cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κέα
Αρχαιότητα
Στην Εποχή του Χαλκού πολύ κοντά στο σημερινό Βουρκάρι Κέας υπήρχε ένας πανάρχαιος οικισμός με το όνομα Αγία Ειρήνη, βρισκόταν σε ακμή από τα τελευταία χρόνια του Μινωικού πολιτισμού μέχρι τα πρώτα χρόνια του Μυκηναϊκού πολιτισμού (1600 - 1400 π.Χ.). Η παλαιότερη ονομασία της Κέας ήταν "Υδρούσα", ενώ κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας το νησί λεγόταν "Τζια". Η σημερινή του ονομασία οφείλεται στον ήρωα Κέω που ήταν επικεφαλής των Λοκρών από τη Ναύπακτο οι οποίοι κατά την αρχαιότητα κατέλαβαν το νησί. Ο προϊστορικός οικισμός της Κεφάλας, που βρίσκεται στο ομώνυμο ακρωτήριο, στη βορειοδυτική ακτή του νησιού, ιδρύθηκε κατά την τελική νεολιθική περίοδο, γύρω στα τέλη της 4ης χιλιετίας (3300 π.Χ. περίπου). Ο προϊστορικός οικισμός της Αγίας Ειρήνης Κέας, στο βόρειο τμήμα του λιμανιού του Αγίου Νικολάου, υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα του Αιγαιακού χώρου, από το τέλος της νεολιθικής εποχής (3000 π.Χ.), που χρονολογείται η πρώτη εγκατάσταση στο χώρο, μέχρι τον 15ο αιώνα π.Χ., οπότε καταστράφηκε από τους ισχυρούς σεισμούς, σε περίοδο μεγάλης ακμής. Στην Αρχαϊκή εποχή το νησί ήταν διαιρεμένο σε τέσσερις πόλεις-κράτη, την ορεινή Ιουλίδα και τις παραθαλάσσιες Καρθαία, Ποιήεσσα και Κορησσία Κέας. Στην αρχαία Κέα γεννήθηκαν διάσημοι Έλληνες ποιητές όπως ο Σιμωνίδης ο Κείος, ο Βακχυλίδης, ο Πρόδικος ο Κείος, ο Ερασίστρατος Αρίστων ο Κείος. Οι κάτοικοι πρόσφεραν θυσίες στον αστέρα Θεό Σείριο και στον Δία με την ελπίδα να τους φέρει δροσερό αέρα στους καλοκαιρινός μήνες. Οι κάτοικοι έδιναν έντονη προσοχή στην ανατολή του Σειρίου, άν ο αστέρας ήταν καθαρός ήταν προμήνυμα καλής τύχης, σε περίπτωση που ανέτελε θολός ήταν μήνυμα κακοτυχίας. Τα νομίσματα που κόπηκαν στο νησί τον 3ο αιώνα π.Χ. παρίσταναν σκύλους και αστέρες με εκπεμπόμενες ακτίνες, έδειχναν με αυτό τον τρόπο τη λατρεία τους στον Σείριο. Το νησί παρέμεινε γνωστό για το μεγάλο πέτρινο λιοντάρι γνωστό σαν "Λέοντας της Ιουλίδας", κατασκευάστηκε το 600 π.Χ. Σύμφωνα με τον θρύλο έβγαιναν νεράιδες από τη θάλασσα και θανάτωναν τις κοπέλες του νησιού, οι κάτοικοι προευχήθηκαν στον Δία που έστειλε ένα λιοντάρι για να διώξει τις νύμφες. Σε κάθε περίπτωση υπήρχαν στην αρχαιότητα πολλά λιοντάρια στον Ελληνικό χώρο.
Βενετοκρατία
Στη Βυζαντινή αυτοκρατορία οικοδομήθηκαν πολλές εκκλησίες κάτι που φανερώνει ότι το νησί βρισκόταν σε μεγάλη ευημερία. Οι Λατίνοι που συμμετείχαν στην Δ΄ Σταυροφορία κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη (1204), όλα τα νησιά στις Κυκλάδες μεταβιβάστηκαν στη Δημοκρατία της Βενετίας. Ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Άγιος Μιχαήλ Χωνιάτης ή Ακομινάτος δραπέτευσε στην Κέα όταν κατέλαβαν οι Σταυροφόροι την πόλη του (1205). Ο Βυζαντινός στρατηγός Λικάριος ανακατέλαβε το νησί (1278) αλλά όταν ξέσπασε ο Βυζαντινο-Βενετικός Πόλεμος (1296-1302) η Κέα πέρασε οριστικά στους Βενετούς. Το νησί πήρε δώρο μαζί με τη Σέριφο ο Βενετός ευγενής Βαρθολομαίος Α΄ Γκίζι (1303), ήταν ήδη δούκας της Τήνου και της Μυκόνου. Στη θέση της παλιάς Ακρόπολης της Ιουλίδας ο τοπικός Βενετός διοικητής Ντομένικο Μικέλι έκτισε περίπου το 1210 ένα κάστρο και χρησιμοποίησε στην κατασκευή τα αρχαία οχυρωματικά τείχη. Το κάστρο σώζεται μέχρι σήμερα και περιέχει τις κατοικίες των πλουσιότερων κατοίκων. Ο τελευταίος γόνος της Οικογένειας Γκίζι που κυβέρνησε την Τήνο, τη Μύκονο, τη Σέριφο και την Κέα ήταν ο Γεώργιος Γ΄ Γκίζι, με τον θάνατο του χωρίς απογόνους (1390) τα νησιά μεταβιβάστηκαν στη Δημοκρατία της Βενετίας.
Νεότερα χρόνια
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία με τον ναύαρχο Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα κατέλαβε την Κέα (1537), συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και κατόπιν περιελήφθηκε στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος (1830). Σε ολόκληρη τη διάρκεια της Βενετοκρατίας και της Τουρκοκρατίας η Κέα βρέθηκε σε παρακμή και έγινε ορμητήριο πειρατών. To πλοίο HMHS Βρεταννικός ναυάγησε στο Στενό της Κέας (21 Νοεμβρίου 1916) με αποτέλεσμα να χαθούν 30 ζωές, ήταν το μεγαλύτερο ναυάγιο από όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, κατέφυγαν στο νησί Μικρασιάτες πρόσφυγες και εγκαταστάθηκαν κυρίως στο λιμάνι και τη γύρω περιοχή. Αρκετοί από αυτούς παρέμειναν στο νησί και το 1928-1930 κτίσθηκε επίσης μικρός προσφυγικός συνοικισμός. Έτσι, το νησί εμπλουτίζεται πληθυσμιακά, πολιτισμικά και οικονομικά καθώς ο πληθυσμός αυξήθηκε και ταυτόχρονα αυξήθηκε ο αριθμός των ναυτικών και των εργατών. Οι Μικρασιάτες επιπλέον επιδόθηκαν σε νέες καλλιέργειες, κυρίως του καπνού. Σημαντικά ευρήματα από τις ανασκαφές στο νησί φιλοξενούνται στο αρχαιολογικό μουσείο της Κέας. Χρησιμοποιήθηκε για ένα διάστημα και ως τόπος εξορίας των συμμετεχόντων στο στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967.
Δημογραφία
Η Κέα είχε πληθυσμό 2.417 άτομα στην απογραφή του 2001 και 2.455 στην απογραφή του 2011. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Ιουλίδα ή Χώρα. Το κύριο λιμάνι της Κέας είναι η Κορησσία ή Λιβάδι. Το νησί διαθέτει 3 Δημοτικά Σχολεία( δύο εξαθέσια και ένα διθέσιο), Γυμνάσιο με Λυκειακές Τάξεις και Επαγγελματικό Λύκειο, καθώς και τρία νηπιαγωγεία.
Περιοχές στο νησί
thumb|right|250px|Παραλία στην Τζια μικρογραφία|Κέα-Παραλία Γυαλισκάρι μικρογραφία|Ιουλίδα (Χώρα), Κέα Η Κέα είναι σχετικά αραιοκατοικημένο νησί, με εξαίρεση την Κορησσία (Λιβάδι), που αποτελεί το κεντρικό λιμάνι του νησιού, την Ιουλίδα, που είναι η Χώρα (πρωτεύουσα) του νησιού και το Βουρκάρι. Οι ωραιότερες περιοχές του νησιού, λόγω του ότι παραμένουν ακόμη εμπορικά μη αξιοποιημένες, βρίσκονται στη βορειοανατολική μεριά. Μια εξ αυτών είναι η Πέρα Μεριά που έχει αρκετές μικρές παραλίες, όπως το Σπαθί. Οι πιο γνωστές παραλίες της Κέας είναι το Σπαθί, ο Οτζιάς, το Γιαλισκάρι, οι Ποίσσες, τα Ξύλα, καθώς και ο Κούνδουρος που έχει βραβευτεί με γαλάζια σημαία. Το καλοκαίρι σε όλο το νησί πραγματοποιείται η Γιορτή των Παραμυθιών.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Στην Κέα σημαντικό αριθμό επισκεπτών προσελκύουν τα μονοπάτια της χτισμένα σαν πέτρινες σκάλες που διανύουν όλο το νησί. Το έντονο ανάγλυφο και οι μικροί όρμοι παρέχουν μοναδική ομορφιά στη διαδρομή. Επιπλέον το νησί έχει πολλά καταφύγια θηραμάτων κυρίως για αποδημητικά πουλιά αλλά και για κάποια αρπακτικά. Εντυπωσιακή είναι και η χλωρίδα που καταγράφει 3000 είδη φυτών (σταμναγκάθι, δρυς, ασφόδελοι και σφένδαμοι κυρίως αλλά και σπανιότερα είδη ορχιδέας κ.α.)
Δίκτυο μονοπατιών
Η Κέα, με δίκτυο μονοπατιών συνολικού μήκους 36 χλμ., θεωρείται ιδανικό μέρος για όσους αγαπούν την πεζοπορία. Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί ιδιαίτερα ο περιπατητικός τουρισμός, και μάλιστα τα μονοπάτια της Κέας έχουν χαρακτηριστεί ως «Δίκτυο Διαδρομών Πολιτιστικού Ενδιαφέροντος». Έχουν επιλεγεί δώδεκα διαδρομές, στις οποίες είναι τοποθετημένες ξύλινες πινακίδες που καθοδηγούν τους περιπατητές με ασφάλεια. Η περιήγηση στα -κατά κύριο λόγο- λιθόστρωτα μονοπάτια είναι μαγευτική, καθώς οι περιπατητές διασχίζοντάς τα περνούν μέσα από δάση με βελανιδιές, θαυμάζουν τα υπέροχα αγριολούλουδα, συναντούν παραδοσιακές πετρόκτιστες πηγές, και ασπρισμένα, γραφικά ξωκλήσια, καταλήγοντας είτε σε μικρούς όρμους είτε σε υπέροχες παραλίες. Όσοι αποφασίσουν να τα περπατήσουν έχουν κάποιες φορές την ευκαιρία να «μεταφερθούν» στο μακρινό και γοητευτικό παρελθόν, καθώς περπατούν στα χνάρια των αρχαίων Κείων, αφού πολλές από τις διαδρομές ήταν μέρος του οδικού δικτύου που συνέδεε τις τέσσερις πόλεις-κράτη και παρουσιάζουν έντονο ιστορικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον.
Βραβείο Αειφορίας «Δάφνη»
Όπως τόνισε κατά τη διάρκεια της σχετικής εκδήλωσης (ΚΕΔΚΕ 10.12.07) ο καθηγητής του ΕΜΠ Κίμων Χατζημπίρος, «...η Κέα διακρίθηκε τόσο για την πρωτοτυπία των δράσεων όσο και για την ποικιλία των θεμάτων που αξιολογήθηκαν».
Η Κέα είναι το πρώτο νησί στο Αιγαίο που εφαρμόζει ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ανακύκλωσης στο πλαίσιο του νέου νόμου και με προγραμματικές συμφωνίες με τα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης. Επίσης, για την προώθηση του οικολογικού – περιπατητικού τουρισμού, επισκευάζει τα παλιά μονοπάτια και συνδέει το περιβάλλον με τον πολιτισμό. Για παράδειγμα, η «Γιορτή των Παραμυθιών» φέρνει κοντά κάθε καλοκαίρι τις νέες γενιές με την παράδοση κι ανοίγει – μέσα από την αφήγηση – το παράθυρο του Αιγαίου σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η «Γιορτή Παραμυθιών», δίνοντας την υψηλότερη βαθμολογία σε σχέση με τις υπόλοιπες δράσεις, κατοχύρωσε για το 2007 το Βραβείο Αειφορίας στην Κέα.
Πολιτισμός
Τάκης Μάρθας (1905-1965) Κορυφαίος «εξπρεσιονιστής» ζωγράφος του 20ού αιώνα και αρχιτέκτονας, Καθηγητής Ε.Μ.Π. Ήταν γόνος παλαιάς τζιώτικης οικογένειας, που μετοίκησε στο Λαύριο. Απεβίωσε το 1965 και τα οστά του μεταφέρθηκαν στο Κοιμητήριο της Κέας, το 1986.
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Πανηγύρι Σωτήρος
Το βράδυ της 6ης Αυγούστου, Ο Σύλλογος των Ποισσών, «Αγ. Ισίδωρος» διοργανώνει τζιώτικο, γλέντι στην παραλία των Ποισσών, με τοπική παραδοσιακή μουσική, προσφέροντας φαγητό και ντόπιο κρασί.
Πανηγύρι Δεκαπενταύγουστου
Το βράδυ του Δεκαπενταύγουστου, μπορείτε να ζήσετε ένα γνήσιο τζιώτικο γλέντι, μέχρι τις πρωινές ώρες, απολαμβάνοντας το φαγητό και το κρασάκι σας σε μια από τις ταβέρνες της Πλατείας της Ιουλίδας. Θα διασκεδάσετε με τζιώτικη, παραδοσιακή μουσική, χορό και τραγούδια.
Από το απόγευμα της παραμονής Πρωτοχρονιάς, ο Πολιτιστικός Σύλλογος, «Σιμωνίδης Ο Κείος», τιμώντας ένα λαϊκό, τζιώτικο έθιμο, γυρίζει από σπίτι σε σπίτι, ψάλλοντας τα παραδοσιακά κάλαντα, με συνοδεία τσαμπούνας και τουμπιού.
Μουσική παράδοση
Η μουσική και το τραγούδι έχουν κυρίαρχο ρόλο στη ζωή των Τζιωτών. Υπάρχουν αρκετοί παραδοσιακοί οργανοπαίχτες, οι οποίοι διασκεδάζουν τον κόσμο με μουσική, τραγούδι και χορό σε πανηγύρια και εκδηλώσεις. Τα τραγούδια πλαισιώνονται από τους ήχους βιολιού, λαούτου αλλά και παραδοσιακών μουσικών οργάνων, όπως «τσαμπούνας» και «τουμπιού». Οι νέοι συνεχίζουν τη τζιώτικη μουσική παράδοση, εμπνευσμένοι από το μεράκι και την αστείρευτη διάθεση των παλαιότερων, μαθαίνοντας παραδοσιακά τραγούδια, μουσικά όργανα και τζιώτικο συρτό και μπάλο. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Τζιά, τα τελευταία χρόνια, έχει ενεργό ρόλο σε μουσικά δρώμενα, όπως η ετήσια Πανκυκλαδική Μουσική Συνάντηση Λαϊκών Πνευστών και συμμετέχει με τοπικά χορευτικά σε διάφορες εκδηλώσεις.
Συγκοινωνία
Έχει καλή ακτοπλοϊκή συγκοινωνία. Καθημερινά επικοινωνεί με το λιμάνι του Λαυρίου. Η συγκοινωνία εντός του νησιού εξυπηρετείται από 5 ταξί, ένα τουριστικό λεωφορείο και 2 ακόμη λεωφορεία (ιδιώτες).
Μακρόνησος - Νήσος Ελένη
Η Μακρόνησος ή αλλιώς Νήσος Ελένη ανήκει ιδιοκτησιακά και διοικητικά στο Δήμο Κέας και βρίσκεται μεταξύ Κέας και Λαυρίου. Το νησί σήμερα είναι ακατοίκητο πλην μερικών βοσκών που βρίσκονται στην περιοχή. Το λιμάνι του δεν το προσεγγίζει καράβι της γραμμής, αλλά δέχεται εκδρομείς, που φτάνουν από το Λαύριο. Ο μύθος λέει ότι σε μια σπηλιά στη βόρεια πλευρά του νησιού ο άνθρωπος που προκάλεσε τον Τρωικό πόλεμο, ο Πάρης, έκρυψε την απαχθείσα Ωραία Ελένη. Γι'αυτό το νησί πήρε το όνομα της «Νήσος Ελένη». Η Μακρόνησος έχει τη δική της σελίδα στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας.
Ο Δήμος Κέας
Στο δήμο περιλαμβάνονται:
μικρογραφία|Δρομάκι στην Ιουλίδα Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011, ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.29.Γ. αυτού.
Δήμαρχοι 1996-σήμερα
Ο Δήμος συστάθηκε ξανά το 1996. Έκτοτε Δήμαρχοι έχουν διατελέσει οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Προγκρές Μ-15
Το Προγκρές Μ-15 ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 1992 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Μιρ. Ήταν της έκδοσης Πρόγκρες Μ και είχε αριθμό σειράς 215. Μετέφερε τρόφιμα, νερό, οξυγόνο, καύσιμα καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών. Επίσης μετέφερε τον δορυφόρο Μακ 2 που τέθηκε σε τροχιά από το πλήρωμα του σταθμού στις 20 Νοεμβρίου.
Αποστολή
Το Προγκρές Μ-15 εκτοξεύτηκε στις 27 Οκτωβρίου 1992 (17:19:41 GMT) με πύραυλο Soyuz-U2 από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Ύστερα από δύο ημέρες συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Κβαντ-1 του σταθμού στις 29 Οκτωβρίου (17:19:41 GMT). Παρέμεινε εκεί για 97 ημέρες. Στις 4 Φεβρουαρίου 1993 (00:44:53 GMT) αποσυνδέθηκε από τον σταθμό αλλά παρέμεινε σε τροχιά για να διεξαχθεί το πείραμα με τον διαστημικό καθρέφτη Znamya 2 καθώς και έρευνα όσο αφορά την αυτόνομη πτήση. Καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό στις 7 Φεβρουαρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1992
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Β΄ εθνικής κατηγορίας ανδρών 2013-2014
Το πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής της περιόδου 2013-14 διεξήχθη για δεύτερη συνεχή χρονιά σε δύο ομίλους. Συμμετείχαν σε αυτό συνολικά 28 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους, τον Βόρειο Όμιλο και τον Νότιο Όμιλο. Την άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία εξασφαλίζουν τρεις ομάδες οι οποίες είναι: ο πρωταθλητής του Βόρειου και ο πρωταθλητής του Νότιου Ομίλου καθώς και ο νικητής του αγώνα κατάταξης μεταξύ των ομάδων που κατέκτησαν την 2η θέση στους ομίλους. Υποβιβάσθηκαν οκτώ ομάδες, τέσσερις από κάθε όμιλο. . Μεταξύ μάλιστα, των υποβιβασθέντων οι οποίοι την επόμενη περίοδο θα αγωνισθούν στη Γ΄Εθνική περιλαμβάνονται γνωστοί και ιστορικοί σύλλογοι, όπως το Αιγάλεω, η Νήαρ Ηστ και ο Ιωνικός Νέας Φιλαδέλφειας.
==Βαθμολογίες ==
Αγώνες μπαράζ
Αγώνες μπαράζ έδωσαν οι δεύτερες, οι τρίτες και οι τέταρτες ομαδες των δύο ομίλων. Την απευθείας άνοδο στο πρωτάθλημα Α2 της επόμενης περιόδου κέρδισε η νικήτρια του αγώνα μπαράζ των δεύτερων, ενώ οι υπόλοιπες ομάδες κατατάχθηκαν σε σειρά προτεραιότητας για την κάλυψη κενών θέσεων που μπορεί να προκύψουν από αποχώρηση ομάδων.
Νικόλαος Τριτάκης
Ο Νικόλαος Τριτάκης (1799 - Ιούνιος 1881) ήταν Έλληνας συνταγματάρχης και αγωνιστής του 1821.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στην Κρήτη τον Μάιο του 1799. Αρχικά ήταν έμπορος.
Ο πατέρας του βρήκε φρικτό και βάναυσο θάνατο όταν με την έναρξη της επανάστασης του 1821 οι Τούρκοι σφαγίασαν ανηλεώς τους Χριστιανούς Κρήτες. Τον είχαν βάλει οι Τούρκοι να γυρνάει με τα χέρια του τις πέτρες ενός ελαιοτριβείου, και όταν αυτός εγκαταλείφτηκε από τις δυνάμεις του τον ρίξανε μέσα στις πέτρες και τον συνέτριψαν.
Μετά το τραγικό αυτό γεγονός ο Τριτάκης εγκατέλειψε το εμπόριο και ρίχτηκε στις μάχες. Τραυματίστηκε στο κεφάλι σε μια έφοδο στο φρούριο της Γραμβούσας. Είδε την επανάσταση στην Κρήτη να καταπνίγεται και ήλθε στο Ναύπλιο για να συνεχίσει τον υπέρ της πατρίδας αγώνα.
Πήρε μέρος σε σπουδαίες μάχες, στην Κάρυστο, Χίο και αλλού, συνολικά σε 42 μάχες, έξι εκστρατείες, οκτώ εφόδους και τρεις πολιορκίες. Ανήκε στους πολλούς άνδρες του Φαβιέρου που τάχτηκαν για να τροφοδοτήσουν και να εισάγουν πολεμοφόδια στην πολιορκημένη Ακρόπολη της Αθήνας.
Μετά το τέλος της επανάστασης ο Τριτάκης συνέχισε να υπηρετεί την πατρίδα στρατιωτικά και προάχθηκε μέχρι του βαθμού του συνταγματάρχη και τιμήθηκε με παράσημα.
Υπηρέτησε επί δεκαπενταετία ως Πρόεδρος του Οικονομικού Συμβουλίου. Διετέλεσε φρούραρχος του Μεσολογγίου, Φρούραρχος της Πρωτεύουσας και Στρατιωτικός Διοικητής των κατά την ανατολική Ελλάδα στρατευμάτων, και τελικά Φρούραρχος Χαλκίδας, έως ότου αποσύρθηκε 1ο 1866.
Έμενε στην Πάτρα όπου και απεβίωσε στα τέλη του Ιουνίου 1881.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ
Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ (αγγλικά: President pro tempore) είναι ο δεύτερος υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Γερουσίας των ΗΠΑ. Σύμφωνα με το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ είναι και Πρόεδρος της Γερουσίας, στου οποίου την απουσία ο Αναπληρωτής Πρόεδρος ενεργεί στη θέση του.
Οι εξουσίες του Αναπληρωτή Προέδρου είναι σχετικά περιορισμένες. Μερικές από αυτές περιλαμβάνουν τον διορισμό διαφόρων αξιωματούχων του Κογκρέσου, επιτροπές και συμβουλευτικές ομάδες. Είναι, επίσης, ο καθορισμένος παραλήπτης διαφόρων αναφορών προς τη Γερουσία και μαζί με άλλους αξιωματούχους διατηρεί την τάξη στα τμήματα της Γερουσίας στο Καπιτώλιο και τα διάφορα κτίρια της Γερουσίας.
Ο Αναπληρωτής Πρόεδρος είναι τρίτος στη γραμμή διαδοχής της προεδρίας των ΗΠΑ, έπειτα από τον Αντιπρόεδρο και τον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων. Επί του παρόντος με την ανυπαρξία Προέδρου της Βουλής, η Αναπληρώτρια Πρόεδρος είναι δεύτερη στη γραμμή διαδοχής.
Η σημερινή Αναπληρώτρια Πρόεδρος της Γερουσίας των ΗΠΑ, είναι η Δημοκρατική Γερουσιαστής από την πολιτεία της Ουάσινγκτον, Πάτι Μάρεϊ, η οποία ανέλαβε το αξίωμα αυτό τον Ιανουάριο του 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες
Αστεροσκοπείο του Βελιγραδίου
thumb|right|285px|Ο θόλος του μεγάλου διοπτρικού τηλεσκοπίου. Πάνω από τη θύρα διακρίνεται ανάγλυφο που παριστάνει τον αρχαιοελληνικό θεό Ήλιο με το άρμα του Το Αστεροσκοπείο του Βελιγραδίου είναι ένα αστεροσκοπείο που βρίσκεται στο ανατολικό μέρος του Βελιγραδίου, στη Σερβία, μέσα στο φυσικό περιβάλλον του δάσους του λόφου Ζβέζνταρα. Το υψόμετρο της τοποθεσίας είναι 253 μέτρα πάνω από τη μέση επιφάνεια της θάλασσας, ενώ οι γεωγραφικές συντεταγμένες του είναι πλάτος 44° 48΄ 13΄΄ βόρειο και μήκος 20° 30΄48΄΄ ανατολικό.
Από τα παλαιότερα αστρονομικά ερευνητικά κέντρα στα Βαλκάνια, το Αστεροσκοπείο του Βελιγραδίου διακρίθηκε κατά το παρελθόν για τις έρευνές του στους τομείς της αστρομετρίας, της γεωδαισίας και των ανακαλύψεων αστεροειδών, ενώ το μεγάλο διοπτρικό του τηλεσκόπιο των 65 εκατοστών είναι ένα από τα μεγαλύτερα διοπτρικά της Ευρώπης.
Ιστορικά στοιχεία
Επίσης ο Μίσκοβιτς άρχισε την έκδοση των πρώτων εντύπων του Αστεροσκοπείου, της επετηρίδας Annuaire de l’ Observatoire Astronomique de Belgrade (6 τόμοι, 1929-1934) και των Memoires de l’ Observatoire Astronomique de Belgrade (5 τόμοι, από το 1932 ως το 1949), που περιείχαν μεταξύ άλλων τους νέους αστεροειδείς που ανακαλύπτονταν. Ταυτόχρονα εκδίδονταν δύο αλμανάκ, το Nauticki godisnjak («Ναυτικό αλμανάκ», 1934-1941) και το Godisnjak Naseg Neba («Αλμανάκ των ουρανών μας», περίοδοι 1930-1941 και 1948-1952). Το 1935 οργανώθηκε η Υπηρεσία Χρόνου και Γεωγραφικού Μήκους, ενώ το 1936 ο Μίσκοβιτς, βοηθούμενος από τον Μίλοραντ Πρότιτς, οργάνωσε την Υπηρεσία Αστεροειδών και Ηλιακών Παρατηρήσεων. Η ανακάλυψη του αστεροειδούς 1564 Σερβία το ίδιο έτος σημείωσε την αρχή μιας σειράς ανακαλύψεων 40 συνολικά από αυτούς τους μικρούς πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος από αστρονόμους του Βελιγραδίου. Μάλιστα ο αστεροειδής υπ' αριθ. 1700 ονομάσθηκε «Ζβέζνταρα».
Από τον Ιούλιο του 1941, στο Αστεροσκοπείο είχαν καταλύσει Γερμανοί στρατιωτικοί. Κατά την αποχώρηση των Γερμανικών στρατευμάτων κατοχής το 1944, ιδιαίτερα σοβαρές ζημιές έπαθαν το κύριο οικοδόμημα, ο πύργος της υδατοδεξαμενής και το οικοδόμημα που στέγαζε το μεγάλο διοπτρικό τηλεσκόπιο. Η ανακατασκευή τους, καθώς και η αποκατάσταση των υπόλοιπων ζημιών, άρχισε αμέσως μετά τον πόλεμο. Το Αστεροσκοπείο υπαγόταν, όπως και προπολεμικά, στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, αλλά στη συνέχεια πέρασε στη δικαιοδοσία της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών (μέχρι τον Δεκέμβριο του 1950), κατόπιν της Επιτροπής Επιστημονικών Ιδρυμάτων και Ανώτερων-Ανώτατων Σχολών της Σερβίας, και τέλος από τις 27 Μαρτίου 1954 αποτελεί αυτόνομο ίδρυμα με ανεξάρτητη χρηματοδότηση κατευθείαν από τον δημόσιο προϋπολογισμό της Σερβίας (από τις 12/5/1992 από το Υπουργείο Επιστήμης και Τεχνολογίας).
Το 1948 τη θέση του διευθυντή του Αστεροσκοπείου του Βελιγραδίου κατέλαβε ο διασημότερος από τους κατά καιρούς διευθυντές του, ο ακαδημαϊκός Μιλουτίν Μιλάνκοβιτς (1879–1958). Ο Μιλάνκοβιτς κατέχει μία θέση στην ιστορία της Επιστήμης για την εξήγηση του φαινομένου των Εποχών των Παγετώνων («Κύκλοι του Μιλάνκοβιτς»). Στη διάρκεια της θητείας του (1949) ολοκληρώθηκε το Περίπτερο της Αστρογεωδαισίας, που είχε αρχίσει να κτίζεται προπολεμικά.
Το 1951 ο Π. Ντζούρκοβιτς οργάνωσε την ομάδα για τους διπλούς αστέρες, η οποία έχει ανακαλύψει ως τώρα πάνω από 200 διπλούς και πολλαπλούς αστέρες. Επίσης συστήθηκε Υπηρεσία για την έρευνα των μεταβλητών αστέρων από τον Βασίλιε Οσκανιάν, που απετέλεσε τη βάση για μία αιφνίδια ανάπτυξη των αστροφυσικών ερευνών, οι οποίες αργότερα προσανατολίσθηκαν προς την ηλιακή φυσική και τη φασματοσκοπία. Το 1973 άρχισαν έρευνες των μακροπερίοδων πολωσιμετρικών μεταβολών σε θερμούς αστέρες με γραμμές εκπομπής (γνωστοί ως αστέρες Be), με στόχο τη μελέτη των φυσικών χαρακτηριστικών των ατμοσφαιρών και των θυλάκων αερίου αυτών των σωμάτων. Το 1984 άρχισε έρευνα στη Φασματοσκοπία αστροφυσικών πλασμάτων, με ιδιαίτερη έμφαση των επιδράσεων των συγκρούσεων σωματιδίων στα σχήματα των φασματικών γραμμών, στο ηλιακό και στα αστρικά φάσματα. Το 1985 ο Γκόικο Ντζουράσεβιτς ξεκίνησε τη δημιουργία προτύπων (μοντέλων) για διπλά αστρικά συστήματα των οποίων τα μέλη βρίσκονται πολύ κοντά το ένα στο άλλο.
Η έμφαση που προσέδιδε παραδοσιακά το Αστεροσκοπείο του Βελιγραδίου στον μάλλον ασυνήθιστο κλάδο της Αστρογεωδαισίας επιβραβεύθηκε, όταν η Υπηρεσία Χρόνου και Γεωγραφικού Μήκους άρχισε από το 1962 να συνεργάζεται με τη Διεθνή Υπηρεσία Κινήσεων του Πόλου. Το 1963, μετά από συμφωνία με το στρατιωτικό γεωγραφικό ίδρυμα, το Αστεροσκοπείο απέκτησε μια συστοιχία ωρολογίων χαλαζία μαζί με τον σχετικό εξοπλισμό, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα το Αστεροσκοπείο να συγκαταλέγεται ανάμεσα στα 10 κορυφαία της Ευρώπης από αυτή την πλευρά. Το 1991, ατομικά ωρολόγια καισίου του Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Μέτρων και Πολύτιμων Μετάλλων εγκαταστάθηκαν σε ένα μονωμένο υπόγειο 10 μέτρα κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, στο κύριο οικοδόμημα του Αστεροσκοπείου, μέχρι το 1997. Με αυτά το Αστεροσκοπείο κρατούσε για την περίοδο εκείνη τον γιουγκοσλαβικό πρότυπο χρόνο.
Κατά την περίοδο 1957-1959 τοποθετήθηκαν τα τρία μεγάλα θεμελιώδη όργανα, με τα οποία το Αστεροσκοπείο κατέστη ένα από τα καλύτερα εξοπλισμένα σε όλο τον κόσμο για έρευνα στο πεδίο της θεμελιώδους αστρομετρίας. Επιπρόσθετα, κατασκευάστηκε ένας αριθμός από βοηθητικά εργαλεία, ένα κτήριο κατοικίας και ένας δρόμος, ενώ η έκταση του χώρου του Αστεροσκοπείου αυξήθηκε από 45 στα σημερινά 100 στρέμματα. Η έρευνα στην αστρομετρία μοιράσθηκε σε τρεις νέες επιστημονικές ομάδες: την Ομάδα Σχετικών Συντεταγμένων, την Ομάδα Απόλυτων Ορθών Αναφορών (με το μεγάλο όργανο διαβάσεων) και την Ομάδα Απόλυτων Αποκλίσεων (με τον μεγάλο κάθετο κύκλο). Στην πορεία των τελευταίων 30 ετών, επτά παρατηρησιακοί κατάλογοι θέσεων άστρων συντάχθηκαν με τον μεγάλο μεσημβρινό κύκλο, όλοι τους ως μέρη διεθνών παρατηρησιακών προγραμμάτων. Το 1989 άρχισαν συντονισμένες διεπιστημονικές έρευνες σχετικά με τη μεταβολή των μέσων γεωγραφικών συντεταγμένων του Βελιγραδίου. Αυτές οι έρευνες διεξάγονται τόσο στο ίδιο το Αστεροσκοπείο όσο και σε ορισμένα ιδρύματα που ασχολούνται με το πεδίο της Γεωδαισίας, του Γεωμαγνητισμού και της Σεισμολογίας.
Το 1970, σύμφωνα με ένα σχέδιο που συνέλαβε ο Λιούμπισα Α. Μίτιτς, το μεγάλο όργανο διαβάσεων εφοδιάσθηκε με ένα σύστημα σημείων κενού, μοναδικό στον κόσμο, που οδήγησε την ακρίβεια των μετρήσεών του να φθάσει στο θεωρητικό της όριο. Με αυτό το όργανο εκπονήθηκε ο πρώτος κατάλογος Απόλυτων Ορθών Αναφορών του Αστεροσκοπείου, που περιέχει 308 αστέρες.
Το 1994 έγινε μια αναδιοργάνωση της εσωτερικής δομής του ιδρύματος και δημιουργήθηκαν τα εξής τρία τμήματα: Τμήμα Αστροφυσικής, Τμήμα Δυναμικής Αστρονομίας και Τμήμα Αστρομετρίας. Από το 1997 και εξής, το δελτίο Bulletin astronomique de Belgrade βρίσκεται στο διαδίκτυο μέσα από το διεθνές Σύστημα Αστρονομικών Δεδομένων (Astronomical Data System, ADS).
Σημερα το Αστεροσκοπείο του Βελιγραδίου απασχολεί περίπου 52 εργαζόμενους, από τους οποίους οι 39 είναι ερευνητές.
Στο όρος Βιντογιέβιτσα
Σήμερα έχει ολοκληρωθεί η κατασκευή ενός νέου Αστρονομικού Σταθμού του Αστεροσκοπείου του Βελιγραδίου στην κορυφή του βουνού Βιντογέβιτσα (υψόμετρο 1155 μέτρα) στη νότια-κεντρική Σερβία, όπου εγκαταστάθηκε ένα κατοπτρικό τηλεσκόπιο 60 εκατοστών από την άνοιξη του 2011. Το νέο τηλεσκόπιο ονομάστηκε «Νεντέλκοβιτς», στη μνήμη του ιδρυτή και πρώτου διευθυντή του Αστεροσκοπείου. Στην επόμενη φάση, στόχος είναι να εγκατασταθεί στην κορυφή Βιντογέβιτσα ένα ρομποτικό τηλεσκόπιο 1,5 μέτρου, στο οποίο θα δοθεί το όνομα του Μιλάνκοβιτς και θα είναι ενσωματωμένο στο παγκόσμιο δίκτυο ρομποτικών τηλεσκοπίων. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες του νέου Σταθμού είναι πλάτος 43° 08΄ 25΄΄ και μήκος 21° 33΄ 20΄΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βελιγραδιου Αστεροσκοπειο Βελιγραδιου
Μπαντού
thumb|right|200px|Οι περιοχές των νέγρων Μπαντού στην Αφρική
Οι Μπαντού είναι ομοεθνία (ομάδα συγγενικών εθνών) για πάνω από 400 εθνοτικές ομάδες (φυλές) στην Αφρική, που τις ενώνει μια κοινή γλωσσική οικογένεια (ομογλωσσία), οι γλώσσες Μπαντού, καθώς και πολλά κοινά ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Μέσα στις εντοπισμένες περιοχές οι Μπαντού γλώσσες μπορούν να είναι λίγο-πολύ αμοιβαία καταληπτές, αλλά οι Μπαντού γλώσσες συνολικά είναι τόσο διαφορετικές όπως, Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες (γλώσσες της Ινδοευρωπαϊκής ομογλωσσίας, π.χ. ελληνικά, αγγλικά, γερμανικά, κ.τ.λ.). Ο πολιτιστικός χώρος των Μπαντού (κυρίως με βάση την ομογλωσσία τους) εντοπίζεται γεωγραφικά σήμερα στις ακόλουθες περιοχές της υποσαχάριας (νότια της ερήμου Σαχάρας) Αφρικής: από το νότιο Καμερούν ως τη νοτιοδυτική Κένυα και από το βόρειοδυτικό τμήμα της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό μέχρι τη Νότια Αφρική. Οι Μπαντού είναι γεωργοί και καλλιεργούν μανιόκα, από το οποίο παρασκευάζουν το ψωμί τους, καλαμπόκι, μπανάνες και άλλα φυτά.
Παραδείγματα εθνοτήτων Μπαντού ανά χώρα
Η λέξη Μπαντού σημαίνει «άνθρωπος» σε πολλές γλώσσες Μπαντού. Ο Δρ. Wilhelm Bleek χρησιμοποίησε αρχικά τον όρο «bantu» υπό την τρέχουσα έννοιά του το 1862 στο βιβλίο του «A Comparative Grammar of South African Languages». Παρατήρησε πρώτος ότι ένας μεγάλος αριθμός γλωσσών που βρέθηκαν πέρα από την κεντρική, νότια, ανατολική, και δυτική Αφρική είχε τόσα πολλά κοινά χαρακτηριστικά ώστε πρέπει να είναι μέρος μιας ενιαίας ομογλωσσίας. Η βασική διατριβή του Bleek της γλωσσικής συγγένειας έχει επιβεβαιωθεί από πολυάριθμους ερευνητές με τη συγκριτική μέθοδο.
Προέλευση
thumb|right|Μια κούκλα γλυφές Μπαντού στη μόνιμη συλλογή του Μουσείου Παίδων της Ινδιανάπολης Η τρέχουσα επικρατούσα εθνολογική θεωρία τοποθετεί το λίκνο (προγονική πατρίδα) των Μπαντού κοντά στα σύγχρονα νοτιοδυτικά σύνορα της Νιγηρίας και του Καμερούν, τουλάχιστον από το 3000 π.Χ., και θεωρεί την ομογλωσσία Μπαντού ως κλάδο της μεγαλύτερης ομογλωσσίας Νίγηρα-Κογκό.
Η εξάπλωση των Μπαντού
Η επέκταση των Μπαντού ήταν μια σειρά φυσικών μεταναστεύσεων που συνοδεύτηκαν και από μια διάδοση του πολιτισμού (της γλώσσας, της τεχνολογίας, των παραδόσεων, κ.ά.) έξω από την αρχική κοιτίδα γύρω και μέσα από τους γειτονικούς πληθυσμούς, και μια δημιουργία των νέων εθνικών ομάδων και κοινωνιών που περιλάμβαναν και την επιγαμία μεταξύ των διάφορων κοινοτήτων. Οι Μπαντού (εθνολογικά ή και γλωσσολογικά) ανέπτυξαν νέες μεθόδους στη γεωργία και τη μεταλλουργία, που επέτρεψαν στους πληθυσμούς τους να αποικίσουν νέες περιοχές με ευρεία ποικίλα οικοσυστημάτων και με αυξανόμενες πυκνότητες, βασιζόμενοι στο κυνήγι, στην κτηνοτροφία και τη γεωργία, όπου οι κλιματολογικές συνθήκες το επέτρεπαν. Η φυσική μετανάστευση ήταν πιο αργή από την τεχνολογική. Η δημιουργία μεγάλου πληθυσμού επιτάχυνε τη διείσδυση νοτιότερα, κυρίως κατά μήκος της ακτής και της ροής των ποταμών της περιοχής, όπου ευνοούνταν η γεωργία. Πρωτοπόρες ομάδες έφτασαν τελικά στο Νατάλ της Νότιας Αφρικής περί το 300 μ.Χ. και στο Τρανσβάαλ περί το 500 μ.Χ..
Μεταξύ 13ου και 15ου αιώνα σχετικά ισχυρά κράτη Μπαντού σχηματίστηκαν γύρω από τις Μεγάλες Λίμνες και στη σαβάνα νότια του Κεντροαφρικανικού Τροπικού Δάσους, και κατά μήκος του ποταμού Ζαμπέζη, όπου η Δυναστεία των «Μονοματάπα» βασιλέων έχτισε το περίφημο Συγκρότημα της Μεγάλης Ζιμπάμπουε. Αυτός ο σταδιακός σχηματισμός ολοένα και μεγαλύτερων κρατών Μπαντού συνεχίστηκε και επιταχύνθηκε μετά το 16ο αιώνα. Ο σχετικά πυκνός πληθυσμός οδήγησε στο σχηματισμό ειδικευμένων τάξεων εργατών και σε αυξανόμενη στρατιωτική ισχύ, κάνοντας πλέον τη μετανάστευση πιο δύσκολη, και το εμπόριο να αυξάνεται μεταξύ των Αφρικανικών κοινοτήτων και με τους Ευρωπαίους, Σουαχίλ και Άραβες εμπόρους στις ακτές.
Πηγές
Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Λιμπεράλε ντα Βερόνα
μικρογραφία| Λιμπεράλε ντα Βερόνα δεξιά|μικρογραφία| Παναγία Βρεφοκρατούσα με Άγγελο. Μουσείο Καλών Τεχνών, [[Βουδαπέστη, Ουγγαρία]] αριστερά|μικρογραφία| Σκηνή από διήγημα σκακιστών, [[Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)|Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης, Ν. Υόρκη, ΗΠΑ.]] μικρογραφία| Saint-Madeleine, Saint-Catherine και Saint-Tuscany Sant'Anastasia ([[Βερόνα)]] Ο Λιμπεράλε ντα Βερόνα Liberale da Verona, 1441–1526) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγεννησιακής περιόδου, που δραστηριοποιήθηκε κυρίως στη Βερόνα.
Βιογραφία
Ήταν μαθητής του ζωγράφου Βιντσέντσο ντι Στέφανο (Vincenzo di Stefano), αν και επηρεάστηκε έντονα από τον Αντρέα Μαντένια και τον Γιάκοπο Μπελλίνι. Εμφανίστηκε στο Vite του Τζόρτζο Βαζάρι. Στη Βερόνα ζωγράφισε μια λατρεία των μάγων στον Καθεδρικό ναό και μια άλλη για το παρεκκλήσιο της επισκοπής. Για την εκκλησία του Σαν Μπερναρντίνο, ζωγράφισε στο παρεκκλήσι της Μαγδαληνής. Ζωγράφισε, επίσης τη Γέννηση και την Κοίμηση της Θεοτόκου. Στην Πινακοθήκη Μπρέρα υπάρχει ο Άγιος Στέφανος. Υπάρχουν εικονογραφημένα από αυτόν βιβλία στον καθεδρικό ναό του Κιούζι. Ο Άγιος Σεβαστιανός στο Μουσείο Τέχνης του Πανεπιστημίου του Πρίνστον αποδίδεται στον Λιμπεράλε.
Ταξίδεψε στη Σιένα για να εργαστεί στο Μοναστήρι των μοναχών του Αβαείου του Μόντε Ολιβέτο, όπου εικονογράφησε διάφορα χειρόγραφα.
Μεταξύ των ζωγράφων που αναφέρονται ως μαθητές του είναι οι Τζοβάννι και Τζοβάννι Φραντσέσκο Καρότο, ο Φραντσέσκο Τορμπίντο επίσης γνωστός ως il Moro και οΠάολο Καβατσόλα.
Μιχαήλ Α΄
Ο Μιχαήλ Α' ο Ραγκαβές (770 - 11 Ιανουαρίου 844) ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας (811-813).
Πήτερ Μπερκ (ιστορικός)
Ο Πήτερ Μπερκ (Ulick Peter Burke, γενν. 16 Αυγούστου 1937) είναι Βρετανός ιστορικός του πολιτισμού και πανεπιστημιακός.
Μιχαήλ Α΄
Βιογραφία
Καταγόταν από τον ευγενή Οίκο των Ραγκαβέ με καταγωγή από τη Μακεδονία (περιοχή Θεσσαλονίκης) και ήταν γιος του Θεοφύλακτου Ραγκαβέ. Νυμφεύτηκε τη φιλόδοξη Προκοπία, κόρη του αυτοκράτορα Νικηφόρου Α΄ και αδελφή του Σταυράκιου (Δυναστεία του Νικηφόρου).
Πήτερ Μπερκ (ιστορικός)
Γεννήθηκε στο προάστιο Στάνμορ του Λονδίνου από Ρωμαιοκαθολικό πατέρα και Εβραία μητέρα (η οποία αργότερα ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό). Σπούδασε ιστορία (πτυχίο και μεταπτυχιακά) στα Πανεπιστήμια της Οξφόρδης και του Κέιμπριτζ. Από το 1962 μέχρι το 1979 δίδασκε στη Σχολή Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ, προτού μετακληθεί στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, του οποίου είναι πλέον ομότιμος καθηγητής της Ιστορίας του Πολιτισμού (Cultural History) και εταίρος του Εμμανουηλιανού Κολεγίου. Ο Μπερκ έχει εκτιμηθεί ως ιστορικός της πρώιμης νεότερης εποχής και ως πρόμαχος της σημασίας της κοινωνικής και πολιτιστικής ιστορίας για τα σύγχρονα θέματα. Είναι έγγαμος με τη Βραζιλιάνα ιστορικό Μαρία Λουκία Γκαρσία Παλάρες-Μπερκ, η οποία έχει συγγράψει δύο βιβλία (το ένα σε συνεργασία με τον σύζυγό της).
Μιχαήλ Α΄
Βιογραφία
Στην καταστροφική για τους Βυζαντινούς μάχη της Πλίσκας, σκοτώθηκε ο ίδιος ο Αυτοκράτορας Νικηφόρος Α΄ και τραυματίστηκε ο συναυτοκράτορας Σταυράκιος. Πολύ σύντομα έγινε φανερό ότι ο Σταυράκιος δεν μπορούσε, εξαιτίας της κατάστασης της υγείας του, να ασκήσει τα καθήκοντά του και -κατόπιν πιέσεων- παραιτήθηκε υπέρ του Μιχαήλ, συζύγου της αδελφής του Προκοπίας.
Πήτερ Μπερκ (ιστορικός)
Ο Μπερκ είναι γνωστός όχι μόνο από το έργο του για τους Νεότερους χρόνους, αλλά και για τις έρευνές του στην ιστορία του πολιτισμού σε όλο της το φάσμα. Ως πολύγλωσσος, έχει κατορθώσει από τη μία πλευρά να ενσωματώσει πληροφορίες από μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής ηπείρου και από την άλλη να επιτύχει καλή διάχυση των βιβλίων του, τα οποία έχουν μεταφρασθεί σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες. Το 1998 τιμήθηκε με το Μετάλλιο «Έρασμος» της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας. Επίσης έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας από τα Πανεπιστήμια της Λούνδης, της Κοπεγχάγης, του Βουκουρεστίου, της Ζυρίχης και των Βρυξελλών.
Μιχαήλ Α΄
Βιογραφία
Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε η κατάσταση της υγείας του σε σύγκριση με τον γιο του Αυτοκράτορα και τον Οκτώβριο του 811 ανακηρύχθηκε και επίσημα αυτοκράτορας.
Πήτερ Μπερκ (ιστορικός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί ιστορικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης
Μιχαήλ Α΄
Βιογραφία
Μετά δε τη μεγάλη ήττα που υπέστη το 813 στη μάχη της Βερσινικίας κοντά στην Αδριανούπολη από τον βασιλιά των Βουλγάρων Κρούμο, εκθρονίστηκε από τον στρατό και απεβίωσε σε μοναστήρι το 845. Τον διαδέχτηκε ο Λέων Ε΄ ο Αρμένιος. Όσο ήταν μοναχός, είχε το όνομα Αμβρόσιος.
thumb|left|200px|Ο Μιχαήλ Α΄ στέφεται από τον Πατριάρχη. Μικρογραφία από τη Σύνοψη Ιστοριών του Ιωάννη Σκυλίτζη, χειρόγραφο της Μαδρίτης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Προκοπία, κόρη του Νικηφόρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων και είχε τέκνα:
Σημειώσεις
Σημείωση Το Ραγκαβέ είναι το επίθετο της ευγενούς οικογενείας τού Μιχαήλ Α΄, το οποίο αναφέρεται και ως Ραγκαβές ή Ραγκαβή ή Ρανγκαβή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί Αυτοκράτορες Κατηγορία:Δυναστεία του Νικηφόρου Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Τάρχωνας
Στην Αινειάδα που έγραψε ο Βιργίλιος ο Τάρχων ήταν βασιλιάς των Τυρρηνών που οδήγησε τους Ετρούσκους σε συμμαχία εναντίον του Τούρνου και των υπόλοιπων Λατινικών φυλών. Ο θρύλος ταιριάζει απόλυτα με τον Τάρχων τον Νεότερο που δραστηριοποιήθηκε όταν είχε λήξει ο Τρωικός Πόλεμος. Δεν έρχεται τίποτα από αυτά σε αντίθεση με τους Ετρουσκικούς θρύλους που έχουν όλοι δημιουργηθεί όταν ξεκίνησε η Εποχή του Σιδήρου γύρω στο 1000 π.Χ. Οι θρύλοι τονίζουν ότι ο Αινείας δεν ήταν Ετρούσκος, αλλά ήρθε στην Ετρουρία (το σημερινό Κορνέτο) από την ανατολή αμέσως μετά τα Τρωικά. Ο Στράβων στο έργο του Γεωγραφικά τον καταγράφει ως Τάρχων ή Τάρκων, στην Ετρουσκική γλώσσα μεταφράζεται ως "Ταρχούν". Με το ίδιο όνομα εμφανίζονται στους ιστορικούς χώρους δύο από τους επτά πρώτους θρυλικούς βασιλείς στην Αρχαία Ρώμη: Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος και Ταρκύνιος ο Υπερήφανος από την οικογένεια Βακχιάδαι της Κορίνθου. Ο γλωσσολόγος συνδέει το όνομα του με τον Λουβικό θεό των καιρικών φαινομένων Τάρκων που λάτρευαν οι Χετταίοι. Ο ίδιος θεός εμφανίζεται στην Σκανδιναβική μυθολογία ως Θωρ και στην Κελτική μυθολογία ως Ταρανίς. Ο γλωσσολόγος Κάρλο ντι Σιμόνε απορρίπτει ωστόσο αυτή την σύνδεση.
Τελιμελέ (νομαρχία)
Το Τελιμελέ (γαλλ: Télimélé) είναι μία από τις πέντε νομαρχίες της περιφέρειας Κιντιά στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι το Τελιμελέ.
Γεωγραφία
Το Τελιμελέ βρίσκεται δυτικά της Γουινέας και βόρεια της Κιντιά. Συνορεύει στα νότια με την Φριά και την Κιντιά, στα νοτιοδυτικά με τη Μποφφά και την Ντουμπρεκά, στα βόρεια με το Γκαουάλ, στα δυτικά με το Μποκέ, στα βορειοανατολικά με τη Λελουμά και στα ανατολικά με την Πιτά.
Δείτε επίσης
Τ
Σαν Μαρτίν ντε Σαν Χουάν
Η Σαν Μαρτίν ντε Σαν Χουάν είναι αργεντίνικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σαν Χουάν. Η ομάδα αγωνίζεται στη Πριμέρα Β΄ Νασιονάλ, τη δεύτερη κατηγορία στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αργεντινής. Ιδρύθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1907. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Ingeniero Hilario Sánchez, χωρητικότητας 25.286 θεατών. Έχει συμμετάσχει μόνο δύο περιόδους στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Αργεντινής (1970, 2011-12).
Κονβέκτορας
Ο κονβέκτορας είναι συσκευή, η οποία λειτουργεί με ηλεκτρικό ρεύμα και χρησιμοποιείται ως συμπληρωματική θέρμανση δωματίου (χώρου) είτε και για μόνιμη θέρμανση κατοικίας. Παρόλα αυτά έχει γίνει γνωστός στην αγορά ως συμπληρωματική οικονομική θέρμανση, που εξοικονομεί ενέργεια.
Τοποθετείται στο χώρο είτε ως επιτοίχιος είτε επιδαπέδιος με ειδικές βάσεις.
Πληροφορίες
Οι Κονβέκτορες διαθέτουν ειδικό θερμοστάτη και μπορούν να λειτουργούν αυτόνομα σε κάθε δωμάτιο ενός σπιτιού ή ενός μεγάλου γραφείου εταιρίας και είναι ασφαλείς για παιδιά και κατοικίδια.
Αποτελούνται από μια ηλεκτρική αντίσταση με περίβλημα από αλουμίνιο, που αποτελεί και το σώμα του θερμοπομπού, και ένα μηχανικό ή ηλεκτρονικό θερμοστάτη.
Βασίζονται στο φαινόμενο της μεταφοράς θερμότητας και λιγότερο στο φαινόμενο της ακτινοβολίας όπως τα σώματα υπερύθρων. Πιο συγκεκριμένα, ο ψυχρός αέρας του δωματίου, που βρίσκεται στα χαμηλότερα στρώματα του χώρου, εισέρχεται στο κάτω μέρος του κονβέκτορα και θερμαίνεται από την ειδική ηλεκτρική αντίσταση που βρίσκεται μέσα στον κονβέκτορα. Έτσι με αυτόν τον τρόπο, ο ζεστός αέρας υψώνεται και βγαίνει από τον κονβέκτορα προς τον χώρο του δωματίου, με φυσική κυκλοφορία, ανεβάζοντας γρήγορα τη θερμοκρασία της οικίας.
Η έξοδος του αέρα από τον κονβέκτορα γίνεται από ειδικά σχεδιασμένα πτερύγια, τα οποία, αν είναι δυνατό, μπορούν να έχουν μια μικρή κλίση προς τα κάτω για πιο αποδοτική και ομοιόμορφη διάχυση του αέρα στο δωμάτιο και για να εμποδίζεται η είσοδος της σκόνης στον κονβέκτορα.
Κατηγορία:Συσκευές
Μελανίππη
Στην Ελληνική μυθολογία το όνομα Μελανίππη αναφέρεται στα ακόλουθα πρόσωπα:
Μελανίππη Μελανίππη Κατηγορία:Παιδιά του Άρη
Νικόλαος Κυδωνάκης
Ο Νικόλαος Κυδωνάκης Έλληνας ήταν αγωνιστής του 1821.
Η ζωή του
Γεννήθηκε στη Χίο. Πήγαινε σχολείο, όταν η Χίος καταστράφηκε αδυσώπητα από τους Τούρκους το 1822. Είδε τον πατέρα του να σφαγιάζεται και τις αδελφές του να αιχμαλωτίζονται. Αυτός και η μητέρα του σώθηκαν μόνο και κατέφυγαν στην Τεργέστη, όπου έμενε ο Κωνσταντίνος Κυδωνάκης, ξάδελφος του Νικόλαου. Εκεί ο Νικόλαος μεγάλωσε υπό την προστασία του ξαδέλφου του, και έγινε έμπορος. Η μια αδελφή του πέθανε στην αιχμαλωσία, την άλλη μπόρεσαν και την εξαγόρασαν με τη βοήθεια του θείου Παπά Κυδωνάκη.
Επέστρεψε στην αγωνιζόμενη Ελλάδα και κατατάχτηκε στον στρατό του Φαβιέρου. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες, στην Καπανδρίτη, στον Άγιο Σεραφείμ, όσιο Λουκά, στη Φουντάνα, στον όσιο Λουκά, και αλλού. Υπό την αρχηγία του στρατάρχη Δημήτριου Υψηλάντη ήταν αρχικά προϊστάμενος του Ιωνικού Σώματος, αργότερα εκατόνταρχος και γραμματέας του σώματος αυτού, υπό του γενναίου οπλαρχηγού Γεώργιου Σκουρτανιώτη.
Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες της Σαντορίνης, στη Μάχη της Πέτρας στη Βοιωτία. Πληγώθηκε δύο φορές, στη Μάχη της Χίου και στη Μάχη της Πέτρας.
Απεβίωσε και ενταφιάστηκε στον Πειραιά τον Ιούνιο του 1881.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Διανομή Linux
Διανομή Linux (αγγλικά: Linux distribution ή distro εν συντομία) είναι μια συλλογή προγραμμάτων που συνοδεύουν έναν πυρήνα Linux, συχνά με δικό της αποθετήριο προγραμμάτων, και εξειδικεύεται ανάλογα με τον κύριο στόχο της που μπορεί να είναι φιλικότητα στο χρήστη, πολυμέσα, προγραμματισμός, υπερυπολογιστές κ.α. Οι διανομές κατασκευάζονται και οργανώνονται από διάφορες εταιρείες και εθελοντές. Μια διανομή μπορεί, κατά κάποιον τρόπο, να παρομοιασθεί με διαφορετικές εκδόσεις ενός από τα υπόλοιπα λειτουργικά συστήματα.
Το Linux διαφέρει από τα περισσότερα γνωστά λειτουργικά συστήματα από το γεγονός ότι είναι ελεύθερο και με ανοικτό κώδικα ενώ είναι διαθέσιμο σε πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους εκδόσεις. Με βάση αυτή τη διαφορά ενώ στα υπόλοιπα λειτουργικά συστήματα ο δημιουργός τους είναι, κατά κάποιον τρόπο, αναγκασμένος να παρέχει εκδόσεις που να περιέχουν και ένα βασικό περιβάλλον εργασίας και κάποια στοιχειώδη προγράμματα, στο Linux δεν υπάρχει αυτή η ανάγκη. Στην πραγματικότητα «Linux» ονομάζεται μόνο ο πυρήνας του λειτουργικού και ο καθένας μπορεί να «δημιουργήσει» ένα λειτουργικό σύστημα βασισμένο σε αυτόν, με την προσθήκη των υπόλοιπων εργαλείων και προγραμμάτων που χρειάζονται για να υπάρξει ένα πλήρες λειτουργικό.
Τι προσφέρει
Μια διανομή αποτελείται συνήθως από τα εξής:
Ιστορία
Πριν την εμφάνιση των διανομών για να μπορέσει κάποιος να εγκαταστήσει και να χρησιμοποιήσει το Linux έπρεπε να εγκαταστήσει τον πυρήνα και στη συνέχεια να συγκεντρώσει όλα τα εργαλεία (κελύφη, εργαλεία προγραμματισμού, εργαλεία κονσόλας, γραφικά περιβάλλοντα) και να τα παραμετροποιήσει, κάνοντάς τα να συνεργαστούν με επιτυχία. Οι διανομές ξεκίνησαν σαν προρρυθμισμένα συστήματα που περιείχαν όλα τα παραπάνω και παρείχαν στο χρήστη ένα έτοιμο λειτουργικό σύστημα βασισμένο στο Linux.
Ο όρος «GNU/Linux»
Λόγω της πληθώρας των τρόπων με τον οποίο μπορεί να ρυθμιστεί ένας πυρήνας Linux, της βασικής βιβλιοθήκης που χρησιμοποιείται και των διαφορετικών γραφικών περιβαλλόντων, συστημάτων πακέτων και εφαρμογών που περιλαμβάνονται, το Linux πιο σωστά πρέπει να θεωρείται σαν μια οικογένεια παρόμοιων λειτουργικών συστημάτων, που είναι βασισμένα στον ίδιο πυρήνα. Αν και μόνο ο πυρήνας ονομάζεται Linux και τα υπόλοιπα τμήματα του λειτουργικού συστήματος μπορεί να χρησιμοποιούνται και σε άλλα λειτουργικά συστήματα (για παράδειγμα τα ίδια γραφικά περιβάλλοντα μπορούν να εκτελεστούν σε NetBSD ή τα ίδια εργαλεία κονσόλας σε Solaris), έχει επικρατήσει η ονομασία Linux σαν όρος που καλύπτει κάθε έκδοση μιας διανομής βασισμένης στον πυρήνα Linux. Το Free Software Foundation που ασχολείται με την ανάπτυξη των εργαλείων και προγραμμάτων του εγχειρήματος GNU, τα οποία και χρησιμοποιούνται στο μεγαλύτερο ποσοστό των διανομών επιμένει στη χρήση του όρου «GNU/Linux» σαν ένα πιο σωστό όνομα για τις διανομές αυτές.
Διαχείριση Πακέτων Λογισμικού
Με τη χρήση ενός διαχειριστή πακέτων λογισμικού αυτή η ανάγκη μειώνεται κάπως καθώς αυτοί οι «διαχειριστές» αναλαμβάνουν την επίλυση των διαφορών και αν χρειάζεται ανατρέχουν σε άλλες πηγές προκειμένου να εγκαταστήσουν επιπλέον συστατικά. Όλοι όμως οι κατασκευαστές διανομών δεν έχουν συμφωνήσει σε κάποιο προτυποποιημένο σύστημα.
Βασικό στοιχείο μιας διανομής είναι και η ύπαρξη ενός αποθετηρίου στο Διαδίκτυο από όπου οι χρήστες μπορούν να κατεβάζουν συμπληρωματικά προγράμματα ή νεώτερες εκδόσεις των προγραμμάτων που έχουν εγκαταστήσει.
Συμβατότητα
Άλλη μεγάλη διαφορά μεταξύ των διάφορων διανομών υπάρχει στη χρήση των, ας πούμε κλασικών, υποφακέλων και τη θέση εγκατάστασης διάφορων συστατικών. Σε άλλες διανομές τα διάφορα προγράμματα και το ίδιο το λειτουργικό κρατάει ημερολόγιο (log) στο φάκελο /var/log/ ενώ σε άλλες χρησιμοποιεί το φάκελο /usr/share/ για να κρατάει τα ημερολόγια του χρήστη. Σε άλλες διανομές ο υπερχρήστης δεν μπορεί να συνδεθεί καν! (μπορεί μόνο αφού κάνει είσοδο ως απλός χρήστης να μετατρέψει την τρέχουσα σύνοδο από σύνοδο απλού χρήστη σε υπερχρήστη). Αυτή η διαφορά έχει σαν αποτέλεσμα κάποια προγράμματα γραμμένα ειδικά για κάποια διανομή ή κάποια κακογραμμένα προγράμματα να μην μπορούν να τρέξουν σε διαφορετικές διανομές.
Εξειδίκευση
Πάρα πολλές διανομές είναι εξειδικευμένες για συγκεκριμένη χρήση χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για άλλους λόγους. Παράδειγμα το GeeXboX που αποτελεί μία Live CD διανομή για HTPC (Home Theater PC) ή Media Center.
Οι περισσότερες εξειδικευμένες διανομές στηρίζονται στα αποθετήρια άλλων, πιο γενικών, διανομών. Απλά περιλαμβάνουν κάποιο εξειδικευμένο περιβάλλον εργασίας και έχουν (ως προεπιλεγμένα για εγκατάσταση) προγράμματα που αφορούν το αντικείμενο της εξειδίκευσής τους. Παράδειγμα είναι το Sxolinux που περιλαμβάνει τα περισσότερα εργαλεία για τη χρήση σε σχολεία παράλληλα με ελληνικά σχολικά εγχειρίδια και εφαρμογές ειδικά γραμμένες για το ελληνικό σχολείο.
Εμπορικές Διανομές
Πολλές διανομές του Linux είναι εμπορικές. Η διαφορά μιας εμπορικής διανομής μπορεί να βρίσκεται μόνο στο σύστημα εγκατάστασης της διανομής (του οποίου μπορεί να έχει copyright) ή και στο σύστημα εγκατάστασης των προγραμμάτων ή να περιλαμβάνει συγκεκριμένα κατοχυρωμένα προγράμματα ή απλά στην υποστήριξη. Πολλές εμπορικές διανομές περιλαμβάνουν και εργαλεία που δεν είναι διαθέσιμος ο κώδικάς τους ή δεν ανήκουν στο ελεύθερο λογισμικό.
Για παράδειγμα το RedHat Linux αποτελεί μια εμπορική διανομή που όμως έχει κλώνους όπως το CentOS και το Fedora που παρέχουν σχεδόν 100% συμβατότητα. Άλλες διανομές απλά παρέχουν στην "εμπορική έκδοση" υποστήριξη τηλεφωνική ή με e-mail κλπ.
Διανομές
Σήμερα υπάρχουν πολλές διαφορετικές διανομές που καλύπτουν διαφορετικές ανάγκες. Οι απολύτως βασικές διανομές, στα χαρακτηριστικά των οποίων βασίζονται πολλές άλλες νεότερες ή/και μικρότερες είναι το Debian (πρωτοεμφανίστηκε το 1993, το αρχαιότερο εν ενεργεία όλων), Slackware (σχεδόν όσο παλιό και το Debian), Redhat, και Arch.
Το DistroWatch προσπαθεί να συμπεριλάβει όλες τις υπάρχουσες διανομές και περιλαμβάνει αρκετές συγκρίσεις μεταξύ των διανομών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό
Φορεκαριά (νομαρχία)
Η Φορεκαριά (γαλλ: Forécariah) είναι μία από τις πέντε νομαρχίες της περιφέρειας Κιντιά στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι η Φορεκαριά.
Γεωγραφία
Η Φορεκαριά βρίσκεται δυτικά της Γουινέας και νότια της Κιντιά. Συνορεύει στα βορειοανατολικά με την Κιντιά, στα βορειοδυτικά με τη Ντουμπρεκά, στα βόρεια με την Κογιά, στα νότια και νοτιοανατολικά με τη Σιέρρα Λεόνε και στα νοτιοδυτικά βρέχεται από τον Ατλαντικό.
Δείτε επίσης
Φ
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1965-66
Την περίοδο 1965-66 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Μπορούσια Ντόρτμουντ κερδίζοντας στον τελικό την Λίβερπουλ Φ.Κ. με 2-1 (Γλασκώβη, 5 Μαΐου). Ήταν η πρώτη διοργάνωση του Κυπέλλου Κυπελλούχων στην οποία εφαρμόστηκε το εκτός έδρας γκολ.
Η ελληνική συμμετοχή
Ο Ολυμπιακός προκρίθηκε εις βάρος της κυπριακής Ομόνοιας (1-0 εκτός έδρας, 1-1 εντός), αλλά τον απέκλεισε η κάτοχος του τίτλου, Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ (0-4, 2-2)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς
Η Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς (αγγλικά: Queens Park Rangers, QPR) γνωστή και ως Κιου Πι Αρ, είναι αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Δυτικό Λονδίνο. Αγωνίζεται στην Τσάμπιονσιπ της Αγγλίας. Η Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς ιδρύθηκε το 1882. Πρόεδρος της ομάδας είναι ο Μαλαισιανός επιχειρηματίας Τόνι Φερνάντεζ και συνιδιοκτήτης ο Ινδός μεγιστάνας Λαξμί Μιττάλ. Το όνομά της το οφείλει στο ότι οι πρώτοι ποδοσφαιριστές της ζούσαν στην περιοχή Κουίνς Παρκ του βορειοδυτικού Λονδίνου. Οι οπαδοί της ομάδας έχουν μεγάλη αντιπαλότητα με τους οπαδούς των γειτονικών Τσέλσι και Φούλαμ. Το γήπεδο της Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς είναι το Λόφτους Ρόoυντ.
Επιτυχίες
Ο μόνος τίτλος που έχει κατακτήσει η Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς σε κορυφαίο επίπεδο είναι το Λιγκ Καπ Αγγλίας το 1967. Στις επιτυχίες της ομάδας είναι η δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα Αγγλίας με μόλις ένα βαθμό πίσω από την πρώτη Λίβερπουλ ΦΚ την σεζόν 1975-76, αλλά και η παρουσία της σε δύο ακόμα τελικούς έναν για το Λιγκ Καπ Αγγλίας το 1986 και έναν τελικό για το Κύπελλο Αγγλίας το 1981 έχασε όμως και στους δύο.
San Marco (καταδρομικό)
Το San Marco ήταν θωρακισμένο καταδρομικό κλάσης San Giorgio το οποίο ναυπηγήθηκε για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στις αρχές του 20ού αιώνα. Ήταν το πρώτο ιταλικό πλοίο που διέθετε ατμοστροβίλους καθώς και το πρώτο σκάφος οποιουδήποτε ναυτικού στην υφήλιο με τέσσερις άξονες μετάδοσης κίνησης στους έλικες.