cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκρενβίλ
Κτήρια-Οδοί
Το μεγαλύτερο νοσοκομείο είναι το Πρίνσες Άλις Χόσπιταλ (Princess Alice Hospital), που είναι και το μεγαλύυτερο στον Άγιο Ανδρέα.
Η μεγαλύτερη εκκλησία της πόλης είναι η Γκρενβίλλ Άνγκλικαν Τσαιρτς (Grenville Anglican Church).
Η Γκρενβίλλ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της οδού Βικτόρτια Στρητ (Victoria Street).
Φρέντρικ Μαρτς
Ο Φρεντρικ Μάρτς (Fredric March, 31 Αυγούστου 1897 - 14 Απριλίου 1975) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Βραβεύτηκε δύο φορές με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Το πρώτο του όσκαρ το κέρδισε για την ταινία του 1931 Δρ Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ (Dr. Jekyll and Mr. Hyde) και το δεύτερο για την ταινία του 1946 Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (The Best Years of our Lives).
Πρώτα βήματα
Ο Μαρτς γεννήθηκε το 1897 στο Ρασίν του Ουισκόνσιν και ήταν γιος της καθηγήτριας Κόρα Μπράουν Μάρτσερ και του χοντρεμπόρου Τζον Μπάικελ. Όταν τελείωσε το σχολείο στο Ρασίν ο Μαρτς ξεκίνησε να δουλεύει ως τραπεζικός υπάλληλος, αλλά η αφαίρεση της σκωληκοειδούς του απόφυσης το 1920 τον έκανε να επανεξετάσει τη ζωή του και να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη. Εκεί εργάστηκε ως κομπάρσος σε πολλές βωβές ταινίες. Ο Μαρτς όπως οι περισσότεροι σταρ της εποχής του άλλαξε το επίθετό του υιοθετώντας το επίθετο της μητέρας του, από το οποίο αφαίρεσε την κατάληξη. Το 1926, έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ και στο τέλος της χρονιάς υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρία Paramount.
Καριέρα
Μετά το πέρασμα από το βωβό στον ομιλούντα κινηματογράφο, ο Μαρτς είδε την καριέρα του να εκτινάσσεται. Πρώτη του επιτυχία ήταν η ταινία The Royal Family of Broadway το 1930, για την οποία κέρδισε την πρώτη του υποψηφιότητα για βραβείο όσκαρ. Το 1931 πρωταγωνίστησε στην ταινία Δρ Τζέκιλ και μίστερ Χάιντ για την οποία τιμήθηκε με το πρώτο του όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου, το οποίο μοιράστηκε με τον Γουάλας Μπίρι υποψήφιο για την ταινία Ο πρωταθλητής (The Champ, 1931), με τον οποίο είχε καταλήξει να είναι ισόπαλος. Η διπλή αυτή νίκη σήμανε την πρώτη ισοπαλία στην ιστορία του θεσμού. Μετά τη νίκη του συνέχισε να πρωταγωνιστεί σε επιτυχημένες ταινίες, των οποίων οι υποθέσεις βασίζονταν κυρίως σε θεατρικές παραστάσεις. Οι σημαντικότερες ταινίες που γύρισε τη δεκαετία του '30 ήταν: Ερωτικές καντρίλιες (A Design For Living, 1933), Μις Μπάρετ (The Barretts of Wimpole Street, 1934), Ο χάρος διασκεδάζει (Death Takes a Holiday, 1934), Άννα Καρένινα (Anna Karenina, 1935), Ο άγγελος του σκότους (The Dark Angel, 1935), Αντόνιο Αντβέρσο (Anthony Adverse, 1936) και την πρώτη εκτέλεση του Ένα αστέρι γεννιέται (A Star Is Born, 1937) που του χάρισε την τρίτη υποψηφιότητα για όσκαρ.
Ο Μαρτς ήταν ένας από τους λίγους ηθοποιούς που δεν δεσμεύονταν από κάποια κινηματογραφική εταιρία, με αυτό τον τρόπο είχε την ελευθερία του να επιλέγει εκείνος τις ταινίες στις οποίες ήθελε να συμμετάσχει. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του '30 επέστρεψε στο θέατρο και το 1942 έκανε μεγάλη επιτυχία πρωταγωνιστώντας στο θεατρικό του Θόρντον Γουάιλντερ Με τα δόντια (The Skin of Our Teeth). Συνέχισε να εργάζεται και στον κινηματογράφο, παρά το γεγονός ότι η δημοτικότητά του είχε μειωθεί αισθητά. Σημαντικότερες ταινίες στις οποίες πρωταγωνίστησε κατά τη δεκαετία του '40 ήταν η ταινία Παντρεύτηκα μια μάγισσα (I Married a Witch, 1942), η βραβευμένη με όσκαρ ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας (The Best Years of our Lives, 1946) που του χάρισε το δεύτερο όσκαρ Α' ανδρικού ρόλου και η κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού της Λίλιαν Χέλμαν Ένα άλλο μέρος του δάσους (Another Part of the Forest, 1948). Το 1947 ο Μαρτς κέρδισε το πρώτο του βραβείο Τόνυ για τη συμμετοχή του στο θεατρικό της Ρουθ Γκόρντον Years Ago. μικρογραφία|260x260εσ|Με τον [[Σπένσερ Τρέισι (αριστερά) στο Κληρονομήστε τον άνεμο]] Το 1949 ο γείτονας του Μαρτς στο σπίτι του στο Κονέκτικατ, δραματουργός Άρθουρ Μίλερ, του πρότεινε τον κεντρικό ρόλο στο βραβευμένο με Πούλιτζερ θεατρικό του έργο Ο θάνατος του εμποράκου (Death Of A Salesman). Ο Μαρτς απέρριψε το ρόλο και ο σκηνοθέτης Ελία Καζάν προσέλαβε τον Τζέι Λι Κομπ στη θέση του. Ο Μαρτς μετάνιωσε που απέρριψε το ρόλο και δυο χρόνια αργότερα πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού, αποσπώντας την πέμπτη και τελευταία του υποψηφιότητα για βραβείο όσκαρ. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '50 οι κινηματογραφικοί ρόλοι άρχισαν να λιγοστεύουν για το Μαρτς, ο οποίος συνέχισε να είναι ενεργός στο θέατρο. Το 1951 εμφανίστηκε στο Μπρόντγουεϊ στη θεατρική παράσταση του Χένρικ Ίψεν Ο εχθρός του λαού (En Folkefiende) και το 1957 ερμήνευσε με μεγάλη επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ τον Τζέιμς Τάιρον στο θεατρικό του Ευγένιου Ο' Νηλ Το μακρύ ταξίδι της μέρας μέσα στη νύχτα (Long Day's Journey Into Night). Ο ρόλος αυτός του χάρισε το δεύτερο βραβείο Τόνυ. Το 1960 πρωταγωνίστησε στο πλευρό του Σπένσερ Τρέισι στην ταινία του Στάνλεϊ Κρέιμερ Κληρονομήστε τον άνεμο (Inherit the Wind) και το 1964 συμμετείχε πλάι στους Κερκ Ντάγκλας και Μπαρτ Λάνκαστερ στην ταινία του Τζον Φράνκενχαϊμερ Επτά ημέρες του Μαΐου (Seven Days in May). Αφότου ο Μαρτς εγχειρίστηκε για καρκίνο του προστάτη το 1970, όλοι πίστευαν ότι η καριέρα του είχε λάβει τέλος. Κατάφερε όμως να δώσει ακόμη μια εκπληκτική ερμηνεία στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου του Ευγένιου Ο'Νηλ Ο παγοπώλης έρχεται (The Iceman Cometh, 1973). Απεβίωσε το 1975 ενώ έχει αστέρι νούμερο 1616 της Λεωφόρου της Δόξας στο Χόλυγουντ.
Προσωπική ζωή
Παρά το γεγονός ότι ο Μαρτς πέθανε από καρκίνο σε ηλικία 77 ετών στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας, κύρια κατοικία του θεωρούσε το σπίτι του στο Κονέκτικατ. Στη συνέχεια το ακίνητο αυτό πέρασε στην κατοχή της δραματουργού Λίλιαν Χέλμαν και μετέπειτα στον πρώην υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρυ Κίσινγκερ. Ο Μαρτς υπήρξε παντρεμένος μέχρι και το θάνατό του με την ηθοποιό Φλόρενς Έλντριτζ, με την οποία υιοθέτησε δυο παιδιά. Η ταφή του έγινε στο κτήμα του στο Νιου Μίλφορντ του Κονέκτικατ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Πάπυρος του Άνι
Ο Πάπυρος του Άνι είναι ένας αρχαίο Αιγυπτιακό χειρόγραφο σε πάπυρο, γραμμένο σε κυρτά ιερογλυφικά και εικονογραφημένο με έγχρωμες παραστάσεις. Δημιουργήθηκε γύρω στο 1240 π.Χ. κατά τη 19η δυναστεία του νέου βασιλείου της Αρχαίας Αιγύπτου.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι συγκροτούσαν ένα προσωπικό βιβλίο για κάθε άτομο κατά το θάνατό του, το οποίο ονόμαζαν «Καθημερινό Βιβλίο της Μετάβασης», αλλά παραμείνει πλέον γνωστό ως το «Βιβλίο των Νεκρών». Συνήθως περιλάμβανε ρητά και παροιμίες για να βοηθήσει τον νεκρό στη μεταθανάτια ζωή του. Το «Βιβλίο των νεκρών» για το συγγραφέα Άνι από τις αρχαίες Θήβες, είναι γνωστό ως ο Πάπυρος του Άνι.
Το χειρόγραφο αγοράστηκε το 1888 από τον Γουόλις Μπατζ για λογαριασμό της συλλογής του Βρετανικού Μουσείου, στο οποίο βρίσκεται και σήμερα. Πριν από τη μεταφορά του χειρογράφου στην Αγγλία, ο Μπατζ έκοψε τη περγαμηνή σε 37 τμήματα σχεδόν ίδιου μεγέθους, καταστρέφοντας έτσι την ακεραιότητα του εγγράφου σε μία εποχή που η επιστήμη δεν μπορούσε να το επανασυνθέσει.
Περιεχόμενα
Ο Πάπυρος του Άνι διαιρείται σε διαφορετικές ενότητες και τμήματα. Οι ενότητες διαφέρουν ανάλογα τον μελετητή, ενώ ως τμήματα προσδιορίζονται ομάδες συναφών προτάσεων. Οι τίτλοι που παρουσιάζονται στη συνέχεια αποτελούν υπόθεση της αντίστοιχης έρευνας.
Πηγές
Ανι Κατηγορία:Εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή γραμματεία
Επιμάνικα
μικρογραφία|Επιμάνικα Τα επιμάνικα είναι άμφια κοινά και για τους τρεις βαθμούς της ιεροσύνης.
Περιγραφή
Τα επιμάνικα ή επιμανίκια ή υπομάνικα (από την πρόθεση «επί» και τη λατινική λέξη «manus» (=χέρι) περιδένονται στα χέρια του ιερωμένου πιο πάνω από τον καρπό και συγκρατούν τα άκρα του στιχαρίου μαζί με τα υπόλοιπα άμφια. Μέχρι τον 13ο αιώνα τα φορούσαν μόνο οι αρχιερείς κατά το βάπτισμα. Σήμερα τα φοράνε και οι πρεσβύτεροι και οι διάκονοι.
Συμβολίζουν τα δεσμά του Χριστού όταν οδηγούνταν στον Πιλάτο. Συμβολίζουν όμως επίσης και την παντοδύναμη ενέργεια του Θεού και των Τιμίων Δώρων που προσφέρονται από τα χέρια που τα φορούν. Όταν φοράει το δεξί ο ιερωμένος λέει το χωρίο της Παλαιάς Διαθήκης (Έξοδος 15-6): «''Η δεξιά σου χείρ, Κύριε, δεδόξασται εν ισχύϊ· η δεξιά σου, Κύριε, έθραυσεν εχθρούς· και τω πλήθει της δόξης σου συνέτριψας τους υπεναντίους. Πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν''». Όταν φοράει το αριστερό, λέει το χωρίο 118-73 των Ψαλμών: «''Αι χείρές σου εποίησάν με και έπλασάν με, συνέτισόν με και μαθήσομαι τας εντολάς σου. Πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν''».
Πηγές
Κατηγορία:Άμφια
Μοντάλε (Σαν Μαρίνο)
Ο Μοντάλε είναι ένας από τους τρεις πύργους που επιβλέπουν την πόλη του Αγίου Μαρίνου, την πρωτεύουσα του Αγίου Μαρίνου. Οι άλλοι δύο είναι ο Ντε Λα Φράττα και ο Γκουαΐτα.
Γενικά
Ο Μοντάλε είναι ο μικρότερος των τριών πύργων που βρίσκονται επί του Μόντε Τιτάνο. Ο πύργος αυτός κατασκευάστηκε κατά τον 14ο αιώνα. Σε αντίθεση με τους άλλους δύο πύργους που κατασκευάστηκαν επί του όρους, ο Μοντάλε δεν είναι ανοιχτός στο κοινό. Είναι ένας από τους τρεις πύργους που αναπαριστώνται τόσο στην εθνική σημαία όσο και το εθνόσημο του Αγίου Μαρίνου. Ο Άγιος Μαρίνος έχει, επίσης, ένα τοπικό γλυκό το οποίο λέγεται Λα τόρτα ντι τρέι μόντι (Κέικ των Τριών Βουνών/Πύργων), ενώ αποτελεί και χαρακτηριστικό στοιχείο της περιοχής, με το περιεχόμενό του να είναι βάση βάφλας με επικάλυψη σοκολάτας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος
Χρυσό Βατόμουρο Χειρότερης Ταινίας
Το Βραβείο Χρυσό Βατόμουρο για την Χειρότερη Ταινία (αγγλ.Golden Raspberry Award for Worst Picture ή Razzie Award for Worst Picture) είναι ένα ετήσιο βραβείο όπου απονέμεται για να βραβεύσει την Χειρότερη Ταινία της χρονιάς στα βραβεία Χρυσά Βατόμουρα. Το βραβείο αυτό απονέμεται από το έτος 1980 και συνεχίζεται ακόμη και σήμερα να απονέμεται.
Δεκαετία του 1990
Ανήθικη Πρόταση (1993)
Διεθνής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
Η Διεθνής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης, γνωστότερη με το γαλλικό ακρωνύμιο FIBA (Fédération Internationale de Basket-ball) ή αλλιώς ΦΙΜΠΑ, είναι η παγκόσμια αθλητική ομοσπονδία που ορίζει τους κανονισμούς του μπάσκετ τόσο σε αγωνιστικό όσο και διοικητικό επίπεδο. Επίσης είναι ο φορέας που διοργανώνει τα διεθνή πρωταθλήματα εθνικών ομάδων. Η ομοσπονδία εδρεύει στην ελβετική πόλη Γενεύη και περιλαμβάνει ως μέλη όλες τις εθνικές ομοσπονδίες. Πρόεδρός της είναι ο Αργεντίνος Οράσιο Μουρατόρε, ο οποίος εξελέγη το 2014.
Ιστορία
Η FIBA ιδρύθηκε το 1932 στη Γενεύη ως Fédération Internationale de Basket-ball Amateur, από τη σύμπραξη των Ομοσπονδιών Καλαθοσφαίρισης οκτώ χωρών: Αργεντινής, Ελβετίας, Ελλάδας, Ιταλίας, Λετονίας, Πορτογαλίας, Ρουμανίας και Τσεχοσλοβακίας. Δύο χρόνια νωρίτερα, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή είχε αποφασίσει να εντάξει το μπάσκετ στα ολυμπιακά αθλήματα, αρχής γενομένης από τους Αγώνες του Μονάχου το 1936.
Το παγκόσμιο συνέδριο του 1989 αποφάσισε να αφαιρεθεί η λέξη Amateur (ερασιτεχνικό) από τον τίτλο της ομοσπονδίας και να επιτραπεί στους επαγγελματίες αθλητές του NBA να συμμετέχουν στις διοργανώσεις της FIBA, από τις οποίες μέχρι τότε ήταν αποκλεισμένοι. Η αρχή έγινε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης το 1992. Πάντως, παρά την αφαίρεση του Amateur, το A διατηρήθηκε ως γράμμα στην ακροστοιχίδα FIBA.
Μέλη
Σήμερα η Διεθνής Ομοσπονδία αριθμεί 213 μέλη. Το νεότερο μέλος της είναι η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης του Μαυροβουνίου, η οποία ενεγράφη κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του 2006. Υπάρχουν επιπλέον 13 ομοσπονδίες που έχουν αναγνωρισθεί από τα τμήματα των ηπείρων τους, αλλά δεν έχουν ακόμα εγγραφεί επισήμως.
Ηπειρωτικές ζώνες
Η FIBA χωρίζεται σε πέντε επιτροπές (υπο-ομοσπονδίες), μία ανά ήπειρο, οι οποίες στην εσωτερική της ορολογία ονομάζονται ζώνες. Τα κριτήρια δεν είναι αυστηρά γεωγραφικά - για παράδειγμα, στην ευρωπαϊκή ζώνη ανήκουν κατ' επιλογήν τους χώρες που το μεγαλύτερο μέρος ή ολόκληρη η επικράτειά τους βρίσκεται στην Ασία (Ρωσία, Τουρκία, Ισραήλ κ.ά.), ενώ παλαιότερα υπήρξαν επίσης μέλη της η Αίγυπτος, ο Λίβανος και το Ιράν.
Κάθε ζώνη έχει δική της διοίκηση και είναι υπεύθυνη για τα ηπειρωτικά πρωταθλήματα εθνικών ομάδων - π.χ. η ευρωπαϊκή για τα Ευρωμπάσκετ ανδρών, Γυναικών και μικρών ηλικιών. Ενδέχεται επίσης να υλοποιεί και διασυλλογικές διοργανώσεις. Αναλυτικά, οι ζώνες είναι οι εξής (σε παρένθεση οι σημαντικότερες διοργανώσεις που διεξάγουν):
Λογότυπο
Το λογότυπο της FIBA έχει εξελιχθεί με την πάροδο των ετών.
Διοργανώσεις
Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας:
Διοργανώσεις Ανδρών
Διοργανώσεις Γυναικών
Καλαθοσφαίριση 3x3
Καρίμσκι
Το Καρίμσκι (ρώσικα: Карымская сопка) είναι ενεργό στρωματόηφαίστειο στην χερσόνησο Καμτσάτκα. Το βουνό ύψους 1.486 μέτρων είναι ένας συμμετρικός κώνος ο οποίος βρίσκεται μέσα σε μια καλντέρα διαμέτρου 5 με 6 χιλιομέτρων. Η καλντέρα σύμφωνα με αποτέλεσματα ραδιοχρονολόγησης δημιουργήθηκε πριν 7.600 με 7.700 χρόνια. Η έκρηξη αυτή είχε ισχύ 6 στην κλίμακα VEI. Ο σημερινός κώνος του Καρίμσκι άρχισε να αναπτύσεται 2.000 χρόνια μετά την δημιουργία της καλντέρας. Σήμερα είναι από τα ενεργότερα ηφαίστεια στην ανατολική ζώνη της Καμτσάτκας.
Η συνολική δραστηριότητα του Καρίμσκι χωρίζεται σε δύο εκρηκτικούς κύκλους, από 4100-800 π.Χ. και 1500 μέχρι σήμερα. Κατά το μεσοδιάστημα των 2.300 ετών το Καρίμσκι ήταν ανενεργό. Κατά το πρώτο κύκλο οι εκρήξεις ήταν ισχυρές με μάγμα βασαλτικής ανδεσιτικής-δακιτικής σύστασης. Σήμερα η εκρηκτική δραστηριότητα του Καρίμσκι περιλαμβάνει εκρήξεις βουλκανικού ή βουλκανικού-στρομπολικού τύπου, με μέτριας ισχύος εκρήξεις και πιο σπάνια ροές λάβας από ανδεσίτη.
Οι ηφαιστειακοί κίνδυνοι που συνδέονται με το Καρίμσκι είναι η πτώση ηφαιστειακής στάχτης, οι ροές λάβας, οι πυροκλαστικές ροές και οι κατολίσθεις. Οι εκρηκτικές στήλες φτάνουν συνήθως σε ύψος 2,5 με 3 χιλιόμετρα, αλλά έχουν καταγραφεί στήλες ύψους 10 χιλιομέτρων. Η δραστηριότητά του μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στις τοπικές αεροπορικές συνδέσεις. Το Καρίμσκι απέχει 115 χιλιόμετρα από το Πετροπάβλοφσκ Καμτσάτσκι, τη μεγαλύτερη πόλη της Καμτσάτκας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Καμτσάτκας Κατηγορία:Βουνά της Ρωσίας
Ανθεμούς
Η Ἀνθεμούς ή Ανθεμούντας ή Ανθεμούσσα ήταν περιοχή της αρχαίας Μακεδονίας, τοποθετημένη στα νοτιοδυτικά της Μυγδονίας. Γεωγραφικά ανήκει στην χερσόνησο της Χαλκιδικής. Αποτελούσε τμήμα της Μυγδονίας, νότια της Κρηστωνίας και περιλάμβανε την περιοχή νότια της λίμνης Κορώνειας, το βουνό Κισσός (σήμερα Χορτιάτης) και την κοιλάδα του ποταμού Ανθεμούντα.
Μυθολογία
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, πρώτος βασιλιάς της Ανθεμούντος ήταν ο Μέροπας, ο οποίος σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να αποκτήσει ως σύντροφο την Παλλήνη, κόρη του Σίθωνα
Ιστορία
Η περιοχή περιέρχεται στη Β' Αθηναϊκή Συμμαχία έπειτα από την κατάκτηση των Αθηναίων το 432 π.Χ. Αργότερα καταλήφθηκε από τους Ολύνθιους το 382 π.Χ. για να επανέλθει στο Μακεδονικό Βασίλειο το 379 π.Χ. Το 356 π.Χ. ο Φίλιππος Β' έδιωξε την αθηναϊκή φρουρά της Ανθεμούντος και την παρέδωσε στους Χαλκιδείς έπειτα από την υπογραφή συμμαχίας, η οποία καταλύθηκε ένα χρόνο αργότερα. Επανήλθε στο Μακεδονικό Βασίλειο, πριν την καταστροφή της Ολύνθου από τον Φίλιππο Β'. Κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλέξάνδρου, όπως εξιστορείται από τον ιστορικό Αρριανό, οι Εταίροι της Ανθεμούντος είχαν σχηματίσει χωριστό ιππικό σώμα, την Ανθεμουσία Ίλη, που συμμετείχε στη μάχη της Ισσού. Ο Περοίδας, γιος του Μενεσθέα, είχε υπό τις διαταγές του το βαρύ ιππικό των Εταίρων, οι οποίοι φημίζονταν για την ιππική τους δεινότητα. Οι Εταίροι της Ανθεμούντος πιθανώς αποίκησαν την πόλη Ανθεμουσιάδα στη Μεσοποταμία.
Πρωτεύουσα πόλη της περιοχής ήταν η ομώνυμη πόλη Ανθεμούς, που πιθανολογείται ότι βρίσκεται κοντά στην σύγχρονη κωμόπολη της Γαλάτιστας, στη θέση Αγία Αναστασία. Στην περιοχή, στην κοιλάδα του ποταμού Ανθεμούντα, εντοπίζονται προϊστορικές εγκαταστάσεις και μεταγενέστερες της κλασικής και ελληνιστικής εποχής.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία Χαλκιδική Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Σον Μπιν
Ο Σον Μαρκ Μπιν (αγγλικά: Shaun Mark Bean, καλλιτεχνικό: Sean Bean, γενν. 17 Απριλίου 1959) είναι Άγγλος ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Μετά την αποφοίτησή του από το Royal Academy of Dramatic Art, έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο το 1983, παίζοντας στο Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Διατηρώντας τη χαρακτηριστική του προφορά, συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά Sharpe, λαμβάνοντας αρκετή δημοτικότητα, ενώ έγινε περισσότερο γνωστός ως Νεντ Σταρκ, στην τηλεοπτική σειρά του HBO, Game of Thrones. Στον κινηματογράφο, ο ρόλος που του χάρισε δημοσιότητα ήταν ως Μπόρομιρ, στην τριλογία του Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών (2001 -2003). Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του έχει λάβει αρκετές διακρίσεις, μεταξύ άλλων στα International Emmys, ως Καλύτερος Ηθοποιός. Επίσης, έχει υπάρξει υποψήφιος για βραβείο στα BAFTA και στα Βραβεία Saturn.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ζεράρ Μορένο
Ο Ζεράρ Μορένο (Gerad Moreno, 7 Απριλίου 1992) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της Βιγιαρεάλ και της εθνικής ομάδας της Ισπανίας. Πέρα από αποτελεσματικός σκόρερ, συμμετέχει επίσης στο μαρκάρισμα παικτών και στην ανάπτυξη του παιχνιδιού.
Ο Μορένο πέρασε από τις ακαδημίες της Εσπανιόλ και της Ράγιο Βαγεκάνο πριν πραγματοποιήσει τις πρώτες του επαγγελματικές εμφανίσεις με τη τρίτη ομάδα της Βιγιαρεάλ το 2010. Το 2012 πραγματοποίησε την πρώτη εμφάνιση με την κύρια ομάδα της Βιγιαρεάλ. Το 2013 δόθηκε δανεικός στη Μαγιόρκα και την επόμενη χρονιά επέστρεψε στη Βιγιαρεάλ. Το 2015 η Εσπανιόλ απέκτησε το 50% των δικαιωμάτων του παίκτη έναντι 1,5 εκατομμυρίου ευρώ. Το 2018 επέστρεψε στη Βιγιαρεάλ, η οποία πλήρωσε περίπου 20 εκατομμύρια για να αποκτήσει τα πλήρη δικαιώματα του παίκτη. Κέρδισε το βραβείο Θάρρα για τον κορυφαίο Ισπανό σκόρερ στη Λα Λιγκα τις σαιζόν 2019-20 και 2020-21 και σκόραρε 7 γκολ, έναν στον τελικό, στην πορεία της Βιγιαρεάλ προς την κατάκτηση του Γιουρόπα Λιγκ το 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Καταλανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Καταλονίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Συλλογή απορριμμάτων
Η φράση συλλογή απορριμμάτων μπορεί να αναφέρεται στις εξής έννοιες:
Αντώνης Σαπουντζής
Ο Αντώνης Σαπουντζής (γεν. 1971) είναι παλαίμαχος Έλληνας διεθνής μεσοεπιθετικός ποδοσφαιριστής, που τώρα εργάζεται ως προπονητής ποδοσφαίρου.
Βιογραφικό
Ο Αντώνης Σαπουντζής γεννήθηκε στην Έδεσσα στις 19 Νοεμβρίου 1971 και ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ηρακλή Έδεσσας.
Από εκεί μεταπήδησε αρχικά στον Εορδαϊκό κι έπειτα στον Εδεσσαϊκό, με τον οποίο το 1992 ανέβηκε στην Α΄ Εθνική. Μάλιστα, ήταν ο σκόρερ του χρυσού γκολ που έδωσε την άνοδο στην ομάδα του.
Στη συνέχεια αγωνίστηκε διαδοχικά στον Άρη Θεσσαλονίκης και στον Πανιώνιο, με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος το 1998 κι έπαιξε στο Κύπελλο Κυπελλούχων το 1998-99 φτάνοντας ως τα προημιτελικά.
Υπήρξε διεθνής με τις Εθνικές Νέων και Ελπίδων.
Πηγές
Σαπουντζης Αντωνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Σαπουντζης Αντωνης Σαπουντζης Αντωνης Σαπουντζης Αντωνης Σαπουντζης Αντωνης Σαπουντζης Αντωνης Σαπουντζης Αντωνης Σ Σ
Monrose
Οι Monrose είναι ένα γερμανικό γυναικείο συγκρότημα. Αποτελείται από την Mandy Capristo, Senna Gammour και την Bahar Kizil. Δημιουργήθηκαν από το γερμανικό Popstars το 2006. Οι Monrose έχουν μεγάλη επιτυχία μεταξύ άλλων σε Γερμανία, Ελβετία και Αυστρία. Επίσης είναι γνωστές και σε πολλά άλλα κράτη (Τουρκία, Πολωνία, Ολλανδία, Τσεχία κ.α.)
Πρώτο album Temptation
Το πρώτο τους album κυκλοφόρησε στις 8.12.2006 και αποτελείται από 12 τραγούδια. Ο συγκεκριμένος δίσκος πούλησε πάνω από ένα εκ. αντίτυπα. Ανέβηκε στην πρώτη θέση των charts σε Γερμανία, Ελβετία και Αυστρία! Από το album κυκλοφόρησαν επίσης 2 Single, το "Shame" (1η θέση στα charts σε Γερμανία, Ελβετία και Αυστρία, πούλησε πάνω από 1 εκ. αντίτυπα) και το "Even haven crise" (6η θέση στα charts).
Δεύτερο album Strictly Physical
Το δεύτερο album κυκλοφόρησε στις 21.9.2007 και αποτελείται από 15 τραγούδια. Ο δίσκος πούλησε πάνω από μισό εκατομμύριο αντίτυπα και ήταν στη δεύτερη θέση στα γερμανικά, ελβετικά και αυστριακά charts. Από το album αυτό κυκλοφόρησαν 3 Single, το "Ηot summer" (1η θέση στα charts σε Γερμανία, Ελβετία και Αυστρία, πούλησε πάνω από 900 χιλιάδες αντίτυπα), το "Strictly Physical" (έφτασε στην 6η θέση των charts) και το "What you don't know" (επίσης έφτασε στην 6η θέση των charts).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Αττάλεια (εορτή)
Τα Αττάλεια ήταν αρχαία εορτή που γινόταν ετήσια, κυρίως στις πόλεις της Ιωνίας προς τιμή του Βασιλέως της Περγάμου του Αττάλου Α΄ μετά την αποθέωση του στους νικηφόρους πολέμους του κατά των Γαλατών και της απεξάρτησης της Χώρας του απ΄ αυτούς.
Τα σημαντικότερα Αττάλεια που γιορτάζονταν στην αρχαιότητα ήταν κυρίως στη Πέργαμο, στη Τέο και στην Αίγινα όπου και είχαν ανεγερθεί επί τούτου ιδιαίτεροι ναοί θριάμβου.
Transistor (συγκρότημα)
Οι Transistor είναι αγγλόφωνο Ελληνικό συγκρότημα με εναλλακτικό ροκ/ποπ ήχο. Δημιουργήθηκαν το 2004 στην Αθήνα. Αν και κομμάτια τους, όπως το Living είχαν ραδιοφωνικό airplay από πριν, το πρώτο τους ολοκληρωμένο άλμπουμ, με τίτλο Things You Miss When You Blink, κυκλοφόρησε το 2008. Στο άλμπουμ περιέχει δύο διασκευές: το "Big Love" των Fleetwood Mac και το "Violently Happy" της Bjork, καθώς και μια συνεργασία τους με τον Craig Walker, πρώην τραγουδιστή των Archive.
To 2009, το τραγούδι τους Divine χρησιμοποιήθηκε από την διαφημιστική καμπάνια της εταιρίας σοκολάτας Lacta.
Το 2012 κυκλοφόρησαν το δεύτερο τους άλπουμ, "Resting in the shade of the family tree", μια δική τους παραγωγή.
Ζωντανές εμφανίσεις
Έχουν δώσει πολλές συναυλίες, ακόμα και σε "κλασσικούς" συναυλιακούς χώρους, όπως το Gagarin, ενώ έχουν παίξει ζωντανά και στην τηλεοπτική εκπομπή Ράδιο Αρβύλα.
Το 2009 άνοιξαν τις τρεις συναυλίες των James στην Θεσσαλονίκη.
Το 2010 έπαιξαν στο Rockwave Festival, δίπλα σε ονόματα όπως αυτά των Κωνσταντίνου Βήτα, Faithless, και Black Eyed Peas.
Δισκογραφία
Άλμπουμ Σινγκλ Συλλογές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά pop rock συγκροτήματα Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1953-54
Το κύπελλο Ελλάδας του 1954 ήταν το 12ο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε ο Ολυμπιακός Πειραιώς για τέταρτη συνεχόμενη φορά και για πέμπτη στην ιστορία του νικώντας στον τελικό τη Δόξα Δράμας με 2-0. Ο τελικός διεξήχθη στο γήπεδο Παναθηναϊκού.
Παρακάτω αναφέρονται τα αποτελέσματα των τεσσάρων τελευταίων φάσεων.
Φάση των 16
Στην «α' σειρά των τελικών αγώνων του Κυπέλλου Ελλάδας» συμμετείχαν 8 ομάδες από τις τρεις ιδρύτριες ΕΠΣ (οι πρωτες των πρωταθλημάτων τις προηγούμενης περιόδου) και 8 ομάδες που προέκυψαν από τους προκριματικούς αγώνες ανά περιοχές της χώρας σε αγώνες που διεξήχθησαν από τις 18 Οκτωβρίου 1953 εώς και τον Ιανουάριο του 1954. Η κλήρωση έγινε στις 8 Ιανουαρίου 1954, ενώ υπολείποταν ακόμα ο τελικός αγώνας για την περιοχή Πελοποννήσου μεταξύ Θύελλας Πατρών - Παναρκαδικού.
Οι αγώνες προγραμματίστηκαν για την Κυριακή 17 Ιανουαρίου 1954, σε τρεις αγώνες χρειάστηκαν επαναληπτικοί.
Προημιτελική φάση
1 ο Απόλλων Θεσσαλονίκης αποσύρθηκε.
Ημιτελική φάση
1 αγώνες στο γήπεδο ΠΑΟ (έδρα Ολυμπιακού το διάστημα 1953-1956), στον πρώτο δεν υπήρξε παράταση "λόγω του εξαιρετικά λασπώδους εδάφους"
2 ο Πανιώνιος αποσύρθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1953-1954
Claymore (σπαθί)
Το claymore (σκωτική γαελική: claidheamh-mòr, δηλ. μεγάλο σπαθί) είναι σκωτσέζικο σπαθί, είτε η παραλλαγή του υστερομεσαιωνικού σπαθιού δύο χεριών είτε της σκωτσέζικης παραλλαγής του σπαθιού με καλαθωτή λαβή. Είναι ένα πολύ βαρύ ξίφος, που χρησιμοποιούνταν με σκοπό την καταστροφή της πανοπλίας και κάποιων ασπίδων των εχθρών, τις οποίες διαπερνούσε λόγω του μεγάλου βάρους του.
Ποπ κουλτούρα
Το manga με τον τίτλο Claymore, που μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση με τη μορφή anime, περιλαμβάνει χαρακτήρες που ονομάζονται Claymore και κουβαλούν τα σπαθιά με το ίδιο όνομα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπαθιά
Πατραϊκός Αθλητικός Όμιλος
Ο Πατραϊκός Αθλητικός Όμιλος υπήρξε σύλλογος της Πάτρας, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στον χώρο του ποδόσφαιρου.
Ιδρύθηκε το 1993 ως '''Α.Ο. Παναθηναϊκός Σκαγιοπουλείου''' από φίλους του Παναθηναϊκού στην πόλη και με πρόεδρο τον Στάθη Μουτζουρούλια. Ανήκε στη δύναμη της  Ε.Π.Σ. Αχαΐας, είχε χρώματα το πράσινο και το άσπρο και έμβλημα ήταν το τριφύλλι. Αρχικά, χρησιμοποιούσε για έδρα το γήπεδο του Λαδόπουλου.
Μετάλλιο «Για την επέτειο των 50 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945»
Το Μετάλλιο "Για την επέτειο των 50 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945" (ρωσικά: Юбилейная медаль «50 лет Победы в Великой Отечественной войне 1941—1945 гг.») είναι ένα βραβείο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του Καζακστάν, της Ουκρανίας, της Αρμενίας και της Λευκορωσίας. Το βραβείο δημιουργήθηκε στη Ρωσική Ομοσπονδία, στις 7 Ιουλίου του 1993 για τον εορτασμό της επέτειου των 50 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Το βραβείο, στο Καζακστάν, αναγνωρίστηκε με το διάταγμα Νο.2485-ΧΙΙ που εκδόθηκε στις 26 Οκτωβρίου του 1993 και στη Λευκορωσία, με το διάταγμα Νο.102 που εκδόθηκε στις 14 Μαρτίου του 1995.
Πατραϊκός Αθλητικός Όμιλος
Σε τέσσερα χρόνια πέτυχε δύο ανόδους και το 1999 κατέκτησε το πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Αχαΐας. Το 2000 μετονομάστηκε σε Πατραϊκός Α.Ο. διατηρώντας την ίδια εμφάνιση, αλλά με νέο σήμα το φάρο –σύμβολο των Πατρών– και έδρα στο γήπεδο Προσφυγικών. Διαδοχικοί προβιβασμοί οδήγησαν τον σύλλογο σε συμμετοχή έως τη Β΄ Εθνική, κατόπιν δε τριετούς παρουσίας στην κατηγορία (2001-2004) απορρόφησε τη συμπολίτισσα Παναχαϊκή. Σκοπός υπήρξε η διαγραφή των σοβαρών οικονομικών χρεών εκείνης, οπότε τα δύο σωματεία ίδρυσαν την Π.Α.Ε. Παναχαϊκή Γυμναστική Εταιρεία 2005 μέσω τροποποίησης του καταστατικού του Πατραϊκού.
Μετάλλιο «Για την επέτειο των 50 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945»
Απονομή
Το βραβείο απονέμεται σε:
Επέτειος των 50 χρόνων της Νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο 1941-1945
Πατραϊκός Αθλητικός Όμιλος
thumb|200px|right|Το έβλημα του Παναθηναϊκού Σκαγιοπουλείου
Πηγές
Πατραικος Πατραικος Πατραικος
Επιτραχήλιο
thumb|170px|right|Επίσκοπος με επιτραχήλιο thumb|100px|left|Επιτραχήλιο Το επιτραχήλιο είναι άμφιο του ιερέα και του επισκόπου στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Περιγραφή
Συμβολίζει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, που κατεβαίνει από επάνω. Γι' αυτό, ο ιερωμένος που το ενδύεται λέει: «''Ευλογητός ο Θεός, ο εκχέων την χάριν αυτού επί τους ιερείς αυτού, ως μύρον επί κεφαλής, το καταβαίνον επί πώγωνα, τον πώγωνα του Ααρών, το καταβαίνον επί την ώαν  του  ενδύματος  αυτού·  πάντοτε  νυν  και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν''». Τα κρόσσια που υπάρχουν στο κάτω άκρο του συμβολίζουν τις ψυχές των ανθρώπων του ποιμνίου τους, για τις οποίες είναι υπεύθυνοι και θα λογοδοτήσουν κατά την ημέρα της Κρίσεως. Χωρίς το επιτραχήλιο δεν μπορεί να τελεστεί καμία ιεροπραξία.
Αποκλειστικό προνόμιο να φοράει δεύτερο επιτραχήλιο σύμφωνα με την παράδοση, έχει ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Φοριέται πάνω από τον Σάκκο και κάτω από το Ωμοφόριο, και συνήθως είναι περίτεχνα διακοσμημένο με αναπαραστάσεις αγίων. Ονομάζεται κριτάτον επειδή δόθηκε στον Πατριάρχη τιμητικά, αφού κλήθηκε να λύσει ένα εκκλησιαστικό πρόβλημα που είχε προκύψει στην περιοχή του Ιλλυρικού, το οποίο αδυνατούσαν να λύσουν οι Πατριάρχες της Ρώμης και της Κωνσταντινουπόλεως.
Η λέξη επιτραχήλιο είναι διαδεδομένη στη δημοτική με την παρεφθαρμένη της μορφή «πετραχήλι», απαντώμενη και στην έκφραση «τάζω λαγούς με πετραχήλια».
Κατηγορία:Άμφια
Ναός Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (Γιαροσλάβλ)
Ο ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (Ρωσικά: Церковь Иоанна Предтечи) βρίσκεται στην πόλη Γιαροσλάβλ, στην ομώνυμη περιφέρεια της Ρωσίας.
Οι τοίχοι του και τα τα τύμπανα του θόλου καλύπτονται από γυαλισμένα πλακάκια. Οι δεκαπέντε θόλοι σχήματος βολβού είναι συγκεντρωμένοι σε τρεις ομάδες. Το 7 όροφο 45 μέτρων καμπαναριό χτίστηκε αργότερα από την ίδια την εκκλησία στα μέσα της δεκαετίας του 1690.
Ο ναός θεωρείται το αποκορύφωμα της σχολής αρχιτεκτονικής Γιαροσλάβλ, χτίστηκε το 1671-1687, στην όχθη του ποταμού Κοτορόσλ στην περιοχή Σλομπόντα Τολτσκόφο, η οποία την εποχή εκείνη ήταν το μεγαλύτερο και πλουσιότερο τμήμα της πόλης.
Ολόκληρο το εσωτερικό καλύπτεται με νωπογραφίες που απεικονίζουν Χριστιανούς αγίους, όπως του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, αγιογραφίες και βιβλικά θέματα.
Θεωρείται πως είναι ζωγραφισμένη από τον Ντμίτρι Πλεχάνοφ και τον Φιόντορ Ιγνάντιεφ το 1694-1695.
250px|thumb|Ο ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στο χαρτονόμισμα των χιλίων ρουβλίων. Στο Ρώσικο χαρτονόμισμα των χιλίων ρουβλίων απεικονίζεται η εκκλησία αυτή.
Αναφορές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Ρωσία
Ελαιόφυτο Αιτωλοακαρνανίας
Με την ονομασία Ελαιόφυτο Αιτωλοακαρνανίας ή Ελαιόφυτον Αιτωλοακαρνανίας μπορεί να αναφέρονται οι εξής οικισμοί:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λεία (βίβλος)
Η Λεία υπήρξε Βιβλικό πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης και πρώτη ξαδέλφη και σύζυγος του Πατριάρχη Ιακώβ με τον οποίο απέκτησε επτά παιδιά.
Βιογραφία
Η Λεία ήταν κόρη του Λάβαν από την Χαράν, μεγαλύτερη αδερφή της Ραχήλ, καθώς επίσης η μεγαλύτερη ανεψιά της Ρεβέκκας και εξ αυτού πρώτη ξαδέλφη του Ιακώβ. Σύμφωνα με την Γένεση είχε επίσης και δύο ετεροθαλείς αδελφές την Βαλλά και την Ζελφά. Η Λεία δεν ήταν ιδιαίτερα όμορφη γυναίκα, αντίθετα με την αδερφή της την Ραχήλ, η οποία είχε πάρα πολλά κάλλη. Ο Ιακώβ μετά την απάτη που διέπραξε σε βάρος του αδελφού του με τα πρωτοτόκια, εξαπατώντας ακόμα και τον πατέρα του, κατέφυγε με προτροπή της μητέρας του στον θείο του τον Λάβαν προκειμένου ν΄ αποφύγει εκδίκηση του αδελφού του. Εκεί ο Ιακώβ ζήτησε απ΄ τον Λάβαν την δευτερότοκη κόρη του Ραχήλ που ήταν πανέμορφη. Ο Λάβαν επειδή ήταν σύμφωνα με το νόμο υποχρεωμένος να παντρέψει πρώτα την Λεία που ήταν μεγαλύτερη, έκανε την ακόλουθη απάτη. Ενώ υποσχέθηκε την Ραχήλ στον Ιακώβ, την νύχτα του γάμου έστειλε την Λεία στην σκηνή του αντί της Ραχήλ. Έτσι ο Ιακώβ κοιμήθηκε με την Λεία και την άλλη μέρα κατάλαβε την απάτη. 250px|left|thumb|[[Θεόδωρος Ράλλης|Θ. Ράλλης, Η λεία (περίπου 1905), ελαιογραφία σε καμβά, 133 εκ. x 100 εκ. Εθνική Πινακοθήκη – Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου]]
Ο Ιακώβ παραμένοντας με την Λεία, για επτά χρόνια υπηρετώντας τον θείο του (έναντι καταβολής προίκας) απέκτησε τέσσερις γιους τον Ρουβήν, τον Συμεών, τον Λευί και τον Ιούδα. Μετά η Λεία έμεινε στείρα, και έστειλε την υπηρέτριά της την Ζελφά στον Ιακώβ. Η Ζελφά γέννησε τον Γαδ και τον Ασήρ, οι οποίοι σύμφωνα με τους νόμους των Ισραηλιτών κατατάσσονται στους απογόνους της Λείας. Μετά από άλλα επτά χρόνια ο Ιακώβ εγκαταλείποντας την Λεία νυμφεύθηκε και την αδελφή της, την Ραχήλ. Αργότερα η Λεία γέννησε με τον Ιακώβ και άλλα παιδιά, τον Ισσάχαρ, τον Ζαβουλών και την Δείνα.
Όταν ο Ιακώβ επέστρεψε στην Χαναάν η Λεία τον ακολούθησε και τον συνόδευσε στην συμφιλίωσή του με τον Ησαύ. Μετά τον θάνατό της ενταφιάστηκε στον τύμβο των πατριαρχών στην Mamre, όπου αργότερα ενταφιάστηκαν και ο Ιακώβ και οι προπάτορές του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Άγιοι της Κυριακής των Προπατόρων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι από την Παλαιά Διαθήκη
Μεγαλοχώρι Τρικάλων
Το Μεγαλοχώρι είναι οικισμός του δήμου Τρικκαίων της Περιφερειακής Ενότητας Τρικάλων.
Λαογραφία - πανηγύρια
Στο Μεγαλοχώρι υπάρχουν πολλοί λαογραφικοί σύλλογοι, κυρίως χορευτικοί. Μεγάλη γιορτή γίνεται στο χωριό τη Καθαρά Δευτέρα κάθε έτους, ενώ επίσης τηρείται το έθιμο Ρογκατσάρια. Το χωριό γιορτάζει επίσης στις 2 Μαϊου, εορτή του Αγίου Αθανασίου, ημέρα κατά την οποία γιορτάζει η εκκλησία του Αγίου.
Αξιοθέατα - μνημεία
Ο οικισμός έχει μια κεντρική πλατεία. Μνημείο Υστεροβυζαντινής Περιόδου είναι ο ναός του Αγίου Νικολάου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Τρικκαίων
Ανατόλι Μπιμπίλοφ
Ο Ανατόλι Μπιμπίλοφ (Anatoly Ilyich Bibilov, στα οσσετιανά Бибылты Ильяйы фырт Анатолий| Bibylty Iljajy fyrt Anatolij|bˈibəltə iˈlʲajə fərt anaˈtolij, στα ρωσικά: Анато́лий Ильи́ч Биби́лов, 1970-) είναι αξιωματικός του στρατού από τη Ρωσία και την Νότια Οσσετία, ο οποίος υπηρέτησε ως ο 4ος πρόεδρος της Νότιας Οσετίας, που είναι ντε φάκτο ανεξάρτητο κράτος (μη αναγνωρισμένο διεθνώς), διαδεχόμενος τον Λεονίντ Τιμπίλοφ ως πρόεδρος στις 21 Απριλίου 2017, μετά την εκλογική του νίκη και μέχρι τις 24 Μαΐου 2022.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νότια Οσετία της γεωργιανής σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας στις 6 Φεβρουαρίου 1970. Έπειτα από οκτώ τάξεις πήγε σε ένα οικοτροφείο στην Τιφλίδα όπου έλαβε εντατική στρατιωτική και σωματική άσκηση, ενώ στη συνέχεια εντάχθηκε στην Ανωτέρα Αεροπορική Σχολή Διοίκησης του Ριαζάν. Μετά την αποφοίτησή του, ο Μπιμπίλοφ υπηρέτησε στο τάγμα των ειρηνευτικών δυνάμεων στη Νότια Οσετία. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο στρατό της Νότιας Οσσετίας, μια μονάδα ειδικών δυνάμεων.
Μπορντέλο
Το Μπορντέλο (ξενόγλωσσος τίτλος: Bordello) είναι βραβευμένη ελληνική κινηματογραφική ταινία, ιστορικού και κοινωνικού περιεχομένου, παραγωγής 1985, σε σκηνοθεσία Νίκου Κούνδουρου.
Ανατόλι Μπιμπίλοφ
Βιογραφία
Τον Οκτώβριο του 2008 διορίστηκε υπουργός των Καταστάσεων Έκτακτης Ανάγκης της Νότιας Οσετίας. Ήταν υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές με το Κόμμα Ενότητας. Στις προεδρικές εκλογές του 2011 κέρδισε στον πρώτο γύρο, αλλά έχασε στον δεύτερο γύρο από την Άλλα Ντζιόγεβα. Σύντομα ωστόσο, το κοινοβούλιο της Νότιας Οσετίας δήλωσε ότι οι εκλογές δεν ήταν έγκυρες. Ο Λεονίντ Τιμπίλοφ εξελέγη τελικά πρόεδρος μετά τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2012 στις οποίες δεν έλαβε μέρος ο Μπιμπίλοφ. Τον Ιούνιο του 2014 εξελέγη ως πρόεδρος του κοινοβουλίου της Νότιας Οσετίας.
Σήμερα είναι επικεφαλής του κόμματος Ενωμένη Οσσετία, το οποίο τον πρότεινε για υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές του 2017. Ο Μπιμπίλοφ κέρδισε τις εκλογές στον πρώτο γύρο λαμβάνοντας το 54,8% των ψήφων και ανέλαβε τα καθήκοντά του ως ο 4ος πρόεδρος της Νότιας Οσετίας στις 21 Απριλίου 2017. Κατά την ορκωμοσία του, αντιπροσωπείες από τη Δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ και τη Ρωσία.
Μπορντέλο
Πλοκή
Την ίδια χρονιά, η Ρόζα Βοναπάρτη, μαντάμ ενός οίκου ανοχής από τη Μασσαλία, καταφθάνει στα Χανιά με δώδεκα κορίτσια κι ολόκληρο τον εξοπλισμό του μασσαλιώτικου μπορντέλου της. Η κουστωδία εγκαθίσταται στην πτέρυγα ενός εγκαταλελειμμένου πρώην δημαρχείου και στήνει τη νέα επιχείρηση.
Ανατόλι Μπιμπίλοφ
Βιογραφία
Ο Μπιμπίλοφ ηττήθηκε από τον Άλαν Γκαγκλόγιεφ στις εκλογές του 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Νότιας Οσετίας
Μπορντέλο
Πλοκή
Όταν το μπορντέλο καίγεται, τα κορίτσια εξαναγκάζονται να σκορπίσουν σε διάφορα λιμάνια της Ανατολής. Η μαντάμ Ρόζα, στο τέλος πλέον της μακρόχρονης καριέρας της, παραμένει στην Κρήτη και ονειρεύεται ένα σπίτι με μεγάλο παράθυρο, από όπου θα μπορεί να βλέπει τα πλοία να έρχονται και να φεύγουν.
Βραβεία
Η ταινία προβλήθηκε εκτός συναγωνισμού στο 26ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1985 και απέσπασε τρία Κρατικά Βραβεία Ποιότητας ΥΠΠΟ.
Ο Κούνδουρος για την ταινία
Το Μπορντέλο, που ήθελα να είναι μια ταινία προκλητική — το λέει κι ο τίτλος άλλωστε —, αντανακλά τη γνώση μιας εποχής, που δεν έβαλε τίποτα στη θέση της. Αυτό που με εμπνέει και με ωθεί σήμερα είναι ότι κι εγώ, μεγαλωμένος πια, τρέφομαι από μνήμες. Όχι από τις μνήμες τις δικές μου μονάχα, αλλά κι από τις μνήμες άλλων.
Γυρνάω λοιπόν ακόμη 50 χρόνια πίσω και κάνω το Μπορντέλο που έχει ως θέμα την Κρήτη του 1897. Η Κρήτη βγαίνει ματωμένη από την επανάσταση και ζητάει την ανεξαρτησία και την ελευθερία της. Όχι μονάχα την ελευθερία από τους Ευρωπαίους. Αυτά τα θέματα είναι και σήμερα έντονα στην καθημερινή πολιτική ζωή μας.
Ίσα–ίσα, υπάρχει ένα επικό στοιχείο και μέσα στη θλίψη και μέσα στον εκφυλισμό των πραγμάτων. Πρόκειται δηλαδή για το επικό στοιχείο του Έλληνα και των πραγμάτων. Μέσα στη μιζέρια μας εξακολουθούμε να έχουμε να βιώνουμε τα σπέρματα ενός λαού επικού. Τώρα όμως είναι και ο ηρωισμός της γνώσης ότι τα πράγματα πια τα ξέρουμε, βεβαιωμένα από τον χρόνο που πέρασε.
Σχόλια
Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου: Οι χαρακτήρες αυτής της ταινίας είναι φανταστικοί, αλλά ο τόπος, ο χρόνος και τα ιστορικά γεγονότα αυθεντικά. Στον Ζορμπά ο Καζαντζάκης περιγράφει τα τελευταία χρόνια της ζωής μιας παλιάς πόρνης, της μαντάμ Ορτάνς. Πέρασε στην ιστορία, μισή υπαρκτό, μισή φανταστικό πρόσωπο, μέχρι που την ξαναζωντάνεψε στην οθόνη η Λίλα Κέντροβα στην ομώνυμη ταινία του Κακογιάννη. Σε τούτη την ταινία, η μυθική μαντάμ βρίσκεται στην ακμή της δόξας της, ενσαρκώνεται δε από τη Γαλλίδα ηθοποιό Μαρίνα Βλαντύ (γαλλικά: Marina Vlady). Το όνομά της είναι Ρόζα Μποναπάρτε.
Πρώτο Θέμα: Φιλμ–σταθμός, τόσο για την αντισυμβατική καλλιτεχνική διαδρομή του αείμνηστου Νίκου Κούνδουρου, όσο και γενικότερα για τον ελληνικό κινηματογράφο, το Μπορντέλο ανατέμνει την ιστορία, αλλά και τον ψυχισμό του έθνους μας. Μέσα από μια αλληγορία που μόνο ένας δημιουργός όπως ο Κούνδουρος θα μπορούσε να συνθέσει, το Μπορντέλο διηγείται την τραγελαφική, ενίοτε απίστευτη περιπέτεια της Ελλάδας ως κράτους υπό διαμόρφωση.
Flix Team: Σεναριακά σχηματικό και αργόσυρτο, το Μπορντέλο, φορτωμένο με αλληγορίες και συμβολισμούς. Η πιο απρόσιτη ταινία του Νίκου Κούνδουρου και μαζί ένα φλερτ με το γκροτέσκο που εμποδίζει οποιαδήποτε διάθεση για πολιτική, κοινωνική ή κινηματογραφική ανάλυση να βρει το δικό της χώρο πίσω από τις μάσκες ενός θεάτρου του παραλόγου και του πιο παραλόγου την ίδια ακριβώς στιγμή.
Σενάριο
Άνγκελ Βαγκενστάιν (αγγλικά: Angel Wagenstein), Γιώργος Βέλτσος, Μάριος Πόντικας, Βαγγέλης Γκούφας, Νίκος Κούνδουρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες_σε_σκηνοθεσία_Νίκου_Κούνδουρου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Κούνδουρου Κατηγορία:Ιστορικές_ταινίες Κατηγορία:Ταινίες_του_1985 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες_με_μουσική_σύνθεση_Νίκου_Μαμαγκάκη
Ραμπάχ Μπιτάτ
Ο Ραμπάχ Μπιτάτ (رابح بيطاط: Rābaḥ Bīṭāṭ, 19 Δεκεμβρίου 1925, Αΐν Κερμά – 10 Απριλίου 2000) ήταν Αλγερινός πολιτικός.
Σταδιοδρομία
Ο Μπιτάτ διορίστηκε Αντιπρόεδρος της Αλγερίας στην κυβέρνηση του Αχμέντ Μπεν Μπελά από τον Σεπτέμβριο του 1962 έως τον Σεπτέμβριο του 1963. Ο Μπιτάτ υπηρέτησε ως Πρόεδρος της Λαϊκής Εθνοσυνέλευσης από τον Απρίλιο του 1977 έως τον Οκτώβριο του 1990 και ήταν ο προσωρινός Πρόεδρος της Αλγερίας από τις 27 Δεκεμβρίου 1978 έως τις 9 Φεβρουαρίου 1979. Έγινε πρόεδρος μετά τον θάνατο του Χουαρί Μπουμεντιέν και αντικαταστάθηκε από τον Τσαντλί Μπεντζεντίντ. Ήταν μέλος του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου.
Ο Μπιτάτ υποστήριξε αρχικά, και στη συνέχεια αντιτάχθηκε, στον Αχμέντ Μπεν Μπελά. Κατείχε το χαρτοφυλάκιο των μεταφορών υπό τον Χουαρί Μπουμεντιέν πριν αυτός γίνει ο πρώτος πρόεδρος του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού (σύμφωνα με το σύνταγμα του 1976). Ο Μπιτάτ υπηρέτησε ως προσωρινός πρόεδρος (Δεκέμβριος 1978 – Φεβρουάριος 1979) μετά τον θάνατο του Μπουμεντιέν τον Δεκέμβριο του 1978.
Θάνατος
Ο Μπιτάτ πέθανε στο Παρίσι στις 10 Απριλίου 2000.
Προσωπική ζωή
Σύζυγος του ήταν η Ζοχρά Ντριφ, μέλος του Συμβουλίου του Έθνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Αλγερίας
Χάουαρντ Χοκς
Ο Χάουαρντ Γουίντσεστερ Χοκς (αγγλικά: Howard Winchester Hawks, 30 Μαΐου 1896 - 26 Δεκεμβρίου 1977) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Ο κριτικός Λέοναρντ Μάλτιν είχε πει για τον Χοκς: «ο Χοκς είναι ο σπουδαιότερος "μη γνωστός" Αμερικανός σκηνοθέτης, και μπορεί η δουλειά του να μην είναι τόσο γνωστή όσο τα έργα των Φορντ, Ουέλς ή Ντε Μιλ, εκείνο δε σημαίνει πως ήταν λιγότερο ταλαντούχος.» Ο Χοκς επηρέασε πολλούς, αξιοσημείωτους και γνωστούς σκηνοθέτες όπως τον Μάρτιν Σκορτσέζε, τον Τζον Κάρπεντερ, τον Ρόμπερτ Άλτμαν και τον Κουέντιν Ταραντίνο. Και η δουλειά του θαυμάστηκε από επίσης αξιοσημείωτους σκηνοθέτες όπως από τον Φρανσουά Τρυφώ, τον Πίτερ Μπογκντάνοβιτς, τον Μάικλ Μαν και τον Ζακ Ριβέτ. Ο Χοκς, ωστόσο, είναι γνωστός για το εύρος των κινηματογραφικών ειδών που χρησιμοποίησε, αφού μεταξύ άλλων ταινίες του είναι το Ξαναπαντρεύομαι τη γυναίκα μου (1940), Ο Λοχίας Γιορκ (1941),το Πάθος και αίμα (1946), Το κόκκινο ποτάμι (1948), το Ο Βαρνάβας, η Εντβίνα, η Μαϊμού και το Μπογκόμολετς (1952) κ.λπ.
Βραβεία της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ 2009
Κατά τη διάρκεια της 44ης απονομής των Βραβείων της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ (National Society of Film Critics), που πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιανουαρίου 2010, τιμήθηκαν οι ηθοποιοί, οι δημιουργοί και τα έργα που ξεχώρισαν μέσα στο έτος 2009.
Χάουαρντ Χοκς
Ο Χοκς υπήρξε υποψήφιος για Όσκαρ Σκηνοθεσίας, το 1942, για την ταινία του Ο Λοχίας Γιορκ, ενώ το 1975 τιμήθηκε με Τιμητικό Όσκαρ, ως «ένας από τους καλύτερους Αμερικανούς σκηνοθέτες, που τα έργα του κατέχουν μία διαπρεπή θέση στον παγκόσμιο κινηματογράφο».
Βραβεία της Εθνικής Ένωσης Κριτικών των ΗΠΑ 2009
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2009 Εθνικη Ενωση Κριτικων
Χάουαρντ Χοκς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Πέτρος Γεννατάς
Ο Πέτρος Γεννατάς (1808-1878) ήταν στρατιωτικός και υπουργός Στρατιωτικών στην πρώτη Κυβέρνηση Τρικούπη το 1875.
Γεννήθηκε το 1808 στην Κέρκυρα. Προέρχεται από την οικογένεια Γεννατά της Κέρκυρας, η οποία φέρει την καταγωγή της από τον οίκο Γεννατά της Κεφαλλονιάς. Ο Ηλίας Τσιτσελής γράφει στα Κεφαλληνιακά Σύμμικτα : "... Η οικογένεια Γεννατά εις πολλούς κλάδους σήμερον χωριζομένη και εξ ης έλκει την καταγωγή του και ο εν Κερκύρα οίκος, μετηνάστευσεν εν Κεφαλλονία μετά την άλωσιν Μοθώνης και Κορώνης το 1498 ...". Ο κερκυραϊκός κλάδος Γεννατά έχει αναδείξει σημαντικές προσωπικότητες, όπως ήταν ο υπουργός επί του Δικαίου Ιωάννης Γεννατάς (1829-1831), η μουσικοσυνθέτρια Αμαλία Γεννατά-Ασπιώτη (19ος αιώνας), κ.ά.
Υπήρξε αξιωματικός του Ελληνικού Στρατού. Το 1839 προάγεται από Λοχαγός Β΄ Τάξεως σε Λοχαγό Α΄ Τάξεως και μετατίθεται από τη Σχολή Ευελπίδων στο Φρουραρχείο Ναυπλίας, ενασχολούμενος στα στρατιωτικά συμβούλια. Το 1875 είχε φτάσει στο βαθμό του Συνταγματάρχη. Όταν το 1875 ο Χαρίλαος Τρικούπης πρωτοσχημάτισε κυβέρνηση, την Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1875), επιλέχθηκε να διετελέσει υπουργός Στρατιωτικών και προσωρινά και υπουργός Ναυτικών. Όταν έπεσε η κυβέρνηση Τρικούπη, στις 15 Οκτωβρίου 1875, ανέλαβε η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου 1875. Τον υπουργό Πέτρο Γεννατά τον διαδέχθηκε ο Σπυρίδων Καραϊσκάκης. Τρία χρόνια αργότερα, το 1878, ο Πέτρος Γεννατάς απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς
Γκάνγκα Ντιν
Η ταινία Γκάνγκα Ντιν (Πρωτότυπος τίτλος Gunga Din), είναι περιπέτεια παραγωγής 1939 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Στίβενς. Η ταινία είναι βασισμένη σε ομότιτλο ποίημα του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ, με στοιχεία από τη συλλογή διηγημάτων του Κίπλινγκ με τίτλο Τρεις Στρατιώτες (Soldiers Three). Η αρχική υπόθεση της ταινίας γράφτηκε από τους Μπεν Χεχτ και Τσαρλς ΜακΆρθουρ, και το σενάριο από τους Τζόελ Σέιρ και Φρεντ Γκιγιόλ, με βοήθεια από τους Γουίλιαμ Φόκνερ και Άντονι Βάιλερ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Κάρι Γκραντ, Βίκτορ ΜακΛάγκλεν, Ντάγκλας Φέρμπανκς Τζ. και Τζόαν Φοντέιν.
Το 1999 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Υπόθεση
Το 1880, στα Νοτιοδυτικά σύνορα της αποικιοκρατούμενης από τους Άγγλους, Ινδία, τρεις Άγγλοι αξιωματικοί ο ΜακΤσέσνεϊ (Βίκτορ ΜακΛάγκλεν), ο Κάτερ (Κάρι Γκραντ) κι ο Μπάλανταϊν (Ντάγκλας Φέρμπανκς τζούνιορ), ηγούνται μιας αποστολής 25 ανδρών που έχει ως σκοπό της να ανακαλύψει το λόγο για τον οποίο έχει χαθεί ο σύνδεσμος με το τηλεγραφείο του Ταντραπούρ. Η ομάδα των ανδρών συνοδεύεται από έναν Ινδό νεροκουβαλητή, τον Γκάνγκα Ντιν (Σάμ Τζάφι), που ονειρεύεται να καταταγεί στον αγγλικό στρατό. Όταν φτάνουν στο Τάντραπουρ βρίσκουν το τηλεγραφείο εκκενωμένο και προσπαθούν να επιδιορθώσουν τις ζημιές. Σύντομα περικυκλώνονται από μια ομάδα επαναστατημένων ντόπιων, αλλά καταφέρνουν να ξεφύγουν. Επιστρέφοντας στη βάση τους ανακαλύπτουν ότι ανάμεσα στα λάφυρά τους βρίσκεται κι ένα φονικό όπλο, που ανήκει στη φυλή Τάνγκι που βρισκόταν για πολλά χρόνια υπό έλεγχο. Ο Γκάνγκα Ντιν προειδοποιεί τον Κάτερ για την πιθανή επανάσταση των "Τάνγκι", που προσπαθούν να διώξουν τους Άγγλους από τη χώρα.
Πληροφορίες παραγωγής
Επική ταινία, σε σκηνοθεσία ενός από τους μεγάλους σκηνοθέτες της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ, γυρισμένη σε μια χρονιά ορόσημο για την ιστορία του αμερικανικού κινηματογράφου, το 1939. Εκείνη τη χρονιά προβλήθηκε επίσης το Όσα παίρνει ο άνεμος (Gone With The Wind), Ο Μάγος του Οζ (The Wizard Of Oz), Ο Κύριος Σμιθ Πάει στην Ουάσινγκτον (Mr. Smith Goes To Washington) και τόσες άλλες ταινίες των οποίων η φήμη έμεινε αναλλοίωτη στο χρόνο.