cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ατλάντα
Οικονομία
Η Ατλάντα γνώρισε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη στις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα που τη μετέτρεψε σε ένα οικονομικό κέντρο διεθνούς σημασίας. Η ανάπτυξη αυτή είναι εμφανής και στη μορφή της πόλης με το μεγάλο αριθμό από ουρανοξύστες που κυριαρχούν στον ορίζοντα. Ορισμένες από τις μεγάλες εταιρίες που έχουν τα κεντρικά τους στην Ατλάντα ή τα προάστιά της είναι η Κόκα κόλα, η εταιρεία ταχυμεταφορών UPS, το ειδησεογραφικό δίκτυο CNN και η αεροπορική εταιρία Delta Air Lines.
Συγκοινωνίες
Το διεθνές αεροδρόμιο της Ατλάντας Hartsfield-Jackson Atlanta International Airport, είναι το πρώτο αεροδρόμιο σε επιβατική κίνηση στον κόσμο. Εξυπηρετεί πάνω από 80 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως καθώς αποτελεί ενδιάμεσο σταθμό για πολλές πτήσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ ενώ έχει και μεγάλο αριθμό απ' ευθείας συνδέσεων με πολλούς προορισμούς στο εξωτερικό.
Για την κίνηση στην μητροπολιτική περιοχή κυρίαρχο μέσο είναι το αυτοκίνητο. Η κυκλοφοριακή συμφόρηση στις ώρες αιχμής είναι συνηθισμένη ενώ η πόλη αντιμετωπίζει και πρόβλημα μόλυνσης της ατμόσφαιρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων Κατηγορία:Πόλεις της Τζόρτζια __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κίνγκστον (Νησί Νόρφολκ)
Το Κίνγκστον (αγγλικά: Kingston, στη γλώσσα Νόρφουκ: Daun Taun ) είναι η πρωτεύουσα της εξωτερικής επικράτειας της Αυστραλίας του νησιού Νόρφολκ. Στο Κίνγκστον βρίσκονται οι νομοθετικές, διοικητικές και δικαστικές υπηρεσίες της περιοχής αυτής. Η πόλη είναι η δεύτερη παλαιότερη πόλη στην Αυστραλία, και έχει μεγάλη ιστορική και πολιτιστική σημασία για τους ντόπιους αλλά και για τους Αυστραλούς.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε στις 6 Μαρτίου του 1788 από τον υπολοχαγό Φίλιπ Γκίντλεϊ Κινγκ και 22 αποίκους (συμπεριλαμβανομένων 9 ανδρών και 6 γυναικών καταδίκων) που έφτασαν εκείνη την ημέρα με το HMT Supply. Είχαν αποπλεύσει από το Πορτ Τζάκσον μόλις λίγες εβδομάδες μετά την ίδρυση της βρετανικής αποικίας της Νέας Νότιας Ουαλίας. Ο οικισμός ήταν αρχικά γνωστός ως Σίδνεϊ ή Σίδνεϊ Μπέι, και μέχρι το 1796 ονομαζόταν πόλη του Σίδνεϊ, προς τιμήν του Υποκόμη του Σίδνεϊ, Βρετανού Υπουργού Εσωτερικών και προστάτη του πρώτου στόλου. Ο Κίνγκ ίδρυσε ένα σπίτι στο λόφο πάνω από την πόλη, αλλά οι πολλές ρίζες στο έδαφος τον έκαναν να το ονομάσει «ριζωμένο λόφο», το όνομα του οποίου μεταφέρθηκε αργότερα στο σπίτι του Κινγκ στη Νέα Νότια Ουαλία, Ρούτι Χιλ.
Παραπομπές
Κινγκστον Κινγκστον
Στυλιανός Γονατάς
Ο Στυλιανός Γονατάς (Πάτρα, 15 Αυγούστου 1876 – Αθήνα, 29 Μαρτίου 1966) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Είχε ανέλθει σε ανώτατα αξιώματα στον Στρατό Ξηράς την περίοδο μέχρι και το 1924 και πρωταγωνίστησε, μαζί με τους αξιωματικούς Νικόλαο Πλαστήρα και Αλέξανδρο Οθωναίο και τον πολιτικό Γεώργιο Παπανδρέου, στην επανάσταση της 11ης Σεπτεμβρίου 1922 που έδιωξε τον βασιλιά Κωνσταντίνο και στη δίκη των έξι. Εν συνεχεία αναμείχθηκε με την πολιτική και κατέλαβε αρκετές φορές τη θέση του υπουργού όπως και του γερουσιαστή και του προέδρου της Γερουσίας. Στην Κατοχή μεταξύ άλλων ασχολήθηκε με τη δημιουργία των ταγμάτων Ασφαλείας. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ίδρυσε δικό του κόμμα, το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων αλλά αργότερα σχεδόν αποσύρθηκε από τον πολιτικό βίο της χώρας.
Η οικογένεια του
Ο Γονατάς γεννήθηκε στην Πάτρα όπου τελείωσε το Α' Γυμνάσιο Πατρών και το 1892 εισήλθε στη Σχολή Ευελπίδων. Αποφοίτησε πρώτος μετά από την πενταετή εκπαίδευση, όπως οριζόταν εκείνη την εποχή. Ήταν γιος του Αρεοπαγίτη δικαστικού Επαμεινώνδα Γονατά κι εγγονός του Στυλιανού Γονατά επίσης αξιωματικού του Στρατού Ξηράς.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Έλαβε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους, στην εκστρατεία της Κριμαίας και στη Μικρασιατική εκστρατεία, αρχικά ως επιτελάρχης Σώματος στρατού και ως διοικητής μεραρχίας αργότερα, φέροντας τον βαθμό του συνταγματάρχη.
Μετά την υποχώρηση από το μικρασιατικό μέτωπο και με την έκρηξη της επανάστασης της 11ης Σεπτεμβρίου 1922 στη Χίο και Μυτιλήνη, ανατέθηκε στον Γονατά η αρχηγία της επανάστασης. Στις 14 Νοεμβρίου 1922 έγινε πρόεδρος της Κυβέρνησης παραμένοντας σε αυτήν τη θέση μέχρι την 11η Ιανουαρίου 1924 οπότε και παρέδωσε την Αρχή στον Ελευθέριο Βενιζέλο. Στη διάρκεια της θητείας του ασκούσε παράλληλα και κατά διαστήματα τα καθήκοντα του υπουργού Ναυτικών, Στρατιωτικών και του Υπουργού Εξωτερικών (από 05/11/1923-11/01/1924).
Πολιτική σταδιοδρομία
Μετά την αποστρατεία του ασχολήθηκε με την πολιτική και εκλέχτηκε «πληρεξούσιος Αθηνών» για πρώτη φορά κατά τις εκλογές της Δ΄ Συντακτικής Συνέλευσης (1923). Με ψήφισμα στις 31 Μαΐου 1924 προήχθη μαζί με τον Νικόλαο Πλαστήρα σε αντιστράτηγο. Στις Γερουσιαστικές εκλογές του του 1929 (21 Απριλίου) εξελέγη πρώτος γερουσιαστής στον νομό Αττικής και Βοιωτίας. Το ίδιο διάστημα, διετέλεσε Υπουργός Γενικός Διοικητής Θεσσαλονίκης και Υπουργός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας (16 Δεκεμβρίου 1929 - 4 Νοεμβρίου 1932). Στις 4 Ιανουαρίου 1931 παραβρέθηκε στα εγκαίνια της αντισημιτικής οργάνωσης 3Ε (Εθνική Ένωσις «Ελλάς»), οργάνωση την οποία υποστήριζε.
Αργότερα, εκλέχθηκε τρεις φορές πρόεδρος της Γερουσίας (4 Νοεμβρίου 1932, 1 Απριλίου 1933 και 8 Μαρτίου 1934) παραμένοντας στη θέση μέχρι την 1 Απριλίου 1935 όταν καταργήθηκε η Γερουσία. Ήταν από τους ηγέτες του βενιζελικού κινήματος της 1ης Μαρτίου 1935.
Ο Στυλιανός Γονατάς, λόγω της ενεργούς αντίστασής του κατά του Μεταξά, συνελήφθη το 1938 και εξορίσθηκε πρώτα στη Μύκονο όπου διέμεινε στο ιστορικό ξενοδοχείο "Δήλος" στο οποίο κατά την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας διέμειναν πολλοί πολιτικοί μεταξύ των οποίων ο Γεώργιος Παπανδρέου κ.ά. και το 1939 στη Σύρο όπου παρέμεινε μέχρι την κήρυξη του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1940.
Επί Κατοχής
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής ήταν ένας από τους εμπνευστές, από κοινού με το Θεόδωρο Πάγκαλο, της ίδρυσης και συγκρότησης των Ταγμάτων Ασφαλείας (ένοπλων παραστρατιωτικών μονάδων, υπαγόμενων στην γερμανική διοίκηση, που χρησιμοποιήθηκαν από τους κατακτητές ενάντια στο αντιστασιακό κίνημα). Το σχέδιο του Γονατά ήταν τα Τάγματα Ασφαλείας από την μία να αποτρέψουν πιθανή στρατιωτική επικράτηση και επιβολή του ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ στην Ελλάδα, και από την άλλη να στελεχωθούν όσο γινόταν περισσότερο από έμπιστους βενιζελικούς-δημοκρατικούς αξιωματικούς, ώστε μετά το τέλος του πολέμου η βενιζελική παράταξη να βρεθεί σε θέση ισχύος έναντι πιθανής επιστροφής του βασιλιά στην χώρα. Μεταξύ άλλων κατηγορήθηκε για την εκτέλεση του στελέχους του αντιστασιακού ΕΔΕΣ Αθηνών Δημητρίου Γιαννακόπουλου. Ωστόσο γρήγορα αποστασιοποιήθηκε από το όλο εγχείρημα των Ταγμάτων Ασφαλείας λόγω των αγριοτήτων που διέπραξαν κατά του άμαχου πληθυσμού και της επικράτησης φιλοβασιλικών ακροδεξιών στοιχείων στην καθοδήγησή τους. Στη διάρκεια της κατοχής φυλακίσθηκε επί τετράμηνο στις φυλακές του Χαϊδαρίου το 1943. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας, διαφώνησε με τον Θεμιστοκλή Σοφούλη (αρχηγό του κόμματος των Φιλελευθέρων) και ίδρυσε στις 18 Μαρτίου 1945 δικό του κόμμα, το Κόμμα Εθνικών Φιλελευθέρων (Κ.Ε.Φ.). Το κόμμα ιδρύεται μετά το μνημόσυνο για τα 9 χρόνια από το θάνατο του Εθνάρχη Ελευθερίου Βενιζέλου, στον Πειραιά και δη σε υπαίθρια συγκέντρωση μετά το μνημόσυνο. Πήρε μέρος στις εκλογές του 1946 μέσα από τον συνασπισμό των κομμάτων με τον τίτλο Ηνωμένη Παράταξης Εθνικοφρόνων εκλέγοντας 32 Βουλευτές. Το κόμμα διελύθη από τον ίδιο στις 20 Ιανουαρίου 1950 συγχωνεύοντάς το με το Κόμμα Φιλελευθέρων υπό τον Σοφοκλή Βενιζέλο πλέον. Έμβλημα του κόμματος ήταν η βενιζελική άγκυρα πλαισιωμένη από φύλλα δάφνης. Στις εκλογές της 31ης Μαρτίου 1946 έλαβε μέρος συμπράττοντας σε όλη την Ελλάδα με το Λαϊκό Κόμμα επιτυγχάνοντας και την εκλογή άνω των 30 βουλευτών. Στο δημοψήφισμα της 1ης Σεπτεμβρίου 1946 για την επάνοδο του Βασιλέως Γεωργίου Β΄, ο Γονατάς τάχτηκε με όλες του τις δυνάμεις υπέρ της επανόδου.
Στην Απελευθέρωση
Μετεκλογικά ανέλαβε επί κυβερνήσεως Κωνσταντίνου Τσαλδάρη το υπουργείο Δημοσίων Έργων (18 Απριλίου 1946 – 24 Ιανουαρίου 1947) και στη συνέχεια επί κυβερνήσεως Δημητρίου Μαξίμου μέχρι 29η Αυγούστου 1947.
Ο Στυλιανός Γονατάς κατά την πολιτική του σταδιοδρομία χρημάτισε ακόμη υπουργός των Ναυτικών, υπουργός των Στρατιωτικών, υπουργός Γεωργίας και υπουργός Εσωτερικών για σύντομα κάθε φορά διαστήματα.
Ως πρώην πρωθυπουργός μετείχε στο Συμβούλιο του Στέμματος κατά την πολιτική κρίση του 1965. Εκεί, υποστήριξε τον παλαιό φίλο και συνεργάτη του Γεώργιο Παπανδρέου, που πρότεινε άμεση διεξαγωγή βουλευτικών εκλογών κατά την περίοδο των Ιουλιανών, τις οποίες αρνήθηκε ο τότε βασιλιάς Κωνσταντίνος. Τον επόμενο χρόνο, στις 29 Μαρτίου του 1966, ο Στυλιανός Γονατάς πέθανε σε ηλικία 90 ετών και κηδεύτηκε στην Αθήνα δημοσία δαπάνη. Η κόρη του, Αγγελική, ήταν παντρεμένη με τον Γεώργιο - Αλέξανδρο Μαγκάκη.
Διακρίσεις
Στον Στυλιανό Γονατά είχε απονεμηθεί τον Ιανουάριο του 1924 ο Μεγαλόσταυρος του Σωτήρος από τον αντιβασιλέα Κουντουριώτη με πρόταση του Ελευθερίου Βενιζέλου ως υπουργού των Εξωτερικών, για τη συνεισφορά του στην επανάσταση του 1922, καθώς και για την εγκατάσταση 1.500.000 προσφύγων στην Ελλάδα, οι οποίοι είχαν εκδιωχθεί από τους Τούρκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίων Έργων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ανοικοδομήσεως Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Στυλιανος Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Μακεδονίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γενικοί Διοικητές Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εκστρατεία της Κριμαίας 1918-1919 Κατηγορία:Έλληνες κινηματίες Κατηγορία:Μέλη του ΕΔΕΣ Κατηγορία:Τάγματα ασφαλείας Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Βενιζελισμός Γ
Κύκλος του Κάλβιν
Στη βιοχημεία, κύκλος του Κάλβιν (αγγλ. Calvin cycle) ονομάζεται μια σειρά χημικών αντιδράσεων που οδηγούν στη βιοσύνθεση υδατανθράκων, κυρίως εξόζων. Οι αντιδράσεις πραγματοποιούνται στην υδατώδη μήτρα των χλωροπλαστών και αποτελούν μέρος της φωτοσύνθεσης. Ο κύκλος των αντιδράσεων, που περιγράφηκε για πρώτη φορά -το 1950- από τον Αμερικανό βιοχημικό Μέλβιν Κάλβιν (προς τιμή του ονομάστηκε έτσι) και τους συνεργάτες του, και αποτελείται από τρία στάδια: δέσμευση άνθρακα - αναγωγή - αναγέννηση.
Κατά τον κύκλο του Κάλβιν, το διοξείδιο του άνθρακα (CO2) που τα φυτά δεσμεύουν από την ατμόσφαιρα ενσωματώνεται με αντιδράσεις οξειδοαναγωγής σε περισσότερο πολύπλοκα οργανικά μόρια και τελικά σε υδατάνθρακες. Η ενέργεια για τη σειρά των αντιδράσεων αυτών παρέχεται από την ATP, ενώ η NADPH ενεργεί ως περιοριστικός παράγοντας. Υπόψη ότι τόσο η ATP όσο και η NADPH παράγονται κατά τη φωτοσύνθεση από ένζυμα που εντοπίζονται στο εσωτερικό των χλωροπλαστών.
Συνεπώς σε κάθε έξι ολοκληρώσεις του κύκλου παράγονται επαρκείς ποσότητες PGAL προκειμένου να παραχθεί ένα μόριο γλυκόζης.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Φωτοσύνθεση
Ποστ-Μπριτ ποπ
Η Ποστ-Μπριτ ποπ (αγγλ.: Post-Britpop) είναι είδος της βρετανικής εναλλακτικής ροκ, που χαρακτηρίζει τον ήχο συγκροτημάτων που προέκυψαν από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, στον απόηχο της Μπριτ ποπ. Η Ποστ-Μπριτ ποπ, στην ουσία αποτελεί εξέλιξη της Μπριτ ποπ που επηρεάστηκε από συγκροτήματα όπως οι Pulp, οι Oasis και οι Blur, με λιγότερο όμως Βρετανικό στίχο και περισσότερα ίντι ροκ στοιχεία στον ήχο της.
Ως Ποστ-Μπριτ ποπ μπορούν να χαρακτηριστούν συγκροτήματα όπως: Travis, Stereophonics, Keane, Coldplay, Embrace, Starsailor, Doves και Snow Patrol. Επίσης, έχει επηρεάσει και μπάντες που προέρχονταν από την Ποστ πανκ και την Γκαράζ ροκ σκηνή, όπως οι Razorlight, οι Kaiser Chiefs, οι Arctic Monkeys και οι Bloc Party.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Ροκ μουσική Κατηγορία:Εναλλακτική ροκ Κατηγορία:Μουσική στο Ηνωμένο Βασίλειο
DDR
Η συντομογραφία DDR μπορεί να αναφέρεται:
Μάχη του Λαλακάοντα
Ο Αμρ αλ-Ακτά κατέβαλε την αρχικά Ρωμαϊκή αντίσταση στην εισβολή του και έφθασε ως τον Εύξεινο Πόντο. Έπειτα οι Ρωμαίοι ρύθμισαν τις δυνάμεις τους, περικυκλώνοντας τον Αραβικό στρατό κοντά στον ποταμό Λαλακάοντα. Η μάχη που ακολούθησε, τελείωσε με Ρωμαϊκή νίκη και το τέλος του εμίρη στο πεδίο. Ακολούθως οι Ρωμαίοι έκαναν επιτυχή αντεπίθεση κατά μήκος του συνόρου. Οι Ρωμαϊκές νίκες ήταν συντριπτικές: οι κύριες απειλές στα Ρωμαϊκά συνοριακά εδάφη περιορίστηκαν και ξεκίνησε η εποχή της Ρωμαϊκής ανόδου στην Ανατολή, που κορυφώθηκε με τις ανακτήσεις του 10ου αι.
Η Ρωμαϊκή επιτυχία είχε και ένα άλλο επακόλουθο: η απελευθέρωση των ανατολικών συνόρων από τη συνεχή αραβική πίεση επέτρεψε στη Ρωμαϊκή κυβέρνηση να επικεντρωθεί στις Ευρωπαϊκές υποθέσεις, ιδίως στη γειτονική Βουλγαρία. Οι Βούλγαροι πιέστηκαν να αποδεχθούν τον Χριστιανισμό και έτσι ξεκίνησε η απορρόφησή τους στη Ρωμαϊκή σφαίρα πολιτισμού.
Το πλαίσιο: οι πόλεμοι του Ρωμαιο-Αραβικού συνόρου
Έπειτα από τις γρήγορες Μουσουλμανικές κατακτήσεις του 7ου αι., η Ρωμανία περιορίστηκε στη Μ. Ασία, τα νότια Βαλκάνια και μέρη της Ιταλίας. Καθώς η Ρωμανία παρέμενε ο άπιστος εχθρός του χαλιφάτου, οι Αραβικές επιδρομές στη Μ. Ασία συνεχίστηκαν σε όλο τον 8ο και 9ο αι. Οι επιχειρήσεις αυτές ξεκινούσαν από βάσεις στην Αραβική συνοριακή ζώνη σχεδόν ετήσια, τελικά αποκτώντας έναν ημι-θρησκευτικό χαρακτήρα ως μέρος του μουσουλμανικού jihad (ιερού πολέμου).
Οι Ρωμαίοι ήταν γενικά αμυνόμενοι κατά τους 7ο-9ο αι. και υπέφεραν μερικές καταστροφικές ήττες, όπως η άλωση του Αμορίου (τόπο καταγωγής της δυναστείας του Αμορίου) το 838. Ωστόσο, με τη μείωση της ισχύος του Αραβικού Χαλιφάτου μετά το 842 και την άνοδο ημι-αυτόνομων εμιράτων κατά μήκος του ανατολικού Ρωμαϊκού συνόρου, οι Ρωμαίοι μπορούσαν όλο και περισσότερο να διεκδικήσουν ανάκτηση περιοχών τους.
Κατά τη δεκαετία του 850 η πιο σημαντικές απειλές για τη Ρωμανία ήταν το εμιράτο της Μελιτηνής (Μαλάτεια), υπό τον Αμρ αλ-Ακτά, το εμιράτο της Ταρσού υπό τον Αλί ιμπν Γιαχύα αλ-Αρμάνι (Αλί τον Αρμένιο), το εμιράτο της Θεοδοσιούπολης (Καλικάλα, νυν Ερζερούμ) και οι Παυλικιανοί της Τεφρικής με ηγέτη τον Καρβέα. Ειδικά η Μελιτινή ήταν μία μεγάλη απειλή για τη Ρωμανία: η θέση της στη δυτική πλευρά της οροσειράς του Αντίταύρου, επέτρεπε άμεση πρόσβαση στο πεδίο της Μ. Ασίας. Μία ένδειξη της απειλής που έθεταν αυτές οι ηγεμονίες φάνηκε το 860, όταν συνέπρααν για να κάνουν ένα έτος τρόμου για τους Ρωμαίους. Ο Αμρ και ο Καρβέας επέδραμαν βαθιά στη Μ. Ασία και επέστρεψαν με πολλή λεία. Αυτό ακολουθήθηκε σύντομα μετά με άλλη επιδρομή από τις δυνάμεις της Ταρσού υπό τον Αλί. Στο τέλος μία ναυτική επίθεση από τη Συρία λεηλάτησε την Αττάλεια, πρωτεύουσα του θέματος των Κιβυρραιωτών.
Η Αραβική εισβολή του 863
Ο Αμρ ξαναχτύπησε κατά το θέρος του 863, ενώνοντας τις δυνάμεις του με τον Αββασίδη στρατηγό Ζαφάρ ιμπν Ντινάρ αλ-Καγιάτ (μάλλον τον κυβερνήτη της Ταρσού) για μία επιτυχή επιδρομή στην Καππαδοκία. Οι Άραβες πέρασαν από τις Κιλίκιες Πύλες στο Ρωμαϊκό έδαφος, λεηλατώντας καθώς προχωρούσαν, ώσπου πλησίασαν τα Τύανα. Τότε ο στρατός της Ταρσού επέστρεψε στην πατρίδα του, αλλά ο Αμρ έλαβε την άδεια τού Ζαφάρ να προχωρήσει στα ενδότερα της Μ. Ασίας. Ο δυνάμεις του Αμρ ήταν το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του εμιράτου, αλλά δεν ξέρουμε το μέγεθός τους. Ο μουσουλμάνος ιστορικός της εποχής Γιακούμπι γράφει ότι ο Αμρ είχε 8.000 άνδρες στη διάθεσή του, αλλά οι Ρωμαίοι ιστορικοί Ιωσήφ Γενέσιος και οι Συνεχιστές Θεοφάνη αυξάνουν τον Αραβικό στρατό σε 40.000 άνδρες. Σύμφωνα με τον Βυζαντινολόγο Τζον Χάλντον, ο πρώτος αριθμός είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα· ο Χάλντον εκτιμά τις συνδυασμένες Αραβικές δυνάμεις σε 15.000-20.000 άνδρες. Είναι πιθανό ότι στρατιωτικά τμήματα Παυλικιανών υπό τον Καρβέα ήταν παρόντα, αν και αυτό δεν τεκμαίρεται πλήρως.
Η μάχη
Όταν ο Μιχαήλ Γ΄ έμαθε την πτώση της Αμισού, διέταξε να συγκεντρωθεί μία μεγάλη δύναμη -ο αλ-Ταμπάρι ισχυρίζεται 50.000 ανδρών- υπό τον θείο του Πετρωνά δομέστικου των Σχολών και τον Νάσαρ στρατηγό του θέματος των Βουκελλαρίων. Σύμφωνα με τον αλ-Ταμπάρι ο Αυτοκράτορας διοικούσε τις δυνάμεις αυτές προσωπικά, αλλά αυτό δεν επαληθεύεται από τις Ρωμαϊκές πηγές. Δεδομένης της μεροληψίας εναντίον του Μιχαήλ Γ΄ από τους ιστορικούς, που γράφουν κατά την επόμενη Μακεδονική δυναστεία, η παράληψη μπορεί να είναι σκόπιμη. Οι Ρωμαϊκοί στρατοί συγκεντρωμένοι από όλη την Αυτοκρατορία, συνέρρευσαν από τρεις διευθύνσεις: ένας βόρειος στρατός από τα θέματα του Εύξεινου, δηλ. Κολωνείας, Αρμενιακών, Παφλαγονίας και Βουκελλαρίων· ένας νότιος στρατός (μάλλον αυτός που είχε πολεμήσει στο Λιβάδι του Επισκόπου και είχε υπερκεράσει τον Αραβικό στρατό) από τα θέματα των Ανατολικών, Οψικίου και Καππαδοκίας με τις κλεισούρες (συνοριακά θέματα) της Σελεύκειας και του Χαρσιανού· και μία δύναμη από τη δύση υπό τον Πετρωνά με άνδρες από τη Μακεδονία, τη Θράκη, το θέμα των Θρακησίων και τα Αυτοκρατορικά Τάγματα από την πρωτεύουσα.
Παρά τη δυσκολία του συντονισμού αυτών των χωριστών δυνάμεων, ο Ρωμαϊκός στρατός συνάντησε στις 2 Σεπτεμβρίου τον μικρότερο στρατό του Αμρ και τον περικύκλωσε σε μία θέση γνωστή ως Πό(ρ)σων κοντά στον ποταμό Λαλακάωντα. Η ακριβής τοποθεσία του ποταμού και του πεδίου της μάχης δεν έχουν εξακριβωθεί, αλλά οι πιο πολλοί ερευνητές συμφωνούν ότι ήταν κοντά στον ποταμό Άλυ, περίπου 130 χλμ νότια της Αμισού. Με το πλησίασμα του Ρωμαϊκού στρατού, η μόνη οδός διαφυγής για τον Αμρ και τους άνδρες του ήταν εκείνη, που δέσποζε ένας στρατηγικής θέσης λόφος. Και οι δύο δυνάμεις προσπαθούσαν να καταλάβουν αυτόν κατά τη νύχτα, αλλά οι Ρωμαίοι ήταν νικηφόροι. Την επόμενη ημέρα ο Αμρ έριξε όλη του τη δύναμη προς τα δυτικά, όπου βρισκόταν ο Πετρωνάς, σε μία προσπάθεια να σπάσει τον κλοιό. Οι Ρωμαίοι έμειναν σταθεροί, δίνοντας στους άλλους δύο Ρωμαϊκούς στρατούς χρόνο να πλησιάσουν και να επιτεθούν στα εκτεθειμένα οπίσθια και πλευρά του Αραβικού στρατού. Η ήττα ολοκληρώθηκε, με το μεγαλύτερο μέρος του Αραβικού στρατού και τον Αμρ να πέφτει στη μάχη. Τα θύματα ίσως περιελάμβαναν τον ηγέτη των Παυλικιανών Καρβέα, αν και η συμμετοχή του στη μάχη είναι αμφίβολη· μία καταγραφή λέει ότι απεβίωσε το επόμενο έτος.
Μόνο ο γιος του εμίρη, διοικητή μίας μικρής δύναμης, δραπέτευσε του πεδίου της μάχης και διέφυγε νότια προς τη συνοριακή περιοχή του Χαρσιανού. Τον ακολούθησε ο Μαχαιράς, κλεισουράρχης του Χαρσιανού, που τον νίκησε και τον αιχμαλώτισε μαζί με πολλούς άνδρες του.
Μετέπειτα
Οι Ρωμαίοι μετακινήθηκαν σύντομα, για να χρησιμοποιήσουν το πλεονέκτημα της νίκης τους. Ο Ρωμαϊκός στρατός εισέβαλε στην αραβο-κρατούμενη Αρμενία και κάποια στιγμή μεταξύ Οκτωβρίου και Νοεμβρίου νίκησε και σκότωσε τον εμίρη Αλί ιμπν Γιαχύα. Έτσι σε μία περίοδο εκστρατείας οι Ρωμαίοι εκμηδένισαν τους τρεις πιο επικίνδυνους εχθρούς τους στο ανατολικό σύνορο. Αυτές οι επιτυχίες ήταν αποφασιστικές και κατέστρεψαν μόνιμα τη δύναμη της Μελιτηνής. Η Ρωμαϊκή νίκη στον Λαλακάοντα άλλαξε τη στρατηγική ισορροπία στην περιοχή και σημάδευσε το ξεκίνημα ενός αιώνα Ρωμαϊκών ανακτήσεων στην Ανατολή.
Η σημασία των νικών αυτών δεν πέρασαν απαρατήρητες στην εποχή τους. Οι Ρωμαίοι τις χαιρέτησαν ως εκδίκηση για την άλωση του Αμορίου 25 έτη πριν· στους νικητές στρατηγούς χορηγήθηκε θριαμβευτική είσοδος στην Κωνσταντινούπολη και έγιναν ιδιαίτεροι εορτασμοί και τελετές. Ο Πετρωνάς έλαβε τον υψηλό αυλικό τίτλο του μαγίστρου και η κλεισούρα του Χαρσιανού αναβιβάστηκε στη θέση ενός πλήρους θέματος. Ο αλ-Ταμπαρί αναφέρει ότι τα νέα από το τέλος του Αμρ και του Αλί "δυνατών υπερασπιστών του Ισλάμ, ανδρών με μεγάλο θάρρος, που προκάλεσαν τεράστιο έπαινο στις παραμεθόριες περιοχές που υπηρέτησαν" προκάλεσαν πολύ θλίψη στη Βαγδάτη και σε άλλες πόλεις, με αποκορύφωμα ταραχές και λεηλασίες. Αν και άρχισαν να συγκεντρώνονται ιδιωτικές δωρεές και εθελοντές για τον ιερό πόλεμο, "οι κεντρικές αρχές δεν ήταν διατεθειμένες να στείλουν στρατιωτική δύναμη εκ μέρους τους εναντίον των Ρωμαίων", λόγω της συνεχιζόμενης αναταραχής στο Χαλιφάτο των Αββασιδών.
Η απομάκρυνση της ανατολικής απειλής και η αύξηση της Ρωμαϊκής αυτοπεποίθησης άνοιξαν ευκαιρίες στη δύση. Ο Μπόρις ηγεμόνας της Βουλγαρίας (β.852-889) είχε διαπραγματευτεί με τον πάπα και τον Λουδοβίκο Β΄ τον Γερμανικό (β.817-876) για τη μεταστροφή του ίδιου και του λαού του στον Χριστιανισμό· όμως η πιθανή επέκταση της εκκλησιαστικής επιρροής τού πάπα στο κατώφλι της Κωνσταντινούπολης, δεν ήταν ανεκτή από τη Ρωμαϊκή κυβέρνηση. Οι νικηφόροι ανατολικοί στρατοί μεταφέρθηκαν στην Ευρώπη και εισέβαλαν στη Βουλγαρία το 864, ως μία επίδειξη στρατιωτικής δύναμης, που έπεισε τον ηγεμόνα της να δεχθεί ιεραποστόλους από την Κωνσταντινούπολη. Ο Μπόρις βαπτίστηκε και έλαβε το όνομα Μιχαήλ, προς τιμή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα, και ξεκίνησε τον εκχριστιανισμό της Βουλγαρίας και την απορρόφηση του έθνους του στον με Ρωμαϊκή επιρροή Ορθόδοξο Χριστιανικό κόσμο.
Επιρροή και ηρωϊκή ποίηση
Σύμφωνα με τον Γάλλο Βυζαντινολόγο Ανρί Γκρεγκουάρ, η Ρωμαϊκή επιτυχία εναντίον των Αράβων, που κορυφώθηκε με τη μάχη του Λαλακάοντα, ενέπνευσε ένα από τα πιο παλιά που επέζησαν ακριτικά τραγούδια: το άσμα του Αρμούρη. Σύμφωνα με τον Γκρεγκουάρ, ο επώνυμος πρωταγωνιστής (ο νεαρός Ρωμαίος πολεμιστής Αρμούρης) εμπνεύστηκε από τον Μιχαήλ Γ΄. Η μάχη στον Ρωμαϊκό επικό κύκλο γύρω από τον Διγενή Ακρίτα είναι επίσης μία ανάμνηση των γεγονότων στον Λαλακάοντα, καθώς ο επώνυμος ήρωας περικυκλώνει έναν Αραβικό στρατό κοντά στη Μαλακοπεία. Δυνατές επιρροές μπορούν επίσης να βρεθούν στα επεισόδια των Αράβων, και μετά σε αυτά των Σελτζούκων, στα έπη περί τον Μπαττάλ Γκαζί και σε ένα επεισόδιο στις Χίλιες και μία Νύχτες.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες στη Μεσαιωνική Μικρά Ασία
Lincoln Blackwood
To Lincoln Blackwood ήταν ένα τεράστιων διαστάσεων πολυτελές pick-up αυτοκίνητο, που παρήχθη από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Lincoln, από τον Αύγουστο του 2001 έως τον Δεκέμβριο του 2002. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 3.356 αντίτυπα σειράς Blackwood σε μόλις 16 μήνες παραγωγής, λόγω εξαιρετικά χαμηλής ζήτησης. Ως αποτέλεσμα, ήταν το μοντέλο με τον συντομότερο κύκλο παραγωγής στην ιστορία της Lincoln. Διατέθηκε μόνο σε δύο κράτη : στις Ηνωμένες Πολιτείες για 1 μόνο σεζόν, του 2002, καθώς και στο Μεξικό για 2 σεζόν, του 2002 και του 2003. Αντιθέτως, στον Καναδά και σε όλες τις ηπείρους εκτός Βόρειας Αμερικής δεν πωλήθηκε ποτέ επίσημα.
Δημιουργία
Το Blackwood ήταν μια πολυτελέστερη εκδοχή του pick-up Ford F-150 Crew Cab της τότε γενιάς, αλλά η εξωτερική του αισθητική είχε διαμορφωθεί κατ' αντιστοιχία με τα άλλα μοντέλα της Lincoln της τότε εποχής. Το σασί ήταν κοινό με αυτό του Ford F-150, ενώ το μπροστινό μέρος, το σαλόνι, το ταμπλό, ο κινητήρας και το κιβώτιο ταχυτήτων ήταν κοινά με το SUV πολυτελείας Lincoln Navigator πρώτης γενιάς (1997 - 2002). Επίσης, το Blackwood έφερε και ορισμένα ξεχωριστά στοιχεία, με εμφανέστερο φυσικά το ντιζάιν της πίσω καρότσας, ενώ το συνολικό μήκος του αμαξώματος έφτανε σχεδόν τα 5,60 μέτρα. thumb|left|Lincoln Blackwood του 2002.
Ως αποτέλεσμα, η Lincoln εξέλιξε, ξεκινώντας ήδη από το 1998 και χρησιμοποιώντας ως βάση το Navigator, και το Blackwood, το πρώτο της pick-up, που έτυχε μάλιστα να είναι και το πρώτο στην ιστορία στην ιστορία της αυτοκίνησης πολυτελές pick-up. Το αρχικό πρωτότυπο μοντέλο παρουσιάστηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Ντιτρόιτ τον Ιανουάριο του 1999 και πυροδότησε τότε ενθουσιασμό εκ μέρους του κοινού. Ωστόσο, η παραγωγή του ξεκίνησε μόλις τον Αύγουστο του 2001 και οι πρώτες πωλήσεις τον Οκτώβριο, λόγω προβλημάτων στην προμήθεια της πίσω καρότσας από την κατασκευάστρια εταιρεία Magna Steyr.
Όπως είχε συμβεί και με την πρώτη γενιά της Cadillac Escalade, που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά το έτος 1998 ως απάντηση στην νέα μόδα των πολυτελών SUV και ιδίως στον καινούριο εγχώριο αντίπαλο, το Lincoln Navigator, η Cadillac αποφάσισε να εξελίξει επίσης ένα αντίστοιχο pick-up, με βάση το SUV Cadillac Escalade. Πράγματι, στα τέλη του 2001, η δεύτερη γενιά της Cadillac Escalade προσέθεσε την pick-up εκδοχή Cadillac Escalade EXT, μόλις λίγο μετά το Blackwood. Ενώ όμως η Escalade EXT γνώρισε από την πρώτη στιγμή μεγάλη εμπορική επιτυχία, το Blackwood εξελίχθηκε αμέσως σε ένα πρωτοφανές εμπορικό κάζο.
Εμπορική καταστροφή
thumb|right|Το άνοιγμα της καρότσας του Lincoln Blackwood. thumb|right|Το άνοιγμα της καρότσας του Lincoln Blackwood. thumb|right|Το πίσω μέρος του Lincoln Blackwood.
Κώστας Καλέντζης
Ο Κώστας Καλέντζης (Πρέβεζα, 1947) είναι ζωγράφος και μαθηματικός.
Lincoln Blackwood
Εμπορική καταστροφή
Η αιτία ήταν μια σειρά από χαρακτηριστικά που είχαν επιλεγεί σκόπιμα, προκειμένου να τονιστεί ο πολυτελής χαρακτήρας του μοντέλου, πλην όμως περιόρισαν σημαντικά την πρακτική χρησιμότητά του ως pick-up, με αποτέλεσμα οι υποψήφιοι αγοραστές της κατηγορίας των μεγάλων pick-up να μην το εξετάσουν καν ως πιθανή επιλογή. Συγκεκριμένα:
Κώστας Καλέντζης
Σπούδασε στο Μαθηματικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, φοίτησε στην Παιδαγωγική Ακαδημία Ιωαννίνων και έκανε ελεύθερες σπουδές στη ζωγραφική σε εργαστήριο στην Αθήνα. Είναι μέλος στο Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας (ΕΕΤΕ). Έχει παρουσιάσει έργα του σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και εξωτερικό
Lincoln Blackwood
Εμπορική καταστροφή
Αντιθέτως, η Cadillac Escalade EXT απεδείχθη εξαιρετικά πρακτική και αυτό ήταν καταδικαστικό για το Blackwood. Ενδεικτικώς, ενώ η Lincoln υπολόγιζε να πουλήσει 18.000 αντίτυπα του Blackwood τις δύο πρώτες σεζόν, τελικώς παρήχθησαν συνολικά μόλις 3.356 αντίτυπα σειράς Blackwood, σε μόλις 16 μήνες παραγωγής, και μάλιστα τα τελευταία από αυτά πωλήθηκαν με εξαιρετικά μεγάλη δυσκολία. Ταυτόχρονα μάλιστα, η αρχική Cadillac Escalade EXT πώλησε 13.494 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες το ημερολογιακό έτος (όχι τη σεζόν) 2002.
Κώστας Καλέντζης
Από το 1976 ως τώρα έχει στο ενεργητικό του πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού (Ιαπωνία Karuizawa Nagano, ΗΠΑ Evanston Illinois, Βέλγιο Βρυξέλλες, Γερμανία Bad Kötzting, Ρουμανία Siret, Γαλλία Γκρανβίλ, Στρασβούργο). Έχει χρησιμοποιήσει πολλούς τρόπους έκφρασης με διάφορες θεματικές και διαφορετικά υλικά (λάδι, ακρυλικό, ακουαρέλα, μολύβι, κάρβουνο, μικτές τεχνικές). Μεγάλο μέρος της δουλειάς του γίνεται εκτός εργαστηρίου στην ύπαιθρο και στο αστικό περιβάλλον κυρίως στην πόλη του.
Τα έργα απεικονίζουν κυρίως στιγμιότυπα της καθημερινότητας με βασικό θεματικό άξονα την ανθρώπινη παρουσία και συνύπαρξη. Χωρίς να εντάσσονται σε ένα συγκεκριμένο καλλιτεχνικό ρεύμα, διακρίνονται από ιμπρεσιονιστικές επιρροές σε συνδυασμό με εξπρεσιονιστικά στοιχεία στο ύφος και την αισθητική.
Lincoln Blackwood
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Blackwood
Κώστας Καλέντζης
Το 2012, ξεκίνησε να υλοποιεί την ιδέα ζωγραφικής σε tablet.
Διδάσκει με τη χρήση των πολυμέσων ιστορία και κώδικα της εικαστικής τέχνης σε εκπαιδευτικούς, καθηγητές πληροφορικής, συλλόγους φωτογράφων, Λαϊκό Πανεπιστήμιο Αθήνας, κέντρα επιμόρφωσης ενηλίκων και άλλους φορείς.
Ρίτσαρντ Γκόζνεϊ
Ο Σερ Ρίτσαρντ Γκόζνεϊ (Sir Richard Hugh Turton Gozney) είναι Βρετανός διπλωμάτης, Αντικυβερνήτης της Νήσου του Μαν από τις 27 Μαΐου 2016 έως τις 29 Αυγούστου 2021 και Κυβερνήτης των Βερμούδων από τις 12 Δεκεμβρίου 2007 ως τις 18 Μαΐου 2012. .
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου του 1951 και σπούδασε στην Οξφόρδη και σπούδασε Καλές Τέχνες και Γεωλογία. Το 1970 για μικρό χρονικό διάστημα παρακολούθησε μαθήματα σε σχολή στην Κένυα. Η διπλωματική του καριέρα ξεκίνησε το 1973 από διπλωματικά αξιώματα στην Κένυα και στη Σομαλία, ενώ αργότερα υπηρέτησε στις βρετανικές πρεσβείες στην Τζακάρτα και στο Μπουένος Άιρες. Την περίοδο 1981-84 υπηρέτησε στο ΝΑΤΟ και τα επόμενα 4 έτη στη Μαδρίτη. Το 1989-93 ανέλαβε γραμματειακή θέση στο Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών και το 1993-96 ύπατος αρμοστής της Βρετανίας στη Σουαζιλάνδη. Από το 2000 ως το 2004 υπηρέτησε ως πρεσβευτής της Βρετανίας στην Τζακάρτα και από το 2004 ως το 2007 ήταν Ύπατος Αρμοστής της Βρετανίας στη Νιγηρία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Νήσος του Μαν
14
Το έτος 14 ήταν ένα κοινό έτος που αρχίζει τη Δευτέρα στο Ιουλιανό Ημερολόγιο. Εκείνη την εποχή, ήταν γνωστό ως το Έτος της υπατείας των Πομπήιου και Απούλιου (ή, λιγότερο συχνά, το 767 Ab urbe condita). Ο χαρακτηρισμός 14 μ.Χ. για εκείνο το έτος έχει χρησιμοποιηθεί από τις αρχές της μεσαιωνικής περιόδου, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε την εποχή εκείνη η επικρατούσα μέθοδος στην Ευρώπη για την ονομασία των ετών.
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 14 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Παραπομπές
14
Υδραργυρικό βαρόμετρο
Γενικά
Υπάρχουν πολοί τύποι υδραργυρικών βαρομέτρων. Στα πλοία χρησιμοποιείται συνήθως ο "τύπος Kew" ή "Renou". Ο τύπος αυτός είναι ιδιάζουσας κατασκευής και διαφέρει του τύπου "Fortin" στο ότι δεν έχει την ακίδα, το άκρο της οποίας αντιστοιχεί με το 0 της κλίμακας. Σ΄ αυτό το όργανο το σφάλμα που προκύπτει απ΄ τη μεταβολή της στάθμης του υδραργύρου της λεκάνης εξουδετερώνεται με αντισταθμιστική κλίμακα.
Σφάλματα υδραργυρικού βαρομέτρου
Τα υδραργυρικά βαρόμετρα υπόκεινται σε τρία χαρακτηριστικά σφάλματα που οφείλονται στο τριχοειδές φαινόμενο, στη χωρητικότητα και στην άντληση, τα οποία και είναι:
Σφάλμα τριχοειδούς
Η επιφανειακή τάση του υδραργύρου μέσα στον υδραργυρικό σωλήνα σχηματίζει μηνίσκο. Αυτό επιβάλλει η τιμή της πίεσης που λαμβάνεται θα πρέπει να είναι πάντοτε η εφαπτομένη επί της κορυφής του μηνίσκου.
Σφάλμα χωρητικότητας
Το ύψος της βαρομετρικής στήλης θα πρέπει να λαμβάνεται από την επιφάνεια του υδραργύρου της λεκάνης μέχρι της κορυφής του υδραργύρου μέσα στον σωλήνα. Όταν η πίεση αυξάνει η στάθμη στη λεκάνη κατέρχεται. Επομένως οι μετρήσεις δεν μπορούν λα ληφθούν από σταθερό σημείο. Το σφάλμα αυτό αντισταθμίζεται με τη ρύθμιση της απόστασης μεταξύ των διαφόρων υποδιαιρέσεων της κλίμακας. Δηλαδή η σχέση μεταξύ διαμέτρου λεκάνης και διαμέτρου του γυάλινου σωλήνα είναι τέτοια ώστε η ελεύθερη επιφάνεια του υδραργύρου της λεκάνης να είναι εκατονταπλάσια εκείνης μέσα στο γυάλινο σωλήνα, έτσι η κάθε υποδιαίρεση της κλίμακας δεν ισούται στη πραγματικότητα με ακέραιο mm ή in αλλά προς 100/101 των μονάδων αυτών.
Σφάλμα άντλησης
Το σφάλμα αυτό απαντάται μόνο στα υδραργυρικά βαρόμετρα που φέρονται στα πλοία. Επειδή στα πλοία επέρχεται συνεχώς μεταβολή του ύψους της θέσης του βαρομέτρου από τη μέση στάθμη της θάλασσας (ΜΣΘ) παρουσιάζεται μια συνεχής μεταβολή των ενδείξεων της υδραργυρικής στήλης. Η ταλάντωση αυτή του υδράργυρου που χαρακτηρίζεται εν προκειμένω "άντληση" καθιστά δύσκολη τη λήψη ορθής ανάγνωσης της ένδειξης του βαρομέτρου. Εκτός όμως αυτού τέτοιο σφάλμα μπορούν να προκαλέσουν και οι διάφοροι κλυδωνισμοί του πλοίου όπως και οι ριπαίοι άνεμοι. Το σφάλμα αυτό περιορίζεται δραστικά με ιδιαίτερη προσαρμογή τριχοειδούς υδραργυρικού σωλήνα που φέρεται πάνω από τη λεγόμενη "παγίδα αέρος" δηλαδή τη στένωση του σωλήνα. Αν συνεχίζει να υφίσταται δυσκολία ορθής λήψης τότε λαμβάνεται ο μέσος όρος τεσσάρων συνεχόμενων ενδείξεων (των δύο μεγίστων και δύο ελαχίστων), μεταξύ των οποίων και ταλαντώνεται η υδραργυρική στήλη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μετεωρολογικά όργανα Κατηγορία:Υδράργυρος
Κοινός σπίνος
Ο σπίνος (Fringillia coelebs) κοινώς σπίνος, γνωστός και με τα ονόματα σπιγγάρι και τσόνης· περιλαμβάνει πολλά γένη και είδη που απαντούν σχεδόν σε όλο τον κόσμο, εκτός από την Αυστραλία. Είναι μικρόσωμο πουλί και μοιάζει με το σπουργίτι. Το ράμφος του είναι κοντό, ισχυρό και χοντρό στη βάση του. Η διαμόρφωση αυτή του επιτρέπει να σπάζει τα σκληρά περιβλήματα των σπόρων που αποτελούν την τροφή του. Παρουσιάζουν το φαινόμενο του φυλετικού διμορφισμού, ιδιαίτερα κατά την περίοδο της αναπαραγωγής. Λέγεται ότι με το επίμονο κελάηδημά του μας προειδοποιεί για τον ερχομό του χιονιού. Θεωρείται, χρήσιμο πουλί επειδή  τρώει διάφορα έντομα από τα οποία κινδυνεύουν οι καλλιέργειες. Το τραγούδι του διαφέρει από περιοχή σε περιοχή και μπορεί να ακουστεί από το Φεβρουάριο έως το Σεπτέμβριο.
Αναπαράγεται συνήθως την άνοιξη και το θηλυκό γεννά 2-6 αυγά σε μια φωλιά που κατασκευάζει μόνο του με ιδιαίτερη φροντίδα πάνω σε δένδρα, βράχους κτλ. Οι νεοσσοί είναι τυφλοί και ανίκανοι να βαδίσουν. Κατά τη διάρκεια της ωοτοκίας και της επώασης τα ζεύγη ζουν μόνα τους. Όταν όμως οι νεοσσοί μεγαλώσουν οι σπίνοι σχηματίζουν μεγάλα κοπάδια και μετακινούνται όλοι μαζί. Είναι πουλιά μεταναστευτικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπιζίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας
Νομπομπάνγκλα
Το Νομπομπάνγκλα είναι αλφαβητικό, χωρίς συνδυασμούς στυλ ορθογραφίας, χρησιμοποιώντας το Βεγγαλικό αλφάβητο. Το αλφάβητο νομπομπάνγκλα αποτελείται από 8 φωνήεντα και 37 σύμφωνα.
Στο νομπομπάνγκλα τα φωνήεντα γράφονται σαν ξεχωριστά γράμματα και εμφανίζονται πάντα μετά από το σύμφωνο. Γράφονται το ίδιο, στην αρχική και μέση θέση. Δεν υπάρχει εγγενές φωνήεν και τα σύμφωνα υπάρχουν μόνο για τον εαυτό τους, σε αντίθεση με τον κανόνα για τα Βραχμικά αλφάβητα.
Για παράδειγμα, η λέξη νομπομπάνγκλα γράφεται ως ণা̆বা̆বাঙলা n-o-b-o-b-a-ŋ-l-a, ενώ στη πρότυπη Βεγγαλική ορθογραφία θα ήταν ণববাংলা n-b-b-a-ᵑ-l-a.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βεγγαλική γλώσσα
Ζεόλιθος
thumb|250px|Ζεόλιθοι Οι ζεόλιθοι είναι μικροπορώδη αργυλοπυριτικά ορυκτά που χρησιμοποιούνται μεταξύ άλλων ως προσροφητικά και καταλύτες. Ο όρος δημιουργήθηκε το 1756 από τον Σουηδό ορυκτολόγο Άξελ Κρόνστεντ, ο οποίος παρατήρησε ότι με την ταχεία θέρμανση στιλβίτη παράγεται μεγάλη ποσότητα ατμού από νερό το οποίο είχε απορροφηθεί από το υλικό. Με βάση αυτή την παρατήρηση ονόμασε το υλικό ζεόλιθος, από τις ελληνικές λέξεις «ζέω» (βράζω) και «λίθος» (πέτρα). Ο ζεόλιθος μπορεί να είναι αυτοφυής ή να παράγεται βιομηχανικά.
Ιδιότητες
Οι ζεόλιθοι είναι τα αργιλοπυριτικά μέλη της οικογένειας των μικροπορωδών στερεών γνωστών σαν «μοριακά κόσκινα», επιτρέποντας τη διέλευση ουσιών με συγκεκριμένο μέγεθος και με αποτέλεσμα να ταξινομούνται σύμφωνα με το μεγεθός του. Το μέγιστο μέγεθος της ουσίας που μπορεί να διέλθει από τον ζεόλιθο εξαρτάται από τις διαστάσεις του καναλιού.
Η δομική μονάδα των ζεολίθων αποτελείται από περιοδικά επαναλαμβανόμενες ομάδες πυριτίου το οποίο περιβάλλεται από τέσσερα άτομα οξυγόνου, ενώ σε κάποιες από αυτές τις ομάδες το πυρίτιο αντικαθίσταται από άτομα αργιλίου, η παρουσία των οποίων φορτίζει αρνητικά το ορυκτό. Για να εξισορροπηθεί το φορτίο του ζεόλιθου, σε αυτό προστίθεται από ένα άτομο νατρίου. Οι επαναλαμβανόμενες ομάδες σχηματίζουν πόρους οι οποίοι δεν είναι πάντα συμμετρικά εξαιτίας μιας ποικιλίας φαινομένων, όπως για παράδειγμα το σθένος που προκαλείται από τους δεσμούς ανάμεσα στις μονάδες για να σχηματίσουν την συνολική δομή, ή ίδιων διαστάσεων.
Οι ζεόλιθοι μπορούν να περιλαμβάνουν μια μεγάλη ποικιλία κατιόντων, όπως νάτριο, κάλιο, ασβέστιο, μαγνήσιο και άλλα. Αυτά τα θετικά ιόντα συγκρατούνται ασθενώς και μπορούν εύκολα να ανταλλαχθούν με το περιβάλλον διάλυμα. Για παράδειγμα η χημική δομή του νατρολίτη, ενός κοινού ζεόλιθου, είναι Na2Al2Si3O10·2H2O.
Χρήσεις
Οι ζεόλιθοι χρησιμοποιούνται ευρέως σαν υποστρώματα ανταλλαγής ιόντων σε οικιακές και εμπορικές συσκευές καθαρισμού νερού και άλλων. Στη χημεία, οι ζεόλιθοι χρησιμοποιούνται για το διαχωρισμό μορίων (μόνο μόρια με συγκεκριμένο σχήμα και μέγεθος μπορούν να περάσουν) και σαν παγίδες μορίων ώστε αυτά να μπορούν να αναλυθούν. Οι ζεόλιθοι έχουν τη δυνατότητα να διαχωρίζουν με ακρίβεια και εξειδίκευση αέρια, συμπεριλαμβανομένων των υδρατμών, CO2 και SO2 από το φυσικό αέριο.
Το σύστημα παραγωγής οξυγόνου επί του αεροσκάφους (OBOGS) χρησιμοποιεί ζεόλιθο σε συνδυασμό με απορρόφηση εναλλαγής πίεσης για να απομακρύνει το άζωτο από τον συμπιεσμένο αέρα έτσι ώστε να παρέχει στο πλήρωμα οξυγόνο σε μεγάλο υψόμετρο.
Έχουν ευρεία χρήση στη βιομηχανία, στην οικοδομική, στην προστασία του περιβάλλοντος, στις ιχθυοκαλλιέργειες, τη γεωργία, την κτηνοτροφία και στην ιατρική από τα μέσα της δεκαετίας του 1960.
Γεωργία
Στη γεωργία, ο κλινοπτιλολίτης (ένας φυσικός ζεόλιθος) χρησιμοποιείται για τη βελτίωση του εδάφους. Παρέχει μια πηγή που απελευθερώνει με αργό ρυθμό κάλιο. Αν στον ζεόλιθο έχει προστεθεί αμμώνιο, τότε έχει παρόμοια λειτουργία, αποδεσμεύοντας άζωτο. Οι ζεόλιθοι μπορούν επίσης να δράσουν σαν ρυθμιστές της ποσότητας νερού, καθώς μπορούν να απορροφήσουν μέχρι το 55% του βάρους τους σε νερό και μετά να το απελευθερώσουν ανάλογα με τις ανάγκες του φυτού. Αυτό μπορεί να προλάβει το σάπισμα της ρίζας και να μετριάσει περιόδους ξηρασίας.
Μοάλα (νησί)
Το Μοάλα είναι ένα ηφαιστειογενές νησί του αρχιπελάγους Μοάλα, το οποίο αποτελεί τμήμα του αρχιπελάγους Λάου των Φίτζι. Έχει έκταση 65 τετραγωνικά χιλιόμετρα, καθιστώντας το το ένατο μεγαλύτερο νησί των Φίτζι και το μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους Λάου. Το νησί έχει μήκος 13 χλμ. και πλάτος έως 11 χλμ. Το υψηλότερο σημείο στο νησί, με υψόμετρο 468 μέτρα, ονομάζεται Ντελαϊμοάλα, έχει πλούσια βλάστηση και αποτελείται από πυκνό δάσος. Ο πληθυσμός του νησιού είναι περίπου 3000 κάτοικοι οι οποίοι ζουν σε οκτώ χωριά. Το κυριότερο χωριό είναι το Ναρόι, του οποίου ο πληθυσμός είναι πάνω από 500 κάτοικοι. Οι οικονομικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν την καλλιέργεια καρύδας, την παραγωγή κακάο, την αλιεία και την παραγωγή γιακόνα (κάβα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά των Φίτζι
Ηροφών
Ο Ηροφών γιος του Αναξαγόρα, ήταν Μακεδόνας γλύπτης στα τέλη του 2ου, με αρχές του 1ου αιώνα π.Χ.
Είναι γνωστός από μια επιγραφή στην Ολυμπία, όπου δημιούργησε ένα γλυπτό του Δία για τους Ηλείους κι άλλους Έλληνες προς τιμήν της Ρώμης.
Καθολική Αποστολική Εκκλησία
thumb|Η πρώην Καθολική Αποστολική Εκκλησία της [[Στοκχόλμη|Στοκχόλμης που χτίστηκε το 1889-90, και από τη δεκαετία του 1970 λειτουργεί σαν Ελληνορθόδοξη εκκλησία .]] Η Καθολική Αποστολική Εκκλησία (αγγλ.: Catholic Apostolic Church) υπήρξε μια Χριστιανική Αντβεντιστική εκκλησιαστική ομάδα που ιδρύθηκε το 1831 στο Λονδίνο από τους Χένρυ Ντράμοντ και Έντουαρντ Ίρβινγκ και αργότερα δραστηριοποιήθηκε στη Γερμανία, στις Ηνωμένες Πολιτείες και σε άλλες χώρες. Πίστευε στον επικείμενο δεύτερο ερχομό του Ιησού Χριστού και διαμόρφωσε μια ιεραρχία με αποστόλους, ευαγγελιστές και διδασκάλους. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, έπαψε να υφίσταται.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα Κατηγορία:Αντβεντισμός
Κοκκινομπομπίνα
Η κοκκινομπομπίνα, Bombina bombina (Linnaeus, 1761) είναι ένας φρύνος της οικογένειας Bombinatoridae. Πρόκειται για ένα μικρό φρύνο με ολικό μήκος που συνήθως δεν ξεπερνά τα 5cm. Συναντάται σε ρηχά, στάσιμα νερά, σε υψόμετρα συνήθως κάτω των 250m. Πολύ δειλός φρύνος που καταδύεται αμέσως στο νερό μόλις αντιληφθεί κίνδυνο.
Γεωγραφική κατανομή
Το είδος αυτό απαντάται στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη, από τη Δανία, τη Ν. Σουηδία και τη Β. Γερμανία έως τα Ουράλια όρη ανατολικά και έως τη λεκάνη του Δούναβη, την Τουρκία και βόρεια του Καυκάσου νότια. Έχει εισαχθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ελλάδα απαντάται μόνο στο ανατολικό τμήμα του νομού Έβρου, από το Δέλτα έως και το τριεθνές, κατά μήκος των συνόρων.
Βιολογία
Τρέφεται κυρίως με έντομα και προνύμφες αυτών. Ζευγαρώνει αργά την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν αρκετές φορές ανά εποχή, έως και 300 αυγά συνολικά. Τα θηλυκά συνήθως ζευγαρώνουν κάθε 2 χρόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμφίβια της Ευρώπης Κατηγορία:Αμφίβια της Ελλάδας Κατηγορία:Άνουρα
Θεισόα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Θεισόα είναι γνωστά :
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Πόλεμος Ηπείρου-Νίκαιας (1257-59)
Την περίοδο 1257-1259 το δεσποτάτο της Ηπείρου και η Αυτοκρατορία της Νίκαιας πολέμησαν μεταξύ τους για τα Ρωμαϊκά εδάφη.
Ιστορικό
Η Νίκαια είχε ως το 1253 καταλάβει τη Μακεδονία και την Αλβανία και ανάγκασε τον Μιχαήλ Β΄ δεσπότη της Ηπείρου σε υποτέλεια. Ο Μιχαήλ Β΄, φοβούμενος μία επίθεση της Νίκαιας, έπειτα από την ήττα (1255-56) των Βουλγάρων από τον Θεόδωρο Β΄ Βατάτζη, συμμάχησε με τον Στέφανο-Ούρο Α΄ της Σερβίας. Οι Ηπειρώτες περιέλαβαν μαζί τους τούς αρχηγούς των Αλβανών την άνοιξη του 1257 και έπειτα ο Ηπειρωτικός και ο Σερβικός στρατός συντόνισαν τις επιθέσεις τους. Αφού ο Μιχαήλ Β΄ ανέκτησε το μεγαλύτερο μέρος της Αλβανίας, έπειτα έστειλε δυνάμεις στη Μακεδονία.
Ανρί Λε Τοννελιέ ντε Μπρετέιγ
Ο Ανρί Λε Τοννελιέ (γαλλικά: Henry Le Tonnelier), όγδοος μαρκήσιος ντε Μπρετέιγ, ήταν Γάλλος πολιτικός γεννημένος στις 17 Σεπτεμβρίου 1847 και αποβιώσας στις 4 Νοεμβρίου 1916, στο Παρίσι. Προσωπικός φίλος του Βασιλέα της Αγγλίας, Εδουάρδου Ζ΄, ήταν ένας εκ των πρωτεργατών της Αντάντ Κορντιάλ.
Βιογραφία
μικρογραφία|αριστερά|Πορτραίτο του Ανρί σε παιδική ηλικία, μαζί με τον αδερφό του και την μητέρα του, από τον [[Εντουάρ Λουί Ντυμπύφ|Ντυμπύφ.]] Μεγαλύτερος υιός του μαρκήσιου Αλεξάντρ ντε Μπρετέιγ (υιού του Ασίλ Λε Τοννελιέ ντε Μπρετέιγ), υπασπιστής του Υπουργού Πολέμου, και της Σαρλότ-Αμελί Φουλντ (κόρης του Ασίλ Φουλντ), ακολούθησε το παράδειγμα του πατέρα του, ξεκινώντας, αρχικά, στρατιωτική σταδιοδρομία μετά την αποφοίτησή του από τη Στρατιωτική Σχολή του Σαιν-Σιρ, ως ανθυπολοχαγός στο 5ο Σύνταγμα Ουσάρων. Το 1870, ήταν μέλος της 5ης ίλης του 5ου Συντάγματος Ουσάρων, προτού αποσπαστεί ως υπασπιστής του Στρατηγού Μπραώ: ορίστηκε ως λοχαγός και έλαβε την Λεγεώνα της Τιμής κατά την διάρκεια του Γαλλοπρωσικού Πολέμου του 1870, προτού παραιτηθεί.
Εκλεγμένος ως μοναρχικός βουλευτής των Άνω Πυρηναίων το 1877, αποτέλεσε εκπρόσωπο του Κόμη του Παρισιού στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ωστόσο, παραιτήθηκε το 1892, καθώς ο τελευταίος αρνείτο, παρά τις συμβουλές του Πάπα, να δηλώσει πίστη στη Δημοκρατία. Παρά την προσωπική του πολιτική ιδεολογία, υπήρξε φίλος των Λεόν Γκαμπετά και Ζωρζ Κλεμανσώ.
Η Αντάντ Κορντιάλ μεταξύ της Γαλλίας και της Μεγάλης Βρετανίας το 1904, καθώς και η Τριπλή Αντάντ το 1907, αποτέλεσαν το επιστέγασμα των γαλλικών διπλωματικών προσπαθειών.
Παντρεύτηκε, αρχικά, την Κονστάνς ντε Καστελμπαζάκ, κόρη του ιπποκόμου της Αυτοκράτειρας Ευγενίας και εγγονής του Στρατηγού ντε Καστελμπαζάκ, με την οποία απέκτησε μια κόρη. Έχοντας χηρεύσει το 1886, παντρεύτηκε εκ νέου, αυτή την φορά με την Αμερικανίδα Μάρσελιτ Γκάρνερ το 1891, κουνιάδα του Σερ Ουίλιαμ Γκόρντον-Κάμμινγκ, με την οποία απέκτησε δύο υιούς (εκ των οποίων ο ένας παντρεύτηκε την ηθοποιό Μούσια Μπιέλινκο). Η περιουσία της, του επέτρεψε να προχωρήσει σε εργασίες στο Κάστρο του Μπρετέιγ, καθώς και στην ανέγερση, από τον Ερνέστ Σανσόν, το 1902, ιδιωτικού μεγάρου (γνωστού, σήμερα, ως Μέγαρο ντε Μπρετέιγ, το οποίο φιλοξενεί την Πρεσβεία της Ιρλανδίας), ευρισκόμενου επί του αριθμού 12 της Λεωφόρου Φος, στο ύψος της Οδού Ρυντ, στο οποίο και μετακόμισε από την οικία του, η οποία ευρισκόταν επί του αριθμού 28 της Οδού Φραγκίσκου Α΄. Το 1912, φιλοξένησε εντός του ιδιωτικού μεγάρου του τον νεαρό Πρίγκιπα της Ουαλίας, μελλοντικό Εδουάρδο Η΄, κατά τη διάρκεια της πολύμηνης διαμονής του στο Παρίσι.
Απεβίωσε το 1916, εντός του Μεγάρου ντε Μπρετέιγ, πνευματικά καταρρακωμένος από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος κατέστρεψε τα όνειρά του για μια διπλωματική ισορροπία σε ευρωπαϊκό επίπεδο. μικρογραφία|Γελοιογραφία του Ανρί ντε Μπρετέιγ από τον [[Κλωντ Γκιγιωμέν (καλλιτέχνης)|Πεπέν, εντός του Le Grelot, στις 28 Αυγούστου 1892.]] Αποτέλεσε πηγή έμπνευσης, για τον Μαρσέλ Προυστ, για το πρόσωπο του Μαρκήσιου ντε Μπρεωτέ, ο οποίος «συναναστρεφόταν μόνο με εξοχότητες, ωστόσο τις απαξιούσε και δεν ονειρευόταν παρά μόνο να ζήσει εντός των μουσείων».
Έγραφε ένα Ημερολόγιο, το οποίο βρέθηκε εντός των οικογενειακών αρχείων από τον υιό του και εκδόθηκε, ως προς το τμήμα το οποίο αφορούσε τις ημερομηνίες μεταξύ 1886 και 1889, από τον εγγονό του, Ανρί-Φρανσουά, τον Φεβρουάριο του 2007.
Ήταν μέλος της επιτροπής της Εταιρείας της Ιππασίας μετ' εμποδίων της Γαλλίας.
Ξηροφθαλμία
Η ξηροφθαλμία είναι πάθηση των οφθαλμών. Οφείλεται στην κακή ποιότητα και ποσότητα δακρύων που επαλείφουν το κερατοειδή με αποτέλεσμα την ανεπαρκή του λύπανση. Ίσως είναι το πιο σημαντικό πρόβλημα σε άτομα που χρησιμοποιούν φακούς επαφής.
Ανρί Λε Τοννελιέ ντε Μπρετέιγ
Πηγές
Ανρι Κατηγορία:Βουλευτές των Άνω Πυρηναίων (Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία) Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής
Ξηροφθαλμία
Πώς προκαλείται
Οι πιο συχνοί παράγοντες που προκαλούν την ξηροφθαλμία είναι:
Συμπτώματα
Τα κυριότερα συμπτώματα της ξηροφθαλμίας είναι:
Σημαντικό ρόλο στη θεραπεία της ξηροφθαλμίας παίζει η έγκυρη διάγνωση της προς αποφυγή σοβαρότερων βλαβών στον κερατοειδή και στο επιπεφυκότα του ασθενούς.Η ποσότητα των δακρύων ελέγχεται με το Schirmer Test που είναι ένα διηθητικό χαρτί,τοποθετείται στο μάτι του ασθενούς και διαβρέχεται από τα δάκρυά του. Η ποιότητα των δακρύων μπορεί να εξεταστεί με το τεστ BUT (break up time) που ουσιαστικά εξετάζεται ο χρόνος εξάτμισης των δακρύων. Σε περιπτώσεις που θέλουμε να εξετάσουμε τις επιπτώσεις της ξηροφθαλμίας στο κερατοειδή χρησιμοποιείται χρώση φλουοροσκεϊνης και αντίστοιχα για το επιπεφυκότα γίνεται χρώση ερυθρού της Βεγγάλης.
Θεραπεία
Άλλη θεραπεία είναι απόφραξη των δακρυικών πόρων.Σε περιπτώσεις που συνυπάρχει και φλεγμονή συνίσταται και η ολιγοήμερα χρήση αντιφλεγμονώδους αγωγής. Το πιο σημαντικό βέβαια είναι να απομακρύνουμε τον παράγοντα που τη δημιουργεί. Υπάρχουν επίσης απλές συνήθειες που βελτιώνουν την ενόχληση από την ξηροφθαλμία. Η κατανάλωση αρκετής ποσότητας νερού καθημερινά διατηρεί το σώμα μας ενυδατωμένο. Επίσης η προσπάθεια να βλεφαρίζουμε πιο συχνά, ιδιαίτερα όταν διαβάζουμε,όταν βλέπουμε τηλεόραση ή όταν ασχολούμαστε με τον υπολογιστή βοηθά πολύ καθώς επίσης καλό είναι να αποφεύγετε το έντονο τρίψιμο των ματιών που παροδικά δίνει ένα αίσθημα ανακούφισης αλλά αργότερα επιτείνει το πρόβλημα.Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις Κατηγορία:Διαταραχές του σκληρού χιτώνα και του κερατοειδούς Κατηγορία:Σύνδρομα που επηρεάζουν τα μάτια
Ρομπόλα Κεφαλονιάς
Η Ρομπόλα Κεφαλονιάς είναι λευκό κρασί Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) (παλαιότερα Ο.Π.Α.Π. Ονομασίας Προέλευσης Ανώτερης Ποιότητας) που παράγεται αποκλειστικά στο νησί της Κεφαλονιάς στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων. Θεωρείται το κατ’ εξοχήν επώνυμο εξαγώγιμο προϊόν του νησιού, άμεσα συνδεδεμένο με την ιστορία και τον πολιτισμό του.
Ετυμολογία
Σχετικά με την προέλευση του ονόματος της ποικιλίας σταφυλιού από το οποίο παράγεται η Ρομπόλα Κεφαλονιάς έχουν διατυπωθεί πολλές υποθέσεις. Πιθανόν να προέρχεται από την ελληνική λέξη "ρόμβος" (ιταλικ. Rombo), σχήμα στο οποίο δόθηκαν και τελετουργικές ιδιότητες. Πιθανά η λέξη να υπονοεί τη δύναμη του κρασιού αυτού να μας γοητεύει, να μας μεταφέρει σε μια κατάσταση ρέμβης ή ελαφριάς μέθης.
Παραγωγή
Η ποικιλία ρομπόλα προτιμάει φτωχά εδάφη, χαλικώδη, ασβεστολιθικής προέλευσης κύρια στις ημιορεινές και ορεινές περιοχές του νησιού. Ξεκινάει τη βλάστηση στα τέλη του Μάρτη και ωριμάζει λίγο μετά τα μέσα Αυγούστου, μέχρι και τα μέσα Σεπτέμβρη το πολύ.
Με παραγωγή άνω των 500 τόνων ετησίως στο νησί της Κεφαλονιάς, η Ρομπόλα είναι παρούσα στην ευρωπαϊκή, την αμερικανική και γενικότερα την παγκόσμια αγορά. Η ζώνη παραγωγής εντοπίζεται στην περιοχή Ομαλών - Τρωιανάτων, ενώ φτάνει μέχρι τα όρια του ελατοδάσους του Εθνικού Δρυμού Αίνου Κεφαλονιάς.
Περίπου το 70% της συνολική παραγωγής οινοποιείται από τον Αγροτοβιομηχανικό Συνεταιρισμό Παραγωγών Ρομπόλας Κεφαλονιάς.