cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ροναλντίνιο
Καριέρα σε συλλόγους
Παρά τις επανειλημμένες ρήξεις με τον Φερναντές, ο Βραζιλιάνος επέστρεψε στην ομάδα και ήταν εντυπωσιακός. Στις 26 Οκτωβρίου 2002, σημείωσε δύο γκολ στη νίκη 3–1 του συλλόγου έναντι των αντιπάλων της Ολιμπίκ Μαρσέιγ στη Μασσαλία. Το πρώτο γκολ ήταν ένα ελεύθερο λάκτισμα, που πέρασε από πολλούς παίκτες της Μασσαλίας πριν περάσει και από τον τερματοφύλακα. Οι απευθείας εκτελέσεις φάουλ αποτελούσαν την καλύτερη εκτελεστική δραστηριότητά του κατατασσόμενος τρίτος όλων των εποχών με 66 γκολ. Στον δεύτερο αγώνα σκόραρε και πάλι στη νίκη της Παρί με 3–0, τρέχοντας το μισό μήκος του γηπέδου πριν περάσει την μπάλα πάνω από τον τερματοφύλακα. Στις 22 Φεβρουαρίου 2003, ο Ροναλντίνιο σημείωσε το καλύτερο γκολ της χρονιάς. Επαινέθηκε επίσης για την απόδοσή του στο Κύπελλο, όταν σημείωσε και τα δύο γκολ στη νίκη του συλλόγου με 2–0 επί της Μπορντό στους ημιτελικούς, με αποτέλεσμα την πρόκριση στον τελικό. Τη δεύτερη χρονιά στη Γαλλία σημείωσε 22 τέρματα σε 45 επίσημους αγώνες.
Η επόμενη αγωνιστική περίοδος θεωρείται μια από τις καλύτερες στην καριέρα του, καθώς ήταν καθοριστικός παράγοντας του πρώτου τίτλου του Τσάμπιονς Λιγκ στη Βαρκελώνη μετά από 14 χρόνια. Η Μπαρτσελόνα αντιμετώπισε την Τσέλσι στον γύρο των "16" σε μία επανάληψη του προηγούμενου έτους. Ο Ροναλντίνιο σημείωσε ένα καθοριστικό γκολ στο δεύτερο αγώνα, περνώντας από τρεις αμυντικούς της Τσέλσι στην άκρη της περιοχής του πέναλτι πριν νικήσει τον τερματοφύλακα, σφραγίζοντας την πρόκριση της ομάδας της Βαρκελώνης στον επόμενο γύρο. Συνέβαλε επίσης με ένα γκολ στον αποκλεισμό της Μπενφίκα στους προημιτελικούς στη νίκη εντός έδρας με 2–0. Η Μπαρτσελόνα έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, που κέρδισε στις 17 Μαΐου 2006 με 2–1 την Άρσεναλ. Δύο εβδομάδες νωρίτερα, ο σύλλογος είχε κερδίσει τον δεύτερο συνεχόμενο τίτλο της Λα Λίγκα με νίκη 1-0 επί της Θέλτα, δίνοντας στον Ροναλντίνιο το πρώτο του νταμπλ. Καθ' όλη τη διάρκεια της σεζόν, ο Ροναλντίνιο συνδέθηκε με τον παραγωγικό επιθετικό του Καμερούν Σαμουέλ Ετό. Αφού σημείωσε δύο θεαματικά γκολ με ατομικές ενέργειες, έγινε ο δεύτερος παίκτης της Μπαρτσελόνα μετά τον Ντιέγκο Μαραντόνα το 1983, που δέχθηκε την αποθέωση από τους οπαδούς της Ρεάλ Μαδρίτης στο Σαντιάγο Μπερναμπέου.
thumb|Με τη Μίλαν το 2010
Η σεζόν του 2007–08 στο σύνολό της κυριαρχούταν από τραυματισμούς και ένα μυϊκό τραύμα στο δεξί του πόδι που στις 3 Απριλίου έδωσε λήξη πρόωρα στην αγωνιστική δραστηριότητα γι' αυτόν. Στις 27 Αυγούστου του 2007 απέκτησε την ισπανική υπηκοότητα σε μία σύντομη τελετή στο δικαστήριο του προαστίου Χάβα της Βαρκελώνης, όπου διέμενε από το 2003, όταν οι Καταλανοί τον απέκτησαν από την Παρί Σεν Ζερμέν. Έχοντας κερδίσει κάθε μεγάλο τρόπαιο στο άθλημα, άρχισε να χάνει τη συγκέντρωσή του, να προπονείται λιγότερο και πωλήθηκε από τη Μπαρτσελόνα. Κλείνοντας την καριέρα του στην ομάδα της Βαρκελώνης είχε σημειώσει 94 τέρματα σε 207 επίσημους αγώνες, 71 ασίστ και κατέκτησε 5 τρόπαια.
Ο Ροναλντίνιο επέλεξε να συνεχίσει την καριέρα του στη Μίλαν. Χωρίς να έχει την απαιτούμενη απόδοση στην ιταλική ομάδα, τον Ιανουάριο του 2011 έφυγε από τη Μίλαν και μεταγράφηκε στη Φλαμένγκο. Το 2012 υπέγραψε στη βραζιλιάνικη Ατλέτικο Μινέιρο και το 2014 στη μεξικάνικη Κερέταρο. Το 2015 αγωνίστηκε με τη φανέλα της Φλουμινένσε ΦΚ για μόλις 9 αγώνες προτού λύσει το συμβόλαιό του συναινετικά με την ομάδα. Στις 16 Ιανουαρίου 2018 ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει την ενεργό δράση σε ηλικία 37 ετών.
Διεθνής καριέρα
Το 1997 ήταν μέρος της πρώτης βραζιλιάνικης ομάδας που κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIFA κάτω των 17 ετών, το οποίο πραγματοποιήθηκε στην Αίγυπτο, στο οποίο το πρώτο του γκολ ήταν ένα πέναλτι απέναντι στην Αυστρία στον πρώτο αγώνα, τον οποίο η Βραζιλία κέρδισε με 7–0. Τελείωσε τη διοργάνωση με δύο γκολ και του απονεμήθηκε το βραβείο της μπρούτζινης μπάλας ως τρίτου καλύτερου ποδοσφαιριστή, ενώ η ομάδα κατέκτησε τον τίτλο.
Το 1999 αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα Νέων κάτω των 20 ετών της Νότιας Αμερικής, όπου σκόραρε τρία γκολ και βοήθησε την ομάδα να καταλάβει την τρίτη θέση. Στη συνέχεια, έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων της FIFA στη Νιγηρία, σημειώνοντας το πρώτο του γκολ στον τελευταίο ομαδικό αγώνα της Βραζιλίας. Στον γύρο των "16", σημείωσε δύο γκολ στο πρώτο ημίχρονο στη νίκη 4–0 επί της Κροατίας και τελείωσε με τρία γκολ καθώς η Βραζιλία αποκλείστηκε από την Ουρουγουάη στον προημιτελικό.
Στις 26 Ιουνίου 1999, έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα της εθνικής Βραζιλίας και κέρδισε το Κόπα Αμέρικα, σκοράροντας ένα τέρμα επί της Παραγουάης. Με την εθνική ανδρών της χώρας του αγωνίστηκε 97 φορές και σημείωσε 33 τέρματα.
Το 2002, ήταν από τους βασικούς συντελεστές της κατάκτησης από τη Βραζιλία του Παγκόσμιου Κυπέλλου συμπεριλαμβανόμενος στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. Σημείωσε ένα από τα ωραιότερα γκολ της διοργάνωσης που ήταν και νικητήριο απέναντι στην Αγγλία σε μια προσπάθεια μακρινού σουτ που η αρχική του στόχευση δεν ήταν αντίστοιχη με το τελικό αλλά επιτυχές αποτέλεσμα. Το τρίο "Ρ" με Ρονάλντο και Ριβάλντο ήταν ο κύριος παράγοντας επιθετικής επιτυχίας της ομάδας. Το 2005 με εντυπωσιακές εμφανίσεις συνέβαλε στο να κατακτήσει η Βραζιλία το Κύπελλο Συνομοσπονδιών εκτινάσσοντας τη δημοτικότητά του. Το 2006 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γερμανίας χωρίς να διακριθεί όπως και όλη η ομάδα της Βραζιλίας. Το 2008 συμμετείχε στην Ολυμπιακή ομάδα της Βραζιλίας που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στους αγώνες του Πεκίνου.
Τίτλοι
Παρί Σεν Ζερμέν Μπαρτσελόνα
Μίλαν
Ατλέτικο Μινέιρο
Εθνική Βραζιλίας
Ατομικές διακρίσεις
* μεταξύ άλλων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Ροναλντίνιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρέμιο Φουτεμπόλ Πόρτο Αλεγκρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κερέταρο ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1999 Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Νικητές του Παίκτη της Χρονιάς της FIFA
Πέτερις Βασκς
Ο Πέτερις Βασκς (γεννημένος στις 16 Απριλίου 1946) είναι Λετονός συνθέτης.
NHL (αποσαφήνιση)
NHL ονομάζεται η διοργανώτρια αρχή του ομώνυμου πρωταθλήματος χόκεϊ επί πάγου σε Καναδά και ΗΠΑ.
Ο όρος NHL μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:
Πέτερις Βασκς
Ο Βασκς γεννήθηκε στην Αϊζπούτε της Λετονίας, στην οικογένεια ενός Βαπτιστή πάστορα. Εκπαιδεύτηκε ως βιολιστής στη Λετονική Ακαδημία Μουσικής Γιάζεπς Βίτολς, ως παίκτης κοντραμπάσου με τον Βιτάουτας Σερεϊκάαν στη Λιθουανική Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου. Έπαιξε σε διάφορες ορχήστρες της Λετονίας πριν την είσοδο στο Κρατικό Ωδείο στο Βίλνιους στη γειτονική Λιθουανία για να σπουδάσει σύνθεση με τον Βαλεντίν Ούτκιν, καθώς δεν μπορούσε να το κάνει στη Λετονία λόγω της Σοβιετικής κατασταλτικής πολιτικής απέναντι στους Βαπτιστές. Ξεκίνησε να γίνεται γνωστός εκτός Λετονία στη δεκαετία του 1990, όταν ο Γκίντον Κρέμερ ξεκίνησε να υπερασπίζεται τα έργα του και τώρα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς και εξέχοντες Ευρωπαίους σύγχρονους συνθέτες.
Το πρώιμο ύφος του Βασκς οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στα πειράματα αλεατρικότητας του Βίτολντ Λουτοσλάβσκι, του Κριστόφ Πεντερέτσκι και του Τζορτζ Κραμπ. Τα ύστερα έργα του περιλαμβάνουν χαρακτηριστικά της λετονικής λαϊκής μουσικής, όπως το απαλό και ποιμαντικό κοντσέρτο αγγλικού κόρνου (1989). Τα έργα του είναι γενικά εξαιρετικά σαφή και επικοινωνιακά, με μια στερεή και μυϊκή αίσθηση της αρμονίας. Τα λυρικά περάσματα μπορεί να ακολουθούνται από ταραγμένες παραφωνίες, ή να διακόπτονται από ζοφερά τμήματα που θυμίζουν εμβατήρια. Έκανε εκτεταμένη χρήση μινιμαλιστικών τεχνικών, αλλά δεν συνδέεται με κάποια συγκεκριμένη μέθοδο.
Ο Βασκς αισθάνεται έντονα τα περιβαλλοντικά ζητήματα, και μια αίσθηση φύσης τόσο παρθένα και κατεστραμμένη μπορεί να βρεθεί σε πολλά από τα έργα του, όπως το ''Κουαρτέτο εγχόρδων αρ. 2 (1984). Άλλα σημαντικά έργα, περιλαμβάνουν το Κανταμπίλε (1979), το Μούσικα ντολορόσα (1984) και το Ταξίδι Μπάσου'' (2003) για σόλο κοντραμπάσο. Έχει γράψει πέντε κουαρτέτα εγχόρδων, από τα οποία το τέταρτο (2003) και το πέμπτο (2006) έχουν γραφτεί για το κουαρτέτο Κρόνος.
Ο Βασκς βραβεύθηκε με το Βραβείο Χέρντερ του Ιδρύματος Άλφερτ Τόεπφερ το 1996, καθώς και το Βραβείο για τη Λογοτεχνία, τις Τέχνες και την Επιστήμη της Βαλτικής Συνέλευσης. Έλαβε το λετονικό Μεγάλο Βραβείο Μουσικής το 1997 για το κοντσέρτο του για βιολί Tālā Gaisma («Μακρινό Φως», 1996-7). Έλαβε το Βραβείο Κλασικής Μουσικής Καννών το 2004. Τα σημαντικά έργα του περιλαμβάνουν επίσης το Βιατόρε, τη Συμφωνία #2 και «Μουσική για έναν νεκρό Φίλο».
Από το 1994 είναι επίτιμο μέλος της Λετονικής Ακαδημίας Επιστημών και το 2001 έγινε μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας Μουσικής. Το 1996 ήταν ο βασικός συνθέτης στο Φεστιβάλ Νέας Μουσικής στη Στοκχόλμη και το 2006 ήταν συνθέτης σε κατοικία στο φεστιβάλ μουσικής και τεχνών του Πρέστεϊν και στο Φεστιβάλ Βέιλ οφ Γκλαμόργκαν στην Ουαλία.
Το 2005 έλαβε το Εσθονικό Τάγμα του Λευκού Αστεριού Γ΄ τάξης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βασκς, Πετερ Κατηγορία:Αποδέκτες του Βραβείου Χέρντερ
Ψυχρό μέτωπο
thumb|right|230px|Σύμβολο του ψυχρού μετώπου στους μετεωρολογικούς χάρτες, πάντα με μπλε χρώμα. Τα τρίγωνα πάνω στην ευθεία γραμμή δείχνουν την κατεύθυνση προς την οποία κινείται το ψυχρό μέτωπο. μικρογραφία|260x260εσ|Ψυχρό μέτωπο πάνω από τις κεντρικές και ανατολικές [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.]]
Το ψυχρό μέτωπο είναι η γραμμή που ορίζει την επέλαση αέριας μάζας με διαφορετικά χαρακτηριστικά υγρασίας (χαμηλότερο σημείο δρόσου) και θερμοκρασίας (χαμηλότερη) από τις αέριες μάζες που βρίσκονταν προηγουμένως σε μία περιοχή (παρατηρήσεις διορθωμένες για το ανάγλυφο). Ο ψυχρότερος αέρας, όντας πυκνότερος, συγκεντρώνεται χαμηλότερα από τον θερμότερο και αραιότερο αέρα, τον οποίο ωθεί σε άνοδο, με αποτέλεσμα τη δημιουργία σωρειτόμορφων νεφών (σωρείτες ή σωρειτομελανίες).
Το πέρασμα ενός ψυχρού μετώπου συνήθως συνοδεύεται από αλλαγή στη διεύθυνση και την ταχύτητα των ανέμων και γενικά επιφέρει βροχή ή καταιγίδα, κυρίως σε μορφή όμβρων. Η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ πριν και μετά την επέλαση του ψυχρού μετώπου, μπορεί ακόμα και να ξεπεράσει τους 30 °C, ιδίως σε ηπειρωτικά κλίματα (μακριά από τη θάλασσα).
Χαρακτηριστικά
Η διέλευση ενός ψυχρού μετώπου εμφανίζει συνήθως τα παρακάτω χαρακτηριστικά: * εάν υπάρχει επαρκής υγρασία.
Αναφορές
Κατηγορία:Μετεωρολογία
Mank
Το Mank είναι μια αμερικανική ασπρόμαυρη βιογραφική δραματική ταινία του 2020 σχετικά με τον σεναριογράφο Χέρμαν Μάνκιεβιτς και την συγγραφή του σεναρίου της ταινίας Πολίτης Κέιν του 1941. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Ντέιβιντ Φίντσερ, ενώ το σενάριο είναι βασισμένο σε αυτό που έγραψε ο πατέρας του σκηνοθέτη, ο Τζακ Φίντσερ, και παραγωγοί ήταν οι Σιάν Τσάφιν, Ντάγκλας Ουρμπάνσκι και Έρικ Ροθ. Πρωταγωνιστεί ο Γκάρι Όλντμαν στον ομώνυμο ρόλο, ενώ συμπρωταγωνιστούν οι Αμάντα Σάιφρεντ, Λίλι Κόλινς, Άρλις Χάουαρντ, Σαμ Τρότον, Τομ Μπέρκ, Τζόζεφ Γκρος, Τόμπι Λεόναρντ Μουρ και Τσαρλς Ντανς.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα σε περιορισμένους κινηματογράφους στις 13 Νοεμβρίου 2020 και έγινε διαθέσιμη στο Netflix στις 4 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Η ταινία απέσπασε κυρίως θετικές κριτικές, οι οποίες εγκωμιάσαν την σκηνοθεσία του Fincher, καθώς και για τις υποκριτικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών (ιδιαίτερα του Γκάρι Όλντμαν και της Αμάντα Σάιφρεντ), την φωτογραφία, τις αξίες παραγωγής και τη μουσική της σύνθεση. Η ταινία προτάθηκε για 10 βραβεία Όσκαρ στην 93η απονομή, συμπεριλαμβανομένων των βραβείων Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου, για τον Γκάρι Ολντμαν, και Καλύτερου Β' Γυναικείου Ρόλου, για την Αμάντα Σέιφριντ, και κέρδισε τελικά το βραβείο Καλύτερου Σχεδιασμού Παραγωγής και το βραβείο Καλύτερης Φωτογραφίας. Έλαβε επίσης, έξι κορυφαίες υποψηφιότητες στα 78α Βραβεία των Χρυσών Σφαιρών, συμπεριλαμβανομένης της Χρυσής Σφαίρας Καλύτερης Ταινίας – Δράμας.
2246 Μπόουελ
Ο Μπόουελ (Bowell) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή (μέχρι και πέρα από το εξώτατο όριο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,56. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ («Τεντ» Μπόουελ, που παρατηρούσε από την Άντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ). Ο Μπράιαν Μάρσντεν πρότεινε να δοθεί στον αστεροειδή το όνομά αυτού που τον ανακάλυψε, όπως και έγινε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μποουελ
Πέγεια 2014
Η Πέγεια 2014 είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την Πέγεια της επαρχίας Πάφου. Η ομάδα συμμετέχει στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Έδρα της Πέγειας 2014 είναι το Δημοτικό Στάδιο Πέγειας.
Ιστορία
Η Πέγεια 2014 ιδρύθηκε το 2014 απο την ενοποίηση των σωματείων Πέγεια FC 2012 και ΠΑΣ Πέγεια (Πολιτιστικός Αθλητικός Σύλλογος Πέγεια). Χρώματα έχει το κίτρινο και το μαύρο. Η ομάδα εντάχθηκε στην Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγροτικών Σωματείων Πάφου (ΠΟΑΣΠ) το 2014. Στην πρώτη της συμμετοχή στο πρωτάθλημα της ΠΟΑΣΠ αναδείχθηκε πρωταθλήτρια.
Ακολούθως συμμετείχε στο πρωτάθλημα ένταξης 2015 μέσα από το οποίο κέρδισε τη συμμετοχή της στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2015-16. Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος κερδίζοντας την άνοδο της στη Γ΄ κατηγορία. Τις επόμενες δύο περιόδους τερμάτιζε στη μέση του βαθμολογικού πίνακα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην 16η θέση και υποβιβάστηκε στην Επίλεκτη κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Πάφου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Πέγεια
Νίκος Ορφανίδης
Σπουδές
Είναι απόφοιτος του Παγκυπρίου Γυμνασίου (1967), πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1972) και Διδάκτωρ Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Kρήτης χάρη στη διδακτορική διατριβή: Eλληνισμός και Eλληνικότητα στον Kαβάφη (1990), που εκπονήθηκε με εποπτεύοντα καθηγητή τον Νάσο Βαγενά.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αναλυτικά: Yπηρέτησε ως καθηγητής φιλολογίας σε σχολεία Mέσης Εκπαίδευσης στην Kύπρο από το 1972 και κατά τα έτη 1984-1991 δίδαξε φιλοσοφία στην Παιδαγωγική Aκαδημία της Kύπρου. Yπηρέτησε ως αποσπασμένος στην Yπηρεσία Aνάπτυξης Προγραμμάτων του Yπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, από τη σύστασή της, ως Bοηθός διευθυντής Σχολείων Mέσης Eκπαίδευσης και ως Eπιθεωρητής Φιλολογικών Mαθημάτων στο Yπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Διετέλεσε Πρώτος Λειτουργός Eκπαίδευσης που είχε την ευθύνη των Kρατικών Iνστιτούτων Eπιμόρφωσης και της Yπηρεσίας Aνάπτυξης Προγραμμάτων. Διετέλεσε επίσης Aναπληρωτής Διευθυντής του Kέντρου Eπιστημονικών Eρευνών  και Διευθυντής του  Παιδαγωγικού Iνστιτούτου Kύπρου. Από τις 10. 11. 2004 έως τις 10.11. 2010 υπήρξε μέλος της Eπιτροπής Eκπαιδευτικής Yπηρεσίας.
Yπήρξε ακόμα μέλος της Συμβουλευτικής Eπιτροπής Γραμμάτων, της Συμβουλευτικής Eπιτροπής Eκδόσεων, της Eπιτροπής Aριστείων και της Eπιτροπής Tιμητικών Συντάξεων του Yπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού.
Iδρυτικό μέλος και ταμίας της Φιλοσοφικής Eταιρείας Kύπρου και υπεύθυνος της επιστημονικής της Eπετηρίδας «Zήνων».
Πήρε μέρος ως εισηγητής σε πολλά επιστημονικά και λογοτεχνικά συνέδρια στην Kύπρο, την Eλλάδα, τη Γαλλία, την Aυστραλία και αλλού.
Eίναι εκδότης του περιοδικού λογοτεχνίας και Kριτικής «Aκτή», που κυκλοφορεί από το 1989. Παράλληλα, παρουσίαζε ραδιοφωνικές εκπομπές του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου (Ρ.Ι.Κ.) καθώς και στο Ραδιόφωνο του «Λόγου». Συνεργάστηκε στο ξεκίνημά του με το περιοδικό «Ευθύνη», και με τις εφημερίδες «H Σημερινή» και «Ο Φιλελεύθερος», καθώς και «Μακεδονία» Θεσσαλονίκης, όπως και με τον ιστότοπο «Πεμπτουσία».
Φιλοσοφικό έργο
Στο φιλοσοφικό έργο του προβάλλει το ερώτημα για τον άνθρωπο ως πρόσωπο μέσα στον κόσμο, έναν κόσμο μηδενισμού, αποξένωσης και αλλοτρίωσης όπως είναι αυτός του Δυτικού ανθρώπου, αναδεικνύοντας και προβάλλοντας την αλήθεια, καθώς και τον τρόπο και την πρόταση ζωής της καθ’ ημάς Ανατολής.
Εργογραφία
Το συγγραφικό έργο  του περιλαμβάνει πλήθος αυτοτελή και συλλογικά βιβλία, πρακτικά συνεδρίων, άρθρα, δοκίμια, ποιήματα και ποιητικές συλλογές, βιβλιοκριτικές κ.ά.
Α) ΠΟΙΗΣΗ
* Η περιπέτεια του ήλιου, Λευκωσία 1975
* Τα Τραγούδια της Περσεφόνης, Λευκωσία 1979
* Εντός των Τειχών, Οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 1983
* Ανατολική Θάλασσα, Οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 1989
* Ο άλλος Χειμώνας, Ακτή, Λευκωσία 1993
* Ουρανοδρόμιο, Ακτή, Λευκωσία 1994
* Η άλλη Βιογραφία, Ακτή, Λευκωσία 1999
* Η Λυπημένη στο Μαγεμένο Δάσος, Ακτή, Λευκωσία 2008
* Τα χαρωπά τραγούδια της μητέρας, Ακτή, Λευκωσία 2009
* Τα Ποιήματα, 1970- 2009, Συγκεντρωτική έκδοση, Αρμός, Αθήνα 2009
* Τα παλιά ποιητικά τετράδια, Ακτή, Λευκωσία 2010
* Εις οδόν αναψυχής, Ακτή, Λευκωσία 2013
* Η γυναίκα με το πέπλο, Ακτή, Λευκωσία 2020
Β) ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ
* Κυπριακό Ημερολόγιο, Αστρολάβος / Ευθύνη, Αθήνα 1986
* Επιβατηγό «Ρέθυμνο», Πατάκης, Αθήνα 1995
* Ο Άγγελος έφυγε ευτυχισμένος, Εστία, Αθήνα 1997
* Κλειώ, Καστανιώτης, Αθήνα 2000
* Το Βραδινό λεωφορείο, Αρμός, Αθήνα 2008
* Αλυπίου μάρτυρος φανέρωσις, Ακτή, Λευκωσία 2011
* Ο νυχτερινός ποδηλάτης, Αφηγηματικές και άλλες στιγμές, Ακτή, Λευκωσία 2011
* Οι εκδρομείς, Ακτή, Λευκωσία 2015
* Των γυναικών, αφηγηματικές και άλλες στιγμές, Ακτή, Λευκωσία 2015
* Αναφορά Μοίρας, για την 189 ΜΠΠ, Λευκωσία 2016
* Τα τοπία του ύπνου, πεζογραφήματα, 2016, Ακτή, Λευκωσία 2016
* Ο αόρατος υφαντουργός, Ακτή, Λευκωσία 2018
Γ) ΔΟΚΙΜΙΟ
* Ο νεοελληνικός περίγυρος, Λευκωσία 1977
* Μαρτυρία, Δεκαπέντε δοκίμια νεοελληνικού προβληματισμού, Λευκωσία 1982
* Είκοσι κείμενα, Λευκωσία 1984
* Με οργή, Ακτή, Λευκωσία 1994
* Λόγος Παραμυθίας, Ακτή, Λευκωσία 2002
* Επὶ πτερύγων ἀνέμων Α΄, Αρμός, Αθήνα 2005
* Επὶ πτερύγων ἀνέμων, τόμος Β΄, Ακτή, Λευκωσία 2012
* Επὶ πτερύγων ἀνέμων τόμος Γ΄, Ακτή, Λευκωσία 2012
* Η αθέατη όψη του Ελληνισμού, Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 2017
* Τα σύνεργα της ποιήσεως, Αναφορές στη λογοτεχνία, Ακτή, Λευκωσία 2019
Δ) ΜΕΛΕΤΕΣ * Η πολιτική διάσταση της ποίησης του Γιώργου Σεφέρη, Αστήρ, Αθήνα 1985
* Η Λογοτεχνία του μυστικού δρόμου και άλλα νεοελληνικά, Ακτή, Λευκωσία 1990
* Όραμα και ματαίωση στον Παντελή Μηχανικό, Ακτή, Λευκωσία 1992
* Η θαυμαστή του πάθους κλίμακα, Δοκιμή στο αφηγηματικό έργο του Γεωργίου Βιζυηνού, Ακτή, Λευκωσία 1997
* Ως θέλγητρον μυστηριώδες, Σχόλια στον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη, Ακτή, Λευκωσία 2003
* Η λογοτεχνία της περιφέρειας της εξορίας καὶ της διασπορᾶς, Αρμός, Αθήνα 2012
* Ποιητών και πεζογράφων επίσκεψις, Δοκιμές στη Νεοελληνική Λογοτεχνία,  Ακτή, Λευκωσία 2013
* Η εαρινή οδός, Δοκιμές στη Νεοελληνική Λογοτεχνία, Ακτή, Λευκωσία 2016
* Μαθητεία στον Διονύσιο Σολωμό καὶ στόν Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη,, Ακτή, Λευκωσία 2018
* Ὁ ψηφιδωτὸς καημός, Κείμενα για τον Ελληνισμό και την πονεμένη ιστορία του, Ακτή, Λευκωσία 2019
* Η εαρινή οδός Β΄, Δοκιμές στη Νεοελληνική Λογοτεχνία,  Ακτή, Λευκωσία 2020
Ε) ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
* Δοκιμή για μια Φιλοσοφική Στοιχείωση, Δωδώνη, Αθήνα 1987
* Εισαγωγικά στη Φιλοσοφία του Νέου Ελληνισμού, Δωδώνη, Αθήνα 2021
Βιβλιογραφία για το έργο του
ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ:
Νάσος Βαγενᾶς,  Για την ποίηση του Νίκου Ορφανίδη
Φώτης Δημητρακόπουλος,  Ο Κύπριος ποιητής Νίκος Ορφανίδης ή Η ήττα και η νίκη μιας γενιάς.
Νάντια Στυλιανοὐ, Το τοπίο της μνήμης μέσα από το πεζογραφικό έργο του Νίκου Ορφανίδη
Δημήτρης Κοσμόπουλος, Η έντεχνη ανάληψη του χρόνου. Σχόλια στη γραφή του Νίκου Ορφανίδη
Γιώργος Μύαρης, Ονειροβάτης των γραμμάτων και ελπίδων
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ:
Δημ. Κ. Παπακωνσταντίνου, Νίκου Ορφανίδη, Τα Τραγούδια της Περσεφόνης
Ἀνδρέας Χριστοφίδης, «Ο Χωροχρόνος της Κύπρου»: Νίκου Ορφανίδη,        «Ἀνατολική Θάλασσα», Ποιήματα
Στέλιος Παπαντωνίου, «Φθορὰ και λύτρωση στον Νίκο Ορφανίδη: Οι ποιητικές συλλογές Ο Άλλος Χειμώνας  (1993) και Ουρανοδρόμιο (1994)
Ζήνων Ζανέττος, Η κλίμαξ της ποίησης: Αναψυχή και ευδοκία
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ:
Μαρία Ἡροδότου, Το αποικιοκρατικὸ παρελθόν στὸ μεταποικιοκρατικὸ παρὸν στὸ μυθιστόρημα του Nίκου Ορφανίδη Ο Άγγελος έφυγε ευτυχισμένος
Νάντια Στυλιανοὐ, Νίκου Ορφανίδη, Το Βραδινό λεωφορείο
Λεωνίδας Γαλάζης, Νίκος Ορφανίδης, Αλυπίου μάρτυρος φανέρωσις, Λευκωσία, Ακτή, 2011
Ιωάννα Στυλιανού, Νίκου Ορφανίδη, Αλυπίου μάρτυρος φανέρωσις, πεζογράφημα, Ακτή, Λευκωσία 2011
Γιώργος Αναγνώστου, Νίκου Ορφανίδη, «Ο νυχτερινός ποδηλάτης»
Αντώνης Πιλλάς, Ο κατακερματισμός της μνήμης, Αναφορά στο βιβλίο του Νίκου Ορφανίδη, «Ο νυχτερινός ποδηλάτης»
Ευάγγελος Τζάνος, Οι Εκδρομείς – Των Γυναικών
Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλος, Historia lacrymosa, Οι λυπημένοι εκδρομείς του Νίκου Ορφανίδη
ΓΙΑ ΤΑ ΔΟΚΙΜΙΑ ΤΟΥ:
Κώστας Ε. Γάλλος, Νίκου Ορφανίδη, «Λόγος Παραμυθίας»
Δημήτρης Λεβέντης,  Η Μαθητεία του Νίκου Ορφανίδη στον Σολωμό και στον Παπαδιαμάντη
ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ  «ΑΚΤΗ», κείμενα των: Θεοδόση Πυλαρινού, Δημήτρη Δασκαλόπουλου, Δημήτρη Κοσμόπουλου, Φώτη Δημητρακόπουλου, Αντώνη Φωστιέρη, Αρχιμανδρίτη Ανανία Κουστένη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι
Κλωστηρίδιο το δύσκολο
Το κλωστηρίδιο το δύσκολο (επιστ. ονομ.: Clostridium difficile) είναι σχετικά μεγάλο (0.5 έως 1.9 × 3.0 έως 17 μικρόμετρα) gram (+) αναερόβιο σπορογόνο βακτήριο. Είναι ο αιτιολογικός παράγοντας της ψευδομεμβανώδους κολίτιδας. Είναι διαδεδομένος στην φύση και επιπλέον εντοπίζεται εντός της φυσιολογικής χλωρίδας του εντερικού σωλήνα του ανθρώπου. Παράγει δυο τοξίνες, την Α και την Β, που είναι υπεύθυνες για την λοίμωξη που προκαλεί. Η τοξίνη Α, προκαλεί τις διάρροιες αφού αδυνατίζει τις στενές συνδέσεις ανάμεσα στα κύτταρα του βλεννογόνου του εντέρου. Είναι η πιο συχνή αιτία διάρροιας εξ αιτίας της χρήσης αντιβιωτικών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κλωστηρίδιο (γένος)
Ιωάσαφ Α΄ ο Μακρής
Ο Ιωάσαφ Α΄ ο Μακρής ήταν Έλληνας ιεράρχης του δέκατου έκτου αιώνα με καταγωγή από τη Ζάκυνθο. Επιλέχθηκε από το πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στη θέση του «Ὑπέρτιμου καί έξαρχου πάσης Βοιωτίας» και Μητρoπολίτη Θηβών, στην οποία διετέλεσε για είκοσι τέσσερα χρόνια, το διάστημα 1541 έως το 1565, όταν η Θήβα ήταν επί Τουρκοκρατίας και ανήκε στον Καζά Θήβας, στο Σαντζάκι του Ευρίπου. Ο Ιωάσαφ Α΄ ο Μακρής αποτέλεσε τον εικοστό όγδοο Μητρoπολίτη Θηβών αντικαθιστώντας τον Γρηγόριο Α΄. Ο διάδοχός του ήταν ο Λαυρέντιος.
Το 1560 με 1563 ο ιστορικός Μανουήλ Μαλαξός εγκαταστάθηκε στη Θήβα, όπου και γνώρισε μέλη της οικογένειας του Μητροπολίτη. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κληθεί ο Μαλαξός από το Mητροπολίτη, όπου συνέ­γραψε στο ναό του Αγίου Στεφάνου που τότε ήταν ο μητροπολιτικός ναός των Θηβών, το Νομοκάνονά του, το 1561, ένα κώδικας που αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μεταβυζαντινά χειρόγραφα που αντιγράφηκε και για τον Μητροπολίτη.
Το διάστημα περίπου 1540 με 1570, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες στα οθωμανικά αρχεία, τέσσερα τουλάχιστον νέα μοναστήρια ιδρύθηκαν στην ευρύτερη περιοχή των Θηβών, που σήμερα αγνοείται η θέση των τριών, ενώ το τέταρτο είναι εντελώς ανακαινισμένο. Ένα από αυτά που είναι άγνωστη η θέση του είναι το μονα­στήρι του Αγίου Νικολάου στο Μουρίκι, που συνδέεται με το Μητροπολίτη Θηβών Ιωάσαφ Α.
Ο Ιωάσαφ Α΄ ο Μακρής ήταν ένας από τους Μητροπολίτες που υπέγραψαν για τη δημιουργία της Μονής Σταυρονικήτα του Αγίου Όρους το 1543, με παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιερεμία Α΄.
Κωνσταντίνος Κορνιακτός
Ο Κωνσταντίνος Κορνιακτός ή Κονστάντυ Κορνιάκτ (Konstanty Korniakt, περ. 1517 – 1η Αυγούστου 1603) ήταν πλούσιος έμπορος της Μολδαβίας-Ρουμανίας και Πολωνίας, ελληνικής καταγωγής. Η δράση του απλωνόταν σε μεγάλο μέρος της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Κατά τη διάρκεια της ζωής του ήταν ο πλουσιότερος κάτοικος της πόλης του Λβιβ (Λβοφ), έχοντας στην ιδιοκτησία του ακόμα και ολόκληρα χωριά, αρκετά τον αριθμό. Τού απονεμήθηκε τίτλος ευγενείας από τον Πολωνό βασιλιά και έτσι υπήρξε ο ιδρυτής της οικογενείας ευγενών Κορνιάκτ. Εκτός από την επίσημη πολωνική μεταγραφή Korniakt, το αρχικό ελληνικό του όνομα αναφέρεται σε διάφορες πηγές παρεφθαρμένο ως Kornak, Korniak, Korniat, Korneadi, Korneades, Carneadi, Coretho, Koreto de Candia και Carinacto.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|right|155px|Ο θυρεός του Κωνσταντίνου Κορνιακτού Ο Κορνιακτός ήταν αναμφίβολα Έλληνας και γεννήθηκε στην πόλη Χάνδακα (Candia, το σημερινό Ηράκλειο Κρήτης), μάλλον το 1517. Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ήδη το 1540 είχε καταστεί ένας αρκετά πλούσιος έμπορος. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Μολδαβία και το 1554 (ή κατά τη δεκαετία του 1560) στο τότε πολωνικό Λβωφ (το σημερινό Λβιβ της Ουκρανίας), όπου και έζησε μέχρι τον θάνατό του. Στο Λβιβ ανέλαβε την επιχείρηση του μεγαλύτερου αδελφού του Μιχαήλ. Ο βασιλιάς της Πολωνίας Σιγισμούνδος Β΄ Αύγουστος του απένειμε επίσημο τίτλο ευγενείας στις 12 Φεβρουαρίου 1571 ως σλάχτσικ Konstanty Korniakt, μαζί με άλλα προνόμια, δημιουργώντας έτσι τον Θυρεό της Κρούσινα.
thumb|left|Ο Πύργος «Κορνιακτόφσκα» στον [[Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Λβιβ)|Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Λβιβ, έργο του Πιέτρο ντι Μπαρμπόνα, ανεγέρθηκε με δαπάνες του Κορνιακτού. ]] Ο Κορνιακτός ασχολήθηκε με το διεθνές χονδρικό εμπόριο, ιδίως με προϊόντα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και γερμανικά κράτη. Εμπορευόταν κρασί, υφάσματα, βαμβάκι, μέλι, δέρματα και γουναρικά. Σύντομα έγινε πολύ πλούσιος, φθάνοντας στο σημείο να δανείζει χρήματα στους βασιλείς της Πολωνίας και σε άλλες οικογένειες ευγενών.
Οικογένεια
Περί το 1575 ο Κορνιακτός τέλεσε τους γάμους του με τη Ρουθηνή αριστοκράτισσα Άννα Ντζιεντούσικα και σύντομα οι δυο τους απέκτησαν πολλά τέκνα. Οι γιοι τους ήταν οι Αλέξανδρος, Κωνσταντίνος (πατέρας του λοχαγού Τσαρλς Φράνσις) και Μιχαήλ Κορνιάκτ. Οι κόρες τους ήταν οι Καταρζύνα, Άννα (που παντρεύτηκε τον Γιαν Ταρνόφσκι), Σοφία (που παντρεύτηκε τον Αβραάμ Χούμπερτ) και Αικατερίνη (παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Τσόντκιεβιτς και μετά τον θάνατό του τον κυβερνήτη του Μπελτς Δούκα Κονστάντυ Βισνιοβιέτσκι).
Σύντομα μετά τον θάνατο του Κορνιακτού σε ηλικία 85 ετών περίπου, όλα τα παιδιά του ασπάσθηκαν τον Ρωμαιοκαθολικισμό και τελικώς εκπολωνίσθηκαν. Ο Κωνσταντίνος ή ο Μιχαήλ πούλησε μέρος της ακίνητης περιουσίας του στο Λβιβ, ενώ ο Αλέξανδρος έφυγε από την πόλη και πήγε στο κτήμα που κληρονόμησε στο Πσάμυσλ: Είχε τρεις κατοικίες, στα χωριά Σόσνιτσα, Ζγοτόβιτσε και Μπιαγομπόκι, και έμενε στην τρίτη. Το 1610 άρχισε και η οικοδόμηση του κάστρου της οικογένειας.
Άχαζ
Ο Άχαζ (אָחָז, Ahaz) είναι Βιβλικό πρόσωπο που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη. Ο Άχαζ φέρεται ως γιος του Ιωθάμ. Ήταν βασιλιάς του λαού του Ιούδα (736-721 π.Χ.) και πατέρας του Εζεκία.
Ο Άχαζ ανύψωσε ως θρησκεία τη λατρεία του Μολόχ. Κάτω από τη πίεση του Βασιλέως του Ισραήλ Φακεέ και του Βασιλιά της Συρίας Ραζίν ή Ραασών αλλά και από τους Ιδουμαίους και Φιλισταίους εξαναγκάσθηκε να εξαγοράσει αντί καταθλιπτικού φόρου τη βοήθεια του Βασιλέως των Ασσυρίων Τιγλάθ Πιλεσάρ. Έτσι με τη βοήθεια εκείνου στη συνέχεια ταπείνωσε τον Φακεέ, ενώ νίκησε τον Ραζίν και στο τέλος τον θανάτωσε, και προσάρτησε στο κράτος του την πέραν του Ιορδάνου χώρα και τη Γαλιλαία. Η βασιλεία του διήρκεσε 16 έτη.
Αρχαιολογικό εύρημα
Στα μέσα της δεκαετίας του '90 εμφανίστηκε ένα πολύ σημαντικό βουλοκέρι στην αγορά αρχαιοτήτων. Το βουλοκέρι είναι ένα επίπεδο κομμάτι από σκληρό πηλό που φέρει την εντύπωση μιας σφραγίδας. Χρησιμοποιούνταν για τη σφράγιση εγγράφων παπύρου. Ο πάπυρος θα διπλωνόταν και θα δενόταν με ένα σπάγκο. Ένας μαλακός σβώλος πηλού θα τοποθετούνταν τότε στον σπάγκο και θα πιεζόταν με ένα δαχτυλίδι ή ένα κρεμαστό κόσμημα που φέρει τη σφραγίδα του αποστολέα. Ο άργιλος θα σκλήραινε, εξασφαλίζοντας έτσι το περιεχόμενο του εγγράφου.
Αυτό το βουλοκέρι έχει μόλις 2,5 cm πλάτος. Το πίσω μέρος του εξακολουθεί να φέρει το αποτύπωμα του παπύρου που σφραγίστηκε κάποτε, καθώς και το διπλό κορδόνι που τον έδενε. Περιέχει ακόμη και δακτυλικό αποτύπωμα στην αριστερή άκρη. Όπως και πολλά βουλοκέρια, διατηρήθηκε λόγω πυρκαγιάς. Όταν μια πόλη καιγόταν από έναν εισβάλλοντα στρατό, θα προκαλούσε την καταστροφή των περισσότερων αντικειμένων, αλλά θα είχε ως αποτέλεσμα τη διατήρηση ενός βουλοκεριού.
Ακριβώς όπως σε έναν κλίβανο, αυτό το βουλοκέρι ψήθηκε στην τελειότητα. Αυτό που κάνει αυτό το βουλοκέρι αξιοσημείωτο είναι η επιγραφή του. Αναφέρει: "Ανήκει στον Άχαζ (γιο του) Ιωθάμ, βασιλιά του Ιούδα." Λαμβάνοντας υπόψη τη διαδικασία που δημιουργήθηκε και διατηρείται το βουλοκέρι, είναι σχεδόν αδύνατο να σφυρηλατηθεί, έτσι οι περισσότεροι μελετητές πιστεύουν ότι αυτό το βουλοκέρι είναι αυθεντικό. Έχει την σφραγίδα του βασιλέα Άχαζ.
Βρισκόταν στην συλλογή του Σλόμο Μουσάιεφ (Shlomo Moussaieff) στο Λονδίνο εως το 2015 όπου ο Σλόμο πέθανε. Μετά τον θάνατό του το πιο πιθανό είναι να βρέθηκε στην δημοπρασία του Μονάχου όπου πολλά απο τα Ισραηλινά κειμήλια του Σλόμο βρέθηκαν.
Πλατωνικό στερεό
Πλατωνικό στερεό λέγεται ένα κυρτό κανονικό πολύεδρο, του οποίου όλες οι έδρες είναι ίσα κανονικά πολύγωνα και όλες οι πολυεδρικές γωνίες του είναι ίσες. Επομένως, όλες οι ακμές του είναι ίσα ευθύγραμμα τμήματα, καθώς επίσης και όλες οι επίπεδες γωνίες των εδρών του είναι ίσες.
Υπάρχουν μόνο πέντε τέτοια πολύεδρα:
Τα Πλατωνικά στερεά ονομάστηκαν έτσι, επειδή μελετήθηκαν στην Ακαδημία του Πλάτωνα. Στη φιλοσοφία του Πλάτωνα, τα στερεά αυτά συμβόλιζαν τα δομικά στοιχεία του σύμπαντος: το τετράεδρο τη φωτιά, ο κύβος τη γη, το εικοσάεδρο το νερό, το οκτάεδρο τον αέρα και το δωδεκάεδρο τον αιθέρα (ή αλλιώς τον κόσμο - στα λατινικά quinta essentia: "πέμπτη ουσία").
Ο Ευκλείδης ασχολείται με αυτά στο 13ο βιβλίο των Στοιχείων του, όπου αποδεικνύει ότι υπάρχουν ακριβώς πέντε κυρτά κανονικά πολύεδρα και εκφράζεται η ακμή τους ως συνάρτηση της περιγεγραμμένης σφαίρας.
Γεωμετρικά χαρακτηριστικά
Για το πλήθος των κορυφών K, των ακμών A και των εδρών E ισχύει ο τύπος του Euler:
Αν θεωρήσουμε ότι κάθε έδρα έχει ν κορυφές (ν-γωνο) και ότι μ τέτοιες έδρες ενώνονται για να διαμορφώσουν μια πολυεδρική γωνία, τότε ισχύει:
Μεγέθη
Σε κάθε Πλατωνικό στερεό όλες οι κορυφές του ισαπέχουν από το κέντρο του πολυέδρου, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει σφαίρα με κέντρο το κέντρο του πολυέδρου και η οποία περνάει από όλες τις κορυφές του πολυέδρου (περιγεγραμμένη σφαίρα). Το ίδιο ισχύει και για τις έδρες, δηλαδή ισαπέχουν από το κέντρο του πολυέδρου, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει σφαίρα με κέντρο το κέντρο του πολυέδρου και η οποία εφάπτεται όλων των εδρών, στα κέντρα τους (εγγεγραμμένη σφαίρα). Επίσης όλες οι ακμές ισαπέχουν από το κέντρο του πολυέδρου, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει σφαίρα με κέντρο το κέντρο του πολυέδρου και η οποία εφάπτεται όλων των ακμών, στα μέσα τους.
Αν θεωρήσουμε \alpha \,\! το μήκος της ακμής, ισχύουν τα παρακάτω:
Δυϊσμός - Συμμετρίες
Αν σε ένα Πλατωνικό στερεό λάβουμε τα κέντρα των εδρών του ως κορυφές ενός άλλου πολυέδρου, το δεύτερο αυτό πολύεδρο είναι επίσης Πλατωνικό στερεό. Τα δύο αυτά πολύεδρα ονομάζονται δυϊκά πολύεδρα (ή συζυγή πολύεδρα). Επομένως, το πλήθος των εδρών του πρώτου ισούται με το πλήθος των κορυφών του δεύτερου και το αντίστροφο. Το πλήθος των ακμών τους παραμένει ίδιο. Εάν το σύμβολο Schläfli του ενός πολυέδρου είναι {ν, μ}, τότε το σύμβολο Schläfli του δυϊκού του θα είναι {μ, ν}. Έτσι, τα Πλατωνικά στερεά είναι δυϊκά ανά ζεύγη: ο κύβος με το οκτάεδρο, το δωδεκάεδρο με το εικοσάεδρο και το τετράεδρο με τον εαυτό του.
Τα δυϊκά πολύεδρα μοιράζονται την ίδια ομάδα συμμετρίας: το τετράεδρο ανήκει στην τετραεδρική ομάδα συμμετρίας (T), το οκτάεδρο και ο κύβος ανήκουν στην οκταεδρική ομάδα συμμετρίας (O), το εικοσάεδρο και το δωδεκάεδρο ανήκουν στην εικοσαεδρική ομάδα συμμετρίας (I).
Σουσιά
Το Σουσιά (γαλλικά: Soucia) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σουσιατόν (γαλλικά: Souciatons).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Βίλεμ Ντροστ
right|thumb|250px|[[Βηθσαβεέ με το γράμμα του Δανιήλ, 1654, λάδι σε μουσαμά, 103 x 87 εκ., Μουσείο του Λούβρου, Παρίσι]] Ο Βίλεμ Ντροστ (Willem Drost, 1633 - 1659) ήταν Ολλανδός ζωγράφος και χαράκτης, πιθανώς γερμανικής καταγωγής. Για τη ζωή και το έργο του διαθέτουμε σήμερα ελάχιστες πληροφορίες. Σύμφωνα με τον ζωγράφο και συγγραφέα Άρνολντ Χουμπράκεν (1660-1719), υπήρξε μαθητής του Ρέμπραντ, περίπου το 1650. Στα μέσα της δεκαετίας του 1650 ταξίδεψε στην Ιταλία, όπου επισκέφτηκε τη Ρώμη και τη Βενετία. Φιλοτέχνησε κυρίως ιστορικά θέματα, εμπνευσμένα από τη Βίβλο.
Στα παλαιότερα σωζόμενα έργα του ανήκουν δύο πίνακες ζωγραφικής του 1653, καθώς και ένα χαρακτικό που χρονολογείται το 1652 και αποτελεί πιθανότατα αυτοπροσωπογραφία. Ο πίνακας Η Βηθσαβεεέ με το γράμμα του Δανιήλ (1654, Μουσείο του Λούβρου) θεωρείται το σπουδαιότερο έργο τού Ντροστ, βασισμένο πιθανότατα στον πίνακα Η Βηθσαβεέ με το γράμμα του Δαβίδ (1654, Λούβρο) που φιλοτέχνησε την ίδια χρονιά ο Ρέμπραντ. Στην ίδια χρονικά περίοδο ανήκει και η προσωπογραφία Πορτρέτο νεαρής γυναίκας που φέρει λανθασμένα την υπογραφή του Ρέμπραντ. Με δεδομένο το πρόβλημα της πιστοποίησης της αυθεντικότητας αρκετών έργων του Ρέμπραντ, συχνά έχει υποστηριχθεί πως ορισμένα από αυτά ενδεχομένως αποτελούν δημιουργίες του Ντροστ.
Πηγές
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί χαράκτες Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Different World (άλμπουμ, Uriah Heep)
Την παραγωγή του δίσκου ανέλαβε ο μπασίστας των Uriah Heep, Τρέβορ Μπόλντερ, ενώ αυτός ήταν ο πρώτος δίσκος του συγκροτήματος ο οποίος δε συνοδευόταν από κάποιο σινγκλ. Οι κριτικές του δίσκου ήταν πολύ μέτριες, παρ' όλα αυτά επανεκδόθηκε στις 25 Μαρτίου 1998 από την "Essential Records", με τέσσερα επιπλέον τραγούδια.
Το "Different World" γνώρισε μηδαμινή εμπορική επιτυχία αφού δεν κατάφερε να μπει στα τσαρτ καμίας χώρας, παγκοσμίως.
Τραγούδια
1. Blood on Stone (Bolder) - 4:38
2. Which Way Will the Wind Blow (Bolder) - 4:52
3. All God's Children (Box, Lanzon) - 4:20
4. All for One (Bolder) - 4:27
6. Step by Step (Bolder) - 4:07
7. Seven Days (Box, Lanzon) - 3:35
9. One on One (Box, Lanzon) - 4:05
10. Cross That Line (Box, Lanzon) - 5:35
Μέλη των Uriah Heep
Το "Different World" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Μπέρνι Σο - φωνητικά
Μικ Μποξ - κιθάρα
Φιλ Λανζόν - πλήκτρα
Τρέβορ Μπόλντερ - μπάσο
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Uriah Heep Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος 2
Ο ρόλος του Τακ για τον Ρικ Μοράνις ήταν επίσης και ο τελευταίος του, πριν την παύση του από την υποκριτική.
Πλοκή
Μερικούς μήνες μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, ο Κενάι ζει ευτυχισμένος με τον θετό του αδελφό, Κόντα, σε μια σπηλιά αρκούδων. Έχοντας μόλις ξυπνήσει από χειμερία νάρκη, οι αρκούδες ξεκινούν το ταξίδι τους προς το Κρόουμπερι Ρίντζ για τα πρώτα μούρα της εποχής. Ωστόσο, ο Κενάι στοιχειώνεται από διάφορες αναμνήσεις από την παιδική του φίλη, τη Νίτα, στην οποία έδωσε ένα ειδικό φυλακτό κάποια χρόνια πριν. Τελικά αργότερα, ο Κενάι και ο Κόντα συναντιούνται με τη Νίτα, η οποία θέλει να κάψει το φυλακτό, έτσι ώστε να μπορέσει να παντρευτεί τον Άτκα. Πρέπει όμως να το κάνει με τον Κενάι έτσι ώστε να στείλει το δέσιμό τους πίσω στα Πνεύματα. Αρχικά, ο Κενάι αρνείται να το κάνει, αλλά τελικά συμφωνεί. Ο Κενάι έχει λείψει στη Νίτα αλλά δεν του το λέει. Αντ'αυτού, τον ρωτάει αν του λείπει το να είναι άνθρωπος και αν σκέφτεται ποτέ ότι θα ήθελε να πάρει πίσω την ανθρώπινη μορφή του. Της απαντάει ότι το έχει σκεφτεί και ο Κόντα, ο οποίος άκουσε τη συζήτησή τους, φεύγει τρέχοντας και αναστατωμένος προς το βουνό. Τον βρίσκει τελικά η Νίτα αλλά οι δυο τους παγιδεύονται από μια χιονοστιβάδα. Ο Κενάι τρέχει και τους ξεθάβει, διαβεβαιώνοντας τον Κόντα ότι δεν θα τον εγκαταλείψει ποτέ.
Όλοι μαζί φτάνουν στους καταρράκτες Χοκάνι, όπου ο Κενάι και η Νίτα καίνε το φυλακτό. Με το που το κάνουν, το ξόρκι με το οποίο η Νίτα μπορούσε να καταλάβει τη γλώσσα των αρκούδων παύει να έχει ισχύ και έτσι τους αποχαιρετά και γυρίζει στη φυλή. Ο Κόντα, βλέποντας τον Κενάι στεναχωρημένο, ζητάει από το πνεύμα της μητέρας του να του δώσει πίσω την ανθρώπινη μορφή του, έτσι ώστε να είναι ευτυχισμένος με τη Νίτα. Στη συνέχεια, ο Κόντα φεύγει κρυφά από τον Κενάι και πάει στο χωριό για να ξαναβρεί τη Νίτα. Όταν ο Κενάι μαθαίνει από τον Ρατ και τον Τουκ πού είναι ο Κόντα, τρέχει να τον βρει γιατί ξέρει ότι αν εμφανιστεί στο χωριό, οι άνθρωποι θα τον σκοτώσουν. Όταν ο Κενάι καταφτάνει, τσακώνεται με τον Άτκα και πέφτει από τον γκρεμό. Τα πνεύματα εμφανίζονται και ο Κόντα λέει στον Κενάι ότι ζήτησε από τα πνεύματα να τον αλλάξουν σε άνθρωπο για να είναι με τη Νίτα. Ο Κενάι εξηγεί στη Νίτα ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει επειδή δεν μπορεί να αφήσει τον Κόντα μόνο του. Τότε η Νίτα του λέει ότι μπορεί να αλλάξει εκείνη μορφή και τελικά, μετατρέπεται εκείνη σε αρκούδα. Η ταινία τελειώνει με το γάμο του Κενάι και της Νίτα, τον Ρατ και τον Τουκ να βρίσκουν τα ταίρια τους και τα Πνεύματα να μετατρέπουν τη ζωγραφιά που έκαναν ο Κενάι και η Νίτα μικροί στη σπηλιά απεικονίζοντας τους εαυτούς τους σε αρκουδάκια, μιας και κανένας από τους δυο τους δεν είναι πια άνθρωπος.
Υποδοχή
Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος 2 έλαβε γενικώς μικτές κριτικές από τους κριτικούς. Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία σημειώνει ποσοστό 50% με μέσο όρο σκορ 5.6/10, βασισμένο σε 8 κριτικές. Η ταινία είναι η δεύτερη απευθείας σε βίντεο συνέχεια η οποία σημειώνει μεγαλύτερη βαθμολογία στη σελίδα Rotten Tomatoes σε σύγκριση με την αυθεντική ταινία. Η άλλη ταινία που το πετυχαίνει αυτό είναι Η νέα Γκουφοταινία.
Ενθουσιώδη κριτική έδωσε ο ιστότοπος 7M Pictures, όπου έγραψαν: «Τα παιδιά θα λατρέψουν τον «Αδελφό μου τον Αρκούδο 2» ειδικά αν τους άρεσε η πρώτη ταινία. Έχει ένα καλό μήνυμα και μερικές αξιοπρεπείς σκηνές». Ο ιστότοπος RealTalk Movie Reviews έγραψε: «Παρόλο που οι συνέχειες -- αν και λίγες από την Disney -- είναι συχνά απογοητευτικές, αυτή είναι για να την κρατήσεις, κυρίως λόγω της γοητευτικής της ιστορίας και της αξιοσημείωτης μουσική της». Ο Μπράιαν Όρντοφ από το DVDTalk είπε: «Όσο αφορά την αρπαχτή που κάνουν διάφορες ταινίες κινουμένων σχεδίων, Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος 2 βρίσκεται χαμηλά στη λίστα και δεν αποτελεί προσβολή στην πρώτη ταινία. Η υφή και το «γυάλισμα» λείπουν, αλλά οι χαρακτήρες είναι τόσο δυνατοί και ελκυστικοί, κάτι που κάνει την ταινία διασκεδαστική». Ο Ντέιβιντ Κορνέλιους, επίσης από το DVDTalk έγραψε: «Η ιστορία αποτυγχάνει να εντυπωσιάσει, αλλά όλα τα υπόλοιπα δένουν μαζί με όλους τους σωστούς τρόπους που το κενό αναπληρώνεται. Οι δημιουργοί του Αδελφού μου του Αρκούδου 2 σπάνε την κατάρα των συνεχειών της Disney και προσφέρουν μια καλοδεχούμενη προσπάθεια». Ο ιστότοπος Movie Metropolis γράφει: «Αν θεωρήσεις ότι η Disney προόριζε αυτή την παραγωγή για απευθείας σε βίντεο κυκλοφορία και πιθανόν να μην στοίχισε τόσο όσο η πρώτη ταινία για να φτιαχτεί ή να προωθηθεί, είναι στην πραγματικότητα ένα προϊόν ανώτερης ποιότητας...Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος 2 μπορεί να μην είναι πρώτης κλάσης ταινία της Disney αλλά είναι πρώτης κλάσης εικονογράφηφη και η γλυκύτητα της ιστορίας μπορεί να είναι αρκετή ώστε να διασκεδάσει και τους ενήλικες».
Αρνητικές κριτικές ήρθαν από τον Πάμπλο Βιλάκα του Cinema em Cena, ο οποίος είπε: «λυπηρό να το πεις ... η μαγεία της πρώτης ταινίας και η ευαισθησία αντικαταστάθηκαν από διάφορα κλισέ, μια γελοία ιστορία και φθηνό συναισθηματισμό». Ο ιστότοπος Antagony & Ecstasy σημειώνει ότι έχει μια «αλλόκοτη αφήγηση που επικεντρώνεται στους ενήλικες» και καταλήγει ότι «είναι ένα τόσο μεγάλο τίποτα ως ταινία, και τόσο εύστοχα κενή και αβλαβής όσο τα οκνηρά, ανώνυμα τραγούδια που συνέφερε η Μελίσσα Έθεριτζ». Ο ιστότοπος Reef Film Reviews γράφει: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος 2, για το περισσότερο μέρος του,  είναι μια καταδεκτική, αλλά τελείως περιττή δουλειά, καθώς ο δημιουργός Μπεν Γκλακ, δουλεύοντας το σενάριο του Ριτς Μπερνς, είναι γενικά μη ικανός να συλλάβει ολόψυχα και να διατηρήσει το ενδιαφέρον του θεατή με τη συνεχή έμφαση σε μεμονωμένες σκηνές (π.χ. η σκηνή όπου οι τρεις κεντρικοί πρωταγωνιστές συγκρούονται με αρκετά βίαια ρακούν), διασφαλίζοντας ότι η ταινία είναι περιστασιακά ελκυστική».
Soundtrack
Το soundtrack της ταινίας Ο Αδελφός μου ο Αρκούδος 2 κυκλοφόρησε στις 15 Αυγούστου 2006. Ήταν διαθέσιμο μόνο σε ψηφιακή μορφή μέσω των iTunes και του walmart.com. 250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Κωμικές buddy ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2006
UGG
Το UGG® (προφέρεται αγκ) είναι εμπορικό σήμα για υποδήματα και ενδύματα μόδας που ανήκει στην Αμερικανική εταιρεία Deckers Outdoor Corporation. . Το εμπορικό σήμα UGG είναι πασίγνωστο για τις κλασικού στυλ μπότες από δέρμα προβάτου, αλλά η σειρά περιλαμβάνει υποδήματα, σανδάλια, πλατφόρμες, παντόφλες, πλεκτά, πανωφόρια και τσάντες. Το δέρμα προβάτου που χρησιμοποιείται στις μπότες UGG είναι διπλής όψεως, σουέτ από την εξωτερική πλευρά και μάλλινη προβιά από την εσωτερική. Η γούνα είναι πορώδης ώστε να διατηρεί τα πόδια δροσερά το καλοκαίρι και ζεστά τον χειμώνα.
Ιστορικό
Το 1978, ένας άλλος Αυστραλός σέρφερ, ο Μπράιαν Σμιθ (Brian Smith) έφερε στις ΗΠΑ αρκετά ζευγάρια μπότες από δέρμα προβάτου φτιαγμένες στην Αυστραλία, ξεκίνησε να τις πουλά στη Νέα Υόρκη και την Καλιφόρνια και ίδρυσε την εταιρεία υποδημάτων UGG Australia στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Ως πελάτες του είχε τους σέρφερ της Καλιφόρνια και τον κόσμο του Χόλιγουντ. Το 1985, ο Smith ζήτησε την καταχώρηση του λογοτύπου UGG που κατείχε στην Αυστραλία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, και απέκτησε την καταχώρηση το 1987.
Η Deckers Outdoor Corporation (NASDAQ:DECK) είναι εταιρεία που κατασκευάζει υποδήματα και εδρεύει στην Γκολέτα (Goleta) της Καλιφόρνιας των Ηνωμένων Πολιτειών. Ξεκίνησε το 1973 κατασκευάζοντας σανδάλια υπό τη διοίκηση του Doug Otto. Η Deckers σήμερα διαθέτει, εκτός από τα UGG, έξι επιπλέον εμπορικά σήματα-προϊόντα, συγκεκριμένα τα Τeva, Simple Shoes, Sanuk, Tsubo, Ahnu και Mozo. Κάθε ένα από αυτά τα σήματα-προϊόντα είναι πρωτοπόρο στην κατηγορία του και στην περίπτωση του UGG και του TEVA δημιούργησαν μια νέα κατηγορία υποδημάτων. Κάθε ένα από αυτά τα σήματα-προϊόντα έχει τη δική του μοναδική προσωπικότητα.
Τάση μόδας
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 οι μπότες UGG δημιούργησαν τάση μόδας και έγιναν πολιτισμικό φαινόμενο. Μεγάλο μέρος της δημοτικότητας τους οφείλεται στην Oprah Winfrey, διάσημη προσωπικότητα της αμερικανικής τηλεόρασης. Ξεκινώντας το 2000 η Oprah συμπεριέλαβε τις μπότες ως ένα από «τα αγαπημένα της πράγματα» και τις παρουσίασε πέντε φορές στο ειδικό πρόγραμμά της για τις Διακοπές. Αστέρες του αμερικανικού κινηματογράφου όπως η Kate Hudson, η Sarah Jessica Parker, η Jennifer Anniston και η Cameron Diaz έχουν φωτογραφηθεί φορώντας μπότες UGG. Το Footware News ανακήρυξε την ετικέτα UGG «Σήμα-Προϊόν της Χρονιάς».
Εμπορικό Σήμα
Το εμπορικό σήμα UGG συνήθως εμφανίζεται πάνω σε μια παραλληλόγραμμη πινακίδα στη φτέρνα της μπότας. Το πιο γνωστό λογότυπο UGG σχηματίζεται από τα γράμματα U-G-G σε γοτθική γραμματοσειρά, το δε κεντρικό (μεσαίο) γράμμα “G” είναι μεγαλύτερο και καλύπτει τα (εκατέρωθεν) πλευρικά του γράμματα.
thumb|left
Το UGG αποτελεί κατοχυρωμένο σήμα της Deckers Outdoor Corporation σε περισσότερες από 145 χώρες, περιλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ευρώπης και της Κίνας.