cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρίνος Ρεθύμνης
Ιστορικά στοιχεία
Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης στην περιοχή από την μινωική εποχή. Στη θέση Συκίδια-Σκίνακας βρέθηκε αγγείο με τρία πόδια της μεσομινωικής εποχής. Στις θέσεις Σπηλιαρίδια, Ματθαίου Τρύπα και Φανταξοσπηλιάρα έχουν βρεθεί αγγεία και όστρακα της υστερομινωικής εποχής. Στο σπήλαιο Λατζιμά, περίπου 200 μέτρα από την Φανταξοσπηλιάρα, και σε μικρή απόσταση από την είσοδό του, βρέθηκαν υστερομινωικά αγγεία, ανάμεσα στα οποία ήταν ένας ακέραιος αμφορέας, μια ακέραιη πρόχους και ένα ακέραιο θήλαστρο, και μια χάλκινη λόγχη. Στη Φανταξοσπηλιάρα έχουν εντοπιστεί και όστρακα της ελληνιστικής εποχής.
Το χωριό αναφέρεται από στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα ως Prino με 199 κατοίκους και 280 οφειλόμενες αγγαρείες και υπαγόταν στην επαρχία Μυλοποτάμου. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα το 1630 το αναφέρει ως Prino. Στην απογραφή του 1881 αναφέρεται στον δήμο Μαργαριτών και είχε 86 Χριστιανούς και 54 Τούρκους κατοίκους μαζί με τα χωριά Πισκοπή και Καϊναρτζέ. Στην απογραφή του 1900 είχε 85 κατοίκους και υπαγόταν στον δήμο Ελευθεραίων. Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται ως υπαγόμενο στον αγροτικό δήμο Έρφων. Το 1928, ο Πρίνος ορίστηκε έδρα κοινότητας, η οποία παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Αρκαδίου.
Δείτε: Κοινότητα Πρίνου
Απογραφές πληθυσμού
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Αξιοθέατα
thumb|Ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής (15ος αιώνας) Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι ο μονόκλιτος ναός του Αγίου Πνεύματος. Στο εσωτερικό του φέρει τέμπλο του 1870 με εικόνες του 1880. Στο χωριό βρίσκεται επίσης ο ναός του Αποστόλου Τίτου. Εξωκλήσια τα οποία υπάγονται στο χωριό περιλαμβάνουν τα Άγιος Αντώνιος, Άγιος Γεώργιος, Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, Άγιος Νικόλαος και Άγιος Στυλιανός.
Κοντά στον Πρίνο βρίσκεται επίσης ο ναός της Ζωοδόχου Πηγής, κτισμένος στο χείλος μικρού φαραγγιού. Ο ναός είναι κτισμένος σε σχήμα ελεύθερου σταυρού με τρούλο και είναι ο μεγαλύτερος ναός αυτού του σχεδίου στην Κρήτη. Χρονολογείται στο δεύτερο μισό του 15ου αιώνα. Πιθανόν κτίστηκε ως καθολικό μοναστηριού, του οποίου τα ερείπια σώζονται τριγύρω. Τα θυρώματά του είναι διακοσμημένα με γοτθικού ρυθμού τόξα. Στο εσωτερικού του φέρει τοιχογραφίες. Από αυτές ξεχωρίζει η τοιχογραφία του Άγιου Αλέξιου, σε ακαδημαϊκό στυλ. Απεικονίζεται με μακριά μαλλιά και λεπτά χαρακτηριστικά προσώπου, ώστε να υποδηλωθεί η αριστοκρατική καταγωγή του. Επίσης στο εσωτερικού του ναού βρίσκεται αρκοσόλιο με γλυπτό διάκοσμο. Στην κορυφή του βρίσκεται το οικόσημο των Τζαγκαρόλων με τη χρονολογία 1555, ενώ στη σαρκοφάγο αναφέρεται η χρονολογία 1570.
Η Φανταξοσπηλιάρα στο λόφο Κουλές διαθέτει πλούσιο διάκοσμο. Το σπήλαιο έχει μήκος 210 μέτρα και έντεκα αίθουσες. Περίπου 200 μέτρα μακριά βρίσκεται το σπήλαιο Λατζιμά, στη νότια πλευρά του ίδιου λόφου, επίσης με πλούσιο διάκοσμο. Το φυσικό του άνοιγμα είναι κάθετο και έχει διαστάσεις 4 επί 0,9 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Μονή Λαζαριστών Καβάλας
αριστερά|μικρογραφία|Μονή Λαζαριστών Η Μονή Λαζαριστών κτίστηκε ως αναπόσπαστο μέλος του συγκροτήματος του Βιξ χάρη στην παρουσία του καθολικού Ιερέα Ετιέν Ζουγκλά. Στις 13 Οκτωβρίου 1899 τοποθετήθηκε ο θεμέλιος λίθος για την ανέγερση της Μονής που ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουλίου 1900. Το 1916 χρησιμοποιήθηκε ως Γαλλικό Προξενείο. Ο πρώτος ιερωμένος πρόξενος της Γαλλίας υπήρξε ο Ετιέν Ζουλά και ο τελευταίος ο Εδμόνδος Βουτσίνος. Το κτίσμα έχει μεικτά αρχιτεκτονικά στοιχεία οθωμανικής νεοκλασικής επίδρασης. Στον προαύλιο χώρο της Μονής υπάρχει δεσπόζει το άγαλμα της Παναγίας του Ροδαρίου μέσα σε πέτρινη κόγχη. Στην κεντρική είσοδο που οδηγεί υψώνεται το άγαλμα του ιδρυτή του Τάγματος των Λαζαριστών του Αγίου Βικέντιου. Ο διάδρομος του δεύτερου ορόφου της Μονής που οδηγεί στους κοιτώνες των μοναχών και στη βιβλιοθήκη. Το Άγιο Βήμα στα αριστερά του κυρίως Ναού όπου υπάρχει η εικόνα της Αγίας Λυδίας της Φιλιππισίας. Στα δεξιά του κυρίως Ναού βρίσκεται ένα ακόμα Άγιο Βήμα στην Αγία Τράπεζα του οποίου φυλάσσεται το αρτοφόριο ενώ υπάρχει και το άγαλμα του Ιωσήφ με τον μικρό Ιησού στην αγκαλιά. Εντυπωσιακά όμως είναι και τα δυο άλλα αγάλματα που βρίσκονται εντός του Ναού αυτό της Αγίας Θηρεσίας και του Αρχαγγέλου Γαβριήλ. Επίσκοπος είναι ο καθολικός επίσκοπος Κερκύρας Ιωάννης Σπιτέρης.
Δημαρχείο Καβάλας
Το μέγαρο όπου στεγάζεται σήμερα το Δημαρχείο Καβάλας χτίστηκε τη δεκαετία του 1890 με αρχικό ιδιοκτήτη τον Ούγγρο καπνέμπορο Πιερ Έρτζοχ. Χρησιμοποιήθηκε τόσο ως κατοικία όσο και ως επαγγελματική έδρα. Αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά κτίσματα της πόλης, με μια μοναδική αρχιτεκτονική γραμμή που παραπέμπει σε μικρογραφία ουγγρικού πύργου.
Η αρχιτεκτονική του επηρεάζεται από ουγγρικούς πύργους με νεογοτθικά στοιχεία. Έχει έντονα ρομαντικά στοιχεία παλαιών μεσαιωνικών πύργων, γοτθικά τόξα στους πυργίσκους και στα μπαλκόνια, δύο βενετικές γοτθικές αψίδες εκατέρωθεν της πύλης, δακρυρροή πάνω από τα παράθυρα (dripstone) καθώς και προεκτεινόμενο παράθυρο (oriel window), καθαρό δείγμα γοτθικής αναγέννησης. Ιδιαίτερες είναι οι έξι στη θέση προσόψεις στις οποίες υπάρχουν διακοσμητικά οικόσημα ενώ πάνω από τα μπαλκονάκια διακρίνονται πράσινοι σταυροί. Από το 1937 το κτίριο στεγάζει το Δημαρχείο του Δήμου Καβάλας.
Μέγαρο Βιξ
thumb|left|Στα δεξιά διακρίνεται το μέγαρο Βιξ Δεξιά μπορούμε να διακρίνουμε το Μέγαρο Βιξ. Το Μέγαρο Βιξ οικοδομήθηκε το 1908 με νεογοτθικά στοιχεία όπως και το δημαρχείο. Το κτίριο ανήκε στον Ούγγρο βαρώνο Αδόλφο δε Ζολνάι Βιξ, ανώτατο στέλεχος των επιχειρήσεων του Έρτζοχ. Το κτίριο αγοράστηκε το 1926 από αμερικανική καπνεμπορική εταιρεία και αργότερα πέρασε στα χέρια της Gien Tobacco Company. Σήμερα στεγάζει τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Καβάλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καβαλας Δημαρχειο  Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ελλάδα
Αντώνυμο
Στη λεξική σημασιολογία, τα αντώνυμα είναι λέξεις που βρίσκονται σε μια εγγενώς ασύμβατη δυαδική σχέση, όπως τα αντίθετα ζεύγη του μεγάλος: μικρός, μακρός. Η έννοια της ασυμβατότητας εδώ αναφέρεται στο γεγονός ότι σε μία λέξη σε ένα αντίθετο ζεύγος συνεπάγεται ότι δεν είναι μέλος του άλλου ζεύγους. Για παράδειγμα, κάτι που είναι μακρό συνεπάγεται ότι δεν είναι μικρό. Αναφέρεται ως «δυαδική» σχέση επειδή υπάρχουν δύο μέλη σε ένα σύνολο αντιθέτων. Η σχέση μεταξύ των αντιθέτων είναι γνωστή ως αντώνυμο.sex
Ο όρος αντώνυμο θεωρείται συνήθως συνώνυμος με το αντίθετο, αλλά το αντώνυμο έχει και άλλες πιο περιορισμένες έννοιες. Τα αντώνυμα με διαβαθμίσεις (ή βαθμούς) είναι ζεύγη λέξεων των οποίων οι έννοιες είναι αντίθετες και που βρίσκονται σε συνεχές φάσμα (ζεστό, κρύο). Τα συμπληρωματικά αντώνυμα είναι ζεύγη λέξεων των οποίων οι έννοιες είναι αντίθετες αλλά δεν βρίσκονται σε συνεχές φάσμα (ώθηση, έλξη). Τα αναλογικά αντώνυμα είναι ζεύγη λέξεων όπου το αντίθετο έχει νόημα μόνο στο πλαίσιο της σχέσης μεταξύ των δύο εννοιών (δάσκαλος, μαθητής). Αυτές οι πιο περιορισμένες έννοιες μπορεί να μην ισχύουν σε όλα τα ακαδημαϊκά πλαίσια, με τον Λάιονς (1968, 1977) να ορίζει το αντώνυμο ως διαβαθμισμένο αντώνυμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λεξικολογία Κατηγορία:Τύποι λέξεων Κατηγορία:Διχοτομίες
Μουσταφά Μερλίκα-Κρούγια
Ο Μουσταφά Μερλίκα-Κρούγια (Mustafa Merlika-Kruja, 15 Μαρτίου 1887, Ακτσαχισάρ, Οθωμανική Αυτοκρατορία [σύγχρονη Κρούγια, Αλβανία] – 27 Δεκεμβρίου 1958, Ναϊάγκαρα Φολς, Νέα Υόρκη) ήταν ένας από τους υπογράφοντες της Αλβανικής Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας. Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Αλβανίας κατά την ιταλική κατοχή από τις 4 Δεκεμβρίου 1941 έως τις 19 Ιανουαρίου 1943.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε ως Μουσταφά Ασίμ Μερλίκα, και ήταν γιος του Μεχμέτ. Η οικογένειά του ήταν Μπεκτασήδες. Ο πατέρας του ήταν τοπικός διαχειριστής των εκτάσεων του Εσάντ Πασά, ο οποίος από την πλευρά του χρηματοδότησε την εκπαίδευση του Μουσταφά. Σύμφωνα με αλβανικές πηγές, σπούδασε στο τοπικό Ρουστιγιέ (Rüştiye), στη συνέχεια στα Ιωάννινα, προτού μεταβεί στη σημερινή Σχολή Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας («Μεκτεμπί Μουλκιγιέ») από όπου αποφοίτησε το 1910. Σύμφωνα με τον Τούρκο συγγραφέα Τσανκαγιά, σπούδασε στο τοπικό σχολείο του Ελμπασάν, στη συνέχεια στο Μερτζάν ινταντισί (Mercan idadisi) στην Κωνσταντινούπολη προτού εισέλθει στο Μουλκιγιέ. Εκεί έμαθε τουρκικά και γαλλικά.
Οθωμανική και αλβανική πολιτική (1910-1924)
Ως φοιτητής στην οθωμανική πρωτεύουσα εντάχθηκε στον Επαναστατικό Σύνδεσμο ("Cemiyet-i İnkılabiye") ενάντια στην απολυταρχία του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Μετά την Επανάσταση των Νεότουρκων εργάστηκε για την υποστήριξη της αλβανικής γλώσσας στο Mülkiye και δημοσίευσε άρθρα στον φιλελεύθερο τύπο εναντίον της Επιτροπής Ένωσης και Προόδου χρησιμοποιώντας την υπογραφή "Asim Cenan". Σε αντίθεση με ό,τι ο Εσάντ Πασάς πίστευε για αυτόν, ο ίδιος προτίμησε σταδιοδρομία στην εκπαίδευση αντί να γίνει καϊμακάμης. Το 1910 διορίστηκε γραμματέας της διοίκησης στο Υπουργείο Δημόσιας Εκπαίδευσης στην Κωνσταντινούπολη. Ένα χρόνο αργότερα διορίστηκε διευθυντής της Δημόσιας Εκπαίδευσης στο Σαντζάκι του Ελμπασάν στο Βιλαέτι του Μοναστηρίου.
Το 1918 συμμετείχε στο Συνέδριο του Δυρραχίου, υποστήριξε ένα ιταλικό προτεκτοράτο για την Αλβανία και εξελέγη Υπουργός Ταχυδρομείων και Τηλεγράφων. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Σεΐφι Βλαμάσι (1883–1975), ο Κρούγια ήταν ο κύριος αντίπαλος του Συνεδρίου της Λούσνια μαζί με τους Φέιζι Αλιζότι, Μουφίντ Λιμποχόβα και Σάμι Βριόνι. Στις ενέργειές τους περιλαμβάνονται η δολοφονία του Νομάρχη του Δυρραχίου (και εκπροσώπου στη Λούσνια) Αμπντούλ Ούπι (1876–1920) από τον Σουλ Μερλίκα, ξαδέλφου του Κρούγια, η απαγόρευση των αντιπροσώπων της Κρούγια να συμμετάσχουν στο συνέδριο, οι προσπάθειες να σταματήσουν τους αντιπροσώπους της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας του Κοσσυφοπεδίου, καθώς και οι αποτυχημένες προσπάθειες των Φέιζι Αλιζότι και Μουφίντ Λιμποχόβα να σταματήσουν άλλους αντιπροσώπους από τα βόρεια και νότια της χώρας, με την εμπλοκή ακόμη και της ιταλικής πολιτοφυλακής.
Το 1921 εκλέχτηκε στο αλβανικό κοινοβούλιο όπου ανήκε σε προοδευτική τάση, ανοιχτά αντιτιθέμενη στη φατρία του Αχμέτ Ζόγου και με στενές διασυνδέσεις με την Επιτροπή Εθνικής Άμυνας του Κοσσυφοπεδίου, η οποία απαγορεύτηκε επίσημα από τον Ζόγου αργότερα. Το 1922, συμμετείχε σε απόπειρα πραξικοπήματος κατά της κυβέρνησης του Τζαφέρ Ούπι μαζί με τη φατρία της βορειοανατολικής Δίβρης των Τζεν Ελέζι και Ελέζ Ισούφι και έπρεπε να διαφύγει προσωρινά από την Αλβανία στη Γιουγκοσλαβία. Εκεί, τοποθετήθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης. Ο Κρούγια ζήτησε άδεια για να επισκεφθεί τη Βιέννη για προσωπικούς λόγους και για αυτό του χορηγήθηκε προσωρινή άδεια. Δεν επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία, παραβιάζοντας τη συμφωνία του τοποθετώντας εαυτόν στη «μαύρη λίστα» των γιουγκοσλαβικών αρχών. Το 1924 διορίστηκε νομάρχης από την κυβέρνηση του Νόλι.
Εξορία
Ως ενεργός συμμετέχων στην Επανάσταση του Ιουνίου του 1924, έπρεπε να εγκαταλείψει τη χώρα και να μετακομίσει στη Ζάνταρ, στη Βιέννη ενώ αργότερα εγκαταστάθηκε στην Ελβετία. Εκεί συμμετείχε στην KONARE («Εθνική Επαναστατική Επιτροπή») που ίδρυσε ο Νόλι. Κατά τη διάρκεια των ετών στην εξορία, ο Κρούγια είχε φιλοϊταλικά αισθήματα και ήταν γνωστός αντίπαλος του Ζογ, διατηρώντας επίσης δεσμούς με την οργάνωση "Bashkimi Kombëtar" («Εθνική Ένωση») και άλλες εξόριστες προσωπικότητες όπως οι Χασάν Πρίστινα, Σεΐφι Βλαμάσι, Αλί Κλισούρα, Τσαζίμ Μουλέτι, Αζίζ Τσάμι, Ρετζέπ Μιτρόβιτσα κ.λπ.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Στις 4 Αυγούστου 1939, μετά την προσωπική ένωση της Αλβανίας με το στέμμα της Ιταλίας, ο Μερλίκα-Κρούγια διορίστηκε Γερουσιαστής στο ιταλικό βασίλειο μέχρι τις 25 Αυγούστου 1944, όταν παραιτήθηκε. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ήταν μέλος του νομοθετικού σώματος του Υπουργείου Εξωτερικών, Εμπορίου και Τελωνείων. Μνημονεύεται για τη δημόσια ομιλία που πραγματοποιήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1942, σε απάντηση της δήλωσης του Άντονι Ήντεν, με βάση το ανακοινωθέν της ελληνικής κυβέρνησης στο Λονδίνο (εξόριστη), σύμφωνα με το οποίο η Βρετανία και οι ΗΠΑ δε θα αναγνώριζαν αλλαγές στα σύνορα που ορίστηκαν από τους Φασίστες, και ότι οι γειτονικές χώρες θα είχαν το δικαίωμα να διεκδικήσουν τμήματα της Αλβανίας στο τέλος του πολέμου.
Μετά την κατοχή της Γιουγκοσλαβίας από τις δυνάμεις του Άξονα (όπου το Κοσσυφοπέδιο καταλήφθηκε από την Αλβανία), οι αλβανικές αρχές υπό τον Μουσταφά Κρούγια εκδίωξαν βίαια 70–100.000 γηγενείς Σέρβους. Η Φασιστική Ιταλία εποίκισε το Κοσσυφοπέδιο και τη Γιουγκοσλαβική Μακεδονία με 70.000 Αλβανούς, οι οποίοι διενήργησαν θρησκευτικούς διωγμούς πραγματοποιώντας καταστροφές και λεηλασίες εκκλησιών και μοναστηριών, ενώ εξόριζαν και δολοφονούσαν ορθόδοξους ιερείς. Τον Ιούνιο του 1942, πραγματοποίησε δημόσια ομιλία στην οποία είπε ότι οι Σέρβοι θα σταλούν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή θα σκοτωθούν.
Την άνοιξη του 1944 δραπέτευσε με πλοίο από την Αλβανία στην Ιταλία και από εκεί στην Αίγυπτο. Εκεί συναντήθηκε με έναν παλιό αντίπαλό του, τον βασιλιά της Αλβανίας Αχμέντ Ζόγου. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έζησε στη Γαλλία. Κατά την τελευταία περίοδο εξορίας ου εντάχθηκε στην εξόριστη πολιτική οργάνωση του Αλβανού δημοσιογράφου και συγγραφέα Ερνέστ Κολίτσι (1903–1975). Η οργάνωση ονομαζόταν «Ανεξάρτητο Εθνικό Μπλοκ» και ιδρύθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1946 στη Ρώμη. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου πέθανε σε νοσοκομείο στο Ναϊάγκαρα Φολς της Νέας Υόρκης.
Έργο
Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Κρούγια έγραψε άρθρα σε πολλά αλβανικά περιοδικά εντός και εκτός Αλβανίας, στο Il Corriere delle Puglie (1914), στην αλβανική εφημερίδα της Ρώμης Kuvendi (1918) και στη Mbrojtja Kombëtare («Η εθνική άμυνα») που εκδιδόταν στον Αυλώνα μεταξύ 1920 και 1923. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο απασχολήθηκε με ένα ογκώδες λεξικό της αλβανικής γλώσσας. Συνέχισε τις πνευματικές μελέτες μέχρι το τέλος της ζωής του, δημοσιεύοντας μερικές από αυτές σε περιοδικά και βιβλία ενώ μερικές από αυτές δημοσιεύθηκαν από τους απογόνους του μετά την πτώση του κομμουνισμού στην Αλβανία.
Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων (Κύπρος)
Το Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων της Κύπρου δημιουργήθηκε το 1960 και καταργήθηκε το 1994. Η έδρα του Υπουργείου Γεωργίας και Φυσικών Πόρων βρισκόταν στη Λευκωσία. Διαδέχθηκε από το Υπουργείο Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος.
Διατελέσαντες υπουργοί
Στο διάστημα που μεσολάβησε από την ημέρα της υπογραφής των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου (19 Φεβρουαρίου 1959) έως τις 16 Αυγούστου 1960 που η Κύπρος ανακηρύχθηκε επίσημα ανεξάρτητο κράτος εγκαθιδρύθηκε μεταβατική επιτροπή, που είχε ως στόχο να καταρτίσει σχέδια προσαρμογής και αναδιοργάνωσης της κυβερνητικής μηχανής για τη μεταβίβαση της εξουσίας στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία. Η μεταβατική επιτροπή είχε θέση προσωρινής κυβέρνησης. Στη θέση του Υπουργού Γεωργίας και Φυσικών Πόρων (2 Απριλίου 1959 - 15 Αυγούστου 1960) ήταν ο Φαζίλ Πλουμέρ.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλους τους Υπουργούς Γεωργίας και Φυσικών Πόρων από την επίσημη ίδρυση του υπουργείου.
Παραπομπές
Γεωργιας, Φυσικων Πορων και Περιβαλλοντος Κατηγορία:Υπουργείο Γεωργίας και Φυσικών Πόρων (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργεία Γεωργίας Κατηγορία:Υπουργεία Φυσικών Πόρων
Μίμενσινγκ (αποσαφήνιση)
Ο όρος Μίμενσινγκ μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Tequila (τραγούδι, Champs)
Το "Tequila" είναι ένα ορχηστρικό ροκ εντ ρολ κομμάτι του 1958 με μεξικάνικες επιρροές που γράφτηκε από τον Τσακ Ρίο και ηχογραφήθηκε από τους Champs. Το "Tequila" έγινε Νο. 1 επιτυχία τόσο στα ποπ όσο και στα R&B charts τη στιγμή της κυκλοφορίας του και συνεχίζει να αναφέρεται έντονα στην ποπ κουλτούρα μέχρι σήμερα.
Ιστορία
Το 1957, η δισκογραφική εταιρεία Challenge Records του Τζιν Ότρι υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ντέιβ Μπάργκες (γεν. 1934), έναν rockabilly τραγουδιστή-τραγουδοποιό από την Καλιφόρνια που ηχογραφούσε συχνά με το όνομα "Ντέιβ Ντιπρί". Στα τέλη του 1957, μην έχοντας κάνει επιτυχίες, η Challenge Records στράφηκε στον Μπάργκες, ο οποίος οργάνωσε μια ηχογράφηση στις 23 Δεκεμβρίου στο Χόλιγουντ. Στο στούντιο εκείνη την ημέρα ήταν ο Μπάργκες στην κιθάρα, ο Κλιφ Χιλς στο μπάσο, το τρίο Flores (πλήκτρα Ντάνι Φλόρες, ντραμς Τζιν Άλντεν και κιθάρα Μπάντι Μπρους) και η Χιουέλιν Ντιβάλ που συμμετείχε στα δεύτερα φωνητικά. Ο Φλόρες, επίσης σαξοφωνίστας, τραυματίστηκε στο σαγόνι το βράδυ πριν από την εγγραφή σε έναν καβγά. Δεν μπορούσε να παίξει σαξόφωνο για την εγγραφή, κι έτσι κλήθηκε να παίξει την τελευταία στιγμή ένας άλλος σαξοφωνίστας το σήμα κατατεθέν "dirty sax" σόλο. Συγκεντρώθηκαν κυρίως για να ηχογραφήσουν το "Train to Nowhere", ένα τραγούδι του Μπάργκες, καθώς και το "Night Beat" και το "All Night Rock" (ένα τραγούδι που δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ).
Η τελευταία μελωδία που ηχογραφήθηκε ήταν το "Tequila", που ήταν ουσιαστικά ένα τζαμ του τρίο Flores, με βάση ένα κουβανέζικο μπιτ μάμπο. Η λέξη «τεκίλα» ακούγεται τρεις φορές σε όλο το κομμάτι. Έγιναν τρεις λήψεις και ο Ντάνι Φλόρες, που έγραψε το τραγούδι, ήταν επίσης ο άνθρωπος που έλεγε τη λέξη "Τεκίλα!" Το τραγούδι χρησίμευσε ως B-side στο "Train to Nowhere", το οποίο κυκλοφόρησε από την Challenge Records (Νο. 1016) στις 15 Ιανουαρίου 1958. Η Ντιβάλ θυμάται ότι ο δίσκος αρχικά είχε μικρή επιτυχία, αλλά, όταν το έπαιξε ένας ντιτζέι στο Κλίβελαντ, το "Tequila" έφτασε στο Νο. 1 στο Billboard στις 28 Μαρτίου 1958.
Ο Ντάνιελ Φλόρες είχε γράψει το "Tequila", αλλά, επειδή είχε συμβόλαιο με άλλη δισκογραφική εταιρεία, η μελωδία πιστώθηκε στο επαγγελματικό ψευδώνυμο "Chuck Rio". Όσοι ήταν παρόντες στην εγγραφή της 23ης Δεκεμβρίου άρχισαν να ηχογραφούν ξανά μαζί στις 20 Ιανουαρίου 1958, με το όνομα Champs. Το γκρουπ στην πραγματικότητα δημιουργήθηκε μετά την ηχογράφηση του "Tequila". Έχει αναφερθεί ότι η μελωδία έχει παρόμοιο ρυθμικό μοτίβο με το κομμάτι του 1958 "Dearest Darling" του Μπο Ντίντλεϊ.
Οι Champs ηχογράφησαν ένα σίκουελ του «Tequila» με τίτλο «Too Much Tequila», το οποίο κυκλοφόρησε ως σινγκλ και έφτασε στο Νο. 30 του Billboard Hot 100. Το 2020, ο αρχηγός του γκρουπ Ντέιβ Μπάργκες ανέστησε τους The Champs και ηχογράφησε 12 νέα κομμάτια για ένα άλμπουμ με τίτλο Tequila Party. Το άλμπουμ περιέχει μια "πάρτι" εκδοχή του "Tequila".
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1958 Κατηγορία:Singles του 1958
Γάτος του Τσεσάιρ
Ο ήρωας του παραμυθιού «Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων» του Λιούις Κάρολ. Ένας γάτος που παρουσιάζει ικανότητες ασυνήθιστες για ένα ζώο. Μπορεί να μιλήσει, να χαμογελάσει και σιγά-σιγά να διαλυθεί στο χώρο, έτσι ώστε στο τέλος να υπάρχει ένα χαμόγελο που κρέμεται στον αέρα. Μπορεί επίσης να τηλεμεταφέρει. Διασκεδάζει τον κεντρικό χαρακτήρα, την Αλίκη, με συζητήσεις και κατά καιρούς την εκνευρίζει με φιλοσοφικές σκέψεις. μικρογραφία|229x229εσ|Ο Γάτος του Τσεσάιρ του [[Τζον Τένιελ|Τζόν Τένιελ.]] '«Μόνο λίγοι βρίσκουν τον δρόμο τους. Άλλοι δεν το αναγνωρίζουν όταν τον βρίσκουν.Και άλλοι δεν θέλουν καν να το αναγνωρίσουν.»'
Ο ίδιος ο Κάρολ κατάγεται από την κομητεία του Τσεσάιρ, όπου εικόνες χαμογελαστών γατών φιγουράρουν πάνω από τις πόρτες των ταβέρνων. Θεωρητικά, αυτά τα ζωγραφισμένα ζώα θα έπρεπε να ήταν ευγενή λιοντάρια και λεοπαρδάλεις με ανοιχτό το στόμα τους. Αλλά στην αγγλική κομητεία, λίγοι άνθρωποι είχαν την τύχη να δουν ένα πραγματικό λιοντάρι, έτσι αυτές οι εικόνες έμοιαζαν περισσότερο με συνηθισμένες οικόσιτες γάτες με μια αχαρακτήριστη έκφραση στο πρόσωπο. Έτσι, αυτή η εικόνα ήταν γνωστή στον συγγραφέα από την παιδική του ηλικία.
Η προέλευση του
Κατά πάσα πιθανότητα, ο Κάρολ βρήκε την έμπνευση για το όνομα και την έκφραση του Γάτου του Τσεσάιρ στο σκάλισμα με ψαμμίτη του 16ου αιώνα μιας γάτας που χαμογελάει, στη δυτική όψη του πύργου της εκκλησίας St Wilfrid στο Grappenhall, ένα χωριό 7,9 χλμ. γενέτειρα στο Daresbury, Cheshire.
Επιπρόσθετα,ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες στο "The Book of Fictional Creatures" προσφέρει μερικές ακόμα εκδοχές. Ένα από αυτά συνοψίζεται στο γεγονός ότι «ακόμα και οι γάτες γελούσαν με την υψηλή βαθμίδα της μικρής κομητείας Cheshire» και το άλλο - στο γεγονός ότι «Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ριχάρδου Γ', ζούσε στο Τσεσάιρ ο δασάρχης Κάτερλινγκ, ο οποίος, όταν έπιανε λαθροκυνηγούς, χαμογελούσε».
Ο πατέρας του Λούις Κάρολ υπηρέτησε ως λειτουργός στο μικρό χωριό Κρόφτ, όπου η εκκλησία ήταν διακοσμημένη με γλυπτά που ο νεαρός Κάρολ θα μπορούσε να εμπνεύστηκε όταν σχεδίαζε τον Γάτο του Τσεσάιρ. Επιπλέον, μια ιστορία για μια γάτα-φάντασμα, η οποία έχει την ικανότητα να αναδύεται και να εξατμίζεται, υπήρχε στη κομητεία Cheshire.
Ο Σύνδρομος του Γάτου του Τσεσάιρ
μικρογραφία|Βέλη μαγνητικής τομογραφίας νευροσαρκοείδωσης πριν από τη θεραπεία.|αριστερά Η σαρκοείδωση είναι μια φλεγμονώδης πολυσυστηματική διαταραχή άγνωστης αιτίας. Πρακτικά κανένα όργανο δεν έχει ανοσία στη σαρκοείδωση. Πιο συχνά, σε έως και 90% των ασθενών, επηρεάζει τους πνεύμονες. Το νευρικό σύστημα εμπλέκεται στο 5-15% των ασθενών. Η νευροσαρκοείδωση είναι μια σοβαρή και συνήθως καταστροφική επιπλοκή της σαρκοείδωσης. Η κλινική διάγνωση της νευροσαρκοείδωσης εξαρτάται από την ανεύρεση νευρολογικής νόσου σε πολυσυστηματική σαρκοείδωση. Καθώς η νόσος μπορεί να παρουσιαστεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους χωρίς στοιχεία βιοψίας, η σαρκοείδωση του μοναχικού νευρικού συστήματος είναι δύσκολο να διαγνωστεί. Τα κορτικοστεροειδή είναι το φάρμακο πρώτης επιλογής. Επιπλέον, αρκετά κυτταροτοξικά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένης της μεθοτρεξάτης, έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της σαρκοείδωσης. Θα αξιολογηθεί η αξία νέων φαρμάκων όπως ο παράγοντας άλφα κατά της νέκρωσης του όγκου.
Ο συμβολισμός του
Η γάτος μερικές φορές ερμηνεύεται ως πνεύμα καθοδήγησης για την Αλίκη, καθώς είναι ο μόνος που την κατευθύνει προς το σπίτι του ΄Λαγού του Μαρτίου και το Τρελοκαπελά πάρτι τσαγιού, που τελικά την οδηγεί στον τελικό της προορισμό, τον κήπο. Είναι ο μόνος σε όλο το παραμύθι που την βοηθάει, της εξηγεί τους κανόνες της Χώρας των Θαυμάτων. Δεν φαίνεται εξαρχής, αφού μπορεί να φανεί ότι την παραπλανεί, όμως είναι ο μόνος που προσπαθεί να καταλάβει την Αλίκη. Συμβολίζει τα άτομα που βοηθάνε τους συνανθρώπους τους, ενώ οι ίδιοι δεν ξέρουν πως βοηθιούνται.
Επίσης, ο Γάτος του Τσεσάιρ είναι η φωνή της παραδοσιακής γεωμετρίας: «Πες μου πού θέλεις να πας, αν θέλεις να μάθεις πώς θα φτάσεις εκεί», λέει στην Αλίκη, αφού απελευθερώνει το γουρούνι στο δάσος και την κατευθύνει στον Τρελοκαπελά και τον Λαγό του Μαρτίου. «Επισκέψου και τους δύο, θα το λατρέψεις, είναι και οι δύο τρελοί».
Κβαντικός Γάτος του Τσεσάιρ
Το είναι ένα παράδοξο φαινόμενο στην κβαντομηχανική. Η ουσία αυτού του φαινομένου είναι ότι ένα κβαντικό σύστημα υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί να συμπεριφέρεται σαν τα σωματίδια και οι ιδιότητές τους να ήταν διαχωρισμένα στο διάστημα. Δηλαδή, ένα αντικείμενο μπορεί να διαχωριστεί από τις δικές του ιδιότητες. μικρογραφία|Φωτογραφία του 16ου αιώνα, σκάλισμα μιας γάτας που χαμογελά στον δυτικό τοίχο του πύργου της εκκλησίας του St Wilfrid, Grappenhall. Η ιδέα του κβαντικού Γάτου του Τσεσάιρ προτάθηκε για πρώτη φορά το 2010. Και ο Ισραηλινός θεωρητικός φυσικός Yakir Aharonov το 2013 πρότεινε έναν τρόπο χρήσης αδύναμων μετρήσεων για την ανίχνευση της «γάτας». Το πείραμα που απέδειξε για πρώτη φορά την ύπαρξη αυτού του φαινομένου, αναπαράχθηκε σε μια πηγή νετρονίων στο Ινστιτούτο Laue-Langevin στη Γκρενόμπλ. Τα αποτελέσματά του έδειξαν ότι το σύστημα συμπεριφέρεται σαν τα νετρόνια να ταξιδεύουν κατά μήκος μιας διαδρομής, ενώ η μαγνητική ροπή τους - από την άλλη. Έτσι, οι «γάτες-νετρόνια» βρίσκονται σε ένα μέρος και οι «πλάτες-χαμόγελα» τους σε άλλο.
Ο Γάτος του Τσεσάιρ στον κινηματογράφο
μικρογραφία|Ο Γάτος του Τσεσάιρ από την ταινία του Τίμ Μπάρτον.|αριστερά
Η φιλοσοφία του Γάτου του Τσεσάιρ
Μέσα από τα μάτια της κοινωνίας, κάποιος που αμφισβητεί ακόμα και ίσως ιδιαίτερα τα φαινομενικά βασικά πράγματα– μπορεί να χαρακτηριστεί «τρελός». Αν είναι καινούργιο και μπορεί να υποκινήσει αλλαγές, αλλά τείνει να μην αποδέχεται από το ευρύ κοινό. Ένα από τα παραδείγματα που παρομοιάζονατι με τον Γάτο, είναι ο Σωκράτης. Ο ίδιος στην εποχή του εκτελέστηκε επειδή διέφθειρε τους νέους με τις ερωτήσεις που έκανε και τις ιδέες που διερευνούσε. Ο Σωκράτης παρομοιάζεται με το Λευκό Κουνέλι που οδήγησε την Αλίκη στην τρύπα του κουνελιού και έκανε τα πράγματα να φαίνονται «πιο περίεργα και πιο περίεργα».
Η αναζήτηση της αλήθειας, το ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων θεωρείται «περίεργο» και σε πολλούς, μπορεί να φαίνεται ότι είναι πιο εύκολο να παραμείνεις στην πραγματικότητα και να μην ακολουθήσεις ποτέ το Άσπρο Κουνέλι. μικρογραφία|Ο Γάτος του Τσεσάιρ του Τζόν Τένιελ.
Πηγές
https://www.alice-in-wonderland.net/resources/analysis/character-descriptions/cheshire-cat/
Γαβριήλ Γκρέγκο
Ο Γαβριήλ Γκρέγκο (αγγλικά: Gabriel Grego, 30 Αυγούστου 1972) είναι Αμερικανός μεγιστάνας, επενδυτής και φιλάνθρωπος με καταγωγή από την Νέα Υόρκη. Θεωρείται ως ένας από τους πλέον επιτυχημένους επενδυτές στον κόσμο και είναι ο προεδρεύων o γενικός διευθυντής εταιρείας διαχείρισης μετοχών Quintessential Capital Management Fund (QCM).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Γάτος του Τσεσάιρ
Πηγές
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/12870726/
https://medical-dictionary.thefreedictionary.com/Cheshire+Cat+Syndrome
https://pmj.bmj.com/content/postgradmedj/44/507/19.full.pdf
https://www.researchgate.net/publication/10653396_The_Cheshire_Cat_Syndrome_An_unusual_case_of_neurosarcoidosis
http://archives.skafka.net/alice69/doc/Lewis%20Carroll%20-%20Complete%20Works.pdf
https://www.britannica.com/topic/Cheshire-Cat
[https://www.mookychick.co.uk/opinion/geek-girl/philosophy-alice-in-wonderland.php#:~:text=Wonderland%20is%20a%20place%20of,tend%20not%20to%20like%20it. https://www.mookychick.co.uk/opinion/geek-girl/philosophy-alice-in-wonderland.php#:~:text=Wonderland%20is%20a%20place%20of,tend%20not%20to%20like%20it.]
https://hornbakelibrary.wordpress.com/2016/01/27/spotlight-on-wonderland-the-cheshire-cat/
https://www.sparknotes.com/lit/alice/character/the-cheshire-cat/
https://ohmy.disney.com/movies/2014/07/27/the-cheshire-cat-is-a-metaphorical-genius/
https://www.nature.com/articles/nindia.2020.104
https://physicsworld.com/a/quantum-cheshire-cats-could-have-a-travelling-grin/
https://www.bbc.com/news/science-environment-28543990
Κατηγορία:Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων
Πέρασμα Ουακτζίρ
μικρογραφία|Φωτογραφία της κοιλάδας πριν το πέρασμα από τον Αουρέλ Στάιν. Το πέρασμα Ουακτζίρ, ή αλλιώς πέρασμα Βακτζίρ, είναι ορεινό πέρασμα στις οροσειρές Χίντου Κους και Παμίρ στην ανατολική άκρη του διαδρόμου Ουακχάν, του μοναδικού περάσματος μεταξύ Αφγανιστάν και Κίνας. Συνδέει το Ουακχάν στο Αφγανιστάν με την Αυτόνομη Κομητεία Τασκουργκάν Τατζίκ στο Σιντσιάνγκ της Κίνας σε υψόμετρο 4.293 μέτρων, αλλά το πέρασμα δεν αποτελεί επίσημο μεθοριακό σταθμό. Η μεθόριος αυτή έχει τη μεγαλύτερη αλλαγή σε ζώνη ώρας από οποιαδήποτε διεθνή μεθόριο (UTC+04:30 στο Αφγανιστάν σε UTC+08:00, στην Κίνα). Η Κίνα αναφέρει το πέρασμα ως Νότιο Πέρασμα Ουακτζίρ (κινεζικά: 南瓦根基达坂) μιας και υπάρχει και βόρειο πέρασμα στην κινεζική πλευρά.
Γενικά στοιχεία
Δεν υπάρχει δρόμος μέσα στο πέρασμα. Από την κινεζική πλευρά, η περιοχή είναι προσβάσιμη μόνο σε στρατιωτικό προσωπικό. Ένας φράχτης από συρματόπλεγμα μήκους 92 χιλιομέτρων ανεγέρθηκε στα σύνορα και υπάρχει κινεζικό φυλάκιο της συνοριακής φρουράς στο Κεκετουλούκε, μόλις 20 χιλιόμετρα ανατολικά του περάσματος. Το καλοκαίρι του 2009, το κινεζικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ξεκίνησε την κατασκευή ενός νέου δρόμου ο οποίος θα έφτανε σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από τα σύνορα για χρήση από τους συνοριοφύλακες. Ο δρόμος οδηγεί μέσω του Ταγκντουμπάς Παμίρ στον αυτοκινητόδρομο Καρακοράμ σε απόσταση 80 χιλιομέτρων μακριά. Η κοιλάδα στα ανατολικά του περάσματος Ουακτζίρ από την κινεζική πλευρά ονομάζεται κοιλάδα Τσαλατσίγκου. Είναι εντελώς κλειστή για τους επισκέπτες. Ωστόσο, οι κάτοικοι και οι βοσκοί της περιοχής έχουν περιορισμένη πρόσβαση. Οι Κινέζοι την αναφέρουν ως το τμήμα του διαδρόμου Ουακχάν στην Κίνα.
Από την πλευρά του Αφγανιστάν, ο πλησιέστερος δρόμος είναι ένας τραχύς δρόμος προς το Σαρχάντε Ουακχάν, περίπου 100 χιλιόμετρα από το πέρασμα μέσα από μονοπάτια. Ακριβώς κάτω από το πέρασμα από την πλευρά του Αφγανιστάν είναι μια σπηλιά πάγου, σε υψόμετρο 4.554 μέτρων. Αυτή είναι η πηγή του ποταμού Ουακτζίρ, ο οποίος τελικά εκβάλει στον Αμού Ντάρια (Ώξος). Έτσι το σπήλαιο θεωρείται ως η πηγή του Αμού Ντάρια. Το πέρασμα Ντιλισάνγκ, προς το Πακιστάν, βρίσκεται στην ίδια κοιλάδα περίπου 20 χιλιόμετρα μακριά.
Ιστορικά στοιχεία
Το πέρασμα Ουακτζίρ είναι μέρος του Δρόμου του Μεταξιού. Πιστεύεται ότι ο διάσημος Κινέζος βουδιστής προσκυνητής Χσουάν Τσανγκ ταξίδεψε μέσω αυτού του περάσματος στο ταξίδι επιστροφής του στην Κίνα περίπου το 649 μ.Χ..
Το 1895 το πέρασμα ορίστηκε ως μεθόριος μεταξύ Κίνας και Αφγανιστάν σε συμφωνία μεταξύ των Βρετανών και των Ρώσων, αν και οι Κινέζοι και οι Αφγανοί δεν συμφώνησαν τελικά στον ορισμό αυτό μέχρι το 1963.
Πιστεύεται ότι τα τελευταία χρόνια, το πέρασμα χρησιμοποιείται ως οδός για λαθρεμπόριο ναρκωτικών και χρησιμοποιείται για τη μεταφορά οπίου που κατασκευάζεται στο Αφγανιστάν στην Κίνα. Το Αφγανιστάν έχει ζητήσει επανειλημμένα από την Κίνα να ανοίξει τα σύνορα στον διάδρομο Ουακχάν για οικονομικούς λόγους ή ως εναλλακτική διαδρομή προμηθειών για την καταπολέμηση της εξέγερσης των Ταλιμπάν. Ωστόσο, η Κίνα αρνήθηκε, σε μεγάλο βαθμό λόγω των αναταραχών στη παραμεθόρια δυτική επαρχία της Σιντσιάνγκ, η οποία συνορεύει με το διάδρομο. Τον Δεκέμβριο του 2009, αναφέρθηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν ζητήσει από την Κίνα να ανοίξει το διάδρομο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορεινά περάσματα του Αφγανιστάν Κατηγορία:Ορεινά περάσματα της Κίνας
2021
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 2021 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 2021 άρχισε ημέρα Παρασκευή κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Αποτελεί το 2021ο έτος της Χριστιανικής Χρονολογίας, την 21η χρονιά της 3ης χιλιετίας, την 21η χρονιά του 21ου αιώνα και την 2η χρονιά της δεκαετίας του 2020.
Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξε το 2021 ως το Διεθνές Έτος Ειρήνης και Εμπιστοσύνης, το Διεθνές Έτος Δημιουργικής Οικονομίας για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη, το Διεθνές Έτος Φρούτων και Λαχανικών και το Διεθνές Έτος για την Εξάλειψη της Παιδικής Εργασίας.
Το 2021 φιλοξενήθηκαν τα περισσότερα σημαντικά γεγονότα που είχαν αρχικά σχεδιαστεί για το 2020, μεταξύ των οποίων οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020, το UEFA Euro 2020, το Expo 2020, τα οποία αναβλήθηκαν ή ακυρώθηκαν λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού.
Ρενώ Β΄ του Νεβέρ
Ο Ρενώ Β΄ του Νεβέρ, (Γαλλική γλώσσα : Ranauld II, απεβ. το 1089) από τον Οίκο του Νεβέρ ήταν κόμης του Νεβέρ & του Ωσέρ. Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γουλιέλμου Α΄, κόμη του Νεβέρ και της Ερμενγάρδης, κόρης και κληρονόμου του Ρενώ κόμη του Τοννέρ.
2021
Γεγονότα
Αναλυτικότερα κάθε μήνα
Wikidata
Αναλυτικότερα κάθε μήνα
Επιλεγμένα πρόσωπα που πέθαναν το 2021
.Τα κριτήρια συμπερίληψης και καταγραφής ανά τομέα είναι:
Ηθοποιοί με εμβληματικούς ρόλους (π.χ. Τζέιμς Μποντ, Δράκουλας), ανεξάρτητα αν πήραν Όσκαρ.
Ρενώ Β΄ του Νεβέρ
Οικογένεια
Έπειτα ο Ρενώ Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Αγνή του Μπωζανσύ και είχε τέκνα:
2021
Ιανουάριος
right|130px|thumb|Μοντίμπο Κεϊτά thumb|right|130px|Τζέρι Μάρσντεν thumb|right|130px|Τάνια Ρόμπερτς thumb|right|130px|Μαρτίνους Φέλτμαν thumb|right|130px|Βασίλης Αλεξάκης thumb|right|130px|Ντίνος Γκουγκουρέλας thumb|right|130px|Φιλ Σπέκτορ thumb|right|130px|Τζίμι Ρότζερς thumb|right|130px|Λάρι Κινγκ thumb|right|130px|Πάουλ Κρέτσεν
Ρενώ Β΄ του Νεβέρ
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νεβέρ
2021
Φεβρουάριος
thumb|right|130px|Ντάστιν Ντάιαμοντ thumb|right|130px|Κρίστοφερ Πλάμερ thumb|right|130px|Μαίρη Γουίλσον thumb|right|130px|Τσικ Κόρια thumb|right|130px|Γιούρι Βλασόφ
Μάρτιος
thumb|130px|right|Μπάνι Γουέιλερ thumb|130px|right|Λου Ότενς thumb|130px|right|Χαμέντ Μπακαγιόκο thumb|130px|right|Τζον Μαγκουφούλι thumb|130px|right|Ντιντιέ Ρατσιράκα
Απρίλιος
thumb|right|130px|Βασίλης Σεβαστής thumb|right|130px|DMX thumb|right|130px|Πρίγκιπας Φίλιππος, δούκας του Εδιμβούργου thumb|right|130px|Ιντρίς Ντεμπί thumb|right|130px|Μίλβα thumb|right|130px|Βάσος Λυσσαρίδης thumb|right|130px|Μάικλ Κόλινς
Μάιος
thumb|130px|right|Κάρλος Ρομέρο Μπαρσελό thumb|130px|right|Τόνι Κίτεν thumb|130px|right|Χιούμπερτ Χιουζ
Ιούνιος
130px|thumb|right|Άνρουντ Τζάγκνοτ 130px|thumb|right|Ενρίκε Μπολάνιος 130px|thumb|right|Κένεθ Καούντα 130px|thumb|right|Τζιαμπέρο Μπονιπέρτι
Ιούλιος
130px|thumb|Ραφαέλα Καρά 130px|thumb|Ζοβενέλ Μοΐζ 130px|thumb|Ντανίς Σιντικί 130px|thumb|Τζόνι Βεντούρα
Αύγουστος
right|130px|thumb|Εβγέν Μαρτσούκ right|130px|thumb|Γκαμπόρ Νόβακ right|130px|thumb|Γκερτ Μίλερ right|130px|thumb|Μαρία του Λίχτενσταϊν right|130px|thumb|Χισέν Χαμπρέ right|130px|thumb|Άκης Τσοχατζόπουλος right|130px|thumb|Έντμοντ Χ. Φίσερ right|130px|thumb|Εντ Άσνερ right|130px|thumb|Ζακ Ρογκ
Σεπτέμβριος
120px|right|thumb|Μίκης Θεοδωράκης 120px|right|thumb|Ιβάν Πατσάικιν 120px|right|thumb|Ζαν Πολ Μπελμοντό 120px|right|thumb|Ζόρζε Σαμπάιο 120px|right|thumb|Ντούσαν Ίβκοβιτς 120px|right|thumb|Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα 120px|right|thumb|Τζίμι Γκριβς
Οκτώβριος
thumb|100px|Αμπουλχασάν Μπανί-Σαντρ thumb|100px|Τάσος Κουράκης thumb|131x131px|Κόλιν Πάουελ μικρογραφία|136x136εσ|Φώφη Γεννηματά
Νοέμβριος
thumb|90px|right|Ντιν Στόκγουελ thumb|90px|right|Φ. Β. ντε Κλερκ thumb|90px|right|Μάθιου Φέστινγκ
Δεκέμβριος
thumb|right|100px|Λαμίν Ντιάκ thumb|right|100px|Κόρε Βίλοκ thumb|right|100px|Λίνα Βερτμίλερ thumb|right|100px|Ροζίτα Σώκου thumb|right|100px|Κάρολος Παπούλιας thumb|right|100px|Ντέσμοντ Τούτου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Γλώσσα Φέμπε
Η γλώσσα Φέμπε (ISO 639-3: agl, Ethnologue: agl, Glottolog: femb1238 ), γνωστή επίσης ως Αγκάλα ή Σινάλε, κατατάσσεται στις γλώσσες Στρίκλαντ και ομιλείται στην περιοχή των πεδιάδων ανατολικά του ποταμού Στρίκλαντ στην κεντροδυτική Παπούα Νέα Γουινέα. Χρησιμοποιούνταν από 350 ομιλητές σύμφωνα με την απογραφή του 1986, και για την γραφή της χρησιμοποιείται η λατινική γραφή. Διαθέτει σημαντικές ομοιότητες με τις γλώσσες Οντούντι και Κονάι. Η γλώσσα απειλείται με εξαφάνιση, και έχει παρατηρηθεί γλωσσική μετατόπιση προς την Κονάι, λόγω εσωτερικών μετακινήσεων πληθυσμών και λόγω εργασιών εξόρυξης πετρελαίου στην περιοχή.
USB Human Interface Device class
Στην υπολογιστική, η κλάση συσκευών ανθρώπινης διεπαφής USB (USB HID class) είναι μέρος του ορισμού USB για τα περιφερειακά υπολογιστών: ορίζει μια κατηγορία συσκευών (τύπος υλικολογισμικού υπολογιστών) για συσκευές ανθρώπινης διεπαφής όπως πληκτρολόγια, ποντίκια, τηλεχειριστήρια και αλφαριθμητικές συσκευές προβολής. Πρόκειται για ένα σύστημα το οποίο προϋποθέτει αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ συστήματος και χρήστη.
Χούντ Σεχζάντε
Η Χούντ Σεχζάντε (Οθ. Τούρκικα:خوند شاهزادہ‎) (Τούρκικα: Hund Şehzade, γεννημένη ως Φατιμά Σεχζάντε Fatima Şehzade, 1422 - Ιούλιος 1455) ήταν εγγονή του Σουλεϊμάν Τσελεμπή και δισέγγονη του σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1422, και ήταν κόρη του Ορχάν Τσελεμπή. Το 1433, η Χούντ και ο αδελφός της Σουλεϊμάν κατέφυγαν στο Κάιρο. Ο Μαμελούκος Σουλτάνος Μπαρσμπέη τους αντιμετώπισε γενναιόδωρα και απέρριψε τα αιτήματα του ξαδέλφου Μουράτ Β΄ για παράδοσή τους.
Το 1436, ο Ιμπραήμ Β΄ του Καραμάν, επιτέθηκε στους Δουλκαδιρίδες και κατέλαβε την αμφισβητήσιμη πόλη Καϊσερί και άλλα φρούρια στην περιοχή. Ωστόσο, οι Δουλκαδιρίδες πήραν το Καϊσερί και τη γύρω ύπαιθρο από τους Καραμανίδες τον Δεκέμβριο του 1436 με την οθωμανική βοήθεια. Μόλις έλαβε αυτά τα νέα, ο Μπαρσμπέη τον Μάρτιο του 1437, συνέλεξε το συμβουλευτικό του συμβούλιο και αποφάσισε να στείλει τους κυβερνήτες της Συρίας για να βοηθήσει τον Ιμπραήμ Μπέη.
Ωστόσο, πριν κλιμακωθεί η κρίση και μετατραπεί σε στρατιωτική σύγκρουση, τόσο οι Οθωμανοί όσο και οι Μαμελούκοι Σουλτάνοι διευθέτησαν τις διαφορές τους δύο μήνες αργότερα τον Μάιο. Μια ειρηνευτική συμφωνία διευθετήθηκε, με το γάμο του Μπαρσμπέη με την Χούντ.
Μετά το θάνατο του Μπαρσμπέη το 1438, ο διάδοχός του Σουλτάνος Σεφ-αλ-Ντιν Τζάκμακ παντρεύτηκε την Χούντ, προκειμένου να εδραιώσει τις καλές σχέσεις με τους Οθωμανούς. Στις 5 Ιανουαρίου 1447, έκανε προσκύνημα με την προίκα που έλαβε κατά τον γάμο της με τον Τζάκμακ. Μαζί απέκτησαν τέσσερις γιους. Όλοι τους πέθαναν από πανούκλα στο Κάιρο στις 26 Μαρτίου 1449. Ο μεγαλύτερος που ονομαζόταν Αχμέτ ήταν επτά ετών. Ο Τζάκμακ την χώρισε στις 25 Δεκεμβρίου 1450.
Μετά το διαζύγιο με τον Τζάκμακ, εγκαταστάθηκε σε ένα νέο σπίτι στο αλ-Ζουνταρία και παντρεύτηκε τον Σαχίμπ-αλ-Χουτζάμπ Μπαρσμπέη Μπουζασί.
Πέθανε τον Ιούλιο του 1455 στο Κάιρο.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Δαμάσκο
Το δαμάσκο είναι κεντημένο ύφασμα (στόφα) με χρυσά (συνήθως) κρόσσια που κρεμούν από τα παράθυρα (κάτω μέρος του κουφώματος) και τα μπαλκόνια στην Κέρκυρα, όταν περνούν λιτανείες, του Αγίου Σπυρίδωνος, της Αγ. Θεοδώρας της Αυγούστας (Κυριακή της Ορθοδοξίας - Αναστήλωση των εικόνων), Επιτάφιοι, το βράδυ της Αναστάσεως, καθώς και Θεομητορικές (Παναγίας) λιτανείες.
Τα υφάσματα αυτά είναι κεντημένα με την τεχνική της "στόφας" (ανάγλυφο κέντημα) και απεικονίζουν διάφορες παραστάσεις, που χρησιμοποιούνται και στην Ορθόδοξη αγιογραφία, με πολύτιμες κλωστές και λέγεται δαμάσκο επειδή προέρχονται από τη Δαμασκό που τα έφερναν την παλαιά εποχή, αλλά και, διότι είναι συνήθως σε χρώμα δαμασκηνί ή πορφυρούν(το χρώμα της χλαμύδας των Αυτοκρατόρων - Βασιλέων - αρχόντων κλπ). Υπάρχουν βέβαια και χωρίς κεντήματα, απλά δαμάσκο, πάντα όμως στα παραπάνω χρώματα.
Το έθιμο "κρατάει" από την Βυζαντινή εποχή που τα κρεμούσαν σε διάφορες θρησκευτικές αλλά και θριαμβευτικές ή ονομαστικές των Αυτοκρατόρων γιορτές. Από τους Βυζαντινούς το αντέγραψαν οι Βενετοί, που είχαν, τότε, πολιτισμικές (και όχι μόνον), σχέσεις και οι Βενετοί όπως ήταν φυσικό το μετέφεραν στην Κέρκυρα όπου και διατηρείται μέχρι των ημερών μας!
Έπαυλη του Δομιτιανού
Η Βίλα του Δομιτιανού, γνωστή ως Albanum Domitiani ή Albanum Caesari στα λατινικά, ήταν μεγάλη και πολυτελή Ρωμαϊκή έπαυλη ή παλάτι, το οποίο χτίστηκε από τον Αυτοκράτορα Τίτο Φλάβιο Δομιτιανό (βασίλεψε το 81 - 96 μ.Χ.). Βρίσκεται 20 χλμ. έξω από τη Ρώμη, στους λόφους Άλμπαν, στην αρχαία Άγκερ Αλμπάνους (από τη θρυλική λατινική πόλη Άλμπα Λόνγκα).
Σήμερα τα ερείπια της βίλλας βρίσκονται κυρίως μέσα στο κτήμα των Ποντιφικών Βιλλών του Καστέλ Γκαντόλφο, ενώ τα υπόλοιπα ερείπια βρίσκονται στο Καστέλ Γκαντόλφο και το Αλμπάνο Λαζιάλε. Οι κήποι της Βίλας Μπαρμπερίνι είναι ανοιχτοί για τους επισκέπτες.
Άλλες παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαύλεις στην Ιταλία Κατηγορία:Άλμπα Λόνγκα
Σπιν Γκαρ
thumb|352x352px|right|Άποψη του Σπιν Γκαρ. Το Σπιν Γκαρ (παστού: سپين غر), «λευκό βουνό», γνωστό και ως Σαφέντ Κοχ (περσικά/ουρντού: سفید کوه), ή Ινδικός Καύκασος μέχρι τον 19ο αιώνα, αλλά και οροσειρά Μόργκα, είναι οροσειρά στο ανατολικό Αφγανιστάν, η οποία εκτείνεται στο Χαϊμπέρ Παχτούνκουα του Πακιστάν. Βρίσκεται ανατολικά του «Ντρα Χεμπάρ». Η υψηλότερη κορυφή του, το όρος Σικαράμ, έχει υψόμετρο 4.761 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο ποταμός Καμπούλ περνά από μία στενή κοιλάδα ανάμεσα από το Σπιν Γκαρ και κυλά ανατολικά προς τον Ινδό ποταμό. Η οροσειρά συνδέεται άμεσα με το Σαντούρ Τοπ, παρακλάδι του συστήματος του Χίντου Κους.
Το πέρασμα Χαϊμπέρ βρίσκεται επί της οροσειράς αυτής. Το δεύτερο πέρασμα, κοντά στο όρος Σικαράμ, ονομάζεται Πιεβάρ-Κοτάλ, και συνδέει την πόλη Παρατσινάρ με την κοιλάδα Αρυόμπ της Πακτιά στο Αφγανιστάν. Από την υψηλότερη κορυφή του όρους Σικαράμ (Σικαράμ Σαρ) προς ανατολικά, περνά βόρεια του Πιεβάρ, του Αλιζάι, του Ταρί Μανγκάλ, του Χεβάς, του Σιλαβζάν, του Λουκμάν Χελ, του Μαϊκάι, του ξενώνα Τσάπρι, του Ζεράν, του Παρατσαμκάνι και του Άνω Χαϊμπέρ. Οι πλησιέστερες πόλεις στο Σπιν Γκαρ είναι η Τζαλαλαμπάντ στα βόρεια, η Γκαρντέζ στα δυτικά και οι Παρατσινάρ και Χοστ νότια.
Πάνω από τις σχεδόν άγονες πλαγιές, αναπτύχθηκαν δάση πεύκων και κέδρων στην κύρια οροσειρά, αλλά οι καταστροφές κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου του Αφγανιστάν μείωσαν τις πηγές ξυλείας. Οι κοιλάδες υποστηρίζουν ακόμη κάποιου είδους γεωργία.
Σύμφωνα με τις στρατιωτικές αρχές των ΗΠΑ, πολλοί μαχητές της Αλ Κάιντα, συμπεριλαμβανομένου του Οσάμα Μπιν Λάντεν, διέσχισαν το Σπιν Γκαρ για να δραπετεύσουν στο Πακιστάν κατά την επίθεση του Τόρα Μπόρα το 2001. Μετά το 2004, η οροσειρά του Σπιν Γκαρ ήταν κεντρικό σημείο και χώρος διεξαγωγής πολλών μαχών που διεξάγονταν μεταξύ των αλλοδαπών μαχητών της Αλ Κάιντα και της κοινής Διοίκησης του πακιστανικού στρατού, με τον τελευταίο να προσπαθεί να αποτρέψει την εισβολή ξένων μαχητών στο Πακιστάν.
Ισίδωρος της Σεβίλλης
Σε μια εποχή αποσύνθεσης της κλασικής κουλτούρας, της αριστοκρατικής βίας και του αναλφαβητισμού, συμμετείχε στη μετατροπή των βασιλιάδων του Αρειανισμού στον καθολικισμό, βοηθώντας τον αδερφό του Λέανδρο της Σεβίλλης και συνεχίζοντας το έργο του μετά το θάνατό του. Ήταν επιρροή στον εσωτερικό κύκλο του Σισεβούτου, βασιλιά της Ισπανίας.
Η φήμη του μετά το θάνατό του βασίστηκε στο Etymologiae, μια ετυμολογική εγκυκλοπαίδεια που συγκέντρωσε σε αυτήν αποσπάσματα πολλών βιβλίων από την κλασική αρχαιότητα που διαφορετικά θα είχαν χαθεί.
Βίος
Μετά τον θάνατο του αδελφού του, ο οποίος είχε λάβει το αξίωμα του Επισκόπου Σεβίλλης και του Πριμάτου της Καθολικής Εκκλησίας, το 599, ο Ισίδωρος τον διαδέχθηκε. Ασχολήθηκε επισταμένα με την αναμόρφωση της εκκλησιαστικής μάθησης ιδρύοντας σχολεία, ενώ παράλληλα, μέσω των γραπτών του, άσκησε μεγάλη επιρροή στην επιστήμη της εποχής του.
Ο Ισίδωρος προήδρευσε του δεύτερου συμβουλίου της Σεβίλλης, που ξεκίνησε στις 13 Νοεμβρίου 619, κατά την βασιλεία του Σισεβούτου, ένα επαρχιακό συμβούλιο στο οποίο παρευρέθηκαν οκτώ άλλοι επίσκοποι, όλοι από την εκκλησιαστική επαρχία Βαιτικής στη νότια Ισπανία. Οι Πράξεις του Συμβουλίου εκθέτουν πλήρως τη φύση του Χριστού, αντισταθμίζοντας τις αντιλήψεις του Γρηγόρη, ενός Σύριου που αντιπροσώπευε την αίρεση των Ακέφαλων.
Το ενδιαφέρον του Ισιδώρου για την εκπαίδευση του κλήρου εμφαίνεται από τα πρακτικά του Τέταρτου Συμβουλίου του Τολέδο, στο οποίο προήδρευε το 633 μ.Χ. και ένα από τα διατάγματα που εξέδωσε το Συμβούλιο, έδινε εντολή στον επίσκοπο να ιδρύσει μορφωτικά κέντρα σε κάθε πόλη της Ισπανίας που διέθετε καθεδρικό ναό. Μέσω της επιρροής του Ισίδωρου, αυτό το Συμβούλιο του Τολέδο ίδρυσε σεμινάρια στις καθεδρικές πόλεις τους σύμφωνα με το καθεδρικό ναό της Σεβίλλης, στον οποίο είχε εκπαιδευτεί ο Ισίδωρος δεκαετίες νωρίτερα. Το διάταγμα επίσης προέβλεπε τη μελέτη των ελληνικών, εβραϊκών και των φιλελεύθερων τεχνών και ενθάρρυνε το ενδιαφέρον για τη νομοθεσία και την ιατρική.
Ο Ισίδωρος πέθανε στις 4 Απριλίου του 636 μ.Χ. αφού υπηρέτησε περισσότερα από 32 χρόνια ως αρχιεπίσκοπος της Σεβίλλης.
Etymologiae
εναλλ.=Ο Ισίδωρος της Σεβίλλης.|μικρογραφία|Ο Ισίδωρος της [[Σεβίλλη|Σεβίλλης.]] Ο Ισίδωρος ήταν ο πρώτος Χριστιανός συγγραφέας που προσπάθησε να συντάξει ένα σύνολο παγκόσμιας γνώσης, στο σημαντικότερο έργο του, Etymologiae (παίρνοντας τον τίτλο του από τη μέθοδο που χρησιμοποίησε άκριτα στη μεταγραφή της γνώσης της εποχής του). Είναι επίσης γνωστό από τους κλασικιστές ως Origines (η τυπική συντομογραφία είναι Orig). Αυτή η εγκυκλοπαίδεια - η πρώτη τέτοια χριστιανική επιτομή - δημιούργησε μια τεράστια συλλογή 448 κεφαλαίων σε 20 τόμους.
Σε αυτό, καθώς ο Ισίδωρος μπήκε στη δική του στενή χροιά από τα ρωμαϊκά εγχειρίδια, συνέχισε την τάση του προς περιλήψεις που χαρακτήριζαν τη ρωμαϊκή μάθηση στην Ύστερη Αρχαιότητα. Στη διαδικασία, διατηρήθηκαν πολλά τμήματα της κλασικής μάθησης που διαφορετικά θα είχαν χαθεί παντελώς. "Στην πραγματικότητα, στην πλειονότητα των έργων του, συμπεριλαμβανομένων του Origines, συνεισφέρει λίγο περισσότερο από το κονίαμα που συνδέει αποσπάσματα από άλλους συγγραφείς, σαν να γνώριζε τις ελλείψεις του και είχε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο stilus maiorum από το δικό του" αναφέρει η μεταφραστής Κάθριν Νελλ ΜακΦάρλεϊν.
Σχετικά με την καθολική πίστη εναντίον των Εβραίων
Το De fide catholica contra Iudaeos του Ισιδώρου προωθεί τις ιδέες του Αυγουστίνου σχετικά με την εβραϊκή παρουσία στη χριστιανική κοινωνία. Όπως ο Αυγουστίνος, ο Ισίδωρος αποδέχθηκε την αναγκαιότητα της εβραϊκής παρουσίας λόγω του ρόλου τους στην αναμενόμενη Δεύτερη Παρουσία του Χριστού. Στο De fide catholica contra Iudaeos, ο Ισίδωρος ξεπερνά τις αντι-ραββινικές τακτικές των προηγούμενων θεολόγων, επικρίνοντας την εβραϊκή πρακτική ως σκόπιμα απατηλή.
Συνέβαλε σε δύο αποφάσεις του Τέταρτου Συμβουλίου του Τολέδο: του Κανόν 60, ζητώντας την αναγκαστική απομάκρυνση των παιδιών από τους γονείς που ασκούσαν τον Κρυπτο-Ιουδαϊσμό και την εκπαίδευσή τους από τους Χριστιανούς, και του Κανόν 65 απαγορεύοντας στους Εβραίους και τους Χριστιανούς εβραϊκής προέλευσης να κατέχουν δημόσια αξιώματα.
Άλλα έργα
Ο Ισίδωρος έχει γράψει περισσότερα από δώδεκα μεγάλα έργα πάνω σε διάφορα θέματα, όπως μαθηματικά, ιερές γραφές και μοναστική ζωή, όλα στα λατινικά:
Εορτασμός
εναλλ.=Άγαλμα του Ισίδωρου της Σεβίλλης, απο τον Χοσέ Αλκοβέρρο.|μικρογραφία|Άγαλμα του Ισίδωρου της Σεβίλλης, απο τον Χοσέ Αλκοβέρρο. Ο Ισίδωρος της Σεβίλλης ήταν ένας από τους τελευταίους των αρχαίων χριστιανών φιλοσόφων και ήταν σύγχρονος με τον Μάξιμο τον Ομολογητή. Ορισμένοι μελετητές τον αναφέρουν ως τον πιο μορφωμένο της εποχής του, και άσκησε εκτεταμένη και ανυπολόγιστη επιρροή στην εκπαιδευτική ζωή του Μεσαίωνα. Ο σύγχρονος και φίλος του, Βραούλιος της Θαραγκόζης (Braulio of Zaragoza), τον θεωρούσε ως έναν άνθρωπο που μεγάλωσε από τον Θεό για να σώσει τους Ιβηρικούς λαούς από το παλιρροϊκό κύμα βαρβαρότητας που απειλούσε να κατακλύσει τον αρχαίο πολιτισμό της Ισπανίας.
Ο Ισίδωρος εντάχθηκε στη Σεβίλλη. Ο τάφος του αντιπροσώπευε έναν σημαντικό τόπο σεβασμού για τους Μοζάραβες κατά τη διάρκεια των αιώνων μετά την αραβική κατάκτηση της Βισιγοτθικής Ισπανίας. Στα μέσα του 11ου αιώνα, με τη διαίρεση του Αλ-Άνταλους σε ταϊφά και την ενίσχυση των χριστιανικών εκμεταλλεύσεων στην Ιβηρική χερσόνησο, ο Φερδινάνδος Α΄ του Λεόν βρέθηκε σε θέση να εξαγάγει φόρο τιμής από τα διαχωρισμένα αραβικά κράτη. Εκτός από τα χρήματα, ο Αμπάντ Β΄ αλ-Μουτατίντ, ο κυβερνήτης της Σεβίλλης (1042–1069), συμφώνησε να παραδώσει τα ερείπια του Αγίου Ισιδώρου στον Φερδινάνδο Α'.
Ένας καθολικός ποιητής περιέγραψε ότι ο αλ-Μουτατίντ έβαλε ένα κάλυμμα πάνω από τη σαρκοφάγο του Ισίδωρου, και είπε: "Τώρα φεύγεις από εδώ, σεβαστέ Ισίδωρε. Ξέρεις καλά πόσο μεγάλη ήταν η φήμη σου!" Ο Φερδινάνδος έβαλε τα λείψανα του Ισίδωρου στην πρόσφατα κατασκευασμένη Βασιλική του Αγίου Ισιδώρου (Basilica of San Isidoro) στο Λεόν.
Η Ρωμαιοκαθολική αλλά και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμούν την μνήμη του 4 Απριλίου εκάστου έτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 7ου αιώνα Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί Πατέρες Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 7ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι και Αρχιεπίσκοποι Σεβίλλης