cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρίσι Σούνακ
Καριέρα
Ενώ σπούδαζε στο Στάνφορντ, γνώρισε τη μελλοντική του σύζυγο Ακσάτα Μούρτι, την κόρη του Ν.Ρ. Ναραγιάνα Μούρτι, του Ινδού δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία που ίδρυσε την Infosys. Μετά την αποφοίτησή του, εργάστηκε για την Goldman Sachs και αργότερα ως συνεργάτης στις εταιρείες κεφαλαίων The Children's Investment Fund Management και Theleme Partners.
Εξελέγη βουλευτής για το Ρίτσμοντ (Γιορκς) στις γενικές εκλογές του 2015 και υπηρέτησε στη δεύτερη κυβέρνηση της Τερέζα Μέι ως Κοινοβουλευτικός Υφυπουργός Εξωτερικών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ψήφισε τρεις φορές υπέρ της συμφωνίας αποχώρησης της Μέι για το Brexit. Μετά την παραίτηση της Μέι, ο Σουνάκ ήταν υποστηρικτής της εκστρατείας του Μπόρις Τζόνσον να γίνει αρχηγός των Συντηρητικών.
Αφού ο Τζόνσον εξελέγη ηγέτης και διορίστηκε Πρωθυπουργός, διόρισε τον Σούνακ ως Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών.
Υπουργός Οικονομικών (2020–2022)
Ο Σούνακ αντικατέστησε τον Σάτζιντ Τζάβιντ, ως Καγκελάριος του Θησαυροφυλακίου (Υπουργός Οικονομικών) μετά την παραίτησή του τον Φεβρουάριο του 2020. Ως υπουργός, ο Σούνακ είχε εξέχοντα ρόλο στην απάντηση της κυβέρνησης στις οικονομικές επιπτώσεις της απόφασης της κυβέρνησης να επιβάλει lockdown για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τον Απρίλιο του 2022, έγινε ο πρώτος υπουργός στη βρετανική ιστορία που του επιβλήθηκαν κυρώσεις για παραβίαση του νόμου κατά τη διάρκεια της θητείας του, αφού του εκδόθηκε ειδοποίηση σταθερής ποινής για παραβίαση των κανονισμών COVID-19 κατά τη διάρκεια των lockdown. Παραιτήθηκε από καγκελάριος (υπουργός οικονομικών) στις 5 Ιουλίου 2022, επικαλούμενος τις διαφορές μεταξύ του ιδίου και του πρωθυπουργού Μπόρις Τζόνσον στην επιστολή παραίτησής του.
Υποψηφιότητα για την Ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος
Στις 8 Ιουλίου 2022, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για να αντικαταστήσει τον Τζόνσον στις επερχόμενες εκλογές για την ηγεσία του Συντηρητικού κόμματος. Έφτασε μέχρι τον τελευταίο γύρο των εσωκομματικών εκλογών, στον οποίο έχασε από την Λιζ Τρας, συγκεντρώνοντας το 42.6% των ψήφων.
Ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος
Ύστερα από την παραίτηση της Λιζ Τρας, από την πρωθυπουργία και την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος, ο Σούνακ, ανακοίνωσε στις 23 Οκτωβρίου 2022, την εκ νέου υποψηφιότητά του για την ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος. Καθώς η μόνη άλλη υποψήφια, η Πένι Μόρντοντ αποχώρησε από τη διεκδίκηση της θέσης, ο Σούνακ ορίστηκε νέος ηγέτης του κόμματος στις 24 Οκτωβρίου 2022.
Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου
Στις 25 Οκτωβρίου του 2022, ο Βασιλιάς Κάρολος Γ΄ έδωσε (για πρώτη φορά στην βασιλεία του) εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και ανέθεσε στον Ρίσι Σούνακ (ως Ηγέτη του Συντηρητικού Κόμματος) την πρωθυπουργία του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ο Σούνακ έγινε ο πρώτος ασιατικής καταγωγής πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, ο πρώτος πρωθυπουργός που δεν είναι χριστιανός στο θρήσκευμα (αλλά ινδουϊστής), καθώς επίσης και ο πιο νέος ηλικιακά Βρετανός πρωθυπουργός που έχει υπάρξει για πάνω από 200 χρόνια καθώς ανέλαβε το αξίωμα σε ηλικία 42 ετών.
Κριτική
Ο Σούνακ είναι νυμφευμένος με την Ακσάτα Μέρτι, κόρη ενός Ινδού δισεκατομμυριούχου, ενώ ο ίδιος έχει μια περιουσία που ξεπερνά τα 700 εκατομμύρια δολάρια. Ο ίδιος έχει επικριθεί για την αδιαφάνεια του ως προς την οικονομική του κατάσταση, ενώ ορισμένοι επικριτές θεωρούν ότι η άνοδος του μετά το 2020 οφείλεται και σε μια εκστρατεία προβολής του ιδίου, ο οποίος κατάγεται από προνομιούχα οικογένεια και υποστηρίζει τον θατσερικό νεοφιλελευθερισμό. Επίσης, έχει επικριθεί για την περικοπή ενός συστήματος οικονομικής στήριξης σε φτωχούς Βρετανούς κατά την διάρκεια της πανδημίας, ωθώντας πάνω από 200 χιλιάδες οικογένειες στην φτώχεια.
Προσωπική ζωή
Ο Ρίσι Σούνακ είναι ινδουϊστής. Τον Αύγουστο του 2009, νυμφεύτηκε την Ακσάτα Μέρτι, κόρη του Ινδού δισεκατομμυριούχου επιχειρηματία Ναραγιάνα Μέρτι. Με την Ακσάτα Μέρτι, γνωρίστηκαν κατά την διάρκεια των σπουδών τους στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Έχουν αποκτήσει μαζί δύο κόρες.
Κουγιάβα Ραντινόβιτς
Η Κουγιάβα, Кујава Радиновић / Kujava Radinović, (άκμασε 1399-1415) ήταν η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Οστόγια της Βοσνίας και ως εκ τούτου ήταν βασίλισσα της Βοσνίας από το 1399 έως το 1404 και ξανά από το 1409 έως το 1415. Ήταν κόρη του ευγενή Ράντιν Γιαμπλάνιτς.
Ρίσι Σούνακ
Παραπομπές
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__ Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Πολιτικοί του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Κοινοτήτων (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Βρετανοί πολιτικοί
Κουγιάβα Ραντινόβιτς
Σύζυγος και βασίλισσα μητέρα
Η Κουγιάβα παντρεύτηκε τον βασιλιά Οστόγια Koτρομάνιτς το 1399, λίγο αφότου αποκήρυξε την πρώτη του σύζυγο, βασίλισσα Βιτάτσα. O Οστόγια κέρδισε την υποστήριξη της ευγενούς οικογένειας των Ραντιννόβιτς-Παβλόβιτς νυμφευόμενος την Kουγιάβα, καθώς είχαν στενή σχέση με τη νέα βασιλική σύζυγο: η Κουγιάβα ήταν εξάδελφη του δούκα Πάβλε Ραντινόιτς. Η Kουγιάβα αναφέρεται για πρώτη φορά ως βασίλισσα σε ένα καταστατικό, που χρονολογείται από τις 5 Φεβρουαρίου 1399. Η βασίλισσα Kουγιάβα διέμενε στο Μπομπόβακ μαζί με τον σύζυγο και τον γιο της, Στέφαν Οστόγιτς. Όταν ο σύζυγός της καθαιρέθηκε από τους ισχυρούς βόσνιους ευγενείς το 1404, άφησε το Μπομπόβατς και κατέφυγε στην Ουγγαρία, αλλά η Κουγιάβα και ο Στέφαν Οστόγιτς παρέμειναν στη Βοσνία. Το στέμμα δόθηκε στον ανιψιό τού Οστόγια, βασιλιά Tβρτκο Β΄. Ο ίδιος ο Tβρτκο Β΄ καθαιρέθηκε το 1409, όταν ο σύζυγος της Κουγιάβα επέστρεψε από την εξορία και ανέλαβε ξανά τον θρόνο.
Ο γάμος της βασίλισσας Kουγιάβα άρχισε να καταρρέει το 1415. Ο δούκας Πάβλε Ραντινόβιτς, εξάδελφος της Kουγιάβα, σκοτώθηκε σε μία συνωμοσία που είχε οργανώσει ο σύζυγος τής Kουγιάβα. Οι αρχές της Δημοκρατίας της Ραγκούσας ενημερώθηκαν, ότι η βασίλισσα της Βοσνίας ανησυχούσε για το μέλλον της λόγω τής συγγένειας της με τον Πάβλε. Ο δούκας Χρβόγιε Βούκσιτς Χρβατίνιτς απεβίωσε αμέσως μετά, αφήνοντας πίσω του μία πλούσια χήρα, τη Γιελέν Νελίπιτς. Αρπάζοντας την ευκαιρία, ο Oστόγια χώρισε την Κουγιάβα και παντρεύτηκε για 3η φορά, με τη χήρα δούκισσα Γιελένα. Η συνενοχή του στην πλοκή και τη δολοφονία τού Πάβλε Ραντίνοβιτς εξόργισε τους μεγιστάνες, οι οποίοι τον κατήγγειλαν έντονα στη συνέλευση (stanak_. Ο ιστορικός της Ραγκούσας του 16ου α. Mαύρο Ορμπίνι έγραψε, ότι ακόμη και ο γιος του τάχθηκε εναντίον του, αγανακτώντας για τη μεταχείριση της μητέρας του και τον γάμοη με τη Γιέλενα.
Το 1418 ο πρώην σύζυγος του Κουγιάβα απεβίωσε και ο γιος τους εξελέγη βασιλιάς. Η Kουγιάβα αναγνωρίστηκε πλέον ως βασιλομήτωρ και ξαφνικά έγινε πολύ ισχυρή και με επιρροή, κυβερνώντας de facto μαζί με τον γιο της. Η σύντομη βασιλεία τού γιου της σημαδεύτηκε από τις συγκρούσεις της βασιλομήτορος Kουγιάβας με τη χήρα βασίλισσα Γιελένα. Οι συγκρούσεις τους σταμάτησαν το καλοκαίρι του 1419, όταν ο Στέφαν Οστόγιτς φυλάκισε τη μητριά του. Η Γιελένα απεβίωσε κάτω από ύποπτες συνθήκες το 1422.
Δολοπλοκίες
Ο γιος της Κουγιάβα εκθρονίστηκε υπέρ του Tβρτκο Β΄ το 1420. Απεβίωσε πριν από τον Απρίλιο του 1422, όταν η Κουγιάβα ζήτησε από τις αρχές της Ραγκούσας να παρέμβουν στον Τβρτκο Β΄ για λογαριασμό της. Ωστόσο, άρχισε να εκδικείται για την εκτόπιση τού γιου της. Έλαβε υποστήριξη από τη Δημοκρατία της Ραγκούσας κατά τη διάρκεια της εχθρότητάς της προς τον Tβρτκο Β΄ και συνωμότησε με ορισμένους μεγιστάνες για να τον εκθρονίσουν. Απέτυχε στην προσπάθειά της να ενθρονίσει τον Βουκ Μπάνιτς, έναν υποτιθέμενο συγγενή της βασιλικής οικογένειας, και ο Βουκ έπρεπε να καταφύγει στη Ραγκούσα μαζί με μερικούς άλλους συνωμότες. Τον Μάρτιο του 1423 ο Tβρτκo Β΄ επέπληξε τη Ραγκούσα, επειδή επέτρεψε στον Βουκ να ανταλλάξει γράμματα με τη θεία του, ενώ ο ίδιος ο Βουκ υποστήριξε, ότι δεν είχε επικοινωνήσει ποτέ μαζί της. Στη συνέχεια, η πρώην βασίλισσα προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τις κλονισμένες σχέσεις μεταξύ του Tβρτκo Β΄ και ορισμένων από τους υποτελείς του. Έχοντας αυτό κατά νου, στράφηκε στη Ραγκούσα, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο τι ακριβώς ήθελε. Οι αρχές της Ραγκούσας προσπάθησαν να τη συμφιλιώσουν με τον Tβρτκo Β΄ και παρενέβησαν για λογαριασμό της με τον Σαντάλγι Χράνιτς Koσάτσα και την οικογένεια Zλατονοσόβιτς. Τη βοήθησαν και στις οικονομικές της δυσκολίες. Η Κουγιάβα μηχανορραφούσε ακόμη το 1426, αλληλογραφώντας κρυφά με τον Βουκ. Ωστόσο, η επιρροή της στο βασίλειο και στο εξωτερικό είχε μειωθεί σημαντικά. Οι αρχές της Ραγκούσας, έχοντας διευθετήσει τις διαφορές τους με την Tβρτκο Β΄ αρνήθηκαν την έκκλησή της για οικονομική βοήθεια. Το 1434 της έστειλαν και πάλι δώρα, αυτή τη φορά μέσω απεσταλμένου ενός άλλου διεκδικητή, τού νόθου γιου τού συζύγου της Ραντιβόγι.
Τρία σύνολα λειψάνων ανακαλύφθηκαν σε έναν μικρό τάφο στο παρεκκλήσι του Μπομπόβακ κατά τη διάρκεια αρχαιολογικών ανασκαφών τη δεκαετία του 1960, τα οποία προφανώς επανενταφιάστηκαν εκεί κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Tβρτκο Β΄. Πιστεύεται ότι ανήκουν στην Kουγιάβα, τον πρώην σύζυγό της και τον γιο της.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οίκος Κοτρομάνιτς Κατηγορία:Αποκηρυγμένες βασίλισσες Κατηγορία:Βασίλισσες της Βοσνίας
Τζοβάν Μπαττίστα Αλεόττι
Ο Τζοβάν Μπαττίστα Αλεόττι (Giovan Battista Aleotti, 1546 – 12 Δεκεμβρίου 1636) ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας. thumb|left|Ο ναός της Αγίας Μαρίας ντελ Κουαρτιέρε Ο Αλεόττι γεννήθηκε στην πόλη Αρτζέντα. Εγκαταστάθηκε στη γειτονική Φερράρα, ώστε να εργασθεί για λογαριασμό του δούκα Αλφόνσου Β΄. Εκεί, μαζί με τον Αλεσσάντρο Μπάλμπι, σχεδίασαν την πρόσοψη του Πανεπιστημίου το 1610. Δημιούργησε μια νέα πρόσοψη και στη «Ρόκκα Σκαντιάνο» (Rocca Scandiano), την οικία της οικογένειας Μποϊάρντο.
Ο αρχιτέκτονας είναι ίσως γνωστότερος για τα έργα του στην Πάρμα, όπως είναι το Θέατρο Φαρνέζε με τη μορφή αρχαίου αμφιθεάτρου (1618-1628, σώζεται ακόμα) και, με τη βοήθεια του μαθητή του Τζοβάννι Μπαττίστα Μανιάνι (1571-1653), ο εξαγωνικός ναός της Αγίας Μαρίας ντελ Κουαρτιέρε (Santa Maria del Quartiere, 1604-1619). Πέρασε επίσης από τη Μοδένα, την Πάδοβα και τη Βενετία, πάντως ανέπτυξε την επαγγελματική του δραστηριότητα κυρίως στη Φερράρα. Εκεί βοήθησε, εκτός των παραπάνω, στη σχεδίαση των προσόψεων του Παλάτσο Μπεντιβόλιο και του Παλάτσο Μπεβιλάκουα-Κοστάμπιλι. Συνδύαζε ένα βαθύ καλλιτεχνικό αίσθημα με τις δυνατότητες ενός άριστου και επιδέξιου πολιτικού μηχανικού. Διετέλεσε τεχνικός σύμβουλος του δούκα Αλφόνσου Β΄ και στη συνέχεια, από το 1598, αρχιτέκτονας της Αγίας Έδρας υπό την καθοδήγηση του Πάπα Κλήμεντος Η΄, καθώς ο Πάπας προσάρτησε τη Φερράρα στα Παπικά Κράτη. Ο αρχιτέκτονας παρέμεινε ως τεχνικός σύμβουλος του Δήμου της Φερράρα. Το θέατρο που έκτισε το 1606 για λογαριασμό της «Ακαδημίας των Ατρόμητων» (degli Intrepidi) θεωρήθηκε ως ένα από τα ωραιότερα θέατρα ολόκληρης της Ιταλίας, αποτεφρώθηκε όμως το 1678. Αξιόλογα έργα του είναι επίσης η Ακρόπολη της Φερράρα, οι ναοί της Αγίας Βαρβάρας και του Αγίου Καρόλου, ο πύργος του «Ανακτόρου του Παραδείσου», ο πύργος του Αγίου Φραγκίσκου και η Πύλη του Αγίου Παύλου.
Ο Αλεόττι απεβίωσε στη Φερράρα σε ηλικία 90 ετών. Εκτός από το κτιριακό έργο του άφησε πίσω του και ένα πολύ ενδιαφέρον σύγγραμμα υπό τον τίτλο Αρχιτεκτονικές, γεωμετρικές και υδρολογικές θεωρίες.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχιτέκτονες του Μπαρόκ Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες
Αθανάσιος Μητακίδης
Ο Αθανάσιος Μητακίδης (1912-1976) ήταν Έλληνας πολιτικός του 20ού αιώνα. Υπηρέτησε ως βουλευτής και ως δήμαρχος Σερρών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Σέρρες. Σπούδασε νομική και εργάστηκε ως δικηγόρος στις Σέρρες. Εξελέγη δήμαρχος της πόλης το 1945 και το 1946. Από το 1948 έως το 1950 ήταν εκδότης της εφημερίδας Νέοι Καιροί στις Σέρρες Εξελέγη βουλευτής Σερρών στις εκλογές των ετών 1951, 1952, 1956, 1958, 1961, 1963, 1964. Πέθανε σε ηλικία 64 ετών στις 27 Οκτωβρίου 1976. Μια οδός στις Σέρρες ονομάστηκε προς τιμήν του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Σερρών Κατηγορία:Έλληνες νομικοί Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών
Κατάλογος αστέρων του Λαγωού
Ο παρών κατάλογος αστέρων του Λαγωού παραθέτει τους σημαντικότερους αστέρες στον αστερισμό του Λαγωού κατά φθίνουσα φωτεινότητα (φαινόμενο μέγεθος), μαζί με τους προσδιορισμούς και κωδικοποιήσεις των αστρονομικών καταλόγων που διαθέτουν και τα βασικά χαρακτηριστικά τους.
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Φλάμστηντ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! HIPPARCOS ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Πηγές
Λ *
Νικηφόρος (τραγουδιστής)
O Νικηφόρος (πραγματικό όνομα: Νικηφόρος Μπιθούλκας) (Πρέβεζα ,24 Μαΐου 1988,) είναι Έλληνας τραγουδιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πρέβεζα. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε εξίσου στην Πρέβεζα και τη Ρόδο, τις ιδιαίτερες πατρίδες του πατέρα και της μητέρας του αντιστοίχως. Από μικρός γοητευόταν από τους ήχους και τις νότες και κάπως έτσι μεγαλώνοντας αποφάσισε να κάνει μαθήματα κλασικής κιθάρας παράλληλα με θεωρητικές σπουδές dictee, solfez και αρμονία. Στα 15 του δημιούργησε το συγκρότημα “Dreamers”, με τους οποίους κέρδισε το 2ο βραβείο στο ατομικό τραγούδι και 3ο στην κατηγορία των συγκροτημάτων σε μουσικό διαγωνισμό στο πλαίσιο των Πανελληνίων μαθητικών αγώνων. Μετακομίζοντας στη Πάτρα για τις σπουδές του στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Πατρών, έκανε παράλληλα τις εμφανίσεις του στα μουσικά δρώμενα της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Ντιεμπεντό Φρανσίς Κερέ
Ο Ντιεμπέντο Φρανσίς Κερέ (γαλλικά: Diébédo Francis Kéré) (γενν. 10 Απριλίου 1965) είναι αρχιτέκτονας με καταγωγή από την Μπουρκίνα Φάσο, αναγνωρισμένος για τη δημιουργία καινοτόμων έργων που συχνά έχουν αειφόρο και συλλογικό χαρακτήρα. Το 2022, έγινε ο πρώτος Αφρικανός που έλαβε το Βραβείο Αρχιτεκτονικής Πρίτσκερ. Σπούδασε στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και ζει στο Βερολίνο από το 1985. Παράλληλα με τις σπουδές του, ίδρυσε το Ίδρυμα Κερέ (πρώην Schulbausteine für Gando) και το 2005 ίδρυσε την Κερέ Architecture. Η αρχιτεκτονική του πρακτική έχει αναγνωριστεί διεθνώς με βραβεία όπως το Aga Khan Award for Architecture (2004) για το πρώτο του κτίριο, το Δημοτικό Σχολείο του Γκάντο στη Μπουρκίνα Φάσο και το Παγκόσμιο Holcim Award for Sustainable Construction 2012 Gold.
Ο Κερέ έχει αναλάβει έργα σε διάφορες χώρες, όπως η Μπουρκίνα Φάσο, το Μάλι, η Κένυα, η Ουγκάντα, η Μοζαμβίκη, το Τόγκο, το Σουδάν, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ελβετία, οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2017, οι Serpentine Galleries του ανέθεσαν να σχεδιάσει το Serpentine Pavilion στο Λονδίνο. Έχει διδάξει ως καθηγητής στο Harvard Graduate School of Design, στο Yale School of Architecture και στην Ελβετική Accademia di Architettura di Mendrisio. Το 2017 δέχτηκε τη θέση του καθηγητή για «Αρχιτεκτονικό Σχεδιασμό και Συμμετοχή» στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Το 2022 κέρδισε το Βραβείο Πρίτσκερ, όπου ήταν το πρώτο άτομο από την Αφρική και το πρώτο μαύρο άτομο που το κατάφερε.
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Ο Κερέ γεννήθηκε στο χωριό Γκάντο της Μπουρκίνα Φάσο. Ήταν το πρώτο παιδί στο χωριό που πήγε στο σχολείο καθώς ο πατέρας του, ο αρχηγός του χωριού, ήθελε ο μεγαλύτερος γιος του να μάθει να διαβάζει και να μεταφράζει τα γράμματά του. Δεδομένου ότι δεν υπήρχε σχολείο στο Γκάντο, ο Κερέ έπρεπε να αφήσει την οικογένειά του όταν ήταν 7 ετών για να ζήσει με τον θείο του στην πόλη. Αφού τελείωσε την εκπαίδευσή του, έγινε ξυλουργός και έλαβε υποτροφία από την Carl Duisberg Society για να κάνει πρακτική στη Γερμανία ως επόπτης στην Development aid. Μετά την ολοκλήρωση της πρακτικής, συνέχισε τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, αποφοιτώντας το 2004.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του ένιωθε ότι ήταν καθήκον του να συνεισφέρει στην οικογένειά του και στην κοινότητα που τον είχε υποστηρίξει και να δώσει στην επόμενη γενιά την ευκαιρία να ακολουθήσει τα βήματά του. Το 1998, με τη βοήθεια των φίλων του, ο Κερέ ίδρυσε την ένωση Schulbausteine für Gando e. V. (τώρα Ίδρυμα Κερέ), το οποίο μεταφράζεται χαλαρά ως "Δομικά στοιχεία για το Γκάντο", για να χρηματοδοτήσει την κατασκευή ενός δημοτικού σχολείου για το χωριό του. Στόχος του ήταν να συνδυάσει τις γνώσεις που είχε αποκτήσει στην Ευρώπη, με τις παραδοσιακές μεθόδους κατασκευής από την Μπουρκίνα Φάσο. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του και έχτισε το πρώτο σχολείο στο Γκάντο ως διπλωματική εργασία το 2004, ενώ άνοιξε και το δικό του αρχιτεκτονικό γραφείο Κερέ Architecture.
Καριέρα
Ο Κερέ είναι γνωστός για το ότι εμπλέκει την κοινωνία στα έργα του και για την καινοτόμο χρήση παραδοσιακών υλικών και τεχνικών.
Διδασκαλία
Ο Kερέ έχει εργαστεί ως λέκτορας στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Την άνοιξη του 2011, δίδαξε στο Virginia Tech, στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον και στο Πανεπιστήμιο του Τέξας. Το επόμενο καλοκαίρι δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μιλγουόκι και το φθινόπωρο του 2012 ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Χάρβαρντ. Δίδαξε επίσης στην Accademia di Architettura di Mendrisio. Ο Κερέ δέχτηκε μια νέα θέση καθηγητή για τον Αρχιτεκτονικό Σχεδιασμό και Συμμετοχή στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 2017. Του απονεμήθηκε η θέση του επισκέπτη καθηγητή στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Γέιλ. Το 2021 ο Κερέ πήρε θέση ως προσκεκλημένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Bauhaus στη Βαϊμάρη της Γερμανίας.
Αρχιτεκτονικά και σχεδιαστικά έργα στο Γκάντο
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/Gando_village.jpg/220px-Gando_village.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Γκάντο, Μπουρκίνα Φάσο Ο Κερέ άρχισε να εργάζεται, για να σχεδιάσει ένα σχολείο για το χωριό από το οποίο κατάγεται, το Γκάντο, ενώ ήταν εγγεγραμμένος στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Η εξέλιξη της συνεργασίας που ανέπτυξε ο Κερέ με τους κατοίκους του Γκάντο και οι καινοτόμες, τοπικές και οικολογικές τεχνικές και υλικά που δημιούργησαν οδήγησαν τον Κερέ να λάβει το Παγκόσμιο Βραβείο για την Αειφόρο Αρχιτεκτονική το 2009.
Η αρχιτεκτονική του Κερέ σχεδιάστηκε και χτίστηκε με τη βοήθεια των κατοίκων του χωριού. Το χωριό, που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Ουαγκαντούγκου, έχει περίπου 3000 κατοίκους που ζουν σε καλύβες από λάσπη χωρίς πρόσβαση σε τρεχούμενο νερό ή ηλεκτρικό ρεύμα. Σύμφωνα με τον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης του ΟΗΕ το 2011, η Μπουρκίνα Φάσο είναι η 7η λιγότερο ανεπτυγμένη χώρα στον κόσμο. Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι γεωργοί επιβίωσης, παραμένοντας εξαρτημένοι από το σκληρό κλίμα που έχει περιοριστεί σε βροχοπτώσεις μεταξύ Οκτωβρίου και Ιουνίου και υψηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της ημέρας 45°C.
Δημοτικό Σχολείο Γκάντο
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Primary_School_Gando.jpg/220px-Primary_School_Gando.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Δημοτικό Σχολείο στο Γκάντο Το δημοτικό σχολείο του Κερέ, το πρώτο για το Γκάντο, ολοκληρώθηκε το 2001. Τα σχολεία στη Μπουρκίνα Φάσο κατασκευάζονται συνήθως από σκυρόδεμα, ένα ακριβό και αναλώσιμο ενεργειακά υλικό για παραγωγή, ακατάλληλο για το τοπικό κλίμα, καθώς το εσωτερικό των κτιρίων γίνεται αφόρητα θερμό. Ο Κερέ ήθελε να χρησιμοποιήσει τοπικούς διαθέσιμους πόρους και επέλεξε να χτίσει με χώμα σε μορφή τούβλων από λάσπη. Ο πρωτοποριακός σχεδιασμός του Κερέ αποτελούσε μια φαρδιά, υπερυψωμένη οροφή από κασσίτερο για να προστατεύει τους τοίχους από τη βροχή και να επιτρέπει στον αέρα να περνάει από κάτω με σκοπό τη δροσιά του κτιρίου. Το τελικό κτίριο ήταν πιο δροσερό και πιο ευχάριστο στο εσωτερικό από ότι τα συμβατικά σχολικά κτίρια από σκυρόδεμα. Το σχέδιο του Κερέ είναι γνωστό σε όλη την Μπουρκίνα Φάσο. Κέρδισε το βραβείο Aga Khan για την Αρχιτεκτονική το 2004.
Τρελοκαπελάς
Ο Τρελοκαπελάς είναι χαρακτήρας από το βιβλίο "Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων" του Λιούις Κάρολ. Συναντιέται πρώτη φορά στη σκηνή του "Ένα τσάι στο σπίτι των τρελών" (Κεφάλαιο 7, "The Mad Tea Party"). Στη συνέχεια συναντιέται στο επόμενο βιβλίο «Η Αλίκη μέσα από τον καθρέφτη». Συχνά τον αποκαλούν «Ο Τρελοκαπελάς», αλλά όχι στο βιβλίο, αν και σε αυτό ο Γάτος του Τσεσάιρ προειδοποιεί την Αλίκη ότι είναι τρελός, όπως αποδεικνύεται από την περίεργη συμπεριφορά του Καπελά. μικρογραφία|Ο Τρελοκαπελάς του [[Τζον Τένιελ|Τζόν Τένιελ.]]
Ντιεμπεντό Φρανσίς Κερέ
Δημοτικό Σχολείο Γκάντο
Ο Κερέ σχεδίασε τα αρχικά οικοδομικά σχέδια στην άμμο για να επικοινωνήσει με χωρικούς, (πολλοί από τους οποίους ήταν αναλφάβητοι) και διαπίστωσε ότι δεσμεύτηκαν πλήρως με το έργο, με πολλούς να δημιουργούν τις δικές τους προτάσεις για βελτίωση. Ο Κερέ είπε, «Μόνο όσοι εμπλέκονται στη διαδικασία ανάπτυξης μπορούν να εκτιμήσουν τα αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί, να τα αναπτύξουν περαιτέρω και να τα προστατέψουν».
Τρελοκαπελάς
Ο Τρελοκαπελάς στα αφηγήματα του Κάρολ
Ο Καπελάς εξηγεί στην Αλίκη ότι αυτός και ο Λαγός του Μάρτη πίνουν πάντα τσάι, επειδή κατά τη διάρκεια του τραγουδιού του Καπελά στη γιορτή της Βασίλισσας Ντάμα Κούπα, τον κατηγόρησε ότι «σκότωσε το χρόνο» και διέταξε να τον αποκεφαλίσουν. Έξαλλος από οργή για απόπειρα δολοφονίας, ο Χρόνος (για τον οποίο χρησιμοποιείται εδώ μια έμψυχη αντωνυμία, η οποία δεν είναι τυπική στα αγγλικά) σταμάτησε για τον Καπελά, αναγκάζοντάς τον και τον Λαγό του Μάρτη να ζουν πάντα σαν να ήταν 6 η ώρα στο απόγευμα.
Ντιεμπεντό Φρανσίς Κερέ
Δημοτικό Σχολείο Γκάντο
Στην ανέγερση του σχολείου συμμετείχε όλος ο πληθυσμός του Γκάντο. Τα μέλη του χωριού έλαβαν επιτόπου εκπαίδευση στις κατασκευαστικές τεχνικές. Τα γειτονικά χωριά, εντυπωσιασμένα από την οργάνωση και το επίτευγμα της κοινότητας του Γκάντο, ξεκίνησαν να χτίσουν τα δικά τους σχολεία.
Τρελοκαπελάς
Ο Τρελοκαπελάς στα αφηγήματα του Κάρολ
Οι συμμετέχοντες στο πάρτι του τσαγιού αλλάζουν συνεχώς θέσεις, κάνουν απρόσεκτες παρατηρήσεις μεταξύ τους, λένε άλυτους γρίφους και παραθέτουν στίχους χωρίς νόημα, γι' αυτό η αγανακτισμένη Αλίκη τους εγκαταλείπει τελικά. Ο Καπελάς εμφανίζεται ξανά ως μάρτυρας στη δίκη της Ντάμας Κούπας. Η Βασίλισσα, όπως φαίνεται στον Καπελά, αναγνωρίζει μέσα τον τραγουδιστή, τον οποίο καταδίκασε σε θάνατο, και ο Βασιλιάς τον προειδοποιεί να μην είναι νευρικός, διαφορετικά θα «εκτελεστεί επί τόπου».
Ντιεμπεντό Φρανσίς Κερέ
Gando Mango Tree Project
Ο Κερέ ξεκίνησε ένα σχέδιο φύτευσης δέντρων μάνγκο για να καλύψει καλύτερα τις ανάγκες των κοινοτήτων. Το έργο αποσκοπούσε στην αντιμετώπιση πολλών σημαντικών προβλημάτων στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένου του υποσιτισμού. Το κύριο βασικό προϊόν είναι το « φούφου » ή το κοπανισμένο και βρασμένο κεχρί που περιέχει μερικές βιταμίνες. Τα μάνγκο παρέχουν βιταμίνες και θρέψη και τα δέντρα μάνγκο παρέχουν περιοχές με σκιά σε ένα περιβάλλον όπου οι θερμοκρασίες την ημέρα συχνά φτάνουν τους 40 °C.
Τρελοκαπελάς
"Τρελός σαν Καπελάς"
μικρογραφία|Ο Τρελοκαπελάς και ο Λαγός του Μάρτη.|αριστερά Ωστόσο, η φράση «τρελός σαν καπελάς», που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάποιον που είναι τρελός ή επιρρεπής σε απρόβλεπτη συμπεριφορά, δεν προήλθε από τον Κάρολ. Αντίθετα, η έκφραση συνδέεται με τη βιομηχανία κατασκευής καπέλων και τη δηλητηρίαση από υδράργυρο.
Η νόσος του Τρελοκαπελά είναι μια μορφή δηλητηρίασης από υδράργυρο που επηρεάζει τον εγκέφαλο και το νευρικό σύστημα. Οι άνθρωποι μπορούν να αναπτύξουν δηλητηρίαση από υδράργυρο εισπνέοντας ατμούς υδραργύρου.
Μετά την εισαγωγή του υδραργύρου στη διαδικασία κατασκευής καπέλων τον 17ο αιώνα έγινε μια διαβόητα επικίνδυνη διαδικασία, ειδικά στη Γαλλία, όπου ο υδράργυρος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά. Η δηλητηρίαση από υδράργυρο έγινε τόσο συχνή μεταξύ των καπελών στη Βικτωριανή Βρετανία ότι ευρέως εικάζεται ότι ο Λιούις Κάρολ είχε κατά νου την κατάσταση αυτή, όταν εφηύρε τον χαρακτήρας του Τρελοκαπελά.
Ντιεμπεντό Φρανσίς Κερέ
Gando Mango Tree Project
Ο Κερέ έβαλε τους κατοίκους να τοποθετούν χειροποίητα πήλινα δοχεία δίπλα από τα δέντρα, με σταλάκτες που οδηγούν κατευθείαν στις ρίζες, γεγονός που έδινε στα δέντρα μια μικρή αλλά σταθερή παροχή νερού. Τα πήλινα δοχεία αποτρέπουν την απώλεια εξάτμισης και χρειάζεται να γεμίζονται μόνο μία φορά την εβδομάδα.
Τρελοκαπελάς
"Τρελός σαν Καπελάς"
Ο υδράργυρος χρησιμοποιήθηκε στην κατασκευή καπέλων για να σκληρύνει τις ίνες της γούνας και να τις κάνει να ταιριάζουν πιο αποτελεσματικά. Η ένωση που χρησιμοποιήθηκε για την ύγρανση των ινών ήταν ο νιτρικός υδράργυρος Hg(NO3)2, και η διαδικασία ονομάζεται "carroting". Παρήγαγε μια τσόχα ανώτερης ποιότητας, η οποία με τη σειρά της είχε ως αποτέλεσμα καπέλα υψηλότερης ποιότητας. Η χρήση υδραργύρου στην κατασκευή καπέλων οδήγησε σε τόσα δεινά που έπρεπε τελικά να απαγορευτεί.
Ντιεμπεντό Φρανσίς Κερέ
Γυμνάσιο Γκάντο
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Kere_Secondary_school_Gando.JPG/220px-Kere_Secondary_school_Gando.JPG|δεξιά|μικρογραφία| Γυμνάσιο στο Γκάντο Η κατασκευή ενός σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που σχεδιάστηκε από τον Κερέ ξεκίνησε τον Μάιο του 2011. Το νέο κτιριακό συγκρότημα σχεδιάστηκε για να φιλοξενήσει περίπου 1000 μαθητές. Η διαμόρφωση είναι εμπνευσμένη από τα παραδοσιακά αγροτικά νοικοκυριά της Μπουρκίνα Φάσο: οι αίθουσες διδασκαλίας είναι τοποθετημένες κυκλικά σχηματίζοντας μια προστατευμένη αυλή, θωρακίζοντας την από τη σκόνη και την άμμο που φέρνουν οι άνεμοι Χάρματταν. Η κατασκευή είναι ανοιχτή στη δυτική πλευρά της, επιτρέποντας σε ένα δροσερό αεράκι να εισέλθει στην περιοχή. Καινοτόμο σύστημα ψύξης αέρα μόνο με φυσικό αερισμό. Το σχολείο περιβάλλεται από μια όχθη χώματος, στην οποία φυτεύονται δέντρα. Τα δέντρα προσφέρουν σκιά και η βροχή συλλέγεται παρέχοντας τους νερό. Οι διάτρητοι σωλήνες τοποθετούνται κάτω από τις όχθες της γης και συγκεντρώνουν υγρασία. Ο άνεμος ψύχεται καθώς περνάει μέσα από τους σωλήνες και αναδύεται στις τάξεις μέσα από τρύπες στο πάτωμα, παρέχοντας ένα σύστημα ψύξης κάτω από το δάπεδο με μηδενικές εκπομπές. Αυτό το σχέδιο κέρδισε το 2012 Global Holcim Award for Sustainable Construction Gold.
Το γυμνάσιο χρησιμοποιεί το ίδιο σχέδιο στέγης με το δημοτικό σχολείο, με μια φαρδιά κυματοειδές σιδερένια στέγη υψωμένη πάνω από μια πήλινη οροφή. Αέρας κυκλοφορεί μεταξύ οροφής και στέγης, θερμαίνεται και ανεβαίνει, δημιουργώντας ένα ρεύμα αναρρόφησης χαμηλότερα. Αυτό προκαλεί την άνοδο του ψυχρού αέρα από τους σωλήνες κάτω από το δάπεδο, μειώνοντας τη θερμοκρασία δωματίου κατά 6 – 8 περίπου °C. Με απλές αλλά αποτελεσματικές μεθόδους όπως αυτές, το σχολείο απαιτεί λίγη ηλεκτρική ενέργεια τόσο στην κατασκευή όσο και στη συντήρηση.
Τρελοκαπελάς
10/6
μικρογραφία|Γραβούρα του Τρελοκαπελά. Ο Άγγλος εικονογράφος Τζόν Τένιελ απεικόνισε τον Τρελοκαπελά να φορά ένα καπέλο, στο οποίο παρατηρείται μια καρτέλα, στην οποία γράφει "Ιn this style 10/6". Το 10/6 αναφέρεται στο κόστος ενός καπέλου — 10 σελίνια και 6 πένες, και αργότερα έγινε η ημερομηνία και ο μήνας για τον εορτασμό της Ημέρας του Τρελοκαπελά.
Ντιεμπεντό Φρανσίς Κερέ
Γυμνάσιο Γκάντο
Ο αυξανόμενος πληθυσμός της Μπουρκίνα Φάσο και η κυρίαρχη χρήση καυσόξυλων ως καύσιμο έχουν οδηγήσει σε μεγάλα προβλήματα αποψίλωσης των δασών. Υπολογίζεται ότι το 60% των δέντρων των χωρών έχουν κοπεί τα τελευταία 15 χρόνια. Χειρότερα, τα προγράμματα αναδάσωσης συχνά φυτεύουν ευκάλυπτους που αναπτύσσονται εύκολα και γρήγορα, αλλά απορροφούν τεράστιες ποσότητες υπόγειων υδάτων σε βάρος της τοπικής γεωργίας.
Τρελοκαπελάς
Το πρωτότυπο του Τρελοκαπελά
Το πρωτότυπο του Καπελά, σύμφωνα με το μύθο, είναι ο πωλητής επίπλων Θεόφιλος Κάρτερ, ένας απρόβλεπτος και εκκεντρικός ήρωας που είχε το παρατσούκλι "Τρελοκαπελάς". Πρώτον, φορούσε πάντα καπέλο και δεύτερον, δημιουργούσε ασυνήθιστα πράγματα, όπως ένα κρεβάτι με ξυπνητήρι που πετούσε τον κοιμισμένο στο πάτωμα.
Ο Ρότζερ Κραμπ θα μπορούσε επίσης να γίνει το πρωτότυπο του ήρωα. Αυτός είναι ένας στρατιώτης που μπήκε στην υπηρεσία το 1642 και δέχτηκε ένα σοκ με οβίδα σε μια επίθεση εναντίον των Σκωτσέζων. Το χτύπημα επηρέασε τις νοητικές του ικανότητες και, μετά την απόλυση, ο στρατιώτης πολλές φορές εξέπληττε τους γύρω του με τη συμπεριφορά του.
Ο Τρελοκαπελάς στα ηλεκτρονικά παιχνίδια
μικρογραφία|Η απεικόνιση του Τρελοκαπελά και του Λαγού του Μάρτη στην εκκλησία All Saints Church Daresbur.
Ντιεμπεντό Φρανσίς Κερέ
Γυμνάσιο Γκάντο
Όπως και με άλλα έργα του, το γυμνάσιο χρησιμοποιεί τοπικό ανθρώπινο δυναμικό για την κατασκευή. Ειδικοί που εκπαιδεύονται από τον Φρανσίς Κερέ επιβλέπουν μέλη της τοπικής κοινότητας, εκπαιδεύοντάς τα στις απαραίτητες τεχνικές δόμησης. Αντί να χτίζει τους τοίχους τούβλο τούβλο, ο Κερέ έχει επινοήσει έναν τρόπο ρίχνοντας λάσπη και μικρή ποσότητα τσιμέντου σε ένα καλούπι, ο οποίος είναι πολύ πιο γρήγορος. Αυτή η μεταφορά δεξιοτήτων επιτρέπει στους κατοίκους του χωριού να επαναλάβουν τον σχεδιασμό του κτιρίου και τους ενθαρρύνει να υιοθετήσουν βιώσιμες μεθόδους αντί για τη συνήθη επιλογή του σκυροδέμαατος.
Τρελοκαπελάς
Πηγές
Κατηγορία:Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων
Ντιεμπεντό Φρανσίς Κερέ
Atelier Gando
Αναπτύχθηκε το 2014, το Atelier είναι ένα κτίριο που λειτουργεί ως κοινοτικό κέντρο και επιτόπια βάση για κτιριακά έργα. Μια ομάδα φοιτητών από την Accademia di Architettura di Mendrisio βοήθησε τον Κερέ να σχεδιάσει και να χτίσει τα πρώτα στάδια της κατασκευής.
Γυμνάσιο Ντάνου
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a2/Kere_Secondary_school_Dano.jpg/220px-Kere_Secondary_school_Dano.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Γυμνάσιο στο Ντάνο της Μπουρκίνα Φάσο Το σχέδιο του σχολείου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο Ντάνο της Μπουρκίνα Φάσο εμπνεύστηκε από την προηγούμενη δουλειά του Κερέ στο Γκάντο. Η υπερβολική ζέστη κατά τη διάρκεια της ημέρας ήταν και πάλι το μείζον ζήτημα, αλλά αυτή τη φορά υπήρχαν διαφορετικοί τοπικοί πόροι. Ως κύριο οικοδομικό υλικό χρησιμοποιήθηκε ο λατερίτης λίθος, εγγενής στην περιοχή. Το κτίριο είχε προσανατολισμό ανατολής-δύσης που μειώνει την άμεση ηλιακή ακτινοβολία στους τοίχους και η έντονα προεξέχουσα οροφή δημιουργεί πολλή σκιά. Ο σχεδιασμός της οροφής με το σύστημα φυσικού αερισμού επιτρέπει στον αέρα να κυκλοφορεί μεταξύ της οροφής από τούβλα λάσπης και της υπερυψωμένης οροφής από κασσίτερο. Το κτίριο αποτελείται από τρεις αίθουσες διδασκαλίας, μια αίθουσα υπολογιστών και ένα γραφείο. Υπάρχει επίσης ένα αμφιθέατρο σχεδιασμένο για χρήση κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων. Ολοκληρωμένες το 2007, οι οικοδομικές εργασίες έγιναν σε μεγάλο βαθμό από άτομα εκπαιδευμένα στα σχολικά έργα Γκάντο, δίνοντάς τους την ευκαιρία να χρησιμοποιήσουν και να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους, μειώνοντας ταυτόχρονα το κόστος κατασκευής.
Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Γης, Μόπτη
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Kere_centre_earth_architecture_mopti.JPG/220px-Kere_centre_earth_architecture_mopti.JPG|μικρογραφία| Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Γης στο Μόπτι του Μάλι Το Aga Khan Trust for Culture έχει περάσει πάνω από 10 χρόνια ανακαινίζοντας τζαμιά στο βόρειο Μάλι. Το Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Γης στο Μόπτη, που ολοκληρώθηκε το 2010, αποτελεί μέρος αυτής της σειράς έργων, μετά την αποκατάσταση του τζαμιού και την κατασκευή νέου αποχετευτικού συστήματος. Το Κέντρο προορίζεται να είναι κάτι πολύ περισσότερο από εκθεσιακός χώρος: το κτίριο είναι προϊόν των ίδιων αρχαίων οικοδομικών τεχνικών που χρησιμοποιήθηκαν στα Μεγάλα Τζαμιά στο Μόπτη, στο Τιμπουκτού και στο Τζενέ. Δείχνει πώς ένα υλικό που αποτελεί μέρος της κληρονομιάς της περιοχής μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ένα σύγχρονο πλαίσιο. Το Κέντρο αποτελείται από έναν εκθεσιακό χώρο, ένα κοινοτικό κέντρο, δημόσιες τουαλέτες και ένα εστιατόριο, που ανταποκρίνεται στις ανάγκες της περιφερειακής διοίκησης του Komoguel και των επισκεπτών της περιοχής, καθώς και της τοπικής κοινότητας.
Από την κορυφή του αντιπλημμυρικού φράγματος φαίνεται ότι το κτίριο είναι ευθυγραμμισμένο με το τζαμί. Το κτίριο έχει απλή δομή και το ύψος του αντιστοιχεί στα γειτονικά κτίρια χωρίς να διακυβεύεται η θέα του τζαμιού. Από την απέναντι μεριά της λίμνης φαίνεται ότι το Κέντρο καταφέρνει να διατηρεί μια σύνδεση με το τζαμί, αλλά δεν κυριαρχεί στη θέα.
Όπερα Χωριό
Απλές βασικές μονάδες, οι οποίες ποικίλλουν σε ποιότητα και λειτουργία ανάλογα με τον εξοπλισμό που στεγάζουν, συνθέτουν ολόκληρο το χωριό. Για την κατασκευή των μονάδων απασχολήθηκαν ντόπιοι χρησιμοποιώντας τοπικά υλικά όπως πηλός, λατερίτης, τούβλα από τσιμέντο, κόμμι και άργιλος. Για την ενίσχυση στοιχείων όπως δοκοί, υποστυλώματα, δακτυλιοδοκοί και θεμέλια, χρησιμοποιήθηκε σκυρόδεμα. Λόγω των ογκωδών τοίχων και των μεγάλων προεξοχών των στεγών, ο κλιματισμός θα μπορούσε να μειωθεί στα περισσότερα κτίρια. Η αίθουσα του θεάτρου σχεδιάστηκε ως τόπος συνάντησης και ανταλλαγής για ανθρώπους διαφορετικών πολιτισμικών και οικογενειακών υπόβαθρων.
Zhoushan Harbor Development, Κίνα
Το αρχιπέλαγος Zhoushan στην Κίνα είναι η τοποθεσία μιας πειραματικής αστικής αποκατάστασης, με επικεφαλή τον αρχιτέκτονα Wang Shu. Το Zhoushan είναι η κινεζική πρωτεύουσα του ψαρέματος, καθώς βρίσκεται στην είσοδο του δέλτα του Yang Tsé, και έχει πληθυσμό περίπου ένα εκατομμύριο. Ο στόχος αυτού του έργου, που ξεκίνησε το 2009, ήταν να μετατρέψει τη βιομηχανική περιοχή του λιμανιού, Putuo, σε μια τουριστική και πολιτιστική περιοχή. Η αρχιτεκτονική σχεδιάστηκε για να διατηρεί έναν διάλογο μεταξύ της νεωτερικότητας και της ιστορίας και της κληρονομιάς της περιοχής. Τοποθετημένο σε ένα νησί περίπου 300 μέτρα από την ενδοχώρα, το επιλεγμένο οικόπεδο περιέχει μια πυκνή ποικιλία από κτίρια, αποβάθρες και αποθήκες, που χτίστηκαν εδώ και αρκετές δεκαετίες.
Ο Κερέ σχεδίασε μια γκαλερί εκθέσεων, ένα κέντρο πληροφοριών, στούντιο καλλιτεχνών και έναν «κήπο πολιτιστικής δημιουργικότητας» για την περιοχή. Το σχέδιο έχει σχεδιαστεί γύρω από μια πλατφόρμα που εκτείνεται σε όλη την τοποθεσία μέχρι το βουνό, το οποίο συνορεύει με τη δυτική πλευρά της τοποθεσίας. Αυτό λειτουργεί ως χώρος μετάβασης μεταξύ του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της αναπτυγμένης περιοχής και του φυσικού περιβάλλοντος πέραν αυτού.
Το καλύτερο δυνατό επίπεδο διαφάνειας επιτυγχάνεται με γυάλινα στοιχεία από το δάπεδο μέχρι την οροφή. Το φως του ήλιου εισχωρεί στα δωμάτια και υπάρχει απεριόριστη θέα σε ολόκληρη την τοποθεσία. Η νότια και η ανατολική πρόσοψη είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένες στον ήλιο το καλοκαίρι. Οι πόλοι μπαμπού χρησιμεύουν ως εξωτερικές σκιάσεις που χαρακτηρίζονται από τη φυσική τους ακανόνιστη δομή. Τα ξύλινα πάνελ εναλλάσσονται με γυάλινα στοιχεία, καλύπτοντας έτσι τις ανάγκες τόσο για διαφάνεια όσο και για ηλιακή προστασία.
Ιατρικό Κέντρο, Léoss
Το 2012, το Κερέ Architecture ξεκίνησε ένα νέο έργο για την κατασκευή ενός ιατρικού κέντρου στο Léo. Το Léo είναι μια πόλη στην Επαρχία της Σικελίας στη Μπουρκίνα Φάσο που βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Γκάνα, περίπου 150 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας Ουαγκαντούγκου. Ο πληθυσμός του Léo είναι 50.000, αλλά το ιατρικό κέντρο θα εξυπηρετεί και τα χωριά στη γύρω ύπαιθρο. Το υψηλό ποσοστό εναλλαγής προσωπικού και η έλλειψη μικρότερων, τοπικών κλινικών σημαίνουν ότι το περιφερειακό νοσοκομείο είναι συχνά σε υπερένταση και δυσκολεύεται να εξυπηρετήσει ολόκληρη την κοινότητα. Η φιλανθρωπική οργάνωση «Operieren in Afrika» αποφάσισε να συγκεντρώσει κεφάλαια για την κατασκευή μιας ιατρικής κλινικής στο Léo για μικρές, απλές επεμβάσεις. Θα παρέχουν υποτροφίες σε εκπαιδευμένους γιατρούς και νοσηλευτές για να στελεχώσουν την κλινική, η οποία θα διατηρήσει μια σύνδεση με τη Γερμανία.
Καθώς το έργο είχε περιορισμένη χρηματοδότηση, η Κερέ Architecture χρησιμοποίησε προσχεδιασμένες ενότητες ως βάση για το έργο. Όπως και στο γυμνάσιο Γκάντο, οι τοίχοι κατασκευάστηκαν από χυτό χώμα και οι στέγες από τσίγκο. Οι ενότητες είναι διευθετημένες ώστε οι οροφές τους να επικαλύπτονται και έτσι να παρέχουν περισσότερη σκιά. Στην τελική φάση του σχεδιασμού, ο χώρος μεταξύ των μονάδων έχει γίνει εσωτερικός χώρος. Ο «διάδρομος» του χώρου ανάμεσα στις σειρές των μονάδων είναι ένας ευρύς, ανοιχτός χώρος κυκλοφορίας, με παγκάκια για να χαλαρώνουν οι άνθρωποι και δέντρα για σκιά.
Διεθνές Μουσείο Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου, Γενεύη
Ο Κερέ ήταν ένας από τους τρεις αρχιτέκτονες που επιλέχθηκαν να σχεδιάσουν έναν μόνιμο εκθεσιακό χώρο στο Διεθνές Μουσείο Ερυθρού Σταυρού και Ερυθράς Ημισελήνου, το οποίο άνοιξε το 2012 στη Γενεύη της Ελβετίας. Κάθε αρχιτέκτονας εργάστηκε πάνω σε ένα θέμα. Ο Gringo Cardia (από τη Βραζιλία) επικεντρώθηκε στην «υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας», ο Shigeru Ban (από την Ιαπωνία) επικεντρώθηκε στην «άρνηση του μοιραίου» και ο Κερέ επέλεξε το θέμα «αναδημιουργώντας τον οικογενειακό δεσμό».
Ο Κερέ συνέβαλε το σκοτεινό πέρασμα εισόδου, οριοθετημένο από τοίχους από σκυρόδεμα κάνναβης, που ενθαρρύνει τον επισκέπτη να σκεφτεί τα φοβισμένα και ασφυκτικά συναισθήματα της οικογενειακής τραγωδίας κατά τη διάρκεια σύγκρουσης. Κεντρικό σημείο σε αυτό το μέρος της έκθεσης είναι ένας πύργος, επίσης κατασκευασμένος από σκυρόδεμα κάνναβης, ο οποίος είναι μια αρχιτεκτονική αναφορά σε μια παραδοσιακή καλύβα για μια πυρηνική οικογένεια. Αφήνει πολύ λίγο φως και έχει πάτωμα από χάλυβα Corten με σκουριασμένη εμφάνιση. Αυτός ο χώρος είναι ένα μνημείο για τραγωδίες όπως η σφαγή της Σρεμπρένιτσα. Ένα «Δέντρο Μηνυμάτων», με μεταλλικά κλαδιά, κατασκευάστηκε λειτουργώντας ως υπενθύμιση της ψυχρής αντίθεσης μεταξύ φύσης και πολέμου. Η σύνδεση της φύσης με την οικογένεια είναι ένα σημαντικό υποθέμα στο μέρος της έκθεσης του Κερέ. Το «Δωμάτιο των Μαρτύρων» είναι μια άμεση αντίθεση με τον πύργο, καθώς εδώ επικεντρώνεται η διαφάνεια και η ελπίδα και όχι το σκοτάδι και η απόγνωση. Αυτός ο χώρος τονίζει τον σημαντικό ρόλο που έχει η κατάθεση μαρτυρίας αυτόπτων μαρτύρων στην ανθρωπιστική δράση.
Άλλη δουλειά
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Serpentine_Pavilion_2017_IV_%2835868889662%29.jpg/220px-Serpentine_Pavilion_2017_IV_%2835868889662%29.jpg|μικρογραφία| Serpentine Gallery Pavilion (2017) στο Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο Ο Κερέ έχει δώσει διαλέξεις και παρέχει εννοιολογικά σχέδια για έργα σε χώρες σε όλο τον κόσμο. Οι ιδέες του παρουσιάστηκαν στο Γερμανικό Μουσείο Αρχιτεκτονικής της Φρανκφούρτης και στην Expo 2008. Στην Υεμένη σχεδίασε πρότυπα σχολικών κτιρίων για να ταιριάζουν στις διαφορετικές κλιματικά περιοχές αυτής της χώρας. Ο Κερέ σχεδίασε ένα σχολείο και ένα κοινοτικό κέντρο για το χωριό Πουνί στη Μπουρκίνα Φάσο.
Από τον Οκτώβριο του 2010 έως τον Ιανουάριο του 2011 μοντέλα και φωτογραφίες των έργων του Κερέ παρουσιάστηκαν σε έκθεση με τίτλο «Small Scale, Big Change: New Architectures of Social Engagement», στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη. Τον Ιούνιο του 2010, ο Κερέ έλαβε μέρος στο Διεθνές Συνέδριο Αρχιτεκτονικής και Κοινωνίας στην Παμπλόνα, με τίτλο «Architecture: more for less».
Το 2014 ο Κερέ συμμετείχε στην έκθεση Sensing Spaces στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών. Το 2016, η δουλειά του συμπεριλήφθηκε στην Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας του Alejandro Aravena, με επίκεντρο τις τεχνικές κατασκευής χαμηλής τεχνολογίας, τα παραδοσιακά υλικά και την τοπική γνώση. Από τον Νοέμβριο του 2016 έως τον Μάρτιο του 2017 ο Κερέ παρουσίασε την πρώτη του μονογραφική έκθεση «Francis Κερέ. Radically Simple» στο Μόναχο στο Architekturmuseum der TU Munich. Το 2017, οι Serpentine Galleries ανέθεσαν στον Κερέ να σχεδιάσει το Serpentine Pavilion στο Λονδίνο.
Ο Κερέ σχεδίασε το Sarbalé ke, μια ζωντανή εγκατάσταση που αποτελείται από 12 πύργους, για το καλλιτεχνικό πρόγραμμα του φεστιβάλ μουσικής και τεχνών Coachella Valley 2019.
Περιοδικά (επιλογή)
Κατηγορία:Αρχιτέκτονες από τη Μπουρκίνα Φάσο Κατηγορία:Αρχιτέκτονες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Βραβείο Πρίτσκερ
Δανάη Τζήκα-Κωστοπούλου
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015 εξελέγη στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Μαγνησίας. Στις 6 Φεβρουαρίου εξελέγη γραμματέας του 16ου Κοινοβουλίου με 220 ψήφους υπέρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Μαγνησίας
Δημοψήφισμα του Περού (2018)
Ένα δημοψήφισμα για Σύνταγμα διεξήχθη στο Περού στις 9 Δεκεμβρίου 2018, παράλληλα με τον δεύτερο γύρο των εκλογών για κυβερνήτες.
Το δημοψήφισμα, που προτάθηκε αρχικά από τον πρόεδρο Μαρτίν Βισκάρα, εγκρίθηκε ως προς τις τρεις από τις συνολικά τέσσερις προτάσεις που έγιναν δεκτές. Η τελική πρόταση να δημιουργηθεί ένα διθάλαμο κογκρέσο (αποτελούμενο από δύο σώματα) απορρίφθηκε επειδή ο Βισκάρα απέσυρε την υποστήριξή του έπειτα από τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια της έγκρισης από το Κογκρέσο που θα είχε ως αποτέλεσμα ασθενέστερες προεδρικές εξουσίες.
Οι ψηφοφόροι δέχτηκαν τελικά τις τρεις πρώτες προτάσεις δημοψηφίσματος, απορρίπτοντας την τελική πρόταση για την δημιουργία ενός κογκρέσου με δύο σώματα. Ο πρόεδρος Βισκάρα είχε αποσύρει την υποστήριξή του στην πρόταση εκείνη μετά από την τροποποίηση του σχεδίου από το ελεγχόμενο από το Fujimorista κογκρέσο.
Παραπομπές
Περου Κατηγορία:Εκλογές στο Περού
Εκλογές της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών (2018)
Επίσης, εξελέγησαν αντιπρόσωποι (βουλευτές) χωρίς δικαίωμα ψήφου από την περιφέρεια της Κολούμπια και τέσσερις από τις πέντε κατοικημένες επικράτειες των ΗΠΑ (δεν συμπεριλαμβάνεται ο Κάτοικος Επίτροπος του Πουέρτο Ρίκο, ο οποίος υπηρετεί τετραετή θητεία). Η εκλογή για τον αντιπρόσωπο χωρίς δικαίωμα ψήφου από τις Νήσους Βόρειες Μαριάνες αναβλήθηκε μέχρι την Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2018, λόγω των επιπτώσεων του Τυφώνα Γιούτου.
Οι νικητές αυτών των εκλογών, υπηρέτησαν στο 116ο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, με τις έδρες να κατανέμονται μεταξύ των πολιτειών με βάση την απογραφή του 2010. Οι Ρεπουμπλικανοί έχουν κρατήσει την πλειοψηφία των εδρών του Κογκρέσου από τον Ιανουάριο του 2011 (βλέπε τα αποτελέσματα του 2010), αν και έχασαν πέντε έδρες στις εκλογές του 2016 και άλλη μία σε ειδικές εκλογές στη Πενσυλβάνια το 2018.
Οι ενδιάμεσες εκλογές έγιναν στο ήμισυ της θητείας του Ρεπουμπλικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Οι εκλογές της Γερουσίας του 2018, οι εκλογές κυβερνητών του 2018 και πολλές πολιτειακές και τοπικές εκλογές διεξήχθησαν σε αυτή την ημερομηνία.
Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου, 55 βουλευτές δεν επεδίωξαν την επανεκλογή, προκειμένου είτε να συνταξιοδοτηθούν, είτε να αναζητήσουν άλλες θέσεις.
Οι Δημοκρατικοί, με αρχηγό την Νάνσι Πελόζι, κέρδισαν τον έλεγχο της Βουλής μετά τις εκλογές του 2018 προσθέτοντας άλλες 41 έδρες σε εκείνες που είχαν κερδίσει στις προηγούμενες εκλογές του 2016.
Όταν συνεδρίασε για πρώτη φορά το νέο Κογκρέσο, τον Ιανουάριο του 2019 πρόεδρος της Βουλής εξελέγη η Νάνσι Πελόζι. Ο Πολ Ράιαν επέλεξε να αποχωρήσει και να μην διεκδικήσει ξανά το αξίωμα του προέδρου της βουλής.
Σύνοψη αποτελεσμάτων
Στη Βουλή οι Δημοκρατικοί κατέλαβαν συνολικά 235 έδρες και οι Ρεπουμπλικανοί 199. Τον Ιούλιο του 2019 η σύνθεση ήταν : Δημοκρατικοί 235, Ρεπουμπλικανοί: 197, Ανεξάρτητος 1, Κενές 2.
Εκλογή αντιπροσώπου Αμερικανικής Σαμόα
Η Ρεπουμπλικανή κάτοχος του αξιώματος από το 2015 Αμάτα Κόλμαν Ραντεβάγκεν, επανεξελέγη για 3η θητεία ως αντιπρόσωπος της Αμερικανικής Σαμόα χωρίς εκλογή στην αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων.
Εκλογή αντιπροσώπου Αμερικανικών Παρθένων Νήσων
Η εκλογή για τον αντιπρόσωπο χωρίς δικαίωμα ψήφου στις Αμερικανικές Παρθένους Νήσους έγινε στις 6 Νοεμβρίου 2018. Η θητεία της αντιπροσώπου είναι διετής. Η μοναδική υποψήφια, Στέισι Πλάσκετ, από το Δημοκρατικό Κόμμα, επανεξελέγη για 3η θητεία λαμβάνοντας 16.341 ψήφους (ποσοστό 98,4%).
Εκλογή αντιπροσώπου Γκουάμ
Η εκλογή για τον αντιπρόσωπο στη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ χωρίς δικαίωμα ψήφου στο Γκουάμ έγινε στις 6 Νοεμβρίου 2018. Η θητεία της αντιπροσώπου είναι διετής. Την έδρα κέρδισε ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος Μάικλ Σαν Νίκολας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ηλεκτροκίνητο όχημα
Ηλεκτροκίνητο όχημα (ΗΟ) ονομάζεται οποιαδήποτε όχημα χρησιμοποιεί ως μέσο προώθησης έναν ή παραπάνω ηλεκτροκινητήρες. Τα ηλεκτρικά οχήματα μπορούν να τροφοδοτούνται από εξωτερικό σύστημα παροχής ηλεκτρικής ενέργειας ή μπορεί να χρησιμοποιούν συσσωρευτές (μπαταρίες), φωτοβολταϊκά πάνελ ή ακόμα και εσωτερική γεννήτρια για την μετατροπή καυσίμου σε ηλεκτρική ενέργεια. Ηλεκτρικά οχήματα μπορεί να είναι οχήματα εδάφους, σιδηροδρομικά και θαλάσσια οχήματα, αεροσκάφη, ακόμα και διαστημόπλοια.
Τα ηλεκτρικά οχήματα πρωτοεμφανίστηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν ο ηλεκτρισμός ήταν ο προτεινόμενος τρόπος προώθησης των αυτοκίνητων. Οι σύγχρονες μηχανές εσωτερικής καύσης έχουν κυριαρχήσει στα αυτοκίνητα για πάνω από 100 χρόνια, αλλά η χρήση της ηλεκτροκίνησης είναι συνηθισμένη σε άλλα οχήματα, όπως σε τρένα και σε άλλα μικρού τύπου οχήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οχήματα
Ομετέπε
Το Ομετέπε (Ometepe) είναι νησί που δημιουργήθηκε από δύο ηφαίστεια στη μεγάλη Λίμνη Νικαράγουα (Κοσιμπόλκα), στην ομώνυμη χώρα της Κεντρικής Αμερικής. Η ονομασία προέρχεται από τις λέξεις της ναουάτλ ome (= δύο) και tepetl (= βουνό), δηλαδή σημαίνει «Δυο Βουνά». Είναι το μεγαλύτερο από τα 400 περίπου νησιά και νησίδες της Λίμνης Νικαράγουα.
Οι κάτοικοι
Το Ομετέπε πιθανώς πρωτοκατοικήθηκε κατά τη φάση Ντινάρτε (περ. 2000 έως 500 π.Χ.). Οι πρώτοι γνωστοί κάτοικοι άφησαν τα ίχνη τους χαράζοντας ανάγλυφα στους βράχους και κατασκευάζοντας πέτρινα ειδώλια, που ανακαλύφθηκαν στις βόρειες πλαγιές του ηφαιστείου Μαδέρας. Τα αρχαιότερα χρονολογούνται από το 300 π.Χ.. Αρκετούς αιώνες αργότερα, η φυλή Τσοροτέγκα σκάλισε αγάλματα από βασάλτη.
Μετά την κατάκτηση της Κεντρικής Αμερικής από τους Ισπανούς τον 16ο αιώνα, πειρατές άρχισαν να επισκέπτονται τη Λίμνη Νικαράγουα, ερχόμενοι από την Καραϊβική Θάλασσα μέσω του ποταμού Σαν Χουάν. Οι κάτοικοι του νησιού υπέφεραν ιδιαίτερα: οι πειρατές απήγαν γυναίκες, έκλεβαν τα ζώα και τις εσοδείες, ενώ έκτισαν καταυλισμούς στις ακτές, καθιστώντας το νησί λημέρι τους. Ο τοπικός πληθυσμός μετακινήθηκε έτσι υψηλότερα πάνω στα ηφαίστεια αναζητώντας καταφύγιο.
Σήμερα οι σημαντικότεροι οικισμοί στο νησί είναι η Αλταγράσια (πληθυσμός 4.081 κάτοικοι), στη βορειοανατολική πλευρά, και η Μογιογάλπα (πληθυσμός 2.905) με το λιμάνι της, στη βορειοδυτική πλευρά. Αυτές οι δυο κωμοπόλεις είναι οι έδρες των δύο δήμων που μοιράζονται το έδαφος του Ομετέπε. Πολλές παραδόσεις έχουν επιβιώσει στο νησί και οι κάτοικοι έχουν περισσοτερες θρησκευτικές και άλλες εορτές από κάθε άλλο μέρος στη Νικαράγουα.
Τα ηφαίστεια
right|thumb|Μια άποψη του ηφαιστείου Κονσεπσιόν από το Μαδέρας, κοιτάζοντας πάνω από τον ισθμό Το ηφαίστειο Κονσεπσιόν βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νησιού. Η βάση του έχει διάμετρο 16 χιλιόμετρα και είναι ενεργό (Baker 2006). Εξαιτίας της συμμετρίας του κώνου του, θεωρείται πολύ όμορφο.
Μετά από μία μακρά περιοδο ηρεμίας, το Κονσεπσιόν εξερράγη στις 8 Δεκεμβρίου 1880. Περισσότερες εκρήξεις ακολούθησαν τα έτη 1883, 1889, 1902, 1907 και 1924. Το 2005 ένας σεισμός με μέγεθος 6,2 βαθμούς Ρίχτερ σημειώθηκε ως αποτέλεσμα της αυξανόμενης πιέσεως στο εσωτερικό του ηφαιστείου. Ρωγμές εμφανίσθηκαν σε δρόμους σε όλο το νησί και εκδόθηκε οδηγία για την εγκατάλειψή του από τους κατοίκους του. Η πιο πρόσφατη έκρηξη έγινε το 2010 και, παρά το ότι ήταν πολύ βίαιη, λίγοι μόνο κάτοικοι υπάκουσαν στην κρατική εντολή να εκκενώσουν το νησί και σημειώθηκαν περιορισμένες ζημιές.