cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Η Γυφτοπούλα
Υπόθεση
Το μυθιστόρημα αρχίζει στη Ρόδο. Ένας μυστηριώδης άνδρας (αργότερα αποκαλύπτεται ότι είναι ο νεοπλατωνικός φιλόσοφος Πλήθων ) ρίχνει ένα 6χρονο κοριτσάκι σε ένα βάραθρο. Τη σκηνή παρακολουθεί τυχαία ο βοσκός Βράγγης, ο οποίος σώζει το κορίτσι αλλά στη συνέχεια του το αρπάζουν οι ιππότες που καταδίωκαν τον άνδρα. Το παιδί καταλήγει σε μοναστήρι όπου το προσέχει η µοναχή Σιξτίνα. Ο άνδρας (Πλήθων) καταφέρνει να το πάρει από εκεί, ταξιδεύει στην Πελοπόννησο και εμπιστεύεται το παιδί σε µια οικογένεια Αθίγγανων κοντά στον Μυστρά, οι οποίοι τη µεγαλώνουν σαν δικό τους παιδί με το όνομα Αϊμά. Η κοπέλα µεγαλώνει σαν γυφτοπούλα, η οικογένεια έχει και δύο αγόρια, τον Μάχτο και τον Βούγκο, που τους θεωρεί αδελφούς της. Ο θετός πατέρας της, ο σιδεράς Πρωτόγυφτος, είναι βαρύθυμος και βίαιος και η µητέρα της µια ταλαιπωρημένη γυναίκα. Η Ἀϊµά μεγαλώνει σ’ αυτό το περιβάλλον και αντιµετωπίζει την περιφρόνηση, τις αδικίες και τις προσβολές των άλλων ανθρώπων προς τη φυλή της με στωικότητα. Βοηθά στις δουλειές του σπιτιού και μόνη ευχαρίστησή της είναι ένας μικρός κήπος που προσπαθεί να καλλιεργήσει, ο μόνος που της παραστέκεται σ'αυτό είναι ο Μάχτος, κρυφά και ανομολόγητα ερωτευμένος μαζί της. μικρογραφία|Ο [[Γεώργιος Γεμιστός ή Πλήθων]] Δέκα χρόνια περίπου αργότερα, τον Μάιο του 1453, συναντά τυχαία έναν άρχοντα και στο πρόσωπό του αναγνωρίζει τον άνδρα που την είχε ρίξει στο βάραθρο. Ο άνδρας προσπαθεί να πάρει τη γυφτοπούλα από την οικογένεια, τελικά ο Πρωτόγυφτος του την πουλάει. Μετά από προσπάθειες διαφυγής, η κοπέλα µεταφέρεται σε ένα καθολικό μοναστήρι όπου κρατείται φυλακισμένη σε ένα κελί. Εκεί συναντά τη µοναχή Σιξτίνα που την είχε περιποιηθεί στη Ρόδο, η οποία την αναγνωρίζει και αρχίζει να της µιλά σχετικά με την καταγωγή της, αλλά η εμφάνιση της ηγουµένης σταματάει τη συζήτηση.
Κάιρι Ίρβινγκ
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Επιλέχθηκε στο νούμερο 1 του ΝΒΑ Ντραφτ του 2011 από τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Το 2017 υπέγραψε με τους Μπόστον Σέλτικς, όπου και παρέμεινε εκεί μέχρι το 2019. Το καλοκαίρι του 2019 εντάχθηκε στους Μπρούκλιν Νετς.
Η Γυφτοπούλα
Υπόθεση
Ο Μάχτος, για τον οποίο ήδη γνωρίζουμε ότι είναι ερωτευµένος µε την Ἀϊµά, προσπαθεί να βρει τρόπο να την πάρει από το µοναστήρι, ωστόσο εµπλέκονται και άλλοι στην απαγωγή της και τελικά ένας νεαρός άνδρας προσποιούµενος ότι είναι ο Μάχτος την παίρνει από το μοναστήρι. Στη διαδροµή βρίσκουν καταφύγιο σε ένα σπίτι, όπου ο απαγωγέας σκοτώνεται από έναν παλιό του εχθρό. Εκεί παρουσιάζεται ο Πρωτόγυφτος, ο οποίος την παίρνει λέγοντας της πως την οδηγεί πίσω στο σπίτι τους (την οδηγεί όμως στο άντρο του Πλήθωνα).
Κάιρι Ίρβινγκ
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί μέχρι στιγμής 3 φορές στους Τελικούς του NBA.
Η Γυφτοπούλα
Υπόθεση
Στο άντρο, η Αϊµά τρομάζει και νιώθει ότι εξαπατήθηκε από τον θετό πατέρα της. Ο Πλήθων εμφανίζεται και η κοπέλα τον παρακαλεί να της αποκαλύψει την καταγωγή της. Αυτός της προτείνει να την παντρέψει µε τον Μάχτο και της υπόσχεται ότι µετά τον γάµο θα της αποκαλύψει τα πάντα. Η Αϊµά δέχεται την πρόταση αν και δεν αισθάνεται καμία έλξη προς τον Μάχτο, το µόνο που την ενδιαφέρει είναι η υπόσχεση για την αποκάλυψη της καταγωγής της.
Κάιρι Ίρβινγκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κλίβελαντ Καβαλίερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρούκλιν Νετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντάλας Μάβερικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί κινηματογράφου
Η Γυφτοπούλα
Υπόθεση
Όταν ο Μάχτος φτάνει στη σπηλιά, βρίσκει την κοπέλα να κοιµάται, εξαντλημένη από την ταλαιπωρία. Ο Μάχτος τη φιλά µε λαχτάρα και νιώθει ευτυχισµένος. Ωστόσο, εκείνη τη στιγµή ένας µεγάλος σεισµός γκρεμίζει τη σπηλιά, οι υπόλοιποι σώζονται αλλά το νεαρό ζευγάρι καταπλακώνεται από τα αρχαιοελληνικά αγάλµατα του Πλήθωνα και την επόμενη μέρα τους βρίσκουν νεκρούς.
Στο τέλος του μυθιστορήματος εµφανίζεται ο βοσκός Βράγγης που την αναζητά, αλλά ο Πλήθων του ανακοινώνει τον θάνατό της και του δίνει ένα µεγάλο ποσό για να τον ανταμείψει που την έσωσε όταν εκείνος την έριξε στο βάραθρο.
Η καταγωγή της Γυφτοπούλας
Παρόλο που σε όλο το μυθιστόρημα επικρατεί η αγωνία για την ανακάλυψη της καταγωγής της ηρωίδας, ο συγγραφέας µέχρι το τέλος σκόπιμα δεν διευκρινίζει το μυστήριο. Η Αϊμά σκοτώνεται πριν προλάβει ο Πλήθων να της αποκαλύψει την καταγωγή της και η πραγµατική σχέση του φιλοσόφου µε την κοπέλα παραμένει ασαφής.
Αναγέννηση Τραχωνίου
Η Αναγέννηση Τραχωνίου είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Τραχώνι της επαρχίας Λεμεσού. Η Αναγέννηση έχει συμμετοχές στη Γ΄ κατηγορία και στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το άσπρο. Έδρα της ομάδας είναι το Κοινοτικό Στάδιο Τραχωνίου.
Η Γυφτοπούλα
Η καταγωγή της Γυφτοπούλας
Στο τέλος του μυθιστορήματος, ο Παπαδιαµάντης παραθέτει εικασίες και αναφορές χρονικών, για τα οποία επισημαίνει ότι του φαίνονται απίθανα, αλληλοσυγκρουόμενα και ότι ο ίδιος δεν τα πιστεύει:
Αναγέννηση Τραχωνίου
Ιστορία
Η Αναγέννηση ιδρύθηκε το 1979. Μέχρι το 2005 συμμετείχε στις διοργανώσεις της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Λεμεσού. (ΕΠΟΛ). Το 2005 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης.
Η Γυφτοπούλα
Η καταγωγή της Γυφτοπούλας
Η προσωπική γνώμη του συγγραφέα, που την αναφέρει «ὡς εἷς τῶν ἀναγνωστῶν», είναι ότι ο Πλήθων έλαβε υπό την προστασία του και ανέθρεψε ένα ορφανό κορίτσι. Όταν καταδιώχθηκε από την Κωνσταντινούπολη πήρε το παιδί μαζί του στη Ρόδο, αλλά διωκόμενος από Φράγκους ιππότες το έριξε στο βάραθρο για να το προστατέψει από φρικτό και βασανιστικό θάνατο σε περίπτωση σύλληψης, γιατί ο κόσμος πίστευε ότι ήταν κόρη δαιμόνων, «τέρας δαιμονόληπτον». Στη συνέχεια ταξίδεψε στην Πελοπόννησο και έδωσε το κορίτσι στους Αθίγγανους για να το κρύψει.
Αναγέννηση Τραχωνίου
Ιστορία
Στη δεύτερη συμμετοχή της στη Δ΄ κατηγορία, την περίοδο 2006-07. τερμάτισε στην τρίτη θέση και προβιβάστηκε στην Γ΄ κατηγορία. Παρέμεινε στην Γ΄ κατηγορία για 2 περιόδους. Υποβιβάστηκε την περίοδο 2008-09. Ακολούθησαν δύο περίοδοι στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 2010-11 υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΛ και το 2018 ανέστειλε τη λειτουργία της. Το 2022 επανήλθε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΛ.
Η Γυφτοπούλα
Η σύνδεση με την πτώση της Κωνσταντινούπολης
μικρογραφία|250x250εσ|Φανταστική αναπαράσταση της πολιορκίας της Κωνσταντινούπολης το 1453 από τους Οθωμανούς. Πίνακας του [[Παναγιώτης Ζωγράφος|Παναγιώτη Ζωγράφου με την καθοδήγηση του Μακρυγιάννη.]] Λίγο πριν την πωλήσει ο Πρωτόγυφτος, η Αϊμά δέχθηκε στο φτωχικό της την επίσκεψη μιας αρχόντισσας. Η γυναίκα κάθισε και συζητώντας με την κοπέλα της είπε παράξενα λόγια: ότι τη λυπάται γιατί την αγαπά, την γνωρίζει από το λίκνο της και πριν ακόμη γεννηθεί, ότι έχει εχθρούς και διώκτες και ότι θα τη βρουν χειρότερες δυστυχίες γιατί είναι ανάγκη να πληρωθεί το πεπρωμένο. Και συμπλήρωσε ότι και η ίδια είναι ακόμη πιο δυστυχισμένη και καταδιώκεται. Και στην απορία της κοπέλας συμπλήρωσε: «-Πολιορκοῦµαι, Ἀϊµά, καὶ µέχρι τέλους δὲν θὰ σωθῶ.». Τελικά την φιλά και εξαφανίζεται. Η Αϊμά μένει τόσο έκπληκτη που αργότερα δεν μπορεί να αναγνωρίσει αν αυτή η γυναίκα ήταν πραγματική ή οπτασία.
Οι μελετητές του Παπαδιαμάντη θεωρούν ότι «ένας από τους αφηγηµατικούς άξονες του µυθιστορήµατος είναι η παράλληλη µοιραία πορεία προς το θάνατο της ηρωίδας Ἀϊµᾶς (από την απόπειρα δολοφονίας µέχρι την κατάρρευση του άντρου) και της Κωνσταντινούπολης.
Αναγέννηση Τραχωνίου
Ιστορία
Το 2016 κέρδισε τη συμμετοχή της στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ μέσω του πρωταθλήματος ένταξης 2016, ωστόσο αποσύρθηκε και δεν συμμετείχε στο πρωτάθλημα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΛ.
Η Γυφτοπούλα
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα
Αναγέννηση Τραχωνίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1979 Κατηγορία:Τραχώνι Λεμεσού
Κουτάλι
μικρογραφία|Κουταλάκι του γλυκού από ανοξείδωτο χάλυβα.|320px
Το κουτάλι είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται για την <3<3<3<3<3ευκολότερη κατανάλωση του φαγητού. Χρησιμοποιείται συνήθως για την κατανάλωση, αλλά και το ανακάτεμα, τροφών που είναι σε υγρή μορφή, όπως την σούπα ή το γιαούρτι. Η χρήση του όμως είναι συνηθισμένη και για τροφές σε στέρεα κατάσταση, όπως τα δημητριακά ή το παγωτό.Το κουτάλι επίσης χρησιμοποιείται για να βάζουμε σε μίγματα, φαγητό και αλλά συγκεκριμένες ποσότητες υλικών
Χρήση
μικρογραφία|Πλαστικά κουτάλια για μέτρηση ποσοτήτων. Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη κουταλιών ανάλογα με την χρήση τους. Κάποια από αυτά είναι το κουταλάκι του γλυκού, το κουτάλι της σούπας, τα κουτάλια για μωρά, το κουτάλι του αλατιού κ.ά. Η χρήση των κουταλιών φτάνει μέχρι και την μουσική ως όργανο, σαν τις καστανιέτες. Χρησιμοποιούνται επιπλέον και για την μέτρηση ποσοτήτων.
Υλικό κατασκευής
μικρογραφία|left|Κουτάλια σερβιρίσματος με ή χωρίς εσοχή στην κοιλότητα.
Σχήμα
μικρογραφία|Ιαπωνικό κουτάλι για σούπα διακοσμημένο με σχέδιο. Το σχήμα των κουταλιών μπορεί να ποικίλει. Κατασκευάζονται κουτάλια που έχουν ωοειδείς ή κυκλικές κοιλότητες, με ή χωρίς εσοχή, με μεγάλο ή μικρό μήκος και βάθος. Επίσης η λαβή μπορεί να διαφοροποιηθεί στο πάχος, το σχήμα και το μήκος. Υπάρχουν κουτάλια με ανάγλυφες επιγραφές, και διακοσμητικά στοιχεία.
Ιστορία
μικρογραφία|[[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζαντινά κουτάλια.]] Η χρήση κουταλιού χρονολογείται από την Παλαιολιθική περίοδο. Οι προϊστορικοί άνθρωποι χρησιμοποιούσαν πιθανότατα ως κουτάλια, κελύφη, όστρακα ή κομμάτια ξύλου. Οι Ρωμαίοι κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. επινόησαν την κατασκευή του κουταλιού, σε παρόμοιο σχήμα όπως το κατασκευάζουμε ευρέως σήμερα. Πιθανολογείται ότι και η κατασκευή των πρώτων αγγλικών κουταλιών, έγινε με τον ίδιο τρόπο, μετά την κατοχή της Βρετανίας από τους Ρωμαίους τον 1ο εώς τον 5ο αιώνα μ.Χ. Αργότερα στον Μεσαίωνα, τα κουτάλια κατασκευάζονταν κυρίως από ξύλο ή κέρατο. Κατά τον 14ο αιώνα, η χρήση του κασσίτερου και του χαλκού ως υλικών κατασκευής των κουταλιών, βοήθησε στην διάδοση τους ως εργαλεία. Οι ευγενείς φημίζονταν για την χρησιμοποίηση των χρυσών κουταλιών και οι πλούσιοι αστοί των ασημένιων. Ενώ το σχήμα των κουταλιών είχε σχήμα βαθύ σαν καρύδι κατά τον 16ο αιώνα, έναν αιώνα αργότερα έγινε πιο επίπεδο και ωοειδές. Το σχήμα που έχει σήμερα το κουτάλι άρχισε να καθιερώνεται από τα μέσα του 18ου αιώνα. Στα ελληνικά το κουτάλι αποδίδεται και ως "κοχλιάριο" από την λέξη κοχλίας, που είναι το ελικοειδές κέλυφος του σαλιγκαριού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαγειρικά σκεύη
Επιχειρησιακή έρευνα
Επιχειρησιακή έρευνα (αγγλικά: operations research ή operational research) ή επιστήμη αποφάσεων ή επιστήμη της διαχείρισης, ονομάζεται η διεπιστημονική μαθηματική επιστήμη που επικεντρώνεται στην αποτελεσματική χρήση της τεχνολογίας από τις οργανώσεις. Βέβαια ο όρος «επιχειρησιακή» (operations) έχει την έννοια της διαδικασίας ή λειτουργίας και όχι της εταιρίας ή της επιχείρησης. Αντίθετα, πολλοί άλλοι κλάδοι της Τεχνολογίας και της Μηχανικής, έχουν ως εστίαση την ανάπτυξη αυτής της επιστήμης για την παραγωγή μοντέλων λύσεων.
Κατηγορία:Βελτιστοποίηση
PE
Η συντομογραφία λατινικών και ελληνικών χαρακτήρων PE ή Pe ή .pe και ΡΕ ή Ρε ή ρε (στην αγγλική γλώσσα προφέρεται πι-ι) και ελληνική λέξη και αριθμός μπορεί να αναφέρεται :
Γλαγολιτικό αλφάβητο
right|200px|thumb|Η πρώτη σελίδα από το [[Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον|Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο του Κώδικα Ζωγράφου]]
Το γλαγολιτικό αλφάβητο (ⰳⰾⰰⰳⱁⰾⰹⱌⰰ, γκλαγκόλιτσα· στα ρωσικά: глаголица) είναι το παλαιότερο γνωστό σλαβικό αλφάβητο. Γενικά συμφωνείται ότι δημιουργήθηκε τον 9ο αιώνα από τον Άγιο Κύριλλο, βυζαντινό μοναχό από τη Θεσσαλονίκη. Αυτός και ο αδελφός του, ο Άγιος Μεθόδιος, στάλθηκαν από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ' το 863 στη Μεγάλη Μοραβία για να εξαπλώσουν τον Χριστιανισμό ανάμεσα στους Δυτικούς Σλάβους στην περιοχή. Οι αδελφοί αποφάσισαν να μεταφράσουν τα λειτουργικά βιβλία στην παλαιά σλαβονική γλώσσα που ήταν κατανοητή από τον γενικό πληθυσμό, αλλά καθώς τα λόγια αυτής της γλώσσας δεν μπορούσαν εύκολα να γραφούν χρησιμοποιώντας είτε το ελληνικό είτε τα λατινικό αλφάβητο, ο Κύριλλος αποφάσισε να εφεύρει ένα νέο αλφάβητο, το γλαγολιτικό, το οποίο βασίστηκε στην τοπική διάλεκτο των σλαβικών φυλών από το βυζαντινό θέμα της Θεσσαλονίκης.
Μετά το θάνατο του Κυρίλλου και του Μεθόδιου, το γλαγολιτικό αλφάβητο έπαψε να χρησιμοποιείται στη Μοραβία, αλλά οι μαθητές του συνέχισαν να το διαδίδουν στην Πρώτη Βουλγαρική Αυτοκρατορία, όπου όμως στη συνέχεια εκτοπίστηκε από το κυριλλικό αλφάβητο. Το Γλαγολιτικό αλφάβητο διατηρήθηκε μόνο από τους κληρικούς στην Κροατία που συνέχισαν να γράφουν στη εκκλησιαστική σλαβονική γλώσσα μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα.
Ονομασία
Το όνομά του αυτό του αποδόθηκε αρκετούς αιώνες μετά τη δημιουργία του, και προέρχεται από το πρωτοσλαβικό glagolъ "λόγος" (επίσης είναι η ρίζα του Σλαβικού ονόματος για το γράμμα Г). Το ρήμα глаголить σημαίνει  "μιλώ, συνομιλώ". Υπάρχουν τεκμήρια ότι το όνομα γκλαγκόλιτσα αναπτύχθηκε στα Βαλκάνια γύρω στον 14ο αιώνα και προήλθε  από τη λέξη  глаголить, που χρησιμοποιούσαν οι θιασώτες της λειτουργίας στα Σλαβονικά.
Η ονομασία Γλαγολιτικό στα  λευκορωσικά είναι глаголіца (hłaholica), στα βουλγαρικά, ρωσικά και глаголица (glagolica), στα κροατικά "glagoljica", στα Σερβικά глагољица, στα Τσέχικα hlaholice, στα Πολωνικά głagolica, στα Σλοβένικα glagolica, στα Σλοβακικά hlaholika, και στην  Ουκρανική глаголиця (hlaholyća).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλφάβητο Κατηγορία:Σλαβικός πολιτισμός Κατηγορία:Ιστορία της Μακεδονίας (περιοχή)
Τζο ο τρομερός
Ο τίτλος Τζο ο τρομερός μπορεί να αναφέρεται:
Φρειδερίκος της Σαξονίας (1504-1539)
O Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (15 Μαρτίου 1504 - 26 Φεβρουαρίου 1539) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν διάδοχος της Σαξονίας (1537-1539).
Οικογένεια
Το 1539 παντρεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Ερνέστου Β΄ κόμη του Μάνσφελτ-Φόρντερορτ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Διάδοχοι της Σαξονίας
Λάπου Λάπου
Ο Λάπου Λάπου (Lapulapu, 1491 - 1542) ήταν ο βασιλιάς του νησιού Μακτάν στην περιοχή Βισάγιας των μετέπειτα Φιλιππίνων. Είναι γνωστός ως ο πρώτος ιθαγενής που αντιστάθηκε στους Ευρωπαίους αποίκους.
Το πρωινό της 21ης Απριλίου του 1521, ο Λάπου Λάπου μαζί με τους στρατιώτες της φυλής του αντιμετώπισαν τους Πορτογάλους στρατιώτες που διοικούσε ο Πορτογάλος Μαγγελάνος. Αργοτερα θα γινόταν γνωστή ως μάχη του Μακτάν. Σε αυτή τη μάχη σκοτώθηκε ο Μαγγελάνος και άλλοι Ισπανοί στρατιώτες.
Σύμφωνα με την προφορική παράδοση του πολιτισμού των Σούλου ο Λάπου Λάπου ήταν μουσουλμάνος αρχηγός φυλής. Το 1898 στη διακήρυξη της ανεξαρτησίας των Φιλιππίνων αναφέρεται ως Καλιπουλάκο, βασιλιάς του Μακτάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία των Φιλιππίνων Κατηγορία:Πολιτισμός των Φιλιππίνων
Μαρκ Γουέιν Κλαρκ
Ο Μαρκ Γουέιν Κλαρκ (Mark Wayne Clark, 1 Μαΐου 1896 – 17 Απριλίου 1984) ήταν Αμερικανός στρατηγός που είχε λάβει μέρος και στους δύο παγκόσμιους πολέμους καθώς και στο πόλεμο της Κορέας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ο νεότερος Αμερικανός Αντιστράτηγος στον αμερικανικό στρατό.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μαρκ Κλαρκ γεννήθηκε στις 1 Μαΐου του 1896 σε στρατιωτική βάση της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός και η μητέρα του Αμερικανο-Εβραία. Από νωρίς ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα εισαχθείς στη Στρατιωτική Σχολή Γουέστ Πόιντ από την οποία και αποφοίτησε το 1917 λαμβάνοντας αμέσως μέρος στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρετώντας στο 11ο σύνταγμα πεζικού της 5ης αμερικανικής μεραρχίας στο γαλλικό μέτωπο όπου και τραυματίσθηκε σοβαρά το 1918.
Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου υπηρέτησε σε διάφορες επιτελικές υπηρεσίες παρακολουθώντας σχολές ανωτέρων βαθμίδων και συμμετέχοντας σε μεγάλες στρατιωτικές ασκήσεις. Στις αρχές του Β΄ Π.Π., ο Μαρκ Κλαρκ ανέλαβε υπαρχηγός του Επιτελείου Στρατού υπό τον στρατηγό Μάρσαλ όπου και προάχθηκε από ταξίαρχος σε υποστράτηγο. Ένα μήνα μετά την είσοδο των ΗΠΑ στον Πόλεμο (Ιανουάριος του 1941), ανέλαβε αναπληρωτής αρχηγός του Επιτελείου και τον Ιούνιο του 1942 Αρχηγός του 2ου Σώματος Στρατού.
Τον Οκτώβριο του 1942 ορίσθηκε αναπληρωτής αρχηγός των συμμαχικών δυνάμεων στην επιχείρηση Πυρσός όπου μετά την απόβαση συγκροτήθηκε η 1η διασυμμαχική Στρατιά στην εκστρατεία της Βόρειας Αφρικής. Στο στάδιο αυτό ήλθε σε άμεση επαφή με τον Γάλλο αρχηγό των Ενόπλων Δυνάμεων ναύαρχο Νταρλάν, της κυβέρνησης του Βισύ, που βρισκόταν "τυχαία" στο Αλγέρι με τον οποίο και διαπραγματεύτηκε την "κατάπαυση του πυρός", ή συνθηκολόγηση με τις λεγόμενες δύο "συμφωνίες Κλαρκ - Νταρλάν".
Το 1943 ανέλαβε διοικητής της 5ης Αμερικανικής Στρατιάς στη Τυνησία όπου και στη συνέχεια ηγήθηκε των αμερικανικών αποβατικών δυνάμεων στην Ιταλία με τις οποίες και εισήλθε θριαμβευτής στη Ρώμη, καταλαμβάνοντας έτσι την μία πρωτεύουσα του Άξονα. Μετά την άνευ όρων συνθηκολόγηση των σε Ιταλία και Αυστρία γερμανικών δυνάμεων που, σημειώνεται ότι, έγινε ενώπιον αυτού τον Απρίλιο του 1945 στην Καζέρτα, ανέλαβε καθήκοντα ύπατου Αρμοστή στην Αυστρία. Το 1947 ανέλαβε την γενική αρχηγία των κατά ξηρά αμερικανικών δυνάμεων.
Συγγραφικό έργο
Ο Μαρκ Γ. Κλαρκ συνέγραψε δύο Απομνημονεύματα που δημοσίευσε υπό τους τίτλους:
Τιμές
Ο Μαρκ Γουέιν Κλαρκ είχε τιμηθεί εκτός από αμερικανικά και με πολλά συμμαχικά παράσημα. Το όνομά του φέρουν προς τιμή του ένας αυτοκινητόδρομος και μία γέφυρα στις ΗΠΑ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Help! (τραγούδι)
Το συγκεκριμένο τραγούδι έχει διασκευαστεί από πολλούς καλλιτέχνες, μεταξύ αυτών οι Deep Purple στο ντεμπούτο άλμπουμ τους "Shades of Deep Purple", οι The Carpenters στον δίσκο "Close to You", η Τίνα Τέρνερ στον δίσκο "Private Dancer", οι The Newbeats, η Ντόλι Πάρτον, οι Kids Incorporated, οι Little Texas, οι The Punkles, κ.α..
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1965 Κατηγορία:Τραγούδια των The Beatles Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Singles του 1968 Κατηγορία:Singles του 1984 Κατηγορία:Singles του 1989 Κατηγορία:Singles του 1965 Κατηγορία:Singles της London Records Κατηγορία:Singles της Parlophone Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100 Κατηγορία:Τραγούδια γραμμένα για ταινίες
Λοΐκ Σβαρτς
Ο Λοΐκ Σβαρτς (γεννήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1992) είναι Βέλγος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής για τον Προμηθέα Πατρών του Ελληνικού Πρωταθλήματος και του EuroCup. Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Βελγίου διεθνώς.
Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Ο Σβαρτς ξεκίνησε την σταδιοδρομία την με την Μπελφιού Μονς-Αϊνό το 2010, όπου έμεινε τρεις χρονιές. Στη συνέχεια, έπαιξε μια χρονιά με την Βερβιέρ-Πεπινστέρ και τρεις χρονιές με τη Σπιρού Σαρλερουά.
Το 2017, ο Σβαρτς υπέγραψε με την πρωταθλήτρια Οστάνδη. Στην διακοπή του 2020, ο Σβαρτς επέκτεινε το συμβόλαιό του με την Οστάνδη έως το 2023. Την περίοδο 2020–21, ο Σβαρτς είχε μια θεσπέσια χρονιά στην οποία είχε μέσο όρο 11,4 πόντους ανά παιχνίδι. Τον Μάρτιο, κέρδισε το τρίτο Κύπελλο Βελγίου και ονομάστηκε πολυτιμότερος παίχτης του τελικού του Κυπέλλου, αφού πρόσθεσε 11 πόντους στον τελικό. Η χρονιά του τού έδωσε τον τίτλο του Βέλγου παίκτη της χρονιάς. Αργότερα, κατέκτησε το τέταρτο πρωτάθλημα Βελγίου με την Οστάνδη και αναδείχθηκε MVP των τελικών PBL. Στη σειρά των τελικών εναντίον του Μονς-Αϊνό, είχε κατά μέσο όρο 11,5 πόντους, 4,5 ριμπάουντ και 3 ασίστ ανά παιχνίδι.
Στις 2 Αυγούστου 2021, ο Σβαρτς υπέγραψε με τον Προμηθέα Πάτρας.
Σταδιοδρομία στην εθνική ομάδα
Από το 2014, ο Σβαρτς εκπροσωπεί την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης του Βελγίου. Παλαιότερα έπαιζε επίσης στις εθνικές ομάδες κάτω των 16, κάτω των 18 και κάτω των 20 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπιρού Σαρλεουά Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οστάνδης
Ιταλική Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή
Η Ιταλική Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ιταλικά: Comitato Olimpico Nazionale Italiano, CONI) είναι δημόσιος οργανισμός και υπάγεται στο Υπουργείου Εθνικής Κληρονομιάς και Πολιτισμού (MiBACT). Ιδρύθηκε το 1914 και αποτελεί μέλος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ). Είναι υπεύθυνη για την ανάπτυξη και τη διαχείριση των αθλητικών δραστηριοτήτων στην Ιταλία.
Εντός της Ιταλίας, η CONI έχει αναγνωρίσει 45 εθνικές αθλητικές ομοσπονδίες, 16 σχετικές αθλητικές οργανώσεις, 12 διαφημιστικές αθλητικές οργανώσεις, 1 αθλητική εδαφική οργάνωση και 19 οργανώσεις για τη βελτίωση του αθλητισμού. Συνολικά 95.000 αθλητικά σωματεία και 11.000.000 μέλη είναι αναγνωρισμένα. Ο ετήσιος προϋπολογισμός του 2009 είναι 446.640.000 ευρώ, ο οποίος καλύπτεται κατά κύριο λόγο από την ιταλική κυβέρνηση.
Διάρθρωση
Τα διοικητικά όργανα της CONI είναι το Εθνικό Συμβούλιο (Consiglio nazionale) και το Διοικητικό Συμβούλιο (Giunta). Όσον αφορά τον αθλητισμό για άτομα με αναπηρία, αρμόδια είναι η Ιταλική Παραολυμπιακή Επιτροπή (CIP) με 20 παραολυμπιακές αθλητικές ομοσπονδίες μέλη.
Αναγνωρισμένα μέλη από την CONI:
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ιταλία
Φρούριο Κομοτηνής
Το Φρούριο της Κομοτηνής, γνωστό και ως το Βυζαντινό Τείχος Κομοτηνής είναι μια οχύρωση η οποία ανεγέρθηκε την πρωτοβυζαντινή περίοδο (τον 4ο αιώνα μ.Χ.) από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α' (379-395 μ.Χ.).
Περιγραφή
Το φρούριο είχε στρατηγική θέση, γιατί βρισκόταν επί της αρχαίας Εγνατίας οδού και έλεγχε το πέρασμα από την οροσειρά της Ροδόπης προς το Θρακικό πέλαγος. Το φρούριο ήταν τετράπλευρο με τέσσερις εισόδους, 16 πύργους και είχε τείχος ύψους 9,6 μέτρων. Μέσα βρισκόταν οχυρωμένη η Βυζαντινή πόλη Κουμουτζηνά.
Σήμερα ερείπια της οχύρωσης βρίσκονται στο κέντρο της Κομοτηνής και μέσα στα ερείπια σήμερα βρίσκεται ο μητροπολιτικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου ο οποίος χρονολογείται από το 1800. Στις αρχές του 20ου αιώνα μέσα στα τείχη ζούσε η Εβραϊκή κοινότητα της Κομοτηνής και η συνοικία ονομαζόταν Εβραγιά. Μέσα στα τείχη βρισκόταν και η συναγωγή των Εβραίων αλλά μετά την εξόντωση της Εβραϊκής κοινότητας από τους Γερμανούς και Βούλγαρους κατακτητές η συναγωγή ερειπώθηκε και το 1994 κατεδαφίστηκε.
Για την συντήρηση και αποκατάσταση του έργου στερέωσης και διαμόρφωσης του βυζαντινού τείχους του, το φρούριο έχει ενταχθεί στο επιχειρησιακό πρόγραμμα Μακεδονίας - Θράκης 2007-2013. Μέσα στο πρόγραμμα εντάσσεται η ανάδειξη των μνημείων που υπάρχουν γύρω από το φρούριο όπως η Τσανάκλειος Σχολή, το Εσκί Τζαμί, το Ιμαρέτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομοτηνή Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα στην Ελλάδα
Φρειδερίκος της Σαξονίας (1473-1510)
Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (26 Οκτωβρίου 1473 - 14 Δεκεμβρίου 1510) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν μέγας μάγιστρος των Τευτόνων ιπποτών (1498-1510).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλβέρτου Γ΄ δούκα της Σαξονίας και της Σιδωνίας των Ποντιέμπραντυ, κόρης του Γεωργίου της Βοημίας.
Το 1510 απεβίωσε στο Ρόχλιτς της Άνω Σαξονίας σε ηλικία 37 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Σαπιέντζα
Αξιοθέατα
Η Σαπιέντζα βρίσκεται πάνω στον σημαντικό ναυτικό δρόμο, που συνδέει την Ιταλία με τη Μέση Ανατολή. Στις ακτές της έχουν σημειωθεί αρκετά ναυάγια, ορισμένα απ’ τα οποία μετέφεραν ιδιαίτερα σημαντικό φορτίο, με μεγάλη αξία σήμερα για την αρχαιολογία. Ένα από τα ναυάγια περιείχε τις κολόνες από το μεγάλο περιστύλιο που είχε χτίσει ο Ηρώδης στην Καισάρεια της Παλαιστίνης τον 1ο μ.Χ. αιώνα, ενώ ένα άλλο περιείχε σημαντικές ρωμαϊκές σαρκοφάγους.
Στο νότιο σημείο του νησιού υπάρχει φάρος κατασκευασμένος το 1885. Έχει ύψος 8 μέτρα και εστιακό ύψος 110 μέτρα. Ο φάρος κατασκευάστηκε ύστερα από αίτημα της βασίλισσας Βικτωρίας της Αγγλίας. Σήμερα ηλεκτροδοτείται με φωτοβολταϊκά συστήματα.
Η Σαπιέντζα διαθέτει μία παραλία στο βόρειο τμήμα της, απέναντι από τη Μεθώνη, η οποία ονομάζεται Άμμος.
Ιστορικά στοιχεία
Το όνομα Σαπιέντζα είναι ιταλικής προέλευσης και σημαίνει σοφία. Από το 1209 το νησί πέρασε στον έλεγχο των Βενετών όπως και ολόκληρη η νότια ακτογραμμή της Μεσσηνίας. Κατά τη διάρκεια του 3ου Βενετοτουρκικού πολέμου αποτελούσε αγκυροβόλιο του Τουρκικού και του Βενετικού στόλου. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας αποτέλεσε ελληνικό έδαφος. Αμφισβητήθηκε όμως από την Αγγλία κατά τη διάρκεια των Παρκερικών, όταν οι σχέσεις Ελλάδας και Αγγλίας οξύνθηκαν. Η Αγγλία διεκδίκησε κατά το διάστημα αυτό το νησί ως τμήμα των Ιονίων νήσων, τα οποία εκείνη την περίοδο της ανήκαν. Το νησί παραμένει σχεδόν ακατοίκητο τις τελευταίες δεκαετίες παρουσίαζοντας όμως έναν πολύ μικρό πληθυσμό στις τελευταίες απογραφές.
Οικολογία
Στο νησί περιλαμβάνει σπάνια δάση αείφυλλών πλατύφυλλων. Θαμνώδη μεσογειακά φυτά, όπως κουμαριές ή σχίνα στη Σαπιέντζα συναντώνται με δενδρώδη μορφή και σχηματίζουν πυκνό δάσος. Μία έκταση 240 στρεμμάτων του δάσους της Σαπιέντζας έχει ανακηρυχθεί επίσημα διατηρητέο μνημείο της φύσης. Επίσης η Σαπιέντζα είναι ενταγμένη στο δίκτυο Natura 2000 μαζί με τη γειτονική νήσο Σχίζα και την περιοχή του ακρωτηρίου Ακρίτας. Στο νησί ζει σημαντικός πληθυσμός κρητικών αίγαγρων, των γνωστών κρι-κρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιόνιες Νήσοι Κατηγορία:Νησιά της Πελοποννήσου Κατηγορία:Νησιά της Μεσσηνίας Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Τίμο Μάας
Γεννήθηκε στο Αννόβερο στις 27 Ιουλίου 1969 και η ενασχόλησή του με τη μουσική ξεκίνησε από πολύ νωρίς, ακούγοντας ραδιόφωνο.
Ξεκίνησε την παραγωγή δίσκων τη δεκαετία του ' 80, ωστόσο ο πρώτος του προσωπικός δίσκος με τίτλο The Final XS κυκλοφόρησε το 1995. Το επόμενο άλμπουμ, το Die Herdplatte, είχε πολύ μεγαλύτερη επιτυχία από το πρώτο και την περίοδο από το 1994 ως το 1996 ο Μάας εργάστηκε στο περίφημο κλαμπ του Αμβούργου, το "Τούνελ".
Το 2000 εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη και από τη ρέιβ σκηνή άρχισε να ασχολείται με τη χορευτική μουσική και τις μείξεις.
Έκανε επιτυχία με τη μείξη του Doom's Night και κυκλοφόρησε το Music For The Maases Volume 1, ένα άλμπουμ με μείξεις προηγούμενών του τραγουδιών.
Το πρώτο προσωπικό άλμπουμ του Μάας ήταν το Loud το 2002 και το 2005 κυκλοφόρησε το δεύτερο, με τίτλο Pictures και με ειδικές συμμετοχές καλλιτεχνών, όπως η Νένε Τσέρι και ο μουσικός των Placebo, Μπράιαν Μόλκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Club DJs
Μπαϊράμ Ρετζέπι
Ο Μπαϊράμ Ρετζέπι (Бајрам Реџепи, 3 Ιουνίου 1954 - 21 Αυγούστου 2017) ήταν Κοσοβάρος πολιτικός και ο πρώτος μεταπολεμικός πρωθυπουργός του Κοσσυφοπεδίου. Ήταν μέλος του δεύτερου μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος του Κοσσυφοπεδίου, του Δημοκρατικού Κόμματος του Κοσσυφοπεδίου.
Καριέρα
Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Πρίστινα και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ το 1985. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του εργαζόμενος ως χειρουργός.
Στις γενικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2001 στο Κοσσυφοπέδιο, ο Ρετζέπι και το κόμμα του κέρδισαν το 25,7% των ψήφων, δεύτεροι μετά το κόμμα του Ιμπραήμ Ρουγκόβα τη Δημοκρατική Ένωση του Κοσσυφοπεδίου και ο Ρετζέπι ορίστηκε πρωθυπουργός από τη Συνέλευση του Κοσσυφοπεδίου, στις 4 Μαρτίου 2002. Στις επόμενες γενικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 24 Οκτωβρίου 2004, το Δημοκρατικό Κόμμα του Κοσσυφοπεδίου, ήρθε δεύτερο και κέρδισε 30 έδρες στο Κοινοβούλιο.
Ο Ρετζέπι θεωρούνταν μετριοπαθής πολιτικός και ένας από τους σημαντικότερους στόχους του είναι «η ενίσχυση της εθνικής συμφιλίωσης και της ανοχής».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικοί του Κοσσυφοπεδίου
Γενικές εκλογές του Παλάου (2020)
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος του Παλάου εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα δύο γύρων.
Πρόεδρος
Ο προκριματικός γύρος πραγματοποιήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 2020 με τέσσερις υποψηφίους. Ο απερχόμενος πρόεδρος, Τόμι Ρεμενγκεσάου, δεν ήταν επιλέξιμος να κατέλθει πάλι έχοντας συμπληρώσει το μέγιστο όριο θητειών. Ο πρώην προεδρικός υποψήφιος (και ο γαμπρός του Τόμι) Σουρέιντζελ Γουίπς, πήρε την πρώτη θέση στον προκριματικό, ενώ ο αντιπρόεδρος Ρέινολντ Οϊλάουτς κατέλαβε τη δεύτερη θέση για να προκριθεί στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών.
Μετά τον δεύτερο γύρο στις 3 Νοεμβρίου, ο Οϊλάουτς παραδέχτηκε την ήττα από το Γουίπς στις 5 Νοεμβρίου αφού είχαν μετρηθεί όλες οι ψήφοι από το Παλάου, δίνοντας στον Γουίπς το προβάδισμα των 1.202 ψήφων με γύρω στις 2.000 ψήφους των απόντων να μην έχουν καταμετρηθεί. Η εκλογική επιτροπή του Παλάου πιστοποίησε επίσημα τα τελικά αποτελέσματα στις 17 Νοεμβρίου.
Ρενώ, κόμης του Νταμμαρτέν
Ο Ρενώ του Νταμμαρτέν (περί το 1165 - 21 Απριλίου 1227), Κόμης της Βουλώνης (1190 - 1216), κόμης του Νταμμαρτέν και κόμης του Ωμάλ (1204 - 1214) ήταν γιος του Αλβερίκιου Γ΄ του Νταμμαρτέν και της Ματθίλδης του Κλερμόν.
Σύμμαχος του Φιλίππου Αυγούστου
Ο Ρενώ μεγάλωσε στη Γαλλική βασιλική αυλή και έγινε στενός φίλος με τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Αύγουστο, πολέμησε με εντολή του πατέρα του εναντίον των Πλανταγενετών. Με την εύνοια του Φιλίππου παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο μια βασιλική εξαδέλφη τη Μαρία του Σατιγιόν, κόρη του Γκυ Β΄ του Σατιγιόν και της Αδέλης του Ντρο. Με τη συμβουλή του Φίλιππου χώρισε τη Μαρία του Σατιγιόν και παντρεύτηκε βίαια την Ίδα, κόμισσα της Βουλώνης. Με τον γάμο αυτό η Κομητεία της Βουλώνης έγινε υποτελής του Γάλλου βασιλιά, μέχρι τότε ανήκε στους Κόμητες της Φλάνδρας. Ο γάμος προκάλεσε έντονο μίσος ανάμεσα στον Ρενώ, την οικογένεια Ντρο και τους κόμητες του Γκιν που είχαν αρραβωνιαστεί την Ίδα. Ο Ρενώ και η σύζυγος του με διάταγμα στη Βουλώνη έδωσαν οικονομικά προνόμια στους εμπόρους (1203). Ο Φίλιππος έκανε τον Ρενώ την επόμενη χρονιά κόμη του Ωμάλ (1204) αλλά ο ίδιος ο Ρενώ είχε αρχίσει να ανεξαρτητοποιείται. Τον Απρίλιο του 1204 που ο Φίλιππος Αύγουστος κατέκτησε τη Νορμανδία παρέδωσε στον Ρενώ την κομητεία του Μορτέν και την τιμή του Γουάρεν που κατείχε ο Γουλιέλμος Α΄ του Μπλουά τρίτος γιος του βασιλιά Στεφάνου της Αγγλίας.
Η μάχη του Μπουβίν
Αργότερα αρνήθηκε να παρουσιαστεί μπροστά στον βασιλιά Φίλιππο σε ένα νομικό ζήτημα που είχε προκύψει με τον Φίλιππο του Ντρε, επίσκοπο του Μπωβαί (1211). Ο Φίλιππος Αύγουστος έκανε κατάσχεση των εδαφών του στο Λάμπεθ και το Νταμμαρτέν, ο Ρενώ σε απάντηση συμμάχησε με τον Άγγλο βασιλιά Ιωάννη τον Ακτήμονα, εχθρό του Φιλίππου, δέχτηκε πολλά δώρα στην Αγγλία και ετήσιο μισθό. Η μεταξύ τους συμφωνία ήταν ότι ο κάθε ηγεμόνας θα έκλεινε ξεχωριστά ειρήνη με τον Φίλιππο. Ο Όθων Δ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και ο Φερδινάνδος της Φλάνδρας επιτέθηκαν στη Γαλλία (1214), στο πλευρό τους ήταν και ο Ρενώ, η σύγκρουση κορυφώθηκε με τη μάχη του Μπουβίν. Ο Γάλλος βασιλιάς ήταν ο μεγάλος νικητής, ο Ρενώ που ανήκε στους ηττημένους ήταν από τους τελευταίους που αρνήθηκαν να παραδοθούν στον Φίλιππο. Τα εδάφη του κατασχέθηκαν όλα και δόθηκαν στον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης γιο του Φιλίππου Αυγούστου με την τρίτη σύζυγο του Αγνή της Μερανίας. Ο Ρενώ φυλακίστηκε ισόβια στην Περόν μέχρι που αυτοκτόνησε από απελπισία (1227), η κόρη του με την Ίδα Ματθίλδη Β΄ της Βουλώνης παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ της Βουλώνης.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Βουλώνης
Χανδράς Λασιθίου
Ο Χανδράς (ή Χαντράς) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου στην Κρήτη.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Χανδράς είναι κτισμένος σε υψόμετρο 580 μέτρων, περίπου 30 χιλιόμετρα νότια από τη Σητεία. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο ενός μικρού οροπεδίου, στο οποίο επίσης βρίσκεται ο οικισμός Αρμένοι, και γι' αυτό το λόγο είναι γνωστό ως Αρμενοχαντράδες. Περίπου 2 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Χαντρά βρίσκεται ο εγκαταλλελημένος μεσαιωνικός οικισμός Βόιλα.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Χαντράς πιθανώς δημιουργήθηκε κατά την περίοδο της Αραβοκρατίας ή των Σαρακηνών. Το όνομα Χαντράς θεωρείται ότι έχει αραβική προέλευση και σημαίνει πράσινο, ως αναφορά στο οροπέδιο. Αναφέρεται από το Φραγκίσκο Μπαρότσι το 1577 ως Ghandra και στην απογραφή του 1583 του Καστροφύλακα, όπου αναφέρεται ως Candrà, είχε 403 κατοίκους. Στην απογραφή του 1834 αναφέρεται ως Khandra με 22 χριστιανικές και 7 τουρκικές οικογένειες και στην απογραφή του 1881 Χαντράς με 458 χριστιανούς κατοίκους και 29 Τούρκους.
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Stay Hungry
Το Stay Hungry είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Twisted Sister, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Μαΐου του 1984 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Atlantic Records". Επανεκδόθηκε στις 30 Ιουνίου 2009 από την "Rhino" ως "Stay Hungry 25th Anniversary Edition", σε μορφή διπλού CD, με το δεύτερο μέρος να περιλαμβάνει δεκαπέντε εναλλακτικές εκτελέσεις κομματιών, όπως και ένα νέο τραγούδι.
Οι κριτικές για το άλμπουμ υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 / 5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο βαθμολογιών 3,9 / 5, το "Ultimate Guitar" με 8,9 / 10, το "Metal Storm" με 8,6 / 10 και το "Metal Archives" με 93%.
Ο δίσκος ανέβηκε στο Top-20 του Billboard και έχει βραβευθεί ως τριπλά πλατινένιος. Περιείχε τα σινγκλ "We're Not Gonna Take It" και "I Wanna Rock", που ήταν οι μεγαλύτερες επιτυχίες του συγκροτήματος και βραβεύθηκαν ως χρυσά στις Ηνωμένες Πολιτείες και ως πολυπλατινένια στον Καναδά.
Βραβεία
Stay Hungry (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 3 x πλατινένιος
We're Not Gonna Take It (σινγκλ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Καναδάς (CRIA Certification): 5 x πλατινένιος
I Wanna Rock (σινγκλ)
Μέλη των Twisted Sister
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Stay Hungry" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1984 Κατηγορία:Άλμπουμ των Twisted Sister
Hellas Jet
Ιστορία
Η Hellas Jet ιδρύθηκε το 2002. Αρχικά το 50% των μετοχών της ήταν υπό την κατοχή των Κυπριακών Αερογραμμών, το 26% υπό την κατοχή της Omega Bank και το 24% υπό την κατοχή της Alpha Bank. Η πρώτη της πτήση πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιουνίου 2003. Στα μέσα του 2004 το 100% της εταιρείας ανήκε στην Cyprus Airways. Επειδή η συνέχιση της λειτουργίας της αποδείχθηκε ασύμφορη η εταιρεία προχώρησε το 2005 σε αναστολή των δραστηριοτήτων της στις προγραμματισμένε πτήσεις, και επικεντρώθηκε στην υπενοικίαση αεροσκαφών σε τρίτους και σε εκτέλεση ναυλωμένων πτήσεων. Η τελευταία προγραμματισμένη πτήση της έγινε στις 10 Μαΐου 2005. Μέχρι την τελευταία της πτήση η Hellas Jet πραγματοποίησε 3.855 πτήσεις και μετέφερε περίπου 250.000 επιβάτες. Τα γραφεία τις εταιρείας και οι υπάλληλοί της στεγάζονταν στην Αθήνα.
Η Hellas Jet δραστηριοποιήθηκε πλέον στον τομέα ναυλωμένων πτήσεων προσφέροντας τις υπηρεσίες της τόσο σε άλλες αεροπορικές εταιρίες, όσο και σε ταξιδιωτικά γραφεία, οργανισμούς, δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, χρησιμοποιώντας τρία αεροσκάφη Airbus A320-232 χωρητικότητας 168 θέσεων το καθένα.
Την εμπορική εκμετάλλευση των πτήσεων είχε αναλάβει η εταιρεία "Air Μiles", η οποία χειριζόταν απευθείας όλες τις αιτήσεις ναυλώσεων.
Η εταιρεία το 2009 πωλήθηκε στην "First Leisure World Limited", του ομίλου Ρέστη έναντι ενός ποσού κοντά στα 80 εκατομμύρια ευρώ.
Η εταιρεία έπαυσε τη λειτουργία της το 2010, ενώ ήταν μέλος της IATA.
Προορισμοί
Ως εταιρεία τακτικών πτήσεων, η Hellas Jet, εκτελούσε αρχικά δύο καθημερινές πτήσεις από την Αθήνα στο Παρίσι και τις Βρυξέλλες, και μια πτήση καθημερινά στο αεροδρόμιο Χίθροου του Λονδίνου και τη Ζυρίχη. Στη συνέχεια οι πτήσεις προς Ζυρίχη, σταμάτησαν λόγω χαμηλού αριθμού επιβατών και αντικαταστάθηκαν από καθημερινές πτήσεις στο αεροδρόμιο Γκάτγουικ του Λονδίνου, ενώ υπήρξε μια μείωση των πτήσεων προς Παρίσι και Βρυξέλλες έτσι ώστε να υπάρχει δυνατότητα για δυο εβδομαδιαίες πτήσεις προς το Μάντσεστερ. Οι πτήσεις προς το Γκάτγουικ που διεξαγόταν το Σαββατοκύριακο μεταφέρθηκαν στο αεροδρόμιο Χίθροου το 2005, αν και οι μεσοβδόμαδες πτήσεις στη συνέχεια σταμάτησαν για το μεγαλύτερο τμήμα του έτους, εκτός από τις υψηλές περιόδους ζήτησης, όπως τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά.
Ως εταιρεία ναυλωμένων πτήσεων, η Hellas Jet, εκτελούσε πτήσεις από/προς το Ηράκλειο και τη Ρόδο, προς την Αγία Πετρούπολη, τη Μόσχα, το Άμστερνταμ, το Ντύσσελντορφ, το Παρίσι καθώς και σε άλλους προορισμούς.
Ένα αεροσκάφος επίσης πετούσε από το Δουβλίνο προς τουριστικούς προορισμους της Ισπανίας για λογαριασμό της Trans Aer. Ο στόλος της εταιρείας προσφέρονταν και για προγραμματισμένες πτήσεις αλλά και για ναυλωμένες πτήσεις
Στόλος
Η Hellas Jet ξεκίνησε να λειτουργεί με ένα στόλο 3 αεροσκαφών τύπου Airbus A320-232 με νηολόγια SX-BVA, SX-BVB και SX-BVC, μισθωμένα από την CIT Aerospace. Το BVA κατασκευάστηκε το 1992, και τα άλλα δύο ήταν ολοκαίνουρια. Είχαν αποκτηθεί με τριετείς μισθώσεις. Η αρχική τους διαρρύθμιση ήταν για 148 επιβάτες (16 στην κατηγορία business και 132 στην οικονομική), ενώ όλες οι θέσεις είχαν δερμάτινα καθίσματα.
Όταν η εταιρεία έκλεισε, τα αεροσκάφη απέκτησαν νέα διαρρύθμιση στη Μάλτα, ώστε να έχουν μια μόνο κατηγορία, με 174 θέσεις.
Το SX-BVB καταστράφηκε από πυρκαγιά στις Βρυξέλλες τον Μάιο 2006. Τα άλλα δύο αεροσκάφη επιστράφησαν στους εκμισθωτές τους τον Ιούνιο 2006. Το BVA πήγε στην Thomas Cook Belgium, και το BVC στην Air Astana στο Καζακστάν.
Στη συνέχεια η Hellas-Jet μίσθωσε άλλα δύο μεταχειρισμένα Airbus A320, αυτή τη φορά με κινητήρες CFM. Το ένα προήλθε από την LatCharter και το άλλο από την USA3000, και απέκτησαν τα χρώματα και τους τίτλους της Hellas Jet. Ένα ακόμη Airbus 320 αποκτήθηκε από τη LatCharter, και νηολογήθηκε ως SX-BVD, με τα χρώματα της LatCharter, αλλά με τους τίτλους της Hellas Jet και το λογότυπο της εταιρείας στους κινητήρες.
Στα τελευταία χρόνια λειτουργίας της, ο στόλος της Hellas Jet fleet αποτελούνταν από τα ακόλουθα αεροσκάφη (στις 29 Σεπτεμβρίου 2009):
Συμβάντα και ατυχήματα
Στις 5 Μαΐου 2006, ένα Airbus 320 της Hellas Jet καταστράφηκε από πυρκαγιά στο υπόστεγο της Sabena Technics στο αεροδρόμιο Βρυξελλών στο Βέλγιο. Το αεροσκάφος ήταν το ένα από από τα τρια αυτού του τύπου που κατατράφηκαν. Τα άλλα δύο ανήκαν στην Armavia, και την Armenian International Airways. Το τελευταίο αεροσκάφος, το οποίο καταστράφηκε ήταν ένα Lockheed C-130 της Βελγικής Αεροπορίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην αεροπορικές εταιρείες της Ελλάδας
Παραψυχολογία
Παραψυχολογία ονομάζεται ο τομέας ερευνών που μελετά, τα «παραψυχολογικά» φαινόμενα, εκείνα δηλαδή που αφορούν αντίληψη πέραν των φυσικών αισθητηρίων ικανοτήτων και δεν μπορούν να εξηγηθούν βάσει των φυσικών νόμων ή της τρέχουσας επιστημονικής γνώσης. Πρόκειται για φαινόμενα γνωστικού τύπου όπως η τηλεπάθεια, η ενόραση κ.ά., κατά τα οποία πιστεύεται ότι ένας άνθρωπος έλαβε γνώση γεγονότων, της σκέψης άλλων ανθρώπων ή μελλοντικών συμβάντων χωρίς να χρησιμοποιήσει τις φυσικές αισθητήριες ικανότητές του (παλαιότερα τέτοια φαινόμενα αποκαλούνταν συλλήβδην εξωαισθητήρια αντίληψη), ή φυσικού τύπου όπως η τηλεκίνηση και η πυροκίνηση (παλαιότερα τέτοια φαινόμενα αποκαλούνταν συλλογικά ψυχοκίνηση). Οι παραψυχολόγοι αποκαλούν συνήθως το σύνολο των εν λόγω φαινομένων με τον ουδέτερο όρο Ψ (Psi), ο οποίος δεν βασίζεται σε υποθέσεις για τη μέθοδο λειτουργίας τους. Από τον όρο Ψ προέρχεται και η λέξη ψιονική (κατά το «ηλεκτρονική») που επίσης αναφέρεται στην παραψυχολογία.
Έχει αποτελέσει πεδίο εκτενούς ανάλυσης και παραγωγής εκτεταμένης βιβλιογραφίας, ειδικά κατά τον δέκατο ένατο και εικοστό αιώνα, η πίστη όμως για την πραγματική ύπαρξη τους ήταν ευρύτατα διαδεδομένη από πανάρχαιους χρόνους, όταν τα φαινόμενα αυτά αποδίδονταν σε υπερφυσικούς παράγοντες (φαντάσματα, μάγους, δαίμονες, μυθικά όντα). Η παραψυχολογία περιλαμβάνει μία ποικιλία μεθοδολογιών, όπως εργαστηριακές έρευνες και πειράματα Γκάντσφελντ (Ganzfeld), που διεξάγονται σε Πανεπιστήμια ή κυρίως ιδιωτικά επιχορηγούμενα εργαστήρια ανά τον κόσμο, τα αποτελέσματα των οποίων δημοσιεύονται σε ειδικευμένα περιοδικά όπως τα Journal of Parapsychology και European Journal of Parapsychology, ενώ σχετικές μελέτες έχουν παρουσιαστεί επίσης στις εκδόσεις Psychological Bulletin, Foundations of Physics, και British Journal of Psychology. Υπάρχουν μετα-αναλύσεις παραψυχολογικών ερευνών και αρκετές από αυτές τις στατιστικές αναλύσεις έχουν παρουσιαστεί στην ευρύτερη ακαδημαϊκή κοινότητα, μέσα από τις σελίδες καθιερωμένων επιστημονικών περιοδικών  προκαλώντας συζητήσεις και αντίλογο. Η παραψυχολογία θεωρείται από πολλούς ψευδοεπιστήμη καθώς πιστεύεται ότι αποτυγχάνει στη δοκιμασία της επιστημονικής μεθόδου, και σε αρκετές περιπτώσεις αμφισβητείται και η ύπαρξη των φαινομένων που μελετά. Επιστήμονες έχουν εκφράσει δυσπιστία τόσο απέναντι στη μεθοδολογία που ακολουθείται όσο και στα αποτελέσματα παραψυχολογικών ερευνών. Η ύπαρξη παραψυχολογικών φαινομένων συνεχίζει να αποτελεί πεδίο διαφωνιών, ενώ η πλειοψηφία των επιστημόνων δεν αποδέχεται πως υπάρχει καλά θεμελιωμένη απόδειξη περί της ύπαρξής τους.
Η αρχή της ιστορίας της παραψυχολογίας ταυτίζεται με την ίδρυση της Εταιρείας Ψυχικών Ερευνών (Society for Psychical Research) στο Λονδίνο, το 1882. Έξι χρόνια αργότερα ακολούθησε η ίδρυση ανάλογης ομάδας στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής από τον ψυχολόγο Γουίλιαμ Τζέιμς (William James), ενώ τα επόμενα χρόνια, περισσότερες ερευνητικές προσπάθειες προς την ίδια κατεύθυνση σημειώθηκαν στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, ειδικότερα στην Ολλανδία, στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Ρωσία, καθώς και στην Ιαπωνία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσε η έρευνα που διεξήχθη στο παραψυχολογικό εργαστήριο του Πανεπιστημίου Ντιουκ (Duke University) στο Ντέραμ τής Βόρειας Καρολίνας.
Ιστορική εξέλιξη
Ο όρος παραψυχολογία εισήχθη περίπου το 1889 από τον ψυχολόγο Μαξ Ντεσουάρ (Max Dessoir) και υιοθετήθηκε από τον Τζόζεφ Μπανκς Ράιν (J.B. Rhine) στα μέσα της δεκαετίας του 1930, αντικαθιστώντας τον όρο «ψυχική έρευνα» (αγγλ. psychical research) και προκειμένου να επισημανθεί μία μετάβαση σε εργαστηριακές μεθοδολογίες που άρχισαν να εφαρμόζονται στη μελέτη των ψυχικών φαινομένων.
Πρώιμες έρευνες
thumb| right|175px|Ο Αμερικανός ψυχολόγος και φιλόσοφος Γουίλιαμ Τζέιμς (1842-1910), ένας από τους πρώτους ερευνητές της παραψυχολογίας.
Οι πρώτες συστηματικές παραψυχολογικές έρευνες ταυτίστηκαν με την Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών (ΕΨΕ) που ιδρύθηκε το 1882 στο Λονδίνο, με πρωτοβουλία ακαδημαϊκών του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ που πίστευαν πως οι ισχυρισμοί για την ύπαρξη παραψυχολογικών φαινομένων απαιτούσαν επιστημονική διερεύνηση. Στην ίδρυση της συνέβαλαν καθοριστικά τα κινήματα του Μεσμερισμού και του Πνευματισμού. Αποτέλεσε την πρώτη οργανωμένη προσπάθεια συνεργασίας επιστημόνων και άλλων ερευνητών για τη μελέτη των αποκαλούμενων παραψυχολογικών φαινομένων. Ο σκοπός της, όπως δηλώνεται στις σύγχρονες εκδόσεις της, είναι η «χωρίς προκατάληψη ή εμπάθεια και με επιστημονικό πνεύμα έρευνα των ανθρωπίνων δυνατοτήτων, πραγματικών ή υποτιθέμενων, που εμφανίζονται ως ανεξήγητες με βάση οποιαδήποτε αναγνωρισμένη υπόθεση». Μέλη της Εταιρείας αποτέλεσαν φιλόσοφοι, φιλόλογοι, επιστήμονες και πολιτικοί, μεταξύ των οποίων οι Henry Sidgwick, Arthur Balfour, William Crookes και ο βραβευμένος με το Νόμπελ Ιατρικής του 1913 φυσιολόγος Σαρλ Ρισέ. Η ΕΨΕ ταξινόμησε τα θέματα της μελέτης σε διαφορετικές περιοχές έρευνας: τηλεπάθεια, υπνωτισμός, φαινόμενα Reichenbach, εμπειρίες με φαντάσματα και πνευματισμός ή σχετικά φαινόμενα όπως η υλοποίηση.
Στις πρώτες συλλογικές μελέτες της ΕΨΕ ανήκε η Απογραφή των Παραισθήσεων που εστίαζε στις εμπειρίες εμφανίσεως πνευμάτων και τις παραισθήσεις ατόμων. Υπήρξε η πρώτη προσπάθεια της εταιρείας για μία στατιστική εκτίμηση των παραψυχολογικών φαινομένων και οδήγησε σε μία δημοσίευση (Phantasms of the Living, 1886) που αναφέρεται συχνά στη σύγχρονη βιβλιογραφία της παραψυχολογίας. Η Εταιρεία Ψυχικών Ερευνών αποτέλεσε πρότυπο για άλλες ανάλογες ομάδες σε χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ κατά τα τέλη του 19ου αιώνα. Κυρίως χάρη στην υποστήριξη του ψυχολόγου Γουίλιαμ Τζέιμς, η Αμερικανική Εταιρεία Ψυχικές Έρευνας (American Society for Psychical Research, ASPR) ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη το 1885.
Η συνεισφορά του Ράιν
Το 1911, το πανεπιστήμιο Στάνφορντ έγινε το πρώτο ακαδημαϊκό ίδρυμα στις ΗΠΑ που συνεισέφερε στην έρευνα της εξωαισθητήριας αντίληψης (Εxtra-sensory perception, ESP) και της ψυχοκίνησης, σε εργαστηριακές συνθήκες. Η απόπειρα αυτή καθοδηγήθηκε από τον ψυχολόγο Τζον Έντγκαρ Κούβερ (John Edgar Coover). Το 1930, το πανεπιστήμιο Ντιουκ ακολούθησε το παράδειγμα του Στάνφορντ και κάτω από την επίβλεψη του Γουίλιαμ Μακ Ντούγκαλ (William McDougall), καθώς και άλλων ψυχολόγων όπως ο Καρλ Ζένερ και ο Τζότζεφ Μπανκς Ράιν, οργάνωσε πειράματα για την έρευνα της εξωαισθητήριας αντίληψης, χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό εθελοντές προπτυχιακούς φοιτητές. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες προσεγγίσεις στην παραψυχολογική έρευνα, που στηρίζονταν σε ποιοτικές αναλύσεις, τα πειράματα του Ντιουκ συνεισέφεραν μια ποσοτική προσέγγιση και στατιστικές αναλύσεις με χρήση των αποκαλούμενων «καρτών Ζένερ» ή ζαριών. Αποτέλεσμα των πειραμάτων αυτών ήταν η ανάπτυξη προτύπων μεθόδων εργαστηριακής μελέτης της εξωαισθητήριας αντίληψης που υιοθετήθηκαν από αρκετούς ερευνητές ανά τον κόσμο.
Με το βιβλίο New Frontiers of the Mind (1937), ο Ράιν μετέφερε με εκλαϊκευμένο τρόπο τα ευρήματα της έρευνας στην κοινή γνώμη. Για την περιγραφή τους υιοθέτησε και διέδωσε ευρύτερα τον όρο παραψυχολογία που είχε εισάγει ο ψυχολόγος Μαξ Ντεσουάρ 40 χρόνια νωρίτερα. Ο Ράιν ίδρυσε επίσης ένα αυτόνομο Εργαστήριο Παραψυχολογίας εντός του Πανεπιστημίου Ντιουκ, ενώ παράλληλα ξεκίνησε την έκδοση του περιοδικού Journal of Parapsychology, σε συνεργασία με τον Γουίλιαμ Μακ Ντούγκαλ.
Τα παραψυχολογικά πειράματα του Ντιουκ προκάλεσαν την έντονη κριτική ακαδημαϊκών ψυχολόγων, οι οποίοι αμφισβήτησαν τις «αποδείξεις» περί εξωαισθητήριας αντίληψης. Ο Ράιν και οι συνεργάτες του επιχείρησαν να απαντήσουν στις κριτικές μέσα από νέα πειράματα, άρθρα και βιβλία, συνοψίζοντας τις διχογνωμίες στο βιβλίο Extra-Sensory Perception After Sixty Years. Η διοίκηση του Πανεπιστημίου του Ντιουκ σταδιακά παραμέρισε τον τομέα της παραψυχολογίας και ειδικά μετά την αποχώρηση του Ράιν το 1965, διακόπηκε η σύνδεση του με τον παραψυχολογικό χώρο έρευνας. Ο Ράιν ίδρυσε αργότερα το Ίδρυμα για την Έρευνα της Φύσης του Ανθρώπου (Foundation for Research on the Nature of Man, FRNM) και το Ινστιτούτο Παραψυχολογίας (Institute for Parapsychology) σε μια προσπάθεια συνέχισης του έργου που είχε πραγματοποιηθεί στο Πανεπιστήμιο του Ντιουκ. Το 1995, εκατό χρόνια μετά τη γέννηση του Ράιν, το ίδρυμα μετονομάστηκε σε Ερευνητικό Κέντρο Ράιν (Rhine Research Center) και στοχεύει στην «επιστημονική κατανόηση εκείνων των δυνατοτήτων που φαίνεται να υπερβαίνουν τα συνηθισμένα όρια του χώρου κα του χρόνου».
Η Ένωση Παραψυχολογίας ιδρύθηκε στις 19 Ιουνίου 1957 μετά από σχετική εισήγηση του Ράιν κατά τη διάρκεια συνεδρίου στο πανεπιστήμιο Ντιουκ. Σκοπός της Ένωσης, όπως δηλώθηκε στο ιδρυτικό καταστατικό της, ήταν η «εξέλιξη της παραυχολογίας ως επιστήμη, η διάδοση του σώματος της γνώσης της και η ενσωμάτωση των αποτελεσμάτων της στους υπόλοιπους επιστημονικούς κλάδους».