cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής
Η Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής συστάθηκε το 1923 σύμφωνα με το άρθρο 11 της Σύμβασης της Λωζάνης, με έδρα την Κωνσταντινούπολη. Αποτελούνταν από έντεκα μέλη, 4 Έλληνες, 4 Τούρκους και 3 μέλη που ήταν πολίτες κρατών που διατηρούσαν ουδέτερη στάση στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) των χωρών. Ήταν υπεύθυνη για τον προσδιορισμό του τρόπου μετανάστευσης των προσφύγων και για την εκτίμηση των ακίνητων περιουσιών των ανταλλάξιμων προσφύγων. Η Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής δεν πρέπει να συγχέεται με την Μικτή Επιτροπή που ιδρύθηκε το 1914 στην Ελλάδα, η οποία θα διευθετούσε τα ζητήματα περί ανταλλαγής προσφύγων, ωστόσο δεν λειτούργησε λόγω της συμμετοχής στην Τουρκίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Οκτώβριο του 1914.
Ανταλλαγή πληθυσμών
Η συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης, ύστερα από πρόταση που έγινε από τον Αντιπρόσωπο της Αγγλίας λόρδο Κάρζον και τον Πρώτο Ύπατο Αρμοστή για τους πρόσφυγες Φρίντιοφ Νάνσεν, αποφάσισε την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών. Εκατομμύρια Έλληνες Χριστιανοί από την Ανατολή και την Ανατολική Θράκη αλλά και Μουσουλμάνοι από την ηπειρωτική χώρα και τα νησιά του Αιγαίου εγκατέλειψαν οριστικά τα πάτρια εδάφη τους και μεταφέρθηκαν σε άγνωστους γι' αυτούς τόπους. Παρόλα αυτά, οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης και οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης εξαιρούνταν από αυτή την ανταλλαγή.
=== Άρθρο 11 με διατάξεις για την Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής ===
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνοτουρκικές σχέσεις Κατηγορία:Επακόλουθα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Sailor Moon (anime, 1992)
Sailor Moon (ιαπωνικά: 美少女戦士セーラームーン, Χέπμπορν: Bishōjo Senshi Sērā Mūn, μετάφραση: Pretty Soldier Sailor Moon και μετέπειτα Pretty Guardian Sailor Moon) είναι shōjo ιαπωνική τηλεοπτική σειρά anime που προβλήθηκε την περίοδο 1992 έως 1997, της οποίας η παραγωγή έγινε από την Toei Animation. Προσαρμόζει τα περισσότερα από τα 52 κεφάλαια του ομώνυμου manga, το οποίο γράφτηκε από τη Ναόκο Τακεούτσι και κυκλοφόρησε την περίοδο 1991 έως 1997 στο περιοδικό manga Nakayoshi. Η σειρά Sailor Moon προβλήθηκε πρώτη φορά στην Ιαπωνία, στο κανάλι TV Asahi, από τις 7 Μαρτίου του 1992 έως τις 8 Φεβρουαρίου του 1997, πριν μεταγλωττιστεί σε διάφορες περιοχές σε όλο τον πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Αυστραλίας, της Ευρώπης και της λατινικής Αμερικής.
Τη σκηνοθεσία της σειράς ανέλαβαν οι Τζουνίτσι Σάτο, Κουχίνικο Ικουχάρα και Τακούγια Ιγκαράσι.
Η σειρά ακολουθεί τις περιπέτειες της 14χρονης μαθήτριας γυμνασίου Usagi Tsukino, στην οποία δίνεται η δύναμη να μεταμορφώνεται σε η Sailor Soldier. Στην ομάδα της εισχωρούν και άλλες Sailor Soldiers, και όλες μαζί προασπίζουν τον πλανήτη από ποικίλους κακούς. Η σειρά, επίσης, δείχνει παράλληλα την ωρίμανση του χαρακτήρα της Usagi από ανώριμη μαθήτρια σε υπεύθυνη νεαρή ενήλικα.
Μία δεύτερη σειρά anime, με το όνομα Sailor Moon Crystal, ξεκίνησε να προβάλλεται το 2014 και έπειτα.
Πλοκή
thumb|230px|Οι βασικοί χαρακτήρες της σειράς.
Μουσική
Η σύνθεση της μουσικής της σειράς έγινε από τον Τακανόρι Αρισάβα, ο οποίος κέρδισε το βραβείο Golden Disk Grand Prize από την Columbia Records γι' αυτό το έργο του. Το τραγούδι τίτλων της σειράς ονομάζεται Moonlight Densetsu (ムーンライト伝説, Mūnraito Densetsu, αγγλικά: Moonlight Legend). Κυκλοφόρησε στις 21 Μαρτίου του 1992 στην Ιαπωνία ως single από τους Dali και Misae Takamatsu, υπό τον τίτλο Moonlight Densetsu / Heart Moving. Ο δίσκος αυτός σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην Ιαπωνία, και έγινε Χρυσός. Στην ελληνική μεταγλώττιση του anime που προβλήθηκε από τον ΑΝΤ1, το τραγούδι τίτλων ερμήνευσε η Άννα Μερκούρη.
Μεταγλώττιση
Αγγλική
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Sailor Moon Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Ιαπωνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Υπερηρωικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Anime και manga φαντασίας Κατηγορία:Magical girl anime και manga Κατηγορία:Shōjo anime και manga Κατηγορία:Toei Animation
Εχέμβροτος
Ο Εχέμβροτος ήταν αυλωδός από την την Αρκαδία. Βραβεύτηκε για την τέχνη του στα Πύθια, την εποχή των 48ων Ολυμπιακών αγώνων (περ. 586 π.Χ.) και αφιέρωσε ένα τρίποδα στο ναό της Θήβας. Ο Παυσανίας διέσωσε την επιγραφή που είχε ο τρίποδας, και έτσι γνωρίζουμε ότι βραβεύτηκε για τα μελωδικά ποιήματα και τις ελεγείες του, τα οποία απάγγελε με συνοδεία αυλού.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ελεγειακοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες Κατηγορία:Πυθιονίκες
Σοφιανόπουλος
Το ελληνικό επώνυμο Σοφιανόπουλος (ετυμολογικά σημαίνει «γιος του Σοφιανού») μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Αναβολισμός
Οδός
Ο πολυμερισμός, μια αναβολική οδός που χρησιμοποιείται για την κατασκευή μακρομορίων όπως νουκλεϊκά οξέα, πρωτεΐνες και πολυσακχαρίτες, χρησιμοποιεί αντίδραση συμπύκνωσης για να ενώσει μονομερή. Μακρομόρια δημιουργούνται από μικρότερα μόρια χρησιμοποιώντας ένζυμα και συμπαράγοντες.
Προέλευση ενέργειας
Ο αναβολισμός τροφοδοτείται από τον καταβολισμό, όπου μεγάλα μόρια διασπώνται σε μικρότερα μέρη και στη συνέχεια εξαντλούνται στην κυτταρική αναπνοή. Πολλές αναβολικές διεργασίες τροφοδοτούνται από την διάσπαση της τριφωσφορικής αδενοσίνης (ATP). Ο αναβολισμός συνήθως περιλαμβάνει οξειδοαναγωγή και μειώνει την εντροπία. Τα αρχικά υλικά, που ονομάζονται πρόδρομα μόρια, ενώνονται μαζί χρησιμοποιώντας την χημική ενέργεια που διατίθεται από την υδρόλυση ATP, μειώνοντας τους συμπαράγοντες νικοτιναμιδο-αδενινο-δινουκλεοτίδιο ή NAD +, φωσφορικό νικοτιναμιδο-αδενινο-δινουκλεοτίδιο (Nicotinamide adenine dinucleotide phosphate ή NADP+) και φλαβινο-αδένινο-δινουκλεοτίδιο (Flavin adenine dinucleotide ή FAD), ή πραγματοποιώντας άλλες ευνοϊκές αντιδράσεις. Περιστασιακά, μπορεί επίσης να οδηγείται από εντροπία χωρίς είσοδο ενέργειας, σε περιπτώσεις όπως ο σχηματισμός της φωσφολιπιδικής διπλής στιβάδας ενός κυττάρου, όπου οι υδρόφοβες αλληλεπιδράσεις συσσωρεύουν τα μόρια.
Συμπαράγοντες
Οι αναγωγικοί παράγοντες NADH, NADPH και FADH 2, καθώς και τα ιόντα των μετάλλων, ενεργούν ως συμπαράγοντες σε διάφορα στάδια αναβολικών οδών. Τα NADH, NADPH και FADH 2 δρουν ως φορείς ηλεκτρονίων, ενώ τα φορτισμένα μεταλλικά ιόντα εντός των ενζύμων σταθεροποιούν τις φορτισμένες χαρακτηριστικές ομάδες σε υποστρώματα.
Υποστρώματα
Τα υποστρώματα για τον αναβολισμό είναι ως επί το πλείστον ενδιάμεσα που λαμβάνονται από καταβολικές οδούς σε περιόδους υψηλού ενεργειακού φορτίου στο κύτταρο.
Λειτουργίες
Οι αναβολικές διεργασίες δημιουργούν όργανα και ιστούς. Αυτές οι διαδικασίες παράγουν ανάπτυξη και διαφοροποίηση των κυττάρων και αύξηση του μεγέθους του σώματος, μια διαδικασία που περιλαμβάνει σύνθεση σύνθετων μορίων. Παραδείγματα αναβολικών διεργασιών περιλαμβάνουν την ανάπτυξη και την ανοργανοποίηση των οστών και την αύξηση της μυϊκής μάζας.
Φωτοσύνθεση υδατανθράκων
Η φωτοσύνθεση υδατανθράκων σε φυτά και ορισμένα βακτήρια είναι μια αναβολική διαδικασία που παράγει γλυκόζη, κυτταρίνη, άμυλο, λιπίδια και πρωτεΐνες από CO2. Χρησιμοποιεί την ενέργεια που παράγεται από τις φωτεινές αντιδράσεις της φωτοσύνθεσης, και δημιουργεί τους προδρόμους αυτών των μεγάλων μορίων μέσω αφομοίωσης του άνθρακα στον φωτοσυνθετικό κύκλο αναγωγής του άνθρακα, γνωστό και ως κύκλο Calvin.
Βιοσύνθεση αμινοξέος
Όλα τα αμινοξέα σχηματίζονται από ενδιάμεσα στις καταβολικές διεργασίες της γλυκόλυσης, του κύκλου του Κρεμπς ή της οδού της φωσφορικής πεντόζης. Από τη γλυκόλυση, η 6-φωσφορική γλυκόζη είναι πρόδρομη για ιστιδίνη. Το 3-φωσφογλυκερικό οξύ είναι πρόδρομο για γλυκίνη και κυστεΐνη · το φωσφοενολοπυροσταφυλικό, σε συνδυασμό με το 3-φωσφογλυκερικό-παράγωγο 4-φωσφορική ερυθρόζη, σχηματίζει τρυπτοφάνη, φαινυλαλανίνη και τυροσίνη. Το πυροσταφυλικό είναι πρόδρομο για αλανίνη, βαλίνη, λευκίνη και ισολευκίνη. Από τον κύκλο του κιτρικού οξέος, το α-κετογλουταρικό μετατρέπεται σε γλουταμινικό και στη συνέχεια σε γλουταμίνη, προλίνη και αργινίνη · και το οξαλοξικό μετατρέπεται σε ασπαρτικό και στη συνέχεια σε ασπαραγίνη, μεθειονίνη, θρεονίνη και λυσίνη.
Αποθήκευση γλυκογόνου
Κατά τη διάρκεια περιόδων υψηλού σακχάρου στο αίμα, η 6-φωσφορική γλυκόζη από τη γλυκόλυση εκτρέπεται στην οδό αποθήκευσης γλυκογόνου. Αλλάζει σε 1-φωσφορική γλυκόζη από φωσφογλυκομουτάση και μετά σε ουριδινοδιφωσφορική γλυκόζη (UDP-γλυκόζη). Η συνθετάση του γλυκογόνου προσθέτει αυτή τη UDP-γλυκόζη σε μια αλυσίδα γλυκογόνου.
Γλυκονεογένεση
Η γλυκαγόνη είναι παραδοσιακά μια καταβολική ορμόνη, αλλά επίσης διεγείρει την αναβολική διαδικασία γλυκονεογένεσης (gluconeogenesis) από το ήπαρ και, σε μικρότερο βαθμό, τον φλοιό των νεφρών και τα έντερα, κατά τη διάρκεια της πείνας για την πρόληψη χαμηλού σακχάρου στο αίμα. Είναι η διαδικασία μετατροπής του πυροσταφυλικού σε γλυκόζη. Το πυροσταφυλικό μπορεί να προέλθει από τη διάσπαση της γλυκόζης, γαλακτικού, αμινοξέων ή γλυκερίνης. Η οδός γλυκονεογένεσης έχει πολλές αναστρέψιμες ενζυματικές διαδικασίες κοινές με τη γλυκόλυση, αλλά δεν είναι η διαδικασία της γλυκόλυσης αντίστροφα. Χρησιμοποιεί διαφορετικά μη αναστρέψιμα ένζυμα για να διασφαλίσει ότι η συνολική πορεία λειτουργεί μόνο προς μία κατεύθυνση.
Ρύθμιση
Ο αναβολισμός λειτουργεί με ξεχωριστά ένζυμα από την κατάλυση, τα οποία υποβάλλονται σε μη αναστρέψιμα βήματα σε κάποιο σημείο της οδού τους. Αυτό επιτρέπει στο κύτταρο να ρυθμίζει το ρυθμό παραγωγής και να αποτρέπει έναν άπειρο βρόχο, επίσης γνωστό ως μάταιο κύκλο (futile cycle), από το σχηματισμό με καταβολισμό.
Ευτμολογία
Η λέξη αναβολισμός προέρχεται από τα Νέα Λατινικά, με ρίζες από ελληνικά ἁνά 'προς τα πάνω' και βάλλειν 'να πετάξουν'.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταβολισμός
Νόμος του Σε
Ο «Νόμος του Σε» ή «Νόμος των Αγορών», είναι ένας αμφιλεγόμενος ισχυρισμός, που συναντάται στα κλασικά οικονομικά και σύμφωνα με αυτόν η συνολική παραγωγή υποχρεωτικά δημιουργεί μια ίση ποσότητα συνολικής ζήτησης. Καθιερώθηκε από τον Γάλλο οικονομολόγο Ζαν-Μπατίστ Σε (1767-1832). Ο Σε υποστήριξε επίσης το επιχείρημα ότι ο Νόμος των Αγορών συνεπάγεται ότι δεν μπορεί να προκύψει ένα «γενικότερο πλεόνασμα» (ο όρος χρησιμοποιούνταν την εποχή του Σε για να εκφράσει ένα ευρύ πλεόνασμα προσφοράς έναντι της ζήτησης). Αν έχουμε πλεόνασμα σε ένα αγαθό, αυτό σημαίνει ότι υπάρχει αδυναμία κάλυψης ενός άλλου. «Αν ορισμένα αγαθά παραμένουν απούλητα, αυτό συμβαίνει διότι άλλα αγαθά δεν παράγονται ».
Ο Νόμος του Σε μπορεί να έχει επιρροές από τον Εκκλησιαστή ε, 10 «» (μετ.: Όπου υπάρχει πλήθος καλοσύνης, εκεί θα πληθαίνουν και αυτοί που θα την γεύονται. Και κατά τι θα ωφελείται ο ιδιοκτήτης αυτών των αγαθών εκτός του να βλέπει τους άλλους, να απολαμβάνουν τα αγαθά του;). Μαζί με τη θεωρία του Άνταμ Σμιθ περί «Αόρατου Χεριού», ο νόμος του Σε υπήρξε ένα από τα δόγματα που χρησιμοποιούνται για να στηρίξουν την πεποίθηση "laissez-faire" ότι η καπιταλιστική κοινωνία, αν δεν δεχτεί κρατικές παρεμβάσεις, τείνει φυσικά προς την πλήρη απασχόληση και την ευημερία.
Αποσπάσματα
Στο Νόμο των Αγορών, ο Σε υποστηρίζει ότι η προσφορά είναι αυτή που κυρίως δημιουργεί το εισόδημα και επειδή οι καταναλωτές είναι αυτοί που χρησιμοποιούν εξ ολοκλήρου το εισόδημά τους, για να δημιουργηθεί ανάπτυξη, οφείλουμε να αυξάνουμε συνεχώς την προσφορά.
και
Στη γλώσσα του Σε, «τα προϊόντα πληρώνονται με προϊόντα» (1803: σελ 153), ή «ένα πλεόνασμα μπορεί να εμφανιστεί μόνο όταν συσσωρεύονται πάρα πολλά μέσα παραγωγής σε ένα είδος προϊόντος και όχι αρκετά σε ένα άλλο» (1803: σελ. 178-9). Εξηγώντας την άποψή του εν εκτάσει, έγραψε ότι :
Έγραψε επίσης, ότι δεν είναι η αφθονία του χρήματος, αλλά η αφθονία των άλλων προϊόντων εν γένει, που διευκολύνει τις πωλήσεις :
Κατά τον Σε, δεν μπορεί να υπάρξει κρίση εξαιτίας της υπερπαραγωγής, παρά μόνο σε κάποιους τομείς, αλλά και αυτή επίσης δεν μπορεί να έχει μεγάλη χρονική διάρκεια. Αυτή δε, η όποια υπερπαραγωγή προϊόντος, δεν συνδέεται καθόλου με κάποια πιθανή παραγωγή πλεονάσματος. Αν θέλαμε να συμπυκνώσουμε το νόμο των ευκαιριών σε μια φράση θα γράφαμε ότι: «η προσφορά είναι αυτή που δημιουργεί τη ζήτηση». Μια καλύτερη φραστική περίληψη αυτής της προσέγγισης ανάμεσα σε προσφορά και ζήτηση θα ήταν η εξής: «Δεν ξοδεύουμε ποτέ παρά μόνο τα χρήματα που έχουμε κερδίσει». Συμπερασματικά λοιπόν, μπορούμε να πούμε ότι ο Σε δικαίως συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στους βασικούς υποστηρικτές της Οικονομίας της Προσφοράς.
Είναι εμφανές ότι η Οικονομία της Προσφοράς αντιτίθεται στην Οικονομία της ζήτησης και η οποία έχει ως βασικούς εκφραστές της τον Μάλθους και τον Κέυνς. Ειδικά ο δεύτερος, εισάγοντας την έννοια της «πραγματικής ζήτησης» θα ασκήσει έντονη κριτική στις βασικές αντιλήψεις του Σε, χαρακτηρίζοντας αυτές εξ ολοκλήρου ως ανεφάρμοστες.
Επικρίσεις
Με τα χρόνια, έχουν τεθεί τουλάχιστον δύο ενστάσεις για το νόμο του Σε:
Ο Νόμος του Σε ήταν γενικά αποδεκτός σε όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα, αν και τροποποιήθηκε ώστε να ενσωματώσει την ιδέα ενός κύκλου «έκρηξης και ώθησης». Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας Μεγάλης Ύφεσης της δεκαετίας του ΄30, οι νέες θεωρίες των Κεϋνσιανών οικονομικών αμφισβήτησαν τα συμπεράσματα του Σε. Η συζήτηση μεταξύ κλασικών και κεϋνσιανών οικονομικών συνεχίζεται και σήμερα.
Οι μελετητές διαφωνούν σχετικά με το εκπληκτικά λεπτό ζήτημα του αν ήταν ο Σε που πρώτος καθιέρωσε αυτήν την αρχή αλλά κατά συνθήκη, «Ο Νόμος του Σε» ήταν ένα άλλο όνομα για το Νόμο των Αγορών, από τότε που ο Τζων Μέυναρντ Κέυνς χρησιμοποίησε τον όρο στη δεκαετία του ‘30.
Άλλες απόψεις
Η ακριβής φράση «Η προσφορά δημιουργεί τη δική της ζήτηση» εκφράστηκε από τον Τζων Μέυναρντ Κέυνς, ο οποίος την επέκρινε, αλλά ο χαρακτηρισμός αυτός αμφισβητείται ως διαστρέβλωση από ορισμένους υποστηρικτές του νόμου του Σε. Παρόμοια συναισθήματα, αν και με διαφορετικές διατυπώσεις, εμφανίζονται στο έργο του Τζον Στιούαρτ Μιλ (1848) και του πατέρα του, Τζέιμς Μιλ (1808). Ο Σκοτσέζος κλασικός οικονομολόγος Τζέιμς Μιλ επαναδιατυπώνει τον Νόμο του Σε το 1808, γράφοντας ότι «η παραγωγή των εμπορευμάτων δημιουργεί, και είναι η μία και καθολική αιτία που δημιουργεί μια αγορά για τα προϊόντα που παράγονται ».
Ο Νόμος του Σε έχει θεωρηθεί από τον Τζον Κένεθ Γκάλμπρεϊθ ως «το πιο διακεκριμένο παράδειγμα της σταθερότητας των οικονομικών ιδεών, ακόμα και όταν είναι λάθος ».
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομικές θεωρίες
Κατάδεσμος της Πέλλας
μικρογραφία|393x393εσ Ο κατάδεσμος της Πέλλας είναι κατάρα (αρά) ή μαγική επωδός γραμμένη σε φύλλο μολύβδου η οποία χρονολογείται στο πρώτο μισό του 4ου αιώνα ΠΚΕ (375-350 ΠΚΕ). Βρέθηκε στην Πέλλα το 1986 και δημοσιεύτηκε στο Hellenic Dialectology Journal το 1993.
Περιγραφή και ιστορική τοποθέτηση
Είναι ερωτική μαγική επωδός από μια γυναίκα, πιθανώς ονόματι Δαγίνα, της οποίας ο εραστής Διονυσοφών επρόκειτο να νυμφευθεί την Θετίμα («εκείνη που τιμά τους θεούς»). Στην Αττική διάλεκτο, το όνομά της θα ήταν Θεοτίμη. Επικαλείται τον «Μάκρωνα και τους δαίμονες» (παρκαττίθεμαι μάκρωνι και τοις δαίμοσι, [Αττικ. παρακατατίθεμαι) να μεταστρέψουν τον Διονυσοφώντα (το φως του Διονύσου) να παντρευτεί εκείνην αντί της Θετίμας, και ποτέ να μην παντρευτεί άλλη γυναίκα εκτός αν η ίδια ξετυλίξει τον κατάδεσμο.
Η γλώσσα αναγνωρίζεται ως Βορειοδυτική Ελληνική ή Δωρική Ελληνική και η χαμηλή κοινωνική θέση της συγγραφέως, όπως φαίνεται από το λεξιλόγιό της και την πίστη της στη μαγεία, υπονοεί ότι μια διακριτή μορφή της Δωρικής ομιλείτο στην Πέλλα στην εποχή που γράφτηκε η πινακίδα. Οι Brixhe και Panayotou (1994:209) τη θεωρούν μακεδονικής προέλευσης, αλλά υποδεικνύουν ότι ο πληθυσμός της Πέλλας δεν ήταν ομογενώς αυτόχθων και προτιμούν να αναμένουν την ανακάλυψη ενός δεύτερου ευρήματος πριν προβούν σε οριστικές δηλώσεις.
Ακόμη και πριν την ανακάλυψη του κατάδεσμου της Πέλλας το 1986, έχει καταγραφεί ότι η Δωρική Ελληνική ομιλείτο πιθανώς στην προελληνιστική Μακεδονία ως δεύτερη διάλεκτος.
Η πινακίδα χρονολογήθηκε από τους αρχικούς ερευνητές της στα μέσα του 4ου αι. ΠΚΕ ή νωρίτερα (γράμματα, συλλαβισμός). Την χρονολόγηση αμφισβητεί ο καθ. Έντμοντς του Bryn Mawr College, που αντιπροτείνει τον 3ο αιώνα ΠΚΕ Στην άποψη περί 4ου αι. συγκατατίθεται το Κλασικό Λεξικό της Οξφόρδης, στο οποίο ο καθ. Ολιβιέ Μασσόν (Olivier Masson) γράφει: «''Αντίθετα από προγενέστερες απόψεις που θεωρούσαν την Μακεδονική Αιολική διάλεκτο (O.Hoffmann), θα πρέπει να σκεφτούμε πλέον ότι υφίσταται σχέση με τη Βορειοδυτική Ελληνική (Λοκρική, Αιτωλική, Φωκιδική, Ηπειρωτική). Τούτη η άποψη υποστηρίζεται από μια πρόσφατη ανακάλυψη ενός κατάδεσμου του 4ου αι. ΠΚΕ στην Πέλλα, που θα μπορούσε να είναι το πρώτο μαρτυρημένο 'μακεδονικό' κείμενο (δημοσίευση E. Voutyras, βλ. Bulletin Epigraphique in Rev. Et. Grec. 1994, no.413). Το κείμενο περιλαμβάνει το επίρρημα 'οπόκα', το οποίο δεν είναι θεσσαλικό.»'' (OCD, 1996, pp 905, 906).
Της ίδιας άποψης είναι ο Τζέιμς Λ. Ο'Νιλ (James L. O'Neil του πανεπιστήμιου του Σίδνεϊ). Στην παρουσίαση της επιγραφής το 2005 στο Συνέδριο της Αυστραλασιατικής Εταιρείας Κλασσικών Σπουδών, με τίτλο Δωρικές μορφές σε μακεδονικές επιγραφές γράφει: «''Ένας κατάδεσμος του 4ου ΠΚΕ αι. από την Πέλλα υποδεικνύει τύπους καθαρά Δωρικούς, αλλά σε μια διαφορετική μορφή της Δωρικής από όλες τις δυτικές διαλέκτους των περιοχών που συνόρευαν με τη Μακεδονία. Άλλες τρεις, πολύ σύντομες, επιγραφές του 4ου αι. είναι αναμφίβολα Δωρικές. Δείχνουν ότι ομιλείτο στην Μακεδονία μια δωρική διάλεκτος, από τους δυτικούς τύπους των ελληνικών ονομάτων που βρέθηκαν στην Μακεδονία. Ωστόσο, μεταγενέστερες μακεδονικές επιγραφές είναι γραμμένες στην Κοινή, στην οποία αποφεύγονται τόσο οι δωρικοί τύποι όσο και η μακεδονική προφορά των συμφώνων. Η αυτόχθων μακεδονική διάλεκτος φαίνεται πως έγινε ακατάλληλη για γραπτά κείμενα.»''
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Τέχνεργα Κατηγορία:Επιγραφές Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα κατηγορία:μαγεία
Κοσμάς Σουλιώτης
Ο Κοσμάς Σουλιώτης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Διακρίθηκε στη μάχη της Γραβιάς υπό τον Πανουργιά υπερασπίζοντας την ομάδα του Ο. Ανδρούτσου, κατά την έξοδό από το χάνι στις 8 Μαΐου του 1821, από τον υπερκείμενο λόφο Σούτσικα όπου είχε ταμπουρωθεί με την ομάδα του, δημιουργώντας αντιπερισπασμό στο τουρκικό στρατό, συμβάλλοντας στη περιφανή ελληνική νίκη.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
487 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Δαγκλής
Το ελληνικό επώνυμο Δαγκλής ή Νταγκλής το έφερε ισχυρή πολεμική οικογένεια από το Σούλι, μέλη της οποίας αναφέρονται στους αγώνες κατά του Αλή Πασά και αργότερα ως αγωνιστές στην Επανάσταση του 1821. Γενικότερα, το επώνυμο μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Άγιος Ευγένιος
thumb|Οι άγιοι πέντε μάρτυρες οι εν Καππαδοκία: Ευγένιος, Ευστράτιος, Αυξέντιος, Μαρδάριος και Ορέστης. Ο Άγιος Ευγένιος ήταν ένας από τους Αγίους Πέντε Μάρτυρες που μαρτύρησαν στην Καππαδοκία το 296 μ.Χ.
Ήταν αξιωματικός του στρατού και κατά τον διωγμό των χριστιανών επί Διοκλητιανού αρνήθηκε να γίνει ειδωλολάτρης. Ακολούθησε φυλάκιση και μαρτύρια. Ο Ευγένιος θανατώθηκε αφού του έκοψαν τη γλώσσα και τα χέρια και του έσπασαν τα πόδια. Μαζί του μαρτύρησαν και οι άγιοι Ευστράτιος, Αυξέντιος, Μαρδάριος και Ορέστης, οι οποίοι τιμώνται από την εκκλησία ως μάρτυρες την ίδια μέρα, στις 13 Δεκεμβρίου.
thumb|Ο Ιερός Ναός Αγίων Πέντε Μαρτύρων της Καππαδοκίας στο Πολύστυλο Καβάλας. Τα λείψανα των Αγίων βρίσκονταν στα Σήμαντρα της Καππαδοκίας. Με την ανταλλαγή πληθυσμών τα λείψανα μεταφέρθηκαν από τους Μικρασιάτες στο Πολύστυλο Καβάλας όπου εγκαταστάθηκαν και έκτισαν Ναό προς τιμήν τους.
Πηγές
Ευγενιος Ευγενιος
EuCorVac-19
Το EuCorVac-19 είναι ένα υποψήφιο εμβόλιο COVID-19 που αναπτύχθηκε από την EuBiologics Co. Τον Ιανουάριο 2021 η παραγωγός εταιρεία πήρε άδεια για κλινική δοκιμή Φάσης Ι / ΙΙ στην Κορέα.
Παραπομπές
Covid
Αν Μπάνκροφτ
Η Αν Μπάνκροφτ (Anne Bancroft, 17 Σεπτεμβρίου 1931 - 6 Ιουνίου 2005) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός, η οποία φοίτησε στο Actor's Studio που διηύθυναν ο Λη Στράσμπεργκ (Lee Strasberg) και η Στέλλα Άντλερ (Stella Adler) και χρησιμοποίησε την υποκριτική τεχνική της Μεθόδου του Στράσμπεργκ. Η Μπάνκροφτ απέσπασε το σεβασμό των συναδέλφων της για τις υποκριτικές της δυνατότητες και το εύρος που έδινε στις ερμηνείες της. Δούλεψε τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στο θέατρο και την τηλεόραση και η δουλειά της της χάρισε πολλά βραβεία. Βραβεύτηκε με ένα Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, με δυο Χρυσές Σφαίρες, με τρία Βραβεία BAFTA, με δυο Βραβεία Τόνυ και με δυο Βραβεία Έμμυ.
Καριέρα
Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία του 1952 Το έκτο κλειδί της γκαρσονιέρας (Don't Bother To Knock), πλάι στη Μέριλιν Μονρόε, το οποίο ακολουθήθηκε από μια σειρά δευτερευόντων ρόλων κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '50. Πρώτη της μεγάλη επιτυχία ήταν η ταινία Το θαύμα της Άννι Σάλιβαν (The Miracle Worker) που της χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου. Ακολούθησε μια σειρά επιτυχημένων ταινιών, εκ των οποίων οι: Αμαρτωλός Γάμος (The Pumpkin Eater, 1964), Ο Πρωτάρης (The Graduate, 1967), Η Κρίσιμη Καμπή (The Turning Point, 1977) και Η Αγνή του Θεού (Agnes Of God) της χάρισαν υποψηφιότητες για όσκαρ. Άλλες ταινίες για τις οποίες έλαβε ευνοϊκές κριτικές ήταν Τα ταραγμένα χρόνια ενός γίγαντα (Young Winston, 1972), Οι αιχμάλωτοι της δευτέρας λεωφόρου (The Prisoner of Second Avenue, 1975), Να ζει κανείς ή να μη ζει; (To Be or Not to Be, 1983) και Οδός Τσάρτζινγκ Κρος, 84 (84 Charing Cross Road).
Στα τελευταία χρόνια της καριέρας της περιορίστηκε σε μικρότερους ρόλους όσον αφορά τις ταινίες. Συμμετείχε ως καρατερίστα στις ταινίες: Κωδικό όνομα: Νίνα (Point On No Return, 1993), Πίσω στο σπίτι για τις διακοπές (Home for the Holidays, 1995), Η επίλεκτη (G.I. Jane, 1997), Μεγάλες Προσδοκίες (Great Expectations, 1998), Πιστά Ερωτευμένοι (Keeping The Faith, 2000) και Καρδιο-κατακτητές (Heartbreakers, 2001). Συνέχισε να συμμετέχει σε τηλεταινίες και το 2003 έλαβε υποψηφιότητα για Βραβείο Έμμυ και για το Βραβεία Σωματείου Ηθοποιών για την τηλεταινία βασισμένη σε θεατρικό του Τένεσι Γουίλιαμς The Roman Spring Of Mrs. Stone.
Απεβίωσε το 2005 από καρκίνο της μήτρας. Ήταν παντρεμένη με το σκηνοθέτη Μελ Μπρουκς και είχαν αποκτήσει ένα παιδί τον Μαξ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ)
Κώστας Σουλιώτης
Ο Κώστας Σουλιώτης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Ήταν οπλαρχηγός στην Πελοπόννησο. Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Το 1825 πολιορκήθηκε μαζί με την εξ 70 ανδρών ομάδα του από πολυπληθείς τουρκοαιγυπτιακές δυνάμεις στο πυργόκαστρο που κατείχε παρά τα Τρίνησα, ΒΑ. του Γυθείου.
Τελικά μετά από διαπραγμάτευση του δόθηκε άδεια εξόδου κατά την οποία όμως φονεύθηκε από Αιγυπτίους που παρασπόνδησαν.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ηλίας Μιζράχη
Ο Ηλίας Μιζράχη ήταν εβραίος Ραββίνος που ζούσε στη Κωνσταντινούπολη και πέθανε το 1520. Εκτός από τα υπομνήματά του σε έργα σχετικά με την Παλαιά Διαθήκη ασχολήθηκε επισταμένα και με μαθηματικά έργα αρχαίων Ελλήνων και ειδικά με έργα του Πτολεμαίου και του Ευκλείδη όπου και συνέγραψε βιβλίο περί άλγεβρας με τον τίτλο «Μελεσέτ Χα Μισμπάρ». Μέγάλο δε μέρος του βιβλίου αυτού μεταφράσθηκε και στη λατινική γλώσσα.
Μιζράχη
Λόπεσι Αιγιαλείας
Το Λόπεσι της ορεινής Αιγιαλείας είναι μια μικρή οικιστική θέση στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Μπαρμπάς, που αποτελεί ανατολική φυσική προέκταση του ορεινού όγκου του Παναχαϊκού, ευρισκόμενο μέσα στο ελατόδασος της περιοχής.
Αποτελεί παραθεριστικό προορισμό αποτελούμενο ως επί το πλείστον από εξοχικές κατοικίες και ανήκει στην περιφέρεια της Τοπικής Κοινότητας Κουνινάς της Δημοτικής Ενότητας Αιγίου του Δήμου Αιγιαλείας.
Γεωγραφία
Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.085 μέτρων. Απέχει 9 χλμ. περίπου από τα Κουνινά, 21 χλμ. από το Αίγιο (μέσω του χωριού Παρασκευή), 24 χλμ. από την Χαλανδρίτσα, 43 χλμ. από την Πάτρα και 65 χλμ. από τα Καλάβρυτα.
Εγγύς του βρίσκονται τα χαλάσματα του χωριού Φράγκα και ο παραθεριστικός οικισμός της Ρακίτας, στο ομώνυμο οροπέδιο. Στα δυτικά του διέρχεται ο ποταμός Μεγανίτης.
Ιστορικά στοιχεία
Είναι παλιό χωριό της περιοχής. Ως χωριό, αναφέρεται το 1700 στο Ενετικό Κτηματολόγιο της Βοστίτσας. Εκεί, αναφέρονται ως κάτοικοί του οι Stathi Buzzalla και Stamo Laffi. Ωστόσο, δεν αναφέρεται στις βενετικές απογραφές Corner και Grimani του 1689 και 1700 αντίστοιχα, ενώ δεν απογράφεται ποτέ ως ανεξάρτητος οικισμός στις εθνικές απογραφές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγίου Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Άλι Αλ Χάμπσι
Ο Άλι Αμπντουλάχ Χάριμπ Αλ Χάμπσι (Ali Abdullah Harib Al-Habsi, علي بن عبد الله بن حارب الحبسي) (30 Δεκεμβρίου 1981) είναι Ομανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Αλ Χάμπσι γεννήθηκε στο Ομάν και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη χώρα, όπου έκανε αρκετές εμφανίσεις με τις Αλ Μουχαΐμπι Κλαμπ και Αλ Νασρ Σαλάλα, πριν από τη μετακόμισή του στο εξωτερικό για τη νορβηγική Λιν.
Μπόλτον Γουόντερερς
Η μεταγραφή του από τη Λιν στην Μπόλτον Γουόντερερς τον Ιανουάριο του 2006 ήταν μια μεταγραφή που επισημοποιήθηκε στην έκθεση έρευνας Στίβενς, τον Ιούνιο του 2007. Η έκθεση εξέφρασε ανησυχίες λόγω της φαινομενικής σύγκρουσης συμφερόντων μεταξύ του ατζέντη του, του πατέρα του Σαμ Άλαρνταϊς και του ίδιου του συλλόγου.
Ο Αλ Χάμπσι δεν έκανε εμφανίσεις με την πρώτη ομάδα κατά το πρώτο του έτος στη Μπόλτον. Έκανε το ντεμπούτο του με τη Μπόλτον στη νίκη με 2–1 στην παράταση εναντίον της Φούλαμ για το Λιγκ Καπ Αγγλίας τον Σεπτέμβριο του 2007. Στη συνέχεια, ο Αλ Χάμπσι έκανε άλλες 15 εμφανίσεις κατά τη διάρκεια της σεζόν 2007–08, με πιο σημαντική την απόδοσή του εναντίον της Μπάγερν Μονάχου στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, όπου είχε αρκετές αποκρούσεις ενάντια στη γερμανική ομάδα. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην Πρέμιερ Λιγκ εναντίον της Γουίγκαν Αθλέτικ. Τον Δεκέμβριο του 2008, ανταμείφθηκε για τις επιδόσεις του με παράταση του συμβολαίου του έως το 2013. Παρ 'όλα αυτά, ο Αλ Χάμπσι έχασε τη θέση του όταν ο Γιούσι Γιάσκελαϊνεν επέστρεψε από τραυματισμό.
Γουίγκαν Αθλέτικ (δανεισμός)
μικρογραφία|Ο Αλ Χάμπσι με τη [[Γουίγκαν Αθλέτικ το 2011.]] Τον Ιούλιο του 2010, ο Αλ Χάμπσι εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στην Γουίγκαν Αθλέτικ. Έκανε το ντεμπούτο του στις 24 Αυγούστου 2010 σε αγώνα για το Λιγκ Καπ Αγγλίας εναντίον της Χάρτλπουλ Γιουνάιτεντ και το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα τέσσερις μέρες αργότερα εναντίον της Τότεναμ. Ονομάστηκε ο Παίκτης της Σεζόν της Γουίγκαν για το 2010-11.
Γουίγκαν Αθλέτικ
Στις 4 Ιουλίου 2011, ο Αλ Χάμπσι εντάχθηκε με μόνιμη μεταγραφή στον σύλλογο, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο με εκτιμώμενο κόστος μεταγραφής αξίας 4 εκατομμυρίων λιρών. Ο Αλ Χάμπσι καθιερώθηκε ως εξαιρετικός στις αποκρούσεις των πέναλτι, σώζοντας περίπου το 50% όλων των πέναλτι που αντιμετώπισε από την ένταξή του στην ομάδα. Οι Ρόμπιν φαν Πέρσι, Κάρλος Τέβες, Χαβιέρ Ερνάντες και Μικέλ Αρτέτα συγκαταλέγονται μεταξύ των παικτών που σταμάτησε ο Αλ Χάμπσι. Αυτό τον έκανε να συνδέει με μεταγραφή στη Λίβερπουλ και στην Άρσεναλ. Προς το τέλος της σεζόν 2012–13, ο Αλ Χάμπσι έγινε δεύτερος στην ιεραρχία, καθώς η θέση του ως πρώτος τερματοφύλακας απειλήθηκε από την άφιξη με δανεισμό του αθλητικού, νεαρού Ισπανού Τζοέλ Ρόμπλες. Ο Αλ Χάμπσι ξεκίνησε στη νίκη της Γουίγκαν στον ημιτελικό του Κυπέλλου Αγγλίας εναντίον της Μίλγουολ, αλλά ήταν στον πάγκο για τον τελικό. Λίγο μετά τον τελικό, η Γουίγκαν υποβιβάστηκε στην Τσάμπιονσιπ.
Μπράιτον εντ Χόουβ Άλμπιον (δανεισμός)
Στις 31 Οκτωβρίου 2014, ο Αλ Χάμπσι υπέγραψε με την Μπράιτον εντ Χόουβ Άλμπιον με δανεισμό ενός μήνα. Αφού έπαιξε μόνο ένα παιχνίδι για τον σύλλογο, ο Αλ Χάμπσι επέστρεψε στην Γουίγκαν.
Ρέντινγκ
Μετά την απελευθέρωσή του από τη Γουίγκαν, ο Αλ Χάμπσι πέρασε από δοκιμαστικό στην Ρέντινγκ τον Ιούλιο του 2015. Τελικά, ο Αλ Χάμπσι υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον σύλλογο στις 14 Ιουλίου 2015. Στις 5 Ιανουαρίου 2017, ο Αλ Χάμπσι επέκτεινε το συμβόλαιό του με την ομάδα μέχρι το τέλος της σεζόν 2018-19.
Στις 17 Μαρτίου 2017, ο Αλ Χάμπσι έκανε αρκετές σημαντικές επεμβάσεις στη νίκη με 2-0 εναντίον της αντιπάλου για τα πλέι οφ, Σέφιλντ Γουένσντεϊ. Αυτή η εμφάνιση, καθώς και άλλες παρόμοιες κατά τη διάρκεια της σεζόν είδαν τον Αλ Χάμπσι να ανακηρύσσεται στην Ομάδα της Σεζόν της Τσάμπιονσιπ και έλαβε το βραβείο του Παίκτη της Σεζόν της Ρέντινγκ.
Αλ Χιλάλ
Στις 17 Ιουλίου 2017, ο Αλ Χάμπσι μετακόμισε στο Αλ Χιλάλ, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο.
Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον
Στις 29 Αυγούστου 2019, ο Αλ Χάμπσι μετακόμισε στην Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον με ελεύθερη μεταγραφή, υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι το τέλος της σεζόν. Ο Αλ Χάμπσι αποδεσμεύτηκε από τον σύλλογο τον Ιούνιο του 2020 χωρίς να έχει αγωνιστεί για τον σύλλογο. Ο προπονητής της Γουέστ Μπρομ, Σλάβεν Μπίλιτς, δήλωσε ότι ήταν πρόθυμος να παρατείνει το συμβόλαιο του Αλ Χάμπσι μέχρι το τέλος της καθυστερημένης σεζόν 2019-20, αλλά αυτό δεν επιδιώχθηκε καθώς επέστρεψε στην πατρίδα του στο Ομάν και θα έπρεπε να μείνει για δύο εβδομάδες σε κατάσταση καραντίνας πριν από την επανένταξη στην ομάδα.
Στις 21 Αυγούστου 2020, ο Αλ Χάμπσι ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση.
Εθνική ομάδα
Ο Αλ Χάμπσι ξεκίνησε να παίζει στις «μικρές» εθνικές του Ομάν στην ηλικία των δεκαεπτά, όπου εντάχθηκε στην Εθνική Ομάν U19, προτού εντοπιστεί από τον Τζον Μπάριτζ το 2001. Λόγω της δυσκολίας εξασφάλισης άδειας εργασίας, δεν μπόρεσε να μετακομίσει στην Ευρώπη σε αυτό το πρώιμο στάδιο της σταδιοδρομίας του.
Κλήθηκε στην Εθνική Ομάν και έπαιξε και στους τρεις αγώνες ομίλου στο Ασιατικό Κύπελλο 2004 στην Κίνα και έκανε επίσης τέσσερις εμφανίσεις για την ομάδα στην προκριματική εκστρατεία τους για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, στην οποία αποκλείστηκαν στην πρώτη φάση ομίλων μετά την κατάληψη της δεύτερης θέσης σε έναν όμιλο με τις Ιαπωνία, Ινδία και Σιγκαπούρη. Ήταν επίσης ο βασικός τερματοφύλακας του Ομάν στο Ασιατικό Κύπελλο 2007, όπου εμφανίστηκε και στους τρεις αγώνες ομίλου.
Ο Αλ Χάμπσι αγωνίστηκε επίσης ως βασικός τερματοφύλακας σε τέσσερα συνεχόμενα Κύπελλα Αραβικού Κόλπου. Σε κάθε διοργάνωση κέρδισε το βραβείο για τον καλύτερο τερματοφύλακα, με πιο πρόσφατη εκείνη του 2009. Διατήρησε καθαρή εστία σε όλους τους αγώνες της διοργάνωσης του 2009, την οποία τελικά κέρδισε το Ομάν. ΈΚανε την 100η του συμμετοχή με τον Ομάν στην ήττα με 0-4 εναντίον της Αυστραλίας στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών του 2015.
Προσωπική ζωή
Ο Αλ Χάμπσι είναι μουσουλμάνος και λέει ότι η πίστη του παίζει μεγάλο ρόλο στη ζωή του. Είναι επίσης παντρεμένος και έχει τρεις κόρες.
Αφού τελείωσε το λύκειο, έγινε πυροσβέστης στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Μουσκάτ.
Ο Αλ Χάμπσι είναι ο συνιδρυτής της Safety First, ενός μη κερδοσκοπικού οργανισμού οδικής ασφάλειας στο Ομάν, που επιδιώκει να μειώσει τα θύματα τροχαίων ατυχημάτων στη χώρα.
Συλλογικές
Γουίγκαν Αθλέτικ
Διεθνείς
Ομάν
Κατιλίνας
thumb|310px|Ο Κικέρωνας Καταγγέλλει τον Κατιλίνα, του Cesare Maccari.
Ο Λεύκιος Σέργιος Κατιλίνας, λατιν.: Lucius Sergius Catilina, (108 π.Χ. – 62 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος πολιτικός του 1ου αιώνα π.Χ. και είναι ευρύτερα γνωστός για τη συνωμοσία του εναντίον της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, και συγκεκριμένα της ισχύος της αριστοκρατικής συγκλήτου.
Μια από τις πιο αινιγματικές φιγούρες της Ρωμαϊκής ιστορίας, ο Κατιλίνας έχει, ως προσωπικότητα, συσκοτιστεί από το υβρεολόγιο των ιστορικών που έγραψαν για αυτόν. Οι δύο κύριες πηγές πληροφοριών για τον Κατιλίνα κατείχαν πολυάριθμες αιτίες για να τον απεικονίσουν με τη χειρότερη δυνατή άποψη. Ο Κικέρωνας, ο πιο οξύς πολιτικός του αντίπαλος, δε φάνηκε καθόλου πτωχός στις καταγγελίες εναντίον του, ειδικότερα στους Κατά Κατιλίνα Λόγους του, ενώ ο Σαλούστιος του απόδωσε αρκετά από τα πιο ευτελή εγκλήματα στη ηθικολογική του μονογραφία, Η Συνωμοσία του Κατιλίνα. Έτσι, πολλές από τις βαρύτερες κατηγορίες, όπως ανθρωποθυσίες, είναι πιθανότατα κατασκευές που σκόπευαν να προάγουν τα σχέδια των πρωτεργατών τους. Ωστόσο, η συνωμοσία του Κατιλίνα είναι ένα από τα πιο γνωστά γεγονότα του ταραχώδους τελευταίου αιώνα της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατιλινας
Καράτσι
Οικονομία και εκπαίδευση
Η μεγαλούπολη είναι το οικονομικό, βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο, καθώς επίσης και ο μεγαλύτερος λιμένας της χώρας. Οι μεγαλύτερες εταιρίες του Πακιστάν, συμπεριλαμβανομένων των βιομηχανιών υφασμάτων, ναυτιλίας, αυτοκινήτων, διασκέδασης, μόδας, ανάπτυξης λογισμικού και ιατρικού εξοπλισμού και εκδοτικοί οίκοι έχουν την έδρα τους στην πόλη. Επίσης ή πόλη είναι έδρα σημαντικών ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης στη νότια Ασία και τον μουσουλμανικό κόσμο. Ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε δραματικά μετά την ανεξαρτητοποίηση του Πακιστάν, με την άφιξη εκατοντάδων χιλιάδων Μουσουλμάνων από την Ινδία. Η μετακίνηση της πρωτεύουσας από το Καράτσι στο Ισλαμαμπάντ έγινε ώστε να αναπτυχθεί πιο ισομερώς η χώρα, και όχι επικεντρωμένη στο Καράτσι.
Εχεμένης
Ο Εχεμένης ήταν, σύμφωνα με τον Αθήναιο, ο συγγραφέας του έργου Κρητικά.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι συγγραφείς
Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου
Με τον όρο επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου περιγράφονται τα γεγονότα του 1843, τα οποία κατέληξαν στην παραχώρηση συντάγματος από τον Όθωνα και στη μετάβαση της Ελληνικής πολιτείας από την απόλυτη μοναρχία στη συνταγματική μοναρχία.
Κατάσταση της χώρας
Οκτώ χρόνια μετά την ενηλικίωση του Όθωνα, η κατάσταση στον ελλαδικό χώρο ήταν δραματική. Μεγάλα προβλήματα, όπως η αγροτική γη, οι εθνικές γαίες, η εκπαίδευση κ.ά. συνέχισαν να ταλανίζουν τη χώρα, με αποτέλεσμα τη δικαιολογημένη δυσφορία του λαού. Η χώρα είχε περιέλθει σε δεινή οικονομική θέση, στα πρόθυρα πτωχεύσεως, λόγω αδυναμίας αποπληρωμής του δανείου 60 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων που είχε λάβει το 1833 με την εγγύηση των τριών προστάτιδων δυνάμεων. Ο βασιλιάς Όθωνας είχε υποχρεωθεί σε σκληρή οικονομική πολιτική, με απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων και ευρείες περικοπές μισθών. Επίσης, είχε μειώσει την ετήσια βασιλική χορηγία κατά 20% και είχε ανακαλέσει τους Έλληνες πρέσβεις στο εξωτερικό. Στην Αθήνα, τη νέα πρωτεύουσα του ελληνικού βασιλείου, οι τιμές της γης και των ακινήτων είχαν φτάσει στα ύψη, ενώ κυριαρχούσε η τοκογλυφία. Περαιτέρω, ο απολυταρχικός τρόπος άσκησης της εξουσίας του παλατιού πολλές φορές οδηγούσε σε μικροεξεγέρσεις, οι οποίες καταστέλλονταν αμέσως από τον κυβερνητικό στρατό. Το παλάτι συγκέντρωνε το γενικό μίσος και αποτελούσε τον στόχο της πολιτικής και κοινωνικής πάλης.
Προετοιμασία
Το 1840, ο Μακρυγιάννης ίδρυσε μια -κατά τον Όθωνα- παράνομη οργάνωση, με σκοπό την επιβολή συντάγματος. Στην οργάνωση σύντομα μυήθηκαν οπλαρχηγοί και αγωνιστές του '21, οι οποίοι είχαν παραγκωνισθεί από τους Βαυαρούς. Τα μέλη της οργάνωσης δεσμεύονταν με όρκο στην πατρίδα και στην Ορθοδοξία. Μερικοί από τους οπλαρχηγούς που μυήθηκαν ήταν οι Θεόδωρος Γρίβας, Μήτρος Δεληγεώργης, Νικόλαος Κριεζώτης κ.ά.
Στη συνέχεια ο Μακρυγιάννης έστρεψε την προσοχή του στους πολιτικούς και κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια, έτσι ώστε να μυήσει έμπιστα άτομα. Προσέγγισε και μύησε τον αρχηγό του Ρωσικού κόμματος, τον Ανδρέα Μεταξά, σημαντική προσωπικότητα της εποχής, ενώ στη συνέχεια προσχώρησε στο κίνημα και ο αρχηγός του Αγγλικού κόμματος, Ανδρέας Λόντος. Αυτοί οι δύο κατόρθωσαν να μυήσουν τις πιο εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής όπως τους: Ρήγα Παλαμήδη, Κωνσταντίνο Κανάρη, Χρύσανθο Σισίνη, Κωνσταντίνο Ζωγράφο κ.ά. Για να επιτύχει όμως το κίνημα χρειαζόταν και η συνεργασία του στρατού. Για τον λόγο αυτό μύησαν τον συνταγματάρχη Δημήτριο Καλλέργη. Για να επιτύχουν τους σκοπούς τους φρόντισαν να τον μεταθέσουν από το Άργος στην Αθήνα και να τον διορίσουν στρατιωτικό διοικητή της Αθήνας. Ο Καλλέργης κατάφερε να φέρει σε επαφή τους κινηματίες και με άλλους στρατιωτικούς, όπως τον Σπυρομήλιο και να τους πείσει να προσχωρήσουν στην οργάνωση. Λίγο πριν το ξέσπασμα του κινήματος σχηματίστηκε τριμελής επιτροπή από τους Ανδρέα Μεταξά, Μακρυγιάννη και Δημήτριο Καλλέργη. Ο καθένας αντιπροσώπευε έναν διαφορετικό κόσμο: ο Μεταξάς τον πολιτικό, ο Μακρυγιάννης τον λαϊκό και ο Καλλέργης τον στρατιωτικό.
Η επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου 1843
Η αρχική ημερομηνία εκδήλωσης του κινήματος είχε ορισθεί να είναι η 25η Μαρτίου 1844, για να συμπίπτει με τον εορτασμό της επανάστασης. Ο ενθουσιώδης όμως Μακρυγιάννης διέδωσε το μυστικό σε πολλούς, με αποτέλεσμα να επισπευσθεί η εκδήλωση του κινήματος. Το κίνημα είχε αποφασισθεί να ξεσπάσει στους στρατώνες, έτσι ώστε να ακινητοποιηθούν άμεσα τα στελέχη του Οθωνικού καθεστώτος. Έτσι, τη νύχτα της 2ης προς 3ης Σεπτεμβρίου πολλά σημαίνοντα στελέχη του κινήματος κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του Μακρυγιάννη για να δώσουν το τελικό σύνθημα. Η χωροφυλακή παρατήρησε τις ύποπτες κινήσεις γύρω από την οικία του και την περικύκλωσαν. Ο Καλλέργης, συνειδητοποιώντας την κρισιμότητα της κατάστασης, κατέφθασε στους στρατώνες και ξεσήκωσε τους αξιωματικούς με το σύνθημα "Ζήτω το Σύνταγμα". Αμέσως διέταξε έναν λόχο να διαλύσει την πολιορκία του οίκου του Μακρυγιάννη και άλλον ένα να ανοίξει τις φυλακές του Μεντρεσέ, ενώ αυτός παράλληλα κατευθυνόταν με 2.000 στρατιώτες στα ανάκτορα. Επιπλέον είχε στείλει στρατιωτικά αποσπάσματα να καταλάβουν το νομισματοκοπείο, την Εθνική Τράπεζα, το Δημόσιο Ταμείο και τα διάφορα υπουργεία.
Η άφιξη του στρατού με ζητωκραυγές και συνθήματα συντέλεσε, ώστε να σπεύσουν προς τα ανάκτορα και οι κάτοικοι της Αθήνας και να ενωθούν με τον στρατό. Ο Βασιλιάς έστειλε τον υπασπιστή του Γαρδικιώτη Γρίβα και τον υπουργό στρατιωτικών Αλεξάκη Βλαχόπουλο να βολιδοσκοπήσουν την κατάσταση και να προσπαθήσουν να μεταπείσουν τους στρατιώτες. Κατά διαταγή όμως του Καλλέργη συνελήφθησαν αμέσως. Ο Όθωνας, φοβούμενος για τα χειρότερα, έστειλε τον Στάινστορφ, τον διαγγελέα του, στο Σχινά για να φέρει τα πυροβόλα. Ο τελευταίος όμως προτίμησε να συνταχθεί με τους επαναστάτες.
Στις 3 τα ξημερώματα προσήλθαν και οι πολιτικοί αποστάτες και μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας, ο Α. Μεταξάς, ο Α. Λόντος, ο Κ. Ζωγράφος, ο Ρ. Τζουρτζ, κάλεσαν τους υπόλοιπους συμβούλους της επικρατείας σε συνεδρία για να επικυρώσουν τις επαναστατικές πράξεις. Το συμβούλιο αναγνώρισε το κίνημα, καθόρισε τη σύγκληση Εθνοσυνέλευσης και διόρισε επιτροπή υπό τους Γεώργιο Κουντουριώτη, Λ. Μαυρομιχάλη, Γ. Λινιάνα, Γ. Ψύλλα, Ανδρέα Λόντο και Κ. Προβελέγγιο, η οποία θα παρουσίαζε τις αποφάσεις του στο Βασιλιά. Το νέο υπουργικό συμβούλιο, στο οποίο συμμετείχαν στελέχη και από τα τρία μεγάλα κόμματα, είχε ως εξής (Κυβέρνηση Ανδρέα Μεταξά 1843): Πρόεδρος και υπουργός εξωτερικών Ανδρέας Μεταξάς, υπουργός στρατιωτικών ο Ανδρέας Λόντος, υπουργός Ναυτικών ο Κωνσταντίνος Κανάρης, υπουργός Δικαιοσύνης ο Λέων Μελάς, υπουργός εκκλησιαστικών & παιδείας ο Μιχαήλ Σχινάς, υπουργός Οικονομικών ο Δρόσος Μανσόλας και υπουργός Εσωτερικών ο Ρήγας Παλαμήδης.
Η επόμενη μέρα
Ο λαός και ο στρατός διαλύθηκαν στις 3 το μεσημέρι, αφού πληροφορήθηκαν ότι όλα τα αιτήματα έγιναν αποδεκτά. Τέλος, με βασιλικά διατάγματα η 3η Σεπτεμβρίου ανακηρυσσόταν σε μέρα εθνικής γιορτής, ενώ ο Δημήτριος Καλλέργης παρασημοφορούνταν, ως αρχηγός του επαναστατικού κινήματος.
Μετά την επανάσταση: Η Α' εν Αθήναις Εθνική Συνέλευση του 1843
Τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο έγιναν οι εκλογές του 1843 και οι εκλεγμένοι πληρεξούσιοι συγκρότησαν την συνταγματική Εθνική Συνέλευση που είχαν απαιτήσει όσοι έλαβαν μέρος στην επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου και συνέταξαν Σύνταγμα, το οποίο υπέγραψε ο Όθωνας. Από τότε η πλατεία των Ανακτόρων μετονομάστηκε σε Πλατεία Συντάγματος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Ταραχές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορία της Αθήνας 1843
Κούλουμα
thumb|right|350px Ο Εορτασμός της Καθαράς Δευτέρας στην ύπαιθρο είναι γνωστός και ως “Κούλουμα”. Πολλοί Δήμοι μάλιστα διοργανώνουν εκδηλώσεις με συναυλίες ή άλλα δρώμενα και προσφέρουν δωρεάν διάφορα σαρακοστιανά. Ωστόσο, αν και η λέξη Κούλουμα χρησιμοποιείται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, η προέλευση της δεν είναι ξεκάθαρη. Αποτελεί θρησκευτική εορτή, η οποία εορτάζεται συνήθως οικογενειακά και με μουσική και αποτελεί την έναρξη της μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Τα Κούλουμα γίνονται οικογενειακά και περιλαμβάνουν:
(Σαρακοστιανό τραπέζι)
Η γιορτή αυτή είναι πανελλήνια και κατ' άλλους έχει αθηναϊκή καταγωγή, ενώ κατ' άλλους βυζαντινή. Στην Κωνσταντινούπολη εορταζόταν έντονα από πλήθος κόσμου που συνέρρεε σε έναν από τους επτά λόφους της πόλης και συγκεκριμένα σ' εκείνον του ελληνικότατου οικισμού των «Ταταούλων».
Στην Αθήνα, από πολλές δεκαετίες προ του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, τα Κούλουμα εορτάζονταν στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου, όπου οι Αθηναίοι τρωγόπιναν καθισμένοι στους βράχους από το μεσημέρι μέχρι τη δύση του ήλιου. Οι περισσότεροι χόρευαν υπό τους ήχους πλανόδιων μουσικών, κατά παρέες, είτε δημοτικούς είτε λαϊκούς χορούς υπό τους ήχους λατέρνας.
Το σούρουπο όλοι οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας έστηναν λαμπρό χορό - κυρίως τσάμικο - γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός παρουσία των Βασιλέων και πλήθους κόσμου.
Ετυμολογία
Για την ετυμολογία του ονόματος που παραμένει άγνωστη, όπως και η αρχή του εορτασμού, υπάρχουν πολλές απόψεις. Κατά μερικούς προήλθε από τον αναγραμματισμό της λατινικής λέξης cumulus που σημαίνει σωρός, αφθονία ή επίλογος, υποδηλώνοντας έτσι το πολύ φαγοπότι με πολύ χορό, ή το τέλος της εορταστικής περιόδου της αποκριάς. Ειδικότερα όμως ο Α. Καμπούρογλου σημειώνει ότι ο όρος είναι καθαρά αθηναϊκός και προέρχεται από τις κολώνες του ναού του Ολυμπίου Διός που τις αποκαλούσαν στη νεότερη ιστορία οι Αθηναίοι columna, κόλουμνα, κούλoυμνα, κούλουμα, χωρίς όμως αυτό και να προσδιορίζει την αρχή της εορτής που πιθανολογείται κατά την περίοδο της τουρκοκρατίας. Ο ίδιος όμως προσθέτει στις σημειώσεις του ότι ο λόφος επί του οποίου βρίσκεται το Θησείο ονομαζόταν, στην αρχή της εποχής του Όθωνα, «τριάντα δυο κολώνες».
Πηγές
Κουλουμα
Διεθνής Οργάνωση Εργασίας
Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ, International Labour Organization), γνωστή και με το διεθνές αρκτικόλεξο ILO (προφέρεται: Άι-Ελ-Όου), είναι ένας αυτόνομος διεθνής διακρατικός οργανισμός που συνδέεται με τον Ο.Η.Ε., του οποίου αποτελεί εξειδικευμένη οργάνωση. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1919 υπό την Κοινωνία των Εθνών και είναι η πρώτη και παλαιότερη εξειδικευμένη υπηρεσία του ΟΗΕ. Η ΔΟΕ έχει 187 κράτη μέλη: 186 από τα 193 κράτη μέλη του ΟΗΕ συν τις Νήσους Κουκ. Έχει την έδρα της στη Γενεύη της Ελβετίας, με περίπου 40 γραφεία σε όλο τον κόσμο και απασχολεί περίπου 3.381 προσωπικό σε 107 έθνη, εκ των οποίων 1.698 εργάζονται σε προγράμματα και έργα τεχνικής συνεργασίας.
Τα πρότυπα εργασίας της ΔΟΕ στοχεύουν στη διασφάλιση προσβάσιμης, παραγωγικής και βιώσιμης εργασίας παγκοσμίως σε συνθήκες ελευθερίας, ισότητας, ασφάλειας και αξιοπρέπειας. Διατυπώνονται σε 189 συμβάσεις και συνθήκες, οκτώ από τις οποίες χαρακτηρίζονται ως θεμελιώδεις σύμφωνα με τη Διακήρυξη του 1998 για τις Θεμελιώδεις Αρχές και Δικαιώματα στην Εργασία. Μαζί προστατεύουν την ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι και την αποτελεσματική αναγνώριση του δικαιώματος στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, την εξάλειψη της καταναγκαστικής ή υποχρεωτικής εργασίας, την κατάργηση της παιδικής εργασίας και την εξάλειψη των διακρίσεων όσον αφορά την απασχόληση και την εργασία. Η ΔΟΕ συνεισφέρει σημαντικά στο διεθνές εργατικό δίκαιο.
Εντός του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, ο οργανισμός έχει μια μοναδική τριμερή δομή: όλα τα πρότυπα, οι πολιτικές και τα προγράμματα απαιτούν συζήτηση και έγκριση από τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων, των εργοδοτών και των εργαζομένων. Αυτό το πλαίσιο διατηρείται στα τρία κύρια όργανα της ΔΟΕ: τη Διεθνή Διάσκεψη Εργασίας, η οποία συνέρχεται ετησίως για να διαμορφώσει τα διεθνή πρότυπα εργασίας. το Διοικητικό Σώμα, το οποίο λειτουργεί ως εκτελεστικό συμβούλιο και αποφασίζει την πολιτική και τον προϋπολογισμό του οργανισμού· και το Διεθνές Γραφείο Εργασίας, τη μόνιμη γραμματεία που διοικεί την οργάνωση και υλοποιεί δραστηριότητες. Η γραμματεία διευθύνεται από τον Γενικό Διευθυντή, Γκάι Ράιντερ του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος εξελέγη από το Διοικητικό Σώμα το 2012.
Το 1969, ο οργανισμός έλαβε το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.
Ίδρυση
Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας - ΔΟΕ, που εδρεύει στη Γενεύη, ιδρύθηκε στις 11 Απριλίου 1919 ως παράρτημα της Κοινωνίας των Εθνών- ΚΤΕ, όταν ο καταστατικός της χάρτης εγκρίθηκε ως μέρος (ΧΙΙΙ) της Συνθήκης των Βερσαλλιών (άρθρα 387-427) του 1919. Η δικαιολογητική βάση της ίδρυσής της αναπτύχθηκε στον πρόλογο του σχετικού τμήματος της περίφημης συνθήκης που επεδίωκε την αποκατάσταση της παγκόσμιας ειρήνης με βάση την κοινωνική δικαιοσύνη.
Γενική Διάσκεψη
Η Γενική Διάσκεψη της ΔΟΕ (ή του ΔΟΕ) είναι η ανώτερη Αρχή του Οργανισμού. Συνέρχεται κατ΄ έτος και συγκροτείται από τέσσερις αντιπροσώπους από κάθε Χώρα-μέλος. Οι δύο εκ των τεσσάρων εκπροσωπούν την κυβέρνηση, ένας τους εργάτες και ένας τους εργοδότες της Χώρας-μέλους. Καθένας αντιπρόσωπος διαθέτει μία ψήφο, ακριβώς επειδή αντιπροσωπεύει διαφορετικά συμφέροντα. Κύριο έργο της ετήσιας Διάσκεψης είναι η καθιέρωση ομοιόμορφων κοινωνικών κριτηρίων εργασίας με βάση τις διεθνείς συναφείς συμβάσεις.
Προκειμένου η Γ.Δ. να πετύχει τους παραπάνω στόχους - σκοπούς αφενός προβαίνει σε συστάσεις(*) προς κυβερνήσεις προκειμένου να συμπληρωθούν διάφορα εργατικά νομοθετικά κενά, όπου και όταν εντοπίζονται, και αφετέρου υποβάλλει σχέδια εργατικών συμβάσεων ενιαίων κριτηρίων προκειμένου ν΄ αναβαθμίζεται το εργατικό δίκαιο διεθνώς.
Διοικητικό Συμβούλιο
Το Διοικητικό Συμβούλιο συγκροτείται από 48 μέλη, εκ των οποίων οι 24 είναι κυβερνητικοί αντιπρόσωποι, (στους οποίους περιλαμβάνονται εκείνοι των 12 Χωρών-μελών με τη μεγαλύτερη βιομηχανική ανάπτυξη), οι 12 είναι αντιπρόσωποι εργατών και 12 αντιπρόσωποι εργοδοτών. Όλα τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου εκλέγονται για τρία χρόνια.
Οι αρμοδιότητες του Δ.Σ. της ΔΟΕ είναι:
Διεθνές Γραφείο Εργασίας
Το Διεθνές Γραφείο Εργασίας (International Labour Office) αποτελεί στην πράξη το κυριότερο όργανο της ΔΟΕ. Εκτελεί χρέη γραμματείας τόσο για τη Διάσκεψη όσο και το Διοικητικό Συμβούλιο. Συγκεντρώνει και διανέμει πληροφορίες σχετικά με τα διάφορα εργατικά καθεστώτα και ζητήματα, και βοηθάει τις κυβερνήσεις, (εφόσον το ζητήσουν), στην κατάρτιση νομοσχεδίων, που να συμφωνούν με τις αποφάσεις της Γενικής Διάσκεψης.
Έτσι οι αρμοδιότητες του ΔΓΕ της ΔΟΕ συνοψίζονται στις ακόλουθες τρεις:
Του ΔΓΕ προΐσταται ο Γενικός Διευθυντής ο οποίος λογοδοτεί στο Διοικητικό Συμβούλιο και είναι υπεύθυνος για την εξ ολοκλήρου οικονομική διαχείριση έναντι του Γενικού Γραμματέα του Οργανισμού ο οποίος προΐσταται και συντονίζει τη Γενική Διάσκεψη.
Γενικός Διευθυντής
Στις 25 Μαρτίου 2022 γενικός διευθυντής εξελέγη για πρώτη φορά ένας Αφρικανός, ο Ζιλμπέρ Ουνγκμπό από το Τόγκο. Την 1η Οκτωβρίου 2022 ανέλαβε καθήκοντα, διαδεχόμενος τον Βρετανό Γκάι Ράιντερ. Από το 1919 διατελέσαντες στη θέση είναι: