cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
420 (κουλτούρα κάνναβης)
Κλεμμένα σηματα
Τα σήματα με τον αριθμό 420 κλέβονται συχνά. Στο Κολοράντο, το Υπουργείο Μεταφορών του Κολοράντο αντικατέστησε την πινακίδα Mile Marker 420 στο I-70 ανατολικά του Ντένβερ με μία ανάγνωση 419,99 σε μια προσπάθεια να σταματήσει η κλοπή. Ωστόσο, η λαογραφία του σημείου 419,99 το έχει προκαλέσει να κλαπεί, καθώς επίσης να γίνει τουριστικός προορισμός. Από τον Αύγουστο του 2018, το σήμα έλειπε, υποτίθεται ότι κλαπεί. Το DOT του Κολοράντο συνήθως δεν αντικαταστει πινακίδες που λαμβάνονται επανειλημμένα, αλλά ξεκίνησε η πρακτική της αντικατάστασης πιο κάτω από το δρόμο μετά από συχνά κλοπή των σημείων "69" μιλίων – Αυτά αντικαταστάθηκαν με αυτά που ήταν "68,5 μίλια". Το Τμήμα Μεταφορών του Αϊντάχο (ITD) αντικατέστησε την πινακίδα μιλίων 420 στην US Highway 95, ακριβώς νότια του Coeur d'Alene, με τον δείκτη μιλίων 419.9. Το υπουργείο Μεταφορών της Ουάσιγκτον (WSDOT) εφάρμοσε παρόμοια μέτρα αλλά αντικατέστησε μόνο ένα από τα δύο 420 σημεία στην πολιτεία, με τα υπόλοιπα να κλέβονται στη συνέχεια. Σύμφωνα με την The Washington Post, υπάρχουν έντεκα δείκτες 420 μιλίων στις ΗΠΑ, μετά από τρεις αντικαταστάσεις και ένας κλεμμένος και δεν αντικαταστάθηκε. Στην κομητεία Goodhue, Μινεσότα, αξιωματούχοι άλλαξαν "420 St "οδικές πινακίδες προς" 42x St ". Η πινακίδα μιλίων 420 στην Αμερικανική Διαδρομή 89, ο μοναδικός δείκτης 420 στην πολιτεία της Γιούτα, συχνά κλέβεται.
Νομοθεσία και άλλη αναγνώριση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ
Το 2003, το νομοσχέδιο της Γερουσίας της Καλιφόρνιας Bill 420 εισήχθη για τη ρύθμιση της χρήσης ιατρικής μαριχουάνας, σε σκόπιμη αναφορά  για την κατάσταση των 420 στην καλλιέργεια μαριχουάνας. Ένα ανεπιτυχές νομοσχέδιο του 2010 για τη νομιμοποίηση της κάνναβης στο Γκουάμ ονομάστηκε νομοσχέδιο 420. Ένα νομοσχέδιο της Βόρειας Ντακότας για τη νομιμοποίηση της κάνναβης ήταν το 1420 HB, που θεσπίστηκε τον Ιανουάριο του 2021.
Δολοφονία της Καταζίνα Ζοβάντα
Έρευνα
Οι ειδικοί από το Εργαστήριο Ειδίκευσης 3D του Ιατρικού Πανεπιστημίου του Βρότσουαφ δημιούργησαν ένα μοντέλο τραυματισμών που προκλήθηκαν στο θύμα. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο δράστης είχε χρησιμοποιήσει ένα αιχμηρό εργαλείο για να τραυματίσει το θύμα του στο λαιμό, τη μασχάλη και τη βουβωνική χώρα, για να της προκαλέσει πόνο και αιμορραγία μέχρι θανάτου.
420 (κουλτούρα κάνναβης)
Νομοθεσία και άλλη αναγνώριση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ
Ο νόμος για την ελευθερία και την ευκαιρία της μαριχουάνας (ο οποίος, εάν θεσπιστεί, θα αποποινικοποιήσει την κάνναβη στις Ηνωμένες Πολιτείες), ανακοινώθηκε από τον Γερουσιαστή και τον Γερουσιαστή Μειονοτικό Διευθυντή Chuck Schumer (D-Νέα Υόρκη) στις 20 Απριλίου 2018. Στις 9 Ιανουαρίου 2019, το HR 420 εισήχθη στο 116ο Συνέδριο από τον εκπρόσωπο Earl Blumenauer (D-Oregon), το οποίο ονομάστηκε Νόμος περί αλκοόλης όπως το Regulate Marijuana, ο οποίος έχει σχεδιαστεί για την απομάκρυνση της κάνναβης από τον νόμο περί ελεγχόμενων ουσιών και την επιστροφή του κανονισμού στα κράτη.
Δολοφονία της Καταζίνα Ζοβάντα
Έρευνα
Το 2014, ένας εκπρόσωπος του FBI για την Ευρώπη δημιούργησε ένα ψυχολογικό προφίλ του υπόπτου, δείχνοντας τις σαδιστικές του τάσεις.
420 (κουλτούρα κάνναβης)
Νομοθεσία και άλλη αναγνώριση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ
Η πολιτεία του Κολοράντο δημοπράτησε αρκετές εξατομικευμένες πινακίδες οχηματων με θέμα την κάνναβη το 2021, με την υποβολή προσφορών να κλείνει στις 20 Απριλίου (4/20). Η υψηλότερη προσφορά λίγο πριν από τη λήξη της δημοπρασίας ήταν πάνω από 6.500 $ για το "ISIT420".
Δολοφονία της Καταζίνα Ζοβάντα
Έρευνα
Το 2016, οι ερευνητές συμβουλεύτηκαν τον καθηγητή του Πανεπιστημίου της Κοΐμπρα, Ντουάρτε Νούνο Βιέιρα, Πορτογάλο ειδικό στην εγκληματολογία και ειδικό του ΟΗΕ στον τομέα των σημαδιών βασανιστηρίων στο ανθρώπινο σώμα. Επιβεβαίωσε ότι η Καταζίνα βασανίστηκε πριν από το θάνατό της και ότι ο δράστης πιθανότατα είχε εκπαιδευτεί σε πολεμικές τέχνες, συγκεκριμένα σε μια συγκεκριμένη, άγνωστη παραλλαγή.
420 (κουλτούρα κάνναβης)
Νομοθεσία και άλλη αναγνώριση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ
Μετά την επιτυχία της Ουάσιγκτον, για την Πρωτοβουλία 71 της DC για τη νομιμοποίηση της κάνναβης το 2014, ο δήμαρχος Muriel Bowser χορήγησε πινακίδα αριθμού 420 στον αρχηγό της εκστρατείας, Adam Eidinger.
Δολοφονία της Καταζίνα Ζοβάντα
Η σύλληψη του υπόπτου
Στις 4 Οκτωβρίου 2017, 19 χρόνια μετά τη δολοφονία, η αστυνομία συνέλαβε τον 52χρονο Ρόμπερτ Γιαντσέφσκι (Robert Janczewski) στην περιοχή Καζίμιες της Κρακοβίας. Οι ερευνητές έκαναν έρευνα στο διαμέρισμά του και βρήκαν αίμα στο μπάνιο. Ως αποτέλεσμα, το λουτρό και το πλαίσιο ασφαλίστηκαν για περαιτέρω έλεγχο. Ήταν πρόσωπο ενδιαφέροντος το 1999 αλλά δεν είχε συλληφθεί.
Ο Γιαντσέφσκι ταίριαζε στο ψυχολογικό προφίλ, καθώς είχε εκπαιδευτεί στις πολεμικές τέχνες, γνώριζε το θύμα, επισκεπτόταν τον τάφο του θύματος και είχε ιστορικό παρενόχλησης γυναικών. Στο παρελθόν είχε εργαστεί σε εργαστήριο ανατομής, όπου ασχολήθηκε με ανθρώπινα πτώματα. Εργάστηκε επίσης στο Ινστιτούτο Ζωολογίας της Κρακοβίας, όπου μπορούσε να παρατηρήσει τη διαδικασία παρασκευής δερμάτων ζώων. Η απασχόλησή του τερματίστηκε την ημέρα αφότου σκότωσε όλα τα κουνέλια του ινστιτούτου κατά τη διάρκεια της βάρδιάς του. Ο Γιαντσέφσκι δεν μπορούσε να εξηγήσει τις ενέργειές του.
420 (κουλτούρα κάνναβης)
Βιβλιογραφία
Αρκετά βιβλία για την κάνναβη έχουν τον τίτλο "420", συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων μαγειρικής κάνναβης The 420 Cannabis Cookbook, που εκδόθηκαν από τον Simon &amp; Schuster, και το The 420 Gourmet που δημοσιεύθηκε το 2016 από τον HarperCollins.
Δολοφονία της Καταζίνα Ζοβάντα
Η σύλληψη του υπόπτου
Η αστυνομία τον συνέλαβε μετά από επιστολή φίλου του υπόπτου. Το περιεχόμενο της επιστολής αποτελεί στενά φυλαγμένο μυστικό της έρευνας.
Ο Γιαντσέφσκι κατηγορήθηκε για επιβαρυντική δολοφονία με ιδιαίτερη σκληρότητα. Υποστηρίζει ότι δεν γνώριζε την Καταζίνα Ζοβάντα.
420 (κουλτούρα κάνναβης)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικουλτούρα Κατηγορία:Έθιμα Απριλίου Κατηγορία:Κανναβοειδή Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Δολοφονία της Καταζίνα Ζοβάντα
Η σύλληψη του υπόπτου
Το Εφετείο συμφώνησε να παρατείνει την κράτησή του έως τις 6 Σεπτεμβρίου 2018, ενώ οι ανακριτές συγκέντρωναν στοιχεία. Το Δεκέμβριο, ο Γιαντσέφσκι παραπονέθηκε για παρενόχληση από τους δεσμοφύλακες. Οι ισχυρισμοί ερευνήθηκαν και διαπιστώθηκε ότι ήταν αβάσιμοι.
Έως το Σεπτέμβριο του 2019, ο Γιαντσέφσκι δεν είχε αφεθεί ακόμη ελεύθερος. Οι ανακριτές ζήτησαν μια κλειστή δίκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας Κατηγορία:Υποθέσεις αγνοουμένων στην Πολωνία Κατηγορία:Δολοφονία στην Πολωνία Κατηγορία:Ανεξιχνίαστες δολοφονίες
Φοντεναί-Σαιν-Περ
Το Φοντεναί-Σαιν-Περ (γαλλικά: Fontenay-Saint-Père) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φοντεναιζιέν (γαλλικά: Fontenaysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Τζάμπολ
δεξιά|μικρογραφία|252x252εσ| Το τζάμπολ που ξεκινά το παιχνίδι, γνωστό ως το άνοιγμα, λαμβάνει χώρα στο κέντρο του γηπέδο. Το τζάμπολ είναι μία μέθοδος που χρησιμοποιείται για την έναρξη ή τη συνέχιση του παιχνιδιού στο μπάσκετ. Είναι παρόμοιο με το φέις-οφ στο χόκεϊ επί πάγου και στο λακρός και με το μπολ-απ στο Αυστραλιανό ποδόσφαιρο. Δύο αντίπαλοι παίκτες προσπαθούν να αποκτήσουν τον έλεγχο της μπάλας αφού ένας διαιτητής την πετάξει στον αέρα μεταξύ τους.
Στο NBA, στο WNBA και στις διοργανώσεις που διοργανώνονται από την Ευρωλίγκα, το τζάμπολ γίνεται στην έναρξη του αγώνα (που ονομάζεται εναρκτήριο τιπ ή εναρκτήριο τιπ-οφ), στην έναρξη οποιασδήποτε επιπλέον περιόδου (τιπ-οφ), για να διευθετηθούν ειδικές καταστάσεις όπου οι ποινές ακυρώνονται και καμία από τις δύο ομάδες δεν έχει προηγουμένως δικαίωμα στη μπάλα, και για να διευθετηθούν τυχόν κρατημένες μπάλες. Οι κρατούμενες μπάλες εμφανίζονται όταν δύο αντίπαλοι παίκτες διεκδικούν εξίσου την μπάλα και αφού προσπαθήσουν να την αποσπάσουν ο ένας από τον άλλον, καταλήγουν σε αδιέξοδο. Η μπάλα με άλμα μπορεί επίσης να κατακυρωθεί εάν υπάρχουν διαφορετικές κλήσεις από δύο ή περισσότερους διαιτητές.
Ωστόσο, οι περισσότερες διοργανώσεις εκτός του (W)NBA και της Ευρωλίγκας μπάσκετ χρησιμοποιούν τον κανόνα της εναλλασσόμενης κατοχής για να ρυθμίζουν όλες τις καταστάσεις με τζάμπολ μετά το εναρκτήριο άγγιγμα. Αυτό χρησιμοποιεί ένα βέλος κατοχής στο τραπέζι του σημειωτή. Κάθε φορά που συμβαίνει μια τέτοια κατάσταση τζάμπολ, η κατοχή της μπάλας απονέμεται στην ομάδα που κινείται προς την κατεύθυνση του βέλους κατοχής στην επίθεση. Στη συνέχεια, το βέλος αλλάζει και δείχνει προς την άλλη ομάδα. Κατά την έναρξη του παιχνιδιού, το βέλος δείχνει προς την ομάδα που έχασε το εναρκτήριο άγγιγμα.
Ο κανόνας του βέλους εναλλασσόμενης κατοχής τέθηκε σε ισχύ στο κολεγιακό μπάσκετ το 1981. Από τότε, είναι αμφιλεγόμενη. Οι υποστηρικτές του βέλους κατοχής πιστεύουν ότι οι μπάλες με άλμα δίνουν στην ομάδα με τους ψηλότερους παίκτες και τους καλύτερους άλτες ένα αθέμιτο πλεονέκτημα έναντι της άλλης, ενώ το βέλος κατοχής (ειδικά στο Τουρνουά NCAA ) δίνει ένα ακόμη στοιχείο στρατηγικής. Όσοι όμως αντιτίθενται στο βέλος κατοχής πιστεύουν ότι συχνά έχει ακυρώσει την αμυντική προσπάθεια μίας ομάδας που βρίσκεται πίσω, επειδή είναι η σειρά της άλλης ομάδας να πάρει τη μπάλα.
Η FIBA, με σύσταση του Επόπτη διαιτητών του NCAA Χανκ Νίκολς, οποίος ήταν μέλος της Παγκόσμιας Τεχνικής Επιτροπής της FIBA εκείνη την εποχή, υιοθέτησε τον κανόνα της εναλλασσόμενης κατοχής το 2003, με μία σημαντική διαφορά. Στις περιόδους παράτασης, το παιχνίδι αρχίζει με το βέλος. Σε άλλους οργανισμούς, διεξάγεται άλλο ένα τζάμπολ.
Η FIBA επέβαλε στην ULEB, η οποία διαχειριζόταν την Ευρωλίγκα και το Γιούροκαπ προτού παραδώσει την ευθύνη στην εταιρεία της Ευρωλίγκας, να υιοθετήσει τον κανόνα της FIBA το 2005, ως μέρος των κανόνων της FIBA που χρησιμοποιούνται από την Ευρωλίγκα, με ισχύ από τη χρονιά 2005-06. Προηγουμένως, η Ευρωλίγκα χρησιμοποιούσε τους κανόνες τζάμπολ του ΝΒΑ. Ωστόσο, η Εταιρεία της Ευρωλίγκας επανέφερε τον κανόνα του τζάμπολ το 2013.
Οττομπρούν
Η «Στήλη του Όττο» στο Οττομπρούν|thumb Το Οττομπρούν (Ottobrunn) είναι νότιο προάστιο του Μοναχου. Έχει 20.000 κατοικους και ιδρύθηκε με την απόσπαση του από την πόλη Ουντεράχινγκ (Unterhaching) το 1955. Την ονομασία του την έχει από τον Όθωνα της Ελλάδος. Κατά τι διάρκεια του 20ού αιώνα ήταν σημαντικό κέντρο της Γερμανικής αεροπορικής βιομηχανίας και μέχρι σήμερα είναι ένα από τα πλουσιότερα προάστια του Μοναχου. Αξιοθέατα είναι το «Μουσείο του Όθωνα της Ελλάδος» (Otto von Griechenland Museum) αφιερωμένο στην Ιστορία του Ελληνικού Κράτους κατά την αρχή του 19ou αιώνα, και η λεγόμενη «Στήλη του Όττο» (Ottosäule).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μόναχο
Τζάμπολ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κανόνες της Καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ορολογία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Αλτικά αθλήματα
Βετλίνα (ποταμός)
Ο Βετλίνα (πολωνικά: Wetlina), ή Βετλίνκα (Wetlinka), είναι ποταμός στα Δυτικά Μπιεστσάντι στην Πολωνία. Είναι δεξιός παραπόταμος του Σολίνκα.
Ο Βετλίνα πηγάζει κάτω από το πέρασμα Βίζνα (Wyżna) περίπου 840 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στο ανώτερο τμήμα του (πάνω από το χωριό Βετλίνα), ρέει μέσω του Εθνικού Πάρκου Μπιεστσάντι και στη συνέχεια μέσω του Πάρκου Τοπίου Τσίσνα-Βετλίνα. Κατάντη, μέχρι τις εκβολές, περιλαμβάνεται στο φυσικό καταφύγιο Σίνε Βίρι. Το τμήμα από την πηγή μέχρι το ρέμα Γκούρνα Σολίνκα ονομάζεται μερικές φορές Βετλίνκα. Μερικές πηγές επεκτείνουν το όνομα ακόμη και σε ολόκληρο τον ποταμό. αριστερά|μικρογραφία|203x203εσ| Καταρράκτης στο Παλαιό Σιόουο Από την πηγή, ρέει προς τα δυτικά μεταξύ των οροσειρών Ποουονίνα Βετλίνσκα και Ντζιάου. Στη συνέχεια εκβάλλει στο χωριό Βετλίνα, όπου το ρέμα Γκούρνα Σολίνκα ρέει σε αυτό από τα αριστερά. Στρίβει προς τα βορειοδυτικά και διασχίζει τα χωριά: Βετλίνα, όπου στο τμήμα που ονομάζεται Παλαιό Σιόουο δημιουργεί έναν καταρράκτη πολλών μέτρων και Σμέρεκ, που χωρίζει τη συνοριακή λωρίδα με την κοιλάδα της από τον ορεινό όγκο Ποουονίνα Βετλίνσκα και Σμέρεκ. Στη συνέχεια αλλάζει κατεύθυνση προς τα βόρεια, ρέοντας μεταξύ του ορεινού όγκου Σμέρεκ και της κορυφογραμμής Σιβάρνα που πέφτει βόρεια από αυτό, και των κορυφών Φαλόβα και Τσερενίνα. Διασχίζει την Καλνίτσα και φτάνει στο φυσικό καταφύγιο Σίνε Βίρι. Υπήρχε εδώ μια Σμαραγδένια Λίμνη, που δημιουργήθηκε το 1980 ως αποτέλεσμα μιας κατολίσθησης που κατέβαινε από την πλαγιά Ποουόμα, η οποία τώρα δεν υπάρχει. Στρίβοντας τελικά δυτικά, χύνεται στον Σολίνκα κοντά στο χωριό Πολάνκι (περίπου 480 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας). Η Βετλίνα, στις εκβολές του ποταμού, διοχετεύει περισσότερο νερό, αλλά λόγω της φύσης της κοίτης, ο ποταμός Σολίνκα θεωρείται η κύρια υδάτινη ροή.
Στις διχάλες του Βετλίνκα και του παραπόταμου του - του ρέματος Καλνίτσα, βρέθηκε ένα είδος φτέρης, σπάνιο στην Πολωνία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; (θεατρικό)
Το Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ; (Who's afraid of Virginia Woolf?) είναι θεατρικό δράμα του Έντουαρντ Άλμπι που έκανε πρεμιέρα στο Μπρόντγουεϊ το 1962 και μετράει πλήθος παραστάσεων μέχρι και τώρα σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ των έργων του δραματουργού είναι ίσως το πιο γνωστό στο ευρύ κοινό, παρόλο που δεν έλαβε, όπως συνέβη με μεταγενέστερα έργα του, το Βραβείο Πούλιτζερ δραματουργίας.
Το 1966 μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τον Ρίτσαρντ Μπάρτον και την Ελίζαμπεθ Τέιλορ σε πρωταγωνιστικούς ρόλους και σε σκηνοθεσία Μάικ Νίκολς.
Πλοκή
Η Μάρθα και ο Τζορτζ είναι ένα ζευγάρι μεσήλικων, που έχει προσκαλέσει στο σπίτι εναν νεαρό συνάδελφο του Τζορτζ, τον Νικ και τη σύζυγό του Χάνεϊ. Από το ένα ποτήρι στο άλλο και με συνεργούς το περασμένο της ώρας και το αλκοόλ, οι τέσσερίς τους επιδίδονται σε ένα παιχνίδι όμοιο με το «παιχνίδι της αλήθειας» το οποίο οδηγεί τα δύο ζευγάρια στο ξεγύμνωμα των εαυτών τους και ειδικά των οικοδεσποτών. Η Μάρθα ουσιαστικά κατηγορεί τον Τζορτζ πως είναι ένας αποτυχημένος που κατάφερε να ανέλθει επαγγελματικά χάρη στον πατέρα της, ενώ ο Τζορτζ κατηγορεί τη Μάρθα πως είναι ένα κορίτσι κακομαθημένο και ανάξιο. Και οι δυο εκμεταλλεύονται την αθωότητα των δύο νεαρών καλεσμένων χλευάζοντας τους ίδιους αλλά και τα προβλήματα του ζευγαριού των οποίων σχεδόν ζήλευαν την ανεμελιά απέναντι στα συντρίμμια ενός γάμου, τώρα πια κομματιασμένου σαν αυτόν της Μάρθας και του Τζορτζ. Σε ένα κρεσέντο μιζέριας, η Μάρθα και ο Τζορτζ, μόνοι πλέον μετά την αποχώρηση των καλεσμένων τους, βρίσκονται να κλαίνε πάνω από το πτώμα ενός φανταστικού παιδιού, οπού ο Τζορτζ εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία το έκανε να "πεθάνει". Αλλά, ποιος ξέρει, ίσως να είναι η αρχή μιας νέας ισορροπίας....
Παραστάσεις
Η πρώτη παράσταση στο Μπροντγουέι ήταν σε σκηνοθεσία του Άλαν Σνάϊντερ και είδε στη σκηνή τους Ούτα Χάγκεν (Μάρθα), Άρθουρ Χιλ (Τζορτζ), Τζορτζ Γκριτζαρντ (Νικ) και Μελίντα Ντίλον (Χόνεϊ).
Η πρώτη παράσταση στην Ιταλία ήταν ένα μεγάλο πολιτιστικό και εθιμικό γεγονός: ο σκηνοθέτης ήταν ο ήδη καταξιωμένος Φράνκο Τζεφιρέλι και οι ηθοποιοί που υποδύονταν το ώριμο ζευγάρι ήταν δύο από τις μεγάλες μορφές του ιταλικού θεάτρου : ο Ενρίκο Μαρία Σαλέρνο (ο οποίος βραβεύτηκε ως ο καλύτερος ηθοποιός της εποχής) και η Σάρα Φεράτι, μαζί με τον Ουμπέρτο Ορσίνι και τη Μανουέλα Αντρει.
Στην Ελλάδα έχει ανέβει πολλές φορές, με τους βασικούς ρόλους να έχουν ερμηνεύσει, μεταξύ άλλων, η Τζένη Καρέζη και ο Κώστας Καζάκος.
Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ;".
Ελληνίδες ηθοποιοί που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο της Μάρθα
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά θεατρικά έργα
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λέσβου 2017–18
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Λέσβου έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Λέσβου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Λέσβου είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου
Play Off
Στα Play Off επικράτησε ο Αίγειρος Μυστεγνών. Οι ομάδες ξεκίνησαν με μπόνους τους μισούς βαθμούς που συγκέντρωσαν στην κανονική περίοδο καθώς και βαθμούς για την κατάταξη τους (3, 2, 1 και 0 βαθμούς αντίστοιχα για την 1η ως 4η θέση). Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου
Play Out
Παρόμοιο ήταν το σύστημα διεξαγωγής στα play out με τη διαφορά οτι δεν είχαν μπόνους βαθμών για την θέση που τερμάτισαν στην κανονική περίοδο. Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου
Β΄ Κατηγορία
Στη Β κατηγορία συμμετείχαν 18 συνολικά ομάδες. Χωρίστηκαν σε δυο ομίλους και από κάθε όμιλο οι πέντε πρώτοι συμμετείχαν στα play off για την ανάδειξη δυο ομάδων που θα κέρδιζαν την άνοδο στην Α κατηγορία.
Βόρειος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου
Στα Play Off οι ομάδες ξεκίνησαν με το μισό των βαθμών που συγκέντρωσαν στην κανονική περίοδο και επιπλέον βαθμούς ανάλογα με τη θέση που τερμάτισαν. Η τελική κατάταξη ήταν ως εξής: Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου
Νότιος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου
Στα Play Off η κατάταξη ήταν ως εξής: Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου
Α1 Κατηγορία Λήμνου
Οι 13 σύλλογοι που συμμετείχαν αγωνίστηκαν σε πρωτάθλημα δυο γύρων. Πηγή: ΕΠΣ Λέσβου
Play Off
Στα Play Off επικράτησε ο Διαγόρας Σαρδών. Οι ομάδες ξεκίνησαν με μπόνους τους μισούς βαθμούς που συγκέντρωσαν στην κανονική περίοδο.
Τελικός Πρωταθλήματος ΕΠΣ Λέσβου
Στους δυο τελικούς αγώνες ο πρωταθλητής Λήμνου Αίγειρος Μυστεγνών επικράτησε του πρωταθλητή Λέσβου Διαγόρα Σαρδών. Ο Αίγειρος δε δήλωσε συμμετοχή στη Γ΄ Εθνική και αγωνίστηκε εκ νέου στο τοπικό πρωτάθλημα.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Λέσβου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λέσβου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Πιγιαπόνγκ Πιούε-ον
Ο Πιγιαπόνγκ Πιούε-ον (ταϊλανδικά: ปิยะพงษ์ ผิวอ่อน, όνομα γέννησης: เผด็จ ขันเครือ, γεννήθηκε 14 Νοεμβρίου 1959), είναι Ταϊλανδός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Ένας ιδιαίτερα παραγωγικός σκόρερ, θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους παίκτες στην ιστορία της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Το πιο επιτυχημένο κομμάτι της καριέρας του ήταν στη Νότια Κορέα, όπου κέρδισε το πρωτάθλημα το 1985, ενώ την ίδια χρονιά ήταν και πρώτος σκόρερ. Επέστρεψε στη χώρα του την επομένη χρονιά και κατέκτησε ένα πρωτάθλημα με τη Σρι Παχάνγκ και αποχώρησε από την ενεργό δράση το 1997 με τον τρίτο τίτλο πρωταθλήματος της σταδιοδρομίας του. Με την εθνική ομάδα της Ταϊλάνδης αγωνίστηκε 100 φορές σημειώνοντας 70 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταϊλανδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ταϊλάνδης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κ League Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Γραμμή 7 (Τραμ Αθήνας)
Η Γραμμή 7 Βούλα-Πειραιάς («ΒΟΥΛΑ-ΠΕΙΡ») είναι γραμμή του τραμ Αθήνας (μέχρι το 2021, Γραμμή 3 «Θουκυδίδης» η οποία στους χάρτες απεικονιζόταν με μπλε χρώμα). Διαθέτει 43 στάσεις και σχεδόν ολόκληρη, ακολουθεί τα παράλια της νότιας Αθήνας. Εγκαινιάστηκε στις 19 Ιουλίου 2004 μαζί με τις γραμμές 4 και 5, και στις 6 Δεκεμβρίου 2021 η γραμμή 3 μετονομάστηκε σε γραμμή 7. Η γραμμή ενώνει τον Πειραιά με το Ασκληπιείο Βούλας.
Σήμερα, η γραμμή ξεκινάει από την Αγία Τριάδα του Πειραιά, διέρχεται από το Σ.Ε.Φ στο Φάληρο, και συνεχίζει στην Καλλιθέα και το Παλαιό Φάληρο. Εκεί, ενώνεται με την γραμμή 6 στην στάση Έδεμ και Πικροδάφνη. Μετά συνεχίζει νοτιοανατολικά δίπλα στη Λεωφόρο Ποσειδώνος, μέσα από τον Άλιμο και το Ελληνικό και φθάνει στη στάση Κέντρο Ιστιοπλοΐας, μεταξύ Ελληνικού και Γλυφάδας. Από το σημείο αυτό, απομακρύνεται λίγο από τη λεωφόρο Ποσειδώνος, προχωράει νότια, πιο κοντά στην ακτή και μετά διασχίζει τη λεωφόρο Ποσειδώνος και μπαίνει στο κέντρο της Γλυφάδας (πλατεία Βάσως Κατράκη), όπου μελλοντικά θα ανταποκρίνεται με την Γραμμή 2 του Μετρό. Λίγο μετά, εξέρχεται από τη Γλυφάδα, ακολουθεί για λίγο την παραλιακή λεωφόρο και καταλήγει στο Ασκληπιείο Βούλας.
Επέκταση προς Πειραιά
Στις 15 Δεκεμβρίου 2021 παραδόθηκε σε χρήση η επέκταση της γραμμής 7 «Ακτή Ποσειδώνος - Ασκληπιείο Βούλας» από το Σ.Ε.Φ. προς τον Πειραιά, συνολικού μήκους 5,4 χλμ. με 11 στάσεις προσωρινά. Η γραμμή του τραμ στον Πειραιά είναι μονής τροχιάς, δηλαδή τα τραμ διέρχονται από κάθε στάση προς μία μόνο κατεύθυνση. Η διαδρομή Φάληρο - Πειραιάς έχει τις στάσεις ''Γήπεδο Καραϊσκάκη - Μ. Ασίας - Λαμπράκη - Ευαγγελίστρια - Πλ. Δεληγιάννη - Δημαρχείο - Ακτή Ποσειδώνος (Τερματική στάση, προσωρινά εκτός λειτουργίας) ενώ η διαδρομή Πειραιάς - Φάληρο έχει τις στάσεις Αγ. Τριάδα - Πλ. Ιπποδαμείας - 34ου Συντάγματος - Ανδρούτσου - Ομ. Σκυλίτση - Σ.Ε.Φ''. Με την ολοκλήρωση της επέκτασης, η νέα τερματική στάση στο δυτικό άκρο της Γραμμής 7 θα είναι η στάση «Ακτή Ποσειδώνος» που θα βρίσκεται πλησίον των υφιστάμενων σταθμών Πειραιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραμ Αθήνας Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές που εγκαινιάστηκαν το 2004
Νύχτα του Μάη ή η πνιγμένη κόρη
Νύχτα του Μάη ή η πνιγμένη κόρη (ρωσικός τίτλος: "Майская ночь, или Утопленница", Mayskaya noch', ili Utoplennitsa) είναι νουβέλα του Ρώσου συγγραφέα Νικολάι Γκόγκολ, γράφτηκε το 1829-30 και είναι το τρίτο έργο της συλλογής Βραδιές σε ένα αγρόκτημα κοντά στη Ντικάνκα που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1831.
Η ιστορία διασκευάστηκε σε δύο όπερες στα τέλη του 19ου αιώνα και μια σοβιετική ταινία το 1952.
Υπόθεση
Την ιστορία διηγείται ο «μελισσοκόμος Ρούντι Πάνκο», όπως την άκουσε από τον παππού του.
Σε ένα ουκρανικό χωριό, ο νεαρός Κοζάκος Λέβκο, γιος του δημάρχου, είναι ερωτευμένος με τη 17χρονη Χάνα αλλά ο πατέρας του δεν συμφωνεί με τον γάμο. Καθώς το ζευγάρι κάνει βόλτα στα περίχωρα του χωριού, στη Χάνα κάνει εντύπωση ένα παλιό σπίτι με στέγη καλυμμένη με βρύα που καθρεφτίζεται στη λίμνη. Ο Λέβκο της διηγείται τότε την ιστορία του σπιτιού: Η Πανόσκα, μια όμορφη νεαρή κοπέλα ζούσε εκεί με τον πατέρα της μετά τον θάνατο της μητέρας της. Ο πατέρας τη φρόντιζε και την αγαπούσε πολύ αλλά τελικά, παντρεύτηκε δεύτερη γυναίκα, η οποία σύντομα αποκαλύφθηκε ότι ήταν μάγισσα γιατί όταν η Πανόσκα πλήγωσε το πόδι μιας γάτας που της είχε επιτεθεί, η μητριά της εμφανίστηκε αμέσως μετά με το χέρι της δεμένο. Η μάγισσα βασάνιζε την κοπέλα και εξουσίαζε τον πατέρα της ο οποίος τελικά την έδιωξε από το σπίτι. Από τη θλίψη της, η Πανόσκα ρίχτηκε στα νερά της κοντινής λίμνης. Στον βυθό, η πνιγμένη κοπέλα βρήκε αρκετά φαντάσματα από κορίτσια που επίσης είχαν πνιγεί στη λίμνη και που έμοιαζαν μεταξύ τους. Ένα βράδυ που η μητριά πλησίασε στην όχθη της λίμνης, η πνιγμένη Πανόσκα βρήκε την ευκαιρία να την παρασύρει στον πάτο. Η μάγισσα ήξερε πώς να φερθεί και γρήγορα μετατράπηκε σε ένα από τα πανομοιότυπα πνιγμένα κορίτσια και δεν είναι αναγνωρίσιμη μέχρι σήμερα. Από τότε, το φάντασμα της Πανόσκας εμφανίζεται τα βράδια με φεγγάρι ζητώντας από όποιο νεαρό συναντήσει να μαντέψει ποια από όλες είναι η μάγισσα. μικρογραφία|250x250εσ|Εικονογράφηση του 1912 Καθώς η ιστορία εξελίσσεται, ο Ρούντι αναφέρει ότι ο δήμαρχος αντιδρούσε στο γάμο του γιου του γιατί ήθελε τη Χάνα για τον εαυτό του και ο Λέβκο πιάνει τον πατέρα του να προσπαθεί να τη γοητεύσει. Θυμωμένος με τον πατέρα του, ο Λέβκο και οι φίλοι του αποφασίζουν να τον τρομάξουν προκαλώντας φασαρίες. Οι νεαροί σκαρώνουν διάφορες φάρσες αλλά όταν με κουκούλες καλυμένες με κάπνα σπάζουν το τζάμι του παραθύρου του δημάρχου, αυτός και μερικοί από τους στενότερους φίλους του αποφασίζουν να βρουν τους ταραξίες και η παρέα σκορπίζει. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η μάγισσα ανάμεσα στις πνιγμένες κοπέλες Ο Λέβκο ξεφεύγει μόνος του και αποκοιμιέται κοντά στο παλιό σπίτι που καθρεφτίζεται στα σκοτεινά νερά της λίμνης. Μαγεύεται από την ήρεμη μαγιάτικη νύχτα και την ασημένια ομίχλη που περιβάλλει τα πάντα, και μετά παρατηρεί στην αντανάκλαση της λίμνης ότι το σπίτι φαίνεται να κατοικείται και μια νεαρή όμορφη κοπέλα εμφανίζεται στο παράθυρο. Η κοπέλα βγαίνει έξω και του υπόσχεται να τον ανταμείψει αν μαντέψει ποια είναι η μάγισσα σε μια ομάδα πανομοιότυπων κοριτσιών. Καθώς τις κοιτάζει, ο Λέβκο παρατηρεί μια που φαίνεται να διασκεδάζει παίζοντας τον ρόλο του γερακιού και βλέποντας τη σκοτεινή μορφή της, συνειδητοποιεί ότι αυτή είναι η μάγισσα.
Η κοπέλα τον ευχαριστεί και του δίνει ένα γράμμα λέγοντάς του ότι θα τον βοηθήσει στην υπόθεσή του. Ο Λέβκο ξυπνά και σύντομα συλλαμβάνεται από τον πατέρα του και τους άνδρες του, αλλά έχει ακόμη το γράμμα, το οποίο δίνει στον δήμαρχο. Η επιστολή φαίνεται να είναι από τον ανώτερό του, τον τοπικό αυτοκρατορικό επίτροπο, ο οποίος ζητά από τον δήμαρχο να επισκευάσει τις γέφυρες στον κεντρικό δρόμο καθώς και να επιτρέψει στον γιο του να παντρευτεί τη Χάνα. Ο δήμαρχος συμφωνεί και ο γάμος πρόκειται να γίνει την επομένη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νουβέλες του Νικολάι Γκόγκολ
Μαργαρίτα της Μασοβίας
Η Μαργαρίτα της Μασοβίας (πολωνικά: Małgorzata, «Μαουγκοζάτα») (πριν από το 1358 - 14 Μαΐου 1388/4 Απριλίου 1396) ήταν Δούκισσα της Πομερανίας και του Μπζεγκ, από τους γάμους της με τον Καζιμίρ Δ΄, Δούκα της Πομερανίας και στη συνέχεια με τον Ερρίκο Ζ΄ του Μπζεγκ. Ήταν μέλος του Οίκου των Πιάστ.
Η Μαργαρίτα ήταν κόρη του Σιεμόβιτ Γ΄ της Μαζοβίας και της συζύγου του, Ευφημίας της Οπάβα. Οι παππούδες από τον πατέρα της ήταν ο Τρόιντεν Α΄ της Μαζοβίας και η σύζυγός του Μαρία, κόρη του Γιούρι Α΄ της Γαλικίας και της Ευφημίας της Κουγιαβίας.
Ζωή
Το 1369, η Μαργαρίτα παντρεύτηκε τον πρώτο σύζυγό της, τον Καζίμιρ Δ΄, Δούκα της Πομερανίας, γιο του Μπόγκισλαβ Ε΄, Δούκα της Πομερανίας και της Ελισάβετ της Πολωνίας. Ο γάμος κανονίστηκε επειδή ο Καζίμιρ ήταν εγγονός του Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα και ήταν πιθανός διάδοχος του παππού του (που δεν είχε ποτέ γιούς). Επομένως, αυτός ο γάμος ήταν μια πολύ σημαντική συμμαχία και ήλπιζαν ότι θα εισήγαγε το μασοβιανό αίμα στην πολωνική βασιλική οικογένεια.
Ο Καζίμιρ είχε προηγουμένως παντρευτεί μια φορά, με την Γιοάννα της Λιθουανίας, η οποία είχε πεθάνει ένα χρόνο πριν από το γάμο της Μαργαρίτας, χωρίς παιδιά.
Μετά το θάνατο της μητέρας της Μαργαρίτας, ο Σιεμόβιτ ξαναπαντρεύτηκε, με την Άννα του Ζιενμπίτσε. Είχαν δύο παιδιά, τα οποία πέθαναν μικρά, προτού γεννήσει η Άννα έναν υγιή γιο, τον Ερρίκο. Ο Σιεμόβιτ δεν πίστευε ότι το παιδί ήταν δικό του, κατηγόρησε τη γυναίκα του για μοιχεία και την στραγγάλισε. Τότε, ο Ερρίκος απομακρύνθηκε. Μετά από λίγα χρόνια αναφέρθηκε ότι το παιδί είχε φυσικές ομοιότητες με τον πατέρα του. Η Μαργαρίτα αποφάσισε να σώσει τον αδερφό της και τον πήγε στο αρχοντικό της στο Σουούπσκ. Ο Σιεμόβιτ αργότερα δέχτηκε ότι το παιδί ήταν δικό του και τον έκανε Επίσκοπο του Πουότσκ.
Λίγο μετά το γάμο της, η Μαργαρίτα υιοθέτησε έναν παράνομο γιο του Βασιλιά Καζίμιρ.
Στις 2 Ιανουαρίου 1377, ο σύζυγος της Μαργαρίτας, Καζίμιρ, πέθανε. Δεν είχαν παιδιά.
Δύο χρόνια μετά το θάνατο του πρώτου συζύγου της το 1379, η Μαργαρίτα ξαναπαντρεύτηκε, με τον Ερρίκο Ζ΄ του Μπζεγκ. Ήταν παντρεμένοι για οκτώ χρόνια και είχαν δύο παιδιά:
Η ημερομηνία θανάτου της Μαργαρίτας αμφισβητείται, αλλά πιστεύεται ότι πέθανε είτε στις 14 Μαΐου 1388 είτε στις 4 Απριλίου 1396. Ο σύζυγός της πέθανε το 1399.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ Κατηγορία:Πολωνές του 14ου αιώνα
Καλέτι
μικρογραφία| Κτίριο του Δημαρχείου του Καλέτι μικρογραφία| Τα ερείπια των κτιρίων των πρώην εργοστασίων πολτοποίησης χαρτιού Kaletański στο Καλέτι Το Καλέτι (πολωνικά: Καλέτι, γερμανικά: Stahlhammer) είναι πόλη του Πόβιατ Ταρνόφσκιε Γκούρι, στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας της Πολωνίας. Ιστορικά, η πόλη βρίσκεται στην Άνω Σιλεσία. Ο πληθυσμός του είναι 8.548 κάτοικοι (2020).
Τοποθεσία
Το Καλέτι βρίσκεται στην ιστορική περιοχή της Γη του Λουμπλίνιετς, με εξαίρεση τις περιοχές Γεντρίσκι και Τρουστσίτσα, οι οποίες ανήκουν στη Γη του Μπίτομ. Από φυσική και γεωγραφική άποψη, η πόλη βρίσκεται στην Πεδιάδα του Οπόλε, στον ποταμό Μικρό Πάνεφ.
Κατά τα έτη 1922-1939, η πόλη ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας (1920-1939), το 1945-1950 στο Βοεβοδάτο Σιλεσίας (1945-1950), τα έτη 1950-1957 και τα έτη 1957-1975 στο Βοεβοδάτο Κατοβίτσε (1950-1975) και τα έτη 1975–1998 στο Βοεβοδάτο Τσενστοχόβα.
Ονομασία
Το όνομα της πόλης υπήρξε, μεταξύ άλλων, με τις μορφές των Stahlhammer (1783), Stahlhammer or Neu-Sorge, Kalita (1845), Kalita, et al. Neusorge al. Stahlhammer (1882), Kalety (Stahlhammer) (1920).
Το γερμανικό όνομα προέρχεται από τη γερμανική κοινή λέξη Stahlhammer, που σημαίνει «σφυρί, χαλυβουργείο» και σχετίζεται με τον βιομηχανικό χαρακτήρα της πόλης. Η παράπλευρη γερμανική ονομασία Neusorge δημιουργήθηκε συνδυάζοντας τις λέξεις neu «νέο» και Sorge «φροντίδα, ανησυχία», αλλά και «φροντίδα, φροντίζει», αναφερόμενος στον χαρακτηρισμό ενός νέου οικισμού, που ήταν κοινή πρακτική στη Γερμανία. Το πολωνικό όνομα προέρχεται από το προσωπικό όνομα Kalita, Kaleta, το οποίο απαντάται συχνά στη Σιλεσία ως επώνυμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Σιλεσίας Κατηγορία:Βοεβοδάτο Σιλεσίας (1920-1939)
Κρουκλάνκι
Απέχει περίπου 12 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Γκιζίτσκο και 12 χιλιόμετρα ανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Όλστιν.
Το χωριό έχει πληθυσμό 1.100 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Γουόλτερ Γουάιτ
Ο Γουόλτερ Χάρτγουελ Γουάιτ (επίσης γνωστός με το ψευδώνυμο Χάιζενμπεργκ) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας και ο κύριος πρωταγωνιστής της σειράς Breaking Bad, υποδυόμενος από τον Μπράιαν Κράνστον. Απόφοιτος του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια, ο Γουόλτερ ήταν κάποτε ένας λαμπρός χημικός που ίδρυσε την εταιρία Gray Matter Technologies με τον φίλο του Έλλιοτ Σβαρτζενέγκερ και την τότε κοπέλα του Γκρέτσεν. Άφησε την Gray Matter και πούλησε τα έσοδα του για 5000 δολαρια: σύντομα, η εταιρία έβγαλε μία περιουσία χάρις στην έρευνα του. Ο Γουόλτερ αμέσως μετακόμισε στην Αλμπουκέρκι, στο Νέο Μεξικό, όπου έγινε καθηγητής σε ένα λύκειο. Ή σειρά ξεκινά στα 50α γενέθλια του Γουόλτερ, όταν διαγνώστηκε με καρκίνο των πνευμόνων σε στάδιο ΙΙΙΑ. Μετά από την ανακάλυψη, αρχίζει να παράγει μεθαμφεταμίνη και να εμπορεύεται ναρκωτικά για να σιγουρέψει την οικονομική καταρτηση της οικογένειας του μετά τον θάνατο του. Μπαίνει βαθύτερα στον κόσμο των ναρκωτικών, γίνεται όλο και πιο αδίστακτος καθως η σειρά προχωράει, και αργότερα υιοθετεί το ψευδώνυμο "Χαϊζενμπεργκ".
Ο δημιουργός της σειράς Βινς Γκίλιγκαν περιέγραψε τον στόχο του με τον Γουόλτερ Γουαϊτ ως "να κάνει τον Mr. Chips Scarface" και να κάνει τον χαρακτήρα λιγότερο συμπαθητικό με την εξέλιξη της σειρας. Η εξέλιξη του Γουόλτερ από τον ηπιο καθηγητή και οικογενειάρχη σε αδίστακτο εγκληματικο εγκέφαλο και φονιά είναι το κεντρικό θέμα της σειράς.
Γενικες Πληροφορίες:
Αίτια θανάτου: Αιμορραγία από βαλλιστικό τραύμα στην κοιλιακή χώρα.
Βραβεύσεις για το ρόλο
μικρογραφία|Ο Μπράιαν Κράνστον δέχεται το Peabody Award για τη σειρά Breaking Bad στα 73α Ετήσια Peabody Awards Ο Κράνστον έχει λάβει διάφορα βραβεία και υποψηφιότητες για την ερμηνεία του ως Γουόλτερ Γουάιτ. Για τις τρεις πρώτες σεζόν, κέρδισε το βραβείο Primetime Emmy για τον κορυφαίο ηθοποιό σε μια σειρά δράματος τρεις φορές διαδοχικά, καθιστώντας τον, ως τον πρώτο ηθοποιό που έχει επιτελέσει αυτό το κατόρθωμα μετά τον Bill Cosby για το I Spy. Ο Κράνστον προτάθηκε επίσης το 2012 και το 2013 για την τέταρτη σεζόν και το πρώτο εξάμηνο της σεζόν 5, αλλά έχασε από τον Damian Lewis για το Homeland και τον Jeff Daniels για το The Newsroom, αντίστοιχα. Έχει επίσης κερδίσει το τέταρτο βραβείο Primetime Emmy για πρωγανιστή σε μια σειρά δράματος, στα 66α Βραβεία Primetime Emmy. Στα ετήσια βραβεία Golden Globe, ο Κράνστον έχει βραβευτεί τέσσερις φορές για το βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού δραματικής τηλεοπτικής σειράς, για το ρόλο του στο Breaking Bad, το 2011, 2012, 2013 και 2014, κερδίζοντας το 2014 για το δεύτερο εξάμηνο της σεζόν πέντε. Στο βραβείο Screen Actors Guild, ο Κράνστον έχει προταθεί πέντε φορές για το βραβείο Male Actor σε σειρά δράματος, το 2010, 2011, 2012, 2013 και 2014, κερδίζοντας το 2013 και το 2014, και για τα δύο μέρη της σεζόν πέντε. Επίσης, ο Κράνστον έχει προταθεί μαζί με το υπόλοιπο cast της σειράς Breaking Bad για το βραβείο Performance by an Ensemble in a Drama Series, το 2012, 2013 και 2014, κερδίζοντας το 2014. Επιπλέον, ο Κράνστον έχει κερδίσει το Satellite Award για τον καλύτερο ηθοποιό σε σειρά δράματος τρεις φορές διαδοχικά, το 2008, το 2009 και το 2010, για τις σεζόν ένα, δύο και τρία και έχει προταθεί το 2011, το 2012 και το 2014 για την τέταρτη και την πέμπτη σεζόν. Κέρδισε το βραβείο TCA για ατομική δραματική ερμηνεία το 2009 και προτάθηκε το 2010, το 2012 και το 2013. Ήταν υποψήφιος δύο φορές για το βραβείο Prism για την καλύτερη απόδοση σε μια σειρά πολλαπλών επεισοδίων. Κέρδισε δύο Βραβεία Κλέρνερ για τον Καλύτερο Ηθοποιό στην Τηλεόραση το 2012 και το 2013 και ήταν υποψήφιος το 2009, το 2010 και το 2011. Κέρδισε το βραβείο Golden Nymph Award for Outstanding Actor in a Drama Series το 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Breaking Bad Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες
Τουρμπές Αλ Μοχσέν
Ο Τουρμπές Αλ Μοχσέν (تربة آل محسن) είναι τυνησιακό μαυσωλείο ευρισκόμενο επί της Οδού Σιντί Σουρντού, ονομασία η οποία αποτελεί παραφθορά της ιταλικής λέξεως Sourd, στα νότια της μεντίνα της Τύνιδας.
Στεγάζει τους τάφους της οικογένειας Μοχσέν, σημαντικής οικογένειας της Τύνιδας, από την οποία προήλθε αριθμός ιμάμηδων του Τζαμιού Ζιτουνά.
Το συγκεκριμένο κτίριο αναστηλώθηκε το 1986 (έτος 1406 της εγίρας), όπως αναφέρεται επί της μνημειακής πινακίδας.
Παραπομπές
Μοχσεν
Triana Park
Οι Triana Park είναι λετονικό συγκρότημα το οποίο εκπροσώπησε τη Λετονία στη Eurovision 2017 στο Κίεβο κατακτώντας την τελευταία θέση ( δέκατη όγδοη ) στον α' ημιτελικό με μόλις 21 βαθμούς. Είχαν προσπαθήσει να εκπροσωπήσουν τη χώρα τους στον διαγωνισμό τραγουδιού και το 2007, 2008, 2009. Το συγκρότημα αποτελείται από τους Αγκνέσε Ράκοφσκα, Αρτούρς Στράουτινς, Έντγκαρς Βίλιουμς και Κρίσταπς Έργκλις
Παραπομπές
Κατηγορία:Λετονοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Λετονία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Ντιόγκο, κοντόσταυλος της Πορτογαλίας
Ο Ντιόγκο, πορτογλ. Diogo (1425 - 1443) από τον Οίκο των Καπετιδών-Πορτογαλίας-Αβίς ήταν πρίγκιπας της Πορτογαλίας, κοντόσταυλος της χώρας και μάγιστρος τού Τάγματος τού Αγ. Ιακώβου.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Ιωάννη 3ου κοντόσταυλου της Πορτογαλίας (από το 1431) και της Ισαβέλας, κόρης τού Αλφόνσου δούκα της Μπραγκάνσα. Οι γονείς του ήταν εξαδέλφια.
Ο θείος του Πέτρος υποστηριζόταν από τους αστούς, ενώ οι ευγενείς υποστήριζαν τον άλλο θείο του Αλφόνσο κόμη τού Μπαρσέλος. Ένεκα της αντιπαράθεσης, ο Αλφόνσος αμφισβητούσε τους διορισμούς αυτούς· είχε νυμφευτεί την κόρη τού Νούνο Αλβάρες Περέιρα 2ου κοντόσταυλου, ο οποίος μετά αγιοποιήθηκε και θεωρούσε, ότι ο δικός του γιος Αλφόνσος μαρκήσιος της Βαλένσα είχε υπέρτερα δικαιώματα διαδοχής στη θέση τού κοντόσταυλου. Ο Πέτρος δούκας της Κοΐμπρα τότε τού θύμισε, ότι ο κόμης τού Μπαρσέλος ήταν νόθο τέκνο και για να τον αποζημιώσει, δημιούργησε τον τίτλο τού δούκα της Μπραγκάνσα και περιέβαλε τον Αλφόνσο κόμη τού Μπαρσέλος. Όμως ο τελευταίος δεν καραπραΰνθηκε και η ρήξη μεγάλωνε με τον καιρό.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Άνια Ρούμπικ
Η Άνια Ρούμπικ (πολωνικά: Anja Rubik), γεννημένη Άννα Χελένα Ρούμπικ (Anna Helena Rubik) (12 Ιουνίου 1983) είναι Πολωνή μοντέλο και επιχειρηματίας. Ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.
Πρώιμη ζωή
Η Ρούμπικ γεννήθηκε στο Ζέσουφ της Πολωνίας. Το 1988, αυτή και οι γονείς της, κτηνίατροι και οι δύο, μετακόμισαν στην Ελλάδα. Αργότερα μετακόμισαν στο Κίτσενερ στο Οντάριο του Καναδά και στη συνέχεια στην Ουμτάτα της Νότιας Αφρικής. Το 1992, επέστρεψαν στην Πολωνία μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Μεταξύ των σχολείων που παρακολούθησε ήταν ένα στο Τσενστοχόβα της Πολωνίας. Η οικογένειά της ζει ακόμα στην Πολωνία, όπου η Άνια κατέχει επίσης ένα σπίτι.
Η Ρούμπικ ενδιαφέρθηκε για το μόντελινγκ από νεαρή ηλικία ,αφού παρακολούθησε το μουσικό βίντεο του Τζορτζ Μάικλ, «Too Funky», στο οποίο συμμετείχαν διάσημα supermodel της δεκαετίας του '90. Συμμετείχε σε έναν τοπικό διαγωνισμό μόντελινγκ, όπου εντοπίστηκε από ένα παρισινό πρακτορείο. Το 1999, μετακόμισε στο Παρίσι για να ξεκινήσει την καριέρα στο μόντελινγκ. Ενώ τελείωσε την εκπαίδευσή της, έκανε μόντελινγκ μόνο κατά τη διάρκεια σχολικών διακοπών.
Μοντέλο
Η Ρούμπικ έκανε το ντεμπούτο της στην πασαρέλα κατά τη διάρκεια των συλλογών ένδυσης της Εβδομάδας Μόδας του Παρισιού Φθινόπωρο/Χειμώνας 1999. Το 2000, η Ρούμπικ υπέγραψε με την Next Management στο Παρίσι. Το 2005, η καριέρα της Ρούμπικ άρχισε να απογειώνεται, μετά την πρώτη της καμπάνιας για τη Chloé, όπου φωτογραφήθηκε από τους Ινέζ φαν Λάμσβίερντε και Βίνουντ Ματαντίν. Μέχρι το τέλος της χρονιάς είχε χαρακτηριστεί αναδυόμενο αστέρι της μόδας από το Style.com. Μέχρι το 2009, η Ρούμπικ χαρακτηρίστηκε «top model» από το γαλλικό Vogue. Το 2011, οι International Business Times χαρακτήρισαν το «supermodel» Ρούμπικ ως το «μοντέλο με τη μεγαλύτερη ζήτηση στον κόσμο».
Η Vogue Paris ανακήρυξε τη Ρούμπικ μία από τα 30 κορυφαία μοντέλα όλων των εποχών. Το 2010, κατατάχθηκε ως μία από τα κορυφαία 25 Money Girls από το models.com. Μέχρι το 2012, είχε χαρακτηριστεί ως Είδωλο της Βιομηχανίας.
Εκτός από την επταετή περίοδο της ως πρόσωπο του Chloé, η Ρούμπικ ήταν το πρόσωπο σε καμπάνιες του Gucci για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν, όπου φωτογραφήθηκε από τους Mert and Marcus και της Fendi για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν,όπου φωτογραφήθηκε από τον Καρλ Λάγκερφελντ. Ο σχεδιαστής-φωτογράφος έχει επίσης φωτογραφίσει τη Ρούμπικ για πολλά εξώφυλλα περιοδικών, όπως το Chanel και το 2011 το ημερολόγιο της Pirelli. Ο Λάγκερφελντ αναφέρθηκε στη Ρούμπικ ως ένα από τα αγαπημένα του μοντέλα.
Η Ρούμπικ πρωταγωνίστησε επίσης σε καμπάνιες για τους Armani, Balmain, Dante Herró, Chanel, Christian Dior, Elie Saab, Estée Lauder, Givenchy, Hermès, Lanvin, Valentino και Yves Saint Laurent. Η Ρούμπικ ήταν το πρόσωπο του αρώματος του Chloé, μαζί με τους Κλόε Σεβινί και Κλεμάνς Ποεζί και πρωταγωνίστησε στην καμπάνια της Fendi Fan di Fendi με τον Μαρκ Ρόνσον. Επιπλέον, η Ρούμπικ ήταν το κεντρικό πρόσωπο στις καμπάνιες των Barneys New York, Belstaff, BLK DNM, Bottega Veneta, DKNY, Etro, Dante Herró, Forever 21, Gap, H&M, Jimmy Choo, Karl του Καρλ Λάγκερφελντ, Kurt Geiger, La Perla, Lacoste, Mango, Marc Jacobs, Moschino, Oscar de la Renta, Ralph Lauren, Roberto Cavalli, Seven Jeans, Tod's, Tommy Hilfiger και Zara.
Η Ρούμπικ έκανε μόντελινγκ στο Λονδίνο, το Μιλάνο, τη Νέα Υόρκη και το Παρίσι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000. Οι επιλεγμένες εμφανίσεις της Ρούμπικ περιλαμβάνουν τις συλλογές υψηλής ραπτικής των Atelier Versace, Chanel, Christian Dior, Christian Lacroix, Jean-Paul Gaultier και Valentino.
Η Ρούμπικ έκανε το ντεμπούτο της σε πασαρέλα της Victoria's Secret στην ετήσια τηλεοπτική επίδειξη μόδας το 2009, και εμφανίστηκε επίσης στις εκδόσεις του 2010 και του 2011.
Η Ρούμπικ έχει εμφανιστεί στα εξώφυλλα περισσότερων από είκοσι πέντε διεθνών εκδόσεων του Vogue. Επιλέχθηκε για το τέταρτο τεύχος του περιοδικού Porter (ύστερα από τις Ζιζέλ Μπούντχεν και Lady Gaga). Έχει επίσης εμφανιστεί στα εξώφυλλα των TIME Style and Design και Garage, καθώς και τις διεθνείς εκδόσεις των περιοδικών Elle, Glamour, Harper's Bazaar, Nylon, Numéro και W.
Μούσα
Η Ρούμπικ συναντήθηκε με τον σχεδιαστή Άντονι Βακαρέλο το 2011. Πρωταγωνίστησε στη συλλογή του στην πασαρέλα το 2012 και στη συνέχεια εμφανίστηκε σε καμπάνιες για την επωνυμία του. Βοήθησε την καριέρα του αναδυόμενου σχεδιαστή φορώντας ένα από τα ψηλά του φορέματα στο Met Gala του 2012. Από το 2012 έως σήμερα, η Ρούμπικ έχει γίνει η κύρια έμπνευση του Vaccarello.
Από το διορισμό του Βακαρέλο ως Creative Director του Saint Laurent το 2016, η Ρούμπικ εμφανίστηκε ως το πρόσωπο της μάρκας σε καμπάνιες και στην πασαρέλα. Τα σχέδια και η εικόνα της μάρκας εμπνέονται σε μεγάλο βαθμό από το «πανκ συναντάει το θηλυκό» στιλ της Ρούμπικ.
Δημιουργία και σχεδιασμός
Η Ρούμπικ έχει κάνει καμπάνιες καψουλών με τον Τζουζέπε Ζανότι το 2013 και το IRO το 2016.
Το 2012, η Ρούμπικ ίδρυσε και δημιούργησε 25 περιοδικά, για τα οποίο εργάζεται επίσης ως αρχισυντάκτρια. Η έκδοση είναι μια ετήσια συλλεκτική συλλογή που εξερευνά τις απόψεις των καλλιτεχνών στον αισθησιασμό. Τον Σεπτέμβριο του 2015, η Ρούμπικ έκανε το σκηνοθετικό της ντεμπούτο, σκηνοθετώντας την ταινία του τεύχους 04 με την Αντρέα Ντιάκονου και με θέμα τις πέντε αισθήσεις.
Το 2014, η Ρούμπικ παρουσίασε το δικό της ντεμπούτο άρωμα με τίτλο «Original by Anja Rubik», στο οποίο συμμετείχε σε κάθε βήμα της δημιουργικής διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένου του σχεδιασμού του μπουκαλιού και της καμπάνιας που γυρίστηκε από την Πάολα Κουντάτσκι.
Το 2015, η Ρούμπικ φιλοξένησε και επιμελήθηκε το Art & Fashion Forum, μια ανοιχτή πλατφόρμα έμπνευσης και εκπαίδευσης. Το Art & Fashion Forum είναι η 9η έκδοση μιας εκδήλωσης που ξεκίνησε από την Γκραζίνα Κούλτσικ, η οποία διοργανώνει στο Stary Browar στο Πόζναν κάθε χρόνο από το 2007.
Τον Σεπτέμβριο του 2018, δημοσίευσε ένα βιβλίο με τίτλο #SEXEDPL. Anja Rubik Talkes About Adolescence, Love and Sex, το οποίο έγινε τεράστια επιτυχία με πάνω από 100 χιλιάδες αντίτυπα να πωλούνται κατά τους πρώτους δύο μήνες.
Τηλεόραση και άλλες εμφανίσεις
Η Ρούμπικ εμφανίζεται στο βιντεοπαιχνίδι γυμναστικής του 2009 Yoga Wii για την κονσόλα Wii. Ήταν επίσης μια έμπνευση για έναν χαρακτήρα στο manga «The One» ως ο κύριος χαρακτήρας, Cane Lele.
Από το 2010, εμφανίζεται στο Top Model, την πολωνική έκδοση του America's Next Top Model. Το 2014, ήταν παρουσιάστρια και κριτής της πολωνικής έκδοσης του reality show Project Runway Poland.
Προσωπική ζωή
Η Ρούμπικ και ο μακροχρόνιος φίλος της, ο Σέρβος μοντέλο Σάσα Κνέζεβιτς, αρραβωνιάστηκαν στη Βιέννη λίγο πριν από τα Χριστούγεννα του 2010. Παντρεύτηκαν στις 16 Ιουλίου 2011, στη Ντεϊά της Μαγιόρκα. Τον Οκτώβριο του 2015, η Άνια επιβεβαίωσε ότι είχαν χωρίσει και αργότερα χώρισαν.
Σίλε (ποταμός)
Ο Σίλε (ιταλ. Sile, βενετ. Sil) είναι ποταμός της βόρειας Ιταλίας με μήκος 95 χιλιόμετρα. Οι πηγές του βρίσκονται κοντά στο Βεντελάγκο της Επαρχίας Τρεβίζο. Ο ποταμός συναντά τον μοναδικό αξιόλογο παραπόταμό του, τον Μποττενίγκα ή Κάνιαν, στο Τρεβίζο και μετά χύνεται στη Λιμνοθάλασσα της Βενετίας, στο λιμάνι της Πιάβε Βέκκια.
Στη Θεία Κωμωδία του Δάντη («Παράδεισος», ωδή ΙΧ) η Κουνίτσα ντα Ρομάνο προφητεύει τη μοίρα του Ριτσάρντο ντα Καμίνο (1274-1312), που κατά τα φαινόμενα δολοφονήθηκε σε μια παρτίδα σκακιού, τοποθετώντας το περιστατικό στη συμβολή του ποταμού Σίλε με τον Κάνιαν :
"e dove Sile e Cagnan s'accompagna, tal signoreggia e va con la testa alta, che già per lui carpir si fa la ragna."
- Δάντη, «Παράδεισος», ωδή ΙΧ, στ. 49-51
"(«Και όπου ο Κάνιαν και ο Σίλε σμίγουν, υπάρχει κάποιος με εξουσία που βαίνει με το κεφάλι ψηλά: το δίχτυ που θα πιαστεί έχει ήδη υφανθεί.»)"
Παραπομπές
Σιλε
Χανδρινός Μεσσηνίας
Ο Χανδρινός, αναφερόμενος παλαιότερα ως ο Προφήτης Ηλίας ή Αϊ Λιας ή «του Χαντρινού» ή το Χανδρινού ή το Χανδρινόν, είναι ημιορεινός οικισμός κοντά στην Πύλο του πρώην Δήμου Χιλιοχωρίων, και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Ο Χανδρινός βρίσκεται βορειοανατολικά από την Πύλο από την οποία απέχει περίπου 13,5 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 309 μέτρα και απέχει από τον Κόλπο του Ναυαρίνου περίπου 12,5 χιλιόμετρα. Κοντά στον Χανδρινό βρίσκονται, προς τα βορειοανατολικά του το Σουληνάρι σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων, προς τα βορειοδυτικά του η Κουκκουνάρα και η Στενωσιά, σε αποστάσεις 6,5 και 4,5 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοδυτικά του τα Μπαλοδημαίικα σε απόσταση 5,5 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα. Ο Χανδρινός συνδέεται οδικά με την Εθνική Οδό 82, η οποία περνά μέσα από το χωριό.
Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεθώνης, όσο και της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το χωριό αναφέρεται, τουλάχιστον από την εποχή του Μεσαίωνα και της Α΄ Ενετοκρατίας. Επίσης, κάποιοι από τους κατοίκους του χωριού προέρχονται από Αρκάδες κτηνοτρόφους, γνωστούς και ως οι «ανεβοκατεβάτες», ονομασία που αποδόθηκε παλαιότερα στους βοσκούς αυτούς, καθώς την Άνοιξη ανέβαιναν με τα κοπάδια τους στην Αρκαδία, ενώ τον Χειμώνα κατέβαιναν στα χειμαδιά της Μεσσηνίας.
Αρχαιότητα
Εντός των γεωγραφικών ορίων του σημερινού Χανδρινού υπάρχουν ευρήματα της Νεολιθικής περιόδου (στη θέση “Κοτρωνάκια”), Μυκηναϊκής περιόδου (στον οικισμό της Πλατανόβρυσης, στη θέση “Τουρλιδίτσα” και στη θέση “Χίλια Χωριά”), καθώς και της Αρχαϊκής περιόδου, (στη θέση “Πλατάνια”).
Οικισμός και τύμβος στον Κισσό
Περίπου 1 χιλιόμετρο ανατολικά του χωριού, στην θέση Κισσός, ανασκάφηκαν, το 1966, από τον Σπυρίδωνα Μαρινάτο ταφικός τύμβος με διάμετρο 12 μέτρων και ύψος 4 μέτρων, στην περιφέρεια του οποίου ανεβρέθησαν τέσσερις ταφικοί περίβολοι. Βρέθηκε επίσης κιβωτιόσχημος τάφος και δύο ταφικοί πίθοι. Από τη χονδροειδή και αδιακόσμητη κεραμική ο Σπ. Μαρινάτος συμπέρανε ότι ίσως επρόκειτο για νεκροταφείο κατοίκων ενός σχετικά φτωχού οικισμού, αγροτών και ποιμένων, οικισμός, ο οποίος ήταν σε χρήση από το 2200 ΠΚΕ περίπου, καθώς όλες οι ταφές με βάση τα ευρήματα χρονολογούνται από τη Μεσοελλαδική ως την Υστεροελλαδική ΙΙΙΑ περίοδο. Ο δεύτερος τύμβος, ο επονομαζόμενος της Τουρλιδίτσας, είναι μεταγενέστερος, περί την ΥΕ ΙΙ-ΙΙΙ περίοδο. Πάντως οι νεκροί λατρεύονταν ως και την ελληνιστική περίοδο, καθώς σε θραύσμα καδοειδούς αγγείου μεταξύ του 4ου και του 3ου αιώνα π.Χ. βρέθηκε σχετικό τμήμα επιγραφής απόδωσης τιμής. Σε κοντινή απόσταση πιθανώς να υπήρχε ακόμα παλαιότερη οικιστική εγκατάσταση της Πρωτοελλαδικής περιόδου (περίπου 3200 ΠΚΕ).
Παλαιοχριστιανική βασιλική
Επίσης στη θέση Παναγίτσα υπήρχαν λείψανα πρωτοβυζαντινής εποχής, κυρίως θωράκια τα οποία, πιθανώς, ανήκαν σε παλαιοχριστιανική βασιλική.
Μεσαίωνας- Α΄ Ενετοκρατία
Το 1423 γίνεται η πρώτη αναφορά στο κωνικό βουναλάκι του Αϊ Λια (Sancte Elie), την κορυφή του οποίου χρησιμοποιούν οι Ενετοί της Μεθώνης περιστασιακά ως παρατηρητήριο. Το 1505 δημιουργείται ο μικρός οικισμός της Χανδρινόβρυσης, στο σημερινό “Πέρα κάμπο” του χωριού, από συγγενείς και ακολούθους του Βυζαντινού αξιωματούχου Θεοδοσίου Χανδρινού.
Α’ Τουρκοκρατία
Το 1573 επί των ημερών του σουλτάνου Μουράτ Γ΄, οι Οθωμανοί χτίζουν το καινούργιο φρούριο (Νιόκαστρο ή Ναβαρίνο, Navarino) στην είσοδο του σημερινού λιμανιού της Πύλου. Μαζί ξεκινάει και η κατασκευή του λιθόκτιστου υδραγωγείου, μήκους 15 χλμ., από την πηγή του Γκουμπέ - Χανδρινού που έφερνε δια φυσικής ροής το νερό στο φρούριο.