cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πέτρος Πατρίκιος
Μάγιστρος των οφφικίων
thumb|300px|right|Τα σύνορα Βυζαντίου-Περσίας μετά τη συμφωνία του 561-562. Το 550, εργάστηκε υπό τις εντολές του Ιουστινιανού για την υπογραφή ειρήνης με την Περσία, ρόλο που επανέλαβε το 561 όταν συνάντησε τον Πέρση πρεσβευτή στο Δάρας, ώστε να σφραγίσουν το τέλος του Λαζικού Πολέμου. Μετά την επίτευξη συμφωνίας για την εκκένωση της Λαζικής από τους Πέρσες και τον καθορισμό των συνόρων επί της Αρμενίας, οι δυο πλευρές κατέληξαν στην υπογραφή 50-ετούς ειρήνης μεταξύ των δύο αυτοκρατοριών και των συμμάχων τους. Οι ετήσιες επιδοτήσεις του Βυζαντίου προς την Περσία θα συνεχίζονταν, αλλά μειωμένες από 500 σε 420 κιλά χρυσού. Επιπρόσθετα άρθρα της συνθήκης καθόριζαν τις διακρατικές εμπορικές σχέσεις που περιορίζονταν μεταξύ των πόλεων του Δάρας και της Νίσιβης, την επιστροφή των προσφύγων και την προστασία των θρησκευτικών μειονοτήτων (Χριστιανών της Περσίας και Ζωροαστρών του Βυζαντίου). Ως αντάλλαγμα για την αναγνώριση του Δάρας, η ίδρυση του οποίου είχε προκαλέσει σύντομο πόλεμο μεταξύ των δυο αυτοκρατοριών επί Αναστασίου Α', ο Πέτρος συμφώνησε στον περιορισμό της εκεί Βυζαντινής στρατιωτικής παρουσίας και τη μεταφορά των της έδρας του στρατηλάτη της Ανατολής από την πόλη. Για τις εναπομείναντες συνοριακές διαφωνίες αναφορικά με τις περιοχές Άμβρος και Σουανία, ο Πέτρος ταξίδεψε ξανά στην Περσία τη άνοιξη του 562 και συνάντησε προσωπικά τον Πέρση αυτοκράτορα Χοσρόη Α΄, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο Πέτρος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη όπου πέθανε λίγο αργότερα, τον Μάρτη του 565.
Αποτίμηση
Ως κορυφαίος αξιωματούχος της εποχής του, ο Πέτρος Πατρίκιος ήταν αμφιλεγόμενος, προσελκύοντας διφορούμενες εκτιμήσεις από τους σύγχρονούς του. Ο Ιωάννης Λαυρέντιος ο Λυδός, ένα μεσαίο γραφειοκρατικό στέλεχος της Υπαρχίας των Πραιτωρίων της Ανατολής, τον χαρακτηρίζει ως υπόδειγμα ανθρώπου, ευφυή, ευγενικό και σταθερό και δίκαιο επαγγελματία. Ο Προκόπιος περιγράφει τον ήπιο χαρακτήρα του και την αποφυγή προσβολής προς τρίτους, παρ’ όλα αυτά, τον κατηγορεί ότι ήταν φιλάργυρος και κλέφτης και πως ήταν υπεύθυνος για το θάνατο της Αμαλανθούσας.
Από μικρή ηλικία, ο Πέτρος ήταν γνωστός για την ευρυμάθειά του και τους διαλόγους του με δασκάλους. Σύμφωνα με τον Προκόπιο, ο Πέτρος ήταν εύγλωττος και πειστικός ομιλητής, ενώ ο Κασσιόδωρος που τον παρακολούθησε στις αποστολές του στους Γότθους, μας μεταφέρει πως ήταν σοφός, με μεγάλη ευφράδεια. Αντιθέτως, ο ιστορικός του 6ου αιώνα Μένανδρος Προτήκτωρ, που στηρίχθηκε στον ίδιο τον Πέτρο για το έργο του, τον κατηγορεί για κομπασμό και πως ξανάγραψε την ιστορία προκειμένου να φουσκώσει το ρόλο του κατά τις διαπραγματεύσεις με τους Πέρσες.
Συγγραφικό έργο
Ο Πέτρος Πατρίκιος έγραψε τρία βιβλία που σώζονται μόνο τμηματικά:
Μέχρι πρόσφατα, στον Πέτρο αποδιδόταν επίσης το εξάτομο βιβλίο του 6ου αιώνα με τίτλο «Περί Πολιτικής Επιστήμης», που ασχολείται με την πολιτική θεωρία δανειζόμενο από κλασσικά κείμενα όπως αυτά της «Πολιτείας» του Πλάτωνα και του Κικέρωνα. Και αυτό, όμως, σώζεται μόνο μερικώς.
Ο Πέτρος ήταν ο πρώτος Βυζαντινός συγγραφέας που κατέγραψε τις αυτοκρατορικές τελετουργίες, ξεκινώντας μια παράδοση που κράτησε μέχρι τον 14ο αιώνα. Οι ιστορίες του είναι πολύτιμες, καθώς περιέχουν μοναδικά ιστορικά στοιχεία, όπως τις διαπραγματεύσεις μεταξύ του Γαλέριου και του Ναρσή το 298.
Δημήτριος Ιατρόπουλος
Ο Δημήτριος Ιατρόπουλος (άκμασε 1260–95) ήταν ανώτερος Βυζαντινός αξιωματούχος του τέλους του 13ου αι. Υπηρέτησε ως λογοθέτης των οικειακών από το 1260 έως το 1295, οπότε προήχθη σε πρωτασηκρήτη. Έλαβε μέρος στη σύνοδο του 1273 στην Κωνσταντινούπολη κατά του πατριάρχη Ιωάννη ΙΑ΄ Βέκκου και αναφέρεται το 1281/2 ως επικεφαλής πρεσβείας στην αυτοκρατορία της Τραπεζούντας.
Πηγές
Κατηγορία:Διπλωμάτες του 13ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Ράσμουσεν (τραγουδιστής)
Ο Τζόνας Φλονταγκέρ Ρασμούσεν (Jonas Flodager Rasmussen, 21 Ιανουαρίου 1985-), γνωστός ως Ρασμούσεν, είναι Δανός τραγουδιστής και ηθοποιός. Εκπροσώπησε τη Δανία στη Eurovision 2018 με το τραγούδι "Higher Ground", το οποίο ήρθε 9ο στον τελικό του διαγωνισμού με 226 βαθμούς.
Πρώτα χρόνια και προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Viborg. Ζει στο Langå με τη γυναίκα του και δύο παιδιά. Σπούδασε δραματουργία και μουσική στο Πανεπιστήμιο του Aarhus και εργάζεται ως δάσκαλος τόσο στη Σχολή Καλών Τεχνών της Πολιτιστικής Σχολής Viborg όσο και στην Εκπαίδευση του Θεάτρου Aarhus.
Καριέρα
Ο Rasmussen είναι ο τραγουδιστής και ο frontman της δεκαετίας του 1980 της Hair Metal Heröes, η οποία εκτελεί διασκευές τραγουδιών από καλλιτέχνες όπως οι Elton John, ABBA και οι Rugsted & Kreutzfeldt. Έχει επίσης εργαστεί ως σκηνικός ηθοποιός, ερμηνεύοντας σε σκηνικά παραγωγές μουσικών έργων όπως το West Side Story στο Aarhus και στο Holstebro. Τον Ιανουάριο του 2018, επιβεβαιώθηκε ότι θα συμμετέχει στο Dansk Melodi Grand Prix 2018 με το τραγούδι "Higher Ground". Ο Ρασμούσεν κέρδισε το διαγωνισμό στις 10 Φεβρουαρίου και εκπροσώπησε τη Δανία στη Eurovision 2018 στη Λισαβόνα, όπου ήταν 9ος στον τελικό με 226 βαθμούς.
Επιπλέον λινκ
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Δανία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Δανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Δανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Τριφτή ζύμη
μικρογραφία|Γλυκιά πίτα κολοκύθας συνοδευόμενη από σαντιγύ Η τριφτή ζύμη είναι ανάλαφρη και εύθρυπτη ζύμη ζαχαροπλαστικής που χρησιμοποιείται για την παρασκευή βάσης τάρτας ή πίτας.
Οι συνταγές ζαχαροπλαστικής συνήθως θέλουν διπλάσιο αλεύρι από το λίπος κατά βάρος. Το λίπος (βούτυρο, λαρδί, λάδι καρύδας, ή η μαργαρίνη πλήρους λίπους) τρίβεται μέσα σε απλό αλεύρι για να δημιουργήσει ένα χαλαρό μείγμα το οποίο στη συνέχεια δένεται χρησιμοποιώντας μια μικρή ποσότητα παγωμένου νερού. Στη συνέχεια απλώνεται με τη βοήθεια ενός πλάστη και σχηματίζεται και τοποθετείται για να δημιουργήσει το πάνω ή το κάτω μέρος μιας αλμυρής ή γλυκιάς πίτας, με φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, σοκολάτα, κρεάτικα κ.α.
Τουόρο σουλ Τραζιμένο
Το Τουόρο σουλ Τραζιμένο (ιταλικά: Tuoro sul Trasimeno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Περούτζα, στην περιφέρεια της Ούμπρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Περούτζα
Σαμπλέ (μπισκότο)
Ιστορία
Η γαλλική λέξη sable σημαίνει «άμμο», που είναι ο γαλλικός όρος που παίρνει τη θέση του στο ελληνικό «ψίχουλα», στο πλαίσιο του ψησίματος: στην αρχή της συνταγής, ο ψήστης τρίβει το κρύο βούτυρο με το αλεύρι και τη ζάχαρη για να σχηματίσουν σωματίδια ζύμης που μοιάζουν με τριμμένη φρυγανιά ή άμμο.
Συνταγή
Ανάμεσα στις πιο γνωστές συνταγές του Σαμπλέ είναι αυτές του Λα Μερ Πουλάρντ, και τα μπισκότα του Σεν-Μισέλ και Ποντ-Αβέν.
Τα Σαμπλέ μπορούν να αρωματιστούν με αμύγδαλα, λεμόνι ή ξύσμα πορτοκαλιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλική κουζίνα
Κατάλογος έργων της Πινακοθήκης Κουρτώ
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων της Πινακοθήκης Κουρτώ.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Ουμπέρτιντε
Το Ουμπέρτιντε (ιταλικά: Umbertide) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Περούτζα, στην περιφέρεια της Ούμπρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Περούτζα
Σαλώνα
thumb|300px|Η πόλη σε χάρτη του 4ου αιώνα thumb|300px|Τα ερείπια της αρχαίας Σαλώνας σήμερα
Τα Σάλωνα ήταν αρχαία Ιλλυρική πόλη στη Δαλματία την πρώτη χιλιετία π.Χ. Αναπτύχθηκαν τον 3ο αιώνα π.Χ., αποτελούσαν το μεγαλύτερο αρχαιολογικό πάρκο στην Κροατία με περισσότερους από 60.000 κατοίκους, στην πόλη αυτή γεννήθηκε ο μέγιστος Ρωμαίος αυτοκράτορας Διοκλητιανός. Οι αρχαίοι Έλληνες είχαν χτίσει αγορά-αποικία στην πόλη. Στην αρχαιότητα υπήρχε Ελληνική αγορά, κατοικούσαν Ιλλυριοί Δαλματοί, κατόπιν κατακτήθηκε από την Ρωμαϊκή δημοκρατία. Τα Σάλωνα έγιναν η πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής επαρχίας της Δαλματίας, την εποχή που ο Ιούλιος Καίσαρας συγκρούστηκε με τον Πομπήιο υποστήριξαν τον Καίσαρα. Ο Καίσαρας ίδρυσε νέα Ρωμαϊκή πόλη την Μαρτία Ιουλία Βαλερία Σαλόνα Φελίξ που περιείχε Φόρουμ, θέατρο και μια είσοδο στα βορειοανατολικά την Πόρτα Καισάρεια.
Ο Οκταβιανός Αύγουστος εξόπλισε τα τείχη της πόλης με πύργους. Το τραπεζοειδής σχήμα της πόλης άλλαξε με την επέκταση της προς τα ανατολικά και δυτικά, απέκτησε Φόρουμ, θέατρο, Θέρμες και Υδραγωγείο. Πολλές επιγραφές βρέθηκαν στην Ελληνική γλώσσα και στην Λατινική γλώσσα μέσα στην πόλη και στα κοιμητήρια έξω από αυτήν, οι Ρωμαίοι είχαν απαγορεύσει τις ταφές στο εσωτερικό της πόλης. Πολλές μαρμάρινες Σαρκοφάγοι βρέθηκαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Σπλιτ, δείχνουν την μεγάλη ευημερία της πόλης στην Ρωμαική περίοδο. Τα Σάλωνα είχαν νομισματοκοπείο που συνδέθηκε με το Σίρμιο και με τα ασημένια νομίσματα που κόπηκαν στις Δειναρικές Άλπεις μέσω της Οδού Αργεναταρίας. Ο αυτοκράτορας Διοκλητιανός μετά την παραίτηση του αποσύρθηκε στα Σάλωνα και οικοδόμησε το τεράστιο Παλάτι του Διοκλητιανού, έγινε ο πυρήνας της μετέπειτα πόλης του Σπλιτ. H ευημερία συνεχίστηκε στα Σάλωνα τον 14ο και τον 15ο αιώνα, οικοδομήθηκαν μια βασιλική επισκοπή, μια γειτονική εκκλησία, ένα βαφτιστήρι εσωτερικά των τειχών και διάφορες πηγές που τιμούσαν τους μάρτυρες. Τα Σάλωνα δημιούργησαν μια μοναδική σχολή για την διδασκαλία της Βυζαντινής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής. Ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ έστειλε επιστολή στον επίσκοπο Σαλώνων Μάξιμο με την οποία τον προειδοποίησε ότι οι Σλάβοι επιτέθηκαν στα Βαλκάνια (600). Τα Σάλωνα καταστράφηκαν τον 7ο αιώνα από τις επιδρομές των Σλάβων και των Αβάρων (614) Οι δραπέτες κάτοικοι εγκαταστάθηκαν μέσα στο Παλάτι του Διοκλητιανού που ανακατέλαβαν το κάστρο (639) και απετέλεσε τη βάση της σημερινής πόλης Σπλιτ.
Storm (τραγούδι της SuRie)
Το "Storm" είναι ένα τραγούδι ερμηνευμένο από την τραγουδίστρια SuRie, και εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στη Eurovision 2018. Το τραγούδι γράφτηκε και συντέθηκε από την Νικόλ Μπλερ, την Τζιλ Λιούις και τον Σιν Χάργκριβ. Πρόκειται για μια χορευτική μπαλάντα για το πως οι δύσκολες στιγμές είναι προσωρινές.
Eurovision
Η SuRie ανακοινώθηκε ως ο Βρετανός εκπρόσωπος για τη Eurovision 2018 στις 7 Φεβρουαρίου 2018, αφού επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει το Ηνωμένο Βασίλειο στο Eurovision: You Decide. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα εκτελέσει το τραγούδι του στον τελικό της Eurovision στις 12 Μαΐου 2018. Το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχει κατευθείαν στον τελικό, ως μέλος των Μεγάλων Πέντε. Το τραγούδι ήρθε 24ο στον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Τραγούδια του 2018 Κατηγορία:Singles του 2018
Δημόσια Τηλεοπτική Εταιρία της Αρμενίας
Η Δημόσια Τηλεόραση της Αρμενίας (Αρμενικά: Հայաստանի Հանրային Հեռուստաընկերություն, 1TV), Hayastani Hanrayin Herrustaynkerut’yun, επίσης γνωστή και ως Armenia 1 ή ARMTV, είναι ο δημόσιος τηλεοπτικός σταθμός της Αρμενίας που ξεκίνησε να εκπέμπει το 1956.
Πρώτα χρόνια
Η ιστορία της δημόσιας τηλεόρασης της Αρμενίας ξεκινά στις 5 Σεπτεμβρίου του 1955 όταν το Συμβούλιο των Λαϊκών Επιτρόπων της πρώην Σοβιετικής Ένωσης πήρε την απόφαση να δημιουργήσει 27 κέντρα προγραμμάτων και 5 σταθμούς μετάδοσης στις Δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης. Στις 29 Νοεμβρίου 1956, ημέρα σοβιετικοποίησης της Αρμενίας, εξέπεμψε το πρώτο πρόγραμμα της Αρμενικής τηλεόρασης.
Το επίσημο άνοιγμα της Αρμενικής τηλεόρασης πραγματοποιήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου του 1957, όταν άρχισαν να προβάλλονται τακτικά προγράμματα. Αργότερα της χρονιάς εκείνης, στις 6 Αυγούστου 1957, εξέπεμψε το πρώτο πρόγραμμα ειδήσεων με τίτλο τα Νέα της Εβδομάδας. Αρχικά, το πρόγραμμα των ειδήσεων δεν ήταν περιοδικό αλλά μέχρι τον Φεβρουάριο του 1958, το πρόγραμμα των ειδήσεων έγινε περιοδικό και αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία γραφείου εκδόσεων ειδήσεων.
Στις 23 Οκτωβρίου του 1957, ιδρύθηκε η Κρατική Επιτροπή Ραδιοτηλεοπτικών Προγραμμάτων του Συμβουλίου Υπουργών της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αρμενίας. Σύμφωνα με το διάταγμα του Ανώτατου Σοβιετικού Σώματος της ΕΣΣΔ που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 1970, η Κρατική Επιτροπή των Ραδιοφωνικών Μεταδόσεων και Τηλεόρασης μετονομάστηκε σε Δημοκρατική Ρεπουμπλικανική Κρατική Επιτροπή των Ραδιοτηλεοπτικών Μεταδόσεων.
Τον Μάρτιο του 1973, ο τηλεοπτικός σταθμός ξεκίνησε τις προετοιμασίες του για τη μετάβαση στις έγχρωμες μεταδόσεις. Για να ξεκινήσει αυτή η διαδικασία, προσελήφθησαν μηχανικοί, δημιουργήθηκε εργαστήριο τηλεοπτικής παραγωγής και μονάδα παραγωγής βίντεο. Την 1 Μαϊου 1973, ο σταθμός πραγματοποίησε την πρώτη του έγχρωμη μετάδοση από την Πλατεία του Λένιν (σήμερα Πλατεία Δημοκρατίας) στο Γιερεβάν, για την παρέλαση της πρωτομαγιάς. Αρχικά, τα έγχρωμα προγράμματα μεταδίδονταν μόνο από μεγάλες εκδηλώσεις, συναυλίες και αθλητικά γεγονότα της χώρας. Υπολογίζοντας από το 1978, περίπου το 50% των προγραμμάτων του πρώτου και δεύτερου Αρμενικού καναλιού ήταν έγχρωμα. Αρχίζοντας από τον Αύγουστο του 1973, η Αρμενική Τηλεόραση ξεκίνησε να εκπέμπει βιντεοκασέτες που παρήγαγαν πρόγραμμα και οι οποίες αποτελούσαν το 70% του προγράμματος που μεταδιδόταν το 1978.
Τον Νοέμβριο του 1977, ανεγέρθηκε ένας τηλεοπτικός πύργος ύψους 311,7 μέτρων και, με την έναρξη του "Orbita-2", ενός διαστημικού σταθμού επικοινωνίας, η Αρμενία ξεκίνησε να μεταδίδει το δεύτερο πρόγραμμα της Κεντρικής Τηλεόρασης μέσω δορυφόρου, από τη Μόσχα. Το 1978 ήταν επίσης πιθανό να ξεκινήσει τη λειτουργία του και το τέταρτο κανάλι της Κεντρικής Τηλεόρασης της Αρμενίας.
1990 έως σήμερα
thumb|Πρώην λογότυπο του Armenia 1 κατά τα έτη 1997-2013
Καθώς οι πολιτικές δυνάμεις ξεκίνησαν να μεταβάλλονται από το 1990, ο τότε πρωθυπουργός Βαζγκέν Μανουκιάν, διόρισε τον μη-κομμουνιστή Χένρικ Χοβαννισιάν ως επικεφαλής του Κρατικού Τμήματος των Ραδιοτηλεοπτικών Προγραμμάτων. Ο ίδιος ξεκίνησε την αναδιαμόρφωση της Αρμενικής Τηλεόρασης, τόσο από άποψη δομής όσο και από άποψη περιεχομένου. Οι αλλαγές αυτές κλήθηκαν να συμμορφώνονται με την κατάσταση που επικρατούσε με το κίνημα ελευθερίας του Καραμπάχ καθώς και με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.
Η Αρμενία ανακήρυξε την ανεξαρτησία της στις 21 Σεπτεμβρίου του 1991. Για πρώτη φορά στην Αρμενία, το σύστημα ενημέρωσης είχε τη δυνατότητα να αναπτυχθεί σε ελεύθερο και ευνοϊκό περιβάλλον. Η ελευθερία του λόγου και η προώθηση της αρμενικής κουλτούρας είχαν πια τον κύριο λόγο στην Αρμενική Τηλεόραση.
Η οικονομική κρίση της χώρας επηρέασε σημαντικά τη λειτουργία της Εθνικής Τηλεόρασης. Η χωρητικότητα και η ποσότητα των θεατών μειώθηκαν σημαντικά. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου 1993, το τηλεοπτικό κοινό στατιστικά κυμαινόταν στο 27,4%.
Τον Νοέμβριο του 1996, γιορτάστηκε η 40η επέτειος της Αρμενικής τηλεόρασης. Η εθνική τηλεόραση συνέχισε να υποστηρίζει με μεγάλη δυσκολία ότι είχε δημιουργηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Το μεγαλύτερο μέρος του προγράμματος ήταν κυρίως ψυχαγωγικό και κωμικό.
Το 1996 το δεύτερο κανάλι της Αρμενικής τηλεόρασης χωρίστηκε και δημιούργησε ξεχωριστό πρόγραμμα. Ο Ρόμπερτ Μαβισακαλιάν διορίστηκε ως διευθυντής της τηλεόρασης Nork. Μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα, το "Nork" μπόρεσε να προσελκύσει την προσοχή ενός σημαντικού μέρους του κοινού.
Σύμφωνα με τον νόμο της Δημοκρατίας της Αρμενίας στην "Τηλεόραση και στο Ραδιόφωνο" που ισχύει από το 2000, η ​​δημόσια τηλεόραση θα αρχίσει να μεταδίδει ταινίες στα αρμενικά και όλα της τα προγράμματα από την 1η Ιανουαρίου 2005. Η δημόσια τηλεόραση ξεκίνησε να εργάζεται προς αυτή την κατεύθυνση μετάφρασης προγραμμάτων στα αρμενικά πριν ακόμη από την έκδοση του συγκεκριμένου νόμου. Δημιουργήθηκε παράλληλα, ένα στούντιο μετάφρασης εξοπλισμένο με ειδικό ακουστικό και μοντάζ εξοπλισμό.
Το 2005, νέοι δρόμοι και προοπτικές άνοιξαν για την Αρμενική Δημόσια Τηλεόραση. Η Αρμενική Δημόσια Τηλεόραση και Ραδιόφωνο έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης κατά τη διάρκεια της 56ης Γενικής Συνέλευσης της EBU, που διεξήχθη στο Ντούμπροβνικ στις 7 και 8 Ιουλίου. Έχοντας γίνει πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης, η Αρμενία μπορούσε πια να λάβει μέρος στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, που για ήδη 50 χρόνια, είχε γίνει ένα δημοφιλές γεγονός για τους Ευρωπαίους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Κρατικοί ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Μέλη της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
Ανρί Μπρακονό
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κομερσί και ο πατέρας του ήταν σύμβουλος στο τοπικό κοινοβούλιο. Μετά το θάνατο του πατέρα του, το 1787, ο Μπρακονό έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του σε ένα δημοτικό σχολείο στο Κομερσί και στη συνέχεια με παιδαγωγούς σε ιδιαίτερα μαθήματα.
Στα 13 του, τοποθετήθηκε ως μαθητευόμενος σε ένα φαρμακείο στο Νανσί, όπου έμαθε και άσκησε τη φαρμακευτική, τη χημεία και τη βοτανική. Στα 15 του, άφησε το Νανσί για στρατιωτική θητεία σε νοσοκομείο στο Στρασβούργο.
Καριέρα
Τα έτη 1801-1802 τα έζησε στο Παρίσι, όπου και μαθήτευσε σε διάφορες σχολές, σε μουσείο, και στην ιατρική σχολή όπου και πακολούθησε τις διαλέξεις των Antoine François, Ζαν Μπατίστ Λαμάρκ και Ετιέν Ζοφρουά ντε Σεν Ιλέρ. Διεξήγαγε χημικές έρευνες σχετικά με τη σύνθεση ενός απολιθωμένου κέρατος που δημοσιεύτηκαν αργότερα (J Chim Phys 1806).
Από το 1802 έως το θάνατό του, έζησε στο Νανσί, όπου και διορίστηκε το 1807 ως διευθυντής του βοτανικού κήπου και μέλος της επιστημονικής ακαδημίας της πόλης. Εργάστηκε ως χημικός μέχρι το θάνατό του κυρίως στη χημεία των φυτών. Έκανε αρκετές έρευνες για την αφομοίωση των φυτών, τα οργανικά οξέα, τη φυτική σύνθεση και τα λίπη. Έκανε επίσης μικρές συνεισφορές στην ορυκτολογία και την υδρολογία.
Εκλέχτηκε το 1823 ανταποκριτής - μέλος της Ακαδημίας Επιστημών στο Παρίσι. Μέχρι το θάνατό του (το 1855) είχε δημοσιεύσει 112 έργα.
Έρευνα
Για τα λίπη, ο Μπρακονό περιέγραψε το 1815 ότι τα λίπη σχηματίζονται από ένα στερεό μέρος (απόλυτο λίπος) και μια ελαιώδη ένωση (απόλυτο λάδι), η συνοχή των οποίων προκύπτει από τις αναλογίες των δύο μερών. Αυτό το συμπέρασμα προέκυψε μετά από συμπίεση λιπών υπό ψυχρές συνθήκες μεταξύ διηθητικού χαρτιού (Ann Chimie 1815, 93, 225).
Επιπλέον, μετά τη σαπωνοποίηση και την οξίνιση, ο ίδιος διαχώρισε ένα στερεό κλάσμα παρόμοιο με το "adipocire" που περιγράφεται από τον Fourcroy το 1806. Ωστόσο, δεν μπόρεσε να παρατηρήσει τις όξινες ιδιότητές του, που οδήγησαν τον Μισέλ Εζέν Σεβρέλ να ανακαλύψει το 1820 το στεατικό οξύ.
Στη χημεία των φυτών, ο Μπρακονό συνέβαλε στην απομόνωση και την περιγραφή αρκετών ενώσεων, οι περισσότερες από τις οποίες αποδείχθηκε αργότερα ότι ήταν μείγματα απλούστερων προϊόντων.
Μεταξύ άλλων, ανακάλυψε το γαλλικό οξύ και το ελλαγικό οξύ (1818) και το πυρογαλλικό οξύ, που αργότερα επέτρεψαν την ανάπτυξη της φωτογραφίας. Ανακάλυψε επίσης το 1811 τη χιτίνη στα μανιτάρια, τον παλαιότερο γνωστό πολυσακχαρίτη.
Το 1819, δημοσίευσε μία έρευνα που περιγράφει -για πρώτη φορά- τη μετατροπή ξύλου, άχυρου ή/και βαμβακιού σε σάκχαρο (νοείται γλυκόζη) με επεξεργασία με θειικό οξύ. Το όνομα, γλυκόζη, προτάθηκε 24 χρόνια αργότερα από τον Ντούμας για ένα σάκχαρο που λαμβάνεται παρόμοια από άμυλο, κυτταρίνη ή μέλι. Με την ίδια διαδικασία δηλ. επεξεργασία με οξύ, ο ίδιος παρήγαγε ένα "ζάχαρο ζελατίνης" (που ονομάστηκε γλυκόκολλα, σήμερα ως γλυκίνη) από ζελατίνη και λευκίνη από μυϊκές ίνες.
Επιπλέον, αντιδρώντας συμπυκνωμένο νιτρικό οξύ σε ξύλο ή βαμβάκι, ο Μπρακονό δημιούργησε ένα εύφλεκτο προϊόν, την ξυλοϊδίνη (η οποία είναι πρόδρομος του κολλώδιου και της νιτροκυτταρίνης), η οποία μπορούσε να μετατραπεί σε υαλοειδές βερνίκι. Αυτή η ουσία μπορεί να θεωρηθεί ως το πρώτο πολυμερές ή πλαστικό υλικό που δημιουργήθηκε από έναν χημικό. Τέλος, το 1825, ανακάλυψε έναν δομικό πολυσακχαρίτη, την πηκτίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι χημικοί
Βαλφάμπρικα
Το Βαλφάμπρικα (ιταλικά: Valfabbrica) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Περούτζα, στην περιφέρεια της Ούμπρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Περούτζα
Ιωάννης Ίσης
Ο Ιωάννης Ίσης (άκμασε 1221–36) ήταν ανώτερος στρατιωτικός διοικητής της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας, με τον βαθμό του πρωτοστράτορα.
Καταγράφεται για πρώτη φορά σε χρυσόβουλο, που εκδόθηκε το 1221 από τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη Ρωμαίο Αυτοκράτορα στη Νίκαια για τη μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στην Πάτμο. Στη συνέχεια αναφέρεται από τον Γεώργιο Ακροπολίτη περί το 1224, όταν οι κάτοικοι της Αδριανούπολης έστειλαν απεσταλμένους στη Νίκαια, καλώντας τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Γ΄ Βατάτζη να τους απελευθερώσει από τη Λατινική κυριαρχία. Ο Βατάτζης έστειλε τον Ίση και τον Ιωάννη Καμμύτζη, ως επικεφαλής στρατού. Η πόλη καταλήφθηκε εύκολα, αλλά αμέσως μετά στα τέλη του 1224 ή στις αρχές του 1225 εμφανίστηκε ενώπιον της πόλης ο Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας ηγεμόνας της Ηπείρου, αντίπαλος του Βατάτζη, που διεκδικούσε και τον αυτοκρατορικό τίτλο. Ο Θεόδωρος κατάφερε να κερδίσει τους κατοίκους, έτσι ο Ίσης και ο Καμμύτζης συμφώνησαν να εγκαταλείψουν την πόλη με την εγγύηση της ασφαλούς διέλευσης. Η Ίσης αναφέρεται για τελευταία φορά σε άλλο έγγραφο το 1236.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωτοστράτορες Κατηγορία:Πρόσωπα της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Βάλλο ντι Νέρα
Το Βάλλο ντι Νέρα (ιταλικά: Vallo di Nera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Περούτζα, στην περιφέρεια της Ούμπρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Περούτζα
Πρασονήσι Κιμώλου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Κιμώλου Κατηγορία:Δήμος Κιμώλου
Βαλτοπίνα
Το Βαλτοπίνα (ιταλικά: Valtopina) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Περούτζα, στην περιφέρεια της Ούμπρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Περούτζα
Γλώσσα Μουραταγιάκ
Η Μουραταγιάκ, επίσης γνωστή ως Ασάτ ή Γιαγκόμι, είναι μια από τις γλώσσες Φινιστέρ που ομιλείται στην Παπούα Νέα Γουινέα. Είναι διανεογουινεακή γλώσσα και ανήκει στον γλωσσικό κλάδο Φινιστέρ-Χουόν. Η γλώσσα έχει δύο κωδικούς ISO 639, τους asx και ygx για τα Μουραταγιάκ και Γιαγκόμι αντίστοιχα.
Παραπομπές
Μ
Επτάλοφος Κιλκίς
Ο Επτάλοφος είναι ένα χωριό που βρίσκεται βορειοανατολικά του νομού Κιλκίς. Ανατολικά του χωριού διαρρέει ο Ξηροπόταμος. Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι είναι πρόσφυγες που διέφυγαν από τον Πόντο. Ο πληθυσμός κυμαίνεται μεταξύ 500-700 κατοίκων. Υπάγεται στην δημοτική ενότητα Κρουσσών.
TZIMIS PAONE OWNER
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Χανς Κρίστιαν Χάνσεν
Το ονοματεπώνυμο Χανς Κρίστιαν Χάνσεν (Hans Christian Hansen) μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:
Εθνική Ελλάδας (ράγκμπι σέβενς ανδρών)
Η εθνική ομάδα ράγκμπι σέβενς της Ελλάδας αντιπροσωπεύει την Ελλάδα στις διεθείς διοργανώσεις ράγκμπι σέβενς. Η εθνική ομάδα τελεί υπό τη διοίκηση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ράγκμπυ.
Το 2015, αγωνίστηκε σε προολυμπιακό τουρνουά για τα τελικά στο Ρίο 2016, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να πάρει την πρόκριση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Ελλάδας (ράγκμπι σέβενς)
Υπάτιος (ύπατος το 500)
Ο Φλάβιος Υπάτιος (απεβ. 19 Ιανουαρίου 532) ήταν Βυζαντινός ευγενής με αυτοκρατορική καταγωγή, ο οποίος κατείχε τη θέση του διοικητή στην Ανατολή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστίνου Α', και επιλέχθηκε από τον όχλο ως Αυτοκράτορας κατά τη διάρκεια των ταραχών της Στάσης του Νίκα εναντίον τού Ιουστινιανού Α'.
Βιογραφικό
Ο Υπάτιος ήταν ανιψιός τού Αυτοκράτορα Αναστάσιου Α' και δια μέσου τού γάμου του είχε δεσμούς με την αριστοκρατική οικογένεια των Ανικίων. Τα δύο αυτά στοιχεία ήταν σημαντικά εφόδια για τον Βυζαντινό θρόνο, αλλά ο ίδιος δεν έδειξε τέτοια φιλοδοξία. Τόσο ο Υπάτιος όσο και τα ανίψια τού Αναστάσιου Α΄ ανατράφηκαν υπό την προστασία τού διαδόχου τού Ιουστίνου Α΄, τού Ιουστινιανού Α΄. Στο αποκορύφωμα της Στάσης του Νίκα, ο Υπάτιος ήταν μαζί με τον αδελφό του Πομπηίο και τον Πρόβο (επίσης ανιψιοί του Αναστάσιου Α΄) οι κυρίαρχοι θεωρητικά υποψήφιοι για τον αυτοκρατορικό θρόνο. Όταν έγινε ξεκάθαρο ότι ο λαός επιθυμούσε καινούριο Αυτοκράτορα, ο Πρόβος εγκατέλειψε την Πόλη, ενώ οι άλλοι δυο κρύφτηκαν στο Παλάτι μαζί με τον Ιουστινιανό και τα μέλη της Συγκλήτου. Δεν επιθυμούσαν να επαναστατήσουν κατά του Ιουστινιανού, καθώς πίστευαν ότι δεν θα είχαν αρκετή λαϊκή υποστήριξη. Παρ’όλα αυτά, ο Αυτοκράτορας -που φοβόταν εξέγερση- εκδίωξε τους συγκλητικούς και μαζί τα δύο αδέλφια, που βρέθηκαν, ξαφνικά, κοντά στον όχλο. Ο Υπάτιος τραβήχτηκε έξω από το σπίτι του, παρά την προσπάθεια της γυναίκας του για το αντίθετο, και ανακηρύχθηκε "αυτοκράτορας" στον Ιππόδρομο εν μέσω των ταραχών. Ο Υπάτιος φαίνεται πως ξεπέρασε τον αρχικό του δισταγμό και άρχισε να συμπεριφέρεται σαν ηγέτης.
Όταν τελικά η Στάση καταπνίγηκε στο αίμα από την Αυτοκρατορική Φρουρά, ο Υπάτιος συνελήφθη από τους άνδρες του Ιουστινιανού. Λέγεται πως ο ίδιος ο Ιουστινιανός Α΄ θέλησε να δώσει χάρη στον Υπάτιο, αλλά η γυναίκα του η Θεοδώρα τον έπεισε να εκτελέσει τον σφετεριστή.
Χανς Κρίστιαν Χάνσεν (πολιτικός)
Ο Χανς Κρίστιαν Χάνσεν (Hans Christian Svane Hansen, 8 Νοεμβρίου 1906 - 19 Φεβρουαρίου 1960), συχνά γνωστός ως HC Hansen ή απλά HC, ήταν Δανός πολιτικός που διετέλεσε πρωθυπουργός της Δανίας από το 1955 μέχρι το θάνατό του το 1960.
Ήταν γιος του Κρίστιαν Χάνσεν (Christian Hansen, 1875–1944) και της Ελένε Μαργκρέτε Σπέρλινγκ (Helene Helene Margrethe Sperling, 1876–1933). Παρακολούθησε το σχολείο Samsøgades μέχρι την 7η τάξη. Συνέχισε την εκπαίδευσή του ως μαθητευόμενος δακτυλογράφος. Διετέλεσε γραμματέας και αργότερα πρόεδρος της Σοσιαλδημοκρατικής Νεολαίας και έγινε για πρώτη φορά βουλευτής το 1936.
Ο Χανς Κρίστιαν Χάνσεν πέθανε από καρκίνο στις 19 Φεβρουαρίου 1960 και τον διαδέχθηκε ο Βίγκο Κάμπμαν στο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και ως Πρωθυπουργός. Ήταν ο δεύτερος συνεχόμενος πρωθυπουργός της Δανίας που πέθανε εν ενεργεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Δανίας
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στη Γουαδαλαχάρα
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στη Γουαδαλαχάρα συνέβη στις 22 Ιανουαρίου 1915 στο Μεξικό και είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο πάνω από 600 ανθρώπων.
Η Μεξικανική Επανάσταση βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη μέχρι το 1915. Μετά τη δολοφονία του Φρανσίσκο Μαδέρο δύο χρόνια νωρίτερα, την προεδρία της χώρας ανέλαβε ο Βικτοριάνο Χουέρτα, αλλά οι επαναστατικές δυνάμεις με επικεφαλής τους Βενουστιάνο Καρράντζα (Venustiano Carranza) και Πάντσο Βίγια τον ανέτρεψαν και ο Καρράντζα έγινε πρόεδρος το 1914. Ωστόσο, ο Βίγια ήθελε να συνεχίσει την επανάσταση και ακολούθησε ένοπλος αγώνας. Στις 18 Ιανουαρίου 1915 τα στρατεύματα του Καρράντζα κατέλαβαν τη Γουαδαλαχάρα στο νοτιοδυτικό Μεξικό. Διέταξε αμέσως να μεταφερθούν οι οικογένειες των στρατευμάτων του με τρένο από την Κολίμα στην ακτή του Ειρηνικού στο πρόσφατα κατειλημμένο προπύργιο του.
Γύρω στις 22 Ιανουαρίου 1915, ένα ειδικό τρένο με είκοσι βαγόνια ξεκίνησε από την Κολίμα. Ήταν κατάμεστο, με τον κόσμο να έχει κολλήσει ακόμη και στις στέγες και στα συστήματα των τροχών. Εκείνη την περίοδο οι αναχωρήσεις των τρένων δεν ήταν συχνές, το τροχαίο υλικό δεν είχε την απαιτούμενη συντήρηση και οι γραμμές είχαν παραμείνει σε κακή κατάσταση.
Κάπου μεταξύ Κολίμα και Γουαδαλαχάρα, ο μηχανικός έχασε τον έλεγχο, λόγω βλάβης στο σύστημα πέδησης σε μεγάλη, απότομη κατωφέρεια. Καθώς αυξανόταν η ταχύτητα, πολλοί άνθρωποι πετάχτηκαν από το τρένο καθώς αυτό έπαιρνε τις στροφές. Τελικά ολόκληρο το τρένο ξέφυγε από τις γραμμές και κατέληξε σε βαθύ φαράγγι, ενώ λιγότεροι από 300 από τους 900 επιβαίνοντες επέζησαν από την καταστροφή. . Μερικοί από τους στρατιώτες του Καρράντζα, Ινδιάνοι Yaqui αυτοκτόνησαν όταν άκουσαν τον θάνατο των οικογενειών τους. Άλλοι ορκίστηκαν να εκδικηθούν το πλήρωμα του τρένου, αλλά αυτό είχε επίσης σκοτωθεί στην καταστροφή.
Η τραγωδία παραμένει το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην ιστορία της Βόρειας Αμερικής.
Πηγές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Τριάκις οκτάεδρο
Γεωμετρικά χαρακτηριστικά
Δεδομένου ότι οι έδρες του στερεού είναι ισοσκελή τρίγωνα, αυτό σημαίνει ότι οι ακμές του είναι δύο ειδών. Αν λάβουμε το μήκος της ακμής του δυϊκού κόλουρου κύβου ίσο με τη μονάδα, τότε το μήκος της μικρής ακμής του τριάκις οκτάεδρου είναι s1 = 2 και το μήκος της μεγάλης ακμής του είναι s2 = 2 + √2.
Τώρα, αν θεωρήσουμε το μήκος της μικρής ακμής (s1) του στερεού ίσο με τη μονάδα, τότε ισχύουν τα εξής:
Το στερεό μπορεί να κατασκευαστεί από ένα κανονικό οκτάεδρο στις έδρες του οποίου έχουν προστεθεί τριγωνικές πυραμίδες. Αν το μήκος της ακμής του οκτάεδρου ισούται με τη μονάδα, τότε το ύψος των πρόσθετων τριγωνικών πυραμίδων είναι ίσο με √3 - 2⁄3√6.
Πηγές
Κατηγορία:Καταλανικά στερεά
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1979-80
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1979-80 διεξήχθη σε δύο ομίλους των 20 ομάδων, οι νικητές των οποίων ανέβηκαν απευθείας στην Α΄ εθνική κατηγορία.
Διοργάνωση
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1979-80 δεν είχε καμιά καινοτομία σε σχέση με εκείνο του 1978-79. Διεξήχθη και πάλι σε δύο ομίλους, Βόρειο και Νότιο. Οι πρωταθλητές των δύο ομίλων ανέβηκαν στην Α΄ Εθνική, ενώ υποβιβάστηκαν στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα οκτώ ομάδες (τέσσερις από κάθε όμιλο). Όμως, δεν τελείωσε φυσιολογικά. Σημαδεύτηκε από την απεργία του Συνδέσμου των ποδοσφαιριστών που έγινε επί τέσσερις αγωνιστικές στο μέσον της αγωνιστικής περιόδου. Οι παίκτες ζητούσαν να εφαρμοστεί και στη Β΄ Εθνική ο επαγγελματισμός που είχε ξεκινήσει στην Α΄ Εθνική.
Αποτέλεσμα της απεργίας ήταν πολλοί αγώνες να μη γίνουν και από όλες τις ομάδες να αφαιρεθούν λιγότεροι ή περισσότεροι βαθμοί, ανάλογα σε πόσα ματς δεν μπόρεσαν να κατεβάσουν ενδεκάδα. Για κάθε ματς που δεν μετείχαν τιμωρούνταν με αφαίρεση δύο βαθμών και ήττα 0-2. Συνολικά στους δύο ομίλους, δεν διεξήχθησαν 66 αγώνες. Στον Νότιο 40 (εκ των οποίων σε 10 περιπτώσεις η μία από τις δύο ομάδες κατέβηκε, με αποτέλεσμα να πάρει τους βαθμούς της νίκης) και στον Βόρειο 26 (εκ των οποίων σε 9 περιπτώσεις η μία από τις δύο ομάδες κατέβηκε).
Βαθμολογίες
{|
Βόρειος όμιλος
* Αγώνας κατάταξης (στη Νάουσα): Αλμωπός Αριδαίας - Κοζάνη: 5-3.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1979-1980
Φουλβαλένιο
Το φουλβαλένιο  (αγγλικά fulvalene) είναι αλεικυκλική ακόρεστη οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, δηλαδή είναι αλεικυκλικός ακόρεστος υδρογονάνθρακας, με μοριακό τύπο C10H8. Ανήκει σε μια ευρύτερη ομάδα «θυγατρικών» παραγώγων του αλλά και μη, που επωνομάζονται συλλήβδην φουλβένια. Έχει θεωρητικό ενδιαφέρον, ως ένας από τους απλούστερους μη βενζοειδείς συζυγείς υδρογονάνθρακες. Το φουλβαλένιο είναι ένα ασταθές ισομερές του ναφθαλινίου και του αζουλενίου. Δομικά, το φουλβένιο αποτελείται από δυο συζυγείς κυκλοπενταδιενικούς δακτυλίους, που συνδέονται μεταξύ τους με διπλό δεσμό. Έχει D2h συμμετρία.
Ιστορία
Μια προηγούμενη προσπάθεια για σύνθεση του φουλβαλένιου, το 1951 από τους Παύσον (Pauson) και Κήλυ (Kealy), οδήγησε στην τυχαία ανακάλυψη του φερροκένιου. Η πρώτη επιτυχής σύνθεση φουλβαλένιου αναφέρθηκε το 1958 από την Μάτζνερ (Ε. Α. Matzner), στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, όπου η ερευνήτρια εργάζονταν υπό τον Γουΐλλιαμ φον ΄Εγκερς Ντέρινγκ (William von Eggers Doering). Σύμφωνα με τη μέθοδο αυτή, για την οποία υπάρχει μόνο η ουδέποτε δημοσιευμένη πρωτότυπη διατριβή, χρησιμοποιήθηκαν ως πρόδρομο χημικό είδος κυκλοπενταδυενυλανιόντα, τα οποία σε συνδυασμό με  διιώδιο (I2)  έδωσαν 1,1΄-διυδροφουλβαλένιο, το οποίο με τη σειρά του υπέστη διπλή αποπροτωνίωση από βουτυλολίθιο (BuLi). Το έτσι παραγώμενο 1,1΄-διανιόν φουλαβαλενίου στη συνέχεια οξειδώθηκε από διοξυγόνο (O2), σχηματίζοντας τελικά φουλβένιο. Το φουλβένιο παρατηρήθηκε φασματοσκοπικά στους 77 K, προερχόμενο από τη φωτόλυση του διαζωκυκλοπενταδιενίου, που οδήγησε στο διμερισμό του ενδιάμεσα παραχθέντος κυκλοπενταδιενυλιδενίου (που είναι ένα καρβένιο). Τo φάσμα υπεριώδους ακτινοβολίας της ένωσης λήφθηκε από την ομάδα Ντέρινγκ. Ωστόσο, η τελική απομόνωση της ένωσης πραγματοποιήθηκε το 1986, μέσω μιας μεθόδου παρόμοιας με αυτήν της ομάδας Ντέρινγκ. Η ένωση βρέθηκε ότι είναι μη αρωματική και εξαιρετικά δραστική πάνω από τους -50 °C, δίνοντας διμερισμό κατά Ντιλς-Άλντερ.
Θυγατρικά φουλβαλένια
Το περιχλωροφουλβαλένιο (C10Cl8) είναι αρκετά σταθερό, σε αντίθεση με τον αντίστοιχο υδρογονάνθράκα. Επίσης, το 2,2΄,5,5΄-τετραθειαφουλβαλένιο είναι ένας οργανικός ημιαγωγός.
Αναφορές
Κατηγορία:Αλεικυκλικοί υδρογονάνθρακες Κατηγορία:C10 Κατηγορία:Αλκαδιένια Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Αντώνιος Κ. Σταυρόπουλος
Ο Αντώνιος Σταυρόπουλος (Λάρισα, 1906 - Αθήνα, 25 Νοεμβρίου 1985) αφού έφασε στόν βαθμό του Διευθυντή Υπουργείου, στην συνέχεια επελέγη και θήτευσε ως νομάρχης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λάρισα το 1906, γιος του Κωνσταντίνου Σταυρόπουλου και της Ελένης Ντινούλη. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στην Πάντειο. Από το 1927 ως το 1956 σταδιοδρόμησε στο Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας. Στη συνέχεια σταδιοδρόμησε ως νομάρχης. Διορίστηκε αρχικά Νομάρχης Κιλκίς στις 10 Φεβρουαρίου 1956 και υπηρέτησε στο νομό ως τις 22 Ιανουαρίου 1958. Έπειτα μετατέθηκε στα Τρίκαλα από το 1958 ως το 1961 και τέλος στη Βοιωτία από το 1961 ως το 1965. Τον Φεβρουάριο του 1965 υπέβαλε παραίτηση από την υπηρεσία, κάνοντας χρήση του νόμου περί εθελουσίας εξόδου.
Τιμήθηκε με το παράσημο του Ανώτερου Ταξιάρχη του Φοίνικα. Συνέγραψε τις μελέτες: "Περί αποκεντρώσεως" και "Περί κοινωνικής αναπτύξεως".
Ήταν παντρεμένος με την Μαρίνα Στράγγα, δισεγγονή εκ μητρός του πυρπολητή Καραβόγιαννου (ιωάννη Θεοφιλόπουλου) και απέκτησαν 2 γιους, τον Κωστή,δικηγόρο και τον Γιάννη καταξιωμένο μουσικό. Από τον Κωστή απέκτησε τον εγγονό του Αντώνη, σήμερα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Leeds Beckett, ο οποίος έχει δύο τέκνα, τον Θησέα και την Νέδα.
Πέθανε σε ηλικία 79 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 26 Νοεμβρίου 1985.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Βοιωτίας Κατηγορία:Νομάρχες Κιλκίς Κατηγορία:Νομάρχες Τρικάλων
Μάρσα Μέι
Η Μάρσα Μέι, γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1995 και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός ερωτικών ταινιών. Σήμερα, είναι μια από τις πιο διάσημες ηθοποιούς του είδους έχοντας γυρίσει πάνω από εκατό ταινίες σε όλη διάρκεια της καριέρα της.
Παιδικά χρόνια
Η Μάρσα Μέι, γεννήθηκε ως Μπιάνκα Μπάιντλος στις 23 Ιανουαρίου του 1995 στο Μαϊάμι της Φλόριντας. Έχει ιταλική, κουβανική και βρετανική καταγωγή. Τα παιδικά της χρόνια τα έζησε στο Μαϊάμι μαζί με την οικογένειά της όπου την αγαπά πολύ και συνεχίζει να τη στηρίζει μέχρι και σήμερα για την απόφαση της να ασχοληθεί με το πορνό. Η Μάρσα έκανε πρώτη της φορά έρωτα, όταν φοιτούσε στην τελευταία τάξη του λυκείου, με έναν άντρα που ήταν γείτονάς της και με τον οποίο είχε σχέση ενάμιση χρόνο. Ωστόσο, από την ηλικία των δεκαέξι μέχρι την ηλικία των δεκαοκτώ, είχε σχέση με πολλά αγόρια καθώς και με κορίτσια από το σχολείο της, τα οποία ήταν ομοφυλόφιλα και της ζητούσαν να κάνουν μαζί της πρώτη φορά σχέση και έρωτα. Επίσης, στο λύκειο είχε δημιουργήσει ένα ιστολόγιο όπου ανέβαζε βίντεο μέσα από τα οποία έδινε συμβουλές για τη σωστή εκτέλεση στοματικού σεξ. Τα βίντεο αυτά έγιναν τόσο δημοφιλή στην περιοχή της, όπου μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα έγιναν βάιραλ.
Καριέρα
Η καριέρα της στη βιομηχανία πορνό ξεκίνησε από τα δεκαοκτώ της, όταν κατά την διάρκεια της φοίτησής της στο λύκειο είχε δημιουργήσει ένα δικό της ιστολόγιο αφιερωμένο στον φετιχισμό ποδιών και το στοματικό σεξ. Η Μάρσα Μέι μέσω αυτού του ιστολογίου απόκτησε μεγάλη φήμη, οπότε πολλοί άντρες της περιοχής της την πλήρωναν για να κάνουν έρωτα μαζί της. Αυτός είναι και ο λόγος που άρχισε τη δική της καριέρα στην βιομηχανία πορνό. Το 2014, σε ηλικία δεκαεννέα ετών ξεκίνησε να συμμετέχει σε ταινίες hardcore. Από την αρχή της καριέρας της μέχρι και σήμερα, έχει εμφανιστεί σε βίντεο πολλών εταιριών του είδους όπως Brazzers, BangBros, Team Skeet, Jules Jordan και Evil Angel.
Προσωπική ζωή
Η Μάρσα Μέι αγαπά τον γυμνισμό και συχνά εμφανίζεται σε πάρτι χωρίς ρούχα, ολόγυμνη. Στον ελεύθερο χρόνο της, απολαμβάνει να πηγαίνει για ψώνια με τις φίλες και να κάνει λάιβ βίντεο σε webcam ιστοσελίδες πορνό. Αγαπά τα τατουάζ, γι' αυτό έχει διάσπαρτα σε όλο το σώμα της. Η Μάρσα Μέι έχει δηλώσει ότι ανά διαστήματα είχε σχέσεις και με άνδρες και με γυναίκες. Επίσης, σε συνέντευξή της παλιότερα, έχει δηλώσει ότι έχει ως είδωλο και άτομο που θαυμάζει, την επίσης ηθοποιό ταινιών πορνό Σάσα Γκρέι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Κοινότητα Γαζίου
Η Κοινότητα Γαζίου είναι κοινότητα του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1930 με το ΦΕΚ 120Α - 19/04/1930 με την απόσπαση του οικισμού Γάζιον από την κοινότητα Τυλίσσου και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας.
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Γαζίου περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιοι Θεοδώροι, Άγιος Γέωργιος Μεθυστής, Καβροχώρι, Κολλυβάς, Σκαφιδαράς και Τίμιος Σταυρός. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 14.640 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από εντεκαμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ευάγγελο Παρασύρη.
Κοινοτάρχες Γαζίου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γαζίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Εζέν Ντυμπουά
Ο Μαρί Εζέν Φρανσουά Τομά Ντυμπουά (Marie Eugène François Thomas Dubois, 28 Ιανουαρίου 1858 – 16 Δεκεμβρίου 1940) ήταν Ολλανδός παλαιοανθρωπολόγος, γεωλόγος και ανατόμος. Απέκτησε παγκόσμια φήμη για την ανακάλυψη απολιθωμάτων του Pithecanthropus erectus («άνθρωπος της Ιάβας»), που αργότερα μετονομάσθηκε στην επιστημονική ονομασία Homo erectus. Παρά το ότι απολιθώματα από ανθρωπίδες είχαν ανακαλυφθεί και μελετηθεί και παλαιότερα, ο Ντυμπουά υπήρξε ο πρώτος επιστήμονας στην ιστορία που ξεκίνησε μια έρευνα με αυτόν τον σκοπό.
Ζωή και έργο
Ο Εζέν γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Eijsden της νότιας Ολλανδίας, όπου ο πατέρας του Ζαν Ζοζέφ, μετανάστης από το Βέλγιο, είχε φαρμακείο και μεταγενέστερα έγινε δήμαρχος.
Ενδιαφερόμενος για όλα τα φαινόμενα του φυσικού κόσμου, ο Εζέν εξερεύνησε τα «σπήλαια» (grotten, στην πραγματικότητα ορυχεία ασβεστόλιθου) του όρους του Αγίου Πέτρου και δημιούργησε συλλογές από μέρη φυτών, πέτρες, έντομα, κοχύλια και κρανία ζώων. Από την ηλικία των 12 ή 13 ετών, προκειμένου να συνεχίσει το σχολείο, πήγε στην πόλη Ρουρμόντ, όπου τον φιλοξενούσε μια οικογένεια. Στο Ρουρμόντ άκουσε για πρώτη φορά για τη νέα τότε θεωρία της εξελίξεως του Δαρβίνου, σε διαλέξεις που έδινε ο Γερμανός βιολόγος Καρλ Φοχτ.
Ανθιστάμενος στο σχέδιο του πατέρα του να ακολουθήσει το επάγγελμά του, ο Εζέν, ενθαρρυνόμενος και από τους δασκάλους του, απεφάσισε το 1877 να σπουδάσει ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ. Φοιτητής ακόμα, δίδαξε ανατομία στη μόλις ιδρυθείσα σχολή τέχνης στο Κρατικό Μουσείο, στην Κρατική Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών και στην «Κρατική Πρότυπη Σχολή για Διδάσκοντες Σχέδιο» (Rijksnormaalschool voor Teekenonderwijzers). Το 1884 πήρε πτυχίο ιατρικής και με πρόσκληση του καθηγητή του της ανατομικής Μαξ Φυρμπρίνγκερ, απεφάσισε να συνεχίσει με μεταπτυχιακές σπουδές. Από το 1881 μέχρι το 1887 μελέτησε συγκριτική ανατομία ως βοηθός του Φυρμπρίνγκερ. Το 1885 διερεύνησε τους λάρυγγες των σπονδυλωτών, έρευνα που τον οδήγησε στο να αναπτύξει μια υπόθεση περί της εξελίξεως αυτού του οργάνου. Παρά το γεγονός αυτό, το κύριο ενδιαφέρον του προσανατολίσθηκε προς την ανθρώπινη εξέλιξη, έχοντας επηρεασθεί από τον Ερνστ Χέκελ, ο οποίος είχε επιχειρηματολογήσει ότι πρέπει να υπάρχουν «ενδιάμεσα είδη» ανάμεσα στον πίθηκο και τον άνθρωπο.
Ο Ντυμπουά συνεισέφερε ένα άρθρο για την ανατομία των φαλαινών σε ένα βιβλίο του Ολλανδού ζωολόγου Μαξ Καρλ Βίλχελμ Βέμπερ. Μετά, εμπνευσμένος από την πρόσφατη τότε ανακάλυψη απολιθωμάτων ανθρώπου του Νεάντερταλ στο βελγικό χωριό Σπυ, πέρασε τις διακοπες του αναζητώντας απολιθώματα κοντά στο χωριό που γεννήθηκε. Στη θέση Χένκεπουτ, κοντά στο χωριό Ρίκολτ (Rijckholt), όπου είχε ανακαλυφθεί το 1881 ένα προϊστορικό ορυχείο πυριτόλιθου , ο Ντυμπουά ανεκάλυψε μερικά προϊστορικά ανθρώπινα κρανία.
Με τη σκέψη ωστόσο ότι οι ρίζες του ανθρώπινου είδους πρέπει να βρίσκονται στην τροπική ζώνη, το 1887 κατατάχθηκε στον ολλανδικό στρατό και κανόνισε να σταλεί στην ολλανδική αποικία των Ανατολικών Ινδιών, τη σημερινή Ινδονησία, στενοχωρώντας έτσι για την αποχώρηση τους συναδέλφους του. Μαζί με τη σύζυγό του και τη νεογέννητη κόρη τους εγκαταστάθηκε στην αποικία με στόχο να αναζητήσει τον «χαμένο κρίκο» στην εξέλιξη του ανθρώπου. (Είχε την αδιάσειστη πεποίθηση ότι υπήρχε μόνο ένας «χαμένος κρίκος».)
Ανακαλύπτοντας ανθρωπίδες
Από το 1887 μέχρι το 1895, ο Ντυμπουά ερεύνησε σε πιθανές θέσεις κοντά σε ποτάμια και μέσα σε σπήλαια, πρώτα στη Σουμάτρα και μετά στην Ιάβα.
Το 1891 ανεκάλυψε υπολείμματα οστών ενός είδους που περιέγραψε ως «ένα είδος μεταξύ ανθρώπων και πιθήκων» και το ονόμασε Pithecanthropus erectus (= «πιθηκάνθρωπος που στέκεται όρθιος») ή «άνθρωπο της Ιάβας». Σήμερα ωστόσο ταξινομείται στο γένος «άνθρωπος» ως Homo erectus (ο «όρθιος άνθρωπος»), κατά μερικούς και στο υποείδος Homo erectus erectus. Αυτά υπήρξαν τα πρώτα δείγματα υπολειμμάτων από πρώιμες ανθρωπίδες που βρέθηκαν ποτέ έξω από την Αφρική και την Ευρώπη. Εκείνη την εποχή ο Ντυμπουά έψαχνε σε θέσεις όπως το Σανγκίραν στην Κεντρική Ιάβα και το Τρίνιλ στην Ανατολική Ιάβα. Στη δεύτερη θέση βρήκε τα σημαντικά αυτά υπολείμματα.
Τα μετέπειτα χρόνια
Το 1897 ο Ντυμπουά ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας της βοτανικής και ζωολογίας από το Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ και δύο έτη αργότερα, το 1899, έγινε καθηγητής της γεωλογίας, μια θέση που δεν τον απέτρεψε από το να συνεχίσει έρευνες στην ανατομία. Διετέλεσε επίσης (από το 1897 έως το 1928) έφορος παλαιοντολογίας, γεωλογίας και ορυκτολογίας στο Μουσείο Τέυλερς, όπου διατηρούσε και τα δείγματα του H. erectus. (Σε αυτή τη θέση διαδέχθηκε τον Τιμπέριους Κορνέλις Βίνκλερ, έναν από τους πρώτους μεταφραστές, το 1860, του έργου του Δαρβίνου Η καταγωγή των ειδών και από τους πρώτους πρόμαχους της θεώριας της ανθρώπινης εξέλιξης.)
Παρά το ότι η επιστημονική κοινότητα είχε αρχίσει να στρέφεται αργά προς τις απόψεις του τις δεκαετίες του 1920 και του 1930, ο Ντυμπουά πέθανε πικραμένος στην κωμόπολη Χάλεν της Ολλανδίας, σε ηλικία 83 ετών. Θάφτηκε την ίδια μέρα στο Φένλο («Algemene Begraafplaats», κωδ. τάφου NH2\26\-\BR).
Η κληρονομιά και η μνήμη του
Η παλαιοντολογική συλλογή και το επιστημονικό αρχείο του Ντυμπουά βρίσκονται σήμερα στο Κέντρο (και μουσείο) Βιοποικιλότητας «Naturalis» στο Λέιντεν. Μια έκθεση εκεί είναι αφιερωμένη στα ευρήματά του του Homo erectus, όπου εκτίθεται ο ολότυπος του ανθρώπου της Ιάβας «Trinil 2».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ανθρωπολόγοι Κατηγορία:Γεωλόγοι Κατηγορία:Ανατόμοι
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 2018
Το 32ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών, διοργανώθηκε στις 10 και 11 Φεβρουαρίου 2018 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε για όγδοη φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός.
Νικητές
Πηγή:
Ομαδική βαθμολογία
Βαθμολογήθηκαν συνολικά 55 σωματεία.
{| class="wikitable" !width=50|Θέση !width=215|Σύλλογος !width=50|Βαθμολογία
Πηγή:
Παραπομπές
Κλειστου στιβου ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2018 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Ghosts 'n Goblins
Ghosts 'n Goblins, γνωστά στην Ιαπωνία ως Makaimura (ιαπωνικά: 魔界村, κυρ. "Χωρίο του Κόσμου των Δαιμόνων"), είναι μια σειρά βιντεοπαιχνιδιών πλατφόρμας run-and-gun που δημιουργήθηκε από τον Tokuro Fujiwara και αναπτύχθηκε από την Capcom. Η πρώτη είσοδος στη σειρά ήταν το Ghosts 'n Goblins, που κυκλοφόρησε σε arcades στις 7 Ιουλίου 1985. Στη συνέχεια, η σειρά μεταφέρθηκε και κυκλοφόρησε σε διάφορους προσωπικούς υπολογιστές, κονσόλες παιχνιδιών και πλατφόρμες για κινητές συσκευές και δημιούργησε πολλά σίκουελ και spin-offs.
Η κύρια σειρά επικεντρώνεται στην προσπάθεια του ιππότη Arthur να σώσει την πριγκίπισσα Prin-Prin από τον βασιλιά των δαιμόνων Astaroth. Τα κύρια spin-offs περιλαμβάνουν τη σειρά παιχνιδιών Gargoyle's Quest και Maximo.
Η σειρά στο σύνολό της έχει πουλήσει πάνω από 4,2 εκατομμύρια μονάδες και αποτελεί το 13ο franchise παιχνιδιών της Capcom με τις περισσότερες πωλήσεις. Έχει αποκτήσει φήμη μεταξύ των παικτών για το υψηλό επίπεδο δυσκολίας του.
Το πιο πρόσφατο παιχνίδι της σειράς, Ghosts 'n Goblins Resurrection, κυκλοφόρησε στις 25 Φεβρουαρίου 2021.
Κύρια σειρά
Η κύρια σειρά αποτελείται από πλατφόρμες run and gun με τους παίκτες να ελέγχουν έναν ιππότη με το όνομα Arthur, ο οποίος πρέπει να πολεμήσει μέσα από ορδές νεκρών για να σώσει την απαχθείσα πριγκίπισσα Prin-Prin (επίσης γνωστή ως Guinevere ή δεν κατονομάζεται εντελώς ανάλογα με το παιχνίδι/μετάφραση ) από τον δαίμονα βασιλιά Astaroth. Η υγεία και το μαγικό επίπεδο του Άρθουρ αντιπροσωπεύεται από την πανοπλία που φοράει, με τον Arthur να μπορεί να βρει καλύτερη πανοπλία και διάφορα όπλα σε σεντούκια θησαυρών κρυμμένα σε όλα τα στάδια του παιχνιδιού. Ακόμα κι έτσι, ανεξάρτητα από το πόσο ισχυρή είναι η πανοπλία που φοράει ο Άρθουρ, θα τη χάσει με ένα μόνο χτύπημα. Μόλις χάσει την πανοπλία του, ο Arthur μένει μόνο να φοράει τα μπόξερ του (μια εικόνα που έχει γίνει εμβληματική για τη σειρά). Στις περισσότερες από τις κύριες σειρές, μετά την ολοκλήρωση του παιχνιδιού, ο παίκτης αναγκάζεται να ξαναπαίξει τα στάδια του παιχνιδιού σε υψηλότερο επίπεδο δυσκολίας για να λάβει το "αληθινό" τέλος του παιχνιδιού. Η σειρά έχει κερδίσει φήμη μεταξύ των παικτών βιντεοπαιχνιδιών για το υψηλό επίπεδο δυσκολίας της.
Σειρά Gargoyle's Quest
Η σειρά Gargoyle's Quest είναι μια ομάδα παιχνιδιών περιπέτειας side-scrolling με ήπια στοιχεία βιντεοπαιχνιδιών ρόλων. Οι παίκτες ελέγχουν τον χαρακτήρα Firebrand, ένα χαρακτήρα που βασίζεται σε έναν εχθρό στην κύρια σειρά.
Capcom Party
Η Capcom κυκλοφόρησε μια σειρά από μίνι-παιχνίδια με θέμα τα Ghosts 'n Goblins με βάση το Flash για το Capcom Party. μια συνδρομητική υπηρεσία που σχετίζεται με την εφαρμογή Capcom Park i-mode για κινητά.
Wan Pakku Comics
Το 1986, το Ghosts'n Goblins διασκευάστηκε σε manga από τον Sawada Yukio και δημοσιεύτηκε από την Wan Pakku Comics, κυκλοφόρησε ως ιστορία πέντε μερών στη σειρά ανθολογίας Hisshō Tekunikku Kan Peki-ban.
Comic BomBom
Το Super Ghouls 'n Ghosts και το Gargoyle's Quest είναι δύο από τα βιντεοπαιχνίδια που εμφανίζονται στο manga με τίτλο Rock'n Game Boy, του Shigeto Ikehara και δημοσιεύτηκε από την Comic BomBom τον Οκτώβριο του 1989 έως τον Δεκέμβριο του 1991.
Corocoro Comic
Το Ghosts 'n Goblins, ήταν ένα από τα βιντεοπαιχνίδια που προσαρμόστηκαν σε ένα manga με τίτλο Famicom Ryu (1985-1987) και Nekketsu! Famicom Shounedan (1986-1987), έκδοση Comic Coro Coro.