cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άγιος Αντίπας
Ιερά λείψανα του Αγίου φυλάσσονται τεθησαυρισμένα στις αγιορείτικες μονές Διονυσίου (δεξιά χείρα) και Μεγίστης Λαύρας (κάτω γνάθος), στην ιερά μονή Προφήτου Ηλιού Θήρας (η ωλένη της χειρός), στην ιερά μονή Παναχράντου της Άνδρου και στον ιερό μητροπολιτικό ναό του Αγίου Αθανασίου Μυτιλήνης. Ιδιαίτερο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η παλαιά εικόνα του Αγίου, η οποία φυλάσσεται στην ιερά μονή της Αγίας Αικατερίνης Σινά και χρονολογείται στα τέλη του 13ου αιώνα, καθώς και οι φυλασσόμενες παλαιές εικόνες του Αγίου στις ιερές μονές Διονυσίου και Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους, Σταυροβουνίου της Κύπρου, αλλά και στο Μουσείο Μπενάκη Αθηνών, που χρονολογείται το 1738.
Ταύρῳ παλαίεις, καλλιμάρτυς, Ἀντίπα, Ὃς σε φλογίζειν, οὐ κερατίζειν ἔχει. (Χάλκεον ἑνδεκάτῃ βληθεὶς φλέγῃ, Ἀντίπα, εἰς βοῦν).
Ναός στην Κύπρο
Εκκλησία του Αγίου Αντίπα βρίσκεται στα δυτικά του κατεχόμενου από τους Τούρκους χωριού Πυρόι στην Κύπρο και ο περίβολός του χρησιμοποιείτο ως κοιμητήριο. Ο ναός είναι τετράστυλος, σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο και ανάγεται στη μεσοβυζαντινή εποχή (8ος-12ος αι.)Υπολογίζεται πως είχε κτιστεί στην εποχή πριν από την τουρκική κατοχή της Κύπρου (1571). Ο ναός ανακαινίστηκε το 1942, σύμφωνα με επιγραφή.Σήμερα ο ναός του Αγίου Αντύπα στο κατεχόμενο χωρίο Πυρόι βρίσκεται σε άθλια κατάσταση λόγω κατοχής και εγκαταλείψεις του. Χρηζει άμεσα συντήρηση και αποκατάσταση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αντιπας Αντιπας Αντιπας Κατηγορία:Μυροβλύτες Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Περγάμου
Γιώργος Κύρτσος
Ο Γιώργος Κύρτσος (Αθήνα, 4 Ιουνίου 1952) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός.
Διετέλεσε συντάκτης και αργότερα διευθυντής της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος. Επιπλέον, ήταν συνιδρυτής της εφημερίδας City Press, μια δωρεάν εφημερίδα που έκανε την πρώτη της εμφάνιση στους σταθμούς μετρό της Αθήνας στις 4 Ιουνίου 2003.
Στις ευρωεκλογές του 2014 εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τη Νέα Δημοκρατία στην Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Είναι μέλος της αντιπροσωπείας για τις σχέσεις με την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ και την Επιτροπή Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων.
Διεγράφη από τη ΝΔ στις 18 Φεβρουαρίου 2022. Στις 4 Μαΐου 2022, αποχώρησε από την πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και εντάχθηκε την πολιτική ομάδα Ανανεώστε την Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2014-2019 Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2019-2024
Μυοκάρδιο
Η καρδιά βρίσκεται μέσα σε ένα λεπτό ινώδη σάκο που ονομάζεται περικάρδιο. Το διάκενο μεταξύ του περικάρδιου και της εξωτερικής επιφάνειας της καρδιάς ονομάζεται περικαρδιακή κοιλότητα και περιέχει μικρή ποσότητα ορώδους υγρού.(περικαρδιακό υγρό)Το μυοκάρδιο είναι το συσταλτό μέρος της καρδιάς. Αποτελεί ένα εξειδικευμένο τμήμα μυϊκού ιστού, το οποίο διαφέρει από τα άλλα είδη μυών ενός οργανισμού, τους σκελετικούς και τους λείους μύες.
Στο μυοκάρδιο βρίσκονται οι δύο κόλποι και οι δύο κοιλίες της καρδιάς, που σχηματίζουν το μυοκάρδιο των κόλπων και το μυοκάρδιο των κοιλιών, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με το κολποκοιλιακό δεμάτιο. Σε αυτό υπάρχουν επίσης οι μυϊκές ίνες Purkinje, οι οποίες πορεύονται υπό το ενδοκάρδιο, καθώς και νευρικές ίνες του αυτόνομου νευρικού συστήματος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ανατομία της καρδιάς Κατηγορία:Μυϊκό σύστημα Κατηγορία:Ιστολογία
Ιωάννης Γ΄ του Αρμανιάκ
Ο Ιωάννης Γ', γαλλ.: Jean d'Armagnac, (1359 – 25 Ιουλίου 1391) από τον Οίκο του Αρμανιάκ ήταν κόμης του Αρμανιάκ, του Φεζανσάκ και του Ροντέζ από το 1384 έως το 1391.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ιωάννη Β' κόμη του Αρμανιάκ και της Ιωάννας του Περιγόρ.
Το 1390 ο Ιωάννης Γ΄ διεκδίκησε το βασίλειο της Μαγιόρκας, αλλά νικήθηκε από τα στρατεύματα του Ιωάννη Α' της Αραγωνίας σε μία μάχη κοντά στη Ναβάτα. Έπειτα ο Ιωάννης Γ΄ ηγήθηκε των στρατιωτικών ενεργειών στο Ρουσιγιόν.
Το 1391 έπρεπε να μεταβεί στην Ιταλία για να πάει σε βοήθεια του Κάρλο Βισκόντι, κυρίου της Πάρμας και συζύγου της αδελφής του, Βεατρίκης του Αρμανιάκ. Ο Βισκόντι βρισκόταν σε σύγκρουση με τον άπληστο εξάδελφό του Τζιαν-Γκαλεάτσο Βισκόντι, μετέπειτα δούκα του Μιλάνου, του οποίου η φιλοδοξία ήταν να ελέγξει ολόκληρη τη βόρεια Ιταλία.
Ο στρατός του επιτέθηκε και χτυπήθηκε αποφασιστικά από τον στρατό του Τζιαν-Γκαλεάτσο Βισκόντι, καθώς περνούσε από την Αλεσάντρια στο Πιεμόντε. Ο Ιωάννης Γ΄ σκοτώθηκε στη μάχη.
Οικογένεια
Στις 14 Μαΐου 1378 νυμφεύτηκε τη Mαργαρίτα (1363–1443), κόμισσα του Κομάνζ (Comminges) (1363–1443). Είχαν δύο τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ
Into the Labyrinth
Το Into the Labyrinth είναι ο 18ος στούντιο δίσκος του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, ο οποίος κυκλοφόρησε στις αρχές του 2009 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer".
Ο συγκεκριμένος δίσκος συνέχισε την άνοδο των πωλήσεων του συγκροτήματος, η οποία ξεκίνησε με τα δύο προηγούμενα άλμπουμ τους, ενώ για πρώτη φορά από το 1986, δίσκος των Saxon ανέβηκε σε κατάλογο αμερικανικών τσαρτ, φτάνοντας στο # 29 του Billboard Heatseekers, της λίστας με τα άλμπουμ συγκροτημάτων τα οποία δεν έχουν ανέβει ποτέ στο Hot-100. Το "Into the Labyrinth" πούλησε πάνω από 1.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του, ενώ ανέβηκε σε καλύτερη θέση σε κάθε ευρωπαϊκή χώρα σε σύγκριση με τον προκάτοχο του.
Στο δίσκο συμμετείχε ο κιμπορντίστας Ματίας Ούλμερ, ενώ το Νοέμβριο του 2008, οι Saxon διοργάνωσαν το διαγωνισμό "Riff King", κατά τη διάρκεια του οποίου οπαδοί του συγκροτήματος έπαιξαν σόλο κιθάρας για το σινγκλ του δίσκου, με τίτλο "Live to Rock".
Θέσεις τσαρτ
Into th Labyrinth (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 9 Ιανουαρίου 2009
Τα μέλη των Saxon
Το Into the Labyrinth ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Saxon Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009
Κύπελλο Ποδοσφαίρου Εθνών Αφρικής Κ-17
Το Κύπελλο Ποδοσφαίρου Εθνών Αφρικής Κ-17 (προηγουμένως γνωστό ως Αφρικανικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κ-17) είναι μία ποδοσφαιρική διοργάνωση, η οποία διοργανώνεται κάθε δύο χρόνια από τον αφρικανικό κυβερνητικό φορέα του αθλήματος, την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΑΣΠ). Η διοργάνωση διεξάγεται από το 1995. Από το 1985 έως το 1993 διεξάγονταν μόνο προκριματικές διοργανώσεις για το Παγκόσμιο Κύπελλο Κ-17.
Στις 6 Αυγούστου 2015 η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΣΠ αποφάσισε να αλλάξει το όνομα της διοργάνωσης από Αφρικανικό Πρωτάθλημα Κ-17 σε Κύπελλο Εθνών Αφρικής Κ-17, παρόμοιο με την έκδοση των ανδρών, το Κύπελλο Εθνών Αφρικής.
Τον Ιούλιο του 2016 η Total εξασφάλισε ένα οκταετές πακέτο χορηγίας από την Αφρικανική Συνομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΑΣΠ) για να υποστηρίξει 10 από τις κύριες διοργανώσεις της, συμπεριλαμβανομένου του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής Κ-17, που μετονομάστηκε σε Total Κύπελλο Εθνών Αφρικής Κ-17.
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2002-03
Η Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2002-03 ήταν η 18η έκδοση της Δ΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Ορφέας Λευκωσίας για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2001-02
Ομάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 2002-03
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα:
Επίσης, η ΑΜΕΠ Παρεκκλησιάς αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα πριν από την έναρξη του και δεν αντικαταστάθηκε.
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 2001-02
Ομάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
1 Η ομάδα ΠΕΦΟ Ολυμπιακός αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα τρεις αγωνιστικές πριν αυτό ολοκληρωθεί. Οι 3 εναπομείναντες αγώνες (με Αναγέννηση Λυθροδόντα, Εθνικό Λατσιών και Ορφέα Λευκωσίας) κατακυρώθηκαν στους αντιπάλους της με σκορ 2-0.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2002-2003
Μενεγάτα Κεφαλλονιάς
Τα Μενεγάτα είναι οικισμός στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 49 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Επαρχία Αρτβίν
Η επαρχία Αρτβίν είναι επαρχία της βόρειας Τουρκίας, στα σύνορα με την Γεωργία. Είναι η ανατολικότερη επαρχία του Διαμερίσματος της Μαύρης Θάλασσας. Βρίσκεται ανάμεσα στις επαρχίες Ριζούντας και Αρνταχάν. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 7.436 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της είναι 191.934 σύμφωνα με εκτίμηση το 2007. Πρωτεύουσα της είναι το Αρτβίν, μια μικρή πόλη με πληθυσμό 24.468 κατοίκους.
Γεγονότα
Τον Ιούλιο του 2009 στην επαρχία Αρτβίν σημειώθηκαν μεγάλες καταστροφές από πλημμύρες που είχαν ως αποτέλεσμα έξι νεκρούς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αρτβίν
Νικόλαος Οικονομίδης
Ο Νικόλαος Οικονομίδης ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την επαρχία Μεθώνης. Αδερφοί του ήταν ο Ιωάννης και ο Χρήστος. Η οικογένειά των Οικονομίδων ήταν επιφανής για τις στρατιωτικές και πολιτικές της επιδόσεις.
Υπηρέτησε στρατιώτης και χρημάτισε για κάποιο διάστημα φρούραρχος του Νεοκάστρου μετά την άλωση αυτού. Κατόπιν ακολούθησε τον στρατηγό Κολοκοτρώνη, πήρε μέρος σε πολλές μάχες, και απόκτησε φήμη γι' αυτό.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Σωτήρια 1899 αθλητικοί αγώνες
Τα "Σωτήρια" ήταν πανελλήνιοι αγώνες στίβου που διοργανώθηκαν από τον Πανελλήνιο Γ.Σ. από τις 14 ως τις 16 Μαΐου 1899 στο ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου (σημερινό Στάδιο Καραϊσκάκη). Ονομάστηκαν "Σωτήρια", διότι ο σύλλογος αφιέρωσε τους αγώνες στην ανάμνηση της σωτηρίας του βασιλιά Γεωργίου Α΄ και της θυγατέρας του Μαρίας από δολοφονική απόπειρα που είχε γίνει εναντίον του στις 14 Φεβρουαρίου 1898 στη λεωφόρο Συγγρού, στο ύψος του σημερινού Αγίου Σώστη. Μετά το Δοκιμαστικό πρωτάθλημα του 1896 και τους αγώνες της Α΄ Ολυμπιάδας, τα Σωτήρια υπήρξαν οι μοναδικοί αγώνες που έγιναν στο ελληνικό κράτος με ευρεία συμμετοχή αθλητών και συλλόγων, με άξιες λόγου επιδόσεις, ως το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου 1901.
Το πρόγραμμα περιλάμβανε 21 αγωνίσματα ανδρών (13 στίβου και 8 άλλων αθλημάτων: 4 ενόργανης γυμναστικής, 2 άρσης βαρών, πάλης, και αναρρίχησης), 3 εφήβων και γυμναστικές επιδείξεις σχολείων. Στους νικητές κάθε αγωνίσματος απονεμήθηκαν στέφανοι δάφνης, διπλώματα και διάφορα δώρα, όπως ωρολόγια κλπ. Στους δεύτερους απονεμήθηκε κλάδος δάφνης. Πολυνίκης αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. με 11 νίκες. Συμμετείχαν συνολικά 130 περίπου αθλητές από έξι σωματεία: Πανελλήνιος (70), Εθνικός Γ.Σ. (50), Πειραϊκός Σύνδεσμος (5), Πανιώνιος (2), Βόλος (2), Καλαμάτα (1).
Πρόθεση του συλλόγου ήταν να καθιερωθούν σε ετήσια βάση αλλά αυτό δεν συνέβη. Όμως, σηματοδότησαν μια ενδιάμεση κατάσταση, δεδομένης της αδυναμίας του ΣΕΓΑΣ, που είχε ιδρυθεί το 1897, να διοργανώσει Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου. Στι 8 Μαΐου 1902 ο Πανελλήνιος διοργάνωσε ξανά Αθλητικούς Αγώνες "Σωτήρια", αμέσως μετά τη λήξη των Ιππικών και Γυμνικών Αγώνων του Ποδονίφτη. Από μεταγενέστερους οι αγώνες αυτοί αναφέρονται ως "Β΄ Σωτήρια".
Χρονικό των αγώνων
Από τις προηγούμενες ημέρες είχε προαναγγελθεί με ανακοινώσεις στον τύπο πως διοργανώνονται:
Την παραμονή, με έκτακτο τραίνο, είχαν μεταβεί στο Φάληρο οι μαθητές των γυμνασίων της Αθήνας και μαζί με του Πειραιά έκαναν δοκιμαστικές ασκήσεις, στις οποίες ξεχώρισαν τα γυμνάσια Πλάκας, Μητροπόλεως και Πειραιά. Τους μαθητές συνόδευε η μπάντα του Ορφανοτροφείου Πειραιά. Στους αγώνες μετείχαν αθλητές τεσσάρων συλλόγων: Πανελλήνιος Γ.Σ., Εθνικός Γ.Σ., Πανιώνιος Σμύρνης και Πειραϊκός Σύνδεσμος, ενώ κάποιες πηγές αναφέρουν τη συμμετοχή και αθλητών του Γ.Σ. Βόλου. Επίσης, μαθητές δημοτικών σχολείων, γυμνασίων, του Διδασκαλείου και της Γυμναστικής Σχολής παρουσίασαν γυμναστικές ασκήσεις. Οι αγώνες διεξήχθησαν με αρκετή τάξη και κάποια μικροπροβλήματα της πρώτης ημέρας επιλύθηκαν τις επόμενες ημέρες. Υπήρχε ειδική κερκίδα για τους δημοσιογράφους και ο τύπος έδωσε συγχαρητήρια στο γραμματέα του συλλόγου κ. Αθανασιάδη για τις διευκολύνσεις που παρείχε στους εκπροσώπους του τύπου.
Κατάταξη
* Πανελλήνιος και Εθνικός Γ.Σ. είχαν μια νίκη από κοινού στο δίζυγο καθ' ομάδας και στο επί κοντώ.
Αναφορές
Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Ελλάδα Σωτήρια Σωτήρια
(612911) 2004 XR190
To 2004 ΧR190 είναι ένα μεγάλο αντικείμενο του εσωτερικού νέφους του Οορτ. Ανακαλύφθηκε στις 11 Δεκεμβρίου 2004. Έχει το παρατσούκλι Buffy.
Τροχιά
Η τροχιά του 2004 XR190 είναι ιδιαίτερα ασυνήθιστη. Είναι σχετικά κυκλική (η εκκεντρότητά του είναι μόνο 0,104), γεγονός ασυνήθιστο για αντικείμενα του είδους του. Επίσης η κλίση του ως προς την εκλειπτική είναι 47 μοίρες και μοιάζει να περιφέρεται πάνω κάτω παρά δεξιά αριστερά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα Κατηγορία:Υποψήφιοι πλανήτες νάνοι
Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (Τσεχία)
Το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (τσέχ.: Strana demokratického socialismu) είναι ένα Τσέχικο πολιτικό κόμμα, και ένα από τα ιδρυτικά κόμματα-μέλη που αποτελούν το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο οποίο συμμετέχει και ο ΣΥΝ.
Το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού έχει το συγκεκριμένο αυτό όνομα από τον Δεκέμβριο του 1997. Αποτελεί την πολιτική ενοποίηση SDL (Κόμμα Δημοκρατικής Αριστεράς) και του LB (Αριστερό Μπλόκ) που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 1997. Αρχικά είχε το όνομα LΒ-SDL.
Κατηγορία:Τσέχικα πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα
Αθανάσιος Πετσάλης
Ο Αθανάσιος Πετσάλης (Πάργα, 1802 - ;, 1871) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός του 19ου αιώνα, νομάρχης και δυο φορές υπουργός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1802 στην Πάργα. Σπούδασε στην Ιόνιο Ακαδημία νομικά. Έγινε γραμματέας της δημογεροντίας Ύδρας το 1828. Από το 1830 άρχισε να επαγγέλλεται δικηγόρος. Πολιτεύτηκε και έγινε Νομάρχης Αττικοβοιωτίας. Διετέλεσε υπουργός επί των Εκκλησιαστικών στην Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1863 και υπουργός επί της Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Θρασύβουλου Ζαΐμη 1869.
Απεβίωσε το 1871. Γιος του ήταν ο Αλέξανδρος Πετσάλης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Νομάρχες Αττικής και Βοιωτίας
Κυβερνεία της Τυνησίας
Διοικητικά η Τυνησία χωρίζεται σε 24 νομούς, καλούμενα Κυβερνεία. Κάθε Κυβερνείο χωρίζεται σε επιμέρους επαρχίες και κοινότητες, που αποτελούν το δεύτερο επίπεδο της διοικητικής διαίρεσης της χώρας. Συνολικά αριθμούνται σε 264 μουντάτς (επαρχιακούς τομείς) και σε 2073 σεϊχάτα (δήμους) και ιμάντατς (κοινότητες).
Πρωτεύουσα κάθε Κυβερνείου είναι η ομώνυμη πόλη εκ της οποίας και φέρει το όνομα. Τα 24 Κυβερνεία της Τυνησίας, κατά ελληνική αλφαβητική σειρά, όπως προφέρονται στην αραβική γλώσσα, είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Βερνάρδος του Αρμανιάκ, κόμης του Παρντιάκ
Βιογραφία
Ήταν νεότερος γιος του Bερτράνδου Ζ΄ κόμη του Aρμανιάκ και της Βόννης των Βαλουά, κόρης του Ιωάννη δούκα του Μπερί.
Ο Bερνάρδος πολέμησε στη μάχη του Πεταί το 1429. Εκείνη τη χρονιά νυμφεύτηκε την Eλεονώρα του Μπουρμπόν-Λα Μαρς, κόρη και τελικά κληρονόμο του Ιακώβου Β΄, κόμη του Λα Μαρς. Ο Ιάκωβος Β΄ ήταν σύζυγος της βασίλισσας Ιωάννας Β' της Νάπολης. Ο Bερνάρδος υπηρέτησε ως αντιστράτηγος στο Λα Μαρς και ως κυβερνήτης της Λιμουζέν το 1441, και αργότερα ως αντιστράτηγος του Λανγκεντόκ και του Ρουσιγιόν το 1461.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελεονώρα των Βουρβόνων, κόρη του Ιακώβου Β΄ κόμη του Λα Μαρς. Ήταν ο πατέρας των:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ
North American T-6 Texan
Το T-6 Texan ήταν μονοκινητήριο προχωρημένο εκπαιδευτικό αεροσκάφος, σχεδιασμένο από τη North American Aviation, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την εκπαίδευση πιλότων μαχητικών αεροσκαφών της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, του Αμερικανικού Ναυτικού, της Βρετανικής Βασιλικής Αεροπορίας και άλλων πολεμικών αεροποριών της Βρετανικής Κοινοπολιτείας κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Το T-6 είναι γνωστό με μία σειρά ονομασιών ανάλογα με την έκδοση και την πολεμική αεροπορία που το χρησιμοποιούσε. Η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία το ονόμαζε «AT-6», το Αμερικανικό Ναυτικό «SNJ» και οι πολεμικές αεροπορίες της Βρετανικής Κοινοπολιτείας «Harvard». Ακόμα και σήμερα παραμένει δημοφιλές ανάμεσα στα αναπαλαιωμένα ιστορικά αεροσκάφη.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Κατασκευάστηκαν επιπλέον 92 BC-1A και τρία BC-2 πριν από τη μεταστροφή στην ονομασία «προχωρημένου εκπαιδευτικού» AT-6, η οποία ήταν ανάλογη με το BC-1A. Οι διαφορές μεταξύ του AT-6 και του BC-1 περιλάμβαναν τετραγωνισμένα ακροπτερύγια και ευθύγραμμο κάθετο σταθερό, που δημιούργησαν την τελική εμφάνιση του Texan. Το AT-6 ονομάστηκε Harvard II στις παραγγελίες της RAF και της Καναδικής Πολεμικής Αεροπορίας και αγοράστηκαν ή δανείστηκαν (στα πλαίσια του προγράμματος δανεισμού και μισθώσεων ακολούθησε η Αμερικανική κυβέρνηση μεταξύ του 1941 και του 1945), με τα περισσότερα να επιχειρούν στον Καναδά ως τμήμα του Αυτοκρατορικού Αεροπορικού Εκπαιδευτικού Προγράμματος.
Επόμενη έκδοση ήταν το AT-6A που βασιζόταν στο σχέδιο NA-77 και έφερε κινητήρα Pratt & Whitney R-1340-49 Wasp. Το Αεροπορικό Σώμα του Αμερικανικού Στρατού παρέλαβε 1.549 αεροσκάφη και το Αμερικανικό Ναυτικό 270 (με την ονομασία SNJ-3). Το AT-6B κατασκευάστηκε για εκπαίδευση πυροβολητών και μπορούσε να φέρει πυροβόλο των 0,30 ιντσών στο μπροστινό μέρος της ατράκτου. Χρησιμοποιούσε τον κινητήρα R-1340-AN-1 ο οποίος χρησιμοποιήθηκε σε όλα τα υπόλοιπα T-6 παραγωγής. Η Καναδική Noorduyn Aviation κατασκεύασε μία έκδοση του AT-6A με κινητήρα R-1340-AN-1 η οποία εισήλθε σε υπηρεσία με την αεροπορία του Αμερικανικού στρατού ως AT-16 (1.500 αεροσκάφη), την Καναδική και τη Βρετανική πολεμικές αεροπορίες, ως Harvard IIB (2.485 αεροσκάφη), κάποια από τα οποία υπηρέτησαν και με το αεροπορικό σκέλος του Βρετανικού Ναυτικού.
Συνολικά κατασκευάστηκαν 15.495 T-6 όλων των εκδόσεων.
Επιχειρησιακή ιστορία
Στη διάρκεια του πολέμου της Κορέας και σε μικρότερο βαθμό στον πόλεμο του Βιετνάμ, τα T-6 υπηρέτησαν ως αεροσκάφη Προκεχωρημένου Εναέριου Ελέγχου. Τα αεροσκάφη αυτά ονομάστηκαν T-6 Mosquito. Η RAF χρησιμοποίησε το Harvard στην Κένυα κατά των Μάο Μάο τη δεκαετία του 1950, όπου επιχείρησαν με βόμβες των 20 λιβρών και πυροβόλα ενάντια στις συμμορίες. Κάποιες επιχειρήσεις έγιναν σε υψόμετρα περίπου 20.000 ποδιών από το επίπεδο της θάλασσας. Ένα Harvard υπήρξε το μακροβιότερο αεροσκάφος σε υπηρεσία με τη RAF, κατασκευασμένο το 1945 και υπηρετώντας μέχρι τη δεκαετία του 1990 (ως αεροπλάνο συνοδείας για δοκιμαστικές πτήσεις ελικοπτέρων, ρόλο στον οποίο το Shorts Tucano κρίθηκε ακατάλληλο λόγω της υψηλής ταχύτητας απώλειας στήριξής του). Το T-6G επίσης χρησιμοποιήθηκε ως ελαφρύ επιθετικό ή αεροσκάφος καταστολής εξεγέρσεων (CΟunter ΙΝsurgency – COIN) από τη Γαλλία στη διάρκεια του πολέμου της Αλγερίας, με τα Σμήνη Ελαφράς Αεροπορικής Υποστήριξης (Escadrilles d'Aviation Légère d'Appui - EALA), οπλισμένο με πυροβόλα, βόμβες και ρουκέτες. Στην κορύφωση του πολέμου υπήρχαν 38 EALA ενεργά. Η μεγαλύτερη μονάδα ήταν το Μοίρα Ελαφράς Αεροπορικής Υποστήριξης 72 (Groupe d'Aviation Légère d'Appui 72), η οποία αποτελούνταν από μέχρι 21 σμήνη EALA. Η Πορτογαλία επίσης χρησιμοποίησε πρώην Γαλλικά αεροσκάφη στη διάρκεια του Πορτογαλικού Αποικιακού Πολέμου.
Το T-6 σε Ελληνική Υπηρεσία
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποίησε διάφορες εκδόσεις αεροσκαφών Τ-6, Βρετανικής και Αμερικανικής προέλευσης. Κατά τη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου οι Έλληνες πιλότοι εκπαιδεύονταν σε Βρετανικά Harvard Mk.I στη Ροδεσία, ενώ το 1946 παραλήφθηκαν βρετανικά Harvard Mk.IΙ, Harvard Mk.III και Αμερικανικά Τ-6D και –G. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου (1946-1949) τα αεροσκάφη χρησιμοποιήθηκαν σε αποστολές καταστολής εξεγέρσεων και προκεχωρημένου εναέριου ελέγχου, εντοπίζοντας θέσεις αντιπάλων στο έδαφος και καλώντας αεροπορική υποστήριξη, είτε πλήττοντας τα ίδια τους στόχους στο έδαφος. Τέλος, από το 1947 και μέχρι την απόσυρσή τους το 1965 αποτέλεσαν το κύριο εκπαιδευτικό αεροσκάφος της Σχολής Ικάρων.
Χρήστες
μικρογραφία|δεξιά|250px|Αεροσκάφος T-6 Texan
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Πηγές:
Σύνοδος
Με τον όρο σύνοδος μπορεί να εννοείται:
Δημήτριος Χρυσαφίδης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1905, καταγόταν από τους Ρωγούς Καλαβρύτων και ήταν τυφλός. Σπούδασε βυζαντινή μουσική και πήρε το πτυχίο του το 1932. Μετά υπηρέτησε σαν ιεροψάλτης σε διάφορους ναούς της Αθήνας και σαν καθηγητής βυζαντινής μουσικής στον Οίκο Τυφλών Καλλιθέας. Επιχείρησε να δημιουργήσει ένα σύστημα γραφής βυζαντινής μουσικής χρησιμοποιώντας σαν βάση την ευρωπαϊκή γραφή των τυφλών με την προσθήκη των σημείων ποιότητος και φθορών και πετυχαίνοντας το 1954 να περιηληφθεί στον διεθνή κώδικα Μπράιγ (Braille).
Βιβλία του τυπώθηκαν την δεκαετία του 1950 από τον Οίκο Τυφλών.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ψάλτες Κατηγορία:Έλληνες μουσικολόγοι Κατηγορία:Τυφλοί μουσικοί
Μάχη στην πεδιάδα του Σανταμερίου
Η μάχη στην πεδιάδα του Σανταμερίου έγινε περί το 1326 μ.Χ. ή μεταγενέστερα σε άγνωστη σήμερα θέση, σύμφωνα με τις πηγές στην πεδιάδα μπροστά από το κάστρο του Σανταμερίου, ανάμεσα στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας και το Δεσποτάτο του Μυστρά.
Το 1325 είχε έρθει στο πριγκιπάτο ο Ιωάννης της Γραβίνας κι αμέσως μάζεψε στρατό και ξεκίνησε να ανακαταλάβει τα χαμένα εδάφη του κρατιδίου από τους Βυζαντινούς. Μετά την αποτυχήμενη πολιορκία της Καρύταινας ο Φράγκικος στρατός αποσύρθηκε. Οι Βυζαντινοί βλέποντας το αυτό ξεκίνησαν μέσω της περιοχής της Κλειτορίας για την Ηλεία αλλά έγιναν αντιληπτοί από τους Φράγκους.
Ο Αρχιεπίσκοπος και βαρώνος της Πάτρας Γουλιέλμος Φραγκιπάνης και ο Νικόλαος Α΄ Σανούδος δούκας του Αρχιπελάγους, σύμμαχοι του Ιωάννη μάζεψαν στρατό και συγκεντρώθηκαν στο κάστρο του Σανταμερίου. Φτάνοντας οι Βυζαντινοί στην πεδιάδα τους επιτέθηκαν οι Φράγκοι, ύστερα από σκληρή μάχη νίκησαν οι Φράγκοι και σύμφωνα με το Αραγωνικό χρονικό απέκτησαν σαν λάφυρα πάνω από 500 άλογα.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Μ Μαχη Κατηγορία: Βυζαντινολατινικοί πόλεμοι
Νίκος Παπανικολόπουλος (καλαθοσφαιριστής)
Ο Νίκος Παπανικολόπουλος (Καλαμάτα, 21 Απριλίου 1979), είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης. Διαθέτει ύψος 1,96 μέτρα και αγωνιζόταν στις θέσεις πόιντ γκαρντ και σούτινγκ γκαρντ.
Ως καλαθοσφαιριστής
Ο Παπανικολόπουλος ξεκίνησε την πορεία του στο άθλημα από τα νεανικά τμήματα του Ποσειδώνα Καλαμάτας. Το 1997, σε ηλικία 18 ετών, φόρεσε τη φανέλα της Νήαρ Ηστ Καισαριανής. Ακολούθησε μια διετία στην ΑΕΚ (1998-2000), η οποία στη διάρκεια της θητείας του, υπό την καθοδήγηση του Ντούσαν Ίβκοβιτς, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος (2000) και το Κύπελλο Σαπόρτα (2000).
Κουβαλώντας πλέον παραστάσεις από το υψηλότερο επίπεδο, συνέχισε τη θητεία του στην Α1 Εθνική, αυτή τη φορά με έδρα τη Θεσσαλονίκη, διαγωνιζόμενος με τον Άρη την περίοδο 2000-01. Τη διετία 2001-2003 επέστρεψε στην ομάδα της Καισαριανής, πάντα στα πλαίσια της Α1 Εθνικής. Μετά τον υποβιβασμό της ομάδας, ακολούθησαν δύο μονοετείς θητείες στον Ιωνικό Νέας Φιλαδέλφειας (2003-04) και στον Ολυμπιακό του Γιόνας Καζλάουσκας (2004-05). Οι «ερυθρόλευκοι» είχαν ιδιαίτερα φτωχά αποτελέσματα εκείνη τη χρονιά, ωστόσο στον Παπανικολόπουλο δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστεί σε τρία παιχνίδια της EuroLeague.
Επόμενος σταθμός του Παπανικολόπουλου ήταν η Α.Ε. Λάρισας, όπου αγωνίστηκε δύο χρονιές, το 2005-06 και το 2007-08, στις οποίες είχε συμμετοχή σε όλα τα παιχνίδια της ομάδας του για την Α1 Εθνική. Ενδιάμεσα, μετέβη στην Ιταλία προσθέτοντας στο βιογραφικό του τρία παιχνίδια στη Lega A1 ως μέλος της Τεράμο Μπάσκετ. Για την περίοδο 2008-09 υπέγραψε συμβόλαιο με τον Κολοσσό Ρόδου, με τον οποίο συμμετείχε και στα Play-Offs. Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Αθήνα για λογαριασμό του Περιστερίου, που μόλις είχε επιστρέψει στην Α1 Εθνική, ενώ τη χρονιά 2010-11 φόρεσε τη φανέλα του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, του οποίου διετέλεσε και αρχηγός.
Η περιοδεία του αθλητή σε ομάδες της Α1 Εθνικής συνεχίστηκε και την επόμενη δεκαετία: την περίοδο 2011-12 ο παίκτης ήρθε σε συμφωνία με τον Ηλυσιακό, ενώ την επόμενη περίοδο έλαβε μεταγραφή στον Πανελευσινιακό. Το καλοκαίρι του 2013, σε ηλικία 34 ετών, υπέγραψε συμβόλαιο με τον Ίκαρο Χαλκίδας στον οποίο έκλεισε την επαγγελματική του καριέρα ως καλαθοσφαιριστής.
Σε λίστα που εξέδωσε τον Οκτώβριο του 2012 ο Ε.Σ.Α.Κ.Ε. με τους 20 κορυφαίους μπασκετμπολίστες όλων των εποχών, σε κάθε στατιστική κατηγορία, ο Παπανικολόπουλος βρέθηκε στη 18η θέση στην κατηγορία «εύστοχα τρίποντα».
Ως προπονητής
Την περίοδο 2015-16 ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα ως βοηθός στην ομάδα του Κόροιβου και με το πέρας της σεζόν αναβαθμίστηκε σε πρώτο προπονητή της ομάδας.
Το 2018, μετακόμισε στο Περιστέρι ως βοηθός προπονητή, αρχικά του Αργύρη Πεδουλάκη και ύστερα του Ηλία Ζούρου. Μετά την αποχώρηση του δεύτερου τον Νοέμβριο του 2019, προήχθη σε πρώτο προπονητή της ομάδας. Με το Περιστέρι έφτασε μέχρι τον τελικό του Σούπερ Καπ Ελλάδος, αποκλείοντας στον ημιτελικό τον Παναθηναϊκό, αλλά ηττήθηκε από τον Προμηθέα Πάτρας. Συμμετείχε επίσης στους ομίλους του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ. Ωστόσο μετά από τις συνεχόμενες ήττες από ΑΕΚ και Ρίγα, τον Νοέμβριο του 2020, αποτέλεσε παρελθόν από το Περιστέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ22 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ικάρου Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέραμο Μπάσκετ Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Κόροιβου Αμαλιάδας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Περιστερίου Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2005
Μέλιοι
Οι αδελφοί Μέλιοι ήταν αγωνιστές του 1821.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Περατάτα Κεφαλλονιάς
Τα Περατάτα είναι χωριό στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 741 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Νίνα (Ισπανίδα τραγουδίστρια)
Η Άννα Μαρία Αγκουστί Φλόρες (Ισπανικά: Anna Maria Agustí Flores, γεννημένη στη Βαρκελώνη την 1η Οκτωβρίου του 1966), γνωστή επαγγελματικά ως Νίνα (Ισπανικά: Nina), είναι Ισπανίδα μουσικός, ηθοποιός και τραγουδίστρια.
Καριέρα
Η Νίνα ξεκίνησε τη μουσική της καριέρα τη δεκαετία του 1980 με ερμηνεία με μπάντες όπως τις "Costa Brava" ή "Xavier Cugat", με την υποστήριξη του καταλανικού μουσικού Χαβιέρ Κουγάτ. Το 1987, φημίστηκε σε όλη τη χώρα συμμετέχοντας στο δημοφιλές τηλεοπτικό σόου Un, dos, tres της Televisión Española, όπου πρωταγωνίστησε ως «γραμματέας».
Στη συνέχεια, έχει εργαστεί ως ηθοποιός σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές στο TV3 και στη Televisión Española, έχει επίσης συνεργαστεί σε ραδιοφωνικά προγράμματα και έχει κυκλοφορήσει δίσκους κυρίως στην καταλανική γλώσσα. Από το 2001 έως το 2004, είχε έναν εξέχοντα ρόλο ως "διευθύντρια της ακαδημίας" στις τρεις πρώτες σεζόν του τάλεντ σόου ριάλιτι Operación Triunfo. Το 2011 επέστρεψε ως διευθύντρια της ακαδημίας στην όγδοη σεζόν του Operación Triunfo και το 2020 επέστρεψε ως κριτής στην ενδέκατη σεζόν.
Έχει επίσης παίξει σε διάφορα σκηνικά μιούζικαλ όπως τα Las cuatro cartas (1990), Cabaret (1992), Casem-nos una mica (1993), Te odio mi amor (1995), Company (1997), Pierrot Lunaire (1998), Corre, corre Diva (1998), Espai pel somni (1999), Programa Sondheim (2000), την ισπανική παραγωγή του Mamma Mia! (2004–2010, 2015–2017), όπου πρωταγωνίστησε ως Ντόνα και Casi normales (2017–2018).
Άνω Παλατινάτο
Η διοικητική περιφέρεια Άνω Παλατινάτο (γερμ. Regierungsbezirk Oberpfalz) είναι μια από τις επτά διοικητικές περιφέρειες του γερμανικού ομόσπονδου κρατιδίου της Βαυαρίας. Έχει 1.087.991 κατοίκους (30 Σεπτεμβρίου 2006) και έκταση 9.691,03 χμ². Η διοικητική περιφέρεια Άνω Παλατινάτο βρίσκεται στο βορειοοανατολικό μέρος της Βαυαρίας. Συνορεύει ανατολικά με της διοικητικές περιφέρειες Άνω Βαυαρία, Κάτω Βαυαρία, Μέση Φρανκονία και Κάτω Φρανκονία και στην ανατολή με την Τσεχία.
Ονομασία
Το Άνω Παλατινάτο είναι ένα κομμάτι του ιστορικού Παλατινάτου πήρε το όνομά του πρώτα στις αρχές του 16ου αιώνα, επειδή στη Συνθήκη της Παβία ήταν μια από τις κύριες μερίδες που διεκδικούσε ο οίκος Βίττελσμπαχ, ο οποίος κυβέρνησε επίσης πέρα και στο σημερινό Ρηνανία-Παλατινάτο στη Ρηνανία.
Διοικητική διαίρεση
Η διοικητική περιφέρεια Άνω Βαυαρία διαιρείται σε 7 επαρχίες (Landkreise) και τρεις ανεξάρτητες αστικές περιφέρειες (kreisfreie Städte), ανεξάρτητες των επαρχιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητικές περιφέρειες της Γερμανίας
Λουδοβίκος του Αρμανιάκ, δούκας του Νεμούρ
Ο Λουδοβίκος, γαλλ.: Louis d'Armagnac, duc de Nemours, (1472, Νορμανδία, Γαλλία – 28 Απριλίου 1503, Tσερινόλα, Ιταλία) από τον Οίκο του Αρμανιάκ, ήταν Γάλλος ευγενής, πολιτικός και στρατιωτικός διοικητής, που υπηρέτησε ως αντιβασιλιάς της Νάπολης κατά τον Γ΄ Ιταλικό Πόλεμο (1502-1504). Ήταν γνωστός για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ως ο κόμης του Γκιζ και κληρονόμησε το δουκάτο του Νεμούρ μετά το τέλος του αδελφού του Ιωάννη το 1500.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιακώβου δούκα του Νεμούρ και της Λουίζας του ανζού. Το 1491, έγινε κόμης του Γκιζ, τίτλος που κατείχε τελευταία ο θείος του Κάρολος Δ΄ δούκας του Ανζού. Μετά το τέλος τού μεγαλύτερου αδελφού του Ιωάννη το 1500, έγινε δούκας του Νεμούρ.
Αντιβασιλιάς της Νάπολης
Ο Λουδοβίκος έγινε αντιβασιλιάς της Νάπολης το 1501, κατά τη διάρκεια του Γ΄ Ιταλικού Πολέμου (1502-1504). Σκοτώθηκε στη μάχη της Τσερινόλα στις 28 Απριλίου 1503.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αρμανιάκ
Δέκα εντολές
Οι Δέκα εντολές, ή και "Δεκάλογος", είναι κατάλογος δέκα ηθικών εντολών, οι οποίες, σύμφωνα με τη Βίβλο, υπαγορεύτηκαν στον Μωυσή από τον Θεό στο όρος Σινά και του δόθηκαν, (δύο φορές), χαραγμένες σε δύο πέτρινες πλάκες, όπου αφήνεται να εννοηθεί ότι ο ίδιος ο Θεός (και τις δύο φορές) εγχάραξε. Οι εντολές αυτές αποτέλεσαν τη βάση ενός ολόκληρου κώδικα ηθικής και θρησκείας, πολιτικής και κοινωνικής οργάνωσης, που αποτελούν ως πρώτη Διαθήκη τις βασικές ηθικές αρχές του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού.
Οι δέκα εντολές της Παλαιάς Διαθήκης
thumb|150px|Ο Μωυσής κρατάει τις Δέκα εντολές
Όπως είναι συχνά γνωστές
Ὀπως συνήθως διδἀσκονται στο μάθημα των θρησκευτικών και στα κατηχητικά σχολεία:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βίβλος Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Ιουδαϊσμός Κατηγορία:Θρησκευτική ηθική Κατηγορία:Βιβλικές εκφράσεις Κατηγορία:Κώδικες δεοντολογίας
Χρήστος Ζερεφός
Ο Χρήστος Ζερεφός (22 Απριλίου 1943) είναι Έλληνας φυσικός.
Γεννήθηκε στο Κάιρο, σπούδασε φυσική και μετεωρολογία, εργάσθηκε στο Εθνικό Κέντρο Ατμοσφαιρικής Έρευνας στο Μπόλντερ των ΗΠΑ και αλλού. Το 1979 εξελέγη καθηγητής Φυσικής της ατμόσφαιρας στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το 2002 μετακλήθηκε στο πανεπιστήμιο Αθηνών. Επισκέπτης καθηγητής στα πανεπιστήμια Βοστώνης, Μινεσότα, Όσλο.
Έχει δημοσιεύσει πλήθος εργασιών στη φυσική της ατμόσφαιρας και κλιματολογίας και έχει τιμηθεί για το επιστημονικό του έργο όπως Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Μετάλλιο Τιμής της Βαλκανικής Ενώσεως Φυσικών, π. Πρόεδρος και Επίτιμο Μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Όζοντος, Επίτιμος Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Πατρών, βραβείο Γιοράμ Κάουφμαν και αναφορά συντάκτη για αριστεία στην παραπομπή (Editor’s citation for excellence in Refereeing) της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης, παρασημοφόρηση από τη Γαλλική Κυβέρνηση με τον Ταξιάρχη του Ακαδημαϊκού Φοίνικα, μετάλλιο Μπλεζ Πασκάλ της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών , Χρυσό Μετάλλιο της Πόλης της Θεσσαλονίκης, Μετάλλιο της Πόλεως των Αθηνών, Τιμητική Διάκριση από το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (ΔΕΚΑ) για τη συμβολή του στις επιστημονικές εκθέσεις της ΔΕΚΑ, η οποία τιμήθηκε, εξ ημισείας με τον τ. Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Αλ Γκορ, με το Νόμπελ Ειρήνης 2007, Εταίρος Ινστιτούτου Φυσικής (Institute of Physics), Εύφημος Μνεία Πρόγραμμα Περιβάλλοντος του ΟΗΕ, Παγκόσμιο Βραβείο Όζοντος από το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος του ΟΗΕ (UNEP) με τη συμπλήρωση 10 ετών από την υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ. Τα τελευταία 20 χρόνια έχει συμμετάσχει ως συγγραφέας ή κριτής σε όλες σχεδόν τις εκθέσεις για την αραίωση του όζοντος του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού και του Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών.
Μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, της Νορβηγικής, της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας (Academia Europaea), της Ρωσικής Ακαδημίας της Φύσης κ.α. Συντονιστής της Επιτροπής Μελέτης των Επιπτώσεων της Κλιματικής Αλλαγής της Τραπέζης της Ελλάδος και διεθνής εμπειρογνώμων στις πλανητικές μεταβολές.
Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο καθηγητή στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο. Διαμένει μόνιμα στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Τζέιμς Ερλ Τζόουνς
Ο Τζέιμς Ερλ Τζόουνς (αγγλικά: James Earl Jones, γενν. 17 Ιανουαρίου 1931) είναι Αμερικανός ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Τα πρώτα χρόνια
Γιος του Ρόμπερτ Ερλ Τζόουνς και μεγαλωμένος στο Δουβλίνο του Μίσιγκαν από τους γονείς της μητέρας του, ο Τζόουνς είναι αφρικανικής καταγωγής, αναφέρεται ότι έχει και ιρλανδικές και τσερόκι ρίζες. Μετακόμισε στο Μίσιγκαν στην ηλικία των 5, όπου εκδήλωσε ένα τραύλισμα τόσο σοβαρό, που έφτασε στο σημείο να αρνείται να μιλήσει. Παρέμεινε λειτουργικά αμίλητος για 8 χρόνια ώσπου έφτασε στο γυμνάσιο. Ο Τζόουνς επαινεί ένα καθηγητή του γυμνασίου, ο οποίος ανακάλυψε ότι είχε ένα χάρισμα να γράφει ποιήματα βοηθώντας τον να σταματήσει την σιωπή του. Ο καθηγητής πίστεψε ότι αναγκαστική ομιλία δημόσια θα τον βοηθούσε να κερδίσει την αυτοπεποίθηση του και επέμεινε να απαγγέλλει ένα ποίημα στην τάξη κάθε μέρα. Ο Τζόουνς αναφέρει: «Ήμουν μουγκός. Δεν μπορούσα να μιλήσω. Έτσι η πρώτη χρονιά στο σχολείο ήταν η πρώτη βουβή χρόνια, και τα άφωνα χρόνια συνεχίστηκαν ώσπου έφτασα στο Γυμνάσιο». Ειρωνικά, είναι πολύ γνωστός για την βαθιά, επιβλητική φωνή του (ιδιαίτερα γνωστή ως η φωνή του Νταρθ Βέιντερ στον Πόλεμο των Άστρων και ως η φωνή στο χαρακτηριστικό τηλεοπτικό σήμα του CNN: This... is CNN).
Ο Τζόουνς αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Επίσης γράφτηκε μέλος στην οργάνωση ROTC στο Μίσιγκαν και ήταν αξιωματικός στην Αλάσκα στα τέλη του 1950. Η πρώτη του γυναίκα ήταν η ηθοποιός/τραγουδίστρια Julienne Marie, που είχε γεννηθεί στο Τολέντο του Οχάιο το 1933. Σήμερα ο Jones είναι παντρεμένος με την Σεσίλια Χαρτ από το 1982 και έχουν ένα παιδί.
Κινηματογραφικές ταινίες και θεατρική καριέρα
Ο πρώτος κινηματογραφικός ρόλος του ήταν στο S.O.S. Πεντάγωνο καλεί Μόσχα το 1964. Η πρώτη επαφή του με την διασημότητα ήταν το υποκριτικό πορτρέτο του πυγμάχου Τζακ Τζέφερσον (βασισμένο στον πραγματικό μποξέρ Τζακ Τζόνσον, έναν ρόλο που είχε παίξει και στο Μπρόντγουεϊ) στην ταινία The Great White Hope. Για τον ρόλο του, ο Τζόουνς προτάθηκε για το βραβείο όσκαρ καλύτερου ηθοποιού, χάνοντας όμως από τον George C. Scott.
Υποδύθηκε πολλούς ρόλους, αλλά είναι ευρύτερα γνωστός σαν την καταχθόνια φωνή του Νταρθ Βέιντερ στις ταινίες Star Wars. Ο Νταρθ Βέιντερ σωματικά παίχτηκε από τον David Prowse στην αρχική τριλογία και από τον Hayden Christensen στο Star Wars: Επεισόδιο III – Η εκδίκηση των Σιθ. Κατά την επεξεργασία του φιλμ ο Τζόουνς επαναηχογράφησε την φωνή του Βέιντερ πάνω από τις ατάκες του David Prowse του οποίου η «παχιά» δυτική προφορά δεν ικανοποιούσε τις απαιτήσεις του Τζορτζ Λούκας. Άλλοι ηχητικοί ρόλοι του Τζόουνς περιλαμβάνουν τον Μουφάσα στην ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney Ο βασιλιάς των λιονταριών, το σύνθημα του CNN "This Is CNN", η φράση που ανοίγει τη ειδησεογραφία του NBC για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 και του 2004, την φωνή του Θεού στο βιντεοπαιχνίδι Under a Killing Moon και αρκετές ειδικές εμφανίσεις στο The Simpsons.
Έπαιξε τον ρόλο του Τέρενς Μαν στο διάσημο έργο σχετικά με το μπέιζμπολ Ο ξυπόλητος Τζο, τον αιδεσιμότατο Στίβεν Κουμάλο στο Δάκρυα για μια χαμένη πατρίδα, τον στρατηγό Τζέιμς Γκριρ στο Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη, στο Παιχνίδια ολέθρου και στο Άμεσος κίνδυνος, ενώ ήταν και ο σεναριογράφος της τηλεοπτικής μίνι-σειράς Ρίζες.
Ο Τζόουνς είναι ένας επιτυχημένος θεατρικός ηθοποιός. Έχει κερδίσει δύο βραβεία Τόνι: Το 1969 για το Η μεγάλη λευκή ελπίδα και το 1987 για το Fences. Έλαβε το Kennedy Center Honors το 2002. Επίσης έπαιξε τον κακό Thulsa Doom στο Κόναν ο βάρβαρος.
Άλλοι του ρόλοι περιλαμβάνουν τον ρόλο του στρατηγού Σόλομον στο Command & Conquer: Tiberian Sun, έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο τηλεοπτικό Under one roof υποδυόμενος έναν χήρο αστυνομικό (ερμηνεία για την οποία έχει προταθεί για βραβείο Έμμυ) και ραδιοτηλεοπτικές διαφημίσεις για την Verizon (πακέτο DSL). Είχε ειδικούς ρόλους σε σειρές όπως Will & Grace και Everwood.
Σικελικός Εσπερινός
Σικελικός Εσπερινός (ή, ορθότερα, από κατά λέξη μετάφραση, Σικελικοί Εσπερινοί, ιταλ. Vespri Siciliani) ήταν η ονομασία της επανάστασης των Σικελών το 1282 ενάντια στο καθεστώς του Καρόλου του Ανδεγαυού, Γάλλου ευγενούς βασιλέα, ο οποίος με παπική συναίνεση είχε καταλάβει το Βασίλειο της Σικελίας 1268 και εμφανιζόταν ως ο επίδοξος κατακτητής της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος σε συνεργασία με τον Πέτρο Γ΄ της Αραγωνίας πιστεύεται, ότι αναμείχθηκαν στη λαϊκή εξέγερση και τελικά η Σικελία πέρασε στον έλεγχο της Αραγονίας, ενώ σημαντική ήταν και η προδιάθεση των Σικελών να εκδιώξουν τους κυβερνήτες τους.
Η εξέγερση ονομάστηκε έτσι επειδή ξεκίνησε κατά τη διάρκεια του Εσπερινού της Δευτέρας του Πάσχα, στις 30 Μαρτίου 1282. Ήταν η απαρχή του Πολέμου του Εσπερινού που κράτησε για 20 χρόνια, μέχρι δηλαδή το 1302.
Η εξέγερση
thumb|left|200px|Ο ναός του Αγίου Πνεύματος (Chiesa del Santo Spirito) στο Παλέρμο Η ανταρσία, όπως προαναφέρθηκε, ξεκίνησε τη Δευτέρα του Πάσχα του έτους 1282 από την εκκλησία του Αγίου Πνεύματος, που τότε βρισκόταν λίγο έξω από το Παλέρμο, και διαδόθηκε στο νησί. Επί έξι εβδομάδες σφαγιάζονταν Γάλλοι στρατιώτες και κάτοικοι.
Τα περιστατικά που οδήγησαν, ως αφορμές και όχι ως αίτια, στην ένοπλη εξέγερση κατά των Ανδεγαυών δεν εξακριβώνονται πλήρως. Οι σχετικές βέβαια εισηγήσεις παρουσιάζουν κάποιες ομοιότητες. Μονάχα ένα χωριό με το όνομα Σπερλίγκα προστάτεψε Γάλλους στρατιώτες στο τοπικό κάστρο από ψαμμίτη.
Σύμφωνα με πηγή στην οποία αναφέρεται ο Στίβεν Ράνσιμαν, οι ντόπιοι Σικελοί στο ναό του Αγίου Πνεύματος γιόρταζαν την εορτή, όταν Γάλλοι αξιωματούχοι πέρασαν από εκεί για να λάβουν μέρος και άρχισαν να πίνουν. Ένας λοχίας, ονόματι Ντρουέ, έσυρε μια νεαρή παντρεμένη γυναίκα από το πλήθος, την οποία παρενόχλησε. Αμέσως ο σύζυγός της επιτέθηκε στον Ντρουέ, πληγώνοντάς τον θανάσιμα με ένα μαχαίρι. Μόλις οι υπόλοιποι Γάλλοι επιχείρησαν να εκδικηθούν τον σύντροφό τους, το Σικελικό πλήθος κινήθηκε εναντίον τους, σκοτώνοντάς τους όλους. Εκείνη τη στιγμή στην πόλη άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες, σημαίνοντας τον Εσπερινό της Δευτέρας του Πάσχα. Ας αφήσουμε τον Ράνσιμαν να αποδώσει την ατμόσφαιρα του βραδιού εκείνου:
Άμεσα επακόλουθα
Αφού εξελέγησαν ηγέτες της επανάστασης, εστάλησαν αγγελιοφόροι κατά μήκος και πλάτος της νήσου για να καλέσουν τους στασιαστές σε άμεση δράση, προτού ο καταπιεστής οργανώσει επαρκή αντίσταση. Πήρε σχεδόν ένα δεκαπενθήμερο, ωσότου οι επαναστάτες αποκτήσουν τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους της Σικελίας, ενώ συνολικά χρειάστηκαν έξι εβδομάδες ώστε να ελέγχεται πλήρως το νησί. Αξιομνημόνευτη η εξαίρεση της Μεσσήνης, δεδομένης της καλής της οχύρωσης και του ότι η δεσπόζουσα οικογένεια, οι Ρίζο, παρέμεινε πιστή στον Κάρολο Α΄. Όμως στις 28 Απριλίου και αυτή είχε υποκύψει σε ανοιχτή εξέγερση, την ώρα που η πρώτη ενέργεια των νησιωτών ήταν να κάψουν το στόλο του Καρόλου Α΄, που βρισκόταν στο λιμάνι.
Σε συνάρτηση με την ακεραιότητα του Βυζαντίου
Η επανάσταση αυτή ήταν αποφασιστικής σημασίας για το Βυζάντιο, που διένυε κρίσιμη περίοδο μετά την πρόσφατη ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης (1261). Ο θανάσιμος κίνδυνος από τη Δύση, από τους Ανδεγαυούς του Καρόλου Α΄, είχε πλέον εξανεμιστεί. Ο Κάρολος Α΄ σχεδίαζε την εκ νέου κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης με θρησκευτικές προφάσεις, διότι δεν είχε πραγματοποιηθεί η συνομολογημένη ένωση των Εκκλησιών από τη Σύνοδο της Λυών (1274), διαπραγμάτευση τού Μιχαήλ που συνάντησε σφοδρότατες αντιδράσεις από τον ορθόδοξο πληθυσμό. Με τη Σικελική όμως επανάσταση το βασίλειο του Καρόλου Α΄ αποδυναμώθηκε, μετά μάλιστα και τον θάνατο του τελευταίου (1284).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Σικελίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Ιταλία Κατηγορία:Μεσαιωνική Σικελία Κατηγορία:Εθνοκάθαρση στην Ευρώπη
Datsun 11
Το Datsun 11 ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης, που κατασκεύασε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun και ήταν το πρώτο όχημα που κυκλοφόρησε με την επωνυμία της Datsun. Το μοντέλο αυτό, κυκλοφόρησε το 1932 και ήταν ο διάδοχος του Datson 10, με την παραγωγή του 11 να διαρκεί μόλις έναν χρόνο. Συνολικά κατασκευάστηκαν 150 οχήματα.
Εκδόσεις
Το Datsun 11 ήταν διαθέσιμο σε πέντε εκδόσεις. Η στάνταρ και πιο κοινή έκδοση ήταν η τετραθέσια phaeton, ουσιαστικά πανομοιότυπη με αυτή του Datson 10, ενώ δημοφιλείς ήταν και οι εκδόσεις σεντάν και Roadster. Ακόμα μία έκδοση του Datsun 11 ήταν και η κουπέ, η οποία εφοδιαζόταν με σκληρή οροφή για πρώτη φορά, πράγμα που την έκανε να μοιάζει αρκετά με το Ford Model A.
Τέλος τις εκδόσεις του Datsun 11 συμπλήρωνε και μία εκδοχή βαν, η οποία συγκριτικά με την προηγούμενη γενιά είχε αυξήσει σημαντικά τον ωφέλιμο χώρο της.
Σχεδίαση
Πρακτικώς, το Datson 10 και το Datsun 11 ήταν το ίδιο αυτοκίνητο, με μικρές εξωτερικές διαφορές. Οι κυριότερες από αυτές, ήταν το σήμα της Datsun, που κοσμούσε την εμπρός γρίλια της ανανεωμένης έκδοσης του οχήματος και είχε σχεδιαστεί από τους Yoshizaki Ryouzou και Tanaka Tsunesaburou, καθώς και οι ανανεωμένοι αεραγωγοί της μηχανής, οι οποίοι πλέον είχαν τοποθετηθεί κάθετα, προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η ψύξη του κινητήρα.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Το Datsun 11 έφερε τον ίδιο κινητήρα βενζίνης 495 cm³ με τον προκάτοχό του, το Datson 10, χωρίς καμία επιπλέον βελτίωση, αποδίδοντας έτσι 10 ίππους στις 3.700 στροφές ανά λεπτό και μετέδιδε την κίνηση στους πίσω τροχούς μέσω ενός 3-τάχυτου χειροκίνητου κιβωτίου ταχυτήτων. Για την ιστορία, το Datsun 11 ήταν και το τελευταίο μοντέλο που χρησιμοποίησε αυτόν τον κινητήρα, καθώς μια αλλαγή στην τότε ιαπωνική νομοθεσία αύξησε το μέγιστο νόμιμο όριο κυβισμού στην κατηγορία αυτή από τα 500 cm³ στα 750 cm³ από το 1933. Ως αποτέλεσμα, η εταιρεία εισήγαγε στον διάδοχο Datsun 12 έναν νέο κινητήρα, κυβισμού 747 cm³.
Πηγές
Κατηγορία:Μοντέλα Datsun Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Μαρκέλλα
(Να μην συγχέεται με την Αγία Μαρκέλλα)
Η Μαρκέλλα (325 – 410) ήταν Ρωμαία ευγενής που κανονικοποιήθηκε από την Ορθόδοξη και την Καθολική Εκκλησία λόγω της συνεισφοράς της στην δημιουργία του χριστιανικού μοναστικού συστήματος.
Η ζωή της
Η Μαρκέλλα γεννήθηκε σε οικογένεια Ρωμαίων ευγενών και ήταν γνωστή για την ομορφιά της και την εγκράτειά της. Παντρεύτηκε σε νεαρή ηλικία μετά τον θάνατο του πατέρα της αλλά έμεινε χήρα μετά από μόλις εννέα μήνες γάμου  Σύμφωνα με το ρωμαϊκό έθιμο της εποχής ήταν υποχρεωμένη να ξαναπαντρευτεί αλλά εκείνη αρνήθηκε προκειμένου να αφοσιωθεί στην μελέτη των Ιερών Γραφών.
Συνεργάστηκε με την Αγία Παύλα και την Αγία Ευστοχία ενώ ο Άγιος Ιερώνυμος ήταν φίλος της και, καθώς προτιμούσε να διδάσκει την Βίβλο σε γυναίκες παρά σε άντρες , επισκεπτόταν συχνά το μοναστήρι της και δίδασκε τις μοναχές. Κάποια στιγμή αργότερα ο Άγιος Ιερώνυμος, η Αγία Παύλα και η Αγία Ευστοχία αποφάσισαν να φύγουν για την Βηθλεέμ με σκοπό να ιδρύσουν εκεί μοναστήρι και προσπάθησαν να πείσουν και την Μαρκέλλα να πάει μαζί τους αλλά εκείνη αρνήθηκε. Αυτό το γεγονός δεν εμπόδισε τον Άγιο Ιερώνυμο να διατηρήσει τη φιλία που είχε δημιουργήσει μαζί της και τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του διατηρούσε συχνή αλληλογραφία μαζί της στην οποία επιδίδονταν σε θεολογικές συζητήσεις. Κάποιες πηγές αναφέρουν πως ήταν μαθήτριά του, αλλά γνωρίζουμε από την αλληλογραφία τους πως εκείνη δεν δίσταζε να ασκήσει κριτική στις απόψεις του και του συμπεριφέρονταν ως ίση. Άλλωστε ο ίδιος ο Άγιος Ιερώνυμος, όχι απλά μίλησε με θαυμασμό για την Μαρκέλλα και τις γνώσεις της, αλλά περιέγραψε και το πως διάφοροι ιερείς και άλλοι λόγιοι την συμβουλεύονταν συχνά καθώς είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη ως σοφή και λόγια.
Το 410 οι Γότθοι εισέβαλλαν στην Ρώμη και την βασάνισαν προσπαθώντας να την κάνουν να ομολογήσει που είχε κρυμμένη την περιουσία της. Εκείνη όμως δεν είχε πια καθόλου χρήματα γιατί τα είχε δώσει σε αγαθοεργίες και φιλανθρωπίες. Κάποια στιγμή κατάφερε να δραπετεύσει αλλά τελικά πέθανε τον Αύγουστο τη ίδιας χρονιάς από τα τραύματά της στα χέρια της αγαπημένης της μαθήτριας Πριντσίπια.