cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χριστιανός της Δανίας
Μετά το γάμο του
Είχε τη φήμη οκνηρού και πότη. Απέκτησε υπέρογκα χρέη και παρά το ότι ο πατέρας του πλήρωσε μερικά από αυτά, του έμεινε χρέος 215.000 ριγκσντάλερ το 1647. Είχε δανειστεί από τον δούκα του Γκόττορπ ένα ποσό για να μεταβεί σε λουτρά της Βοημίας. Ξεκίνησε το ταξίδι, όμως μετά τη Δρέσδη ασθένησε και στο κάστρο Γκόρμπιτς απεβίωσε· ήταν 44 ετών. Τάφηκε στο ναό της Παναγίας στην Κοπεγχάγη και οκτώ έτη μετά το λείψανό του μεταφέρθηκε στον καθεδρικό του Ρόσκιλντε. Το επόμενο έτος απεβίωσε και ο πατέρας του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1633 τη Μαγδαληνή-Σίβυλλα των Βέττιν, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ
Μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος Γεώργιος
Σπουδές
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 3 Αυγούστου 1964. Είναι πτυχιούχος Θεολογικής και της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. (1986 και 1990, αντίστοιχα). Έλαβε επίσης από το Α.Π.Θ. δίπλωμα στη θεολογία το 1989 με ειδικότητα στη λειτουργική και διδακτορικό στη Φιλολογία το 1994 με ειδικότητα στη βυζαντινή φιλολογία, από το ίδιο πανεπιστήμιο. Έχει παρακολουθήσει περεταίρω σπουδές στη Γαλλία και στην Ιταλία. Η Διδακτορική του διατριβή εκδόθηκε από τον «Οργανισμό Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης - Θεσσαλονίκη 1997» το έτος 1997 με τίτλο «Ο Υμνογράφος Γεράσιμος Μοναχός Μικραγιαννανίτης και οι Ακολουθίες του σε Αγίους της Θεσσαλονίκης: Συμβολή στη μελέτη του βίου και του έργου του».
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Διετέλεσε καθηγητής της Ανώτερης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας της Θεσσαλονίκης μεταξύ των ετών 1995-2007 και της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας της Θεσσαλονίκης, πρώτα στην τάξη του Αναπληρωτή Καθηγητή από το 2008 έως το 2012 και ύστερα του Τακτικού Καθηγητήαπό το 2012 έως σήμερα. Έχει υπηρετήσει ως Επισκέπτης Καθηγητής στη Σχολή Θεολογίας που βρίσκεται στο Ορθόδοξο Πανεπιστήμιο της Δημοκρατίας του Κονγκό το 2010 και στην Ακαδημία Θεολογίας στην πόλη του Κιέβου το 2011 και το 2013. Το 2016 έγινε πρόεδρος της Ανώτατης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας.
Ιερατική σταδιοδρομία
Το 1989 χειροτονήθηκε διάκονος στη Θεσσαλονίκη και υπηρέτησε στον Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης της πόλης για ένα χρόνο. Το 1990 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και υπηρέτησε ως εφημέριος στον Ι.Ν.Αγίων Αναργύρων Θεσσαλονίκης έως το 1994. Το 1995 μετατέθηκε στην Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, όπου υπηρέτησε ως εφημέριος στον Ι.Ν.Αγίων Αναργύρων Βέροιας έως την εκλογή του σε Μητροπολίτη. Κατά τη διάρκεια της διακονίας του στην ενορία αυτή εξωραΐστηκαν το σύνολο των παρεκκλησίων της και πραγματοποιήθηκε πλήθος άλλων ανακαινιστικών έργων. Παράλληλα, διετέλεσε Πρωτοσύγκελος της Μητρόπολης κατά το χρονικό διάστημα 1995-2014.
Εκλέχθηκε μητροπολίτης Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος στις 27 Φεβρουαρίου 2014 από την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου Αθηνών την 1η Μαρτίου 2014 και ενθρονίστηκε στην Κατερίνη την 29η Μαρτίου του ίδιου έτους.
Παραπομπές
Γεωργιος Κατηγορία:Επίσκοποι του 21ου αιώνα
Μαυσωλείο του Αμπντούλ Καντίρ Γκιλανί
Το Μαυσωλείο του Αμπντούλ Καντίρ Γκιλανί (στα αραβικά: الـحَـضـرة الـقَـادريّـة‎, με λατινικούς χαρακτήρες: Ḥaḍrat al-Qādiriyyah) βρίσκεται στη Βαγδάτη, στην ανατολική όχθη του ποταμού Τίγρη, στη περιοχή al-Rusafa, δίπλα στην Πύλη al-Sheikh. Είναι αφιερωμένο στον ιδρυτή του Τάγματος Qadiriyya Sufi, Αμπντούλ- Καντιρ Γκιλανί.
Πρόκειται για ισλαμικό θρησκευτικό σύμπλεγμα που είναι χτισμένο γύρω από την Πλατεία Kilani και αποτελείται από τζαμί, μαυσωλείο και τη Βιβλιοθήκη Κουαντιρίγια, η οποία φιλοξενεί σπάνια παλαιά βιβλία σχετικά με τις Ισλαμικές Σπουδές.
Στη διάρκεια της βασιλείας του Σάχη Ισμαήλ του Α’ Ismail I, της δυναστείας των Σαφαβιδών, στις αρχές του 16ου αιώνα, το ιερό του Γκιλανί καταστράφηκε. Το 1535 ο Σουλτάνος Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής έχτισε πάνω από το ιερό ένα τρούλο, που διατηρείται μέχρι και σήμερα.
Στις 28 Μαΐου 2007 στο Μαυσωλείο του Αμπντούλ Καντίρ Γκιλανί έγινε τρομοκρατική επίθεση με αυτοκίνητο που μετέφερε εκρηκτικά, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τουλάχιστον 24 άτομα και να τραυματιστούν 68 και να προκληθούν μεγάλες ζημιές στο ιερό και στο τζαμί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ιράκ Κατηγορία:Τζαμιά
Νικολάι Νεκράσοφ (ποιητής)
Νικολάι Αλεξέγιεβιτς Νεκράσοφ (ρωσικά: Николай Алексеевич Некрасов) (28 Νοεμβρίου [στο Γ. Η. 10 Δεκεμβρίου] 1821 - 27 Δεκεμβρίου 1877 [στο Γ. Η. 8 Ιανουαρίου 1878]) ήταν Ρώσος ποιητής, συγγραφέας, δημοσιογράφος, κριτικός και εκδότης.
Ο Νεκράσοφ θεωρείται ο σημαντικότερος Ρώσος ποιητής του ρεαλισμού, πρότυπο των φιλελεύθερων και ριζοσπαστικών κύκλων στη ρωσική διανόηση των μέσων του 19ου αιώνα. Μεγάλο μέρος της ποίησής του πραγματεύεται κοινωνικά ζητήματα, ιδιαίτερα τη ζωή των Ρώσων αγροτών.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νικολάι Αλεξέγιεβιτς Νεκράσοφ γεννήθηκε το 1821 στην μικρή πόλη Νεμιρίβ στην Ποδολία σε οικογένεια γαιοκτημόνων και τα παιδικά του χρόνια πέρασαν στις όχθες του ποταμού Βόλγα, του οποίου το μεγαλείο και τη δυστυχία ύμνησε στους στίχους του. Συνόδευε συχνά τον πατέρα του στις περιοδείες του, αποκτώντας επαφή με το ρωσικό λαό, τα έθιμα, τις ιδέες και τις δυστυχίες τους. Από πολύ μικρός υπέφερε στο οικογενειακό περιβάλλον, με τα κυνήγια και τα θορυβώδη συμπόσια που οργάνωνε ο πατέρας του. Οι τιμωρίες, η κακομεταχείριση και η περιφρόνηση που ο δεσποτικός και σκληρός πατέρας του Αλεξέι Σεργκέγιεβιτς Νεκράσοφ (1788-1862), απόγονος Ρώσων ευγενών και πρώην αξιωματικός του Αυτοκρατορικού Ρωσικού Στρατού, επιφύλασσε στους δουλοπάροικούς του αποτύπωσαν βαθιά εντύπωση στο μυαλό του μελλοντικού ποιητή και τη συμπάθεια προς τους φτωχούς και καταπιεσμένους. Κατάφερε να επιβιώσει μέσα από τις τραυματικές εμπειρίες της παιδικής και νεανικής του ηλικίας χάρη στην αγάπη και την υποστήριξη της μητέρας του. μικρογραφία|Ο Νικολάι Νεκράσοφ σε σοβιετικό γραμματόσημο του 1971 Σε ηλικία 16 ετών τον έστειλαν σε στρατιωτική σχολή της Αγίας Πετρούπολης, αλλά δεν παρέμεινε εκεί. Αντί να προετοιμάζεται για τη στρατιωτική σταδιοδρομία, ο νεαρός Νεκράσοφ, άρχισε να γράφει σατυρική ποίηση, να ενδιαφέρεται για το θέατρο και εντάχθηκε σε λογοτεχνικές ομάδες. Το 1838 προσπάθησε για δύο συνεχόμενα χρόνια να εισέλθει στο Πανεπιστήμιο, αλλά δεν κατάφερε να περάσει τις εισαγωγικές εξετάσεις και παρακολούθησε πανεπιστημιακά μαθήματα ως εξωτερικός φοιτητής στη Φιλολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης από το 1839 έως το 1841. Ο πατέρας του τον αντιμετώπισε ως επαναστατημένο γιο και του στέρησε την οικονομική βοήθεια. Έτσι, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τις σπουδές του και έζησε άσχημα για τα επόμενα τρία χρόνια, παρέδιδε μαθήματα, κοιμόταν σε καταφύγια αστέγων και έγραφε επιστολές στην πλατεία της αγοράς με αντάλλαγμα φαγητό. Μέχρι το 1845 πάλεψε με τη φτώχεια, δουλεύοντας ακούραστα, «Για τρία χρόνια πεινούσα κάθε μέρα», αφηγήθηκε αργότερα.
Η πρώτη του ποιητική συλλογή, Ήχοι και Όνειρα (1840) με ρομαντικό και κάπως ξεπερασμένο ύφος, πέρασε απαρατήρητη. Αναζητώντας τη λογοτεχνική του ταυτότητα, έγραψε πολλά θεατρικά έργα βοντεβίλ και σάτιρες που κυκλοφόρησαν με επιτυχία και καλές κριτικές αλλά δεν ήταν ο δρόμος που ήθελε να ακολουθήσει.
Το 1866 λόγω της λογοκρισίας αναγκάστηκε να κλείσει το περιοδικό. Από το 1875 ήταν βαριά άρρωστος και η υγεία του χειροτέρευε, κάτι που επιδεινώθηκε από το αυξανόμενο πάθος του ποιητή για το αλκοόλ. Πέθανε το 1877 στην Αγία Πετρούπολη σε ηλικία 57 ετών. Η κηδεία του στο Κοιμητήριο Νοβοντέβιτσι είχε χαρακτήρα λαϊκής πολιτικής διαδήλωσης.
Προσωπική ζωή
μικρογραφία|Η Αβντότια Πανάγιεβα περ. 1850 Ο Νικολάι Νεκράσοφ γνώρισε την παντρεμένη Αβντότια Πανάγιεβα το 1842, όταν ήταν ήδη μια πολλά υποσχόμενη συγγραφέας και δημοφιλής οικοδέσποινα λογοτεχνικού σαλονιού. Ο 20χρονος Νεκράσοφ την ερωτεύτηκε, αλλά χρειάστηκε να περιμένει αρκετά χρόνια για τη συναισθηματική ανταπόκρισή της και τουλάχιστον σε μια περίπτωση ήταν στα πρόθυρα της αυτοκτονίας, όπως αναφέρει σε ένα από τα ποιήματά του. Κατά τη σχέση τους, ο ποιητής μετακόμισε στο σπίτι του συζύγου της και συνεργάτη του Ιβάν Πανάγιεφ και αποτελούσαν ένα ερωτικό τρίγωνο, αντίληψη εισαγόμενη από τους Γάλλους που οι νεαροί Ρώσοι ριζοσπάστες συνέδεσαν με τις σοσιαλιστικές ηθικές αξίες.
Το 1863, ενώ ήταν ακόμη με την Πανάγιεβα, ο Νεκράσοφ γνώρισε τη Γαλλίδα ηθοποιό Σελίν Λεφρέν, η οποία εκείνη την εποχή έπαιζε στο θέατρο Μιχαήλοφσκι με τον θίασο της, τη βοήθησε οικονομικά και έγινε ερωμένη του.
Το 1870, γνώρισε και ερωτεύτηκε την όμορφη 19χρονη αγρότισσα Φιόκλα Βικτόροβα, τη μετονόμασε σε Ζιναΐδα, της έμαθε να διαβάζει και να γράφει, να παίζει πιάνο και να τραγουδά. Την εκπαίδευσε ο ίδιος, σύντομα έμαθε πολλά από τα ποιήματά του απέξω και έγινε ουσιαστικά γραμματέας του. Τον Απρίλιο του 1877, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του, σε μια συμβολική χειρονομία ευγνωμοσύνης και σεβασμού, ο Νεκράσοφ την παντρεύτηκε.
Ποίηση
μικρογραφία|Μνημείο του Νεκράσοφ στο [[Γιαροσλάβλ|Γιαροσλάβλ.]] Το ποιητικό έργο του Νεκράσοφ είναι εκτενές, πολύπλευρο και πλούσιο, με ποικίλη θεματολογία: λυρική, αστική και κοινωνική ποίηση και, ιδιαίτερα, αγροτικά θέματα, αλλά πάντα με χαρακτήρα κοινωνικής αποδοκιμασίας και διαμαρτυρίας. Η κριτική και αρνητική στάση απέναντι στην κατάσταση των πραγμάτων είναι το ουσιαστικό χαρακτηριστικό της ποιητικής του δημιουργίας. Το έργο του εισήγαγε τη λαογραφία και τα λαϊκά μοτίβα στη ρωσική ποίηση και την εμπλούτισε με σατιρικές και δημοσιογραφικές τεχνικές.
Μεταξύ των ποιητικών του έργων είναι μερικές από τις πιο όμορφες σελίδες της ρωσικής ποίησης: Στον δρόμο (1845), Η τρόικα (1846), Ποιητής και πολίτης (1856), Χθες, περίπου στις έξι η ώρα (1848). Κύρια Είσοδος(1858), Η εγκαταλειμμένη σοδειά (1852), Χρόνο με το χρόνο η δύναμή μου μειώνεται (1861), Ιππότης για μια ώρα (1860), Στο Βόλγα, Το κλάμα του μουζίκου κ.λπ., όλα με βαθύ λυρισμό.
Ανάμεσα στα εκτενή ποιήματά του ξεχωρίζουν Η Μητέρα (1877) που ο Νεκράσοφ αφιέρωσε στις γυναίκες, υπήρξε θαυμαστής των γυναικών οποιασδήποτε κοινωνικής θέσης και ηλικίας, Ρωσίδες (1872) αφιερωμένο στις γυναίκες των Δεκεμβριστών που συνόδευαν τους συζύγους τους στην εξορία της Σιβηρίας και το ποίημα Ποιος είναι ευτυχισμένος στη Ρωσία; (1877) στο οποίο ο συγγραφέας περιγράφει ένα απέραντο πανόραμα της αγροτικής Ρωσίας, τις παραδόσεις της, τις λύπες και τις χαρές των ανθρώπων της και τη ζωή των Ρώσων αγροτών μετά την κατάργηση της δουλοπαροικίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι λογοτέχνες Κατηγορία:Ρώσοι ποιητές
Δήμος Αμφίπολης
Ο Δήμος Αμφίπολης  είναι δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αμφίπολης, Ροδολίβους, Πρώτης και Κορμίστας Η έκταση του νέου Δήμου είναι 414,3 τ.χλμ. και σύμφωνα με την απογραφή του 2021, στα εδάφη του κατοικούν 7.169 κάτοικοι. Το τοπικό συμβούλιο του δήμου αποτελείται από 21 συμβούλους, εκ των οποίων οι 6 εκλέγονται στην ΔΕ Αμφίπολης, οι 4 στην ΔΕ Κορμίστας, οι 5 στην ΔΕ Πρώτης και οι 6 στην ΔΕ Ροδολίβους. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Ροδολίβος. Βρίσκεται στο νοτιότερο τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών και είναι ο μόνος δήμος της Περιφερειακής Ενότητας που βρέχεται από θάλασσα (Στρυμονικός κόλπος).
Δημοτικές ενότητες και οικισμοί
thumb|300px|Τοπογραφικός χάρτης του δήμου. Ο Δήμος Αμφίπολης διαιρείται σε 4 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 4 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές τοπικές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Πιο συγκεκριμένα (με αστερίσκο σημαίνονται οι έδρες των δημοτικών ενοτήτων, σε αγκύλες ο μόνιμος πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011):
Δημοτική ενότητα Αμφίπολης
Η δημοτική ενότητα (και πρώτην δήμος) Αμφίπολης έχει σύνολο πληθυσμού 2.685 κατοίκους και έκταση 152,1 τ.χλμ. . Έδρα του πρώην δήμου ήταν η Παλαιοκώμη.
Δημοτική ενότητα Κορμίστας
Η δημοτική ενότητα (πρώην δήμος) Κορμίστας είχε συνολικό πληθυσμό 3.034 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Ο πρώην δήμος είχε σχηματιστεί το 1997 από τις παρακάτω αναφερόμενες κοινότητες, με έδρα τη Νέα Μπάφρα.
Τελευταίος δήμαρχος του δήμου Κορμίστας ήταν ο εκλεγμένος το 2006 Αλέξανδρος Καραμπογιούκας και αμέσως προηγούμενος ο Παναγιώτης Χατζηθεοδωρίδης, το 2002.
Σύνολο πληθυσμού 1.912 κάτοικοι.
Δημοτική ενότητα Πρώτης
Σύνολο πληθυσμού 2.044 κάτοικοι.
Δημοτική ενότητα Ροδολίβους
Σύνολο πληθυσμού 2.611 κάτοικοι.
Ιστορία και πολιτισμός
thumb|200px|Το μνημείο των εκτελεσθέντων αμάχων στα Άνω και Κάτω Κερδύλια. Στην περιοχή υπάρχουν τα ερείπια της αρχαίας Αμφίπολης, στις όχθες του ποταμού Στρυμώνα στη θέση πόλης που παλαιότερα ονομαζόταν "Εννέα Οδοί" ή πολύ κοντά σε αυτήν. Η Αμφίπολη ιδρύθηκε από Αθηναίους το 437 π.Χ. με στόχο τον έλεγχο της πλούσιας σε πρώτες ύλες περιοχή και εγκαταλείφθηκε οριστικά τον 8ο αιώνα μ.Χ. Σήμερα στην περιοχή είναι χτισμένος ο ομώνυμος σύγχρονος οικισμός. Στην ίδια περιοχή βρίσκεται και Τύμβος Καστά, μακεδονικό ταφικό μνημείο της πρώιμης ελληνιστικής περιόδου, που ανακαλύφθηκε στο εσωτερικό λόφου.
Μια ακόμη αρχαία πόλη είναι η Άργιλος που βρίσκεται κοντά στα σημερινά Νέα Κερδύλια, επί της παλιάς Εθνικής Οδού Ασπροβάλτας – Καβάλας. Η Άργιλος αποτελούσε μια πολιτεία που ιδρύθηκε το 655 π.X. από Ανδρίους αποίκους. Σήμερα σώζονται μακεδονικοί τάφοι, οικίες και οδοί ενώ ευρήματα από την αρχαία Άργιλο εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αμφίπολης και στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών.
Στην Κορμίστα υπάρχει και η Μονή Εικοσιφοινίσσης με 29 μοναχές (50 κάτοικοι στην απογραφή του 2001) η οποία ιδρύθηκε από τον Άγιο Γερμανό, στο δεύτερο μισό του 9ου ή στις αρχές του 10ου αιώνα.
Στα βόρεια του χωριού Αγγίστα βρίσκεται η παλαιοχριστιανική εκκλησία του Τιμίου Προδρόμου που είναι από τις παλαιότερες του νομού.
Στις 17 Οκτωβρίου 1941, 230 κάτοικοι των χωριών Άνω Κερδύλιο και Κάτω Κερδύλιο εκτελούνται από τις δυνάμεις της Κατοχής. Εκδηλώσεις μνήμης τελούνται κάθε επέτειο της Σφαγής των Κερδυλίων στις 17 Οκτωβρίου κάθε έτους.
Η Πρώτη είναι η γενέτειρα του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας και πρωθυπουργού με την Ε.Ρ.Ε και τη Ν.Δ Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας Κατηγορία:Δήμοι του νομού Σερρών
Βαρούλκο αγκύρας
thumb|right|250px|Βαρούλκο αγκύρων [[Ρυμουλκό|Ρυμουλκού]]
Το Βαρούλκο αγκύρας (windlass) ή πόμπα ή βίντζι (anchor winch), είναι ο κύριος μηχανισμός με τον οποίο γίνεται ο χειρισμός των αγκύρων (πόντιση - ανέλκυση) και των προσδεδεμένων σ΄ αυτές αλυσίδων (των ναυτικών καδένων) των πλοίων. Αποτελεί δε το κύριο μέσον της αγκυροβολίας.
Τούτο φέρεται στο μέσον διάμηκες της πλώρης στο πρόστεγο καθώς και στη πρύμνη, έτσι ώστε να είναι δυνατός ο χειρισμός και των δύο αγκύρων μαζί ή χωριστά. Σύμφωνα με τους κανονισμούς των Νηογνωμόνων το βαρούλκο αυτό πρέπει να έχει επαρκή ισχύ, για τους χειρισμούς που προορίζεται, και να είναι ασφαλώς στερεωμένο στο κατάστρωμα.
Βασικά αποτελείται από ένα μακρύ σχετικά οριζόντιο άξονα που δύναται να περιστραφεί μπρος - πίσω και που χωρίζεται σε δύο τμήματα, που όμως μπορούν να συνδεθούν ή να αποσυνδεθούν για χωριστούς χειρισμούς των αγκύρων. Ο άξονας αυτός φέρει τα «αλυσέλικτρα τύμπανα» με ειδικές «γλυφές» από τις οποίες διέρχονται οι κρίκοι των καδένων και επιπρόσθετα ακραία τύμπανα χειρισμού των κάβων πρόσδεσης.
Η ταχύτητα κίνησης ρύθμίζεται είτε με ελεγχόμενη τη κινητήρια μηχανική δύναμη είτε μέσω πέδης (φρένου).
Με τον όρο «εργάτης αγκύρας» (capstan) νοείται συνηθέστερα ένα ή δυο κατακόρυφα τύμπανα συνήθως (σήμερα) ηλεκτροκίνητα που απαντώνται κυρίως σε θαλαμηγά σκάφη και ιστιοφόρα. Παλαιότερα ήταν ατμοκίνητα και χειροκίνητα όπου ξύλινες ή μεταλλικές δοκίδες φέρονταν σε ειδικές εγκοπές και ναύτες περιέστρεφαν αυτoύς ως ρόδακα. Επίσης στα σύγχρονα πλοία όπου το πλάτος της πλώρης είναι σχετικά μεγάλο αφενός και λόγω της καμπυλότητας του καταστρώματος, αφετέρου, αντί ενιαίου βαρούλκου χρησιμοποιούνται επιμέρους βαρούλκα ανά άγκυρα (δεξιά και αριστερή). Επίσης στη πρύμνη φέρονται ισχυρά βαρούλκα για τον χειρισμό των πρυμνήσιων κάβων πρόσδεσης του πλοίου.
Αν και η συντήρηση του βαρούλκου ως μηχανήματος ανήκει στην αρμοδιότητα των μηχανικών του πλοίου καθίσταται ανάγκη η εξοικείωση του από το προσωπικό καταστρώματος. Κύριος χειριστής αυτού είναι ο ναύκληρος ή λοστρόμος.
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Βιομηχανικά εργαλεία
Ιωάννης Δ. Κομνηνός
Ο Ιωάννης Δημητρίου Κομνηνός ήταν Έλληνας στιχουργός, συνθέτης και ενορχηστρωτής του ελληνικού ελαφρού τραγουδιού, που έδρασε στις αρχές του 20ού αιώνα στην Αθήνα. Δεν είναι γνωστά περισσότερα βιογραφικά στοιχεία γι' αυτόν.
Έργα του είναι πολλά ελαφρά και παιδικά τραγούδια, όπως το «Αν μ' αγαπάς», «Πλούτη μη ζητάς», «Ρουμπίνα», «Αχ, πες μου να μην τρελαθώ», κ.ά. Έχει γράψει μουσική για επιθεωρήσεις, καθώς και την τρίπρακτη οπερέτα «Ο τυχερός αλήτης». Έχει συνεργαστεί με γνωστούς καλλιτέχνες, όπως ο Νίκος Γούναρης, ο Ζοζέφ Κορίνθιος, ο ποιητής Στέλιος Σπεράντζας (στο βιβλίο του «Ο τραγουδιστής των παιδιών»).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Πρόοδος Καϊμακλίου
Ο Μορφωτικός Σύλλογος Πρόοδος Καϊμακλίου είναι μορφωτικός και αθλητικός σύλλογος με έδρα το Καϊμακλί, συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου έχει τρεις συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το άσπρο και το κόκκινο. thumb|120px|Παλαιότερο έμβλημα της Προόδου.
Σταδιασμός ήτοι περίπλους της μεγάλης θαλάσσης
Το χειρόγραφο και έντυπες εκδόσεις
Τα τμήματα που έχουν διασωθεί βρέθηκαν στον χειρόγραφο κώδικα Matritensis Graecus 121 της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Μαδρίτης (Biblioteca Nacional de Madrid) μαζί με το Χρονικό του Ιππολύτου.
Πρόοδος Καϊμακλίου
Ιστορία
Η Πρόοδος ιδρύθηκε το 1941. Αρχικά, η ποδοσφαιρική ομάδα του συλλόγου συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Επαρχίας Λευκωσίας (ΠΟΕΛ) στην οποία υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το καλοκαίρι του 1985 η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) αποφάσισε τη δημιουργία της Δ΄ κατηγορίας. Η Πρόοδος ήταν ανάμεσα στις ομάδες που επελέγησαν από τη ΣΤΟΚ για να συμμετάσχει στο πρώτο πρωτάθλημα της κατηγορίας και έτσι εντάχθηκε στις τάξεις της ΚΟΠ.
Σταδιασμός ήτοι περίπλους της μεγάλης θαλάσσης
Το χειρόγραφο και έντυπες εκδόσεις
Έντυπες εκδόσεις έγιναν το 1769, Iriarte (Μαδρίτη) (editio princeps), το 1828, de Gail (Παρίσι) και το 1841, Hoffmann (Λειψία - Leipzig). Το 1855 εκδόθηκε από τον Müller στον πρώτο τόμο του Geographi Graeci Minores, με λατινική μετάφραση και σημειώσεις. Η επόμενη έκδοση έγινε το 1905: Der Stadiasmus Maris Magni, στο A. Bauer, Die Chronik des Hippolytos im Matritensis Graecus 121, Leipzig 1905: 243-276 (με εκτεταμένα σχόλια). Ακολούθησαν εκδόσεις το 1929, Bauer και του 1955 de Helm.
Πρόοδος Καϊμακλίου
Ιστορία
Το 2001 κέρδισε τη συμμετοχή της στη Δ΄ κατηγορία μέσω του πρωταθλήματος ένταξης. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα της περιόδου 2001-02. Τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Από τότε συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΠΟΕΛ.
Σταδιασμός ήτοι περίπλους της μεγάλης θαλάσσης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά συγγράμματα Κατηγορία:Ναυτιλιακά βοηθήματα Κατηγορία:Περίπλοι Κατηγορία:Ιστορία της ναυτιλίας
Πρόοδος Καϊμακλίου
Ιστορία
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Πρόοδος συμμετείχε στον όμιλο Λευκωσίας-Κερύνειας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1941 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Καϊμακλί (συνοικία Λευκωσίας)
Ζλιν
Το Ζλιν (τσέχικα: Zlín, που ονομαζόταν Γκοτβάλντοφ κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής διακυβέρνησης της Τσεχίας στα 1949-90) είναι πόλη στην περιφέρεια (κράι) Ζλίνσκι, στη νοτιοανατολική Μοραβία της Τσεχίας, στον ποταμό Ντρέβνιτσε. Η ανάπτυξη της πόλης συνδέεται στενά με την επιχείρηση παπουτσιών Bata. Λόγω των εξαιρετικών χειρισμών διαχείρισης από πλευράς της εταιρίας, το Ζλιν έγινε διάσημο για το εξαιρετικό κοινωνικό πρόγραμμα της εταιρίας και την μοντέρνα αστικοποίηση της πόλης που αναπτύχθηκε μετά από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο.
Το σχέδιο πόλης εκπονήθηκε από τον Λε Κορμπυζιέ και σήμερα το Ζλιν είναι ένα σύμβολο της πρόωρης μοντερνιστικής αρχιτεκτονικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τσεχίας
Ούλρικ της Δανίας (1611-1633)
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Χριστιανού Δ΄ της Δανίας & Νορβηγίας και και της Άννας-Αικατερίνης των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ-Φρειδερίκου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Γεννήθηκε στο ανάκτορο Φρέντερικσμπορκ του Χίλλεροτ. Ως γιος του βασιλιά της Δανίας είχε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ & Χόλσταϊν. Το 1624 διαδέχθηκε τον θείο του Ούλρικ ως διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Σβερίν. Όμως το 1828 ο Αλβέρτος φον Βάλλενσταϊν εισέβαλε κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο στο Σβερίν και το κατέλαβε. Ο πατέρας του το επόμενο έτος αναγκάστηκε να αποκηρύξει όλες τις διεκδικήσεις επισκοπών της οικογένειάς του. Το 1631 οι Σουηδοί ελευθέρωσαν το Σβερίν, αλλά ο Ούλρικ δεν κατάφερε να επανέλθει εκεί ως διοικητής.
Απεβίωσε το 1633 στο Σβάιντνιτς σε ηλικία 22 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Κλαύδιος Απολινάριος Ιεραπόλεως
Ο Κλαύδιος Απολινάριος ήταν χριστιανός επίσκοπος της Ιεράπολης στη Φρυγία και επιφανής απολογητής.
Δεν έχουν διασωθεί ολόκληρα έργα του. Σώζονται μόνο κάποια αποσπάσματα, των οποίων όμως η γνησιότητά αμφισβητείται.
Πηγές
Κατηγορία:Επίσκοποι Ιεραπόλεως Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί απολογητές Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Το μεγάλο ψέμα
Το μεγάλο ψέμα (πρωτότυπος τίτλος: The Great Lie) είναι αμερικανική δραματική ταινία του 1941 σε σκηνοθεσία Έντμουντ Γκούλντινγκ και πρωταγωνιστούν οι Μπέτι Ντέιβις, Τζορτζ Μπρεντ, και Μαίρη Άστορ. Το σενάριο από την Λένορ Κόφι βασίσθηκε στο μυθιστόρημα January Heights του Πόουλαν Μπανκς.
Πλοκή
Όταν η πιανίστας κονσέρτων Σάντρα Κόβακ (Μαίρη Άστορ) και ο πιλότος σύζυγος της Πίτερ Βαν Άλλεν (Τζορτζ Μπρεντ) ανακαλύπτουν ότι ο παρορμητικός γάμος τους είναι άκυρος επειδή το διαζύγιο της δεν είχε ολοκληρωθεί πριν τον γάμο τους, εκείνος την εγκαταλείπει και παντρεύεται την παλιά του φλόγα Μάγκι Πάττερσον (Μπέτι Ντέιβις). Ο Πίτερ ταξιδεύει στη Βραζιλία για δουλειές και, όταν το αεροσκάφος του αγνοείται, συμπεραίνεται ότι κατέπεσε στη ζούγκλα και σκοτώθηκε.
Η Σάντρα ανακαλύπτει ότι είναι έγκυος από τον Πίτερ, και η Μάγκι προτείνει να της επιτραπεί να αναθρέψει το παιδί μόνη της σε αντάλλαγμα της οικονομικής φροντίδας της Σάντρα. Οι δύο γυναίκες πηγαίνουν στην Αριζόνα για να περιμένουν την γέννα, και η Σάντρα γεννά ένα παιδί που παίρνει το όνομα του πατέρα του.
Η Σάντρα επιβιβάζεται σε ένα ταξίδι στον κόσμο, κατά το οποίο ο Πίτερ, ο οποίος επέζησε της πτώσης, επιστρέφει σπίτι, και η Μάγκι τον οδηγεί στο να πιστέψει ότι το παιδί είναι δικό τους. Η Σάντρα, θέλοντας και τον πατέρα και τον γιο για τον εαυτό της, χλευάζει την Μάγκι ότι ο Πίτερ έμεινε μαζί της μόνο εξαιτίας του παιδιού και απαιτεί να ομολογήσει ότι τον παραπλάνησε. Όταν η Μάγκι εξηγεί την πραγματική κατάσταση, ο Πίτερ σοκάρεται από την συμπεριφορά της Σάντρα και ανακοινώνει ότι μπορεί να πάρει εκείνη το μωρό αλλά εκείνος θα μείνει με την Μάγκι. Η Σάντρα, αποδεχόμενη το γεγονός ότι ο Πίτερ αγαπά πραγματικά την Μάγκι και ξέροντας ότι εκείνη θα είναι καλύτερη μητέρα για το παιδί, αποφασίζει να αποχωρήσει.
Παραγωγή
Κατά παράκληση της Ντέιβις, η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Λίτλον του Νιου Χάμσαϊρ στις 5 Απριλίου 1941, στα 33α γενέθλιά της, ως όφελος για το τοπικό νοσοκομείο. Κυκλοφόρησε πανεθνικά την επόμενη εβδομάδα.
Υποδοχή
Ο Μπόσλι Κράουδερ των New York Times παρατήρησε ότι «υπάρχει μια πολύτιμη μικρή ουσία σε αυτό το περίτεχνα φορτωμένο δίλημμα στο οποίο η κυρία Ντέιβις έχει παγιδευθεί... Ούτως, η μόνη δικαιολογία που μπορεί να βρεθεί για αυτή την διεξοδικά σύνθετη ιστορία δίνει στη δεσποινίδα Ντέηβις την ευκαιρία να εμφανίσει το έξοχο ταλέντο της αγωνίας, να είναι μητρική και ευγενής... Και σε αυτόν τον ρόλο δεν υπάρχει αμφιβολία ότι διεξάγει τον εαυτό της αδρά... Η Μαίρη Άστορ... παρέχει μία πολύ όμορφη αντίθεση της κρύας και δηλητηριώδους έπαρσης... Εν ολίγοις, η υποκριτική είναι εντυπωσιακή, η σκηνοθεσία του Έντμουντ Γκούλντινγκ είναι για διδασκαλία, αλλά η ιστορία είναι μια τέτοια σαχλαμάρα που δύσκολα φαίνεται να αξίζει αυτό το χρόνο. Ωστόσο, οι γυναίκες πιθανώς θα την αγαπήσουν, δεδομένου ότι τα ψέματα είναι τόσο προκλητική διασκέδαση».
Το περιοδικό Variety αποκάλεσε την ταινία «ένα καλοσχηματισμένο πακέτο δραματικής διασκέδασης» χάρη στις «εξαιρετικές ερμηνείες από του παίκτες, την επιτήδεια σκηνοθεσία από τον Έντμουντ Γκούλντινγκ, και ένα συμπαγές σενάριο από τον Λενόρ Κόφι.»
Βραβεία και υποψηφιότητες
Η Μαίρη Άστορ κέρδισε το Βραβείο Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου.
Home media
Στις 1 Απριλίου 2008, η Warner Home Video κυκλοφόρησε την ταινία σε μορφή DVD ως μέρος του box set The Bette Davis Collection, Volume 3, το οποίο επίσης περιλαμβάνει το Όλα, και τον ουρανό ακόμα, Η ύαινα, Φρουρά επί του Ρήνου και Η άπιστη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1941 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Έντμουντ Γκούλντινγκ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Χαλ Ουόλις Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαξ Στάινερ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου
406 Έρνα
Η Έρνα (Erna) είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,36. Ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια και πήρε το όνομά της από την εγγονή του αυστριακού αστρονόμου Γιόχαν Παλίζα Έρνα Μπίντσοπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερνα
Χάρης Μαυρίας
Ο Χαράλαμπος (Χάρης) Μαυρίας (Ζάκυνθος, 21 Φεβρουαρίου 1994) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής. Αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός ή ακραίος επιθετικός, και αυτήν την στιγμή αγωνίζεται με τον Απόλλωνα Λεμεσού της Α' Κατηγορίας στην Κύπρο.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Εντοπίστηκε ως ταλαντούχος παίκτης του Ζακυνθιακού από τον τεχνικό Στράτο Κουρούμαλο και τον Σεπτέμβριο 2007 σε ηλικία 13,5 ετών έγινε μέλος των ακαδημιών του Παναθηναϊκού. Σε λιγότερο από 2 χρόνια υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο και στις 20 Ιουλίου 2010 έκανε το ανεπίσημο ντεμπούτο του με τον Παναθηναϊκό απέναντι στη Βόλφσμπουργκ, σε φιλικό αγώνα κατά την καλοκαιρινή προετοιμασία της ομάδας στην Αυστρία. Ο νεαρός μεσοεπιθετικός είχε πολύ καλή απόδοση για 29 λεπτά, μετά την είσοδό του στον αγώνα στη θέση του Σίλβα Κλέιτον, ενώ κέρδισε και πέναλτι.
Στις 20 Οκτωβρίου 2010, ο Νίκος Νιόπλιας του έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστεί ως αλλαγή στο Champions League εναντίον της Ρουμπίν Καζάν, σε ηλικία μόλις 16 ετών και 245 ημερών, όντας ο δεύτερος νεότερος παίκτης στην ιστορία του θεσμού (από το 1992), μετά τον Νιγηριανό Σελεστίν Μπαμπαγιάρο της Άντερλεχτ (16 ετών και 90 ημερών το 1994) και ο νεότερος ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, καταρρίπτοντας για 2½ μήνες το ρεκόρ του Σωτήρη Νίνη από το 2007.
Τέσσερις ημέρες αργότερα, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του και για το ελληνικό πρωτάθλημα, συμμετέχοντας στο τελευταίο 20λεπτο του ντέρμπι με την ΑΕΚ, αποτελώντας τον νεότερο ποδοσφαιριστή του συλλόγου στην Α' Εθνική (από την καθιέρωσή της το 1959), βελτιώνοντας κατά ένα μήνα τώρα την αντίστοιχη επίδοση, επίσης του Νίνη από το 2007. Ο Μαυρίας έκλεισε εκείνη την εβδομάδα με τον ιδανικότερο τρόπο στις 27 Οκτωβρίου, όταν κέρδισε πέναλτι στο εκτός έδρας 5–0 σε βάρος της Κοζάνης για το κύπελλο Ελλάδας, μόλις πέντε λεπτά μετά την είσοδό του στο γήπεδο.
Κατά τους διπλούς αγώνες με τη Μάδεργουελ από τη Σκωτία στα πλαίσια των προκριματικών του Champions League 2012–13, σημείωσε δύο τέρματα και έκανε δικό του το ρεκόρ του νεότερου σκόρερ του Παναθηναϊκού σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, όντας μικρότερος από 18½ ετών. Το πρώτο σημείωσε στο 76ο λεπτό της αναμέτρησης στη Σκωτία, λίγα δευτερόλεπτα αφότου αντικατέστησε τον Τοτσέ. Πάλι ως αλλαγή πέτυχε το δεύτερο τέρμα του στον επαναληπτικό αγώνα στο ΟΑΚΑ.
Στις 9 Δεκεμβρίου 2012, σε ηλικία 18 ετών και 291 ημερών έγινε ο νεότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του Παναθηναϊκού που σκόραρε σε ντέρμπι αιωνίων, σημειώνοντας το 1–0 σε έναν αγώνα που τελικά έληξε 2–2. Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε ο "ζωντανός θρύλος" του συλλόγου Μίμης Δομάζος, ο οποίος στις 28 Ιανουαρίου 1962 είχε πραγματοποιήσει το ίδιο σε ηλικία 20 ετών και 7 ημερών.
Τον Αύγουστο του 2013, υπέγραψε στην αγγλική Σάντερλαντ έναντι τριών εκατομμυρίων ευρώ. Στις 2 Φεβρουαρίου 2015, ανακοινώθηκε η παραχώρησή του με τη μορφή δανεισμού για έξι μήνες στον Παναθηναϊκό, ενώ τον Ιανουάριο του 2016 παραχωρήθηκε εκ νέου ως δανεικός για έξι μήνες, στη γερμανική Φορτούνα Ντύσσελντορφ. Το Σεπτέμβριο του 2016 αποχώρησε ως ελεύθερος, υπογράφοντας μερικές ημέρες αργότερα στην Καρλσρούη.
Τον Ιανουάριο του 2019 εντάχθηκε στην Ομόνοια Λευκωσίας.
Στις 11 Ιουνίου 2021 ανακοινώθηκε η απόκτησή του μέχρι το 2023 από τον Απόλλων Λεμεσού.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί σε όλες τις εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου της Ελλάδας και είναι εν ενεργεία διεθνής με την εθνική Ελπίδων, ενώ το 2012 αποτέλεσε βασικό στέλεχος της εθνικής Νέων, όταν αυτή προκρίθηκε έως τον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος, στον οποίο ηττήθηκε 0–1 από την Ισπανία και κατέκτησε τη δεύτερη θέση.
Στις 11 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς, φόρεσε για πρώτη φορά τη φανέλα του ανδρικού αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος της χώρας, σε επίσημο αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014, εναντίον της Λιθουανίας (2–0).
Αρχιγένεια Εκπαιδευτήρια
Τα Αρχιγένεια Εκπαιδευτήρια υπήρξαν εκπαιδευτικό ίδρυμα στους Επιβάτες Ανατολικής Θράκης, κτισμένα από τον Σαράντη Αρχιγένη και τη σύζυγό του Ελένη.
thumb|250px|Μαθήτριες του Αρχιγενείου Παρθεναγωγείου Επιβατών στο έμβασμα της Σχολής, κατά τα τέλη του 19ου αιώνα. Στα δεξιά διακρίνεται η Διευθύντρια της Σχολής Μαριωρίτσα Παπαδοπούλου. Αρχείο Ε.Λ.Ι.Α.
Ίδρυση και σκοπός των Αρχιγενείων
Κατά το 1857, ο Σαράντης Αρχιγένης, αποσπώντας ειδική άδεια από τον Σουλτάνο Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ κατάφερε να ανοίξει ελληνικό διδασκαλείο Θηλέων στους Επιβάτες, κατά το πρότυπο του Αρσακείου των Αθηνών, το πρώτο στην Ιστορία της γυναικείας εκπαίδευσης του Ελληνισμού της Διασποράς, και το πρώτο Διδασκαλείο μετά τη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Η Σχολή αυτή ήταν εσωτερικής φοίτησης, και δεχόταν κάθε χρόνο 40 άπορα κορίτσια, τα οποία σπούδαζαν δωρεάν και αποφοιτούσαν δασκάλες, με την υποχρέωση να στελεχώσουν αργότερα τα ελληνικά δημοτικά σχολεία της Κωνσταντινουπόλεως, της Ανατολικής Θράκης και της Μικράς Ασίας. Με την αποφοίτησή τους, προικίζονταν από τον Αρχιγένη με το ποσό των 5.000 γροσίων.
Τα Εκπαιδευτήρια στεγάζονταν σε 5 μεγαλόπρεπα κτήρια (Αίθουσα Δεξιώσεων και κοιτώνες καθηγητών, Παρθεναγωγείο, Οικοτροφείο, Νηπιαγωγείο και Αστική Σχολή) εντός περιφραγμένου οικοπέδου εκτάσεως 5 στρεμμάτων, στο ανατολικό άκρο της κωμόπολης. Κτίστηκαν όλα με έξοδα του Αρχιγένη ο οποίος εκτός απ' τα χρήματα διέθεσε τη γη, την οποία και αφιέρωσε με Βακφιέ (συμβολαιογραφική πράξη) και εγκαινιάστηκαν στις 14 Οκτωβρίου του 1857 από τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Κύριλλο Β´.
Κατά το 1869 τα Αρχιγένεια Εκπαιδευτήρια συμπεριέλαβαν και το Ελένειον Ελληνικόν Εκπαιδευτήριον, κηρύχθηκαν σταυροπηγιακά Ίδρύματα με Πατριαρχικό Συγγίλιο του Γρηγορίου Στ΄. και τέθηκαν υπό την Υψηλή Προστασία του Οικουμενικού Θρόνου.
Με Διαθήκη του, ο Αρχιγένης κληροδότησε στα Εκπαιδευτήρια ολόκληρη την κινητή και ακίνητη περιουσία του, ώστε να μην χρειαστεί ποτέ να ζητηθούν δίδακτρα από τις σπουδάστριες.
Μέχρι το κλείσιμο τους το 1922, από τις τάξεις των Αρχιγενείων απολύθηκαν περίπου 1.300 δασκάλες, οι οποίες αποστέλλονταν από το Πατριαρχείο για να διδάξουν στις πλέον απομακρυσμένες περιοχές, αναδεικνύοντας έτσι τους Επιβάτες σε Φάρο της Ανατολής.
Πολλά σχολεία του Αιγαίου, Πόντου, Καππαδοκίας, Μακεδονίας, Ανατολικής Θράκης, Ανατολικής Ρωμυλίας και της Βορείας Ηπείρου, ιδρύθηκαν ή λειτουργούσαν για πολλά χρόνια με Αρχιγενειάδες, οι οποίες διακρίνονταν για την κατάρτισή τους στα θεολογικά μαθήματα, στα αρχαία ελληνικά και την ψαλτική τέχνη.
Ναός των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων
Κατά τις πρώτες εξετάσεις της Σχολής ο Σαράντης Αρχιγένης πληροφορήθηκε ότι οι φοιτήτριες δεν εκκλησιαζόντουσαν, και έτσι αποφάσισε να κτίσει εκκλησία εντός του προαυλίου χώρου, αποκλειστικά για τον εκκλησιασμό τους. Έτσι, το 1863, ιδίοις εξόδοις ανήγειρε μεγαλοπρεπή μαρμάρινο ναό, ο οποίος τιμώνταν στη μνήμη των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων της Σεβάστειας.
Ο ναός αυτός ήταν σταυροπηγιακός διέθετε δικό του ιερέα, ο οποίος ήταν και ο καθηγητής των Θρησκευτικών των Αρχιγενείων. Άνοιγε για το κοινό τρεΙς φορές το χρόνο, των "Τριών Ιεραρχών" (30 Ιανουαρίου), των "Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων" (9 Μαρτίου) και των "Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης" (21 Μαΐου), λόγω του ότι εόρταζε το παρεκκλήσιο του ναού.
Διευθύντριες των Αρχιγενείων
-- Ελληνική Διοίκηση --
Ο τραγικός Επίλογος του 1922
Το 1921 διευθυντής των Αρχιγενείων αναλαμβάνει ο Θεόδωρος Κάστανος, ένας από τους σημαντικότερους εκπαιδευτικούς της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Δυστυχώς όμως, οι ιστορικές συγκυρίες δεν τον άφησαν να ολοκληρώσει το έργο της αναδιοργάνωσης των Εκπαιδευτηρίων, αφού η διαταγή του Ελληνικού Στρατηγείου για την άμεση εκκένωση της Ανατολικής Θράκης από τον Ελληνικό Πληθυσμό τον έκαναν την τραγική φιγούρα που θα μετέφερε τα Αρχιγένεια μακρυά από την Ιστορική τους θέση.
Αφού έδωσε εσπευσμένα πιστοποιητικά σπουδών στις δευτεροετείς φοιτήτριες του διδασκαλείου, και έκλεισε τους λογαριασμούς των Αρχιγενείων, μετέφερε το Ίδρυμα, αρχικά στην Παλιά Ορεστιάδα, και έπειτα στην Αλεξανδρούπολη, όπου μαζί με το Ζάππειον Ανώτερον Παρθεναγωγείον Αδριανουπόλεως σχημάτισαν το "Διδασκαλείο Αλεξανδρουπόλεως".
Έτσι, έκλεισε άδοξα η πορεία ενός από τα σημαντικότερα και παλαιότερα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια, το οποίο έδωσε στο Γένος χιλιάδες διδασκαλισσών, οι οποίες με αυταπάρνηση, ακολουθώντας το όραμα του Σαράντη Αρχιγένη, υπηρετούσαν ακόμη και τις πιό απομακρυσμένες περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, μεταφέροντας το φως των Ελληνικών Γραμμάτων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επιβάτες Θράκης Κατηγορία:Σχολεία στην επαρχία Κωνσταντινούπολης
Φράγμα Πείρου - Παραπείρου
Η ονομασία Φράγμα Πείρου - Παραπείρου περιγράφει ένα μεγάλο και σημαντικό τεχνικό έργο στην Αχαΐα. Πρόκειται στην ουσία για δύο ξεχωριστά φράγματα: α) το μικρό Φράγμα Βαλματούρας και β) το εκτενές χωμάτινο Φράγμα Αστερίου με την ομώνυμη τεχνητή λίμνη να αποτελεί την τεχνητή λίμνη αυτή καθαυτήν. Η τεχνική κατασκευή του ξεκίνησε το 2006 και ολοκληρώθηκε το 2019 δρομολογώντας τις διαδικασίες πλήρωσης του ταμιευτήρα στο κύριο φράγμα. Η διαδικασία πλήρωσης του ταμιευτήρα της Τεχνητής Λίμνης Αστερίου ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 2021.
Ταυτότητα έργου
Το κυρίως Φράγμα Παραπείρου αποφασίστηκε να κατασκευαστεί στις ανατολικές απολήξεις του Κομποβουνίου κοντά στις νότιες περιοχές του κάμπου των Φαρών. Το φυσικό αντικείμενο του όλου έργου περιλάμβανε την κατασκευή μεγάλου χωμάτινου φράγματος ταμίευσης κοντά στο χωριό Αστέρι, χαμηλό φράγμα υδροληψίας κατασκευασμένο από σκυρόδεμα στην περιοχή της Βαλματούρας και κατασκευασμένο από χαλυβδοσωλήνες με εσωτερική και εξωτερική προστασία αγωγό μεταφοράς της συλλεγόμενης ποσότητα νερού από τον Πείρο ποταμό και το Φράγμα της Βαλματούρας στον ταμιευτήρα του φράγματος Παραπείρου.
Γενικά στοιχεία
Η ιδέα για την κατασκευή αυτού του μεγαλεπήβολου φράγματος ήρθε στο προσκήνιο για πρώτη φορά το 1963 από τον Γεώργιο Παπανδρέου.
Δημοπρατήθηκε το 2005 και η κατασκευή του ξεκίνησε το 2006 από την Μηχανική Α.Ε. και ο αρχικός προϋπολογισμός του έργου ανήλθε σε 130 εκατομμύρια ευρώ. Το έργο κατά τη διάρκεια κατασκευής του συνάντησε πολλά εμπόδια και προβλήματα που καθυστέρησαν αρκετά χρόνια την ολοκλήρωσή του. Στις 26 Αυγούστου 2019 πραγματοποιήθηκε η έμφραξη της σήραγγας εκτροπής του ποταμού Παραπείρου, οπότε ο ταμιευτήρας Παραπείρου ξεκίνησε να γεμίζει. Απομένει τυπικά μία σειρά προγραμματισμένων εργασιών που πρέπει να πραγματοποιηθούν μετά την έμφραξη, ώστε να θεωρηθεί το έργο πλήρως ολοκληρωμένο.
Με την αποπεράτωση του φράγματος, την έμφραξη του ποταμού και την κατάκλυση του ταμιευτήρα ξεκίνησε η σταδιακή δημιουργία της τεχνητής λίμνης Αστερίου με χρονικό ορίζοντα πλήρους διαμόρφωσής της την άνοιξη του 2021. Σύμφωνα με τις προβλέψεις ο ταμιευτήρας θα πληρωθεί από περίπου 50 εκατομμύρια κυβικά νερού πλημμυρίζοντας το χώρο στον οποίο βρισκόταν και το παλιό, απαλλοτριωμένο και ερημωμένο ήδη από το 2009 χωριό Τόσκες. Στη λίμνη του φράγματος Παραπείρου δημιουργήθηκε προσωρινά, κατά τη διαδικασία πλήρωσή της, πολύ μικρή νησίδα με το ξωκλήσι των Αγίων Θεοδώρων (πλησίον των οικισμών Σουβαλιωταίικα και Παπακωσταίικα της Κοινότητας Μιτοπόλεως) να στέκει ερημικά σε αυτή το οποίο προβλέπεται να βυθιστεί. Νέο ξωκλήσι αφιερωμένο στους Αγίους Θεοδώρους κτίστηκε σε παρακείμενη τοποθεσία. Τα χωριά που βρίσκονται δίπλα και γύρω από τον χώρο της λίμνης είναι το Αστέρι, τα Σουβαλιωταίικα και τα Κριθαράκια.
Με την εκμετάλλευση των νερών του ποταμού Πείρου και του παραπόταμου του Παραπείρου -τα οποία θα διοχετεύονται στο φράγμα- αναμένεται να λυθεί οριστικά το πρόβλημα υδροδότησης περιοχών της Πάτρας, της ΒΙ.ΠΕ. Πάτρων, της βορειοδυτικής και δυτικής Αχαΐας. Η διαχείριση του Φράγματος Πείρου-Παραπείρου, τα συμπληρωματικά έργα και η λειτουργία και η συντήρηση του έργου της υδροδότησης της Πάτρας και της ευρύτερης περιοχής ανατέθηκαν στον ιδιωτικό τομέα κατόπιν σχετικής διαδικασίας.
Οικοτουριστική ανάπτυξη
Η δημιουργία της τεχνητής λίμνης Αστερίου αναμένεται να αποτελέσει εστία ανάπτυξης για τη γύρω περιοχή ενώ ήδη γίνονται μελέτες οικοτουριστικής αξιοποίησης του έργου και ανάδειξης του φυσικού τοπίου. Το όμορφο φυσικό τοπίο και η σημαντική αισθητική αλλαγή που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή με τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης ώθησε στην αύξηση της επισκεψιμότητας και στην ανάπτυξη φυσιολατρικών δραστηριοτήτων όπως η πεζοπορία και η φωτογραφία τοπίου. Ίδια αύξηση επισκεψιμότητας παρατηρείται και στο κοντινό Φράγμα Βελιμαχίου Τριταίας.
Φωτοθήκη
Παρατίθενται ενδεικτικές φωτογραφίες από την περίοδο δημιουργίας του τεχνικού έργου του φράγματος Πείρου-Παραπείρου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Φαρρών Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου Πείρου-Παραπείρου
Καισάρεια του Φιλίππου
thumb|150px|Η πηγή στην Πανειάδα με το σπήλαιο του [[Παν|Πάνα στο βάθος]] Η Καισάρεια του Φιλίππου ήταν αρχαία πόλη που βρισκόταν στα βόρεια όρια του όρους Ερμών, κοντά στις πηγές του Ιορδάνη ποταμού. Στην αρχαιότητα ονομαζόταν Πανειάς, ενώ το σύγχρονο όνομά της είναι Μπανιάς.
Σε αυτή την πόλη έλαβε χώρα η μάχη μεταξύ των Αιγυπτίων και των νικηφόρων στρατευμάτων του Αντίοχου Γ' περ. το 200 Π.Κ.Χ.. Αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου (κεφάλαιο ΙΣΤ'(16) 13-19).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας Κατηγορία:Πτολεμαϊκό Βασίλειο Κατηγορία:Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
Banyas
Ζοζέφ Σιφακίς
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης το 1946, σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και πληροφορική στο Πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ με υποτροφία του γαλλικού κράτους, περίοδο κατά την οποία απέκτησε την γαλλική υπηκοότητα.
Είναι διδάκτορας πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ. Έχει διατελέσει καθηγητής στο Πολυτεχνείο της Λωζάνης (EPFL) και επιστημονικός διευθυντής του δικτύου Artist2 (European Network of Excellence for research on Embedded Systems). Εργάζεται επίσης στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών στο εργαστήριο VERIMAG, του οποίου είναι ιδρυτής και το οποίο είναι διεθνώς αναγνωρισμένο στον τομέα της σχεδίασης κρίσιμων συστημάτων.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ανέπτυξε σε συνεργασία με την βιομηχανία, και ιδιαίτερα την Airbus, την τεχνολογία fly-by-wire που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε επιβατικά αεροπλάνα (Airbus320) για τον αυτόματο έλεγχο πτήσεων.
Εργασίες
Ο Σηφάκης είναι διεθνώς αναγνωρισμένος για τις πρωτοποριακές εργασίες του στον τομέα της σχεδίασης και επαλήθευσης συστημάτων και θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές του Model-Checking που είναι η κύρια βιομηχανική μέθοδος επαλήθευσης πληροφορικών συστημάτων και σήμερα χρησιμοποιείται από εταιρείες όπως η Intel, η Microsoft και η Google. Για την συμβολή του στην θεωρία και την εφαρμογή μεθόδων επαλήθευσης, το 2007 τού απονεμήθηκε το Βραβείο Τούρινγκ από κοινού με τον Έντμουντ Κλαρκ και τον Έρνεστ Άλλεν Έμερσον για τις εργασίες τους στον έλεγχο μοντέλων, μία μέθοδο τυπικής επαλήθευσης υλικού ή λογισμικού υπολογιστών. Σήμερα τα ενδιαφέροντά του επικεντρώνονται στην μελέτη μεθόδων κατασκευής ενσωματωμένων συστημάτων υψηλής ασφάλειας και πιστότητας.
Γεώργιος Σαββίδης
Ο Γιώργος Πάνου Σαββίδης, ευρύτερα πιο γνωστός με την υπογραφή '''Γ.Π. Σαββίδης''' (Αθήνα, 11 Μαρτίου 1929 - Λόγγος Αχαΐας, 11 Ιουνίου 1995), ήταν μελετητής και καθηγητής της νεοελληνικής λογοτεχνίας.
Ζοζέφ Σιφακίς
Διακρίσεις
Ο Σηφάκης είναι μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών, της Γαλλικής Ακαδημίας Τεχνολογιών, της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας, της American Academy of Arts and Sciences και της National Academy of Engineering, της National Academy of Engineering και της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών. Το 2009 το γαλλικό κράτος τού απένειμε τον τίτλο του Μεγάλου Αξιωματούχου Εθνικής Αξίας (Grand Officier de l’Ordre du Mérite) και το 2011 έλαβε τον τίτλο του διοικητή της Λεγεώνης της Τιμής (Commandant de la Légion d’Honneur). Το 2009 τού απονεμήθηκε το βραβείο του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και την Δημοκρατία και το 2013 τού απονεμήθηκε το μετάλλιο του Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα. Είχε προηγηθεί το Leonardo Da Vinci Medal το 2012.
Γεώργιος Σαββίδης
Βιογραφία
Ο Γ.Π. Σαββίδης ξεκίνησε τις σπουδές του στην Φιλοσοφική Αθηνών, αλλά τις συνέχισε στο King's College του Cambridge και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου και αναγορεύτηκε διδάκτωρ Φιλολογίας το 1966 με την διατριβή Οι Καβαφικές Εκδόσεις (1891-1932). Έκτακτος αυτοτελής καθηγητής Νεότερης Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης από το 1966, παραιτήθηκε για λόγους ακαδημαϊκής και ηθικής τάξεως το 1971 και επανήλθε το 1974 ως τακτικός καθηγητής για άλλα εννέα χρόνια (εθελουσία έξοδος). Διετέλεσε μόνιμος επισκέπτης καθηγητής της Έδρας Νεοελληνικών Σπουδών Γιώργου Σεφέρη, Harvard University από το 1977 έως το 1984 (οικειοθελής παραίτηση).
Ζοζέφ Σιφακίς
Διακρίσεις
Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, του Πανεπιστημίου Πατρών, του Διεθνούς Πανεπιστημίου και της Ecole Polytechnique Fédérale de Lausanne. Έχει επίσης διατελέσει πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας την διετία 2014-2016.
Γεώργιος Σαββίδης
Βιογραφία
Τα επιστημονικά του δημοσιεύματα ξεκίνησαν από το 1951, ενώ παράλληλα συνεργάστηκε με πολλά έντυπα (κυρίως Το Βήμα και Τα Νέα). Επιμελήθηκε με υποδειγματικό τρόπο εκδόσεις ποιημάτων του Σεφέρη, του Καβάφη, του Καρυωτάκη, του Σικελιανού, του Βαλαωρίτη και του Δαπόντε και άλλων.
Ζοζέφ Σιφακίς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Γάλλοι επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Έλληνες ηλεκτρολόγοι μηχανικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Παραλήπτες βραβείου Τούρινγκ Κατηγορία:Γάλλοι επιστήμονες
Γεώργιος Σαββίδης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι
Χριστάδελφοι
thumb|200px|right|Αίθουσα Χριστάδελφων στην Αγγλία
Οι Χριστάδελφοι είναι χριστιανική κοινότητα που δεν δέχεται το δόγμα της Τριάδας και έχει χιλιαστικές αντιλήψεις. Αρχικά αναπτύχθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο και τη Βόρεια Αμερική τον 19ο αιώνα. Το όνομά τους προέρχεται από τη φράση «Αδελφοί εν Χριστώ» και υιοθετήθηκε στην Αγγλία από τoν πρωτεργάτη της κοινότητας, τον γιατρό Τζον Τόμας (1805-1871).
Χριστάδελφες κοινότητες υπάρχουν σε 120 χώρες.
Ιστορία
Η Εκκλησία των Χριστάδελφων έχει την αφετηρία της στη δεκαετία του 1830, όταν ο Τζον Τόμας εξέδωσε το περιοδικό Αγγελιοφόρος της Βασιλείας (Herald of the Kingdom), στο οποίο εξέθετε τη διδασκαλία του σχετικά με την ανάσταση και τη Βασιλεία του Θεού. Στη Βρετανία, ο δημοσιογράφος Ρόμπερτ Ρόμπερτς συνέχισε το ίδιο έργο, εκδίδοντας το περιοδικό Πρεσβευτής της Επερχόμενης Εποχής (Ambassador of the Coming Age). Οι Τόμας και Ρόμπερτς δεν επικαλέστηκαν κανένα όραμα ή προσωπική αποκάλυψη, θεωρούσαν ότι απλώς προσπαθούσαν να είναι ειλικρινείς μελετητές της Αγίας Γραφής. Αργότερα, οι Χριστάδελφοι αρνήθηκαν να λάβουν μέρος στον Αμερικανικό Εμφύλιο πόλεμο του 1861, κι έτσι υποχρεώθηκαν να παρουσιαστούν στην Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών όπου και καταχωρήθηκαν με την ονομασία Αδελφοί εν Χριστώ ή Χριστάδελφοι. Η ονομασία αυτή υιοθετήθηκε από όλες τις Εκκλησίες των Χριστάδελφων.
Η Αγία Γραφή
Οι Χριστάδελφοι θεωρούν ότι τα πιστεύω τους βασίζονται εξ ολοκλήρου στην Αγία Γραφή. Πιστεύουν ότι η Αγία Γραφή είναι θεόπνευστη και στην αρχική της μορφή ήταν αλάθητη. Αν υπάρχουν κάποια λάθη, αυτά οφείλονται στους μετέπειτα αντιγραφείς που αναπαρήγαγαν τα κείμενα, ή σε λανθασμένες μεταφράσεις. Εκτός από την Αγία Γραφή, δεν δέχονται κανένα άλλο κείμενο ως θεόπνευστο.
Ο Θεός
Πιστεύουν ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός των πάντων και ο Πατέρας των πραγματικών πιστών. Υπάρχει μόνο ένας αληθινός Θεός που κατοικεί στους ουρανούς και ο οποίος είναι αθάνατος, αόρατος και Παντοδύναμος. Ο Θεός είναι ξεχωριστό ον από τον Γιό του τον Ιησού Χριστό και το άγιο πνεύμα, το οποίο είναι η ενεργός δύναμη του Θεού που χρησιμοποιήθηκε στη δημιουργία και παίζει σημαντικό ρόλο στη σωτηρία του πιστού.
Επίσης πιστεύουν ότι η ανάπτυξη του θεοειδούς χαρακτήρα που χρειάζεται να αποκτήσει ο πιστός, συντελείται και από την ανάγνωση της Αγίας Γραφής, η οποία περιέχει τα λόγια που ενέπνευσε ο Θεός μέσω του Πνεύματός του.