cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολλαπλή σκλήρυνση
Χρόνια εγκεφαλονωτιαία φλεβική ανεπάρκεια
Το 2008 ο αγγειοχειρουργός Πάολο Ζαμπόνι υποστήριξε ότι η πολλαπλή σκλήρυνση σχετίζεται με στένωση των απαγωγών φλεβών του εγκεφάλου, την οποία αποκάλεσε χρόνια εγκεφαλονωτιαία φλεβική ανεπάρκεια (CCSVI). Όλοι οι ασθενείς με πολλαπλή σκλήρυνση που συμμετείχαν στην έρευνά του βρέθηκαν να πάσχουν από CCSVI, υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης – η οποία πέρασε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ως «επέμβαση απελευθέρωσης» - και το 73% των ασθενών παρουσίασε βελτίωση σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της έρευνας. Η θεωρία αυτή βρήκε σημαντική απήχηση στα μέσα μαζικής επικοινωνίας και στα άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση, ιδιαίτερα στον Καναδά. Εκφράστηκαν όμως και επιφυλάξεις, καθώς η μελέτη του Ζαμπόνι δεν ήταν ούτε τυφλή ούτε ελεγχόμενη, ενώ οι παραδοχές της σχετικά με την υποκείμενη αιτία της νόσου δεν στηρίζονται σε γνωστά δεδομένα. Παράλληλα, οι περαιτέρω μελέτες που διεξήχθησαν δεν κατέδειξαν παρεμφερή συσχέτιση ή κατέδειξαν μικρότερο βαθμό συσχέτισης, εγείροντας σοβαρές ενστάσεις για την ερευνητική υπόθεση. Η «επέμβαση απελευθέρωσης» επικρίθηκε για πρόκληση σοβαρών επιπλοκών και θανάτων χωρίς απτά οφέλη. Έτσι, από το 2013 δεν συνιστάται πλέον για τη θεραπεία της πολλαπλής σκλήρυνσης. Σε εξέλιξη βρίσκονται και άλλες έρευνες με αντικείμενο μελέτης την CCSVI.
Η πολλαπλή σκλήρυνση ή σκλήρυνση κατά πλάκας (multiple sclerosis, MS), είναι μια χρόνια νευρολογική, αυτοάνοση ασθένεια στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα προκαλώντας απομυελίνωση. Η πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να προκαλέσει μια ποικιλία συμπτωμάτων όπως, αλλαγές στην αφή, προβλήματα στην όραση, μυϊκή ατροφία, κατάθλιψη, προβλήματα στον προσανατολισμό και την ομιλία, εξάντληση, νοητική βλάβη, προβλήματα με την ισορροπία και πόνο. Η πολλαπλή σκλήρυνση θα προκαλέσει και αναπηρία σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις.
Η πολλαπλή σκλήρυνση επηρεάζει τους νευρώνες, τα κύτταρα του εγκεφάλου και τον νωτιαίο μυελό, τα οποία στέλνουν πληροφορίες, δημιουργούν την σκέψη και την αντίληψη και επιτρέπουν στον εγκέφαλο να ελέγξει το σώμα. Τα νεύρα του σώματος περιβάλλονται από ένα λεπτό περίβλημα, το οποίο αποτελείται από μυελίνη, μια ουσία που βοηθά στην προστασία των νεύρων καθώς και στη μετάδοση των νευρικών ώσεων. Η πολλαπλή σκλήρυνση προκαλεί σταδιακή καταστροφή της μυελίνης (απομυελίνωση). Όταν η μυελίνη έχει καταστραφεί, οι νευρώνες δεν μπορούν να χειριστούν αποτελεσματικά τα ηλεκτρικά τους σήματα. Το όνομα πολλαπλή σκλήρυνση αναφέρεται στις πολλαπλές ουλές (σκλήρυνση) πάνω στην μυελίνη.
Η πολλαπλή σκλήρυνση μπορεί να πάρει πολλές μορφές, με τα καινούρια συμπτώματα να εμφανίζονται σε ξεχωριστά επεισόδια ή να αναπτύσσονται αργά. Ανάμεσα στα επεισόδια τα συμπτώματα μπορεί να υποχωρήσουν εντελώς, αλλά μόνιμα νευρολογικά προβλήματα πάντα θα παραμένουν. Η πολλαπλή σκλήρυνση αυτή την στιγμή δεν θεραπεύεται, αλλά υπάρχουν πολλές θεραπείες που καθυστερούν την εμφάνιση των συμπτωμάτων.
Η πολλαπλή σκλήρυνση επηρεάζει συνήθως τους ενήλικες σε ηλικία από 20 ως 40 και εντοπίζεται συνήθως σε γυναίκες. Προσβάλλει περίπου 2,5 εκατομμύρια άτομα παγκοσμίως.
Σημεία και συμπτώματα
Τα αρχικά επεισόδια είναι συνήθως παροδικά και ήπια και δεν παρακινούν κάποιον να αναζητήσει ιατρική βοήθεια. Τα συνηθέστερα αρχικά συμπτώματα είναι: αλλαγές στην αίσθηση των χεριών, ποδιών ή του προσώπου (33%), ολική ή μερική απώλεια της όρασης (16%), αδυναμία (13%), διπλωπία (7%), αταξία στο περπάτημα (5%) και προβλήματα ισορροπίας (3%), αλλά έχουν αναφερθεί και σπάνια αρχικά συμπτώματα όπως αφασία και ψύχωση. Το 15% των ανθρώπων έχουν πολλαπλά συμπτώματα όταν αναζητούν ιατρική βοήθεια.
Διάγνωση
Η διάγνωση για την πολλαπλή σκλήρυνση είναι δύσκολη. Ουσιαστικά, σίγουρη διάγνωση μπορεί να γίνει μόνο όταν υπάρχουν αποδείξεις για τουλάχιστον δύο ανατομικά ξεχωριστά απομυελινωτικά γεγονότα που συμβαίνουν τουλάχιστον 30 ημέρες ξεχωριστά.
Παράγοντες που προκαλούν υποτροπή
Η υποτροπή της πολλαπλής σκλήρυνσης είναι συνήθως απρόβλεπτη και μπορεί να συμβεί χωρίς προειδοποίηση. Γενικά υποτροπή συμβαίνει πιο συχνά κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι παρά το φθινόπωρο και τον χειμώνα. Διάφορες λοιμώξεις, όπως γρίπη, κρυολόγημα, γαστρεντερίτιδα, αυξάνουν τις πιθανότητες της υποτροπής της νόσου. Σωματική και ψυχολογική πίεση μπορούν να προκαλέσουν κάποιο επεισόδιο. Στατιστικά δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι η εγχείρηση ή κάποιο τραύμα μπορούν να προκαλέσουν υποτροπή. Άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση μπορούν να συμμετάσχουν σε αθλητικές δραστηριότητες, παρ'όλα αυτά θα πρέπει να αποφεύγουν τα σπορ τα οποία θα επιφέρουν έντονη σωματική κούραση, όπως ο μαραθώνιος. Η ζέστη μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα, για αυτό τον λόγο μερικά άτομα με πολλαπλή σκλήρυνση θα πρέπει να αποφύγουν τις σάουνες και τα ζεστά μπάνια.
Η εγκυμοσύνη μπορεί να προκαλέσει υποτροπή· στους τελευταίους τρεις μήνες της εγκυμοσύνης υπάρχει μια φυσική προστασία ενάντια στην υποτροπή της νόσου, ωστόσο κατά την διάρκεια των πρώτων μηνών μετά τον τοκετό, η πιθανότητα για υποτροπή αυξάνεται κατά 20% με 40%.
Αιτιολογία
Παρόλο που πολλοί παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί, καμία συγκεκριμένη αιτία δεν έχει βρεθεί. Η πολλαπλή σκλήρυνση μάλλον συμβαίνει ως αποτέλεσμα συνδυασμού περιβαλλοντολογικών και γενετικών παραγόντων.
Περιβαλλοντολογικοί παράγοντες
Διάφορες θεωρίες υπάρχουν, μερικές από τις οποίες είναι οι εξής:
Γενετικοί παράγοντες
Πολλές έρευνες έχουν δείξει πως στα δίδυμα αδέρφια, ιδίως τα μονοζυγωτικά, όταν αναπτύσσει το ένα πολλαπλή σκλήρυνση τότε το άλλο έχει ως και 40% πιθανότητες να αναπτύξει και αυτό.
Άλλες έρευνες έχουν δείξει πως η πολλαπλή σκλήρυνση ίσως να έχει να κάνει με μια περιοχή στο χρωμόσωμα 5 καθώς και στα χρωμοσώματα 2, 3, 7, 11, 17, 19, και X.
Εγκεκριμένες Θεραπείες
Δεν υπάρχει σίγουρη θεραπεία για την πολλαπλή σκλήρυνση, καθώς δεν υπάρχει μέχρι στιγμής ούτε πλήρης ίαση της ασθένειας. Η θεραπεία στοχεύει στην επιστροφή της λειτουργίας του σώματος μετά από ένα επεισόδιο, αποφυγή νέων επεισοδίων και αποφυγή της αναπηρίας. Υψηλή αποτελεσματικότητα στις υποτροπιάζουσες μορφές της πολλαπλής σκλήρυνσης σε ενήλικες ασθενείς έχει η φινγκολιμόδη, η οποια είναι εγκεκριμμένη ως θεραπεία πρώτης γραμμής στις ΗΠΑ και στην ΕΕ.
Θεραπεία για κάποιο επεισόδιο
Για την θεραπεία κάποιου επεισοδίου χορηγούνται μεγάλες δόσεις κορτικοστεροειδών.
Θεραπεία για την αποφυγή νέων επεισοδίων
Ιντερφερόνη: Betaferon, Avonex, Rebif και CinnoVex Η ιντερφερόνη είναι το πιο γνωστό φάρμακο κατά των κρίσεων από την πολλαπλή σκλήρυνση. Ακόμα, μερικά φάρμακα είναι τα παρακάτω:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις
Γκέραρντ Ντάβιντ
Ο Γκέραρντ Ντάβιντ (ορθή απόδοση Χέραρντ Ντάβιντ, Gheeraert David ή Gerard David, περ. 1455 - 13 Αυγούστου 1523) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της πρώιμης Βορειοευρωπαϊκής Αναγέννησης, από τους τελευταίους μεγάλους Δασκάλους της Σχολής της Μπρυζ.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Άουντεβατερ, σήμερα στην επαρχία της Ουτρέχτης.
Έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Μπρυζ το 1484. Πρωταγωνίστησε στην καλλιτεχνική ζωή της πόλης μετά τον θάνατο του Χανς Μέμλινγκ (περ. 1430 – 1494). Την εποχή του Νταβίντ, η Μπρυζ είχε αρχίσει να χάνει τα οικονομικά και καλλιτεχνικά της πρωτεία από την Αμβέρσα και το έργο του καλλιτέχνη παραδοσιακά θεωρείται πως σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής, παρόλο που τον ακολούθησαν καλλιτέχνες του διαμετρήματος των Άντριεν Ίσενμπραντ (Adriaen Isenbrandt, δεκαετία 1480-1551), και Αμπρόσιους Μπένσον (περ. 1495/1500–1550).
thumb|320px|right|«Το Κάρφωμα του Χριστού στο Σταυρό» (περ. 1480), [[Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου|Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο.]] Καταπιάστηκε κυρίως με θρησκευτικά θέματα, εμποτισμένα με λεπτή ευσέβεια, που αντανακλούν την επιρροή των προγενέστερων Δασκάλων των Κάτω Χωρών, όπως ο Γιαν βαν Άικ (πριν το 1395 – περ. 1441) και ο Χούγκο φαν ντερ Χους (Hugo van der Goes) (περ. 1440 – 1482/1483), με ενσωματωμένη πλέον την ιταλική επιρροή εκφρασμένη με μια νέα επίσημη αίσθηση του μνημειώδους. Μέσω των μαθητών του, Γιόος φαν Κλέφε (περ. 1485 - 1540/1541) και Γιοάχιμ Πατινίρ (περ. 1480 – 1524), άσκησε επιρροή τόσο στη φλαμανδική ζωγραφική, όσο και εκείνη άλλων περιοχών.
Αυτά τα ώριμα έργα, αυστηρά αλλά με πλούσιους χρωματισμούς, δείχνουν αριστοτεχνική χρήση του φωτός, του όγκου και του χώρου. Αξιοσημείωτα το δίπτυχο της «Κρίσης» αποτελεί ένα από τα πρώτα φλαμανδικά έργα στα οποία γίνεται χρήση διακοσμητικών στοιχείων με ιταλική προέλευση, όπως ερωτιδείς και γιρλάντες. Στην Αμβέρσα, ο Ντάβιντ εντυπωσιάστηκε από το έργο του Κουέντιν Μέτσις (1466–1529), ο οποίος είχε εισάγει μια πιο προσωπική και ανθρώπινη αντίληψη των ιερών θεμάτων. «Η Αποκαθήλωση» (περ. 1515, Εθνική Πινακοθήκη, Λονδίνο) και «Η Σταύρωση» (1510-1515, Γένοβα,Musei di Strada Nuova) δημιουργήθηκαν υπό την επιρροή αυτή και είναι αξιοσημείωτα για τη δραματική τους κίνηση.
Βιβλιογραφία
<div class="references-small" style="font-size:85%; -moz-column-count:1; -webkit-column-count:1; column-count:1;">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης Κατηγορία:Πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική
Γιώργος Γ. Βλάχος
Ο '''Γιώργος Γ. Βλάχος''' (γεν. Αθήνα, 11 Απριλίου 1948) είναι Έλληνας δημοσιογράφος και συγγραφέας.
Εργάστηκε κυρίως σε περιοδικά περνώντας από όλα τα δημοσιογραφικά πόστα ενός εντύπου (ελεύθερος ρεπόρτερ, συντάκτης γραφείου, μεταφραστής, επιμελητής ύλης, αρχισυντάκτης, διευθυντής σύνταξης και σύμβουλος έκδοσης), ενώ έχει σχεδιάσει ή συμμετάσχει στον σχεδιασμό ορισμένων εντύπων από όσα συνεργάστηκε και για τούτο θεωρείται εξειδικευμένος στο παιδικό και το αθλητικό πεδίο. Από αρκετά χρόνια ασχολείται πλέον μόνο με τη συγγραφή βιβλίων αναφοράς (λεξικά).
Εντάχθηκε στον χώρο της έντυπης δημοσιογραφία ερασιτεχνικά από το 1965 όντας ακόμα μαθητής Γυμνασίου και αργότερα ως σπουδαστής Πολιτικών Επιστημών στην Πάντειο ΑΣΠΕ και στην κολεγιακού επιπέδου, τότε, Σχολή Δημοσιογραφίας και Δημοσίων Σχέσεων ‘‘Όμηρος’’.
Δημοσιογραφικά
Από το 1973, που δημοσιογραφεί επαγγελματικά, συνεργάστηκε με δεκάδες έντυπα ευρείας κυκλοφορίας, αλλά και κλαδικά και τοπικά είτε ως ρεπόρτερ και συντάκτης στηλών (ρουμπρίκες), ή συγγραφέας διηγημάτων, είτε από τις θέσεις του αρχισυντάκτη, του διευθυντή σύνταξης ή του σύμβουλου έκδοσης. Σε μερικά από τα έντυπα που συνεργάστηκε υπήρξε δημιουργός ή συνδημιουργός της έκδοσης.
Από τις συνεργασίες του ξεχωρίζουν με χρονολογική σειρά έναρξής τους: η επιμέλεια παρουσίασης προτάσεων για διακοπές στο εξωτερικό στον ετήσιο οδηγό ‘‘Διακοπές’’ (1975-82), η επιμέλεια της διεθνούς επικαιρότητας στα αγωνίσματα του υγρού στίβου, κατόπιν παράλληλα και η αρχισυνταξία της εβδομαδιαίας ειδικευμένης αθλητικής εφημερίδας ‘‘Πισίνα και Θαλάσσια Σπορ’’, καθώς και της μηνιαίας εκδοχής της ως περιοδικό αργότερα (1976-1981), η επιμέλεια του πανοράματος των χωρών του κόσμου στο ετήσιο ‘‘Βιβλίο της Χρονιάς’’ (1979-1982), η συμμετοχή του στο εβδομαδιαίο νεανικό περιοδικό ‘‘Και’’, πρώτα ως συνδημιουργός του και κατόπιν ως αρχισυντάκτης και διευθυντής σύνταξης διαδοχικά (1984-1992 σε δυο εκδοτικές του περιόδους), ο σχεδιασμός και η διεύθυνση έκδοσης του τηλεοπτικού και ποικίλης ύλης περιοδικού ‘‘Τι στην TV’’ (1992-93), η δισέλιδη στήλη του ‘‘Πανόραμα του παγκόσμιου τύπου’’ στο εβδομαδιαίο περιοδικό ‘‘Πανόραμα’’ (1993-95), ο σχεδιασμός, η επιμέλεια και η εξ ολοκλήρου συγγραφή της ύλης της εβδομαδιαίας παιδικής εφημερίδας ‘‘Junior’’ που ήταν ένθετη στην εφημερίδα ‘‘Απογευματινή του Σαββάτου’’ (1995-97, περίπου 150 φύλλα), καθώς και της ομοίου περιεχομένου παιδικής εφημερίδας ‘‘Fun Time’’ που ήταν ένθετη στο εβδομαδιαίο τηλεοπτικό περιοδικό ‘‘TV2’’ (2001, 35 φύλλα).
Συγγραφικό έργο
Επίσης, έχει γράψει και έχουν δημοσιευτεί σε διάφορα περιοδικά, σειρές με αστυνομικές, αισθηματικές, ιστορικές νουβέλες και διηγήματά του, καθώς επίσης κινηματογραφικά και τηλεοπτικά σενάρια και μεταφράσεις θεατρικών έργων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Πολίτικη διάλεκτος
Συνήθως, σε επίσημο περιβάλλον θεωρείται πιο αποδεκτή η χρήση της Κοινής Νέας Ελληνικής (όπως στα σχολεία, στο κοινοβούλιο, στα μέσα ενημέρωσης και παρουσία μη Πολίτων ομιλητών της Ελληνικής).
Πολλοί λογοτέχνες, συνήθως ποιητές αλλά και πεζογράφοι, χρησιμοποιούν ακόμα την Πολίτικη διάλεκτο. Υπάρχει επίσης πληθώρα πολίτικών τραγουδιών (παραδοσιακά, δημοτικά και σύγχρονα), αλλά και σκετς και θεατρικά που χρησιμοποιούν τη διάλεκτο.
Διαλεκτολογική ένταξη και χαρακτηριστικά
Η Πολίτικη διάλεκτος αποτελεί μια σύσμιξη ελληνικών λέξεων,αγγλικών,τούρκικων και γαλλικών.Σημαντικοί σταθμοί στην ιστορία της διαλέκτου, οι οποίοι άφησαν αξιοσημείωτα ίχνη στη σύγχρονη μορφή της, υπήρξαν η Ενετοκρατία (από το 1204) και κατόπιν η Τουρκοκρατία (από το 1453). Τέλος, η ισχυρή πολιτιστική επιρροή της αγγλικής γλώσσας είναι εμφανής (από το 1800) και συνεχής στην Πολίτικη διάλεκτο.
Από διαλεκτολογικής πλευράς η Πολίτικη συγκαταλέγεται στα βορεια ιδιώματα της Ελληνικής γλώσσας, καθώς διατηρεί εκτεταμένες κωφώσεις και μειώσεις. Ακόμη ανήκει στη λεγόμενη ζώνη του με και σε', επειδή χρησιμοποιεί την αντωνυμία «με» αντί της αντωνυμίας «μου».''
Τα κύρια χαρακτηριστικά του Κωνσταντινουπολίτικου γλωσσικού ιδιώματος είναι: - η σύνταξη των ρημάτων αρέσω, λέγω, δίνω, με αιτιατική προσώπου: σε λέγω (σε το είπα, τον λέω) ότι δεν θέλω,
-η έρρινη προφορά των μπ, ντ, γκ,
Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι
Το Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι (πολωνικά: Tomaszów Mazowiecki), γνωστό απλά και ως Τομάσουφ, είναι πόλη στην κεντρική Πολωνία, με 61.960 κατοίκους (2019). Είναι η τέταρτη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στο Βοεβοδάτο Λοτζ και η δεύτερη με δωρεάν δημόσια συγκοινωνία. Στο Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι υπάρχει η πρώτη (και η μοναδική) ετήσια πίστα πατινάζ στην Πολωνία, το Παγοδρόμιο Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι, το οποίο φιλοξένησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πατινάζ Ταχύτητας. Το φθινόπωρο, η πόλη φιλοξενεί το διεθνές φεστιβάλ Love Polish Jazz, που διοργανώνεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς της Πολωνίας.
Πολίτικη διάλεκτος
Διαλεκτολογική ένταξη και χαρακτηριστικά
-το ρήμα εμφανίζεται ενίοτε στο τέλος της φράσης (τουρκική επίδραση): η Μαρία ωραία είναι...»
Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι
Τοποθεσία
Το Τομάσουφ βρίσκεται στο Βοεβοδάτο Λοτζ (από το 1999) και προηγουμένως ήταν μέρος του Βοεβοδάτου Πιότρκουφ (1975-1998). Το Τομάσουφ καταλαμβάνει έκταση 41,3 χλμ2. Η πόλη βρίσκεται στις όχθες τριών ποταμών, του Πιλίτσα, του Βολμπούρκα και του Τσάρνα Μπιελίνα, και βρίσκεται κοντά στη λίμνη Σουλεγιόφσκι και στην άκρη της περιοχής της ερημιάς Πούστσα Σπάλσκα.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Άποψη της πόλης στις αρχές του 20ού αιώνα. Το Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι σχηματίστηκε το 1788 στο Στέμμα του Βασιλείου της Πολωνίας από ιδιοκτήτη αυτών των εδαφών, τον Τόμας Οστρόφσκι, με βάση την τοπική παροχή σιδηρομεταλλεύματος. Ο Οστρόφσκι κάλεσε τους πρώτους ανθρακωρύχους και μεταλλουργούς από την Βιομηχανική Περιοχή Παλαιάς Πολωνίας. Ο οικισμός περιήλθε στον Πρωσικό Διαμελισμό το 1793 κατά το δεύτερο διαμελισμό της Πολωνίας. Το 1807 ανακτήθηκε από τους Πολωνούς και συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο Δουκάτο της Βαρσοβίας και από το 1815 βρισκόταν στο Ρωσικό Διαμελισμό. Η βιομηχανία μετάλλων επεκτάθηκε γύρω στο 1820. Το Τομάσουφ έλαβε προνόμια πόλης το 1830 κατά τη διάρκεια της πολωνικής Νοεμβριανής Εξέγερσης κατά της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Οι πρώτοι υφαντές ήρθαν στο Τομάσουφ από το Ζγκοζέλετς. Η πρώτη λουθηρανική εκκλησία ιδρύθηκε το 1823. Το 1825, ο Αντόνι Οστρόφσκι μετέφερε από το χωριό Τομπιάσε στο Τομάσουφ μια καθολική ενορία με την εκκλησία του Αγίου Βεντσέσλαου - Δούκα της Βοημίας, που βρισκόταν στην οδό Βιέτσνοστς, στην περιοχή του πρώτου καθολικού νεκροταφείου (σήμερα οδός Σουοβατσκιέγκο). Το 1831 ιδρύθηκε το εβραϊκό Κάχαλ.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Τομάσουφ καταλήφθηκε από τη Γερμανία, γεγονός που οδήγησε στη φτώχεια και την πείνα του πληθυσμού. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, οι Πολωνοί οργάνωσαν μυστική αντίσταση στην πόλη, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης. Μετά τον πόλεμο, στις 11 Νοεμβρίου 1918, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της και οι Πολωνοί αφόπλισαν τα γερμανικά στρατεύματα, τα οποία στη συνέχεια εγκατέλειψαν την πόλη. Στα μέσα Νοεμβρίου 1918, οργανώθηκε η πρώτη πολωνική στρατιωτική μονάδα της πόλης. Στην Πολωνία του μεσοπολέμου, ο Πολωνικός Στρατός ήταν είχε στρατοπεδεύσει στην πόλη και ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939). Μέχρι το 1931 ο εβραϊκός πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε σε 11.310 κατοίκους, ή περίπου το 30% του γενικού πληθυσμού του Τομάσουφ.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Πριν από την Ημέρα της Ανεξαρτησίας της Πολωνίας (11 Νοεμβρίου), το 1939, η γερμανική αστυνομία πραγματοποίησε μαζικές συλλήψεις περίπου 300 Πολωνών, συμπεριλαμβανομένων ιερέων, δασκάλων, ιατρών, δικαστών, εργατών και ακτιβιστών. Οι περισσότεροι αφέθηκαν ελεύθεροι μετά τις 11 Νοεμβρίου, αλλά μερικοί, συμπεριλαμβανομένου του προπολεμικού δημάρχου, φυλακίστηκαν στο Πιότρκουφ Τριμπουνάλσκι. Περαιτέρω μαζικές συλλήψεις Πολωνών πραγματοποιήθηκαν τον Ιανουάριο, τον Ιούνιο και τον Αύγουστο του 1940. Στις 12-13 Ιουνίου, οι Γερμανοί συνέλαβαν 280 άτομα, ενώ στις 12-13 Αυγούστου συνέλαβαν πολλές γυναίκες. Τα θύματα ανακρίθηκαν στη συνέχεια από τη Γκεστάπο και τα περισσότερα στη συνέχεια απελάθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης Ζάξενχαουζεν, Ράβενσμπρικ και Μπούχενβαλντ, ενώ μερικά δολοφονήθηκαν επί τόπου. Ένα γκέτο για τη φυλάκιση 16.500 Πολωνοεβραίων δημιουργήθηκε το Δεκέμβριο του 1940 και σφραγίστηκε από έξω το Δεκέμβριο του 1941. Η πείνα ήταν ανεξέλεγκτη, ακολουθούμενη από την επιδημία του τύφου. Το Δεκέμβριο του 1942, 15.000 Εβραίοι απελάθηκαν με τρένα του Ολοκαυτώματος στο στρατόπεδο εξόντωσης της Τρεμπλίνκα. Περίπου 200 Εβραίοι από το Τομάσουφ είναι γνωστό ότι επέζησαν του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Γερμανοί πραγματοποίησαν περαιτέρω εκτελέσεις Πολωνών, μεταξύ των οποίων ήταν ο ιερέας Βόιτσεχ Ντιονίζι Μπρίντζα-Νάτσκι και ίδρυσαν και λειτούργησαν μια ναζιστική φυλακή στην πόλη. Το 1944, κατά τη διάρκεια και μετά την Εξέγερση της Βαρσοβίας, οι Γερμανοί απέλασαν χιλιάδες Βαρσοβιανούς από το στρατόπεδο Ντούλαγκ 121 στο Προύσκουφ, όπου αρχικά είχαν φυλακιστεί, στον Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι. Οι Πολωνοί ήταν κυρίως ηλικιωμένοι, άρρωστοι και γυναίκες με παιδιά. 30.000 Πολωνοί που εκδιώχθηκαν από τη Βαρσοβία έμειναν στην πόλη και τους κοντινούς οικισμούς, από την 1η Νοεμβρίου 1944.
Γεωγραφία
Σύμφωνα με στοιχεία του 2006, το Τομάσουφ έχει έκταση 41,3 χλμ2. Περίπου το 45 τοις εκατό της γης χρησιμοποιείται για αγροτική χρήση, το 13% είναι δασωμένο και η ίδια η πόλη καλύπτει περίπου το 4,03% της έκτασης.
Κλίμα
Το Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα (Cfb στην κλιματική ταξινόμηση Κέππεν).
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι είναι αδελφοποιημένο με τις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Τομάσουφ Μαζοβιέτσκι Κατηγορία:Κυβερνείο Πιότρκουφ Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία Κατηγορία:Εγκλήματα πολέμου των Ναζί στην Πολωνία
Ποσείδιππος
Με το όνομα Ποσείδιππος αναφέρονται οι:
Φόλκσπαρκσταντιον
Το Φόλκσπαρκσταντιον (γερμανικά: Volksparkstadion) είναι γήπεδο ποδοσφαίρου που βρίσκεται στην πόλη του Αμβούργου στη Γερμανία. Είναι η έδρα της τοπικής ομάδας Αμβούργο ΣΦ. Έχει χωρητικότητα 61.000 περίπου θεατών και κατά την διάρκεια του παγκοσμίου κυπέλλου του 2006 φιλοξένησε 5 αγώνες.
Το γήπεδο κατά καιρούς υπέστη διάφορες μετονομασίες, αναλόγως του ονοματοδότη χορηγού, με τελευταία ονομασία το Imtech Αrena ως το 2015, οπότε μια εταιρεία αγόρασε το δικαίωμα ονομασίας του γηπέδου, μόνο για να επαναφέρει το αρχικό όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2006 Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Γερμανία Κατηγορία:Αμβούργο Κατηγορία:Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1974
Τετραδεκάεδρο
240px|μικρογραφία|δεξιά|Το τετραδεκάεδρα με συμμετρία D2d, υπάρχει στη δομή Weaire–Phelan. Στη στερεομετρία, τετραδεκάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει δεκατέσσερις έδρες. Υπάρχουν πολυάρυθμα τοπολογικώς σαφή τετραδεκάεδρα και πολλά από αυτά κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου με κανονικά πολύγωνα ως έδρες.
Κυρτά τετραδεκάεδρα
Υπάρχουν 1.496.225.352 τοπολογικώς διακριτά κυρτά τετραδεκάεδρα που έχουν τουλάχιστον 9 κορυφές, εξαιρουμένων των καθρεφτισμών τους. Δύο πολύεδρα είναι «τοπολογικώς διακριτά» όταν έχουν εγγενώς διαφορετικές ρυθμίσεις εδρών και κορυφών, έτσι ώστε να είναι αδύνατο να στρεβλωθεί το ένα μέσα στο άλλο απλώς με την αλλαγή του μηκους των ακμών ή των γωνιών μεταξύ των ακμών ή των εδρών τους.
Παραδείγματα
Τετραδεκάεδρα που έχουν όλες τις έδρες τους κανονικά πολύγωνα (υπάρχουν και σε μορφές μη κανονικών εδρών):
Οσόεδρο
Υπάρχει ένα ακόμα τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με 14 έδρες, που εκφυλίζεται ως πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται τετραδεκαγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,14}. Το δεκαγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 14 ακμές και 14 έδρες (δίγωνα).
Πηγές
Κατηγορία:Πολύεδρα
Λάγια (Κύπρος)
Η Λάγια (ή Λάγεια) είναι κοινότητα της επαρχίας Λάρνακας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Κροσνιεβίτσε
Οι Ευρωπαϊκές Οδοί E30 και E75 διασταυρώνονταν στην πόλη έως ότου χτίστηκε μια παράκαμψη γύρω από την πόλη το 2010. Ο κύριος σιδηρόδρομος μεταξύ Βαρσοβίας και Πόζναν περνάει από την πόλη. Χρησιμεύει επίσης ως σημαντικό αμαξοστάσιο μιας στενής γραμμής σιδηροδρόμων που λειτουργεί στην περιοχή.
Υπάρχει επίσης ένα μουσείο στο κέντρο του Κροσνιεβίτσε, που ονομάζεται Μουσείο Γέζι Ντούνιν-Μπορκόφσκι, το οποίο πήρε το όνομά του από τον «Χετμάνο των Πολωνών Συλλεκτών», Γέζι Ντούνιν-Μπορκόφσκι. Αυτό το μουσείο περιέχει διάφορα σημαντικά ιστορικά αντικείμενα που συνδέονται με ιστορικά πρόσωπα όπως ο Ναπολέων Α΄ και ο Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι.
Ιστορία
Το Κροσνιεβίτσε αναφέρθηκε για πρώτη φορά στα ιστορικά έγγραφα του 1387 ή του 1388, και προφανώς ανήκε σε έναν συγκεκριμένο ιππότη εκείνη την εποχή, από την οικογένεια Αφντάνιετς (ή Άμπντανκ). Το οικόσημο της πόλης προέρχεται από την εραλδική της συγκεκριμένης φατριάς.
Η πόλη είχε 3500 κατοίκους το 1926. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Κροσνιεβίτσε καταλήφθηκε από τον Γερμανικό Στρατό στις 16 Σεπτεμβρίου 1939. Όπως πολλές πόλεις και κωμοπόλεις στην Πολωνία, ήταν το μέρος ενός υπό γερμανική διαχείριση γκέτο, όπου ο εβραϊκός πληθυσμός της πόλης είχε περιοριστεί πριν σταλθεί στα στρατόπεδα εξόντωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λοτζ Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Κούτνο Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λοτζ (1919-1939) Κατηγορία:Τοποθεσίες του Ολοκαυτώματος στην Πολωνία
Βαθμοί του Αιγυπτιακού Στρατού
Οι παρόντες βαθμοί του Αιγυπτιακού Στρατού καθιερώθηκαν μετά την επανάσταση του 1952 και την πτώση της μοναρχίας. Το 1958 το στέμμα των στολών αντικαταστάθηκε από τον αετό του Σαλαδίνου και οι βαθμοί αραβοποιήθηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατός της Αιγύπτου
Άγιος Κωνσταντίνος Σάμου
Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι ένα χωριό της βόρειας Σάμου, σε απόσταση 20 χιλιομέτρων από την πόλη της Σάμου και 10 χιλιομέτρων από το Καρλόβασι. Αποτελείται από τον παραλιακό Άγιο Κωνσταντίνο (παλιότερα γνωστό ως Όρμο Αγίου Κωνσταντίνου) και τον σημερινό Άνω Άγιο Κωνσταντίνο. Η τοπική κοινότητα Αγίου Κωνσταντίνου περιλαμβάνει και τον οικισμό Βαλεοντάδες. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 1,286 χμ² (2011).
Ιστορία
Πώς και πότε δημιουργήθηκε ο Άγιος Κωνσταντίνος δεν είναι γνωστό με ακρίβεια. Φαίνεται ότι προς το τέλος του 18ου αιώνα προήλθε, μαζί με άλλους οικισμούς, από την εξάπλωση των κατοίκων των Βουρλιωτών. Οι Βουρλιώτες γύρω στα 1700 είναι το μοναδικό χωριό της ευρύτερης περιοχής της βόρειας κεντρικής Σάμου με τεκμηριωμένη ύπαρξη (αναφέρεται από τον Ιωσήφ Γεωργειρήνη περί το 1670 και από τον Τουρνεφόρ  το 1702). Στις αρχές του 19ου αιώνα υπάρχουν στην περιοχή κάμποσοι οικισμοί, οι πιο μεγάλοι από τους οποίους είναι ο Άγιος Κωνσταντίνος, οι Νενέδες (σημερινή Άμπελος), οι Σταυρινήδες, οι Μανωλάτες, οι Μαργαρίτες και οι Βαλεοντάδες. Τα χωριά αυτά απετέλεσαν κατά την περίοδο της ηγεμονίας (1834-1912) το δήμο των Έξι Γειτονιών.
Πληθυσμός και Οικονομία
Σε μια απογραφή που έγινε το 1828 ο Άγιος Κωνσταντίνος εμφανίζεται να έχει 254 κατοίκους, εκ των οποίων 112 άντρες και 142 γυναίκες. Ωστόσο στην περίοδο αυτή ο Άγιος Κωνσταντίνος ήταν κυρίως στη θέση του σημερινού Άνω Αγίου Κωνσταντίνου, ενώ ο παραλιακός οικισμός άρχισε να δημιουργείται με τη μορφή αποθηκών κρασιού. Ο πληθυσμός ξεπέρασε τους εξακόσιους περί το 1920 ως αποτέλεσμα της ανάπτυξης της περιοχής εξ αιτίας κυρίως της οινοπαραγωγής, και τους οκτακόσιους κατοίκους στο τέλος της ίδιας δεκαετίας, ανάμεσα στους οποίους πρέπει να συνυπολογισθούν οι μικρασιάτες πρόσφυγες.
Κατά το δέκατο ένατο αιώνα και στις αρχές του εικοστού η οικονομία της περιοχής βασιζόταν στη γεωργία. Ενώ το 1702 στη διήγηση του Τουρνεφόρ η κεντρική βόρεια περιοχή της Σάμου περιγράφεται κυρίως ως δασική έκταση, το 1828 ο Άγιος Κωνσταντίνος παράγει 8000 φορτώματα κρασί (ή "γομάρια", δηλαδή ποσότητα που μπορεί να μεταφέρει ένα υποζύγιο) κι άλλα τόσα παράγουν οι Βουρλιώτες. Η βασική καλλιέργεια και πηγή εσόδων ήταν και παρέμεινε μέχρι τον εικοστό αιώνα το κρασί, αλλά σ' αυτό πρέπει να προστεθούν οι ελιές και τα οπωροφόρα δέντρα.
Στον εκλογικό κατάλογο του 1914, όπου σημειώνονται οι ψηφοφόροι, οι 61 είναι γεωργοί (άρρενες μόνο εκείνη την εποχή), οι 16 ναυτικοί, ένας καλαφάτης (καραβομαραγκός), 10 έμποροι, ένας εμποροϋπάλληλος, 4 καφεπώλες, 3 παντοπώλες και 2 κρεοπώλες. Οι υπόλοιποι ήταν ως επί το πλείστον τεχνίτες, δηλαδή 4 ξυλουργοί, ένας κορνιζοποιός, 3 καρεκλάδες, 2 βαρελοποιοί, 2 σιδεράδες και 2 μυλωνάδες. Τέλος, υπάρχαν ακόμη 2 δάσκαλοι, ένας γιατρός κι ένας ξενοδοχοϋπάλληλος (που εργαζόταν στην πρωτεύουσα). Σ' αυτούς πρέπει να προστεθούν οι ιερείς της περιοχής και κάποιοι περαστικοί υπάλληλοι, χωροφύλακες, τελωνοφύλακες κι αγροφύλακες. Οι γυναίκες φαίνονται στα ληξιαρχικά βιβλία να δηλώνουν ότι ασχολούνται με τα "οικιακά" ή να είναι "γυναικείων έργων", αλλά είναι γνωστό ότι έπαιρναν μέρος στις γεωργικές και άλλες εργασίες.
Ο πληθυσμός φθίνει σιγά σιγά μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο για να φτάσει τους 394 απογεγραμμένους κατοίκους το 2001. Παράγοντες της βαθμιαίας αποψίλωσης είναι μεταξύ άλλων η μετανάστευση προς Αμερική (στις αρχές του 20 αιώνα), προς Αυστραλία (μετά το 1950) και η εσωτερική μετανάστευση προς την Αθήνα. Σήμερα η οικονομία της περιοχής βασίζεται κυρίως στη γεωργία και στον τουρισμό.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Παραδοσιακή Αρχιτεκτονική
thumb|Σπίτια και σειρές από βαρέλια στην παραλία του Αγίου Κωνσταντίνου, προπολεμικά. Είναι δύσκολο να αποκτήσουμε σήμερα αξιόπιστη εικόνα της τοπικής αρχιτεκτονικής γύρω στα 1800, δεδομένου ότι οι παλιότερες φωτογραφίες του Αγίου Κωνσταντίνου χρονολογούνται περίπου εκατό χρόνια αργότερα. Βεβαίως είναι λογικό να υποτεθεί ότι πολλά από τα σπίτια των φωτογραφιών που έχουν ληφθεί στα 1900 είναι πολύ παλιότερα. Στις παλιότερες από τις γνωστές φωτογραφίες του χωριού φαίνεται καθαρά η εικόνα ενός πυκνού οικισμού γραμμικής μορφής, δηλαδή απλωμένου στο μήκος της παραλίας. Τα οικήματα είναι ως επί το πλείστον διώροφα, υπάρχουν όμως και κάμποσα μονώροφα. Το ισόγειο είναι χτισμένο από πέτρα. Η ανατολίτικη-μικρασιατική επίδραση (υπενθυμίζεται ότι η Σάμος ανήκε στην τουρκική επικράτεια ως το 1912) φαίνεται με την τάση να προεξέχει ο πρώτος όροφος (σαχνισί). Η προεξοχή είναι κατασκευασμένη από ελαφρά υλικά (σανίδια με επίχρισμα από ασβεστοκονίαμα, το λεγόμενο τσατί ή τσατμάς). Ανοίγονται από δύο ως τέσσερα παράθυρα, χωρίς να σχηματίζεται εξώστης με τζαμαρία, ίσως εξ αιτίας των δύσκολων καιρικών συνθηκών. Η οροφή του ισογείου αποτελείται από σανίδια, που στηρίζονται σε παράλληλα μεταξύ τους μακριά δοκάρια, τα οποία διατρέχουν το πλάτος του σπιτιού και στηρίζονται στον παχύ πέτρινο τοίχο του ισογείου. Πάνω στα σανίδια χτίζονται οι εσωτερικοί τοίχοι του πρώτου ορόφου από λεπτά επιμήκη ξύλα καλυμμένα με ασβεστοκονίαμα (μπαγδαντί). Όλα τα σπίτια καταλήγουν σε κεραμοσκεπή.
Το ισόγειο (κατώι) άλλοτε χρησιμεύει ως αποθήκη και χώρος για να σταβλίζονται ζώα κι άλλοτε ως μαγαζί (καφενείο, μπακάλικο, ραφείο, υποδηματοποιείο κ.λπ.). Ο πρώτος όροφος (ανώι) εξυπηρετεί το σκοπό της διαμονής, ως συνήθως, και οδηγεί σ’ αυτόν μια εσωτερική σκάλα από το ισόγειο, ιδιαίτερα στα σπίτια της παραλίας που είναι αρκετά στριμωγμένα, ώστε να μη διαθέτουν χώρο για εξωτερική σκάλα. Σε άλλες περιπτώσεις η πρόσβαση μπορεί να είναι μόνο εξωτερική ή να συμβαίνει εσωτερικά μόνο κατ’ εξαίρεση μέσα από μια καταπακτή (γκλαβανή).
Τα νεότερα σπίτια, που χτίστηκαν μετά την ένωση με την Ελλάδα και συχνά ανήκουν στη δεύτερη σειρά απ’ τη θάλασσα, καθώς και αυτά που προέκυψαν από ανακαινίσεις-τροποποιήσεις παλαιότερων, δεν υιοθέτησαν τη μόδα της προεξοχής και χτίστηκαν με πέτρα όλοι οι εξωτερικοί τους τοίχοι. Η εσωτερική διαίρεση του πρώτου ορόφου όμως έγινε και πάλι με ελαφρά υλικά και κάποιοι αποπειράθηκαν να αντικαταστήσουν τον εξώστη μ’ ένα μικρό κεντρικό μπαλκόνι. Η εκλεκτιστική (νεοκλασσική) τάση που επικρατεί σε πολλές ελληνικές πόλεις στο μεσοπόλεμο, όπως π.χ. στο κοντινό Καρλόβασι, έχει εμφανή επίδραση, αλλά σε μια λιτή εκδοχή, χωρίς δηλαδή ιδιαίτερα διακοσμητικά στοιχεία.
Τα παραθαλάσσια σπίτια συχνά πίσω τους έχουν ένα κήπο ή ένα κτήμα, κατά κανόνα αμπέλι, εφόσον δεν είναι πολύ κοντά τους μια άλλη σειρά σπιτιών. Όμως τα κτήματα βρίσκονται στην πλειοψηφία τους προφανώς έξω απ’ τον οικισμό. Την προσωρινή διαμονή των γεωργών κοντά τους, ειδικά στις περιόδους εντατικών γεωργικών και άλλων εργασιών (π.χ. παρασκευής σούμας) και εφόσον ακόμη οι μετακινήσεις ήταν χρονοβόρες, εξασφάλιζαν τα καλύβια, που προφανώς είναι έξω απ’ τον οικισμό. Αντίθετα, ορισμένες αποθήκες κρασιού είναι μέσα στον οικισμό και πιθανότατα έχουν αποτελέσει τον αρχικό του πυρήνα. Στους διαφορετικούς τύπους κτηρίων πρέπει να προστεθούν και δυο βιομηχανικά κτήρια, δυο ελαιοτριβεία πιο γνωστά ως «φάμπρικες».
Δημόσια έργα – δημόσια κτήρια
Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι ένα από τα λίγα εκείνα χωριά της Ελλάδας που δεν διαθέτουν την κλασσική κεντρική πλατεία με πλάτανο και καφενεία. Τα καφενεία, και πιο πρόσφατα οι ταβέρνες και τα μπαρ, είναι σκορπισμένα στο μήκος της παραλίας. Σχετικά πρόσφατη είναι η διεύρυνση του χώρου μπροστά στην εκκλησία του Αγίου Ιωάννη. Η βόλτα ή περατζάδα γινόταν και γίνεται κατά μήκος της παραλίας, ενώ ως το 1970 ως χώρος περιπάτου λειτουργούσε και ο δρόμος προς το δάσος της ανατολικής πλευράς του χωριού, προς τον Πρινιά.
Το λιμάνι δημιουργήθηκε επίσημα ως αλιευτικό καταφύγιο. Ωστόσο τα επαγγελματικά αλιευτικά σκάφη δεν ξεπέρασαν ποτέ τα τρία ή τέσσερα και ήταν βάρκες που πριν και μετά το ψάρεμα αποσύρονταν πάνω στις κροκάλες της παραλίας πάνω σε μαδέρια. Το λιμάνι ήταν περισσότερο ένα μέσο προστασίας από τα στοιχεία της φύσης. Μια φορά κάθε δέκα χρόνια μια δυνατή φουρτούνα με γερό βοριά αφαιρούσε τμήμα του αιγιαλού και ταυτόχρονα έμπαινε μέσα σε σπίτια, σπάζοντας πόρτες και παράθυρα. Το λιμάνι θεωρήθηκε ότι θα αποτελούσε μέρος της προστασίας του χωριού, μαζί με τα βράχια και τον τσιμεντένιο φράχτη που απλώθηκαν σε όλο το μήκος της παραλίας. Με την ευκαιρία έγινε διαπλάτυνση σε ορισμένα σημεία, που σήμερα φιλοξενούν τις καρέκλες καφενείων και εστιατορίων προς τη μεριά της θάλασσας.
Τα παλιότερα δημόσια κτήρια ήταν, όπως συμβαίνει παραδοσιακά, οι εκκλησίες. Ο παλαιότερος από τους εντός οικισμού ναούς είναι το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου στον Άνω Άγιο Κωνσταντίνο, από το οποίο πιθανότατα πήρε το όνομά του οι οικισμός. Σε μια διαθήκη του 1792 (που σήμερα φυλάσσεται στη μητρόπολη Σάμου και προέρχεται από τη μονή Βροντά) ως γραφέας και συντάκτης αναφέρεται ο «νείλος ιερομόναχος ο ψάλον εις τον άγιον κωνσταντίνον» (με την ορθογραφία του πρωτοτύπου). Το εκκλησάκι αποτελούσε μετόχι της μονής Βροντά. Η μεγάλη εκκλησία του Άνω Αγίου Κωνσταντίνου είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και εορτάζεται στις 15 Αυγούστου με την παραδοσιακή παρασκευή του εδέσματος της «γιορτής», που έχει ως βασικές πρώτες ύλες το χοντροκομμένο σιτάρι και το κρέας γίδας. Η εκκλησία χτίστηκε το 1923-1926 πάνω στα ερείπια προηγούμενου ναού. Από τον προηγούμενο ναό σώζεται το κωδωνοστάσιο, που φέρει επιγραφή «1878». Στη χρηματοδότηση του νέου ναού βασικής σημασίας υπήρξε δωρεά Μικρασιατών, ενώ στο μειοδοτικό διαγωνισμό του 1925 η προσφορά εκκίνησης είχε ορισθεί στις 80000 δραχμές.
Στο παράλιο Άγιο Κωνσταντίνο ως παλαιότερος ναός παραδίδεται η Αγία Παρασκευή. Κάτω από το ξυλοπάτωμά της ήταν το οστεοφυλάκιο ως τη δημιουργία χωριστού νεκροταφείου, το οποίο έγινε στους πρόποδες του απέναντι λόφου (1929). Στη δεκαετία του 1880 με ενέργειες του τότε ιερέα Παναγιώτη Μαραθοκαμπίτη (1849-1928) και με τα χρήματα που προσέφεραν οι πιστοί χτίστηκε μεγαλύτερη εκκλησία, κατά πάσα πιθανότητα στη θέση προϋπάρχουσας μικρότερης, που ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Η νέα εκκλησία έφερε το όνομα «Γέννησις Ιωάννου του Προδρόμου» (αργότερα «Γενέθλιον Ιωάννου του Προδρόμου»). Μέσα στο χωριό υπάρχει ακόμη το εκκλησάκι της Παναγίας της Ευαγγελίστριας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Εμφύλιος πόλεμος (αποσαφήνιση)
Ο όρος εμφύλιος πόλεμος μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα ακόλουθα:
Guerra Civil
295 Θηρεσία
Η Θηρεσία (Theresia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,19. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από την αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία.
Καταστασιακή Διεθνής
thumb|right|250px|Γκραφίτι των Σιτουατσιονιστών: Απαγορεύεται να απαγορεύεται! Η Καταστασιακή Διεθνής ή Σιτουασιονιστική Διεθνής (Internationale situationniste) ήταν επαναστατική οργάνωση που συγκροτήθηκε στον ευρωπαϊκό χώρο στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1950. Η ιδεολογία της βασιζόταν στην ταξική αντίληψη της κοινωνικής συγκρότησης και στη δικτατορία των εμπορευμάτων πάνω στην πραγματική ζωή των ανθρώπων, αντλούσε από τις ιδέες του μαρξισμού και του συμβουλιακού κομμουνισμού, αλλά και τις επαναστατικές διαστάσεις των πρωτοποριακών καλλιτεχνικών κινημάτων του 20ού αιώνα, όπως ο ντανταϊσμός, ο σουρεαλισμός και ο λετρισμός. Συστάθηκε από θεωρητικούς καλλιτέχνες, αρχιτέκτονες, πολιτικούς και άλλους. Η δράση τους επηρέασε την πολιτική γραμμή της άκρας Αριστεράς και των αναρχικών καθώς και τα γεγονότα που ξέσπασαν τον Μάιο του 68 στη Γαλλία. Στον τομέα της τέχνης επηρέασαν τη μαζική κουλτούρα. Ήταν μια μικρή ομάδα που αποτελείτο από 40 έως 75 άτομα. Διαλύθηκε το 1972.
Εννοιολογικό σχέδιο
Οι Σιτουασιονίστες δρούσαν στο περιθώριο μεταξύ τέχνης, πολιτικής, αρχιτεκτονικής και πραγματικότητας. Σκοπός τους ήταν η υλοποίηση των υποσχέσεων των καλών τεχνών στην καθημερινή ζωή. Για να πετύχουν τον σκοπό τους δήλωσαν ως απαίτηση την καθαίρεση των θεσμών των καταναλωτικών αγαθών, της έμμισθης εργασίας, της τεχνοκρατίας και των ιεραρχιών. Διατύπωσαν τη θεωρία της «Θεωρητικής και πρακτικής ανάπτυξης των καταστάσεων» (Situations, εξ ου και Σιτουασιονιστές) και απαίτησαν να γίνει η ζωή καλλιτέχνημα. Οι ιδέες τους διαδόθηκαν και βρήκαν απήχηση σε διεθνή κλίμακα μέχρι σήμερα. Μερικά από τα σλόγκαν τους ήταν:
Ιστορική εξέλιξη
Το κίνημα των Σιτουασιονιτών πρωτοεμφανίστηκε στις αρχές του 1950 στη Γαλλία. Επηρεάστηκαν από τον Ζαν Πωλ Σαρτρ και τον Καμύ. Πρωταγωνιστής ήταν ο Γκυ Ντεμπόρ, ο οποίος έθεσε τα θεωρητικά θεμέλια της ομάδας. Ο Ντεμπόρ ήταν 19 χρονών όταν το 1951 ήρθε σε επαφή στις Κάννες με τους Λετριστές, μια ομάδα πρωτοποριακών καλλιτεχνών με σουρεαλιστική παράδοση. Οι Λετριστές είχαν έρθει γα να δουν το έργο του Ισιντόρ Ισού. Οι Λετριστές δημιούργησαν σκάνδαλο, επειδή το στιλ τους ήταν πολύ μποέμικο για την εποχή εκείνη, πράγμα που γοήτευσε τον νεαρό Ντεμπόρ και τους ακολούθησε. Οι Λετριστές εξέδιδαν το περιοδικό «Πότλαχ», στο οποίο διατυπώθηκαν οι πρώτες ιδέες των Σιτουασιονιστών. Μερικά μέλη των Λετριστών ίδρυσαν τη «Λετριστική Διεθνή», έναν από τους προδρόμους της Καταστασιακής Διεθνούς. Με τα σκάνδαλα που προξενούσαν οι Λετριστές προκαλούσαν συχνά το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης. Το Πάσχα του 1950 ένας Λετριστής γλύτωσε από το λιντσάρισμα όταν, μασκαρεμένος καλόγερος, κατάφερε να μπει στη Μητρόπολη της Παναγίας των Παρισίων και να ανακοινώσει την ώρα της θείας λειτουργίας ότι ο Θεός είναι νεκρός.
Η ίδρυση της Καταστασιακής Διεθνούς
Μέλη της οργάνωσης ήταν καλλιτέχνες πάνω από δέκα εθνικοτήτων. Ανάμεσά του ήταν και οι Ατίλα Κοτάνι, Ζακλίν ντε Γιονγκ, Χανς Πλάτσεκ, Ιβάν Στσέγκλοφ, Ραούλ Βανεγκέμ, Αλεξάντερ Τρόκι, Ούβε Λάουσεν, Μισέλ Μπέρνσταϊν, Μουσταφά Χαγιατί, Αμπντελχαφίντ Χατίμπ, Ρενέ Βιενέ, Γκρέτελ Στάντλερ και ο Ντίτερ Κούνζελμαν της Kommune 1 αρχικά έγινε μέλος, αποκλείστηκε όμως αργότερα λόγω Εθνικοκαταστασιασμού. Επίσης τα μέλη της καλλιτεχνικής ομάδας SPUR με έδρα το Μόναχο εντάχθηκαν το 1959 μετά από σφοδρούς διαλόγους, για να αποκλεισθούν το 1961 και να αποχωρήσουν.
Φωτογραφικό υλικό
Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα Κατηγορία:Κριτική θεωρία Κατηγορία:Μοντέρνα τέχνη Κατηγορία:Ιστορία του σοσιαλισμού Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία Κατηγορία:Ηπειρωτική φιλοσοφία Κατηγορία:Αντεργκράουντ κουλτούρα
Μαζωτός
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λάρνακας
Άλσος Αχαΐας
Το Άλσος είναι ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Συμπολιτείας ως έδρα του ομώνυμου πρώην δημοτικού διαμερίσματος. Η τοπική κοινότητα Άλσους είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 5,055 χμ² (2011).
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Συμπολιτείας Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Ολυμπιακός Λουτρακίου
Ο Ολυμπιακός Λουτρακίου (επίσημη ονομασία: Ολυμπιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Λουτρακίου ) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Λουτράκι του Νομού Κορινθίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1928, χρώματα το κόκκινο και το λευκό και έμβλημα το δαφνοστεφανωμένο έφηβο. Έδρα του αποτελεί το Θώδειο Δημοτικό Στάδιο Λουτρακίου.
Μετράει αρκετές συμμετοχές στα εθνικά πρωταθλήματα της Β΄ Εθνικής (πρώτη συμμετοχή της ομάδας ήταν την περίοδο 1963-64) και της Γ΄ Εθνικής κατηγορίας. Αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κορινθίας.
Ιστορία
Η ιστορία του συλλόγου ξεκινά το 1928, όποτε και είχαν έρθει για τις καλοκαιρινές τους διακοπές οι Αφοί Ανδριανόπουλοι που τότε έπαιζαν στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Έτσι, ο Ολυμπιακός Λουτρακίου αποτέλεσε την πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα που ιδρύθηκε στην πόλη του Λουτρακίου. Ιδρυτές της ομάδας ήταν οι Σέγκας και Κατσής.
Την περίοδο 1955-56 μετείχε στην Β' προκριματική φάση για την πρόκριση στην τελική του Πρωταθλήματος Ελλάδας, με αντιπάλους τον Ολυμπιακό του Πειραιά, τον Εθνικό Πειραιά, την Παναχαϊκή και τον ΟΦΗ.
Έχει αγωνιστεί 5 φορές συνολικά στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής κατηγορίας (1963-64, 1978-79, 1979-80, 1980-81 και 1981-82) ενώ στην επίσημη Γ' Εθνική κατηγορία από τη σύστασή της το 1982 αγωνίστηκε τις χρονιές 1982-83 (πρώτη χρονιά της επίσημης Γ' Εθνικής), 1989-90 και 1990-91. Επίσης, στην Δ' Εθνική κατηγορία από την επίσημη σύστασή της το 1987, έχει αγωνιστεί το 1987-88 (πρώτη χρονιά της επίσημης Δ' Εθνικής), 1988-89, 1991-92, 1992-93, 1993-94, 1994-95 και 1997-98, ενώ κατά τα πιο πρόσφατα διαστήματα τις χρονιές 2004-05, 2005-06, 2006-07, 2007-08, 2008-09 και 2009-10.
Από το 2010 ο Ολυμπιακός αγωνιζόταν στην Α' κατηγορία Ε.Π.Σ. Κορινθίας. Το 2017 ο σύλλογος υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Β' κατηγορία.
Ένας από τους γνωστότερους ποδοσφαιριστές που αναδείχθηκαν με τη φανέλα της ομάδας είναι ο σέντερ φορ Δημήτρης Μπεκιάρης, ο οποίος εν συνεχεία έκανε καριέρα στην Α΄ Εθνική κατηγορία με τα χρώματα της Κορίνθου και του Αιγάλεω Επίσης, μεταξύ άλλων, στην ομάδα του Λουτρακίου έπαιξε ποδόσφαιρο και ο οπισθοφύλακας του Ολυμπιακού Πειραιώς Νίκος Μαριόλης.
Πηγές
Λουτρακιου Ολυμπιακος Λουτρακιου Ολυμπιακος
Εθνόσημο του Ηνωμένου Βασιλείου
Το Βασιλικό Εθνόσημο χρησιμοποιείται επίσημα από τον εκάστοτε Μονάρχη του Ηνωμένου Βασιλείου.
Το έμβλημα χωρίζεται σε 4 μέρη, που απεικονίζουν το πρώτο και το τέταρτο τεταρτημόριο τα τρία λιοντάρια, το εραλδικό έμβλημα της Αγγλίας, ενώ στο δεύτερο ο εφορμών λέων της Σκωτίας και στο τρίτο μία άρπα, για την Ιρλανδία, τα τρία βασίλεια που συναποτελούν το Η.Β. Επί του θυρεού στέκεται περικεφαλαία στεφανωμένη με το Στέμμα των Τυδώρ (το βασιλικό στέμμα της Αγγλίας) επί του οποίου βρίσκεται χρυσός λέων στεφανωμένος με το ίδιο στέμμα. Ο θυρεός περιβάλλεται από την ταινία του Τάγματος της Περικνημίδας με το ρητό (στα μεσαιωνικά γαλλικά) Honi soit qui mal y pense (Να ντρέπεται αυτός που σκέφτεται άσχημα), και στηρίζεται στα αριστερά από ένα χρυσό λιοντάρι στεφανωμένο με το Στέμμα του Αγίου Εδουάρδου, σύμβολο της Αγγλίας, και στα δεξιά ένας ασημένιος μονόκερως, σύμβολο της Σκωτίας.
Η βάση περιλαμβάνει τα εραλδικά λουλούδια των τριών βασιλείων, το ρόδο των Τυδώρ για την Αγγλία, το γαϊδουράγκαθο για την Σκωτία, και το τριφύλλι για την Ιρλανδία. Στη βάση βρίσκεται και η ταινία με το ρητό των Βρετανών μοναρχών (στα γαλλικά) Dieu et mon droit (Ο Θεός και το Δίκαιό μου).
Σκωτία
Σε Σκωτία, διαφορετική εκδοχή του βασιλικού εθνόσημου είναι χρησιμοποιήσει, αντανακλώντας την ανεξάρτητη ιστορία της χώρας. Εδώ, ο εφορμών λέων της Σκωτίας είναι στο πρώτο και το τέταρτο τεταρτημόριο του θυρεού, τα τρία λιοντάρια της Αγγλίας είναι στο δεύτερο, και η άρπα της Ιρλανδίας είναι στο τρίτο. Επί του θυρεού στέκεται περικεφαλαία στεφανωμένη με το βασιλικό στέμμα της Σκωτίας επί του οποίου βρίσκεται ερυθρός λέων στεφανωμένος με το ίδιο στέμμα, και κρατώντας το βασιλικό σπαθί και το βασιλικό σκήπτρο.
Το εθνόσημο στηρίζεται στα αριστερά από ένας ασημένιος μονόκερως στεφανωμένος με το βασιλικό στέμμα της Σκωτίας και κρατώντας η σημαία της Σκωτίας, και στα δεξιά ένα χρυσό λιοντάρι στεφανωμένο με το Στέμμα του Αγίου Εδουάρδου και κρατώντας η σημαία της Αγγλίας. Ο θυρεός περιβάλλεται από την περιδέραιο του Τάγματος της Ακάνθου. Στη βάση βρίσκεται και η ταινία με το ρητό του Τάγματος (στα λατινικά) Nemo me impune lacessit (Κανένας με βλάπτει με ατιμωρησία).
Κυβερνηση
Η Κυβέρνηση της ΑΜ χρησιμοποιεί γενικά την απλοποιημένη εκδοχή του βασιλικού εθνόσημου με μια κορώνα που αντικαθιστά την κορυφή και την περικεφαλαία, χωρίς χρυσό και έρμινο μανδύα. Σε σχέση με τη Σκωτία, το Γραφείο της Σκωτίας και ο γενικός εισαγγελέας για τη Σκωτία χρησιμοποιούν τη Σκωτική έκδοση και πάλι χωρίς την κορυφή και την περικεφαλαία, το οποίο είχε χρησιμοποιηθεί ως το λογότυπο από την κυβέρνηση της Σκωτίας μέχρι το Σεπτέμβριο του 2007, όταν αντικαταστάθηκε από τη επιγραφή Scottish Government (Σκωτική Κυβέρνηση), μαζί με το αναθεωρημένο λογότυπο που ενσωματώνει τη σημαία της Σκωτίας. Η κυβέρνηση της Σκωτίας συνεχίζει να χρησιμοποιεί το εθνόσημο σε ορισμένα επίσημα έγγραφα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Ηνωμένου Βασιλείου
296 Φαέθουσα
Η Φαέθουσα (Phaëtusa) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,62. Ανακαλύφθηκε το 1890 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη κόρη του Ηλίου στην ελληνική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Οι διαστάσεις της Φαέθουσας εκτιμώνται σε 7 ως 15 χιλιόμετρα και η μέση πυκνότητα σε 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της δεν έχει προσδιορισθεί επακριβώς. Είναι άγνωστο αν η Φαέθουσα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της και με ποια περίοδο.
Εκλογές στην Ινδονησία
Στην Ινδονησία διεξάγονται εκλογές για Πρόεδρο και για Βουλή. Έπειτα από τον εξαναγκασμό σε παραίτηση του προέδρου Σουχάρτο το 1998, ύστερα από λαϊκές κινητοποιήσεις, έγιναν σημαντικές κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις. Με τέσσερις αναθεωρήσεις του Συντάγματος του 1945 (το 1998, 1999, 2000 και του 2001) καθορίστηκε η διάκριση των εξουσιών σε εκτελεστική, νομοθετική και δικαστική. Αρχηγός του Κράτους και διοικητής του στρατού, και επίσης υπεύθυνος για την εξωτερική πολιτική είναι ο εκάστοτε Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ο Πρόεδρος διορίζει το υπουργικό συμβούλιο και τα μέλη του δεν απαιτείται να είναι εκλεγμένοι βουλευτές. Οι πρώτες προεδρικές εκλογές κατά τις οποίες ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος εξελέγησαν άμεσα από το λαό διενεργήθηκαν το 2004. Ο πρόεδρος μπορεί να υπηρετήσει μόνο δύο συνεχείς πενταετείς θητείες. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσοι και όσες είναι πάνω από 17 ετών ή όσοι/ες έχουν δελτίο ταυτότητας (ινδονησιακά: Kartu Tanda Penduduk).
left|250px|thumb|Το κτήριο όπου συνεδριάζουν τα νομοθετικά όργανα της Ινδονησίας. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από δύο σώματα. Το Συμβούλιο των Αντιπροσώπων του Λαού (Dewan Perwakilan Rakyat) αποτελείται από 550 μέλη, τα οποία εκλέγονται για πενταετή θητεία με αναλογική αντιπροσώπευση σε πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Το άλλο σώμα είναι η Συμβουλευτική Λαϊκή Συνέλευση (Majelis Permusyawaratan Rakyat) το οποίο είναι το συμβούλιο των τοπικών αντιπροσώπων (Dewan Perwakilan Daerah). Έπειτα από τη διεξαγωγή εκλογών το 2004, το MPR μετατράπηκε σε κοινοβούλιο με δύο σώματα, με τη δημιουργία του DPD ως δεύτερου σώματος, σε μια προσπάθεια να ενισχυθεί η εκπροσώπηση της επαρχίας.
2004
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν σε δύο γύρους το 2004.
Αποτελέσματα
Πρόεδρος, 5 Ιουλίου και 20 Σεπτεμβρίου 2004 !rowspan=2 style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι για την προεδρία !rowspan=2 style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα στα οποία πρόσκεινται !style="background-color:#E9E9E9" colspan=2 align=right|Πρώτος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" colspan=2 align=right|Δεύτερος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2009
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 8 Ιουλίου του 2009 (ο πρώτος γύρος). Ο πρόεδρος Γιουντχογιόνο πέτυχε να επανεκλεγεί.
Τσεμπούλας
Το τσεμπούλας (πολωνικά: cebularz), το οποίο προέρχεται από την εβραϊκή κουζίνα, είναι τηγανίτα από ζύμη σίτου, με διάμετρο 15-20 εκ., με επικάλυψη κρεμμυδιού κομμένου σε κύβους και παπαρουνόσπορων (15-20%), χαρακτηριστική στην κουζίνα του Λούμπλιν.