Λουσία_Οινηίδας
Τοποθεσία της αρχαίας Λουσίας
Ο δήμος της Λουσίας, ήταν δήμος, του άστεως. Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρισκόταν στην πεδιάδα του Κηφισού, δυτικά της Αθήνας. Κατά το παρελθόν, οι ερευνητές πίστευαν, ότι η περιοχή του αρχαίου δήμου ήταν στην περιοχή στην οποία βρίσκονται τα σύγχρονα Νέα Λιόσια. Η φαινομενική σχέση των λέξεων «Λουσία» και «Λιόσια» (η δεύτερη θεωρούμενη ως παραφθορά της πρώτης), που δίνεται από τον Διονύσιο ΣουρμελήΔιονύσιος Σουρμελής, "Αττικά: ή περί δήμων Αττικής εν οις και περί τινων μερών του Άστεως". Υπό Διονύσιου Σουρμελή. Έκδοσις πρώτη. Τύποις Αλεξάνδρου Κ. Γκαρπολά, Εν Αθήναις 1854 και "Attika hē peri dēmōn Attikēs en hois kai peri tinōn merōn asteōs", Dionysios Surmelēs, Gkarpola, 1854, σελ. 97-98: [...] "Λουσία, και Λουσιά οξυτόνως παρά τοις νεωτέροις, ο δημότης Λουσιεύς• ωνομάσθη άπό Λουσίας θυγατρός Υακίνθου. Επειδή εν τη Αττική υπάρχουσιν ήδη δύο χωρία καλούμενα υπό εν και το αυτό όνομα Λυόσια, ενόμισα κατ' αρχάς ότι ήσαν παραφθορά των δύο αρχαίων δήμων Ελεούντος και Λουσίας. Μετά ταύτα όμως ερευνήσας επιμελέστερον, ανεκάλυψα, ότι ο μεν δήμος Λουσία είνε ο προκείμενος, όστις καλείται μεν Λυόσια, και συνορεύει πρός τας Δειράδας αφ' ενός, και αφ' ετέρου προς την Ύβαν (Καπαδρίτι), και έχει αρκετά σημεία αρχαιότητος• ουχ ήττον δε και η παραφθορά του ονόματος μη ούσα επί πολύ, πείθει έκαστον εις την παραδοχήν της ταυτότητος του δήμου• διότι το Λουσία αναλυόμενον ποιεί το Λυόσια. Το δε έτερον χωρίον Λυόσια και αυτό λεγόμενον είνε νεώτατον, συστηθέν προ ενός και ημίσεως αιώνος• και τούτο είνε το κατά τον δήμον των Φρεαρρίων• η ονομασία δε τούτου προήλθεν εκ τοιαύτης αιτίας• Λιόσης είνε φωνή αλβανική τιμητική, σημαίνουσα τον καθ' ημάς γέροντα. Επειδή Χαστιεύς τις εκ των ευπόρων προβεβηκώς τη ηλικία, και αξιοσέβαστος παρά τοις συνδημόταις αυτού, εκράζετο υπ' αυτών Λιόσης, ήτοι γέροντας• έχων δε ιδιοκτήτους γαίας εις την περιφέρειαν του δήμου Φρέαρροι μετώκησε πανοικί αυτόθι, και αφ' εαυτού εκάλεσε την συνοικίαν του Λιόσια, και σώζεται μέχρι σήμερον η οικογένειά του υπό το όνομα Λιόσης. Το χωρίον δε τούτο είνε πλησίον του Καματερού, περί ου είρηται εν τω οικείω τόπω. Ή Λουσία λοιπόν είνε προς Διάκριαν προς το τμήμα των Αφιδνών, και είνε την σήμερον κτήμα του Φιλέλληνος Φίνλεϊν.". [...] δεν αφορά βέβαια τους δήμους Άνω ή Κάτω Λιόσια, αλλά την περιοχή με την τοπωνυμία «Λιόσι», κοντά στο Τατόι. Την εποχή άλλωστε που γίνεται η καταγραφή, το 1854, δεν είχε ιδρυθεί ακόμη ο οικισμός Κάτω Λιόσια. Στα δε Άνω Λιόσια, ο ίδιος μελετητής τοποθετεί τον αρχαίο δήμο Φρεαρρίων. Χωρίς να γνωρίζει τη λεπτομέρεια αυτή, άλλος μελετητής (Ξανθούλης) χρησιμοποιεί την προηγούμενη αναφορά και τοποθετεί το δήμο Λουσίας στα Λιόσια (χωρίς να προσδιορίζει Άνω ή Κάτω). Ένα στοιχείο που θα μπορούσε να ενισχύσει την παραπάνω άποψη, είναι η εύρεση επιγραφής στο εκκλησάκι των Αγίων Θεοδώρων, στην περιοχή Ιλίου. Κατά τη γνώμη των σύγχρονων ερευνητών αυτή η θέση όμως είναι επισφαλής και πιθανώς λανθασμένη. Σύμφωνα με άλλα επιγραφικά στοιχεία η νέα πρόταση συγκλίνει στο να τοποθετηθεί ο δήμος αυτός στην ευρύτερη περιοχή στα δυτικά της κοιλάδας του ποταμού Κηφισού. Ο δήμος Λουσίας τοποθετείται λοιπόν κοντά στην Ιερά Οδό, στην περιοχή την οποία βρίσκεται το «Πυριτιδοποιείο», από το οποίο φέρει και το πιο γνωστό όνομά του, ως «Μπαρουτάδικο».