cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιορκία της Μαριούπολης
Μάρτιος
Στις 5 Μαρτίου, η ουκρανική κυβέρνηση ανακοίνωσε την επιθυμία της να απομακρύνει 200.000 πολίτες από τη Μαριούπολη. Η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού ανακοίνωσε ότι θα ενεργούσε ως εγγυητής για μια νέα κατάπαυση του πυρός που θα επιτρέψει αυτήν την εκκένωση.
Στις 6 Μαρτίου, ο Ερυθρός Σταυρός ανακοίνωσε ότι μια δεύτερη προσπάθεια εκκένωσης αμάχων από τη Μαριούπολη απέτυχε. Ο Ερυθρός Σταυρός ανέφερε επίσης ότι υπήρχαν «καταστροφικές σκηνές ανθρώπινου πόνου» στη Μαριούπολη. Το Al Jazeera ανέφερε ότι ο βομβαρδισμός έπληξε τον τελευταίο λειτουργικό πύργο κινητής τηλεφωνίας της πόλης.
Το Associated Press ανέφερε στις 9 Μαρτίου ότι δεκάδες πολίτες και στρατιώτες θάβονταν βιαστικά και χωρίς τελετές σε ομαδικό τάφο.
Στις 11 Μαρτίου αναφέρθηκε ότι τουλάχιστον 1.582 άμαχοι είχαν σκοτωθεί κατά τη διάρκεια της πολιορκίας. Την επομένη, ο στρατός της Ουκρανίας δήλωσε, ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν καταλάβει τα ανατολικά προάστια της Μαριούπολης.
Στις 16 Μαρτίου 2022, το Θέατρο Ντόνετσκ στη Μαριούπολη βομβαρδίστηκε. Σύμφωνα με πληροφορίες, χρησιμοποιήθηκε ως καταφύγιο κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, φυλάσσοντας, σύμφωνα με ισχυρισμούς, 1.300 αμάχους. Η Ρωσία αρνήθηκε τους ουκρανικούς ισχυρισμούς ότι κτύπησε αμάχους και αντ' αυτού κατηγόρησε το νεοναζιστικό τάγμα Αζόφ ότι ανατίναξε το κτίριο χρησιμοποιώντας τους αμάχους ως ανθρώπινες ασπίδες.
Στις 24 Μαρτίου, οι Τσετσένοι είχαν καταλάβει το δημαρχείο της πόλης.
Ο δήμαρχος της Μαριούπολης, Βαντίμ Μποϊτσένκο, ανακοίνωσε στις 28 Μαρτίου ότι η πόλη, που πολιορκούνταν επί σειρά εβδομάδων, έπεσε στα χέρια των ρωσικών δυνάμεων και έκανε έκκληση για τη άμεση απομάκρυνση των εναπομεινάντων κατοίκων της Μαριούπολης (περίπου 160.000 άμαχοι) για ανθρωπιστικούς λόγους. Σύμφωνα με ουκρανούς αξιωματούχους κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης το 90% των κτηρίων στην πόλη υπέστησαν ζημιές, εκ των οποίων το 60% δέχτηκε ισχυρά πλήγματα και το 40% καταστράφηκε.
Απρίλιος
Στις 11 Απριλίου το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων, Ria Novosti ανακοίνωσε ότι οι ρωσικές δυνάμεις κατέλαβαν το λιμάνι της Μαριούπολης στα ανατολικά της Ουκρανίας.
Στις 30 Απριλίου το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Tass ανακοίνωσε ότι μια ομάδα 25 αμάχων, ανάμεσά τους έξι παιδιά, βγήκε από τη χαλυβουργία Αζοφστάλ.
Μάιος
Σταδιακά τις πρώτες ημέρες του Μαΐου απομακρύνθηκαν όλοι οι άμαχοι από τις εγκαταστάσεις του εργοστασίου Αζοφστάλ. Μέσα στο εργοστάσιο παρέμειναν Ουκρανοί στρατιώτες και μέλη του νεοναζιστικού Τάγματος Αζόφ. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι γίνονται διπλωματικές προσπάθειες, για να σωθούν οι μαχητές, που είχαν καταφύγει στο εργοστάσιο χαλυβουργίας Αζοφστάλ.
Στις 17 Μαΐου έπεσε και ο τελευταίος θύλακας αντίστασης στη χαλυβουργία Αζοφστάλ. Η Μαριούπολη μετά από 83 ημέρες πολιορκίας περιήλθε ολοκληρωτικά υπό τον έλεγχο των Ρωσικών δυνάμεων. 264 Ουκρανοί μαχητές εγκατέλειψαν το εργοστάσιο χάλυβα Αζοφστάλ στη Μαριούπολη και μεταφέρθηκαν σε περιοχές, που είναι υπό τον έλεγχο ανταρτών, που υποστηρίζονται από τη Ρωσία. Η Ουκρανία σχεδιάζει να τους ανταλλάξει με Ρώσους αιχμαλώτους πολέμου. Ωστόσο, υπάρχουν πολλοί στη Ρωσική Κρατική Δούμα, που είναι αντίθετοι στο ενδεχόμενο ανταλλαγής Ουκρανών στρατιωτών του Αζοφστάλ με Ρώσους στρατιωτικούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022) Κατηγορία:Μαριούπολη Κατηγορία:2022 Κατηγορία:Πολιορκίες
Ακαρνάν
Στην Ελληνική μυθολογία ο Ακαρνάν (το όνομα του προέρχεται από την "δάφνη" ή το "γαιδουράγκαθο") ήταν γιος του Αλκμέωνα από το Άργος και της δεύτερης συζύγου του Καλλιρρόης, η οποία ήταν κόρη του Αχελώου, αδελφός του ήταν ο Αμφότερος. Τον πατέρα του δολοφόνησε ο Φηγέως της Ψωφίδας, κατά άλλες πηγές οι γιοι του Φηγέα Αγήνορας του Φηγέως και Πρόνοος με εντολή του πατέρα τους επειδή είχε εγκαταλείψει την κόρη του Φηγέα και πρώτη του σύζυγο Αρσινόη για να παντρευτεί την Καλλιρρόη. Η μητέρα του παρακάλεσε τον Δία να μεγαλώσουν γρήγορα οι γιοι της για να εκδικηθούν τον θάνατο του πατέρα τους, η ευχή της πραγματοποιήθηκε, ο Ακαρνάν και ο Αμφότερος σκότωσαν τον Φηγέα, την σύζυγο και τους δυο γιούς του. Οι κάτοικοι της Φηγέως καταδίωξαν τους δολοφόνους μέχρι που πήγαν στην Τεγέα και βρήκαν καταφύγιο από τους κατοίκους της. Με εντολή του Αχελώου κατέφυγαν στους Δελφούς όπου απέθεσαν το περιδέρειο και το πέπλο της Αρμονίας, στην συνέχεια κατέφυγαν στην Ήπειρο όπου ο Ακαρνάν ίδρυσε την Ακαρνανία.
Ο Απολλόδωρος στο έργο του Βιβλιοθήκη Βιβλίο 3.7.5-7 γράφει αναλυτικά την εκδίκηση που πήραν ο Ακαρνάν και ο αδελφός του για τον θάνατο του πατέρα τους.
"Εξοργισμένη από την δολοφονία του συζύγου της η Καλλιρρόη παρακάλεσε τον Δία να μεγαλώσουν γρήγορα οι γιοι της για να εκδικηθούν τον θάνατο του πατέρα τους, οι γιοι της μεγάλωσαν γρήγορα και ήταν έτοιμοι να εκδικηθούν. Οι γιοι του Φηγέα Αγήνορας και Πρόνοος πήγαιναν για τους Δελφούς να αποθέσουν το περιδέραιο και το πέπλο της Αρμονίας. Οι γιοι του Ακαρνάνα τους συνάντησαν στα ανάκτορα του βασιλιά της Τεγέας Αγαπήνορα και τους σκότωσαν, κατόπιν πήγαν στην Φηγέα και σκότωσαν και τους γονείς τους. Οι κάτοικοι της Φηγέως τους καταδίωξαν αλλά οι κάτοικοι της Τεγέας και του Άργους τους ανάγκασαν να οπισθοχωρήσουν. Μετά την εκπλήρωση της επιθυμίας της μητέρας τους τα δύο αδέλφια πήγαν στους Δελφούς να αποθέσουν το πέπλο και το περιδέραιο της Αρμονίας, κατόπιν πήγαν στην Ήπειρο όπου ίδρυσαν την Ακαρνανία".
Ο Ακαρνάν εγκαταστάθηκε στα δυτικά του Αχελώου στην περιοχή που ζούσαν πριν οι Κουρήτες, ήταν ένας από τους μνηστήρες της Ιπποδάμειας και τον δολοφόνησε ο πατέρας της Οινόμαος.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Περδικονέρι Μεσσηνίας
Το Περδικονέρι, επίσημα Περδικονέριον και παλαιότερα αναφερόμενο ως Ποδαγορά, Ποδογορά ή απλά Αγορά, είναι ορεινός οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το Περδικονέρι βρίσκεται περίπου 9,5 χιλιόμετρα προς τα νοτιοανατολικά της Κυπαρισσίας σε υψόμετρο 352 μέτρα και απέχει 9,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους.
Ιστορία
Το χωριό έχει μακρόχρονη ιστορία. Σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή του Δήμου Τριφυλίας, αλλά και των τοπικών παραδόσεων, η παλαιότερη ονομασία του χωριού ήταν Αγορά, καθώς ήταν εμπορικό κέντρο που εξυπηρετούσε και τα γειτονικά χωριά. Λόγω της πεζοπορίας που έκαναν οι γειτονικοί πληθυσμοί προκειμένου να λάβουν τις προμήθειές τους, σταδιακά το χωριό άρχισε να αναφέρεται ως Ποδογορά, ονομασία η οποία επικράτησε ως και το 1927, όταν και μετονομάστηκε σε Περδικονέρι. Η αρχική θέση του χωριού, η οποία αναφέρεται ως θέση Σφεντάμια, ήταν περίπου 1,5 χιλιόμετρο μακρύτερα και απέναντι από τη σημερινή θέση του, ενώ η μετακίνηση του πληθυσμού, από εκεί προς τη σύγχρονη θέση, πιστεύεται ότι οφείλεται στην εκδήλωση κάποιας επιδημίας/ασθένειας. Στην αρχική τοποθεσία παραμένουν διάφορα ερειπωμένα οικιστικά κατάλοιπα, καθώς και κάποιες εκκλησίες, όπως του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Αθανασίου, του Αγίου Ιωάννου και των Ταξιαρχών. Το νεότερο χωριό σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή πήρε την ονομασία Περδικονέρι, πιθανώς από το νερό των πηγών της περιοχής του, από το οποίο έπιναν εκτός των κατοίκων και οι πέρδικες. Το χωριό συναντάται με την ονομασία Αγορά ή Ποδαγορά  ή Ποδογορά σε βιβλιογραφικές πηγές-αναφορές. Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Η Ποδογορά (Podogora), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Η Ποδογορά προσαρτήθηκε στον παλαιό Δήμο Κυπαρισσίας το 1835, ενώ αναφέρεται, το 1853 στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή ως χωριό του Δήμου Κυπαρισσίας της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 76 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Το 1899 μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912 το χωριό της Ποδογοράς αποσπάται από τον παλαιό Δήμο Κυπαρισσίας και εντάσσεται στην Κοινότητα Σπηλιάς, που είχε ως έδρα την Σπηλιά. Το 1927 το χωριό μετονομάζεται σε Περδικονέρι, ενώ από το 1928 αποσπάται από την Κοινότητα Σπηλιάς και ορίζεται έδρα της Κοινότητας Περδικονερίου. Παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1928 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Κυπαρισσίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας.
Κτίρια – εκδηλώσεις
Εκτός από τα σπίτια και την κεντρική πλατεία, στο χωριό υπάρχει το παλαιό κλειστό μονοθέσιο δημοτικό σχολείο. Η εκκλησία του χωριού είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας και γιορτάζει στις 8 Μαΐου. Στην περιοχή υπάρχουν επίσης τα ξωκλήσια της Παναγίας βορειοανατολικά και των Αγίων Ταξιαρχών βορειοδυτικά, αντίστοιχα, του Περδικονερίου. Στο χωριό διοργανώνει διάφορες εκδηλώσεις, καθώς και την παραδοσιακή Γιορτή του Κρασιού, κάθε πρώτο δεκαπενθήμερο του Αυγούστου, ο "Πολιτιστικός Σύλλογος Περδικονεριτών «Η Νέα Πρόοδος»".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων 2012
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων 2012 ήταν η 45η διοργάνωση του ανεξάρτητου Πανελληνίου Πρωταθλήματος Καταδύσεων, που διεξήχθη από την Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδας. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο Κλειστό Καταδυτήριο Αγίου Κοσμά, στο Ελληνικό από το Σάββατο 30 Ιουνίου έως και την Κυριακή 1η Ιουλίου του 2012. Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ΟΠΕΝ, Γ και Δ και συμμετείχαν 60 αθλητές από 6 συλλόγους.
Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Α.Π.Σ. Αργώ για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Ανδρών
2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Καταδύσεων Κατηγορία:Υγρός στίβος το 2012 Κατηγορία:Διοργανώσεις υγρού στίβου στην Αθήνα
Ισπανική διάλεκτος της Χιλής
Η χιλιανή διάλεκτος (ενδώνυμο: español chileno) αποτελεί την κυριαρχούσα διάλεκτο της ισπανικής γλώσσας στη Χιλή και μία από τις κύριες διαλεκτολογικές υποδιαιρέσεις της γλώσσας στην Αμερικανική ήπειρο. Η ισπανική γλώσσα (που λαμβάνει και την ονομασία καστιλιανική) είναι η εκ των πραγμάτων επίσημη γλώσσα του κράτους και ομιλείται από το 99,3 % των Χιλιανών. Η χιλιανή διάλεκτος συμβιώνει με τη διάλεκτο του αρχιπέλαγους Τσιλοέ στην κεντρική Χιλή και τη διάλεκτο των Άνδεων στον βορρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Χιλής Κατηγορία:Ισπανικές διάλεκτοι της Αμερικής
Βοσπόριο Μέγαρο
εναλλ.=Θεσσαλονίκη, Αριστοτέλους 8.|μικρογραφία|Το Βοσπόριο Μέγαρο το 1924, έτος αποπεράτωσης. μικρογραφία Το "Βοσπόριον Μέγαρον" χτίστηκε το 1922 και αποπερατώθηκε το 1924, από τους ιδιοκτήτες Χρήστο Μπιλύρη και Ιωακείμ Αλεξιάδη, σε σχέδια που εκπονήθηκαν από τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Γιωτόπουλο. Το επιβλητικό μέγαρο βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη (Αριστοτέλους 8) και είναι ένα από τα κοινά έργα των δύο καρδιακών φίλων, συνεταίρων και σύγαμπρων. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε αποκλειστικά ως οικία των δύο οικογενειών γι' αυτό και αποτελείται από δύο πτέρυγες με ξεχωριστές εισόδους ενώ πάνω από τις κεντρικές θύρες υπάρχουν τα αρχικά των ονομάτων τους, ΧΜ και ΙΑ. Το κτήριο έχει κοινή πρόσοψη και στοά εισόδου. Μετά τις οδυνηρές συνέπειες του οικονομικού κραχ το 1929, το κτήριο δεσμεύτηκε το 1930 από την τράπεζα.
Το Βοσπόριο Μέγαρο έχει πρόσφατα χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο στο σύνολό του από το Υπουργείο Πολιτισμού. Τα εύσημα πρέπει να αποδοθούν στον αρχιτέκτονα Γιωτόπουλο. Υπάρχουν δημοσιεύματα που εσφαλμένα συνδέουν άλλα ονόματα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια του συγκεκριμένου έργου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Μαύρη Εκκλησία (Μπρασόβ)
Η Μπισέρικα Νεάγκρα ή Μαύρη Εκκλησία (Schwarze Kirche, Biserica Neagră) είναι εκκλησία στο Μπρασόβ, πόλη της νοτιοανατολικής Τρανσυλβανίας, στη Ρουμανία. Ανεγέρθηκε από τη γερμανική κοινότητα της πόλης, ενώ, παράλληλα, αποτελεί το κυριότερο γοτθικού αρχιτεκτονικού ρυθμού μνημείο της χώρας, καθώς και ο μεγαλύτερος και εκ των σημαντικότερων λουθηρανικών (Ευαγγελική Εκκλησία Αυγουστιανής Ομολογίας στη Ρουμανία) χώρων λατρείας στην ευρύτερη περιοχή.
Ιστορία
Η αρχικώς ρωμαιοκαθολικού θρησκεύματος εκκλησία ήταν γνωστή ως Εκκλησία της Παναγίας, αντικαθιστώντας παλαιότερη κατασκευή η οποία χρησιμοποιείτο, επίσης, για λατρευτικούς σκοπούς. Η ανέγερσή της ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του 14ου αιώνα, σε άγνωστη ημερομηνία, αν και περαιτέρω ανάλυση των διαφόρων ευρημάτων έχει οδηγήσει αριθμό ερευνητών στο συμπέρασμα πως οι εργασίες κατασκευής ξεκίνησαν κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 1383 και 1385, μέσω της πρόσληψης Βουλγάρων χτιστών και τεχνιτών, οι οποίοι και εγκαταστάθηκαν εντός της νεοϊδρυθείσας βουλγαρικής αποικίας του Μπρασόβ, το Σκέι Μπρασόβουλουι. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ένα γερμανικό παιδί παρενοχλούσε τους Βούλγαρους χτίστες ή τους έλεγε πως ένας εκ τοίχων της εκκλησίας έκλινε. Κάποια στιγμή, ένας ενοχλημένος από αυτή τη συμπεριφορά Βούλγαρος έσπρωξε στο κενό το παιδί από τον κωδωνοστάσιο της εκκλησίας, ενώ, στη συνέχεια, εντοίχισε το σώμα του εντός της εκκλησίας, προκειμένου να αποκρύψει το έγκλημά του.
Είναι γνωστό το γεγονός πως, κατά τις απαρχές της λειτουργίας της, ιερέας της εκκλησίας ήταν ο επονομαζόμενος Θωμάς (αποβιώσας το 1410), του οποίου ο τάφος ευρίσκεται εντός του τμήματος του χοροστασίου. Οι κατασκευαστικές εργασίες των γειτονικών οχυρώσεων, πιθανώς, ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, ολοκληρώνοντας, ως εκ τούτου, την κατασκευή του τρίτου φρουρίου της πόλης του Μπρασόβ.
Η Αγία Τράπεζά της, αρχικώς, περιελάμβανε έναν μόνο στύλο, ωστόσο ο ρόλος του τελευταίου ως υποστήριγμα ολόκληρης της κατασκευής, όπως συνέβαινε με τους γερμανικούς καθεδρικούς ναούς των οποίων την ανέγερση είχε αναλάβει ο Χανς Στέττχαϊμερ (άποψη την οποία έχουν εκφράσει ερευνητές όπως οι Ερνστ Κύλμπραντ και Άνταλ Χέκλερ), βρίσκεται υπό αμφισβήτηση. Η κατασκευή του κλίτους, από την πλευρά της, διήρκεσε περισσότερο καιρό, ενώ οι εργασίες διεκόπησαν για διάφορα χρονικά διαστήματα, γεγονός το οποίο υποχρέωσε, το 1423, τον Πάπα Μαρτίνο Ε΄ να προχωρήσει στην έκδοση συγχωροχαρτιών για όσους εμπλέκονταν με την ανέγερση της εκκλησίας, ως κίνητρο για την επανέναρξη των κατασκευαστικών εργασιών. Το 1474, έγγραφο προερχόμενο από τον Σίξτο Δ΄ ανέφερε πως οι εργασίες εξακολουθούσαν να μην προοδεύουν με την επιθυμητή ταχύτητα.
Αριθμός οκταγωνικών κιόνων, οι οποίοι επανασχεδιάστηκαν τουλάχιστον μία φορά κατά τη διάρκεια της περιόδου των κατασκευαστικών εργασιών, ολοκλήρωσαν την κατασκευή τους προς το 1444. Ένας εξ αυτών φέρει τον θυρεό του στρατιωτικού ηγέτη Ιωάννη Ουνιάδη, ο οποίος αναφέρεται ως ένας εκ των ευεργετών της εκκλησίας. Η πλέον εντατική φάση των κατασκευαστικών εργασιών έλαβε χώρα κατά την περίοδο προ και μετά του 1450, στην οποία και περιλαμβανόταν, μεταξύ άλλων, η ολοκλήρωση της κατασκευής του ιδιαιτέρως σημαντικού αριθμού πυλών, συμπεριλαμβανομένης της βόρειας «Χρυσής Πύλης», καθώς και του γειτονικού της ιερού της Ιεράς Θυσίας. Η ανατολική πύλη της εκκλησίας, η κατασκευή της οποίας αποτελούσε επιθυμία του Βασιλέα της Ουγγαρίας, Ματθία Κορβίνου, ολοκληρώθηκε το 1476. Μεταξύ του 1500 και του 1515, το σκευοφυλάκιο της εκκλησίας επεκτάθηκε περαιτέρω.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης, οι καθολικού δόγματος θρησκευτικές λειτουργίες αντικαταστάθηκαν με λουθηρανικές, εξέλιξη στην οποία συνέβαλε και η επιρροή του Γιοχάννες Χόντερ. Αργότερα, άγαλμα εις μνήμην του Χόντερ κατασκευάστηκε από τον Χάρρο Μάγκνουσσεν και τοποθετήθηκε επί της μίας πλευράς του κτιρίου. Η εκκλησία καταστράφηκε εν μέρει κατά τη διάρκεια μεγάλης πυρκαγιάς οι οποία προκλήθηκε από τις εισβάλλουσες δυνάμεις των Αψβούργων, στις 21 Απριλίου 1689, (κατά τη διάρκεια της περιόδου του Μεγάλου Τουρκικού Πολέμου). Στη συνέχεια, έγινε γνωστή ως Μαύρη Εκκλησία. Μεγάλο μέρος του εσωτερικού τμήματος του κτιρίου υπέστη τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί ο αρχικός αρχιτεκτονικός σχεδιασμός του.
Έπειτα από την πυρκαγιά του 1689, η Μπισέρικα Νεάγκρα επισκευάστηκε με τη βοήθεια χτιστών προερχόμενων από το Ντάντσιχ, καθώς οι τοπικοί τεχνίτες δεν ήσαν σε θέση, βάσει επιπέδου τεχνικών γνώσεων, προκειμένου να ολοκληρώσουν τους μεγάλου μεγέθους θόλους, οι οποίοι και, τελικώς, κατασκευάστηκαν σύμφωνα με τον μπαρόκ αρχιτεκτονικό ρυθμό.
Περιγραφή
Η Μπισέρικα Νεάγκρα είναι μήκους 89 μέτρων και πλάτους 38 μέτρων, ενώ το μοναδικό κωδωνοστάσιό της είναι ύψους 38 μέτρων. Η Μαύρη Εκκλησία διαθέτει, επίσης, καμπάνα συνολικού βάρους έξι τόνων, η οποία και αποτελεί την μεγαλύτερη σε ολόκληρη τη Ρουμανία, ένα επιβλητικό εκκλησιαστικό όργανο 4.000 σωλήνων, το οποίο κατασκευάστηκε το 1839 από τον Καρλ Άουγκουστ Μπούχχολτς (1796-1884), και το οποίο χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια εβδομαδιαίων συναυλιών, καθώς και μία ευρεία συλλογή «τρανσυλβανικών» χαλιών, τα οποία και αποτελούν δωρεές, χρονολογούμενες κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου μεταξύ του 15ου και του 17ου αιώνα, Τρανσυλβανών Σαξόνων εμπόρων, ορισμένα εκ των οποίων χρησιμοποιήθηκαν για την διακόσμηση των τοίχων, καθώς και των δαπέδων της εκκλησίας, έπειτα από τη Μεταρρύθμιση.
Το μεγαλύτερο μέρος του εξωτερικού τμήματος του κτιρίου είναι κατασκευασμένο από εύθρυπτο μυλόλιθο, γεγονός το οποίο και οδήγησε, με την πάροδο του χρόνου, στην επιδείνωση της κατάστασης συντήρησης αριθμού εκ των εξωτερικών αγαλμάτων, καθώς και αρχιτεκτονικών στοιχείων της τοιχοποιίας. Μεταξύ των παλαιότερων σωζόμενων τμημάτων της εκκλησίας περιλαμβάνονται αριθμός γλυπτών, τα τόξα, τμήματα της τοιχοποιίας όπως τα τρίλοβα, καθώς και αριθμός πυλών, ενώ το στεφάνωμα των πυλών αποτελεί απομίμηση του γοτθικού αρχιτεκτονικού ρυθμού και χρονολογείται στον 18ο αιώνα.
Εν μέρει κατεστραμμένη τοιχογραφία, η φιλοτέχνηση της οποίας φαίνεται να ολοκληρώθηκε προς το 1477, βρίσκεται πλησίον της νοτιοανατολικής πύλης, ενώ περιλαμβάνει τους θυρεούς του Ματθία Κορβίνου και της συζύγου του, Βεατρίκης. Παρουσιάζει, επίσης, την Γέννηση του Χριστού, μαζί αναπαραστάσεις της Αγίας Αικατερίνης και της Αγίας Βαρβάρας. Εν αντιθέσει με την εντός της εκκλησίας τοιχογραφίας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, η οποία αποτελεί παράδειγμα ύστερης γοτθικής τέχνης, η συγκεκριμένη εξωτερική τοιχογραφία είναι εντόνως επηρεασμένη από την τέχνη της Αναγέννησης. Η Μπισέρικα Νεάγκρα περιλαμβάνει, επίσης, ένα αρτοφόριο από χυτοσίδηρο, γοτθικής τεχνοτροπίας, μία κολυμβήθρα (η κατασκευή της οποίας ολοκληρώθηκε το 1472, ενώ αποτελούσε δωρεά εμπόρου γνωστού ως Γιοχάννες Ρέβντελ), δύο μεγάλου μεγέθους δισκοπότηρα (και τα δύο τους χρονολογούμενα, περίπου, από το 1504), καθώς και αριθμό φελονίων από μπροκάρ (καατσκευασμένων κατά τη διάρκεια της χρονικής περιόδου μεταξύ των τελών του 15ου αιώνα και των μέσων του 16ου αιώνα).
Ο συγκεκριμένος καθεδρικός ναός αποτελεί σημαντικό σύμβολο του Μπρασόβ, καθώς και μουσείο ανοικτό για τους επισκέπτες. Κάθε Κυριακή, λουθηρανική θρησκευτική λειτουργία λαμβάνει χώρα εντός της εκκλησίας για λογαριασμό της ολιγάριθμης γερμανικής κοινότητας της πόλης.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Ρουμανία Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία Κατηγορία:Λουθηρανικές εκκλησίες Κατηγορία:Προτεσταντισμός στην Ευρώπη Κατηγορία:Σάξονες της Τρανσυλβανίας Κατηγορία:Γοτθική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρουμανία
Σενγκλέα Αθλέτικς ΦΚ
Η Σενγκλέα Αθλέτικς ΦΚ (μαλτέζικα: Senglea Athletic FC) είναι μια μαλτέζικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σενγκλέα. Ιδρύθηκε στις 22 Μαρτίου 1943. Έχει συμμετάσχει μία φορά σε τελικό κυπέλλου Μάλτας, την περίοδο 1980-81 χάνοντας από τη Φλοριάνα ΦΚ με 2-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1943 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μάλτας
Οθωμανική εισβολή στη Μάνη (1803)
Προεόρτια
βλέπε επίσης: Οθωμανική εισβολή στη Μάνη (1770)
Μετά την αποτυχημένη επανάσταση των Ορλωφικών το 1770, ο μπέης της Πελοποννήσου, Χασάν Γαζής, εισέβαλε στη Μάνη με ένα μεγάλο σώμα Αλβανών. Ο στρατός τους, πολιόρκησε τον Πύργο των Γρηγοράκηδων στο Σκουτάρι, τον οποίο υπερασπίζονταν 15 άνδρες. Μετά από πολιορκία 3 ημερών, οι Οθωμανοί τοποθέτησαν πυρίτιδα στην βάση του πύργου, με αποτέλεσμα να ανατιναχθεί μαζί με τους υπερασπιστές του.
Στη συνέχεια, ο στρατός βάδισε προς την πεδιάδα των Βρωμοπηγάδων, όπου ηττήθηκαν κατά κράτος από τους πολύ λιγότερους Μανιάτες. Οι Οθωμανοί υποχώρησαν, αλλά σύντομα κατάφεραν να αποκεφαλίσουν τον αρχηγό των Μανιατών, Έξαρχο Γρηγοράκη. Λίγο καιρό αργότερα, οι άνδρες του Σκουταρίου, υπό τον Τζανέτο Γρηγοράκη, κατάφεραν να ξεγελάσουν την οθωμανική φρουρά του Κάστρου του Πασσαβά και να το λεηλατήσουν.
Εισβολή
Το 1803, ένα μεγάλο φορτίο γαλλικών πλοίων έφτασε στη Μάνη. Όταν το έμαθαν αυτό οι Οθωμανοί, αποφάσισαν να τιμωρήσουν τον Τζανέτο.
Όταν τα όπλα παραδόθηκαν, ο Τζανέτος προετοίμασε το φρούριό του για πολιορκία. Ο Καπουδάν πασάς συγκέντρωσε έναν μεγάλο αριθμό Αλβανών και στρατοπέδευσε στο Γύθειο, απέναντι από το φρούριο της Κρανάης. Ο Τζανέτος, μαζί με τους γιους και τους υποστηρικτές του, μπορούσαν να αντέξουν μακρόχρονη ποολιορκία, αφού ήταν οπλισμένοι με γαλλικά όπλα. Οι Οθωμανοί προκάλεσαν μεγάλες ζημιές στο φρούριο και απώλειες στον στρατό των Μανιατών. Λίγο αργότερα, ο Τζανέτος μαζί με τον στρατό του δραπέτευσαν κρυφά μέσα στη νύχτα και κατέφυγαν στην ενδοχώρα της Μάνης. Έτσι οι Οθωμανοί έληξαν την πολιορκία.
Συνέπειες
Ο Τζανέτος Γρηγοράκης, πέθανε το 1808, ενώ προετοίμαζε επιδρομές σε οθωμανικά εδάφη. Ο Αντώνης Γρηγοράκης (ή Αντώνμπεης), έγινε μπέης της Μάνης από το 1802 έως το 1808, αλλά η απροθυμία του να αντιμετωπίσει τον ξάδερφό του, Τζανέτο, το 1807, προκάλεσε άλλη μία οθωμανική εισβολή. Τέλος, οι Οθωμανοί προσπάθησαν για άλλη μια φορά να καταλάβουν τη Μάνη το 1815.
Πηγές
Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Πελοπόννησο Κατηγορία:Πόλεμοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ιωάννης Α΄ του Ωβέρν
Ο Ιωάννης Α΄, γαλλ.: Jean I (απεβ. στις 24 Μαρτίου 1386) από τον Οίκο του Ωβέρν ήταν κόμης του Ωβέρν και κόμης του Μπουλόν από το 1361 μέχρι το τέλος του.
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ροβέρτου Ζ΄ κόμη του Ωβέρν και του Μπουλόν από τη δεύτερη σύζυγό του Μαρία του Οίκου του Νταμπιέρ. Ο πατέρας του είχε πρώτη σύζυγο τη Λευκή των Βουρβόνων, κόρη του Ροβέρτου κόμη του Κλερμόν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1328 την Ιωάννα του Οίκου του Κλερμόν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Βουλώνης
Τέιλορ Ρότσεστι
Ο Τέιλορ Κάμπελ Ρότσεστι (Taylor Campbell Rochestie), (Χιούστον, 1 Ιουλίου 1985) είναι Αμερικανός, πολιτογραφημένος Μαυροβούνιος, επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου. Εκπροσωπεί την Εθνική Μαυροβουνίου σε διεθνείς διοργανώσεις.
Πρώιμη ζωή
Ο Ρότσεστι είναι γιος του Χάουαρντ Ρότσεστι, Αμερικανού Εβραίου και της Κριστίνα (το γένος Κάμπελ). Γεννήθηκε στο Χιούστον του Τέξας.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Ρότσεστι παρακολούθησε το Λύκειο της Σάντα Μπάρμπαρα στην Καλιφόρνια, όπου άρχισε να παίζει μπάσκετ και αποφοίτησε ως ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του λυκείου.
Σταδιοδρομία στο κολλέγιο
Το 2004, ο Ρότσεστι φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Τουλέιν, όπου έπαιξε ένα χρόνο κολεγιακής καλαθοσφαίρισης με τους Τουλέιν Γκριν Γουέιβ. Στη συνέχεια, μετακινήθηκε στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, όπου δεν αγωνίστηκε το ακαδημαϊκό έτος 2006, λόγω των κανονισμών της NCAA. Στη συνέχεια, έπαιξε με τους Ουάσινγκτον Στέιτ Κούγκαρς από το 2007 έως το 2009.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 23 Ιουνίου 2010, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη Γαλατασαράι του Πρωταθλήματος Τουρκίας. Στις 8 Φεβρουαρίου 2011, αποχώρησε από το σύλλογο. Εννέα μέρες αργότερα επέστρεψε στη Γερμανία και υπέγραψε με την Άλμπα Βερολίνου για το υπόλοιπο της σεζόν.
Στις 2 Αυγούστου 2011, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ του Πρωταθλήματος Γαλλίας.
Στις 20 Ιουλίου 2012, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Κάχα Λαμποράλ του Πρωταθλήματος Ισπανίας. Στις 8 Ιανουαρίου 2013, αποχώρησε από το σύλλογο. Την επόμενη μέρα, υπέγραψε με την Αντζέλικο Μπιέλα του Πρωταθλήματος Ιταλίας για το υπόλοιπο της σεζόν.
Στις 26 Αυγούστου 2013, υπέγραψε συμβόλαιο ενός έτους με την ιταλική Σιένα. Στις 5 Ιανουαρίου 2014, έφυγε από τη Σιένα και υπέγραψε με τη ρωσική Νίζνι Νόβγκοροντ για το υπόλοιπο της σεζόν. Στις 30 Ιουλίου 2014, ανανέωσε το συμβόλαιο του με τη Νίζνι για μια ακόμα σεζόν. Στις 5 Μαΐου 2015, του απονεμήθηκε το Βραβείο Κορυφαίου Σκόρερ Ευρωλίγκα Αλφόνσο Φορντ, ένα ετήσιο βραβείο που απονέμεται στους κορυφαίους σκόρερ της Ευρωλίγκα κάθε σεζόν. Η σεζόν της Νίζνι στο εθνικό πρωτάθλημα (VTB Λίγκα) τελείωσε, αφού αποκλείστηκε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με «σκούπα» 3-0 στην ημιτελική σειρά των πλέι οφ του πρωταθλήματος.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2017, υπέγραψε με τον Ερυθρό Αστέρα για τη σεζόν 2017-18. Στις 19 Αυγούστου 2018, υπέγραψε με την κινεζική Τιαντζίν Πιονίερς.
Στις 26 Οκτωβρίου 2019, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό.
Στις 7 Οκτωβρίου 2020, επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα.
Εθνική Μαυροβουνίου
Ο Ρότσεστι είναι μέλος της Εθνικής Μαυροβουνίου. Έχει αγωνιστεί στα προκριματικά για το Ευρωμπάσκετ 2013 και 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Μαυροβούνιοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΒΓ Γκέτινγκεν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λε Μαν Σαρτ Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Μπιέλλα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Νίζνι Νόβγκοροντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ανχούι Ντράγκονς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Κίνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κινεζικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Μαυροβουνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τιαντζίν Πιονίερς
Άγιοι Ανάργυροι Καρδίτσας
Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κρανέας, της δημοτικής ενότητας Παμίσου, του δήμου Μουζακίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομού Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Γεωγραφία
Οι Άγιοι Ανάργυροι είναι πεδινός οικισμός στο βόρειο τμήμα του νομού, στον κάμπο της Καρδίτσας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90. Απέχει 16 χλμ. περίπου Β.ΒΑ. της Καρδίτσας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ως Παληγορίτσα και Παλιούρ Γορίτσα
Ο οικισμός εμφανίστηκε διοικητικά το 1883 ως Παληγορίτσα και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιθώμης του νομού Τρικάλων. Το 1889 υπήχθη στον νομό Καρδίτσας, αλλά το 1909 πέρασε ξανά στον νομό Τρικάλων. Το 1920 μετονομάστηκε σε Παλιούρ Γορίτσα. Το 1944 υπήχθη, με αυτή την ονομασία, οριστικά στον νομό Καρδίτσας. Το 1957 μετονομάστηκε σε Άγιοι Ανάργυροι.
Ως Άγιοι Ανάργυροι
(Πηγή: )
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό Γορίτσα αναφέρεται για πρώτη φορά το 1295 από τον χωροδεσπότη Μιχαήλ Γαβριηλόπουλο που είχε καταλάβει το φρούριο του Φαναρίου και την περιοχή. Αρχικά το χωριό ήταν χτισμένο έξω από το Φανάρι, εκεί όπου είναι σήμερα ο Άγιος Σεραφείμ και υπάρχει ακόμη μία πηγή που την λένε «Γορίτσα». Στην πρόθεση του Μεγάλου Μετεώρου 1348 αναφέρεται το χωριό ως Παλιούρι Γορίτσας και υπαγόταν στο Μοναστήρι της Παναγίας της Ελεούσας στο χωριό Λοξάδα. Αναφέρεται επίσης ότι είχε δύο μύλους και ιχθυοτροφείο καθώς και μεγάλες εκτάσεις με λιβάδια. Οι κάτοικοι του χωριού είναι Καραγκούνηδες και όσοι ήρθαν αργότερα αφομοιώθηκαν και πήραν ήθη, έθιμα και γλωσσικό ιδίωμα της περιοχής. Ο αναδασμός της γης έδωσε νέα πνοή στο χωριό και τώρα όλοι ασχολούνται με μονοκαλλιέργειες, συνήθως βαμβάκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Τζαϋάντι (χωριό)
Το Τζαϋάντι (Αγγλικά: Jayanti), είναι ένα μικρό δασικό χωριό εντός του Buxa Tiger Reserve στην περιοχή Αλιπούρντουαρ (Alipurduar district) της Δυτικής Βεγγάλης, στην Ινδία. Βρίσκεται κατά μήκος του Ποταμού Τζαϋάντι (Jayanti River), σχηματίζοντας ένα φυσικό σύνορο με τους λόφους Μπουτάν. Είναι δημοφιλές στους πεζοπόρους για την όμορφη θέα στα γύρω τοπία και τις άγριες πηγές. Μια διαδρομή 13 χλμ. από το Buxaduar στο Τζαϋάντι (Jayanti) είναι ιδιαίτερα δημοφιλής, διασχίζοντας το πυκνό δάσος του Buxa Tiger Reserve. Το Τζαϋάντι (Jayanti) διαθέτει επίσης ένα σπήλαιο με σταλακτίτες που είναι γνωστό ως το σπήλαιο Mahakal cave.
Ο πλησιέστερος σιδηροδρομικός σταθμός είναι στη Rajabhatkhawa στο Νέο Οδικό Άξονα Jalpaiguri-Alipurduar-Samuktala.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές Κατηγορία:Γεωγραφία της Ινδίας
Left Behind (τραγούδι, Slipknot)
To "Left Behind" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Slipknot, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δεύτερο δίσκο τους Iowa, το 2001. Το κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single το πρώτο εκ των δύο που κυκλοφόρησαν για αυτόν τον δίσκο. Το single γνώρισε εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας στο νούμερο 5 των βρετανικών charts Rock & Metal Singles και στο νούμερο 30 των αμερικανικών Mainstream Rock του Billboard, μεταξύ άλλων. Για την προώθηση του κυκλοφόρησε και video clip, το οποίο σκηνοθετήθηκε από τον Ντέιβ Μέγιερς. Το 2002, έλαβε υποψηφιότητα στα βραβεία Grammy, στην κατηγορία Best Metal Performance.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2001 Κατηγορία:Singles του 2001 Κατηγορία:Τραγούδια των Slipknot Κατηγορία:Singles της Roadrunner Records
Φράγμα Βαλσαμιώτη Χανιά
Το φράγμα Βαλσαμιώτη βρίσκεται στο Νομό Χανίων και έλαβε την ονομασία του από το ρέμα Βαλσαμιώτη, το οποίο απέχει περίπου 900 μέτρα από το χωρίο Βατόλλακος. Είναι εύκολα προσβάσιμο από τους κατοίκους και περιστατικούς καθώς μπορεί όποιος το επιθυμεί να το επισκεφτεί για πεζοπορία, μηχανοκίνητο αθλητισμό κλπ. Η θέση του φράγματος Βαλσαμιώτη βρίσκεται σε μια αγροτική οδό καλής βατότητας η οποία ξεκινά από ρέμα Βαλσαμιώτη με πορεία το εκκλησάκι του Αγίου Στυλιανού. Βάσει των τοπογραφικών στοιχείων έχει κλίμακα 1:50.000. Η κατασκευή του φράγματος Βαλσαμιώτη ξεκίνησε το 2005 και ολοκληρώθηκε το 2014 με χρηματοδότηση από κοινοτικά πλαίσια στήριξης. Τα εγκαίνια του φράγματος έγιναν τον Μάρτιο του 2014 και θεωρείται το μεγαλύτερο και υψηλότερο φράγμα στην κατηγορία του στην Ελλάδα. Κατασκευάστηκε διότι έπρεπε να συγκεντρωθούν τα νερά που έρεαν από το ρέμα του Διγενή που φαίνεται να στραγγίζει την ανατολική πλευρά του όρους Ασφενδιλές.
Μορφολογία
Η μορφολογία του φράγματος είναι λοφώδης και περιλαμβάνει μεγάλες κλίσεις φυσικών πρανών, οι οποίες έχουν ένα διάστημα υψόμετρου 140 και 180 μέτρα, με κλίση 20 μοιρών. Το υψόμετρο τείνει να συνεχίζεται στα 275 μέτρα προς την αντίστοιχη νότια κορυφή του φράγματος. Θεωρείται μια ομαλή βραχώδη πλαγιά με πλούσια θαμνώδη βλάστηση και χλωρίδα. Το συγκεκριμένο φράγμα διαθέτει πετρώματα φυλλιτών - χαλαζιτών με αποτέλεσμα να εντοπίζεται ένα πλούσιο ετερογενές μείγμα συμπαγών και ασταθών υλικών.
Τεχνικά χαρακτηριστικά του φράγματος Βαλσαμιώτη
Το μήκος του φράγματος στη στέψη είναι 335 μέτρα, το ύψος του από το φυσικό έδαφος είναι 67,20 μέτρα, η ανώτατη στάθμη του νερού είναι +190, η στάθμη της στέψης είναι +190.20, ο πλάτος του πυθμένα στο φυσικό έδαφος είναι 80 μέτρα. Ο όγκος του φράγματος είναι 600.000 m3. Επίσης ο όγκος νερού ταμιευτήρα είναι 6 εκατομμύρια m3. Ο εκμεταλλεύσιμος όγκος νερού είναι 5,9 m3 [ ].
Τερέζα Νοβάκοβα
Η Τερέζα Νοβάκοβα (Τσεχικά:Teréza Nováková), (31 Δεκεμβρίου 1853 - 13 Νοεμβρίου 1912) ήταν Τσέχα συγγραφέας, φεμινίστρια, αρθρογράφος και εθνογράφος.
Βιογραφία
Η Νοβάκοβα γεννήθηκε στην Πράγα, πρωτεύουσα της Βοημίας στην τότε Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία (σημερινή Τσεχική Δημοκρατία). Παντρεύτηκε τον καθηγητή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, Γιόζεφ Νόβακ και απέκτησαν μαζί έξι παιδιά. Ο Νόβακ πήρε δουλειά στο Λιτομύσλ, στην ανατολική Βοημία, και η Νοβάκοβα ενδιαφέρθηκε για την τοπική λαογραφία, επηρεασμένη από το έργο της Καρολίνα Σβέτλα με την οποία είχε συνεργαστεί νωρίτερα στην Πράγα. Ίδρυσε επίσης την Ένωση Γυναικών και Θηλέων (Spolek paní a dívek) για τις τοπικές γυναίκες της μεσαίας τάξης. Η Νοβάκοβα αγαπούσε την περιοχή και τελικά αγόρασε ένα εξοχικό σπίτι, παρόλο που ο θάνατος της μεγαλύτερης κόρης της το 1895 την έκανε να επιστρέψει στην Πράγα. Η υγεία της άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα το 1907 και πέθανε εκεί στις 13 Νοεμβρίου 1913.
Δραστηριότητες
Η Νοβάκοβα άρχισε να γράφει άρθρα, διηγήματα και μυθιστορήματα ενώ ζούσε στο Λιτόμυλ, τα πρώτα που απεικονίζουν τη συμβατική ζωή της μεσαίας τάξης. Μέχρι το 1890, όταν δημοσίευσε το μυθιστόρημα (Maloměstský román), «στράφηκε στον ρεαλισμό σε μια προσπάθεια να καταδικάσει αυτό που θεωρούσε ως τον εθνικό ιδεαλισμό της τσεχικής κοινωνίας». Η Νοβάκοβα δημοσίευσε τα καλύτερα εθνογραφικά άρθρα της στο περιοδικό Νοικοκυρά (Domací hospodyně). Τα πρώτα άρθρα της δεν αμφισβητούσαν τις συμβατικές συμπεριφορές για τις γυναίκες και το ρόλο τους στην οικογένεια, αλλά, από τις αρχές της δεκαετίας του 1890, είχε «δημοσίευσε δύο σημαντικές μελέτες της κοινωνικής θέσης των γυναικών. Στην πρώτη μελέτη με τίτλο JS Millovo Poddanství, η Νοβάκοβα ανέπτυξε τις έννοιες της ελευθερίας και της ευθύνης σε σχέση με τις γυναίκες και στη δεύτερη με τίτλο (L. N. Tolstojova Kreutzrova sonata ze stanoviska ženského), εξέτασε τις συζητήσεις σχετικά με τα διπλά ηθικά πρότυπα για άνδρες και γυναίκες που είχαν δημιουργηθεί από το αμφιλεγόμενο έργο του Τολστόι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχοι συγγραφείς Κατηγορία:Τσέχοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Φεμινιστές
Γενικές εκλογές της Μανιτόμπα (2019)
Οι 42ες γενικές εκλογές της Μανιτόμπα διεξήχθησαν στις 10 Σεπτεμβρίου 2019 για την εκλογή των μελών της Νομοθετικής Συνέλευσης, στην εν λόγω επαρχία του Καναδά.
Οι εκλογές διεξήχθησαν έναν χρόνο νωρίτερα από το κανονικό, που ήταν στις 6 Οκτωβρίου 2020, ή εάν συνέπιπτε με τις ομοσπονδιακές εκλογές, η ψηφοφορία στη Μανιτόμπα  θα διεξαγόταν τον Απρίλιο του 2021.
Το Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα της Μανιτόμπα με αρχηγό τον Μπράιαν Πάλιστερ, κέρδισε 36 έδρες με το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα να καταλαμβάνει 18 έδρες και οι Φιλελεύθεροι τρεις.
Αποτελέσματα
!rowspan="2"|Κόμμα !rowspan="2"|Αρχηγός !rowspan="2"| Υποψήφιοι !colspan="4"|Έδρες !colspan="3"|Λαϊκή ψήφος !2016 ! Διάλυση κοινοβουλίου !2019 !+/- !Ψήφοι !% !% μεταβολή
Παραπομπές
2019 Μανιτομπα Μανιτομπα
Τούρου (φυλή)
Η Τούρου (Turu) (ενικός Μουνυατούρου (Munyaturu), Μουρίμι (Murimi), πληθυντικός Ουανυατούρου (Wanyaturu), Αρίμι, (Arimi)), είναι μια εθνοτική και γλωσσική ομάδα που έχει τη βάση της στην Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region) της βόρειο-κεντρικής Τανζανίας όπου ομιλούν την Μπαντού Κινυατούρου (Kinyaturu). Το 1993, ο πληθυσμός των Τούρου (Turu) εκτιμάται σε 556.000 άτομα. Η χώρα τους ονομάζεται Ουνυατούρου (Unyaturu) ή Ουρίμι (Urimi).
Οι Αρίμι (Arimi) (κυριολ. οι άνθρωποι των Ρίμι [Rimi]), είναι το αρχικό ενδώνυμο. Η λέξη arimi από μόνη της σημαίνει κυριολεκτικά τους αγρότες. Οι Ουανυατούρου [Wanyaturu] (οι άνθρωποι των Nyaturu) αντικαθίσταται, αντανακλώντας την επαφή της γλώσσας Σουαχίλι· πράγματι, το πρόθεμα wa- είναι των Σουαχίλι, από το a- των Τούρου (Turu).
Ο λαός των Τούρου απαρτίζεται από τρεις φυλές, τους Airwana (Wilwana), το μισό πληθυσμό Τούρου (Turu), συμπεριλαμβανομένης της πόλης Σινγκίντα (Singida)· τους Vahi (Wahi) και τους Anyiŋanyi (wanying'anyi). Κάθε φυλή αποτελείται από πολλές οικογένειες, όπως τις Anyahati και Akahiu στους Wahi.
Παρά τις μικρές διαφορές στις διαλέκτους, οι άνθρωποι μεταξύ αυτών των φυλών μπορούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλο. Ενώ οι περισσότεροι από τους ανθρώπους Νυατούρου (Nyaturu), ζουν στην Περιφέρεια Σινγκίντα (Singida Region) στην κεντρική Τανζανία, μικρός αριθμός συνεχώς μεταναστεύει στις γειτονικές περιφέρειες όπως Μανυάρα, Ταμπόρα και Μορογκόρο για περισσότερη υποσχόμενη γη για καλλιέργεια και βοσκότοπους. Οι Νυατούρου (Nyaturu) είναι αγρότες, οι οποίοι χρησιμοποιούν πρωτόγονα γεωργικά εργαλεία, συνήθως άροτρο χειρός ή άροτρο βοδιού. Συνήθως, καλλιεργούν για τη σίτισή τους και σπανίως για εισόδημα.
Οι κύριες καλλιέργειες είναι uwele, αραβόσιτος και mtama. Καλλιεργούν επίσης, κασάβα και γλυκοπατάτες στα οροπέδια. Τα τελευταία χρόνια όμως, έχουν αναπτύξει ένα ενδιαφέρον για την καλλιέργεια ορισμένων εμπορικών καλλιεργειών όπως ηλίανθο και κρεμμύδια λόγω σχετικών αυξήσεων σε αγορές στην περιοχή. Ωστόσο, η εμπορική επιτυχία είναι πολύ περιορισμένη, τόσο λόγω των κακών μεθόδων καλλιέργειας και του αναξιόπιστου καιρού. Εκτός από τη γεωργία, οι Νυατούρου (Nyaturu) δίνουν μεγάλη σημασία στην κτηνοτροφία. Περισσότερο από το 70% των Νυατούρου (Nyaturu) νοικοκυριών έχουν ράντσο, όπως γεωργικές περιοχές με βοοειδή, κατσίκες, πρόβατα και κοτόπουλα. Ενώ τα μικρά ζώα, συνήθως, ανήκουν στα μέλη της οικογένειας, τα βοοειδή μερικές φορές δανείζονται από τις πλούσιες γειτονιές για γάλα και κοπριά. Μεταξύ άλλων, οι Vahi είναι καλοί παραγωγοί μελιού καθώς και προϊόντων καπνού. Οι Νυατούρου (Nyaturu), συνήθως ζουν σε ενσωμάτωση με άλλες φυλές της περιοχής, όπως τους Wagogo, Nyiramba, Nyamwezi, Sukuma, Hadza, Sandawe και τους Barabaig.
Η γλώσσα Νυατούρου (Nyaturu), είναι μια από τις γλώσσες Μπαντού που είναι σε περίοπτη θέση, στην περιοχή νοτίως της Σαχάρας.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τανζανοί Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής
Σενγκλέα
Η Σενγκλέα (μαλτέζικα: L-Isla, ΔΦΑ [ˈlɪslɐ]) είναι πόλη στη νοτιοανατολική Μάλτα. Το Μάρτιο του 2014 είχε 2.784 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μάλτας
Χίμκι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χιμκι
ΜΚ Χίμκι
Η ΜΚ Χίμκι (ρωσικά: БК «Химки») είναι ρωσική επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης που εδρεύει στο Χίμκι της Περιφέρειας Μόσχας. Η πρώτη ομάδα του συλλόγου συμμετέχει στην Ευρωλίγκα και στην Γεντίναϊα Λίγκα. Το πλήρες επίσημο όνομα του συλλόγου στις διεθνείς διοργανώσεις είναι Χίμκι Περιφέρειας Μόσχας (Khimki Moscow Region).
Στάδιο
Η Χίμκι διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Μπασκετμπόλνι Τσεντρ Χίμκι, χωρητικότητας 6.000 θεατών, τόσο στα εγχώρια πρωταθλήματα όσο και σε ορισμένους αγώνες στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ξεκινώντας από την περίοδο 2015/2016, η Χίμκι άρχισε να διεξάγει τους αγώνες της Ευρωλίγκας στο Ντβόρετς Σπόρτα Κριλάτσκογε.
Λογότυπα
Στις 9 Αυγούστου του 2016, η Χίμκι υιοθέτησε ένα νέο λογότυπο για τον εορτασμό της 20ης επετείου της, το οποίο αντικατέστησε το προηγούμενο που χρησιμοποιούνταν από το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1997
Ηλιοτρόπιο (όργανο)
Το ηλιοτρόπιο (αστρονομικό όργανο) είναι ένα από τα πρώτα αστρονομικά όργανα που χρησιμοποίησε ο άνθρωπος. Είναι ένα είδος τελειοποιημένου γνώμονα. Μία από τις κύριες χρήσεις του γνώμονα ήταν και η μέτρηση του μήκους της σκιάς του. Η μέτρηση του μήκος της σκιάς του γνώμονα δεν μπορεί να γίνει με μεγάλη ακρίβεια διότι υπάρχει η παρασκιά. Για να ξεπεράσουν αυτή τη δυσκολία οι αρχαίοι Έλληνες τοποθέτησαν στην κορυφή του γνώμονα μια μικρή σφαίρα και μετρούσαν το μήκος της σκιάς μέχρι το κέντρο της σφαίρας αποφεύγοντας έτσι τα σφάλματα που οφείλονταν στην παρασκιά.
Τον 5ο π.Χ. αιώνα ο Αθηναίος αστρονόμος Μέτωνας χρησιμοποιώντας ένα ηλιοτρόπιο κατάφερε να υπολογίσει με ακρίβεια τα ηλιοστάσια και τις ισημερίες και διαπίστωσε ότι οι τέσσερις εποχές έχουν άνισα χρονικά διαστήματα. Ο Μέτωνας είχε τοποθετήσει το ηλιοτρόπιο στο λόφο της Πνύκας εκεί όπου σήμερα βρίσκεται το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρόνος Κατηγορία:Αστρονομικά όργανα
Πρωθυπουργός της Σρι Λάνκα
Στις 21 Νοεμβρίου 2019 ο Μαχίντα Ραγιαπάκσε διορίστηκε πρωθυπουργός για 3η θητεία, μετά την παραίτηση του Ρανίλ Γουεκρεμεσίνγκε, μετά την εκλογική νίκη του αδελφού του, Γκοταμπάγια Ραγιαπάκσε ως προέδρου. Στις 9 Μαΐου 2022 ο Μαχίντα Ραγιαπάκσε παραιτήθηκε λόγω μαζικών συγκρούσεων και λίγο αργότερα διορίστηκε για 4η φορά στο αξίωμα ο Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε.
Ο Ντινές Γκουναγουαρντένα είναι πρωθυπουργός από τον Ιούλιο του 2022.
Διορισμός
Ο πρόεδρος δύναται να διορίσει έναν βουλευτή ως Πρωθυπουργό, ο οποίος κατά τη γνώμη του προέδρου "είναι πολύ πιθανό να κερδίσει την εμπιστοσύνη της Βουλής". Ο πρωθυπουργός ασκεί τα καθήκοντά του καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία το υπουργικό συμβούλιο συνεχίζει να λειτουργεί σύμφωνα με τις διατάξεις του συντάγματος, εκτός εάν ο πρωθυπουργός παραιτηθεί από τη θέση ή παύσει να είναι βουλευτής.
Εξουσίες και ρόλος
Ο πρωθυπουργός είναι δεύτερος σημαντικότερος μετά τον πρόεδρο και αρχηγός του συμβουλίου υπουργών. Μπορεί να είναι μέλος του Συνταγματικού Συμβουλίου, του συμβουλίου εθνικής ασφάλειας και είναι το σημαντικότερο μέλος της κυβέρνησης.
Αρχηγός του συμβουλίου υπουργών
Ως αρχηγός του συμβουλίου υπουργών, ο πρωθυπουργός έχει την εξουσία να:
Ανώτατος προεδρικός σύμβουλος
Με βάση το σύνταγμα, ο πρωθυπουργός έχει καθήκον να συμβουλεύει τον πρόεδρο να:
Προεδρική διαδοχή
Σύμφωνα με το σύνταγμα, εάν η θέση του προέδρου κενωθεί, ο πρωθυπουργός «θα ενεργεί στο αξίωμα του Προέδρου κατά την περίοδο μεταξύ της εμφάνισης αυτής της κενής θέσης και της ανάληψης της θέσης από τον νέο πρόεδρο και θα διορίζει έναν από τους άλλους υπουργούς του Υπουργικού Συμβουλίου να ασκεί τα καθήκοντα του πρωθυπουργού». Σε περίπτωση που η θέση του Πρωθυπουργού είναι κενή ή ο πρωθυπουργός δεν είναι σε θέση να κυβερνήσει, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου αναλαμβάνει τα καθήκοντα του Προέδρου.
Ασφάλεια
Παραδοσιακά η πρωθυπουργική ασφάλεια παρέχεται από την Αστυνομία της Σρι Λάνκα. Έπειτα από τη δημιουργία της θέσης το 1948, ένας υποεπιθεωρητής ήταν αρμόδιος για την προσωπική προστασία του πρωθυπουργού μέχρι την κατάργηση του αξιώματος από τον Μπανταρανάικε. Όταν ο τελευταίος δολοφονήθηκε, μόνο ένας αστυνομικός φρουρούσε την είσοδο της κατοικίας του. Μετά τη δολοφονία του Μπανταρανάικε, οι διάδοχοί του πρωθυπουργοί δέχθηκαν μια αστυνομική φρουρά με επικεφαλής έναν υποεπιθεωρητή. Αυτό συμπληρώθηκε από το Απόσπασμα Ασφαλείας Πεδίου του Στρατού μετά την απόπειρα πραξικοπήματος του 1962 και κατά την εξέγερση του JVP του 1971. Σήμερα αρμόδιο για την ασφάλεια του πρωθυπουργού είναι το Τμήμα Ασφαλείας του Πρωθυπουργού.
Ιστορία
Η θέση του Πρωθυπουργού της Κεϋλάνης δημιουργήθηκε το 1947 καθώς η Κεϋλάνη απέκτησε αυτοδιοίκηση με το σχηματισμό της Κυριαρχίας της Κεϋλάνης σύμφωνα με τις συστάσεις της Επιτροπής Σόουλμπερι σύμφωνα με τους Νόμους Ανεξαρτησίας της Κεϋλάνης του 1947 και τα Διατάγματα της Κεϋλάνης (Σύνταγμα και Ανεξαρτησία) στο Συμβούλιο του 1947, αντικαθιστώντας το αποικιακό αξίωμα του επικεφαλής γραμματέα της Κεϊλάνης. Πρώτος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Ντ. Σ. Σεναναγιάκε, ο αρχηγός του νεοσύστατου Ενωμένου Εθνικού Κόμματος. Ο πρωθυπουργός παρέμεινε και υπουργός Εξωτερικών και Άμυνας. Το 1972 όταν η Σρι Λάνκα έγινε δημοκρατία, η θέση μετονομάστηκε Πρωθυπουργός της Σρι Λάνκα. Με την αλλαγή στο σύνταγμα του 1978 το αξίωμα του πρωθυπουργού απέκτησε λιγότερες εξουσίες, καθώς ο πρόεδρος έγινε πλέον αρχηγός κράτους και αρχηγός κυβέρνησης. Πριν το 1978, ο πρωθυπουργός ήταν και υπουργός Εξωτερικών και Άμυνας. Ο πρωθυπουργός διορίζεται από τον πρόεδρο ως επικεφαλής του συμβουλίου υπουργών. Όταν κενωθεί η θέση του προέδρου, ο πρωθυπουργός αναλαμβάνει υπηρεσιακός πρόεδρος έως ότου εκλεγεί νέος πρόεδρος από το κοινοβούλιο ή εκλεγεί με νέες εκλογές ένας νέος πρόεδρος. Με την τροποποίηση του συντάγματος το 2015, ο πρωθυπουργός απολαμβάνει περισσότερων εξουσιών όταν διορίζει υπουργούς και είναι επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου.
Συνταγματική κρίση του 2018
Στις 26 Οκτωβρίου 2018 ο πρόεδρος Μαϊθριπάλα Σιρισένα διόρισε τον Μαχίντα Ραγιαπάκσε στην πρωθυπουργία, προκαλώντας συνταγματική κρίση, καθώς δεν απάλλαξε πρώτα από τα καθήκοντά του τον από το 2015 πρωθυπουργό Ρανίλ Γουικρεμεσίνγκε. Αποτέλεσμα ήταν η χώρα να έχει ταυτόχρονα δύο πρωθυπουργούς. Ο Σιρισένα αποφάσισε να διαλύσει το Κοινοβούλιο και να προκηρύξει πρόωρες εκλογές. Ωστόσο, με εντολή του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 14 Νοεμβρίου το Κοινοβούλιο συνήλθε σε συνεδρίαση και ενέκρινε πρόταση μομφής εναντίον του Ραγιαπάκσε.
Έπειτα από αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του Εφετείου, ο Ραγιαπάκσε υπαναχώρησε και επανέφερε στην πρωθυπουργία τον Γουικρεμεσίνγκε στις 16 Δεκεμβρίου 2018, τερματίζοντας την κρίση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρωθ
Μάρσα
Η Μάρσα είναι μια πόλη στη νοτιοανατολική Μάλτα. Το Μάρτιο του 2014 είχε πληθυσμό 4401 κατοίκους. Το όνομα της πόλη σημαίνει «το λιμάνι».
Common Gateway Interface
Το CGI (Common Gateway Interface - μεταφράζεται ως "κοινή διεπαφή πύλης") είναι μια επέκταση της λειτουργικότητας του εξυπηρετητή ιστοσελίδων (web server) η οποία παρέχει τη δυνατότητα εκτέλεσης προγραμμάτων ή σεναρίων στον εξυπηρετητή αντί της απλής, αυτόματης αποστολής στατικών σελίδων.
Ιστορικό
Ο αρχικός σχεδιασμός των εξυπηρετητών ιστοσελίδων ήταν η αποστολή, στον φυλλομετρητή ιστοσελίδων, μιας έτοιμης σελίδας που υπήρχε ήδη στο σύστημα. Για παράδειγμα όταν κάποιος ζητήσει το  ο εξυπηρετητής που υπάρχει στο   αναζητά τη σελίδα   στον κεντρικό του κατάλογο και την επιστρέφει όπως είναι. Αυτό δεν επιτρέπει τη μεταφορά στον φυλλομετρητή τίποτε άλλο παρά στατικά δεδομένα.