cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οίκος του Σπόνχαϊμ
Ιστορία
Όταν ο δουκικός Οίκος του Έπενσταϊν εξαφανίστηκε τελικά το 1122, ο εγγονός του Ζήγκφρηντ, ο Ερρίκος Δ΄, κληρονόμησε τον τίτλο και έγινε ο πρώτος δούκας της Καρινθίας από τους Σπόνχαϊμ καθώς και μάργραβος στην ιταλική μαρκιωνία της Βερόνας. Μετά το τέλος του, μόλις έναν χρόνο αργότερα, τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ένγκελμπερτ, οι απόγονοι του οποίου κυβέρνησαν στην Καρινθία μέχρι το τέλος του δούκα Ούλριχ Γ΄ το 1269. Ο νεότερος γιος του Ένγκελμπερτ, ο Ράποτο, έγινε ο πρόγονος της Βαυαρικής δυναστείας των Όρτενμπουργκ. Οι δούκες του Σπόνχαϊμ προσπάθησαν να εδραιώσουν τις κτήσεις τους, όντας πιστοί φύλακες του βασιλικού Οίκου των Χοενστάουφεν, παρ' όλα αυτά έπρεπε να αγωνιστούν με απρόθυμους τοπικούς ευγενείς, όπως οι Καρίνθιοι Όρτενμπουργκερ. Ο τίτλος του μαργράβου της Βερόνας χάθηκε από τον Ερμάνος Γ΄ του Μπάντεν το 1151.
Υπό τον Μπέρνχαρντ του Σπόνχαϊμ, δούκα της Καρινθίας από το 1202 έως το 1256, η δυναστεία έφτασε στο απόγειο της ισχύος της. Το 1213 νυμφεύτηκε τη Γιούντιτ, κόρη του βασιλιά Ότακαρ Α΄ της Βοημίας, το οποίο σύνδεσε τη δουκική γραμμή με τη Βοημική βασιλική δυναστεία των Πρεμυσλιδών. Ο γιος του Μπέρνχαρντ, ο Ούλριχ Γ΄, που νυμφεύτηκε την Aγνή της Μερανίας το 1248, κληρονόμησε επίσης τον τίτλο του μαργράβου στη γειτονική μαρκιωνία της Καρνιόλας. Ωστόσο, καθώς επέζησε των παιδιών του, κληροδότησε τα εδάφη του στην Καρινθία και την Καρνιόλα στον Πρεμυσλίδη εξάδελφό του, βασιλιά Ότοκαρ Β΄ της Βοημίας, σύμφωνα με μία μυστική συμφωνία κληρονομιάς του 1268. Αυτές οι ιδιοκτησίες ήταν μεταξύ των εδαφών, που κατέλαβε ο Ροδόλφος των Αψβούργων μετά την εκλογή του ως βασιλιά των Ρωμαίων το 1273, λόγω της απόκτησής τους υπό ύποπτες συνθήκες.
Μαρντιγί
Το Μαρντιγί (γαλλικά: Mardilly) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οίκος του Σπόνχαϊμ
Ιστορία
Ο ιδρυτής του κλάδου της Ρηνανίας ήταν ο κόμης Στέφανος Α΄ του Σπόνχαϊμ (απεβ. 1080), ο οποίος μπορεί να ήταν πρώτος εξάδελφος, γιος ή ανιψιός του Ζήγκφρηντ. Ένας από τους διαδόχους του τρισεγγονού του Γοδεφρείδου Γ΄ (1183–1218) νυμφεύτηκε την Άντελχαϊντ του Ζάιν, αδελφή και κληρονόμο του Ερρίκου Β΄ τελευταίου κόμη του Ζάυν. Το 1437 η κύρια εξ αρρενογονίας γραμμή αυτού του κλάδου των Σπόνχαϊμ εξέλιπε και οι απόγονοι της εκ θηλυγονίας γραμμής, δηλαδή οι μαργράβοι του Μπάντεν και οι παλατινοί κόμητες του Ζίμμερν-Τσβάιμπρυκεν-Μπίρκενφελντ πήραν τον τίτλο του κόμη του Σπόνχαϊμ, μαζί με τον εκλέκτορα του Παλατινάτου, που είχε λάβει ένα μικρό μέρος ως προίκα.
Μαρντιγί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρντιλιζιέν (γαλλικά: Mardilisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Οίκος του Σπόνχαϊμ
Ιστορία
Ο πλάγιος κλάδος των κομήτων του Όρτενμπουργκ επιζει ακόμη και σήμερα στο Tάμπαχ Βαυαρίας. Μία πλάγια γραμμή του κλάδου της Ρηνανίας επιζεί επίσης με τους πρίγκιπες του Ζάυν-Βίτγκενσταϊν.
Δουκική γραμμή
μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός του δουκάτου της Καρινθίας μέχρι το 1246. μικρογραφία|150εσ|Ο θυρεός της Καρινθίας από το 1246.
Κομητική γραμμή
μικρογραφία|120εσ|Ο θυρεός του Σπόνχαϊμ-Στάρκενμπουργκ.
Κλάδος Σπόνχαϊμ-Στάκενμπουργκ
μικρογραφία|120εσ|Ο θυρεός των Σπόνχαϊμ-Κρόιτσναχ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένειες ευγενών της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Γερμανικές οικογένειες ευγενών
Βραβείο Καλίνγκα
Περιγραφή
Το τιμώμενο πρόσωπο πρέπει να έχει επιδείξει, κατά τη διάρκεια μιας εξέχουσας σταδιοδρομίας ως συγγραφέας, συντάκτης, ομιλητής, παραγωγός (ή σκηνοθέτης ή παρουσιαστής) ταινιών ή ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων, ταλέντο στην παρουσίαση της επιστήμης ή της τεχνολογίας στον μέσο άνθρωπο. Πρέπει ακόμα να έχει επιδιώξει να τονίζει τη διεθνή σημασία της επιστήμης και της τεχνολογίας, και τη συνεισφορά τους στη βελτίωση της διαβιώσεως, στον εμπλουτισμό της πολιτιστικής κληρονομιάς των εθνών, και στην επίλυση προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα. Πολλοί από όσους τιμήθηκαν με το βραβείο ήταν επιστήμονες, ενώ άλλοι ήταν δημοσιογράφοι, εκπαιδευτικοί ή συγγραφείς.
Το κάθε κράτος-μέλος της UNESCO έχει το δικαίωμα να προτείνει έναν μόνο υποψήφιο για το βραβείο μέσω της εθνικής επιτροπής του για την UNESCO, μετά από προτάσεις των εθνικών επιστημονικών ενώσεων, ή ενώσεων συγγραφέων επιστήμης. Υποψηφιότητες από μεμονωμένους ιδιώτες δεν γίνονται αποδεκτές.
Ο νικητής επιλέγεται από τον γενικό διευθυντή της UNESCO μετά από προτάσεις μιας τετραμελούς κριτικής επιτροπής διορισμένης από τον ίδιο. Τρία μέλη της επιτροπής, προερχόμενα από τρεις διαφορετικές χώρες επιλέγονται με βάση την ισόρροπη γεωγραφική κατανομή και το τέταρτο μετά από σύσταση του Ιδρύματος Καλίνγκα.
Το Βραβείο Καλίνγκα απονέμεται κατά τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Επιστήμης τις μονές χρονολογίες (2013, 2015, κλπ.) και στο Νέο Δελχί τις ζυγές. Ο τιμώμενος παίρνει το ποσό των 20 χιλιάδων αμερικανικών δολαρίων και ένα ασημένιο μετάλλιο «Άλμπερτ Αϊνστάιν» της UNESCO. Επιπλέον, ταξιδεύει στην Ινδία επί δύο έως τέσσερις εβδομάδες ως προσκεκλημένος της ινδικής κυβερνήσεως. Στις ζυγές χρονολογίες, ο αποδέκτης του Βραβείου ταξιδεύει στην πόλη όπου εορτάζεται η Παγκόσμια Ημέρα Επιστήμης ως προσκεκλημένος της UNESCO.
Τιμημένοι με το Βραβείο Καλίνγκα
Οι ακολουθοι άνθρωποι έχουν τιμηθεί με το Βραβείο:
Μενταβί
Το Μενταβί (γαλλικά: Médavy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Βραβείο Καλίνγκα
Στατιστική
Μέχρι το 2015 το Βραβείο Καλίνγκα είχε απονεμηθεί σε 67 ανθρώπους από 23 χώρες. Από αυτούς, οι 61 ήταν άνδρες και οι 5 γυναίκες (λιγότερο από 8%). Οι 7 από τους 67 έχουν τιμηθεί και με Βραβείο Νόμπελ. Η χώρα με τους περισσότερους νικητές είναι (ως το 2015) το Ηνωμένο Βασίλειο με 10 και ακολουθούν οι ΗΠΑ με 9.
Μενταβί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μενταβιζιέν (γαλλικά: Medavisiens).
Βραβείο Καλίνγκα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλινγκα
Μενταβί
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Θεωρία της γήρανσης λόγω ελευθέρων ριζών
Η θεωρία της γήρανσης λόγω ελεύθερων ριζών ( FRTA ) δηλώνει ότι οι οργανισμοί γερνούν επειδή τα κύτταρα συσσωρεύουν βλάβη από ελεύθερες ρίζες με την πάροδο του χρόνου. Ελεύθερη ρίζα είναι κάθε άτομο ή μόριο που έχει ένα μόνο ασύζευκτο ηλεκτρόνιο σε ένα εξωτερικό περίβλημα. Ενώ μερικές ελεύθερες ρίζες όπως η μελανίνη δεν είναι χημικά αντιδραστικές, οι περισσότερες βιολογικά σχετικές ελεύθερες ρίζες είναι εξαιρετικά αντιδραστικές. Για τις περισσότερες βιολογικές δομές, η βλάβη από τις ελεύθερες ρίζες συνδέεται στενά με την οξειδωτική βλάβη. Τα αντιοξειδωτικά είναι αναγωγικοί παράγοντες και περιορίζουν την οξειδωτική βλάβη στις βιολογικές δομές παθητικοποιώντας τις από τις ελεύθερες ρίζες.
Αυστηρά μιλώντας, η θεωρία των ελεύθερων ριζών ασχολείται μόνο με τις ελεύθερες ρίζες όπως το υπεροξείδιο (O 2 - ), αλλά έκτοτε έχει επεκταθεί για να συμπεριλάβει την οξειδωτική βλάβη από άλλα αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) όπως το υπεροξείδιο του υδρογόνου (H 2 O 2 ), ή υπεροξυνιτρώδες (OONO −).
Ο Denham Harman πρότεινε για πρώτη φορά τη θεωρία της γήρανσης λόγω ελεύθερων ριζών στη δεκαετία του 1950, και στη δεκαετία του 1970 επέκτεινε την ιδέα για να ενοχοποιήσει τη μιτοχονδριακή παραγωγή ROS.
Σε ορισμένους οργανισμούς-μοντέλα, όπως η ζύμη και η Drosophila, υπάρχουν στοιχεία ότι η μείωση της οξειδωτικής βλάβης μπορεί να παρατείνει τη διάρκεια ζωής. Ωστόσο, στα ποντίκια, μόνο 1 από τις 18 γενετικές αλλοιώσεις (διαγραφή SOD-1) που μπλοκάρουν την αντιοξειδωτική άμυνα, μείωσαν τη διάρκεια ζωής. Ομοίως, στους στρογγυλούς σκώληκες ( Caenorhabditis elegans ), η παρεμπόδιση της παραγωγής της φυσικής αντιοξειδωτικής υπεροξειδικής δισμουτάσης έχει αποδειχθεί πρόσφατα ότι αυξάνει τη διάρκεια ζωής. Το εάν η μείωση της οξειδωτικής βλάβης κάτω από τα φυσιολογικά επίπεδα είναι επαρκής για την παράταση της διάρκειας ζωής παραμένει ένα ανοιχτό και αμφιλεγόμενο ερώτημα.
Ιστορικό
Η θεωρία των ελεύθερων ριζών της γήρανσης επινοήθηκε από τον Denham Harman τη δεκαετία του 1950, όταν η επικρατούσα επιστημονική γνώμη υποστήριξε ότι οι ελεύθερες ρίζες ήταν πολύ ασταθείς για να υπάρχουν σε βιολογικά συστήματα. Αυτό συνέβαινε επίσης πριν κάποιος επικαλεστεί τις ελεύθερες ρίζες ως αιτία εκφυλιστικών ασθενειών. Δύο πηγές ενέπνευσαν τον Harman: 1) η θεωρία του ρυθμού ζωής, η οποία υποστηρίζει ότι η διάρκεια ζωής είναι μια αντίστροφη συνάρτηση του μεταβολικού ρυθμού που με τη σειρά του είναι ανάλογη με την κατανάλωση οξυγόνου και 2) η παρατήρηση της Rebbeca Gershman ότι η τοξικότητα του υπερβαρικού οξυγόνου και η τοξικότητα της ακτινοβολίας θα μπορούσαν να εξηγηθούν από το ίδιο υποκείμενο φαινόμενο: ελεύθερες ρίζες οξυγόνου. Σημειώνοντας ότι η ακτινοβολία προκαλεί "μετάλλαξη, καρκίνο και γήρανση", ο Harman υποστήριξε ότι οι ελεύθερες ρίζες οξυγόνου που παράγονται κατά τη διάρκεια της κανονικής αναπνοής θα προκαλούσαν αθροιστική βλάβη που θα οδηγούσε τελικά σε απώλεια της λειτουργικότητας του οργανισμού και τελικά θάνατο.
Στα μεταγενέστερα χρόνια, η θεωρία των ελεύθερων ριζών επεκτάθηκε για να συμπεριλάβει όχι μόνο τη γήρανση αυτή καθεαυτή, αλλά και ασθένειες που σχετίζονται με την ηλικία. Η βλάβη των ελεύθερων ριζών εντός των κυττάρων έχει συνδεθεί με μια σειρά από διαταραχές όπως ο καρκίνος, η αρθρίτιδα, η αθηροσκλήρωση, η νόσος του Αλτσχάιμερ και ο διαβήτης. Υπάρχουν κάποια στοιχεία που υποδηλώνουν ότι οι ελεύθερες ρίζες και ορισμένα αντιδραστικά είδη αζώτου πυροδοτούν και αυξάνουν μηχανισμούς κυτταρικού θανάτου εντός του σώματος, όπως η απόπτωση και σε ακραίες περιπτώσεις η νέκρωση.
Το 1972, ο Harman τροποποίησε την αρχική του θεωρία. Στην τρέχουσα μορφή της, αυτή η θεωρία προτείνει ότι τα αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) που παράγονται στα μιτοχόνδρια, προκαλούν βλάβη σε ορισμένα μακρομόρια, συμπεριλαμβανομένων των λιπιδίων, των πρωτεϊνών και κυρίως του μιτοχονδριακού DNA. Αυτή η βλάβη προκαλεί στη συνέχεια μεταλλάξεις που οδηγούν σε αύξηση της παραγωγής ROS και ενισχύουν σημαντικά τη συσσώρευση ελεύθερων ριζών μέσα στα κύτταρα. Αυτή η μιτοχονδριακή θεωρία έχει γίνει ευρύτερα αποδεκτή ότι θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο στη συμβολή στη διαδικασία γήρανσης.
Ο Denham Harman πρότεινε για πρώτη φορά τη θεωρία της γήρανσης λόγω ελεύθερων ριζών στη δεκαετία του 1950, και στη δεκαετία του 1970 επέκτεινε την ιδέα για να ενοχοποιήσει τη μιτοχονδριακή παραγωγή ROS.
Διαδικασίες
αριστερά|μικρογραφία|321x321εσ| Στη χημεία, [[Χημική ρίζα|ελεύθερη ρίζα είναι οποιοδήποτε άτομο, μόριο ή ιόν με ασύζευκτο ηλεκτρόνιο σθένους]] Οι ελεύθερες ρίζες είναι άτομα ή μόρια που περιέχουν ασύζευκτα ηλεκτρόνια. Τα ηλεκτρόνια υπάρχουν συνήθως σε ζεύγη σε συγκεκριμένα τροχιακά σε άτομα ή μόρια. Οι ελεύθερες ρίζες, που περιέχουν μόνο ένα ηλεκτρόνιο σε οποιοδήποτε τροχιακό, είναι συνήθως ασταθείς στο να χάσουν ή να πάρουν ένα επιπλέον ηλεκτρόνιο, έτσι ώστε όλα τα ηλεκτρόνια στο άτομο ή στο μόριο να ζευγαρωθούν.
Το ασύζευκτο ηλεκτρόνιο δεν συνεπάγεται φορτίο. Οι ελεύθερες ρίζες μπορεί να είναι θετικά φορτισμένες, αρνητικά φορτισμένες ή ουδέτερες.
Η αλυσιδωτή αντίδραση που προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες μπορεί να οδηγήσει σε διασταυρούμενη σύνδεση των ατομικών δομών. Σε περιπτώσεις όπου η αλυσιδωτή αντίδραση που προκαλείται από ελεύθερες ρίζες περιλαμβάνει μόρια ζευγών βάσεων σε μια αλυσίδα DNA, το DNA μπορεί να διασταυρωθεί.
Η διασύνδεση του DNA μπορεί με τη σειρά της να οδηγήσει σε διάφορες επιπτώσεις της γήρανσης, ιδιαίτερα στον καρκίνο. Άλλες διασταυρώσεις μπορεί να προκύψουν μεταξύ μορίων λίπους και πρωτεΐνης, γεγονός που οδηγεί σε ρυτίδες. Οι ελεύθερες ρίζες μπορούν να οξειδώσουν την LDL, και αυτό είναι ένα σημαντικό γεγονός στον σχηματισμό πλάκας στις αρτηρίες, που οδηγεί σε καρδιακές παθήσεις και εγκεφαλικό. Αυτά είναι παραδείγματα του πώς η θεωρία της γήρανσης λόγω των ελεύθερων ριζών έχει χρησιμοποιηθεί για να «εξηγήσει» με ακρίβεια την προέλευση πολλών χρόνιων ασθενειών.
Οι ελεύθερες ρίζες που πιστεύεται ότι εμπλέκονται στη διαδικασία της γήρανσης περιλαμβάνουν το υπεροξείδιο και το μονοξείδιο του αζώτου. Συγκεκριμένα, η αύξηση του υπεροξειδίου επηρεάζει τη γήρανση, ενώ η μείωση του σχηματισμού μονοξειδίου του αζώτου ή της βιοδιαθεσιμότητας του, το ίδιο.
Τα αντιοξειδωτικά είναι χρήσιμα στη μείωση και την πρόληψη της βλάβης από τις αντιδράσεις των ελεύθερων ριζών λόγω της ικανότητάς τους να δωρίζουν ηλεκτρόνια που εξουδετερώνουν τη ρίζα χωρίς να σχηματίζουν άλλη. Το ασκορβικό οξύ, για παράδειγμα, μπορεί να χάσει ένα ηλεκτρόνιο σε μια ελεύθερη ρίζα και να παραμείνει σταθερό το ίδιο περνώντας το ασταθές ηλεκτρόνιό του γύρω από το αντιοξειδωτικό μόριο.
Αυτό οδήγησε στην υπόθεση ότι μεγάλες ποσότητες αντιοξειδωτικών, με την ικανότητά τους να μειώνουν τον αριθμό των ελεύθερων ριζών, μπορεί να μειώσουν τη ριζική βλάβη που προκαλεί χρόνιες ασθένειες, ακόμη και ριζικές βλάβες που ευθύνονται για τη γήρανση.
Απόδειξη
Πολυάριθμες μελέτες έχουν αποδείξει το ρόλο των ελεύθερων ριζών στη διαδικασία της γήρανσης και έτσι υποστηρίζουν δοκιμαστικά τη θεωρία της γήρανσης λόγω των ελεύθερων ριζών. Μελέτες έχουν δείξει σημαντική αύξηση του σχηματισμού ριζών υπεροξειδίου (SOR) και της υπεροξείδωσης των λιπιδίων σε ηλικιωμένους αρουραίους. Οι Chung et al. προτείνουν ότι η παραγωγή ROS αυξάνεται με την ηλικία και υποδεικνύεται ότι η μετατροπή της XDH σε XOD μπορεί να είναι ένας σημαντικός παράγοντας που συμβάλλει. Αυτό υποστηρίχθηκε από μια μελέτη που έδειξε ότι η παραγωγή υπεροξειδίου από την οξειδάση της ξανθίνης και τη συνθάση του ΝΟ στις μεσεντέριες αρτηρίες ήταν υψηλότερη στους ηλικιωμένους επίμυες από τους νεαρούς.
Οι Hamilton et al. εξέτασε τις ομοιότητες στην εξασθενημένη ενδοθηλιακή λειτουργία στην υπέρταση και τη γήρανση στους ανθρώπους και βρήκε σημαντική υπερπαραγωγή υπεροξειδίου και στα δύο. Αυτό το εύρημα υποστηρίζεται από μια μελέτη του 2007 που διαπίστωσε ότι το ενδοθηλιακό οξειδωτικό στρες αναπτύσσεται με τη γήρανση σε υγιείς άνδρες και σχετίζεται με μειώσεις της εξαρτώμενης από το ενδοθήλιο διαστολής. Επιπλέον, μια μελέτη που χρησιμοποιούσε καλλιεργημένα λεία μυϊκά κύτταρα εμφάνισε αυξημένο ROS σε κύτταρα που προέρχονται από ηλικιωμένα ποντίκια. Αυτά τα ευρήματα υποστηρίχθηκαν από μια δεύτερη μελέτη που χρησιμοποιεί κύτταρα Leydig που απομονώθηκαν από όρχεις νεαρών και ηλικιωμένων αρουραίων.
Οι Choksi et al. Το πείραμα με ποντίκια νάνου Ames (DW) υποδηλώνει ότι τα χαμηλότερα επίπεδα παραγωγής ενδογενούς ROS σε ποντίκια DW μπορεί να είναι ένας παράγοντας για την αντοχή τους στο οξειδωτικό στρες και τη μεγάλη διάρκεια ζωής. Οι Lener et al. προτείνουν ότι η δραστηριότητα Nox4 αυξάνει την οξειδωτική βλάβη στα ενδοθηλιακά κύτταρα της ανθρώπινης ομφαλικής φλέβας μέσω υπερπαραγωγής υπεροξειδίου. Επιπλέον, οι Rodriguez-Manas et al. διαπιστώθηκε ότι η ενδοθηλιακή δυσλειτουργία στα ανθρώπινα αγγεία οφείλεται στη συλλογική επίδραση της αγγειακής φλεγμονής και του οξειδωτικού στρες.
Οι Sasaki et al. αναφέρθηκε ότι η εξαρτώμενη από το υπεροξείδιο χημειοφωταύγεια ήταν αντιστρόφως ανάλογη με τη μέγιστη διάρκεια ζωής σε ποντίκια, αρουραίους Wistar και περιστέρια. Προτείνουν ότι η σηματοδότηση ROS μπορεί να είναι καθοριστικός παράγοντας στη διαδικασία γήρανσης. Στους ανθρώπους, οι Mendoza-Nunez et al. προτείνουν ηλικία 60 ετών και άνω μπορεί να συνδέεται με αυξημένο οξειδωτικό στρες. Ο Miyazawa διαπίστωσε ότι η παραγωγή ανιόντων μιτοχονδριακού υπεροξειδίου μπορεί να οδηγήσει σε ατροφία οργάνων και δυσλειτουργία μέσω της απόπτωσης που προκαλείται από μιτοχόνδρια. Επιπλέον, προτείνουν ότι το μιτοχονδριακό ανιόν υπεροξειδίου παίζει ουσιαστικό ρόλο στη γήρανση. Οι Lund et al. κατέδειξε τον ρόλο της ενδογενούς εξωκυτταρικής υπεροξειδικής δισμουτάσης στην προστασία έναντι της ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας γήρανσης χρησιμοποιώντας ποντίκια.
Τροποποιήσεις της θεωρίας
Μία από τις κύριες επικρίσεις της θεωρίας της γήρανσης λόγω των ελεύθερων ριζών στρέφεται στην πρόταση ότι οι ελεύθερες ρίζες είναι υπεύθυνες για τη βλάβη των βιομορίων, αποτελώντας έτσι έναν κύριο λόγο για τη γήρανση των κυττάρων και τη γήρανση του οργανισμού. Έχουν προταθεί αρκετές τροποποιήσεις για την ενσωμάτωση της τρέχουσας έρευνας στη συνολική θεωρία.
Μιτοχονδριακή θεωρία γήρανσης
μικρογραφία|493x493εσ| Κύριες πηγές [[Δραστικές μορφές οξυγόνου|ενεργών ειδών οξυγόνου σε ζωντανά συστήματα]] Η μιτοχονδριακή θεωρία της γήρανσης προτάθηκε για πρώτη φορά το 1978, και δύο χρόνια αργότερα, εισήχθη η θεωρία της γήρανσης λόγω των μιτοχονδριακών ελεύθερων ριζών. Η θεωρία εμπλέκει τα μιτοχόνδρια ως τον κύριο στόχο ριζικής βλάβης, καθώς υπάρχει ένας γνωστός χημικός μηχανισμός με τον οποίο τα μιτοχόνδρια μπορούν να παράγουν ROS, τα μιτοχονδριακά συστατικά όπως το mtDNA δεν προστατεύονται τόσο καλά όσο το πυρηνικό DNA και από μελέτες που συγκρίνουν τη βλάβη στο πυρηνικό και το mtDNA που δείχνουν υψηλότερα επίπεδα ριζικής βλάβης στα μιτοχονδριακά μόρια. Τα ηλεκτρόνια μπορεί να διαφύγουν από μεταβολικές διεργασίες στα μιτοχόνδρια όπως η αλυσίδα μεταφοράς ηλεκτρονίων, και αυτά τα ηλεκτρόνια μπορεί με τη σειρά τους να αντιδράσουν με το νερό για να σχηματίσουν ROS όπως η ρίζα υπεροξειδίου ή μέσω μιας έμμεσης οδού τη ρίζα υδροξυλίου. Αυτές οι ρίζες καταστρέφουν στη συνέχεια το DNA και τις πρωτεΐνες των μιτοχονδρίων, και αυτά τα συστατικά της βλάβης με τη σειρά τους είναι πιο πιθανό να παράγουν υποπροϊόντα ROS. Έτσι δημιουργείται ένας βρόχος θετικής ανάδρασης του οξειδωτικού στρες που, με την πάροδο του χρόνου, μπορεί να οδηγήσει σε φθορά των κυττάρων και αργότερα των οργάνων και ολόκληρου του σώματος.
Αυτή η θεωρία έχει συζητηθεί ευρέως και δεν είναι ακόμη σαφές πώς αναπτύσσονται οι μεταλλάξεις του mtDNA που προκαλούνται από ROS. Conte et al. προτείνουν ότι τα δάχτυλα ψευδάργυρου με υποκατάσταση σιδήρου μπορεί να δημιουργήσουν ελεύθερες ρίζες λόγω της εγγύτητας του δακτύλου ψευδαργύρου στο DNA και έτσι να οδηγήσουν σε βλάβη του DNA.
Ο Afanas'ev προτείνει ότι η δραστηριότητα δυσμετάλλαξης υπεροξειδίου του CuZnSOD καταδεικνύει μια σημαντική σχέση μεταξύ της διάρκειας ζωής και των ελεύθερων ριζών. Η σχέση μεταξύ CuZnSOD και διάρκειας ζωής καταδείχθηκε από τους Perez et al. ο οποίος έδειξε ότι η διάρκεια ζωής των ποντικών επηρεάστηκε από τη διαγραφή του γονιδίου Sod1 που κωδικοποιεί το CuZnSOD.
Επιγενετική οξειδωτική οξειδοαναγωγική μετατόπιση (EORS) θεωρία γήρανσης
Ο Brewer πρότεινε μια θεωρία που ενσωματώνει τη θεωρία των ελεύθερων ριζών της γήρανσης με τα αποτελέσματα σηματοδότησης της ινσουλίνης στη γήρανση. Η θεωρία του Brewer προτείνει ότι «η καθιστική συμπεριφορά που σχετίζεται με την ηλικία πυροδοτεί μια οξειδωμένη οξειδοαναγωγική μετατόπιση και εξασθενημένη μιτοχονδριακή λειτουργία». Αυτή η μιτοχονδριακή βλάβη οδηγεί σε πιο καθιστική συμπεριφορά και επιτάχυνση της γήρανσης.
Θεωρία μεταβολικής σταθερότητας της γήρανσης
Η θεωρία της μεταβολικής σταθερότητας της γήρανσης υποδηλώνει ότι είναι η ικανότητα των κυττάρων να διατηρούν σταθερή συγκέντρωση ROS που είναι ο κύριος καθοριστικός παράγοντας της διάρκειας ζωής. Αυτή η θεωρία επικρίνει τη θεωρία των ελεύθερων ριζών επειδή αγνοεί ότι τα ROS είναι συγκεκριμένα μόρια σηματοδότησης που είναι απαραίτητα για τη διατήρηση των φυσιολογικών λειτουργιών των κυττάρων.
Επιπτώσεις του περιορισμού των θερμίδων
Μελέτες έχουν δείξει ότι ο περιορισμός των θερμίδων εμφανίζει θετικά αποτελέσματα στη διάρκεια ζωής των οργανισμών, παρόλο που συνοδεύεται από αύξηση του οξειδωτικού στρες. Πολλές μελέτες προτείνουν ότι αυτό μπορεί να οφείλεται σε αντιοξειδωτική δράση, καταστολή οξειδωτικού στρες, ή αντίσταση στο οξειδωτικό στρες που εμφανίζεται στον περιορισμό των θερμίδων. Fontana et al. υποδηλώνουν ότι ο περιορισμός των θερμίδων επηρέασε πολυάριθμες οδούς σήματος μέσω της μείωσης του αυξητικού παράγοντα Ι που μοιάζει με ινσουλίνη (IGF-1). Επιπλέον, προτείνουν ότι το αντιοξειδωτικό SOD και η καταλάση εμπλέκονται στην αναστολή αυτής της οδού σηματοδότησης θρεπτικών συστατικών.
Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής που παρατηρείται κατά τη διάρκεια ορισμένων μελετών περιορισμού των θερμίδων που μπορεί να συμβεί με έλλειψη μειώσεων ή ακόμη και αυξήσεων στην κατανάλωση O 2 συχνά συμπεραίνεται ως αντίθετη με τη θεωρία της γήρανσης λόγω των μιτοχονδριακών ελεύθερων ριζών. Σύμφωνα με μια μελέτη του G. Barja, σημαντικές μειώσεις στην παραγωγή μιτοχονδριακών ριζών οξυγόνου (ανά μονάδα O 2 που καταναλώνεται) συμβαίνουν κατά τη διάρκεια διατροφικού περιορισμού, αερόβιας άσκησης, χρόνιας άσκησης και υπερθυρεοειδισμού. Επιπλέον, η παραγωγή μιτοχονδριακών ριζών οξυγόνου είναι χαμηλότερη σε μακρόβια πτηνά από ό,τι σε βραχύβια θηλαστικά με συγκρίσιμο μέγεθος σώματος και μεταβολικό ρυθμό. Έτσι, η παραγωγή μιτοχονδριακών ROS πρέπει να ρυθμίζεται ανεξάρτητα από την κατανάλωση O 2 σε διάφορα είδη, ιστούς και φυσιολογικές καταστάσεις.
Γυμνός τυφλοπόντικας-αρουραίος
Ο γυμνός τυφλοπόντικας είναι ένα μακρόβιο τρωκτικό (32 ετών). Όπως αναθεωρήθηκε από τους Lewis et al., (2013), τα επίπεδα παραγωγής ROS στον γυμνό μωρό αρουραίο είναι παρόμοια με αυτά ενός άλλου τρωκτικού, του σχετικά βραχύβιου ποντικού (4 χρόνια). Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν είναι το οξειδωτικό στρες που ρυθμίζει την υγεία και τη μακροζωία σε αυτά τα τρωκτικά, αλλά άλλοι κυτταροπροστατευτικοί μηχανισμοί που επιτρέπουν στα ζώα να αντιμετωπίσουν υψηλά επίπεδα οξειδωτικής βλάβης και στρες. Στον γυμνό μόλο-αρουραίο, ένας πιθανός σημαντικός κυτταροπροστατευτικός μηχανισμός που θα μπορούσε να παρέχει διασφάλιση μακροζωίας είναι η αυξημένη έκφραση των γονιδίων επιδιόρθωσης του DNA που εμπλέκονται σε πολλά βασικά μονοπάτια επιδιόρθωσης του DNA. (Βλέπε θεωρία βλάβης του DNA της γήρανσης . ) Σε σύγκριση με το ποντίκι, ο γυμνός μόλος αρουραίος είχε σημαντικά υψηλότερα επίπεδα έκφρασης γονιδίων που είναι απαραίτητα για τις οδούς επιδιόρθωσης DNA της επιδιόρθωσης ασυμφωνίας DNA, της μη ομόλογης σύνδεσης άκρου και της επιδιόρθωσης εκτομής βάσης.
Πουλιά
Μεταξύ των πτηνών, οι παπαγάλοι ζουν περίπου πέντε φορές περισσότερο από τα ορτύκια. Η παραγωγή ROS στην καρδιά, τους σκελετικούς μύες, το ήπαρ και τα άθικτα ερυθροκύτταρα βρέθηκε να είναι παρόμοια στους παπαγάλους και τα ορτύκια και δεν έδειξε αντιστοιχία με τη διαφορά μακροζωίας. Αυτά τα ευρήματα κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι θέτουν αμφιβολίες σχετικά με την ευρωστία της θεωρίας του οξειδωτικού στρες της γήρανσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικές ρίζες Κατηγορία:Γήρας
2-μεθυλοναφθαλίνιο
Το 2-μεθυλοναφθαλίνιο  (αγγλικά 2-methylnaphthalene) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, δηλαδή είναι αρωματικός υδρογονάνθρακας, με μοριακό τύπο C11H10. Πιο συγκεκριμένα, ανήκει στα αρένια, με δομή δυο συμπυκvωμένων (δηλαδή με κοινή πλευρά και δυο κοινά άτομα) βενζολικών δακτυλίων, και μιας μεθυλομάδας, ενωμένης στο #2 άτομο άνθρακα. Αποτελεί μονοαλκυλιωμένο πολυκυκλικό αρωματικό υδρογονάνθρακα.(Polycyclic Aromatic Hydrocarbon, PAΗ).
Διαστημική παρουσία
Στις 22 φεβρουαρίου 2014, η NASA ανακοίνωσε μια σημαντικά αναβαθμισμένη βάση δεδομένων , που συμπεριλάμβανε το 2-μεθυλοναφθαλίνιο, για την ανίχνευση και την παρακολούθηση των PAH στο σύμπαν. Σύμφωνα με επιστήμονες της NASA, πάνω από το 20% του άνθρακα στο σύμπαν μπορεί να σχετίζονται με PAH, που σύμφωνα με μια θεωρία, έχουν τη δυνατότητα να αποτελούν πρόδρομες ύλες για το σχηματισμό της ζωής. Οι PAH φαίνεται να έχουν διαμορφωθεί λίγο μετά τη Μεγάλη ¨Εκρηξη, να είναι άφθονοι στο σύμπαν,  να συνδέονται με τα νέα αστέρια και με τους εξωπλανήτες.
Διάφορα ένζυμα βιοαποικοδομούν το 2-μεθυλοναφθαλίνιο, σε αναερόβιες συνθήκες.
Παραγωγή
Το 2-μεθυλοναφθαλίνιο μπορεί να ληφθεί με ισομερείωση 1-μεθυλοναφθαλινίου ή από το κλάσμα των μεθυλοναφθαλινίων της λιθανθρακόπισσας. Η λιθανθρακόπισσα περιέχει περίπου 1,5% 2-μεθυλοναφθαλίνιο. Η διεργασία απομόνωσή του 2-μεθυλοναφθαλίνιου από την λιθαναθρακόπισσα αρχίζιει με κλασματική απόσταξη. Το 1-μεθυλοναφθαλίνιο και το ισομερές του 2-μεθυλοναφθαλίνιο συμπαραλαμβάνονται στο κλάσμα 240-245°C, γιατί έχουν παραπλήσιες θερμοκρασίες βρασμού. Ο διαχωρισμός των δύο (2) ισομερών, όταν είναι επιθυμητός, πραγματοποιείται με κρυστάλλωση, που αξιοποιεί τη σχετικά μεγάλη διαφορά στις θερμοκρασίες τήξης, μεταξύ των δυο ισομερών.
Η διεργασία της ισομερείωσης γίνεται με την παρουσία τριφθοριούχου βορίου (BF3), φωσφορικού οξέος (H3PO4) ή με την παρουσία ζεολιθών.
Περίπου 1.500 τόνοι 2-μεθυλοναφθαλινίου παράγονται παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Φυσικοχημικές ιδιότητες
Το χημικά καθαρό 2-μεθυλοναφθαλίνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι λευκό στερεό με αρωματική οσμή. Αυτός ο υδρογονάνθρακας είναι ευδιάλυτος στο βενζόλιο (PhH), στην αιθανόλη (EtOΗ) και στο διθειάνθρακα (CS2). Είναι, όμως, πρακτικά αδιάλυτος στο νερό.
Μεουντέν
Το Μεουντέν (γαλλικά: Méhoudin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
2-μεθυλοναφθαλίνιο
Εφαρμογές
Χρησιμοποιήθηκε, επίσης, ως πρόδρομη ένωση για τη σύνθεση φαρμακευτικών και είναι ένα από τα κύρια αντιδραστήρια για τη σύνθεση της 2-μεθυλο-1,4-ναφθοκινόνης, που με τη σειρά της είναι πρόδρομη ένωση για τη σύνθεση της βιταμίνης K.
Μεουντέν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μεουντινουά (γαλλικά: Méhoudinois).
2-μεθυλοναφθαλίνιο
Περιστατικό
Τον Αύγουστο του 2010, η Kellog's ανακάλεσε 28 εκατομμύρια συσκευασίες δημητριακών της από το εμπόριο, γιατί κάποια από αυτά είχαν μολυνθεί από 2-μεθυλοναφθαλίνιο. Το 2012 η Kellog's έπρεπε να ανακαλέσει περίπου 3 εκατομμύρια συσκευασίες δημητριακών της.
Μεουντέν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
2-μεθυλοναφθαλίνιο
Αναφορές
Κατηγορία:Ναφθαλίνια Κατηγορία:C11 Κατηγορία:Πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1988-89
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1988-89 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες.
Διοργάνωση
Όταν ξεκινούσε το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής του 1988-89, δεν προβλεπόταν κάποια αλλαγή σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1987-88. Δηλαδή, στην Α΄ Εθνική θα ανέβαιναν οι τρεις πρώτες ομάδες, ενώ θα υποβιβάζονταν τρεις σύλλογοι στη Γ΄ Εθνική, τη θέση των οποίων θα έπαιρναν οι τρεις πρώτες ομάδες της τρίτης κατηγορίας, που εκεινη τη σεζόν διεξήχθη σε έναν όμιλο.
Όμως, η απόφαση, στο τέλος της σεζόν, να αυξηθούν από 16 σε 18 οι ομάδες της Α΄ Εθνικής, είχε αλυσιδωτές επιδράσεις στις πιο μικρές κατηγορίες. Για να καλυφθούν οι επί πλέον θέσεις οι αρμόδιοι ξαναθυμήθηκαν τον παμπάλαιο θεσμό της διαβάθμισης, ανεξάρτητα αν δεν του έδωσαν αυτό το όνομα. Τις δύο έξτρα θέσεις στην Α΄ Εθνική διεκδίκησαν έξι ομάδες: οι τρεις τελευταίες της Α΄ με τις τρεις ομάδες των θέσεων 4η ως 6η της Β΄ Εθνικής. Αναλόγως, τις δύο κενές θέσεις που δημιουργήθηκαν στη Β΄ Εθνική, διεκδίκησαν οι τρεις τελευταίες ομάδες της Β΄ με τις τρεις ομάδες των θέσεων 4η ως 6η της Γ΄ Εθνικής.
Διαβάθμιση Α΄/Β΄ Εθνικής
Στους αγώνες μετείχαν έξι ομάδες: τρεις από την Α΄ Εθνική (οι τρεις τελευταίες) και τρεις από τη Β΄ (4η ως 6η). Διεξήχθη ένα μίνι πρωτάθλημα ενός γύρου (5 αγώνες), σε ουδέτερα γήπεδα. Οι δύο πρώτες ομάδες εντάχθηκαν στην Α΄ και οι τέσσερις υπόλοιπες στη Β΄ Εθνική. Ουσιαστικά σώθηκαν οι δυο από τις τρεις ομάδες της Α΄ εθνικής που θα υποβιβάζονταν και έπεσε μόνο ο Διαγόρας Ρόδου, ενώ καμιά από τις τρεις ομάδες της Β΄ Εθνικής δεν ανέβηκε κατηγορία.
Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων
Το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων (αγγλικά: World Youth Chess Championship) είναι σκακιστική διοργάνωση για κορίτσια και αγόρια ηλικίας κάτω των 8, 10, 12, 14, 16 και 18 ετών. Διοργανώνεται από την Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία (FIDE). Δώδεκα παγκόσμιοι πρωταθλητές και παγκόσμιες πρωταθλήτριες στέφονται κάθε χρόνο.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1988-89
Διαβάθμιση Β΄/Γ΄ Εθνικής
Στους αγώνες μετείχαν έξι ομάδες: τρεις από την Β΄ Εθνική (οι τρεις τελευταίες) και τρεις από τη Γ΄ (4η ως 6η). Διεξήχθη ένα μίνι πρωτάθλημα ενός γύρου (5 αγώνες), σε ουδέτερα γήπεδα. Οι δύο πρώτες ομάδες εντάχθηκαν στην Β΄ και οι τέσσερις υπόλοιπες στη Γ΄ Εθνική. Ουσιαστικά σώθηκαν οι δυο από τις τρεις ομάδες της Β΄ εθνικής που θα υποβιβάζονταν και έπεσε μόνο η Καβάλα, ενώ καμιά από τις τρεις ομάδες της Γ΄ Εθνικής δεν ανέβηκε κατηγορία.
Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων
Ο προκάτοχος του Πρωταθλήματος Παίδων-Κορασίδων ήταν το Πρωτάθλημα Δοκίμων (Cadet Championship). Ξεκίνησε ανεπίσημα το 1974 στη Γαλλία για παίκτες κάτω των 18 ετών. Οι διοργανώσεις του 1975 και του 1976 ήταν επίσης για το Κ-18. Το 1976 εμφανίστηκαν πολύ νέοι παίκτες όπως ο Γκάρι Κασπάροφ και ο Τζούλιαν Χόντσον (12+) αλλά και παίκτες λίγο μεγαλύτεροι από 18, αλλά νεότεροι από 19 όπως ο Λούις Ρος. Αναγνωρίστηκε το 1977 από τη FIDE ως Παγκόσμιο Πρωτάθλημα για Δοκίμους για παίκτες κάτω των 17 ετών. Το 1981 το όριο ηλικίας μειώθηκε σε κάτω από 16 έτη, που ίσχυσε στην αρχή του έτους που διεξαγόταν το πρωτάθλημα. Ήταν επίσης το έτος κατά το οποίο πραγματοποιήθηκε το πρώτο πρωτάθλημα κοριτσιών κάτω των 16 ετών.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1988-89
Διαβάθμιση Β΄/Γ΄ Εθνικής
* Λόγω της ισοβαθμίας των δύο ομάδων, για την κατάταξή τους μέτρησε ο μεταξύ τους αγώνας, στον οποίο επικράτησε η Παναχαϊκή με 2-0, αποτέλεσμα που την κράτησε στη Β΄ εθνική.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1988-1989
Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων
Από το 2015, η εκδήλωση χωρίστηκε σε Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παμπαίδων-Παγκορασίδων (κατηγορίες Κ-8, Κ-10 και Κ-12) και σε Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων (κατηγορίες Κ-14, Κ-16 και Κ-18). Το 2015 και οι δύο εκδηλώσεις διεξήχθησαν στον ίδιο χώρο υπό την ονομασία Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Παίδων-Κορασίδων και Παμπαίδων-Παγκορασίδων (World Youth and Cadets Chess Championships).
Αποτελέσματα Κ-18 (ανεπίσημα)
! Έτος !! Τοποθεσία !! Αγόρια
Αποτελέσματα Κ-17 (επίσημα)
! Έτος !! Τοποθεσία !! Αγόρια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκάκι Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις
Αλάνιασπορ
Η Αλάνιασπορ (τουρκικά: Alanyaspor) είναι τουρκικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από την Αλάνια. Ιδρύθηκε το 1948. Χρώματα του συλλόγου αποτελούν το πορτοκαλί και το πράσινο. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Μπαχτσέσεχιρ Οκουλαρί, χωρητικότητας 10.842 θεατών.
Λε Μενίλ-Μπεράρ
Το Λε Μενίλ-Μπεράρ (γαλλικά: Le Ménil-Bérard) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Βίκτορ Κνόρε
Ο Βίκτορ Κάρλοβιτς Κνόρε (γερμ. Viktor Karlovich Knorre, ρωσ. Виктор Карлович Кнорре, 4 Οκτωβρίου 1840 – 25 Αυγούστου 1919) ήταν Ρώσος αστρονόμος γερμανικής καταγωγής. Εργάσθηκε στο Πούλκοβο και στο Βερολίνο, και ανεκάλυψε 4 αστεροειδείς.
Οικογένεια και βιογραφικά στοιχεία
Ο Κνόρε γεννήθηκε στο Νικολάγεβ, το σημερινό Μικολάιβ της νότιας Ουκρανίας. Η οικογένειά του ήταν οικογένεια αστρονόμων: Ο παππούς του, ο Ερνστ Φρήντριχ Κνόρε (1759-1810), είχε μεταναστεύσει από τη Γερμανία στο Ντόρπατ (το σημερινό Τάρτου της Εσθονίας), όπου εργάσθηκε (1803-1810) ως «παρατηρητής» στο Αστεροσκοπείο του Τάρτου και καθηγητής μαθηματικών στο εκεί πανεπιστήμιο. Ο πατέρας του Βίκτορ, ο Καρλ Κνόρε (1801-1883), ίδρυσε το Αστεροσκοπείο του Νικολάγεβ το 1827.
Ο Βίκτορ ήταν το πέμπτο από τα 15 παιδιά του Καρλ Κνόρε (τα είχε αποκτήσει από τρεις συζύγους) και πήγε στο Βερολίνο το 1862 για να σπουδάσει αστρονομία με τον Βίλχελμ Φέρστερ. Εργάσθηκε στο Αστεροσκοπείο του Πούλκοβο το 1867 ως εκτελεστής αστρονομικών υπολογισμών και στη συνέχεια στο Αστεροσκοπείο του Βερολίνου, όπου είχε πάει και ο πατέρας του περί το 1871. Απεβίωσε σε ηλικία 78 ετών στο σπίτι του στο Λίχτερφέλντε (κοντά στο Βερολίνο) μετά από σύντομη ασθένεια.
Σταδιοδρομία
Από το 1873, ως παρατηρητής στο Αστεροσκοπείο του Βερολίνου, ο Βίκτορ Κνόρε ανεκάλυψε 4 αστεροειδείς, τους 158 Κορωνίς το 1876, 215 Οινώνη το 1880, 238 Υπατία το 1884 και 271 Πενθεσίλεια το 1887. Για τις παρατηρήσεις των αστεροειδών κατασκεύασε δικό του μικρόμετρο. Δεν δίδασκε φοιτητές στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, αλλά δίδασκε τη χρήση των τηλεσκοπίων του αστεροσκοπείου. Το 1892 διορίσθηκε καθηγητής της αστρονομίας. Ενδιαφέρθηκε για τη βελτίωση του αστρονομικού εξοπλισμού και δημοσίευσε εργασίες σχετικά με μία βελτιωμένη ισημερινή στήριξη τηλεσκοπίων, που αναφέρεται ως «στήριξη Knorre & Heele».
Ο Κνόρε ήταν επίσης γνωστός ως ικανότατος σκακιστής, έχοντας παίξει εναντίον μετρ όπως οι Άντολφ Άντερσεν, Γκούσταφ Νέουμαν και Γιοχάνες Τσούκερτορτ. Συμμετείχε σε αρκετά τουρνουά σκακιού κατά τη δεκαετία του 1860.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Ρώσοι αστρονόμοι
Λε Μενίλ-Μπρου
Το Λε Μενίλ-Μπρου (γαλλικά: Le Ménil-Broût) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπερουλντέν (γαλλικά: Bérouldins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Λε Μελ-συρ-Σαρτ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μελουά (γαλλικά: Mêlois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ντόροθι Πάρκερ
Η Ντόροθι Πάρκερ (Dorothy Parker, 22 Αυγούστου 1893 - 7 Ιουνίου 1967) ήταν Αμερικανίδα ποιήτρια, διηγηματογράφος, κριτικός και σατιρικός, περισσότερο γνωστή για τα πνευματώδη ευφυολογήματά της σχετικά με τις αστικές ιδιορρυθμίες του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Αυγούστου του 1893 στο Νιου Τζέρσεϊ των Ηνωμένων Πολιτειών, με το όνομα Ντόροθι Ρότσιλντ – από οικογένεια μεσοαστική, παρά το όνομα.
Η Ντόροθι Πάρκερ ήταν ανάμεσα στους διανοούμενους και συγγραφείς που υποστήριξαν την αθωότητα του Νικόλα Σάκο και του Μπαρτολομέο Βαντσέτι το 1921.
Όταν η Κάθριν Χέπμπορν πρωταγωνίστησε στο αποτυχημένο θεατρικό έργο Λίμνη (1933), η ερμηνεία της προκάλεσε τη Ντόροθι Πάρκερ να πει τη διάσημη ρήση της πως η ηθοποιός "διέτρεξε το φάσμα των συναισθημάτων από το Α μέχρι το Β".
Τον Μάιο του 1939 η Ντόροθι Πάρκερ ίδρυσε μαζί με άλλους (Ντάσιελ Χάμετ, Λίλιαν Χέλμαν, Άλμπερτ Μαλτς κ.ά.) το περιοδικό Ισότητα («για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, ενάντια στον αντιση­μιτισμό και το ρατσισμό»). Επίσης, είχε κάνει τατουάζ ένα μικρό μπλε αστέρι κοντά στο αγκώνα της, ως ενθύμιο μιας μεθυσμένης νύχτας στη δεκαετία του 1930.
Το 1942, συνεργάστηκε ως σεναριογράφος με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ στην ταινία Σαμποτέρ.
Στη ζωή της η Ντόροθι Πάρκερ έκανε πολλές απόπειρες αυτοκτονίας. Σε μία από αυτές, αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει μετά από μία έκτρωση κόβοντας τις φλέβες της.
Πέθανε το 1967 χωρίς να αποκτήσει παιδιά. Στον τάφο της αναγράφεται η φράση "Συγχωρήστε τη σκόνη μου".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί σοσιαλιστές Κατηγορία:Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ
Νέο Μυθιστόρημα
Το Νέο Μυθιστόρημα (γαλλικά: Nouveau Roman), ονομάζεται επίσης αντι-μυθιστόρημα, είναι λογοτεχνικό κίνημα που εμφανίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1950 στη Γαλλία, με κοινό χαρακτηριστικό την απόρριψη του παραδοσιακού μυθιστορήματος. Μεταξύ των εισηγητών του είναι ο Αλαίν Ρομπ-Γκριγιέ, η Ναταλί Σαρώτ και ο Μισέλ Μπυτόρ, οι οποίοι στα έργα τους κατάργησαν την περιγραφή των χαρακτήρων, την ψυχολογική ανάλυση και την ευθύγραμμη αλληλουχία των γεγονότων. Το Νέο Μυθιστόρημα ήταν αντίθετο στο κυρίαρχο εκείνη την εποχή υπαρξιστικό ρεύμα, που τάσσονταν υπέρ της «στρατευμένης λογοτεχνίας». Τα περισσότερα έργα εκδόθηκαν από τις εκδόσεις Les Éditions de Minuit.
Ο όρος - Μανιφέστα
Ο όρος αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον Ζαν-Πωλ Σαρτρ το 1948 σε μια εισαγωγή στο Πορτρέτο ενός αγνώστου (1948) της Ναταλί Σαρώτ. Τον χρησιμοποίησε επίσης σε άρθρο στη γαλλική εφημερίδα Le Monde στις 22 Μαΐου 1957, ο κριτικός Εμίλ Ανριό με αναφορά στο τέταρτο μυθιστόρημα του Αλαίν Ρομπ-Γκριγιέ Η Ζήλεια (1957) και στους Τροπισμούς (1932) της Ναταλί Σαρώτ.
Το 1956 η Ναταλί Σαρώτ δημοσίευσε το κλασικό δοκίμιο Η εποχή της υποψίας, όπου εξέθεσε τα κύρια χαρακτηριστικά. Το 1963, ο Ρομπ-Γκριγιέ δημοσίευσε το Για ένα Νέο Μυθιστόρημα, μια συλλογή θεωρητικών κειμένων του που είχε δημοσιεύσει στο παρελθόν. Τα δύο έργα αποτελούν τα μανιφέστα του Νέου μυθιστορήματος.
Χαρακτηριστικά
Το Νέο μυθιστόρημα, πρωτοποριακό μυθιστόρημα των μέσων του 20ου αιώνα, σηματοδοτεί μια ριζική απόκλιση από τις συμβάσεις του παραδοσιακού μυθιστορήματος καθώς αγνοεί βασικά στοιχεία όπως η πλοκή, ο διάλογος, η γραμμική αφήγηση, το ανθρώπινο ενδιαφέρον και η περιγραφή των χαρακτήρων, η οποία κατά τους συγγραφείς διαμεσολαβείται από ιδεολογικές προκαταλήψεις. Ξεκινώντας από την υπόθεση ότι οι δυνατότητες του παραδοσιακού μυθιστορήματος είχαν εξαντληθεί, όπως εξήγησε η Σαρώτ στο δοκίμιο Η εποχή της υποψίας (L'ère du soupçon, 1950), «δεν έχει πλέον νόημα να γράφει κανείς μυθιστορήματα με τον τρόπο του Μπαλζάκ, με χαρακτήρες, πλοκή, αρχή, εξέλιξη και τέλος», οι συγγραφείς αναζήτησαν νέους δρόμους φανταστικής εξερεύνησης, αμφισβητώντας το παραδοσιακό μυθιστόρημα του 19ου αιώνα. Στην προσπάθειά τους να ξεπεράσουν τις λογοτεχνικές συμβάσεις και να αμφισβητήσουν τις προσδοκίες των αναγνωστών τους, απέφυγαν οποιαδήποτε έκφραση της προσωπικότητας, των προτιμήσεων ή των αξιών του συγγραφέα. Απέρριψαν τα στοιχεία της ψυχαγωγίας, της δραματικής προόδου και του διαλόγου που χρησιμεύουν για την οριοθέτηση του χαρακτήρα ή την ανάπτυξη της πλοκής.
Αν και ο όρος Νέο Μυθιστόρημα εμφανίστηκε το 1948, η μη γραμμική προσέγγιση στη μυθιστορηματική γραφή είναι παλαιότερη, όπως σε έργα του Γκυστάβ Φλωμπέρ, του Φραντς Κάφκα, του Τζαίιμς Τζόυς, της Βιρτζίνια Γουλφ, του Ουίλιαμ Φώκνερ, του Σάμιουελ Μπέκετ κά.
Συγγραφείς
Οι συγγραφείς που εκπροσωπούν το Νέο μυθιστόρημα είναι η Ναταλί Σαρώτ, ο Μισέλ Μπυτόρ, ο Κλωντ Σιμόν, ο Αλαίν Ρομπ-Γκριγιέ, η Μαργκερίτ Ντυράς, ο Ρομπέρ Πενζέ, ο Κλωντ Ολιέ και ο Ζαν Ρικαρντού, με έργα τους στις δεκαετίες του 1950 έως και του 1970. Ωστόσο, κάτω από αυτόν τον όρο έχουν συγκεντρωθεί και άλλοι συγγραφείς όπως ο Ζαν-Μαρί Γκυστάβ Λε Κλεζιό. Κύριο κοινό τους χαρακτηριστικό ήταν η καινοτόμα προσέγγιση ως προς τον τρόπο αφήγησης, οι αόριστα προσδιορισμένοι χαρακτήρες, η περιστασιακή διάταξη των γεγονότων και η ασάφεια νοήματος, αλλά ο καθένας τους εξελίχθηκε με διαφορετικό τρόπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλική λογοτεχνία Κατηγορία:Λογοτεχνική ορολογία Κατηγορία:Λογοτεχνικά είδη
Κωνσταντίνος Στάικος
Ο '''Κωνσταντίνος Σπ. Στάικος''' (Αθήνα 1943 - Αθήνα, 3 Απριλίου 2023) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας και ιστορικός του βιβλίου.
Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών, στο τμήμα εφαρμοσμένων Τεχνών, Διακοσμητική - Σκηνογραφία. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Παρίσι, στην École Nationale Superieur des arts Decoratif, και εργάστηκε ως αρχιτέκτων εσωτερικών χώρων από τη δεκαετία του 1960.
Από τα πιο σημαντικά έργα που του ανατέθηκαν ήταν ο σχεδιασμός και η επίβλεψη των εργασιών σε δύο βιβλιοθήκες: η Βιβλιοθήκη της Μονής του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στην Πάτμο, που διήρκεσε 10 χρόνια και ολοκληρώθηκε το 1989 και η Βιβλιοθήκη του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Φανάρι, που ολοκληρώθηκε το 1993. Άλλα έργα του είναι η αποκατάσταση, ανάπλαση, διαμόρφωση και ο εξοπλισμός μνημειακών χώρων όπως: το Δημαρχείο Αθηνών, η Βουλή των Ελλήνων, η Εθνική Βιβλιοθήκη κ.α.
Παράλληλα, από το 1973, ασχολείται με την ιστορία του Ελληνικού βιβλίου, από τον 15ο αιώνα ως τον 19ο, δηλαδή από την Αναγέννηση ως τον Νεοελληνικό Διαφωτισμό και με την αρχιτεκτονική εξέλιξη του θεσμού της βιβλιοθήκης από την Αρχαιότητα έως την Αναγέννηση. Προϊόν της ενασχόλησης αυτής είναι η έκδοση με τίτλο, «Χάρτα της Ελληνικής Τυπογραφίας» και η έκδοση «Βιβλιοθήκη. Από την Αρχαιότητα έως την Αναγέννηση και Σημαντικές Ουμανιστικές και Μοναστηριακές Βιβλιοθήκες (3.000 π.Χ - 1.600 μ.Χ.)», που κυκλοφόρησαν και αγγλικά. Από το 2000, εκδοτικοί οίκοι της Ευρώπης και της Αμερικής του ανέθεσαν τη συγγραφή της ιστορίας της βιβλιοθήκης στο Δυτικό Πολιτισμό, έκδοση που κυκλοφόρησε σε πέντε τόμους: Ο Ελληνικός Κόσμος, η Ρωμαϊκή Εποχή, το Βυζάντιο, ο Δυτικός Μεσαίωνας και η Αναγέννηση. Το Δεκέμβριο του 2012 κυκλοφόρησαν οι μελέτες του «Η Βιβλιοθήκη του Πλάτωνα και της Ακαδημίας» και "Διαχρονικά τεκμήρια της Πλατωνικής παράδοσης", ενώ τον Δεκέμβριο του 2015 εκδόθηκε το έργο του "Αριστοτέλους Βιβλιοθήκη".
Ο Στάικος αποφάσισε το 2010 να παραχωρήσει τη συλλογή βιβλίων του στο Ίδρυμα Ωνάση, με στόχο να διατηρηθεί ως κτήμα εσαεί του Ελληνικού έθνους. Η συλλογή βιβλίων του μετονομάστηκε σε "Ελληνική Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος Ωνάση" και εγκαταστάθηκε στο νεοκλασσικό κτήριο που διατηρεί το Ίδρυμα στην οδό Αμαλίας 56.
Κατείχε τον εκδοτικό-τυπογραφικού οίκο Άτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Συλλέκτες
Λε Μενίλ-Σιμπού
Το Λε Μενίλ-Σιμπού (γαλλικά: Le Ménil-Ciboult) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Χριστόφορος Α΄ του Μπάντεν-Μπάντεν
Ο Χριστόφορος Α΄ του Μπάντεν (γερμ.: Christoph I. von Baden, 13 Νοεμβρίου 1453 - 19 Μαρτίου 1527) ήταν ο μαργράβος του Μπάντεν από το 1475 έως το 1515.
Βιογραφία
Το 1527 απεβίωσε στο Μπάντεν-Μπάντεν σε ηλικία 74 ετών και τον διαδέχθηκαν οι τρεις γιοι του Βερνάρδος Γ΄, Φίλιππος Α΄ και Ερνέστος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1469 την Οτιλία, κόρη του Φιλίππου Β΄ διαδόχου στην κομητεία του Κάτσενελνμπογκεν (γιου του Φιλίππου Α΄, κόμη του Κάτσενελνμπογκεν). Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
Λιθουανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης
Η Λιθουανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (λιθουανικά: Lietuvos Krepšinio Federacija, LKF) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στη Λιθουανία. Εδρεύει στο Βίλνιους και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, εποπτεύει το επαγγελματικό πρωτάθλημα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Λιθουανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στη Λιθουανία
Ανιές Βαρντά
Η Ανιές Βαρντά (Agnès Varda, 30 Μαΐου 1928 - 29 Μαρτίου 2019) ήταν Γαλλίδα σκηνοθέτρια, σεναριογράφος, ηθοποιός, παραγωγός και φωτογράφος. Θεωρείτο πρωτοπόρος του κινηματογράφου και μία απο τις καλύτερες και πιο σημαντικές σκηνοθέτριες όλων των εποχών. Είναι γνωστή ως "Η Γιαγιά της Γαλλικής Νουβέλ Βαγκ". Το έργο της είναι επίσης αξιόλογο για την σημαντικότητα του στο πεδίο του φεμινιστικού κινηματογράφου. Μαζί με τον σύζυγο της, ηταν μέλος της κινηματογραφικής ομάδας Left Bank (Rive Gauche), μια απο τις δυο ομάδες απο τις οποίες απαρτιζόταν το κίνημα της Νουβέλ Βαγκ.
Βιογραφία
Πιθανότατα η πιο αναγνωρισμένη και σημαντική ταινία της είναι το Cléo de 5 a 7, μια εμβληματική ταινία για το κίνημα της Νουβέλ Βαγκ. Επιπλέον, η ταινία της Vagabond του 1985 κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα. To 2017, η Βαρντά -μαζι με τον αστικό καλλιτέχνη JR- σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στο ντοκιμαντέρ Faces Places, το οποίο απέσπασε υποψηφιότητα Όσκαρ για καλύτερο ντοκιμαντέρ, κάνοντας την το μεγαλύτερο σε ηλικία άτομο που να έχει ποτέ προταθέι για Όσκαρ. Άλλες αξιοσημείωτες δουλείες της συμπεριλαμβάνουν τις ταινίες Le Bonheur, La Pointe Courte, Les Glaneurs et la Glaneuse, L'une chante, l'autre pas και το αυτοβιογραφικό ντοκιμαντέρ Les Plages d'Agnes.
Έχει τιμηθεί για τη συνολική προσφορά της στον κινηματογράφο, καθώς της έχει απονεμηθεί o Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας, το Τιμητικό Βραβείο Σεζάρ, το βραβείο Επιτεύγματος στον Παγκόσμιο Κινηματογράφο από τα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και το Τιμητικό Όσκαρ (κάνοντάς την την πρώτη γυναίκα που να λάβει αυτό το βραβείο).
Στις 29 Mαρτίου του 2019 πέθανε από καρκίνου του στήθους. Η τελευταία της ταινία πρίν το θάνατό της ήταν το ντοκιμαντέρ Varda par Agnès, μια ανασκόπηση της κινηματογραφικής καριέρας της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Γάλλοι μοντέρ Κατηγορία:Γάλλοι κινηματογραφιστές Κατηγορία:Γάλλοι φωτογράφοι Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες)
Λε Μενίλ-ντε-Μπριούζ
Το Λε Μενίλ-ντε-Μπριούζ (γαλλικά: Le Ménil-de-Briouze) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Σερρών 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Σερρών είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Σερρών.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Σερρών κερδίζει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Σερρών, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου
Πρωτάθλημα
Η δομή των κατηγοριών του πρωταθληματος της ΕΠΣΣ είναι ως εξής:
Α΄ Επίλεκτη
Στην Επίλεκτη Κατηγορία συμμετέχουν 12 σύλλογοι.
Οι 6 πρώτοι σύλλογοι μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου συνεχίζουν στα Play Off ανάδειξης πρωταθλητή-ανόδου (στην κατώτερη Εθνικη Ερασιτεχνική κατηγορία, ή στα ειδικά πρωταθλήματα ανόδου). Οι ομάδες ξεκινούν το μίνι πρωτάθλημα διπλών αγώνων με το 1/3 της βαθμολογικής διαφοράς απο την 6η ομάδα στην κανονική διάρκεια.
Οι 6 τελευταίοι σύλλογοι μετά τη λήξη της κανονικής περιόδου συνεχίζουν στα Play Out υποβιβασμού. Οι ομάδες ξεκινούν το μίνι πρωτάθλημα διπλών αγώνων με το 1/3 της βαθμολογικής διαφοράς απο την 12η ομάδα στην κανονική διάρκεια. Οι 2 τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στην "Ανώτερη Υποκατηγορία" της επόμενης περιόδου. Η 10η θα δωσει αγώνα μπαράζ με την 3η ομάδα της ενιαίας κατάταξης της Ανώτερης Κατηγορίας.
Κανονική Διάρκεια
Η τελική βαθμολογία στην κανονική διάρκεια ήταν:
Play Out
Πηγή: SerresGoal
Α΄ Ανώτερη
Οι 22 σύλλογοι χωρίζονται σε 2 ομίλους των 11.Σύμφωνα με την προκήρυξη, μετά τη λήξη της κανονικής διάρκειας οι 6 πρώτες ομάδες κάθε ομίλου συμμετέχουν στα Play Off και οι 5 τελευταίες στα Play Out. Δυο ομάδες ανεβαίνουν στην Επίλεκτη της επόμενης περιόδου, ενώ οι δυο τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου θα υποβιβαστούν στη Β' Ερασιτεχνική.
Α' όμιλος
Πηγή: SerresGoal
Β' όμιλος
Πηγή: SerresGoal
Β' Κατηγορία
Στη Β΄ Κατηγορία συμμετείχαν 18 σύλλογοι σε 2 ομίλους και αγωνίστηκαν σε τρείς γύρους. Οι 2 πρώτοι κάθε ομίλου θα ανέβουν στην Ανώτερη Κατηγορία. Πηγή: SerresGoal
Β΄ όμιλος
Πηγή: SerresGoal
Κύπελλο
Το 2018-19 διοργανώθηκε για 48η χρονιά το κύπελλο της Ε.Π.Σ.Σ. Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 24 Απριλίου 2019 με τον τελικό. Το τρόπαιο κατέκτησε ο Πανσερραϊκός.