cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη του Αφιόν Καραχισάρ
Η μάχη και η κατάληψη της πόλης από τον Ελληνικό Στρατό
Η μάχη στο Αφιόν Καραχισάρ ήταν ένα σημαντικό επεισόδιο του Ελληνοτουρκικού Πολέμου 1919-1922 που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής Εκστρατείας. Εντάσσεται σε μία σειρά συγκρούσεων μεταξύ του επελαύνοντος Ελληνικού εκστρατευτικού σώματος και των εθνικιστικών Τουρκικών στρατιωτικών μονάδων στις οποίες ηγούνταν ο Κεμάλ Ατατούρκ και οι οποίες υπερασπίζονταν την Άγκυρα, έδρα της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης, από το Μάρτιο έως και τον Αύγουστο του 1921.
Από την ελληνική πλευρά, στη μάχη ρίχτηκε το Α΄ και το Γ΄ Σώμα στρατού, τα οποία είχαν ορμητήρια τις πόλεις Ουσάκ Μικράς Ασίας και Προύσα, αντίστοιχα, με συνολική δύναμη 16.000 στρατιωτών (τρεις μεραρχίες πεζικού). Απέναντί τους παρατάχθηκαν 23.000 Τούρκοι στρατιώτες, που αναλύονταν σε 5 μεραρχίες πεζικού και 2 μεραρχίες Ιππικού. Οι αντίπαλες δυνάμεις ξεκίνησαν τη σύγκρουση στις 14 Μαρτίου 1921, με τους Έλληνες να αναλαμβάνουν την πρωτοβουλία. Οι Τουρκικές μονάδες ήταν οχυρωμένες σε υψώματα γύρω από την περιοχή Κιοπρουλού, ενώ τις υποστήριζαν και τα –αμυντικά- πυρά του πυροβολικού τους. Ύστερα από αρκετές ώρες μαχών, οι Τουρκικές δυνάμεις, μη αντέχοντας στη μεγάλη πίεση που δέχτηκαν από τις ελληνικές, υποχώρησαν το πρωί της 16 Μαρτίου 1921, ανατολικά από την περιοχή Ακσίν και ανασυντάχθηκαν. Προηγουμένως, άλλες ελληνικές δυνάμεις (13η Μεραρχία), με αιχμή το 5/42 Ευζωνικό Σύνταγμα, με διοικητή το Νίκο Πλαστήρα έπειτα από συνεχή προσβολή του αριστερού τμήματος των Τουρκικών μονάδων, τελικά τις διέσπασαν, υποχρεώνοντάς τες να συμπτυχθούν στα νοτιοανατολικά και κατέλαβαν το Αφιόν Καραχισάρ αργά το μεσημέρι της ίδιας ημέρας.
Όσον αφορά στο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές, ο Ελληνικός στρατός έχασε συνολικά 115 άνδρες, εκ των οποίων οι 32 ήταν νεκροί και οι 83 τραυματίες.
Η αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού
Η κατοχή της πόλης από τον Ελληνικό Στρατό ήταν ολιγοήμερη, αφού σε μερικές μέρες αναγκάστηκε να την εγκαταλείψει γιατί συνέκλινε στην πόλη ο κύριος όγκος του τουρκικού στρατού που τις προηγούμενες μέρες απέκρουσε την επίθεση του ελληνικού Γ' Σώματος Στρατού για την κατάληψη του Εσκί Σεχίρ.
Παραπομπές
Αφιον Καραχισαρ Μαχη Αφιον Καραχισαρ Μαχη
NGC 6373
thumb|right|250px|Ο NGC 6394 Ο NGC 6373 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Δράκων. Κατατάσσεται ως SBc και τον ανακάλυψε ο Αμερικανός αστρονόμος Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 13 Ιουνίου 1985. Έχουν ανιχνευθεί οι υπερκαινοφανείς αστέρες 2001ad και 2012an σε αυτόν τον γαλαξία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6373 60220 10850 Κατηγορία:Δράκων (αστερισμός) Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες
NGC 6380
Το NGC 6380 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό του Σκορπιού. Ταξινομείται ως GCL και το ανακάλυψε ο αστρονόμος Τζων Χέρσελ στις 29 Ιουνίου 1834. Εκτιμάται πως απέχει 34.500 έτη φωτός από την Γη και παλαιότερα θεωρούνταν πως ήταν ανοικτό σμήνος. Την δεκαετία του 1950 ο Αμερικανός αστρονόμος Άντριου Ντέιβιντ Θάκερεϋ (A. David Thackeray) επαναταξινόμησε τον σχηματισμό ως σφαιρωτό σμήνος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
6380 Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη Κατηγορία:Σκορπιός (αστερισμός)
Αρπιστής (Μουσείο Γκετί αρ. 85.ΑΑ.103)
Ο αρπιστής που φιλοξενείται στο Μουσείο Γκετί είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ελλάδα.
Περιγραφή
Είναι μαρμάρινο ανδρικό ειδώλιο της Πρωτοκυκλαδικής εποχής. Συγκρίνεται με τον αρπιστή του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Παριστάνει μουσικό που ακουμπάει την λύρα του στο δεξί του πόδι χωρίς να παίζει.
Πηγές
Κατηγορία:Ειδώλια Κατηγορία:Αρχαία κυκλαδική τέχνη
Μάνχαϊμ
Το Μάνχαϊμ (γερμ. Mannheim και παλαιότερα στα ελληνικά Μάνχαϊμ) είναι πόλη της νότιας Γερμανίας στα βορειοδυτικά του ομόσπονδου κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης (συνολικής έκτασης 36.000 τ.χλμ. και πληθυσμού 11 εκ.) με πληθυσμό 307.640 κατοίκους. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του κρατιδίου μετά την πρωτεύουσα Στουτγκάρδη. Είναι κτισμένη στη δεξιά όχθη του Ρήνου εκεί που συναντιέται με τον ποταμό Νέκαρ. Στην αριστερή όχθη του ποταμού Ρήνου βρίσκεται η εξίσου μεγάλη πόλη Λούντβιχσχαφεν. Σύμβολο της πόλης Μάνχαϊμ είναι ο Wasserturm (ο πύργος νερού), που βρίσκεται ανατολικά του κέντρου της πόλης.
Ιστορία
Ως Μάνενχαϊμ ("Mannenheim") αναφέρεται για πρώτη φορά σε σχέση με μια νομική πράξη το 766, στον "Codex Laureshamensis" από τη Μονή Λορς (Lorsch). Στις 24 Ιανουαρίου 1607 το Μάνχαϊμ απέκτησε τα προνόμια της πόλης. Η πόλη καταστράφηκε στη συνέχεια στον Τριακονταετή Πόλεμο και το 1689 από τους Γάλλους. Μετά την ανακατασκευή της το 1720 με το για τότε ιδιότροπο γεωμετρικό σχέδιο πόλεως έγινε πρωτεύουσα και απέκτησε και ανάκτορα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Κλίση των ουσιαστικών
Στη γλωσσολογία, κλίση των ουσιαστικών ονομάζεται το σύνολο των διαφορετικών μορφών που μπορεί να λάβει ένα ουσιαστικό. Για παράδειγμα η λέξη ήχος στα ελληνικά, απαντάται επίσης με τις μορφές: ήχου, ήχο, ήχε, ήχοι, ήχων, ήχους. Σε πολλές Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες οι κλιτικές μορφές δείχνουν τον γραμματικό ρόλο του ουσιαστικού. Στις διάφορες γλώσσες, εκτός των ουσιαστικών, μπορεί να κλίνονται τα άρθρα, τα επίθετα, οι αντωνυμίες και οι μετοχές.
Οι διαφορετικές μορφές ενός ουσιαστικού ονομάζονται πτώσεις, εμφανίζονται σε δύο αριθμούς, και αποκαλύπτουν τον ρόλο του ουσιαστικού στην πρόταση. Οι πτώσεις σχηματίζονται συνήθως με καταλήξεις στο θέμα της λέξης, τουλάχιστον στις Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες. Άλλοι τρόποι σχηματισμού των πτώσεων είναι τα προθέματα και τα επιθήματα.
Κλίση των ουσιαστικών παρατηρείται σε Ινδοευρωπαϊκές γλώσσες όπως η ελληνική, η αρμενική, η ισλανδική και η σανσκριτική, σε Δραβιδικές γλώσσες όπως η ταμίλ, στις περισσότερες Ουραλικές γλώσσες, όπως η φινλανδική και η ουγγρική, στη σουαχίλι και άλλες.
Η παλιά αγγλική γλώσσα είχε εκτεταμένο κλιτικό σύστημα. Αντ’ αυτού, τα σύγχρονα αγγλικά βασίζονται στη σειρά των λέξεων και στις προθέσεις ώστε να καταδείξουν τον γραμματικό ρόλο του κάθε ουσιαστικού. Απομεινάρια του παλιού αγγλικού κλιτικού συστήματος βρίσκουμε στις αντωνυμίες. Έτσι για παράδειγμα η αντωνυμία he έχει τη μορφή him όταν είναι αντικείμενο και his στη γενική.
Στα αρχαία ελληνικά επίσης υπήρχε ένα πλούσιο κλιτικό σύστημα το οποίο έχει απλοποιηθεί σημαντικά στα νέα ελληνικά. Τα αρχαία ελληνικά είχαν πέντε πτώσεις: Ονομαστική, Γενική, Δοτική, Αιτιατική και Κλητική, εκ των οποίων η Δοτική δε χρησιμοποιείται πια στα νέα ελληνικά. Ένα συγκριτικό παράδειγμα κλίσης στα αρχαία και στα νέα ελληνικά:
Η πρωτοϊνδοευρωπαϊκή γλώσσα θεωρείται ότι είχε εφτά ή οχτώ πτώσεις: ονομαστική, γενική, δοτική, τοπική, αιτιατική, κλητική, αφαιρετική και τροπική (εργατική). Στα ελληνικά η τοπική και η εργατική συγχωνεύθηκε με τη δοτική, ενώ η αφαιρετική με την γενική. Αργότερα, κατά τα πρώιμα βυζαντινά χρόνια, η δοτική συγχωνεύθηκε με την γενική. Στα νέα ελληνικά τη θέση της δοτικής κατέλαβε η αιτιατική (λέω στον Γιώργο) και η γενική (λέω του Γιώργου). Η συγχώνευση της γενικής με τη δοτική είναι κοινό γνώρισμα της ιστορίας πολλών βαλκανικών γλωσσών, κάτι που οπωσδήποτε δεν είναι τυχαίο. Οι εξελίξεις στη μια γλώσσα θεωρείται ότι επηρέασαν και τις άλλες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γραμματική
Δημοτική Ενότητα Μακεδνών
Η Δημοτική Ενότητα Μακεδνών είναι δημοτική ενότητα του Δήμου Καστοριάς της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς στη Μακεδονία που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011. Βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της περιφερειακής ενότητας και είναι μία από τις δημοτικές ενότητες που περιβάλλουν την λίμνη Ορεστιάδα. Καταλαμβάνει έκταση 37,7 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 3.220 κατοίκους με βάση την απογραφή του 2011.
Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος Δ΄
Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος Δ΄ (κατά κόσμον Δημήτριος Σιφναίος, Αθήνα 17 Δεκεμβρίου 1954) είναι Έλληνας κληρικός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος και Μητροπολίτης Ζακύνθου από το 2011. Διατέλεσε, επίσης, Επίσκοπος Φωτικής.
Δημοτική Ενότητα Μακεδνών
Οικισμοί
Οι οικισμοί της Δ.Ε. Μακεδνών είναι:
Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος Δ΄
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954. Φοίτησε στην Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, από όπου αποφοίτησε το 1976. Έπειτα σπούδασε στην Πατμιάδα Σχολή, στην Ανωτέρα Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθηνών και στην Θεολογική Σχολή Α.Π.Θ., από όπου έλαβε το πτυχίο του το 1983 ως αριστούχος.
Δημοτική Ενότητα Μακεδνών
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Καστοριάς Κατηγορία:Δημοτικές Ενότητες της Ελλάδας
Γκρίζα βιβλιογραφία
Γκρίζα βιβλιογραφία ονομάζεται η βιβλιογραφία η οποία δεν διακινείται μέσω οργανισμών των οποίων κύριος όγκος εργασιών είναι οι εκδόσεις. Τέτοια βιβλιογραφία μπορεί να είναι αναφορές, ερευνητικές εργασίες, εκδόσεις εταιρειών οι οποίες έχουν πνευματικά δικαιώματα και επειδή δεν τις διαχειρίζονται οργανισμοί οι οποίοι φροντίζουν για τον τρόπο παρουσίασης και την όσο είναι δυνατόν ευρύτατη διάδοση (για εμπορικούς σκοπούς), συχνά δεν είναι εύκολα προσβάσιμη ή ανιχνεύσιμη. Η γκρίζα βιβλιογραφία θεωρείται ότι περιλαμβάνει πληροφορίες σημαντικές για τους ερευνητές, γιατί συχνά έχει πρωτότυπο χαρακτήρα και γίνεται σημαντική προσπάθεια παγκοσμίως για να αυξηθεί η προσβασιμότητα σε αυτήν.
Δημοτική Ενότητα Μακεδνών
Παραπομπές
Македни (дем)
Γκρίζα βιβλιογραφία
Ο όρος «γκρίζα βιβλιογραφία» αναφέρεται στα ελληνικά μαζί με τον όρο «μη δημοσιευμένη βιβλιογραφία». Ο όρος προέρχεται από την αγγλική «grey literature». Ο όρος αυτός απαντάται στη βιβλιογραφία τουλάχιστον από το 1970, ενώ λεξικό της αγγλικής γλώσσας μεγάλης κυκλοφορίας αναφέρει ως πρώτη χρήση του το 1975.
Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος Δ΄
Βιογραφικά στοιχεία
εκάρη μοναχός το 1977 από τον τότε επίσκοπο Δωδώνης Χρυσόστομο στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πεντέλης. Από τον ίδιο χειροτονήθηκε διάκονος το 1977, πρεσβύτερος το 1983 και έλαβε το οφφίκιο του αρχιμανδρίτη.
Γκρίζα βιβλιογραφία
Δημιουργοί γκρίζας βιβλιογραφίας είναι ενδεικτικά τα πανεπιστήμια, οι εταιρείες, οι κρατικοί οργανισμοί, οι ερευνητές και ιδιώτες.
Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος Δ΄
Βιογραφικά στοιχεία
Από το 1983 έως το 1984 χρημάτισε Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητρόπολης Λαγκαδά και ακολούθως της Ιεράς Μητρόπολης Καισαριανής, Βύρωνος και Υμηττού. Παράλληλα, έδρασε στους τομείς των αιρέσεων, της εξομολόγησης και της νεότητας.
Γκρίζα βιβλιογραφία
Είδη γκρίζας βιβλιογραφίας είναι αδημοσίευτα χειρόγραφα, τεχνικές προδιαγραφές, πατέντες, διδακτορικές και διπλωματικές εργασίες καθώς και άλλες εργασίες που παράγονται σε πανεπιστήμια, κατάλογοι προϊόντων, στατιστικά στοιχεία, παρουσιάσεις, εφημερίδες που παράγονται και διακινούνται εσωτερικά σε οργανισμούς, προδημοσιεύσεις, κείμενα εργασίας, υλικό διδασκαλίας, εκπαιδευτικές σημειώσεις και πολλά άλλα. Ενδεικτικά, η Ευρωπαϊκή Ένωση αναφέρει για υλικό που παράγεται από τα όργανά της :
Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος Δ΄
Βιογραφικά στοιχεία
Στις 10 Μαΐου 2010 εξελέγη, μετά από πρόταση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου Β΄, βοηθός Επίσκοπος της πάλαι ποτέ Επισκοπής Φωτικής. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος από τον τότε Μητροπολίτη Ζακύνθου και Στροφάδων, Χρυσόστομο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου Καισαριανής στις 13 Μαΐου 2010.
Γκρίζα βιβλιογραφία
Ένα σημαντικό κοινό χαρακτηριστικό στα είδη της γκρίζας βιβλιογραφίας είναι ότι συχνά περιέχουν πληροφορίες που είναι μοναδικές και σημαντικές, οι οποίες δεν έχουν δημοσιευθεί με τους συμβατικούς τρόπους.
Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος Δ΄
Βιογραφικά στοιχεία
Στις 7 Οκτωβρίου 2011, εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης Ζακύνθου και Στροφάδων, ως διάδοχος του πνευματικού του πατέρα Χρυσοστόμου.
Γκρίζα βιβλιογραφία
Αναφορές
Κατηγορία:Επιστήμες Επικοινωνίας και Τεκμηρίωσης
Μητροπολίτης Ζακύνθου Διονύσιος Δ΄
Βιογραφικά στοιχεία
Στις 23 Ιουνίου 2021, έπεσε θύμα επίθεσης με καυστικό υγρό μαζί με άλλους μητροπολίτες στην Μονή Πετράκη, ενώ συμμετείχε σε συνεδρίαση συνοδικού δικαστηρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Διονυσιος Κατηγορία:Επίσκοποι Φωτικής
Κωνσταντίνος Λαμπρινόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Λαμπρινόπουλος (1893-1965) ήταν δικαστικός και δήμαρχος (18/08/1950 – 21/02/1951) Πατρέων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κυπαρισσία. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εγκαταστάθηκε κατόπιν στην Πάτρα. Αρχικά εργάστηκε ως δικαστικός στην Κυπαρισσία ενώ στη συνέχεια διορίστηκε πρόεδρος πρωτοδίκων στην Σπάρτη. Μετατέθηκε στην Πάτρα, όπου και αναπλήρωσε την κενή θέση του δημάρχου, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία της εποχής. Αναγκάστηκε όμως να παραιτηθεί για να ορκιστεί ισόβιος σύμβουλος του Ελεγκτικού συνεδρίου Αθηνών. Ανήλθε στην θέση του Αρεοπαγίτη και συνταξιοδοτήθηκε το 1963.
Είχε τέσσερα παιδιά και ήταν παντρεμένος με την. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1965.
Βιβλιογραφία-Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πατρών
Νικόλαος Ιωάννου
Η δράση του
Ο Νικόλαος Ιωάννου γεννήθηκε στη Λήμνο το 1800. Συμμετείχε στην Επανάσταση από το ξεκίνημά της ως οδηγός στρατιωτών (ομαδάρχης), στην πολιορκία και άλωση της Τριπολιτσάς. Και αργότερα σε μάχες στο Ναύπλιο και Άργος κατά του Δράμαλη, στην Κάρυστο και στο Νιόκαστρο, όπου πληγώθηκε επικίνδυνα. Το 1824 προβιβάστηκε στο βαθμό του πεντακοσίαρχου ή υποχιλίαρχου, ως ανταμοιβή για τις ανδραγαθίες του. Υπηρέτησε υπό τις διαταγές των σπουδαιότερων πολέμαρχων του αγώνα: Θ. Κολοκορτρώνη, Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, Κανέλλου Δεληγιάννη και Μακρυγιάννη.
Μετά την επανάσταση εγκαταστάθηκε στον Πειραιά, του οποίου αναφέρεται δημότης από της συστάσεως του Δήμου Πειραιώς, ενώ συνέχισε να υπηρετεί στο στρατό σε διάφορες θέσεις. Το 1836, όταν ήταν λοχίας σε παραμεθόρια περιοχή, κατάφερε να συλλάβει τους διαβόητους λήσταρχους Γιαμά και Βασίλη Μπαϊρακτάρη. Για το κατόρθωμά του τιμήθηκε από τον Βασιλιά Όθωνα με τον "Ασημένιο Σταυρό των ιπποτών του Τάγματος του Σωτήρος". Ως τακτικός υπηρέτησε στο Α΄ Σώμα Πυροβολιστών του Π.Γ. Ροδίου αλλά και στο Σώμα Εθνοφυλακής υπό τον συμπατριώτη του Τριαντάφυλλο Τζουρά. Το ίδιο έτος ονομάστηκε "ανθυπολοχαγός ΣΤ΄ τάξεως της Νέας Φάλαγγος".
Το 1841, μεγάλος πλέον σε ηλικία, έχει μεταταχθεί στην Εθνική Φάλαγγα ως πεντακοσίαρχος. Το έτος αυτό επικεφαλής 40 στρατιωτών αποστέλλεται στην Κρήτη, για να συνδράμει την αποτυχημένη τελικά επανάσταση του Αριστείδη Χαιρέτη για την ένωση του νησιού με την Ελλάδα. Το σώμα αυτό χρηματοδότησε ο ίδιος "καταξοδευόμενος προς αυτούς (τους 40 άνδρες) εις τροφάς και πολεμοφόδια".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Αργυρός σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Αριστείο Ανδρείας
Βοκκάκιος (οπερέτα)
Το έργο Βοκκάκιος, ή Ο Πρίγκηπας του Παλέρμο (Boccaccio, oder Der Prinz von Palermo) είναι μια τρίπρακτη οπερέτα του γερμανού συνθέτη του Ρομαντισμού Φραντς φον Σουπέ, σε λιμπρέτο των Καμίλλο Βάλτσελ και Ρίχαρντ Ζενέ, που διασκεύασαν θεατρικό έργο βασισμένο στο Δεκαήμερο του ιταλού ποιητή της Αναγέννησης Βοκάκιου. Η πρεμιέρα της οπερέτας έγινε στο Καρλ Θίατερ (Carltheater) της Βιέννης την 1η Φεβρουαρίου 1879. Πρόκειται μάλλον για την πλέον επιτυχημένη οπερέτα του Σουπέ.
Με το έργο αυτό έγινε το επίσημο επαγγελματικό ντεμπούτο της επιφανούς υψιφώνου Μαρίας Κάλλας· η μονωδός ερμήνευσε τον μικρό ρόλο της Βεατρίκης κατά τη σεζόν 1940 – 1941 της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Σύνοψη
Στη Φλωρεντία της πρώιμης Αναγέννησης, οι ερωτικές νουβέλες του ποιητή Βοκκάκιου προκαλούν σάλο και οι ντόπιοι χωρίζονται στις γυναίκες θαυμάστριες των σκανδαλωδών διηγημάτων του και στους ζηλιάρηδες συζύγους τους. Οι σύζυγοι καταστρώνουν ένα σχέδιο για να διώξουν τον Βοκάκιο από την πόλη, αλλά εκείνος σχεδιάζει να κερδίσει το χέρι της Φιαμέττας, κόρης του Δούκα της Φλωρεντίας, κάτι που καταφέρνει, αφού πρώτα κερδίσει την εύνοια του Δούκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες
Αζασιλιριδίνη
Η αζασιλιριδίνη (αγγλικά: azasiliridine) είναι οργανική ετεροκυκλική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, άζωτο και πυρίτιο, με μοριακό τύπο CH5NSi, αν και συνήθως παριστάνεται με το γραμμικό τύπο του 60x60px|Τύπος σιλιράνιου. Είναι η απλούστερη ετεροκυκλική οργανοσιλυλαμίνη.
Ισομέρεια
Με βάση το μοριακό τύπο της (CH5NSi) έχει τα ακόλουθα έξι (6) ισομερή θέσης:
«Μητρική» και «θυγατρικές» αζασιλιριδίνες
Η αζασιλιριδίνη είναι η «μητρική ένωση» για μια σειρά «θυγατρικών» του παραγώγων, που μαζί με τη «μητρική ένωση», ονομάζονται συλλήβδην «αζασιλιριδίνες». Πρόκειται, δηλαδή, για όλες οι παράγωγες ετεροκυκλικές οργανικές ενώσεις που περιέχουν έναν (τουλάχιστον) σιλιρανικό δακτύλιο, δηλαδή τριμελή ετεροκυκλικό δακτύλιο που περιέχει άτομα τριών (3) διαφορετικών χημικών στοιχείων: άνθρακα (C), αζώτου (N) και πυριτίου (Si).
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Οργανοσιλάνια Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Ενώσεις με τριμελή δακτύλιο Κατηγορία:Κορεσμένες ενώσεις Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες
Ρόμπερτ Ρίσκιν
Ο Ρόμπερτ Ρίσκιν (Robert Riskin, 30 Μαρτίου 1897 - 20 Σεπτεμβρίου 1955) ήταν Αμερικανός σεναριογράφος και θεατρικός συγγραφέας, περισσότερος γνωστός για τη συνεργασία του με τον Φρανκ Κάπρα. Συνολικά είχε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ Διασκευασμένου ή Πρωτότυπου (όλες με ταινίες του Κάπρα), κερδίζοντας όμως μία φορά, ένα Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου για την ταινία Συνέβη μια Νύχτα.
Ο Ρίσκιν ξεκίνησε να γράφει έργα για το Μπρόντγουέϊ μαζί με έναν φίλο του, τα οποία γνώρισαν κάποια επιτυχία. Η καριέρα του ξεκίνησε, ως θεατρικός συγγραφέας, σε μικρά θέατρα στη Νέα Υόρκη. Πολύ επιτυχημένα θεωρούνται δύο έργα του, το Bless You, Sister και το Many a Slip. Κατόπιν, όταν ο κινηματογράφος έγινε ομιλών, (και οι διάλογοι θα είχαν ξεχωριστή σημασία) ο Ρίσκιν ήδη είχε κάποια φήμη, έτσι άδραξε την ευκαιρία και μετακόμισε στο Χόλιγουντ. Η πρώτη του συνεργασία με τον Φρανκ Κάπρα έγινε, με την ταινία The Miracle Woman, που πρωταγωνιστούσε η Μπάρμπαρα Στάνγουικ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου
Διαχωρίσιμος μετρικός χώρος
Οι διαχωρίσιμοι χώροι είναι τοπολογικοί χώροι με ορισμένους περιορισμούς στο μέγεθός τους. Η ιδιότητα της διαχωρισιμότητας αναφέρεται συχνά ως ένα από τα αξιώματα της αριθμησιμότητας. Από την σκοπιά της αξιωματικής θεμελίωσης, η διαχωρισιμότητα ήταν μάλλον υποεκτιμημένη την περίοδο 1940 έως 1960 — όπου προηγουμένως ήταν έννοια βασική στην περιγραφική συνολοθεωρία. Αργότερα τα πράγματα άλλαξαν και συχνά τα συγγράμματα επίλεγαν να εισάγουν την διαχωρισιμότητα, αποδεικνύοντας λιγότερα γενικά θεωρήματα (Αυτή η στάση υιοθετήθηκε, για παράδειγμα, από τον Ζαν Ντιεντονέ, γαλ. Jean Dieudonné).
Η διαχωρισιμότητα είναι σημαντική έννοια στην αριθμητική ανάλυση και στα κατασκευαστικά μαθηματικά, εφόσον πολλά θεωρήματα στους μετρικούς χώρους έχουν κατασκευαστικές αποδείξεις μόνο για διαχωρίσιμους χώρους. Τέτοιες κατασκευαστικές αποδείξεις μπορούν να μετατραπούν σε αλγορίθμους για χρήση στην αριθμητική ανάλυση, και μάλιστα είναι και το μοναδικό είδος αποδείξεων που είναι αποδεκτό στην κατασκευαστική ανάλυση. Ένα διάσημο παράδειγμα τέτοιου θεωρήματος είναι το θεώρημα Χαν-Μπάναχ.
Κατηγορία:Τοπολογικοί χώροι Κατηγορία:Γενική τοπολογία Κατηγορία:Αριθμητική ανάλυση
Πάνος Κουτρουμπούσης
Ο Πάνος Κουτρουμπούσης ή Πητ Κουτρουμπούσης (Λιβαδειά, 1937 - 20 Μαρτίου 2019) ήταν Έλληνας συγγραφέας, μεταφραστής και εικαστικός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στη Λιβαδειά και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία στη Ρώμη και μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι χωρίς όμως τελικά να παρακολουθήσει. Στα τέλη της δεκαετίας του '50 αρχίζει να δημοσιεύει δουλειά του σε έντυπα του Λεωνίδα Χρηστάκη και άλλα περιοδικά της εποχής, ενώ παράλληλα δουλεύει στον κινηματογράφο ως βοηθός σε παραγωγή ταινιών. Συμμετέχει στην παρέα των Ελλήνων Υπαρξιστών, μέλη της οποίας μεταξύ άλλων ήταν τότε ο Θεόδωρος Πάγκαλος κι ο Δημήτρης Πουλικάκος, με τον οποίο διοργάνωνε χάπενινγκ. Ανακατεύτηκε με το ελληνικό μπητ κίνημα και από το 1963 συμμετείχε στην έκδοση του περιοδικού Πάλι.
Με τον ερχομό της δικτατορίας του '67 έφυγε στο Λονδίνο, όπου δούλεψε στο ραδιόφωνο και σαν εικονογράφος βιβλίων επιστημονικής φαντασίας και τρόμου. Πέρασε λίγα χρόνια στη Μέση Ανατολή και την Αμερική, δημοσιεύοντας σε ξένα περιοδικά και εκθέτοντας την εικαστική δουλειά του. Το 1978 κυκλοφορεί το πρώτο του βιβλίο, Εν αγκαλία de Κρισγιαούρτι και από τη δεκαετία του '80 αρχίζει να δημοσιεύει αρκετά διηγήματα και ιστορίες σε πολλά ελληνικά περιοδικά και εφημερίδες, μεταξύ των οποίων Τα Νέα, Ελευθεροτυπία, Βαβέλ, Ταχυδρόμος, Αντί. Έργα του (ταχυδράματα) έχουν παρουσιαστεί στο Τρίτο Θέατρο της ΕΡΤ σε σκηνοθεσία Γιώργου Χριστοδουλάκη, καθώς και στο ραδιόφωνο, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το έργο του
Το εικαστικό του έργο αποτελούν κυρίως εικονογραφήσεις για εξώφυλλα περιοδικών επιστημονικής φαντασίας, ζωγραφισμένα κολάζ, φωτογραφίες και κατασκευές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Επιστημονική φαντασία Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί συγγραφείς Κατηγορία:Νομός Βοιωτίας
Who's Greatest Hits
Greatest Hits είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Who, η οποία κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1983 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "MCA Records". Το εξώφυλλο είναι δημιουργία του Γκράχαμ Χιουζ.
Η συλλογή περιλαμβάνει κομμάτια από όλη την καριέρα του συγκροτήματος με τον Κιθ Μουν στα τύμπανα, ξεκινώντας με τον δίσκο "My Generation" και μέχρι το "Who Are You" του 1978, την τελευταία ηχογράφηση πριν τον θάνατο του ντράμερ.
Τραγούδια του δίσκου
1. Substitute (Townshend) - 3:50
2. The Seeker (Townshend) - 3:14
3. Magic Bus (Townshend) - 3:25
4. My Generation (Townshend) - 3:19
5. Pinball Wizard (Townshend) - 3:03
6. Happy Jack (Townshend) - 2:12
7. Won't Get Fooled Again (Townshend) - 3:38
8. My Wife (Entwistle) - 3:36
9. Squeeze Box (Townshend) - 2:42
12. Love Reign O'er Me (Townshend) - 3:07
13. Who Are You (Townshend) - 5:02
Θέσεις τσαρτ
Greatest Hits (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 23 Νοεμβρίου 1983
Βραβεία
Greatest Hits (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των The Who Κατηγορία:Άλμπουμ του 1983
Η Φωτεινή της Νύχτας
μικρογραφία|Χαρτονένια φιγούρα της Φωτεινής Η Φωτεινή της Νύχτας (ισπανικά: Clara de noche ή Clara... de noche) είναι κόμικ σε σενάριο των Αργεντινών Κάρλος Τρίγιο και Εδουάρδο Μάικας και σχέδιο του Ισπανού Γιόρδι Μπερνέτ, το οποίο συνδυάζει το χιούμορ με το ερωτικό στοιχείο. Πρωταγωνίστρια της σειράς, είναι η ομώνυμη, αθώα πόρνη, η οποία μέσω της δουλειάς της συναντάει παράξενους πελάτες. Ταυτόχρονα, μεριμνά για τον μικρό της γιο, τον Παυλάκη (Pablito στο πρωτότυπο), ο οποίος βασανίζεται από την άγνωστη ταυτότητα του πραγματικού του πατέρα.
Η Φωτεινή της Νύχτας έκανε την εμφάνισή της το 1992 στο ισπανικό σατιρικό περιοδικό El Jueves και σταμάτησε το 2016, μετά από 1243 δισέλιδες ιστορίες. Στην Αργεντινή δημοσιευόταν στο ένθετο No της εφημερίδας Página/12. Έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες, μεταξύ των οποίων τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα γερμανικά. Στην Ελλάδα, αρκετές ιστορίες εμφανίστηκαν στις σελίδες του περιοδικού 9 και αργότερα συγκεντρώθηκαν σε αυτοτελή άλμπουμ.
Βιβλιογραφία στα ελληνικά
Όλα τα άλμπουμ κυκλοφόρησαν από τις εκδόσεις της Ελευθεροτυπίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανικά κόμικς
Μπίλι, ο Ψεύτης
Η ταινία Μπίλι, ο Ψεύτης (Αγγλ. Billy Liar) είναι δραματική κομεντί παραγωγής 1963, σε σκηνοθεσία Τζον Σλέσιντζερ. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι ο Τομ Κόρτενεϊ, η Τζούλι Κρίστι και ο Γουίλφρεντ Πικλς.
Υπόθεση
Ο Μπίλι (Τομ Κόρτενεϊ) ένας ανεύθυνος κι ονειροπόλος νέος ζει σε μια μικρή πόλη της Βόρειας Αγγλίας, όπου εργάζεται σε ένα γραφείο κηδειών. Η ανωριμότητα του νέου τον φέρνει μονίμως σε σύγκρουση με τους δικούς του κι η ζωή στη μικρή πόλη του προσφέρει ελάχιστες συγκινήσεις γι' αυτό το λόγο ονειρεύεται να φύγει για το Λονδίνο. Κατά τη διάρκεια της εργασίας του, ο Τομ ταξιδεύει με το νου του σε έναν φανταστικό κόσμο που ο ίδιος αποκαλεί Αμβροσία και στον οποίο εκείνος είναι ο βασιλιάς, ο στρατηγός ή ο ήρωας. Παράλληλα ο Μπίλι καταφέρνει να έχει ερωτική σχέση με δυο γυναίκες, ενώ είναι ερωτευμένος με μια τρίτη, τη Λιζ (Τζούλι Κρίστι). Το μέλλον του Μπίλι όμως είναι αβέβαιο, καθώς το αφεντικό του ανακαλύπτει ότι έχει σπαταλήσει χρήματα που του έχουν εμπιστευτεί για ταχυδρομικά έξοδα, ενώ το όνειρο του να φύγει για το Λονδίνο, όπου πρόκειται να γίνει διάσημος σεναριογράφος, είναι καταδικασμένο να μην πραγματοποιηθεί ποτέ.
Πληροφορίες παραγωγής
Ταινία σταθμός του βρετανικού νέου κύματος (που επηρεάστηκε από το γαλλικό κινηματογράφο των αρχών της δεκαετίας του '60), βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Κιθ Γουότερχαουζ. Το ύφος της ταινίας εκφράζει απόλυτα το κλίμα της εποχής, καθώς ο σκηνοθέτης της Τζον Σλέσιντζερ προσπάθησε να το αποδώσει πιστά βγαίνοντας στους δρόμους και καταγράφοντας την αγγλική πραγματικότητα και τον τρόπο ζωής, χρησιμοποιώντας ρεαλιστικούς διαλόγους που απέδιδαν τον τρόπο ομιλίας του '60 ενώ ακούστηκαν για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη και λέξεις απαγορευμένες. Η αλλαγή στο χώρο του κινηματογράφου ήταν πλέον εμφανής και τα εσωτερικά γυρίσματα σε κινηματογραφικά πλατό καθώς και ο θεατρικός τρόπος γραφής και παιξίματος είχαν δώσει τη θέση τους στο Σινεμά της Αλήθειας. Το μυθιστόρημα είχε ήδη μεταφερθεί στο θέατρο με πρωταγωνιστή τον Άλμπερτ Φίνεϊ, αλλά ο σκηνοθέτης της ταινίας προτίμησε να αναθέσει τον κεντρικό ρόλο στον Τομ Κόρτενεϊ που ήταν αναπληρωτής του Φίνεϊ στη θεατρική παράσταση. Ο Σλέσιντζερ προτίμησε τον Κόρτενεϊ, καθώς είχε λιγότερο επιβλητική παρουσία από τον Φίνεϊ και μπορούσε να πείσει ευκολότερα ως ονειροπόλος. Η ταινία λειτούργησε θετικά τόσο στην καριέρα του Σλέσιντζερ, που ανέλαβε παγκόσμια αναγνώριση κι επρόκειτο να κάνει εκπληκτικά πράγματα τόσο όσον αφορά το βρετανικό κινηματογράφο, όσο και στο Χόλιγουντ κατά τις δεκαετίες '60 και '70 (Ντάρλινγκ (Darling), Ο Καουμπόϊ του Μεσονυχτίου (Midnight Cowboy, 1969), Καταραμένη Κυριακή (Sunday Bloody Sunday, 1971) και Ανθρωποκυνηγητό (Marathon Man, 1976)), όσο και στην καριέρα της Τζούλι Κρίστι που έλαβε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα κι έγινε σύμβολο της ποπ κουλτούρας της δεκαετίας του '60 (παρά το γεγονός ότι εμφανίζεται μόλις 12 λεπτά στην ταινία). Η Κρίστι βρισκόταν σε κατάσταση πανικού κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, καθώς αισθανόταν ότι ήταν ακατάλληλη για το ρόλο. Έτσι ο Σλέσιντζερ αποφάσισε να γυρίσει τη σκηνή της πρώτης εμφάνισης της Λιζ (Κρίστι) στο δρόμο, μια τακτική που χαρακτηρίζει το σινεμά της αλήθειας της περιόδου. Οι περαστικοί δεν μπορούσαν να ξεκολλήσουν τα μάτια τους πάνω από την Κρίστι κι οι αντιδράσεις τους καταγράφηκαν από τον σκηνοθέτη.
Διαχρονικότητα
Το 1999 το Βρετανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 76η θέση στη λίστα με τις σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών, ενώ το 2004 το περιοδικό Total Films κατέταξε την ταινία στην 12η θέση στη λίστα με τις καλύτερες βρετανικές ταινίες όλων των εποχών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Βρετανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες
Ολυμπιακό Μουσείο
Το μουσείο ιδρύθηκε στις 23 Ιουνίου 1993, μεε πρωτοβουλία του Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, ο οποίος ήταν τότε πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Ο Μεξικανός αρχιτέκτονας Πέδρο Ραμίρες Βάσκες, μέλος της ΔΟΕ, και ο Ζαν Πιερ Καχέν ήταν υπεύθυνοι για το σχέδιο. Το μουσείο ανακηρύχθηκε Ευρωπαϊκό Μουσείο της Χρονιάς για το 1995.
Το Ολυμπιακό Μουσείο περιβάλλεται από ένα πάρκο που περιέχει μεγάλο αριθμό έργων τέχνης σχετικά με τον αθλητισμό. Από τα πιο αξιοσημείωτα έργα είναι Ο Αμερικάνος Αθλητής του Γάλλου γλύπτη Ογκίστ Ροντέν, Οι Ποδοσφαιριστές της Νίκι ντε Σαντ Φαλέ και πολλά άλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μουσειο Κατηγορία:Μουσεία στην Ελβετία Κατηγορία:Μουσεία αθλητισμού
Warhorse (συγκρότημα)
Οι Warhorse ήταν βρετανικό hard rock συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1970 από τον πρώην μπασίστα των Deep Purple, Νικ Σίμπερ.
Βιογραφία
Ο Σίμπερ απολύθηκε από τους Deep Purple το καλοκαίρι του 1969, μετά την ηχογράφηση του ομώνυμου δίσκου τους. Λίγες ημέρες αργότερα, εντάχθηκε στο προσωπικό σχήμα της Μάρσα Χαντ και έπαιξαν ζωντανά στο φεστιβάλ "Isle of Wight" του 1969 μπροστά σε 150.000 θεατές. Θεωρώντας ότι τα υπόλοιπα μέλη του σχήματος δεν ήταν ικανά να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις, ο Σίμπερ έφερε τους Τζεντ Πεκ στην κιθάρα και Μακ Πουλ στα τύμπανα.
Όταν η Χαντ έμεινε έγκυος και αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την ενεργό δράση, το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Warhorse, με τον Άσλι Χολτ στα φωνητικά και τον μετέπειτα κιμπορντίστα των Yes, Ρικ Γουέικμαν στα πλήκτρα. Ο Γουέικμαν έδωσε τη θέση του στον Φρανκ Ουίλσον το καλοκαίρι του 1970.
Οι Warhorse υπέγραψαν συμβόλαιο συνεργασίας με την "Vertigo Records" και κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ντεμπούτο τους το Νοέμβριο του 1970, μαζί με το σινγκλ "St. Louis", αποτυγχάνοντας όμως να μπουν στους καταλόγους επιτυχιών. Έδωσαν την πρώτη τους συναυλία ανοίγοντας για τους Mott the Hoople και περιόδευσαν για την προώθηση του δίσκου, αλλά δεν κατάφεραν να βελτιώσουν το επίπεδο των πωλήσεων τους.
Το 1971, ο Πιτ Παρκς αντικατέστησε το Πεκ στην κιθάρα και οι Warhorse ηχογράφησαν τον δίσκο "Red Sea", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο της επόμενης χρονιάς. Παρ’ όλα αυτά, η μηδαμινή προώθηση από την εταιρεία οδήγησε σε χαμηλές πωλήσεις και η "Vertigo" τους απέρριψε, διακόπτοντας τη συνεργασία τους.
Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, ο Μακ Πουλ αποχώρησε για να ενταχθεί στους Gong, δίνοντας τη θέση του στον Μπάρνι Τζέιμς. Οι Warhorse συνέχισαν να πραγματοποιούν ζωντανές εμφανίσεις μέχρι το 1974, όταν οι Χολτ και Τζέιμς αποφάσισαν να συνεχίσουν με το προσωπικό σχήμα του Ρικ Γουέικμαν, με αποτέλεσμα ο Σίμπερ να διαλύσει τους Warhorse.
Το συγκρότημα έχει επανενωθεί για σύντομα χρονικά διαστήματα το 1985 και το 2005, με τη σύνθεση των Άσλι Χολτ, Νικ Σίμπερ, Πιτ Παρκς, Φρανκ Ουίλσον και Μακ Πουλ.
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλικά progressive rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά rock συγκροτήματα
Λεύκη Καρδίτσας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε: Λεύκη (αποσαφήνιση)
Η Λεύκη, είναι πεδινό χωριό της Καρδίτσας σε υψόμετρο 108 μέτρα
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Λεύκη βρίσκεται στα ανατολικά του νομού, στα όρια με το νομό Λάρισας. Το χωριό είναι κτισμένο στα δυτικά του ποταμού Ενιπέα, ανάμεσα στα χωριά Ορφανά (ΒΔ.), Υπέρεια (Α.) και Πασχαλίτσα (ΝΔ.). Δυτικά του περνάει η σιδηροδρομική γραμμή Αθήνας - Θεσσαλονίκης. Απέχει 18 χλμ. ΝΑ. του Παλαμά, 35 χλμ. Α. της Καρδίτσας και 42 χλμ. ΝΔ. της Λάρισας. Αξιοθέατο θεωρείται η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Πρόκειται για τρίκλιτη βασιλική με υπερυψωμένο φωταγωγό και προστώο κατά μήκος της βόρειας πλευράς του, ενώ στη δυτική του πλευρά υπάρχει ευρύχωρος νάρθηκας. Το εσωτερικό του είναι διακοσμημένο με τοιχογραφίες σε δύο στρώματα, το πρώτο των μέσων του 18ου αι. και το δεύτερο του 19ου αι. Το τέμπλο είναι ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο και χρονολογείται στα 1759.
Ονομασία - Διοικητικά
Την περίοδο της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Χαμεκλή ενώ το 1883 αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 με το όνομα Λασποχώρι να προσαρτάται στον τότε δήμο Φύλλου που ανήκε στο νομό Τρικκάλων. Μετονομάστηκε σε Λεύκη το 1968. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λεύκης που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φύλλου του δήμου Παλαμά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 252 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Παλαμά
CH5NSi
Ο μοριακός τύπος CH5NSi μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα επτά (7) ισομερή θέσης:
Ταχυγλωσσίδες
Οι Ταχυγλωσσίδες (Tachyglossidae) γνωστές και ως έχιδνες είναι οικογένεια της τάξης των μονοτρημάτων, τάξη ωοτόκων θηλαστικών. Υπάρχουν τέσσερα επιζώντα είδη, τα οποία, μαζί με τον πλατύποδα, είναι τα μόνα επιζώντα είδη της τάξης και τα μόνα επιζώντα ωοτόκα θηλαστικά. Παρόλο που η δίαιτά τους αποτελείται κατά κύριο λόγο από μυρμήγκια και τερμίτες, δεν έχουν κοντινή συγγένεια με τους μυρμηγκοφάγους της Αμερικής. Ζουν στη Νέα Γουινέα και την Αυστραλία. Το κοινό τους όνομα «έχιδνα» προέρχεται από το μυθικό τέρας της ελληνικής μυθολογίας, έχιδνα (μυθολογία).
Περιγραφή
Οι έχιδνες είναι μικρά θηλαστικά που είναι καλυμμένα με τραχύ τρίχωμα και αγκάθια. Εκ πρώτης όψεως μοιάζουν με τους μυρμηγκοφάγους της Νότιας Αμερικής καθώς και άλλα αγκαθοφόρα θηλαστικά όπως οι σκαντζόχοιροι και τα υστρικόμορφα, εξαιτίας της εξελικτικής σύγκλισης. Το ρύγχος τους έχει την λειτουργία και του στόματος και της μύτης, και είναι επίμηκες και λεπτό. Έχουν πολύ κοντά, άκρα με μεγάλα νύχια και είναι πολύ ικανές στο σκάψιμο. Έχουν μικροσκοπικό στόμα και ένα σαγόνι χωρίς δόντια. Τρέφονται ανοίγοντας μαλακούς κορμούς ή μυρμηγκοφωλιές, χρησιμοποιώντας μετά την μακρυά, κολλώδη γλώσσα τους για την συλλογή της λείας. Η κοντόρυγχη έχιδνα (Tachyglossus aculeatus) τρέφεται κυρίως με μυρμήγκια και τερμίτες, ενώ τα είδη του γένους Zaglossus τρέφονται κυρίως με σκουλήκια και προνύμφες εντόμων. Οι μακρόρυγχες έχιδνες έχουν πολύ μικρά αγκάθια στη γλώσσα τους που τις βοηθούν να συλλαμβάνουν τη λεία τους.
Οι έχιδνες και οι πλατύποδες είναι τα μόνα ωοτόκα θηλαστικά, γνωστά και ως μονοτρήματα. Το θηλυκό κάνει ένα δερματώδες με μαλακό κέλυφος αυγό εικοσιδύο μέρες μετά το ζευγάρωμα και το αποθέτει κατευθείαν στον μάρσιπο της. Η εκκόλαψη γίνεται δέκα μέρες μετά. Το μικρό ρουφά γάλα από πόρους των δύο γαλακτοφόρων αδένων (τα μονοτρήματα δεν έχουν θηλές) και παραμένουν στον μάρσιπο για σαράντα πέντε με πενήντα πέντε ημέρες, καθώς μετά αρχίζει να αναπτύσσει αγκάθια. Η μητέρα σκάβει μια φωλιά και αφήνει εκεί το μικρό, επιστρέφοντας κάθε πέντε μέρες για να το γαλουχήσει μέχρι να γίνει επτά μηνών.
Οι αρσενικές έχιδνες έχουν τετρακέφαλο πέος. Κατά την διάρκεια του ζευγαρώματος τα κεφάλια της μίας πλευράς παύουν να λειτουργούν και δεν μεγαλώνουν ενώ τα άλλα δύο χρησιμοποιούνται για την εκσπερμάτωση. Τα χρησιμοποιούμενα κεφάλια εναλλάσσονται σε κάθε ζευγάρωμα.
Αντίθετα με προηγούμενη έρευνα, οι έχιδνες δεν περνούν σε ύπνο REM, παρά μόνο όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι γύρω στους 25°C. Σε θερμοκρασίες 15°C και 28°C δεν εμφανίζεται ύπνος REM.
Εξέλιξη
Το μοριακό ρολόι και η χρονολόγηση απολιθωμάτων υποδεικνύουν ότι οι έχιδνες διαχωρίστηκαν από τους πλατύποδες πριν 19-48 εκατομμύρια χρόνια. Οι έχιδνες εξελίχθηκαν από υδρόβιους προγόνους οι οποίοι επέστρεψαν πλήρως στην ξηρά παρά τον ανταγωνισμό με τα μαρσιποφόρα. Εξαιτίας αυτού έχει υποτεθεί ότι η ωοτόκος αναπαραγωγή των μονοτρημάτων τους προσφέρει πλεονεκτήματα έναντι των μαρσιποφόρων, άποψη συνεπής με την τρέχουσα οικολογική κατανομή μονοτρημάτων και μαρσιποφόρων.
Ταξινομία
Οι έχιδνες ταξινομούνται σε τρία γένη. Το γένος Zaglossus περιέχει τρία επιζώντα είδη και δύο είδη γνωστά από απολιθώματα, ενώ είναι γνωστό μόνο ένα είδος του γένους Tachyglossus. Το τρίτο γένος, Megalibgwilia, είναι γνωστό μόνο από απολιθώματα.
Zaglossus
Τα τρία επιζώντα είδη του γένους Zaglossus είναι ενδημικά στη Νέα Γουινέα. Είναι σπάνια και κυνηγιούνται για τροφή. Αναζητούν την τροφή τους στο στρώμα φύλλων στο έδαφος του δάσους, τρώγοντας σκουλήκια και έντομα. Τα είδη είναι:
Τα δύο είδη γνωστά από απολιθώματα είναι:
Tachyglossus
Το είδος Tachyglossus aculeatus συναντάται στην νοτιοανατολική Νέα Γουινέα και σχεδόν σε όλα τα περιβάλλοντα της Αυστραλίας, από τις χιονισμένες Αυστραλιανές Άλπεις μέχρι τις βαθιές ερήμους του Άουτμπακ (Outback), ουσιαστικά οπουδήποτε υπάρχουν μυρμήγκια και τερμίτες. Είναι μικρότερο από τα είδη του γένους Zaglossus και έχει μακριές τρίχες.
Megalibgwilia
Το γένος Megalibgwilia είναι γνωστό μόνο από τα απολιθώματα:
Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου
Ο Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (αγγλικά: Prime Minister of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, PM) είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο πρωθυπουργός και το Υπουργικό Συμβούλιο είναι συλλογικά υπεύθυνοι για τις πολιτικές και τις δράσεις τους ενώπιον του μονάρχη, του Κοινοβουλίου, του πολιτικού κόμματός τους και τελικώς του εκλογικού τους σώματος.
Ο σημερινός πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου, είναι ο ηγέτης του Συντηρητικού Κόμματος, Ρίσι Σούνακ. Ανέλαβε τα καθήκοντά της στις 25 Οκτωβρίου 2022
Ιστορία
Το πόστο του πρωθυπουργού δεν δημιουργήθηκε κάποια συγκεκριμένη ημερομηνία αλλά εξελίχθηκε σταδιακά σε μια περίοδο που υπερβαίνει τα τριακόσια χρόνια, μέσα από πολυάριθμες Πράξεις του Κοινοβουλίου, πολιτικές εξελίξεις και ιστορικά «ατυχήματα». Η προέλευση της θέσης εντοπίζεται στις συνταγματικές αλλαγές που συνέβησαν κατά τη διάρκεια του Επαναστατικού Διακανονισμού (1688-1720) και στην επακόλουθη μεταβίβαση της πολιτικής εξουσίας από τον Ηγεμόνα στο Κοινοβούλιο. Αν και ο Ηγεμόνας δεν απογυμνώθηκε από τις αρχαίες προνομιούχες εξουσίες και παρέμεινε νομικά ως ο επικεφαλής της κυβέρνησης, βαθμιαία έγινε απαραίτητο για αυτόν να κυβερνά μέσω ενός πρωθυπουργού, που θα μπορούσε να εξασφαλίσει μια πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο.
Πριν από το 1902, ο πρωθυπουργός προερχόταν κάποιες φορές από τη Βουλή των Λόρδων, υπό την προϋπόθεση ότι η κυβέρνησή του θα μπορούσε να εξασφαλίσει την πλειοψηφία στη Βουλή των Κοινοτήτων. Ωστόσο, με τη σταδιακή εξασθένιση της δύναμης της αριστοκρατίας, κατά τον 19ο αιώνα, καθιερώθηκε ότι ο πρωθυπουργός πρέπει πάντα να είναι βουλευτής στην Βουλή των Κοινοτήτων, στην οποία είναι και υπόλογος. Η εξουσία του πρωθυπουργού ενισχύθηκε περαιτέρω με την Πράξη του Κοινοβουλίου του 1911, σύμφωνα με την οποία η επιρροή της Βουλής των Λόρδων στη νομοθετική διαδικασία ελαχιστοποιούνταν.
Δολοφονία του Γκέιμπριελ Φερνάντεζ
Ο Γκέιμπριελ Φερνάντεζ (αγγλικά: Gabriel Fernandez) (20 Φεβρουαρίου 2005 – 24 Μαΐου 2013) ήταν ένα οκτάχρονο αγόρι από την Παλμντέιλ της Καλιφόρνιας, το οποίο κακοποιήθηκε και βασανίστηκε για περίοδο κάποιων μηνών, οδηγώντας εν τέλη στον θανάσιμο ξυλοδαρμό του στις 22 Μαΐου 2013 και στον θάνατό του δύο μέρες αργότερα. Η μητέρα του, Περλ Φερνάντεζ, και ο σύντροφός της, Ισάουρο Αγκίρε, κατηγορήθηκαν και καταδικάστηκαν για δολοφονία πρώτου βαθμού με ειδική περίπτωση βασανιστηρίων. Η καταδικαστική απόφαση για την Περλ Φερνάντεζ ήταν ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αναστολής και για τον Ισάουρo Αγκίρε η θανατική ποινή.
Καθ'όλη τη διάρκεια των οκτώ μηνών της διαμονής του Φερνάντεζ με τη μητέρα του και τον Αγκίρε, πολλά άτομα ανέφεραν σημάδια κακοποίησης σε κοινωνικούς λειτουργούς του Τμήματος Παιδικών και Οικογενειακών Υπηρεσιών και του Τμήματος Σερίφη της κομητείας του Λος Άντζελες. Ωστόσο, ο Φερνάντεζ δεν απομακρύνθηκε ποτέ από το σπίτι. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε πολλές ανησυχίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα των κοινωνικών υπηρεσιών στην κομητεία του Λος Άντζελες και τελικά τέσσερις κοινωνικοί λειτουργοί διώχθηκαν ποινικά από το Ανώτερο Δικαστήριο της κομητείας.
Κακοποίηση
Το 2012, δόθηκε στην Περλ Φερνάντεζ, τη βιολογική μητέρα του Γκέιμπριελ Φερνάντεζ, η επιμέλεια του Γκέιμπριελ, όπως φέρεται για να αποκτήσει κοινωνικώς παροχές. Της δόθηκε η επιμέλεια παρά τις ανησυχίες της οικογένειάς της, η οποία φρόντιζε τον Γκέιμπριελ, πως αμελούσε τα άλλα της παιδιά. Έτσι, ο Φερνάντεζ μετακόμισε στη μητέρα του, η οποία συγκατοικούσε με τον σύντροφό της, Ισάουρο Αγκίρε.
Κατά τη διάρκεια των οκτώ μηνών που διέμενε στο σπίτι των Περλ Φερνάντεζ και Ισάουρο Αγκίρε, ο Γκέιμπριελ Φερνάντεζ κακοποιήτο και υπόκειτο σε βασανιστήρια συστηματικά. Η κακοποίηση περιλάμβανε εξαναγκασμό κατανάλωσης άμμου και περιττωμάτων γάτας, εξαναγκασμό κατανάλωσης εμέτου (του ιδίου), τακτικό ξυλοδαρμό που προκαλούσε σπάσιμο οστών, κάψιμο σε διάφορα σημεία του σώματος, πυροβολισμό με αεροβόλο όπλο σε διάφορα σημεία του σώματος συμπεριλαμβανομένων του προσώπου και της βουβωνικής περιοχής, εξαναγκασμό ένδυσης με γυναικεία ρούχα, εξαναγκασμό να κοιμάται δεμένος και φιμωμένος σε ένα μικρό ντουλάπι, ψεκασμό με σπρέι πιπεριού, κάψιμο από τσιγάρα, κρύα μπάνια και εξαναγκασμό κατανάλωσης χαλασμένων ή ληγμένων τροφίμων. Σύμφωνα με τα αδέλφια του, ενώ ο Φερνάντεζ δεχόταν την κακοποίηση οι γονείς του γελούσαν, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, ο Αγκίρε κακοποιούσε τον Φερνάντεζ επειδή πίστευε πως ήταν ομοφυλόφιλος, μία κακοποίηση που δεν επεκτεινόταν στα αδέλφια του.
Θάνατος
Στις 22 Μαΐου 2013, η Περλ Φερνάντεζ κάλεσε στα επείγοντα περιστατικά για να αναφέρει πως το παιδί της, ο Γκέιμπριελ Φερνάντεζ, δεν ανέπνεε. Ο Φερνάντεζ είχε κτυπηθεί θανάσιμα από τη μητέρα του και τον Αγκίρε, επειδή δεν κατάφερε να συμμαζέψει τα παιχνίδια του. Όταν κατέφθασαν οι πρώτοι διασώστες, βρήκαν τον Φερνάντεζ γυμνό στο πάτωμα με αρκετά τραύματα. Ο Αγκίρε τους εξήγησε πως ο Φερνάντεζ ήταν «γκέι». Το παραϊατρικό προσωπικό έσπευσε να μεταφέρει τον Φερνάντεζ στο νοσοκομείο, όπου οι γιατροί τον κήρυξαν εγκεφαλικά νεκρό. Απεβίωσε δύο μέρες αργότερα, στις 24 Μαΐου 2013, στο Νοσοκομείο Παίδων του Λος Άντζελες σε ηλικία οκτώ ετών, με την επίσημη ιατροδικαστική έκθεση να αναφέρει πως ο θάνατος επήλθε από κτύπημα με αμβλύ αντικείμενο, το οποίο συνέπεσε με παραμέληση και δυσθρεψία.
Θύμα
Ο Γκέιμπριελ Φερνάντεζ γεννήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2005 και οι γονείς του ήταν οι Άρνολντ Κοντρέρας και Περλ Φερνάντεζ. Σύντομα μετά τη γέννησή του, η μητέρα τού έδωσε την επιμέλειά του στον θείο του, Μάικλ Λέμος Καράνζα, και τον σύντροφό του, Ντέιβιντ Μαρτίνεζ, οι οποίοι μεγάλωναν τον Φερνάντεζ για τέσσερα χρόνια. Το 2009, ο τετράχρονος Φερνάντεζ μετακόμισε στο σπίτι του παππού και της γιαγιάς του, καθώς ο παππούς του είχε ενστάσεις για την ομοφυλοφιλική σχέση που διατηρούσαν οι Καράνζα και Μαρτίνεζ. Ο Φερνάντεζ έζησε με τον παππού και τη γιαγιά του μέχρι το 2012, οπόταν και η επιμέλειά του δόθηκε στη μητέρα του, Περλ Φερνάντεζ, και τον σύντροφό της, Ισάουρο Αγκίρε, παρά τις ανησυχίες που εξέφρασε για αυτό η οικογένεια. Καθόλη τη διάρκεια των οκτώ μηνών που διέμεινε στο σπίτι της μητέρας του, ο Φερνάντεζ κακοποιήτο και υπόκειτο σε βασανιστήρια. Στις 22 Μαΐου 2013, οι Περλ Φερνάντεζ και Ισάουρο Αγκίρε χτύπησαν σοβαρά τον Φερνάντεζ και αφού κάλεσαν ασθενοφόρο, ο Φερνάντεζ μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Εκεί οι γιατροί τον κήρυξαν εγκεφαλικά νεκρό και στις 24 Μαΐου 2013, στο Νοσοκομείο Παίδων του Λος Άντζελες, ο Φερνάντεζ αφαιρέθηκε από τη μηχανική υποστήριξη. Η επίσημη ιατροδικαστική εξέταση αναφέρει ως αιτία θανάτου κτύπημα με αμβλύ αντικείμενο, σε συνδυασμό με παραμέληση και δυσθρεψία. Τη στιγμή του θανάτου του, ο Φερνάντεζ είχε ύψος περίπου 1,24 μ. και ζύγιζε περίπου 25 κιλά.
Ο Φερνάντεζ είχε δύο αδέλφια και φοιτούσε στην πρώτη τάξη του Δημοτικού Σχολείου Σάμμεργουιντ, όπου είχε για δασκάλα την Τζένιφερ Γκαρσία. Η Γκαρσία περιέγραψε τον Φερνάντεζ ως ένα ευγενικό παιδί που του άρεσε το σχολείο.
Περλ Φερνάντεζ
Η Περλ Σύνθια Φερνάντεζ γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1983 και οι γονείς της είναι οι Ρόμπερτ και Σάντρα Φερνάντεζ. Κατά τη διάρκεια των παιδικών της χρόνων ο πατέρας της μπαινόβγαινε στη φυλακή, ενώ η ίδια ισχυρίστηκε πως η μητέρα της δεν την αγαπούσε και τη χτυπούσε. Στην ηλικία των εννέα, η Φερνάντεζ άρχισε να κάνει χρήση μεθαμφεταμινών και να πίνει αλκοόλ, ενώ στην ηλικία των έντεκα αποφάσισε να φύγει από το σπίτι και εγκατέλειψε το σχολείο στην όγδοη τάξη. Ως έφηβη, η Φερνάντεζ ισχυρίστηκε πως ο θείος της επιχείρησε να τη βιάσει και πως κάποιοι άντρες την κράτησαν όμηρο για κάποιες μέρες, βιάζοντάς την διαδοχικά, κάτι που την οδήγησε να σκέφτεται την αυτοκτονία όσο βρισκόταν στο νοσοκομείο και ανάρρωνε.
Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου
Κατοικία
Η Κατοικία του πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου είναι στην οδό 10 Downing Street και εκτός από την κατοικία του εκεί βρίσκεται και τοι επίσημο γραφείο του. Η οδός είναι γνωστή ως αριθμός 10 στο Ηνωμένο Βασίλειο και ιδρύθηκε ως κατοικία του Πρώτου Κυρίου του Υπουργείου Οικονομικών μια θέση που κατέχει σήμερα ο πρωθυπουργός. Η 10 Downing Street είναι επίσης έδρα της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η 10 Downing Street βρίσκεται στην Downing Street πόλη του Westminster στο Λονδίνο. Ο αριθμός 10 αντιπροσωπεύει ένα κτίριο διαμερισμάτων που έχει ηλικία άνω των 300 ετών και διαθέτει 100 δωμάτια. Το κτίριο φιλοξενεί γραφεία, συνέδρια, τραπεζαρίες και καθιστικά. Τo κτίριο φιλοξενεί επίσης ξένους αξιωματούχους, εθνικούς ηγέτες και κυβερνητικούς υπουργούς. Στο πίσω μέρος του κτιρίου βρίσκεται μια εσωτερική αυλή και ένα μισό στρέμμα κήπο. Η 10 Downing Street βρίσκεται σε κοντινή απόσταση με τα πόδια από το παλάτι του Μπάκιγχαμ και το παλάτι του Westminster.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου
Δολοφονία του Γκέιμπριελ Φερνάντεζ
Περλ Φερνάντεζ
Η Φερνάντεζ διαγνώστηκε με διάφορα προβλήματα ψυχικής υγείας συμπεριλαμβανομένων καταθλιπτικής διαταραχής, αναπτυξιακή αναπηρία, πιθανή διαταραχή προσωπικότητας και διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD). Το 2011, η Φερνάντεζ έκανε τεστ γνωστικής ικανότητας με τελική βαθμολογία στο 3ο εκατοστημόριο του τμήματος λεκτικής κατανόησης, κάτι το οποίο αντιστοιχεί σε μαθητή δευτέρας τάξης δημοτικού. Η κλινική ψυχολόγος Ντέμπορα Σ. Μίορα δήλωσε πως η Φερνάντεζ είναι «ουσιαστικά ανίκανη να χρησιμοποιήσει σκέψεις για να καθοδηγήσει τη συμπεριφορά της και να ελέγξει τις συναισθηματικές της αντιδράσεις».
Επί του παρόντος, η Φερνάντεζ εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης χωρίς τη δυνατότητα αναστολής για δολοφονία πρώτου βαθμού με ειδική περίπτωση βασανιστηρίων στις Κεντρικές Γυναικείες Φυλακές της Καλιφόρνια. Εισήχθη στις εγκαταστάσεις στις 21 Ιουνίου 2018.
Ισάουρο Αγκίρε
Ο Ισάουρο Αγκίρε, επίσης γνωστός ως Τόνι Αγκίρε, γεννήθηκε στις 13 Ιουνίου 1980. Ο Αγκίρε επανέλαβε δύο τάξεις στο σχολείο και τελικά το εγκατέλειψε, υπονοώντας πιθανή μαθησιακή αναπηρία.
Εργάστηκε ως φροντιστής και οδηγός στον ξενώνα φιλοξενίας συνταξιούχων Woodland Park. Η εκτελεστική διευθύντρια του ξενώνα και πρώην αφεντικό του Αγκίρε, Σούζαν Γουέισμπαρθ, τον περιέγραψε ως ένα «ήσυχο, προσγειωμένο και καλό άτομο, πάντα πρόθυμο να βοηθήσει». Σχολίασε επίσης πως καθόλη τη διάρκεια των τριών ετών που εργαζόταν ως υπάλληλός της, ήταν υπομονετικός και στοργικός, ενώ άλλαζε συχνά τις πάνες των ηλικιωμένων που διέμεναν στον ξενώνα. Το προσωπικό του ξενώνα τον φώναζε «Σάγκι», ένα παρατσούκλι το οποίο, σύμφωνα με τη Γουέισμπαρθ, ανταποκρινόταν στη στοργή του. Η πρώην συνάδελφος του Αγκίρε, Σερλίν Μίλε, η οποία εργαζόταν επίσης στον ξενώνα Woodland Park, σημείωσε πως όταν ο Αγκίρε μετέφερε τους ενοίκους του ξενώνα με το αυτοκίνητο, συχνά επέλεγε διαφορετικούς δρόμους έτσι ώστε να μπορούν να βλέπουν διάφορα τοπία παρά μόνο τον αυτοκινητόδρομο. Τον Οκτώβριο του 2012, ο Αγκίρε άρχισε να εργάζεται ως φύλακας στην εταιρία ιδιωτικής ασφάλειας AVL. Μέσω της AVL, εργάστηκε στην Αγορά Vallarta στο Παλμντέιλ, Καλιφόρνια. Ο Αγκίρε γνώρισε την Περλ Φερνάντεζ περίπου ενάμιση με δύο χρόνια πριν οι δυο τους πάρουν την επιμέλεια του Γκέιμπριελ Φερνάντεζ. Το ύψος του Αγκίρε ήταν περίπου 1,88 μ..