cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιαν Μιλ
Βιογραφία
Ο Γιαν Μιλ πιθανότατα γεννήθηκε στο Μπέβερεν, αν και έχουν προταθεί ως γενέτειρες πόλεις του η Αμβέρσα και το Ντεν Μπος. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για την εκπαίδευσή του, αλλά υποτίθεται ότι έγινε στην Αμβέρσα. Ο Ιταλός βιογράφος του 17ου αιώνα Τζοβάννι Μπαττίστα Πάσσερι αναφέρει εκπαίδευσή του με τον Άντονι βαν Ντάικ στη Φλάνδρα, αλλά δεν υπάρχει ανεξάρτητη μαρτυρία για κάτι τέτοιο. Η παραμονή του Μιλ στη Ρώμη κατά την περίοδο 1636 - 1658 είναι τεκμηριωμένη, αλλά είναι πιθανόν ότι ήδη βρισκόταν εκεί από το 1633.
Στη Ρώμη έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας οργάνωσης κυρίως Φλαμανδών και Ολλανδών ζωγράφων που εργάζονταν στην πόλη. Ήταν συνήθεια των μελών της οργάνωσης καθένα να έχει και ένα προσωνύμιο, το λεγόμενο "δηλωτικό όνομα". Για τον Μιλ είναι τεκμηριωμένα δύο τέτοια προσωνύμια: Bieco (αλλήθωρος στα ιταλικά) και Honingh-Bie, που αποδίδεται ως "μέλισσα" λόγω του επωνύμου του, Miele, όπως ήταν γνωστός στην Ιταλία, και το οποίο σημαίνει "μέλι".
Στη Ρώμη συνδέθηκε, επίσης, με τον κύκλο των ρωπογράφων, το έργο των οποίων ήταν επηρεασμένο από τον Ολλανδό ρωπογράφο Πίτερ φαν Λερ (Pieter van Laer) και αναφέρονταν ως Bamboccianti. Αυτοί ήσαν κυρίως Φλαμανδοί και Ολλανδοί καλλιτέχνες που εργάζονταν στη Ρώμη και δημιουργούσαν μικρών διαστάσεων πίνακες ή χαρακτικά με βάση την καθημερινή ζωή των κατώτερων τάξεων της Ρώμης και της τριγύρω εξοχής. Ο Γιαν Μιλ αποτέλεσε ζωτική δύναμη στην εξέλιξη αυτής της νέας καλλιτεχνικής παράδοσης στη Ρώμη.
Πέτρος της Λεδέσμα
Ο Πέτρος της Λέδεσμα, (Ισπανικά, Pedro, Ιούνιος 1260 - 10 Οκτωβρίου 1283) από τον Καστιλιανό Οίκο της Ιβρέας ήταν Ινφάντης της Καστίλης και έγινε κύριος της Λέδεσμα.
Γιαν Μιλ
Βιογραφία
Το 1648 ο Μιλ έγινε ο πρώτος βορειοευρωπαίος καλλιτέχνης που έγινε δεκτός στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά (Accademia di San Luca), μια υψηλού κύρους οργάνωση των κορυφαίων καλλιτεχνών της Ρώμης. Τεκμηριώνεται, επίσης, και παραμονή του στη βόρεια Ιταλία γύρω στο 1654. Από το 1658 ως τον θάνατό του, διέμενε στο Τορίνο, όπου είχε αναγορευτεί ζωγράφος της Αυλής του Καρόλου Εμμανουήλ Β΄, Δούκα της Σαβοΐας.
Γενικά
Οι πρώτοι χρονολογημένοι πίνακες του Μιλ από τη δεκαετία του 1630 ήδη εμφανίζουν την επιρροή του Πίτερ φαν Λερ και των Bamboccianti ως προς την απεικόνιση θεμάτων των κατώτερων τάξεων ενώ ασχολούνται με τις κανονικές τους δραστηριότητες ή παίζουν. Ανάμεσα στα προσφιλή του θέματα είναι οι παίκτες του παιχνιδιού "morra", χαρτοπαίκτες, χοροί στο χωριό, τσαρλατάνοι, κουρείς, μπαλωματήδες, περιπλανώμενοι μουσικοί και θεατρίνοι κτλ. Παραδείγματα πρώιμων έργων του σε αυτόν τον τύπο ζωγραφικής περιλαμβάνουν τους πίνακες Παίκτες σφαιρών (Μουσείο του Λούβρου) και Ο μπαλωματής (Μουσείο Καλών Τεχνών και Αρχαιολογίας της Μπεζανσόν), και οι δύο φιλοτεχνημένοι το 1633. Την περίοδο αυτή επανεπεξεργάστηκε και αντέγραψε πίνακες του φαν Λερ.
Πέτρος της Λεδέσμα
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σεβίλλη και έγινε κύριος (señor) της Λέδεσμα, Άλμπα ντε Τόρμες, Σαλβατιέρα, Μιράνδα ντελ Καστανιάρ, Γκαλιστέο & Γκραναδίγια. Κατά την πολιορκία του Αλγεκίρας (1278-79) ο πατέρας του τού έδωσε τη διοίκηση των Χριστιανικών στρατευμάτων, αλλά η πολιορκία δεν επέτυχε. Το 1281 συμμετείχε στην εκστρατεία τού πατέρα του εναντίον τού εμιράτου της Γρανάδας.
Όταν ο πρωτότοκος αδελφός του Φερδινάνδος δε λα Θέρδα, διάδοχος απεβίωσε το 1275 πριν τον πατέρα του, ο δευτερότοκος Σάντσο Δ΄ σφετερίστηκε το 1282 το βασίλειο. Ο Πέτρος υποστήριξε τον Σάντσο Δ΄, ενάντια στη θέληση του πατέρα τους, που ήθελε τη Λεόν στον γιο του Φερδινάνδου, τον Αλφόνσο δε λα Θέρδα, γι' αυτό και ο Αλφόνσος Ι΄ τον αποκλήρωσε. Το 1284 απεβίωσε ο Αλφόνσος Ι΄ και ο Σάντσο Δ΄ έγινε βασιλιάς εκτοπίζοντας τον Αλφόνσο δε λα Θέρδα.
Γιαν Μιλ
Γενικά
Παράδειγμα έργου της αποκαλούμενου ύφους bambocciate είναι Ο τσαρλατάνος (σήμερα στο Μουσείο Ερμιτάζ) της δεκαετίας του 1650. Η σύνθεση απεικονίζει έναν περιπλανώμενο "γιατρό" και τους βοηθούς του, που παρουσιάζουν μια θεραπευτική "σούπα" στο εύπιστο κοινό. Στην ψηλή εξέδρα, πάνω στην οποία τοποθετούνται τα κύρια πρόσωπα, υπάρχει η επιγραφή VERO SECRET CONT... (πραγματική θεραπεία για...). Το θέμα της αγυρτείας είναι κοινό στους πίνακες του 17ου αιώνα και εμφανίζεται, επίσης, σε έργα των Άντριεν Μπράουβερ, Γιαν Στέιν και Κάρελ Ντουγιαρντίν.
Πέτρος της Λεδέσμα
Βιογραφία
Το 1283 απεβίωσε στη Λέδεσμα σε ηλικία 23 ετών.
Γιαν Μιλ
Γενικά
Οι κύριες προσωπικότητας στον πίνακα του Ερμιτάζ παρουσιάζονται με τη μεταμφίεση των χαρακτήρων στην Κομέντια ντελ άρτε. Ο τσαρλατάνος (αγύρτης) φορά τη μάσκα και το κοστούμι του Il Dottore, ενώ η μορφή με την κιθάρα φορά το κοστούμι του Zanni (του "τρελάρα" υπηρέτη). Η χρήση χαρακτήρων από την κομέντια ντελ άρτε μπορεί επίσης να βρεθεί και σε άλλα έργα του Μιλ, όπως το Καρναβάλι στη Ρώμη (1653, σήμερα στο Μουσείο Πράδο) και στην Πρόβα των ηθοποιών (Συλλογή Zingone, Ρώμη). Κατά τις δεκαετίες 1640 και 1650 ο Μιλ άρχισε, όπως ο Μικελάντζελο Τσερκουότσι (Michelangelo Cerquozzi) να επεκτείνει την έκταση των πινάκων bambocciate δίνοντας λιγότερη προσοχή στο περιβάλλον τοπίο και επικεντρωνόμενος στις ανεκδοτολογικές απόψεις της πόλης και της αγροτικής ζωής. Τα έργα αυτά χρησιμοποιήθηκαν κατ' επανάληψη ως πρότυπο από τους Bamboccianti κατά το δεύτερο ήμισυ του αιώνα και από ρωπογράφους που εργάστηκαν στη Ρώμη στις αρχές του 18ου αιώνα.
Πέτρος της Λεδέσμα
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα, κόρη του Αιμερύ Δ΄ υποκόμη του Ναρμπόν και είχε τέκνο:
Γιαν Μιλ
Γενικά
Η μεγαλύτερη συμβολή του Μιλ στη ρωπογραφία είναι οι πίνακές του με σκηνές καρναβαλιού. Παράδειγμα είναι ο πίνακας Καρναβάλι στην Πιάτσα Κολόννα στη Ρώμη του 1645 (σήμερα στο Μουσείο Ουάντσγουορθ). Ο πίνακας δίνει πιστή απεικόνιση της έντασης του καρναβαλιού. Όπως είναι σύνηθες στους πίνακες του Μιλ αυτού του τύπου, ευγενείς και μη απεικονίζονται στην ίδια σκηνή: Το άγαλμα του Αγίου Παύλου πάνω σε μια ελληνική κολώνα περιβάλλεται από Ρωμαίους ευγενείς με πολυτελείς ενδυμασίες και καβάλλα στα άλογά τους, ενώ οι "κοινοί θνητοί" είναι οι γλεντζέδες: ζητιάνοι, σκανδαλιάρηδες και πλανόδιοι πωλητές. Είναι, επίσης, παρών κι ένας θίασος της Κομέντια ντελ άρτε. Στον πίνακα οι ηθοποιοί είναι μεταμφιεσμένοι σε μορφές από όλα τα κοινωνικά στρώματα. Το γλέντι έχει φθάσει στο αποκορύφωμά του, ενώ στο παρασκήνιο ο χειμώνας επικρέμεται ως ομοίωμα.
Πέτρος της Λεδέσμα
Οικογένεια
Από μία άλλη σχέση του είχε ένα φυσικό τέκνο:
Γιαν Μιλ
Συνεργασίες
Ο Μιλ συνεργαζόταν συχνά με άλλους καλλιτέχνες, όπως ήταν η συνήθεια της εποχής. Ζωγράφιζε το "σταφάζ" (πληθύσμωση με μορφές) των τοπίων της πόλης του Βιβιάνιο Κοντάτσι (Viviano Codazzi) και του Αλεσσάντρο Σαλούτσι (Alessandro Salucci) και στα τοπία των Γκασπάρ Ντυγκέ (Gaspard Dughet) και Αντζελούτσιο (Angeluccio). Ο Γιαν Μιλ εργάστηκε ιδιαίτερα συχνά με τον Αλεσσάντρο Σαλούτσι, σημαντικό ανανεωτή του τύπου της τοπιογραφίας που αποκαλείται veduta, δηλ. μεγάλών διαστάσεων πίνακες με αστικά κυρίως ή άλλα τοπία, ο οποίος φιλοτέχνησε πολλά "καπρίτσι" (ιταλ. capricci), δηλαδή συνθέσεις στις οποίες τοποθετούνται μαζί κτίσματα, αρχαιολογικά ερείπια και άλλα αρχιτεκτονικά στοιχεία σε φανταστικούς συνδυασμούς, στους οποίους περιλαμβάνονταν αρχαία ρωμαϊκά μνημεία σε φανταστικά περιβάλλοντα. Η συνεργασία των δύο καλλιτεχνών ξεκίνησε το 1635 και έληξε όταν ο Μιλ έφυγε για το Τορίνο το 1658 για να εργαστεί στην Αυλή του Δούκα της Σαβοΐας. Το μοναδικό χρονολογημένο δείγμα της συνεργασίας των δύο καλλιτεχνών είναι το Φανταστικό λιμάνι (σήμερα στο Μουσείο Τέχνης του Σινσινάττι), έργο του 1656. Ο Μιλ αρίστευε στην απεικόνιση ιστοριών, για τις οποίες οι μεγάλοι ανοικτοί χώροι του Σαλούτσι παρείχαν τις κατάλληλες προϋποθέσεις. Ο Μιλ συχνά περιλάμβανε πολλαπλές ανεκδοτολογικές σκηνές σε ένα μόνον έργο. Αυτό είναι εμφανές στο έργο Αρχιτεκτονικό καπρίτσιο με εικονική στοά, μια πηγή, μια διώροφη "λότζια", ένα γοτθικό παλάτι και μορφές στην αποβάθρα (Δημοπρασία στον οίκο Christie's 1708, Lot 56) όπου ένα κομψό ζευγάρι στο κάτω αριστερό τμήμα της σκάλας της στοάς δρα ανεξάρτητα από τις μορφές που βρίσκονται ακριβώς πλάι του, ενώ με τη σειρά τους αυτές οι μορφές δεν ασχολούνται με τους χαρτοπαίκες στις σκάλες λίγο πιο πίσω. Οι μορφές που απεικονίζει ο Μιλ είναι συνήθως αγρότες, ζητιάνοι, παίκτες μόρρα, πανδοχείς και θυρωροί συχνά ανακατεμένοι με κομψά ντυμένους άνδρες και γυναίκες, κάτι που απέπνεε έντονα την καθημερινότητα στη Ρώμη σε συνδυασμό με τις αρχιτεκτονικές διευθετήσεις που ζωγράφιζε ο Σαλούτσι. Υπάρχει τεκμηρίωση ότι το 1641 ο Για Μιλ βρισκόταν στο εργαστήριο του Αντρέα Σάκκι (Andrea Sacchi). Η συνεργασία αυτή είναι μάλλον ιδιόμορφημ καθώς ο Σάκκι ήταν σημαντικός αρνητικός κριτής του ύφους των Bambocciante, των οποίων ο Μιλ ήταν σημαντικός εκπρόσωπος. Η παραμονή αυτή στο εργαστήριο του Σάκκι πιθανόν να ήταν καθοριστική για τις καλλιτεχνικές εξελίξεις προς την "gran maniera" της ζωγραφικής. Ο Μιλ συνεργάστηκε με τον Σάκκι στον πίνακα Ο Ουρβανός Η΄ επισκέπτεται την Εκκλησία του Ιησού (1641, σήμερα στην Πινακοθήκη Μπαρμπερίνι της Ρώμης). Πιστεύεται ότι ο Σάκκι ζωγράφισε μόνον ένα μικρό τμήμα του πίνακα και ότι οι μορφές στο προσκήνιο είναι του Μιλ, σε σχέδια του Σάκκι.
Πέτρος της Λεδέσμα
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας
Γιαν Μιλ
Συνεργασίες
Σε παλαιούς καταλόγους δημοπρασιών αναφερόταν ότι ο Μιλ είχε κάνει το "σταφάζ" στα τοπία του Κλωντ Λορραίν κατά την παραμονή του στη Ρώμη, αλλά δεν έχει γίνει δυνατή η απόδοση των ανθρώπινων μορφών σε έργα του Λορραίν στον Μιλ.
Ύστερη εξέλιξη
Γύρω στα 1650 άρχισε να ζωγραφίζει λιγότερα έργα στο ύφος bambocciate και επικεντρώθηκε σε πίνακες θρησκευτικού περιεχομένου για εκκλησίες, σε μεγάλες διαστάσεις. Υπάρχει ένας αριθμός έργων του σε αυτό το πιο "αξιοπρεπές" ύφος, όπως είναι η εικόνα Παναγία Βρεφοκρατούσα με Αγίους για τον καθεδρικό ναό της Σάντα Μαρία ντελλα Σκάλα στο Κιέρι, χρονολογούμενη το 1651. Κατά την ίδια περίοδο, ο Μιλ φιλοτέχνησε επίσης μικρούς πίνακες με θρησκευτικά θέματα. Τα έργα αυτά του είχαν παραγγελθεί από επιφανείς πάτρονες στη Ρώμη, όπως η οικογένεια Μπαρμπερίνι. Το έργο του αυτό δείχνει μια τάση προς τον κλασικισμό, όπως μαρτυράται από τον πίνακα Διδώ και Αινείας (σήμερα στο Μουσείο Καλών Τεχνών του Καμπραί). Μετά τη μετοίκησή του στο Τορίνο το 1658 διακόσμησε το βασιλικό κυνηγετικό περίπτερο στη "Venaria Reale" με μεγάλης κλίμακας κυνηγετικές σκηνές (τμήμα των οποίων σήμερα έχει χαθεί). Ζωγράφιζε όλο και περισσότερους πίνακες ιστορικού περιεχομένου, γεγονός που υπογραμμίζει την επικέντρωσή του στις κλασικιστικές τάσεις που ήδη είχαν εμφανιστεί στους θρησκευτικούς του πίνακες της δεκαετίας του 1650. Άρχισε, επίσης, να μελετά και να αντιγράφει πίνακες του Ραφαήλ και του Αννίμπαλε Καρράτσι, όπως ακριβώς αντέγραφε τα έργα του Πίτερ φαν Λερ στην αρχή της σταδιοδρομίας του.
Χαρακτικά
Ο Μιλ ήταν επίσης ταλαντούχος χαράκτης. Φιλοτέχνησε την προμετωπίδα για την La povertà contenta (Ρώμη, 1650) του Ντανιέλλο Μπάρτολι (Daniello Bartoli) και τις εικονογραφήσεις του De bello belgico (Ρώμη, 1647) του Φαμιάνο Στράντα (Famiano Strada).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Μίκινες
Το νησί Μίκινες (φεροϊκά: Mykines) είναι το δυτικότερο και το δέκατο τρίτο μεγαλύτερο σε έκταση νησί των Νήσων Φερόε. Βρίσκεται στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό και έχει έκταση 10,3 τ.χλμ.. Στη δυτική ακτή του νησιού υπάρχει ο μοναδικός οικισμός, ο οποίος ονομάζεται επίσης Μίκινες και έχει πληθυσμό 15 κατοίκους (εκτίμηση 1-2022).
Οι ακτές του νησιού έχουν χαρακτηριστεί ως σημαντικές περιοχές για τα πουλιά από την BirdLife International, λόγω της σημασίας τους ως τόπου αναπαραγωγής για τα θαλασσοπούλια, ειδικά των αρκτικών θυελλοπουλιών (50.000 ζευγάρια), μυχών (2.500 ζευγάρια), υδροβατών (50.000 ζευγάρια), Σούλα (του Βορά) (Northern gannet) (200 ζευγάρια), θαλασσοκοράκων (250 ζευγάρια), τριδακτυλόγλαρων (23.000 ζευγάρια), Φρατέρκουλα του Ατλαντικού (125.000 ζευγάρια), λεπτοραμφόκεπφων (9.500 ζευγάρια) και κέπφους (200 ζευγάρια).
thumb|300px|Χάρτης του νησιού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μίκινες
Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής 2004-2005 (Άνδρες)
Στο '''Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α' Κατηγορίας Ανδρών Ε.Σ.Κ.Α. & Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. 2004–05''', νικήτρια ομάδα αναδείχτηκε στην ΕΣΚΑΝΑ ο Κρόνος Αγίου Δημητρίου, ο οποίος έτσι κέρδισε την άνοδό του στη Γ' εθνική κατηγορία. Αντίθετα οι τρεις τελευταίες ομάδες της κατάταξης υποβιβάστηκαν. Η τελική βαθμολογία:
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α2 '''Βαθμολογία Α' Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. 2004–05''' 20px|Α2 1 Τα Σούρμενα έχουν ένα μηδενισμό (–1 βαθμό).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2004 2005 Ανδρες Νοτια Αττικη Ανδρες Νοτια Αττικη Ανδρες
Δεκαεπτά (ταινία, 2019)
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 27 Σεπτεμβρίου 2019, στο Διενές Φεστιβάλ Κινηματογράφου San Sebastián, ενώ ένα μήνα περίπου αργότερα κυκλοφόρησε και στις κινηματογραφικές αίθουσες της Ισπανίας. Τον ίδιο μήνα, στις 18, ανέλαβε την ψηφιακή του διανομή το Netflix. Η ταινία βραβεύθηκε ως Καλύτερη Ταινια από το κοινό στο φεστιβάλ Toulouse Cinespaña, ενώ ο Σάντσεθ είναι υποψήφιος για βραβείο Goya, στην κατηγορία Καλύτερος Πρωτοεμφανιζόμενος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές ταινίες Κατηγορία:Ισπανικές δραματικές κωμωδίες Κατηγορία:Ταινίες του Netflix
Μάδεργουελ ΦΚ
Η Μάδεργουελ ΦΚ είναι αθλητικό σωματείο με έδρα τη Σκωτία. Αποτελεί έναν από τους παλαιότερους συλλόγους στη Σκωτία, αλλά και στον κόσμο. Έδρα της ομάδας είναι το Μάδεργουελ του Βορείου Λάνκασιρ. Η Μάδεργουελ είναι επίσης μία από τις εφτά ομάδες που δεν έχουν ποτέ υποβιβαστεί από την πρώτη κατηγορία.
Έδρα της είναι το στάδιο «Φιρ Παρκ», που βρίσκεται στο Μάδεργουελ. Η ομάδα έχει αντιπαλότητα με την Ακαδημία Χάμιλτον και με την Έρντραι Γιουνάιτεντ. Από τότε που προβιβάστηκε η Χάμιλτον για πρώτη φορά στην Πρέμιερ Λιγκ, υπάρχει το λεγόμενο «Ντέρμπι του Λάναρκσιρ». Η Μάδεργουελ έχει κατακτήσει το Κύπελλο Σκωτίας δύο φορές, με τελευταία το 1991.
Διοίκηση Ναυτικού (Κύπρος)
Η Διοίκηση Ναυτικού (Δ.Ν.), η οποία αναφέρεται και ως Ναυτική Διοίκηση Κύπρου (ΝΔΚ), είναι το τμήμα των δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς (Ε.Φ.) στη θάλασσα. Η Διοίκηση Ναυτικού δεν περιλαμβάνει μεγάλα πολεμικά πλοία, παρά μόνο πλοία περιπολίας, απόβασης και πυραυλικά συστήματα άμυνας. Γενικά, έχει ως σκοπό την άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας από την πλευρά της θάλασσας, εκτός όμως από το βόρειο τμήμα του νησιού της Κύπρου που το κατέχει παράνομα από το 1974 η Τουρκία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατός της Κύπρου
Πέμπτη
Η Πέμπτη είναι η πέμπτη σε σειρά ημέρα της εβδομάδας με πρώτη μέρα την Κυριακή, ενώ άλλες φορές αναφέρεται ως τέταρτη ημέρα της εβδομάδος με πρώτη ημέρα τη Δευτέρα. Έρχεται μετά την Τετάρτη και προηγείται της Παρασκευής.
Η ελληνική της ονομασία οφείλεται στη σειρά που βρίσκεται μέσα στην εβδομάδα, όπως και στις περισσότερες γλώσσες.
Η Πέμπτη στην αρχαιότητα ήταν η ημέρα προς τιμήν του θεού Δία, όπου στα λατινικά ονομάστηκε «Dies Lovis» δηλ. «Ημέρα του Δία». Την αγγλική ονομασία της την παίρνει από τον θεό Θωρ, όπου παρομοίως με τον Δία ήταν θεός του κεραυνού, βάσει της γερμανικής και σκανδιναβικής μυθολογίας (Thursday > Thor's Day = Η Μέρα του Θωρ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ημέρες Κατηγορία:Χριστιανικές εορτές και τελετές
Βασίλειος Κορφιωτάκης
Ο '''Βασίλειος Παν. Κορφιωτάκης''' (21 Δεκεμβρίου 1899 - 4 Ιουλίου 1983) ήταν Έλληνας νομάρχης και διοικητής του Αγίου Όρους.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πάτρα και αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Σπούδασε επίσης Πολιτικές επιστήμες στη Βιέννη.
Από τον Απρίλιο του 1936 ως τον Φεβρουάριο του 1938 ήταν Νομάρχης Χαλκιδικής (διορισμένος). Στη συνέχεια (Αύγουστος 1941) διορίστηκε Πολιτικός διοικητής του Αγίου Όρους και παρέμεινε διοικητής ως τον Φεβρουάριο του 1943, οπότε εξαναγκάστηκε σε παραίτηση λόγω της αντίθεσής του προς τα συμφέροντα των σλαβόφωνων μοναστηριών. Το 1951 ανέλαβε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εσωτερικών και αργότερα αντιπρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου Δημοσίων Υπηρεσιών.
Πέθανε το 1983 και κηδεύτηκε στις 5 Ιουλίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομάρχες Χαλκιδικής Κατηγορία:Πολιτικοί διοικητές του Αγίου Όρους
Ιβάν Ιβάνοβιτς τσάρεβιτς
Ο Ιβάν Ιβάνοβιτς, ρωσ. Ива́н Иванович (28 Μαρτίου 1554 - 19 Νοεμβρίου 1581) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν διάδοχος (tsarevitch) της Ρωσίας. Ο πατέρας του Ιβάν Δ΄ τον χτύπησε θανάσιμα.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ιβάν Δ΄ τού τρομερού τσάρου της Ρωσίας και της πρώτης (από τις επτά) συζύγους του Αναστασίας Ρομάνοβνας, κόρης τού Ρομάν Γιούριεβιτς Κόσκιν. Αδελφός του ήταν ο Φιοντόρ Α΄.
Ήταν 15 ετών, όταν προφανώς συνόδευσε τον πατέρα του στη σφαγή τού Νόβγκοροντ· για πέντε εβδομάδες οι δύο τους θα παρακολούθησαν τους Οπρίτσνικς με ενθουσιασμό, ενώ είχαν αποσυρθεί σε ναό για προσευχή. Στα 27 έτη του ήταν καλά διαβασμένος, τουλάχιστον όσο και ο πατέρας του: έγραψε τη βιογραφία τού αγίου Αντωνίου τού ποταμού Σίγια. Υποτίθεται ότι έσωσε τον πατέρα του από μία απόπειρα δολοφονίας του· ο φυλακισμένος Μπικόβσκι από τη Λιβονία σήκωσε το ξίφος του ενάντια στον τσάρο, αλλά ο Ντμίτρι τον μαχαίρωσε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1571 την Ευδοξία Σαβούροβνα, που πιο πριν ήταν μία από τις 12 που είχαν προταθεί ως σύζυγοι στον Ιβάν Δ΄ για να επιλέξει. Ο τσάρος ήθελε η νύφη του να κάνει γρήγορα διάδοχο και όταν αυτό δεν επετεύχθη, την έκλεισε σε μονή και πάντρεψε τον Ντμίτρι με άλλη, την Πρασκόβια Σόλοβα, που είχε την ίδια τύχη με την προκάτοχό της: κλείστηκε σε μονή. Τότε ο Ιβάν Δ΄ βρήκε τρίτη νύφη στον γιο του, τη Γιελένα Σερεμέτεβα, που έμεινε έγκυος, αλλά απέβαλλε, όταν ο Ντμίτρι απεβίωσε από το χτύπημα τού τσάρου το 1581.
Πηγές
Κατηγορία:Ρουρικίδες Κατηγορία:Ρώσοι
Μπάμπης Μαστρογιάννης
Ο Χαράλαμπος (Μπάμπης) Μαστρογιάννης (γεν. Αθήνα, 17 Αυγούστου 1951- 2 Φεβρουαρίου 2021 ) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής, με πολυετή καριέρα.
Ο Μπάμπης Μαστρογιάννης απεβίωσε στις 2 Φεβρουαρίου 2021, θύμα τροχαίου ατυχήματος.
Πηγές
Μαστρογιαννης Χαραλαμπος Μαστρογιαννης Χαραλαμπος Μαστρογιαννης Χαραλαμπος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Μαστρογιαννης Χαραλαμπος Μαστρογιαννης Χαραλαμπος
Ο Θρίαμβος της Γαλάτειας (Ραφαήλ)
Ο Θρίαμβος της Γαλάτειας (ιταλικά: Trionfo di Galatea) είναι τοιχογραφία που ολοκλήρωσε το 1512 ο Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης, ο Ραφαήλ, και που βρίσκεται Βίλα Φαρνεζίνα στη Ρώμη.
Η Φαρνεζίνα χτίστηκε από έναν τραπεζίτη από τη Σιένα, τον Αγκοστίνο Κίτζι, έναν από τους πλουσιότερους άντρες του καιρού του. Αργότερα η οικογένεια Φαρνέζε απέκτησε και μετονόμασε το κτίσμα.
Η τοιχογραφία είναι εμπνευσμένη από τη μυθολογία και το έργο του Οβίδιου και αποτελεί κομμάτι μιας σειράς έργων που κοσμούσαν την ανοιχτή πινακοθήκη στο κτίριο, μια σειρά που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και που εμπνεύστηκε από το έργο "Stanze per la giostra" του ποιητή Άντζελο Πολιτσιάνο.
Στην ελληνική μυθολογία, η όμορφη Νηρηίδα Γαλάτεια ερωτεύτηκε το βοσκό Άκι. Ο σύντροφός της, ο μονόφθαλμος Κύκλωπας Πολύφημος, αφού κυνήγησε τους δύο εραστές, εκτόξευσε ένα τεράστιο κοντάρι και σκότωσε τον νέο. Ο Ραφαήλ δεν ζωγράφισε κάποιο από τα κύρια περιστατικά της αφήγησης. Επέλεξε τη στιγμή της αποθέωσης της νύμφης. Η Γαλάτεια απεικονίζεται περιστοιχισμένη από άλλα πλάσματα της θάλασσας των οποίων οι μορφές μοιάζουν κατά κάποιο τρόπο εμπνευσμένες από το Μιχαήλ Άγγελο, ενώ τα φωτεινά χρώματα και η διακόσμηση υποτίθεται πως έχουν εμπνευστεί από την αρχαία ρωμαϊκή ζωγραφική.
Συγκεκριμένα το θέμα αντλείται από έναν στίχο του Πολιτσιάνο όπου περιγράφεται το πώς ο αδέξιος γίγαντας Πολύφημος τραγουδά ένα τραγούδι αγάπης στην όμορφη Νηρηίδα και το πώς εκείνη, έχοντας επιβιβασθεί σε ένα όστρακο-άρμα που σέρνουν δύο δελφίνια, γελά με το τραγούδι του, ενώ μια χαρούμενη παρέα από άλλα θαλάσσια πλάσματα τριγυρίζει δίπλα της. Η τοιχογραφία απεικονίζει μονάχα τη Γαλάτεια και τους συντρόφους της. Ο Κύκλωπας Πολύφημος απεικονίζεται σε διπλανή τοιχογραφία στην ίδια αίθουσα, φιλοτεχνημένη το 1512 από το Βενετσιάνο ζωγράφο Σεμπαστιάνο ντελ Πιόμπο.
Κάθε φιγούρα στον πίνακα δείχνει να αντιστοιχεί σε κάποια άλλη, με κάθε κίνηση να μοιάζει απάντηση μιας άλλης κίνησης στον πίνακα. Τα μικρά αγόρια με τα βέλη του έρωτα, που σημαδεύουν την καρδιά της νύμφης αλληλοσυμπληρώνονται, αλλά και το αγόρι που κολυμπά δίπλα στο άρμα αντιστοιχεί με ένα από αυτά που βρίσκονται ψηλά. Ομοίως και οι θαλάσσιες θεότητες που περιτριγυρίζουν τη νύμφη. Υπάρχουν δύο στο περιθώρια που φυσούν όστρακα και δύο ζευγάρια που ερωτοτροπούν.
Την ίδια στιγμή όλες οι γραμμές του έργου δείχνουν να τονίζουν την ίδια την παρουσία της νύμφης. Η ίδια οδηγεί το άρμα της από τα αριστερά στα δεξιά, με το πέπλο της να ανεμίζει προς τα πίσω. Την ίδια στιγμή, ακούγοντας το τραγούδι, στρέφει το κεφάλι και χαμογελά, και όλες οι γραμμές της εικόνας, από τα βέλη των ερωτιδών μέχρι τα ηνία που κρατά, καθιστούν το όμορφό πρόσωπό της στο μέσο της εικόνας.
Ενώ κάποιοι κατά καιρούς υποστήριξαν πως το μοντέλο για τη Γαλάτεια υπήρξε η Ιμπέρια, η ερωμένη του Αγκοστίνο Κίτζι, ο σύγχρονος του Ραφαήλ, ο καλλιτέχνης και βιογράφος Τζόρτζιο Βαζάρι, έγραψε πως ο Ραφαήλ δεν είχε σκοπό να μοιάζει η Γαλάτεια σε κάποιο υπαρκτό πρόσωπο, αλλά να απεικονίσει την ιδανική ομορφιά. Το βλέμμα της στρέφεται ψηλά στον ουρανό, απεικονίζοντας τον πλατωνικό έρωτα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πίνακες που απεικονίζουν ελληνικούς μύθους Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ραφαήλ Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής Κατηγορία:Τοιχογραφίες Κατηγορία:Πίνακες με παιδιά
Κεντρική Τράπεζα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης
Η Κεντρική Τράπεζα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (σερβικά: Централна банка Босне и Херцеговине), βοσνιακά: Centralna banka Bosne i Hercegovine, κροατικά: Središnja banka Bosne i Hercegovine) είναι η κεντρική τράπεζα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και βρίσκεται στην πρωτεύουσα της χώρας το Σαράγιεβο.
Η κεντρική τράπεζα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης συστάθηκε σύμφωνα με το νόμο που εγκρίθηκε από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, στις 20 Ιουνίου 1997. Άρχισε τη λειτουργία της στις 11 Αυγούστου 1997.
Ρόλος της είναι να διατηρεί τη νομισματική σταθερότητα με την έκδοση του εσωτερικού νομίσματος σύμφωνα με τη ρύθμιση του νομισματικού συμβουλίου με την ολική κάλυψη στα ελεύθερα μετατρέψιμα κεφάλαια συναλλάγματος, κάτω από τη σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία (1 Μετατρέψιμο μάρκο Βοσνίας και Ερζεγοβίνης=0,51129 ΕΥΡΩ). Η κεντρική τράπεζα καθορίζει και ελέγχει την εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής της χώρας, υποστηρίζει και διατηρεί τα κατάλληλα συστήματα πληρωμής και διακανονισμού και συντονίζει τις δραστηριότητες των τραπεζικών οργανισμών της χώρας, στις οποίες χορηγεί τις σχετικές άδειες και τις επιβλέπει.
Η Κεντρική Τράπεζα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης διαθέτει το κεντρικό γραφείο, τρεις βασικές υπηρεσίες και δύο υποκαταστήματα. Το κεντρικό γραφείο της Κεντρικής Τράπεζας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης είναι στο Σαράγιεβο. Οι κύριες υπηρεσίες της είναι η κύρια υπηρεσία του Σαράγιεβο, η κύρια τράπεζα της Σερβικής Δημοκρατίας («CBBH Μπάνια Λούκα») και η κύρια υπηρεσία του Μόσταρ. Τα υποκαταστήματα της είναι το υποκατάστημα στην Μπράτσκο και η κύρια τράπεζα της Σερβικής Δημοκρατίας στο Πάλε.
Το ανώτερο σώμα της κεντρικής τράπεζας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης είναι το κυβερνητικό συμβούλιο, το οποίο είναι υπεύθυνο για την καθιέρωση και τη επίβλεψη της νομισματικής πολιτικής, την οργάνωση και τις στρατηγικές της κεντρικής τράπεζας, οι οποίες πρέπει να βρίσκονται σύμφωνες με τις εξουσίες που δίνονται στο συμβούλιο από το νόμο. Το κυβερνητικό συμβούλιο αποτελείται από πέντε άτομα που διορίζονται από τον πρόεδρο της κεντρικής τράπεζας για μια εξαετή θητεία. Το κυβερνητικό συμβούλιο διορίζει ένα από τα μέλη του ως κυβερνήτη.
Ο σημερινός κυβερνήτης της κεντρικής τράπεζας της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης είναι ο Σενάντ Σόφτιτς.
Στη διαχείριση της κεντρικής τράπεζας κύρια όργανα είναι ο κυβερνήτης και οι τρεις υποκυβερνήτες, διορισμένοι από τον κυβερνήτη με την έγκριση του κυβερνητικού συμβουλίου. Ο στόχος της διαχείρισης είναι η ενεργός διαχείριση των υποθέσεων της κεντρικής τράπεζας. Κάθε υποκυβερνήτης είναι άμεσα αρμόδιος για τις λειτουργίες ενός τομέα της κεντρικής τράπεζας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Περικοκλάδα
Η περικοκλάδα (επιστ. Καλυστέγη η φρακτώδης, Calystegia sepium) είναι ένα όμορφο αναρριχητικό αγριολούλουδο που καλλιεργείται συχνά ως καλλωπιστικό και το συναντούμε σε κήπους. Η περικοκλάδα είναι πολυετές φυτό με άνθη λευκά σε σχήμα χωνιού. Η περίοδος ανθοφορίας της είναι η εποχή του καλοκαιριού, από τέλη Μαΐου μέχρι μέσα Σεπτεμβρίου. Η περικοκλάδα αναπτύσσεται κυρίως σε χαμηλότερα υψόμετρα, συνήθως σε πιο δροσερά σημεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιπλοκοειδή Κατηγορία:Αγριολούλουδα Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Αναρριχώμενα φυτά Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Χλωρίδα της Αυστραλίας Κατηγορία:Άνθη
Όθων Γ΄ του Μομφερράτου
Ο Όθων Γ΄ Παλαιολόγος ή Σεκοντόττος του Μομφερράτου (1360 - 16 Δεκεμβρίου 1378), Μαρκήσιος του Μομφερράτου (1372 - 1378) από την Δυναστεία των Παλαιολόγων του Μομφερράτου, νεώτερου κλάδου της Δυναστείας των Παλαιολόγων ήταν μεγαλύτερος γιος του Ιωάννη Β΄ του Μομφερράτου και της Ισαβέλλας της Μαγιόρκας κόρης του Ιακώβου Γ΄ της Μαγιόρκας.
Πρώτα χρόνια
Το όνομα "Σεκοντόττος" ίσως να οφείλεται στο ότι ήταν ο δεύτερος Όθων που κυβέρνησε μόνος του την μαρκιωνία αν και καταγράφεται σαν Όθων Γ΄. Οι περισσότερες πιθανότητες δείχνουν να προέρχεται από τον Άγιο Σεκούνδο προστάτη της πόλης Άστι, της πρωτεύουσας του πατέρα του. Ονομάστηκε Όθων προς τιμή του ισχυρού συμμάχου του πατέρα του Όθωνα Α΄ των Γουέλφων δούκα τού Μπράουνσβϊαι-Γκρούμπενχαγκεν. Τον Δεκέμβριο του 1361 ο πατέρας του έκλεισε ειρήνη με τον κυβερνήτη του Μιλάνου Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι, με όρο τον αρραβώνα του Σεκεντόττου με την τετράχρονη κόρη του Γκαλεάτσο, τη Μαρία· το Άστι ήταν στην προίκα της Μαρίας και η Μαρκιωνία του Μομφερράτου θα μπορούσε να έχει την εξουσία. Η ειρήνη κράτησε πολύ λίγο, επειδή η Μαρία απεβίωσε τον Μάιο του επόμενου χρόνου.
Μαρκήσιος του Μομφερράτου
Ο Σεκοντόττος διαδέχτηκε τον πατέρα του σε ηλικία 12 ετών (1372) υπό την κηδεμονία του προστάτη του Όθωνα Α΄ και του Αμεδαίου ΣΤ΄ κόμη της Σαβοΐας. Ο Όθων Α΄ συμφώνησε με τον Ιωάννη Β΄ να παραμείνει κηδεμόνας του γιου του μέχρι την ηλικία των 25 ετών, αλλά αναχώρησε για την Νάπολη για να παντρευτεί την Ιωάννα Α΄ της Νάπολης. Ο Σεκοντόττος, αδύναμος και ασθενής, στάθηκε ανίκανος να κυβερνήσει χωρίς την προστασία του Όθωνα· αποφάσισε να παντρευτεί την Γιολάνδη Βισκόντι, κόρη του Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι και χήρα του Λάιονελ της Αμβέρσας, κάτι που του εξασφάλιζε συμμαχίες με τον Οίκο της Σαβοΐας, το Πεδεμόντιο και το Πριγκιπάτο της Αχαΐας.
Το τέλος του
Ο αδελφός τού Όθωνα Α΄ δούκα του Γκρούμπενχάγκεν επιτέθηκε στο Άστι και ο Σεκοντόττος κλήθηκε από τον πεθερό του να τον υποστηρίξει: ανακατέλαβε το Άστι και πέρασε στον έλεγχο του Μιλάνου. Ο Σεκοντόττος αναγνώρισε τους κινδύνους της συμμαχίας με το Μιλάνο, αλλά ήταν αργά· συγκέντρωσε δυνάμεις εναντίον του πεθερού του, αλλά ηττήθηκε και οπισθοχώρησε. Απεβίωσε έξω από την Πάρμα υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες· σύμφωνα με μερικές πηγές απεβίωσε από τα τραύματα του σε βιαιοπραγία, ενώ σύμφωνα με άλλες δολοφονήθηκε από έναν οπαδό των Βισκόντι. Το σώμα του μεταφέρθηκε και τάφηκε πριν τον υψηλό βωμό του Καθεδρικού ναού της Πάρμας. Ο θείος και κηδεμόνας του Όθωνα Α΄, όταν έμαθε για τον θάνατό του, επέστρεψε στην μαρκιωνία για να ορίσει τον διάδοχο· τοποθέτησε μαρκήσιο τον αδελφό εκείνου Ιωάννη Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τo 1377 tη Γιολάνδη Βισκόντι, κόρη του Γκαλεάτσο Β΄ κυρίου του Μιλάνου. Για τη Γιολάνδη ήταν ο 2ος σύζυγος από τους τρεις που είχε. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαρκήσιοι του Μομφερράτου Οθων
Κυθήρων νησιά
Με την ονομασία Κυθήρων νησιά, ή Κυθήρων νήσοι, ή Συστάδα Κυθήρων, φέρεται συστάδα νήσων, νησίδων και βραχονησίδων που οριοθετούν το δυτικό άκρο του Κρητικού πελάγους, και κατ΄ επέκταση του ΝΔ. Αιγαίου και που εκτείνονται σε μορφή τόξου από την άκρα του Έλους του Νομού Λακωνίας μέχρι το ακρωτήριο Γραμβούσας (αρχ. Κώρυκος) του δυτικού άκρου της Κρήτης.
Τη συστάδα αυτή αποτελούν τα ακόλουθα νησιά και βραχονησίδες από Βορρά προς Νότο:
Δίαυλοι συστάδας
Μέσα από τη συστάδα των Κυθήρων υπάρχουν οι ακόλουθοι τρεις δίαυλοι - στενά:
Κλίμα
Το κλίμα της συστάδας των Κυθήρων είναι το αυτό της νήσου Κυθήρων, εύκρατο μεσογειακό. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι περίπου + 20 °C και το μέσο ετήσιο ύψος βροχής, (διάρκειας περίπου 60 ημερών), είναι 600 χλσ., η μέση νέφωση είναι 4 και η μέση δύναμη των ανέμων περίπου 3 - 4 μποφόρ με επικρατέστερους ανέμους τους βορειοανατολικούς και δυτικούς. Πολλές φορές κατά την Άνοιξη παρατηρείται ένας δυτικός-νοτιοδυτικός άνεμος καλούμενος "προβέντζα" που αθροίζει χαμηλά νέφη δημιουργώντας ομίχλη όπου και απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή των ναυτιλλομένων. Το χιόνι είναι σπάνιο καθώς και η θερμοκρασία κάτω του - 4 °C.
Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής 2005-2006 (Άνδρες)
Στο '''Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α' Κατηγορίας Ανδρών Ε.Σ.Κ.Α. & Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. 2005–06''', νικήτρια ομάδα αναδείχτηκε στην ΕΣΚΑΝΑ ο Πειραϊκός Σύνδεσμος, ο οποίος έτσι κέρδισε την άνοδό του στη Γ' εθνική κατηγορία. Αντίθετα οι τέσσερις τελευταίες ομάδες της κατάταξης υποβιβάστηκαν. Η τελική βαθμολογία:
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α2 '''Βαθμολογία Α' Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. 2005–06''' 20px|Α2 1 Ο Α.Σ. Πέρα έχει ένα μηδενισμό και –3 βαθμούς. 2 Ο Γ.Σ. Περάματος – Ερμής έχει ένα μηδενισμό και –3 βαθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2005 2006 Ανδρες Νοτια Αττικη Ανδρες Νοτια Αττικη Ανδρες
Ψυχρόφιλος
Ψυχρόφιλοι ή κρυόφιλοι είναι ακραιόφιλοι οργανισμοί που μπορούν να αναπτυχθούν και να αναπαραχθούν σε χαμηλές θερμοκρασίες, από −20 °C έως +10 °C. Θερμοκρασίες χαμηλές μέχρι −15 °C βρίσκονται σε θύλακες πολύ αλμυρών υδάτων (άλμη) περιβαλλόμενοι από θαλάσσιο πάγο. Μπορούν να αντιπαραβληθούν με τους θερμόφιλους, οι οποίοι ακμάζουν σε ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες. Τα περιβάλλοντα που κατοικούν είναι παντού στη γη, καθώς ένα μεγάλο τμήμα της επιφάνειας του πλανήτη μας βρίσκεται σε θερμοκρασίες μικρότερες από 15 °C. Είναι παρόντες σε αλπικά και αρκτικά εδάφη, σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη και σε ύδατα βαθέων ωκεανών, σε πολικό πάγο, σε παγετώνες και σε εκτάσεις χιονιού. Ενδιαφέρουν ιδιαίτερα την βιοαστρονομία, στον τομέα που αφιερώνεται στον σχηματισμό της θεωρίας για την πιθανότητα εξωγήινης ζωής και τη γεωμικροβιολογία στη μελέτη των δραστικών μικροβίων στις γεωχημικές διεργασίες. Σε πειραματική εργασία στο Πανεπιστήμιο της Αλάσκας στο Φέρμπανκς, από έναν χωνευτήρα 1000 λίτρων βιοαερίου χρησιμοποιώντας ψυχρόφιλα που συλλέχτηκαν από "λάσπη σε μια παγωμένη λίμνη στην Αλάσκα" παρήχθησαν 200–300 λίτρα μεθανίου την ημέρα, περίπου 20–30% της παραγωγής από χωνευτήρες σε πιο θερμά κλίματα.
Ο μεταβολισμός
Τα ψυχρόφιλα χρησιμοποιούν μια πλατιά ποικιλία μεταβολικών οδών, συμπεριλαμβανομένων της φωτοσύνθεσης, χημειοαυτοτροφίας (μερικές φορές γνωστής και ως λιθοτροφία) και ετεροτροφίας και σχηματίζουν σφριγηλές, ποικίλες κοινότητες. Τα περισσότερα ψυχρόφιλα είναι βακτήρια ή αρχαία και η ψυχροφιλία εμφανίζεται σε πολύ ποικίλα μικροβιακά είδη μέσα σε αυτές τις πλατιές ομάδες. Επιπλέον, έρευνες τον Οκτώβριο του 2012 ανεκάλυψαν νέες ομάδες ψυχρόφιλων μυκήτων που ζουν σε περιοχές φτωχές σε οξυγόνο κάτω από τις αλπικές περιοχές χιονιού. Μια επιπλέον ομάδα από ευκαρυωτικά κύτταρα οργανισμών προσαρμοσμένων στο κρύο είναι τα φύκη χιονιού. Τα ψυχρόφιλα χαρακτηρίζονται από κυτταρική λιπιδική μεμβράνη που αντιστέκεται χημικά στη δυσκαμψία που προκαλείται από ακραίο κρύο και συχνά δημιουργούν πρωτεϊνικά 'αντιψυκτικά' για να κρατήσουν τον εσωτερικό τους χώρο υγρό και να προστατέψουν το DNA τους, ακόμα και σε θερμοκρασίες κάτω από το σημείο πήξης του νερού.
Παραδείγματα είναι τα είδη αρθροβακτήρια, ψυχροβακτήρια και μέλη των γενών Halomonas, Pseudomonas, Hyphomonas, και Sphingomonas.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικροβιολογία Κατηγορία:Βακτήρια
13 (αριθμός)
Το 13 (δεκατρία) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 12 και πριν από το 14. Είναι ένας περιττός αριθμός, αφού δε διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 13 συμβολίζεται ως XIII στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΙΓ´ ή ιγ´ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Στα μαθηματικά
Οι τετραγωνικές ρίζες του 13 είναι δύο άρρητοι αριθμοί, ίσοι κατά προσέγγιση ±3,6055512754639892931192212674705
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
13 13 13 13
Ράντομ
Το Ράντομ (πολωνικά: Radom) είναι πόλη στην κεντρική Πολωνία με 219.703 κατοίκους (2013). Βρίσκεται 100 χιλιόμετρα νότια από την πρωτεύουσα της Πολωνίας, Βαρσοβία, στο ποταμό Μλέτσνα, στο Βοϊβοδάτο Μασοβίας (από το 1999), αφού προηγουμένως ήταν πρωτεύουσα του Βοϊβοδάτου Ράντομ (1975-1998). Παρά το γεγονός ότι είναι μέρος του Μασοβιανού Βοϊβοδάτου, η πόλη ιστορικά ανήκει στην Ελάσσονα Πολωνία. Για αιώνες, το Ράντομ ήταν μέρος του Βοϊβοδάτου Σαντόμιερζ του Βασιλείου της Πολωνίας και της μετέπειτα Πολωνολιθουανικής Κοινοπολιτείας. Ήταν ένα σημαντικό κέντρο διοίκησης, αφού υπηρέτησε ως έδρα του Συμβουλίου Στέμματος. Το Σύμφωνο του Βίλνιους και Ράντομ υπεγράφη εκεί το 1401, και το Nihil Novi και το Καταστατικό του Λάσκι εγκρίθηκαν από το πολωνικό κοινοβούλιο στο Βασιλικό Κάστρο Ράντομ το 1505. Το 1976, ήταν κέντρο αντικομμουνιστικών διαδηλώσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μασοβίας
Καλουδιανά Χανίων
Τα Καλουδιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Κισσάμου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Απέχουν 38,5 χιλιόμετρα από τα Χανιά και 3,7 χιλιόμετρα από το Καστέλλι Κισσάμου. Είναι κτισμένα σε υψόμετρο 20 μέτρα. Η οικονομία του χωριού βασίζεται στην αγροτική παραγωγή, με κυρία προϊόντα το ελαιόλαδο, τα κηπευτικά και το κρασί.
Δείτε: Κοινότητα Καλουδιανών
Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Είναι κτισμένος στο ρυθμό βασιλικής επί οθωμανικών χρόνων και στο εσωτερικό του βρίσκεται επίχρυσο τέμπλο. Στη θέση Μπαντουριανά βρίσκεται ο κοιμητηριακός ναός του χωριού, αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Είναι η παλαιότερη σωζόμενη εκκλησία στο χωριό, κτισμένη επί ενετικών χρόνων. Άλλοι ναοί στο χωριό περιλαμβάνουν τους Άγιος Ραφαήλ, κτισμένο το 2005, και Άγιοι Κωνσταντίνου και Ελένης, κτισμένοι το 2000.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Εθνική Οδός 108 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 108 (ΕΟ108) ή Νότια Παράκαμψη Λάρισας ή απλά Περιφερειακός Λάρισας είναι εθνική οδός της Ελλάδας η οποία παρακάμπτει την πόλη της Λάρισας. Συνδέει την Εθνική οδό 6 με την Εθνική οδό 1 και κατ' επέκταση με τον Αυτοκινητόδρομο Αθηνών - Θεσσαλονίκης - Ευζώνων, συνδέοντας τον αυτοκινητόδρομο με τη δυτική Θεσσαλία. Έχει μήκος 7 χιλιόμετρα και σε όλο το μήκος της αποτελείται από 1 λωρίδα ανά κατεύθυνση και ισόπεδους κόμβους. Η εθνική οδός κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 προκειμένου να αποσυμφορηστεί το κέντρο της Λάρισας από την αυξημένη κίνηση που παρατηρούνταν στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Πλέον πάνω στην εθνική οδό βρίσκονται αρκετές σημαντικές υποδομές της Λάρισας, όπως τα Τ.Ε.Ι., το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και από το 2010 το νέο γήπεδο της ΑΕΛ, το AEL FC Arena. Σε όλη τη διαδρομή της αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού 92.
Διαδρομή
Η εθνική οδός ξεκινά από την οδό Ιωαννίνων, τμήμα της ΕΟ 6 δυτικά της Λάρισας και κατευθύνεται νότια της πόλης. Στα πρώτα 400 μέτρα βρίσκεται ο πρώτος ισόπεδος κόμβος ο οποίος συνδέει την οδό με τα Τ.Ε.Ι. της Λάρισας. Στη συνέχεια διασταυρώνεται με την οδό Δημητρίου Καραολή, η οποία συνδέει την οδό με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο καθώς και με τη συνοικία της Νεάπολης και με την 1η Στρατία. Κινούμενοι ανατολικά στο 3ο χιλιόμετρο βρίσκεται το Διαχρονικό Μουσείο και το AEL FC Arena. Το νέο στάδιο βρίσκεται στην συμβολή της εθνικής οδού με τον δρόμο Λάρισας-Καρδίτσας και έτσι στα σχεδία είναι η κατασκευή ενός κυκλικού κόμβου στα ύψος του Διαχρονικού Μουσείου αλλά και η δημιουργία ενός ανισόπεδου κόμβου στη συμβολή με την Λάρισας-Καρδίτσας. . Στη συνέχεια, στο 7ο χιλιόμετρο, διασταυρώνεται με την οδό Φαρσάλων, η οποία αποτελεί μέρος της ΕΟ 3 και της Ευρωπαϊκής οδού 65, η οποία συνδέει τη Λάρισα με τη Νίκαια, τα Φάρσαλα και τη Λαμία. Η εθνική οδός καταλήγει σε έναν ανισόπεδο κόμβο με την ΕΟ 1 η οποία οδηγεί στον Αυτοκινητόδρομο Αθηνών - Θεσσαλονίκης - Ευζώνων (Α1/Ε75). Η εθνική οδός 108 περνάει νότια από τις εξής συνοικίες της Λάρισας:
Παραπομπές
108
Σεγούντα Ντιβισιόν Β
Η Σεγούντα Ντιβισιόν Β (ισπανικά: Segunda División B) είναι η τρίτη κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ισπανίας. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος είναι η Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Στο πρωτάθλημα λαμβάνουν μέρος και δεύτερες ομάδες των συλλόγων που αγωνίζονται στις Πριμέρα Ντιβισιόν και Σεγούντα Ντιβισιόν.
Σκούβοϊ
Το Σκούβοϊ (φεροϊκά: Skúvoy) είναι το δέκατο τέταρτο μεγαλύτερο σε έκταση νησί των Φερόων Νήσων. Βρίσκεται στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό και έχει έκταση 10 τ.χλμ.. Στο νησί υπάρχει μόνο ένας οικισμός, ο οποίος ονομάζεται επίσης Σκούβοϊ, στην ανατολική ακτή του νησιού με πληθυσμό 31 κατοίκους (εκτίμηση 1-2022).
Σεγούντα Ντιβισιόν Β
Ιστορία
Το πρώτο της πρωτάθλημα διοργανώθηκε το 1928 με τη συμμετοχή 10 ομάδων. Το 1929-1930 όμως αντικαταστάθηκε από τη Τερθέρα Ντιβισιόν. Το 1977, στη αρχή της περιόδου, αντικατάστησε την Τερθέρα Ντιβισιόν και έγινε η τρίτη κατηγορία. Το 1986-1987 υπήρχε μόνο ένας όμιλος με 22 ομάδες. Από την επόμενη χρονιά μέχρι και σήμερα το πρωτάθλημα διεξάγεται σε 4 ομίλους των 20 ομάδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ισπανίας Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου τρίτης κατηγορίας στην Ευρώπη Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου στην Ισπανία
Σκούβοϊ
thumb|300px|Χάρτης του Σκούβοϊ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σκούβοϊ
Βλαντίμιρ Μακόφσκι
Ο Βλαντίμιρ Ιγκόροβιτς Μακόφσκι (ρωσικά: Владимир Егорович Маковский),γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου(Ιουλ. 26 Ιανουαρίου) 1846 στη Μόσχα και πέθανε στις 21 Φεβρουαρίου 1920 στην Αγ. Πετρούπολη, ήταν ζωγράφος, συλλέκτης έργων τέχνης και δάσκαλος.
Βιογραφία
thumb|Πορτρέτο της αυτοκράτειρας Μαρίας Φεοντόροβνα. παλάτι Γκάτσινα, 1885|left|211x211px Ο Μακόφσκι ήταν ο γιος του συλλέκτη Ιεγκόρ Ιβάνοβιτς Μακόβσκι, ο οποίος ήταν ένας από τους ιδρυτές της Σχολής Καλών Τεχνών της Μόσχας. Ο Μακόφσκι είχε τρία αδέλφια, τον Νικολάι Μακόφσκι, τον Κονσταντίν Μακόφσκι και την Αλεξάνδρα Μακόφσκι, όλοι τους ήταν διάσημοι ζωγράφοι. Ο Μακόφσκι σπούδασε στη Σχολή Ζωγραφικής, Γλυπτικής και Αρχιτεκτονικής της Μόσχας, τελείωσε τις σπουδές του το 1869 και το επόμενο έτος έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ομάδας "Πιριντβίζνικι" (ρωσικά: Передви́жники, Ελληνικά: Περιπλανώμενοι), όπου μετά από πολλά χρόνια εργασίας τον έφερε σε ηγετική θέση.
Τα έργα του Μακόφσκι χαρακτηρίζονται από χιούμορ καθώς και από ειρωνεία και περιφρόνηση. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1870 απεικόνιζε κυρίως τη ζωή σε μικρές λαϊκές πόλεις. Ο πίνακας, "Ο πωλητής χυμού σταφύλι" (1879), "Διατήρηση φρούτων" (1876) και "Ο συγχαίρων" (1878) απεικονίζουν διάφορες σκηνές με χαρούμενο ύφος όπου σου προκαλούν γέλιο. Άλλα έργα του, όπως "Ο ευεργέτη" (1874) και "Ο κατάδικος» (1878) είναι έργα με τα οποία ο Μακόφσκι είτε επικρίνει την ψεύτικη συμπάθεια της αριστοκρατίας προς τους φτωχούς, ή εφιστά την προσοχή στην καταπίεση και τις διώξεις από την τσαρική χωροφυλακής. Το 1878, έγινε ακαδημαϊκός.left|thumb|Πορτρέτο του ζωγράφου, [[Σεργκέι Κορόβιν, 1892|236x236px]]Τη δεκαετία του 1880, κατά τη διάρκεια της ρωσικής "δημοκρατικής" ζωγραφική, ο Μακόφσκι έκανε μερικά από τα πιο γνωστά έργα του. Το 1882, έγινε καθηγητής στο Σχολή Καλών Τεχνών της Μόσχας μετά το θάνατο του Βασίλι Περόφ. Μερικά από τα μεγαλύτερα έργα του Μακόφσκι της περιόδου αυτής είναι: "Στο προθάλαμο του Δικαστηρίου της συνδιαλλαγής» (1880), "Ο ελεύθερος κατάδικος" (1882), και "Η κατάρρευση της Τράπεζας" (1881). Από τα τέλη της δεκαετίας του 1880, ο Μακόφσκι άρχισε να παράγει πιο ζοφερή έργα. Κάποια από τα έργα αυτής της περιόδου είναι: "Δεν θα πας" (1892), και "Στη λεωφόρο" (1888).
Το 1894, ο Μακόφσκι έγινε πρύτανης της προπαρασκευαστικής σχολής της Ακαδημίας Τέχνης. Μετά την πρώτη ρωσική επανάσταση, ζωγράφισε τον πίνακα "9 Ιανουαρίου 1905, στο νησί Βασιλιέφσκι" στο οποίο απεικονίζεται η ένοπλη αστυνομία να πυροβολεί σε ανυπεράσπιστους ανθρώπους. Στον πίνακα "Οι θυσίες στο Χοντίνκα" απεικονίζεται ο θάνατος χιλιάδων ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της τελετής στέψη του Νικολάου 'Β το 1896. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, ο Μακόφσκι βοήθησε στη μεταφορά των ρεαλιστικών τεχνικών στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, ο οποίος τότε ήταν ακόμα σε πρώιμο στάδιο.
Χαρούμενο ξεκίνημα
Πλοκή
Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών ξεκινά διαφημιστικές εκπομπές και προκηρύσσει διαγωνισμό. Δύο ομάδες προσέρχονται για να συμμετάσχουν: τρεις άνδρες συνθέτες και τρεις γυναίκες στιχουργοί, που τελικά αλληλοερωτεύονται, αφού περάσουν διάφορες περιπέτειες υπονομεύοντας ο ένας τον άλλο με απώτερο σκοπό το βραβείο του διαγωνισμού.
Παραγωγή
Αυτό είναι το πρώτο μιούζικαλ του Ελληνικού κινηματογράφου κατά τον Ιάσονα Τριανταφυλλίδη.
Σε πρώτη –βουβή όμως– εμφάνιση η Μαίρη Χρονοπούλου και η Μάρω Κοντού.
Όπως θυμάται ο Γιώργος Παπαστεφάνου, στην ταινία ακούγετεται και ένα τραγούδι στον λατινοαμερικάνικο ρυθμό του μπαγιόν με τίτλο "Πώς μ' αρέσει το μπαγιό", το οποίο τραγουδούν χορεύοντας οι Κάτια Λίντα, Ρένα Στρατηγού και Μαργαρίτα Παπαγεωργίου.
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 6 Δεκεμβρίου 1954. Κόβοντας 124.749 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 2η θέση ανάμεσα σε 14 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 4 Μαΐου 2008.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1954 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ασημάκη Γιαλαμά Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κώστα Πρετεντέρη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κώστα Καπνίση Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές ταινίες
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 – 400 μέτρα ανδρών
140px|right 140px|right Τα 400 μέτρα Ανδρών του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου 2012 πραγματοποιήθηκαν στο Ολυμπιακό Στάδιο του Ελσίνκι στις 27, 28 και 29 Ιουνίου.
Γύρος 1
Οι πρώτοι 4 σε κάθε σειρά (Π) και οι 4 καλύτερες επιδόσεις (π) προχωράνε στα Ημιτελικά.
Ημιτελικοί
Οι πρώτοι 2 σε κάθε σειρά (Π) και οι 2 καλύτερες επιδόσεις (π) προχωράνε στον Τελικό.
Αναφορές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2012 Κατηγορία:400 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2006-07
Η διοργάνωση της περιόδου 2006-2007 ήταν η δέκατη πέμπτη από την καθιέρωση του Champions League και η πεντηκοστή δεύτερη από το ξεκίνημα του κυπέλλου πρωταθλητριών. Το κύπελλο κατέκτησε η ΑΚ Μίλαν για έβδομη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό τη Λίβερπουλ με σκορ 2-1. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαΐου, στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας και τον παρακολούθησαν 71.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2006 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2007
Χαμαιδικαστής
Ο Χαμαιδικαστής (λατινικά : iudices pedanei) ήταν Βυζαντινός δικαστικός τίτλος που δημιουργήθηκε από τον αυτοκράτορα Ζήνωνα τον 5ο αιώνα και διατηρήθηκε έως τον 6ο αιώνα που καταργήθηκε από τον Ιουστινιανό.
Ο Χαμαιδικαστής υπήρχε σε κάθε δικαστήριο της αυτοκρατορίας ενώ αναφέρεται αιρετός. Σταδιακά οι αρμοδιότητες άλλαζαν με αποτέλεσμα να προκαλείται μπέρδεμα και ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός τον κατάργησε και τον αντικατέστησε από τους Δώδεκα δικαστές οι οποίοι είχαν τις ίδιες αλλά και επιπλέον αρμοδιότητες.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί δικαστικοί τίτλοι
2-πεντίνιο
Το 2-πεντίνιο  (αγγλικά: 2-pentyne) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, με μοριακό τύπο C5H8 και ημισυντακτικό τύπο CH3CH2C≡CCH3. Ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλκινίων.
Το χημικά καθαρό 2-πεντίνιο, στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος», δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι εξαιρετικά εύφλεκτο υγρό.
Βιομηχανική
Βιομηχανικά, το 2-πεντίνιο παράγεται με ισομερείωση 1-πεντινίου, με αιθανολικό διάλυμα υδροξειδίου του καλίου (KOH) :
Με απόσπαση υδραλογόνων
Με απόσπαση δύο ισοδυνάμων υδραλογόνου από 2,2-διαλοπεντάνιο, με χρήση υδροξειδίου του νατρίου (NaOH), παράγεται 2-πεντίνιο :
Με βρωμίωση και μετά απόσπαση υδροβρωμίου
Με βρωμίωση (Br2) 2-πεντενίου παράγεται αρχικά 3,4-διβρωμοπεντάνιο. Μετά, με απόσπαση δύο ισοδυνάμων υδροβρωμίου (HBr) από το τελευταίο με χρήση αιθανολικού διαλύματος υδροξειδίου του καλίου (KOH):
Με απόσπαση αλογόνων
Με απόσπαση δύο ισοδυνάμων αλογόνου από 2,2,3,3-τετραλοπεντάνιο, με χρήση ψευδαργύρου (Zn), παράγεται 2-πεντίνιο :
Με μεθυλίωση 1-βουτινίου
Το βουτινικό νάτριο (CH3CH2C≡CNa) μπορεί να μεθυλιωθεί με κάποιο αλομεθάνιο :
Με αιθυλίωση προπινίου
Το προπινικό νάτριο (CH3C≡CNa) μπορεί να αιθυλιωθεί με αλαιθάνιο :
Ενυδάτωση
Με επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (Η2O, ενυδάτωση) σε 2-πεντίνιο, παρουσία ιόντων υδραργύρου (Hg2+), παράγεται σχεδόν ισομοριακό μείγμα από 2-πεντανόνη (CH3CH2CH2COCH3) και 3-πεντανόνη (CH3CH2COCH2CH3) :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση (Η2) 2-πεντινίου σχηματίζεται αρχικά 2E-πεντένιο, και στη συνέχεια (με περίσσεια υδρογόνου), πεντάνιο. :
Αλογόνωση
Με επίδραση αλογόνου (X2, αλογόνωση) σε 2-πεντίνιο έχουμε προσθήκη στον τριπλό δεσμό. Παράγεται αρχικά 2,3-διαλο-2-πεντένιο και στη συνέχεια (με περίσσεια αλογόνου) 2,2,3,3-τετραλοπεντάνιο. :
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX, υδραλογόνωση) σε 2-πεντίνιο παράγεται αρχικά σχεδόν ισομοριακό μείγμα 2-αλο-2-πεντένιο και 3-αλο-2-πεντένιου και στη συνέχεια (με περίσσεια υδραλογόνου) σχεδόν ισομοριακό μείγμα 2,2-διαλοπεντάνιου και 3,3-διαλοπεντάνιου. :
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN, υδροκυάνωση) σε 2-πεντίνιο παράγεται σχεδόν ισομοριακό μείγμα 2-αιθυλο-2-προπενονιτριλίου και 2-μεθυλο-2-βουτενονιτριλίου
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση 2-πεντινίου, αντιστοιχεί σε προσθήκη υπεροξειδίου του υδρογόνου (H2O2) και παράγει σχεδόν ισομοριακό μείγμα 3-υδροξυ-2-πεντανόνης και 2-υδροξυ-3-πεντανόνης :
1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4). Π.χ.: 2. Επίδραση καρβοξυλικού οξέος (RCOOH) και υπεροξείδιου του υδρογόνου (H2O2):
Προσθήκη αλκοολών
Με επίδραση αλκοόλης (ROH) σε 2-πεντίνιο παράγεται σχεδόν ισομοριακό μείγμα 2-αλκοξυ-2-πεντένιου και 3-αλκοξυ-2-πεντένιου :
Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (O3, οζονόλυση) σε 2-πεντίνιο παράγεται αρχικά ασταθές οζονίδιο, που τελικά διασπάται σε 2,3-πεντανοδιόνη :
Προσθήκη καρβενίων
Κατά την προσθήκη μεθυλενίου σε 2-πεντίνιο σχηματίζεται μείγμα από 3-εξίνιo, 2-εξίνιο, μεθυλο-2-πεντίνιο και 1-αιθυλο-2-μεθυλοκυκλοπροπένιο :
120px
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Αλκίνια Κατηγορία:C5