cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνικό Πάρκο Γκλέισιερ (ΗΠΑ)
Οικολογία πυρκαγιών
thumb|300px|right|Οι πυρκαγιές του 2003 έκαψαν το 13% των δασών του πάρκου Οι δασικές πυρκαγιές αντιμετωπίζονται εδώ και πολλές δεκαετίες ως απειλή για προστατευόμενες περιοχές, όπως δάση και πάρκα. Για καλύτερη κατανόηση της οικολογίας πυρκαγιών, που αναπτύχθηκε μετά τη δεκαετία του 1960, οι δασικές πυρκαγιές θεωρούνταν φυσικό «κομμάτι» του οικοσυστήματος. Οι προγενέστερες πολιτικές καταστολής είχαν ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση νεκρών -και σε αποσύνθεση- δένδρων και φυτών, τα οποία κανονικά θα είχαν μειωθεί εάν οι φωτιές είχαν αφεθεί να τα κάψουν. Στην πραγματικότητα, πολλά είδη φυτών και ζώων χρειάζονται τις πυρκαγιές για να βοηθήσουν στην ανασύσταση του εδάφους με θρεπτικά συστατικά και για να ανοίξουν περιοχές που επιτρέπουν την ανάπτυξη αγρωστωδών και μικρότερων φυτών. Το Εθνικό Πάρκο Γκλέισιερ διαθέτει ένα σχέδιο διαχείρισης πυρκαγιών που διασφαλίζει ότι, οι πυρκαγιές που προκαλούνται από τον άνθρωπο -γενικά- καταστέλλονται. Στην περίπτωση φυσικών πυρκαγιών, η φωτιά παρακολουθείται και η καταστολή εξαρτάται από το μέγεθος και την απειλή που μπορεί να προκαλέσει, αυτή, στην ανθρώπινη ασφάλεια και δομές.
Σοφία Ελισάβετ του Βρανδεμβούργου
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1638 τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο Β΄ δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Οι Καταραμένοι βασιλείς
Τα δηλητήρια του στέμματος (1956)
Ο Λουδοβίκος, χήρος πια, παντρεύεται την όμορφη Κλημεντία του Ανζού. Η ανακάλυψη μιας νόθας κόρης του βασιλιά που απέκτησε από μια υπηρέτρια, τον αναγκάζει να εξομολογηθεί στη σύζυγό του όλες τις αμαρτίες του και ορκίζεται ότι μετανοεί. Ο Λουδοβίκος έδωσε χάρη, κατόπιν αιτήματος του αδελφού του Φιλίππου, στη σύζυγό του Ιωάννα που ήταν φυλακισμένη για δεκαέξι μήνες. Ωστόσο, αρνείται κατηγορηματικά να συγχωρήσει τη Λευκή, τη σύζυγο του μικρότερου αδελφού του Καρόλου. Ο θείος του Λουδοβίκου Κάρολος, κόμης του Βαλουά, συνεχίζει να ασκεί επιρροή στις βασιλικές υποθέσεις προσπαθώντας να εξασφαλίσει την πίστη της νέας βασίλισσας, ανιψιάς του από τον προηγούμενο γάμο του. Ο ανιψιός του Τολομέι, ο νεαρός τραπεζίτης Γκούτσιο Μπαλιόνι, παντρεύεται κρυφά την αρχόντισσα Μαρία του Κρεσαί. Με την ενθάρρυνση του Ροβέρτου του Αρτουά, οι υποτελείς βαρόνοι της Μαώς του Αρτουά επαναστατούν εναντίον της. Ο βασιλιάς αναγκάζεται να παρέμβει και της αφαιρεί την εξουσία όταν εκείνη αρνείται να δεχθεί τη διαιτησία του. Κατά τη διάρκεια του πρώτου τριμήνου του 1316, η βασίλισσα μένει έγκυος. Για τη Μαώ, ένας κληρονόμος ήταν εμπόδιο στις αξιώσεις του γαμπρού της στον θρόνο, έτσι δηλητηριάζει τον βασιλιά με τη βοήθεια της ακολούθου της Μπεατρίς και εκείνος πεθαίνει μετά από ασθένεια - ως αιτία του θανάτου επίσημα αναφέρθηκε η πνευμονία - αφήνοντας πίσω έγκυο τη βασίλισσα και τη βασιλική αυλή σε αναταραχή. Ο Βαλουά και ο Ροβέρτος κατηγόρησαν τη Μαώ για την ασθένεια του βασιλιά, χωρίς να μπορούν να το αποδείξουν.
Εθνικό Πάρκο Γκλέισιερ (ΗΠΑ)
Οικολογία πυρκαγιών
Η αύξηση του πληθυσμού και των προαστιακών περιοχών κοντά στα πάρκα, οδήγησε στην ανάπτυξη προγράμματος, γνωστού ως Wildland Urban Interface Fire Management, σύμφωνα με το οποίο, το πάρκο συνεργάζεται με τους γειτονικούς ιδιοκτήτες ακινήτων για τη βελτίωση της συνειδητοποίησης της ασφάλειας και της ετοιμότητας απέναντι στη φωτιά. Αυτή η προσέγγιση είναι κοινή σε πολλές άλλες προστατευόμενες περιοχές. Στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος, τα σπίτια και οι κατασκευές κοντά στο πάρκο έχουν σχεδιαστεί για να είναι πιο ανθεκτικά στη φωτιά. Νεκρά και πεσμένα δέντρα απομακρύνονται από τα μέρη που γειτνιάζουν της ανθρώπινης κατοίκησης, μειώνοντας το διαθέσιμο φορτίο καυσίμων και τον κίνδυνο καταστροφικής πυρκαγιάς, ενώ αναπτύσσονται προειδοποιητικά συστήματα που βοηθούν τους ιδιοκτήτες και τους επισκέπτες να ενημερώνονται για τις πιθανότητες δασικής πυρκαγιάς σε μια συγκεκριμένη περίοδο του έτους. Το Εθνικό Πάρκο Γκλέισιερ έχει κατά μέσον όρο 14 πυρκαγιές με 5.000 στρέμματα να καίγονται κάθε χρόνο. Το 2003, 136.000 στρέμματα κάηκαν στο πάρκο μετά από πενταετή ξηρασία και καλοκαιρινή περίοδο, σχεδόν χωρίς κατακρημνίσεις (βροχές, χαλάζι, κ.ο.κ.). Αυτή ήταν η πιο μεγάλη περιοχή που καταστράφηκε/διαμορφώθηκε από μια πυρκαγιά, από τη δημιουργία του πάρκου το 1910 και μετά.
Σοφία Ελισάβετ του Βρανδεμβούργου
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Γερμανίδες δούκισσες
Μέγαρο Γρεβενών
Το Μέγαρο είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Γρεβενών σε υψόμετρο 950 μέτρα.
Εθνικό Πάρκο Γκλέισιερ (ΗΠΑ)
Αναψυχή
Η πεζοπορία είναι δημοφιλής στο πάρκο. Περισσότεροι από τους μισούς επισκέπτες στο πάρκο αναφέρουν ότι, κάνουν πεζοπορία στα μονοπάτια των περίπου 1,7 χιλιομέτρων του πάρκου. Τα 177 χλμ. του Εθνικού Μονοπατιού του Ηπειρωτικού Οικοσυστήματος (Continental Divide National Scenic Trail) καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της απόστασης από το βόρειο έως το νότιο τμήμα, με μερικές εναλλακτικές διαδρομές σε μικρότερα υψόμετρα, αν το πέρασμα του μεγάλου υψομέτρου είναι κλειστό λόγω χιονιού. Ένα άλλο μονοπάτι, το Μονοπάτι του Βορειοδυτικού Ειρηνικού (Ρacific Νorthwest Τrail) διασχίζει το πάρκο για 84 χλμ., από τα ανατολικά προς τα δυτικά. Τα σκυλιά δεν επιτρέπονται σε κανένα μονοπάτι στο πάρκο λόγω της παρουσίας αρκούδων και άλλων μεγάλων θηλαστικών. Επιτρέπονται μόνο σε κάμπινγκ που βρίσκονται πριν τα μονοπάτια, όπου μπορεί να προσεγγίζουν οχήματα και σε πλακόστρωτους δρόμους. Όποιος εισέρχεται στις Ηνωμένες Πολιτείες αεροπορικώς ή από ποταμούς από τον Καναδά πρέπει να έχει ένα διαβατήριο μαζί του.
Οι Καταραμένοι βασιλείς
Ο νόμος της αρσενικής διαδοχής (1957)
Η δράση του μυθιστορήματος ξεκινά τον Ιούνιο του 1316 και τελειώνει έξι μήνες αργότερα, τον Ιανουάριο του 1317.
Μέγαρο Γρεβενών
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Μέγαρο βρίσκεται προς στα βόρεια όρια με την περιφερειακή ενότητα Κοζάνης και απέχει 19 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τα Γρεβενά. Το χωριό δυτικά έχει θέα τις πανύψηλες βουνοκορφές της Βόρειας Πίνδου και βόρεια το όρος Βοΐο με τα μικρά και μεγάλα δάση οξιάς και βελανιδιάς. Τα περισσότερα σπίτια του είναι πετρόκτιστα όπως και η πλατεία με τα παραδοσιακά μαγαζιά. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση η αρχική θέση του χωριού ήταν στη τοποθεσία "Νιδρούζι" Στον Κώδικα της Ζάβορδας αναφέρονται κάτοικοί του ως αφιερωτές της Ιεράς Μονής Αγίου Νικάνορος ή Ζάβορδας τόσο την περίοδο 1534 έως 1692 (Α΄ Γραφή) όσο και 1692 και μετά (Β΄Γραφή).
Εθνικό Πάρκο Γκλέισιερ (ΗΠΑ)
Αναψυχή
Πολυήμερες πεζοπορίες μπορούν να γίνουν στο πάρκο. Η διανυκτέρευση με σακκίδια εξοπλισμού επιτρέπεται στα κάμπινγκ κατά μήκος των μονοπατιών. Όμως, απαιτείται άδεια που μπορεί να ληφθεί από ορισμένα κέντρα επισκεπτών ή να κανονιστεί εκ των προτέρων. Ένα μεγάλο μέρος της παλαιάς επικράτειας του πάρκου είναι, συνήθως, απρόσιτο για τους πεζοπόρους μέχρι τις αρχές Ιουνίου, λόγω του συσσωρευμένου χιονιού και του κινδύνου από χιονοστιβάδες, ενώ πολλά μονοπάτια σε μεγαλύτερα υψόμετρα παραμένουν κλειστά από χιόνι μέχρι τον Ιούλιο. Κάμπινγκ που επιτρέπουν την πρόσβαση σε οχήματα βρίσκονται σε όλο το πάρκο, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται κοντά σε κάποα από τις μεγαλύτερες λίμνες. Οι κατασκηνώσεις στο St. Mary και στο Apgar είναι ανοικτές όλο το χρόνο, αλλά οι συνθήκες είναι στοιχειώδεις εκτός εποχής, καθώς οι εγκαταστάσεις τουαλέτας είναι κλειστές και δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό. Όλοι οι χώροι με πρόσβαση σε οχήματα είναι, συνήθως, ανοικτοί από τα μέσα Ιουνίου έως τα μέσα Σεπτεμβρίου. Παρέχονται επίσης υπηρεσίες καθοδήγησης και μεταφοράς με λεωφορείο. thumb|300px|right|Η λίμνη Bowman Το ψάρεμα είναι δημοφιλές στο πάρκο. Μερικά από τα ωραιότερα αλιεύματα με fly fishing στη Βόρεια Αμερική μπορούν να αναζητηθούν στα ρέματα που περνάνε μέσα από το πάρκο. Παρόλο που απαιτείται οι ψαράδες να καταλαβαίνουν τους κανονισμούς, δεν απαιτείται άδεια για την αλιεία των υδάτων εντός των ορίων του πάρκου. Ωστόσο, η απειλούμενη Salvelinus confluentus, είναι παράνομο να κατέχεται και πρέπει να επιστραφεί στο νερό εάν έχει αλιευθεί ακούσια. Κατά τα άλλα, οι κανονισμοί σχετικά με τα όρια αλιευμάτων ανά ημέρα είναι χαλαροί. Η χειμερινή αναψυχή στο Γκλέισιερ είναι περιορισμένη. Το snowmobiling είναι παράνομο σε όλο το πάρκο. Το σκι αντοχής επιτρέπεται στις κοιλάδες μικρότερου υψομέτρου, μακριά από τις ζώνες των χιονοστιβάδων.
Οι Καταραμένοι βασιλείς
Ο νόμος της αρσενικής διαδοχής (1957)
Με τον Λουδοβίκο νεκρό και την Κλημεντία έγκυο, ο θείος του Λουδοβίκου Κάρολος και ο αδελφός του Φίλιππος συνωμοτούν ο ένας εναντίον του άλλου για την αντιβασιλεία. Στη διαμάχη αναμιγνύεται και ο αδερφός της Μαργαρίτας Εύδης Δ΄ της Βουργουνδίας, ο οποίος επιδιώκει να υπερασπιστεί τα δικαιώματα της Ιωάννας, κόρης του Λουδοβίκου και της Μαργαρίτας. Ο Φίλιππος υπερισχύει των αντιπάλων του και αναλαμβάνει την αντιβασιλεία. Εγκλωβίζοντας τους αντιμαχόμενους καρδινάλιους στη Λυών, αναγκάζει το παπικό κονκλάβιο που - αναγκαστικά - εκλέγει τον Ζακ Ντουέζ ως Πάπα Ιωάννη ΚΒ΄. Η Μαρία του Κρεσαί γεννά έναν γιο από τον γάμο με τον Γκούτσιο Μπαλιόνι σε ένα μοναστήρι και μέσα σε λίγες μέρες η Κλημεντία γεννά τον Ιωάννη. Καθώς η Κλημεντία είναι θανάσιμα άρρωστη, ο Ούγος της Μπουβίλ και η έξυπνη σύζυγός του επιστρατεύουν τη Μαρία ως τροφό για τον νεαρό βασιλιά. Η κόμισσα Μαώ αναγνωρίζει το βρέφος Ιωάννη ως το μόνο εμπόδιο μεταξύ του Φιλίππου - είναι παντρεμένος με την κόρη της Ιωάννα - και του γαλλικού θρόνου. Φοβούμενοι τον Μαώ, ο Ούγος και η γυναίκα του αλλάζουν τον Ιωάννη με το παιδί της Μαρίας, τον Τζιανίνο, όταν το βασιλικό μωρό παρουσιάζεται στους βαρόνους από την κόμισσα. Η Μαώ το δηλητηριάζει και το βρέφος πεθαίνει σχεδόν αμέσως. Χωρίς άμεση απόδειξη της ενοχής της και αβέβαιοι για την ανάμειξη του Φιλίππου, οι Μπουβίλ αναγκάζονται να κρατήσουν μυστική την αλλαγή των βρεφών. Με τον θάνατο του βρέφους ο Φίλιππος στέφεται ο νέος βασιλιάς της Γαλλίας, αποκλείοντας από τον θρόνο την ανιψιά του Ιωάννα Β΄της Ναβάρρας με βασικότερο επιχείρημα τον Σαλικό νόμο, σύμφωνα με τον οποίο οι γυναίκες δεν είχαν δικαιώματα διαδοχής στο Γαλλικό στέμμα. Οι Μπουβίλ εξαναγκάζουν τη συντετριμμένη Μαρία να μεγαλώσει τον Ιωάννη ως δικό της παιδί και - για να κρατήσει το μυστικό - να μην ξαναδεί τον άνδρα της.
Μέγαρο Γρεβενών
Ονομασία - Διοικητικά
Το χωριό αναφέρεται ως Ρατοσίνιστα το 1918 με το ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918 να προσαρτάται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1919 το όνομα του οικισμού διορθώνεται σε Ραδοσίνιστα και το 1927 με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927 διορθώνεται σε Μέγαρο. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Μεγάρου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Κοσμά του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 370 κατοίκους.
Εθνικό Πάρκο Γκλέισιερ (ΗΠΑ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πάρκα των ΗΠΑ
Οι Καταραμένοι βασιλείς
Η λύκαινα της Γαλλίας (1959)
Όταν ο επαναστάτης βαρόνος Ρότζερ Μόρτιμερ δραπετεύει από τη φυλάκιση στον Πύργο του Λονδίνου και καταφεύγει στη Γαλλία για να συνωμοτήσει εναντίον του Εδουάρδου, η Ισαβέλλα ταξιδεύει κι αυτή στη Γαλλία με το πρόσχημα της διαπραγμάτευσης μιας συνθήκης με τον αδερφό της. Αυτή και ο Μόρτιμερ, από συνωμότες γίνονται και εραστές. Από την πλευρά του, ο Μπουβίλ, γεμάτος ενοχές, εξομολογείται στον Πάπα Ιωάννη σχετικά με τον μικρό βασιλιά Ιωάννη αλλά ο πάπας τον ενθαρρύνει να το κρατήσει μυστικό. Η Μαώ επιδιώκει την εκδίκησή της από την Ισαβέλλα -που τώρα αποκαλείται ευρέως «Λύκαινα της Γαλλίας» - σχεδιάζοντας την απέλασή της από τη Γαλλία και τον βέβαιο θάνατο στα χέρια του Εδουάρδου. Ωστόσο, με τη βοήθεια των δυνάμεων της Ολλανδίας και των διαφωνούντων βαρόνων του Εδουάρδου, ο Μόρτιμερ και η Ισαβέλλα εισβάλλουν στην Αγγλία και καθαιρούν τον Εδουάρδο υπέρ του γιου του και της Ισαβέλλας, Εδουάρδου Γ'. Κόρη και σύζυγος βασιλιάδων, η Ισαβέλλα δεν είναι πρόθυμη να δώσει την εντολή να σκοτώσουν τον σύζυγό της Εδουάρδο, αλλά ο ζηλιάρης και επίμονος Μόρτιμερ την αναγκάζει και οι άνθρωποί του δολοφονούν βάναυσα τον φυλακισμένο και ταπεινωμένο πρώην βασιλιά, μετά τη δίκη και τη σκληρή εκτέλεση του Ούγο Ντεσπένσερ.
Μέγαρο Γρεβενών
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γρεβενών Μέγαρο
Οι Καταραμένοι βασιλείς
Ο Κρίνος και το λιοντάρι (1960)
Η δράση του μυθιστορήματος διαρκεί από το 1328 έως το 1342 και μετά από το 1354 έως το 1361.
Ο Κάρολος Δ' πεθαίνει πρόωρα χωρίς απογόνους και τη δυναστεία των Καπετιδών διαδέχεται η δυναστεία των Βαλουά με πρώτο βασιλιά τον Φίλιππο ΣΤ΄ της Γαλλίας, χάρη σε μεγάλο βαθμό στις μηχανορραφίες του Ροβέρτου του Αρτουά, ο υποψήφιος κληρονόμος Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας γιος της Ισαβέλλας αποκλείστηκε λόγω του Σαλικού νόμου. Εν τω μεταξύ στην Αγγλία, ο νεαρός Εδουάρδος Γ' παντρεύτηκε τη Φιλίππη του Αινώ και η δημοτικότητα του αντιβασιλέα Μόρτιμερ μειώθηκε. Όταν ο Μόρτιμερ ενορχηστρώνει τη δολοφονία του θείου του βασιλιά Εδμόνδου κόμη του Κεντ, ο Εδουάρδος Γ' ανακτά την εξουσία και εκτελεί τον Μόρτιμερ. μικρογραφία|250x250εσ|[[Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας και ο Ροβέρτος του Αρτουά]] Ο Ροβέρτος του Αρτουά εγείρει πάλι τις αξιώσεις του για το Αρτουά και πλαστογραφεί έγγραφα για να αντικαταστήσει αυτά που κατέστρεψε η Μαώ. Ερωτευμένη με τον Ροβέρτο και ενθουσιασμένη από τον κίνδυνο, η Μπεατρίς, η ακόλουθος της Μαώς, δηλητηριάζει την Μαώ και μετά την κόρη και κληρονόμο της Ιωάννα. Όταν η υπόθεση της πλαστογραφίας του αποκαλύπτεται, ο Ροβέρτος αρνείται την πρόταση του Φιλίππου ΣΤ' να εγκαταλείψει το Αρτουά, και εξορίζεται. Φυγάς και παράνομος πλέον, ο Ροβέρτος περνά χρόνια περιπλανώμενος στην Ευρώπη πριν μπει στην αγγλική αυλή και καταφέρει να πείσει τον βασιλιά Εδουάρδο Γ' να προβάλει αξιώσεις στον γαλλικό θρόνο, καθώς η μητέρα του Ισαβέλλα της Γαλλίας ήταν αδελφή του Καρόλου Δ΄. Ο Ροβέρτος σκοτώνεται στις πρώτες μάχες του Εκατονταετούς πολέμου πολεμώντας στο πλευρό των Άγγλων.
Δώδεκα χρόνια αργότερα, ο Τζιανίνο Μπαλιόνι καλείται στη Ρώμη και αποκαλύπτει ότι είναι στην πραγματικότητα ο Ιωάννης, ο νόμιμος βασιλιάς της Γαλλίας. Ωστόσο, μετά τη δολοφονία ισχυρών προσώπων που τον προστάτευαν, ανατρέπεται η προσπάθειά του για τον θρόνο και τελικά πεθαίνει αιχμάλωτος στη Νάπολη, το τελευταίο άμεσο θύμα της κατάρας που βάραινε τους απογόνους του Φιλίππου του Ωραίου. Ο επίλογος του μυθιστορήματος υποδηλώνει, ωστόσο, ότι η κατάρα συνεχίστηκε και στον Οίκο του Βαλουά και την ίδια τη Γαλλία μέχρι τον θάνατο στην πυρά της Ιωάννας της Λωρραίνης στη Ρουέν έναν αιώνα μετά τα κύρια γεγονότα του μυθιστορήματος.
Όταν ένας βασιλιάς χάνει τη Γαλλία (1977)
Στον έκτο τόμο τελειώνει η ιστορία των Καταραμένων Βασιλιάδων. Στον τελευταίο τόμο της σειράς του, ο Μωρίς Ντρυόν αφηγείται, μέσω του καρδινάλιου Ελί ντε Περιγκόρ, την καταστροφική για τους Γάλλους έναρξη του Εκατονταετούς πολέμου με τη σειρά των ηττών που υπέστησαν οι Γάλλοι, την καταστροφική βασιλεία των δύο πρώτων Βαλουά, του Φιλίππου ΣΤ΄ και του Ιωάννη Β΄, τις αμφιταλαντεύσεις του βασιλιά της Ναβάρρας, τη βασιλεία του Γκαστόν Γ΄ της Φουά κλ.
Αναφέρεται στην ταραγμένη βασιλεία του γιου του Φιλίππου ΣΤ΄ Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας, ο οποίος συνεχίζει τα λάθη του πατέρα του στην αρχή του Εκατονταετούς Πολέμου. Ο Ιωάννης δημιουργεί διχόνοια μεταξύ των βαρόνων του με τη δυσανάλογη εύνοια που δείχνει στον όμορφο Κάρολο δε λα Θέρδα, που τον ονόμασε κοντόσταυλο της Γαλλίας, εύνοια η οποία πυροδοτεί διαμάχη με τον γαμπρό του Κάρολο Β' της Ναβάρρας, διεκδικητή του θρόνου μέσω της μητέρας του Ιωάννας Β΄της Ναβάρρας, μοναχοκόρης του Λουδοβίκου Ι' και της Μαργαρίτας της Βουργουνδίας, που καταλήγει στη δολοφονία του αγαπημένου φίλου του βασιλιά Δε λα Θέρθα από ανθρώπους του Καρόλου Β΄της Ναβάρρας και στην έχθρα των δύο ανδρών.
Ενθαρρυμένος από τον Κάρολο Β΄της Ναβάρρας και εκμεταλλευόμενος την αναταραχή στη Γαλλία, ο Εδουάρδος Γ' ανανέωσε τις αξιώσεις του για τον γαλλικό θρόνο. Ο γιος του, Εδουάρδος ο Μαύρος Πρίγκιπας, οργανώνει εκστρατεία στη Γαλλία. Αντιμετωπίζει τις δυνάμεις του Ιωάννη, οι οποίες ήταν πολύ περισσότερες από τις δικές του, και καταφέρνει να ανατρέψει την ισορροπία δυνάμεων και να νικήσει τους Γάλλους, αιχμαλωτίζοντας τον Ιωάννη Β', τον μικρότερο γιο του Φίλιππο Β' της Βουργουνδίας και αρκετούς μεγάλους άρχοντες στη μάχη του Πουατιέ το 1356.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
Χρύσα Μαλτέζου
Βίος
Η Χρύσα Μαλτέζου γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1941, όπου πραγματοποίησε τις εγκύκλιες σπουδές της στο Αβερώφειο Γυμνάσιο. Έλαβε υποτροφία από το Ιδρύμα Κρατικών Υποτροφιών και σπόυδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στη συνέχεια ελαβε υποτροφία από τη Γαλλική Κυβέρνηση και σπόυδασε στο Πανεπιστήμιο Μεσογειακών Σπουδών του Aix-en-Provence και ως υπότροφος της Ακαδημίας Αθηνών μετεκπαιδεύτηκε στο Ινστιτούτο Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας. Έλαβε δίπλωμα από το Corso di Perfezionamento του Πανεπιστημίου της Πάντοβας και πτυχίο από τη Σχολή Παλαιογραφίας, Αρχειονομίας και Διπλωματικής των Κρατικών Αρχείων της Βενετίας.
Από το 1969 έως το 1979 διετέλεσε ερευνήτρια του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.Επίσης Διευθύντρια του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών από το 1980 μεχρι το 1994. . Εργάστηκε ως Ειδική Επιστήμων στο Πανεπιστήμιο Κρήτης με αντικείμενο τη Βυζαντινή Ιστορία και Ιστορία της λατινοκρατίας στον ελληνικό χώρο απόστο χρονικό διάστημα μεταξύ 1977 και 1982. Από το 1982 έως το 1994 διετέλεσε Καθηγήτρια Μεσαιωνικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Διετέλεσε Διευθύντρια του Τομέα Αρχαίας και Μεσαιωνικής Ιστορίας, και Πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο.Το 1987 υπηρέτησε ως Fellow του Dumbarton Oaks Centre for Byzantine Studies, Washington. Το 1995 διορίστηκε Καθηγήτρια Ιστορίας της περιόδου της βενετοκρατίας στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1998 εξελέγη από την Ακαδημία Αθηνών Διευθύντρια του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών Βενετίας. Τον Οκτώβριο του 2005, στο πλαίσιο του προγράμματος του Ιδρύματος Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης, έδωσε διαλέξεις και σεμινάρια στα Αμερικανικά Πανεπιστήμια του Πρίνστον, Rutgers, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ και Mary Washington.
Υπήρξε μέλος ελληνικών και ξένων επιστημονικών συλλόγων και εταιρειών, ξένος εταίρος του Istituto Veneto di Scienze, Lettere ed Arti, αντεπιστέλλον μέλος του Ateneo Veneto, ξένος εταίρος της Deputazione di Storia Patria per le Venezie, αντεπιστέλλον μέλος του Istituto Siciliano di Studi Bizantini e Neoellenici “Bruno Lavagnini”, επίτιμο μέλος της Ρωσικής Ένωσης των Μεσαιωνολόγων (Associetas Historicorum Russorum Medii Aevi), μέλος της Société Internationale des Historiens de la Méditerranée, μέλος της διεθνούς συντακτικής επιτροπής του περ. Mediterranean Historical Review, μέλος της Διεθνούς Επιτροπήςτου Istituto Internazionale di Storia Economica F. Datini (Prato) κ.ά.
Έλαβε μέρος σε πολυάριθμα ελληνικά και διεθνή επιστημονικά συνέδρια και διοργάνωσε διεθνείς επιστημονικές συναντήσεις, ημερίδες και συμπόσια. Μετά από σχετικές προσκλήσεις, έδωσε διαλέξεις και σεμιναριακά μαθήματα σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα του εξωτερικού (Collège de France, πανεπιστήμια Σορβόννης, Γενεύης, Association Jean Gabriel Eynard, Μπολόνιας, Βαρκελώνης, Μαδρίτης, Βαρσοβίας, Μόσχας, Perth Αυστραλίας, Ραβέννας, Fondazione Flaminia Ραβέννας, Τορίνου, Bερόνας κ.ά.).
Έχει πραγματοποιήσει με την ιδιότητα της ερευνήτριας και της Διευθύντριας του Κέντρου Βυζαντινών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών ερευνητικές αποστολές σε αρχεία της Ιταλίας, στα αρχεία της Μονής Αγίου Ιωάννου Θεολόγου της Πάτμου, της Μονής Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων, στα αρχεία της Κέρκυρας, των Κυθήρων και των πατριαρχείων Αλεξανδρείας και Ιεροσολύμων.
Τιμητικές διακρίσεις
Το 1982 τιμήθηκε με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για τη συμβολή της στη διάσωση και επιστημονική εκμετάλλευση τoυ Ιστορικού Αρχείoυ των Κυθήρων. Το 2003 τιμήθηκε για την επιστημονική προσφορά της από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο με τον Χρυσό Σταυρό του Τάγματος της Τιμής. To 2006 το υπό τη διεύθυνσή της Eλληνικό Iνστιτούτο Bενετίας τιμήθηκε με το Διεθνές Bραβείο Ωνάση. Tο 2007 τιμήθηκε από το Πανεπιστήμιο της Μπολόνια (έδρα Pαβέννας) με το βραβείο Dante Aligheri για την προσφορά της στη συντήρηση και ανάδειξη των πολιτισμικών αγαθών του ελληνισμού στη Bενετία. Το 2012 έγινε τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2013 εκδόθηκε τόμος αφιέρωμα προς τιμή της.
Ερευνητικά πεδία
Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα αφορούν στη βενετική περίοδο της ελληνικής ιστορίας: σχέσεις του Ελληνισμού με τη Δύση (φραγκοκρατούμενος και βενετοκρατούμενος ελληνισμός) από τον 13ο ως τον 18ο αιώνα και στις αρχειακές, παλαιογραφικές και διπλωματικές έρευνες.
Συγγραφικό έργο-δημοσιεύσεις
Έχει συγγράψει μελέτες που αφορούν την ιστορία των Ελλήνων στη διάρκεια της λατινοκρατίας, ασχολούμενη με πτυχές των σχέσεων μεταξύ του βυζαντινού και μεταβυζαντινού κόσμου και της Βενετίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών
Στυλιανός Ζαφειρίου
Ο Στυλιανός Ζαφειρίου (18??-1908) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπήρξε δήμαρχος Αίγινας και απεβίωσε στα κρατητήρια της Αίγινας.
Εξελέγη δήμαρχος κερδίζοντας τις δημοτικές εκλογές του 1895.
Ο Ζαφειρίου, το 1896, μόλις 10 μήνες μετά την εκλογή του, εξαφανίστηκε και πήρε μαζί του το ταμείο του Δήμου, το οποίο είχε μέσα 23.000 δραχμές.
Θάνατος στη φυλακή
Ο Ζαφειρίου, σε κατάσταση αμόκ πυροβόλησε και τραυμάτισε σοβαρά έναν κουλουροπώλη, τον Απρίλιο του 1908. Ο πρώην δήμαρχος πέθανε στις φυλακές της Αίγινας οκτώ ημέρες μετά το περιστατικό του τραυματισμού, όπου επέστρεψε αμέσως μετά την άρνηση του ψυχιατρείου να τον δεχθεί. Ο θάνατος του Ζαφειρίου αναφέρθηκε σε μερίδα του Τύπου της εποχής ως αιτία κακοποίησης της αστυνομίας. Ωστόσο, η Διεύθυνση Αστυνομίας διέψευσε την κακοποίηση, αναφέροντας ότι ο Ζαφειρίου, είχε πεθάνει "από πάθηση των φρενοπαθών" πριν προλάβει να διακομιστεί στο φρενοκομείο. Η κηδεία του έγινε δημοσία δαπάνη, παρουσία ενός μόνο συγγενή του. Ωστόσο, άλλες πηγές ανέφεραν ότι η αστυνομία διέταξε να γίνει νεκροψία και σύμφωνα με την έκθεση των αστυϊάτρων ο θάνατος επήλθε "εκ προϊούσης παραλύσεως λόγω αλκοολισμού".
Αλ Χάμρα (Επαρχία Μεδίνα)
Το Αλ Χάμρα είναι χωριό στην Επαρχία Μεδίνα στη Σαουδική Αραβία. Βρίσκεται στο δυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σαουδικής Αραβίας
Δρίνος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Δρίνος μπορεί να αναφέρεται στους εξής ποταμούς:
Αντιπηκτικό φάρμακο
Το αντιπηκτικό φάρμακο, λέγεται και αραιωτικό αίματος, είναι μια χημική ουσία που αποτρέπει ή επιβραδύνει το σχηματισμό θρόμβων αίματος, παρατείνοντας τον χρόνο πήξης. Οι θρόμβοι στις αρτηρίες, στις φλέβες και στην καρδιά μπορεί να προκαλέσουν καρδιακές προσβολές, εγκεφαλικά επεισόδια και θρομβώσεις. Τα αντιπηκτικά λαμβάνονται για να αποφευχθούν ορισμένες παθήσεις της καρδιάς ή των αιμοφόρων αγγείων, όταν υπάρχει κολπική μαρμαρυγή, μετά την αντικατάσταση της καρδιακής βαλβίδας, σε όσους έχουν αυξημένο κίνδυνο θρόμβων αίματος μετά από επέμβαση, και σε συγγενείς καρδιοπάθειες.
Τα αντιπηκτικά σχετίζονται στενά με τα αντιαιμοπεταλιακά φάρμακα και τα θρομβολυτικά φάρμακα χειραγωγώντας τις διάφορες οδούς πήξης του αίματος. Συγκεκριμένα, τα αντιαιμοπεταλιακά, όπως η ασπιρίνη, εμποδίζουν τα αιμοπετάλια να συσσωρευτούν μεταξύ τους (συσσωμάτωση) για να σχηματίσουν θρόμβους. Τα αντιπηκτικά, όπως η ηπαρίνη ή η βαρφαρίνη, επιβραδύνουν τη διαδικασία της δημιουργίας των θρόμβων μετά τη συσσωμάτωση, αλλά πριν από το σχηματισμό ινώδους και σταθερών συσσωματωμένων προϊόντων των αιμοπεταλίων. Τέλος, τα θρομβολυτικά φάρμακα, όπως η στρεπτοκινάση, χρησιμοποιούνται για τη διάλυση των θρόμβων με την ενεργοποίηση της ινωδόλυσης και τη μετατροπή του πλασμινογόνου σε πλασμίνη που λύει τον θρόμβο. Χρησιμοποιούνται αμέσως μετά το ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο, καρδιακή προσβολή, και πνευμονική εμβολή.
Τα από του στόματος αντιπηκτικά λαμβάνονται σε μορφή χαπιού ή δισκίου, ενώ τα διάφορα ενδοφλέβια αντιπηκτικά παρέχονται στο νοσοκομείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιπηκτικά
Ελεονόρα της Πορτογαλίας, βασίλισσα της Δανίας
Η Ελεονόρα της Πορτογαλίας (Leonor de Portugal, 1211 - 28 Αυγούστου 1231) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουρουνδίας ήταν ινφάντα της Πορτογαλίας, μοναδική κόρη του Αλφόνσου Β΄ της Πορτογαλίας και της Ουρράκας της Καστίλης. Η Ελεονόρα έγινε βασίλισσα της Δανίας μέσω του γάμου της με τον Βάλντεμαρ τον Νέο, γιο του Βάλντεμαρ του Νικητή (1229) από την πρώτη σύζυγο του Ντάγκμαρ της Βοημίας και συμβασιλέα με τον πατέρα του. Ο γάμος με τον Βάλντεμαρ έγινε ύστερα από πρόταση του Γκούνερ επισκόπου του Βιμπόργκ επειδή η θετή μητέρα του Βάλντεμαρ Μπερενγκάρια της Πορτογαλίας ήταν θεία της Ελεονόρας. Η γαμήλια τελετή έγινε στον καθεδρικό ναό του Ρίμπ στις 24 Ιουνίου 1229, την επόμενη μέρα η Ελεονόρα δέχτηκε σαν προίκα το νότιο τμήμα της Φιονίας σε τελετή μαζί με τον σύζυγο της. Ο γάμος είχε άτυχη κατάληξη, η Ελεονόρα πέθανε πάνω στην γέννα στις 28 Αυγούστου 1231 και ο σύζυγος της τρεις μήνες αργότερα πέθανε και αυτός σε ατύχημα. Όταν άνοιξαν τον τάφο της βρήκαν στον σκελετό της ίχνη καρκίνου των οστών κάτι που ίσως είχε συμβολή στον πρόωρο θάνατο της, βρέθηκε και ο σκελετός ενός βρέφους έξι μηνών πιθανώς ήταν το παιδί που γέννησε με τον θάνατο της και επέζησε έξι μήνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ 2021-22
Η Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ 2021-22 αποτέλεσε το 63ο πρωτάθλημα στην Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Αναγέννηση Προσφύγων για τέταρτη φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2021-22 συμμετείχαν 11 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας ΕΠΟΛ 2022-23.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22. Επιπρόσθετα, η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτιζαν στην δεύτερη και τρίτη θέση είχαν δικαίωμα συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2022, μέσα από τα οποίο καθορίζονταν οι ομάδες που θα συμμετείχαν την επόμενη ποδοσφαιρική περίοδο στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ 2022-23.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ΕΠΟΛ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021–2022
Γιούλια Νεστερένκο
Η Γιούλια Βικτόροβνα Νεστερένκο (Юлия Викторовна Нестеренко, Юлія Віктараўна Несцярэнка, Γιούλια Βικταράουνα Νεστσιαρένκα, γεννήθηκε 19 Ιουλίου 1979) είναι Λευκορωσίδα πρώην αθλήτρια στίβου που αγωνιζόταν στους δρόμους ταχύτητας. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα με χρόνο 10,93 δευτερολέπτων.
Βιογραφία
Η Νεστερένκο γεννήθηκε στο Μπρεστ της τότε Σοβιετικής Ένωσης σε μια οικογένεια που αγαπούσε τον αθλητισμό, με τον πατέρα της να παίζει βόλεϊ. Σε ηλικία 13 ετών κέρδισε διεθνή συνάντηση παίδων και νέων με αποτέλεσμα την υποψηφιοτητα της για  Μaster of Sports. Σε ηλικία 15 ετών, η Γιούλια μετακόμισε στο Μινσκ και δοκίμασε τις δυνάμεις της σε πολλά αγωνίσματα του στίβου. Επέστρεψε στην πόλη της και εισήλθε στην Ακαδημία Φυσικής Αγωγής και έχοντας ήδη γνωρίσει τον μελλοντικό σύζυγό της Ντμίτρι Νεστερένκο, επίσης δρομέα ταχύτητας, προπονήθηκαν μαζί.
Στη Βουδαπέστη, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου του 2004 πήρε το πρώτο της μετάλλιο: έφτασε στον τελικό στα 60 μέτρα και κατέκτησε το χάλκινο με χρόνο 7,13 δευτερόλεπτα. Μετά από αυτή τη διάκριση, είχε άνετες συνθήκες για προετοιμασία για τους επερχόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι απείχαν τέσσερις μήνες. Στην Αθήνα, δεν υπολογίζονταν στα φαβορί. Και στους τέσσερις όμως αγώνες της κατάφερε να πετύχει χρόνους κάτω από τα 11 δευτερόλεπτα (διαδοχικά 10,94 στον προκριματικό, 10,99 στον προημιτελικό, 10,92 στον ημιτελικό και 10,93 στον τελικό ), ενώ στον τελικό πήρε τη νίκη την τελευταία στιγμή προς έκπληξη πολλών.
Αργότερα, αρνήθηκε ελκυστική πρόταση να αγωνιστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες και η καριέρα της θα ακολουθήσει πτώση. Το 2005, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στο Ελσίνκι, η Νεστερένκο κέρδισε το χάλκινο ως μέλος της εθνικής ομάδας της Λευκορωσίας στη σκυταλοδρομία 4x100 μέτρων, ενώ ήταν όγδοη στον τελικό των 100 μέτρων. Στο πρώτο της Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου το 2006, η Νεστσιαρένκα αγωνίστηκε με επιτυχία, κατακτώντας την 6η θέση στα 100 μέτρα και πήρε το χάλκινο μετάλλιο στη σκυταλοδρομία 4x100 μέτρων. Το 2008, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, δεν κατάφερε να περάσει στον τελικό του αγώνα των 100 μέτρων, φτάνοντας μόνο στα ημιτελικά. Ακολούθησε σοβαρός τραυματισμός της που περιόρισε την αγωνιστική της συμμετοχή. Αποχώρησε από την ενεργό δράση το 2017 και έκτοτε ανέλαβε γυμνάστρια σε ομάδες ποδοσφαίρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λευκορώσοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Λευκορώσοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας
TuralTuranX
Οι TuralTuranX είναι ένα Αζέρικο μουσικό ντουέτο που αποτελείται από τα δίδυμα αδέρφια Τουράλ και Τουράν Μπαγκμάνοβ (γεννημένοι στις 30 Οκτωβρίου 2000). Εκπροσώπησαν το Αζερμπαϊτζάν στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2023 με το τραγούδι τους "Tell Me More" αλλά αποκλείστηκαν από τον μεγάλο τελικό.
Ιστορία
Οι Τουράλ και Τουράν Μπαγκμανοβ είναι από τη Zaqatala στο βορειοδυτικό Αζερμπαϊτζάν. Είδαν για πρώτη φορά ένα πιάνο στο σχολείο και γοητεύτηκαν τόσο πολύ από αυτό που συχνά ασκούσαν κρυφά τραγούδια. Τότε ο πατέρας τους τους αγόρασε ένα μεταχειρισμένο συνθεσάιζερ. Αργότερα έμαθαν και να παίζουν κιθάρα. Οι TuralTuranX πρωτοεμφανίστηκαν στα σχολεία και σε ορισμένες εκδηλώσεις. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του πατέρα τους, σταμάτησαν προσωρινά τη μουσική.
Ο Τουράλ μετακόμισε αργότερα στην πρωτεύουσα Μπακού και ίδρυσε το συγκρότημα TheRedJungle με έναν φίλο του, με τον οποίο εμφανίστηκε επίσης ο Τουράν. Τα αδέρφια έπαιξαν και ως μουσικοί του δρόμου.
Στις 2 Φεβρουαρίου 2023, ανακοινώθηκε ότι οι TuralTuranX είναι μεταξύ των πέντε τελευταίων υποψηφίων της εσωτερικής επιλογής του Αζερμπαϊτζάν για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2023. Στις 9 Μαρτίου, επιλέχθηκαν ως εκπρόσωποι του Αζερμπαϊτζάν για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Διαγωνίστηκαν στον πρώτο ημιτελικό στις 9 Μαΐου με το τραγούδι τους "Tell Me More", το οποίο δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό.
Προσωπικές ζωές
Ο Τουράλ και Τουράν Μπαγκμανοβ είχαν άλλα δύο αδέρφια, τον Εμίν και τον Τζαμάλ, και οι δύο σκοτώθηκαν σε τροχαίο δυστύχημα στο Yuxarı Tala το 2015.
Tell Me More
Το "Tell Me More" είναι ένα τραγούδι από το Αζέρικο μουσικό ντουέτο TuralTuranX, που κυκλοφόρησε στις 13 Μαρτίου 2023. Το τραγούδι εκπροσώπησε το Αζερμπαϊτζάν στον αφού επιλέχτηκε εσωτερικά από την İctimai Television, τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα του Αζερμπαϊτζάν για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision.
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη, τη , την , την και το , έπρεπε να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν για τον τελικό, με τις 10 πρώτες χώρες από τους αντίστοιχους ημιτελικούς τους να προκρίνονται στον τελικό. Πριν από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα μοτίβα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, όπως καθορίστηκαν από τον συνεργάτη τηλεψηφοφορίας του διαγωνισμού Digame, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας ψηφοφορίας από γειτονικές χώρες, ενώ παράλληλα να αυξήσει το σασπένς κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας. Στις 31 Ιανουαρίου 2023, πραγματοποιήθηκε η κλήρωση κατανομής στο St George's Hall στο Λίβερπουλ που έβαλε κάθε χώρα σε έναν από τους δύο ημιτελικούς και καθόρισε σε ποιο μισό της παράστασης θα έπαιζε. Εκεί, ανακοινώθηκε ότι το Αζερμπαϊτζάν είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του πρώτου ημιτελικού του διαγωνισμού, που διεξήχθη στις 9 Μαΐου 2023. Αποκλείστηκε από τον τελικό, καθώς στον πρώτο ημιτελικό έλαβε 4 βαθμούς και ήρθε στην 14η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα αδελφών Κατηγορία:Ντουέτα στην ψυχαγωγία Κατηγορία:Αζέροι μουσικοί Κατηγορία:Αζέροι τραγουδιστές Κατηγορία:Αζέροι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023
Τριβόμενα σύμφωνα
Τα τριβόμενα σύμφωνα είναι φθόγγοι των ανθρώπινων γλωσσών που παράγονται με το στένεμα της φωνητικής οδού με την προσέγγιση των αρθρωτών που με τη σειρά της παράγει την χαρακτηριστική τριβή. Στα τριβόμενα ανήκει μια ειδική υποκατηγορία, τα συριστικά που παράγονται με τη δημιουργία ενός στενού καναλιού στη γλώσσα που οδηγεί τον αέρα στην άνω οδοντοστοιχία.
Στην ελληνική γλώσσα τα τριβόμενα είναι τα εξής: χειλοδοντικά [f], [v], οδοντικά [θ], [ð], φατνιακά [s], [z], ουρανικά [ç], [ʝ] και υπερωικά [x], [ɣ], με όλα να αποτελούν φωνήματα πέραν των δύο ουρανικών.
Ντέσμοντ Λεουέλιν
Ο Ντέσμοντ Γουίλκινσον Λεουέλιν (αγγλικά: Desmond Wilkinson Llewelyn 12 Σεπτεμβρίου 1914 – 19 Δεκεμβρίου 1999 ) ήταν Ουαλός ηθοποιός, περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως Κιου σε 17 από ταινίες Τζέιμς Μποντ μεταξύ 1963 και 1999.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Λεουέλιν γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1914 στο Νιούπορτ. Ήταν γιος της Μία (το γένος Γουίλκινσον) και του Άιβορ Λεουέλιν. Το 1921, ο Άιβορ αγόρασε το πρώτο αυτοκίνητο Bentley. Ο πατέρας του ήταν μηχανικός εξόρυξης άνθρακα, ενώ ο γιος του ήθελε αρχικά να γίνει υπουργός, αλλά κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής του στο Radley College, εργάστηκε ως σκηνοθέτης στις παραγωγές του σχολείου και περιστασιακά έπαιρνε μικρούς ρόλους.
Στα νιάτα του, ο Λεουέλιν έπαιζε ράγκμπι στη Newport RFC.
Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος
Το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου τον Σεπτέμβριο του 1939 σταμάτησε την καριέρα του ως ηθοποιού. Ο Λεουέλιν υπηρέτησε στον Βρετανικό Στρατό Ξηράς. Το 1940 αιχμαλωτίστηκε από τη Βέρμαχτ στη Γαλλία και κρατήθηκε πέντε χρόνια ως αιχμάλωτος πολέμου στο Oflag VII-C και στο περίφημο Κάστρο του Κόλντιτς στη Γερμανία.
Σειρά ταινιών Τζέιμς Μποντ
Ο Λεουέλιν επιλέχθηκε για τον ρόλο του Κιου λόγω της δουλειάς του με τον σκηνοθέτη Τέρενς Γιανγκ στην πολεμική ταινία του 1950 Η μάχη της Φλάνδρας, στην οποία έπαιζε έναν χειριστή άρματος μάχης. Ξεκινώντας με το Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Από τη Ρωσία με αγάπη το 1963, ο Λεουέλιν εμφανίστηκε ως Κιου, διευθυντής του εργαστηρίου της MI6, σε κάθε ταινία Μποντ της εταιρείας EON μέχρι τον θάνατό του, με εξαίρεση το Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν το 1973, στην οποία δεν εμφανιζόταν ο χαρακτήρας Κιου. Ο Λεουέλιν ήταν ο μόνος ηθοποιός από την αρχική σειρά Μποντ που δούλεψε μαζί με πέντε ηθοποιούς που έπαιξαν τον κατάσκοπο, οι οποίοι ήταν οι Σον Κόνερι, Τζορτζ Λέιζενμπι, Ρότζερ Μουρ, Τίμοθυ Ντάλτον και Πιρς Μπρόσναν σε 17 ταινίες, περισσότερες από οποιονδήποτε άλλο ηθοποιό στη σειρά. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bf/Desmond_Llewelyn.jpg/220px-Desmond_Llewelyn.jpg|μικρογραφία| Ο Λεουέλιν το 1992 Η τελευταία του εμφάνιση ως Κιου πριν από τον θάνατό του ήταν στο Ο κόσμος δεν είναι αρκετός το 1999. Κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης του 007 στην ταινία, ο Κιου παρουσιάζει τον χαρακτήρα του Τζον Κλιζ, Αρ, ως υποτιθέμενο διάδοχό του, και η ταινία παραπέμπει στη συνταξιοδότηση του Κιου. Ο Λεουέλιν είχε δηλώσει λίγο πριν από τον θάνατό του ότι δεν σχεδίαζε να αποσυρθεί και ότι θα συνέχιζε να παίζει τον Κιου "εφόσον οι παραγωγοί με θέλουν και ο Παντοδύναμος όχι".
Στην επόμενη ταινία του 2002 Πέθανε μια άλλη μέρα, ο χαρακτήρας του Τζον Κλιζ είναι πλέον επικεφαλής του τμήματος Κιου, έχοντας κληρονομήσει τον τίτλο από τον προκάτοχό του.
Το 1967, ο Λεουέλιν έπαιξε πάλι τον Κιου σε ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ παραγωγής EON με τίτλο Welcome to Japan, Mr. Bond. Αυτή η διαφημιστική ταινία συμπεριλήφθηκε στην ειδική έκδοση DVD του 2006 της ταινίας Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Ζεις μονάχα δυο φορές.
Άλλες δουλειές
Αν και ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες του βρετανικού κινηματογράφου και σημαντικό στοιχείο στο franchise του Μποντ, ο Κιου δεν έκανε τον Λεουέλιν πλούσιο—ο ηθοποιός πληρωνόταν με τη μέρα για τις λίγες ώρες δουλειάς του και δεν έπαιρνε ποσοστά από τα χρήματα που έβγαζαν οι ταινίες. Ωστόσο, επειδή ο Λεουέλιν θεωρούνταν ένας από τους σημαντικότερους θεσμούς του franchise και επίσης εξαιρετικά δημοφιλής στους θαυμαστές των ταινιών Μποντ, πρωταγωνίστησε σε πολλές διαφημίσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών για την προώθηση των βιντεοπαιχνιδιών GoldenEye 007 και Tomorrow Never Dies.
Ο Λεουέλιν εμφανίστηκε και σε άλλες ταινίες όπως η κωμωδία Η συμμορία των εντιμότατων (1951), η ταινία του 1963 Κλεοπάτρα και η παραγωγή του 1981 Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ, ενώ είχε έναν μικρό ρόλο στο μιούζικαλ Chitty Chitty Bang Bang (1968), το οποίο βασίστηκε σε ένα παιδικό βιβλίο του συγγραφέα της σειράς Μποντ Ίαν Φλέμινγκ. Έπαιξε επίσης στο θέατρο με τους Λόρενς Ολίβιε και Βίβιαν Λι (εμφανίστηκε ως κομπάρσος στην ταινία του 1948 Άμλετ).
Προσωπική ζωή
Παρά το γεγονός ότι έπαιζε έναν εφευρέτη στις ταινίες Μποντ, ο Λεουέλιν πάντα υποστήριζε ότι ήταν εντελώς χαμένος στον κόσμο της τεχνολογίας, ένα χαρακτηριστικό που ταλαιπωρούσε και τους διαδόχους του, Τζον Κλιζ και Μπεν Γουίσοου. Μια βιογραφία του με τίτλο Q: The Biography of Desmond Llewelyn κυκλοφόρησε το 1999. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/03/Blaen-y-Pant_House%2C_Newport_-_geograph.org.uk_-_1721033.jpg/220px-Blaen-y-Pant_House%2C_Newport_-_geograph.org.uk_-_1721033.jpg|μικρογραφία| Το σπίτι όπου γεννήθηκε ο Ντέσμοντ Λεουέλιν
Θάνατος
Στις 19 Δεκεμβρίου 1999, ο Λεουέλιν οδηγούσε μόνος του πηγαίνοντας σε μια εκδήλωση υπογραφής βιβλίων όταν το Renault Mégane του συγκρούστηκε μετωπικά με ένα Fiat Bravo στο Ανατολικό Σάσεξ. Ο Λεουέλιν υπέστη εσωτερική αιμορραγία και μεταφέρθηκε με ελικόπτερο στο Γενικό Νοσοκομείο Eastbourne District, όπου πέθανε αμέσως μετά σε ηλικία 85 ετών. Ο οδηγός του Fiat, ένας 35χρονος, τραυματίστηκε σοβαρά αλλά επέζησε. Στο Fiat επέβαινε και μια γυναίκα τριάντα ετών η οποία τραυματίστηκε ελαφρά. Η έρευνα κατέληξε ότι επρόκειτο για θάνατο από ατύχημα.
Ο θάνατος του Λεουέλιν συνέβη τρεις εβδομάδες μετά την πρεμιέρα της ταινίας Ο κόσμος δεν είναι αρκετός. Ο Ρότζερ Μουρ, ο οποίος πρωταγωνίστησε με τον Λεουέλιν σε έξι από τις επτά ταινίες Μποντ, μίλησε στην κηδεία του στις 6 Ιανουαρίου 2000.
Η χήρα του, Πάμελα Μαίρη Λεουέλιν, πέθανε στο Ανατολικό Σάσεξ το 2001, επίσης σε ηλικία 85 ετών. Ο γιος του, Τζάστιν Λεουέλιν, πέθανε το 2012, σε ηλικία 59 ετών.
Dans les prisons de Nantes
Το Dans les prisons de Nantes είναι τραγούδι εντός του οποίου παρουσιάζεται μια αισθηματική ιστορία μεταξύ ενός κρατούμενου και της κόρης του δεσμοφύλακα η οποία τον βοηθά να δραπετεύσει από μια φυλακή της Ναντ. Είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στη Γαλλία, καθώς και σε χώρες του εξωτερικού όπως τον Καναδά. Γαλλόφωνοι καλλιτέχνες το ενέταξαν στο ρεπερτόριό τους, όπως οι Εντίτ Πιάφ, Εντίτ Μπατλέρ, Αριστίντ Μπρυάν, Les Compagnons de la Chanson, Νάνα Μούσχουρη, Κολέτ Ρενάρ, το καταγόμενο από τη Ναντ συγκρότημα Tri Yann, ή, ακόμη, η Νολουέν Λερουά.
Ιστορία
Οι καταβολές του συγκεκριμένου τραγουδιού ευρίσκονται στον Κάτω Λίγηρα, στην διάρκεια του 17ου αιώνα. Έμπνευσή της φέρεται να αποτέλεσε η απόδραση του Καρδινάλιου ντε Ρετζ, το 1654. Έκτοτε, απαντάται λίγο πολύ παντού ανά τον γαλλόφωνο κόσμο, χάρη στους μαουνιέρηδες οι οποίοι έπλεαν κατά μήκος του Λίγηρα ή τους εξορισθέντες οι οποίοι κατέφθασαν στη Νέα Γαλλία. Το τραγούδι απέκτησε, τότε, ανάλογα με τις γεωγραφικές τοποθεσίες, αριθμό εκδοχών: ο Λίγηρας μετατράπηκε σε θάλασσα, οι φυλακές της Ναντ μετατράπηκαν στις φυλακές του Λονδίνου, κ.ά.
Πλαίσιο
Γνωστές μέσω του συγκεκριμένου τραγουδιού, οι φυλακές της Ναντ ήσαν πολυάριθμες κατά την περίοδο του Παλαιού Καθεστώτος και κυρίως κατά την περίοδο της Επανάστασης. Τον 19ο αιώνα, μόνον μία απέμενε. Παρά το γεγονός πως το κάστρο, καθώς και ορισμένοι εκ των πύργων (Τουρ ντυ Κοννετάμπλ, Τουρ Σαιν-Νικολά, κτλ.) οι οποίοι αποτελούσαν μέρος των οχυρώσεων που περιέκλειαν τη Ναντ χρησίμευσαν, επίσης, ως φυλακή, το πραγματικό κέντρο κράτησης παρέμενε η Φυλακή του Μπουφαί, η οποία ανεγέρθηκε το 1467 εντός του ομώνυμου κάστρου, ενώ παρέμεινε εν λειτουργία για διάστημα σχεδόν τεσσάρων αιώνων.
Ερμηνείες
Η Υβόν Ζωρζ ερμήνευσε την δική της εκδοχή του τραγουδιού το 1928, υπό τον τίτλο Les Cloches de Nantes. Στην διάρκεια της δεκαετίας του 1940 το τραγούδι ερμηνεύτηκε από τους Trio de la Claire Fontaine.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετονικά τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια των Tri Yann
Προστριβόμενα σύμφωνα
Παραπομπές
Κατηγορία:Προστριβόμενα σύμφωνα
Σάρκιοϊ
Το Σάρκιοϊ (τουρκικά: Şarköy, αρχαία ελληνικά: Περίστασις), γνωστό στα ελληνικά και ως Περίσταση, είναι παραθαλάσσια πόλη και περιοχή της επαρχίας Ραιδεστού που βρίσκεται στη βόρεια ακτή της θάλασσας του Μαρμαρά στη Θράκη, στην Τουρκία.
Ιστορία
Στα χωριά Kızılca Terzi, Fener Karadutlar και Sofuköy βρέθηκαν όπλα και εργαλεία από τη Λίθινη Εποχή και αντικείμενα της Εποχής του Χαλκο ύ (1200 π.Χ.) στο İğde Bağları (Araplı), από τα οποία προέκυψε ότι υπήρχε εξόρυξη και ότι υπήρχαν εμπορικές σχέσεις μεταξύ της Θράκης και των ακτών του Αιγαίου.
Οι ελληνικές αποικίες ιδρύθηκαν από το 750 εώς το 550 π.Χ. με τη συμφωνία των τοπικών Θρακών. Τα ελληνικά χωριά Ηράκλεια (Eriklice), Χώρα (Hoşköy), Γάνος (Ganoz), Βισάνθη-Πανίον (Barbaros) αργότερα έπεσαν στα χέρια των Ρωμαίων. Στη συνέχεια, υπό βυζαντινή κυριαρχία, η Θράκη υπέστη σειρά εισβολών μέσω των Βαλκανίων, από τους Ούννους, τους Σλάβους, τους Βουλγάρους και τους σταυροφόρους. Μέχρι αυτή την εποχή η περιοχή ήταν γνωστή ως Τριστάτης, Περίσταση και Αγορά.
Μετά την οθωμανική εισβολή, το 1362, το όνομα της πόλης έγινε 'Σεχίρκιοϊ' (Şehirköy) ('πόλη-χωριό') και αργότερα 'Σάρκιοϊ'. Η περιοχή δέχτηκε εισβολή για πρώτη φορά το 1356 από τον Σουλεϊμάν Πασά, γιο του Ορχανγκάζι, γιο του ιδρυτή της οθωμανικής δυναστείας. Αυτό άλλαξε την κυριαρχία λίγες φορές πριν έρθει υπό την οθωμανική κυριαρχία το 1362, και μόνιμα μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, το 1453.
Το 1912 το Σάρκιοϊ και το κοντινό Μιούρεφτε (Μυριόφυτο) υπέστησαν σοβαρές ζημιές από σεισμό, καταστρέφοντας σχεδόν κάθε σπίτι (850 στο Μιούρεφτε, 1085 στο Σάρκιοϊ).
Το Σάρκιοϊ ήταν δήμος στο σαντζάκι της Καλλίπολης και ανήκε αρχικά στην επαρχία Κάπτανπασα. Το σαντζάκι της Καλλίπολης επέστρεψε στην επαρχία Αδριανούπολης το 1864.
Παραπομπές
*
Τριβίγιλδος
Ο Τριβίγιλδος (λατινικά Tribigildus) ήταν ένας Οστρογότθος στρατηγός που επαναστάτησε εναντίον του αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαίικής αυτοκρατορίας Αρκάδιου κατά τη βασιλεία του οποίου επιτάχυνε τον πολιτικό αναβρασμό.
Ο Τριβίγιλδος αρχικά εμφανίζεται στην ιστορία ως ηγέτης μιας αποικίας Οστρογότθων στην Νακόλεια της Φρυγίας και σαν σύνεργος του Ρωμαίικού κράτους (με το βαθμό του κόμη) σε μια ιστορική περίοδο που οι ομοεθνείς του ζούσαν υπό τους Ούννους. Όταν το έτος 399 ήρθε σε ρήξη με τον αυτοκράτορα άρχισε να λεηλατεί το εσωτερικό της Μικράς Ασίας. Η αναστάτωση που προκλήθηκε στο πληθυσμό και οι φήμες για την ανερχόμενη δύναμη του Τριβιγίλδου ανάγκασαν τον πρωθυπουργό του Αρκάδιου, τον ευνούχο Ευτρόπιο να στείλει εκστρατευτικό σώμα.
Ο Τριβίγιλδος ο οποίος μέχρι εκείνη τη στιγμή είχε συναντήσει πολλές δυσκολίες στο να αποκρούσει τις πολιτοφυλακές των χωρικών αλλά όταν ήρθαν οι αυτοκρατορικές λεγεώνες που ήταν και αυτοί ως επί το πλείστων "Βάρβαροι" ήταν πολύ εύκολα για αυτόν να τους πάρει με το μέρος του και να εξοντώσει όσους από αυτούς δε βούλονταν να τον ακολουθήσουν.
Αυτό άφησε στον επίσης Γότθο Γαϊνά την στρατιωτική τύχη της Κωνσταντινούπολης, σταλμένος εναντίον του Τριβιγίλδου (με τον οποίο μπορεί να ήταν συγγενείς) περίγραψε την επανάσταση ως ανυπέρβλητη και πως οι διαπραγματεύσεις θα ήταν η μοναδική λύση. Η από κοινού απόφαση τους για την εκτέλεση του Ευτρόπιου μπορεί να συζητήθηκε όταν ο Τριβιγίλδιος συναντήθηκε με τον Γαϊνά. Ο Γαϊνάς συμμάχησε ανοιχτά με τον Τριβιγίλδο ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της εισβολής των ενωμένων Γοτθικών στρατών εναντίον της Κωνσταντινούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί επαναστάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Οστρογότθοι
Κοτ-ντ'Αρμόρ
Οι Κοτ-ντ'Αρμόρ (γαλλικά: Côtes-d'Armor, βρετονικά: Aodoù-an-Arvor), αναφερόμενες ως Κοτ-ντυ-Νορ (γαλλικά: Côtes-du-Nord) έως το 1990, είναι νομός της βορειοδυτικής Γαλλίας, στη διοικητική περιοχή της Βρετάνης.
Ο νομός μέχρι το 1990 ονομαζόταν Κοτ-ντυ-Νορ.
Το INSEE και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 22. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του νομού είναι το Σαιν-Μπριέκ. Οι άλλες κύριες πόλεις είναι το Ντινάν, το Γκενγκάν και το Λανιόν. Με 598.953 κατοίκους, είναι ο 43ος πολυπληθέστερος νομός στη χώρα.
Στο νομό, εκτός των γαλλικών που είναι η κύρια γλώσσα των κατοίκων, ομιλούνται τα βρετονικά και τα γκάλο.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Κοσταρμορικαίν.
Γεωγραφική θέση
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Οι απότομοι γκρεμοί στις ακτές της Μάγχης μικρογραφία|380x380εσ|Θέση του νομού Κοτ-ντ'Αρμόρ στη Βρετάνη
Ο νομός Κοτ-ντ'Αρμόρ αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής της Βρετάνης και οριοθετείται από τους νομούς Ιλ-ε-Βιλαίν στα ανατολικά, Μορμπιάν στο νότο και Φινιστέρ στα δυτικά. Προς τα βόρεια βρέχεται από τη Μάγχη.
Η έκταση του νομού είναι 6.878 τετραγωνικά χιλιόμετρα και και διοικητικά αποτελείται από 4 διαμερίσματα. Πρωτεύουσα του νομού είναι το Σαιν-Μπριέκ, που βρίσκεται 377 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή δυτικά του Παρισιού.
Το βορειοανατολικό τμήμα του νομού αποτελείται από χαμηλά «οροπέδια» υψόμετρου κυρίως μεταξύ 50 και 100 μέτρων που διασχίζονται από ποτάμια. Στα νότια και νοτιοδυτικά η μορφολογία είναι πιο έντονη και το υψόμετρο φθάνει και συχνά υπερβαίνει τα 300 μέτρα, σχηματίζεται εν μέρει από το ανατολικό άκρο των βουνών Αρέ και Μενέ. Νότια του νομού, στο κέντρο της οροσειράς της Αρμορικής υπάρχουν πολλά δάση. Το υψηλότερο σημείο του νομού βρίσκεται στα νοτιοανατολικά, στο βουνό Μπελ-Αιρ, 339 μέτρα. Υπάρχει ποικιλία τοπίων και βλάστησης.
Στο εσωτερικό του νομού εκτείνονται μεγάλες περιοχές με χαμηλά ελώδη εδάφη, υγρά λιβάδια και παραποτάμια δάση. Υπάρχουν 1150 είδη φυτών, 135 είδη πουλιών αναπαραγωγής, 33 γεωλογικοί χώροι, 2 εθνικά και 3 περιφερειακά φυσικά καταφύγια.
Η μεγαλύτερη λίμνη του νομού είναι η Λίμνη του Γκερλεντάν, που μοιράζεται με το νομό Μορμπιάν. Τα κύρια ποτάμια είναι ο Ρανς, ο Τριέ, ο Γκουέ και ο Λεφ.