cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύστημα καστών της Ινδίας
Διακρίσεις βάσει της κάστας έχουν εφαρμοστεί και σε άλλες περιοχές και θρησκείες της ινδικής υποηπείρου, όπως στον βουδισμό του Νεπάλ, τον Χριστιανισμό, το Ισλάμ, τον Ιουδαϊσμό και τον Σιχισμό. Έχει αμφισβητηθεί από πολλά μεταρρυθμιστικά ινδουιστικά κινήματα, από το Ισλάμ, τον Σιχισμό, τον Χριστιανισμό, καθώς επίσης και από τον σύγχρονο ινδικό Βουδισμό.
Η πολυκατοικία
Η Πολυκατοικία είναι ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά που προβλήθηκε από το Mega Channel τις σεζόν 2008-2011. Το σενάριο της σειράς αποτελεί διασκευή της ισπανικής κωμωδίας Aquí No Hay Quien Viva (των A. Caballero, I. Ariztimuñoo, L. Caballero) και προβλήθηκε από το 2003 μέχρι το 2006 από το τηλεοπτικό δίκτυο Antena 3. Τη σκηνοθεσία της σειράς ανέλαβε ο Βασίλης Θωμόπουλος μαζί με τη Κατερίνα Καραγιάννη και τον Σπύρο Μιχαλόπουλο. Η σειρά κέρδισε μεγάλη δημοτικότητα από την αρχή, και λόγω της επιτυχίας της διήρκεσε για τρεις κύκλους επεισοδίων και έκτοτε επαναπροβάλλεται σε επανάληψη συχνά από τον σταθμό.
Ιστορικό
Η Πολυκατοικία προβλήθηκε για 3 τηλεοπτικές σεζόν και αποτελείται από 132 επεισόδια. Ενώ αρχικά η σειρά επρόκειτο να ολοκληρωθεί σε 90 επεισόδια, όπως ήταν και ο αριθμός των επεισοδίων της πρωτότυπης ισπανικής σειράς, τελικά τα υψηλά νούμερα τηλεθέασης οδήγησαν τους ιθύνοντες να παρατείνουν τη σειρά. Έτσι, τα πρώτα 90 επεισόδια της σειράς (μέχρι δηλαδή το 34ο του δεύτερου κύκλου) βασίζονται στη πρωτότυπη ισπανική σειρά, ενώ τα υπόλοιπα 42 επεισόδια αποτελούν πρωτότυπο ελληνικό σενάριο.
Ο πρώτος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα τη Δευτέρα 6 Οκτωβρίου του 2008 και ολοκληρώθηκε τη Παρασκευή 19 Ιουνίου του 2009 με 56 επεισόδια. Ο δεύτερος κύκλος έκανε πρεμιέρα τη Παρασκευή 16 Οκτωβρίου του 2009 και ολοκληρώθηκε τη Τετάρτη 9 Ιουνίου του 2010 με 52 επεισόδια. Ο τρίτος κύκλος έκανε πρεμιέρα τη Παρασκευή 15 Οκτωβρίου του 2010 και ολοκληρώθηκε οριστικά τη Παρασκευή 27 Μαΐου του 2011 με 24 επεισόδια. Καθ' όλη τη διάρκεια της, το καστ ήταν πολυάριθμο. Πολλοί από τους χαρακτήρες της σειράς είχαν μικρότερη παραμονή στη σειρά σε σχέση με άλλους. Οι μακροβιότεροι χαρακτήρες της σειράς, αυτοί δηλαδή που είχαν μόνιμη παρουσία από το πρώτο μέχρι το τελευταίο επεισόδιο, ήταν αυτοί που υποδύθηκαν ο Παύλος Χαϊκάλης, ο Χάρης Ασημακόπουλος, η Βασιλική Ανδρίτσου, η Βάσω Λασκαράκη, ο Γιάννης Τσιμιτσέλης, η Αντιγόνη Γλυκοφρύδη, η Μάρθα Βούρτση, η Δέσποινα Μπουγιατιώτη, ο Αλέξανδρος Γιάννου και ο Γιώργος Λιάτης.
Πλοκή
Η σειρά αναφέρεται στους ενοίκους μιας πολυκατοικίας στην Αθήνα, συγκεκριμένα στην οδό Αλαμάνας 19. Σε κάθε επεισόδιο οι ένοικοι αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα, είτε μεταξύ τους είτε με εξωγενείς χαρακτήρες. Παράλληλα, η ζωή κάθε ένοικου περνάει από διάφορα στάδια, όπως έρωτες, χωρισμοί, αποχωρήσεις, ενώ σταδιακά έρχονται και νέοι ένοικοι. Στο τέλος της σειράς, η πολυκατοικία καταστρέφεται όμως οι ένοικοι της ξαναφτιάχνουν τις ζωές τους. Μια νέα πολυκατοικία ετοιμάζεται μετά από κάποιους μήνες, έτοιμη να αντικαταστήσει τη παλιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολυκατοικία Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές __ΜΕΠΠ__
Ιερά Μονή Παναγίας Μολυβδοσκέπαστης
Η Ιερά Μονή Παναγίας Μολυβδοσκέπαστης είναι βυζαντινό μοναστήρι, που βρίσκεται δίπλα στα ελληνοαλβανικά σύνορα, 20χιλ. από την Κόνιτσα. Το προσωνύμιό της (Μολυβδοσκέπαστη) οφείλεται στο γεγονός ότι η στέγη του καθολικού της ήταν σκεπασμένη με φύλλα μολύβδου. Είναι ανδρικό μοναστήρι και εορτάζει το Δεκαπενταύγουστο. Η μονή είναι χτισμένη κοντά στο σημείο όπου ενώνεται ο ποταμός Αώος με τον Σαραντάπορο, 400 μ. από την ελληνοαλβανική μεθόριο.
Γεωγραφική θέση
Η Ιερά Βασιλική, Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Μολυβδοσκεπάστου βρίσκεται στην Περιφέρεια Ιωαννίνων κοντά στην κωμόπολη της Κόνιτσας, κοντά στο χωριό Μολυβδοσκέπαστη, που στη Ρωμαίϊκη - Βυζαντινή Περίοδο ήταν οικισμός γνωστός ως η Διπαλίτσα ή Δεπολίτσα. Η Ι. Μονή απέχει από τα Ιωάννινα 55 χλμ. και από την Κόνιτσα 20 χλμ. Βρίσκεται σε σημαίνουσα γεωστρατηγική θέση δίπλα στην ελληνοαλβανική μεθόριο, σε απόσταση μόλις 400 μέτρων, στη συμβολή των ποταμών Αώου και Σαρανταπόρου, στους πρόποδες του όρους Μερόπη - Νεμέρτσικα. Το ιδιαίτερο της θέσης της Ιεράς Μονής συμβάλλει καθοριστικά στην ανάδειξη της Ιεράς Μονής ως ένα από τα εκλεκτότερα μνημειακά συγκροτήματα της Ηπείρου και ως σημείο αναφοράς της ελληνικής επικράτειας.
Στους Ρωμαίϊκους - Βυζαντινούς χρόνους, σε μικρή απόσταση από την Μονή και από την πλευρά της κωμοπόλεως Λεσκοβίκι διέρχονταν παρακλάδι της Εγνατίας Οδού που συνέδεε την Βόρειο Ήπειρο με την Κόνιτσα και την υπόλοιπη Ελλάδα μέσω της γέφυρας της Μέρτζιανης μέχρι το 1944, όταν με την επικράτηση του Κομμουνιστικού καθεστώτος στην Αλβανία, οι δρόμοι έκλεισαν.
Ιστορική πορεία
Η Ι. Μονή ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα από τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Δ΄ Πωγωνάτο (668 – 685), καθώς επέστρεφε από εκστρατεία στη Σικελία (671 – 672). Εφτά αιώνες αργότερα, στις αρχές του 14ου αιώνα, ανακαινίσθηκε από τον Ανδρόνικο Κομνηνό Μέγα Δούκα Παλαιολόγο, που ήταν ο εγγονός του δεσπότη της Ηπείρου Μιχαήλ Β΄ Κομνηνού Δούκα.
Περίπου εκατό χρόνια αργότερα, το 1521, ανακαινίστηκε εκ νέου αυτή τη φορά από τους κατοίκους της Πωγωνιανής. Η χρονική αυτή περίοδος ήταν η περίοδος που η Μονή Παναγίας Μολυβδοσκέπαστης γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή της. Είχε μεγάλη περιουσία και μετόχια μέχρι και στη Ρουμανία ενώ στους χώρους της λειτουργούσε σχολή, εργαστήριο χειρογράφων και πλούσια βιβλιοθήκη.
Από τον 12ο έως και τον 17ο αιώνα, η Σταυροπηγιακή Ιερά Μονή Παναγίας Μολυβδοσκεπάστου λειτούργησε και ως έδρα της Αρχιεπισκοπής Πωγωνιανής.
Επί Τουρκοκρατίας η Μονή απετέλεσε πνευματικό, πολιτισμικό και οικονομικό κέντρο της περιοχής. Ενδεικτικά στοιχεία της περιόδου αυτής είναι τα εξής: Από τον 14ο αιώνα λειτουργούσε σχολή χειρογράφων. Σ' αυτήν ιεροδιδάσκαλοι δίδασκαν χειρογραφία σε μοναχούς και λαϊκούς. Πολλοί λόγιοι και συγγραφείς της εποχής αποφοίτησαν από τη συγκεκριμένη σχολή. Η Ιερά Μονή διατηρούσε μεγάλα μετόχια στις παραδουνάβιες ηγεμονίες.
Έξω από την Ιερά Μονή Β.Δ. υπήρχε μεγάλο εμπορικό κέντρο στην αποκαλούμενη μέχρι σήμερα περιοχή Παζάρι.
Το μοναστήρι παρέμεινε χωρίς μοναχούς από το 1913 έως το 1988. Η περιουσία καταπατήθηκε και τα κειμήλια εκλάπησαν. Η ολοκληρωτική σχεδόν καταστροφή ήλθε το 1943, όταν η περιοχή βομβαρδίστηκε από τους κατακτητές Ναζί. Τα κελιά και το αρχείο της Ι. Μονής κάηκαν ολοσχερώς και το Καθολικό λεηλατήθηκε.
Το 1988 το μοναστήρι επανδρώθηκε και πάλι από τη σημερινή αδελφότητα κατόπιν προτροπής και πνευματικής καθοδηγήσεως του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου και την ευλογία του μακαριστού οικείου Μητροπολίτου κυρού Σεβαστιανού.
Ναοδομία του Καθολικού
Το Καθολικό της Ιεράς Μονής παρουσιάζει ιδιάζουσα αρχιτεκτονική δομή. Η ιδιαιτερότητα αυτή οφείλεται στη σταδιακή αύξηση των λειτουργικών αναγκών της Ιεράς Μονής με την πάροδο του χρόνου. Η αρχιτεκτονική αυτή ιδιαιτερότητα εμφανίζεται και στον τρόπο οργάνωσης των εικονογραφικών κύκλων του ναού. Ο πρωταρχικός Ιερός Ναός - Καθολικό, σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή, κτίστηκε το 670 μ.Χ από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Δ' τὸν Πωγωνάτο. Ειδικότερα το Καθολικό, στη σημερινή του μορφή είναι κτισμένο σε τρεις αρχιτεκτονικές φάσεις.
Ο τρούλος του Καθολικού ξεχωρίζει για το ιδιαίτερο ύψος του, που τον καθιστά τον υψηλότερο σε όλη την Ελλάδα σύμφωνα με τις αναλογίες του αρχιτεκτονικού τύπου.
Τοιχογραφίες του Καθολικού
Οι υπάρχουσες τοιχογραφίες του Καθολικού αναπτύσσονται σε τρία κατά τόπους επάλληλα στρώματα, ένα βυζαντινό και δύο μεταβυζαντινά. Οι παλαιότερες τοιχογραφίες του ναού ανάγονται στις αρχές του 14ου αιώνα. Διακρίνονται δύο ζωγραφικά χέρια διαφορετικής τεχνοτροπίας, αλλά αντίστοιχης τεχνικής, που πιθανώς ανήκουν σε δύο ζωγράφους του ιδιου συνεργείου.
Στη συνέχεια το Καθολικό αγιογραφήθηκε το 1521-2 καλύπτοντας και τμήματα των αρχικών βυζαντινών τοιχογραφιών από αγιογράφο, που θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του, «..ορά ο Θεός τίνος εστίν ο κόπος», όπως χαρακτηριστικά υπογράφει.
Παναγία η Πωγωνιανίτισσα - Μολυβδοσκέπαστη
Η χρονοδρομολόγηση αγιογραφίσεως της εικόνας δεν είναι γνωστή. Μετά από κλοπή και παραμονή στην ύπαιθρο υπέστη πολλές φθορές. Κόπηκαν τα σάπια μέρη και επιζωγραφίστηκε λόγω φθορών. Αναφέρονται μέσα στην ιστορία κλοπές της εικόνας, καθώς και επιστροφή με θαυματουργικό τρόπο.
Υπάρχει ο θρύλος ότι όταν ήταν να γίνει η οριοθέτηση των συνόρων ανάμεσα στην Ελλάδα και στο νεοσυσταθέν κράτος της Αλβανίας αρχικα η Ιερά Μονή είχε αποφασιστεί να βρίσκεται υπό αλβανική κυριαρχία. Ξαφνικά όμως τα άλογα στα οποία επέβαιναν οι αρμόδιοι για οριοθέτηση των συνόρων αγρίεψαν και τους εριξαν κάτω με αποτέλεσμα αυτοί να αναθεωρήσουν την απόφασή τους και έτσι το μοναστήρι σήμερα βρίσκεται στην ελληνική επικράτεια 400 μέτρα από τα σύνορα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονές του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Νομός Ιωαννίνων Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης
Crash Bandicoot 3: Warped
Το Crash Bandicoot 3: Warped είναι βιντεοπαιχνίδι 3D πλατφόρμας που δημιουργήθηκε από τη Naughty Dog και κυκλοφόρησε από τη Sony Interactive Entertainment, για το PlayStation. Κυκλοφόρησε στη βόρεια Αμερική, στις 4 Νοεμβρίου του 1998, και τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου στην Ευρώπη και στην Ιαπωνία. Στις 29 Αυγούστου του 1999, επανακυκλοφόρησε για το Sony Greatest Hits και το 2000 για το Platinum Range. Στις 7 Φεβρουαρίου του 2008, το παιχνίδι έγινε διαθέσιμο μέσω του PlayStation Store, στη βόρεια Αμερική και στις 23 Οκτωβρίου, του ίδιου χρόνου, στην Ευρώπη. Στην Electronic Entertainment Expo 2016, συμφωνήθηκε ότι η Sony και η Activision, θα επανακυκλοφορήσουν το εν λόγω παιχνίδι και τους δύο παλαιότερους τίτλους σε έκδοση συλλογής, το 2017, πλήρως επεξεργασμένα, για το PlayStation 4.
Το παιχνίδι, από την κυκλοφορία του έλαβε καλές κριτικές, για την υψηλή του ποιότητα, στο gameplay, τα γραφικά του, τον ήχο του κ.ά. Έως και το 2002, το παιχνίδι είχε πουλήσει 7.13 εκατομμύρια αντίτυπα, κι έτσι έγινε το όγδοο πιο επιτυχημένο βιντεοπαιχνίδι σε πωλήσεις όλων των εποχών, για το PlayStation. Στην Ιαπωνία, ξεπέρασε σε πωλήσεις τους προκατόχους του, ξεπερνώντας το 1 εκατομμύριο κι έγινε το πρώτο παιχνίδι σε πωλήσεις στην Ιαπωνία για το PlayStation, το οποίο δε δημιουργήθηκε εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1998 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Crash Bandicoot Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με 2.5D γραφικά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Naughty Dog Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Sony Interactive Entertainment Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σελήνη Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Universal Interactive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια scuba diving
Πλάκα της Μπάσκα
thumb|250px|Η πλάκα της Μπάσκα Η πλάκα της Μπάσκα (κροατικά: Bašćanska ploča) είναι μια από τις παλαιότερες επιγραφές που σχετίζονται με την απόσχιση των κροατικών από την παλιά εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα. Χρονολογείται περί το 1100 και αφορά μια δωρεά σε ένα αβαείο και την κατασκευή της εκκλησίας.
Καστελλεόνε
Το Καστελλεόνε (ιταλικά: Castelleone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Πλάκα της Μπάσκα
Ιστορία
Η πλάκα ανακαλύφθηκε από μελετητές το 1851 στο λιθόστρωτο της εκκλησία της Αγίας Λουκίας, στο Γιούραντβορ, κοντά στο χωριό Μπάσκα, στο νησί Κρκ. Από το 1934, το πρωτότυπο φυλάσσεται στην Κροατική Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών στο Ζάγκρεμπ.
Περιγραφή
Η πλάκα της Μπάσκα αποτελείται από λευκό ασβεστόλιθο. Έχει μήκος 199 εκατοστά, ύψος 99,5 εκατοστά και πάχος 7,5-9 εκατοστά. Ζυγίζει περίπου 800 χιλιόγραμμα.
Η επιγραφή καταγράφει τη δωρεά μιας έκτασης του βασιλιά Ζβόνιμιρ σε ένα αβαείο των Βενεδικτίνων την εποχή του αβά Ντρζίχα. Στο δεύτερο μισό της επιγραφής αναφέρεται πώς ο άββας Ντόμπροβιτ κατασκεύασε την εκκλησία μαζί με εννέα μοναχούς. Η επιγραφή είναι γραμμένη σε γλαγολιτικό αλφάβητο, με χαρακτηριστικά της απόσχισης της κροατικής από την εκκλησιαστική σλαβονική, όπως τη γραφή (j)u αντί (j)ǫ, e αντί ę, i αντί y, και χρησιμοποιώντας μόνο γιερ (ъ). Αποτελεί το μόνο παράδειγμα της μετάβασης από τα γλαγολιτικά του στρογγυλεμένου βουλγαρικού τύπου αλφαβήτου στο γωνιώδες κροατικό.
Περιεχόμενο
Οι μελετητές που συμμετείχαν στην αποκρυπτογράφηση του γλαγολιτικού κειμένου έπρεπε να αντιμετωπισούν παλαιογραφικές προκλήσεις, καθώς και το πρόβλημα της κατεστραμμένης επιφάνειας της πλάκας. Έπειτα από διαδοχικές προσπάθειες, το περιεχόμενό της είχε καθοριστεί πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά παρέμεινε αντικείμενο μελέτης κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα.
Το αρχικό κείμενο:
ⰰⰸⱏⱌⰰⱄⰻⱀⰰⱅⰰⰳⱁⰴⱆⱈⰰⱏ
ⱁⱂⰰⱅⰴⱃⱏⰶⰻⱈⱝⱂⰻⱄⰰⱈⱏⱄⰵⱁⰾⰵⰴⰻⰶⰵ
ⰴⰰⰸⱏⰲⱏⱀⰻⰿⱃⱏⰽⱃⰰⰾⱏⱈⱃⱏⱝⱅⱏⱄⱏ
ⰴⱀⰻⱄⰲⱁⱗⰲⱏⱄⰲⰵⱅⱆⱓⱆⱌⰻⱓⰻⱄⰲⰵ
ⱌⱑⱂⱃⰱⱏⱀⰵⰱⰳⰰⱏⱂⱁⱄⰾⰲⰻⱀⱁⰴⰾⱑⰲⰰⰲⱁ
ⱅⱁⱌⱑⰴⰰⰻⰶⰵⱅⱉⱀⱁⱃⱒⰵⰽⰾⱏⱀⰻⰻⰱⱁⰻⰱⰰⰾⰰⰻⰳⰵ
ⰲⰰⰼⰾⰻⱄⱅ҃ⰻⰻⱄⱅ҃ⰰⱑⰾⱆⱌⰻⱑⰰⱞⱀⱏⰴⰰⰻⰾⰵⱄⱑⰶⰻⰲⰵ
ⱅⱏⱞⱉⰾⰻⰸⱝⱀⰵⰱ҃ⱁⰳⰰⰰⰸⱏⱁⱀⱝⱅⱏⰴⰱⱃⱉⱜⱅⱏⰸⱏ
ⰴⱝⱈⱏⱌⱃ꙯ⱑⰽⱏⰲⱏⱄⰻⱅⰻⱄⰲⱉⰵⱓⰱⱃⱝⱜⱄⱏⰴⰵⰲ
ⰵⱅⰻⰲⱏⰴⱀⰻⰽⱏⱀⰵⰸⰰⰽⱉⱄⱏⱞⱏⱝⱉⰱⰾⰰⰾ
ⰰⱓⱋⱝⰳⱉⰲⱏⱄⱆⰽⱏⱃⱝⰻⱀⱆⰻⰱⱑⱎⰵⰲⱏⱅⰾⱜⱞ
ⱜⰽⱆⰾⱝⱉⱉⰵⱆⱓⰾⱆⱌ꙯ⱜⱓⰵⰾⰻⱉ
Το μεταγραμμένο κείμενο, σύμφωνα με τον Μπράνκο Φούτσιτς, με αποκατεστημμένα τα τμήματα εντός παρενθέσεων είναι το εξής:
Χρονολόγηση
Το περιεχόμενο της επιγραφής υπονοεί ότι έχει χαραχθεί μετά τον θάνατο του βασιλιά Ζβόνιμιρ το 1089, καθώς ο άββας Ντρζίχα περιγράφει την δωρεά του Ζβόνιμιρ ως ένα γεγονός που συνέβη πρότερα στο παρελθόν («στις ημέρες του»). Η εκκλησία της αγίας Λουκίας περιγράφεται ότι κτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πρίγκιπα Κοσμά, γεγονός που υποδεικνύει μια εποχή πριν την ενετική υπερκυριαρχία στο Κρκ, η οποία άρχισε το 1116. Αυτό, σε συνδυασμό με τα ρωμανικά χαρακτηριστικά της εκκλησίας, τοποθετούν την πινακίδα στα τέλη του 11ου αιώνα ή στις αρχές του 12ου αιώνα, δηλαδή περίπου στο 1100.
Η σημασία των εισαγωγικών γραμμών είναι αντικείμενο διαφωνιών. Ενώ κάποιοι μελετητές θεωρούν τον εισαγωγικό χαρακτήρα απλώς ως Azъ ("Εγώ"), άλλοι θεωρούν ότι τα γράμματα αυτό χρησιμοποιούνται για να αναφέρουν χρόνο. Δεν υπάρχει όμως συμφωνία στην αντιστοίχηση: έχουν προταθεί οι χρονολογίες το 1100, 1077, 1079, 1105 και 1120.
Σημασία
Η πλάκα απεικονίζεται στην πρόσθια πλευρά του χαρτονομίσματος των 100 κροατικών κούνα, το οποίο εκδόθηκε το 1993 και το 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πολιτισμός της Κροατίας κατηγορία:επιγραφές κατηγορία:Κροατική γλώσσα Κατηγορία:Μεσαιωνική Κροατία
4-μεθυλοβενζαλδεΰδη
Η 4-μεθυλοβενζαλδεΰδη  (αγγλικά 4-methylbenzaldehyde) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο C8H8O, αλλά συμβολίζεται συχνότερα με τον ημισυντακτικό της τύπο 4-CH3(C6H4)CHO. Είναι συνδυασμός «θυγατρικής» βενζαλδεΰδης (PhCHO) και «θυγατρικού» τολουόλιου (PhCH3). Είναι διαθέσιμη εμπορικά, αλλά μπορεί να παραχθεί με φορμυλίωση τολουολίου κατά Friedel-Crafts, με συνεπίδραση μονοξειδίου του άνθρακα (CO) και υδροχλωρίου (HCl), υπό συνθήκες Gattermann-Koch :
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:C8 Κατηγορία:Βενζαλδεΰδες
Ανχουέι
Η Ανχουέι (κινεζικά: 安徽, ) είναι επαρχία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Βρίσκεται στην ανατολική Κίνα στις λεκάνες απορροής των ποταμών Γιανγκτσέ και Χουάι. Συνορεύει με τις επαρχίες Τζιανγκσού στα ανατολικά, Τζετζιάνγκ στα νοτιοανατολικά, Τζιανγκσί στα νότια, Χουμπέι στα νοτιοδυτικά, Χενάν στα βορειοδυτικά, και Σαντόνγκ για ένα μικρό τμήμα στα βόρεια.
Καταλαμβάνει έκταση 139.400 τ.χμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 59.500.510, σύμφωνα με την απογραφή του (2010). Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι η Χεφέι.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία Ανχουέι χωρίζεται σε δεκαεπτά Νομούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Κίνας
Μίλιτσα Στογιαντίνοβιτς-Σρπκίνια
Η Μίλιτσα Στογιαντίνοβιτς-Σρπκίνια (Милица Стојадиновић Српкиња, ) (1828–1878) ήταν Σέρβα ποιήτρια, που μερικές φορές αποκαλείται «η μεγαλύτερη Σέρβα ποιήτρια του 19ου αιώνα».
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Γεννήθηκε σε μία οικογένεια ενοριακού ιερέα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Σερβίας και έλαβε αναγνώριση για την πατριωτική της ποίηση ήδη από εφηβική ηλικία. Μεγαλώνοντας επεκτάθηκε σε άλλες πτυχές της ρομαντικής ποίησης. Ο χαρακτήρας της διαμορφώθηκε στην πατρίδα της στο Μπουκόβατς. Εδώ ενέπνευσε αυτή την παθιασμένη αγάπη για τις σκηνές της χώρας και την εξοχική ζωή που ούτε η απουσία, η πολιτική ούτε η διάλυση θα μπορούσαν να ξεριζώσουν. Εδώ έμαθε να καταλαβαίνει τους τρόπους και τις σκέψεις των χωρικών και έβγαλε αυτό το πλούσιο απόθεμα σκηνών και χαρακτήρων που μία θαυμάσια συγκρατημένη μνήμη της επέτρεψε να αντλήσει κατά βούληση. Η πρόοδος του μυαλού της κατά τη διάρκεια αυτών των πρώτων ετών αξίζει να καταγραφεί.
Εκπαίδευση, με την αυστηρή έννοια της λέξης, είχε ελάχιστη. Εκτός από μία χαμηλότερη εκπαίδευση στο Γυμνάσιο, ήταν ως επί το πλείστον αυτοδίδακτη, ωστόσο εκτιμήθηκε πολύ στη ζωή της από ποιητές και συγγραφείς πολύ πιο ακαδημαϊκούς από ό,τι η ίδια, όπως οι Πέταρ Β' Πέτροβιτς-Νιέγκος, Μπράνκο Ραντίσεβιτς, Ιβάν Μαζουράνιτς και Λιούμπομιρ Νενάντοβιτς. Όταν ο Νιέγκος την γνώρισε για πρώτη φορά στη Βιέννη, είπε: ''Είμαι ποιητήε, είναι ποιήτρια. Αν δεν ήμουν επίσκοπος, το Μαυροβούνιο θα είχε τώρα πριγκίπισσα.''
Καριέρα
Το πρώτο της βιβλίο ποιημάτων — Pesme (Ποιήματα) — εκδόθηκε το 1850 και αργότερα, εκδόθηκαν δύο εκτεταμένες εκδόσεις το 1855 και το 1869. Έγραψε επίσης ένα ημερολόγιο με τίτλο U Fruskoj gori 1854 (Στη Φρούσκα Γκόρα : 1854), σε τρεις τόμους, που δημοσιεύθηκε το 1861, το 1862 και το 1866. Μιλούσε άπταιστα τα Γερμανικά και μάλιστα μετέφρασε άρθρα από γερμανικά περιοδικά για σερβικές εφημερίδες. Η Μίλιτσα θεωρείται η πρώτη γυναίκα ανταποκρίτρια πολέμου στη Σερβία. Στις 15 Ιουνίου 1862 ήταν μάρτυρας σε αυτό που ξεκίνησε ως αψιμαχία αλλά εξελίχθηκε σε μία μεγάλη σύγκρουση μεταξύ της σερβικής χωροφυλακής και των τουρκικών στρατευμάτων στο Βελιγράδι. Το περιστατικό στο Σιντριβάνι του Σούκουρ (Τσουκούρ Σέσμα) ξεκίνησε όταν ένα αγόρι με κανάτα πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από Τούρκο στρατιώτη, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τον βομβαρδισμό της σερβικής πρωτεύουσας από τουρκικό πυροβολικό στο φρούριο Καλεμεγκντάν.
Καθώς η φήμη της εξαπλώθηκε πέρα από τα όρια της σερβικής κουλτούρας της αυστριακής αυτοκρατορίας, ο πρίγκιπας Μιχαήλ Ομπρένοβιτς την προσκάλεσε στην αυλή όταν ήρθε στο Βελιγράδι και ο ανθρωπολόγος και ποιητής της Βιέννης, Γιόχαν Γκάμπριελ Σέιντλ της αφιέρωσε ένα ποίημα.
Αλληλογραφούσε εκτενώς με τους συγγραφείς Ντόρντε Ράγκοβιτς (1825-1886), Λιούμπομιρ Νενάντοβιτς, Βουκ Στεφάνοβιτς Καράτζιτς και την κόρη του Βιλελμίνα/ Μίνα, Μποζένα Νέμκοβα και με τον Λούντβιγκ Αύγουστο φον Φρανκλ. Το 1891 εκδόθηκε στη Βιέννη ένα αλμανάκ Die Dioskuren (Οι διόσκουροι) από τον Λούντβιγκ φον Φρανκλ με μία συλλογή επιστολών γραμμένων από τη Μίλιτσα Στογιαντίνοβιτς. δεξιά|μικρογραφία| Προτομή της Μίλιτσα Στογιαντίνοβιτς-Σρπκίνια στη [[Μονή Vrdnik-Ravanica|Μονή Βρντνικ-Ραβάνιτσα]] Η δουλειά της, ωστόσο, ήταν κυρίως εκτός της δημοσιότητας και σχεδόν ξεχασμένη με εξαίρεση τους ειδικούς λογοτεχνίας για το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, πρώτα κατά τη διάρκεια του νεωτεριστικού ποιητισμού του fin-de-siècle ως μια ξεπερασμένη ποιητική μορφή της δεκαετίας του 1870 και αργότερα, υπό τον κομμουνιστικό κανόνα ως μια απαράδεκτη έκφραση πατριωτισμού για ένα μόνο από τα έξι έθνη της Γιουγκοσλαβίας (συγκεκριμένα: το Σερβικό).
Μετά το θάνατο του Γιόσιπ Μπροζ Τίτο, η αναγνωρισιμότητα της δουλειάς της αναζωογονήθηκε και το τελευταίο τέταρτο του αιώνα ένα τετραήμερο ποιητικό μνημόσυνο συγκαλείται κάθε χρόνο στο Νόβι Σαντ προς τιμή της, όπου ένα βραβείο ποίησης με το όνομά της απονέμεται σε εξέχοντες ποιητές από τη Σερβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποιητές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Καστελβέρντε
Το Καστελβέρντε (ιταλικά: Castelverde) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Ανδρέας Τρίτσος
Ο Ανδρέας Τρίτσος ήταν Υδραίος αγωνιστής της Ελληνικής Επανάστασης.
Βίος
Ο Ανδρέας Τρίτσος ήταν πλοιοκτήτης από την Ύδρα. Είχε παντρευτεί την κόρη του προύχοντα Νικόλαου Μπουντούρη. Πριν από το 1812 είχε γίνει ιδιοκτήτης μεγάλου τρικάταρτου ιστιοφόρου το οποίο πραγματοποιούσε ταξίδια στη Μεσόγειο και στη Μαύρη Θάλασσα μεταφέροντας κυρίως σιτηρά. Στις αρχές του 1821 είχε φτάσει να έχει τέσσερα πλοία τα οποία ήταν όλα εξοπλισμένα με κανόνια. Πραγματοποιώντας ταξίδι από τη Μαύρη Θάλασσα προς τη Μεσόγειο, φτάνοντας στην Κωνσταντινούπολη, συνελήφθη και κατασχέθηκε το φορτίο του από τους Τούρκους, αν και το πλοίο του έφερε Ρωσική σημαία. Του έγινε πρόταση να ενταχθεί ο μικρός του στόλος και τα πληρώματά του στον Τουρκικό, αλλά αρνήθηκε. Τελικά οι Τούρκοι τον χρησιμοποίησαν ως πιλότο για τα περάσματα μέσα από το ελληνικό αρχιπέλαγος. Συνόδευσε τον Τουρκικό στόλο που μετέβαινε στην Ύδρα και στις Σπέτσες για να τα καταστρέψει. Ο Τρίτσος σκόπιμα προσάραξε τον πλοίο του Τούρκου αρχιναύαρχου στα ρηχά του Δοκού. Ο Τρίτσος τελικά το αποκόλλησε αλλά οι Τούρκοι περιορίστηκαν στο να περιπολούν στον Σαρωνικό και Αργολικό κόλπο.
Αποτίμηση της δράσης του
Συνετέλεσε στην καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη, στην παράδοση του Ναυπλίου στους Έλληνες και στην ματαίωση της συνδυασμένης επίθεσης που σχεδίαζαν το 1822 κατά της Ύδρας και των Σπετσών. Κυρίως με τις παραπλανητικές πληροφορίες του για ρηχά και επικίνδυνες ξέρες και την προσάραξη της καπιτάνας, πέτυχε την καθυστέρηση του τουρκικού στόλου.
Απόγονοι
Η μοναχοκόρη του Μαρδίτσα παντρεύτηκε τον Τζώρτζη Βανό που ανήκε στην ομάδα του Ανδρέα Μιαούλη. Εγγονός τους ήταν ο αντιστράτηγος Λεωνίδας Λαπαθιώτης, πατέρας του ποιητή Ναπολέοντα Λαπαθιώτη.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Μιτροειδής βαλβίδα
Οι καρδιακές βαλβίδες λειτουργούν σαν μονόδρομες πύλες, βοηθώντας τη ροή του αίματος προς μία κατεύθυνση μεταξύ των θαλάμων της καρδιάς ή μέσα και έξω από την καρδιά. Η μιτροειδής βαλβίδα είναι στην αριστερή πλευρά της καρδιάς και κανονικά επιτρέπει τη ροή αίματος μόνο από τον άνω προς τον κάτω θάλαμο της καρδιάς.
Κατηγορία:Καρδιά
Μπιλοχίρσκ
αριστερά|μικρογραφία|Ο Άσπρος βράχος στα περίχωρα του Μπιλοχίρσκ (Ακ-Καγιά) Το Μπιλοχίρσκ ή Μπελογκόρσκ (Білогірськ, Белого́рск, Qarasuvbazar, Բելոգորսկ, Կարասու-Բազար (Μπιελογκόρσκ, Καράσοβ-Μπαζάρ, Karasubazar) είναι πόλη και διοικητικό κέντρο της επαρχίας Μπιλοχίρσκ, ραγιόν (επαρχία) της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Κριμαίας. Η περιοχή αναγνωρίζεται από την πλειοψηφία των κρατών ως μέρος της Ουκρανίας αλλά έχει προσαρτηθεί από τη Ρωσία. Στην απογραφή του 2014 η πόλη είχε πληθυσμό 16.354 κατοίκων.
Η πόλη βρίσκεται 25 χιλιόμετρα ανατολικά-βορειοανατολικά της Συμφερόπολης στον ποταμό Μπιγιούκ Καράσου. Το ουκρανικό και ρωσικό όνομα της πόλης μεταφράζονται ως "λευκά όρη" και το κριμαϊκό ταταρικό όνομα Καρασουβμπαζάρ σημαίνει "παζάρι στον ποτάμι Καράσου".
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|225x225εσ|Η πόλη το 1856, από τον Κάρλο Μποσσόλι. Ο χώρος είναι σε χαμηλό υψόμετρο, ωστόσο η πόλη περιβάλλεται από λόφους, που την προστατεύουν από τον βόρειο άνεμο. Η πόλη έχει μια χαρακτηριστική κριμαϊκή Ταταρική ατμόσφαιρα. Τοποθετείται στο δρόμο μεταξύ της Συμφερόπολης και του Κερτς, στη μέση μιας περιοχής πλούσια σε δημητριακά, αμπελώνες και κήπους. Το Καρασουμπαζάρ θεωρούταν έδρα της εμπορικής δραστηριότητας στην Κριμαία και περιείχε τεράστιο σκλαβοπάζαρο, και μια μεγάλη αγορά μαύρου νερού. Η σημασία της πόλης μειώνεται σταδιακά, ωστόσο παραμένει σημαντικό κέντρο για την εξαγωγή φρούτων.
Τα σπήλαια της Ακκάγια δίνουν αποδείξεις για κατοίκηση της περιοχής πριν από χιλιάδες χρόνια. Όταν το 1736 ο Χαν Φετίχ Γκιράι οδηγήθηκε από το Μπακτσίσαραϊ στη Ρωσική Αυτοκρατορία, εγκαταστάθηκε στο Καρασουμπαζάρ, αλλά το επόμενο έτος η πόλη κατελήφθη, λεηλατήθηκε και κάηκε από τον ρωσικό στρατό.
Το Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων πυροβόλησε ντόπιους στους δρόμους της πόλης το 1941. Το Μπιλοχίρσκ κατελήφθη από τον γερμανικό στρατό την περίοδο 1941-44 κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Κατά την κατοχή, οι Γερμανοί εκτέλεσαν τους Εβραίους της πόλης σε αντιαρματική τάφρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κριμαίας
Παύλος Πολάκης
Ο Παύλος Πολάκης (Σφακιά, 11 Μαΐου 1965) είναι Έλληνας ιατρός, βουλευτής Χανίων με τον ΣΥΡΙΖΑ και πρώην Υπουργός.
Έχει διατελέσει δήμαρχος Σφακίων (2011-2015), Υφυπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης (Ιούλιος 2015 - Αύγουστος 2015) και Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας (Σεπτέμβριος 2015 - Ιούλιος 2019).
Η καταγωγή του είναι από το χωριό Αργουλές Χανίων.
Πολιτική πορεία
Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου απέκτησε την ειδίκευση του γενικού χειρουργού-εντατικολόγου. Αρχικά, εντάχθηκε στην ΚΝΕ, από την οποία αποχώρησε το 1989 ύστερα από την συμμετοχή του ΚΚΕ στην κυβέρνηση Τζαννή Τζαννετάκη και, αργότερα, προσχώρησε στις επιτροπές για τη συγκρότηση του μετέπειτα ΝΑΡ. Κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων, διετέλεσε μέλος του Συλλόγου Φοιτητών Ιατρικής «Γρηγόρης Λαμπράκης» και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος. Μετά το πέρας των σπουδών του εξελέγη μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ένωσης Ιατρών Νοσοκομείων Αθήνας και Πειραιά και του Γενικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας. Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας, ενώ συμμετείχε σε επιχείρηση μεταφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γιουγκοσλαβία το 1999.
Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 εξελέγη δήμαρχος Σφακίων από τον πρώτο γύρο, καταλαμβάνοντας το 60,97% των ψήφων, επικρατώντας του ανθυποψηφίου Γιάννη Χιωτάκη που έλαβε το 39,03% των ψήφων. Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 επανεξελέγη ως ο μοναδικός υποψήφιος με 94%. Η περίοδος της δημαρχίας του χαρακτηρίστηκε από δημόσια έργα, καθώς και από την αντίθεσή του στην καταστροφή των χημικών όπλων που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου ανοιχτά της Μεσογείου.
Εξελέγη βουλευτής Χανίων με τον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015 (οπότε διετέλεσε Υφυπουργός Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης), του Σεπτεμβρίου 2015 (οπότε διετέλεσε Αναπληρωτής Υπουργός Υγείας) και του Ιουλίου 2019, όταν και ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε την αξιωματική αντιπολίτευση. Στις εκλογές Ιουλίου 2019 εξελέγη πρώτος σε σταυρούς για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κυβερνήσεις ΣΥΡΙΖΑ
Στις 17 Ιουλίου 2015 αποδέχθηκε την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα να αναλάβει ως υφυπουργός εσωτερικών και διοικητικής ανασυγκρότησης, ύστερα από ανασχηματισμό που ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση. Με την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ τον Σεπτέμβριο του 2015, τοποθετήθηκε στη θέση του αναπληρωτή Υπουργού Υγείας με επικεφαλής υπουργό τον Ανδρέα Ξάνθο. Το 2018 ανακοίνωσε την πρόσληψη 19.500 υπαλλήλων στο ΕΣΥ.
Καθαίρεση
Στις 26 Φεβρουαρίου 2023, ο Αλέξης Τσίπρας καθαίρεσε τον Πολάκη από τομεάρχη Διαφάνειας του ΣΥΡΙΖΑ και τον παρέπεμψε στην επιτροπή δεοντολογίας του κόμματος με αφορμή σχόλια που έκανε και αναφορικά με τη εν γένει στάση του για συστηματική παραβίαση των κανόνων συλλογικότητας και δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος. Τα εν λόγω σχόλια του Πολάκη σχετίζονταν με αναφορές κατά δημοσιογράφων, δικαστών, τραπεζιτών και κατά της ΑΑΔΕ, ενώ προκάλεσαν την αυτεπάγγελτη παρέμβαση του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Πρωτοδικών. Την ίδια ημέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ με ανακοίνωσή του έθεσε το θέμα της πιθανής απομάκρυνσης του Πολάκη από τα ψηφοδέλτια του κόμματος, για τις επερχόμενες εθνικές εκλογές του 2023. Με απόφαση που ελήφθη τον Μάρτιο, ο Πολάκης παρέμεινε στα ψηφοδέλτια.
Οικογένεια και προσωπική ζωή
Ο Παύλος Πολάκης είναι παντρεμένος με την Δώρα Τσούκα, την οποία γνώρισε στα φοιτητικά του χρόνια στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχουν αποκτήσει δύο κόρες, την Σταυρούλα και την Πέρσα.
Κριτική και διαμάχες
Έχει βρεθεί στο επίκεντρο κριτικής από μερίδα του τύπου λόγω της οξείας ρητορικής του.
Έχει εμπλακεί σε διαμάχες με δημοσιογράφους, όπως τον Δεκέμβριο του 2015 σε συνέντευξη Τύπου όπου έκανε αναφορές σε ζητήματα διαπλοκής. Τον Απρίλιο του 2016, αναφερόμενος στον ίδιο δημοσιογράφο είπε ότι «έπρεπε να τον χώσω τρία μέτρα κάτω από τη γη», κάτι που προκάλεσε αντιδράσεις.
Άλλα περιστατικά περιλαμβάνουν τριβή με πολιτικούς αντιπάλους, όπως τον Άδωνι Γεωργιάδη, τον Γιάννη Στουρνάρα, καθώς και μία αντιπαράθεση με τη Νέα Δημοκρατία. Επίσης, έχει δηλώσει ότι το 20% των ιατρών της χώρας «τα παίρνει», το 80% λαμβάνει φακελάκια, προκαλώντας την αντίδραση του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Τον Οκτώβριο του 2018 βγήκε στην δημοσιότητα η δήλωσή του πως «Θα κερδίσουμε τις εκλογές αν βάλουμε κάποιους φυλακή», αναφερόμενος στους πολιτικούς του αντιπάλους και προκαλώντας αντιδράσεις στον πολιτικό κόσμο.
Στις 10 Νοεμβρίου 2019, καταδικάστηκε τελεσίδικα από το Εφετείο Αθηνών για συκοφαντική δυσφήμιση του πρώην προέδρου των εργαζομένων του ΚΕΕΛΠΝΟ Σταμάτη Πουλή.
Του έχει ασκηθεί κριτική και για παραβάσεις του αντικαπνιστικού νόμου στη βουλή. Όταν διατελούσε υφυπουργός υγείας δέχθηκε επικρίσεις από τον επίτροπο υγείας της ΕΕ Βιτένις Αντριουκαΐτις διότι κάπνιζε σε συνέντευξη τύπου του υπουργείου.
Αντικείμενο κριτικής αποτέλεσε η διαμάχη του Πολάκη με τον δημοσιογράφο Γιάννη Κουρτάκη τον οποίο κατηγόρησε για είσπραξη κονδυλίων που δόθηκαν στα μέσα ενημέρωσης του από το ΚΕΕΛΠΝΟ. Ο Κουρτάκης κατέθεσε μήνυση με αίτηση άρσης ασυλίας του βουλευτή η οποία απορρίφθηκε. Μετά την επίθεση που ακολούθησε από τον Πολάκη, ασκήθηκε μήνυση σε βάρος του, η οποία οδήγησε σε άρση της ασυλίας του.
Τον Ιούνιο του 2021, τάχθηκε κατά του εμβολιασμού ενάντια στην COVID-19 και προέβη σε υβριστικά σχόλια κατά πανεπιστημιακών και επιστημόνων. Στις απόψεις αυτές αντιτέθηκαν τόσο πολιτικοί αντίπαλοι όσο και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Υγείας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης Κατηγορία:Έλληνες χειρουργοί Κατηγορία:Σφακιανοί
Καστελβισκόντι
Το Καστελβισκόντι (ιταλικά: Castelvisconti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Πόχανγκ Στίλερς
Η Πόχανγκ Στίλερς (χάνγκουλ: 포항 스틸러스) είναι νοτιοκορεατική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Πόχανγκ του Βόρειου Γκιόνγκσανγκ. Ιδρύθηκε το 1970 με την ονομασία «Πόχανγκ Στίλγουρκς», η οποία προέρχεται από την Pohang Iron and Steel Company, ιδιοκτήτρια της ομάδας. Αποτελεί την πλέον επιτυχημένη ομάδα στην Ασία, έχοντας κατακτήσει τρια ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Νότιας Κορέας
Σοφία Γιαγκελλόνων, μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ
Η Σοφία, πολων. Zofia Jagiellonka (6 Μαΐου 1464 - 5 Οκτωβρίου 1512) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων ήταν πριγκίπισσα της Πολωνίας και με τον γάμο της έγινε μαργραβίνα του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας & μεγάλου δούκα της Πολωνίας και της Ελισάβετ των Αψβούργων, κόρης του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Αυστρίας & βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας, Γερμανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ Κατηγορία:Πολωνές πριγκίπισσες
Τσέλλα Ντάτι
Η Τσέλλα Ντάτι (ιταλικά: Cella Dati) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών
Το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 2016 από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Πρώτος υπουργός υπήρξε ο Χρήστος Σπίρτζης.
Από την 1 Μαρτίου 2023 και μετά την παραίτηση του Κώστα Αχ. Καραμανλή εξαιτίας του σιδηροδρομικού δυστυχήματος στα Τέμπη, την διοίκηση του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών ανέλαβε ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης με απόφαση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.
Στις 27 Ιουνίου 2023 με την Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη 2023 ορκίζονται Υπουργός ο Χρήστος Σταϊκούρας και Υφυπουργοί οι Χριστίνα Αλεξοπούλου και Νίκος Ταχιάος
Ιστορία
Στις 3 Αυγούστου 1976 με τον Ν. 400/1976 το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών μετονομάστηκε σε Υπουργείο Συγκοινωνιών. Στις 26 Ιουλίου 1985 με τον Ν. 1558/1985 το Υπουργείο Συγκοινωνιών μετονομάστηκε σε Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών. Στις 7 Οκτωβρίου 2009 με την απόφαση 2876/7.10.2009 του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών μετονομάστηκε Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και στις 5 Νοεμβρίου 2009 με το Π.Δ. 189/2009, υπήχθησαν σε αυτό υπηρεσίες σχετικές με τα δημόσια έργα του πρώην Υπουργείου Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων (το οποίο στις 7 Οκτωβρίου 2009 με την ίδια ως άνω απόφαση του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου είχε μετονομαστεί σε Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής). Στις 21 Ιουνίου 2012 με το Π.Δ. 85/2012, μετά από πρόταση του Πρωθυπουργού Α. Σαμαρά, το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων συγχωνεύτηκε στο Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Στις 24 Ιουνίου 2013, διαλύθηκε το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, και επανασυστάθηκε το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων με την μορφή την οποία είχε έως το 2012. Στις 31 Αυγούστου 2021, η μία θέση υφυπουργού ενισχύθηκε σε δύο υφυπουργούς έναν για κάθε ένα από τα χαρτοφυλάκια Υποδομών και Μεταφορών. Συνοπτικά:
Αρμοδιότητες
Στις αρμοδιότητες του Υπουργείου Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνονταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νυν υπουργεία της Ελλάδας  Κατηγορία:Υπουργεία Μεταφορών
Ευσταθία Άρσιτς
Η Ευσταθία Άρσιτς (Еустахија Арсић, 14 Μαρτίου 1776, στο Ίριγκ - 17 Φεβρουαρίου 1843, στο Αράντ) ήταν Σέρβα συγγραφέας και διοργανώτρια σαλονιού. Ήταν η πρώτη γυναίκα μέλος της Μάτιτσα Σρπσκα και συνέβαλε στο περιοδικό «Λετόπις». Προήγαγε, επίσης, τα έργα των Σέρβων και Ρουμάνων συγγραφέων, συμπεριλαμβανομένων των Ντοσιτέι Ομπράντοβιτς, Γιοακίμ Βούγιτς και Βουκ Κάραζιτς.
Βιογραφία
Η Ευσταθία Άρσιτς γεννήθηκε το 1776 σε οικογένεια Σέρβων Σίνσιτς στο Ιρίγκ, τότε τμήμα της νότιας Ουγγαρίας (Αυτοκρατορία Αψβούργων). Είχε μία εξαιρετική εκπαίδευση και έμαθε να μιλάει πολλές γλώσσες, Ουγγρικά, Γερμανικά, Ρουμάνικα, Εκκλησιαστικά Σλαβικά, Ιταλικά, Λατινικά και μερικά Αγγλικά. Η προσωπική της ζωή ήταν δυστυχισμένη, παντρεύτηκε και χήρεψε τρεις φορές. Ως νεαρή γυναίκα παντρεύτηκε τον κ. Λάκοβιτς, έμπορο στην Κοπρίβνιτσα της Κροατίας. Ο δεύτερος σύζυγός της ήταν ο Τομά Ραντοβανόβιαν, ένας πλούσιος Σέρβος έμπορος στο Κάρλοβακ (Κροατία), ο οποίος αγόρασε τον τίτλο ευγενείας του από τη βιεννέζικη αυλή. Στα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα, παντρεύτηκε τον τρίτο σύζυγό της, τον ευγενή Σάβα Άρσιτς, ο οποίος ήταν επί μακρόν γερουσιαστής και δήμαρχος του Αράντ, μεγάλος ευεργέτης του σχολείου Αράντ για δασκάλους και προστάτης των Σέρβων συγγραφέων εκείνης της εποχής. Μετά το γάμο τους ξεκίνησε η Ευσταθία Άρσιτς το λογοτεχνικό της έργο.
Ήταν ένας σημαντικός προστάτης των λογοτεχνικών προσπαθειών των συγχρόνων της και πιθανότατα ήταν πιο γνωστή στη ζωή της για αυτή τη δραστηριότητα παρά για τα δικά της γραπτά. Ένα από τα πιο δημοφιλή μέρη για την ανταλλαγή ιδεών ήταν το σαλόνι εκείνη την εποχή. Το σπίτι της Ευσταθίας Άρσιτς στο Αράντ είχε ένα αναγνωστήριο, συχνά διεγερμένο από την παρουσία πολιτικών και άλλων μεταναστών Σέρβων, συμπεριλαμβανομένου του Ντοσιτέι Ομπράντοβιτς. Εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον δραματουργό Γιοακίμ Βούγιτς (1772-1847), ο οποίος την ονόμασε «ma seule protectrice» (η μοναδική υποστηρίκτριά μου). Ο Βουκ Κάραντζιτς ζήτησε να της προωθήσει τα βιβλία του και πολλοί άλλοι Σέρβοι και Ρουμάνοι συγγραφείς έκαναν το ίδιο. Τα αραιά γραπτά της Ευσταθίας Άρσιτς έχουν επαινεθεί ιδιαίτερα. Μεγάλο μέρος ασχολείται με ηθικές διδασκαλίες, σύντομες συμβουλές και φιλοσοφικές σκέψεις.
Στο βιβλίο του «Ταξιδεύοντας στη Σερβία το έτος 1829» (Reise in Serbien im Spatherbst 1829; 2 vols., Berlin, 1830), ο Όττο Φέρνιναντ Ντούμπισλαβ φον Πιρτσ (1799–1832) αναφέρει ότι η Άρσιτς έχει μεταφράσει έργα των Βολταίρου, Βίλαντ και Τζέιμς Τόμας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γκραν Πρι Σαουδικής Αραβίας 2022 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Σαουδικής Αραβίας 2022 ήταν ο δεύτερος αγώνας για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2022). Διεξήχθη στην πίστα Jeddah Corniche στη Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας το τριήμερο 25-27 Μαρτίου 2022.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Για το 2022 η Pirelli έχει κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή ελαστικών για όλους τους οδηγούς που θα ειναι ίδια για όλους τους αγώνες.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 25 Μαρτίου 2022, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 25 Μαρτίου 2022, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 26 Μαρτίου 2022, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές διεξήχθησαν το Σάββατο 26 Μαρτίου 2022 λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Σέρχιο Πέρες με τον Σαρλ Λεκλέρ να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Τελική κατάταξη
– Συμπεριλαμβάνεται και 1 πόντος για τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.<br/ >
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2022
Άγιος Βασίλειος Κεφαλονιάς
Ο Άγιος Βασίλειος είναι χωριό της Κεφαλονιάς. Διοικητικά είναι έδρα της δημοτικής κοινότητας Ληξουρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παλικής, του δήμου Ληξουρίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κεφαλληνίας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αλλά και τις μεταβολές μετά από αυτό το πρόγραμμα. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Πάλης του νομού Κεφαλληνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Βασίλειος είναι πεδινό χωριό της Δ. Κεφαλονιάς, στην χερσόνησο της Παλικής, κοντά στο Ληξούρι, σε μέσο σταθμικο υψόμετρο 45. Απέχει 34 χλμ. περίπου ΒΔ. του Αργοστολίου.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ληξουρίου. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από τον δήμο Ληξουρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Παλικής. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Παλικής και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεφαλονιάς. Με το ΦΕΚ 43Α – 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κεφαλονιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Ληξουρίου. )
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
E-food
Το e-food είναι υπηρεσία διανομής στην Ελλάδα η οποία συνεργάζεται με πάνω από 20.000 καταστήματα σε όλη την Ελλάδα με κύκλο εργασιών 43.17 εκ ευρώ για το 2019.
Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2011 έχοντας μόνο δύο εργαζομένους, όμως έχει καταγράψει μεγάλη ανάπτυξη φτάνοντας μόλις σε μια δεκαετία τους 5.000 εργαζομένους. Από το 2019 έχει εντάξει πρόγραμμα κοινωνικής ευθύνης στο προγραμματισμό της.
Η εταιρεία ανήκει στην γερμανική πολυεθνική Delivery Hero από τον Μάιο του 2015. Πέρα από τα καταστήματα γρήγορου φαγητού, η εταιρεία δραστηριοποιείται και στον τομέα του σούπερ μάρκετ, έχοντας ιδρύσει την υπηρεσία efood market το 2021, που δραστηριοποιείται σε 7 πόλεις και διαθέτει 40 κόμβους αποστολής προϊόντων. Τον Μάρτιο του 2020, η εταιρεία είχε ανακοινώσει την συνεργασία της με την εταιρεία Σκλαβενίτης, ανοίγοντας στην Efood τον δρόμο για την παράδοση παραγγελιών προϊόντων σουπερμάρκετ.
Τον Σεπτέμβριο του 2021 προκάλεσε δημόσιες συζητήσεις η απόφαση της εταιρείας να υποχρεώσει κάποιους εργαζομένους της να αλλάξουν το καθεστώς τους σε ελεύθερους επαγγελματίες, κινητοποίηση η οποία τελικά αποδείχθηκε πετυχημένη καθώς η εταιρεία υποχρεώθηκε να ανακαλέσει αυτή την απόφαση. Τον Ιούνιο του 2022 έγινε πάντως νέα κινητοποίηση εργαζομένων, κατηγορώντας την εταιρεία ότι εξωθεί τους εργαζομένους στο μοντέλο του ελεύθερου επαγγελματία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις
Άγιοι Θεόδωροι Κεχρινιάς Αιτωλοακαρνανίας
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι συνοικισμός της Κεχρινιάς στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας.
Γεωγραφία - Ιστορία
Οι Άγιοι Θεόδωροι βρίσκονται βορειοανατολικά της λίμνης Αμβρακίας σε απόσταση 12,5 χλμ. ΝΑ. από την Αμφιλοχία και 5 χλμ. Β. από την Κεχρινιά. Επίσημα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1991 να ανήκει στην τότε κοινότητα Κεχρινιάς, με πληθυσμό 38 κατοίκων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τους οικισμούς Κεχρινιά, Κομποθέκλα, Κάναλος, Μακρυχώρια και Φαλαγγιάς αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Κεχρινιάς που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 36 κατοίκων.
Κώστας Ηλιάδης
Ο Κώστας Ηλιάδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Άμυνας και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας εκλεγμένος με το ΔΗΚΟ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κώστας Ηλιάδης γεννήθηκε στη Λάρνακα στις 18 Σεπτεμβρίου 1950. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε ιατρική με ειδικότητα στην παθολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στο ίδιο πανεπιστήμιο όπου αναγορεύθηκε σε διδάκτωρ ιατρικής. Εργάζεται ως παθολόγος.
Πολιτική διαδρομή
Εκλέχθηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας με το ΔΗΚΟ για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εσωτερικών, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κανονισμού της Βουλής και Δικαιωμάτων των μελών του Σώματος.
Στις 27 Φεβρουαρίου 1993 διορίστηκε Υπουργός Άμυνας στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη.
Στις προεδρικές εκλογές του 1998 διαφώνησε με την απόφαση του ΔΗΚΟ για στήριξη του Γιώργου Ιακώβου και αποχώρησε από το κόμμα. Στις προεδρικές εκλογές του 2003 υποστήριξε τον Αλέκο Μαρκίδη.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2011 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ ως αριστίνδην υποψήφιος, αλλά δεν εξελέγη.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Δημοκρατικό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Λάρνακας Κατηγορία:Κύπριοι ιατροί Κατηγορία:Κύπριοι παθολόγοι Κατηγορία:Υπουργοί Άμυνας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993 Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Κατάλογος πρωθυπουργών της Παπούα Νέας Γουινέας
Από τον Δεκέμβριο του 2011 το αξίωμα αμφισβητήθηκε με τους Πίτερ Ο' Νιλ από το Κόμμα Λαϊκό Εθνικό Κογκρέσο και Σερ Μάικλ Σομάρε από το Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού να ερίζουν και να αξιώνουν τη θέση. Τελικά ο τελευταίος υποστήριξε τον Ο' Νιλ στις 3 Αυγούστου 2012, θέτοντας τέρμα στην συνταγματική κρίση.
Γιάν Μπαρτές
Ο Γιάν Ρομαίν Μπαρτές, γεννημένος στις 9 Οκτωβρίου 1974 στο Σαμπερί, είναι Γάλλος δημοσιογράφος, τηλεοπτικός παρουσιαστής και παραγωγός. Ήταν παρουσιαστής του Le Petit Journal, στο Canal+ από το 2004 έως το 2016, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2016 παρουσιάζει την εκπομπή Quotidien στο TMC.
Παιδική ηλικία και σπουδές
Υιός σιδηροδρομικού, γεννημένος στο Σαμπερί και ισπανικής καταγωγής, ο Γιάν Μπαρτές φοίτησε στο Κολλέγιο Ζαν Μερμόζ του Μπαρμπί, ενώ, στην συνέχεια, στο Λύκειο Βωζελά. Έπειτα από ένα φιλολογικό απολυτήριο λυκείου, συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Σαβοΐας, όπου και ήταν φοιτητής σε ένα DEUG αγγλικών. Τελικώς, προσανατολίστηκε προς την δημοσιογραφία παρακολουθώντας μαθήματα για διάστημα τριών ετών, από το 1995 έως το 1998, στο Ινστιτούτο των Επιστημών της Ενημέρωσης και της Επικοινωνίας (ISIC), IUP της Université Bordeaux III.
Canal+
Το 1998, ο Γιάν Μπαρτές ξεκίνησε να εργάζεται ως εκπαιδευόμενος στην υπηρεσία επικοινωνίας του Canal+, όντας υπεύθυνος για τις επιθεωρήσεις τύπου. Το 2002, εργάστηκε με τους καλεσμένους της εκπομπής + Clair.
Λίγο καιρό μετά τον θάνατο του πατέρα του, ζήτησε να μετατεθεί στην συντακτική ομάδα του iTélé, το οποίο είχε μόλις ξεκινήσει την λειτουργία του. Πραγματοποίησε σειρά ρεπορτάζ ως ανταποκριτής, το περιεχόμενο των οποίων ήταν ήδη στραμμένο ενάντια στην ξύλινη πολιτική γλώσσα.
Το 2004, συνεργάστηκε με τον Μισέλ Ντενιζό στην εκπομπή Le Grand Journal του Canal+ για την παρουσίαση κάθε βράδυ των ενοτήτων του Petit Journal People και του Petit Journal Actu, με μια κριτική και χιουμοριστική στάση επί της ειδησεογραφίας, αρχικά ως voice off και στην συνέχεια στο πλατό της εκπομπής, με ημερομηνία εκκίνησης τις 3 Σεπτεμβρίου 2007. Μετά τον Σεπτέμβριο του 2010, το Petit journal People έπαυσε να υφίσταται, προκειμένου να επιτρέψει την επιμήκυνση σε χρόνο προβολής του Petit Journal Actu, το οποίο μετατράπηκε στο Petit Journal. Η εκπομπή μεταδιδόταν, τότε, στο τέλος του πρώτου μέρους του Grand Journal στις 19:45, από Δευτέρα έως Πέμπτη. Εκείνη την περίοδο, δεκατέσσερα συνολικά άτομα εργάζονταν για την δημιουργία και την παραγωγή του συγκεκριμένου τηλεοπτικού προγράμματος, από το ρεπορτάζ έως το μοντάζ.
Με την έναρξη της τηλεοπτικής σεζόν του 2011, το Le Petit Journal αναβαθμίστηκε από απλή ενότητα σε αυτόνομη εκπομπή (ανεξάρτητη του Grand Journal), κάτι που επέτρεψε στον Μπαρτές την πρόσληψη χρονογράφων (μετά το 2013, οι Μαρτέν Βέιλ, Μαξίμ Μυσκά και Οφελί Μενιέ) και την παρουσία ενός καλεσμένου στην εκπομπή του. Από τις 28 Αυγούστου 2011, η εκπομπή άρχισε να προβάλλεται από την Δευτέρα έως την Παρασκευή, στις 20:05 (κάνοντας, έτσι, μια παύση στο Grand Journal, αμέσως μετά την προβολή του Les Guignols). Μετά τις 26 Αυγούστου 2013, προς αποφυγή της ενδιάμεσης διακοπής του Grand Journal, το Petit Journal άρχισε να προβάλλεται τις ίδιες ακριβώς ημέρες με τα προηγούμενα ωράριά του, με την ώρα προβολής, ωστόσο, να μετατίθεται για τις 20:25. Μαζί με την αλλαγή αυτή στην προβολή, ο ίδιος άρχισε να λαμβάνει μηνιαίο μισθό της τάξεως των 30.000 €.