cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζάνετ Γκέινορ
Ανερχόμενο Αστέρι
Η Γκέινορ ήταν μια από τις λίγες ηθοποιούς του βωβού κινηματογράφου που πέρασαν στον ομιλούντα με επιτυχία. Επί σειρά ετών ήταν το μεγαλύτερο αστέρι της Fox Studios και είχε το προνόμιο της επιλογής των ρόλων που ήθελε να επιλέξει, κάτι το οποίο ήταν ασυνήθιστο για το σύστημα των κινηματογραφικών στούντιο της περιόδου. Οι σημαντικότερές της ταινίες εκείνης της περιόδου ήταν οι εξής: Οι Τέσσερις Διάβολοι (4 Devils, 1928) (μη διασωθείσα πλέον ταινία του Μουρνάου), Lucky Star, 1929, Sunny Side Up (1929), Delicious (1931), Merely Mary Ann (1931), Η Πριγκίπισσα Διασκεδάζει (Adorable, 1933), Το Πανηγύρι των Χιμαιρών (State Fair, 1933) και The Farmer Takes a Wife, 1935 (στην οποία έκανε το ντεμπούτο του ο Χένρι Φόντα). Όταν όμως ο Ντάριλ Ζάνουκ ανέλαβε τη διεύθυνση της εταιρίας πραγματοποιώντας την συγχώνευση της Fox Film Corporation με την Twentieth Century Fox, η καριέρα της ηθοποιού πέρασε σε δεύτερη μοίρα προκειμένου να προωθηθούν άλλες ηθοποιοί όπως η Λορέτα Γιανγκ και η Σίρλεϊ Τεμπλ. Η Γκέινορ συνέχισε πάραυτα να λαμβάνει πρωταγωνιστικούς ρόλους σε όλες τις ταινίες που γύρισε με την 20th Century Fox. Τελευταία της ταινία για την εταιρία ήταν το Γυναίκες Ερωτευμένες (Ladies in Love) του 1936. Έπειτα αποδεσμεύτηκε από το συμβόλαιό της με την εταιρία και ανέλαβε ρόλους σε ταινίες της νεοσύστατης εταιρίας παραγωγής του Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ. Η πρώτη της ταινία με τον Σέλζνικ ήταν η πρώτη εκτέλεση της ταινίας Ένα Αστέρι Γεννιέται (A Star is Born, 1937) που της χάρισε τη δεύτερή της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου, το οποίο έχασε από την Λουίζ Ράινερ για την ταινία Υπό το Βλέμμα του Βούδα (The Good Earth, 1937). Έπειτα γύρισε τις ταινίες Γαμπροί εν Εφεδρεία (Three Loves Has Nancy, 1938) και Εύθυμοι Συμμορίτες (The Young in Heart, 1938) κι εγκατέλειψε το χώρο του κινηματογράφου για να γυρίσει τον κόσμο πλάι στο σύζυγό της, τον σχεδιαστή Άντριαν. Επέστρεψε στους κινηματογραφικούς ρόλους μια ακόμη φορά το 1957 όταν υποδύθηκε τη μητέρα του Πατ Μπουν στην ταινία Το Κορίτσι των Ονείρων μου (Bernardine).
Προσωπική Ζωή
Η Γκέινορ παντρεύτηκε τον Τζέσι Λάιντελ Πεκ το 1929. Το ζευγάρι χώρισε το 1933 μετά από 4 χρόνια γάμου. Έπειτα το 1939 παντρεύτηκε το σχεδιαστή κοστουμιών στις ταινίες της Metro-Goldwyn-Mayer Άντριαν, με τον οποίο απέκτησε ένα γιο τον Ρόμπιν Γκέινορ Άντριαν. Οι δυο τους έμειναν μαζί μέχρι και το θάνατο του Άντριαν το 1959. Ο τρίτος της σύζυγος ήταν ο παραγωγός Πολ Γκρέγκορι με τον οποίο έμεινε παντρεμένη μέχρι και το θάνατό της το 1984.
Η Γκέινορ ήταν επίσης καταξιωμένη ζωγράφος, οι ελαιογραφίες της παρουσιάστηκαν στη γκαλερί Wally Findlay το 1977.
Θάνατος
Η ηθοποιός πέθανε στις 14 Σεπτεμβρίου του 1984, σε ηλικία 77 ετών, λόγω επιπλοκών ατυχήματος που είχε στο Σαν Φρανσίσκο δυο χρόνια πριν;. Το ατύχημα συνέβη όταν ένα φορτηγό παραβίασε το κόκκινο και συγκρούστηκε με το ταξί στο οποίο επέβαινε εκείνη, ο σύζυγός της, η φίλη της Μαίρη Μάρτιν κι ο μάνατζέρ της. Ο μάνατζερ σκοτώθηκε από τη σύγκρουση, ενώ οι υπόλοιποι επιβάτες τραυματίστηκαν. Η κατάσταση της υγείας της ηθοποιού ήταν κρίσιμη καθώς έσπασε 11 πλευρά, τραυμάτισε τον αυχένα της, υπέστη κατάγματα της πυέλου, υπέστη τραύματα στην ουροδόχο κύστη και κατέστρεψε το ένα της νεφρό. . Ο οδηγός του φορτηγού καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών. Μετά μια σειρά χειρουργικών επεμβάσεων που κράτησαν 2 χρόνια η ηθοποιός απεβίωσε. Ενταφιάστηκε δίπλα στον δεύτερό της σύζυγο Άντριαν, αλλά στην ταφόπλακα αναγράφεται το επίθετο του τρίτου της συζύγου Πολ Γκρέγκορι.
Βραβεία και Υποψηφιότητες
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ζωγράφοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ
Ιγουαλάδα
Η Ιγουαλάδα (στα καταλανικά και στα ισπανικά Igualada) είναι μια πόλη της Καταλονίας που εντάσσεται στην επαρχία της Βαρκελώνης και είναι πρωτεύουσα της κομητείας της Ανόγια. Απέχει 67 χιλιόμετρα από τη Βαρκελώνη και η κύρια οικονομική δραστηριότητα της περιοχής της είναι η βιομηχανία δέρματος και χάρτου. Είναι χτισμένη πάνω στον ποταμό Ανογιά, παραπόταμο του Λιοβρεγάτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Καταλονίας
Δήμος Ροδολίβους
Ο δήμος Ροδολίβους ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Αμφίπολης, υποβιβαζόμενος σε δημοτική ενότητα Ροδολίβους. Βρισκόταν στο νότιο τμήμα του νομού, στις πλαγιές του όρους Παγγαίο. Ο δήμος αποτελούνταν από 3 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 3.284 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Ροδολίβος.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς.
Παραπομπές
Ρ
Радолиово (дем)
Σερβικό Δημοκρατικό Κόμμα (Βοσνία και Ερζεγοβίνη)
Το Σερβικό Δημοκρατικό Κόμμα ( Српска демократска странка/Srpska demokratska stranka, σύντμηση: SDS) είναι Σερβικό πολιτικό κόμμα στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη. Από το 2019, πρόεδρος του κόμματος είναι ο Μίρκο Σάροβιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδεολογία Μεγάλης Σερβίας Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Ιταλοτουρκική Σύμβαση (1932)
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της περιοχής του [[Καστελλόριζου και τα γύρω νησάκια, με το όριο που ορίζεται στη Σύμβαση.]]
Η Ιταλοτουρκική σύμβαση του 1932 υπεγράφη στην Άγκυρα στις 4 Ιανουαρίου 1932 από τον ιταλό πληρεξούσιο πρέσβη Πομπέο Αλόιζι και τον τούρκο υπουργό εξωτερικών Τεβφίκ Ρουστού Αράς, διευθετώντας ένα κενό της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 που αφορούσε την κυριαρχία σε ένα αριθμό νησίδων και βραχονησίδων των Δωδεκανήσων και οριοθετώντας τα χωρικά ύδατα μεταξύ των ακτών της Ανατολίας και του Καστελλόριζου, που ήταν ιταλική επικράτεια από το 1921.
Μέσω της σύμβασης αυτής, τα νησάκια που βρίσκονταν μέσα στον κόλπο του λιμανιού του Καστελλόριζου, μαζί με τα νησιά Ρω και Στρογγύλη πιο μακριά, παρέμειναν μέρος των Ιταλικών Δωδεκανήσων, ενώ όλα τα άλλα νησάκια στη γύρω περιοχή δόθηκαν στην Τουρκία.
Επιπλέον, η ιταλική Κυβέρνηση αναγνώρισε την κυριαρχία της Τουρκίας στο νησάκι Αρκός, που βρίσκεται μπροστά από την πόλη της Αλικαρνασσού.
Σε ένα Προσάρτημα που υπεγράφη τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, οι δύο χώρες συμφώνησαν να επεκτείνουν τη σύμβαση ώστε να οριοθετηθούν τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των ακτών της Ανατολίας και των υπόλοιπων ιταλικών Δωδεκανήσων. Αυτό έγινε με τον καθορισμό τριάντα πέντε σημείων που ισαπείχαν μεταξύ της ιταλικής και τουρκικής επικράτειας.
Το προσάρτημα αυτό επανήλθε στο προσκήνιο πολλά χρόνια αργότερα στο πλαίσιο της κρίσης στο Αιγαίο το 1996, μετά την κρίση των Ιμίων. Η τουρκική κυβέρνηση το απέρριψε ως νομικά άκυρο, με την αιτιολογία ότι δεν είχε κατατεθεί στην Κοινωνία των Εθνών στη Γενεύη. Αυτό, σύμφωνα με την τουρκική θέση, σημαίνει ότι η κυριαρχία σε έναν άγνωστο αριθμό μικρών νησίδων και βραχονησίδων στα Δωδεκάνησα παραμένει απροσδιόριστη και πρέπει να καθοριστεί με κάποια καινούργια σύμβαση. Αντίθετα, η ελληνική θέση υποστηρίζει την εγκυρότητα του προσαρτήματος αυτού. Πάντως το κύρος της ίδιας της σύμβασης, όσον αφορά την περιοχή του Αρκού και Καστελόριζου, δεν είναι υπό αμφισβήτηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία των Δωδεκανήσων Κατηγορία:Σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας Κατηγορία:Συνθήκες της Τουρκίας Κατηγορία:Νεότερη ελληνική ιστορία Κατηγορία:20ός αιώνας στην Ιταλία
Κατάλογος πόλεων του Καζακστάν
Αυτός είναι ο κατάλογος με τις μεγαλύτερες πληθυσμιακά πόλεις του Καζακστάν, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2012 Εκτός από το Παβλοντάρ, έχουν μετονομαστεί στην μετα-σοβιετική εποχή. 450px|right
Παραπομπές
* Καζακστάν
Συμβολισμός Ντιράκ
Ο συμβολισμός Dirac είν' ένα σύνολο μαθηματικών συμβόλων που χρησιμοποιούνται για τον φορμαλισμό της κβαντομηχανικής. Η βασική υπόθεση της κβαντομηχανικής είναι πως σε κάθε δυναμική κατάσταση αντιστοιχεί ένα διάνυσμα. Τα διανύσματα αυτά ανήκουν σ' έναν γραμμικό (διανυσματικό) χώρο απείρων διαστάσεων έχων εσωτερικό γινόμενο (χώρος Χίλμπερτ). Η μαθηματική περιγραφή της κβαντομηχανικής χρήσει συμβολισμού Dirac είν' ουσιωδώς χρήσει διαφορετικού φορμαλισμού.
Κβαντομηχανική χωρίς συμβολισμό Dirac
Στην κβαντομηχανική τ' οποιοδήποτε φυσικό σύστημα περιγράφεται από μια κυματοσυνάρτηση (συνήθως συμβολίζεται με Ψ). Στηn μαθηματική περιγραφή χωρίς συμβολισμό Dirac, η κυματοσυνάρτηση είναι συνάρτηση του χώρου και χρόνου, οπότε συμβολίζεται ως. Σημαντικό μέγεθος που παράγεται απ' αυτήν την συνάρτηση είναι τ' ολοκλήρωμα:
(Το αστεράκι πάνω δεξιά συμβολίζει την μιγαδική συζυγία.)
Σύμφωνα με τη στατιστική ερμηνεία της κβαντομηχανικής, αυτό τ' ολοκλήρωμα είν' η πιθανότητα ευρέσεως του φυσικού συστήματος εντός (Ευκλείδιου γεωμετρικού) χώρου K. Για κάθε φυσικό μέγεθος υπάρχει στην κβαντομηχανική ο αντίστοιχος τελεστής. Εάν ο τελεστής είν' ο \hat{A}, τότε το μέγεθος ισούται με το ολοκλήρωμα:
Μαθηματική σκοπιά του συμβολισμού
Τα ket συμβολίζονται με. Ο δυικός του χώρος του χώρου Χίλμπερτ έχει ως διανύσματα τα bra που συμβολίζονται με. Ετσι το εσωτερικό γινόμενο στο χώρο Χίλμπερτ συμβολίζεται ως Η σχέση μεταξύ bra και ket είναι αντιγραμμική, δηλαδή
(Το στιλέτο πάνω δεξιά συμβολίζει τον ερμιτιανό συζυγή.)
Το ket πολλαπλασιαζόμενο απο δεξιά απο ενα bra σχηματίζει ενα bra-ket (αγκύλη).
Αντιστοιχία συμβολισμού Ντιράκ με τον παλιό συμβολισμό
Το ket αντιστοιχεί στην κυματοσυνάρτηση, δηλαδή Ψ=. Το bra αντιστοιχεί στο υπόλοιπο τμήμα του ολοκληρωματος, δηλαδή:
Αλλαγή της μαθηματικής περιγραφής
Η παραπάνω μαθηματική αντιστοιχία δεν ισχύει, οι φυσικοί έχουν αλλάξει τη μαθηματική περιγραφή των bra, των ket και των τελεστών. Ο λόγος είναι ότι από φυσική άποψη δεν ενδιαφέρει η μαθηματική περιγραφή αλλά τα αποτελέσματα της θεωρίας. Πιο συγκεκριμένα στη κβαντομηχανική ενδιαφέρουν οι τιμές των τελεστών. Οι πράξεις μεταξύ πινάκων είναι πιο εύκολες από τον υπολογισμό μιγαδικών ολοκληρωμάτων, οπότε πλέον τα bra και τα ket, από μαθηματική άποψη είναι πίνακες. Ωστόσο, η αντιστοιχία των τελεστών και των κυματοσυναρτήσεων με τους πίνακες δεν είναι απόλυτη και εξαρτάται από το ίδιο το πρόβλημα που περιγράφεται με το συμβολισμό Ντιράκ.
Πηγές
Κυριάκου Ταμβάκη (2003), Εισαγωγή στην Κβαντομηχανική
Σοσιέτα Πολισπορτίβα Καϊλούνγκο
Η ΣΠ Καϊλούνγκο είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Καϊλούνγκο. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1974. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σαν Μαρίνο – Girone A. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το κόκκινο. Έχει κατακτήσει ένα San Marino Federal Trophy το 2002. Δεν έχει κατακτήσει ποτέ το πρωτάθλημα της χώρας.
Ηλεκτρονική Ευρώπη
Πολιτική πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ορίζει τη θέληση των χωρών μελών της Ένωσης να εισαχθούν οι νέες τεχνολογίες και το διαδίκτυο στην εκπαίδευση και το εμπόριο με παράλληλη διάδοση της πληροφορικής σε όλους τους πολίτες της Ένωσης χωρίς αποκλεισμούς. Μεταξύ των στόχων του προγράμματος είναι η επίτευξη πιο γρήγορου διαδικτύου με φτηνότερες υπηρεσίες, παραγωγή εξοικειωμένων στελεχών και διάδοση με παροχή κινήτρων στους πολίτες.
Σοσιέτα Πολισπορτίβα Καϊλούνγκο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1974 Κατηγορία:ΣΠ Καϊλούνγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγίου Μαρίνου
Ηλεκτρονική Ευρώπη
Πηγές
Χρήστος Λαλάς, Το Μικρό Λεξικό του Internet, Αθήνα:Δίαυλος, 2002, ISBN 960-531-138-0.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 2002
Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών για το έτος 2002 που διεξήχθη στο κλειστό της Αγίας Βαρβάρας, πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. συγκεντρώνοντας 29 βαθμούς έναντι 20 της 2ης ΑΕΚ και με συγκομιδή 3 χρυσά, 1 αργυρό και 1 χάλκινο μετάλλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2002 Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 2002 Κατηγορία:Δήμος Αγίας Βαρβάρας Αττικής
Κρίστι Μακ
Η Κρίστι Μακ γεννήθηκε τον Μάϊο του 1991 στο Ιλινόις του Σικάγο και είναι Αμερικανίδα ηθοποιός ερωτικών ταινιών.
Παιδικά χρόνια
Η Κρίστι Μακ γεννήθηκε ως Κριστίν Μάκιντέι στις 9 Μαΐου 1991, στο Chicago Heights του Ιλινόις. Αποφοίτησε από το Columbus North High School του Κολόμπους της Ιντιάνα το 2009 και η πρώτη της δουλειά ήταν ως χορεύτρια με κοστούμι για τα καταστήματα Sprint. Στη συνέχεια, στην ηλικία των 18 ετών, άρχισε να ασχολείται με το μόντελινγκ και ένα χρόνο αργότερα άρχισε να δραστηριοποιείται ως μοντέλο φετίχ.
Καριέρα
Η σταδιοδρομία της στην βιομηχανία του πορνό ξεκίνησε το 2012 με την συμμετοχή της σε φωτογραφήσεις για περιοδικά όπως Rebel Ink και Inked Girls αλλά και για ιστοσελίδες πορνό όπως τις Brazzers, BangBros και Naughty America. Από το 2012, η Κρίστι Μακ έχει πρωταγωνιστήσει σε πολυάριθμες ταινίες κυρίως της κατηγορίας hardcore ενώ έχει επίσης συμμετάσχει και σε παρωδίες διαφόρων ταινιών όπως την Rambone: A Dream Zone Parody και την Dark Knight XXX. Τον Ιούλιο του 2013, η Κρίστι Μακ συμμετείχε στην ταινία Wanderlust, με σκηνοθέτη την επίσης ηθοποιό ερωτικών ταινιών Stormy Daniels. Την ίδια χρονιά, κυκλοφόρησε και το δικό της fleshlight με το όνομα Attack and Booty.
Προσωπική ζωή
Η Κρίστι Μακ ήταν στο παρελθόν σε σχέση με τον μαχητή MMA, Jonathan Koppenhaver AKA "Machine Machine". Στις 8 Αυγούστου 2014, δημοσιεύτηκε ότι η Κρίστι και ένας φίλος της δέχτηκαν επίθεση από το War Machine, στο σπίτι του στο Λας Βέγκας. Και οι δυο μεταφέρθηκαν αμέσως στο νοσοκομείο, με την Κρίστι Μακ να νοσηλεύετε 18 σπασμένα οστά, με σπασμένη μύτη, ένα σπασμένο πλευρό, ένα σπασμένο ήπαρ και μώλωπες στον μηρό, τόσο βαθιές με αποτέλεσμα να μην μπορούσε να περπατήσει για μερικές εβδομάδες. Σύμφωνα με την Κρίστι, ο War Machine προσπάθησε επίσης να τη βιάσει. Στις 15 Αυγούστου, ο War Machine συνελήφθη στην κοιλάδα Simi από τους στρατιώτες των Η.Π.Α. και την αστυνομία της Simi Valley και στις 5 Ιουνίου 2017, o War Machine καταδικάστηκε σε φυλάκιση 36 χρόνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Θάμαρ του Δαβίδ
Η Θάμαρ του Δαβίδ είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης, κόρη του Δαβίδ και της Μααχά, που υπήρξε θύμα βιασμού.
Η ατίμωση της Θάμαρ
Ο Αμνών, ετεροθαλής αδελφός της Θάμαρ, την ερωτεύτηκε και προσποιήθηκε ότι ήταν άρρωστος. Όταν ήρθε ο πατέρας τους Δαβίδ να τον δει, ο Αμνών του είπε να του στείλει την Θάμαρ να τον φροντίσει και να του ετοιμάσει φαγητό. Η Θάμαρ πήγε στο σπίτι του Αμνών, κι αυτός αφού έδιωξε όλους τους παριστάμενους, της ζήτησε να κοιμηθεί μαζί του. Η Θάμαρ του είπε να μη διαπράξει αυτή την ανοησία, και να πάει να τη ζητήσει από τον πατέρα τους, ο οποίος δεν θα αρνιόταν να τους παντρέψει. Ο Αμνών όμως, καθώς ήταν δυνατότερος απ' αυτήν, τη βίασε. Ο Αμνών έπειτα από την πράξη του μίσησε τη Θάμαρ και την έδιωξε από το σπίτι του. Ο αδελφός της ο Αβεσσαλώμ κατάλαβε ότι τη βίασε ο Αμνών και την πήρε στο σπίτι του. Μετά το γεγονός αυτό ο Αβεσσαλώμ, δε μιλούσε καθόλου στον Αμνών και τον μίσησε πολύ που είχε ατιμάσει την Θάμαρ. Όταν ο Δαβίδ πληροφορήθηκε το γεγονός, θύμωσε πάρα πολύ, που ο Αμνών ατίμασε την αδελφή του, παρ' όλα αυτά δεν τον τιμώρησε, γιατί ήταν ο πρωτότοκος και τον αγαπούσε πολύ. Μετά από δύο χρόνια, ο Αβεσσαλώμ εκδικήθηκε την ατίμωση της Θάμαρ και σκότωσε τον Αμνών σε ένα γλέντι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Χέντρικ Χερρεχάουτς
Ο Χέντρικ Χερρεχάουτς (Hendrik Herregouts 1633 Μέχελεν - 1704 Αμβέρσα ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος ιστορικών θεμάτων και πορτρέτων και σχδιαστής με διεθνή σταδιοδρομία, η οποία εκτεινόταν στην Ιταλία, τη Γερμανία και τη μητρική του Φλάνδρα.
Βίος
μικρογραφία| Ο Χριστός και ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής ως παιδιά με έναν Άγγελο Ο Χέντρικ Χερρεχάουτς γεννήθηκε στο Μέχελεν, γιος του ζωγράφου Ντάβιντ Χερρεχάουτς από το Μέχελεν που μετακόμισε στο Ρούρμοντ το 1646. Εδώ ο Ντάβιντ είχε επιτυχημένη σταδιοδρομία ως ζωγράφος χάρη στην υποστήριξη της τοπικής Καθολικής Εκκλησίας. Η μητέρα του Χέντρικ ήταν η Σεσίλ Χένιετς (Cecile Geniets), κόρη οικογένειας κρεοπωλών του Μέχελεν. Ο Χέντρικ είχε τρία αδέλφια που έγιναν ζωγράφοι:
Ο Χέντρικ Χερρεχάουτς πιθανότατα εκπαιδεύτηκε αρχικά υπό τον πατέρα του που είχε μετακομίσει στο Ρούρμοντ. Ο Χέντρικ Χερρεχάουτς ταξίδευσε στη Ρώμη σε νεαρή ηλικία για να συνεχίσει τις σπουδές του. Αργότερα μετακόμισε στη Γερμανία. Νυμφεύτηκε την Άννα Ντοροτέα Κρέμερς (Anna Dorothea Cremers) στην Κολωνία το 1660 ή το 1661. Το 1664 ο Χέντρικ Χερρεχάουτς έγινε Δάσκαλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά στην Αμβέρσα, αλλά μερικά χρόνια αργότερα τον βρίσκουμε να ολοκληρώνει παραγγελίες στο Μέχελεν. Εδώ έπρεπε να ενταχθεί στην τοπική Συντεχνία του Αγίου Λουκά. Γύρω στο 1679–1680, είχε και πάλι εργαστήριο στην Αμβέρσα. Ο μικρότερος αδερφός του Γιαν Μπάπτιστ πιθανότατα τον συνόδευσε στο εργαστήριό του στην Αμβέρσα. Έγινε μέλος της συντεχνίας της Αμβέρσας του Αγίου Λουκά το 1677. Μεταξύ των ετών 1680 και 1690 έζησε για αρκετά χρόνια στην Μπριζ, όπου πιθανώς τον συνόδευσε ο αδελφός του Γιαν Μπάπντιστ για να βοηθήσει σε κάποιες από τις θρησκευτικές και κοσμικές παραγγελίες που ολοκλήρωνε σε αυτήν την πόλη. Πιθανότατα ταξίδεψε στην Ιταλία. Του δόθηκε το ψευδώνυμο «Romein» («Ρωμαίος») λόγω της στενής σύνδεσής του με την Ιταλία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο γάμος του δεν ήταν ευτυχισμένος και χώρισε από τη σύζυγό του. Μετά το θάνατο της πρώτης του συζύγου, παντρεύτηκε για δεύτερη φορά στην Αμβέρσα το 1682. Η δεύτερη σύζυγός του ήταν η Ναταλί Χοντάιν (Nathalie Godijn), πιθανότατα αδελφή του μαθητή του Άμπραχαμ Χοντάιν. Το 1685 έλαβε παραγγελία από την Confrerie of the Holy Sacrement να σχεδιάσει μια θριαμβευτική αψίδα για να τιμήσει την επέτειο της εκατονταετηρίδας της αποκατάστασης της καθολικής λατρείας στην εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στην Αμβέρσα.
Οι μαθητές του περιελάμβαναν τον Άμπραχαμ Χοντάιν και τους Μάρτινους φαν Νις (1679-1680), Αλοΐσιους Σάμμελς (Alouysius Sammels) και Κορνέλις Χενρίκους φαν Μερς )Cornelis Henricus van Meurs, 1693-1694).
Πέθανε σε μεγάλη ηλικία στην Αμβέρσα.
Έργο
μικρογραφία| Ο Θρίαμβος του Σταυρού Ο Χέντρικ Χερρεχάουτς ήταν ιδιαίτερα σεβαστός στην εποχή του και έλαβε πολλές παραγγελίες για εικόνες Αγίας Τράπεζας και θρησκευτικά έργα στη Φλάνδρα και στο εξωτερικό. Ήταν επίσης γνωστός ως ζωγράφος πορτρέτων. Η πλειονότητα των έργων του βρίσκεται σε εκκλησίες στην Αμβέρσα, στην Μπριζ, στο Μέχελεν και στην Κολωνία. Ορισμένα έργα του στην Κολωνία χάθηκαν κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Επηρεάστηκε από την παλέτα διαφόρων καλλιτεχνών όπως οι Άντονι βαν Ντάικ και Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, καθώς και από Ιταλούς ζωγράφους όπως ο Τιτσιάνο, ο Ραφαήλ και ο Καραβάτζο. Ο Νικολά Πουσέν ήταν σημαντικός ως επιρροή στο κλασικοποιημένο υφος και στη συνολική του σύνθεση. Τα έργα του είναι συχνά σε μεγάλη κλίμακα και πολύπλοκα. Το αριστούργημά του είναι η Ύστατη κρίση στην εκκλησία της Αγίας Άννας στη Μπριζ, μια σύνθεση μεγάλης κλίμακας που ολοκληρώθηκε το 1685. Οι κολοσσιαίες μορφές του έργου θυμίζουν τον μανιεριστή ζωγράφο Ράφαελ Κόξι. Ένας πίνακας που απεικονίζει το μαρτύριο του Αγίου Ματθαίου, αρχικά ζωγραφισμένος για τον καθεδρικό ναό της Αμβέρσας, βρίσκεται τώρα στην εκκλησία του Αγίου Παύλου στην Αμβέρσα. Πίνακάς του με θέμα Ο θεϊκός φίλος των παιδιών με ημερομηνία 1680 στο αβαείο του Göttweig κοντά στο Κρεμς της Κάτω Αυστρίας δείχνει την επιδεξιότητά του στο χρώμα και στη σύνθεση.
Έχει ζωγραφίσει πολλά πορτρέτα. Τα πορτραίτα του χαρακτηρίζονται από αμβλεία και ζωντανή αμεσότητα. Ένα παράδειγμα είναι το πορτρέτο του Franciscus Wynckelman, voogd 1709-25 στο Μουσείο Χανς Μέμλινγκ στη Μπριζ. Συνεργάστηκε επίσης συχνά με άλλους ζωγράφους. Ζωγράφισε τις μορφές στα τοπία του Γιαν Ασσελάιν. Στα τελευταία του χρόνια, συνεργάστηκε με τους ζωγράφους νεκρών φύσεων Γκασπάρ Πίτερ Φερμπρούγκεν τον νεότερο, Σιμόν Χαρντιμέ (Simon Hardimé) και Γιαν Μπάπτιστ Μπόσχερτ που ζωγράφισαν λουλούδια γύρω από putti και νύμφες ζωγραφισμένες από τον Χέντρικ Χερρεχάουτς.
Δημιούργησε σχέδια για εκδόσεις από την Αμβέρσα και διεθνείς τυπογράφους. Ένα παράδειγμα είναι το χαρακτικό Μελετητές Ανακαλύπτουν το Τετραγράμματον, η προμετωπίδα του βιβλίου του Henricus Engelgrave Coelum Empyreum δημοσιεύθηκε από τον Γιοάννες Μπουσέους (Joannes Busaeus) στην Κολωνία το 1666.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Φλαμανδοί χαράκτες
Νικόλαος Κάλας
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας το 1907 και ήταν γιος του Ιωάννη Καλαμάρη, εισοδηματία, και της Ρόζας Καρατζά. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την παλιά φαναριώτικη οικογένεια Καρατζά ενώ ήταν απευθείας απόγονος του Γεώργιου Κουντουριώτη και του Μάρκου Μπότσαρη. Εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στην Αθήνα σε νεαρή ηλικία και σπούδασε στην Νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Την περίοδο αυτή, δηλαδή μεταξύ 1924 με 1927 υπήρξε μέλος της Φοιτητικής Συντροφιάς. Το 1933 εξέδωσε ως Νικήτας Ράντος την πρώτη του συλλογή, Ποιήματα, και το 1934 αναχώρησε για το Παρίσι, όπου εντάχθηκε στην υπερρεαλιστική ομάδα. Στα προλεγόμενα ενός τρίτου μανιφέστου του υπερρεαλισμού, ο Αντρέ Μπρετόν τον κατέταξε στα «πιο φωτεινά και τα πιο τολμηρά» μυαλά της εποχής. Μέχρι το 1937 ζούσε ταξιδεύοντας ανάμεσα στην Αθήνα και το Παρίσι, όπου τελικά εγκαταστάθηκε μέχρι το 1939, όταν έφυγε για την Λισαβόνα, όπου έμεινε για έναν χρόνο, και μετά μετέβη στην Νέα Υόρκη. Στην δεκαετία του ’60 και του ’70 ταξίδεψε στην Ελλάδα και παρέμεινε για μικρό χρονικό διάστημα, αλλά τελικά επέστρεψε στις Η.Π.Α., όπου έμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1988.
Εκτός από το ποιητικό του έργο μετέφρασε Τ. Σ. Έλιοτ και Λουί Αραγκόν και συνεργάστηκε με ελληνικά και διεθνή περιοδικά όπου δημοσίευε θεωρητικά κείμενα και δοκίμια. Το 1977 τιμήθηκε με το Κρατικό βραβείο ποίησης για την συλλογή του Οδός Νικήτα Ράντου, που είχε δημοσιεύσει με το ψευδώνυμο Νικόλαος Κάλας. Υπήρξε πολιτικοποιημένος καλλιτέχνης, που ασπάστηκε τον τροτσκισμό, χωρίς δογματισμούς.
Κριτική
Υπήρξε ο πρώτος της γενιάς του που αναγνώρισε τη σημασία της ποίησης του Καβάφη ενώ έχει χαρακτηριστεί ως μια μοναχική φωνή πρωτοπορίας Μαρξιστών συνοδοιπόρων και των φίλων του αστών λογοτεχνών καθώς και ως αμφισβητίας. Γενικότερα ο Κάλας διαφοροποιήθηκε από την γενιά του ’30, άσχετα με το αν συγκαταλέγεται σε αυτή, αμφισβητώντας την ελληνικότητα που εισήγαγε η γενιά αυτή.
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Γενιά του ’30 Κατηγορία:Ελβετοί ποιητές Κατηγορία:Υπερρεαλιστές ποιητές Κατηγορία:Οικογένεια Κουντουριώτη Κατηγορία:Έλληνες τροτσκιστές Κατηγορία:Ελβετοί συγγραφείς Κατηγορία:Οικογένεια Μπουντούρη
Εκλεκτοράτο της Βαυαρίας
Το Εκλεκτοράτο της Βαυαρίας (γερμανικά: Kurfürstentum Bayern) ήταν ένα ανεξάρτητο κληρονομικό εκλεκτοράτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από το 1623 έως το 1806, όταν το διαδέχθηκε το Βασίλειο της Βαυαρίας.
Ο δυναστεία των Βίττελσμπαχ που κυβέρνησε το Δουκάτο της Βαυαρίας ήταν ο νεότερος κλάδος της Οίκου που επίσης κυβερνούσε το Εκλεκτοράτο του Παλατινάτου. Ο επικεφαλής του παλαιότερου κλάδου ήταν ένας από τους επτά πρίγκιπες-εκλέκτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας σύμφωνα με τον Χρυσό Ταύρο του 1356, αλλά η Βαυαρία αποκλείστηκε από το εκλεκτορικό αξίωμα.
Το 1621, ο Παλατινός Εκλέκτορας Φρειδερίκος Ε΄ τέθηκε υπό αυτοκρατορική απαγόρευση για το ρόλο του στην εξέγερση της Βοημίας εναντίον του αυτοκράτορα Φερδινάνδου Β΄ και το εκλεκτορικό αξίωμα και το έδαφος του Άνω Παλατινάτου ανατέθηκε στον πιστό ξάδελφό του, Δούκα Μαξιμιλιανό Α΄ της Βαυαρίας.
Παρόλο που η Συνθήκη της Βεστφαλίας, δημιουργούσε έναν νέο εκλεκτορικό τίτλο για τον γιο του Φρειδερίκου, με εξαίρεση μια σύντομη περίοδο κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής, οι απόγονοι του Μαξιμιλιανού θα συνέχιζαν να κατέχουν το αρχικό εκλεκτορικό αξίωμα μέχρι την εξάλειψη της γραμμής του το 1777. Σε αυτό το σημείο οι δύο γραμμές ενώθηκαν σε προσωπική ένωση μέχρι το τέλος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το 1805, μετά την Ειρήνη του Πρέσμπουργκ, ο τότε εκλογέας, Μαξιμιλιανός Α΄ Ιωσήφ, ανήλθε ως Βασιλιάς της Βαυαρίας και η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία καταργήθηκε το επόμενο έτος.
Κατηγορία:Ιστορία της Βαυαρίας Κατηγορία:Πρώιμη Νεότερη ιστορία της Γερμανίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης Κατηγορία:18ος αιώνας στη Γερμανία Κατηγορία:19ος αιώνας στη Γερμανία
Σοφία Μινέικο
Η Σοφία Μινέικο (Πάτρα 1887 - Αθήνα 1981) ήταν κόρη του Πολωνού Ζίγκμουντ Μινέικο και της Ελληνίδας Περσεφόνης Μανάρη, σύζυγος του Γεωργίου Παπανδρέου και μητέρα του Ανδρέα Παπανδρέου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο πατέρας της, Ζίγκμουντ, ανήκε σε παλιά οικογένεια της πολωνικής αριστοκρατίας και είχε πάρει μέρος στη μεγάλη πολωνική εξέγερση του 1863 ενάντια στον Τσάρο. Η Σοφία παντρεύτηκε το 1913 τον Γεώργιο Παπανδρέου, μετέπειτα πρωθυπουργό της Ελλάδας, και το 1919 απέκτησαν μαζί έναν γιο, τον Ανδρέα, επίσης μετέπειτα πρωθυπουργό. Ενάμιση χρόνο μετά ο Γεώργιος Παπανδρέου ερωτεύτηκε τη διάσημη ηθοποιό της εποχής Κυβέλη Αδριανού. Το 1926 η Σοφία και ο Γεώργιος Παπανδρέου πήραν διαζύγιο.
Στην ιδιοκτησία της βρισκόταν μια μονοκατοικία στο Παλαιό Ψυχικό, στην οποία διέμεινε η οικογένεια Παπανδρέου μέχρι το 1967 αλλά και ο Γιώργος Παπανδρέου την περίοδο 1986-1990. Το 1991 ο Ανδρέας Παπανδρέου πούλησε τη μονοκατοικία στον επιχειρηματία Βλαχούτσικο. Το 1997 βρέθηκε ιδιόχειρη διαθήκη της Σοφίας Μινέικο με την οποία κληροδοτούσε το σπίτι στα εγγόνια της και όχι στον γιο της. Από τότε η υπόθεση έχει καταλήξει στα δικαστήρια.
Απεβίωσε στην Αθήνα, στις 27 Αυγούστου 1981. Το πατρικό της σπίτι στην Πάτρα βρισκόταν στην πλατεία των Υψηλών Αλωνίων.
Βιβλίο και τηλεοπτική σειρά
Η ιστορία της νεαρής αριστοκράτισσας Σοφίας Μινέικο, που παντρεύεται τον ανερχόμενο πολιτικό Γεώργιο Παπανδρέου (με φόντο όλα τα συνταρακτικά πολιτικά γεγονότα της εποχής), είναι το αντικείμενο ενός από τα πιο γνωστά και εμπορικά βιβλία του δημοσιογράφου Φρέντυ Γερμανού, με τίτλο Ακριβή μου Σοφία, που εκδόθηκε το 1985. Την τηλεοπτική σεζόν 1990-1991, η ΕΡΤ1 διασκεύασε το βιβλίο σε τηλεοπτική σειρά. Το σενάριο ήταν του Φρέντυ Γερμανού και η σκηνοθεσία του Διαγόρα Χρονόπουλου, ενώ η μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου. Ο Γιώργος Κιμούλης υποδύθηκε τον Γεώργιο Παπανδρέου (χρόνια αργότερα θα έπαιζε και τον Ανδρέα Παπανδρέου στην ταινία Πρώτη Φορά Νονός) και η Ελένη Κούρκουλα έπαιξε τον ρόλο της Σοφίας Μινέικο. Στη σειρά έπαιζαν και πολλοί άλλοι γνωστοί ηθοποιοί, όπως ο Δημήτρης Μυράτ (βασιλιάς Γεώργιος), ο Πέτρος Φυσσούν (Ζίγκμουντ Μινέικο) κ.ά. . Στη σειρά της ΕΡΤ «Φλόγα και άνεμος» που προβάλει τον έρωτα του Γεωργίου Παπανδρέου και της Κυβέλη, την Σοφία Μινέικο την ενσαρκώνει η Ισιδώρα Δωροπούλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Παπανδρέου Κατηγορία:Έλληνες πολωνικής καταγωγής
Καρχαρίας προσκυνητής
Ο καρχαρίας-προσκυνητής (επιστημονική ονομασία Cetorhinus maximus - Κητόρινος ο μέγιστος), γνωστός και ως παπάς ή σαπουνάς, είναι το δεύτερο μεγαλύτερο ζωντανό ψάρι, μετά τον φαλαινοκαρχαρία, με μήκος μέχρι 12 μέτρα και βάρος 19 τόνους, αν και σπάνια ξεπερνά τα 8 μέτρα μήκος και τους 5 τόνους βάρος. Βρίσκεται σε όλες τις εύκρατες θάλασσες του κόσμου και είναι μεταναστευτικό είδος. Κινείται αργά και έχει ανατομικές προσαρμογές για να τρέφεται φιλτράροντας το νερό, όπως ένα πολύ διευρυμένο στόμα και πολύ ανεπτυγμένες βραγχιακές άκανθες. Το σχήμα του ρύγχους του είναι κωνικό και οι σχισμές των βραγχίων επεκτείνονται γύρω από την κορυφή και το κάτω μέρος του κεφαλιού του. Οι βραγχιακές άκανθες είναι σκοτεινές, μοιάζουν τριχωτές και χρησιμοποιούνται για να πιάσουν πλαγκτόν καθώς το νερό φιλτράρεται μέσα από το στόμα και πάνω από τα βράγχια. Ο καρχαρίας-προσκυνητής έχει συνήθως γκριζοκαφέ χρώμα και συχνά φαίνεται να φέρει στίγματα. Το ουραίο πτερύγιο έχει ισχυρή πλευρική καρίνα και σχήμα ημισελήνου. Τα δόντια του καρχαρία είναι πολύ μικρά και πολυάριθμα και συχνά εμφανίζονται εκατό στη σειρά. Τα δόντια τους έχουν μονή κωνική ακίδα, κυρτή προς τα πίσω και είναι τα ίδια και στις δύο πλευρές της γνάθου, άνω και κάτω.
Οι καρχαρίες-προσκυνητές είναι ένα μεταναστευτικό είδος και συχνά διαχειμάζουν σε βαθιά νερά. Μπορεί να εμφανιστούν είτε σε μικρά κοπάδια, διαχωρισμένα με βάση το φύλο, ή μόνοι τους. Οι καρχαρίες-προσκυνητές δεν είναι επιθετικοί και γενικά είναι αβλαβείς για τους ανθρώπους. Είναι ωοζωοτόκοι, με τα μικρά μέσα στο σώμα της μητέρας τους να τρέφονται με μη γονιμοποιημένα αυγά, μια πρακτική γνωστή ως ωοφαγία.
Εδώ και καιρό είναι εμπορικά σημαντικό ψάρι, ως πηγή τροφής, λαδιού από το συκώτι, πτερυγίων καρχαρία και ζωοτροφής. Η υπερεκμετάλλευση έχει μειώσει τους πληθυσμούς τους, σε σημείο που να χρειάζονται προστασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαμνόμορφα Κατηγορία:Καρχαρίες Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών
Γιώργος Πετρέας
Ο Γιώργος Πετρέας (Καλαμάτα, 19 Νοεμβρίου 1986) είναι Έλληνας διεθνής πετοσφαιριστής, που αγωνίζεται με τη φανέλα του Παναθηναϊκού στο Πρωτάθλημα Ελλάδας στη θέση του κεντρικού.
Σταδιοδρομία
Ο Γιώργος Πετρέας έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της Γ.Ε. Μεσσηνίας Καλαμάτας, στις οποίες εισήχθη από πολύ μικρή ηλικία. Το 2005 έκανε το πρώτο μεγάλο βήμα στην καριέρα του καθώς ταξίδεψε στη Θεσσαλονίκη, όπου αγωνίστηκε και με τις τρεις μεγάλες ομάδες της πόλης. Στον Άρη αγωνίστηκε για τρεις περιόδους (2005-06, 2008-09 και 2009-10), ενώ στον Π.Α.Ο.Κ. και στον Ηρακλή από μία περίοδο (2006-07 και 2007-08 αντίστοιχα). Με τον Ηρακλή κατάφερε να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ελλάδας 2007-08 και το Σούπερ Καπ Ελλάδας το 2007.
Το 2010 μετεγγράφη στον Παναθηναϊκό, στον οποίο ωστόσο παρέμεινε για ένα μόλις χρόνο καθώς το 2011 μεταπήδησε στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το 2012 άφησε την Ελλάδα και ταξίδεψε στη Γαλλία για λογαριασμό της Ναρμπόν Βόλεϊ, στην οποία παρέμεινε για δύο περιόδους.
Το 2014 πήρε μεταγραφή στην επίσης γαλλική Αζαξιό Βόλεϊ, στην οποία παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2017. Κατέκτησε το Σούπερ Καπ Γαλλίας το 2016, καθώς και 2 κύπελλα Γαλλίας το 2016 και το 2017.
Στις 18 Ιουλίου του 2017, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στην προσπάθεια των Πειραιωτών να ανακτήσουν τα πρωτεία στον ελληνικό χώρο.Mε τους ερυθρόλευκους κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας 2017-18 και 2 Λιγκ Καπ Ελλάδας το 2018 και το 2019. Κατέκτησε επίσης το Ασημένιο μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ) το 2018, βοηθώντας τα μέγιστα στην επιστροφή του Ολυμπιακού στο ευρωπαϊκό προσκήνιο.
Τον Μάιο του 2021 ο Γιώργος Πετρέας συμφώνησε με την ομάδα του ΠΑΟΚ.
Στις 22 Ιουλίου 2022, ανακοινώθηκε επίσημα η επιστροφή του στον Παναθηναϊκό, έπειτα από 11 έτη. Στις 4 Ιανουαρίου 2023, κατέκτησε το Σούπερ Καπ, αφού ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 3-1 του ΠΑΟΚ στο Ηράκλειο Κρήτης. Στις 12 Απριλίου, νικώντας στον τελικό του Λιγκ Καπ τον Ολυμπιακό με 3-2 σετ, κατέκτησε το τρόπαιο για τρίτη φορά στην καριέρα του.
Διεθνής καριέρα
Ο Γιώργος Πετρέας είναι διεθνής με την ελληνική εθνική ομάδα από το 2008 έχοντας πραγματοποιήσει 194 συμμετοχές. Έχει συμμετάσχει σε όλες τις διοργανώσεις που έλαβε μέρος η Εθνική Ελλάδας, όπως σε προκριματικούς Ευρωπαϊκών και Παγκόσμιων πρωταθλημάτων, αλλά και σε αγώνες της Ευρωπαϊκής και Παγκόσμιας Λίγκας. Στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2018 στην Ταραγόνα της Ισπανίας, κατέκτησε ως αρχηγός της Εθνικής το Χάλκινο Μετάλλιο μετά την νίκη στον μικρο τελικό επί της Αιγύπτου με 3-2.
Διεθνείς τίτλοι- Διακρίσεις
'''Μεσογειακοί Αγώνες
Διεθνείς διοργανώσεις
'''Ευρωπαϊκό Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ)
Εθνικά Πρωταθλήματα
'''3 Πρωταθλήματα Ελλάδας
Πρωτάθλημα Γαλλίας
Εθνικά Κύπελλα
'''2 Kύπελλα Γαλλίας
2 Σούπερ Καπ Ελλάδας
'''1 Σούπερ Καπ Γαλλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Περούλι Κέρκυρας
Το Περούλι (ή επίσημα Περούλιον) είναι παράκτιος οικισμός 39 κατοίκων (απογραφή 2011) σε υψόμετρο 74 μέτρων, στα βορειοανατολικά του νησιού της Κέρκυρας στις πλαγίες του όρους Παντοκράτορα. Μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρναρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Αποτελεί γενέτειρα του σπουδαίου σύγχρονου ποιητή, Σπύρου Αστερίου.
Πληθυσμιακή εξέλιξη
Η μεταβολή του μόνιμου πληθυσμού έχει ως εξής:
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα ο οικισμός Περούλι, μαζί με τους οικισμούς Περίθεια (3 κ.), Άγιος Ηλίας (232 κ.), Βαθύ (17 κ.), Βασιλικά (20 κ.), Βουνί (37 κ.), Κάρνιαρης (12 κ.), Κρινιάς (16 κ.), Πελεκητό (126 κ.), Πίθος (26 κ.) και Ριλιάτικα (32 κ.) αποτελεί την τοπική κοινότητα Περιθείας (560 κ.) της δημοτικής ενότητας Θιναλίου του δήμου Κέρκυρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Δήμος Σκοτούσσας
Ο Δήμος Σκοτούσσας ήταν δήμος του νομού Σερρών που συστάθηκε το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ηρακλείας, υποβιβαζόμενος σε δημοτική ενότητα Σκοτούσσας. Βρισκόταν στο κεντρικό τμήμα του νομού. Ο δήμος περιλάμβανε 6 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 5.389 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν η Σκοτούσσα.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (στις αγκύλες είναι ο πληθυσμός από την απογραφή του 2001).
Δήμαρχοι
Πρώτος Δήμαρχος εκλέχθηκε ο Κώστας Τρέντσιος. Στη συνέχεια, δήμαρχος της Δήμου Σκοτούσας ήταν ο Λάζαρος Ευαγγελίδης, εκλεγμένος το 2002 και το 2006.
Παραπομπές
Σ
Ηλεκτρονικό σχολείο
Το Ηλεκτρονικό σχολείο (e-school) είναι όρος που χρησιμοποιείται για να απεικονίσει την εισαγωγή των νέων τεχνολογιών και του διαδικτύου στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το ηλεκτρονικό σχολείο περιλαμβάνει τη δυνατότητα δημοσίευσης και ενημέρωσης Διαδικτυακού τόπου και blog, λογισμικό παρακολούθησης επίδοσης μαθητών και σύνδεσής του με κεντρικό σύστημα διαχείρισης βάσης δεδομένων, λήψη θεμάτων εξετάσεων με ηλεκτρονική μετάδοση, ηλεκτρονική επικοινωνία μεταξύ σχολείου - γονέων, ηλεκτρονικές αδελφοποιήσεις μεταξύ σχολείων, ηλεκτρονικές εκλογές μαθητικών συμβουλίων, εκπαιδευτικά λογισμικά και ηλεκτρονικά βιβλία (e-books) για κάθε μάθημα, παροχή φορητού Η/Υ για κάθε μαθητή, εξ αποστάσεως μαθήματα μέσω Η/Υ για ομάδες μαθητών με συγκεκριμένο προφίλ (π.χ., μαθητές που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές), ηλεκτρονικοί μαθητικοί διαγωνισμοί, ηλεκτρονική διαχείριση στοιχείων και πληρωμών εκπαιδευτικών, εξ αποστάσεως σεμινάρια εκπαιδευτικών, κλπ. Υπάρχουν και ιστοσελίδες ηλεκτρονικής εκπαίδευσης στην ελλάδα, όπως ο Άρνος.
Ρέιτσελ Βάις
Η Ρέιτσελ Βάις (Rachel Hannah Weisz, 7 Μαρτίου 1970) είναι Αγγλίδα ηθοποιός, βραβευμένη με Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα.
Η Βάις εμφανίστηκε στην ταινία Η μούμια το 1999 και Η μούμια επιστρέφει το 2001. Ακολούθησαν οι ταινίες Εχθρός προ των πυλών (2001), Για ένα αγόρι (2002), Constantine (2005) και Η πηγή της ζωής του Ντάρεν Αρονόφσκι. Για τον Β' Γυναικείο Ρόλο στο θρίλερ-δράμα Ο επίμονος κηπουρός (2005), μαζί με τον Ρέιφ Φάινς, έλαβε ένα Όσκαρ, μια Χρυσή Σφαίρα και ένα βραβείο Guild. Το 2006, η Βάις έλαβε ένα βραβείο BAFTA Καλύτερης Ηθοποιού της Χρονιάς. Πρωτγωνίστησε στην ταινία Oz the Great and Powerful (2013) και εμφανίστηκε σε δυο ταινίες που συμμετείχαν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2015, Νιότη και Ο αστακός.
Η Βάις ενσάρκωσε την Ντέμπορα Λίπσταντ στην ταινία Άρνηση (2016), βασισμένη στο βιβλίο της Λίπσταντ και σε σκηνοθεσία του Μικ Τζάκσον. Το 2017, πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική διασκευή του My Cousin Rachel, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Daphne du Maurier.
Βιογραφία
Οι γονείς της Βάις τάχθηκαν υπέρ των τεχνών και ενθάρρυναν τα παιδιά τους να διαμορφώσουν μια προσωπική άποψη για αυτές. Η Βάις άφησε το North London Collegiate School και φοίτησε για ένα χρόνο στο Benenden School ενώ συνέχισε στο σχολείο θηλέων Σαιντ Πωλ.
Αναγνωρισμένη για την ομορφιά της ως "αγγλικό τριαντάφυλλο", η Βάις ξεκίνησε το μόντελινγκ σε ηλικία 14 ετών. Το 1984, έλαβε αναγνώριση όταν απέρριψε μια πρόταση να πρωταγωνιστήσει στην ταινία King David με τον Ρίτσαρντ Γκιρ.
Καριέρα
Έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές επιτυχημένες ταινίες, όπως Η Μούμια, Η Μούμια Επιστρέφει, Για ένα Αγόρι, Κόνσταντιν και Οι Ένορκοι. Ο σπουδαιότερος ρόλος της καριέρας της μέχρι στιγμής, ήταν αυτός στον Επίμονο Κηπουρό όπου έπαιξε μια ακτιβίστρια που δολοφονήθηκε, δίπλα στον Ρέιφ Φάινς. Ο ρόλος αυτός της χάρισε το Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου το 2006 και την καθιέρωσε σαν σταρ πρώτης κατηγορίας.
Προσωπική ζωή
Το καλοκαίρι του 2001 η Βάις ξεκίνησε να έχει σχέση με τον αμερικανό σκηνοθέτη Ντάρεν Αρονόφσκι, με τον οποίο συναντήθηκε στα παρασκήνια του Almeida Theatre στο Λονδίνο, όπου πρωταγωνιστούσε στο The Shape of Things. Η Βάις μετακόμισε στην Νέα Υόρκη με τον Αρονοφσκι το επόμενο έτος ; το 2005 αρραβωνιάστηκαν. Ο γιος τους Χένρι Τσανς γεννήθηκε το 2006 στην Νέα Υόρκη. Το ζευγάρι κατοικούσε στο Μανχάταν. Τον Νοέμβριο του 2010, η Βάις και ο Αρονόφσκι ανακοίνωσαν ότι ζούσαν χωριστά για μήνες αλλά παραμένουν στενοί φίλοι και έχουν αποφασίσει να μεγαλώσουν τον γιο τους μαζί στην Νέα Υόρκη.
Τον Δεκέμβριο του 2010 η Βάις ξεκίνησε να έχει σχέση με τον Άγγλο ηθοποιό Ντάνιελ Κρεγκ και παντρεύτηκαν στις 22 Ιουνίου 2011 σε ιδιωτική τελετή στην Νέα Υόρκη, με μόνο τέσσερις καλεσμένους, συμπεριλαμβανομένων του γιου της Βάις και της κόρης του Κρεγκ. Τον Απρίλιο του 2018 ανακοινώθηκε ότι περιμένουν το πρώτο τους παιδί.
Το 2009, η Βάις εξέφρασε τις απόψεις της για το μπότοξ στο Harper's Bazaar – "Θα πρέπει να απαγορευτεί για τους ηθοποιούς, όπως απαγορεύονται τα στεροειδή για τους αθλητές. Η υποκριτική αφορά εξ ολοκλήρου την έκφραση «γιατί θα θέλατε να σιδερώσετε ένα συνοφρύωμα;» Καθ'όλη την καριέρα της, έχει γίνει εξώφυλλο σε περιοδικά όπως τα insideKENT, Vogue και Esquire. Είναι μούσα του σχεδιαστή μόδας Narciso Rodriguez και έγινε παγκόσμια πρέσβης για την L'Oréal το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βρετανοί Εβραίοι Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA
Κρίστιαν Πάμπελ
Ο Κρίστιαν Πάμπελ (γεννημένος στις 6 Σεπτεμβρίου 1979) είναι Γερμανός πρώην διεθνής πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 198εκ και αγωνίζεται στη θέση του διαγωνίου.
Καριέρα
Ο Πάμπελ έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της πετοφαίρισης στις ακαδημίες της Χόχστέτεν, στις οποίες παρέμεινε μέχρι το 1996 καθώς τότε μεταπήδησε σε αυτές της Ιντερνάν Φρανκφούρτης. Το 1999 πήρε μεταγραφή στη Φρίντριχσάφεν, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2003 έχοντας καταφέρει προηγουμένως να κατακτήσει τρία νταμπλ (2000, 2001, 2002).
Την περίοδο 2007-08 αγωνίστηκε με τη γερμανική Φρίντριχσάφεν, για δεύτερη φορά στην καριέρα του, ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο αγωνίστηκε αρχικά στη Ρωσική Γκάτσπρομ Σούργκουτ κι έπειτα για στην Ιταλική Κόπρα Πασιέντζα.
Το 2009 μεταπήδησε στους Γκρέιτερς της Νοτίου Κορέας, από τους οποίους όμως γρήγορα αποτέλεσε παρελθόν καθώς μετεγγράφη στην Αλ Αραμπί Ντόχα, ομάδα του Κατάρ. Το 2013 μεταπήδησε στην Ελ Τζαίς, ομάδα επίσης του Κατάρ, στην οποία παραμένει μέχρι σήμερα.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Κρίστιαν Πάμπελ ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Γερμανίας για αρκετά χρόνια έχοντας πραγματοποιήσει συνολικά 212 συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Αριστείδης Μπαλτάς
Ο Αριστείδης Μπαλτάς (1943) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός, καθηγητής του Μετσόβιου Πολυτεχνείου στη θεωρία των επιστημών, πρώην βουλευτής και πρώην υπουργός.
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Ο Αριστείδης Μπαλτάς είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. Είναι, επίσης, κάτοχος μεταπτυχιακού από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Στο ίδιο πανεπιστήμιο εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στη Θεωρητική Φυσική. Ήταν αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του ΕΜΠ.
Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς και παλαιότερα ήταν πρόεδρός του.
Πολιτική σταδιοδρομία
Τον Ιανουάριο του 2015 ανέλαβε καθήκοντα υπουργού Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων, στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα μέχρι την παραίτησή του τον Αύγουστο του ίδιου έτους.
Τον Σεπτέμβριο του 2015 εξελέγη βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια Αττικής. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2015 ανέλαβε υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα μέχρι τον ανασχηματισμό της 5ης Νοεμβρίου του 2016.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Β' Δυτικής Αττικής, ωστόσο δεν εξελέγη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες ηλεκτρολόγοι μηχανικοί Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Πολιτισμού και Αθλητισμού
Ρωμαϊκό Βασίλειο
Με τον όρο Ρωμαϊκό Βασίλειο (Λατινικά: Regnum Romanum) εννοείται η περίοδος εκείνη της αρχαίας ρωμαϊκής ιστορίας πριν από την ίδρυση της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας, κατά την οποία το πολίτευμα του κράτους ήταν η μοναρχία. Καμιά πληροφορία που είναι διαθέσιμη για τη συγκεκριμένη περίοδο δεν έχει απολύτως εξακριβωθεί, καθώς οι πηγές εντάσσονται σε μεταγενέστερες εποχές (δημοκρατική και αυτοκρατορική) και επιπροσθέτως συγχέουν τα ιστορικά γεγονότα με τον μύθο. Σύμφωνα με την παράδοση η εποχή αυτή έχει ως έτος έναρξης το 753 π.Χ., μυθική ημερομηνία ίδρυσης της Ρώμης, και τελειώνει το 510/509 π.Χ., με την εκθρόνιση του εβδόμου και τελευταίου βασιλιά της πόλης.
Υποθέτοντας πως όντως ίσχυαν οι εξουσίες τις οποίες η παράδοση αποδίδει στο πρόσωπο αυτό, αυτές θα ήταν: η εκτελεστική εξουσία, η διοίκηση του στρατού, η πρωτοκαθεδρία στη θρησκευτική ζωή, η νομοθετική και δικαστική εξουσία. Τέλος θεωρούνταν ο αντιπρόσωπος των Ρωμαίων απέναντι στους θεούς. Με την ιδιότητα αυτή επιβίωσε το αξίωμα μετά το πέρας της μοναρχίας, με τη μορφή του «rex sacrorum».
Προ-ρωμαϊκή Ιταλία
Οι λαοί που κατοικούσαν την ιταλική χερσόνησο πριν από την άνοδο της Ρώμης δεν συνδέονταν γενετικά ή γλωσσικά με σαφή τρόπο. Ορισμένοι μιλούσαν γλώσσες ιταλικές, άλλοι ήταν απόγονοι Ελλήνων αποίκων που διατηρούσαν την ελληνική τους ταυτότητα, ενώ άλλοι άνηκαν σε άλλα ινδοευρωπαϊκά παρακλάδια. Η κατηγοριοποίηση όλων αυτών των πληθυσμών είναι από δύσκολη έως αδύνατη λόγω έλλειψης αδιάψευστων στοιχείων. Ωστόσο, εξαιτίας της μεγάλης επιρροής των Ετρούσκων σε όλους τους άλλους λαούς της χερσονήσου, μπορούμε να μιλάμε για έναν «ετρουσκο-ιταλικό πολιτισμό». Η χερσόνησος κατοικούταν ήδη από τη νεολιθική περίοδο. Ένα πρώτο μεταναστευτικό κύμα στα τέλη της 2ης χιλιετίας π.Χ. έφερε τα φύλα που γνώριζαν να επεξεργάζονται τον μπρούτζο. Ένα δεύτερο κύμα στα τέλη της επόμενης χιλιετίας έφερε τα φύλα που είναι γνωστά κατά τους ιστορικούς χρόνους.
Σύμφωνα με τον Τζάκομο Ντεβότο, υπήρχαν τρία κύρια εθνικο-γλωσσικά παρακλάδια:
Ίδρυση της Ρώμης
Σύμφωνα με το θρύλο, η Ρώμη ιδρύθηκε 438 χρόνια μετά την πτώση της Τροίας (1182 π.Χ.) Το γεγονός έλαβε χώρα ελάχιστα πριν παρατηρηθεί έκλειψη ηλίου. Κατά τη δημοκρατική περίοδο κυκλοφορούσαν διάφορες απόψεις σχετικά με την ημερομηνία ίδρυσης του βασιλείου της Ρώμης, όλες κάπου ανάμεσα στα έτη 758 π.Χ. και 728 π.Χ. Τελικά, κατά την αυτοκρατορική περίοδο οι Ρωμαίοι συμφώνησαν με την άποψη που πρότεινε ο Μάρκος Τερέντιος Βάρρων, η οποία αναγνώριζε το έτος 753 π.Χ. ως το επίσημο έτος ίδρυσης της πόλης. Παρόλο που οι προτεινόμενες χρονολογίες διέφεραν, όλες οι εκδοχές συμφωνούσαν πως η Ρώμη ιδρύθηκε στις 21 Απριλίου, ημέρα κατά την οποία τιμούσαν την Πάλες, θεά προστάτιδα των βοσκών. Προς τιμήν της, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τα «Par ilia» (ή «Palilia»).
Αρχαίες Πηγές
Ο Βιργίλιος άντλησε έμπνευση από την πρώτη παράδοση για να γράψει το έπος «Αινειάδα», ένα έργο με πρόθεση περισσότερο ποιητική (κατά το πρότυπο του Ομήρου), παρά ιστορική. Ωστόσο υπάρχουν δύο λεπτομερείς καταγραφές της πρώιμης ρωμαϊκής ιστορίας, που συμπίπτουν σε πολλά σημεία και αποτελούν την κύρια πηγή των σύγχρονων μελετητών.
Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς (1ος αιώνας π.Χ.), ήταν Έλληνας ιστορικός και διδάσκαλος της ρητορικής. Πήγε στη Ρώμη μετά τη λήξη των εμφυλίων πολέμων όπου πέρασε 22 χρόνια μελετώντας τη λατινική γλώσσα και συλλέγοντας υλικό για να συγγράψει την ιστορία του. Συνέγραψε ένα μεγαλεπήβολο έργο με τίτλο «Ρωμαϊκή Αρχαιολογία», στο οποίο αφηγείται την ιστορία της Ρώμης από την ίδρυσή της μέχρι και την έναρξη του Α' Καρχηδονιακού Πολέμου. Τμήματα του έργου αυτού σώζονται αυτούσια, ενώ πολλά άλλα παραθέτουν μεταγενέστεροι συγγραφείς, όπως ο Αππιανός, ο Πλούταρχος και ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος.
Ο ιστορικός Τίτος Λίβιος, επίσης σύγχρονος του πρώτου αυτοκράτορα της Ρώμης, του Αυγούστου, συνέγραψε ένα εκτενές έργο με τίτλο «Ab Urbe condita», που στα λατινικά σημαίνει «από την ίδρυση της πόλης», όπου καταγράφει ολόκληρη τη ρωμαϊκή ιστορία μέχρι και την εποχή του. Στους πρώτους τόμους συγκεντρώνει διάφορες παραδοσιακές διηγήσεις σχετικά με την περίοδο της βασίλειας, στις οποίες συχνά η ιστορική αλήθεια είναι άρρηκτα δεμένη με τη μυθοπλασία. Ο Λίβιος, λοιπόν, αφηγείται την ιστορία των δίδυμων ιδρυτών της Ρώμης, Ρωμύλου και Ρέμου, απογόνων του Τρώα ήρωα Αινεία.
Η Ίδρυση στο Μύθο
Οι Ρωμύλος και Ρέμος ήταν εγγονοί του βασιλιά του Λατίου, που είναι γνωστός με το όνομα Νουμίτωρ. Τον μονάρχη αυτό εκθρόνισε ο μοχθηρός αδερφός του Αμούλιος, θανατώνοντας τους αρσενικούς του απογόνους. Τη δε κόρη του, Ρέα Συλβία, την ανάγκασε να γίνει μια από τις Εστιάδες Παρθένες, οι οποίες ορκίζονταν αγνότητα για τρίαντα χρόνια. Ως αποτέλεσμα η γραμμή του Νουμίτορος δεν θα αποκτούσε άλλους απογόνους.
Τα δίδυμα ίδρυσαν τότε τη δική τους πόλη. Ωστόσο ο Ρωμύλος θανάτωσε τον αδερφό του, Ρέμο, έπειτα από σφοδρή διαφωνία. Κατά μία εκδοχή για το ποιος θα κυβερνήσει τη νέα πόλη, κατά μία άλλη για το ποιος θα χαρίσει το όνομά του στην πόλη. Από τον Ρωμύλο τελικά πήρε το όνομά της η Ρώμη. Καθώς ο γυναικείος πληθυσμός της ήταν ιδιαίτερα χαμηλός, οι Λατίνοι κάλεσαν τους Σαβίνους σε μια γιορτή και έκλεψαν τα νεαρά τους κορίτσια, γεγονός που οδήγησε αρχικά σε πόλεμο και τελικά στην ένωση και αφομοίωση των δύο λαών.