cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σταθερά διάστασης οξέος
Πειραματικός προσδιορισμός
Είναι πολύ δύσκολο να μετρηθούν οι τιμές pH που είναι μικρότερες από δύο σε υδατικό διάλυμα με ένα ηλεκτρόδιο υάλου, επειδή ο νόμος του Nernst έχει πρόβλημα σε τέτοιες χαμηλές τιμές pH. Για να προσδιοριστούν οι τιμές pK που είναι μικρότερες από περίπου 2 ή μεγαλύτερες από περίπου 11 μπορεί να χρησιμοποιηθούν μετρήσεις φασματοφωτομετρίας ή NMR, ή σε συνδυασμό με μετρήσεις pH.
Όταν το ηλεκτρόδιο υάλου δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί, όπως με τα μη υδατικά διαλύματα, χρησιμοποιούνται συχνά φασματοφωτομετρικές μέθοδοι. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν μετρήσεις απορρόφησης ή φθορισμού. Και στις δυο περιπτώσεις η μετρούμενη ποσότητα θεωρείται ότι είναι ανάλογη προς το άθροισμα των συνεισφορών από κάθε φωτοενεργό είδος· με τις μετρήσεις απορρόφησης θεωρείται ότι εφαρμόζεται ο νόμος Beer-Lambert.
Τα υδατικά διαλύματα με κανονικό νερό δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για μετρήσεις NMR του 1H, αλλά πρέπει να χρησιμοποιηθεί το βαρύ ύδωρ, D2O. Τα δεδομένα NMR του 13C, όμως, μπορούν να χρησιμοποιηθούν με κανονικό νερό και φάσματα NMR 1Η με μη υδατικά μέσα. Οι μετρούμενες ποσότητες με NMR είναι χημικές μετατοπίσεις μέσου χρόνου, επειδή η ανταλλαγή πρωτονίων είναι γρήγορη στην κλίμακα χρόνου του NMR. Άλλες χημικές μετατοπίσεις, όπως αυτές του 31P μπορούν επίσης να μετρηθούν.
Μικροσταθερές
Μια βάση όπως η σπερμίνη έχει λίγες διαφορετικές θέσεις όπου μπορεί να συμβεί πρωτονίωση. Σε αυτό το παράδειγμα, το πρώτο πρωτόνιο μπορεί να πάει στην τελική ομάδα -NH2, ή στις εσωτερικές ομάδες -NH-. Οι τιμές pKa για τη διάσταση της πρωτονιωμένης σπερμίνης στη μία ή την άλλη θέση είναι παραδείγματα μικροσταθερών ισορροπίας. Δεν μπορούν να προσδιοριστούν άμεσα μέσω μετρήσεων του pH, της απορρόφησης, του φθορισμού, ή NMR. Παρόλα αυτά, η θέση της πρωτονίωσης είναι πολύ σημαντική για βιολογική λειτουργία, έτσι έχουν αναπτυχθεί μαθηματικές μέθοδοι για τον προσδιορισμό των μικροσταθερών.
Εφαρμογές και σπουδαιότητα
Η γνώση των τιμών pKa είναι σημαντική για την ποσοτική επεξεργασία των συστημάτων που περιλαμβάνουν ισορροπίες οξέος-βάσης σε διάλυμα. Πολλές εφαρμογές υπάρχουν στη βιοχημεία· παραδείγματος χάρη, οι τιμές pKa των πρωτεϊνών και των πλευρικών αλυσίδων των αμινοξέων είναι μεγάλης σημασίας για τη δραστικότητα των ενζύμων και τη σταθερότητα των πρωτεϊνών. Οι τιμές pKa των πρωτεϊνών δεν μπορούν πάντα να μετρηθούν άμεσα, αλλά μπορούν να υπολογιστούν χρησιμοποιώντας θεωρητικές μεθόδους. Τα ρυθμιστικά διαλύματα χρησιμοποιούνται εκτεταμένα για να παράσχουν διαλύματα στο ή κοντά στο φυσιολογικό pH για τη μελέτη των βιοχημικών αντιδράσεων· ο σχεδιασμός αυτών των διαλυμάτων εξαρτάται από τη γνώση των τιμών pKa των συστατικών τους. Σημαντικά ρυθμιστικά διαλύματα περιλαμβάνουν MOPS, που δίνουν ένα διάλυμα με pH 7,2 και την τρικίνη, που χρησιμοποιείται στην ηλεκτροφόρηση πηκτής. Η ρύθμιση είναι ένα βασικό τμήμα της φυσιολογίας οξέος-βάσης που περιλαμβάνει την οξεοβασική ισορροπία, και είναι βασική στην κατανόηση διαταραχών όπως η ανισορροπία οξέων-βάσεων. Το ισοηλεκτρικό σημείο ενός δεδομένου μορίου είναι μια συνάρτηση των τιμών του pK, έτσι διαφορετικά μόρια έχουν διαφορετικά ισοηλεκτρικά σημεία. Αυτό επιτρέπει μια τεχνική που λέγεται ισοηλεκτρική εστίαση, που χρησιμοποιείται στον διαχωρισμό των πρωτεϊνών με δισδιάστατη ηλεκτροφόρηση πηκτής.
Τα ρυθμιστικά διαλύματα παίζουν επίσης βασικό ρόλο στην αναλυτική χημεία. Χρησιμοποιούνται όποτε υπάρχει ανάγκη για τη ρύθμιση του pH ενός διαλύματος σε μια συγκεκριμένη τιμή. Συγκρινόμενο με ένα υδατικό διάλυμα, το pH ενός ρυθμιστικού διαλύματος είναι σχετικά ανθεκτικό στην προσθήκη μικρής ποσότητας ισχυρού οξέος ή ισχυρής βάσης. Η ικανότητα ρύθμισης ενός απλού ρυθμιστικού διαλύματος είναι μέγιστη όταν pH = pKa. Στην εκχύλιση οξέος-βάσης, η αποτελεσματικότητα της εκχύλισης μιας ένωσης σε μια οργανική φάση, όπως ένας αιθέρας, μπορεί να βελτιστοποιηθεί ρυθμίζοντας το pH της υδατικής φάσης χρησιμοποιώντας ένα κατάλληλο ρυθμιστικό. Στο βέλτιστο pH, η συγκέντρωση του ηλεκτρικά ουδέτερου είδους μεγιστοποιείται· ένα τέτοιο είδος είναι πιο διαλυτό σε οργανικούς διαλύτες που έχουν μικρή διηλεκτρική σταθερά από ότι είναι στο νερό. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται για τον καθαρισμό των ασθενών οξέων και βάσεων.
Ένας πεχαμετρικός δείκτης είναι ένα ασθενές οξύ ή μια ασθενής βάση που αλλάζει χρώμα στη μετάβαση της περιοχής pH, που είναι περίπου pKa ± 1. Ο σχεδιασμός ενός γενικού δείκτη απαιτεί ένα μείγμα δεικτών των οποίων οι γειτονικές τιμές pKa διαφέρουν περίπου κατά δύο, έτσι ώστε οι περιοχές μετάβασης του pH τους μόλις να επικαλύπτονται.
Στη φαρμακολογία ο ιονισμός μιας ένωσης αλλάζει τη φυσική της συμπεριφορά και οι μακροϊδιότητες όπως η διαλυτότητα και ο συντελεστής κατανομής/λιποφιλία (log p). Παραδείγματος χάρη, ο ιονισμός οποιασδήποτε ένωσης θα αυξήσει τη διαλυτότητα στο νερό, αλλά θα μειώσει τη λιποφιλία. Αυτό χρησιμοποιείται στην ανάπτυξη των φαρμάκων για να αυξήσει τη συγκέντρωση μιας ένωσης στο αίμα ρυθμίζοντας το pKa μιας ιονίσιμης ομάδας.
Η γνώση των τιμών pKa είναι σημαντική στην κατανόηση των συμπλόκων συναρμογής, που σχηματίζονται από την αλληλεπίδραση ενός μεταλλικού ιόντος, Mm+, που δρα ως οξύ Λιούις, με έναν υποκαταστάτη, L, που δρα ως βάση Λιούις. Όμως, ο υποκαταστάτης μπορεί επίσης να υποστεί αντιδράσεις πρωτονίωσης, έτσι ο σχηματισμός ενός συμπλόκου σε υδατικό διάλυμα μπορεί να αναπαρασταθεί συμβολικά με την αντίδραση Για τον προσδιορισμό της σταθεράς ισορροπίας αυτής της αντίδρασης, στην οποία ο υποκαταστάτης χάνει ένα πρωτόνιο, το pKa του πρωτονιωμένου υποκαταστάτη πρέπει να είναι γνωστό. Στην πράξη, ο υποκαταστάτης μπορεί να είναι πολυπρωτικός· παραδείγματος χάρη το EDTA4− μπορεί να δεχθεί τέσσερα πρωτόνια· σε αυτήν την περίπτωση, όλες οι τιμές pKa πρέπει να είναι γνωστές. Επιπλέον, το μεταλλικό ιόν υπόκειται σε υδρόλυση, δηλαδή, συμπεριφέρεται ως ασθενές οξύ, έτσι οι τιμές pK για τις αντιδράσεις υδρόλυσης πρέπει να είναι γνωστές. Η αξιολόγηση του κινδύνου που σχετίζεται με ένα οξύ ή μια βάση μπορεί να απαιτήσει τη γνώση των τιμών pKa. Παραδείγματος χάρη, το υδροκυάνιο είναι ένα πολύ τοξικό αέριο, επειδή το ιόν κυανίου αναστέλλει το ένζυμο οξειδάση του κυτοχρώματος c που περιέχει σίδηρο. Το υδροκυάνιο είναι ένα ασθενές οξύ σε υδατικά διαλύματα με pKa περίπου 9. Σε ισχυρά αλκαλικά διαλύματα, πάνω από pH 11, το κυανιούχο νάτριο είναι «πλήρως διιστάμενο», έτσι ο κίνδυνος λόγω του αερίου υδροκυανίου μειώνεται κατά πολύ. Ένα όξινο διάλυμα, αφ' ετέρου, είναι πολύ επικίνδυνο επειδή όλο το κυανίδιο είναι στην μορφή του οξέος. Η κατάποση του κυανιδίου από το στόμα είναι δυνητικά μοιραία, ανεξάρτητα από το pH, λόγω της αντίδρασης με την οξειδάση του κυτοχρώματος c.
Στην περιβαντολογία οι ισορροπίες οξέος-βάσης είναι σημαντικές για τις λίμνες και τους ποταμούς· παραδείγματος χάρη, τα χουμικά οξέα είναι σημαντικά συστατικά των φυσικών υδάτων. Ένα άλλο παράδειγμα εμφανίζεται στην χημική ωκεανογραφία: για τον ποσοτικό προσδιορισμό της διαλυτότητας του σιδήρου(III) στο θαλασσινό νερό σε διαφορετικές αλμυρότητες, οι τιμές pKa για τον σχηματισμό των προϊόντων υδρόλυσης του σιδήρου(III) Fe(OH)2+, Fe(OH)2+ και Fe(OH)3 προσδιορίζονται, μαζί με το γινόμενο διαλυτότητας του υδροξειδίου του σιδήρου.
Τιμές για συνηθισμένες ουσίες
Υπάρχουν πολλές τεχνικές για τον προσδιορισμό του pKa μιας χημικής ουσίας, που οδηγεί σε κάποιες διαφορές μεταξύ των διαφορετικών πηγών. Οι καλά μετρημένες τιμές μπορεί να διαφέρουν μεταξύ τους μέχρι 0,1 μονάδα, συνήθως. Τα δεδομένα που παρουσιάζονται εδώ ελήφθησαν στους 25 °C σε νερό. Περισσότερες τιμές μπορούν να βρεθούν παραπάνω στη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χημικές ιδιότητες Κατηγορία:Οξέα Κατηγορία:Βάσεις Κατηγορία:Αναλυτική χημεία Κατηγορία:Φυσικοχημεία
Σήραγγα
thumb|right|Μια πρώην σιδηροδρομική σήραγγα, κοντά στο Χούγετ στο [[Βέλγιο, που έχει μετατραπεί για χρήση από πεζούς και ποδήλατα.]] Μία σήραγγα είναι ένα υπόγειο πέρασμα. Ο ορισμός του τι αποτελεί μία σήραγγα δεν είναι καθολικά αποδεκτός. Παρ' όλα αυτά, γενικά, οι σήραγγες έχουν τουλάχιστον δύο φορές μεγαλύτερο μήκος από το πλάτος τους. Επιπλέον, πρέπει να είναι πλήρως κλεισμένες από όλες τις πλευρές, εκτός από τα ανοίγματα σε κάθε πλευρά.
Μία σήραγγα μπορεί να αποτελεί δίοδο για πεζούς, ποδηλάτες, μηχανοκίνητα οχήματα, για μεταφορικά μέσα σταθερής τροχιάς ή για πλοία. Μερικές χρησιμοποιούνται ως υδραγωγεία, κατασκευασμένες αποκλειστικά για την μεταφορά νερού, για κατανάλωση, για υδροηλεκτροπαραγωγή ή σαν αποχετευτικός αγωγός, ενώ άλλες παρέχουν άλλες υπηρεσίες όπως την φιλοξενία τηλεπικοινωνιακών καλωδίων. Υπάρχουν ακόμα και σήραγγες για την διέλευση ορισμένων σημείων από ζώα υπό εξαφάνιση. Μερικές μυστικές σήραγγες έχουν κατασκευαστεί ως μέσο για την είσοδο ή διαφυγή από μια περιοχή.
Γεωτεχνική Μελέτη
Σε μερικές περιπτώσεις, συμβατικές μέθοδοι της γεωτεχνικής μελέτης δεν παράγουν επαρκείς πληροφορίες για την εκτίμηση, για παράδειγμα, της φύσης των όγκων πετρωμάτων ή της ακριβής περιοχής ελαττωματικών ζωνών. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερο πρόβλημα σε σήραγγες μεγάλης διαμέτρου. Για να αντιμετωπιστούν αυτά τα προβλήματα, προηγείται της κυρίως σήραγγας μία πιλοτική σήραγγα, ή φρεάτιο. Αυτή η σήραγγα μικρότερης διαμέτρου μπορεί να υποστηριχθεί ευκολότερα όταν προκύψουν απρόβλεπτες συνθήκες και τελικά να ενσωματωθεί στην τελική σήραγγα. Εναλλακτικά, μπορούν να χρησιμοποιηθούν βαθιές οπές όπου παίρνονται δείγματα μπροστά από το μέτωπο της σήραγγας.
Κατασκευή
thumb|Κατασκευή της σήραγγας Γκόταρντ στις Ελβετικές Άλπεις. thumb|Κατασκευή σήραγγας του [[Μετρό Παρισιού|Μετρό του Παρισιού με την μέθοδο εκσκαφής και Επικάλυψης (Cut-and-cover).]] Οι σήραγγες κατασκευάζονται σε διάφορους τύπους υλικών, από μαλακό πηλό μέχρι σκληρά πετρώματα και η μέθοδος εκσκαφής εξαρτάται από τις συνθήκες του εδάφους.
Εκσκαφή και Επανεπίχωση (Cut-and-Cover)
Η Εκσκαφή και Επανεπίχωση είναι μια απλή μέθοδος κατασκευής σηράγγων σε μικρή απόσταση από την επιφάνεια, όπου πρώτα σκάβεται ένα όρυγμα και μετά τοποθετείται από πάνω η οροφή. Η αντοχή της οροφής και του συστήματος στήριξης θα πρέπει να είναι αρκετά ισχυρό ώστε να μπορεί να αντεπεξέλθει στο βάρος των υλικών επικάλυψης, των δρόμων και οτιδήποτε βρίσκεται στην επιφάνεια.
Είναι διαθέσιμες δύο βασικές μορφές της Εκσκαφής και Επικάλυψης:
Οι ρηχές σήραγγες είναι συχνά εκσκαφής και επικάλυψης, ενώ για μεγαλύτερα βάθη χρησιμοποιείται μηχάνημα διάνοιξης με ασπίδα εκσκαφής.
Μηχανήματα Εκσκαφής
thumb|Ένα μηχάνημα εκσκαφής σηράγγων που χρησιμοποιήθηκε στη Νεβάδα των Η.Π.Α.
Τα Μηχανήματα Εκσκαφής Σηράγγων ή TBM όπως ονομάζονται από το αγγλικό αρκτικόλεξο (Tunnel boring machines) σχετίζονται με πολλά συμπληρωματικά στοιχεία που μπορούν να αυτοματοποιήσουν ολόκληρη την διαδικασία εκσκαφής της σήραγγας. Υπάρχουν πολλών ειδών TBM που λειτουργούν σε ένα εύρος συνθηκών, από σκληρά πετρώματα μέχρι έδαφος με θύλακες νερού. Ορισμένοι τύποι TBM έχουν διαμερίσματα υπό πίεση στο μπροστινό μέρος, επιτρέποντας τα να χρησιμοποιούνται σε δύσκολες συνθήκες όπως κάτω από υδάτινο πυθμένα. Αυτό συμπιέζει το έδαφος μπροστά από την κεφαλή εκσκαφής του TBM για να αντισταθμίσει στην πίεση του νερού. Ο χειριστής εργάζεται υπό κανονική ατμοσφαιρική πίεση πίσω από το συμπιεσμένο διαμέρισμα, αλλά μπορεί να χρειαστεί να εισέλθει στο συμπιεσμένο διαμέρισμα για να αλλάξει ή να επιδιορθώσει τους κόφτες. Αυτό απαιτεί ειδικές προφυλάξεις, όπως τοπική προεργασία του εδάφους ή την ακινητοποίηση του TBM σε περιοχή χωρίς νερό. Παρ' όλες τις δυσκολίες, σήμερα προτιμούνται τα TBM από την προηγούμενη μέθοδο της εκσκαφής σε ατμόσφαιρα υπό πίεση, με έναν θάλαμο απομόνωσης και αποσυμπίεσης σε κάποια απόσταση από το TBM, η οποία απαιτεί να εργάζονται οι χειριστές σε υψηλή πίεση και να πρέπει να περνούν από θάλαμο αποσυμπίεσης στο τέλος της βάρδιας τους, όπως οι δύτες.
Μέχρι πρόσφατα, το μεγαλύτερο TBM που κατασκευάστηκε, χρησιμοποιήθηκε για την διάνοιξη της σήραγγας Πράσινη Καρδιά (αγγλικά: Green Heart Tunnel, Ολλανδικά: Tunnel Groene Hart) στην Ολλανδία. Είχε διάμετρο 14,87 μέτρα.
Σήμερα υπάρχουν ακόμα μεγαλύτερα μηχανήματα, όπως για παράδειγμα τα μηχανήματα που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του περιφερειακού δρόμου της Μαδρίτης στην Ισπανία και της σήραγγας Χονγκ Μινγκ στην Σαγκάη στην Κίνα.
Διογκωμένη πολυστερίνη
Η Διογκωμένη πολυστερίνη (EPS - Expanded polystyrene), γνωστή στην Ελλάδα και σαν φελιζόλ, είναι ένα ελαφρύ, θερμομονωτικό υλικό το οποίο χρησιμοποιείται στην οικοδομή και σε άλλες εφαρμογές. Παράγεται από κόκκους πολυστυρολίου, οι οποίοι είναι θερμοπλαστικοί. Με τη διόγκωσή τους, οι κόκκοι μεγαλώνουν και γίνονται σφαιρίδια, τα οποία διογκώνονται περισσότερο και κολλούν μεταξύ τους. Η διογκωμένη πολυστερίνη παράγεται σε μεγάλα μπλοκ, τα οποία κόβονται σε πλάκες ή από καλούπια απευθείας στη μορφή του καλουπιού, όπως κιβώτια, δίσκοι για σπορόφυτα κα. Το όνομα ΦΕΛΙΖΟΛ προέρχεται από την 1η γνωστή εταιρεία στην Ελλάδα που το παρήγαγε η οποία πωλούσε μονωτικά από φελλό. Η επιστημονικά σωστή ορολογία είναι Διογκωμένο Πολυστυρένιο γιατί η α' ύλη του EPS παράγεται με τον πολυμερισμό του στυρενίου, αλλά έχει επικρατήσει μέχρι σήμερα το όνομα πολυστερίνη.
Το προωθητικό αέριο στη διογκωμένη πολυστερίνη είναι το πεντάνιο το οποίο περιέχεται σε ποσοστό μικρότερο του 5% κ.ο.στην α' ύλη. Μετά τη διόγκωση της α' ύλης με ατμό και την παραγωγή του τελικού προϊόντος το πεντάνιο φεύγει από το υλικό και τη θέση του παίρνει ο αέρας. Στο τελικό προϊόν το 98% κ.ο. είναι αέρας και 2% είναι τα τοιχώματα των κλειστών κυψελών από Διογκωμένο Πολυστυρένιο.
Εκτός από εφαρμογές στην οικοδομική, η διογκωμένη πολυστερίνη χρησιμοποιείται και για παραγωγή προτύπων (καλουπιών) για χύτευση περίπλοκων σχημάτων, αλλά και ως υλικό συσκευασίας. Είναι εξαιρετικό θερμομονωτικό υλικό και οι εφαρμογές εκτός από τη μόνωση και τη συσκευασία επεκτείνονται και στη δόμηση και τη διακόσμηση. Η νέα τεχνολογία στη μόνωση με Διογκωμένο Πολυστυρένιο είναι η προσθήκη ανακλαστήρων/απορροφητών της υπέρυθρης ακτινοβολίας (IR - Infrared Absorbers) στην μάζα της α' ύλης του, όπως ο γραφίτης ή ο άνθρακας, που βελτιώνουν τη θερμομονωτική ικανότητα του υλικού έως και 20%, μειώνοντας το συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας (λ) του. Η νέα κατηγορία υλικών του ΕPS με ανακλαστήρες/απορροφητές ονομάζεται ΕPS ΙR και έχουν διαφορετικές αποχρώσεις του γκρί ανάλογα με τον τύπο και την περιεκτικότητα ανακλαστήρα στη μάζα τους.
Λαδίσλαος Γ΄ της Ουγγαρίας
Ο Λαδίσλαος Γ΄ (π.1200 - 1205) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας (1204-1205). Ήταν υιός του Ίμρε βασιλιά της Ουγγαρίας και της Κωνσταντίας της Αραγωνίας.
Ο πατέρας του ήταν υιός του Μπέλα Γ΄ και της Αγνής των Σατιγιόν πριγκίπισσας της Αντιοχείας, ενώ η μητέρα του ήταν κόρη του Αλφόνσου Β΄ βασιλιά της Αραγωνίας και της Σάντσας των Ιβρέα-Βουργουνδίας, πριγκίπισσας της Καστίλλης.
Η ζωή του
Ο Ίμρε είχε φυλακίσει τον προκλητικό, νεότερο αδελφό του δούκα Ανδρέα. Όταν ο Λαδίσλαος ήταν τεσσάρων ετών, ο πατέρας του ασθένησε βαριά. Ο Ίμρε, για να τον διαδεχθεί ο υιός του, ελευθέρωσε τον αδελφό του, τον έθεσε αντιβασιλιά ως την ενηλικίωση του Λαδισλάου και έστεψε τον υιό του ως βασιλιά στις 26 Αυγούστου 1204. Στις 30 Νοεμβρίου απεβίωσε ο Ίμρε και τότε ο πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ έστειλε επιστολή στο δούκα Ανδρέα, προειδοποιώντας τον να σεβαστεί τα συμφέροντα τού παιδιού. Όμως ο Ανδρέας κατάσχεσε τα χρήματα που είχε ο Ίμρε εναποθέσει στο αββαείο Πίλις (Pilis) για τον Λαδίσλαο. Η μητέρα του παιδιού, που κατάλαβε ότι η θέση του ήταν ανασφαλής, διέφυγε στον Λεοπόλδο ΣΤ΄ δούκα της Αυστρίας. Αν και ο δούκας Ανδρέας προσπάθησε να τους συλλάβει, αυτοί έφθασαν στη Βιέννη. Ο Λεοπόλδος ΣΤ΄, που ήταν εξάδελφος του Ίμρε και του Ανδρέα, πρόσφερε πρόθυμα την προστασία του, αν και ο Ανδρέας τον απείλησε με εισβολή. Ξαφνικά όμως ο Λαδίσλαος Γ΄ απεβίωσε στις 7 Μαΐου 1205 και τον διαδέχθηκε ο θείος του ως Ανδρέας Β΄ της Ουγγαρίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Κροατίας
Πυελικό έδαφος
μικρογραφία|Πυελικοί μύες γυναικός μικρογραφία|Πυελικοί μύες ανδρός Το πυελικό έδαφος, ή πυελικό διάφραγμα, είναι μυϊκό χώρισμα που χωρίζει την πυελική κοιλότητα (πάνω) και την περιοχή του περίνεου (συμπεριλαμβανομένου του περίνεου) (κάτω). Σχηματίζεται από τον ανυψωτήρα μυ του κρανίου και τον κόκκυγα μυ, και σχετίζεται με τον συνδετικό ιστό.
Το πυελικό έδαφος έχει δύο τρήματα (κενά): έμπροσθεν το ουρογεννητικό τρήμα από το οποίο διέρχεται η ουρήθρα και ο κόλπος και όπισθεν το τρήμα του ορθού από το οποίο διέρχεται ο πρωκτικός σωλήνας.
Σχέσεις
Η πυελική κοιλότητα της αληθινής λεκάνης έχει ως κατώτερο όριο το πυελικό έδαφος (και ως άνω όριο το πυελικό χείλος). Το περίνεο έχει ως ανώτερο όριο το πυελικό έδαφος.
Όπισθεν, το πυελικό έδαφος εκτείνεται στο πρωκτικό τρίγωνο.
Λειτουργία
Είναι σημαντικό για την παροχή υποστήριξης για τα σπλάχνα της πυέλου (όργανα), π.χ. την ουροδόχο κύστη, τα έντερα, τη μήτρα (στις γυναίκες) και για τη διατήρηση της εγκράτειας ως μέρος των σφιγκτήρων του ουροποιητικού και του πρωκτού. Διευκολύνει τη γέννηση, καθώς αντιστέκεται στην κάθοδο του παρουσιαζόμενου τμήματος, αναγκάζοντας το έμβρυο να περιστρέφεται προς τα εμπρός για να πλοηγηθεί μέσω της πυελικής ζώνης. Βοηθά στη διατήρηση της βέλτιστης ενδοκοιλιακής πίεσης.
Κλινική σημασία
Το πυελικό έδαφος υπόκειται σε κλινικά σχετικές αλλαγές που μπορεί να οδηγήσουν σε:
Η βλάβη στο πυελικό έδαφος όχι μόνο συμβάλλει στην ακράτεια ούρων αλλά μπορεί να οδηγήσει σε πρόπτωση πυελικών οργάνων. Η πρόπτωση πυελικών οργάνων εμφανίζεται στις γυναίκες όταν τα πυελικά όργανα (π.χ. κόλπος, ουροδόχος κύστη, ορθό ή μήτρα) προεξέχουν μέσα ή έξω από τον κόλπο. Τα αίτια της πρόπτωσης πυελικών οργάνων δεν είναι διαφορετικά από εκείνα που επίσης συμβάλλουν στην ακράτεια ούρων. Αυτά περιλαμβάνουν ακατάλληλο (ασύμμετρο, υπερβολικό, ανεπαρκές) μυϊκό τόνο και ασυμμετρίες που προκαλούνται από τραύμα στη λεκάνη. Η ηλικία, η εγκυμοσύνη, το οικογενειακό ιστορικό και η ορμονική κατάσταση συμβάλλουν στην ανάπτυξη της πρόπτωσης πυελικών οργάνων. Ο κόλπος αιωρείται από προσκολλήσεις στο περίνεο, το πλευρικό τοίχωμα της πυέλου και το ιερό οστό μέσω προσκολλήσεων που περιλαμβάνουν κολλαγόνο, ελαστίνη και λείους μυς. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί για την αποκατάσταση των μυών του πυελικού εδάφους. Οι μύες του πυελικού εδάφους μπορούν να ενισχυθούν με ασκήσεις Κέγκελ.
Οι διαταραχές του οπίσθιου πυελικού εδάφους περιλαμβάνουν πρόπτωση ορθού, ορθοκήλη, περινεϊκή κήλη και μια σειρά λειτουργικών διαταραχών συμπεριλαμβανομένου του ανισμού. Η δυσκοιλιότητα που οφείλεται σε οποιαδήποτε από αυτές τις διαταραχές ονομάζεται «λειτουργική δυσκοιλιότητα» και είναι αναγνωρίσιμη με κλινικά διαγνωστικά κριτήρια.
Η άσκηση του πυελικού εδάφους (PFE), επίσης γνωστή ως ασκήσεις Κέγκελ, μπορεί να βελτιώσει τον τόνο και τη λειτουργία των μυών του πυελικού εδάφους, κάτι που είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο για τις γυναίκες (και λιγότερο συχνά τους άνδρες) που εμφανίζουν ακράτεια ούρων από στρες. Ωστόσο, η συμμόρφωση με τα προγράμματα PFE είναι συχνά ανεπαρκής. Η PFE γενικά είναι αναποτελεσματική για την ακράτεια ούρων εκτός εάν εκτελείται με βιοανατροφοδότηση και εκπαιδευμένη επίβλεψη και σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να μην έχει κανένα όφελος. Ο μυϊκός τόνος του πυελικού εδάφους μπορεί να εκτιμηθεί χρησιμοποιώντας ένα περινεόμετρο, το οποίο μετρά την πίεση μέσα στον κόλπο. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί φαρμακευτική αγωγή για τη βελτίωση της εγκράτειας. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την επιδιόρθωση ή ακόμα και για την ανακατασκευή του πυελικού εδάφους.
Η περινεολογία ή πυελοπερινεολογία είναι μια ειδικότητα που ασχολείται με τα λειτουργικά προβλήματα των τριών αξόνων (ουρολογικά, γυναικολογικά και κολοπρωκτολογικά) του πυελικού εδάφους.
Επανάσταση του Κέδρου
Η Επανάσταση του Κέδρου (ثورة الأرز) ή Εξέγερση της Ανεξαρτησίας (انتفاضة الاستقلال) ήταν μια σειρά διαδηλώσεων στον Λίβανο (ειδικά στην πρωτεύουσα Βηρυτό) που πυροδοτήθηκε από τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου, Ραφίκ Χαρίρι. Το λαϊκό κίνημα ήταν αξιοσημείωτο για την αποφυγή της βίας, την ειρηνική προσέγγιση και την απόλυτη εξάρτησή του σε μεθόδους πολιτικής αντίστασης.
Οι πρωταρχικοί στόχοι των ακτιβιστών ήταν η αποχώρηση των συριακών στρατευμάτων από τον Λίβανο και η αντικατάσταση μιας κυβέρνησης που επηρεαζόταν έντονα από τα συριακά συμφέροντα με πιο ανεξάρτητη ηγεσία, η ίδρυση διεθνούς επιτροπής για τη διερεύνηση της δολοφονίας του πρωθυπουργού Χαρίρι, η παραίτηση αξιωματούχων ασφαλείας, έτσι ώστε να εξασφαλίσει την επιτυχία του σχεδίου, και τη διοργάνωση ελεύθερων βουλευτικών εκλογών. Οι διαδηλωτές ζήτησαν τον τερματισμό της συριακής επιρροής στην πολιτική σκηνή του Λιβάνου. Στην αρχή των διαδηλώσεων, η Συρία διατηρούσε μια δύναμη περίπου 14.000 στρατιωτών και πρακτόρων πληροφοριών στον Λίβανο. Μετά τις διαδηλώσεις, τα συριακά στρατεύματα αποσύρθηκαν πλήρως από τον Λίβανο στις 27 Απριλίου 2005. Με τη διάλυση της φιλοσυριακής κυβέρνησης επιτεύχθηκαν οι βασικοί στόχοι της επανάστασης. Η αντιπολίτευση έχει ως σύμβολό της το λευκό και κόκκινο κασκόλ και τη μπλε κορδέλα. Το πιο δημοφιλές σύνθημα του κινήματος ήταν Ελευθερία, Κυριαρχία, Ανεξαρτησία (Hurriyyeh, Siyedeh, Istiqlel).
Στόχοι
Ο κύριος στόχος της Επανάστασης των Κέδρων ήταν ο τερματισμός της συριακής στρατιωτικής κατοχής του Λιβάνου, η οποία διήρκεσε περίπου 30 χρόνια (από το 1976). Επιπλέον, πολλοί Λιβανέζοι ζήτησαν την επιστροφή του πρώην προέδρου Μισέλ Αούν, που ήταν εξόριστος από το 1991, και την απελευθέρωση του φυλακισμένου ηγέτη των Λιβανικών Δυνάμεων Σαμίρ Γκεαγέα.
Επιπρόσθετοι στόχοι της επανάστασης είναι:
Προέλευση του ονόματος
Το όνομα "Επανάστασης των Κέδρων" είναι ένας όρος που επινοήθηκε από την υφυπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ για τις παγκόσμιες υποθέσεις Πώλα Ντομπριάνσκι σε μια συνέντευξη Τύπου, και χρησιμοποιήθηκε για να κάνει μια σύγκριση με την Επανάσταση των Ρόδων της Γεωργίας, την Πορτοκαλί Επανάσταση της Ουκρανίας και την Πορφυρή Επανάσταση του Ιράκ.
Στον αραβικό κόσμο (εκτός από τον ίδιο τον Λίβανο), είναι περισσότερο γνωστό ως Εξέγερση της Ανεξαρτησίας του Λιβάνου. Ο όρος επινοήθηκε από τους ηγέτες του Δημοκρατικού Αριστερού Κινήματος Σαμίρ Κασίρ και Χικμάτ Άιντ. Τόνισαν τον όρο Ιντιφάντα για να δώσουν στην εξέγερση ένα αραβικό νόημα συνδέοντάς την με την Παλαιστινιακή Ιντιφάντα και τον όρο ανεξαρτησία για να τονίσουν την απελευθερωτική της πλευρά. Άλλα ονόματα περιλαμβάνουν την Πηγή Κέδρου, που αναφέρεται στην εποχή που ξέσπασαν για πρώτη φορά οι διαδηλώσεις και επίσης ως υπαινιγμός σε διάσημα κινήματα ελευθερίας και ανεξαρτησίας όπως η Άνοιξη της Πράγας και η Άνοιξη της Δαμασκού. Τα ονόματα που χρησιμοποιούνται από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, όπως το LBC και το Future TV, για να περιγράψουν αυτό το γεγονός περιλαμβάνουν την Ανεξαρτησία του Λιβάνου, και την Άνοιξη του Λιβάνου.
Η λέξη Κέδρος αναφέρεται σε ένα εθνικό έμβλημα, τον Κέδρο του Λιβάνου, ένα δέντρο που εμφανίζεται στη σημαία του Λιβάνου.
Ομάδες και οργανώσεις πολιτών
μικρογραφία| Διαδηλωτές κατευθύνονται προς την Πλατεία Μαρτύρων με τα πόδια και με οχήματα.
Δολοφονία του Ραφίκ Χαρίρι
δεξιά|μικρογραφία|Η Rue Minet al Hosn όπου δολοφονήθηκε ο [[Ραφίκ Χαρίρι στις 14 Φεβρουαρίου 2005.]] Στις 14 Φεβρουαρίου 2005, ο πρώην πρωθυπουργός του Λιβάνου Ραφίκ Χαρίρι δολοφονήθηκε σε επίθεση με παγιδευμένο φορτηγό, η οποία σκότωσε 21 και τραυμάτισε σχεδόν 100. Ο πρώην υπουργός Οικονομίας και Εμπορίου Μπασέλ Φλέιχαν πέθανε αργότερα επίσης από τα τραύματα που υπέστη από την έκρηξη. Αυτή η επίθεση πυροδότησε τεράστιες διαδηλώσεις που φαινόταν να ενώνουν μεγάλο αριθμό πολιτών από τον συνήθως διασπασμένο και θρησκευτικό πληθυσμό του Λιβάνου. Ήταν το δεύτερο τέτοιο περιστατικό μέσα σε τέσσερις μήνες, μετά από εκείνο στο οποίο ο πρώην υπουργός και βουλευτής Μάρβαν Χαμαντέχ είχε επιζήσει από επίθεση με παγιδευμένο αυτοκίνητο την 1η Οκτωβρίου 2004.
Μέσα σε λίγες ώρες από τη δολοφονία, οι λιβανέζοι εισαγγελείς εξέδωσαν εντάλματα για τη σύλληψη έξι Αυστραλών υπηκόων που πέταξαν από τη Βηρυτό στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας τρεις ώρες μετά την έκρηξη ισχυριζόμενοι ότι τα καθίσματα που κατείχαν οι άνδρες είχαν βρεθεί θετικά σε ίχνη εκρηκτικών και ότι ήταν ταξιδεύοντας χωρίς αποσκευές. Η Αυστραλιανή Ομοσπονδιακή Αστυνομία πήρε συνέντευξη από δέκα άτομα στο Σίδνεϊ κατά την άφιξη της πτήσης και διαπίστωσε ότι οι άνδρες που ανέκριναν είχαν αποσκευές. Αν και τα σκυλιά του αεροδρομίου του Σίδνεϊ που εκπαιδεύτηκαν να βρίσκουν εκρηκτικά αντέδρασαν στις θέσεις του αεροσκάφους που κατείχαν οι άνδρες, με τα επιχρίσματα δοκιμής που ελήφθησαν από τρεις από τους άνδρες από την Αυστραλιανή Ομοσπονδιακή Αστυνομία να ήταν αρνητικά για εκρηκτικά. Μέσα σε 48 ώρες, η Αυστραλιανή Ομοσπονδιακή Αστυνομία απάλλαξε τους έξι από οποιαδήποτε ανάμειξη στη δολοφονία, δίνοντας μικρή αξιοπιστία στους ισχυρισμούς των Λιβανέζων αξιωματούχων.
Παρά την έλλειψη, μέχρι σήμερα, οποιωνδήποτε ουσιαστικών αποδεικτικών στοιχείων που να εμπλέκουν οποιοδήποτε μέρος ή άτομο, η συριακή κυβέρνηση έχει επωμιστεί το κύριο βάρος της λιβανέζικης και διεθνούς οργής για τη δολοφονία, λόγω της εκτεταμένης στρατιωτικής και μυστικής επιρροής της στον Λίβανο, καθώς και στο κοινό μετά την ρήξη μεταξύ του Χαρίρι και της Δαμασκού λίγο πριν την τελευταία του παραίτηση στις 20 Οκτωβρίου 2004. Την επομένη της παραίτησης του Χαρίρι, πρωθυπουργός διορίστηκε ο φιλοσυριακός πρώην πρωθυπουργός Ομάρ Καραμί. Ο ηγέτης των Δρούζων του Λιβάνου Ουαλίντ Τζούμπλατ, πρόσφατος οπαδός της αντισυριακής αντιπολίτευσης, εμψυχωμένος από τη λαϊκή οργή και την πολιτική δράση, φέρεται στον απόηχο της δολοφονίας να δήλωσε τον Αύγουστο του 2004 ότι ο Πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ απείλησε τον Χαρίρι λέγοντας Ο Λαχούντ είμαι εγώ...Αν εσύ και ο Σιράκ θέλετε να φύγω από τον Λίβανο, θα διαλύσω τον Λίβανο. Αναφέρεται ότι είπε: «Όταν τον άκουσα να μας λέει αυτά τα λόγια, ήξερα ότι ήταν η θανατική καταδίκη του». Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ΟΗΕ σταμάτησαν να μην κατηγορούν, επιλέγοντας αντ' αυτού να απαιτήσουν την αποχώρηση της Συρίας από τον Λίβανο και μια ανοιχτή και διεθνή έρευνα για τη δολοφονία. Τα σχόλια του Τζούμπλατ δεν είναι χωρίς διαμάχη. Το BBC τον περιγράφει πως "θεωρούν πολλοί ως τον πολιτικό ανεμοδείκτη της χώρας" - αλλάζει συνεχώς πίστη για να αναδειχθεί στη νικήτρια πλευρά των ζητημάτων de jour μέσα από την αναταραχή του εμφυλίου πολέμου του 1975-90 και τις ταραγμένες συνέπειές του. Ήταν υποστηρικτής της Συρίας μετά τον πόλεμο, αλλά άλλαξε πλευρά μετά το θάνατο του πρώην προέδρου της Συρίας Χαφέζ αλ Άσαντ το 2000. Η μαρτυρία του αναφέρεται, αλλά δεν επιβεβαιώνεται, στην Έκθεση Φίτζεραλντ του ΟΗΕ. Η έκθεση δεν κατηγορεί ευθέως τη Δαμασκό ή οποιοδήποτε άλλο μέρος, λέγοντας ότι μόνο μια περαιτέρω ενδελεχής διεθνής έρευνα μπορεί να εντοπίσει τον ένοχο. Η λιβανική κυβέρνηση συμφώνησε σε αυτήν την έρευνα, αν και ζητούσε την πλήρη συμμετοχή, όχι την υπεροχή, των δικών της οργανισμών και τον σεβασμό της κυριαρχίας του Λιβάνου.
Παρόμοιες διαδηλώσεις από Λιβανέζους μετανάστες πραγματοποιήθηκαν επίσης σε πολλές πόλεις σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένου του Σίδνεϊ (όπου πάνω από 10.000 άνθρωποι διαδήλωσαν στην πόλη), το Σαν Φρανσίσκο, το Παρίσι, το Ντύσσελντορφ, το Μόντρεαλ και το Λονδίνο.
Παραίτηση της κυβέρνησης
Καθημερινές διαδηλώσεις κατά της συριακής κατοχής προσέλκυαν 25.000 άτομα. Ενώ τη δεκαετία του 1990 οι περισσότερες αντισυριακές διαδηλώσεις ήταν κατά κύριο λόγο χριστιανικές και καταπνίγονταν με τη βία, οι νέες διαδηλώσεις ήταν σαφώς μη θρησκευτικές και η κυβέρνηση δεν απάντησε με βία ή εκφοβισμό.
Στις 28 Φεβρουαρίου, η κυβέρνηση του φιλοσυριακού πρωθυπουργού Ομάρ Καράμι παραιτήθηκε, ζητώντας τη διεξαγωγή νέων εκλογών. Ο Καράμι δήλωσε στην ανακοίνωσή του: «Είμαι πρόθυμος ότι η κυβέρνηση δεν θα είναι εμπόδιο μπροστά σε όσους θέλουν το καλό για αυτή τη χώρα». Οι δεκάδες χιλιάδες που συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία των Μαρτύρων της Βηρυτού επευφημούσαν την ανακοίνωση και στη συνέχεια φώναξαν «Ο Καράμι έπεσε, θα έρθει η σειρά σου, Λαχούντ, και η δική σου, Μπασάρ».
Οι βουλευτές της αντιπολίτευσης δεν αρκέστηκαν μόνο στην παραίτηση του Καραμί και συνέχισαν να πιέζουν για πλήρη αποχώρηση από τη Συρία. Ο πρώην υπουργός και βουλευτής Marwan Hamadeh, ο οποίος επέζησε από παρόμοια επίθεση με παγιδευμένο αυτοκίνητο την 1η Οκτωβρίου 2004, είπε: «Κατηγορώ αυτήν την κυβέρνηση για υποκίνηση, αμέλεια και ελλείψεις τουλάχιστον, και ότι συγκαλύπτει τον σχεδιασμό της το πολύ... αν όχι για εκτέλεση ".
Στις 23 Μαρτίου, ο Michel Abu Arraj, ο Λιβανέζος δικαστής που είναι υπεύθυνος για την εσωτερική λιβανική έρευνα για τη δολοφονία ζήτησε να απαλλαγεί, επικαλούμενος ένα βαρύ δικαστικό πρόγραμμα. Το Δικαστικό Συμβούλιο του Λιβάνου αναμενόταν να αποφανθεί για το αίτημά του την επόμενη μέρα. Η παραίτησή του και η συνακόλουθη ανάγκη αντικατάστασής του έθεσε το ενδεχόμενο καθυστέρησης της έρευνας.
Διεθνής αντίδραση
Η δολοφονία του Χαρίρι πυροδότησε αυξημένη διεθνή πίεση στη Συρία. Σε κοινή δήλωση, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους και ο Γάλλος πρόεδρος Ζακ Σιράκ καταδίκασαν τη δολοφονία και ζήτησαν την πλήρη εφαρμογή της απόφασης 1559 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία απαιτεί την απόσυρση των συριακών στρατευμάτων από τον Λίβανο και τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ που ευδοκιμεί στο Νότιο Λίβανο.
Κάποια στιγμή φάνηκε να υπάρχει σύγχυση σχετικά με το βαθμό στον οποίο η Συρία ήταν διατεθειμένη να αποσυρθεί από τον Λίβανο. Ο επικεφαλής του Αραβικού Συνδέσμου Αμρ Μούσα δήλωσε ότι ο Σύρος πρόεδρος Άσαντ του υποσχέθηκε μια σταδιακή αποχώρηση σε διάστημα δύο ετών, αλλά ο υπουργός Πληροφοριών της Συρίας Μαχντί Νταχλαλά είπε ότι ο Μούσα είχε παρεξηγήσει τον Σύριο ηγέτη. Ο Νταχλαλά είπε ότι η Συρία θα μετακινήσει απλώς τα στρατεύματά της στον ανατολικό Λίβανο. Έκτοτε, η Συρία έχει δηλώσει ότι το ψήφισμα 1559 θα τηρηθεί πλήρως και σε λίγους μήνες και όχι σε χρόνια. Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν, ανταποκρινόμενος σε αίτημα του Συμβουλίου Ασφαλείας, έστειλε μια ομάδα Ιρλανδών, Αιγύπτιων και Μαροκινών ειδικών, με επικεφαλής τον αναπληρωτή αστυνομικό επίτροπο της Ιρλανδίας, Πίτερ Φιτζέραλντ, για να ερευνήσουν τη δολοφονία. Ακόμη και πριν από τη δημοσίευση της Έκθεσης Φιτζέραλντ, ο Ανναν είπε ότι μπορεί να χρειαστεί περαιτέρω, πιο ολοκληρωμένη έρευνα. Ο Φιτζέραλντ ευχαρίστησε την κυβέρνηση του Λιβάνου για τη συνεργασία της πριν αναχωρήσει. Η έκθεση αναφέρει τη συριακή παρουσία στον Λίβανο ως παράγοντα που συνέβαλε στην αστάθεια και την πόλωση που προηγήθηκαν της δολοφονίας. Η έκθεση επικρίνει επίσης την κυβέρνηση του Λιβάνου και τις υπηρεσίες πληροφοριών για τον χειρισμό της δικής τους έρευνας για την υπόθεση, χαρακτηρίζοντάς την εσφαλμένη και ασαφή. Η κυβέρνηση του Λιβάνου με τη σειρά της χαρακτήρισε την έκθεση ως «ξένη προς την πραγματικότητα» και επέκρινε την ομάδα του ΟΗΕ επειδή δεν επεδίωξε ευρύτερη κυβερνητική συμμετοχή στην έρευνα. Η κυβέρνηση συμφώνησε σε μια περαιτέρω, πιο ολοκληρωμένη διεθνή έρευνα, αλλά επέμεινε ότι οποιαδήποτε μελλοντική έρευνα θα πρέπει να γίνει σε συνεργασία με την κυβέρνηση. Σε συνέντευξη Τύπου στις 25 Μαρτίου, ο τότε υπουργός Εξωτερικών του Λιβάνου Μαχμούντ Χαμούντ είπε ότι η έρευνα αναμένεται να λειτουργήσει εντός ενός καθορισμένου πλαισίου σε συνεργασία με το κράτος.
Συριακή αντίδραση
μικρογραφία|Φορτηγά που περιμένουν στην ουρά αφού η [[Συρία έκλεισε τα βόρεια σύνορά της με τον Λίβανο μετά την απόσυρσή της.]] Στις 2 Μαρτίου 2005, ο Σύρος ηγέτης Μπασάρ αλ Άσαντ ανακοίνωσε ότι τα στρατεύματά του θα εγκαταλείψουν εντελώς τον Λίβανο μέσα στους επόμενους μήνες. Απαντώντας στην ανακοίνωση, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Ουαλίντ Τζούμπλατ είπε ότι ήθελε να ακούσει περισσότερες λεπτομέρειες από τη Δαμασκό σχετικά με οποιαδήποτε αποχώρηση: «Είναι μια ωραία χειρονομία, αλλά οι επόμενοι μήνες είναι αρκετά ασαφείς – χρειαζόμαστε ένα σαφές χρονοδιάγραμμα».
Στις 3 Μαρτίου, η Γερμανία και η Ρωσία ενώθηκαν με εκείνους που ζητούσαν να συμμορφωθεί η Συρία με την Απόφαση 1559. Ο Γερμανός Καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ δήλωσε: «Θα πρέπει να δοθεί στον Λίβανο μια ευκαιρία για κυριαρχία και ανάπτυξη και αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη συμμόρφωση με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας που ορίζουν την άμεση αποχώρηση της Συρίας από τον Λίβανο».
Το Σαββατοκύριακο μεταξύ 9 και 10 Απριλίου, στην επέτειο της ανάφλεξης του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου, τα τελευταία εναπομείναντα συριακά στρατεύματα εγκατέλειψαν τον Λίβανο, τερματίζοντας την 30ετή παρουσία τους.
Απάντηση από τον αραβικό κόσμο
Αρκετά αραβικά κράτη συμμετείχαν επίσης στα αιτήματα αποχώρησης. Καθώς ο Άσαντ έφτασε στη Σαουδική Αραβία για επείγουσα διαβούλευση με τον τότε διάδοχο του θρόνου Αμπντουλάχ μπιν Αμπντελαζίζ, ο Άσαντ ενημερώθηκε χωρίς αβέβαιο τρόπο ότι η Συρία πρέπει να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ αμέσως. Αναφέρθηκε από την αντιπολιτευόμενη λιβανική εφημερίδα The Daily Star ότι ο Άσαντ προσφέρθηκε να απομακρύνει τους περισσότερους από τους 15.000 στρατιώτες που έχει σταθμεύσει η Συρία στον Λίβανο κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, αλλά επέμεινε να αφήσει μια δύναμη 3.000 στη χώρα. Αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί ανεξάρτητα.
Η ετήσια σύνοδος κορυφής των Αράβων, που έλαβε χώρα στις 23 Μαρτίου στην Αλγερία, δεν ζήτησε από τη Συρία να αποσυρθεί, κάτι που θα έδινε στην απόσυρση μια αραβική έγκριση όπως προβλεπόταν στη Συμφωνία του Ταΐφ του 1989 αντί να την εξαρτήσει από το ψήφισμα 1559. Ο υπουργός Εξωτερικών της Αλγερίας Abdel-Aziz Belkhadem συζήτησε τη συναίνεση πριν από τη σύνοδο κορυφής, δηλώνοντας ότι «όλοι συμφωνήσαμε να απαιτήσουμε την εφαρμογή της Συμφωνίας του Ταΐφ με σεβασμό στη διεθνή νομιμότητα». Αντιφατικά, η κρίση στον Λίβανο δεν συμπεριλήφθηκε στην ημερήσια διάταξη της συνόδου κορυφής, στην οποία σχεδόν οι μισοί Άραβες ηγέτες δεν παρευρέθηκαν.
Διαδήλωση υπέρ της Συρίας
Ο ηγέτης της Χεζμπολάχ Χασάν Νασράλα κάλεσε σε μια «μαζική λαϊκή συγκέντρωση» στις 8 Μαρτίου υποστηρίζοντας τη Συρία και κατηγορώντας το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες για ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις του Λιβάνου. Ο Νασράλα επέκρινε επίσης την απόφαση 1559 του ΟΗΕ λέγοντας «Η αντίσταση δεν θα παραδώσει τα όπλα της...γιατί ο Λίβανος χρειάζεται την αντίσταση για να τον υπερασπιστεί» και πρόσθεσε «όλα τα άρθρα του ψηφίσματος του ΟΗΕ παρέχουν δωρεάν υπηρεσίες στον ισραηλινό εχθρό που θα έπρεπε να είχε γίνει υπόλογος για τα εγκλήματά του και τώρα διαπιστώνει ότι ανταμείβεται για τα εγκλήματά του και πετυχαίνει όλες τις απαιτήσεις του».
Το CNN σημείωσε ότι ορισμένα πρακτορεία ειδήσεων υπολόγισαν το πλήθος σε 200.000, το πρακτορείο ειδήσεων Associated Press υπολόγισε ότι υπήρχαν περισσότεροι από 500.000 υπέρ των Σύριων διαδηλωτών, ενώ οι New York Times και οι Los Angeles Times απλώς υπολόγισαν σε "εκατοντάδες χιλιάδες". Το Al Jazeera ανέφερε έναν αριθμό 1,5 εκατομμυρίου. Οι κυρίως Σιίτες διαδηλωτές κρατούσαν φωτογραφίες του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ και πλακάτ που έγραφαν στα αγγλικά "Όχι στην Αμερικανική Παρέμβαση". Ορισμένες πηγές μέσων ενημέρωσης σημείωσαν ότι ήταν πιθανό ότι πολλοί από τους περίπου 500.000 Σύρους φιλοξενούμενους εργάτες του Λιβάνου να συμμετείχαν στη συγκέντρωση. Εκτός από την επίδειξη της έκτασης της λαϊκής υποστήριξης για τη Συρία μεταξύ των σιιτών, η διαδήλωση επανέλαβε την απόρριψη της Χεζμπολάχ του Ψηφίσματος 1559, η έκκληση της οποίας για διάλυση όλων των λιβανικών πολιτοφυλακών απειλεί τη συνέχιση της ύπαρξης της στρατιωτικής της πτέρυγας, της δύναμης που πιστώνεται για την απελευθέρωση του νότιο Λίβανο από την ισραηλινή κατοχή. Ο Νασράλα πραγματοποίησε επίσης διαδηλώσεις στην Τρίπολη και τη Ναμπατιγιέ στις 11 και 13 Μαρτίου.
Δέκα ημέρες μετά την παραίτησή του, ο Ομάρ Καράμι διορίστηκε εκ νέου πρωθυπουργός και κάλεσε την αντιπολίτευση να συμμετάσχει στην κυβέρνηση μέχρι τις εκλογές που είχαν προγραμματιστεί για τον Απρίλιο του 2005. Στις 13 Μαρτίου, δεκάδες χιλιάδες διαδήλωσαν στη νότια πόλη Ναμπατίγια για να υποστηρίξουν τη Συρία και την αντίθεση στην απόφαση 1559 του ΣΑΗΕ, σύμφωνα με αναφορές. Οι διαδηλώσεις στην Τρίπολη ματαιώθηκαν.
Στις 14 Μαρτίου, το μνημόσυνο ενός μήνα για τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι, εκατοντάδες χιλιάδες Λιβανέζοι διαδήλωσαν στο κέντρο της Βηρυτού τη Δευτέρα φωνάζοντας «Ελευθερία, κυριαρχία, ανεξαρτησία» και κρατώντας μια τεράστια λιβανέζικη σημαία. Συνέρρεαν από όλη τη χώρα, πολλοί δεν μπορούσαν καν να εισέλθουν στην πόλη λόγω της μεγάλης κίνησης. Η διαδήλωση συγκλήθηκε από τις διάφορες φατρίες της αντισυριακής αντιπολίτευσης (συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας Χαρίρι και άλλων ομάδων) και υποστηρίχθηκε από διάφορα ιδιωτικά μέσα ενημέρωσης, όπως το Future TV, μια ιδιωτική επιχείρηση μέρος της αυτοκρατορίας των ΜΜΕ που ελέγχεται από την οικογένεια του Χαρίρι και τους Lebanese Broadcasting Corporation LBCI, γενικά ευθυγραμμισμένη με τις Λιβανικές Δυνάμεις και το δεξιό χριστιανικό κόμμα.
Η διαδήλωση έγινε στην πλατεία των Μαρτύρων, τον τόπο του τάφου του Χαρίρι και ένα κέντρο της πρόσφατα ανακατασκευασμένης πόλης που ανακατασκευάστηκε σε μεγάλο βαθμό με τις προσπάθειες του Χαρίρι. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Λιβάνου, οι πολιτικές εσωκομματικές συγκρούσεις μεταξύ των ομάδων που ενώθηκαν στην Πλατεία των Μαρτύρων είχαν μετατρέψει την περιοχή σε αδιάβατο τοπίο.
Οι Λιβανέζοι διαδηλωτές απαίτησαν μια διεθνή έρευνα για τη δολοφονία του Χαρίρι, την απόλυση αρχηγών ασφαλείας που υποστηρίζονται από τη Συρία στη λιβανική κυβέρνηση και την πλήρη αποχώρηση της Συρίας από τον Λίβανο.
Βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονίες
μικρογραφία|Διαδηλωτές κρατώντας αφίσες του δολοφονηθέντος υπουργού Πιέρ Τζεμαγιέλ. Ξεκινώντας τον Μάρτιο του 2005 και συνεχίζοντας όλο το χρόνο, μια σειρά από Βομβιστικές επιθέσεις και δολοφονίες συγκλόνισαν τον Λίβανο. Αρκετές πολιτικές και πνευματικές προσωπικότητες που επέκριναν έντονα τη συριακή παρέμβαση στην πολιτική ζωή του Λιβάνου, συμπεριλαμβανομένων των Samir Kassir, George Hawi και Gebran Tueni σκοτώθηκαν. Επιπλέον, χριστιανικές περιοχές έγιναν στόχος βομβών. Αυτές οι βομβιστικές επιθέσεις παραμένουν ανεξιχνίαστες. μικρογραφία|Διαδηλωτές στην κηδεία του Πιέρ Τζεμαγιέλ. Οι επιθέσεις δεν τελείωσαν το 2005. Τον επόμενο χρόνο, ένοπλοι σκότωσαν τον βουλευτή Πιέρ Τζεμαγιέλ και το 2007, ο Walid Eido σκοτώθηκε από παγιδευμένο αυτοκίνητο στη Βηρυτό. Πιο πρόσφατα, ο πολιτικός Antoine Ghanem δολοφονήθηκε όταν εξερράγη παγιδευμένο αυτοκίνητο, σκοτώνοντάς τον στις 19 Σεπτεμβρίου 2007. Είναι ο 6ος ανεξάρτητος υπουργός που δολοφονήθηκε μετά τον θάνατο του Χαρίρι.
Αποχώρηση των συριακών στρατευμάτων
Στις 26 Απριλίου 2005 διεθνή πρακτορεία ειδήσεων και τα Ηνωμένα Έθνη ανέφεραν ότι τα τελευταία συριακά στρατεύματα και πράκτορες πληροφοριών είχαν περάσει τα σύνορα για να αποσυρθούν από τον Λίβανο. Η συριακή κυβέρνηση ενημέρωσε επίσημα τα Ηνωμένα Έθνη ότι απέσυρε τα στρατεύματά της σύμφωνα με την απόφαση 1559 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, που εγκρίθηκε τον Σεπτέμβριο του 2004. Σε επιστολή του προς τον ΟΗΕ, ο υπουργός Εξωτερικών της Συρίας Farouq al-Shara δήλωσε ότι η χώρα του θα ήθελε να ενημερώσει επισήμως ότι οι συριακές αραβικές δυνάμεις που σταθμεύουν στον Λίβανο, κατόπιν αιτήματος του Λιβάνου και υπό αραβική εντολή, έχουν αποσύρει πλήρως όλο τον στρατό τους, συσκευές και περιουσιακά στοιχεία ασφαλείας.Στις 27 Απριλίου 2005, ο Λιβανέζικος λαός γιόρτασε για πρώτη φορά την πρώτη του ημέρα ελεύθερος από την πανταχού παρουσία της Συρίας. Επίσης, στις 27 Απριλίου 2005, η Washington Post ανέφερε ότι η Συρία δεν έχει αποσύρει σημαντικό μέρος της παρουσίας πληροφοριών της στον Λίβανο, υπονομεύοντας τον χθεσινό ισχυρισμό της ότι τερμάτισε την 29ετή παρέμβασή της στον δυτικό γείτονά της, δήλωσαν αξιωματούχοι των ΗΠΑ, της Ευρώπης και του ΟΗΕ. Αυτός ο ισχυρισμός επαναλήφθηκε από την Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Κοντολίζα Ράις, στις 25 Μαΐου.
Κύμα δημοκρατίας
Τόσο οι συμμετέχοντες όσο και οι παρατηρητές των διαδηλώσεων της Επανάστασης των Κέδρων ρώτησαν εάν το κίνημα επηρεάστηκε από τα πρόσφατα τοπικά και περιφερειακά γεγονότα που υποστηρίζουν τη δημοκρατία. Ο ηγέτης των Δρούζων του Λιβάνου Ουαλίντ Τζούμπλατ παρατήρησε σε έναν δημοσιογράφο της Washington Post' : Είναι περίεργο για μένα να το πω, αλλά αυτή η διαδικασία αλλαγής ξεκίνησε λόγω της αμερικανικής εισβολής στο Ιράκ. Ήμουν κυνικός με το Ιράκ. Αλλά όταν είδα τον Ιρακινό λαό να ψηφίζει πριν από τρεις εβδομάδες, 8 εκατομμύρια από αυτούς, ήταν η αρχή ενός νέου αραβικού κόσμου''.
Άλλες απόψεις υποστηρίζουν ότι η οργή του Λιβάνου ενάντια στην συριακή ηγεμονία βρισκόταν για δεκαετίες και η δολοφονία ενός λαϊκού ηγέτη ήταν η σπίθα που γέννησε το κίνημα, ανεξάρτητα από τις ξένες και περιφερειακές εξελίξεις. Ο ηγέτης της λιβανικής αντιπολίτευσης και αρθρογράφος σε εφημερίδες Σαμίρ Κασίρ, για παράδειγμα, έγραψε ότι η δημοκρατία εξαπλώνεται στην περιοχή όχι εξαιτίας του Τζορτζ Μπους αλλά παρά τον ίδιο. Έδωσε πολύ περισσότερα εύσημα στην παλαιστινιακή εξέγερση ως έμπνευση στους Λιβανέζους ακτιβιστές.
Άλλοι προειδοποιούν ότι πολύ λίγα έχουν αλλάξει στην πραγματικότητα, εκτός από την εξαφάνιση των Σύριων Στρατιωτών από την παρουσία τους στα περίχωρα των λιβανικών πόλεων, και ότι ο έλεγχος της Συρίας στις εξωτερικές υποθέσεις και το εμπόριο του Λιβάνου μπορεί να διαρκέσει ακόμη. Ορισμένοι κριτικοί υποστηρίζουν ότι η βιασύνη για τον εορτασμό μιας υποτιθέμενης «Επανάστασης» ήταν πολύ πρόωρη.
Όταν ο Ομάρ Καράμι απέτυχε να σχηματίσει κυβέρνηση, παραιτήθηκε οριστικά στις 13 Απριλίου 2005 και προκηρύχθηκαν εκλογές για την περίοδο από τις 29 Μαΐου έως τις 19 Ιουνίου 2005. Ο Σαάντ Χαρίρι σχημάτισε ένα αντισυριακό μπλοκ που, τελικά, κέρδισε 72 από τις 128 διαθέσιμες έδρες στην μονοεδρική Εθνοσυνέλευση. Χωρίς συριακά στρατεύματα να τους σταματήσουν, το Ισραήλ εισέβαλε εύκολα το 2006, με μόνο την Χεζμπολάχ να προσφέρει ουσιαστική αντίσταση.
Δεύτερη επέτειος
μικρογραφία|Ένας διαδηλωτής στην Πλατεία των Μαρτύρων, 2006 Στις 14 Φεβρουαρίου 2007, δεκάδες χιλιάδες Λιβανέζοι συγκεντρώθηκαν ειρηνικά στην Πλατεία των Μαρτύρων για να τιμήσουν τη δεύτερη επέτειο από τη δολοφονία του πρώην πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι. Ο μεγάλος αριθμός απέδειξε ότι η Επανάσταση του Κέδρου συνεχιζόταν ακόμη, ειδικά όταν τα πλήθη μετέτρεψαν τη μνήμη σε μια προκλητική ευκαιρία για να κατηγορήσουν τη Συρία και τη Χεζμπολάχ για τα πολιτικά δεινά του Λιβάνου. Οι διαδηλωτές σιώπησαν ακριβώς στις 12:55 μ.μ., την ώρα της έκρηξης που σκότωσε τον Χαρίρι στις 14 Φεβρουαρίου 2005. Μόνο ο Μουεζίνης που έκανε το ισλαμικό κάλεσμα για προσευχή και το πανηγυρικό χτύπημα των καμπάνων της εκκλησίας ακουγόταν.
Οι βομβιστικές επιθέσεις στην Bikfaya είχαν πραγματοποιηθεί την προηγούμενη μέρα, σκοτώνοντας τρία άτομα, όπου κατηγορήθηκε η Φατάχ αλ Ισλάμ.
Τρίτη επέτειος
Στις 14 Φεβρουαρίου, ακριβώς τρία χρόνια από την ημέρα που δολοφονήθηκε ο Χαρίρι στην παραλία της Βηρυτού, πλήθη διαδηλωτών συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία των Μαρτύρων για να τιμήσουν την περίσταση. Το πλήθος ήρθε από όλο τον Λίβανο. Εκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές γέμισαν την πλατεία και τα γύρω της. Στις ορεινές περιοχές οι καιρικές συνθήκες εμπόδισαν αρκετές πομπές να φτάσουν στη Βηρυτό. Η πορεία έφτανε στο τέλος της ενώ χιλιάδες οχήματα που μετέφεραν διαδηλωτές εξακολουθούσαν να είναι παγιδευμένα στην κυκλοφορία στα ανατολικά προάστια της Βηρυτού. Τα πλήθη στάθηκαν για περισσότερες από 5 ώρες κάτω από την καταρρακτώδη βροχή. Οι διαδηλωτές μετέτρεψαν αυτό το γεγονός σε αφορμή για να κατηγορήσουν τη Συρία και να ανανεώσουν τον όρκο τους να παραμείνουν ενωμένοι και προκλητικοί για χάρη του Λιβάνου. Την ώρα ακριβώς που σημειώθηκε η έκρηξη πριν από 3 χρόνια στις 12:55, τα πλήθη σώπασαν καθώς το Ισλαμικό Αντάν ήχησε μέσα από τον μουεζίνη των τζαμιών μαζί με το χτύπημα των καμπάνων των εκκλησιών που συμβόλιζαν τη μουσουλμανική-χριστιανική ενότητα. Οι ηγέτες του αντισυριακού συνασπισμού έκαναν έντονες ομιλίες κατηγορώντας τη Συρία και το Ιράν για τα δεινά του Λιβάνου. Ο Σαάντ Χαρίρι, ο πιο δημοφιλής ηγέτης του συνασπισμού, ήταν ο τελευταίος που έλαβε θέση καθώς ακολούθησαν επευφημίες από τα πλήθη. Στο τέλος και αφού το πλήθος παρέμεινε όρθιο για τέσσερις συνεχόμενες ώρες κάτω από την καταρρακτώδη βροχή, το συλλαλητήριο ολοκληρώθηκε και η περιοχή εκκενώθηκε.
Τέταρτη επέτειος
μικρογραφία|Μια πλευρά της μαζικής συγκέντρωσης μνήμης το 2009 Στις 14 Φεβρουαρίου 2009 συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από τη δολοφονία του πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι. Εκτιμάται ότι περισσότεροι από 1 εκατομμύριο υποστηρικτές, φιλοκυβερνητικές και φιλο-Χαρίρι πολίτες διαφορετικών αιρέσεων και φατριών συγκεντρώθηκαν στη Βηρυτό για την περίσταση. Στις 12:55 το πλήθος σώπασε για να σημειώσει την ακριβή στιγμή της έκρηξης που σκότωσε τον Χαρίρι.
Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης, έγιναν ομιλίες για να δελεάσουν τους πολίτες να διεξαχθούν στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2009, στις οποίες ο αντισυριακός συνασπισμός και ο φιλοσυριακός συνασπισμός ανταγωνίστηκαν για την πλειοψηφία των εδρών.
Πέμπτη επέτειος
Παρά τον αρχικό ενθουσιασμό, η προσέλευση στην πέμπτη επέτειο της δολοφονίας του Χαρίρι (14 Φεβρουαρίου 2010) παρεμποδίστηκε λόγω της έντονης βροχόπτωσης.
Έκτη επέτειος
Η έκτη επέτειος από τη δολοφονία του Χαρίρι, στις 14 Φεβρουαρίου 2011, αντιμετωπίστηκε με ανανεωμένο ενθουσιασμό από τους υποστηρικτές του συνασπισμού της 14ης Μαρτίου. Αυτό τροφοδοτήθηκε ιδιαίτερα από την οργή των διαδηλωτών για την παραίτηση και των δέκα υπουργών που ευθυγραμμίζονται με τον αντίπαλο συνασπισμό της 8ης Μαρτίου λόγω της άρνησης του τότε πρωθυπουργού Σαάντ Χαρίρι, του αιτήματος της Χεζμπολάχ να απορρίψει το Ειδικό Δικαστήριο για τον Λίβανο. Διοργανώθηκε επίσης συγκέντρωση για τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ την ημέρα της 13ης Μαρτίου στην πλατεία των Μαρτύρων της Βηρυτού. Δεν σημειώθηκαν σημαντικές διακοπές, αλλά αναφέρθηκε από αρκετούς τηλεοπτικούς σταθμούς ότι από ορισμένους διαδηλωτές κατασχέθηκαν οι ταμπέλες τους που απαιτούσαν τον αφοπλισμό της Χεζμπολάχ. Το Reuters προσέγγισε ότι δεκάδες χιλιάδες υποστηρικτές του Σαάντ Χαρίρι και των συμμάχων του συγκεντρώθηκαν ενάντια στα όπλα της Χεζμπολάχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Λιβάνου Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες
Σύμη
Η Σύμη είναι το όγδοο σε μέγεθος ελληνικό νησί του συμπλέγματος των Δωδεκανήσων. Βρίσκεται περί τα 12 μίλια ΒΔ. της Ρόδου, προ του ομώνυμου μικρασιατικού κόλπου της Σύμης, ή κόλπου Συμπεκί κατά τους Τούρκους, με συνολική έκταση 57,865 τ.χλμ.. Απέχει 255 μίλια από τον Πειραιά, περίπου 27 μίλια ανατολικά από τη Νίσυρο και 3,7 μίλια από την εγγύτερη ακτή της Τουρκίας.