cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στάδιο Μάκσιμιρ
Κατασκευή και τα πρώτα χρόνια
Λόγω της στενής σχέσης και της συμμαχίας των ΧΑΣΚ και ΧΣΚ Γκρατζάνσκι Ζάγκρεμπ και της τελευταίου που έπαιζε στο Στάδιο Κότουρασκα, το οποίο ήταν σε κακή κατάσταση, η Γκρατζάνσκι άρχισε επίσης να παίζει τους εντός έδρας αγώνες τους στο νέο Στάδιο Μάκσιμιρ.
Στις 26 Μαΐου 1941, ένας εκπρόσωπος της φασιστικής κυβέρνησης των Ούστασε του Ανεξάρτητου Κράτους της Κροατίας απευθύνθηκε σε νεαρούς φοιτητές του Ζάγκρεμπ στη συνάντησή τους στο Στάδιο Μάκσιμιρ και κάποια στιγμή διέταξε να διαχωριστούν οι Σέρβοι και οι Εβραίοι φοιτητές, αλλά οι φοιτητές δεν υπάκουσαν. Λίγο αργότερα, τον Ιούνιο του 1941, αντάρτες νέοι έκαψαν το στάδιο. Το 1977, γυρίστηκε η ταινία Επιχείρηση Στάδιο για να τιμήσει το περιστατικό του διαχωρισμού.
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ανάπτυξη
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ΧΑΣΚ και Γκρατζάνσκι διαλύθηκαν από το νεοσύστατο κομμουνιστικό καθεστώς της Γιουγκοσλαβίας και ένας νέος σύλλογος, η Ντιναμό Ζάγκρεμπ, κληρονόμησε τα χρώματα, τις τιμές και το γήπεδο των συλλόγων και, ως εκ τούτου, είναι ο άμεσος διάδοχος των ΧΑΣΚ και ΧΣΚ Γκρατζάνσκι.
Όταν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1976 διεξήχθη στη Γιουγκοσλαβία, το Στάδιο Μάκσιμιρ φιλοξένησε τον αγώνα για τα ημιτελικά μεταξύ Ολλανδίας και Τσεχοσλοβακίας και τον μικρό τελικό μεταξύ Ολλανδίας και Γιουγκοσλαβίας.
Το Στάδιο Μάκσιμιρ ήταν ο κεντρικός χώρος για τη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 1987, η οποία φιλοξενήθηκε από την πόλη του Ζάγκρεμπ.
Το 1990, πολλά γεγονότα συνέβησαν στο Στάδιο Μάκσιμιρ. Στις 13 Μαΐου, έλαβε χώρα η συμπλοκή Ντιναμό Ζάγκρεμπ-Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου, μια περιβόητη συμπλοκή στην οποία συμμετείχαν οπαδοί της Ντιναμό Ζάγκρεμπ και του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου. Ο τελευταίος αγώνας της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας φιλοξενήθηκε στο Στάδιο Μάκσιμιρ στις 3 Ιουνίου. Στις 17 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, η Κροατία έπαιξε με τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε αυτό που ήταν ο πρώτος αγώνας της Κροατίας στη σύγχρονη εποχή.
Σύγχρονη εποχή
Το 1998 έγιναν σχέδια για μαζική ανακαίνιση και την ίδια χρονιά ξεκίνησε η πρώτη φάση. Η παλιά βόρεια κερκίδα κατεδαφίστηκε και χτίστηκε νέα μέσα σε ένα χρόνο. Αυτή η ανακαίνιση αύξησε τη χωρητικότητα θέσεων του σταδίου σε 38.079.
Μετά το 1992, για 16 χρόνια, η Εθνική Κροατίας είχε ένα περήφανο αήττητο σε αυτό το στάδιο σε οποιονδήποτε επίσημο αγώνα, ωστόσο, στις 10 Σεπτεμβρίου 2008 (δύο χρόνια μετά την ήττα με 2–0 στην ίδια έδρα) η Αγγλία έγινε η πρώτη ομάδα που κέρδισε την Κροατία στο Ζάγκρεμπ, κερδίζοντας με 4–1, τερματίζοντας ένα αήττητο σερί 30 αγώνων.
Το καλοκαίρι του 2011 έγινε μια μικρό, αλλά τόσο απαραίτητη ανακαίνιση στο στάδιο. Αντικαταστάθηκαν όλα τα καθίσματα, τοποθετήθηκε νέο σύστημα αποστράγγισης, ενδοεδαφική θέρμανση και αυτόματο πότισμα μαζί με νέο χλοοτάπητα, ο αθλητικός στίβος καλύφθηκε με μπλε τεχνητό γρασίδι και όλες οι επιφάνειες από τούβλα καλύφθηκαν με μπλε πανί.
Σεισμός το 2020
Ο σεισμός, που συνέβη το πρωί της 22ης Μαρτίου 2020, κατέστρεψε τη δομική ευστάθεια του γηπέδου. Μετά από επιθεώρηση δομικού μηχανικού, το Στάδιο Μάκσιμιρ κρίθηκε «προσωρινά ακατάλληλο». Η ανατολική κερκίδα, η οποία είναι και η μεγαλύτερη μεμονωμένη βάση χωρητικότητας, υπέστη τις περισσότερες ζημιές και αναμένει την τελική απόφαση μετά από λεπτομερή οικοδομική επιθεώρηση. Εν αναμονή, η Ντιναμό επιτρέπεται να φιλοξενήσει αγώνες στο Στάδιο Μάκσιμιρ, αλλά με την ανατολική κερκίδα να είναι κλειστή για τους φιλάθλους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Κροατία Κατηγορία:Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Εθνικά στάδια Κατηγορία:Στάδια Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1976 Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Γιουγκοσλαβία
Καρουσάδες
Οι Καρουσάδες είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Κέρκυρας στα Επτάνησα.
Γενικά
Το χωριό των Καρουσάδων έχει μια ποδοσφαιρική ομάδα με επιτυχίες στο τοπικό πρωτάθλημα της Κέρκυρας. Έχει κερδίσει δυο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο
Στους Καρουσάδες εγκαταστάθηκε το 1453 η οικογένεια Θεοτόκη της οποίας το αρχοντικό διατηρείται μέχρι σήμερα. Γόνος της οικογένειας Θεοτόκη, είναι και ο Κωνσταντίνος Θεοτόκης (13 Μαρτίου 1872 - 1 Ιουλίου 1923) ο δημιουργός του κοινωνικού μυθιστορήματος (Σκλάβοι στα Δεσμά τους, Η Τιμή και το Χρήμα) συνιδρυτής του τότε Σοσιαλιστικού Κόμματος, ποιητής, και λόγιος. Απο την οικογένεια Θεοτόκη κατάγεται και ο Δημήτριος Θεοτόκης, αδελφός του Κωνσταντίνου Θεοτόκη, στρατιωτικός, μέραρχος, ο μοναδικός που κατόρθωσε να φέρει την μεραρχία του, μετά την μικρασιατική καταστροφή, σώα και αβλαβή στην πατρίδα, αλλά να σώσει και όσους πρόσφυγες συνάντησε στο δρόμο του, προς την επιστροφή.
Από τους Καρουσάδες κατάγεται και ο Κωσταντίνος Μπούκας ο ιδρυτής του Λιμενικού Σώματος και ο αδελφός του Νικόλαος Μπούκας, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς για την αντιστασιακή του δράση.
Ένας άλλος Καρουσαδίτης, είναι ο Σπύρος Χαλικιάς, γεννήθηκε το 1927, βραβευμένος με διεθνή βραβεία φωτορεπόρτερ (ΕΣΣΔ, Κούβα, Γαλλία), μακρονησιώτης, γνωστός για την αντιστασιακή του δράση κατά της χούντας των συνταγματαρχών, βασανίστηκε στο ΕΑΤ - ΕΣΑ φυλακίστηκε, κλονίστηκε ανεπανόρθωτα η υγεία του, και πέθανε το 1981.
Η Αστρακερή, το επίνειο των Καρουσάδων, είναι από τα πρώτα θέρετρα της Κέρκυρας, λόγω της δομής της, δεν έχει "αξιοποιηθεί" τουριστικά, παραμένει μία από τις λίγες παρθένες παραλίες του νησιού, καθαρή και πνιγμένη στο πράσινο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Κίνημα για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη 2025
Το Κίνημα για τη Δημοκρατία στην Ευρώπη 2025 (αγγλ. Democracy in Europe Movement 2025), περισσότερο γνωστό με το αρκτικόλεξο DiEM25, είναι το πρώτο πανευρωπαϊκό πολιτικό κίνημα που ιδρύθηκε το 2015 με συνιδρυτή τον πρώην υπουργό Οικονομικών της Ελλάδας Γιάνη Βαρουφάκη.
Το κίνημα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στις 9 Φεβρουαρίου 2016 στο θέατρο Φολκσμπίνε του Βερολίνου. Στόχος του κινήματος είναι η μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να δημιουργηθεί «μία πλήρης δημοκρατία με ένα ανεξάρτητο κοινοβούλιο το οποίο θα σέβεται την εθνική αυτοδιάθεση και το μοίρασμα της εξουσίας με τα εθνικά κοινοβούλια, τις περιφερειακές συνελεύσεις και τα δημοτικά συμβούλια».
Στόχος του κινήματος
Σύμφωνα με το ίδιο το κίνημα, στόχος του είναι η αναζωογόνηση της ιδέας της Ευρώπης ως μίας ένωσης των λαών της που θα διοικείται μέσα από τη δημοκρατική συναίνεση και όχι βάσει της τωρινής της κατεύθυνσης, η οποία είναι η δημιουργία μιας υπερεθνικής οντότητας που διοικείται από τεχνοκράτες μέσα από διατάγματα. Για τη στήριξη αυτού του επιχειρήματος, το κίνημα αναφέρει οκτώ τομείς στους οποίους συμβαίνει αυτό. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται στα «εκτελεστικά εποπτικά "όργανα" και της τρόικας που δημιούργησαν από κοινού με μη εκλεγμένους "τεχνοκράτες" άλλων διεθνών και ευρωπαϊκών θεσμών». Επίσης, αναφέρει τον ανερχόμενο εξτρεμιστικό εθνικισμό που παρατηρείται σε ορισμένα νέα πολιτικά κόμματα αλλά και τις πρωτοβουλίες υπέρ του Brexit και του Grexit ως δείγματα της επικείμενης κατάρριψης του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.
Ο ισχυρισμός αυτός επαναλήφθηκε από τον ίδιο τον Βαρουφάκη σε συνέντευξη που έδωσε στην ισπανική εφημερίδα El País κατά την επίσκεψή του στη Μαδρίτη, αναφερόμενος στις παραχωρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς το Ηνωμένο Βασίλειο που πραγματοποιήθηκαν τον Φεβρουάριο του 2016 ως δείγμα της αποσύνθεσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Συντονισμός
Το DiEM25 διευθύνεται από ένα συντονιστικό συλλογικό σώμα αποτελούμενο από 12 άτομα και εποπτευόμενο από ένα συμβουλευτικό συμβούλιο γνωστών προσωπικοτήτων.
Στην Ελλάδα
Στις 26 Μαρτίου του 2018 πραγματοποιήθηκε η Ιδρυτική Συνδιάσκεψη του ελληνικού εκλογικού βραχίονα του DiEM25, από τον Γιάνη Βαρουφάκη υπό το όνομα ΜέΡΑ25 - Μετωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Οργανισμοί σχετικοί με την Ευρωπαϊκή Ένωση
Καστελνουόβο Μπέλμπο
Το Καστελνουόβο Μπέλμπο (ιταλικά: Castelnuovo Belbo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Καστελνουόβο Καλτσέα
Το Καστελνουόβο Καλτσέα (ιταλικά: Castelnuovo Calcea) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Καστελνουόβο Ντον Μπόσκο
Το Καστελνουόβο Ντον Μπόσκο (ιταλικά: Castelnuovo Don Bosco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Μάθιου Μπέλτσερ
Ο Μάθιου Μπέλτσερ (γενν. 20 Σεπτεμβρίου 1992) είναι Αυστραλός ολυμπιονίκης της ιστιοπλοΐας 470. Στο σκάφος 470 έχει συναθλητή τον Γουίλ Ράιαν.
Καστελνουόβο Ντον Μπόσκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Μάθιου Μπέλτσερ
Έχει κατακτήσει 7 παγκόσμια πρωταθλήματα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 ήταν πρώτος μαζί με τον Μάλκολμ Πέιτζ. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 ήταν 2ος πίσω από το Κροατικό σκάφος. Τον Αύγουστο του 2018 πήρε την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστραλοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αυστραλοί αθλητές της ιστιοπλοΐας
Τσελλαρένγκο
Το Τσελλαρένγκο (ιταλικά: Cellarengo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Σινοϊαπωνικό Μουσείο Κέρκυρας
Το Σινοϊαπωνικό Μουσείο Κέρκυρας ή αλλιώς Μουσείο Ασιατικής Τέχνης Κέρκυρας στεγάζεται στο Ανάκτορο των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου, στην πόλη της Κέρκυρας, και φιλοξενεί αρχαιότητες της Άπω Ανατολής και της Ινδίας. Είναι το μοναδικό μουσείο στην Ελλάδα, που είναι αφιερωμένο στην τέχνη της Ινδίας και της Άπω Ανατολής. Ιδρύθηκε το 1928. Αρχικά τα εκθέματα του μουσείου απαρτίζονταν από την ιδιωτική συλλογή του Γρηγορίου Μάνου, ο οποίος διετέλεσε πρέσβης της Ελλάδας στην Αυστρία. Μεταγενέστερα προστέθηκαν δωρεές ιδιωτικών συλλογών και άλλων ανθρώπων, όπως του Νικολάου Χατζηβασιλείου, του Χαρίλαου Χιωτάκη, κ.ά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στην Κέρκυρα Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Ελλάδα Κερκυρας
Πομπονία Γραικίνα
Η Πομπονία Γραικίνα (απεβ. 83 μ.Χ.) ήταν ευγενής Ρωμαία του 1ου αιώνα η οποία είχε σχέση με την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία. Ήταν η σύζυγος του Αύλου Πλαύτιου, του στρατηγού που ηγήθηκε της ρωμαϊκής κατάκτησης της Βρετανίας το 43 μ.Χ., και ήταν γνωστή ως ένας από τους λίγους ανθρώπους που τόλμησαν να θρηνήσουν δημόσια το θάνατο μιας συγγενικής γυναίκας (Ιουλία Λιβία, εγγονή του αυτοκράτορα Τιβέριου) που σκοτώθηκε από την αυτοκρατορική οικογένεια. Εικάζεται ότι ήταν πρώιμη Χριστιανή. Ορισμένοι την προσδιορίζουν ως τη Λουκία, μια αγία που τιμάται από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Θύελλα Δρομολαξιάς
Το Αθλητικό Σωματείο Θύελλα Δρομολαξιάς ηταν κυπριακός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Δρομολαξιά. Ιδρύθηκε το 1959. Το σωματείο διατηρούσε ποδοσφαιρική ομάδα και ομάδα ποδοσφαίρου σάλας, τα οποία πλέον είναι ανενεργά.
Ιστορία
Η ποδοσφαιρική ομάδα του σωματείου συμμετείχε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ένωσης Λάρνακας (ΕΠΕΛ), της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το 2006 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ. Ακολούθως, συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης ΣΤΟΚ, μέσα από το οποίο εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2006-07. Μετά την 10η αγωνιστική αποχώρησε λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Το σωματείο δημιούργησε και ομάδα ποδοσφαίρου σάλας η οποία συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Σάλας Γ΄ κατηγορίας 2012-13 τερματίζοντας στην 7η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1959 Κατηγορία:Κυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου σάλας Κατηγορία:Δρομολαξιά
Τσέλλε Ενομόντο
Το Τσέλλε Ενομόντο (ιταλικά: Celle Enomondo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Τσέρρο Τάναρο
Το Τσέρρο Τάναρο (ιταλικά: Cerro Tanaro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Τσερρέτο ντ'Άστι
Το Τσερρέτο ντ'Άστι (ιταλικά: Cerreto d'Asti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Ξενοφών Στεργιάδης
Ο Ξενοφών Στεργιάδης (1943-), του Ιωάννη και της Ευανθίας, είναι Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης το πρώτο μισό της δεκαετίας του '90.
Βιογραφία
Ήταν υποψήφιος βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Κιλκίς με τη Νέα Δημοκρατία (της οποίας είναι στέλεχος) στις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 1989 και συγκέντρωσε 3.402 ψήφους. Έχει υπηρετήσει και ως πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Κιλκίς.
Τον Μάιο του 1990 διορίστηκε Νομάρχης Καστοριάς και υπηρέτησε εκεί ως τον Οκτώβριο του 1992, οπότε μετατέθηκε στην Πιερία. Τον Οκτώβριο του 1992 διορίστηκε Νομάρχης Πιερίας και παρέμεινε στη νομαρχία ως την παραίτησή του, τον Μάιο του 1993. Στη διάρκεια της θητείας του, διακήρυξε την ανάγκη να συνενωθούν οι κοινότητες σε δήμους, με στόχο την αναβάθμισή τους και την απορρόφηση κεφαλαίων από την ΕΟΚ. Ο νομάρχης παραιτήθηκε για να πολιτευτεί στο νομό Κιλκίς, στις εκλογές του 1993, με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Καστοριάς Κατηγορία:Νομάρχες Πιερίας
Τσεσσόλε
Το Τσεσσόλε (ιταλικά: Cessole) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Κιουζάνο ντ'Άστι
Το Κιουζάνο ντ'Άστι (ιταλικά: Chiusano d'Asti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Τσινάλιο
Το Τσινάλιο (ιταλικά: Cinaglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Τσιστέρνα ντ'Άστι
Η Τσιστέρνα ντ'Άστι (ιταλικά: Cisterna d'Asti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Κοατσόλο
Το Κοατσόλο (ιταλικά: Coazzolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Άγιος Νικόλαος Στερνών Ηρακλείου
Ο Άγιος Νικόλαος είναι οικισμός της κοινότητας Στερνών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κόφινα, του δήμου Γόρτυνας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Στις τελευταίες απογραφές ο οικισμός έχει καταγραφεί χωρίς κατοίκους.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Νικόλαος είναι ορεινός, ακατοίκητος οικισμός στο νότιο τμήμα του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στις βόρειες κλιτύς του Κόφινα, στον επαρχιακό χωματόδρομο προς τις Στέρνες και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 770. Απέχει 52 χλμ. περίπου Ν. του Ηρακλείου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σταβγιών του νομού Ηρακλείου. Το 1927 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Στερνών. Το 1951 ο οικισμός καταργήθηκε για να επανασυσταθεί το 1991. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Στερνών και προσαρτήθηκε στον δήμο Κόφινα. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κόφινα και προσαρτήθηκε στον δήμο Γόρτυνας.
Πηγές
Κατηγορία: Δήμος Γόρτυνας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Κατάλογος προέδρων της Ζάμπιας
Ο Πρόεδρος της Ζάμπιας είναι ο αρχηγός κράτους και της κυβέρνησης στην αφρικανική χώρα. Πρώτος πρόεδρος στη χώρα διετέλεσε ο Κένεθ Καούντα, από το 1964 ως το 1991. Ο Λέβι Μουαναγουάσα και ο Μάικλ Σάτα πέθαναν κατά τη διάρκεια της θητείας του το 2008 και το 2014 αντίστοιχα.
Πρόεδροι της Ζάμπιας (1964–σήμερα)
Εκλέχθηκε χωρίς αντίπαλο
Πέθανε εν ενεργεία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Άγιος Νικόλαος Βιάννου Ηρακλείου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Άνω Βιάννου του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Βιάννου και προσαρτήθηκε στον δήμο Βιάννου.
Πηγές
Κατηγορία: Δήμος Βιάννου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Praey for the Gods
Το Praey for the Gods είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας και επιβίωσης που αναπτύχθηκε από τα No Matter Studios. Το παιχνίδι είχε αρχικά τον τίτλο Prey for the Gods, ωστόσο άλλαξε λόγω διαμάχης με την ZeniMax Media σχετικά με τα πνευματικά δικαιώματα για το όνομα Prey.
Η πρώιμη εκδοχή του παιχνιδιού κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2019, ενώ η πλήρης εκδοχή κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows, PlayStation 4, PlayStation 5 και Xbox One τον Δεκέμβριο του 2021.
Τρόπος παιχνιδιού
Στο Praey for the Gods, ο χαρακτήρας ξεκινά ένα ταξίδι σε ένα παγωμένο νησί χωρίς εξοπλισμό, όπου πρέπει να βρει αντικείμενα για να επιζήσει σε ακραίες καιρικές συνθήκες, και έχει την ικανότητα να σκαρφαλώνει γιγαντιαία πλάσματα για να τα σκοτώσει.
Το παιχνίδι διαθέτει ένα σύστημα εξάντλησης και έτσι, οποιαδήποτε πράξη του χαρακτήρα θα επηρεάσει αυτό το ποσοστό. Κινήσεις όπως το γρήγορο τρέξιμο και οι κινήσεις αποφυγής βοηθούν το χαρακτήρα να αποφεύγει επιθέσεις, αλλά επίσης επιβαρύνουν το ποσοστό εξάντλησης, η οποία περνά με την ξεκούραση του χαρακτήρα.
Όταν ο χαρακτήρας έχει εξαντληθεί, τότε οι τομείς της πείνας, του κρύου και της αντοχής, πέφτουν. Η υγεία αναπληρώνεται και η εξάντληση φεύγει με την ανακάλυψη της φωτιάς.
Ο παίκτης μπορεί να εντοπίσει γίγαντες στο νησί, να σκαρφαλώσει επάνω τους και να τους σκοτώσει, με διάφορα αντικείμενα που βρίσκει στο νησί.
Ανάπτυξη
Η ανάπτυξη του Praey for the Gods ξεκίνησε το 2014 στο Σαν Φρανσίσκο από την No Matter Studios, μια ομάδα τριών προγραμματιστών που αρχικά εργάζονταν στο παιχνίδι στον ελεύθερο χρόνο τους. Στις 19 Οκτωβρίου του 2016, η ομάδα αποκάλυψε ένα μικρής διάρκειας trailer του παιχνιδιού στο YouTube. Τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους, το στούντιο μετακίνησε στο Σιάτλ της Ουάσινγκτον, για να εργαστεί στο παιχνίδι με πλήρες ωράριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Unity Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2019 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 5 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2021
Δημήτριος Β΄ της Γεωργίας
Ο Δημήτριος Β΄ ο Αυτοθυσιαζόμενος ή Αφοσιωμένος, დემეტრე II თავდადებული, (1259 – 12 Μαρτίου 1289) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Ιβηρίας, ήταν βασιλιάς της Γεωργίας το διάστημα 1270–1289.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|«Ο Δημήτριος Β' πηγαίνει στον Χαν», του Χένρυκ Χρυνιέφσκι. Γιος του βασιλιά Δαβίδ Ζ΄ και της συζύγου του Γβάντσα, ο Δημήτριος ήταν μόλις 2 ετών όταν η μητέρα του σκοτώθηκε από τους Μογγόλους το 1261. Διαδέχθηκε τον πατέρα του -αφού εκείνος απεβίωσε το 1270- όταν ήταν 11 ετών. Κυβέρνησε υπό την αντιβασιλεία του Σαντούν Μανκαμπερντέλι για κάποιο διάστημα. Το 1277-1281 έλαβε μέρος στις εκστρατείες του Αμπακά Χαν κατά της Αιγύπτου και διακρίθηκε ιδιαίτερα στη Δεύτερη Μάχη του Χομς, (29 Οκτωβρίου 1281). Αν και συνέχισε να φέρει τον τίτλο «βασιλιάς των Γεωργιανών και των Αμπχαζίων, κ.λπ.», η κυριαρχία του Δημητρίου Β΄ εκτεινόταν μόνο στο ανατολικό τμήμα του βασιλείου. Η Δυτική Γεωργία βρισκόταν υπό την κυριαρχία του Ιμερετικού κλάδου της δυναστείας των Βαγρατιδών.
Τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Βαχτάνγκ Β΄.
Οικογένεια
Κάποια στιγμή, ο Δημήτριος Β΄ είχε τρεις γυναίκες. Το 1277 νυμφεύτηκε μία Μεγάλη Κομνηνή, κόρη του Μανουήλ Α΄ αυτοκράτορα της Τραπεζούντας, από την οποία απέκτησε πέντε παιδιά:
Ο Δημήτριος Β΄ είχε επίσης τρία παιδιά από τη δεύτερη σύζυγό του, τη Μογγόλα πριγκίπισσα Σολγκάρ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Κάτια Γέρου
Η Κάτια Γέρου είναι Ελληνίδα ηθοποιός με καταγωγή από το Αγρίνιο.
Βιογραφία
H Κάτια Γέρου σπούδασε αρχικά Νομική στην Αθήνα, από όπου και ξεκίνησε η ενασχόληση της με το θέατρο. Στην αρχή εντάχθηκε στην ερασιτεχνική θεατρική ομάδα του Πανεπιστημίου Αθηνών και αργότερα (1976) αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και σε αυτή του Θεάτρου Τέχνης. Πέτυχε και στις δύο αλλά τελικά επέλεξε το Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», με το οποίο συνεργάστηκε για τα επόμενα 27 χρόνια μετά την αποφοίτησή της. Αργότερα πρωταγωνίστησε στο ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Αγρινίου. Σύζυγος και συνοδοιπόρος στη ζωή της ήταν ο ζωγράφος, σκηνογράφος και συγγραφέας Κυριάκος Κατζουράκης.
Στις εκλογές του 2009 ήταν υποψήφια βουλευτής επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ.
Πρόσφατα εξέδωσε την αυτοβιογραφία της, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καλειδοσκόπιο κι έχει τίτλο "Αλλάζοντας τους παλμούς της καρδιάς-συζητήσεις για το θέατρο με την Ιόλη Ανδρεάδη»".
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Δημήτρης Καπράλος
Ο Δημήτρης Καπράλος (1927-1994) γεννήθηκε στο Παναιτώλιο του Αγρινίου. Ασχολήθηκε με τη σύνθεση σκακιστικών προβλημάτων. Επανειλημμένα διακρίθηκε σε διεθνείς αγώνες σύνθεσης.Επίσης ως μέλος της Ελληνικής Εθνικής Ομάδας σημείωσε πολλές επιτυχίες σε Παγκόσμιους Διαγωνισμούς Σύνθεσης, ομαδικές και προσωπικές. Όσον αφορά δε το αγωνιστικό σκάκι, διακρίθηκε επίσης σε σκακιστικές Ολυμπιάδες. Η Παγκόσμια Ένωση των Προβληματιστών του απένειμε τον τίτλο του "Διεθνούς Κριτή" των σκακιστικών προβλημάτων. Προς το τέλος της ζωής του υπήρξε προπονητής της Ε.Σ.Ο. Μία άλλη πλευρά των ενδιαφερόντων του είναι μία εφεύρεσή του με χημική βάση, που με την εφαρμογή της στη βιομηχανία επεδίωκε την επίλυση του ενεργειακού προβλήματος. Δεν είναι γνωστή η εξέλιξη της εφεύρεσης και αν αναγνωρίστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές Κατηγορία:Έλληνες κριτές σκακιού
Δαβίδ Θ΄ της Γεωργίας
Ο Δαβίδ Θ΄ (απεβ. το 1360) από τον Οίκο των Βαγρατιδών της Γεωργίας, ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1346 μέχρι το τέλος του.
Βιογραφία
Ο Δαβίδ Θ΄ ήταν ο μοναδικός γνωστός γιος του Γεωργίου Ε΄ της Γεωργίας. Η ταυτότητα της μητέρας του δεν είναι γνωστή. Το «Γεωργιανό Χρονικό» του 18ου αι. αναφέρει ότι ο Γεώργιος Ε'΄ νυμφεύτηκε μία κόρη «του Έλληνα Αυτοκράτορα, Κυρού Μιχαήλ Κομνηνού». Ωστόσο, η βασιλεύουσα δυναστεία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας τον 14ο αι. ήταν οι Παλαιολόγοι και όχι οι Κομνηνοί. Ο γάμος μίας κόρης του Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγου και της συζύγου του Ρίτας της Αρμενίας με Γεωργιανό ηγεμόνα δεν καταγράφεται στις Βυζαντινές πηγές. Ούτε η ύπαρξη νόθων θυγατέρων του Μιχαήλ Θ΄. Οι Κομνηνοί κυριαρχούσαν όμως στην Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας. Ο Μιχαήλ Μέγας Κομνηνός ήταν αυτοκράτορας από το 1344 έως το 1349 και σύζυγός του ήταν η Ακροπολίτισσα. Το μοναδικό τους παιδί που καταγράφεται στις πρωτογενείς πηγές ήταν ο Ιωάννης Γ' της Τραπεζούντας. Το αν ο Ιωάννης Γ' είχε αδέλφια είναι άγνωστο.
Βασιλεία
Ανέβηκε στο θρόνο μετά από το τέλος τού πατέρα του Γεωργίου Ε΄ του Λαμπρού το 1346. Ωστόσο η σταθερότητα και η ευημερία του βασιλείου που άφησε ο πατέρας του, δεν επρόκειτο να διαρκέσει, καθώς η επιδημία Πανώλης σάρωσε την περιοχή το 1348, αποδεκατίζοντας τον πληθυσμό και προκαλώντας μία σοβαρή οικονομική κρίση.
Όταν απεβίωσε, τον διαδέχθηκε ο γιος του Βαγράτ Ε'΄ ο Μέγας το 1360.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Χάλεντ Μπέμπο
Ο Χάλεντ Ελ Αμίν (αραβικά: خالد بيبو‎, γεννήθηκε 6 Οκτωβρίου 1976), περισσότερο γνωστός ως Χάλεντ Μπέμπο είναι Αιγύπτιος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής.
Αγωνίστηκε ως επιθετικός σε μεγάλες ομάδες της πατρίδας του και έχει 19 συμμετοχές στην Εθνική Αιγύπτου έχοντας σημείωσει δύο γκολ. Στα αξιοσημείωτα της καριέρας του τα 4 γκολ στο Ντέρμπι του Καΐρου αγωνιζόμενος με την Αλ Αχλί με αντίπαλο τη Ζαμάλεκ σε παιχνίδι που έληξε με 6–1 στις 16 Μαΐου 2002. Είναι η μεγαλύτερη ήττα της Ζαμάλεκ στο ντέρμπι από την έναρξη του αγώνα του Αιγυπτιακού πρωταθλήματος το 1948. Είναι η πρώτη και η μοναδική φορά σε την ιστορία του αγώνα ότι οποιοσδήποτε παίκτης είχε πετύχει κάτι τέτοιο.
Είναι επίσης ο μοναδικός παίκτης που σημείωσε χατ-τρικ στον τελικό του Αφρικανικού Τσάμπιονς Λιγκ στο δεύτερο αγώνα (21 Δεκεμβρίου 2001) με αντίπαλο την Μαμελόντι Σάνταουνς ΦΚ από τη Νότια Αφρική. Η συνάντηση έληξε με 3–0 και το τρόπαιο πήγε στην Αλ Αχλί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιγύπτιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αιγύπτου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Αιγύπτου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Αχλί ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ισμαΐλι ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ-Μασρί ΣΚ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Θορστάιν Βέμπλεν
Ο Θορστάιν Βέμπλεν (Thorstein Veblen)(1857) Ουισκόνσιν ΗΠΑ βόρεια Καλιφόρνια (1929) ήταν οικονομολόγος καθηγητής στα τριάντα πέντε του στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου που συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο «Οι φιλόσοφοι του οικονομικού κόσμου» (Τhe Worldly Philosophers) που έτυχε αλλεπαλλήλων εκδόσεων. Στην εποχή του θεωρήθηκε περίεργη προσωπικότητα, αν όχι αιρετικός, τόσο από οικονομικούς όσο και πανεπιστημιακούς κύκλους.
Ο δάσκαλός του Τζον Μπέιτς Κλαρκ, που αργότερα θα γινόταν ένας από τους εξαίρετους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους της χώρας τον συμπαθούσε αλλά τον θεωρούσε «απροσάρμοτο».
Θεματολογία
Αυστηρός επικριτής των κλασικών οικονομολόγων ασχολήθηκε περισσότερο με στατιστικές αναλύσεις και υπέδειξε το σημαντικό ρόλο της ψυχολογίας στη συμπεριφορά των ανθρώπων στις σχέσεις και στις στις συναλλαγές τους. Υποστήριζε, ότι με τη βοήθεια της τεχνικής και των Ινστιτούτων οικονομικών ερευνών είναι δυνατόν ν΄ αποφευχθούν οι περιοδικές οικονομικές κρίσεις, που αργότερα συστηματοποίησε ο Γιόζεφ Σουμπέτερ, που παίζουν ιδιαίτερο ρόλο στις σύγχρονες κοινωνίες. Ο Βέμπλεν είχε επισημάνει το κεντρικό ρόλο των επενδύσεων και της κατανάλωσης με εκτεταμένες μελέτες και αναλύσεις.
Συγγράμματα
Εκτός από μια πλειάδα άρθρων που δημοσιεύτηκαν, κατά καιρός, σε έγκυρα περιοδικά, όπως το «Dial» συγκαταλέγονται και τα παρακάτω βιβλία: (Επιχειρήσεις και κυριότητα: Η Περίπτωση της Αμερικής), έκδ. BW Huebsch.
Το σπουδαιότερο σύγγραμμά του είναι η Θεωρία της αργόσχολης τάξης που ολοκλήρωσε το 1899. Σ΄ αυτό εμπεριέχεται το σύνολο των ιδεών του καταγγέλοντας την ληστρική αρπαγή των παραγομένων αγαθών.
Γνωρίζοντας από σχετικές έρευνες, μελετώντας τον τρόπο ζωής κάποιων σχεδόν άγνωστων τότε λαών, όπως των Ινδιάνων της Αμερικής, των Τόντας, αλλά και των ιθαγενών της Αυστραλίας και της Ιαπωνίας κατέληξε σε σαφή συμπεράσματα που τα διατύπωσε με σαφήνεια. Και στα απλά αυτά οικονομικά συστήματα αυτών των φυλών έλειπε η αργόσχολη τάξη. Με τη γενική έννοια του όρου αναψυχή «αργόσχολη τάξη ο Βέμπλεν εννοεί την «εργασία» όχι μόνον αυτή που προέρχεται από πλούσιες κληρονομιές, μαύρη αγορά, πανουργία, παρασιτισμό, αλλά και όλους εκείνους που δεν συμμετέχουν καθόλου στην πραγματική παραγωγή του πλούτου με τον ιδρώτα ή την τέχνης τους.
Πηγές
ISBN 960-218-190-7
Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές
Κοκκονάτο
Το Κοκκονάτο (ιταλικά: Cocconato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Κατάλογος τραγουδιών στην κορυφή του Billboard Hot 100 (1999)
Το Billboard Hot 100 είναι ένας κατάλογος τραγουδιών που κατατάσσει τα σινγκλ με τις καλύτερες επιδόσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Δημοσιεύεται από το περιοδικό Billboard, τα δεδομένα συγκεντρώνονται από τη Nielsen SoundScan με βάση συλλογικά τις εβδομαδιαίες φυσικές πωλήσεις και το airplay κάθε σινγκλ. Το 1999 συνολικά 15 σινγκλ έφτασαν στην κορυφή του καταλόγου. Το πρώτο από εκείνα, "I'm Your Angel" των R. Kelly και Σελίν Ντιόν, ήταν επί δύο συνεχόμενες εβδομάδες στην κορυφή, ολοκληρώνοντας την παραμονή 6 εβδομάδων που είχε ξεκινήσει τον Δεκέμβριο του 1998.
Εκείνη τη χρονιά, 11 καλλιτέχνες ή συγκροτήματα πέτυχαν το πρώτο τους νούμερο ένα τραγούδι και ειδικότερα οι: Μπρίτνεϊ Σπίαρς, Ρίκι Μάρτιν, Τζένιφερ Λόπεζ, Destiny’s Child, Dru Hill, Kool Moe Dee, Κριστίνα Αγκιλέρα, Ενρίκε Ιγκλέσιας, Jay-Z, Santana και Ρομπ Τόμας. Το σινγκλ με την μεγαλύτερη σε διάρκεια παραμονή στη κορυφή του καταλόγου είναι το "Smooth" από τους Santana με τη συμμετοχή του επικεφαλής των Matchbox Twenty Ρομπ Τόμας, το οποίο ήταν στο νούμερο ένα επί 12 εβδομάδες (οι δέκα από αυτές το 1999 και άλλες δύο το 2000).
Οι TLC ήταν ο μοναδικός καλλιτέχνης ή συγκρότημα με περισσότερα από ένα τραγούδια στην κορυφή, συνολικά δύο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1999
Δαβίδ Ζ΄ της Γεωργίας
Παρακμή του βασιλείου
Το 1256, ο Δαβίδ Ζ΄ Ουλού με τους Γεωργιανούς βοηθούς συμμετείχαν στην κατάκτηση του Aλαμούτ από τους Μογγόλους. Το 1259 ο Δαβίδ ΣΤ΄ Ναρίν σηκώθηκε, ανεπιτυχώς, ενάντια στον Μογγολικό ζυγό και, στη συνέχεια, κατέφυγε στο Κουτάισι, από όπου βασίλευσε στη δυτική Γεωργία (Ιμερέτι) ως ανεξάρτητος ηγεμόνας. Το 1260 ο Χουλαγού Χαν ζήτησε από τον Δαβίδ Ζ΄ Ουλού να τον υποστηρίξει στον πόλεμο κατά της Αιγύπτου. Ο Δαβίδ Ζ΄, ενθυμούμενος τις απώλειες των Γεωργιανών στη Βαγδάτη (1258), αρνήθηκε να συμμορφωθεί και εξεγέρθηκε. Τότε ένας τεράστιος στρατός Μογγόλων με επικεφαλής τον Aργκούν Νοϋάν επιτέθηκε στη νότια Γεωργιανή επαρχία Σάμτσχε, νίκησε τον βασιλιά και τον στρατηγό (spasalar) Σάγκις Τζακέλι του Σάμτσχε, αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει τα κύρια οχυρά των ανταρτών και εγκατέλειψε τη χώρα τον Ιούνιο του 1261. Ωστόσο οι δυνάμεις ήταν άνισες και ο Δαβίδ Ζ΄ Ουλού έπρεπε να καταφύγει στον εξάδελφό του, την αυλή του Δαβίδ ΣΤ΄ Ναρίν στο Kουτάισι. Η οικογένειά του αιχμαλωτίστηκε και η σύζυγος του Δαβίδ, η Γκβάντσα, σκοτώθηκε από τους Μογγόλους. Το 1262 έπρεπε να συνάψει ειρήνη με τους Μογγόλους και επέστρεψε στην Τιφλίδα, χωρίζοντας ουσιαστικά τη χώρα σε δύο μέρη, με τους δύο ηγεμόνες να ονομάζονται βασιλείς της Γεωργίας.
Μετέπειτα ζωή
Με αίτημα του Ιλχάν, ο στρατός του Δαβίδ Ουλού στάλθηκε για να υπερασπιστεί τις οχυρώσεις της Σίμπα ενάντια στη Χρυσή Ορδή το 1263. Το 1265 οι Γεωργιανές δυνάμεις που υπηρετούσαν ως εμπροσθοφυλακή του στρατού των Ιλχανιδών, νίκησαν τον Μπέρκε χαν της Χρυσής Ορδής, και έδιωξαν τα στρατεύματά του από το Σιρβάν. Ένα βαρύ φορτίο της κυριαρχίας των Μογγόλων οδήγησε σε πολιτική και οικονομική κρίση στο βασίλειο. Ως αποτέλεσμα μίας διαφωνίας με τη βασιλική Αυλή, η επαρχία του Σάμτσχε αποσχίστηκε και υποτάχθηκε απευθείας στην κυριαρχία του Ιλχάν το 1266. Έτσι η Γεωργία κατατμήθηκε περαιτέρω, για να σχηματίσει τρεις ξεχωριστές πολιτικές οντότητες.
Ο Δαβίδ Ζ΄ Ουλού απεβίωσε από λοίμωξη του εντέρου σε ηλικία 55 ετών την άνοιξη του 1270. Κηδεύτηκε στη Μτσχέτα. Τον διαδέχθηκε ο γιος του Δημήτριος Β΄.
Οικογένεια
Είχε δύο γιους και δύο κόρες, μεταξύ των οποίων:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Κορσιόνε
Το Κορσιόνε (ιταλικά: Corsione) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Κορταντόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Κορτάντσε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Μονή Προφήτη Ηλία Σάμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονές του νομού Σάμου Κατηγορία:Σάμος Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Σάμου
Σακκουλαίικα Σάμου
Τα Σακκουλαίικα είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 16 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Σάμου
Ντην Πότερ
Ο '''Ντην Σ. Πότερ' (Dean S. Potter'', 14 Απριλίου 1972 – 16 Μαΐου 2015) ήταν Αμερικανός αναρριχητής, αλπινιστής, Άλτης βάσης και ισορροπιστής σε τεντωμένο σκοινί. Ήταν γνωστός για τις δύσκολες πρώτες αναβάσεις του, τις ελεύθερες μοναχικές αναρριχήσεις του, τις αναβάσεις ταχύτητας και τις συνεχόμενες "αλυσιδωτές" αναβάσεις του στο Εθνικό πάρκο Γιοσέμιτι και την Παταγονία. Πέθανε κατά τη διάρκεια πτήσης με wingsuit στο Γιοσέμιτι.
Πρώιμος βίος
Ο Ντην Πότερ γεννήθηκε το 1972, γιος αξιωματικού του στρατού στο στρατιωτικό νοσοκομείο του Φορτ Λίβενγουορθ στο Κάνσας και μεγάλωσε στο Νιου Χαμπσάιρ. Αυτοδίδακτος στην αναρρίχηση άρχισε να σκαρφαλώνει όντας ακόμη στο γυμνάσιο στο νότιο Νιου Χαμπσάιρ. Παρακολούθησε το πανεπιστήμιο του Νιου Χαμπσάιρ, όπου ασχολήθηκε με την κωπηλασία. Ο προπονητής πίεζε την ομάδα όχι μόνο να νικήσει τον ανταγωνισμό αλλά να "κατακτήσει" τους αντιπάλους. Ο Πότερ αποφάσισε ότι δεν ήθελε να "κατακτήσει" κανένα και παράτησε το κολέγιο, ακολουθώντας το πάθος του για την αναρρίηση.
Ελεύθερη αναρρίχηση
Ο Πότερ έκανε σημαντικές αναβάσεις και πολλές μοναχικές αναρριχήσεις στο Γιοσέμιτι και την Παταγονία. Αναρριχήθηκε solo σε ένα τμήμα του Ελ Καπιτάν στο Γιοσέμιτι, χαράζοντας τη διαδρομή "Easy Rider", καταρριχόμενος τα δύσκολα τμήματα στις τελευταίες σκοινιές της διαδρομής Lurking Fear (δυσκολότερες κινήσεις 5.10a) και κατόπιν πέρασε με τραβέρσα στην Thanksgiving Ledge για να ολοκληρώσει τις τελευταίες έξι σχοινιές και να περάσει στη Free Rider (δυσκολότερη σχοινιά 5.11d, δύο σχοινιές 5.10d, 5.10b, 5.10a και 5.7). Ήταν το πρώτο σημαντικό τμήμα της El Capitan που απελευθερώθηκε για solo αναρρίχηση, αν και απέφυγε τα πολύ δύσκολα σημεία στις πρώτες σχοινιές της ίδιας διαδρομής (αρκετές σχοινιές 5.12 με δυσκολία έως το 5.12d στη Free Rider).
Αναρρίχηση ταχύτητας
Τον Ιούλιο του 2006 ο Πότερ αναρριχήθηκε στη διαδρομή The Reticent Wall, μία από τις δυσκολότερες του El Capitan, σε 34 ώρες and 57 λεπτά με τους Έιμον ΜακΝίλι και Άιβο Νίβοφ, πέντε μέρες νωρίτερα από το υπάρχον ρεκόρ ανάβασης. Νέο ρεκό ανάβασης έκανε ο Πότερ μαζί με τον Σον Λίρι για την αναρρίχηση στη διαδρομή The Nose τον Νοέμβριο του 2010. Έκανε τις 32 σχοινιές της διαδρομής σε 2 ώρες, 36 λεπτά, 45 δεύτερα, είκοσι δευτερόλεπτα ταχύτερα από το προηγούμενο ρεκόρ των Γιουτζί Χιραγιάμα και Χανς Φλοράιν.
B.A.S.E. άλμα και ισορροπία σε σχοινί
Πότερ ήταν γνωστός για τα κατορθώματά του στην ισορροπία σε τεντωμένο σχοινί και στο BASE άλμα. Ήλθε σε επαφή με την ισορροπία σε σχοινί μέσω του Τσαρλς Βίκτορ Τάκερ Γ΄, a.k.a. Τσόνγκο έναν από τους τρεις πρώτους που διέσχισαν το Λοστ Άροου Σπάιρ πάνω σε τεντωμένο σχοινί. Ο Πότερ έκανε πολλές τέτοιες διασχίσεις χωρίς σχοινί ασφαλείας, ή αλεξίπτωτο για άλμα βάσης (BASE-jumping parachute). Ορισμένες από τις διασχίσεις του έγιναν 910 μ. πάνω από το έδαφος στο Εθνικό πάρκο Γιοσέμιτι.
Το 2014 κυκλοφόρησε ένα 22λεπτο φιλμ με τίτλο When Dogs Fly (όταν οι σκύλοι πετάνε) στο οποίο κατέγραψε τις ακραίες περιπέτειες του σκύλου του Whisper. Το φιλμ έγινε viral αφενός, αφετέρου τράβηξε την προσοχή και την κριτική φιλοζωικών οργανώσεων.
Η αναρρίχηση στην Delicate Arch
Για την ανάβαση του Πότερ μετά το 2006 στην Delicate Arch (Ευαίσθητη Αψίδα) στο Εθνικό πάρκο Αψίδων (Arches National Park) ξέσπασε διαμάχη, εξαιτίας της οποίας έχασε τη χορηγία του από την εταιρεία σπορ ενδυμάτων Παταγονία. «Δεν υπήρχε κάποια νόμιμη αιτία για να μην αναρριχηθώ», είπε Πότερ, παρά την καθιερωμένη παράδοση που απαγορεύει την αναρρίχηση στο πάρκο. Το περιστατικό οδήγησε σε μια γενική απαγόρευση της δραστηριότητας εντός του Εθνικού πάρκου των Αψίδων. Ο Πότερ είχε προηγουμένως συγκρουστεί με τις αρχές του πάρκου, γιατί διέσχισε πάνω σε τεντωμένο σχοινί τις Τρεις Κουτσομπόλες.
«Εγώ δεν είδα κάποιον λόγο για να μην αναρριχηθώ. Δεν έβλαψα το μνημείο», υποστήριξε, αν και ανακαλύφθηκαν αργότερα αυλακώσεις απο σχοινιά στον μαλακό ψαμμίτη. Πιθανώς δημιουργήθηκαν από τους επαγγελματίες φωτογράφους, που χρησιμοποίησαν σχοινιά, προκειμένου να φωτογραφίσουν και να δημοσιεύσουν την ανάβαση.
Πότερ είπε ότι δεν θα σκαρφάλωνε στο Totem Pole, τον ιερό βράχο της Κοιλάδας των μνημείων των Ναβάχο που εμπνέει με τη θρησκευτική σημασία του. «Η Ευαίσθητη Αψίδα, παρά την εξέχουσα θέση της στο εθνικό πάρκο, δεν έχει το ανάστημα του ιερού πύργου της Αριζόνα», είπε. «Εγώ δεν βλέπω κάποιο λόγο γιατί είναι λάθος, και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν πρέπει να εμπλεκόμαστε με τη φύση», δήλωσε ο Πότερ.
Θάνατος
Στις 16 Μαΐου, 2015, Ο Πότερ και ο Γκράχαμ Χαντ σκοτώθηκαν σε πτήση με wingsuit από το Ταφτ Πόιντ πάνω από την κοιλάδα Γιοσέμιτι. Οι δύο άλτες είχαν ξανακάνει την πτήση, αλλά απαιτούσε ακρίβεια για να διασχίσουν ένα μικρό πέρασμα σε σχήμα V. Ο Χαντ χτύπησε σε έναν πλευρικό τοίχο και ο Πότερ συγκρούστηκε με τον βράχο λίγο μετά το πέρασμα. Και οι δύο πέθαναν ακαριαία. Κανένα από τα αλεξίπτωτα δεν ανοίχτηκε.
Κληρονομιά
"Ο Ντιν Πότερ υπήρξε ένας οραματιστής με επιρροή στην αναρρίχηση επί 20 χρόνια. Μεγάλωσα ακούγοντας για αυτά που σκαρφάλωνε. Διαμόρφωσε τόσο το πλαίσιο όσο και την κατεύθυνση της αναρρίχησης για αυτή τη γενιά. Ήταν πολύ δημιουργική επιρροή στην αναρρίχηση. Παρόλο που δεν ήταν ο καλύτερος αναρριχητής, ωστόσο οδήγησε την αναρρίχηση σε πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις"
- Άλεξ Χόνολντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αναρριχητές
Πάπας Κλήμης Ε΄
Ο Πάπας Κλήμης Ε΄ (Clément V, 1264 - 20 Απριλίου 1314), γεννημένος ως Ρεϊμόν Μπερτράν ντε Γκοτ, ήταν Πάπας από τις 5 Ιουνίου του 1305 έως τον θάνατό του το 1314. Κατέστειλε τους Ναΐτες Ιππότες και επέτρεψε την εκτέλεση πολλών μελών από τα μέλη τους και ως Πάπας μετέφερε την έδρα από τη Ρώμη στην Αβινιόν, εγκαινιάζοντας την περίοδο του παπισμού στην Αβινιόν.
Βιογραφία
Ο Ρεϊμόν Μπερτράν ντε Γκοτ γεννήθηκε στο Βιλαντρώ και έγινε ιερέας (canon) στον καθεδρικό του Σαιν-Αντρέ στο Μπορντώ, μετά γενικός εφημέριος (vicar-general) στον αδελφό του αρχιεπίσκοπο της Λυών, που τον έκανε καρδινάλιο και επίσκοπο του Άλμπανο. Έπειτα έγινε επίσκοπος του Σαιν-Μπερτράν-ντε-Κομάζ, όπου επέκτεινε και εξωράισε τον εκεί καθεδρικό ναό. Έγινε chaplain στον πάπα Βονιφάτιο Η΄, ο οποίος τον έκανε αρχιεπίσκοπο του Μπορντώ το 1297.
Η εκλογή του
Το 1304 απεβίωσε ο πάπας Βενέδικτος ΙΑ΄ και διαμάχες ξέσπασαν μεταξύ των Γάλλων και Ιταλών καρδιναλίων για ένα έτος, ώσπου στην Περούτζια το Κονκλάβιο εξέλεξε τον Μπερτράντ τον Ιούνιο του 1305. Δεν ήταν Ιταλός, ούτε καρδινάλιος και ίσως τον εξέλεξαν ως ουδέτερο. Ο σύγχρονος χρονογράφος Τζιοβάνι Βιλάνι αναφέρει πως είχε δεσμευτεί πριν την εκλογή του με επίσημη συμφωνία με τον Φίλιππο Δ΄, αλλά αυτό δεν φαίνεται αλήθεια. Ο Μπερτράντ το έμαθε στο Μπορντώ και βιάστηκε να έλθει στην Ιταλία. Επέλεξε να κάνει τη στέψη του στη Λυών και πήρε το όνομα Κλήμης Ε΄. Η τελετή έγινε στις 14 Νοεμβρίου με μεγαλοπρέπεια και ο Φίλιππος Δ΄ ήταν παρών. Ανάμεσα από τις πρώτες πράξεις του ήταν να κάνει εννέα Γάλλους καρδινάλιους.
Νωρίς το 1306 από την παπική βούλα Clericis Laicos αφαίρεσε όσα στοιχεία έμοιαζαν να θίγουν τον βασιλιά της Γαλλίας και απέσυρε την τρομερή βούλα Unam Santam του Βονιφάτιου Η' που ισχυριζόταν την υπεροχή του πάπα επάνω από τους κοσμικούς κυβερνήτες, μια βούλα που είχε απειλήσει τα σχέδια του Φιλίππου Δ'.
Η δίκη των Ναΐτών ιπποτών
Την Παρασκευή 13 Οκτωβρίου 1307 εκατοντάδες Ναΐτών ιπποτών συνελήφθησαν στη Γαλλία, μία πράξη προφανώς με οικονομικά κίνητρα, που την ανέλαβαν οι γραφειοκράτες για να αυξήσουν το κύρος του Στέμματος. Η παρότρυνση ήταν του Φιλίππου Δ', που από την πρώτη ημέρα της στέψης του Κλήμη Ε' κατηγορούσε τους Ναΐτες για τοκογλυφία, αύξηση τόκων, εξαπάτηση, αίρεση, σοδομισμό, ανηθικότητα και καταχρήσεις. Οι ενδοιασμοί του πάπα υπερκεράστηκαν από το αυξανόμενο αίσθημά του ότι οι αστική Γαλλία δεν μπορεί να περιμένει την Εκκλησία, αλλά θα έπρεπε να δράσει ανεξάρτητα.
Ο Κλήμης Ε' ενέδωσε στις πιέσεις για δίκη, που ξεκίνησε στις 2 Φεβρουαρίου 1309 στην Αβινιόν και κράτησε δύο έτη. Το Φεβρουάριο του 1311 ο Φίλιππος Δ' έγραψε στον πάπα να αφήσει τη διαδικασία για το επικείμενο Συμβούλιο της Βιέννης, πράγμα που έγινε. Ο Κλήμης Ε' για να εκπληρώσει την επιθυμία του βασιλιά, συγκάλεσε Συμβούλιο στη Βιέννη, το οποίο όμως αρνήθηκε να καταδικάσει τους Ναΐτες ως αιρετικούς. Ο πάπας κατάργησε το Τάγμα, που η φήμη του είχε πια αμαυρωθεί και δεν μπορούσε να τους έχει ως τραπεζίτες. Οι Γαλλικές κτήσεις τους δόθηκαν στο Τάγμα του Αγ. Ιωάννου, αλλά ο Φίλιππος Δ' τις κράτησε ως το θάνατό του· επίσης απαλλοτρίωσε την τράπεζά τους.
Κορτατσόνε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Πάπας Κλήμης Ε΄
Η δίκη των Ναΐτών ιπποτών
Αν αφήσουμε τις ψευδείς κατηγορίες για αίρεση και σοδομισμό στην άκρη, η αθωότητα ή ενοχή των Ναιτών είναι ένα ιστορικό πρόβλημα. Την εποχή εκείνη η ατμόσφαιρα ήταν υστερική και εξωφρενικές καταγγελίες ανταλλασσόταν μεταξύ ηγετών και Εκκλησίας. Το θέμα δυσχεραίνεται όταν μη ιστορικοί διατυπώνουν απόψεις, όπως θεωρίες συνωμοσίας.
Η πολιτική του στην Ιταλία
Τον Μάρτιο του 1309 όλη η παπική Αυλή μετακινήθηκε, έπειτα από 4 έτη στο Πουατιέ, κοντά στην Αβινιόν, περιοχή που ανήκε στον βασιλιά της Σικελίας, που ήταν υποτελείς στη Γερμανία. Η κίνηση έγινε για λόγους ασφάλειας, λένε οι Γάλλοι, διότι στη Ρώμη οι αριστοκράτες διαφωνούσαν ένοπλα, μάλιστα η βασιλική του Αγ. Ιωάννη του Λατερανού είχε καεί. Η κατάσταση ήταν ασταθής και επικίνδυνη. Τελικά ο πάπας έμεινε στην Αβινιόν 68 έτη και αυτό έπληξε την εικόνα του ως καθολικού ηγέτη. Ο πάπας εμπιστεύτηκε το Παπικό κράτος σε τρεις καρδινάλιους, αλλά οι Ρώμη ήταν πεδίο μάχης μεταξύ των Κολόνα και Ορσίνι και δεν μπορούσε να κυβερνηθεί. Ο Ερρίκος Ζ' βασιλιάς της Γερμανίας το 1310 εισήλθε στην Ιταλία, έθεσε αντιπρόσωπο (vicar) του Βισκόντι στο Μιλάνο και στέφθηκε από παπικούς απεσταλμένος (legates) στη Ρώμη το 1312· απεβίωσε το επόμενο έτος στη Σιένα.
Από τη Φερράρα αποκλείστηκαν οι Έστε και η πόλη περιλήφθηκε στο Παπικό κράτος. Παπικά στρατεύματα συγκρούστηκαν με Βενετικά γι' αυτό. Ο πάπας αφόρισε του Βενετούς, αλλά αυτό δεν είχε αποτέλεσμα, έτσι κήρυξε σταυροφορία εναντίον τους το 1309: όποιος έπιανε Βενετό μπορούσε να τον πουλήσει δούλο, όπως τους μη χριστιανούς.
Η πολιτική του στην Ανατολή
Έστειλε απεσταλμένο στην Κίνα με σκοπό τη διάδοση του χριστιανισμού εκεί.
Είχε επικοινωνίες με τους Μογγόλους με σκοπό μία Γαλλο-Μογγολική συμμαχία εναντίον των Μουσουλμάνων. Έτσι το 1305 έφθασε μία πρεσβεία από τον Öljaitü των Ιλκχάν για τον πάπα, τον Φίλιππο Δ΄ της Γαλλίας και τον Εδουάρδο Α΄ της Αγγλίας. Έπειτα από δύο έτη, άλλη μία πρεσβεία επισκέφθηκε Ευρωπαίους μονάρχες. Ωστόσο καμία συντονισμένη στρατιωτική επιχείρηση δεν έγινε και οι ελπίδες για συμμαχία έφθιναν. Το 1313 ακόμη μία πρεσβεία εστάλη από τους Μογγόλους στη Δύση και στον Εδουάρδο Β΄ το 1313.
Τον Απρίλιο του 131 ο πάπας, στο Συμβούλιο της Βιέννης κήρυξε Σταυροφορία και το επόμενο έτος ο Φίλιππος Δ΄ υποσχέθηκε να πάει στην Ανατολή.
Τα τελευταία έτη
Το Ντουλτσινιανό κίνημα του φρα Ντολτσίνο στη Λομβαρδία το θεώρησε αίρεση και το κατέστειλε βίαια. Επίσης εξέδοσε τις Κλημεντίνιες Διατάξεις το 1313. Απεβίωσε στις 20 Απριλίου 1314. Σύμφωνα με μία ιστορία, το σώμα του τέθηκε σε μία εκκλησία· κατά τη νύχτα έγινε καταιγίδα και μία αστραπή ανάφλεξε το ναό. Η φωτιά ήταν δυνατή και όταν έσβησε, το σώμα του είχε σχεδόν καταστραφεί. Σύμφωνα με γραπτή επιθυμία του τάφηκε στο ναό του Ουζέστ, κοντά στο Βιλαντρώ που είχε γεννηθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Γάλλοι Πάπες Κατηγορία:Πάπες 14ου αιώνα
Αλεξάντρ Χατισιάν
Ο Αλεξάντρ Χατισιάν (αρμενική γλώσσα: Ալեքսանդր Խատիսեան, Τιφλίδα, Ρωσική Αυτοκρατορία, 17 Φεβρουαρίου 1874 - Παρίσι, Γαλλία, 10 Μαρτίου 1945) ήταν Αρμένιος πολιτικός που έδρασε στις αρχές του 20ού αιώνα. Ενεπλάκη στα πολιτικά πράγματα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Α΄ Αρμενικής Δημοκρατίας, της οποίας διετέλεσε πρωθυπουργός κατά την περίοδο 1919-1920.
Πρώιμη δράση
Ο Χατισιάν γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1874 στην Τιφλίδα της σημερινής Γεωργίας, η οποία τότε αποτελούσε έδαφος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Προερχόταν από αρμενική οικογένεια κρατικών αξιωματούχων και σπούδασε ιατρική στα πανεπιστήμια της Μόσχας και του Χαρκόβου, ενώ αργότερα μετέβη στο εξωτερικό για περαιτέρω σπουδές. Επιστρέφοντας το 1900 στη γενέτειρά του, ξεκίνησε την ενασχόληση του με την τοπική αυτοδιοίκηση και με αφετηρία το 1902 υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις, αποτελώντας από το 1907 αντιδήμαρχος και από το 1910 μέχρι το 1917 δήμαρχος της Τιφλίδας. Παράλληλα, αναφέρεται ως μέλος των οργανώσεων που συμμετείχαν στην επανάσταση του 1905. Το καλοκαίρι του 1914, με το ξέσπασμα το Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Χατισιάν ήταν ένας από τους Αρμένιους της τσαρικής Ρωσίας που υποστήριξε τον σχηματισμό αρμενικών εθελοντικών μονάδων που θα συμπολεμούσαν με τον ρωσικό αυτοκρατορικό στρατό εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Αργότερα διετέλεσε δήμαρχος του Αλεξαντρόπολ (σημερινό Γκιουμρί). Μετά τα γεγονότα της Επανάστασης του Φεβρουαρίου του 1917 ενεπλάκη ενεργά στις διεργασίες των Αρμενίων για τη λύση του εθνικού τους ζητήματος και προσχώρησε στο κόμμα της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (Ντασνάκ), το οποίο υποστήριζε από παλαιότερα. Το 1918 συμμετείχε στην κυβέρνηση της βραχύβιας Ομοσπονδίας της Υπερκαυκασίας ως υπουργός Οικονομικών, όμως την άνοιξη του ίδιου έτους παραιτήθηκε (από κοινού με άλλους υπουργούς που προέρχονταν από τους Ντασνάκ) από τη θέση του μετά την κατάληψη του Καρς από τα οθωμανικά στρατεύματα και την αποκάλυψη των μυστικών επαφών του Γεωργιανού πρωθυπουργού της Ομοσπονδίας, Ακάκι Τσενκέλι με τον Οθωμανό στρατηγό Βεχήπ πασά.
Στην ανεξάρτητη Αρμενία
Μετά την διακήρυξη της αρμενικής ανεξαρτησίας διορίστηκε υπουργός Υγείας και Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Χοβαννές Κατσαζνουνί. Στις 28 Μαΐου του 1919 ανέλαβε προσωρινός πρωθυπουργός της Αρμενίας, διαδεχόμενος τον Κατσαζνουνί και μετά τις εκλογές του Ιουνίου, όπου η Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία επικράτησε με άνεση λόγω της απόφασης αρκετών κομμάτων να απέχουν, έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Συνολικά διατηρήθηκε στην πρωθυπουργία για περίπου ένα έτος, δίνοντας τη θέση του την 5η Μαΐου του 1920 στον Χάμο Οχαντζανιάν έπειτα από απόφαση του κυβερνώντος κόμματος. αριστερά|μικρογραφία|204x204px|Ο Χατισιάν το 1911. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ο Χατισιάν συνέχισε τη φιλοδυτική εξωτερική πολιτική της Αρμενίας. Διπλωματικά, προσπάθησε να πετύχει την εξασφάλιση εντολής ή εναλλακτικά της αποστολής στρατιωτικού εξοπλισμού από τις Μεγάλες Δυνάμεις προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα της Αρμενίας, χωρίς όμως επιτυχία. Ακόμη διεξήγαγε από τον Δεκέμβριο του 1919 διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα, μέσω επιτροπής με επικεφαλής τον τότε μητροπολίτη Τραπεζούντας (και αργότερα αρχιεπίσκοπο Αθηνών) Χρύσανθο, υπογράφοντας στις 17 Ιανουαρίου του 1920 συμφωνία για την ίδρυση μιας ποντιοαρμενικής ομοσπονδίας και τη στρατιωτική συμμαχία με το ελληνικό κράτος στην περιοχή του Πόντου, η οποία όμως απορρίφθηκε από τον διεθνή παράγοντα βάσει των εξελίξεων που είχαν διαμορφωθεί. Παράλληλα είχε προκύψει διάσταση απόψεων μεταξύ των δύο πλευρών για τη φύση του προτεινόμενου κράτους. Στον τομέα των εσωτερικών προσανατολίστηκε (όπως και ο προκάτοχός του) προς την κατεύθυνση της εγκαθίδρυσης μιας κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, καθώς και της προσέγγισης των μουσουλμανικών πληθυσμών που ζούσαν στα εδάφη του νεοσύστατου κράτους.