cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη του Άντερναχ (876)
Μάχη
Ο Κάρολος προσπάθησε να καταλάβει την περιοχή στην αριστερή όχθη του Ρήνου. Στις 8 Οκτωβρίου 876 η εκστρατεία του κλιμακώθηκε σε μάχη στην πεδιάδα κοντά στο Άντερναχ, η οποία κατέληξε σε αποφασιστική νίκη του Λουδοβίκου, και έβαλε τέλος στις προσπάθειες του Καρόλου να κατακτήσει τη Μέση Φραγκία. Ο Κάρολος κατέφυγε στην Ιταλία, και πέθανε σχεδόν ακριβώς ένα χρόνο μετά τη μάχη στο Αβριό του Σαβοΐ, Γαλλία.
Ως αποτέλεσμα της μάχης, το Άντερναχ και η Ρηνανία παρέμειναν μέρος της Ανατολικής Φραγκίας και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία ήταν η εξέλιξη της Ανατολικής Φραγκίας. Τα σύνορα έμειναν σχεδόν σταθερά μέχρι τον ύστερο Μεσαίωνα.
Στη Συνθήκη του Ριμπεμόν το 880 μεταξύ του Λουδοβίκου του Νεότερου και των εγγονών του Καρόλου Λουδοβίκου Γ΄ και Καρλομάν Β΄, η Ανατολική Φραγκία κέρδισε το δυτικό μέρος της Μέσης Φραγκίας, περιλαμβανομένων των εκβολών του Ρήνου, Μόσα και Σχέλντε, καθώς και τις πόλεις Μετς, Στρασβούργο, Τουλ, Βερντέν, Καμπρέ και Αντβέρμπ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μάχες του Μεσαίωνα Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:9ος αιώνας
Νείλος Καβάσιλας
Ο Νείλος Καβάσιλας ήταν λόγιος κληρικός του 14ου αιώνα, θείος του Νικολάου Καβάσιλα.
Ξέρουμε ελάχιστα για την ζωή του. Επί μακρόν συγχεόταν με τον ανιψιό του, πιθανότατα επειδή και το δικό του κοσμικό όνομα ήταν Νικόλαος και το όνομα Νείλος το έλαβε κατά τη χειροτονία του. Πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στη Θεσσαλονίκη, όπου ήταν δάσκαλος του ανιψιού του, αλλά και του Δημητρίου Κυδώνη. Στη συνέχεια μπήκε, όπως και οι δύο τελευταίοι, στην υπηρεσία του Ιωάννη Καντακουζηνού. Το 1361 εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, διαδεχόμενος τον Γρηγόριο Παλαμά, αλλά δεν είναι σίγουρο ότι ενθρονίστηκε πριν από τον θάνατο του τελευταίου.
Άνθρωπος με μεγάλη φιλοσοφική παιδεία, ο Νείλος, σύμφωνα με μαρτυρία του Δημητρίου Κυδώνη, ήταν ενθουσιώδης αναγνώστης των έργων του Θωμά Ακινάτη. Εντούτοις, συστρατεύτηκε στον ησυχασμό, που καταγγέλλεται από τους αριστοτελικούς ως αντίθετος στη λογική, καθώς και στην αντιλατινική παράταξη, αναδεικνυόμενος σε δεινό πολέμιο του Πάπα και των λατινικών καινοτομιών.
Το κυριότερο έργο του είναι η πραγματεία Περὶ τῆς τοῦ Άγίου Πνεύματος ἐκπορεύσεως κατὰ Λατίνων, σε πέντε ομιλίες, η οποία έχει αναχθεί σε κλασική αναφορά για τη θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας σε αυτή τη διαμάχη. Απαντά εκεί στα επιχειρήματα που ανέπτυξε ο Θωμάς Ακινάς στις δύο Συνόψεις του (Summa contra gentiles και Summa theologica) καθώς και στο De rationibus fidei contra Saracenos, Græcos et Armenos ad cantorem Antiochenum, όλα μεταφρασμένα στα ελληνικά από τον Δημήτριο Κυδώνη. Σώζεται επίσης μια πραγματεία του σε δύο τόμους σχετικά με το Παπικό πρωτείο, που αναπαράγεται στην Patrologia Graeca (PG 149: 699-730).
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Κληρικοί Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Μπλε ώρα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/Sé Catedral de Bragança - Portugal (3663183339).jpg/220px-Sé Catedral de Bragança - Portugal (3663183339).jpg|μικρογραφία| Μπλε ώρα στον παλιό καθεδρικό ναό του Αγίου Ονόματος του Ιησού. Μπραγκάντσα, Πορτογαλία Η μπλε ώρα είναι η περίοδος του λυκαυγούς (το πρωί ή το βράδυ, γύρω από το τελευταίο) όταν ο Ήλιος βρίσκεται σε σημαντικό βάθος κάτω από τον ορίζοντα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το εναπομένον ηλιακό φως παίρνει μια κυρίως μπλε απόχρωση. Αυτή η απόχρωση διαφέρει από το χρώμα του ουρανού σε μια καθαρή μέρα, η οποία προκαλείται από μοριακή σκέδαση.
Η μπλε ώρα εμφανίζεται όταν ο Ήλιος είναι αρκετά μακριά κάτω από τον ορίζοντα, έτσι ώστε τα μπλε μήκη κύματος του ηλιακού φωτός να κυριαρχούν λόγω της απορρόφησης Σάπουις που προκαλείται από το όζον. Δεδομένου ότι ο όρος είναι καθομιλουμένη, δεν έχει έναν επίσημο ορισμό όπως η αυγή, το σούρουπο ή τα τρία στάδια του λυκόφωτος. Μάλλον, η μπλε ώρα αναφέρεται στην κατάσταση του φυσικού φωτισμού που εμφανίζεται συνήθως γύρω από το ναυτικό στάδιο της περιόδου του λυκόφωτος (την αυγή ή το σούρουπο).
Επεξήγηση και χρόνοι εμφάνισης
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/Seascape after sunset denoised.jpg/220px-Seascape after sunset denoised.jpg|μικρογραφία| Παραλία Ούρσα, Κάμπο ντα Ρόκα, [[Πορτογαλία . Μια ευρυγώνια θέα του θαλασσινού τοπίου κατά τη διάρκεια της γαλάζιας ώρας]] Η συχνά παρουσιαζόμενη λανθασμένη εξήγηση ισχυρίζεται ότι η ατμόσφαιρα της Γης μετά τη δύση του ηλίου και πριν την ανατολή του ηλίου δέχεται και διασκορπίζει μόνο τα μικρότερα μπλε μήκη κύματος του ήλιου και διασκορπίζει τα μεγαλύτερα, κοκκινωπά μήκη κύματος για να εξηγήσει γιατί η απόχρωση αυτής της ώρας είναι τόσο μπλε. Στην πραγματικότητα, η μπλε ώρα συμβαίνει όταν ο Ήλιος βρίσκεται αρκετά μακριά από τον ορίζοντα, έτσι ώστε τα μπλε μήκη κύματος του ηλιακού φωτός να κυριαρχούν λόγω της απορρόφησης Σάπουις που προκαλείται από το όζον.
Όταν ο ουρανός είναι καθαρός, η μπλε ώρα μπορεί να είναι ένα πολύχρωμο θέαμα, με το φως του ήλιου να χρωματίζει τον ουρανό κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο και μπλε. Αυτό το φαινόμενο προκαλείται από τη σχετική διαχυσιμότητα των μικρότερων μηκών κύματος (πιο μπλε ακτίνες) του ορατού φωτός σε σχέση με τα μεγαλύτερα μήκη κύματος (πιο κόκκινες ακτίνες). Κατά τη διάρκεια της μπλε «ώρας», το κόκκινο φως διέρχεται από το διάστημα, ενώ το μπλε φως διασκορπίζεται στην ατμόσφαιρα, και έτσι φτάνει στην επιφάνεια της Γης. Η μπλε ώρα συνήθως διαρκεί περίπου 20-30 λεπτά αμέσως μετά τη δύση του ηλίου και ακριβώς πριν την ανατολή του ηλίου. Για παράδειγμα, εάν ο ήλιος δύει στις 6:30 μ.μ., η μπλε ώρα θα εμφανιζόταν από τις 6:40 το απόγευμα έως τις 7 το απόγευμα. Αν ο ήλιος έβγαινε στις 7:30 π.μ., η μπλε ώρα θα εμφανιζόταν από τις 7 π.μ. έως τις 7:20 είμαι. Η εποχή του χρόνου, η τοποθεσία και η ποιότητα του αέρα επηρεάζουν την ακριβή χρονική στιγμή της μπλε ώρας.
Φωτογραφία της μπλε ώρας
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/66/Taipei night 2015.jpg/220px-Taipei night 2015.jpg|μικρογραφία| Μπλε ώρα στην [[Ταϊπέι, Ταϊβάν]] Πολλοί καλλιτέχνες εκτιμούν αυτή την περίοδο για την ποιότητα του απαλού φωτός. Αν και η μπλε ώρα δεν έχει επίσημο ορισμό, το μπλε χρωματικό φάσμα είναι πιο εμφανές όταν ο Ήλιος βρίσκεται μεταξύ 4° και 8° κάτω από τον ορίζοντα. Οι φωτογράφοι χρησιμοποιούν την μπλε ώρα για την ήρεμη διάθεση που δημιουργεί. Όταν φωτογραφίζετε κατά τη διάρκεια της μπλε ώρας, μπορεί να είναι ευνοϊκό να καταγράφετε θέματα που έχουν τεχνητές πηγές φωτός, όπως κτίρια, μνημεία, αστικά τοπία ή γέφυρες.
Σημαία της Δημοκρατίας της Κίνας
Η εθνική σημαία της Δημοκρατίας της Κίνας (παραδοσιακά κινεζικά: 中華民國國旗, απλοποιημένα κινεζικά: 中华民国国旗, Zhōnghuá Mínguó guóqí) είναι γνωστό σύμβολο της Δημοκρατίας της Κίνας, η οποία από το 1949 έχει έδρα το νησί της Ταϊβάν. Στα κινέζικα αναφέρεται απλώς ως Γαλάζιος Ουρανός, λευκός Ήλιος και μία Κατακόκκινη Γη (παραδοσιακά κινεζικά: 青天、白日、滿地紅, απλοποιημένα κινεζικά: 青天、白日、满地红 qīng tiān, bái rì, mǎn dì hóng), χαρακτηρισμός που αντανακλά τα χαρακτηριστικά της. Το σχέδιο αυτό πρωτοχρησιμοποιήθηκε στην Κίνα από το Κουομιτάνγκ το 1917 και έγινε επίσημη σημαία της Δημοκρατίας της Κίνας το 1928.
Η σημερινή χρήση της σημαίας θεωρείται από ορισμένους ως αμφιλεγόμενο θέμα, δεδομένης της διαμάχης για το πολιτικό καθεστώς της Ταϊβάν. Ως σύμβολο, το υποστηρίζουν στη χώρα οι υποστηρικτές της επανένωσης με την Κίνα. Η τελευταία αντιτίθεται στη χρήση της σημαίας. Ωστόσο, από τις αρχές του 2000, η Κίνα έχει αρχίσει να βλέπει διαφορετικά τη χρήση της σημαίας, με την έννοια του δεσμού ανάμεσα στην Κίνα και την Ταϊβάν. Οι οπαδοί της ανεξαρτησίας του νησιού αντιτίθενται στη σημαία.
Παρά το γεγονός ότι η σημαία της Δημοκρατίας της Κίνας λέγεται απλώς στα αγγλικά «flag of Taiwan (σημαία της Ταϊβάν)», ο όρος αυτός δεν είναι κοινόχρηστος στην κινεζική γλώσσα. Επίσημα δεν είναι η σημαία της Ταϊβάν αλλά η σημαία μιας δημοκρατίας που το μόνο που έχει κάνει είναι ότι έχει αναλάβει τη διοίκηση της Ταϊβάν από το 1945 και μετέφερε την κυβέρνησή της εκεί, το 1949. Ο διαχωρισμός αυτός είναι πολύ σημαντικός στην πολιτική της Ταϊβάν.
Ιστορία και συμβολισμός
Η σημαία του Μπλε Ουρανού και του Λευκού Ήλιου σχεδιάστηκε αρχικά από κάποιον μάρτυρα της Επανάστασης των Δημοκρατικών, το Λου Χάο Τουνγκ. Ο τελευταίος παρουσίασε για πρώτη φορά τη σημαία στις 21 Φεβρουαρίου 1895. Το 1905, ο Σουν Γιατ-Σεν προσέθεσε ένα κόκκινο φόντο στο σχέδιο και έτσι δημιουργήθηκε η σημερινή Σημαία της Δημοκρατίας της Κίνας.
Στο «Γαλάζιο Ουρανό με το Λευκό Ήλιο» (σημαία του Λου Χάο Τουνγκ), οι 12 ακτίνες του λευκού ήλιου συμβολίζουν τους 12 μήνες και τις 12 παραδοσιακές κινέζικες ώρες (時辰, shíchén), καθεμία από τις οποίες αντιστοιχεί σε δύο σημερινές ώρες (小時, xiǎoshí). Ο Σουν Γιατ-Σεν προσέθεσε την «Κόκκινη Γη» στη σημαία, για να τονίσει το αίμα που χύθηκε από τους επαναστάτες με σκοπό να ανατραπεί η δυναστεία των Κουίνγκ και να ιδρυθεί η Δημοκρατία της Κίνας. Όλα μαζί, τα τρία χρώματα αντιστοιχούν στις Τρεις Αρχές του Λαού.
Τα χρώματα είναι:
Χρήση σε αθλητικά γεγονότα
Εξαιτίας της πίεσης από την Κίνα, η σημαία αυτή δε χρησιμοποιείται σε αθλητικά γεγονότα που μετέχει και η Κίνα. Αντί αυτής, χρησιμοποιείται μια άλλη σημαία και η χώρα ονομάζεται Κινεζική Ταϊπέι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ταϊβάν Δημοκρατία της Κίνας Κατηγορία:Σημαίες της Ασίας
Αϊσέ Σουλτάνα (κόρη του Αχμέτ Γ΄)
Η Αϊσέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:عائشه سلطان) (Τούρκικα: Ayşe Sultan, 24 Νοεμβρίου 1718 - 3 Οκτωβρίου 1776) ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1718 στο Παλάτι Τοπ Καπί, και ήταν κόρη του σουλτάνου Αχμέτ Γ΄ και της δέκατης τρίτης συζύγου του Εμινέ Μουσλιχέ Καντινεφέντι.
Το 1724, όταν η Αϊσέ ήταν έξι ετών, ο Αχμέτ την αρραβώνιασε με τον ξιφομάχο του Κουντουρατσιζάντε Ιστανμπουλού Μεχμέτ Πασά και τον διόρισε κυβερνήτη της Ρουμέλιας. Το συμβόλαιο γάμου συνήφθη στις 28 Σεπτεμβρίου 1728 και ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1728 στο Παλάτι Τοπ Καπί. Στο ζευγάρι δόθηκε το Παλάτι Βαλιντέ Κετουντάσι Μεχμέτ Πασά, που βρίσκεται στο Σουλεϊμανιγιέ ως κατοικία τους.
Μετά το θάνατο του Μεχμέτ, παντρεύτηκε τον Χατίπ Αχμέτ Πασά. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε το 1740 στο Παλάτι Ορτάκιοϊ. Ο Αχμέτ διορίστηκε κυβερνήτης του Μοριά το 1744 και πέθανε το 1748. Δέκα χρόνια μετά το θάνατο του Αχμέτ, παντρεύτηκε Σιλαχντάρ Μεχμέτ Πασά, Σαντζάκ Μπέη (επαρχιακός κυβερνήτης) των Τρικάλων. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1758 στο Παλάτι Χεκιμπασί.
Έχτισε ένα σιντριβάνι γύρω από το παλάτι στην Κωνσταντινούπολη. Ο πατέρας της της έδωσε τα Παλάτια του Ραμί Πασάς και το Μπαχαριγιέ.
Πέθανε στις 3 Οκτωβρίου 1776 και είναι θαμμένη στο Μαυσωλείο της προγιαγιά της Τουρχάν Χατιτζέ Σουλτάνα, που βρίσκεται στο Γενί Τζαμί της Κωνσταντινούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Σφαγή του Ναυαρίνου
Η σφαγή του Ναυαρίνου αφορά σφαγή που συνέβη μετά το ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης κατά του άμαχου τουρκικού πληθυσμού πού κατοικούσε στην περιοχή (γνωστή σήμερα ως Πύλος).
Πολιορκία της πόλης
Πριν συνθηκολογήσει η τουρκική φρουρά του Ναυαρίνου, πολλές οικογένειες Τούρκων υποχρεώθηκαν από την πείνα να παραδοθούν στους Έλληνες της περιοχής, όμως παρ' όλα αυτά ορισμένοι από αυτούς σφαγιάστηκαν. Οι εναπομείναντες κλεισμένοι Τούρκοι προσφέρθηκαν τότε να παραδοθούν, όντας στα όρια της πείνας. Οι Έλληνες πρότειναν συνθήκη, σύμφωνα με την οποία οι Τούρκοι θα παραδίδονταν και θα τους χορηγείτο ασφαλής διέλευση στην Αίγυπτο. Όταν έγινε η συνθηκολόγηση, οι Τούρκοι εγκατέλειψαν όλη τη δημόσια περιουσία στο φρούριο, μαζί με όλα τους τα χρήματα και τα τιμαλφή. Ωστόσο, οι Έλληνες δεν είχαν ούτε την πρόθεση ούτε τα μέσα για να παράσχουν την ασφαλή δίοδο που υποσχέθηκαν.
Ένας από τους Έλληνες διαπραγματευτές, ονόματι Πονηρόπουλος, καυχήθηκε μερικά χρόνια αργότερα στον στρατηγό Γκόρντον ότι κατέστρεψε το αντίγραφο της συνθηκολόγησης που δόθηκε στους Τούρκους, έτσι ώστε να μη μείνει καμία απόδειξη ότι έγινε ποτέ η συγκεκριμένη συναλλαγή.
Η σφαγή
Στις 7 Αυγούστου (19 Αυγούστου με το νέο ημερολόγιο) άρχισε η παράδοση των πολιορκημένων. Οι Έλληνες, με πρόφαση τον θάνατο του Κωνσταντίνου Πιερράκου Μαυρομιχάλη, ξεκίνησαν επεισόδια τα οποία κατέληξαν σε γενική άγρια σφαγή των Τούρκων. Οι Έλληνες όρμησαν στην πόλη και το σύνολο του πληθυσμού, αριθμούσε γύρω στις 3.000, σφαγιάστηκε, με εξαίρεση 160 κατοίκους που κατάφεραν να διαφύγουν.
Ο ιστορικός Τζορτζ Φίνλεϊ σημειώνει ότι ο Αμβρόσιος Φραντζής, ήταν αυτόπτης μάρτυρας στις σφαγές. Με βάση τις περιγραφές που παρείχε ο Φραντζής, έγραψε πως οι γυναίκες πληγωμένες από τα βόλια ορμούσαν στη θάλασσα για να διαφύγουν, αλλά τις πυροβολούσαν εσκεμμένα .... Ο Φραντζής, αφού πρώτα αναφέρει πως η σφαγή δεν ήταν προσχεδιασμένη, αλλά αποτέλεσμα αντεκδίκησης, γράφει τα εξής:
"Τοιαύτη σφαγή τραγική και φόνος δεν εφάνησαν εις κανενός αιώνος ιστορίαν, καθότι όσοι εθανατώνοντο από βολήν πυροβόλου πάραυτα ελυτρούντο, αλλά όσοι επληγώντο, γυναίκες και άνδρες, έτρεχον εις την θάλασσαν ημιθανείς, τους οποίους, πλέοντας εις την θάλασσαν δι’ αλλεπαλλήλων πυροβολισμών εθανάτωναν. Άλλοι δε πάλιν βλέποντες άλλους να θανατώνονται ανηλεώς, δειλιώντες τον θάνατον, μάλιστα αι γυναίκες με τα βρέφη εις τας αγκάλας, ερρίπτοντο εις την θάλασσαν ολόγυμνοι (καθότι τους εξέδυον ολογύμνους), οι δε Έλληνες και εν τη θαλάσση επυροβόλουν κατ’ αυτών, ώστε τα ύδατα της θαλάσσης κατεφοινίσσοντο (κοκκίνισαν) από τα εκχεόμενα αίματα των δυστυχών αυτών ανθρώπων. Πολλοί δε πάλιν Έλληνες ήρπαζον εις χείρας των τα βρέφη και τους τριετείς και πενταετείς παίδας, και άλλα μεν έρριπτον κατά των πετρών και τα εθανάτωναν, άλλα δε ρίπτοντες ζώντα εις ην θάλλασσαν, επυροβόλουν κατ’ αυτών εντός του ύδατος ώστε τα δυστυχή πλάσματα και πνιγόμενα ακόμη υπό των θαλασσίων υδάτων, επυροβολούντο είναι δε απερίγραπτα όλα όσα έγιναν τα οποία τω όντι είναι έργα θηριωδίας μάλλον, ή εκδικήσεως"
Πορτρέτο του Μπάρμπα Τανγκί
Ο πίνακας Πορτρέτο του Μπάρμπα Τανγκί, ζωγραφίστηκε από τον Βίνσεντ βαν Γκογκ το 1887 και είναι ένας από τους τρεις του Ζουλιέν Τανγκί που έκανε ο ζωγράφος. Τα τρία έργα δείχνουν την εξέλιξη του καλλιτεχνικού ύφους του Βαν Γκογκ μετά την άφιξή του στο Παρίσι και τη συμμετοχή του στο κίνημα του Ιαπωνισμού. Το πρώτο είναι μελαγχολικό και σχηματίζεται από μια απλή σύνθεση. Το δεύτερο παρουσιάζει τη δουλειά του Βαν Γκογκ με τις ιαπωνικές εκτυπώσεις. Το τελευταίο και πιο εξελιγμένο σε ύφος, ικανότητα και χρώμα, ενσωματώνει την ιαπωνική τέχνη, τον ιμπρεσιονισμό και άλλες επιρροές από την Παρισινή καλλιτεχνική κοινότητα. Αυτό το έργο αποπνέει τη γαλήνη που επιζητούσε ο Βαν Γκογκ για τον εαυτό του. Ο τελευταίος πίνακας του Τανγκί βρίσκεται στο Μουσείο Ροντέν στο Παρίσι.
Ο Βαν Γκογκ στο Παρίσι
Το 1886, ο Βαν Γκογκ έφυγε για πάντα από την Ολλανδία. Μετακόμισε στο Παρίσι για να μείνει με τον αδελφό του Τεό, έναν Παρισινό έμπορο τέχνης. Ο Βίνσεντ έφτασε στο Παρίσι ως ένας συνεσταλμένος και μελαγχολικός άντρας. Αν και η προσωπικότητά του δεν θα άλλαζε ποτέ, εξελίχθηκε καλλιτεχνικά σε αυτό που θα περιέγραφε ένας κριτικός "πουλί που κελαηδάει". Έχοντας επηρεαστεί από τους μεγάλους δασκάλους της Ολλανδίας, ο ερχομός του στο Παρίσι σηματοδότησε την έκθεσή του στους Ιμπρεσιονιστές, συμβολιστές, πουαντιγιστές και την ιαπωνική τέχνη. Ο κύκλος των φίλων του περιελάμβανε τον Καμίλ Πισαρό, Τουλούζ Λωτρέκ, Πωλ Γκωγκέν, Εμίλ Μπερνάρντ, Πωλ Σινιάκ και άλλους. Τα έργα των Ιαπώνων τυπογράφων Hiroshige και Hokusai επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό τον Βαν Γκογκ, τόσο για το θέμα όσο και για το ύφος των επίπεδων χρωματικών μοτίβων χωρίς σκιά. Τα δύο χρόνια από το 1886 μέχρι το 1888, τα πέρασε δουλεύοντας στο Παρίσι εξερευνώντας τα διάφορα είδη ζωγραφικής και δημιουργώντας το μοναδικό δικό του ύφος.
Ο πίνακας
Ο πίνακας με τα ζωηρά χρώματα και το θέμα με αυτοπεποίθηση, αντιπροσωπεύουν την αλλαγή στη συμπεριφορά του Βίνσεντ. Ο Βαν Γκογκ ονόμαζε τη χρήση των έντονων χρωμάτων "γυμναστική" που μέσω των πειραματισμών δημιουργούν μεγάλο βάθος, αρμονία και ισορροπία στη δουλειά του. Ο πίνακας περιέχει για φόντο τις ιαπωνικές εκτυπώσεις του Βαν Γκογκ, που πωλούνταν στο μαγαζί του έμπορου χρωμάτων Τανγκί. Στην κορυφή του καπέλου του Τανγκί είναι το όρος Φούτζι. Ηθοποιοί του Καμπούκι μοιράζονται τον τοίχο με ανθισμένες κερασιές.
Οι ιαπωνικοί πίνακες αντιπροσωπεύουν την αναζήτηση του Βαν Γκογκ για ηρεμία, την οποία περιγράφει στην αδελφή του σε έναν γράμμα του αυτής της περιόδου, "το να έχω όσο το δυνατόν περισσότερη ηρεμία, αν και το να γνωρίζει κάποιος λίγα ή καθόλου για ορισμένα ζητήματα, είναι ίσως η καλύτερη θεραπεία για όλες τις ασθένειες, από όλα τα πράγματα που πωλούνται στο φαρμακείο". Σε μια προσπάθειά του να αποτυπώσει την ηρεμία στον πίνακά του, ο Βαν Γκογκ ζωγραφίζει τον Τανγκί με ένα ήρεμο και στοχαστικό ύφος. Η ιστορικός του Συμβολισμού Ναόμι Μάουερ τον περιγράφει ότι έχει την "χαρακτηριστική ηρεμία του Βούδα"
Ο Βαν Γκογκ πέθανε το 1890 και o Τανγκί τέσσερα χρόνια αργότερα. Μετά το θάνατό του, η κόρη του πούλησε τον πίνακα "Πορτρέτο του Μπάρμπα Τανγκί" στον γλύπτη Ωγκύστ Ροντέν. Το "Πορτρέτο του Μπάρμπα Τανγκί" που πριν βρισκόταν στην προσωπική συλλογή του Ροντέν, τώρα βρίσκεται στη μόνιμη συλλογή του Μουσείου Ροντέν στο Παρίσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Βίνσεντ βαν Γκογκ
Πορθμός Λα Περούζ
thumb|right|300px|Η Ιαπωνική Θάλασσα και ο πορθμός Λα Περούζ. thumb|right|300px|Η χαρτογράφηση του πορθμού Λα Περούζ από τον Λα Περούζ. thumb|right|300px|Άποψη του πορθμού Λα Περούζ από το [[Χοκκάιντο. Η Σαχαλίνη φαίνεται στην απόσταση.]] Ο Πορθμός Λα Περούζ ή Πορθμός Σόγια (αγγλικά: La Pérouse Strait, ρωσικά: Пролив Лаперуза Πραλίφ Λαπερούζα, ιαπωνικά: 宗谷海峡, Sōya Kaikyō) είναι ένας στενός πορθμός στο Βορειοδυτικό Ειρηνικό ωκεανό, ο οποίος χωρίζει το νότιο τμήμα της ρωσικής νήσου Σαχαλίνης από το βόρειο τμήμα της ιαπωνικής νήσου Χοκάιντο, και συνδέει την Ιαπωνική Θάλασσα στα δυτικά με την Οχοτσκική θάλασσα στα ανατολικά. Ο πορθμός έχει πλάτος 40 χιλιόμετρα και βάθος 20-40 μέτρα.
Ο πορθμός πήρε το όνομά του από τον Ζαν-Φρανσουά ντε Λα Περούζ, ο οποίος εξερεύνησε τον πορθμό το 1787.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λα Περουζ Λα Περουζ Λα Περουζ Λα Περουζ
Σταρ Τρεκ: Γενεές
Σταρ Τρεκ: Γενεές (αγγλικά: Star Trek Generations) είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας και δράσης του 1994 σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Κάρσον και βασίζεται στην Αρχική Σειρά Star Trek και στο Σταρ Τρεκ: Η Επόμενη Γενεά. Είναι η έβδομη ταινία Σταρ Τρεκ καθώς και η πρώτη ταινία με πρωταγωνιστές τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες της Επόμενης Γενεάς. Στην ταινία αυτήν ο κάπταιν Ζαν-Λουκ Πικάρντ συνεργάζεται με τον Τζειμς Τ. Κιρκ για να σταματήσουν έναν κακό, που θέλει να καταστρέψει ένα ηλιακό σύστημα.
Η ταινία πρωτοκυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική στις 18 Νοεμβρίου 1994 από την Paramount Pictures.Η Paramount προώθησε την ταινία με διάφορα tie-in συμπεριλαμβανωμένων βιντεοπαιχνιδιών, βιβλίων, απλών παιχνιδιών και μιας ιστοσελίδας-κάτι πρωτότυπο για μια σημαντική ταινία για τα δεδομένα της εποχής. Ήταν μια επιτυχία στο box office, κερδίζοντας $ 118 εκατομμύρια παγκοσμίως, ωστόσο έλαβε μικτές κριτικές.Η ταινία ακολουθήθηκε από την Πρώτη Επαφή έχοντας ως πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες αποκλειστικά και μόνο τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες της Επόμενης Γενεάς.
Πλοκή
Λίγο καιρό μετά από τα γεγονότα της προηγούμενης ταινίας το καινούργιο Εντερπράιζ, ονόματι NCC-1701-B, σαλπάρει με νέο πλήρωμα, με τον ναύαρχο Κερκ, τον Τσέκοφ κι τον Σκοτ να είναι φιλοξενούμενοι. Όμως, το παρθενικό ταξίδι μετατρέπεται σε καταστροφή, όταν καλούνται να διασώσουν δύο σκάφη από μια ενεργειακή γραμμή. Διασώζονται κάποιοι επιβάτες, αλλά όχι ένας σημαντικός φιλοξενούμενος, ο ναύαρχος Κερκ. 78 έτη αργότερα, το Εντερπράιζ NCC-1701-D, με πλοίαρχο τον Ζαν-Λικ Πικάρντ, παλεύει να συλλάβει τον επιστήμονα Σορέν, ο οποίος θέλει να καταστρέψει ολόκληρα γαλαξιακά συστήματα. Ο μόνος που μπορεί να τους βοηθήσει είναι ο νεκρός φιλοξενούμενος, ο ναύαρχος Κερκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1994 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νεβάδα Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Σταρ Τρεκ
Χαρακτηριστική ομάδα
Χαρακτηριστική ομάδα ή λειτουργική ομάδα, στην οργανική χημεία, ονομάζεται κάθε ειδική ομάδα ατόμων ή και δεσμών που μπορούν να βρίσκονται σε μόρια μιας ομάδας χημικών ενώσεων, που είναι υπεύθυνη για χαρακτηριστικές για την ομάδα) χημικές ιδιότητες (και οι οποίες, επομένως, χρησιμοποιούνται για τη διαφοροποίηση των μελών της συγκεκριμένης ομάδας από τα μη μέλη. Η ύπαρξη μιας χαρακτηριστικής ομάδας σηματοδοτεί την πραγματοποίηση των ίδιων (ή τουλάχιστον παρόμοιων) χημικών αντιδράσεων, ανεξάρτητα από το μέγεθος των μορίων των ενώσεων των οποίων αποτελούν τμήματα. Ωστόσο, η δραστικότητα κάποιων από τις ενώσεις της ομάδας μπορεί να επηρεαστεί από την συμπαρουσία και άλλων χαρακτηριστικών ομάδων (ιδιαίτερα αν αυτές βρίσκονται) σε (σχετικά) μικρή απόσταση. Τα άτομα της χαρακτηριστικής ομάδας συνδέονται τόσο μεταξύ τους, όσο και με άτομα του υπόλοιπου μορίου της ένωσης στην οποία ανήκουν, με ομοιοπολικούς δεσμούς. Αν η συνολική χαρακτηριστική ομάδα ομοιοπολικά συνδεμένων ατόμων συμβαίνει να έχει συνολικό ηλεκτρικό φορτίο, τότε η συγκεκριμένη χαρακτηριστική ομάδα αναφέρεται σε πολυατομικό, πιθανώς και σε σύμπλοκο ιόν. Κάθε υποομάδα ατόμων μιας χημικής ένωσης είναι δυνατό να ονομάζεται «ριζικό», αν περιέχει τμήμα ομοιοπολικού δεσμού που διασπάστηκε ομολυτικά, χωριζόμενη, δηλαδή, σε δυο τμήματα που ονομάζονται «ελεύθερες ρίζες». Ο (σωστός) συνδυασμός των ονομάτων των χαρακτηριστικών ομάδων με τα ονόματα των «μητρικών» αλκανίων δίνουν τη συστηματική ονομασία μιας οργανικής ένωσης. Συχνά, το πρώτο άτομο άνθρακα, δηλαδή αυτό που συνδέεται άμεσα με ένα (τουλάχιστον) άτομο της χαρακτηριστικής ομάδας (αν η χαρακτηριστική ομάδα περιέχει άτομο άνθρακα), ή με το άτομο άνθρακα που συνδέεται άμεσα με τη χαρακτηριστική ομάδα (αν η χαρακτηριστική ομάδα δεν περιέχει άτομο άνθρακα), ονομάζεται «άλφα» άτομο και συμβολίζεται διεθνώς με το ελληνικό γράμμα «α-». Το δεύτερο άτομο άνθρακα, μετρημένο με τον ίδιο τρόπο, ονομάζεται «βήτα» άτομο και συμβολίζεται διεθνώς με το ελληνικό γράμμα «β-». Το τρίτο άτομο άνθρακα, μετρημένο με τον ίδιο τρόπο, ονομάζεται «γάμα» άτομο και συμβολίζεται διεθνώς με το ελληνικό γράμμα «γ-», κ.ο.κ.. Μερικές φορές χρησιμοποιείται ο συμβολισμός «ω-» για το τελευταίο άτομο άνθρακα της ανθρακικής αλυσίδας μετά τη χαρακτηριστική ομάδα (κανονικά θα χρησιμοποιούνταν για το 24ο, αλλά επειδή αυτό είναι σπάνιο να υπάρχει, ομοίως σπάνια το ω χρησιμοποιείται με αυτήν την έννοια), «ω-1», για το προτελευταίο, κ.ο.κ..
Κάθε χαρακτηριστική ομάδα προσδιορίζει τις οργανικές ενώσεις αντίστοιχα σε χημικές τάξεις.
Συνηθισμένες χαρακτηριστικές ομάδες
Οι ακόλουθες είναι ορισμένες συνηθισμένες χαρακτηριστικές ομάδες. Τα Ri και R΄ μπορεί να είναι άτομα υδρογόνου ή υδροκαρβύλια, όχι αναγκαστικά ίδια.
Υδρογονάνθρακες
Οι χαρακτηριστικές ομάδες που περιέχουν μόνο υδρογόνο και άνθρακα ονομάζονται «υδροκαρβύλια», ανεξάρτητα από τον αριθμό, τη διάταξη των ατόμων άνθρακα ή και τον αριθμό και τα είδη πολλαπλών δεσμών που (ίσως) περιέχουν. Οι κυριότερες τέτοιες χαρακτηριστικές ομάδες είναι οι ακόλουθες: Υπάρχει, επίσης, ένας μεγάλος αριθμός από διακλαδισμένους και κυκλικούς υδρογονάνθρακες με ειδικά ονόματα, όπως τριτοταγές βουτυλο-, βορνυλο-, κυκλοεξυλο-, κ.τ.λ.. Τα υδροκαρβύλια μπορεί να σχηματίσουν ιόντα. Συγκεκριμένα μπορούν να σχηματίσουν κατιόντα, που ονομάζονται καρβωνιόντα (R+), και ανιόντα, που ονομάζονται καρβανιόντα (R-).
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Οργανική χημεία
Χημική τάξη
Μερικές από τις σημαντικότερες χημικές τάξεις, είναι: κ.ά.
Μπόνι Τάιλερ
Η Μπόνι Τάιλερ (Bonnie Tyler, αληθινό όνομα Gaynor Hopkins, Σκιούεν του Νιθ, 8 Ιουνίου 1951) είναι Ουαλή τραγουδίστρια. Είναι γνωστή για την χαρακτηριστικά δυνατή και βραχνή φωνή της.
Σταδιοδρομία
Το 1984 κέρδισε το βραβείο Γκράμι καλύτερης ροκ τραγουδίστριας και προτάθηκε και για το βραβείο Γκράμι καλύτερης τραγουδίστριας, για το τραγούδι Here she comes, τραγούδι που συμπεριλαμβάνονταν στο soundtrack της επανέκδοσης του φιλμ Metropolis την ίδια χρονιά. Στα τέλη του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε το single Holding out for a hero, που ακουγόταν στην ταινία Footloose και έφτασε στην κορυφή των airplay σε Ευρώπη και Αμερική. Ακολούθησε το άλμπουμ Secret dreams and forbidden fire, στο οποίο βρισκόταν ακόμα μια επιτυχία, το If you were a woman. Ο θρίαμβος των δυο άλμπουμ που έκανε με τον Τζιμ Στάινμαν δεν επαναλήφθηκε με το επόμενο άλμπουμ της Hide your heart, το οποίο αν και συγκέντρωνε τραγούδια από καταξιωμένους συνθέτες όπως ο Ντέσμοντ Τσάιλντ, και singles τα οποία έγιναν αργότερα επιτυχίες από άλλους καλλιτέχνες -όπως το The Best που τραγουδήθηκε ξανά από την Τίνα Τέρνερ και το Save up your tears από την Cher και αργότερα τους Ace of Base. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 αλλάζει εταιρία και υπογράφει με την γερμανική Ariola και κυκλοφορεί το άλμπουμ Bitterblue με μέτρια επιτυχία σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Το 1992 συμμετέχει στο τραγούδι του Μιχάλη Ρακιντζή και της Σοφίας Αρβανίτη Πεθαίνω στην ερημιά (The desert is in your heart) σε μουσική του Μιχάλη Ρακιντζή και γίνεται τεράστια επιτυχία στην Ελλάδα. Ακολουθούν τα άλμπουμ Angel Heart, Sihlouette in red και Free Spirit, όλα με μέτρια αποδοχή από το κοινό και πάντα με κύριο στόχο την κεντρική και βόρεια Ευρώπη. To 1993 τιμάται με το βραβείο ECHO καλύτερης γυναίκας τραγουδίστριας. Στα τέλη της δεκαετίας του '90 κυκλοφορεί το All in one voice, ένα άλμπουμ στο οποίο περιέχονται πολλές διασκευές σε γνωστά τραγούδια όπως το The rose της Μπετ Μίντλερ και το I put a spell on you του Τζέι Χόκινς. Το άλμπουμ απολαμβάνει εμπορικής επιτυχίας, αλλά και διθυραμβικών κριτικών, αφού η ιδιαίτερη φωνή της δίνει άλλη πνοή στα τραγούδια, κάνοντας το εν λόγω άλμπουμ ένα κόσμημα για συλλέκτες. Η επιτυχία του επαναλαμβάνετε με το Heart and soul το 2001, στο οποίο τραγουδά μόνο διασκευές με την συνοδεία της Φιλαρμονικής ορχήστρας της Πράγας.
Το 2003 η καριέρα της ξαναζωντανεύει, αυτή την φορά με μια διασκευή σε ένα δικό της τραγούδι. Το Total eclipse of the heart διασκευάζετε στα γαλλικά με τον τίτλο Si demain από την Καρίν Αντόν και η Τάιλερ συμμετέχει σε μια γαλλο-αγγλική έκδοση της μεγαλύτερης επιτυχίας της. Το τραγούδι εκτινάσσεται στο νούμερο 1 στη Γαλλία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο, την Πολωνία, την Τσεχία, την Ανδόρρα και τον Λίβανο ενώ σκαρφαλώνει πολύ ψηλά και σε πολλές ακόμα χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Μεγάλης Βρετανίας, σχεδόν 15 χρόνια μετά την τελευταία της επιτυχία.
Το 2006, το νεότερο άλμπουμ της Wings, περιλαμβάνει το single Lousie, μια δική της σύνθεση, που μπαίνει στα top ten Βελγίου, Γερμανίας, Νορβηγίας και Ουκρανίας.
Το 2013 εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision με το τραγούδι "Believe in me".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουαλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Εθνόσημο της Δημοκρατίας της Κίνας
Το έμβλημα της Δημοκρατίας της Κίνας είναι ο Μπλε Ουρανός με το Λευκό Ήλιο (青天白日, Qīng tīan bái rì) που υπάρχει επίσης στη σημαία του κόμματος, του Κουομιντάνγκ (KMT). Το ίδιο σύμβολο χρησιμοποιείται από το Ναυτικό της Δημοκρατίας της Κίνας, από το 1928. Επίσης, το έμβλημα περιέχεται στη Σημαία της Δημοκρατίας της Κίνας.
Η σημαία του Μπλε Ουρανού και του Λευκού Ήλιου σχεδιάστηκε αρχικά από κάποιον μάρτυρα της Επανάστασης των Δημοκρατικών, το Λου Χάο-Τουνγκ. Ο τελευταίος παρουσίασε για πρώτη φορά τη σημαία στις 21 Φεβρουαρίου 1895. Το 1905, ο Σουν Γιατ Σεν προσέθεσε ένα κόκκινο φόντο στο σχέδιο και έτσι δημιουργήθηκε η σημερινή Σημαία της Δημοκρατίας της Κίνας.
Στο "Γαλάζιο Ουρανό με το Λευκό Ήλιο" (σημαία του Λου Χάο Τουνγκ), οι 12 ακτίνες του λευκού ήλιου συμβολίζουν τους 12 μήνες και τις 12 παραδοσιακές κινέζικες ώρες (時辰, shíchén), καθεμία από τις οποίες αντιστοιχεί σε δύο σημερινές ώρες (小時, xiǎoshí"). Ο Σουν Γιατ Σεν προσέθεσε την "Κόκκινη Γη" στη σημαία για να τονίσει το αίμα που χύθηκε από τους επαναστάτες με σκοπό να ανατραπεί η δυναστεία των Κουίνγκ και να ιδρυθεί η Δημοκρατία της Κίνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ταϊβάν Ταϊβάν
Ανισότητα Γένσεν
Στα μαθηματικά, η ανισότητα Γένσεν λέει ότι για κάθε κυρτή συνάρτηση και πραγματικούς αριθμούς, ισχύει ότι Πιο γενικά, για κάθε με, ισχύει ότι Για κοίλες συναρτήσεις, οι ανισότητες ισχύουν με την αντίθετη φορά.
Απόδειξη
Μία συνάρτηση είναι κυρτή αν για κάθε a, b \in \R και, ισχύει ότι Αυτός ο ορισμός μας δίνει κατευθείαν την ανισότητα Γένσεν για n = 2, θέτοντας a = x_1 και b = x_2. Τώρα θα αποδείξουμε την ανισότητα για κάθε n \geq 2 με την χρήση της μαθηματικής επαγωγής. Ας υποθέσουμε ότι ισχύει για n και κάθε και κάθε  με, δηλαδή Θα αποδείξουμε ότι ισχύει και για κάθε και  με. Ξεκινάμε γράφοντας το αριστερό μέλος με την εξής ισοδύναμη μορφή, χρησιμοποιώντας ότι.
Από την για,  και b = x_{n+1}, έχουμε ότι Από την επαγωγική υπόθεση, για (καθώς ) έχουμε ότι που ολοκληρώνει την απόδειξη για n + 1 μεταβλητές.
Εφαρμογές
Η ανισότητα Γένσεν βρίσκει εφαρμογές σε διάφορους τομείς των θεωρητικών και εφαρμοσμένων μαθηματικών, συμπεριλαμβανομένων:
Αποδείξεις άλλων ανισοτήτων
Η ανισότητα Γένσεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την απόδειξη αρκετών κλασσικών ανισοτήτων στα μαθηματικά, συμπεριλαμβανομένων των εξής:
Ιστορία
Η ανισότητα παίρνει το όνομά της από τον Γιόχαν Γένσεν που την δημοσίευσε στην εργασία του το 1906. Η ανισότητα είχε δημοσιευτεί προγενέστερα το 1889 από τον Όττο Χέλντερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανισότητες
Αντρέ-Μαρί Αμπέρ
thumb|right|200px|Το μουσείο αφιερωμένο στον Αντρέ-Μαρί Αμπέρ (σπίτι όπου έζησε ο Αμπέρ), στο Poleymieux της Γαλλίας. Ο Αντρέ-Μαρί Αμπέρ (γαλλ. André-Marie Ampère, 20 Ιανουαρίου 1775 – 10 Ιουνίου 1836) ήταν Γάλλος φυσικός και κύριος θεμελιωτής του ηλεκτρομαγνητισμού και της ηλεκτροδυναμικής. Ασχολήθηκε με πλήθος επιστημονικών θεμάτων, αλλά το ενδιαφέρον του στράφηκε κυρίως στον ηλεκτρομαγνητισμό.
Γεννήθηκε στη Λυών εκ πατρός εμπόρου που καρατομήθηκε από τη Γαλλική Επανάσταση. Από τη παιδική του ηλικία έδειξε κλίση προς τα φυσικομαθηματικά και τα γράμματα σημειώνοντας μεγάλες επιτυχίες και γρήγορα σχετικά κατέστη διεθνής επιστημονική φυσιογνωμία καταλείποντας και αξιόλογα φιλολογικά και φιλοσοφικά έργα. Το 1804 δέχθηκε το δεύτερο οικογενειακό δράμα μετά από εκείνο του πατέρα του όταν πέθανε η γυναίκα του Ζυλί Καρρόν που του άφησε πλέον μέχρι το τέλος της ζωής του ανοικτή πληγή.
Διετέλεσε διαδοχικά καθηγητής της Φυσικής και της Χημείας στη Κεντρική Σχολή (1801), καθηγητής του Λυκείου της Λυών (1804) και επιμελητής της Πολυτεχνικής Σχολής (1804), μέλος του συμβουλευτικού γραφείου των τεχνών, γενικός επιθεωρητής του Πανεπιστημίου (1808), καθηγητής ανάλυσης στο Πολυτεχνείο (1809) καθώς και μέλος πολλών ξένων Ακαδημιών.
Ο Αμπέρ παντρεύτηκε εκ νέου αλλά δεν κατόρθωσε ν΄ αγαπήσει τη νέα του σύζυγο αν και το επεδίωξε, μέχρι που τη χώρισε. Πέθανε το 1836. Γιος του ήταν ο επιφανής Γάλλος φιλόλογος, γλωσσολόγος και ιστοριοδίφης Ιωάννης Ιάκωβος Αμπέρ.
Συμβολή στη φυσική
Είναι θεμελιωτής της άποψης ότι οι μαγνητικές δυνάμεις προκαλούνται από το κινούμενο και όχι από το ακίνητο ηλεκτρικό φορτίο. Εξήγησε το μαγνητισμό των υλικών. Προς τιμήν του πήρε το όνομα η μονάδα μέτρησης της έντασης του ηλεκτρικού ρεύματος.
Συμβολή στα μαθηματικά
Ασχολήθηκε με θέματα ολοκλήρωσης, διαφορικών εξισώσεων και μερικών παραγώγων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου
Κάστεν Νέμρα
Ο Κάστεν Νέμρα (Casten Ned Nemra, 29 Ιουλίου 1971-) είναι πολιτικός που υπηρέτησε ως Πρόεδρος των Νήσων Μάρσαλ από τις 11 Ιανουαρίου ως τις 28 Ιανουαρίου 2016 και υπουργός Εξωτερικών από το 2020. Είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Όρεγκον Στέιτ.
Πρόεδρος
Ο ίδιος δεν κατάφερε να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από το κοινοβούλιο της χώρας και τον διαδέχθηκε η Χίλντα Χάινε.
Τον Ιανουάριο του 2020 διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του προέδρου Ντέιβιντ Καμπούα.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος με την Τέρι Πολ Νέμρα και έχουν 4 παιδιά. Κατοικούν στην ατόλη Τζαλουίτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι των Νήσων Μάρσαλ
Αύγουστος Φίλιππος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ
Ο Αύγουστος Φίλιππος, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (11 Νοεμβρίου 1612 - 6 Μαίου 1675) ήταν Γερμανο-Δανός πρίγκιπας, μέλος του Οίκου του Όλντενμπουργκ. Όταν απέκτησε την κομητεία του Μπεκ στη Βεστφαλία (1646) πήρε τον τίτλο του Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ. Γεννημένος στο Σόντερμπουργκ στη νήσο του Αλς στο Δουκάτο του Σλέσβιχ ήταν πέμπτος γιος του Αλέξανδρου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ και της Δωροθέας του Σβάρτσμπουργκ-Σοντερσχάουζεν. Ο πατέρας του πέθανε στο Σόντερμπουργκ (1627) και άφησε το δουκάτο βαριά χρεωμένο, η σύζυγος του Δωροθέα ανέλαβε να πληρώσει τα χρέη, τον κληρονόμησε ο μεγαλύτερος γιος του Ιωάννης Χριστιανός, δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ που ήταν τότε άγαμος. Η Δωροθέα δεν μπορούσε να πληρώσει τα χρέη του συζύγου της με αποτέλεσμα να παίρνει μεγάλες διαστάσεις. Τα αδέλφια προχώρησαν σε συμφωνία (17 Δεκεμβρίου 1633), ο Ιωάννης Χριστιανός θα κληρονομούσε το δουκάτο αλλά θα πλήρωνε ένα μεγάλο ετήσιο ποσό στη μητέρα και τα αδέλφια του.
Μετά την κληρονομική συμφωνία (1633) ο Αύγουστος Φίλιππος έφυγε από τη Δανία στη Γερμανία όπου υπηρέτησε ως αξιωματούχος. Αργότερα (1648) αγόρασε την κομητεία του Μπεκ στο Δουκάτο της Βεστφαλίας μέσα στο Μαργραβινάτο του Βραδεμβούργου από την αδελφή του Σοφία Αικατερίνη που την είχε πάρει προίκα ο σύζυγος της Αντώνιος Γκύντερ του Όλντενμπουργκ. Η κομητεία του Μπεκ ήταν για τον Αύγουστο Φίλιππο το πατρικό σπίτι των παιδικών του χρόνων και έζησε τα τελευταία 29 χρόνια της ζωής του σαν Δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ. Πέθανε στο Μπεκ και τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Αύγουστος και κατόπιν ο δεύτερος γιος του Φρειδερίκος Λουδοβίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο το 1645 την Κλάρα, κόρη του Αντωνίου Β΄, κόμη του Όλντενμπουργκ-Ντέλμενχορστ. Δεν απέκτησαν τέκνα, ενώ το 1647 η Κλάρα απεβίωσε.
Το 1649 νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Σιδωνία, αδελφή της Κλάρας. Η Σιδωνία απεβίωσε το 1650, λίγο μετά τον τοκετό της κόρης τους:
Ο Αύγουστος Φίλιππος έκανε και τρίτο γάμο νυμφευόμενος το 1651 τη Μαρία Σίβυλλα, κόρη του Γουλιέλμου Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και είχε τέκνα:
Σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
thumb|Λόγος σημαίας 2:3
Η σημαία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ονομάζεται και Κόκκινη Σημαία των Πέντε Αστεριών (五星红旗 στη γλώσσα pinyin: wǔ xīng hóng qí) και σχεδιάστηκε από το Ζενγκ Λιασόνγκ, έναν οικονομολόγο και καλλιτέχνη. Το σχέδιο του Ζενγκ επικράτησε, αφού απορρίφθηκαν άλλα 38 από το Πολιτικό Συμβουλευτικό Συνέδριο του Λαού της Κίνας, τον Ιούλιο του 1949. Ο Μάο Τσε Τουνγκ ύψωσε την πρώτη τέτοια σημαία στραμμένη προς την Πλατεία Τιεν Ανμέν, την ημέρα εγκαινίων της.
Το σχέδιο χρησιμοποιεί το κόκκινο για φόντο και ανοικτό κίτρινο για τα αστέρια. Το μεγαλύτερο από τα αστέρια συμβολίζει την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας. Το σχέδιο υπέστη πληθώρα αλλαγών και τελικά εγκρίθηκε από την Πολιτική Συμβουλευτική Συνέλευση του Λαού της Κίνας, στις 27 Σεπτεμβρίου 1949. Το αρχικό σχέδιο είχε αρκετές εναλλαγές σε σχέση με το σημερινό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κινα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Κίνας
Στέφανος Βοσκαρίδης
Ο Στέφανος Βοσκαρίδης είναι Κύπριος επιθετικός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, ως δανεικός από την Ανόρθωση Αμμοχώστου.
Βιογραφικό
Ο Βοσκαρίδης γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου του 1980 και ξεκίνησε την καριέρα του το 1996 απο τον Απόλλωνα Λεμεσού.
Το 1999 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ συνεχίζοντας έτσι την καριέρα του στο ελληνικό πρωτάθλημα. Με τη φανέλα του ΠΑΟΚ αγωνίστηκε μέχρι το 2004 κατακτώντας 2 Κύπελλα Ελλάδας (2001 και 2003) και την έξοδο στο Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς όμως να μπορέσει να κερδίσει ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής. Ακολούθησε μια τετραετής παρουσία στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής με τον Εργοτέλη,την Βέροια και την Καλλιθέα.
Τον Μάιο του 2008 επέστρεψε στην Κύπρο υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με την Ανόρθωση Αμμοχώστου για να παραχωρηθεί κατά τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου για έξι μήνες με τη μορφή δανεισμού.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Φουλκ ντε Βιλαρέ
Ο Φουλκ ντε Βιλαρέ (οξιτανικά: Folco del Vilaret, ... - 1 Σεπτεμβρίου 1327), εκλέχτηκε το 1305 25ος Μεγάλος Μάγιστρος των Οσπιταλιέρων του Αγίου-Ιωάννη της Ιερουσαλήμ αντικαθιστώντας τον θείο του Γκιγιώμ ντε Βιλαρέ. Γεννήθηκε στο οικογενειακό κάστρο στο φέουδο του Αλάν, στο Ζεβωντάν.
Ανέλιξη
Ο Φουλκ ντε Βιλαρέ ήταν αρχικά ναύαρχος, βαθμό τον οποίο έλαβε στις 3 Ιουνίου 1299. Έπειτα, στις 31 Δεκεμβρίου 1301, έγινε grand-précepteur. Εκμεταλλεύτηκε το γεγονός ότι ο θείος του, Γκιγιώμ, ήταν ο Μέγας Μάγιστρος του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ ώστε να γίνει βοηθός του το 1303.
Η επέκταση του Τάγματος
Ήταν μεταξύ του τέλους του έτους 1304 και του τέλους του 1305 που ο Φουλκ ντε Βιλαρέ εκλέχτηκε ως 25ος Μεγάλος Μάγιστρος του Τάγματος, διαδεχόμενος έτσι τον θείο του.
Με την άφιξή του στην ηγεσία του Τάγματος, οι ιππότες ήταν εγκατεστημένοι στην Κύπρο. Ο προκάτοχός του είχε ως φιλοδοξία την κατάληψη της Ρόδου, αποστολή την οποία επίσης ο Φουλκ επιθυμούσε να φέρει εις πέρας. Για το λόγο αυτό μετέβη στο Πουατιέ όπου συνάντησε τον βασιλιά της Γαλλίας Φίλιππο τον Ωραίο, και τον Πάπα Κλήμη Ε΄. Αιτήθηκε οι κληροδοσίες των πρελάτων να μεταβιβάζονται στο Τάγμα, και η φορολόγηση των Εβραίων της Χριστιανοσύνης να αυξηθεί. Έλαβε τη βοήθεια του βασιλιά και του Πάπα. Αυτό του έδωσε τη δυνατότητα να ενισχύσει τον στρατό του.
Το 1306, οι Οσπιταλιέροι ξεκίνησαν επίθεση κατά του νησιού της Ρόδου, το οποίο άνηκε στο Βυζάντιο. Κατά τον Αύγουστο του 1310, το Τάγμα κατόρθωσε να εγκατασταθεί στο νησί. Η Ρόδος έγινε σύντομα η έδρα του Τάγματος το οποίο πήρε μάλιστα την ονομασία της Ρόδου. Το 1315, οι Οθωμανοί επεχείρησαν ανεπιτυχώς να ανακαταλάβουν τη Ρόδο. Ενδιάμεσα, το Τάγμα συνέχισε τις κατακτήσεις του, καταλαμβάνοντας διαδοχικά τις νήσους Κω, Νίσυρο, Σύμη, Επισκοπή, Τήλο και Χάλκη. Στην εποχή του ο Ισπανός και μέλος του Τάγματος Γιαννούλης Α΄ ντα Κορόνια κατέλαβε το νησί της Σίφνου στις Κυκλάδες από το Δουκάτο της Νάξου (1307).
Το τέλος του Τάγματος του Ναού
Στη διάρκεια της δεκαετίας του 1310, ο Φίλιππος ο Ωραίος ήταν περιτριγυρισμένος από δικαστικούς ώστε να ερευνήσει την κατάσταση εντός του Τάγματος του Ναού, των οποίων η δραστηριοποίηση ως Οσπιταλιέρων είχε τεθεί εν αμφιβόλω. Μεταξύ των ερευνητών αυτών, συγκαταλεγόταν και ο Γκιγιώμ Ντυράν, επίσκοπος της Μαντ στο Ζεβωντάν, χώρα καταγωγής του Φουλκ. Με τη διάλυση των Ναϊτών, το 1312, το σύνολο των αγαθών τους περιήλθε στην κατοχή των Οσπιταλιέρων. Ήταν ο Φουλκ ο οποίος έλαβε, στις 22 Μαΐου 1312, τη μεταβίβαση της περιουσίας και των πλούτων του Τάγματος του Ναού.
Η αποπομπή του Φουλκ ντε Βιλαρέ
Παρά τις επιτυχίες του, η φήμη του Φουλκ ντε Βιλαρέ άρχισε σταδιακά να καταρρέει. Κατηγορήθηκε από τους ιππότες ότι επιδιδόταν σε πολυτελή βίο και ότι κυβερνούσε με δεσποτικό τρόπο. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο αποπέμφθηκε και αντικαταστάθηκε από τον Μωρίς ντε Πανιάκ. Μη αποδεχόμενος την απόφαση αυτή, ο Φουλκ ντε Βιλαρέ μετέβη στην Αβινιόν πλησίον του Πάπα για να ακυρώσει την απόφαση αυτή. Τελικώς όμως παραιτήθηκε το 1319.
Με τον θάνατο του διαδόχου του, το 1319, ο Φουλκ ντε Βιλαρέ ξαναπήρε τα καθήκοντά του. Παραιτήθηκε όμως και πάλι το 1321, κατόπιν έκκλησης του Πάπα Ιωάννη ΚΒ΄, με τον Ελιόν ντε Βιλνέβ να τον διαδέχεται. Ως αποζημίωση, έλαβε το Προσευχητάριο της Καπούης, χωρίς όμως να κατοικήσει εκεί ποτέ. Επέστρεψε στη Λανγκντόκ κοντά στην οικογένειά του, όπου και πέθανε το 1327. Θάφτηκε τότε στην Εκκλησία του Αγίου-Ιωάννη του Μονπελιέ.
Σημειώσεις
<references group="N"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι κληρικοί Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Μεγάλοι Μάγιστροι-Ηγεμόνες της Ρόδου
Τζέρεμι Κλάρκσον
Ο Τζέρεμι Τσάρλς Ρόμπερτ Κλάρκσον (Jeremy Charles Robert Clarkson, 11 Απριλίου 1960) είναι Βρετανός παρουσιαστής, δημοσιογράφος και συγγραφέας, ο οποίος ειδικεύεται στα αυτοκίνητα. Έγινε γνωστός από τη συμπαρουσίαση της εκπομπής αυτοκινήτου Top Gear, μαζί με τους Ρίτσαρντ Χάμοντ και Τζέιμς Μέι, από το 2002 μέχρι το 2015. Επίσης, ο Κλάρκσον έχει την δικιά του στήλη στις εφημερίδες The Sunday Times και The Sun.
Ο Κλάρκσον εργαζόταν ως τοπικός δημοσιογράφος στη Βόρεια Αγγλία, όταν ήρθε στο δημοσίο παρασκήνιο με την παρουσίαση του αρχικού Top Gear το 1988. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, ο Κλάρκσον έχει γίνει μια δημόσια προσωπικότητα και εμφανίζεται τακτικά στην βρετανική τηλεόραση είτε παρουσιάζοντας κάποια εκπομπή είτε ως καλεσμένος σε διάφορες εκπομπές. Εκτός από εκπομπές αυτοκινήτου, ο Κλάρκσον έχει παρουσιάσει και εκπομπές σχετικά με την ιστορία και τη μηχανική. Από το 1998 μέχρι το 2000, είχε και το δικό του chat show με τίτλο Clarkson (ελληνικά: Κλάρκσον).
Τον Ιούλιο του 2015, ο Κλάρκσον ανακοίνωσε ότι έκανε συμβόλαιο, μαζί με τους Ρίτσαρντ Χάμοντ και Τζέιμς Μέι, με το Amazon Prime για την παρουσίαση εκπομπής αυτοκινήτου.
Ο Κλάρκσον συχνά έχει προκαλέσει δημόσια αντίδραση εξαιτίας των λεγόμενών του και από την παρουσίασή του. Οι πράξεις του τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και στην παρουσίαση του Top Gear συχνά οδηγούσαν σε επικρίσεις από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από πολιτικούς και από το κοινό. Επισής, έχει δημιουργήσει μία σημαντική έλξη από το κοινό, η οποία έχει παίξει σημαντικό ρόλο για την ανάδειξη του Top Gear ως μία από τις δημοφιλέστερες εκπομπές του BBC.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς Κατηγορία:Βρετανοί δημοσιογράφοι
Πολιτικός θάνατος
Ο πολιτικός θάνατος (λατινικά: Civiliter mortuus) είναι ένας όρος που αναφέρεται στην απώλεια του συνόλου ή σχεδόν του συνόλου των ατομικών δικαιωμάτων από ένα πρόσωπο, λόγω καταδίκης για κακούργημα (ή για έγκλημα που τιμωρείται με περισσότερο από ένα χρόνο φυλάκιση) ή για πράξη προερχόμενη από την κυβέρνηση μιας χώρας που έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια των δικαιωμάτων των πολιτών. Συνήθως αναφέρεται σε πρόσωπα που έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα κατά του κράτους ή σε περιπτώσεις ενηλίκων καταδικασθέντων όπου αποφασίζεται από το δικαστήριο ο καταδικασθείς να μην έχει νομικά δικαιώματα λόγω ψυχικής αναπηρίας.
Στη μεσαιωνική Ευρώπη, οι εγκληματίες έχαναν όλα τα πολιτικά τους δικαιώματα. Αυτός ο πολιτικός θάνατος οδηγούσε συνήθως σε φυσικό θάνατο, καθώς οποιοσδήποτε θα μπορούσε να σκοτώσει το πρόσωπο που δεν είχε νομική υπόσταση, μένοντας ατιμώρητος. Στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ένα πολιτικά νεκρό πρόσωπο ονομαζόταν "vogelfrei" (ελεύθερο πουλί) και θα μπορούσε ακόμη και να σκοτωθεί καθώς θεωρούταν εντελώς εκτός νόμου. Ιστορικά, η κήρυξη ενός προσώπου εκτός νόμου, ήταν η πιο κοινή μορφή του πολιτικού θανάτου.
Στην Ελλάδα ο πολιτικός θάνατος ήταν σε ισχύ από τη σύσταση του νέου κράτους μέχρι και την εποχή του Βασιλιά Όθωνα. Καταργήθηκε με βασιλικό διάταγμα του Γεωργίου Α' το 1864.
Κατηγορία:Ποινές
Θεμελιώδης εξίσωση υδροστατικής
Όπως είναι γνωστό η υδροστατική πίεση που παρατηρείται επί ενός σημείου εντός της μάζας ενός υγρού είναι αποτέλεσμα ακριβώς της βαρύτητας και εξαρτάται από το στατικό ύψος του υπ΄ όψη σημείου. Παράλληλα όμως μ΄ αυτή τη πίεση, στη Φύση παρατηρείται και εκείνη επί της Αρχής του Πασκάλ όπου η οποιασδήποτε εξωτερική πίεση κατανέμεται ισόποσα εντός του υγρού με την προϋπόθεση ότι δεν επιδρά το πεδίο της γήινης βαρύτητας.
Κατηγορία:Υδροστατική Κατηγορία:Εξισώσεις
Abominog
Το Abominog είναι ο 14ος στούντιο δίσκος του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ο οποίος κυκλοφόρησε την άνοιξη του 1982 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας «Bronze» στην Ευρώπη και της «Mercury» στην Αμερική.
Τραγούδια
1. Too Scared to Run (Box, Goalby, Daisley, Sinclair, Kerslake) - 3:49 2. Chasing Shadows (Box, Goalby, Daisley, Sinclair, Kerslake) - 4:39 3. On the Rebound (Ballard) - 3:14 4. Hot Night in a Cold Town (Cushing-Murray, Littlefield) - 4:03 5. Running All Night (Farr, Box, Goalby, Daisley, Sinclair, Kerslake) - 4:28 6. That's the Way That It Is (Bliss) - 4:06 7. Prisoner (Lance, Cooper, Riparetti) - 4:33 8. Hot Persuasion (Box, Goalby, Daisley, Sinclair, Kerslake) - 3:48 9. Sell Your Soul (Box, Goalby, Daisley, Sinclair, Kerslake) - 5:25 10. Think It Over (Sloman, Bolder) - 3:42
Θέσεις τσαρτ
Abominog (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Μάρτιος 1982
That's the Way That It Is (σινγκλ)
Μέλη των Uriah Heep
Το "Abominog" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς: Πήτερ Γκόλμπι - φωνητικά Μικ Μποξ - κιθάρα Τζον Σινκλέρ - πλήκτρα Μπομπ Ντέισλι - μπάσο Λι Κέρσλεηκ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 1982
Δήμος Μουρικίου
Ο δήμος Μουρικίου ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Εορδαίας. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού. Αποτελούνταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 112,1 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4896 κατοίκους (απογραφή 2001). Έδρα του δήμου ήταν το Εμπόριο.
Ιστορικά στοιχεία της περιοχής
Οι κάτοικοι της περιοχής του Δήμου Μουρικίου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σημαντικότερος αγωνιστής ήταν ο υπαξιωματικός Γεώργιος Ντέμπρελης από την Αναρράχη (Δέβρη).
Διαίρεση
Ο δήμος αποτελούνταν από τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Παραπομπές
Мурик (дем)