cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νικόλαος Παρίτσης
Βιογραφικά στοιχεία
Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Μυτιλήνη όπου ίδρυσε και διεύθυνε για είκοσι δύο έτη την μαχητικότατη εφημερίδα «Σάλπιγγα». Από το 1915 ως το 1923 διετέλεσε Βουλευτής Μυτιλήνης. Το 1924 διορίστηκε Υπουργός - Γενικός Διοικητής Κρήτης, ενώ το 1931 διορίστηκε Νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας, μέχρι της 5ης Δεκεμβρίου 1932. Το 1933 διορίστηκε Αναπληρωτής Γενικού Διοικητή Κρήτης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Νομάρχες Αττικής Κατηγορία:Νομάρχες Βοιωτίας
99 π.Χ.
Το έτος 99 π.Χ. ήταν έτος του προ Ιουλιανού ρωμαϊκού ημερολογίου.
Ναυτικό άσυλο
Με τον όρο ναυτικό άσυλο, ή ναυτική ασυλία, χαρακτηρίζεται γενικά η δυνατότητα ενός κράτους να παράσχει προστασία σε διωκόμενο άτομο από τις Αρχές άλλου κράτους, εφόσον καταφύγει σε πολεμικό πλοίο του, κατά το χρόνο που βρίσκεται αυτό ελλιμενισμένο σε λιμένα ή πλέει στα χωρικά ύδατα  του δεύτερου (κράτους).
Η περίπτωση αυτή περιλαμβάνεται στη γενικότερη έννοια παροχής πολιτικού ασύλου, η οποία στη πράξη διευκολύνεται από το γενικότερο καθεστώς της ετεροδικίας που διέπει τα πολεμικά πλοία. Σε πολλές όμως των περιπτώσεων απαντάται με ευρύτερη ακόμα έννοια εφαρμογής ακόμα και σε εμπορικά πλοία ενημερώνοντας άμεσα διεθνείς οργανισμούς.
Παρά ταύτα το ναυτικό άσυλο δεν έχει μέχρι σήμερα αποτελέσει αντικείμενο ιδιαίτερης αναγνώρισης στο Διεθνές Δίκαιο που θα μπορούσε να θεσμοθετηθεί και να δημιουργήσει έτσι συγκεκριμένα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Αυτό έχει σαν επακόλουθο κάθε μία των περιπτώσεων να εξετάζεται χωριστά και να επαφίεται είτε στη μεταξύ των κρατών ιδίες σχέσεις, είτε σε ανεπίσημη παρέμβαση άλλων συμμαχικών χωρών ή χωρών επιρροής.
Πηγές
Κατηγορία:Άσυλο Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Νέριο Β΄ Ατσαγιόλι
Ο Νέριο Β΄ Ατσαγιόλι (ιταλ.: Nerio II Acciaioli, 1416-1451) ήταν δούκας των Αθηνών, σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις το 1435-1439 και ξανά το 1441-1451. Καταγόταν από την Οικογένεια Ατσαγιόλι από την Φλωρεντία· ήταν γιος του Φραγκίσκο Ατσαγιόλι, που ήταν κύριος ενός φέουδου στα Συκάμινα Αττικής και της Μαργαρίτας Μαλπίλι. Ο Φραγκίσκος ήταν εξάδελφος του Αντωνίου Α΄ δούκα των Αθηνών. Ο Νέριο Β΄ έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για τις αρχαιότητες και την ελληνική γλώσσα· ο ίδιος μάλιστα μιλούσε ελληνικά και στόλισε την πόλη της Αθήνας με σπουδαία μνημεία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήρθε στην Ελλάδα το 1419 μετά τον θάνατο του πατέρα του, όταν ήταν μόλις τριών ετών. Ονομάστηκε διάδοχος τού εξαδέλφου τού πατέρα του Αντώνιου Α΄, αλλά μετά τον θάνατο του θείου του το 1435, αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει την χήρα του Μαρία Μελισσηνή και τον Γεώργιο Χαλκοκονδύλη, που διεκδικούσαν το δουκάτο. Ο τελευταίος πήγε στον Οθωμανό σουλτάνο Μουράτ Β΄ στις Σέρρες για να το ζητήσει. Ο Μουράτ Β΄ όμως δεν δέχτηκε, θεωρώντας του χεριού του τον νεαρό Νέριο Β΄. Αλλά και οι Αθηναίοι δεν δέχτηκαν το σφετερισμό και εξόρισαν τον Χαλκοκονδύλη και τη Μαρία, οπότε ο Νέριο Β΄ στα 19 του ανέβηκε στον θρόνο του δουκάτου, ως υποτελής στους Οθωμανούς (καταβάλλοντας υψηλό ετήσιο χρηματικό φόρο).
Μετά από 4 χρόνια (1439) και πάλι αντιμετώπισε προβλήματα, αυτή την φορά από τον αδελφό του Αντώνιο Β΄. Ο Νέριο Β΄ διατηρούσε φέουδο στην περιοχή της Τοσκάνης και πήγε εκεί για να λύσει κάποια προβλήματα, που είχαν δημιουργηθεί και πιθανόν παρέστη στο ενωτικό συλλείτουργο Ορθοδόξων και Καθολικών στις 6 Ιουλίου 1439, στο τέλος της Συνόδου Φερράρας Φλωρεντίας. Στην Αθήνα άφησε επίτροπο τον αδελφό του Αντώνιο Β΄, αυτός όμως σφετερίστηκε τη εξουσία και δεν επέτρεπε στον Νέριο Β΄ να την ξαναπάρει.
Μετά τον θάνατό του το 1451 τον διαδέχθηκε ο νεαρός γιος του Φραγκίσκος Α΄ υπό την αντιβασιλεία της χήρας του Κιάρα Ζόρζι.
Ο ιστορικός Λαόνικος Χαλκοκονδύλης, γιος του Γεωργίου Χαλκοκονδύλη, του οποίου η οικογένεια εξορίστηκε από τον Νέριο Β΄, τον αποκαλεί "θηλυπρεπή". Δύο φορές υποδέχτηκε στην Αθήνα τον Ιταλό ιστοριοδίφη και ουμανιστή Κυριακό τον Αγκωνίτη.
Οικογένεια
Γιος του, από τη σύζυγό του Κιάρα Ζόρζι, ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες των Αθηνών Νεριο
Αντώνιος Β΄ Ατσαγιόλι
Βιογραφία
Ο Αντώνιος (Β΄) μεγάλωσε στη Φλωρεντία μέχρι το 1413, όταν ο εξάδελφος τού πατέρα του Αντώνιος Α΄ τον κάλεσε μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Νέριο (Β΄) στην Ελλάδα για να ζήσουν στην Αυλή του. Όταν ο Αντώνιος Α΄ πέθανε τον Ιανουάριο του 1435, άφησε στη διαθήκη του το δουκάτο στον Νέριο Β΄ υπό την κηδεμονία της χήρας του Μαρίας Μελισσηνής. Ωστόσο το 1439 ο αδελφός του Νέριο Β΄ μετέβη στα φέουδα του στην Τοσκάνη και άφησε επίτροπο στο δουκάτο τον Αντώνιο, οπότε βρήκε την ευκαιρία και σφετερίστηκε τον Θρόνο.
Πέθανε το 1441 και το δουκάτο πέρασε ξανά στον αδελφό του Νέριο Β΄, γιος του οποίου ήταν ο τελευταίος δούκας Φραγκίσκος Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία Ζόρζι και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες των Αθηνών Αντωνιος
Δήμητρα (όνομα)
Δήμητρα, ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα) το οποίο προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό όνομα της θεάς Δήμητρας.
Ετυμολογία
Το όνομα Δήμητρα είναι θηλυκός τύπος του νεοελληνικού αντρικού ονόματος Δημήτρης, το οποίο προέκυψε από το αρχαιοελληνικό Δημήτριος. Το αρχαιοελληνικό αντίστοιχο θηλυκό, που βρίσκεται ακόμη σε χρήση, είναι Δημητρία «αφιερωμένη στη Δήμητρα», τη θεά των γεωργικών εργασιών, της γονιμότητας και του γάμου στην αρχαιοελληνική μυθολογία.
Το ίδιο το θεωνύμιο Δήμητρα παράγεται από το αρχαιοελληνικό Δημήτηρ / Δαμάτηρ / Δωμάτηρ, που είναι αβέβαιου ετύμου, αν και, σύμφωνα με το Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας του Μπαμπινιώτη, είναι βέβαιο ότι το δεύτερο συνθετικό του ονόματος περιέχει τη λέξη μήτηρ / μάτηρ, ενώ το πρώτο συνθετικό πρέπει να ταυτίζεται με τη λέξη δᾶ «γη», οπότε το όνομα θα εσήμαινε «μητέρα γη».
Σύντομος τύπος του θεωνυμίου Δήμητρα είναι το Δημώ, όνομα με το οποίο είναι γνωστά τρία πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας και η Αθηναία εταίρα Δημώ (3ος αι. π.Χ.). Το νεοελληνικό όνομα Δήμος σχηματίστηκε ανεξάρτητα από το Δημώ.
Διάδοση του ονόματος
Όνομα σήμερα ιδιαίτερα δημοφιλές στον ελληνικό χώρο. Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το βαφτιστικό Δήμητρα παρουσιάζεται ως το 15ο πιο συχνό όνομα (10ο ανάμεσα στα γυναικεία) και το Δημητρία ως το 438ο πιο συχνό όνομα (316ο ανάμεσα στα γυναικεία). Αντίστοιχα, το Δημήτριος εμφανίζεται ως το 6ο πιο συχνό όνομα (2ο ανάμεσα στα αντρικά).
Το αρχαιοελληνικό όνομα Δήμητρα φαίνεται ότι ήταν σπάνιο, όπως γενικώς συνέβαινε με τα ονόματα που επαναλάμβαναν αυτούσια τα θεωνύμια. Μαρτυρείται τρεις φορές, μιας Ροδίας και μιας ιέρειας της πόλης των Σιδητών στο Lexicon of Greek Personal Names, και μιας Αμφιπολίτισσας στην ελληνιστική περίοδο.
Περισσότερο συχνό ήταν το αρχαιοελληνικό θεοφόρο Δημητρία, που, σύμφωνα με το Θετίμα, εμφανίζεται στο Lexicon of Greek Personal Names (LGPN, τμ. IV) 207 φορές, με πρωιμότερη βέβαιη μαρτυρία στην Αθήνα τον 5ο αι. π.Χ. και τελευταίες μαρτυρίες στη Θεσσαλονίκη, την Έδεσσα και τη Βέροια τον 5ο-6ο αι. μ.Χ. Παράλληλοι τύποι: Δημετρία (4ος αι. π.Χ., Αθήνα), Διμιτρία (αυτοκρατορική περίοδος, Κυρηναϊκή),  Δημητρήα (αυτοκρατορική περίοδος, Βιθυνία· 2ος αι. μ.Χ., Μυσία), Δεμετρία (2ος-3ος αι. μ.Χ., Κύπρος), Demetria (αυτοκρατορική περίοδος, Κάτω Ιταλία· 1ος αι. μ.Χ., Κόρινθος· 2ος-3ος αι. μ.Χ., Κάτω Ιταλία· 3ος αι. μ.Χ., Θράκη), Δημιτρία (βυζαντινή περίοδος, Μεγαρίδα).
Αντρικός τύπος
Δημήτριος, Δημήτρης
Ονομαστική εορτή
Στις 26 Οκτωβρίου, Δημητρίου μεγαλομάρτυρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Θεωνύμια Κατηγορία:Θεοφόρα ονόματα
Α΄ Έσδρας
Το Α' Έσδρας ή Ιερεύς είναι ένα από τα βιβλία του κανόνα της Παλαιάς Διαθήκης που αποδέχεται μόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ εξαιρείται από τον κανόνα της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας και των εκκλησιών της Μεταρρύθμισης. Κατατάσσεται στα "Ιστορικά Βιβλία" της Παλαιάς Διαθήκης. Συγκαταλέγεται στα λεγόμενα Δευτεροκανονικά βιβλία.
Εισαγωγικά
Ο τίτλος του βιβλίου υπαινίσσεται προφανώς το πρόσωπο του ιερέα και γραμματέα Έσδρα, για τη δράση όμως του όποιου ο συγγραφέας του κάνει λόγο μόνο στις τελευταίες σελίδες. Στο περιεχόμενό του αφηγείται την ιστορία των τελευταίων προ-αιχμαλωσιακών χρόνων του βασιλείου του Ιούδα, μέχρι τη Βαβυλώνια αιχμαλωσία. Επίσης περιγράφει την επιστροφή των αιχμαλώτων στην Ιερουσαλήμ, τα σχετικά με τα προβλήματα της κοινότητας και τις ενέργειες αυτής για την αντιμετώπιση τους.
Το πρόσωπο που πρωταγωνιστεί στη διήγηση είναι ο Ζοροβάβελ και γι αυτό υποστηρίζεται ότι το όνομα του μάλλον παρά του Έσδρα θα ταίριαζε στην τιτλοφόρηση του βιβλίου, εκτός εάν αυτό έφερε αρχικά αλλ' εκτοπίσθηκε αργότερα.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι ανεξάρτητο, αλλά απόσπασμα ενός εκτενέστερου έργου (Α'-Β' Παραλειπομένων, Β' Έσδρας-Νεεμίας). Περιέχει αφηγήσεις παρμένες τόσο από το Β' Παραλειπομένων όσο και από το Β' Έσδρα και συνιστά μια πολύτιμη πηγή πληροφοριών για τη μεταιχμαλωσιακή περίοδο, καθώς διασώζει υλικό (που πιθανότατα γράφτηκε πρωτοτύπως στα ελληνικά) που δεν αναφέρεται σε άλλες πηγές. Στην παρούσα μορφή του αποτελεί μετάφραση στην ελληνική ενός σημιτικού, εβραϊκού ή αραμαϊκού πρωτοτύπου, το οποίο χάθηκε για άγνωστους λόγους.
Συγγραφέας, τόπος, χρόνος
Πιθανολογείται ότι συντάκτης του βιβλίου αυτού είναι κατά πάσα πιθανότητα ο ίδιος, που συνέγραψε το Β' Έσδρας και τον Νεεμία. Ο συντάκτης αυτός ή ίσως και συμπιλητής, ήταν άγνωστος ιουδαίος ελληνιστής της Αλεξάνδρειας. Πιθανή χρονολόγηση του είναι περί το 150 π.Χ.. Σκοπός του συγγραφέα ήταν να εγκωμιάσει τη γενναιοδωρία των περσών βασιλέων που επέτρεψαν τον επαναπατρισμό των εξόριστων ιουδαίων και την ανοικοδόμηση του Ναού.
Διάγραμμα περιεχομένου
Το περιεχόμενο του βιβλίου αποτελείται από 9 κεφάλαια:
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Δευτεροκανονικά Βιβλία
Πόπη Τσαπανίδου
Η Πόπη (Παρθένα) Τσαπανίδου (Θεσσαλονίκη, 20 Απριλίου 1967) είναι Ελληνίδα πολιτικός, δημοσιογράφος και τηλεοπτική παρουσιάστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη.
Άρχισε να δουλεύει από την ηλικία των 16 ετών στην εφημερίδα «Μακεδονία». Στη δημοσιογραφική της καριέρα έχει απασχοληθεί σε διάφορες θέσεις στη ραδιοτηλεόραση και τις εφημερίδες, ενώ το 2011 δημιούργησε τον ιστότοπο, www.ipop.gr.
Έχει παρουσιάσει εκπομπές ενημερωτικού και ψυχαγωγικού χαρακτήρα και το δελτίο ειδήσεων του Σαββατοκύριακου της ΝΕΤ. Το 1999 συμμετείχε στη τηλεοπτική σειρά του MEGA, «Δύο Ξένοι» και το 2014 στη ταινία του Γιάννη Οικονομίδη, «Το μικρό ψάρι».
Υπήρξε ραδιοφωνικός παραγωγός στον σταθμό Μουσικός (νυν Pride) 98,6. Από τον Αύγουστο 2021 μέχρι τον Δεκέμβριο 2022 παρουσίαζε το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού OPEN.
Στις 28 Δεκεμβρίου 2022 ανακοινώθηκε η συνεργασία της με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Π.Σ. Τον Ιανουάριο ανέλαβε εκπρόσωπος τύπου τού κόμματος. Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2023, ήταν υποψήφια βουλευτής επικρατείας και εξελέγη, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να επανεκλεγεί στις εκλογές του Ιουνίου. Παραιτήθηκε από εκπρόσωπος τύπου του κόμματος στις 6 Ιουλίου, λίγες ημέρες μετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα από πρόεδρος του κόμματος.
Προσωπική ζωή
Υπήρξε παντρεμένη με τον ηλεκτρολόγο Ευτύχη Μανωλαράκη (απεβίωσε το 1991) με τον οποίο απέκτησε τρεις κόρες, την Εύα (γενν. 13 Ιουνίου 1988) και τις δίδυμες Μαρίνα και Ευτυχία (γενν. 23 Οκτωβρίου 1991).
3004 Κνουντ
Ο Κνουντ (Knud) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 15,1. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Δανό αστρονόμο Ρίτσαρντ Μάρτιν Γουέστ, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών `Ανδεων, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Δανού πολικού εξερευνητή και ανθρωπολόγου Κνουντ Ράσμουσεν (Knud Johan Victor Rasmussen).
Όθων Λίμαν φον Σάντερς
Ο Όθων Λίμαν φον Σάντερς, (Otto Viktor Karl Liman, 17 Φεβρουαρίου 1855 - 22 Αυγούστου 1929), περισσότερο γνωστός ως Λίμαν φον Σάντερς, ήταν Γερμανός στρατηγός, που είχε αναλάβει στρατιωτικός σύμβουλος και ανώτατος στρατιωτικός διοικητής του στρατού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Στολπ της Πομερανίας το 1855 και ανήκε σε οικογένεια Πρώσων ευγενών( ήταν Εβραϊκής καταγωγής ). Εντάχθηκε στον αυτοκρατορικό γερμανικό στρατό και σύντομα εξελίχθηκε φθάνοντας το βαθμό του Αντιστράτηγου. Με τον βαθμό αυτό διορίστηκε το 1913 επικεφαλής της γερμανικής στρατιωτικής αποστολής στην Οθωμανική Αυτοκρατορία με κύριο σκοπό τον εκσυγχρονισμό και την εκπαίδευση του οθωμανικού στρατού. Αρχικά αρνήθηκε αλλά τελικά δέχθηκε με τον όρο να ασκεί «ουσιαστική επιρροή» μέχρι και τη διοίκηση, σύμφωνα με μυστική διμερή συνθήκη*.
Σημειώνεται ότι εκείνη την εποχή ο οθωμανικός στρατός ήταν ελάχιστα εκπαιδευμένος, η δε κυβέρνηση διέθετε ελάχιστα κονδύλια γι αυτή και η στρατιωτική ηγεσία φέρονταν σχετικά ανίκανη ν΄ ανταποκριθεί στις τότε σύγχρονες στρατιωτικές ανάγκες και εξελίξεις. Όταν ανέλαβε ο Λίμαν φον Σάντερς αρχικά δεν άσκησε καμία επιρροή. Όταν όμως ο Εμβέρ Πασάς και ο Τζεμάλ Πασάς υπέστησαν σοβαρές ήττες ανέλαβε ουσιαστικά «εν λευκώ» την γενική αρχιστρατηγία.
Συγκεκριμένα ο μεν Εμβέρ Πασάς αγνοώντας τις αντίθετες συμβουλές του Λίμαν για την υπεράσπιση του Καρς  κατά των Ρώσων, υπέστη την μεγαλύτερη ήττα του πολέμου, στη μάχη της Σαρίκαμης, με συνέπεια να επιστρέψει στη Κωνσταντινούπολη και να αναλάβει στρατιωτικός διοικητής αυτής, ο δε Τζεμάλ που επιχειρούσε προσβολή στη διώρυγα Σουέζ, απέτυχε παταγωδώς χωρίς όμως να υποστεί και μεγάλες απώλειες. Μετά την καταστροφή και των οχυρών των Δαρδανελίων (18 Μαρτίου 1915), από τις ναυτικές δυνάμεις της Αντάντ, ο ίδιος ο τούρκος αρχιστράτηγος Εμβέρ Πασάς παρέδωσε στον Λίμαν την αρχιστρατηγία και προστασία της Αυτοκρατορίας μετά την αποδεκτή εισήγησή του στο Σουλτάνο.
Ο Λίμαν φον Σάντερς όταν ανέλαβε την αρχιστρατηγία του οθωμανικού στρατού είχε πολύ λίγο χρονικό διάστημα για την ανασυγκρότησή του. Παρά ταύτα βασίστηκε σε δύο σημαντικές παραμέτρους αφενός στη 5η Στρατιά που συγκροτούνταν από 84.000 καλά εκπαιδευμένους στρατιώτες χωρισμένους σε 5 μεραρχίες και αφετέρου την ασυγχώρητα στα στρατιωτικά δεδομένα λανθασμένη στρατηγική των συμμάχων, τόσο κατά ξηρά όσο και κατά θάλασσα, από την οποία και αποδείχθηκε η κακή ηγεσία τους.
Στις 23 Απριλίου ξεκίνησε η εκστρατεία των Δαρδανελίων. Μία από τις αποφάσεις του Λίμαν ήταν αφενός η προώθηση και τοποθέτηση του Μουσταφά Κεμάλ (του γνωστού αργότερα με το παρωνύμιο Ατατούρκ), διοικητή του 19ου συντάγματος κατά της γραμμής μετώπου του εκστρατευτικού σώματος των Αυστραλο-Νεοζηλανδών όπου καθηλώνοντάς τους για πέντε μήνες αλλά και επιτυγχάνοντας στο διάστημα αυτό (Απρίλιος – Νοέμβριος 1915) την πλήρη εκκένωση της περιοχής, που περιλαμβάνονταν και εκτοπισμοί Ελλήνων και Αρμενίων. Παρά την τότε μεγάλη καταστροφή των συμμάχων, προσπάθησε η Αγγλία  μια ακόμη επιχείρηση απόβασης στον όρμο Σουβλάς (Κουτσούκ Αναφάρτ), στις 6 Αυγούστου του 1915  που όμως και αυτή υπήρξε ανεπιτυχής και ολέθρια.
Εκτός όμως του Μετώπου των Δαρδανελίων η Οθωμανική Αυτοκρατορία αντιμετώπιζε την ίδια περίοδο, ακόμα άλλα δύο μέτωπα το Μέτωπο του Καυκάσου και το Μέτωπο της Μεσοποταμίας και ιδιαίτερα της Παλαιστίνης. Ο Λίμαν στράφηκε στο μέτωπο της Παλαιστίνης. Πριν όμως μεταβεί εκεί οργάνωσε την από θαλάσσης άμυνα της Μικράς Ασίας. Μεταξύ των μέτρων που έλαβε τότε ήταν και η διαταγή εκκένωσης (εκτοπισμού) παράλιων περιοχών από τους Έλληνες με σημαντικότερη την εκκένωση των Κυδωνιών (του Αϊβαλί), που παρά τις διαμαρτυρίες των εκεί Ελλήνων επιτετραμμένων (πρέσβεων, οργανώσεων κ.λπ.), καμία αντίδραση δεν υπήρξε εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης.
Μετά την ολοκλήρωση της εφαρμογής των σχεδίων άμυνας των μικρασιατικών ακτών ο Λίμαν ανέλαβε το 1918, τελευταίο έτος του πολέμου, τη διοίκηση του τουρκικού μετώπου της Παλαιστίνης περιοριζόμενος μόνο σε αμυντική διάταξη, αναμένοντας την βρετανική επίθεση. Τελικά αυτή η επίθεση, που εκδηλώθηκε εσκεμμένα με μεγάλη καθυστέρηση, και τελούσε υπό τον στρατηγό Αλλέντυ, υπήρξε τόσο αιφνίδια και ορμητική με συνέπεια να επέλθει τεράστιο ρήγμα του μετώπου με επακόλουθο μεγάλη καταστροφή του τουρκικού στρατού και σύλληψη πολυαρίθμων αιχμαλώτων μεταξύ των οποίων και ο στρατηγός Λίμαν ο οποίος μεταφέρθηκε στις φυλακές της Μάλτας.
Μετά το τέλος του πολέμου, τον Φεβρουάριο του 1919 και ενώ κρατούνταν με σκοπό να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου, λόγω μη έγερσης αξιώσεων εκ μέρους και της ελληνικής κυβέρνησης,  αφέθηκε ελεύθερος, παραιτούμενος τον ίδιο χρόνο από τον γερμανικό στρατό.
3004 Κνουντ
Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη κλίση της τροχιάς του Κνουντ ως προς την εκλειπτική, πάνω από 30 μοίρες.
Όθων Λίμαν φον Σάντερς
Βιογραφία
Το 1927 δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του που συνέγραψε την περίοδο της αιχμαλωσίας του στη Μάλτα. Δύο χρόνια αργότερα, πέθανε στο Μόναχο, στις 22 Αυγούστου 1929, σε ηλικία 74 ετών.
3004 Κνουντ
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κνουντ είναι άγνωστα.
Όθων Λίμαν φον Σάντερς
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
3004 Κνουντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κνουντ
Πόπη Τσαπανίδου
Προσωπική ζωή
Το 2021 έγινε για πρώτη φορά γιαγιά, αποκτώντας έναν εγγονό από την κόρη της, Μαρίνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Φονικές μηχανές
Οι Φονικές μηχανές (Mortal Engines) είναι το πρώτο από τα τέσσερα βιβλία της σειράς μυθιστορημάτων Φονικές μηχανές (σειρά βιβλίων) του Φίλιπ Ριβ.
Το βιβλίο Φονικές μηχανές νίκησε το Χρυσό Βραβείο του βραβείου Νεστλέ Σμάρτις, ενώ ήταν υποψήφιο στο βραβείο Ουάιτμπρεντ του 2002 και στο Βραβείο Αξιοσημείωτων Βιβλίων για Παιδιά ΑΛΑ το 2004.
Το 2018 κυκλοφόρησε και μια ταινία με το ίδιο όνομα, αλλά ασχολείται με διαφορετικό θέμα σε σχέση με το βιβλίο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φ Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 2001
Χόνδρος
Ο χόνδρος είναι ένας αδιαφανής, λευκός, ελαστικός, λείος, στιλπνός και υγρός συνδετικός ιστός που βρίσκεται στον άνθρωπο και σε άλλα ζώα. Εντοπίζεται στα αυτιά, στους σπονδύλους, στη μύτη, στον αγκώνα, στο θωρακικό κλωβό και στις αρθρώσεις μεταξύ των οστών, όπου και μιλάμε αρθρικό χόνδρο. Δεν είναι τόσο σκληρός όσο τα οστά.
Ο χόνδρος αποτελείται από συγκεκριμένα κύτταρα που ονομάζονται χονδροβλάστες, τα οποία ενώνονται μεταξύ τους με κολλαγόνο και γλυκοζαμινογλυκάνες (ΓΑΓ). Υπάρχουν τρία είδη χόνδρων που διαφέρουν ως προς τη σύστασή τους: ο υαλώδης χόνδρος, ο ελαστικός χόνδρος και ο ινώδης χόνδρος.
Η θρέψη του χόνδρου, σε αντίθεση με τους άλλους ιστούς, δεν γίνεται με αιμοφόρα αγγεία, αλλά με διάχυση, που επιταχύνεται με τη πίεση του χόνδρου. Το γεγονός ότι δεν έχει αιμοφόρα αγγεία εξηγεί γιατί θεραπεύεται τόσο αργά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκελετικό σύστημα Κατηγορία:Συνδετικός ιστός
Έγκλημα στο Κατάρ
Το Έγκλημα στο Κατάρ είναι σχετικά χαμηλό σε σύγκριση με τα βιομηχανικά έθνη. Η μικροεγκληματικότητα, όπως είναι η κλοπή πορτοφολιών και η αρπαγή τσαντών, συμβαίνει, αλλά είναι εξαιρετικά ασυνήθιστη. Αν και τα περιστατικά βίας θεωρούνται γενικά σπάνια, η βία έχει συμβεί συχνότερα λόγω της αύξησης του πληθυσμού της Ντόχα, της πρωτεύουσας και της μεγαλύτερης πόλης του Κατάρ, και των οικονομικών πιέσεων στους αλλοδαπούς κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών.
Έγκλημα εναντίον αλλοδαπών στο Κατάρ
Το Κατάρ είναι μια χώρα προορισμού για άνδρες και γυναίκες από τη Νότια και Νοτιοανατολική Ασία που μεταναστεύουν πρόθυμα, αλλά στη συνέχεια αναγκάζονται σε ακούσια δουλεία ως οικιακοί εργάτες και κοινοί εργάτες και, σε μικρότερο βαθμό, σε εμπορική σεξουαλική εκμετάλλευση. Το πιο συνηθισμένο αδίκημα είναι ο εξαναγκασμός των εργαζομένων να αποδεχτούν χειρότερους όρους σύμβασης από εκείνους βάσει των οποίων προσλήφθηκαν. Άλλα αδικήματα περιλαμβάνουν τη δεσμευμένη εργασία, την παρακράτηση αμοιβής, τους περιορισμούς στην κυκλοφορία, την αυθαίρετη κράτηση και τη σωματική, ψυχική και σεξουαλική κακοποίηση. Το Κατάρ απέτυχε να επιβάλει ποινικούς νόμους κατά των εμπόρων ή να παρέχει έναν αποτελεσματικό μηχανισμό για τον εντοπισμό και την προστασία των θυμάτων. Το κράτος συλλαμβάνει και εκτοπίζει τα θύματα αντί να τους παρέχει προστασία. Η κυβέρνηση του Κατάρ σημείωσε μικρή πρόοδο για την αποτελεσματική αύξηση των διώξεων για την εμπορία ανθρώπων το 2007.
Τρομοκρατία
Η απειλή της τρομοκρατικής επίθεσης είναι ανησυχητική. Η Αλ Κάιντα έχει απειλήσει κατά καιρούς Δυτικούς πολίτες στην περιοχή. Το Υπουργείο Εξωτερικών και Εμπορίου της κυβέρνησης της Αυστραλίας συμβούλεψε στους ταξιδιώτες «να επιδείξουν υψηλό βαθμό προσοχής στο Κατάρ» λόγω της μεγάλης απειλής της τρομοκρατίας. Επίσης ισχυρίστηκε ότι έλαβε αναφορές για τρομοκρατικά σχέδια για επίθεση σε μια σειρά στόχων σε αυτή την χώρα. Ένα βομβιστής αυτοκτονίας εκανε επίθεση σε ένα θέατρο της Ντόχα, στις 19 Μαρτίου, 2005, η οποία ήταν η πρώτη επίθεση του είδους του στο Κατάρ και σκότωσε έναν βρετανό πολίτη και τραυμάτισε δώδεκα άλλους ανθρώπους. Ο δράστης ήταν Αιγύπτιος με το όνομα Ομάρ Αχμέντ Αμπνουλάχ Αλί. Στις 17 Μαρτίου 2005, ο Σαλέχ αλ Ούφι, αρχηγός της Αλ Κάιντα στη Σαουδική Αραβία, προέτρεψε να γίνουν επιθέσεις εναντίον αυτού που ονόμαζε «σταυροφόρους» εχθρούς στο Κατάρ και σε άλλες χώρες όπως το Μπαχρέιν, το Ομάν και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Διαφθορά
Στο Δείκτη Αντιλήψεων Διαφθοράς 2007, το Κατάρ κατατάχθηκε 32η από τις 179 χώρες για διαφθορά (οι λιγότερο διεφθαρμένες χώρες βρίσκονται στην κορυφή της λίστας). Σε κλίμακα από 0 έως 10, με το 0 να είναι το πιο διεφθαρμένο και 10 το πιο διαφανές, ο Οργανισμός Διεθνούς Διαφάνειας βαθμολόγησε το Κατάρ με 6.0.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάρ Καταρ
Κατάλογος έργων όπερας
Ακολουθεί κατάλογος έργων όπερας κατά αλφαβητική σειρά έργου στο πρωτότυπο, όνομα συνθέτη, όνομα λιμπρεττίστα, χρονολογία, πόλη και θέατρο της πρώτης παράστασης. Τα άρθρα, οριστικά ή αόριστα, δεν λαμβάνονται υπ' όψιν στην αλφαβητική κατάταξη.
Οι χρονολογίες είναι της πρώτης παράστασης του έργου διεθνώς. 'Οταν η πρεμιέρα έχει δοθεί μετά τον θάνατο του συνθέτη αλλά σε σχετικά σύντομο διάστημα (ένα ή το πολύ δύο χρόνια), τότε υπάρχει η ένδειξη "μεταθαν." (μεταθανάτια). Όταν υπάρχει και δεύτερη χρονολογία εντός παρενθέσεως, τότε η πρώτη είναι της σύνθεσης του έργου και η δεύτερη της αρκετά ή πολύ απομακρυσμένης πρεμιέρας του.
3008 Νοτζίρι
Ο Νοτζίρι (Nojiri) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,2. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ιάπωνα αστρονόμου και συγγραφέα Χόεϊ Νοτζίρι (野尻 抱影, 1885-1977).
Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς του Νοτζίρι ως προς την εκλειπτική, μόλις 48,5 λεπτά της μοίρας.
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νοτζίρι είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Νοτζιρι
Κρους Ασούλ
Έχει κερδίσει 8 φορές το πρωτάθλημα Μεξικού. Είναι επίσης η πρώτη μεξικανή ομάδα ή ομάδα της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής που έφτασε στον τελικό του Κόπα Λιμπερταδόρες, τον οποίο έχασε στα πέναλτυ από την Μπόκα Τζούνιορς. Έχει το ρεκόρ τίτλων στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ (μαζί με την Κλουμπ Αμέρικα), με πέντε τίτλους.
Γιώργος Αντωνακόπουλος
Ο Γιώργος Αντωνακόπουλος (19 Απριλίου 1944 - 14 Φεβρουαρίου 2016), ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής και προπονητής. Αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1964 μέχρι το 1973.
Καριέρα
Ο Αντωνακόπουλος αγωνίστηκε στην ομάδα του Άρη από το 1964, καταλαμβάνοντας με τους "κίτρινους" την δεύτερη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 38 πόντους σε δέκα αγώνες. Ο Άρης επανέλαβε την ίδια επιτυχία το 1965-66, με τον Αντωνακόπουλο να πετυχαίνει ρεκόρ πόντων για εκείνη την σεζόν στις 18 Ιουνίου 1966, όταν με τους 20 που πέτυχε βοήθησε την ομάδα της Θεσσαλονίκης να επιβληθεί εκτός έδρας του Σπόρτιγκ με 86-87.
Στην συνέχεια, καθιερώθηκε ως ο βασικός σέντερ της ομάδας του και κατέκτησε την τρίτη θέση του πρωταθλήματος για δύο συνεχόμενες χρονιές, ενώ αγωνίστηκε και στην πρώτη ευρωπαϊκή έξοδο των "κίτρινων", όταν για την πρώτη φάση του κυπέλλου Κυπελλούχων του 1967 ο Άρης αποκλείστηκε από την ισραηλινή Μακάμπι Τελ Αβίβ. Παρέμεινε στον Άρη μέχρι το 1972-73, έχοντας ως καλύτερη χρονιά το 1970-71, όταν σημείωσε 351 πόντους σε 26 παιχνίδια, με μέσο όρο 13,5 ανά αγώνα. Στην τελευταία του χρονιά αγωνίστηκε μόλις στα πέντε πρώτα ματς της σεζόν πριν αποχωρήσει από τους "κίτρινους" και την ενεργό δράση.
Αργότερα, ανέλαβε ως προπονητής την ομάδα του Πιερικού, οδηγώντας την στην άνοδο στην Α' εθνική κατηγορία το 1982-83.
Διακρίσεις
Άρης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πιερικού Κατηγορία:Σέντερ
Οικογένεια Παλαιολόγων της Κύπρου
Η Οικογένεια των Παλαιολόγων ήταν μεσαιωνική οικογένεια της Κύπρου, και συγκεκριμένα κλάδοι των Παλαιολόγων, που διατείνονταν ότι κατάγονταν από τους Παλαιολόγους του Μυστρά.
Σύμφωνα με την γενεαλογία που διατείνονταν κάποιες οικογένειες μετά την πτώση του Δεσποτάτου του Μυστρά στους Οθωμανούς το 1460 Παλαιολόγοι μετοίκησαν στην Κύπρο και το Φράγκικο Βασίλειο της Κύπρου.
Ο πρώτος κλάδος, ο γενάρχης της, που είναι άγνωστο το μικρό του όνομα καταγόταν από τον Ανδρόνικο Παλαιολόγο παντρεύτηκε την Καρόλα Ποδοκάθαρου ευγενής οικογένειας της νήσου. Γιος τους ήταν ο Φίλιππος Γεωργάκης Παλαιολόγος που παντρεύτηκε τη Φιορέντζα Πίπη και πήρε προίκα φέουδο στην περιοχή της Κυρήνειας. Γιοι του Φιλίππου αναφέρονται ο στρατιωτικός Αννίβας Παλαιολόγος, ο Αλέξανδρος, και ο φεουδάρχης Ματθαίος Παλαιολόγος που η κόρη του, είχε τέσσερις μετά από δύο γάμους, Ιουλία Παλαιολογίνα είχε παντρευτεί τον Καμίλο Φικάρδο και αιχμαλωτίστηκε κατά την πτώση της Λευκωσίας στους Οθωμανούς το 1570. Η Ιουλία είχε τρία παιδιά την Μαρία, τον Φραγκίσκο και τον Φορτούνιο. Ο Δημήτριος Παλαιολόγος εγγονός του Φιλίππου παντρεύτηκε την Έλενα Λουζινιάν μέλος της βασιλικής οικογένειας των Λουζινιάν και αδελφή του ιστορικού Στέφανου Λουζινιάν, ο Δημήτριος έπεσε μαχόμενος κατά των Οθωμανών στην υπεράσπιση της Λευκωσίας το 1570. Παιδιά τους ήταν ο Φίλιππος και η Παλαιολόγα.
Από την ίδια οικογένεια ήταν ο Ιωάννης Παλαιολόγος, στην υπηρεσία της Βενετίας, υπερασπιστής του Ναυπλίου μαζί με τον αδελφό του Ανδρόνικο, εγγόνια και οι δύο του Ανδρόνικου Παλαιολόγου που μετά την πτώση του στους Οθωμανούς οι Βενετοί τον εγκατέστησαν στην Κύπρο. Ο Ιωάννης έπεσε μαχόμενος το 1570 στην πολιορκία της Λευκωσίας από τους Οθωμανούς. Παιδιά του ήταν ο Εμμανουήλ Παλαιολόγος στρατιωτικός, ο Δημήτριος Παλαιολόγος επίσης στρατιωτικός, και η Σπεράντζα παντρεμένη με τον Ναυπλιώτη Ανδρέα Ροντάκη, παιδιά τους ήταν ο Θεόδωρος, ο Παλαιολόγος, ο Πέτρος και η Αικατερίνη. Αδελφός των Ιωάννη και Ανδρόνικου ήταν και ο Γεώργιος που πιάστηκε αιχμάλωτος και εκτελέσθηκε στο Ναύπλιο, γιος του ο Θεόδωρος'' που διέφυγε με την οικογένεια του στην Κύπρο, πολέμησε εκεί τους Οθωμανούς και με την πτώση της Κύπρου στους Οθωμανούς διέφυγε στη βενετία.
Άλλοι Παλαιολόγοι που δεν είναι ξεκάθαρο από ποιο κλάδο κατάγονταν ήταν οι Φίλιππος Εμμανουήλ Μεμπρέ, που κράτησε το επώνυμο της μητέρας του Μελισύνδης Μεμπρέ και όχι του πατέρα του που ήταν κάποιος άγνωστος Παλαιολόγος, ο αδελφός του Ιερόνυμος Παλαιολόγος και οι αδελφές τους Ιουλία και Λάουρα όπου η καταγωγή τους από τους Παλαιολόγους ήταν εκ θυληγονίας.
Παραπομπές
Παλαιολογοι Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Κύπρου   Παλαιολογοι
Do the Bartman
Το «Do the Bartman» είναι ποπ ραπ κομμάτι από το άλμπουμ των Σίμσονς, The Simpsons Sing the Blues. Εκτελέστηκε από το μέλος του κάστινγκ της σειράς The Simpsons, Νάνσι Κάρτραϊτ, και κυκλοφόρησε ως προωθητικό single του άλμπουμ, στις 20 Νοεμβρίου 1990. Το τραγούδι γράφτηκε και παράχθηκε από τους Μάικλ Τζάκσον και Μπράιαν Λόρεν. Αν και ο Τζάκσον δεν αναφέρεται ως παραγωγός, καθώς είχε συμβόλαιο με άλλη δισκογραφική εταιρεία, ήταν μεγάλος θαυμαστής της σειράς The Simpsons - ειδικά του χαρακτήρα Μπαρτ - και τηλεφώνησε, μια νύχτα, προτείνοντας να γράψει ένα #1 single για τον Μπαρτ.
100 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Do the Bartman
Το «Do the Bartman» δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως επίσημο single στις ΗΠΑ, αλλά έλαβε τις πρώτες θέσεις στα τσαρτ της Αυστραλίας, της Ιρλανδίας, της Νέας Ζηλανδίας, της Νορβηγίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Επιπλέον, έφθασε στα top ten της Σουηδίας και της Ολλανδίας, και έγινε χρυσό στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ένα μουσικό βίντεο, το οποίο διευθύνθηκε από τον Μπραντ Μπερντ, κυκλοφόρησε το 1991. Έγινε έγινε hit στο κανάλι MTV και έλαβε υποψηφιότητα στα 1991 MTV Video Music Awards.
Προϊστορία
left|150px|thumb|Ο [[Μάικλ Τζάκσον έγραψε το Do the Bartman]]
Το άλμπουμ The Simpsons Sing the Blues κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1990. Το πρώτο single από το άλμπουμ ήταν το ποπ ραπ τραγούδι Do the Bartman, το οποίο εκτελέστηκε από τον Νάνσι Κάρτραϊτ (υποδύεται τον Μπαρτ Σίμσον) και κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου 1990. Το καλοκαίρι του 1990, κυκλοφόρησαν φήμες ότι ο Μάικλ Τζάκσον θα έγραφε ένα τραγούδι για τον Μπαρτ στο άλμπουμ. Αναφέρθηκε ότι ο τίτλος του κομματιού θα ήταν Do the Bartman, αλλά ο Τζέιμς Λ. Μπρουκς, εκτελεστικός παραγωγός, δήλωσε τον Σεπτέμβριο του 1990, ότι απολογείται για την παρεξήγηση και δήλωσε ότι το τραγούδι γράφτηκε για ένα από τους καλύτερους φίλους του Τζάκσον, Μπράιαν Λόρεν.
Ωστόσο, ο δημιουργός της σειράς The Simpsons, Ματ Κρόενινγκ, κατά τη διάρκεια μιας εμφάνισης στο 1998 World Animation Celebration, στην Πασαδένα της Καλιφόρνιας, δήλωσε ότι στην πραγματικότητα, ο Τζάκσον ήταν συνστιχουργός και συμπαραγωγός του Do the Bartman, αλλά δεν θα αναφερθεί πουθενά αυτό, καθώς έχει συμβόλαιο με άλλη δισκογραφική εταιρεία. Ο Κροένινγκ δήλωσε μπροστά στο κοινό του συνεδρίου που συγκεντρώθηκε «για ένα φόρο τιμή της σειράς The Simpsons» και δήλωσε ότι «πάντα ήταν έκπληξη για μένα που κανείς δεν έμαθε ότι ο Μάικλ Τζάκσον έγραψε αυτό το τραγούδι..ήταν μεγάλος θαυμαστής της σειράς»
Ο Τζάκσον ήταν θαυμαστής της σειράς The Simpsons, ειδικά του χαρακτήρα Μπαρτ, και μια νύχτα τηλεφώνησε προτείνοντας να γράψει ένα #1 single για τον Μπαρτ, και έτσι εμφανίστηκε το Do the Bartman. Ο Τζάκσον είχε εμφανιστεί στο επεισόδιο Stark Raving Dad (3η χρονιά, 1991) με το ψευδώνυμο Τζων Τζέι Σμιθ (John Jay Smith). Επίσης έγραψε ένα τραγούδι για αυτό το επεισόδιο, ονόματι Happy Birthday Lisa, το οποίο αργότερα συμπεριλήφθηκε στο Songs in the Key of Springfield. Επίσης αναφέρθηκε ότι ο Τζάκσον εκτέλεσε background φωνητικά στο Do the Bartman.
Κριτικές
Οι περισσότερες κριτικές του τραγουδιού ήταν θετικές. Ο Κεν Τάκερ, της Entertainment Weekly, δήλωσε ότι «δεν ήταν κακό», και δήλωσε ότι η ψηλή φωνή του Μπαρτ «κάνει το έργο καλύτερο». Ο Μπέννι Μάλνεγκ, της The Daily Vault, έγραψε ότι του αρέσει που το τραγούδι αποδεσμεύθηκε από «μπλουζ ύφος» του άλμπουμ και ότι ενσωματώνει «σύγχρονα στοιχεία» στον ήχο του. Πρόσθεσε ότι το κομμάτι είχε «πιασάρικο ρυθμό». Η Πατρίσια Σμιθ, της Long Beach Press-Telegram, δήλωσε ότι το Do the Bartman ήταν «εκπληκτικά διασκεδαστικό κομμάτι». Η Μόνικα Μπάρτιζελ, του Cinematical, ωστόσο, δήλωσε ότι το κομμάτι ήταν ένα «τυρώδες νούμερο». Το Do the Bartman και το μουσικό του βίντεο έγιναν υλικό για τα μαθήματα κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Μπέρκελεϊ), όπου χρησιμοποιήθηκε για να «εξετάσει θέματα της παραγωγής και της υποδοχής αντικειμένων κουλτούρας, και σε αυτή την περίπτωση, μιας σατιρικής σειράς κινουμένων σχεδίων», και για να καταλάβει «τι προσπαθεί να πει στο κοινό σχετικά με τις πτυχές της αμερικανικής κοινωνίας, και, σε μικρότερο βαθμό, για άλλες κοινωνίες».
Εμφάνιση στα τσαρτ
Αν και το τραγούδι δεν κυκλοφόρησε ποτέ επισήμως ως single στις ΗΠΑ, ωστόσο είχε επιτυχία στην Αυστραλία, στην Ιρλανδία, στη Νέα Ζηλανδία, στη Νορβηγία και στο Ηνωμένο Βασίλειο, χώρες, στις οποίες έφθασε στην 1η θέση των τσαρτ. Το 1991, ήταν στην 1η θέση, στο Ηνωμένο Βασίλειο, για 3 εβδομάδες, από τις 16 Φεβρουαρίου μέχρι τις 9 Μαρτίου και ήταν το έβδομο καλύτερο σε πωλήσεις τραγούδι του έτους. Το Do The Bartman πούλησε τουλάχιστον 400.000 αντίτυπα στο Ηνωμένο Βασίλειο και έγινε χρυσό στις 1 Φεβρουαρίου 1991. Η επιτυχία του τραγουδιού στο Ηνωμένο Βασίλειο ήταν αξιοσημείωτη, καθώς η σειρά The Simpsons δεν εμφανίστηκε στην αγγλική τηλεόραση, και δεν εμφανίζονταν για τα επόμενα 5 έτη. Στην Ιρλανδία, το Do The Bartman έμεινε για 9 εβδομάδες στην 1η θέση στο Irish Singles Chart από τις 24 Ιανουαρίου 1991 μέχρι τις 24 Μαρτίου 1991. Μόνο επτά singles έμειναν στην πρώτη θέση των τοπικών τσαρτ για περισσότερο χρόνο από ότι το Do The Bartman. Το τραγούδι επίσης έφθασε στην 1η θέση, στο RIANZ Singles Chart της Νέας Ζηλανδίας, στις 25 Ιανουαρίου 1991, και επανήλθε στην 1η θέση, για συνολικά δύο εβδομάδες, από τις 8 Φεβρουαρίου μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου 1991.
Μουσικό βίντεο
Το μουσικό βίντεο δείχνει τον Μπαρτ να επαναστατεί κατά της εξουσίας όταν αποφασίζει να θέσει ένα δικό του γύρισμα σε μια αυστηρή χορογραφική παρουσία στο Δημοτικό Σχολείο του Σπρίνγκφιλντ (Springfield Elementary School). Το μουσικό βίντεο για το Do the Bartman διευθύνθηκε από τον Μπράντ Μπέρντ, με χορογράφο τον Μάικλ Τσάμπερς. Κανένας από τα μέλη της σειράς The Simpsons δεν θέλησε να το διευθύνει καθώς ήταν απασχολημένοι με τη σειρά, αλλά ο Μπερντ τελικά δέχθηκε να το κάνει, αφού του ζητήθηκε τέσσερις φορές. Είχε όμως λίγο χρόνο για να το τελειώσει, καθώς η κυκλοφορία του βίντεο έπρεπε να συμπίπτει με την κυκλοφορία του The Simpsons Sing the Blues.
Το βίντεο ήταν υποψήφιο στην κατηγορία Best Special Effects (Καλύτερα Ειδικά Εφέ) στα 1991 MTV Video Music Awards. Ήταν το πρώτο βίντεο εκ περιστροφής στο αμερικανικό κανάλι MTV μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου του 1991. Μετά τον θάνατο του Μάικλ Τζάκσον στις 25 Ιουνίου 2009, το μουσικό βίντεο εμφανίστηκε στην ιστοσελίδα του Fox στις 28 Ιουνίου 2009 - πριν την επανάληψη του επεισοδίου Wedding for Disaster - με λόγια τιμής για τον Τζάκσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Singles του 1990 Κατηγορία:Τραγούδια του 1990 Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο) Κατηγορία:Singles της Geffen Records
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2015-16
Η 74η διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας, για την περίοδο 2015-16, πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή 34 συλλόγων των δύο επαγγελματικών κατηγοριών, Σούπερ Λιγκ και Φούτμπολ Λιγκ. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 9 Σεπτεμβρίου του 2015, με τον προκριματικό γύρο και αναμενόταν να ολοκληρωθεί στις 7 Μαΐου του 2016, με τη διεξαγωγή του τελικού, στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών (Ο.Α.Κ.Α.). Η νικήτρια ομάδα της διοργάνωσης, υπό προϋποθέσεις, εξασφαλίζει μία θέση για τον τρίτο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2016–17.
Η ολοκλήρωση του θεσμού πέρασε από πολλές δοκιμασίες καθώς μετά από βίαια γεγονότα φιλάθλων του ΠΑΟΚ στον πρώτο ημιτελικό ΠΑΟΚ–Ολυμπιακός, το Υφυπουργείο Αθλητισμού ανακοίνωσε την διακοπή της διεξαγωγής του Κυπέλλου. Στις 12 Απριλίου, ωστόσο, ανακοινώθηκε η επανεκκίνηση της διοργάνωσης. Το κύπελλο κατέκτησε η ΑΕΚ νικώντας τον Ολυμπιακό με 2–1 στο τελικό.
1η φάση
Η κλήρωση αυτής της φάσης πραγματοποιήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου του 2015.
2η φάση
Η κλήρωση για αυτή τη φάση πραγματοποιήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 2015.
3η φάση
Η κλήρωση για αυτή τη φάση πραγματοποιήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2015.
Προημιτελική φάση
Η κλήρωση για αυτή τη φάση έλαβε χώρα στις 15 Ιανουαρίου του 2016.
Ημιτελική φάση
Η κλήρωση για αυτή τη φάση έλαβε χώρα στις 19 Φεβρουαρίου 2016. Μετά την διακοπή του πρώτου αγώνα στις 2 Μαρτίου λόγω επεισοδίων, η διοργάνωση ματαιώθηκε για να επανεκκινήσει στις 15 Απριλίου 2016. Εν συνεχεία ανακοινώθηκαν από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ) νέες ημερομηνίες διεξαγωγής της διοργάνωσης, με το πρώτο παιχνίδι να διεξάγεται στις 20 Απριλίου, ενώ οι επαναληπτικοί ορίστηκαν για τις 26 και 27 Απριλίου 2016.
1 Ο αγώνας διακόπηκε στο 90ο λεπτό και ενώ το σκορ ήταν 1–2. Αργότερα κατοχυρώθηκε με σκορ 0–3 υπέρ του Ολυμπιακού. 2 Λόγω μη προσέλευσης του ΠΑΟΚ στον αγώνα, το παιχνίδι κατοχυρώθηκε με σκορ 0–3 άνευ αγώνος υπέρ του Ολυμπιακού.
Τελικός
Ο αγώνας είχε οριστεί από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ) για τις 7 Μαΐου 2016. Έπειτα από απόφαση του υφυπουργού αθλητισμού ο αγώνας αναβλήθηκε. Εν συνεχεία, η ΕΠΟ όρισε ως ημερομηνία διεξαγωγής του αγώνα τις 15 Μαΐου 2016. Τελικά η ΕΠΟ όρισε ως ημερομηνία διεξαγωγής του αγώνα τις 17 Μαΐου 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Κώστας Καλούδης
Ο Κώστας Καλούδης, είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1966 μέχρι το 1973.
Καριέρα
Ο Καλούδης ξεκίνησε να αγωνίζεται στους "κίτρινους" της Θεσσαλονίκης το 1966, παίζοντας ως εφεδρικός σε λίγους αγώνες της σεζόν 1966-67. Η παρουσίες του στην ομάδα του Άρη αυξάνονταν με το πέρασμα του χρόνου, και το 1967-68 έπαιξε σχεδόν σε όλους τους αγώνες του Άρη, βοηθώντας την ομάδα του να κατακτήσει την τρίτη θέση του πρωταθλήματος.
Το 1968-69, έπαιξε σε 14 αγώνες πετυχαίνοντας συνολικά 68 πόντους, με μέσο όρο 4,9 ανά αγώνα. Την επόμενη σεζόν, έπαιξε σε 21 παιχνίδια του Άρη, χάνοντας μόνο την εντός έδρας αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό στην πρώτη αγωνιστική, πετυχαίνοντας 140 πόντους (μ.ο. 6,7). Το 1970-71, αγωνίστηκε σε 21 από τους 26 αγώνες που έδωσε η ομάδα του, σκοράροντας 205 πόντους με μέσο όρο 9,8 ανά αγώνα.
Κορυφαία του χρονιά με τους "κίτρινους" υπήρξε το 1972-73, όταν πέτυχε διψήφιο αριθμό πόντων στους 22 από τους 25 αγώνες που συμμετείχε, σκοράροντας συνολικά 427 πόντους με μέσο όρο 17,1 ανά αγώνα. Μετά την σεζόν αυτή, αποσύρθηκε πρόωρα από την ενεργό δράση λόγω προβλήματος στο γόνατο.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Το χρυσάφι των αρπακτικών
Το βιβλίο κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2003. Το βιβλίο αποδέχτηκε γενικά καλές κριτικές από το Goodreads. Το εξώφυλλο δημιουργήθηκε από τον Ντέιβιντ Φράνκλαντ.
Παραπομπές
Παραπομπές
101 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πρώτη Σύνοδος του Βατικανού
μικρογραφία|300px|δεξιά|Πρώτη Σύνοδος του Βατικανού Η Πρώτη Σύνοδος του Βατικανού, είναι η εικοστή Οικουμενική Σύνοδος της Καθολικής Εκκλησίας και ξεκίνησε στις 8 Δεκεμβρίου, 1869 και έληξε στις 20 Οκτωβρίου, 1870. Συγκλήθηκε τριακόσια χρόνια μετά την Σύνοδο του Τρέντο.
Προϊστορία
Για πρώτη φορά ο Πάπας Πίος Θ' εμπιστεύθηκε την πρόθεσή του να συγκαλέσει σύνοδο στις 6 Δεκεμβρίου του 1853 σε μια από τις συνεδριάσεις των καρδιναλίων για την εξέταση των ιερών θεσμών. Δεκατρείς εξ αυτών συμφώνησαν, δύο διατύπωσαν τις επιφυλάξεις τους και οι υπόλοιποι πως δεν ήταν αναγκαία.
Τον Μάρτιο του 1865 ο Πάπας όρισε μια προπαρασκευαστική επιτροπή και τέθηκε ζήτημα αν θα έπρεπε να προσκληθούν και οι ηγέτες της Ευρώπης: θα έπρεπε να προσκληθεί και ο τότε Βασιλιάς της Ιταλίας. Τελικά ο Πάπας αποφάνθηκε αρνητικώς επί του ζητήματος.
Αρχικά η σύγκληση της Συνόδου αποφασίστηκε να συγκληθεί τον Ιούνιο του 1866, όμως ο πόλεμος ανάμεσα σε Πρωσία και Αυστρία έκανε τον Πάπα να αναβάλει την έναρξη των εργασιών της Συνόδου. Τελικά στις 29 Ιουνίου 1868 δημοσιεύθηκε το διάταγμα για τη σύγκληση της Συνόδου τον Δεκέμβριο του επόμενου έτους.
Οι εργασίες της Συνόδου
Στις 8 Δεκεμβρίου 1869 ξεκίνησαν οι εργασίες της Συνόδου σε μια αίθουσα στο δεξιό τμήμα της βασιλικής του Βατικανού. Παρόντες ήταν 700 συνοδικοί πατέρες και 74 επρόκειτο να έλθουν αργότερα. Από τους 1.050 καλεσμένους, οι 276 δεν ήλθαν ποτέ. Επίσης πάνω από το 1/3 ήταν Ιταλικής υπηκοότητας. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ο Πάπας άσκησε κριτική στη νέα κοινωνία την ελεύθερη σκέψη, στους εκκοσμικευμένους θεσμούς και τις ορθολογιστικές φιλοσοφίες. Από την τελετή έναρξης έως την δεύτερη επίσημη συνεδρίαση πέρασε ένας μήνας.
Το θέμα του Αλάθητου και η Σύνοδος
Το θέμα του Αλάθητου τέθηκε με την πρόταση Περί της Εκκλησίας του Χριστού: η πρόταση αφορούσε την Εκκλησία σαν σώμα, τον αρχηγό της επί της Γης και τις σχέσεις της με τον υπόλοιπο κόσμο. Με αυτό ο Πάπας επιθυμούσε την «[...]εκμηδένιση του γαλλικανισμού, του οποίου ήθελε να εξαφανίσει κάθε πολιτική και εκκλησιαστική ρίζα. Από πολιτική άποψη κηρύχθηκε αντίθετος με τον περιορισμό της Εκκλησίας στις υποθέσεις του Κράτους. Από εκκλησιαστική δε, απέρριψε την εξάρτηση της παπικής εξουσίας από τους πατέρες συνοδικούς.[...]»
Το σχέδιο πρότασης ανέφερε την ανάγκη σταθεροποιήσεως της παπικής εξουσίας, χωρίς να γίνεται ειδική μνεία στο αλάθητο. Οι βιογράφοι του Πίου Θ' επιχειρούν να διαψεύσουν πως αντικειμενικός σκοπός της συνόδου ήταν το δόγμα του αλάθητου. Στην πραγματικότητα, το ζήτημα ανεφύη όταν οι συζητήσεις είχαν προχωρήσει, μετά από μια πρόταση ομάδας ιεραρχών. Εξήντα πατέρες έκαναν την εισήγηση να δηλώσει καθαρά η Σύνοδος την υπέρτατη και αλάθητη εξουσία του Πάπα.
Οι αντιδράσεις
Γάλλοι και Γερμανοί επίσκοποι αντέδρασαν στη Σύνοδο αλλά και θεολόγοι σε Γαλλία και Γερμανία όπως ο καθηγητής της Εκκλησιαστικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, Ινιάζ φον Ντέλλινγκερ: το δόγμα του αλάθητου εξασθένιζε τη θέση των Επισκόπων ως διαδόχων των Αποστόλων. Άλλοι ισχυρίζονταν ότι μεγάλο τμήμα από το ποίμνιό τους θα εντάσσονταν στον Προτεσταντισμό. Αντέδρασαν, επίσης, και εκπρόσωποι των Δομινικανών: αυτοί υποστήριξαν πως ναι μεν ο Πάπας είναι αλάθητος, αλλά μόνο εφόσον εκφράζει τη γνώμη των Επισκόπων και όχι όταν ενεργεί "με προσωπική έμπνευση".
Η αποδοχή του Αλάθητου
Στις 18 Ιουλίου 1870 έγινε η ψηφοφορία: 535 συμφώνησαν και δύο διαφώνησαν: οι επίσκοποι του Καγιάτσο και του Λίτλ Ροκ. Αλλά και εξήντα άλλοι δεν προσήλθαν στην ψηφοφορία και πολλοί είχαν αποχωρήσει.
Επακόλουθα
Ομάδα διαφωνούντων, οι Παλαιοκαθολικοί, σχημάτισε στη Γερμανία, την Ελβετία και την Ολλανδία μία ξεχωριστή Εκκλησία, την Παλαιοκαθολική Εκκλησία. Η σύνοδος διέκοψε τις εργασίες της στις 20 Οκτωβρίου 1870.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οικουμενικές Σύνοδοι
Ιμπαντάν
Το Ιμπαντάν (Ibadan) είναι πόλη της Νιγηρίας, πρωτεύουσα της πολιτείας Όγιο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2006, έχει 2.559.853 κατοίκους και είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, μετά το Λάγος και το Κάνο. Βρίσκεται περίπου 125 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Λάγος και αποτελεί σημαντικό σταθμό στο δρόμο που συνδέει τα παράλια με την ενδοχώρα. Οι Γιορούμπα αποτελούν τη μεγαλύτερη πληθυσμική ομάδα που κατοικεί στην πόλη.
Ιστορία
Το Ιμπαντάν δημιουργήθηκε το 1829, κατά τη διάρκεια των εμφυλίων πολέμων του Όγιο και του επεκτατικού πολέμου του σουλτανάτου Σοκότο, από πρόσφυγες Γιορούμπα ως στρατόπεδο. Το δασώδες και λοφώδες ανάγλυφο προσέφερε προστασία και σύντομα το Ιμπαντάν αναπτύχθηκε στην κύρια πόλη των Γιορούμπα και κέντρο σημαντικού στρατιωτικού κράτους, το οποίο κατάφερα να νικήσει την αντίπαλη πόλη-κράτος Ιτζάγιε το 1862. Το 1877, ομάδες Γιορούμπα ενώθηκαν και επαναστάτησαν ενάντια στην κυριαρχία του Ιμπαντάν. Ο πόλεμος τελείωσε με την παρέμβαση των Βρετανών το 1886 και τελικά το Ιμπαντάν εντάχθηκε με συνθήκη στις βρετανικές αποικίες το 1893. Ο πληθυσμός του Ιμπαντάν υπολογίστηκε τότε σε 120.000 κατοίκους.
Το Ιμπαντάν συνέχισε να ακμάζει και στην αποικιακή περίοδο, ισχυροποιώντας τη θέση του στο δίκτυο των πόλεων των Γιορούμπα. Το 1901 συνδέθηκε με το σιδηροδρομικό δίκτυο και αναπτύχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κόμβο, ο οποίος συνέδεε τη βόρεια Νιγηρία με τα παράλια. Μετά το Β΄ΠΠ, η πόλη αναπτύχθηκε με πολύ έντονο ρυθμό. Μέχρι το 1970, ήταν η μεγαλύτερη πόλη στην υποσαχάρια Αφρική. Το 1948 ιδρύθηκε στην πόλη το πανεπιστήμιο του Ιμπαντάν.
Παραπομπές
κατηγορία:Πόλεις της Νιγηρίας
Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου 1841
Η Κυβέρνηση Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου του 1841 (24 Ιουνίου 1841 – 10 Αυγούστου 1841) αντικατέστησε την Κυβέρνηση του Όθωνα του 1837. Η κυβέρνηση είχε ζωή 47 ημερών.
Αν και ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος κλήθηκε να λάβει τη θέση του πρωθυπουργού στις 10 Φεβρουαρίου 1841, ήλθε στην Ελλάδα, από το Λονδίνο όπου είχε τη θέση του πρέσβυ, τέσσερις μήνες αργότερα, την 31η Μαΐου 1841. Ύστερα από εκτεταμένες συζητήσεις με τον βασιλιά, για την μορφή που θα είχε η εκτελεστική εξουσία, - ο Μαυροκορδάτος ζητούσε σημαντικές αλλαγές στον τρόπο διακυβέρνησης και κυρίως την μη επέμβαση του βασιλέως στην λειτουργία της κυβέρνησης, κάτι που τελικά δεν επετεύχθη, η κυβέρνηση σχηματίστηκε στις 24 Ιουνίου 1841
Αναφορές
1841 06 Κατηγορία:1841
Φρειδερίκος Θ΄ της Δανίας
Ο Φρειδερίκος Θ΄ (δανικά: Frederik 9., 11 Μαρτίου 1899 – 14 Ιανουαρίου 1972) ήταν Βασιλιάς της Δανίας από το 1947 ως το 1972.
Το 1917 ως πρίγκιπας κατετάγη στο πολεμικό ναυτικό της Δανίας και το 1946 απέκτησε από αυτό το βαθμό του υποναυάρχου. Ο Φρειδερίκος συμμετείχε ενεργά στην αντίσταση εναντίον των Γερμανικών δυνάμεων κατοχής της Δανίας, κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ μάλιστα φυλακίστηκε από τους Γερμανούς (1943-45), μαζί με τον πατέρα του Χριστιανό Ι΄.
Το 1935 παντρεύτηκε την Ίνγκριντ, μοναχοκόρη του διαδόχου του σουηδικού θρόνου Γουσταύου Αδόλφου.
Ο Φρειδερίκος εκτελούσε χρέη αντιβασιλέα από το 1942 ως το 1947 και ανήλθε στο θρόνο με το θάνατο του πατέρα του στις 20 Απριλίου 1947. Τον Ιούνιο του 1953 υπέγραψε ένα νέο σύνταγμα, το οποίο επέτρεπε την άνοδο γυναίκας στο θρόνο της Δανίας, ενώ περιόριζε το κοινοβούλιο της χώρας σε ένα σώμα. Το 1964, η κόρη του Άννα Μαρία παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Β΄ της Ελλάδας, ο οποίος αυτοεξορίστηκε το 1967. Με το θάνατό του το 1972 στο θρόνο της χώρας ανήλθε η κόρη του Μαργαρίτα.
Βασιλεία
Από το 1942 έως το 1943, ο Φρειδερίκος άσκησε τα καθήκοντα του αντιβασιλέα για λογαριασμό του πατέρα του, ο οποίος μετά από την πτώση από το άλογό του τον Οκτώβριο του 1942 αντιμετώπιζε σημαντικά προβλήματα υγείας.
Στις 20 Απριλίου 1947, ο Χριστιανός Ι΄ απεβίωσε και ο Φρειδερίκος τον διαδέχτηκε στο θρόνο. Ανακηρύχθηκε Βασιλιάς από το μπαλκόνι του Παλατιού Κρίστιανσμποργκ από τον Πρωθυπουργό Κνουτ Κρίστενσεν.
Η βασιλεία του Φρειδερίκου Θ΄ είδε είδε μεγάλες αλλαγές να σημειώνονται στη χώρα. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, η δανική κοινωνία τίναξε τους περιορισμούς της ως αγροτική κοινωνία, ανέπτυξε ένα κράτος πρόνοιας, και, ως συνέπεια της ραγδαίας οικονομικής ανάπτυξης της δεκαετίας του 1960, οι γυναίκες εισήλθαν στην αγορά εργασίας. Με άλλα λόγια, η Δανία έγινε μια σύγχρονη χώρα, πράγμα που σήμαινε νέες απαιτήσεις για τη μοναρχία.
Το 1948, ένα έτος μετά την άνοδο του Φρειδερίκου στο θρόνο, τα Νησιά Φερόε απέκτησαν τοπική αυτοδιοίκηση και έγιναν μια αυτόνομη χώρα μέσα στο Δανικό Βασίλειο.