cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λουδοβίκος Α΄ του Μονπανσιέ
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη Α' δούκα του Μπουρμπόν και της Μαρίας των Βαλουά δούκισσας του Ωβέρν, κόρης του Ιωάννη δούκα του Μπερρύ & Ωβέρν. Ο Λουδοβίκος ήταν δελφίνος του Ωβέρν, νεώτερος αδελφός του Καρόλου Α΄ δούκα του Μπουρμπόν και ο ιδρυτής του κλάδου των Βουρβόνων-Μονπανσιέ της βασιλικής δυναστείας των Βουρβόνων. Η οικογένειά του καταγόταν, όπως όλα τα μέλη της δυναστείας των Βουρβόνων, κλάδου της εθνικής δυναστείας των Καπετιδών, από τον Ροβέρτο του Κλερμόν, νεότερο γιο του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε (1428) την Ιωάννα, κόρη και διάδοχο του Μπερώ Γ' δελφίνου του Ωβέρν. Δεν απέκτησε μαζί της παιδιά, αλλά μετά τον θάνατό της (1436) διατήρησε τους τίτλους της. Σε δεύτερο γάμο νυμφεύτηκε στις (5 Φεβρουαρίου/1542) τη Γαβριέλλα του Τουρ (απεβ. το 1486), κόρη του Βερτράνδου Ε' του Τουρ. Παιδιά τους ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων
Γκλεν Θ. Σίμποργκ
Ο Γκλεν Θίοντορ Σίμποργκ (19 Απριλίου 1912 – 25 Φεβρουαρίου 1999) ήταν Αμερικανός πυρηνικός χημικός επιστήμονας, ο οποίος κέρδισε το 1951 το Βραβείο Νόμπελ Χημείας για «ανακαλύψεις στη Χημεία πάνω στα υπερουράνια στοιχεία», στη συμβολή που είχε στην ανακάλυψη και απομόνωση δέκα στοιχείων, και για την ανάπτυξη της ιδέας των ακτινιδών που οδήγησε στην τρέχουσα διάταξη της σειράς των ακτινιδών του περιοδικού πίνακα των στοιχείων. Ξόδεψε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του ως εκπαιδευτικός και ερευνητής επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Μπέρκλεϋ, όπου έγινε ο δεύτερος πρύτανης στην ιστορία του, και υπηρέτησε ως Καθηγητής.
Σαμπορναί-λε-Πεν
Το Σαμπορναί-λε-Πεν (γαλλικά: Chambornay-lès-Pin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Θέλμα & Λουίζ
Η Θέλμα & Λουίζ (αγγλικά: Thelma & Louise) είναι αμερικανική δραματική περιπετειώδης ταινία παραγωγής 1991 σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ και σε σενάριο της Κάλι Κούρι. Η ταινία αφηγείται τη ζωή της Θέλμα και της Λουίζ και της απόδρασής τους από τη φυλακισμένη και γεμάτη προβλήματα ζωή τους.
Πρωταγωνιστούν οι Τζίνα Ντέιβις στο ρόλο της Θέλμα και Σούζαν Σαράντον στο ρόλο της Λουίζ. Συμπρωταγωνιστούν οι Χάρβεϊ Καϊτέλ στο ρόλο του αστυνομικού και Μπραντ Πιτ στον πρώτο του ρόλο σε μεγάλη ταινία του Χόλυγουντ.
Η ταινία έγινε αμέσως μεγάλη καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία, καταφέρνοντας να είναι μία από τις μεγαλύτερες σε εισπράξεις ταινίες του 1991 και έλαβε 6 υποψηφιότητες για Όσκαρ κερδίζοντας εκείνο του Πρωτότυπου Σεναρίου. Και οι δύο πρωταγωνίστριες ήταν υποψήφιες στην κατηγορία Α' Γυναικείου Ρόλου αλλά έχασαν από την Τζόντι Φόστερ για το ρόλο της στην ταινία Η Σιωπή των Αμνών (The Silence of the Lambs, 1991).
Το 2016 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Πλοκή
Σε μία στάση τους κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, η Thelma γνωρίζει έναν άντρα σε ένα μπαρ και προσπαθεί να τη βιάσει. Η Louise τους βρίσκει και απειλεί να σκοτώσει τον άγνωστο άντρα με πιστόλι. Ο άγνωστος σταματά να παρενοχλεί τη Thelma, λέγοντας ότι απλά διασκεδάζανε. Καθώς οι γυναίκες απομακρύνονται, ο άνδρας αρχίζει να τις φωνάζει βρίζοντάς τες. Τότε η Louise χάνει την ψυχραιμία της και τον πυροβολεί. Στη αρχή η Thelma θέλει να πάει στην αστυνομία αλλά η Louise φοβάται ότι επειδή η Thelma είναι μεθυσμένη δε θα πιστέψουν ότι ο άντρας προσπάθησε να τη βιάσει. Φοβούμενη ότι θα πάει φυλακή, η Louise αποφασίζει να το σκάσει και η Thelma την ακολουθεί.
Η Louise είναι αποφασισμένη να πάει στο Μεξικό, αλλά δε θέλει να περάσει μέσα από το Τέξας, παρ' ότι το γεγονός ότι βρίσκονται στην Οκλαχόμα και η γρηγορότερη οδός είναι μέσω του Τέξας. Αποκαλύπτεται αργότερα ότι κάτι κακό είχει συμβεί στη Louise στο Τέξας χρόνια πριν, αλλά η ίδια δεν θέλει να πει τι ακριβώς της συνέβη. Στην πορεία συναντούν ένα όμορφο νεαρό άντρα, τον Τζέι Ντι, ο οποίος αρέσει πολύ στη Thelma. Πείθει τη Louise να τον πάρουν μαζί τους στο αυτοκίνητο. Σταματούν σε ένα ξενοδοχείο να περάσουν τη νύχτα. Η Louise τηλεφωνεί στο αγόρι της, Τζίμι, και του ζητάει να της στείλει τις οικονομίες της. Όταν πάει να τις παραλάβει, ανακαλύπτει ότι ο ίδιος ο Τζίμι έχει έρθει να τη δει. Πηγαίνουν μαζί στο δωμάτιο αφού πρώτα έδωσε τα χρήματα στη Thelma να τα φυλάει. Η Thelma προσκαλεί τον Τζέι Ντι στο δωμάτιο. Της λέει ότι είναι ληστής και ότι είναι έξω με αναστολή. Καταλήγουν να κάνουν έρωτα. Το επόμενο πρωί πηγαίνει η Louise στο δωμάτιο και βρίσκει τη Thelma να της λέει για τη νύχτα της με τον Τζέι Ντι. Η Louise αναρωτιέται που είναι ο Τζέι Ντι και ανακαλύπτει ότι τους έκλεψε τα λεφτά.
Ταυτόχρονα η αστυνομία είναι όλο και περισσότερο στα ίχνη τους. Ο ντετέκτιβ που έχει αναλάβει την υπόθεση ανακαλύπτει ότι η Louise είχε πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης στο Τέξας, γι' αυτό και κρατάει μία ευγενική συμπεριφορά απέναντι στις δύο γυναίκες.
Η συμπεριφορά των δύο γυναικών συνεχίζει να είναι εκτός ελέγχου. Διαπράττουν ληστεία, ανατινάζουν φορτηγό, απειλούν με όπλο αστυνομικό. Κοντά στο Γκραν Κάνιον η αστυνομία καταφέρνει να τις εντοπίσει. Περιπολικά τις έχουν περικυκλώσει. Οι δύο γυναίκες, από το να τις πιάσουν και να περάσουν την υπόλοιπη ζωή τους στη φυλακή, αποφασίζουν να βάλουν μπρος το αμάξι και να το οδηγήσουν στον γκρεμό, διαπράττοντας έτσι αυτοκτονία.
Παραγωγή
Όταν η Κάλι Κούρι έγραψε το σενάριο, σκοπό είχε να δημιουργήσει μια ανεξάρτητη χαμηλού προϋπολογισμού ταινία, με τις Χόλι Χάντερ και Φράνσις ΜακΝτόρμαντ στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Όταν στο πρότζεκτ πήρε μέρος ο Ρίντλεϊ Σκοτ, ως παραγωγός αρχικά, οι Μισέλ Φάιφερ και Τζόντι Φόστερ είχαν δεσμευτεί στους ρόλους και ο Σκοτ ξεκίνησε να βρει σκηνοθέτη. Ανάμεσα στους υποψήφιους σκηνοθέτες ήταν οι Μπομπ Ράφελσον, Κέβιν Ρέινολντς και Ρίτσαρντ Ντόνερ. Αφού δεν βρήκε ανταπόκριση, ο Σκοτ αποφάσισε να σκηνοθετήσει ο ίδιος την ταινία.
Οι Φάιφερ και Φόστερ όμως προχώρησαν σε άλλα πρότζεκτ. Τότε οι Μέριλ Στριπ και Γκόλντι Χόουν τηλεφώνησαν στην παραγωγή. Είχαν διαβάσει το σενάριο και θεώρησαν ότι οι ρόλοι είναι υπέροχοι. Η Στριπ είχε την ιδέα ότι μία από τις δύο -η Θέλμα ή η Λουίζ- να ζει στο τέλος. Η ιδέα της όμως δεν υλοποιήθηκε. Η Στριπ δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στην ταινία λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων και η Χόουν δεν θεωρήθηκε σωστή για το ρόλο.
Οι ρόλοι τελικά κατέληξαν στις Τζίνα Ντέιβις, η οποία αρχικά έδωσε μάχη για να πάρει το ρόλο της Λουίζ και στη Σούζαν Σαράντον.
Βραβεία & Υποψηφιότητες
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου έχει συμπεριλάβει το Θέλμα & Λουίζ σε τρεις λίστες:
Ήταν επίσης υποψήφιο να συμπεριληφθεί στη λίστα AFI 100 Χρόνια... 100 Ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1991 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες δρόμου Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη γυναίκα Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Βιασμός σε ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρίντλεϊ Σκοτ Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αυτοκτονία Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Χελώνα
350px|μικρογραφία|Μεσογειακή χελώνα
thumb|right|200 px|Αφρικανική χελώνα στο ζωολογικό κήπο του Σαρμ-ελ-Σεΐχ thumb|right|200 px|Χελώνα σε ζωολογικό κήπο στην Τσεχία Η χελώνα (λατ. testudo) είναι ερπετό. Ανήκει στην αρτίγονη τάξη της πρωτόγονης υφομοταξίας αναψιδωτά. Χαρακτηριστικό της ο οστέινος θώρακας (χέλυο) για να προστατεύεται, η σαρκώδης γλώσσα και η απουσία δοντιών. Υπάρχουν χερσαίες, θαλάσσιες και αμφίβιες χελώνες. Ζουν και σε εύκρατα και σε τροπικά κλίματα. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των χελωνών είναι το καβούκι τους, το οποίο προστατεύει το σώμα τους.
Χερσαίες
Οι χερσαίες χελώνες ζουν αποκλειστικά στην ξηρά και υπάρχουν σήμερα περίπου 50 είδη. Τρέφονται κυρίως με φυτά αλλά θεωρείται παμφάγο ζώο. Τους χειμερινούς μήνες οι χελώνες πέφτουν σε χειμέρια νάρκη και η αναπαραγωγή τους γίνεται τους θερινούς μήνες, γεννώντας από 2 ως 12 αυγά.
Κατατάσσονται στην οικογένεια Testudinidae, η οποία συγκροτείται από 7 γένη και 40 περίπου είδη των θερμών περιοχών της Γης, εκτός από την αυστραλιανή περιοχή. Από αυτά μόνο 3 (του πολυπληθέστερου γένους Testudo) απαντούν στην Ευρώπη. Συγκεκριμένα τα 3 χερσαία (άγρια) είδη της Ελλάδας (και τα μοναδικά της Ευρώπης) είναι:
Γενικώς δεν θεωρούνται απειλούμενα είδη αλλά ο πληθυσμός τους έχει περιοριστεί τα τελευταία χρόνια κυρίως λόγω του ανθρώπου. Είναι τα πιο μακρόβια σπονδυλόζωα, εν τούτοις η ανάπτυξή τους είναι γρήγορη, με την γεννητική ωρίμαση να επιτυγχάνεται πριν από τα 10 χρόνια για τα αρσενικά και λίγο πιο μετά για τα θηλυκά.
Γιαντβίγκα Γουστσέβσκα
Η Γιαντβίγκα Γουστσέβσκα (πολωνικά:Jadwiga Łuszczewska, ψευδώνυμο:Διοτίμα, 1 Ιουλίου 1834 - 23 Σεπτεμβρίου 1908) ήταν Πολωνή ποιήτρια και μυθιστοριογράφος. Γεννήθηκε και πέθανε στη Βαρσοβία. μικρογραφία| Η Γουστσέβσκα ποζάρει ως η αρχαία μάντισσα [[Διοτίμα, σε έναν πίνακα του Γιούζεφ Σίμλερ, 1855. ]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες Κατηγορία:Πολωνές μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Χελώνα
Χερσαίες
Στην αιχμαλωσία, γενικά, ζουν περισσότερα χρόνια οπότε αποτελούν μακροχρόνια δέσμευση από μέρους του ανθρώπου που θα επιλέξει χελώνα ως κατοικίδιο. Αυτό συμβαίνει διότι στην αιχμαλωσία σπανίζουν οι ασθένειες που απαντώνται συχνά στη φύση. Προσοχή όμως: σπανίζουν, όχι δεν υπάρχουν. Γι' αυτό το λόγο χρειάζονται μέριμνα κι όχι αμέλεια. Όντως τα τελευταία χρόνια οι χελώνες ξηράς γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς σαν κατοικίδια ζώα κι έτσι δεν είναι σπάνιοι οι κτηνίατροι οι οποίοι ειδικεύονται αποκλειστικά στις χελώνες.
Στη φύση, αν εξαιρέσουμε τους τραυματισμούς μέχρι και θανάτου από αρπακτικά(στις μικρές ηλικίες συνήθως) και φυσικά την ανθρώπινη ενέργεια,οι πιο συνήθεις αρρώστιες είναι: εντερικά παράσιτα (λόγω διατροφής) και εξωπαρασιτικά έντομα (τσιμπούρια, κρότωνες). Τα δεύτερα είναι τόσο συχνά, ώστε να καθίσταται πάρα πολύ σπάνιο να βρει κανείς χελώνα χωρίς τσιμπούρια, αφού αυτά ευδοκιμούν σχεδόν παντού.
Όλες οι χελώνες ξηράς στην Ελλάδα είναι προστατευόμενα είδη και η αιχμαλώτισή τους είναι πράξη παράνομη που διώκεται ποινικά. Συγκεκριμένα και οι 3 χελώνες ξηράς της Ελλάδας προστατεύονται αυστηρά αφού βρίσκονται στις λίστες α) της Σύμβασης της Βέρνης, β) της Κοινοτικής Οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1992 και γ) του Προεδρικού Διατάγματος αρ. 67, ΦΕΚ 23/Α/30-1-81.
Θαλάσσιες
Τα άκρα τους είναι σαν πτερύγια και ο θώρακας τους πολύ πεπλατυσμένος.Επίσης αναπνέουν με πνεύμονες. Τρέφονται με θαλάσσια φυτά και ασπόνδυλα. Πάντα επιστρέφουν στην παραλία όπου οι ίδιες γεννήθηκαν για να γεννήσουν.Η γονιμοποίησή τους γίνεται τους θερινούς μήνες και γεννούν περισσότερα αυγά από τις χερσαίες και η απόθεσή τους γίνεται τμηματικά. Σκάβει στην άμμο των παραλιών και εναποθέτει μέσα στην λακκούβα 100-120 αυγά κατά τη διάρκεια της νύκτας, η θερμότητα του ήλιου βοηθά στην εκκόλαψη των αυγών. Τα αυγά έχουν το μέγεθος μιας μπάλας του πινγκ πονγκ και παραμένουν στην φωλιά για 50-60 ημέρες. Όταν εκκολαφθούν οι μικρές χελώνες κατευθύνονται προς το μέρος που υπάρχει φως.
Αμφίβιες
Τα άκρα τους είναι ενωμένα σαν πτερύγια και ο θώρακας τους αρκετά πεπλατυσμένος. Ζουν κυρίως στις όχθες ποταμών και τρέφονται με υδρόβια ζώα και πλαγκτονικούς οργανισμούς (μαλάκια, ψάρια, μέδουσες, βατράχους κτλ.). Την χειμέρια νάρκη τους την περνούν στους πυθμένες των τελμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χελωνα Χελωνα
Παναγιώτης Προύντσος
Ο Παναγιώτης Προύντσος ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Καρδαρά της επαρχίας Καρύταινας, μεταξύ Κάψα και Αλωνίσταινα. Ήταν περίφημος και πασίγνωστος καπετάνιος. Στην αρχή της επανάστασης, όσοι τζομπάνοι έμεναν στο μικρό αυτό χωριό είχαν τον Προύντσο καπετάνιο. Φάνηκε πρόθυμος με όλους τους συγγενείς του, γύρω στα ογδόντα άτομα, να πολεμήσει υπέρ της πατρίδας. Αυτός και οι άνδρες του πολέμησαν με μεγάλο ζήλο από την αρχή ως το τέλος της επανάστασης, και πολλοί έπεσαν μαχόμενοι στις μάχες.
Πρρ' όλης της ταπεινής καταγωγής, οι θυσίες και οι υπηρεσίες της οικογένειας αυτής δεν είχαν σύγκριση με καμιά άλλη οικογένεια της Πελοποννήσου, ακόμα και αυτής των Μαυρομιχάληδων. Τα απομείνοντα μέλη της οικογένειες φτώχεψαν, καθώς η Κυβέρνηση δεν έλαβε καμία οικονομική μέριμνα, ούτε και για τις γυναίκες της οικογένειας που χήρεψαν.
Η πατρίδα του πήρε το όνομα του Προύντσου και λέγεται από τότε «τα Καλύβια του Προύντσου».
Η μνήμη του είναι ζωντανή και στις δυό επαρχίες, της Καρύταινας και της Τριπολιτσάς.
Ευρωπαϊκοί Σύνδεσμοι
Ευρωπαϊκοί Σύνδεσμοι (αγγλικά: European Leagues, EL) είναι αθλητική ποδοσφαιρική οργάνωση που δημιουργήθηκε με σκοπό την ανάπτυξη του επαγγελματικού ποδοσφαίρου στην Ευρώπη. Τα μέλη της είναι οι διοργανώτριες αρχές επαγγελματικών πρωταθλημάτων ποδοσφαίρου σε 25 χώρες. Επιπλέον, υπάρχουν επτά διοργανώτριες αρχές ή οργανώσεις ως συνδεδεμένα μέλη που εκπροσωπούν ορισμένες από αυτές τις χώρες.
Παναγιώτης Προύντσος
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ευρωπαϊκοί Σύνδεσμοι
Ιστορία
Δημιουργήθηκε το 1997, αρχικά με το όνομα Ομοσπονδία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ανώτατων Συνδέσμων Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (Association of the European Union Premier Professional Football Leagues, EUPPFL). Η οργάνωση στη σημερινή της μορφή, υπό την ονομασία Ευρωπαϊκές Λίγκες Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (European Professional Football Leagues, EPFL), ιδρύθηκε το 2005. Η οργάνωση μετονομάστηκε το 2018 ως Ευρωπαϊκοί Σύνδεσμοι (EL).
Κοινωνική δράση
Η EPFL από κοινού με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (European Commission) και την Διεθνή Οργάνωση Τροφίμων και Γεωργίας (Food and Agriculture Organization, FAO), έχει ξεκινήσει εκστρατεία κατά της πείνας με την ονομασία «Professional Football against Hunger» στην περιοχή του Σαχέλ, στην Αφρική.
Μέλη
Τα μέλη της EPFL για το 2015 είναι τα εξής:
Παλαιότερα
Στο παρελθόν, μέλη της EPFL ήταν τα εξής:
Λογότυπο
Έπειτα από τη μετονομασία του φορέα το 2018, άλλαξε και η οπτική του ταυτότητα.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες
Σαμπανιέ (Ωτ-Σον)
Το Σαμπανιέ (γαλλικά: Champagney) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ιτέτ
Η Ιτέτ, επίσης Ατέτ, ήταν γυναίκα της αριστοκρατίας της αρχαίας Αιγύπτου, σύζυγος του πρίγκιπα Νεφερμαάτ και νύφη του Φαραώ Σνεφρού. Με τον Νεφερμαάτ είχε τρεις κόρες και πολλούς γιούς. Ο πιο γνωστούς από αυτούς ήταν ο Χεμιούνου. Είναι θαμμένη μαζί με τον σύζυγό της στον μασταμπά 16 στο Μεϊντούμ.
Οικογένεια
Στον τάφο τους στο Μεϊντούμ δίνονται τα ονόματα 15 παιδιών τους, οι γιοι Χεμιούνου, Isu, Teta, Khentimeresh και οι κόρες Djefatsen και Isesu απεικονίζονται ως ενήλικοι, ενώ οι γιοι Itisen, Inkaef, Serfka, Wehemka, Shepseska, Kakhent, Ankhersheretef, Ankherfenedjef, Buneb, Shepsesneb και Nebkhenet και η κόρη τους Pageti απεικονίζονται ως παιδιά. Ο γιος της Χεμιούνου ταυτίζεται κατά πάσα πιθανότητα με τον βεζίρη Χεμιούνου, που πιστεύεται ότι συνέβαλε στον σχεδιασμό της Μεγάλης Πυραμίδας του Χέοπα
Παραπομπές
Ιτετ
Σαμπέ (Ωτ-Σον)
Το Σαμπέ (γαλλικά: Champey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ασπροπάρης
Ο Ασπροπάρης είναι είδος γύπα, που απαντά και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική του ονομασία είναι Neophron percnopterus και περιλαμβάνει 3 υποείδη.
Ονοματολογία
Το όνομα του γένους προέρχεται από την ελληνική μυθολογία. Ο Νεόφρων (Neophron) και ο Αιγυπιός (Aegypius), υπήρξαν τα τραγικά πρόσωπα της ιστορίας μιας παράνομης ερωτικής σχέσης με τη μητέρα του πρώτου Τιμάνδρα και, της τελικής μεταμόρφωσης όλων σε πτηνά από τον Δία
Η λατινική λέξη percnopterus σημαίνει, «αυτός που έχει σκοτεινόχρωμες φτερούγες» και, πιθανότατα, σχετίζεται με τα μαύρα πρωτεύοντα ερετικά φτερά του είδους.
Η αγγλική ονομασία του είδους Egyptian Vulture σχετίζεται, τόσο με τις κύριες περιοχές αναπαραγωγής του πτηνού στη Β. Αφρική, όσο και με την ιερή σημασία του στην αρχαία Αίγυπτο (βλ. Κουλτούρα).
Συστηματική Ταξινομική
Ο εξελικτικά πλησιέστερος συγγενής του, είναι ο γυπαετός. Υπάρχουν τρεις ευρέως αναγνωρισμένα υποείδη, αν και υπάρχει σημαντική εξελικτική διαβάθμιση λόγω της μετανάστευσης και ανάμειξης των πληθυσμών. .
Το υποείδος που βρίσκεται μόνο στα ανατολικά Κανάρια (βλ. Πίνακα υποειδών) αναγνωρίστηκε μόλις το 2002. Γνωστό τοπικά ως guirre είναι γενετικά απομακρυσμένο από το N. p. percnopterus και, σε αντίθεση με τους γειτονικούς πληθυσμούς της Αφρικής και της Νότιας Ευρώπης, είναι σταθερά μεγαλύτερο σε μέγεθος. Το όνομα majorensis προέρχεται από το majorata, το αρχαίο όνομα για το νησί της Φουερτεβεντούρα.
Το 1902 περιγράφηκε το υποείδος, N. p. rubripersonatus, από το Βαλουχιστάν, με βαθύτερο κόκκινο-πορτοκαλί δέρμα στο κεφάλι και σκούρο ράμφος με κίτρινη άκρη. Ωστόσο, δεν αναγνωρίστηκε ως έγκυρο υποείδος, αλλά η ενδιάμεση μορφή του ράμφους δείχνει ανάμιξη υποειδών.
Γεωγραφική κατανομή
thumb|right|400px|Γεωγραφική κατανομή των υποειδών του Neophron percnopterus Ο ασπροπάρης εμφανίζει διάσπαρτο φάσμα κατανομής αποκλειστικά στον Παλαιό Κόσμο (οικοζώνες: Παλαιαρκτική, Αφροτροπική και Ινδομαλαισιανή) όπου, ανάλογα με την επικράτεια, απαντά ως επιδημητικό ή μεταναστευτικό πτηνό.
Στην Ευρώπη, η κατανομή είναι εξαιρετικά διακεκομμένη, περιλαμβάνοντας μόνον κάποιες περιοχές στην Ιβηρική και στην Ν. Γαλλία στα δυτικά, και διάσπαρτους θύλακες στην Ιταλία, τα Βαλκάνια και την Ουκρανία, όπου το είδος απαντά αποκλειστικά ως καλοκαιρινός αναπαραγόμενος επισκέπτης.
Στην Ασία, η εξάπλωση είναι λίγο συμπαγέστερη αν και, εξίσου, περιορισμένη. Στα δυτικά εκτείνεται από την Μικρά Ασία και, διαμέσου του Ευξείνου Πόντου της Κασπίας και της Μέσης Ανατολής, φθάνει ανατολικά μέχρι το Ν. Καζακστάν, την Α. Κίνα και την Ινδία. Οι πληθυσμοί μοιράζονται σε επιδημητικούς (νότια) και αναπαραγόμενους καλοκαιρινούς (βόρεια) .
Η Αφρική, τέλος, αποτελεί επικράτεια όπου απαντούν όλες οι μορφές μετακίνησης και είναι η ήπειρος όπου διαχειμάζουν οι μεταναστευτικοί πληθυσμοί. Στο φάσμα κατανομής περιλαμβάνονται οι μεσογειακές χώρες, η περιοχή του Νείλου και του Σινά ενώ, νοτιότερα, εκτείνεται συμπαγής ζώνη εξάπλωσης, από τις ακτές του Ατλαντικού και διαμέσου των υποσαχάριων χωρών και εκείνων βορείως του ισημερινού, φθάνει μέχρι τις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας στα ανατολικά και στο ύψος της Τανζανίας, στα νότια. Πηγές:
(σημ. με έντονα γράμματα το υποείδος που απαντά στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
thumb|right|300px|Ενήλικος ασπροπάρης εν πτήσει στο [[Ισραήλ]] Τα αποδημητικά πουλιά μερικές φορές μπορεί να καλύψουν έως και 500 χιλιόμετρα σε μία ημέρα μέχρι να φτάσουν στο νότιο άκρο της Σαχάρας, συνολικά 3.500- 5.500 χιλιόμετρα από τις καλοκαιρινές περιοχές αναπαραγωγής. Τα νεαρά πτηνά που δεν έχουν φθάσει σε ηλικία αναπαραγωγής, μπορεί να διαχειμάζουν στους βοσκότοπους και στις ημιερημικές περιοχές του Σαχέλ.
Για την Ελλάδα, ο ασπροπάρης αποτελεί καλοκαιρινό επισκέπτη. Έρχεται για να αναπαραχθεί στα μέσα Μαρτίου και, φεύγει αργά το Σεπτέμβριο για την Αφρική και την Αραβία, όπου και ξεχειμωνιάζει.
Βιότοπος
Συχνάζει σε μεγάλη ποικιλία βιοτόπων, ιδιαίτερα όμως στις ορεινές περιοχές. Προτιμάει τις ανοιχτές, λοφώδεις, ξηρές εκτάσεις με πέτρες και θάμνους. Επίσης, επειδή προσαρμόζεται εύκολα στην ανθρώπινη παρουσία, περιφέρεται συχνά σε μαντριά και σκουπιδότοπους.
Μορφολογία
Η ουρά είναι λευκή, σφηνοειδούς σχήματος και, αποτελεί σημαντικό διαγνωστικό στοιχείο κατά την πτήση. thumb|right|300px| Κεφάλι ενήλικου ασπροπάρη Το ράμφος είναι μαύρο στην άκρη του, ισχυρό, γαμψό και αρκετά μακρύ (σχεδόν ισόμηκες με το άπτερο κεφάλι) με κήρωμα που υπερβαίνει το μισό τού ολικού μήκους του. Τα ρουθούνια είναι οριζόντια και έχουν σχήμα ελλειπτικό.
Το δέρμα του προσώπου των ενηλίκων είναι κίτρινο και, χωρίς πτέρωμα κάτω στο λαιμό, ενώ στο πίσω μέρος του κεφαλιού σχηματίζεται ένα είδος χαίτης.
Τα πόδια είναι ροζ στα ενήλικα και γκρι στα ανήλικα άτομα. Τα νύχια είναι μακριά και ίσια, ενώ το τρίτο και το τέταρτο δάχτυλο είναι ελαφρά συνδεδεμένα με νηκτική μεμβράνη στη βάση τους. Τα φύλα είναι όμοια, αλλά τα αρσενικά αναπαραγωγής έχουν μια βαθύτερη πορτοκαλί απόχρωση στο δέρμα του προσώπου σε σχέση με τα θηλυκά.
Γενικά
(Πηγές:   )
Τροφή
Ο ασπροπάρης τρέφεται με ζωική ύλη, θνησιμαία, αλλά και σκουπίδια ή περιττώματα. Από τους οργανισμούς, προς τους οποίους στρέφεται σπανιότερα, προτιμάει τα σκαθάρια, σαλιγκάρια, καρκινοειδή ή μικρές σαύρες. Οι πληθυσμοί της Ισπανίας έχουν παρατηρηθεί να τρέφονται με άγρια κουνέλια. thumb|right|280px|Ενήλικος ασπροπάρης με τη λεία του Μελέτες δείχνουν ότι, τρέφονται με περιττώματα θηλαστικών -ακόμη και ανθρώπων -για να αποκτήσουν καροτενοειδή, οι χρωστικές των οποίων ευθύνονται για το έντονο κίτρινο και πορτοκαλί δέρμα του προσώπου τους. Η ικανότητα να αφομοιώνουν καροτενοειδείς χρωστικές ουσίες φαίνεται να χρησιμεύει ως ένα αξιόπιστο χαρακτηριστικό καλής φυσικής κατάστασης, κατά το ζευγάρωμα.
Συνήθως περιφέρεται μοναχικά, αλλά αρκετές φορές σχηματίζει μικρές ομάδες που συναθροίζονται με μεγαλύτερους γύπες, όταν υπάρχει διαθέσιμο κάποιο κουφάρι. Τότε, περιμένει μέχρι εκείνοι να φύγουν και κατόπιν στρέφεται στα υπολείμματα.
Στην Ελλάδα, η δευτερεύουσα κύρια τροφή του ασπροπάρη, μετά τα κουφάρια, είναι οι χελώνες (Testudo), κυρίως στον Έβρο αλλά και σε άλλες περιοχές.
Ηθολογία
Oι πληθυσμοί του ασπροπάρη (υποείδος N. p. percnopterus), ιδίως στην Αφρική, είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν πέτρες ως εργαλεία. Όταν ένα μεγάλο αβγό, όπως αυτό μιας στρουθοκαμήλου ή ενός αγριόγαλου, εντοπίζεται, το πουλί πατάει επάνω σε αυτό με ένα μεγάλο βότσαλο στο ράμφος του και, πετάει το βότσαλο με μία απότομη κίνηση του λαιμού πάνω στο κέλυφος. Η εργασία αυτή επαναλαμβάνεται έως ότου το αβγό σπάει από τα χτυπήματα. Προτιμούν να χρησιμοποιούν στρογγυλεμένα βότσαλα απ’ότι ακανόνιστες πέτρες.
Αυτή η συμπεριφορά, καταγράφηκε για πρώτη φορά από την περίφημη Jane Goodall το 1966, όμως δεν έχει καταγραφεί στο υποείδος Ν. p. ginginianus. Διάφορa τεστ σε εκτρεφόμενα και άγρια πτηνά δείχνουν ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά δεν είναι έμφυτη, αλλά μαθαίνεται παρατηρώντας άλλα πτηνά, και εμφανίζεται από τη στιγμή που συνδέουν τα αυγά με το φαγητό και έχουν πρόσβαση σε βότσαλα. Μια άλλη περίπτωση εργαλειοχρήσης του ασπροπάρη, που περιγράφεται από τη Βουλγαρία, περιλαμβάνει τη χρήση ενός κλαδιού ως εργαλείου, για να κυλήσει και να συγκεντρώσει τούφες μαλλιού ως επένδυση στη φωλιά του.
Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγική περίοδος αρχίζει την άνοιξη. Οι ασπροπάρηδες είναι μονογαμικά πτηνά και τα «πετυχημένα» ζευγάρια μπορεί να διατηρηθούν για περισσότερο από μία περίοδο αναπαραγωγής και οι ίδιες φωλιές μπορεί να επαναχρησιμοποιηθούν κάθε χρόνο.
Η φωλιά είναι μια ακατάστατη πλατφόρμα από κλαδιά επενδεδυμένα με κουρέλια, φλοιούς ή κλαδιά και τοποθετείται σε μια προεξοχή βράχου, σε ένα κτήριο, ή στη διχάλα ένα μεγάλου δέντρου. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθούν παλιές φωλιές αετών. thumb|left|280px| Ενήλικος Ασπροπάρης Η συνήθης γέννα αποτελείται από δύο πιτσιλωτά αβγά που επωάζονται εναλλάξ και από τους δύο γονείς. Οι γονείς αρχίζουν την επώαση αμέσως μετά το πρώτο αβγό, το οποίο εκκολάπτεται μετά από περίπου 42 ημέρες. Το δεύτερο αβγό μπορεί να εκκολαφθεί τρεις έως πέντε ημέρες αργότερα και, μεγαλύτερη καθυστέρηση αυξάνει την πιθανότητα ο νεοσσός να μην επιβιώσει. Σε γκρεμούς, όπου οι φωλιές βρίσκονται η μία κοντά στην άλλη, τα μικρά πουλιά είναι γνωστό ότι σκαρφαλώνουν σε γειτονικές φωλιές για να «κλέψουν» τροφή.
Οι νεοσσοί πετούν και αφήνουν τη φωλιά μετά από 90 έως 110 ημέρες, αλλά εξακολουθούν να παραμένουν εξαρτημένοι από τους γονείς τους για διάστημα τουλάχιστον ενός μηνός. Το πλήρες φτέρωμα των ενηλίκων αποκτάται κατά το τέταρτο ή το πέμπτο έτος.
Απειλές
Ενώ ο ασπροπάρης δεν έχει στη φύση κάποιους επικίνδυνους θηρευτές, οι ανθρώπινες δραστηριότητες δημιουργούν πολλές απειλές. Συγκρούσεις με ηλεκτροφόρα καλώδια, κυνήγι, εσκεμμένη δηλητηρίαση, συσσώρευση μολύβδου από κατάποση σκαγιών σε πτώματα, και συσσώρευση φυτοφαρμάκων έχουν δυσμενείς συνέπειες στον πληθυσμό.
Φαίνεται ότι η δικλοφενάκη (Diclofenac), ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (NSAID) που χρησιμοποιείται συχνά στα ζώα κτηνοτροφίας, και η οποία αποδείχθηκε θανατηφόρα για πολλά όρνεα όταν προσλαμβάνεται από σφάγια ζώων (BirdLife International News [www.birdlife.org/news] το 2007), είναι η βασική αιτία για τις πρόσφατες ραγδαίες μειώσεις του ασπροπάρη στην Ινδία. Γενικά, τα NSAID είναι τοξικά για τα αρπακτικά, τους πελαργούς, τους γερανούς και τις κουκουβάγιες, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι γύπες διαφόρων γενών θα μπορούσε να είναι ευαίσθητοι στις επιπτώσεις τους (BirdLife International News [www.birdlife.org/news] 2007). Φαίνεται εύλογο ότι, το είδος είχε προηγουμένως μικρότερη έκθεση στην τοξίνη λόγω του φυσικού, ανταγωνιστικού αποκλεισμού στα σφάγια από από τα μεγάλα όρνεα του γένους Gyps.
Κατάσταση πληθυσμού
μικρογραφία|387x387εσ|Ένα από τα εναπομείναντα ζευγάρια ασπροπάρηδων στο [[Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς-Λευκίμμης-Σουφλίου|εθνικό πάρκο της Δαδιάς.]] Αυτό το -φυσιολογικά- μακρόβιο είδος κατατάσσεται πλέον ως Κινδυνεύον (ΕΝ) στην λίστα της IUCN. Μία (1) από τις κύριες αιτίες είναι η πρόσφατη και εξαιρετικά ταχεία μείωση του πληθυσμού στην Ινδία (προφανώς λόγω δηλητηρίασης από το φάρμακο δικλοφενάκη). Επίσης, η σοβαρή, μακροπρόθεσμη μείωση των πληθυσμών στην Ευρώπη (> 50% κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων γενεών [42 χρόνια]) και στη Δυτική Αφρική, καθώς και η συνεχιζόμενη μείωση των πληθυσμών του σε μεγάλο τμήμα του φάσματος κατανομής, στην υπόλοιπη Αφρική.
Στην Ελλάδα, είναι πλέον εξαιρετικά σπάνιος, και οι πληθυσμοί του βαίνουν επικίνδυνα μειούμενοι. Συμπεριλαμβανόταν στο «Κόκκινο Βιβλίο» (Red Data Book) των απειλουμένων σπονδυλοζώων της Ελλάδας στην κατηγορία 'ΤΡΩΤΑ' (Vulnerable), ωστόσο, είναι πλέον Κρισίμως Κινδυνεύον είδος (CR [A2ac, C1])
Απαιτείται αυστηρός έλεγχος της παράνομης χρήσης δηλητηριασμένων δολωμάτων και συστηματική παροχή συμπληρωματικής τροφής, σε ταΐστρες, εκεί όπου το είδος χρησιμοποιούσε στο παρελθόν ανοιχτές χωματερές, καθώς και σε κάθε απομονωμένη επικράτεια. Σε κάθε δημόσιο έργο που εκτελείται κοντά ή μέσα στις επικράτειες του είδους (π.χ. διάνοιξη δρόμων, χωροθέτηση αιολικών και υδροηλεκτρικών έργων, εγκατάσταση πυλώνων υψηλής τάσης) θα πρέπει να συνυπολογίζονται μέτρα για την απόλυτη προστασία του χώρου κατασκευής της φωλιάς και της περιοχής τροφοληψίας του είδους. Ακόμη, απαιτείται πλήρης έρευνα για τον εντοπισμό όλων των θέσεων του φάσματος κατανομής, όπως και επισταμένη έρευνα της ιδιαίτερης βιολογίας του ασπροπάρη (διατροφή, αναπαραγωγή, διάφοροι περιοριστικοί παράγοντες) καθώς και η διερεύνηση τυχόν άγνωστων ακόμη απειλών (π.χ. αντιβιοτικά, χημικές ουσίες στην τροφική αλυσίδα, κ.λπ). Τέλος, κρίνεται απαραίτητη η ευαισθητοποίηση του κοινού, -ιδιαίτερα των κτηνοτρόφων, κυνηγών και αγροτών.
Κουλτούρα
Στην Αρχαία Αίγυπτο, ο ασπροπάρης εμφανίζεται σε ειδικό ιερογλυφικό ιδεόγραμμα και αντιστοιχεί σε συγκεκριμένο ήχο (/ ɑ ː /). Η Βίβλος κάνει αναφορά στον «αιγυπτιακό γύπα» κάτω από το εβραϊκό όνομα του rachamah / racham το οποίο έχει μεταφραστεί στα αγγλικά ως "gier-αετός». Ήταν το ιερό πτηνό της Ίσιδος στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία. Η χρήση του ως συμβόλου της βασιλικής οικογένειας στο αιγυπτιακό πολιτισμό, και η προστασία του με νόμο τού Φαραώ, έκανε το είδος τόσο κοινό στους δρόμους της Αιγύπτου, που έδωσε αφορμή για το όνομα "κοτόπουλο του Φαραώ» (sic).
Στην Ελλάδα, η παράδοση τον θέλει να «κουβαλάει» στην πλάτη του τον κούκο, φέρνοντας την άνοιξη και την καλοτυχία, καθορίζει την προκοπή των κτηνοτρόφων, το πήξιμο του γιαουρτιού, την παραγωγή του τυριού, ενώ «συμμετέχει» σε γάμους.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο, ο Ασπροπάρης απαντά και με άλλες ονομασίες, όπως Αστραπάρης, Ασπρόγυπας, Λευκόγυπας, Μικρό Όρνιο, Μπατζουτιέρα (Βλαχ.), Σκανίτης, Κουκκάλογο (Ήπειρος), Καλιατζάρης (Θράκη), Τυροκόμος (Θεσσαλία, Κοζάνη).
Βιρτζίλιο Τομάζι
Ο Βιρτζίλιο Τομάζι (Βερόνα, 10 Μαΐου 1905 – Ρώμη, 20 Φεβρουαρίου 1998) ήταν Ιταλός αθλητής του άλματος εις μήκος.
Γεννήθηκε το 1905 στη Βερόνα και ήταν αθλητής της ΙΚ Μπεντεγκόντι. Στο Ιταλικό πρωτάθλημα στίβου αναδείχθηκε πρωταθλητής έξι φορές στο άλμα εις μήκος (1924, 1925, 1926, 1928, 1929, 1931). Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο δύο φορές στο άλμα εις μήκος (1922, 1923) και μία φορά στο άλμα εις ύψος άνευ φοράς (1922). Το 1926 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Αγγλικό πρωτάθλημα στίβου.
Το 1927 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο (7,03 μ.) στο Θερινό Παγκόσμιο Φοιτητικό Πρωτάθλημα της Ρώμης.
Με την εθνική ομάδα στίβου της Ιταλίας ήταν διεθνής δεκατέσσερις φορές από το 1924 έως το 1932. Το 1924 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού στους οποίους κατέλαβε την 7η θέση (6,89 μ.) και το 1928 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Άμστερνταμ στους οποίους κατέλαβε την 25η θέση (6,76 μ.) και δεν προκρίθηκε στον τελικό.
Το 1944 διετέλεσε πρόεδρος της Ιταλικής Ομοσπονδίας Στίβου. Ήταν αδερφός του πρωταθλητή του άλματος εις ύψος, Άντζελο Τομάζι και πατέρας του δημοσιογράφου Ρίνο Τομάζι. Πέθανε στις 20 Φεβρουαρίου 1998 στη Ρώμη σε ηλικία 92 ετών.
Μονή Γηροκομείου
thumb|right|300px|Άποψη του εσωτερικού προαυλίου χώρου του μοναστηριού. Η Ιερά Μονή Παναγίας της Γηροκομίτισσας είναι Ανδρώα Κοινοβιακή Μονή που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Πατρών και βρίσκεται στην περιοχή του Γηροκομείου νοτιοανατολικά της Πάτρας.
Ιστορία
Η Ιερά Μονή Γηροκομειού είναι μία από τις αρχαιότερες Μονές της Ελλάδος. Ιδρύθηκε γύρω στον 10ο αιώνα, τότε δηλαδή που εμφανίστηκε ο μοναχισμός στην κυρίως Ελλάδα. Η ονομασία της οφείλεται στο ότι, στο χώρο που ιδρύθηκε η Μονή, προϋπήρχε γηροκομείο που διέθετε και ναό, ή κατ' άλλους στο ότι, όταν οι μοναχοί ίδρυσαν το μοναστήρι έκτισαν ταυτόχρονα και συντηρούσαν γηροκομείο, πράγμα άλλωστε όχι άγνωστο για τα μοναστήρια της Βυζαντινής εποχής. Μία όμως παλιά παράδοση, που δέχεται και ο ιστορικός Σ. Θωμόπουλος, συνδέει την ίδρυση και το όνομα της Μονής με τον Άγιο Αρτέμιο, τη μεταφορά του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Ανδρέου στην Κωνσταντινούπολη και το υδραγωγείο της Πάτρας.
Στον τόπο που είναι κτισμένη η Μονή κατά την προχριστιανική εποχή υπήρχε ειδωλολατρικός ναός πιθανόν της θεάς Αρτέμιδος. Στον τοίχο της βόρειας πτέρυγας της Μονής (έξω από τα κελιά των μοναχών) υπάρχει εντοιχισμένο τμήμα από κιονόκρανο Ιωνικού ρυθμού του προχριστιανικού ναού.
Το 1204, έτος κατά το οποίο καταλήφθηκε η Πάτρα από τους Φράγκους, βρισκόταν σε μεγάλη ακμή, γι' αυτό και τα διάφορα ιεροπολεμικά τάγματα της Δύσεως διαπληκτίσθηκαν για την κατάληψή της. Όταν οι πατέρες της Μονής εξαναγκάστηκαν από τους κατακτητές Φράγκους να επιλέξουν μεταξύ της υπακοής στον Πάπα της Ρώμης και της εξορίας, αυτοί προτίμησαν αξιεπαίνως το δεύτερο.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας ήταν η έδρα του Μητροπολίτη Πατρών. Η Μονή πυρπολήθηκε από τους Τουρκαλβανούς την Μ. Παρασκευή του 1770 (13 Απριλίου) κατά τα Ορλωφικά και την Κυριακή των Βαΐων του 1821 (3 Απριλίου). Στην περίοδο της Εθνεγερσίας έγινε θέατρο πολλών μαχών. Κρίσιμη για την έκβαση του Αγώνα του 1821 ήταν η μάχη που κερδήθηκε στην περιοχή της Μονής (μάχη του Γηροκομείου), στις 2 Μαρτίου 1822, από τον Θ. Κολοκοτρώνη, που δίκαια αποδόθηκε σε θαύμα της "Παναγίας της Γηροκομήτισσας". Το 1943 οι Μοναχοί εκδιώχθηκαν από τη Μονή και έφυγαν εξόριστοι για ένα χρόνο στο Παλιομονάστηρο (Μονή Αγίου Νικολάου Μπάλα), όπου μετέφεραν με συγκίνηση την Ιερά Εικόνα της "Γηροκομμήτισσας" και τα Ιερά Λείψανα των Αγίων. Η Μονή υπήρξε για πολύ καιρό Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή.
Το καθολικό της Μονής
Στο ναό αυτό φυλάσσεται ο πάνσεπτος θησαυρός της Μονής, η θαυματουργός εικόνα της "Παναγίας της Γηροκομητίσσης", σε επιβλητικό μαρμάρινο θρόνο, καθώς και η αξιόλογης τέχνης εικόνα της Παναγίας, που φέρει την επιγραφή "Μήτηρ Θεού, η Αληθινή" (η μόνη διασωζομένη εικόνα με την ονομασία αυτή), η οποία είναι έργο του 14ου αιώνα, καθαρίστηκε δε και συντηρήθηκε επιμελώς από το Χριστιανικό και Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών το 1988 - 1989.
Σημερινή κατάσταση
Η Ιερά Μονή από τη φθορά του χρόνου και κυρίως λόγω του καταστρεπτικού σεισμού του έτους 1993 υπέστη μεγάλες ζημιές. Ανακαινίστηκε κατά τα έτη 1988 και την περίοδο 1995 - 1999. Η ανατολική μάνδρα της Μονής ανεγέρθηκε το 1958. Η Ιερά Μονή Γηροκομείου πανηγυρίζει το Δεκαπενταύγουστο και δευτερευόντως την Τρίτη του Πάσχα και την 23η Αυγούστου.
Σημειώσεις
<references group="Σ"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πάτρα
Περιβαλλοντική χορτοφαγία
Εκτός από την κλιμματική αλλαγή, περιβαλλοντικές ανησυχίες για την παραγωγή ζωικών προϊόντων μπορεί να σχετίζονται με την ρύπανση, την αποψίλωση των δασών, τη μη βιωσιμότητα και τη χρήση του νερού και της γης.
Περιβαλλοντικός αντίκτυπος των ζωϊκών προϊόντων
Τα τέσσερα πέμπτα των γεωργικών εκπομπών προέρχονται από τον κτηνοτροφικό τομέα.
Σύμφωνα με την έκθεση της διεθνής Οργάνωσης Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) το 2006, η κτηνοτροφία συμβάλλει στην υπερθέρμανση του πλανήτη, την ατμοσφαιρική ρύπανση, τη χρήση ενέργειας, την αποψίλωση των δασών και τη μείωση της βιοποικιλότητας. Η έκθεση του FAO εκτιμά ότι ο τομέας του ζωικού κεφαλαίου (συμπεριλαμβανομένων των πουλερικών) (που παρέχει ζωική ενέργεια, δέρμα, μαλλί, γάλα, αυγά, λιπάσματα, φαρμακευτικά προϊόντα κ.λπ., εκτός από το κρέας) συμβάλλει περίπου στο 18% των παγκόσμιων εκπομπών GHG εκφραζόμενων σε 100 -ετησίως ισοδύναμα CO 2. Η έκθεση του FAO φανέρωσε ότι ο κτηνοτροφικός τομέας αποτελεί έναν από τους δύο ή τρεις σημαντικότερους παράγοντες που συνεισφέρουν στα πιο σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα, σε κλίμακα από τοπική έως παγκόσμια.
Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της ζωϊκής παραγωγής εξαρτώνται από τον τρόπο παραγωγής, αν και "οι συνολικές επιπτώσεις των ζωϊκών προϊόντων με τον λιγότερο αντίκτυπο τυπίκα υπερβαίνουν αυτές των υποκατάστατων λαχανικών".
Παραπομπές
Κατηγορία:Χορτοφαγία
Greek Reporter
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 2008 από τον Αναστάσιο Παπαποστόλου ως Greek Hollywood Reporter, μία πύλη ειδήσεων για την ελληνική κοινότητα στον τομέα της ψυχαγωγίας. Δύο χρόνια αργότερα, ο ιστότοπος διευρύνθηκε για να στοχεύσει όλη την ελληνική διασπορά και άλλαξε το όνομά του σε Greek Reporter.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική διασπορά Κατηγορία:Ιστότοποι της Ελλάδας Κατηγορία:Ιστότοποι ειδήσεων
Σαμπλίτ
Το Σαμπλίτ (γαλλικά: Champlitte, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Γεώργιος Ζέπος
Ο Γεώργιος Ζέπος (19 Ιανουαρίου 1907 - 12 Μαρτίου 1970) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του νομομαθή Ιωάννη Ζέπου. Αδέρφια του ήταν οι Παναγιώτης, καθηγητής νομικής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, Διονύσιος, υποναύαρχος του Πολεμικού Ναυτικού και Δημήτριος, δικηγόρος και υπουργός. Σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, απ'όπου αποφοίτησε το 1925, και μετεκπαιδεύτηκε στη Σχολή Υποβρυχίων, στην Ανθυποβρυχιακή Σχολή των ΗΠΑ και στη Ναυτική Ακαδημία Πολέμου. Το 1938 προήχθη σε Πλωτάρχη, το 1941, επ' ανδραγαθία, σε αντιπλοίαρχο, το 1946 σε Πλοίαρχο και το 1954 σε Υποναύαρχο. Το 1936 τοποθετήθηκε κυβερνήτης σε υποβρύχιο και το 1940 ανέλαβε τη διοίκηση του υποβρυχίου "Τρίτων", με το οποίο συμμετείχε στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ως κυβερνήτης του "Τρίτων" βύθισε το ιταλικό οπλιταγωγό "Carnia". Το 1941 τοποθετήθηκε διοικητής βάσεων υποβρυχίων στην Αλεξάνδρεια, κυβερνήτης του Θωρηκτού Αβέρωφ για πολύ μικρό χρονικό διάστημα ενώ το 1946 τοποθετήθηκε αρχιεπιστολεύς στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας. Την περίοδο 1952 - 1953 διετέλεσε διευθυντής της διοίκησης Φρεγατών. Τον Φεβρουάριο του 1953 τοποθετήθηκε προσωρινά διοικητής Υποβρυχίων. Λίγους μήνες αργότερα 1953 τοποθετήθηκε υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1954, οπότε και ανέλαβε την αρχηγία του ελληνικού κλιμακίου στο αρχηγείο του ΝΑΤΟ στη Μάλτα. Την περίοδο 1955 - 1956 αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στο αρχηγείο του ΝΑΤΟ στο Παρίσι ενώ τον Ιανουάριο του 1957 ανέλαβε τη διοίκηση της Ναυτικής Εκπαίδευσης. Το 1958 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντιναυάρχου ε.α.
Στις εκλογές του 1961 έθεσε υποψηφιότητα στην περιφέρεια Αθηνών με την υποστήριξη της ΕΡΕ χωρίς όμως επιτυχία. Ακολούθως διορίστηκε γενικός γραμματέας του υπουργείου εμπορικής ναυτιλίας παραμένοντας στη θέση αυτή μέχρι και το 1963. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του συνδέσμου αποστράτων αξιωματικών του Βασιλικού Ναυτικού ενώ είχε τιμηθεί πολλάκις.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει δύο παιδιά μεταξύ των οποίων τον Ιωάννη - Αλέξιο Ζέπο, πρέσβη ε.τ. και γενικό γραμματέα του Υπουργείου Εξωτερικών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Σωτήρος Παπαγιαννόπουλος
Ο Σωτήρος Παπαγιαννόπουλος ήταν αγωνιστής του αγώνα του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από το Βαλτεσινίκο της επαρχίας Καρύταινας. Είχε εγκατασταθεί έξω από την Πελοπόννησο, επέστρεψε όμως και ήταν πολύ ενθουσιώδης.
Η εξέγερση στα Βέρβαινα
Ο Σωτήρος Παπαγιαννόπουλος υπεράσπιζε την εξουσία του λαού και ήταν εναντίον της αριστοκρατίας και πήρε το μέρος του Υψηλάντη από την αρχή, όταν οι προύχοντες των Βέρβαινων δεν ήθελαν να του παραχωρήσουν την απόλυτη εξουσία. Όταν λοιπόν ο Παπαγιαννόπουλος επέβαλε την «οχλαγωγία» κόντεψε να γίνει εξέγερση και να σκοτώσουν τους προκρίτους της Πελοποννήσου, οι οποίοι είχαν συναθροιστεί στα Βέρβαινα για να υποδεχτούν τον Πρίγκηπα Υψηλάντη. Το κακό αποτράπηκε χάρις τον Θεόδωρου Κολοκοτρώνη που επενέβη και με πολλή επιτηδειότητα καθησύχασε τα πνεύματα, συμφιλιώθηκε με το πλήθος, έγινε αρχηγός του και ζήτησε από αυτούς να του υποσχεθούν να ησυχάσουν για να τους βγάλει λόγο, και αυτοί μετά ας αποφασίσουν τι θέλουν να κάνουν, και αυτός θα τους ακούσει. Ο λαός δέχτηκε, και ο Κολοκοτρώνης τους τράβηξε λίγο έξω από το χωριό, τους μίλησε, τους έφερε διάφορα παραδείγματα της εποχής και τελικά τους είπε, ότι και αυτός επιθυμεί να σκοτώσει τους προκρίτους, αλλά αυτό δεν θα ήταν πράξη αξιέπαινη στα μάτια του κόσμου όλης της Ευρώπης, γιατί όλοι θα έλεγαν, «να οι Έλληνες, δεν επαναστάτησαν για να σκοτώσουν τους Τούρκους. Επαναστάτησαν για να σκοτωθούν αναμεταξύ τους. Άρα δεν είναι άξιοι ελευθερίας.» Ο λαός πείσθηκε από τα λόγια του Κολοκοτρώνη, ησύχασαν και επέστρεψαν στα σπίτια τους.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σαντοναί (Ωτ-Σον)
Το Σαντοναί (γαλλικά: Champtonnay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Mistreated
Το Mistreated είναι μπλουζ τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, έβδομο από το άλμπουμ "Burn", το οποίο κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1974.
Περιγραφή
Ο Ρίτσι Μπλάκμορ το προόριζε αρχικά για το άλμπουμ "Machine Head", του 1972. Για διάφορους λόγους όμως, κυκλοφόρησε δύο χρόνια αργότερα, στο "Burn". Έχει διάρκεια επτά περίπου λεπτών. Είναι σε φα μινόρε και ταιριάζει μουσικά στην προηγούμενη επιτυχία του συγκροτήματος, "Speed King".
Συναυλίες
Στις συναυλίες το κοινό υποδέχτηκε θερμά το τραγούδι λόγω της δύναμης των αισθημάτων αλλά και του μεγαλείου της μουσικής και των συγχορδιών του, που συνοδεύονταν άψογα από τα εκστατικά φωνητικά του Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ. Ηχογραφήθηκε στο φεστιβάλ "California Jam" του 1974. Συνέχισε να γίνεται επιτυχία στις ζωντανές εμφανίσεις μέχρι την αποχώρηση του Ρίτσι Μπλάκμορ από το συγκρότημα, και αργότερα συνέχισε να παίζεται από το συγκρότημα τους Rainbow με το Ρόνι Τζέιμς Ντίο στα φωνητικά και τους Whitesnake του Ντέιβιντ Κόβερντεϊλ. Αξίζει να αναφερθεί ότι οι Metallica έπαιζαν μέρος του κομματιού κατά τη διάρκεια της περιοδείας για την προώθηση του "Black Album".
Η ηχογράφηση του τραγουδιού έγινε στο Μοντρέ της Ελβετίας, το Νοέμβριο του 1973.
Ζωντανές ηχογραφήσεις
Ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ στα οποία συμπεριλαμβάνεται το "Mistreated" είναι τα εξής:
Τα μέλη των Deep Purple
Το "Mistreated" ηχογραφήθηκε από τη τρίτη σειρά μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1974
Γιάννης Δαμανάκης
Ο Γιάννης Δαμανάκης (γενν. 2 Οκτωβρίου 1952) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του αμυντικού μέσου. Έκανε σημαντική καριέρα στον ΠΑΟΚ,
Στην Εθνική Ελλάδας
Από τις 26 Οκτωβρίου 1977 υπήρξε διεθνής 24 φορές με την Ελλάδα σκοράροντας 1 γκολ. Ήταν μέλος της ομάδας που έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1980 στην Ιταλία, αγωνιζόμενος σε έναν αγώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Π.Σ. Μακεδονικού Νεάπολης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Χανιά
Ντέιβ Γκίμπονς
Ο Ντέιβ Γκίμπονς (Dave Chester Gibbons) είναι Βρετανός καλλιτέχνης κόμικς, βραβευμένος για την πολύ μεγάλη συνεισφορά στο χώρο των εικονογραφημένων εκδόσεων. Γεννημένος στις 14 Απριλίου του 1949 ήταν αυτοδίδακτος και από πολύ νωρίς εργάσθηκε για λογαριασμό Βρετανικών εταιριών όπως D.C. Thomson και I.P.C., ενώ το έργο του αναγνωρίσθηκε και σε πολλές άλλες χώρες. Μία από τις πλέον γνωστές δημιουργίες του αποτελεί η σειρά Harlem Heroes, για το περιοδικό 2000AD. Επίσης το όνομά του περιλαμβάνεται μεταξύ των καλλιτεχνών που έχουν σχεδιάσει ιστορίες των εξίσου δημοφιλών σειρών Judge Dredd και Dan Dare. Κατά τη διάρκεια της πολυετούς καριέρας του, η οποία ξεκίνησε στα μέσα της δεκαετίας του '70, συνεργάσθηκε με πολλούς συγγραφείς όπως οι John Wagner, Alan Moore, Tom Tully κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί δημιουργοί κόμικς
Ψήφισμα 1855 του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών
Το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 1855 εγκρίθηκε ομόφωνα στις 19 Δεκεμβρίου 2008.
Ανάλυση
Επιδιώκοντας να ολοκληρώσει το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για τη Ρουάντα και να διεξαγάγει πρόσθετες δίκες το συντομότερο δυνατό, προκειμένου να εκπληρώσει τη στρατηγική ολοκλήρωσής του, το Συμβούλιο Ασφαλείας αποφάσισε σήμερα ότι ο Γενικός Γραμματέας μπορεί να διορίσει έως και τρεις επιπλέον ad litem δικαστές που, που κατά καιρούς, υπερβαίνουν προσωρινά το ανώτατο όριο των εννέα που προβλέπει το Καταστατικό του Δικαστηρίου.
Εγκρίνοντας ομόφωνα το ψήφισμα 1855 (2008) σύμφωνα με το Κεφάλαιο VII, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η ανωτέρω διάταξη θα ίσχυε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009. Αποφάσισε επίσης να τροποποιήσει το άρθρο 11, παράγραφος 2, του Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου, όπως ορίζεται στο παράρτημα του παρόντος ψηφίσματος.
(Το άρθρο 11, σχετικά με τη σύνθεση των τμημάτων, λέει ότι κάθε Δικαστικό Τμήμα μπορεί να χωριστεί σε τμήματα των τριών δικαστών το καθένα. Ένα τμήμα του Δικαστηρίου έχει τις ίδιες εξουσίες και αρμοδιότητες με το Δικαστικό Τμήμα σύμφωνα με το παρόν Καταστατικό και εκδίδει σύμφωνα με τους ίδιους κανόνες.)
Το Συμβούλιο σημείωσε την επιστολή του Γενικού Γραμματέα προς τον Πρόεδρο του Συμβουλίου που επισυνάπτει την επιστολή του Προέδρου του Διεθνούς Δικαστηρίου της 10ης Δεκεμβρίου (έγγραφο S/2008/799) και εξέτασε τις προτάσεις για το θέμα που υπέβαλε η Πρόεδρος του Δικαστηρίου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών
Αυστριακό δημοψήφισμα του 1978
Ένα δημοψήφισμα για τη χρήση πυρηνικής ενέργειας διεξήχθη στην Αυστρία στις 5 Νοεμβρίου 1978. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να εγκρίνουν το νόμο που θα επέτρεπε τη χρήση πυρηνικής ενέργειας και τη λειτουργία του Πυρηνικού Σταθμού του Ζβέντεντορφ. Οι πολίτες απέρριψαν με μικρή πλειοψηφία (50,5%) το συγκεκριμένο νομοθέτημα. Ως αποτέλεσμα, μολονότι ο Πυρηνικός Σταθμός ήταν έτοιμος για λειτουργία, τα βασικά τμήματά του αποσυναρμολογήθηκαν και οι εγκαταστάσεις του σήμερα χρησιμοποιούνται κυρίως ως εκπαιδευτικό κέντρο.
Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα έφθασε στο 64,1% επί των εγγεγραμμένων πολιτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοψηφίσματα το 1978 Κατηγορία:Δημοψηφίσματα στην Αυστρία
Κοινότητα Τρικόρφου
Η Κοινότητα Τρικόρφου ήταν Κοινότητα του Νομού Μεσσηνίας που συστάθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας», από τη συνένωση παλαιότερων Κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Κοινοτικά της Διαμερίσματα. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Μεσσήνης, ως Δημοτική Ενότητα Τρικόρφου. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του Νομού. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001, είναι 1.037 κάτοικοι και η έκτασή της 42,938 τ.χλμ. Έδρα της Κοινότητας, ήταν το Τρίκορφο. Η Κοινότητα αποτελούνταν από 5 Κοινοτικά Διαμερίσματα, τα οποία πλέον, είναι οι Κοινότητες, της Δημοτικής Ενότητας Τρικόρφου.
Απογραφή 2001
Ακολουθεί πίνακας με τον πληθυσμό της Κοινότητας Τρικόρφου, των Κοινοτικών Διαμερισμάτων και των οικισμών τους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001.
Διοικητικές μεταβολές
Ακολουθεί πίνακας με τις διοικητικές μεταβολές της Κοινότητας. Από το 1912 μέχρι το 1927, ονομαζόταν Κοινότητα Πεντιάς και από το 1927, Κοινότητα Τρικόρφου. Επίσης από το 1997 μέχρι το 2010, λειτούργησε ως «Καποδιστριακή» Κοινότητα.
Διατελέσαντες Κοινοτάρχες
Ακολουθεί πίνακας με τους διατελέσαντες Κοινοτάρχες Τρικόρφου, από το 1999 μέχρι το 2010. Στον εξωτερικό σύνδεσμο «Εκλεγμένοι Πρόεδροι Κοινότητας Τρικόρφου Μεσσηνίας», αμέσως μετά, φαίνονται και οι Κοινοτάρχες Τρικόρφου, από το 1979.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Μεσσηνίας
2213 Μεΰς
Εξαιτίας και της σημαντικής εκκεντρότητας της τροχιάς του, κοντά στο περιήλιό του ο Μεΰς εξέρχεται από το εσώτατο όριο της Κύριας Ζώνης και προσεγγίζει την τροχιά του πλανήτη Άρη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μεΰς είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μευς
Ρούντολφ Μπραντ
Ο Ρούντολφ Χέρμαν Μπραντ (γερμανικά: Rudolf Hermann Brandt) (2 Ιουνίου 1909 - 2 Ιουνίου 1948) ήταν Γερμανός αξιωματικός των SS τα έτη 1933–45 και δημόσιος υπάλληλος. Ως δικηγόρος στο επάγγελμα, ο Μπραντ ήταν ο Προσωπικός Διοικητικός Λειτουργός του Reichsführer-SS Χάινριχ Χίμλερ. Κατηγορήθηκε στη δίκη των ιατρών στη Νυρεμβέργη για τo ρόλο του στη σφαγή 86 θυμάτων για τη δημιουργία συλλογής εβραϊκών σκελετών. Καταδικάστηκε για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εκτελέστηκε το 1948.