cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λίμνη Τραζιμένο
Προέλευση και ιστορία
Η Μάχη της λίμνης Τρασιμένης διεξάχθηκε στη βόρεια όχθη της λίμνης στις 21 Ιουνίου 217 π.Χ., κατά τον Β΄ Καρχηδονιακό Πόλεμο. Η ακριβής θέση του πεδίου της μάχης είναι όμως άγνωστη, επειδή η λίμνη τότε εκτεινόταν περισσότερο προς τα βόρεια. Η μάχη έγινε μάλλον μεταξύ της Κορτόνα και του Τουόρο. Κοντά στην Κορτόνα υπάρχει ένας τόπος που λέγεται Οσσάια, λέξη που στην ιταλική σημαίνει «οστεοφυλάκιο», ενώ μία άλλη θέση με πιθανή αναφορά στη μάχη είναι το Σανγκουινέτο, ονομασία που παραπέμπει στη λέξη sangue = «αίμα».
Μικροκλίμα
Το κλίμα της λίμνης και των παρόχθιων περιοχών είναι μάλλον ζεστό, με ήπιους χειμώνες. Τα καλοκαίρια μπορεί να είναι πολύ ζεστά και υγρά, αλλά γενικώς η παρουσία της λίμνης καθιστά το κλίμα ηπιότερο. Από τα μέσα Μαΐου έως τον Σεπτέμβριο η θερμοκρασία του νερού επιτρέπει την κολύμβηση. Το 1929 ένα δυνατό κρύο του χειμώνα πάγωσε όλη την επιφάνεια της λίμνης και μάλιστα σε πάχος τέτοιο, ώστε ο πάγος σήκωνε αυτοκίνητα πάνω του χωρίς να σπάσει!. Οι ψυχροί χειμώνες τα έτη 1957, 1985 και 2002 προκάλεσαν μεγάλες ζημιές στα ελαιόδενδρα της περιοχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τραζιμενο Λιμνη Τραζιμενο
Φιλούσα Κελοκεδάρων
Η Φιλούσα Κελοκεδάρων είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Γκομές-λε-Σατέλ
Το Γκομές-λε-Σατέλ (γαλλικά: Gometz-le-Châtel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Φιλούσα Κελοκεδάρων
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Γκομές-λε-Σατέλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστελγκομεσιέν (γαλλικά: Castelgometziens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Φιλούσα Κελοκεδάρων
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Δουλεία στην Πολωνία
Ορολογία
Η πολωνική λογοτεχνία αναφέρεται σε αυτή την ομάδα ανθρώπων ως «μη ελεύθερους ανθρώπους» (ludzie niewolni, servi, ancillae, familia) παρά ως σκλάβους (niewolnicy).
Ιστορία
Ο θεσμός της δουλείας όπως ασκούνταν στα πολωνικά εδάφη κατά τον Πρώιμο Μεσαίωνα έπαιξε μικρότερο (αν εξακολουθεί να είναι σημαντικός) οικονομικό ή πολιτιστικό ρόλο από ότι σε άλλα κράτη, όπως η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, όπου η δουλεία έπαιξε κρίσιμο ρόλο στη διατήρηση της οικονομίας ζωντανή. Υπήρχε στην επικράτεια του Βασιλείου της Πολωνίας κατά την εποχή της δυναστείας των Πιαστ. Μάλιστα, ο αριθμός των σκλάβων αυξήθηκε σημαντικά με την ίδρυση του πολωνικού κράτους, καθώς οι περισσότεροι από τους σκλάβους ανήκαν στον βασιλιά.
Σύμφωνα με τον Σάμιουελ Αουγκούστους Μίτσελ, οι μη ελεύθεροι άνθρωποι χειραφετήθηκαν στην Πολωνία το 1347 σύμφωνα με το Καταστατικό του Καζίμιρ του Μέγα που εκδόθηκε στη Βισλίτσα, αν και υπάρχουν ενδείξεις ότι κάποια μορφή δουλείας, στην πράξη και στο νόμο, συνεχίστηκε τουλάχιστον μέχρι την τέλη του 14ου αιώνα. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της εναπομείνασας ιστορίας της φεουδαρχικής Πολωνίας, ιδιαίτερα στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, μεγάλο μέρος της αγροτιάς υπόκεινταν σε δουλοπαροικία, η οποία συχνά παρομοιαζόταν με σκλαβιά. Η δουλοπαροικία καταργήθηκε στην Πολωνία τον 19ο αιώνα κατά την εποχή των διαμελισμών της Πολωνίας.
Χαρακτηριστικά
Οι σκλάβοι προέρχονταν κυρίως από τις τάξεις των αιχμαλώτων πολέμου και αντιμετωπίζονταν ως ένα εμπόρευμα που προοριζόταν κυρίως για το μεγαλύτερο σκλαβοπάζαρο της εποχής του: την Πράγα. Αργότερα, μεταξύ του 11ου και του 12ου αιώνα, τα λύτρα διαδόθηκαν λόγω της αποδοχής του Χριστιανισμού, αλλά κάλυπταν κυρίως κρατούμενους εξέχουσας θέσης. Μερικοί άνθρωποι μπορούσαν επίσης να γίνουν σκλάβοι λόγω της αδυναμίας τους να εξοφλήσουν τα χρέη τους, και περιστασιακά χρησιμοποιήθηκε η υποδούλωση αντί για θανατική ποινή. Τα παιδιά των μη ελεύθερων θα ανήκαν επίσης σε αυτή την τάξη. Ανήκαν στον βασιλιά ή στους ιππότες. Οι μη ελεύθεροι που ανήκαν στον βασιλιά ήταν οργανωμένοι σε μονάδες δεκάδων και εκατοντάδων. Εκείνοι που δεν ανήκαν στον μονάρχη ήταν από τους λίγους στο Βασίλειο της Πολωνίας που δεν μπορούσαν να βασιστούν στη βασιλική δικαιοσύνη.
Οι μη ελεύθεροι είχαν περιορισμένο δικαίωμα να μετεγκατασταθούν και μπορούσαν να κατέχουν περιουσίες. Με την πάροδο του χρόνου, ο αριθμός τους μειώθηκε, εν μέρει λόγω κάποιων διαφυγών και επίσης επειδή οι ιδιοκτήτες τους θεωρούσαν πιο κερδοφόρο να τους χρησιμοποιούν ως αγρότες (czeladź, servi casati) παρά ως υπηρέτες.
Σημερινή εποχή
Η δουλεία είναι παράνομη στην Πολωνία. Η Πολωνία είναι μέρος της Ευρωπαϊκής Πρωτοβουλίας G6 κατά της εμπορίας ανθρώπων. Ωστόσο, η σύγχρονη δουλεία εξακολουθεί να υφίσταται στην Πολωνία, όπως συμβαίνει και στον υπόλοιπο κόσμο. Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Σκλαβιάς, υπήρχαν 128.000 άνθρωποι που ζούσαν σε συνθήκες σύγχρονης δουλείας στην Πολωνία το 2019.
Οι τύποι δουλείας που βρέθηκαν στην Πολωνία περιλαμβάνουν την καταναγκαστική εργασία, την εξαναγκαστική επαιτεία και την εξαναγκαστική εγκληματικότητα. Τομείς της πολωνικής οικονομίας που θεωρούνται πιο ευάλωτοι στη δουλεία και σε άλλες μορφές εκμετάλλευσης περιλαμβάνουν τη γεωργία, τις κατασκευές, την επεξεργασία τροφίμων και την καθαριότητα, αν και έχουν εντοπιστεί προβλήματα και στους τομείς της βιομηχανικής παραγωγής και της εστίασης. Μερικοί από τους ανθρώπους που υπόκεινταν σε καταναγκαστική εργασία στην Πολωνία ήταν από προσωρινά εργαζόμενους από τη Βόρεια Κορέα. Οι κοινές τεχνικές για τη διακίνηση ανθρώπων σε δουλεία από άλλες χώρες περιλαμβάνουν ψεύτικες υποσχέσεις εργασίας, υψηλές αμοιβές ή υποτιθέμενα χρέη, βιασμό και παρακράτηση των εγγράφων του ατόμου. Ψεύτικες προσφορές εργασίας είναι συνήθως για πωλήσεις ή αγροτικές εργασίες. Πολλά θύματα εμπορίας από τη Βουλγαρία και την Ουκρανία εξαναγκάζονται σε σεξουαλική δουλεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομική ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Νομική ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τη διάρκεια του Οίκου των Πιαστ Κατηγορία:Παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Πολωνία Κατηγορία:Δουλεία
Κλεονίκη Ασπριώτη
Η Κλεονίκη Ασπριώτη (Βάρνα, 1870 - Αθήνα, 1938) ήταν Ελληνίδα ζωγράφος.
Βιογραφία
Η Ασπριώτη γεννήθηκε σε οθωμανική οικογένεια, στην οθωμανική Βάρνα, το 1870. Όταν ήταν 8 ετών η Βουλγαρία έγινε ανεξάρτητη. Ξεκίνησε τις σπουδές της στη Βάρνα και συνέχισε τις σπουδές στην Κωνσταντινούπολη, στο στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο, από όπου έλαβε πτυχείο νηπιαγωγού.
Η Ασπριώτη σπούδασε διακοσμητική τέχνη στην Πράγα. Το 1890-1895 σπούδασε στο Μόναχο με δάσκαλο τον Νικόλαο Γύζη. Το 1895 μετακόμισε στο Παρίσι. .
Στις πρώτες δύο δεκαετίες του 20ού αιώνα εργάστηκε εναλλάξ στην Αθήνα και την Κωνσταντινούπολη. Μετακόμισε μόνιμα στην Αθήνα το 1927. Κάποια έργα της βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη Αθηνών. Φιλοτέχνησε κυρίως προσωπογραφίες.
Πέθανε το 1938.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Βάνις Κβαμπέμπι
Το Βάνις Κβαμπέμπι (Γεωργιανά: ვანის ქვაბები) είναι ένα μοναστηριακό συγκρότημα λαξευμένο στα σπήλαια βράχων που βρίσκεται κοντά στις πόλεις Ασπίντζα και Βάρτζια, στο μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι, στη Νότια Γεωργία. Η ονομασία της τοποθεσίας σημαίνει «Σπήλαια του Βάνι», και πρόκειται για ένα Γεωργιανό αρχιτεκτονικό και ιστορικό μνημείο του 8ου αιώνα. Το συγκρότημα περιλαμβάνει προμαχώνα που κατασκευάστηκε το 1204 και ένα λαβύρινθο από σήραγγες που διατρέχουν από αρκετά επίπεδα στην πλαγιά του βουνού. Επίσης, δύο εκκλησίες, εκ των οποίων η νεότερη είναι σε καλή κατάσταση και βρίσκεται κοντά στην κορυφή του τείχους, ενώ η μικρότερη θολωτή βρίσκεται χαμηλότερα.
Ιστορία
Το μοναστηριακό συγκρότημα ιδρύθηκε τον 8ο αιώνα. Τον 9ο-11ο αιώνα επεκτάθηκε και κατασκευάστηκε η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Το 1089 το κεντρικό τμήμα του συγκροτήματος κατάρρευσε από έναν σεισμό. Το 1191-1204 ήταν στα χέρια του βασιλιά. Κατά την περίοδο βασιλείας της Θαμάρ (1184-1213) έγιναν εργασίες ανακατασκευής. Το μοναστήρι διακοσμήθηκε με εικόνες και κατασκευάστηκε ένα ευκτήριον. Το 1265-1283 κατασκευάστηκε η Καθεδρική του Γεωργίου. Το 1283 το μοναστήρι υπέστη ζημιές από έναν σεισμό. Τους 14ο-18ο αιώνες το μοναστήρι είχε ζωή. Το 1551 οι Πέρσες και το 1576 οι Οθωμανοί εισέβαλαν στην περιοχή.
Αξιοθέατα
Το μοναστηριακό συγκρότημα περιλαμβάνει τα οικήματα των μοναχών, 6 εκκλησίες, σήραγγες και διαδρόμους, τάφους, κρύπτη, σύστημα υδροδότησης και δεξαμενές νερού. Στο κέντρο του συγκροτήματος βρίσκεται η θολωτή καθεδρική του Αγίου Γεωργίου με σκαλιστές πύλες και καμπαναριό. Με αρχαιολογικές εκσκαφές ήρθαν στην επιφάνεια ένα κελάρι, ένα εργαστήριο κεραμικής και ενδείξεις αμπελουργίας. Βρέθηκαν επίσης, πολυάριθμες επιγραφές που θεωρούνται σημαντικό μέρος της Γεωργιανής λογοτεχνίας.
Συλλογή φωτογραφιών
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Μουχάμαντ Μαχντί αλ-Τζαουαχίρι
Ο Μουχάμαντ Μαχντί αλ-Τζαουαχίρι (26 Ιουλίου 1899 - 27 Ιουλίου 1997) ήταν ιρακινός ποιητής, ένας από τους σημαντικότερους Άραβες ποιητές της σύγχρονης εποχής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άραβες ποιητές Κατηγορία:Ιρακινοί ποιητές
Γιώργος Βαρνάβα
Ο Γιώργος Βαρνάβα είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γιώργος Βαρνάβα διετέλεσε βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένος με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. την περίοδο 2001-2016.Γεννήθηκε στην Αμμόχωστο στις 13 Σεπτεμβρίου 1968. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη ρωσική γλώσσα. Σπούδασε ρωσική και αγγλική φιλολογία στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Πιατιγκόρσκ στη Ρωσία. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στην εκπαίδευση στο ίδιο πανεπιστήμιο. Από το 1994 - 2001 εργάστηκε ως εκπαιδευτικός.
Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο 2000-2008 διετέλεσε Πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ Αμμοχώστου. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του κόμματος. Την περίοδο 2012 - 2015 διετέλεσε Α' Αντιπρόεδρος του Κ. Σ. ΕΔΕΚ.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2001 στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Δεν διεκδίκησε επανεκλογή στις βουλευτικές εκλογές του 2016.
Ως βουλευτής, διετέλεσε εκπρόσωπος του Κινήματος Σοσιαλδημοκρατών-Ε.Δ.Ε.Κ. στη Βουλή, μέλος της Επιτροπής Επιλογής, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικές Επιτροπής Άμυνας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού, της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων και αναπληρωματικό μέλος της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες. Επιπλέον, ήταν μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Ένωση και της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση της Ορθοδοξίας και μέλος της αντιπροσωπίας της Βουλής στη Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας. Την περίοδο 2003-2004 ήταν παρατηρητής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, συμμετέχοντας στην Πολιτική Ομάδα και στο Πολιτικό Γραφείο του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Την ίδια περίοδο ήταν μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Από τον Ιούλιο του 2016 μέχρι σήμερα είναι Διευθυντικό Στέλεχος της BIOLAND ENERGY.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Κίνημα Σοσιαλδημοκρατών-ΕΔΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Βουλευτές Η΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Βιρτζίνια (Νότια Αυστραλία)
Η Βιρτζίνια είναι πόλη στα αγροτική προάστια της Αδελαΐδας, της πρωτεύουσας της Νότιας Αυστραλίας. Η κύρια οδός είναι η οδός Πορτ Ουέηκφιλντ, ο κύριος αυτοκινητόδρομος στα βόρεια της Αδελαΐδας. Ο αυτοκινητόδρομος περνάει από την περιοχή και παλαιότερα περνούσε κατευθείαν από τη Βιρτζίνια. Η κηπουρική είναι η κύρια δραστηριότητα.
Λε Γκρανζ-λε-Ρουά
Το Λε Γκρανζ-λε-Ρουά (γαλλικά: Les Granges-le-Roi) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Βιρτζίνια (Νότια Αυστραλία)
Ιστορία
Το Ταχυδρομείο της Βιρτζίνια άνοιξε περίπου τον Οκτώβριο του 1856.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστραλίας
Λε Γκρανζ-λε-Ρουά
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρανζουά (γαλλικά: Grangeois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Πραιτώρι
Το Πραιτώρι είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Ευρωπαϊκό τσακάλι
thumb|Ένα ευρωπαϊκό τσακάλι Το ευρωπαϊκό τσακάλι, ή ο ευρωπαϊκός θως (Canis aureus moreoticus - Κύων ο χρυσός ο μωραΐτικος), είναι υποείδος του χρυσού τσακαλιού που υπάρχει στην Μικρά Ασία, τον Καύκασο και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη. Περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο φυσιοδίφη Ιζιντόρ Ζοφφρουά Σαντ-Ιλαίρ κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας του Μοριά. Υπήρχαν περίπου 70.000 τσακάλια στην Ευρώπη σύμφωνα με μια πηγή· άλλη πηγή δίνει μια εκτίμηση από 97.000 έως 117.000. Αν και βρίσκεται κυρίως στη νοτιοανατολική Ευρώπη, η εμβέλειά του έχει αυξηθεί ώστε να περιλαμβάνει τμήματα της Βαλτικής στη βορειοανατολική Ευρώπη, την Ιταλία, με πιο πρόσφατες θεάσεις στη Δυτική Ευρώπη (Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία και πολλές άλλες χώρες στην περιοχή αναφέρουν τα ευρωπαϊκά τσακάλια ως περιπλανώμενα. ). Μια θεωρία, η οποία έχει διατυπωθεί για να εξηγήσει την ταχεία εξάπλωση του είδους από τη δεκαετία του 1970 για να αποικίσει ευρωπαϊκές περιοχές στις οποίες πιθανότατα δεν ήταν ποτέ ιστορικά αυτόχθον, είναι ότι οι πληθυσμοί γκρίζων λύκων είναι λιγότερο άφθονοι από ό,τι στο ιστορικό παρελθόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηλαστικά της Ελλάδας
Πραιτώρι
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Γκρινί (Εσόν)
Το Γκρινί (γαλλικά: Grigny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρινιουά ή Γκρινιάρ (γαλλικά: Grignois ή Grignards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Άστριντ της Σουηδίας
Η Άστριντ της Σουηδίας (Astrid av Sverige, 17 Νοεμβρίου 1905 – 29 Αυγούστου 1935) ήταν η πρώτη σύζυγος του Λεοπόλδου Γ΄ του Βελγίου.
Βιογραφία
Η Άστριντ Σοφία Λουίζα Τύρα γεννήθηκε στο Παλάτι του Διαδόχου της Σουηδίας στη Στοκχόλμη στις 17 Νοεμβρίου 1905 και ήταν το τρίτο παιδί και η νεότερη κόρη του Καρόλου του Βέστεργκετλαντ και της Ίνγκεμποργκ της Δανίας. Στην παιδική της ηλικία, η Άστριντ σπούδασε Γαλλική φιλολογία, πιάνο και μπαλέτο. Επίσης σπούδασε ραπτική και τη φροντίδα των παιδιών.
Ως επιλέξιμη πριγκίπισσα, η Άστριντ αναφέρθηκε ως πιθανή νύφη για πολλούς πρίγκιπες, συμπεριλαμβανομένου του μέλλοντος Εδουάρδου Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και του μέλλοντος Όλαφ Ε΄ της Νορβηγίας. Τελικώς ο μνηστήρας της Άστριντ ήταν ο Λεοπόλδος του Βελγίου, Δούκας της Βραβάντης.
Τον Σεπτέμβριο του 1926, ανακοινώθηκε ο αρραβώνας τους. Στις 4 Νοεμβρίου 1926 έγινε ο πολιτικός γάμος και στις 10 Νοεμβρίου τελέστηκε ο θρησκευτικός τους γάμος στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μιχαήλ και της Αγίας Γουδούλης. Το ζευγάρι ταξίδεψε ξεχωριστά στην Αμβέρσα μετά τον πολιτικό τους γάμο, για να επανασυνδεθεί στο Βέλγιο.
Η Άστριντ με ενθουσιασμό εγκρίθηκε από τους Βέλγους. Ήταν ευρέως αγαπημένη για την ομορφιά, τη γοητεία και την απλότητα της. Οι δημόσιες και επίσημες εμφανίσεις της ακτινοβολούσαν τον ενθουσιασμό. Ο Λεοπόλδος ήταν ο πιο ένθερμος θαυμαστής της. Η αγάπη που μοιραζόταν το νεαρό ζευγάρι ήταν εμφανής σε όλους.
Μεγαλωμένη ως Λουθηρανή, η Άστριντ μεταστράφηκε στον καθολικισμό μετά το γάμο της με τον Λεοπόλδο. Αρχικά είχε θεωρήσει τη μεταστροφή της στον καθολικισμό, επειδή ήταν η θρησκεία του Βελγίου, αλλά ο ιερέας που συμβουλεύτηκε, ο Πατέρας Γουλιέλμος Χέμικ, της είπε να μην το κάνει μέχρι να πιστεύει ότι ήταν η αληθινή πραγματική θρησκεία. Η Άστριντ έμαθε περισσότερα για τον καθολικισμό και, αρκετά χρόνια αργότερα, το 1930, μεταστράφηκε από γνήσια πεποίθηση.
Ως Βασίλισσα, η Άστριντ αφιέρωσε τον χρόνο της στην ανατροφή της οικογένειάς της και την προώθηση των κοινωνικών υποθέσεων. Εκφράζει μεγάλη ανησυχία για την κατάσταση των γυναικών, των παιδιών και των μειονεκτούντων. Κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής κρίσης στο Βέλγιο το 1935, οργάνωσε μια συλλογή ειδών ένδυσης και φαγητού για τους φτωχούς. Η Βασίλισσα Άστριντ επισκέφθηκε επίσης πολλούς φτωχούς οικισμούς σε όλο το Βέλγιο.
Στις 29 Αυγούστου 1935, ο βασιλιάς και η βασίλισσα αποφάσισαν να πάνε για μια τελευταία πεζοπορία στα βουνά πριν επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Ο οδηγός τους καθόταν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, ο βασιλιάς οδηγούσε και η βασίλισσα κοιτούσε έναν χάρτη. Καθώς η Βασίλισσα επεσήμανε κάτι στο σύζυγό της, το αυτοκίνητο βγήκε από τον δρόμο, κάτω από μια απότομη πλαγιά, και χτύπησε σε ένα αχλαδιά. Η βασίλισσα Άστριντ είχε ανοίξει την πόρτα αυτοκινήτου του για να βγει έξω, αλλά πετάχτηκε από την πρόσκρουση. Το σώμα της συγκρούστηκε με τον κορμό του δέντρου, ενώ το αυτοκίνητο χτύπησε σε ένα δεύτερο δέντρο. Ο βασιλιάς Λεοπόλδος βγήκε από το αυτοκίνητο επίσης, αλλά τραυματίστηκε μόνο ελαφρά. Το αυτοκίνητο συνέχισε την πορεία του, μέχρι να σταματήσει σε μια λίμνη.
Η Βασίλισσα πέθανε στις 29 Αυγούστου 1935 από τα θανάσιμα τραύματα της στο Κούσναχτ αμ Ριγκί, κοντά στη λίμνη της Λουκέρνη στο Σβιτς της Ελβετίας σε ηλικία 29 ετών. Θάφτηκε στη Βασιλική Κρύπτη της Εκκλησίας της Παναγίας του Λάκεν.
Οικογένεια
Το 1926 η Άστριντ παντρεύτηκε τον Διάδοχο Πρίγκιπα Λεοπόλδο του Βελγίου. Ο γάμος έγινε πολιτικά στις 4 Νοεμβρίου 1926 στη Στοκχόλμη και θρησκευτικά στις 10 Νοεμβρίου του ίδιου έτους στις Βρυξέλλες. Το ζευγάρι μαζί απέκτησε τρία παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Βελγίου Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Βασίλισσες του Βελγίου
Κάρολος Α΄ Λουδοβίκος του Παλατινάτου
Ο Κάρολος Α΄ Λουδοβίκος (22 Δεκεμβρίου 1617 - 28 Αυγούστου 1680) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ-Ζίμερν, ήταν εκλέκτορας του Παλατινάτου (Pfalz) το διάστημα 1632-1680.
Βιογραφία
Ήταν ο πρώτος (επιζήσας) γιος του Φρειδερίκου Ε΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου, βασιλιά της Βοημίας και της Ελισάβετ Στιούαρτ, κόρης του Ιακώβου Α΄ της Αγγλίας.
Στην Αγγλία. Το 1632 απεβίωσε ο εξόριστος πατέρας του και τον διαδέχθηκε στον τίτλο του εκλέκτορα του Παλατινάτου. Μαζί με τον αδελφό του Ρούπερτ πέρασε τα έτη μετά το 1630 στην Αυλή του θείου του Καρόλου Α΄ της Αγγλίας, ελπίζοντας ότι θα υποστηρίξει το δίκαιό του. Ωστόσο με το ξέσπασμα εκεί του εμφυλίου πολέμου ο εκλέκτορας πήγε με τη μερίδα των κοινοβουλευτικών, πιστεύοντας ότι θα τον βοηθούσαν στο Παλατινάτο. Μάλιστα υποστήριξε την εκτέλεση του Τόμας κόμη του Στράφορντ. Από την άλλη μεριά ο Κάρολος Α΄, βλέποντας ότι αυτός πήγε με τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, τον έβλεπε με καχυποψία και αποξενώθηκε από εκείνον. Τελικά ο εκλέκτορας επέστρεψε στη μητέρα του στη Χάγη. Εκεί, φοβούμενος ότι ο Κάρολος Α΄ θα τον εγκατέλειπε για να επιτύχει την Ισπανική υποστήριξη, αποστασιοποιήθηκε από τη μερίδα των βασιλικών.
Το 1644 οι κοινοβουλευτικοί τον προσκάλεσαν και επέστρεψε στην Αγγλία. Διέμενε στο ανάκτορο Γουάιτχολ. Υπέγραψε την Ιερά Συμφωνία, αν και οι αδελφοί του Ρούπερτ και Μαυρίκιος ήταν βασιλικοί. Πιστεύεται ότι ο εκλέκτορας επισκέφθηκε το Λονδίνο των στρογγυλοκέφαλων (κοινοβουλευτικών), διότι ήλπιζε ότι το Κοινοβούλιο θα τον εξέλεγε βασιλιά της Αγγλίας. Αυτό έγινε αιτία έχθρας μεταξύ θείου και ανιψιού, μάλιστα όταν το 1647 ο αιχμάλωτος Κάρολος Α΄ συνάντησε τον εκλέκτορα, τον κατηγόρησε ότι εποφθαλμιά τον θρόνο του. Το 1648 η ειρήνη της Βεστφαλίας απέδωσε το Παλατινάτο στον εκλέκτορα, όχι όμως το Άνω Παλατινάτο, που παρέμεινε υπό τον εκλέκτορα της Βαυαρίας. Ήταν ακόμη στο Λονδίνο, όταν το 1649 ταράχτηκε με την εκτέλεση του Καρόλου Α΄. Ο θείος του είχε αρνηθεί να τον δει πριν την εκτέλεση.
Στο Παλατινάτο. Ο εκλέκτορας επέστρεψε το 1649 στο κατεστραμμένο Παλατινάτο. Τα επόμενα έτη προσπάθησε να ανοικοδομήσει την επικράτειά του. Ακολούθησε φιλο-Γαλλική πολιτική και πάντρεψε την κόρη του Ελισάβετ-Καρλότα με τον αδελφό του Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας. Οι σχέσεις του με τους συγγενείς του χειροτέρευαν· η μητέρα και τα αδέλφια του αγανάκτησαν με τη φειδώ του.
Από το 1658 είχε μυστικά ερωμένη, που του έκανε δεκατρία παιδιά. Η σύζυγός του Καρλότα τους έπιασε και προσπάθησε να την σκοτώσει. Ο εκλέκτορας κράτησε την Καρλότα φυλακισμένη στα διαμερίσματά της και τη χώρισε, στην αρχή χωρίς να το πει δημόσια. Μετά παντρεύτηκε την ερωμένη του Μαρία-Λουίζα. Της έδωσε τον τίτλο κόμισσα των ξερότοπων (raugravine) και τα παιδιά της είναι γνωστά ως κόμητες των ξερότοπων. Η νομιμότητα του γάμου αμφισβητήθηκε.
Οικογένεια
Τη χώρισε και το 1658 έκανε μοργανατικό γάμο με την ως τότε ερωμένη του Μαρία Λουίζα του Ντέγκενφελτ και είχε τέκνα:
Το 1677 απεβίωσε η Μαρία-Λουίζα και ο Κάρολος Α΄ Λουδοβίκος έκανε τον τρίτο γάμο του με την Ελισάβετ-Χολλάντερ του Μπέρναου και είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Λαμίν Κοντέ
Ο Λαμίν Κόντε ( Lamin Conteh, 20 Ιουνίου 1976 – 5 Μαΐου 2022) ευρέως γνωστός με το παρατσούκλι του Τζούνιορ Τούμπου, ήταν επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από τη Σιέρα Λεόνε που έπαιζε ως πλάγιος μέσος. Εκπροσωπούσε την εθνική ομάδα της Σιέρα Λεόνε από το 1994 έως το 2002.
Βιογραφία
Ο Κόντε γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Φρίταουν της Σιέρα Λεόνε από μουσουλμάνους γονείς από την εθνοτική ομάδα λίμπα. Μουσουλμάνος ο ίδιος, μεγάλωσε στη φτώχεια. Ως έφηβος, τον έβλεπαν συχνά να παίζει ποδόσφαιρο δρόμου σε όλη τη Φρίταουν με αγόρια πολύ μεγαλύτερα από αυτόν. Ως έφηβος, θεωρήθηκε ο καλύτερος ποδοσφαιριστής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Σιέρα Λεόνε. Εγκατέλειψε το Μουσουλμανικό Γυμνάσιο Αχμαντίγια στη Φρίταουν το 1992 για να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Ο Κόντε έκανε το διεθνές ντεμπούτο του για τη Σιέρα Λεόνε το 1994, σε ηλικία δεκαεπτά ετών. Αν και μουσουλμάνος, ο Λαμίν συμμετείχε έντονα στο κίνημα των ρασταφαριανών και ήταν μεγάλος θαυμαστής του σταρ της ρέγκε Μπομπ Μάρλεϊ.
Καριέρα
Σε ηλικία 18 ετών, ο Κόντε επιλέχθηκε για να παίξει για τη Σιέρα Λεόνε στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 1994 που διεξήχθη στην Τυνησία. Επιλέχθηκε επίσης στην ομάδα για το επόμενο τουρνουά στη Νότια Αφρική δύο χρόνια αργότερα. Μετά από έναν αγώνα εναντίον της Νιγηρίας το 2000, ο Κόντε ισχυρίστηκε ότι η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Σιέρα Λεόνε του χρωστούσε 2.000 δολάρια και αρνήθηκε να παίξει για τη χώρα του μέχρι να του πληρωθούν τα χρήματα. Το θέμα επιλύθηκε αργότερα και το 2002 ανέλαβε την αρχηγία της εθνικής ομάδας από τον Μοχάμεντ Καλόν.
Τίτλοι
Al Wahda
Perlis FA
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Γουάχντα ΣΚΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαρζίμ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σιέρα Λεόνε Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Σιέρα Λεόνε Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τίμη
Η Τίμη είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Άνω Σορβική γλώσσα
Η Άνω Σορβική είναι μία μειονοτική γλώσσα που ομιλείται από τους Σόρβους στην κεντρική Ευρώπη, και συγκεκριμένα στην ανατολική Γερμανία, στη Σαξονία. Ανήκει στη γλωσσική ομάδα των Δυτικών Σλαβικών, μαζί με τα Κάτω Σόρβικα, τα Τσέχικα, τα Σλοβάκικα, τα Πολωνικά και τα Κασουβικά.
Ιστορία
Η ιστορία της Άνω Σορβικής στη Γερμανία άρχισε με τις μετακινήσεις Σλαβικών φύλων κατά τη διάρκεια του 6ου αιώνα μ.Χ. Τον 12ο αιώνα υπήρχε μία πληθώρα αγροτικών Γερμανικών πληθυσμών από τη Φλαμανδία, τη Σαξονία, τη Θουριγγία και τη Φραγκονία, που οδήγησε στη μείωση της Σλάβικης επιρροής στην περιοχή. Αυτή η ανατολική επέκταση οδήγησε, φυσικά, σε μία σταδιακή μείωση της Σορβικής γλώσσας στις συγκεκριμένες περιοχές. Επιπρόσθετα, στη Σαξονία, η Σόρβικη γλώσσα ήταν θεσμοτεθημένα υποδεέστερη από τη Γερμανική. Κάποιες επιπρόσθετες απαγορεύσεις εισήχθησαν: το 1293, όπου τα Σορβικά απαγορεύτηκαν στη Βέρνη, το 1327 απαγορεύτηκαν στη Λειψία και στο Τσβικάου, και το 1424 απαγορεύτηκαν και στη Μέισεν. Πολλές φορές μάλιστα οι ομιλητές των Σορβικών δεν μπορούσαν να εργασθούν, και στη θέση τους προτιμόντουσαν Γερμανόφωνοι.
Cyprus College
Σταθμός στην ιστορία του Cyprus College υπήρξε η έγκριση της αίτησής του για πανεπιστημιοποίηση, που οδήγησε στην ίδρυση του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου το Σεπτέμβριο του 2007. Στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου προσφέρονται τόσο πτυχιακά όσο και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών.
Άνω Σορβική γλώσσα
Ιστορία
Άλλες περιοχές όπως η Λουσατία, δεν επηρεάσθηκαν τόσο πολύ από τους νέους Γερμανόφωνους πληθυσμούς. Η γλώσσα της Σορβικής άνθισε στην περιοχή. Τον 17ο αιώνα μάλιστα η γλώσσα της Άνω Σορβικής ξεπέρασε τους 300.000 ομιλητές. Η παλαιότερη γραπτή ένδειξη της Άνω Σορβικής βρίσκεται στο μνημείο του "Burger Eydt Wendisch" στο Μπάουτζεν που χρονολογείται το 1532.
Cyprus College
Το Κολέγιο Σήμερα
Το 2000, τα προγράμματα σπουδών αναγνωρίστηκαν από το Συμβούλιο Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης - Πιστοποίησης (ΣΕΚΑΠ)της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Άνω Σορβική γλώσσα
Η Άνω Σορβική στη Γερμανία
Σήμερα υπολογίζεται ότι υπάρχουν 20.000 με 25.000 ομιλητές των Άνω Σορβικών στην ευρύτερη περιοχή της Γερμανίας, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς μένουν στη Σαξονία, και κυρίως στην περιοχή του Μπάουτσεν. Το επίκεντρο της γλώσσας είναι στο χωριό Κρόστβιτς και στις γύρω περιοχές, όπου τα Άνω Σορβικά είναι η κύρια ομιλούσα γλώσσα.
Cyprus College
Το Κολέγιο Σήμερα
Σήμερα το Cyprus College συνεχίζει προσφέροντας διετή και τριετή προγράμματα σπουδών (Diploma και Higher Diploma) και προετοιμάζει φοιτητές για τις επαγγελματικές εξετάσεις λογιστικής όπως ACCA, ICAEW και CAT.
Άνω Σορβική γλώσσα
Φωνήεντα
Τα φωνήεντα στα Άνω Σορβικά είναι τα ίδια με αυτά των Κάτω Σορβικών. Επίσης μοιάζουν πολύ με αυτά των Σλοβένικων.
Cyprus College
Αναγνώριση
Το Cyprus College είναι επίσημα εγγεγραμμένο στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η πλειοψηφία των προγραμμάτων σπουδών που προσφέρονται είναι πλήρως αναγνωρισμένα.
Άνω Σορβική γλώσσα
Παραπομπές
Α
Cyprus College
Τοποθεσία
Το Cyprus College εδρεύει στη Λευκωσία και στη Λεμεσό.
Η πρόσβαση στο κολέγιο (Παράρτημα Λευκωσίας) γίνεται χρησιμοποιώντας:
Η πρόσβαση στο κολέγιο (Παράρτημα Λεμεσού) γίνεται χρησιμοποιώντας:
Προγράμματα Σπουδών
Το Cyprus College προσφέρει προγράμματα σπουδών που οδηγούν στην απόκτηση Διπλώματος ή/και Ανώτερου Διπλώματος:
Σχολή Επαγγελματικών Σπουδών
Η Σχολή Επαγγελματικών Σπουδών του Cyprus College εδώ και 30 χρόνια εκπαιδεύει άτομα για την απόκτηση επαγγελματικών τίτλων σπουδών. Η Σχολή άρχισε τη λειτουργία της το 1977 με τo όνομα BPP Cyprus και ήταν η πρώτη στην Κύπρο που πρόσφερε εξειδικευμένα μαθήματα για την απόκτηση επαγγελματικών τίτλων σπουδών.
To Cyprus College, μετά από αξιολόγηση από το ACCA, έχει καταταχθεί στην κατηγορία “Gold”. Τα προγράμματα που προσφέρονται είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαιδευτικά ιδρύματα της Κύπρου
Λος Άντζελες Ντότζερς
Οι Λος Άντζελες Ντότζερς είναι μια MLB ομάδα με έδρα το Λος Άντζελες, Καλιφόρνια. Παίζουν στο Εθνική Λίγκα. Ιδρύθηκε το 1958 και έγινε η πρώτη ομάδα στο MLB που έπαιξε στην πόλη του Λος Άντζελες. Οι Dodgers κέρδισαν συνολικά 7 World Series πρωταθλήματα. Αυτήν τη στιγμή παίζουν εντός έδρας αγώνες στο Dodger Stadium.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Η.Π.Α. Κατηγορία:Μπέιζμπολ στις Ηνωμένες Πολιτείες
Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα
Οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα (ΔΧΣ) είναι μια διεθνής ΜΚΟ που εδρεύει στη Γαλλία η οποία προωθεί την ελευθερία της πληροφόρησης σε όλο τον κόσμο. Για τους ΔΧΣ, η ελευθερία της έκφρασης και της πληροφόρησης είναι η σημαντικότερη ελευθερία στον κόσμο και το θεμέλιο κάθε δημοκρατίας. Η οργάνωση υποστηρίζει ότι, «αν οι δημοσιογράφοι δεν ήταν ελεύθεροι να μεταδίδουν τα γεγονότα, να καταγγέλλουν παραβιάσεις και να ευαισθητοποιούν το κοινό, πώς θα αντιμετωπίζαμε το πρόβλημα των παιδιών στρατιωτών, πώς θα υπερασπιζόμασταν τα δικαιώματα των γυναικών ή θα προστατεύαμε το περιβάλλον μας;».
Δράσεις
Οι ΔΧΣ είναι σε διαρκή επαγρύπνηση και καταδικάζουν κάθε επίθεση κατά της ελευθερίας της πληροφόρησης ανά τον κόσμο, μάχονται κατά της λογοκρισίας και των νόμων που έχουν στόχο να περιορίσουν την ελευθερία της πληροφόρησης, συνδράμουν ηθικά και οικονομικά διωκόμενους δημοσιογράφους και τις οικογένειές τους και προσφέρουν υλική βοήθεια σε πολεμικούς ανταποκριτές ώστε να ενισχυθεί η ασφάλειά τους. Προκειμένου να παρακαμφθεί η λογοκρισία, δημοσιεύουν κατά περιόδους άρθρα που είναι απαγορευμένα στη χώρα προέλευσής τους, φιλοξενούν εφημερίδες που έχουν κλείσει στη χώρα τους και χρησιμεύουν ως φόρουμ για δημοσιογράφους που έχουν «φιμωθεί» από τις αρχές της χώρας τους. Προκειμένου να διασφαλίσει την προσαγωγή στη δικαιοσύνη των δολοφόνων και των βασανιστών δημοσιογράφων, το δίκτυο των ΔΧΣ παρέχει στα θύματα νομικές υπηρεσίες και δικαστική εκπροσώπηση από το 2002. Απονέμει κάθε χρόνο δύο βραβεία, το Βραβείο των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα και το Βραβείο Νέτιζεν, με τα οποία αναγνωρίζει και τιμά υπεύθυνους ιστολογίων, δημοσιογράφους και μέσα ενημέρωσης από ολόκληρο τον κόσμο.
Ετήσια έκδοση του Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου
[[File:Press freedom 2022.svg|400px|thumb|right| Δείκτης Ελευθερίας του Τύπου 2022
σύμφωνα με τους Δημοσιογράφους χωρίς Σύνορα {{Legend|#265c9d|Καλή κατάσταση}} {{Legend|#96afd8|Ικανοποιητική κατάσταση}} {{Legend|#ffb400|Ευδιάκριτα προβλήματα}} {{Legend|#ff4100|Δύσκολη κατάσταση}} {{Legend|#820000|Πολύ σοβαρή κατάσταση}}]]
Οι ΔΧΣ δημοσιεύουν ετησίως έναν παγκόσμιο δείκτη ελευθερίας του Τύπου. Το 2015 ο δείκτης κάλυπτε 180 χώρες και εστίασε στην επιδείνωση της ελευθερίας της πληροφόρησης σε όλο τον κόσμο την προηγούμενη χρονιά. Οι ΔΧΣ προειδοποιούν ότι, «αντιμέτωπη με τον πόλεμο, την αυξανόμενη απειλή των μη κρατικών παραγόντων, τη βία κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων και την οικονομική κρίση, η ελευθερία των μέσων ενημέρωσης ολοένα και μειώνεται και στις πέντε ηπείρους». Ως ακραία παραδείγματα της κατάστασης αυτής αναφέρουν τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, την Ουκρανία, τη Συρία και το Ιράκ, όπου «όλες οι αντιμαχόμενες πλευρές ανεξαιρέτως εξαπέλυσαν έναν τρομακτικό πόλεμο πληροφοριών, στον οποίο τα μέσα ενημέρωσης στοχοποιήθηκαν, δέχτηκαν επιθέσεις ή ακόμα και φιμώθηκαν». Στον δείκτη που δημιούργησαν, οι ΔΧΣ αναφέρουν σημαντικούς παράγοντες που προκαλούν την επιδείνωση της ελευθερίας του Τύπου, συμπεριλαμβανομένης της ανόδου μη κρατικών ομάδων, όπως η Μπόκο Χαράμ και το Ισλαμικό Κράτος, της πολιτικής χρήσης της θρησκευτικής λογοκρισίας, του αυξανόμενου χάσματος μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ και των απολυταρχικών καθεστώτων που επιδιώκουν ακόμα μεγαλύτερο έλεγχο των πληροφοριών.
Βράβευση με το Βραβείο Ζαχάρωφ
Ως βραβευθέντες με το Βραβείο Ζαχάρωφ, οι ΔΧΣ έχουν φέρει σε επικοινωνία άλλους βραβευθέντες και έχουν προωθήσει πρωτοβουλίες του Δικτύου Βραβείου Ζαχάρωφ. Συμμετέχουν ενεργά στη δράση του Δικτύου για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το 2015 έλαβαν μέρος στην εκστρατεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ελευθερία της έκφρασης.
Αναφορές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με το Βραβείο Ζαχάρωφ Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
Φιντίας του Αγκριτζέντο
Ο Φιντίας του Αγκριτζέντο ήταν αρχαίος Έλληνας Τύραννος στην πόλη Αγκριτζέντο στη Σικελία (περί το 288 π.Χ. - 279 π.Χ.). Ανέβηκε στην εξουσία σε μια περίοδο που υπήρχε σύγχυση όταν πέθανε ο Αγαθοκλής των Συρακουσών (289 π.Χ.) και διεκδικούσε την εξουσίας στις Συρακούσες ο Ικέτας των Συρακουσών. Σύντομα ξέσπασε μάχη ανάμεσα στους δύο τυράννους και ο Φιντίας ηττήθηκε κοντά στην Ύβλα. Η ήττα αυτή έπεισε τον Φιντία να συμμαχήσει με την πανίσχυρη Καρχηδόνα, η συμμαχία αυτή τον βοήθησε να επεκτείνει την εξουσία του σε ένα σημαντικό τμήμα της Σικελίας. Η μεγάλη επέκταση της δύναμης του φαίνεται από το ότι καταγράφεται στις κατακτήσεις του ακόμα και η Ατζίρα. Η μεγάλη επέκταση της εξουσίας του έδωσε τη δυνατότητα να ιδρύσει μια άλλη πόλη, της έδωσε το όνομα επίσης "Φιντίας" τα σημερινά Λικάτα και μετέφερε τους κατοίκους της Τζέλα την οποία ισοπέδωσε.
Η αυταρχική και τυραννική του διακυβέρνηση ανάγκασε πολλές πόλεις που βρέθηκαν στην εξουσία του να εξεγερθούν εναντίον του. Η σοφία τoυ του τον οδήγησε να αλλάξει πολιτική κάποια στιγμή και να γίνει δημοκρατικότερος, η αλλαγή αυτή τον έσωσε και παρέμεινε στην εξουσία μέχρι τον θάνατο του. Δεν είναι γνωστό πότε έγινε αυτή η αλλαγή, όπως γράφει ο Διόδωρος Σικελιώτης έγινε πριν την ανατροπή του Ικέτα στις Συρακούσες, αναφέρεται επίσης τη χρονιά του θανάτου του (279 π.Χ.). Υπάρχουν πολλά νομίσματα που κόπηκαν την εποχή του Φιντία στα οποία διεκδικούσε τον τίτλο του βασιλιά στα πρότυπα του Αγαθοκλέους. Τα νομίσματα αυτά έφεραν στην εμπρόσθια όψη τη μορφή του Απόλλων ή της Ντιάνα και στην όπισθεν έναν αγριόχοιρο, τα νομίσματα στα οποία φημολογείται ότι είχαν την κεφαλή του ίδιου του Φιντία θεωρούνται ψευδή.
Πηγές
Κατηγορία:Σικελοί τύραννοι
Γιούζεφ Γκάρμπιεν
Ο Γιούζεφ Ντάνιελ Γκάρμπιεν (πολωνικά: Józef Daniel Garbień) (11 Δεκεμβρίου 1896 — 3 Μαΐου 1954) ήταν Πολωνός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός, τόσο για την Πόγκον Λβουφ όσο και για την Εθνική Πολωνίας. Ήταν μέρος των θρυλικών επιθετικών της Πόγκον, η οποία στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ήταν ανώτερη από όλους τους αντιπάλους της χώρας.
Βιογραφία
Ο Γκάρμπιεν γεννήθηκε στο Γουούπκουφ (κοντά στο Σάνοκ). Εκτός από το ποδόσφαιρο, ήταν ιατρός, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Γιαν Καζίμιες του Λβουφ το 1924.
Η καριέρα του ξεκίνησε στην Πόγκον Στρίι. Το 1916 μετακόμισε στην Πόγκον Λβουφ, όπου παρέμεινε μέχρι το 1928 (στη συνέχεια, μέχρι το 1933, έπαιξε για την Ολντμπόγιε Λβουφ, μια ομάδα βετεράνων παικτών). Με την Πόγκον, ήταν πολλάκις πρωταθλητής Πολωνίας (1922, 1923, 1925, 1926). Έπαιξε επίσης 8 παιχνίδια με την Εθνική Πολωνίας. Το παρατσούκλι του Γκάμπριεν, «Τανκ», αντανακλούσε πλήρως τη σωματική διάπλαση και το στυλ παιχνιδιού του. Ήταν δυνατός και δυναμικός, αλλά κάποιες πηγές υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να είναι πολύ εγωιστής στο γήπεδο. Μετά την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο, το 1933 μετακόμισε στο Χσάνουφ, όπου ήταν διευθυντής του νοσοκομείου.
Διεθνής μέρα εκπαίδευσης
Ως Διεθνής Ημέρα για την Εκπαίδευση υιοθετήθηκε η 24η Ιανουαρίου κάθε έτους από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 03 Δεκεμβρίου 2018, με σκοπό την ανάδειξη της συμβολής της εκπαίδευσης στην ειρήνη και την ανάπτυξη.
Γιούζεφ Γκάρμπιεν
Βιογραφία
Ήταν μέλος των Πολωνικών Λεγεώνων του Γιούζεφ Πιουσούτσκι, πολέμησε στο Ιταλικό Μέτωπο στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και στη συνέχεια τραυματίστηκε σοβαρά το 1919, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης με την Ουκρανία για το Λβουφ. Συμμετείχε στην πολωνική εκστρατεία Σεπτεμβρίου ως αξιωματικός του Πολωνικού Στρατού. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της Πολωνίας ήταν ενεργό μέλος του υπόγειου κινήματος, συνελήφθη από την Γκεστάπο και πέρασε αρκετούς μήνες στη διαβόητη φυλακή Μοντελούπιχ στην Κρακοβία.
Διεθνής μέρα εκπαίδευσης
Σε αυτόν τον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας για την Εκπαίδευση, η UNESCO καλεί τις κυβερνήσεις των μελών της και όλους τους εταίρους της να θέσουν την ποιοτική εκπαίδευση ως κύρια προτεραιότητα παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιες ημέρες
Γιούζεφ Γκάρμπιεν
Βιογραφία
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο συνελήφθη από τους κομμουνιστές και φυλακίστηκε για την υποτιθέμενη αντισοβιετική του στάση. Απελευθερώθηκε, εγκαταστάθηκε στο Χόζουφ, όπου μέχρι το 1949 ήταν διευθυντής του νοσοκομείου. Πέθανε στο Τσιέσιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πολωνοί Αυστροούγγροι Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόγκον Λβουφ Κατηγορία:Πολωνοί λεγεωνάριοι (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αποδέκτες του Σταυρού της Ανδρείας (Πολωνία)
Γκιμπβίλ
Το Γκιμπβίλ (γαλλικά: Guibeville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκιμπβιλουά (γαλλικά: Guibevillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Μούσερε
Το Μούσερε είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Κατάλογος ηφαιστείων στην Αλγερία
Ακολουθεί κατάλογος ηφαιστείων στην Αλγερία.
Παραπομπές
* Ηφαιστεια
Μηλιού
Η Μηλιού είναι κοινότητα της επαρχίας Πάφου στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Πάφου
Μάτι του Λονδίνου
Το Μάτι του Λονδίνου (αγγλικά: London Eye) είναι γιγαντιαία ρόδα (τροχός) στη νότια όχθη του ποταμού Τάμεση στο Λονδίνο. Η κατασκευή έχει ύψος 135 μέτρα και ο τροχός έχει διάμετρο 120 μέτρων. Όταν άνοιξε για το κοινό το 2000 ήταν ο ψηλότερος τροχός του κόσμου. Το ύψος του ξεπεράστηκε το 2006 από το Αστέρι του Ναντσάνγκ, ύψους 160 μέτρων.
Οι 32 κλειστές και κλιματιζόμενες ωοειδείς καμπίνες του τροχού, σχεδιασμένες και κατασκευασμένες από τη γαλλική εταιρεία Poma, είναι στερεωμένες στην εξωτερική περιφέρεια του τροχού και περιστρέφονται από ηλεκτροκινητήρες. Κάθε μία από τις καμπίνες, που ζυγίζει 10 τόνους και χωρά 25 άτομα, αντιπροσωπεύει τις συνοικίες του Λονδίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λονδίνο
Οίκος των Αλπινιδών
Ο Οίκος των Αλπινιδών ή Οίκος του Κένεθ μακ Άλπιν ήταν δυναστεία του βασιλείου των Πίκτων, το οποίο σύντομα μετασχηματίστηκε σε βασίλειο της Άλμπα με πρώτο βασιλιά και γενάρχη τον Κένεθ Α΄ της Σκωτίας την δεκαετία του 840 και τελευταίο βασιλιά τον Μάλκολμ Β΄ της Σκωτίας (1034). Οι βασιλείς της δυναστείας ήταν όλοι σύμφωνα με την Βίβλο του Λεκάν απ'ευθείας απόγονοι του Κένεθ μακ Άλπιν, ενώ δεν αναφέρεται καθόλου στο γενεαλογικό δέντρο ο πατέρας του Άλπιν μακ Εχντάχ. Οι ρίζες της οικογένειας είναι αβέβαιες, γενεαλογικά δέντρα που εμφανίστηκαν στα τέλη του 10ου αιώνα δείχνουν την καταγωγή του από τον Εντ Φιντ, αλλά υπάρχουν μεγάλες αμφιβολίες. Σύγχρονοι ιστορικοί παρουσιάζουν τη γνώμη, ότι είχε γίνει βασιλιάς της Νταλ Ριάτα πριν ανέβει στον θρόνο των Πίκτων τη δεκαετία του 840, μετά τον θάνατο του Εογκάναν μακ Οένγκουσα.
Οι πρώτοι βασιλείς της δυναστείας είχαν τον τίτλο του βασιλιά των Πίκτων. Ο τρίτος βασιλιάς και γιος του Κένεθ Α΄, ο Κωνσταντίνος Α΄ της Σκωτίας εμφανίζεται αμέσως μετά το τέλος του σαν ο τελευταίος από 70 Πίκτες βασιλείς. Οι βασιλείς του Οίκου των Αλπινιδών εξορίστηκαν (878), όταν ο μικρότερος αδελφός τού Κωνσταντίνου Α΄, ο Εντ μακ Κένεθ, ανατράπηκε από τον Γκίρικ, αλλά επέστρεψαν μετά την ανατροπή του Γκίρικ από τον γιο του Κωνσταντίνου Α΄, τον Ντόναλντ Β΄ της Σκωτίας. Ο Ντόναλντ Β΄ και οι απόγονοί του πήραν τον τίτλο του βασιλιά της Άλμπα. Τον 10ο αιώνα η διαδοχή στον θρόνο γινόταν εναλλάξ ανάμεσα στους απογόνους του Κωνσταντίνου Α΄ και τον άλλο κλάδο της δυναστείας, τους απογόνους του Εντ μακ Κένεθ. Οι εμφύλιες διαμάχες συνεχίστηκαν μέχρι τις αρχές του 11ου αιώνα, που ο κλάδος του Εντ μακ Κένεθ εξέλιπε και ο κλάδος του Κωνσταντίνου Α΄ βασίλευσε χωρίς διεκδικητές, μέχρι το τέλος χωρίς γιους του τελευταίου βασιλιά Μάλκολμ Β΄. Οι μετέπειτα βασιλείς ήταν απόγονοι της κόρης τού Μάλκολμ Β΄, της Μπεθόκ από την δυναστεία του Ντάνκελντ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αλπινιδών Κατηγορία:Βασιλείς της Σκωτίας
Γκινιεβίλ-συρ-Εσόν
Το Γκινιεβίλ-συρ-Εσόν (γαλλικά: Guigneville-sur-Essonne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκινιεβιλουά (γαλλικά: Guignevillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ζωοφιλία
Η ζωοφιλία ή κτηνοβασία είναι μία μορφή παραφιλίας που περιλαμβάνει την σεξουαλική έλξη ή δραστηριότητα μεταξύ ανθρώπου και ζώου. Οι όροι χρησιμοποιούνται συχνά ανταλλάξιμα, αλλά κάποιοι ερευνητές κάνουν μια διάκριση μεταξύ της ερωτικής έλξης (ζωοφιλία) και της πράξης (κτηνοβασία).
Παρά το γεγονός ότι η σεξουαλική δραστηριότητα με ζώα δεν είναι εκτός νόμου σε ορισμένες χώρες, στις περισσότερες χώρες, η κτηνοβασία είναι παράνομη σύμφωνα με νόμους κακοποίησης ζώων ή με νόμους που ασχολούνται με εγκλήματα ενάντια στη φύση. Στην Ελλάδα η ζωοφιλία είναι παράνομη σύμφωνα με το άρθρο 16 του νόμου 4039/2012.
Κοινότητα των ζωόφιλων
thumb|right|Αρκετές εταιρείες (π.χ. η Bad Dragon) πωλούν [[Όλισβος|ολίσβους σε σχήμα πέων ζώων, και ρεαλιστικούς και φανταστικούς. Αυτό εδώ βασίζεται σε πέος λύκου.]] Μια διαδικτυακή έρευνα που αναζητούσε συμμετέχοντες μέσω του διαδικτύου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πριν από την άφιξη της εκτεταμένης δικτύωσης των υπολογιστών, οι περισσότεροι κτηνοβάτες δεν γνώριζαν άλλους κτηνοβάτες, και ως επί το πλείστον, οι ζωόφιλοι ασχολούνταν με την κτηνοβασία κρυφά, ή το έλεγαν μόνο στους έμπιστους φίλους, την οικογένεια ή τους συντρόφους. Το διαδίκτυο και οι προκάτοχοί του κατέστησαν στους ανθρώπους δυνατόν το να αναζητούν πληροφορίες σχετικά με θέματα που δεν θα ήταν διαφορετικά εύκολα προσβάσιμα και να επικοινωνούν με σχετική ασφάλεια και ανωνυμία. Λόγω της ημερολογιακής στενότητας των blogs και της ανωνυμίας του διαδικτύου, οι ζωοφίλοι είχαν την ιδανική ευκαιρία να εκφράσουν "ανοιχτά" τη σεξουαλικότητά τους. Όπως και με πολλούς άλλους εναλλακτικούς τρόπους ζωής, τα ευρύτερα δίκτυα άρχισαν να δημιουργούνται στη δεκαετία του 1980 όταν η συμμετοχή σε δικτυωμένες κοινωνικές ομάδες έγινε πιο συνηθισμένη στο σπίτι και αλλού. Τέτοιες εξελίξεις γενικά περιγράφηκαν από τον Μάρκοφφ το 1990· η σύνδεση των υπολογιστών σήμαινε ότι άνθρωποι χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά θα μπορούσαν να αισθάνονται οικειότητα παρόμοια με το να είναι σε ένα μικρό χωριό μαζί. Η δημοφιλής ομάδα συζητήσεων alt.sex.bestiality, λέγεται ότι βρισκόταν στο 1% της κορυφής του ενδιαφέροντος των ομάδων συζήτησης (δηλαδή απαριθμώντας 50 από τους περίπου 5000), – και φημολογούμενα ξεκίνησε για πλάκα – μαζί με προσωπικούς πίνακες ανακοινώσεων και συνομιλητές, μεταξύ των οποίων τα Sleepy's multiple worlds, Lintilla, και Planes of Existence, ήταν από τα πρώτα μέσα μαζικής ενημέρωσης αυτού του τύπου στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αυτές οι ομάδες ένωσαν πολύ γρήγορα ζωόφιλους μεταξύ τους, μερικοί από τους οποίους δημιούργησαν επίσης προσωπικούς και κοινωνικούς ιστοτόπους και διαδικτυακά φόρουμ. Περίπου το 1992-1994, το ευρύ κοινωνικό δίκτυο εξελίχθηκε. Αρχικά αυτό ήταν επικεντρωμένο γύρω από την προαναφερθείσα ομάδα συζητήσεων, alt.sex.bestiality, η οποία κατά τη διάρκεια των έξι ετών μετά το 1990 είχε ωριμάσει σε ομάδα σοβαρών συζητήσεων και υποστήριξης. Η ομάδα συζήτησης περιελάμβανε πληροφορίες σχετικά με θέματα υγείας, νόμους που διέπουν τη ζωοφιλία, βιβλιογραφία σχετική με το θέμα και εκδηλώσεις της κοινότητας. Από τη δεκαετία του 1990, έχουν δημιουργηθεί κι άλλοι ιστοχώροι ζωόφιλων και έχουν αυξηθεί σε μέγεθος· για παράδειγμα, η ιστοσελίδα ζωόφιλων και διαδικτυακό φόρουμ "beastforum.com" είχε περισσότερα από 1,6 εκατομμύρια μέλη πριν κλείσει το Φεβρουάριο του 2019.
Οι ζωόφιλοι τείνουν να βιώνουν τα πρώτα τους ζωοσεξουαλικά συναισθήματα κατά την εφηβεία, και τείνουν να είναι μυστικοπαθείς γι' αυτό, περιορίζοντας έτσι την ικανότητα μη διαδικτυακών κοινοτήτων να σχηματιστούν:
Αναφορές στα ΜΜΕ
Λόγω του αμφιλεγόμενου χαρακτήρα του, διάφορες χώρες διαφέρουν προς τη συζήτηση για την κτηνοβασία. Συχνά τα σεξουαλικά θέματα αποτελούν αντικείμενο νομικών ή κανονιστικών απαιτήσεων. Το 2005, ο ρυθμιστικός φορέας της ραδιοτηλεόρασης του Ηνωμένου Βασιλείου (OFCOM) ενημέρωσε τον κώδικα του, ο οποίος δηλώνει ότι η ελευθερία της έκφρασης βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε δημοκρατικού κράτους. Το κοινό των ενηλίκων θα πρέπει να ενημερώνεται για το τι να παρακολουθήσει ή να ακούσει, και οι νέοι, οι οποίοι δεν μπορούν να κάνουν μια πλήρως ενημερωμένη επιλογή για τον εαυτό τους, θα πρέπει να προστατεύονται. Ως εκ τούτου, δημιουργήθηκαν περιορισμοί και άλλες προφυλάξεις για το πορνογραφικό υλικό, για την προστασία των νέων. Η ζωοφιλική δραστηριότητα και άλλα σεξουαλικά θέματα επιτρέπονται να συζητηθούν, αλλά μόνο με κατάλληλο πλαίσιο και τρόπο.
Η IPT αντικαταστάθηκε μετά από το θέσπισμα για την ταξινόμηση ταινιών, βίντεο και δημοσιεύσεων το 1993, και αντικαταστάθηκε με φορείς σχεδιασμένους να επιτρέπουν και περισσότερη συζήτηση και μεγαλύτερη συνοχή, και η κατοχή και η προμήθεια υλικού που κρίθηκε ανάρμοστη έγινε ποινικό αδίκημα.
Παραπομπές και υποσημειώσεις
Κατηγορία:Άνθρωπος και ζώα Κατηγορία:Παραφιλίες
Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης
Η Παγκόσμια Ημέρα Κοινωνικής Δικαιοσύνης καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ το 2007 και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Φεβρουαρίου.
Στόχος της είναι η προσπάθεια να αντιμετωπισθούν με διεθνείς δράσεις η φτώχεια, η ανεργία και ο κοινωνικός αποκλεισμός, μέσα σε μια ανοιχτή και παγκοσμιοποιημένη κοινωνία. Η κοινωνική δικαιοσύνη αποτελεί προϋπόθεση για την κοινωνική αρμονία και την ισότητα των πολιτών ενός κράτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκόσμιες ημέρες
Πολύγνωτος Βαγής
Ο Πολύγνωτος Βαγής (Ποταμιά Θάσου, 1894 - Νέα Υόρκη, 15 Μαρτίου 1965) ήταν Ελληνοαμερικανός γλύπτης και ζωγράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ποταμιά Θάσου και ο πατέρας του, Χατζηγεωργίου στο επίθετο, ήταν ξυλουργός. Μετανάστευσε το 1911 στη νέα Υόρκη και ασχολήθηκε με την γλυπτική. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών της Νέας Υόρκης και διατήρησε για δεκαετίες εργαστήρι στη Νέα Υόρκη.
Στα έργα του χρησιμοποιούσε πέτρα, τσιμέντο ξύλο και έδινε ιδιαίτερη έμφαση στις απλοϊκές γραμμές, δείγμα της σύνδεσής του με την πρωτόγονη τέχνη. Εστίαζε, κυρίως, το ενδιαφέρον του σε ανθρώπικες και ζωικές μορφές και σε συνθέσεις όπως το φεγγάρι και ο κόσμος. Έργα του εκτίθονται στο Whitney Museum of Art, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης (MOMA), στην Εθνική Πινακοθήκη (Αθήνα), στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Χιούστον, στο Δημοτικό Μουσείο Καβάλας κ.α.
Το 1958 τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο των Audubon Artists και το 1962 με τον Χρυσό Σταυρό του Φοίνικος.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του κληροδότησε μεγάλος μέρος της συλλογής του στο ελληνικό κράτος. Σήμερα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Ποταμιά της Θάσου, υπάρχει μουσείο που φέρει το όνομά του και που φιλοξενεί 98 έργα γλυπτικής και 15 πίνακές του.
Πέθανε στις 15 Μαρτίου 1965 στη Νέα Υόρκη και τάφηκε στην Ποταμιά Θάσου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Αμερικανοί γλύπτες