cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρξιστικός φεμινισμός
Η φεμινιστική θεωρία (ή ο ριζοσπαστικός φεμινισμός) αναδύθηκε τη δεκαετία του '70 δηλώνοντας πως η σύγχρονη κοινωνία και οι κατασκευές της (νόμοι, θρησκεία, πολιτική, τέχνη κλπ.) είναι βασικά προϊόντα των ανδρών και επομένως έχουν πατριαρχικό χαρακτήρα. Σύμφωνα με τους οπαδούς της θεωρίας αυτής, η καλύτερη λύση για την καταπίεση των γυναικών θα ήταν η αντικατάσταση της πατριαρχίας με έναν πολιτισμό ισότιμο απέναντι στα δύο φύλα.
Μερικοί φεμινιστές της περιόδου αυτής ένιωσαν πως η έμφαση που δίνεται στην κριτική εναντίον μιας αντιληπτής πατριαρχίας ήταν αρκετά περιοριστική και/ή παραπλανητική και έτσι σύντομα αναδείχθηκαν φεμινιστές που ξεκίνησαν να αναλύουν την κατάσταση των γυναικών μέσω μιας βασισμένης στις τάξεις μαρξιστικής / σοσιαλιστικής προοπτικής.
Σύμφωνα με τη Μαρξιστική θεωρία, στις καπιταλιστικές κοινωνίες η συνείδηση του ατόμου καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό, μέσα από τις ταξικές σχέσεις. Δηλαδή οι ικανότητες των ανθρώπων, οι ανάγκες και τα ενδιαφέροντά τους, καθορίζονται από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και την θέση που έχει το κάθε άτομο μέσα σε αυτόν.
Οι μαρξιστές φεμινιστές βλέπουν συνεπώς, την ανισότητα των φύλων να καθορίζεται τελικά από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και τους κοινωνικούς διαχωρισμούς που σχετίζονται με τις τάξεις και την ταξική διάρθρωση της κοινωνίας. Η υποταγή της γυναίκας θεωρείται ως μία μορφή καταπίεσης (παρά σαν ανελεύθερη διάκριση) που διατηρείται (όπως ο ρατσισμός) γιατί εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου και της ηγετικής τάξης. Οι μαρξιστές φεμινιστές έχουν επίσης επεκτείνει την παραδοσιακή μαρξιστική ανάλυση, θεωρώντας την οικιακή εργασία σαν έμμισθη εργασία.
Κατηγορία:Φεμινισμός δευτέρου κύματος Φεμινισμός
Επαρχία Τολιάρα
Η Τολιάρα (μαλαγασικά: Toliara) είναι μια από τις έξι επαρχίες της Μαδαγασκάρης. Πρωτεύουσα είναι η Τολιάρα. Έχει έκταση 161.405 τ.χλμ. και πληθυσμό 2.229.550 κατοίκων (2001).
The Celebration Tour
The Celebration Tour ή Madonna: The Celebration Tour ονομάζεται η επερχόμενη δωδέκατη περιοδεία της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Μαντόνα. Έχει προγραμματιστεί να ξεκινήσει στις 15 Ιουλίου 2023, στο Βανκούβερ του Καναδά, ενώ διαφημίζεται και αναφέρεται ως η μεγαλύτερη παραγωγή που έχει κάνει ποτέ η τραγουδίστρια, με μουσική από κάθε εποχή της καριέρας της. Θα επισκεφθεί πόλεις στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη με 61 παραστάσεις. Πρόκειται για την πρώτη περιοδεία της Μαντόνα που θα επικεντρωθεί στις μεγαλύτερες επιτυχίες της, καθώς γίνεται για να τιμήσει τα 40 και πλέον χρόνια της εμβληματικής δισκογραφικής της καριέρας.
Επαρχία Τολιάρα
Γεωγραφία
Η Τολιάρα βρίσκεται νότια και δυτικά της Μαδαγασκάρης. Συνορεύει στα κεντρικά με την Φιαναραντσόα, στα βορεοανατολικά με την Ανταναναρίβο και στα βορειοδυτικά με την Μαχατζάνγκα. Έχει έκταση 161.405 τ.χλμ.
The Celebration Tour
Η περιοδεία ανακοινώθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 17 Ιανουαρίου 2023, μετά από πολλές εικασίες. Με τη συνοδεία της ανακοίνωσης, η Μαντόνα δημοσίευσε ένα βίντεο για περαιτέρω προώθηση, στο οποίο συμμετείχαν διάφοροι συνάδελφοι της, όπως οι Λιλ Γουέιν, Τζακ Μπλακ, Diplo, Amy Schumer κτλ. και έπαιζαν Θάρρος ή Αλήθεια. Προπώληση εισιτηρίων πραγματοποιήθηκε από την Live Nation στις 19 Ιανουαρίου, ενώ η δημόσια πώληση άρχισε μία μέρα αργότερα από την Ticketmaster.
Εμπορικότητα
Αρχικά μια περιοδεία με 35 συναυλίες, λόγω όμως της τεράστιας ζήτησης μετά την ανακοίνωση της περιοδείας, νέες συναυλίες προστέθηκαν σε Σιάτλ, Σικάγο, Τορόντο, Μόντρεαλ, Βοστώνη, Μαϊάμι, Χιούστον, Ντάλας, Όστιν, Λος Άντζελες, Σαν Φρανσίσκο και Λας Βέγκας, ενώ τρίτη και τέταρτη συναυλία προστέθηκαν στη Νέα Υόρκη. Μια δεύτερη ημερομηνία προστέθηκε επίσης στο Λονδίνο. Την ημέρα της γενικής πώλησης, 20 Ιανουαρίου 2023, επιπλέον συναυλίες προστέθηκαν στο Άμστερνταμ, την Αμβέρσα, τη Βαρκελώνη και το Μιλάνο, μαζί με ένα τρίτο σόου στο Παρίσι, και δύο επιπλέον σόου στο Λονδίνο λόγω της μεγάλης απήχησης.
Επαρχία Τολιάρα
Περιφέρειες
Η Τολιάρα διαιρείται σε 4 περιφέρειες:
The Celebration Tour
Εμπορικότητα
35 συναυλίες ξεπούλησαν σε λίγες ώρες. Πάνω από 200.000 θαυμαστές προσπάθησαν να αγοράσουν εισιτήρια στο Λονδίνο, και σχεδόν 30.000 άτομα περίμεναν στην ψηφιακή ουρά στην Ολλανδία σύμφωνα με το Algemeen Nederlands Persbureau (ANP). Ο ιστότοπος του Ticketmaster στην Ισπανία κατέρρευσε για αρκετή ώρα. Σύμφωνα με το Billboard, πάνω από 600.000 εισιτήρια πωλήθηκαν μες την μέρα, με 35 σόου να έχουν ξεπουλήσει ήδη. Εισιτήρια για τρεις συναυλίες σε Νέα Υόρκη εξαντλήθηκαν μέσα σε 15 λεπτά, ενώ σε Άμστερνταμ και Παρίσι χρειάστηκαν κάτω από δέκα λεπτά μόνο για να εξαντληθούν. Τα δύο πρώτα σόου στο Λονδίνο ξεπούλησαν σε 20 λεπτά, προτρέποντας την Μαντόνα να προσθέσει και άλλες συναυλίες στην πόλη. Τρίτη και τέταρτη συναυλία ανακοινώθηκαν στο Λος Άτζελες.
Επαρχία Τολιάρα
Μεταφορές
thumb|right|250px|Το Αεροδρόμιο της Τολιάρα thumb|right|250px|Αεροπλάνο στο Αεροδρόμιο της Τολιάρα
The Celebration Tour
Εμπορικότητα
Στις 23 Ιανουαρίου ανακοινώθηκαν δεύτερα σόου σε Κοπεγχάγη, Κολωνία και Βερολίνο. Την ίδια μέρα, μια δεύτερη παράσταση προστέθηκε στη Λισαβόνα λόγω της πολύ μεγάλης ζήτησης, παρόλο που τα εισιτήρια της περιοδείας ήταν τα πιο ακριβά στην ιστορία της Πορτογαλίας. Αργότερα εκείνη την μέρα, η Μαντόνα δημοσίευσε ένα σύντομο βίντεο στο Instagram και το TikTok, ευχαριστώντας τους θαυμαστές της για την υποστήριξή τους.
Επαρχία Τολιάρα
Μεταφορές
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Τολιάρα που βρίσκεται στην Τολιάρα.
The Celebration Tour
Εμπορικότητα
Στις 26 Ιανουαρίου, μετά την εξάντληση εισιτηρίων στο Λονδίνο, μια πέμπτη συναυλία ανακοινώθηκε για τον Δεκέμβριο του 2023, λόγω της «συνταρακτικής ζήτησης» από τους Βρετανούς θαυμαστές. Μεγάλη απήχηση είχε και στην Νέα Υόρκη και Λος Άντζελες, για αυτό προστέθηκαν και άλλα δύο σόου στις πόλεις. Την επόμενη μέρα, το τέταρτο και τελευταίο σόου για το Παρίσι ανακοινώθηκε. Στις 30 Ιανουαρίου, λόγω της συνεχιζόμενης επιθυμίας εισιτηρίων, μια έκτη παράσταση στο Λονδίνο ανακοινώθηκε.
Επαρχία Τολιάρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Μαδαγασκάρης
Βυζίκι Αρκαδίας
Το Βυζίκι, παλαιότερα γνωστό ως Βυζίτσι ή Βυζίτζι, είναι ορεινό χωριό του Νομού Αρκαδίας, εντός της πρώην Επαρχίας Γορτυνίας. Σύμφωνα με το Διοικητικό Μεταρρυθμιστικό Σχέδιο «Καλλικράτης», αποτελεί Τοπική Κοινότητα της Δημοτικής Ενότητας Τροπαίων του Δήμου Γορτυνίας. Βρίσκεται 85 χιλιόμετρα ΒΔ της Τρίπολης, σχεδόν πάνω στην Εθνική Οδό Τρίπολης-Πύργου, περίπου στο μέσο της μεταξύ τους απόστασης.
Το χωριό είναι χτισμένο σε υψόμετρο 750 μέτρων. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι οι δυο κεντρικές πλατείες, τα δύο «καστρόσπιτα» σε κοντινή απόσταση, το τοπικό λαογραφικό μουσείο, καθώς και η εκκλησία του Αγίου Νικολάου, η οποία δεσπόζει ψηλά στο κέντρο του χωριού.
Οι μόνιμοι κάτοικοι σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 είναι 232, με τους περισσότερους να είναι ηλικιωμένοι. Η βασική παραγωγική δραστηριότητα της περιοχής είναι η κτηνοτροφία (κυρίως αιγοπρόβατα), ενώ σε δεύτερο βαθμό έρχεται η γεωργία.
Το Βυζίκι έχει χαρακτηριστεί επισήμως παραδοσιακός οικισμός.
Ιστορικά στοιχεία και ευρήματα
Στην ανατολική άκρη της περιφέρειας του Βυζικίου υπάρχουν απομεινάρια του Φράγκικου Κάστρου της Άκοβας και κάθε Αύγουστο - τα τελευταία 40 χρόνια - πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις με την ονομασία "Φεστιβάλ Άκοβας".
Το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή το δυτικό άκρο της περιφέρειας του χωριού, βρίσκεται μέσα στην περιοχή της Αρχαίας Θέλπουσας, η οποία - δηλαδή ότι έχει απομείνει από αυτήν - περιμένει ακόμη τη σωστή ανασκαφή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Αρκαδίας
Σουρουπάκ
Η Σουρουπάκ (σουμεριακά: 𒋢𒆳𒊒𒆠 ŠuruppagKI "τόπος θεραπείας"), το σύγχρονο Τελ Φαρά, ήταν μια αρχαία πόλη των Σουμερίων περίπου 55 χιλιόμετρα νότια της Νιπούρ, στις όχθες του Ευφράτη, στο Κυβερνείο Αλ Καντισίγια του Ιράκ.
Η Σουρουπάκ ήταν αφιερωμένη στην Νινλίλ, που ονομάζεται επίσης Σουντ, τη θεά του σιταριού και του αέρα.
Η Σουρουπάκ και το περιβάλλον της
Η τοποθεσία εκτείνεται περίπου ένα χιλιόμετρο από βορρά προς νότο. Η συνολική έκταση είναι περίπου 120 εκτάρια, με περίπου 35 εκτάρια να είναι πάνω από 3 μέτρα πάνω από την γύρω πεδιάδα, με μέγιστο 9 μέτρα.
Ιστορία της έρευνας
μικρογραφία| Λίστα τίτλων διαφορετικών επαγγελμάτων, πήλινο δισκίο από τη Σουρουπάκ, Ιράκ. 2ο μισό της 3ης χιλιετίας π.Χ. Μετά από μια σύντομη έρευνα του Χέρμαν Βόλραθ Χίλπρεχτ το 1900, ανασκάφηκε για πρώτη φορά το 1902 από τους Ρόμπερτ Κόλντεβαϊ και Φρίντριχ Ντέλιτς της Γερμανικής Ανατολικής Εταιρείας για οκτώ μήνες. Μεταξύ άλλων ευρημάτων, συλλέχθηκαν εκατοντάδες δισκία της πρώιμης δυναστικής περιόδου, τα οποία κατέληξαν στο Μουσείο του Βερολίνου και στο Μουσείο της Κωνσταντινούπολης. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 1931, μια κοινή ομάδα των Αμερικανικών Σχολών Ανατολικής Έρευνας και του Πανεπιστημίου της Πενσυλβανίας έκανε ανασκαφές στη Σουρουπάκ για ακόμη έξι εβδομάδες. Η ανασκαφή ανακάλυψε 87 δισκία και θραύσματα - ως επί το πλείστον από τους προ-Σαργονικούς χρόνους - αμφίκυρτα και άψητα. Το 1973, πραγματοποιήθηκε μια τριήμερη επιφανειακή έρευνα του χώρου. Αποτελούμενη κυρίως από τη συλλογή κεραμικών θραυσμάτων, η έρευνα επιβεβαίωσε ότι η Σουρουπάκ χρονολογείται τουλάχιστον ήδη από την περίοδο Τζεμντέτ Νασρ, επεκτάθηκε σε μεγάλο βαθμό στην Πρώιμη Δυναστική περίοδο και ήταν επίσης ένα στοιχείο της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας και της Τρίτης Δυναστείας της Ουρ.
Ιστορικό κατάληψης
μικρογραφία| Συνοπτικός [[Λογιστική|απολογισμός ασημιού για τον κυβερνήτη γραμμένο στα σουμεριανά σφηνοειδή σε πήλινο δισκίο. Από τη Σουρουπάκ στο Ιράκ, περίπου το 2500 π.Χ. Βρετανικό Μουσείο, Λονδίνο.]] Η Σουρουπάκ έγινε πόλη αποθήκευσης και διανομής σιτηρών και είχε περισσότερα σιλό από οποιαδήποτε άλλη πόλη της Σουμερίας. Τα πρώτα ανασκαμμένα επίπεδα στη Σουρουπάκ χρονολογούνται από την περίοδο Τζεμντέτ Νασρ περίπου το 3000 π.Χ. Εγκαταλείφθηκε λίγο μετά το 2000 π.Χ.
Η πόλη επεκτάθηκε στο μέγιστο βαθμό στο τέλος της πρώιμης δυναστικής περιόδου Γ' (2600 π.Χ. έως 2350 π.Χ.). Σε αυτό το στάδιο καταστράφηκε από μια φωτιά, που έψησε τα πήλινα δισκία και τους τοίχους από λάσπη, που στη συνέχεια επέζησαν για χιλιετίες.
Δύο πιθανοί βασιλιάδες της Σουρουπάκ αναφέρονται σε επιγραφικά δεδομένα από μεταγενέστερες πηγές, που βρίσκονται αλλού. Στη λίστα των Σουμέριων βασιλιάδων ο βασιλιάς Ουμπάρα-Τούτου αναφέρεται ως ηγέτης του Σουρουππάκ και ο τελευταίος βασιλιάς «πριν από την πλημμύρα». Στο Έπος του Γκιλγκαμές, ένας άντρας που ονομάζεται Ουτναπιστίμ, γιος του Ουμπάρα Τούτου, σημειώνεται ως βασιλιάς της Σουρουπάκ. Τα ονόματα Ζιουσούντρα και Ατραχάσις συνδέονται επίσης μαζί του. Αυτά τα στοιχεία δεν έχουν υποστηριχθεί από αρχαιολογικά ευρήματα και μπορεί κάλλιστα να είναι μυθικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Ιράκ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Παναγιά Ξηροχωρίου Ηλείας
Η Παναγιά Ξηροχωρίου είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 55 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της λίμνης Καϊάφα. Απέχει 5 χλμ. ΒΔ. από τη Ζαχάρω, 28 χλμ. ΝΑ. από τον Πύργο και είναι κτισμένος νότια του καταφυγίου Άγριας Ζωής "Κάτω Σαμικό-Ξηροχώρι-Σμέρνα-Γραίκα-Βρίνα", ανάμεσα στο Νεοχώρι (ΝΔ.) και τον Μάραθο (ΒΔ.). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά επίσημα το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Ξηροχωρίου του δήμου Ζαχάρως. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Ξηροχώρι, τον Μάραθο, το Κοτρώνι και το Νεοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Σμέρνας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 50 κατοίκους.
Σημείωση
Στο δήμο Ζαχάρως υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Παναγιά Σμέρνας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Ζώνη του Κάιπερ
thumb|300px|Το εξώτερο ηλιακό σύστημα. Τα αντικείμενα της ζώνης του Κάιπερ απεικονίζονται με πράσινο χρώμα. Οι μονάδες είναι σε [[Αστρονομική Μονάδα|αστρονομικές μονάδες.]] thumb|300px|Καλλιτεχνική απεικόνιση του μικρότερου γνωστού αντικειμένου της Ζώνης του Κάιπερ (μήκους 975 μ.).
Αποτελείται από δύο ειδών αντικείμενα: μικρά σώματα, παρόμοια με τον πλανήτη νάνο Πλούτωνα, σε αργή τροχιά γύρω από τον Ήλιο, και πυρήνες κομητών. Θεωρείται και ως μία δεύτερη ζώνη αστεροειδών, πέρα από την «κύρια ζώνη των αστεροειδών». Αυτοί οι αστεροειδείς και κομητικοί πυρήνες, τα Αντικείμενα Διασκορπισμένου Δίσκου και το Νέφος του Όορτ είναι γνωστοί ως Μεταποσειδώνια αντικείμενα (TransNeptunian Objects, TNOs).
Με βάση την τροχιά τους, τα αντικείμενα της ζώνης του Κάιπερ χωρίζονται σε δύο κύριες κατηγορίες: α) Αν η τροχιά τους δεν επηρεάζεται από τον Ποσειδώνα, τότε λέμε πως αποτελούν «Κλασικά αντικείμενα της Ζώνης του Κάιπερ» («Classical KBOs» ή «cubewanos»). (Παράδειγμα τέτοιου αντικειμένου αποτελεί ο Μακεμάκε). β) Αντίθετα, αν παρουσιάζουν τροχιακό συντονισμό με τον Ποσειδώνα, τότε αναφέρονται με τον όρο «Resonant KBOs». Στην περίπτωση που αυτός ο τροχιακός συντονισμός έχει λόγο 2:3 (δηλαδή για κάθε 2 περιφορές του αντικειμένου, ο Ποσειδώνας περιφέρεται 3 φορές, όπως ακριβώς συμβαίνει με τον Πλούτωνα) τότε τα αντικείμενα ονομάζονται πλουτίνοι. Εκτός από τον Πλούτωνα, παράδειγμα πλουτίνου αποτελεί ο 90482 Όρκος.
Η βασική υποψία για την ύπαρξη μιας τέτοιας ζώνης γύρω από το Ηλιακό σύστημα ήταν οι τροχιές των κομητών με μικρές περιόδους, που έδειχναν ότι πρέπει να προέρχονται από μια τέτοια περιοχή. Η ύπαρξή της προτάθηκε για πρώτη φορά το 1951 από τον αστρονόμο Γκέραρντ Κάιπερ (Gerard P. Kuiper) και επιβεβαιώθηκε παρατηρησιακά το 1992 με τον εντοπισμό του σώματος 1992 QB1.
Η Ζώνη του Κάιπερ εξερευνήθηκε για πρώτη φορά  το 2015, όταν η αμερικανική διαστημοσυσκευή «Νέοι Ορίζοντες» (New Horizons),  μελέτησε τον Πλούτωνα και το δορυφόρο του Χάροντα, και προσέγγισε τα περισσότερα σώματα της ζώνης.
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1983-1984
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1983-1984 κατακτήθηκε από την αγγλική Τότεναμ, που στον διπλό τελικό επικράτησε της Άντερλεχτ στη διαδικασία των πέναλτι, αφού και οι δύο τελικοί είχαν έρθει ισόπαλοι με 1-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Σημαία της Ένωσης Χωρών Νοτιοανατολικής Ασίας
μικρογραφία|Η τωρινή σημαία της Ένωσης Χωρών Νοτιοανατολικής Ασίας. Η σημερινή σημαία της Ένωσης Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας, γνωστότερης με τα αρχικά ASEAN, καθιερώθηκε τον Νοέμβριο του 1997.
Το φόντο της σημαίας είναι μπλε και εικονίζονται στάχυα ρυζιού στη μέση ενός κόκκινου κύκλου. Τα δέκα στάχυα συμβολίζουν τα ισάριθμα κράτη- μέλη του ASEAN.
Επικίνδυνη Αποστολή: Μυστικό Έθνος
Η Επικίνδυνη: αποστολή - Μυστικό Έθνος είναι αμερικάνικη ταινία κατασκοπείας και δράσης του 2015 σε σκηνοθεσία Κρίστοφερ Μαγκουάιρ και σενάριο Ντρου Πιρς και Γουίιλ Στέιπλς. Είναι η πέμπτη ταινία της σειράς ταινιών Επικίνδυνη Αποστολή και συνέχεια του Επικίνδυνη Αποστολή: Πρωτόκολλο Φάντασμα (2011). Πρωταγωνιστεί ο Τομ Κρουζ, ο οποίος επιστρέφει στο ρόλο του IMF Πράκτορα Ίθαν Χαντ. Η παραγωγή είναι των Τομ Κρους, Τζέι Τζέι Έιμπραμς, και Ντέιβιντ Έλλισον της Skydance Productions.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 21 Αυγούστου το 2014, στη Βιέννη, Αυστρία, και ολοκληρώθηκαν στις 12 Μαρτίου 2015. Η ταινία κυκλοφόρησε στη Βόρεια Αμερική από την Paramount Pictures, στις 31 Ιουλίου 2015 έχοντας εμπορική επιτυχία. Στο άνοιγμα του Σαββατοκύριακου, έφτασε στα $55.500.000 στο box office των ΗΠΑ και έχει αποφέρει συνολικά πάνω από $682.7εκατομμύρια σε εισπράξεις παγκοσμίως.
Πλοκή
Το υπηρεσία της IMF απειλείται από το "Συνδικάτο", μια σχεδόν μυθική οργάνωση δολοφόνων και αδίστακτων πρακτόρων που σκοτώνουν κατά παραγγελία. Αντιμέτωποι με την διάλυση του IMF, ο Ethan Hunt συγκροτεί την ομάδα του για την τελική και πιο δύσκολη αποστολή τους, να αποδείξει την ύπαρξη του "Συνδικάτου" και να καταστείλει την οργάνωση με κάθε μέσο.
Soundtrack
Η μουσική επένδυση για το Mission: Impossible - Rogue Nation συντέθηκε από τον Joe Kraemer, ο οποίος στο παρελθόν συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη McQuarrie στις ταινίες The way of a Gun και Jack Reacher. Ο Kraemer είχε ανακοινωθεί ως ο συνθέτης για την ταινία, το Σεπτέμβριο του 2014. Το soundtrack κυκλοφόρησε από τη La-La Records στις 28 Ιουλίου του 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστρία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μονακό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Μαρόκο Κατηγορία:Αμερικανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Επικίνδυνη Αποστολή (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες της Skydance Media Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κρίστοφερ Μακουάρι Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τομ Κρουζ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Κρίστοφερ Μακουάρι
(84522) 2002 TC302
Το (84522) 2002 ΤC302 είναι ένα μεγάλο μεταποσειδώνιο αντικείμενο. Ανακαλύφθηκε το 2002. Ανήκει στο διασκορπισμένο δίσκο.
Τροχιά
Το 2002 TC302 έχει ελλειπτική τροχιά. Το αφήλιό του βρίσκεται 10.6 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα (81 AM)από τον Ήλιο, το περιήλιό του βρίσκεται 5.8 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα (39 AM) από τον Ήλιο και η μέση απόστασή του από τον Ήλιο είναι 8.2 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα (55 AM). Η περιφορά του διαρκεί 408 χρόνια. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της τροχιάς του είναι το γεγονός ότι βρίσκεται σε τροχιακή αντήχηση 2:5 με τον Ποσειδώνα, δηλαδή για κάθε πέντε περιστροφές του Ποσειδώνα, το 2002 ΤC302 πραγματοποιεί δύο. Είναι το μεγαλύτερο γνωστό αντικείμενο το οποίο βρίσκεται σε τροχιακή αντήχηση με τον Ποσειδώνα διαφορετική από 2:3 (όπως ο Πλούτωνας).
Φυσικά χαρακτηριστικά
thumb|200px|left|Το 2002 TC302 σε απεικόνιση της επιφάνειάς του από το πρόγραμμα Σελέστια. Το 2002 TC302 είναι ένα κόκκινο αντικείμενο με λίγο πάγο. Αρχικές παρατηρήσεις έθεσαν ανώτατο όριο στο μέγεθος του αντικείμενου τα 1.211 χιλιόμετρα. Με βάση παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Σπίτζερ το 2007 υπολογίστηκε ότι το 2002 TC302 έχει διάμετρο 1.145±337325, ήταν δηλαδή ένας από τους μεγαλύτερους υποψήφιους πλανήτες νάνους. Με απόλυτο μέγεθος 3,78 υπολογίστηκε ότι για να είναι τόσο μεγάλο πρέπει να είναι πολύ σκοτεινό, με λευκαύγεια 0,02-0,06. Μετέπειτα ανάλυση των παρατηρήσεων έδειξε ότι είναι πιθανόν τα αποτελέσματα των παρατηρήσεων να επηρεάστηκαν από ένα άστρο στο πεδίο. Παρατηρήσεις από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χέρσελ το 2012 έδειξαν ότι το αντικείμενο είναι αρκετά μικρότερο, με διάμετρο 584 ±10688 χιλιόμετρα και λευκαύγεια 0,08-0,16.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταποσειδώνια αντικείμενα Κατηγορία:Υποψήφιοι πλανήτες νάνοι
Αρχαιολογικό Μουσείο Κεραμεικού
Ιστορικό
Το 1863, οι αρχαιολόγοι άρχισαν να στεγάζουν τα αγγεία και άλλα έργα τέχνης που βρέθηκαν στο χώρο ανασκαφής σε ένα μικρό, αυτοσχέσιο φυλάκιο. Αποτελούσαν εκθέματα του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου μέχρι το χτίσιμο του μουσείο το 1937 από τον αρχιτέκτονα H. Johannes. Το έργο χρηματοδοτήθηκε από τον Γκούσταβ Όμπερλαντερ (Gustav Oberlander), Πρώσο επιχειρηματία. Το μουσείο χτίστηκε στην περιοχή του Κεραμεικού, δίπλα στον περίφημο αρχαιολογικό χώρο. Οι αδερφοί Μπέρινγκερ (Boehringer) συνεισέφεραν οικονομικά στην επέκταση του μουσείου. Πρόκειται για ένα μικρό, υπαίθριο μουσείο, με τέσσερις μόνο αίθουσες, το οποίο όμως στεγάζει και εκθέτει αρκετά σημαντικά ταφικά μνημεία αλλά και μεγαλύτερα γλυπτά. Εντός του μουσείου υπάρχει κήπος με ελαιόδεντρα και δάφνες.
Εκθέματα
Από τη δεύτερη αίθουσα (νότια) αρχίζει η έκθεση αγγείων και ταφικών κτερισμάτων της προϊστορικής κυρίως περιόδου (2.500-1000 π.Χ.). Στην τρίτη αίθουσα (δυτική) συνεχίζεται η έκθεση με αγγεία διαφόρων χρήσεων της πρωτογεωμετρικής περιόδου εποχής (1050-900 π.Χ) και στη συνέχεια της γεωμετρικής περιόδου (900-700 π.Χ.) η οποία και θεωρείται η πλέον αντιπροσωπευτική του Κεραμεικού. Στην αγγειογραφία της περιόδου αυτής την γραμμική διακόσμηση διαδέχεται η ανθρωπόμορφη και ζωόμορφη απεικόνιση που αποτελούν, κατά τους ειδικούς, τις αρχές της εικονιστικής θεματογραφίας στην αττική κεραμική.
Τέλος στην τέταρτη και τελευταία αίθουσα (βόρεια), ο επισκέπτης μπορεί να θαυμάσει ευρήματα της κλασσικής αγγειογραφίας με την πλούσια αφηγηματική θεματολογία της εποχής εκείνης (θρηνωδίες, μύθοι θεών, ημιθέων και ηρώων που εναλλάσσονται) καθώς και μελανόμορφα και ερυθρόμορφα αττικά αγγεία και άλλα ευρήματα του καθημερινού βίου.
Παραπομπές
Μουσειο Κεραμεικου Κεραμεικου
Σπρεντ Νταμπουίντο
Ο Σπρεντ Νταμπουίντο (Sprent Arumogo Dabwido, 16 Σεπτεμβρίου 1972 – 8 Μαΐου 2019) ήταν πολιτικός από το Ναουρού, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος του Ναουρού. Γιος ενός πρώην βουλευτή, ο Νταμπουίντο εξελέγη βουλευτής αρχικά στην περιφέρεια Μενένγκ στις εκλογές του 2004. Υπηρέτησε ως υπουργός Τηλεπικοινωνιών στην κυβέρνηση του Μάρκους Στίβεν από το 2009, ο Νταμπουίντο έγινε μέλος του σκέλους της αντιπολίτευσης το Νοέμβριο του 2011 έπειτα από την παραίτηση του Στίβεν, και έχοντας περάσει μια πρόταση δυσπιστίας εναντίον του προέδρου Φρέντερικ Πίτσερ, εξελέγη πρόεδρος 4 ημέρες μετά. Ως πρόεδρος ήταν επικεφαλής του υπουργικού συμβουλίου και ήταν και ο ίδιος επικεφαλής σε αρκετά υπουργεία.
Βιογραφία
Δεύτερος γιος του πρώην βουλευτή Όντι Νταμπουίντο, εργάστηκε στη δημόσια ασφάλεια προτού κατέλθει στον πολιτικό στίβο. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του κόμματος Πρώτα το Ναουρού (Naoero Amo) και εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2004, επικρατώντας του Νιμρόντ Μποτελάνγκα για την έδρα στην περιφέρεια του Μενένγκ.
Επανεξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 2007 και του 2008, έγινε μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας που υποστηρίζει τον πρόεδρο Μάρκους Στίβεν και ανέλαβε υπουργός Τηλεπικοινωνιών στην κυβέρνηση του Στίβεν το 2009 και συνετέλεσε στην εισαγωγή της κινητής τηλεφωνίας στο Ναουρού. Επανεξελέγη βουλευτής στις εκλογές του 2010. Ο Νταμπουίντο έγινε μέλος της ομάδας της αντιπολίτευσης τον Νοέμβριο του 2011, έπειτα από την παραίτηση του Στίβεν στην προεδρία, και αντικαταστάθηκε από τον Φρέντι Πίτσερ. Έπειτα από την πρόταση δυσπιστίας εναντίον του Πίτσερ, ο Νταμπουίντο εξελέγη πρόεδρος από το Κοινοβούλιο με 9 ψήφους υπέρ και 8 κατά.
Τον Ιούνιο του 2012 ο Νταμπουίντο απέλυσε τους υπουργούς του έπειτα από 7 μήνες στην εξουσία, επικαλούμενος τις δυσκολίες στο να εγκρίνει το νομοσχέδιο για την αναθεώρηση του Συντάγματος, κάτι που θα αύξανε τον αριθμό των βουλευτών και θα εισήγαγε τον κώδικα δεοντολογίας για τους βουλευτές. Στην νέα του κυβέρνηση ο ίδιος ανέλαβε τα χαρτοφυλάκια των Δημοσίων Υπηρεσιών, της Αστυνομίας και Υπηρεσιών Εκτάκτου Ανάγκης, των Εσωτερικών και της Κλιματικής Αλλαγής.
Ο Νταμπουίντο δεν κατήλθε ξανά υποψήφιος και αντικαταστάθηκε από τον Μπάρον Γουάκα έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2013. Πέθανε από καρκίνο του λάρυγγα σε ηλικία 46 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ναουρού
Dust in the Wind
To Dust in the Wind είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού Progressive Rock συγκροτήματος Kansas, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον δίσκο Point of Know Return, το 1977. Τον επόμενο χρόνο κυκλοφόρησε και ως single. Το τραγούδι το έγραψε ο Κέρι Λίβγκρεν. Οι στίχοι του κομματιού είναι περισσότερο φιλοσοφικοί.
Το single έφτασε στο νούμερο 6 των αμερικανικών Billboard Hot 100 και είναι το μόνο του σχήματος που έπιασε την δεκάδα σε αυτά τα chart. Ενώ στα καναδικά RPM Top 100 έφτασε έως το νούμερο 3. Ωστόσο, έγινε χρυσό και στις δύο χώρες. Γενικότερα, πρόκειται για ένα από τα γνωστότερα τραγούδια του συγκροτήματος, έχοντας χρησιμοποιηθεί σε ταινίες αλλά και σε βιντεοπαιχνίδια.
Τα μάτια κλείνω/ μόνο για μια στιγμή, που αμέσως προσπερνά/ Τα όνειρά μου/ περνούν από μπροστά μου, τι παράξενο!/ Όλα είναι σκόνη/ σκόνη στον άνεμο είναι/ Παλιά γνωστά τραγούδια/ στα πέλαγα τ’ απέραντα σταλάζουμε/ κι αρνούμαστε πως ό, τι και να κάνουμε/ χαλάσματα στο χώμα αραδιάζουμε/ Είμαστε σκόνη, σκόνη στον άνεμο απλά/ Λοιπόν, μην περιμένεις άλλο τώρα/ Μόνο ο ουρανός κι η γη μένουν παντοτινά/ Ο χρόνος ξεγλιστρά, δεν αγοράζεται/ με ολόκληρου αυτού του κόσμου τα λεφτά/ Όλα είναι σκόνη, σκόνη στον άνεμο είναι/ Είμαστε σκόνη, σκόνη στον άνεμο απλά (Απόδοση στα Ελληνικά με διατήρηση της ρίμας και του μέτρου του πρωτότυπου: Κώστας Χ. Σπίγγος)
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1977 Κατηγορία:Τραγούδια των Kansas Κατηγορία:Singles του 1978
Δαιμονοληψία
Ο όρος δαιμονοληψία (spirit possession) ή και πνευματοληψία σημαίνει αφενός, η ακολουθία τελετής πρόσκλησης πνεύματος (δαίμονα ή δαιμόνιου), και αφετέρου, και περισσότερο διαδεδομένη, η αντίληψη ότι κάποιο πνεύμα (δαίμονας) έχει εισέλθει στο σώμα κάποιου ανθρώπου ή έχει αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της σκέψης και των πράξεων αυτού με αποτέλεσμα οι πράξεις αυτές, του κατεχόμενου προσώπου («δαιμονισμένου»), να θεωρούνται πράξεις του πνεύματος (δαίμονα) είτε ως υπαγορευόμενες είτε ως απ΄ ευθείας από το ίδιο το πνεύμα.
Ιδιαίτερη όμως προσοχή θα πρέπει να δοθεί στις ακόλουθες παρατηρήσεις:
Συνεπώς το όλο θέμα μάλλον ανάγεται στον αρρωστημένο θρησκευτικό ψυχισμό του ατόμου. Η παραδοχή ορισμένων μη κανονικών συμπεριφορών ως δαιμονοληψιών και όχι ως περιπτώσεων που χρήζουν ιατρικής φροντίδας στη σύγχρονη εποχή οδήγησε σε θανάτους ανθρώπων, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την καταδίκη των ιερέων και των συνεργών τους στους τελούμενους εξορκισμούς. Οι γνωστότερες πρόσφατες περιπτώσεις είναι εκείνη της Ανελιέζ Μισέλ, στην οποία ο καθολικός ιερέας και οι γονείς κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν για ανθρωποκτονία εξ αμελείας και του ορθόδοξου μοναχού Ντανιέλ Πέτρου Κορογκεάνου, ο οποίος καταδικάστηκε μαζί με τις μοναχές συνεργούς του για τη σταύρωση της μοναχής Μαρίτσιτσας Ιρίνας Κορνίτσι. Η περίπτωση της Ανελιέζ Μισέλ αποτέλεσε το υπόβαθρο για την ταινία "Ο εξορκισμός της Έμιλυ Ρόουζ".
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Πνευματισμός Κατηγορία:Λαογραφία Κατηγορία:Εκφράσεις Κατηγορία:Δαίμονες στον Χριστιανισμό Κατηγορία:Εξορκισμός
Προεστοί
Οι προεστοί / προεστώτες, ή πρόκριτοι, ή κοτζαμπάσηδες (από το τούρκικο kocabaṣı, koca = μέγας, μεγάλος, γέροντας + baṣ = κεφάλι, πρώτος), ή δημογέροντες, ή πρωτόγεροι ήταν κοινοτικοί άρχοντες, οι επικεφαλής σε επίπεδο επαρχίας των ελληνικών χριστιανικών κοινοτήτων (ως δεύτερη βαθμίδα της αυτοδιοίκησης), επί Τουρκοκρατίας. Οι προεστοί εκπροσωπούσαν τις χριστιανικές κοινότητες σε όλες τις σχέσεις που αφορούσαν την οθωμανική εξουσία· μεταξύ αυτών οι διοικητικές, οικονομικές και διαδικασίες τήρησης της τάξης. Είτε διορίζονταν από την οθωμανική διοίκηση είτε εκλέγονταν από τους δημογέροντες των κατά τόπους χωριών. Ο θεσμός καταργήθηκε από την Αντιβασιλεία του Όθωνα το 1833 με την έκδοση του νόμου «περί των Δήμων» του κράτους, με τον οποίο θεσμοθετήθηκαν ως άρχοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης οι Δήμαρχοι οι οποίοι αντικατέστησαν τους προκρίτους.
Γενικά
Οι χριστιανικοί πληθυσμοί στην Οθωμανική Αυτοκρατορία διατηρούσαν μια μορφή κοινοτικής αυτοδιοίκησης και οργάνωσης. Οι διάφοροι Σουλτάνοι προσπαθώντας να διατηρήσουν τον έλεγχο των διαφόρων λαών της επικράτειας, με άλλο θρήσκευμα, αλλά και των υπολοίπων συνθηκών εφάρμοσαν διάφορα μέτρα για τη διοίκησή τους. Στο επίπεδο της κοινοτικής αυτοδιοίκησης αναπτύχθηκε ο θεσμός των δημογεροντιών, με συμβούλια από εκλεγμένους δημογέροντες σε επίπεδο χωριού, οι οποίοι εξέλεγαν προεστούς σε επίπεδο επαρχίας ή περιοχής ως εκπροσώπου τους ενώπιον των Οθωμανικών αρχών.
Με προϋπόθεση την πληρωμή των φόρων και το σεβασμό της νομιμότητας, που ήταν οι βασικές επιδιώξεις της οθωμανικής εξουσίας, παραχωρούνταν στις κοινότητες η ελευθερία οργάνωσης των οικονομικών και εσωτερικών τους υποθέσεων. Πολλές κοινότητες του ελλαδικού χώρου κατάφεραν για διάφορους λόγους να αποσπάσουν από το σουλτάνο επιμέρους προνόμιο, το λεγόμενο «κοινοτικό προνόμιο».
Εκλογή / επιλογή
Πριν από το 1765 οι ελληνικές κοινότητες λειτουργούσαν άτυπα, χωρίς νομική θεσμοθέτηση, με βάση τις τοπικές συνήθειες και με την έγκριση των τοπικών οθωμανικών αρχών. Οι προεστοί συνήθως προέρχονταν από εύπορες οικογένειες, γαιοκτημόνων ή εμπόρων (προύχοντες), και ταυτόχρονα συνδύαζαν ικανότητα, τιμιότητα, ώριμη ηλικία και διασυνδέσεις με τους οθωμανούς της περιοχής. Δεν υπήρχε ομοιόμορφη νομοθεσία ή πρακτική. Αλλού αναφέρεται ότι εκλέγονταν απ΄ ευθείας από την τοπική κοινωνία, όχι με ψηφοφορία αλλά δια βοής σε υπαίθριο χώρο, μεταξύ της 1ης Μαρτίου και της 23 Απριλίου (Αγ. Γεωργίου) μετά από πρόσκληση των απερχομένων προεστών. Η θητεία τους ήταν για ένα χρόνο ή και περισσότερο εφόσον έχαιραν της κοινής εμπιστοσύνης και δεν εκδηλωνόταν κάποια αντίδραση, ενώ αλλού αναφέρεται εκλογή από τους δημογέροντες των χωριών (της περιφέρειας) που εκπροσωπούσαν ως δεύτερη βαθμίδα της αυτοδιοίκησης (με πρώτη τους δημογέροντες). Η δε εκλογή τους επικυρωνόταν στη συνέχεια από τον Οθωμανό διοικητή της περιοχής Πασά, ή Βαλή, αναγνωρίζοντας το αξίωμά τους έχοντας προηγουμένως προκαταβάλει όλο τον ετήσιο αναλογούντα φόρο των κοινοτήτων τους, τον οποίο στη συνέχεια εισέπρατταν από τους κατοίκους.
Ενδεικτικά στο δε Πασαλίκι των Ιωαννίνων σε πολλές των περιπτώσεων οι πρόκριτοι ή προεστοί ορίζονταν απ΄ ευθείας από τον Αλή Πασά. Στο μπεηλίκι της Μάνης και στην Κρήτη οι προεστοί αποκαλούνταν συνηθέστερα καπετάνιοι, ή καπεταναίοι, εκλέγονταν συνηθέστερα με κριτήριο την αντρειοσύνη και το μέγεθος της φαμίλιας, ειδικά σε αρρενογονία, που έχαιραν της εμπιστοσύνης του εκάστοτε Μπέη, πλην όμως η καταβολή φόρων ήταν σχεδόν ανύπαρκτη. Στα νησιά του Αιγαίου πρόκριτοι ήταν συνηθέστερα καραβοκύρηδες, ή έμποροι. Στην Κύπρο, από το 1754 ο τίτλος του κοτσάμπαση δινόταν στους αρχιερείς. Έτσι, εκεί οι αρχιερείς εκτός από τα ιερατικά είχαν και πολιτικά καθήκοντα.
Καθήκοντα
Κάθε χωριό και κωμόπολη είχε τον δικό του προεστό, ο οποίος προερχόταν από τους δημογέροντες. Ο προεστός κρατούσε την σφραγίδα της κοινότητας, είχε τόσο διοικητικές όσο και δικαστικές δικαιοδοσίες, συνηθέστερα πταισματικής φύσεως εξομαλύνοντας έτσι τυχόν διαφορές μεταξύ των συμπολιτών του αλλά και με δικαίωμα επιβολής κάποιων τιμωριών, ακολουθώντας πάντα το κατά τόπο εθιμικό δίκαιο. Στην άσκηση των καθηκόντων του περιβαλλόταν από ιδιαίτερο συμβούλιο των δημογερόντων. Για σπουδαία όμως ζητήματα συγκαλούσε γενική συνέλευση των κατοίκων όπου και λαμβάνονταν οι σχετικές αποφάσεις. Ειδικότερα οι προεστοί ήταν αυτοί που για λογαριασμό της οθωμανικής διοίκησης εκτιμούσαν αρχικά την φορολογική δυνατότητα εκάστου μέλους της κοινωνίας τους και στη συνέχεια συνέτασσαν τους φορολογικούς καταλόγους και προέβαιναν στην είσπραξη των αναλογούντων φόρων. Παράλληλα ήταν υπεύθυνοι για τη διατήρηση της τάξης και υπόλογοι αυτής προς την οθωμανική διοίκηση.
Οι προεστοί κάθε περιφέρειας εξέλεγαν ένα αντιπρόσωπο για την έδρα του Πασά ή Βαλή που λεγόταν "Αγιάν" ή "Αγιάνης". Ο δε αντιπρόσωπος των προκρίτων ή προεστών μιας μεγάλης διοικητικής περιφέρειας στην έδρα του Σουλτάνου, δηλαδή στην Κωνσταντινούπολη, λεγόταν Βεκίλης και ουσιαστικά ήταν ο πολιτικός μεσάζων μεταξύ της Υψηλής Πύλης και των χριστιανών κατοίκων περιφέρειας της επικράτειας. Πολλές φορές οι Βεκίληδες είχαν καταφέρει και την αντικατάσταση οθωμανών διοικητών, ιδιαίτερα στο Μοριά.
Ο Φίνλευ γράφει: ''Οι προεστοί της Ελλάδας αποτελούσαν το υποκατάστατο μιας αριστοκρατίας. Η προστασία της Οθωμανικής κυβερνήσεως βαθμιαία δημιούργησε μια ελληνική αριστοκρατία διοικητικών οργάνων και φοροεισπρακτόρων. Η ηθική και πολιτική θέση τούτης της τάξης αποδόθηκε άριστα με την ονομασία τους σαν είδος Χριστιανών Τούρκων.''
Παρά ταύτα μεταξύ αυτών των προκρίτων ή προεστών ή κοτζαμπάσηδων υπήρξαν αρκετοί που αποδείχτηκαν πολύ κατώτεροι της αποστολής τους, υπερβαίνοντας πολλές φορές ακόμα και τους χειρότερους Τούρκους, σε ιδιοτέλειες και αυθαιρεσίες, παροιμιώδης η φράση "τι Μπραΐμης, τι Ζαΐμης!", (= ό,τι ο Ιμπραήμ πασάς, το ίδιο κι ο Ζαΐμης). Συνέπεια αυτών, ακόμα και σήμερα, ειδικά η ονομασία κοτζάμπασης να φέρεται με τη σημασία του αυταρχικού, ή αυθαίρετου ανθρώπου.
Οι πρόκριτοι μετά την επανάσταση του 1821
Επίσημα ο θεσμός καταργήθηκε επί Αντιβασιλείας του Όθωνα το 1833 μετά την έκδοση του πρώτου νόμου περί Δήμων του Κράτους, οπότε οι πρόκριτοι αντικαταστάθηκαν από τους διορισμένους Δημάρχους.
Κοτζαμπασισμός
Με τον όρο κοτζαμπασισμός χαρακτηρίζεται γενικά η συμπεριφορά ή και η απομίμηση των τρόπων δράσης των κοτζαμπάσηδων (προκρίτων), κυρίως επί τουρκοκρατίας αλλά και κατά τους επαναστατικούς και λίγο μετά στους μετεπαναστατικούς χρόνους, που διακρίνονταν  από αυθάδεια και αυθαιρεσία και είχαν καταστεί πραγματικοί τύραννοι στους τόπους τους, διαπλεκόμενοι στην αρπαγή γης, περιουσιών αλλά και την εκμετάλλευση των δημοσίων ταμείων μεταπαναστατικά. Ο όρος μαρτυρείται στην εφ. Εφημερίς ήδη από το 1883
Για τους κοτζαμπάσηδες αυτούς ο Γεώργιος Κουντουριώτης έλεγε: "ούτοι μήτε κατά θεωρίαν, μήτε κατά πράξιν εγνώρισαν ποτέ την δικαιοσύνην". Ο δε Ιωάννης Καποδίστριας κατονομάζει αυτούς "Τούρκους φέροντας όνομα Χριστιανών". Αλλά και ο Αδαμάντιος Κοραής, κατά καιρούς, όπως και ο στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης, καθώς και ο τύπος της εποχής, όπως "ο Φίλος του Νόμου πολλές φορές στιγμάτισαν αυτούς με τα μελανότερα χρώματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκοκρατία Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Ολιγαρχία
Σχέδιο Δαίδαλος
thumb|right|350px|Τεχνική καλλιτεχνική άποψη του διαστημοπλοίου. Το Σχέδιο Δαίδαλος ήταν μια μελέτη για τη δυνατότητα πραγματοποίησης ενός διαστρικού ταξιδιού που έκανε η Βρετανική Πλανητική Εταιρία. Η μελέτη ξεκίνησε το 1973 από ομάδα επιστημόνων και μηχανικών και ολοκληρώθηκε το 1978.
Βασική ιδέα
Οι βασικές απαιτήσεις για το αποτέλεσμα της μελέτης ήταν:
Το σκάφος
Το τελικό σχέδιο ήταν για ένα μη επανδρωμένο σκάφος δυο σταδίων και βάρους 54.000 τόνων. 450 τόνοι θα ήταν τα επιστημονικά όργανα και οι υπολογιστές και σχεδόν όλο το υπόλοιπο καύσιμα. Θα προωθούνταν με πυρηνική σύντηξη, χρησιμοποιώντας σαν καύσιμο Δευτέριο και Ήλιο-3. Τα δυο αυτά στοιχεία θα "συσκευάζονταν" σε σφαιρίδια και θα συντήκονταν σε έναν κεντρικό χώρο καύσης, με ρυθμό 250 αντιδράσεις το δευτερόλεπτο. Ένα υπεραγώγιμο πλέγμα γύρω από το χώρο καύσης θα έσπρωχνε το παραγόμενο πλάσμα προς τα έξω, εξασφαλίζοντας έτσι την απαιτούμενη ώθηση. Το σκάφος θα διέθετε ρομπότ που θα έκαναν αυτόματα τις επισκευές, μια και η μεγάλη απόσταση από τη Γη απέκλειε την έγκαιρη επικοινωνία για διάγνωση και επιδιόρθωση. Ένα τεχνητό νέφος σωματιδίων που θα προπορευόταν διακόσια χιλιόμετρα από το σκάφος θα εξαΰλωνε αντικείμενα που πιθανόν να συναντούσε στην πορεία του. Ακόμα, ένας δίσκος από Βηρύλλιο πάχους εφτά χιλιοστών και βάρους 450 τόνων θα λειτουργούσε σαν θωράκιση για το χώρο οργάνων και υπολογιστών, μια και στις ταχύτητες που θα κινούνταν το σκάφος μια σύγκρουση ακόμα και με μικροσκοπικά σωματίδια θα μπορούσε να είναι καταστροφική.
Η αποστολή
Το σκάφος θα κατασκευαζόταν σε τροχιά γύρω από τη Γη, όπου θα ανεφοδιαζόταν με Δευτέριο. Μετά θα μεταφερόταν σε τροχιά γύρω από το δορυφόρο του Δία Καλλιστώ. Εκεί θα συμπληρωνόταν ο ανεφοδιασμός με το Ήλιο-3, που θα εξαγόταν από την ατμόσφαιρα του Δία, όπου υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες, από ειδικά αερόστατα. Μετά τη φάση της κατασκευής και ανεφοδιασμού, που θα διαρκούσε περίπου είκοσι χρόνια, θα ακολουθούσε η ανάφλεξη του πρώτου σταδίου του σκάφους. Αυτό θα λειτουργούσε για δυο χρόνια και θα έδινε ταχύτητα 7% της ταχύτητας του φωτός και κατόπιν θα απορριπτόταν. Το δεύτερο στάδιο θα λειτουργούσε για 1,8 χρόνια και θα έδινε μια τελική ταχύτητα περίπου 12% αυτής του φωτός (38.400 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο). Εφτά χρόνια πριν φτάσει στον προορισμό του, το σκάφος θα απελευθέρωνε 18 ερευνητικές συσκευές που θα μελετούσαν από πιο κοντά τυχόν πλανήτες γύρω από το άστρο-στόχο. Το ίδιο το μητρικό σκάφος θα ήταν εξοπλισμένο με δυο οπτικά τηλεσκόπια διαμέτρου πέντε μέτρων και δυο ραδιοτηλεσκόπια, που θα άρχιζαν να παρατηρούν το στόχο 25 χρόνια πριν την άφιξη, αφού το σκάφος θα προσπερνούσε με την τελική του ταχύτητα του αστέρι-στόχο (δεν θα υπήρχε καύσιμο για επιβράδυνση). Τα δεδομένα των ερευνών θα αναμεταδίδονταν πίσω στη Γη χρησιμοποιώντας το ακροφύσιο του δεύτερου σταδίου ως παραβολική κεραία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξερεύνηση του διαστήματος
Τζέφρεϊ Χόθορν
Ο Τζέφρεϊ Χόθορν (Geoffrey Hawthorn, Σλάου, 28 Φεβρουαρίου 1941 – 31 Δεκεμβρίου 2015) ήταν Βρετανός καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Κοινωνικής και Πολιτικής Θεωρίας και επικεφαλής του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών και Διεθνούς Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, καθώς και φημισμένος συγγραφέας.
Εκπαίδευση
Ο Χόθορν σπούδασε στο Jesus College της Οξφόρδης (BA) και στο London School of Economics and Political Science (MA).
Ακαδημαϊκή καριέρα
Ο Χόθορν ήταν λέκτορας Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Essex, 1964–1970. Το 1970 ξεκίνησε μια μακροχρόνια ακαδημαϊκή συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ: λέκτορας Κοινωνιολογίας, 1970–1985. αναγνώστης στο Sociology and Politics, 1985–1998; καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής, 1998–2007. συνεργάτης, Churchill College, 1970–1976; συνεργάτης, Clare Hall από το 1982. Επισκέπτης Καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ μεταξύ 1973 και 1974 και μεταξύ 1989 και 1990. επισκέπτης μέλος του Ινστιτούτου Προηγμένων Σπουδών στο Πρίνστον, Νιου Τζέρσεϋ, 1989–1990. Από το 2007 ήταν ομότιμος καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής και Κοινωνικής και Πολιτικής Θεωρίας στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Σύμφωνα με τον Stefan Collini στο μοιρολόγι του Hawthorn στο The Guardian : «Χάρη σε αυτόν περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο άτομο το Cambridge μπορεί τώρα να υπερηφανεύεται για ένα ακμάζον Τμήμα Πολιτικών και Διεθνών Σπουδών». Ήταν μέλος της συντακτικής επιτροπής του Cambridge Review of International Affairs.
Δημοσιεύσεις
Οι ιδέες του για την αντιφατική ιστορία είναι γνωστές και έχουν μεγάλη επιρροή. Ο Hawthorn ήταν επίσης συγγραφέας πολλών εργασιών σε επιστημονικά περιοδικά και άλλα περιοδικά.
Αναγνώριση
Το 1998 παρέδωσε τη διάλεξη Master-Mind της Βρετανικής Ακαδημίας. Το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Διεθνούς Πολιτικής του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ θέσπισε το βραβείο Geoffrey Hawthorn στη μνήμη του ιδρυτή του επικεφαλής. Αυτό το βραβείο απονέμεται στον φοιτητή με τον υψηλότερο μέσο όρο σε πτυχιακή εργασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συνέντευξη από τον Alan Macfarlane, 23 Απριλίου 2009 (βίντεο)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς Κατηγορία:Βρετανοί κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου
Παναγιές Ηλείας
Οι Παναγιές είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 236 μέτρα ο οποίος βρίσκεται στα νότια όρια με την Περιφερεική Ενότητα Μεσσηνίας. Απέχει 15 χλμ. ΝΑ. από τη Ζαχάρω (οδηγικά - μέσω Θολό) και είναι κτισμένος ανάμεσα στο Λέπρεο (Α.), Σκουπά (ΒΔ.), Αγραπιδιά (Ν.). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά επίσημα το 2001 να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Λεπρέου του δήμου Ζαχάρως. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Αγραπιδιά, τον Δράκο, τον Σκουπά, τα Ρεβελαίικα και το Λέπρεο αποτελούν την τοπική κοινότητα Λεπρέου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ζαχάρως του Δήμου Ζαχάρως και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Καναανιτική μυθολογία
Πηγές
Σταυροδρόμι διάφορων αυτοκρατοριών, η περιοχή δεν είχε την δυνατότητα να ενωθεί υπό την διακυβέρνηση ενός γηγενούς ηγεμόνα. Τα σκόρπια αγάλματα, οι αντιφατικοί κατάλογοι θεοτήτων, σκαλισμένοι σε ιερά των πόλεων-κρατών της Γκούμπλα (Βύβλος), της Σιντουνά (Σιδών) και της Ζααρού (Τύρος) ήταν οι πρωτογενείς πηγές, μέχρι την ανακάλυψη της πόλης Ουγκαρίτ το 1928 και τις ανασκαφές της δεκαετίας του '30. Ιδιαίτερα η Γκούμπλα εκείνη την εποχή ανταγωνιζόταν την Αίγυπτο και στα σωζόμενα κείμενα περιγράφεται ως πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια της 3ης χιλιετίας Π.Κ.Ε. Παρά τον τίτλο της, όμως, η πόλη και ολόκληρη η περιοχή κατακτήθηκε από τους Αιγύπτιους.
Μεταξύ του 2300 και του 1900 Π.Κ.Ε., πολλές από τις παράκτιες Καναανιτικές πόλεις εγκαταλείφθηκαν και κατακτήθηκαν από τους Αμορίτες, γεγονός που προκαλεί ακόμα μεγαλκύτερη σύγχυση σε ό,τι αφορά στις τοπικές λατρείες, καθώς κάθε πόλη φαίνεται πως χρησιμοποιούσε το όνομα μιας θεότητας ως προστάτιδας, προσθέτοντάς της επιπλέον ιδιότητες. Κατά την 2η χιλιετία Π.Κ.Ε. η δραστηριότητα των Καναανιτών στην τέχνη και το εμπόριο και τις τοπικές λατρείες πιθανώς ανανεώθηκε, όπως υποδεικνύουν τα αρχαιολογικά ευρήματα στην Γκούμπλα και την Ουγγαρίτ. Έως τον 14ο αιώνα Π.Κ.Ε., το εμπόριό τους εκτεινόταν από την Αίγυπτο ως την Μεσοποταμία και την Κρήτη. Όλα αυτά βέβαια υπό την εποπτεία της 18ης δυναστείας της Αιγύπτου.
Η Ζααρού κατόρθωσε να διατηρήσει τη σχετική ανεξαρτησία της ως βασίλειο, αλλά οι υπόλοιπες πόλεις βρέθηκαν σε κατάσταση αναταραχής όταν η Αίγυπτος έχασε το ενδιαφέρον της και την δύναμή της στην περιοχή. Περίπου το 1230 Π.Κ.Ε. οι Ισραηλίτες άρχισαν την εισβολή τους στην ξηρά, ενώ οι αποκαλούμενοι Λαοί της Θάλασσας -πιθανώς Αχαιοί- άρχισαν να οργώνουν την ανατολική Μεσόγειο, ανοίγοντας θαλάσσιες οδούς από την Ανατολία ως την Αίγυπτο. Η δραστηριότητά τους οδήγησε στην εγκατάλειψη της Ουγκαρίτ το 1200 Π.Κ.Ε. και το 1180 εγκαταστάθηκαν στην Φιλιστία κατά μήκος της νότιων ακτών της Καναάν. Τούτη η τελευταία αναστάτωση, όπως είναι φυσικό, ήταν και το έναυσμα για την μετάλλαξη των τοπικών λατρειών και την περαιτέρω αλλοίωση της πρωτογενούς μαρτυρίας.
Τα κείμενα
Στα ουγκαριτικά κείμενα της Ρας Σάμρα, χρησιμοποιήθηκε σύστημα σφηνοειδούς γραφής με αλφάβητο τριάντα γραμμάτων. Αυτό το αλφάβητο, βρέθηκε χαραγμένο πάνω σε πλάκα από άργιλο που χρονολογείται από τον 14ο αιώνα Π.Κ.Ε. και πιστεύεται ότι χρησιμοποιήθηκε στην περιοχή των ακτών της Συρίας από τον 15ο ως τον 13ο Π.Κ.Ε. αιώνα.
Δικτυακοί τόποι
περί της Συρίης θεού, δυστυχώς στα Αγγλικά.
Κατηγορία:Καναανιτική μυθολογία
Ραμόν Ράμος Λίμας
Ο Ραμόν Ράμος Λίμας (πορτογαλικά: Ramon Ramos Limas, 13 Μαρτίου 2001), γνωστός απλά ως Ραμόν (Ramon) είναι επαγγελματίας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως αριστερός αμυντικός στη Σούπερ Λιγκ Ελλάδας, για τον Ολυμπιακό Πειραιώς.
Το 2018, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη Φλαμένγκο, όπου αγωνίστηκε εκεί ως το 2023. Εκεί κατάκτησε ένα Πρωτάθλημα Βραζιλίας, το 2020 και τρία Καμπεονάτο Καριόκα (2019, 2020, 2021). Το 2022, δόθηκε δανεικός στη Red Bull Μπραγκαντίνο, με την οποία αγωνίστηκε συνολικά 19 φορές σε όλες τις διοραγνώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Πορθμός της Μαλάκκας
Ο Πορθμός της Μαλάκκας είναι μία στενή θαλάσσια έκταση, μήκους 805 χμ μεταξύ της Μαλαισιανής χερσονήσου και του νησιού Σουμάτρα της Ινδονησίας. Ονομάστηκε έτσι από το σουλτανάτο της Μαλάκκας το οποίο κυριαρχούσε το αρχιπέλαγος μεταξύ του 1400 και 1511. Ο πορθμός είναι από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα ένα από τα πιο κομβικά σημεία του πλανήτη και η κύρια ακτοπλοϊκή δίοδος ανάμεσα στον Ινδικό και στον Ειρηνικό, συνδέοντας τις οικονομίες της Κίνας, της Νότιας Κορέας και της Ιαπωνίας με την Ινδία και το Πακιστάν. Περίπου 94.000 πλοία πλέουν ετησίως δια του πορθμού, μεταφέροντας περίπου το ένα τέταρτο των παγκόσμιων αγαθών, συμπεριλαμβανομένου του πετρελαίου. Το ελάχιστο βάθος του πορθμού είναι 25 μέτρα. Στην ανατολική είσοδο του πορθμού δεσπόζει η Σιγκαπούρη, ένα αναπτυγμένο νησιωτικό μικροκράτος και ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά κέντρα της Ασίας. Περίπου στο μέσο του πορθμού επίσης είναι χτισμένη η Κουάλα Λουμπούρ, πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Μαλαισίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς πορθμοί Κατηγορία:Γεωγραφία της Μαλαισίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Ινδονησίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Σιγκαπούρης
Αλκοολούχο ποτό
μικρογραφία|300px|Αλκοολούχα ποτά και τρόπος σερβιρίσματος Αλκοολούχο γενικά ονομάζεται οποιοδήποτε υγρό που περιέχει αλκοόλη. Συνηθέστερα όμως με τον προσδιορισμό αυτόν ονομάζεται το ποτό του οποίου συστατικό είναι η αιθυλική αλκοόλη (οινόπνευμα, CH3-CH2-OH). Τα αλκοολούχα ποτά ονομάζονται, επίσης, και οινοπνευματώδη και, λαϊκότερα, σπίρτα (από παραφθορά της λατινικής λέξεως spirit=οινόπνευμα).
Τύποι αλκοολούχων ποτών
Τα αλκοολούχα ποτά, ανάλογα με τον τρόπο παρασκευής τους, διακρίνονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:
Ζυμούμενα
Παρασκευάζονται με αλκοολική ζύμωση αμυλούχου ή σακχαρούχου πρώτης ύλης. Τυπικοί εκπρόσωποι αυτού του τύπου ποτών είναι το κρασί και ο ζύθος (μπίρα). Ως συνέπεια του τρόπου παρασκευής τους, δεν έχουν την δυνατότητα να ανέβουν σε περιεκτικότητα άνω των 18 αλκοολικών βαθμών (σε υψηλότερες περιεκτικότητες αναστέλλεται η δράση των μυκήτων που προκαλούν την ζύμωση).
Αποσταζόμενα
Σε αυτό τον τύπο ποτών η αλκοολική ζύμωση της πρώτης ύλης ακολουθείται από απόσταξη σε ειδική συσκευή, τον αποστακτήρα (κοινώς αποκαλούμενη "καζάνι"). Χαρακτηριστικοί εκπρόσωποι τέτοιων ποτών είναι το τσίπουρο, το ούζο, η βότκα, το ουίσκι κ.ά.
Ηδύποτα
Τα ποτά αυτού του τύπου είναι εξ ολοκλήρου τεχνητής παρασκευής: Αναμιγνύονται προϋπολογισμένες ποσότητες αιθυλικής αλκοόλης, νερού, αρωματικών και χρωστικών υλών (τις περισσότερες φορές μη φυσικής προέλευσης) και γλυκαντικών ουσιών. Χαρακτηριστικός εκπρόσωπος αυτού του τύπου ποτών είναι τα διαφόρων τύπων λικέρ.
Θρησκευτικές απαγορεύσεις
Η κατανάλωση αλκοολούχων ποτών απαγορεύεται στο Ισλάμ, ενώ απαγορεύονται και όλες οι άλλες ουσίες που προκαλούν μέθη και θεωρούνται χαμρ όπως ο καπνός, τα ναρκωτικά κλπ. Οι ίδιες απαγορεύσεις ισχύουν επίσης για τον Βουδισμό, τον Σιχισμό και την Μπαχάι Πίστη.
Πηγές
Κατηγορία:Ψυχοτρόπες ουσίες
Ορχήστρα Νέων Δίου
Η Ορχήστρα Νέων Δίου ιδρύθηκε το 2007 επί δημαρχίας Γρηγόρη Παπαχρήστου, ως τμήμα του Πολιτιστικού οργανισμού του πρώην Δήμου Δίου. Από την 1η Ιανουαρίου 2012 αποτελεί τμήμα του συλλόγου Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών Δίου, το οποίο έχει έδρα το αρχαίο Δίον. Ταχυδρομική Δ/νση Δημαρχείο Δ.Ε Δίου Κονταριώτισσα Πιερίας Τ.Κ 60 100  Τηλ. Επικοινωνίας 23510 51200 Μ. Γκριμούλα
Διοίκηση
Το Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών Δίου διοικείται από 9 μελές Διοικητικό Συμβούλιο και 3μελή Εξελεγκτική Επιτροπή οι συνθέσεις των οποίων είναι:
2007
Έκανε την παρθενική της εμφάνιση στο 5ο χορωδιακό φεστιβάλ του δήμου Δίου,συνοδεύοντας τη μικτή χορωδία Δίου. Επίσης, κατά τον ίδιο χρόνο έδωσε συναυλία-αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο
2008
Το 2008 ξεκινά για την Ορχήστρα Νέων Δίου στο αρχαίο θέατρο του Δίου όπου δίνει συναυλίες με αφορμή την αφή της Ολυμπιακής φλόγας το Μάρτιο. Τον Αύγουστο συμμετέχει στη συναυλία του Μανώλη Μητσιά που έγινε υπό την αιγίδα του Φεστιβάλ Ολύμπου στο Αρχαίο Θέατρο του Δίου. Λίγες ημέρες μετά, και πάλι στο Αρχαίο Θέατρο του Δίου, συμμετέχει σε εκδήλωση υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού με αφορμή την πανσέληνο. Επίσης,κατά το ίδιο έτος, η Ορχήστρα Νέων Δίου επένδυσε μουσικά τις εκδηλώσεις εγκαινίων στις εκθέσεις έργων του Γιάννη Τσαρούχη στο Κέντρο Μεσογειακών ψηφιδωτών Δίου καθώς και τις εκδηλώσεις της 4ης έκθεσης ψηφιδωτών του δήμου. Η Ορχήστρα αποχαιρετά το 2008 με μία συναυλία - αφιέρωμα στον μεγάλο Έλληνα συνθέτη Μίμη Πλέσσα, ο οποίος ήταν και σολίστ.
2009
Το 2009 η ορχήστρα συμμετέχει στα διεθνή φεστιβάλ ορχηστρών της Καβάλας καθώς και του Δήμου Εχεδώρου. Το καλοκαίρι αυτού του έτους συμμετείχε στη συναυλία του Αντώνη Ρέμου στο Αρχαίο θέατρο του Δίου υπό την αιγίδα του Φεστιβάλ Ολύμπου. Συμμετέχει στον εορτασμό της Ευρωπαικής Εβδομάδας Δασών στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, που διοργάνωσε το Υπουργείο Γεωργίας. Τον Δεκέμβριο, κλείνει τη χρονιά με συναυλία-αφιέρωμα στον φημισμένο Έλληνα συνθέτη Χρήστο Νικολόπουλο ο οποίος παρευρέθηκε και συμμετείχε στην εκδήλωση.
2010
Στα πλαίσια του Φεστιβάλ Ολύμπου η ορχήστρα συμμετέχει σε δύο συναυλίες στο Αρχαίο Θέατρο του Δίου: