cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Υπερκατασκευή (ναυπηγική)
Ορισμός
Από ναυπηγικής πλευράς οι υπερκατασκευές αποτελούν συνέχεια της υπέρ το κυρίως κατάστρωμα κατασκευής και η προσαρμογή τους σ΄αυτό εξαρτάται από ορισμένους παράγοντες όπως το μήκος και η κατασκευαστική διαμόρφωση αυτής της υπερκατασκευής με εγκάρσια διαφράγματα, ή ανοίγματα κλπ. προκειμένου να διατηρείται η ασφαλής ακαμψία της κατασκευής του κυρίως σκάφους.
Συντήρηση
Βάφονται πρώτα οι ιστοί, φορτωτήρες, ξάρτια, καπνοδόχοι και ακολουθούν, γέφυρα πλοίου, οι οροφές, διαφράγματα (μπουλμέδες), ανεμοδόχοι, λέμβοι, βαρούλκα, κιγκλιδώματα, παραπέτα και τελευταία τα καταστρώματα. Μπορεί όμως το βάψιμο να ξεκινήσει από πλώρη προς πρύμνη κατά τμήματα. Ο χρωματισμός όμως των καταστρωμάτων θα πρέπει να ολοκληρωθεί, ή τούτος κατά τμήματα, πριν το πλοίο καταπλεύσει σε λιμένα, έτσι ώστε το χρώμα να έχει στεγνώσει.
Γενικά οι χρωματισμοί των υπερκατασκευών, αντίθετα μ΄ εκείνους των υφάλων, αποφεύγονται κατά τους δεξαμενισμούς προκειμένου να επιτυγχάνεται μείωση του κόστους παραμονής των πλοίων στις δεξαμενές.
Σημείωση
Κατηγορία:Ναυπηγική Κατηγορία:Ναυτική τέχνη
Ντοβέγ
Το Ντοβέγ (αρμενικά: Դովեղ, παλαιότερα γνωστό ως Μπαλακέντ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 570 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1961-62
Την περίοδο 1961-62 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Ατλέτικο Μαδρίτης κερδίζοντας σε επαναληπτικό τελικό την Φιορεντίνα της Φλωρεντίας. Ήταν η πρώτη σεζόν του Κυπέλλου Κυπελλούχων που διοργανώθηκε από τη UEFA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Μ.Γ.Σ. Εθνικός Σοχού
Ο «Εθνικός Σοχού» ή Μορφωτικός Γυμναστικός Σύλλογος Σοχού «ο Εθνικός», όπως είναι η πλήρης ονομασία του, είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τον Σοχό Θεσσαλονίκης και ιδρύθηκε το 1957. Έχει 6 παρουσίες στο πρωτάθλημα της τέταρτης τη τάξει εθνικής κατηγορίας, 5 ως Δ΄ Εθνική και 2 ως Γ΄ Εθνική τη περίοδο 2020-2022. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Σοχού.
Ιστορικό
Ο Εθνικός Σοχού ιδρύθηκε το 1957 από τη συγχώνευση 2 τότε ανεπίσημων σωματείων του Σοχού, του Κεραυνού και του Ηρακλή. Κατά το διάστημα 1960-1964 ο σύλλογος είχε πάψει κάθε του δραστηριότητα, όποτε και το καλοκαίρι του 1964 επαναδραστηριοποίηθηκε. Το 1969 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 1365 και δήλωσε συμμετοχή στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ξεκινώντας από τη Γ΄ Κατηγορία. Για 36 χρόνια, από το 1969 που εντάχθηκε επίσημα στα πρωταθλήματα εώς και το 2005, αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της Β΄ και Γ΄ Κατηγορίας (σήμερα Α΄ και Β΄ Κατηγορία αντίστοιχα) της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
Τη σεζόν 2005-06 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα τηςός Α1 Κατηγορίας και τη σεζόν 2006-07 κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής αγωνίστηκε για 5 χρονιές, από τη σεζόν 2007-08 έως και τη σεζόν 2011-12, με σημαντικότερη τη σεζόν 2010-11, όποτε και κατέλαβε την 3η θέση της βαθμολογίας. Επίσης, τη σεζόν 2008-09 έφτασε έως τον τελικό του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Μακεδονίας με αντίπαλο τον Π.Α.Ο. Διοικητηρίου, από τον οποίο και ηττήθηκε με 2-1. Τη σεζόν 2012-13 αγωνίστηκε στην Α1 και από τη σεζόν 2013-14 αγωνίστηκε στην Α΄ Κατηγορία, ύστερα από 8 χρόνια, από την οποία τη σεζόν 2014-15 υποβιβάστηκε στην Β΄ Κατηγορία. Στην Β΄ Κατηγορία αγωνίστηκε για 2 χρονιές, όποτε και τη σεζόν 2016-17 κέρδισε την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία, ενώ τη σεζόν 2017-18 κέρδισε την επάνοδο στην Α1 Κατηγορία. Τη σεζόν 2019-20 κέρδισε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική και την επιστροφή στα εθνικά πρωταθλήματα, στην οποία αγωνίζεται από τη σεζόν 2020-21. Την επόμενη χρονιά αν και παρέμεινε στην κατηγορία ο Εθνικός, τελικά δεν κατόρθωσε να δηλώσει συμμετοχή για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στην Γ' Εθνική, λόγω διοικητικών προβλημάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1957 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1957
Απολλωνόπολις
Το όνομα Απολλωνόπολις ή Απολλινόπολις μπορεί να αναφέρεται σε αρκετές πόλεις της αρχαίας Αιγύπτου, μεταξύ των οποίων είναι:
Νερκίν Καρμίρ αγμπιούρ
Το Νερκίν Καρμίρ αγμπιούρ (αρμενικά: Ներքին Կարմիր աղբյուր) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,105 κατοίκους.
Ευρισκόμενη σε απόσταση 200 χιλιομέτρων από το Ερεβάν, πρωτεύουσα της χώρας, η συγκεκριμένη κοινότητα βρίσκεται επί των συνόρων μεταξύ Αρμενίας και Αζερμπαϊτζάν, γεγονός το οποίο, σύμφωνα με τον δήμαρχό του, είχε ως συνέπεια να αποτελέσει το αρμενικό χωριό το οποίο υπέστη τους περισσότερους βομβαρδισμούς από τους Αζέρους, κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Έκτοτε, παραμένει, κατά διαστήματα, στόχων πυρών ή, ακόμη, βομβαρδισμών, όπως συνέβη με το σχολείο του χωριού του Ντοβέγ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Αριάδνεια
thumb|right|220px|''Ο Βάκχος και η Αράδνη στη Νάξο, πίνακας του Τιτσιάνο. Τα Αριάδνεια ήταν αρχαία εορτή που τελούνταν κυρίως στη Νάξο,  καθώς και στη Δήλο και Κύπρο προς τιμή της Αριάδνης. Ειδικότερα στη Νάξο τελούνταν δύο ξεχωριστές εορτές με το ίδιο όνομα. Η μία ήταν αφιερωμένη στην εγκαταλειφθείσα Αριάδνη από τον Θησέα, και η άλλη προς τιμή της συζύγου του θεού Διονύσου και μητέρα του Σταφύλου και του Οινοπέα, που κατά την τοπική μυθολογία ήταν διαφορετικά πρόσωπα. Στις άλλες περιοχές η εορτή αφορούσε την εκ Κρήτης Αριάδνη κόρη του Μίνωα.
Επίσης Αριάδνεια τελούνταν και στην αρχαία Αθήνα που κατά τους κλασικούς χρόνους είχε ενσωματωθεί στις εορτές που τελούνταν προς τιμή του Διονύσου στα λεγόμενα Ωσχοφόρια.
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές Κατηγορία:Αρχαίες αθηναϊκές εορτές Κατηγορία:Ιστορία της Νάξου Κατηγορία:Ιστορία της Δήλου Κατηγορία:Αρχαία Κύπρος
Σταυροβούνι
Το όρος Σταυροβούνι είναι βραχώδης λόφος που βρίσκεται στην επαρχία Λάρνακος της Κύπρου μεταξύ των χωριών Κόρνος, Πυργά και Κλαυδιά. Το εν λόγω βουνό είναι γνωστό από την Ιερά Μονή Τιμίου Σταυρού ή αλλιώς Ιερά Μονή Σταυροβουνίου που είναι κτισμένη στην κορυφή του στην οποία υπάρχει τεμάχιο του Τιμίου Σταυρού και από το οποίο έχει πάρει το όνομά του, δηλαδή Όρος του Σταυρού.
Στο όρος αυτό, σύμφωνα με την παράδοση, η Αγία Ελένη έκτισε Μονή μετά από θαυματουργική μεταφορά του Τιμίου Σταυρού στο συγκεκριμένο σημείο, γύρω στο 327 - 328 όταν επέστρεφε από το προσκύνημά της στους Αγίους Τόπους. Σήμερα η λέξη Σταυροβούνι, χρησιμοποιείται πολλές φορές και για αναφορά στην Μονή που είναι κτισμένη στην κορυφή του λόφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Κύπρο Κατηγορία:Λόφοι της Κύπρου
Ριβόζη
Η ριβόζη, (ribose), είναι σάκχαρο με πέντε άτομα άνθρακα (πεντόζη) που εντοπίζεται στο ριβονουκλεϊκό οξύ (RNA).
Η ριβόζη εναλλάσεται με το φωσφορικό οξύ προκειμένου ν΄ αποτελέσει τη δομή του σκελετικού μορίου του RNA όπου και συνδέεται με τις αζωτούχες βάσεις, στο ριβονουκλεοτίδιο. Ο χημικός τύπος της ριβόζης είναι C5H10O5.
Οι φωσφορικές ριβόζες αποτελούν τα συστατικά των νουκλεοτιδικών συνενζύμων NAD, NADP των οποίων ο βασικός ρόλος τους στους μικροοργανισμούς είναι η σύνθεση ιστιδίνης.
Πηγές
Κατηγορία:Μονοσακχαρίτες Κατηγορία:RNA Κατηγορία:C5 Κατηγορία:Χειρομορφία (χημεία)
Πεντάεδρο
Στη στερεομετρία, πεντάεδρο λέγεται ένα πολύεδρο που έχει πέντε έδρες. Δεδομένου ότι τα πολύεδρα με πέντε έδρες δεν είναι ισοεδρικά και επιπλέον υπάρχουν δύο διαφορετικοί τοπολογικοί τύποι τους, ο όρος αυτός χρησιμοποιείται πολύ λιγότερο από ότι το τετράεδρο ή το οκτάεδρο.
Το μη κανονικό πεντάεδρο είναι μη κυρτό στερεό.
Τοπολογικοί τύποι
Οι δύο τοπολογικές μορφές του πενταέδρου, που έχουν έδρες κανονικά πολύγωνα, είναι η τετραγωνική πυραμίδα και το τριγωνικό πρίσμα. Μπορούν επίσης να κατασκευαστούν γεωμετρικές παραλλαγές του με μη κανονικές έδρες.
Η τετραγωνική πυραμίδα μπορεί να θεωρηθεί ως εκφυλισμένο τριγωνικό πρίσμα όπου η μία από τις πλευρικές ακμές του έχει συμπτυχθεί σε ένα σημείο, χάνοντας έτσι μία ακμή και μία κορυφή, αφού δύο από τις τετράγωνες έδρες του μεταλλάχθηκαν σε τρίγωνα.
Οσόεδρο
100px|μικρογραφία|δεξιά|Οσόεδρο {2,5} Υπάρχει και ένα τρίτο τοπολογικά πολυεδρικό σχήμα με 5 έδρες, που εκφυλίζεται σε πολύεδρο, ενώ υφίσταται ως σφαιρική πλακόστρωση δίγωνων εδρών, το οποίο ονομάζεται πενταγωνικό οσόεδρο και έχει συμβολισμό Schläfli {2,5}. Το πενταγωνικό οσόεδρο διαθέτει 2 κορυφές (αντίποδα σημεία), 5 ακμές και 5 έδρες (δίγωνα).
Πηγές
Κατηγορία:Πολύεδρα
Αετοχώρι Πέλλας
Το Αετοχώρι (μέχρι το 1925 Τούσιν) είναι οικισμός του δήμου Αλμωπίας της περιφερειακής ενότητας Πέλλας στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 25 κατοίκους. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός ορεινός οικισμός.
Γεωγραφία
Το Αετοχώρι βρίσκεται στα ορεινά της Αλμωπίας του νομού Νομού Πέλλας σε υψόμετρο 680 μέτρα. Βρίσκεται στα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία σε απόσταση 22 χλμ. ΒΑ. από την Αριδαία (έδρα του δήμου) και 116 χλμ. ΒΔ. από την Θεσσαλονίκη.
Στα βορειοδυτικά του οικισμού βρίσκεται ο ορεινός όγκος Πίνοβο, το οποίο μαζί με τον γειτονικό του Τζένα αποτελούν περιοχές ιδιαίτερου αλπικού κάλλους, και εντάσσονται στο Δίκτυο Φύση 2000 (NATURA2000). Η συνολική έκταση της περιοχής ειδικής προστασίας, ανέρχεται στα 20.066,86 εκτάρια (ha). Ο ορεινός όγκος του Βόρα μαζί με τα γειτονικά βουνά του Πίνοβο, της Τζένα και Πάικο συνθέτουν το ορεινό τόξο της Αλμωπίας, το οποίο μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του ’90 δεν ήταν επαρκώς ερευνημένο. Η ορνιθολογική σημασία της περιοχής είναι μεγάλη, καθώς τα υπάρχοντα στοιχεία την κατατάσσουν ως μία από τις σημαντικότερες περιοχές για αρπακτικά πουλιά στην Ελλάδα, αλλά και για άλλα σπάνια είδη. Μεταξύ άλλων απαντώνται και Carduelis carduelis, Carduelis spinus, Carduelis cannabina, Parus ater, Parus (Cyanistes) caeruleus, Carduelis chloris, Corvus corone cornix κ.α.
Ιστορία
Το χωριό ονομαζόταν παλαιότερα Τούσιανη, η οποία ανήκε στον καζά της Γευγελής, περιοχή της Καρατζόβας ή Βλαχομογλενών. Πριν τους Βαλκανικούς πολέμους ζούσαν περίπου 1.050 εξαρχικοί Μακεδόνες. Με την Συνθήκη του Νεϊγύ, 39 οικογένειες από την Τούσιανη μετανάστευσαν στη Βουλγαρία. Έπειτα, το 1923-24 η ελληνική κυβέρνηση εγκατέστησε στο χωριό 10 οικογένειες πατριαρχικών προσφύγων. Το 1928 ο πληθυσμός ήταν 624 άτομα εκ των οποίων τα 29 ήταν προσφυγικής καταγωγής. Στο χωριό εγκαταστάθηκε ο αδελφός του Δεσπότη Μογλενών που τούρκεψε κι ονομαζόταν Δημήτριος, δηλ. Τούσης, γι' αυτό και το χωριό με την παλιά ονομασία του λέγεται Τούσιμ ή Τούσιανη όμως με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών Γεώργιου Κονδύλη μετονομάσθηκε ως Αετοχώριον (ΦΕΚ Α 148/1925). Περιμετρικά του οικισμού και σε ακτίνα 500-700 μέτρων βρίσκονται πέντε παρεκκλήσια Άγιος Συμεών, Άγιος Αθανάσιος, Αγία Κυριακή, της Παναγίας καθώς και της Αγίας Παρασκευής.
Το 1912 Έλληνες στρατιώτες αφού αποκαθήλωσαν τις εξαρχικές εικόνες από το παρεκκλήσι του Αγίου Αθανασίου, έσβησαν τις επιγραφές που ήταν γραμμένες στην κυριλλική, συγκέντρωσαν τους κατοίκους στην μικρή πλατεία του χωριού, και με απειλές τους ζητούσαν να επιστρέψουν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Έπιασαν και κρέμασαν πέντε εξαρχικούς ιερείς, λεηλάτησαν το χωριό και έσφαξαν δύο κατοίκους. Το ίδιο χρονικό διάστημα κρατούσαν τον πληθυσμό σε κατάσταση τρόμου και αγωνίας, μέχρι που πολλοί εγκατέλειψαν το χωριό και έφυγαν για τη Βουλγαρία. Στον Εμφύλιο το χωριό βομβαρδίστηκε και έτσι έμεινε ερείπιο με λιγοστούς γέροντες.
αριστερά|thumb|Πηγή πίνακα: "Η παρουσία των συμμαχικών δυνάμεων στις περιφέρειες Έδεσσας-Αλμωπίας και η επίδραση της στις περιοχές αυτές (1916-1919) σελίδες 162, 163
Ο ναός του Αγίου Δημητρίου
thumb|Η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο Αετοχώρι Πέλλας Αξιοθέατο του χωριού είναι η παλιά εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, με το ψηλό τετραώροφο πυργοειδές καμπαναριό με ύψος 15 μέτρα.
Η εκκλησία χτίστηκε το 1842, όπως τεκμηριώνεται από τη σκαλισμένη σε πέτρα χρονολογία, και είναι τρίκλιτη βασιλική με κλειστό περίστωο.
Η αγιογράφηση της εκκλησίας έγινε από οικογένεια λαϊκών ζωγράφων από το Κρούσοβο, η οποία άλλωστε αγιογράφησε όλες τις εκκλησίες της Άνω Αλμωπίας. Στις αγιογραφίες εκτυλίσσονται σκηνές από την Παλαιά Διαθήκη, όπως η δημιουργία των Πρωτοπλάστων, η ζωή τους στον Παράδεισο, το αμάρτημά τους, η εκδίωξή τους, αλλά και από την Καινή Διαθήκη, όπως η Γέννηση του Χριστού, η Ανάσταση κ.ά.
Στην εκκλησία του χωριού έρχονταν και συνεόρταζαν, μαζί με τους ντόπιους και οι εξισλαμισμένοι βλαχόφωνοι κάτοικοι της Νότιας. Και παρότι οι Αετοχωρίτες είναι ντόπιοι, οι βλαχόφωνοι μωαμεθανοί της Νότιας είχαν στενούς δεσμούς μαζί τους, ως την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται με την παλιά ονομασία Τούσιν ή Τούσιανη, μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας, το 1919 στο ΦΕΚ 80Α - 14/04/1919 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νώτιας (Νοτίας). Το 1925 με το ΦΕΚ 148Α - 13/06/1925 μετονομάστηκε σε Αετοχώριον. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τη Νότια αποτελούν την τοπική κοινότητα Νοτίας που υπάγεται στη δημοτικά ενότητα Εξαπλατάνου του δήμου Αλμωπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 25 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Πάπας Νικόλαος Δ΄
Ο Πάπας Νικόλαος Δ΄ (Papa Niccolò IV, 30 Σεπτεμβρίου 1227 - 4 Απριλίου 1292) διαδέχθηκε στον παπικό θρόνο το 1288 τον Πάπα Ονώριο Δ΄ και παρέμεινε Πάπας για τέσσερα χρόνια, μέχρι τον Αύγουστο του 1292, οπότε τον διαδέχθηκε ο Πάπας Κελεστίνος Ε΄ μετά από μια δίχρονη χηρεία του θρόνου.
Ο Πάπας Νικόλαος Δ΄ καταγόταν από το Μοναχικό Τάγμα των Φραγκισκανών. Οργάνωσε πολλές ιεραποστολές στη Δαλματία, στην Κίνα, στη χώρα των Τατάρων και, μετά από παράκληση του Κουμπλάι Χαν, και στη Μογγολία. Όταν οι Σαρακηνοί της Αιγύπτου κατέλαβαν το 1291 την Πτολεμαΐδα, αποφάσισε να προπαρασκευάσει εναντίον τους νέα σταυροφορία, αλλά ο θάνατός του στη Ρώμη το 1292 δεν του επέτρεψε να ολοκληρώσει τις προετοιμασίες.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 13ου αιώνα
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1958)
Το 1958 διεξήχθη το 9ο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1. Ξεκίνησε στις 19 Ιανουαρίου (Γκραν Πρι Αργεντινής) και ολοκληρώθηκε στις 19 Οκτωβρίου, (Γκραν Πρι Μαρόκου). Νικητής ήταν ο Μάικ Χόθορν, με Φερράρι. Την χρονιά αυτή, παράλληλα με το πρωτάθλημα οδηγών, διεξήχθη για πρώτη φορά και πρωτάθλημα για τους κατασκευαστές. Νικήτρια αναδείχθηκε η ομάδα της Βάνγουολ. Η χρονιά αυτή σημαδεύτηκε από διάφορα τραγικά περιστατικά στον κόσμο της Φόρμουλα 1.
Σύνοψη
Με βάση τους κανονισμούς που ίσχυσαν από τη χρονιά εκείνη, το μικρότερο επιτρεπτό μήκος της διαδρομής που θα διένυαν τα μονοθέσια έπρεπε να ήταν 300 χιλιόμετρα ή η διάρκεια του αγώνα να μην υπερβαίνει τις 2 ώρες. Μια δεύτερη σημαντική αλλαγή είχε να κάνει με τα καύσιμα, αφού από εκείνη τη χρονιά χρησιμοποιήθηκαν καύσιμα με βάση τοπετρέλαιο.
Στο πρωτάθλημα οδηγών, ο Μάικ Χόθορν κατάφερε να τερμάτισε πρώτος, αν και είχε νικήσει μόνο στον αγώνα της Γαλλίας. Δεύτερος ήταν ο Στέρλινγκ Μος και τρίτος ο Τόνι Μπρουκς. Ο Μος ξεκίνησε με νίκη στην Αργεντινή, αλλά όχι με την ομάδα της Βάνγουολ αλλά με αυτή της Κούπερ-Κλίμαξ. Στο Μονακό την νίκη πήρε ο Μορίς Τρεντινιάν. Ο Μος κατάφερε να νικήσει με τη Βάνγουολ στην Ολλανδία, στην Πορτογαλία και στο Μαρόκο, ενώ ο Τόνι Μπρουκς νίκησε στο Βέλγιο, στη Γερμανία και στην Ιταλία. Στη Βρετανία νικητής ήταν ο Πήτερ Κόλλινς. Αν και ο Χόθορν είχε μόνο την νίκη στη Γαλλία, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος σε Βέλγιο, Βρετανία, Πορτογαλία, Ιταλία και Μαρόκο και τρίτος στην Αργεντινή, ενώ πέτυχε και σε τέσσερις αγώνες τον ταχύτερο γύρο. Με αυτά τα αποτελέσματα κατάφερε να περάσει στη πρώτη θέση της βαθμολογίας. Αντίθετα, στο πρωτάθλημα των κατασκευαστών, που εντάχθηκε για πρώτη φορά στο πρόγραμμα της Φόρμουλα ένα, νικήτρια ήταν η ομάδα της Βάνγουολ. Τέλος στο Indianapolis 500 νικητής ήταν ο Τζίμι Μπράιαν.
Αγώνες
Το 1958 διοργανώθηκαν 11 αγώνες. Από τους αγώνες της προηγούμενης χρονιάς δεν υπήρχε αυτός στην Πεσκάρα. Επανήλθαν οι αγώνες σε Βέλγιο και Ολλανδία, ενώ προστέθηκαν και δύο νέοι αγώνες σε Πορτογαλία και, για πρώτη φορά σε χώρα της Αφρικής, στο Μαρόκο. Επίσης, το Γαλλικό Γκραν Πρι επέστρεψε ξανά στη Ρενς, και το Βρετανικό στο Σίλβερστοουν.
Βαθμολογία Κατασκευαστών
Για πρώτη χρονία διοργανώθηκε πρωτάθλημα κατασκευατών. Στη βαθμολογία μετρούσαν τα καλύτερα έξι αποτελέσματα κάθε κατασκευαστή.
Βαθμολογία Οδηγών
Οι 5 πρώτες θέσεις βαθμολογούνταν με 8, 6, 4, 3 και 2, ενώ 1 επιπλέον βαθμό έπαιρνε ο οδηγός με τον ταχύτερο γύρο. Αυτή τη φορά δε μοιράζονταν οι βαθμοί σε περίπτωση αντικατάστασης του οδηγού. Στη τελική κατάταξη μετρούσαν τα 6 καλύτερα αποτελέσματα. Από τους 85 οδηγούς οι παρακάτω 21 βαθμολογήθηκαν ενώ συνολικά 52 κατάφεραν να τερματίσουν σε κάποιο αγώνα.
Στη παρακάτω βαθμολογία δεν περιλαμβάνεται το όνομα του Μπρους ΜακΛάρεν. Αν και στο Γκραν Πρι της Γερμανίας πήρε μέρος και τερμάτισε στη 5η θέση (2 βαθμοί), το αποτέλεσμα δεν μέτρησε στο πρωτάθλημα, καθώς για λόγους μεγαλύτερης συμμετοχής, στον αγώνα είχε επιτραπεί να λάβουν μέρος και αυτοκίνητα που έτρεχαν κάτω από κανόνες της Φόρμουλα 2. Τέτοια ήταν και η Cooper-Climax που χρησιμοποιούσε ο μετέπειτα δημιουργός της ομάδας της ΜακΛάρεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1958 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1958
Άλλιο το κινεζικό
Το άλλιο το κινεζικό, γνωστό επίσης και ως κινέζικο κρεμμύδι και κρεμμύδι της ανατολής, είναι βρώσιμο φυτό της οικογένειας των λειριοειδών το οποίο είναι ιθαγενές στην Ασία.
Κατανομή
Το κινέζικο κρεμμύδι είναι ιθαγενές στην Κίνα, όπου καλλιεργείται ευρέως, καθώς και σε άλλες Ασιατικές χώρες (Καμπότζη, Ινδονησία, Ιαπωνία, Κορέα, Λάος, Μαλαισία, Μιανμάρ, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη και Βιετνάμ). Καλλιεργείται επίσης και σε μερικές χώρες εκτός Ασίας, όπως στην Κούβα και στις ΗΠΑ.
Μαγειρική
Λόγω της ήπιας και δροσερής γεύσης του γίνεται τουρσί και συνοδεύει πικάντικα τρόφιμα με κρέας στην ιαπωνική και βιετναμέζικη κουζίνα. Για παράδειγμα τρώγεται μαζί με ιαπωνικό κάρυ για να εξισορροπήσει την πικάντικη γεύση.
Στο Βιετνάμ τρώγεται κατά την διάρκεια της πρωτοχρονιάς.
Φαρμακευτική
Το άλλιο το κινεζικό χρησιμοποιείται από την κινέζικη παραδοσιακή ιατρική ως τονωτικό καθώς και για να καταπραΰνει τον πόνο του στομάχου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Λαχανικά Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Λειριοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Κίνας
Πευκί (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Πευκί μπορεί να αναφερόνται οι οικισμοί:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Έντνα Βίνσεντ Μιλέυ
Βιογραφία
Η Μιλέυ γεννήθηκε στο Ρόκλαντ του Μέιν. Η μητέρα της Κόρα Λουνέλλα (Cora Lounella) ήταν νοσοκόμα ενώ ο πατέρας της Χέντρι Τόλμαν Μιλέι (Hendry Tollman Millay) ήταν δάσκαλος που θα γινόταν αργότερα επιστάτης στο σχολείο του. Το μεσαίο όνομα Βίνσεντ (St.Vincent) δόθηκε σε αυτήν όταν συνέπεσε η γέννησή της με την σωτηρία του θείου που νοσηλευόταν στο Νοσοκομείο Άγιος Βικέντιος της Νέας Υόρκης.
Το 1904 η μητέρας της χώρισε επίσημα με τον πατέρα της για οικονομική ανευθυνότητα, στην πραγματικότητα όμως οι δρόμοι τους είχαν χωρίσει μερικά χρόνια νωρίτερα. Καθώς αγωνιζόταν για τα οικονομικά, η Κόρα και οι τρεις κόρες της - η πρωτότοκη Έντνα (που αργότερα θα επιμένει να την αποκαλούν Βίνσεντ), η Νόρμα και η Κάθλην - μετακομίζουν από πόλη σε πόλη σε σπίτια συγγενών και φίλων. Αν και φτωχοί, η Κόρα δεν ταξίδεψε ποτέ χωρίς την πλήρη συλλογή της κλασική λογοτεχνία που διέθετε - συμπεριλαμβανομένων των Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Τζον Μίλτον και άλλων - τα οποία διάβαζε με ενθουσιασμό στις κόρες της.Τέλος, η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Κάμντεν του Μέιν, μετακομίζοντας σε ένα μικρό σπίτι, ιδιοκτήτρια του οποίου ήταν μια θεία της Κόρα. Ήταν σε αυτό το μικρό σπίτι, στη μέση του αγρού, όπου η Μιλέυ έγραψε τα πρώτα της ποιήματα τα οποία θα της χάριζαν την λογοτεχνική της φήμη.
Η Κόρα δίδαξε στις κόρες της να είναι ανεξάρτητες και να μιλούν με λογική,πράγμα που στο μέλλον θα έφερνε μπελάδες στην Έντνα. Η Μιλέυ προτίμησε να ονομάζεται Vincent (Βικέντιος) αντί για Έντνα, το οποίο έβρισκε συνηθισμένο.Ο διευθυντής του σχολείου, προσβεβλημένος από την ειλικρινή στάση της, αρνούνταν να την αποκαλεί Vincent. Αντ' αυτού την αποκαλούσε με οποιοδήποτε γυναικείο όνομα ξεκινούσε από V.
Στο γυμνάσιο του Κάμντεν η Μιλέυ ξεκίνησε την γαλούχηση των λογοτεχνικών της ταλέντων, ξεκινώντας από το λογοτεχνικό περιοδικό του σχολείου, το Megunticook και τελικά έχοντας εκδώσει μερικά από τα ποιήματα της στο δημοφιλές παιδικό περιοδικό St.Nicholas, στο Camden Herald, και στο ανθολόγιο Σύγχρονης Λογοτεχνίας, όλα από την ηλικία των 15 ετών.
Τα Χρόνια στο Κολέγιο
Η σταδιοδρομία και η αναγνωρισιμότητα της Μιλέυ ξεκίνησε το 1912 όταν το ποίημα της Renascence (Αναγέννηση) πήρε μέρος στο διαγωνισμό ποίησης στο Lyric Year. Το ποίημα θεωρήθηκε η καλύτερη συμμετοχή από τις 10.000 που πήραν μέρος, και όταν τελικά πήρε την τέταρτη θέση το σκάνδαλο που δημιουργήθηκε ήταν αυτό που έδωσε στη Μιλέυ τόση αναγνωρισιμότητα. Ο ποιητής που κατέλαβε την πρώτη θέση, ¨ορικ Τζονς (Orrick Johns) ήταν μεταξύ εκείνων που υποστήριζαν ότι το Renascence ήταν το καλύτερο ποίημα, και δήλωσε ότι "το βραβείο αυτό ήταν πιο πολύ για μένα μια αμήχανη στιγμή παρά ένας θρίαμβος". Ένας από τους νικητές της δεύτερης θέσης της προσφέρει το χρηματικό έπαθλο των 250 δολαρίων. Αμέσως μετά το σκάνδαλο αυτό, το καλοκαίρι του 1912, στο Whitehall Inn στο Κάμντεν του Μέιν, μια νεαρή γυναίκα με ανοιχτά κόκκινα μαλλιά κλήθηκε να απαγγείλει ποίηση της στους καλεσμένους."Αll I Could see from where i stood was three long mountains and a wood..."εκείνη ξεκίνησε. Μέχρι τη στιγμή που το Renascence τελείωσε, είχε εντυπωσιάσει μια καλεσμένη, την πλούσια Caroline B. Dow, αρκετά ώστε να ενθαρρύνει τη νεαρή Μιλέυ να υποβάλει αίτηση για υποτροφία στο Vassar και με την υπόσχεση ότι θα μπορούσε να προσφέρει χρήματα για οποιαδήποτε άλλα έξοδα.
Πριν από την εισαγωγή της στο Vassar η 21 ετών ποιήτρια πέρασε ένα εξάμηνο προετοιμασίας στο Barnard και στα τέλη του 1913 εγγράφεται στην τάξη του 1917.Οι κανονισμοί της ζωής στο κολέγιο καθώς και τα 3-4 χρόνια προϋπηρεσίας της σε αυτή τη τάξη έκαναν δύσκολη τη προσαρμογή της Μιλέυ στο Vassar. Eίχε αποκτήσει κακή φήμη για την παράβασή πολλών κανόνων του κολεγίου και για τη πειθαρχία της πριν τον καινούργιο πρόεδρο, Hendry Noble MacCracken. Ο πρόεδρος MacCracken τιμωρεί την Μιλέυ με επιπλήξεις και περιορισμένα προνόμια για της παραβάσεις της, αλλά πάντα σεβόταν το ταλέντο και την εξυπνάδα που είδε στη νεαρή γυναίκα. Για τον χλευασμός της για την εξουσία η Μιλέυ βρήκε το Vassar,ένα πλούσιο περιβάλλον για να γαλουχήσει το ταλέντο της.Έγινε μια τακτική συνδρομήτρια στην εφημερίδα "The Vassar Miscellany" και μια έξοχη τραγουδοποιός στο χώρο του πανεπιστημίου. Έγραψε το βραβευμένο τραγούδι για την Founder's Day στο 1916 συνθέτοντας λέξεις για το Baccalaureate Hymn το οποίο τραγουδήθηκε κατά την αποφοίτηση, πέραν του ότι έγραφε τραγούδια για άλλες εκδηλώσεις όπως το άνοιγμα της τάξης της Senior Parlor. Η ποιήτρια ασχολούνταν αρκετά με τη δραματική ζωή στο κολέγιο, γράφοντας και εμφανίζοντας τα σε πολλές παραγωγές. το έργο της The Wall of Dominoes δημοσιεύθηκε στο The Vassar Miscellany και το τελευταίο της έτος πήρε πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο της "The princess marries the Page". Μετά την αποφοίτησή της το 1917, η Μιλέυ μετακομίζει στη Νέα Υόρκη.
Καριέρα
Στη Νέα Υόρκη έζησε σε πολυάριθμα μέρη στη συνοικία του Γκρίνουιτς Βίλατζ, συμπεριλαμβανομένης και μιας κατοικίας που ανήκε στο θέατρο Cherry Lane που ήταν γνωστό ως το μικρότερο στη Νέα Υόρκη. Ήταν εκείνη τη στιγμή που για πρώτη φορά ανεβαίνει η δημοτικότητα της στην Αμερική. Κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ για την ποίησή της το 1923, για το Harp-Weaver και άλλων ποιημάτων της. Ήταν η πρώτη γυναίκα ποιήτρια που τιμήθηκε τόσο για το έργο της. Η φήμη της καταστράφηκε από ποιήμα που η ίδια έγραψε για την υποστήριξη της πολεμικής προσπάθειας συμμάχων κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Η Merle Rubin σχολίασε: "Αυτή φαίνεται να δέχτηκε περισσότερα πυρά από τους κριτικούς λογοτεχνίας για την υποστήριξη της δημοκρατίας απ' ό,τι ο Έζρα Πάουντ, για την υπεράσπιση του φασισμού".
Το 1943 τιμήθηκε μετ ο μετάλλιο Frost για τη συμβολή της στην αμερικανική ποίηση. Ήταν η έκτη αποδέκτηςτης εν λόγω τιμής και η δεύτερη γυναίκα.
Προσωπική Ζωή
Η Μιλέυ διατηρούσε σχέσεις με πολλές φοιτήτριες κατά τη διάρκεια της φοίτησής της στο Vassar, αφού τότε ήταν κολέγιο θηλέων. Τον Ιανουάριο του 1921 ταξίδεψε στο Παρίσι, όπυ και γνώρισε τη γλύπτρια Thelma Wood, με την οποία είχε μια ρομαντική σχέση. Κατά την παραμονή της σε Γκρίνουιτς και Παρίσι είχε πολλές σχέσεις και με άντρες, συμπεριλαμβανομένου και του κριτικού λογοτεχνίας Edmund Wilson, ο οποίος τη ζήτησε σε γάμο το 1920 χωρίς επιτυχία.
Το 1923 παντρεύτηκε τον Eugen Jan Boissevain (Άμστερνταμ 20 Μαϊου 1880 - Βοστόνη, ΜΑ, 29 Αυγούστου 1949), του τότε 43χρονο χήρο της δικηγόρου εργατικού δικαίου και πολεμικήας ανταποκρίτριας Inez Milholland. Ο Boissevain υποστήριζε σε μεγάλο βαθμό τη καριέρα της και ανέλαβε την φροντίδα των οικιακών υποχρεώσεων. Ζούσαν κοντα στο Austerlitz, της Νέας Υόρκης, σε μια αγροικία ονόματι Steepletop. Ο γάμος τη Μιλέυ με τον Boissevain ήταν ανοιχτός αφού και οι δύο είχαν άλλους εραστές.Η άλλη σημαντικότερη σχέση της Μιλέυ αυτή τη φορά ήταν με τον κατά 14 χρόνια νεότερο ποιητή George Dillon, για τον οποίο γράφτηκαν μια σειρά από σονέτα της.Η Μιλέυ, επίσης, συνεργάζεται με το Dillon στο Flowers Of Evil(Λουλούδια του κακού), μια μετάφραση του έργου Les Fleurs Du Mal (Τα Άνθη του Κακού) του Σαρλ Μπωντλαίρ. Ο Boissevain απεβίωε το 1949 από καρκίνο του πνεύμονα.
Ένα χρόνο αργότερα, στις 19 Οκτωβρίου του 1950, η Μιλέυ βρίσκεται νεκρή στο κάτω μέρος της σκάλας του σπιτιού τους, η αιτία όμως της πτώσης που της κόστισε τη ζωή δεν έγινε ποτέ γνωστή.
To 2006, η πολιτεία της Νέας Υόρκης κατέβαλε 1,69 εκατομμύρια δολάρια για την απόκτηση του Steepletop το οποίο άγγιζε τα 230 στρέμματα. Η έκταση αυτή θα ενωθεί με ένα κοντινό διατηρούμενο δάσος. Εισπράξεις από τη πώληση θα χρησιμοποιηθούν για την αγροικία με σκοπό τη δημιουργία μουσείου. Μέρη του Steepletop, συμπεριλαμβανομένου και ενός μονοπατιού το οποίο οδηγεί σο τάφο της ποιήτριας είναι πλέον ανοιχτά για το κοινό. Η Μιλέυ αγόρασε το Steepletop με το σύζυγό της το 1925, δυο χρόνια μετά από το Βραβείο Πούλιτζερ για την ποίησή της.
Τα έργα της
Το γνωστότερο ποίημα είναι το First Fig από το A few Figs From Thistles(δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1920)
Η Μιλέυ έγραψε το παραπάνω ποίημα το οποίο αρχικά ονομάστηκε My Candle (Κερί μου) στο καφέ Romany Marie στο Greenwich. Μαθηματικοί αναγνώρισαν το σονέτο της Euclid alone has looked on Beauty Bare (1922) ως έκφραση μαθηματικής ομορφιάς και ένα φόρο τιμής στον Ευκλείδη. Ωστόσο, πολλοί θεωρούν το Renascence και το The ballad of the Harp-weaver ως τα ωραιότερα της ποιήματα.
Ο Τόμας Χάρντι κάποτε είχε πει ότι η Αμερική έχει δυο αξιοθέατα, τους ουρανοξύστες και την ποίηση της Μιλέυ. Επίσης έγραψε 5 στίχους έμμετρου δράματος νωρίτερα, στη σταδιοδρομία της, συμπεριλαμβανομένου του Two slatterns and a king, The lamp and the bell (Γραμμένο για το Vassar College) και το The king’s Henchman (αρχικά για όπερα). Ο διασημότερος δραματικός της στίχος είναι το one act play aria da cap γραμμένο για τους provincetown players.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αμερικανοί λιμπρετίστες Κατηγορία:Αμερικανοί μεταφραστές Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Κώστας Πολυχρονίου
Ο Κώστας Πολυχρονίου (Πλατανιστός Εύβοιας, 12 Νοεμβρίου 1936 - 1 Ιουνίου 2018) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Εγγράφηκε για πρώτη φορά σε σωματείο το 1953 στην ηλικία των 17 ετών και εγκατέλειψε την ενεργό δράση το 1968, αγωνιζόμενος αποκλειστικά για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Παρότι η εναρκτήρια εμφάνισή του με την α΄ ομάδα πραγματοποιήθηκε σε συνάντηση για το πειραϊκό πρωτάθλημα και μόλις 6 μόλις αργότερα, συγκεκριμένα κατά την αδιάφορη βαθμολογικά ήττα 1-3 από τον γειτονικό Ατρόμητο, η επόμενη σε επίσημο αγώνα καθυστέρησε μέχρι τη μεθεπόμενη περίοδο (Οκτώβριος 1955), δεδομένου ότι το τεχνικό επιτελείο του Ολυμπιακού αποφάσισε να μην τον προωθήσει πριν την ολοκλήρωση των σχολικών του υποχρεώσεων. Συνδύαζε άψογα το δυναμισμό και την τεχνική στο παιχνίδι του. Συμπλήρωσε 305 συμμετοχές και 37 τέρματα σε Πανελλήνιο πρωτάθλημα και Α' κατηγορία, 55/17 για το κύπελλο, 47/18 στο πρωτάθλημα της ΕΠΣ Πειραιώς και 16/2 σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Στις 4 Ιουνίου 1961, κατά τον φιλικό αγώνα του Ολυμπιακού με τη Σάντος από τη Βραζιλία (που εκείνη την περίοδο πραγματοποιούσε περιοδεία στην Ευρώπη) στο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ήταν ο προσωπικός αντίπαλος του Πελέ και σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής συνέβαλε τα μέγιστα στην επικράτηση των "ερυθρολεύκων" (2-1), καθώς είχε περιορίσει αισθητά τη δυναμική του Βραζιλιάνου άσου.
Στην εθνική Ελλάδας
Στην εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε επί μία δεκαετία, έχοντας 27 συνολικά συμμετοχές. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 5 Μάη 1957, στον εντός έδρας αγώνα εναντίον της Γιουγκοσλαβίας (0-0), για τα προκριματικά του Μουντιάλ 1958.
Προπονητική σταδιοδρομία
Όταν σταμάτησε το ποδόσφαιρο ακολούθησε καριέρα προπονητή. Άξια αναφοράς η παρουσία του στον πάγκο του Ολυμπιακού (1993-94) καθώς και στην εθνική Ελλάδας (1994-1998), όταν διαδέχθηκε τον Αλκέτα Παναγούλια αμέσως μετά το Μουντιάλ 1994, με απολογισμό σε 34 αγώνες, 17 νίκες, 6 ισοπαλίες και 11 ήττες (τέρματα 56-32).
Τίτλοι
Ως ποδοσφαιριστής
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Σ. Ρόδου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δόξας Δράμας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λεβαδειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλωνα Σμύρνης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας ανδρών U21 Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Γιώτα Νέγκα
Η Γιώτα Νέγκα (Πειραιάς, 31 Αυγούστου 1964) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια της ελληνικής λαϊκής και έντεχνης μουσικής σκηνής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Αιγάλεω. Το πατρικό της επώνυμο είναι Τσεχρένη.
To 2003 κυκλοφόρησε το cd single Με τα μάτια κλειστά, σε μουσική και στίχους του Παναγιώτη Καλαντζόπουλου, η πρώτη της μεγάλη επιτυχία. Την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί ο πρώτος προσωπικός της δίσκος Το βέλος με τραγούδια του Βαγγέλη Κορακάκη. Το 2007 κυκλοφορεί ο δίσκος Έχω άνθρωπο σε στίχους Θοδωρή Γκόνη και μουσική Κώστα Λειβαδά, από τον οποίο ξεχώρισε το ομώνυμο τραγούδι.
Το 2014 συνεργάζεται με το συνθέτη Θέμη Καραμουρατίδη στο δίσκο Καινούριο Φιλί σε στίχους Λήδας Ρουμάνη, Γεράσιμου Ευαγγελάτου, Οδυσσέα Ιωάννου. Την επόμενη χρονιά κυκλοφορεί η δεύτερη δισκογραφική συνεργασία τους, ο "Τελευταίος Εαυτός", σε στίχους Οδυσσέα Ιωάννου.
Στα τέλη του 2017 ανακοινώνεται η συνεργασία της με την Panik Entertainment Group, υπό το label της Panik Oxygen, η οποία εγκαινιάζεται με το single "Ήταν Μαζί Σου". Ακολουθεί το "Οξυγόνο", το υπογράφει συνθετικά ο Νίκος Μερτζάνος και στιχουργικά ο Νίκος Μωραΐτης, το οποίο, από την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας του έγινε το έντεχνο τραγούδι με τις περισσότερες ραδιοφωνικές μεταδόσεις καθημερινά και απέκτησε διεθνές remix από το ντουέτο παραγωγών Dreamers Inc & ThroDef. Συνεχίζοντας τη συνεργασία με τους δύο δημιουργούς, οι οποίοι θα υπογράφουν τον επόμενο δίσκο της, αποκάλυψε τα τραγούδια "Βρες Μου Έναν Άλλο", που «έντυσε» τους τίτλους της καθημερινής σειράς "Ελεύθερη Σχέση" του Open TV και το μετα-νησιώτικο "Δυο Νησιά".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Πράβιντ Τζάγκνοτ
Ο Πράβιντ Τζάγκνοτ (Pravind Kumar Jugnauth, γεννήθηκε στη Λα Καβέρν στις 25 Δεκεμβρίου 1961) είναι πολιτικός από τον Μαυρίκιο και πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών από τον Ιανουάριο του 2017. Είναι αρχηγός του Ριζοσπαστικού Σοσιαλιστικού Κινήματος (MSM), το οποίο διαθέτει την πλειοψηφία εδρών στην εθνοσυνέλευση από τον Δεκέμβριο του 2014.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο του Μπάκιγχαμ και μετά έγινε μέλος του Λίνκολνς Ιν και δικηγόρος. Συνέχισε τις σπουδές του στη Γαλλία.
Κατά τα προηγούμενα χρόνια υπηρέτησε ως υπουργός Τεχνολογίας, Επικοινωνιών και Καινοτομίας, έπειτα από τη νίκη της συμμαχίας του LEPEP στις γενικές εκλογές του 2014 από τον Δεκέμβριο του 2014 ως τον Ιούλιο του 2015. Χρημάτισε υπουργός Γεωργίας από το 2000 ως το 2003, αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών από το 2003 ως το 2005 και ξανά από το 2010 ως το 2011, οπότε παραιτήθηκε εν μέσω σκανδάλου με την εμπλοκή ενός υπουργού του MSM. Είναι επίσης βουλευτής. Αποχώρησε από την κυβέρνηση συνασπισμού και έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης τον Σεπτέμβριο του 2014 μέχρι τον διορισμό του ως υπουργού στην κυβέρνηση του πατέρα του.
Βασανισμός πέους και όρχεων
Ο βασανισμός πέους και όρχεων (ή βασανισμός ανδρικών γεννητικών οργάνων) είναι μία σεξουαλική πράξη κατά την οποία ο πόνος στο πέος ή στου όρχεις προκαλεί ερωτική διέγερση. Αυτή η σεξουαλική πρακτική μπορεί να περιλαμβάνει πίρσινγκ στα γεννητικά όργανα, παιχνίδι κεριών, χτύπημα (spanking), σφοδρή πίεση, παιχνίδι με την ουρήθρα, γαργάλημα σε μορφή βασανισμού, κλωτσιές ή γονατιές, έως και ηλεκτροσόκ. Ο αποδέκτης των πράξεων αυτών, λαμβάνει σωματική ικανοποίηση από τον μαζοχισμό ή εγκεφαλική ικανοποίηση από την ερωτικό εξευτελισμό ή, απλά, η γνώση των πράξεων που προέρχονται από τον σαδιστή/κυρίαρχο πομπό. Βεβαίως, πολλές από τις πρακτικές που ακολουθούνται, ελλοχεύουν κινδύνους για την υγεία του δέκτη.
Πράβιντ Τζάγκνοτ
Στις 30 Ιουνίου 2015 κρίθηκε ένοχος για "σύγκρουση συμφέροντος" με βάση του Άρθρο 13 της Πράξη του 2002 για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς (PoCA). Ωστόσο, προσέφυγε στο Εφετείο και τελικά δικαιώθηκε.
Βασανισμός πέους και όρχεων
Όπως συμβαίνει και με άλλες σεξουαλικές πρακτικές, έτσι κι αυτή περιλαμβάνει και διάφορα βοηθήματα (sex toys), τα οποία είτε απλοποιούν τον τρόπο είτε χρησιμοποιούνται ως προκαταρκτικά. Στην Ιαπωνία είναι αρκετά διαδεδομένο φετίχ και λέγεται, όχι μόνο εκεί, και ως Tamakeri (μετάφραση: κλωτσιά στους όρχεις), για να περιγράψει όταν γενικότερα μια Ασιάτισα βασανίζει κάποιον άνδρα στα γεννητικά όργανα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πέος Κατηγορία:Όρχεις Κατηγορία:Σεξουαλικές πράξεις Κατηγορία:Παραφιλίες Κατηγορία:BDSM πρακτικές
Πράβιντ Τζάγκνοτ
Είναι μοναχογιός του Σερ Άνρουντ Τζάγκνοτ και της Σαρογίνι Μπάλα. Το 2000 εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια No 9, Rose Belle και Vieux Grand Port.
Στις 23 Ιανουαρίου 2017 διορίστηκε από τον πατέρα του στην πρωθυπουργία της χώρας, μετά την παραίτηση του πρώτου. Επανεξελέγη με μεγάλη πλειοψηφία στις βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2019.
Είναι παντρεμένος με 3 κόρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Μαυρίκιου
Κισσούσα
Η Κισσούσα είναι κοινότητα της επαρχίας Λεμεσού στην Κύπρο.
Τοποθεσία
Η Κισσούσα απέχει 42 χιλιόμετρα από τη Λεμεσό. Βρίσκεται σε υψόμετρο 600 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Είναι κτισμένο στη δυτικό όχθη του ποταμού Χαποτάμι. Στα νότια συνορεύει με την Πάχνα, στα ανατολικά με το Βουνί, στα βόρεια με την Ποταμιού, στα βορειοδυτικά με την Βάσα Κοιλανίου και στα δυτικά με τη Μαλιά.
Ιστορία
Στην Κισσούσα υπάρχει μια μεγάλη φυσική πηγή νερού η οποία τροφοδοτούσε το χωριό έως το 1960. Από το 1960 το νερό αυτό μεταφέρεται στη Βρετανική Βάση Ακρωτηρίου-Επισκοπής, με βάση τις συμφωνίες εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η πηγή αυτή χρησιμοποιείτο από τους κατοίκους του χωριού για την υδροδότηση των σπιτιών τους και για την άρδευση των αμπελώνων τους. Μετά την παραχώρηση της πηγής στις Βρετανικές Βάσεις, οι κάτοικοι άρχισαν να εγκαταλείπουν το χωριό. Αρχικά το εγκατέλειψαν οι Τουρκοκύπριοι κάτοικοι του και μετά οι Ελληνοκύπριοι.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός του χωριού μέχρι το 1960 ήταν πάντα μερικές δεκάδες κάτοικοι. Στη συνέχεια, λόγω της παραχώρησης της πηγής νερού του χωριού στις Βρετανικές Βάσεις, ο πληθυσμός του χωριού μειώθηκε ακόμη περισσότερο με αποτέλεσμα στις τελευταίες τρεις απογραφές οι κάτοικοι να αθροίζουν μονοψήφιο αριθμό.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Κισσούσας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Κρασοχώρια Επαρχίας Λεμεσού
GNOME Terminal
Το GNOME Terminal είναι o τερματικός σταθμός εργασίας (αγγλ. terminal emulator) του περιβάλλοντος εργασίας GNOME. Το τερματικό επιτρέπει στους χρήστες ενός λειτουργικού συστήματος να χρησιμοποιούν ένα πραγματικό κέλυφος του συστήματος για να επικοινωνήσουν μαζί του, χωρίς να βγουν από το γραφικό περιβάλλον που συνήθως προτιμούν.
Προφίλ
thumb|right|250px|Παράθυρο ρύθμισης του προφίλ Το πρόγραμμα υποστηρίζει πολλαπλά προφίλ (αγγλ. profile). Ο χρήστης έχει την δυνατότητα να δημιουργεί και να διαγράφει προφίλ, καθώς και να ρυθμίζει το καθένα από αυτά ξεχωριστά. Υπάρχει πληθώρα επιλογών ρύθμισης, όπως η ρύθμιση γραμματοσειράς, η χρήση διαφορετικών χρωμάτων, η ρύθμιση του τρόπου με τον οποίο ο τερματικός σταθμός διαχειρίζεται τα πλήκτρα delete και backspace και άλλες.
Καρτέλες (tabs)
Το πρόγραμμα υποστηρίζει καρτέλες (αγγλ. tabs). Χάρη σε αυτές οι χρήστες μπορούν να εκτελούν πολλές εργασίες παράλληλα, χωρίς να χρειάζεται να ανοίξουν το τερματικό σε διαφορετικά παράθυρα. Το πρόγραμμα δίνει την δυνατότητα στον χρήστη να ανοίγει, να κλείνει και να μετονομάζει τις καρτέλες στο ίδιο παράθυρο του τερματικού. Επίσης είναι δυνατό να αναδιαταχθούν οι καρτέλες στο ίδιο παράθυρο, να μετακινηθεί μια καρτέλα με το ποντίκι από το ένα παράθυρο του τερματικού σε άλλο ή ακόμα και να δημιουργηθεί νέο παράθυρο με τη μετακίνηση της καρτέλας και την κατάλληλη χρήση του ποντικιού.
Ανίχνευση διευθύνσεων URL
Το GNOME Terminal μπορεί να ανιχνεύσει αυτόματα τα σημεία του κειμένου που μπορεί να είναι διευθύνσεις URL ή διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Όταν ο δείκτης βρεθεί πάνω σε μια τέτοια διεύθυνση, η διεύθυνση υπογραμμίζεται και εάν ο χρήστης κάνει κλικ με το ποντίκι, η διεύθυνση θα ανοίξει στον προεπιλεγμένο φυλλομετρητή. Οι διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μπορούν ακόμα να ανοιχθούν με χρήση του επιλεγμένου προγράμματος διαχείρισης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (αγγλ. mail client).
Εμφάνιση
Το πρόγραμμα δίνει αρκετές επιλογές σε σχέση με την εμφάνιση του. Για παράδειγμα ο χρήστης μπορεί να αλλάξει τη μορφή του δρομέα, το είδος και το μέγεθος της γραμματοσειράς, το χρώμα των γραμμάτων και του φόντου (αγγλ. background) ή το μέγεθος του παραθύρου του τερματικού.
Ανάπτυξη
Το GNOME Terminal βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο widget VTE. Το VTE είναι επίσης μέρος του πακέτου λογισμικού του GNOME και παρέχει όλη την λειτουργικότητα ενός τερματικού σταθμού. Τόσο το GNOME Terminal όσο και το VTE είναι υλοποιημένα σε C.
Τιμ Χάουαρντ
Ο Τιμ Χάουαρντ ( Tim Howard, γεννήθηκε 6 Μαρτίου 1979) είναι Αμερικανός ποδοσφαιριστής γεννημένος στο Νιού Τζέρσεϊ. Αγωνιζόταν στην θέση του τερματοφύλακα στην Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Η.Π.Α..
Καριέρα
Μετά από μόλις έξι εμφανίσεις με την Νόρθ Τζέρσεϊ Ιμπέριαλς, Τιμ Μουλκουίν, ο οποίος την εποχή εκείνη ήταν προπονητής τερματοφύλακων Μέτρο Στάρς, Χάουαρντ έφερε τον Χάουαρντ στην ομάδα του.Οι εντυπωσιακές εμφανίσεις του με την Μετρο Σταρς με την οποία έγινε ο νεαρότερος τερματοφύλακας στην ιστορία που πήρε το βραβείο του τερματοφύλακα της χρονιάς για το Αμερικάνικο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου το 2001 τον οδήγησαν στην Εθνική ομάδα των Η.Π.Α.το 2002 αλλά και στην μεγάλη μεταγραφή στην Μάντσεστερ Γιουνάιτενττο 2003 η οποιά καταβάλει 4 εκατομμύρια δολάρια ως αποζημίωση για να τον αποκτήσει. Ο Χάουαρντ πήγε στην ομάδα ως αντικαταστάτης Φαμπιάν Μπαρτέζ ξεκίνησε εντυπωσιακά την σεζόν αποκρούοντας πέναλτυ που βοήθησε στην ομάδα να κατακτήσει το Τσάριτι Σιλντ αλλά τον Μάρτιο του 2004 μια κακή επέμβαση στο παιχνίδι του Τσάμπιονς Λίγκ εναντίον της Πόρτο είχε ως αποτέλεσμα να χαθεί η εμπιστοσύνη του προπονητή Άλεξ Φέργκιουσον στις ικανοτητές του.Στο τέλος της σεζόν αγωνίστηκε ξανα στον τελικό στο Κύπελλο Αγγλίας κατακτώντας με την ομάδα το τρόπαιο και μαζεύοντας ένα μετάλλιο νικητή. Ήταν ο πρώτος Αμερικανός ποδοσφαιριστής που καταφερε να κατακτήσει ένα μετάλλιο νικητή στο Κύπελλο Αγγλίας αγωνιζόμενος ως βασικός.Στη δεύτερη σεζόν του με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ,δεν ξεκίνησε καλά, κάνοντας αρκετά λάθη αντικαταστάθηκε και πάλι απο τον αναπληρωματικό τερματοφύλακα Κάρολ που ούτε εκεινος τα πηγε καλύτερα.Η απόκτηση του ολλανδού Βαν Ντε Σαρ   περιόρισε τον Χάουαρντ στον παγκο της ομάδας και τελικά τον όδηγησε στην απόφαση να πάει δανεικός στην Έβερτον  την περίοδο 2006-07 οι εξαιρετικές του εμφανίσεις με την ομάδα του Λίβερπουλ που από το ντεμπούτο του έγινε ο βασικός τερματοφύλακας της Έβερτον επεισαν τον προπονητή της ομάδας Ντέιβιντ Μόγιες να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασάς μέχρι το 2013.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΗΠΑ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθ Τζέρσεϊ Ιμπέριαλς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Ηλίας Δημητρακόπουλος
Ο Ηλίας Δημητρακόπουλος (1928 - 16 Φεβρουαρίου 2016) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου 1928 στην Αθήνα. Όντας μαθητής στο Πειραματικό Γυμνάσιο, κατά τη διάρκεια της Κατοχής εντάχθηκε το 1941 στην αντιστασιακή Οργάνωση Αναστάσεως Γένους, υποβοηθώντας το δίκτυο πληροφοριών και κατασκοπείας της οργάνωσης. Στις 12 Οκτωβρίου του 1943, συνελήφθη στο Ζάππειο από τους Γερμανούς και φυλακίστηκε στις φυλακές Αβέρωφ. Μετά την απελευθέρωση εργάστηκε στην εφημερίδα Η Καθημερινή διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στην επιστροφή του Μακαρίου από το εξωτερικό και στην ήττα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Με το ξέσπασμα της δικτατορίας το 1967, καταφεύγει στη Δανία και στη συνέχεια για τις ΗΠΑ, όπου θα αναπτύξει σημαντική αντιδικτατορική δράση. Αφορμή για να δραπετεύσει από την Ελλάδα στάθηκε η κλήση του από τον Ου Θαντ, γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, προκειμένου να εκπροσωπήσει τον ελληνικό τύπο στο 6ο Διεθνές Συνέδριο του Οργανισμού στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Μετά από αρκετές περιπέτειες η ελληνική κυβέρνηση έδωσε την άδεια για να ταξιδέψει στο εξωτερικό. Εκεί κατόπιν συνεννόησης με τον πρωθυπουργό της Δανίας φυγαδεύθηκε μέσω της δανικής πρεσβείας για τη Δανία.
Απεβίωσε στην Ουάσινγκτον, όπου και διέμενε μόνιμα. Έχει συγγράψει το βιβλίο «Η Απειλή Δικτατορίας», το οποίο εκδόθηκε τη δεκαετία του 1960 και τόνιζε τον κίνδυνο επιβολής στρατιωτικού καθεστώτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αντιδικτατορικός αγώνας
Άσκαυλος
μικρογραφία|Παίκτης της ασκαύλου, έργο του Χέντρικ τερ Μπρούγκεν (1624) Ο Άσκαυλος (άσκαυλος < ασκός + αυλός ) είναι πανάρχαιο Ελληνικό πνευστό μουσικό όργανο ποιμενικού χαρακτήρα, που χρησιμοποιεί αέρα αποθηκευμένο σε ασκό. Χρησιμοποιείται στην Ελληνική μουσική του Αιγαίου εδώ και τουλάχιστον 2.500 χρόνια ενώ ήδη από τον 5ο π.Χ. αι είναι γνωστός ως “ο ασκός του Διονύσου” και αναφέρεται από πολλούς συγγραφείς όπως ο Αριστοτέλης στο βιβλίο του "(Μουσικά) προβλήματα" .Πρόκειται για πνευστό όργανο (πρόγονο της τσαμπούνας) που έδινε τη δυνατότητα στον εκτελεστή του να παίζει χωρίς παύσεις για την αναπνοή του. Αποτελούνταν από έναν έως τέσσερις αυλούς (με γλωσσίδες) προσαρμοσμένους σε έναν ασκό φτιαγμένο από ολόκληρο το δέρμα ενός μικρού ζώου ή την κύστη ενός μεγαλύτερου. Ο ασκός χρησίμευε ως αεροδεξαμενή που γέμιζε κατά τη βούληση του "ασκαύλη" με εμφύσηση από το στόμα (μέσω ενός καλαμένιου αγωγού που έφερε μια ανεπίστροφη δερμάτινη βαλβίδα) ή με ποδοκίνητο φυσερό. Ο εκτελεστής κρατούσε τον άσκαυλο στην αγκαλιά του πιέζοντας τον ώστε να διατηρεί σταθερή την πίεση του περιεχόμενου αέρα. Ο ένας (ή δύο) από τους αυλούς έπαιζαν την μελωδία ("τραγουδιστές") με τους κατάλληλους δακτυλισμούς ενώ οι υπόλοιποι κρατούσαν τον ίσο ("ισοκράτες") παράγοντας μια συνεχόμενη νότα.
( ΠΗΓΕΣ : "Μ. Λ. Γουέστ, Αρχαία ελληνική μουσική", "Κούρτ Σάκς, Ιστορία των αρχαίων μουσικών οργάνων" , "Πολυδεύκης, Ονομαστικόν" , "Αθήναιος ο Ναυκράτειος, Δειπνοσοφισταί".
Η άσκαυλος είναι πνευστό μουσικό όργανο που χρησιμοποιεί κλειστά καλάμια που τροφοδοτούνται από μια σταθερή δεξαμενή αέρα με τη μορφή μιας τσάντας.Ο άσκαυλος είναι επίσης ευρύτατα διαδεδομένος ανά το παγκόσμιο και τόσο οι διάφορες εποχές όσο και οι διάφοροι λαοί του επιφύλαξαν πολλούς και διάφορους ρόλους, για αγροτικές διασκεδάσεις, για αστικούς χορούς, για γιορτές της Αυλής, για εμβατήρια και παρελάσεις, για προσωπικές χρήσεις, κλπ. Οι άσκαυλοι των Μεγάλων Χάιλαντς της Σκωτίας είναι οι πιο γνωστές στον Αγγλόφωνο κόσμο. Ωστόσο, οι άσκαυλοι παίζονται για μια χιλιετία ή και περισσότερο σε μεγάλες περιοχές της Ευρώπης, της βόρειας Αφρικής και της δυτικής Ασίας, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, του Καυκάσου και του Περσικού Κόλπου. Ο όρος γκάιντα είναι εξίσου σωστός στον ενικό ή τον πληθυντικό. Σήμερα στον τόπο μας συναντιέται με 2 μορφές. Στην Ήπειρο, την Μακεδονία και τη Θράκη φέρει την επωνυμία γκάιντα (από τον τουρκικό όρο gayda που σύμφωνα με ορισμένους προέρχεται από το αρχαιοελληνικό “αείδω”).Στον Ελληνικό Αιγαίο πολιτισμό ο (η) Άσκαυλος αναφέρεται και ως τσαμπούνα ως ελληνικό λαϊκό όργανο και τύπος γκάιντας. Το όργανο είναι ακόμα δημοφιλές στα ελληνικά νησιά. Ετυμολογικά, η τσαμπούνα σχετίζεται με την ελληνική λέξη συμφωνία που σημαίνει "ομόνοια ή αρμονία του ήχου" και αργότερα εφαρμόστηκε σε ένα είδος γκάιντας.Τα τελευταία χρόνια η τσαμπούνα παίζεται όλο και περισσότερο σε φεστιβάλ της Ικαρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά όργανα
Αριαβίγνης
Ο Αριαβίγνης ήταν ένας από τους τρεις συναυάρχους του Περσικού στόλου στη ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ.. Ήταν γιος του Βασιλέως των Περσών Δαρείου του Α΄, εκ της κόρης του Γωβρίου και ομοπάτριος αδελφός του Ξέρξη, γιου εκ της Ατόσσης, κόρης του Κύρου.
Ο Πλούταρχος τον αναφέρει ως Αριαμένη και αναφέρει επίσης ότι ο Αριαμένης διεκδίκησε το θρόνο μετά το θάνατο του Δαρείου, αλλά του αντιτάχθηκε ο Ξέρξης ως ο μεγαλύτερος γιος του Δαρείου. Το περιστατικό το αναφέρει και ο Ηρόδοτος, ο οποίος όμως αναφέρει με το όνομα Αρταβαζάνη το μεγαλύτερο γιο.
Πηγές
Κατηγορία:Πέρσες Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων