απορρόφησης του δευτερίου για θερμικά νετρόνια είναι περίπου 0,52 millibarns, ενώ του οξυγόνου-16 είναι περίπου 0,19 millibarns και του οξυγόνου-17 περίπου 240 millibarns. Το οξυγόνο-17 αποτελεί περίπου το 0,038% του φυσικού οξυγόνου, οπότε το οξυγόνο έχει μια ολική διατομή απορρόφησσης πρίπου 0,28 millibarns. Γι' αυτό, αν το βαρύ ύδωρ περιέχει φυσικό οξυγόνο (δηλαδή με φυσική ισοτοπική αναλογία), οι πυρήνες οξυγόνου συλλαμβάνουν το 21% των νετρονίων που συλλαμβάνονται συνολικά από τα μόρια βαρέως ύδατος, μια ιδιότητα που μπορεί να αυξήσει επιπλέον την ισοτοπική αναλογία οξυγόνου-17, γιατί ένας πυρήνας οξυγόνου-16 που συλλαμβάνει ένα νετρόνιο μετατρέπεται σε έναν πυρήνα οξυγόνου-17. Το οξυγόνο-17, με τη σειρά του, μπορεί να διασπαστεί σχηματίζοντας ραδιενεργό άνθρακα-14, ένα επικίνδυνο παραπροϊόν:
Από οξυγόνο-17
Το οξυγόνο-17 επίσης διασπάται, όταν βομβαρδίζεται από σωματίδια α, που προέρχονται από τη ραδιενεργό διάσπαση του ουρανίου, παράγοντας άνθρακα-14 και τρίτιο:
Η συνολική ισορροπία του τρίτιου είναι ακριβώς σταθερή λόγω του σταθερού ρυθμού παραγωγής και απώλειας στο διαχωριστήρα.
Από ήλιο-3
Το ήλιο-3 είναι το προϊόν διάσπασης του τρίτιου, αλλά και το ίδιο έχει μια πολύ μεγάλη διατομή για αντίδραση με θερμικά νετρόνια, ξαναπαράγοντας τρίτιο, σε πυρηνικούς αντιδραστήρες :
Διάσπαση
Παρόλο που το τρίτιο έχει αρκετές διαφορετικές πειραματικά καθορισμένες τιμές της ημιζωής του, το Εθνικό Ίδρυμα Προτύπων και Τεχνολογίας των ΗΠΑ κατατάσσει την τιμή της ημιζωής του ισοτόπου στις 4.500±8 ημέρες (δηλαδή ακριβώς 12,32 έτη±8 ημέρες). Διασπάται σε ήλιο-3 με β- διάσπαση, που περιγράφεται στην ακόλουθη στοιχειομετρική πυρηνική εξίσωση:
Η αντίδραση αποδίδει 18,6 keV ενέργειας. Η κινητική ενέργεια του εκπεμπόμενου ηλεκτρονίου ποικίλλει με ένα μέσο όρο 5,7 keV, ενώ η υπόλοιπη ενέργεια μεταφέρεται από το σχεδόν μη ανιχνεύσιμο ηλεκτροαντινετρίνο. Τα σωματίδια β- από το τρίτιο διαπερνούν μόλις 6,0 χιλιοστόμετρα αέρα, και είναι ανίκανα να διαπεράσουν το στρώμα των νεκρών κυττάρων του ανθρώπινου δέρματος.
Η ασυνήθιστα μικρή ενέργεια που απελευθερώνει η β- διάσπαση του τρίτιου, κάνει αυτή τη διάσπαση (μαζί με αυτήν του ρήνιου-187) κατάλληλη για εργαστηριακές μετρήσεις της απόλυτης μάζας των νετρίνο.
Το τρίτιο είναι εν δυνάμει επικίνδυνο αν εισπνευτεί ή καταπωθεί. Μπορεί να συνδυαστεί οξυγόνο σχηματίζοντας μόρια τριτιούχου («υπερβαρέως») ύδατος, που μπορούν να απορροφηθούν από τους πόρους του δέρματος.
Η χαμηλή ενέργεια της ραδιενέργειας του τρίτιου κάνει δύσκολο να ανιχνευθούν χημικές ενώσεις επισημασμένες με τρίτιο, εκτός από τη χρήση απαρίθμησης υγρού σπινθηρισμού.
Φτάρνισμα
Το φτάρνισμα, πτερνισμός ή φτέρνισμα είναι μια ημιαυτόνομη, σπασματική εξώθηση του αέρα από τους πνεύμονες μέσω της μύτης και του στόματος, που προκαλείται συνήθως από ξένα σωματίδια που ερεθίζουν τη ρινική κοιλότητα. Ένα φτάρνισμα εξωθεί τον αέρα με βίαιο τρόπο από το στόμα και τη μύτη σε μια εκρηκτική, σπασμωδική ακούσια δράση που προκύπτει κυρίως από τον ερεθισμό της ρινικής βλεννογόνου μεμβράνης. Το φτάρνισμα συνδέεται ενδεχομένως με ξαφνική έκθεση σε έντονο φως, ξαφνική αλλαγή της ατμοσφαιρικής θερμοκρασίας, αεράκι ή ιογενή λοίμωξη και μπορεί να οδηγήσει στην εξάπλωση της νόσου μέσω των σταγονιδίων.
Τρίτιο
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Υδρογόνο Κατηγορία:Ισότοπα του υδρογόνου
Φτάρνισμα
Ο οργανισμός φταρνίζεται για να απομακρύνει βλέννες που περιέχουν ξένα σωματίδια για να καθαριστεί η ρινική κοιλότητα. Κατά τη διάρκεια του φταρνίσματος, ο ουρανίσκος και το παλατινό υγρό πιέζουν το πίσω μέρος της γλώσσας και ανυψώνεται για να κλείσει μερικώς το άνοιγμα του στόματος, έτσι ώστε ο αέρας που εκτοξεύεται από τους πνεύμονες να μπορεί να απομακρυνθεί μέσω της μύτης. Επειδή το κλείσιμο του στόματος είναι μερικό, μια ποσότητα αυτού του αέρα συνήθως φεύγει και από το στόμα.
Το φτάρνισμα δεν μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια του ύπνου λόγω του REM atonia - μιας σωματικής κατάστασης όπου οι κινητικοί νευρώνες δεν διεγείρονται και τα αντανακλαστικά σήματα δεν μεταδίδονται στον εγκέφαλο.
Κατηγορία:Συμπτώματα
Γκασπάρε Σποντίνι
Ο Γκασπάρε Λουίτζι Πατσίφικο Σποντίνι (Gaspare Luigi Pacifico Spontini, 14 Νοεμβρίου 1774 – 24 Ιανουαρίου 1851) ήταν ιταλός συνθέτης και μαέστρος όπερας. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του στο Παρίσι και το Βερολίνο. Κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα, ο Σποντίνι ήταν μια σημαντική προσωπικότητα στη γαλλική όπερα.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Μαϊολάτι των Παπικών Κρατών —σήμερα μετονομασμένο σε Μαϊολάτι Σποντίνι, υπάγεται στην επαρχία της Ανκόνας. Σπούδασε στο Ωδείο ντελλά Πιετά ντε Τουρκίνι (Conservatorio della Pietà de' Turchini) στη Νάπολη και εκκίνησε τη σταδιοδρομία του ως συνθέτης όπερας στην Ιταλία.
Το 1803 μετέβη στο Παρίσι όπου, στις 11 Φεβρουαρίου 1804, παρουσίασε για πρώτη φορά έργο του, την κωμική όπερα με τίτλο La Finta Filosofa («Η ψεύτρα φιλόσοφος»). Μετά την επιτυχία που είχε στο Παρίσι, ο Σποντίνι κέρδισε τη θέση του αυλικού συνθέτη της Αυτοκράτειρας Ιωσηφίνας το 1805. Όντας στην εύνοια της Ιωσηφίνας, το 1807 ο Σποντίνι εγκατέλειψε προσώρας την κωμωδία για να συνθέσει το σπουδαιότερο και διασημότερο ως σήμερα έργο του, την «λυρική τραγωδία» (tragédie lyrique) Η Εστιάς (La Vestale). Με την επιτυχία του, το έργο συνεισέφερε στη θεμελίωση της ευρωπαϊκής σταδιοδρομίας του Σποντίνι.
Με πτώση του Ναπολέοντα Α' και την αποκατάσταση των Βουρβόνων στην εξουσία της Γαλλίας ο Σποντίνι έγινε αυλικός συνθέτης του Λουδοβίκου της Γαλλίας. Ωστόσο, η αποτυχία της όπεράς του Olympie («Ολυμπία») το 1819 τον οδήγησε στο Βερολίνο, όπου έγινε αρχιμουσικός (Kapellmeister) και επικεφαλής μαέστρος στη Βασιλική Όπερα (Königliches Opernhaus). Αργότερα, συνέθεσε τον εθνικό ύμνο της Πρωσίας Borussia. Το 1842 επέστρεψε στην Ιταλία όπου και απεβίωσε το 1851.
Στις πλέον διάσημες σύγχρονες παραγωγές όπερας του Σποντίνι συγκαταλέγεται η αναβίωση του έργου Η Εστιάς από την υψίφωνο Μαρία Κάλλας το 1954. Η παραγωγή ανέβηκε στη Σκάλα του Μιλάνου, για την εκκίνηση της καλλιτεχνικής περιόδου του 1954, στο πλαίσιο της 180ης επετείου της γέννησης του συνθέτη. Σκηνοθέτης της παραγωγής ήταν ο Λουκίνο Βισκόντι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες όπερας Κατηγορία:Ιταλοί διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Γερμανοί διευθυντές ορχήστρας
Η Γέννηση ενός Έθνους
Η Γέννηση ενός Έθνους (Αγγλ. The Birth of a Nation) είναι βωβή ταινία παραγωγής 1915 σκηνοθεσίας Ντ. Γ. Γκρίφιθ με πρωταγωνιστές τους Λίλιαν Γκις, Μέι Μαρς και Χένρι Γουόλθαλ. Η ταινία βασισμένη στο μυθιστόρημα του Τόμας Ντίξον The Clansman προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων μετά την προβολή της λόγω του γεγονότος ότι δικαιολογεί τις ενέργειες της Κου Κλουξ Κλαν. Το 1992 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Υπόθεση
Η ταινία πραγματεύεται τις ζωές δυο οικογενειών της Αμερικής πριν τον Εμφύλιο Πόλεμο. Οι Βόρειοι Στόουνμαν που αποτελούνται από τον πατέρα Ώστιν Στόουνμαν (Ραλφ Λιούις) τους γιους του, Φιλ και ο Τοντ Στόουνμαν (Έλμερ Κλίφτον και Ρόμπερτ Χάρον) και την κορη του Έλσι (Λίλιαν Γκις). Οι Νότιοι Κάμερον αποτελούνται από τον πατέρα Δρ. Κάμερον (Σπότισγουντ Άιτκεν), τη σύζυγό του κα Κάμερον (Τζόζεφιν Κρόγουελ), τους δυο γιους τους Μπεν και Γουέιντ (Χένρι Γουόλθαλ και Τζορτζ Μπέραντζερ) και τις κόρες τους Φλόρα και Μάργκαρετ (Μέι Μαρς και Μίριαμ Κούπερ). Οι νεαροί γιοι του Στόουνμαν επισκέφτονται μια οικογένεια φίλων, τους Κάμερον, στην Νότια Καρολάινα. Μήνες αργότερα η φιλία δοκιμάζεται από τον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο καθώς οι Στόουνμαν και οι Κάμερον πρέπει να ταχθούν σε αντίπαλα στρατόπεδα. Οι ζωές τους αλλάζουν. Η ταινία αναφέρεται στα γεγονότα που προκάλεσαν τον αμερικανικό εμφύλιο, τη δολοφονία του Αβραάμ Λίνκολν (Τζόζεφ Χεναμπέρι) και τη δημιουργία της Κου Κλουξ Κλαν.
Πληροφορίες
Μια από τις σημαντικότερες ταινίες ενός από τους πρωτοπόρους του κινηματογράφου του Ντέιβιντ Ουάρκ Γκρίφιθ που άνοιξε το δρόμο για το Αμερικανικό σινεμά, προπομπός των επικών ταινιών όπως το Όσα παίρνει ο άνεμος και σημείο αναφοράς μέχρι και σήμερα για όλους τους σύγχρονους κινηματογραφιστές. Παρά το μεγαλείο της η ταινία έλαβε αυστηρές κριτικές για τον τρόπο με τον οποίο αναπαριστά τη σκλαβιά και τη θέση που παίρνει σε σχέση με το κίνημα της Κου Κλουξ Κλαν.
Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Τόμας Ντίξον The Clansman, του οποίου τα δικαιώματα αποκτήθηκαν από τον πατέρα του Γκρίφιθ, έναντι 10.000 δολαρίων. Εφόσον ο Γκρίφιθ κάποια στιγμή ξέμεινε από χρήματα προσέφερε τελικά στον Ντίξον 2.500 δολάρια και 25% από τα κέρδη της ταινίας, τα οποία ο Ντίξον δέχτηκε διστακτικά. Η ταινία έκανε τεράστια επιτυχία κι ο Ντίξον έγινε ζάπλουτος από τα κέρδη της κι αποτελεί μέχρι και σήμερα το συγγραφέα που εισέπραξε περισσότερα χρήματα στην ιστορία του κινηματογράφου για τη μεταφορά του μυθιστορήματός του.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν το 1914. Στην ταινία εμφανίστηκε και η Λίλιαν Γκις, μεγάλη μορφή του βωβού κινηματογράφου και μούσα του Γκρίφιθ, εφόσον πρωταγωνίστησε σε πολλές του ταινίες (όπως για παράδειγμα στις Σπασμένο Κρίνο (Broken Blossoms) του 1919. Η ταινία βγήκε εκτός προϋπολογισμού κοστίζοντας 112.000 δολάρια (που ισοδυναμούν με 2.5 εκατομμύρια των ημερών μας) . Η τεχνική του Γκρίφιθ που χρησιμοποίησε πανοραμικές μακρινές λήψεις, κοντινά πλάνα και νυχτερινές λήψεις, άλλαξαν τα δεδομένα στον παγκόσμιο κινηματογράφο και γι' αυτό το λόγο θεωρείται και πρωτοπόρος. Επίσης υιοθέτησε κι άλλες σημαντικές καινοτομίες όπως τη δημιουργία κινηματογραφικής πλοκής μέχρι να επιτευχθεί δραματική κορύφωση και τη χρήση αυθεντικής μουσικής επένδυσης. Τεράστια επιτυχία στο Box-Office της εποχής της (με εισπράξεις 10 εκατομμυρίων δολαρίων, ρεκόρ για το 1915) η ταινία κρατά ακόμη μια σημαντική θέση στην ιστορία του σινεμά και γι' αυτό το λόγο το Ινστιτούτο Αμερικανικού Κινηματογράφου την κατέταξε στην 44η θέση στη λίστα με τις σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών.
Η ταινία που προβλήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου του 1915 είχε ως αρχικό τίτλο εκείνον του μυθιστορήματος του Ντίξον, δηλαδή The Clansman, ο Γκρίφιθ όμως της άλλαξε τον τίτλο αργότερα σε Η γέννηση ενός έθνους θεωρώντας ότι οι Η.Π.Α. ξεπήδησαν από τα συντρίμμια του Αμερικανικού Εμφυλίου.
Υποδοχή και Αντιδράσεις
Ο Γούντροου Γουίλσον στην Ιστορία του Αμερικανικού Λαού αναφέρεται στην Κου Κλουξ Κλαν των τελών του 1860, ως αναπόφευκτο επακόλουθο της παροχής δικαιωμάτων στους μαύρους. Ένα παράνομο κίνημα σε μια περίοδο της ιστορίας χωρίς νόμους. Μετά την διχογνωμία πάνω στην ταινία του, ο Γκρίφιθ απάντησε στις αρνητικές κριτικές που έλαβε η ταινία του με μια καινούργια ταινία με τίτλο Μισαλλοδοξία (Intolerance, 1916), που θεωρείται μέχρι και σήμερα το μεγαλύτερό του αριστούργημα (ταινία στην οποία παρουσιάζει 4 μεγάλες στιγμές στην ιστορία της ανθρωπότητας ξεκινώντας από τη Βαβυλώνα του 600 π.Χ. και καταλήγοντας στην Αμερική του 1914, όπου φανατισμένοι καπιταλιστές και απεργοί εργάτες συγκρούονται με τραγικές συνέπειες για την τότε κοινωνία).
Ιστορικές ανακρίβειες
Η ταινία θεωρείται αμφιλεγόμενη λόγω του τρόπου με τον οποίο παρουσιάζει την ιστορία. Ο ιστορικός του πανεπιστημίου του Χιούστον Στίβεν Μιντζ ερμήνευσε το μήνυμα της με τα ακόλουθα: ''Η παροχή δικαιωμάτων στους μαύρους ήταν καταστρεπτική. Οι μαύροι δε θα μπορούσαν να ενταχθούν εύκολα, ως ίσοι στις κοινωνίες των λευκών και οι κινήσεις της Κου Κλουξ Κλαν που έσπερναν το φόβο είχαν ως σκοπό την αλλαγή του καθεστώτος και της κυβέρνησης. Η ταινία υποστηρίζει ότι η Κου Κλουξ Κλαν εγκαθίδρυσε νέα τάξη πραγμάτων στον Αμερικανικό Νότο μετά τον Εμφύλιο, ο οποίος εμφανίζεται να απειλείται από τους ριζοσπάστες πολιτικούς του Βορρά''.
Ο Γ. Ντιμπουά κι άλλοι μαύροι ιστορικοί αμφισβήτησαν αυτή την άποψη μετά την προβολή της ταινίας, υποστηρίζοντας την αφοσίωση και την προσφορά των Αφρο-αμερικανών κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου και της ανασύστασης του κράτους που ακολούθησε. Οι ιστορικοί του σήμερα στηρίζουν την άποψη του Ντιμπουά.
Ο κριτικός του κινηματογράφου Ρόμπερτ Έμπερτ έγραψε: Χτυπημένος από τις κριτικές ενάντια στο δεύτερο μισό του αριστουργήματός του "Η γέννηση ενός έθνους", όπου δικαιολογεί τις πράξεις της Κου Κλουξ Κλαν και παρουσιάζει με άσχημο τρόπο τους μαύρους, ο Γκρίφιθ προσπάθησε να δικαιολογηθεί με την επόμενή του ταινία "Μισαλλαδοξία", όπου καταδικάζει την προκατάληψη και με τις "Σπασμένο Κρίνο" (Broken Blossoms, 1919), όπου παρουσιάζει την ερωτική ιστορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του κινηματογράφου, ενός μαύρου με μια λευκή γυναίκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πολλά έργα Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Ιντιανάπολις Ολύμπιανς
Οι Ιντιανάπολις Ολύμπιανς (αγγλικά: Indianapolis Olympians) ήταν ομάδα καλαθοσφαίρισης του NBA. Ο σύλλογος είχε έδρα την Ιντιανάπολις της Ιντιάνα και χρησιμοποίησε ως γήπεδο το Butler Fieldhouse.
Ιστορία
Οι Ιντιανάπολις Ολύμπιανς ιδρύθηκαν το 1949 ως αντικαταστάτες των Ιντιανάπολις Τζετς. Η ομάδα βασίστηκε στους Άλεξ Γκρόζα και Ραλφ Μπερντ, οι οποίοι προέρχονταν από το πανεπιστήμιο του Κεντάκι και ήταν βασικοί συντελεστές για τις Ηνωμένες Πολιτείες στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948. Μαζί τους, οι Ουάλας Τζόουνς και Κλιφ Μπάρκερ (επίσης χρυσοί ολυμπιονίκες), καθώς και ο Τζο Χόλαντ.
Η ομάδα έχει μείνει ιδιαίτερα γνωστή έως σήμερα καθώς κατέχει το ρεκόρ για τον μεγαλύτερο σε διάρκεια αγώνα στην ιστορία του ΝΒΑ. Πρόκειται για το παιχνίδι ενάντια στους Ρότσεστερ Ρόγιαλς, που πραγματοποιήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1951. Χρειάστηκαν έξι παρατάσεις και συνολικά 78 λεπτά παιχνιδιού για να κερδίσουν οι Ολύμπιανς με 75-73.
Μετά το τέλος της σεζόν 1950-51, οι Γκρόζα και Μπερντ αποβλήθηκαν δια παντός από το ΝΒΑ, καθώς παραδέχτηκαν ότι έστησαν αγώνες κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους στο πανεπιστήμιο.
Τελευταία σεζόν για τους Ολύμπιανς ήταν το 1952-53, όταν ολοκλήρωσαν την κανονική περίοδο με 28 νίκες και 43 ήττες. Συνολικά, σε τέσσερις σεζόν στο NBA, είχαν 132 νίκες και 137 ήττες.
Η ομάδα διαλύθηκε αμέσως μετά, αφήνοντας την Ιντιανάπολις χωρίς ομάδα στο κορυφαίο πρωτάθλημα μέχρι το 1976, όταν οι Ιντιάνα Πέισερς έγιναν ένας από τους τέσσερις συλλόγους που μετακινήθηκαν από την ABA κατά τη συγχώνευσή της με το NBA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανενεργές ομάδες του NBA Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1949 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1949
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1982
thumb|250px|Η 55η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η 55η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1982, έλαβε χώρα στις 11 Απριλίου 1983, και πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Ντόροθι Τσάντλερ Παβίλιον, στο Λος Άντζελες. Στην αμερικανκή τηλεόραση η τελετή μεταδόθηκε από το ABC. Είναι η μόνη τελέτη την οποίαν παρακολούθησε ο Τζορτζ Σι Σκοτ.
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίας εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1982
Παρδαλίτσα Ιωαννίνων
Η Παρδαλίτσα είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης της Ηπείρου στο νομό Ιωαννίνων σε υψόμετρο 630 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Παρδαλίτσα βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές των Ορέων Σουλίου, κοντά στα όρια του νομού Ιωαννίνων με το νομό Θεσπρωτίας και συμπεριλαμβάνεται στα 27 χωριά της "Λάκκας Σουλίου" ή "Λακκοχώρια". Το χωριό απέχει 40 χλμ. ΝΔ. της πόλης των Ιωαννίνων, 49 χλμ. Δ. από την Ηγουμενίτσα και 11 χλμ. από τον κόμβο Τύρια της Εγνατίας Οδού. Έχουν βρεθεί ερείπια αρχαίας ακρόπολης στη τοποθεσία "Γούλα", η οποία πιθανολογείται ότι είναι μια από τις εβδομήντα πόλεις της αρχαίας Ηπείρου που καταστράφηκαν το 167 π.Χ. από τον Ρωμαίο στρατηγό Αιμίλιο Παύλο μετά τη μάχη της Πύδνας στη Μακεδονία. Έχουν βρεθεί ακόμα, ερείπια αρχαίου οικοδομήματος στη τοποθεσία "Μυλωνά" και τάφοι στον "Άγιο Γεώργιο" τα οποία δεν έχουν αξιοποιηθεί, αλλά έχουν χαρακτηριστεί ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται με το όνομα Πράδαλα στα τουρκικά στατιστικά κατάστιχα το 1895 ως τσιφλίκι του καζά Παραμυθιάς και να έχει πληθυσμό 172 χριστιανούς Έλληνες.
Ονομασία - Διοικητικά
Το 1919 και με το ΦΕΚ 184Α-19/08/1919, ο οικισμός με το όνομα Πράδαλλα ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 μετονομάστηκε σε Παρδαλίτσα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Πηλογρανίτσα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Παρδαλίτσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Σελλών του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο οικισμός έχει πληθυσμό 66 κατοίκους, ενώ όλη η κοινότητα μαζί 100 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Κατάλογος Κάστρων Νομού Ξάνθης
Ο παρακάτω κατάλογος των κάστρων, των φρουρίων και των λοιπών οχυρωματικών μνημείων του Νομού Ξάνθης, είναι ταξινομημένος κατά ουσιαστική αλφαβητική σειρά (χωρίς δηλαδή τα προθέματα ακρόπολη, κάστρο, καστέλι, πύργος, μπούρτζι κλπ).
Κυβέρνηση Θεμιστοκλή Σοφούλη 1948
Οι φωνές διαμαρτυρίας εναντίον της συγκυβέρνησης Σοφούλη - Τσαλδάρη πλήθαιναν όμως, και οδήγησαν, στο τέλος, στη γρήγορη διάλυση και αυτού του κυβερνητικού σχήματος. Συγκεκριμένα, δυο μέρες μετά το σχηματισμό της, η πλειοψηφία των βουλευτών του Φιλελεύθερου κόμματος, αποφάσισε να αρνηθεί την ψήφο εμπιστοσύνης στη νέα κυβέρνηση,  ως «κακέκτυπον ομοίωμα της παραιτηθείσης και ανίκανον να εξυπηρετήσει το αληθές εθνικόν συμφέρον». Προχωρώντας ακόμα περισσότερο οι βουλευτές αμφισβήτησαν και την αρχηγία του Θεμ. Σοφούλη, αναγνωρίζοντας ως αρχηγό και εκπρόσωπό τους, το Σοφοκλή Βενιζέλο. Ο Θεμ. Σοφούλης όμως, αρνήθηκε να υποταχθεί στις θελήσεις της πλειοψηφίας των βουλευτών, υποστηρίζοντας ότι δεν έγινε αρχηγός του κόμματος από την κοινοβουλευτική ομάδα, οπότε δε θα καθαιρεθεί και από αυτήν. Όμως, από τη σύνθεση της "νέας" κυβέρνησης δεν έμειναν ικανοποιημένοι ούτε και οι Αμερικανοί. Σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας «Ελευθερία», «...Αμερικανοί παρατηρητές θεωρούν την σχηματισθείσαν νέαν ελληνικήν κυβέρνησιν ως ουδόλως βελτιώσασα την σύνθεσίν της εν σχεση με την προηγούμενη, μη ικανοποιητική και μη βιώσιμη...» Η κυβέρνηση κατάφερε τελικά, να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, με διαφορά μίας ψήφου (168 υπέρ - 167 κατά) ενώ ταυτόχρονα με την ίδια διαφορά επικυρωνόταν και η διακοπή των εργασιών του Σώματος μέχρι την 1η Φεβρουαρίου 1949 λόγω εορτών.
Πολύ πριν την έναρξη των εργασιών της επόμενης κοινοβουλευτικής περιόδου και αφού ήταν δεδομένο ότι η Κυβέρνηση δε θα έπαιρνε ψήφο εμπιστοσύνης, ξεκίνησαν οι διεργασίες για την αντικατάστασή της.
Αναφορές
1948 1948 Κατηγορία:1948 Κατηγορία:1949
Συναλλαγές (βάσεις δεδομένων)
Με τον όρο Βάση Δεδομένων εννοείται μία συλλογή από συστηματικά οργανωμένα (formatted) σχετιζόμενα δεδομένα. Συνήθως μια συλλογή από διάφορες λειτουργίες της βάσης δεδομένων, μοιάζει να είναι μια μονάδα από την πλευρά του χρήστη. Αυτό συμβαίνει γιατί όταν ένας χρήστης πραγματοποιεί μια μεταφορά χρημάτων για παράδειγμα, ουσιαστικά για εκείνον είναι μια λειτουργία, αλλά στη βάση δεδομένων πραγματοποιείται μια ακολουθία πράξεων μέχρις ότου καταλήξει στην επιθυμητή κατάσταση.
Το σύνολο των λειτουργιών, που αποτελούν μία μόνο λειτουργική μονάδα, ονομάζονται συναλλαγές. Μια ΒΔ πρέπει να εξασφαλίζει τη σωστή εκτέλεση των συναλλαγών, ανεξάρτητα από τυχών προβλήματα που μπορεί να παρουσιαστούν κατά την εκτέλεση, δηλαδή να εκτελείτε είτε ολόκληρη η Συναλλαγή είτε καθόλου. Παρακάτω, αναλύονται οι ορισμοί και οι βασικές έννοιες της επεξεργασίας των συναλλαγών καθώς και οι κύριες ιδιότητές τους.
Ορισμός
Συναλλαγή είναι μια κινητή μονάδα εκτέλεσης ενός προγράμματος που προσπελαύνει και πιθανόν ενημερώνει διάφορα δεδομένα. Συνήθως, μια συναλλαγή ξεκινά από ένα πρόγραμμα χρήστη, που είναι γραμμένο σε μια γλώσσα υψηλού επιπέδου ή γλώσσα προγραμματισμού (για παράδειγμα, SQL, COBOL, C, C++, ή Java), όπου χωρίζεται από εντολές (ή κλήσεις συναρτήσεων) της μορφής begin transaction (έναρξη συναλλαγής) και end transaction (λήξη συναλλαγής). Η συναλλαγή αποτελείται από όλες τις λειτουργίες που εκτελούνται μεταξύ των begin transaction και end transaction.
Ιδιότητες
Οι ιδιότητες αυτές συνήθως ονομάζονται ιδιότητες ACID. Το ακρωνύμιο παράγεται από το πρώτο γράμμα κάθε μιας από τις τέσσερις ιδιότητες στα αγγλικά.
Καταστάσεις Συναλλαγών
Μια συναλλαγή είτε θα τερματιστεί κανονικά (commited) επιφέροντας μόνιμες αλλαγές στη ΒΔ είτε θα απορριφθεί (aborted) και τα δεδομένα θα επανέλθουν στην προηγούμενη κατάσταση. Οι δυο αυτές καταστάσεις είναι οι μοναδικές καταστάσεις τερματισμού μιας συναλλαγής. Ωστόσο, πριν τον τερματισμό της μια συναλλαγή μπορεί να βρεθεί σε άλλη ενδιάμεση κατάσταση. Οι καταστάσεις στις οποίες μπορεί να υπεισέλθει μια συναλλαγή παρουσιάζονται στο σχήμα δεξιά και περιγράφονται στη συνέχεια.
Συναλλαγές στον SQL Server
Υπάρχουν δύο είδη συναλλαγών στον SQL Server της Microsoft. οι έμμεσες (implicit) και άμεσες (explicit). Οι έμμεσες συναλλαγές διαχειρίζονται από τον SQL Server - για κάθε σχέση insert, update και delete, καθώς για όλα τα στοιχεία σχεσιακής γλώσσας (DDL) εκτελούνται ως έμμεσες (implicit) συναλλαγές. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν δεν βλέπουμε τις άμεσες (explicit) εντολές των συναλλαγών, ο SQL Server θα αναιρέσει το σύνολο της δήλωσης ή της ομάδας δηλώσεων αν αντιμετωπίσει ένα σφάλμα.
Οι άμεσες(explicit) συναλλαγές αποτελούνται από begin, commit και rollback συναλλαγές και συντάσσονται από τους προγραμματιστές.
Συνήθως, οι δηλώσεις που περικλείονται στο εσωτερικό μιας συναλλαγής θα πρέπει να περιλαμβάνουν το εντολών DML (π.χ. select, insert, update, merge - upsert, call - call a PL/SQL, explain plan, lock table) που πρέπει να εκτελεστούν ως μονάδα. Οι δηλώσεις select δεν τροποποιούν τα δεδομένα και γενικά δεν χρειάζεται να περιληφθούν σε μια συναλλαγή από τις ίδιες.
Ο SQL Server πραγματοποιεί συναλλαγές σταθερά μέσω της διαδικασίας ανάκτησης. Κάθε φορά που ο διακομιστής ξεκινά κάθε σύστημα και κάθε χρήστη η βάση δεδομένων κάνει ανάκτηση. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάκαμψης όλες οι δεσμευμένες συναλλαγές πραγματοποιούνται μόνιμα - γράφονται στο δίσκο, σε περίπτωση που παραμείνουν στο αρχείο καταγραφής συναλλαγών (log) κατά την αποτυχία του συστήματος. Το σύνολο των μη επιβεβαιωμένων συναλλαγών αναιρούνται.
Σύνταξη Συναλλαγών
Όλες οι άμεσες (explicit) συναλλαγές αρχίζουν με τη δήλωση begin transaction. Δεν χρειάζεται να καθοριστεί το όνομα της συναλλαγής, αν και βοηθά να γίνει ο κώδικας πιο ευανάγνωστος, ειδικά αν χρησιμοποιούνται πολλαπλές συναλλαγές στο εσωτερικό των διαδικασιών. Τα ονόματα συναλλαγών μπορούν να είναι έως 32 χαρακτήρες.
Η επιλογή επιτρέπει να σηματοδοτήσει την συναλλαγή κατά το σύστημα καταγραφής συναλλαγών (transaction log). Αυτό είναι χρήσιμο για να επαναφερθεί μια συγκεκριμένη συναλλαγή μέσω του αρχείου συναλλαγών. Η επιλογή αυτή είναι επίσης δυνατή για την πρώτη συναλλαγή μέσα σε μια εκτέλεση. Εάν υπάρχουν πολλαπλές δηλώσεις begin tran μόνο η πρώτη μπορεί να σημειωθεί στο αρχείο καταγραφής συναλλαγών.
Αν όλα πάνε καλά με τη συναλλαγή και δεν εμφανίζονται σφάλματα, στη συνέχεια, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η commit tran δήλωση για να γίνουν τις αλλαγές μόνιμες. Σε περίπτωση σφάλματος όλες οι εργασίες πρέπει να αναιρεθούν, το οποίο επιτυγχάνεται με τη δήλωση rollback tran. Η δήλωση rollback δέχεται το όνομα της συναλλαγής ως παράμετρο. Ωστόσο, επαναφέρει όλες τις ανοικτές συναλλαγές σχετικά με την τρέχουσα σύνδεση και όχι μόνο την επονομαζόμενη συναλλαγή.
Η σύνταξη επαναφοράς (ROLLBACK) περιλαμβάνει αποθηκευμένες καταστάσεις (savepoints). Οι αποθηκευμένες καταστάσεις είναι ένας τρόπος για να επισημανθεί ένα τμήμα του έργου, που θα αξίζει την εξοικονόμηση χώρου ακόμη και αν ορισμένα σφάλματα προκύψουν στο εσωτερικό της ίδιας συναλλαγής. Για να αποθηκευτεί μια συναλλαγή σε ένα savepoint χρησιμοποιείται SAVE TRAN δήλωση.
Ο SQL Server παρέχει επίσης commit work και rollback work σύνταξη. Οι δηλώσεις αυτές λειτουργούν όμοια με τις διαδικασίες συναλλαγές με λέξεις κλειδιά (keyword transaction). Η μόνη διαφορά είναι ότι δεν μπορούν να προμηθεύσουν τα ονόματα συναλλαγών με commit work και rollback work. Η λέξη κλειδί work είναι προαιρετική και στις δύο δηλώσεις.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων
Σταυράκια Ηρακλείου
Στο χωριό δραστηριοποιείται Αγροτικός Συνεταιρισμός και λειτουργεί τριθέσιο Δημοτικό Σχολείο και νηπιαγωγείο. Ιεροί ναοί μέσα στο χωριό είναι του Αγίου Γεωργίου (πολιούχος), της Παναγίας-Ζωοδόχου Πηγής, του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Σπυρίδωνα και ο πιο πρόσφατος και μεγαλύτερος ναός της Ανάστασης του Σωτήρος. Υπάρχουν επίσης δύο εξωκλήσια, του Αγίου Ιωάννη και του Αγίου Παντελεήμονα. Το χωριό πανηγυρίζει την ημέρα εορτής του Αγίου Γεωργίου και γίνεται παραδοσιακό πανηγύρι από τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού στη γιορτή του Αγίου Παντελεήμονα.
Κοινότητα Σταυρακίων
Περιλαμβάνωντας μόνον την έδρα της, η Κοινότητα Σταυρακίων έχει 913 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ζαχαρία Χιωτάκη.
Κοινοτάρχες Σταυρακίων
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σταυρακίων.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός Σταυρακίων αναφέρεται για πρώτη φορά με την ονομασία casale Stavrachi (χωριό Σταυράκι στον ενικό) σε έγγραφο του 1248 του Κατάστιχου Εκκλησιών και Μοναστηρίων του Κοινού. Σ’ αυτό το έγγραφο αναφέτεται ότι η Αρχιεπισκοπή διέθετε στο casale Stavrachi (χωριό Σταυράκι) ένα αμπέλι ερημωμένο, τη θέση του οποίου οι Αρχές αγνοούν. Επίσης στο ίδιο έγγραφο αναφέρεται ότι στο ίδιο χωριό (στο casale Stavrachi) «υπάρχει μια παλιά ερειπωμένη εκκλησία του Αγίου Προκοπίου, από την οποία μόνο τα θεμέλια φαίνονταν». Είναι όμως βέβαιο ότι ο οικισμός προϋπήρχε από τη δεύτερη βυζαντινή περίοδο και ίσως από την εποχή της Αραβοκρατίας στην Κρήτη (826 – 961). Το χωριό αναφέρεται και σε συμβόλαια του συμβολαιογράφου του Χάνδακα Benvenuto de Brixano το 1301 με την ονομασία Stavrachi. Αναφέρεται επίσης στο Catasticum ecclesiarum et monasteriorum comunis του 1320 ως χωριό μεταξύ των οικισμών της Paracandia, δηλαδή στην περιοχή κοντά στον Χάνδακα, που ήταν ιδιοκτησία του βενετικού δημοσίου.
Περίοδος Ενετοκρατίας (1211-1669)
Σε έγγραφο του 1393 του Δουκικού Αρχείου, ο οικισμός αυτός αναφέρεται ως Κάτω Σταυράκι - Cato Stavrachi πράγμα που δηλώνει, κατ’ αντιδιαστολή, ότι από τότε, δηλαδή πριν το 1400, υπήρχε και άλλος οικισμός εκεί πλησίον του πρώτου που ονομαζόταν Απάνω Σταυράκι - Apano Stavrachi. Τα έτη 1577/1578 συντάχτηκε από τον βενετοκρητικό ευγενή και λόγιο Francesco Barozzi ο πρώτος - χρονολογικά - ολοκληρωμένος κατάλογος των οικισμών της Κρήτης που διασώθηκε. Στον κατάλογο αυτό αναφέρονται 1066 οικισμοί της Κρήτης μεταξύ των οποίων και οι δύο οικισμοί Σταυρακίων, τα Σταυράκια Απάνω (Stavrachia Apano) και τα Σταυράκια Κάτω (Stavrachia Cato), που υπάγονται στην περιοχή Κασταλανίας (επαρχίας) Μαλεβιζίου του ευρύτερου διαμερίσματος του Χάνδακα. Η Κασταλανία Μαλεβιζίου είχε τότε συνολικά 36 οικισμούς.
Ομοίως στην απογραφή του Πέτρου Καστροφύλακα (P. Castrofilaca) το 1583 αναφέρονται δύο οικισμοί. Πρόκειται για τα Stavrachia Catto με 258 κατοίκους και Stavrachia Apano με 76 κατοίκους. Τα Σταυράκια Απάνω (Stavrachia Apano) είχαν 24 άνδρες για εργασία, 32 γυναίκες, 20 παιδιά και κανένα γέρο, σύνολο 76 κατοίκους. Τα Σταυράκια Κάτω (Stavrachia Cato) είχαν 83 άνδρες για εργασία, 113 γυναίκες, 61 παιδιά και 1 γέρο, σύνολο 258 κατοίκους. Γέροι θεωρούνταν τότε όσοι ήταν άνω των 60 ετών και άνδρες για εργασία όσοι ήταν από 14 έως 60 ετών. Το 1583 τα Σταυράκια (Επάνω και Κάτω) είχαν συνολικά 334 κατοίκους, από τους οποίους υπήρχε μόνο ένας γέρος άνω των 60 ετών. Από αυτό γίνονται αντιληπτές οι συνθήκες ζωής και η θνησιμότητα που είχαν οι κάτοικοι Σταυρακίων αυτήν την εποχή. Το έτος 1630 ο μηχανικός δημοσίων έργων Francesco Basilicata έκανε μια σοβαρή εργασία για τους οικισμούς της Κρήτης. Στην εργασία του αυτή αναφέρει ότι η πόλη του Χάνδακα είχε στη δικαιοδοσία της 8 Καστέλια (Επαρχίες). Μεταξύ αυτών ήταν το Καστέλι Μαλεβιζίου που περιλάμβανε 34 οικισμούς. Στους οικισμούς Μαλεβιζίου υπαγόταν οι δύο οικισμοί Σταυρακίων, τα Stavrachiα Apano και τα Stavrachia Cato. Η τελευταία απογραφή των Ενετών έγινε το 1644 στην οποία αναφέρονται τα Σταυράκια ότι ανήκουν στην περιφέρεια του Ηρακλείου, η οποία είχε 469 χωριά. Την ύπαρξη των δύο οικισμών καταγράφει και ο Andrea Cornaro (1594 -1615). Οι δύο οικισμοί ενώθηκαν μεταγενέστερα και αποτέλεσαν έναν ενιαίο οικισμό με την ονομασία Σταυράκια.
Περίοδος Τουρκοκρατίας από το 1669 έως το 1821
Τα Σταυράκια που βρίσκονται στην περιοχή γύρω από τον Χάνδακα (paracandia) κατελήφθησαν από τους Τούρκους το 1648 με την έναρξη της πολιορκίας του Χάνδακα, η οποία διήρκησε 22 έτη (1648-1669). Στις τουρκικές πηγές του έτους 1671 το χωριό καταγράφεται με την ονομασία Istavraki. Από την απογραφή του πληθυσμού της Ανατολικής Κρήτης που έγινε από τους Τούρκους το έτος 1082 κατά το Μουσουλμανικό ημερολόγιο, δηλαδή το έτος 1671, μόλις δύο χρόνια μετά την κατάκτηση της Κρήτης από τους Τούρκους, τα Σταυράκια εξακολουθούν να αναφέρονται ότι βρίσκονται στην Επαρχία Μαλεβιζίου, Διοίκησης Χάνδακα, και να έχουν πληθυσμό πλουσίους 41, μεσαίας τάξης 13 και πτωχούς 12, σύνολο 66. Στην απογραφή αυτή για τις περιοχές της Ανατολικής Κρήτης εξαιρέθηκαν και δεν προσμετρήθηκαν οι ανήλικοι, οι γέροντες, οι ανάπηροι και οι κληρικοί. Για την αξιολόγηση αυτής της απογραφής θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι έγινε όχι για να καταγραφεί ο πραγματικός πληθυσμός των κατοίκων των οικισμών, αλλά για να επιβληθεί σ’ αυτόν ο κεφαλικός φόρος. Επίσης προκύπτει ότι ο πληθυσμός των Σταυρακίων μειώθηκε κατά πολύ από την τελευταία απογραφή του Καστροφύλακα το 1583. Και αυτό διότι οι κάτοικοι των Σταυρακίων, όπως και άλλων χωριών της paracandia, αναγκαζόταν να αναλαμβάνουν τη διατροφή του τούρκικου στρατού και τη μεταφορά των πολεμικών υλικών και εφοδίων του καθόλη την περίοδο της πολιορκίας του Χάνδακα. Η εργασία αυτή ήταν υποχρεωτική για όλους. Γι’ αυτό, όσοι δεν είχαν σημαντική περιουσία και σπίτια στο χωριό, το εγκατέλειψαν και πήγαν σε άλλα πιο μακρινά και ασφαλή μέρη για να ζήσουν. Ωστόσο τα Σταυράκια παρουσιάζονται να έχουν τον έκτο μεγαλύτερο πληθυσμό από τα 28 χωριά της επαρχίας Μαλεβιζίου την εποχή εκείνη, μετά τον Κρουσώνα, την Τύλισο, την Πυργού την Αυγενική και τον Άγιο Μύρωνα.
Τα Σταυράκια κατά την πρώτη περίοδο της Τουρκοκρατίας φαίνεται ότι κατοικούνταν από Χριστιανούς και μουσουλμάνους. Ο αριθμός όμως των μουσουλμάνων πρέπει να ήταν πολύ μικρός σε σχέση με τους χριστιανούς. Οι μουσουλμάνοι δεν φαίνεται να είχαν ποτέ ιδιαίτερη δύναμη, ούτε να ανέπτυξαν αξιόλογη δραστηριότητα στο χωριό. Γι’ αυτό οι Τούρκοι δεν άφησαν στο χωριό κανένα ίχνος από το πέρασμά τους, παρά μόνο λίγα τοπωνύμια σε αγροτικές περιοχές. Δεν φαίνεται ακόμη να είχαν στο χωριό τζαμί ή άλλο χώρο λατρείας. Το μόνο που πληροφορούμαστε από ένα συμβόλαιο του έτους 1922 του συμβολαιογράφου Μιχαήλ Γαλενιανού είναι ότι στη θέση «Κουτρούλη» Σταυρακίων υπήρχε το τέως Οθωμανικό νεκροταφείο. Τα ίχνη του νεκροταφείου αυτού έχουν εξαφανιστεί τώρα και εκατό τουλάχιστο χρόνια.
Την περίοδο αυτή και συγκεκριμένα το έτος 1717 τα Σταυράκια υπέστησαν επίσης μεγάλες καταστροφές από σεισμό, ενώ την επόμενη χρονιά, το έτος 1718, ο πληθυσμός του χωριού αποδεκατίστηκε από την τρομερή επιδημία της πανούκλας που έπληξε όλη την Κρήτη. Ο οικισμός είχε όμως και τότε τις εκκλησίες του και τους ορθόδοξους ιερείς του. Οι ιερείς μάλιστα εκπροσωπούσαν τους κατοίκους στις Αρχές. Έτσι σε έγγραφο του 1731 αναφέρεται ότι ο παπά Γεώργης, ιερέας του χωριού Σταυρακίων, αντιπροσωπεύει τους κατοίκους του χωριού του για την ανανέωση του Γραμματικού της Πόρτας ιατρού Στεφανή και για την εκλογή του αντιπροσώπου των ραγιάδων. Ενώ σε έγγραφο του 1749 αναφέρεται ότι ένας άλλος με το ίδιο όνομα παπά Γεώργης, αλλά με διαφορετικό πατρώνυμο, μαζί με τον δάσκαλο Νικολάκη Μαυράκη αντιπροσωπεύουν πάλι τους κατοίκους του χωριού για τον καθορισμό της αμοιβής του επόμενου Γραμματικού ιατρού Αντωνίου. Την εποχή αυτή πρέπει να υπήρχαν στο χωριό οι εκκλησίες του Αγίου Γεωργίου, της Παναγίας και του Αγίου Νικολάου. Εντύπωση προκαλεί η παρουσία του δασκάλου Νικολάκη Μαυράκη στο χωριό το 1749, και αυτό διότι είναι γνωστό την εποχή αυτή, όπως και την υπόλοιπη περίοδο της Τουρκοκρατίας, δεν υπήρχε στα Σταυράκια σχολείο. Ίσως τότε κάποιοι κάτοικοι να μάθαιναν γράμματα, παρά την έλλειψη σχολείου στο χωριό τους.
Μια εικόνα της περιόδου αυτής αναφορικά με τις δραστηριότητες των κατοίκων, τόσο του οικισμού Σταυρακίων όσο και των οικισμών της επαρχίας Μαλεβιζίου γενικότερα, μας δίνει ο Ζαχαρίας Πρακτικίδης, παραστάτης πληρεξούσιος και γενικός φροντιστής της Δικαιοσύνης, το έτος 1818 στο έργο του «Χωρογραφία της Κρήτης», όπου αναφέρει πως η επαρχία Μαλεβιζίου «έχει 50 – 60 κώμας και εις τούτο κατοικούσιν ολίγοι Οθωμανοί. Εντεύθεν γίνεται η πλουσιωτέρα εξαγωγή σταφίδος, οίνου και ελαιών. Ο οίνος της κώμης του Αγίου Μύρωνος εστί περιβόητος».
Περίοδος Ελληνικής Επανάστασης 1821
Τον Μάη του 1821 έγινε μια μεγάλη Παγκρήτια συγκέντρωση στην Παναγία Θυμιανή, στην οποία αποφασίστηκε η έναρξη του Αγώνα. Κορυφαία μορφή συμμετοχής από το Μαλεβίζι ήταν ο Νεόφυτος Οικονόμου. Όταν δόθηκε το σύνθημα για την επανάσταση, η κατάσταση στις πεδινές περιοχές του Ηρακλείου, όπου βρίσκονται και τα Σταυράκια, ήταν εντελώς απαγορευτική για την έναρξη του αγώνα. Το Μαλεβίζι ολόκληρο δεν διέθετε οπλισμό και φυσική ή τεχνιτή οχύρωση, αλλά και οι αγωνιστές του έτρεχαν πίσω από τους οπλισμένους για να πάρουν το τουφέκι εκείνου που θα σκοτωνόταν. Οι Σταυρακιανοί με τις συνθήκες αυτές μπαίνουν στον αγώνα και επαναστατούν. Βρίσκονται όμως σε πολύ δύσκολη θέση, ανάμεσα σε δύο πυρά, των Τούρκων από τη μία πλευρά, οι οποίοι εξορμούν από τον Χάνδακα, και των επαναστατημένων Μαλεβιζιωτών από την άλλη, οι οποίοι χρησιμοποιούν ως έδρα τους τον Άγιο Μύρωνα. Και οι δύο πλευρές, προκειμένου να συντηρηθούν, άρπαζαν από τα Σταυράκια ότι μπορούσαν (τρόφιμα, πρόβατα και κατσίκια) και οι κάτοικοι του χωριού έφθασαν σε πλήρη εξαθλίωση.