cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κοινά
Πλεονεκτήματα των κοινών
Τα κοινά σαν ένα σύστημα διακυβέρνησης προσφέρουν πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με το νεοφιλελεύθερο κράτος και το αγοραίο σύστημα. Τα πλεονεκτήματα αυτά περιλαμβάνουν, σύμφωνα με τον Bollier, τις παρακάτω δυνατότητες:
Κοινωνείν (Commoning)
Ο όρος Κοινωνείν (Commoning) αναφέρεται στις σχέσεις που δημιουργούν κοινά. Ο όρος έγινε ευρύτερα γνωστός από τον ιστορικό Peter Linebaugh, μέσω του βιβλίου του Magna Carta Manifesto (2008), όπου επισημαίνει ότι στη Μάγκνα Κάρτα επανειλημμένα επιβεβαιώνεται το δικαίωμα των ανθρώπων να χρησιμοποιούν τους κοινούς πόρους για να ικανοποιήσουν τις βασικές τους ανάγκες. Έτσι ο όρος "κοινωνείν" ουσιαστικά περιγράφει ανθρώπους να ζουν σε στενή σχέση με τα κοινά. «Χρησιμοποιώ τον όρο γιατί θέλω ένα ρήμα για τα κοινά» εξηγεί ο Linebaugh, “θέλω να τα περιγράψω ως μία δραστηριότητα, όχι απλώς ως ιδέα ή υλικό πόρο».
Σύμφωνα με τον γερμανό θεωρητικό βιολόγο Andreas Weber τα κοινά μας παρέχουν τα μέσα να φανταστούμε εκ νέου το σύμπαν και το ρόλο μας μέσα σε αυτό. Μόνο μέσα από την άσκηση του κοινωνείν θα αρχίσουμε να επανεντασσόμαστε στη φύση ως σύνολο και όχι ως άτομα.
Κοινωνείν (Commoning) για τον David Bollier, είναι οι δράσεις αμοιβαίας ενίσχυσης, αντιπαραθέσεων, διαπραγμάτευσης, επικοινωνίας και πειραματισμού, που απαιτούνται για να δημιουργηθούν συστήματα διαχείρισης κοινών πόρων. Με άλλα λόγια, η διαδικασία μόχλευσης παραγωγής, διακυβέρνησης, κουλτούρας και προσωπικού ενδιαφέροντος, εντός ενός ολοκληρωμένου συστήματος.
Σύμφωνα με τον Massimo de Angelis, συνεχώς δημιουργούνται κοινά. Όσο δημιουργούνται περιφράξεις τόσο οι άνθρωποι δημιουργούν κοινά (commoning). Με αυτή την έννοια, οι σχέσεις που δημιουργούν κοινά είναι μία εξελισσόμενη ενεργητική διαδικασία που επιτρέπει στους συμμετέχοντες να βρουν το ατομικό συμφέρον μέσα στο συλλογικό συμφέρον.
Το Κοινωνείν βασίζεται σε τέσσερις γενικές αρχές σύμφωνα με τον Tim Rayner :
Κοινά και πρώτοι χριστιανοί
Σύμφωνα με το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων (61 με 63 μ.Χ.) και συγκεκριμένα στα εδάφια 32 - 37 του 4ου κεφαλαίου, ο Λουκάς μας                              περιγράφει ότι οι χριστιανοί της πρώτης εκκλησίας είχαν τα πάντα κοινά. Μας αναφέρει ότι κανείς δεν θεωρούσε τα υπάρχοντά του δικά του, αλλά τα  θεωρούσαν όλα κοινά με τους υπόλοιπους χριστιανούς (32 εδάφιο).Επίσης, από το 34 & 35 εδάφιο πληροφορούμαστε ότι δεν υπήρχαν ενδεείς χριστιανοί   στην πρώτη εκκλησία γιατί οι χριστιανοί που ήταν ευκατάστατοι πουλούσαν τα χωράφια και τα σπίτια τους και έδιναν τα χρήματα στους αποστόλους οι   οποίοι τα διαχειρίζονταν έτσι ώστε να μην λείπουν τα αναγκαία σε αυτούς που τα είχαν ανάγκη. Τέλος, στο 36 & 37 εδάφιο μας αναφέρει την περίπτωση του     Βαρνάβα ο οποίος πούλησε ένα χωράφι του και τα χρήματα τα εναπόθεσε στα πόδια των αποστόλων.
Τα κοινά στον Κομμουνισμό
Όπως αναφέρει ο Michael Hardt (2010), οι νεοφιλελεύθερες στρατηγικές επιχειρούν να επιβάλλουν την πρωτοκαθεδρία της ατομικής ιδιοκτησίας έναντι της δημόσιας ιδιοκτησίας και των κοινών. Σύμφωνα με τον Hardt, υφίστανται δύο τύποι κοινών, που, αμφότεροι, έχουν στοχοποιηθεί από τους θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού. Από τη μία, με τον όρο κοινό [common] αναφερόμαστε στη γη και όλους τους πόρους που συνδέονται μαζί της, όπως για παράδειγμα οι βοσκότοποι, οι ιχθυότοποι, τα δάση, τα αρδευτικά δίκτυα και ο αέρας. Από την άλλη, ο όρος «κοινό» αναφέρεται, ακόμη, στα αποτελέσματα της ανθρώπινης εργασίας και δημιουργικότητας όπως οι ιδέες, η γλώσσα, η πολιτιστική κληρονομιά και το ανοιχτό λογισμικό. Μπορούμε να ορίσουμε την πρώτη κατηγορία ως «φυσικά» κοινά και τη δεύτερη ως «τεχνητά» κοινά. Σε κάθε περίπτωση, όπως τονίζει ο Hardt, οι νεοφιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές επιδιώκουν την ιδιωτικοποίηση κάθε μορφής του κοινού.
Αντικοινά
Στον αντίποδα των κοινών βρίσκονται τα αντικοινά (anticommons). Σε αυτά, τα δικαιώματα χρήσης τα έχουν ιδιοκτήτες, οι οποίοι ταυτόχρονα αποκλείουν κάθε άλλο πιθανό χρήστη από την πρόσβαση σε αυτά, όπου εδώ αναδεικνύεται η έννοια της περίφραξης (enclosure) της χρήσης των κοινών. Πέρα από τη σύνδεση αντικοινών και ιδιοκτητών, μπορεί να υπάρξει και η σύνδεσή τους με κοινότητες που χειρίζονται κοινά, όταν αυτές αποκλείουν μη μέλη της κοινότητας από την πρόσβαση σε αυτά, όπου εδώ αναδεικνύεται η έννοια του εγκλεισμού (enclosure) της κοινότητας στις σχέσεις μόνο μεταξύ των μελών της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική οικονομία Κατηγορία:Ιδιοκτησία
2949 Κάβερζνιεφ
Ο Κάβερζνιεφ (Kaverznev) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,3. Ανακαλύφθηκε το 1970 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου της Κριμαίας, στο Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού τηλεδημοσιογράφου Αλεξάντρ Α. Κάβερζνιεφ (Алекса́ндр Алекса́ндрович Ка́верзнев, 1932–1983).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καβερζνιεφ
Μάνικα (Ελλάδα)
Η Μάνικα είναι αρχαία πόλη στην Εύβοια που χρονολογείται στην Πρώιμη Ελλαδική περίοδο Β΄ (2800-2200 π.Χ.). Ο οικισμός καλύπτει μια έκταση 50-80 εκταρίων και είχε πληθυσμό 6.000-15.000 κατοίκων σύμφωνα με εκτιμήσεις. Ήταν ένας από τους μεγαλύτερους οικισμούς της εποχής του Χαλκού στην Ελλάδα.
Γουλιέλμος Γ΄ της Ακουιτανίας
Ο Γουλιέλμος Γ΄ του Πουατιέ (Guillaume III de Poitiers, 910 - 3 Απριλίου 963) ήταν Δούκας της Ακουιτανίας και Κόμης του Πουατιέ (935 - 963) και κόμης της Ωβέρνης (950 - 963). Ο Γουλιέλμος Γ΄ ήταν γιος του Εμπλ της Ακουιτανίας και της Εμιλιάνης, αναζήτησε τα δικαιώματα του στο δουκάτο της Ακουιτανίας μετά τον θάνατο του πατέρα του, αλλά η αντιβασιλεία δεν τον αναγνώρισε παρά μόνο έναν χρόνο πριν τον θάνατο του.
Λίγο μετά τον θάνατο του βασιλιά Ροδόλφου (936), ο διάδοχος του, Λουδοβίκος Δ΄ της Γαλλίας, παραχώρησε μια έκταση γης στον Ούγο τον μέγα, αλλά σε λίγο η σχέση τους χειροτέρεψε. Όταν συμφιλιώθηκαν (950), ο Λουδοβίκος του παραχώρησε τα δουκάτα της Βουργουνδίας και της Ακουιτανίας. Προσπάθησε να την κατακτήσει με στρατό, αλλά ηττήθηκε από την αντίσταση του Γουλιέλμου. Ο Λοθάριος της Γαλλίας, διάδοχος του Λουδοβίκου, φοβήθηκε την δύναμη του Γουλιέλμου, ένωσε τις δυνάμεις του με τον Ούγο και επιτέθηκε κατά της Ακουιτανίας (955), κατορθώνοντας να κυριεύσει το δουκάτο του Γουλιέλμου. Μετά τον θάνατο του Ούγου, ο γιος του, Ούγος Καπέτος, ονομάστηκε δούκας της Ακουιτανίας, χωρίς να τολμήσει να πάει στο δουκάτο του, αφού ο δούκας Γουλιέλμος είχε συμφιλιωθεί με τον βασιλιά Λοθάριο.
Κληρονόμοι
Με την σύζυγο του Γκερλόκ (μετονομαζόμενη Αδέλα) κόρη του δούκα της Νορμανδίας Ρόλλο παιδιά τους ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Ακουιτανίας Κατηγορία:Οίκος του Πουατιέ Κατηγορία:Κόμητες του Πουατιέ
Διοικητική διαίρεση νομού Χίου (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, τα δημοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Χίου.
Νομός Χίου    53.408 right|350px
-- Δήμος Χίου --
Ο δήμος Χίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 23.779 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αγίου Μηνά --
Ο δήμος Αγίου Μηνά έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.686 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αμανής --
Ο δήμος Αμανής έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.668 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ιωνίας --
Ο δήμος Ιωνίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.650 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Καμποχώρων --
Ο δήμος Καμποχώρων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.154 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Καρδαμύλων --
Ο δήμος Καρδαμύλων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.920 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Μαστιχοχωρίων --
Ο δήμος Μαστιχοχωρίων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.744 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Οινουσσών --
Ο δήμος Οινουσσών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.050 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ομηρούπολης --
Ο δήμος Ομηρούπολης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 7.335 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ψαρών --
Ο δήμος Ψαρών έχει (πραγματικό) πληθυσμό 422 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Κατηγορία:Νομός Χίου Χιου
Στιβ Μποργκ
Ο Στιβ Μποργκ (γεννηθείς στις 15 Μαΐου 1988) είναι διεθνής Μαλτέζος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη θέση του αμυντικού. Την περίοδο αυτή αγωνίζεται με τη Βαλέτα ΦΚ και την Εθνική Μάλτας.
Μόστα ΦΚ
Το 2005 υπέγραψε με τη μαλτέζικη Μόστα ΦΚ. Αγωνίστηκε με την ομάδα αυτή μέχρι το 2009.
Βαλέτα ΦΚ
Το 2009 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με έναν από τους πιο πετυχημένους συλλόγους της Μάλτας, τη Βαλέτα ΦΚ.
Διεθνής καριέρα
Τον Οκτώβριο του 2011 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Μάλτας στα πλαίσια αναμέτρησης για τα προκριματικά του Euro 2012 απέναντι στη Λετονία και τέσσερις μέρες αργότερα αγωνίστηκε στον αγώνα της χώρας του απέναντι στο Ισραήλ. Το 2012 είχε μέχρι τον Αύγουστο 3 συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κατηγορία:Μαλτέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλέτα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόστα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Μάλτας
Σίριλ Ρόμνεϊ
Ο Σίριλ Ρόμνεϊ (Cyril Brandtford Romney, 1η Μαρτίου 1931 - 19 Ιουλίου 2007) υπηρέτησε ως επικεφαλής υπουργός των Βρετανικών Παρθένων Νήσων από το 1983 έως το 1986. Διετέλεσε επίσης μέλος του Νομοθετικού Συμβουλίου των Βρετανικών Παρθένων Νήσων από το 1979 έως το 1995. Ήταν ο πρώτος πολίτης των Βρετανικών Παρθένων Νήσων που κατείχε τη θέση του Οικονομικού Γραμματέα και ήταν επίσης επιχειρηματίας ηγέτης στο έδαφος και στην περιοχή.
Έπειτα από μια πρώιμη καριέρα ως δάσκαλος, σπούδασε οικονομικά στο Διαμερικανικό Πανεπιστήμιο του Πουέρτο Ρίκο και στη συνέχεια παρακολούθησε πρόγραμμα μεταπτυχιακού στα οικονομικά και τις πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Syracuse στην Νέα Υόρκη.
Πολιτική
Η πρώτη επαφή του Ρόμνεϊ με την πολιτική ήταν το 1975, όταν ήταν ανεξάρτητος υποψήφιος στην πρώτη περιφέρεια με αντίπαλο τον Λαβίτι Στάουτ. Έχασε, αλλά στη συνέχεια εκλέχτηκε το 1979 ως βουλευτής της πέμπτης περιφέρειας και έγινε μέλος της αντιπολίτευσης. Υπηρέτησε για δεύτερη θητεία από το 1983 έως το 1986 και ήταν επικεφαλής υπουργός μιας κυβέρνησης συνασπισμού με το Ηνωμένο Κόμμα υπό την ηγεσία του Γουίλαρντ Γουίτλι. Κατά τη διάρκεια της θητείας του Ρόμνεϊ ως επικεφαλής υπουργού, τέθηκε σε ισχύ ο νόμος για τις διεθνείς εμπορικές επιχειρήσεις, ο οποίος ήταν υπεύθυνος κατά μεγάλο μέρος για την οικονομική ανάπτυξη του εδάφους.
Το 1986 ο κυβερνών συνασπισμός του Ρόμνεϊ έχασε την εξουσία έπειτα από την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, αλλά επανεξελέγη και συνέχισε να υπηρετεί από τα έδρανα της αντιπολίτευσης για δύο συνεχόμενες θητείες. Τόσο το 1995 όσο και το 1999, προσπάθησε ανεπιτυχώς να ανακαταλάβει την πέμπτη έδρα της περιφέρειας σε μια πλατφόρμα υπέρ της ανεξαρτησίας.
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Λέσχης Ρόταρι της Τορτόλα και μέλος του Εμπορικού και Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου των Βρετανικών Παρθένων Νήσων.
Υποτιθέμενο ξέπλυμα χρήματος
Ενώ υπηρετούσε ως επικεφαλής υπουργός, ο Ρόμνεϊ ήταν ο κάτοχος του 99% μιας εταιρείας που ονομάζεται Financial Trust Trust, η οποία είχε συνδεθεί με τη νομιμοποίηση εσόδων από ναρκωτικά. Παρόλο που ο Ρόμνεϊ δεν εμπλεκόταν προσωπικά στο σύστημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, καθώς υπηρετούσε ως επικεφαλής υπουργός, το Νομοθετικό Συμβούλιο αποφάσισε να συζητήσει μια πρόταση δυσπιστίας. Για να προλάβει την κίνηση, ο Ρόμνεϊ διέλυσε το Νομοθετικό Συμβούλιο και προκήρυξε γενικές εκλογές, τις οποίες έχασε.
Ο Ρόμνεϊ δεν είχε ποτέ εμπλακεί προσωπικά και υποστήριξε ότι η καθημερινή λειτουργία της εταιρείας ήταν αρμοδιότητα του μάνατζερ Σον Μέρφι. Λόγω των νόμων περί αδειών εμπορίου στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, δεν είναι ασυνήθιστο οι εξέχοντες τοπικοί επιχειρηματίες να εμφανίζονται ως ιδιοκτήτες επιχειρήσεων, που δεν έχουν να κάνουν με τη λειτουργία της επιχείρησης. Ωστόσο, στον Ρόμνεϊ δεν απονεμήθηκε το σύνηθες Τάγμα της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (τίτλος OBE) που απονέμεται στους πολιτικούς ηγέτες στα βρετανικά υπερπόντια εδάφη από τη βασίλισσα.
Θάνατος
Ο Ρόμνεϊ πέθανε στις 19 Ιουλίου 2007 σε νοσοκομείο της Φλόριντα ύστερα από μακρόχρονη αντιμετώπιση του καρκίνου. Είχε πέντε κόρες και πολλά εγγόνια. Η κηδεία του έγινε με τιμές πρωθυπουργού. Ο επικεφαλής υπουργός Ορλάντο Σμιθ δήλωσε ότι ο θάνατος του Ρόμνεϊ σήμανε το τέλος μιας εποχής για τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, δηλώνοντας: "Η κοινότητά μας έχασε έναν ηγέτη και έναν ήρωα σήμερα".
Παραπομπές
Ρομνει
Νεγάδες Ιωαννίνων
Οι Νεγάδες είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων και ανήκουν στο συγκρότημα των Ζαγοροχωρίων. Είναι χτισμένοι σε υψόμετρο 1.060 μέτρων στις πλαγιές της Τύμφης και αποτελούν έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς του νομού Ιωαννίνων.
Οι Νεγάδες ανήκουν στην δημοτική ενότητα Τύμφης του δήμου Ζαγορίου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 19 κάτοικοι. Απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από τα Ιωάννινα.
Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται μια από τις σημαντικότερες εκκλησίες της Ηπείρου. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με χωριστό ναό για κάθε κλίτος, ο ναός του Αγίου Γεωργίου, ο ναός του Αγίου Δημητρίου και ο ναός της Αγίας Τριάδας. Κτίστηκε το 1795 και διαθέτει περίτεχνο τέμπλο διακοσμημένο με χρυσό επίστρωμα, καθώς και θαυμάσιες αγιογραφίες και τοιχογραφίες: μεταξύ άλλων απεικονίζονται ο Αριστοτέλης και ο Πλούταρχος, φιλοτεχνημένες όλες από Ζαγοριανούς ζωγράφους.
Ο οικισμός χρονολογείται από το 1312. Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ανέδειξε ευεργέτες, οι οποίοι αναδείχθηκαν και έκαναν περιουσία στη Ρωσία, την Αυστρία και τη Μολδοβλαχία.
Την ημέρα του Αγίου Πνεύματος, στους Νεγάδες πραγματοποιείται πανηγύρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Τύμφης Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Μπορμανίκο
Ο Μπορμανίκο (Πορτογαλικά:Bormanico) ήταν ο θεός των θερμοπηγών και θεραπευτής στην Λουζιτανική και στην Κέλτικη μυθολογία. Το όνομα αυτό δεν ήταν το μόνο με το οποίο ήταν γνωστός, και συναντάται με αυτό κυρίως στην περιοχή Κάλντας ντε Βιζέλα στην Πορτογαλία.
Η ίδια θεότητα συναντάται και σε άλλες περιοχές της νοτιοδυτικής Ευρώπης με διαφορετικά ονόματα. Από τους Γαλάτες, λατρεύτηκε ιδιαίτερα στη περιοχή Μπουρμπόν-λε-Μπεν, ενώ υπάρχουν καταγραφές και στις περιοχές Εντρέν-συρ-Νοέν και Αιξ-αν-Σαβουά (Gallia Narbonensis). Στην περιοχή αυτή ονομαζόταν Μπόρβο και οι επιγραφές δείχνουν πως οι προσφορές προς αυτόν γίνονταν για την θεραπεία κάποιου. Στοιχεία για την ύπαρξη λατρείας προς αυτόν έχουν βρεθεί ακόμα στην Ολλανδία (Ουτρέχτη), όπου αναφερόταν με το όνομα Boruoboendua Vabusoa Labbonus, στη Γερμανία (Μπούρτσαϊντ και Βορμς), με το όνομα Borbetomagus. Στη περιοχή Αιξ-αν-Προβάνς εμφανίζεται με το όνομα Μπορμπάνος, ενώ στην περιοχή της Πορτογαλίας Ιντάνα α Βέλα αποκαλούταν και με το όνομα Μπόρος και ήταν αντίστοιχος με τον θεό Άρη.
Θεωρούνταν πως είχε την δύναμη να θεραπεύει και θεωρείται πως ήταν αντίστοιχος του Απόλλωνα, ενώ κάποιες ομοιότητες είχε και με τη θεά Σιρόνα της Κέλτικης μυθολογίας, προστάτιδας των πηγών. Ως σύζυγος του τις περισσότερες φορές αναφέρεται η θεά Νταμόνα, ενώ μερικές φορές η θεά Μπορμάνα, που σε μερικές περιοχές λατρευόταν ξεχωριστά από αυτόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της υγείας
Θάνατοι τον Νοέμβριο του 2017
Παραπομπές
11
Μελέαγρος της Μακεδονίας
Ο Μελέαγρος ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας κατά το έτος 279 π.Χ. Πατέρας του θεωρείται ο Πτολεμαίος Α’ ο Σωτήρας, στρατηγός και επίγονος του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ιδρυτής της Δυναστείας των Πτολεμαίων στην Αίγυπτο. Πιθανή μητέρα του είναι η Ευρυδίκη, τρίτη κατά σειρά σύζυγος του τελευταίου. Αδέρφια του από τους ίδιους γονείς ήταν ο προκάτοχός του στο θρόνο της Μακεδονίας, ο Πτολεμαίος Κεραυνός, η Λυσάνδρα, η Πτολεμαΐδα, ο Αργαίος και ένας ανώνυμος γιος της Ευρυδίκης.
Βιογραφία
Το Χρονικό του Ευσέβιου αναφέρει πως ο Μελέαγρος ήταν αδερφός του Πτολεμαίου Κεραυνού και εγγονός του Λάγου, πράγμα που αν αληθεύει, καθιστά τον Μελέαγρο γιο του Πτολεμαίου Α’. Το όνομα της μητέρας του μας είναι άγνωστο, μα το γεγονός ότι διαδέχτηκε τον Πτολεμαίο Κεραυνό αφήνει να εννοηθεί ότι ο Μελέαγρος τον συνόδεψε στην αυλή του βασιλιά της Θράκης Λυσίμαχου, όταν ο Κεραυνός κατέφυγε εκεί μετά από διαμάχη για τη διαδοχή του πατέρα τους με τον ετεροθαλή αδερφό του Πτολεμαίο Β’ το Φιλάδελφο. Σημειώνεται πως εκεί βρισκόταν και η Λυσάνδρα. Όλα αυτά αυξάνουν τις πιθανότητες ο Μελέαγρος να είναι ομοαίματος αδερφός των προηγούμενων δύο.
Διαδέχτηκε τον αδερφό του στο θρόνο της Μακεδονίας όταν εκείνος σκοτώθηκε σε μία εισβολή Γαλατών το έτος 279 π.Χ. Ο Μελέαγρος βασίλεψε μονάχα για δύο μήνες, ενώ το έργο κατά την περίοδο αυτή είναι άγνωστο. Εκθρονίστηκε από τον Αντίπατρο Β', έναν ανηψιό του Κάσσανδρου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μακεδόνες μονάρχες Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Ντουμπερντίκους
Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία
Κανιβαλισμός
μικρογραφία|250x250εσ|Σκηνή κανιβαλισμού στη Βραζιλία το 1644. Πίνακας του [[Γιαν φαν Κέσσελ ο πρεσβύτερος|Γιαν φαν Κέσσελ στο Μουσείο του Νέου Κόσμου (Λα Ροσέλ, Γαλλία).]] Ο κανιβαλισμός είναι η πράξη κατανάλωσης ενός οργανισμού από άλλον του είδους του. Ειδικότερα εννοείται το φάγωμα ενός ανθρώπου από άλλον άνθρωπο (ανθρωποφαγία). Σχεδόν σε όλες τις ανθρώπινες κοινωνίες ο κανιβαλισμός αποτελεί ταμπού. Στο ζωικό βασίλειο, ο κανιβαλισμός είναι μια συνήθης οικολογική αλληλεπίδραση και έχει καταγραφεί σε περισσότερα από 1.500 είδη.
Ο κανιβαλισμός έχει καταγραφεί μεταξύ των ανθρώπων στις περισσότερες ηπείρους. Παρόλο που πολλές από τις πρώτες αναφορές για κανιβαλισμό στις ανθρώπινες κοινωνίες ήταν πιθανώς υπερβολικές ή προϊόν παρερμηνείας, η πρακτική του κανιβαλισμού επικράτησε μέχρι τη σύγχρονη εποχή σε περιοχές της Δυτικής και της Κεντρικής Αφρικής, της Μελανησίας (ειδικά των Φίτζι), της Νέας Γουινέας, της Αυστραλίας, μεταξύ των Μάορι της Νέας Ζηλανδίας, σε ορισμένα νησιά της Πολυνησίας, μεταξύ φυλών της Σουμάτρας, και σε διάφορες φυλές της Βόρειας και της Νότιας Αμερικής.
Οι λόγοι που οι άνθρωποι προέβαιναν στον κανιβαλισμό ήταν ποικίλοι. Οι κυνηγοί κεφαλών συχνά κατανάλωναν κομμάτια από τα σώματα ή τα κεφάλια των νεκρών εχθρών τους ως μέσο απορρόφησης της ζωτικότητας ή άλλων ιδιοτήτων τους ή μείωσης των δυνάμεων των αντιπάλων τους για εκδίκηση. Οι Αζτέκοι ασκούσαν κανιβαλισμό σε μεγάλη κλίμακα ως μέρος της τελετουργικής θρησκευτικής θυσίας αιχμαλώτων πολέμου και άλλων θυμάτων. Ορισμένοι Αβορίγινες Αυστραλοί προέβαιναν στον κανιβαλισμό ενός νεκρού ως πράξης σεβασμού από τους συγγενείς του, οι οποίοι τρώγανε το σώμα του νεκρού τελετουργικά, σε μια μορφή που ονομάζεται ενδοκανιβαλισμός.
Στο ζωικό βασίλειο, ο κανιβαλισμός είναι διαδεδομένος στα υδάτινα οικοσυστήματα. Έχει αναφερθεί σε διαφορετικές ομάδες ζώων, όπως στα πρωτόζωα, στα ερπετά, στα έντομα κ.α. Ο σεξουαλικός κανιβαλισμός συνήθως περιλαμβάνει την κατανάλωση του αρσενικού από το θηλυκό πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά τη συνουσία. Άλλες μορφές κανιβαλισμού περιλαμβάνουν τον κανιβαλισμό δομημένου μεγέθους και τον ενδομήτριο κανιβαλισμό.
Μεταφορικά ορίζεται ως η χρήση τμημάτων μιας συσκευής ή μηχανής ως ανταλλακτικών για άλλη παρόμοια συσκευή ή μηχανή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διατροφικές συμπεριφορές
Δήμος Αλιστράτης
Ο δήμος Αλιστράτης ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Νέας Ζίχνης, υποβιβαζόμενος σε δημοτική ενότητα Αλιστράτης. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού. Ο δήμος αποτελούταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.121 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Αλιστράτη.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Ιστορική εξέλιξη
Ο Δήμος Αλιστράτης δημιουργήθηκε στις 4/12/1997 με συνένωση των:
Την 1/1/2011 ο δήμος Αλιστράτης καταργήθηκε και εντάχθηκε στον ευρύτερο δήμο Νέας Ζίχνης σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης.
Παραπομπές
Α
Алистрат (дем)
Παλίλια
Τα Παλίλια, ή Παλήλια, ή Παρίλια (Palilia, ή Parilia) ήταν αρχαία ποιμενική εορτή των Λατίνων και ειδικότερα των Ρωμαίων.
Με την εορτή αυτή οι Λατίνοι ποιμένες τιμούσαν τη θεά Πάλη (Pales), την οποία θεωρούσαν προστάτιδα θεά τους. Τα Παλίλια εορτάζονταν στις 21 Απριλίου (κατά το σύγχρονο ημερολόγιο), όπου με κλάδους δάφνης ραντίζονταν τα εδάφη βοσκής με νερό και στη συνέχεια το βράδυ άναβαν φωτιές από άχυρα και πηδούσαν ο καθένας τρεις φορές. Επειδή πίστευαν πως ο Ρωμύλος ίδρυσε τέτοια ημέρα τη Ρώμη, η εορτή των Παλιλίων θεωρούνταν γενέθλια εορτή της Ρώμης.
Η εορτή αυτή τηρούνταν μέχρι το 792 (μ.Χ.), όπου και καταργήθηκε από τη σύνοδο της Κωνσταντινούπολης, θεωρούμενη ως ειδωλολατρική.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες ρωμαϊκές εορτές
Εθνική Σουηδίας Κ-18 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Σουηδίας Κ-18 (ποδόσφαιρο ανδρών) ήταν η ποδοσφαιρική ομάδα που εκπροσωπούσε τη Σουηδία σε διοργανώσεις για ποδοσφαιριστές κάτω των 18 ετών. Η ομάδα συμμετείχε στο Ευρωπαϊκού Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-18. Πρώτη εμφάνιση της ομάδας έγινε το 1963. Το 2002 η διοργάνωση μετονομάστηκε σε Κ-19, και έτσι έπαψε να υφίσταται, και αντικαταστάθηκε από την Εθνική Σουηδίας Κ-19.
Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης
Το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (γερμανικά: Ruprecht-Karls-Universität Heidelberg) είναι δημόσιο ανώτατο εκπαιδευτικό και ερευνητικό ίδρυμα που εδρεύει στην Χαϊδελβέργη της Βάδης-Βυρτεμβέργης, στη νοτιοδυτική Γερμανία. Ιδρύθηκε το 1386 και είναι το παλαιότερο Πανεπιστήμιο στη χώρα και το τρίτο παλαιότερο στην τότε Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Σήμερα αποτελείται από δώδεκα επί μέρους σχολές και προσφέρει προπτυχιακούς, μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους σε περίπου εκατό γνωστικά πεδία. Το Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης είναι και ιδρυτικό μέλος της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Ερευνητικών Πανεπιστημίων.
Το Πανεπιστήμιο αποτελούσε από την εποχή της ίδρυσής του κέντρο διακίνησης νέων ιδεών, ιδιαίτερα ανάμεσα σε με κύκλους θεολόγων και νομικών. Την περίοδο 1933-1945 έχασε σημαντικό μέρος των καθηγητών ως αποτέλεσμα ναζιστικών εκκαθαρίσεων. Αργότερα, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 αποτέλεσε κέντρο διαμαρτυρίας ομάδων φοιτητών αριστερών πεποιθήσεων. thumb|right|Το παλιό κτίριο, του 1735, σήμερα είναι το Πρυτανείο. Σήμερα, θεωρείται από τα κορυφαία Πανεπιστήμια της Ευρώπης και σε απόφοιτούς του έχουν απονεμηθεί συνολικά 30 βραβεία Νόμπελ. Επιπρόσθετα, περίπου το 20% των φοιτητών είναι άτομα εκτός της γερμανικής επικράτειας. Στο Πανεπιστήμιο σήμερα, εκτός από τις εγκαταστάσεις στην παλιά πόλη της Χαϊδελβέργης, ορισμένα τμήματά του λειτουργούν και στην περιοχή Νόιενχαϊμερ Φελντ (Neuenheimer Feld) στα προάστια της πόλης.
Εθνική Σουηδίας Κ-18 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-18 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Σουηδίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαιδελβεργη Κατηγορία:Χαϊδελβέργη
Μονοχρωμία
μικρογραφία| Ασπρόμαυρη Μονοχρωμία: Ο[[Πύργος του Άιφελ κατά τη διάρκεια της Διεθνής Έκθεσης το 1889. ]] μικρογραφία| Χρώμα "μονόχρωμο": Οι [[ Συσκευές νυχτερινής όρασης |Συσκευές νυχτερινής όρασης παράγουν μονόχρωμες εικόνες, συνήθως σε πράσινες αποχρώσεις. ]] δεξιά|μικρογραφία| Μια φωτογραφία ενός [[ Μακώ |μακάου που παρήχθη με μια μονόχρωμη παλέτα περιορισμένου αριθμού αποχρώσεων ]] Μια μονοχρωμία αποτελείται από ένα χρώμα (ή αποχρώσεις ενός χρώματος). Ο όρος μονοχρωμία προέρχεται από τα μονόχρωμος.
Ένα μονοχρωματικό αντικείμενο ή εικόνα αντανακλά χρώματα σε αποχρώσεις με περιορισμένα χρώματα ή αποχρώσεις. Οι εικόνες που χρησιμοποιούν μόνο αποχρώσεις του γκρι (με ή χωρίς μαύρο ή λευκό) ονομάζονται κλίμακες του γκρι ή ασπρόμαυρες. Ωστόσο, από επιστημονική άποψη, το μονοχρωματικό φως αναφέρεται στο ορατό φως μιας στενής ζώνης μήκους κύματος (βλπ. Φάσμα).
Εφαρμογή
Για μια εικόνα, ο όρος μονοχρωμία, συνήθως σημαίνει ότι είναι ασπρόμαυρη ή, πιθανότατα, είναι στην κλίμακα του γκρι, αλλά μπορεί επίσης να αναφέρεται σε άλλους συνδυασμούς που περιέχουν τόνους μόνο ενός χρώματος, όπως πράσινο - λευκό ή πράσινο - κόκκινο. Μπορεί επίσης να αναφέρεται σε τόνους σέπια από ανοικτό καστανό έως σκούρο καφέ ή κυανοτυπία (αγγλικά: cyanotype ή blueprint) σε εικόνες, και στις αρχικές φωτογραφικές μεθόδους, όπως νταγκεροτυπία, αμβρότυπα (αγγλικά: ambrotypes) και σιδηροτυπία, στο καθένα από τα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να παράγουν μια μονοχρωματική εικόνα.
Η μονοχρωμία έχει δύο σημασίες:
Μια μονόχρωμη οθόνη υπολογιστή μπορεί να εμφανίσει μόνο ένα χρώμα, συχνά πράσινο, πορτοκαλί (αγγ.: amber), κόκκινο ή λευκό, και συχνά επίσης αποχρώσεις αυτού του χρώματος.
Στην κινηματογραφική φωτογραφία, η μονοχρωμία είναι συνήθως η χρήση ασπρόμαυρου φιλμ. Αρχικά, η φωτογραφία ήταν ασπρόμαυρη. Παρόλο που η έγχρωμη φωτογραφία ήταν εφικτή από τα τέλη του 19ου αιώνα, τα έγχρωμα φιλμ που χρησιμοποιήθηκαν εύκολα, όπως το Kodachrome, ήταν διαθέσιμα από τα τα μέσα της δεκαετίας του 1930.
Στην ψηφιακή φωτογραφία, η μονοχρωμία είναι η σύλληψη μόνο μαύρων αποχρώσεων από τον αισθητήρα ή η μεταγενέστερη επεξεργασία μιας έγχρωμης εικόνας για να παρουσιάσει μόνο την αντιληπτή φωτεινότητα συνδυάζοντας τις τιμές πολλών χρωμάτων, συνήθως κόκκινο, μπλε και πράσινο. Η ρύθμιση των μεμονωμένων χρωμάτων μπορεί να επιλεγεί για να επιτευχθεί ένα καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Αν επιλεγεί μόνο το κόκκινο χρώμα από τη στάθμιση, τότε το αποτέλεσμα θα είναι παρόμοιο με εκείνο της χρήσης ενός κόκκινου φίλτρου σε ένα παγχρωματικό φίλμ. Αν το κόκκινο χρώμα μειωθεί και το πράσινο και το μπλε συνδυαστούν, τότε το αποτέλεσμα θα είναι παρόμοιο με εκείνο το ορθοχρωματικό φιλμ ή με τη χρήση κυανικού φίλτρου σε παγχρωματικό φίλμ. Η επιλογή της ρύθμισης επιτρέπει ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνικών αποτελεσμάτων στην τελική μονόχρωμη εικόνα.
Για την παραγωγή μιας ανάγλυφης εικόνας τριών διαστάσεων, το πρώτο βήμα είναι η τρισδιάστατη φωτογραφία να μπορεί να γίνει μονόχρωμη, ώστε να απλοποιηθεί η απόδοση της εικόνας. Αυτό είναι μερικές φορές απαραίτητο σε περιπτώσεις, όπου μια έγχρωμη εικόνα θα έκανε με σύγχυση λόγω των χρωμάτων και των σχημάτων που υπάρχουν στην αρχική εικόνα και στα φίλτρα επιλογής που χρησιμοποιούνται (συνήθως κόκκινο και το συμπλήρωμά του, το κυανό).
Στη φυσική
Στη φυσική, το μονοχρωματικό φως είναι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία μίας μόνο συχνότητας. Από φυσική άποψη, καμία πηγή ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας δεν είναι καθαρά μονοχρωματική, αφού αυτό θα απαιτούσε ένα κύμα άπειρης διάρκειας ως συνέπεια της ιδιότητας εντοπισμού του μετασχηματισμού Fourier (βλπ. φασματική συνοχή). Ακόμα και πολύ ελεγχόμενες πηγές, όπως τα λέιζερ λειτουργούν σε ένα φάσμα συχνοτήτων (γνωστό ως φασματικό μήκος γραμμής). Στην πράξη, το διηθημένο φως (αγγλικά: filtered light), το διαχωρισμένο φράγμα διάθλασης και το φως λέιζερ αναφέρονται όλα ως μονοχρωματικά. Συχνά, οι πηγές φωτός μπορούν να συγκριθούν και η μία να επισημανθεί ως "πιο μονοχρωματική" (σε παρόμοια χρήση με τη μονοδιασπορά ). Μια συσκευή που απομονώνει μια στενή δέσμη συχνοτήτων από μια πηγή μεγαλύτερου εύρους ζώνης ονομάζεται monochromator, παρόλο που το εύρος ζώνης συχνά καθορίζεται, έτσι γίνεται κατανοητή μια συλλογή συχνοτήτων.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Χρώμα
Γαλάζια Σπηλιά (Καστελόριζο)
εναλλ.=|μικρογραφία|Φώκιαλη Η Γαλάζια Σπηλιά (γνωστή και ως Σπηλιά του Παραστά ή Φώκιαλη) είναι ενάλιο σπήλαιο στο Καστελλόριζο. Βρίσκεται στη νοτιοανατολική ακτή του νησιού και με μήκος 40-50 μέτρα, πλάτος 25-30 μέτρα και ύψος 20-25 μέτρα, είναι πολύ μεγαλύτερο από το παγκοσμίου φήμης σπήλαιο Γκρότα Ατσούρα στο Κάπρι της Ιταλίας. . Σύμφωνα με ιταλικό τουριστικό οδηγό του 1929, αποτελεί το κορυφαίο αξιοθέατο στο νησί και επαρκή λόγο επίσκεψης.
Το φως του ήλιου διαθλάται μέσα από τη θάλασσα και αντανακλάται και στο εσωτερικό της σπηλιάς, παράγοντας έτσι ένα εκθαμβωτικό μπλε χρώμα. Το σπήλαιο είναι επισκέψιμο μόνο με βάρκα, μόνο κάτω από ήρεμες συνθήκες της θάλασσας, καθώς η είσοδος είναι μόλις ένα μέτρο πάνω από το επίπεδο της θάλασσας. Η καλύτερη ώρα της ημέρας για επίσκεψη είναι νωρίς το πρωί, όταν ο ήλιος είναι ακόμα σε χαμηλή θέση.
Πηγές
Κατηγορία:Σπήλαια της Ελλάδας Κατηγορία:Καστελλόριζο
2950 Ρουσσώ
Ο Ρουσσώ (Rousseau) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1974 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ελβετού φιλοσόφου και συγγραφέα Ζαν Ζακ Ρουσσώ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ρουσσώ εκτιμάται σε 13,3 ± 1,5 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,173 ± 0,045. Ο Ρουσσώ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ως 23 ώρες περίπου.
Πάνορμος
Στην αρχαιότητα, ακόμη και από την ομηρική εποχή ο όρος αυτός φέρονταν ως επίθετο όπως αποδεικνύει σχετικός στίχος της Οδύσσειας: "ατραπιτοί τε διηνεκέες λιμένες τε πάνορμοι πέτραι τ΄ ηλίβατοι και δένδρεα τηλεθόωντα". Εξ αυτού προήλθε στην αρχαία ελληνική γλώσσα και το όνομα διαφόρων πόλεων "ευλίμενων" , αλλά και στη νεοελληνκή κυριαρχεί σε τοπωνύμια που φέρουν αυτό το όνομα, αν και πολλοί εξ αυτών των σύγχρονων φερώνυμων όρμων και λιμένων δεν δικαιούνται τον χαρακτηρισμό του Πανόρμου. Τούτο όμως έχει συμβεί περισσότερο για λόγους τουριστικούς και προβολής, έστω και για μερική (σε συγκεκριμένους ανέμους) παρεχόμενη ασφάλεια σε προσέγγιση πλοίων και σκαφών.
Με το όνομα Πάνορμος είναι γνωστές πολλές αρχαίες πόλεις και σήμερα όρμοι και παραλίες. Οι γνωστότερες είναι:
Βαβέλ
Η λέξη Βαβέλ μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω:
Αλεσσάντρο Αλλόρι
Ο Αλεσσάντρο Αλλόρι (Alessandro di Cristofano di Lorenzo del Bronzino Allori, Φλωρεντία, 31 Μαΐου 1535 – 22 Σεπτεμβρίου 1607) ήταν Ιταλός ζωγράφος πορτρέτων της ύστερης Σχολής του Φλωρεντινού Μανιερισμού. αριστερά|μικρογραφία| Πορτρέτο της Μεγάλης Δούκισσας Bianca Capello de Medici, από τον Αλλόρι, [[Μουσείο Τέχνης του Ντάλας]] Το 1540, μετά το θάνατο του πατέρα του, ανατράφηκε και εκπαιδεύτηκε στην τέχνη από έναν στενό φίλο του, που συχνά αναφέρεται ως «θείος» του, τον μανιεριστή ζωγράφο Άνιολο Μπροντσίνο, του οποίου το όνομα περιέλαβε μερικές φορές στους πίνακές του. Κατά κάποιο τρόπο, ο Αλλόρι είναι ο τελευταίος από τη σειρά διακεκριμένων ζωγράφων της Φλωρεντίας, γενικά αμιγούς καλλιτεχνικής κληρονομιάς της Τοσκάνης: ο Αντρέα ντελ Σάρτο συνεργάστηκε με τον Φρα Μπαρτολομέο (καθώς και με τον Λεονάρντο ντα Βίντσι), ο Τζάκοπο Ποντόρμο εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα υπό τον ντελ Σάρτο και εκπαίδευσε τον Μπροντσίνο, ο οποίος εκπαίδευσε τον Αλλόρι. Οι επόμενες γενιές στην πόλη θα επηρεαστούν έντονα από την παλίρροια του ύφους μπαρόκ που κυριαρχούε σε άλλα μέρη της Ιταλίας.
Τόμπιας Βελτζ
Ο Τόμπιας Βελτζ (Tobias Welz, γεννημένος στις 11 Ιουλίου 1977) είναι Γερμανός διαιτητής ποδοσφαίρου με έδρα το Βίζμπαντεν. Είναι διαιτητής της FIFA και κατατάσσεται στο πρώτο γκρουπ διαιτητών της ΟΥΕΦΑ.
Αλεσσάντρο Αλλόρι
Ο Freedberg θεωρεί τον Αλλόρι ως "μιμητή", ισχυριζόμενος ότι απεικονίζει "το ιδανικό του Μανιερισμού με το οποίο δημιουργείται η τέχνη (και το ύφος) από την προϋπάρχουσα τέχνη." Η στιλβωμένη μορφή έχει αφύσικη μαρμάρινη όψη, σαν να στοχεύει σε κρύο αγαλματίδιο. Μπορούμε να πούμε για την ύστερη φάση ζωγραφικής στη Φλωρεντία, ότι η πόλη που είχε αρχίσει να εμφυσά ζωή σε αγαλματίδιο με έργα δασκάλων όπως ο Ντονάτελο και ο Μιχαήλ Άγγελος, ήταν ακόμα τόσο τρομαγμένη από αυτούς που απολίθωσε τις πόζες στη ζωγραφική. Ενώ το 1600 το μπαρόκ αλλού άρχισε να δίνει ζωή σε ζωγραφισμένες μορφές, στη Φλωρεντία ζωγράφιζαν δισδιάστατα αγάλματα. Επιπλέον, γενικά, με εξαίρεση τους καλλιτέχνες του Counter-Maniera ( Αντι-μανιερισμού ), δεν τολμούσε να απομακρυνθεί από τα υψηλά θέματα ή να περιπλανηθεί στο υψηλό συναίσθημα.
Τόμπιας Βελτζ
Διαιτητική σταδιοδρομία
Διευθύνει αγώνες της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (DFB) από το 1999. Έκανε το ντεμπούτο του στη Μπουντεσλίγκα στις 28 Αυγούστου 2010, σε έναν αγώνα μεταξύ της Νυρεμβέργης και της Φράιμπουργκ.
Αλεσσάντρο Αλλόρι
Μεταξύ των συνεργατών του ήταν ο Τζοβάνι Μαρία Μπουττέρι και ο κύριος μαθητής του ήταν ο Τζοβάννι Μπιτσέλλι. Οι Κριστόφορο ντελ Αλτίσσιμο (Cristoforo del Altissimo), Τέζαρε Ναντίνι Cesare Dandini, Αουρέλιο Λόμι Aurelio Lomi, John Mosnier, Αλεσσάντρο Πιερόνι, Τζοβάννι Μπαττίστα Βάννι Giovanni Battista Vanni και Monanni ήταν επίσης μαθητές του. Ο Αλλόρι ήταν ένας από τους καλλιτέχνες, που εργάζονταν υπό τον Τζόρτζο Βαζάρι, στη διακόσμηση του Studiolo του Francesco Ι.
Τόμπιας Βελτζ
Προσωπική ζωή
Ο Βελτζ είναι αστυνόμος. Ζει στο Βίζμπαντεν, όπου στη νεανική ηλικία του έπαιξε για τις SC Klarenthal 1968 και FV Biebrich 02.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί διαιτητές ποδοσφαίρου
Αλεσσάντρο Αλλόρι
Ήταν ο πατέρας του ζωγράφου Κριστοφάνο Αλλόρι (Cristofano Allori, 1577–1621).
Κυριότερα έργα
μικρογραφία| Χριστός με τη Μαρία και τη Μάρθα, λάδι σε ξύλο, 125 x 118 cm. Μουσείο Kunsthistorisches.
Το 2006 ο ξένος ανταποκριτής του BBC Σερ Τσαρλς Χουίλερ (Sir Charles Wheeler) επέστρεψε έναν πρωτότυπο πίνακα του Αλλόρι στο Gemäldegalerie του Βερολίνου. Του είχε δοθεί στη Γερμανία το 1952, αλλά μόλις πρόσφατα συνειδητοποίησε την προέλευσή του και ότι πρέπει να λεηλατήθηκε μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο. Το έργο είναι πιθανώς πορτρέτο της Eleonora (Dianora) di Toledo de 'Medici, ανεψιάς της Ελεονώρα του Τολέδο, διαστάσεων 12 εκ x 16 εκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Μάαμε
Η χώρα μας, Maamme (φινλανδικά) ή Vårt land (σουηδικά), είναι ο τίτλος του εθνικού ύμνου της Φινλανδίας
Η μουσική συντέθηκε από τον γερμανό Fredrik Pacius, με (αρχικά σουηδικά) τις λέξεις από τον Φινλανδό-Σουηδό Johan Ludvig Runeberg, και εκτελέσθηκε για πρώτη φορά στις 13 Μαΐου 1848. Το αρχικό ποίημα, που γράφτηκε το 1846 αλλά που δεν τυπώθηκε μέχρι 1848, είχε 11 στροφές και δημιούργησε έδαφος για τις "Ιστορίες του Σημαιοφόρου Stål (Στωλ)" («Fänrik Ståhls Sägner»), ένα αριστούργημα του ρομαντικού εθνικισμού. Το ισχύον φινλανδικό κείμενο είναι μια μετάφραση 1889 από το Paavo Cajander. Οι "Ιστορίες του Σημαιοφόρου Stål" εκτιμήθηκαν πολύ σε την όλη Σκανδιναβία. Από τον χρόνο ανεξαρτησίας της Φινλανδίας (1917-18) άρχισαν να αναγνωρίζονται επησίμως ως εθνικός ύμνος του νεοσύστατου Φινλανδικού κράτους, και ταυτοχρονά η μουσική του Pacius και οι στίχοι του Runeberg συχνά τραγουδήθηκαν στη Δανία, τη Νορβηγία, και τη Σουηδία. Σημειώστε ότι για το αρχικό σουηδικό κείμενο δεν υπάρχει καμία αναφορά στη Φινλανδία, μόνο σε μια χώρα στο Βορρά, αλλά το φινλανδικό κείμενο αναφέρεται ρητά στη Φινλανδία. Το θέμα του ποιήματος είναι, επιπλέον, εντυπωσιακά παρόμοιο με αυτό των εθνικών ύμνων της Σουηδίας (du gamla, du fria) και της Νορβηγίας (Ja, VI elsker dette landet).
Μερικοί Φινλανδοί έχουν προτείνει να αντικατασταθεί ο φινλανδικός εθνικός ύμνος με το Finlandia από τον Jean Sibelius λόγω του ότι η μουσική του Pacius χρησιμοποιείται επίσης για τον εθνικό ύμνο της Εσθονίας με παρόμοιο κείμενο, Mu isamaa, (η πατρική γη μας)(1869) και εν μέρει λόγω του ότι ο Pacius ήταν γερμανός και Runeberg Φινλανδό-Σουηδός (αν και Sibelius ήταν επίσης φινλανδικός-Σουηδός). Επίσης λέγεται ότι ο Pacius σύνθεσε την μουσική μέσα σε μόνο δεκαπέντε λεπτά, χωρίς να γνωρίζει ότι θα γινόταν τόσο σημαντική μουσική για τον πληθυσμό της Φινλανδίας και ότι τελικά θα γινόταν ο εθνικός τους ύμνος. Υπάρχουν επίσης εκείνοι που προτιμούν απλά Finlandia ως μουσικό κομμάτι, αν και οι κριτικοί το υποστιρίζουν ότι είναι δύσκολο να τραγουδηθεί.
Οι στίχοι του Εθνικού ύμνου της Φινλανδίας
thumb {| ! style="text-align:left;" | φινλανδικά ! style="text-align:left;" | σουηδικά Maamme
Oi maamme, Suomi, synnyinmaa!
Soi, sana kultainen!
Ei laaksoa, ei kukkulaa,
ei vettä, rantaa rakkaampaa
kuin kotimaa tää pohjoinen,
maa kallis isien.
Sun kukoistukses kuorestaan
kerrankin puhkeaa;
viel' lempemme saa nousemaan
sun toivos, riemus loistossaan,
ja kerran laulus, synnyinmaa
Vårt land, vårt land, vårt fosterland,
ljud högt, o dyra ord!
Ej lyfts en höjd mot himlens rand,
ej sänks en dal, ej sköljs en strand,
än våra fäders jord!
Din blomning, sluten än i knopp,
Skall mogna ur sitt tvång;
Se, ur vår kärlek skall gå opp
Vår fosterländska sång. <p style="color:#666;">
Ελληνική μετάφραση
{| ! style="text-align:left;" | (Μετάφραση από τα φινλανδικά) ! style="text-align:left;" | (Μετάφραση από τα σουηδικά) Γη μας
Ω! γη μας, Φινλανδία, γενέτειρά μας,
καθαρός ήχος, εσύ, χρυσή λέξη!
Δεν υπάρχει κοιλάδα, ούτε λόφος,
ούτε νέρο, ούτε ακτή πιο αγαπημένα,
από αυτού του βόρειου οίκου,
την ακριβή γη των πατέρων μας. Θα υπάρξει καιρός που θα εκραγείς σε πλήρες άνθος, κατόπιν η αγάπη μας θα παρακινηθεί
από τη λαμπρή ελπίδα και τη χαρά σου,
στο τέλος, το τραγούδι σου, πατρίδα μας,
θα ηχήσει σε ψηλότερο τόνο!
Γη μας
Γη μας, γη μας, γενέτειρά μας,
Ω, το όνομά της ηχεί καθαρά!
Καμιά κορυφή που ορθώνεται ως τους ουρανούς
Καμιά κοιλάδα ή αφρισμένη ακτή
Δεν αγαπήθηκε τόσο, όσο εμείς αγαπάμε και σεβόμαστε την πατρίδα μας
Τη γη που οι πρόγονοί μας υπερασπίστηκαν με σθένος.
Θα σκάσουν από τις κάψες τους την άνοιξη.
Έτσι από την αγάπη μας σαν άνθος θ΄ ανοίξει
Η λάμψη σου, η φλόγα σου, η χαρά της ελπίδας σου,
και ψηλότερα ακόμη, κάποια μέρα θα ηχήσει
Ο Απίθανος Hulk (soundtrack)
Το The Incredible Hulk: Original Motion Picture Score αποτελεί το soundtrack της ταινίας Ο Απίθανος Hulk και είναι σε σύνθεση του Κρεγκ Άρμστρονγκ.
Μάαμε
Ελληνική μετάφραση
το πατριωτικό τραγούδι που τραγουδάμε. <p style="color:#666;">
Πηγές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Φινλανδίας Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Ο Απίθανος Hulk (soundtrack)
Ιστορικό
Ο Άρμστρονγκ ξεκίνησε να συνθέτει από το σπίτι του στην Γλασκώβη της Σκωτίας έχοντας τρεις σκηνές: τον Hulk με τη Μπέτι στη σπηλιά, τη μάχη του Hulk με το Έκτρωμα στο δρομάκι και την επανασύνδεση του Μπρους με τη Μπέτι. Το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής συνθέθηκε σε μερικές μόνο εβδομάδες στο Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια, κάτι το οποίο ήταν πολύ έντονο τόσο για τον σκηνοθέτη όσο και για τον συνθέτη. Η μουσική ηχογραφήθηκε σε τέσσερις μέρες προς το τέλος του 2007 σε ένα παρεκκλήσι στο Πανεπιστήμιο Μπαστίρ, το οποίο βρίσκεται στο Κένμορ της Ουάσινγκτον. Ο Πιτ Λόκετ έπαιξε τα εθνικά όργανα, η ηχογράφηση των οποίων έγινε στο Λονδίνο και έγινε στη συνέχεια μίξη με την ορχήστρα. Η ενορχήστρωση έγινε από τους Ματ Ντάνκλεϊ, Τόνι Μπλόνταλ, Στίβεν Κόλμαν, Ντέιβιντ Μπάτεργουορθ και Καζ Μπόιλ. Ο Λετεριέ πρότεινε το soundtrack να κυκλοφορήσει σε άλμπουμ δύο δίσκων, κάτι για το οποίο ο Άρμστρονγκ εξέλαβε ως αστείο. Μόνο όταν συνέταξε το άλμπουμ - και η Marvel τον ρώτησε γιατί παρέδωσε μόνο έναν δίσκο - κατάλαβε πως μιλούσαν σοβαρά.
Ο Hulk και το Έκτρωμα έχουν και οι δύο μουσικά θέματα, τα οποία αντιπροσωπεύουν και την ανθρώπινη μορφή τους αλλά και τη μορφή τέρατος. Το θέμα του Hulk προοριζόταν να είναι εικονικό και απλό, όπως αυτό της ταινίας Τα σαγόνια του καρχαρία του 1975, με γλιστρίματα της χορδής στη νότα μπάσο Ντο. Το θέμα του Μπάνερ είναι τραγικό και περιέχει κομμάτια από το θέμα «Lonely Man» του Τζο Χάρνελ από την τηλεοπτική σειρά. Ο Άρμστρονγκ έπαιξε το πιάνο για μια σκηνή που περιείχε αυτό το κομμάτι. Ο Μπλόνσκι έχει ένα σκοτεινό θέμα, το οποίο ακούγεται όταν γίνεται επιθετικός κατά τη μεταμόρφωσή του. Ο Άρμστρονγκ έπαιξε τα θέματα του Hulk και του Εκτρώματος κατά τη διάρκεια των μαχών τους και επένδυσε μουσικά τις σκηνές δράσεις σαν σε χορό. Υπάρχει επίσης ένα μουσικό θέμα σασπένς και ένα ερωτικό μουσικό θέμα.
Υποδοχή
Ο Μάικλ Φίλιπς από την εφημερίδα Chicago Tribune στην κριτική του για την ταινία, περιέγραψε το soundtrack ως «το πιο θαμπό της χρονιάς», ενώ ο Νταν Γκολντγουάσερ από το Soundtrack.net το περιέγραψε ως «πομπώδες, θεματικά και γεμάτο ενέργεια».
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008 Κατηγορία:Soundtracks της Πρώτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel
Νάμπια
Ο σημερινός ποταμός Νάβια στην Γαλικία (Ισπανία), ονομάστηκε προς τιμήν της θεότητας. Ομοίως, ο ποταμός Νέιβα, κοντά στην Μπράγκα, παλιά πρωτεύουσα της Γαλικίας, έχει επίσης ονομαστεί προς τιμήν της. Η θεά Νάμπια ήταν πολύ δημοφιλής στην περιοχή των Καλλαΐκι Μπρακάρι με αρκετές επιγραφές, όπως αυτή σε κέλτικη γλώσσα στο ιερό του Φόντε ντο Ίντολο στην Μπράγκα (Μπρακάρα Αουγκούστα).
Σε άλλο πλάισιο, οι Κόγκι (προκολομβιανή φυλή) στην Κολομβία πίστευαν στην Νάμπια ως μητέρα της μοιχείας και θεά ιαγουάρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λουζιτανική μυθολογία
Σερσέ λα φαμ
Η έκφραση αυτή χρησιμοποιείται κυρίως στο χαρακτηρισμό περίεργων γεγονότων ή συμπεριφοράς ανθρώπων αιτία των οποίων είναι κάποια γυναίκα (σύζυγος, ερωμένη, ή παράνομη σχέση κ.λπ.), που αφήνεται εύκολα να εννοηθεί χωρίς όμως να κατονομάζεται. Πολλές φορές συμβαίνει αντίθετα να λέγεται και για λόγους σκοπιμότητας και περισσότερο εντυπωσιασμού υπέρ μιας γυναίκας, ιδιαίτερα συζύγου, ως καλής συντρόφου.
Η έκφραση αυτή στο λογοτεχνικό χώρο φέρεται να χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Αλέξανδρο Δουμά στο μυθιστόρημά του «Οι Μοϊκανοί των Παρισίων» το 1854.
Λαογραφία
Σημειώνεται ότι η έκφραση αυτή αποτέλεσε τίτλο λαϊκού τραγουδιού τους στίχους και τη μουσική του οποίου έγραψε και πρώτος ερμήνευσε ο Βασίλης Τσιτσάνης και αργότερα τραγούδησε και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Πρόκειται για το γνωστό κλασικό πλέον τραγούδι, με πολύ επιτυχή σημασιολογία, η πρώτη στροφή του οποίου είναι.
Επίσης το 1994 προβλήθηκε από ελληνικό ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό τηλεοπτική σειρά με ομώνυμο τίτλο.
Κατηγορία:Γαλλικές εκφράσεις
Άγιος Σκύλος Αντρωνίου
Κυνοκέφαλοι
Σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό φιλόλογο-ιστορικό Θεοχάρη Δετοράκη «μια πολύ χαρακτηριστική περίπτωση της επίδρασης των παγανιστικών επιβιώσεων και των λαϊκών θρύλων στη διαμόρφωση της αγιολογικής παράδοσης βρίσκουμε στα σχετικά με τον άγιο Χριστόφορο κείμενα».
Ο Άγιος Χριστόφορος περιγράφεται και εικονίζεται ως κυνοκέφαλος, προφανώς λόγω της σύνδεσής του με το έθνος των Σκυλοκεφάλων. Η φαντασία πολλών λέει ότι ανάμεσα στους στρατιώτες του Μεγάλου Αλέξανδρου υπήρχαν και κυνοκέφαλοι. Για τους κυνοκέφαλους, ανθρώπους δηλαδή με κεφάλι σκύλου, κάνουν λόγο και οι Ηρόδοτος και Ησίοδος. Παρόμοιος θρύλος υπήρχε και στην Ασία. Συναντάται σε κινεζικά κείμενα του 6ου αιώνα γι’αυτό και οι φήμες περί σκυλοκέφαλων ή κυνοκέφαλων οφείλονται, πιθανόν, στις περιορισμένες γνώσεις αναφορικά με τις περιοχές αυτές. Ο Στράβωνας, στα γεωγραφικά του, κάνοντας σχόλιο για τις τερατολογίες των παλαιοτέρων του, αναφέρει τους μεγαλοκέφαλους του Ησίοδου, τους στεγανόποδες του Αλκμάν, τους μονόφθαλμους και κυνοκέφαλους του Αισχύλου. Αργότερα και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος κάνει λόγο για κυνοκέφαλους και μονόποδες.
Κυνο-Βιάρχης (Άγιος)
Διαπιστώνεται ότι κοντά στον σκυλοκέφαλο άγιο υπάρχει δεύτερος άγιος, με δυσανάγνωστο όνομα αλλά με ευανάγνωστο τον τίτλο του «ΚΥΝΟ-ΒΙΑΡΧΗ». Η παράδοση στο Αντρώνι λέει ότι ήταν κάποιο κοινόβιο (κυνό-βιο) ή σκυλοτροφείο που έθρεφαν σκύλους κυνηγούς ή τσοπανόσκυλα, αγαπημένα ζώα των κατοίκων.
Σημείωση
Η αρχική έκδοση/μορφή του λήμματος προήλθε από την ιστοσελίδα www.antroni.gr του Κώστα Παπαντωνόπουλου.
Σ Α Α
Δήμος Νέας Ζίχνης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο δήμος Νέας Ζίχνης του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στον νέο διευρυμένο δήμο Νέας Ζίχνης, υποβιβαζόμενος σε δημοτική ενότητα Νέας Ζίχνης. Βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, στα σύνορα με το νομό Δράμας. Ο δήμος αποτελούταν από 14 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 10.952 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Νέα Ζίχνη.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλες ο πληθυσμός στην απογραφή του 2001).
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ν
Ταλάλ Ελ Καρκουρί
Ο Ταλάλ Ελ Καρκουρί (αραβ:طلال القرقوري) είναι Μαροκινός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού.
Βιογραφικό
Ο Καρκουρίγεννήθηκε στις 8 Ιουλίου του 1976 στην Καζαμπλάνκα του Μαρόκου και έχει ύψος 186 εκ.Ξεκίνησε την καριέρα του το 1996 από την τοπική Ράγια Καζαμπλάνκα και το 1999 τον ανακάλυψαν οι σκάουτερ της Παρί Σαιν Ζερμέν.
Στην ομάδα του Παρισιού έμεινε μέχρι το 2004 έχοντας 77 συμμετοχές και ένα γκολ σε αγώνες πρωταθλήματος.Κατά καιρούς είχε παραχωρηθεί σε άλλες ομάδες με την μορφή δανεισμού (στον Άρη τη σεζόν 2000/01 και στην Σάντερλαντ το 2003). Ειδικά με τους Θεσσαλονικείς πραγματοποίησε εξαιρετικές εμφανίσεις τόσο σε Ελλάδα, όσο και σε Ευρώπη, ενώ δεν άργησε να γίνει αντικείμενο λατρείας για τους οπαδούς των κίτρινων. Στο τέλος του 6μηνου δανεισμού του, έχοντας συμπληρώσει 11 συμμετοχές, όλες σαν βασικός, η τότε η διοίκηση του Άρη προσπάθησε να αγοράσει τον παίκτη, ο οποίος έδειχνε θετικός στην παραμονή του στην Ελλάδα, αλλά οι απαιτήσεις των Γάλλων κρίθηκαν απλησίαστες. Μετά την οριστική του αποχώρηση από την Παρί αγωνίστηκε επί μια τριετία στην Πρέμιερ Λιγκ με την φανέλα της Τσάρλτον Αθλέτικ. Από το 2007 ως το 2011 αγωνίστηκε στην Κατάρ ΣΚ και ακολούθησε η Ουμ Σαλάλ, από το 2011 ως το 2012, οπότε και έκλεισε την καριέρα του.
Πηγές
Ελ Καρκουρι Ταλαλ Ελ Καρκουρι Ταλαλ Ε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μαρόκου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσάρλτον Αθλέτικ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κατάρ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουμ Σαλάλ Σπορτ Κλαμπ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Μαροκινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό