cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Pobeda (airline)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές αεροπορικές εταιρίες
ΘΟΪ/ΑΕΚ Λειβαδιών
Το ΘΟΪ/ΑΕΚ Λειβαδιών ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα απο τα Λιβάδια της επαρχίας Λάρνακας. Χρώματα της ομάδας είναι το λευκό και το μαύρο και έμβλημα ο δικέφαλος αετός. Έδρα της είναι το Δημοτικό Στάδιο Αγίας Παρασκευής Λιβαδιών.
Ιστορία
Το ΘΟΪ/ΑΕΚ Λειβαδιών ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2013, από την ενοποίηση του ΘΟΪ Λειβαδιών και της ΑΕΚ Καλοψίδας. Η ομάδα αρχικά αγωνίστηκε στις διοργανώσεις της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Νεολαίας ΣΕΚ Λάρνακας (ΟΠΝ ΣΕΚ). Το 2020 προήχθη για πρώτη φόρα στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ μέσω κλήρωσης. Συμμετέχει στο πρωτάθλημα Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2020-21. Την περίοδο 2021-22 τερμάτισε στην 9η θέση στο πρωτάθλημα Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ 2021-22 και υποβιβάστηκε στα αγροτικά πρωαθλήματα. Ακολούθως ενοποιήθηκε με τον Λειβαδιακό Λειβαδιών δημιουργώντας την ομάδα FC Λειβάδια.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2013 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών)
Πτώχευση κράτους
Η πτώχευση ενός κράτους αποτελεί αντικείμενο και του Διεθνούς Δικαίου λόγω των ειδικών σχέσεων που δημιουργεί με άλλα κράτη. Βέβαια με τη συνεργασία άλλων κρατών, διεθνών οργανισμών και περιφερειακών οικονομικών οργανώσεων μπορεί να επέλθει κάποια οικονομική στήριξη υπό την επίβλεψη διεθνούς οικονομικής επιτροπής προκειμένου ν΄ αποφευχθούν οι δυσμενέστερες των επιπτώσεων.
Γενικά
Συνηθέστερα η κατάσταση αυτή προκύπτει όταν οι κρατικές δαπάνες, (μισθοί, συντάξεις, ενοίκια, προμήθειες κ.λπ.), είναι πολύ μεγαλύτερες των φορολογικών εσόδων ενώ ο τυχόν δανεισμός εσωτερικός αδυνατεί ν΄ αποδώσει και παράλληλα η προσφυγή σε έκδοση χαρτονομίσματος είναι για διάφορους λόγους αδύνατη.
Σε περίπτωση που οι πιθανοί δανειστές ή αγοραστές ομολόγων του υπόψη κράτους αρχίζουν να υποψιάζονται ότι η κυβέρνηση μπορεί να αποτύχει να εξοφλήσει το χρέος της, μπορεί να απαιτήσουν ένα υψηλότερο επιτόκιο ως αποζημίωση για τον κίνδυνο αθέτησης των υποχρεώσεων της. Μια μεγάλη αύξηση του επιτοκίου που εκ των πραγμάτων θα αντιμετωπίσει η εν λόγω κυβέρνηση, ένεκα του φόβου ότι θα αποτύχει να εξοφλήσει το χρέος της, καλείται "κρίση κρατικού χρέους".
Οι κυβερνήσεις καθίστανται ιδιαίτερα ευάλωτες σε μια κρίση κρατικού χρέους, όταν βασίζονται σε χρηματοδότηση μέσω "βραχυπρόθεσμων ομολόγων", δεδομένου ότι αυτό δημιουργεί μια κατάσταση αναντιστοιχίας ληκτότητας μεταξύ της χρηματοδότησης αυτών και της μακροπρόθεσμης αξίας του ενεργητικού της φορολογικής τους βάσης. Οι κυβερνήσεις μπορεί, επίσης, να είναι το ίδιο ευάλωτες σε μια κρίση κρατικού χρέους που να οφείλεται σε αναντιστοιχία νομισμάτων, εάν δεν είναι σε θέση να εκδώσουν ομόλογα στο νόμισμά τους, αφού, σε αντίθετη περίπτωση, μία μείωση της αξίας του δικού τους νομίσματος μπορεί να το κάνει απαγορευτικά ακριβό για την αποπληρωμή ξένων ομολόγων τους.
Με δεδομένο ότι μια κυβέρνηση, εξ ορισμού, ελέγχει τις υποθέσεις της, δεν μπορεί να υποχρεωθεί να εξοφλήσει το χρέος της. Παρ' όλα αυτά, μια κυβέρνηση που αδυνατεί να πληρώσει τις υποχρεώσεις της μπορεί να εξαιρεθεί από περαιτέρω πίστωση, όπου μερικά από τα στοιχεία του ενεργητικού της στο εξωτερικό μπορεί και να κατασχεθούν, ενώ ενδέχεται παράλληλα να αντιμετωπίσει πολιτική πίεση από τους εγχώριους κατόχους ομολόγων της για να ξεπληρώσει το χρέος της. Για αυτό το λόγο, οι κυβερνήσεις σε τέτοιες περιπτώσεις πολύ σπάνια επιλέγουν να μην πληρώσουν τη συνολική αξία του χρέους τους. Αντιθέτως, αρχίζουν διαπραγματεύσεις με τους κατόχους ομολόγων για να συμφωνήσουν για κάποια καθυστέρηση, ή μερική μείωση των πληρωμών του χρέους τους, που συχνά αποκαλείται "αναδιάρθρωση του χρέους". Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) συχνά βοηθά στις περιπτώσεις αναδιάρθρωσης κρατικού χρέους.
Αιτίες
Η κυριότερη αιτία της χρεοκοπίας ενός κράτους (όπως και μίας επιχείρησης) είναι αναμφίβολα η υπερχρέωσή του (οι πολεμικές συρράξεις και οι επαναστατικές αλλαγές πολιτεύματος – για παράδειγμα, η μη πληρωμή των χρεών της Γαλλίας των Βουρβόνων από τη γαλλική επανάσταση - είναι άλλοι λόγοι), η οποία μπορεί να προέλθει:
Αποτελέσματα
Η πτώχευση ενός κράτους επιβαρύνει τους πάσης φύσεως πιστωτές του, το ίδιο το κράτος, την Οικονομία του και τους Πολίτες του. Αναλυτικότερα, διακρίνουμε τα εξής:
Δείκτες μέτρησης του κίνδυνου
Υπάρχουν αρκετοί, διαφορετικοί δείκτες μέτρησης του κινδύνου της χρεοκοπίας μίας χώρας, οι οποίοι «χρησιμοποιούνται» τόσο από την ίδια «προληπτικά», όσο και από τις διεθνείς εταιρείες αξιολόγησης (για τον καθορισμό της πιστοληπτικής ικανότητας της, με βάση την οποία υπολογίζονται, μεταξύ άλλων, τα επιτόκια των ομολόγων του δημοσίου).
Συνέπειες
Σε περίπτωση μιας πτώχευσης το κράτος δεν βρίσκει δανειοδότες και είναι σε μια μεγαλύτερη εξάρτηση από εισοδήματα. Η έλλειψη εμπιστοσύνης έχει ως συνέπεια μια φυγή του κεφαλαίου από την χωρα.
Κατηγορία:Πτώχευση Κατηγορία:Δημόσια οικονομικά κατηγορία:Χρηματοοικονομικά Κατηγορία:Οικονομικά προβλήματα Κατηγορία:Χρηματοπιστωτικές κρίσεις
2404 Ανταρκτική
Η Ανταρκτική (Antarctica) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,4. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Τσέχο αστρονόμο Αντονίν Μρκος στο Αστεροσκοπείο Κλετ, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη ήπειρο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Ανταρκτικής είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ανταρκτικη
Ανδρέας Πολέντας
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την κατάρρευση του μετώπου και την κατάληψη της Κρήτης από τους Γερμανούς, ο Πολέντας επανήλθε στις Βρύσες. O συνταγματάρχης Ανδρέας Παπαδάκης αναγνωρίζεται ως εμπνευστής της Ανωτάτης Επιτροπής Αγώνα Κρήτης (Α.Ε.Α.Κ.) και ο Πολέντας, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Βρετανού πράκτορα της Special Operations Executive (SOE) στην Κρήτη Xan Fielding, ήταν γραμματέας της οργάνωσης και ο οργανωτικός νους της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Ιστορία της Κρήτης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν
Ο  Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν (Samuel de Champlain, Μπρουάζ, Γαλλία, μεταξύ 1567 και 1574 – Κεμπέκ, Καναδάς, 25 Δεκεμβρίου 1635) ήταν Γάλλος γεωγράφος, χαρτογράφος και εξερευνητής. Ήταν από τους πρώτους που άνοιξαν τον δρόμο του εμπορίου γούνας στη Βόρειο Αμερική. Το 1608 ίδρυσε την Πόλη του Κεμπέκ, και διετέλεσε τέταρτος κυβερνήτης της αποικίας της Νέας Γαλλίας.
Ανακάλυψε την λίμνη Σαμπλαίν η οποία έλαβε το όνομά του.
Τα πρώτα ταξίδια του
Ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τα παιδικά και νεανικά χρόνια του Σαμπλαίν. Στις 15 Μαρτίου του 1603, ο Σαμπλαίν αποβιβάστηκε για πρώτη φορά στη Βόρεια Αμερική ως μέλος αποστολής για την αγορά γούνας. Στο ταξίδι του αυτό, χαρτογράφησε τις εκβολές του Αγίου Λαυρεντίου. Επέστρεψε στη Γαλλία στις 20 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, για να δημοσιεύσει αμέσως μία περιγραφή των όσων είδε κατά την αποστολή (Des Sauvages : ou voyage de Samuel Champlain, de Brouages, faite en la France nouvelle l'an 1603, Περί αγρίων: ή ταξίδι του Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν, εκ της Μπρουάζ, τυπωμένο στη Γαλλία το έτος 1603).
Αμέσως μετά τη δημοσίευση του βιβλίου, ο βασιλιάς της Γαλλίας Ερρίκος Δ΄ ζήτησε από τον Σαμπλαίν να συμμετάσχει σε νέα εξερευνητική αποστολή στη Βόρεια Αμερική και να του αναφέρει λεπτομερώς τις ανακαλύψεις του. Τα δύο πλοία της νέας αποστολής, με αρχηγό τον Πιέρ Ντυ Γκουά ντε Μοντ, ηγεμόνα της Μοντ (Pierre Du Gua de Monts), απέπλευσαν από τη Γαλλία την άνοιξη του 1604 προς τις εκβολές του Αγίου Λαυρεντίου. Φτάνοντας στις ακτές της Βορείου Αμερικής, οι εξερευνητές ίδρυσαν τον καταυλισμό της Νήσου του Τιμίου Σταυρού (Îsle Ste-Croix), που βρίσκεται στα θαλάσσια όρια μεταξύ Νιου Μπράνσγουικ και της πολιτείας Μέιν των ΗΠΑ.
48 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν
Το τρίτο ταξίδι και η ίδρυση της Πόλης του Κεμπέκ
Την άνοιξη του 1608 ο Σαμπλαίν ξεκίνησε και πάλι από τη Γαλλία για μία τρίτη εξερευνητική αποστολή στη Βόρεια Αμερική. Στις 3 Ιουλίου του ίδιου έτους αποβιβάστηκε στην «άκρη του Κεμπέκ». Εκεί ανέγειρε τρία διώροφα κτίρια, τα οχύρωσε με ξύλινο τείχος και γύρω από το τείχος έσκαψε τάφρο πλάτους 4,5 μέτρων. Ο οικισμός αυτός («Habitation», όπως τον αποκαλούσε ο ίδιος ο Σαμπλαίν) έμελλε να εξελιχθεί στη σημερινή Πόλη του Κεμπέκ.
Ο πρώτος χειμώνας ήταν πολύ δύσκολος για τους νέους εποίκους. Από τους 28 εποίκους, που παρέμειναν εκεί κατά τον χειμώνα, επέζησαν μόνον εννιά. Οι περισσότεροι πέθαναν από σκορβούτο, ενώ μερικοί πέθαναν από ευλογιά ή και κρυοπαγήματα.
Πόλεμος με τους αυτόχθονες
Το καλοκαίρι του 1608, ο Σαμπλαίν προσπάθησε να εδραιώσει τη νέα γαλλική αποικία δημιουργώντας καλές σχέσεις με τους αυτόχθονες της περιοχής. Έκλεισε συμμαχία με τους Χιούρον με την υπόσχεση να τους βοηθήσει στον πόλεμο τους με τους Ιροκέζους. Στις 29 Ιουλίου του 1608, ο Σαμπλαίν με δύο Γάλλους στρατιώτες και 60 αυτόχθονες Χιούρον ήρθαν αντιμέτωποι με μια ομάδα Ιροκουά σε ένα σημείο της σημερινής πολιτείας της Νέας Υόρκης. Ο Σαμπλαίν, με μία βολή με το αρκεβούζιό του, σκότωσε δύο από τους αρχηγούς των Ιροκουά, οι οποίοι κατόπιν τράπηκαν σε φυγή. Το γεγονός αυτό ήταν η απαρχή της σύγκρουσης των Γάλλων εποίκων με τους αυτόχθονες Ιροκουά, μιας διαμάχης που διήρκεσε έναν αιώνα.
Μετά τη νίκη του κατά των Ιροκέζων, ο Σαμπλαίν επέστρεψε στη Γαλλία για να ιδρύσει, μαζί τον Πιέρ Ντυ Γκουά και πλούσιους εμπόρους από τη Ρουέν, εταιρεία για την εκμετάλλευση του εμπορίου γούνας από το Κεμπέκ. Κατά την παραμονή του στη Γαλλία, ο Σαμπλαίν αρραβωνιάστηκε με τη δωδεκάχρονη Ελέν Μπουλλέ (Hélène Boullé), λαμβάνοντας ως προίκα 4.500 λίβρες, ποσό πολύ σημαντικό για την εποχή εκείνη. (Ο γάμος έλαβε ισχύ δύο χρόνια αργότερα).
Η δημιουργία της Νέας Γαλλίας
Το 1614 δημοσίευσε ένα δεύτερο βιβλίο με τίτλο Les voyages du Sieur de Champlain, Saintangeois, capitaine ordinaire pour le Roy en la Marine (Τα ταξίδια του ηγεμόνα ντε Σαμπλαίν, από το Σαιντ-Ανζ, τακτικού πλοιάρχου στην υπηρεσία του Βασιλιά και του Ναυτικού). Δημιούργησε επίσης δύο νέες εταιρείες για την εκμετάλλευση του εμπορίου με τον Νέο Κόσμο.
right|thumb|400px|Χάρτης της Νέας Γαλλίας σχεδιασμένος από τον Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν (1612)
Την άνοιξη του 1615, ο Σαμπλαίν επέστρεψε στη Νέα Γαλλία μαζί με τέσσερις ιερείς για την προώθηση του καθολικισμού στην αποικία. Με την επιστροφή του στη Νέα Γαλλία, ο Σαμπλαίν συνέχισε τις εξερευνήσεις του φθάνοντας μέχρι τη λίμνη Χιούρον. Έχοντας συμμαχήσει με τους αυτόχθονες Χιούρον, το καλοκαίρι του 1615, ο Σαμπλαίν ξεκίνησε στρατιωτική εκστρατεία για να συντρίψει τους Ιροκουά, με τους οποίους οι Χιούρον βρίσκονταν σε συνεχή πόλεμο. Η εκστρατεία είχε πενιχρά αποτελέσματα. Ο ίδιος ο Σαμπλαίν τραυματίσθηκε δύο φορές και αναγκάσθηκε να περάσει τον χειμώνα περιπλανώμενος στα δάση της περιοχής που έλεγχαν οι Χιούρον.
Το καλοκαίρι του 1616, ο Σαμπλαίν επέστρεψε στην Πόλη του Κεμπέκ κι από εκεί έφυγε για τη Γαλλία.
Η βελτίωση της διοίκησης της Νέας Γαλλίας
Αφού έπεισε τον βασιλιά και τους μεγαλεμπόρους της Γαλλίας για τα πλούτη της ανεξερεύνητης Βορείου Αμερικής, ο Σαμπλαίν πραγματοποίησε δύο νέα ταξίδια στη Νέα Γαλλία το 1618 και το 1620. Το 1620 πήρε μαζί του για πρώτη φορά και τη σύζυγό του στην αποικία. Σκοπός του ήταν να βελτιώσει και να εδραιώσει τη γαλλική διοίκηση της αποικίας. Έτσι, από το 1620 βελτίωσε την οχύρωση της Πόλης του Κεμπέκ, η οποία τότε κατοικούνταν από μερικές δεκάδες εποίκων, και έκλεισε συνθήκη ειρήνης με ορισμένες φυλές Ιροκουά. Το 1624 επέστρεψε στη Γαλλία για λίγους μόνο μήνες, προκειμένου να λάβει νέα εντολή να ανακαλύψει το πέρασμα προς τον Ειρηνικό και την Άπω Ανατολή. Στη Γαλλία όμως έμεινε για πάντα η σύζυγός του, Ελέν Μπουλλέ, η οποία δεν έμελλε να ξαναδεί ποτέ τον άντρα της. (Μετά τον θάνατο του Σαμπλαίν, η Μπουλλέ έγινε καλόγρια. Πέθανε το 1654).
Το 1628, άρχισαν οι πρώτες αψιμαχίες μεταξύ Γάλλων και Άγγλων εποίκων, οι οποίοι είχαν κτήσεις στη Νέα Γη. Οι Άγγλοι κατέλαβαν το γαλλικό οχυρό Ταντουσάκ στις εκβολές του Αγίου Λαυρεντίου, κατέστρεψαν αγροκτήματα των Γάλλων εποίκων και απαίτησαν την παράδοση της Πόλης του Κεμπέκ. Αρχικά, ο Σαμπλαίν αρνήθηκε να παραδώσει την πόλη, αλλά η έλλειψη τροφίμων τον ανάγκασε να συνθηκολογήσει με τους Άγγλους στις 14 Σεπτεμβρίου του 1629. Τον Οκτώβριο του 1629, ο Σαμπλαίν επέστρεψε στη Γαλλία, αφού πρώτα πέρασε από το Λονδίνο.
Κατά την παραμονή του στη Γαλλία, τα επόμενα τριάμισι χρόνια, ο Σαμπλαίν έγραψε τα βιβλία Voyages de la Nouvelle France (Ταξίδια στη Νέα Γαλλία) και Traité de la marine et du devoir d’un bon marinier (Διατριβή περί του ναυτικού και του καθήκοντος ενός καλού ναύτη).
Το τελευταίο ταξίδι
Το 1632, η Γαλλία και η Αγγλία συνθηκολόγησαν και η Πόλη του Κεμπέκ επανήλθε και πάλι στη δικαιοδοσία των Γάλλων. Με την υποστήριξη του διαβόητου καρδινάλιου Ρισελιέ, ο Σαμπλαίν διορίσθηκε κυβερνήτης της Νέας Γαλλίας την 1η Μαρτίου του 1633. Στις 22 Μαΐου του ίδιου έτους, ο Σαμπλαίν αποβιβάστηκε και πάλι στην Πόλη του Κεμπέκ. thumb|right|Άγαλμα του ντε Σαμπλαίν στην [[Οττάβα]] Μέσα σε έναν χρόνο, ο Σαμπλαίν επισκεύασε και επέκτεινε τις οχυρώσεις στην Πόλη του Κεμπέκ, και ίδρυσε δύο νέα οχυρά–οικισμούς, ένα σε απόσταση 15 λεύγες δυτικά της Πόλης του Κεμπέκ και ένα στη θέση όπου σήμερα βρίσκεται η πόλη Τρουά-Ριβιέρ (Trois-Rivières). Οι σχέσεις του όμως με τους Ιροκουά επιδεινώθηκαν και ο Σαμπλαίν αποφάσισε να τους επιτεθεί με σκοπό να τους εξαφανίσει ή να τους «επαναφέρει στη λογική».
Τον Οκτώβριο του 1635, ο Σαμπλαίν έπαθε παράλυση. Πέθανε λίγες εβδομάδες αργότερα, ανήμερα των Χριστουγέννων. Επειδή δεν είχε ολοκληρωθεί η ανέγερση ενός παρεκκλησίου όπου θα ενταφιάζονταν οι κυβερνήτες της Νέας Γαλλίας, ο Σαμπλαίν ενταφιάστηκε σε προσωρινό τάφο χωρίς καμία επιγραφή. Το παρεκκλήσιο καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1640 και κατεδαφίστηκε οριστικά το 1674. Έτσι, παραμένει άγνωστη η ακριβής τοποθεσία του τάφου του Σαμπλαίν.
Σήμερα το όνομα του Σαμπλαίν φέρει μία λίμνη που βρίσκεται ανάμεσα στις πολιτείες του Βερμόντ και της Νέας Υόρκης, και την επαρχία του Κεμπέκ. Η λίμνη ενώνεται με τον Άγιο Λαυρέντιο μέσω του παραποτάμου Ρισελιέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι εξερευνητές Εξερευνητές του Καναδά Κατηγορία:Κεμπέκ Κατηγορία:Γάλλοι χαρτογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι γεωγράφοι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2012–13
Το Πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών την περίοδο 2012-13 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με τη συμμετοχή 123 ομάδων συνολικά. Την άνοδο στη νέα Γ' Εθνική 2013-14 κέρδισε μετά από το Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα μόνο η πρωταθλήτρια του 2ου ομίλου της Α' ΕΠΣΑ Δόξα Βύρωνα.
Α΄ Κατηγορία
Η Ηλιούπολη τιμωρήθηκε με αφαίρεση 2 βαθμών.
Πηγές
Ιστοσελίδα ΕΠΣ Αθηνών: Βαθμολογίες Περιόδου 2012-13
Κρατήρας Λογκόισκ
Ο Κρατήρας Λογκόισκ (Ρωσικά: Логойский кратер) ή αστροβλήμα Λογκόισκ είναι ένας κρατήρας πρόσκρουσης. Σχηματίστηκε κοντά στον οικισμό Ρόμπιν, Λογκοζίνσκυ, ραγιόν Λογκόισκ, Περιοχή Μινσκ της Λευκορωσίας από την πτώση ενός αστεροειδή πριν από 42,3 ± 1,1 εκ. χρόνια, ο οποίος είχε ακτίνα ~650 μ., όγκο ~1.150 δισ. κ.μ., βάρος ~9.201 τρισ. χλγ., και κινούταν με ταχύτητα ως και 18 χλμ/δευ. Όταν ο αστεροειδής εξερράγη, απελευθερώθηκε ενέργεια ίση με 1,49 ZettaJ, που ισοδυναμεί με έκρηξη ~25 εκατομμυρίων βομβών σαν αυτήν που έπεσε στη Χιροσίμα. Η διάμετρος του κρατήρα τον καιρό που σχηματίστηκε ήταν ~15-17 χλμ., και είχε βάθος ίσαμε 1000 μ. Επί του παρόντος, ο κρατήρας είναι εντελώς κρυμμένος κάτω από τις παχιές υπολειμματικές αποθέσεις των παγετώνων της τεταρτογενούς περιόδου πάχους 800-200 μ., και η τρέχουσα διάμετρος του δεν υπερβαίνει τα 9 χλμ. Ανακαλύφθηκε το 1973, κατά τύχη, κατά τη γεώτρηση ενός πηγαδιού στην περιοχή του χωριού Κουζεβίτσι. Την περίοδο 1979-1984 ο κρατήρας μελετήθηκε εκτεταμένα – διατρήθηκαν ~30 φρεάτια βάθους 300-500 μ. και 1 βάθους 1254 μ.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2012–13
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013
Ικέσιος Λάτρης
Ο Ικέσιος Λάτρης (1799 - 1881) ήταν Έλληνας λόγιος, αγωνιστής του 1821 και πολιτικός της Ελλάδας του 19ου αιώνα.
Κρατήρας Λογκόισκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρατήρας Κατηγορία:Λευκορωσία
Ικέσιος Λάτρης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Σμύρνη το 1799. Ο πατέρας του ήταν ιατρός το επάγγελμα. Έμαθε τα πρώτα του γράμματα από τους διδασκάλους Κωνσταντίνο Κούμα και Στέφανο Οικονόμου στο Φιλολογικό Γυμνάσιο Σμύρνης.
Ήλθε στην Ελλάδα στις αρχές του 1822 και παρουσιάστηκε στο Νεόκαστρο, όπου χρησίμευσε ως βοηθός του φρούραρχου της πολιορκίας των μεσσηνιακών φρουρίων. Λίγους μήνες αργότερα πήγε στην Ύδρα όπου συνδέθηκε με τον γενικό Ναύαρχο Μιαούλη, ο οποίος τον έκανε προσωπικό του σύμβουλο, συμπράκτορα και διερμηνέα μέχρι το τέλος του πολέμου.
Το 1823 ο Λάτρης πήγε μαζί με τον αρμοστή Εμμανουήλ Τομπάζη στην Κρήτη, όπου διετέλεσε ως μέλος και γραμματέας της επταμελούς επιτροπής, η οποία είχε διοριστεί για να συντάξει την εσωτερική οργάνωση του νησιού.
Συνέχισε να παίρνει μέρος σε όλον τον αγώνα, και μετά διορίστηκε διευθυντής του Λακωνικού νομού και εισηγητής του συμβουλίου της Επικρατείας, έπειτα διοικητής των νήσων Μήλου και Σίφνου.
Μετά την μεταπολίτευση του 1843 ο Λάτρης ίδρυσε την εφημερίδα «Παναρμόνιον», πολιτικού και φιλολογικού περιεχομένου.
Εκλέχτηκε πληρεξούσιος των ομογενών της Σμύρνης στην Β' Εθνική Συνέλευση της Αθήνας.
Απεβίωσε στην Σμύρνη το 1881.
Αφροδίτη
Το όνομα Αφροδίτη μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
2405 Γουέλτς
Ο Γουέλτς (Welch) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,09. Ανακαλύφθηκε το 1963 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ντέιβιντ Γουέλτς (David F. "Kelly" Welch), διοικητικού διευθυντή στην αμερικανική «`Ενωση Πανεπιστημίων για την `Ερευνα στην Αστρονομία» (A.U.R.A.) από το 1978 ως το 1983.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γουέλτς εκτιμάται σε 25,43 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι BCU, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,040.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Γουελτς
Αναγνώστης Μοναρχίδης
Ο Αναγνώστης Μοναρχίδης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821 και πολιτικός της Ελλάδας του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στα Ψαρά το 1777. Ο πατέρας του, Χατζή Δημήτριος, ήταν ένας από τους ευπατρίδες του νησιού, γυναίκα του ήταν η Μαρία που επέζησε της καταστροφής των Ψαρών με το ένα παιδί τους, το άλλο πνίγηκε.
Υπηρέτησε πολιτικά και βγήκε πρώτος πληρεξούσιος των Ψαριανών στην Εθνική συνέλευση της Επιδαύρου. Εκλέχτηκε βουλευτής της πρώτης περιόδου, και ξανά πληρεξούσιος στην Εθνική συνέλευση του Άστρους και της Επιδαύρου. Επίσης ήταν ο πρώτος νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας το 1833 και νομάρχης Αχαΐας και Ήλιδος το 1836.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Καπεταναίοι του 1821 Κατηγορία:Αγωνιστής ελληνικής επανάστασης-επέκταση Κατηγορία:Νομάρχες Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος Κατηγορία:Πρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων
Ματωμένος Γάμος
Ματωμένος Γάμος ή Ματωμένα Στέφανα, όπως είναι επίσης γνωστό στα ελληνικά είναι ο τίτλος θεατρικού έργου του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. (ισπ. Bodas de Sangre).
Ο Λόρκα εμπνεύστηκε από ένα άρθρο εφημερίδας που ανέφερε ένα έγκλημα στην ανδαλουσιανή πόλη Níjar. Ο Ματωμένος Γάμος είναι ένα από τα τρία τραγικά θεατρικά έργα της "ισπανικής υπαίθρου" του συγγραφέα. Τα άλλα δυο είναι η "Γέρμα" και "Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα". Και τα τρία έργα υπογραμμίζουν την πειθήνια υποταγή των γυναικών που αποζητούν ελευθερία στην παραδοσιακή κοινωνία της ισπανικής υπαίθρου, η οποία τους αρνείται την κοινωνική ή ερωτική ισότητα.
Υπόθεση του έργου
Η Μάνα, πικραμένη από το θάνατο του συζύγου και του μεγαλύτερου γιου της από το χέρι των Felix, δίνει την ευχή της στο μικρότερο γιο της για να παντρευτεί μια κοπέλα που ζει κοντά στην πόλη και δηλώνει την επιθυμία της να δει εγγόνια.
Μια γειτόνισσα συζητάει με τη Μάνα και της αποκαλύπτει πως η Νύφη ήταν παλιά αρραβωνιασμένη με το Λεονάρντο, συγγενή των Felix που σκότωσαν την οικογένειά της. Ο Λεονάρντο είναι τώρα παντρεμένος με την ξαδέρφη της Νύφης και μένει μαζί με τη γυναίκα του και την πεθερά του. Όταν γυρίζει σπίτι από τη δουλειά, τις ακούει να νανουρίζουν το μικρό γιο του. Όταν ένα μικρό κορίτσι καταφτάνει και τους λέει τα νέα για τις προετοιμασίες του γάμου του Γαμπρού με τη Νύφη, ο Λεονάρντο όλο οργή ορμάει έξω από το σπίτι.
Η Μάνα επισκέπτεται το σπίτι της Νύφης, όπου συζητά μαζί της και με τον Πατέρα της. Η Υπηρέτρια μένει κάποια στιγμή μόνη με τη Νύφη, την πειράζει για τα δώρα του Γαμπρού, ενώ της αποκαλύπτει ότι ο Λεονάρντο έρχεται τα βράδια κάτω από το παράθυρό της. Εκείνο το βράδυ, τη συναντά και της εκμυστηρεύεται τον πόθο του και το λόγο που δεν την παντρεύτηκε παλιότερα. Η Νύφη επιχειρεί να τον κάνει να σωπάσει, αλλά δεν αρνείται ότι ακόμα έχει αισθήματα γι' αυτόν. Η υπηρέτρια διώχνει το Λεονάρντο, ενώ καταφτάνουν οι καλεσμένοι για το γάμο. Όλοι κατευθύνονται προς την εκκλησία, ενώ η Νύφη ικετεύει το Γαμπρό να την προστατέψει.
Μετά το γάμο, όλος ο κόσμος γυρίζει στο σπίτι της Νύφης για το γαμήλιο γλέντι. Εκεί, αναζητούν τη Νύφη και το Λεονάρντο, αλλά ανακαλύπτουν ότι το έσκασαν με το άλογο. Ο Γαμπρός εξοργισμένος βγαίνει να κυνηγήσει και να σκοτώσει το Λεονάρντο, ενώ η Μάνα διατάζει όλους τους καλεσμένους να χωριστούν σε ομάδες και να ψάξουν το ζευγάρι.
Στο δάσος, όπου βρίσκονται ο Λεονάρντο και η Νύφη, εμφανίζονται τρεις Ξυλοκόποι που συζητούν τα γεγονότα, λέγοντας ότι το ζευγάρι θα ανακαλυφθεί μόλις βγει το φεγγάρι και φωτίσει το δάσος.
Το Φεγγάρι εμφανίζεται σαν χαρακτήρας και σε ένα μονόλογο πενθεί την μοναξιά του και δηλώνει την επιθυμία του να χυθεί αίμα, προκειμένου να τιμωρήσει τους ανθρώπους που το άφησαν έξω από τα σπίτια τους. Ρίχνει το φως του στο δάσος, ενώ συνοδεύεται από μια ζητιάνα, που είναι ο Θάνατος προσωποποιημένος: μαζί συμφωνούν το θάνατο των ζηλιάρηδων ανδρών.
Ο Γαμπρός μαζί με μια κοπέλα ψάχνουν στο σκοτεινό δάσος. Τους εμφανίζεται ο Θάνατος, σαν γριά ζητιάνα και τους λέει ότι θα τους οδηγήσει στο Λεονάρντο. Λίγο πιο μακριά, ο Λεονάρντο και η Νύφη αγκαλιάζονται και σκέφτονται το μέλλον τους, ρομαντικοί αλλά με ένα ασίγαστο και σκοτεινό πάθος ο ένας για τον άλλο. Ακούγονται βήματα: πλησιάζει ο Γαμπρός με το Θάνατο, ο Λεονάρντο φεύγει από τη σκηνή και δυο κραυγές ακούγονται μες στο σκοτάδι.
Πίσω στην πόλη, οι γυναίκες έχουν μαζευτεί κοντά στην εκκλησία και συζητούν για τα γεγονότα. Ο θάνατος εμφανίζεται σαν ζητιάνα και δηλώνει ότι θάνατος απλώθηκε στο δάσος. Θυμωμένη και πικραμένη η Μάνα βλέπει τη Νύφη να γυρίζει, με το νυφικό της γεμάτο αίματα από τους δυο άνδρες που αλληλοσκοτώθηκαν στο δάσος. Η Μάνα την ανακηρύσσει πόρνη και πάει να τη σκοτώσει, αλλά τελικά απομακρύνεται και προσεύχεται. Η αυλαία πέφτει, όσο η Νύφη και η Μάνα απαγγέλλουν την τραγωδία του Ματωμένου Γάμου.
Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
Το έργο είχε δημοσιευτεί ήδη το 1945 με τον τίτλο Ματωμένα Στέφανα, σε μετάφραση Γιώργου Σεβαστίκογλου.
Παρουσιάστηκε στην Ελλάδα για πρώτη φορά σε παράσταση το 1947 από το Θέατρο Τέχνης, σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν, μετάφραση Νίκου Γκάτσου, σκηνικά του Γιάννη Τσαρούχη και μουσική και τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι. Τη Νύφη ερμήνευσε η Έλλη Λαμπέτη και το Λεονάρντο ο Βασίλης Διαμαντόπουλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα
Χρήστος Χολίδης
Ο Χρήστος Χολίδης είναι Έλληνας τραγουδιστής και πρώην καλαθοσφαιριστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1979 στην Αθήνα. Ξεκίνησε τον αθλητισμό από την ομάδα του ΜΕΛΑΣ Αγίου Ελευθερίου που συμμετείχε στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ.Α. και το καλοκαίρι του 1998 μετεγγράφηκε στο Αιγάλεω, με το οποίο αγωνίσθηκε επιτυχώς για τέσσερα χρόνια, έως και το 2002 σε Β΄Εθνική και Γ΄ Εθνική. Επόμενος σύλλογός του ήταν ο ΠΑΟΚ, όπου όμως δεν έπαιξε πολύ. Ενδιάμεσα (2000) υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στις Ελληνικές Ειδικές Δυνάμεις με ειδικότητα εκπαιδευτής αλεξιπτωτιστών, αλλά και υπεύθυνος υλικών.
Το 2003 άρχισε να ασχολείται με το modeling αλλά και ως παρουσιαστής. Εργάστηκε στην εκπομπή της Ρούλας Κορομηλά και στη συνέχεια στράφηκε στο τραγούδι.
Παράλληλα με την καλλιτεχνική του πορεία, δραστηριοποιείται στο χώρο της εστίασης. Μάλιστα, εξακολουθεί να ασχολείται ακόμη με την καλαθοσφαίριση, ως παίκτης της Ευρυάλης, που μετέχει στο πρωτάθλημα της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
Προσωπική ζωή
Από το 2011 μέχρι το 2013 ήταν ζευγάρι με την Δούκισσα Νομικού. Από το 2014 μέχρι το 2015 είχε σχέση με την Χριστίνα Μουστάκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ
2406 Ορέλσκαγια
Η Ορέλσκαγια (Orelskaya) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,5. Ανακαλύφθηκε το 1966 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου της Κριμαίας στο Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή της Βαρβάρας Ιβ. Ορέλσκαγια, μέλους της ομάδας του Αστεροσκοπείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Ορελσκαγια
Συνέδριο του Λιβάνου
thumb|Αναμνηστική φωτογραφία μετά το τέλος του Συνεδρίου. Διακρίνονται, από αριστερά προς τα δεξιά, οι [[Γεώργιος Καρτάλης (με την κοντή στρατιωτική στολή), δίπλα του ο Σπυρίδων Θεοτόκης, Ιωάννης Σοφιανόπουλος, στο κέντρο Γεώργιος Παπανδρέου, πίσω του ο πιο ψηλός αριστερά, ο Μιλτιάδης Πορφυρογένης, δίπλα στον Παπανδρέου, ο Αλέξανδρος Σβώλος και δίπλα του ο Πέτρος Ρούσος. Δεξιά, με γενειάδα και στρατιωτική στολή, ο Κομνηνός Πυρομάγλου, δίπλα του ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος]]
Ως Συνέδριο του Λιβάνου ( 17 - 20 Μαΐου 1944) έμεινε γνωστό στη νεότερη ελληνική ιστορία, η διάσκεψη των αρχηγών των ελληνικών πολιτικών παρατάξεων και αντιστασιακών οργανώσεων, που έγινε στο Λίβανο της Μέσης Ανατολής, με σκοπό τη δημιουργία κυβέρνησης εθνικής ενότητας στη χώρα, μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής.
Ιστορικό πλαίσιο
Κατά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα, μετά τους πρώτους νικηφόρους αγώνες στο Αλβανικό Μέτωπο (Οκτώβριος 1940 – Απρίλιος 1941), δε μπόρεσε ν΄ αντιμετωπίσει και τις παράλληλες εισβολές των Γερμανών και Βουλγάρων με συνέπεια η μεν νόμιμη κυβέρνηση Τσουδερού μαζί με τη βασιλική οικογένεια και τις μάχιμες δυνάμεις του πολεμικού ναυτικού και της πολεμικής αεροπορίας να μεταβούν μέσω Κρήτης στην Αίγυπτο προς συνέχιση της αντίστασης με τις εκεί συμμαχικές αγγλικές δυνάμεις, η δε χώρα να καταληφθεί από τον εχθρό ολοκληρωτικά, από το τέλος Μαΐου του 1941 μέχρι τον Οκτώβριο του 1944, όταν και απελευθερώθηκε μετά την αποχώρηση των Γερμανών.
Στο διάστημα αυτό, στο εσωτερικό της χώρας οργανώθηκαν πολλές δυνάμεις εθνικής αντίστασης, περισσότερες από 15, που θεωρήθηκε σχετικά μεγάλος αριθμός, αναλογικά με την έκταση και τον πληθυσμό της Ελλάδας. Κυριότερες αυτών των δυνάμενων ήταν το ΕΑΜ, η μεγαλύτερη οργάνωση του αντιστασιακού αγώνα, από συμμαχία κομμάτων με κυριότερη δύναμη το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ), ο ΕΔΕΣ υπό το στρατηγό Ζέρβα, και η ΕΚΚΑ υπό το συνταγματάρχη Ψαρρό.
Πριν όμως την απελευθέρωση, λόγω των εμφύλιων συγκρούσεων που άρχισαν να παρατηρούνται μεταξύ των αντιστασιακών ομάδων, αλλά και άλλων δυνάμεων, κατέστη επείγουσα και αναγκαία η συγκρότηση ενός εθνικού συμβουλίου που θα εναρμόνιζε τις απόψεις και τη συνεργασία όλων των πολιτικών δυνάμεων και των αντιστασιακών οργανώσεων επί κοινού σκοπού που ήταν η ομαλή επαναφορά του δημόσιου βίου στην Ελλάδα.
Αρχικά, το συνέδριο αυτό ανέλαβε να οργανώσει ο αντικαταστάτης του Εμμανουήλ Τσουδερού, που είχε μεταβεί στο Λονδίνο, Σοφοκλής Βενιζέλος (που είχε αναλάβει πρόεδρος στην εξόριστη Κυβέρνηση Σ. Βενιζέλου (1944)). Όμως, στις 14 Απριλίου του 1944, έφθασε στο Κάιρο, με αεροπλάνο της ΡΑΦ, μέσω Τουρκίας, ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο οποίος με τη μεσολάβηση των Άγγλων, μέσα σε 13 ημέρες, ανέλαβε την οργάνωση του εν λόγω συνεδρίου, για το αμέσως επόμενο εικοσαήμερο, αναλαμβάνοντας, στις 26 Απριλίου 1944, και τη θέση του πρωθυπουργού παραμερίζοντας το Σ. Βενιζέλο και σχηματίζοντας τη νέα (εξόριστη) Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1944.
Εξετάζοντας το γενικότερο πλαίσιο στο οποίο εντάχθηκε η σύγκλιση του Συνεδρίου του Λιβάνου, με τα στοιχεία που είδαν αργότερα το φως της δημοσιότητας, διαπιστώνεται ότι, μέχρι το Μάιο του 1944, παρότι διαφαινόταν το τέλος του πολέμου, οι σύμμαχοι δεν είχαν ξεκαθαρίσει τις θέσεις τους για τις υπό απελευθέρωση περιοχές. Η μεν Σοβιετική Ένωση, ακολουθώντας τη συμμαχική ενότητα, απέβλεπε πρώτιστα στην εκρίζωση του ναζισμού της Γερμανίας και τη διάλυσή της. Χάριν μάλιστα αυτού, έγινε και η εκ μέρους της διάλυση της Γ΄ Διεθνούς. Αντίθετα, ο Τσώρτσιλ διέβλεπε ιμπεριαλιστικά κίνητρα του Στάλιν σε υπονομευτικά παιχνίδια σε βάρος των συμμάχων, λαμβάνοντας υπόψη την κομμουνιστοποίηση της Γιουγκοσλαβίας και τα δρώμενα στην Ελλάδα και το στρατό της στη Μέση Ανατολή.
Θέλοντας ο Τσώρτσιλ να εξασφαλίσει τον αγγλικό έλεγχο στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου και, ιδίως, στην Ελλάδα, παρουσιάσθηκε αποφασισμένος να φθάσει ακόμα και σε κλονισμό της συμμαχικής ενότητας, όταν, στις 4 Μαΐου του 1944, σημειώνει προς τον Ήντεν: Αμέσως δε, την επομένη, 5 Μαΐου (1944), επανερχόμενος ο Τσώρτσιλ, περισσότερο αδίστακτος, σημειώνει προς τον Ήντεν: "...Πρέπει να επιτύχουμε ρήξη με το ΕΑΜ, πριν αυτό συνδεθή πολύ με τους σοβιετικούς. Θα πρέπει, αν είναι δυνατόν, να δημιουργήσουμε ένα τέτοιο χάσμα που να δώσει στους σοβιετικούς να καταλάβουν ότι θα πρέπει να το σκεφθούν πολύ σοβαρά πριν πάρουν οποιαδήποτε απόφαση. Το Φ.Ο. (Φόρεϊν Όφφις)'' πρέπει να καταστρώσει την πιο ισχυρή επίθεση κατά του ΕΑΜ, έτσι που να είναι δυνατόν να καταγγελθεί ανοιχτά. Δεν πρέπει να του δοθεί καμία βοήθεια, όπλα οποιουδήποτε είδους ή εφόδια. Όλη η βοήθειά μας θα πρέπει να δοθή στο Ζέρβα και αυτή θα πρέπει ν΄ αυξηθή. Είναι τα πιο προδοτικά, βρωμερά κτήνη, για τα οποία έχω διαβάσει σε επίσημα έγγραφα και αυτό πάει πολύ μακριά.
Προκαταρτικές συνεννοήσεις
Στις προκαταρτικές συνεννοήσεις, πριν από την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου, διαφάνηκε η αντίθεση μεταξύ του ΕΑΜ και των υπολοίπων δυνάμεων. Οι αντιπροσωπείες του ΕΑΜ, της ΠΕΕΑ και του ΚΚΕ - στις οποίες μετείχαν, μεταξύ άλλων, οι Π. Ρούσος από το ΚΚΕ, Μιλτιάδης Πορφυρογένης (επίσης ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ) από το ΕΑΜ, οι Α.Σβώλος, Α. Αγγελόπουλος από την ΠΕΕΑ καθώς και ο αρχηγός του ΕΛΑΣ, Στέφανος Σαράφης - επεδίωκαν ως "μίνιμουμ αξιώσεων" πέντε όρους για το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας που ήταν: Στις αξιώσεις αυτές αντιτάχθηκαν όλες οι υπόλοιπες πολιτικές δυνάμεις φοβούμενες ότι έτσι θα περιέρχοταν η κυβέρνηση στον ουσιαστικό έλεγχο του ΕΑΜ.
Το κίνημα στην Αίγυπτο και η εαμική αποκήρυξη
Φθάνοντας στο Λίβανο η επταμελής αντιπροσωπεία του ΕΑΜ έδωσε μια ηχηρή αποκήρυξη του όλου μέχρι τότε στασιαστικού κινήματος, ιδιαίτερα του πολεμικού ναυτικού, που είχε λάβει χώρα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, και που στο μεταξύ είχε καταστείλει ο Σοφοκλής Βενιζέλος. Αυτήν συμπεριέλαβε σε τηλεγράφημα που έστειλε από τη Βηρυτό, στις 14 Μαΐου του 1944, προσωπικά προς τον Τσώρτσιλ όπου μεταξύ άλλων διακήρυσσε : Παρόμοιο τηλεγράφημα στάλθηκε, την ίδια μέρα, και προς τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Φραγκλίνο Ρούζβελτ με το οποίο η επιτροπή διαβεβαίωνε την προσήλωση των Ελλήνων στο συμμαχικό αγώνα. Τα τηλεγραφήματα αυτά φέρονται να υπέγραψαν οι Α. Σβώλος, Μ. Πορφυρογένης και Π. Ρούσος.
Αργότερα, ο Π. Ρούσος, που εκπροσωπούσε τότε το ΚΚΕ, δικαιολόγησε την ενέργεια αυτή ως αναγκαία λόγω της μειονεκτικής θέσης που βρέθηκε το ΚΚΕ μετά την εξέγερση του ναυτικού που, τον καιρό που συνέβη, εξυπηρετούσε περισσότερο τους εχθρούς και μάλιστα σε ξένο έδαφος, ζωτικότατο, όμως, για την Αγγλία. Στη δήλωσή του αυτή, επαναλαμβάνοντας τις επί της εξέγερσης επικριτικές δηλώσεις των Τσώρτσιλ και Ρούζβελτ και επιρρίπτοντας τις ευθύνες στους "άφρονες οργανωτές" της εξέγερσης, κατέληξε "Οπωσδήποτε με τις ενέργειες αυτές αλλάξαμε την ατμόσφαιρα σε μεγάλο βαθμό".
Συνέδριο
Τόπος του Συνεδρίου ορίστηκε ο Λίβανος και συγκεκριμένα ο χώρος του εστιατορίου του ξενοδοχείου "Δάσος της Βουλώνης", στο Ντουρ Σαουέρ, ένα ορεινό δενδρόφυτο θέρετρο της Βηρυτού. Ημερομηνία έναρξης εργασιών η 17 Μαΐου του 1944. Οι σύνεδροι που εκπροσωπούσαν τις αντιστασιακές οργανώσεις της Ελλάδας, αφού παραλήφθηκαν από το αεροδρόμιο Νεράιδας, έφθασαν στη Βηρυτό, με πολεμικά αεροπλάνα της RAF μέσω Ιταλίας, ενώ οι συμμετέχοντες της εξόριστης κυβέρνησης Παπανδρέου και πρώην Σ. Βενιζέλου, έφθασαν ομοίως από το Κάιρο.
Φθάνοντας οι αντιπροσωπείες στο εν λόγω ξενοδοχείο ουσιαστικά παρέμεναν υπό αγγλική "ευγενή κράτηση" σε απομόνωση από τον έξω κόσμο, χωρίς δυνατότητα ούτε αλληλογραφίας, προκειμένου να παραμείνουν ανεπηρέαστες από εξωτερικά δρώμενα και αντιλήψεις.
Το πρωί της 17ης Μαΐου, παίρνοντας πρώτος το λόγο ο προεδρεύων Γεώργιος Παπανδρέου εξαπέλυσε έντονη επίθεση κατά του ΕΑΜ, το οποίο κατηγόρησε ότι απέβλεπε σε πραξικοπηματική κατάληψη της εξουσίας μετά τον πόλεμο. Οι πρόσφατες επιθέσεις του ΕΛΑΣ εναντίον άλλων αντιστασιακών οργανώσεων και ιδιαίτερα η δολοφονία του Ψαρρού, που μόλις είχε γνωστοποιηθεί στη Μέση Ανατολή, προκάλεσαν μία αντίστοιχη αντι-ΕΑΜική τοποθέτηση και των άλλων αστών πολιτικών καθώς και του Γεωργίου Καρτάλη, εκπροσώπου της ΕΚΚΑ.
Ο σκοπός, το πνεύμα και ο χαρακτήρας της σύγκλισης του Συνεδρίου του Λιβάνου αποδίδεται χαρακτηριστικά από τον εναρκτήριο χαιρετισμό που απηύθυνε ο Γ. Παπανδρέου προς τους συνέδρους, τα βασικότερα σημεία του οποίου ήταν:
Και παρακάτω αναφερόμενος στα τρομοκρατικά δρώμενα της ελληνικής υπαίθρου τόνισε:
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1991-1992
Το πρωτάθλημα Α1΄ Εθνικής κατηγορίας χάντμπολ ανδρών της περιόδου 1991–92 ήταν το 3ο από την καθιέρωση της Α1 και συνολικά το 15ο πρωτάθλημα Ελλάδος στην ιστορία του χάντμπολ (μαζί με τα δυο πρωταθλήματα που είχε διοργανώσει ο ΣΕΓΑΣ). Πρωταθλητής αναδείχθηκε για όγδοη φορά στην ιστορία του θεσμού ο Ιωνικός Ν. Φιλαδέλφειας, ο οποίος επικράτησε στα πλέι-οφ, τα οποία διεξήχθησαν σε τρεις τετράδες, ανάλογα με την θέση που κατέλαβαν οι ομάδες στην κανονική περίοδο.
Συνέδριο του Λιβάνου
Συνέδριο
Στη συνέχεια, απευθυνόμενος προς τους εκπροσώπους του ΕΑΜ και του ΚΚΕ τους έθεσε απερίφραστα το δίλημμα:
Πρωτάθλημα χειροσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας ανδρών 1991-1992
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη προέκυψε ύστερα από τη διαδικασία των πλέι-οφ, στα οποία οι ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις τετράδες, ανάλογα με την θέση τους στην κανονική περίοδο. Στα πλέι-οφ μετέφεραν τους βαθμούς τους και αγωνίστηκαν μεταξύ τους σε ένα μίνι πρωτάθλημα 6 αγωνιστικών. Γι' αυτό και υπάρχουν ξεχωριστές βαθμολογίες ανά τετράδα.
Συνέδριο του Λιβάνου
Σύνεδροι
Οι 25 σύνεδροι που προσκλήθηκαν και έλαβαν μέρος στο Συνέδριο του Λιβάνου, εκπροσωπώντας 15 κόμματα και οργανώσεις ήταν:
Τις εργασίες του συνεδρίου παρακολουθούσε αδιάλειπτα ο Άγγλος πρέσβης Ρέτζιναλτ Λίπερ ο οποίος και κατέγραφε με το επιτελείο του όλες τις θέσεις, απόψεις, αντιρρήσεις κ.λπ. των συνέδρων.
Η τελική συμφωνία
Εθνικόν Συμβόλαιον ονομάσθηκε η συμφωνία που συνομολογήθηκε από όλους τους σύνεδρους που έλαβαν μέρος στο Συνέδριο του Λιβάνου. Τούτο απαρτίσθηκε από τα ακόλουθα οκτώ κεφάλαια:
1. Καταδίκη του στασιαστικού κινήματος, τιμωρία των υποκινητών, ανασύνταξις και πειθάρχησις των ενόπλων ελληνικών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής υπό την σημαίαν της ελληνικής πατρίδος.
2. Η ενοποίησις και πειθάρχησις υπό τας διαταγάς της κυβερνήσεως εθνικής ενώσεως και του Συμμαχικού Στρατηγείου όλων των ανταρτικών σωμάτων της ελευθέρας Ελλάδος, καθώς και η κινητοποίησις, όταν επιστή ο καιρός, όλων των μαχητικών δυνάμεων του έθνους εναντίον των κατακτητών.
3. Η κατάργησις της εαμικής τρομοκρατίας εις την ελληνικήν ύπαιθρον και η παγίωσις της προσωπικής ασφαλείας και της πολιτικής ελευθερίας του λαού, όταν και όπου ο κατακτητής αποσύρεται.
4. Η συνεχής μέριμνα δια την επαρκή αποστολήν τροφίμων και φαρμάκων εις την υπόδουλον Ελλάδα, επίσης και την ορεινή.
5. Η εξασφάλισις κατά την προσεχή από κοινού μετά των Συμμαχικών δυνάμεων απελευθέρωσιν της πατρίδος, της τάξεως και της ελευθερίας, του ελληνικού λαού εις τρόπον ώστε απηλλαγμένος και υλικής και ψυχολογικής βίας, να αποφασίση κυριαρχικώς και δια το πολίτευμα, και δια το κοινωνικό καθεστώς, και δια την κυβέρνηση της αρεσκείας του.
6. ''Η επιβολή σκληρών κυρώσεων κατά των προδοτών της πατρίδος και κατά των εκμεταλλευτών της δυστυχίας του ελληνικού λαού.
7. Η πρόνοια δια την άμεσον ικανοποίησιν, μετά την απελευθέρωσιν, των υλικών αναγκών του ελληνικού λαού.
Αντιδράσεις
Το παραπάνω τηλεγράφημα, αν και αποτελούσε προειδοποιητική απόφαση του Συμβουλίου προς την εαμική αντιπροσωπεία, φέρεται, κατά Σ. Γρηγοριάδη, να παρακρατήθηκε από τους Άγγλους και να μη δόθηκε ποτέ στα χέρια της αντιπροσωπείας, αλλά ούτε να έλαβαν γνώση περί αυτού και οι άλλοι σύνεδροι στη διάρκεια των εργασιών. Το γεγονός αυτό διασταυρώνεται και από το Σαράφη που ομολογεί στο βιβλίο του "Ο ΕΛΑΣ" πως μάταια περίμενε η αντιπροσωπεία, στη συνέχεια, στο Κάιρο κάποιο μήνυμα από την Ελλάδα για εξουσιοδότηση μελών της να ορκισθούν ως υπουργοί.
Συνέπεια όλων αυτών ήταν να ξεσπάσει, ως συνέχεια, η λεγόμενη πολιτική κρίση Καΐρου (1944).
Πηγές
Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Εθνική Αντίσταση Κατηγορία:1944
Κάρολος φον Μπύλοβ
Α' Παγκόσμιος Πόλεμος
Όταν ξέσπασε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος ο Κάρολος φον Μπύλοβ ανέλαβε την διοίκηση της ΙΙης Στρατιάς στο Δυτικό Μέτωπο. Έχοντας υπό την γενική διοίκηση ως επικουρική δύναμη την 1η (Ιη) Στρατιά του Αλεξάντερ φον Κλουκ, εισέβαλε τον Αύγουστο του 1914 στο Βέλγιο, παραβιάζοντας την ουδετερότητα αυτού, και με εκπληκτική ταχύτητα κατέλαβε το φρούριο του Ναμούρ. Ακολούθως συνεχίζοντας την προέλαση της Στρατιάς του έφθασε νικηφόρα στη γραμμή του Μάρνη εκμηδενίζοντας την αντίσταση των εκεί γαλλικών στρατευμάτων. Κατά τον χρόνο όμως εκείνο η 1η Στρατιά είχε απομακρυνθεί κινούμενη βορειότερα και δυτικά προκειμένου κυκλοτερώς να εισβάλει στο Παρίσι, σύμφωνα με το ακολουθύμενο σχέδιο Σλίφεν. Το χάσμα όμως που δημιουργήθηκε μεταξύ των δύο Στρατιών φόβισε το φον Μπύλοβ όπου και διέταξε την αλλαγή πορείας της 1ης Στρατιάς προς νοτιότερα και δυτικά.
Παράλληλα ο φον Μπύλοφ συνεχίζοντας την επιθετική προέλαση στις 4 Σεπτεμβρίου πέρασε τον ποταμό Μάρνη, πλην όμως λόγω της σθεναρής εκεί αντίστασης που προέβαλαν συνδυασμένα γαλλικά και αγγλικά στρατεύματα στη περίφημη μάχη του Μάρνη αναγκάστηκε μετά από σκληρή μάχη σε υποχώρηση μέχρι να πλησιάσει και η 1η Στρατιά. Των γεγονότων αυτών ακολούθησε για δύο σχεδόν χρόνια ο λεγόμενος πόλεμος των χαρακωμάτων που ουσιαστικά ήταν πόλεμος διατήρησης των υφισταμένων θέσεων των εμπλεκομένων στο μέτωπο αυτό.
Τον επόμενο χρόνο 1915 ο Κάιζερ Γουλιέλμος Β΄ της Γερμανίας για την προέλαση αυτή προήγαγε τον φον Μπύλοβ σε στρατάρχη του αυτοκρατορικού γερμανικού στρατού. Ένα ελαφρύ όμως καρδιακό επεισόδιο που υπέστη εξανάγκασε αυτόν σε παραίτηση.
Ο Στρατάρχης Κάρολος φον Μπύλοβ πέθανε πέντε χρόνια αργότερα στη γενέτειρά του το Βερολίνο, στις 31 Αυγούστου του 1921, έχοντας ζήσει με θλίψη την κατάρρευση της Αυτοκρατορικής Γερμανίας που ακολούθησε μετά τον Μεγάλο Πόλεμο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Στρατάρχες της Γερμανίας
Αφρικανική τρυπανοσωμίαση
Η αφρικανική τρυπανοσωμίαση ή ασθένεια του ύπνου είναι μια παρασιτική ασθένεια των ανθρώπων ή άλλων ζώων. Προκαλείται από ένα παράσιτο της κατηγορίας Trypanosoma brucei. Υπάρχουν δύο τύποι που μολύνουν τους ανθρώπους, Trypanosoma brucei gambiense (T.b.g) και Trypanosoma brucei rhodesiense (T.b.r.). Το T.b.g προκαλεί πάνω από το 98% των καταγεγραμμένων περιπτώσεων. Και οι δύο μεταδίδονται συνήθως από το τσίμπημα μολυσμένης μύγας τσετσέ και εμφανίζονται συχνότερα σε αγροτικές περιοχές.
Αρχικά, κατά το πρώτο στάδιο της ασθένειας, παρουσιάζονται πυρετοί, πονοκέφαλοι, φαγούρα, και πόνος στις αρθρώσεις. Αυτό ξεκινά μία με τρεις εβδομάδες μετά το τσίμπημα. Εβδομάδες έως και μήνες αργότερα το δεύτερο στάδιο ξεκινά με σύγχυση, έλλειψη συντονισμού, μούδιασμα και διαταραχές ύπνου. Η διάγνωση γίνεται με την εύρεση του παράσιτου σε επίχρισμα αίματος ή στο υγρό ενός λεμφαδένα. Μια οσφυική παρακέντηση χρειάζεται συχνά για να γίνει κατανοητή η διαφορά μεταξύ πρώτου και δεύτερου σταδίου της ασθένειας.
Η πρόληψη της σοβαρής ασθένειας συμπεριλαμβάνει την προφύλαξη του πληθυσμού που κινδυνεύει με αιματολογικές εξετάσεις για την ανίχνευση του παράσιτου T.b.g. Η θεραπεία είναι ευκολότερη όταν η ασθένεια εντοπίζεται νωρίς και πριν την εμφάνιση νευρολογικών συμπτωμάτων. Η θεραπεία του πρώτου σταδίου γίνεται με φαρμακευτική αγωγή πενταμιδίνης ή σουραμίνης. Η θεραπεία του δεύτερου σταδίου συμπεριλαμβάνει εφλορνιθίνη ή έναν συνδυασμό nifurtimox και εφλορνιθίνης για το T.b.g. Ενώ το melarsoprol αντιμετωπίζει και τα δύο, χρησιμοποιείται κατά κανόνα μόνο για την αντιμετώπιση του T.b.r. λόγω σοβαρών παρενεργειών.
Η ασθένεια εμφανίζεται τακτικά σε ορισμένες περιοχές της Υποσαχάριας Αφρικής, όπου ο πληθυσμός που κινδυνεύει ανέρχεται περίπου σε 70 εκατομμύρια σε 36 χώρες. Από το 2010 έχει προκαλέσει περίπου 9.000 θανάτους, από 34.000 το 1990. Κατ'εκτίμηση 30.000 άνθρωποι έχουν μολυνθεί αυτή τη στιγμή, με 7000 νέες μολύνσεις το 2012. Περισσότερες από 80% αυτών των περιπτώσεων εντοπίζονται στην Δημοκρατία του Κονγκό. Τρεις μεγάλες εξάρσεις έχουν σημειωθεί στην πρόσφατη ιστορία: μία από το 1896 έως το 1906 κυρίως στην Ουγκάντα και στην Λεκάνη του Κονγκό και δύο το 1920 και 1970 σε διάφορες αφρικανικές χώρες. Άλλα ζώα, όπως οι αγελάδες, μπορεί να είναι φορείς της ασθένειας και να μολυνθούν.
Αναφορές
Κατηγορία:Παρασιτικές ασθένειες Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες
Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού (βιβλίο)
Εισαγωγή και περίληψη από τον Στεφάν Κουρτουά
Στην εισαγωγή, ο συντάκτης Στεφάν Κουρτουά δηλώνει ότι τα κομμουνιστικά καθεστώτα έκαναν μαζικό έγκλημα σε ένα πλήρες σύστημα διακυβέρνησης. Ο Κουρτουά γράφει ότι τα κομμουνιστικά καθεστώτα ευθύνονται για μεγαλύτερο αριθμό θανάτων από οποιοδήποτε άλλο πολιτικό ιδεώδες ή κίνημα, συμπεριλαμβανομένου του ναζισμού. Στα στατιστικά στοιχεία του βιβλίου περιλαμβάνονται οι θάνατοι από εκτελέσεις, ανθρωπογενούς πείνας, απελάσεις και καταναγκαστική εργασία. Σύμφωνα με τον Κουρτουά, ο αριθμός των θανάτων ανέρχεται σε 94 εκατομμύρια και η κατανομή του αριθμού των θανάτων που έδωσε έχει ως εξής:
Σύγκριση του κομμουνισμού και του ναζισμού
Ο Κουρτουά θεωρεί ότι ο κομμουνισμός και ο ναζισμός είναι διαφορετικά αλλά συγκρίσιμα ολοκληρωτικά συστήματα. Αναφέρει ότι τα κομμουνιστικά καθεστώτα έχουν σκοτώσει περίπου 100 εκατομμύρια ανθρώπους σε αντίθεση με τα περίπου 25 εκατομμύρια θύματα των Ναζί. Ο Κουρτουά ισχυρίζεται ότι οι μέθοδοι μαζικής εξόντωσης της ναζιστικής Γερμανίας υιοθετήθηκαν από σοβιετικές μεθόδους. Για παράδειγμα, παραθέτει τον επίσημο αξιωματικό SS Ρούντολφ Ες, ο οποίος οργάνωσε το περίφημο στρατόπεδο εξόντωση του Άουσβιτς. Σύμφωνα με τον Eς, Το Κεντρικό Γραφείο Ασφαλείας του Ράιχ εξέδωσε στους διοικητές μια πλήρη συλλογή αναφορών σχετικά με τα ρωσικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Αυτά περιέγραψαν λεπτομερώς τις συνθήκες και την οργάνωση των ρωσικών στρατοπέδων, όπως παρείχαν οι πρώην κρατούμενοι που κατάφεραν να ξεφύγουν. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο γεγονός ότι οι Ρώσοι, με τη μαζική τους χρήση καταναγκαστικής εργασίας, είχαν καταστρέψει ολόκληρους λαούς.
Ο Courtois υποστηρίζει ότι τα σοβιετικά εγκλήματα κατά των λαών που ζουν στον Καύκασο και των μεγάλων κοινωνικών ομάδων στη Σοβιετική Ένωση θα μπορούσαν να ονομαστούν γενοκτονία και ότι δεν ήταν πολύ διαφορετικά από παρόμοιες πολιτικές των Ναζί. Η διαφορά είναι ότι το κομμουνιστικό πρότυπο βασίζεται στο ταξικό σύστημα και το  ναζιστικό πρότυπο στη Φυλή. Ο Κουρτουά δήλωσε ότι: "Η γενοκτονία μιας κοινωνικής τάξης μπορεί να ισοδυναμεί με τη γενοκτονία μιας φυλής. Η σκόπιμη λιμοκτονία ενός παιδιού σε ένα ουκρανικό Γκουλάγκ ως αποτέλεσμα της πείνας που προκλήθηκε από το καθεστώς του Στάλιν είναι ίση με την πείνα ενός Εβραϊκού παιδιού στο γκέτο της Βαρσοβίας, ως αποτέλεσμα της πείνας που προκάλεσε το ναζιστικό καθεστώς". Ο Courtois επιμένει ότι το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα τιμάται ενεργά χάρη στις προσπάθειες της διεθνούς εβραϊκής κοινότητας και ότι μια νέα εστίαση στην εβραϊκή γενοκτονία εμπόδισε την αξιολόγηση άλλων επεισοδίων ίδιων μεγεθών στο κομμουνιστικό κόσμο.
Υποστήριξη
Η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού έλαβε επαίνους σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και τη Βρετανία, όπως το The Times, το New York Times, Kirkus Reviews, το The New Republic και το The Weekly Standard. Το βιβλίο είχε επίσης επιρροή στην Ανατολική Ευρώπη, όπου αγκαλιάστηκε με ενθουσιασμό από εξέχοντες πολιτικούς και διανοούμενους.
Ο πολιτικός επιστήμονας Vladimir Tismăneanu, του οποίου το έργο επικεντρώνεται στην Ανατολική Ευρώπη, έγραψε ότι ''η Μαύρη Βίβλος του Κομμουνισμού καταφέρνει να αποδείξει ότι ο κομμουνισμός στην λενινιστική του μορφή ήταν η μόνη επιτυχής εφαρμογή του αρχικού δόγματος, από την αρχή ξεκινώντας από τις αξίες των ατομικών δικαιωμάτων και της ανθρώπινης ελευθερίας. Ο Tismaneanu υποστήριξε ότι η σύγκριση του Κομμουνισμού με τον ναζισμό ήταν γενικά δικαιολογημένη, γράφοντας ότι ενώ οι διακριτικές διαφορές μεταξύ τους είναι σίγουρα σημαντικές και μερικές φορές ο Courtois δεν τις τονίζει επαρκώς, η κοινή τους άποψη ως προς την πλήρη περιφρόνηση για τους αστούς το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η καθολικότητα της ανθρωπότητας ανεξάρτητα από τις ψευδείς φυλετικές και ταξικές διακρίσεις είναι κατά την άποψή μου ξεκάθαρη. Παρατήρησε επίσης ότι, κατά την σύγκρισή του, ο Courtois εφάρμοζε τις προηγούμενες διερευνήσεις του Grossman στο ίδιο θέμα στο Life and Fate και στο Forever Flowing.
Κριτική
Αρκετοί σχολιαστές έχουν κριτικάρει το βιβλίο για ακαδημαϊκούς και πολιτικούς λόγους και κυρίως τον αμφιλεγόμενο πρόλογο του Courtois.