cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αεροπορικός κινητήρας
Η προέλευση
Στην πρώιμη φάση της ιστορίας της αεροπορίας ακόμη και η τεχνολογία του κινητήρα ήταν στην αρχή της εξέλιξής της. Αυτός που θα γινόταν ο κύριος τύπος κινητήρα εσωτερικής καύσης στα επερχόμενα χρόνια τελειοποιήθηκε στο 1860 από τον Γερμανό μηχανικό Nikolaus August Otto. Ωστόσο, θα πρέπει να περιμένουμε μία εικοσαετία για την παραγωγή του πρώτων οχημάτων και άλλη μία εικοσαετία για τη γέννηση της σύγχρονης αεροπορίας. μικρογραφία|Flyer αδελφών Ράιτ Οι αδελφοί Ράιτ καταφέρνουν να πραγματοποιήσουν την διάσημη πρώτη πτήση τους στις 17 Δεκεμβρίου του 1903, αλλά το δοκιμαστικό αεροπλάνο των Ράιτ ήταν ωθούμενο από έναν κινητήρα 4 κυλίνδρων των 12 ίππων(9 kW) όχι  πολύ διαφορετική από αυτούς των αυτοκινήτων.
Οι εξελίξεις της αεροπορίας
μικρογραφία|Ένας [[BMW IV|BMW IVa 6-κύλινδρος σε σειρά υδρόψυκτος. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι κύλινδροι τυλίγονται στη δομή όπου ρέει το ψυκτικό υγρό.]] μικρογραφία|Ένας Bristol Mercury ακτινωτός με ένα αστέρι εκτιθέμενος στο Βιομηχανικό Μουσείο του [[Μπρίστολ|Bristol, Αγγλία. Αξίζει να σημειωθούν τα πτερύγια στην επιφάνεια του κάθε κυλίνδρου,πράγμα που τον προσδιορίζει σαφώς, ως κινητήρα αερόψυκτο.]] μικρογραφία|Ένας [[Wright R-2600 ακτινωτός με διπλό αστέρι. Παρατηρήστε τις δύο σειρές των μη ευθυγραμμισμένων κυλίνδρων για τη μεγαλύτερη εξισορρόπηση του κινητήρα.]] Στο πρώτο μέρος της επιχειρησιακής ιστορίας, την εξέλιξη των κινητήρων των αεροσκαφών ακολούθησε η τεχνική εξέλιξη των κινητήρων με πιστόνια που χρησιμοποιήθηκαν στα αυτοκίνητα. Η κύρια διαφορά ήταν οι μεγάλες διαστάσεις σε σχέση με τις τελευταίες, είτε για να παρέχουν την απαραίτητη δύναμη ώστε να σηκώσει το αεροσκάφος από το έδαφος και να το διατηρήσει σε πτήση, είτε για μία ιδιαίτερη αρχιτεκτονική που για λόγους εμποδίων αγνοείται πρακτικά στον τομέα των δυο και τεσσάρων τροχών, ο περιστροφικός κινητήρας και ακτινωτός κινητήρας.
Στο δεύτερο μέρος της περιόδου άρχισαν να εφοδιάζονται οι αεροπορικοί κινητήρες με συμπιεστές,ώστε να είναι σε θέση να αυξήσουν την πίεση παροχής και να την  διατηρήσουν σταθερή σε μεταβολή υψομέτρου, και με επιβραδυντές, για να είναι σε θέση να είναι λιγότερο περιοριστικοί για την ταχύτητα περιστροφής του κινητήρα, το πρώτο αναγκαστικό από τη διατήρηση των χαρακτηριστικών της ταχύτητας του έλικα.
Ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος
μικρογραφία|Ένας [[Pratt & Whitney R-4360 Wasp Major σε έκθεση  στο Εθνικό Μουσείο της Πολεμικής Αεροπορίας των Η.Π.Α. , Οχάιο. Ηνωμένες Πολιτείες. Σημείωση τα 4 αστέρια που δίνουν τον κινητήρα μια περίεργη διαμόρφωση σύνθεσης.]] Άλλο ένα θλιβερό παράδειγμα για το πώς ο πόλεμος μπορεί να είναι καθοριστικός για την τεχνολογική ανάπτυξη είναι η προσπάθεια από τους μηχανικούς να αναπτύξουν όλο και πιο ισχυρούς κινητήρες για να εξοπλίσουν μαχητικά αεροσκάφη. Κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, οι σχεδιαστές βελτιώνουν  περαιτέρω την απόδοση των κινητήρων, προσθέτοντας συμπιεστές σε περισσότερα στάδια, εγκαταστάσεις ψύξεως με υγρό υπό πίεση, αεροσυμπιεστές για να επωφεληθούν από όλη την διαθέσιμη ισχύ του συστήματος, και συστήματα έγχυσης, όπως η γερμανική MW 50, που επέτρεπαν την χρήση καυσίμων με υψηλή αποδοτικότητα.
Παράγονταν οι πιο μεγάλοι ακτινωτοί κινητήρες, όπως ο Αμερικάνικος Pratt & Whitney R-4360, κάτοχος του ρεκόρ, με τους 28 κυλίνδρους του τοποθετημένους σε τέσσερα αστέρια των επτά κυλίνδρων το καθένα: ο πιο μεγάλος κινητήρας με πιστόνια που βγήκε ποτέ στην παραγωγή.
Αλλά θα πλησίαζε η προσέγγιση μιας νέας φάσης, που  γρήγορα να υποβίβαζε σε μικρούς ρόλους την μέχρι τότε χρησιμοποιούμενη τεχνολογία. Το πρόβλημα που πρέπει να ξεπεραστεί, στην πραγματικότητα, ήταν συνδεδεμένο με την περιορισμένη ταχύτητα στην οποία μπορεί να φθάσει η ώση στην έλικα (περίπου 700 km/h την περίοδο). Οι δύο μηχανικοί, ο Γερμανός Hans von Ohain και ο Βρετανός Frank Whittle είχαν αναπτύξει κινητήρες σε σημείο που, στις τελευταίες φάσεις του πολέμου, γίνονταν εμφανείς οι πρόοδοι και οι δυνητικές εξελίξεις από τους δικούς τους αεριωθούμενους κινητήρες.
Η θεωρία του αεριωθούμενου κινητήρα, είχε σχεδιαστεί και είχε ήδη δοκιμαστεί στις αρχές της αεροπορικής περιόδου από φυσικούς και μηχανικούς, όπως ο Rene Lorin, Boris Sergeevič Stečkin, Henri Coanda και Giovanni Battista Caproni. Πρώτα παραδείγματα αεριώθησης μπορούν να είναι το Coandă-1910, το Campini-Caproni. C. C. 2, το Tsu-11 και το MiG-13, αεροσκάφη που είναι εξοπλισμένα με ένα κινητήρα αεριωθούμενο που περιελάμβανε συμπιεστή κινούμενο από ένα κινητήρα πιστονιών.
Παραπομπές
1. Gibbs-Smith, Charles Harvard (1970). Aviation: an historical survey from its origins to the end of World War II
2.Anderson, John D (2002). The airplane: A history of its technology. Reston, VA, USA: American Institute of Aeronautics and Astronautics. pp. 252–53. ISBN 1-56347-525-1
3.  Winter, Frank H. (December 1980). "Ducted Fan or the World's First Jet Plane? The Coanda claim re-examined"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.aviation-history.com/index-engine.htm
Κατηγορία:Αεροσκάφη
New York Rock & Roll Ensemble
Το New York Rock & Roll Ensemble ήταν ένα ροκ συγκρότημα που δραστηριοποιήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, του οποίου η μουσική χαρακτηρίστηκε ως "κλασικό μπαρόκ ροκ". Το συγκρότημα εμφανίστηκε φορώντας κλασική ενδυμασία μουσικού, λευκή γραβάτα και φράκο (όχι σμόκιν ).
Ιστορία/βιογραφία
Το συγκρότημα σχηματίστηκε από τρεις μαθητές του Juilliard Michael Kamen, Marty Fulterman (τώρα γνωστό ως Mark Snow ) και Dorian Rudnytsky, καθώς και δύο μουσικούς της ροκ Brian Corrigan και Clif Nivison.
Ο Rudnytsky είπε ότι ενώ ήταν φοιτητές στο Juilliard, ο Kamen και ο Fulterman έπαιζαν σε ένα ροκ συγκρότημα με το όνομα "Emil & The Detectives" ενώ έπαιζε σε ένα ροκ συγκρότημα με το όνομα Invicta με τους Corrigan και Nivison, οι οποίοι όλοι κατάγονταν από το Toms River του New Jersey. Ένας κοινός φίλος και παραγωγός δίσκων πρότεινε και στους πέντε να εγκαταλείψουν τις τρέχουσες μπάντες τους και να δημιουργήσουν ένα νέο combo. Μετά την πρώτη συναυλία του νέου γκρουπ σε χορό Juilliard Halloween το 1967, υπογράφηκαν από την Atlantic Records, όπου ο Ahmet Ertegün αναφέρθηκε από ένα από τα μέλη ότι είπε αστεία: "Παίζεις όλες τις σωστές νότες σε όλα τα λάθος όργανα".
Το δισκογραφικό τους ντεμπούτο ήταν το ομώνυμο άλμπουμ του 1968 The New York Rock & Roll Ensemble, το οποίο έσπασε τον κανόνα χρησιμοποιώντας όργανα κλασικής μουσικής σε ροκ τραγούδια και ροκ όργανα σε κλασικά κομμάτια. Αυτό το fusion, τολμηρό εκείνη την εποχή, εντυπωσίασε τον Leonard Bernstein, ο οποίος κάλεσε το γκρουπ να εμφανιστεί σε μια από τις Young People's Concert του με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Νέας Υόρκης, όπου ερμήνευσαν το χαρακτηριστικό τους τραγούδι "Brandenburg", βασισμένο στο πρώτο μέρος του Bach's Fifth Brandenburg. Κοντσέρτο. Αυτό το κομμάτι έδειξε το συγκρότημα στα καλύτερά του, ξεκινώντας ως μια ίσια απόδοση με δύο όμποε, κιθάρα και τσέλο, και στη συνέχεια μετατράπηκε σε μια ροκ μελωδία, ενώ συνέχισε να χρησιμοποιεί τη μουσική βάση του Μπαχ.
Επειδή το Brandenburg ήταν το τραγούδι που έδειξε το μεγαλύτερο εύρος της μουσικότητάς του, το συγκρότημα ερμήνευσε συνήθως αυτό το τραγούδι σε τηλεοπτικές εμφανίσεις στο The Tonight Show, το The Steve Allen Show και σε άλλες τηλεοπτικές εκπομπές εκείνης της εποχής.
Το Brandenburg εμφανίστηκε στο δεύτερο άλμπουμ του γκρουπ Faithful Friends, το οποίο είχε βελτιωθεί η παραγωγή από το πρώτο τους και περιείχε πολλά από τα τραγούδια που ήταν μέρος της ζωντανής τους δράσης.
Το τρίτο τους άλμπουμ, Reflections, ηχογραφήθηκε πριν από το Faithful Friends. Ήταν μια συνεργασία με τον Έλληνα συνθέτη Μάνο Χατζιδάκι σε μια κινηματογραφική μουσική που δεν έγινε ποτέ παραγωγή. Το γκρουπ αποφάσισε να κυκλοφορήσει αυτή την ήδη ηχογραφημένη μουσική ως το τελευταίο τους άλμπουμ στο Ατλαντικό. Επειδή οι Reflections απομάκρυναν τόσο πολύ από τις «κλασικές/ροκ» ρίζες τους, προφανώς πούλησαν ελάχιστα όταν κυκλοφόρησαν και τουλάχιστον ένα μέλος του γκρουπ πίστευε ότι έβλαψε τη δημοτικότητά τους μπερδεύοντας τη βάση των θαυμαστών τους. Αυτό το άλμπουμ έγινε το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις του γκρουπ μετά την επανακυκλοφορία του στην Ευρώπη. Το 2005 το ελληνικό συγκρότημα Raining Pleasure κυκλοφόρησε τη δική του ερμηνεία αυτού του άλμπουμ.
Ο κιθαρίστας των Rhythm Brian Corrigan έφυγε μετά το τρίτο άλμπουμ, και τη μοναδική κινηματογραφική εμφάνιση του γκρουπ στο Zachariah που περιείχε μια εκτεταμένη έκδοση του τραγουδιού του Kamen "Gravedigger". Στη συνέχεια, το συγκρότημα συντόμευσε το όνομά του σε New York Rock Ensemble και μεταπήδησε στην Columbia Records. Κυκλοφόρησε το 1971, το Roll Over ήταν το πιο απροκάλυπτα ροκ άλμπουμ τους και ο μεγαλύτερος πωλητής τους. Ένα από τα τραγούδια σε αυτό είναι το " Fields of Joy ", το οποίο διασκευάστηκε από τον Lenny Kravitz το 1991 για το άλμπουμ του Mama Said. Η περιοδεία του συγκροτήματος για να υποστηρίξει αυτό το άλμπουμ επεκτάθηκε στις συνήθεις εκδηλώσεις τους στο κολέγιο, παίζοντας με συμφωνικές ορχήστρες σε όλη τη χώρα, συμπεριλαμβανομένων των Boston Pops και της Συμφωνικής Ορχήστρας του Σεντ Λούις. Κατά τη διάρκεια αυτών των συναυλιών, το γκρουπ έπαιζε ένα σόλο σετ και στη συνέχεια ενωνόταν με την ορχήστρα για να ερμηνεύσει μια ορχηστρική εκδοχή του ροκ τραγουδιού του Kamen "Anaconda" και του "Winter Child", βασισμένο στην Άρια από τις Παραλλαγές Goldberg του Bach. Η ορχηστρική σύνθεση και η ροκ-ορχηστρική συγχώνευση του Kamen έθεσαν τις βάσεις για τη μετέπειτα δουλειά του ως συνθέτης ταινιών καθώς και ως συνθέτης, μαέστρος και ερμηνευτής με τους Metallica, Eric Clapton και Pink Floyd. Ο Kamen περιόδευσε επίσης με τον David Bowie υποστηρίζοντας το άλμπουμ Diamond Dogs.
Το τελευταίο τους άλμπουμ ήταν το Freedomburger το 1972. Λίγο μετά την περιοδεία που υποστήριξε αυτό το άλμπουμ, το συγκρότημα διαλύθηκε.
Ο Kamen, μαζί με τον Rudnytsky και άλλους μουσικούς, έκανε μια τελευταία προσπάθεια όταν κυκλοφόρησε το New York Rock το 1973. Το "Winter Child" εμφανίζεται σε αυτό το άλμπουμ. Μέλη του συγκροτήματος εκείνη την εποχή ήταν οι Kamen και Rudnytsky, μαζί με τον David Sanborn στο σαξόφωνο, τον Larry Packer (πρώην Cat Mother and the All Night News Boys ) στην κιθάρα και το βιολί, τον Dennis Whitted (αργότερα των Paul Butterfield και Bonnie Raitt ) στα ντραμς και Ο Hank DeVito (αργότερα του "Hot Band" της Emmylou Harris ) σε ατσάλι με πεντάλ.
Ο Μάρτι Φούλτερμαν υιοθέτησε το όνομα Μαρκ Σνόου και κέρδισε φήμη για τις παρτιτούρες και τα θέματά του για τηλεοπτικές εκπομπές, ιδιαίτερα για το The X Files.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά rock συγκροτήματα
Βιρτζίνια
Η Βιρτζίνια (αγγλικά: Commonwealth of Virginia), επίσημα η Κοινοπολιτεία της Βιρτζίνια, είναι ανατολική πολιτεία των Η.Π.Α. στην Ακτή του Ατλαντικού, που ανήκει γεωγραφικά στις νότιες και τις μεσο-ατλαντικές περιοχές. Έχει έκταση 110.787 τ.χλμ. και πληθυσμό 8.820.504 κατοίκους (εκτίμηση 2023). Είναι γνωστή ως η «Παλιά Επικράτεια» (Old Dominion) και μερικές φορές ως «Μητέρα των Προέδρων», επειδή είναι ο τόπος γέννησης οκτώ προέδρων.
Η γεωγραφία της πολιτείας σχηματίζεται από τα Όρη Μπλου Ριτζ και τον Κόλπο Τσέζαπικ, περιοχές διαβίωσης μεγάλου μέρους της χλωρίδας και της πανίδας της πολιτείας. Η πρωτεύουσα της κοινοπολιτείας είναι το Ρίτσμοντ, η Βιρτζίνια Μπιτς είναι η πιο πολυπληθής πόλη, και η Κομητεία Φέρφαξ είναι η πιο πολυπληθής πολιτική υποπεριοχή. Η ιστορία της Βιρτζίνια αρχίζει με την ίδρυση της Αποικίας της Βιρτζίνια το 1607 από την Εταιρεία του Λονδίνου της Βιρτζίνια ως πρώτη μόνιμη Αγγλική αποικία του Νέου Κόσμου. Η γη από εκτοπισμένες Ιθαγενείς Αμερικανικές φυλές, περιλαμβανομένων των Ποουχάταν, και η δουλεία έπαιξαν η καθεμία σημαντικούς ρόλους στην πρώιμη πολιτική της Βιρτζίνια και στην οικονομία των φυτειών. Η Βιρτζίνια ήταν μια από τις Δεκατρείς Αποικίες στην Αμερικανική Επανάσταση και ανήκε στην Ομοσπονδία κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, κατά τη διάρκεια του οποίου δημιουργήθηκε η πολιτεία της Δυτικής Βιρτζίνια από εδάφη της Βιρτζίνια. Παρότι παραδοσιακά συντηρητική και ιστορικά μέρος του Νότου, η σύγχρονη Βιρτζίνια είναι πολιτικά ανταγωνιστική και για τα δύο μεγάλα εθνικά πολιτικά κόμματα.
Γεωγραφία
Η Βιρτζίνια έχει έκταση 42.774,2 mi2 (110.784,7 km2) και είναι τριακοστή πέμπτη μεγαλύτερη πολιτεία όσον αφορά την έκταση. Η Βιρτζίνια συνορεύει με το Μέριλαντ και την Περιφέρεια της Κολούμπια στα βόρεια και τα ανατολικά, με τη Βόρεια Καρολίνα και το Τενεσσί στα νότια, με το Κεντάκι στα δυτικά και τη Δυτική Βιρτζίνια στα βόρεια και δυτικά. Εξαιτίας μιας ιδιομορφίας του αρχικού καταστατικού χάρτη της Βιρτζίνια, το σύνορο της με το Μέριλαντ και την Ουάσινγκτον δεν επεκτείνεται πέρα από το ρηχότερο σημείο της νότιας όχθης του Ποταμού Ποτόμακ. Το νότιο σύνορο ορίζεται ως ο 36°30' παράλληλος βόρεια, μολονότι το λάθος ενός τοπογράφου οδήγησε σε ιστορικές παρεκκλίσεις έως και τριών λεπτών (μοίρες/60).
Γεωλογία και έδαφος
thumb|Η Βιρτζίνια διαιρείται σε πέντε γεωγραφικές περιοχές. Ο κόλπος Τσέζαπικ διαχωρίζει το μεγαλύτερο μέρος του συνεχόμενου τμήματος της Κοινοπολιτείας από τη χερσόνησο των δύο κομητειών της Ανατολικής Ακτής της Βιρτζίνια. Πολλοί ποταμοί της Βιρτζίνια ρέουν προς τον Κόλπο Τσέζαπικ, περιλαμβανομένου του Ποτόμακ, του Ραππαχάννοκ, του Τζέιμς, και του Γιορκ. Αυτοί δημιουργούν τρεις χερσονήσους μέσα στον Τσέζαπικ. Γεωγραφικά και γεωλογικά η Βιρτζίνια διαιρείται σε πέντε περιοχές από τα ανατολικά προς τα δυτικά: το Τάιντγουοτερ, το Πίντμοντ, τα όρη Μπλου Ριτζ, την Κορυφογραμμή και Κοιλάδα, και το Οροπέδιο Κούμπερλαντ.
thumb|upright|left|Τα φυλλοβόλα και αειθαλή δέντρα προσδίδουν στα Όρη Μπλου Ριτζ το ξεχωριστό τους χρώμα |alt=Green tree covered mountains turn blue as the progress toward the horizon. Στα ανθρακικά πετρώματα της πολιτείας έχουν εντοπιστεί περισσότερα από 4.000 σπήλαια, δέκα από τα οποία είναι ανοικτά για το κοινό. Η σεισμική ζώνη της Βιρτζίνια δεν έχει ιστορικό τακτικής δραστηριότητας. Οι σεισμοί είναι σπάνια πάνω από 4,5 στην κλίμακα Ρίχτερ επειδή η Βιρτζίνια βρίσκεται μακριά από τις άκρες της Βορειοαμερικανικής Πλάκας. Ο μεγαλύτερος σεισμός, με εκτιμώμενο μέγεθος 5,9, ήταν το 1897 κοντά στο Μπλάκσμπεργκ. Ένας σεισμός μεγέθους 5,8 χτύπησε την κεντρική Βιρτζίνια στις 23 Αυγούστου 2011, κοντά στο Μίνεραλ. Ο σεισμός αναφέρθηκε ότι ήταν αισθητός μέχρι και το Τορόντο του Καναδά. Η εξόρυξη άνθρακα λαμβάνει χώρα στις τρεις ορεινές περιοχές σε 40 διακριτά κοιτάσματα κοντά στις Μεσοζωικές λεκάνες. Εξορύσσονται επίσης άλλοι πόροι όπως ο σχιστόλιθος, ο κυανίτης, η άμμος και τα χαλίκια, με ετήσια αξία πάνω από $2 δισεκατομμύρια κατά το 2006.
Κλίμα
Το κλίμα της Βιρτζίνια είναι πιο θερμό και υγρό στα νοτιοανατολικά της. Οι εποχιακές ακραίες τιμές κυμαίνονται από μέσα χαμηλά 26 °F (−3 °C) τον Ιανουάριο μέχρι μέσα υψηλά 86 °F (30 °C) τον Ιούλιο. Ο Ατλαντικός ωκεανός έχει ισχυρή επίδραση στις ανατολικές και νοτιοανατολικές παράλιες περιοχές της πολιτείας. Επηρεασμένος από το Ρεύμα του Κόλπου, ο καιρός στα παράλια είναι επιρρεπής σε θύελλες, και συγκεκριμένα κοντά στο στόμιο του Κόλπου Τσέζαπικ.
Η Βιρτζίνια έχει ετήσιο μέσο όρο 35–45 ημερών δραστηριότητας καταιγίδων, συγκεκριμένα στο δυτικό μέρος της πολιτείας, και ετήσιες κατακρημνίσεις 42,7 ίντσες (1.085 mm). Οι ψυχρές αέριες μάζες που φθάνουν πάνω από τα βουνά το χειμώνα μπορούν να οδηγήσουν σε σημαντικές χιονοπτώσεις, όπως η Χιονοθύελλα του 1996 και οι χειμερινές θύελλες 2009–2010. Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων με την τοπογραφία της πολιτείας δημιουργεί διακριτά μικροκλίματα στην Κοιλάδα Σεναντόα, τα ορεινά νοτιοδυτικά, και τις παράκτιες πεδιάδες. Η Βιρτζίνια έχει κατά μέσο όρο επτά σίφωνες ετησίως, οι περισσότεροι F2 ή χαμηλότερα στην κλίμακα Φουτζίτα.
Πρόσφατα, η επέκταση των νότιων προαστίων της Ουάσινγκτον, Περιφέρεια της Κολούμπια στη Βόρεια Βιρτζίνια έχει δημιουργήσει μια αστική θερμονησίδα προκαλούμενη κυρίως από αυξημένη απορρόφηση ηλιακής ακτινοβολίας στις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές. στην αναφορά του 2011 της American Lung Association, 11 κομητείες έλαβαν πτωτικά επίπεδα για την ποιότητα του αέρα, με την Κομητεία Φαίρφαξ να έχει τη χειρότερη στην πολιτεία, εξαιτίας της μόλυνσης των αυτοκινήτων. Η ομίχλη στα βουνά προκαλείται μερικώς από εργαστήρια παραγωγής ενέργειας από άνθρακα.
Χλωρίδα και πανίδα
Τα δάση καλύπτουν το 65% της πολιτείας, κυρίως με φυλλοβόλα, πλατύφυλλα δέντρα. Τα χαμηλότερα υψόμετρα είναι πιθανότερο να έχουν μικρά αλλά πυκνά επίπεδα υγρόφιλων ομπρελοειδών και βρύων σε αφθονία, με αγριοκαρυδιές και βελανιδιές στο Μπλου Ριτζ. Όμως από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η μάστιγα της νυχτοπεταλούδας Lymantria dispar dispar έχει διαβρώσει την κυριαρχία των δρυοδασών. Στις παραλιακές πεδινές περιοχές τα κίτρινα πεύκα τείνουν να κυριαρχήσουν, με τα δάση φαλακρού κυπαρισσιού στους υγρότοπους στους βάλτους στο Great Dismal και το Νόττογουεϊ. Άλλα κοινά δέντρα και φυτά περιλαμβάνουν το κάστανο, τη σφένδαμνο, το Liriodendron tulipifera, την ορεινή δάφνη, την Asclepias, μαργαρίτες, και πολλά είδη φτέρης. Οι μεγαλύτερες περιοχές φυσικού κάλλους βρίσκονται κατά μήκος της ακτής του Ατλαντικού και στα δυτικά βουνά, όπου βρίσκονται οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί αγριολούλουδων trillium στη Βόρεια Αμερική. Οι περιοχές της ακτής του Ατλαντικού φιλοξενούν χλωρίδα που συνήθως συνδέεται με δάση πεύκου του Νότιου Ατλαντικού και χαμηλότερη παραθαλάσσια χλωρίδα της Νότιας Παράκτιας Πεδιάδας· η τελευταία βρίσκεται κυρίως στη νοτιοανατολική Βιρτζίνια.
thumb|left|Ένα Odocoileus virginianus, επίσης γνωστό ως ελάφι της Βιρτζίνια, βόσκει στο Tanner Ridge στο [[Shenandoah National Park|alt=Two red-brown colored deer graze among yellow flowers in a meadow.]] Τα θηλαστικά περιλαμβάνουν το Odocoileus virginianus, την Ursus americanus, τον κάστορα, τον Lynx rufus, το Canis latrans, το Procyon lotor, τα μέλη της οικογένειας Mephitidae, τη Marmota monax, το Didelphis virginiana, την Urocyon cinereoargenteus, την κόκκινη αλεπού, και τον Sylvilagus floridanus. Τα πτηνά περιλαμβάνουν μέλη της οικογένειας Cardinalidae, τη strix varia, τον Pelecanus occidentalis, τον γλάρο, και τον φαλακρό αετό. Ο πετρίτης επανεμφανίσθηκε στο Εθνικό Πάρκο Σεναντόα στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Το Sander vitreus, το Salvelinus fontinalis, το Ambloplites cavifrons, και το Ictalurus furcatus είναι μεταξύ των 210 γνωστών ειδών ψαριών του γλυκού νερού. Ο Κόλπος Τσέζαπικ φιλοξενεί πολλά είδη, περιλαμβανομένου του Callinectes sapidus, των αχιβάδων, των στρειδιών, και των πετρόψαρων (rockfish).
Η Βιρτζίνια έχει 30 μονάδες της Εθνικής Υπηρεσίας Δασών, όπως το Great Falls Park και το Appalachian Trail, και ένα εθνικό πάρκο, το Shenandoah National Park. Η Σεναντόα ιδρύθηκε το 1935 και περιλαμβάνει το γραφικό Skyline Drive. Περίπου 40% της έκτασης του πάρκου (79.579 acres/322 km2) έχει καθοριστεί ως άγρια φύση υπό το National Wilderness Preservation System. Επιπλέον, υπάρχουν 34 πολιτειακά πάρκα της Βιρτζίνια και 17 πολιτειακά δάση, που λειτουργούν υπό το Τμήμα Διατήρησης και Αναψυχής και το Τμήμα Δασοκομίας. Ο Κόλπος Τσέζαπικ, ενώ δεν είναι εθνικό πάρκο, προστατεύεται από την πολιτειακή και την ομοσπονδιακή νομοθεσία,και το από κοινού διαχειριζόμενο Πρόγραμμα Κόλπου Τσέζαπικ το οποίο διεξάγει αποκατάσταση στον κόλπο και τη λεκάνη απορροής του. Το Great Dismal Swamp National Wildlife Refuge εκτείνεται μέσα στη Βόρεια Καρολίνα. Το Back Bay National Wildlife Refuge σηματοδοτεί την έναρξη των Outer Banks τα οποία επίσης εκτείνονται στη Βόρεια Καρολίνα.
Ιστορία
thumb|upright|Μια απεικόνιση του δέκατου ένατου αιώνα της [[Ποκαχόντας, της φυλής Ποουχάταν, προγόνου πολλών από τις Πρώτες Οικογένειες της Βιρτζίνια|alt=A black and white drawing of a young dark-haired Native American woman shielding a Elizabethan era man from execution by a Native American chief. She is bare-chested, and her face is bathed in light from an unknown source. Several Native Americans look on at the scene.]] Το Jamestown 2007 σηματοδότησε το τετρακοσιοστό έτος της Βιρτζίνια, εορτάζοντας 400 έτη από την ίδρυση της Αποικίας Τζέιμσταουν. Οι εορτασμοί περιείχαν συνεισφορές από Ιθαγενείς Αμερικανούς, Ευρωπαίους, και Αφρικανούς, οι οποίοι ξεχωριστά είχαν ένα σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της ιστορίας της Βιρτζίνια. Ο πόλεμος, συμπεριλαμβανομένου μεταξύ αυτών των ομάδων, κατέχει επίσης έναν σημαντικό ρόλο. Η Βιρτζίνια ήταν ένα κομβικό σημείο στις συγκρούσεις κατά τον Γαλλοϊνδιάνικο Πόλεμο, την Αμερικανική Επανάσταση και τον Εμφύλιο Πόλεμο, τον Ψυχρό Πόλεμο και τον Πόλεμο της Τρομοκρατίας. ιστορίες σχετικά με ιστορικές υποθέσεις, όπως αυτές που περιβάλλουν την Ποκαχόντας και τον Τζον Σμιθ, την παιδική ηλικία του Τζορτζ Ουάσινγκτον, ή την ελίτ των φυτειών στη δουλοκτητική κοινωνία της προπολεμικής περιόδου, έχουν επίσης δημιουργήσει ισχυρούς μύθους της πολιτειακής ιστορίας, και έχουν χρησιμεύσει ως η βάση της ιδεολογίας της Βιρτζίνια.
Αποικία
Η παρουσία των ανθρώπων στη Βιρτζίνια έχει ιστορία σχεδόν 120 αιώνων. Περίπου 5.000 έτη πριν αναδύθηκαν πιο μόνιμοι οικισμοί, και οι φάρμες ξεκίνησαν περίπου το 900 π.Χ., και η γεωργία άρχισε περί το 900 μ.Χ. Μέχρι το 1500, οι Αλγκονκιανοί είχαν ιδρύσει πόλεις όπως το Ουεροουοκομόκο στην περιοχή Τάιντγουοτερ, την οποία ανέφεραν ως Τσενακομμάκα. Οι άλλες μεγάλες γλωσσικές ομάδες στην περιοχή ήταν η Σιουάν στα δυτικά, και η Ιροκέζικη η οποία περιελάμβανε τη Νόττογουεϊ και τη Μέχερριν, στα βόρεια και νότια. Μετά το 1570, οι Αλγκονκιανοί συνασπίσθηκαν υπό τον Αρχηγό Ποουχάταν σε απάντηση στις απειλές από τις άλλες ομάδες στο εμπορικό τους δίκτυο. Οι Ποουχάταν έλεγχαν περισσότερες από 30 μικρότερες φυλές και πάνω από 150 οικισμούς, οι οποίοι είχαν μια κοινή Αλγκονκιανή γλώσσα της Βιρτζίνια. Το 1607, ο ιθαγενής πληθυσμός του Τάιντγουοτερ ήταν μεταξύ 13.000 και 14.000.
Αρκετές Ευρωπαϊκές αποστολές, περιλαμβανομένης μιας ομάδας Ισπανών Ιησουιτών, εξερεύνησαν τον Κόλπο Τσέζαπικ κατά τον 16ο αιώνα. Το 1583, η Βασίλισσα Ελισάβετ Α' της Αγγλίας ανέθεσε στον Ουόλτερ Ράλεϊ την αποστολή να δημιουργήσει μια αποικία βόρεια της Ισπανικής Φλόριντα. Το 1584, ο Ράλεϊ έστειλε μια εξρευνητική αποστολή στην ακτή του Ατλαντικού της Βόρειας Αμερικής. Το όνομα "Virginia" μπορεί να προτάθηκε από τον Ράλεϊ ή την Ελισάβετ, ίσως δηλώνοντας τη θέση της ως «Παρθένος Βασίλισσα» (Virgin Queen), και μπορεί επίσης να σχετίζεται με ιθαγενή φράση, "Wingandacoa", ή το όνομα "Wingina". Αρχικά το όνομα αφορούσε όλη την παράκτια περιοχή από τη Νότια Καρολίνα έως το Μέιν, μαζί με το νησί των Βερμούδων. Η Εταιρεία του Λονδίνου ενσωματώθηκε ως κοινή μετοχική εταιρεία από τον ιδιοκτησιακό Καταστατικό Χάρτη του 1606, ο οποίος έδιδε δικαιώματα γης σε αυτήν την περιοχή. Η Εταιρεία χρηματοδότησε τον πρώτο μόνιμο Αγγλικό οικισμό στον «Νέο Κόσμο», την Τζέιμσταουν. Έχοντας λάβει το όνομά της από τον Βασιλιά Ιάκωβο Α', ιδρύθηκε τον Μάιο 1607 από τον Κρίστοφερ Νιούπορτ. Το 1619, οι άποικοι απέκτησαν μεγαλύτερο έλεγχο με ένα εκλεγμένο νομοθετικό σώμα που ονομαζόταν House of Burgesses. Με τη χρεοκοπία της Εταιρείας του Λονδίνου το 1624, ο οικισμός εισήλθε στη βασιλική αρμοδιότητα ως Βρετανική αποικία στέμματος.
thumb|left|Το [[Ουίλλιαμσμπεργκ, Βιρτζίνια|Ουίλλιαμσμπεργκ ήταν η πρωτεύουσα από το 1699 μέχρι το 1780.|alt=A three story red brick colonial style hall and its left and right wings during winter.]] Η ζωή στην αποικία ήταν επικίνδυνη, και πολλοί πέθαναν κατά την «περίοδο του λιμού» το 1609 και των Πολέμων Αγγλων-Ποουχάταν, περιλαμβανομένης της Σφαγής των Ινδιάνων του 1622, η οποία ενίσχυσε την αρνητική όψη των αποίκων έναντι όλων των φυλών. Μέχρι το 1624, μόνο 3.400 από τους 6.000 πρώτους εποίκους είχαν επιβιώσει. Όμως, η Ευρωπαϊκή ζήτηση για καπνό προκάλεσε την άφιξη περισσότερων εποίκων και υπηρετών. Το σύστημα headright προσπάθησε να λύσει την έλλειψη εργατών παρέχοντας στους αποίκους εκτάσεις γης για κάθε μισθωμένο υπηρέτη που μετέφεραν στη Βιρτζίνια. Οι Αφρικανοί εργάτες πρωτοεισάχθηκαν το 1619, και η δουλεία κωδικοποιήθηκε μετά από μια μήνυση του 1654 εναντίον του υπηρέτη Τζον Κέιζορ.
Οι εντάσεις και οι γεωγραφικές διαφορές μεταξύ των εργατικών και των κυρίαρχων τάξεων οδήγησαν στην Εξέγερση του Μπέικον το 1676, περίοδο κατά την οποία οι τρέχοντες και οι τέως μισθωμένοι υπηρέτες αποτελούσαν περίπου το 80% του πληθυσμού. Οι εξεγερμένοι, προερχόμενοι κατά μεγάλο ποσοστό από τη μεθόριο της αποικίας, αντιτίθενταν επίσης στη διαλλακτική πολιτική προς τις ιθαγενείς φυλές. Οι άποικοι ιδιοποιήθηκαν τη γη των φυλών με τη δύναμη και με συνθήκες, περιλαμβανομένης της Συνθήκης του 1677, η οποία μετέτρεψε τις υπογράφουσες φυλές σε πολιτείες φόρου υποτελείς. Το Ουίλλιαμσμπεργκ έγινε η αποικιακή πρωτεύουσα το 1699, μετά την ίδρυση του Κολλεγίου Γουλιέλμου και Μαρίας το 1693. Το 1747, μια ομάδα κερδοσκόπων της Βιρτζίνια δημιούργησε την Ohio Company, με την υποστήριξη του Βρετανικού στέμματος, για να αρχίσει ο Αγγλικός εποικισμός και το εμπόριο στη Χώρα του Οχάιο δυτικά των Αππαλαχίων. Η Γαλλία, η οποία διεκδικούσε αυτή την περιοχή ως μέρος της αποικίας της Νέας Γαλλίας το εξέλαβε αυτό ως απειλή και ο επακόλουθος Γαλλικός και Ινδιάνικος Πόλεμος έγινε μέρος του Επταετούς Πόλεμου (1756–1763). Μια πολιτοφυλακή από αρκετές Βρετανικές αποικίες, που ονομαζόταν Σύνταγμα της Βιρτζίνια, είχε ηγέτη τον τότε Αντισυνταγματάρχη Τζορτζ Ουάσινγκτον.
Πολιτεία
Οι προσπάθειες του Αγγλικού Κοινοβουλίου να επιβάλει νέους φόρους αμέσως μετά τον Γαλλικό και Ινδιάνικο Πόλεμο, ήταν εξαιρετικά αντιδημοφιλείς στις αποικίες. Στο τοπικό νομοθετικό σώμα της Βιρτζίνια (House of Burgesses) οι υποστηρικτές της αρχής «Όχι φορολογία χωρίς αντιπροσώπευση», έχοντας ηγέτες τον Πάτρικ Χένρυ και τον Ρίτσαρντ Χένρυ Λη, άρχισαν στα 1773 να συντονίζουν τις ενέργειές τους με άλλες αποικίες, και έστειλαν αντιπροσώπους στο γενικό συνέδριο των δεκατριών αποικιών (Continental Congress) τον επόμενο χρόνο. Μετά τη διάλυση του House of Burgesses από τον βασιλικό τοποτηρητή στα 1774, οι ηγέτες της εξέγερσης συνέχισαν να κυβερνούν, με τις λεγόμενες Συνελεύσεις της Βιρτζίνια (Virginia Conventions). Στις 15 Μαΐου 1776 διακηρύχτηκε η ανεξαρτησία της Βιρτζίνια από τη Βρετανική Αυτοκρατορία και υιοθετήθηκε η «Διακήρυξη των Δικαιωμάτων της Βιρτζίνια» του Τζωρτζ Μάσον, που περιελήφθη σ’ ένα νέο σύνταγμα. Ο Τόμας Τζέφερσον, από τη Βιρτζίνια επίσης, πήρε ιδέες του Μάσον για το σχέδιο της εθνικής Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας.
Όταν άρχισε η Αμερικανική Επανάσταση, ο Τζωρτζ Ουάσινγκτον εξελέγη αρχηγός του στρατού των αποικιών. Κατά τη διάρκεια του πολέμου η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στο Ρίτσμοντ, ύστερα από την επιμονή του κυβερνήτη Τόμας Τζέφερσον, που φοβόταν ότι η παραθαλάσσια τοποθεσία του Ουΐλλιαμσμπουργκ θα το καθιστούσε ευάλωτο στις Βρετανικές επιθέσεις. Το 1781 οι επαναστατικές και οι γαλλικές χερσαίες και ναυτικές δυνάμεις παγίδευσαν με συνδυασμένη δράση τον Βρετανικό στρατό στη Χερσόνησο της Βιρτζίνια. Τα στρατεύματα του Ουάσινγκτον και του κόμη ντε Ροσαμπώ νίκησαν τον Βρετανό στρατηγό Κορνουώλις στην πολιορκία του Γιορκτάουν. Η παράδοσή του στις 19 Οκτωβρίου 1781, είχε ως επακόλουθο τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις των Παρισίων και διασφάλισε την ανεξαρτησία των αποικιών.
Καθοριστικός ήταν ο ρόλος των πολιτικών της Βιρτζίνια στη διατύπωση του Συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Τζέιμς Μάντισον πρότεινε το Σχέδιο της Βιρτζίνια (Virginia Plan) το 1787 και το Έγγραφο των Δικαιωμάτων (Bill of Rights) το 1789. Η Βιρτζίνια επικύρωσε το σύνταγμα στις 25 Ιουνίου 1788. Με ειδική συμφωνία (Three-Fifths Compromise) εξασφαλίστηκε ότι η Βιρτζίνια θα είχε τον μεγαλύτερο αριθμό μελών στη Βουλή των Αντιπροσώπων, λόγω του πλήθους των σκλάβων της. Αυτό, καθώς και η «δυναστεία» των προέδρων από τη Βιρτζίνια (οι τέσσερις από τους πρώτους πέντε -Ουάσινγκτον, Τζέφερσον, Μάντισον, Μονρόε), προσέδωσε στην πολιτεία πανεθνική σπουδαιότητα. Στα 1790 η Βιρτζία και το Μαίρυλαντ παραχώρησαν έδαφος για να σχηματιστεί η District of Columbia, δηλαδή η πρωτεύουσα Ουάσινγκτον. Το τμήμα που παραχώρησε η Βιρτζίνια της επεστράφη το 1846. Η Βιρτζίνια αποκαλείται «Μητέρα Πολιτειών» για τον ρόλο που είχε στη δημιουργία πολιτειών όπως το Κεντάκυ, που έγινε η δέκατη πέμπτη πολιτεία το 1792, και για τους πολλούς πρωτοπόρους (American pioneers) που κατάγονταν απ’ αυτήν.
Εμφύλιος Πόλεμος και επακόλουθα
thumb|left|Το [[Ρίτσμοντ (Βιρτζίνια)|Ρίτσμοντ, η πρωτεύουσα των Συνομόσπονδων Πολιτειών Αμερικής, πυρπολήθηκε πριν την άλωση του από δυνάμεις της Ένωσης.|alt=Wide view of a cityscape with evident destruction. Unused cannons and cannonballs litter the foreground, while a large Neoclassical building stands intact in the rear center.]] Εκτός από τη γεωργία, η εργασία των δούλων χρησιμοποιήθηκε όλο και περισσότερο στην εξόρυξη, την κατασκευή πλοίων και άλλες βιομηχανικές δραστηριότητες. Η εξέγερση των δούλων του Νατ Τέρνερ το 1831 και η Επίθεση του Τζον Μπράουν στο Harpers Ferry το 1859 ανέδειξε τη βαθιά κοινωνική δυσαρέσκεια για τη δουλεία και τον ρόλο της στην οικονομία των φυτειών. Κατά το 1860 περίπου μισό εκατομμύριο άνθρωποι, χονδρικά το 31% του συνολικού πληθυσμού της Βιρτζίνια, ήταν δούλοι. Αυτή η διαίρεση συνετέλεσε στην έναρξη του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου.
Η Βιρτζίνια ψήφισε υπέρ της απόσχισης της από τις Ηνωμένες Πολιτείες στις 17 Απριλίου 1861, μετά τη Μάχη του Φορτ Σάμτερ και το κάλεσμα του Αβραάμ Λίνκολν για εθελοντές. Στις 24 Απριλίου, η Βιρτζίνια εντάχθηκε στις Συνομόσπονδες Πολιτείες Αμερικής, οι οποίες επέλεξαν το Ρίτσμοντ ως πρωτεύουσα τους. Μετά τη Συνέλευση του Γουήλινγκ 48 κομητείες στα βορειοδυτικά διαχωρίστηκαν για να δημιουργήσουν τη νέα πολιτεία της Δυτικής Βιρτζίνια, επιλέγοντας να παραμείνουν στην Ένωση. Ο καταγόμενος από τη Βιρτζίνια στρατηγός Ρόμπερτ Ε. Λη ανέλαβε τη διοίκηση του Στρατού της Βόρειας Βιρτζίνια το 1862, και ηγήθηκε επιθέσεων στο έδαφος της Ένωσης, καταλήγοντας τελικά να γίνει διοικητής όλων των Συνομόσπονδων δυνάμεων. Κατά τη διάρκεια του πολέμου η Βιρτζίνια ήταν το θέατρο περισσότερων μαχών από οποιαδήποτε άλλη πολιτεία, περιλαμβανομένης της Bull Run, των Μαχών των Επτά Ημερών, του Τσάνσελορσβιλ, και της καταληκτικής Μάχης του Δικαστικού Μεγάρου του Αππομάττοξ. Μετά την κατάληψη του Ρίτσμοντ το 1865, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε για λίγο στο Ντάνβιλ. Η Βιρτζίνια επανεντάχθηκε επίσημα στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1870, ως συνέπεια του έργου της Επιτροπής των Εννέα.
Σύγχρονη εποχή
Οι διαμαρτυρίες που άρχισαν από την Μπάρμπαρα Ρόουζ Τζονς το 1951 στο Φάρμβιλ εναντίον των φυλετικά διαχωρισμένων σχολείων οδήγησαν στη αγωγή Ντέιβις εναντίον Κομητειακό Σχολικό Συμβούλιο της Κομητείας Πρινς Έντουαρντ. Αυτή η υπόθεση, που αρχειοθετήθηκε από τους Σπότσγουντ Ρόμπινσον και Όλιβερ Χιλ, αμφότερους καταγόμενους από το Ρίτσμοντ, κρίθηκε το 1954 με την υπόθεση Μπράουν εναντίον Συμβουλίου Εκπαίδευσης, η οποία απέρριψε το διαχωριστικό δόγμα «ξεχωριστά άλλα ίσοι». Αλλά το 1958 υπό την πολιτική της «μαζικής αντίστασης» με ηγέτη τον υπέρμαχο του διαχωρισμού ισχυρό Γερουσιαστή Χάρρυ Φ. Μπερντ και την Οργάνωση Μπερντ, η Κοινοπολιτεία απαγόρευσε στα μη φυλετικά διαχωρισμένα τοπικά σχολεία να λαμβάνουν πολιτειακή χρηματοδότηση.
Το Κίνημα των Πολιτικών Δικαιωμάτων απέκτησε πολλούς οπαδούς κατά τη δεκαετία του 1960. Απέκτησε την κατάλληλη ηθική δύναμη και υποστήριξη για να κατορθώσει την ψήφιση ομοσπονδιακής νομοθεσίας με την Πράξη Πολιτικών Δικαιωμάτων του 1964 και την Πράξη Δικαιωμάτων Ψήφου του 1965. Το 1964 το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών έδωσε εντολή στην Κομητεία Πρινς Έντουαρντ και σε άλλες κομητείες να ενοποιήσουν τα σχολεία τους. Το 1967, το Δικαστήριο επίσης κατάργησε την απαγόρευση της πολιτείας στον διαφυλετικό γάμο. Από το 1969 μέχρι το 1971, οι πολιτειακοί νομοθέτες υπό τον Κυβερνήτη Μιλς Γκόντγουιν ξαναέγραψαν το σύνταγμα, αφότου στόχοι όπως η ανάκληση των νόμων του Τζιμ Κρόου είχαν επιτευχθεί. Το 1989, ο Ντάγκλας Ουάιλντερ έγινε ο πρώτος Αφροαμερικανός που εκλέχθηκε κυβερνήτης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Νέες οικονομικές δυνάμεις επίσης άλλαξαν την Κοινοπολιτεία. Το 1926, ο Δρ. Γ. Α. Ρ. Γκούντγουιν, εφημέριος της Bruton Parish Church του Ουίλλιαμσμπεργκ, άρχισε την αποκατάσταση των κτιρίων της αποικιακής περιόδου στην ιστορική περιφέρεια με οικονομική υποστήριξη από τον Τζον Ντ. Ροκφέλλερ τον νεότερο· το έργο τους οδήγησε στην ανάπτυξη του Colonial Williamsburg, του πιο δημοφιλούς τουριστικού προορισμού της πολιτείας. Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος και ο Ψυχρός Πόλεμος οδήγησαν στην επέκταση των εθνικών αμυντικών κυβερνητικών προγραμμάτων που στεγάζονταν σε γραφεία στη Βόρεια Βιρτζίνια κοντά στην Ουάσινγκτον, Π.Κ., και τη σχετική πληθυσμιακή αύξηση. Μεταξύ των ομοσπονδιακών δημιουργιών ήταν το Πεντάγωνο, κτισμένο κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ως έδρα του Υπουργείου Άμυνας. Ήταν ένας από τους στόχους των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου· 189 άνθρωποι πέθαναν στην τοποθεσία όταν ένα επιβατηγό αεροπλάνο κατέπεσε στο κτίριο.
Πόλεις και κωμοπόλεις
thumb|right|Ο πληθυσμός της περιοχής του [[Χάμπτον Ρόουντς είναι άνω του 1,6 εκ.]] Η Βιρτζίνια διαιρείται σε 95 κομητείες και 39 ανεξάρτητες πόλεις, υποδιαιρέσεις που αμφότερες λειτουργούν κατά τον ίδιο τρόπο καθώς οι ανεξάρτητες πόλεις θεωρούνται ισοδύναμες με κομητείες. Αυτή η μέθοδος της διαχείρισης των πόλεων και των κομητειών σε ίδιο επίπεδο είναι μοναδική στη Βιρτζίνια, αφού μόνο τρεις άλλες ανεξάρτητες πόλεις υπάρχουν στις Ηνωμένες Πολιτείες εκτός της Βιρτζίνια. Η Βιρτζίνια περιορίζει την αρμοδιότητα των πόλεων και των κομητειών να ανακαλούν νόμους που έχουν ψηφιστεί από τη Γενική Συνέλευση της Βιρτζίνια σύμφωνα με αυτό που είναι γνωστό ως Κανόνας του Ντιγιόν. Επιπλέον των ανεξάρτητων πόλεων, υπάρχουν επίσης ενσωματωμένες κωμοπόλεις που λειτουργούν με δικές τους διοικήσεις, αλλά αποτελούν μέρη κομητειών. Ουσιαστικά υπάρχουν εκατοντάδες μη ενσωματωμένες κοινότητες μέσα στις κομητείες. Η Βιρτζίνια δεν έχει κατώτερες πολιτικές υποδιαιρέσεις, όπως χωριά ή δήμους.
Η πολιτεία έχει 11 Μητροπολιτικές Στατιστικές Περιοχές· η Βόρεια Βιρτζίνια, το Χάμπτον Ρόουντς, και το Ρίτσμοντ-Πίτερσμπεργκ είναι οι τρεις πιο πολυπληθείς. Το Ρίτσμοντ είναι η πρωτεύουσα της Βιρτζίνια, και η μητροπολιτική του περιοχή έχει πληθυσμό πάνω από 1,2 εκατομμύρια. Κατά το 2010, η Βιρτζίνια Μπιτς ήταν η πολυπληθέστερη πόλη στην Κοινοπολιτεία, με το Νόρφοκ και το Τσέζαπικ δεύτερα και τρίτα, αντίστοιχα. Το Νόρφοκ αποτελεί τον αστικό πυρήνα στη μητροπολιτική περιοχή του Χάμπτον Ρόουντς, η οποία έχει πληθυσμό πάνω από 1,6 εκατομμύρια κατοίκους και είναι η τοποθεσία της μεγαλύτερης ναυτικής βάσης του κόσμου, του Naval Station Norfolk. Το Σάφφοκ, το οποίο περιλαμβάνει ένα τμήμα του Great Dismal Swamp, είναι η μεγαλύτερη πόλη σε έκταση με 429,1 mi2 (1.111 km2).
Η Κομητεία Φαίρφαξ είναι η πολυπληθέστερη τοποθεσία στη Βιρτζίνια, με πάνω από ένα εκατομμύριο κατοίκους, αν και αυτό δεν περιλαμβάνει την κομητειακή της έδρα, το Φαίρφαξ, το οποίο είναι μία από τις ανεξάρτητες πόλεις. Η Κομητεία Φαίρφαξ διαθέτει ένα μεγάλο αστικό επιχειρηματικό και αγοραστικό κέντρο στην Tysons Corner, τη μεγαλύτερη αγορά γραφείων της Βιρτζίνια. Η γειτονική Κομητεία Λούντουν, με κομητειακή έδρα το Λήσμπεργκ, είναι και η ταχύτερα αναπτυσσόμενη κομητεία στη Βιρτζίνια και έχει το υψηλότερο διάμεσο οικογενειακό εισόδημα ($114.204) στη χώρα κατά το 2010. Η Κομητεία Άρλινγκτον, η μικρότερη αυτοδιοικούμενη κομητεία στις Ηνωμένες Πολιτείες σε έκταση ξηράς, είναι μια αστική κοινότητα οργανωμένη ως κομητεία. Η περιοχή Ρόανοκ, με εκτιμώμενο πληθυσμό 300.399, είναι η μεγαλύτερη Μητροπολιτική Στατιστική Περιοχή στη δυτική Βιρτζίνια.
Δημογραφικά
Το 2010, η Βιρτζίνια είχε πληθυσμό 8.001.024 που είναι μια αύξηση κατά 118,434, ή περίπου 1,5%, από τον
υπολογισμό του προηγούμενου έτους και μια αύξηση κατά 922.509, ή 13%, από το 2000. Αυτό περιλαμβάνει μια αύξηση από την καθαρή μετανάστευση 314.832 ανθρώπων μέσα στην Κοινοπολιτεία. Η μετανάστευση έξωθεν των Ηνωμένων Πολιτειών κατέληξε σε μια καθαρή αύξηση 159.627 ανθρώπων, και η μετανάστευση μέσα στη χώρα παρήγαγε μια καθαρή αύξηση 155.205 ανθρώπων. το κέντρο του πληθυσμού βρίσκεται στην Κομητεία Γκούτσλαντ έξω από το Ρίτσμοντ.
Η Αγγλική πέρασε ως η επίσημη γλώσσα της Κοινοπολιτείας με νόμους το 1981 και ξανά το 1996, αν και η κατάσταση δεν προσδιορίζεται από το Σύνταγμα της Βιρτζίνια. Η Αγγλική είναι η μόνη γλώσσα που ομιλείται από 6.245.517 (86,7%) Virginians, αν και ομιλείται «πολύ καλά» από ένα επιπλέον 570.638 (7,9%) σε ένα σύνολο 94,6% της Κοινοπολιτείας. Μεταξύ των ομιλητών των άλλων γλωσσών, η Ισπανική είναι η πιο κοινή με 424.381 (5,9%). 226.911 (3,2%) ομιλούν Ασιατικές γλώσσες και γλώσσες των νησιών του Ειρηνικού, συμπεριλαμβανομένης της Κορεατικής, της Βιετναμέζικης, και της Filipino.
Εθνότητα
Οι περισσότεροι Αφροαμερικανοί κάτοικοι της Βιρτζίνια έχουν υπάρξει απόγονοι υποδουλωμένων Αφρικανών που δούλευαν σε φυτείες καπνού, βαμβακιού και κάνναβης. Αυτοί οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά μεταφέρθηκαν από τη δυτική κεντρική Αφρική, κυρίως από την Ανγκόλα και την Bight of Biafra. Η εθνική ομάδα των Igbo της σημερινής Νιγηρίας ήταν η μόνη μεγαλύτερη Αφρικανική ομάδα μεταξύ δούλων στη Βιρτζίνια. Αν και ο μαύρος πληθυσμός μειώθηκε με τη Μεγάλη Μετανάστευση, από το 1965 έχει σημειωθεί μια αντίστροφη μετανάστευση μαύρων που επέστρεψαν στο νότο.
Η πιο πρόσφατη μετανάστευση στον ύστερο 20ό αιώνα και στις αρχές του 21ου αιώνα τροφοδότησε νέες κοινότητες Ισπανόφωνων, συγκεκριμένα από την Κεντρική Αμερική, και Ασιάτες. Το 2010, το 7,9% των κατοίκων της Βιρτζίνια ήταν Ισπανόφωνοι, το 5,5% Ασιάτες, και το 0,9% Αμερικανοί Ινδιάνοι/Ιθαγενείς της Αλάσκα/Ιθαγενείς Χαβανέζοι/Νησιώτες του Ειρηνικού. Ο ισπανόφωνος πληθυσμός της πολιτείας αυξήθηκε κατά 92% από το 2000 μέχρι το 2010, με τα δύο τρίτα τους να μένουν στη Βόρεια Βιρτζίνια. Οι Ισπανόφωνοι στη Βιρτζίνια έχουν υψηλότερο διάμεσο οικογενειακό εισόδημα και εκπαιδευτική επιτυχία από ότι γενικά οι Ηνωμένες Πολιτείες ή ο πληθυσμός της Βιρτζίνια. Η Βόρεια Βιρτζίνια έχει επίσης σημαντικό πληθυσμό Βιετναμέζων Αμερικανών, των οποίων το μεγάλο κύμα μετανάστευσης ακολούθησε τον Πόλεμο του Βιετνάμ, και Κορεατών Αμερικανών, των οποίων η μετανάστευση έχει υπάρξει πιο πρόσφατη και προκλήθηκε εν μέρει από το ποιοτικό εκπαιδευτικό σύστημα. Η Φιλιππινοαμερικανική κοινότητα έχει περίπου 45.000 άτομα στην περιοχή Χάμπτον Ρόουντς, πολλά από τα οποία έχουν δεσμούς με το Αμερικανικό Ναυτικό και τις ένοπλες δυνάμεις.
Θρησκεία
Η Βιρτζίνια είναι κυρίως Χριστιανική και Προτεσταντική· οι Βαπτιστές είναι η μεγαλύτερη διακριτή ομάδα με 27% του πληθυσμού το 2008. Οι δογματικές ομάδες των Βαπτιστών στη Βιρτζίνια περιλαμβάνουν τη Γενική Ένωση Βαπτιστών της Βιρτζίνια, με περίπου 1.400 εκκλησίες-μέλη, που υποστηρίζει αμφότερες τη Συνέλευση Νότιων Βαπτιστών και τη μετριοπαθή Αδελφότητα Συνεργασίας Βαπτιστών· και τη Νότιοι Βαπτιστές Συντηρητικοί της Βιρτζίνια με περισσότερες από 500 εκκλησίες μέλη, η οποία υποστηρίζει τη Νότια Συνέλευση Βαπτιστών. Οι Ρωμαιοκαθολικοί είναι η δεύτερη μεγαλύτερη θρησκευτική ομάδα, και η ομάδα που αυξήθηκε περισσότερο τη δεκαετία του 1990. Η Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή του Άρλινγκτον περιλαμβάνει μεγάλο μέρος μέρος των Καθολικών εκκλησιών της Βόρειας Βιρτζίνια, ενώ η Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή του Ρίτσμοντ καλύπτει τα ανατολικά.
thumb|left|Η [[Christ Church (Αλεξάντρια, Βιρτζίνια)|Christ Church στην Αλεξάντρια ήταν ο τόπος εκκλησιασμού του Τζορτζ Ουάσινγκτον και του Ρόμπερτ Ε. Λι.|alt=An 18th-century red brick church with white steeple behind a modern road in autumn.]] Η Διάσκεψη της Βιρτζίνια (Virginia Conference) είναι το περιφερειακό σώμα της Ενωμένης Εκκλησίας Μεθοδιστών και η Virginia Synod είναι υπεύθυνη για τα εκκλησιάσματα της Λουθηρανικής Εκκλησίας. Οι Πρεσβυτεριανοί, οι Πεντηκοστιανοί, οι Congregationalists, και οι Επισκοπαλιστές αποτελούσαν ξεχωριστά το 1–3% του πληθυσμού το 2011. Η Επισκοπαλική Επισκοπή της Βιρτζίνια, η Νότιας Βιρτζίνια, και της Νοτιοδυτικής Βιρτζίνια υποστηρίζουν τις διάφορες Επισκοπαλικές εκκλησίες.
Τον Νοέμβριο 2006, 15 συντηρητικές επισκοπαλικές εκκλησίες ψήφισαν τον διαχωρισμό τους από την Επισκοπή της Βιρτζίνια σχετικά με τη χειροτόνηση δηλωμένα ομοφυλόφιλων επισκόπων και τον κλήρο σε άλλες επισκοπές της Επισκοπαλικής Εκκλησίας· αυτές οι εκκλησίες συνεχίζουν να ισχυρίζονται ότι ανήκουν στην ευρύτερη Αγγλικανική κοινότητα μέσω άλλων σωμάτων εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και ο νόμος της Βιρτζίνια επιτρέπει στους ενορίτες να καθορίζουν τον προσανατολισμό της εκκλησίας τους, η επισκοπή διεκδικεί τα χαρακτηριστικά των αποσχιστικών εκκλησιών. Η επακόλουθη περίπτωση του νόμου ιδιοκτησίας είναι μια δοκιμή για τις Επισκοπαλικές εκκλησίες πανεθνικά.
Μεταξύ άλλων θρησκειών, οι πιστοί της Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών αποτελούν περίπου το 1% του πληθυσμού, με 190 εκκλησιάσματα στη Βιρτζίνια το 2011. Το Φέρφαξ Στέισιον είναι η τοποθεσία του Βουδιστικού Ναού Ekoji, του σχολείου Jodo Shinshu, και του Ινδουιστικού Ναού Durga. Ενώ ο Εβραϊκός πληθυσμός της πολιτείας είναι μικρός, οι οργανωμένες Εβραϊκές τοποθεσίες ανάγονται στο 1789 με το Εκκλησίασμα Beth Ahabah. Οι Μουσουλμάνοι είναι μια αναπτυσσόμενη ομάδα σε όλη την Κοινοπολιτεία λόγω της μετανάστευσης. Οι μεγαεκκλησίες στην Κοινοπολιτεία περιλαμβάνουν την Thomas Road Baptist Church, την Immanuel Bible Church, και τη McLean Bible Church. Αρκετά Χριστιανικά πανεπιστήμια επίσης εδρεύουν στην πολιτεία, συμπεριλαμβανομένων των Regent University, Liberty University και Lynchburg College.
Οικονομία
Οι εταιρείες της Βιρτζίνια έλαβαν το τέταρτο υψηλότερο ποσό χρηματοδότησης επιχειρησιακού κεφαλαίου στο πρώτο ήμισυ του 2011 μετά την Καλιφόρνια, τη Μασαχουσέτη, και τη Νέα Υόρκη. Το 2009, το Forbes Magazine ονόμασε τη Βιρτζίνια την καλύτερη πολιτεία στη χώρα γα τις επιχειρήσεις για τέταρτο έτος στη σειρά, ενώ το CNBC την ονόμασε κορυφαία πολιτεία για τις επιχειρήσεις το 2007, το 2009, και το 2011. Η Βιρτζίνια έχει 20 εταιρείες Fortune 500, κατατάσσοντας την πολιτεία όγδοη πανεθνικά.
thumb|right|Ο ωκεάνιος τουρισμός είναι ένας σημαντικός τομέας της οικονομίας της [[Βιρτζίνια Μπιτς.|alt=High-rise hotels line the ocean front covered with colorful beach-goers.]]
Γεωργία
Το 24% της γης χρησιμοποιείται για γεωργικές χρήσεις στη Βιρτζίνια. Το 2007, περίπου 357.000 θέσεις εργασίας της Βιρτζίνια υπήρχαν στη γεωργία, με πάνω από 47.000 φάρμες, κατά μέσον όρο 171 acres (0,27 mi2· 0,69 km2), σε μια συνολική αγροτική έκταση 8,1 εκατομμύρια acres (12.656 sq mi; 32.780 km2). Αν και η γεωργική δραστηριότητα έχει μειωθεί σημαντικά από το 1960 οπότε υπήρχαν οι διπλάσιες φάρμες, παραμένει η μεγαλύτερη μοναδική βιομηχανία στη Βιρτζίνια. Οι τομάτες ξεπέρασαν τη σόγια ως το αγροτικό προϊόν με τα περισσότερα έσοδαστη Βιρτζίνια το 2006, με τα φιστίκια και το σανό να καλλιεργούνται επίσης ως αγροτικά προϊόντα. Αν και δεν είναι πλέον το βασικό προϊόν, η Βιρτζίνια είναι ακόμη ο πέμπτος μεγαλύτερος παραγωγός καπνού πανεθνικά. Οι καλλιέργειες crassostria virginica, ενός είδος στρειδιού, είναι σημαντικό μέρος της οικονομίας του Κόλπου Τσέζαπικ, αλλά οι φθίνοντες πληθυσμοί στρειδιών λόγω ασθενειών, ρύπανσης και υπεραλίευσης έχουν μειώσει τις συγκομιδές. Τα οινοποιεία και οι αμπελώνες στο Northern Neck και κατά μήκος των Ορέων Μπλου Ριτζ επίσης έχουν αρχίσει να παράγουν εισόδημα και να προσελκύουν τουρίστες.
Φόροι
Η Βιρτζίνια εισπράττει προσωπικό φόρο εισοδήματος σε πέντε βάσεις του εισοδήματος, κυμαινόμενο από 3,0% μέχρι 5,75%. Το πολιτειακό επίπεδο του φόρου πωλήσεων και χρήσης είναι 4%, ενώ το ποσοστό φόρου στο φαγητό είναι 1,5%. Υπάρχει ένα επιπλέον 1% τοπικού φόρου, για ενα σύνολο 5% συνδυασμένου φόρου πωλήσεων στις περισσότερες αγορές στη Βιρτζίνια και 2,5% στα περισσότερα τρόφιμα. Ο φόρος ιδιοκτησίας της Βιρτζίνια ορίζεται και εισπράττεται σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης και ποικίλει στην Κοινοπολιτεία. Η ακίνητη περιουσία φορολογείται επίσης σε τοπικό επίπεδο με βάση το 100% της αντικειμενικής αξίας της αγοράς. Η απτή προσωπική περιουσία φορολογείται επίσης σε τοπικό επίπεδο και βασίζεται σε ποσοστό ή ποσοστά του αρχικού κόστους.
Πολιτισμός
thumb|Ό πολιτισμός, η γλώσσα και το στυλ της αποικιακής Βιρτζίνια ζωντανεύουν στο [[Colonial Williamsburg|Williamsburg.|alt=Five women dressed in long colonial style clothing sit on the stairs of tan and beige buildings talking. In front of them is a wooden wheelbarrow full of wicker baskets.]] Ο ιστορικός πολιτισμός της Βιρτζίνια εκλαϊκεύτηκε και εξαπλώθηκε στην Αμερική και τον Νότο από μορφές όπως ο Τζωρτζ Ουάσινγκτον, ο Τόμας Τζέφερσον, και ο Ρόμπερτ Λη. Τα σπίτια τους στη Βιρτζίνια αντιπροσωπεύουν τον τόπο γέννησης της Αμερικής και του Νότου. Η σύγχρονη κουλτούρα της Βιρτζίνια έχει πολλές πηγές, και είναι μέρος του πολιτισμού των Νότιων Ηνωμένων Πολιτειών. Το Smithsonian Institution διαιρεί τη Βιρτζίνια σε εννέα πολιτιστικές περιοχές. Η περιοχή Πίντμοντ είναι μία από τις πιο διάσημες για την ισχυρή επίδραση της διαλέκτου της στα Νοτιοαμερικανικά Αγγλικά. Ενώ πιο ομογενή Αμερικανικά Αγγλικά βρίσκονται στις αστικές περιοχές, διάφορες προφορές χρησιμοποιούνται επίσης, περιλαμβανομένης της προφοράς Τάιντγουοτερ, της προφοράς της Παλαιάς Βιρτζίνια, και της αναχρονιστικής Ελισαβετιανής της Νήσου Τάντζιερ.
Η λογοτεχνία στη Βιρτζίνια συχνά αντιμετωπίζει το εκτεταμένο και συχνά προβληματικό παρελθόν της πολιτείας. Τα έργα της βραβευμένης με Βραβείο Πούλιτζερ Έλλεν Γκλάσγκοου συχνά ασχολούνταν με κοινωνικές ανισότητες και τον ρόλο των γυναικών στον πολιτισμό της. Ο συνομήλικος και στενός φίλος της Γκλάσγκοου έγραψε εκτενώς σχετικά με τη μεταβαλλόμενη θέση των ευγενών την περίοδο της Ανασυγκρότησης, και προκάλεσε τον ηθικό της κώδικα με το Jurgen, A Comedy of Justice. Ο Ουίλλιαμ Στάιρον προσέγγισε την ιστορία σε έργα όπως το The Confessions of Nat Turner και το Sophie's Choice. Ο Τομ Γουλφ περιστασιακά ασχολήθηκε με τη νότια κληρονομιά του σε μπεστσέλλερ όπως το I Am Charlotte Simmons. Η Βιρτζίνια επίσης ονομάζει έναν state Poet Laureate, ο οποίος τρεχόντως είναι ο Κέλλυ Τσέρρυ της Κομητεία Χάλιφαξ, ο οποίος θα υπηρετήσει μέχρι το 2012.
Εκτός της γενικής κουζίνας των Νότιων Ηνωμένων Πολιτειών, η Βιρτζίνια διατηρεί τις δικές της διακριτές παραδόσεις. Ο οίνος της Βιρτζίνια παρασκευάζεται σε πολλά σημεία της πολιτείας. Το Smithfield ham, μερικές φορές καλούμενο "Virginia ham", είναι ένα είδος country ham που προστατεύεται από πολιτειακό νόμο, και μπορεί να παραχθεί μόνο στην κωμόπολη του Σμίθφιλντ. Τα έπιπλα της Βιρτζίνια και η αρχιτεκτονική της είναι τυπικά της Αμερικανικής αποικιακής αρχιτεκτονικής. ο Τόμας Τζέφερσον και πολλοί από τους πρώτους ηγέτες της πολιτείας ευνοούσαν το νεοκλασικό στυλ, οδηγώντας στη χρήση της για σημαντικά πολιτειακά κτίρια. Οι Pennsylvania Dutch και το στυλ τους είναι ορατά σε μέρη της πολιτείας.
Καλές και εικαστικές τέχνες
Βλέπε επίσης: Μουσική της Βιρτζίνια thumb|Η Meadow Pavilion είναι ένα από τα θέατρα στο [[Wolf Trap National Park for the Performing Arts.]] Αν και πλούσια σε πολιτισμική κληρονομιά, η Βιρτζίνια κατατάσσεται κοντά στη βάση των πολιτειών των ΗΠΑ όσον αφορά τη δημόσια δαπάνη για τις τέχνες, με σχεδόν το ήμισυ του εθνικού μέσου όρου. Η πολιτειακή κυβέρνηση χρηματοδοτεί κάποια ινστιτούτα, περιλαμβανομένου του Μουσείου καλών Τεχνών της Βιρτζίνια και του Μουσείου Επιστημών της Βιρτζίνια. Άλλα μουσεία είναι το δημοφιλές Steven F. Udvar-Hazy Center του National Air and Space Museum και το Μουσείο Τέχνης Chrysler. Εκτός από αυτά τα σημεία, πολλά υπαίθρια μουσεία βρίσκονται στην Κοινοπολιτεία, όπως το Colonial Williamsburg, το Frontier Culture Museum, και διάφορα ιστορικά πεδία μαχών. Το Virginia Foundation for the Humanities εργάζεται για να βελτιώσει την πολιτική, πολιτισμική και πνευματική ζωή της Κοινοπολιτείας.