cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμάρτυα Σεν
Ερευνητικό έργο
Η επαναστατική συνεισφορά του Σεν στα οικονομικά της ανάπτυξης και στους κοινωνικούς δείκτες είναι η έννοια της «προσεγγίσεως των δυνατοτήτων ή ικανοτήτων» (capability approach), που αναπτύσσειται στο άρθρο του "Equality of What". Υποστηρίζει εκεί ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να αξιολογούνται με μέτρο τις συγκεκριμένες δυνατότητες των πολιτών τους, καθώς η ανάπτυξη από πάνω προς τα κάτω θα καταπατά πάντα ανθρώπινα δικαιώματα όσο παραμένουν ασαφείς οι σχετικοί ορισμοί (είναι ένα «δικαίωμα» κάτι που πρέπει να παρέχεται ή κάτι που απλώς δεν μπορεί να αφαιρεθεί;). Για παράδειγμα, οι Αμερικανοί πολίτες έχουν ένα υποθετικό «δικαίωμα» να ψηφίζουν. Για τον Σεν αυτή η έννοια μοιάζει κενή περιεχομένου. Προκειμένου οι πολίτες να έχουν την ικανότητα να ψηφίζουν, πρέπει πρώτα να έχουν «λειτουργικότητες». Αυτές οι «λειτουργικότητες» μπορεί να ποικίλλουν από πολύ γενικές, όπως η διαθεσιμότητα της εκπαιδεύσεως, μέχρι πολύ ειδικές, όπως η δυνατότητα μεταφοράς στα εκλογικά τμήματα ενός οικισμού. Μόνο όταν αφαιρεθούν όλοι αυτοί οι φραγμοί μπορεί να υποστηριχθεί ότι ο πολίτης δρα από προσωπική επιλογή. Είναι δουλειά της κάθε συγκεκριμένης κοινωνίας να καταρτίσει τον κατάλογο των ελάχιστων δυνατοτήτων που θα εγγυάται αυτή η κοινωνία.
Ο Σεν έγραψε ένα αμφιλεγόμενο άρθρο στο The New York Review of Books με τίτλο (μετάφρ.) «Πάνω από 100 εκατομμύρια γυναίκες λείπουν», όπου αναλύει την επίπτωση στη θνησιμότητα των άνισων δικαιωμάτων των δύο φύλων στον αναπτυσσόμενο κόσμο, και ειδικότερα στην Ασία. Μετέπειτα μελέτες, όπως αυτή της Emily Oster, υποστήριξαν ότι η εκτίμηση του Σεν είναι υπερβολική, παρότι η Oster έχει ανακαλέσει ορισμένα από τα συμπεράσματά της.
Τα οικονομικά των κοινωνικών παροχών (welfare economics) αναζητούν την αξιολόγηση οικονομικών πολιτικών με βάση τα αποτελέσματά τους στην καλή κατάσταση της κοινότητας. Ο Σεν, που αφιέρωσε τη σταδιοδρομία του σε αυτά ή παρόμοια θέματα, έχει αποκληθεί «η συνείδηση της επιστήμης του». Η μεγάλης επιδράσεως μονογραφία του Collective Choice and Social Welfare (= «Συλλογική επιλογή και κοινωνικές παροχές», 1970), που ασχολείται με προβλήματα ατομικών δικαιωμάτων (περιλαμβάνει τη διατύπωση του φιλελεύθερου παραδόξου), δικαιοσύνης και ισότητας, του κανόνα της πλειοψηφίας και της διαθεσιμότητας των πληροφοριών για τις συνθήκες ζωής των ατόμων, συνέτεινε ώστε πολλοί ερευνητές να στρέψουν την προσοχή τους σε θέματα βασικής κοινωνικής πολιτικής. Ο Σεν επινόησε μεθόδους μετρήσεως της φτώχειας που έδωσαν χρήσιμες πληροφορίες για τη βελτίωση των οικονομικών συνθηκών των φτωχών. Π.χ. η θεωρητική του έρευνα στην ανισότητα έδωσε μία εξήγηση για τον λόγο υπάρξεως περισσότερων ανδρών παρά γυναικών στην Ινδία και στην Κίνα, ενώ αντιθέτως στη Δύση και σε φτωχές αλλά «ιατρικώς αμερόληπτες» χώρες, οι γυναίκες έχουν χαμηλότερες θνησιμότητες σε όλες τις ηλικίες, ζουν περισσότερο και συνιστούν την ελαφρά πλειοψηφία του πληθυσμού.
Οι κυβερνήσεις και οι διεθνείς οργανισμοί που χειρίζονται τις επισιτιστικές κρίσεις επηρεάσθηκαν από τις έρευνες του Αμάρτυα Σεν. Οι απόψεις του ενεθάρρυναν τους αρμόδιους για τη χάραξη πολιτικής να δώσουν σημασία όχι μόνο στην άμεση ανακούφιση των πληγέντων, αλλά και στην εξεύρεση τρόπων για την αντικατάσταση του απωλεσθέντος εισοδήματος των φτωχών, π.χ. με προγράμματα δημόσιων έργων, και για τη διατήρηση σταθερών τιμών των τροφίμων. Σθεναρός υποστηρικτής των πολιτικών ελευθεριών, ο Σεν πίστευε ότι οι λιμοί δεν συμβαίνουν στις λειτουργικές δημοκρατίες επειδή οι ηγέτες τους υποχρεώνονται να αποκρίνονται περισσότερο και πιο άμεσα στις απαιτήσεις των πολιτών. Προκειμένου να επιτευχθεί οικονομική ανάπτυξη, υποστηρίζει, των οικονομικών μεταρρυθμίσεων πρέπει να προηγηθούν κοινωνικές, όπως η βελτίωση της εκπαιδεύσεως και της δημόσιας υγείας.
Το 2009 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Σεν The Idea of Justice (= «Η ιδέα της δικαιοσύνης»). Βασιζόμενος στην προηγούμενη ενασχόλησή του με τα οικονομικά των κοινωνικών παροχών και τη θεωρία της κοινωνικής επιλογής, αλλά και πάνω στις φιλοσοφικές του σκέψεις, ο Σεν τόλμησε να παρουσιάσει τη δική του θεωρία περί δικαιοσύνης ως εναλλακτική πρόταση στις σύγχρονες θεωρίες των Τζων Ρόουλς και John Harsanyi. Σε αντίθεση με τον Ρόουλς, αλλά και με θεωρητικούς του Διαφωτισμού όπως οι Ιμάνουελ Καντ, Ζαν-Ζακ Ρουσώ και Ντέιβιντ Χιουμ, ο Σεν εμπνεύσθηκε από τα φιλοσοφικά έργα των Άνταμ Σμιθ και Mary Wollstonecraft για να αναπτύξει μία θεωρία συγκριτική και προσανατολισμένη προς την επίτευξη πρακτικών στόχων (αντί να είναι υπερβατική και θεσμική). Ωστόσο, ο Σεν εξακολουθεί να θεωρεί τους θεσμούς και τις διαδικασίες ως σημαντικές. Ως εναλλακτική λύση στο «πέπλο της άγνοιας» του Ρόουλς, ο Σεν επιλέγει το νοητικό πείραμα ενός αμερόληπτου θεατή ως τη βάση για τη θεωρία του περί δικαιοσύνης. Τονίζει επίσης τη σημασία του δημόσιου διαλόγου και την έννοια των παγκόσμιων ανθρώπινων δικαιωμάτων στην αξιολόγηση διάφορων κρατών ως προς τη δικαιοσύνη που επικρατεί στο εσωτερικό τους.
Ο Σεν έχει χαρακτηρισθεί η «Συνείδηση» και η «Μητέρα Τερέζα» των Οικονομικών για τις εργασίες του πάνω στους λιμούς, τη θεωρία της ανθρώπινης αναπτύξεως, τα οικονομικά των κοινωνικών παροχών, τους υποκείμενους μηχανισμούς που διαιωνίζουν τη φτώχεια, τις ανισότητες των δύο φύλων, ακόμα και για τις συνεισφορές του στον πολιτικό φιλελευθερισμό. Ο ίδιος ωστόσο αποποιείται τη σύγκρισή του με τη Μητέρα Τερέζα λέγοντας ότι δεν επεχείρησε ποτέ να ακολουθήσει έναν τρόπο ζωής αφιερωμένο στην αυτοθυσία
Στην Ινδία: «μέντορας» σε πανεπιστήμια
Τον Μάιο του 2007 ο Αμάρτυα Σεν διορίσθηκε από την ινδική κυβέρνηση πρόεδρος του Nalanda Mentor Group (NMG) στο πρόγραμμα ιδρύσεως του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ναλάντα (Nalanda International University), ενός διεθνούς κέντρου εκπαιδεύσεως με σκοπό την αναγέννηση του αρχαίου μορφωτικού κέντρου που υπήρξε στις Ινδίες από τον 5ο αιώνα μ.Χ. ως το 1197. Στις 19 Ιουλίου 2012 ο Σεν αναγορεύθηκε τιμητικά στον πρώτο πρύτανη του νέου Πανεπιστημίου
Τον Ιούνιο του 2011 ο Σεν διορίσθηκε ως σύμβουλος στην αντίστοιχη ομάδα του Presidency College του Πανεπιστημίου της Καλκούτας από τον πρωθυπουργό της Δυτικής Βεγγάλης Mamata Banerjee
Προσωπική ζωή και πεποιθήσεις
Ο Σεν έχει τελέσει τρεις γάμους στη ζωή του:
Ο Σεν διατηρεί ένα σπίτι κοντά στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, όπου διαμένει την άνοιξη και το θέρος με τη σύζυγό του, αλλά συνήθως περνά τους χειμώνες του στο σπίτι του στον τόπο όπου γεννήθηκε, στο Σαντινικετάν της Δ. Βεγγάλης, όπου του αρέσει να κάνει μεγάλες βόλτες με ποδήλατο.
Ο Σεν είναι άθεος και από τους υποστηρικτές της απόψεως ότι ο αθεϊσμός είναι απολύτως συμβατός με τον Ινδουισμό, αν όχι ακριβώς ως θρησκεία, πάντως ως πολιτικοκοινωνική οντότητα. Σε συνέντευξη στο περιοδικό California του Πανεπιστημίου Μπέρκλεϋ σημείωσε:
Κατά κάποιο τρόπο οι άνθρωποι έχουν συνηθίσει στην ιδέα ότι η Ινδία είναι κατ' εξοχήν πνευματική και προσανατολισμένη προς τη θρησκεία... ...παρά το γεγονός ότι η σανσκριτική γλώσσα έχει τη μεγαλύτερη σωζόμενη αθεϊστική βιβλιογραφία από οποιαδήποτε άλλη κλασική γλώσσα. Ο Μαντάβα Ατσάρυα, ο αξιοσημείωτος αυτός φιλόσοφος του 14ου αιώνα, έγραψε αυτό το αρκετά σημαντικό βιβλίο που λέγεται Sarvadarshansamgraha, όπου συζητά όλες τις θρησκευτικές σχολές σκέψεως του Ινδουισμού. Το πρώτο κεφάλαιο είναι ο «Αθεϊσμός» – μία πολύ ισχυρή παρουσίαση των επιχειρημάτων υπέρ της αθεΐας και του υλισμού.
Αριστείδης Χατζής
Διακρίσεις
Τα βιβλία του με τίτλους Φιλελευθερισμός και Επιχειρήματα Ελευθερίας κυκλοφόρησαν το 2017 και οι Θεσμοί το 2018 από τις Εκδόσεις Παπαδόπουλος. Επίσης, είναι ο επιμελητής (σε συνεργασία με τον Nicholas Mercuro) του διεθνούς συλλογικού τόμου Law and Economics: Philosophical Issues and Fundamental Questions (London/New York: Routledge, 2015). Το βιβλίο του για την Επανάσταση του 1821 (The Noblest Cause: The 1821 Greek War of Independence) θα κυκλοφορήσει την Άνοιξη του 2024 στις Η.Π.Α. αλλά κυκλοφόρησε νωρίτερα, το 2021, στα ελληνικά, σε μετάφραση Νίκου Ρούσσου (Ο Ενδοξότερος Αγώνας: Η Ελληνική Επανάσταση του 1821).
Αμάρτυα Σεν
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Σεν έχει περισσότερους από 90 τιμητικούς τίτλους από πανεπιστήμια διεθνώς. Γενικότερα, οι σημαντικότερες τιμητικές διακρίσεις του με χρονολογική σειρά είναι:
Ο Σεν έχει επίσης ανακηρυχθεί επίτιμος διευθυντής του Κέντρου Μελετών Ανθρώπινης και Οικονομικής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου του Πεκίνου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Ινδοί φεμινιστές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών Κατηγορία:Αθεϊστές Κατηγορία:Ινδοί νομπελίστες
Αριστείδης Χατζής
Διακρίσεις
Είναι τακτικός συνεργάτης της εφημερίδας Καθημερινή και της ιστοσελίδας Protagon, έχει αρθρογραφήσει σε ελληνικές εφημερίδες και έντυπα, καθώς και σε μεγάλα ξένα μέσα ενημέρωσης (New York Times, Washington Post, Wall Street Journal, Financial Times, The Atlantic, CNBC, Korean Herald), και έχει παραχωρήσει συνεντεύξεις σε ελληνικούς ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς αλλά και σε όλα τα μεγάλα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Είναι ιδιαίτερα ενεργός στα κοινωνικά δίκτυα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Θουέρις
Στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία, η Θουέρις (που ονομάζεται επίσης Taurt, Tuat, Taouris, Tuart, Ta-wast, Tawaret, Twert, Thoeris και Taueret) είναι η προστάτιδα αρχαία αιγυπτιακή θεά του τοκετού και της γονιμότητας. Το όνομα «Taweret» (Tfik-wrt) σημαίνει «αυτή που είναι μεγάλη» ή απλά «μεγάλη», μια κοινή ειρηνική διεύθυνση σε επικίνδυνες θεότητες. Η θεότητα τυπικά απεικονίζεται ως θηλυκός ιπποπόταμος με χαρακτηριστικά αιλουροειδών, κρεμασμένα θηλυκά ανθρώπινα στήθη και την πλάτη ενός κροκοδείλου του Νείλου. Έχει συνήθως τα επίθετα "Lady of Heaven", "Mistress of the Horizon", "She Who Removes Water", "Mistress of Pure Water" και "Lady of the Birth House"
Στη μυθολογία
Παρόλο που η Ipet (γνωστή και ως Apet) αναφέρεται στα Κείμενα του Παλαιού Βασιλείου και η Θουέρις εμφανίζεται συχνά στα τελετουργικά του Μέσου Βασιλείου, οι θεότητες των ιπποπόταμων δεν κέρδισαν σημαντικό ρόλο στην αιγυπτιακή μυθολογία μέχρι το Νέο Βασίλειο (1550-1069 π.Χ.). Η Θουέρις παρουσιάζεται σε μερικές εκδόσεις ενός δημοφιλούς και ευρέως διαδεδομένου μύθου, στους οποίους το Eye of Ra θυμώνει με τον πατέρα της και υποχωρεί στη Nubia με τη μορφή μιας λέαινας. Κάτω από το Μάτι του Ρε τελικά επιστρέφει στην Αίγυπτο, παίρνει τη μορφή ενός ιπποπόταμου (πιθανώς Θουέρις) και συνεπώς φέρνει την πλημμύρα του Νείλου. Αυτός ο μύθος δείχνει την πρωταρχική λειτουργία της Θουέρις ως θεά της γονιμότητας και αναζωογόνησης. Κάποιοι μελετητές θεωρούν ότι ο ρόλος της στην κατακρήμνιση του Νείλου είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους της δόθηκε το επίθετο «Κυρία του καθαρού ύδατος». Ωστόσο, ο ίδιος ρόλος της στην αναζωογόνηση των νεκρών δεν μπορεί να παραβλεφθεί και σε σχέση με αυτό το επίθετο - όπως και εκείνη που έδωσε ζωή για τον έρωτα μέσω της φυσικής γέννησης και της πλημμύρας, καθαρίζει και θάβει τους νεκρούς έτσι ώστε να μπορούν να περάσουν με ασφάλεια μετά τη ζωή.
Στο βιβλίο της ημέρας και της νύχτας (ένα κοσμικό μυθολογικό κείμενο από την Δέκατη Δυναστεία, περ. 1186-1069 Π.Κ.Χ.) φαίνεται πως: «Όσον αφορά αυτό το πρόσθιο άκρο του Σετ, βρίσκεται στο βόρειο ουρανό, που συνδέεται με δύο θέσεις αγκυροβολίας από μια χρυσή αλυσίδα και ανατίθεται στην Ίσιδα ως ιπποπόταμο που την φυλάει». Παρόλο που η θεά του ιπποπόταμου αναγνωρίζεται σε αυτό το κείμενο ως Isis και όχι ως Θουέρις, αυτό το φαινόμενο δεν είναι ασυνήθιστο σε μεταγενέστερες περιόδους αιγυπτιακής ιστορίας. Όταν ανέλαβαν έναν προστατευτικό ρόλο, ισχυρές θεές όπως η Ίσις, η Άθωρ και η Μουτ ανέλαβαν τη μορφή της Θουέρις, πράγμα που έγινε πραγματικότητα στην εκδήλωση αυτής της θεάς. Ομοίως, η Θουέρις απορρόφησε σταδιακά τις ιδιότητες αυτών των θεών και συνηθίζεται να φοράει το δίσκο του Ηθωραϊκού ήλιου που συνδέεται ιχνογραφικά με την Άθωρ και την Ίσιδα.
Αυτή η κοσμική εικόνα συνεχίζει να φαίνεται σε μεταγενέστερες περιόδους, αν και η τάση ήταν να φανούν τέτοια θεϊκά αστρικά σώματα πιο αφηρημένα. Ένα παράδειγμα μπορεί να βρεθεί στο πρόσφατο Πτολεμαϊκό ή πρώιμο Ρωμαϊκό Βιβλίο του Φαγιούμ, μια τοπική μονογραφία αφιερωμένη στο Φαγιούμ και τους θεούς του προστάτη του, δηλαδή το Sobek-Re. Η Θουέρις απεικονίζεται στην τυποποιημένη μορφή του με ένα κροκόδειλο στην πλάτη του και ένα μικρό όρθιο κροκόδειλο στο δεξί του χέρι. Εμφανίζεται στο τμήμα του παπύρου που προορίζεται να απεικονίσει την κεντρική λίμνη Μοίριδα του Φαγιούμ. Ο παπύρος απεικονίζει το ηλιακό ταξίδι του Re με τη λίμνη Μοίριδα ως τον τόπο στον οποίο ο θεός του ήλιου κατέρχεται για το νυχτερινό του ταξίδι, που παραδοσιακά θεωρείται ως η υποκείμενη περιοχή του Αμντουάτ. Η Θουέρις εμφανίζεται εδώ ως γνωστός αστερισμός για να αποδείξει τις ουράνιες και άλλες κοσμικές ιδιότητες της λίμνης Μοίριδος. Εξυπηρετεί επίσης ως ωραία προστατευτική θεία μητέρα στο Sobek-Re κατά την επισφαλή πορεία του. Από αυτή την άποψη, εκπληρώνει το ρόλο της Neith, της πρωταρχικής θείας μητέρας του Sobek. Αυτή η φιγούρα της Θουέρις φέρει την ένδειξη «Νηίθ η Μεγάλη, η οποία προστατεύει τον γιο της», επιδεικνύοντας την ευκολία της μορφής θεάς ιπποπόταμου. Όταν στο ρόλο μιας προστατευτικής μητέρας, δεν είναι ασυνήθιστο ότι άλλες θεές θα εμφανίζονταν με τη μορφή του Θουέρις.
Η Θουέρις παρουσιάστηκε και σε άλλους μύθους κατά τη διάρκεια αυτών των μεταγενέστερων περιόδων. Στην περίφημη Metternich Stela, η Ίσις λέει στον Ώρο ότι είχε εκτραφεί από μια "χοιρομητέρα και ένα νάνο", σχεδόν σίγουρα αναφέρονται στην Θουέρις και τον θεό Bes, αντίστοιχα. Παρόλο που η ημερομηνία αυτού του stela είναι σχετικά αργά, ο κεντρικός ρόλος της Θουέρις στην επιτυχημένη αύξηση των παιδιών εξακολουθεί να τονίζεται, δείχνοντας τη συνέχεια του χαρακτήρα του. Αναφέρεται επίσης στις σημειώσεις του Πλούταρχου για τον κεντρικό μύθο της Ίσις και του Οσίρη. Προσχώρησε στις δυνάμεις της τάξης και βοήθησε τον Ώρο να νικήσει τον Σετ.
Λίβινγκστον (Ζάμπια)
Η Λίβινγκστον (αγγλικά: Livingstone) είναι πόλη στην νότια επαρχία της Ζάμπιας. Ήταν η πρωτεύουσα της Νότιας Επαρχίας μέχρι το 2012. Έχει πληθυσμό 136.897 κατοίκων (υπολογισμοί 2010). Βρίσκεται στη νοτιοανατολική της Ζάμπια και αποτελεί συνοριακό πέρασμα προς τη Ζιμπάμπουε. Κοντά βρίσκονται οι καταρράκτες Βικτωρίας. Η πόλη ιδρύθηκε το 1900 και ήταν η πρωτεύουσα της Ζάμπια μέχρι το 1935, όταν μετακινήθηκε στη Λουσάκα. Πήρε το όνομά της από τον εξερευνητή Ντέιβιντ Λίβινγκστον, τον πρώτο Ευρωπαίο που εξερεύνησε την περιοχή.
Θουέρις
Στη μυθολογία
Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες-προστάτες των παιδιών
Λίβινγκστον (Ζάμπια)
Γεωγραφία
Η Λίβινγκστον βρίσκεται νοτιοανατολικά της Ζάμπιας και νότια-κεντρικά της Ανατολικής Επαρχίας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο περίπου 980 μέτρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ζάμπιας
Πρωθυπουργός της Αιγύπτου
Ο Πρωθυπουργός της Αιγύπτου (αραβικά: رئيس الوزراء المصرى, رئيس الحكومة) είναι ο επικεφαλής της Αιγυπτιακής κυβέρνησης. Σύμφωνα με το σύνταγμα, ο πρωθυπουργός είναι ο ηγέτης του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος στο Αιγυπτιακό Κοινοβούλιο. Αν και διαθέτει σημαντικές αρμοδιότητες η ουσιαστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο της Αιγύπτου
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Αίγυπτος είχε αρκετές κυβερνήσεις συνεργασίας που αποδείχθηκαν ασταθείς, εξαιτίας της διαμάχης που εγέρθηκε μεταξύ του προέδρου και του πρωθυπουργού. Παρ' όλ'αυτά, από το 1981, το Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα διατηρεί την πλειοψηφία στη Λαϊκή Συνέλευση και στηρίζει τον Αιγύπτιο πρόεδρο.
Το αξίωμα θεσμοθετήθηκε τον Αύγουστο του 1878 έπειτα από τη συμφωνία του χεδίβη Ισμαήλ Πασά να παραδώσει τις εξουσίες του σε ένα υπουργικό συμβούλιο με πρότυπο εκείνο της Ευρώπης. Ο πρώτος σύγχρονος πρωθυπουργός της Αιγύπτου ήταν ο Νουμπάρ Πασάς. Πριν από αυτόν στην Αίγυπτο υπηρετούσαν οι βεζίρηδες.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Πολιτική της Αιγύπτου
Γκίζα
thumb|Οι πυραμίδες με την πόλη της Γκίζας στο βάθος Η Γκίζα (Αιγυπτιακά Αραβικά: الجيزة, el-Gīza, ελ-Γκίζα, Κοπτικά: ⲅⲓⲍⲁ, Γκίζα, ή ϯⲡⲉⲣⲥⲓⲥ ⲙ̀ⲃⲁⲃⲩⲗⲱⲛ, Τιπέρσις Εμβαβυλών) είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Αιγύπτου. Η Γκίζα βρίσκεται στην δυτική όχθη του Νείλου, περίπου 20 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του κεντρικού Καΐρου. Μαζί με το Κάιρο, την Σούμπρα ελ Χέιμα και την Χελουάν αποτελούν την μητρόπολη του ευρύτερου Καΐρου. Είναι έδρα του Κυβερνείου της Γκίζας. Η Γκίζα σύμφωνα με την απογραφή του 2006 έχει 2.681.863 κατοίκους και είναι ένα από τα μεγαλύτερα προάστια στο κόσμο και συναγωνίζεται και το Ιντσόν, Νότια Κορέα, και την Κέζον Σίτι, Φιλιππίνες, για την τρίτη θέση.
Η Γκίζα είναι περισσότερο γνωστή ως περιοχή του οροπεδίου της Γκίζας, στο οποίο βρίσκονται μερικά από τα πιο εντυπωσιακά αρχαία μνημεία στο κόσμο, οι Πυραμίδες της Γκίζας, που συμπεριλαμβάνεται η Πυραμίδα του Χέοπα, το ψηλότερο κτίριο στον κόσμο για σχεδόν τέσσερις χιλιετίες, η Μεγάλη Σφίγγα της Γκίζας και ένας αριθμός νεών και μεγάλων πυραμίδων και αποτελούν την Νεκρόπολη της Γκίζας. Η Γκίζα βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα βόρεια της Μέμφιδας, η οποία ήταν η αρχαία πρωτεύουσα της Αιγύπτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου Κατηγορία:Περιοχές Μείζονος Καΐρου
Ρανιτιδίνη
thumb|250px|Ο χημικός τύπος της ρανιτιδίνης. Η ρανιτιδίνη, γνωστή με την ονομασία Zantac μεταξύ άλλων, είναι δραστική χημική ουσία, που ως φάρμακο μειώνει την παραγωγή γαστρικού οξέος. Χρησιμοποιείται συνήθως στη θεραπεία των ελκών του πεπτικού συστήματος, την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και το σύνδρομο Ζόλιγκερ-Έλλισον. Υπάρχουν ενδεικτικά στοιχεία ότι βοηθάει στην κνίδωση. Μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα, ενδομυϊκά ή ενδοφλεβίως.
Η ρανιτιδίνη στοχεύει τον ισταμινικό υποδοχέα Η2 (ένας υποδοχέας τύπου 7ΤΜ ο οποίος συμμετέχει στον έλεγχο της έκκρισης του γαστρικού οξέος), και δρα έτσι εμποδίζοντας την ισταμίνη, μειώνοντας την παραγόμενη ποσότητα γαστρικού οξέος από τα κύτταρα του στομάχου. Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν πονοκεφάλους και πόνος ή αίσθημα καύσους σε περίπτωσης χορήγησης με ένεσης. Σημαντικές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ηπατικά προβλήματα, μειωμένο καρδιακό ρυθμό, πνευμονία, ενώ μπορεί να αποκρύψουν την παρουσία καρκίνου του στομάχου. Έχει συσχετιστεί επίσης με αυξημένο κίνδυνο κολίτιδας από το Clostridium difficile. Θεωρείται ασφαλές κατά τη διάρκεια της κύησης.
Το Σεπτέμβριο του 2019, η καρκινογόνος ουσία, Ν-νιτροσοδιμεθυλαμίνη (NDMA) ανακαλύφθηκε σε χαμηλές ποσότητες σε σκευάσματα ρανιτιδίνης από διάφορους κατασκευαστές, με αποτέλεσμα την ανάκλησή του. Τον Απρίλιο του 2020 αποσύρθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες και η διάθεσή του σταμάτησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Αυστραλία λόγω ανησυχίας για τη δημόσια υγεία και ασφάλεια.
Παραπομπές
κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Αντιόξινα φάρμακα‎ Κατηγορία:Θειαιθέρες Κατηγορία:Νιτροενώσεις Κατηγορία:Οργανικές αμίνες Κατηγορία:Αντιισταμινικά Κατηγορία:Φουράνια
Εξέγερση των Ασέν και Πέτρου
Η Εξέγερση του Ασέν και Πέτρου (βουλγαρικά : Въстание на Асен и Петър) ήταν μια εξέγερση Βουλγάρων και Βλάχων που ζούσαν στο Θέμα Παρίστριον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που προκλήθηκε από την αύξηση της φορολογίας. Ξεκίνησε στις 26 Οκτωβρίου του 1185 και έληξε με την δημιουργία της Δεύτερης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, που κυβερνήθηκε από τη δυναστεία Ασέν.
Ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για το γάμο του με την κόρη του βασιλιά Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας επέβαλε έναν νέο φόρο ο οποίος έπεσε σε μεγάλο βαθμό στον πληθυσμό των βαλκανικών περιοχών της αυτοκρατορίας. Οι κάτοικοι των περιοχών πίσω από την οροσειρά του Αίμου έστειλαν δύο απεσταλμένους (τον Πέτρο και τον Ασάν) για να διαπραγματευτεί με τον αυτοκράτορα στα Ύψαλα της Θράκης όπου βρισκόταν τότε. Το αίτημα τους απορρίφθηκε και ο Πέτρος και Ασάν απείλησαν με εξέγερση.
Μετά την επιστροφή τους πολλοί από τους διαδηλωτές ήταν απρόθυμοι να συμμετάσχουν στην εξέγερση. Οι αδελφοί Πέτρος και Ασάν τότε έχτισαν την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο Τάρνοβο, ο οποίος παραδοσιακά θεωρείται προστάτης της βυζαντινής πόλης της Θεσσαλονίκης, και υποστήριξαν ότι ο Άγιος είχε πάψει να ευνοεί τους Βυζαντινούς: «Ο Θεός είχε αποφασίσει για την απελευθέρωση των Βουλγάρων και των Βλάχων και να άρει τον ζυγό που είχαν για τόσο πολύ καιρό». Αυτό έπεισε τους οπαδούς τους να επιτεθούν σε βυζαντινές πόλεις, το Πρεσλάβ, πρωτεύουσα της πρώτης βουλγαρικής αυτοκρατορίας, δέχτηκε επίθεση και κατελήφθη, μετά από αυτό ο Πέτρος ανακηρύχθηκε Τσάρος.
Την άνοιξη του 1186 ο Ισαάκιος ξεκίνησε αντεπίθεση, αρχικά ήταν επιτυχής. Κατά τη διάρκεια της ηλιακής έκλειψης της 21ης Απριλίου 1186 οι Βυζαντινοί επιτέθηκαν με επιτυχία τους αντάρτες, πολλοί από τους οποίους κατέφυγαν στα βόρεια του Δούναβη στα σύνορα με τους Κουμάνους. Σε μια συμβολική κίνηση ο Ισαάκιος μπήκε στο σπίτι του Πέτρου και πήρε την εικόνα του Αγίου Δημητρίου, ανακτώντας έτσι την εύνοια του αγίου, ο Ισαάκ τότε επέστρεψε εσπευσμένα στην Κωνσταντινούπολη για να γιορτάσει τη νίκη του. Έτσι όταν οι στρατιές των Βουλγάρων και των Βλάχων επέστρεψαν ενισχυμένες με τους συμμάχους τους Κουμάνους, βρήκαν την περιοχή ανυπεράσπιστη και ανέκτησαν όχι μόνο τα παλιά εδάφη τους, αλλά το σύνολο της Μοισίας, ένα σημαντικό βήμα προς τη δημιουργία ενός νέου βουλγαρικού κράτους.
Ο αυτοκράτορας έχει αναθέσει τώρα τον πόλεμο στο θείο του, ο Ιωάννη τον σεβαστοκράτορας, ο οποίος κέρδισε αρκετές νίκες εναντίον των ανταρτών, αλλά στη συνέχεια ο ίδιος επαναστάτησε. Αντικαταστάθηκε με τον αδελφό σε δικαίου του αυτοκράτορα, τον Ιωάννη Καντακουζηνό, αλλά ο στρατός του έπεσε σε ενέδρα και υπέστη σοβαρές απώλειες.
Ο Ισαάκιος έπειτα έστειλε τον Αλέξιο Βρανά, ο οποίος, με τη σειρά του, επαναστάτησε και γύρισε την Κωνσταντινούπολη. Ο Ισαάκιος τον αντικατέστησε με τον Κόνραντ του Μομφερά, αλλά αυτή η εμφύλια διαμάχη είχε στρέψει την προσοχή από τους αντάρτες και ο Ισαάκιος δεν ήταν σε θέση να στείλει ένα νέο στρατό παρά μόνο τον Σεπτέμβριο του 1187. Οι Βυζαντινοί αποκτήσαν κάποιες μικρές νίκες πριν από το χειμώνα αλλά οι επαναστάτες με τη βοήθεια των Κουμάνων εξακολουθούσαν να κατέχουν το πλεονέκτημα.
Την άνοιξη του 1187 ο Ισαάκιος επιτέθηκε το φρούριο του Λόβετς αλλά απέτυχε να το καταλάβει μετά από τρίμηνη πολιορκία. Τα εδάφη μεταξύ του Αίμου και του Δούναβη είχαν χαθεί ποια από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Η μόνη παρηγοριά του αυτοκράτορα ήταν να κρατήσει, ως ομήρους, η γυναίκα του Ασάν και τον Ιωάννης (μελλοντική Καλογιάν της Βουλγαρίας ), αδελφός των δύο νέων ηγετών του βουλγαρικού κράτους.
Πηγές
Κατηγορία:Εξεγέρσεις στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Μεσαιωνική Βουλγαρία
Χατζηιωάννου (αποσαφήνιση)
Με το ελληνικό επώνυμο Χατζηιωάννου μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Κάτω Πτέρη Αχαΐας
Η Κάτω Πτέρη είναι οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Πτέρης Αιγιαλείας, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Πτέρης.
Minjokgwa ummyeong
Το Minjokgwa ummyeong (κορεατικά: 민족과 운명, διεθνής τίτλος: Nation and Destiny ) είναι μία βορειοκορεατική σειρά ταινιών αποτελούμενη από 62 μέρη, οι οποίες κυκλοφόρησαν από το 1992 έως και το 2002. Στόχος και κύρια πλοκή της σειράς είναι ότι οι Κορεάτες μπορούν να ζήσουν έναν δοξασμένο βίο μόνο υπό την καθοδήγηση των Ανώτατων Ηγετών της χώρας και της σοσιαλιστικής τους πατρίδα. Μάλιστα, ο ίδιος ο Κιμ Ιλ-σουνγκ επιμελήθηκε για τον τίτλο της σειράς, ενώ συμμετείχε ενεργά και στη δημιουργία επεισοδίων της σειράς ταινιών. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη σειρά ταινιών παγκοσμίως, καθώς και το πιο βαθύπνοο έργο του βορειοκορεατικού κινηματογράφου.
Κάτω Πτέρη Αχαΐας
Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 235-325 μέτρων περίπου.
Συνοικίες της Ζάμπιας
thumb|right|250px|Οι συνοικίες της Ζάμπιας
Minjokgwa ummyeong
Στα πρώτα μέρη της σειράς συμμετείχαν οι γνωστότεροι σεναριογράφοι, ηθοποιοί και σκηνοθέτες της χώρας, οι οποίοι εξυμνούνταν κι από τα βορειοκορεατικά μέσα. Το αρχικό βαθύπνοο πλάνο συμπεριέλαβε 100 επεισόδια, αλλά έως και το 2002, έχουν κυκλοφορήσει 62. Η σειρά ταινιών είναι γνωστή για τις σκηνές της που τοποθετούνται στον Δυτικό κόσμο και στη Νότια Κορέα. Αξιοσημείωτο, επίσης, είναι και το γεγονός ότι στη σειρά απεικονίστηκε με θετικό τρόπο και ο Χαν Σόρια, ο οποίος υπήρξε θύμα των εκκαθαρίσεων της δεκαετίας του 1960 από τον Κιμ Ιλ-σουνγκ. Αυτή ήταν και η πρώτη φορά που ένα «αντισυστημικό πρόσωπο» απεικονίστηκε στη βορειοκορεατική τηλεόραση ως ηρωική φιγούρα.
Κάτω Πτέρη Αχαΐας
Ονομασία
Αρχικά ονομαζόταν Σέλιτσα Πτέρη, ονομασία που διορθώθηκε σε Σέλιτσα με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912. Παραλλαγή της παλιάς ονομασίας είναι το Σέλισσα. Η παλιά ονομασία Σέλιτσα επιδέχεται πολλές ερμηνείες. Μετονομάστηκε σε Κάτω Πτέρη με το ΦΕΚ 32Α της 15/02/1964.
Συνοικίες της Ζάμπιας
Οι επαρχίες της Ζάμπιας υποδιαιρούνται σε 72 συνοικίες (districts, ενικός district):
Minjokgwa ummyeong
Άλλο ενδιαφέρον γεγονός ήταν και η χρήση δημοφιλών τραγουδιών της Νότιας Κορέας που ήταν μέρος μιας «στρατηγικής κουνουπιέρας» (όπως την έλαγαν), με την οποία ήλπιζαν ότι το κοινό της Βόρειας Κορέας θα «ανοσοποιηθεί» στον πολιτισμό του εξωτερικού κόσμου με σταδιακή έκθεση σε αυτόν. Βορειοκορεάτες φυγάδες αναφέρουν ότι το βορειοκρεατικό κοινό είχε μείνει ενεό αντικρίζοντας τα πλούτη του Πρώτου Κόσμου. Η σειρά ταινιών ανά μέρη έχει επίκεντρο διάφορες προσωπικότητες όπως τον Τσόι Ντίοκ-σιν, τον Ισάνγκ Γουν, τον Ρι Ιν-μο και τον Τσόι Χονγκ Χι, ενώ επίσης, επίκεντρο των μερών έχουν γίνει γενικά οι εργάτες, οι χωρικοί και το παρελθόν και το παρόν του λαού μέσω των γενεών του.
Κάτω Πτέρη Αχαΐας
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγίου Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Minjokgwa ummyeong
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειοκορεατικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα Κατηγορία:Κιμ Τζονγκ-ιλ
Μετικάλ
Το μετικάλ (metical,πληθ. : meticais) αποτελεί το νόμισμα της Μοζαμβίκης. Η πιο σωστή συντομογραφία του είναι το MTn.
Πρώτο μετικάλ (MZM)
Το μετικάλ (MZM) αντικατέστησε το εσκούδο της Μοζαμβίκης το 1980 και είχαν ίση αξία. Υποδιαιρούνταν σε 100 σεντάβος. Ο υπερπληθωρισμός στη χώρα το επηρέασε πολύ και κατέστη για λίγο το πιο υποτιμημένο νόμισμα στον κόσμο, με 1 δολάριο να ισούται με 24.500 μετικάις, μέχρι τον Αύγουστο του 2005, οπότε και το σχετικό ρεκόρ το πήρε το Δολάριο της Ζιμπάμπουε.
Δεύτερο μετικάλ (MZN)
Την 1 Ιουλίου του 2006 η Μοζαμβίκη εισήγαγε νέες ονομαστικές αξίες στο μετικάλ, σε αναλογία 1000:1 (δηλ. αφαιρώντας τρία μηδενικά ). Ο νέος κωδικός ISO 4217 είναι ο MZN. Η τοπική βραχυγραφία για τη νομισματική μονάδα είναι MTn. Την πρώτη ημέρα του Ιουλίου του 2006 εισήχθησαν νέα κέρματα και τραπεζογραμμάτια.
Η Τράπεζα της Μοζαμβίκης θα δέχεται τα παλιά μετικάλ μέχρι την τελευταία ημέρα του 2012.
Πρώτο μετικάλ
Το 1980 εισήχθησαν κέρματα ονομαστικής αξίας των 50 σεντάβος και 1, 2½, 5, 10 και 20 μετικάις. Τα κέρματα των 5.000 μετικάις εισήχθησαν το 1998 και ακολουθήθηκαν από τα 10.000 μετικάις το 2003.
Δεύτερο μετικάλ
Από την 1η Ιουλίου του 2006 έκαναν την εμφάνισή τους κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 5, 10, 20, 50 σεντάβος και 1, 2, 5, 10 μετικάις.
Πρώτο μετικάλ
Το 1980 εισήχθησαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας των 20, 100, 500 και 1000 μετικάις. Τα τραπεζογραμμάτια των 5.000 μετικάις κυκλοφόρησαν το 1988 και ακολουθήθηκαν από αυτά των 10.000 μετικάις το 1991,των 50.000 και 100.000 μετικάις το 1993, των 20.000 μετικάις το 1999 και των 200.000 και 500.000 μετικάις το 2003.
Δεύτερο μετικάλ
Από την πρώτη ημέρα του Ιουλίου του 2006 τυπώθηκαν νέα τραπεζογραμμάτια ονομαστικής αξίας των 20, 50, 100, 200, 500 και των 1000 μετικάις.
Παραπομπές
Μετικαλ Μετικαλ
Άλμπερτ Μπουρλά
Ο Άλμπερτ (Αλβέρτος) Μπουρλά (Θεσσαλονίκη, 21 Οκτωβρίου 1961) είναι Έλληνας εβραϊκής καταγωγής, διδάκτωρ της Κτηνιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Pfizer. Εντάχθηκε στην εταιρεία το 1993, και κατείχε διάφορους διευθυντικούς ρόλους σε διάφορα παραρτήματα της Pfizer, μεταξύ αυτών στην Zoetis (τότε γνωστή ως τμήμα υγείας των ζώων), στα παραρτήματα εμβολίων, ογκολογίας, καταναλωτικής υγειονομικής φροντίδας, καθώς και στο παράρτημα Innovative Health της Pfizer, στο οποίο υπάγονται διάφορα τμήματα της εταιρείας. Πριν την προαγωγή του σε διευθύνοντα σύμβουλο ήταν γενικός διευθυντής επιχειρήσεων της εταιρείας. Πέρα από τη συμμετοχή του στα διοικητικά συμβούλια της Pfizer και του ομώνυμου ιδρύματος της εταιρείας (Pfizer Foundation), έχει διατελέσει μέλος του Οργανισμού για την Καινοτομία στη Βιοτεχνολογία, της ΜΚΟ Catalyst, της Συνεργασίας για τη Νέα Υόρκη και του Συνδέσμου Φαρμακευτικής Έρευνας και Παραγωγών της Αμερικής. Είναι μέλος του Συμβουλίου Επιχειρήσεων και της Στρογγυλής Τράπεζας των Επιχειρήσεων.
Βιογραφικά στοιχεία και σπουδές
Ο Μπουρλά γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και είναι Εβραίος. Φοίτησε στο 2ο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης και απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στη βιοτεχνολογία της αναπαραγωγής στην Κτηνιατρική Σχολή του ΑΠΘ. Εγκατέλειψε την Ελλάδα στην ηλικία των 34 μαζί με τη γυναίκα του, και από τότε έχει ζήσει σε επτά διαφορετικές πόλεις σε τέσσερις χώρες. Ο δρ. Μπουρλά διατηρεί εξοχική κατοικία στη Χαλκιδική. Είναι υποστηρικτής του Άρη Θεσσαλονίκης.
Σταδιοδρομία
Ο Μπουρλά εργάζεται για την Pfizer από το 1993, εργαζόμενος αρχικά ως δόκτορας κτηνιατρικής και τεχνικός διευθυντής του τμήματος υγείας των ζώων της εταιρείας στην Ελλάδα. Κατείχε πολλαπλούς εκτελεστικούς ρόλους στην Zoetis (τότε γνωστή ως τμήμα υγείας των ζώων) και άλλα τμήματα της Pfizer. Υπηρέτησε ως περιφερειακός πρόεδρος του τμήματος υγείας των ζώων για την Ευρώπη, την Αφρική και τη Μέση Ανατολή (2005-2009), ενώ το 2009-2010 διετέλεσε περιφερειακός πρόεδρος του τμήματος υγείας των ζώων για την Ευρώπη, την Αφρική και την περιοχή Ασίας-Ειρηνικού. Στο δεύτερο ρόλο, κατάφερε να φέρει τη συγχώνευση των δραστηριοτήτων της Fort Dodge Animal Health της Wyeth με αυτές του ανάλογου τμήματος της Pfizer σε αυτές τις περιοχές.
Ο Μπουρλά υπηρέτησε ως πρόεδρος και γενικός διευθυντής της Μονάδας Επιχειρηματικότητας Καθιερωμένων Προϊόντων της Pfizer κατά την περίοδο 2010-2013. Σύμφωνα με το περιοδικό The Financial, σε αυτό το ρόλο "προχώρησε τις εταιρικές προσπάθειες για να οικοδομήσει μια ισχυρή επιχειρησιακή παρουσία σε προϊόντα της εταιρίας μετά τη λήξη του διπλώματος ευρεσιτεχνίας τους με προσπάθειες που μεγιστοποιούσαν τον κύκλο ζωής γνωστών προϊόντων της εταιρείας μετά την απώλεια της αποκλειστικότητας". Αργότερα υπηρέτησε ως πρόεδρος της ομάδας των Εμβολίων, Ογκολογίας και Καταναλωτικής Υγειονομικής Φροντίδας της Pfizer, όπου οδήγησε το εταιρικό έργο στα φάρμακα για τον καρκίνο και την καρδιά, μεταξύ άλλων. Επίσης συνέβαλε στην κυκλοφορία του Eliquis, ενός αντιπηκτικού, και του Ibrance, ενός φαρμάκου για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού.
Ο Μπουρλά ήταν επικεφαλής του παγκόσμιου τμήματος εμβολίων, ενώ στις 1 Ιανουαρίου προωθήθηκε στη θέση του προέδρου του παραρτήματος Pfizer Innovative Health,  Κατά τη διάρκεια της θητείας του τα έσοδα του παραρτήματος αυξήθηκαν κατά 11% το 2016. Ο Μπουρλά έγινε γενικός διευθυντής επιχειρήσεων της εταιρείας την 1η Ιανουαρίου 2018, επιβλέποντας την ανάπτυξη, κατασκευή, πώληση και στρατηγική φαρμάκων της εταιρείας. Προέβη σε αναδιάρθρωση της εταιρείας και απέσπασε το τμήμα καταναλωτικής υγειονομικής φροντίδας κατά τη θητεία του ως γενικού διευθυντή επιχειρήσεων. Προήχθη στο βαθμό του διευθύνοντος συμβούλου τον Οκτώβριο του 2018, αντικαθιστώντας τον Ίαν Ριντ, με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2019.
Το 2020, ο Μπουρλά πίεσε για τη διαμόρφωση ενός επιθετικού χρονοδιαγράμματος στην ανάπτυξη ενός εμβολίου κατά της ασθένειας κορονοϊού 2019 από την Pfizer. Αποφάσισε την παραγωγή ενός πιθανού εμβολίου ρισκάροντας, καθώς δεν είχε εγκριθεί από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών. Στα τέλη Ιουλίου 2020 η εταιρεία ήταν μεταξύ των κορυφαίων παρασκευαστών ενός πιθανού εμβολίου, σε συνεργασία με την BioNTech, καθώς το εμβόλιο BNT162b2 μπήκε στην τελευταία φάση δοκιμών.
Τον Μάιο 2022, ο Μπουρλά, ως διευθύνων σύμβουλος της Pfizer, ανακηρύχθηκε σε επίτιμο πρόεδρο του Συνδέσμου Φιλίας Ελλάδας & Ισραήλ, σε τελετή που έγινε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Συμμετοχή σε οργανισμούς και διοικητικά συμβούλια
Ο Μπουρλά έχει υπηρετήσει μέλος του συμβουλίου διακυβέρνησης του τμήματος υγείας του Οργανισμού για την Καινοτομία, του μεγαλύτερου συνδικάτου βιοτεχνολογίας στον κόσμο. Εντάχθηκε στο διοικητικό συμβούλιο της Pfizer τον Φεβρουάριο του 2018 και είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ομώνυμου ιδρύματος της εταιρείας (Pfizer Foundation). Ο Μπουρλά είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Catalyst, μιας παγκόσμιας μη κερδοσκοπικής οργάνωσης που προωθεί την πρόοδο των γυναικών, της Συνεργασίας για τη Νέα Υόρκη, και του Συνδέσμου Φαρμακευτικής Έρευνας και Κατασκευαστών της Αμερικής (PhrMA), μιας εμπορικής ένωσης που εκπροσωπεί τις εταιρείες της φαρμακευτικής βιομηχανίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Μπουρλά είναι μέλος του Συμβουλίου των Επιχειρήσεων, μιας ένωσης μεγαλοεπιχειρηματιών με έδρα την Ουάσινγκτον, και της Στρογγυλής Τραπέζης των Επιχειρήσεων, μιας ομάδας ανώτερων στελεχών από μεγάλες αμερικανικές εταιρείες που προωθεί μια δημόσια πολιτική υπέρ των επιχειρήσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Εβραίοι Μακεδονικής καταγωγής
Κωνσταντίνος Φωτιάδης
Ο Κωσταντίνος Φωτιάδης (18 Μαρτίου 1869 – 5 Μαΐου 1897) ήταν Ανθυπολοχαγός τού Μηχανικού με καταγωγή από το Νέο Κωσταράζι Καστοριάς.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 18 Μαρτίου τού 1869. Εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1887 και ορκίστηκε Ανθυπολοχαγός Μηχανικού στις 26 Ιουλίου τού 1892. Υπήρξε συσπουδαστής τού Παύλου Μελά (κατά τάξη μικρότερος) και τού Γεωργίου Τσόντου (Καπετάν Βάρδα) (κατά τάξη μεγαλύτερος). Συμμετείχε ως Ανθυπολοχαγός στη μάχη τού Δομοκού κατά τον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο τού 1897 κατά την οποία και σκοτώθηκε στο πεδίο της μάχης.
Η συνεργασία με τον Παύλο Μελά
Ο Φωτιάδης, υπήρξε συνεργάτης και φίλος τού Παύλου Μελά όπως προκύπτει από το βιβλίο "ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ", εκδόσεως 1964. Στην, από 24\3\1897, επιστολή τού Μελά προς τον πατέρα του Μιχαήλ αναφέρει, "....Έφυγα δια Βόλον την παρελθούσαν Πέμπτην με έναν άλλον Αξιωματικό από τους δικούς μας, τον Ανθυπολοχαγό τού Μηχανικού Φωτιάδην, ο οποίος επρόκειτο να με βοηθήσει.". Επίσης, στην από 17/5/1897 επιστολής του Μελά προς τη γυναίκα του Ναταλία γράφει, "....Επεσκέφθειν την οικίαν, όπου είχα κατοικήσει με τους άλλους Αξιωματικούς προ τού πολέμου..... Από τα δικά μας πράγματα δεν πήρα παρά το κιβώτιον της σέλλας μου, σχεδόν όλα τα βιβλία του καημένου τού Κώστα Φωτιάδη, που έπεσεν εις Δομοκό...". Προ τού πολέμου, υπηρετούντες στη Λάρισα, οι δύο άνδρες έμεναν στο ίδιο σπίτι.
Θάνατος
Ο Φωτιάδης πέθανε στις 5 Μαΐου τού 1897 στη μάχη τού Δομοκού. Οι συνθήκες θανάτου του περιγράφονται από τον Διοικητή του, Ταγματάρχη Μιχαήλ Χορς, ως εξής, "Ο Ανθυπολοχαγός Μηχανικού, Φωτιάδης Κωσταντίνος, έπεσε ηρωικώς βληθείς κατά το στήθος υπό τεμαχίου οβίδος και απέθανε εις τας χείρας στρατιωτικών του Μηχανικού.".
Γιάννης Μπαντίκος
Ο Γιάννης Μπαντικός (γενν. Τρίκαλα, 21 Μαΐου 1988) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του τερματοφύλακα. Έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Β' Εθνικής, της Γ' Εθνικής και της Δ' Εθνικής κατηγορίας. Από το καλοκαίρι του 2021 ανήκει στο έμψυχο δυναμικό του Εθνικού Πειραιά. Διακρίνεται για τη σταθερότητά του και για την ικανότητα του στις αποκρούσεις εκτελέσεων πέναλτι.
Βιογραφικό
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα τμήματα υποδομών του Ασκληπιού Τρικάλων και κατόπιν στα τμήματα υποδομών της ΑΕΚ. Το καλοκαίρι του 2006 αποκτήθηκε από τον Ηλυσιακό, με τη φανέλα του οποίου ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα αποτελώντας στέλεχος της ομάδας την χρονιά 2006-07 στην Β' Εθνική. Το καλοκαίρι του 2007 δόθηκε δανεικός στη Δόξα Βύρωνα, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στην Δ' Εθνική και το καλοκαίρι του 2008 μεταγράφηκε στον Π.Α.Ο. Ρουφ. Με τη φανέλα της ομάδας του Ρουφ αγωνίστηκε για 3 χρονιές, κατακτώντας την άνοδο στην Γ' Εθνική το 2009. Το καλοκαίρι του 2011 και σε ηλικία 23 ετών πήρε μεταγραφή στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε τη χρονιά 2011-12 στη Γ' Εθνική και η θητεία του στους βυσσινί να συμπίπτει με τη στρατιωτική του θητεία. Το καλοκαίρι του 2012 μεταπήδησε στον Εθνικό Αστέρα Καισαριανής, όπου αποτέλεσε παίκτης του περίπου για 6 μήνες χωρίς όμως να αγωνιστεί σε επίσημο παιχνίδι καθώς η ομάδα δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής λόγω οικονομικών προβλημάτων και το Νοέμβριο του ίδιου έτους έμεινε ελεύθερος.
Τον Ιανουάριο του 2013 και μεσούσης της χρονιάς 2012-13, επέστρεψε στην Προοδευτική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε για ενάμιση χρόνο στη Γ' Εθνική και το καλοκαίρι του 2014 αποκτήθηκε από τον Α.Ο.Τ. Αλίμου. Με τη φανέλα του Α.Ο.Τ. Αλίμου αγωνίστηκε στη Β' Εθνική για μια χρονιά και το καλοκαίρι του 2015 αποκτήθηκε από τον Πανελευσινιακό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε επίσης μια χρονιά στην Β' Εθνική. Το καλοκαίρι του 2016 επέστρεψε στην Προοδευτική, με την φανέλα της οποίας αγωνίστηκε εκ νέου για 4 χρονιές. Το καλοκαίρι του 2020 πήρε μεταγραφή στον Φωστήρα, όπου με την ομάδα του Ταύρου αγωνίστηκε για 1 χρονιά στην Γ΄ Εθνική και ακουλούθως, το καλοκαίρι του 2021 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό Πειραιά.
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Βύρωνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανελευσινιακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φωστήρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Ελισάβετ Κωνσταντινίδου
Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου (Αθήνα, 10 Μαρτίου 1959) είναι Ελληνίδα κωμικός ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Έχει εμφανιστεί σε πολλές θεατρικές παραστάσεις από νεαρή ηλικία. Το 2005 έλαβε μέρος στη θεατρική παράσταση "Μύγα Τσε Τσε". Το 2006 συμμετείχε στην θεατρική παράσταση TRANSIT σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη. Το 2009, πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Τρομεροί γονείς" με την Χριστίνα Αλεξανιάν και άλλους ηθοποιούς.
Έγινε γνωστή με την συμμετοχή της στην τηλεοπτική σειρά "Για πάντα φίλες". Έχει επίσης μικρούς ρόλους σε σειρές όπως "Οι γυναίκες της ζωή της" (2001) "Ο πειρασμός" (1995), "Δύο Ξένοι" (1997), "Τζιβαέρι" (1997), "Οι Μεν και οι Δεν" (1993), "Κωνσταντίνου και Ελένης" (1998), "Αν μ' αγαπάς" (2006).
Το 2005 εμφανίστηκε σε τέσσερις τηλεοπτικές σειρές του Mega: "Επτά Θανάσιμες Πεθερές", "Safe Sex TV Stories", "Οι μάγισσες της Σμύρνης", και στη σειρά "Βέτα Queen" του Alpha. Παράλληλα τις σεζόν 2005 - 2007 έπαιξε στη σειρά Στο Παρά πέντε όπου είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους και συγκεκριμένα αυτόν της Ζουμπουλίας Αμπατζίδου. Ένας ρόλος που την έκανε ευρέως γνωστή,την καθιέρωσε και αγαπήθηκε από το κοινό. Έπαιξε επίσης στις σειρές "Το κλειδί" και "Αριστοτέλης ο Άριστος", στην οποία υποδύθηκε τη μητέρα του Γιάννη Μπέζου. Το Φεβρουάριο του 2010 εμφανίστηκε στη σειρά του ΑΝΤ1,"Ο Πόλεμος των Άστρων". Στην τηλεοπτική σεζόν 2010-2011 πρωταγωνίστησε στην κυπριακή σειρά "Αλλού ξημερωμένοι" (2010 - 2011) του Sigma TV. Στην σεζόν 2011-2012 πρωταγωνίστησε στην Κυπριακή σειρά "Άσπρα μπαλόνια" του Sigma. Το 2012 συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1 "Το Αμάρτημα της Μητρός Μου". Βασικο ρόλο είχε και στην ελληνοκυπριακή σειρά του Alpha "Παραμύθι Αλλιώς". Επίσης είχε κάνει και guest εμφάνιση στην σειρά του AΝΤ1 "Κάτι Χωρισμένα Παλικάρια" και στη σειρά  Μην αρχίζεις την μουρμούρα  του τηλεοπτικού καναλιού Alpha, ως μητέρα του Μπάμπη, είχε κάνει πολλές guest εμφανίσεις. Τη σεζόν 2019-2020 έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμική σειρά "Κρατάς μυστικό;" του Alpha. Τη σεζόν 2021-2022 συμμετέχει με πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμική τηλεοπτική σειρά του Mega "Συμπέθεροι απ' τα Τίρανα" ως την Πένυ Νταλαούρα.
Τον Σεπτέμβριο του 2021 συγκέντρωσε αρνητική κριτική και σωρεία αντιδράσεων καθώς εκφράστηκε σε τηλεοπτική εκπομπή για την υπόθεση του Πέτρου Φιλιππίδη (Υποθέσεις σεξουαλικών κακοποιήσεων στην Ελλάδα 2021) αναφέροντας πως ''Οι ηθοποιοί είναι και αυτοί άνθρωποι με αδυναμίες, πάντα ήταν έτσι. [… ] Πόσο αθώοι είμαστε όλοι μας; Εμείς δεν έχουμε κάνει τίποτα;''. Πληθώρα συναδέλφων και πολιτών καταδίκασε τις δηλώσεις της.
Προσωπική ζωή
Από το 1993 μέχρι το 2011 ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό Ταξιάρχης Χάνος με τον οποίον απέκτησαν μία κόρη, την, επίσης ηθοποιό Μαρία Χάνου
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Κομμουνιστικό Κόμμα Ρωσικής Ομοσπονδίας
Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ΚΚΡΟ, ρωσικά: Коммунистическая Партия Российской Федерации, КПРФ, Kommunisticheskaya Partiya Rossiyskoy Federatsii, KPRF) είναι ένα κομμουνιστικό και μαρξιστικό-λενινιστικό πολιτικό κόμμα στη Ρωσία.
Θεωρείται ως ο άμεσος διάδοχος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, το οποίο είχε απαγορευτεί το 1991 από τον τότε πρόεδρο της Ρωσίας Μπόρις Γέλτσιν. Είναι το δεύτερο μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα στη Ρωσική Ομοσπονδία, μετά από την Ενωμένη Ρωσία. Η οργάνωση νεολαίας του κόμματος είναι η Λενινιστική Νεανική Κομμουνιστική Ένωση. Το κόμμα διοικείται από την Κεντρική Επιτροπή.
Το ΚΚΡΟ ιδρύθηκε στη Δεύτερη Έκτακτη Συνεδρίαση των Ρώσων Κομμουνιστών στις 14 Φεβρουαρίου 1993, ως διάδοχη οργάνωση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Από το 2015, το κόμμα έχει 570.000 μέλη.
Ο δηλωμένος στόχος του κόμματος είναι να δημιουργήσει μια νέα, εκσυγχρονισμένη μορφή σοσιαλισμού στη Ρωσία. Άμεσοι στόχοι του κόμματος είναι η εθνικοποίηση των φυσικών πόρων, της γεωργίας και των μεγάλων βιομηχανιών στο πλαίσιο μιας μικτής οικονομίας που επιτρέπει την ανάπτυξη των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στον ιδιωτικό τομέα.
Το κόμμα διαφέρει πολύ από το κομμουνιστικό κόμμα της ΕΣΣΔ, καθώς πολλές φορές επιδίδεται σε εθνικιστικές δηλώσεις, τάσσεται κατά της φιλελευθεροποίησης των ηθών της κοινωνίας, έχει άριστες σχέσεις με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ τα περισσότερα μέλη του δηλώνουν θρησκευόμενοι.
Κριτική
Ο Μαρξιστής θεωρητικός Μπόρις Καγκαρλίσκυ γράφει: «Αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι στο ίδιο το κομμουνιστικό κίνημα το κόμμα του Ζιουγκάνοφ δεν ήταν αρχικά ούτε η μοναδική ούτε η μεγαλύτερη οργάνωση. Σιγά σιγά, όμως, όλες οι άλλες κομμουνιστικές οργανώσεις αναγκάστηκαν να βγουν από την πολιτική ζωή. Αυτό συνέβη όχι επειδή οι εν λόγω οργανώσεις ήταν αδύναμες, αλλά επειδή ήταν το ΚΚΡΟ που είχε λάβει την επίσημη έγκριση του Κρεμλίνου ως η μόνη αναγνωρισμένη αντιπολίτευση». Ο Αντρέι Μπρέζνιεφ, εγγονός του σοβιετικού ηγέτη Λεονίντ Μπρέζνιεφ, έχει επικρίνει την προσέγγιση του Ζιουγκάνοφ του ΚΚΡΟ με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρωσία
Αργύρης Αγγέλου
Ο Αργύρης Αγγέλου (Χαλκίδα, 16 Ιουνίου 1978) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Σπούδασε υποκριτική στη Σχολή Διαμαντοπούλου, από την οποία αποφοίτησε το 2000.
Πρωταγωνίστησε σε επιτυχημένες σειρές, με κυριότερες τις Σαββατογεννημένες (ως ο μαθητής Ασημάκης Λαζάρου), Στο Παρά Πέντε (ως Φώτης Βουλινός), Όλα του γάμου δύσκολα και Safe sex. Συμμετείχε επίσης στο σόου χορού Dancing with the stars και στο σόου μεταμφιέσεων Your Face Sounds Familiar.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Αλόντιον
Το Αλόντιον ήταν αρχαία πόλη της Σικελίας, στη βόρεια ακτή της νήσου αυτής. Σύμφωνα με την παράδοση, το Αλόντιον ιδρύθηκε από τον Αινεία και τους συντρόφους του. Κατά τους ρωμαϊκούς αυτοκρατορικούς χρόνους ήταν αυτόνομη πόλη (municipium). Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρει ως περίφημα τα αμπέλια και τα κρασιά του Αλοντίου. Τα ερείπια της πόλεως βρίσκονται σήμερα δίπλα στο χωριό Σαν Μάρκο, όπου ήλθαν στο φως πολλές ελληνικές και λατινικές επιγραφές. Το Αλόντιον είχε δικά του νομίσματα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ιταλίας Κατηγορία:Αρχαία Σικελία
Μάχη του Μάρνη
Με την ονομασία Μάχη του Μάρνη φέρονται δύο ιστορικές εξίσου λυσσαλέες μάχες που διεξάχθηκαν γύρω από τον ποταμό Μάρνη στη ΒΑ. Γαλλία, στο λεγόμενο τότε Δυτικό Μέτωπο, στην αρχή και στο τέλος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι μάχες αυτές προς διάκριση μεταξύ τους φέρονται με τις ακόλουθες ονομασίες:
Στρατηγικός σχεδιασμός
Ο Στρατηγικός σχεδιασμός (strategic planning) είναι μια διαδικασία ενός οργανισμού για να καθορίσει και να υλοποιήσει την στρατηγική του, ή την κατεύθυνση και την λήψη αποφάσεων σχετικά με την κατανομή των πόρων, συμπεριλαμβανομένου του κεφαλαίου και των ανθρώπων, για να συνεχίσει αυτή τη στρατηγική στην πραγματοποίηση του οράματος (Vision).
Προκειμένου να καθορίσει πού πηγαίνει, ο οργανισμός πρέπει να γνωρίζει ακριβώς πού βρίσκεται. Τότε προσδιορίζει που θέλει να πάει και πώς θα φτάσει εκεί. Το έγγραφο που προκύπτει από αυτή την διαδικασία ονομάζεται «στρατηγικό σχέδιο».
Αν και ο στρατηγικός σχεδιασμός μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αποτελεσματική αποτύπωση της μακροπρόθεσμης κατεύθυνσης της εταιρείας, δεν μπορεί κανείς να τον χρησιμοποιήσει για να προβλέψει αξιόπιστα πως θα εξελιχθεί η αγορά και ποια θέματα θα εμφανιστούν στο άμεσο μέλλον. Ως εκ τούτου, με το «στρατηγικό σχέδιο» η στρατηγική καινοτομία και η σταδιακή βελτίωση πρέπει να αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για έναν οργανισμό, για να επιβιώσει στο ταραχώδες επιχειρηματικό κλίμα. Ο στρατηγικός σχεδιασμός αποτελεί την επίσημη εξέταση της μελλοντικής πορείας ενός οργανισμού.
Ο στρατηγικός σχεδιασμός ασχολείται με τουλάχιστον μία από τις τρεις βασικές ερωτήσεις: Στον επιχειρηματικό στρατηγικό σχεδιασμό, ορισμένοι συγγραφείς διατυπώνουν το τρίτο ερώτημα ως εξής: "Πώς μπορούμε να νικήσουμε ή να αποφύγουμε τον ανταγωνισμό;" (Bradford και Duncan, σελ. 1). Αλλά αυτή η προσέγγιση στοχεύει περισσότερο να νικήσει τους ανταγωνιστές παρά να αριστεύσει.
Σε πολλούς οργανισμούς, αυτό θεωρείται ως μια διαδικασία που καθορίζει που πηγαίνει ένας οργανισμός πέρα από το επόμενο έτος ή – συνηθέστερα – σε 3 έως 5 χρόνια (μακροπρόθεσμα), αν και μερικές εταιρείες επεκτείνουν το όραμά τους στα 20 χρόνια.
Όραμα, Αποστολή και Αξίες (Vision, Mission and values)
Όραμα (Vision): Καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο ένας οργανισμός ή μια επιχείρηση θα φαίνεται στο μέλλον. Όραμα είναι μια μακροπρόθεσμη προοπτική, μερικές φορές περιγράφει πώς η οργάνωση θα ήθελε να είναι ο κόσμος στον οποίο δραστηριοποιείται. Για παράδειγμα, μια φιλανθρωπική οργάνωση που ασχολείται με τους φτωχούς θα μπορούσε να έχει μια προγραμματική δήλωση η οποία αναφέρει «Ένας κόσμος χωρίς φτώχεια».
Αξίες (Values): Πεποιθήσεις που μοιράζονται μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών (stakeholders) ενός οργανισμού. Οι αξίες οδηγούν τον πολιτισμό (την κουλτούρα) ενός οργανισμού και τις προτεραιότητες και προσφέρει ένα πλαίσιο στο οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις. Για παράδειγμα, «Γνώσεις και δεξιότητες είναι τα κλειδιά της επιτυχίας» ή «δώσε σε έναν άνθρωπο ψωμί και τροφή για μια ημέρα, αλλά δίδαξέ τον να εργάζεται σε αγρόκτημα και τάισέ τον για μια ζωή».