cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χαχάμ Μπασί
Ιστορία
Ο Χαχάμ Μπασί διατηρούσε επίσης σημαντική επιρροή εκτός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ιδιαίτερα μετά την αναγκαστική μετανάστευση πολλών εβραϊκών κοινοτήτων και ατόμων από την Ισπανία (μετά την πτώση της Γρανάδας το 1492) και την Ιταλία.
Ο Επικεφαλής Ραβίνος της σύγχρονης Δημοκρατίας της Τουρκίας είναι ακόμα γνωστός ως Hahambaşı.
Αναφορές
Κατηγορία:Θρησκευτικοί ηγέτες
Γεώργιος Χατζηκώστας
Ο Γεώργιος Χατζηκώστας είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός μηχανικός και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων της Κύπρου.
Ήρας ο Καππαδόκης
Ο Ήρας ο Καππαδόκης υπήρξε Έλληνας ιατρός γεννημένος στην Καππαδοκία. Έδρασε στη Ρώμη τον 1ο αι. π.Χ., ίσως και λίγο μεταγενέστερα. Από τη μελέτη κι ανάλυση των σωζόμενων φαρμακευτικών συνταγών του προκύπτει ότι η συγγραφή τους πρέπει να πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. και άρα θα πρέπει να θεωρήσουμε ότι η ακμή της συγγραφικής του δραστηριότητας εντοπίζεται την ίδια περίοδο. Ορισμένοι ερευνητές τον κατέταξαν ως οπαδό της ιατρικής σχολής των Εμπειρικών, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι χρησιμοποιούσε φαρμακευτικές συνταγές του Ηρακλείδη του Ταραντίνου. Ωστόσο, νεότερες έρευνες, λαμβάνοντας υπόψη την καταγωγή του και την κλασική ιατρική μεθοδολογία του, τον κατατάσσουν στην Ιατρική Σχολή της Ταρσού. Έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης από τον Γαληνό διότι έγραψε λεπτομερώς για τις ιδιότητες των φαρμάκων και τους τρόπους χρήσης τους.
Γεώργιος Χατζηκώστας
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γεώργιος Χατζηκώστας γεννήθηκε στη Λευκωσία το 1922. Φοίτησε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο. Σπούδασε στο πολιτικός μηχανικός στο Hampton Engineering College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, ως υπότροφος του Βρετανικού Συμβουλίου. Για τρία χρόνια εργάστηκε σε εργοληπτικούς οίκους σε έργα πολεμικής χρήσεως και ειδικά στο πλωτό λιμάνι που χρησιμοποιήθηκε κατά την απόβαση των συμμάχων στη Νορμανδία. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1945, όπου και διορίστηκε ως πολιτικός μηχανικός στα Δημόσια Έργα. Ίδρυσε το Τμήμα Οδών των Δημοσίων Έργων, του οποίου αποτέλεσε διευθύνων μηχανικός.
Ήρας ο Καππαδόκης
Ο Ήρας είναι συγγραφέας μόλις ενός φαρμακολογικού βιβλίου το οποίο μνημονεύεται με πληθώρα τίτλων. Δηλώνεται με τον τίτλο "Νάρθηξ", ωστόσο σύμφωνα με τον Γαληνό κάποιοι το ονόμαζαν "Τόνον Δυνάμεων" ή "Βιβλίο τῶν Δυνάμεων" ή "Φαρμακίτη Βίβλο" ή "Βίβλο τῶν Φαρμάκων". Σε κάθε περίπτωση, όπως μας διαβεβαιώνει ο Γαληνός, πρόκειται για ένα και το αυτό βιβλίο το οποίο ο ίδιος προτιμά να το αποκαλεί "Νάρθηξ".
Διόφαντος
Από τα αρχικώς δεκατρία βιβλία των Αριθμητικών, μόνο έξι έχουν σωθεί ως σήμερα. Κατά τον Μεσαίωνα, η γνώση των ευρημάτων του Διόφαντου διατηρήθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και στον αραβικό κόσμο, μέσω μεταφράσεων από τα ελληνικά. Τελικά το 1570 ο Ιταλός μαθηματικός Ραφαήλ Μπομπέλι μετέφρασε στα λατινικά τα Αριθμητικά και χρησιμοποίησε τα προβλήματα που περιείχαν για τα δικά του συγγράμματα. Τον επόμενο αιώνα τα γραπτά του Διόφαντου επηρέασαν τον εξέχοντα μαθηματικό Πιέρ ντε Φερμά. Σήμερα «διοφαντικές» καλούνται οι εξισώσεις ακέραιων συντελεστών των οποίων ζητούνται οι ακέραιες λύσεις.
Ήρας ο Καππαδόκης
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Γεώργιος Χατζηκώστας
Βιογραφικά στοιχεία
Λόγω διαφωνιών με την αποικιοκρατική κυβέρνηση στο εθνικό θέμα της Κύπρου, αποχώρησε από την κυβερνητική υπηρεσία το 1957. Την περίοδο 1957-1974 διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος-μηχανικός, μέλος του διευθυντικού προσωπικού και διευθύνων σύμβουλος μεγάλων εργοληπτικών εταιρειών στην Κύπρο. Το 1975 ανέλαβε εργασία στη Διεθνή Τράπεζα στην Ουάσινγκτον, όπου σύντομα προβιβάστηκε στη θέση ανώτερου συμβούλου μηχανικού. Από τη θέση αυτή εργάστηκε σε προγράμματα αναπτύξεως σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες.
Διόφαντος
Στον τάφο του, είχε γραφτεί μια επιγραφή-αλγεβρικό πρόβλημα. Η επιγραφή αυτή έλεγε:
Γεώργιος Χατζηκώστας
Βιογραφικά στοιχεία
Επιπρόσθετα, διετέλεσε μέλος και πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου, πρόεδρος του Συνδέσμου Πολιτικών Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων και πρόεδρος του Ροταριανού Ομίλου Αμμοχώστου.
Διόφαντος
Διαβάτη, σε αυτόν τον τάφο αναπαύεται ο Διόφαντος. Σε εσένα που είσαι σοφός, η επιστήμη θα δώσει το μέτρο της ζωής του. Άκουσε. Οι θεοί του επέτρεψαν να είναι νέος για το ένα έκτο της ζωής του. Ακόμα ένα δωδέκατο και φύτρωσε το μαύρο γένι του. Μετά από ένα έβδομο ακόμα, ήρθε του γάμου του η μέρα. Τον πέμπτο χρόνο αυτού του γάμου, γεννήθηκε ένα παιδί. Τι κρίμα, για το νεαρό του γιο. Αφού έζησε μονάχα τα μισά χρόνια από τον πάτερα του, γνώρισε τη παγωνιά του θανάτου. Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Διόφαντος βρήκε παρηγοριά στη θλίψη του, φτάνοντας στο τέλος ζωής του."
Γεώργιος Χατζηκώστας
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι νυμφευμένος με την Κλειώ, το γένος Μιχαηλίδη.
Πολιτική διαδρομή
Στις 12 Σεπτεμβρίου 1980 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 19 Απριλίου 1982.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978
Σοφία Κάρσον
Η Σοφία Ντάκαρετ Καρ (Φορτ Λόντερντεϊλ, Φλόριντα, 10 Απριλίου, 1993),  γνωστή ως Σοφία Κάρσον, είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, ηθοποιός, χορεύτρια και τραγουδοποιός. Η πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση ήταν ως guest star στη σειρά του Disney Channel Austin & Ally.
Το 2015, το 2017 και το 2019, εμφανίστηκε ως Έβι, κόρη της Κακιάς Βασίλισσας, στη ταινία του Disney Channel, Descendants, και τις συνέχειές του. Το 2016, εμφανίστηκε ως Λόλα Πέρεζ στο Adventures in Babysitting και ως Τέσσα στο A Cinderella Story: If the Shoe Fits.
Η Κάρσον είναι μια από τους κορυφαίους της σειράς Freeform Pretty Little Liars: The Perfectionists, η οποία έκανε πρεμιέρα το 2019 και για την οποία κέρδισε υποψηφιότητα για το βραβείο Teen Choice για την καλύτερη ηθοποιό. Μετά την πρεμιέρα του Feel the Beat στο Netflix τον Ιούνιο του 2020, πρωταγωνίστησε μαζί με τον KJ Apa στην ταινία Songbird (2020), παραγωγή του Μάικλ Μπέι και βασισμένη στη πανδημία του COVID-19.
Τον Ιούλιο του 2022, το Purple Hearts έκανε πρεμιέρα στο Netflix, μια ταινία στην οποία, εκτός από πρωταγωνίστρια, είναι η εκτελεστική παραγωγός, συνθέτρια και ερμηνεύτρια του soundtrack.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Φτ. Λόντερντεϊλ της Φλόριντα, κόρη του Χοσέ Φ. Ντάκαρετ και της Λάουρα Καρ Κάρσον, γεννημένοι στη Μπαρρανκίγια της Κολομβίας, εθνικοποιημένοι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την πλευρά της μητέρας της, είναι συγγενής με την οικογένεια Καρ, επιχειρηματίες και Κολομβιανοί πολιτικοί. Φοίτησε στο σχολείο St. Hugh και αποφοίτησε από το Carrollton School of the Sacred Heart του Μαϊάμι. Πιο πρόσφατα η Κάρσον φοίτησε στο UCLA, με ειδικότητα στις επικοινωνίες με ανήλικους στα γαλλικά.
2012-2015: Αρχές της καριέρας
Το 2012, η ​​Σοφία Κάρσον υπέγραψε συμβόλαιο με την BMI, ως τραγουδίστρια-τραγουδοποιός. Η καριέρα της ξεκίνησε το 2014, όταν εμφανίστηκε ως guest star, υποδυόμενη την Τσέλσι, στη σειρά του Disney Channel Austin & Ally. Λίγους μήνες αργότερα, η Κάρσον εμφανίστηκε ως επαναλαμβανόμενη guest star, παίζοντας τον Σόλι, στη σειρά του MTV Faking It. Το 2014, επιλέχθηκε ως πρωταγωνίστρια στη ταινία του Disney Channel Descendants. Στο Descendants, η Κάρσον υποδύεται την Έβι, την κόρη της Κακιάς Βασίλισσας από τη Χιονάτη.
2015-2019: Descendants, Adventures in Babysitting και μουσική καριέρα
Στις 9 Ιανουαρίου του 2015, επιλέχθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη ταινία του Disney Channel Adventures in Babysitting. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν την άνοιξη του 2015, για τηλεοπτική πρεμιέρα στις αρχές του 2016. Τον Μάρτιο του 2016, το Hollywood Reporter ανακοίνωσε ότι η Κάρσον είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην τελευταία δόση του έπους A Cinderella Story, A Cinderella Story: If the Shoe Fits, σε σκηνοθεσία του Μάικλ Τζόντσον και μια παραγωγή του Ντίλαν Σέλερς, το οποίο κυκλοφόρησε απευθείας σε DVD και αργότερα έκανε πρεμιέρα στο Freeform. Σε μια συνέντευξη τον Αύγουστο του 2015, η Κάρσον δήλωσε ότι εργαζόταν στο πρώτο της άλμπουμ. Τον Σεπτέμβριο του 2015, η Κάρσον προστέθηκε στο ρόστερ των καλλιτεχνών της Hollywood Records. Προηγουμένως, η προσθήκη της Σοφία στη δισκογραφική είχε αναφερθεί από ορισμένες ιστοσελίδες του Disney Channel Europe.
Τον Μάρτιο του 2016, η Hollywood Records και η Republic Records ανακοίνωσαν επίσημα ότι η Σοφία είχε υπογράψει δισκογραφική συμφωνία και με τις δύο εταιρείες. Τα πρώτο της τραγούδι είναι το "Love Is the Name", μια παρεμβολή του "Live Is Live" των Opus και κυκλοφόρησε στις 8 Απριλίου. Την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου του 2017, κυκλοφόρησε το single της με τίτλο "Ins And Outs". μικρογραφία|Η Κάρσον το 2017. Επέστρεψε για να παίξει την Έβι στο Descendants 2 που έκανε πρεμιέρα το καλοκαίρι του 2017, σπάζοντας τα ρεκόρ κοινού στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Μάιο του 2018, το Descendants 3 ξεκίνησε τα γυρίσματα και έκανε πρεμιέρα στις 2 Αυγούστου του 2019.
Τα γυρίσματα των Descendants 3 στο Βανκούβερ και του Pretty Little Liars στο Πόρτλαντ διασταυρώθηκαν με το σχέδιο κυκλοφορίας, ωστόσο, συμμετείχε το δεύτερο εξάμηνο του έτους σε τρία σινγκλ: "Rumors" με R3hab, "Different World" με τον Άλαν Γουόκερ και " San Francisco» με τον Galandis, τοποθετώντας τον εαυτό της ως μια από τις πιο περιζήτητες καλλιτέχνες στον κόσμο που συνεργάζονται στο είδος της ηλεκτρονικής μουσικής.  Η συμμετοχή της στο soundtrack της ταινίας Descendants της έχει εγγυηθεί έξι χρυσούς δίσκους στις Ηνωμένες Πολιτείες.  Τον Ιούλιο του 2019, ανακοινώθηκε ότι η Σοφία θα τραγουδούσε την ισπανική εκδοχή του "Ciclo sin Fin", το κεντρικό θέμα της ταινίας Ο Βασιλιάς των Λιονταριών.
2020-σήμερα: Feel the beat, Songbird και Sofia Carson
Τον Ιανουάριο του 2020, η Κάρσον διορίστηκε πρεσβεύτρια της Revlon.
Τον Ιούνιο του 2020, η Revlon λάνσαρε τη συλλογή της σε συνεργασία με την καλλιτέχνη The Revlon X Sofia Carson, που περιλαμβάνει κραγιόν και βερνίκια νυχιών. Στις 19 Ιουνίου, το Netflix έκανε πρεμιέρα την ταινία Feel the Beat, στην οποία η Κάρσον έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Απρίλ Ντιμπρίνα.
Τον Αύγουστο του 2020, η Κάρσον επιλέχθηκε να παρουσιάσει τη νικήτρια της κατηγορίας "Καλύτερο βίντεο με θετικό μήνυμα" στα βραβεία VMA του 2020, επιπλέον, συνεργάστηκε με την MTV και την Pepsi σε μια καμπάνια που αναδεικνύει τους κοινωνικούς σκοπούς που προωθούν οι καλλιτέχνες, ενώ καλούσε τους νέους να ψηφίσουν στις επόμενες προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ.
Τον Δεκέμβριο του 2020, κυκλοφόρησε η ταινία σασπένς Songbird, βασισμένη στην πανδημία του COVID-19, και στην οποία πρωταγωνίστησε μαζί με τους KJ Apa, Κρέιγκ Ρόμπινσον, Αλεξάντρα Νταντάριο, μεταξύ άλλων.
Δύο χρόνια αφότου ορίστηκε πρεσβεύτρια του Latin Grammy Cultural Foundation, ανακοινώθηκε η υποτροφία Κάρσον, η οποία θα ωφελήσει έναν μαθητή από το Berklee School of Music.
Τον Μάρτιο του 2022, κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ, Sofia Carson.
Ομοίως, τον Ιούλιο του 2022 κυκλοφόρησε η ρομαντική ταινία του Netflix Purple Hearts (ελ. Μωβ Καρδιές), όπου εκτός από εκτελεστική παραγωγός της ταινίας, συνθέτρια και ερμηνεύτρια του soundtrack, παίζει και τον ρόλο της Κάσι, δίπλα στον Άγγλο ηθοποιό Νίκολας Γκάλιτζιν. Η ταινία έφτασε στη πρώτη θέση στο Netflix παγκοσμίως.
Δισκογραφία
Albums :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Κολομβιανοί τραγουδιστές
Τσεχικός Διάδρομος
[[Αρχείο:Czech_corridor_proposal.svg|μικρογραφία|330x330εσ|
Διακεκομμένη γραμμή - τα σημερινά όρια του Μπούργκενλαντ]] Ο Τσεχικός Διάδρομος ήταν μια αποτυχημένη πρόταση κατά τη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού του 1919, στον απόηχο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο προτεινόμενος διάδρομος θα συνέδεε, μέσω μιας λωρίδας γης, τη Γιουγκοσλαβία και την Τσεχοσλοβακία. Ένα διαφορετικό όνομα του διαδρόμου είναι το Τσεχικός–Γιουγκοσλαβικός Εδαφικός Διάδρομος. Ο διάδρομος ονομάστηκε Τσεχικός, επειδή οι Γιουγκοσλάβοι αντιπρόσωποι στο Συνέδριο της Ειρήνης προτιμούσαν την παράδοση του στους Τσέχους. Η πρόταση απορρίφθηκε από το συνέδριο.
Ο διάδρομος θα αποτελούνταν από το Μπούργκενλαντ και άλλες περιοχές που τελικά θα προσαρτούνταν στη μελλοντική Αυστρία και την Ουγγαρία. Μερικές φορές η περιοχή είναι γνωστή και ως δυτική Υπερδουναβία. Σε υπόμνημα προς τη γαλλική κυβέρνηση τον Φεβρουάριο του 1916, ο Τόμας Μάζαρικ δήλωσε ότι ο διάδρομος θα διορθώσει "Τη διαίρεση των Τσεχοσλοβάκων και των Γιουγκοσλάβων" επακόλουθο της ουγγρικής εισβολής τον 9ο αιώνα.
Ο διάδρομος θα είχε μήκος 200 χιλιομέτρων και πλάτος 80 χιλιομέτρων. Ο διάδρομος θα διέσχιζε τέσσερις ουγγρικές κομητείες, τις Μόσον, Σόπρον, Βας και Σάλα. Ωστόσο, υπάρχουν και προτάσεις που θα έδιναν ακόμη περισσότερα εδάφη για τις δύο σλαβικές χώρες εντός του διαδρόμου.
Η πρόταση βρήκε υποστήριξη στους πανσλαβιστές, οι οποίοι ήλπιζαν ότι ο διάδρομος θα ένωνε δύο κράτη που εκπροσωπούσαν την Σλαβική ενότητα (Τσεχοσλοβακία και Γιουγκοσλαβία). Οι σλάβοι εθνικιστές θεωρούσαν ότι ο διάδρομος θα ένωνε τους Βόρειους (Δυτικούς) με τους Νότιους Σλάβους. Η ιδέα αυτή υποστηρίχθηκε επίσης από τους Κροάτες εθνικιστές που ήθελαν να ενσωματωθούν στη Γιουγκοσλαβία τα κροατικά χωριά στο Μπούργκενλαντ, ενώ οι Κροάτες στα χωριά της Σλοβακία ήθελαν να είναι μέρος του Γιουγκοσλαβικού κράτους. Η ύπαρξη ενός τέτοιου διαδρόμου υποστηριζόταν από εκείνους που πίστευαν ότι αφού διαλύθηκε η Αυστροουγγαρία, δεν πρέπει να υπάρχει λόγος για ύπαρξη κοινών συνόρων μεταξύ Αυστρίας και Ουγγαρίας.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πανσλαβισμός Κατηγορία:Διάδοχα κράτη της Αυστροουγγαρίας Κατηγορία:Επακόλουθα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ουγγαρία
Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ
Ο Χάμφρεϊ ΝτεΦόρεστ Μπόγκαρτ (Humphrey DeForest Bogart, 25 Δεκεμβρίου 1899 - 14 Ιανουαρίου 1957) ήταν Αμερικανός ηθοποιός, βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Αποτελεί θρύλο του σινεμά λόγω της συμμετοχής του σε μια σειρά αστυνομικών ταινιών μυστηρίου κατά την χρυσή εποχή του Χόλυγουντ. Είναι γνωστός για τις ταινίες Το Απολιθωμένο Δάσος του 1936, Το γεράκι της Μάλτας του 1941, Καζαμπλάνκα του 1942, Η σειρήνα της Μαρτινίκα του 1944, Πάθος και αίμα του 1946, Ο θησαυρός της Σιέρα Μάντρε του 1948 και την ταινία που του χάρισε το όσκαρ το 1951 Η βασίλισσα της Αφρικής. μικρογραφία|260x260εσ|Στην [[Καζαμπλάνκα (ταινία)|Καζαμπλάνκα (1942).]] Ο Μπόγκαρτ, γιος εύπορης οικογένειας, ξεκίνησε με την προϋπόθεση να ακολουθήσει το επάγγελμα του πατέρα του και γράφτηκε στην Ιατρική στο Γέιλ, απ' όπου αποβλήθηκε. Αργότερα το 1918 κατατάχθηκε στο ναυτικό όπου σ' ένα καυγά απέκτησε το σημάδι στα χείλη που θα τον έκανε αργότερα διάσημο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1920, μετά τη θητεία του στο ναυτικό, ο Μπόγκαρτ έκανε διάφορες δουλειές. Κάποια στιγμή με τη βοήθεια των γνωριμιών του κατάφερε να δουλέψει σαν ηθοποιός σε μικρούς ρόλους στο θέατρο. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 έλαβε μέρος σε κάποιες ταινίες της 20th Century Fox και το 1930 υπέγραψε συμβόλαιο. Οι ταινίες στις οποίες συμμετείχε όμως δεν ήταν πετυχημένες και η Fox διέκοψε το συμβόλαιό του, μέχρι που το 1936 ο φίλος του Λέσλι Χάουαρντ έπεισε τον Τζακ Γουόρνερ να προσλάβει τον Μπόγκαρτ για τη μεταφορά του θεατρικού Το απολιθωμένο δάσος. Ο ρόλος του γκάνγκστερ Duke Mantee που είχε ξαναερμηνεύσει στο θέατρο, κέρδισε τους κριτικούς και την ίδια χρονιά υπέγραψε συμβόλαιο με τη Warner. Από το 1936 μέχρι το 1940 ο Μπόγκαρτ έπαιζε δεύτερους ρόλους, μέχρι που ήρθαν οι ταινίες Το γεράκι της Μάλτας και Καζαμπλάνκα και ο Μπόγκαρτ έγινε πρώτο όνομα στο Χόλυγουντ.
Παντρεύτηκε τέσσερις φορές, την τελευταία με την συμπρωταγωνίστριά του στο φιλμ Η σειρήνα της Μαρτινίκα, Λορίν Μπακόλ, που ήταν μικρότερη του κατά εικοσιπέντε χρόνια. Πέθανε το 1957 στο Λος Άντζελες από καρκίνο του οισοφάγου, σε ηλικία 57 ετών, καθώς μάλιστα ήταν βαρύς καπνιστής και πότης. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου τον έχει κατατάξει πρώτο στη λίστα με τους 25 μεγαλύτερους σταρ όλων των εποχών. thumb|Το αστέρι του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στον αριθμό 6322 της Λεωφόρου της Δόξας στο Χόλυγουντ. Στις 8 Φεβρουαρίου 1960, ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ απέκτησε μετά θάνατον αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ στον αριθμό 6322 και έγινε έτσι από τους πρώτους ηθοποιούς που το απέκτησαν, καθώς τα πρώτα αστέρια εγκαινιάστηκαν τη συγκεκριμένη ημερομηνία.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
thumb|left|Πλακέτα που μνημονεύει τη γενέτειρα του Μπόγκαρτ.
Ο Χάμφρεϊ Ντε Φόρεστ Μπόγκαρτ γεννήθηκε την ημέρα των Χριστουγέννων του 1899 στη Νέα Υόρκη και ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Μπέλμοντ Ντε Φόρεστ Μπόγκαρτ και της Μοντ Χάμφρεϊ. Ο Μπέλμοντ ήταν το μοναδικό παιδί του δυστυχισμένου γάμου του Άνταμ Γουέλτι Μπόγκαρτ (Καναντάιγκουα, Νέα Υόρκη) και της Τζούλια Αουγκούστα Στάιλς, μιας πλούσιας κληρονόμου. Ο Μπέλμοντ και η Μοντ παντρεύτηκαν τον Ιούνιο του 1898. Ο Μπέλμοντ ήταν Πρεσβυτεριανός, αγγλικής και ολλανδικής καταγωγής, και απόγονος της Sarah Rapelje (το πρώτο παιδί της Ευρώπης που γεννήθηκε στη Νέα Ολλανδία). Η Μοντ ανήκε στην Επισκοπική Εκκλησία και ήταν Αγγλικής καταγωγής και απόγονος του επιβάτη του Mayflower, Τζον Χάουλαντ. Ο Χάμφρεϊ ανατράφηκε ως Επισκοπικός, αλλά δεν ασκούσε τα θρησκευτικά καθήκοντα του κατά το μεγαλύτερο μέρος της ενήλικης ζωής του.
Η ημερομηνία γέννησης του Μπόγκαρτ έχει αμφισβητηθεί. Ο Κλίφορντ Μακάρθυ έγραψε ότι το τμήμα δημοσιότητας της Warner Bros το είχε αλλάξει στις 23 Ιανουαρίου 1900 «για να καλλιεργήσει την άποψη ότι ένας άνδρας που γεννήθηκε την ημέρα των Χριστουγέννων δεν θα μπορούσε πραγματικά να είναι τόσο κακός όσο φαινόταν στην οθόνη». Η «διορθωμένη» ημερομηνία γέννησης του Ιανουαρίου εμφανίστηκε στη συνέχεια —και σε ορισμένες περιπτώσεις παραμένει— σε πολλές κατά τα άλλα έγκυρες πηγές. Σύμφωνα με τους βιογράφους Ann M. Sperber και Έρικ Λαξ, ο Χάμφρεϊ γιόρταζε πάντα τα γενέθλιά του στις 25 Δεκεμβρίου και τα κατέγραφε σε επίσημα αρχεία (συμπεριλαμβανομένης της άδειας γάμου του).
Η Λορίν Μπακόλ έγραψε στην αυτοβιογραφία της ότι τα γενέθλια του Χάμφρεϊ γιορτάζονταν πάντα την ημέρα των Χριστουγέννων, λέγοντας ότι αστειευόταν λέγοντας ότι τον απατούσαν με ένα δώρο κάθε χρόνο. Η Ανν Σπέρμπερ και ο Έρικ Λαξ σημείωσαν ότι μια ανακοίνωση γέννησης στους Times της κομητείας του Οντάριο της 10ης Ιανουαρίου 1900 αποκλείει την πιθανότητα ημερομηνίας γέννησης στις 23 Ιανουαρίου. Πολιτειακά και ομοσπονδιακά αρχεία απογραφής από το 1900 αναφέρουν επίσης μια ημερομηνία γέννησης των Χριστουγέννων του 1899. Το αρχείο γέννησης του Μπόγκαρτ επιβεβαιώνει ότι γεννήθηκε στην πραγματικότητα στις 25 Δεκεμβρίου 1899. εναλλ.=Photo of a standing Maud Humphrey, Bogart's mother|μικρογραφία|Η Μοντ Χάμφρεϊ στο βιβλίο του 1897 American Women.
Ο πατέρας του Μπόγκαρτ, ήταν καρδιοπνευμονολόγος και η μητέρα του ήταν εμπορική εικονογράφος που έλαβε την καλλιτεχνική της εκπαίδευση στη Νέα Υόρκη και τη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένης των σπουδών της με τον Τζέιμς Άμποτ ΜακΝίλ Ουίσλερ. Αργότερα έγινε καλλιτεχνική διευθύντρια του περιοδικού μόδας The Delineator και ακτιβίστρια σουφραζέτα. Η Μοντ χρησιμοποίησε μια ζωγραφιά του μωρού της σε μια διαφημιστική καμπάνια για το Mellins Baby Food. Κέρδιζε πάνω από 50.000 $ ετησίως στο απόγειο της καριέρας της – ένα πολύ μεγάλο χρηματικό ποσό εκείνη την εποχή, και πολύ περισσότερα από τα $20.000 του συζύγου της. Το ζεύγος Μπόγκαρτ ζούσαν σε ένα διαμέρισμα στο Upper West Side και είχαν ένα εξοχικό σπίτι σε ένα κτήμα 55 στρεμμάτων στη λίμνη Canandaigua στα βόρεια της Νέας Υόρκης. Όταν ήταν μικρός, η ομάδα φίλων του Μπόγκαρτ στη λίμνη ανέβαζε θεατρικά έργα.
Είχε δύο μικρότερες αδερφές: τη Φράνσις («Πατ») και την Κάθριν Ελίζαμπεθ («Κέι»). Οι γονείς του Μπόγκαρτ ήταν απασχολημένοι με την καριέρα τους και μάλωναν συχνά. Πολύ τυπικοί, έδειχναν ελάχιστα συναισθήματα προς τα παιδιά τους. Η Μοντ είπε στα παιδιά της να την αποκαλούν "Μοντ" αντί για "Μητέρα" και έδειξε λίγη, έως καθόλου, στοργή γι 'αυτά. Όταν ήταν ευχαριστημένη, «σε χτυπούσε στον ώμο, σχεδόν όπως κάνει ένας άντρας», θυμάται ο Μπόγκαρτ. «Μεγάλωσα πολύ χωρίς συναισθηματισμούς. Ένα φιλί, στην οικογένειά μας, ήταν ένα γεγονός. Η μητέρα και ο πατέρας δεν ήταν κοντά στις δύο αδερφές μου και εμένα».
Ο Μπόγκαρτ τον κορόιδευαν ως αγόρι για τις μπούκλες του, την περιποίηση, τις «χαριτωμένες» φωτογραφίες που του έβαζε η μητέρα του να ποζάρει, τα ρούχα του Μικρού Λόρδου Φάουντλεροϊ με τα οποία τον έντυνε και για το μικρό του όνομα. Κληρονόμησε από τον πατέρα του μια τάση για τις βελόνες, μια αγάπη για το ψάρεμα, μια δια βίου αγάπη για τη βαρκάδα και μια έλξη για γυναίκες με ισχυρή θέληση.
Ο Μπόγκαρτ παρακολούθησε το ιδιωτικό σχολείο Ντελάνσι μέχρι την πέμπτη τάξη και στη συνέχεια παρακολούθησε την διάσημη σχολή Τρίνιτι. Ήταν ένας αδιάφορος, σκυθρωπός μαθητής που δεν έδειχνε ενδιαφέρον για τις δραστηριότητες μετά το σχολείο. Ο Μπόγκαρτ παρακολούθησε αργότερα την Ακαδημία Φίλιπς, ένα οικοτροφείο στο οποίο έγινε δεκτός με βάση τις οικογενειακές σχέσεις. Αν και οι γονείς του έλπιζαν ότι θα πήγαινε στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, ο Μπόγκαρτ έφυγε από την Ακαδημία Φίλιπς το 1918 μετά από ένα εξάμηνο. Απέτυχε σε τέσσερα από τα έξι μαθήματα. Έχουν δοθεί αρκετοί λόγοι. Σύμφωνα με έναν, εκδιώχθηκε επειδή μάλωσε με τον διευθυντή (ή έναν φύλακα) στο Rabbit Pond στην πανεπιστημιούπολη. Ένας άλλος ανέφερε το κάπνισμα, το ποτό, τις κακές ακαδημαϊκές επιδόσεις και (πιθανώς) ακατάλληλα σχόλια που έγιναν στο προσωπικό. Σε μια τρίτη εξήγηση, ο Μπόγκαρτ απομακρύνθηκε από τον πατέρα του επειδή δεν κατάφερε να βελτιώσει τους βαθμούς του. Οι γονείς του ήταν βαθιά απογοητευμένοι από τα αποτυχημένα σχέδιά τους για το μέλλον του.
Πολεμικό Ναυτικό
Χωρίς βιώσιμες επιλογές σταδιοδρομίας, ο Μπόγκαρτ κατατάχθηκε στο Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών την άνοιξη του 1918 (κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου) και υπηρέτησε ως υπαξιωματικός. Θυμήθηκε αργότερα, «Στα δεκαοκτώ, ο πόλεμος ήταν υπέροχο πράγμα. Παρίσι! Σέξι Γαλλίδες!» Ο Μπόγκαρτ καταγράφηκε ως μοντέλο ναυτικού, ο οποίος πέρασε τον περισσότερο χρόνο στη θάλασσα μετά την ανακωχή, μεταφέροντας στρατεύματα από την Ευρώπη. Ο Μπόγκαρτ άφησε την υπηρεσία στις 18 Ιουνίου 1919 με τον βαθμό του Υπαξιωματικού τρίτης τάξης του Μπότσουέιν. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μπόγκαρτ προσπάθησε να καταταγεί εκ νέου στο Ναυτικό αλλά απορρίφθηκε λόγω της ηλικίας του. Στη συνέχεια προσφέρθηκε εθελοντικά στην Προσωρινή Εφεδρεία της Ακτοφυλακής το 1944, περιπολώντας την ακτογραμμή της Καλιφόρνια με το γιοτ του, το Santana.
Μπορεί να έλαβε το σήμα κατατεθέν του χάρη σε ένα σημάδι και να ανέπτυξε το χαρακτηριστικό χείλος του κατά τη διάρκεια της ναυτικής του θητείας. Υπάρχουν πολλές αντικρουόμενες ιστορίες. Σε ένα από τα σενάρια, το χείλος του κόπηκε από σκάγια όταν το πλοίο του βομβαρδίστηκε. Ωστόσο, το πλοίο δεν βομβαρδίστηκε ποτέ και ο Μπόγκαρτ μπορεί να μην ήταν στη θάλασσα πριν από την ανακωχή. Μια άλλη ιστορία, που κρατούσε ο μακροχρόνιος φίλος Nathaniel Benchley, ήταν ότι ο Μπόγκαρτ τραυματίστηκε ενώ πήγαινε έναν κρατούμενο στη Ναυτική φυλακή του Πόρτσμουθ στο Kittery του Maine. Ενώ άλλαζε τρένο στη Βοστώνη, ο κρατούμενος με χειροπέδες φέρεται να ζήτησε από τον Μπόγκαρτ ένα τσιγάρο. Όταν ο Μπόγκαρτ έψαξε για ένα σπίρτο ο κρατούμενος τον χτύπησε στο στόμα με τις μανσέτες (κόβοντας το χείλος του Μπόγκαρτ) και τράπηκε σε φυγή προτού τον ξανασυλλάβουν και τον φυλακίσουν. Σε μια εναλλακτική εκδοχή, ο Μπόγκαρτ χτυπήθηκε στο στόμα από μια χειροπέδα που λύθηκε ενώ απελευθέρωσε τον κρατούμενο του και η άλλη χειροπέδα ήταν ακόμα γύρω από τον καρπό του κρατούμενου. Όταν ο Μπόγκαρτ επισκέφτηκε έναν γιατρό, είχε ήδη σχηματιστεί μια ουλή. Ο Βρετανός ηθοποιός Ντέιβιντ Νίβεν είπε ότι όταν ρώτησε για πρώτη φορά τον Μπόγκαρτ για την ουλή του, εκείνος είπε ότι προκλήθηκε από ένα παιδικό ατύχημα. «Θεέ μου τι γιατρός», είπε αργότερα ο Μπόγκαρτ στον Νίβεν. «Αντί να το ράψει, το χάλασε». Σύμφωνα με τον Νίβεν, οι ιστορίες ότι ο Μπόγκαρτ πήρε την ουλή κατά τη διάρκεια του πολέμου δημιουργήθηκαν από τα στούντιο. Η φυσική του κατάσταση μετά την υπηρεσία δεν ανέφερε την ουλή στα χείλη, αν και σημείωσε πολλές μικρότερες ουλές. Όταν η ηθοποιός Λουίζ Μπρουκς συνάντησε τον Μπόγκαρτ το 1924, είχε ήδη ουλώδη ιστό στο άνω χείλος του που η Μπρουκς είπε ότι ο Μπόγκαρτ μπορεί να είχε μερικώς γιατρέψει πριν εισέλθει στην κινηματογραφική βιομηχανία το 1930. Η Μπρουκς είπε ότι «το τραύμα στα χείλη του δεν του δημιούργησε κανένα εμπόδιο στην ομιλία, είτε πριν είτε μετά την αποκατάσταση του.
Ο δραπέτης της Σιέρα
δεξιά|μικρογραφία|[[Τζον Χιούστον: σεναριογράφος, σκηνοθέτης, ηθοποιός, το 1972.]] μικρογραφία|260x260εσ|Με την [[Όντρεϊ Χέπμπορν στο Γλυκιά μου Σαμπρίνα (1954).]] μικρογραφία|260x260εσ|Με τον [[Γουίλιαμ Χόλντεν στο Γλυκιά μου Σαμπρίνα (1954).]]
Στον δραπέτη της Σιέρα (1941, σε σκηνοθεσία Ραούλ Γουόλς) περιείχε ένα σενάριο γραμμένο από τον Τζον Χιούστον, φίλο και σύντροφο του Μπόγκαρτ στο ποτό, προσαρμοσμένο από ένα μυθιστόρημα του WR Burnett, συγγραφέα του μυθιστορήματος στο οποίο βασίστηκε ο Άρχων του Εγκλήματος. Ο Πολ Μιούνι, ο Τζορτζ Ραφτ, ο Τζέιμς Κάγκνεϊ και ο Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον απέρριψαν τον πρωταγωνιστικό ρόλο, δίνοντας στον Μπόγκαρτ την ευκαιρία να παίξει έναν χαρακτήρα με κάποιο βάθος. Ο Γουόλς αρχικά αντιτάχθηκε στην επιλογή του Μπόγκαρτ, προτιμώντας τον Ραφτ για τον ρόλο. Ήταν η τελευταία μεγάλη ταινία του Μπόγκαρτ ως γκάνγκστερ. Ακολούθησε δεύτερος ρόλος στο The Big Shot, που κυκλοφόρησε το 1942. Συνεργάστηκε καλά με την Άιντα Λουπίνο, πυροδοτώντας τη ζήλια από τον Μάγιο Μέτο.
Η ταινία εδραίωσε μια ισχυρή προσωπική και επαγγελματική σύνδεση μεταξύ του Μπόγκαρτ και του Χιούστον. Ο Μπόγκαρτ θαύμαζε (και ζήλεψε κάπως) τον Χιούστον για την ικανότητά του ως συγγραφέας, καθώς ήταν ένας φτωχός μαθητής. Μπορούσε να αναφέρει τον Πλάτωνα, τον Αλεξάντερ Πόουπ, τον Ραλφ Ουάλντο Έμερσον και πάνω από χίλιες γραμμές του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, και έγινε συνδρομητής στη Νομική Επιθεώρηση του Χάρβαρντ. Ο Μπόγκαρτ θαύμαζε τους συγγραφείς. Μερικοί από τους καλύτερους φίλους του ήταν σεναριογράφοι, συμπεριλαμβανομένων των Λούις Μπρόμφιλντ, Nathaniel Benchley και Νουνάλι Τζόνσον. Απολάμβανε την έντονη, προκλητική συνομιλία (συνοδευόμενη από δυνατά ποτά), όπως και ο Χιούστον. Και οι δύο ήταν επαναστάτες και τους άρεσε να παίζουν παιδικές φάρσες. Ο Χιούστον φέρεται να βαριόταν εύκολα κατά τη διάρκεια της παραγωγής και θαύμαζε τον Μπόγκαρτ (που βαριόταν επίσης εύκολα εκτός κάμερας) για το υποκριτικό του ταλέντο και την έντονη συγκέντρωσή του στα γυρίσματα.
Το Γεράκι της Μάλτας
δεξιά|μικρογραφία|Ο Μπόγκαρτ ως Σαμ Σπέιντ στο τρέιλερ του  Γερακιού της Μάλτας Σημέρα θεωρείται κλασικό φιλμ νουάρ, το Γεράκι της Μάλτας (1941) ήταν το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Τζον Χιούστον. Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Ντάσιελ Χάμετ, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο περιοδικό Black Mask το 1929 και ήταν η βάση δύο προηγούμενων κινηματογραφικών εκδόσεων. Το δεύτερο ήταν Ο Σατανάς συναντά μια κυρία (1936), με πρωταγωνίστρια την Μπέτι Ντέιβις. Ο παραγωγός Χαλ Ουόλις προσφέρθηκε αρχικά να δώσει στον Τζορτζ Ραφτ τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά ο Ραφτ (τότε ήταν πιο γνωστός από τον Μπόγκαρτ) είχε συμβόλαιο που όριζε ότι δεν ήταν υποχρεωμένος να εμφανιστεί σε ριμέικ. Φοβούμενος ότι δεν θα ήταν τίποτα άλλο από μια μη λογοκριμένη εκδοχή του Κώδικα προπαραγωγής το Γεράκι της Μάλτας (1931), ο Ραφτ απέρριψε τον ρόλο για να κάνει το Manpower με σκηνοθέτη τον Ράουλ Γουόλς, με τον οποίο είχε δουλέψει στο The Bowery το 1933. Ο Χιούστον αποδέχτηκε τότε τον Μπόγκαρτ ως τον Σαμ Σπέιντ.
Στην ταινία συμπλήρωσαν τον Μπόγκαρτ οι ηθοποιοί Σίντνεϊ Γκρίνστριτ, Πίτερ Λόρε, Ελάισα Κουκ και Μαίρη Άστορ ως την μοιραία γυναίκα. Ο αιχμηρός συγχρονισμός και οι εκφράσεις του προσώπου του Μπόγκαρτ επαινέθηκαν από τον σκηνοθέτη ως ζωτικής σημασίας για τη γρήγορη δράση και τον διάλογο της ταινίας. Ήταν μια εμπορική επιτυχία και ένας σημαντικός θρίαμβος για τον Χιούστον. Ο Μπόγκαρτ ήταν ασυνήθιστα ευχαριστημένος με την ταινία: «Είναι ουσιαστικά ένα αριστούργημα. Δεν έχω πολλά πράγματα για τα οποία είμαι περήφανος ... αλλά αυτό είναι ένα».
Καζαμπλάνκα
δεξιά|μικρογραφία|Με την [[Ίνγκριντ Μπέργκμαν στην Καζαμπλάνκα (1942), που χάρισε στον Μπόγκαρτ την πρώτη από τις τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ.]] Ο Μπόγκαρτ έπαιξε τον πρώτο του ρομαντικό πρωταγωνιστικό ρόλο στην Καζαμπλάνκα (1942): Ο Ρικ Μπλέιν, ένας ομογενής ιδιοκτήτης νυχτερινού κέντρου που κρύβεται από ένα ύποπτο παρελθόν και διαπραγματεύεται μια λεπτή ισσοροπία μεταξύ των Ναζί, του Γαλλικής Αντίστασης, του έπαρχου του Βισύ και των άλυτων συναισθημάτων για την πρώην κοπέλα του. Ο κριτικός Μπόσλει Κράουδερ έγραψε στους New York Times τον Νοέμβριο του 1942 ότι ο χαρακτήρας του Μπόγκαρτ χρησιμοποιήθηκε «για να εγχυθεί ένα ψυχρό σημείο σκληρής αντίστασης στις κακές δυνάμεις που επικρατούν στην Ευρώπη σήμερα». Στην ταινία, σε σκηνοθεσία Μάικλ Κερτίζ, συμμετείχαν οι Ίνγκριντ Μπέργκμαν, Κλοντ Ρέινς, Σίντνεϊ Γκρίνστριτ, Πολ Χένριντ, Κόνραντ Βάιντ, Πίτερ Λόρε και Dooley Wilson.
Η σχέση του Μπόγκαρτ και της Μπέργκμαν επί της οθόνης βασίστηκε στον επαγγελματισμό και όχι στην πραγματική σχέση, αν και ο Μάγιο Μέτο νόμιζε διαφορετικά. Εκτός πλατό, οι συμπρωταγωνιστές δεν μιλούσαν σχεδόν καθόλου. Η Μπέργκμαν (η οποία είχε τη φήμη για τις σχέσεις με τους συμπρωταγωνιστές της) είπε αργότερα για τον Μπόγκαρτ, «Τον φίλησα αλλά δεν τον γνώρισα ποτέ». Επειδή ήταν ψηλότερη, ο Μπόγκαρτ είχε ειδικά τακούνια που συνδέονταν με τα παπούτσια του σε ορισμένες σκηνές.
Ο Μπόγκαρτ αναφέρεται ότι ήταν υπεύθυνος για την ιδέα ότι ο Ρικ Μπλέιν πρέπει να απεικονίζεται ως σκακιστής, μια μεταφορά για τις σχέσεις που διατηρούσε με φίλους, εχθρούς και συμμάχους. Έπαιζε σκάκι σε επίπεδο τουρνουά στην πραγματική ζωή, απολαμβάνοντας συχνά παιχνίδια με μέλη του συνεργείου και του καστ αλλά βρίσκοντας το καλύτερο του αντίπαλο στο πρόσωπο του Πολ Χένριντ.
Η Καζαμπλάνκα κέρδισε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας στα 16α Όσκαρ για το 1943. Ο Μπόγκαρτ προτάθηκε για Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου, αλλά έχασε από τον Πολ Λούκας για την ερμηνεία του στη Φρουρά στο Ρήνο. Η ταινία οδήγησε τον Μπόγκαρτ από την τέταρτη θέση στην πρώτη θέση στο ρόστερ του στούντιο, ωστόσο, τελικά ξεπέρασε τον Τζέιμς Κάγκνεϊ. Υπερδιπλασίασε τον ετήσιο μισθό του σε πάνω από 460.000 δολάρια μέχρι το 1946, καθιστώντας τον τον πιο ακριβοπληρωμένο ηθοποιό στον κόσμο.
Ο Μπόγκαρτ πήγε σε περιοδείες με τον Μέτο το 1943 και το 1944, κάνοντας κοπιαστικά ταξίδια στην Ιταλία και τη Βόρεια Αφρική (συμπεριλαμβανομένης της Καζαμπλάνκα). Ήταν ακόμη υποχρεωμένος να παίξει σε ταινίες με αδύναμα σενάρια, οδηγώντας σε συγκρούσεις με τα στελέχη του στούντιο. Πρωταγωνίστησε στο Θύελλα παθών (1945, ξανά με τον Γκρίνστριτ), αλλά απέρριψε το God is My Co-Pilot εκείνη τη χρονιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου
Κζελ Ουέσον
Ο Κζελ Ρέι Ουέσον (γεννήθηκε στις 24 Ιουνίου 1977, προφέρεται Κέι-Ζελ) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,02 μέτρων και ζυγίζει 110 κιλά. Παίζει στις θέσεις του πάουερ φόργουορντ και του σέντερ.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Ουέσον έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Καρολίνας (1995–96), στο Κολέγιο της Ανατολικής Γιούτα (1996–97) και στο Πανεπιστήμιο Λα Σαλ με την ομάδα καλαθοσφαίρισης του πανεπιστημίου του Λα Σαλ, τους Λα Σαλ Εξπλόρερς (1997–1999).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Στρασμπούρ Ίλκιρχ-Γκράφενσταντεν Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ροζέτο Σαρκς Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Καρσίγιακα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σολέ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Αντιφάνης ο Δήλιος
Το μοναδικό απόσπασμα από έργο του Αντιφάνη διασώζεται μέσω της γαληνικής ιατρικής πραγματείας Περὶ συνθέσεως φαρμάκων τῶν κατὰ τόπους και αφορά μια οδοντική φαρμακοθεραπεία.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Επιθεωρητής Κάλαχαν (κινηματογραφική σειρά)
Ο Επιθεωρητής Κάλαχαν (Πρωτότυπος τίτλος: Dirty Harry) είναι μια αμερικανική σειρά ταινιών δράσης με τον Επιθεωρητή του τμήματος ανθρωποκτονιών του Σαν Φρανσίσκο Χάρι Κάλαχαν, που είναι διάσημος για τις ανορθόδοξες, βίαιες και αδίστακτες μεθόδους του εναντίον των εγκληματιών και των δολοφόνων που έχει αναλάβει να συλλάβει. Ταυτόχρονα, στον Κάλαχαν ανατίθεται να έχει μαζί του έναν συνεργάτη που συνήθως είτε σκοτώνεται είτε τραυματίζεται σοβαρά καθ' όλη τη διάρκεια της ταινίας. Ο ηθοποιός Κλιντ Ίστγουντ υποδύθηκε τον Χάρι Κάλαχαν και στις πέντε ταινίες της σειράς και ο ίδιος σκηνοθέτησε την τέταρτη.
'Ένα Μάγκνουμ 44 για τον Επιθεωρητή Κάλαχαν (1973)
Η δεύτερη ταινία της σειράς με τίτλο: 'Ένα Μάγκνουμ 44 για τον Επιθεωρητή Κάλαχαν (Πρωτότυπος τίτλος: Magnum Force) σκηνοθετήθηκε από τον Τεντ Ποστ. Το κύριο θέμα αυτής της ταινίας είναι η επαγρύπνηση της δικαιοσύνης και η πλοκή περιστρέφεται γύρω από μια ομάδα αστυνομικών που δολοφονούν εγκληματίες που έχουν αποφύγει την καταδίκη στο δικαστήριο. Παρά τον ενθουσιασμό του Κάλαχαν για τις μεθόδους που χρησιμοποιούν, δεν ανέχεται τη δολοφονία των κατηγορούμενων και αποφασίζει να σταματήσει τους δολοφόνους.
Σε αυτήν την ταινία, η διάσημη φράση του Κάλαχαν είναι: "'Ένας άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει τα όρια του".
Ο Επιθεωρητής Κάλαχαν Ξαναχτυπά (1976)
Η τρίτη ταινία της σειράς με τίτλο: Ο Επιθεωρητής Κάλαχαν Ξαναχτυπά (Πρωτότυπος τίτλος: The Enforcer) σκηνοθετήθηκε από τον Τζέιμς Φάργκο. Σε αυτήν την ταινία, ο Κάλαχαν συνεργάζεται για πρώτη φορά με μια γυναίκα συνεργάτη χωρίς εμπειρία στο τμήμα ανθρωποκτωνιών, την αστυνομικό Κέιτ Μουρ, καθώς αναλαμβάνουν να εξαρθρώσουν μια τρομοκρατική ομάδα που αυτοαποκαλείται ως Λαϊκή Επαναστατική Ομάδα. Ο Κάλαχαν αντιτίθεται στην εισαγωγή άπειρων αξιωματικών στους κινδύνους της αστυνομικής δουλειάς, ανδρών ή γυναικών, και βλέπει το τμήμα ανθρωποκτονιών ως πολύ επικίνδυνο για την νέα του συνεργάτρια, η οποία εργαζόνταν μέχρι πρόσφατα στο τμήμα προσωπικού. Αν και η Μουρ ξεκινά υπερβολικά ενθουσιώδης, σύντομα αποδεικνύεται πολύτιμη για τον Κάλαχαν και ωριμάζει γρήγορα, κερδίζοντας τον σεβασμό του Κάλαχαν στην υπόθεση.
Ο Βρώμικος Χάρι (1983)
Η τέταρτη ταινία της σειράς με τίτλο: Ο Βρώμικος Χάρι (Πρωτότυπος τίτλος: Sudden Impact) σκηνοθετήθηκε από τον Κλιντ Ίστγουντ. Παρότι ο Κάλαχαν έχει μεγαλώσει ηλικιακά, παραμένει με τις ίδιες αρχές και αποστέλλεται σε μια μικρή πόλη του Σαν Φρανσίσκο για να εξιχνιάσει μια υπόθεση δολοφονίας, η οποία τον οδηγεί απευθείας σε ένα θύμα βιασμού που για να εκδικηθεί δολοφονεί τους ανθρώπους που της επιτέθηκαν σεξουαλικά. Η ταινία είναι αξιοσημείωτη για τη φράση του Κάλαχαν, "Εμπρός, φτιάξε τη μέρα μου".
Στοίχημα Θανάτου (1988)
Η πέμπτη ταινία της σειράς με τίτλο: Στοίχημα Θανάτου (Πρωτότυπος τίτλος:The Dead Pool) σκηνοθετήθηκε από τον Μπάντι Βαν Χόρν. Ο επιθεωρητής Κάλαχαν ερευνά το φόνο ενός καλλιτέχνη της ροκ και εμπλέκεται σε ένα θανάσιμο παιχνίδι: κάποιοι έχουν καταρτίσει λίστα θανάτου με ονόματα διασημοτήτων, ανάμεσα στα οποία φιγουράρει και το δικό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σειρές ταινιών
Εκκλησία του Όρους Σινά
Η Εκκλησία του Όρους Σινά είναι μία αυτόνομη Ορθόδοξη Εκκλησία, που σύμφωνα με το εκκλησιαστικό καθεστώς της, «δὲν ὑπάγεται σὲ κανένα Πατριαρχεῖο ἢ Σύνοδο». Προκαθήμενος της Εκκλησίας είναι ο εκάστοτε ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Αικατερίνης Όρους Σινά με τον τίτλο Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ. Παραδοσιακά, χειροτονείται από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων τον οποίο και μνημονεύει όταν λειτουργεί ο ίδιος. Η επικράτειά της αποτελείται από το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης, μαζί με πολλά μετόχια σε όλη την χερσόνησο του Σινά στην Αίγυπτο.
Από το 1973 μέχρι σήμερα την Εκκλησία του Όρους Σινά ποιμαίνει ο Αρχιεπίσκοπος Σινά, Φαράν και Ραϊθώ, Δαμιανός.
Ιστορία
Ο Χριστιανισμός στη χερσόνησο του Σινά εμφανίστηκε το αργότερο τον 3ο αιώνα. Αρκετά νωρίς σε αυτά τα μέρη εμφανίζονται οι πρώτοι ερημίτες μοναχοί. Στις 14 Ιανουαρίου 305, κατά τη διάρκεια του διωγμού του Διοκλητιανού, συνελήφθησαν οι πέντε πρώτοι μάρτυρες στην περιοχή του όρους Σινά και της Ράιφα. Αρχικά, οι μοναχοί και οι χριστιανοί του Σινά βρίσκονταν υπό το ωμοφόριο των Επισκόπων Φαράν και των Επισκόπων Αϊλά, πρώτος από τους οποίους είναι ο Πέτρος, ένας από τους πατέρες της Α' Οικουμενικής Συνόδου. Η Εκκλησία του Σινά οφείλει την ύπαρξή της στη Μονή της Μεταμορφώσεως (περισσότερο γνωστή ως Μονή της Αγίας Αικατερίνης). Η προέλευση του μοναστηριού εντοπίζεται στο παρεκκλήσι της "Φλεγόμενης Βάτου" που η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Αγία Ελένη, είχε χτίσει πάνω από την τοποθεσία όπου ο Μωυσής είδε την "Φλεγόμενη Βάτο". Μεταξύ 527 και 565, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α' διέταξε να χτιστεί το μοναστήρι για να περικλείει το παρεκκλήσι. Το μοναστήρι συνδέθηκε με την Αγία Αικατερίνη την Μεγαλομάρτυρα μέσω της πεποίθησης ότι τα λείψανά της μεταφέρθηκαν εκεί ως εκ θαύματος.
Το 1575, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως παραχώρησε στην Εκκλησία του Όρους Σινά αυτόνομο καθεστώς. Αυτό επιβεβαιώθηκε εκ νέου το 1782 με το Συγγίλιο του Οικουμενικού Πατριάρχη, Γαβριήλ Δ΄: ''Ἡ Ἱερὰ Μονὴ τοῦ ὄρους Σινᾶ μαζὶ μὲ ὅλη τὴν χερσόνησο τοῦ Σινᾶ ἀποτελεῖ τὴν Ἀρχιεπισκοπὴ Σινᾶ, Φαρὰν καὶ Ραϊθώ, ἡ ὁποία ἐντάσσεται πνευματικὰ στὸ σύνολο τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ ἀκολουθεῖ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῶν ὀκτὼ Οἰκουμενικῶν Συνόδων. ''Σύμφωνα μὲ τὶς ἀποφάσεις τοπικῶν Συνόδων καὶ Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν ἀλλὰ καὶ ἱσχυρὴ παλαιοτάτη παράδοση, ἡ Μονὴ τοῦ Σινᾶ κατέχει τὸ μοναδικὸ προνόμιο στὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανοσύνη νὰ εἶναι πνευματικῶς «ἀδούλωτος, ἀσύδοτος, ἀκαταπάτητος, πάντῃ καὶ παντὸς ἐλευθέρα». Διοικουμένη ἀπὸ τὴν Γενικὴ Συνέλευση τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητος καὶ τὴν Ἱερὰ τῶν Πατέρων Σύναξη, προεδρεύοντος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σινᾶ, δὲν ὑπάγεται σὲ κανένα Πατριαρχεῖο ἢ Σύνοδο. Ἀκόμη καὶ ὁ Ἀρχιεπίσκοπός της ἐπέχει στὴν Ἀδελφότητα θέση Ἡγουμένου, ἀσκώντας τὰ ἀρχιερατικά του καθήκοντα κατὰ τὴν θεία Λατρεία. Ὁ Ἡγούμενος τῆς Μονῆς καὶ Ἀρχιεπίσκοπος Σινᾶ ἐκλέγεται ἀπὸ τὴν Γενικὴ Συνέλευση τῆς Σιναϊτικῆς Ἀδελφότητος καὶ στὴν συνέχεια χειροτονεῖται Ἀρχιερεὺς παρὰ τοῦ Πατριάρχου Ἱεροσολύμων, τὸν ὁποῖο καὶ μνημονεύει ὁσάκις ἱερουργεῖ ὁ ἴδιος.
Κατά την περίοδο των Σταυροφοριών, η οποία χαρακτηρίστηκε από πικρία μεταξύ της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, το μοναστήρι προστάτευαν τόσο οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες όσο και οι ηγεμόνες του Βασιλείου της Ιερουσαλήμ και οι αντίστοιχες αυλές τους.
Σήμερα, εκτός από τους 20 περίπου μοναχούς της μοναστικής κοινότητας, αυτή η Εκκλησία περιλαμβάνει μερικές εκατοντάδες Βεδουίνους και ψαράδες που ζουν στο Σινά. Από την ισραηλινή εισβολή το 1967, ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η κοινότητα ήταν η διατήρηση ενός αυθεντικού μοναστικού τρόπου ζωής ενώ αντιμετωπίζει μια μαζική εισροή τουριστών. Αυτό το πρόβλημα συνεχίστηκε μετά την επιστροφή της περιοχής στην Αίγυπτο το 1982 που ο πληθυσμός της περιοχής αυξανόταν. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' επισκέφθηκε το μοναστήρι στις 26 Φεβρουαρίου 2000.
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά
Η βιβλιοθήκη της μονής φημίζεται για την αρχαιότητά της, καθώς και τα χειρόγραφά που φυλάσσονται. Το 1859, ο Γερμανός θεολόγος Κόνσταντιν φον Τίσεντορφ ανακάλυψε εδώ τον Σιναϊτικό Κώδικα. Σήμερα, στη βιβλιοθήκη περιέχονται περίπου 4.000 χειρόγραφα και μερικές από τις αρχαιότερες εικόνες του κόσμου βρίσκονται επίσης στο μοναστήρι, το οποίο βρισκόταν ήδη εκτός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά τη διαμάχη των εικονομάχων, όταν καταστράφηκαν πολλές εικόνες στην αυτοκρατορία.
Αυτή τη στιγμή το μοναστήρι εκτός από τη βιβλιοθήκη διαθέτει ξενώνα και νοσοκομείο για τον ντόπιο πληθυσμό. Οι μοναχοί διοικούν επίσης σχολείο στο Κάιρο από το 1860. Το μοναστήρι είχε ιστορικά πολλές εξαρτημένες εκκλησίες και μοναστήρια σε άλλες χώρες. Το 2006 υπήρχαν μοναστήρια στο Κάιρο (όπου κατοικεί συχνά ο Ηγούμενος) και στην Αλεξάνδρεια, εννέα στην Ελλάδα, τρία στην Κύπρο, ένα στον Λίβανο και ένα στην Κωνσταντινούπολη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορθοδοξία
Ρομπέρτα Πέτερς
Η Ρομπέρτα Πέτερς (Μπρονξ Νέα Υόρκη 4 Μαΐου 1930 - Φρανκφούρτη 18 Ιανουαρίου 2017) ήταν Αμερικανίδα υψίφωνος. Ήταν μια απ' τις πολλά υποσχόμενες Αμερικανίδες τραγουδίστριες με μεγάλο αριθμό επιτυχιών στο χώρο της όπερας. Η Πέτερς επισημάνθηκε για την 35ετή κοινωνική προσφορά της στη Μετροπόλιταν Όπερα της Νέας Υόρκης με κάποιες δραστηριότητες ως από μέλος της Κοινωνικής Ομάδας της εταιρείας και κάποιες άλλες ως τραγουδίστρια όπερας.
Πρώτα χρόνια και καριέρα
Γεννήθηκε στο Μπρονξ της Πολιτείας της Νέας Υόρκης κι ήταν το μοναδικό παιδί της Ρουθ Χερτς η οποία ήταν καπελού και του Σολομών Πέτερμαν ο οποίος ήταν έμπορος υποδημάτων. Η οικογένειά της ήταν Εβραϊκής καταγωγής. Ενθαρρημένη απ' το γνωστό Αμερικανό τενόρο Ζαν Πιρς ξεκίνησε τις μουσικές σπουδές της σε ηλικία 13 ετών με το Γουίλιαμ Χέρμαν, ένα δάσκαλο φωνής ο οποίος ήταν γνωστός για την ακριβή και τέλεια μέθοδο διδασκαλίας του. Με την καθοδήγηση του Χέρμαν, η Πέτερς έμαθε να μιλά Γαλλικά, Γερμανικά και Ιταλικά και μελέτησε απλές κλίμακες στο κλαρινέτο. Το 1956 ο Χέρμαν την σύστησε στο Ρωσικής καταγωγής Ιμπρεσάριο Σολ Χιούροκ ο οποίος είχε επιστρατευθεί για μια πρόβα με τον Αυστριακό μαέστρο Ρούντολφ Μπινγκ. 8 χρόνια αργότερα(το 1964) ο Μπινγκ της ζήτησε να παίξει το ρόλο της Βασίλισσας της Νύχτας στην όπερα του Μότσαρτ Ο μαγικός αυλός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Ρούφος ο Εφέσιος
Ο Ρούφος ο Εφέσιος ήταν ένας από τους κορυφαίους ιατρούς της αρχαιότητας σε βαθμό που κατά τους βυζαντινούς χρόνους θεωρούνταν ότι αποτελούσε μαζί με τον Ιπποκράτη, τον Γαληνό και τον κένταυρο Χείρωνα την τετράδα των ιατρών που γαληνεύουν τα πάθη (ἡ τετράριθμος τῶν παθῶν γαληνότης).
Βίος
Τα περισσότερα στοιχεία για το βίο του δεν είναι γνωστά. Σύμφωνα με το λεξικό Σούδα γεννήθηκε στην Έφεσο και άκμασε επί Τραϊανού (98 - 107 μ.Χ.). Πρέπει να σπούδασε ιατρική στην Έφεσο, ενώ δεν υπάρχουν αποδείξεις περαιτέρω εκπαίδευσης στην Αλεξάνδρεια ή άσκησης ιατρικής στη Ρώμη.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι
Ιερά Μητρόπολις Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας
Μητροπολίτης είναι από το 1994 ο Παντελεήμων (κατά κόσμον Ιωάννης Καλπακίδης), υπέρτιμος και έξαρχος Θετταλίας.
Αγιολογία
thumb|O [[Ιωάννης Γ´ Δούκας Βατάτζης|Άγιος Ιωάννης ο Βατάτζης, Αυτοκράτορας και ελευθερωτής της Βέροιας και της ευρύτερης Μακεδονίας από τους Βουλγάρους κατά τον 13ο αι.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βεροιας Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Βέροιας, Ναούσσης και Καμπανίας
Τριμεθυλαμινουρία
Η τριμεθυλαμινουρία (αγγ. Trimethylaminuria ή TMAU) είναι μια σπάνια μεταβολική διαταραχή, η οποία προέρχεται από ένα ελλαττωματικό γονίδιο FMO3 υπεύθυνο για την παραγωγή ακατάλληλης πρωτεΐνης (ενζύμου). Όταν το γονίδιο υπολειτουργεί, το σώμα χάνει την ικανότητα να μετατρέπει σωστά κατά την πέψη, με τη βοήθεια του ενζύμου, την τριμεθυλαμίνη σε οξείδιο τριμεθυλαμίνης μέσω μιας διαδικασίας, η οποία ονομάζεται Ν-οξείδωση. Η επιβλαβής τριμεθυλαμίνη συσσωρεύεται στο σώμα και απελευθερώνεται στον ιδρώτα, στα ούρα και στην αναπνοή του ατόμου, εκπέμποντας μια έντονη μυρωδιά ψαριού. Η σοβαρότητα της οσμής εξαρτάται από το πόσο σοβαρή είναι η μετάλλαξη του γονιδίου. Δεν υπάρχουν άλλα κλινικά συμπτώματα πέρα από τη χαρακτηριστική οσμή, ωστόσο, η μυρωδιά προκαλεί δυσφορία στα άτομα που πάσχουν από την πάθηση αυτή, τόσο σε ψυχολογικό όσο και σε κοινωνικό επίπεδο.
Η μεθυλαμινουρία κληρονομείται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο. Διαγνώσκεται με βάση τα συμπτώματα, την κλινική εξέταση, την ανάλυση ούρων, και μπορεί να επιβεβαιωθεί με γενετικές εξετάσεις. Το θεραπευτικό πρωτόκολλο περιλαμβάνει κυρίως την τροποίηση της διατροφής, τη χρήση όξινων σαπουνιών και λοσιόν, και τη λήψη συμπληρωμάτων βιταμίνης Β12. Άλλες επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν τα αντιβιοτικά, τον ενεργό άνθρακα και τα προβιοτικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Άγιος Χαράλαμπος Ροδόπης
Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Χαράλαμπος βρίσκεται στα παράλια του Θρακικού πελάγους σε απόσταση 33 χιλιομέτρων Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή, 28 χλμ. ΝΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου) και περίπου 4 χιλιόμ. Ν. της Μαρώνειας της οποίας είναι το λιμάνι της, όπου υπάρχουν ακόμα ίχνη αρχαίου μόλου και το οποίο είναι χαρακτηρισμένο ως αλιευτικό καταφύγιο. Στη γύρω περιοχή υπάρχουν ερείπια ρωμαϊκής και βυζαντινής εποχής ενώ βορειοανατολικά στην τοποθεσία "Καμπάνα" είναι το αρχαίο θέατρο Μαρώνειας. Η ονομασία του οικισμού οφείλεται στο μικρό εκκλησάκι του Αγίου Χαραλάμπους ο οποίος είναι ο πολιούχος άγιος της Μαρώνειας. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μαρωνείας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Μαρώνεια, τους Άνω Ασκητές, τους Ασκητές και τον Πλατανίτη αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαρωνείας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 3 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Μεταλλεία Φθιώτιδας
Τα Μεταλλεία είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 5 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Μεταλλεία βρίσκονται στα νοτιοανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Βοιωτίας σε απόσταση 40 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Αταλάντη (έδρα του δήμου) και 53 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Λιβαδειά. Πρόκειται για τον οικισμό που έχει αναπτυχθεί δίπλα και ανατολικά του εργοστασίου μεταλλουργίας ΛΑΡΚΟ και το οποίο είναι κτισμένος στα παράλια του Βόρειου Ευβοϊκού κόλπου, στον όρμο της Λάρυμνας και την ανατολική του πλευρά ακριβώς απέναντι από την Λάρυμνα.
Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λαρύμνης. Σύμφωνα με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τη Λάρυμνα και το Λαγονήσι αποτελούν την τοπική κοινότητα Λαρύμνης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Οπουντίων του Δήμου Λοκρών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 373 κατοίκους.
Δημήτριος Π. Ψωινός
Ο '''Δημήτριος Π. Ψωινός''' ήταν Έλληνας μηχανολόγος μηχανικός και πανεπιστημιακός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αρεόπολη Λακωνίας. Σπούδασε ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Ήταν ομότιμος καθηγητής της Οργάνωσης και Διοίκησης στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.
Διατέλεσε Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Φίλων Μουσικής Θεσσαλονίκης του Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης|Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Συγγραφικό έργο
Έχει συγγράψει 6 βιβλία εκ των οποίων τα 5 είναι διδακτικά συγγράμματα.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί
Αμφιλόχιος Παρασκευάς
Ο Αμφιλόχιος Παρασκευάς (περ. 1725 - περ. 1800 ) ήταν Έλληνας λόγιος, δάσκαλος και ιερέας του 18ου αιώνα.