cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τούλσι Γκάμπαρντ
Περιβάλλον
Η Γκάμπαρντ διαμαρτυρήθηκε για την κατασκευή του τελικού σκέλους του Πετρελαιαγωγού της Ντακότα το 2016. Έχει ευνοϊκή στάση για την Πράσινη Νέα Συμφωνία, ένα πακέτο νόμων που προτάθηκε για να αντιμετωπιστεί η υπερθέρμανση του πλανήτη και η οικονομική ανισότητα (το όνομα παραπέμπει στην Νέα Συμφωνία με την οποία αντιμετώπισε ο Ρούζβελτ την Μεγάλη Ύφεση). Όμως, εξέφρασε και τις ανησυχίες της για κάποιες «ασάφειες» στα κείμενα. Υποστηρίζει τις μηδενικές εκπομπές ως μακροπρόθεσμο στόχο, αλλά δεν θέλει να αφήσει την «πόρτα ανοιχτή στη χρήση πυρηνικής ενέργειας μέχρι να βρεθεί μία αποτελεσματική λύση στο πρόβλημα με τα πυρηνικά απόβλητα». Έχει προτείνει ένα νόμο για να διευκολύνει τη μετάβαση των Ηνωμένων Πολιτειών στη χρήση καθαρών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, τον Νόμο "Όχι στα Ορυκτά Καύσιμα για ένα Καλύτερο Μέλλον".
Εξωτερικές υποθέσεις
Στις 18 Ιανουαρίου 2017, η Γκαμπάρντ αναχώρησε για μια «διερευνητική αποστολή» στη Συρία και το Λίβανο. Η αποστολή ενημέρωσης διήρκεσε μία εβδομάδα, κατά την οποία συναντήθηκε με πολιτικούς και θρησκευτικούς ηγέτες από τις δύο χώρες, με πολίτες της εμπόλεμης ζώνης, καθώς και με τον πρόεδρο της Συρίας Μπασάρ αλ-Ασαντ. Τον Απρίλιο του 2017, η Γκάμπαρντ εξέφρασε σκεπτικισμό σχετικά με τους ισχυρισμούς ότι ο Ασάντ έκανε επίθεση με χημικά όπλα στον άμαχο πληθυσμό της Χαν Σεϊχούν, την οποία ακολούθησε μία στρατιωτική επίθεση με πυραύλους Τομαχόκ από τις ΗΠΑ. Περί αυτού δήλωσε ότι «για να καταστεί επιτυχής μία δίωξη κατά του Άσαντ (στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο ) θα χρειαστεί συλλογή αποδεικτικών στοιχείων από τη σκηνή του συμβάντος» και ότι «υποστήριξε τις προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών σε αυτό το θέμα». Το 2018, σε μια συνέντευξη στο The Nation, η Γκάμπαρντ δήλωσε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες «έχουν κηρύξει έναν πόλεμο για αλλαγή καθεστώτος στη Συρία από το 2011.» Αναφερόμενη στον Άσαντ, δήλωσε: «.''.. ένας στυγνός δικτάτορας. Ολόιδιος με τον Σαντάμ Χουσεΐν''.»
Η Γκάμπαρντ επέκρινε την αεροπορική επίθεση στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Βαγδάτης το 2020 (κατά την οποία σκοτώθηκε ο Ιρανός Στρατηγός Κασέμ Σολεϊμανί), ως πράξη κήρυξης πολέμου και παραβίαση του Αμερικανικού Συντάγματος από τον Πρόεδρο Τραμπ. Υποστήριξε ότι ο πρόεδρος δεν είχε την εξουσιοδότηση του Κογκρέσου για αυτήν την ενέργεια. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:House_Democrats_demand_commonsense_gun_safety_measures_22220814.jpg|μικρογραφία|Η Γκάμπαρντ και άλλοι Δημοκράτες που ζητούν την ψήφιση περιοριστικών μέτρων για την οπλοκατοχή
Υγειονομική περίθαλψη και σήμανση ΓΤΟ
Η Γκάμπαρντ υποστηρίζει ένα εθνικό πρόγραμμα ασφάλισης υγείας που καλύπτει εξίσου ικανοποιητικά τους ανασφάλιστους και υποασφαλισμένους πολίτες, και επιτρέπει μία συμπληρωματική ιδιωτική ασφάλιση αλλά απαγορεύει τη διπλή ασφάλιση. Για την αντιμετώπιση της έλλειψης νοσηλευτικού προσωπικού πρότεινε μία χρηματοδότηση για την εκπαίδευση και κατάρτιση νοσοκόμων. Υποστήριξε την καθαρή επισήμανση των ΓΤΟ, καταψηφίζοντας ένα νομοσχέδιο σήμανσης που προτάθηκε το 2016, το οποίο χαρακτήρισε ως υπερβολικά ασθενές.
Δίκη του Τράμπ
Η Γκάμπαρντ ήταν "παρούσα" όταν η Βουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε υπέρ της πρότασης μομφής κατά του Προέδρου Τραμπ τον Δεκέμβριο του 2019. Δήλωσε την ψήφο της ως διαμαρτυρία για ένα «πολιτικό παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος», παραπέμποντας στο δοκίμιο Νο. 69 του "Ομοσπονδιακού" του Αλεξάντερ Χάμιλτον. Πρότεινε έναν νόμο που θα λογόκρινε τον Τραμπ για πολλές από τις αποφάσεις του για την εξωτερική πολιτική και θα έστελνε «ένα ισχυρό μήνυμα στον σημερινό και τους επερχόμενους προέδρους ότι οι καταχρήσεις εξουσίας από μέρους τους δεν θα μείνουν ανέλεγκτες, ενώ η δίκη του Τραμπ ήταν ζήτημα των ψηφοφόρων που αποφασίζουν.» Μια εβδομάδα αργότερα, η Γκάμπαρντ εξέφρασε τις σοβαρές ανησυχίες της, ότι η δίκη θα ενδυναμώσει τον Τραμπ και ίσως αυξήσει την πιθανότητα να κερδίσει στις προεδρικές εκλογές.
Δικαιώματα ΛΟΑΤ
Το 1998, η Γκάμπαρντ υποστήριξε την πρόταση του πατέρα της για μία τροποποίηση στο Σύνταγμα της Χαβάης ώστε να επιτρέπεται η θέσπιση νόμων που να απαγορεύουν τους γάμους ομοφυλοφίλων. Η εκστρατεία της "Συμμαχίας Παραδοσιακού Γάμου" δαπάνησε περισσότερα από 100.000 δολάρια αντιτιθέμενη στα δικαιώματα των ΛΟΑΤ. Διατήρησε αυτήν την θέση στην εκστρατεία της για το νομοθετικό σώμα της Χαβάης το 2002, λέγοντας ότι: «''προστατεύοντας τον παραδοσιακό γάμο, έμαθα ότι οι πραγματικοί αρχηγοί είναι πρόθυμοι να κάνουν προσωπικές θυσίες για το κοινό καλό. Θα φέρω αυτή τη στάση δημόσιου λειτουργού στο νομοθετικό σώμα''».
Το 2004, ως μέλος του Χαβανέζικου νομοθετικού σώματος η Γκάμπαρντ αντιτάχθηκε στα σύμφωνα συμβίωσης, λέγοντας: «Το να προσποιηθούμε ότι διαφέρουν σε οτιδήποτε τα σύμφωνα συμβίωσης και οι γάμοι ομοφυλοφίλων θα ήταν ανέντιμο, μία πράξη δειλίας και ασέβειας προς τον λαό της Χαβάης που έχει ήδη ξεκαθαρίσει τη θέση μας σε αυτό το θέμα.... Οι Δημοκράτες εκπροσωπούμε τις απόψεις του λαού, και όχι ενός μικρού αριθμού ομοφυλοφίλων εξτρεμιστών». Αντιτάχθηκε στο νομοσχέδιο 1024 της Χαβανέζικης Βουλής, το οποίο θα εξίσωνε νομικά τα σύμφωνα συμβίωσης των ομοφυλοφίλων και τους κανονικούς γάμους, και ηγήθηκε σε μια διαμαρτυρία έξω από την αίθουσα της ακρόασης που καθυστέρησε τις εξελίξεις. Την ίδια χρονιά η Γκάμπαρντ αμφισβήτησε την αναγκαιότητα για τη θέσπιση νόμων που να προστατεύουν τους ομοφυλόφιλους μαθητές από τις διακρίσεις στα σχολεία, και αρνήθηκε να διερευνήσει τις υποθέσεις εκφοβισμού που ήρθαν στο προσκήνιο
Το 2012, η Γκάμπαρντ απολογήθηκε για την «αντιομοφυλοφυλική στάση» της και υποσχέθηκε ότι θα ζητήσει την απόσυρση του Νόμου για την Προστασία του Γάμου. Τον Ιούνιο του 2013 κράτησε την υπόσχεσή της. Tο 2019, προτού ξεκινήσει την προεδρική της εκστρατεία, απολογήθηκε ξανά, λέγοντας ότι οι απόψεις που είχε στο παρελθόν επειδή μεγάλωσε σε «συντηρητικό σπίτι» έχουν αλλάξει, και απηύθυνε μία ευχαριστία «στην κοινότητα των ΛΟΑΤΚ+ που μοιράστηκαν το Αλόχα τους μαζί της». Συμμετείχε στη Συνέλευση του Κογκρέσου για την Ισότητα των ΛΟΑΤ κατά τη διάρκεια της πρώτης, της τρίτης και της τέταρτης θητείας της στο Κογκρέσο, και όσον αφορά τις επιδόσεις της αξιολογήθηκε με 88%, 92% και 100% αντίστοιχα (δηλαδή σημείωσε βελτίωση) από την Εκστρατεία για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, μία ομάδα πίεσης που υποστηρίζει τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ.
Προσωπική ζωή
Η Γκάμπαρντ προτιμά μία χορτοφαγική διατροφή. Στο οικογενειακό της περιβάλλον υπήρχε χώρος για κάθε πίστη, τις Χριστιανικές και τις Ινδουϊστικές γραφές. Εόρταζε τα Χριστούγεννα και το Τζανμαστάμι (τη γέννηση του Χριστού και τη γέννηση του Κρίσνα). Οι δύο κύριες πηγές της για έμπνευση, παρηγοριά και φώτιση ήταν η Καινή Διαθήκη και το Μπαγκαβάτ Γκίτα (τραγούδι του Θεού), ένα πανάρχαιο Ινδικό έπος. Το μονοπάτι των καλών πράξεων και της αγάπης είναι η ουσία του κάρμα γιόγκα και του αλόχα. Η εκστρατεία της βασίζεται στην αλόχα και εκφράζει αλόχα, που είναι το Χαβανέζικο πνεύμα μεγάλου σεβασμού και αγάπης για όλα τα παιδιά του Θεού - ανεξαρτήτως φυλής, θρησκεύματος, φύλου, οικονομικής κατάστασης ή μορφωτικού επιπέδου. Το 2013, στην ορκωμοσία χρησιμοποίησε κείμενο από το Μπαγκαβάτ Γκίτα, και το επόμενο έτος, κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης στην Ινδία δώρισε ένα αντίγραφο στον Πρωθυπουργό Ναρέντρα Μόντι ως έκφραση αγάπης για την Ινδία.
Το 2002 παντρεύτηκε τον Εντουάρντο Ταμάγιο. Το 2006 πήραν διαζύγιο, αναφέροντας ως αίτιο ότι «ο πόλεμος είναι ψυχοφθόρος για τους στρατιωτικούς και τις οικογένειές τους». Το 2015, η Γκάμπαρντ παντρεύτηκε τον ανεξάρτητο κινηματογραφιστή Άμπραχαμ Ουίλιαμς, σε μια παραδοσιακή Βεδική γαμήλια τελετή, με μεταξωτές μπλε ενδυμασίες.
Βραβεία και τιμητικές διακρίσεις
Στις 25 Νοεμβρίου 2013, η Γκάμπαρντ τιμήθηκε με το βραβείο "Νέο Σύνορο Τζον Κένεντι", κατά τη διάρκεια μιας τελετής στο Ινστιτούτο Πολιτικής της Σχολής Διακυβέρνησης του Τζον Κένεντι του Χάρβαρντ, για το έργο της προς όφελος των βετεράνων.
Στις 26 Μαρτίου 2014, το περιοδικό Elle τίμησε την Γκάμπαρντ, μαζί με άλλα σημαντικά πρόσωπα, στην Ιταλική πρεσβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά τη διάρκεια της ετήσιας εκδήλωσης "Δυναμική Λίστα Γυναικών της Ουάσιγκτον".
Στις 15 Ιουλίου 2015, η Ένωση Συντήρησης των Εθνικών Πάρκων της απένειμε το "Βραβείο Φίλου των Εθνικών Πάρκων".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Χαβάη Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί των Αμερικανικών Σαμόα Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Γυναίκες πολιτικοί στην Αμερική __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ραζγιέζντ Σεμντεσγιάτ
Το Ραζγιέντ Σεμντεσγιάτ (επίσης Ραζ'γιέζντ Σεμ'ντεσγιάτ), μερικές φορές ονομάζεται Ακσενγκίρ είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Το χωριό βρίσκεται στο δρόμο Μποραλντάι - Ουσκονίρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Φραντς Βέρφελ
Ο Φραντς Βίκτορ Βέρφελ (γερμανικά: Franz Viktor Werfel, 10 Σεπτεμβρίου 1890 - 26 Αυγούστου 1945) ήταν Εβραίος Αυστρό-Βοημιανός μυθιστορηματογράφος, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής, του οποίου η καριέρα ξεκίνησε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, συνεχίστηκε στον Μεσοπόλεμο και τελείωσε στο τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Περισσότερο γνωστός είναι για τα έργα του Die vierzig Tage des Musa Dagh (1933), ένα μυθιστόρημα που λαμβάνει τόπο στη Γενοκτονία των Αρμενίων (1915) και το Das Lied von Bernadette (1941), ένα μυθιστόρημα που εξιστορεί τη ζωή και τα οράματα της Μπερναντέτ Σουμπιρούς, με το τελευταίο να γίνεται και διασκευή στον κινηματογράφο, στο Χόλιγουντ.
Ο Βέρφελ γεννήθηκε στην Πράγα, που ήταν τότε μέρος του Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, μέσα σε μία οικογένεια με τρία παιδιά. Ο πατέρας του έφτιαχνε γάντια και άλλα δερμάτινα, ενώ η μητέρα του ήταν κόρη μυλωνά. Ο Βέρφελ ξεκίνησε να γράφει από μικρή ηλικία. Ήδη το 1911, είχαν εκδοθεί τα πρώτα του ποιήματα, με τίτλο Der Weltfreund. Αυτή την περίοδο γνωρίστηκε με σπουδαίους άλλους Εβραίους συγγραφείς, στο Café Arco της Πράγας, όπου σύχναζαν όπως οι Μαξ Μπροντ και Φραντς Κάφκα. Το 1912, ο Βέρφελ μετακόμισε στη Λειψία, όπου εργάστηκε στο νέο εκδοτικό οίκο του Κερτ Βολφ. Αργότερα, ξέσπασε ο Πόλεμος, και το εντάχθηκε στα στρατεύματα της Αυτοκρατορίας και στάλθηκε στο Ανατολικό Μέτωπο.
Περί το τέλος του Πολέμου γνώρισε την Άλμα Μάλερ, τη χήρα του Γκούσταβ Μάλερ, την οποία "πολιορκούσε" για 9 χρόνια μέχρι να δεχτεί να τον παντρευτεί. Μετά τη χηρεία της, είχε παντρευτεί και τον Βάλτερ Γκρόπιους. Το 1926, ο Βέρφελ, απονέμεται με το Grillparzer Prize, από την Αυστριακή Ακαδημία. Περί το τέλος της εν λόγω δεκαετίας ο Βέρφελ είχε γίνει ένας από τους σπουδαιότερους εκφραστές της γερμανική και αυστριακής λογοτεχνίας. Το 1933, ωστόσο, αναγκάστηκε να φύγει από την Ακαδημία Τεχνών Πρωσίας και τα βιβλία του κάηκαν από τους Ναζί. Μετά το λεγόμενο Άνσλους, το 1938, ο Βέρφελ μετακομίζει στη Γαλλία. Στο σπίτι του τον επισκέπτονται συχνά οι Μπέρτολτ Μπρεχτ και Τόμας Μαν. Με την έναρξη του Δεύτερου Παγκοσμίου, ο Βέρφελ αναγκάστηκε να διαφύγει ξανά. Το 1940, αυτός και η οικογένεια του μετακόμισαν στην Καλιφόρνια, όπου πέθανε 5 χρόνια αργότερα. Η σορός του, το 1975, μεταφέρθηκε στην Αυστρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αυστριακοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Αυστριακοί ποιητές Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς
Μπασκινσί
Το Μπασκινσί (Басқұншы) είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του νοτιοανατολικού Καζακστάν. Βρίσκεται στην επαρχία Πανφίλοφ, και έχει πληθυσμό 1.725 κατοίκων. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι ο 041309.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Ούθερ Πεντράγκον
Ο Ούθερ Πεντράγκον είναι θρυλικός βασιλιάς της Βρετανίας και πατέρας του Αρθούρου. Η βιογραφία του πρωτοεμφανίζεται στο έργο του Τζέφρεϊ του Μονμάουθ Historia Regum Britanniae (Ιστορία των Βασιλέων της Βρετανίας) και η προσωπικότητά του έχει αρκετές διακυμάνσεις: περιγράφεται σαν ισχυρός βασιλιάς και υπερασπιστής του λαού, αλλά εξαπατά την Ιγκρέιν, μητέρα του Αρθούρου, και περνάει τη νύχτα μαζί της, την ίδια στιγμή που ο στρατός του εισβάλλει στο κάστρο του άντρα της και τον σκοτώνουν.
Η άνοδος στο θρόνο
Ο Ούθερ πέρασε τα νεανικά του χρόνια στην εξορία στη Βρετάνη μαζί με το μεγαλύτερο αδερφό του, Αμβρόσιο Αυρηλιανό. Όταν γυρίζουν στη Βρετανία, εκθρονίζουν το Βόρτιγκερν κι ο Αμβρόσιος Αουρελιανός γίνεται βασιλιάς. Ο Ούθερ οδηγεί το στρατό του αδερφού του στην Ιρλανδία για να βοηθήσει το Μέρλιν να φέρει τις πέτρες του Στόουνχεντζ από εκεί στη Βρετανία.
Στο δρόμο για τη μάχη, ο Ούθερ βλέπει ένα όραμα στον ουρανό που έχει το σχήμα δράκου κι ο Μέρλιν το ερμηνεύει σαν οιωνό για το θάνατο του Αμβρόσιου και μελλοντική δόξα για τον Ούθερ. Από εδώ μάλλον προέρχεται και το προσωνύμιο του Ούθερ «Πεντράγκον», που κυριολεκτικά σημαίνει «κεφάλι δράκου». Στο γυρισμό, ανακαλύπτουν ότι ο Αμβρόσιος έχει δολοφονηθεί με δηλητήριο κι έτσι ο Ούθερ γίνεται βασιλιάς.
Ούθερ και Ιγκρέιν
Σε μια συγκέντρωση ευγενών στην αυλή του, ο Ούθερ ερωτεύεται την Ιγκρέιν, σύζυγο του Γκορλουά, Δούκα της Κορνουάλης. Εκείνη όμως τον αρνείται, επιτείνοντας τον πόθο του γι' αυτήν. Αποφασισμένος ο Ούθερ οδηγεί ένα μικρό στρατό εναντίον του Δούκα. Όταν ο Γκορλουά βγαίνει από το κάστρο για να αντιμετωπίσει το στρατό, ο Μέρλιν με μαγεία αλλάζει τη μορφή του Ούθερ, ώστε να μοιάζει στο Γκορλουά, κι έτσι εκείνος περνά τη νύχτα με την Ιγκρέιν, η οποία νομίζει πως είναι ο άντρας της. Ο αληθινός Γκορλουά πεθαίνει στη μάχη κι έτσι ο Ούθερ παίρνει την αληθινή του μορφή και παντρεύεται την Ιγκρέιν. Ως αντάλλαγμα για τη βοήθειά του, ο Μέρλιν ζητάει να του δοθεί το παιδί που θα γεννηθεί από αυτή την ένωση. Καρπός εκείνης της νύχτας ήταν ο Αρθούρος.
Κατηγορία:Αρθουριανός κύκλος
Ταύχειρα
Η Ταύχειρα ήταν αρχαία πόλη της Κυρηναϊκής, που ιδρύθηκε γύρω στο 625 π.Χ. από Έλληνες αποίκους. Ήταν μέλος της κυρηναϊκής πενταπόλεως. Κατά τους ελληνιστικούς χρόνους μετονομάστηκε σε Αρσινόη και έκτοτε γνώρισε μεγάλη ακμή μέχρι την καταστροφή της από τους Άραβες το 643. Οι ανασκαφές στην σύγχρονη πόλη Τόκρα έφεραν στο φως ερείπια κτηρίων και τειχών, καθώς και τμήματα του ρυμοτομικού σχεδίου της. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τάφοι της, που είχαν ανοιχθεί στην περιοχή των λατομείων και περιείχαν ωραιότατα αγγεία. Επίσης, σε μια περιοχή της πόλης κοντά στο λιμάνι ανασκάφτηκαν αποθέτες ενός ιερού (ίσως της Δήμητρας και της Κόρης) του 7ου π.Χ. αιώνα, στους οποίους βρέθηκαν όστρακα αγγείων που είχαν εισαχθεί από την Κρήτη, τη Ρόδο, τις Κυκλάδες, την Λακωνία και την Κόρινθο. Εντυπωσιακά είναι τα ερείπια του βυζαντινού τείχους της πόλης, που κτίστηκε στα ερείπια του προγενέστερου ελληνιστικού.
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Λιβύης
Έρος Μπεράλντο
Ο Έρος Μπεράλντο (ιταλικά: Eros Beraldo) ήταν Ιταλός ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής, γεννημένος στις 27 Ιουλίου 1929 στη Βερόνα και αποβιώσας στις 27 Δεκεμβρίου 2004 στην ίδια πόλη. Αγωνιζόταν ως μέσος.
Παίκτης
Ο Έρος Μπεράλντο ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της Κάλτσιο Πάντοβα το 1948.
Μεταξύ του 1952 και του 1959, αγωνίστηκε για λογαριασμό της ΑΚ Μίλαν,.
Ως παίκτης της ΑΚ Μίλαν, κατέκτησε το ιταλικό πρωτάθλημα τρεις φορές, το 1955, το 1957 και το 1959. .
Κατά τη διάρκεια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών της σεζόν 1957-58, ο Έρος Μπεράλντο αγωνίστηκε και στις, συνολικά, εννέα αναμετρήσεις της ομάδας του, μεταξύ των οποίων και ο τελικός της διοργάνωσης, όπου η ομάδα του ηττήθηκε με τελικό σκορ 2-3 απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης.
Το 1959, μεταγράφηκε στην Τζένοα ΚΦΚ, ομάδα με την οποία και αγωνίστηκε έως το 1961.
Το 1961, ο Μπεράλντο μετακόμισε στην ΑΚ Τσεζένα.
Αποχώρησε από την ενεργό δράση μετά το πέρας της σεζόν 1962-63, όντας παίκτης της Τσεζένα.
Προπονητής
Ο Έρος Μπεράλντο ασχολήθηκε με την προπονητική μετά το πέρας της αγωνιστικής καριέρας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Πάντοβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Τσεζένα Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Κάλτσιο Πάντοβα
Κατάλογος Προέδρων της Τουρκίας
Αυτή είναι μια πλήρης λίστα των Προέδρων της Τουρκίας που αποτελείται από έντεκα Τούρκους αρχηγούς κατά την ίδρυση της χώρας μετά την Τουρκική επανάσταση. Για την λίστα των ηγεμόνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δείτε: Κατάλογος των σουλτάνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: Κατηγορία:Πρόεδροι της Τουρκικής Δημοκρατίας
Redmi Note 10
Redmi Note 10 είναι μια σειρά smartphones της Xiaomi με λειτουργικό MIUI 12.5 και νεότερο. Κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2021 αρχικά στην Ινδία και έπειτα παγκοσμίως, εκτός Κίνας που που κυκλοφόρησε με δύο μήνες καθυστέρηση. Τα μοντέλα Redmi Note 10 διαθέτουν κάμερα από 48MP έως και 108MP και μπαταρία από 5.000 μέχρι 5.200 microampere, διαθέτοντας συνδεσιμότητα σε 5G.
Αμπντούλ Καντίρ
Η Δημοκρατική Επανάσταση του 1973
Ο πρώην πρωθυπουργός Μοχάμεντ Νταούντ Χαν ηγήθηκε του πραξικοπήματος με τον στρατηγό Αμπντούλ Καρίμ Μουσταγκνί, ο οποίος ήταν επιτελάρχης των ενόπλων δυνάμεων. Ο Νταούντ υποσχέθηκε τη ριζική μεταρρύθμιση της χώρας, τη νομιμοποίηση των πολιτικών κομμάτων και άλλες μεταρρυθμίσεις. Στο κόμμα Παρτσάμ προσφέρθηκαν τέσσερις θέσεις υπουργών στην κυβέρνηση του Νταούντ. Ως μέλος του Παρτσάμ, ο Καντίρ διορίστηκε υποδιοικητής της αφγανικής πολεμικής αεροπορίας, ενώ ένας άλλος υποστηρικτής του Παρτσάμ, ο στρατηγός Ζιά Μοχαμαντζί Ζιά, διορίστηκε επικεφαλής του στρατού του Αφγανιστάν. Ωστόσο, μέχρι το 1974 ο Νταούντ απομάκρυνε και υποβάθμισε πολλούς υπουργούς του Παρτσάμ στην κυβέρνηση του. Έτσι, ο Καντίρ υποβαθμίστηκε ως επικεφαλής του στρατιωτικού σφαγείου της Καμπούλ. Πολλοί υποστηρικτές του Παρτσάμ, συμπεριλαμβανομένου του Καντίρ, δήλωσαν την πίστη τους στο κόμμα Χαλκ.
Τον Απρίλιο του 1978, ο Νταούντ και ο σκληροπυρηνικός Υπουργός Εσωτερικών, στρατηγός Αμπντούλ Καντίρ Χαν Νουριστανί, ξεκίνησαν μια οξεία κυβερνητική καταστολή κατά του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν. Οι ενέργειες αυτές αποδείχθηκαν λανθασμένες. Ο στρατηγός Καντίρ και ο συνταγματάρχης Μοχαμάντ Ασλάμ Βαταντζάρ, ακόμη ένα σημαίνων στρατιωτικό μέλος του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος, απέφυγαν τη σύλληψη και στις 27 Απριλίου ο Χαφιζουλάχ Αμίν κατάφερε να παραβιάσει τη διαταγή για επανεκκίνηση του πραξικοπήματος.
Η Εξέγερση του Σαούρ
Επίσης διέταξε την επίθεση εναντίον του Αργκ και κατά του βασιλικού ανακτόρου του Προέδρου Μοχάμεντ Νταούντ Χαν. Ο διοικητής των τεθωρακισμένων ήταν ο συνταγματάρχης Ασλάμ Βαταντζάρ, του πρώτου τάγματος της 4ης ταξιαρχίας τεθωρακισμένων. Τα στρατεύματα υπό την διοίκηση τους κατέλαβαν την Καμπούλ. Η κυβέρνηση έπεσε και ο Νταούντ σκοτώθηκε.
Στις 19:00 της 27ης Απριλίου, ο Καντίρ ανακοίνωσε μέσα από το Ραδιόφωνο του Αφγανιστάν, στη γλώσσα νταρί, ότι είχε ιδρυθεί Επαναστατικό Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων, με επικεφαλής τον ίδιο. Η αρχική διακήρυξη των αρχών του Συμβουλίου, που εκδόθηκε αργά το βράδυ της 27ης Απριλίου, ήταν μια μη δεσμευτική επιβεβαίωση των ιδεωδών των Ισλαμικών, δημοκρατικών και αδέσμευτων ιδεωδών: "Για πρώτη φορά στην ιστορία του Αφγανιστάν, αναφέρθηκε στο ραδιόφωνο, τα τελευταία υπολείμματα της μοναρχίας, της τυρρανίας και του δεσποτισμού … είχαν εξαλειφθεί, και όλες οι εξουσίες του κράτους βρίσκονται πλέον στα χέρια του λαού του Αφγανιστάν."
Το Επαναστατικό Συμβούλιο το οποίο σχηματίστηκε από τον ίδιο τον Χαφιζουλάχ Αμίν και τον στρατηγό Μοχαμάντ Ασλάμ Βαταντζάρ, ανέλαβε τον έλεγχο της χώρας μέχρι να σχηματιστεί μια πολιτική κυβέρνηση. Στις 30 Απριλίου, το νεοσυσταθέν Επαναστατικό Συμβούλιο του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος (με τον Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί και τον Μπαμπράκ Καρμάλ στην ηγεσία του) εξέδωσε το πρώτο από μια σειρά σημαδιακών διαταγμάτων. Το διάταγμα κατάργησε επίσημα το επαναστατικό συμβούλιο των ενόπλων δυνάμεων. Ένα δεύτερο διάταγμα, που εκδόθηκε την 1η Μαΐου, όρισε τα μέλη του πρώτου υπουργικού συμβουλίου όπου ο Καντίρ συμπεριλήφθηκε ως Υπουργός Άμυνας.
Μέλος της κυβέρνησης του Χαλκ
Έγινε Υπουργός Άμυνας, για τρεις μήνες από τον Μάιο του 1978. Στις 6 Μαΐου, ο Καντίρ ζήτησε από τους σοβιετικούς διοικητές συμβουλές σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης όλων των ατόμων που έχουν συλληφθεί. Στις 17 Αυγούστου ο Καντίρ, ακόμη υπουργός Άμυνας, συνελήφθη για τη συμμετοχή του σε συνωμοσία που φέρεται ότι είχε οργανωθεί από τους εξόριστους του Παρτσάμ. Δεδομένου ότι ο Καντίρ παρέμεινε δημοφιλής στον στρατό, ο Πρόεδρος Ταρακί δεν τόλμησε να τον εκτελέσει και, αντ' αυτού, τον καταδίκασε σε δεκαπέντε χρόνια φυλάκισης.
Η πολιτική του Ταρακί και του Χαφιζουλάχ Αμίν να ξεφορτωθούν ανθρώπους που θεωρούνταν ακατάλληλοι για να συγκεντρώσουν όλη την εξουσία στα χέρια τους έγινε πολύ εμφανής. Ο Πρωθυπουργός Αμίν ανέφερε αργότερα: "Το κόμμα δεν μπορούσε να μετατρέψει τον Καντίρ σε έναν πραγματικό μαρξιστή-λενινιστή, έτοιμο να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε αρνητική επίδραση. Αυτό ήταν το λάθος μας."
Μέλος της κυβέρνησης του Παρτσάμ
Μετά τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν το 1979 όπου δολοφονήθηκε ο Χαφιζουλάχ Αμίν, ο Καντίρ αποφυλακίστηκε από το νέο καθεστώς του Μπαμπράκ Καρμάλ, αποκτώντας και πάλι τις πολιτικές θέσεις που είχε στο Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν προτού φυλακιστεί. Διορίστηκε και πάλι Υπουργός Άμυνας (1982–1985) κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Μπαμπράκ.
Μετά τη σοβιετική εισβολή, η Καμπούλ τέθηκε σε κατάσταση πολιορκίας. Οι γέφυρες φράχθηκαν, στήθηκαν εμπόδια και κρυφές ενέδρες σε όλους τους δρόμους που οδηγούσαν στην πόλη. Ο Καντίρ έγινε διοικητής της πόλης. Στο πλαίσιο των αλλαγών στην ηγεσία της χώρας, παραιτήθηκε από το Πολιτικό Γραφείο του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν τον Νοέμβριο του 1985, και έναν χρόνο αργότερα διορίστηκε πρέσβης στη Βαρσοβία της Πολωνίας από τον πρόεδρο Μοχαμάντ Νατζιμπουλάχ. Ανακλήθηκε στο Αφγανιστάν το 1988 και στη συνέχεια εκλέχθηκε στο Κοινοβούλιο. Μετά την αποχώρηση των Σοβιετικών το 1989, λέγεται ότι διέφυγε στη Βουλγαρία και ζήτησε πολιτικό άσυλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αφγανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αφγανοί στρατιωτικοί
Μπιράν Νταμλά Γιλμάζ
Η Μπιράν Νταμλά Γιλμάζ (Biran Damla Yılmaz, 28 Ιουνίου 1997 ) είναι Τουρκάλα ηθοποιός και μοντέλο.
Έπαιξε σε πολλές δραματικές σειρές όπως Baraj, Canevim και Kırgın Çiçekler.
Αφού σπούδασε σε ένα ωδείο, ξεκίνησε την καριέρα της το 2014 ενώ ήταν ακόμη φοιτήτρια. Ο πρώτος αξιοσημείωτος ρόλος της, που σηματοδότησε το ντεμπούτο της στην τηλεόραση, ήταν ρόλος στην τηλεοπτική σειρά Yasak.
Η ανακάλυψή της ήρθε όταν πρωταγωνίστησε στη σειρά Kırgın Çiçekler. Από τότε που συνέχισε την καριέρα της τόσο στην τηλεόραση όσο και στον κινηματογράφο.
Το 2020, πρωταγωνίστησε στη σειρά Baraj, μια προσαρμογή της τουρκικής ταινίας του 1977 με το ίδιο όνομα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκάλες ηθοποιοί Κατηγορία:Τουρκάλες μοντέλα
Ιγκρέιν
Στον Αρθουριανό Κύκλο, η Ιγκρέιν είναι η σύζυγος του Γκορλουά, Δούκα του Τιντάγκελ, στην Κορνουάλη. Την ποθούσε ο Ούθερ Πεντράγκον, αλλά εκείνη αρνιόταν να κάνει κάτι μαζί του. Ο Ούθερ απευθύνεται για βοήθεια στο Μέρλιν, ο οποίος με ένα μαγικό φίλτρο του δίνει τη μορφή του Γκορλουά. Την ίδια στιγμή που ο αληθινός Γκορλουά αντιμετωπίζει το στρατό του Ούθερ έξω από το κάστρο και τελικά σκοτώνεται, ο Ούθερ εξαπατά την Ιγκρέιν και περνά τη νύχτα μαζί της. Αργότερα, παντρεύεται την Ιγκρέιν και από τη νύχτα εκείνη γεννιέται ο Αρθούρος.
Χιττανάγκι
Το Χιττανάγκι είναι χωριό στην επαρχία Μπελγκαούμ στην πολιτεία Καρνατάκα στην Ινδία. Βρίσκεται στο νότιο μέρος της χώρας.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Ιγκρέιν
Κατηγορία:Αρθουριανός κύκλος
Τρελλός και πάσης Ελλάδος
Το Τρελλός και πάσης Ελλάδος (ή Τρελός και πάσης Ελλάδος) είναι ελληνική κωμική ταινία του 1983, σε σενάριο και σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου. Πρωταγωνιστούν οι Θανάσης Βέγγος, Νότης Περγιάλης, Βίνα Ασίκη και Σοφία Ολυμπίου. Η παραγωγή έγινε από τον Θανάση Βέγγο. Η ταινία κυκλοφόρησε τη σεζόν 1982-1983 κι έκοψε 77.169 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας τη 17η θέση σε εισπράξεις, ανάμεσα σε 48 ταινίες που κυκλοφόρησαν εκείνη τη σεζόν.
Η ταινία αφορά έναν καφετζή, τον Θανάση, ο οποίος είχε όνειρο να γίνει δικαστής, όμως ο πατέρας του δεν τον άφηνε, γιατί τον ήθελε για να αναλάβει το καφενείο του, όταν αυτός πεθάνει. Έτσι, σκοπός της ζωής του είναι να μορφωθούν τα παιδιά του, κι αφού η κόρη του τεμπελιάζει, όλες του τις ελπίδες τις έχει εναποθέσει στον γιο του τον Αλέκο, ο οποίος κι αυτός λοξοδρομεί.
Πλοκή
Ο Θανάσης Κούκουρας είναι ένας βιοπαλαιστής καφετζής, που ζει με τη γυναίκα του και την κόρη του. Όνειρό του ήταν να γίνει δικαστής, κι επειδή δεν τον άφησε ο πατέρας του, έχει μετατρέψει το καφενείο σε δικαστήριο, κι όταν οι θαμώνες μαλώνουν, εκείνος λύνει τις διαφορές τους κάνοντας "δίκες", αν και πολλοί τον περιπαίζουν για αυτό. Η κόρη του Θανάση, άεργη, δεν τη νοιάζει τίποτε άλλο πέρα από τη διασκέδασή της με τους φίλους της και τα γρήγορα αυτοκίνητά τους. Ο Θανάσης, αφού δεν κατάφερε να σπουδάσει ο ίδιος, ονειρεύεται να σπουδάσουν τα παιδιά του και αφού η κόρη του αποτελεί μία αποτυχία, όλες τις ελπίδες του τις εναποθέτει στο καμάρι του, τον γιο του τον Αλέκο, που τον έχει στείλει να σπουδάσει αρχιτεκτονική στην Περούτζα της Ιταλίας.
Σε ένα γειτονικό τους σπίτι, στο σπίτι του κύριου Επαμεινώνδα, η σύζυγός του πήγε να πεθάνει γιατί δεν είχαν όχημα να την πάνε στο νοσοκομείο όταν ξαφνικά αρρώστησε. Κι αυτό γιατί κάποιοι ασυνείδητοι είχαν σκάσει τα λάστιχα όλων των αυτοκινήτων στον δρόμο τους. Την επομένη, ο Θανάσης μαθαίνει ότι σε αυτό ευθύνεται η κόρη του και οι φίλοι της, και την ξεγράφει. Όμως, εκείνη θα ταρακουνηθεί από το συμβάν, θα αλλάξει χαρακτήρα και θα δημιουργήσει σχέσεις με τον γιο του Επαμεινώνδα, τον Βασίλη, ένα σοβαρό νεαρό με σπουδές και καλή δουλειά που ο Θανάσης πάντα θαύμαζε και ήθελε για σύντροφο της κόρης του. Τελικά ο Θανάσης συγχωρεί την κόρη του, βλέποντάς την στο πλευρό του "καλού παιδιού" Βασίλη. Ο Αλέκος φτάνει από την Ιταλία, παντρεμένος με μία μαύρη, φέρνοντάς του και εγγόνια. Ο Θανάσης στην αρχή θα πάρει άσχημα το γεγονός ότι η νύφη του είναι μαύρη, αλλά το εγγονάκι του που έχει και το όνομά του, Θανασάκης, θα κερδίσει την συμπάθειά του και θα λυγίσει σαν παππούς και σαν πατέρας και θα τους αγκαλιάσει όλους με στοργή. Ο Θανάσης θα αφήσει το καφενείο του στον γιο του και τη νύφη του, για να αποσυρθεί ο ίδιος και να ξεκουραστεί. Ο Αλέκος και η γυναίκα του θα μετατρέψουν το καφενείο σε πιτσαρία και η ταινία θα τελειώσει με ένα τρικούβερτο πάρτι στο μαγαζί, όπου πλέον όλοι είναι ικανοποιημένοι.
Κριτική
Νεότερη κριτική του περιοδικού Αθηνόραμα αναφέρει:"Από την οπτική του φουκαριάρη, ο Βέγγος σχολιάζει με όχι πολύ επιτυχημένο χιούμορ τα κακώς κείμενα της εποχής. Κάποια αντιρατσιστικά σχόλια για την πολυφυλετικότητα της πόλης έχουν επίκαιρο χαρακτήρα. "
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1983 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Θανάση Βέγγου
Redmi Note 8
250px|μικρογραφία|Η πρόσοψη ενός μοντέλου Redmi Note 8 Redmi Note 8 είναι μια σειρά smartphones της Xiaomi. Κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου του 2020 στην Κίνα. Λειτουργεί με MIUI 10.5, βασισμένο στο Android 9. Διαθέτει μπαταρία 4.000 milliampere, εκτός από τις εκδόσεις Pro που διαθέτει 4.500 και κάμερα 48 με 64 MP.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έξυπνα τηλέφωνα
Ιμένι Σβέρντλοβα (Καζακστάν)
Το Ιμένι Σβέρντλοβα είναι χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι στο Καζακστάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Πείθων ο Καταναίος
Ο Πείθων ο Καταναίος (4ος αιώνας π.Χ.) ήταν Έλληνας δραματικός ποιητής με καταγωγή από την Κατάνη της Σικελίας, ο οποίος συμμετείχε στις εκστρατείες του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην Ασία. Έγραψε το σατυρικό δράμα με τίτλο Ἀγήν, το οποίο απήγγειλε στα στρατεύματα κατά τον εορτασμό των Διονυσίων στις όχθες του Υδάσπη. Το ποίημα ήταν μειωτικό για τον Άρπαλο και τους Αθηναίους οι οποίοι του είχαν προσφέρει άσυλο ενώ αυτός είχε καταχραστεί τη θέση του και είχε υπεξαιρέσει μεγάλα ποσά από το μακεδονικό ταμείο. Ορισμένα αποσπάσματα του κειμένου διατηρούνται στα γραπτά του Αθήναιου.
Πρόκειται για διαφορετικό άτομο από τον Πείθωνα τον Βυζάντιο, ο οποίος ήταν ρήτορας στην υπηρεσία του Φιλίππου Β´.
Κόλπος της Σαλούμ
μικρογραφία|Ο κόλπος της Σαλούμ Ο Κόλπος της Σαλούμ (αραβικά : خليج شركة سلوم) είναι κόλπος της Αιγύπτου και της Λιβύης στη Μεσόγειο θάλασσα. Οφείλει το όνομα του στη πόλη Ελ Σαλούμ που βρίσκεται στις ακτές του. Βρίσκεται 300 χλμ δυτικά της Αλεξάνδρειας στα σύνορα της Αιγύπτου με τη Λιβύη και σε μιά περιοχή που είναι γνωστή σαν Μαρμαρίκα.
Ο κόλπος επειδή είναι τουριστικά αναξιοποίητος, έχει πλούσιο θαλάσσιο περιβάλλον και θεωρείται σημαντικός φυσικός βιότοπος. Στις ακτές του βρίσκουν καταφύγιο οι φώκιες μονάχους μονάχους και οι θαλάσσιες χελώνες καρέτα καρέτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κόλποι της Αιγύπτου Κατηγορία:Υδάτινα σώματα της Λιβύης
Νομός Ιωαννίνων
Η Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων είναι μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας και μία από τις τέσσερις της Περιφέρειας Ηπείρου.
Η Π.Ε. Ιωαννίνων είναι μία από τις μεγαλύτερες σε έκταση της Ελλάδας και καταλαμβάνει τη μισή περίπου έκταση του γεωγραφικού διαμερίσματος της Ηπείρου, και βρίσκεται στην βορειοδυτική πλευρά της χώρας. Συνορεύει βόρεια με την Αλβανία (με τους Νομούς Κορυτσάς και Αργυροκάστρου), δυτικά με την Περιφερειακή Ενότητα Θεσπρωτίας, νότια με τις Περιφερειακές Ενότητες Άρτας και Πρέβεζας και ανατολικά με τις Περιφερειακές Ενότητες Γρεβενών, Τρικάλων και Καστοριάς.
Πρωτεύουσα της Π.Ε. Ιωαννίνων είναι η ομώνυμη πόλη, η οποία αποτελεί το οικονομικό και διοικητικό κέντρο τόσο της Π.Ε., αλλά και ολόκληρης της Ηπείρου. Άλλες σημαντικές κωμοπόλεις και χωριά είναι η Κόνιτσα, το Μέτσοβο, η Ζίτσα, οι Καλαρρύτες, η Αρχαία Δωδώνη, τα Ζαγοροχώρια και το Δελβινάκι.
Ιστορία
thumb|right|260px|[[Αρχαία Δωδώνη]] thumb|right|260px|Το [[φαράγγι του Βίκου από την θέση Οξυά]] thumb|right|260px|Η Εγνατία Οδός κοντά στα Ιωάννινα
Πολιτική ιστορία
Διοικητικά ο Νομός Ιωαννίνων χωριζόταν μέχρι το 1997 σε τέσσερις επαρχίες:
Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων
εναλλ.=Νομός Ιωαννίνων, Δήμοι, Δημοτικές ενότητες, βουνά, ποτάμια, λίμνες, οδικό δίκτυο|μικρογραφία|Πολιτικός Χάρτης του Νομού Ιωαννίνων Από το 2011 και με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», ο νομός Ιωαννίνων αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων (με έδρα τα Ιωάννινα) της Περιφέρειας Ηπείρου. Με την συνένωση και συγχώνευση των Δήμων όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα, οι νέοι δήμοι που προέκυψαν είναι οι:
Πρόσβαση και Μεταφορές
Η πρόσβαση στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων γίνεται κατά κύριο λόγο οδικώς. Οι μετακινήσεις στο εσωτερικό της Περιφερειακής Ενότητας Ιωαννίνων πραγματοποιούνται με τα δρομολόγια του ΚΤΕΛ Ιωαννίνων και τα ράδιο ΤΑΞΙ Ιωαννίνων.
Πόντη Λευκάδας
Η Πόντη ή Πόντι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Λευκάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Λευκάδας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Πόντη βρίσκεται στη νότια πλευρά του νησιού, στο δυτικό άκρο του κόλπου της Βασιλικής, ακριβώς δίπλα από το ομώνυμο χωριό και νότια από τον Άγιο Πέτρο. Απέχει 40 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη της Λευκάδας (μέσω Νυδριού) και μαζί με τη Βασιλική ανήκουν στις πιο τουριστικά αναπτυγμένες περιοχές της Λευκάδας με πολλά τουριστικά καταλύματα και κέντρα εστίασης. Έχει αμμώδη παραλία, με ρηχά νερά και είναι γνωστή πίστα windsurfing αφού κάθε διοργανώνεται διεθνές φεστιβαλ θαλασσίων αθλημάτων. Απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά από το 2001 στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Αγίου Πέτρου του δήμου Απολλωνίων με την ονομασία Πόντη Αγίου Πέτρου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Πέτρο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίου Πέτρου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Απολλωνίων του Δήμου Λευκάδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 126 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Σταθμός Κάτω Πατήσια (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Κάτω Πατήσια είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 1, στη χιλιομετρική θέση 13,722 από το σταθμό του Πειραιά. Βρίσκεται στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από τη συνοικία των Κάτω Πατησίων, την οποία εξυπηρετεί. Εκτός από αυτήν, εξυπηρετεί και τη διπλανή συνοικία των Τριών Γεφυρών. Οριοθετείται στον κόμβο των Λεωφόρων Αχαρνών και Στρατηγού Καλάρη και Ιωνίας. Εγκαινιάστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1956 (την ίδια μέρα με τους σταθμούς Άγιος Νικόλαος και Άνω Πατήσια) και η σημερινή του μορφή εγκαινιάστηκε στις 22 Ιουλίου 2004, καθώς τότε ανακαινίστηκαν (σταδιακά, το 2003 - 2004) όλοι οι σταθμοί της γραμμής 1 εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Είναι υπόγειος (μετά την επικάλυψή του το 2004, ενώ μέχρι τότε ήταν επίγειος χαμηλού επιπέδου, τύπου ανοικτού ορύγματος) και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες. Επειδή είναι μόνο ενός υπόγειου επιπέδου, οι σκάλες οδηγούν απευθείας στα πεζοδρόμια.
Ο σταθμός κατασκευάστηκε στη θέση παλαιότερου, επίγειου σταθμού των Σιδηροδρόμων Αττικής με το ίδιο όνομα. Δίπλα από το σταθμό βρίσκεται η πλατεία Κωνσταντίνου Σπανούδη, ο οποίος ήταν ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος της ΑΕΚ.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Κάτω Πατησίων
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Κάτω Πατησίων ήταν προαιρετικός σταθμός των Σιδηροδρόμων Αττικής, επί της γραμμής Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου, στη χιλιομετρική θέση 3,650 από την Πλατεία Λαυρίου, στη συμβολή Ευγενίου Καραβία και Λεωφόρου Ιωνίας. Βρισκόταν στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από τη συνοικία των Κάτω Πατησίων, την οποία εξυπηρετούσε. Εγκαινιάστηκε στις 4 Φεβρουαρίου 1885 και έκλεισε στις 8 Αυγούστου 1938, εν αναμονή της ηλεκτροδότησης. Ο σταθμός αυτός ήταν τερματικός για το τραμ 6 που εξυπηρετούσε τη γραμμή Ομόνοια - Αχαρνών.
Κατω Πατησια Κατω Πατησια Κατω Πατησια
Ηλιόδωρος (χειρουργός)
Ο Ηλιόδωρος ο χειρουργός καταγόταν από την Αίγυπτο αλλά ως ιατρός άκμασε στην Ρώμη τον 1ο ή 2ο αιώνα. Θεωρείται σύγχρονος του Αρχιγένη και αναφέρεται από τον Ρωμαίο σατυρικό ποιητή Ιουβενάλη. Έγραψε ιατρικά βιβλία για την χειρουργική και τις μεθόδους της εποχής του και αρκετά αποσπάσματά τους έχουν διασωθεί. Ο Αδαμάντιος Κοραής στο βιβλίο του "Άτακτα" αναφέρει απόσπασμα λόγου του Ηλιόδωρου το οποίο περιγράφει χρήση ιατρικού εργαλείου κατά τη διάρκεια εγχείρησης.
Βιβλιογραφία
Σχετικά με τά έργα του Ηλιόδωρου αναφέρονται οι τίτλοι: :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Χειρουργοί
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αρκαδίας (Ε.Π.Σ.Α.) έχει την ευθύνη για το άθλημα του ποδοσφαίρου στο νομό Αρκαδίας. Η Ε.Π.Σ. Αρκαδίας έχει έδρα την πόλη της Τρίπολης και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.).
Βασικές διοργανώσεις της Ένωσης είναι το τοπικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Αρκαδίας, στο οποίο μετέχουν οι ομάδες των τοπικών κατηγοριών, τα σωματεία-μέλη της Ένωσης που αγωνίζονται χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία και οι ερασιτεχνικές ομάδες των μελών της Ένωσης που τυχόν αγωνίζονται στις επαγγελματικές κατηγορίες. Επίσης, η Ένωση διοργανώνει πρωταθλήματα εφήβων και παίδων και συγκροτεί τη Μικτή ΕΠΣ Αρκαδίας που συμμετέχει σε αγώνες με τις μικτές άλλων Ενώσεων.
Ο πρωταθλητής Αρκαδίας λαμβάνει μέρος στο ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία. Ο κυπελλούχος Αρκαδίας αγωνίζεται στο Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος. Η Ένωση απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και Κύπελλο Ήθους στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία «ευ αγωνίζεσθαι» (fair play) της κάθε κατηγορίας.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αρκαδίας είναι η εξής:
Πρωταθλητές
Πηγή: ArcadiaSports
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποδοσφαιρο
Δημήτρης Νανόπουλος
Ο Δημήτρης Νανόπουλος (Αθήνα, 13 Σεπτεμβρίου 1948) είναι διακεκριμένος Έλληνας θεωρητικός φυσικός. Κατάγεται από το χωριό Σέλτση, στην ιστορική περιοχή της Βορείου Ηπείρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Δημήτριος Νανόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 13 Σεπτεμβρίου 1948. Από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από τη Βόρεια Ήπειρο. Σπούδασε φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ της Αγγλίας, όπου απέκτησε το διδακτορικό του το 1973 στη Θεωρητική Φυσική των Υψηλών Ενεργειών.
Ερευνητικό έργο
Το κύριο ερευνητικό του έργο ανήκει στο πεδίο της σωματιδιακής φυσικής (ή φυσική υψηλών ενεργειών) και της κοσμολογίας, ενώ στα ερευνητικά του ενδιαφέροντα ανήκουν και η δημιουργία μιας ενοποιημένης θεωρίας όλων των δυνάμεων της φύσης, η θεωρία του Παντός, η υπερσυμμετρία, η υπερβαρύτητα, οι θεωρίες υπερχορδών και η βιοφυσική.
Έχει συγγράψει πάνω από 680 πρωτότυπες εργασίες, όλες δημοσιευμένες σε περιοδικά με κριτές και υψηλό παράγοντα επιρροής, συμπεριλαμβανομένων 15 βιβλίων. Έχει πάνω από 45.290 ετεροαναφορές (δείκτης h=102) και τον Νοέμβριο 2001 βρέθηκε ότι είχε τον 4ο υψηλότερο h-index στον κόσμο ανάμεσα στους θεωρητικούς φυσικούς, σε κατάταξη που έγινε από το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. Η συγκεκριμένη κατάταξη προκύπτει υπολογιστικά και αφορά τον συνολικό αριθμό δημοσιεύσεων ενός επιστήμονα, λαμβάνοντας υπ' όψιν και τις παραπομπές που έχουν γίνει από άλλους προς αυτές τις δημοσιεύσεις.
Τιμητικές διακρίσεις
Από το 1988 είναι εταίρος της Αμερικανικής Κοινότητας Φυσικών και από το 1992 μέλος της Ιταλικής Κοινότητας Φυσικών. Στις αρχές του 2014 έγινε η εγκατάστασή του ως αντιπροέδρου στην Ακαδημία Αθηνών, ενώ στις 15 Ιανουαρίου 2015 έγινε πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών για το έτος 2015.
Μετάκληση
Το 1998 υπήρξε πρωτοβουλία ομάδας 32 πανεπιστημιακών (κυρίως μέλη ΔΕΠ) του τμήματος Φυσικής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών για την μετάκληση του στο συγκεκριμένο τμήμα. Το εντεκαμελές εκλεκτορικό σώμα που κλήθηκε να αποφασίσει απέρριψε την πρόταση με ψήφους 6-4. Κατά ψήφισαν οι: Νίκος Αντωνίου, Ανδρέας Κοντογούρης, Χρήστος Κτορίδης, Απόστολος Παναγιώτου, Κωνσταντίνος Παπανικόλας και Ανδρέας Πολύδωρος, ενώ υπέρ οι: Δημοσθένης Ασημακόπουλος, Αθανάσιος Λαχανάς, Γεώργιος Παπαδόπουλος και Λεωνίδας Ρεσβάνης. Ο Παναγιώτης Βαρώτσος ήταν απών.
Αυτοβιογραφία
Το 2015 ο Δημήτρης Νανόπουλος δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του, συγγεγραμμένη με τη βοήθεια του δημοσιογράφου Μάκη Προβατά, υπό τον τίτλο Στον τρίτο βράχο από τον ήλιο και υπότιτλο «Μία ζωή, η επιστήμη κι άλλα παράλληλα σύμπαντα» (εκδ. «Πατάκη», Αθήνα 2015).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Θεωρητικοί των χορδών Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Ιμένι Πανφίλοβα
Το Ιμένι Πανφίλοβα είναι ένα χωριό στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
Οργή (ταινία)
Η Οργή είναι μια δραματική αισθηματική περιπέτεια ελληνικής παραγωγής του 1962 σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη και σε σενάριο του Νίκου Φώσκολου. Πρωταγωνιστούν η Άννα Φόνσου, ο Νίκος Κούρκουλος και η Βιβέτα Τσιούνη στην πρώτη της κινηματογραφική εμφάνιση.
Πλοκή
Η Λίλη, μια 19χρόνη ατίθαση κοπέλα, δεν θέλει να έχει καμία σχέση με την ετεροθαλή αδελφή της, τη συμπονετική και ευγενική Τερέζα, η οποία είναι παντρεμένη με τον γοητευτικό γλύπτη Παύλο Βενιέρη. Η Λίλη και η παρέα της αφιερώνουν τον χρόνο τους σε εφήμερες απολαύσεις της ζωής, όπως σε νυχτερινή διασκέδαση σε διάφορα κλαμπ και βόλτες με το γρήγορο σπορ αυτοκίνητο της Λίλης στους δρόμους της αθηναϊκής ακτής.
Η Τερέζα με τον Παύλο κατά την επιστροφή τους στο σπίτι τους από την Βενετία θα εμπλακούν κατά σύμπτωση σε ένα τροχαίο δυστύχημα με τη Λίλη και την παρέα της, που αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα η Τερέζα να τραυματιστεί σοβαρά και να μείνει προσωρινά ανάπηρη. Ωστόσο αυτό το γεγονός αφήνει τελείως αδιάφορη την Λίλη η οποία συνεχίζει να συμπεριφέρεται άσχημα στην Τερέζα και προσπαθεί ταυτόχρονα να ξελογιάσει ερωτικά τον Παύλο, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να εκδικηθεί τους αυστηρούς γονείς της, οι οποίοι έδειχναν υπερβολική αγάπη προς την Τερέζα, ενώ την ίδια την είχαν σε συνεχή πίεση και σε δεύτερο ρόλο. Ο Παύλος όμως αποδεικνύεται πιστός σύζυγος της Τερέζας και αποφεύγει να πέσει στην αγκαλιά της Λίλης, που όπως φαίνεται δεν λέει να τα παρατήσει, φτάνοντας μέχρι και το σημείο να πάρει τη θέση της φίλης της Τζένης, η οποία είχε κανονίσει να δουλέψει στον Παύλο ως μοντέλο.
Εντωμεταξύ και η παρέα της Λίλης θα αρχίσει να αντιμετωπίζει και αυτή τα δικά της προβλήματα, όπως για παράδειγμα η σχέση του Νικήτα με την Τζένη και η ξαφνική εμφάνιση της μητέρας του, που ο Νικήτας συστηματικά αποφεύγει να της μιλήσει επειδή εκείνη τον είχε παρατήσει σε πολύ μικρή ηλικία με αποτέλεσμα ο ίδιος να βρεθεί σε ένα ορφανοτροφείο.
Ο Παύλος φανερά πιεσμένος από την κατάσταση υγείας της Τερέζας πηγαίνει στο κότερό του για να ψαρέψει και να χαλαρώσει λίγο, όμως εκεί διαπιστώνει ότι πάνω στο κότερο βρίσκεται και η Λίλη, η οποία προηγουμένως είχε αδειάσει τα καύσιμα του σκάφους με αποτέλεσμα αυτό να είναι πλέον ακυβέρνητο. Ο Παύλος αντιστέκεται στις επιθυμίες της Λίλης μέχρι που βραδιάζει, με την Τερέζα και τον πατέρα της να έχουν αρχίσει να ανησυχούν για το τι συνέβη στον Παύλο. Ο πατέρας της Τερέζας απευθύνεται στις λιμενικές αρχές και μαζί με την Τερέζα αρχίζουν να αναζητούν τον Παύλο στη θάλασσα, για να διαπιστώσουν τελικά ότι βρίσκεται μαζί με την Λίλη.
Ο Παύλος ντροπιασμένος αποφασίζει να φύγει από το σπίτι, ενώ ο φίλος της Λίλης βλέποντας ότι η κατάσταση έχει γίνει ανεξέλεγκτη σχεδιάζει να αυτοκτονήσει μαζί με την Λίλη πέφτοντας με το αυτοκίνητο τους σε έναν υπό κατασκευή δρόμο που καταλήγει σε έναν γκρεμό. Η Τερέζα μαθαίνοντας από τον κηπουρό της το σχέδιο αυτό καταφέρνει την τελευταία στιγμή να σταματήσει την Λίλη, η οποία όμως συνειδητοποιώντας το κακό που έκανε στην αδελφή της φεύγει μόνη της προς άγνωστη κατευθύνση ζητώντας από την Τερέζα να την συγχωρέσει. Εντωμεταξύ ο Παύλος οδηγώντας για αρκετές ώρες πάνω στην εθνική οδό, αλλάζει γνώμη και επιστρέφει ξανά, ενώ λίγο αργότερα τον προσπερνούν ένα ασθενοφόρο και η τροχαία που κατευθύνονται στο σημείο που η Λίλη έχει βρει τραγικό θάνατο.
Διανομή ρόλων
Συμμετέχουν
Κριτικές
Σε νεότερες κριτικές η ταινία λαμβάνει κυρίως μέτριες από χρήστες του διαδικτύου. Η iMDB της δίνει βαθμολογία 5,3/10. ενώ το Cine.gr βαθμολογία 5,50/10.
Εισπράξεις
Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1962-1963 και έκοψε 132.102 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την 3η θέση σε σύνολο 82 ταινιών της περιόδου αυτής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1962 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αφοί Ρουσσόπουλοι - Γ. Λαζαρίδης - Δ. Σαρρής - Κ. Ψαρράς
Μπιλίνα
μικρογραφία|405x405εσ| Ο Νταμπρίνια Νίκιτιτς σώζει την Ζαμπάβα Πουτιατίτσνα από τον δράκο Γκόρινιτς, από τον [[Ιβάν Μπιλίμπιν]] Το μπιλίνα (были́на; πληθυντικός: были́ны byliny) είναι ένα παλαιό προφορικό ρωσικό επικό ποίημα. Οι αφηγήσεις των μπιλίνι βασίζονται χαλαρά σε ιστορικά γεγονότα, αλλά διανθίζονται πολύ με τη φαντασία ή την υπερβολή. Η λέξη μπιλίνα προέρχεται από τον αόριστο χρόνο του ρήματος "είμαι" (был ) και υπονοεί "κάτι που ήταν". Ο όρος πιθανότατα προήλθε από μελετητές της ρωσικής λαογραφίας. Το 1839, ο Ιβάν Ζαχάρωφ, ένας Ρώσος λαογράφος, δημοσίευσε μια ανθολογία ρωσικής λαογραφίας, ένα τμήμα του οποίου είχε τον τίτλο "Μπιλίνι των Ρώσων ανθρώπων", προκαλώντας τη διάδοση του όρου. Αργότερα μελετητές πιστεύουν ότι ο Ζαχάρωφ παρανόησε τη λέξη μπιλίνα στον πρόλογο της ιστορίας Ιγκόρ ως "αρχαίο ποίημα". Οι λαϊκοί τραγουδιστές των μπιλίνι ονόμασαν τα τραγούδια τους στάρινι (ста́рины, αστερίες; sg. ста́рина, starina) ή σταρίνκι (старинки), που σημαίνει "ιστορίες παλαιών" (старый).
Ιστορία
Οι περισσότεροι μελετητές τηρούν την άποψη που εξέφρασε ο Βσέβολοντ Μίλλερ, ότι το μπιλίνι ως παλιό είδος προήλθε από τον Βορρά της Ρωσίας. Σύμφωνα με τον Μίλερ, το πρωτότυπο του παλαιού ρωσικού μπιλίνι ήταν ιεροί βόρειοι θρύλοι, διαβασμένοι σύμφωνα με μια ορισμένη «μπιλίνια τεχνική», που πέρασε «από γενιά σε γενιά, από τον δάσκαλο στον μαθητή». Όσον αφορά την εποχή της προέλευσης του μπιλίνι, ο Λεονίντ Μάικοβ εκφράστηκε ξεκάθαρα, και ο οποίος έγραψε: "«Όλο το περιεχόμενο των μπιλίνι, συμπεριλαμβανομένων των πιο παλιών παραδόσεων, παρουσιάζεται σε μια τέτοια έκδοση, η οποία μπορεί να χρονολογηθεί μόνο στην αρχαία ιστορική περίοδο. Το περιεχόμενο των μπιλίνι αναπτύχθηκε σε πολύ πρώιμη περίοδο, ίσως ακόμη και πριν από το σχηματισμό του παλαιού ρωσικού κράτους.» Λεονίντ Μάικοβ"Τέλος, σύμφωνα με τον Ορέστη Μίλλερ, η μεγάλη παλαιότητα των μπιλίνι αποδεικνύεται από το γεγονός ότι απεικονίζουν μια αμυντική πολιτική, όχι μια επιθετική.
Οι ανθρωπολόγοι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην αφήγηση και τη διατήρηση των μπιλίνι. Μετά τον Ζαχάρωφ, υπήρχαν πολλοί άλλοι ανθολόγοι, που συνέβαλαν στην ανάπτυξή του, ιδιαίτερα κατά τον δέκατο όγδοο αιώνα. Για παράδειγμα, ο Κίρσα Ντανίλοβ δημιούργησε μια συλλογή από εβδομήντα μπιλίνι. Οι πηγές του πιστεύεται ότι ήταν ανθρακωρύχοι που ζούσαν στην περιοχή Περμ. Τα έργα αυτών των λαογράφων παρείχαν πληροφορίες για τη μετάβαση της ρωσικής λογοτεχνικής παράδοσης από μια λογοτεχνία, που επικεντρωνόταν σε θρησκευτικά θέματα σε κοσμική λογοτεχνία. Τα πρώτα χειρόγραφα αντίγραφα των μπιλίνι αποδίδονται στον Ρίτσαρντ Τζέιμς, έναν Άγγλο που ταξίδεψε στη Ρωσία από το 1617 έως το 1619. Τα κείμενα που μπόρεσε να ηχογραφήσει σώζονται τώρα στη Βιβλιοθήκη Bodleian της Οξφόρδης.
Υπήρξε επίσης μια γνωστή γερμανική μετάφραση των μπιλίνι και αυτή δημοσιεύθηκε ανώνυμα το 1819. Γενικά, το ενδιαφέρον για αυτά τα επικά ποιήματα συνέχισε στο σημείο ότι τα περιεκτικά και ευρείας κλίμακας υλικά προέρχονταν ουσιαστικά από όλη τη Μεγάλη Ρωσία. Αν και αυτά διατηρήθηκαν, μόνο εκείνα τα μπιλίνι που βρέθηκαν από τη "βόρεια Ρωσία, τις περιοχές του Αρχάγγελσκ, του Ολονέτσσκ, της περιοχής του Ονέγκα και των τμημάτων της Σιβηρίας " διατηρήθηκαν ενεργά στον εικοστό αιώνα.
Συλλογές
Τα μπιλίνι έχουν συλλεχθεί στη Ρωσία από τον δέκατο έβδομο αιώνα. Αρχικά δημοσιεύθηκαν για ψυχαγωγία σε πεζογραφικές παραφράσεις. Ο Κοζάκος Κίρσα Ντανίλοβ συνέταξε τις πιο αξιοσημείωτες από τις πρώτες συλλογές στην περιοχή Ουράλ για τον ιδιοκτήτη του μύλου Προκόφι Ντεμίντοφ στα μέσα του δέκατου όγδοου αιώνα. Στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα ο Πάβελ Ρίμπνικοφ ταξίδεψε στην περιοχή της λίμνης Ονέγκα και ανακάλυψε ξανά ότι η παράδοση της μπιλίνα, η οποία πιστευόταν ότι εξαφανίστηκε, εξακολουθούσε να ανθίζει μεταξύ των αγροτών της βορειοανατολικής Ρωσίας. Μια καταιγίδα «έριξε» τον Ρίμπνικοφ σε ένα νησί στη Λίμνη Ονέγκα, όπου άκουσε τον ήχο ενός μπιλίνα να τραγουδείται. Έπεισε τον τραγουδιστή να επαναλάβει το τραγούδι και έγραψε τα λόγια του. Προχώρησε στη συλλογή αρκετών εκατοντάδων μπιλίνα, τα οποία ηχογράφησε από προφορική παράφραση και τα δημοσίευσε από το 1861 έως το 1867 σε αρκετούς τόμους με τίτλο Τραγούδια που συλλέχθηκαν από τον Π.N. Ρίμπνικοφ.