cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θερμική ακτινοβολία
Γενικά
Η θερμότητα σε ένα σταθερό μέσο διαδίδεται με δύο τρόπους: με αγωγή και με ακτινοβολία. Η αγωγή εξαρτάται από την διαφορά θερμοκρασίας στις περιοχές του μέσου μέσα στο οποίο λαμβάνει χώρα. Αντίθετα, η ακτινοβολία είναι εντελώς ανεξάρτητη από τη θερμοκρασία του μέσου από το οποίο περνά. Για παράδειγμα, είναι δυνατόν να συγκεντρώσουμε τις ακτίνες του ήλιου χρησιμοποιώντας ένα μεγεθυντικό φακό κατασκευασμένο από πάγο, ο οποίος παραμένει πάντα σε θερμοκρασία 0°C και να αναφλέξουμε ένα εύφλεκτο σώμα. Γενικά η μετάδοση της θερμικής ενέργειας μέσω ακτινοβολίας είναι ένα πιο περίπλοκο φαινόμενο από την μετάδοση μέσω αγωγής. Ο λόγος είναι ότι η κατάσταση της ακτινοβολίας σε συγκεκριμένο χρόνο και σε συγκεκριμένο σημείο του υλικού δεν μπορεί να αναπαρασταθεί (όπως στην περίπτωση της αγωγής) από ένα απλό διάνυσμα. Όλες οι ακτίνες που περνούν σε μια δεδομένη στιγμή από το ίδιο σημείο του υλικού είναι εντελώς ανεξάρτητες η μια από την άλλη, και για να καθορίσουμε συνολικά την κατάσταση της ακτινοβολίας η ένταση της ακτινοβολίας πρέπει να είναι γνωστή σε όλες τις κατευθύνσεις, που είναι άπειρες σε αριθμό. Για τον σκοπό αυτό, δύο αντίθετες κατευθύνσεις πρέπει να θεωρούνται ξεχωριστές, γιατί η ακτινοβολία σε κάθε μια από αυτές είναι ανεξάρτητη από την ακτινοβολία στην άλλη.
Ακόμα, η μετάδοση της θερμότητας μέσω ακτινοβολίας δεν προϋποθέτει την ύπαρξη του μέσου. Για παράδειγμα, όταν ο ήλιος θερμαίνει την Γη, η θερμική ενέργεια ταξιδεύει μέσα στο κενό διάστημα υπό μορφή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας.
Η θερμική ενέργεια είναι αποτέλεσμα τον κινήσεων των ατόμων και των μορίων της ύλης. Αφού τα άτομα και τα μόρια αποτελούνται από φορτισμένα σωματίδια, δηλαδή τα ηλεκτρόνια και τα πρωτόνια, η κίνησή τους έχει ως αποτέλεσμα την εκπομπή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, η οποία απομακρύνει ενέργεια από το υλικό. Την ίδια στιγμή, το σώμα ή η περιοχή του μέσου που εξετάζουμε, δέχεται θερμική ακτινοβολία από το περιβάλλον του η οποία μετατρέπεται σε θερμική ενέργεια μέσα στο σώμα. Η ενέργεια που εκπέμπει το κάθε σώμα είναι ανεξάρτητη από αυτήν που δέχεται, και εξαρτάται μόνο από την θερμοκρασία του. Αλλά επειδή ένα θερμότερο σώμα εκπέμπει περισσότερη ακτινοβολία από ένα ψυχρότερο, υπάρχει μια μεταβίβαση θερμότητας από πρώτο στο δεύτερο.
Χαρακτηριστικά
Η θερμική ακτινοβολία έχει τα εξής κύρια χαρακτηριστικά:
Αυτές οι ιδιότητες ισχύουν δεδομένου ότι όλες οι αποστάσεις που παίζουν ρόλο στην παρατήρηση είναι αρκετά μεγαλύτερες από το μήκος κύματος της ακτινοβολίας και οι χρόνοι που εξετάζουμε πολύ μεγαλύτεροι από την περίοδό της. Κάτω από αυτές τις συνθήκες δεν προκύπτουν φαινόμενα περίθλασης και έτσι αυτή η ιδιότητα των κυμάτων δεν λαμβάνεται υπόψιν στη μελέτη της θερμικής ακτινοβολίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θερμοδυναμική Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία Κατηγορία:Φαινόμενα μεταφοράς
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2002-2003
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2002-03 ξεκίνησε στις 15 Σεπτεμβρίου 2002 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 9 Μαρτίου 2003 με τον τελικό μεταξύ του Μέγ. Αλέξανδρου Θεσσαλονίκης και του Α.Ν.Ο. Γλυφάδας. Το κύπελλο κατέκτησε ο Α.Ν.Ο. Γλυφάδας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Τελική φάση
Η τελική φάση (Final Four) διεξήχθη στην Αθήνα, στο Κλειστό Γυμναστήριο Πατησίων, στις 8 και 9 Μαρτίου 2003.
Πηγές
Γυναικων 2002 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2002 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2003
Χριστόδουλος Αινιάν
Ο Χριστόδουλος Αινιάν (Μαυρίλο Τυμφρηστού 1794 - Λαμία 1852) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε μέλος του Πανελληνίου συμβουλίου που ιδρύθηκε το 1828 από τον Ιωάννη Καποδίστρια, και κατόπιν δικαστής για λίγο καιρό, συνιδρυτής της Ελληνικής Αρχαιολογικής Εταιρείας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μαυρίλο Τυμφρηστού το 1794. Πατέρας του ήταν ο Ζαχαρίας Αινιάν, ιερέας και διδάσκαλος, ο οποίος αρχικά λεγόταν Οικονόμου ή Αναγνώστου ή Αναγνωστόπουλος, αλλά άλλαξε το επίθετό του σε Αινιάν, από τους αρχαίους κατοίκους της περιοχής, τους Αινιάνες. Στις αρχές του 19ου αιώνα εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη με την οικογένειά του (μαζί με τα παιδιά του Γεώργιο 1788, Δημήτριο 1800 και τον Χριστόδουλο 1794) όπου εργαζόταν ως οικοδιδάσκαλος. Συνδέθηκε με τους Φαναριώτες και το 1818 έγινε Φιλικός. Το σπίτι των Αινιάνων στα Θεραπειά ήταν τόπος συγκεντρώσεως των Φιλικών. Όταν έγινε η επανάσταση, οι Τούρκοι συνέλαβαν όσους βρισκόταν στο σπίτι, τον πατέρα του Παπά-Ζαχαρία και τον Χριστόδουλο και τους φυλάκισαν. Κατάφεραν με δωροδοκία να ελευθερωθούν και εγκαταστάθηκαν στην Κίο της Βιθυνίας. Επέστρεψαν στην Ελλάδα το 1827, όπου ήδη βρισκόταν τα αδέλφια του Γεώργιος (που ήταν σημαντικό πολιτικός, είχε χρηματίσει Υπουργός της Αστυνομίας και έγινε Γερουσιαστής επί Καποδίστρια) και Δημήτριος (που είχε υπηρετήσει ως στρατιώτης στην επανάσταση και ως γραμματέας του Καραϊσκάκη, μέλος του Εφετείου των Νήσων επί Καποδίστρια). Εκεί, ο Χριστόδουλος διορίστηκε από τον Ιωάννη Καποδίστρια στο Πανελλήνιον, το συμβουλευτικό σώμα που αντικατέστησε το Βουλευτικό. Κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας του Όθωνα έγινε δικαστής όπως και ο αδελφός του Δημήτριος, αλλά έπαθε βαρηκοΐα και παραιτήθηκε. Απεβίωσε στη Λαμία το 1852.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Τρίκορφο
Με το όνομα Τρίκορφο αναφέρονται τα παρακάτω χωριά της Ελλάδας:
Επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Σημαία του Αγίου Μαρίνου
thumb|200px|right|[[Αρχείο:FIAV 011000.svg|23px Λόγος σημαίας: 3:4]] Η σημαία του Αγίου Μαρίνου υιοθετήθηκε στις 6 Απριλίου 1862. Αποτελείται από δύο ίσες οριζόντιες λωρίδες με άσπρο χρώμα (κορυφή) και μπλε ανοικτό και το εθνόσημο στο κέντρο. Το εθνόσημο περιλαμβάνει ένα θυρεό (με τρεις πύργους σε 3 κορυφές βουνών), ο οποίος περικλείεται από ένα στεφάνι κάτω από ένα στέμμα και από πάνω βρίσκεται μια περγαμηνή που φέρει τη λέξη LIBERTAS (Ελευθερία).
thumb|250px|[[Αρχείο:FIAV 100100.svg|23px Πολιτική σημαία. Διαστάσεις: 3:4]] thumb|250px|right|[[Αρχείο:FIAV historical.svg|23pxΠαλαιά σημαία, σε χρήση από το 1465 ως το 1797]] Η σημαία των πολιτών δεν περιλαμβάνει το εθνόσημο. Η χώρα απέκτησε Σύνταγμα στις 8 Οκτωβρίου του 1600.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγιος Μαρίνος Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος
Μαγνητική αντίσταση
Μονάδα μέτρησης της μαγνητικής αντίστασης είναι το έρστεντ (Oerstedt) που είναι η μαγνητική αντίσταση σώματος μήκους 1 εκ. και διατομής 1 τ.εκ. και έχει συντελεστή διαπερατότητας ίση με την μονάδα. Το Έρνστεντ ισούται επίσης με το πηλίκο 1 γκίλμπερτ προς 1 μάξουελ.
Δείτε σχετικά
Αντίσταση
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1908-1909
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1908-09 διοργανώθηκε από το Σύνδεσμο Ελληνικών Αθλητικών Γυμναστικών Σωματείων (ΣΕΑΓΣ, πλέον ΣΕΓΑΣ). Υπάρχουν ελλιπή στοιχεία για τη συγκεκριμένη ποδοσφαιρική διοργάνωση προς το παρόν, με σύγχρονες αναφορές να παραθέτουν μόνο την τελική κατάταξη:
και χωρίς να διευκρινίζεται εάν ο αριθμός των συμμετοχών περιορίστηκε στις τέσσερις.
Δεν είναι επίσης γνωστό εάν ταυτίζεται με το κύπελλο ΣΕΑΓΣ που γύρω στο 1909 κατέκτησε ο Πειραϊκός, για το οποίο παλαιότερες πηγές κάνουν λόγο –επιγραμματικά– ή όντως την ίδια αγωνιστική περίοδο διοργανώθηκε τόσο πρωτάθλημα, όσο και κύπελλο.
Το βέβαιο είναι ότι τους δύο τελευταίους μήνες του 1908, για δεύτερο συνεχές έτος η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ και σήμερα ΕΟΕ) διεξήγαγε στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου δύο τουρνουά ποδοσφαίρου για τις α΄ και τις β΄ ομάδες συλλόγων, όπου αντίστοιχα πρώτευσαν οι Ποδοσφαιρικός ΟΑ και Εθνικός ΓΣ.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1908-1909 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Γιουρομπρούν
thumb|right|Το μονοθέσιο του [[Όσκαρ Λαραούρι στο Γκραν Πρι του Καναδά το 1988.]] Η Εουρομπρούν (EuroBrun) ή Γιουρομπρούν με αγγλική προφορά, υπήρξε βραχύβια ομάδα του Πρωταθλήματος Φόρμουλα 1 κατά τα τέλη της δεκαετίας του '80. Έδρα της ήταν το Σενάγκο, μια μικρή πόλη έξω απ' το Μιλάνο. Το όνομά της προήλθε απ' τα ονόματα των συνιδρυτών της, της ιταλικής εταιρείας Euroracing και του Ελβετού παλαίμαχου ραλίστα Βάλτερ Μπρουν.
Στην παρθενική της χρονιά (1988) κατάφερε να περάσει μονοθέσιό της στον κυρίως αγώνα 9 φορές (και τα δύο 6), αλλά τερμάτιζε σταθερά στις τελευταίες θέσεις.
Το 1989 η Euroracing μείωσε την οικονομική συμβολή της και η ομάδα συμμετείχε με ένα μόνο μονοθέσιο, το οποίο αποκλείσθηκε την πρώτη ημέρα των προκριματικών και στους 16 αγώνες της σαιζόν.
Το 1990 οι Ιταλοί αποσύρθηκαν οριστικά από το εγχείρημα. Ο Μπρουν κατέβασε την ομάδα με δύο μονοθέσια, αλλά μόνο δύο φορές είδε οδηγό να περνά στον κυρίως αγώνα. Μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, την απέσυρε οριστικά και αφοσιώθηκε σε λιγότερο ανταγωνιστικές διοργανώσεις.
Γιουρομπρουν
Δουλειές με φούντες
Οι δουλειές με φούντες (αγγλ. Our Relations ή Double Trouble ή Sailors' Downfall) είναι αμερικάνικη κωμωδία του 1936 με πρωταγωνιστές τους Χοντρό και Λιγνό (Όλιβερ Χάρντι και Σταν Λόρελ).
Πλοκή
Εν αγνοία του Στάνλεϊ και του Όλιβερ, οι δύο δίδυμοι αδελφοί τους που για χρόνια είχαν χαθεί, οι ναύτες Άλφι και Μπέρι, βρίσκονται στην πόλη μεταφέροντας ένα πολύτιμο μαργαριταρένιο δαχτυλίδι που τους το εμπιστεύτηκε ο καπετάνιος του πλοίου. Και οι τέσσερίς τους μπλέκονται σε διάφορες υποθέσεις, επειδή τους μπερδεύουν, ενώ μια ομάδα γκάγκστερ προσπαθούν να κλέψουν το δαχτυλίδι που ο Στάνλεϊ και ο Όλιβερ έχουν θάψει μέσα στο τσιμέντο, που σε λίγο θα πεταχτεί στο λιμάνι.
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1936 Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μαγνητικός διακλαδωτής
Διακλαδωτής
Σταύρος Ανδρόπουλος
Ο Σταύρος Ανδρόπουλος ήταν Έλληνας νομικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Διετέλεσε Αρεοπαγίτης, και σύμβουλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Δημοσίευσε τα απομνημονεύματα του Στρατηγού Φωτάκου. Δώρισε την αρχαιολογική συλλογή του στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Απεβίωσε το 1915.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Μαγνητικός μεσημβρινός
Μαγνητικός μεσημβρινός ονομάζεται κάθε μέγιστος κύκλος της Γης που είναι κάθετος προς τον μαγνητικό άξονα της Γης, του άξονα δηλαδή που διέρχεται από τους μαγνητικούς πόλους της Γης.
Δείτε σχετικά
Μεσημβρινός
Μπάστα
Το όνομα Μπάστα μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής λήμματα:
Λίμνες της Μαδαγασκάρης
Αυτός είναι ένας κατάλογος λιμνών της Μαδαγασκάρης.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μαδαγασκάρης
Φραγκικός Πύργος (Ακρόπολη Αθηνών)
Περιγραφή
Ο πύργος ήταν ένα τετράγωνο, καθ' όλο το ύψος ισοπαχές κτίσμα, έχοντας μόνο μια είσοδο από δυτικά, και μια εσωτερική ξύλινη σκάλα. Είχε ύψος 26 μέτρα, μήκος 8,7 και πλάτος 7,8 μέτρα, ενώ οι τοίχοι του είχαν πάχος 1,75 μέτρο στη βάση του. Αρχιτεκτονικά ήταν ακριβώς όμοιος με τους φραγκικούς πύργους της Βενετίας. Ήταν οικοδομημένος από πώρινους λίθους και μερικά πεντελικά μάρμαρα. Κατά την οικοδόμησή του, ο μεν ναός της Νίκης δεν είχε πειραχτεί, αλλά είχε καταστραφεί ή εγκτιστεί μέρος της πτέρυγας των Προπυλαίων και έγινε χρήση μαρμάρων της.
Ιστορία
Η κατασκευή του πύργου αποδίδεται στην οικογένεια των Ατσαγιόλι (ιταλικά: Accaioli), οι οποίοι κυβέρνησαν το Δουκάτο των Αθηνών από το 1388 έως τη πτώση του από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1458, μιας και ήταν αυτοί που μετέτρεψαν τα Προπύλαια σε παλάτι. Όμως, σύμφωνα με το μελετητή του μεσαίωνα Πίτερ Λοκ (Peter Lock), ο πύργος «ενδέχεται να αποδίδεται εξίσου» στη πρώτη δυναστεία Φράγκων δουκών στην Αθήνα, τους Ντε Λα Ρος (de la Roche), οι οποίοι είχαν επίσης κατοικία στο χώρο, για την οποία δε γνωρίζουμε λεπτομέρειες.
Ο πύργος βρισκόταν στη δυτική άκρη της Ακρόπολης, δίπλα από τα Προπύλαια, αλλά κατά πάσα πιθανότητα δεν υπήρχε άμεση σύνδεση μεταξύ τους, αφού σχέδια και φωτογραφίες του 19ου αιώνα δείχνουν την είσοδο πάνω από το έδαφος, στη δυτική πλευρά του πύργου, στον δεύτερο όροφο, 6 μέτρα πάνω από το επιστήλιο των Προπυλαίων. Λογοτεχνικές πηγές αναφέρουν το γεγονός πως η πύλη ήταν προσβάσιμη μέσω μιας εξωτερικής ξύλινης σκάλας. Από την άλλη πλευρά, αρκετές φωτογραφίες απεικονίζουν μια είσοδο στη δυτική πλευρά στο επίπεδο του εδάφους, κάτι που σημαίνει πως ενδεχομένως το χαμηλό τμήμα του πύργου ήταν ξεχωριστό από το ανώτερο, και χρησιμοποιούνταν ως φυλακή ή αποθήκη. Ο πύργος ήταν κατασκευασμένος από λίθο, από τα λατομεία της Πεντέλης και του Πειραιά, ενώ χρησιμοποιήθηκαν αρκετά υλικά από τα αρχαία κτίρια της Ακρόπολης. Με ύψος 26 μέτρων, η κορυφή του, η οποία ήταν προσβάσιμη μέσω ξύλινης σκάλας, είχε μια επιβλητική θέα προς το λεκανοπέδιο Αττικής και τα τριγύρω βουνά. Η βόρεια πλευρά του πύργου διέθετε ένα μικρό πυργίσκο, ο οποίος εξείχε από τον τοίχο, στην κορυφή του οποίου «μπορούσε να ανάψει φωτιά η οποία ήταν ορατή από την Ακροκόρινθο» στην Πελοπόννησο. Παλιές γκραβούρες και φωτογραφίες δείχνουν επίσης πως ο πύργος ήταν οδοντωτός.
Ο πύργος ίσως αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για το «μεγάλο πύργο» ("grete tour") του παλατιού του Δουκάτου των Αθηνών, όπου ο Παλαμών φυλακίστηκε στο έργο Η ιστορία του Ιππότη (The Knight's Tale) του Τζόφρι Σώσερ (Joffrey Chaucer). Επί Τουρκοκρατίας ο πύργος - που ήταν γνωστός ως Γουλάς ή Κουλάς (από τη τουρκική λέξη "kule" που σημαίνει «πύργος») - χρησιμοποιούνταν ως αποθήκη αλατιού και φυλακή. Όταν ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση, δώδεκα διακεκριμένοι Αθηναίοι φυλακίστηκαν από τις Οθωμανικές αρχές ως όμηροι, από τους οποίους οι εννέα εκτελέστηκαν (κατά τη πολιορκία της Ακρόπολης το 1821-22 από τους Έλληνες επαναστάτες) και τρεις κατάφεραν να διαφύγουν. Το 1825, ο στρατηγός Οδυσσέας Ανδρούτσος φυλακίστηκε στον πύργο από πολιτικούς του αντιπάλους, βασανίστηκε και εν τέλει σκοτώθηκε.
αριστερά|μικρογραφία|270x270εσ|Η Ακρόπολη το 1872, με τον πύργο σε εμφανή θέση Ο πύργος κατεδαφίστηκε το 1874, ως μέρος της προσπάθειας καθαρίσματος της Ακρόπολης από μετα-κλασικά κτίρια, ένα έργο που καθοδηγήθηκε και χρηματοδοτήθηκε από τον Ερρίκο Σλήμαν. Η καταστροφή ενός τόσο «αναπόσπαστου τμήματος του Αθηναϊκού ορίζοντα» (Θεόφιλος Γκωτιέ), προκάλεσε έντονη κριτική τη περίοδο εκείνη, ενώ ο διαπρεπής ιστορικός της Φραγκικής Ελλάδας Γουίλλιαμ Μίλλερ (William Miller) αργότερα αποκάλεσε τη πράξη αυτή ως «πράξη βανδαλισμού ανάξια κάθε λαού που είναι διαποτισμένος από τη συνέχεια της ιστορίας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα της Αττικής Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών Φραγκικος
Εθνόσημο του Αγίου Μαρίνου
thumb|Εθνόσημο του Αγίου Μαρίνου. Το εθνόσημο του Αγίου Μαρίνου υπάρχει πιθανότατα από το 14ο αιώνα. Στη σημερινή του μορφή υιοθετήθηκε στις 6 Απριλίου του 1862.
Το εθνόσημο περιλαμβάνει λεπτομερώς:
Στο μπλε θυρεό υπάρχουν τρία πράσινα βουνά και τρεις ασημένιοι πύργοι, οι οποίοι είναι φιλοτεχνημένοι με έναν ανεμοδείκτη με ένα ασημένιο φτερό στρουθοκάμηλου. Οι πύργοι συμβολίζουν τα τρία κάστρα του Σαν Μαρίνο (La Guaita, La Cesta και La Montale), ενώ οι λόφοι εκπροσωπούν τις τρεις κορυφές του όρους Monte Titano. Το ρητό «LIBERTAS» (λατ. «ελευθερία»), πιθανότατα αναφέρεται στη σύλληψη των θυμάτων των πολιτικών διωγμών και στη θαυμαστή διατήρηση της ανεξαρτησίας της χώρας, στο μέσο πολύ μεγαλύτερων κρατών. Το ρητό μπορεί επίσης να προήλθε από τα φερόμενα ως τελευταία λόγια του ιδρυτή του κρατιδίου, Μαρίνου, «Relinquo vos liberos ab utroque homine» (λατ. «Σας αφήνω ελεύθερους από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο»).
Το κλαδί βελανιδιάς και δάφνης, που περικλείει το εθνόσημο, είναι σύμβολο σταθερότητας της δημοκρατίας και της άμυνας για την ελευθερία. Το στέμμα συμβολίζει την εθνική κυριαρχία. Το εθνόσημο του Σαν Μαρίνο κοσμεί μεταξύ άλλων τη σημαία της χώρας αλλά και το λογότυπο της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου του Σαν Μαρίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγιος Μαρίνος Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος
100000 Αστροναύτικα
Η 100000 Αστροναύτικα (Astronautica) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1982 στο Αστεροσκοπείο Πάλομαρ από τον Τζέιμς Μπ. Γκίμπσον και ονομάσθηκε έτσι το 2007 για να τιμηθούν τα 50 χρόνια της διαστημικής εποχής. Έχει απόλυτο μέγεθος (όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 16,7 και η τροχιακή περίοδός του είναι 960,205 ημέρες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αστροναυτικα
Πλατιάνα Ηλείας
Η Πλατιάνα είναι χωριό της Ηλείας στα νότια του νομού. Βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Λαπίθα στην κορυφή του οποίου υπάρχουν αρχαίες οχυρώσεις που ταυτίζονται με την αρχαία πόλη Αίπυ.
Ιστορία
Η αρχαία ακρόπολη της Πλατιάνας βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα του Νομού Ηλείας, στις ανατολικές απολήξεις του όρους Λαπίθα, στα σύνορα της αρχαίας Τριφυλίας με την Αρκαδία και νότια του σημερινού ομώνυμου χωριού σε υψόμετρο 617μ. Πρόκειται για οχυρωμένη πόλη κτισμένη σε δυσπρόσιτο και ψηλό λόφο του παραπάνω όρους, αμέσως νοτίως της ομώνυμης σημερινής κοινότητας. Η ακρόπολη της Πλατιάνας αποτελεί μία σημαντική αρχαιολογική θέση. Η θέση του οικισμού σε τόσο ψηλό και δυσπρόσιτο μέρος είναι σπάνια για ελληνική πόλη. Στην επιλογή της θα πρέπει να συνετέλεσε το γεγονός πως δέσποζε στην περιοχή της ορεινής Τριφυλίας και πως ήλεγχε το δρόμο από την Πισάτιδα προς τη Μεγαλόπολη και την υπόλοιπη Αρκαδία. Η περίοδος ακμής της πόλης ήταν η ύστερη κλασική και η ελληνιστική εποχή.
Η Πλατιάνα κατά τον συγγραφέα Πέτρο Κανελλόπουλο δεν αναφέρεται στις βενετικές απογραφές του 1689 και του 1704 γι' αυτό πιστεύεται ότι οικίστηκε μετά το 1730 από κατοίκους των κοντινών χωριών Ψαθιά και Λαδικάκι που την ίδια εποχή φαίνεται να εγκαταλείφθηκαν. Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Σταυρόπουλο αναφέρεται το 1700 στη βενετική απογραφή του Grimani με πληθυσμό 29 κατοίκων.
Επί τουρκοκρατίας η Πλατιάνα αναφέρεται ως χριστιανικό κεφαλοχώρι το οποίο, παρά το ότι ενδέχεται να υπήρξε έδρα αγά, δεν κατοικείτο από Οθωμανούς. Κατά τα τελευταία προεπαναστατικά χρόνια οι κάτοικοι της Πλατιάνας ασχολούνταν κυρίως με την γεωργία και την κτηνοτροφία. Στην επανάσταση του 1821 συμμετείχαν δεκάδες κάτοικοι του χωριού με αρχηγό τον Αργύρη Αργυρόπουλο οι οποίοι έδρασαν κυρίως υπό τις διαταγές των Δημήτρη Πλαπούτα και Τζανέτου Χρηστόπουλου. Ένοπλοι από την Πλατιάνα πολέμησαν μεταξύ άλλων στην μάχη του Αγίου Αθανασίου στην μάχη του Λάλα, στην πολιορκία της Τρίπολης, στην πολιορκία της Πάτρας κ.α. Το 1829 η απογραφή που πραγματοποιήθηκε από το γαλλικό εκστρατευτικό σώμα βρήκε στον οικισμό 182 κατοίκους ενώ το επόμενο έτος η απογραφή του ελληνικού κράτους αναφέρει 140 κατοίκους. Η Πλατιάνα απέκτησε σχολείο κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1890.
Στην Πλατιάνα έχουν πραγματοποιηθεί ανασκαφές οι οποίες έχουν φέρει στην επιφάνεια - μεταξύ άλλων -μικρά δημόσια κτίρια, καθώς και μια επιτύμβια γυναικεία προτομή, γνωστή ως Κυρία της Πλατιάνας.
Διοικητικές μεταβολές
Με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους η Πλατιάνα υπήχθη το 1834 στο δήμο Τυπανέων, το 1836 ορίστηκε πρωτεύουσα του δήμου Αιπείου και το 1840 υπήχθη στον δήμο Αλιφείρας. Το 1912 γίνεται έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Πλατάνας (πρώτος πρόεδρος της κοινότητας αναδείχτηκε ο Αργύρης Κανελλόπουλος ), το 1939 προσαρτάται στον νομό Ηλείας και το 1965 μετονομάζεται από Πλατάνα σε Πλατιάνα. Το 1999 γίνεται δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Σκιλουντίας έως το 2010 που προσαρτάται στον δήμο Ανδρίτσαινας - Κρεστένων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ανδρίτσαινας - Κρεστένων
Ινστιτούτο Τεχνολογίας Ισραήλ
Το Technion - Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Ισραήλ  (Εβραϊκά: הטכניון - מכון טכנולוגי לישראל) είναι ένα τεχνολογικό επιστημονικό ίδρυμα στην Χάιφα του Ισραήλ. Ιδρύθηκε το 1912 και σε πολλές επιστήμες θεωρείται κορυφαίο παγκoσμίως.
Το Technion είναι και χώρος εργασίας στους πρώτους Νομπελίστες χημείας του Ισραήλ: Avram Hershko και Ααρών Ciechanover που έλαβαν το βραβείο για την ανακάλυψη του συστήματος ubiquitin - ο μηχανισμός που ευθύνεται για την αποσυναρμολόγηση της πρωτεΐνης στα κύτταρα. Ο Καθηγητής Dan Shechtman είχε ανακαλύψει τα quasicrystals.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χάιφα Κατηγορία:Πανεπιστήμια στο Ισραήλ
Μεγαλοφυής (ταινία)
Το Μεγαλοφυής (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Megamind) είναι μια αμερικανική τρισδιάστατη υπερηρωική κωμική ταινία κινουμένων σχεδίων του 2010 παραγωγής DreamWorks Animation και Pacific Data Images και διανομής Paramount Pictures. Σε σκηνοθεσία Τομ Μακγκάρθ από το σενάριο των Άλαν Σκούλκραφτ και Μπρεντ Σάιμονς, η ταινία πρωταγωνιστεί στις φωνές των Γουίλ Φέρελ, Τίνα Φέι, Τζόνα Χιλ, Ντέιβιντ Κρος και Μπραντ Πιτ. Αφηγείται την ιστορία του Μεγαλοφυή, ενός εξαιρετικά ευφυούς εξωγήινου υπερκακού. Αφού νίκησε τον επί χρόνια εχθρό του Μέτρο Μαν, ο Μεγαλοφυής δημιουργεί έναν νέο ήρωα για να πολεμήσει, αλλά πρέπει να ενεργήσει για να σώσει την πόλη όταν το «δημιούργημά» του γίνει ακόμα χειρότερος κακός από αυτόν.
Το Μεγαλοφυής έκανε πρεμιέρα στη Ρωσία στις 28 Οκτωβρίου 2010 και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες σε Digital 3D, IMAX 3D και 2D στις 5 Νοεμβρίου 2010 και γνώρισε γενικά θετικές κριτικές. Με προϋπολογισμό 130 εκατομμυρίων δολαρίων, η ταινία απέφερε έσοδα 321 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως, και έγινε μία από τις πιο χαμηλές σε εισπράξεις ταινίες κινουμένων σχεδίων CG της DreamWorks Animation την δεκαετία του 2010.
Η ταινία αργότερα οδήγησε σε ένα franchise που περιλαμβάνει τρία βιντεοπαιχνίδια και μια ταινία μικρού μήκους, με τίτλο Megamind: The Button of Doom, που κυκλοφόρησε στις 25 Φεβρουαρίου 2011, με το DVD και το Blu-ray της ταινίας. Το 2022 ανακοινώθηκε για το Peacock μια σειρά συνέχειας, το Megamind's Guide to Defending Your City.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φανταστικούς πλανήτες Κατηγορία:Διαδικτυακά μιμίδια Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Λορν Μπάλφε Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τομ ΜακΓκαρθ Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2010
Το κόκκινο ποτάμι
Το 1989 ταινία επελέγη να φυλαχθεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική, ενώ η ταινία έχει χαρακτηριστεί από πολλούς κριτικούς ως μια από τις καλύτερες του είδους γουέστερν όλων των εποχών. Επιπλέον Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 5η θέση στη λίστα με τα καλύτερα γουέστερν όλων των εποχών.
Υπόθεση
Ο Τόμας Ντάνσον (Τζον Γουέιν) και ο Νάντιν Γκρουτ (Γουόλτερ Μπρέναν), αφήνουν το Σεντ Λιούις και ακολουθούν μια ομάδα στρατιωτικών μέχρι την Κάνσας, αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον. Στο δρόμο ο Τόμας, έχοντας δει τις απέραντες εκτάσεις γης, αποφασίζει να μην συνεχίσει το ταξίδι του και να εγκατασταθεί στο Τέξας για να δημιουργήσει μια φάρμα με βοοειδή. Έχοντας μείνει μόνοι τους πια να ψάχνουν γη, ο Τόμς και ο Νάντιν, συναντούν ένα αγόρι που αποτελεί τον μοναδικό επιζήσαντα, ενός πλιάτσικου από μέρος των Ινδιάνων στο χωριό του. Ο Μάθιου Γκαρθ (Μοντγκόμερι Κλιφτ / Μίκι Καν), ακολουθεί τον Τόμας και τον Ναντίν και γίνεται ψυχοπαίδι του πρώτου. 14 χρόνια περνούν, ο Τόμας έχει φτιάξει μια φάρμα με 10.000 αγελάδες, αλλά το ξέσπασμα του εμφυλίου έχει ρίξει πολύ τις τιμές και η πλησιέστερη πόλη στην οποία μπορεί να πουλήσει το κοπάδι του, είναι το Μιζούρι που απέχει 1610 χμ. Ο Τόμας ξεκινάει το ταξίδι του για το Μιζούρι μαζί με τους άνδρες του και τα ζωντανά, αλλά οι κακές συνθήκες που τους βρίσκουν στο δρόμο, προκαλούν ρήξη μεταξύ του Τόμας και των ανδρών του. Όταν ο Μάθιου πρωτοστατεί στην ανταρσία κατά την τυραννική συμπεριφορά του Τόμας και παίρνει τη θέση του ως ηγέτης της ομάδας, ο άνδρας ορκίζεται ότι θα τον σκοτώσει.
Πληροφορίες παραγωγής
Το θρυλικό αυτό γουέστερν του Χάουαρντ Χοκς, γυρίστηκε το 1946, αλλά προβλήθηκε στους κινηματογράφους μόλις τον Σεπτέμβριο του 1948. Στην ταινία έκανε το ντεμπούτο του ένας νεότατος Μοντγκόμερι Κλιφτ (ο ρόλος είχε δοθεί πρωτύτερα στον Μπαρτ Λάνκαστερ ο οποίος τον απέρριψε για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία του Ρόμπερτ Σιόντμακ Οι Δολοφόνοι (The Killers). Πρώτη επιλογή για το ρόλο του Τόμας ήταν ο Γκάρι Κούπερ ο οποίος απέρριψε το ρόλο και τη θέση του πήρε ο Τζον Γουέιν . Ο Κλιφτ και ο Γουέιν, δεν είχαν τις καλύτερες σχέσεις, εφόσον είχαν εντελώς διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις. Επίσης ο Γουόλτερ Μπρέναν δεν είχε καλές σχέσεις με τον Κλιφτ και γι' αυτό το λόγο οι δυο ηθοποιοί έμεναν μακριά από τον νέο κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.
Τόσο κατά τη διάρκεια της συγγραφής του σεναρίου της ταινίας, όσο και κατά τα γυρίσματα ο Χοκς δεν ήταν ευχαριστημένος από το υλικό που είχε στα χέρια του και γι' αυτό το λόγο ζήτησε από τον μοντέρ Κρίστιαν Νάιμπαϊ να αναλάβει την αφαίρεση των περιττών σκηνών. Ο Νάιμπαϊ έμεινε στην αίθουσα του μοντάζ για 1 χρόνο μετά τη λήξη των γυρισμάτων και το υλικό που έδωσε στον Χοκς είχε διάρκεια 133 λεπτών. Ο Χοκς πάλι δεν έμενε ικανοποιημένος και θεώρησεότι η διάρκεια της ταινίας ήταν μεγάλη. Επίσης ο Νάιμπαϊ είχε την ιδέα του να εισαγάγει εμβόλιμα μια σειρά από σελίδες βιβλίου κατά την εξέλιξη των γεγονότων της ταινίας που αφηγούνταν τη διαδρομή της ομάδας των ανδρών μέχρι το Κάνσας. Ο Χοκς θεωρούσε ότι ήταν δύσκολο για το θεατή να διαβάσει όλα όσα αναγράφονταν στις σελίδες και γι' αυτό κάλεσε τον Γουόλτερ Μπρέναν να αναλάβει καθήκοντα αφηγητή, ώστε να ελαττωθεί η διάρκεια της ταινίας. Αφαιρέθηκαν λοιπόν οι σκηνές στις οποίες παρουσιαζόταν η αφήγηση μέσω σελίδων και αντικαταστάθηκαν από τη φωνή του Γουόλτερ Μπρέναν. Πριν η τελική βερζιόν της ταινίας βγει στους κινηματογράφους, ο Χάουαρντ Χιουζ, έκανε μήνυση στον Χοκς ισχυριζόμενος ότι η σκηνή της σύγκρουσης του Μάθιου με τον Τόμας, είχε κλαπεί από την ταινία Ο Παράνομος (The Outlaw, 1943) που ο Χοκς είχε γυρίσει για τον Χιουζ. Για να λυθεί το πρόβλημα ο Νάιμπαϊ και ο Χιουζ μπήκαν μαζί στην αίθουσα του μοντάζ για να ξανακόψουν σκηνές από την ταινία και να φτάσουν σε συμβιβασμό. Το αποτέλεσμα ήταν η έκδοση και προβολή μιας ταινίας διάρκειας 127 λεπτών, την οποία ο Χοκς προτιμούσε από όλες τις άλλες βερζιόν. Για άγνωστους λόγους, η βερζιόν της ταινίας των 127 λεπτών, που προβλήθηκε στους κινηματογράφους χάθηκε και εκεινη των 133 λεπτών του πρώτου μοντάζ της ταινίας προβάλλονταν για χρόνια από την τηλεόραση και κυκλοφόρησε σε βίντεοκασετα και DVD. Τον Μάιο του 2014, η εταιρία Janus κυκλοφόρησε την χαμένη βερζιόν των 127 λεπτών που τόσο πολύ άρεσε στον Χοκς ως μέρος της σειράς Criterion.
Υποδοχή
Μετά την κυκλοφορία της ταινίας οι κριτικοί έγραψαν διθυράμβους για την ερμηνεία του Γουέιν και ο Τζον Φορντ που τον είχε σκηνοθετήσει σε τόσα γουέστερν αναφώνησε έκπληκτος: Δεν ήξερα ότι μπορούσε να ερμηνεύσει ρόλους, αυτός ο γιος σκύλας.
Η ταινία είχε επίσης απήχηση στο κοινό κάνοντας εισπράξεις της τάξης των 9 εκατομμυρίων δολλαρίων με προϋπολογισμό 2,7 εκατομμυρίων.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για δυο βραβεία Όσκαρ το 1948.
Εθνικός Ύμνος της Δημοκρατίας
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
Το κόκκινο ποτάμι
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1948 Κατηγορία:Ταινίες γουέστερν Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Χάουαρντ Χοκς Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντιμίτρι Τιόμκιν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Λουιζιάνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Καρακάξα
Η καρακάξα είναι στρουθιόμορφο πτηνό της οικογενείας των Κορακιδών, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Pica pica και περιλαμβάνει 11 υποείδη.
Στην Ελλάδα απαντά τo υποείδος Pica pica pica (Linnaeus, 1758).
Η καρακάξα είναι από τα ευφυέστερα πτηνά. Τις τελευταίες δεκαετίες, αποτελεί για την επιστημονική κοινότητα αντικείμενο μελέτης και πειραμάτων, κατά τα οποία το πτηνό επιδεικνύει μεγάλη ικανότητα επίλυσης προβλημάτων.
Ονοματολογία και διευκρίνιση ορολογίας
Η επιστημονική ονομασία του γένους Pica είναι η ακριβής λατινική απόδοση (κυριολ. Pīca ) της ελληνικής κίττα ή κίσσα. Ωστόσο, ο λόγιος όρος κίσσα δεν αναφέρεται στο πτηνό κίσσα, το οποίο ανήκει σε διαφορετικό γένος (Garrulus), αλλά αποκλειστικά στην καρακάξα.
Η παρερμηνεία υφίσταται επειδή, σε πολλές περιοχές της Ελλάδας έχει επικρατήσει -λανθασμένα- να κατονομάζεται η καρακάξα ως «κίσσα». Μάλιστα, το πρόβλημα έχει επιταθεί επειδή, υπήρξε διαχρονικά λανθασμένη μετάφραση της διάσημης όπερας του Τζοακίνο Ροσσίνι La gazza ladra, ως  «Η κλέφτρα κίσσα» αντί του ορθού «Η κλέφτρα καρακάξα», καθώς το πτηνό gazza είναι η καρακάξα και όχι η κίσσα. . Άλλωστε, συνήθεια του συγκεκριμένου πτηνού να προσελκύεται από διάφορα αντικείμενα, ειδικά τα γυαλιστερά/μεταλλικά και να τα μεταφέρει στη φωλιά του.
Η λέξη καρακάξα έχει αβέβαιη ετυμολογία, με επικρατούσα την άποψη ότι, είναι ηχομιμητικής προέλευσης από το χαρακτηριστικό κρώξιμο του πουλιού κ(α)ρα, κ(α)ρα, ενώ η άποψη ότι προέρχεται από τα συνθετικά καρά «μαύρος» και κίσσα (?) παρουσιάζει φωνητικά προβλήματα. Τέλος, υπάρχει η εκδοχή ότι προέρχεται από τον τύπο κορακόκισσα < κόρακας + κίσσα (δηλ. «μαύρη κίσσα»).
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε από τον Λινναίο, ως Corvus pica (Ουψάλα, Σουηδία 1758). Φυλογενετικά, συγγενεύει με τα είδη ''Ρ. hudsonia και Ρ. nuttalli'', με τα οποία σχηματίζει υπερείδος.
Η ταξινομική του είδους εμφανίζει αρκετά προβλήματα, με κάποια taxa να είναι ευρέως αποδεκτά ως υποείδη και κάποια άλλα να θεωρούνται ως υποείδη ή μονοφυλετικά «γκρουπ». Πολλοί πληθυσμοί, ενδεχομένως, να δικαιολογούν αναβάθμιση στο επίπεδο του είδους, εν αναμονή περαιτέρω μελετών, με σύγκριση των φωνών και της ηθολογίας τους, καθώς και του μοριακού DNA. Υφίστανται πολλοί ενδιάμεσοι διασταυρούμενοι πληθυσμοί.
Γεωγραφική εξάπλωση
thumb|right|350px|Χάρτης κατανομής των υποειδών του είδους Pica pica Η καρακάξα είναι, αυστηρά επιδημητικό είδος του Παλαιού Κόσμου (οικοζώνες: Παλαιαρκτική, Αφροτροπική και Ινδομαλαϊκή) που σημαίνει ότι, οι πληθυσμοί του είναι μόνιμοι (καθιστικοί) σε ολόκληρο το φάσμα κατανομής.
Στην Ασία, η ζώνη κατανομής εκτείνεται από τον Εύξεινο Πόντο, ανατολικά προς Κασπία, Μέση Ανατολή, Κ. Ασία και Ν. Σιβηρία, μέχρι τις ακτές της Καμτσάτκα στον Ειρηνικό. Τα νότια όρια βρίσκονται στα όρια της Ινδοκίνας, του Περσικού Κόλπου και της ΝΔ. Σαουδικής Αραβίας.
Στην Αφρική, τέλος, βρίσκεται μόνον στα βορειοδυτικά, πάντοτε ως επιδημητικό πτηνό, όπως και στις άλλες ηπείρους.
(Πηγές:  )
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Η καρακάξα είναι αυστηρά επιδημητικό είδος σε ολόκληρο το φάσμα κατανομής του.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από τις Φερόες, τον Λίβανο, το Ομάν και την Ταϊλάνδη.
Στην Ελλάδα, η καρακάξα απαντά σε όλη σχεδόν την ηπειρωτική επικράτεια ως καθιστικό, μόνιμο πτηνό. Το ίδιο ισχύει για την Κύπρο, αλλά αμφισβητείται η παρουσία της στην Κρήτη. (βλ. και Κατάσταση στην Ελλάδα).
Βιότοπος
Οι καρακάξες διαβιούν τόσο σε πεδινά όσο και ορεινά οικοσυστήματα, κυρίως σε ανοικτές θέσεις με λιβάδια, φυσικούς φράχτες, θάμνους και μεμονωμένα δέντρα. Επίσης, στις άκρες του δάσους, κοντά σε νερά και σε βάλτους με καλαμιές, θαμνότοπους με ιτιές και στη χαμηλή βλάστηση. Σπάνια, μπορούν να βρεθούν σε στενές δασικές λωρίδες, μεγάλα δάση ή κλειστές δασικές θέσεις. Ακόμη, αποφεύγουν τις απότομες πλαγιές, τις στενές, βαθιές κοιλάδες τα βραχώδη και χιονισμένα τοπία. Εξαίρεση αποτελούν κάποια υποείδη, όπως τα 1, 7 και 3 που ζουν σε μεγάλα υψόμετρα (βλ Πίνακα υποειδών). Ειδικά το τελευταίο απαντά στα 4.000μ. ενώ μπορεί να αναζητά την τροφή του μέχρι τα 5.500μ. Ωστόσο, περισσότερο από τον μισό ευρωπαϊκό πληθυσμό, σήμερα, εκτιμάται ότι προτιμάει τις αστικές περιοχές και τα περίχωρα. Οι καρακάξες είναι πολύ κοινές και ανευρίσκονται σε αλσύλλια, πάρκα, δενδροστοιχίες δρόμων, νεκροταφεία και σε μεγάλους κήπους σπιτιών.
Στην Ελλάδα, οι καρακάξες είναι πολύ κοινές σε αγρούς με φυτείες ανάμικτες με διάσπαρτα δένδρα ή θάμνους (συμπεριλαμβανομένων των ελαιώνων), στις παρυφές χωριών, στις πόλεις και σε υγρές περιοχές που έχουν συστάδες με αλμυρίκια ή ιτιές. Απουσιάζουν από κλειστά δάση, μακία γη ή θέσεις με φρύγανα, εκτός εάν στην περιοχή υπάρχει έστω και μικρή ανθρώπινη παρουσία (αγροκτήματα, στάνες, κ.λπ.). Τέλος, κάνουν πολύ αισθητή την παρουσία τους σε σκουπιδότοπους και κατά μήκος μεγάλων οδικών αρτηριών, όπου εκμεταλλεύονται θνησιμαία από πιθανά ατυχήματα.
Μορφολογία
thumb|right|350px|Η καρακάξα είναι από τα ευφυέστερα πτηνά στην υφήλιο Η καρακάξα, με την κοινή της παρουσία στο ευρύτερο αστικό τοπίο είναι από τα πλέον αναγνωρίσιμα πουλιά και δεν συγχέεται με άλλο είδος (indistinguishable). Από μακριά, διακρίνεται η χαρακτηριστική «μακρόστενη» σιλουέτα -λόγω της ουράς της- και δείχνει ασπρόμαυρη. Ωστόσο, από κοντινή απόσταση και κάτω από ειδικές γωνίες πρόσπτωσης του ηλιακού φωτός, διακρίνονται τα όμορφα σκούρα, ιριδίζοντα φτερά του πτερώματός της, με τις χαρακτηριστικές πρασινο-κυανές μεταλλικές ανταύγειες στο κεφάλι, τον τράχηλο και το στήθος. Αυτά τα χρώματα κάνουν έντονη αντίθεση με το λευκό χρώμα στα φτερά της ωμοπλάτης και της κοιλιάς.
Οι πτέρυγες είναι, επίσης, μαυριδερές με ιριδίζουσες πράσινες-μωβ ανταύγειες, ενώ τα πρωτεύοντα ερετικά φτερά, είναι λευκά με σκούρες άκρες, κάτι που φαίνεται έντονα κατά την πτήση. Η ουρά είναι πολύ μεγάλη (τουλάχιστον 50% του ολικού μήκους σώματος) και έχει ιριδίζοντα μαύρα πηδαλιώδη φτερά με χαλκοπράσινες ανταύγειες. Το ράμφος είναι ισχυρό, με χαρακτηριστικές μακριές σμήριγγες. Η ίριδα είναι σκούρα καφέ και οι ταρσοί έχουν μαύρο χρώμα.
Τα φύλα είναι παρόμοια αλλά τα αρσενικά είναι λίγο μεγαλύτερα και έχουν ελαφρώς μακρύτερη ουρά από τα θηλυκά. Τα νεαρά άτομα έχουν ασπρόμαυρες ρίγες στην άνω επιφάνεια των πτερύγων, χωρίς τις μεταλλικές ανταύγειες των ενηλίκων και πολύ μικρότερη ουρά.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:        )
Τροφή
Όπως όλα τα κορακοειδή, οι καρακάξες είναι παμφάγα πτηνά, τρώγοντας οτιδήποτε διαθέσιμο, από έντομα, σκαθάρια, σαλιγκάρια και μικρά σπονδυλόζωα (βατράχους, τρωκτικά) μέχρι πουλιά, αβγά και νεοσσούς άλλων ειδών και, βέβαια, θνησιμαία. Επίσης φυτικό υλικό (κυρίως κόκκους δημητριακών) και σπέρματα κωνοφόρων (κουκουναρόσπορους) μετά την περίοδο φωλιάσματος.
Φωνή
thumb|right|350px|Ενήλικη καρακάξα εν πτήσει (ραχιαία όψη) Το κυριότερο ηθολογικό στοιχείο της καρακάξας -πέραν της νοημοσύνης της- είναι η φωνή της που, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, είναι γρήγορα και δυνατά κρωξίματα, όχι ευχάριστα στην ακοή. Πολλά από αυτά, είναι «σημεία συναγερμού», όπως στην περίπτωση που στον χώρο τους κινούνται «εισβολείς», όπως π.χ. γάτες. Αυτά είναι πολύ δυνατά και παρατατεμένα και χρησιμεύουν στην επικοινωνία μεταξύ των πτηνών. Υπάρχουν όμως και πιο «ήπιες» φωνές, συνήθως δισύλλαβες αρθρώσεις που, δίνουν την εντύπωση ότι, τα πτηνά «συζητούν» μεταξύ τους –κάτι που, μάλλον, δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Άλλωστε, οι περιστασιακές, θορυβώδεις συγκεντρώσεις σε μικρά κοπάδια, έχουν πολύ εύστοχα κατονομαστεί ως, «κοινοβούλια καρακάξας» (magpie parliaments). Ωστόσο, αντίθετα από ό, τι πιστεύεται, η καρακάξα μπορεί και αρθρώνει λαρυγγισμούς που δεν είναι ενοχλητικοί και θεωρούνται το «τραγούδι» της, κάποιες φορές απρόσμενα καλόηχο.
Η τραχειά φωνή της καρακάξας υπήρξε η βάση για τη μεταφορική σημασία της λέξης, για γυναίκες που φωνάζουν υπερβολικά ή στριγγλίζουν, κατ’ επέκτασιν για άσχημες ή «γλωσσούδες».
Δείγματα φωνής (εξωτερικός σύνδεσμος)
Ηθολογία
Η καρακάξα, είναι γνωστό ότι, σχηματίζει ομάδες των 5-25 ατόμων που θορυβούν ακατάπαυστα. Μπορεί να είναι επιφυλακτική, αλλά όχι δειλή και, έχοντας συνηθίσει την ανθρώπινη παρουσία, περιπολεί τον χώρο εκτελώντας μικρές πτήσεις πάνω από πολυσύχναστους αστικούς κήπους και θέσεις με πράσινο, αναζητώντας τροφή. Η πτήση της είναι ευθεία, με σύντομες αερολισθήσεις (glides) και μικρή σε διάρκεια, συνήθως από κάποιο ψηλό σημείο (π.χ. μια στέγη) στο έδαφος. Βαδίζει με αυτοπεποίθηση και με την ουρά ελαφρά ανασηκωμένη ενώ, ανά διαστήματα, εκτελεί μεγάλα πηδήματα (hops).
Στρούμιτσα (ποταμός)
Ο Στρούμιτσα πηγάζει από το βουνό Πλατσκόβιτσα στο δήμο Ράντοβις της Βόρειας Μακεδονίας, ρέοντας προς νότο σε μια βαθιά κοιλάδα. Στη συνέχεια εισέρχεται στην κοιλάδα Ράντοβις και περνά μέσα από την ομώνυμη πόλη. Στη συνέχεια ο Στρούμιτσα ρέει νοτιοανατολικά μέσω της ομώνυμης κοιλάδας (δήμοι Βασίλεβο, Στρώμνιτσας και Νόβο Σέλο), περνώντας από την πόλη της Στρώμνιτσας και στρέφεται ανατολικά για να μπει στη Βουλγαρία νότια του Ζλατάρεβο. Ακολουθεί μια πλατειά ελικοειδής κοιλάδα μέχρι ο ποταμός να εκβάλει στο Στρυμόνα ως δεξιός παραπόταμός του, βορειοανατολικά του Mίτινο, κοντά στο Ρούπιτε.
Καρακάξα
Η «κλέφτρα» καρακάξα
Έχει περιγραφεί η συνήθεια της καρακάξας να «κλέβει» αντικείμενα που της κάνουν εντύπωση και να τα κρύβει σε δυσπρόσιτα σημεία. Ωστόσο, η «κλέφτρα» καρακάξα -και όχι η «κλέφτρα» κίσσα, όπως λανθασμένα έχει αποδοθεί- πιθανόν, έχει αποκτήσει άδικα αυτή τη φήμη. Είναι αλήθεια ότι, έλκεται από την παρουσία μεταλλικών αντικειμένων τα οποία, ωστόσο, μπορεί να είναι οτιδήποτε, λ.χ. χάντρες, γυαλιά, κονσερβοκούτια, νομίσματα, ή οτιδήποτε «γυαλίζει» στο φως, αλλά αυτό το κάνει από έμφυτη περιέργεια λόγω του υψηλού δείκτη νοημοσύνης της (βλ. παρακάτω) και όχι με τη διάθεση να «κλέψει». Επίσης, όλα τα μέλη της οικογενείας των Κορακιδών, έχουν αυτή τη συνήθεια, όπως οι κουρούνες και οι κάργιες, απλώς η συνηθέστερη παρουσία της καρακάξας, δίνει αυτή τη λανθασμένη εντύπωση.
Στρούμιτσα (ποταμός)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Ποταμοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Στρυμόνα
Καρακάξα
Νοημοσύνη
Η καρακάξα θεωρείται, όχι μόνον από τα ευφυέστερα πτηνά αλλά και μεταξύ των πιο έξυπνων από όλα τα ζώα, γενικά. Αυτό οφείλεται στη μεγάλη περιοχή του εγκεφάλου της που στα πτηνά- ονομάζεται nidopallium και έχει ανάλογο μέγεθος με την αντίστοιχη περιοχή (pallium) των θηλαστικών. Μάλιστα, είναι μεγαλύτερη από εκείνη ενός γίββωνα. Όπως και σε άλλα κορακοειδή, ο λόγος μάζας του εγκεφάλου/μάζα σώματος είναι ίσος με εκείνον των μεγάλων πιθήκων και των κητών.
Μελέτη του 2004, δείχνει ότι η νοημοσύνη του κορακοειδών, όπου ανήκει η καρακάξα είναι ισοδύναμη με εκείνη των μεγάλων πιθήκων, και όσον αφορά στην κοινωνική επίγνωση, το αιτιολογικό σκεπτικό, την ευελιξία σκέψης, τη φαντασία και την προσδοκία. Πέραν τούτου, όμως, οι καρακάξες εμφανίζουν και τα εξής ηθολογικά χαρακτηριστικά:
Αναπαραγωγή
Η περίοδος φωλιάσματος ποικίλλει ανάλογα με την επικράτεια αναπαραγωγής, με το φώλιασμα να αρχίζει ήδη από τον Δεκέμβριο στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά στις υπόλοιπες επικράτειες συνήθως είναι στις αρχές Απριλίου. Οι καρακάξες είναι μονογαμικές και σχηματίζουν μακρόβια ζευγάρια, ήδη από τον προηγούμενο χειμώνα. Συχνά φωλιάζουν σε μικρές χαλαρές αποικίες, αλλά αυτό μπορεί να είναι περισσότερο ανταπόκριση στην τοπική κατανομή των δέντρων, παρά να οφείλεται σε χαρακτηριστικό της ηθολογίας τους. Πριν το ζευγάρωμα πραγματοποιούνται τελετουργικά ερωτοτροπίας με τα πτηνά να εκτελούν μικρές πτήσεις και «κυνηγητά» και να «μιλάνε» τη δική τους «γλώσσα», η οποία φαίνεται να διαφέρει από εκείνην που χρησιμοποιούν στις άλλες περιόδους του έτους. Η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε αναπαραγωγκή περίοδο. thumb|right|300px|Η «φωλιά» της καρακάξας είναι μια ογκώδης κατασκευή που εμπεριέχει την πραγματική φωλιά Στις προτιμώμενες θέσεις αναπαραγωγής (βλ. Βιότοπος), οι καρακάξες κατασκευάζουν τη φωλιά τους σε δένδρα, ιδιαίτερα σε ανοικτές θέσεις. Ωστόσο, στις περιαστικές περιοχές και σε άδενδρες τοποθεσίες, η φωλιά μπορεί να κατασκευαστεί σε θάμνους και φυσικούς φράκτες, σε πυλώνες ηλεκρισμού, ακόμη και σε σπίτια ή άλλες ανθρώπινες κατασκευές. Και τα δύο φύλα συμμετέχουν στην κατασκευή της φωλιάς (το αρσενικό προμηθεύει τα υλικά και το θηλυκό κτίζει), η οποία είναι χαρακτηριστική και ξεχωρίζει από απόσταση. Βρίσκεται στη διχάλα ή στα μεγάλα κλαδιά ενός ψηλού φυλλοβόλου δένδρου (γι’ αυτό φαίνεται εύκολα τον χειμώνα) και έχει μεγάλο μέγεθος. Η φωλιά επαναχρησιμοποιείται στα επόμενα έτη και από πολλά άλλα είδη, π.χ., κουκουβάγιες. Μπορεί να έχει διάμετρο έως και ένα (1) μέτρο, είναι θολωτή με κρυφές εισόδους και στις δύο πλευρές, κυρίως στο πάνω μέρος. Ωστόσο, η όλη ογκώδης κατασκευή χρησιμεύει για την προστασία της εσωτερικής μικρότερης, κυπελοειδούς δομής που αποτελεί την πραγματική θέση ωοτοκίας. Αυτή είναι κατασκευασμένη με λάσπη ή κοπριά και επενδυμένη με πόες, ριζίδια, τρίχες και γρασίδι. thumb|300px|Αυγά καρακάξας Η γέννα αποτελείται από (3-) 5 έως 8 (-10) υποελλειπτικά, γυαλιστερά και έντονα κηλιδωτά αβγά, διαστάσεων 34,7 Χ 24,0 χιλιοστών και βάρους 9,9 γραμμαρίων, εκ των οποίων, ποσοστό 6% είναι κέλυφος. Η εναπόθεση γίνεται κάθε δεύτερη μέρα. Η επώαση αρχίζει αμέσως μετά την εναπόθεση του πρώτου αβγού, πραγματοποιείται από το θηλυκό και διαρκεί, κατά μέσον όρο, 17-18 ημέρες. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι και χρήζουν της άμεσης προστασίας των γονέων. Πτερώνονται και αφήνουν τη φωλιά στις 22 έως 27 (-28) ημέρες μετά την εκκόλαψη, και συμμετέχουν σε ομαδικά «παιδοκομεία», όπου κάθε γονέας σιτίζει το μικρά του για άλλες 3-4 εβδομάδες.
Συχνά η φωλιά της καρακάξας παρασιτείται από τον κούκο Η σεξουαλική ωριμότητα επιτυγχάνεται στα 2 έτη ζωής του πτηνού, ενώ η μέση διάρκεια ζωής του είναι τα 5 χρόνια. Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε κοντά στο Σέφιλντ της Βρετανίας με πουλιά με αναγνωριστικά χρωματιστά δαχτυλίδια στα πόδια τους, βρήκε ότι μόνο το 22% των νεοσσών μετά τον πρώτο χρόνο ζωής τους. Για τα επόμενα χρόνια, το ποσοστό επιβίωσης ήταν 69%, υποδηλώνοντας ότι για αυτά τα πουλιά που επιβίωσαν μετά τον πρώτο χρόνο, ο συνολικός μέσος όρος ζωής ήταν τα 3,7 χρόνια. Η μεγαλύτερη καταγεγραμμένη ηλικία για καρακάξα είναι 21 χρόνια και 8 μήνες για ένα πουλί κοντά στο Κόβεντρι της Αγγλίας, το οποίο μπήκε δαχτυλίδι αναγνώρισης το 1925, και πυροβολήθηκε το 1947.
Κατάσταση πληθυσμού
Οι καρακάξες θεωρούνται επιβλαβείς σε αρκετές περιοχές και εξοντώνονται. Παρόλο που οι «πληθυσμοί-κλειδιά» σε Ρωσία και Γαλλία έχουν μειωθεί αισθητά, το είδος δεν κινδυνεύει σε παγκόσμιο επίπεδο και αξιολογείται ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC) από την IUCN.
Τους μεγαλύτερους καταγεγραμμένους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς στην Ευρώπη, διαθέτουν η Ρωσία, η Γαλλία, η Τουρκία, η Ισπανία και η Βουλγαρία.
Κατάσταση στην Ελλάδα
thumb|right|350px|Νεοσσός καρακάξας Η καρακάξα απαντά ως πολύ κοινό επιδημητικό είδος σε όλα σχεδόν τα ηπειρωτικά αλλά, για κάποιον αδιευκρίνιστο λόγο, απουσιάζει από περισσότερα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου, εκτός από την Κέρκυρα, την Κω και τη Λευκάδα. Ελάχιστες αναφορές υπάρχουν από την Κρήτη, τη Λέσβο, τη Χίο και τις Κυκλάδες. Κινούνται από το επίπεδο της θάλασσας μέχρι τα 600 μ., περιστασιακά μέχρι τα 1.500 μ., ανάλογα με την ύπαρξη κατάλληλου οικοτόπου. Ειδικά σε αγροτικά, άδενδρα πλατώματα (λ.χ. κατά μήκος εθνικών οδών), έχουν προσαρμοστεί να φωλιάζουν πάνω στους πυλώνες μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, μαζί με κουρούνες.
Είναι αυστηρά καθιστικό είδος και, παρά τη μικρή μετααναπαραγωγική διασπορά νεαρών κυρίως ατόμων, δεν απομακρύνονται ούτε στα κοντινά νησιά. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα σχηματίζουν χαλαρά σμήνη, και κουρνιάζουν ομαδικά σε εξειδικευμένες συστάδες πυκνής βλάστησης.
Λαογραφία
Στην Ευρώπη, οι καρακάξες είχαν ιστορικά δαιμονοποιηθεί από τον άνθρωπο, κυρίως ως αποτέλεσμα δεισιδαιμονιών και μύθων. Τα μεγάλα κορακοειδή, λόγω του μαύρου χρώματός τους αντιπροσωπεύουν το κακό στη βρετανική λαογραφία, με τα άσπρα πουλιά να θεωρούνται ως καλά. Η καρακάξα είναι προάγγελος κακής τύχης, όπως στη Σκωτία όπου μια καρακάξα κοντά στο παράθυρο του σπιτιού λέγεται ότι προφητεύει κάποιον θάνατο.
Στην ιταλική και γαλλική λαογραφία, οι καρακάξες πιστεύεται ότι έχουν μια τάση να «κλέβουν» λαμπερά αντικείμενα, ιδιαίτερα πολύτιμους λίθους. Εκεί, άλλωστε, βασίζεται η ονομασία της όπερας La Gazza Ladra του Ροσίνι (βλ. Ονοματολογία) και το τεύχος The Castafiore Emerald από τις περιπέτειες του Τεντέν. Αλλά και στη βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, ουγγρική, πολωνική, ρωσική, σλοβακική και σουηδική λαογραφία η καρακάξα θεωρείται, επίσης, «κλέφτης». Στη Σουηδία συνδέεται και με τη μαγεία.
Κόντρα στις ευρωπαϊκές αντιλήψεις για την καρακάξα, το πτηνό θεωρείται ότι φέρνει μεγάλη τύχη στην Κορέα, ευημερία και ανάπτυξη Ομοίως, στην Κίνα, οι καρακάξες θεωρούνται ως οιωνοί ευτυχίας.
Άλλες ονομασίες
Η καρακάξα απαντά στον ελλαδικό χώρο και με τις ονομασίες κράγκα και κατσικορώνα (Κύπρος).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κορακίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Έιναρ Χέρτζσπρουνγκ
Ο Έιναρ Χέρτζσπρουνγκ (Ejnar Hertzsprung, 8 Οκτωβρίου 1873 – 21 Οκτωβρίου 1967) ήταν Δανός χημικός και αστρονόμος. Γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη και πέθανε στο Ροσκίλντε.
Κατά τα έτη 1911 ως 1913, από κοινού με τον Αμερικανό αστρονόμο Χένρι Νόρις Ράσελ, ανέπτυξε εννοιολογικά το πολύ γνωστό σήμερα Διάγραμμα Hertzsprung-Russell. Το 1913 ο Χέρτζσπρουνγκ προσδιόρισε τις αποστάσεις αρκετών κηφειδών με στατιστική παραλλακτική μέθοδο και μπόρεσε έτσι να βαθμονομήσει τη σχέση περιόδου-απόλυτης λαμπρότητας των κηφειδών που είχε ανακαλύψει η Ενριέτα Λίβιτ. Χρησιμοποίησε αυτή τη σχέση για να εκτιμήσει την απόσταση του Μικρού Νέφους του Μαγγελάνου.
Από το 1919 ως το 1946 ο Χέρτζσπρουνγκ εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο του Λέιντεν στην Ολλανδία (από το 1937 ήταν ο διευθυντής του). Ανεκάλυψε επίσης 2 αστεροειδείς, τον 1627 Ίβαρ και τον 1702 Καλαχάρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2015
Το 2015, μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου 2014-15 στα τοπικά πρωταθλήματα σε καθε ΕΠΣ, διεξάγεται για 22η φορά το Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου.
Διοργάνωση
Το Ειδικό πρωτάθλημα 2015 διεξάγεται με συμμετοχή 56 ομάδων πρωταθλητών/συμπρωταθλητών/δευτεραθλητών των τοπικών ΕΠΣ χωρισμένων σε 14 ομίλους, από 4 ομάδες ο καθένας. Σύμφωνα με την προκήρυξη της ΕΠΟ θα προβιβαστούν στη Γ' Εθνική 2015–16 οι πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο, συνολικά δηλαδή 14 σύλλογοι. Το πρωτάθλημα θα ξεκινήσει την Κυριακή 10 Μαΐου 2015 και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 31 Μαΐου 2015.
Οι 14 ομάδες που εξασφάλισαν την άνοδο ήταν οι εξής
1ος Όμιλος
Στον 1ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Έβρου (Α.Ε. Διδυμοτείχου), ΕΠΣ Θράκης (Δόξα Προσκυνητών), ΕΠΣ Ξάνθης (Άρης Αβάτου) και ΕΠΣ Καβάλας (Νέστος Χρυσούπολης)
2ος Όμιλος
Στον 2ο όμιλο συμμετέχουν οι πρωταθλητές των παρακάτω ενώσεων: ΕΠΣ Δράμας (Προσοτσάνη), ΕΠΣ Σερρών (Απόλλων Παραλιμνίου) και οι δύο πρώτες της ΕΠΣ Μακεδονίας (Α.Π.Ε. Λαγκαδά και Κεραυνός Αγγελοχωρίου).