cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γαρκινία η ινδική
Μαγειρικές χρήσεις
Το εξωτερικό κάλυμμα των καρπών αποξηραίνεται στον ήλιο για να δημιουργήσει το aamsul ή kokam. Είναι επίσης γνωστό ως «bhirand» στην γλώσσα Κονκάνι και punarpuli/muragalu στην γλώσσα Κανάντα. Χρησιμοποιείται ως κύριος παράγων όξυνσης (souring), σύνηθες στην Γκουανέζικη κουζίνα και σε ορισμένα τμήματα της Μαχαράστρα και Καρνάτακα. Το kokum παράγει μια περίεργη γεύση και μαυροκόκκινο χρώμα. Ως παράγων όξυνσης, χρησιμοποιείται σαν εναλλακτική λύση για τον οξυφοίνικα (tamarind) στο κάρυ και άλλα πιάτα από την περιοχή της Γκόα και του Konkan. Επίσης, χρησιμοποιείται στην κουζίνα του Γκουτζαράτ, όπου είναι συχνά χρησιμοποιείται για να προσθέσει γεύση και οξύτητα στη φακή (σούπα από φακές) για την ισορροπία στη γεύση, και τμήματα της Νότιας Ινδίας. Χρησιμοποιείται εκτενώς στην Ασσαμική κουζίνα σε πολλά πιάτα, όπως το "masor tenga" ή κάρυ όξινου ψαριού και "tenga dali" ή ξινές φακές. Επίσης, χρησιμοποιείται ως θεραπεία για το στομάχι και το κρυολόγημα. Μερικά ξερά κομμάτια εμποτίζονται για λίγη ώρα σε νερό και στη συνέχεια τα κομμάτια πολτοποιούνται στο ίδιο νερό και μπορούν να καταποθούν ολόκληρα. Το σκουός από kokum ή το συμπύκνωμα από kokum, χρησιμοποιείται κατά την προετοιμασία ενός ποτού (σορμπέ), το οποίο έχει φωτεινό κόκκινο χρώμα.
Περαιτέρω, το εκχύλισμα/συμπύκνωμα από αυτόν τον καρπό ονομάζεται, στις γλώσσες Κονκάνι και Μαράθι «aagal». Προστίθεται κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας του σόλκαδχι (solkadhi), μαζί με γάλα καρύδας.
Βιομηχανικές χρήσεις
Ο σπόρος της Γαρκινίας της ινδικής (Garcinia indica), περιέχει 23-26% έλαιο, το οποίο παραμένει σε στερεά κατάσταση σε θερμοκρασία δωματίου. Χρησιμοποιείται για την παρασκευή ειδών ζαχαροπλαστικής, φαρμάκων και καλλυντικών.
Άλλες χρήσεις
Το δέντρο είναι διακοσμητικό, με πυκνό θόλο πράσινων φύλλων και κόκκινο-χρωματισμένων, τρυφερών, νεαρών φύλλων. Το ελαιώδες εκχύλισμα που ονομάζεται «kokum tel», χρησιμοποιείται σε μασάζ ποδιών και για τη θεραπεία εγκαυμάτων.
Φαρμακολογική μελέτη
Το υδατικό εκχύλισμα των αποξηραμένων καρπών της Garcinia indica έχει αγχολυτική επίδραση στα ποντίκια.
Παραπομπές
<div style="">
Πρωτακτίνιο
Πρόκειται για ένα πυκνό, ασημί-γκρι μέταλλο που αντιδρά εύκολα με το οξυγόνο, τους υδρατμούς και τα ανόργανα οξέα. Διαθέτει διάφορες χημικές ενώσεις, όπου το πρωτακτίνιο είναι συνήθως παρόν στην οξειδωτική κατάσταση +5, αλλά μπορούμε να υποθέσουμε, επίσης, και στην +4 και μάλιστα στην +2 ή +3. Οι μέσες συγκεντρώσεις του πρωτακτίνιου στον φλοιό της Γης είναι συνήθως της τάξης των μερικά μέρη στο τρισεκατομμύριο, αλλά μπορεί να φθάσει έως και μερικά μέρη ανά εκατομμύριο σε μερικά uraninite κοιτασμάτων. Λόγω της σπανιότητας, υψηλής ραδιενέργειας και υψηλής τοξικότητας, δεν υπάρχουν σήμερα χρησιμοποιεί για το εξωτερικό πρωτακτίνιο της επιστημονικής έρευνας, και για το σκοπό αυτό, πρωτακτίνιο είναι ως επί το πλείστον προέρχονται από αναλωμένα πυρηνικά καύσιμα.
Το πρωτακτίνιο εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 1913 από τον Πολωνοεβραίο φυσικό και πυρηνικό χημικό Κάζιμιρ Φάγιανς και τον φοιτητή του `Οσβαλντ Χέλμουτ Γκέρινγκ (Oswald Helmuth Göhring, 1889-1915;), που το ονόμασαν «brevium» («συντόμιο» θα λέγαμε) λόγω της βραχείας ημιζωής του συγκεκριμένου ισοτόπου που μελετήθηκε, δηλαδή το πρωτακτίνιο-234. Πιο σταθερό ισότοπο του στοιχείου ανακαλύφθηκε το 1918, και ως εκ τούτου το όνομα άλλαξε σε πρωτοακτίνιο (protoactinium) και στη συνέχεια να πρωτακτίνιο το 1949. Το νέο όνομα σημαίνει «μητρικό του ακτινίου» και οφείλεται στο γεγονός ότι ακτινίου είναι ένα προϊόν της ραδιενεργούς διάσπασης του πρωτακτίνιο.
Το μακροβιότερο και πιο άφθονο (σχεδόν 100%) που απαντούν στη φύση ισότοπο του πρωτακτίνιο, πρωτακτίνιο-231, έχει χρόνο ημιζωής 32.760 χρόνια και είναι ένα προϊόν διάσπασης του ουρανίου-235. Πολύ μικρότερα ίχνη του βραχύβια πυρηνικά ισομερές πρωτακτίνιο-234εκ εμφανίζονται στην αλυσίδα της διάσπασης του ουρανίου-238. Πρωτακτίνιο-233 προκύπτει από την αποσύνθεση του θορίου-233, ως μέρος της αλυσίδας των γεγονότων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ουρανίου-233 από την ακτινοβολία νετρονίων του θορίου-232. Είναι μια ανεπιθύμητη ενδιάμεσο προϊόν σε θόριο-με βάση πυρηνικών αντιδραστήρων και είναι ως εκ τούτου απομακρύνεται από την ενεργή ζώνη του αντιδραστήρα κατά τη διαδικασία αναπαραγωγής. Ανάλυση των σχετικών συγκεντρώσεων των διαφόρων ισοτόπων ουρανίου, θορίου και πρωτακτίνιο στο νερό και τα μέταλλα χρησιμοποιούνται σε ραδιομετρική χρονολόγηση των ιζημάτων τα οποία είναι έως και 175.000 χρόνια παλαιά και στη μοντελοποίηση των γεωλογικών διαδικασιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτινίδες
Ψευδοδημήτριος
Ψευδοδημήτριος (Лжедмитрий) είναι η ονομασία, που δόθηκε σε τρεις διαφορετικούς απατεώνες, οι οποίοι παρουσιάσθηκαν στη Ρωσία κατά την Εποχή των Αναστατώσεων (αρχές 17ου αιώνα) και ισχυρίζονταν, ότι είναι ο Δημήτριος, γιος του Ιβάν Δ΄ του Τρομερού, ο οποίος στην πραγματικότητα είχε πεθάνει υπό μυστηριώδεις συνθήκες το 1591, πριν κλείσει τα δέκα του χρόνια. Βάσει του παραπάνω ισχυρισμούς διάφοροι συγκρότησαν προσωπικούς στρατούς και προσπάθησαν να ανέλθουν στον θρόνο, πράγμα που κατάφερε για λίγο μόνο ο πρώτος από αυτούς.
Οι Ψευδοδημήτριοι εμφανίσθηκαν σε μια ιστορική στιγμή, κατά την οποίαν το Ρωσικό Βασίλειο έμοιαζε ετοιμοθάνατο: ο λιμός του 1601-1603 είχε αποδεκατίσει τον πληθυσμό, η παραδοσιακή ηγεσία (βογιάροι) είχε χωρισθεί σε αντιμαχόμενες φατρίες, με αποτέλεσμα το τσαρικό στέμμα να μοιάζει με δαμόκλειο σπάθη, ενώ ταυτόχρονα οι Σουηδοί και οι Πολωνοί επιβουλεύονταν τα Δ-ΒΔ εδάφη του κράτους· ο καθένας για λογαριασμό του. Σε όλη αυτή την παρακμή ο λαός έπεφτε εύκολα θύμα οποιουδήποτε «μεσσία» σηκωνόταν από τον τάφο και υποσχόταν σωτηρία.
Επειδή οι δύο πρώτοι χρησιμοποιήθηκαν από τους Πολωνούς για να αποσταθεροποιήσουν τη Ρωσία εκ των έσω, συνηθίζεται οι πόλεμοι αυτής της περιόδου μεταξύ των δύο κρατών (1605-1618) να αποκαλούνται και Δημητριαδικοί πόλεμοι.
Ψευδοδημήτριος Α΄
Εμφανίσθηκε πρώτη φορά στη Μόσχα γύρω στο 1600, αλλά εγκατέλειψε γρήγορα την πόλη διότι ο τσάρος Μπορίς Γκοντουνόφ τον αντιλήφθηκε. Με τη βοήθεια Πολωνών ευγενών οργάνωσε εκστρατεία το 1604. Την επόμενη χρονιά ανήλθε στον θρόνο και αναγνωρίσθηκε ως ο πραγματικός Δημήτριος από την ίδια τη μητέρα του νεκρού, αλλά και τον βογιάρο που είχε κάνει την έρευνα για τον θάνατό του πίσω στα 1591! Σύντομα οι ίδιοι οι υποστηρικτές του στράφηκαν εναντίον του, επειδή υποψιαζόταν, ότι ήθελε να εκκαθολικίσει τη Ρωσία. Δολοφονήθηκε στο Κρεμλίνο λίγο μετά τον γάμο του το 1606. Η ιστορική έρευνα δε γνωρίζει με σιγουριά, ποιος ήταν στην πραγματικότητα.
Ψευδοδημήτριος Β΄
«Ο Τσάρος του Τούσινο»
Πρωτοεμφανίσθηκε λίγο μετά τον θάνατο του προηγουμένου (επί βασιλείας του Βασίλι Δ΄ Σούισκι) στην πόλη Σταροντούμπ, δυτικά της Μόσχας. Πιόνι των Πολωνών, συγκέντρωσε υπό την ηγεσία του χιλιάδες Ρώσους και Κοζάκους υποσχόμενος αναδιανομή της γης. Αναγνωρίσθηκε ως αληθινός από τη χήρα του πρώτου Ψευδοδημήτριου και το 1608 ξεκίνησε για να καταλάβει τη Μόσχα επικεφαλής 100.000 ανδρών, μεταξύ των οποίων και κάποιοι Ρώσοι τοπικοί ηγεμόνες. Στην πορεία όμως οι Πολωνοί διέκοψαν τη χρηματοδότησή του και οργάνωσαν δική τους εκστρατεία κατά της Μόσχας με επικεφαλής τον βασιλιά Ζίγκμουντ Γ΄, με αποτέλεσμα πολλοί άνδρες του να τον εγκαταλείψουν.
Ο στρατός του δεύτερου Ψευδοδημήτριου διαλύθηκε στο Τούσινο, πόλη γειτονική της Μόσχας, όπου είχε στήσει το στρατόπεδο και τη «βασιλική Αυλή» του. Στη θέα των Ρώσων και των Σουηδών στρατιωτών που ετοιμαζόνταν να τον αντιμετωπίσουν (Δεκέμβριος 1609), ο σφετεριστής διέφυγε μεταμφιεσμένος σε χωρικό και εγκαταστάθηκε στη Νότια Ρωσία, όπου μαζί με τους Κοζάκους του Ντον προσπάθησε να αυτονομηθεί. Δολοφονήθηκε τον Δεκέμβριο του 1610 από έναν Τάταρο ευγενή για λόγους αντεκδίκησης.
Για την πραγματική του ταυτότητα εικάζεται, ότι ήταν γιος κάποιου παπά ή Εβραίος, που είχε προσηλυτισθεί στον Χριστιανισμό. Διέθετε εξαιρετική μόρφωση για την εποχή του, μιλούσε ρωσικά και πολωνικά και γνώριζε άψογα τα λειτουργικά (εκκλησιαστικά) ζητήματα.
Ψευδοδημήτριος Γ'
Σε αντίθεση με τους δύο πρώτους, ο τρίτος Ψευδοδημήτριος ήταν φιλοσουηδός. Εμφανίσθηκε στην πόλη Ιβάνγκοροντ (κοντά στη Βαλτική) το 1611, ενώ η Μόσχα ήταν υπό Πολωνική κατοχή. Αυτοανακηρύχθηκε τσάρος στις 2 Μαρτίου 1612, υποστηριζόμενος από τους Κοζάκους, που λεηλατούσαν την ύπαιθρο. Έγινε επίσης προσποιητά αποδεκτός από την τοπική αριστοκρατία του Πσκοβ (υπό τον φόβο των Κοζάκων), αλλά δύο μήνες μετά συνελήφθη και στάλθηκε στις δυνάμεις κατοχής στη Μόσχα, όπου εκτελέσθηκε. Εικάζεται, πως το αληθινό του όνομα ήταν Σιντόρκα και ήταν διάκονος.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ιστορία της Ρωσίας
Κλέων ο Επιδαύριος
Ο Κλέων ο Επιδαύριος (7ος/6oς αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Επίδαυρο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 43ους (608 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (7ος αιώνας π.Χ.)
Τόπος
Τόπος στην τοπολογία αποκαλείται κάθε ανοικτό και συνεκτικό υποσύνολο του. Με άλλα λόγια, σε ένα χώρο με πλήθος διαστάσεων ίσο με ν, αν ένα μέρος αυτού του χώρου είναι μονοκόμματος και δεν συμπεριλάβουμε υπόψιν τη νοητή ή πραγματική επιφάνεια που το περιβάλλει, αυτός είναι ένας τόπος. Αν συμπεριλάβουμε υπόψιν και όλην την επιφάνεια, τότε ονομάζεται κλειστός τόπος.
Πληροφορίες για την έννοια του τόπου στη γεωγραφία εδώ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τοπολογία
Ινστιτούτο Μπακ για την Έρευνα της Γήρανσης
Το Buck Institute for Research on Aging είναι ένα ανεξάρτητο βιοϊατρικό ερευνητικό ινστιτούτο που ερευνά τη γήρανση και τις ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία. Η αποστολή του Ινστιτούτου Buck είναι να παρατείνει τα υγιή χρόνια ζωής. Το Ινστιτούτο Buck είναι ένα από τα εννέα κέντρα γήρανσης της έρευνας του Glenn Foundation for Medical Research.
Το ινστιτούτο, ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που βρίσκεται στο Novato της Καλιφόρνια, ξεκίνησε το ερευνητικό του πρόγραμμα το 1999, καθιστώντας το πρώτο ινστιτούτο στον κόσμο που ιδρύθηκε κυρίως για να μελετήσει την παρέμβαση στη διαδικασία γήρανσης. Το ονομά του οφείλεται στους φιλάνθρωπους της κομητείας Marin, Leonard και Beryl Hamilton Buck, των οποίων η περιουσία χρηματοδότησε το κονδύλι που βοήθησε στην ίδρυση του ινστιτούτου και το Buck Trust σήμερα συνεισφέρει περίπου 6 εκατομμύρια δολάρια ετησίως για να υποστηρίξει το έργο του ινστιτούτου. Η πανεπιστημιούπολη του Ινστιτούτου Buck σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα IM Pei.
Τον Μάιο του 2007, το ινστιτούτο σύναψε συμφωνία συνεργασίας με τις πανεπιστημιουπόλεις Davis και Merced του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια για το συντονισμό της έρευνας στα βλαστοκύτταρα.
Λουδοβίκος Γ΄ της Βαυαρίας
Ο Λουδοβίκος Γ΄ (Ludwig III, 7 Ιανουαρίου 1845 - 18 Οκτωβρίου 1921) ήταν ο τελευταίος Βασιλιάς της Βαυαρίας κατά τα έτη 1913 ως 1918.
Πρώιμα χρόνια
Ο Λουδοβίκος Λεοπόλδος Ιωσήφ Μαρία Αλοϋσιος Αλφρέδος γεννήθηκε στο Μόναχο στις 7 Ιανουαρίου 1845. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λεοπόλδου της Βαυαρίας και της συζύγου του Αυγούστας Φερδινάνδης των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Λεοπόλδου Β΄ της Τοσκάνης. Πήρε το όνομά του προς τιμήν του παππού του, Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας.
Πέρασε τα πρώτα του χρόνια διαμένοντας στην Κατοικία του Μονάχου και όταν έγινε 10 ετών η οικογένειά του μετακόμισε στο Παλάτι Λόιχτενμπεργκ. Τα έτη 1852-1863 παρακολουθούσε μαθήματα από τον Φερντινάντ φον Μαλέτς, λοχαγό του βαυαρικού στρατού.
Το 1861, σε ηλικία δεκαέξι ετών, ο Λουδοβίκος ξεκίνησε τη στρατιωτική του καριέρα, όταν ο θείος του Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας του έδωσε το βαθμό του υπολοχαγού. Ένα χρόνο αργότερα εισήχθη στο Λουδοβίκειο-Μαξιμιλιάνειο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, όπου σπούδασε νομικά και οικονομικά. Σε ηλικία δεκαοχτώ ετών έγινε αυτόματα μέλος της γερουσίας του νομοθετικού σώματος της Βαυαρίας.
Το 1866 η Βαυαρία θα συμμαχήσει με την Αυστριακή Αυτοκρατορία στον Αυστροπρωσικό πόλεμο. Ο Λουδοβίκος συμμετέχοντας στη μάχη του Χέλμστετ, δέχτηκε μια σφαίρα στο μηρό του. Αργότερα τιμήθηκε με στρατιωτικά παράσημα για τη συμμετοχή του αυτή.
Γάμος και οικογένεια
Τον Ιούνιο του 1867 ο Λουδοβίκος επισκέφθηκε τη Βιέννη για να παραστεί στην κηδεία της ξαδέλφης του, Ματθίλδης της Αυστρίας. Ενώ βρισκόταν εκεί θα γνωρίσει την δεκαοκτάχρονη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Φερδινάνδου Καρόλου της Αυστρίας, Πρίγκιπα της Μόντενα. Στις 20 Φεβρουαρίου 1868 στην Εκκλησία του Αγίου Αυγουστίνου στη Βιέννη ο Λουδοβίκος θα παντρευτεί τη Μαρία-Θηρεσία.
Με το γάμο του ο Λουδοβίκος έγινε αρκετά πλούσιος· η Μαρία-Θηρεσία είχε κληρονομήσει από τον πατέρα της μεγάλη ακίνητη περιουσία. Τα έσοδα από αυτά την περιουσία επέτρεψαν στο Λουδοβίκο να αγοράσει ένα κτήμα στο Λεουτστέτεν της Βαυαρίας. Με την πάροδο των ετών το κτήμα του Λεουτστέτεν έγινε ένα από τα μεγαλύτερα και πιο κερδοφόρα του βασιλείου. Ο Λουδοβίκος μερικές φορές αποκαλούνταν ως γαλακτοπαραγωγός, λόγω του ενδιαφέροντός του για τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Μάλιστα το 1868 έγινε Επίτιμος Πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής της Βαυαρικής Γεωργικής Κοινότητας. Ενδιαφέρον έδειξε επίσης για την τεχνολογία και ιδιαίτερα για την υδροενέργεια και τις μεταφορές μέσω του νερού.
Παρά το γεγονός ότι το ζευγάρι διατήρησε μια κατοικία στο Μόναχο, το Παλάτι Λόιχτενμπεργκ, επέλεξε να ζήσει κυρίως στο Λόιτστετεν. Ο Λουδοβίκος και η Μαρία Θηρεσία είχαν ένα πολύ χαρούμενο και αφοσιωμένο γάμο, που κατέληξε σε δεκατρία παιδιά:
Αντιβασιλέας της Βαυαρίας
Στις 12 Δεκεμβρίου 1912 ο πατέρας του Λουδοβίκου, Λεοπόλδος, απεβίωσε. Ο Λεοπόλδος είχε συμμετάσχει ενεργά στην εκθρόνιση του ανιψιού του, Λουδοβίκου Β΄ και είχε επίσης ενεργήσει ως αντιβασιλέας για τον άλλο του ανιψιό, τον Όθωνα. Μολονότι ο Όθων θεωρούνταν βασιλιάς από το 1886, βρισκόταν υπό ιατρική παρακολούθηση από το 1883 και ήταν κατανοητό ότι ήταν διανοητικά ανίκανος να βασιλεύσει. Ο Λουδοβίκος, επομένως, με το θάνατο του πατέρα του, γινόταν αμέσως αντιβασιλέας.
Βασιλιάς της Βαυαρίας
Η σύντομη βασιλεία του Λουδοβίκου είχε συντηρητικά χαρακτηριστικά και επηρεάστηκε από την εγκύκλιο της καθολικής εκκλησίας Rerum Novarum. Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914 ο Λουδοβίκος διακήρυξε την αλληλεγγύη της Βαυαρίας υπέρ του Βερολίνου. Αργότερα απαίτησε εδαφικά κέρδη για τη Βαυαρία (την Αλσατία και την πόλη της Αμβέρσας). Στόχος του ήταν να διατηρηθεί η ισορροπία των δυνάμεων μεταξύ της Πρωσίας και της Βαυαρίας στο πλαίσιο της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Λουδοβίκος, θα κατηγορηθεί ως πιστός της Πρωσίας και θα γίνει ιδιαίτερα αντιδημοφιλής. Καθώς ο πόλεμος πλησίαζε στο τέλος του, θα ξεσπάσει η Νοεμβριανή επανάσταση. Στις 7 Νοεμβρίου του 1918 ο Λουδοβίκος θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει το Μόναχο με την οικογένειά του. Ήταν ο πρώτος από τους μονάρχες της Γερμανικής Αυτοκρατορίας που εκθρονιζόταν.
Στις 12 Νοεμβρίου 1918 ο Λουδοβίκος θα συναντήσει στο Σάλτσμπουργκ τον πρωθυπουργό Όττο φον Νταντλ στον οποίο θα δώσει μια διακήρυξη με την οποία απάλλαζε όλους τους κυβερνητικούς αξιωματούχους και τους στρατιωτικούς από την πίστη τους σε εκείνον. Παρότι δεν υπήρξε επίσημη παραίτησή του από το θρόνο ο Λουδοβίκος θεωρούσε ότι ήταν πλέον αδύνατον να συνεχίζει να κυβερνά. Παρ΄ όλα αυτά, η νεοσυσταθείσα δημοκρατική κυβέρνηση του Κουρτ Άισνερ, ερμήνευσε το κείμενο του Λουδοβίκου ως παραίτηση.
Τελευταία χρόνια
Η σύζυγός του Λουδοβίκου, Μαρία Θηρεσία, θα πεθάνει στις 3 Φεβρουαρίου 1919 στο Κάστρο Βίλντενβαρτ. Λίγες μέρες αργότερα θα δολοφονηθεί ο Άισνερ και ο Λουδοβίκος φοβούμενος ότι θα μπορούσε να είναι το θύμα μιας νέας δολοφονίας, θα καταφύγει στην Ουγγαρία και αργότερα στο Λίχτενσταϊν και την Ελβετία. Στη Βαυαρία θα επιστρέψει τον Απρίλιο του 1920 και θα παραμείνει εκεί ως το Σεπτέμβριο του 1921, οπότε και θα πραγματοποιήσει ταξίδι στο Σαρβάρ της Ουγγαρίας. Θα πεθάνει εκεί στις 18 Οκτωβρίου.
Στις 5 Νοεμβρίου 1921 η σορός του Λουδοβίκου θα μεταφερθεί στο Μόναχο για την πραγματοποίηση της κηδείας. Παρά τους φόβους ότι η κηδεία θα μπορούσε να προκαλέσει φιλομοναρχικά αισθήματα, ο Λουδοβίκος τιμήθηκε από την βαυαρική κυβέρνηση, στρατιωτικούς αξιωματούχους και περίπου 100.000 πολίτες. Η ταφή του έγινε στην κρύπτη της Φράουενκιρχε.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Βαυαρίας Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Εξαφανισμένη γλώσσα
Εξαφανισμένη γλώσσα (αποκαλείται επίσης νεκρή γλώσσα) είναι εκείνη που δε διαθέτει πλέον φυσικούς ομιλητές. Τυπικά τούτο συμβαίνει όταν μια γλώσσα περνά στο στάδιο του γλωσσικού θανάτου μέσω της άμεσης αντικατάστασής της με κάποια άλλη, όπως συνέβη για παράδειγμα με την Κοπτική, που αντικαταστάθηκε από την Αραβική, και πολλές γλώσσες των γηγενών της Αμερικής, των οποίων οι γλώσσες αντικαταστάθηκαν από την Αγγλική, τη Γαλλική, την Ισπανική ή την Πορτογαλική.
Η εξαφάνιση μιας γλώσσας συμβαίνει, επίσης, όταν η γλώσσα διέρχεται φάση ταχείας εξέλιξης ή αφομοίωσης έως ότου τελικά δίνει τη θέση της στο απότοκο αυτής της εξέλιξης, που θεωρείται διαφορετική γλώσσα (ή γλωσσική οικογένεια). Σε αυτή την περίπτωση ανήκει η Λατινική. Είναι εξαφανισμένη (νεκρή) γλώσσα αλλά είναι γονέας των σύγχρονων ρομανικών γλωσσών. Κατά τον ίδιο τρόπο η Σανσκριτική γλώσσα είναι γονέας των Ινδοάριων γλωσσών και η αρχαία αγγλική γονέας της σύγχρονης αγγλικής.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια εξαφανισμένη γλώσσα παραμένει σε χρήση για επιστημονικούς, νομικούς, ή θρησκευτικούς σκοπούς. Η Σανσκριτική, η Λατινική και η αρχαία εκκλησιαστική σλαβονική, η Ελληνιστική Κοινή, η Κοπτική και η αρχαία θιβετιανή γλώσσα είναι ορισμένες από τις αρχαίες γλώσσες που χρησιμοποιούνται ως ιερές γλώσσες.
Η γλώσσα που έχει ζώντες ομιλητές ονομάζεται ζωντανή γλώσσα. Σύμφωνα με το Ethnologue υπάρχουν 6.912 γνωστές ζωντανές γλώσσες.
Σε μία τουλάχιστον γνωστή περίπτωση, αυτήν της Εβραϊκής, έγινε επιτυχημένη προσπάθεια αναβίωσης μιας λειτουργικής γλώσσας. Υπήρξαν και άλλες προσπάθειες αναγέννησης γλωσσών (Μανξ, Κοπτική και Κορνουαλική), αλλά η επιτυχία αυτών των προσπαθειών είναι μάλλον αμφίβολη, καθώς είναι εμφανές -τουλάχιστον από πολιτικής άποψης- ότι δεν είναι δυνατόν να γίνουν γηγενείς γλώσσες μιας κοινότητας ομιλητών.
Πάνορμος (Ήπειρος)
right|thumb|200px|Η Ήπειρος στη διάρκεια της Αρχαιότητας. Η Πάνορμος ήταν αρχαιοελληνικός παραθαλάσσιος οικισμός ο οποίος και αναφέρεται από τον γεωγράφο Πτολεμαίο (3.13.2), ως ευρισκόμενος στη Χαονία της αρχαίας Ηπείρου, πιθανώς στην τοποθεσία του σημερινού Πόρτο Παλέρμο, το οποίο και ευρίσκεται στα νότια της Χειμάρρας, στην Αλβανία. Το Μπορς της Αλβανίας έχει, επίσης, αναφερθεί ως πιθανή σημερινή τοποθεσία της αρχαίας πόλης. Άλλοι παραθαλάσσιοι οικισμοί με την ίδια αυτή ονομασία υφίσταντο και στην Αχαΐα και την Ιωνία, καθώς και στη Σικελία, το σημερινό Παλέρμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου
Φιλύτας ο Συβαρίτης
Ο Φιλύτας ο Συβαρίτης (7ος/6oς αιώνας π.Χ.) ή Φιλώτας, ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από τη Σύβαρη, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πυγμαχίας παίδων κατά τους 41ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (616 π.Χ.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Μεγάλη Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (7ος αιώνας π.Χ.)
Brunette Models
Ο Brunette Models είναι πολωνο–κύπριος μουσικός και συνθέτης πειραματικής ηλεκτρονικής μουσικής και γλυπτικής του ήχου, στο στυλ της μουσικής ambient και του ησυχασμού. Ονομάζεται Πέτρος.
Πρόβατοφωνή
Ο Brunette Models όπως ο Ερημίτης Κάτωτερος δημιουργεί με το Ξένια Αγαπενε μουσικό ντουέτο με τίτλο Προβατοφώνη. .
Μουσική ανάπτυξη
Για τα τελευταία χρόνια δεν έχει δημοσιεύσει επίσημα τα πιεσμένα άλμπουμ. Ο Πέτρος αποσύρθηκε από τον κόσμο και επικεντρώθηκε μόνο στη μουσική, χωρίς προαγωγή, A & R, PR (Δημόσιες Σχέσεις) και χωρίς καν σύνδεση με το διαδίκτυο. Στο καλλιτεχνικό μανιφέστο του, μιλά για αυτή την ασκητικότητα, ότι ο σημερινός κόσμος αγαπά περισσότερο το όνομα του συνθέτη παρά τη μουσική του. Ο Πέτρος πιστεύει ότι δεν είναι καλό. Στη μουσική βλέπει τον Χριστιανικό μυστικισμό ως πιθανή Προσευχή του Ιησού, ένα είδος ησυχασμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηλεκτρονικοί μουσικοί Κατηγορία:Μινιμαλιστική μουσική Κατηγορία:Χριστιανικός μοναχισμός
Σαμ Γουότερστον
Ο Σάμιουελ Άτκινσον Γουότερστον, ευρέως γνωστός ως Σαμ Γουότερστον (αγγλικά: Sam Waterston, 15 Νοεμβρίου 1940 - ), είναι Αμερικανός ηθοποιός. Ο Γουότερστον είναι γνωστός για τη δουλειά του στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Έχει λάβει πολυάριθμες διακρίσεις, όπως Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης, Χρυσή Σφαίρα και Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών καθώς και υποψηφιότητες για Όσκαρ, Βραβείο Τόνυ και Βραβείο Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Η καριέρα του στην υποκριτική διήρκεσε πάνω από πέντε δεκαετίες ως ηθοποιός στη σκηνή και στην οθόνη. Ο Γουότερστον έλαβε ένα αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ το 2010 και εισήχθη στο Hall of Fame του αμερικανικού θεάτρου το 2012.
Ο Γουότερστον σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού και στο Εργαστήρι Αμερικανών Ηθοποιών. Ξεκίνησε τη θεατρική του καριέρα στη σκηνή της Νέας Υόρκης, εμφανιζόμενος σε πολλές παραστάσεις έργων του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Πρωταγωνίστησε σε πολυάριθμες παραγωγές στο Public Theatre, όπως The Trial of Catonsville Nine (1970), Το κουκλόσπιτο (1975), Άμλετ (1975), Με το ίδιο μέτρο (1977) και Benefactors (1980). Ερμήνευσε τον Αβραάμ Λίνκολν στο Μπρόντγουεϊ στο έργο Abe Lincoln in Illinois (1993) όπου έλαβε βραβείο Τόνυ καλύτερου ηθοποιού σε θεατρικό έργο.
Ο Γουότερστον έπαιξε τον Νικ Κάραγουεϊ στην ταινία Ο μεγάλος Γκάτσμπυ (1974) κερδίζοντας Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου - κινηματογραφική ταινία. Κέρδισε την αποδοχή των κριτικών για την ερμηνεία του στο Κραυγές στη σιωπή (1984) του Ρόλαντ Τζόφι, για το οποίο έλαβε και υποψηφιότητα για Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου. Ο Γουότερστον έπαιξε σε πολλές ταινίες του Γούντι Άλεν, όπως Εσωτερικές σχέσεις (1978), Η Χάνα και οι αδελφές της (1986), Σεπτέμβρης (1987) και Απιστίες και αμαρτίες (1989). Άλλοι αξιόλογοι ρόλοι περιλαμβάνουν τα Rancho Deluxe (1975), Η αλεπού των κατασκόπων και Η πύλη της Δύσεως (και τα δύο του 1980), Συνέβη το καλοκαίρι (1991), Η μαμά παραμονεύει στο σκοτάδι (1994), Νίξον (1995), Κυρία Σλόαν (2016) και Η αρχή της ισότητας (2018).
Το 1973, ένας από τους πρώτους τηλεοπτικούς του ρόλους περιελάμβανε μια τηλεοπτική κινηματογραφική μεταφορά του Γυάλινου κόσμου του Τενεσί Ουίλιαμς, με την Κάθριν Χέπμπορν. Έγινε ευρέως γνωστός ερμηνεύοντας τον Τζακ Μακόι στην εγκληματική σειρά του NBC Νόμος και τάξη (1994–2010, 2022–), για την οποία έλαβε Βραβείο Σωματείου Ηθοποιών και υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα και Βραβείο Έμμυ. Υποδύθηκε επίσης τον Αβραάμ Λίνκολν στη μίνι σειρά Lincoln (1988).
Οικογένεια και εκπαίδευση
Ο Σαμ Γουότερστον, το τρίτο από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειά του (Ρομπέρτα, Τζορτζ και Έλεν), γεννήθηκε στο Κέιμπριτζ (Μασαχουσέτη). Η μητέρα του, Άλις Τάκερ (το γένος Άτκινσον), ζωγράφος τοπίων, ήταν αγγλικής καταγωγής και απόγονος επιβατών που έφτασαν στις ΗΠΑ με το πλοίο Mayflower. Ο πατέρας του, Τζορτζ Γουότερστον, ήταν σημασιολόγος, δάσκαλος αγγλικής και μετανάστης από το Λέιθ της Σκωτίας. Ο Γουότερστον παρακολούθησε το λύκειο Groton School. Έλαβε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο Γέιλ, τάξη του 1962.
Θέατρο
αριστερά|μικρογραφία| Ο Γουότερστον στο Αμερικανικό Φεστιβάλ Σαίξπηρ το 1972 Ο κλασικά εκπαιδευμένος Γουότερστον έχει πολλές σκηνικές πιστώσεις στο όνομά του. Για παράδειγμα, έπαιξε στην παραγωγή του Joseph Papp του έργου Πολύ κακό για το τίποτα του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ καθώς και τον ομώνυμο ρόλο στο Άμλετ. Στις 13 Οκτωβρίου 1969, πρωταγωνίστησε στο έργο του Άρθουρ Κόπιτ Indians στο Μπρόντγουεϊ. Το έργο σκηνοθέτησε ο Τζιν Φράνκελ και έπαιξε μαζί με τον Στέισι Κιτς και τον Ραούλ Τζούλια. Το έργο συμπλήρωσε 96 παραστάσεις.
Το 1977, πρωταγωνίστησε σε μια παραγωγή εκτός Μπρόντγουεϊ του έργου του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Με το ίδιο μέτρο με τη Μέριλ Στριπ και τον Τζον Καζάλ. Το 1980, πρωταγωνίστησε στο Benefactors με την Γκλεν Κλόουζ στο Μπρόντγουεϊ. Το 1993, υποδύθηκε τον Αβραάμ Λίνκολν στη θέατρο στο έργο Abe Lincoln in Illinois, κερδίζοντας Βραβείο Τόνυ, Βραβείο Drama Desk και βραβείο Outer Critics Circle για την ερμηνεία του.
Τηλεόραση
Το 1994, ο Γουότερστον έκανε το ντεμπούτο του ως Βοηθός Εισαγγελέας Τζακ Μακόι στον πέμπτο κύκλο της τηλεοπτικής σειράς Νόμος και τάξη. Έπαιξε τον ρόλο του Μακόι, ο οποίος έγινε τελικά Εισαγγελέας στο φινάλε της σειράς το 2010, και έχει επαναλάβει τον ρόλο σε όλη τη σειρά εκπομπών Νόμος και τάξη. Μετά το τέλος της σειράς, ο Γουότερστον ήταν το δεύτερο μέλος του καστ με τη μεγαλύτερη διάρκεια ζωής (μετά την Σ. Έπαθα Μέρκερσον), έχοντας επαναλάβει τον ρόλο του σε 16 κύκλους. Λόγω της επιτυχίας της τηλεοπτικής σειράς με βάσητη Νέα Υόρκη, ο Γουότερστον και ο επίσης ηθοποιός του Νόμος και τάξη Τζέρι Όρμπακ ανακηρύχθηκαν "Ζωντανά Ορόσημα" από το New York Landmarks Conservancy.
Το 2021, ο Γουότερστον έπαιξε στη συνέχεια του Νόμος και τάξη, επαναλαμβάνοντας τον ρόλο του εισαγγελέα Τζακ Μακόι. Εμφανίστηκε στο The Late Show με τον Stephen Colbert για την προώθηση της εκπομπής.
Ο Γουότερστον ερμήνευσε πολλούς ακόμη τηλεοπτικούς ρόλους.
Το 2015, ο Γουότερστον εντάχθηκε στο καστ της σειράς του Netflix Γκρέις και Φράνκι, πρωταγωνιστώντας μαζί με του Μάρτιν Σιν, Τζέιν Φόντα και Λίλι Τόμλιν. Σε μια συνέντευξη στην εφημερίδα New York Daily News, ο Γουότερστον υποστήριξε τις Τόμλιν και τη Φόντα που απαιτούσαν υψηλότερους μισθούς από τους ηθοποιούς δεύτερων ρόλων, λέγοντας: «Νομίζω ότι τις εκμεταλλεύονται». Ο χαρακτήρας του Σολ εμφανίστηκε και στους επτά κύκλους της σειράς, η οποία ολοκληρώθηκε το 2022.
Ο Γουότερστον εμφανίστηκε ως διαγωνιζόμενος σε ένα παιχνίδι διασημοτήτων στο Jeopardy! δύο φορές. Στην πρώτη του εμφάνιση, που προβλήθηκε την 1η Μαΐου 1997, ο Γουότερστον κέρδισε το παιχνίδι, συγκεντρώνοντας $23.800 για την οργάνωση Refugees International, που προωθεί την καλύτερη μεταχείριση των προσφύγων σε όλο τον κόσμο. Έκανε τη δεύτερη εμφάνισή του στις 10 Νοεμβρίου 2006, τερματίζοντας στη δεύτερη θέση με συνολικό κέρδος $12.000, αλλά βραβεύτηκε με $25.000 ως δεύτερος νικητής. Εκτός από την υποστήριξη του Refugees International, ο Γουότερστον δώρισε επίσης μέρος του ποσού του στην περιβαλλοντική ομάδα Oceana.
Έκανε μια δημοφιλή εμφάνιση σε ένα επεισόδιο του Saturday Night Live, εκθειάζοντας τις αρετές της Old Glory Insurance, με σκοπό την προστασία των ηλικιωμένων από επιθέσεις ρομπότ.
Άλλες δραστηριότητες
Στις 12 Φεβρουαρίου 2009, ο Γουότερστον εντάχθηκε στην ορχήστρα και τη χορωδία του Aaron Copland School of Music στο Queens College και στη χορωδία Riverside Inspirational και NYC Labor Choir, για να τιμήσουν τα 200ά γενέθλια του Αβραάμ Λίνκολν στην εκκλησία του Ρίβερσαϊντ στη Νέα Υόρκη.
Προσωπική ζωή
Το 1975, ο Γουότερστον χώρισε από την πρώτη του σύζυγο, Μπάρμπαρα Ράτλετζ-Τζονς. Έχουν έναν γιο, τον Τζέιμς, επίσης ηθοποιό. Το 1976, ο Γουότερστον παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, πρώην μοντέλο, Λιν Λουίζα Γούντραφ. Έχουν τρία παιδιά, τις Κάθριν Γουότερστον και Ελίζαμπεθ Γουότερστον, οι οποίες είναι επίσης ηθοποιοί, και έναν γιο, τον Γκράχαμ Γουότερστον.
Ο Γουότερστον είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Oceana. Το 2012, ο Γουότερστον έλαβε το ανθρωπιστικό βραβείο Goodermote για τη μακροχρόνια υποστήριξή του στους πρόσφυγες σε όλο τον κόσμο.
Ήταν εκπρόσωπος του κινήματος Unity08, το οποίο ανεπιτυχώς προσπάθησε να υποβάλει υποψηφιότητα στις προεδρικές εκλογές του 2008. Ο Γουότερστον είχε δηλώσει δημοκρατικός έως ότου έφυγε από το κόμμα με αηδία μετά την προβολή της προεκλογικής διαφήμισης του Λίντον Τζόνσον με τίτλο "Daisy" το 1964. Ωστόσο, ενέκρινε τον Δημοκρατικό Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα για επανεκλογή το 2012, και επί του παρόντος είναι εγγεγραμμένος στο δημοκρατικό κόμμα.
Στις 18 Οκτωβρίου 2019, ο Γουότερστον συνελήφθη με τη συμπρωταγωνίστριά το στο Γκρέις και Φράνκι, Τζέιν Φόντα, επειδή διαμαρτυρήθηκαν για τις πολιτικές της κυβέρνησης Τραμπ σχετικά με την κλιματική αλλαγή έξω από το Καπιτώλιο των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί αγγλικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί ανθρωπιστές
Μείκτης συχνοτήτων
μικρογραφία|350x350εσ| Σύμβολο μείκτη συχνότητας Στα ηλεκτρονικά, ο μείκτης (ή μείκτης συχνότητας) είναι μη γραμμικό ηλεκτρικό κύκλωμα που δημιουργεί νέες συχνότητες από δύο σήματα που εφαρμόζονται σε αυτό. Στην πιο συνηθισμένη εφαρμογή του, δύο σήματα εφαρμόζονται σε ένα μείκτη και παράγει νέα σήματα στο άθροισμα και τη διαφορά των αρχικών συχνοτήτων. Άλλα τμήματα συχνότητας μπορούν επίσης να παραχθούν σε έναν πρακτικό μείκτη συχνότητας. Κατηγορία:Ηλεκτρονικά κυκλώματα
683 Λάντσια
Η Λάντσια (Lanzia) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,10. Ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τον Γερμανό βιομήχανο και ευεργέτη Χάινριχ Λαντς (Heinrich Lanz, 1838-1905), που έκανε την ιδρυτική δωρεά για την Ακαδημία Επιστημών της Χαϊδελβέργης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λαντσια
Πατρίς
Η λέξη Πατρίς μπορεί να αναφέρεται:
Ηρακλής Αποστολίδης
Ο Ηρακλής Αποστολίδης (18 Ιανουαρίου 1893 - 24 Απριλίου 1970) ήταν Έλληνας ανθολόγος της νεοελληνικής λογοτεχνίας και δημοσιογράφος, πατέρας του Ρένου Αποστολίδη.
Μεταγενέστερα χρόνια
Μαζί με τον γιο του Ρένο εξέδιδαν το περιοδικό Νέα Ελληνικά όπου δημοσίευσαν δίχως άδεια διήγημα του Καραγάτση με αποτέλεσμα να τους κάνει μήνυση. Βραβεύθηκε το 1966 με το Χρυσό Εύσημο Δημοσιογραφίας για την προσφορά του. Πέθανε στην Αθήνα το 1970.
Χαρακτήρας, μορφωτικό επίπεδο, εκτιμήσεις
Ήταν πολύ μορφωμένος δίχως να έχει πτυχίο σπουδών ενώ μιλούσε πολλές γλώσσες. Ήταν άθεος ενώ είχε επηρεαστεί φιλοσοφικά από τον Νίτσε και τον Ντοστογιέφσκι. Ιδεολογικά είχε επηρεαστεί από αναρχικούς φιλοσόφους ενώ υπάρχουν πολλές αναφορές ότι παρέμεινε αναρχικός, με νοοτροπία εντελώς προσωπική. Αγνωστικός, απόλυτα άπιστος και ανιδανιστής δεν πίστευε στην ύπαρξη ουσίας, ούτε και στη δυνατότητα να γνωριστεί από τον νου: η επιστήμη, είναι επιστήμη μόνο του φαινομένου και μόνο ικανή να μελετά σχέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες άθεοι
Γέλων (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Γέλων μπορεί να αναφέρεται στους παρακάτω:
Κίμων (αποσαφήνιση)
Το όνομα Κίμων είναι αρχαίο ελληνικό και μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα ακόλουθα:
Πλοία
Διάφορα πλοία του ελληνικού στόλου του 1821:
Σύγχρονα ελληνικά αντιτορπιλικά
Αθλητισμός
Κιμων
Κεφαλές Εύβοιας
Οι Κεφαλές ή Κεφάλες είναι παραθαλάσσιο χωριό στη βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας το οποίο βρίσκεται στα παράλια απέναντι από την είσοδο του Παγασητικού κόλπου. Απέχει περίπου 8 χλμ. ΒΑ. από την Ιστιαία (έδρα δήμου), 25 χλμ. ΒΑ. από την Αιδηψό και 117 χλμ. ΒΔ. από την Χαλκίδα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Ασμηνίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ασμήνιο αποτελούν την τοπική κοινότητα Ασμηνίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρτεμισίου του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 50 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιστιαίας - Αιδηψού Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Anthology: Set the World Afire
Το Anthology: Set the World Afire είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Megadeth, η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού CD τον Σεπτέμβριο του 2008 από την "Capitol Records".
Η συλλογή περιλαμβάνει τραγούδια από το ντεμπούτο του συγκροτήματος με τίτλο "Killing Is My Business... and Business Is Good!" που κυκλοφόρησε το 1984 μέχρι και το "The World Needs a Hero" του 2001. Οι ζωντανές ηχογραφήσεις προέρχονται από την εμφάνιση των Megadeth στο "Cow Palace" το 1992. Στη συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνονται ντέμο, ανέκδοτες ηχογραφήσεις όπως και οι προαναφερθείσες ζωντανές εκτελέσεις.
Τραγούδια
CD 1
1. Mechanix (Mustaine) - 4:22
2. Rattlehead (Mustaine) - 3:43
3. Peace Sells (Mustaine) - 4:03
4. Wake Up Dead (Mustaine) - 3:40
5. Devil's Island (Mustaine) - 5:05
6. Anarchy in the UK (Rotten, Jones, Matlock, Cook) - 3:01
7. Set the World Afire (Mustaine) - 5:48
8. Into the Lungs of Hell (Mustaine) - 3:22
9. In My Darkest Hour (Mustaine, Ellefson) - 6:26
10. '''Holy Wars... The Punishment Due' (Mustaine)'' - 6:32
11. Tornado of Souls (Mustaine, Ellefson) - 5:19
12. Hangar 18 (Mustaine) - 5:14
13. Take No Prisoners (Mustaine) - 3:26
15. Sweating Bullets (Mustaine) - 5:26
16. Crown of Worms (Mustaine, Harris) - 3:17
17. High Speed Dirt (demo) (Mustaine, Ellefson) - 4:46
CD 2
1. Skin O' My Teeth (Mustaine) - 3:14
2. Ashes in your Mouth (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 6:10
3. Breakpoint (Mustaine, Ellefson, Menza) - 3:29
5. Train of Consequences (Mustaine) - 3:26
6. Reckoning Day (Live) (Mustaine, Ellefson, Friedman) - 4:34
7. À Tout le Monde (Mustaine) - 4:28
8. The Killing Road (Mustaine) - 3:57
9. New World Order (Mustaine, Ellefson, Friedman, Menza) - 3:47
10. Trust (Mustaine, Friedman) - 5:12
11. She-Wolf (Mustaine) - 3:38
13. Prince of Darkness (Mustaine, Friedman) - 6:26
14. Kill the King (Mustaine) - 3:46
15. Dread and the Fugitive Mind (Mustaine) - 4:25
16. Foreclosure of a Dream (Mustaine, Ellefson) - 4:17
17. Symphony of Destruction (Live) (Mustaine) - 4:08
18. Peace Sells (Live) (Mustaine) - 4:16
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια του "Anthology: Set the World Afire" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth Κατηγορία:Άλμπουμ του 2008
Αγία Τριάδα Πάτρας (συνοικία)
Η Αγία Τριάδα είναι συνοικία της Πάτρας, νότια του κέντρου της πόλης. Η ονομασία της περιοχής οφείλεται στον ομώνυμο ιερό ναό που βρίσκεται εκεί.
Τμήμα της συνοικίας αποτελεί του Τηγανήτα, στο ύψος της διασταύρωσης των οδών Βορείου Ηπείρου και Αγίας Τριάδας.
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης αρ. 07.286.79)
Ο Παναθηναϊκός αμφορέας του Κλεοφράδη που φιλοξενείται στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στην Νέα Υόρκη με αριθμό ευρετηρίου 07.286.79 είναι έπαθλο των αρχαίων Παναθηναίων.
Περιγραφή
Η έμπροσθεν όψη εικονίζει την Πολιάδα Αθηνά που κραδαίνει το δόρυ της. Στο αριστερό χέρι κρατάει ασπίδα με φτερωτό άλογο. Η Αθηνά πλαισιώνεται από δύο κίονες με αλέκτορες στην κορυφή. Πριν από τον αριστερό κίονα διαβάζουμε την επίσημη επιγραφή του επάθλου των Παναθηναίων «ΤΟΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ». Η όπισθεν όψη εικονίζει σκηνή ιπποδρόμου. Ένα τέθριππο καλπάζει προς τα δεξιά. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα άλογα, που «πετάνε».
Ιστορική τοποθέτηση
Μετά τα μέσα του έκτου αιώνα π.Χ. οι κατασκευαστές αγγειογράφοι δεν υπογράφουν τους παναθηναϊκούς αμφορείς. Ο αμφορέας ετούτος είναι έργο του Κλεοφράδη, επειδή αυτός είχε ως αναγνωρίσιμο διακριτικό τον Πήγασο, τον οποίο διακρίνουμε στην ασπίδα της Αθηνάς. Είναι έργο της περιόδου 525-500 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας Κατηγορία:Εκθέματα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης 525
Χάγκεν
Το Χάγκεν (Hagen, προφορά: ˈhaːɡn̩) είναι η 41η γερμανική πόλη σε πληθυσμό. Η πόλη ανήκει στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Κοιλάδας του Ρουρ, 15 χιλιόμετρα νότια του Ντόρτμουντ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2016 το Χάγκεν είχε 188.266 κατοίκους.
Ιστορία
Το Χάγκεν αναφέρθηκε για πρώτη φορά γύρω στο 1200 και θεωρείται ότι ήταν ένα αγρόκτημα στη συμβολή των ποταμών Βόλμε και Εννέπε.
Το 1701 έγινε μέρος του Βασιλείου της Πρωσίας. Μετά την ήττα της Πρωσίας στον τέταρτο συνασπισμό, το Χάγκεν ενσωματώθηκε στο Μεγάλο Δουκάτο του Μπεργκ από το 1807-13. Το 1815 έγινε μέρος της νέας Πρωσικής επαρχίας της Βεστφαλίας. Η ανάπτυξη της πόλης άρχισε τον 19ο αιώνα με την εξόρυξη άνθρακα και την παραγωγή χάλυβα στην κοιλάδα του Ρουρ. Το 1928, το Χάγκεν ξεπέρασε τους 100.000 κατοίκους.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το Χάγκεν βομβαρδίστηκε επανειλημμένα, τόσο από τη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία της Βρετανίας όσο και από την Όγδοη Αεροπορική Στρατιά των ΗΠΑ. Οι νεκροί ήταν εκατοντάδες.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η πόλη έγινε μέρος του νέου κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
Δημογραφικά
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τις μεγαλύτερες ομάδες ξένων στο Χάγκεν, καθώς και από πού προέρχονται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
The Rev
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Μέλη των Avenged Sevenfold
Αντικράτης ο Επιδαύριος
Ο Αντικράτης ο Επιδαύριος (7ος/6oς αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Επίδαυρο, ο οποίος ήταν νικητής στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 45ους (600 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (7ος αιώνας π.Χ.)
Μιχαήλ Νουαϊμά
Ο Μιχαήλ Νουαϊμά (αραβ. ميخائيل نعيمة), γνωστότερος στον αγγλόφωνο κόσμο με το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο Μιχαήλ Ναΐμι (Mikhail Naimy, νόμιμο όνομα στις ΗΠΑ Michael Joseph Naimy = «Μάικλ Τζόζεφ Ναΐμι») ήταν Λιβανέζος ποιητής, πεζογράφος και φιλόσοφος, περίφημος για την πνευματικότητα των κειμένων του, όπως του Βιβλίου του Μιρδάδ (1948). Γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1889 και πέθανε στις 28 Φεβρουαρίου 1988. Αναγνωρίζεται ευρύτατα ως μία από τις σημαντικότερες μορφές στη σύγχρονη αραβική λογοτεχνία και ένας από τους σημαντικότερους πνευματικούς συγγραφείς του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ναΐμι τελείωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην κωμόπολη που γεννήθηκε, την Μπασκίντα, και μετά, όντας μέλος της Ορθόδοξης χριστιανικής μειονότητας του Λιβάνου, σπούδασε στο Ρωσικό Παιδαγωγικό Ινστιτούτο της Ναζαρέτ και τη Θεολογική Σχολή της Πολτάβας, στην τότε Ρωσική Αυτοκρατορία. Κατόπιν, το 1911, μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, επειδή εκεί ζούσαν οι δύο μεγαλύτεροι σε ηλικία αδελφοί του, έχοντας ιδιόκτητο κατάστημα πωλήσεως επίπλων στην πόλη Γουάλα Γουάλα (Walla Walla) της πολιτείας Ουάσινγκτον. Κατόπιν ο Μιχαήλ μετακόμισε στο Σιάτλ προκειμένου να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Πράγματι, απέκτησε πτυχίο Νομικής το 1916 και αμέσως μετά εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη. Το 1918, έχοντας λάβει την αμερικανική υπηκοότητα, επιστρατεύθηκε με τον αμερικανικό στρατό στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
thumb|Τέσσερα μέλη της «Pen League» το 1920. Από τα αριστερά: [[Νασίμπ Αριντά, Χαλίλ Γκιμπράν, Αμπντ αλ-Μασίχ Χαντάντ και Νουαϊμά]] Μετά τον πόλεμο, ο Μιχαήλ επέστρεψε για λίγο καιρό στη Γουάλα Γουάλα, όπου και ξεκίνησε τη συγγραφική του δραστηριότητα το 1919. Δημιούργησε ποίηση στη ρωσική, την αραβική και την αγγλική γλώσσα. Στη συνέχεια μετακόμισε και πάλι στη Νέα Υόρκη, όπου μαζί με τον Χαλίλ Γκιμπράν και άλλους οκτώ συγγραφείς επαν-ίδρυσαν το 1920 έναν σύλλογο ή «κίνηση» για την αναγέννηση της αραβικής λογοτεχνίας, την «Al-rābiṭah al-qalamīyah», γνωστή στην αγγλική γλώσσα ως «New York Pen League». Αυτός υπήρξε ο πρώτος σύλλογος αραβικών γραμμάτων σε ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική. Ο Γκιμπράν ήταν ο πρόεδρός του και ο Ναΐμι ο γραμματέας του. Το 1932, έχοντας ζήσει στις ΗΠΑ επί 21 έτη, ο Ναΐμι επέστρεψε στην κωμόπολη που γεννήθηκε, τη Μπασκίντα, όπου και έζησε την υπόλοιπη ζωή του. Απεβίωσε από πνευμονία σε ηλικία 98 ετών στη Βηρυτό.
Στην αγγλική
Ο μυστικιστής Ραζνίς είχε πει για το Βιβλίο του Μιρδάδ: «Υπάρχουν εκατομμύρια διαφορετικά βιβλία στον κόσμο, αλλά το Βιβλίο του Μιρδάδ ξεχωρίζει πολύ πιο πάνω από οποιοδήποτε άλλο υπάρχει».
Δοκιμιακή βιβλιογραφία για τον συγγραφέα
(Από τη βάση δεδομένων της Modern Language Association, Μάρτιος 2008)
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιβανέζοι συγγραφείς Κατηγορία:Λιβανέζοι ποιητές Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές Κατηγορία:Λιβανέζοι Χριστιανοί
Ανδρέας Μπεργελές
Ο Ανδρέας Μπεργελές είναι πρώην αθλητής και προπονητής της πετοσφαίρισης, γεννημένος το 1941 στην Αθήνα. Ο αδερφός του Νίκος Μπεργελές υπήρξε εξίσου σημαντική μορφή της πετοσφαίρισης.
Παραπομπές
Μπεργελες Ανδρεας Μπεργελες Ανδρεας Μπεργελες Ανδρεας Μπεργελες Ανδρεας Κατηγορία:Έλληνες προπονητές πετοσφαίρισης
Αλεξάντρ Καρέλιν
Ο Αλεξάντρ Αλεξάντροβιτς Καρέλιν (Александр Александрович Карелин, 19 Σεπτεμβρίου 1967) είναι Ρώσος πρώην παλαιστής της ελληνορωμαϊκής πάλης. Θεωρείται ευρέως ο κορυφαίος παλαιστής όλων των εποχών.
Γεννήθηκε στο Νοβοσιμπίρσκ, Ρωσική ΣΟΣΔ και είναι ήρωας της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Κέρδισε χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες των ετών 1988, 1992 και 1996, ενώ το 2000 ήταν δεύτερος Ολυμπιονίκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος της Φιλίας των Λαών
Μ.Γ.Σ. Ορφέας Ελευθερούπολης
Ιστορία
Ο Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος «Ορφέας» Ελευθερούπολης ιδρύθηκε το 1925. Έχει αγωνιστεί κατά το παρελθόν στη Δ΄ Εθνική κατηγορία. Από την περίοδο 2013–14 μετείχε στη Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία. Την περίοδο 2014–15 υποβιβάστηκε στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Καβάλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Καβάλας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1925 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1925
Παγιδευμένη Ψυχή: Η Πορφυρή Πόρτα
Το Παγιδευμένη Ψυχή: Η Πορφυρή Πόρτα (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Insidious: The Red Door) είναι Αμερικανική υπερφυσική ταινία τρόμου του 2023 σε σκηνοθεσία από τον Πάτρικ Γουίλσον (στο μεγάλου μήκους σκηνοθετικού του ντεμπούτου) από σενάριο του Σκοτ Τιμς. Είναι συνέχεια του Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 2 (2013), και η πέμπτη ταινία του franchise Παγιδευμένη Ψυχή. Πρωταγωνιστούν οι Τάι Σίμπκινς, Γουίλσον, Χίαμ Αμπάς, Σινκλέρ Ντανιέλ, Άντριου Άστορ και Ρόουζ Μπερν.
Το Παγιδευμένη Ψυχή: Η Πορφυρή Πόρτα κυκλοφόρησε στις 7 Ιουλίου του 2023 από την Sony Pictures Releasing.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2023 Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες της Blumhouse Productions Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Παγιδευμένη Ψυχή (σειρά ταινιών)
Ποσειδώνιο
Το χημικό στοιχείο ποσειδώνιο είναι ένα μέταλλο με ατομικό αριθμό 93 και ατομικό βάρος 237,0482. Έχει θερμοκρασία τήξης 640 °C και θερμοκρασία βρασμού 3902 °C. right|200pxΈχει ατομικό αριθμό μεγαλύτερο του 92 έτσι είναι τεχνητό. Είναι το πρώτο τεχνητό στοιχείο που παράχθηκε από ουράνιο. Ίχνη του υπάρχουν σε κοιτάσματα ουρανίου όπου παράγεται από τα αδέσποτα νετρόνια της διασπάσεως του τελευταίου.
Τζάκομο Πελλεγκρίνι
Ο Τζάκομο Πελλεγκρίνι (Giacomo Pellegrini) ήταν Ρωμαιοκαθολικός ιερέας που υπηρέτησε ως Επίσκοπος Φοντί (1520–1537)
Την 1η Οκτωβρίου 1520 διορίστηκε επί Πάπα Λέων Ι΄ ως επίσκοπος Φοντί αντικαθιστώντας τον επίσκοπο Νίκολα Πελλεγκρίνι , υπηρέτησε ως Επίσκοπος Φοντί μέχρι την παραίτησή του το 1537 όπου και τον αντικατέστησε ο Τζιοβάνι Άντζελο Πελλεγκρίνι.
Το 1532 ο Πελλεγκρίνι ανέλαβε συνκυβερνήτης, ουσιαστικά ήταν ο κυβερνήτης, της κομητείας Φοντί και του ομώνυμου κάστρου. Ο Πελλεγκρίνι ανέλαβε σαν συνκυβερνήτης, σαν επίσκοπος της πόλης, λόγω του ότι ο, νέος, κόμης Βεσπασιανός Β΄ Κολόννα ήταν σε παιδική ηλικία. Επίσης ήταν παρών όταν συνέταξε την διαθήκη του ο προηγούμενος κόμης Βεσπασιανός Α΄ Κολόννα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι Φοντί Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Α.Λ.Φ. Αλίμου
Η Αθλητική Λέσχη Φιλάθλων Αλίμου, γνωστή και με το ακρωνύμιο Α.Λ.Φ.Α., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Αλίμου, στο Νότιο Τομέα της Αθήνας, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Αλίμου. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1985 και αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το κίτρινο. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης και κολύμβησης.
Η πρώτη δεκαετία (1986-1996)
Η ανδρική ομάδα ξεκίνησε την πορεία της το 1986-87 στους αγωνιστικούς χώρους των πρωταθλημάτων της Ε.Σ.Κ.Α. και συγκεκριμένα στη Δ' Κατηγορία. Την περίοδο 1995-96, χρονιά κατά την οποία μετακινήθηκε στη νεοσύστατη Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., ο Άλιμος κατέκτησε τόσο το Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας όσο και το Κύπελλο της Ένωσης. Κατά συνέπεια ανήλθε στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Την ίδια χρονιά αναδείχθηκε και η ομάδα με την καλύτερη επίθεση, έχοντας σημειώσει σε 28 αγώνες 2540 πόντους.
Πορεία στη Γ' και Β' Εθνική (1996-2001)
Η παρουσία του Αλίμου στη Γ' Εθνική Κατηγορία υπήρξε σύντομη, καθώς την επόμενη άνοιξη, μετά το πέρας της περιόδου 1996-97, αναδείχθηκε Πρωταθλητής στον όμιλό του ανεβαίνοντας ακόμη υψηλότερα.
Στη Β' Εθνική Κατηγορία ο σύλλογος παρέμεινε για τέσσερα χρόνια, μέχρι το 2000-01, οπότε και ισοβάθμησε στην κορυφή με την Α.Γ.Ε. Χαλκίδα, ανεβαίνοντας εν τέλει ως δεύτερος στην Α2 Εθνική Κατηγορία.
Διετία στην Α2 Εθνική (2001-2003)
Την αγωνιστική περίοδο 2001-02 ο σύλλογος ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 8η θέση του βαθμολογικού πίνακα, έχοντας σημειώσει 10 νίκες και 16 ήττες απέναντι σε 13 αντιπάλους. Την επόμενη χρονιά, 2002-03, αν και είχε τον ίδιο ακριβώς απολογισμό, τερμάτισε 12ος στην τελική κατάταξη της Α2 Εθνικής γνωρίζοντας κατά συνέπεια τον υποβιβασμό.