cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάνα Πονίτσκα
Η Χάνα Πονίτσκα (15 Ιουλίου 1922 Halič, Τσεχοσλοβακία - 21 Αυγούστου 2007 Μπάνσκα Μπίστριτσα, Σλοβακία) ήταν Σλοβάκα συγγραφέας και πρώην αντικομμουνίστρια αντιφρονούσα. Αντιτάχθηκε στην κομμουνιστική κυβέρνηση της πρώην Τσεχοσλοβακίας.
Η Πονίτσκα υπέγραψε τον Χάρτη 77 του μανιφέστου για τα ανθρώπινα δικαιώματα το 1977.
Ο Χάρτης 77 εμπνεύστηκε από τον Βάτσλαβ Χάβελ, Τσέχο αντιφρονούντα και θεατρικό συγγραφέα που αργότερα έγινε πρόεδρος της Τσεχικής Δημοκρατίας μετά τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας.
Η Πονίτσκα συνελήφθη τον Αύγουστο του 1989 για τον εορτασμό της επετείου της διάλυσης του δημοκρατικού κινήματος της Τσεχοσλοβακίας από το Σύμφωνο της Βαρσοβίας το 1968. Απελευθερώθηκε από τη φυλακή τρεις μήνες αργότερα.
Η Πονίτσκα βοήθησε στην ίδρυση του Χριστιανοδημοκρατικού Κινήματος, ενός μεγάλου σλοβακικού πολιτικού κόμματος, μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Τσεχοσλοβακία στα τέλη του 1989.
Η Χάνα Πονίτσκα, 85 ετών, πέθανε στη Μπάνσκα Μπίστριτσα της Σλοβακίας στις 21 Αυγούστου 2007, την 39η επέτειο της εισβολής στην Τσεχοσλοβακία. Ο εκπρόσωπος του Χριστιανοδημοκρατικού Κινήματος, Μάρτιν Κράιτκοβιτς, δεν έδωσε αιτία θανάτου. Η Πονίτσκα θάφτηκε στο Halič, το χωριό της που βρίσκεται στη νότια Σλοβακία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα
Οδός Σαιν-Πωλ (Παρίσι)
Η Οδός Σαιν-Πωλ ευρίσκεται εντός του 4ου Δημοτικού Διαμερίσματος του Παρισιού. Αποτελεί σύνορο μεταξύ της διοικητικής συνοικίας Σαιν-Ζερβαί (η οποία περιλαμβάνει την παλαιά συνοικία Σαιν-Πωλ) και τη συνοικίας του Αρσενάλ.
Ιστορία
Η συγκεκριμένη οδός υφίσταται, υπό την ίδια αυτή ονομασία, από, τουλάχιστον, το 1350, ούσα σε σχέση με την Εκκλησία Σαιν-Πωλ-ντε-Σαν, σήμερα αφανισμένη, η οποία ευρισκόταν, τότε, κατά μήκος της συγκεκριμένης οδού και επί των αριθμών 30 και 32.
Περιγραφή
Κατηγορία:Οδοί στο 4ο Δημοτικό Διαμέρισμα Παρισιού
Μαζί Γιβραλτάρ
To "Μαζί Γιβραλτάρ" (Αγγλικά: Together Gibraltar) είναι ένα προοδευτικό πολιτικό κόμμα στο Γιβραλτάρ που ιδρύθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2018.
Το κόμμα ιδρύθηκε το 2017 ως πολιτική οργάνωση από την ανεξάρτητη βουλευτή Μαρλίν Χασάν Νέιχον, η οποία προηγουμένως διατελούσε ως μέλος των Σοσιαλδημοκρατών του Γιβραλτάρ. Στις 17 Οκτωβρίου 2018 σε μια γενική συνέλευση, το 86% των μελών της οργάνωσης ψήφισαν υπέρ του να γίνει πολιτικό κόμμα, με στόχο να συμμετάσχει στις γενικές εκλογές του Γιβραλτάρ του 2019. Στις 8 Νοεμβρίου 2018, η Χασάν Νέιχον ανακοίνωσε ότι η λειτουργεία του κόμματος είχε προγραμματιστεί για τις 28 Νοεμβρίου. Η Νέιχον διατήρησε την έδρα της στις εκλογές του 2019, αλλά δεν εξελέγησαν άλλοι υποψήφιοι του κόμματος.
Κοινοβούλιο του Γιβραλτάρ
Κατηγορία:Πολιτική του Γιβραλτάρ
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2023)
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 για το 2023 είναι ένα προγραμματισμένο πρωτάθλημα αγώνων αυτοκινήτου για αυτοκίνητα της Φόρμουλα 1, το οποίο θα είναι η 74η έκδοση του Πρωταθλήματος. Το πρωτάθλημα πρόκειται να διεξαχθεί σε ένα ρεκόρ είκοσι τριών αγώνων, σε όλο τον κόσμο, και έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει τον Μάρτιο και να τελειώσει τον Νοέμβριο.
Οι ομάδες θα αγωνιστούν για το Πρωτάθλημα οδηγών και κατασκευαστών.
Ομάδες και οδηγοί
Οι ακόλουθοι κατασκευαστές και οδηγοί θα αγωνιστούν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2023. Όλες οι ομάδες αγωνίζονται με ελαστικά που παρέχονται από την Pirelli.
Αλλαγές Ομάδων
Η Honda επιστρέφει ως επώνυμος προμηθευτής κινητήρων στη Red Bull Racing και την AlphaTauri, με τους κινητήρες και των δύο ομάδων να φέρουν το σήμα Honda RBPT. Ενώ η Red Bull Powertrains είχε σχεδιάσει να αναλάβει τη συναρμολόγηση και τη συντήρηση των κινητήρων από αυτό το πρωτάθλημα και μετά, αργότερα συμφωνήθηκε ότι η Honda θα συνέχιζε την τεχνική υποστήριξη στις ομάδες της Red Bull Racing και AlphaTauri μέχρι το τέλος του 2025.
Αλλαγές Οδηγών
Ο Σεμπάστιαν Φέτελ αποσύρθηκε στο τέλος του πρωταθλήματος του 2022, τερματίζοντας την καριέρα του στη Φόρμουλα 1 μετά από 15 σεζόν. Τη θέση του στην Aston Martin την πήρε ο Φερνάντο Αλόνσο, ο οποίος έφυγε από την Alpine μετά από δύο σεζόν. Ο αντικαταστάτης του ανακοινώθηκε ως ο πρωταθλητής της Φόρμουλα 2 το 2021 και ο εφεδρικός οδηγός τους Όσκαρ Πιάστρι, ο οποίος θα έπρεπε να κάνει το ντεμπούτο του στη Φόρμουλα 1. Λίγο μετά από αυτή την ανακοίνωση όμως, ο Πιάστρι δήλωσε ότι δεν είχε υπογράψει συμβόλαιο για το 2023 και ότι δεν θα οδηγούσε για την Alpine. Το Συμβούλιο Αναγνώρισης Συμβάσεων της FIA έκρινε ότι δεν είχε συμβατικές υποχρεώσεις να αγωνιστεί στην Alpine. Ο Πιερ Γκασλί, ο οποίος είχε συμβόλαιο για να οδηγήσει στην Άλφα Τάουρι φέτος, μετακόμισε στην Alpine, αντικαθιστώντας τον Αλόνσο. Την θέση του Γκασλί την πήρε ο πρωταθλητής της Φόρμουλα Ε για το 2020-21 και πρωταθλητής της Φόρμουλα 2 το 2019 Νικ Ντε Φρίς.
Ο Ντάνιελ Ρικιάρντο άφησε τη Μακλάρεν μετά από δύο σεζόν. Αν και είχε συμβόλαιο να οδηγήσει για την ομάδα το 2023, λύθηκε κατά τη διάρκεια του περσινού πρωταθλήματος με κοινή συμφωνία. Τη θέση του την καλύψει ο Πιάστρι, ο οποίος θα κάνει το ντεμπούτο του στη Φόρμουλα 1. Ο Νίκολας Λατίφι έφυγε από την Williams μετά από τρεις σεζόν με την ομάδα. Η θέση του καλύφθηκε από τον Λόγκαν Σάρτζεντ αφού εξασφάλισε αρκετούς πόντους superlicence, στο Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 2. Όταν ο Σάρτζεντ κάνει το ντεμπούτο του στη Φόρμουλα 1, θα γίνει ο πρώτος Αμερικανός οδηγός μετά τον Αλεξάντερ Ρόσι το 2015 που παίρνει μέρος σε Γκραν Πρι. Ο Μικ Σουμάχερ έφυγε από τη Χάας μετά από δύο σεζόν. Τον αντικατέστησε ο Νίκο Χούλκενμπεργκ, ο οποίος αγωνίστηκε για τελευταία φορά στη Φ1 το 2019 με την ομάδα της Renault.
Πρόγραμμα
Το Πρόγραμμα του 2023 πρόκειται να περιλαμβάνει 23 Γκραν Πρι.
Τεχνικοί κανονισμοί
Μετά από μεγάλα ποσοστά αναπηδήσεών (porpoising) κατά τη διάρκεια της περσινής σεζόν, η FIA πρότεινε την εισαγωγή αλλαγών στους κανονισμούς για τον περιορισμό αυτού του φαινομένου. Οι άκρες του δαπέδου θα ανυψωθούν κατά 15 χιλιοστά (0,59 ίντσες) και ο λαιμός του διαχύτη θα ανυψωθεί επίσης, κατά ένα ποσό που δεν έχει καθοριστεί ακόμη. Οι δοκιμές πλευρικής παραμόρφωσης του δαπέδου αναμένεται επίσης να είναι πιο αυστηρές.
Μετά τη συντριβή του Τζόου Γκουάνγιου στο Βρετανικό Γκραν Πρι, θα απαιτείται πλέον μια στρογγυλεμένη κορυφή στο Roll Hoop, το οποίο θα μειώσει την πιθανότητα να καταστραφεί κατά τη διάρκεια ενός ατυχήματος. Επίσης θα εξασφαλιστεί ένα ελάχιστο ύψος επαφής κατά την διάρκεια των πιστοποιήσεων των αμαξιών. θα υπάρξει μια νέα δοκιμή φυσικής πιστοποίησης όπου θα ασκείται ένα φορτίο στο Roll Hoop προς την εμπρός κατεύθυνση.
Η FIA άλλαξε τη διατύπωση των αεροδυναμικών κανονισμών, αφού η Mercedes δημιούργησε ένα μπροστινό φτερό που εκμεταλλεύτηκε ένα πιθανό παραθυράκι στους κανονισμούς. Η Mercedes παρουσίασε διαχωριστικά στα μπροστινά φτερά της στο Γκραν Πρι των Ηνωμένων Πολιτειών, αν και δεν σκόπευε να τα τρέξει στην εκδήλωση. Οι αντίπαλες ομάδες υποστήριξαν ότι η νέα μπροστινή πτέρυγα ήταν παράνομη. Η Mercedes υποστήριξε ότι οι κανονισμοί επέτρεπαν διαχωριστές σχισμές, καθώς βρίσκονταν "κυρίως" εκεί για "μηχανικούς, δομικούς ή μετρητικούς λόγους" και επομένως θα επιτρεπόταν οποιοδήποτε δευτερεύον αεροδυναμικό όφελος. Η FIA έκρινε ότι οι αγκύλες ήταν παράνομες στο επόμενο Γκραν Πρι της Πόλης του Μεξικού και άλλαξε τη διατύπωση των κανονισμών για να αποφευχθεί ένα τέτοιο παρόμοιο επιχείρημα στο μέλλον.
Το μέγεθος των καθρεφτών θα αυξηθεί για καλύτερη ορατότητα προς τα πίσω.
Αθλητικοί Κανονισμοί
Με την πρόθεση να καταστήσει τη χρήση των ελαστικών πιο βιώσιμη στο μέλλον, η Φόρμουλα 1 θα δοκιμάσει τη μείωση των σετ ελαστικών από 13 σε 11 σε δύο αγώνες το 2023. Σε αυτούς τους αγώνες η χρήση ελαστικών στις κατατακτήριες θα επιβληθεί ως σκληρή στο Q1, μεσαία στο Q2 και μαλακή στο Q3, με την προϋπόθεση ότι οι συνθήκες είναι στεγνές. Οι ομάδες είναι συνήθως ελεύθερες να επιλέξουν ποια σύνθεση ελαστικών θα τρέξουν κατά τη διάρκεια των κατατακτηρίων.
Η Pirelli ανακοίνωσε μια αλλαγή στις διαθέσιμα ελαστικά για το 2023, με καινούργιο επίπεδο στη σκάλα της σκληρότητας μεταξύ των παλαιών C1 και C2. Αυτή η αλλαγή υποτίθεται ότι παρέχει στις ομάδες πιο ευέλικτες επιλογές στρατηγικής μετά από κριτική προς την C1 για μεγάλη πτώση στην πρόσφυση σε σύγκριση με τα άλλα ελαστικά.
Το ανώτατο όριο του προϋπολογισμού των ομάδων μειώνεται στα 135 εκατομμύρια δολάρια. Αρχικά είχε οριστεί στα 140 εκατομμύρια το 2022 πριν αυξηθεί σε 142,4 εκατομμύρια δολάρια για να ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός.
Θα υπάρξουν μόνο τρεις ημέρες χειμερινών δοκιμών πριν από τη έναρξη, μια μείωση από το 2022, όταν υπήρχαν έξι ημέρες.
Αγώνες σπριντ
Η αγώνες σπριντ θα διπλασιαστούν σε σχέση με τις προηγούμενες σεζόν, πηγαίνοντας από 3 στους 6. Θα διεξαχθούν στα Γκραν Πρι του Αζερμπαϊτζάν, της Αυστρίας, του Βελγίου, του Κατάρ, των Ηνωμένων Πολιτειών και του Σάο Πάολο.
Χαλάρωση των πρωτοκόλλων του COVID-19
Η FIA πρόκειται να λάβει περαιτέρω μέτρα για να χαλαρώσει τα πρωτόκολλα ασφαλείας του COVID-19 που εισήχθησαν για πρώτη φορά το 2020. Αυτή η χαλάρωση των περιορισμών περιλαμβάνει την άρση της ανάγκης για απόδειξη εμβολιασμού για όσους εργάζονται στα πάντοκ. Η FIA είχε προηγουμένως εγκαταλείψει τις απαιτήσεις για υποχρεωτική μάσκα και υποχρεωτικό τεστ για τον COVID-19 το 2022.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
2023
Πέτρος Απιανός
Ο Πέτρος Απιανός (λατινικά: Petrus Apianus, 16 Απριλίου 1495 - 21 Απριλίου 1552), επίσης γνωστός ως Πήτερ Άπιαν (γερμανικά: Peter Apian), ήταν Γερμανός ανθρωπιστής, γνωστός για τα έργα του στα μαθηματικά, την αστρονομία και τη χαρτογραφία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 16ου αιώνα Κατηγορία:Αστρονόμοι του 16ου αιώνα
Ορμπέκ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ορμπεκουά (γαλλικά: Orbéquois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μπιγκίρ (Γκοϊτσάι)
Το Μπιγκίρ (επίσης, Μπουγκούρ και Μπυγκύρ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Γκοϊτσάι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 5,724 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Μπιγκίρ και Τσιρκέντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκοϊτσάι
Φραγκίσκος Μάριος του Λιλμπόν
Ο Φραγκίσκος-Μάριος, γαλλ. François Marie, (4 Απριλίου 1624 - 19 Ιανουαρίου 1694) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας του Ζουαγιέζ (1693-94) και πρίγκιπας του Λιλμπόν.
Ολέγκ Σαλένκο
Ο Ολέγκ Ανατόλιεβιτς Σαλένκο (ρωσικά:Олег Анатольевич Саленко, ουκρανικά: Олег Анатолійович Саленко, γεννήθηκε 25 Σεπτεμβρίου 1969) είναι Σοβιετικός, Ρώσος και Ουκρανός πρώην ποδοσφαιριστής, πρώτος σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994 και με πέντε τέρματα κάτοχος του ρεκόρ σε ένα αγώνα σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Φραγκίσκος Μάριος του Λιλμπόν
Βιογραφία
Πρωτότοκος γιος ήταν ο Κάρολος Γ΄ κόμης του Ελμπέφ, δευτερότοκος ο Ερρίκος ηγούμενος του Ομπιέρ και τρίτος ο Φραγκίσκος-Λουδοβίκος κόμης του Αρκούρ. Από τη νεανική του ηλικία ήταν κόμης του Λιλμπόν (Lillebonne), αλλά όταν το 1692 απεβίωσε ο πρωτότοκος αδελφός του, πώλησε την κομητεία στον γιο εκείνου Ερρίκο. Ήταν απόγονος του Ρενέ Β' δούκα της Λωρραίνης και του Κλαύδιου (Κλωντ) δούκα του Γκιζ. Ανήκε στους ευγενείς της Γαλλίας· στην Αυλή ήταν ξένος πρίγκιπας και ερχόταν στην ιεραρχία μετά τους πρίγκιπες εξ αίματος.
Ήταν αντισυνταγματάρχης του Ιππικού σε ένα σύνταγμα του καρδινάλιου Μαζαρέν. Υπηρέτησε κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο και έλαβε μέρος στην πολιορκία της Λέντα το 1644 και το επόμενο έτος, μαζί με τον Κάρολο Γ', στη μάχη του Νέρντλινγκεν, όπου τραυματίστηκε. Ήταν καλός στρατιωτικός. Πολέμησε εναντίον της Ισπανίας, μετά όμως το γάμο του Λουδοβίκου ΙΔ' με τη Μαρία-Θηρεσία των Αψβούργων, κόρη του Καρόλου Δ' της Ισπανίας, παγιώθηκε ειρήνη μεταξύ των δύο λαών.
Ολέγκ Σαλένκο
Βιογραφία
Ο Σαλένκο γεννήθηκε από Ουκρανό πατέρα και Ρωσίδα μητέρα στο Λένινγκραντ. Αγωνίστηκε αρχικά στη Σοβιετική Ένωση κατακτώντας το νταμπλ του 1990 με την Ντιναμό Κιέβου και στην Ουκρανία και το 1994 μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο μετακόμισε στην Ισπανία, χωρίς όμως ιδιαίτερη επιτυχία. Συνεχείς τραυματισμοί τον οδήγησαν το 1996 σε επαγγελματικό αδιέξοδο και τελικά το 2000 σταμάτησε το ποδόσφαιρο. Επανήλθε για ένα μόνο αγώνα το 2001 με την πολωνική Πόγκον Στσέτσιν, όπου διαπίστωσε την αδυναμία να αγωνιστεί σε επαγγελματικό επίπεδο και εγκατέλειψε και τυπικά την ενεργό δράση.
Φραγκίσκος Μάριος του Λιλμπόν
Βιογραφία
Νυμφεύτηκε την Άννα της Λωρραίνης, της οποίας ο πατέρας ως γαμήλιο δώρο πρόσφερε το Οτέλ ντε Μπωβώ (αργότερα μετονομάστηκε σε Οτέλ ντε Λιλμπόν). Η Άννα ήταν αδελφή του Καρόλου-Ερρίκου πρίγκιπα του Κομερσύ.
Δούκες του Ζουαγιέζ έγιναν πρώτα οι γιοί του Κάρολος-Φραγκίσκος (1688-90) και Ιωάννης-Παύλος (1690-93) και έπειτα ο ίδιος (1693-94). Απεβίωσε στο Παρίσι το 1694 σε ηλικία 69 ετών· τον διαδέχθηκε η σύζυγός του Άννα ως δούκισσα του Ζουαγιέζ (1694-1714) που παραχώρησε τον τίτλο στον γιο της κόρης της Ελισάβετ-Θηρεσίας, τον Λουδοβίκο ντε Μελάν (1714-24).
Ολέγκ Σαλένκο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ουκρανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Φραγκίσκος Μάριος του Λιλμπόν
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το Σεπτέμβριο του 1658 με τη Χριστίνα, κόρη του Φραγκίσκου-Αννίβα ντ' Εστρέ.
Έπειτα από τρεις μήνες απεβίωσε η Χριστίνα και το 1660 ο Φραγκίσκος-Μάριος νυμφεύτηκε για 2η φορά, στο αββαείο του Σαιν-Πιέρ ντε Μονμάρτρ, την Άννα της Λωρραίνης, κόρη του 4ου εξαδέλφου του Καρόλου Δ' και είχαν τέκνα:
Φελισιέ ντ' Αιζάκ
Η Φελισιέ-Μαρί-Εμιλί ντ' Αιζάκ (γαλλ. Félicie-Marie-Emilie d'Ayzac, 1801 – 26 Μαρτίου 1881) ήταν Γαλλίδα συγγραφέας, ποιήτρια και ιστορικός της τέχνης.
Η Φελισιέ γεννήθηκε στο Παρίσι και ήταν μαθήτρια στην καθολική Μονή του Αγίου Διονυσίου. Συνέγραψε μυθιστορήματα και έργα που αναφέρονται στην ιστορία της γαλλικής μεσαιωνικής τέχνης. Πέθανε στην κωμόπολη Μπον-Ανκόντρ της Νέας Ακουιτανίας.
Πηγές
Ντ Αιζακ, Φελισιε
Λανγκρύν-συρ-Μερ
Το Λανγκρύν-συρ-Μερ (γαλλικά: Langrune-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λανγκρυναί (γαλλικά: Langrunais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Λουί Ωβραί
Ο Λουί Ωβραί ήταν μαθητής του Πιερ-Ζαν Νταβίντ ντ' Ανζέ. Ειδικεύθηκε στις προτομές και συνέχισε τη σύνταξη του Dictionnaire Général des Artistes de l'école française depuis l'origine des arts du dessin jusqu'à nos jours, που είχε αρχίσει ο Εμίλ Μπελιέ ντε Λα Σαβινιερί (Émile Bellier de La Chavignerie). Απεβίωσε στο Παρίσι σε ηλικία 80 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Έιβον Παρκ
Το Έιβον Παρκ (Avon Park) είναι κωμόπολη στην πολιτεία Φλόριντα των ΗΠΑ. Στην απογραφή του 2010 είχε πληθυσμό 8.836 κατοίκους, ενώ το 2018 ο εκτιμώμενος πληθυσμός της ήταν 10.695 κάτοικοι. Είναι η παλαιότερη πόλη στην Κομητεία Χάιλαντς και πήρε το όνομά της από το όνομα της γενέτειρας του Σαίξπηρ, του Stratford-upon-Avon της Αγγλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Φλόριντα
Οδός Μπουταρέλ
Η Οδός Μπουταρέλ είναι οδός ευρισκόμενη επί της Ιλ Σαιν-Λουί, στο 4ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Παρισιού, στη Γαλλία. Έλαβε το όνομά της προς τιμήν του κ. Μπουταρέλ, ιδιοκτήτη των οικοπέδων επί των οποίων η οδός χαράχτηκε.
Ιστορία
Η οδός χαράχτηκε το 1846 υπό την ονομασία Πέρασμα Μπουταρέλ. Η άδεια παραχώρησης περάσματος προς δημόσια κυκλοφορία δόθηκε στους ιδιοκτήτες μέσω αστυνομικού διατάγματος της 21ης Ιουνίου 1847, το οποίο όριζε στα 14,62 μ. το ύψος των γειτονικών οικιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιλ Σαιν-Λουί Μπουταρελ
Λαντέλ-ε-Κουπινί
Το Λαντέλ-ε-Κουπινί (γαλλικά: Landelles-et-Coupigny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λαντελαί (γαλλικά: Landellais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ροδόλφος Α΄ της Σαξονίας-Βίτενμπεργκ
Ο Ροδόλφος Α΄, γερμ. Rudolf I. (π. 1284 - 12 Μαρτίου 1356) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας-Βίτενμπεργκ (1298-1356) και εκλέκτορας της Σαξονίας (1356).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτου Β΄, δούκα της Σαξονίας και της Αγνής των Αψβούργων, κόρης του Ροδόλφου Α΄ της Γερμανίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1298 τη Γιούτα (Μπριγκίτα) των Ασκάνια, κόρη του Όθωνα Ε΄, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και είχε τέκνα:
Το 1328 απεβίωσε η Γιούτα και ο Ροδόλφος Α΄ έκανε το 1328 δεύτερο γάμο με την Κουνιγκούντε (Κουνιγούνδη) των Πιαστ, κόρη του Βλάντισλαφ Α΄ του Βραχύ, της Πολωνίας και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ανβιγιέ
Το Ανβιγιέ (Χανβάιλερ, Φραγκονικά της Λωρραίνης: Χονβίλερ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Το χωριό ανήκει στο Παιΰ ντε Μπιτς και στο Βόρειο Περιφερειακό Φυσικό Πάρκο Βοζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Αρωκούρ-συρ-Σέιγ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Λαντ-συρ-Αζόν
Το Λαντ-συρ-Αζόν (γαλλικά: Landes-sur-Ajon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λανταί (γαλλικά: Landais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Fandom
Ο όρος fandom χρησιμοποιείται για να αναφερθεί σε μια υποκουλτούρα που αποτελείται από τους οπαδούς που τους χαρακτηρίζει ένα αίσθημα συμπάθειας και συντροφικότητας προς άλλους συνανθρώπους τους που μοιράζονται κάποιο κοινό ενδιαφέρον. Οι φανς συνήθως ενδιαφέρονται ακόμα και για τις μικρές λεπτομέρειες του ή των αντικειμένων του fandom τους και ξοδεύουν ένα σημαντικό μέρος του χρόνου και της ενέργειας τους με αυτό που τους ενδιαφέρει, συχνά ως μέρος ενός κοινωνικού δικτύου με ειδικότερες πρακτικές (ένα fandom)· αυτό είναι που διαφοροποιεί τους "fannish" (συνδεδεμένο με το fandom) φανς από αυτούς που έχουν μόνο κάποιο απλό ενδιαφέρον.
Ένα fandom μπορεί να αναπτυχθεί γύρω από κάθε περιοχή ανθρώπινου ενδιαφέροντος ή δραστηριότητας. Το αντικείμενο του οπαδικού ενδιαφέροντος μπορεί να οριστεί στενά, επικεντρώνοντας σε κάτι σαν μια ατομική διασημότητα, ή πιο ευρέως ορισμένα, καλύπτοντας ολόκληρα χόμπι, είδη ή μόδες. Ενώ τώρα χρησιμοποιείται για να εφαρμόζεται σε ομάδες ατόμων που είναι γοητευμένες με ένα οποιοδήποτε θέμα, ο όρος έχει τις ρίζες του σε εκείνους που έχουν μια ενθουσιώδη εκτίμηση για τον αθλητισμό. Το λεξικό της Merriam-Webster ανιχνεύει τη χρήση του όρου πίσω στο 1903. Σχηματίζεται από την λέξη fan συν την κατάληξη -dom (που βγαίνει από το kingdom που σημαίνει βασίλειο).
Η λέξη fandom ως όρος μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί με μια ευρεία έννοια για να αναφερθεί στα διασυνδεδεμένα κοινωνικά δίκτυα των μεμονωμένων fandoms, πολλά από τα οποία επικαλύπτονται.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Fandom Κατηγορία:Υποκουλτούρες
Σομπιέσλαφ Α΄ της Πομερελίας
Ο Σομπιέσλαφ Α΄, γερμ.: Sobieslaw I, Sobiesław I Gdański, Kασουβικά: Subisłôw I, (π. 1177/79) ήταν το πρώτο καταγεγραμμένο μέλος του Οίκου των Σαμποριδών (Sobiesławice), που κυβερνούσε την Πομερελία (Πομερανία του Γκντανσκ).
Βιογραφία
Η καταγωγή του δεν έχει εξακριβωθεί οριστικά, η σχέση με τον Πομερελιανό δούκα Σβιετοπέλκ Α΄ (1109 – 1113), τον Οίκο των Πιάστ της Πολωνίας ή τον Οίκο των Γκρίφινς της Πομερανίας είναι αβέβαιη. Οι πρόγονοί του πιθανότατα είχαν διοριστεί κυβερνήτες στην Πομερελία μετά την κατάκτησή της από τον Πολωνό δούκα Bπολέσλαφ Γ΄ τον Στραβόστομο το 1116. Ο Σομπιέσλαφ Α΄ πιστώνεται με τη δωρεά της εκκλησίας της Αγίας Αικατερίνης στο Γκντανσκ και την ίδρυση του Κιστερκιανού αβαείου της Oλίβα περί το 1180, η οποία παλαιότερα είχε αποδοθεί στον γιο του Σαμπόρ Α΄.
Οικογένεια
Ο Σομπιεσλάφ Α΄ νυμφεύτηκε πριν από το 1150 και είναι ο πατέρας των:
Καθώς οι βιογραφικές πηγές είναι φτωχές, η παραδοσιακή ιστοριογραφία αναφέρεται στον γιο του Σάμπορ Α' ως πρόγονο της δυναστείας των Σαμποριδών.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Σαμποριδών
Ιστορία της επιστήμης
H ιστορία της επιστήμης είναι η καταγραφή και μελέτη της αναπτύξεως της επιστήμης και των επιστημονικών γνώσεων, τόσο στις φυσικές επιστήμες, όσο και στις κοινωνικές, από τις απαρχές της ιστορίας της ανθρωπότητας μέχρι σήμερα.
Μέχρι και μετά την Αναγέννηση, οι άνθρωποι που ερευνούσαν τη φύση αυτοαποκαλούνταν «φυσικοί φιλόσοφοι». Εμπειρικές διερευνήσεις του φυσικού κόσμου έχουν περιγραφεί από την κλασική αρχαιότητα (π.χ. από τον Θαλή και τον Αριστοτέλη), ενώ η νεότερη επιστημονική μέθοδος υπάρχει από ήδη από τον Μεσαίωνα (π.χ. από τους Αλχαζέν και Ρογήρο Βάκωνα). Η νεότερη επιστήμη ωστόσο άρχισε να αναπτύσσεται με τη λεγόμενη επιστημονική επανάσταση του 16ου και του 17ου αιώνα στην Ευρώπη. Κατά παράδοση οι ιστορικοί της επιστήμης ορίζουν την έννοια της επιστήμης με αρκετή ευρύτητα, ώστε να περικλείει και τις πρώτες παρατηρήσεις του φυσικού κόσμου και τα ερωτήματα που αυτές δημιούργησαν.
Από τον 18ο αιώνα μέχρι τα τέλη του 20ού η ιστορία της επιστήμης, ιδίως της φυσικής και των βιολογικών επιστημών, παρουσιαζόταν συχνά με μία «αφήγηση» προόδου, στην οποία αληθινές θεωρίες αντικαθιστούσαν ψευδείς αντιλήψεις. Κάποιες πιο πρόσφατες απόψεις για την ιστορία της επιστήμης, όπως αυτές του Τόμας Κουν, τείνουν να την παρουσιάζουν με διαφορετικούς όρους, όπως η προσέγγιση με τα ανταγωνιστικά «παραδείγματα» (= υποδείγματα), ή με τα εννοιολογικά συστήματα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, που περιέχει διανοητικά, πολιτιστικά, οικονομικά και πολιτικά ζητήματα εξωτερικά της επιστήμης.
Ρεφιά Σουλτάνα (κόρη του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄)
Η Ρεφιά Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:ريفيا سلطان) (Τούρκικα: Refia Sultan, 7 Φεβρουαρίου 1842 - 4 Ιανουαρίου 1880) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ιστορία της επιστήμης
Η επιστήμη στους αρχαίους πολιτισμούς
Στους προϊστορικούς χρόνους, η συμβουλή και η γνώση μεταδίδονταν από γενιά σε γενιά με την προφορική παράδοση. Για παράδειγμα, η καλλιέργεια του καλαμποκιού έχει χρονολογηθεί στο 7000 π.Χ. στο νότιο Μεξικό, σαφώς πριν την εφεύρεση κάποιου συστήματος γραφής. . Παρόμοια, υπάρχουν αρχαιολογικές ενδείξεις για την ανάπτυξη αστρονομικών γνώσεων στις κοινωνίες προ της γραφής. Η ανάπτυξη της γραφής κατέστησε δυνατή την αποθήκευση των γνώσεων και τη μετάδοσή τους από γενιά σε γενιά με πολύ μεγαλύτερη πιστότητα.
Ρεφιά Σουλτάνα (κόρη του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄)
Η Ρεφιά γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1842 στο Παλάτι Μπεσίκτας, ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ και της Γκιουλτζεμάλ Σουλτάν. Είχε μια ειδική εκπαίδευση στο Κοράνι, την κατήχηση, τα αραβικά, τα περσικά, καθώς και στα κλασικά μαθήματα, όπως τα γαλλικά, ενώ πήρε μαθήματα πιάνου από την Θηρεσία Ρωμάνο.
Ιστορία της επιστήμης
Η επιστήμη στους αρχαίους πολιτισμούς
Πολλοί αρχαίοι πολιτισμοί συνέλεγαν αστρονομικές πληροφορίες με συστηματικό τρόπο από απλές παρατηρήσεις. Αν και δεν γνώριζαν την πραγματική φύση των πλανητών και των αστέρων, πρότειναν πολλές θεωρητικές εξηγήσεις. Βασικά δεδομένα της ανθρώπινης φυσιολογίας ήταν γνωστά σε κάποιες περιοχές, ενώ η αλχημεία εξασκείτο σε αρκετούς αρχαίους πολιτισμούς. Εξίσου εκτεταμένες παρατηρήσεις της μακροσκοπικής χλωρίδας και πανίδας γίνονταν επίσης από τους αρχαίους πολιτισμούς.
Ρεφιά Σουλτάνα (κόρη του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄)
Το 1857 σε ηλικία 15 ετών παντρεύτηκε τον Μαχμούντ Εντχέμ Μπέη στο Τοπ Καπί, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά. Κατά την βασιλεία του πατέρας της, η Ρεφιά ξόδευε αρκετά χρήματα, όταν πέθανε αφήσε δυο εκκατομύρια Akses χρέος.
Ιστορία της επιστήμης
Αρχαία Αίγυπτος
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι σημείωσαν αξιόλογες προόδους στην αστρονομία, στα μαθηματικά και στην ιατρική. Η ανάπτυξη της γεωμετρίας ήταν μια απαραίτητη ανάπτυξη της τέχνης του επανακαθορισμού των αγροτεμαχίων μετά την ετήσια πλημμύρα του Νείλου. Το ορθογώνιο τρίγωνο με πλευρές 3,4 και 5, όπως και άλλα θέματα στη γεωμετρία, εφαρμόσθηκαν για το κτίσιμο ορθογώνιων δομών. Η Αίγυπτος ήταν επίσης ένα κέντρο αλχημικών ερευνών. Ο Πάπυρος Έντγουιν Σμιθ είναι ένα από τα αρχαιότερα σωζόμενα ιατρικά κείμενα, και ίσως το πρώτο στο οποίο επιχειρείται η περιγραφή και ανάλυση του ανθρώπινου εγκεφάλου: μπορεί να θεωρηθεί ως η απαρχή της νευροεπιστήμης. Ωστόσο, παρά το ότι η αρχαία αιγυπτιακή ιατρική είχε κάποιες αποτελεσματικές πρακτικές, είχε επίσης και άχρηστες ή και επιβλαβείς πρακτικές. Οι ιστορικοί της ιατρικής πιστεύουν ότι π.χ. η αρχαία αιγυπτιακή φαρμακολογία ήταν στο μεγαλύτερο μέρος της αναποτελεσματική. Εφάρμοζε πάντως τα ακόλουθα στάδια ως προς την αντιμετώπιση των ασθενειών: εξέταση-διάγνωση-θεραπεία-πρόγνωση, που αντανακλούν τη βασική εμπειρική μέθοδο της επιστήμης και σύμφωνα με τον G.E.R. Lloyd διεδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη αυτής. Ο Πάπυρος Έμπερς (περ. 1550 π.Χ.) περιέχει επίσης στοιχεία του παραδοσιακού εμπειρισμού.
Ρεφιά Σουλτάνα (κόρη του Αμπντούλ Μετζίτ Α΄)
Η Ρεφιά πέθανε στις 4 Ιανουαρίου 1880 στην Κωνσταντινούπολη, πιθανόν να πέθανε από πολυκυστικές ωοθήκες, λόγω ότι της είχε εμφανίσει 12 φορές ή κατά την διάρκεια χειρουργικής επέμβασης. Είναι θαμμένη στο Τέμενος Φατίχ.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ιστορία της επιστήμης
Αρχαία Μέση Ανατολή
thumb|Πήλινη πινακίδα από τη Μεσοποταμία που φέρει κείμενο στη σφηνοειδή γραφή (492 π.Χ.). Από την εποχή των Σουμερίων, περίπου 3500 χρόνια π.Χ., οι λαοί της Μεσοποταμίας άρχισαν να καταγράφουν κάποιες παρατηρήσεις του κόσμου με αριθμητικά δεδομένα. Αλλά οι παρατηρήσεις και οι μετρήσεις τους φαίνεται ότι γίνονταν για σκοπούς διαφορετικούς από τον προσδιορισμό επιστημονικών νόμων. Μια καθαρή καταγραφή του Πυθαγόρειου θεωρήματος έχει χρονολογηθεί στον 18ο αιώνα π.Χ.. Η σφηνοειδής πινακίδα Plimpton 322 φέρει μερικές Πυθαγόρειες τριάδες (3,4,5 ή 5,12,13, κλπ.) χρονολογούμενες περί το 1900 π.Χ., πολλούς αιώνες πριν από τη γέννηση του Πυθαγόρα, αλλά όχι μια γενική διατύπωση του Πυθαγόρειου θεωρήματος.
Ως προς τη βαβυλωνιακή αστρονομία, καταγραφές των κινήσεων των αστέρων, των πλανητών και της Σελήνης σώζονται πάνω σε χιλιάδες πήλινες πινακίδες. Ακόμα και σήμερα, αστρονομικές περίοδοι που ανακαλύφθηκαν από Μεσοποτάμιους «πρωτο-επιστήμονες» (όπως θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν) χρησιμοποιούνται ευρύτατα στα ημερολόγια του δυτικού κόσμου, όπως το ηλιακό έτος και ο συνοδικός μήνας. Με τη χρήση αυτών των δεδομένων, ανέπτυξαν αριθμητικές μεθόδους για να υπολογίζουν το μεταβαλλόμενο μήκος της νύκτας ή της ημέρας κατά τη διάρκεια του έτους, και για να προβλέπουν τις εμφανίσεις και τις εξαφανίσεις της Σελήνης και των πλανητών, αλλά και τις εκλείψεις Ηλίου και Σελήνης. Ελάχιστα ονόματα αστρονόμων είναι γνωστά, όπως αυτό του Κιντινού, ενός Χαλδαίου αστρονόμου και μαθηματικού. Η τιμή που προσδιόρισε ο Κιντινού για τη διάρκεια του ηλιακού έτους χρησιμοποιείται στα σημερινά ημερολόγια. Η βαβυλωνιακή αστρονομία, σύμφωνα με τον ιστορικό A. Aaboe, ήταν «η πρώτη και πολύ επιτυχημένη απόπειρα στην εφαρμογή μιας επεξεργασμένης μαθηματικής περιγραφής για τα αστρονομικά φαινόμενα. Το σύνολο των μεταγενέστερων μορφών της επιστημονικής αστρονομίας, στον ελληνιστικό κόσμο, στην Ινδία, στον αραβικό κόσμο και στη Δύση (αν όχι και όλο το μετέπειτα έργο στις ακριβείς επιστήμες) εξαρτώνται από τη βαβυλωνιακή αστρονομία κατά αποφασιστικό και θεμελιώδη τρόπο.»
Ελληνορωμαϊκός κόσμος
thumb|Η [[Ακαδημία Πλάτωνος|Ακαδημία του Πλάτωνα. Ψηφιδωτό του 1ου αιώνα από την Πομπηία.]] Στην κλασική αρχαιότητα το ερώτημα για τη λειτουργία του Σύμπαντος αφορούσε τόσο διερευνήσεις με πρακτικό σκοπό, όπως η καθιέρωση ενός αξιόπιστου ημερολογίου ή η εύρεση θεραπείας για ασθένειες, όσο και αφηρημένες ιδέες που έγιναν γνωστές ως φυσική φιλοσοφία. Οι άνθρωποι της αρχαιότητας που θεωρούνται ως οι πρώτοι επιστήμονες θα έβλεπαν τους εαυτούς τους είτε ως φυσικούς φιλοσόφους, είτε ως απλώς ασκούντες ένα επάγγελμα δεξιοτήτων (π.χ. ιατροί), είτε ως ακολούθους μιας θρησκευτικής παραδόσεως (π.χ. οι θεραπευτές των Ασκληπιείων).
Οι πρώτοι Έλληνες φιλόσοφοι, γνωστοί ως προσωκρατικοί φιλόσοφοι πρότειναν διαφορετικές ο καθένας απαντήσεις στο ερώτημα που βρίσκεται στους μύθους όλων των αρχαίων λαών: «Πώς δημιουργήθηκε ο γεμάτος τάξη κόσμος (Σύμπαν) μέσα στον οποίο ζούμε;» Ο προσωκρατικός φιλόσοφος Θαλής (640-546 π.Χ.), που αποκλήθηκε και «πατέρας της επιστήμης», υπήρξε ο πρώτος που πρότεινε μη υπερφυσικές εξηγήσεις για τα φυσικά φαινόμενα. Π.χ. ότι οι σεισμοί προκαλούνται από τη διαταραχή των νερών πάνω στα οποία (πίστευε ότι) επέπλεε η ξηρά, και όχι από τον θεό Ποσειδώνα. Ο μαθητής του Θαλή Πυθαγόρας ο Σάμιος ίδρυσε την πυθαγόρεια σχολή, με χαρακτηριστικό την έρευνα στα μαθηματικά χωρίς πρακτικές εφαρμόγές, και ήταν ο πρώτος που υπεστήριξε ότι η Γη είχε σφαιρικό σχήμα. Ο Λεύκιππος (5ος αι. π.Χ.) εισήγαγε την ατομική θεωρία, κατά την οποία όλη η ύλη αποτελείται από αδιαίρετες και άφθαρτες μονάδες, τα άτομα. Αυτή η θεωρία επεκτάθηκε από τον γνωστότερο μαθητή του, τον Δημόκριτο, και αργότερα από τον Επίκουρο.
Στη συνέχεια, ο Πλάτων και ο μαθητής του Αριστοτέλης έδωσαν τις πρώτες συστηματικές σωζόμενες συζητήσεις θεμάτων φυσικής φιλοσοφίας, που συνεισέφεραν πολύ στη διαμόρφωση του χαρακτήρα των μεταγενέστερων ερευνών της φύσεως. Η ανάπτυξη του παραγωγικού συλλγισμού από αυτούς είχε ιδιαίτερα μεγάλη σημασία και χρησιμότητα για τις μετέπειτα επιστημονικές αναζητήσεις απαντήσεων. Το 387 π.Χ. ο Πλάτων ίδρυσε την «Ακαδημία», σχολή της οποίας το έμβλημα ήταν «Κανένας χωρίς γνώση της γεωμετρίας να μην εισέρχεται εδώ», και η οποία μόρφωσε πολλούς αξιόλογους φιλοσόφους. Ο Αριστοτέλης ιδιαιτέρως εισήγαγε τον εμπειρισμό και την αρχή ότι παγκόσμιες αλήθειες μπορούν να γίνουν γνωστές στον άνθρωπο δια των παρατήρήσεων και της επαγωγής, θέτοντας έτσι τα θεμέλια της επιστημονικής μεθόδου. Συνέγραψε επίσης πλήθος συγγραμμάτων. Τα πολλά κείμενά του με θέματα βιολογίας εστιάζουν στην αιτιολογία και στην ποικιλομορφία της ζωής. Ο Αριστοτέλης κατέγραψε πάρα πολλές παρατηρήσεις του φυσικού κόσμου, ιδίως τις συνήθειες και τις ιδιότητες των ζώων και των φυτών, ταξινόμησε περισσότερα από 540 είδη ζώων, ενώ ανέταμε τουλάχιστον 50. Τα έργα του Αριστοτέλη επέδρασαν βαθιά και καθοριστικά στις μετέπειτα σπουδές και μελέτες στον ισλαμικό και ευρωπαϊκό πολιτισμό, παρά το ότι τελικώς τα περισσότερα ξεπεράστηκαν μετά την Επιστημονική επανάσταση.
thumb|right|Ο Αρχιμήδης μεταχειρίσθηκε τη [[Μέθοδος της εξάντλησης|μέθοδο της εξάντλησης για να προσεγγίσει την τιμή του π.]] Η σημαντική κληρονομιά αυτής της περιόδου περιλαμβάνει :
Κατά την Ελληνιστική εποχή οι μελετητές εφάρμοσαν συχνά τις αρχές που είχαν αναπτυχθεί από την προγενέστερη ελληνική σκέψη: η εφαρμογή των μαθηματικών και της σκόπιμης εμπειρικής έρευνας στις επιστημονικές τους αναζητήσεις. Καθαρές, αδιάσπαστες γραμμές επιδράσεων οδηγούν από τους κλασικούς αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους και τους ερευνητές της ελληνιστικής εποχής στους μουσουλμάνους μεσαιωνικούς φιλοσόφους και επιστήμονες, και μετά στην ευρωπαϊκή Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό, μέχρι και στη σύγχρονη αυτονομημένη επιστήμη.
Ούτε η ευφυΐα, ούτε η διατύπωση ερωτημάτων άρχισαν με τους αρχαίους Έλληνες αλλά η Σωκρατική μέθοδος συνετέλεσε, μαζί με την ιδέα των πλατωνικών ιδεών και των μορφών, στην επίτευξη μεγάλων προόδων στη γεωμετρία, στη λογική και στις φυσικές επιστήμες. Σύμφωνα με τον Μπέντζαμιν Φάρινγκτον, καθηγητή των κλασικών σπουδών:
και:
thumb|Σχεδιάγραμμα του [[Μηχανισμός των Αντικυθήρων|Μηχανισμού των Αντικυθήρων (150-100 π.Χ.).]] thumb|Οκταεδρικό σχήμα ενός διαμαντιού Ο αστρονόμος Αρίσταρχος ο Σάμιος υπήρξε ο πρώτος άνθρωπος που γνωρίζουμε ότι πρότεινε ένα ηλιοκεντρικό μοντέλο του Ηλιακού Συστήματος, ενώ ο γεωγράφος Ερατοσθένης ο Κυρηναίος υπολόγισε με ακρίβεια την περιφέρεια της Γης. Ο Ίππαρχος (190 –120 π.Χ.) συνέταξε τον πρώτο συστηματικό αστρικό κατάλογο. Το επίπεδο των επιτευγμάτων της ελληνιστικής αστρονομίας και μηχανικής καταδεικνύεται με εντυπωσιακό τρόπο από την ύπαρξη του Μηχανισμού των Αντικυθήρων (150-100 π.Χ.), ενός αναλογικού υπολογιστή για την εύρεση των θέσεων των πλανητών. Τεχνολογικές διατάξεις παρόμοιας πολυπλοκότητας δεν επανεμφανίσθηκαν μέχρι τον 14ο αιώνα, οπότε μηχανικά αστρονομικά ρολόγια εμφανίσθηκαν στην Ευρώπη.
Στην ιατρική, ο Ιπποκράτης (460-377 π.Χ.) και οι ακόλουθοί του ήταν οι πρώτοι που περιέγραψαν πολλές ασθένειες και ιατρικές καταστάσεις, ενώ συνέταξαν τον «Όρκο του Ιπποκράτη» για τους ιατρούς, ακόμα σε χρήση σήμερα. Ο Ηρόφιλος (335-280 π.Χ.) υπήρξε ο πρώτος που βασίσε τα συμπεράσματά του στην ανατομή του ανθρώπινου σώματος και που περιέγραψε το νευρικό σύστημα. Ο Γαληνός (129-200 μ.Χ.) διεξήγαγε πολλές τολμηρές εγχειρήσεις (μεταξύ των οποίων εγχειρήσεις στον εγκέφαλο και στα μάτια), που δεν επιχειρήθηκαν ξανά πριν περάσουν σχεδόν 18 αιώνες.
left|thumb|Ένα από τα αρχαιότερα σωζόμενα αποσπάσματα των Στοιχείων του Ευκλείδη (περ. 100 μ.Χ.)
Στην ελληνιστική Αίγυπτο των Πτολεμαίων, ο μαθηματικός Ευκλείδης έθεσε τις βάσεις της μαθηματικής αυστηρότητας και εισήγαγε τις βασικές έννοιες του ορισμού, του αξιώματος, του θεωρήματος και της μαθηματικής αποδείξεως, που μεταχειρίζονται και σήμερα όλοι οι μαθηματικοί, στο έργο του Στοιχεία, το οποίο θεωρείται το επιστημονικό διδακτικό σύγγραμμα με τη μεγαλύτερη επίδραση που γράφτηκε ποτέ. Ο Αρχιμήδης, θεωρούμενος ως ένας από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς που έζησαν ποτέ, πιστώνεται με τη χρήση της «μεθόδου της εξαντλήσεως» για τον υπολογισμό του εμβαδού κάτω από ένα τόξο παραβολής με την άθροιση μιας άπειρης σειράς. Επίσης, έδωσε μια αρκετά ακριβή προσέγγιση του π. Στη φυσική, ο Αρχιμήδης έθεσε τα θεμέλια της υδροστατικής και της στατικής, ενώ ερμήνευσε την αρχή του μοχλού.
Ο Θεόφραστος έγραψε κάποιες από τις αρχαιότερες περιγραφές φυτών και ζώων, καθιερώνοντας την πρώτη τους ταξινόμηση, ενώ διέκρινε τα ορυκτά με βάση τις ιδιότητές τους, όπως τη σκληρότητα. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος συνέταξε μία από τις μεγαλύτερες εγκυκλοπαίδειες του φυσικού κόσμου το 77 μ.Χ.. Εκεί περιγράφει με ακρίβεια το οκταεδρικό σχήμα του διαμαντιού. Η αναγνώριση της σημασίας του σχήματος του κρυστάλλου αποτελεί πρόδρομο της σύγχρονης κρυσταλλογραφίας, ενώ η αναφορά πολλών άλλων ορυκτών προοιωνίζεται την ορυκτολογία. Ο Πλίνιος ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε ότι το ήλεκτρο είναι απολιθωμένο ρετσίνι από πεύκα, όταν είδε δείγματα με παγιδευμένα νεκρά έντομα στο εσωτερικό τους.
Η επιστήμη στον Μεσαίωνα
Με τη διαίρεση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τις επιδρομές των βαρβάρων, η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία έχασε την επαφή με μεγάλο μέρος του παρελθόντος της. Στη Μέση Ανατολή η ελληνική φιλοσοφία αναγνωρίσθηκε από τον νέο, μουσουλμανικό αραβικό κόσμο και τον λεγόμενο Ισλαμικό Χρυσό Αιώνα, που κράτησε μέχρι τον 13ο αιώνα. Παράγοντες που συνέβαλαν σε αυτή την άνθηση ήταν: η χρήση μιας γενικής γλώσσας, της αραβικής, σε μεγάλη περιοχή και από διαφορετικούς λαούς, που επέτρεψε την επικοινωνία χωρίς μεταφραστές, και η πρόσβαση στα αρχαία ελληνικά έργα μέσω της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που μαζί με τις ινδικές πηγές, έδωσε στους Μουσουλμάνους επιστήμονες μια γνωσιακή βάση πάνω στην οποία μπορούσαν να χτίσουν.
Ενώ η Βυζαντινή Αυτοκρατορία διατηρούσε κέντρα της μαθήσεως, όπως αυτά της Κωνσταντινούπολης και του Πόντου, η γνώση στη Δυτική Ευρώπη συγκεντρώθηκε στα μοναστήρια, μέχρι την ίδρυση των πρώτων μεσαιωνικών πανεπιστημίων τον 12ο και τον 13ο αιώνα. Το πρόγραμμα σπουδών αυτών των μοναστικών σχολών περιοριζόταν στη μελέτη των λιγοστών διαθέσιμων αρχαίων κειμένων και κάποιων νέων έργων σε πιο πρακτικά θέματα, όπως τα ιατρικά και τη μέτρηση του χρόνου.
Ο ισλαμικός κόσμος
thumb|Χειρόγραφο του [[Κανόνας της ιατρικής|Κανόνα της ιατρικής του Αβικέννα]] Οι Μουσουλμάνοι επιστήμονες έδωσαν μεγαλύτερη έμφαση στο πείραμα από ό,τι οι αρχαίοι Έλληνες. Αυτό οδήγησε σε μία προαγωγή της επιστημονικής μεθόδου, αρχίζοντας με τα πειράματα του Αλχαζέν στην οπτική από το 1000 μ.Χ. περίπου, που αναφέρονται στο Βιβλίο της Οπτικής. Η σημαντικότερη εξέλιξη της επιστημονικής μεθόδου ήταν αυτή η χρήση πειραμάτων για την επιλογή μεταξύ θεωριών σε ένα γενικώς εμπειρικό πλαίσιο. Ο Ιμπν αλ-Χαϋθαμ (Αλχαζέν) θεωρείται ως ο πατέρας της οπτικής, ιδίως για την εμπειρική απόδειξη της αντιλήψεως του φωτός από τον άνθρωπο.
Λαιζ-Κλενσάν
Το Λαιζ-Κλενσάν (γαλλικά: Laize-Clinchamps) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λαιζιέν (γαλλικά: Laiziens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ιστορία της επιστήμης
Ο ισλαμικός κόσμος
Στην αστρονομία ο Αλ-Μπατάνι βελτίωσε τις μετρήσεις του Ιππάρχου, που σώζονταν στην Αλμαγέστη, καθώς και την ακρίβεια στη μέτρηση της μεταπτώσεως του γήινου άξονα.
Οι Μουσουλμάνοι χημικοί και αλχημιστές είχαν σημαντικό ρόλο στη θεμελίωση της χημείας ως επιστήμης. Συγγραφείς όπως ο Γουίλ Ντυράν και ο Fielding H. Garrison τους θεωρούν ως τους ιδρυτές της χημείας. Ειδικότερα ο Τζαμπίρ ιμπν Χαγιάν «θεωρείται από πολλούς ως ο πατέρας της χημείας». Τα έργα των επιστημόνων του ισλαμικού κόσμου επηρέασαν τον Ρ. Βάκωνα (που εισήγαγε την εμπειρική μέθοδο στην Ευρώπη ισχυρά επηρεασμένος από την ανάγνωση περσικών συγγραμμάτων).
Red Bull Powertrains
Η Red Bull Powertrains, συντομογραφία RBPT, είναι μια εταιρεία κατασκευής μονάδων ισχύος Φόρμουλα 1 που ανήκει στην αυστριακή Red Bull GmbH. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2021 για να αναλάβει τη λειτουργία των μονάδων ισχύος της που αναπτύχθηκαν από τη Honda από το 2022 και μετά, ύστερα από την απόσυρση του Ιάπωνα κατασκευαστή από το άθλημα στο τέλος του 2021. Έκτοτε, η Honda συνέχισε τη σχέση με τις ομάδες που ανήκαν στη Red Bull το 2022 και μετά.
Ιστορία της επιστήμης
Ο ισλαμικός κόσμος
Ο Ιμπν Σινά, γνωστότερος ως Αβικέννας, θεωρείται ο Μουσουλμάνος φιλόσοφος που άσκησε τη μεγαλύτερη επίδραση. Δημιούργησε την επιστήμη της πειραματικής ιατρικής και υπήρξε ο πρώτος ιατρός που διεξήγαγε κλινικές δοκιμές. Τα δύο σημαντικότερα έργα του στην ιατρική είναι τα Kitāb al-shifāʾ («Βιβλίο της ιάσεως») και ο Κανόνας της ιατρικής, αμφότερα χρησιμοποιηθέντα ως τα κύρια ιατρικά εγχειρίδια στον ισλαμικό και ευρωπαϊκό χώρο μέχρι τα μέσα του 17ου αιώνα. Ο Αβικέννας ανεκάλυψε τη μεταδοτική φύση των μολυσματικών ασθενειών και εισήγαγε την κλινική φαρμακολογία. Μερικοί άλλοι κορυφαίοι Μουσουλμάνοι επιστήμονες ήταν οι Αλ-Φαράμπι, Αλ Ζαχράουι (πρωτοπόρος της χειρουργικής), ο Αλ Μπιρούνι (πρωτοπόρος της γεωδαισίας και της ανθρωπολογίας) , ο Νασίρ αλ-Ντιν αλ-Τούσι και ο Ιμπν Χαλντούν (πρόδρομος της κοινωνιολογίας, της ιστοριογραφίας και της δημογραφίας).
Red Bull Powertrains
Από το 2022 έως το 2025, η Honda θα συναρμολογεί τις μονάδες ισχύος και θα παρέχει υποστήριξη στους αγώνες, προτού η Red Bull Powertrains αναλάβει την πλήρη ευθύνη για τη λειτουργία τους από το 2026. Οι μονάδες ισχύος παραμένουν πνευματική ιδιοκτησία της Honda και λόγω του παγώματος, η Red Bull δεν μπορεί να τις αναπτύξει.
Ιστορία της επιστήμης
Ο ισλαμικός κόσμος
Η ισλαμική επιστήμη παρήκμασε τον 12ο και τον 13ο αιώνα, πριν την Αναγέννηση στην Ευρώπη, εξαιτίας των εισβολών των Μογγόλων, που κατέστρεψαν βιβλιοθήκες, αστεροσκοπεία, νοσοκομεία και γενικώς τα κέντρα των μελετών και της μαθήσεως. Το τέλος του Ισλαμικού Χρυσού Αιώνα έρχεται με την καταστροφή του διανοητικού του κέντρου, της Βαγδάτης των Αββασιδών, το 1258.
Βυζάντιο και Δυτική Ευρώπη
left|thumb|Χάρτης των μεσαιωνικών πανεπιστημίων Στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η αρχαιοελληνική παιδεία διατηρήθηκε επιλεκτικά. Ο Πλάτων σε αντίθεση με τον Αριστοτέλη ήταν αρεστός και διδασκόταν κατά προτίμηση. Ο Χριστιανισμός οικειοποιήθηκε την αρχαία παιδεία, επειδή αποτελούσε ασφαλές μέσο για την αντιμετώπιση των αντιπάλων του. Κατά τον 8ο αιώνα ωστόσο αρχίζουν να διδάσκουν αριστοτελική φιλοσοφία, επειδή η Λογική του Αριστοτέλη ήταν χρήσιμη στους αγώνες που έκαναν οι εικονολάτρες. Περί το 850 μ.Χ. ο Λέων ο μαθηματικός αποκαθιστά την παράδοση ανώτερης κρατικής εκπαίδευσης, αλλά η θέση των θετικών επιστημών είναι περιορισμένη.
Στο Βυζάντιο αναφέρεται ότι τα μαθηματικά άνθισαν τον 5ο, τον 6ο, τον 9ο, τον 10ο, τον 13ο και τον 14ο αιώνα. Οι μαθηματικοί των πρώτων βυζαντινών χρόνων άκμασαν στην Αλεξάνδρεια. Επί Ιουστινιανού, όμως, εξαιτίας και της μεγάλης τότε οικοδομικής δραστηριότητας, το κέντρο βάρους μετατοπίστηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Red Bull Powertrains
Παραπομπές
Κατηγορία:Red Bull Κατηγορία:Φόρμουλα 1
Ιστορία της επιστήμης
Βυζάντιο και Δυτική Ευρώπη
Το Βυζάντιο παρέμενε πάντα πιο προηγμένο σε σχέση με τη Δύση στον τομέα των μαθηματικών. Οι Βυζαντινοί διδάσκαλοι φρόντισαν να διατηρήσουν και να μεταδώσουν τις γνώσεις που τους κληροδότησαν οι αρχαίοι Έλληνες, τις οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις επαύξησαν σχολιάζοντας τα αρχαία κείμενα και κάνοντας εύστοχες παρατηρήσεις σε αυτά. Κατά την άποψη των ερευνητών, αν δεν υπήρχαν οι Βυζαντινοί αντιγραφείς, ίσως πολλά έργα κλασικών συγγραφέων να είχαν χαθεί με την καταστροφή της μεγάλης Αλεξανδρινής Βιβλιοθήκης.
Στην Κωνσταντινούπολη υπήρχε επί χίλια χρόνια το «Πανδιδακτήριο», ανάλογο των μεσαιωνικών πανεπιστημίων της δυτικής Ευρώπης. Οι μόνες πάντως θετικές επιστήμες που διδάσκονταν εκεί ήταν η αριθμητική-γεωμετρία και η αστρονομία. Λειτουργούσε ως ανεξάρτητο ίδρυμα και δεν διδασκόταν εκεί ούτε η θεολογία, η οποία διδασκόταν στην Πατριαρχική Σχολή.
Σημαντικές μορφές του Βυζαντίου που ασχολήθηκαν με επιστημονικά θέματα είναι, ενδεικτικά, ο αρχιτέκτονας του ναού της Αγίας Σοφίας και μαθηματικός Ανθέμιος ο Τραλλιανός (474-534), ο Ιωάννης ο Φιλόπονος (περ. 490 – περ. 570), που διετύπωσε ίσως για πρώτη φορά την έννοια της αδράνειας, ο Μιχαήλ Ψελλός (1018-1078), ο Θεόδωρος Μετοχίτης (1270-1332), ο Νικηφόρος Γρηγοράς (1295-1360), που ασχολήθηκε με την αστρονομία, και άλλοι, ενώ από την πρώιμη περίοδο θα μπορούσε να αναφερθεί ο Γρηγόριος Νύσσης ως Χριστιανός φυσικός φιλόσοφος, όπως και ο Μέγας Βασίλειος.
Ενδεικτικά στοιχεία της επιστημονικής δραστηριότητας άλλων βυζαντινών επιστημόνων είναι: η Σύνοψη περὶ μετρήσεως και μερισμοῦ της γῆς (γεωδαισία), του Ιωάννη Πεδιάσιμου (εποχή των Παλαιολόγων), στην οποία χρησιμοποιήθηκαν από τον συγγραφέα γραπτά του Ευκλείδη, του Ήρωνα του Αλεξανδρέα, και του Ήρωνα του Βυζαντίου, το Σύνταγμα των 4 μαθημάτων, ή Τετράβιβλος του Παχυμέρη (1300), η ¨Ψηφοφορία κατ' Ινδούς (για τα ινδικά αριθμητικά ψηφία) του Πλανούδη (1255-1305), η Λογιστικὴ ανωνύμου συγγραφέα του 15ου αἰ., η οποία είναι πιθανότατα η πρώτη εγκυκλοπαίδεια μαθηματικῶν , κ.ά..
Η Βυζαντινή ἐποχή φθάνει στο τέλος της με την απροσδόκητη άνθηση των γραμμάτων (και συνακόλουθα των επιστημών) που είναι γνωστή ως «Παλαιολόγεια Αναγέννηση». Γνωστή είναι η μορφή του Γεωργίου Πλήθωνος, ενώ το έργο του Χρυσοκόκκη δείχνει την όσμωση με τον ισλαμικό κόσμο, μέχρι και την ύστερη αυτή εποχή. Μεγάλος αριθμός ελληνικών χειρογράφων είχαν περάσει ή επρόκειτο να περάσουν στη Δύση, γεγονός που βοήθησε στην πνευματική αναγέννηση της Δυτικής Ευρώπης. Σύμφωνα με τους εκδότες H. Hunger και K. Vogel, στα αρχεία της Βιέννης υπάρχουν ακόμα πολλά ανέκδοτα προβλήματα των τελευταίων χρόνων της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Μία διανοητική αναζωογόνηση της Δυτικής Ευρώπης άρχισε με την ίδρυση των πρώτων πανεπιστημίων τον 12ο αιώνα. Η επαφή με τον ισλαμικό κόσμο δια της Ισπανίας και της Σικελίας, όπως και κατά τις Σταυροφορίες, έδωσε στους Ευρωπαίους πρόσβαση στα ελληνικά και τα αραβικά κείμενα. Συστάθηκαν μεταφραστικά προγράμματα από τον αρχιεπίσκοπο Ραϋμόνδο του Τολέδου (η Σχολή μεταφραστών των Τολέδου, που ενισχύθηκε κατόπιν από τον αστρονόμο βασιλιά Αλφόνσο τον Σοφό). Τα μεσαιωνικά πανεπιστήμια βοήθησαν επίσης στη μετάφραση και στη διάδοση αυτών των κειμένων, αλλά κυρίως δημιούργησαν μια νέα υποδομή, η οποία χρειαζόταν για να υπάρξουν επιστημονικές κοινότητες. Ενίσχυσαν επίσης τη μελέτη θεμάτων φυσικής ιστορίας
Από την άλλη πλευρά, οι δυτικοί άρχισαν να ταξιδεύουν όλο και πιο ανατολικά (με γνωστό παράδειγμα τον Μάρκο Πόλο) ως αποτέλεσμα της Pax Mongolica, κάτι που επέφερε αυξημένη γνωριμία με τον ινδικό και ακόμα και τον κινεζικό πολιτισμό, η οποία ενσωματώθηκε μέσα στην ευρωπαϊκή παράδοση. Κατά τον Μεσαίωνα σημειώθηκαν επίσης τεχνολογικές καινοτομίες, όπως η πτήση του Άιλμερ του Μαλμεσμπέρι και το μεταλλουργικό επίτευγμα της Κιστερκιανής υψικαμίνου στο Λάσκιλ της Αγγλίας.
thumb|Ανδριάντας του Ρ. Βάκωνος στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Στις αρχές του 13ου αιώνα υπήρχαν ήδη αρκετά ακριβείς λατινικές μεταφράσεις των κυριότερων σωζόμενων έργων όλων σχεδόν των διανοητικά σημαντικών αρχαίων συγγραφέων, επιτρέποντας τη μεταφορά επιστημονικών ιδεών μέσω των πανεπιστημίων και των μοναστηριών. Τότε η φυσική φιλοσοφία που τα κείμενα αυτά εμπεριείχαν άρχισε να επεκτείνεται από αξιοσημείωτους σχολαστικούς, όπως οι Ρόμπερτ Γκρόστεστ, Ρογήρος Βάκων, Αλβέρτος ο Μέγας και Ντανς Σκώτος. Ο Γκρόστεστ έδωσε έμφαση στα μαθηματικά ως τρόπο κατανοήσεως της φύσεως, ενώ ο Βάκων θαύμαζε την εμπειρική προσέγγιση, ιδίως στο Opus Majus του. Πολλοί μελετητές συμφωνούν με την άποψη του Πιερ Ντυέμ ότι ο Μεσαίωνας υπήρξε περίοδος σημαντικών επιστημονικών εξελίξεων.
Το πρώτο μισό του 14ου αιώνα η ποσότητα του επιστημονικού έργου αυξήθηκε, αλλά παρέμενε μέσα στο πλαίσιο των σχολαστικών, κυρίως με σχόλια στα επιστημονικά έργα του Αριστοτέλη. Ο Γουλιέλμος του Όκαμ εισήγαγε τη μεθοδολογική αρχή του «Ξυραφιού του Όκαμ: οι φυσικοί φιλόσοφοι δεν πρέπει να δέχονται επιπλέον υποθέσεις, π.χ. ότι μία ενδιάμεση «ευαίσθητη οντότητα» δεν είναι απαραίτητη για να μεταδοθεί η εικόνα ενός αντικειμένου στο μάτι μας. Σοφοί όπως ο Ζαν Μπουριντάν και ο Νικόλαος Ορέσμιος άρχισαν να επανερμηνεύουν στοιχεία της αριστοτέλειας μηχανικής. Ειδικότερα, ο Μπουριντάν ανέπτυξε τη θεωρία ότι η αδράνεια προκαλεί τη συνέχιση της κινήσεως των βλημάτων. Οι «Υπολογιστές της Οξφόρδης» άρχισαν να αναλύουν μαθηματικώς την κίνηση χωρίς να ασχολούνται με τα αίτιά της, θεμελιώνοντας έτσι τον κλάδο της κινηματικής.