cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Σ. Αμαζόνες Δράμας
Ο Αθλητικός Σύλλογος Αμαζόνες Δράμας αποτελεί γυναικείο ποδοσφαιρικό σύλλογο με έδρα τη Δράμα. Ιδρύθηκε το 2005. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο της Αδριανής. Απο την περίοδο 2012 -2013 λαμβάνει μέρος στην Α΄ Εθνική κατηγορία. Η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Εθνικής την περίοδο 2013–14 και την δεύτερη θέση στον τελικό κυπέλου Ελλάδος γυναικών. Η ομαδα αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα το 2018 μετά από οικονομικά προβλήματα.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 2005. Την περίοδο 2010–11 η ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α΄ Εθνική κατηγορία, τερματίζοντας στη 10η θέση, ανάμεσα σε 13 ομάδες.
Έμβλημα
Το έμβλημα της ομάδας αναπαριστά έναν αετό.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Δράμας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2005 Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2005
Πάνος Κουκόπουλος
Ο Πάνος Κουκόπουλος (Παναγιώτης Κουκόπουλος) ήταν καλαθοσφαιριστής γεννημένος στη Λειβαδιά, το 1933.
Βιογραφία
Το 1945 μετακόμισε στην Αθήνα σε ηλικία 12 ετών και συνήθιζε να προπονείται στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Το 1948 εντάχθηκε στη Β΄ ομάδα του Παναθηναϊκού με την οποία υπήρξε πολύ σύντομα διακριθέντας και κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα της περιόδου 1949-50. Έτσι το Νοέμβριο του 1950 εντάχθηκε στην πρώτη ομάδα του ΠΑΟ και αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε αγώνα απέναντι στη Μακαμπί Καΐρου που διεξήχθη στο Κάιρο. Αγωνιζόταν στη θέση σμολ φόργουορντ.
Αναδείχθηκε 4 φορές πρωταθλητής Ελλάδος (1951, 1954, 1961, 1962), ενώ ήταν μέλος της ομάδας την πρώτη χρονιά που αγωνίστηκε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1961. Διετέλεσε αρχηγός του Παναθηναϊκού και παίκτης-προπονητής της ομάδας. Υπήρξε 8 φορές διεθνής με την Εθνική Ελλάδος.
Απεβίωσε στις 31 Ιουλίου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Γεώργιος Φόρας
Ο Γεώργιος Φόρας γεννήθηκε το 1937 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Οι γονείς του όμως είχαν γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ελλάδα, η μητέρα του στην Αγιάσο της Λέσβου και ο πατέρας του στους Ολύμπους της Χίου. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός το 1959 και συνέχισε μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1970 παίζοντας δίπλα σε μεγάλα ονόματα άλλες φορές ως πρωταγωνιστής και άλλες σε δεύτερους ρόλους. Εγκατέλειψε τον κινηματογράφο λόγω οικονομικών προβλημάτων. Συνέχισε την καριέρα στην Ολυμπιακή Αεροπορία, διατελώντας διευθυντής σε σταθμούς του εξωτερικού και του Τμήματος Εξυπηρέτησης των Ιδιωτικών Αεροσκαφών μέχρι την συνταξιοδότησή του. Κρατούσε επαφή και φιλικές σχέσεις με όλους τους ηθοποιούς που ξεκινήσανε μαζί και ιδιαιτέρως με την Μελίνα Μερκούρη. Πέθανε από καρκίνο στις 13 Ιουλίου του 1996.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορφανά λήμματα Απριλίου 2010 Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Έρικ Ρέφιλσον
Ο Έρικ Ρεφίλσον ήταν γιος του Ρεφίλ Μπγιόρνσον και εγγονός του Μπιορν του Σιδηρόπλευρου ημιμυθικού βασιλιά της Σουηδίας από τον Οίκο του Μούνσο στις αρχές του 9ου αιώνα, διαδέχθηκε τον θείο του Ερρίκος Μπγέρνσον. Μια από τις Σκανδιναβικές πηγές τα "Σάγκας του Ερβαράρ" αναφέρουν :
"Ο Έρικ γιος του Ρεφίλ ήταν ο διάδοχος του θρόνου της Σουηδίας, ήταν μεγάλος πολεμιστής και πολύ ισχυρός βασιλιάς. Οι γιοι του Έρικ Μπιορνσον ήταν ο Άνουντ της Ουψάλα και ο Μπγερν πο Χέγεν, το βασίλειο της Σουηδίας χωρίστηκε ξανά ανάμεσα στα αδέλφια".
Ο Έρικ ήταν επιτυχημένος και πολύ μεγάλος βασιλιάς, ο χρονικογράφος Ρίμπερτ τον συσχετίζει με την δεύτερη επίσκεψη του Αγίου Ανσγκάρ (801 - 865) στην πόλη της Μπίρκα, ο λαός της πόλης τον λάτρευε σαν θεό.
Ρωσικό Πρωτάθλημα Στίβου
Το Ρωσικό Πρωτάθλημα Στίβου (Чемпионат России по лёгкой атлетике) είναι το εθνικό πρωτάθλημα στίβου της Ρωσίας το οποίο διοργανώνεται ετησίως από τη Ρωσική Ομοσπονδία Στίβου (ВФЛА).
Το πρώτο Ρωσικό πρωτάθλημα στίβου πραγματοποιήθηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1908. Το πρωτάθλημα διεξήχθη εννέα φορές κατά τη διάρκεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας έως το 1916, που σταμάτησε ως αποτέλεσμα της Οκτωβριανής Επανάστασης και αντικαταστάθηκε το 1920 με την έναρξη του Πρωταθλήματος Στίβου της Σοβιετικής Ένωσης. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, πραγματοποιήθηκαν περιστασιακά ξεχωριστά πρωταθλήματα για την Ρωσική ΣΟΣΔ (1922 και 1927), αν και ως επί το πλείστον τα Ρωσικά πρωταθλήματα συγχωνεύθηκαν με το μεγαλύτερο Σοβιετικό. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, το Ρωσικό πρωτάθλημα ξεκίνησε εκ νέου, αρχής γενομένης από το 1992, μετά από ένα κοινό πρωτάθλημα στίβου της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών το 1992. Από το 1922 πραγματοποιούνται τα αγωνίσματα γυναικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στίβος στη Ρωσία Κατηγορία:Ρωσικά Πρωταθλήματα Στίβου
Αριστόβουλος Πετιμεζάς
Ο Αριστόβουλος Πετιμεζάς ήταν Έλληνας ολυμπιονίκης και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Καλάβρυτα και ήταν αθλητής του Παναχαϊκού, ήταν γιος του Λεωνίδα Πετιμεζά πολιτικού. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 1896, πήρε μέρος στη γυμναστική, στο αγώνισμα του μονόζυγου και κατέκτησε την τρίτη θέση, πίσω από τους Γερμανούς αθλητές Χέρμαν Βάινγκερτνερ και Άλφρεντ Φλάτοου. Στο μονόζυγο μετείχαν 17 αθλητές και ο Πετμεζάς ήταν ο μοναδικός Έλληνας.
Ασχολήθηκε επίσης με την πολιτικής εκλεγόμενος πρώτη φορά βουλευτής Καλαβρύτων το 1908 σε αναπληρωματική εκλογή λόγω θανάτου του πατέρα του Λεωνίδα Πετιμεζά. Επανεξελέγη βουλευτής Αχαΐας και Ήλιδος στις εκλογές του Αυγούστου 1910, του 1912, του Μαΐου 1915 καθώς και σε αυτές του Δεκεμβρίου 1915.
Πανελλήνιες νίκες
Συμμετείχε ακόμα και στον Μαραθώνιο
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Αθλητές της γυμναστικής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής Κατηγορία:Οικογένεια Πετιμεζά Κατηγορία:Αθλητές γυμναστικής της Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της άρσης βαρών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Φάντασμα
Στην παραδοσιακή πίστη και φαντασία, ένα φάντασμα ή Γκαμπ είναι η ψυχή ή το πνεύμα ενός πεθαμένου ανθρώπου ή ζώου που μπορούν να εμφανιστούν, σε ορατή μορφή ή άλλη εκδήλωση, στους ζωντανούς. Οι περιγραφές για εμφάνιση των φαντασμάτων ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό, από μια αόρατη παρουσία ή ένα ελάχιστα ορατό ημιδιαφανές σχήμα, σε ρεαλιστικά και ζωντανά οράματα. Η εσκεμμένη προσπάθεια κάποιου να επικοινωνήσει με το πνεύμα ενός αποθανόντος προσώπου είναι γνωστή ως νεκρομαντεία.
Ιστορία
Η συνηθισμένη έννοια του φαντάσματος είναι η υποτιθέμενη εμφάνιση της μορφής αποθανόντος ανθρώπου, άυλης και άπιαστης, ντυμένης με λευκά ή μαύρα ρούχα.
Δοξασίες για φαντάσματα υπάρχουν σε αρκετούς λαούς της Γης και έχουν δημιουργηθεί πολλοί διαφορετικοί θρύλοι, παραδόσεις και παραμύθια με διάφορες μορφές σύμφωνα με τις εποχές και την επιστημονική ανάπτυξη των λαών. Ιδιαίτερα οι προλήψεις και δοξασίες για τα φαντάσματα είχαν μεγάλη διάδοση το Μεσαίωνα, καθώς και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες (Αγγλία, Γαλλία, Ισπανία κ.α.) και επίδραση στη δραματογραφία (περίπτωση Άμλετ και Μάκβεθ του Σαίξπηρ) δίνοντας θέματα για σενάρια κινηματογραφικών έργων και τηλεοπτικών σειρών.
Επιστημονική Σκέψη
Από το 1922, περισσότεροι από 28 Επιστημονικοί φορείς και Οργανισμοί, προσφέρουν χρηματικά έπαθλα συνολικής αξίας άνω των 2,6 εκατομμυρίων Δολαρίων σε όποιον προσκομίσει απόδειξη επιβεβαίωσης της υποτιθέμενης ύπαρξης φαντάσματος. Για περισσότερα από 90 χρόνια, κανείς δεν έχει καταφέρει να διεκδικήσει τα έπαθλα.
Η Επιστημονική Κοινότητα εικάζει πως οι περιορισμοί της ανθρώπινης αντίληψης καθώς και καθημερινές φυσικές εξηγήσεις μπορούν να απαντήσουν σε πολλές από αυτές τις υποτιθέμενες θεάσεις. Για παράδειγμα, η πίεση του αέρα σε μία οικία μπορεί να κάνει μια πόρτα να κλείσει με δύναμη, τα φώτα από αυτοκίνητα που περνούν μπορούν να ανακλαστούν από το παράθυρο. Η παρειδωλία είναι ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο ένα δυσδιάκριτο ή ασαφές εξωτερικό ερέθισμα εκλαμβάνεται εσφαλμένα ως ευκρινές και πλήρως αναγνωρίσιμο, έτσι μπορεί να εξηγηθούν οι υποτιθέμενες θεάσεις φαντασμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραψυχολογία Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Θρύλοι
Τζο Μάντσιν
Ο Τζόζεφ Μάντσιν ΙΙΙ (αγγλικά: Joseph "Joe" Manchin III, 24 Αυγούστου 1947), είναι Αμερικανός πολιτικός και οικονομολόγος, που υπηρετεί ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Δυτικής Βιρτζίνια από το 2010. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Από τον Ιανουάριο του 2021, διατελεί ως πρόεδρος της Επιτροπής Ενέργειας της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών.
Προηγουμένως, υπηρέτησε επίσης, ως 34ος Κυβερνήτης της Δυτικής Βιρτζίνια από το 2005 έως το 2010, καθώς και ως πολιτειακός Υπουργός Εσωτερικών της Δυτικής Βιρτζίνια από το 2001 έως το 2005.
Ο Μάντσιν, θεωρείται "μετριοπαθής συντηρητικός Δημοκρατικός" και συχνά αναφέρεται ως ο πιο συντηρητικός Δημοκρατικός Γερουσιαστής. Ο Μάντσιν, εκλέγεται σε μια από τις πιο συντηρητικές και Ρεπουμπλικανικές πολιτείες των ΗΠΑ, την Δυτική Βιρτζίνια, αλλά παρόλα αυτά καταφέρνει να έχει εκλογική επιτυχία και αποδοχή. Είναι ο μοναδικός Δημοκρατικός που κατέχει υψηλόβαθμο αξίωμα στην Δυτική Βιρτζίνια.
Βιογραφία
Ο Τζο Μάντσιν, γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1947, στο Φάρμινγκτον -μιας κωμόπολης- της Δυτικής Βιρτζίνια. Είναι γιος του Τζον Μάντσιν και της Μαίρυ Γκουζντ. Έχει Ιταλική καταγωγή από τον πατέρα του, και Τσεχοσλοβακική καταγωγή από την μητέρα του.
Αποφοιτώντας από το Λύκειο του Φάρμινγκτον, εισήχθη το 1965, στην Σχολή Αθλητισμού και Ποδοσφαίρου του Πανεπιστημίου της Δυτικής Βιρτζίνια την οποία όμως εγκατέλειψε ύστερα από έναν τραυματισμό το 1966. Έτσι σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Βιρτζίνια και έλαβε πτυχίο (BBA) το 1970.
Κατά τα πρώτα χρόνια ύστερα από την αποφοίτησή του από το Πανεπιστήμιο, εργάστηκε στην επιχείρηση της οικογένειάς του.
Πολιτειακή Βουλή των Αντιπροσώπων της Δυτ. Βιρτζίνια (1982-1986)
Το 1982, ο Μάντσιν σε ηλικία 35 ετών, εκλέχθηκε Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων της Δυτικής Βιρτζίνια από την 31η πολιτειακή περιφέρεια. Επανεξελέγη το 1984.
Πολιτειακή Γερουσία της Δυτ. Βιρτζίνια (1986-1996)
Το 1986, εξελέγη πολιτειακός Γερουσιαστής στην πολιτειακή Γερουσία της Δυτικής Βιρτζίνια για την 14η περιφέρεια. Επανεκλεγόνταν έως το 1996, όπου είχε θέσει υποψηφιότητα για τη θέση του Κυβερνήτη της Δυτικής Βιρτζίνια, την οποία έχασε.
Πολιτειακός Υπουργός Εσωτερικών της Δυτ. Βιρτζίνια (2001-2005)
Το 2000, εξελέγη Πολιτειακός Υπουργός Εσωτερικών (Γενικός Γραμματέας της Πολιτείας) της Δυτικής Βιρτζίνια, θέση την οποία ανέλαβε στις 15 Ιανουαρίου 2001. Παρέμεινε στο αξίωμα, έως τις 17 Ιανουαρίου 2005, όπου ανέλαβε Κυβερνήτης της Δυτικής Βιρτζίνια.
Πρώτη θητεία (2005-2009)
Στις Κυβερνητικές εκλογές του 2004, για τη θέση του Κυβερνήτη της Δυτικής Βιρτζίνια, ο Τζο Μάντσιν, εξελέγη στο αξίωμα με αυξημένη πλειοψηφία ψήφων (63,5%) έναντι 34,0% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του, Μόντι Ουόρνερ.
Ανέλαβε καθήκοντα Κυβερνήτη, στις 17 Ιανουαρίου 2005.
Δεύτερη θητεία (2009-2010)
Στις Κυβερνητικές εκλογές του 2008, ο Μάντσιν, επανεξελέγη Κυβερνήτης της Δυτικής Βιρτζίνια, με ακόμη μεγαλύτερη πλειοψηφία από την πρώτη του εκλογική νίκη το 2004, με ποσοστό 70%, έναντι 25,7% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψηφίου του, Ρας Γουίκς.
Το 2008, διατέλεσε Πρόεδρος της Ένωσης Δημοκρατικών Κυβερνητών των ΗΠΑ.
Το 2010, εξελέγη Πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Κυβερνητών των ΗΠΑ.
Ο Μάντσιν, ήταν από τους πιο δημοφιλείς Κυβερνήτες των ΗΠΑ, και είχε καταταχθεί με ποσοστό αποδοχής 74% από την "SurveyUSA".
Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών (2010-)
Ύστερα από τον θάνατο του εν ενεργεία Γερουσιαστή Ρόμπερτ Μπιρντ, στις 28 Ιουνίου 2010, ο Μάντσιν, ανακοίνωσε ότι θα είναι υποψήφιος στην ειδική εκλογή για την θέση του Γερουσιαστή. Στην ειδική εκλογή στις 2 Νοεμβρίου 2010, εκλέχθηκε Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Δυτικής Βιρτζίνια, με ποσοστό 54%. Στις εκλογές του 2012, ο Μάντσιν, επανεξελέγη για πλήρη θητεία (έξι ετών), στο αξίωμα του Γερουσιαστή, με ποσοστό 61%. Στις εκλογές του 2018, επανεξελέγη με ποσοστό 49,6% έναντι 46,2% του Ρεπουμπλικανού ανθυποψήφιού του Πάτρικ Μόρισι.
Προσωπική ζωή
Ο Τζο Μάντσιν, είναι παντρεμένος από το 1967, με την Γκέιλ Χίθερ Κόνελι, και έχουν τρία παιδιά. Επίσης, είναι μέλος της Εθνικής Ένωσης Όπλων των ΗΠΑ (NRA), ενώ είναι και αδειούχος πιλότος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Κυβερνήτες της Δυτικής Βιρτζίνια Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Ιταλία
Τα δικαιώματα των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων, των αμφιφυλόφιλων, των τρανς (ΛΟΑΤ+) ατόμων στην Ιταλία προχώρησαν σημαντικά τον 21ο αιώνα, αν και τα ΛΟΑΤ+ άτομα εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν ορισμένες νομικές προκλήσεις που δεν αντιμετωπίζουν οι μη-ΛΟΑΤ κάτοικοι. Σύμφωνα με την έκθεση 2021 της ILGA-Europe, η κατάσταση των δικαιωμάτων ΛΟΑΤ+ στην Ιταλία είναι η χειρότερη μεταξύ των χωρών της Δυτικής Ευρώπης – όπως η νομική απαγόρευση του γάμου ομοφύλων, η έλλειψη προστασία από διακρίσεις για αγαθά και υπηρεσίες και επίσης έλλειψη γονικών δικαιωμάτων για τα ομόφυλα ζευγάρια τόσο της υιοθεσίας όσο και της εξωσωματικής γονιμοποίησης.
Στην Ιταλία, η σεξουαλική δραστηριότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών του ίδιου φύλου είναι νόμιμη από το 1890, όταν κυκλοφόρησε ένας νέος Ποινικός Κώδικας. Τον Μάιο του 2016 ψηφίστηκε νόμος για τα σύμφωνα συμβίωσης, παρέχοντας στα ομόφυλα ζευγάρια πολλά από τα δικαιώματα του γάμου. Η υιοθεσία θετού παιδιού, ωστόσο, εξαιρέθηκε από το νομοσχέδιο και είναι επί του παρόντος θέμα δικαστικής συζήτησης. Ο ίδιος νόμος προβλέπει τόσο τα ομόφυλα όσο και τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια που ζουν σε σύμφωνα συμβίωσης με πολλά νόμιμα δικαιώματα.
Τα διεμφυλικά άτομα επιτρέπεται να αλλάζουν νόμιμα το φύλο τους από το 1982. Αν και οι διακρίσεις σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό στην απασχόληση έχουν απαγορευτεί από το 2003, δεν έχουν θεσπιστεί άλλοι νόμοι κατά των διακρίσεων σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου και την έκφραση σε εθνικό επίπεδο, αν και ορισμένες ιταλικές περιοχές έχουν θεσπιστεί θέσπισε πολύ πιο ολοκληρωμένους νόμους κατά των διακρίσεων. Τον Φεβρουάριο του 2016, ημέρες αφότου η Γερουσία ενέκρινε τον νόμο περί σύμφωνα συμβίωσης, μια νέα δημοσκόπηση έδειξε μεγάλη πλειοψηφία υπέρ των συμφωνων συμβίωσης (69%) και πλειοψηφία για γάμους ομοφυλόφιλων (56%), αλλά μόνο μια μειοψηφία εγκρίνει την υιοθεσία από ΛΟΑΤ+ γονείς (37%).
Νόμοι ενάντια στη σεξουαλικότητα
Από την πρώτη παρουσίαση του Ποινικού κώδικα το 1889 δεν υπήρχαν νόμοι ενάντια στην ομοφυλοφιλία στην Ιταλία. Ωστόσο οι ομοφυλόφιλοι καταδιώκονταν στα χρόνια του καθεστώτος του Μουσολίνι και κάτω από την Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία του 1943-1945. Η ηλικία συναίνεσης είναι τα 14.
Στρατιωτικοί νόμοι
Οι ομοφυλόφιλοι δεν απαγορεύεται (τουλάχιστον επίσημα) να υπηρετήσουν στον στρατό. Ωστόσο, κανένας νόμος δεν τους επιτρέπει να στρατευτούν νόμιμα. Παρόλα αυτά, κάτι που δεν απαγορεύεται είναι νόμιμο, ένας τέτοιος νόμος θα είχε μόνο συμβολική αξία.
Νόμοι ενάντια στη διάκριση με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό
Το 2004 η Τοσκάνη έγινε η πρώτη περιοχή που απαγόρευσε τις διακρίσεις ενάντια στους ομοφυλόφιλους. Η κυβέρνηση του Μπερλουσκόνι εναντιώθηκε σε αυτή την απόφαση ισχυριζόμενη ότι μόνο η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να περνάει τέτοιους νόμους. Το συνταγματικό δικαστήριο ανέτρεψε τη διάταξη που αφορούσε στην αφομοίωση αλλά κράτησε τα περισσότερα μέρη του νόμου.
Οικογενειακοί νόμοι
Στις 2 Φεβρουαρίου 2016 οι Ιταλοί Γερουσιαστές ξεκίνησαν δημόσια συζήτηση σχετικά με νομοσχέδιο που αφορά τα σύμφωνα συμβίωσης. Στις 25 Φεβρουαρίου 2016, το νομοσχέδιο έγινε αποδεκτό από τη Σύγκλητο με 173 ψήφους υπέρ και 71 ψήφους κατά. Το νομοσχέδιο αποστάλθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων όπου πέρασε στις 11 Μαΐου 2016, για το οποίο 372 ψήφισαν υπέρ, 51 ψήφισαν κατά και 99 απείχαν. Προκειμένου να περάσει χωρίς καθυστέρηση, ο Πρωθυπουργός Ματτέο Ρέντσι έδωσε νωρίτερα ψήφο εμπιστοσύνης, δηλώνοντας ότι ήταν "ανεπίτρεπτο να υπάρξει άλλη καθυστέρηση μετά από χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών." Ο νόμος για το σύμφωνο συμβίωσης παρέχει σε ομόφυλα ζευγάρια όλα τα δικαιώματα του γάμου, ωστόσο η πρόβλεψη να επιτραπεί υιοθεσία θετού τέκνου ή υιοθεσία από κοινού έχει περιοριστεί από προηγούμενη έκδοση του νομοσχεδίου.
Νικολάι Νικίτιν
Ο Νικολάι Βασίλιεβιτς Νικίτιν (ρώσικα: Николай Васильевич Никитин, 15 Δεκεμβρίου 1907 - 3 Μαρτίου 1973) ήταν πολυβραβευμένος Σοβιετικός πολιτικός μηχανικός, περισσότερο γνωστός για τις επιβλητικές κατασκευές του.
Βιογραφία
Ο Νικίτιν γεννήθηκε στο Τομπόλσκ της Σιβηρίας. Ο πατέρα του ήταν μηχανικός τυπογραφείου ενώ αργότερα δούλευε ως νομικός υπάλληλος. Ένα δάγκωμα φιδιού στα 17 του, του δημιούργησε μόνιμο πρόβλημα στο πόδι. Το 1930 αποφοίτησε από την Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο του Τομσκ με ειδικότητα στις κατασκευές.
Το 1932 σχεδίασε τον σιδηροδρομικό σταθμό του Νοβοσιμπίρσκ. Το 1937 ήδη ζούσε και δούλευε στη Μόσχα. Ασχολήθηκε με τους υπολογισμούς της θεμελίωσης του μνημειώδους Παλατιού των Σοβιέτ που θα κατασκευαζόταν στη θέση του κατεδαφισμένου Καθεδρικού του Χριστού Σωτήρος. Ο Νικίτιν πέθανε στις 3 Μαρτίου 1973 και θάφτηκε στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι μηχανικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί μηχανικοί Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Ρώσοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Σοβιετικοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Ρώσοι εφευρέτες Κατηγορία:Σοβιετικοί εφευρέτες Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Παναθηναϊκός (πυγμαχία)
Το τμήμα πυγμαχίας του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου ιδρύθηκε το 1912 και είναι ένα από τα πιο πλούσια σε τίτλους και διακρίσεις του συλλόγου, καθώς και στην ανάδειξη διακεκριμένων πυγμάχων. Αποτελεί τον πιο ισχυρό σύλλογο πυγμαχίας στην Ελλάδα με 32 Πανελλήνια Πρωταθλήματα, ενώ η έδρα του τμήματος βρίσκεται στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης.
Ίδρυση
Το τμήμα πυγμαχίας του Παναθηναϊκού ιδρύθηκε το 1912 από τον Τζον Σίριλ Κάμπελ, Άγγλο ποδοσφαιριστή-προπονητή του τότε Πανελλήνιου Ποδοσφαιρικού Ομίλου. Μαζί με το τμήμα ξιφασκίας που δημιούργησε το ίδιο έτος επίσης ο Κάμπελ, υπήρξαν τα πρώτα που ιδρύθηκαν έπειτα από το ποδοσφαιρικό και μήτρα του συλλόγου. Μετά από προσπάθειες που είχαν ξεκινήσει πριν το Β΄Παγκόσμιο πόλεμο κατάφερε τελικά να επανασυγκροτηθεί επίσημα το Φεβρουάριο του 1947. Ιδρυτής του τμήματος υπήρξε ο προπονητής πυγμαχίας Λεωνίδας Ηλιόπουλος. Σημαντική ήταν και η προσφορά του προπονητή Γιώργου Βαρθολομαίου και των τριών υιών του Κώστα Βαρθολομαίου που αργότερα αγωνίστηκε ως επαγγελματίας πυγμάχος στη Γαλλία και των Πέτρου και Γιάννη Βαρθολομαίου που αγωνίστηκαν για χρόνια στον Παναθηναϊκό.
1949-1960: τα πρώτα Πρωταθλήματα
Το 1949 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρώτο του πρωτάθλημα Ελλάδος με διακριθείς πυγμάχους τους Τσαλδάρη, Κάτρη, Σερβέτα, Παπαδόπουλο, Νικολόπουλο, Θεοτοκάτο, Παναγιωτίδη. Επανέλαβε την επιτυχία κατακτώντας και το 1950 τον τίτλο. Το 1951 ήταν και πάλι πρωταθλητής με 7 αθλητές του να κατακτούν την πρώτη θέση στις αντίστοιχες κατηγορίες.
Το 1952 ήταν μια από τις πιο οδυνηρές χρονιές για το σύλλογο παρά το ότι αναδείχθηκε και πάλι πρωταθλητής. Στις 28 Αυγούστου του 1952, ο πυγμάχος του Παναθηναϊκού, Νίκος Βαμβακάς αγωνιζόταν στην κατηγορία των 71 κιλών, σε διεθνή αγώνα που διεξήχθη στο Βελιγράδι. Μετά από πτώση του από χτύπημα παρέμεινε αναίσθητος και λίγο αργότερα απεβίωσε. Μετά από το τραγικό αυτό για το σύλλογο συμβάν ο Παναθηναϊκός ανέστειλε τη λειτουργία του τμήματος για ένα έτος.
Μετά την απουσία του στο πρωτάθλημα του 1953 ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στην κορυφή κατακτώντας το πρωτάθλημα του 1954. Όμως και πάλι δεν είχε την ευκαιρία να το πανηγυρίσει καθώς ο Π. Κατρής που ήταν ένας από τους καλύτερους πυγμάχους της ομάδας έχασε τη ζωή του σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα.
Η περίοδος 1949-1960 έκλεισε με πέντε ακόμα τίτλους για τον Παναθηναϊκό. Σε 12 χρόνια είχε κατακτήσει 10 πρωταθλήματα. Αυτή ήταν μια από τις πιο επιτυχημένες περιόδους στην ιστορία του τμήματος. Το 1959 ήρθε και η πρώτη διεθνή επιτυχία για αθλητή του Παναθηναϊκού με το Δ. Μιχαήλ ο οποίος κατέκτησε στους Μεσογειακούς Αγώνες το χάλκινο μετάλλιο αγωνιζόμενος στα 63,5 κιλά.
1961-1970
Για τρεις συνεχόμενες χρονιές (1961-1963) ο Παναθηναϊκός έχασε τα πρωτεία. Το 1964 κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα με πρωταγωνιστές τους Θεοτοκάτο, Οικονομάκο, Τσιρώνη.
1971-1980: 7 συνεχή Πρωταθλήματα
Με πρωταγωνιστές του Οικονομάκο, Αγριμανάκη, Αϊδηνιώτη, Κακούρη, Χρήστου, Παπαδόπουλο, Μπακρυσιώρης και Κουτσούγεραs οι πυγμάχοι του ΠΑΟ γράφουν ιστορία. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε 7 συνεχόμενα πρωταθλήματα (1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1977). Το 1971 κατέκτησε τον τίτλο σε όλες τις κατηγορίες.
1981-1990
Πέντε χρόνια μετά το τελευταίο πρωτάθλημα του 1977 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το 1982 και πάλι τον τίτλο, όμως δεν ήταν πλέον σε θέση να μονοπωλήσει τους τίτλους, καθώς σύλλογοι όπως ο Πανελλήνιος και η ΕΑ Πατρών ήταν εξίσου ανταγωνιστικοί και μοιράστηκαν τα Πανελλήνια πρωταθλήματα πυγμαχίας ανδρών μαζί του. Πρωταγωνιστές στη δεκαετία αυτη οι πυγμάχοι Μανώλης Σαρμάνης, Σταμάτης Κάζας, Γιώργος Ντουζιώτης, Γιάννης Βασάλος, Παπανικολόπουλος Σταύρος, Ιωαννίδης Γιάννης, Ιωαννίδης Γιώργος, Καραντινός Αναστάσιος, Γιαννόπουλος Νίκος. Οι πυγμάχοι αυτοί του Παναθηναϊκού ήταν επίσης και βασικά στελέχη της Εθνικής Ομάδος στους Βαλκανικούς, προολυμπιακούς και ολυμπιακούς αγώνες. Ο Παναθηναϊκός κατέκτησε άλλο ένα πρωτάθλημα το 1986. To 1988 ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος.
1991-2000
Η ανανέωση που διεξήχθη στον Παναθηναϊκό απέδωσε καρπούς και οι πυγμάχοι Βασιλικός, Γιαννόπουλος, Ασκητής, Ντανιήλοφ, Σμυρλής, τον οδήγησαν σε επιτυχίες. Το 1992 ο Παναθηναϊκός ήταν και πάλι πρωταθλητής και το 1993 διατήρησε τον τίτλο. Το 1993 ο Πάρης Βασιλικός αγωνιζόμενος στην κατηγορία των 81 κιλών κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες. Οι Ντανιήλοφ, Γιαννόπουλος, Ασκητής, Τζαβάρας και Βεντής, Γκίνης, Κοτάκος, Βασιλικός, Βασίλας, ήταν οι πρωταγωνιστές στην κατάκτηση τριών συνεχόμενων πρωταθλημάτων (1996, 1997, 1998) τα οποία ήταν και τα τελευταία για το σύλλογο μέχρι το 2011, καθώς και το Κύπελλο του 1999.
2000-2010: περίοδος παρακμής
Στη δεκαετία που ακολούθησε ο Παναθηναϊκός δε σταμάτησε να καλλιεργεί το άθλημα της πυγμαχίας, όμως έπαψε να πρωταγωνιστεί. Το τμήμα συρρικνώθηκε και παρά την ανάδειξη ταλαντούχων αθλητών δεν κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Οι αθλητές είχαν κάποιες ατομικές διακρίσεις, όμως ο Σύλλογος δεν μπόρεσε να διεκδικήσει με αξιώσεις το πρωτάθλημα. Το 2010 οι αθλητές του Παναθηναϊκού πήραν δύο χάλκινα μετάλλια στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα.
2011-σήμερα: Πρωταθλητής 2011 και ανανέωση
Το 2011 ο Παναθηναϊκός εκπροσωπήθηκε στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα που έγινε στην Καβάλα από 24 έως 28 Νοεμβρίου από 6 αθλητές. Οι αθλητές του Παναθηναϊκού κατέκτησαν 1 χρυσό (Τάσος Μπερδέσης στα 81 κ.) και 2 αργυρά μετάλλια (Ειρηναίος Τσινάκης στα 64 κ. και Θεόδωρος Ριζάκης στα 69 κ.), και οδήγησαν το σύλλογο στην κατάκτηση του 30ού πρωταθληματος στην ιστορία του και την πρώτη μετά το 1998. Στο πρωτάθλημα Β' κατηγορίας κατέλαβε την 4η θέση με ένα ασημένιο μετάλλιο του Κωνσταντίνου Γκοτσόπουλου, και δύο χάλκινα των Γεωργίου Αντωνόπουλου και Πέτρου Ζωγράφου. Στο πρωτάθλημα Γ' κατηγορίας κατέλαβε την 6η θέση με ένα ασημένιο μετάλλιο του Ηλία Ζωγράφου και ένα χάλκινο του Πέτρου Ζωγράφου. Στη Γενική Βαθμολογία για το έτος 2011 ο σύλλογος βρέθηκε στην 7η θέση μεταξύ 54 συλλόγων. Για το 2013 ο ΠΑΟ ήρθε τρίτος στο πρωτάθλημα Ελλάδος Ανδρών (Τσινάκης πρώτος στα 64 κιλά, Σιούτας τρίτος στα 69 κιλά και Παπαθανασίου τρίτος στα 91 κιλά).
Με ενέργειες του Γιάννη Αϊδηνιώτη, προπονητή της ομάδας, αναδιοργανώθηκε και εξοπλίστηκε το προπονητήριο στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης, ενώ πλέον ο σύλλογος καλλιεργεί και γυναικεία τμήματα. Το 2015 η πυγμάχος Αρετή Μαστροδούκα νίκησε την Ισπανίδα Λόλι Μουνιόθ σε αγώνες που έγιναν στο Απόστολος Νικολαΐδης και κατέκτησε τρεις Παγκόσμιους τίτλους στην κατηγορία 68,9 κιλών.
Το 2015 ο ΠΑΟ αναδείχθηκε πρωταθλητής και πολυνίκης σύλλογος ανδρών κατηγορίας elite, συγκεντρώνοντας 5 μετάλλια, δύο χρυσά των Ριτζάκη και Τσινάκη, αργυρό από τον Περδικάρη και δύο χάλκινα των Χελιώτη και Παπανικολάου.
Το 2016 αναδείχθηκε πρωταθλητής ανδρών σε όλες τις κατηγορίες (elite, β', γ'). Στην elite κατέκτησε τρία χρυσά με τους Ριτζάκη, Περδικάρη και Ράλλη που ήταν και οι μοναδικοί συμμετέχοντες πυγμάχοι του ΠΑΟ.
Τρέχουσα σύνθεση ομάδας
Άνδρες: Σωτήρης Αναστασόπουλος, Χρήστος Γεραμάνης, Νικόλας Καττής, Χρήστος Κλεφτάκης, Γιώργος Κολλιός, Κωνσταντίνος Λελούδας, Αλέξανδρος Παπαδόπουλος, Εμμανουήλ Παπαδόπουλος, Κώστας Παπαθανασίου, Διονύσης Περδικάρης, Θεόδωρος Ράλλης, Μιχαήλ Ράλλης, Θεόδωρος Ριτζάκης, Ανδρέας Σαρίδης, Απόστολος Σιούτας, Νίκος Τορνάρης, Κωνσταντίνος Χάλιμος
Γυναίκες: Χριστίνα Μπιτοπούλου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πυγμαχία Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πυγμαχίας
Πατριάρχης Άνθιμος Ζ΄
Ο Άνθιμος Ζ΄ (κατά κόσμον Άγγελος Τσάτσος) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1895 ως το 1897.
Γεννήθηκε μεταξύ των ετών 1827 και 1832 στο χωριό Πλεσίβιτσα Φιλιατών Ηπείρου και οι γονείς του ονομάζονταν Χριστόδουλος και Ελένη. Ασχολήθηκε στην αρχή με το εμπόριο βοηθώντας τον πατέρα του, αλλά γρήγορα φάνηκε η κλίση του προς τα εκκλησιαστικά. Χειροτονήθηκε διάκονος, έλαβε το όνομα Άνθιμος και το 1856 μπήκε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Εκεί ήταν συμμαθητής του επίσης μετέπειτα Πατριάρχη Ιωακείμ Δ΄. Αποφοίτησε με άριστα το 1861 και επέστρεψε στα Γιάννενα, όπου υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας, αλλά και καθηγητής της Ζωσιμαίας Σχολής και του κεντρικού Παρθεναγωγείου.
Το 1869 εξελέγη Μητροπολίτης Παραμυθίας, οπότε χειροτονήθηκε ιερέας και κατόπιν επίσκοπος. Το 1877 έγινε Μητροπολίτης Αίνου και το 1888 Μητροπολίτης Αγχιάλου, θέση από την οποία επαύθη, ή κατ' άλλους δεν δέχτηκε. Το 1893 εξελέγη Μητροπολίτης Κορυτσάς και το 1894 Λέρου και Καλύμνου.
Τέλος, στις 20 Ιανουαρίου 1895 εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης, μετά την παραίτηση του προκατόχου του Νεοφύτου Η'. Η εκλογή του σημαδεύτηκε από επεισόδια μεταξύ αντιμαχομένων παρατάξεων, ακόμη και στο εσωτερικό του Πατριαρχικού Ναού.
Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχίας του κτίστηκε το νέο κτίριο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης του οποίου τα εγκαίνια έγιναν στις 6 Οκτωβρίου 1896. Λίγο πριν ξεσπάσει ο Ελληνοτουρκικός Πόλεμος (1897) ο Άνθιμος δέχθηκε την επίσκεψη απεσταλμένου της Εθνικής Εταιρίας προκειμένου να τον μυήσει και να τον ενημερώσει για τους σκοπούς της οργάνωσης και των ακραίων σχεδίων της, που περιελάμβανε και εμπρησμούς στη Κωνσταντινούπολη. Απειλώντας τότε ο Άνθιμος ότι θα ενημέρωνε σχετικά τις Αρχές της Πόλης απαίτησε από την ελληνική πρεσβεία την άμεση αναχώρηση του εν λόγω απεσταλμένου, όπως και έγινε. Έπίσης στη διάρκεια της πατριαρχίας του έστειλε αντιπροσωπία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στη Μόσχα, η οποία παρέστη στην τελετή στέψης του Τσάρου της Ρωσίας Νικολάου Β΄. Ο Άνθιμος παρασημοφορήθηκε από το Σουλτάνο και από τον Τσάρο.
Εξαναγκάστηκε όμως σε παραίτηση στις 29 Ιανουαρίου 1897, μετά από διετή μόλις Πατριαρχία, καθώς έχασε την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας της Ιεράς Συνόδου. Κατόπιν αποσύρθηκε στη νήσο Αντιγόνη, όπου ασχολήθηκε με συγγραφικό έργο, και κατόπιν στο Σισλή, όπου και πέθανε στις 5 Δεκεμβρίου 1913.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Παραμυθίας Κατηγορία:Μητροπολίτες Αίνου Κατηγορία:Μητροπολίτες Αγχιάλου Κατηγορία:Μητροπολίτες Κορυτσάς Κατηγορία:Μητροπολίτες Λέρου Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Γουόν Νότιας Κορέας
Το Γουόν Νότιας Κορέας (σύμβολο: ₩; κωδικός: KRW) (Korean: 대한민국 원) είναι το επίσημο νόμισμα της Νότιας Κορέας. Ένα γουόν διαιρείται σε 100 γέον, την νομισματική υπομονάδα. Το γέον δεν χρησιμοποιείται πλέον για τις καθημερινές συναλλαγές και εμφανίζεται μόνο στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Το γουόν εκδίδεται από την Τράπεζα της Κορέας, που βρίσκεται στην Σεούλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Νότιας Κορέας Κατηγορία:Οικονομία της Νότιας Κορέας
Κοντόν-ντ'Ωμπράκ
Το Κοντόν-ντ'Ωμπράκ (γαλλικά: Condom-d'Aubrac, οξιτανικά: Condom d'Aubrac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κοντομουά (γαλλικά: Condomois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Γκραν Πρι Μεγάλης Βρετανίας 2018 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Μεγάλης Βρετανίας 2018 ήταν ο 10ος αγώνας της χρονιάς στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 και πραγματοποιήθηκε στις 1 Ιουλίου 2018 στην πίστα του Silverstone. Αυτή ήταν η 54η φορά που διεξήχθη αγώνας της Φόρμουλα 1 σε αυτή την πίστα.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 6 Ιουλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 6 Ιουλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 7 Ιουλίου 2018, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν την μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 7 Ιουλίου 2018 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με τον Σεμπάστιαν Φέτελ να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 8 Ιουλίου 2018.
Ποινές
Εδώ παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
– Εκκίνησε από τα Πιτ.<br/ > – Ο Πιερ Γκασλί τερμάτισε 10ος όμως δέχθηκε ποινή 5 δευτερολέπτων για πρόκληση σύγκρουσης.<br/ > † - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Πηγές
- Επίσημος Ιστότοπος<br/ > - FIA<br/ > - Fox Sports<br/ > - Sky Sports<br/ > - Autosport
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2018
Βούλα (αποσαφήνιση)
Η λέξη βούλα μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Άνουντ της Ουψάλα
Ο Άνουντ της Ουψάλα, ημιμυθικός βασιλιάς της Σουηδίας από τον Οίκο του Μούνσο ήταν ένας από τους δύο γιους του Ερρίκου Μπγέρνσον, σύμφωνα με τον Ρίμπερτ και τα Σάγκας του Χέρβαραρ συμβασίλευσε μαζί με τον αδελφό του Μπγερν πο Χέγεν. Το προσωνύμιο το πήρε επειδή διέμενε στην Αρχαία Ουψάλα η οποία ήταν το θρησκευτικό κέντρο της εποχής του. Ο Ρίμπερτ αναφέρει ότι ο ίδιος και ο αδελφός του διαδέχθηκαν στον θρόνο της Σουηδίας τον ξάδελφο τους Έρικ Ρέφιλσον, αλλά σύντομα ο Άνουντ για άγνωστο λόγο διώχτηκε από τη χώρα.
Κατηγορία:Δυναστεία του Μούνσε Κατηγορία:Ήμι-μυθικοί βασιλείς της Σουηδίας
NGC 2440
Το NGC 2440 είναι πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Πρύμνη. Απέχει περίπου 4.000 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και ο κεντρικός αστέρας του, ο HD62166, πιθανότατα είναι ο θερμότερος γνωστός λευκός νάνος.
Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 4 Μαρτίου 1790 και το περιέγραψε ως "ένα όμορφο πλανητικό νεφέλωμα αξιόλογης φωτεινότητας, όχι πολύ καλά καθορισμένο".
Ο HD 62166
Ο κεντρικός αστέρας έχει υψηλότατη επιφανειακή θερμοκρασία της τάξεως των 200.000 Κ, φωτεινότητα (luminosity) 1.100 φορές αυτήν του Ήλιου και φαινόμενο μέγεθος 17,5. Πρόκειται για πολύ πυκνό αστέρα, με μάζα που περίπου στο 0,6 αυτής του Ήλιου και ακτίνα στο 0,028 της ηλιακής.
Αντουανέτ ντε Μαινιελαί
Η Αντουανέτ ντε Μαινιελαί (1434–1474) ήταν η επίσημη ερωμένη του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας από το 1450 μέχρι το θάνατό του. Βαρόνη του Βικιελιέ μέσω γάμου, αντικατέστησε την ξαδέλφη της Αγνή Σορέλ ως αγαπημένη ερωμένη του βασιλιά μετά τον ξαφνικό θάνατο της Σορέλ το 1450. Αργότερα στη ζωή της ήταν η ερωμένη του Φραγκίσκου Β΄, Δούκα της Βρετάνης. Ενήργησε ως κατάσκοπος στον Κάρολο Ζ΄ για λογαριασμό του γιου του, Λουδοβίκου ΙΑ΄.
Πρώιμα χρόνια
Η Αντουανέτ ήταν η κόρη του Ζαν Β΄ ντε Μαινιελαί και της Μαρί ντε Ζουά. Μέσω του πατέρα της ήταν η πρώτη ξαδέρφη της Αγνής Σορέλ, η οποία υπηρέτησε τον Κάρολο Ζ΄ ως κυρίαρχη ερωμένη του από το 1441 έως τον ξαφνικό θάνατό της το 1450.
Ακόμα και πριν από το θάνατο του ξαδέλφου της, η Αντουανέτ είχε τραβήξει την προσοχή του βασιλιά. Το 1448, όταν ήταν δεκατεσσάρων ετών, της έδωσε τα εδάφη του Μαινιελαί, τα οποία είχαν αποτελέσει αντικείμενο μιας μακράς αγωγής μεταξύ του προγόνου της, Ραούλ ντε Μαινιελαί, και του Δούκα των Βουρβόνων. Στο τέλος, το κτήμα παρέμεινε στην κατοχή του δούκα.
Βασιλική ερωμένη
Το 1458, ο Κάρολος προίκισε στην κόρη της, την Ιωάννα, με 8.250 φράγκα μετά το γάμο της με το Κύριο του Ροσεφόρ. Η Αντουανέτ είχε άλλη μια κόρη. Ο Κάρολος Ζ΄ δεν αναγνώρισε καμία από τις δύο.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της ως βασιλικής ερωμένης στη Γαλλία, η Αντουανέτ συνεργάστηκε με τον Δελφίνο (το μελλοντικό Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας) με τον οποίο ο Βασιλιάς ήταν σύγκρουση, και ενημέρωνε τον Δελφίνο για τις ενέργειες του πατέρα του, ενεργώντας άρα ως κατάσκοπος του Δελφίνου.
Ερωμένη του δούκα
Όταν ο βασιλιάς πέθανε το 1461, η Αντουανέτ έγινε ερωμένη του Φραγκίσκου Β΄, Δούκα της Βρετάνης. Της δόθηκε μεγάλη αποζημίωση από τον Δούκα και κατοικούσε στο Κάστρο του Σολέ, όπου φιλοξένησε έναν πολιτιστικό κύκλο και δημιουργώντας ένα κέντρο πολιτισμού στη Βρετάνη. Με τον Φραγκίσκο έκανε πέντε παιδιά :
Όταν έγινε ερωμένη του Δούκα της Βρετάνης, ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας περίμενε να συνεχίσει να ενεργεί ως κατάσκοπος, αυτή τη φορά στον Δούκα της Βρετάνης. Αρχικά, εκπλήρωσε αυτήν την προσδοκία, αλλά τελικά, άλλαξε γνώμη σχετικά με την αφοσίωσή της. Κατά τη διάρκεια του πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Βρετάνης, η Αντουανέτ ντε Μενιελαί πούλησε τα κοσμήματά της για να χρηματοδοτήσει τον στρατό της Βρετάνης εναντίον της Γαλλίας. Όταν το άκουσε αυτό, ο Λουδοβίκος κατάσχεσε την περιουσία της στη Γαλλία.
Πέθανε ειρηνικά στο δουκάτο του Φραγκίσκου Β΄ το 1474.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ευγενείς Κατηγορία:Γαλλίδες βαρώνισσες
Οδός Ονείρων
Η Οδός Ονείρων είναι ιστορική μουσικοθεατρική παράσταση που ανέβηκε τον Ιούνιο του 1962 στο θερινό θέατρο Μετροπόλιταν της Αθήνας. Είναι είδος μιούζικ χολ ή επιθεώρησης: μια σειρά από νούμερα, τραγούδια και χορευτικά δρώμενα. Το ίδιο όνομα φέρει και το άλμπουμ με τη μουσική και τα τραγούδια της παράστασης που έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις.
Συντελεστές
Η Οδός Ονείρων θεωρήθηκε ως μια απόπειρα ανανέωσης της επιθεώρησης για την οποία συνεργάστηκαν ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Αλέξης Σολωμός, ο Μίνως Αργυράκης και ο Μανώλης Καστρινός. Πρωταγωνιστούσαν ο Δημήτρης Χορν, η Ρένα Βλαχοπούλου, η Μάρω Κοντού, η Ζωή Φυτούση, ο Λάκης Παππάς, ο Γιώργος Εμιρζάς, ο Γιώργος Κωνσταντίνου και πολλοί νέοι ηθοποιοί της εποχής. Χόρευαν ο Μανώλης Καστρινός και η Χρυσούλα Ζώκα. Έκτακτες εμφανίσεις πραγματοποίησαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Νάνα Μούσχουρη και ο Ευγένιος Σπαθάρης με τον Καραγκιόζη του.
Κυκλοφορία άλμπουμ
Ο δίσκος, που κυκλοφόρησε όσο ακόμα παιζόταν η παράσταση, περιλαμβάνει κλασικά τραγούδια όπως ο Ηθοποιός με τον Δημήτρη Χορν (που επίσης πρωταγωνιστεί στην παράσταση), η Μαύρη Φορντ με τη Μάρω Κοντού, Το Τρένο με τη Ζωή Φυτούση, Ο κυρ-Μιχάλης και Μανούλα Μου με τον Λάκη Παππά. Ο δίσκος δεν περιλαμβάνει τα τραγούδια που ερμήνευε η πρωταγωνίστρια του έργου, η Ρένα Βλαχοπούλου,επειδή ανήκε σε άλλη δισκογραφική εταιρία. Στην αρχική έκδοση του δίσκου σε βινύλιο δεν αναφερόταν το όνομά της. Όταν το 2000 ο δίσκος επανεκδόθηκε σε CD, το όνομά της Βλαχοπούλου προστέθηκε στους συντελεστές της παράστασης καθώς επίσης και αρκετές φωτογραφίες της, μολονότι δε διασώζεται κάποια ηχογράφησή της.
Υποδοχή
Η παράσταση γνώρισε μεγάλη επιτυχία και το θέατρο ήταν ασφυκτικά γεμάτο καθημερινά. Την παρακολούθησαν μάλιστα πολλές καλλιτεχνικές προσωπικότητες απ' όλο τον κόσμο. Θεωρήθηκε το αντίπαλον δέον της Όμορφης Πόλης, της παράστασης του Μίκη Θεοδωράκη που παιζόταν λίγα μέτρα πιο κάτω στην ίδια οδό, στο θέατρο Παρκ. Και εκείνη η παράσταση ήταν μια απόπειρα ανανέωσης της επιθεώρησης, ωστόσο, παρά την επιτυχία που είχαν και τα δυο έργα, δεν πέτυχαν κάποια σημαντική ανανέωση του δημοφιλούς αυτού θεατρικού είδους και στην ιστορία έχουν μείνει περισσότερο για τα μουσικά παρά για τα θεατρικά τους επιτεύγματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο Ο Κατηγορία:Μιούζικαλ
Blood In, Blood Out
Το Blood In, Blood Out είναι ο τίτλος του δέκατου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Exodus, το οποίο κυκλοφόρησε στις 14 Οκτωβρίου 2014 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Nuclear Blast".
Αυτό είναι το πρώτο άλμπουμ των Exodus με τον Στηβ Σόουζα στο μικρόφωνο μετά το "Tempo of the Damned" του 2004. Επίσης, σηματοδότησε την επιστροφή του κιθαρίστα των Metallica, Κερκ Χάμμετ στο συγκρότημα, για το κομμάτι "Salt in the Wound", ενώ στο "ΒΤΚ" συμμετείχε ο τραγουδιστής των Testament, Τσακ Μπίλι.
Αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος των Exodus, μετά το 1989, που κατάφερε να μπει στο Top-100 του Billboard, ανεβαίνοντας στο # 38 με πωλήσεις που έφθασαν τις 8.800 αντίτυπα κατά την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Επίσης, μπήκε στα βρετανικά τσαρτ, φθάνοντας στο # 71, ενώ ανέβηκε στο Top-40 στη Φινλανδία, τη Γερμανία, την Ελβετία και την Αυστρία.
Για την προώθηση του "Blood In, Blood Out", το συγκρότημα θα περιοδεύσει μαζί με τους Slayer και τους Suicidal Tendencies στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2014.
Τραγούδια
1. Black 13 (Holt) - 6:21
2. Blood In, Blood Out (Holt) - 3:42
3. Collateral Damage (Holt) - 5:27
4. Salt the Wound (Holt) - 4:24
5. Body Harvest (Altuw, Gibson, Souza) - 6:28
6. BTK (Holt) - 6:56
7. Wrapped in the Arms of Rage (Holt) - 4:30
8. My Last Nerve (Holt) - 6:10
9. Numb (Altus, Dukes) - 6:13
10. Honor Killings (Altus) - 5:42
11. Food for the Worms (Holt) - 6:21
Θέσεις τσαρτ
Blood In, Blood Out (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 14 Οκτωβρίου 2014
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Exodus Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014
Υδρόλυση
Γενικά με το όρο υδρόλυση χαρακτηρίζεται η διαδικασία κατά την οποία διασπώνται οι χημικοί δεσμοί με την προσθήκη νερού. Συνήθως με αυτή τη διαδικασία ελευθερώνονται ιόντα υδρογόνου. Ο νεολατινικός όρος hydrolysis δημιουργήθηκε στο τέλος του 19ου αιώνα από τις ρίζες hydro- και lysis (από τις αρχαίες ελληνικές ρίζες υδρο- και λύσις).
Βιοχημεία
Στη Βιολογία και ειδικότερα στη Βιοχημεία υδρόλυση παρατηρείται κυρίως κατά τη πέψη όπου μια πολύπλοκη ένωση, που περιέχεται στη τροφή διασπάται στα συστατικά της μέρη, απελευθερώνοντας θερμότητα. Για παράδειγμα με την υδρόλυση οι πρωτεΐνες διασπώνται σε αμινοξέα, τα διπεπτίδια σε δύο αμινοξέα, τα λίπη και έλαια σε λιπαρά οξέα και γλυκερόλη, οι πολυσακχαρίτες γλυκογόνο, άμυλο καθώς και η μαλτόζη σε γλυκόζη και σε απλά σάκχαρα, κ.λπ.
Οι βιοχημικές υδρολυτικές αντιδράσεις συνήθως είναι αντιστρεπτές και ενεργοποιούνται κατά τη πέψη συνήθως από ένζυμα που εκκρίνονται στη στοματική κοιλότητα, τον στόμαχο, το έντερο, το πάγκρεας και το ήπαρ. Τα ένζυμα αυτά λέγονται υδρολάσες και είναι οι λιπάσες, οι αμυλάσες και οι πρωτεϊνάσες οι οποίες καταλύουν την υδρόλυση στα λίπη, στους υδατάνθρακες και στις πρωτεΐνες αντίστοιχα. Η υδρόλυση θεωρείται από τις σημαντικότερες και συχνότερες βιο-χημικές αντιδράσεις στο φαινόμενο της ζωής του έμβιου κόσμου.
Χημεία
Ειδικότερα στη Χημεία αν ληφθούν με τα γράμματα ΑΒ ένα αντιδρών σώμα που αναφέρεται και ως "υπόστρωμα" καθώς και τα προϊόντα αντίδρασης με τα γράμματα ΑΗ και ΒΟΗ, που μπορεί να είναι ιόντα, (περίπτωση υδρόλυσης οξέων, βάσεων ή αλάτων), ή ακέραια μόρια, (περίπτωση υδρόλυσης οργανικών ενώσεων), τότε η γενική μορφή μιας υδρολυτικής αντίδρασης θα μπορούσε να παραστεί με την ακόλουθη εξίσωση:
Σε συνάρτηση των παραπάνω δύο περιπτώσεων προϊόντων διακρίνονται δύο τύποι υδρόλυσης: υδρόλυση δια μεταφοράς πρωτονίου και υδρόλυση δι΄ αλληλεπίδρασης οξυγόνου.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Είδη χημικών αντιδράσεων
Κονάκ
Το Κονάκ (γαλλικά: Connac, οξιτανικά: Colnac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κονακουά (γαλλικά: Connacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Ρενέ Ντεκάρτ
Ο Ρενέ Ντεκάρτ (Γαλλικά: René Descartes, Λατινικά: Renatus Cartesius, Λα Άι ον Τουρέν, Αντρ-ε-Λουάρ (La Haye en Touraine, Indre-et-Loire) 31 Μαρτίου 1596 – Στοκχόλμη, 11 Φεβρουαρίου 1650), πολύ γνωστός και με το εξελληνισμένο όνομα Καρτέσιος, ήταν Γάλλος φιλόσοφος, μαθηματικός και επιστήμονας φυσικών επιστημών.
Βιογραφία
Ο Καρτέσιος δεν άσκησε ποτέ το επάγγελμα και το 1618 εισήλθε στην υπηρεσία του πρίγκηπα Μαυρίκιος της Οράγγης, κυβερνήτη των Ενωμένων Επαρχιών των Κάτω Χωρών. Πρόθεσή του ήταν να δει τον κόσμο και να ανακαλύψει την αλήθεια.
Εκεί συνάντησε τον Ισαάκ Μπέεκμαν (Isaac Beeckman), ο οποίος έστρεψε το ενδιαφέρον του προς τα Μαθηματικά και τη νέα (τότε) Φυσική. Στις 10 Νοεμβρίου 1619, ταξιδεύοντας προς τη Γερμανία και σκεπτόμενος πώς θα χρησιμοποιήσει τα μαθηματικά για να επιλύσει προβλήματα της φυσικής, ο φιλόσοφος είχε ένα όραμα σε ένα όνειρο, μέσω του οποίου «ανακάλυψε τα θεμέλια μιας θαυμαστής επιστήμης». Σημείο αναφοράς στη ζωή του νεαρού Καρτέσιου, το όραμα έγινε το θεμέλιο πάνω στο οποίο ανέπτυξε την αναλυτική Γεωμετρία. Αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του ερευνώντας τη σχέση μαθηματικών και φύσης.
Το 1622 επέστρεψε στη Γαλλία, και για τα επόμενα χρόνια μοίρασε τον χρόνο του ανάμεσα στο Παρίσι και άλλα σημεία της Ευρώπης. Έφθασε στη Λα Αι το 1623, για να πουλήσει όλη την περιουσία του και να επενδύσει τα χρήματά του σε ομόλογα, που του εξασφάλισαν καλό εισόδημα για το υπόλοιπο της ζωής του. Ο Καρτέσιος ήταν παρών στην πολιορκία της Λα Ροσέλ από τον Αρμάν Ζαν ντυ Πλεσί, Καρδινάλιο Ρισελιέ το 1627. Έφυγε για την Ολλανδία το 1628, όπου έζησε αλλάζοντας συχνά τόπο διαμονής έως το 1649.
Το 1633, ο Γαλιλαίος καταδικάστηκε από την Καθολική Εκκλησία και ο Καρτέσιος εγκατέλειψε τα σχέδιά του για την έκδοση του Πραγματεία επί του Κόσμου, σύνοψη του έργου του των προηγούμενων τεσσάρων χρόνων.
Αν και δεν παντρεύτηκε ποτέ, είχε μια κόρη, καρπό της σχέσης του με μια κυρία ονόματι Ελέν. Η Φρανσίν Ντεκάρτ γεννήθηκε το  1635 και βαπτίστηκε στις 7 Αυγούστου του ίδιου έτους. Προς μεγάλη θλίψη του Καρτέσιου, πέθανε το 1640.
Ο φιλόσοφος συνέχισε να εκδίδει έργα σχετικά με τα μαθηματικά και τη φιλοσοφία για το υπόλοιπο της ζωής του. Το 1643, η Καρτεσιανή φιλοσοφία καταδικάστηκε στο πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης και ο Καρτέσιος ξεκίνησε τη μακρά αλληλογραφία του με την Ελισάβετ της Βοημίας. Το 1647, του αποδόθηκε σύνταξη από τον Βασιλιά της Γαλλίας.
Ο φιλόσοφος πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου, 1650 στη Στοκχόλμη, της Σουηδίας, όπου είχε προσκληθεί ως διδάσκαλος της βασίλισσας Χριστίνας της Σουηδίας. Ως αιτία του θανάτου του φέρεται η πνευμονία, αν και επιστολές που ανακαλύφθηκαν πρόσφατα προς και από τον ιατρό Έικε Πίες (Eike Pies) υποδεικνύουν ότι ο Καρτέσιος πιθανώς δηλητηριάστηκε από τη χρήση αρσενικού.
Το 1667 το Βατικανό περιέλαβε τα έργα του στον Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων.
Η καρτεσιανή μέθοδος γνώσης
αριστερά|μικρογραφία|200 px| Index Librorum Prohibitorum Ο Καρτέσιος υποστήριξε ότι η μέθοδος πρέπει να οδηγεί σε μία μοναδική αρχή (Prinzip), για την οποία είμαστε απόλυτα σίγουροι. Χρησιμοποιώντας αυτή τη θεμελιακή αρχή, θα μπορούσαμε σύμφωνα με τον φιλόσοφο να ερμηνεύσουμε τον κόσμο της εμπειρίας σε όλη του την έκταση. Σε τούτη την άποψη θεμελιώνεται πιθανώς η ανατροπή του μεσαιωνικού σχολαστικού πνεύματος που επεδίωξε και σε ένα βαθμό κατόρθωσε μαζί με τους άλλους διανοητές της εποχής του ο Καρτέσιος.
Πριν, λοιπόν, οποιαδήποτε καταγραφή των επί μέρους στοιχείων του καρτεσιανού δένδρου της γνώσης, χρειάζεται συζήτηση περί της μεθόδου του. Η μέθοδος ήταν το σημείο στο οποίο εστιάστηκαν τα πρώιμα κείμενά του οι Κανόνες για την Καθοδήγηση του Πνεύματος και εμφανίστηκαν κυρίως στο Λόγος περί της Μεθόδου. Στο δεύτερο μέρος του Λόγου, η μέθοδος παρουσιάζεται να έχει τέσσερις κανόνες: Καταρχήν, δε δεχόμαστε κάτι ως αληθινό, αν δεν υπάρχει εμφανής γνώση της αλήθειάς του, αποφεύγοντας βιασύνες και προκαταλήψεις. Κατόπιν διαιρούμε κάθε μια από τις δυσκολίες σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη. Τρίτον, κατευ­θύνουμε τις σκέψεις μας με τρόπο παρατακτικό, ξεκινώντας με τα απλούστερα και τα ευκολότερα γνωστά αντικείμενα, για να καταλήξουμε σταδιακά στη γνώση των συνθέτων και τέλος επανελέγχουμε τη συλλογιστική πορεία μας για να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχουν παραλείψεις.