cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χορογραφία
Η χορογραφία ως σενάριο
Γύρω στα τέλη του 16ου αιώνα, η χορογραφία ορίστηκε ως συμβολισμός χορού, οπότε άνοιξε ο δρόμος για την εξελιγμένη της έννοια. Σε αντίθεση με την καθ'αυτή φυσική χορευτική δραστηριότητα, ο συμβολισμός χορού ήταν απλά μία περίληψη γραμμένη στο χαρτί, ένα συμβολικό απόσταγμα μιας αλληλουχίας χορευτικών κινήσεων. Αυτή η άποψη για την έννοια της χορογραφίας συντηρήθηκε μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, διότι επικράτησε η πεποίθηση ότι με το να γράφεται στο χαρτί μια χορογραφία κατά τρόπο συμβολικό, αποκτά αντοχή στο χρόνο, άρα και πολιτισμική αξία.
Η χορογραφία ως σύνθεση
Η μοντέρνα άποψη για τη σημασία της χορογραφίας, την οποία ενστερνίζονται μέχρι και σήμερα πολλές σχολές κλασικού και σύγχρονου χορού, αναπτύχθηκε από τον Ζαν Ζωρζ Νοβέρ (Jean Georges Noverre). Ο τελευταίος πίστευε ότι ο χορός έχει χαρακτήρα ζωντανό, γι' αυτό θα έπρεπε να απαλλαγεί από οποιασδήποτε μορφής στερεοτυπικές φιγούρες, συμπεριλαμβανομένων και των συμβολισμών. Ως συνέπεια, η τέχνη της χορογραφίας πήρε τη μορφή συνθετικής διαδικασίας, κατά την οποία ο χορογράφος φαντάζεται χορευτικά βήματα και τα εναρμονίζει με τη μουσική.
Τεχνικές δημιουργίας χορογραφίας
Οι κύριες τεχνικές που χρησιμοποιούνται με σκοπό την ανάπτυξη ενός χορογραφικού έργου είναι δύο:
Σύμφωνα με την τεχνική του αυτοσχεδιασμού, ο χορογράφος παρέχει στους χορευτές το ευρύτερο πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούν μέσω κάποιων κατευθυντήριων οδών, παραχωρώντας τους παράλληλα τη δυνατότητα για πρωτοβουλία και προσωπική έκφραση.
Κατά τη σχεδιασμένη χορογραφία, ο χορογράφος καθορίζει την κίνηση και τη μορφή των χορευτών μέσα στο χώρο και το χρόνο με απόλυτη λεπτομέρεια.
Ανάλυση κίνησης - Ανάπτυξη χορογραφίας
Από τις αρχές του 20ου αιώνα και χάρη στον Ρουντόλφ Λαμπάν (Rudolph Laban), η χορευτική κίνηση χαρακτηρίζεται μέσω των τριών βασικών συστατικών της, σώμα, χώρος, χρόνος. Συνεπώς, το χτίσιμο μιας χορογραφίας στηρίζεται στο συνδυασμό των συστατικών αυτών:
Η συμβολή της τεχνολογίας
Τα τελευταία χρόνια, η τεχνολογία έχει αποτελέσει "παράθυρο" στη διαδικασία δημιουργίας χορογραφιών.
Με οδηγό τη θεωρία του Λαμπάν σε ό,τι αφορά τη χορευτική κίνηση, αναπτύχθηκαν ειδικά κατασκευασμένα προγράμματα υπολογιστών, καθώς και συστήματα εικονικής πραγματικότητας, που αποσκοπούν στο να βοηθήσουν τον χορογράφο στο έργο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χορός
Γενικές εκλογές στο Μπανγκλαντές (2014)
Στο Μπανγκλαντές διεξήχθησαν γενικές εκλογές στις 5 Ιανουαρίου 2014, σύμφωνα με τη συνταγματική επιταγή να διενεργηθούν εκλογές εντός 90 ημερών πριν τη λήξη της θητείας της βουλής (Jatiyo Sangshad) στις 24 Ιανουαρίου 2014. Οι εκλογές ήταν αμφιλεγόμενες, καθώς όλα σχεδόν τα μεγάλα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έλαβαν μέρος και 154 από τις συνολικά 300 έδρες δεν είχαν αντίπαλο. Περί τα 21 άτομα σκοτώθηκαν την ημέρα της ψηφοφορίας.
Πλαίσιο
Στη διάρκεια του 2013, το Εθνικιστικό Κόμμα του Μπανγκλαντές και οι σύμμαχοί του (18 κόμματα της αντιπολίτευσης) υπό την πρώην πρωθυπουργό Χαλίντα Ζία κήρυξαν περισσότερες από 85 ημέρες απεργιών σε πανεθνικό επίπεδο. Η αντιπολίτευση απαίτησε από το κυβερνών κόμμα Σύνδεσμος Αγουάμι με πρόεδρο την πρωθυπουργό Σεΐχ Χασίνα να αναθεωρήσει το Σύνταγμα, να διαλύσει το Κοινοβούλιο μετά τη λήξη της θητείας του στις 24 Ιανουαρίου 2014 και εν συνεχεία να παραδώσει την εξουσία σε μια μη κομματική μεταβατική κυβέρνηση ή σε μια υπηρεσιακή κυβέρνηση, της οποίας θα ηγηθούν τεχνοκράτες και θα διαρκέσει επί 90 ημέρες. Καθώς τα περισσότερα από τα αιτήματα της αντιπολίτευσης δεν ικανοποιήθηκαν, οι τελευταίοι δεν έλαβαν μέρος στις βουλευτικές εκλογές της 5ης Ιανουαρίου. Η Χασίνα πρότεινε το σχηματισμό πολυκομματικής κυβέρνησης στην οποία θα συμμετείχαν και κόμματα της αντιπολίτευσης ως τη διεξαγωγή των εκλογών, όμως η πρόταση απορρίφθηκε από τη Ζία.
Λίγο πριν διεξαχθούν οι εκλογές, έλαβαν χώρα εκτεταμένα περιστατικά βίας και πολυήμερες διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Δύο ημέρες πριν τις εκλογές ακτιβιστές της αντιπολίτευσης πυρπόλησαν εκλογικά κέντρα σε όλη τη χώρα.
Συνεπεία του μποϊκοτάζ από την αντιπολίτευση, η εκλογική επιτροπή ανακοίνωσε ότι ο Σύνδεσμος Αγουάμι είχε ήδη εξασφαλίσει τη νίκη σε 127 από τις 154 έδρες χωρίς αντίπαλο. Η ΕΕ, οι ΗΠΑ και η Κοινοπολιτεία δεν έστειλαν παρατηρητές για να επιβλέψουν την εκλογική διαδικασία, καθώς εξέφρασαν την ανησυχία τους για την αξιοπιστία των εκλογών λόγω του μποϊκοτάζ.
Αποτελέσματα
Ως αποτέλεσμα της κίνησης της αντιπολίτευσης να μην συμμετάσχει στις εκλογές σε ένδειξη διαμαρτυρίας, οι 154 από τις συνολικά 300 έδρες δεν είχαν αντίπαλο. Από τις υπόλοιπες έδρες που αναδείχθηκαν χωρίς αντίπαλο, το Κόμμα Τζατίγια υπό τη Ράουσαν Ερσάντ κέρδισε 20 έδρες, το JSD έλαβε 3, το κόμμα των Εργατών 2, και το Κόμμα Τζατίγια (Μαντζού) πήρε 1 έδρα.
Τα εκτεταμένα επεισόδια βίας και το μποϊκοτάζ της αντιπολίτευσης επηρέασαν και την προσέλευση των ψηφοφόρων στις κάλπες, καθώς περιορίστηκε στο 22%. Οι νέοι βουλευτές ορκίστηκαν και ανέλαβαν καθήκοντα στις 9 Ιανουαρίου.
Επακόλουθα
Μία ημέρα μετά τις εκλογές ξέσπασαν ταραχές στην πόλη Μποχάρ με απολογισμό 3 θανάτους, ενώ τουλάχιστον 18 άτομα έχασαν τη ζωή τους σε βίαια επεισόδια την ημέρα των εκλογών, όταν οι δυνάμεις ασφαλείας άνοιξαν πυρ εναντίον διαδηλωτών και ακτιβιστών της αντιπολίτευσης, οι οποίοι πυρπόλησαν περισσότερα από 100 εκλογικά κέντρα. Συνολικά 21 άτομα πέθαναν την ημέρα εκείνη και καταστράφηκαν 400 εκλογικά κέντρα.
Παραπομπές
2014 εκλογες
Άγιος Παΐσιος
"Η Χάρη που έχει ο γέροντας Παΐσιος έχει μεγαλύτερη αξία από τη δική μου, γιατί αυτήν την απέκτησε μετά από κόπο και ασκητικούς ιδρώτες, ενώ εμένα ο Θεός μου την έδωσε εντελώς δωρεάν, όταν ήμουν πολύ μικρός, μόνο και μόνο για να βοηθηθούν οι αδελφοί."
- Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης για τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη
Παιδική ηλικία
Γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου του 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας και ήταν γιος του Προδρόμου και της Ευλογίας-Ευλαμπίας Εζνεπίδη. Είχε άλλα οκτώ αδέλφια, ενώ ο πατέρας του ήταν πρόεδρος του χωριού. Στις 7 Αυγούστου του 1924, μια εβδομάδα πριν οι Φαρασιώτες φύγουν για την Ελλάδα, βαφτίστηκε από τον ιερέα της ενορίας Αρσένιο, τον οποίο η Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνώρισε ως άγιο το 1986. Ο Αρσένιος επέμεινε και του έδωσε το δικό του όνομα «για να αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είχε πει.
Πρόσφυγας κατά την ανταλλαγή πληθυσμών
Πέντε εβδομάδες μετά τη βάπτιση του μικρού τότε Αρσένιου, στις 14 Σεπτεμβρίου του 1924 η οικογένεια Εζνεπίδη, λόγω της ελληνοτουρκικής ανταλλαγής πληθυσμών, μαζί με τα καραβάνια των προσφύγων, έφτασε στο λιμανάκι του Αγίου Γεωργίου Κερατσινίου στον Πειραιά. Στη συνέχεια μετέβη στην Κέρκυρα, όπου και τακτοποιήθηκε προσωρινά στο Κάστρο, για ενάμιση χρόνο. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Ηγουμενίτσα και κατέληξε στην Κόνιτσα, όπου ολοκλήρωσε το δημοτικό σχολείο και πήρε το απολυτήριο του «με βαθμό οκτώ και διαγωγή εξαίρετο». Από μικρός συνεχώς είχε μαζί του ένα χαρτί, στο οποίο σημείωνε τα θαύματα του Αγίου Αρσενίου. Έδειχνε ιδιαίτερη κλίση προς τον μοναχισμό και διακαώς επιθυμούσε να μονάσει. Οι γονείς του χαριτολογώντας, του έλεγαν «βγάλε πρώτα γένια και μετά θα σε αφήσουμε».
Εφηβικά χρόνια και στρατιωτική θητεία
Στο διάστημα που μεσολάβησε μέχρι να υπηρετήσει στον στρατό, ο Αρσένιος δούλεψε σαν ξυλουργός. Όταν του παραγγελλόταν να κατασκευάσει κάποιο φέρετρο, ο ίδιος, συμμεριζόμενος τη θλίψη της οικογένειας, αλλά και τη φτώχεια της εποχής, δεν ζητούσε χρήματα.
Το 1948 ο Αρσένιος υπηρέτησε στον στρατό με την ειδικότητα του ασυρματιστή κατά τον εμφύλιο πόλεμο. Γι' αυτό και πολλές εκδόσεις αφιερωμένες στη ζωή του Γέροντα τον αναφέρουν ως «Ασυρματιστή του Θεού». Μάλιστα, ο Γέροντας φέροντας ως παράδειγμα την κατά τη στρατιωτική του θητεία αυτή ιδιότητα, απάντησε σε κάποιον που αμφισβητούσε τη χρησιμότητα της μοναχικής ζωής ότι οι μοναχοί είναι «ασυρματιστές του Θεού», εννοώντας τη θερμή τους προσευχή και την έγνοια τους για την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Απολύθηκε από τον στρατό το 1949.
Τα πρώτα χρόνια του μοναστικού βίου
Ο Αρσένιος εισήλθε πρώτη φορά στο Άγιο Όρος για να μονάσει το 1949, αμέσως μετά την απόλυσή του από τον στρατό. Όμως επέστρεψε στα κοσμικά για ένα χρόνο ακόμα, προκειμένου να αποκαταστήσει τις αδελφές του, έτσι το 1950 πήγε στο Άγιο Όρος. Αρχικά κατέλυσε στη σκήτη του Αγίου Παντελεήμονος, στο κελί των Εισοδίων της Θεοτόκου. Εκεί γνώρισε τον πατέρα Κύριλλο που ήταν Καθηγούμενος στη Μονή και τον ακολούθησε πιστά.
Λίγο αργότερα αποχώρησε από τη μονή και κατευθύνθηκε στη Μονή Εσφιγμένου. Εκεί, στις 27 Μαρτίου 1954, τελέσθηκε η τελετή της «ρασοευχής» και πήρε το πρώτο όνομά του που ήταν Αβέρκιος. Και εκεί, αμέσως ξεχώρισε για την εργατικότητά του, τη μεγάλη αγάπη και κατανόηση που έδειχνε για τους αδελφούς του, την πιστή υπακοή στον γέροντά του, την ταπεινοφροσύνη του, αφού θεωρούσε εαυτόν κατώτερο όλων των μοναχών στην πράξη. Προσευχόταν έντονα. Ανάμεσα στα αγαπημένα του αναγνώσματα ήταν οι ρήσεις των Πατέρων της ερήμου και ο Αββάς Ισαάκ ο Σύρος.
Λίγο αργότερα, αναχώρησε από τη μονή Εσφιγμένου και κατευθύνθηκε προς τη Μονή Φιλοθέου, που ήταν ιδιόρρυθμο μοναστήρι, όπου μόναζε και ένας θείος του. Η συνάντησή του όμως με το γέροντα Συμεών ήταν καταλυτική για την πορεία και διαμόρφωση του μοναχικού χαρακτήρα του Παϊσίου. Στις 3 Μαρτίου 1957 χειροθετήθηκε «Σταυροφόρος» και πήρε το «Μικρό Σχήμα». Τότε ήταν τελικά που ονομάστηκε και «Παΐσιος», προς τιμήν του Μητροπολίτη Καισαρείας Παϊσίου του Β', ο οποίος ήταν και συμπατριώτης του από την Καππαδοκία.
Το 1958, ύστερα από «εσωτερική πληροφόρηση», πήγε στο Στόμιο Κονίτσης. Εκεί πραγματοποίησε έργο το οποίο αφορούσε στους ετερόδοξους αλλά περιελάμβανε και τη βοήθεια των βασανισμένων και φτωχών Ελλήνων, είτε με φιλανθρωπίες, είτε παρηγορώντας τους και στηρίζοντάς τους ψυχολογικά, με τον λόγο του Ευαγγελίου. Επί τέσσερα έτη έμεινε στην Ιερά Μονή Γενεθλίων της Θεοτόκου στο Στόμιο, όπου αγαπήθηκε πολύ από τον λαό της περιοχής για την προσφορά και τον χαρακτήρα του.
Στο Όρος Σινά
To 1962 πήγε στο Όρος Σινά, όπου παρέμεινε για δύο χρόνια στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης. Έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στους Βεδουίνους, δίνοντάς τους τρόφιμα με χρήματα από την πώληση στους προσκυνητές ξύλινων σταυρών που έφτιαχνε ο ίδιος.
Επιστροφή στο Άγιο Όρος
Το 1964 επέστρεψε στο Άγιο Όρος και έμεινε στη Σκήτη Τιμίου Προδρόμου Ιβήρων. Την εποχή εκείνη ήταν υποτακτικός του Ρώσου μοναχού Τύχωνα, μέχρι τον θάνατό του το 1968, μετά τον οποίο, ακολουθώντας την επιθυμία του Τύχωνα, έμεινε στο κελί του για έντεκα χρόνια. Τον ίδιο χρόνο, συμβούλεψε έναν από τους κοντινότερους μαθητές του, τον Βασίλειο Γοντικάκη, να γίνει ηγούμενος για να βοηθήσει την ανακατασκευή της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Σταυρονικήτα, που ήταν σημαντικό βήμα για την αναβίωση του μοναχισμού στον Άθω. Ο Γέροντας Παΐσιος ευλαβείτο πολύ τον Γέροντά του, Τύχωνα, και πάντα μιλούσε με συγκίνηση γι' αυτόν.
Ασθένεια και νοσηλεία στη Θεσσαλονίκη
thumb|250px|Το Νοσοκομείο "Γεώργιος Παπανικολάου" της Θεσσαλονίκης όπου νοσηλεύθηκε ο Άγιος Παΐσιος. Το καλοκαίρι του 1965 ο Άγιος Παΐσιος γνωρίσθηκε με τον συμπατριώτη του Μικρασιάτη Γέροντα Πολύκαρπο Μαντζάρογλου. Ο πατήρ Πολύκαρπος ενεργοποίησε τα πνευματικά του παιδιά, γιατρούς και νοσοκόμες, ώστε να εξετασθεί ο Άγιος Παΐσιος και να ακολουθήσει κατάλληλη περίθαλψη λόγω των προβλημάτων υγείας που εμφάνισε. Οι ιατροί συνέστησαν χειρουργική επέμβαση λόγω εκτεταμένης βρογχεκτασίας αριστερού πνεύμονος. Όμως ο άγιος παρακάλεσε τον π. Πολύκαρπο να μην προχωρήσουν οι διαδικασίες για να επιστρέψει στο Άγιο Όρος. Αργότερα ο άγιος Παΐσιος επανήλθε στη Θεσσαλονίκη για να συναντήσει εκ νέου τον π. Πολύκαρπο Μαντζάρογλου, και να πραγματοποιηθεί η επέμβαση. Αυτή τη φορά ο άγιος έδωσε τη σειρά του σε ένα άρρωστο παιδί το οποίο νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο "Γεώργιος Παπανικολάου" διότι είχε μέσα σε κάποιο βρόγχο του ένα φυλλαράκι από πουρνάρι και αυτό το έκανε και υπέ­φερε. Έτσι η δική του επέμβαση καθυστέρησε και πάλι.
Ο άγιος Παΐσιος εισήχθη μετέπειτα στο Νοσοκομείο "Γεώργιος Παπανικολάου" της Θεσσαλονίκης και υποβλήθηκε σε εγχείρηση μερικής αφαίρεσης πνεύμονα. Στο Νοσοκομείο χρειάσθηκε να παραμείνει περισσότερο από δύο μήνες. Καθώς οι τομές ήταν εκτεταμένες, ο γιατρός υπέδειξε να βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη ένα μήνα ακόμη. Με μέριμνα του π. Πολυκάρπου βρέθηκε οικία στην πόλη όπου φιλοξενήθηκε ο άγιος, μέχρι να αναρρώσει και να επιστρέψει στο Άγιο Όρος.
Ο Άγιος Παΐσιος, όταν έβγαινε από το Άγιον Όρος για λόγους υγείας φιλοξενούνταν στο Ησυχαστήριο της Μονής Σουρωτής και εκεί συναντούσε τον πατέρα Πολύκαρπο Μαντζάρογλου, ο οποίος ήταν Πνευματικός του Ησυχαστηρίου, και συζητούσαν ανταλλάσσοντας πνευματικές εμπειρίες. Η συμβολή του Αγίου στον πνευματικό καταρτισμό των μοναζουσών ήταν πολύτιμη και έτσι ο πατήρ Πολύκαρπος έφτιαξε ένα κελλάκι στο βουνό, για να μένει ο Άγιος Γέροντας Παΐσιος όταν επισκεπτόταν το Ησυχαστήριο.
Στο Άγιον Όρος (Κατουνάκια, Σταυρονικήτα, Παναγούδα)
μικρογραφία|247x247εσ|Ο Άγιος Παΐσιος Παναγούδα 1981 Επέστρεψε στο Άγιο Όρος μετά την ανάρρωσή του και το 1967 μετακινήθηκε στα Κατουνάκια, και συγκεκριμένα στο Λαυρεώτικο κελί του Υπατίου. Μετά μεταφέρθηκε στη Μονή Σταυρονικήτα όπου βοήθησε σημαντικά σε χειρωνακτικές εργασίες, συνεισφέροντας στην ανακαίνιση του μοναστηριού. Το 1979 αποχώρησε από τη σκήτη του Τιμίου Σταυρού και κατευθύνθηκε προς τη Μονή Κουτλουμουσίου. Εκεί εντάχθηκε στη μοναχική αδελφότητα ως εξαρτηματικός μοναχός. Η Παναγούδα ήταν ένα κελί εγκαταλελειμμένο και ο Παΐσιος εργάστηκε σκληρά για να δημιουργήσει ένα κελί με «ομόλογο», όπου και έμεινε μέχρι και το τέλος τη ζωής του. Από την εποχή που εγκαταστάθηκε στην Παναγούδα πλήθος λαού τον επισκεπτόταν. Ήταν μάλιστα τόσο το πλήθος ώστε να υπάρχουν και ειδικές σημάνσεις που επεσήμαναν τον δρόμο προς το κελί του, ώστε να μην ενοχλούν οι επισκέπτες τους υπολοίπους μοναχούς. Επίσης δεχόταν πάρα πολλές επιστολές. Όπως έλεγε ο γέροντας στενοχωρείτο πολύ, γιατί από τις επιστολές μάθαινε μόνο για διαζύγια και ασθένειες ψυχικές ή σωματικές. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του, συνέχιζε την έντονη ασκητική ζωή, σε σημείο να ξεκουράζεται ελάχιστα, 2 με 3 ώρες την ημέρα. Εξακολούθησε όμως να δέχεται και να προσπαθεί να βοηθήσει τους επισκέπτες. Συνήθιζε επίσης να φτιάχνει «σταμπωτά» εικονάκια τα οποία χάριζε στους επισκέπτες σαν ευλογία.
Νέα προβλήματα υγείας
μικρογραφία|Το ασκητήριο του Αγίου Παϊσίου Παναγούδα Καρυές Κάποια στιγμή, ενώ εργαζόταν στην πρέσα που είχε στο κελί του, έπαθε βουβωνοκήλη. Αρνήθηκε να νοσηλευτεί και υπόμεινε καρτερικά την ασθένεια, η οποία του έδινε φοβερούς πόνους για τέσσερα ή πέντε χρόνια. Κάποια μέρα σε μια επίσκεψή του στη Σουρωτή, γνωστοί του γιατροί τον μετέφεραν στο Αντικαρκινικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Θεαγένειο, όπου και χειρουργήθηκε. Ο Γέροντας συνέχισε, παρά την αντίθεση των γιατρών, τη σκληρή ασκητική ζωή και τις χειρωνακτικές εργασίες κάτι που επιδείνωσε περαιτέρω την κατάσταση της υγείας του.
Γεώργιος Ερμώνυμος
Ο Γεώργιος Ερμώνυμος ή Χαριτώνυμος, ο επονομαζόμενος και Σπαρτιάτης ήταν λόγιος του 15ου αιώνα και ο πρώτος δάσκαλος ελληνικών στο Παρίσι.
Άγιος Παΐσιος
Νέα προβλήματα υγείας
Παρότι η ασθένεια δεν έπαυσε, αλλά παρουσίασε μεταστάσεις στους πνεύμονες και στο ήπαρ, ο Γέροντας ανακοίνωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στο Άγιον Όρος στις 13 Ιουνίου. Ο υψηλός πυρετός όμως και η δύσπνοια τον ανάγκασαν να παραμείνει.
Γεώργιος Ερμώνυμος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Σπάρτη περί το 1425-1435 και μαθήτευσε στον Πλήθωνα, του οποίου το θάνατο (1452) θρήνησε με ποίημα(μονωδία). Στη συνέχεια, πιθανώς μετά την Άλωση, ήλθε στην Ιταλία και αφού δίδαξε για μικρό διάστημα πήγε στη Γαλλία. Εκεί, στα χρόνια του Λουδοβίκου ΙΑ' (1461-1483) ήταν ο πρώτος συστηματικός διδάσκαλος της Ελληνικής γλώσσας.
Άγιος Παΐσιος
Το τέλος της ζωής του
Στο τέλος του Ιουνίου οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου (γιορτή της Αγίας Ευφημίας) κοινώνησε για τελευταία φορά γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους της ασθένειάς του. Τελικά απεβίωσε την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 και ώρα 11:00 σε ηλικία 69 ετών και ενταφιάστηκε στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή - Βασιλικά Θεσσαλονίκης. Έκτοτε, κάθε χρόνο στις 11 προς 12 Ιουλίου, στην Εορτή του, τελείται αγρυπνία στο Ιερό Ησυχαστήριο, με συμμετοχή χιλιάδων πιστών.
Γεώργιος Ερμώνυμος
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1472 ο επίσκοπος της Υόρκης Ζορζ Νεβίλ (Georges Neville) φυλακίστηκε κατόπιν εντολής του Εδουάρδου Δ'. Ο Πάπας Σίξτος Δ', επειδή ήξερε τις ικανότητες του Ερμώνυμου τον απέστειλε to 1473 στην Αγγλία μήπως αυτός κατορθώσει την απελευθέρωση του επισκόπου. Ο επίσκοπος απελευθερώθηκε το 1474 κι Ερμώνυμος επέστρεψε στη Ρώμη από την αποστολή του στην Αγγλία στις αρχές του 1476, αλλά αντί για ανταμοιβή κατέληξε στη φυλακή, κατηγορούμενος από τις παπικές αρχές για κατασκοπεία προς τη Γαλλία, επειδή είχε στείλει επιστολή στο ναύαρχο φίλο του Γεώργιο Παλαιολόγο Δισύπατο στο Παρίσι. Διασώζεται σχετική επιστολή του Ανδρόνικου Κάλλιστου προς το Γεώργιο Παλαιολόγο Δισύπατο, που του ζητά την παρέμβαση του βασιλιά Λουδοβίκου για την απελευθέρωση του Ερμώνυμου. Ο Κων. Σάθας μεταφέρει οτι στη φυλακή ο Ερμώνυμος έγραψε ικετευτική επιστολή και προς τον Βησσαρίωνα, ζητώντας του να το βοηθήσει, ωστόσο γνωρίζουμε οτι ο Βησσαρίων είχε πεθάνει ήδη το 1472 στη Ραβέννα, γι' αυτο η πληροφορία ελέγχεται. Ο Σάθας αναφέρει οτι από τα γραφόμενα συμπεραίνουμε ότι οι δυο τους δεν είχαν προηγουμένως φιλικές σχέσεις. Μετά από τρίμηνη παραμονή στην φυλακή φαίνεται ότι αθωώθηκε κι απελευθερώθηκε τον Ιούνιο του 1476, γι' αυτό και ο Ερμώνυμος συνέταξε εγκωμιαστικό κείμενο ευγνωμοσύνης.
Άγιος Παΐσιος
Θεολογία
Η θεολογία του Γέροντα π. Παϊσίου, συνοψιζόταν σε δυο λέξειςː αγάπη και ταπείνωση, προτείνοντας το παράδειγμα του Θεανθρώπου Χριστού. Δίδασκε την πίστη στον Τριαδικό Θεό, την τιμή στη Θεοτόκο Μαρία και τους Αγίους, και το σεβασμό στη διδασκαλία της Αγίας Γραφής και των Πατέρων της Εκκλησίας.
Γεώργιος Ερμώνυμος
Βιογραφικά στοιχεία
Έζησε για τουλάχιστον 28 χρόνια στο Παρίσι διδάσκοντας ελληνικά και μεταφράζοντας έργα του Κόιντου του Σμυρναίου, Ησίοδου, Πίνδαρου, Αισχύλου, Πλούταρχου, Θουκυδίδη και πολλών άλλων συγγραφέων. Διασώζεται και μια μετάφραση του της Καινής Διαθήκης. Για την εργασία του βασίστηκε στη Γραμματική του Θεόδωρου Γαζή και τα Ερωτήματα του Μανουήλ Μοσχόπουλου. Το 1478 συνέταξε δύο επιστολές με αυτή τη χρονολογία προς το γερμανό μαθητή του Γιόχαν Ρόιχλιν, μία στην ελληνική και μία στην λατινική γλώσσα.
Άγιος Παΐσιος
Θεολογία
Προσεύχονταν μυστικά (Ματθ. 6,5-6) καθημερινά νυχθημερόν στον Χριστό και την Παναγία πολλές ώρες, για όλο τον κόσμο, τους ανθρώπους, ολόκληρη τη φυσική δημιουργία, υπέρ της Ειρήνης του σύμπαντος κόσμου, προτιμώντας κάποιες φορές να προσεύχεται για τους απόντες από το να ανοίγει την πόρτα της καλύβας του σε παρόντες επισκέπτες, ενώ απέφευγε κάθε εντυπωσιασμό (Ματθ. 4, 5-10). μικρογραφία|Το στασίδι του Αγίου Παϊσίου στο Ναό στο ασκητήριό του Παναγούδα Καρυές Όταν για ποιμαντικούς λόγους χρησιμοποιούσε το προορατικό πνευματικό χάρισμα που του είχε χαρίσει ο Θεός, αποκαλύπτοντας κάτι για να βοηθήσει κάποιον, του ζητούσε να μην το πει σε άλλους, (Λουκά 8, 52) γιατί κάθε συμβουλευτικός του λόγος ταίριαζε εξατομικευμένα στο πρόσωπο που είχε μπροστά του. Κάποιοι, δεν το τηρούσαν, κι αυτό τον στενοχωρούσε. Λυπόταν όταν πληροφορούνταν ότι ορισμένοι παρέμεναν στην αποκάλυψη μιας σκέψης τους, ή ενός προτέρου γεγονότος από τη ζωή τους, χωρίς να προχωρήσουν στο σκοπό (Ιω 5, 1-14) που είχε η αποκάλυψη, δηλαδή στην ταπείνωση, τη μετάνοια και την αλλαγή τρόπου ζωής. Συχνά έλεγε σε επισκέπτες που του ανέφεραν λόγια προφορικά ή γραπτά, που υποτίθεται ότι είχε πει σε άλλους, "εγώ παιδί μου αυτό δεν το έχω πει, πώς τα βγάζουν αυτά".
Γεώργιος Ερμώνυμος
Βιογραφικά στοιχεία
Στα τελευταία του χρόνια ο Ερμώνυμος ασπάστηκε τον μοναχικό βίο και μετονομάστηκε σε Γρηγόριος. Δεν είναι γνωστό πότε απεβίωσε.
Άγιος Παΐσιος
Θεολογία
Mιλούσε με λόγια απλά, με αγάπη, και βαθιά κατανόηση του άλλου, κοιτάζοντας στα μάτια τον συνομιλητή του, με βλέμμα φωτεινό, ειρηνικό και πρόσχαρο, προσφέροντάς του λουκουμάκι και δροσερό νερό, στο λιτό "καθιστικό" από κούτσουρα κυπαρισσιού, έξω από το φτωχικό κελί του στην "Παναγούδα" στις Καρυές Αγίου Όρους, το οποίο ανακαινίστηκε μετά την κοίμησή του.
Συγγραφικό έργο
Ο Γέροντας Παΐσιος συνέγραψε 4 βιβλία, τα οποία έχουν εκδοθεί από το Ιερό Ησυχαστήριο «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος» Σουρωτής Θεσσαλονίκης. Τα βιβλία αυτά τιτλοφορούνται:
Γεώργιος Ερμώνυμος
Βιογραφικά στοιχεία
Μαθητές του Ερμώνυμου υπήρξαν ο Έρασμος, ο Ζακ Λεφεβρ ντ' Ετάπλ, ο Γκιγιόμ Μπυντέ από το 1494 κι όπως αναφέρει ο Κων. Σάθας, ο Φίλιππος Μελάγχθων. Αφού ο Μελάγχθων γεννήθηκε το 1497 κι ο Ζιλ ντε Γκουρμόν βοηθήθηκε απ' αυτόν για τους ελληνικούς χαρακτήρες μπορούμε να συμπεράνουμε οτι ο Ερμώνυμος πέθανε λίγο μετά το 1507.
Άγιος Παΐσιος
Αγιοκατάταξη
Στις 13 Ιανουαρίου 2015 συνήλθε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και αποφάσισε την κατάταξη του μοναχού Παϊσίου του Αγιορείτου στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στις 2 Νοεμβρίου 2017, ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, ανακηρύχθηκε προστάτης του όπλου των Διαβιβάσεων στον Ελληνικό Στρατό. Ο πρώτος στην Ελλάδα ενοριακός ναός που είναι αφιερωμένος στον Άγιο είναι εκείνος που βρίσκεται στη Νέα Έφεσο Πιερίας και στην Κύπρο ο Ιερός Ναός Αγίων Παϊσίου Αγιορείτου και Αρσενίου Καππαδόκου στην Εκάλη της Λεμεσού.
Υστεροφημία
Ήδη πριν από τον θάνατο του Αγίου Παΐσιου, είχε αρχίσει να σχηματίζεται ένας μύθος γύρω από το όνομά του. Στη μοναστική κοινότητα του Άθω κάποιοι παλαιότεροι μοναχοί και ζηλωτές, όπως εκείνοι της Μονής Εσφιγμένου, του ασκούσαν κριτική. Σύμφωνα με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, ο Παΐσιος ήταν ένας από τους υπεύθυνους για την αναβίωση του μοναχισμού στο Άγιο Όρος, που βρισκόταν σε παρακμή ως τη δεκαετία του 1960. Στην Ελλάδα και στο Άγιο Όρος είναι γνωστός μαζί με τον Άγιο Πορφύριο ως θαυματουργός και θεραπευτής.
Η θαυματολογία γύρω από τον γέροντα Παΐσιο έχει ως αποτέλεσμα εκατοντάδες άτομα να επισκέπτονται καθημερινά τη Μονή Αγίου Ιωάννη Θεολόγου στη Σουρωτή, η οποία είναι γνωστή και με το όνομά του, για να προσκυνήσουν το μνήμα στο οποίο αναπαύεται. Κυκλοφορούν επίσης δεκάδες βιβλία με διδασκαλίες του και προφητείες του ίδιου, που έχουν να κάνουν με διάφορα θέματα, από το τέλος του κόσμου ως την απελευθέρωση της Κωνσταντινούπολης και αλβανικών εδαφών από την Ελλάδα, (συγκεκριμένα της Βορείου Ηπείρου) και τη διάλυση της Τουρκίας καθώς και της Βόρειας Μακεδονίας. Το ενδιαφέρον για τον Παΐσιο ενισχύθηκε ιδιαίτερα την περίοδο της ελληνικής οικονομικής κρίσης.
Ο άγιος τιμήθηκε με εκδηλώσεις και σε ορθόδοξους οργανισμούς της Ρωσίας, και βιβλίο σχετικό με τη ζωή του μεταφράστηκε στα ρωσικά. 300px|thumb|right|Ο ναός του Αγίου Παϊσίου στη [[Νέα Έφεσος Πιερίας|Νέα Έφεσο Πιερίας]] Το 2016 δημιουργήθηκε ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Αγίου Παϊσίου από το POKROV Film Studio, το οποίο έχει έδρα τη Μόσχα, και το Πατριαρχείο Μόσχας και πασών των Ρωσσιών. Οικονομικός αρωγός σε αυτήν την προσπάθεια υπήρξε το Ομοσπονδιακό Πρακτορείο Τύπου και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, το οποίο υπάγεται στο υπουργείο Τηλεπικοινωνιών και ΜΜΕ της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σε αυτό το ντοκιμαντέρ απαθανατίζονται επίσκοποι, μοναχοί και λαϊκοί, να καταθέτουν τις εμπειρίες τους σχετικά με τον Άγιο Παΐσιο.
Το 2022 προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Mega Channel η ιστορική, βιογραφική σειρά με τον τίτλο «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό». Χαρακτηριστικό της υπήρξε η τεράστια υποδοχή από το τηλεοπτικό κοινό, το πρώτο επεισόδιο της οποίας παρακολούθησαν 1.597.820 τηλεθεατές, ενώ το υψηλότερο ποσοστό που σημειώθηκε σε επιμέρους κατηγορία κοινού άγγιξε το 40,6%. Στο δεύτερο επεισόδιο η απήχηση της σειράς αυξήθηκε σε 1.610.519 τηλεθεατές. Παρόμοια επιτυχία είχε και στην Κύπρο. όπου η σειρά μεταδόθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha Κύπρου, το πρώτο επεισόδιο της οποίας ξεπέρασε το 30% τηλεθέασης στο γενικό σύνολο, σημειώνοντας ποσοστό μέχρι και 30,6%.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί Κατηγορία:Αγιορείτες Κατηγορία:Εσφιγμενίτες Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Καππαδόκες Έλληνες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 20ού αιώνα
Docker
To Docker (Ντόκερ) είναι μια πλατφόρμα λογισμικού ανοιχτού κώδικα που υλοποιεί Εικονικοποίηση (Virtualization) σε επίπεδο Λειτουργικού Συστήματος. Ουσιαστικά το Docker προσφέρει αυτοματοποιημένες διαδικασίες για την ανάπτυξη εφαρμογών σε απομονωμένες Περιοχές Χρήστη (User Spaces) που ονομάζονται Software Containers. Το λογισμικό χρησιμοποιεί τεχνολογιές του πυρήνα του Linux όπως τα cgroups και οι χώροι ονομάτων πυρήνα (kernel namespaces), για να επιτρέπει σε ανεξάρτητα software containers να εκτελούνται στο ίδιο λειτουργικό σύστημα. Έτσι αποφεύγεται η χρήση επιπλέον υπολογιστικών πόρων που θα απαιτούσε μια εικονική μηχανή (virtual machine).
Τα βασικά του τμήματα είναι:
Κατηγορία:Λογισμικό ανοικτού κώδικα
Ιωάννης Κοραντής
Ο Ιωάννης Κοραντής (Αθήνα,17 Ιουλίου 1948) είναι Έλληνας διπλωμάτης, πρώην βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. και διοικητής της ΕΥΠ.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1967 αποφοίτησε από το Lycée Français d'Athènes και από το 1972 είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής Αθηνών. Επίσης είναι τελειόφοιτος του Αmerican University,Washington D.C.
Το 1991 τοποθετήθηκε αναπληρωτής Μόνιμος Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στο Συμβούλιο της Ευρώπης (Στρασβούργο) και κατόπιν στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στην ΕΕ (Βρυξέλλες). Το 1997 ορίζεται Διευθυντής Βαλκανικών Υποθέσεων στο Υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα. Έχει διατελέσει πρέσβυς της Ελλάδας στη Σαουδική Αραβία (1994), στην Τουρκία (1999) και στο Βέλγιο (2002).
Στις 22 Νοεμβρίου 2004 ανέλαβε τη διοίκηση της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), όπου και παρέμεινε έως τις 14 Ιουλίου 2009.
Το 2005 του απονεμήθηκε ο Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικος και με Προεδρικό Διάταγμα διατηρεί τον τίτλο του Πρέσβεως επί τιμή.
Είναι νυμφευμένος με την Εύη Μελέτη-Κοραντή και έχουν τρία παιδιά.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις βουλευτικές εκλογές του 2009 εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού.
Μεταξύ άλλων ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, μέλος της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων και γραμματέας της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΛΑΟΣ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Διοικητές της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Φοίνικα
Καλλίπολη (Τουρκία)
Η Καλλίπολη  (αρχαία ελληνικά: Καλλίπολις, τουρκικά: Gelibolu / Γκελίμπολου), είναι τουρκική πόλη και περιφέρεια στην Επαρχία Τσανάκκαλε της Περιφέρειας Μαρμαρά, στην Ανατολική Θράκη, στο λεγόμενο ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας, καθώς και στη νότια ακτή της ομώνυμης χερσονήσου στο στενό των Δαρδανελίων, δύο μίλια μακριά από την Λάμψακο στην απέναντι ακτή.
Ιστορία
Η μακεδονική πόλη Καλλίπολις στην τότε περιοχή της Θράκης αναφέρεται από τον Πτολεμαίο (Γεωγρ Υφ. 3.11.19) σε συνδυασμό με τις πόλεις Σηστός, Κοίλα, Ελαιούς και Καρδία. Διαθέτει πλούσια ιστορία ως ναυτική βάση κάτω από διαφορετικούς κυβερνήτες. Η Καλλίπολη είναι ο αρχαιολογικός τόπος των «τύμβων των Θρακών βασιλέων».
Η προέλευση της πόλεως είναι αβέβαιη. Ο Βυζαντινός συγγραφέας Ιωάννης Κίνναμος (V.3) αποδίδει την ίδρυσή της στον Αθηναίο στρατηγό Καλλία. Το σίγουρο είναι ότι δεν ακούμε για αυτήν τίποτα πριν τους Μακεδονικούς Πολέμους, όταν την αναφέρει ο Τίτος Λίβιος
Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α' οχύρωσε την Καλλίπολη και εγκατέστησε σημαντικές στρατιωτικές αποθήκες σταριού και κρασιού, ερείπια των οποίων είναι ακόμη εμφανή. Μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους το 1204, η Καλλίπολη πέρασε υπό την κυριαρχία των Ενετών. Ένα εκστρατευτικό σώμα Αλμογαβάρων, υπό τον Ροζέ ντε Φλορ, εγκαταστάθηκε εκεί το 1306. Μετά τον θάνατο του ντε Φλορ οι Αλμογάβαροι κατέσφαξαν τους κατοίκους της πόλης. Αργότερα, νικημένοι από τα συμμαχικά στρατεύματα των Ενετών και των Βυζαντινών, αποσύρθηκαν το 1307, καταστρέφοντας τις οχυρώσεις.
Μετά την καταστροφή των τειχών της πόλης από σεισμό, κατακτήθηκε από τους Τούρκους το 1354 και έγινε το πρώτο κομμάτι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην Ευρώπη. Ο Βαγιαζήτ Α' (1389–1403) έχτισε εκεί κάστρο και πύργο, ερείπια των οποίων σώζονται ακόμα και σήμερα. Το 1416 οι Ενετοί υπό τον Αλβίζε Λορεντάν νίκησαν εκεί τους Τούρκους. Η αρχαία Καλλίπολη είναι ο αρχαιολογικός τόπος των «τύμβων των Θρακών βασιλέων», με αναφορά στους τάφους των ποιητών Αχμέτ Μπικάν (θαν. 1466) και του αδελφού του Μεχμέτ Μπικάν (θαν. 1451).
Το 1854 η πόλη καταλήφθηκε από τις συμμαχικές δυνάμεις Βρετανών και Γάλλων κατά τον Κριμαϊκό Πόλεμο, οι οποίοι ενίσχυσαν τις αμυντικές οχυρώσεις του 1357. Πολλοί στρατιώτες πέθαναν εκεί από χολέρα και τάφηκαν σε τοπικό κοιμητήριο. Τα όπλα της πόλης προστάτευαν τη θάλασσα του Μαρμαρά (Προποντίδα) έως το 1878 wοπότε χτίστηκαν νέες οχυρώσεις, όταν οι Ρώσοι απείλησαν να καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη. Η Καλλίπολη ήταν το αρχικό κέντρο του Καπτάνπασα Εγιαλέ.
Ανάμεσα στο 1864 και το 1920 ή πόλη ήταν σαντζάκιο στο βιλαέτι της Αδριανούπολης. Το 1904 η ελληνική επισκοπή της Καλλίπολης έγινε έδρα Μητρόπολης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Ο βουλγαρικός στρατός απείλησε την Καλλίπολη στη διάρκεια του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου και προωθήθηκε στο Μπολαγίρ το 1912. Κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, η ομώνυμη χερσόνησος και η πόλη υπήρξαν περιοχές όπου έγιναν σημαντικές μάχες (εκστρατεία της Καλλίπολης). Η πόλη πέρασε στην κυριαρχία των Ελλήνων μεταξύ του 1920–1922, και τελικά επιστράφηκε στην Τουρκία το 1923 με τη Συνθήκη της Λωζάνης. Όπως και η Ίμβρος δυτικά της χερσονήσου, στη πόλη η πλειονότητα κατοίκων πρίν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν Έλληνες και έτσι εξαιρέθηκε του Άρθρου 2 της Συνθήκης για την Ανταλλαγή Ελληνικών και Τουρκικών Πληθυσμών (1923). Μεταξύ του 1922 και 1926 η πόλη ήταν επαρχιακό κέντρο για τις Περιφέρειες της Γκελίμπολου, του Εσέαμπατ του Κεσάν, του Ενέζ (έγινε τμήμα του Κεσάν πριν το 1953) και του Σαρκόυ.
Η σύγχρονη πόλη
Η Καλλίπολη είναι διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Τσανάκαλε (Δαρδανέλια) της Τουρκίας. Ο πληθυσμός της ευρύτερης περιοχής ανέρχεται σε 44.697 άτομα, 28.326 από τα οποία ζουν στο διοικητικό κέντρο (απογραφή 2010). Η πόλη είναι γνωστή για την κονσερβοποιία σαρδέλας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Τουρκίας
Αυτόνομο σύστημα (διαδίκτυο)
Μέσα στο διαδίκτυο, ένα αυτόνομο σύστημα ( AS ) είναι ένα σύνολο συνδεδεμένων Internet Protocol (IP )δικτύων υπό τον έλεγχο ενός ή περισσότερων διαχειριστή του δικτύου που παρουσιάζει μια κοινή, σαφώς καθορισμένη πολιτική δρομολόγησης στο Διαδίκτυο.
Ο έλεγχος που απαιτείται γίνεται από μια ενιαία οντότητα, συνήθως μια υπηρεσία παροχής Internet ή ένα πολύ μεγάλο οργανισμό με ανεξάρτητες συνδέσεις σε πολλαπλά δίκτυα, που τηρούν μια ενιαία και σαφώς καθορισμένη πολιτική δρομολόγησης, όπως αρχικά ορίζεται στο RFC 1771.
Τα πρωτόκολλα που χρησιμοποιούνται για την διαχείριση και σύνδεση των αυτόνομων συστημάτων είναι το Internal Gateway Protocol(IGP) και το Border Gateway Protocol (BGP). Το IGP χρησιμοποιείται για την λειτουργία στο εσωτερικό του αυτόνομου συστήματος ενώ το BGP για την σύνδεση μεταξύ των αυτόνομων συστημάτων.
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική διαδικτύου
Ιρακινές βουλευτικές εκλογές 2014
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στο Ιράκ στις 30 Απριλίου 2014. Οι εκλογές ανέδειξαν τα 328 μέλη του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων, το οποίο με τη σειρά του θα εκλέξει τον Πρόεδρο του Ιράκ και τον Πρωθυπουργό.
Εκλογικό σύστημα
Το εκλογικό σύστημα που χρησιμοποιήθηκε είναι οι ανοικτές λίστες (κόμματα λίστες αναλογικής εκπροσώπησης) με τη χρήση των κυβερνητικών επαρχιών ως εκλογικών περιφερειών. Οκτώ έδρες έμειναν και δόηκαν στις ομάδες μειονοτήτων σε εθνικό επίπεδο: 5 για τους Ασσύριους και από ένα για του Μανταίους, τους Yazidi και τους Shabak.
Κόμματα
Η Ανώτατη Ανεξάρτητη Εκλογική Επιτροπή ενέκρινε τη συμμετοχή 276 πολιτικών οντοτήτων στις εκλογές. Οι πολιτικές οντότητες εμφανίζονται στο ψηφοδέλτιο ως μέρος ενός "συνασπισμού" (kutla) και με βάση το Σύνταγμα του Ιράκ ο επικεφαλής του μεγαλύτερου συνασπισμού έχει το πρώτο κάλεσμα για να γίνει πρωθυπουργός.
Διεξαγωγή
Ενώ ψήφισαν τα μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, στις 28 Απριλίου σημειώθηκαν 6 διαφορετικές επιθέσεις αυτοκτονίας σε ισάριθμα εκλογικά κέντρα, με απολογισμό τουλάχιστον 27 θανάτους. Η αντάρτικη οργάνωση Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας απείλησε με επεισόδια βίας εναντίον των Σουνιτών Μουσουλμάνων που ψηφίζουν στις εκλογές.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα εγκρίθηκαν στις 25 Μαΐου. Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα: {{legend|#aaffcc|Σουνίτες Άραβες}} {{legend|#ffaaaa|Σιίτες Άραβες}} {{legend|#eeffaa|Κούρδοι}} {{legend|#aabbff|Κοσμικοί}}
Παραπομπές
2014 εκλογες
Ανοιχτοί Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες
Οι Ανοιχτοί Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες (ολλ. Open Vlaamse Liberalen en Democraten) είναι ένα βελγικό φιλελεύθερο κόμμα της Φλάνδρας. Το κόμμα ιδρύθηκε το 1992 και προέκυψε από το παλαιότερο Κόμμα για την Ελευθερία και την Πρόοδο και από ορισμένους πολιτικούς από άλλα κόμματα. Το κόμμα ηγήθηκε τρεις κυβερνήσεις υπό τον Γκι Φερχόφστατ από το 1999 μέχρι τον Μάρτιο του 2008. Πιο πρόσφατα, σε ομοσπονδιακό επίπεδο, το κόμμα ηγήθηκε της λεγόμενης μωβ συμμαχίας την περίοδο 2003-2007 με τη συμμετοχή του Εναλλακτικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, του Κοινωνικού Φιλελεύθερου Κόμματος, του γαλλόφωνου Σοσιαλιστικού Κόμματος και του Μεταρρυθμιστικού Κινήματος.
Ντον Έρεϊ
Ο Ντον Έρεϊ (αγγλ. Donald Smith "Don" Airey) είναι Άγγλος πιανίστας, κιμπορντίστας και συνθέτης, γνωστός για τη δουλειά του με το χαρντ ροκ συγκρότημα των Deep Purple, αλλά και κατά το παρελθόν με τους Rainbow, τους Black Sabbath, τον Ozzy Osbourne, τους Judas Priest, τον Γκάρι Μουρ και τους Whitesnake, ενώ έχει συνεργαστεί και με πρόσωπα εκτός του χαρντ ροκ ιδιώματος, όπως ο συνθέτης Άντριου Λόυντ Γουέμπερ.
Ανοιχτοί Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες
Ιδεολογικά, το κόμμα ξεκίνησε ως οικονομικό φιλελεύθερο κόμμα με επιρροές από τον θατσερισμό υπό την ηγεσία του Φερχόφστατ. Στην πορεία, ωστόσο, το κόμμα μετακινήθηκε περισσότερο προς το κέντρο και εγκατέλειψε ένα μεγάλο μέρος της ιδεολογίας του περί ελεύθερης αγοράς, εξαιτίας εν μέρει της επιρροής του αδερφού του Γκι Φερχόφστατ, Ντιρκ. Ο πρώην επικεφαλής του κόμματος Μπαρτ Σόμερς κάλεσε για μία «επανάσταση» μέσα στο κόμμα, λέγοντας ότι «ένα φιλελεύθερο κόμμα θα πρέπει να είναι μόνο προοδευτικό και κοινωνικό».
Ντον Έρεϊ
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ντον Έρεϊ, γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1948, στο Σάντερλαντ της Αγγλίας. Αποφοίτησε από μουσικό σχολείο με πτυχίο στο πιάνο και κύριες επιρροές, τη ροκ και τη τζαζ μουσική. Κατά τα εφηβικά του χρόνια, εμφανιζόταν ζωντανά σε παμπ και κλαμπ της Αγγλίας, παίζοντας με όργανο "Hammond". Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, ενώ πήρε το δίπλωμα του από το "Βασιλικό Μουσικό Κολέγιο Βόρειας Αγγλίας".
Ανοιχτοί Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες
Από το 2000 μέχρι το 2004, το κόμμα έχασε ένα σημαντικό μέρος της ιδεολογικής του επιρροής. Ορισμένα πρώην στελέχη του κόμματος, όπως ο Μπουντεβάιν Μπουκέρτ, πρόεδρος του Nova Civitas, άσκησε ισχυρή κριτική στο κόμμα. Άλλοι άσκησαν κριτική στο κόμμα για την πολιτική της προώθησης του βελγικού συμβιβασμού, το οποίο ενίσχυσε το γαλλόφωνο Σοσιαλιστικό Κόμμα, το οποίο τάσσεται υπέρ της διατήρησης της ομοσπονδίας του Βελγίου, να κερδίσει πλεονέκτημα στον σχηματισμό κυβέρνησης.
Ντον Έρεϊ
Δεκαετία του '70
Το 1972, ξεκίνησε την καριέρα του ως επαγγελματίας μουσικός, εμφανιζόμενος σε κρουαζιερόπλοια και πλωτά καζίνο. Δύο χρόνια αργότερα, μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου γνώρισε τον ντράμερ Κόζι Πάουελ. Ο τελευταίος, έκανε πρόταση στον Έρεϊ να ενταχθεί στο συγκρότημα του, τους Hammer. Το πρώτο κομμάτι για το οποίο συνεργάστηκαν, το "Na Na Na", ανέβηκε στο # 10 των βρετανικών τσαρτ, αλλά ο Έρεϊ αποχώρησε λίγο αργότερα, για να συνεχίσει με το τζαζ-ροκ συγκρότημα των Colloseum ΙΙ. Με αυτούς κυκλοφόρησε τρεις δίσκους, το "Strange New Flesh" τον Απρίλιο του 1976, το "Electric Savage" τον Ιούνιο του 1977 και το "War Dance" το Νοέμβριο του 1977. Στα τρία αυτά άλμπουμ, ο Έρεϊ έπαιξε πιάνο, συνθεσάιζερ και όργανο Hammond, ενώ συνεργάστηκε με μουσικούς όπως ο κιθαρίστας Γκάρι Μουρ, ο μπασίστας Νηλ Μάρεϊ (μετέπειτα μέλος των Gary Moore Band, Black Sabbath, Whitesnake, κ.α.) και ο ντραμερ Τζον Χάισμαν (Τζον Μάγιαλ, κ.α.).
Ανοιχτοί Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες
Το 2004, το κόμμα συμμάχησε με το μικρότερο φιλελεύθερο κόμμα Βιβάντ τόσο στις φλαμανδικές όσο και στις ευρωπαϊκές εκλογές. Το κόμμα έχασε τις εκλογές από το Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα, καθώς και από το ακροδεξιό Φλαμανδικό Μπλοκ. Οι εσωτερικές διαμάχες, η υποστήριξη στα εκλογικά δικαιώματα των μεταναστών και μία ανεπιτυχής οικονομική πολιτική θεωρείται πως οδήγησαν το κόμμα σε αποτυχία.
Ντον Έρεϊ
Δεκαετία του '70
thumb|250px|Ο Ντον Έρεϊ με τους Deep Purple, στο Ισραήλ το 2008 Ταυτόχρονα, Ο Έρεϊ έκανε μία γκεστ εμφάνιση στον πέμπτο δίσκο των Babe Ruth, με τίτλο Kid's Stuff, ενώ το 1977 συμμετείχε στις ηχογραφήσεις του δίσκου "Variations" του Άντριου Λόυντ Γουέμπερ, έργο του οποίου η σύνθεση περιελάμβανε μέρη για ορχήστρα και ροκ συγκρότημα. Το 1978, συμμετείχε στους δίσκους "Don't Talk Back" του Τζίμι Ράφερτι και "Back to Thunder" των Strife, ενώ την άνοιξη εκείνης της χρονιάς, μετέβη στο Τορόντο του Καναδά, για τις ηχογραφήσεις του δίσκου "Never Say Die" των Black Sabbath. Το ίδιο χρονικό διάστημα, συμμετείχε στο δίσκο "Back on the Streets" του Γκάρι Μουρ, μαζί με τους Φιλ Λάινοτ, Τζον Μόουλ, Μπράιαν Ντάουνι, κ.α..
Ανοιχτοί Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες
Στις 19 Ιουνίου 2004 το κόμμα διαπραγματεύτηκε επιτυχώς τον σχηματισμό κυβέρνησης στη Φλάνδρα με το Χριστιανοδημοκρατικό και Φλαμανδικό Κόμμα, τη Νέα Φλαμανδική Συμμαχία, καθώς και με το Εναλλακτικό Σοσιαλιστικό Κόμμα και το Κοινωνικό Φιλελεύθερο Κόμμα.
Ντον Έρεϊ
Rainbow και Ozzy Osbourne
Το 1979, εντάχθηκε στο συγκρότημα των Rainbow, αντικαθιστώντας τον Ντέηβιντ Στόουν και ηχογραφώντας τον δίσκο "Down to Earth", ο οποίος έφθασε στο # 6 των βρετανικών τσαρτ και περιελάμβανε τις Top-10 επιτυχίες "Since You've Been Gone" και "All Night Long". Στο συγκεκριμένο συγκρότημα, συνεργάστηκε για δεύτερη φορά με τον ντράμερ Κόζι Πάουελ, ο οποίος είχε αναλάβει τα τύμπανα των Rainbow, από το 1976. Την επόμενη χρονιά, οι Rainbow εμφανίστηκαν ως πρώτο όνομα στο φεστιβάλ "Monsters of Rock", στο Ντόνινγκτον της Αγγλίας, στην τελευταία συναυλία του Πάουελ με το συγκρότημα, ενώ λίγο αργότερα, αλλάξαν και τραγουδιστή, με τον Τζο Λιν Τέρνερ να έρχεται στη θέση του Γκράχαμ Μπονέτ. Ο Έρεϊ, έπαιξε στο δίσκο "Blizzard of Ozz" του Ozzy Osbourne, το "Over the Top" του Κόζι Πάουελ, το πρώτο άλμπουμ των Michael Schenker Group και το "And About Time Too"του Μπέρνι Μάρσντεν.
Ανοιχτοί Φλαμανδοί Φιλελεύθεροι και Δημοκράτες
Έδρες σε κοινοβούλια
Κατηγορία:Βελγικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα στο Βέλγιο
Ντον Έρεϊ
Rainbow και Ozzy Osbourne
Το 1981, συμμετείχε στα τραγούδια "Sunset" και "The Blister", του άλμπουμ "Tilt" του Κόζι Πάουελ, ενώ το Φεβρουάριο εκείνης της χρονιάς, είχε κυκλοφορήσει το δεύτερο άλμπουμ των Rainbow με τον Έρεϊ στα πλήκτρα, το "Difficult to Cure", του οποίου το ομώνυμο κομμάτι είναι διασκευή στην ένατη συμφωνία του Μπετόβεν. Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 3 των βρετανικών τσαρτ, υψηλότερη θέση από οποιοδήποτε άλλο δίσκο του συγκροτήματος και βραβεύθηκε ως χρυσός στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ περιείχε και τις μεγάλες επιτυχίες "I Surrender" και "Can't Happen Here". Μετά την κυκλοφορία του "Difficult to Cure", ο Έρεϊ αποχώρησε από τους Rainbow και εντάχθηκε στο συγκρότημα του Ozzy Osbourne, έχοντας ήδη συμμετάσχει στο πρώτο του άλμπουμ.
Την άνοιξη του 1981, συμμετείχε στις ηχογραφήσεις του δεύτερου άλμπουμ του Ozzy Osbourne, "Diary of a Madman". Στις 19 Μαρτίου 1982, ο κιθαρίστας του συγκροτήματος, Ράντι Ρόουντς, σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα, για να αντικατασταθεί από τον πρώην κιθαρίστα των Gillan, Μπέρνι Τορμ. Εκείνη τη χρονιά, ο Έρεϊ συμμετείχε στα άλμπουμ "Corridors of Power" και "Dirty Fingers" του Γκάρι Μουρ, όπως και στο ζωντανά ηχογραφημένο "Rockin' Every Night – Live in Japan", το οποίο κυκλοφόρησε εκείνη τη χρονιά μόνο στην Ιαπωνία και τρία χρόνια αργότερα, σε όλο τον κόσμο. Επίσης, τον Δεκέμβριο του 1983, κυκλοφόρησε το τελευταίο άλμπουμ του Ozzy Osbourne με τον Έρεϊ στα πλήκτρα, "Bark at the Moon", ενώ είναι χαρακτηριστικό, ότι και οι τρεις δίσκοι του Ozzy Osbourne στους οποίους συμμετείχε ο Έρεϊ, έχουν βραβευθεί ως τρεις και τέσσερις φορές πλατινένιοι.
Το δεύτερο μισό της δεκαετίας του '80
Στα τέλη του 1984, ο Έρεϊ συμμετείχε στο πρώτο άλμπουμ του σούπερ-γκρουπ Phenomena, το οποίο δημιούργησε ο πρώην κιθαρίστας των Trapeze, Μελ Γκάλεϊ, ο αδελφός του και μουσικός παραγωγός Τομ Γκάλεϊ και ο ιδρυτής του αγγλικού περιοδικού "Metal Hammer", Γουίλφριντ Ρίμενσμπέργκερ, ενώ στο συγκρότημα συμμετείχαν διάσημοι μουσικοί όπως ο Μπράιαν Μέι, ο Γκλεν Χιούζ και ο Τόνι Μάρτιν. Τον Σεπτέμβριο του 1985, κυκλοφόρησε ο δίσκος του Γκάρι Μουρ, με τίτλο "Run for Cover", ο οποίος περιείχε την επιτυχία, "Empty Rooms".
Το 1987, συμμετείχε ως γκεστ, στον οκτώ φορές πλατινένιο δίσκο "Whitesnake" των Whitesnake, ο οποίος περιείχε τις επιτυχίες "Still of the Night", "Is This Love" και "Here I Go Again". Επίσης, εκείνη τη χρονιά συμμετείχε στον ομώνυμο δίσκο των Wild Strawberries και στο "Wild in the Streets" των Helix. Το 1988, κυκλοφόρησε μέσω της εταιρείας "MCA", το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Έρεϊ, με τίτλο "K2 - Tales of Triumph and Tragedy", με τη συμμετοχή των Γκάρι Μουρ, Κόζι Πάουελ, Μελ Γκάλεϊ, Κηθ Έρεϊ, Λώρενς Κοτλ, Κόλιν Μπλάνστοουν, κ.α.. Στις 25 Ιανουαρίου 1989, κυκλοφόρησε ο δίσκος "After the War" του Γκάρι Μουρ, ενώ το Νοέμβριο εκείνης της χρονιάς, βγήκε το "Slip of the Tongue" των Whitesnake, με τον Έρεϊ να παίζει και στα δύο.
Δεκαετία του '90
Το χειμώνα του 1989 προς 1990, ο Έρεϊ συμμετείχε στις ηχογραφήσεις του δίσκου "Painkiller" των Judas Priest, ο οποίος κυκλοφόρησε στις αρχές Σεπτεμβρίου εκείνου του έτους, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία, αφού έχει βραβευθεί ως χρυσός στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και τη Γερμανία. Την ίδια χρονιά, έπαιξε στο "Still Got the Blues" του Γκάρι Μουρ, αλλά και στον πρώτο προσωπικό δίσκο του Μπρους Ντίκινσον, με τίτλο "Tattooed Millionaire".
Το 1992, ο Έρεϊ συμμετείχε στο "Let the Wild Run Free" του Κόζι Πάουελ και το "High Stakes & Dangerous Men" των UFO. Την επόμενη χρονιά, συμμετείχε στα τραγούδια "Resurrection" και "Nothin' But Blue", του δεύτερου προσωπικού δίσκου του κιθαρίστα των Queen, Μπράιαν Μέι, με τίτλο "Back to the Light".
Το 1994, έπαιξε με τον πρώην τραγουδιστή των Rainbow, Γκράχαμ Μπονέτ, για τον προσωπικό του δίσκο "Here Comes the Night", αλλά και το "Turnaround" των Katrina and the Waves, για τους οποίους, τρία χρόνια αργότερα, συνέγραψε το κομμάτι "Love Shine a Light", το οποίο ανέβηκε στο # 3 των βρετανικών τσαρτ και κέρδισε την πρώτη θέση στο διαγωνισμό της Eurovision του 1997.
thumb|330px|Ο Ντον Έρεϊ με τον Ρότζερ Γκλόβερ και τον Στηβ Μορς το 2010 Στα τέλη της δεκαετίας του '90, συμμετείχε σε δίσκους του κιθαρίστα των Judas Priest, Γκλεν Τίπτον, των The Cage, του Κόλιν Μπλάνστοουν, των Snakes, του Όλαφ Λενκ, του Έντι Χάρντιν και των Millenium. Το 2000, έπαιξε στο "Transcendental Sky Guitar" του Γερμανού κιθαρίστα Ούλι Τζον Ροθ και το "I Eat Them for Breakfast" του Μίκι Μούντι.
Νέα χιλιετία και Deep Purple
Το 2001, προτάθηκε στον Ντον Έρεϊ να αντικαταστήσει τον Τζον Λορντ στους Deep Purple, λόγω προβλημάτων υγείας και κόπωσης τα οποία αντιμετώπιζε ο δεύτερος. Μετά από κοινές εμφανίσεις του Έρεϊ με τον Λορντ στη σκηνή των Deep Purple, ο Έρεϊ ανέλαβε τα πλήκτρα του συγκροτήματος για πρώτη φορά στις 17 Μαρτίου 2002, στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Εκείνη τη χρονιά, συμμετείχε στο δίσκο "Hero Nation – Chapter Three" των Metalium και το "Big Boy Blue" του Μπέρνι Μάρσντεν.
Το 2003, κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος των Deep Purple με τον Έρεϊ στη σύνθεση τους, με τίτλο "Bananas", ενώ εκείνη τη χρονιά συμμετείχε στον ομώνυμο δίσκο των Living Loud, με τους Στηβ Μορς, Τζίμι Μπαρνς, Λι Κέρσλεηκ, και Μπομπ Ντέισλι.
Το 2008, κυκλοφόρησε ο δεύτερος προσωπικός δίσκος του Έρεϊ, με τίτλο "A Light In The Sky", ενώ το 2011 κυκλοφόρησε το "All Out". Εκείνη τη χρονιά, συνεργάστηκε με τους Saxon για το δίσκο "Call to Arms" και τους Wishbone Ash για το "Elegant Stealth".
Τον Δεκέμβριο του 2012, ανακοινώθηκε η κυκλοφορία του νέου στούντιο δίσκου των Deep Purple, με επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας τις 26 Απριλίου 2013. Ο δίσκος είχε την ονομασία "Now What?!" και γνώρισε μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη ανεβαίνοντας στο Top-20 σχεδόν όλων των χωρών και σε αρκετά # 1 ενώ μπήκε στα αμερικανικά τσαρτ, κάτι που κατάφερε δίσκος του συγκροτήματος για πρώτη φορά από το 1993. Ηχητικά, ο Έρεϊ ήταν πιο απελευθερωμένος απ' ό,τι σε οποιοδήποτε άλλο δίσκο που ηχογράφησε με τους Deep Purple και παρουσίασε μία πολύ δεμένη συνεργασία με τον άλλο σολίστα του συγκροτήματος, τον κιθαρίστα Στηβ Μορς.
Προσωπική ζωή
Ο Ντον Έρεϊ είναι παντρεμένος με την Ντόρις Έρεϊ, με την οποία έχουν τρία παιδιά. Ο μεγαλύτερος υιός του, υπέφερε από βαριά αρρώστια από το 1992 ως το 1995, γεγονός που συνέβαλε στη μείωση της επαγγελματικής ενασχόλησης του Έρεϊ για εκείνο το διάστημα.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδοποιοί Κατηγορία:Άγγλοι πιανίστες Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Μέλη των Deep Purple
Μπόμπι Μπλου Μπλαντ
Ο Ρόμπερτ Μπλαντ (Robert Calvin "Bobby" Bland, 27 Ιανουαρίου 1930 – 23 Ιουνίου 2013), γνωστός και ως Μπόμπι Μπλου Μπλαντ (Bobby "Blue" Bland) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής της μπλουζ και της σόουλ. Αρχικά ήταν μέλος των Beale Streeters και αναφερόταν μερικές φορές με το όνομα "Λιοντάρι της Μπλουζ". Μαζί με άλλους καλλιτέχνες όπως οι Σαμ Κουκ, Ρέι Τσαρλς και Τζούνιορ Πάρκερ, ο Μπλαντ ανέπτυξε έναν ήχο που συγκέρασε την γκόσπελ με την μπλουζ και την R&B. Μιμητής του Φρανκ Σινάτρα, ήταν επίσης γνωστός ως ο "Σινάτρα των μπλουζ". Η μουσική του έχει επίσης επιρροές από το Νατ Κινγκ Κόουλ. Ο Μπλαντ έγινε μέλος του Blues Hall of Fame το 1981 και του Rock and Roll Hall of Fame το 1992, ενώ τιμήθηκε και με Βραβείο Γκράμι συνολικής προσφοράς το 1997.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μπλουζ μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Συνοικισμός Ανθούπολης
Ιστορία
Ο Συνοικισμός Ανθούπολης δημιουργήθηκε το 1976 για τη στέγαση Ελληνοκύπριων προσφύγων της τουρκικής εισβολής.
Πριν το 1974 η περιοχή ήταν ακατοίκητη και υπήρχε μόνο η μονή του Αρχαγγέλου. Σήμερα η Ανθούπολη έχει επεκταθεί εκτός του κυβερνητικού συνοικισμού και εκεί σήμερα ζει το 75% των Μαρωνιτών της Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.