cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Scream 2
Ανάπτυξη
Η ιδέα για μια ταινία μέσα σε ταινία -το Stab μέσα στο Scream 2- ήταν ιδέα του Γουίλιαμσον, ο Κρέιβεν όμως είχε ήδη γράψει και σκηνοθετήσει κάτι παρόμοιο στο παρελθόν με την ταινία Ο Νέος Εφιάλτης (Wes Craven's New Nightmare, 1994), οπότε ήταν σίγουρος ότι ο Κρέιβεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει την ιδέα του. Ο Γουίλιαμσον είχε ως όραμα μια κινηματογραφική εκδοχή της εναρκτήριας σκηνής του πρώτου Scream να προβάλλεται επί της οθόνης ενώ το κοινό ταυτόχρονα παρακολουθεί κάποιον άλλο να δολοφονείται. Ο τρόπος προσέγγισης του Κρέιβεν στην ιδέα του, εκτιμήθηκε από τον Γουίλιαμσον καθώς βρήκε ότι λειτούργησε τόσο αποτελεσματικά που έγινε το κλειδί για όλη την ταινία. Δηλαδή η κυκλοφορία της ταινίας Stab δημιούργησε έναν νέο δολοφόνο που μιμείται τους φόνους του Γούντσμπορο και φέρνει τη Σίντνεϊ ξανά στο προσκήνιο, ενώ το μόνο που αυτή επιθυμεί είναι να εξαφανιστεί. Ο Γουίλιαμσον θεώρησε ότι αυτό θα αποτελούσε μια σημαντική εσωτερική σύγκρουση για αυτόν τον χαρακτήρα. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων η Νιβ Κάμπελ και ο Τζέιμι Κένεντι έκαναν μια ερώτηση στον Κρέιβεν σχετικά με τον αν οι χαρακτήρες τους, Σίντνεϊ και Ράντι, θα είχαν ποτέ σχέση. Ο Κρέιβεν στράφηκε στον Γουίλιαμσον ο οποίος απάντησε "Όχι. Ο Ράντι θα το ήθελε πολύ και γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να συμβεί. Και η Σίντνεϊ γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να συμβεί. Αλλά υπάρχει κάτι ανάμεσά τους, αυτός τη φλερτάρει και εκείνη το ανέχεται. Δέθηκαν πολύ μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας. Νομίζω ότι είναι σαν οικογένεια πλέον."
Διαρροή σεναρίου
Τον Ιούνιο του 1997, λίγο καιρό πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, η παραγωγή υπέστη μια σημαντική δυσκολία με τη διαρροή του σεναρίου στο διαδίκτυο. Η διαρροή αποκάλυπτε σημαντικό μέρος της πλοκής, βασικές ανατροπές καθώς και την ταυτότητα των δολοφόνων. Αποτελεί την πρώτη γνωστή περίπτωση διαρροής σεναρίου ταινίας στο διαδίκτυο. Ο Κρέιβεν μίλησε λεπτομερώς για το γεγονός αυτό σε συνέντευξή του. Συγκεκριμένα είπε ότι ο Γουίλιαμσον έστειλε σε αυτόν και στην παραγωγή e-mail με 40 σελίδες του σεναρίου. Ο Κρέιβεν βρήκε το σενάριο ευφυέστατο. Το βράδυ όμως της ίδιας μέρας το σενάριο είχε διαρρεύσει στο ίντερνετ. "Ανοίγουμε την ιστοσελίδα και εδώ είναι... αυτές οι ίδιες 40 σελίδες μας κοιτάζουν. Αυτή η διαρροή μας κόστισε μια υπέροχη εναρκτήρια σκηνή και μας ανάγκασε να το πάρουμε από την αρχή", δήλωσε ο Κρέιβεν.
Σε μια συνέντευξή του, ο Γουίλιαμσον μίλησε σχετικά με αυτή τη διαρροή και ξεκαθάρισε ότι το σενάριο που διέρρευσε ήταν ψεύτικο, με τρία διαφορετικά φινάλε. Το ψεύτικο αυτό σενάριο γράφτηκε σε περίπτωση κλοπής. Συγκεκριμένα ο σεναριογράφος είπε "Το στούντιο ήταν αποφασισμένο να κρατήσει την πλοκή μυστική. Ανησυχούσε ότι θα διέρρεε η ταυτότητα του δολοφόνου και για αυτό το λόγο γράψαμε αρκετά φινάλε. Τρία συνολικά, αν δε με απατά η μνήμη μου και όταν οι ηθοποιοί ή τα μέλη του συνεργείου ζητούσαν να διαβάσουν το σενάριο, τους στέλναμε αυτό το ψεύτικο. Υπήρχε ένα ψεύτικο φινάλε όπου ο δολοφόνος ήταν ο Ντιούι. Τα σενάρια αυτά υπήρχαν μόνο για να λειτουργούν ως δόλωμα και τίποτα παραπάνω. Χρειαζόμασταν έκτακτα μέτρα αλλά θέλαμε πραγματικά να κρατήσουμε μυστική την ταυτότητα του δολοφόνου." Χρόνια αργότερα, το 2022, με αφορμή την 25η επέτειο του Scream 2 o Γουίλιαμσον σε μια συνέντευξη όταν ρωτήθηκε για το γεγονός αυτό είπε ότι υπάρχουν διάφορες εκδοχές για το τι συνέβη και συγκεκριμένα έδωσε την εξής απάντηση: ''"Έτσι το θυμάμαι. Ήξερα ότι αργά ή γρήγορα το σενάριο θα διέρρεε, καθώς όλοι μιλάγανε γι' αυτό. Ο τύπος ρωτούσε τι πρόκειται να συμβεί στο 'Scream 2'; Ευτυχώς πιάσαμε το zeitgeist και όλοι ήθελαν να μάθουν για το 'Scream 2'. Γι' αυτό ήμουν σίγουρος ότι στο τέλος θα διέρρεε - δεν υπήρχε περίπτωση να κρατήσουμε την πλοκή μυστική. Στέλναμε το σενάριο στους ηθοποιούς χωρίς τις τελευταίες 75 σελίδες, βάλαμε τα δυνατά μας, αλλά ξέραμε ότι θα δημοσιοποιηθεί. Έτσι η ομάδα μου έγραψε ένα ψεύτικο σενάριο, η βοηθός μου το έγραψε και το αφήσαμε επίτηδες να διαρρεύσει. Και μετά είχαμε κι άλλο ένα εικονικό σενάριο με τον Ντιούι στο ρόλο το δολοφόνου και το αφήσαμε κι αυτό να διαρρεύσει. Όταν ήρθε η στιγμή που διέρρευσε το γνήσιο σενάριο, κανείς δεν νοιαζόταν."''
Λίγο καιρό μετά το γύρισμα της εναρκτήριας σκηνής στον κινηματογράφο, κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο βίντεο με αυτή τη σκηνή. Όπως αποδείχθηκε ένας από τους κομπάρσους της ταινίας, κατάφερε να περάσει κρυφά μια κάμερα στο γύρισμα. Για να αποφευχθούν τέτοιου είδους περιστατικά και για να αποτρέψουν την αποκάλυψη λεπτομερειών της πλοκής η ασφάλεια γύρω από την παραγωγή αυξήθηκε σημαντικά. Δόθηκε έμφαση σε κλειστά κινηματογραφικά σκηνικά και σε αυστηρούς περιορισμούς στο ποιος θα μπορούσε να είναι παρών κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων και να έχει πρόσβαση στο σενάριο. Μετά τη διαρροή του σεναρίου όλοι οι ηθοποιοί και το συνεργείο δεν έπαιρναν τις τελευταίες σελίδες του σεναρίου παρά τις τελευταίες εβδομάδες των γυρισμάτων και οι σελίδες που αποκάλυπταν τους δολοφόνους δόθηκαν την ημέρα που γυρίστηκε η συγκεκριμένη σκηνή. Επίσης υποχρεώθηκαν να υπογράψουν συμφωνητικά μη αποκάλυψης τίποτα σχετικού με το σενάριο ενώ το ίδιο το σενάριο ανατυπώθηκε σε ειδικό χαρτί για να αποτραπεί η δημιουργία αντιγράφων και συχνά καταστρεφόταν μετά τη χρήση.
Αλλαγές
Tο έξι μηνών χρονοδιάγραμμα της παραγωγής με την ταινία να αναμένεται να είναι ολοκληρωμένη μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου 1997, ένα χρόνο λιγότερο από την κυκλοφορία του Scream σήμαινε γοργούς ρυθμούς. Εξαιτίας των διάφορων διαρροών που υπέστη η παραγωγή το σενάριο χρειάστηκε να γραφτεί ξανά και ξανά αρκετές φορές. Ο Γουίλιαμσον αναγκάστηκε να κάνει αρκετές αλλαγές στο σενάριο, με αρκετές σελίδες να είναι έτοιμες την ημέρα του γυρίσματος και άλλες να έχουν σημαντικές ελλείψεις που οδήγησαν στον Κρέιβεν να τις αναπτύξει. Ο Κρέιβεν μάλιστα αναγκάστηκε να γράψει και να αναπτύξει αρκετές σκηνές την ώρα που γυρίζονταν. Πολλές βασικές σκηνές γράφτηκαν επανειλημμένα στο σετ και ο Γουίλιαμσον χαρακτήρισε την όλη διαδικασία εφιάλτη και ότι εκείνη η χρονιά του έχει μείνει ως μια θολή ανάμνηση. Συγκεκριμένα ο Γουίλιαμσον δήλωσε ότι το φινάλε άλλαξε πολλές φορές "Αλλάξαμε το διάλογο, τα κίνητρα, όλες αυτές τις ομιλίες. Θυμάμαι καθόμουν στο θέατρο με τη Λόρι Μέτκαλφ και συζητούσαμε πως έπρεπε να πει τα λόγια της. Και θυμάμαι τον Λιβ Σράιμπερ - αχ, η σκηνή στη βιβλιοθήκη! Όπου μίλαγε για πολύ ώρα και τράβηξε τη Σίντνεϊ στη σκάλα, αυτή η σκηνή άλλαξε πολλές φορές. Πρέπει να έγραψα αυτή τη σκηνή πάνω από 20 φορές." Όλες αυτές οι αλλαγές οδήγησαν την παραγωγή να συνεχίζει τα γυρίσματα χωρίς ολοκληρωμένο σενάριο με τον Γουίλιαμσον να συνεχίζει να διεξάγει εκτεταμένες αλλαγές καθ' όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων, αλλάζοντας το φινάλε, τις ταυτότητες των δολοφόνων και τους ρόλους άλλων χαρακτήρων όπως του Ράντι και του Τζόελ. Επίσης διάφοροι τίτλοι χρησιμοποιήθηκαν στα πρώτα στάδια της παραγωγής όπως Scream Again, Scream Louder και Scream: The Sequel πριν το στούντιο τελικά καταλήξει στο απλό Scream 2.
Σύμφωνα με τον Γουίλιαμσον, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, το στούντιο ήθελε να κάνει τον χαρακτήρα του Κότον Γουίρι να φαίνεται πιο κακός, τόσο ο σεναριογράφος όσο και ο ηθοποιός Λιβ Σράιμπερ όμως είχαν διαφορετικά άποψη. Συγκεκριμένα ο Γουίλιαμσον δήλωσε "Ήθελα στο φινάλε η Σίντνεϊ να δίνει στον Κότον αυτό που ήθελε και να γίνει αυτός ο ήρωας. Ήταν πολύ ευγενικό εκ μέρους της Σίντνεϊ και ήταν μια πράξη που έκανε καλό και στην ίδια. Νομίζω ότι κάποια στιγμή έγιναν κάποιες συζητήσεις και το στούντιο ήθελε να κάνει τον Κότον πιο τρομακτικό, έτσι ώστε στο κοινό να φαινόταν ως ο δολοφόνος. Αλλά ήμουν ανένδοτος γιατί θα σου περάσει από το μυαλό έτσι κι αλλιώς. Και μόνο που στέκεται εκεί, θα νομίζεις ότι μπορεί να είναι αυτός ο δολοφόνος. Έτσι τα λόγια του Κότον άλλαξαν και μετά άλλαξαν ξανά και τελικά ο Λιβ πάτησε πόδι και είπε 'Αυτό πρέπει να πει ο χαρακτήρας' και είχε δίκιο και κέρδισε."
Βασικό καστ
thumb|300px| Η [[Νιβ Κάμπελ και η Κόρτνεϊ Κοξ ως Σίντνεϊ Πρέσκοτ και Γκέιλ Γουέδερς αντίστοιχα σε μια σκηνή της ταινίας]] Η Νιβ Κάμπελ είχε συμφωνήσει να επαναλάβει το ρόλο της ως Σίντνεϊ Πρέσκοτ σε μια ενδεχόμενη συνέχεια πριν ακόμα ξεκινήσουν τα γυρίσματα του Scream, καθώς ο χαρακτήρας ήταν ο μόνος που σίγουρα θα επιβίωνε και θα πρωταγωνιστούσε στη δεύτερη ταινία. Όταν η παραγωγή μιας συνέχειας θεωρήθηκε αναπόφευκτη, μετά την επιτυχία του Scream, η Dimension Films προσέφερε επιπλέον επιλογές για πιθανές συνέχειες και στους άλλους χαρακτήρες που επιβίωσαν της πρώτης ταινίας, στην Κόρτνεϊ Κοξ ως η φιλόδοξη δημοσιογράφο Γκέιλ Γουέδερς, Ντέιβιντ Αρκέτ ως σερίφης Ντιούι Ράιλι και Τζέιμι Κένεντι ως γνώστης των ταινιών τρόμου Ράντι Μικς. Αφού η παραγωγή διάβασε το σενάριο, ρώτησε τον Γουίλιαμσον αν ο Κότον Γουίρι, ο άνθρωπος που κατηγορήθηκε και απαλλάχθηκε για τη δολοφονία της μητέρας της Σίντνεϊ, θα εμφανιζόταν στη συνέχεια. Αφού ο Γουίλιαμσον απάντησε καταφατικά, η παραγωγή προσέφερε στον Λιβ Σράιμπερ συμβόλαιο για δύο ταινίες, αν και στην πρώτη ταινία ο χαρακτήρας του εμφανίστηκε σε μια πολύ μικρή σκηνή. Ο Ρότζερ Λ. Τζάκσον, επέστρεψε επίσης, δανείζοντας τη φωνή του στον Ghostface.
Νέοι χαρακτήρες
Το νέο καστ ηθοποιών συμπεριλάμβανε τη Σάρα Μισέλ Γκέλαρ στο ρόλο της Σίσι Κούπερ, την Ελίζ Νιλ στο ρόλο της Χέιλι, φίλη και συγκάτοικος της Σίντνεϊ, τον Τζέρι Ο' Κόνελ στο ρόλο του Ντέρεκ, αγόρι της Σίντνεϊ, τον Τίμοθι Όλιφαντ στο ρόλο του Μίκι και τη Λόρι Μέτκαλφ στο ρόλο της τοπικής δημοσιογράφου Ντέμπι Σολτ και αργότερα ως Κυρία Λούμις, μητέρα του Μπίλι Λούμις. Αρκετοί από τους ηθοποιούς, συμπεριλαμβανομένων των Κάμπελ, Κοξ, Γκέλαρ και Ο' Κόνελ, πρωταγωνιστούσαν ο καθένας στη δική του τηλεοπτική σειρά, δίνοντας στην παραγωγή περιορισμένη διαθεσιμότητα συμμετοχής τους. Η Γκέλαρ συγκεκριμένα γύριζε ταυτόχρονα με την ταινία τη σειρά Buffy the Vampire Slayer και μόλις είχε τελειώσει τα γυρίσματα της ταινίας Ξέρω τι Κάνατε Πέρυσι το Καλοκαίρι (I Know What You Did Last Summer, 1997) σε σενάριο του Γουίλιαμσον. Παρά το φορτωμένο της πρόγραμμα, η Γκέλαρ παραδέχτηκε σε συνέντευξή της ότι συμφώνησε να συμμετάσχει στο Scream 2 χωρίς να διαβάσει το σενάριο εξαιτίας της επιτυχίας της πρώτης ταινίας. Η Μέτκαλφ μόλις είχε ολοκληρώσει τη δημοφιλή κωμική σειρά Roseanne, η οποία προβαλλόταν για εννέα χρόνια όταν ξεκίνησε τα γυρίσματα του Scream 2 και ο Κρέιβεν επαινούσε την ικανότητά της να υποδύεται τη διαταραγμένη κυρία Λούμις. Για το ρόλο του Ντέρεκ, ο Ο' Κόνελ όπως όλοι οι άλλοι υποψήφιοι έκαναν δοκιμαστικό παίζοντας τη σκηνή όπου ο χαρακτήρας τραγουδάει το "I Think I Love You". Για τον Όλιφαντ, ο ρόλος του Μίκι ήταν ο πρώτος μεγάλος ρόλος σε ταινία. Παρά τις δυσκολίες προγραμματισμού των ηθοποιών, ο Κρέιβεν εξέλαβε την επιθυμία τους να συμμετάσχουν στην ταινία παρά το φορτωμένο τους πρόγραμμα ως φιλοφρόνηση προς την ποιότητα της ταινίας.
Το καστ ολοκληρώθηκε με τους Λιούις Αρκέτ, πατέρας του Ντέιβιντ Αρκέτ, στο ρόλο του τοπικού σερίφη που αναλαμβάνει τη διερεύνηση της νέας δολοφονίας, Ντουέιν Μάρτιν στο ρόλο του Τζόελ, τον εικονολήπτη της Γκέιλ, Πόρσια ντε Ρόσι ως μέλος της αδελφότητας, Ομάρ Επς και Τζέιντα Πίνκετ ως Φιλ Στίβενς και Μορίν Έβανς αντίστοιχα και Ρεμπέκα Γκέιχαρτ ως μέλος της αδελφότητας. Η Γκέιχαρτ είχε περάσει από δοκιμαστικό για το ρόλο της Τέιτουμ Ράιλι στο Scream και έκανε αρκετά δοκιμαστικά για τους ρόλους των Σίσι Κούπερ, Χέιλι και Μορίν Έβανς πριν καταλήξει στο ρόλο που τελικά της δόθηκε. Τους δευτερεύοντες ρόλους των αξιωματικών Ρίτσαρντς και Άντριους που ανέλαβαν την προστασία της Σίντνεϊ, υποδύθηκαν οι Κρις Ντόιλ και Φίλιπ Πάβελ αντίστοιχα. Ο Ντέιβιντ Γουόρνερ υποδύθηκε τον καθηγητή και σκηνοθέτη της Σίντνεϊ, Γκας Γκολντ.
Κάμεο εμφανίσεις
Η Τόρι Σπέλινγκ, η Χέδερ Γκράχαμ και ο Λουκ Γουίλσον υποδύθηκαν τους Σίντνεϊ, Κέισι Μπέκερ και Μπίλι Λούμις αντίστοιχα, στην ταινία μέσα στην ταινία με τίτλο Stab. Η Σπέλινγκ πήρε το ρόλο εξαιτίας ενός σαρκαστικού σχολίου της Κάμπελ στο Scream ότι με την τύχη που έχει θα την υποδυόταν η Σπέλινγκ σε μια ταινία βασισμένη στη ζωή της. Ο Κρέιβεν παρατήρησε, ότι η Σπέλινγκ δεν πειράχτηκε από το αστείο και ήταν πολύ χαρούμενη που συμμετείχε στην ταινία. Η Νάνσι Ο' Ντελ υποδύθηκε μια δημοσιογράφο και μάλιστα επανέλαβε το ρόλο αυτό τόσο στο Scream 3 (2000) όσο και στο Scream 4 (2011). Ο σκηνοθέτης Άνταμ Σάνκμαν υποδύθηκε τον Ghostface στη σκηνή που διαδραματίζεται το θεατρικό Η Πτώση της Τροίας. Σύμφωνα με μια δική του ανάρτηση στο instagram, ο Γουές Κρέιβεν του ζήτησε να σκηνοθετήσει και να χορογραφήσει ένα μικρό θεατρικό έργο για να αναδείξει το χορευτικό υπόβαθρο και τις ικανότητες της Νιβ Κάμπελ. Μόλις ξεκίνησε το γύρισμα, ο ηθοποιός που υποδυόταν τον Ghostface άρχισε να χτυπά τους χορευτές και να πέφτει πάνω στο σκηνικό. Έτσι φόρεσε ο ίδιος τη στολή του δολοφόνου. Μια μικρή εμφάνιση κάνει ο Κέβιν Γουίλιαμσον στο ρόλο ενός δημοσιογράφου που παίρνει συνέντευξη από τον Κότον Γουίρι, ενώ ο Τζόσουα Τζάκσον υποδύεται ένα σπουδαστή στη σκηνή που διαδραματίζεται σε μια τάξη με μάθημα κινηματογράφου.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα του Scream 2 κράτησαν εννέα εβδομάδες, από τις 16 Ιουνίου 1997 μέχρι τις 28 Αυγούστου 1997 με προϋπολογισμό 24 εκατομμύρια δολάρια. Η Ατλάντα της Τζόρτζια και το Λος Άντζελες χρησιμοποιήθηκαν για να αντιπροσωπεύσουν το Οχάιο, όπου βρισκόταν το φανταστικό κολέγιο Γουίντσορ. Τα γυρίσματα στη Τζόρτζια κράτησαν τέσσερις εβδομάδες πριν ολοκληρωθούν στο Λος Άντζελες. Η εναρκτήρια σκηνή γυρίστηκε στο θέατρο Vista στη Νότια Πασαντίνα της Καλιφόρνια. Τα σπίτια των αδελφοτήτων που χρησιμοποιήθηκαν, γυρίστηκαν επίσης στην Πασαντίνα, ανατολικά του Λος Άντζελες. Η ταινία μέσα στην ταινία Stab γυρίστηκε στο Μαλιμπού. Το κολέγιο Agnes Scott λίγο έξω από την Ατλάντα και το πανεπιστήμιο UCLA του Λος Άντζελες χρησιμοποιήθηκαν ως το πλασματικό κολέγιο Γουίντσορ.
Εξαιτίας του μεγάλου αριθμού κομπάρσων που ήταν παρών στα γυρίσματα, λεπτομέρειες του τι συνέβαινε διέρρεαν στο διαδίκτυο λίγο μετά την ολοκλήρωση μιας σκηνής, κάτι το οποίο ο Κρέιβεν χαρακτήρισε ως την πρώτη μεγάλη διαρροή της πλοκής.
Post production
Ο Γουές Κρέιβεν αντιμετώπισε δυσκολίες με την Κινηματογραφική Ένωση Αμερικής (MPAA), ώστε το Scream να πάρει τον χαρακτηρισμό R (απαραίτητη η γονική συνοδεία για θεατές κάτω των 17). και να αποφευχθεί ο χαρακτηρισμός NC-17 (ακατάλληλος για ανηλίκους) που θα σήμαινε την εισπρακτική αποτυχία της ταινίας. Ο Κρέιβεν αναγκάστηκε να στείλει οκτώ διαφορετικές εκδοχές και να επέμβει ο ιδρυτής της Dimeniosn, Μπομπ Γουάνστιν, μέχρι να δοθεί στο Scream το επιθυμητό R.
Θέλοντας να αποφύγει την ίδια εμπειρία με το Scream 2, ο Κρέιβεν επιχείρησε να χειραγωγήσει την Κινηματογραφική Ένωση Αμερικής στέλνοντας τους μια εκδοχή της ταινίας που είχε υποστεί επεξεργασία δίνοντας έμφαση στη βία και αυξάνοντας τις βίαιες σκηνές παρουσιάζοντας έτσι μια εκδοχή που υπερέβαινε αυτό που το στούντιο ήθελε πραγματικά. Συγκεκριμένα συμπεριέλαβαν την επαναχρησιμοποίηση της σκηνής του Ομάρ Επς να μαχαιρώνεται στο αυτί τρεις φορές, αντί για μία φορά όπως έγινε στην ταινία και μια εκτεταμένη σκηνή του Ράντι Μικς που έδειχνε το λαιμό του ακρωτηριασμένο. Ο Κρέιβεν πίστευε ότι τα μέρη της ταινίας που ήθελαν να κρατήσουν θα ήταν πιο αποδεχτά με την ενίσχυση της βίας και έτσι η Ένωση θα τους ανάγκαζε να αφαιρέσουν υλικό, το οποίο οι ίδιοι δεν ήθελαν να κρατήσουν έτσι κι αλλιώς, διατηρώντας το υλικό που επιθυμούσαν. Η Κινηματογραφική Ένωση Αμερικής έδωσε στο Scream 2 τον επιθυμητό χαρακτηρισμό R.
Κυκλοφορία
thumb|left|300 px|Το επίσημο logo του Scream 2 Η πρεμιέρα του Scream 2 πραγματοποιήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 1997 στο Κινέζικο Θέατρο Γκράουμαν στο Χόλιγουντ ενώ κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 12 Δεκεμβρίου 1997, λιγότερο από ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του Scream. Μετά την απροσδόκητη επιτυχία του Scream, το Scream 2 θεωρήθηκε τεράστια πιθανή εισπρακτική επιτυχία και οδήγησε ταινίες όπως Το Αύριο Ποτέ δεν Πεθαίνει (Tomorrow Never Dies, 1997) και Τιτανικός (Titanic, 1997) να μετακινήσουν την ημερομηνία κυκλοφορίας τους από τις 12 Δεκεμβρίου στις 19 Δεκεμβρίου 1997 ώστε να αποφύγουν τον ανταγωνισμό με το Scream 2.
Box office
Με τον σχετικά μικρό προϋπολογισμό των 24 εκατομμυρίων δολαρίων το Scream 2 άνοιξε σε 2.663 κινηματογραφικές αίθουσες στην 1η θέση κάνοντας εισπράξεις τριημέρου 33 εκατομμύρια δολάρια. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κατόρθωσε όπως και το πρώτο Scream να σπάσει το φράγμα των 100 εκατομμυρίων δολαρίων. Στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 71 εκατομμύρια δολάρια, με τις συνολικές εισπράξεις να αγγίζουν τα 172,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. . Μέχρι το 2011, το Scream 2 είναι η 520η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία παγκοσμίως, πίσω από το Scream και μπροστά από το Scream 3 και η 2η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην κατηγορία ταινιών σλάσερ, και πάλι πίσω από το πρώτο Scream και μπροστά από το Scream 3. To Scream 2 ήταν η 14η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία του 1997 στην Αμερική και η 21η παγκοσμίως παρά τον ανταγωνισμό μεγάλων μπλοκμπάστερ όπως Τιτανικός και Οι Άνδρες με τα Μαύρα (Men in Black, 1997).
Με 33 εκατομμύρια δολάρια, το Scream 2 έσπασε το ρεκόρ ανοίγματος για το μήνα Δεκέμβριο και το κράτησε μέχρι το Δεκέμβριο του 2000 όπου η ταινία Αυτό Που Θέλουν Οι Γυναίκες (What Women Want) το ξεπέρασε.
Κριτικές
Υπήρχε ωστόσο αρνητική κριτική για το θάνατο του χαρακτήρα Ράντι Μικς. Ο Τζον Μούιρ, συγγραφέας του βιβλίου Wes Craven: The Art of Horror σχολίασε το θάνατο του Ράντι ως την "πιο συνταρακτική στιγμή του 'Scream 2'" και "μια κακή κίνηση" αλλά επαίνεσε την ανάπτυξη των υπόλοιπων επιζησάντων χαρακτήρων από το Scream, αποκαλώντας τους χαρακτήρες των Κάμπελ, Κοξ και Αρκέτ ως "αγαπημένους". Σε αντίθεση, ο Μούιρ σχολίασε αρνητικά τους νέους χαρακτήρες στο Scream 2, θεωρώντας ότι ποτέ δεν ανέπτυξαν το ίδιο βάθος με αυτούς του Scream επειδή το Scream 2 εστίαζε στον αυξανόμενο αριθμό θυμάτων και βίας, λέγοντας ότι ο δολοφόνος θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε καθώς δεν δίνονται ποτέ στο κοινό αρκετές πληροφορίες για τους νέους χαρακτήρες ώστε να σχηματίσει άποψη γι' αυτούς. Ο Ίμπερτ σχολίασε επίσης για τους νέους χαρακτήρες λέγοντας "δεν μπορείς με τίποτα να μαντέψεις ποιος κάνει τους φόνους και όλοι όσοι φαίνονται ύποπτοι είναι σχεδόν σίγουρο ότι είναι αθώοι".
Ο Μάικ Χολτζ της ιστοσελίδας Bloody Disgusting χαρακτήρισε την εναρκτήρια σκηνή του Scream 2 μία από τις πιο τρομακτικές σε ολόκληρη τη σειρά ταινιών σημειώνοντας τον απόκοσμο θάνατο του χαρακτήρα της Τζέιντα Πίνκετ: "Η ιδιοφυΐα και ο τρόμος αυτής της σκηνής είναι ότι ενώ ο Ghostface την κυνηγάει και τη μαχαιρώνει ακριβώς μέσα στην αίθουσα κινηματογράφου, το πλήθος του κόσμου όχι μόνο δεν τη βοηθά, αλλά ασυναίσθητα την κοροϊδεύει. Φανταστείτε ότι κάποιος σας μαχαίρωσε και μετά σηκώνετε το κεφάλι σας και βλέπετε πώς εκατοντάδες άνθρωποι με την ίδια μάσκα επαναλαμβάνουν αυτές τις κινήσεις. Γελούν, πηδάνε εδώ κι εκεί, σηκώνουν τα μαχαίρια τους και χειροκροτούν. Τελικά βγάζει μια κραυγή που σου παγώνει το αίμα και όλοι στην αίθουσα αναγκάζονται να συνειδητοποιήσουν ότι μόλις έγιναν μάρτυρες ενός φόνου."
Soundtrack
Το soundtrack της ταινίας Scream 2 κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου 1997. Περιλαμβάνει 15 τραγούδια διάφορων καλλιτεχνών και κινείται κυρίως στο είδος του ποπ, ροκ και R&B. Όλα τα κομμάτια πλην δύο - "One More Chance" και "The Race" - ακούγονται στην ταινία. Το άλμπουμ πέρασε δέκα εβδομάδες στο Billboard 200, φτάνοντας μέχρι την 50ή θέση και έγινε χρυσό στις 4 Φεβρουαρίου 1998, με τις πωλήσεις να ξεπερνούν τα 500.000 αντίτυπα.
Αναζωογόνηση γλώσσας
Η αναζωογόνηση γλώσσας, που αναφέρεται επίσης ως αναβίωση της γλώσσας ή αναστροφή της μετατόπισης της γλώσσας, είναι μια προσπάθεια να σταματήσει ή να αντιστραφεί η παρακμή μιας γλώσσας ή να αναζωογονηθεί μια εξαφανισμένη. Στους εμπλεκόμενους μπορεί να περιλαμβάνονται ομάδες όπως γλωσσολόγοι, πολιτιστικές ή κοινοτικές ομάδες ή κυβερνήσεις. Μερικοί υποστηρίζουν ότι πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ της αναζωογόνησης της γλώσσας (η επαναφορά μιας νεκρής γλώσσας χωρίς υπάρχοντες γηγενείς ομιλητές) και της αναζωογόνησης της γλώσσας (η διάσωση μιας γλώσσας "που πεθαίνει"). Έχει επισημανθεί, ότι έχει υπάρξει μόνο μια επιτυχημένη περίπτωση πλήρους αναβίωσης μίας γλώσσας, της εβραϊκής, με τη δημιουργία μίας νέας γενιάς γηγενών ομιλητών χωρίς προϋπάρχοντες γηγενείς ομιλητές ως μοντέλο.
Οι γλώσσες που στοχεύονται για γλωσσική αναζωογόνηση περιλαμβάνουν αυτές των οποίων η χρήση και η προβολή είναι πολύ περιορισμένη και γι'αυτό το λόγο απειλούνται με εξαφάνιση. Μερικές φορές, για την αναβίωση εξαφανισμένων γλωσσών μπορεί να χρησιμοποιηθούν διάφορες τακτικές αναζωογόνησης των γλωσσών. Αν και οι στόχοι της αναζωογόνησης της γλώσσας ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό από περίπτωση σε περίπτωση, συνήθως περιλαμβάνουν την προσπάθεια αύξησης του αριθμού των ομιλητών καθώς και της χρήσης μιας γλώσσας ή την προσπάθεια διατήρησης του τρέχοντος επιπέδου χρήσης για την προστασία της γλώσσας από εξαφάνιση ή γλωσσικό θάνατο.
Οι λόγοι για την αναζωογόνηση γλωσσών ποικίλλουν. Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι περισσότερες από τις μισές από τις γλώσσες που ομιλούνται σήμερα έχουν λιγότερους από 10.000 ομιλητές και το ένα τέταρτο των ομιλούμενων γλωσσών έχει λιγότερους από 1.000 ομιλητές και ότι μέσα στα επόμενα εκατό χρόνια οι περισσότερες από αυτές τις γλώσσες θα εξαφανιστούν, αν δεν γίνουν κάποιες προσπάθειες για τη διατήρησή τους. Αυτοί οι αριθμοί αναφέρονται συχνά ως λόγοι για τους οποίους η αναζωογόνηση γλωσσών είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της γλωσσικής πολυμορφίας. Όταν μια γλώσσα εκλαμβάνεται ως ένας μοναδικός «πολιτιστικός θησαυρός», ο πολιτισμός και η ταυτότητα αναφέρονται, επίσης, συχνά ως λόγοι για την αναζωογόνηση μίας γλώσσας. Μια κοινότητα βλέπει συχνά τη γλώσσα της ως ένα μοναδικό τμήμα του πολιτισμού της, η οποία τη συνδέει με τους προγόνους της ή με τη γη της, αποτελώντας ένα ουσιαστικό μέρος της ιστορίας και της αυτο-εικόνας της.
Η αναζωογόνηση μίας γλώσσας, επιπροσθέτως, συνδέεται στενά με το γλωσσολογικό πεδίο της γλωσσικής τεκμηρίωσης. Οι γλωσσολόγοι σε αυτό το πεδίο προσπαθούν να δημιουργήσουν πλήρη αρχεία γραμματικής, λεξιλογίου και γλωσσολογικών χαρακτηριστικών μίας γλώσσας. Συχνά αυτή η πρακτική μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερη μέριμνα για την αναζωογόνηση μιας συγκεκριμένης υπό μελέτη γλώσσας. Επιπλέον, το έργο της τεκμηρίωσης αναλαμβάνεται συχνά έχοντας υπόψη τον στόχο της αναζωογόνησης.
Οι πέντε βαθμοί κινδύνου γλωσσών
Μια άλλη κλίμακα για τον προσδιορισμό των βαθμών απειλής μίας γλώσσας χρησιμοποιείται σε ένα έγγραφο του 2003 («Γλωσσική Ζωτικότητα και Κίνδυνος») που ανέθεσε η UNESCO σε μία διεθνή ομάδα γλωσσολόγων. Οι γλωσσολόγοι δημιούργησαν μια κλίμακα με έξι βαθμούς για τη ζωτικότητα και την απειλή μίας γλώσσας, μεταξύ άλλων στόχων και προτεραιοτήτων. Πρότειναν, επίσης, εννέα παράγοντες (έξι από τους οποίους χρησιμοποιούν την κλίμακα έξι βαθμών) για τον «χαρακτηρισμό της συνολικής κατάστασης μίας γλώσσας σε κοινωνικό και γλωσσολογικό επίπεδο». Οι εννέα παράγοντες με τις αντίστοιχες κλίμακες τους είναι:
Θεωρία
Ένα από τα πιο σημαντικά προκαταρκτικά βήματα για την αναζωογόνηση/ανάκτηση μίας γλώσσας περιλαμβάνει τον καθορισμό του βαθμού στον οποίο μία συγκεκριμένη γλώσσα έχει «μετατοπιστεί». Αυτό βοηθάει τα εμπλεκόμενα μέρη να βρουν τον καλύτερο τρόπο για να βοηθήσουν ή να αναζωογονήσουν τη γλώσσα.
Βήματα για την αντιστροφή της μετατόπισης γλώσσας
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές θεωρίες ή μοντέλα που προσπαθούν να εκπονήσουν ένα σχέδιο για την αναζωογόνηση μίας γλώσσας. Ένα από αυτά παρέχεται από τον φημισμένο γλωσσολόγο Joshua Fishman. Το μοντέλο του Fishman για να αναβιώσουν απειλούμενες (ή σε ύπνωση) γλώσσες ή για να καταστούν βιώσιμες, αποτελείται από μια διαδικασία οκτώ σταδίων. Οι προσπάθειες πρέπει να επικεντρώνονται στα πρώτα στάδια της αποκατάστασης έως ότου αυτά σταθεροποιηθούν, πριν προχωρήσει κανείς στα μεταγενέστερα στάδια. Τα οκτώ στάδια είναι:
Αυτό το μοντέλο αναζωογόνησης της γλώσσας στοχεύει να κατευθύνει τις προσπάθειες εκεί όπου είναι πιο αποτελεσματικές και να αποφύγει τη σπατάλη ενέργειας, προσπαθώντας να επιτύχει τα μεταγενέστερα στάδια ανάκαμψης, όταν τα προηγούμενα στάδια δεν έχουν επιτευχθεί. Για παράδειγμα, είναι πιθανώς χάσιμο χρόνου και πόρων να κάνετε εκστρατεία για τη χρήση μιας γλώσσας στην τηλεόραση ή σε κυβερνητικές υπηρεσίες, εάν καμία σχεδόν οικογένεια δεν συνηθίζει να χρησιμοποιεί τη γλώσσα.
Επιπλέον, ο Tasaku Tsunoda περιγράφει ένα εύρος διαφορετικών τεχνικών ή μεθόδων, τις οποίες οι ομιλητές μπορούν να χρησιμοποιήσουν στην προσπάθεια τους να αναζωογονήσουν μια γλώσσα, περιλαμβανομένων και τεχνικών για την αναβίωση εξαφανισμένων γλωσσών και τη διατήρηση αδύναμων. Οι τεχνικές που απαριθμεί συχνά περιορίζονται στην τρέχουσα ζωτικότητα της γλώσσας.
Ο Tasaku Tsunida ισχυρίζεται ότι η μέθοδος εμβάπτισης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αναζωογόνηση μιας εξαφανισμένης ή υπό εξαφάνιση γλώσσας. Αντίθετα, η μέθοδος δασκάλου-μαθητευόμενου για μετάδοση ένας προς έναν της γλωσσικής επάρκειας μπορεί να χρησιμοποιηθεί με υπό εξαφάνιση γλώσσες. Αρκετές άλλες μέθοδοι αναζωογόνησης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βασίζονται σε τεχνολογία, όπως ηχογραφήσεις ή πολυμέσα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για γλώσσες σε οποιαδήποτε κατάσταση βιωσιμότητας.
Παράγοντες στην επιτυχή αναζωογόνηση της γλώσσας
Στο βιβλίο της, Endangered Languages: An Introduction, η Sarah Thomason σημειώνει την επιτυχία των προσπαθειών αναβίωσης της σύγχρονης εβραϊκής γλώσσας και τη σχετική επιτυχία της αναζωογόνησης της γλώσσας Μαορί στη Νέα Ζηλανδία (βλ. Συγκεκριμένα παραδείγματα παρακάτω). Ένας αξιοσημείωτος παράγοντας που μοιράζονται αυτά τα δύο παραδείγματα είναι ότι τα παιδιά μεγάλωσαν μέσα στα ανάλογα περιβάλλοντα. Στην περίπτωση των Εβραϊκών, ήταν σε πρώιμες συλλογικές κοινότητες που ονομάζονται κιμπούτς. Για τη γλώσσα Μάορι στη Νέα Ζηλανδία αυτό έγινε μέσω μίας φωλιάς γλώσσας.
Αναγέννηση γλωσσολογίας
Ο Γκίλαντ Τσούκερμαν προτείνει το "Revival Linguistics" ως ένα νέο γλωσσικό πεδίο σπουδών και πρότυπο.
Συγκεκριμένα παραδείγματα
Η πλήρης αναζωογόνηση μιας νεκρής γλώσσας (με την έννοια ότι δεν υπάρχουν πλέον γηγενείς ομιλητές) και μετατροπή της σε μια πλήρως αυτοσυντηρούμενη κοινότητα πολλών εκατομμυρίων ομιλητών πρώτης γλώσσας έχει συμβεί μόνο μία φορά, στην περίπτωση της Εβραϊκής Γλώσσας, που τώρα είναι η εθνική γλώσσα του Ισραήλ. Σε αυτήν την περίπτωση, υπήρχε ένα μοναδικό σύνολο ιστορικών και πολιτιστικών χαρακτηριστικών που διευκόλυνε την αναβίωση. (Βλέπε: Εβραϊκή αναζωογόνηση). Τα εβραϊκά, τα οποία ήταν κάποτε σε μεγάλο βαθμό λειτουργική γλώσσα, αποκαταστάθηκαν ως μέσο καθημερινής επικοινωνίας από τους Εβραίους που μεταναστεύαν στο σημερινό κράτος του Ισραήλ και στα παλαιστινιακά εδάφη, ξεκινώντας από τον 19ο αιώνα. Είναι το πιο διάσημο και επιτυχημένο παράδειγμα αναζωογόνησης γλώσσας. Ωστόσο, η σιωνιστική ενθάρρυνση των Εβραϊκών έχει βάλει σε κίνδυνο το μέλλον των Γίντις και των Ισπανοεβραϊκών.
Σε μια παρόμοια εξέλιξη, οι λογοτεχνικές γλώσσες χωρίς γηγενείς ομιλητές απολάμβαναν μεγάλο κύρος και πρακτική χρησιμότητα ως lingua francas, έχοντας συχνά εκατομμύρια άπταιστων ομιλητών ταυτόχρονα. Σε πολλές τέτοιες περιπτώσεις, η μείωση της χρήσης της λογοτεχνικής γλώσσας, μερικές φορές απότομα, συνοδεύτηκε αργότερα από έντονη ανανέωση. Αυτό συνέβη, για παράδειγμα, με την αναβίωση των Κλασικών Λατινικών κατά την Αναγέννηση και την αναβίωση των Σανσκριτικών στους πρώτους αιώνες μετά Χριστόν. Ένα ανάλογο φαινόμενο στις σύγχρονες αραβόφωνες περιοχές είναι η διευρυμένη χρήση της λογοτεχνικής γλώσσας (Σύγχρονα Τυπικά Αραβικά, μια μορφή της κλασικής αραβικής του 6ου αιώνα μ.Χ.). Αυτή διδάσκεται σε όλους τους μορφωμένους ομιλητές και χρησιμοποιείται σε ραδιοφωνικές εκπομπές, επίσημες συζητήσεις κ.λπ.
Επιπλέον, οι λογοτεχνικές γλώσσες έχουν ανέλθει, κάποιες φορές, στο επίπεδο των κύριων γλωσσών πολύ μεγάλων γλωσσικών κοινοτήτων. Ένα παράδειγμα είναι η τυπική ιταλική γλώσσα, η οποία δημιουργήθηκε ως λογοτεχνική γλώσσα προερχόμενη από τη γλώσσα της Φλωρεντίας του 13ου αιώνα, ειδικά όπως χρησιμοποιήθηκε από σημαντικούς Φλωρεντίνους συγγραφείς, όπως ο Δάντης, ο Πετράρχης και ο Βοκάκιος. Αυτή η γλώσσα για αρκετούς αιώνες υπήρχε, κυρίως, ως λογοτεχνικό μέσο, με λίγους γηγενείς ομιλητές. Ακόμα και το 1861, παραμονές της ιταλικής ενοποίησης, η γλώσσα μετρούσε μόνο 500.000 ομιλητές περίπου (πολλοί από τους οποίους μη γηγενείς), από ένα συνολικό πληθυσμό c. 22,000,000. Η συνεπακόλουθη επιτυχία της γλώσσας επιτεύχθει μέσω της συνειδητής ανάπτυξης, όπου οι ομιλητές οποιασδήποτε από τις πολυάριθμες ιταλικές γλώσσες διδάσκονταν τα τυπικά ιταλικά ως δεύτερη γλώσσα και στη συνέχεια τη μετέφεραν στα παιδιά τους, τα οποία την έμαθαν ως πρώτη γλώσσα. Φυσικά αυτό έγινε εις βάρος των τοπικών ιταλικών γλωσσών, οι περισσότερες από τις οποίες βρίσκονται πλέον σε κίνδυνο. Σε παρόμοιες περιστάσεις υπήρξε επιτυχία για την άνω γερμανική γλώσσα, την τυπική τσεχική γλώσσα, την ισπανική γλώσσα της Καστίλλης και άλλες γλώσσες.
Ασία
Στην Ινδία υπήρξε αναβίωση των σανσκριτικών. Στην απογραφή του 2001 στην Ινδία, 14.135 άτομα δήλωσαν τα σανσκριτικά ως μητρική τους γλώσσα. Αυξήθηκε σε 24.821 άτομα στην απογραφή του 2011 στην Ινδία. Τα σανσκριτικά σημείωσαν αύξηση πάνω από 70% σε μια δεκαετία λόγω της Σανσκριτικής Αναγέννησης. Αναπτύχθηκαν επίσης πολλά χωριά, όπου μιλάνε σανσκριτικά. Ωστόσο, οι ομιλητές της σανσκριτικής εξακολουθούν να αντιπροσωπεύουν μόλις 0,00198% του συνολικού πληθυσμού της Ινδίας.
Η γλώσσα Ainu των αυτόχθονων πληθυσμών Αϊνού της βόρειας Ιαπωνίας είναι επί του παρόντος υπό εξαφάνιση, αλλά καταβάλλονται προσπάθειες για την αναβίωσή της. Μια έρευνα του Χοκαΐντο Αϊνού το 2006 έδειξε ότι μόνο το 4,6% των ερωτηθέντων Αϊνού ήταν σε θέση να συνομιλήσουν στα ή να "μιλήσουν λίγο" Αϊνού. Από το 2001, τα Αϊνού δεν διδάχθηκαν σε κανένα δημοτικό ή δευτεροβάθμιο σχολείο στην Ιαπωνία, αλλά προσφέρθηκαν σε πολλά γλωσσικά κέντρα και πανεπιστήμια στο Χοκαΐντο, καθώς και στο Πανεπιστήμιο Chiba του Τόκιο.
Στην Κίνα, η γλώσσα Μαντσού είναι μια από τις πιο απειλούμενες γλώσσες, με ομιλητές να υπάρχου, πλέον, μόνο σε τρεις μικρές περιοχές της Μαντζουρίας. Ορισμένοι θιασώτες προσπαθούν να αναζωογονήσουν τη γλώσσα των προγόνων τους χρησιμοποιώνταςτα διαθέσιμα λεξικά και εγχειρίδια, και ακόμη και περιστασιακές επισκέψεις στην αυτόνομη κομητεία Καπκάλ Ξίμπε στο Σιντζιάνγκ, όπου η συγγενής γλώσσα Ξίμπε εξακολουθεί να ομιλείται εγγενώς.
Στις Φιλιππίνες, μια παραλλαγή των ισπανικών (Φιλιππινέζικα Ισπανικά) που βασίστηκε κυρίως στα ισπανικά του Μεξικού ήταν η lingua franca της χώρας από τον ισπανικό αποικισμό το 1565 και ήταν μία από τις επίσημες γλώσσες μαζί με τα Φιλιππινέζικα (τυποποιημένα ταγκαλόγκ) και τα αγγλικά μέχρι το 1987, οπότε με την επικύρωση ενός νέου συντάγματος, τα ισπανικά ορίστηκαν εκ νέου ως εθελοντική γλώσσα. Ως αποτέλεσμα της απώλειας της θέσης ως επίσημης γλώσσας και των χρόνων περιθωριοποίησης της σε επίσημο επίπεδο κατά τη διάρκεια αλλά και μετά τον αμερικανικό αποικισμό, η χρήση των ισπανικών μεταξύ του συνολικού πληθυσμού μειώθηκε δραματικά και σχεδόν εξαφανίστηκε, με τους εναπομείναντες γηγενείς ομιλητές να είναι ως επί το πλείστον ηλικιωμένοι. Ωστόσο, αυτή τη στιγμή παρατηρείται μια αργή αναζωογόνηση της χρήσης των ισπανικών λόγω της κυβερνητικής προώθησης στο παρελθό υπό τη διοίκηση της πρώην Προέδρου Γκόρια Αρόγιο. Ειδικότερα, το ψήφισμα αριθ. 2006-028 επανέφερε τα ισπανικά ως υποχρεωτικό μάθημα στα δευτεροβάθμια σχολεία και στα πανεπιστήμια. Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα καθώς η ζήτηση εργασίας για τους ισπανόφωνους έχει αυξηθεί από το 2008. Tο Ινστιτούτο Θερβάντες στη Μανίλα ανακοίνωσε ότι από το 2010 ο αριθμός των Φιλιππινέζων ισπανόφωνων με εγγενείς ή μη εγγενείς γνώσεις ανέρχεται σε περίπου 3 εκατομμύρια (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που μιλούν την ισπανική κρεόλ Τσαβακάνο). Εκτός από τις κυβερνητικές προσπάθειες, τα ισπανικά έχουν επίσης δει μια μικρή αναβίωση ενδιαφέροντος από τα μέσα ενημέρωσης, χάρη στην εισαγωγή τηλενουβέλων και μουσικής από τη Λατινική Αμερική.
Στην Ταϊλάνδη υπάρχει ένα πρόγραμμα αναζωογόνησης της γλώσσας Τσονγκ με επικεφαλής τον Σουβιλάι Πρεμσριράτ.
Αφρική
Η παρακμή της κοπτικής γλώσσα ς άρχισε όταν η αραβική γλώσσα έγινε η κυρίαρχη γλώσσα στην Αίγυπτο. Με σκοπό την αναβίωση της κοπτικής γλώσσας, ο Πάπας Σενούδα ο Γ' ίδρυσε τον Δεκέμβριο του 1976 το Ινστιτούτο Κοπτικής Γλώσσας στον Ορθόδοξο Κοπτικό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Μάρκου στο Κάιρο.
Αυστραλία
Ο ευρωπαϊκός αποικισμός της Αυστραλίας και η επακόλουθη ζημία που υπέστησαν οι ιθαγενείς κοινότητες είχαν καταστροφικές συνέπειες στις αυτόχθονες γλώσσες, ιδίως στα νότια και νοτιοανατολικά της χώρας, αφήνοντας μερικές χωρίς ζωντανούς παραδοσιακούς εγγενείς ομιλητές. Ορισμένες κοινότητες ιθαγενών στη Βικτώρια και σε άλλες περιοχές προσπαθούν τώρα να αναβιώσουν αυτές τις γλώσσες. Το έργο διευθύνεται συνήθως από μια ομάδα γηραιών και άλλων μορφωμένων ανθρώπων, με τους εργαζόμενους γλώσσας της κοινότητας να διενεργούν το μεγαλύτερο μέρος της έρευνας και της διδασκαλίας. Αυτοί αναλύουν τα δεδομένα, αναπτύσσουν ορθογραφικά συστήματα και λεξιλόγιο και προετοιμάζουν πηγές και οι αποφάσεις λαμβάνονται με συνεργασία. Ορισμένες κοινότητες απασχολούν γλωσσολόγους ενώ υπάρχουν και άλλοι γλωσσολόγοι που εργάζονται ανεξάρτητα, όπως ο Luise Hercus και ο Πίτερ Κ Όστιν.
Το έργο Πέρταμε είναι ένα παράδειγμα στην Κεντρική Αυστραλία. Το Πέρταμε, από τα νότια της Άλις Σπρινγκς, κατά μήκος του ποταμού Φίνκε, είναι μια διάλεκτος στην ομάδα γλωσσών του Arrernte. Έως το 2018 είχαν απομείνει μόνο 20 άπταιστοι ομιλητές και το Pertame Project επιδιώκει να διατηρήσει και να αναβιώσει τη γλώσσα, με επικεφαλής τον Pertame πρεσβύτερο Christobel Swan.
Νέα Ζηλανδία
Μία από τις καλύτερες περιπτώσεις σχετικής επιτυχίας στην αναζωογόνηση γλώσσας είναι η περίπτωση των Μάορι, επίσης γνωστή ως te reo Māori. Είναι η προγονική γλώσσα των ιθαγενών Μαορί της Νέας Ζηλανδίας και ένα μέσο για πεζογραφική αφήγηση, τραγουδισμένη ποίηση και γενεολογική αφήγηση. Η ιστορία του λαού Μαορί διδάσκεται στη γλώσσα Μάορι σε ιερά σπίτια μάθησης μέσω της προφορικής μετάδοσης. Ακόμα και όταν τα Μάορι έγιναν γραπτή γλώσσα, η προφορική παράδοση διατηρήθηκε.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, μια ομάδα νέων Μαορί, οι Ngā Tamatoa, αγωνίστηκε με επιτυχία για να διδάσκονται τα Μάορι στα σχολεία. Επίσης, ιδρύθηκαν Kohanga Reo, σχολεία προσχολικής ηλικίας με γλώσσα Μάορ, που ονομάζονται φωλιές γλωσσών. Η έμφαση δόθηκε στη διδασκαλία της γλώσσας στα παιδιά σε νεαρή ηλικία, μια πολύ αποτελεσματική στρατηγική για την εκμάθηση γλωσσών. Η Επιτροπή Γλώσσας Μαορί ιδρύθηκε το 1987, οδηγώντας σε αρκετές εθνικές μεταρρυθμίσεις με στόχο την αναζωογόνηση των Μάορι. Αυτές περιλαμβάνουν προγράμματα πολυμέσων που μεταδίδονται στα Μάορι, προπτυχιακά προγράμματα κολλεγίων που διδάσκονται στα Μάορι και την καθιέρωση της ετήσιας εβδομάδας γλώσσας Μάορι. Κάθε iwi, ή φυλή, δημιούργησε ένα πρόγραμμα γλώσσας που ανταποκρίνεται στις συγκεκριμένες περιστάσεις της. Από το 1996 αυτές οι προσπάθειες έχουν οδηγήσει σε μια σταθερή αύξηση των παιδιών που διδάσκονται στα Μάορι στο σχολείο, δημιουργώντας έναν σημαντικό αριθμό άπταιστων ομιλητών και καθιστώντας τα Μάορι εξέχοντα και χρήσιμα στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Το πρόγραμμα ήταν τόσο επιτυχημένο, ώστε παρόμοια προγράμματα βασίστηκαν σε αυτό.
Ευρώπη
Κατά τον 19ο και στις αρχές του 20ού αιώνα στην Ευρώπη, η χρήση τόσο των τοπικών γλωσσών όσο και των διδασκόμενων γλωσσών μειώθηκε, καθώς οι κεντρικές κυβερνήσεις των διαφόρων κρατών επέβαλαν τη καθομιλουμένη γλώσσα τους ως πρότυπο σε όλη την εκπαίδευση και για την επίσημη χρήση (αυτό συνέβη στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Γαλλία, στην Ισπανία, στην Ιταλία και στην Ελλάδα και σε κάποιο βαθμό, στη Γερμανία και στην Αυστροουγγαρία).
Τις τελευταίες δεκαετίες, ο τοπικός εθνικισμός και τα κινήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν δημιουργήσει ένα πιο πολυπολιτισμικό πρότυπο πολιτικής στα ευρωπαϊκά κράτη. Η έντονη καταδίκη των παλαιότερων πρακτικών καταστολής των περιφερειακών γλωσσών εκφράστηκε με τη χρήση όρων όπως το "γλωσσοκτόνο". Οι εκστρατείες έχουν αυξήσει το προφίλ των τοπικών γλωσσών σε τέτοιο βαθμό που σε ορισμένες ευρωπαϊκές περιοχές, οι τοπικές γλώσσες έχουν αποκτήσει το καθεστώς των επίσημων γλωσσών, μαζί με την εθνική γλώσσα. Η δράση του Συμβουλίου της Ευρώπης στον τομέα αυτό (βλέπε Ευρωπαϊκό Χάρτη για τις Περιφερειακές ή Μειονοτικές Γλώσσες) έρχεται σε αντίθεση με την πρακτική της Ευρωπαϊκής Ένωση ς να χορηγεί επίσημο καθεστώς σε ένα περιορισμένο αριθμό επίσημων γλωσσών (βλ γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Επί του παρόντος, επίσημες προσπάθειες αναζωογόνησης γλωσσών που απειλούνται, όπως η προώθηση της Ουαλικής, της Γαλικιανής, της Βάσκικής και των Καταλανικών στις αντίστοιχες εγγενείς περιοχές τους, έχουν σημειώσει διαφορετικούς βαθμούς επιτυχίας.
Ιρλανδικά
Μία από τις πιο γνωστές ευρωπαϊκές προσπάθειες αναζωογόνησης γλώσσας αφορά στην ιρλανδική γλώσσα. Ενώ τα αγγλικά κυριαρχούν στο μεγαλύτερο μέρος της Ιρλανδίας, τα ιρλανδικά, μια κελτική γλώσσα, εξακολουθούν να ομιλούνται σε ορισμένες περιοχές που ονομάζονται Γκάλετχτ, αλλά βρίσκονται σε σοβαρή παρακμή. Οι προκλήσεις που αντιμετώπισε η γλώσσα τους τελευταίους αιώνες περιλαμβάνουν τον αποκλεισμό από σημαντικούς τομείς, την κοινωνική δυσφήμιση της γλώσσας, τον θάνατο ή τη μετανάστευση πολλών Ιρλανδών ομιλητών κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Ιρλανδικού Λιμού τη δεκαετίας του 1840 και τη συνεχιζόμενη έκτοτε μετανάστευση. Ωστόσο, από τα μέσα του 19ου αιώνα έγιναν προσπάθειες για την αναζωογόνηση της ιρλανδικής γλώσσας, οι οποίες συνδέθηκαν με την επιθυμία για πολιτική ανεξαρτησία της Ιρλανδίας. Η σύγχρονη προσπάθεια αναζωογόνηση της ιρλανδικής γλώσσας αφορούσε κυρίως στη διδασκαλία της ιρλανδικής ως υποχρεωτικής γλώσσας στα γενικώς αγγλόφωνα σχολεία. Αλλά η αποτυχία διδασκαλίας των ιρλανδικών με αποτελεσματικό και ελκυστικό τρόπο σημαίνει (όπως σημειώνει ο γλωσσολόγος Άντριου Κάρνι) ότι οι μαθητές δεν αποκτούν την απαιτούμενη ευχέρεια για τη διαρκή βιωσιμότητα της γλώσσας και αυτό οδηγεί σε πλήξη και δυσαρέσκεια. Το 2006 ο Κάρνι σημείωσε επίσης την έλλειψη μέσων ενημέρωσης στα Ιρλανδικά, αλλά αυτό δεν ισχύει πλέον.
Η παρακμή των Γκάλετχτ και η αποτυχία της κατευθνόμενης από το κράτος αναζωογόνησης της γλώσσας έχουν αντιμετωπιστεί από ένα αστικό κίνημα αναβίωσης. Αυτό βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε ένα ανεξάρτητο σχολικό σύστημα που βασίζεται στην κοινότητα, γνωστό γενικά ως Gaelscoileanna. Αυτά τα σχολεία διδάσκουν εξ ολοκλήρου στα ιρλανδικά και ο αριθμός τους αυξάνεται, με περισσότερα από τριάντα τέτοια σχολεία να υπάρχουν μόνο στο Δουβλίνο. Αποτελούν ένα σημαντικό στοιχείο στη δημιουργία ενός δικτύου αστών ιρλανδών ομιλητών (γνωστών ως Gaeilgeoirí), οι οποίοι τείνουν να είναι νέοι σε ηλικία, καλά μορφωμένοι και μεσαίας τάξης. Είναι πλέον πιθανό ότι αυτή η ομάδα έχει αποκτήσει σημαντική μάζα, γεγονός που αντικατοπτρίζεται στην αύξηση των μέσων ενημέρωσης που εκπέμπουν στα ιρλανδικά. Η τηλεόραση που εκπέμπει στην ιρλανδική γλώσσα έχει σημειώσει ιδιαίτερη επιτυχία. Έχει υποστηριχθεί, ότι οι Gaeilgeoirí τείνουν να είναι καλύτερα μορφωμένοι από τους μονογλωσσικούς ομιλητές Αγγλικών και απολαμβάνουν υψηλότερη κοινωνική θέση. Αντιπροσωπεύουν τη μετάβαση των Ιρλανδών σε έναν σύγχρονο αστικό κόσμο συνοδευόμενη από αύξηση του κύρους.
Σκωτική Γαελική Γλώσσα
Υπάρχουν επίσης ενεργές προσπάθειες αναζωογόνησης της συγγενικής γλώσσας Σκωτικής Γαελικής, η οποία καταργήθηκε μετά το σχηματισμό του Ηνωμένου Βασιλείου, και εισήλθε σε περαιτέρω παρακμή λόγω των εκκαθαρίσεων των Χάιλαντ. Επί του παρόντος, τα γαελικά ομιλούνται ευρέως μόνο στα Δυτικά Νησιά και σε ορισμένες σχετικά μικρές περιοχές των Χάιλαντς και των Νήσων. Η μείωση όσων μιλούν Σκωτικά Γαελικά με ευχέρεια έχει επιβραδυνθεί. Ωστόσο, το κέντρο του πληθυσμού έχει μετατοπιστεί σε ομιλητές L2 (δεύτερης γλώσσας) σε αστικές περιοχές, ειδικά στη Γλασκόβη.
Μανξ
Μια άλλη κελτική γλώσσα, η Μανξ, έχασε τον τελευταίο εγγενή της ομιλητή το 1974 και κηρύχθηκε εξαφανισμένη από την UNESCO το 2009, αλλά δεν έπεσε ποτέ σε πλήρη αχρηστεία. Η γλώσσα διδάσκεται τώρα σε σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, συμπεριλαμβανομένου και ως μέσου διδασκαλίας στο Bunscoill Ghaelgagh, χρησιμοποιείται σε ορισμένες δημόσιες εκδηλώσεις και ομιλείται ως δεύτερη γλώσσα από περίπου 1800 άτομα. Οι προσπάθειες αναζωογόνησης περιλαμβάνουν ραδιοφωνικές εκπομπές στα Μανξ και χρήση στα κοινωνικά μέσα και διαδικτυακούς πόρους. Η κυβέρνηση Μανξ συμμετείχε επίσης στην προσπάθεια δημιουργίας οργανώσεων όπως το Ίδρυμα Κλρονομιάς Μανξ (Πολιτισμός Vannin) και η θέση του Λειτουργού Γλωσσών Μανξ. Η κυβέρνηση κυκλοφόρησε μια επίσημη Στρατηγική για τη Γλώσσα Μανξ για το 2017-2021.
Κορνουαλική Γλώσσα
Έχουν γίνει πολλές προσπάθειες αναζωογόνησης της γλώσσας της Κορνουάλης, τόσο ιδιωτικά όσο και κάποιες στο πλαίσιο της Συνεργασίας Κορνουαλικής Γλώσσας. Ορισμένες από τις δραστηριότητες περιλάμβαναν μετάφραση των χριστιανικών κειμένων, μια λέσχη βάρδων, και την προώθηση της λογοτεχνίας της Κορνουάλης στα σύγχρονα Κορνουαλικά, συμπεριλαμβανομένων μυθιστορημάτων και ποίησης.
Λιβωνική Γλώσσα
Η λιβωνική γλώσσα - μια φινλανδική γλώσσα, η οποία κάποτε ομιλείτο στο ένα τρίτο περίπου της σύγχρονης λετονικής επικράτειας - πέθανε τον 21ο αιώνα με το θάνατο της τελευταίας εγγενούς ομιλήτριας Γκριζέλντα Κριστίνα στις 2 Ιουνίου 2013. Σήμερα υπάρχουν περίπου 210 άτομα, που ζουν κυρίως στη Λετονία, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως Λιβώνιοι και μιλούν τη γλώσσα στο επίπεδο A1- A2 σύμφωνα με το Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Αναφοράς για τις Γλώσσες και περίπου 20 έως 40 ατόμων που μιλούν τη γλώσσα στο επίπεδο B1 και άνω. Σήμερα όλοι οι ομιλητές μαθαίνουν τα λιβωνικά ως δεύτερη γλώσσα. Υπάρχουν διάφορα προγράμματα που εκπαιδεύουν τους Λετονούς για την πολιτιστική και γλωσσική κληρονομιά των Λιβωνίων και το γεγονός ότι οι περισσότεροι Λετονείς έχουν κοινή Λιβωνική καταγωγή.
Τα προγράμματα που αξίζει να αναφερθούν περιλαμβάνουν:
Η λιβωνική γλωσσική και πολιτιστική κληρονομιά περιλαμβάνεται στον πολιτιστικό κανόνα της Λετονίας και η προστασία, αναζωογόνηση και ανάπτυξη των λιβωνικών ως γηγενής γλώσσας διασφαλίζεται από τον λετονικό νόμο.
Βόρεια Αμερική
Ένας αυξανόμενος αριθμός γηγενών φυλών της Βορείου Αμερικής προσπαθεί τα τελευταία χρόνια να ξαναζωντανέψει τις γλώσσες τους. Για παράδειγμα, υπάρχει μια εφαρμογή για Apple iPhone / iPod για τη γλώσσα Halq'emeylem της ευρύτερης περιοχής του Βανκούβερ του Καναδά. Επιπλέον, υπάρχουν εφαρμογές (συμπεριλαμβανομένων φράσεων, λιστών λέξεων και λεξικών) σε πολλές μητρικές γλώσσες από τις γλώσσες Cree, Τσερόκι και Chickasaw, έως τις Λακότα, Ojibway και Oneida, Massachusett, Ναβάχο και Gwich'in.
Τα Wampanoag, μια γλώσσα που ομιλείται από την ομόνυμη φυλή στη Μασαχουσέτη, υποβλήθηκε σε πρόγραμμα αναζωογόνησης γλωσσας με επικεφαλής την Τζέσι Λι Ντο Μπιρντ, μία εκπαιδευμένη γλωσσολόγο. Τα μέλη της φυλής χρησιμοποιούν τα εκτεταμένα γραπτά αρχεία που υπάρχουν στη γλώσσα τους, συμπεριλαμβανομένης μιας μετάφρασης της Βίβλου και νομικών εγγράφων, προκειμένου να μάθουν και να διδάξουν τα Wampanoag. Το έργο έχει σαν αποτέλεσμα παιδιά να μιλούν άπταιστα τη γλώσσα για πρώτη φορά σε πάνω από 100 χρόνια Επιπλέον, επί του παρόντος γίνονται προσπάθειες αναβίωσης της γλώσσας Chochenyo της Καλιφόρνια, η οποία είχε εξαφανιστεί.
Tlingit
Όπως και άλλες γηγενείς γλώσσες, τα Τλινκίτ κινδυνεύουν σοβαρά. Λιγότεροι από 100 άπταιστα ομιλόντες Γέροντες εξακολουθούν να υπάρχουν. Από το 2013 έως το 2014, η ακτιβίστρια γλώσσας, συγγραφέας και δασκάλα, Sʔímlaʔxw Michele K. Johnson από το Έθνος Syilx, προσπάθησε να διδάξει δύο ελπιδοφόρους μαθητές των Τλινγκίτ στο Γιούκον. Οι μέθοδοι της περιλάμβαναν τη δημιουργία σχολικών βιβλίων, το αναλυτικό πρόγραμμα και την αξιολόγηση ταινιών. Ο στόχος ήταν να βοηθήσει στη δημιουργία ενηλίκων ομιλητών που βρίκονται σε γονεϊκή ηλικία, έτσι ώστε και αυτοί να μπορούν να αρχίσουν να διδάσκουν τη γλώσσα.
Νότια Αμερική
Τα Kichwa είναι η παραλαγή της γλώσσας Κετσούα που ομιλείται στο Εκουαδόρ και είναι μια από τις πιο διαδεδομένες γηγενείς γλώσσες στη Νότια Αμερική. Παρά το γεγονός αυτό, τα Kichwa είναι μια επαπειλούμενη γλώσσα, κυρίως λόγω της επέκτασης των Ισπανών στη Νότια Αμερική. Μια κοινότητα αρχέτυπων ομιλητών Kichwa, οι Λαγκούνας, ήταν μια από τις πρώτες αυτόχθονες κοινότητες που γύρισαν στην ισπανική γλώσσα. Σύμφωνα με τον Κινγκ, αυτό οφείλεται στην αύξηση του εμπορίου και των επιχειρήσεων με τη μεγάλη ισπανόφωνη κοντινή πόλη. Οι Λαγκούνας ισχυρίζονται ότι δεν ήταν για σκοπούς πολιτιστικής αφομοίωσης, δεδομένου ότι εκτιμούν πολύ την πολιτιστική τους ταυτότητα. Ωστόσο, μόλις έγινε αυτή η επαφή, η γλώσσα για τους Λαγκούνας μετατοπίστηκε από γενιά σε γενιά, σε διγλωσσία kichwa και ισπανικών και τώρα υπάρχει ουσιαστικά ισπανική μονογλωσσία. Τα συναισθήματα των Λαγκούνας έχουν απόσταση από τη χρήση της γλώσσας, καθώς τα περισσότερα μέλη των Λαγκούνας μιλούν αποκλειστικά Ισπανικά και γνωρίζουν μόνο λίγες λέξεις στα Kichwa.
Οι προοπτικές για την αναζωογόνηση της γλώσσας Kichwa δεν είναι πολύ καλες, καθώς οι γονείς εξαρτώνται από την εκπαίδευση για αυτόν τον σκοπό, γεγονός που δεν είναι τόσο αποτελεσματικό όσο η συνεχής γλωσσική έκθεση στο σπίτι. Η σχολική εκπαίδευση στην κοινότητα Λαγκούνας, παρόλο που έχει συνειδητή εστίαση στη διδασκαλία των Kichwa, αποτελείται κυρίως από παθητική αλληλεπίδραση, ανάγνωση και γραφή στη γλώσσα Kichwa. Εκτός από τις προσπάθειες που γίνονται στο επίπεδο της βάσης της κοινότητας, εθνικές οργανώσεις αναζωογόνησης των γλωσσών, όπως το CONAIE (Συνομοσπονδία Γηγενών Εθνοτήτων του Εκουαδόρ), εστιάζουν την προσοχή τους στα μη ισπανόφωνα γηγενή παιδιά, τα οποία αποτελούν μια μεγάλη μειονότητα στη χώρα. Μια άλλη εθνική πρωτοβουλία, το Πρόγραμμα Δίγλωσσης Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης (PEBI), ήταν αναποτελεσματικό στην αναζωογόνηση της γλώσσας, επειδή η διδασκαλία γινόταν στα Kichwa και τα ισπανικά διδάσκονταν ως δεύτερη γλώσσα σε παιδιά που ήταν σχεδόν αποκλειστικά ισπανόφωνα μονογλωσσικά. Αν και ορισμένες τεχνικές φαίνονται αναποτελεσματικές, ο Κένταλ Α. Κινγκ παρέχει διάφορες προτάσεις:
Τρέχουσες προσπάθειες αναζωογόνησης
Σε όλον τον κόσμο συνεχίζονται οι προσπάθειες αναζωογόνησης γλωσσών. Οι ομάδες αναζωογόνησης γλωσσών χρησιμοποιούν τις σύγχρονες τεχνολογίες για να αυξήσουν την επαφή με τις γηγενείς γλώσσες και να καταγράψουν τις παραδοσιακές γνώσεις.
Στο Μεξικό η γλώσσα της φυλής των Μιξτέκων περιστρέφεται σε μεγάλο βαθμό γύρω από την αλληλεπίδραση μεταξύ του κλίματος, της φύσης και της σημασίας αυτών για τον βιοπορισμό των ανθρώπων. Το πρόγραμμα LINKS (Τοπικές και Γηγενείς Γνώσεις) της Ουνέσκο χρησιμοποιήθηκε πρόσφατα σε ένα έργο για τη δημιουργία ενός γλωσσαρίου με τους όρους και τις φράσεις των Μιξτέκων που σχετίζονται με το κλίμα. Η Ουνέσκο πιστεύει ότι η παραδοσιακή γνώση των Μιξτέκων μέσω της βαθιάς σχέσης τους με τα καιρικά φαινόμενα μπορεί να προσφέρει πληροφορίες για τους τρόπους αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής. Πρόθεσή τους είναι να δημιουργήσουν το γλωσσάρι για να «διευκολύνουν τις συζητήσεις μεταξύ των εμπειρογνωμόνων και των κατόχων των παραδοσιακών γνώσεων».
Το 10% των νέων στο Rapa Nui (Νησί του Πάσχα) μαθαίνει τη μητρική τους γλώσσα. Η υπόλοιπη κοινότητα έχει υιοθετήσει τα ισπανικά για να επικοινωνεί με τον έξω κόσμο και να υποστηρίζει την τουριστική της βιομηχανία. Μέσω μιας συνεργασίας μεταξύ της UNESCO και της Χιλιανής Corporación Nacional de Desarrollo Indigena (Εθνικής Εταιρίας για την Ανάπτυη Γηγενών), δημιουργήθηκε το Τμήμα Γλώσσας και Πολιτισμού Ράπα Νούι στο Σχολείο Lorenzo Baeza Vega. Από το 1990, το τμήμα έχει δημιουργήσει κείμενα πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης στη γλώσσα Ράπα Νούι. Το 2017 δημιουργήθηκε και το Nid Rapa Nui, μια μη κυβερνητική οργάνωση, που αποσκοπεί στη δημιουργία σχολείου που θα διδάσκει μαθήματα εξ ολοκλήρου στα Ράπα Νούι.