cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπόξερ
Χρώμα
Το Μπόξερ υπάρχει σε χρώμα υπόξανθο και ραβδωτό. Το υπόξανθο υπάρχει σε διάφορους τόνους, από ανοιχτό κίτρινο μέχρι σκούρο κόκκινο του ελαφιού, όπου προτιμούνται τα μεσαία (κόκκινο-κίτρινα) και μια μαύρη μάσκα. Η ραβδωτή ποικιλία έχει, σε βασικό κίτρινο χρώμα στις προαναφερόμενες διακυμάνσεις σκούρες ή μαύρες ραβδώσεις (γραμμές). Το βασικό χρώμα και οι ραβδώσεις πρέπει να ξεχωρίζονται έντονα. Τα πρώτα μπόξερ ήταν άσπρα. Κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τα μπόξερ χρησιμοποιούνταν σαν αγγελιοφόροι. Τα λευκά ήταν πολύ εύκολα ορατά, οπότε υπήρχε μια προτίμηση για τα σκουρόχρωμα και έτσι απέκλεισαν το λευκό χρώμα από το πρότυπο. Τα λευκά σημάδια επιτρέπονται αλλά σε όχι μεγαλύτερη έκταση του 1/3. Το γονίδιο του άσπρου, υπάρχει σε όλα τα Μπόξερ, και συνήθως 1 στα 4 κουτάβια της γέννας είναι άσπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυλές σκύλων Κατηγορία:Φυλές σκύλων της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας
Brother Louie (τραγούδι)
Ιστορικό
Το «Brother Louie» κυκλοφόρησε στις 27 Ιανουαρίου 1986 και έφτασε στο No. 1 στις 3 Μαρτίου 1986 στη Γερμανία. Το single πέρασε τέσσερις εβδομάδες στην κορυφή και συνολικά 17 εβδομάδες στο γερμανικό chart. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, έφτασε στο No. 4 στα charts και έγινε αργυρό για πωλήσεις άνω των 250.000 μονάδων. Το "Brother Louie" ήταν επίσης πιστοποιημένο ως αργυρό στη Γαλλία για την πώληση άνω των 250.000 μονάδων.
Πιστεύεται ότι το τραγούδι γράφτηκε από τον Ντίτερ Μπόλεν για τον παραγωγό Λουί Ροντρίγκεζ, καθώς ήταν στενός συνεργάτης του Μπόλεν και δούλεψε σε πολλά από τα τραγούδια των Modern Talking.
Το 1998, λίγο μετά την επανένωση του ντουέτου, κυκλοφόρησε μια remix έκδοση του single, με τίτλο «Brother Louie '98». Το single, που κυκλοφόρησε σε νέα έκδοση, ήταν επίσης επιτυχημένο. Έγινε χρυσό στη Γαλλία με πωλήσεις πάνω από 250.000 μονάδες.
Το μουσικό βίντεο του «Brother Louie» σκηνοθετήθηκε από τον Pit Weyrich και περιέχει πλάνα από την ταινία του 1984 Κάποτε στην Αμερική, διάσπαρτα με τα μέλη του συγκροτήματος να παίζουν σε μια σκηνή που περιβάλλεται από θαυμαστές του χορού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια των Modern Talking Κατηγορία:Singles του 2020 Κατηγορία:Singles του 2017 Κατηγορία:Singles του 1999 Κατηγορία:Singles του 1998 Κατηγορία:Τραγούδια του 1986 Κατηγορία:Singles του 1986
Λούκκα
Η Λούκκα (ιταλικά: Lucca, λατ. Luca) είναι πόλη και Δήμος στην Τοσκάνη στο βορειοδυτικό τμήμα της Ιταλίας, κτισμένη στις όχθες του ποταμού Σέρκιο (Serchio) σε εύφορο πεδινό τόπο κοντά στην Τυρρηνική θάλασσα. Είναι πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας και, εκτός από τα άλλα της αξιοθέατα και την μακραίωνη ιστορία της, είναι πολύ γνωστή για τα ιδιαίτερα καλοδιατηρημένα Αναγεννησιακά της τείχη. Η πόλη έχει 89.346 κατοίκους, οι οποίοι αποκαλούνται Λουκέζι (Lucchesi).
Γεωγραφική θέση
Η πόλη βρίσκεται στη βορειοδυτική Τοσκάνη, στην πεδιάδα που σχηματίζεται μεταξύ των ορέων Πιτσόρνε (Pizzorne) από την βόρεια πλευρά και Σέρρα (Serra) από τη νότια. Είναι κτισμένη στην αριστερή όχθη του ποταμού Σέρκιο και έχει μέσο υψόμετρο 19 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας. Απέχει 18 km βορειοανατολικά της Πίζας, από την οποία την χωρίζει το όρος Σέρρα. Έχει ταξινομηθεί στην κατηγορία σεισμικότητας 3 (χαμηλή σεισμικότητα).
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τους Ετρούσκους, αν και υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις ότι εκεί προϋπήρχε οικισμός των Λιγουρίων. Η ακριβής προέλευση της πόλης αποτελεί ακόμη αντικείμενο εξέτασης από τους ιστορικούς. Σύμφωνα με τον γλωσσολόγο Αουγκούστο Μαντσίνι (Augusto Mancini) η δημιουργία της πόλης οφείλεται στους Λιγουρίους, καθώς η ρίζα του τοπωνυμίου προέρχεται από την κελτο-λιγουριανή λέξη "luk" που σημαίνει "βάλτος", "βαλτώδης περιοχή". Αντίθετα, ο αρχαιολόγος Μικελάντζελο Τσεκίνι (Michelangelo Zecchini), βασιζόμενος στις πιο πρόσφατες αρχαιολογικές ανακαλύψεις, αποδίδει τη δημιουργία της πόλης στους Ετρούσκους. Σύμφωνα, επίσης, με τον Αλεσσάντρο Στρέγκι, ο οποίος συνέγραψε την ιστορία της πόλης σε ottava rima, η ίδρυση της πόλης ανάγεται σε φυγάδες της Τροίας.
Σύμφωνα με τον Μπράτσελ το αρχικό όνομα της πόλης ήταν "Urilia" και ιδρυτής της ήταν ο Τρως Αρταμένης, στον οποίο ο Αινείας χάρισε το τμήμα της γης στο οποίο οικοδομήθηκε η αρχική πόλη, στην οποία εγκαταστάθηκαν πολλοί ευγενείς που είχαν ακολουθήσει τον Αινεία και τον Αρταμένη κατά την φυγή τους από την Τροία. Η αρχική πόλη καταστράφηκε από τους απογόνους του Πηλέα, που είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή της σημερινής Πίζα. Δύο ευγενείς νέοι, από την οικογένεια του Αρταμένη, διασώθηκαν και κατέφυγαν στη Ρώμη, όπου διακρίθηκαν για τις στρατιωτικές αρετές τους και την αφοσίωσή τους. Κατάφεραν έτσι να επιτύχουν την ανοικοδόμηση της πατρικής τους πόλης με έξοδα της Ρώμης. Η νέα πόλη ονομάστηκε Città de Tre Castelli (πόλη των τριών φρουρίων). Ωστόσο, ο Ιταλός ερευνητής Τζουζέππε Τσιβιτάλε (Giuseppe Civitale), στο έργο του Historie di Lucca (Α΄ έκδοση 1900, επανεκδ. Ist. Storico Italiano per l'Etá Moderna e Contemporanea, 1983 σελ. 130-135) αναφέρει ότι πρόκειται περί μύθων, τους οποίους εξέθρεψε η φαντασία του δομινικανού μοναχού, λογίου και ιστοριογράφου Άννιο ντα Βιτέρμπο (Annio da Viterbo, 1432 - 1502), ο οποίος άσκησε σημαντική επίδραση στην εποχή του, σήμερα όμως είναι γνωστός για τις επινοήσεις γεγονότων.
Γύρω στα 180 π.Χ. η Λούκκα έγινε ρωμαϊκή αποικία. Κάνοντας χρήση του Νόμου "Lex Iulia de Civitate Latinis Danda" του 90 π.Χ. η Λούκκα αναγορεύτηκε σε Δήμο (municipium) το 89 π.Χ. Πολύ λίγα είναι γνωστά για την περίοδο αυτή της πόλης, καθώς ελάχιστα τεκμήρια έχουν διασωθεί ως σήμερα. Γνωστό είναι το γεγονός της συνάντησης στη Λούκκα του Ιουλίου Καίσαρα, του Πομπήιου και του Κράσσου το 56 π.Χ. προκειμένου να σχηματίσουν την Πρώτη τριανδρία, η οποία διήρκεσε ως το 60 π.Χ. Από εκείνη την εποχή χρονολογούνται: Το Αμφιθέατρο (1ος ή 2ος π.Χ. αιώνας), το οποίο καταστράφηκε από τις βαρβαρικές επιδρομές και τα υλικά οικοδόμησής του χρησιμοποιήθηκαν για άλλες κατασκευές. Σήμερα στη θέση του υπάρχει η ομώνυμη πλατεία (Piazza Anfiteatro), η οποία και διατηρεί το σχήμα του ρωμαϊκού αμφιθεάτρου. Στην Piazza San Michele είχε κατασκευαστεί η τότε ρωμαϊκή Αγορά. Άρχισε, επίσης, να κατασκευάζεται και τείχος.
Μεσαίωνας
Κατά τον 1ο μ.Χ. αιώνα ο Χριστιανισμός εμφανίζεται στη Λούκκα και στους χρόνους που ακολουθούν εδραιώνεται, όπως αποδεικνύει επιστολή του επισκόπου Μαξίμου προς την Σύνοδο της Σαρδικής (Σόφια) σχετικά με τη συγκατάθεσή του για ζήτημα σχετικό με το ναό των Αγίων Giovanni e Reparata (343 μ.Χ.).
Η πόλη αρχικά λεηλατήθηκε από τον Οδόακρο κατά την εκστρατεία του προκειμένου να γίνει βασιλέας της Ιταλίας. Το 493 κατακτάται από τους Οστρογότθους, ενώ το 593 και επί τρεις μήνες πολιορκείται από τον Βυζαντινό στρατηγό Ναρσή, ο οποίος και την καταλαμβάνει. Μεταξύ του 568 και του 594 την πόλη κατέχουν οι Λογγοβάρδοι. Την περίοδο αυτή (566 - 588) επίσκοπος της Λούκκα είναι ο Άγιος Φρεντιάνο (San Frediano), ο οποίος το 575 προχωρά στην αλλαγή της ροής του ποταμού Σέρκιο μέσω του καναλιού της Ριπαφράττα (Ripafratta), εξαλείφοντας κατά μεγάλο μέρος τα σοβαρά προβλήματα που δημιουργούσε ο ποταμός από ιδρύσεως της πόλης με τις πλημμύρες του. Ο Φεντριάνο (Frigidanus, Frigidian, Frigianu), ήταν Ιρλανδός πρίγκηπας και καλόγερος, ο οποίος, σύμφωνα με την παράδοση, ήταν γιος του βασιλέα Ούλταχ του Όλστερ (Ultach of Ulster). Ο εγχώριος πληθυσμός αντιδρά στην κατάκτηση της πόλης τους και διαπράττονται σφαγές και βιαιοπραγίες, αλλά προοδευτικά επιτυγχάνεται προσέγγιση μεταξύ των νέων κατακτητών της πόλης και του πληθυσμού της. Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε εδώ και η μεσολαβητική προσπάθεια του Αγίου Φεντριάνο. Τελικά, οι βασιλείς των Λογγοβάρδων Αουτάρι και Αγκιλούλφο έδωσαν νομικό καθεστώς και νέα πολιτική οργάνωση στην πόλη, η οποία προσαρτήθηκε στο νέο δουκάτο των Λομβαρδών, το Δουκάτο της Τούσια (Ducato di Tuscia). Την ίδια περίπου εποχή ιδρύεται το νομισματοκοπείο της Λούκκα, το οποίο συνέχισε αδιάλειπτα τη λειτουργία του ως το 1847. Το Δουκάτο της Τούσια αποτελεί αρχέτυπο της σύγχρονης Τοσκάνης, ενώ σε αυτό περιλαμβάνεται και η Φλωρεντία, η οποία κατά την εποχή εκείνη ήταν μια πολύ μικρή πόλη, χωρίς οδούς επικοινωνίας. Βαθμιαία ο Αουτάρι αναδιοργανώνει ολόκληρη την περιοχή της Τοσκάνης διαμοιράζοντάς τη σε τρία Δουκάτα, το Δουκάτο της Λούκκα, το Δουκάτο της Φλωρεντίας και το Δουκάτο της Πίζα. Η Λούκκα γίνεται έδρα των Λογγοβάρδων βασιλέων και παίζει σημαντικό ρόλο ως κόμβος στην  Via Francigena, της οποίας ξεκινά η διάνοιξη. Ο όρος σημαίνει "Οδός που (ξεκινά από τη Ρώμη) και καταλήγει στη Γαλλία".
Κλίμα
Ταξινόμηση του κλίματος: Ζώνη Α, 1715 GR / G. Διαχυσιμότητα χαμηλή ατμοσφαιρική Ibimet CNR 2002.
Με βάση το μέσο όρο 30 ετών αναφοράς (1961-1990), η μέση θερμοκρασία του ψυχρότερου μήνα (Ιανουάριος) είναι 6,5°C, ενώ η αντίστοιχη του θερμότερου (Ιούλιος) είναι 23,8°C και η ελάχιστη που έχει καταγραφεί είναι -13,4°C ενώ η μέγιστη 40,2°C.
Οι μέσες ετήσιες βροχοπτώσεις καταγράφουν 1.195 χιλιοστά και κατανέμονται κατά μέσο όρο σε 100 ημέρες βροχής, παρουσιάζοντας το σχετικό ελάχιστο το καλοκαίρι, κορυφώνονται το φθινόπωρο και διατηρούνται σχετικά πολλές το χειμώνα και την άνοιξη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τοσκάνης Κατηγορία:Οχυρωμένες πόλεις
Κωνσταντίνος Τζολάκης
Ο Κωνσταντίνος Τζολάκης (Χανιά, 8 Νοεμβρίου 2002)  είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και διεθνής με τις μικρές Εθνικές ομάδες της Ελλάδας που αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα στη Σούπερ Λιγκ, για τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Ήταν βασικός τερματοφύλακας στο πρόσφατο τελικό κυπέλλου όπου ο Ολυμπιακός νίκησε την ΑΕΚ και κατέκτησε το τρόπαιο
==Διακρίσεις ==
Γκραντ-Τερ (Γουαδελούπη)
Η Γκραντ-Τερ (γαλλικά: Grande-Terre) είναι νησί στην Καραϊβική και μάλιστα ένα από τα δύο νησιά που αποτελούν την Γουαδελούπη, το άλλο είναι η Μπας-Τερ. Έχει έκταση 586,68 τ.χλμ. και 197.603 κατοίκους (2006). Κύριος οικισμός του νησιού είναι η Πουάντ-α-Πιτρ με 17.541 κατοίκους (2006).
Γεωγραφία
Αν και ονομάζεται Γκραντ-Τερ, έχει μικρότερη έκταση από την Μπας-Τερ. Τα δύο νησιά χωρίζονται με ένα στενό πορθμό, το οποίο ονομάζεται Ριβιέρ Σαλέ (Rivière Salée, Αλμυρός Ποτάμος). Η Γκραντ-Τερ διαθέτει ένα μικρόκλιμα κατά πολύ ξηρότερο αυτού της Μπας-Τερ. Η βλάστηση είναι λιγότερο πυκνή και πιο χαμηλή σε ύψος, με το ανάγλυφο, όσο γι'αυτό να είναι λιγότερο ποικιλόμορφο. Η ακτογραμμή της αποτελείται από βραχώδεις ακτές, αλλά και παραλίες με λευκή αμμουδιά, οι οποίες προστατεύονται από λιμνοθάλασσες. Το εσωτερικό του νησιού αποτελείται από θαμνώδεις εκτάσεις.
Οικονομία
Αποτελεί τον οικονομικό πνεύμονα της Γουαδελούπης, καθώς η βιομηχανία και οι δημόσιες υπηρεσίες βρίσκονται εγκατεστημένες στην Πουάντ-α-Πιτρ και τα περίχωρά της. Η υποδοχή των τουριστών φροντίζεται από τις πόλεις Σαιν-Φρανσουά, Σαιντ-Αν και Λε Γκοζιέ.
Εθνική Ουγκάντας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ουγκάντας εκπροσωπεί την Ουγκάντα στο διεθνές ποδόσφαιρο. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαιρικών Ενώσεων Ουγκάντας. Έδρα της ομάδας είναι το Εθνικό Στάδιο Μαντέλα.
Ιστορία
Η καλύτερη θέση που κατέλαβε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής ήταν η 2η το 1978. Δεν κατάφερε να προκριθεί πότε σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Στάδιο
Έδρα της εθνικής είναι το Εθνικό Στάδιο Μαντέλα, χωρητικότητας 45.202 θεατών, που βρίσκεται στην πρωτεύουσα Καμπάλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ουγκάντα Ουγκαντα
Άγιος Έρασμος (Οχρίδα)
Ο Άγιος Έρασμος (Свети Еразмо, Σβέτι Έρασμο) είναι παλαιά Χριστιανική βασιλική και νεκρόπολη, η οποία βρίσκεται κοντά στην Οχρίδα της Βόρειας Μακεδονίας, κατά μήκος του αυτοκινητόδρομου Οχρίδα - Στρούγκα. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που έχουν πραγματοποιηθεί έχουν φέρει στο φως μία τρίκλιτη βασιλική και μια νεκρόπολη αποτελούμενη από 124 τάφους, οι οποίοι χρονολογούνται από τον 6ο έως τον 12ο αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Οχρίδα Ερασμος
Προσωρινή Κυβέρνηση της Κορέας
Η Προσωρινή Κυβέρνηση της Κορέας, τυπικά Προσωρινή Κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κορέας, ήταν μια μερικώς αναγνωρισμένη κορεατική εξόριστη κυβέρνηση, με έδρα τη Σαγκάη στη Κίνα και αργότερα τη Τσονγκτσίνγκ (στη συνέχεια γνωστή ως Τσουνγκίνγκ) κατά την περίοδο της Ιαπωνικής περιόδου της Κορέας.
Ιστορία
Η κυβέρνηση σχηματίστηκε στις 13 Απριλίου 1919, λίγο μετά το κίνημα της 1ης Μαρτίου το ίδιο έτος κατά τη διάρκεια της Αυτοκρατορικής Ιαπωνικής αποικιακής κυριαρχίας της Κορεατικής χερσονήσου.
Η κυβέρνηση δεν κέρδισε επίσημη αναγνώριση από τις παγκόσμιες δυνάμεις, παρόλο που μια μικρή αναγνώριση δόθηκε από την εθνικιστική κυβέρνηση της Κίνας και από διάφορες άλλες κυβερνήσεις, οι περισσότερες από τις οποίες ήταν εξόριστες.
Η κυβέρνηση αντιστάθηκε στην αποικιακή κυριαρχία της Κορέας που διήρκεσε από το 1910 έως το 1945. Συντόνισαν την ένοπλη αντίσταση ενάντια στον ιαπωνικό αυτοκρατορικό στρατό κατά τη δεκαετία του 1920 και του 1930, συμπεριλαμβανομένης της Μάχης του Τσινγκσανλί τον Οκτώβριο του 1920 και της επίθεσης κατά της Ιαπωνικής στρατιωτικής ηγεσίας στη Σαγκάη τον Απρίλιο 1932.
Αυτός ο αγώνας κατέληξε στο σχηματισμό του Κορεατικού Απελευθερωτικού Στρατού το 1940, συγκεντρώνοντας πολλές, αν όχι όλες, κορεατικές ομάδες αντίστασης στην εξορία. Η κυβέρνηση κήρυξε πόλεμο εναντίον των δυνάμεων του Άξονα Ιαπωνίας και Γερμανίας στις 9 Δεκεμβρίου 1941 και ο Απελευθερωτικός Στρατός συμμετείχε σε συμμαχικές ενέργειες στην Κίνα και σε μέρη της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Κορεατικός Απελευθερωτικός Στρατός προετοίμαζε μια επίθεση εναντίον των αυτοκρατορικών ιαπωνικών δυνάμεων στην Κορέα σε συνδυασμό με το Αμερικανικό Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών, αλλά η ιαπωνική παράδοση εμπόδισε την εκτέλεση του σχεδίου. Ο στόχος της κυβέρνησης επιτεύχθηκε με την παράδοση των Ιάπωνων στις 2 Σεπτεμβρίου 1945, αλλά δεν είχαν εγκριθεί από άλλες κυβερνήσεις ως μέλη των συμμαχικών εθνών που υπέγραψαν ειρηνευτική συμφωνία με την Ιαπωνία στο Σαν Φρανσίσκο.
Οι χώροι της Προσωρινής Κυβέρνησης στη Σαγκάη και τη Τσονγκτσίνγκ (Τσουνγκίνγκ) διατηρούνται ως μουσεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξόριστες κυβερνήσεις Κατηγορία:Ιστορία της Νότιας Κορέας Κατηγορία:Κυβέρνηση της Νότιας Κορέας Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Κορέας
Δημήτρης Κανέλλος
Ο Δημήτρης Κανέλλος είναι Έλληνας τραγουδιστής που έχει ερμηνεύσει τραγούδια στιχουργών και συνθετών όπως των Θάνου Μικρούτσικου, Μάνου Λοΐζου, Δημήτρη Λάγιου, Φώντα Λάδη, Μίλτου Πασχαλίδη, Θύμιου Παπαδόπουλου, Μανόλη Ανδρουλιδάκη, και Μίμη Πλέσσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Νεκροφιλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά Κατηγορία:Εγκλήματα Κατηγορία:Παραφιλίες Κατηγορία:Σεξουαλικά εγκλήματα
Ειδογένεση
Με τον όρο ειδογένεση περιγράφεται η εξελικτική διαδικασία με την οποία νέα βιολογικά είδη δημιουργούνται από ένα μοναδικό πατρικό είδος. Κατά την ειδογένεση, στα ευκαριωτικά είδη, πραγματοποιείται διαχωρισμός μιας γενετικής δεξαμενής σε δύο ή περισσότερες (βλ. γενετική απομόνωση), καθώς και διαφοροποίηση ενός φαινότυπου σε περισσότερους. Εν γένει μπορεί να ταξινομηθεί σε πολλές κατηγορίες. Με βάση το βαθμό της γεωγραφικής απομόνωσης ενός είδους, διακρίνονται διαφορετικοί τύποι βαθμιαίας ειδογένεσης: αλλοπάτρια, παραπάτρια και συμπάτρια.
Η ειδογένεση χαρακτηρίζεται συμπάτρια όταν ο μηχανισμός της αναπαραγωγικής απομόνωσης προκύπτει μέσα σε έναν παμμικτικό πληθυσμό χωρίς τοπικό φραγμό μεταξύ των εν τη γενέσει ειδών. Οι προϋποθέσεις για συμπάτρια ειδογένεση δεν είναι συνηθισμένες καταστάσεις στη φύση, ενώ τα περισσότερα μοντέλα αυτού του τύπου αμφισβητούνται. Υπάρχουν ωστόσο ενδείξεις υπέρ της συμπάτριας ειδογένεσης σε φυτά ή σε περιπτώσεις ιχθύων του γλυκού νερού.
Σύμφωνα με τη θεωρία της παραπάτριας ειδογένεσης, που απορρίπτεται από αρκετούς ερευνητές, μπορεί επίσης να προκύψει σημαντική γενετική διαφοροποίηση παρακείμενων πληθυσμών, παρά την παρατηρούμενη γονιδιακή ροή μεταξύ τους. Άλλοι τύποι ειδογένεσης είναι ακόμα η ειδογένεση με υβριδισμό που τεκμηριώνεται από μικρό αριθμό περιπτώσεων περιφερειακών πληθυσμών, καθώς και η αμφισβητούμενη ειδογένεση με απόσταση, κατά την οποία τα άκρα μιας μακράς αλυσίδας πληθυσμών διαφέρουν γενετικά τόσο ώστε σε περίπτωση επικάλυψής τους να μην διασταυρώνονται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία Κατηγορία:Οικολογία
Ηωσιμιίδες
Ηωσιμιίδες ονομάζεται μία εξαφανισμένη οικογένεια πρωτευόντων, η οποία πιστεύεται πως περιελάμβανε τους πρώτους σιμιίδες. Οι ηωσιμιίδες έζησαν στην νότια Ασία για ένα σχετικά μικρό χρονικό διάστημα κατά την Ύστερη Ηώκαινο εποχή (από την οποία πήραν και το όνομα τους). Συχνά αναφέρονται ως ο τρίτος κλάδος των Απλόρρινων, με τα Σιμιόμορφα και τις Ταρσιόμορφα να είναι οι άλλοι δύο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απλόρρινοι Κατηγορία:Προϊστορικά πρωτεύοντα
Θάνατος του Γιούρι Γκαγκάριν
class=cx-highlight|thumb|Επιθανάτια επιγραφή του  Γιούρι Γκαγκάριν στον τοίχο του Κρεμλίνου thumb|Συμμετέχοντες στην αποστολή του διαστημοπλοίου Союз ТМА-15М αφήνουν λουλούδια στον τάφο του Γιούρι Γκαγκάριν και του Βλαντιμίρ Σεριόγκιν στον τοίχο του Κρεμλίνου. Έτος 2014.
Στην  ΕΣΣΔ ανακηρύχθηκε πανεθνικό πένθος. Αυτή ήταν και η πρώτη περίπτωση στην ιστορία της ΕΣΣΔ που μια ημέρα πένθους ανακηρύχθηκε με αφορμή τον θάνατο ενός ανθρώπου που έχασε τη ζωή του κατά την εκτέλεση κρατικού καθήκοντος.
Στις 28 Μαρτίου στις 21:15 έγινε καύση σε ότι είχε απομείνει από το σώμα Γιούρι Γκαγκάριν και του Βλαντιμίρ Σ. Σερέγκιν . Οι τεφροδόχοι φυλάσσονται στο τείχος του Κρεμλίνου.
Πληροφορίες για το πολεμικό αεροσκάφος
Το εκπαιδευτικό αεροσκάφος МиГ-15УТИ № 612739, πάνω στο οποίο (σύμφωνα με το ημερολόγιο του Καμάνιν) συνετρίβησαν οι Γκαγκάριν και Σεριόγκιν, είχε κατασκευαστεί στις 19 Μαρτίου 1956 στο εργοστάσιο Aero Vodochody στην Τσεχοσλοβακία. Μετά την κυκλοφορία του υπέστη δύο επισκευές: την πρώτη στις 13 Ιουλίου 1962 και τη δεύτερη στις 30 Μαρτίου 1967. Ο κινητήρας του РД-45ФА № 84445А, που κατασκευάστηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1954 με προβλεπόμενες 100 ώρες πτήσεις μεταξύ των επισκευών, πέρασε τέσσερις επισκευές (1957, 1959, 1964 και 1967). Μετά την τελευταία επισκευή ο κινητήρας δούλεψε 66 ώρες και 51 λεπτά.
Αεροπορική καταστροφή
Μετά την υποστήριξη της διπλωματικής του εργασίας στην Ακαδημία Ζούκοφσκ και παρατεταμένης διακοπής των πτήσεων ο Γιούρι Γκαγκάριν ξεκίνησε τη θερινή πρακτική — εκπαιδευτικές πτήσεις με το εκπαιδευτικό πολεμικό αεροπλάνο МиГ-15УТИ. Κατά την περίοδο από τις 13 μέχρι τις  22 Μαρτίου 1968 πραγματοποίησε 18 πτήσεις συνολικής διάρκειας 7 ωρών. Πριν την πραγματοποίηση ανεξάρτητων πτήσεων τού απέμεναν οι τελευταίες δύο ελεγχόμενες πτήσεις μαζί με τον πιλότο εκπαιδευτή, συνταγματάρχη και ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης Βλαντιμίρ Σεριόγκιν.
Το πρωί της 27ης Μαρτίου 1968 στις 10:18 ο Γκαγκάριν και ο Σεριόγκιν απογειώθηκαν με το εκπαιδευτικό αεροσκάφος МиГ-15УТИ από το αεροδρόμιο Τσακαλόφσκι στο Σιόλκοβο, κοντά στη Μόσχα. Την ώρα της πτήσης οι συνθήκες ορατότητας ήταν φυσιολογικές, αλλά το ύψος του χαμηλότερου ορίου του νέφους ήταν στα  900 μ. πάνω από τη χειμερινή επιφάνεια. Η εκπλήρωση των καθηκόντων στη ζώνη του πιλοτηρίου θα έπρεπε να διαρκεί όχι περισσότερο από 20 λεπτά, αλλά ήδη στις 10:31 ο Γκαγκάριν ανακοίνωσε το τέλος της αποστολής, και ζήτησε την άδεια να γυρίσει και να πετάξει προς τη βάση. Μετά απ' αυτό η επαφή με το αεροπλάνο χάθηκε.
Όταν κατέστη ξεκάθαρο ότι στο αεροπλάνο ήδη θα είχαν τελειώσει τα καύσιμα, στη ζώνη πτήσεων ξεκίνησαν αναζητήσεις, οι οποίες διήρκεσαν περισσότερο από 3 ώρες. Στις 14:50 ένα από τα ελικόπτερα κατάφερε να έχει εικόνα από τα συντρίμμια του αεροπλάνου МиГ-15УТИ περίπου στα 65 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο, στην περιοχή του χωριού Νοβοσιόλοβο, στα 18 χλμ. από την πόλη Κιρζάτσα στην Περιφέρεια του Βλαντιμίρ. Το πρωί της επόμενης μέρας στη θέση της πτώσης του αεροσκάφους ξεκίνησαν να εργάζονται μέλη της Κυβερνητικής επιτροπής. Βρέθηκαν κομμάτια από το σώμα του Σεριόγκιν και του Γκαγκάριν, που αναγνωρίστηκαν από συγγενείς και συνεργάτες τους. Στον τόπο της αεροπορικής καταστροφής βρέθηκαν προσωπικά αντικείμενα των πιλότων, βιβλιαράκι τσέπης με κανόνες πλοήγησης και φωτογραφίες του Καραλιόφ, κι επίσης στο κλαδί βρέθηκε ένα κομματάκι από το μπουφάν πτήσης του Γκαγκάριν με κουπόνια για φαγητό.
Επίσημη εκδοχή
Συσταθείσα για την έρευνα των αιτιών της καταστροφής  η Κυβερνητική επιτροπή  αποτελούνταν από τρεις υποεπιτροπές: Στα αποτελέσματα η αναφορά της επιτροπής ήταν απόρρητα και οι λεπτομέρειές της γνωστές μόνο σε άρθρα και συνεντεύξεις από τα μεμονωμένα μέλη της. Οι αίτιες και οι συνθήκες της καταστροφής παραμένουν σε ασαφείς σε όλες τις λεπτομέρειες.
Η ανάλυση των αποτυπωμάτων των ρολογιών της καμπίνας και του χεριού του Γκαγκάριν έδειξε, ότι η καταστροφή συνέβη στις 10:31, δηλαδή σε 50—70 δευτερόλεπτα μετά την  τελευταία επικοινωνία με τον Γκαγκάριν.
Τα επίσημα συμπεράσματα της επιτροπής ήσαν τα εξής: το πλήρωμα από τις αλλαγές κατά την πτήση του εναέριου περιβάλλοντος (οι λεπτομέρειες δεν εξειδικεύτηκαν με ακρίβεια) πραγματοποίησε μια απότομη μανούβρα και περιήλθε σε μια περιστροφή. Παρά τις προσπάθειες των πιλότων να φέρουν τη μηχανή σε οριζόντια πτήση, το αεροπλάνο  συνετρίβη στο έδαφος και το πλήρωμα πέθανε. Λάθη ή αστοχίες τεχνικού υλικού δεν εντοπίστηκαν. Η χημική ανάλυση των υπολειμμάτων και του αίματος των πιλότων δεν έφερε στο φως εξωτερικές χημικές ουσίες. class=cx-highlight|thumb|Αναμνηστική πλάκα αφιερωμένη στον  Γιούρι Γκαγκάριν. Αφιερωμένη στον επικεφαλής του «Κέντρου για την προετοιμασία αστροναυτών Γ. Α. Γκαγκάριν» από τον εκπρόσωπο της [[NASA|ΝΑΣΑ, 21 Ιανουαρίου  1971. ]] Ξεχωριστά εργάστηκε η επιτροπή της KGB για να ξεκαθαρίσει σύμφωνα με τη «δική της γραμμή», αν υπήρξε συνωμοσία, τρομοκρατική ενέργεια ή κακή πρόθεση. Η επιτροπή της ΚαΓκεΜπε αποκάλυψε πολλές παραβιάσεις στην εργασία του μη ιπτάμενου προσωπικού του αεροδρομίου.
Στην 50η επέτειο της πτήσης του Γκαγκάριν στον κόσμο ανοίχτηκαν μυστικά έγγραφα συμπερασμάτων της κυβερνητικής επιτροπής για τις ενδεχόμενες αιτίες  του θανάτου του. Η πιο πιθανή αιτία της πτώσης του αεροπλάνου, σύμφωνα με τα δεδομένα των αρχείων του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, θεωρείται ο απότομος ελιγμός παρέκκλισης από τη ζώνη της ατμόσφαιρας ή, κάτι που είναι λιγότερο προφανές, για την πρόληψη της εισόδου στο ανώτερο στρώμα νέφωσης. Ο ελιγμός ως αποτέλεσμα  προκάλεσε την πτώση του αεροπλάνου σε μια κριτική κατάσταση πτήσης και στην πτώση.
Η απουσία ξεκάθαρης δημοσίευσης της επίσημης έκδοσης και των αντικειμενικών αποδείξεων προκάλεσε μια σειρά υποθέσεων και  μη επίσημων εκδόσεων για το θάνατο των πιλότων. Το θέμα αυτό συνεχίζει να προβληματίζει την κοινή γνώμη μέχρι σήμερα. Ανάμεσα σε αυτές τις εναλλακτικές που εναντιώνονται στις επίσημες διαβεβαιώσεις και πηγές, υπάρχουν εκδόσεις όπως η έκδοση για το θάνατο στη διάρκεια αυτής της ίδιας εκπαιδευτικής πτήσης, όπως και απολύτως διαφορετικές εκδόσεις, που αμφισβητούν το θάνατο και αναφέρονται σε σκοτεινά πολιτικά κίνητρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορικά ατυχήματα
Δρόμοι προς τη Δύναμη και την Ομορφιά
Οι Δρόμοι προς τη Δύναμη και την Ομορφιά (γερμανικός τίτλος: Wege zu Kraft und Schönheit) ήταν κινηματογραφική ταινία του 1925 της Universum Film AG στη Γερμανία του μεσοπολέμου σε σκηνοθεσία του Άλφρεντ Στερν.
Η υπόθεση είναι μια απλή ανάπτυξη γύρω από τη ρυθμική γυμναστική, και διάφορα αθλήματα, εξιδανικεύοντας τον άνθρωπο που βρίσκεται σε αρμονία με τη φύση.
Αν και χωρίς βαθύ νόημα, το έργο αυτό προσέφερε μια ανακουφιστική αντίθεση στις συνθήκες της καθημερινής ζωής των αστών του μεσοπολέμου, οι οποίοι ακόμα βασανίζονταν κάτω από τις συνθήκες της υποανάπτυξης, της βιομηχανοποίησης της ζωής και τη φτώχεια που τους είχε αφήσει ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος. Έτσι το έργο είχε αμέσως επιτυχία και έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα πιο σημαντικά κινηματογραφικά έργα της Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1925 Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Δημήτριος και Πολύβιος
μικρογραφία|389x389εσ|Τίτλος του λιμπρέτου Το έργο Δημήτριος και Πολύβιος (ιταλικά: Demetrio e Polibio) είναι δίπρακτο οπερατικό δράμα του Τζοακίνο Ροσσίνι σε λιμπρέτο της Βινσένζα Βιγκανό-Μομπέλι. Η όπερα ενορχηστρώθηκε για φλάουτο, όμποε, κλαρινέτα, φαγκότο, κόρνα, τρομπέτες και έγχορδα.
Ο Δημήτριος και Πολύβιος ήταν η πρώτη απόπειρα του Ροσσίνι για μια ολοκληρωμένη όπερα, κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του ημερών στη Φιλαρμονική Ακαδημία της Μπολόνια το 1806. Επειδή η όπερα ανατέθηκε στον Ροσσίνι από τον τενόρο Ντομένικο Μομπέλι (του οποίου η σύζυγος έγραψε το λιμπρέτο) και παρουσιάστηκε ιδιωτικά από τον Μομπέλι και τις δύο κόρες του, μια παράσταση την οποία δεν παρακολούθησε ο Ροσσίνι, δεν ήταν η πρώτη του πλήρως σκηνοθετημένη όπερα.
Η όπερα δεν πραγματοποιήθηκε επαγγελματικά μέχρι τις 18 Μαΐου 1812, όταν έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Βάλε της Ρώμης.
Πράξη 1
Ο καλός Πολύβιος, βασιλιάς της Παρθίας, είναι ο προστάτης τόσο της κόρης του Λίσινγκα όσο και του εραστή της Σιβένο. Όλοι πιστεύουν ότι ο Σιβένο είναι ο γιος ενός υπουργού του βασιλιά Δημήτριου της Συρίας, αλλά στην πραγματικότητα είναι ο χαμένος γιος του. Ο Δημήτριος, θεωρώντας τον υπουργό υπεύθυνο για την εξαφάνιση του γιου του, φτάνει στην αυλή της Παρθίας μεταμφιεσμένος ως Ευμένης, βασιλικός αγγελιοφόρος, και απαιτεί να παραδοθεί ο Σιβένο στη Συρία όμως Ο Πολύβιος αρνείται. Ο Σιβένο και η Λίσινγκα γιορτάζουν τον γάμο τους και ο Πολύβιος εκμυστηρεύεται στον Σιβένο ότι ανησυχεί για αυτό που έχει συμβεί, αλλά αυτός τον καθησυχάζει. Εν τω μεταξύ, ο Ευμένης (Δημήτριος) σχεδιάζει να απαγάγει τον Σιβένο και να τον φέρει πίσω στη Συρία. Έτσι, δωροδοκεί τους υπηρέτες και τους φρουρούς και το βράδυ καταφέρνει να μπει στην Παρθική αυλή. Ωστόσο, όταν φτάνει στη κρεβατοκάμαρα του νεαρού ζευγαριού, βρίσκει τη Λίσινγκα μόνη και την απαγάγει. Ο Πολύβιος και ο Σιβένο προσπαθούν μάταια να τον σταματήσουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Τζοακίνο Ροσσίνι Κατηγορία:Όπερες Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Δήμος Τροιζηνίας-Μεθάνων
Ο Δήμος Τροιζηνίας-Μεθάνων είναι δήμος της Περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το 2011 σε εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», από τη συνένωση των προϋπαρχόντων «καποδιστριακών» δήμων Τροιζήνος και Μεθάνων. Αντιστοιχεί στην παλαιότερη Επαρχία Τροιζηνίας, με μόνο μέρος που λείπει το νησί του Πόρου, το οποίο αποτελεί ξεχωριστό δήμο.
Αρχικά, το όνομα του δήμου ήταν Δήμος Τροιζηνίας. Από το 2014, το όνομα είναι Δήμος Τροιζηνίας-Μεθάνων.
Γεωγραφία
Ο Δήμος βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Αργολικής χερσονήσου, στην ανατολική Πελοπόννησο. Συνορεύει δυτικά και νότια με το Νομό Αργολίδας, πιο συγκεκριμένα με τους Δήμους Επιδαύρου (βορειοδυτικά), Κρανιδίου (δυτικά) και Ερμιόνης (νότια-νοτιοδυτικά). Βρέχεται ανατολικά και βόρεια από τον Κόλπο της Επιδαύρου, τον Σαρωνικό κόλπο και τον όρμο Μεγάλου Νεωρίου, και γειτνιάζει με τα νησιά του Αργοσαρωνικού Πόρο και Ύδρα.
Το έδαφος του Δήμου ως επί το επί το πλείστον είναι ανώμαλο μορφολογικά και καλύπτεται στο μεγαλύτερο τμήμα του από τους ορεινούς όγκους Ορθολίθι (1.105 μ.) και Αδέρες (721 μ.), οι οποίες οριοθετούν παράλληλα και τα βορειοδυτικά και δυτικά χερσαία σύνορα του Δήμου. Η πιο ομαλή και εύφορη περιοχή είναι η πεδιάδα της Τροιζήνας που βρίσκεται στο κέντρο περίπου του Δήμου και οριοθετείται περιμετρικά από τους οικισμούς Τροιζήνα στα νότια, Βύδι και Άγιος Κωνσταντίνος στα βόρεια, Γαλατάς στα ανατολικά και πλησίον της Ψήφτας στα δυτικά. Στο βόρειο τμήμα του Δήμου βρίσκεται η ηφαιστειογενής χερσόνησος των Μεθάνων, η οποία διαθέτει 30 ηφαιστειακούς δόμους και συνδέεται με το υπόλοιπο ηπειρωτικό τμήμα με μια στενή λωρίδα γης -και ειδικά σε σύγκριση με το υπόλοιπο μέγεθος του-, μοιάζοντας έτσι με νησί εγγύς των ακτών του Αργολικού κόλπου, χωρίς να είναι ουσιαστικά βέβαια.
Φυσιογνωμία
Η έκταση του δήμου έχει σπάνια φυσική ομορφιά και προσφέρεται τόσο για αρχαιολάτρες, όσο και για φυσιολάτρες· ενώ κάθε χρόνο και ιδιαίτερα την θερινή περίοδο δέχεται πολλούς επισκέπτες. Το τοπίο της περιοχής συνθέτεται από πεντακάθαρες ακτές και παραλίες, προστατευόμενος υδροβιότοπος, διάφορα αξιοθέατα και σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους, καθώς και από το ηφαίστειο των Μεθάνων και ιαματικές πηγές.
Εκπαίδευση
Στον Δήμο υπάρχουν 5 Νηπιαγωγεία, 6 Δημοτικά Σχολεία, 4 Γυμνάσια -με ένα εκ των οποίων είναι για παιδιά με ειδικές ανάγκες και εξαετούς φοίτησης-, 1 Γενικό Λύκειο (ΓΕ.Λ.) και 1 Επαγγελματικό Λύκειο (ΕΠΑ.Λ.).
Θρησκεία
Ο Δήμος Τροιζηνίας-Μεθάνων εκκλησιαστικά εντάσσεται στην Ιερά Μητρόπολη Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης, Ερμιονίδος και Τροιζηνίας. Στην περιοχή υπάρχουν αρκετές εκκλησίες καθώς και δύο μοναστήρια, τα οποία είναι η Μονή Αγίου Δημητρίου και η Μονή Κεχαριτωμένης Θεοτόκου.
Διοίκηση
Ο Δήμος Τροιζηνίας-Μεθάνων διοικείται από Δημοτικό Συμβούλιο αποτελούμενο από 21 μέλη.
Η σημερινή Δημοτική Αρχή αναδείχθηκε για πρώτη φορά από τις Δημοτικές Εκλογές του 2014. Δήμαρχος είναι Κωνσταντίνος Καραγιάννης και Αντιδήμαρχοι είναι οι: Βασίλειος Παντελής, Κωνσταντίνος Πατούλιας, Ελένη Κανέλλου και Δημήτριος Σαμπάνης.
Πηγές
Τροιζηνια
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2007-08
Η Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2007-08 ήταν η 37η έκδοση της Γ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΠΑΕΕΚ για 3η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορίας 2007-08 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2008-09. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας 2008-09.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2006-07
Ομάδες που προήχθησαν στην Β΄ κατηγορία 2007-08
Νίκη της Πάρου
μικρογραφία| Πλαϊνή όψη Η Νίκη της Πάρου είναι πρώιμη κλασική απεικόνιση της Νίκης από τον 5ο αιώνα π.Χ. (περ. 480 π.Χ.). Η λευκή μαρμάρινη μορφή βρέθηκε πριν από το 1885 στο νησί της Πάρου.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2007-08
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2006-07
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 2007-08:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Β΄ κατηγορία 2006-07
Νίκη της Πάρου
Περιγραφή
Λείπουν το κεφάλι, το αριστερό χέρι, το κάτω μέρος του δεξιού χεριού, τα περισσότερα μέρη των φτερών και τα πόδια. Ακόμα κι έτσι, μπορεί να αναγνωριστεί ότι το αριστερό πόδι είναι ελαφρώς πιο μπροστά, ενώ το δεξί φαίνεται να είναι τεντωμένο προς τα πίσω. Αυτή η στάση σε σχέση με την πρόσθια κλίση της μορφής στο σύνολό της είναι επίσης μια χαρακτηριστική στάση σε μεταγενέστερες απεικονίσεις της Νίκης όπως η Νίκη του Μενδαίου Παιωνίου. Στην κλασική περίοδο αυτή η στάση αντικατέστησε το αρχαϊκό «γονατιστό τρέξιμο» ως τον συνήθη τρόπο απεικόνισης της Νίκης. Η κλίση προς τα εμπρός του άξονα του σώματος, η οποία δημιουργείται κυρίως από την ευθύτητα του πάνω μέρους του σώματος και την έντονη κλίση του κάτω σώματος προς τα αριστερά, θα έκανε ολόκληρη τη φιγούρα να γέρνει ελαφρά και θα είχε μετατοπίσει όλο το βάρος από το αριστερό πόδι. Ο αριστερός βραχίονας πρέπει να ανακατασκευάστηκε σαν να έχει τεντωθεί προς τα πάνω, όταν η φιγούρα στερεώθηκε στη θέση του. Είναι η παραβίαση των κανόνων βαρύτητας που προέκυψε που έδωσαν στη Νίκη της Πάρου την όψη της αιωρούμενης. Στη συνέχεια λαμβάνει χώρα μια μετάβαση στο αγαλματίδιο από μια πλαϊνή σε μια προς τα εμπρός κινούμενη φιγούρα, ως αποτέλεσμα της αλλαγής της στάσης.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2007-08
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2006-07
1Η ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου ενοποιήθηκε με τον Κισσό Κισσόνεργας δημιουργώντας τον Κισσός FC Κισσόνεργας ο οποίος πήρε τη θέση της ΑΕΜ Μεσόγης-Γιόλου στο πρωτάθλημα.
Νίκη της Πάρου
Περιγραφή
Οι αρχικές συνθήκες της δημιουργίας αυτής της Νίκης δεν είναι ξεκάθαρα γνωστές. Είτε χρησίμευε ως ακρωτήριο είτε πρέπει να ήταν μνημείο νίκης. Αν και δεν είναι γνωστό ότι υπήρξε νίκη των Πάριων γύρω στο 470/60 π.Χ., το γεγονός ότι είναι λαξευμένο πλήρως καθιστά πιο πιθανό ότι επρόκειτο για μνημείο νίκης.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2007-08
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2006-07
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 2006-07:
Νίκη της Πάρου
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Πάρο
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2007-08
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2007-2008
Οι στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη
Οι στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη ήταν ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2002-2004, που δημιουργήθηκε από τον Αλέξανδρο Ρήγα και τον Δημήτρη Αποστόλου και προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1 από τις 28 Οκτωβρίου του 2002 μέχρι τις 17 Φεβρουαρίου του 2004. Τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελήθηκε ο Αλέξανδρος Ρήγας ενώ την παραγωγή ανέλαβε η εταιρία Ena Productions. Ο Αλέξανδρος Ρήγας δήλωσε ότι είναι η αγαπημένη του σειρά.
Η σειρά διαδραματίζεται σε ένα πρωτότυπο σωφρονιστικό κατάστημα με γυναίκες κρατούμενες, στο οποίο ο διευθυντής και μία εκ των κρατουμένων ερωτεύονται παράφορα και προσπαθούν να ζήσουν τον έρωτά τους. Οι στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη προβλήθηκαν για δύο τηλεοπτικές σεζόν και αποτελούνται συνολικά από 36 επεισόδια. Ο πρώτος κύκλος της σειράς ολοκληρώθηκε στις 23 Μαΐου του 2003 σε 21 επεισόδια. Ενώ αρχικά η σειρά επρόκειτο να ολοκληρωθεί μετά την ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου, τελικά δόθηκε το πράσινο φως για την παραγωγή και δημιουργία δεύτερου κύκλου επεισοδίων. Ο δεύτερος κύκλος έκανε πρεμιέρα στις 22 Σεπτεμβρίου του 2003. Στη δεύτερη σεζόν της σειράς υπήρξαν αρκετές αποχωρήσεις βασικών πρωταγωνιστών, όπως η Μίρκα Παπακωνσταντίνου, η Μαρία Λεκάκη και η Πηνελόπη Πιτσούλη, εξαιτίας της καθυστέρησης της απόφασης για την παραγωγή της. Στις αρχές του 2004 η πτωτική πορεία της σειράς σε νούμερα τηλεθέασης, και το πρόστιμο των 300.000 ευρώ προς στον ΑΝΤ1 που είχε προηγηθεί για την προβολή του πρώτου κύκλου της σειράς, οδήγησαν τους ιθύνοντες του σταθμού και τους υπεύθυνους παραγωγής να ολοκληρώσουν τη σειρά στα μέσα της σεζόν 2003-2004 τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους.
Μετά την ολοκλήρωσή της, η σειρά προβάλλεται σε επανάληψη σε ετήσια βάση κάθε καλοκαίρι στο μεταμεσονύχτιο πρόγραμμα του σταθμού, ενώ από το 2019, με την αναθεώρηση των σημάτων καταλληλότητας από το ΕΣΡ, η σειρά συμβολίζεται λόγω της πολύ άσχημης γλώσσας, αποκλειστικά με τη σήμανση «Κατάλληλο για άνω των 16 Ετών».Το 2022 η σειρά άρχισε να προβάλλεται στο Μακεδονία TV.
Πρώτος κύκλος
Το τεράστιο εξοχικό κτήμα της βαθύπλουτης Εριέττας Ζαΐμη δωρίζεται από τον γιο της Ντίμη Τσιμισκή-Χόφμαν (Άγγελος Παπαδημητρίου) στο κράτος, που την μετατρέπει σε πρότυπες γυναικείες φυλακές, με επιδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπό την επιτήρηση του Μήτσου Παυλάτου (Νίκος Σεργιανόπουλος) και διεύθυνση της Ρωξάνης Ντάνου-Κουλουμπή (Μίρκα Παπακωνσταντίνου). Ο Χόφμαν ονομάζεται πρόεδρος των φυλακών Καλάμου "τιμής ενεκέν". Η Ντάνου, από κοινού με τον κρυφό εραστή της, τον αρχιδεσμοφύλακα Χρόνη Μπατσινίλα (Γιάννης Μποσταντζόγλου), κάνει κρυφά πλιάτσικο αδειάζοντας παράνομα τις αποθήκες τροφίμων των φυλακών. Δεν γνωρίζουν όμως ότι ο δικηγόρος του Χόφμαν Άρης Ζαφόλιας (Αλέξανδρος Ρήγας), που εκτελεί χρέη υποδιευθυντή, έχει εντολή να πιάσει επ' αυτοφώρω τη Ντάνου, πράγμα που το γνωρίζουν μόνο ο Χόφμαν και ο Παυλάτος. Λίγο μετά την άφιξη των πρώτων ομάδων κρατουμένων στις φυλακές Καλάμου, καταφθάνει και ο Παυλάτος, ο οποίος αποτελεί εμπόδιο στα σχέδια της Ντάνου, καθώς δίνει πάρα πολλά προνόμια στις κρατούμενες. Λίγες μέρες μετά, φτάνει μια νέα ομάδα κρατουμένων, από την οποία μία, η Μελίτα Μιχαήλ (Φαίη Κοκκινοπούλου), αποδρά με εμπλοκή του Παυλάτου. Ο Παυλάτος καταφέρνει να τη φέρει πίσω στη φυλακή. Μεταξύ Παυλάτου και Μιχαήλ αναπτύσσεται κόντρα και μίσος που αργότερα γίνεται έρωτας. Εν τω μεταξύ, η Ντάνου προσπαθεί με κάθε τρόπο να απαλλαγεί από τον Παυλάτο ώστε να ροκανίσει ανενόχλητη την κοινοτική επιδότηση και τις προμήθειες των φυλακών. Στο τέλος του κύκλου, ο έρωτας Παυλάτου - Μιχαήλ φτάνει στην κορύφωσή του, καθώς η Μιχαήλ αποδρά από τις φυλακές συνοδευόμενη από τον Παυλάτο.
Μήτσος Παυλάτος
Ο Παυλάτος (Νίκος Σεργιανόπουλος) είναι 45χρονος ψυχολόγος-κοινωνιολόγος με καταγωγή από τη Λευκάδα, που ζούσε για χρόνια στο Παρίσι. Με 12ετή πείρα στο εγκληματολογικό της Ιντερπόλ και μετά τη βράβευση έρευνάς του, η οποία αφορούσε το σωφρονιστικό σύστημα, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, του ανατέθηκε η επιτήρηση των πρότυπων γυναικείων φυλακών Καλάμου, οπότε εγκατέλειψε το Παρίσι για να εγκατασταθεί σε οίκημα που βρίσκεται μέσα στις εγκαταστάσεις των φυλακών αυτών. Από την πρώτη κιόλας μέρα που εγκαθίσταται στις φυλακές και αναλαμβάνει την επιτήρησή τους, πραγματοποιεί δραστικές αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας τους, καθώς δίνει μεγάλα προνόμια στις κρατούμενες, πράγμα που προκαλεί τον θυμό της Ντάνου, που τον βλέπει ως εμπόδιο στα σχέδιά της. Ο Παυλάτος είναι οπαδός της ΑΕΚ και μερικές φορές έρχεται σε αντιπαράθεση με τον Μπατσινίλα, που είναι οπαδός του Ολυμπιακού, για θέματα που αφορούν τις δύο ομάδες. Είναι μορφωμένος, καλλιεργημένος, πνευματώδης, ετοιμόλογος και είναι συμπαθής στις κρατούμενες, καθώς ενδιαφέρεται για το καλό τους και τους δίνει ελευθερίες. Μετά από κάποιο διάστημα, αναπτύσσεται έρωτας ανάμεσα σε αυτόν και την κρατούμενη Μιχαήλ (την οποία και παντρεύεται), τον οποίο κρατούν κρυφό από όλους, πλην κάποιων ατόμων εμπιστοσύνης. Ακόμα και σε επίσημα έγγραφα όπως πιστωτικές κάρτες, αναφέρεται ως "Μήτσος" και όχι ως "Δημήτριος" ή "Δημήτρης". Η κρατούμενη Καίτη Κολεσίδου-Γκιούλμπαμπα του έβγαλε το παρατσούκλι "Παριζιάνα", το οποίο χρησιμοποιούν και άλλες κρατούμενες μερικές φορές.
Μελίτα Μιχαήλ
Η Μιχαήλ (Φαίη Κοκκινοπούλου) είναι Σαμιώτισσα κρατούμενη των φυλακών και βαρυποινίτισσα. Φυλακίστηκε για τον φόνο ενός φαντάρου, επειδή προκάλεσε το θάνατο της αδερφής της την οποία ξυλοκόπησε, όταν εκείνη του ανακοίνωσε ότι ήταν έγκυος από αυτόν και  δεν επρόκειτο να κάνει έκτρωση. Η Μιχαήλ μισεί, αρχικά, τον Παυλάτο γιατί όταν αυτή καταφθάνει στις φυλακές Καλάμου, κάνει μια προσπάθεια να αποδράσει, η οποία καταλήγει σε αποτυχία εξαιτίας του, διότι αυτός πίστευε πως το καλύτερο για αυτή ήταν να παραμείνει στις φυλακές. Στη συνέχεια, συνεργάζεται με τη Ντάνου, συμμετέχοντας σε ένα από τα σχέδια εκδίωξης του Παυλάτου από τις φυλακές, με αντάλλαγμα το να τη βοηθήσει η Ντάνου να αποδράσει. Αργότερα, όμως, η Μιχαήλ ερωτεύεται τον Παυλάτο, όταν αυτός της αποκαλύπτει ότι είναι ερωτευμένος μαζί της και ότι ψάχνει στοιχεία για την υπόθεση του φόνου που διέπραξε αυτή, τα οποία θα λειτουργήσουν υπέρ της.
Φραντσέσκα Σαλιέρι
Η Σαλιέρι (Τζίνα Αλιμόνου), πριν μπει στη φυλακή, ήταν αναγνωρίσιμο μοντέλο στην Ιταλία, που συνελήφθη για εμπόριο ναρκωτικών και παράνομη πορνεία. Είναι όμορφη, καλός άνθρωπος με αγαθό χαρακτήρα και πολύ έξυπνη. Είναι από την αρχή της ιστορίας ερωτευμένη με τον Παυλάτο, κάτι το οποίο δείχνει μέσω των λεγομένων και των πράξεών της (όπως, λόγου χάρη, αφιερώνοντάς του τραγούδια μέσω του ραδιοφωνικού σταθμού των φυλακών στον οποίο κάνουν εκπομπές οι κρατούμενες). Όταν αντιλαμβάνεται ότι έχει δεσμό με την συγκρατούμενή της Μιχαήλ, τους βοηθά σε διάφορες καταστάσεις που προσπαθούν να ξεφύγουν της προσοχής των άλλων. Στο τελευταίο επεισόδιο, όταν όλες οι κρατούμενες περίμεναν το αεροπλάνο του Χόφμαν να τους πάρει με τον Παυλάτο ώστε να αποδράσουν, αυτό καθυστέρησε και τους έσωσε η Σαλιέρι όταν έκλεψε ένα φορτηγό και τους έβαλε μέσα πριν καταφτάσει η αστυνομία. Τη φωνάζουν "Πάπισσα", καθότι καθολική, ή "Μπελούτσι".
Ρωξάνη Ντάνου-Κουλουμπή
Η Ντάνου (Μίρκα Παπακωνσταντίνου) είναι η διευθύντρια των φυλακών. Είναι διεφθαρμένη, ιδιοτελής, ανήθικη και πανούργα και θέλει να διώξει τον Παυλάτο από τις φυλακές, καθώς αυτός στέκεται εμπόδιο στα σχέδιά της. Προκειμένου να το πετύχει, μηχανεύεται διάφορα τεχνάσματα τα οποία, όμως, αποτυγχάνουν τελικά. Έχει ιδιαίτερα καυστικό και ειρωνικό χιούμορ και κακομεταχειρίζεται τους πάντες. Αδιαφορεί για το καλό των κρατούμενων και κάνει κρυφά πλιάτσικο αδειάζοντας τις αποθήκες τροφίμων των φυλακών, σε συνεργασία με τον αρχιδεσμοφύλακα Μπατσινίλα, που είναι κρυφός εραστής της, αλλά κάποια στιγμή αποκαλύπτονται οι κομπίνες της και φυλακίζεται, με αποτέλεσμα τη διεύθυνση των φυλακών να την αναλάβει ο Ζαφόλιας. Είναι σεξομανής και εκτός από τον Μπατσινίλα, γίνεται κρυφός εραστής της και ο δεσμοφύλακας Τεό Ταλαμάγκας (Θεοδόσης Κώτσης), πράγμα που δεν γνωρίζει ο Μπατσινίλας. Η Ντάνου μερικές φορές, αποκαλείται με το παρατσούκλι "Τασσώ" συνήθως από την Καλίτση.
Χρόνης Μπατσινίλας
Ο Μπατσινίλας (Γιάννης Μποσταντζόγλου) είναι αρχιδεσμοφύλακας των φυλακών και το δεξί χέρι της Ντάνου. Δεν είναι έξυπνος και συνήθως δεν φέρνει εις πέρας όσα του αναθέτει η Ντάνου. Συχνά μιλάει απότομα και φωνάζει σε κρατούμενες και φύλακες. Είναι αυστηρός με τις κρατούμενες και δεν τους δίνει ελευθερίες. Είναι οπαδός του Ολυμπιακού και κάποιες φορές έρχεται σε αντιπαράθεση με τον Παυλάτο, που είναι οπαδός της ΑΕΚ, για θέματα που αφορούν τις δύο ομάδες. Ο Μπατσινίλας, μερικές φορές, αποκαλείται με το παρατσούκλι "Καλογήρου".
Λιλίκα Καλίτση
Η Καλίτση (Κωνσταντία Χριστοφορίδου) είναι Πατρινιά κρατούμενη που πριν τη φυλάκισή της εργαζόταν ως κομμώτρια. Φυλακίστηκε 3,5 χρόνια για χρέη στο ΙΚΑ, τα οποία, αρχικά, δεν ήταν δικά της, αλλά του πρώην αρραβωνιαστικού της, ο οποίος την εξαπάτησε μεταβιβάζοντάς της τα, με αποτέλεσμα εκείνη να φυλακιστεί, καθώς αδυνατούσε να τα εξοφλήσει. Η Καλίτση είναι κουτσομπόλα και γνωρίζει τα πάντα που συμβαίνουν στις φυλακές Καλάμου. Η κρατούμενη Σμαρούλα Κολιάτσου, με την οποία διαμένουν στο ίδιο κελί, είναι η στενότερη φίλη που έχει μέσα στις φυλακές. Η Καλίτση έχει έρθει σε σεξουαλική επαφή με πολλούς άντρες με τους οποίους δεν διατηρούσε ερωτικό δεσμό. Φλερτάρει τον Παυλάτο από την πρώτη στιγμή που αυτός εγκαθίσταται στις φυλακές, καθώς τη σαγηνεύει το ότι είναι πνευματώδης, χωρίς όμως να έχει ανταπόκριση. Επίσης, βρίσκει σαγηνευτικό και τον άγριο χαρακτήρα του Μπατσινίλα, ο οποίος είναι και αυτός γοητευμένος από αυτή, με συνέπεια να υπάρχει αμοιβαίο φλερτ. Από κάποιο σημείο και μετά, η Καλίτση φλερτάρει, χωρίς ανταπόκριση, τον Ζαφόλια, με τον οποίο τελικά συνάπτει σχέση, όταν αυτός αναλαμβάνει τη διεύθυνση των φυλακών.
Σμαρούλα Κολιάτσου
Η Κολιάτσου (Βασιλική Δέλιου) είναι παιδόφιλη φιλόλογος. Δούλευε σε σχολείο στη Δράμα έως ότου συνελήφθη για αποπλάνηση ανήλικων μαθητών της, τους οποίους οδηγούσε κρυφά στο βουνό Κορύλοβο. Είναι κολλητή φίλη με την Καλίτση, την οποία ακολουθεί πάντα και μιμείται στο κουτσομπολιό, αλλά και πολλές φορές ειρωνεύεται με το καυστικό της χιούμορ. Συχνά δεν χάνει την ευκαιρία να ζητάει να της φέρουν κάποιο σχολείο εκδρομή στις φυλακές. Σε κάποιο επεισόδιο (όταν έρχεται ένας παπάς για να λειτουργήσει το εκκλησάκι των φυλακών) η Κολιάτσου προσπαθεί να αποπλανήσει το παπαδοπαίδι χωρίς όμως επιτυχία καθώς αποκαλύπτεται.
Παυλίνα Κακουδάκη
Η Κακουδάκη (Τζέσυ Παπουτσή) είναι Κρητικιά κρατούμενη που τελεί χρέη δεσμοφύλακα των φυλακών. Έχει φυλακιστεί για τον φόνο ενός αρχιμανδρίτη με τον οποίο διατηρούσε ερωτική σχέση ενώ ήταν παντρεμένη με άλλον άντρα και τον σκότωσε επειδή αυτός της ανακοίνωσε ότι θέλει να διακοπεί η σχέση αυτή. Η Κακουδάκη κρατάει πάντα ένα κλομπ το οποίο χρησιμοποιεί ελαφρώς κάποιες φορές και συχνά μιλάει απότομα και φωνάζει στις κρατούμενες, ακόμη και σε φύλακες και στον Παυλάτο. Συνήθως είναι αυστηρή με τις κρατούμενες, αλλά κάποιες φορές γίνεται ελαστική μαζί τους. Ισχυρίζεται πως είναι χριστιανή, πράγμα που λειτουργεί ως ειρωνεία, εφόσον έχει σκοτώσει κληρικό. Έχει έναν ανήλικο γιο τον οποίο έχει να δει τρία χρόνια εξαιτίας της φυλάκισής της μια και ο πρώην άντρας της δεν την αφήνει να τον δει (με τη βοήθεια του Παυλάτου όμως το βλέπει σ' ένα από τα τελευταία επεισόδια της σειράς). Σε ένα από τα τελευταία επεισόδια της σειράς, μαθαίνει για την κρυφή σχέση Παυλάτου-Μιχαήλ, αλλά δεν την αποκαλύπτει σε κανέναν και βοηθάει το ζευγάρι να παντρευτεί. Αυτό, σε συνδυασμό με την ελαστικότητα που κάποιες φορές δείχνει στις κρατούμενες, φανερώνει ότι παρόλο που είναι αυστηρή, μιλάει απότομα και φωνάζει, έχει μία ευαίσθητη πλευρά. Η Κακουδάκη, μερικές φορές, αποκαλείται με το παρατσούκλι "Χάνιμπαλ".
Μαίρη Σκαρμούτσου
Η Σκαρμούτσου (Σάρα Γανωτή), αδιόριστη δασκάλα, είναι φυλακισμένη για συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση "Δεκαπενταύγουστος", με την οποία πραγματοποιούσε παράνομες επιθέσεις και πορείες. Είναι επαναστάτρια (μάλλον κατά φαντασίαν) που δεν χάνει ευκαιρία να αντιδράσει με φωνές σε οποιονδήποτε έχοντα εξουσία, ακόμα και τον Παυλάτο, τον οποίο συχνά αποκαλεί "πρακτοράκο". Αμφισβητεί κάθε κίνησή του ως προβοκάτσια. Θερμή υποστηρίκτρια του Τσε, του Μπελογιάννη και άλλων κομμουνιστών, καθώς και δημιουργός της αναρχικής οργάνωσης 15 Αυγουστός, είναι ακτιβίστρια, φωνακλού και αντιδραστική. Έχει κάνει 35 αποτυχημένες αποδράσεις σε προηγούμενες φυλακές, τις οποίες συνεχίζει με την ίδια τύχη και στον Κάλαμο, με αποτέλεσμα πολλές φορές να γίνεται αντικείμενο χλευασμού. Στον πρώτο κύκλο που διεξάγονται εκλογές, τις κερδίζει απροσδόκητα έναντι των Μπαρτζώκα και Μπούρνοβα. Όταν γνωρίζεται και συνάπτει σχέση με τον γιο της Μπαρτζώκα, Αντρίκο, φαίνεται ο θηλυκός, ήρεμος και πιο ρομαντικός εαυτός της.
Τεό Ταλαμάγκας
Ο Τεό (Θεοδόσης Κώτσης) είναι φύλακας που παραμένει και στις δύο σεζόν της σειράς. Παίζει κιθάρα και τραγουδάει και ψάχνει τρόπους να αναδείξει το ταλέντο του παίζοντας στις εκδηλώσεις της φυλακής, αλλά και live στο ραδιόφωνο. Όταν πληροφορείται ότι η Οικονόμου (Μαρία Φιλίππου) είναι βαφτισιμιά της Βίσση, τη φλερτάρει προσπαθώντας να την πείσει να μιλήσει στη Βίσση εκ μέρους του. Συνευρίσκεται συχνά ερωτικά με τη διευθύντρια των φυλακών Ντάνου Κουλουμπή, η οποία του έχει τάξει ότι θα μιλήσει στον Γιώργο Λεβέντη της Heaven, για να του βγάλει έναν δίσκο.