cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πεντάλοφο Αιτωλοακαρνανίας
Ιστορικά στοιχεία
Στις 9 Ιουνίου 1768, κατόπιν αγωγής μοναχών της Μονής Αγίου Γεωργίου Πόρτας, εις το Ιερόν Συμβούλιον, που έγινε ενώπιον του Αχμέτ Αγά και λοιπών Σπαχήδων, ζητούντες με απόφαση την αναγνώριση των ορίων της Μονής. Η απόφαση του Ιεροδικείου ήταν Σολομώντιος, να είναι και οι δύο ιδιοκτήτες των διαφιλονικούμενων χωραφιών, τα οποία είχαν κατά το μισό τίτλους συμμετοχής. Το μέρος προς το ποτάμι, ανήκε στο Τζαμί και μέρος προς το Λεσίνι, στο Μοναστήρι.
Κατά το 1817 το Τούρκικο μερίδιο μοιράστηκε στα δύο, με ιδιοκτήτες κατά 3/4, τον Γιακούμπ Αγά και κατά 1/4, τον Μεχμέτ Μπέη. Συνολικά το χωριό είχε 3 οικισμούς, το Μετόχι, το χωριό του Γερόδουλου και το Παλαιοχώρι. Οι κάτοικοί του, 25 φαμελιές, ή 80 ψυχές, καλλιεργούντες την τούρκικη γη εκ 15 ζευγαριών (χωρίς αμπέλια και ελιές), ή τα μαζώματα χριστιανών εκ των διαφόρων επαρχιών, και ονομάζετο Ποδολοβίτσα, Μολδοβίτσα, Μπουντολοβίτσα ή Τσιφλικάτ.
Το 1819 οι Τούρκοι Μπέηδες έφυγαν από το χωριό και εγκαταστάθηκαν στο Βραχώρι (Αγρίνιο). Διόρισαν Σούμπαση (επιστάτη) του χωριού, ο οποίος έδωσε στους Τούρκους 4.000 γρόσια με διάφορο 15%.
Μετά την απελευθέρωση, με διάταγμα της 3ης Απριλίου του 1833 (ΦΕΚ 12Α - 06/04/1833), που μιλάει για την διαίρεση του κράτους σε Νομούς και Επαρχίες, η Ποδολοβίτσα ανήκει στην Επαρχία Ξηρομέρου, του Νομού Αιτωλοακαρνανίας.
Στις 27 Νοεμβρίου 1840 με διάταγμα (ΦΕΚ 5Α - 08/03/1841, σελ. 22 από 34) ορίστηκαν νέοι δήμοι και έτσι η Ποδολοβίτσα και τα χωριά Κατοχή, Παλαιοκατούνα, Μύλα (Παλαιομάνινα) και Ρίγανη, αποτελούσαν το Δήμο Οινιάδος και κάθε χωριό αποτελούσε Κοινότητα.
Στις 31 Αυγούστου 1912 με διάταγμα (ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912, σελ. 8 από 16), η Ποδολοβίτσα έγινε Κοινότητα. Το πρώτο Κοινοτικό Συμβούλιο αποτελούσαν οι Αλέξανδρος Πετρονικολός - Πρόεδρος, Ιωάννης Καπώνης - Μέλος, Ευστάθιος Κατσάνος - Μέλος και Γεράσιμος Κουτρούλης - Μέλος.
Η Ποδολοβίτσα, επειδή το όνομα ήτανε ξενικό, μετονομάστηκε με διάταγμα στις 14 Μαΐου 1928 (ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928, σελ. 5 από 8), σε Πεντάλοφο.
Ονομασία Ποδολοβίτσα
Κατά τον Γερμανό Μαξ Βάσμερ, παράγεται από τα παλαιοσλαύικα Po και dove = κατά μήκος κοιλάδος και κατά Άλφρεντ Φίλιπσον, η Ποδολοβίτσα είναι το παλαιότερο Σλάβικο τοπωνύμιο της Ακαρνανίας.
Κατ' άλλη εκδοχή ίσως να παράγεται από το Ρουμάνικο Πόδος = πέρασμα, γεφύρι (λόγω του Αχελώου). Στα Γιουγκοσλαβικά σημαίνει τόπος κυνηγιού.
Χωριά με το όνομα Ποδολοβίτσα, υπάρχουν σήμερα στη Ρωσία, Τσεχοσλοβακία, Πολωνία, Ρουμανία κλπ.(βλέπε Βάσμερ) Στα Μοναστηριακά, Εκκλησιαστικά έγγραφα, απαντάται με το όνομα Μολδοβίτσα.
Εκλεγμένοι Κοινοτάρχες
<mapframe latitude="38.48305555555556" longitude="21.247777777777777" zoom="11" width="300" height="300" align="right" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου
Σώτια Τσώτου
Η Σώτια Τσώτου (Λιβαδειά, 14 Μαΐου 1942 - Αθήνα, 10 Δεκεμβρίου 2011 ) ήταν σημαντική Ελληνίδα στιχουργός και συγγραφέας.
Βιογραφία
Η Σώτια Τσώτου γεννήθηκε το 1942 στη Λιβαδειά. Ήταν το πέμπτο παιδί της οικογένειας του αγωνιστή του ΕΛΑΣ Γιώργου Κρανιώτη, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς μπροστά στο σπίτι του το Σεπτέμβρη του 1943. Το μένος των Γερμανών κατά του Γιώργου Κρανιώτη τους οδήγησε και στην πυρπόληση του σπιτιού του, με αποτέλεσμα να μείνει η οικογένεια του στο δρόμο. Η γυναίκα του Ειρήνη, τρομοκρατημένη από τις βιαιότητες των Γερμανών χάθηκε από τους δικούς της, αγνοούμενη μέχρι το 1950, οπότε βρέθηκε να νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο της Βούλας. Η δραματική περιπέτεια της οικογένειας της είχε ως αποτέλεσμα τη φυγή της μικρής Σώτιας. Οι αδελφές Ιορδάνου, συγγενείς της μητέρας της, την έφεραν σε ηλικία δύο ετών στην Αθήνα, όπου υιοθετήθηκε από οικογένεια εύπορων αστών, του Χαράλαμπου και της Δέσποινας Τσώτου. Φοίτησε στο Ιδιωτικό Δημοτικό Σχολείο «Μαρσέλου» και στη συνέχεια στο Α΄ Γυμνάσιο της Αθήνας (Πλάκα) τα τρία πρώτα χρόνια και κατόπιν στη Ελληνογαλλική Σχολή Καλογραιών «Άγιος Ιωσήφ» στην οδό Χαριλάου Τρικούπη. Από τα 18 της χρόνια εργαζόταν ως δημοσιογράφος, παράλληλα με τις σπουδές της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και τις δραματικές σχολές του Πέλου Κατσέλη και του Κωστή Μιχαηλίδη. Η Δικτατορία της 21ης Απριλίου τη βρήκε στην εφημερίδα "Ελευθερία", η οποία διέκοψε αυθημερόν την έκδοσή της, θέτοντας τέλος στη δημοσιογραφική της καριέρα. Στη διάρκεια της Χούντας συνελήφθη και κρατήθηκε πολλές φορές. Στην απομόνωση εμπνεύστηκε τα τραγούδια που θα την έκαναν λίγους μήνες αργότερα γνωστή ως στιχουργό, το «Βρε δε βαριέσαι, αδελφέ» και το «Να 'τανε το '21».
Έχει δύο κόρες, τη Δέσποινα, που είναι δημοσιογράφος και την Ασημένια, που είναι μουσικός και τραγουδίστρια. Πέθανε στις 10 Δεκεμβρίου 2011 από καρκίνο, αφήνοντας πίσω της μεγάλα στιχουργικά έργα.
Συνεργασίες
Η καθοριστική συνεργασία της καριέρας της ήταν με τον Κώστα Χατζή, η οποία έδωσε τραγούδια διαμαρτυρίας κατά την διάρκεια της Δικτατορίας, όπως «Ο Στρατής», «Δε βαριέσαι αδελφέ», «Απ' το αεροπλάνο», «Της γειτονιάς μας ο τρελός», «Ένας Γερμανός και μια Εβραία», «Κάτι τρέχει», «Λεωφορείο ο κόσμος», «Νυχτώνει, δόξα τω Θεώ» κλπ. Κορύφωση της συνεργασίας της με τον Κώστα Χατζή αποτέλεσε ο δίσκος "Ρεσιτάλ", του οποίου οι πωλήσεις ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο δίσκους. Ανάμεσα στα τραγούδια του δίσκου ήταν τα «Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει», «Σπουδαίοι άνθρωποι, αλλά», «Σ' αγαπώ (όπως η μάνα το παιδί)», «Κι ύστερα», «Δεν είμ' εγώ», «Η αγάπη όλα τα υπομένει» κ.α. Στις επιτυχίες τους από άλλους δίσκους συγκαταλέγονται επίσης τα τραγούδια «Αντίο», «Αν ερχόσουν», «Μη μας περιφρονάς», «Ο κύριος κανείς», «Πάλι ύπνος δε με πιάνει», «Είμαι ένας άνθρωπος απλός» κ.α. Μεγάλη εμπορική επιτυχία με νούμερα ασυνήθιστα για τη μικρή ελληνική αγορά είχε και η συνεργασία της με τον Σταύρο Κουγιουμτζή και το «Να 'τανε το '21», τραγούδι το οποίο καθιέρωσε τον Γιώργο Νταλάρα. Άλλες επιτυχίες της με τον Κουγιουμτζή ήταν τα τραγούδια «Έτσι είν' οι ανθρώποι», «Δώσε μου το χέρι σου» και «Να 'μουν ο Μεγαλέξανδρος» με τον Νταλάρα αλλά και «Αν βαρέθηκες κυρία», «Ρεμπέτικα τραγούδια» και «Μέθυσα κι απόψε» με τον Καλατζή.
Μια επίσης σημαντική συνεργασία ήταν με το Δώρο Γεωργιάδη, με τον οποίο συμμετείχαν στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης του 1972 και πήραν το πρώτο βραβείο με το τραγούδι «Αν ήμουν πλούσιος» και στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Eurovision του 1979 με το τραγούδι «Σωκράτης» που τραγούδησε η Ελπίδα. Ανάμεσα στις επιτυχίες της με τον Δώρο Γεωργιάδη ήταν επίσης τα τραγούδια «Ταξίδευα παιδί κι εγώ», «Κάποτε πήγα στην Αμέρικα», «Ο Ρωμιός», «Χίλια εννιακόσια τίποτα», «Μη βάζεις μαύρο» (Άννα Βίσση), «Εγώ δεν είμαι δικαστής», «Τι τις θες τις Κυριακές», «Άγιες οι καθημερινές» (Γιώργος Πολυχρονιάδης), «Υπάρχουν κι άλλοι δρόμοι», «Σ' ευχαριστώ», «Καμιά φορά» (Ελπίδα) κ.α.
Σταθμός στην καριέρα της θεωρούνται και δυο δίσκοι με τον Στέλιο Καζαντζίδη που γνώρισαν σημαντική επιτυχία με τα γνωστά τραγούδια «Βραδιάζει», «Έι καπετάνιε», «Ξέρω νεκρούς», «Έφυγες φίλε» κ.α. Ο Καζαντζίδης σε κάποιες συνεντεύξεις του μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την στιχουργό, χαρακτηρίζοντας την μεγάλη και αποκαλώντας την "Η σύγχρονη Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου". Το τραγούδι «Έφυγες φίλε» γράφτηκε για έναν κοινό τους φίλο, τον Ανδρέα Καΐάφα, ο οποίος έφυγε σε ηλικία 49 ετών από καρκίνο.
Το 1985 συνεργάστηκε με τον συνθέτη Γιώργο Παπαδάκη και τον τραγουδιστή Παναγιώτη Τσίχλη και δημιουργήθηκε ο δίσκος "Άιντε Ζωή", ο οποίος συμπεριλάμβανε τις επιτυχίες «Άγγελέ μου», «Το 166» , και το «Τί δεν θα΄δινα» σε στίχους του Γιώργου Παπαδάκη.
Το 1994 η Σώτια Τσώτου μέσα σε τρεις στροφές περιέγραψε την ιστορία του Στέλιου, ο Τάκης Σούκας έγραψε μια μελωδία στο ρυθμό του καρσιλαμά και μέσα στο τραγούδι «Εγώ 'μαι πρόσφυγα παιδί», ο Στέλιος τραγούδησε χαρακτηριστικά "από τραγούδια λαϊκά, έμαθα τα ελληνικά". Το τραγούδι συμπεριλήφθηκε στο δίσκο "Και πού θεός".
Άλλες συνεργασίες
Άλλοι καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν μαζί της ήταν οι Γιώργος Χατζηνάσιος, Απόστολος Καλδάρας, Χρήστος Λεοντής, Γιάννης Σπανός, Λίνος Κόκοτος, Μίμης Πλέσσας, Τάκης Σούκας, Χρήστος Νικολόπουλος, Χρήστος Παπαδόπουλος, Μαρινέλλα, Χρήστος Γκάρτζος, Γιώργος Κριμιζάκης, Δήμητρα Γαλάνη, Χάρις Αλεξίου, Γιάννης Πάριος, Ρένα Κουμιώτη, Γιάννης Πουλόπουλος, Μιχάλης Βιολάρης, Καίτη Χωματά, Πόλυ Πάνου, Νίκος Νομικός, Δημήτρης Μητροπάνος, Άννα Βίσση, Ελπίδα, Πασχάλης, Μπέσσυ Αργυράκη, Θέμης Αδαμαντίδης, Δούκισσα και πολλοί ακόμα γνωστοί τραγουδιστές. Άλλες της επιτυχίες αποτελούν τα τραγούδια «Είναι νωρίς για δάκρυα, Στέλλα», «Η Μαρία των βράχων», «Αγαπιόμασταν Χριστέ μου», «Να της πείτε καπετάνιοι χαιρετίσματα», «Εγώ τι έχω και τι θα 'χω», «Του χρόνου τέτοια μέρα», «Δροσοσταλιά μου», «Τα ψέματα», «Ας πούμε αν θες», «Μου 'ταξες ταξίδι να με πας», «Για 'σένανε μπορώ», «Αθήνα», «Μόνο η αγάπη μένει», «Ο αφέντης λαός», «Όλα μας τα πλούτη», «Κι όμως κι όμως», «Ο Κοσμάς κι ο κόσμος», «Έναν καιρό», κ.α.
Θέατρο και Τηλεόραση
Τον χειμώνα του 1978 η Μαρινέλλα ανέβασε στο νυχτερινό κέντρο "Ζουμ" ένα μουσικό υπερθέαμα με τίτλο "Εικόνες", σε μουσική του Δώρου Γεωργιάδη και στίχους της Σώτιας Τσώτου, παρουσιάζοντας για πρώτη φορά τα κοινωνικά τραγούδια «Αλλάζουμε», «Εγώ ζωγράφισα τη γη», «Απ' όλα τα παιδιά ζητώ συγγνώμη», «Ο τελευταίος Χριστιανός», «Η πόλη αυτή δε μας χωρά» κ.α.
Τα Χριστούγεννα του 1990, στο εορταστικό πρόγραμμα του ΑΝΤ1 που παρουσίασε η Αλίκη Βουγιουκλάκη, έγραψε την μια από τις τέσσερις αυτοτελείς Χριστουγεννιάτικες ιστορίες με τίτλο "Ο τέταρτος μάγος". Την επόμενη χρονιά από το ίδιο κανάλι προβλήθηκε η σειρά του Μανούσου Μανουσάκη "Φάκελος Αμαζών" με τον Γρηγόρη Βαλτινό, που ήταν βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Σώτιας Τσώτου. Η Σώτια Τσώτου έγραψε τους στίχους για τα τραγούδια της σειράς σε μουσική του Μίμη Πλέσσα. Το τραγούδι ερμήνευσε η λαϊκη τραγουδίστρια Σού (Σοφία) Κύρκου. Το 1999 παρουσιάστηκε στο θέατρο Αθηνά το έργο της "Παραμονές του 2000" σε μουσική του Κώστα Χατζή. Το 2007, στην τηλεοπτική σειρά "Για την καρδιά ενός αγγέλου" του ALPHA, έγραψε το τραγούδι των τίτλων τέλους «Εγώ γιορτάζω πάντα όταν πονάω», σε μουσική Χρήστου Παπαδόπουλου, που ερμήνευσε ο Δημήτρης Μητροπάνος.
Φεστιβάλ και Διακρίσεις
Καθώς και συμμετοχές και διακρίσεις σε Φεστιβάλ Τραγουδιού της Σόφιας και του Τόκιο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Κουνταρά (νομαρχία)
Η Κουνταρά (γαλλ: Koundara) είναι μία από τις πέντε νομαρχίες της περιφέρειας Μποκέ στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι η Κουνταρά.
Γεωγραφία
Η Κουνταρά βρίσκεται βορειοδυτικά της Γουινέας και βόρεια του Μποκέ. Συνορεύει στα νότια με το Γκαουάλ, στα ανατολικά με το Μαλί (νομαρχία), στα βόρεια με τη Σενεγάλη και στα δυτικά με τη Γουινέα Μπισσάου.
Δείτε επίσης
Κ
Ανακύκλωση χαρτιού
εναλλ.=Reciclaje de papel y cartón.|μικρογραφία| Εκστρατεία ανακύκλωσης χαρτιού και χαρτονιού στην Αργεντινή Η ανακύκλωση χαρτιού είναι η διαδικασία ανάκτησης χαρτιού που έχει ήδη δημιουργηθεί ή χρησιμοποιηθεί για να το μετατρέψει σε νέα προϊόντα χαρτιού. Υπάρχουν τρεις κατηγορίες χαρτιού που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρώτη ύλη για ανακυκλωμένο χαρτί: χώμα, απόβλητα πριν από τον καταναλωτή και απόβλητα μετά τον καταναλωτή. Τα απόβλητα πριν από τον καταναλωτή είναι υλικά που έχουν ήδη περάσει από τον μύλο χαρτιού και έχουν απορριφθεί πριν να είναι έτοιμα για κατανάλωση. Όμως, τα απόβλητα μετά από τον καταναλωτή είναι υλικά χαρτιού που απορρίπτονται από τον καταναλωτή, όπως παλιά περιοδικά ή εφημερίδες, είδη γραφείου, τηλεφωνικά βιβλία κλπ. Το χαρτί που θεωρείται κατάλληλο για ανακύκλωση ονομάζεται «απορρίμματα χαρτιού».
Τρέχουσα διαδικασία ανακύκλωσης
Το χαρτί ανακυκλώνεται με πολτοποίηση και συνδυασμό του με νέο πολτό από ξύλο. Δεδομένου ότι η διαδικασία ανακύκλωσης προκαλεί τη διάσπαση των ινών, κάθε φορά που ανακυκλώνεται το χαρτί, η ποιότητά του μειώνεται, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να προστεθεί ένα υψηλό ποσοστό νέων ινών, ή θα είναι συνώνυμο με προϊόντα χαμηλότερης ποιότητας. Οποιαδήποτε γραφή ή χρωματισμός στο χαρτί πρέπει πρώτα να αφαιρεθεί με το ξεθώριασμα.
Σχεδόν οποιοσδήποτε τύπος χαρτιού μπορεί να ανακυκλωθεί σήμερα, αν και μερικά είναι πιο δύσκολο να χειριστούν από άλλα. Τα χαρτιά που καλύπτονται με πλαστικό ή αλουμίνιο και τα κηρωμένα, κολλημένα ή κολλημένα χαρτιά συνήθως δεν ανακυκλώνονται λόγω του υψηλού κόστους της διαδικασίας. Τα χαρτιά δώρων δεν μπορούν να ανακυκλωθούν ούτε λόγω της ήδη κακής ποιότητας τους.
Μερικές φορές τα εργοστάσια ανακύκλωσης ζητούν να αφαιρεθεί η λάμψη από τις εφημερίδες καθώς είναι κατασκευασμένα από διαφορετικό τύπο χαρτιού. Έχουν επίστρωση από άργιλο με την οποία ορισμένα εργοστάσια δεν μπορούν να εργαστούν.
Ναλιέζιτσι
Το Ναλιέζιτσι (σερβικά κυριλλικά: Наљежићи) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
26 Προσερπίνα
Η Προσερπίνα (Proserpina) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό σύστημα) 7,5. Ανακαλύφθηκε το 1853 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Τέοντορ Ρόμπερτ Λούτερ, που παρατηρούσε από το Ντίσελντορφ, και έλαβε το όνομά της από τη ρωμαϊκή θεότητα Προσερπίνα (η αντίστοιχη της Περσεφόνης της ελληνικής μυθολογίας).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Προσερπίνας ανέρχεται σε 95,1 χλμ., ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 900 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Προσερπίνας εκτιμάται σε 2,7 cm/sec², ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 50 m/sec (180 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Προσερπίνας είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,1955 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 107 βαθμούς C κάτω από το μηδέν. Η Προσερπίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 10 ώρες και 36 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προσερπινα
Μισέλ Βιβιορκά
Ο Μισέλ Βιβιορκά (Michel Wieviorka) είναι Γάλλος κοινωνιολόγος. Διδάσκει κοινωνιολογία στην École des hautes études en sciences sociales (EHESS), στο Παρίσι. Ο Βιβιορκά έχει ασχοληθεί ερευνητικά με τα κοινωνικά κινήματα, τον ρατσισμό, την τρομοκρατία, τη δημοκρατία και τη θεωρία της κοινωνικής αλλαγής.
Ο Μισέλ Βιβιορκά είναι ο γιος εβραϊκής οικογένειας, επιζώντων του Ολοκαυτώματος. Υπήρξε μαθητής του Αλέν Τουρέν και είναι ένας από τους πιο αναγνωρισμένους κοινωνιολόγους και ευρέως γνωστούς διανοούμενους στη Γαλλία και στο εξωτερικό. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.
Μαζί με τον Τουρέν και τον François Dubet, ο Βιβιορκά ανέπτυξε τη μέθοδο της κοινωνιολογικής παρέμβασης (intervention sociologique) και την εφάρμοσε στη μελέτη των μαχητικών κοινωνικών κινημάτων, όπως στο γαλλικό αντιπυρηνικό κίνημα, στις φοιτητικές οργανώσεις αλλά και στη γνωστή Αλληλεγγύη (συνδικάτο της Πολωνίας). Ακολουθώντας την κλασική έννοια του Μαξ Βέμπερ περί ερμηνευτικής κοινωνιολογίας (verstehende Soziologie), η κοινωνιολογική παρέμβαση στοχεύει στην κατανόηση της υποκειμενικής λογικής των δρώντων μέσα σε ένα πλάισιο μεγαλύτερων κοινωνικών συγκρούσεων.
Διετέλεσε πρόεδρος της Παγκόσμιας Κοινωνιολογικής Εταιρείας (International Sociological Association) για την περίοδο 2006-2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γαλλοεβραίοι
Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη Δεκεμβρίου 1903
Η (3η) Κυβέρνηση Γεωργίου Θεοτόκη Δεκεμβρίου 1903 (Δεκέμβριος 1903 - Δεκέμβριος 1904) ανέλαβε την εξουσία μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Ράλλη.
Ο Θεοτόκης κυβέρνησε επί ένα έτος, στηριζόμενος στις ψήφους του κόμματος του Αλέξανδρου Ζαΐμη. Τον Δεκέμβριο του 1904 όταν, με αφορμή την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας, το «Ζαϊμικό» κόμμα απέσυρε την υποστήριξή του και η κυβέρνηση καταψηφίστηκε (104 υπέρ και 114 κατά) και παραιτήθηκε.
Αναφορές
1903 12 Κατηγορία:1904
Πολιορκία της Ρόδου (1480)
Προϊστορία της σύγκρουσης
Αμέσως μετά τη κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης το 1453 ο Μωάμεθ ζήτησε φόρο υποτέλειας από τους Ιππότες της Ρόδου, 2000 χρυσά δουκάτα το χρόνο. Οι Ιππότες αρνήθηκαν κατηγορηματικά και ο Μεγάλος Μάγιστρος των Ιπποτών της Ρόδου, Ζαν ντε Λαστίκ,(Jean Bonpar de Lastic) με γράμματα του προς όλους τους χριστιανούς ηγεμόνες και τον Πάπα, καλούσε σε σταυροφορία για να προστατέψουν τη Ρόδο. Οι Ιππότες άρχισαν από τότε να οργανώνουν την άμυνα του νησιού, να παρακαλούν για μια συμμαχία όλων των χριστιανικών δυνάμεων, να ζητούν οικονομική και υλική υποστήριξη σε όπλα, άντρες και πολεμοφόδια.
Από το 1454 ο τουρκικός στόλος λεηλατούσε τα παράλια της Καρίας, της Κω και της Ρόδου, κάνοντας μεγάλες καταστροφές στις περιουσίες των κατοίκων και για αυτό  το 1456 οι κάτοικοι των γύρω νησιών, των υπαγόμενων στη δικαιοδοσία των Ιπποτών της Ρόδου, ζήτησαν με γράμμα τους από το Μεγάλο Μάγιστρο, Ζακ ντε Μιγύ (Jaques de Milly) να έρθει με τα πλοία του να τους πάρει αφού τα δικά τους εδάφη δεν ήταν ασφαλή πια λόγω των επιδρομών των Τούρκων, των βιαιοτήτων τους και της αρπαγής των παιδιών τους από αυτούς. . Το 1457 ο τουρκικός στόλος αποβιβάζεται στον Αρχάγγελο της Ρόδου, αιχμαλωτίζει τους κατοίκους και στην επιστροφή του λεηλατεί την Κω, τη Νίσυρο, τη Σύρο και τη Χάλκη.
Το 1467, 30 τουρκικές γαλέρες αποβίβασαν στο νησί πολυάριθμα στρατεύματα, αλλά εκδιώχτηκαν γρήγορα από τους Ιππότες που κατέφθαναν από όλη την Ευρώπη για να βοηθήσουν το νησί τους.
Το 1470 όταν ο Μωάμεθ με απώλειες κοντά στους 80.000 άντρες κατέλαβε την Εύβοια και κυρίως τη Χαλκίδα, θύμωσε τόσο με τη βοήθεια που είχαν στείλει οι Ιππότες της Ρόδου (2 γαλέρες) για να βοηθήσουν τους Ενετούς που κατείχαν τότε τη Χαλκίδα αλλά και με τις επιδρομές που έκαναν στα παράλια της Μικράς Ασίας που κήρυξε τον πόλεμο στους Ιππότες.
Το 1477 ο τουρκικός στόλος βγήκε στο Αιγαίο, προσπάθησε να καταλάβει τη Λήμνο και μετά από την αποτυχία αυτή, λεηλάτησε τη Χίο, την Πάτμο, την Τήλο, τη Κέφαλο, τη Κώ, τη Νίσυρο και τη Κάλυμνο, από τις οποίες πήρε και πάρα πολλούς αιχμαλώτους.
Ο Μωάμεθ Β΄ αρχίζει από το 1478 να σχεδιάζει συστηματικά πλέον την κατάληψη της Ρόδου, μαζεύοντας στρατεύματα και πολεμοφόδια, στέλνοντας κατασκόπους να πάρουν όσες περισσότερες πληροφορίες για τον αντίπαλο μπορούν, μελετώντας τα αναλυτικά τοπογραφικά σχέδια της πόλης. Τον Δεκέμβριο του 1479 έστειλε μια ναυτική μοίρα υπό τις διαταγές του βεζίρη του, Μεσίχ Πασά Παλαιολόγο, να κατασκοπεύσει το νησί. Η μοίρα όμως, αφού διώχτηκε από τα νερά της Ρόδου και της Τήλου, άραξε στο κόλπο της Φενίκης να περιμένει και τον υπόλοιπο στόλο. Ο στόλος με 60 πλοία ενώθηκε με τη ναυτική μοίρα της Φενίκης και στις 23 Μαΐου 1480 φάνηκε μπροστά στη Ρόδο.
Η πολιορκία
Η πρώτη κίνηση του τουρκικού στόλου ήταν να αποβιβάσει στρατεύματα στον λόφο του Αγίου Στεφάνου, δυτικά της πόλης, που κατέλαβαν όλη τη γύρω περιοχή. Ο Παλαιολόγος τοποθέτησε τρία μεγάλα πυροβόλα απέναντι από το φρούριο του Αγίου Νικολάου και άρχισαν το συνεχή κανονιοβολισμό μέχρι που στις 9 Ιουνίου, θεωρώντας ότι  είχαν καταστρέψει αρκετά το φρούριο, εφόρμησαν με πρώτους τους  γενίτσαρους, αλλά οι Ιππότες με επικεφαλής τον Μεγάλο Μάγιστρο Πιέρ ντ’ Ωμπυσσόν(Pierre d’ Aubusson) τους αναχαίτισαν και τους οδήγησαν σε υποχώρηση. Την επόμενη μέρα, στις 10 Ιουνίου ο Παλαιολόγος εγκαταλείπει την επίθεση από τη θάλασσα και στήνει 9 πυροβόλα στην Πύλη των Ιταλών, στο τείχος που έκλεινε την Εβραϊκή συνοικία, από τα πιο αδύνατα σημεία των οχυρώσεων γιατί ήταν το πιο παλιό. Αλλά η αποτυχία ακολούθησε και αυτήν την επίθεση και έτσι οι Τούρκοι ξαναγύρισαν στον κανονιοβολισμό του φρουρίου του Αγίου Νικολάου. Οι Τούρκοι ύστερα από ένα αποτυχημένο τέχνασμα έκαναν την μεγάλη έφοδο τους τη νύχτα της 19ης Ιουνίου. Η μάχη κράτησε από τα μεσάνυχτα της 19ης μέχρι το μεσημέρι της 20ής Ιουνίου και στοίχισε τη ζωή σε 2.500 Τούρκους που αναγκάστηκαν πάλι να υποχωρήσουν. Μετά τις απανωτές αποτυχίες, ο Μεζίχ Πασά άρχισε να πετάει με τόξα γράμματα μέσα στη πόλη, στα οποία καλούσε τους Ροδίτες να συνθηκολογήσουν, και ιδιαίτερα τον ελληνικό πληθυσμό στον οποίο υποσχόταν ότι δεν θα πάθαιναν τίποτα οι ζωές και οι περιουσίες τους από τους Τούρκους. Οι Ροδίτες δεν ανταποκρίθηκαν στις υποσχέσεις των Τούρκων και αυτοί συνέχισαν τις επόμενες μέρες με διάφορους τρόπους να παλεύουν για μια συνθηκολόγηση. Στις 28 Ιουλίου οι Τούρκοι ξεκίνησαν τη μεγάλη επίθεση τους σε όλα τα τμήματα του τείχους ταυτόχρονα. Τελικά, οι Τούρκοι που πρώτοι είχαν καταλάβει το τείχος της συνοικίας των Εβραίων άρχισαν να υποχωρούν και βλέποντας τους και οι υπόλοιποι στρατιώτες άρχισαν να κάνουν το ίδιο με αποτέλεσμα να υπάρξει άτακτη υποχώρηση, οι Ροδίτες να εφορμήσουν για να σκοτώσουν και να καταδιώξουν τους Τούρκους σκοτώνοντας πολλούς. Οι Τούρκοι είχαν χάσει 9000 άντρες και είχαν 15000 αιχμαλώτους οπότε έλυσαν τη πολιορκία και στις 18 Αυγούστου απομακρύνθηκαν από το νησί.
Ινδική Ασπίδα
Μετά τη σταθεροποίηση της βάσης της ινδικής τράπεζας κατά την διάρκεια του Πρωτεροζωικού Αιώνα (πριν 570 εκατομμύρια χρόνια) η εξέλιξη που ακολούθησε, σύμφωνα πάντα με τις έρευνες και παρατηρήσεις των γεωλόγων, προσδιορίσθηκε από έξι βασικές στρωματογραφικές σειρές, όπως αυτές αποκαλύπτονται δημιουργώντας τα πετρώματα της ομάδας Κούνταπα, όπως και τα πετρώματα των σειρών Βίντγια, της Γκοτβάνα (ιζήματα), του μεσοζωικού αιώνα, του παλαιογενούς και του νεογενούς.
Πολιορκία της Ρόδου (1480)
Η πολιορκία
Ο Σουλτάνος απάλλαξε τον Μεζίχ Πασά Παλαιολόγο από τα καθήκοντα του, θεωρώντας τον υπεύθυνο για την ήττα και τον υποβίβασε σε διοικητή της επαρχίας της Καλλίπολης.
Ινδική Ασπίδα
Συγκεκριμένα η βάση της Ινδικής τράπεζας, δηλαδή η μέσο βόρεια πλευρά της Ινδικής χερσονήσου όπως φαίνεται σήμερα, αποτελείται από πέντε περιοχές πτυχώσεων που γεω-συγκλίνουν στην ασιατική ήπειρο, και οι οποίες οριοθετούν την ασπίδα προς βορρά, ενώ προς νότο οριοθετείται από την υφιστάμενη σημερινή ακτογραμμή. Οι πτυχώσεις αυτές, ξεκινώντας από την αρχαιότερη προς την νεότερη είναι:
Πολιορκία της Ρόδου (1480)
Η πολιορκία
Στις αρχές του 1481, τέθηκε ο ίδιος προσωπικά, επικεφαλής ενός στρατού 300000 αντρών που ξεκινούσε δια ξηράς να κατακτήσει τη Ρόδο, τη Συρία και την Αίγυπτο αλλά ο θάνατος του σταμάτησε την εκστρατεία οριστικά.
Ινδική Ασπίδα
Πηγές
Κατηγορία:Γεωλογία της Ινδίας Κατηγορία:Γεωλογικοί σχηματισμοί
Πολιορκία της Ρόδου (1480)
Πηγές
Κατηγορία:Ιπποτοκρατία στη Ρόδο Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Πολιορκίες
Solitude Aeturnus
Οι Solitude Aeturnus είναι αμερικανικό doom metal συγκρότημα, το οποίο δημιουργήθηκε στο Άρλινγκτον του Τέξας το 1987, από τον κιθαρίστα Τζον Πέρεζ.
Βιογραφία
Η αρχική ονομασία του συγκροτήματος ήταν Solitude και τη σύνθεσή τους συμπλήρωναν ο μπασίστας Κρις Χάρντιν, ο κιθαρίστας Τομ Μαρτίνεζ, ο τραγουδιστής Κρις Γκέιμπχαρντ και ο ντράμερ Μπραντ Κέιν. Η πρώτη τους ηχογράφηση ήλθε τον Ιανουάριο του 1988 με το ντέμο "And Justice for All...", το οποίο επανεκδόθηκε σε μορφή δίσκου βινυλίου από την "Doomed Planet" το 2000.
Μετά την αλλαγή του ντράμερ με τον Λάιλ Στίντχαμ και του τραγουδιστή με τον Ρόμπερτ Λόου, ηχογράφησαν το ντέμο με το κομμάτι "Mirror of Sorrow", το 1988. Το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Solitude Aeturnus και τη θέση του Μαρτίνεζ πήρε ο Έντγκαρ Ριβέρα, ηχογραφώντας μαζί τους ένα ακόμη ντέμο με τα κομμάτια "Opaque Divinity" και "Mirror of Sorrow".
Ο Στίντχαμ ανέλαβε το μπάσο και ο Τζον Κόβινγκτον τα τύμπανα για τον δίσκο "Into the Depths of Sorrow", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1991 μέσω της "Roadracer Records". Το άλμπουμ φανέρωσε τις έντονες επιρροές του συγκροτήματος από τους Black Sabbath, σε συνδυασμό με επική θεματολογία. Αρχικά, οι Solitude Aeternus είχαν υπογράψει στην "King Classic Records" για την κυκλοφορία του δίσκου, ο οποίος ήταν έτοιμος από το 1990, αλλά προβλήματα με τη δισκογραφική εταιρεία τους ανάγκασαν να αναβάλλουν την έκδοσή του. Η αρχική μίξη δεν ικανοποίησε το συγκρότημα, με αποτέλεσμα μία δεύτερη στα "Sound Logic Studios", ενώ είχαν υπογράψει στη "Roadracer", αρχική μορφή της "Roadrunner".
Το δεύτερό τους άλμπουμ με τίτλο "Beyond the Crimson Horizon" ηχογραφήθηκε τον Μάρτιο του 1992 και κυκλοφόρησε πέντε μήνες αργότερα, με το συγκρότημα να περιοδεύει για την προώθηση του στη Βόρεια Αμερική ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Killers του Πολ Ντι Άνο.
Το συγκρότημα υπέγραψε στην "Pavement Records" για την κυκλοφορία του τρίτου τους δίσκου με τίτλο "Through the Darkest Hour", ο οποίος εκδόθηκε στη Μεγάλη Βρετανία μέσω της "Bulletproof". Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 1994 στα "Rhythm Studios" του Μπίντφορντ ον Έιβον στο Γουόρικσερ της Αγγλίας. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, οι Solitude Aeternus άνοιγαν τις εμφανίσεις των Mercyful Fate στην Αμερική και των Revelation στην Ευρώπη.
Τον Απρίλιο του 1996, επέστρεψαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του "Downfall" στα "Regal Studios" του Ντάλας. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στα τέλη Ιουλίου του ίδιου έτους μέσω της "Massacre Records", αλλά στην Ευρώπη εκδόθηκε με διαφορετικό εξώφυλλο λόγω του ότι η εταιρεία τους θεωρούσε ότι η αρχική εικόνα ήταν πολύ σκοτεινή. Το 1997, περιόδευσαν μαζί με τους Morgana Lefay, πριν την αποχώρηση του Στίντχαμ και την αντικατάσταση του από τον Στιβ Μοσελέι.
Το "Adagio" του 1998 ηχογραφήθηκε στα "Rhythm Studios" του Μπίντφορντ σε συμπαραγωγή του Πολ Τζόνστον με το συγκρότημα, με τη διασκευή τους στο "Heaven and Hell" των Black Sabbath να κλείνει τον δίσκο. Την ίδια χρονιά, διασκεύασαν το "No More Tears" του Ozzy Osbourne για τη συλλογή προς τιμή του με τίτλο "Legend Of A Madman: A Tribute".
Οι Solitude Aeternus ξεκίνησαν τον σχεδιασμό του επόμενου τους άλμπουμ το 2002, έχοντας πλέον μείνει ως κουαρτέτο μετά την αποχώρηση του Έντγκαρ Ριβέρα. Τον Ιανουάριο του 2004, επανεκδόθηκε το "Into the Depths of Sorrow", με επιπλέον κομμάτια τις ντέμο εκτελέσεις των "Opaque Divinity", "Transcending Sentinels" και "Mirror Of Sorrow". Στα τέλη της χρονιάς, ο Λόου υποβλήθηκε σε εγχείρηση με σκοπό την αφαίρεση της χοληδόχου κύστης του.
Τα τύμπανα του συγκροτήματος ανέλαβε ο Στιβ Νίκολς και το μπάσο ο Τζέιμς Μάρτιν και το καλοκαίρι του 2006 ηχογράφησαν το άλμπουμ "Alone", το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Λίγους μήνες νωρίτερα, είχαν περιόδευσει στην Ελλάδα και τη Γερμανία.
Στις αρχές του 2007, ο Λόου εντάχθηκε στους Candlemass, ενώ οι Solitude Aeternus κυκλοφόρησαν το βίντεο "Hour of Despair", ηχογραφημένο στις 12 Φεβρουαρίου 2007 στη Βαρσοβία. Η συγκεκριμένη συναυλία εκδόθηκε στον ομώνυμο δίσκο δύο χρόνια αργότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά doom metal συγκροτήματα Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από το Τέξας
Ζωόφυτα
Τα ζωόφυτα που οφείλουν το όνομά τους στην ομοιότητα της μορφής τους προς τα φυτά, διέσπασε το 1847 ο Λόυκαρτ και σχημάτισε δύο συνομοταξίες: τα κοιλεντερωτά και τα εχινόδερμα. Στη συνέχεια το 1888 ο Χάτσεκ χώρισε τα κοιλεντερωτά σε τρεις επιμέρους συνομοταξίες, τα ποροφόρα, τα κνιδόζωα και τα κτενοφόρα.
Πηγές
Κατηγορία:Ζωολογία
Ζώνη του Αλατιού
Το αλάτι στους δρόμους είναι συχνή αιτία της διάβρωσης των μερών του αυτοκινήτου, και τα αυτοκίνητα στη ζώνη του αλατιού συχνά υφίστανται πιο ταχεία οξείδωση από ότι σε άλλα μέρη της χώρας. Οι κατασκευαστικές ανακλήσεις λόγω θεμάτων διάβρωσης συχνά στοχεύουν μόνο σε οχήματα που λειτουργούν στις πολιτείες της ζώνης του αλατιού.
Αναφορές
Κατηγορία:Ζώνες των ΗΠΑ
Ρόμαν Β΄ Ιγκόρεβιτς
Ο Ρόμαν Β΄ Ιγκόρεβιτς, ρωσ. Роман ΙΙ Ігорович (1177/9 - Σεπτέμβριος 1211) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Ζβενίγκοροντ (1206-08, 10-11) και της Γαλικίας (1208, 08-09).
Βιογραφία
Αδελφοί του ήταν ο Βλαντίμιρ Γ΄ πρίγκιπας τού Πουτίβλ & της Γαλικίας και ο Σβιατοσλάβ Β΄ πρίγκιπας τού Περεμίσλ & τού Βολοντιμίρ-Βολίνσκι.
Έγινε πρίγκιπας του Ζβενίγκοροντ (1206-08, 10-11) και της Γαλικίας (1208, 08-09). Απεβίωσε 33 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Δημήτριος Κυτέας
Ο Δημήτριος Κυτέας (γεν. Αθήνα, 21 Νοεμβρίου 1954), συνταξιούχος Καθηγητής Φυσικής Αγωγής και εν ενεργεία εθνικός προπονητής, υπήρξε επί σειρά ετών πρωταθλητής Ελλάδος και Βαλκανίων στο άλμα επί κοντώ, με συμμετοχές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μόντρεαλ σαν αθλητής και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου και Ρίο ντε Τζανέιρο σαν προπονητής, σε Πανευρωπαϊκούς Αγώνες και Διεθνείς Συναντήσεις.
Είναι ο πρώτος έφηβος στα Βαλκάνια που πέρασε τα 5.00 μ. Το ατομικό του ρεκόρ είναι 5.32μ. από το 1975. Το 1976 με τη συμμετοχή του στο Μόντρεαλ, έγινε ολυμπιακός αθλητής.
Βιογραφία
Ο Δημήτριος Κυτέας, γεννημένος στην Αθήνα, ασχολήθηκε από μικρή ηλικία με τον αθλητισμό. Σε ηλικία 14 ετών εγγράφηκε στα μητρώα του ΣΕΓΑΣ (02 Οκτωβρίου 1968) με αριθμό δελτίου 62033. Είναι πτυχιούχος Καθηγητής Φυσικής Αγωγής Ε.Α.Σ.Α. Αθηνών τεταρτοετούς φοιτήσεως (ισοτιμία Πτυχίου Τ.Ε.Φ.Α.Α. Αθηνών) με ειδικότητα «Κλασικός Αθλητισμός». Είναι  νυμφευμένος από το 1982 και έχει δύο παιδιά.
Ως προπονητής στο άλμα επί κοντώ
Μέχρι και σήμερα είναι Ομοσπονδιακός Προπονητής στο αγώνισμα του Άλματος επί Κοντώ με πλούσιο και παραγωγικό έργο. Υπήρξε Προπονητής του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου (Π.Α.Ο.), Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου (Π.Γ.Σ.) και συνεργάτης Προπονητής της Qatar Association of Athletics Federation. Οι αθλητές που έχει αναδείξει σε όλη την προπονητική του πορεία είναι οι: Κωνσταντίνος Φιλιππίδης, Νικόλαος Συντιχάκης, Κωνσταντίνος Τσαταλός, Ανδρέας Θεοχαράτος, Χρήστος Μιλάνος, Κωνσταντίνος Καραμουσαλής, Ανδρέας Σκολίδης, Σταύρος Τσίτουρας, Δημήτρης Καραγιάννης, Παναγιώτης Λάσκαρης, και πλήθος άλλων αθλητών και αθλητριών με διακρίσεις σε πανελλήνιο επίπεδο.
Η πλέον χαρακτηριστική επιτυχία του αποτελεί η ανάδειξη του αθλητή Κωνσταντίνου Φιλιππίδη σε Παγκόσμιο Πρωταθλητή Κλειστού Στίβου στο Σόποτ Πολωνίας το 2014 (Χρυσό μετάλλιο), η δεύτερη θέση στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες κλειστού στίβου στο Βελιγράδι το 2017 (Ασημένιο μετάλλιο), η δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Φοιτητικό Πρωτάθλημα στη Σμύρνη το 2005 (Ασημένιο μετάλλιο) , η πρώτη θέση στους Μεσογειακούς Αγώνες στην Αλμερία το 2005 (Χρυσό μετάλλιο), καθώς και οι συμμετοχές του στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Λονδίνο το 2012 και στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 2016 καταλαμβάνοντας την 6η θέση και στους δύο αγώνες, και στο Τόκυο το 2021 με επίδοση 5.50μ στους προκριματικούς αγώνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος επί κοντώ Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές στίβου ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές στίβου Πανελληνίου Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1979 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1983 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
NGC 7513
Ο NGC 7513 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας που βρίσκεται στον αστερισμό Γλύπτη. Απέχει περίπου 62.5 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και η διάμετρός του εκτιμάται πως είναι 75 χιλιάδες χρόνια. Ανακαλύφθηκε από τον Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth) στις 24 Σεπτεμβρίου 1864. Στον πυρήνα του έχει ανακαλυφθεί μεγάλο αστρικό σμήνος, μάζας έως και 107.0 ηλιακών μαζών. Γύρω από τον πυρήνα υπάρχει ανομοιόμορφα κατανεμημένη σκόνη. Ο NGC 7513 ανήκει επίσης στην ομάδα γαλαξιών NGC 7507.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Γλύπτης (αστερισμός) 7513 70714
Μιχαήλ Σαλτικόφ-Σεντρίν
Ο Μιχαήλ Γεβγκράφοβιτς Σαλτικόφ-Σεντρίν (Михаи́л Евгра́фович Салтыко́в-Щедри́н, πραγματικό επώνυμο Σαλτικόφ, ψευδώνυμο Νικολάι Σεντρίν, 27 Ιανουαρίου 1826 - 10 Μαΐου 1889) ήταν ο μεγαλύτερος σατιρικός συγγραφέας της Ρωσίας του 19ου αιώνα.
Το 1848, εξ αιτίας των επαναστατικών απόψεων που εμφανίζονταν στο διήγημά του Μια μπερδεμένη υπόθεση εξορίστηκε για οκτώ χρόνια σε μια μακρινή επαρχία. Όταν επέστρεψε διορίστηκε στο υπουργείο Εσωτερικών, απολύθηκε όμως σε λίγα χρόνια γιατί συνέχισε να γράφει ανατρεπτικά έργα με αποκορύφωμα την Οικογένεια Γκολοβλιόφ, ζοφερή εικόνα παρακμής μιας τυπικής ρωσικής οικογένειας γαιοκτημόνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ρώσοι δοκιμιογράφοι
Περιτονίτιδα
Περιτονίτιδα είναι μια φλεγμονή του περιτοναίου, του λεπτού ιστού που ενώνει το έσω τοίχωμα της κοιλιάς και καλύπτει τα περισσότερα κοιλιακά όργανα. Η περιτονίτιδα μπορεί να είναι τοπική είτε γενικευμένη, και μπορεί να προκληθεί από κάποια λοίμωξη (συχνά λόγω ρήξης κοίλου σπλάχνου που συμβαίνει σε κοιλιακό τραύμα ή σκωληκοειδίτιδα ή από μη λοιμώδεις παράγοντες. Το περιτόναιο μπορεί να ερεθιστεί από ελεύθερη ροή εντός της κοιλιάς:
Συμπτώματα
-Αυξανόμενος κοιλιακός πόνος
-Ναυτία και έμετος
-Αδυναμία αποβολής κοπράνων ή αερίων
-Πυρετός
-Χαμηλή πίεση
-Δίψα
Αντιμετώπιση
Επειδή η περιτονίτιδα είναι επείγουσα κατάσταση, αντιμετωπίζεται συνήθως με χειρουργείο, είτε για να αφαιρεθεί η αιτία του προβλήματος, όπως η ρήξη της σκωληκοειδούς απόφυσης, είτε για να διορθωθεί κάποιο τραύμα, όπως η διάτρηση στο στομάχι ή στο έντερο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά
Ηρακλής Κοκκινίδης
Ο Ηρακλής Κοκκινίδης ήταν Κρητικός οπλαρχηγός της επαρχίας Μαλεβιζίου- Τεμένους. Διακρίθηκε στην Κρητική Επανάσταση του 1866 και σκοτώθηκε το 1868. Η φήμη του ως αγωνιστή ξεπέρασε τα κρητικά σύνορα. Ιστορίες αναφορικά με τη ζωή και το τραγικό του τέλος παραδίδονται ακόμα από γενιά σε γενιά σε ολόκληρη την Κρήτη.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Κεραμούτσι, ένα χωριό που ανήκει σήμερα στο Δήμο Τυλίσου. Ήταν γιος του Νικολάου Κοκκινίδη και της γυναίκας του, που καταγόταν από τα Καρδουλιανά Πεδιάδος. Η οικογένειά του είχε καταγωγή από την Κράνα Μυλοποτάμου. Για λόγους που δεν είναι γνωστοί, εγκαταστάθηκαν στο Κεραμούτσι του Μαλεβιζίου. Ο πατέρας του Ηρακλή άλλαξε το επώνυμό του από Κόκκινος (από το κόκκινο πρόσωπο που είχαν όλα τα μέλη της οικογένειας) σε Κοκκινίδης, σε ηλικία 12 ετών, οπότε και πήγε στην Αθήνα. Έπειτα από την επιστροφή του στην Κρήτη δημιούργησε μεγάλη περιουσία, την οποία διέθεσε κατά το μεγαλύτερο μέρος για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Ο ίδιος ήταν υπολοχαγός και πολέμησε στο Μαλεβίζι, στο πλευρό του Κόρακα.
Κάθοδος στον αγώνα
Ο έφηβος Ηρακλής αφοσιώθηκε στον αγώνα για την απελευθέρωση από τους Τούρκους, μαζί με τον αδερφό του, Μανόλη. Τον Αύγουστο του 1866 σε επαναστατική συγκέντρωση στον Άγιο Μύρωνα, συγκροτήθηκε ο Ιερός Λόχος, που αποτελούνταν από 400 αγωνιστές και ανατέθηκε η αρχηγία στον Παύλο Ντεντιδάκη. Ακολούθησε η επίσημη κήρυξη της Κρητικής επανάστασης. Αρχικά οι Τούρκοι φάνηκαν να έχουν επιτυχίες, στη συνέχεια όμως ο Λεωνίδας Πετροπουλάκης συντόνισε το στρατό και πέτυχαν νίκες. Τον Ιανουάριο του 1867 ο αρχηγός των επαρχιών Μαλεβιζίου και Τεμένους Παύλος Ντεντιδάκης έδινε συνεχείς μάχες στο Τέμενος και στο Μαλεβίζι. Οι σκληρότερες ήταν στην Τύλισσο, στις 15 Ιανουαρίου και στον Καμαριώτη, την επόμενη ημέρα, κατά την οποία σκοτώθηκαν 16 αγωνιστές. Ο ίδιος ο Ντεντιδάκης τραυματίστηκε στο μηρό και πέθανε σε νοσοκομείο στην Κράνα Μυλοποτάμου, στα 38 του χρόνια. Στην ίδια μάχη σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν περίπου 600 Τούρκοι.
Οπλαρχηγός
Τον αποβιώσαντα Ντεντιδάκη διαδέχθηκε στην αρχηγία ο νεαρός Ηρακλής. Πολύ σύντομα διακρίθηκε για τη στρατηγική του ευφυία αλλά και τον ηρωισμό του, που φάνηκαν κυρίως κατά την πολυήμερη μάχη στο Οροπέδιο Λασιθίου. Το δημοτικό τραγούδι αναφέρει ότι "Ηράκλης ονομάζεται και Ηρακλ' έχει χάρη/ μασσεί και σπα τα σίδηρα, σαν άγριο λιοντάρι...", υμνώντας τις αρετές του Κοκκινίδη. Τον Ιούλιο του 1867 οι επαναστάτες, ενθαρρυμένοι από τις νίκες τους, αποφάσισαν να κτυπήσουν τους Τούρκους στα περίχωρα του Ηρακλείου. Το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, ο παράτολμος Ηρακλής επιτέθηκε στον Άγιο Μύρωνα και πέτυχε να φύγουν οι Τούρκοι από την Πυργού. Εκεί τραυματίστηκε από σφαίρα και δεν εγκατέλειψε τη μάχη. Στη μάχη ηττήθηκαν οι Τούρκοι και ο οπλαρχηγός οδηγήθηκε στο Σάρχο και έπειτα στο ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονα στο Φόδελε, όπου του περιποιήθηκαν τα τραυματά του. Την ίδια στιγμή, ο υποπρόξενος της Ελλάδας στο Ηράκλειο αναφέρει την είδηση στο Χαρίλαο Τρικούπη, σε έγγραφο με ημερομηνία 11 Δεκεμβρίου 1867. Επίσης, ο Τύπος έγραφε συνεχώς για τον γενναίο Κρητικό και όταν ανέρρωσε, δέχθηκε επίσκεψη από την Προσωρινή Κυβέρνηση της Κρήτης και τους Κρητικούς της Αθήνας.
Τραγικός θάνατος
Ο τραυματισμός του Ηρακλή Κοκκινίδη ενίσχυσε την τόλμη του και τη φήμη του. Πληροφορούμενος ότι οι Τούρκοι είχαν βγει από το Ηράκλειο και στρατοπέδευσαν στο Γάζι, βάδισε εναντίον τους με 150 πεζούς και 15 ιππείς. Ο Γενικός Αρχηγός, Μιχαήλ Κόρακας τον απέτρεψε από το να προβεί σε μια τέτοια επίθεση, καθώς ο εχθρός ήταν ανώτερος αριθμητικά. Ο Ηρακλής όμως κατέβηκε στο Γάζι με τους ολιγάριθμους άνδρες του και στις 2 Μαρτίου του 1868, ημέρα Σάββατο, επιτέθηκε εναντίον των Τούρκων, στη Γαζανή Καμάρα. Οι εθελοντές του και οι Κρητικοί κινήθηκαν να πλήξουν τους Τούρκους και ο Ηρακλής, ασυγκράτητος, όρμησε επάνω τους καβάλα στο άλογό του. Χτυπήθηκε από σφαίρα και έπεσε νεκρός. Μια άλλη περιγραφή αναφέρει ότι ο Κοκκινίδης έτρεψε σε φυγή τους Τούρκους, οι οποίοι κρύφτηκαν κάτω από τη Γαζανή Καμάρα και ο οπλαρχηγός νόμισε ότι είχαν φύγει, οπότε κινήθηκε να αποχωρήσει. Τότε οι Τούρκοι τον χτύπησαν άπό ασφαλή απόσταση και οδηγήθηκε τραυματισμένος στο πεδίο της μάχης. Εκεί σκοτώθηκε από άλλους Τούρκους, οι οποίοι στη συνέχεια τον αποκεφάλισαν και μετέφεραν θριαμβευτικά το κεφάλι του στο Ηράκλειο. Το μακάβριο θέαμα έμεινε για τρεις ημέρες στην Πόρτα Χανίων και έπειτα ρίχτηκε σε πηγάδι. Άλλες πηγές λένε ότι το κεφάλι ρίχτηκε σε πηγάδι από κάποιον Τούρκο, φίλο της οικογένειας και στη συνέχεια τάφηκε στη Μονή Σαββαθιανών. Εκεί πήγε και τις κατακρεουργημένες σάρκες του πολεμιστή ο πατέρας του, όπου και τις έθαψε. Σήμερα ο τάφος του οπλαρχηγού βρίσκεται στη Μονή αυτή. Έπειτα από το θάνατο του Ηρακλή, τον διαδέχθηκε στην αρχηγία ο γαμπρός του, Μιχαήλ Καλημεράκης. Αυτός και οι άνδρες του εκδικήθηκαν το θάνατο του προκατόχου του, με μεγάλη νίκη (με σχέδιο του καπετάν Κόρακα) επί των Τούρκων στη Γαζανή Καμάρα, στις 22 Μαρτίου. Οι Οθωμανοί υπέστησαν ανυπολόγιστες απώλειες και πολλοί από αυτούς πνίγηκαν στον Γαζανό ποταμό.
Τιμές
Είκοσι δύο ημέρες μετά το θάνατό του, ο Ηρακλής Κοκκινίδης τιμήθηκε από τους συγχρόνους του. Εκφωνήθηκε λόγος στο ναό της Μητρόπολης Αθηνών, κατά την τέλεση του μνημοσύνου του, από τον καθηγητή Ν.Ι. Σαρίπολο (1817- 1887). Παρόμοιος λόγος εκφωνήθηκε και σε άλλο μνημόσυνο στην Ερμούπολη, την ίδια χρονιά. Ο αγωνιστής τιμήθηκε όμως και από τις επόμενες γενιές. Με αφορμή τη συμπλήρωση 133 ετών από το θάνατό του, ο Δήμος Γαζίου ανέγειρε μνημείο στο σημείο όπου βρήκε το θάνατο και έδωσε το όνομά του στον κόμβο Γαζίου και στη λεωφόρο που φθάνει από το Γάζι ως τη διακλάδωση προς τον Αλμυρό ποταμό. Εξάλλου, στη γενέτειρα του οπλαρχηγού, το Κεραμούτσι, ανεγέρθηκε επίσης μνημείο και δόθηκε το όνομα του Κοκκινίδη στην κεντρική πλατεία του οικισμού.
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αγωνιστές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Κρητικοί οπλαρχηγοί
Μεθυλενοφωσφίνη
Η μεθυλενοφωσφίνη (αγγλικά: methylenephosphine) είναι οργανική χημική ένωση, με μοριακό τύπο CH3P, αν και αποδίδεται συχνά και με τον ημισυντακτικό της τύπο CH2=PH. Είναι το απλούστερο φωσφαλκένιο και το φωσφορούχο «ανάλογο» της μεθανιμίνης. Μπορεί να θεωρηθεί ότι προέρχεται από τη «μητρική» ένωση «φωσφίνη» (PH3), με αντικατάσταση δύο (2) ατόμων υδρογόνου της τελευταίας από μεθυλιδένιο (CH2=). Ομοίως, βέβαια, μπορεί να θεωρηθεί ότι προέρχεται από το μεθάνιο, με αντικατάσταση δύο (2) ατόμων υδρογόνου του τελευταίου από φωσφυλιδένιο (=PH).
Παραγωγή
Η ένωση μπορεί να παραχθεί με αντίδραση 1,2-απόσπασης υδραλογόνου από αλομεθυλοφωσφίνη (CH3PHX) ή από (αλομεθυλο)φωσφίνη (XCH2PH2). Συνήθως χρησιμοποιείται χλωρομεθυλοφωσφίνη (ClCH2PH2). Η ένωση είναι ασταθής, οπότε παράγεται είτε για άμεση ανίχνευση (ή άλλου είδους άμεση έρευνα) είτε για άμεση χρήση in situ. Π.χ.:
Χημικές ιδιότητες
Η ένωση συνδυάζει τις ιδιότητες φωσφίνης με τις ιδιότητες αλκενίου, αφού περιέχει διπλό δεσμό και ο φωσφόρος έχει παραπλήσια ηλεκτραρνητικότητα σε σύγκριση με τον άνθρακα. Δίνει, λοιπόν, αντιδράσεις προσθήκης, συνήθως κατά την έννοια CH2δ-=PHδ+, δηλαδή αντίθετα από την ανάλογη μεθανιμίνη, που δίνουν αντιδράσεις προσθήκης κατά την έννοια CH2δ+=ΝΗδ-.
Οδός των φιλοσόφων (Χαϊδελβέργη)
thumb|250px|Άποψη του δρόμου Η οδός των φιλοσόφων είναι δρόμος στην Χαϊδελβέργη. Ξεκινάει από το κέντρο της πόλης, ανεβαίνει το βουνό και φτάνει στον πύργο. Η επονομασία του ανάγεται στους φιλόλογους φοιτητές του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, που αναζητούσαν απόμακρα μέρη για να πεζοπορήσουν και να φιλοσοφήσουν. Στις ημέρες μας είναι αξιοθέατο με παγκόσμια φήμη.
Μεθυλενοφωσφίνη
Χημικές ιδιότητες
Επίσης, ως φωσφίνη έχει την τάση να οξειδώνεται, συνήθως αποσπώντας άτομα οξυγόνου ή θείου, από διάφορες ενώσεις των τελευταίων.
Ζώνη του Ήλιου
Η Ζώνη του Ήλιου είναι μια ευρύτερη περιοχή των νότιων ΗΠΑ, που γενικά θεωρείται ότι απλώνεται κατά πλάτος των Νότιων και Νοτιοδυτικών Πολιτειών. Ένα γενικό όριο της περιοχής αυτής είναι ο χώρος νότια του 37ου ή του 38ου παραλλήλου, βόρειο γεωγραφικό πλάτος.
Μεθυλενοφωσφίνη
Προσθήκη ύδατος
Η μεθυλενοφωσφίνη δίνει αντιδράσεις (έμμεσης) προσθήκης ύδατος. Παράγεται μεθυλοφωσφανόλη (CH3PHOH):
Οδός των φιλοσόφων (Χαϊδελβέργη)
Κατηγορία:Μεταφορές στη Γερμανία Κατηγορία:Χαϊδελβέργη
Μεθυλενοφωσφίνη
Προσθήκη υπαλογονώδους οξέος
και όπου
Προσθήκη υδραλογόνου
Η μεθυλενοφωσφίνη δίνει αντιδράσεις προσθήκης υδραλογόνου (HX). Παράγεται αλομεθυλυλοφωσφίνη (CH3PHX):
Προσθήκη αμμωνίας και αμινών
Η μεθυλενοφωσφίνη δίνει αντιδράσεις προσθήκης αμμωνίας (NH3). Παράγεται μεθυλοφωσφαναμίνη (CH3PHNH2):
Αν χρησιμοποιηθεί πρωτοταγής αμίνη (RNH2), αντί αμμωνίας παράγεται Ν-αλκυλο-P-μεθυλοφωσφαναμίνη (CH3PHNHR):
Αν χρησιμοποιηθεί δευτεροταγής αμίνη (R2NH, όπου τα R δεν είναι απαραίτητα ίδια), αντί αμμωνίας παράγεται Ν,N-διαλκυλο-P-μεθυλοφωσφαναμίνη (CH3PHNR2):
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Οργανικές φωσφίνες Κατηγορία:C1 Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Ζώνη του Ήλιου
Η Ζώνη του Ήλιου έχει δεχτεί σημαντική αύξηση πληθυσμού στις πρόσφατες δεκαετίες, εφοδιασμένος από ήπιους χειμώνες· ένα κύμα σε συνταξιοδοτούμενους baby boomers  που μεταναστεύουν τοπικά· καθώς και η εισροή μεταναστών, και νόμιμων και παρανόμων. Επίσης, κατά τις περισσότερες παρελθοντικές δεκαετίες, ο κλιματισμός έχει κάνει ευκολότερο για τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν την ζέστη σε τμήματα κατά την διάρκεια του καλοκαιριού.
Επισκόπηση
Η Ζώνη του Ήλιου είναι γνωστή ως η νοτιότερη βαθμίδα των ΗΠΑ, και περιλαμβάνει τις ακόλουθες πολιτείες της Αλαμπάμα, της Αριζόνα, της Φλόριντα, της Τζόρτζια, της Λουιζιάνα, του Αρκάνσας, του Κολοράντο, της Γιούτα, του Μισισίπι, της Οκλαχόμα, της Νεβάδα, του Νέου Μεξικού, του Τενεσσί, του Τέξας, της Βόρειας Καρολίνας, της Νότιας Καρολίνας, και εκτείνεται τόσο βόρεια όσο είναι η Βιρτζίνια. Η Ζώνη της Βίβλου καταλαμβάνει πολύ από τον ίδιο γεωγραφικό τόπο της Ζώνης του Ήλιου, με εξαίρεση τα νοτιοδυτικά.
Αναφορές
Κατηγορία:Ζώνες των ΗΠΑ
Κωνσταντίνος Σιδέρης
Ο Κωνσταντίνος Σιδέρης ή καπετάν Τσίτσος ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από την Κοζάνη.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κωνσταντίνος Σιδέρης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στην Κοζάνη. Έδρασε καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού αγώνα, ως οπλαρχηγός ομάδας, εναντίον των Βουλγάρων κομιτατζήδων και των Οθωμανικών στρατιωτικών σωμάτων, στην ευρύτερη περιοχή της Κοζάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Άνοιγμα Αμάρ
Το Άνοιγμα Αμάρ (Amar Opening) είναι ένα αντισυμβατικό σκακιστικό άνοιγμα όπου τα λευκά ξεκινούν προωθώντας τον ίππο του βασιλιά στο τετράγωνο θ3, δηλαδή παίζουν ως αρχική κίνηση την 1.Ιθ3 (σε αλγεβρική σημειογραφία).
Ονομασία
Το άνοιγμα Αμάρ πήρε το όνομά του από τον ερασιτέχνη σκακιστή Σαρλ Αμάρ που έπαιζε το άνοιγμα αυτό στη δεκαετία του 1930 στο Παρίσι. Μερικές φορές είναι γνωστό ως Άνοιγμα αμμωνίας (Ammonia Opening), διότι ο χημικός τύπος της αμμωνίας συμβολίζεται με NH3. Πιθανότατα η ονομασία του ανοίγματος ως Αμάρ, δόθηκε από τον Ξαβιέ Ταρτακόβερ που χρησιμοποιούσε και τα δύο παραπάνω ονόματα για το συγκεκριμένο άνοιγμα, αν και ο σκακιστικός συγγραφέας Τιμ Χάρντινγκ πρότεινε χαριτολογώντας ότι το "Amar" είναι ακρωνύμιο της φράσης "Absolutely mad and ridiculous", που σημαίνει "Απολύτως τρελό και γελοίο", με το ίδιο σκεπτικό αναφέρεται και ως Άνοιγμα του μεθυσμένου ίππου (Drunken Knight Opening). Επίσης, λόγω του ότι ο Σαρλ Αμάρ ήταν Παριζιάνος, το άνοιγμα αναφέρεται μερικές φορές και ως Παριζιάνικο άνοιγμα (Paris Opening).
Προβληματισμοί
Θεωρείται ανορθόδοξο άνοιγμα, για αυτό κατατάχθηκε στον αντίστοιχο κωδικό A00 στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων.
Όπως και στο Άνοιγμα Ντάρκιν, τα λευκά αναπτύσσουν έναν ίππο τους σε κάποια ακριανό τετράγωνο της σκακιέρας χωρίς να έχουν ιδιαίτερους λόγους για να πράξουν κάτι τέτοιο, έτσι μια τέτοια εξέλιξη είναι αρκετά δύσκολη (μία από τις παροιμίες του Ζίγκμπερτ Τάρρας είναι «Ένας ίππος επί του χείλους είναι αμυδρός"). Παρ' όλα αυτά, η ανάπτυξη του ίππου του βασιλιά προετοιμάζει ροκέ στην πτέρυγα του βασιλιά, και ως εκ τούτου η 1.Ιθ3 είναι αρκετά πιο συχνή κίνηση από την 1.Ια3.
Η πιο κοινή απάντηση των μαύρων είναι η 1...δ5 που απειλεί με 2...Α:θ3, καταστρέφοντας την δομή των πιονιών στην πτέρυγα του λευκού βασιλιά. Τα λευκά, για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο, συνήθως παίζουν 2.η3 και στη συνέχεια τα μαύρα μπορούν να διεκδικήσουν το κέντρο με 2...ε5.
Παριζιάνικο γκαμπί
Η πιο γνωστή επώνυμη βαριάντα του ανοίγματος Αμάρ ονομάζεται Παριζιάνικο γκαμπί (Paris Gambit):
Στο γκαμπί αυτό τα λευκά δίνουν υλικό, αλλά επιτρέπουν στα μαύρα και μια σταθερή υπεροχή στο κέντρο. Ως εκ τούτου, το γκαμπί αυτό θεωρείται αμφίβολο. Η μοναδική επώνυμη υποβαριάντα στο Παριζιάνικο γκαμπί είναι το Μεγάλο γκαμπί (Grant Gambit):
Αυτή η υποβαριάντα παίχτηκε για πρώτη φορά από τον Σαβιέλλυ Ταρτακόβερ εναντίον του Άντορ Λιλίενταλ, το 1933 στο Παρίσι.
Τρελόγατο
Στην βαριάντα 1...ε5, υπάρχει μία μόνο επώνυμη υποβαριάντα γνωστή ως Τρελόγατο (Krazy Kat):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Αλοΐσιος Τόμαν
Ο Αλοΐσιος Τόμαν ήταν ήταν Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Σύρου και υπουργός. Είχε εκλεγεί στις βουλευτικές εκλογές του 1885, στις εκλογές του 1887, αλλά και σε άλλες εκλογές και ήταν υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη 1897.
Στις 8 Νοεμβρίου 1896 είχε εκλεγεί αντιπρόεδρος της Βουλής.
Το 1896, στις 25 Ιουλίου, ο Τόμαν πήρε τη θέση του Νομάρχη Μεσσηνίας, ενώ προηγουμένως ήταν νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας κι έπειτα ήταν νομάρχης Ηλείας.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Νομάρχες Ηλείας Κατηγορία:Νομάρχες Μεσσηνίας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Νομάρχες Αιτωλοακαρνανίας