cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύστημα Διαχείρισης Αποθήκης
Τύποι συστημάτων WMS
Στην τρίτη κατηγορία ανήκουν τα Complex WMSs, οποία παρέχουν πληροφορίες, όπως για τη θέση κάθε προϊόντος, την κατεύθυνση του και τον λόγο της κατεύθυνσης αυτής. Με αυτό τον τύπο συστήματος, σε κάθε αποθήκη χρησιμοποιούνται διαφορετικές στρατηγικές, ενώ επίσης προσφέρονται επιπρόσθετες λειτουργίες, όπως είναι ο προγραμματισμός μεταφοράς, ο προγραμματισμός dock door, value added logistics planning.
Πηγή
https://repository.kallipos.gr/bitstream/11419/1487/2/Κεφάλαιο%204.pdf
Κατηγορία:Λογισμικό επιχειρήσεων
Βλαττοειδή
Οι κατσαρίδες είναι έντομα, τα οποία αποτελούν μια τάξη: τα Βλαττοειδή (Blattodea, Blattaria). Από μερικούς ειδικούς το Βλαττοειδή θεωρούνται υπόταξη των δικτυόπτερων.
Υπάρχουν περίπου 3.500 διαφορετικά είδη κατσαρίδων που ταξινομούνται σε 6 βασικές οικογένειες ανά τον κόσμο. Στη Ευρώπη αναφέρονται επί 150 είδη, στην Ελλάδα είκοσι.
Το επιστημονικό όνομα της τάξης «Βλαττοειδή» προέρχεται από το γένος «Βλαττή» (Blatta).
Περιγραφή
Το χρώμα ποικίλλει από ωχρό καστανό μέχρι μαύρο, με ή χωρίς στίγματα (Εικ. 6). Με 80 χιλιοστόμετρα το μεγαλύτερο μήκος παρατηρείται στο είδος Blaberus giganteus. Αντίθετα στο γένος Nocticola υπάρχουν είδη που φτάνουν μόνο δυο χιλιοστόμετρα σε μήκος. Το σώμα κατά κανόνα έχει σχήμα οβάλ και είναι νωτοκοιλιακά πεπλατυσμένο.
Τα στοματικά μόρια είναι μασητικού τύπου. Δεν δείχνουν εμπρός, αλλά προς τα κάτω και πίσω (υπογναθικά). Στο κεφάλι εκφύονται δυο μακριές νηματοειδείς κεραίες, οι οποίες αποτελούνται από πολλά άρθρα. Ξεπερνούν το μήκος του σώματος. Οι σύνθετοι οφθαλμοί κατά κανόνα είναι καλά αναπτυγμένοι. Οφθαλμίδια λείπουν.
Το μεγάλο πρόνωτο έχει τη μορφή δίσκου και σκεπάζει το κεφάλι. Οι ταρσοί των ποδιών είναι πενταμερείς. Επιτρέπουν γρήγορο τρέξιμο, μόνο σε μερικά είδη συναντούμε ειδίκευση των ποδιών στο σκάψιμο. Οι μπροστινές πτέρυγες είναι δερματοειδείς (ψευδέλυτρα). Οι οπίσθιες πτέρυγες είναι μεμβρανώδεις και στη βάση παρουσιάζουν στρογγυλή επέκταση προς τα πίσω (λατινικά: vannus). Η νεύρωση είναι πρωτόγονη με επανειλημμένως κλαδωτές φλέβες επί μήκος και αρκετές εγκάρσιες φλέβες. Μερικά είδη είναι βραχύπτερα ή άπτερα.
Βιότοποι και γεωγραφική εξάπλωση
Κατά κανόνα τα είδη ζουν στο έδαφος στα οργανικά κατάλοιπα, υπάρχουν όμως και είδη στο φύλλωμα χαμηλών φυτών και ακόμα δενδρόβια είδη, τα οποία βοηθούν στην επικονίαση ανθών. Αναφέρονται και είδη, που ζουν κατά μέρος στο νερό, εξίσου είδη τα οποία αντέχουν τις συνθήκες στις ερημιές. Είδη του γένους Arenivaga κατά της μέρες των ζεστών εποχών σκαρφαλώνουν στα δέντρα, ενώ στις κρύες νύχτες σκάβουν τρύπες στο χώμα και αποτραβιούνται σε αυτές. Μερικά είδη ζουν στις αποικίες των μυρμηγκιών ή στις φωλιές άλλων ζώων. Τα είδη, τα οποία συναντούμε στις οικοδομές, κατά την ημέρα κρύβονται πίσω από εικόνες ή μεταξύ επίπλων και τοίχων, σε ρωγμές μεταξύ πυρότουβλων, κάτω από παλιές ταπετσαρίες, στις σωλήνες αποχέτευσης κ.λ..
Η γεωγραφική τους εξάπλωση είναι παγκόσμια με εξαίρεση τις περιοχές των πόλων και των υψομέτρων πάνω από τα 2.000 μέτρα. Το είδος Eupolyphaga everestinia όμως βρέθηκε σε ύψος 5.639 μέτρων. Το πλήθος των ειδών συναντούμε στα τροπικά και υποτροπικά κλήματα. Μερικά είδη είναι ενδημικά, άλλα, ιδιαίτερα συνανθρώπινα είδη παριστάνουν παγκόσμια εξάπλωση, γεγονός που εκφράζεται λ. χ. στο όνομα «περιπλανητής» του γένους Periplaneta. Στην Ελλάδα αναφέρονται τα εξής είδη: 150px|thumb|Εικ. 2: Periplaneta americana, κάψες για αυγά
Βιολογία
150px|thumb|Εικ.3:Blatella germanica, απόθεση της κάψας με τα αυγά (ootheca)
Γενικά
Τα περισσότερα είδη είναι εδαφόβια και δραστηριοποιούνται κατά τη νύχτα και κρύβονται κατά την ημέρα σε ρωγμές του εδάφους. Προτιμούν αυξημένη υγρασία. Συναντούμε απλές μορφές κοινωνικής ζωής. Γενικά μόνο χρησιμοποιούν ομαδικά τα κατάλληλα καταφύγια κοντά σε πηγές τροφής. Ωστόσο, ρομποτικές κατσαρίδες που συμπεριφέρονται και μυρίζουν όπως οι αληθινές εντάχθηκαν αρμονικά σε μια κοινότητα εντόμων σε εργαστήριο στο Βέλγιο, όπως ανακοινώθηκε από επιστήμονες το Νοέμβριο του 2007.
Τροφή
Τα Βλαττοειδή είναι παμφάγα αλλά κατά κανόνα δεν είναι θηρευτές. Μερικά είδη μπορούν να επιβιώνουν σε μακρές περιόδους πείνας. Για την Perplaneta americana αναφέρονται 42 μέρες χωρίς τροφή και νερό. Με νερό χωρίς τροφή μπορούν να επιβιώνουν μερικούς μήνες.
Επίσης, το 2008 Ρώσοι επιστήμονες ανακοίνωσαν ότι τα έντομα αυτά έχουν την ιδιότητα να είναι πιο ανθεκτικά όταν έχουν συλληφθεί σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας
Άμυνα
Πολλά αρθρόποδα, πουλιά και άλλα σπονδυλωτά τρώνε κατσαρίδες. Τα έντομα αισθάνονται την προσέγγιση με αισθητικά κύτταρα στους κέρκους. Γενικά τα είδη προσπαθούν να ξεφύγουν τρέχοντας ή πετώντας, ενώ άλλα είδη στην επίθεση μυρμηγκιών σφίγγονται τόσο σφιχτά στο έδαφος, ώστε τα μυρμήγκια δεν φτάνουν την ευπρόσβλητη κάτω πλευρά του σώματος. Άλλα είδη διαθέτουν αδένες, οι οποίες εκκρίνουν απωθητικές ουσίες.
Αναπαραγωγή
150px|thumb|Εικ. 4: Έκδυση (έκδυμα μαύρο) Η αναπαραγωγική διαδικασία ποικίλλει αρκετά. Σε μερικά είδη δεν παρατηρείται καμία ερωτική προσέγγιση πριν από το ζευγάρωμα, σε άλλα είδη η προσέγγιση είναι περίπλοκη και μπορεί να διαρκεί μέχρι μια ώρα. Υπάρχει περίπτωση, όπου φερομόνες, ειδικοί θόρυβοι ή ιδιαίτερη στάση των πτερύγων ή της κοιλιάς παίζουν σημαντικό ρόλο. Αντίθετα η όραση δεν αποτελεί σημαντικό παράγοντα της ερωτικής προσέγγισης.
Μετά την προξενιά τα θηλυκά επιτρέπουν στα αρσενικά να πλησιάζουν και να παραδίδουν τη σπερματοφορία σε μια σακούλα (λατινικά: bursa copulatrix) κοντά στο στόμα των εσωτερικών γεννητικών οργάνων του θηλυκού. Σε μερικά είδη, τα αρσενικά καβαλικεύουν τα θηλυκά για αυτό το σκοπό, σε άλλα είδη μόνο οι οπίσθιες άκρες της κοιλιάς αγγίζονται, ενώ τα κεφάλια βλέπουν σε αντίθετες κατευθύνσεις.
Σε μια ομάδα ειδών, στη σπερματοφορία κολλάει λίγο ουρικό οξύ του αρσενικού. Αυτό χρησιμοποιείται από τα θηλυκά στην κατασκευή μιας κάψας (αγγλικά: ootheca, ωοθήκη), η οποία περιέχει τα γονιμοποιημένα αυγά (Εικ. 2). Στην απόθεση αυτής της θήκης γονιμοποιημένων ωών το εξωτερικό της σκληραίνει και σχηματίζει μεμβρανώδεις τοίχους. Ο αριθμός αυγών ανά θήκη ποικίλλει ανάλογα με το είδος από τέσσερα μέχρι επί 240.
Συναντούμε τέσσερα επίπεδα εξέλιξης. Τα περισσότερα είδη αποθέτουν τις κάψες με τα γονιμοποιημένα αυγά (Εικ. 3) και η εκκόλαψη γίνεται μετά. Η εκκόλαψη των νυμφών από τη μεμβρανώδη κάψα γίνεται συνεργατικά. Τα έμβρυα καταβροχθίζοντας αέρα αυξάνουν τον όγκο τους και με αυτόν τον τρόπο κάνουν τη θήκη να σπάσει. Στην πορεία της εξέλιξης προς τη ζωοτοκία συναντούμε άλλα τρία επίπεδα. Στη βασική περίπτωση, οι κάψες με τα αυγά διαμένουν στο σώμα του θηλυκού. Στην ακόλουθη περίπτωση, δεν σχηματίζεται κάψα και αποθέτονται τα αυγά λίγο πριν την εκκόλαψη. Στο είδος Diploptera punctata παρατηρείται γνήσια ζωοτοκία. Μετά την εκκόλαψη ξεκινούν τα πρώτα νυμφικά στάδια.
Στο είδος Pycnoscelis surenamensis παρατηρούμε πάντοτε παρθενογενετική ανάπτυξη, σε μερικά είδη η ανάπτυξή είναι ενίοτε παρθενογενετική.
Τα βλαττοειδή ανήκουν στα ημιμετάβολα. Με κάθε έκδυση οι νύμφες μοιάζουν περισσότερο με τα ενήλικα (Εικ. 4).
Παρατηρήσεις στην ταξινόμηση
150px|thumb|left|Εικ. 5: Απολίθωμα σε κεχριμπάρι
Και η εσωτερική συστηματική είναι ακόμα υπό συζήτηση. Μια πρόταση που βασίζεται σε διάφορες παράγοντες (μορφολογικά, συμπεριφοριστικά, ΔΝΑ) απεικονίζεται στον Πίν. 3. Στον πίνακα αυτό λείπει η οικογένεια Nocticolidae. Υπάρχουν ενδείξεις, πως η μικρή οικογένεια αυτή έχει στενότερες συστηματικές σχέσεις με τα μαντώδη παρά με τα άλλα βλαττοειδή
Κατσαρίδες και άνθρωπος
Στις δυτικές χώρες ο όρος "κατσαρίδα" συνήθως συνδέεται με ανθυγιεινές καταστάσεις. Πολλά είδη βλαττοειδών δεν σχετίζονται με αυτά τα βλαβερά είδη. Δυστυχώς τουλάχιστον το είδος Ectobius duscei εξαφανίστηκε τελείως γιατί ο άνθρωπος κατέστρεψε τους φυσικούς οικοτόπους του. Σε άλλες κοινωνίες οι κατσαρίδες αποτελούν μέρος της τροφής. Η Opistoblatia orientalis χρησιμοποιείται στη λαϊκή κινέζικη ιατρική. Πολλά είδη παίζουν σπουδαίο ρόλο ως πειραματόζωο στις επιστήμες. Ιδιαίτερα η Gromphadorhina portentosa είναι δημοφιλής ως κατοικίδιο ζώο. Πέρα από αυτές τις εξωτικές περιπτώσεις ο πιο σπουδαίος ρόλος των κατσαρίδων είναι πως μπορούν να αποτελούν κίνδυνο για την υγεία.
Καταπολέμηση
Μερικά είδη ζουν σε σπίτια και είναι πιθανοί φορείς ασθενειών. Αλλοιώνουν τα τρόφιμα και μπορούν να διαδίδουν παθογόνους οργανισμούς. Επίσης μπορούν να προκαλούν αλλεργικές αντιδράσεις. Η καταπολέμηση τους από τον άνθρωπο γίνεται συνήθως με τη χρήση εντομοκτόνων, ωστόσο συχνά αναπτύσσουν ανοσία ενάντια στα χημικά.
Περιστατικά
Το γεγονός ότι αποτελεί έντομο που φοβίζει πολύ κόσμο αλλά και ότι είναι βλαβερό και συνδέεται συχνά με τις απαράδεκτες συνθήκες υγιεινής σε έναν τόπο, εξηγεί περιστατικά στα οποία εμπλέκονται κατσαρίδες. Στο Τουρκμενιστάν, η εμφάνιση μιας κατσαρίδας στους τηλεοπτικούς δέκτες στη διάρκεια ζωντανού προγράμματος ήταν αρκετή για να απολυθούν τριάντα εργαζόμενοι με εντολή του Προέδρου Κουρμπανγκουλί Μπερντιμουχαμέντοφ.
Λίμνη Ροτορούα
Η λίμνη σχηματίστηκε από τον κρατήρα ενός μεγάλου ηφαιστείου στην ευρύτερη ηφαιστειακή ζώνη Ταούπο (Taupo). Η τελευταία μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου ήταν πριν από περίπου 240.000 χρόνια. Μετά την έκρηξη ο θάλαμος μάγματος κάτω από το ηφαίστειο κατέρρευσε και είχε ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό της λίμνης. Αρκετές άλλες λίμνες ηφαιστειακής προέλευσης βρίσκονται σε κοντινή απόσταση προς τα ανατολικά, γύρω από τη βάση του ενεργού ηφαιστείου «Mount Tarawera».
Παραπομπές
Ροτορουα
Βαρζάνης
Με το εξελληνισμένο όνομα Βαρζάνης (4ος αι. π.Χ.) είναι γνωστός ένας αρχαίος Πέρσης, έμπιστος του σατράπη της Βακτριανής Βήσσου και επίλεκτο μέλος της ακολουθίας του. Κατά την εξέλιξη της εκστρατείας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Περσία, ο Βαρζάνης στάλθηκε από τον Βήσσο στην Παρθική και υπεκίνησε εξέγερση των κατοίκων της εναντίον των εκεί μακεδονικών φρουρών. Ανέλαβε μάλιστα ο ίδιος τη σατραπεία (330-329 π.Χ.). Τότε ο Φραταφέρνης, που είχε τοποθετηθεί από τον Αλέξανδρο σατράπης της περιφέρειας, συνέλαβε τον Βαρζάνη και τον οδήγησε δεμένο στα Ζαρίασπα, όπου ο Μέγας Αλέξανδρος είχε συστήσει δικαστήριο σύμφωνο με το παλαιό περσικό τυπικό, για να δικάσει τον Βαρζάνη και τους συνενόχους του Πέρσες υψηλούς αξιωματούχους. Καταδικάσθηκαν και τιμωρήθηκαν σκληρά.
Πηγές
Κατηγορία:Πέρσες Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Τζον Άπνταϊκ
Ο Τζον Χόϊερ Άπνταϊκ (αγγλικά: John Hoyer Updike, 18 Μαρτίου 1932 - 27 Ιανουαρίου 2009) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, ποιητής και κριτικός, τιμημένος με το «Βραβείο Πούλιτζερ» δύο φορές, το «Εθνικό Βραβείο Βιβλίου», το «Βραβείο Αμερικανικού Βιβλίου» και πολλά άλλα.
Ο Απντάικ ήταν από τους πιο δημοφιλείς συγγραφείς της Αμερικής και ο μοναδικός που έγινε εξώφυλλο στο περιοδικό TIME δύο φορές. Συνεργαζόταν με τα εγκυρότερα λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες δημοσιεύοντας τακτικά βιβλιοκριτικές αλλά και άλλους είδους σημειώματα.
Το πιο γνωστό έργο του είναι «Οι μάγισσες του Ίστγουικ» γραμμένο το 1984, το οποίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1987.
Βιογραφία
Ο Τζον Άπνταϊκ γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου του 1932 στην περιοχή Shilingtan της πόλης Reading στην Πενσυλβάνια, στην οικογένεια ενός καθηγητή γυμνασίου. Στη γενέτειρά του, έζησε και σπούδασε μέχρι την ηλικία των 13 ετών. Αργότερα σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, και στη συνέχεια - στο σχολείο ζωγραφικής και τις εικαστικών τεχνών "Ruskin" - στην Οξφόρδη (Αγγλία).
Από το 1955 μέχρι το 1957 εργάσθηκε στο περιοδικό "The New Yorker" όπου δημοσιεύει δικά του διηγήματα, χιουμοριστικά δοκίμια, και ποιήματα. Το 1959 το μυθιστόρημά του "Το παζάρι στο άσυλο" βραβεύεται από το Ιδρύματο "Richard & Hinda Rosenthal", καθώς και από το Εθνικό Ινστιτούτο Τέχνης και Λογοτεχνίας των Ηνωμένων Πολιτειών. Μεγάλη δημοτικότητα του χαρίζουν τα μυθιστορήματα "Τρέχα λαγέ", "Κένταυρος" και "Οι μάγισσες του Ήστγουικ." Έχει δημοσιεύσει 22 μυθιστορήματα και μια ντουζίνα από συλλογές διηγημάτων, καθώς επίσης και ποίηση, λογοτεχνική κριτική και παιδικά βιβλία. Στα έργα του εξετάζονται το σεξ, η θρησκεία και ο θάνατος, καθώς και η μεταξύ τους σχέση.
Πέθανε στις 27 Ιανουαρίου του 2009, σε νοσοκομείο στο Danvars.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι
Προγκρές Μ-6
Το Προγκρές Μ-6 ήταν σοβιετικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε το 1991 για να ανεφοδιάσει τον διαστημικό σταθμό Μιρ. Ήταν το εικοστό τέταρτο από τα 64 συνολικά διαστημόπλοια Προγκρές που στάλθηκαν στον Μιρ. Το συγκεκριμένο ήταν της έκδοσης Προγκρές-Μ και είχε αριθμό σειράς 205. Μετέφερε προμήθειες για το πλήρωμα, καύσιμα για τον σταθμό καθώς και εξοπλισμό για την διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών.
Αποστολή
Το Προγκρές Μ-6 εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U2 στις 14 Ιανουαρίου 1991 (14:50:27 GMT) από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ. Μετά από ταξίδι δύο ημερών συνδέθηκε με την οπίσθια θύρα του τμήματος Κβαντ-1 του σταθμού την 16η Ιανουαρίου, στις 16:35:25 GMT. Παρέμεινε εκεί για 58 ημέρες, μέχρι τις 15 Μαρτίου (12:46:41 GMT) που αποσυνδέθηκε για να καταστραφεί στην ατμόσφαιρα πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποστολές στο Διαστημικό Σταθμό Μιρ Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1991
Παύλος Τσίμας
Ο Παύλος Τσίμας (γενν. 6 Δεκεμβρίου 1953) είναι Έλληνας δημοσιογράφος.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 1953. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Υπήρξε καθοδηγητικό στέλεχος της ΚΝΕ από τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Διετέλεσε πολιτικός συντάκτης του Ριζοσπάστη, διευθυντής της εφημερίδας Πρώτη, του περιοδικού Ταχυδρόμος και του ραδιοφωνικού σταθμού 902 Αριστερά στα FM.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε το 1993 με την εκπομπή Μετρό, που προβαλλόταν στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. Για πολλά χρόνια εργάστηκε στο Mega παρουσιάζοντας τις εκπομπές Το μήλον της έριδος και Video. Αμέσως μετά εργάστηκε στην ΝΕΤ και επέστρεψε μερικά χρόνια αργότερα στο Mega με την εκπομπή Έρευνα. Έχει συνεργαστεί και με τον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο 105,5», όπου παρουσίαζε την εκπομπή Ημερολόγιο Σαββάτου.
Το 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Ο φερετζές και το πηλήκιο (εκδόσεις Μεταίχμιο), ένα πολιτικό μυθιστόρημα της ελληνικής τηλεόρασης. Ο δημοσιογράφος συγκέντρωσε τεκμηριωμένο υλικό, μέσα από το οποίο καταγράφει την ιστορία και τη σχέση της πολιτικής με την τηλεόραση.
Είναι υποστηρικτής του Παναθηναϊκού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Δημοσιογράφοι στο ραδιόφωνο
Φιλισταίοι
thumb|right|260px|Η κατά προσέγγιση επικράτεια των Φιλισταίων (κόκκινο χρώμα) Οι Φιλισταίοι ή Πελεσέτ ήταν λαός που κατοικούσε στη γη της Παλαιστίνης. Η πρώτη αναφορά στους Φιλισταίους στην εβραϊκή Βίβλο αλλά και στην Παλαιά Διαθήκη είναι στον Πίνακα των Εθνών (Γένεσις, 10:14), στον οποίο λέγεται ότι κατάγονταν από τους Χασλωνιείμ, που κατάγονταν από τον Μεσραίν. Ανήκαν στους Λαούς της Θάλασσας.
Ετυμολογία
Ο όρος στα αγγλικά μεταφράζεται ως "Philistines", που προέρχεται από το παλαιό γαλλικό "Philistin" που προέρχεται από το κλασικό λατινικό "Philistinus" που προέρχεται από το ύστερο ελληνικό "Φιλιστίνοι" που προέρχεται τελικά από το εβραϊκό Pəlištî (פלשתי, πληθυντικός Pəlištîm, פלשתים), που σημαίνει «πρόσωπο της Παλέσεθ (Pəlešeth). Ο όρος Παλαιστίνη έχει την ίδια παραλλαγή.
Ιστορία
Οι Φιλισταίοι κατείχαν τις πόλεις Ασκάλων, Γάζα, Αζωτο, Εκρών και Γαθ. Στη Βίβλο, μέσα από τις ιστορίες του Σαμψών του Σαμουήλ και του Δαυίδ μαθαίνουμε για τις συγκρούσεις τους με τους Ισραηλίτες. Επίσης εικάζεται ότι κατείχαν το μονοπώλιο της επεξεργασίας σιδήρου, κατι που φαίνεται και από την περιγραφή της πανοπλίας του Γολιάθ.
Οι πόλεις τους είχαν από έναν βασιλιά (σερανίμ, στην εβραϊκή γλώσσα) και λειτουργούσαν αυτόνομα. Ωστόσο, σε πολέμους με τους Ισραηλίτες, συμμαχούσαν μεταξύ τους. Από το 732 π.Χ. τέθηκαν υπο την κυριαρχία των Ασσυρίων και στη συνέχεια όλων των υπόλοιπων λαών που κυριάρχησαν στην περιοχή.
Προέλευση
μικρογραφία|Οι Πελεσέτ, αιχμάλωτοι των [[Αίγυπτος|Αιγυπτίων, από ένα γραφικό ανάγλυφο τοίχου στο Μεντινέτ Χαμπού, περίπου το 1185-1152 π.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσής Γ΄.]] Σήμερα είναι γενικά αποδεκτό ότι οι Φιλισταίοι δεν ήταν αυτόχθων λαός της περιοχής. Αυτό βασίζεται σε αρχαιολογικά ευρήματα και σε γενετική έρευνα. Ιστορικοί υποστηρίζουν ότι οι Φιλισταίοι ανήκαν στον συνασπισμό των Λαών της θάλασσας και ότι εγκαταστάθηκαν στη Χαναάν προερχόμενοι από την ανατολική Μεσόγειο. Έρευνα σε υλικό 10 σκελετών της ύστερης Εποχής του Χαλκού έως πρώιμης Εποχής του Σιδήρου, που βρέθηκαν στο Άσκελον, δείχνει ότι τα άτομα αυτά συγγενεύουν με πληθυσμούς της Νότιας Ευρώπης.
Τίποτα δεν είναι γνωστό για τη γλώσσα των Φιλισταίων. Θραύσματα κεραμικής από την περίοδο 1500-1000 π.Χ. βρέθηκαν να φέρουν επιγραφές σε μη Σημιτικές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένου ενός σε Κυπρομινωικό συλλαβάριο. Η Βίβλος δεν αναφέρει κανένα γλωσσικό πρόβλημα μεταξύ των Ισραηλιτών και των Φιλισταίων, όπως συμβαίνει με άλλες ομάδες μέχρι τη Βαβυλωνιακή κατοχή.
Υπάρχουν περιορισμένες ενδείξεις υπέρ της υπόθεσης ότι οι Φιλισταίοι ήταν αρχικά Ινδοευρωπαϊκοί ομιλητές, είτε από την Ελλάδα είτε ομιλητές της Λουβικής γλώσσας από τις ακτές της Μικράς Ασίας, με βάση κάποιες λέξεις που σχετίζονται με τους Φιλισταίους που βρέθηκαν στη Βίβλο και που σχετίζονται με άλλες σημιτικές γλώσσες. Τέτοιες θεωρίες υποδηλώνουν ότι τα σημιτικά στοιχεία στη γλώσσα δανείστηκαν από τους γείτονές τους στην περιοχή. Για παράδειγμα, η λέξη της γλώσσας των Φιλισταίων για τον "καπετάνιο" (seren), μπορεί να σχετίζεται με την ελληνική λέξη "τύραννος" (πιστεύεται από τους γλωσσολόγους ότι είχαν δανειστεί λέξεις από τους Έλληνες ή από μια ανατολική γλώσσα, όπως τη Λουβική ή την Λυδική).
Παλαιστίνιοι
Ο Παλαιστίνιος ηγέτης Γιάσερ Αραφάτ δήλωσε στην Αθήνα, στις 15 Δεκεμβρίου 1981: "«Εμείς οι Παλαιστίνιοι καταγόμαστε από την Κρήτη. Φύγαμε από την Κρήτη και πήγαμε στην Παλαιστίνη. Ξαναγυρίσαμε στην Κρήτη και ξαναφύγαμε από την Κρήτη και ξαναπήγαμε και εγκατασταθήκαμε μονίμως στην Παλαιστίνη…»."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί Κατηγορία:Λαοί της Βίβλου Κατηγορία:Παλαιστίνη
Όξφορντ Γιουνάιτεντ
Η Όξφορντ Γιουνάιτεντ είναι ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα την πόλη της Όξφόρδης.Η ομάδα ιδρύθηκε το 1893 με το όνομα Χέαντιγκτον Γιουνάιτεντ.Έδρα της ομάδας είναι το γήπεδο Κασσάμ 12.500 χιλιάδων θέσεων.Η Όξφορντ Γιουνάιτεν έχει αγωνιστεί παλίοτερα στην κορυφαία κατηγορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου.Έχει κατακτήσει το Λιγκ Καπ Αγγλίας αλλά αν και τροπαιούχος δεν κατάφερε να αγωνιστεί στις Ευρωπαικές διοργανώσεις λόγω της Τραγωδίας του Χέιζελ και τον πενταετή αποκλεισμό των αγγλικών ομάδων.
Ενιαίος Εντοπιστής Πόρων
Ο όρος Ενιαίος Εντοπιστής Πόρων (αγγλικά: Uniform Resource Locator, συντμ. URL) δηλώνει μια διεύθυνση ενός πόρου του Παγκόσμιου Ιστού. Είναι παρόμοιο με το όνομα ενός αρχείου, αλλά κρατάει και επιπλέον πληροφορία σχετικά με το όνομα του εξυπηρετητή, καθώς και το είδος του πρωτοκόλλου που αυτός χρησιμοποιεί.
Όξφορντ Γιουνάιτεντ
Τίτλοι
Η Όξφορντ Γιουνάιτεντ έχει κατακτήσει ένα τίτλο σε κορυφαίο επίπεδο στην Αγγλία.Κέρδισε το 1986 την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς με 3-0 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ και κατέκτησε το Λιγκ Καπ Αγγλίας.
Ενιαίος Εντοπιστής Πόρων
Οι ιστοσελίδες χρησιμοποιούν τα URLs για να συνδεθούν με άλλες σελίδες. Εκτός από αυτό τα URLs περιέχουν και πολλές άλλες δημοφιλείς δικτυακές εντολές όπως δείκτες προς FTP αρχεία, μηνύματα Usenet κτλ.
Όξφορντ Γιουνάιτεντ
Πηγές-εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1893 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1893
Ενιαίος Εντοπιστής Πόρων
Ένα παράδειγμα URL είναι το http://example.com/. Η συγκεκριμένη διεύθυνση είναι παρακρατημένη από το RFC 2606, Section 3 για χρήση σε τεκμηρίωση ως παράδειγμα.
Δομή ενός Βελτιστοποιημένου URL
Το URL που δημιουργείται κάθε φορά που προσθέτετε μια νέα σελίδα ή ένα άρθρο σε μία ιστοσελίδα πρέπει να είναι σύντομο, περιεκτικό, να περιέχει την κεντρική λέξη κλειδί που στοχεύετε σε επίπεδο SEO και να είναι σε πλήρη σύνδεση με το κεντρικό τίτλο (headline) και φυσικά το περιεχόμενο της σελίδας. Για παράδειγμα σε αυτό το λήμμα η κεντρική λέξη κλειδί είναι “Uniform Resource Locator“ οπότε και το URL έχει διαμορφωθεί αναλόγως.
Επιπλέον λέξεις όπως το “μου”, “από”, “τον”, “της”, “το”, “ο”, “η”, “θα”, “να”, “για” κοκ (ονομάζονται και stop words) δεν προσθέτουν καμία αξία και καλό είναι να αποφεύγονται. Κατηγορία:Διαδίκτυο
22 Ιουνίου
21 Ιουνίου | 22 Ιουνίου | 23 Ιουνίου
Η 22α Ιουνίου είναι η 173η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (174η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 192 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Χάλκη Δωδεκανήσου
Η Χάλκη είναι ελληνικό νησί του νοτιοανατολικού Αιγαίου στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Δωδεκανήσων με 478 κατοίκους (απογραφή 2011). Βρίσκεται 5 μίλια δυτικά από το ακρωτήριο Αρμενιστής της Ρόδου, ΝΑ. της Τήλου στο ΒΑ. Καρπάθιο πέλαγος. Η επιφάνεια του νησιού είναι 28 τ.χλμ. με ανάπτυγμα ακτής 34 χιλιομέτρων. Για την προέλευση της ονομασίας του νησιού υπάρχουν δύο εκδοχές: ονομάστηκε έτσι είτε από τα ορυχεία και τα εργαστήρια επεξεργασίας χαλκού που υπήρχαν στο νησί κατά την αρχαιότητα, είτε από τη φοινικική λέξη "κάρκι" ή "κάλχι" που σημαίνει "πορφύρα", το όστρακο που υπήρχε άφθονο στις ακτές του νησιού τότε και το οποίο εμπορεύονταν οι Φοίνικες, εκδοχή που είναι και η πιθανότερη Η Χάλκη έχει ανακηρυχθεί "Διεθνές κέντρο ειρήνης και φιλίας νέων" και αυτό έχει ως αποτέλεσμα το νησί να το επισκέπτεται μεγάλος αριθμός νέων.Τα τελευταία χρόνια όμως είναι μεγαλύτερος ο αριθμός από επισκέπτες της τρίτης ηλικίας.
Γεωγραφία
Γενικά το έδαφος της Χάλκης είναι ημιορεινό και άγονο. Υψηλότερες κορυφές είναι το Μεροβίγλι (593 μ.) στο ΒΑ. τμήμα της νήσου και ο Προφήτης Ηλίας (578 μ.) στο κεντρικό τμήμα. Οι δε ακτές είναι επί το πλείστον απότομες και βραχώδεις με μικρές παραλίες με άμμο και κροκάλες κυρίως στο βόρειο και νότιο τμήμα της νήσου.Τα νερά της θάλασσας γύρω από το νησί, είναι τα πιο καθαρά που έχει δει ποτέ κανείς!
Στο ΝΑ. άκρο σχηματίζεται το ακρωτήριο Κρεβάτι, βόρεια του οποίου εκτείνεται ο όρμος Ημπορ(ε)ιός (εκ του Εμπορειό) στο μυχό του οποίου βρίσκεται και το ομώνυμο χωριό Χάλκη, ή Ημποριό. Ο οικισμός είναι πανέμορφος, με κατοικίες νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, που φανερώνουν μεγαλείο αλλοτινών καιρών. Το ΒΑ. άκρο καταλήγει στο ακρωτήριο Λιμανάρι, ενώ στο ΒΔ. άκρο σχηματίζεται μικρή χερσόνησος που καταλήγει στο ακρωτήριο Κέφαλος.
Η γενική όψη της Χάλκης χαρακτηρίζεται ως ορεινή πλην όμως τα ορεινά συγκροτήματα διακόπτονται από πεδινές μικρές ή μεγάλες εκτάσεις, όπως η κοιλάδα των Ζιών, του Ποντάμου, το Λεντάκι, του Κισσού κ.λπ. Σε αυτές τις κοιλάδες υπήρξε κατά την αρχαιότητα πλούσια παραγωγή δημητριακών η οποία ευνοούνταν από το έδαφος αλλά και το εύκρατο μεσημβρινό κλίμα της Χάλκης. Σύμφωνα με το βιβλίο "η Χάλκη της Δωδεκανήσου" του Κ. Ηλιάδη, η καρπερότητα του εδάφους της Χάλκης είχε εκθειαστεί από αρχαίους συγγραφείς, όπως ο Θεόφραστος στο έργο του "Περί φυτών και ιστορίας".
Σημειώνεται ότι μεταξύ Χάλκης και Ρόδου υφίστανται πολλές μικρές νησίδες, βραχονησίδες και ύφαλοι που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. Μεγαλύτερη αυτών των νησίδων είναι η Αλιμιά. Στον δε πορθμό Χάλκης - Τήλου υφίσταται η Αντίτηλος που ανήκει στην Τήλο.
Ιστορία
Οι ιστορικές μαρτυρίες για τη Χάλκη είναι ελάχιστες. Το νησί διαβαίνει τους αιώνες στη σκιά της Ρόδου κι η ιστορία του μπορεί να σκιαγραφηθεί στα βασικά της σημεία μόνο σε συσχετισμό με την ιστορία της Ρόδου και της ευρύτερης περιοχής του νοτιοανατολικού Αιγαίου.
Η Χάλκη που μπορεί να θεωρηθεί ως ένας από τους "τελευταίους φάρους της παράδοσης", πιθανώς να πήρε το όνομά της από τα ορυχεία επεξεργασίας χαλκού που υπήρχαν στην αρχαιότητα. Η Χάλκη κατοικείται από την προϊστορική εποχή. Σύμφωνα με τη μυθολογία, οι Τιτάνες ήταν οι πρώτοι κάτοικοι. Οι Πελασγοί έζησαν στο νησί για πολλά χρόνια, αφήνοντας πίσω τους πολλά χτίσματα. Τους διαδέχθηκαν οι Κάρες, οι Δωριείς και αργότερα οι Φοίνικες. Η βασίλισσα της Χάλκης η Αρετάνασσα, έζησε στη Χάλκη και μετά την εξόρισαν στην Κάρπαθο όπου αυτοκτόνησε όταν έμαθε για το θάνατο του συζύγου της. Απομεινάρια 3 ναών προς τιμήν του θεού Απόλλωνα υπάρχουν ακόμα στην τοποθεσία Πευκιά. Στους ιστορικούς χρόνους η Χάλκη φέρεται κατά καιρούς ως υποτελής της Καμείρου, ενώ αναφέρεται ως "σύμμαχος" των Αθηναίων στους ετήσιους "φορολογικούς καταλόγους της Δηλιακής Συμμαχίας, πράγμα που σημαίνει ότι είχε περιέλθει στη διοικητική εξάρτηση της "Αθηναϊκής δημοκρατίας" εκείνη τη χρονική περίοδο. Αργότερα φαίνεται να εξαρτάται και πάλι από την Κάμειρο. Κι ακολουθεί την ακμή και την παρακμή της Ρόδου στους αιώνες που ακολουθούν.
Οι Βενετοί και Γενοβέζοι καταφτάνουν το 1204 και επισκευάζουν την αρχαία ακρόπολη, χτίζοντας ταυτόχρονα φρούριο στο νησάκι της Αλιμιάς. Κατά το 14ο αιώνα οι Ιππότες της Ρόδου παραχώρησαν τη Χάλκη ως φέουδο στην οικογένεια Assanti από την Ίσκια. Τότε έχτισαν και το Κάστρο τους πάνω στα ερείπια της αρχαίας ακρόπολης. Ανάμεσα στα οικόσημα σώζεται το οικόσημο του Μεγάλου Μαγίστρου Pierre d’ Aubusson (1476-1530), ο οποίος αναστήλωσε το φρούριο μετά από καταστροφική επιδρομή που δέχτηκε η Χάλκη από τους Βενετούς. Στο κάστρο κατέφευγε ο πληθυσμός σε περίπτωση επιδρομής. Το 1523 τη Χάλκη την κυριεύουν οι Τούρκοι.
Στα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας και κατά την ιταλοκρατία τα πατροπαράδοτα προνόμια καταργούνται, πλήττεται το εμπόριο κι η σπογγαλιεία κι αρχίζει η αιμορραγία της μετανάστευσης. Κυριεύεται από τους Ιταλούς το 1912, όπως κι όλα τα Δωδεκάνησα, περιέρχεται υπό ιταλική κυριαρχία, στρατιωτική αρχικά και πολιτική μετά το 1923. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Εικόνα του νησιού Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου η Χάλκη δοξάστηκε χάρη στους αγώνες και το αίμα άξιων τέκνων της, όπως ο υπολοχαγός Αλέξανδρος Διάκος και ο λοχαγός Διογένης Φανουράκης.
Δήμαρχοι
Ο δήμος συστάθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1948 με έδρα τον οικισμό Χάλκη.
Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Γενικά, τα μείγματα μπορούν να διαχωριστούν στα επιμέρους συστατικά τους με φυσικές μεθόδους. Ακολουθεί η περιγραφή μερικών από αυτές:
Χάλκη Δωδεκανήσου
Παραλίες
1) Ο Πόνταμος είναι η μόνη αμμώδης παραλία, στο νότιο τμήμα της νήσου, η μορφολογία και το μέγεθος της οποία αλλάζει συχνά το χειμώνα, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Με τα πόδια ξεκινώντας από το λιμάνι, τον Ημπορ(ε)ιό, είσαι εκεί σε δέκα λεπτά. Ο δρόμος είναι με άσφαλτο. Πάνω από την παραλία έχει ταβέρνα, καντίνα και ομπρέλες για ηλιοθεραπεία.
Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Εκχύλιση
Εκχύλιση είναι η κατανομή μιας ουσίας Α από μία φάση (1) στην οποία είναι διαλυμένη σε μία άλλη υγρή φάση (2). Η αρχή της εκχύλισης στηρίζεται στο ότι μία ουσία, η οποία είναι διαλυτή σε δύο διαλύτες που δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους, θα κατανεμηθεί μεταξύ των δύο διαλυτών με σταθερή αναλογία. Για να γινει επιτυχημενα η απομονωση της ουσιας μετα την εκχυλιση, θα πρεπει οι φασεις (1) και (2) να μην αναμιγνυοντα, αν ειναι και οι δυο υγρες (βλ. νερο και λαδι). Η αναλογια των συγκεντρωσεων στις δυο φασεις καθοριζεται απο τον συντελεστη κατανομης ΚA, που εκφράζει τον λόγο της συγκέντρωσης εκχυλιζόμενης ουσίας στον ένα διαλύτη με την συγκέντρωση της ουσίας στον άλλο διαλύτη, συμφωνα με τον νομο του Nerst
Χάλκη Δωδεκανήσου
Παραλίες
2) Τα Φτενάγια είναι από την πλευρά του ξενοδοχείου, πίσω από το εκκλησάκι της Αγίας Αικατερίνης. Αν φτάσετε μέχρι το εκκλησάκι, κατηφορίστε τα βράχια από την πίσω πλευρά και θα δείτε την παραλία. Η παραλία είναι μία βραχώδης μικρή παραλία, η οποία είναι με τα πόδια περίπου 15 λεπτά. Η παραλία αυτή είναι προσβάσιμη και με αμάξι από δρόμο ο οποίος περνάει κάτω από τους ανεμόμυλους, όχι όμως με άσφαλτο. Λειτουργεί ταβέρνα και υπάρχουν ομπρέλες για ηλιοθεραπεία.
Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Εκχύλιση
KA= C1/C2
Χάλκη Δωδεκανήσου
Παραλίες
3) Η παραλία στα Κάνια βρίσκεται βόρεια από το κέντρο του νησιού, τον Ιμπορειό, κοντά στις ιχθυοκαλλιέργειες. Είναι προσβάσιμη με τα πόδια σε 25 λεπτά περίπου, αλλά και με όχημα, αφού ο δρόμος είναι με άσφαλτο. Ο δρόμος ξεκινάει από τον Ιμπορειό και στρίβει δεξιά στο δεύτερο στενάκι μετά το σχολείο. Εκεί υπάρχει μια καντίνα αλλά και ομπρέλες, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
4) Η παραλία Γυαλοί, εκεί θα δείτε μία μικρή και βοτσαλωτή παραλία, στη νότια πλευρά του νησιού. Τα βότσαλα είναι άσπρα και μεγάλα. Για να πάτε εκεί πρέπει να φτάσετε στο Χωριό και συνεχίζετε κατηφορίζοντας το δρόμο που είναι μπροστά από το Χωριό. Σ’ αυτή την παραλία δεν υπάρχει τίποτα για να σας προμηθεύσει αναψυκτικά κ.α. γι’ αυτό θα πρέπει να μεριμνήσετε. Η παραλία αυτή είναι προσβάσιμη με τα πόδια, με αμάξι, αλλά και με καΐκι.
Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Εκχύλιση
C1 = συγκέντρωση της ουσίας στο διαλύτη 1(mol . L-1 )
Χάλκη Δωδεκανήσου
Παραλίες
5) Μια όμορφη παραλία είναι και η Αρέτα που είναι διπλή παραλία πιο πέρα από τον Πόνταμο. Η πρόσβασή της γίνεται με καΐκι. Είναι ένα κομμάτι ξηράς που κυριολεκτικά εισχωρεί στη θάλασσα δημιουργώντας 2 παραλίες.
Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Εκχύλιση
C2 = συγκέντρωση της ουσίας στο διαλύτη 2(mol . L-1 )
Χάλκη Δωδεκανήσου
Παραλίες
6) Η Τραχειά στη νότια πλευρά του νησιού.
Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Εκχύλιση
KA = συντελεστής κατανομής της ουσίας Α
Χάλκη Δωδεκανήσου
Εκπαίδευση
μικρογραφία|Το κτίριο του Γυμνασίου Λ.Τ. Χάλκης Στο νησί υπάρχει το Γυμνάσιο με Λυκειακές Τάξεις "Σωκράτης Φανουράκης". Το σχολείο οικοδομήθηκε το 1914 από τους Χαλκίτες αρχιτέκτονες Φαναράκη Ιωάννη και το γιο του Αντώνη με χρηματοδότηση από τον Σύλλογο Χαλκιτών του Τάρπον Σπρινγκς της Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο με τα πόδια.
Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Διήθηση
Διήθηση ονομάζεται ο διαχωρισμός ενός υγρού από ένα στερεό με τη βοήθεια διηθητικού χαρτιού (ή φίλτρου) όπου συγκρατείται το στερεό. Εφαρμόζεται σε ετερογενή μείγματα. Συχνά υποβοηθείται και με τη δημιουργία κενού αέρος κάτω από το φίλτρο.
Χάλκη Δωδεκανήσου
Εκπαίδευση
Πιο παλιά η χρήση του ήταν νεκροταφείο όμως αργότερα τα στοιχεία από τους νεκρούς μεταφέρθηκαν κάπου αλλού.
Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Εξάτμιση
Η εξάτμιση χρησιμοποιείται σε υγρά μείγματα ομογενή ή ετερογενή, οπότε εξατμίζεται ο διαλύτης (με βρασμό ή χωρίς) και παραμένει η στερεή ουσία.
Χάλκη Δωδεκανήσου
Εκπαίδευση
Από το 2017 μετονομάστηκε με το προσωνύμιο "Σωκράτης Φανουράκης", τιμώντας με τον τρόπο αυτόν τον επί χρόνια ευεργέτη του νησιού.
Πρόσβαση
Από την πόλη της Ρόδου υπάρχει λεωφορείο για την Κάμειρο-Σκάλα, όπου εκεί υπάρχει καραβάκι για τη Χάλκη. Από Πειραιά υπάρχει πλοίο της γραμμής που συνδέει το νησί με τον Πειραιά.
Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Απόχυση
Απόχυση ονομάζεται ο διαχωρισμός υγρού από στερεό σε ετερογενές μίγμα χωρίς φίλτρο. Γίνεται καλύτερα όταν το στερεό είναι σε μεγάλα κομμάτια (π.χ. φύλλα τσαγιού).
Χάλκη Δωδεκανήσου
Προστατευόμενη τοποθεσία
Η Νήσος Χάλκη, οι νησίδες Κολοφώνας, Πάνω Πρασούδα, Τραγούσα, Στρογγύλι, Άγιος Θεόδωρος, Μαελονήσι, Αλιμιά, Κρεβάτια, Νησάκι, Μακρύ και οι παράκτιες περιοχές τους, συνολικής έκτασης 353,2 τ.χλμ., είναι προστατευόμενοι βιότοποι του Natura 2000 με κωδικό GR4210026. Η περιοχή είναι σημαντική για την αναπαραγωγή θαλασσοπουλιών. Στα προστατευόμενα είδη της ορνιθοπανίδας περιλαμβάνονται: μαυροπετρίτες, αιγαιόγλαροι, μουστακοτσιροβάκοι, κ.α.300px|thumb|Αγία Θέκλα 300px|thumb|Ο Κολοφώνας είναι μια από τις βραχονησίδες κοντά στη Χάλκη
Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Απόσταξη
Διαχωρισμός υγρού μίγματος (ομογενούς ή ετερογενούς) δύο ή περισσότερων συστατικών με διαφορετικά σημεία ζέσεως (συνήθως με διαφορά μεγαλύτερη των 15 βαθμών Κελσίου). Θερμαίνεται το μείγμα σε ειδική συσκευή και συλλέγονται ξεχωριστά οι ατμοί του κάθε συστατικού. Πρώτα αποχωρίζεται το συστατικό με το χαμηλότερο σημείο ζέσεως. Απόσταξη μπορούμε να κάνουμε και σε μείγμα υγρού-στερεού, οπότε μετά την πλήρη εξάτμιση του υγρού στην αρχική φιάλη μένει η στερεή ουσία. Η διαφορά από την εξάτμιση είναι πως εδώ δεν χάνουμε το υγρό αλλά το συλλέγουμε.
Χρωματογραφία
Η χρωματογραφία δεν χρησιμοποιείται τόσο πολύ για διαχωρισμό όσο για την εξακρίβωση της σύστασης ενός μίγματος (δηλαδή να καταλάβουμε από ποια συστατικά το απαρτίζουν). Βασίζεται στη διαφορετική ταχύτητα με την οποία τα συστατικά παρασύρονται από το νερό πάνω στο διηθητικό χαρτί. Έτσι κάθε ουσία έχει τη δική της κουκκίδα σε διαφορετικό ύψος στο χαρτί.
Φυγοκέντρηση
Φυγοκέντρηση είναι ο τρόπος διαχωρισμού των γαλακτωμάτων. Αυτά είναι μίγματα μικροσκοπικών στερεών που αιωρούνται μέσα σε υγρά (π.χ. γάλα). Περιστρέφουμε το μίγμα με μεγάλη ταχύτητα οπότε τα συστατικά να διαχωρίζονται σε «στρώματα» (τα πιο πυκνά στο κάτω κάτω μέρος και τα πιο αραιά πάνω πάνω).
Χημικές μέθοδοι
Οι χημικές μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων είναι οι μέθοδοι διαχωρισμού που περιλαμβάνουν και χημικές αντιδράσεις. Μια τέτοια μέθοδος είναι η διύλιση. Χημικός διαχωρισμός ονομάζεται οποιαδήποτε διεργασία μεταβολής των συστατικών στοιχείων μιας χημικής ένωσης, ενός μίγματος ή ενός διαλύματος. Σκοπός του χημικού διαχωρισμού είναι κυρίως η εξαγωγή κάποιου προτιμώμενου στοιχείου, ή ενωσης.
Οι χημικοί διαχωρισμοί στη πραγματικότητα αποτελούν μεθόδους που εφαρμόζει η Χημεία προς τον επιδιωκόμενο σκοπό. Οι μέθοδοι αυτοί διακρίνονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: σε εκείνες που βασίζονται σε φαινόμενα ισορροπίας και σε εκείνες που βασίζονται σε φαινόμενα κίνησης. 1. Στη πρώτη κατηγορία κατατάσσονται η απόσταξη, η χρωματογραφία ρευστών, η εξάχνωση, η υγρή χρωματογραφία, η ιοντοεναλλαγή, η εκχύλιση και μέρη αυτών. 2. Στη δεύτερη κατηγορία εντάσσονται η διήθηση, η υπερδιήθηση, η διαπίδυση, η ηλεκτροδιαπίδυση, η ηλεκτρόλυση, η φυγοκέντριση, η αποικοδόμηση, καθώς και άλλες απλούστερες τεχνικές.
Λιλή Μαυροκεφάλου
Η Λιλή Καλούτσα - Μαυροκεφάλου πιο γνωστή ως Λιλή (Αγλαΐα) Μαυροκεφάλου (1942) είναι Ελληνίδα πεζογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1942 στη Θεσσαλονίκη της γερμανικής κατοχής από μητέρα μικρασιατικής καταγωγής και πατέρα καταγόμενο από τα Θεσσαλικά  Άγραφα της Πίνδου. Μεγάλωσε στη Νάουσα της Μακεδονίας και το 1961 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Από το 2014 ζει μόνιμα στην Αίγινα. Είναι απόφοιτος αγγλικής φιλολογίας και ιστορίας-αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχει εργαστεί για μια δεκαετία στη μέση εκπαίδευση και στον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού. Είναι χήρα και μητέρα ενός παιδιού. Από το 1977, με το πρώτο της έργο, «Άγης», αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία. Είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και της Ελληνικής Λέσχης Βιβλίου.
Κριτική, βραβεύσεις
Στα μυθιστορήματα της Λ. Μαυροκεφάλου επιτυγχάνεται αρμονική συνύπαρξη μύθου και ιστορίας, το προσεκτικό ζωντάνεμα πρωταγωνιστικών μορφών της ελληνικής ιστορίας καθώς κι ο προβληματισμός για ποικίλα ζητήματα της σύγχρονης κοινωνίας. Έχει βραβευτεί από την Πανελλήνια Ένωση Γυναικών Μάνης, για το ερευνητικό συγγραφικό της έργο (ιδιαίτερα για τη βιογραφία του Μανιάτη πειρατή Γερακάρη Λυμπεράκη) και την προσφορά της στην Μάνη.
Έχει βραβευτεί για το συγγραφικό της έργο από την "Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών" για το έργο «Άγης» Έχει βραβευτεί για το συγγραφικό της έργο από την "Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά".
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Βαλντράντα της Τοσκάνης
Η Βαλντράντα της Τοσκάνης (πέθανε το 997) ήταν Δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο ως δεύτερη σύζυγος.
Δόγισσα της Βενετίας
Ο πατέρας της ήταν ο Ουμβέρτος του Σπολέτο μέλος του Οίκου των Μποζονιδών, ο γάμος της με τον Πιέτρο τακτοποιήθηκε από τον προστάτη του Όθων Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όταν χώρισε την πρώτη σύζυγο του Γιοβανίτσια Καντιάνο. Η Βαλντράντα έφερε στον σύζυγο της μια μεγάλη προίκα από κάστρα και συνοδείες από δούλων. Η Βαλντράντα και ο σύζυγος της δημιούργησαν το έθιμο του Μούντιο που ο δόγης παραχωρούσε στην σύζυγο του τα μισά από τα εισοδήματα του, έγινε μισητή στην Βενετία λόγω της αλαζονείας της αλλά είχε καλές σχέσεις με τον σύζυγο της. Υποστήριξε τον Πιέτρο Δ΄ σε όλα τα σχέδια και τις φιλοδοξίες του και ήταν η πρώτη δόγισσα που τήρησε κατά γράμμα το βασιλικό πρωτόκολλο. Εισήγαγε στην Δημοκρατία της Βενετίας τις Ταυρομαχίες που έγινε σύντομα το δημοφιλέστερο άθλημα με την ίδια να προεδρεύει στις εκδηλώσεις. Η δουλεία ήταν αμφιλεγόμενο ζήτημα στην Βενετία αλλά όταν ο σύζυγος της ζήτησε να τους απελευθερώσει η Βαλντράντα του απάντησε ότι ήταν θέμα του αυτοκράτορα όχι του δόγη.
Επανάσταση και δολοφονία του συζύγου της
Μετά τον θάνατο του Όθων Α΄ οι Βενετσιάνοι επαναστάτησαν και έβαλαν φωτιά στα ανάκτορα (976), η οικογένεια προσπάθησε να δραπετεύσει, ο Πέτρος πήρε αγκαλιά τον μικρό του γιο με την Βαλντράντα Πιέτρο και η ίδια η Βαλντράντα την θετή της κόρη Μαρίνα. Οι επαναστάτες κατακρεούργησαν τον Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο και τον μικρό του γιο Πιέτρο αλλά στην Βαλντράντα και την Μαρίνα επέτρεψαν να δραπετεύσουν επειδή φοβήθηκαν την οργή του αυτοκράτορα.
Τελευταία χρόνια
Η Βαλντράντα δραπέτευσε στην αυτοκράτειρα Αδελαΐδα της Ιταλίας στην Βερόνα, ζήτησε πίσω την προίκα της και την καταστροφή της Βενετίας σαν εκδίκηση για την εξέγερση και τον θάνατο της οικογένειας της, μετά από διαπραγματεύσεις ακολούθησε συμβιβασμός. Αρνήθηκε να αποσυρθεί σε μοναστήρι όπως όριζε τότε το έθιμο για τις χήρες των δόγηδων, εγκαταστάθηκε στην αυλή του αδελφού της στην Τοσκάνη που έζησε μέχρι τον θάνατο της. Η θετή της κόρη Μαρίνα παντρεύτηκε τον μετέπειτα δόγη Τριμπούνο Μέμμο αλλά μετά την εκθρόνιση του έγινε μοναχή (990).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγισσες της Βενετίας
Αγλαόπη
Στην ελληνική μυθολογία η Αγλαόπη ή Αγλαόφωνος ή Αγλαοφόνη ή Αγλαοφήμη (όμορφη φώνη) , ήταν μία από τις Σειρήνες.
Ήταν αδελφή της Πεισινόης και της Θελξιεπείας, μαζί με τις οποίες κατοικούσε στα παράλια της νότιας Ιταλίας. Πατέρας της ήταν ο Αχελώος και μητέρα της η μούσα Μελπομένη.
Όπως και οι αδελφές της ήταν μισή άνθρωπος, από την μέση και κάτω, και μισή πτηνό, από την μέση και πάνω. Τις σειρήνες συνάντησε ο Οδυσσέας στο ταξίδι του για την Ιθάκη, οι σιερήνες με το τραγούδι τους πλάνευαν τους ναυτικούς.
Πηγές
Αγλαοπη
Γενικό Δικαστήριο
Το Πρωτοδικείο Ευρωπαικών Κοινοτήτων (ΠΕΚ), όπως και το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) εξασφαλίζει την τήρηση του δικαίου κατά την ερμηνεία και την εφαρμογή των ιδρυτικών Συνθηκών από τα κοινοτικά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη.
Ιστορία
Το ΠΕΚ, μετονομασθέν με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας σε Γενικό Δικαστήριο, ιδρύθηκε το 1989 με σκοπό τη βελτίωση της δικαστικής προστασίας των πολιτών και τη μείωση του φόρτου εργασίας του ΔΕΚ καθώς και την πιο γρήγορη εκδίκαση των υποθέσεων.
Μέλη
Το ΠΕΚ αποτελείται από τουλάχιστον ένα δικαστή από κάθε κράτος μέλος και ο Οργανισμός του ΔΕΚ τους ορίζει σε 27. Οι δικαστές ορίζονται με κοινή συμφωνία από τις κυβερνήσεις των κρατών μελών για θητεία έξι ετών η οποία δύναται να ανανεωθεί. Ο πρόεδρος του ΠΕΚ εκλέγεται μεταξύ των δικαστών για περίοδο τριών ετών και η θητεία του δύναται να ανανεωθεί. Δεν υπάρχουν γενικοί εισαγγελείς άλλα τα μέλη του ΠΕΚ μπορούν να κληθούν να ασκήσουν αυτό το καθήκον. Επιπλέον το ΠΕΚ συνεδριάζει σε τμήματα πέντε ή τριών δικαστών ή και σε μονομελή σε ορισμένες περιπτώσεις.
Καθήκοντα
Το ΠΕΚ είναι επίσης αρμόδιο για το σύνολο των ευθέων προσφυγών που ασκούνται από άτομα και από κράτη μέλη με εξαίρεση εκείνες οι οποίες ανατίθενται σε διάφορα δικαιοδοτικά τμήματα και εκείνες των οποίων επιλαμβάνεται αποκλειστικά το Δικαστήριο (ΔΕΚ).
Άλλες πηγές
Κατηγορία:Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Γιοβανίτσια Καντιάνο
Η Γιοβανίτσια Καντιάνο ήταν Δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο σαν πρώτη σύζυγος και μητέρα του μελλοντικού δόγη Βιτάλε Καντιάνο. Η Γιοβανίτσια δεν ανήκε στην αριστοκρατία και για να παντρευτεί τον Πιέτρο χώρισε τον πρώτο της σύζυγο, οι πράξεις αυτές προκάλεσαν αντιδράσεις στην κοινωνία της Βενετίας και τις θεωρούσε σκάνδαλο. Ο Πιέτρο Δ΄ την χώρισε, την έκλεισε μοναχή στον Ναό του Αγίου Ζαχαρία και προχώρησε σε δεύτερο γάμο με την Βαλντράντα της Τοσκάνης. Η Γιοβανίτσια έγινε αντικείμενο θρύλων και μύθων όπως ένα διάσημο παιχνίδι με κάρτες που η δόγισσα εμφανίζεται στην "Τετράδα της καρδίας".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγισσες της Βενετίας
Χαβιέρ Πέρες ντε Κουέγιαρ
Ο Χαβιέρ Φελίπε Ρικάρδο Πέρεθ δε Κουέγιαρ υ δε λα Γ(ě)ρρα (Javier Felipe Ricardo Pérez de Cuéllar y de la Guerra, 19 Ιανουαρίου 1920 – 4 Μαρτίου 2020) ήταν Περουβιανός διπλωμάτης και πολιτικός, που υπηρέτησε ως Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, ο πέμπτος στην ιστορία του, από την 1η Ιανουαρίου 1982 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1991. Στα επόμενα χρόνια υπήρξε υποψήφιος για την προεδρία του Περού και, για μερικούς μήνες πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών της χώρας.
Ο Χαβιέρ Πέρες ντε Κουέγιαρ γεννήθηκε στη Λίμα του Περού. Σπούδασε στο Κολέγιο του Αγίου Αυγουστίνου της πόλεως και στη συνέχεια στο Ποντιφίκειο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Περού.
Διπλωματική σταδιοδρομία
Ο Πέρες ντε Κουέγιαρ ήταν μέλος της περουβιανής αντιπροσωπείας στην πρώτη σύνοδο της Γενικής Συνελεύσεως του ΟΗΕ, που έγινε στο Λονδίνο το 1946, καθώς και μέλος των αντιπροσωπειών από την 25η μέχρι την 30ή σύνοδο της Γενικής Συνελεύσεως. Το 1971 διορίστηκε μόνιμος αντιπρόσωπος του Περού στον ΟΗΕ και ηγήθηκε της αντιπροσωπείας της χώρας του σε όλες τις συνόδους της Γ.Σ. από το 1971 μέχρι το 1975.
Το 1973 και το 1974, αντιπροσώπευσε το Περού στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, υπηρετώντας ως πρόεδρός του κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο τον Ιούλιο του 1974. Στις 18 Σεπτεμβρίου 1975, ο Χ. Πέρες ντε Κουέγιαρ διορίσθηκε ειδικός αντιπρόσωπος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο, θέση την οποία διατήρησε μέχρι τον Δεκέμβριο του 1977, οπότε και επανήλθε στο περουβιανό Υπουργείο Εξωτερικών. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Κύπρο, ο Πέρες ντε Κουέγιαρ νυμφεύθηκε τη δεύτερη σύζυγό του, τη Μαρθέλα Τέμπλε Σεμινάριο (Marcela Temple Seminario, απεβίωσε στις Βρυξέλλες το 2013), με την οποία δεν απέκτησαν τέκνα.
Στις 27 Φεβρουαρίου 1979, ο Πέρες ντε Κουέγιαρ διορίσθηκε ως αντιγραμματέας του ΟΗΕ για «ειδικές πολιτικές υποθέσεις». Ως τέτοιος, από τον Απρίλιο του 1981 έδρασε ως προσωπικός αντιπρόσωπος του Γ.Γ. στην υπόθεση του Αφγανιστάν, ιδιότητα υπό την οποία επισκέφθηκε το Πακιστάν και το Αφγανιστάν τον Απρίλιο και τον Αύγουστο εκείνου του έτους, προκειμένου να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις που είχε αρχίσει ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ μερικούς μήνες νωρίτερα.
Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ
Στις 31 Δεκεμβρίου 1981 ο Χαβιέρ Πέρες ντε Κουέγιαρ διαδέχθηκε τον Κουρτ Βάλντχαϊμ ως Γενικός Γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και επανεκλέχθηκε για μία δεύτερη θητεία τον Οκτώβριο του 1986. Κατά τη διάρκεια των θητειών αυτών, ηγήθηκε διαμεσολαβήσεων μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και της Αργεντινής μετά τον Πόλεμο των Φώκλαντ, και βοήθησε τις προσπάθειες της Ομάδας Κονταδόρα για την ειρήνευση και τη σταθεροποίηση στην Κεντρική Αμερική. Επίσης, παρενέβη στις διαπραγματεύσεις για την ανεξαρτησία της Ναμίμπια, στη σύγκρουση στη Δυτική Σαχάρα μεταξύ του Μαρόκου και του Μετώπου Πολισάριο, καθώς και στο Κυπριακό. Το 1986 προήδρευσε μιας διεθνούς επιτροπής διαιτησίας για την Υπόθεση Rainbow Warrior ανάμεσα στη Νέα Ζηλανδία και στη Γαλλία. Λίγο μετά το τέλος της δεύτερης θητείας του ως Γ.Γ. του ΟΗΕ, ο Πέρες ντε Κουέγιαρ απέρριψε ένα ανεπίσημο αίτημα από μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να επανεξετάσει την απόφασή του να μην υποβάλει υποψηφιότητα για μια τρίτη θητεία, συντομευμένη στα δύο έτη, καθώς η αναζήτηση διαδόχου του δεν είχε ως τότε αποδώσει κάποιο πρόσωπο κοινής αποδοχής. Τελικώς τον διαδέχθηκε ο Μπούτρος Μπούτρος - Γκάλι
Μετέπειτα χρόνια
Το 1995 ο Χαβιέρ Πέρες ντε Κουέγιαρ έθεσε υποψηφιότητα στις εκλογές για Πρόεδρος του Περού, στις οποίες και ηττήθηκε από τον τότε πρόεδρο Αλμπέρτο Φουτζιμόρι. Ωστόσο, υπήρετησε προσωρινά ως πρωθυπουργός της χώρας, και ταυτοχρόνως ως Υπουργός Εξωτερικών, από τον Νοέμβριο του 2000 μέχρι τον Ιούλιο του 2001, κατά την ταραχώδη περίοδο που ακολούθησε την παραίτηση του Φουτζιμόρι μετά από κατηγορίες για διαφθορά. Τον Σεπτέμβριο του 2004, παραιτήθηκε από τη θέση του πρεσβευτή του Περού στη Γαλλία, όπου κατοικούσε.
Ο Πέρες ντε Κουέγιαρ ήταν μέλος της Λέσχης της Μαδρίτης, μιας ομάδας άνω των 100 πρώην προέδρων και πρωθυπουργών δημοκρατικών χωρών για την ενίσχυση της δημοκρατίας σε ολόκληρο τον κόσμο.
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Χαβιέρ Πέρες ντε Κουέγιαρ είχε παρασημοφορηθεί από 25 περίπου χώρες και ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας από 21 πανεπιστήμια (από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ μέχρι το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μογγολίας).
Απεβίωσε στις 4 Μαρτίου 2020, σε ηλικία 100 ετών, στη Λίμα.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Περού Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του ΟΗΕ Κατηγορία:Διπλωμάτες Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Ο άνθρωπος με τις απαντήσεις
Ο άνθρωπος με τις απαντήσεις είναι ταινία του 2021 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Στέλιου Καμμίτση. Είναι μία διεθνής συμπαραγωγή εταιρειών από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ιταλία.
Πλοκή
Ο Βίκτωρ είναι γύρω στα είκοσι και ζει με τη γιαγιά του στην Πάτρα. Είναι πρώην επιτυχημένος δύτης, αλλά τώρα εργάζεται σε εργοστάσιο επίπλων. Όταν η γιαγιά του πεθαίνει ξαφνικά, μπαίνει στο παλιό της Audi και ξεκινά ένα οδικό ταξίδι στη Γερμανία. Στο πλοίο για την Ιταλία συναντά τον Ματίας, έναν ριψοκίνδυνο νεαρό Γερμανό που πηγαίνει στο σπίτι του. Ο Ματίας πείθει τον Βίκτωρα να τον πάρει μαζί του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2021 Κατηγορία:Αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Κυπριακές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Ρούντολφ Μπινγκ
Ο Ρούντολφ Φραντς Γιόζεφ Μπινγκ, KBE (Rudolf Franz Joseph Bing, 9 Ιανουαρίου 1902 - 2 Σεπτεμβρίου 1997) ήταν αυστριακής καταγωγής βρετανός ιμπρεσάριος όπερας που δραστηριοποιήθηκε στη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Διετέλεσε γενικός διευθυντής της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης από το 1950 έως το 1972. Πολιτογραφήθηκε Βρετανός το 1946 και χρίστηκε ιππότης το 1971, ωστόσο πέρασε πολλές δεκαετίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και πέθανε στην ηλικία των 95 ετών στις 2 Σεπτεμβρίου 1997.
Συν τοις άλλοις, ο Μπινκ μνημονεύεται συχνά για τη θυελλώδη σχέση του με την κορυφαία υψίφωνο Μαρία Κάλλας. Το 1956, ο ίδιος την προσέλαβε για να πρωταγωνιστήσει ως Νόρμα στην εναρκτήρια παράσταση της καλλιτεχνικής περιόδου της Μητροπολιτικής Όπερας· επρόκειτο για την πρώτη οπερατική εμφάνιση της Κάλλας σε αυτήν τη λυρική σκηνή. Ωστόσο, δύο έτη αργότερα ήρθε σε αντιπαράθεση με τη μονωδό σχετικά με τους ρόλους που εκείνη θα αναλάμβανε και ακύρωσε το συμβόλαιό της, γεγονός που έλαβε ευρεία δημοσιότητα. Ο Μπινγκ κάλεσε την Κάλλας να επιστρέψει στη Μητροπολιτική Όπερα για δύο παραστάσεις της Τόσκα το 1965, έτος των τελευταίων της σκηνικών εμφανίσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βιέννης Κατηγορία:Διευθυντές όπερας