cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τόμας Πρωτόπαπας
Θάνατος
Το πρωί της Κυριακής 17 Μαρτίου 2013, ξεκίνησε με το αυτοκίνητό του από το σπίτι του, με προορισμό το στούντιο στο οποίο θα γίνονταν τα γυρίσματα της εκπομπής Dr Cook. Κάποια στιγμή και ενώ είχε ήδη μπει στην Αττική Οδό, σταμάτησε στην άκρη του δρόμου για να τηλεφωνήσει, και λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, έπεσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα πάνω του ένα λευκό βανάκι. Η σύγκρουση ήταν σφοδρή και είχε ως αποτέλεσμα να χτυπήσει ο ηθοποιός στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου του και να υποστεί βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και πολύ σοβαρούς τραυματισμούς. Αμέσως μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο ΚΑΤ στην Κηφισιά Αττικής, όπου υπεβλήθη σε χειρουργική επέμβαση. Μετά το τέλος της επέμβασης, μεταφέρθηκε στην Εντατική Μονάδα Παρακολούθησης του ΚΑΤ, όπου παρέμεινε νοσηλευόμενος, για 66 ημέρες, μέχρι το απόγευμα της Τρίτης 21 Μαΐου 2013, οπότε και έφυγε από τη ζωή. Μετά το θάνατο του, ο δεύτερος κύκλος της σειράς Οι Βασιλιάδες αφιερώθηκε στη μνήμη του.
Προσωπική Ζωή
Διατηρούσε σχέση με την φοιτήτρια Ιωάννα Ζεμπερλίγκου, η οποία ήταν δίπλα του μέχρι την στιγμή του θανάτου του.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μοντέλα Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μεγάλο Νικομπάρ
Το Μεγάλο Νικομπάρ (αγγλικά: Great Nicobar) είναι νησί της Ινδίας και συγκεκριμένα το μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους των νήσων Νικομπάρ. Έχει έκταση 1.045 τ.χλμ. και 9.440 κατοίκους (2001). Μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Κάμπελ Μπέι. Επίσης το νοτιότερο άκρο του νησιού, το Σημείο Ίντιρα, είναι και το νοτιότερο σημείο της Ινδίας. Το νησί επλήγη σοβαρά από το τσουνάμι του σεισμού του Ινδικού Ωκεανού, το 2004, το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα πολλούς θανάτους, καθώς και την αποκοπή του νησιού από κάθε εξωτερική επαφή για περισσότερο από μια ημέρα.
Γκρειτ Νικομπαρ
Χαράλαμπος Κορωναίος
Ο Χαράλαμπος Κορωναίος (1916-2006), με καταγωγή από τα Κύθηρα, υπήρξε αυτοδίδακτος ζωγράφος, με βασικά θέματα τα τοπία και την ανθρώπινη μορφή που εκφράστηκε σε εξπρεσιονιστικό στυλ. Έργα του βρίσκονται στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στην Βαρκελώνη, στις Πινακοθήκες Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, της Καλαμάτας, της Νίκαιας, του Οργανισμού Βάμβακος, του Φιλολογικού συλλόγου Παρνασσού και σε ιδιωτικές συλλογές εσωτερικού και εξωτερικού. Υπήρξε μέλος του Καλλιτεχνικού Ελληνικού Επιμελητηρίου.
Προσπαθώ με το έργο μου να επικοινωνήσω άμεσα με τον θεατή και να τον συγκινήσω και να του μεταδώσω το μήνυμα της αληθινής τέχνης. Χ. Κορωναίος
Σωσίβιος
Ο Σωσίβιος (3ος αι. π.Χ.) ήταν ο κύριος υπουργός τού Πτολεμαίου Δ΄ Φιλοπάτορος (βασ. 221-203 π.Χ.) της Αιγύπτου.
Βιογραφία
Δεν γνωρίζουμε τους γονείς του· ίσως ήταν γιος τού Σωσιβίου των Ταρεντίνων αρχηγού των Σωματοφυλάκων (Ταρεντίνων) τού Πτολεμαίου Β΄. Δεν γνωρίζουμε πώς ανήλθε στη θέση τού υπουργού. Τον βρίσκουμε αμέσως μετά την άνοδο τού Πτολεμαίου Δ΄ στο θρόνο το 221 π.Χ. να ασκεί την πιο μεγάλη επιρροή επί τού νεαρού βασιλιά και στην πράξη να κρατά την κύρια διεύθυνση των υποθέσεων. Ο ίδιος αποδείχθηκε, όπως αναφέρει ο Πολύβιος, ικανό και επιδέξιο εργαλείο της εξουσίας: επί της υπουργίας του, αν όχι με την παρακίνησή του, ο Πτολεμαίος Δ΄ εκτέλεσε με τη σειρά: τον θείο του Λυσίμαχο, τον αδελφό του Μάγα και τη μητέρα του Βερενίκη Β΄. Σύντομα μετά ο Κλεομένης Γ΄ της Σπάρτης, τον οποίο με τους μισθοφόρους του επωφελήθηκε επιδέξια ο Σωσίβιος, έλαβε την ίδια τύχη.
Ενώ ο νεαρός βασιλιάς αφηνόταν στην πολυτέλεια και την κραιπάλη, η όλη διοίκηση τού βασιλείου φαίνεται να έχει αφεθεί στον Σωσίβιο, ο οποίος επέτρεψε τα οικονομικά και τη στρατιωτική άμυνα να πέσουν σε μία κατάσταση μέγιστης παρακμής. Έτσι, όταν ο Αντίοχος Γ΄ ο Μέγας κήρυξε τον πόλεμο εναντίον τού Πτολεμαίου Δ΄ και εισέβαλε στην Κοίλη Συρία, πέρασε λίγος χρόνος, ώσπου ο φαραώ και οι υπουργοί του μπόρεσαν να συγκεντρώσουν στρατό για να τού αντισταθούν. Ο Σωσίβιος τότε επέδειξε την επιδεξιότητά του: με διαπραγματεύσεις καθυστέρησε τη διαδικασία και έτσι κέρδισε χρόνο για να οργανώσει μισθοφορική δύναμη. Το 218 ο Πτολεμαίος Δ΄ πολέμησε στο πεδίο προσωπικά. Ο Σωσίβιος τον συνόδευσε και ήταν παρών στην αποφασιστική μάχη της Ραφία (Γάζας). Έπειτα από τη λήξη της εκστρατείας βρήκε μία πιο συμπαθή ασχολία, τη διαπραγμάτευση των όρων της συμφωνίας, καθώς ο Πτολεμαίος Δ΄ τού ανέθεσε να διευθετήσει την ειρήνη με τον Αντίοχο.
Κατά το υπόλοιπο της βασιλείας τού Πτολεμαίου Δ΄, ο Σωσίβιος φαίνεται πως κράτησε την ισχύ του, χωρίς αντίθεση, τη μοιράστηκε πάντως ως έναν βαθμό με τον κακόφημο Αγαθοκλή· δεν έχουμε πολλές πληροφορίες για την περίοδο αυτή. Συνέχισε την εξόντωση των συγγενών τού φαραώ· αυτή τη φορά εκτέλεσε την Αρσινόη Γ΄, αδελφή και σύζυγο εκείνου. Όσο όμως μεγάλες και αν ήταν οι τεχνικές του και οι ραδιουργίες του ως αυλικού, δεν ταίριαζε με τον συνάδελφό του Αγαθοκλή. Αν και, έπειτα από το τέλος τού Πτολεμαίου Δ΄ το 203 π.Χ., οι δύο υπουργοί ανέλαβαν στην αρχή μαζί την επιτροπεία τού νεαρού Πτολεμαίου Ε΄ Επιφανούς, ο Σωσίβιος φαίνεται πως σύντομα υποσκελίστηκε από τον επίβουλο ανταγωνιστή του και εκτελέστηκε. Ωστόσο οι λεπτομέρειες των γεγονότων αυτών δεν μας είναι γνωστές.
Άκτον Βέιλ
Το Άκτον Βέιλ (αγγλικά: Acton Vale) είναι μια βιομηχανική πόλη του Καναδά και βρίσκεται στην Επαρχία Κεμπέκ. Ιδρυμένη το 1862, η πόλη του Άκτον Βέιλ σήμερα έχει πληθυσμό 7.978 κατοίκους και η έκτασή της φτάνει τα 90.96 χμ² (στοιχεία 2008). Πήρε το όνομά της από το Άκτον, ένα προάστιο του Λονδίνου στην Αγγλία. Στο παρελθόν ήταν κέντρο παραγωγής χαλκού ενώ σήμερα διαθέτει βιομηχανία παπουτσιών, λάστιχου, και μάλλινων υφασμάτων.
"La Pensée de Bagot" είναι η δημοτική εφημερίδα
Εκπαίδευση
Η πόλη έχει πέντε σχολεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Κεμπέκ Κατηγορία:Κεμπέκ
Σέριφος
Από την αρχαιότητα είναι γνωστή σαν άγονο νησί. Η ψηλότερη κορυφή είναι ο Τούρλος και έχει 585 μ. υψόμετρο. Το υπέδαφός της έχει κοιτάσματα αιματίτη (Fe2O3) και μαγνητίτη (Fe3O4) που σχηματίσθηκαν από μεταμόρφωση επαφής στα όρια μίας γρανιτικής διείσδυσης και είναι κοιτάσματα τύπου skarn πλούσια σε διάφορα ορυκτά. Στη νοτιοδυτική περιοχή της νήσου, θέση Κούνδουρο, υπάρχουν κοιτάσματα χαλκού καθώς και υπολείμματα εκκαμίνευσης μεταλλευμάτων χαλκού στη θέση με το εύγλωττο τοπωνύμιο «Σκουριές». Οι σκουριές χαλκού στη θέση αυτή πάνω από τον παρακείμενο κόλπο του Αβεσσαλού, στέκουν εκεί αψευδείς μάρτυρες μεταλλουργικών δραστηριοτήτων από την προϊστορική εποχή έως την ύστερη αρχαιότητα.
Στην περιοχή Μούτουλα, στο Βόρειο τμήμα του νησιού, κοντά στον οικισμό Γαλανή, είναι γνωστή μία μικρή εμφάνιση μικτών θειούχων ορυκτών, όπου κατά το παρελθόν έγινε περιορισμένη εκμετάλλευση. Το 2004 κατασκευάστηκε φράγμα χωρητικότητας 700.000 m³ στην τοποθεσία «Στενό» κοντά στο Λιβάδι για την ύδρευση και άρδευση του νησιού.
Γνωστές παραλίες είναι τα Λιβαδάκια, το Καλό Αμπέλι, το Γάνεμα και η Βαγιά στον νότο, το Μαλλιάδικο, το Μεγάλο Λιβάδι και ο Αβεσσαλός στα δυτικά, η Συκαμιά, ο Πλατύς Γιαλός και τα Δυο Γιαλούδια στα βόρεια και η Ψιλή Άμμος, ο Άγιος Σώστης, ο Άγιος Ιωάννης και η Λια στα ανατολικά. Το νησί έχει τρεις κύριους ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Ο πρώτος οδηγεί από το Λιβάδι στη Χώρα. Μετά τη Χώρα ο δρόμος διακλαδίζεται. Ένας δρόμος καλύπτει το βόρειο και το ανατολικό τμήμα του νησιού (βόρειος περιφερειακός) και ο άλλος το νοτιοανατολικό (νότιος περιφερειακός). Και οι δύο διακλαδώσεις επιστρέφουν κυκλικά από τα νότια στο Λιβάδι. Κοντά στη Σέριφο βρίσκονται οι νησίδες Σεριφοπούλα στον Βορρά και Βους στα ανατολικά.
Αρχαιότητα
thumb|300px|Το Λιβάδι από τη Χώρα Σερίφου Σύμφωνα με τις αρχαίες μαρτυρίες πρώτοι κάτοικοι της Σερίφου ήταν Αιολείς από τη Θεσσαλία, ενώ αργότερα στο νησί έφτασαν Ίωνες άποικοι από την Αθήνα. Μεταλλεία σιδήρου και χαλκού υπήρχαν από την αρχαιότητα και οι μεταλλουργικές δραστηριότητες ανάγονται στους Πρωτοκυκλαδικούς χρόνους (3η π.Χ. χιλιετία). Ιδιαίτερα αρχαιολογικά ευρήματα στη Σέριφο δεν υπάρχουν. Τα μόνα αρχαία κτίσματα που σώζονται είναι μαρμάρινοι πύργοι με πιο γνωστό τον Ασπρόπυργο, στον όρμο του Κουταλά, ο ορθογώνιος Ψαρόπυργος (ή καναπές του Κύκλωπα) στη χερσόνησο του Κύκλωπα, στα νοτιοδυτικά του Μεγάλου Λιβαδιού και ένας κυκλικός πύργος, κατασκευασμένος από μάρμαρο και γνεύσιο στον αυχένα της χερσονήσου της Κεφάλας. Ορισμένοι εξ αυτών φαίνεται ότι συνδέονται με τις μεταλλευτικές και μεταλλουργικές δραστηριότητες.
Επίσης στην αρχαιότητα υπήρχε η παράδοση ότι οι βάτραχοι της Σερίφου είναι άφωνοι, η οποία απαντά σε αρκετούς αρχαίους συγγραφείς. Φαίνεται να υπήρχε και η παροιμιώδης έκφραση σερίφιος βάτραχος ή βάτραχος εκ Σερίφου για άφωνους ανθρώπους. Το βυζαντινό λεξικό Σούδα περιέχει το λήμμα Βάτραχος ἐκ Σερίφου: ἐπὶ τῶν ἀφώνων. παρόσον οἱ ἐν Σερίφῳ βάτραχοι κομισθέντες εἰς Σκῦρον οὐκ ἐφθέγγοντο. .
Από τη Σέριφο έχουν βρεθεί αρχαία νομίσματα από τον 6ο π.Χ. αιώνα και έπειτα, τα οποία απεικονίζουν τον Περσέα, την κεφαλή της Μέδουσας ή τον σερίφιο βάτραχο, που συνδέεται με την τοπική λατρεία του Περσέα. Στους Ρωμαϊκούς χρόνους το νησί είναι τόπος εξορίας. Επί Τιβερίου, εξορίζεται ο Κάσσιος Σεβήρος, εχθρός της Συγκλήτου λόγω της ταπεινής του καταγωγής και της κακοποιού ζωής του. Επίσης η Βιστιλία το 19 μ.Χ. για ακολασία.
Μέσοι χρόνοι
thumb|250px|Η μονή Ταξιαρχών Η ιστορία της Σερίφου τον Μεσαίωνα είναι όμοια με αυτήν των υπόλοιπων Κυκλάδων. Την εποχή που ιδρύθηκε το Δουκάτο του Αιγαίου περιήλθε και αυτή σε οικογένειες Ιταλών ευγενών, των αδελφών Γκίζι, οι οποίοι τη διοικούσαν ως υποτελείς στον Δούκα του Αιγαίου, ενώ έπεφτε συχνά θύμα πειρατικών επιδρομών με αποκορύφωμα την επιδρομή του Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα το 1537. Το 1566 όλες οι Κυκλάδες περιήλθαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία, όπου και παρέμειναν ως την Επανάσταση του 1821.
Στη Σέριφο βρίσκεται και η Μονή Ταξιαρχών, η οποία είναι μονή φρούριο και χρονολογείται από το 1572. Ιδρύθηκε με την έλευση της εικόνας των Ταξιαρχών από την Κύπρο. Είναι χτισμένη με ψηλούς εξωτερικούς τοίχους (περί τα 10 μέτρα ύψος) με πολεμίστρες και τα κελιά και το καθολικό βρίσκονται εντός των τειχών. Στο παρελθόν ήταν πλούσια και διέθετε κειμήλια και ακίνητη περιουσία και σε γειτονικά νησιά. Για τον λόγο αυτόν ήταν συχνά αντικείμενο επιδρομών από πειρατές. Στη Μονή λειτούργησε αλληλοδιδακτικό σχολείο.
Νεότεροι χρόνοι
thumb|left|Μεταλλωρύχοι στη Σέριφο το 1895thumb|left|220px|Το νεοκλασικό κτήριο που ήταν η έδρα της μεταλλευτικής εταιρίαςΑπό τα τέλη του 19ου αιώνα ξεκίνησε η συστηματική εξόρυξη μετάλλων από εταιρείες στις οποίες είχε παραχωρηθεί το αποκλειστικό δικαίωμα από το κράτος. Πρώτη ήταν η «Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρία» το 1869, η οποία εξήγε ακατέργαστο σιδηρομετάλλευμα σε ευρωπαϊκές χώρες. Το 1880 την εκμετάλλευση των σιδηρομεταλλευμάτων του νησιού ανέλαβε κυρίως, η ανώνυμος μετοχική εταιρεία ''« Α.Ε. Μεταλλείων Σερίφου και Σπηλιαζέζης (εν Λαυρίω)» (Société des Mines de Sériphos et de Spiliazeza (Au Laurium)'' που ίδρυσε στο Παρίσι, στις 2 Σεπτεμβρίου 1880, ο Ανδρέας Συγγρός και οι άμεσοι συνεργάτες του από την Τράπεζα της Κωνσταντινουπόλεως, Στέφανος Σκουλούδης, Ιωάννης Δ. Βούρος και Γεώργιος Κορωνιός. Άλλα ιδρυτικά μέλη ήταν ο Ανάργυρος Σιμόπουλος, ο Θεόφραστος Παπαδάκης και άλλοι τέσσερις από τον κόσμο του κεφαλαίου του Παρισιού οι : Λεόν Αλφασσά και βαρώνος Αιμίλιος ντε Ερλάνγκερ τραπεζίτες, ο κόμης του Λουβενκούρ και ο Πέτρος Μαξιμιλιανός Ουτρέ κτηματίες. Η εταιρεία που είχε την έδρα της και τους πρώτους κυριότερους μεγαλομετόχους της στο Παρίσι, διοικούταν από δωδεκαμελές συμβούλιο το οποίο όριζε ένα γενικό αντιπρόσωπο στην Ελλάδα και προσλάμβανε ένα Διευθυντή των εργασιών στα μεταλλεία Σερίφου και ένα Διευθυντή στο μεταλλείο της Σπηλιαζέζας στο Λαύριο. Αρχικά η εταιρεία διήλθε οικονομική κρίση και ξέσπασαν οι πρώτες εργατικές αναταραχές. Η συστηματική εκμετάλλευση των σιδηρομεταλλευμάτων άρχισε γύρω στο 1885 όταν διευθυντής της εταιρείας ανέλαβε ο Γερμανός μηχανικός- μεταλλειολόγος Αιμίλιος Γρώμαν ή Γκρώμαν (Emil Grohmann). Η ανοδική πορεία συνεχίστηκε και μετά το θάνατό του (28 Νοεμβρίου 1904) όταν Διευθυντής ανέλαβε ο επίσης μηχανικός-μεταλλειολόγος γιος του, Γεώργιος Γρώμαν. Στο Μεγάλο Λιβάδι σώζεται νεοκλασικό κτήριο που έκτισε η Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία όπου στεγάζονταν τα γραφεία της διοίκησης και ταυτόχρονα χρησίμευε ως κατοικία του εκάστοτε Διευθυντή. Σώζονται επίσης εργατικές κατοικίες στο Μέγα Λιβάδι και στον Κουταλά, εργαστήρια και σκάλες φόρτωσης. thumb|right|220px|Τα γραφεία της μεταλλευτικής εταιρίας Η λειτουργία των μεταλλείων έφερε άνθηση στο νησί και ο πληθυσμός διπλασιάστηκε κατά την περίοδο 1880 – 1910 εξαιτίας της εισροής εργατών (μεταλλωρύχων) από άλλα κυκλαδίτικα νησιά. Τα μεταλλευτικά κέντρα αναπτύχθηκαν στους όρμους Μέγα Λιβάδι, Κουταλάς, Βαγία κ.α. Δεκάδες στοές ανοίχθηκαν στις πλαγιές του νησιού. Τα μεταλλεύματα μεταφέρονταν με σιδηροδρομικό δίκτυο στις σκάλες φόρτωσης οι οποίες κατασκευάστηκαν σε όλες σχεδόν τις περιοχές εξόρυξης. Σημαντικότερες εξ αυτών είναι οι σκάλες φόρτωσης στο Μέγα Λιβάδι και τον Κουταλά.
Το 1915 περίπου ξέσπασε κρίση στις τιμές των μετάλλων και η παραγωγή των μεταλλείων κατέρρευσε. Οι συνθήκες εργασίας στα μεταλλεία ήταν όμως κακές και τα εργατικά ατυχήματα πολύ συχνά. Τον Αύγουστο του 1916 κήρυξαν απεργία οι μεταλλωρύχοι στο Μεγάλο Λιβάδι ζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και μεγαλύτερους μισθούς. Οργανωτής της απεργίας ήταν ο τότε αναρχοσυνδικαλιστής Κώστας Σπέρας, ο οποίος είχε οργανώσει και άλλες απεργίες σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Επειδή η εργοδότρια εταιρεία ήταν αδιάλλακτη, οι μεταλλωρύχοι κατέλαβαν το λιμάνι και δεν επέτρεπαν στα πλοία επί 20 ημέρες να φορτώσουν μετάλλευμα. Στις 21 Αυγούστου 1916 επενέβη η χωροφυλακή και με διαταγή του επικεφαλής της άνοιξε πυρ κατά των απεργών που εμπόδιζαν τη φόρτωση με αποτέλεσμα να σκοτωθούν τέσσερις από αυτούς. Απαντώντας οι μεταλλωρύχοι επιτέθηκαν με πέτρες και ξύλα στους χωροφύλακες σκοτώνοντας τέσσερις (μεταξύ αυτών και τον επικεφαλής) και τραυματίζοντας περισσότερους. Οι απεργοί στη συνέχεια κατέλαβαν τα μεταλλεία και ύψωσαν γαλλική σημαία ζητώντας την προστασία της Γαλλίας. Η πράξη αυτή στη συνέχεια επικρίθηκε από το ΚΚΕ (που δεν είχε ιδρυθεί ακόμη τότε) ως απόδειξη ότι ο Σπέρας εξυπηρετούσε «αλλότρια» συμφέροντα. Σήμερα στο Μεγάλο Λιβάδι υπάρχει μνημείο προς τιμήν των νεκρών απεργών. Το 1925 τέθηκε σε εφαρμογή και στα μεταλλεία το οκτάωρο που είχε ήδη νομοθετηθεί το 1920.μικρογραφία|αριστερά|Το Μέγα Λιβάδι από ψηλά
Τις τελευταίες δεκαετίες γίνονται προσπάθειες διατήρησης της μεταλλευτικής μνήμης αλλά και των γεγονότων του 1916. Το 2016, εκατό χρόνια μετά, γιορτάστηκε η επέτειος των εκατό χρόνων από την ιστορική απεργία των μεταλλωρύχων.
Δήμος Σερίφου
Ο δήμος Σερίφου περιλαμβάνει το νησί της Σερίφου και τις γύρω νησίδες.
Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν τον δήμο Σερίφου: Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011, ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.29.Γ. αυτού.
Τοπική κουζίνα
Τοπικό φαγητό θεωρείται η ρεβιθάδα, που είναι ρεβίθια στον φούρνο με δενδρολίβανο.
Τοπικό έδεσμα της Σερίφου είναι η Λούζα. Η Λούζα είναι ένα είδος παστουρμά που παρασκευάζεται από το κρέας του χοίρου. Ο χοίρος σφάζεται συνήθως στα μέσα του Φθινοπώρου, όταν αρχίζει να πιάνει το κρύο. Το πιο κατάλληλο για λούζα μέρος του ζώου είναι η πλάτη το «ψάρι». Το κρέας αυτό κόβεται σε μακρόστενα κομμάτια και πασπαλίζεται με μπόλικο αλάτι, πιπέρι, κύμινο, μπαχάρι και κανέλα. Μετά περνιέται σε έντερο, που έχει πρώτα καλά πλυθεί και ύστερα σταθεί για δύο μέρες σε νερό με λεμόνι. Το κρέας περνιέται στο έντερο, ράβεται με σακοράφα και στρώνεται επάνω σε πλαστήρι-φαρδύ ξύλο. Πάνω στο ξύλο τοποθετούνται πέτρες, πάνω στις πέτρες άλλο πλαστήρι και πάνω στο δεύτερο πλαστήρι κι άλλες πέτρες. Αφήνεται έτσι για τρεις μέρες και εν συνεχεία αλατοπιπερώνεται και στραγγίζεται στον ήλιο. Η λούζα είναι έτοιμη σε ένα- ενάμιση μήνα περίπου, όταν θα έχει απόλυτα στεγνώσει. Τα κομμάτια της τα κρεμάμε ύστερα στην αποθήκη όπου φυλάσσονται τα τρόφιμα ή στην κουζίνα. Τρώγεται σαν μεζές του κρασιού σκέτη ή με αυγά.
Προσωπικότητες
Δημήτρης Καταλειφός, Ηθοποιός
Βιβλιογραφία
2001 ISBN 960-7280-14-8. (Βιβλιοκριτική από την Ελευθεροτυπία της 12/4/2002.)
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 2001-2002
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πόλο ανδρών της περιόδου 2001−2002, ήταν το 16ο πρωτάθλημα στην ιστορία της Α1 κατηγορίας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά.
Παραπομπές
2001 2002 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2001 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 2002
Black Sails (τηλεοπτική σειρά)
To Black Sails (Μαύρα Πανιά) είναι αμερικανική δραματική περιπετειώδης τηλεοπτική σειρά που περιγράφει μια ιστορία που λαμβάνει χώρα στο νησί Νιου Πρόβιντενς και αποτελεί πρίκουελ της νουβέλας «Το νησί των θησαυρών» του Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον. Η σειρά δημιουργήθηκε από τους Τζόναθαν Ε. Στάινμπεργκ (Jonathan E. Steinberg) και Ρόμπερτ Λέβιν (Robert Levine) για το συνδρομητικό τηλεοπτικό κανάλι Starz και η οποία πρωτοεμφανίστηκε διαδικτυακά δωρεάν στο Youtube και σε άλλες πλατφόρμες μετάδοσης και υπηρεσιών «βίντεο κατά παραγγελία» (video-on-demand) στις 18 Ιανουαρίου 2014. Η προβολή στην καλωδιακή τηλεόραση ακολούθησε αργότερα, μετά από μια εβδομάδα, στις 25 Ιανουαρίου 2014. Την εκτέλεση παραγωγής έχουν αναλάβει ο Στάινμπεργκ, μαζί με τους Μάικλ Μπέι (Michael Bay), Μπραντ Φούλερ (Brad Fuller) και Άντριου Φορμ (Andrew Form), ενώ οι Μάικλ Αντζέλι (Michael Angeli), Ντόρις Ήγκαν (Doris Egan) και Λέβιν είναι συνεκτελεστικοί παραγωγοί.
Στις 26 Ιουλίου 2014, το Starz ανανέωσε τη σειρά για μια δεύτερη σεζόν δέκα επεισοδίων, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 24 Ιανουαρίου 2015. Η πρώιμη ανανέωση βασίστηκε στις θετικές αντιδράσεις του κοινού προς τη σειρά στην έκθεση San Diego Comic-Con International. Στη Γαλλία και τη Γερμανία, το πρώτο επεισόδιο προβλήθηκε δυο εβδομάδες νωρίτερα, στις 10 Ιανουαρίου 2014, στο συνδρομητικό κανάλι Pay TV Channel Starz. Στις 17 Ιανουαρίου 2014 το Starz μετέδωσε το πρώτο επεισόδιο μέσω του Youtube, αλλά αργότερα άλλαξε την κατάσταση του βίντεο σε «ιδιωτικό».
Η σειρά ανανεώθηκε για μια τρίτη σεζόν στις 12 Οκτωβρίου 2014 και για μια τέταρτη στις 31 Ιουλίου 2015, πριν ακόμα προβληθούν αντίστοιχα η 2η και η 3η σεζόν.
Η σειρά ολοκληρώθηκε στις 2 Απριλίου 2017.
Πλοκή
Περίπου δυο δεκαετίες πριν από τα γεγονότα της νουβέλας «Το νησί των θησαυρών» και κατά τη διάρκεια της «Χρυσής Εποχής της Πειρατείας», ο φοβερός Κάπτεν Φλιντ φέρνει ένα νέο μέλος στο πλήρωμα, καθώς αγωνίζονται για την επιβίωσή τους στο νησί Νιου Πρόβιντενς. Σύμφωνα με το πρώτο επεισόδιο, «το 1715, στις Δυτικές Ινδίες, οι πειρατές του Νιου Πρόβιντενς απειλούν το θαλάσσιο εμπόριο στην περιοχή. Οι νόμοι των πολιτισμένων εθνών τους επικηρύσσουν 'hostis humani generis', εχθρούς της ανθρωπότητας. Σε απάντηση, οι πειρατές τηρούν ένα δικό τους δόγμα... πόλεμος ενάντια στον κόσμο».
Πραγματικά πρόσωπα πειρατών που παρουσιάζονται στη σειρά είναι οι Ανν Μπόνυ (Anne Bonny), Μπέντζαμιν Χόρνιγκολντ (Benjamin Hornigold), Τζακ Ράκαμ, Τσαρλς Βέιν (Charles Vane) και Νεντ Λόου (Ned Low). Η πλοκή συγκεντρώνεται στην καταδίωξη της ισπανικής γαλέρας που μετέφερε τον θησαυρό, Ούρκα δε Λίμα (Urca de Lima).
Παραγωγή
Η σειρά γυρίζεται στα Κέιπ Τάουν Φιλμ Στούντιος (Cape Town Film Studios) στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής με την τοπική εταιρεία παραγωγής Φιλμ Άφρικα (Film Afrika).
Οι τίτλοι αρχής δημιουργήθηκαν από την Ιμάτζιναρι Φόρσις (Imaginary Forces) και τις παραγωγούς Μισέλ Ντόχερτυ (Michelle Dougherty) και Κάριν Φονγκ (Karin Fong). Η μουσική, εμπνευσμένη από άσματα θαλασσόλυκων επιμελήθηκε από τον συνθέτη Μπερ ΜακΚρίρι, ο οποίος έχει επιμεληθεί και τις μουσικές των τηλεοπτικών σειρών Battlestar Galactica και The Walking Dead. Διαθέτει με ακρίβεια ένα μουσικό όργανο της περιόδου παρόμοιο με το χούρντι-γκούρντι.
Για την ποσότητα των λεπτομερειών που προστέθηκαν στα σκάφη, χρειάστηκαν πάνω από 300 εργαζόμενοι για να χτιστεί ένα μόνο πλοίο.
Η δεύτερη σεζόν έκανε πρεμιέρα στις 24 Ιανουαρίου 2015, αν και η σειρά είχε ήδη ανανεωθεί από τις 11 Οκτωβρίου 2014 για μια τρίτη σεζόν.
Άλλοι ηθοποιοί
• 2
Αποδοχή
Ο Τιμ Γκούντμαν (Tim Goodman) του The Hollywood Reporter αναφέρει πως «η φιλόδοξη αυτή πειρατική ιστορία βοήθησε πάρα πολύ, προχωρώντας πέρα από τις ελευθερίες της συνδρομητικής καλωδιακής τηλεόρασης που συχνά κολλάει στα μικρότερα σόου δείχνοντας βυζιά, αίμα και σεξ. Το Black Sails οδηγεί τον εαυτό του εκτός εκείνου του κόσμου μετά από κάποια επεισόδια και δημιουργεί μεγαλύτερες και πιο περίπλοκες ιστορίες». Ο Ρόμπερτ Λόυντ (Robert Lloyd) των Los Angeles Times έγραψε πως «το Black Sails είναι ένας θησαυρός πειρατών. Η σειρά του Starz αποδίδει την καθημερινή ζωή των πειρατών». Ο Τζεφ Γιένσεν (Jeff Jensen) της Entertainment Weekly είπε πως «ουδεμία ένοχη απόλαυση. To Black Sails είναι τόσο-αααρρργγγκκκ-καλό» (ελ. μτφ.). Ο Τομ Λονγκ (Tom Long) των Ντετροίτ Τάιμς (Detroit Times) σχολίασε πως «συμμαχίες που φτιάχνονται και σπάνε, μετατοπίσεις δύναμης προς αυτή και την άλλη μεριά, αίμα χύνεται, και οι πόρνες συνεχίζουν την πορνεία. Είναι περίεργα εθιστικό και οι ηθοποιοί - κυρίως Βρετανοί, Αυστραλοί και Καναδοί - είναι τόσο οξείς, όπως θα περιμένατε από τη συνδρομητική καλωδιακή».
Αντιθέτως, ο Μπράιαν Λόουρυ (Brian Lowry) από το περιοδικό Βαράιετι (Variety) έγραψε ότι «το Black Sails δεν πηγαίνει ποτέ αρκετά μακριά, εξελίσσεται σε ένα κουρασμένο κυνήγι θησαυρού με αδιάφορο κάστινγκ και απόθεμα χαρακτήρων. Συνυπολογίζοντας τον Μάικλ Μπέι μεταξύ των παραγωγών του, αυτή η νοτιοαφρικανική παραγωγή θα μπορούσε να δελεάσει τους θεατές που επιδιώκουν την περιπέτεια να βυθιστούν στα καταγάλανα νερά του, αλλά παρά τις κάποιες όμορφες πτυχές, η παράσταση αποδεικνύεται τελικά τόσο κούφια όσο τα σχεδιασμένα σε CGI πλοία της». Ο Τοντ Βαν Ντερ Βερφ του The A.V. Club είπε ότι «το Black Sails είναι μια όμορφη ψευδαίσθηση κατά καιρούς, αλλά βρίσκει το δρόμο του σπάνια πέρα από αυτό».
Η δεύτερη σεζόν της σειράς προς το παρόν κρατά μια βαθμολογία της τάξεως του 100% στο Rotten Tomatoes, βάση 5 κριτικών με μέσο όρο βαθμολογίας 8,6/10.
Βραβεύσεις
Το Black Sails έλαβε τέσσερις υποψηφιότητες για «Καλύτερο τραγούδι τίτλων αρχής», «Καλύτερο σχεδιασμό τίτλων αρχής», «Καλύτερα ειδικά ψηφιακά εφέ σε βοηθητικό ρόλο» και «Καλύτερη επεξεργασία ήχου για τηλεοπτική σειρά» στα 66α Βραβεία Έμμυ στις 16 Αυγούστου 2014.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πειρατές Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Starz
Άγιος Γεώργιος Γλυκορρίζου Άρτας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας,  δημοτικής ενότητας και δήμου Αρταίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρταίων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Echo (τηλεοπτική σειρά)
Το Echo είναι επερχόμενη Αμερικανική τηλεοπτική σειρά που δημιουργήθηκε από την Μάριον Ντέρε για την συνδρομητική υπηρεσία Disney+, βασισμένη στην ομώνυμη χαρακτήρα των Marvel Comics. Είναι προγραμματισμένη να είναι η δέκατη τηλεοπτική σειρά του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) σε παραγωγή από την Marvel Studios, αποτελώντας μια συνοχή με ταινίες και άλλες τηλεοπτικές σειρές του franchise, και είναι spin-off της σειράς Hawkeye (2021). Η σειρά ακολουθεί την Μάγια Λόπεζ, η οποία επιστρέφει στην πόλη στην οποία μεγάλωσε και πρέπει να αντιμετωπίσει το παρελθόν της. Η Ντέρε έχει τον ρόλο της βασικής σεναριογράφου με την Σίντνεϊ Φρίλαντ να ηγείται την σκηνοθετική ομάδα. Η σειρά επίσης παράχθηκε από την 20th Television.
Το Echo θα κυκλοφορήσει ολοκληρωτικά στο Disney+ στις 29 Νοεμβρίου του 2023, ως μέρος της Φάσης Πέντε του MCU.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Disney+ Κατηγορία:Hawkeye (τηλεοπτική σειρά, 2021) Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Πέμπτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Fox Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της Marvel Studios Κατηγορία:Επερχόμενες τηλεοπτικές σειρές
Πιτ Μάραβιτς
Ο Πίτερ Πρες «Πιτ» Μάραβιτς (αγγλικά: Peter Press "Pete" Maravich, σερβικά κυριλλικά: Петар Маравић, 22 Ιουνίου 1947 – 5 Ιανουαρίου 1988), ήταν Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με δεκαετή καριέρα στο NBA, ήταν πρώτος σκόρερ της περιόδου 1976–77.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αλικίπα της Πενσυλβάνια, μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Πίτσμπουργκ και μεγάλωσε στη Βόρεια Καρολίνα. Πρωταγωνίστησε στο κολέγιο με το LSU Tigers ενώ είχε για προπονητή τον πατέρα του Πρες Μάραβιτς, γιουγκοσλαβικής καταγωγής. Είναι ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στην πρώτη κατηγορία του NCAA με 3.667 πόντους και μέσο όρο 44,2 πόντους ανά παιχνίδι. Ήταν τρεις φορές πρώτος σκόρερ του κολεγιακού πρωταθλήματος. Όλα τα επιτεύγματά του σημειώθηκαν πριν από την υιοθέτηση της γραμμής τριών πόντων που δεδομένα θα αυτό αύξαναν την αριθμητική του συγκομιδή καθώς ήταν εξαιρετικός μακρινός σουτέρ, και παρόλο που δεν μπόρεσε να παίξει ως πρωτοετής σύμφωνα με τους τότε κανόνες του NCAA.
Ξεκίνησε την καριέρα του στο NBA από τους Ατλάντα Χοκς, όπου την πρώτη χρονιά είχε κατά μέσο όρο 23,2 πόντους αλλά οι ομάδα σημείωσε ρεκόρ 36-46, πτώση 12 νικών από την προηγούμενη χρονιά. Την τρίτη χρονιά είχε μέσο όρο 26,1 και 6,9 ασίστ στην καριέρα του το 1972-73 και κέρδισε την πρώτη του επιλογή σε NBA All-Star Game. Η μεγάλη ευστοχία του τον έκαναν γνωστό ως Πίστολ Πιτ (Pistol Pete), ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος του 1977 με μέσο όρο 31,1 πόντους αγωνιζόμενος με τους Νιου Ορλίνς Τζαζ μέχρι που οι τραυματισμοί τον ανάγκασαν να αποσυρθεί το 1980 μετά από 10ετή επαγγελματική καριέρα. Στις 25 Φεβρουαρίου 1977, σημείωσε 68 πόντους επί των Νιου Γιορκ Νικς και του σπουδαίου αμυντικού αντιπάλου Ουόλτ Φρέιζερ. Ένας από τους νεότερους παίκτες που εισήχθησαν ποτέ στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame, θεωρήθηκε ως ένα από τα μεγαλύτερα επιθετικά ταλέντα όλων των εποχών (έκλεισε την καριέρα του με μέσο όρο 24,2 πόντους ανά παιχνίδι ) και ένας από τους καλύτερους χειριστές της μπάλας. Αποσύρθηκε λόγω συνεχόμενων προβλημάτων τραυματισμών και έγινε ερημίτης για δύο χρόνια, ενώ παράλληλα είχε έρθει πιο κοντά στην θρησκεία. Απεβίωσε αιφνίδια σε ηλικία 40 ετών κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού το 1988 ως συνέπεια ενός μη διαγνωσμένου καρδιακού προβλήματος.
Είναι μέλος της επετειακής επιλογής των 50 κορυφαίων του NBA το 1996. Το 2021 συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 καλύτερων του NBA με τη συμπλήρωση 75 χρόνων ιστορίας του. Η φανέλα του έχει αποσυρθεί από τρεις ομάδες του NBA (Ατλάντα Χοκς, Γιούτα Τζαζ και Νιου Ορλίνς Πέλικανς), παρότι η τελευταία δεν ήταν ομάδα του πρωταθλήματος όταν ήταν εν ζωή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ατλάντα Χοκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιούτα Τζαζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
Αρσινόη της Μακεδονίας
Η Αρσινόη (έζησε τον 4ο ι. π.Χ.) ήταν η μητέρα τού Πτολεμαίου Α΄ Σωτήρος, βασιλιά της Αιγύπτου (323-283 π.Χ.).
Βιογραφία
Αρχικά ήταν παλλακίδα τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και λέγεται, ότι είχε δοθεί στον Λάγο, Μακεδόνα ευγενή, ενόσω ήταν ακόμη έγκυος στον Πτολεμαίο Α΄. Όμως αυτό είναι πιθανόν μετέπειτα μύθος, που κατασκευάστηκε για να δοξάσει τη Δυναστεία των Πτολεμαίων. Ο Πτολεμαίος Α΄ εθεωρείτο από τους Μακεδόνες ως γιος τού Φιλίππου Β΄.
Αλλά και με άλλο τρόπο οι Πτολεμαίοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους απογόνους της Δυναστείας των Αργεαδών: ισχυριζόταν, ότι η Αρσινόη ήταν κόρη τού Μελέαγρου, γιού τού Βάλακρου, γιού τού Αμύντα, γιού τού Αλεξάνδρου Α΄ της Μακεδονίας. Πάντως σύγχρονες έρευνες δείχνουν, ότι αυτό είναι κατασκεύασμα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Λάγο ευγενή από την Εορδαία και είχε τέκνο:
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013
Η Ρωσία φιλοξένησε για πρώτη φορά την αθλητική αυτή διοργάνωση, η οποία λαμβάνει χώρα από το 1983 υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Κλασικού Αθλητισμού (IAAF) και, γι'αυτή της την έκδοση, από τη Ρωσική Ομοσπονδία Στίβου (LAR). Τα αθλήματα σε πίστα τελέστηκαν εντός του Σταδίου Λουζνικί, ενώ τα αγωνίσματα δρόμου (μαραθώνιος και βάδειν) διεξήχθησαν υπό τη μορφή γύρων, κατά μήκος του Μόσκοβα, μεταξύ του σταδίου και του Κρεμλίνου, καθώς και στο πάρκο Λουζνικί για το αγώνισμα του βάδειν.
Συνολικά 1,974 αθλητές (1,106 άνδρες και 868 γυναίκες), προερχόμενοι από 206 ομοσπονδίες επί των συνολικά 212 μελών της IAAF, ήσαν εγγεγραμμένοι στη λίστα των συμμετεχόντων. Σαράντα επτά, συνολικά, αγωνίσματα περιλαμβάνονταν στο πρόγραμμα αυτής της διοργάνωσης (24 ανδρικά και 23 γυναικεία), είτις ο ίδιος αριθμός με αυτόν της προηγούμενης διοργάνωσης, η οποία είχε διεξαχθεί στην Νταεγού της Νότιας Κορέας.
Οι Τζαμαϊκανοί Γιουσέιν Μπολτ και Σέλι-Αν Φρέιζερ-Πράις κατάφεραν να καταταγούν πρώτοι στα 100 μ., τα 200 μ. και τα 4 × 100 μ., με τον Μπολτ να γίνεται με τα οκτώ χρυσά μετάλλια που έχει κατακτήσει συνολικά στη διοργάνωση αυτή, ο αθλητής με τις περισσότερες πρωτιές σε αυτή τη διοργάνωση μαζί με τους Αμερικανούς Καρλ Λιούις, Μάικλ Τζόνσον και Άλισον Φίλιξ. Ο Βρετανός Μοχάμεντ Φαρά κατάφερε να επιβληθεί στα 5.000 μ. και 10.000 μ., διπλή επιτυχία που ο Αμερικανός ΛαΣόν Μέριτ πέτυχε στα 400 μ. και 4 × 400 μ.. Δύο ηπειρωτικά ρεκόρ, τρία ρεκόρ των παγκοσμίων πρωταθλημάτων στίβου και είκοσι δύο καλύτερες επιδόσεις της χρονιάς σε παγκόσμιο επίπεδο ξεπεράστηκαν στη διάρκεια του παγκοσμίου πρωταθλήματος αυτού. Κανένα παγκόσμιο ρεκόρ, ωστόσο, δεν καταρρίφθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στίβος το 2013 2013 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα
Λεχρίτης
Με το όνομα αυτό φέρεται και ο επονομαζόμενος "Σύλλογος Λεχριτών Θεσσαλονίκης" που χρονολογείται από το 1925 και συνεστήθη από βετεράνους του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, από πρόσφυγες της Μικράς Ασίας καθώς και από Κωνσταντινοπολίτες στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά είχε το όνομα «Μποέμ» που στα γαλλικά σημαίνει γλεντζές (μποέμηδες, γλεντζέδες) αλλά επειδή, στη συνέχεια, δεν τους ταίριαζε ο ξενόφερτος τίτλος, αποφάσισαν να τον αλλάξουν σε Λεχρίτη από το ένζυμο που προκαλεί τη βράση της ρετσίνας ακόμη και από το κουνουπάκι που ζει και πεθαίνει γύρω από την κάνουλα του βαρελιού. Έτσι, προς άρση της παρεξηγημένης ερμηνείας, όπως αναφέρεται σε σχετικό έγγραφο του Συλλόγου, «ο Λεχρίτης είναι ένα άτομο που μπορεί να προέρχεται από όλα τα κοινωνικά στρώματα, να έχει σχέση με την εκλεκτή ρετσίνα, να είναι πότης, όχι μέθυσος και να έχει χιούμορ».
Κατηγορία:Εκφράσεις
Πώς να κλέψετε 1.000.000 δολάρια
Υπόθεση
Ο Τσαρλς Μπονέ (Χιου Γκρίφιθ) είναι πλαστογράφος έργων τέχνης και παραχωρεί ένα πλαστό γλυπτό του Μπενβενούτο Τσελίνι σε ένα μουσείο του Παρισιού. Την ίδια στιγμή η κόρη του Νικόλ (Όντρεϊ Χέπμπορν), πιάνει στα πράσα έναν κλέφτη έργων τέχνης, τον Σάιμον Ντέρμοτ (Πήτερ Ο' Τουλ) να προσπαθεί να κλέψει έναν πλαστό πίνακα από το σπίτι τους. Η Νικόλ δεν καταδίδει τον Σάιμον στην αστυνομία φοβούμενη ότι σε περίπτωση που γίνουν έρευνες το οικογενειακό τους μυστικό, ότι εμπορεύονται πλαστά έργα τέχνης θα αποκαλυφθεί, οδηγεί τον Σάιμον πίσω στο σπίτι του. Αργότερα μαθαίνει ότι το άγαλμα της Αφροδίτης, το οποίο ο πατέρας της παραχώρησε στο μουσείο τέχνης πρόκειται να υποστεί έλεγχο για τη γνησιότητά του. Φοβούμενη για τις συνέπειες αυτού του ελέγχου, η Νικόλ προσλαμβάνει τον Σάιμον να κλέψει το γλυπτό από το μουσείο τέχνης. Κατά την προσπάθεια αυτή οι δυο τους γνωρίζονται καλύτερα, με τη βιβλική έννοια.
Πληροφορίες παραγωγής
Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Γουίλιαμ Γουάιλερ, είχε αρχικά σκοπό να επανενώσει το πρωταγωνιστικό ζευγάρι της ταινίας Διακοπές στη Ρώμη (Roman Holiday, 1953) Όντρεϊ Χέπμπορν και Γκρέγκορι Πεκ, αλλά τα σχέδιά του δεν ευοδώθηκαν. Η Χέπμπορν είχε βραβευτεί με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην εν λόγω ταινία. Η ταινία επρόκειτο να είναι πιο σκοτεινή και γι' αυτό το λόγο προσέγγισε το Στάνλεϊ Κιούμπρικ που είχε πρόσφατα σκηνοθετήσει την αστυνομική ταινία Το Χρήμα της Οργής (The Killing). Η ταινία γυρίστηκε τελικά αρκετά χρόνια αργότερα σε μορφή κωμωδίας και ο πρωταγωνιστικός ρόλος πήγε στον Πήτερ Ο' Τουλ. Ο ρόλος του Λίλαντ, που δόθηκε τελικά στο Ίλαϊ Γουάλακ, είχε ανατεθεί αρχικά στον Τζορτζ Σι Σκοτ, ο οποίος απολύθηκε από το σκηνοθέτη όταν την πρώτη μέρα έφτασε καθυστερημένος στα γυρίσματα.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε ευνοϊκές κριτικές μετά την προβολή της και φέρει βαθμολογία 100% στην ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Γουίλιαμς Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες
Βρυκούς
μικρογραφία|Βρουκούντα, το καμπαναριό του Άη Γιάννη. Η Βρυκούς ήταν μία από τις τέσσερις αρχαίες πόλεις της νήσου Καρπάθου που όλες μαζί αποτελούσαν την Καρπαθιακή τετράπολη. Βρισκόταν στη βόρεια ακτή του νησιού στη σημερινή χερσόνησο της Βρουκούντας (ακριβέστερα χερσόνησο του Νεππορείου). Στη χερσόνησο αυτή υπάρχει νεκρόπολη και ερείπια αρχαιοελληνικού και ελληνιστικού οικισμού, ενώ έχουν βρεθεί και πολλές επιγραφές.
Σύμφωνα με ψήφισμα του Δήμου των Βρυκουντίων στην πόλη τελούνταν αγώνες αφιερωμένοι στον Ασκληπιό όπου συμμετείχαν και οι τέσσερις Καρπαθιακές πόλεις. Η Βρυκούς πιστεύεται ότι εγκαταλείφθηκε τον 7ο αιώνα μ.Χ. λόγω των αραβικών επιδρομών ή ότι καταστράφηκε από σεισμό.
Η πιο γνωστή επιγραφή που έχει βρεθεί είναι το λεγόμενο "Δωρικό" ψήφισμα το οποίο αναφέρεται στον Σάμιο γιατρό Μηνόκριτο γιο του Μητρόδωρου που είχε ασκήσει την ιατρική στη Βρυκούντα για περισσότερα από είκοσι χρόνια. Σύμφωνα με το ψήφισμα αυτό ο Μηνόκριτος τιμήθηκε για τις καλές του υπηρεσίες προς τον Δήμο με δημόσιο έπαινο και με χρυσό στεφάνι, ενώ του δινόταν το δικαίωμα να συμμετέχει στις ιερές τελετές και στις γιορτές της πόλης. Τέλος μαρμάρινη στήλη που έφερε εγχάρακτο το ψήφισμα αυτό τοποθετήθηκε στον περίβολο του ναού του Πορθμίου Ποσειδώνος που εκτιμάτα ότι βρισκόταν στην Καρπαθιακή ακτή του στενού της Σαρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Καρπάθου Κατηγορία:Όλυμπος Καρπάθου Κατηγορία:Δωρικές αποικίες
Ντέιβιντ Τζιλ
Ο Ντέιβιντ Τζιλ (David Gill, Αμπερντίν, 12 Ιουνίου 1843 - Λονδίνο, 24 Ιανουαρίου 1914) ήταν Σκωτσέζος αστρονόμος.
Από το 1879 και επί 23 χρόνια διεύθυνε το αστεροσκοπείο του Ακρωτηρίου της Καλής Ελπίδος. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη φωτογραφική απεικόνιση και καταγραφή των αστέρων του Νοτίου ημισφαιρίου και όσων βρίσκονται γύρω απο τον Νοτίου Πόλου. Επίσης ασχολήθηκε και με παρατηρήσεις μικρών πλανητών προς καθορισμό της ηλιακής παράλλαξης.
Ο Τζιλ δημοσίευσε έργα στα Χρονικά του Αστεροσκοπίου της Καλής Ελπίδας (Annals of the Cape Observatory) και στα Χρονικά της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (Royal Astronomical Society), καθώς επίσης και την ιστορία του Αστεροσκοπείου αυτού και έκθεση περί της γεωδαιτικής επιθεώρησης της Νοτίου Αφρικής.
To 1900 έλαβε τον τίτλο του σερ. Προς τιμήν του έχει ονομαστεί ένας κρατήρας στη Σελήνη (σε σεληνιακές συντεταγμένες 63.9° S, 75.9° E) και ένας στον Άρη
Πηγές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 20ού αιώνα
Στρατάρχης
Η προέλευση του όρου χρονολογείται στον πρώιμο Μεσαίωνα. Σήμαινε αρχικά τον κάτοχο των αλόγων του βασιλιά από την εποχή των πρώιμων Φράγκων βασιλιάδων.
Το παραδοσιακό χαρακτηριστικό που διακρίνει έναν Στρατάρχη είναι μια σκυτάλη, η στραταρχική ράβδος. Η στραταρχική ράβδος στην αρχή ήταν απλό κομμάτι ξύλου, αλλά από τον 18ο αιώνα άρχισε να διακοσμείται, ορισμένες φορές ακόμα και με χρυσό και διαμάντια. Μερικές φορές το διακριτικό μπορεί να μην είναι σκυτάλη, όπως συμβαίνει στη Ρωσία μετά το 1991 και προηγουμένως στην πρώην Σοβιετική Ένωση, που χρησιμοποιούσε ένα ασημένιο αστέρι που αναφέρεται ως αστέρι του στρατάρχη.
Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Ο όρος «στρατάρχης» (στρατός + άρχων) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, τον 9ο-11ο αιώνα και αναφέρονταν σε τάξη ανώτερων αξιωματούχων που επιτελούσαν οικονομικά και διοικητικά καθήκοντα στον στρατό, στους οποίους περιλαμβάνονταν ο Εταιριάρχης (διοικητής της μισθοφορικής σωματοφυλακής), ο Δρουγγάριος του Πλωίμου, ο Λογοθέτης των Αγελών που επόπτευε τα κρατικά ιπποφορβεία (μητάτα), ο Κόμης του Στάβλου, και ο πρωτοσπαθάριος επικεφαλής του σώματος των «βασιλικών ανθρώπων». Προς το τέλος του 11ου αιώνα ο όρος έπαψε να έχει την αρχική ουσιαστική χρήση και χρησιμοποιήθηκε ως τιμητικό επίθετο για διακριθέντες στρατηγούς, με τις παραλλαγές «Μέγας Στρατάρχης» και «Πανστρατάρχης». Για παράδειγμα αναφέρονται ως «στρατάρχες» ο μυθικός ήρωας Διγενής Ακρίτας, ή διάσημοι στρατηλάτες του παρελθόντος, όπως ο Βελισσάριος.
Νεότερη Ελληνική Ιστορία
Την 28η Οκτωβρίου 1949, ως αναγνώριση των υπηρεσιών που προσέφερε στη χώρα κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 και τον εμφύλιο πόλεμο ο Αλέξανδρος Παπάγος, του  απονεμήθηκε από τον  Βασιλιά Παύλο ο βαθμός του στρατάρχη.
Άλλες χώρες
Στις περισσότερες δυτικές χώρες, ο αντίστοιχος βαθμός (αγγλ. Marshal ή Field Marshal, γερμ. Generalfeldmarschall, γαλλ. Maréchal, ρωσ. Маршал, κλπ) προέρχεται από τον αρχαίο γερμανικό τίτλο Marh-scalc («ιπποκόμος») της φραγκικής βασιλικής αυλής (πρβλ. αντίστοιχα τον πρωτοστράτορα στο Βυζάντιο). Εξελληνισμένα αναφέρεται και ως μαρεσάλος, ιδιαίτερα για τη μεσαιωνική περίοδο.
Σε ορισμένες χώρες όμως, ο όρος χρησιμοποιείται για κατώτερους βαθμούς, π.χ. στην Ισπανία ο mariscal de campo και στη Γαλλία ο maréchal de camp στο παρελθόν ήταν βαθμοί ισοδύναμοι του υποστράτηγου, στο δε σύγχρονο ιταλικό στρατό, maresciallo αντιστοιχεί στον ανθυπασπιστή, και στον γαλλικό στρατό επιβιώνει ο βαθμός του Maréchal des logis, που αντιστοιχεί στον λοχία.
Στις ισπανόφωνες χώρες, ο ανώτατος βαθμός είναι αυτός του Capitán general, ενώ στις αραβικές χρησιμοποιείται ο αντίστοιχος όρος Mushir. Στις ΗΠΑ, λόγω της ήδη διαδεδομένης χρήσης του όρου «marshal» από την ομοσπονδιακή αστυνομία, προτιμήθηκε ο βαθμός να ονομαστεί General of the Army (Στρατηγός του Στρατού).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στρατιωτικοί βαθμοί
Νικόλαος Φωτιάς
Ο Νικόλαος Φωτιάς (1904 – 24 Ιανουαρίου 1987) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και πανεπιστημιακός. Υπηρέτησε ως υπουργός στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του 1974.
Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα
Το Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα (αγγλ. Democratic Unionist Party) είναι πολιτικό κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας. Είναι το μεγαλύτερο κόμμα στην Εθνοσυνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας ενώ, μαζί με το Ενωτικό Κόμμα του Άλστερ, είναι τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της Ιρλανδίας που τάσσονται υπέρ της παραμονής της Βόρειας Ιρλανδίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Νικόλαος Φωτιάς
Σταδιοδρομία
Καταγόταν από την Κόρινθο. Δίδαξε Οικονομικές Επιστήμες ως καθηγητής. Υπήρξε πρύτανης του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1952 ως το 1953. Διετέλεσε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας του Καραμανλή από τις 9 Οκτωβρίου 1974 ως τις 21 Νοεμβρίου 1974. Πέθανε το 1987.
Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1971 από τον Ίαν Πέσλεϊ και τωρινός αρχηγός του είναι η Άρλιν Φόστερ. Έχει στενούς δεσμούς με την προτεσταντική εκκλησία, ειδικότερα με την Ελεύθερη Πρεσβυτεριανή Εκκλησία του Άλστερ που ιδρύθηκε από τον Πέσλεϊ, ενώ θεωρείται ως προτεσταντικό κόμμα.
Νικόλαος Φωτιάς
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Πρυτάνεις Ελληνικών Πανεπιστημίων
Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα
Μετά τη Συμφωνία του Αγίου Ανδρέα του Οκτωβρίου του 2006, το Δημοκρατικό Ενωτικό Κόμμα συμφώνησε με το Ιρλανδικό ρεπουμπλικανικό Σιν Φέιν για διαίρεση των εξουσιών ανάμεσα στα δύο κόμματα στη Βόρεια Ιρλανδία. Μετά την πραγματοποίηση της συμφωνίας, πραγματοποιήθηκε εσωτερικός διχασμός στο κόμμα. Πολλά από τα ηγετικά του στελέχη, όπως οι βουλευτές Νάιτζελ Ντοντς, Ντέιβιντ Σίμπσον και Γκρέγκορι Κάμπελ βρέθηκαν ενάντια στην απόφαση του Πέσλεϊ. Η συντριπτική πλειοψηφία των βουλευτών του κόμματος συμφώνησε με την απόφαση του κόμματος, ωστόσο ο μοναδικός βουλευτής του κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Τζιμ Άλιστερ και επτά δημοτικοί σύμβουλοι αποχώρησαν από το κόμμα, ιδρύοντας έτσι το κόμμα Παραδοσιακή Ενωτική Φωνή τον Δεκέμβριο του 2007.
Το κόμμα είναι το μεγαλύτερο κόμμα της Βόρειας Ιρλανδίας, με οκτώ βουλευτές στη Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλείου και 38 έδρες στην Εθνοσυνέλευση της Βόρειας Ιρλανδίας, καθώς και μία έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Λάγος (πατέρας του Πτολεμαίου Α΄)
Ο Λάγος (έζησε τον 4ο αι. π.Χ.) από τη Δυναστεία των Πτολεμαίων καταγόταν από την Εορδαία της Μακεδονίας. Ήταν ο πατέρας ή ο υποτιθέμενος πατέρας τού Πτολεμαίου Α΄ Σωτήρος, πρώτου Μακεδόνα βασιλιά της Αιγύπτου και ιδρυτή της δυναστείας εκεί.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε την Αρσινόη της Μακεδονίας, παλλακίδα τού Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας. Λέγεται, ότι αυτή ήταν ήδη έγκυος στον Πτολεμαίο Α΄ και πράγματι οι Μακεδόνες έβλεπαν τον Πτολεμαίο Α΄ ως γιο τού Φιλίππου Β΄. Είναι όμως πιθανό αυτό να είναι μεταγενέστερος μύθος, κατασκευασμένος για να δοξάσει τη δυναστεία των Πτολεμαίων.
Από ένα ανέκδοτο καταγεγραμμένο από τον Πλούταρχο, είναι σαφές, ότι ο Λάγος είχε αδιευκρίνιστη καταγωγή. Έτσι, όταν ο Θεόκριτος καλεί τον Πτολεμαίο Α΄ απόγονο τού Ηρακλή, τον θεωρεί από τη μεριά της μητέρας του και τού Φιλίππου Β΄, καθώς η Δυναστεία των Αργεαδών καταγόταν από τον ήρωα. Ο Πτολεμαίος Α΄ καλείται και Πτολεμαίος ο Λάγου και η Δυναστεία των Πτολεμαίων ονομάζεται και Δυναστεία των Λαγιδών.
Μερικοί θεώρησαν, ότι ο Λάγος μετά νυμφεύτηκε την Αντιγόνη της Μακεδονίας, ανιψιά τού Αντιπάτρου, με την οποία έγινε ο πατέρας της Βερενίκης Α΄, μετέπειτα συζύγου τού Πτολεμαίου Α΄, αλλά αυτό βασίστηκε σε λανθασμένη ανάγνωση ενός φθαρμένου σχολίου. Αυτός που νυμφεύτηκε την Αντιγόνη και έκανε τη Βερενίκη Α΄ είναι με βεβαιότητα ο Μάγας ο Μακεδών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αρσινόη της Μακεδονίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων
Αντώνιος Τασσόγλου
Ο Αντώνιος Τασσόγλου (1843 - 1892) ήταν Έλληνας ηθοποιός, από τους πρώτους του νεότερου ελληνικού θεάτρου.
Το 1886 σχημάτισε δικό του θίασο και έδωσε παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη στην Κωνσταντινούπολη και σε άλλες πόλεις, τουρκοκρατούμενες ακόμη, του ελλαδικού χώρου. Πέθανε στην Αθήνα το 1892.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λετονίας
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λετονίας (λετονικά: Latvijas Futbola Virslīga) αναφέρεται και ως SMScredit.lv Virslīga για εμπορικούς λόγους, είναι η σημαντικότερη διοργάνωση ποδοσφαίρου της Λετονίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη κατά τις περιόδους ανεξαρτησίας της χώρας, αρχικά κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου και στη συνέχεια μετά το 1991 οπότε η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε ξάνα. Τους περισσότερους τίτλους κατέχει η Σκόντο ΦΚ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Λετονίας
Νιου Γιορκ Νικς
Οι Νιου Γιορκ Νικς (αγγλικά: New York Knicks, επίσημα: New York Knickerbockers) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης μέλος του NBA με έδρα τη Νέα Υόρκη. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1946 και ήταν η ίδια ιδρυτικό μέλος της BAA (Basketball Association of America), ενώ εντάχθηκε στο NBA όταν οι δύο διοργανώσεις συγχωνεύθηκαν.
Οι Νικς είναι μία από τις μόλις 2 ιδρυτικές ομάδες του NBA που εξακολουθούν να έχουν την ίδια έδρα από την ίδρυση τους μαζί με τους Μπόστον Σέλτικς.
Τα πρώτα χρόνια
Το πρώτο παιχνίδι των Νικς στο ΒΑΑ παίχτηκε στην 1η Νεμβρίου του 1946 ενάντια στους Τορόντο Χάσκις εκτός έδρας το οποίο οι Νικς κέρδισαν με 68-66. Πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν ο Νιλ Κόχλαν και η ομάδα στη διάρκεια της θητείας του συμμετείχε στα πλέι-οφ. Πριν η ομάδα συμπληρώσει 10 χρόνια συμμετοχής στο ΝΒΑ κατάφερε να φτάσει μέχρι τους τελικούς της διοργάνωσης 3 σερί φορές (1951,1952,1953) χωρίς όμως να κερδίσει. Οι Νικς ήταν η πρώτη ομάδα στην οποία αγωνίστηκε Αφρο-Αμερικάνος παίχτης (Ο Νατ Κλίφτον) το 1950.
Το πρώτο μισό της δεκαετίας του '60 οι Νικς αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες και τερμάτιζαν διαρκώς τελευταίοι στην ανατολική περιφέρεια εκείνες τις σεζόν. Εκείνο το χρονικό διάστημα οι Νικς υπέστησαν τις πιο βαριές ήττες στην ιστορία τους. Στις 2 Μαρτίου του 1962 οι Φιλαδέλφεια Ουόριορς έκαναν ρεκόρ σκοραρίσματος (και ομαδικό και συνολικό) απέναντι στους Νικς σε ένα παιχνίδι που νίκησαν με 169-147. Επίσης σε εκείνο το παιχνίδι έγινε ρεκόρ σκοραρίσματος από έναν μόνο παίκτη, τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν που πέτυχε 100 πόντους.
Τα χρόνια του πρωταθλητισμού
Κατά τη διάρκεια αυτών των πέτρινων χρόνων, για τους Νικς, υπήρχαν ελπίδες ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες για την ομάδα της Νέας Υόρκης. Το 1964 οι Νικς ενέταξαν στο δυναμικό τους τον Γουίλις Ριντ ο οποίος πήγε να γίνει ο ΝΒΑ Ρούκι του 1965. Το 1968 οι Νικς μπήκαν για πρώτη φορά στα πλέι-οφ ύστερα από 9 χρόνια ενώ είχαν προσλάβει τον Ρεντ Χόλζμαν ως προπονητή τους. Με τον Χόλζμαν στη τεχνική ηγεσία και με τους ταλαντούχους Μπιλ Μπράντλεϊ και Γουόλτ Φράιζιερ οι Νικς κατάφεραν να μπουν στα πλέι-οφ. Την επόμενη χρονιά απέκτησαν τον Ντε Μπουσέρ από τους Ντιτρόιτ Πίστονς και κατάφεραν να πετύχουν 55 νίκες έναντι 27 ηττών, ενώ στα πλέι-οφ έφτασαν στα τελικά της περιφέρειας για πρώτη φορά από το 1953 σαρώνοντας τους Βάλτιμορ Μπούλετς και χάνοντας στη συνέχεια από τους Μπόστον Σέλτικς.
Τα πέτρινα χρόνια
Μετά απ' αυτή τη λαμπρή εποχή οι Νικς βίωσαν μια 2η παρακμή. Το 1975 μετά βίας μπήκαν στα πλέι-οφ για να αποκλειστούν από τον 1ο γύρο από τους Χιούστον Ρόκετς. Μετά από άλλες 2 σεζόν με αρνητικές επιδόσεις ο Χόλζμαν αντικαταστάθηκε στην τεχνική ηγεσία της ομάδα από τον Ριντ. Κατά την πρώτη σεζόν του Ριντ ως προπονητής οι Νικς έκαναν ένα ρεκόρ νικών ηττών 43-39 ενώ έφτασαν μέχρι τα ημιτελικά της ανατολικής περιφέρειας όπου έχασαν από τους ισχυρούς 76ερς του μεγάλου Τζούλιους Έρβινγκ. Λίγο μετά το ξεκίνημα της επόμενης σεζόν ο Χόλζμαν επέστρεψε στον πάγκο των Νικς, παρ'όλα αυτά οι Νικς δεν κατάφεραν κάτι καλό εκείνη την αγωνιστική περίοδο ενώ με το ρεκόρ τους 31-51 έκαναν τη χειρότερη επίδοση τους στα τελευταία 13 χρόνια.
Στη συνέχεια η ομάδα άρχισε να ανακάμπτει. Το 1980 πέτυχε 39 νίκες έναντι 43 ηττών και το 1982 με 50 νίκες έναντι 32 ηττών μπήκαν ξανά στα πλέι-οφ όπου αποκλείστηκαν από τους Σικάγο Μπουλς από τον 1ο γύρο. Ο Χόλζμαν βραβεύθηκε ως ένας από τους πιο επιτυχημένους συνταξιούχους προπονητές στο ΝΒΑ. Το 1982 η ομάδα με ρεκόρ 33-49 απογοήτευσε.Ο Χόλζμαν έφυγε από την τεχνική ηγεσία των Νικς συνεχίζοντας όμως να επηρεάζει τους παίκτες με τους οποίους είχε συνεργαστεί. Ο Χούμπι Μπράουν αντικατέστησε τον Χόλζμαν ως προπονητής το 1983 και η ομάδα με ρεκόρ 44-38 έφτασε μέχρι τον 2ο γύρο των πλέι-οφ, όπου δεν τα κατάφερε απέναντι στους 76ερς. Το 1984 το ρεκόρ βελτιώνεται σε 47-35 για να συμμετάσχουν ξανά στα πλέι-οφ. Η ομάδα νίκησε στον 1ο γύρο τους Πίστονς πριν χάσει στο 2ο από τους Σέλτικς. Το 1985 η ομάδα έκανε μια κάκιστη σαιζόν με ρεκόρ 24-58 ολοκληρώνοντας το πρωτάθλημα με 12 ήττες.