cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιστορία της Αλσατίας
Από τη Γαλλική Επανάσταση μέχρι τον Γαλλο-Πρωσικό Πόλεμο
Μετά την ήττα του Ναπολέοντα στο Βατερλώ το 1815, η Αλσατία μαζί με άλλες συνοριακές επαρχίες της Γαλλίας καταλήφθηκαν από ξένες δυνάμεις από το 1815 έως το 1818, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 280.000 στρατιωτών και 90.000 αλόγων μόνο στο νομό Κάτω Ρήνο. Αυτό είχε σοβαρές επιπτώσεις στο εμπόριο και στην οικονομία της περιοχής, καθώς οι πρώην χερσαίοι εμπορικοί δρόμοι μεταφέρθηκαν στους νέους θαλάσσιους λιμένες της Μεσογείου και του Ατλαντικού.
Από το 1818 έως το 1870 η Αλσατία υποτάχθηκε στην πολιτική των διαδοχικών καθεστώτων και στράφηκε στην ανάπτυξη της βιομηχανίας. Το 1836 διέθετε 44 βιομηχανικά νηματουργεία. Αυτή την εποχή διανοίχτηκε και η διώρυγα από τον Μάρνη στον Ρήνο.
Πόλεμοι μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας
εναλλ.=|μικρογραφία|280x280εσ|Παραδοσιακές ενδυμασίες της Αλσατίας μικρογραφία|280x280εσ|Οι χαμένες περιοχές της Αλσατίας και Λωρραίνης είχαν χρωματιστεί με μαύρο στους χάρτες της Γαλλίας. Ο Γαλλοπρωσικός πόλεμος, ο οποίος ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1870, έβαλε τέλος σ'αυτήν την περίοδο ευφορίας. Η Αλσατία μεταβλήθηκε σε πεδίο μάχης. Η Γαλλία ηττήθηκε τον Μάιο του 1871 από το Βασίλειο της Πρωσίας και άλλα γερμανικά κράτη. Το τέλος του πολέμου οδήγησε στην ενοποίηση της Γερμανίας. Ο Όττο φον Μπίσμαρκ προσάρτησε την Αλσατία και τη βόρεια Λωρραίνη στη νέα γερμανική αυτοκρατορία το 1871. Η Γαλλία παραχώρησε περισσότερο από το 90% της Αλσατίας και το ένα τέταρτο της Λωρραίνης, όπως ορίζονταν στη συνθήκη της Φρανκφούρτης. Σε αντίθεση με άλλα κράτη μέλη της Γερμανικής Ομοσπονδίας, που είχαν δικές τους κυβερνήσεις, η νέα αυτοκρατορική επικράτεια της Αλσατίας-Λωρραίνης ήταν υπό την αποκλειστική εξουσία του Κάιζερ και διοικούνταν άμεσα από την αυτοκρατορική κυβέρνηση στο Βερολίνο. 160.000 Αλσατοί (συνολικού πληθυσμού περίπου ενάμισι εκατομμυρίου) επέλεξαν να παραμείνουν Γάλλοι πολίτες και εγκαταλείποντας την περιοχή τους εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία ή στη Γαλλική Αλγερία. Ο Μπίσμαρκ προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να αφομοιώσει τους υπόλοιπους κατοίκους της Αλσατίας. Τα γερμανικά έγιναν υποχρεωτική γλώσσα και απαγορεύτηκε η διδασκαλία των γαλλικών στα σχολεία. Η πολιτική αυτή του εκγερμανισμού όμως απέτυχε καθώς συνάντησε σφοδρή αντίδραση. Ο Ρωμαιοκαθολικός κλήρος έγινε ο πυρήνας αντίστασης στη γερμανοποίηση. Η γαλλική εξωτερική πολιτική της Τρίτης Γαλλικής Δημοκρατίας που κυριάρχησε μετά την ήττα του 1871 διακατεχόταν από ρεβανσισμό και απαιτούσε την επιστροφή της Αλσατίας και της Λωρραίνης. Η Γαλλία περίμενε πάντα την ευκαιρία «με τα μάτια προσηλωμένα στη γαλάζια γραμμή των Βοσγίων». Οι χαμένες περιοχές της Αλσατίας και Λωρραίνης είχαν χρωματιστεί με μαύρο στους χάρτες της Γαλλίας.
Ωστόσο, η Γαλλία δεν ήταν έτοιμη για τον «πόλεμο αντεκδίκησης». Στην Κάτω Αλσατία αναπτύχθηκαν τότε τάσεις αυτονομιστικές.
Μόνο το 1911 η Αλσατία-Λωρραίνη απέκτησε κάποια αυτονομία, η οποία όμως ενίσχυσε την αντίσταση των Αλσατών. Όταν ξέσπασε ο Α' Παγκόσμιος πόλεμος το κλίμα στην Αλσατία ήταν έντονα αντιγερμανικό.
Α' Παγκόσμιος πόλεμος
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Προκήρυξη της [[Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία|Γ' Γαλλικής Δημοκρατίας στο Στρασβούργο, 10-11-1918 ]] Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, για να αποφευχθεί ο πόλεμος μεταξύ αδελφών, πολλοί Αλσατοί κατετάγησαν στο γερμανικό ναυτικό και συμμετείχαν στη ναυτική ανταρσία που οδήγησε στην παραίτηση του Κάιζερ Γουλιέλμου Β΄ της Γερμανίας τον Νοέμβριο του 1918, που άφησε την Αλσατία-Λωρραίνη χωρίς ονομαστική κεφαλή του κράτους.
Μια αυτοανακηρυχθείσα κυβέρνηση αποτελούμενη από τα «Σοβιέτ του Στρασβούργου» κήρυξε την ανεξαρτησία της περιοχής ως «Δημοκρατία της Αλσατίας-Λωρραίνης», ενώ την ίδια μέρα ο Ζακ Περότ, βουλευτής και πρόσφατα εκλεγμένος δήμαρχος του Στρασβούργου, ανακοίνωσε το τέλος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και την έλευση της Γ' Γαλλικής Δημοκρατίας. Τα γαλλικά στρατεύματα εισήλθαν στην Αλσατία σε λιγότερο από δύο εβδομάδες, έθεσαν τέλος στις απεργίες των εργαζομένων και απομάκρυναν τους επαναστάτες από την εξουσία. Από την 21 Νοεμβρίου 1918 οι πόλεις της Αλσατίας υποδέχθηκαν με έξαλλο ενθουσιασμό τα γαλλικά στρατεύματα. Η Γερμανία παραχώρησε επίσημα την περιοχή στη Γαλλία βάσει της συνθήκης των Βερσαλλιών τον Ιούνιο του 1919.
Β' Παγκόσμιος πόλεμος
Η Αλσατία-Λωρραίνη καταλήφθηκε από τη Γερμανία το 1940 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Παρόλο που ποτέ δεν προσαρτήθηκε επίσημα, η Αλσατία-Λωρραίνη ενσωματώθηκε στη Ναζιστική Γερμανία. Η Αλσατία συγχωνεύθηκε με το Μπάντεν και τη Λωρραίνη με το Σάαρλαντ για να γίνει μέρος ενός σχεδιαζόμενου Westmark. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, 130.000 νέοι από την Αλσατία και τη Λωρραίνη κατατάχθηκαν στο γερμανικό στρατό αναγκαστικά (Παρά τη θέλησή μας- Μαλγκρέ-νου). Οι περισσότεροι έπεσαν στο ανατολικό μέτωπο. Ορισμένοι κατάφεραν να διαφύγουν στην Ελβετία ή εντάχθηκαν στη Γαλλική αντίσταση. Τον Ιούλιο του 1944, απελευθερώθηκαν 1500 Μαλγκρέ-νου από την αιχμαλωσία της Σοβιετικής Ένωσης και απεστάλησαν στο Αλγέρι, όπου προσχώρησαν στις Ελεύθερες γαλλικές δυνάμεις. Η περιοχή ελευθερώθηκε τον Μάρτιο του 1945 με την προέλαση της 1ης Γαλλικής Στρατιάς υπό τον Ζαν ντε Λατρ ντε Τασινύ.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και το τέλος της ναζιστικής προσάρτησης της Αλσατίας-Λωρραίνης, ο νομός Μοζέλ παρέμεινε διοικητικά συνδεδεμένος με τους δύο νομούς της Αλσατίας και μόνο στη δεκαετία του 1960 σχημάτισε την περιοχή της Λωρραίνης, με τους νομούς Μερτ-ε-Μοζέλ, Μεζ και Βοζ. Η πόλη Κελ, στις όχθες του Ρήνου απέναντι από το Στρασβούργο, ετέθη υπό τη διοίκηση του στρατιωτικού κυβερνήτη του Στρασβούργου από το 1945 έως το 1949 και οι Γερμανοί κάτοικοί της εκδιώχθηκαν. Η πόλη επεστράφη στη Γερμανία το 1953.
Έως το 2015 η Αλσατία ήταν διοικητική περιοχή και περιλάμβανε δύο νομούς τον Άνω Ρήνο και τον Κάτω Ρήνο. Από την 1 Ιανουαρίου 2016 μαζί με τις πρώην περιοχές Καμπανία-Αρδέννες και την Λωρραίνη συγκροτούν τη νέα περιοχή Γκραντ Εστ, ως αποτέλεσμα του νόμου σχετικά με την τροποποίηση των περιοχών που ψηφίστηκε το 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας
Οικογένεια Φρεσκομπάλντι
Η οικογένεια Φρεσκομπάλντι είναι παλαιά οικογένεια της Φλωρεντίας, τα μέλη της οποίας ανήκαν στην αριστοκρατία της πόλης.
Ιστορία
Στην οικογένεια Φρεσκομπάλντι οφείλεται η κατασκευή της πρώτης γέφυρας της Φλωρεντίας, της Santa Trinita, καθώς και της εκκλησίας του Αγίου Πνεύματος (Santo Spirito), έργο του Φιλίππο Μπρουνελλέσκι.
Οινοποιία
Η ενασχόληση της οικογένειας Φρεσκομπάλντι με το κρασί ανάγεται στον 13ο αιώνα. Οι τεράστιες εκτάσεις που διέθετε στην Τοσκάνη της επέτρεψε να προχωρήσει σε εξαγωγές κρασιού στο Βέλγιο και την Αγγλία ενώ μεταξύ των πελατών της συγκαταλέγονταν ο Βασιλιάς Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας, ο Μιχαήλ Άγγελος κ.α.
Σήμερα το κρασί Φρεσκομπάλντι θεωρείται ένα από τα καλύτερα του κόσμου, τα δε ηνία της επιχείρησης κρατάει η 30η γενιά της οικογένειας. Εκτός από την οινοποιητική παραγωγή, οι δραστηριότητες αυτής έχουν επεκταθεί στον τουρισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικές οικογένειες
Ducati Corse
Η Ducati Corse αποτελεί το αγωνιστικό τμήμα της Ducati που ασχολείται με τη συμμετοχή της εταιρείας σε αγώνες μοτοσικλέτας. Εδρεύει στη Μπολόνια, στη συνοικία Μπόργκο Πανιγκάλε. Περισσότερα από εκατό άτομα εργάζονται στην Ducati Corse (σχεδόν το 10% του εργατικού δυναμικού της Ducati Motor Holding S.p.A.). Η Ducati Corse μετέχει στο παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP, στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Superbike και σε εθνικά πρωταθλήματα.
Μεταξύ του 1998 και του 2004 το αγωνιστικό τμήμα υπήρχε ως θυγατρική εταιρεία με την επωνυμία Ducati Corse S.r.l. και ανήκε εξ ολοκλήρου Ducati Motor Holding. Μέχρι σήμερα, η Ducati κατέχει από ένα παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP αναβάτών και κατασκευαστών, με τον Κέισι Στόνερ το 2007. Επιπλέον η Ducati έχει κερδίσει πολλά παγκόσμια πρωταθλήματα Superbike, με τους Καρλ Φόγκαρτι (τέσσερις τίτλους) και Τρόι Μπέιλις (τρεις τίτλους) να είναι οι πιο επιτυχημένοι αναβάτες.
Οργανισμός
Η εταιρεία χωρίζεται σε τέσσερα επί μέρους τμήματα.
Τεχνολογική έρευνα και ανάπτυξη
Το τμήμα τεχνολογικής έρευνας και ανάπτυξης αποτελείται από δύο ομάδες υπεύθυνες για το σχεδιασμό και την ανάπτυξη των μοτοσικλετών που αγωνίζονται στα πρωταθλήματα MotoGP και Superbike.
Αθλητικές δραστηριότητες
Το τμήμα αθλητικών δραστηριοτήτων είναι υπεύθυνο για τις εργοστασιακές ομάδες που συμμετέχουν στα πρωταθλήματα MotoGP και Superbike.
Εμπορικές δραστηριότητες
Το τμήμα εμπορικών δραστηριοτήτων είναι υπεύθυνο για την παροχή μοτοσικλετών και ανταλλακτικών σε ιδιωτικές ομάδες. Επίσης, παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες και τεχνική βοήθεια για την Ducati Corse στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Superbike και στα εθνικά πρωταθλήματα Superbike. Από το 2004 η Ducati Corse υποστηρίζει επίσης μια ομάδα στο MotoGP με την οποία συνεργάζεται, παρέχοντας μοτοσικλέτες και τεχνική υποστήριξη.
Μάρκετινγκ και επικοινωνία
Σκοπός του τμήματος μάρκετινγκ και επικοινωνίας είναι η διαχείρηση και ανάπτυξη της μάρκας της Ducati στους αγώνες. Είναι επίσης υπεύθυνη για τις πωλήσεις ειδών της Ducati Corse.
MotoGP
Όταν οι τεχνικοί κανόνες του MotoGP άλλαξαν την περίοδο 2002, δίνοντας προτεραιότητα στις τετράχρονες μηχανές, η Ducati αποφάσισε να εισέλθει στο γκραν πρι αγωνιστικής μοτοσικλέτας.
Η μοτοσικλέτα MotoGP της Ducati παρουσιάστηκε στο ιταλικό γκραν πρι στο Μουγκέλο το 2002, με σκοπό να τη χρησιμοποιήσει στο πρωτάθλημα MotoGP του 2003. Η Ducati πήρε μέρος για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα MotoGP την περίοδο 2003 και κατέκτησε τον τίτλο της περιόδου του 2007. Η Ducati έχει συγκεντρώσει 31 νίκες (23 από τον Κέισι Στόνερ, 7 από τον Λόρις Καπιρόσι και 1 από τον Τρόι Μπέιλις).
Marlboro ήταν η χορηγός τίτλου από το 2003, αν και το όνομά του δεν εμφανίζεται σήμερα στη μοτοσικλέτα της ομάδας. Αυτό έρχεται σε μια στιγμή κατά την διαφήμιση της χορηγίας του καπνού έχει γίνει παράνομη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε άλλες μεγάλες ομάδες έχουν αποσυρθεί από τις σχέσεις με τις εταιρείες καπνού, για παράδειγμα Yamaha έληξε πέντε χρόνια της σχέσης τους με Fortuna / Gauloises.
2017
Το 2016, στη Ducati Corse υπέγραψε συμβόλαιο ο πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στο MotoGP Χόρχε Λορένθο, ούτως ώστε να πιλοτάρει τη Ducati για τις περιόδους 2017 και 2018. Διατήρησε επίσης τον Αντρέα Ντοβιτσιόζο, για δύο ακόμη περιόδους.
Superbike
Η Ducati μετείχε στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Superbike από το 1988 έως το 2010. Στις 15 Νοεμβρίου του 2013 ανακοινώθηκε η επιστροφή της Ducati στο παγκόσμιο πρωτάθλημα Superbike, με την ονομασία «Ducati Superbike Team».
2014
Το 2014 η εργοστασιακή ομάδα υπέγραψε συμβόλαια με τους Τσαζ Ντέιβις και Νταβίντε Τζουλιάνο.
Ιάκωβος του Λίμπουργκ
Ο Ιάκωβος, γερμ. Jobst von Limburg (19 Απριλίου 1560 - 7 Αυγούστου 1621) από τον Οίκο του Λίμπουργκ-Στίρουμ ήταν κόμης του Λίμπουργκ και Μπρόνκχορστ, κύριος του Σρύρουμ, Βις και Μπόρκουλο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1591 τη Μαρία κόμισσα του Σάουενμπουργκ και Χόλσταϊν-Πίννεμπεργκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λίμπουργκ-Στίρουμ
Κουέτσκο
Το Κουέτσκο (πολωνικά: Kłecko, γερμανικά: Kletzko, 1940-45 Klötzen) είναι πόλη του Πόβιατ Γκνιέζνο, στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας. Ο πληθυσμός του είναι 2.605 κάτοικοι (2020).
Ιστορία
Ένα λεχιτικό γκορντ ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα, που βρισκόταν στην περιοχή της Μείζονος Πολωνίας, η οποία τον 10ο αιώνα θα γινόταν το λίκνο του αναδυόμενου πολωνικού κράτους. Στον Κουέτσκο παραχωρήθηκαν προνόμια πιθανώς από τον Δούκα Μπολέσλαφ τον Ευσεβή το 1265. Ήταν μια βασιλική πόλη της Πολωνίας, διοικητικά τοποθετημένη στο Πόβιατ Γκνιέζνο, στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Το 1331, κατά τη διάρκεια του Πολωνο-Τευτονικού Πολέμου (1327-1332), οι Τεύτονες Ιππότες λεηλάτησαν και κατέστρεψαν την πόλη και δολοφόνησαν τους υπερασπιστές της. Μια μάχη μεταξύ του σουηδικού στρατού και των πολωνικών δυνάμεων στάθηκε εδώ στις 7 Μαΐου 1656 κατά τη διάρκεια του Κατακλυσμού (σουηδική εισβολή στην Πολωνία). Η μάχη ήταν μια σημαντική νίκη για τη Σουηδική Αυτοκρατορία. Ένας πίνακας που απεικονίζει τη μάχη βρίσκεται στο μουσείο στο σημερινό σπίτι της σουηδικής βασιλικής οικογένειας, το Παλάτι του Ντροτνινγκχόλμ, κοντά στη Στοκχόλμη της Σουηδίας.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
αριστερά|μικρογραφία| Αναμνηστική πλάκα για τους διοικητές της πολωνικής άμυνας του Κουέτσκο το 1939 Κατά τη διάρκεια της γερμανικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Βέρμαχτ έφτασε στο Κουέτσκο στις 8 Σεπτεμβρίου 1939 και δόθηκε μια μάχη στην οποία η πόλη υπερασπίστηκε σθεναρά από τους Πολωνούς. Ο πρώτος σκοτωμένος αμυνόμενος ήταν ο 17χρονος ανιχνευτής Σιλβέστερ Σλιβίνσκι. Αφού κατέλαβαν την πόλη, στρατιώτες της Βέρμαχτ και της Σούτσσταφφελ δολοφόνησαν 300 Πολωνούς πολίτες από την πόλη στις 9 και 10 Σεπτεμβρίου. Τα θύματα επιλέχθηκαν τυχαία, από όλους τους άνδρες που συγκεντρώθηκαν στην πλατεία της πόλης και στη συνέχεια επιλέχθηκαν τυχαία για εκτέλεση ως φερόμενοι επιτιθέμενοι εναντίον του Γερμανικού Στρατού. Το 41% των δολοφονηθέντων ήταν έφηβοι (11 ετών έως 16 ετών), αλλά σκοτώθηκαν και άτομα ηλικίας 78 ετών. Τα θύματα αργότερα θάφτηκαν σε ομαδικούς τάφους. Οι διοικητές της πολωνικής άμυνας συνελήφθησαν από τους Γερμανούς τον Οκτώβριο του 1939 και στη συνέχεια δολοφονήθηκαν το Νοέμβριο του 1939. Οι οικογένειες των θυμάτων, 139 άτομα, εκδιώχθηκαν από την πόλη το 1939. Η γερμανική κατοχή έληξε το 1945.
Αθλητισμός
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η ΓΚΣ Λεχίτα Κουέτσκο. Αγωνίζεται στα κατώτερα πρωταθλήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Γκνιέζνο Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939) Κατηγορία:Θηριωδίες στην Πολωνία
Νικόλαος του Αβέν
Βιογραφία
'Ήταν γιος του Βαλτέρ Α΄ κυρίου του Αβέν και της Άντα του Τουρναί.
Γιάκομπ Χίλλιχ
Βιογραφία
Ο Χίλλιχ γεννήθηκε στην Ουτρέχτη περί το 1636. Έζησε όλη του τη ζωή στην πόλη, όπου και απεβίωσε στις 24 Ιουλίου 1701.
Νικόλαος του Αβέν
Βιογραφία
Η σύζυγός του Ματίλντα των Ναμύρ ήταν κόρη του Ερρίκου Α΄ (π. 1100-1126) κόμη του Λα Ρος και φρουρού του Σταβελό και Μαλμεντύ (γιου του Αλβέρτου Γ΄ κόμη του Ναμύρ) και της Ματίλντας του Λίμπουργκ (κόρης του Ερρίκου δούκα της Κάτω Λωρραίνης).
Γιάκομπ Χίλλιχ
Βιογραφία
Διετέλεσε μαθητής του Βίλλεμ Όρμεα (Willem Ormea) αλλά δεν άρχισε να ζωγραφίζει ως το 1661. Ως τότε είχε ασχοληθεί αρχικά με το εμπόριο και στη συνέχεια διορίστηκε δεσμοφύλακας στις φυλακές της Ουτρέχτης, γεγονός πολύ βολικό για την ενασχόλησή του, καθώς η φυλακή βρισκόταν πλάι στην ψαραγορά. Το 1661, επίσης, νυμφεύτηκε τη θυγατέρα του Φλαμανδού ζωγράφου Άνταμ Βίλλερτς (Adam Willaerts), Έστερ (Ηesther), ενώ η αδελφή της, Μαρία, παντρεύτηκε τον επίσης ζωγράφο, Γερμανό (από τη Φρανκφούρτη) Άμπραχαμ Μίγκνον (Abraham Mignon) το 1675.
Νικόλαος του Αβέν
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Ματίλντα των Ναμύρ, χήρα του Τιερύ ντε Βαλκούρ και είχε τέκνα:
Γιάκομπ Χίλλιχ
Βιογραφία
Αρχικά ζωγράφιζε προσωπογραφίες, όταν όμως αντιλήφθηκε ότι σε αυτό το είδος δεν ήταν ιδιαίτερα επιδέξιος, στράφηκε προς τις νεκρές φύσεις με ψάρια. Οι πρώτες του συνθέσεις περιλαμβάνουν ψάρια της θάλασσας, αργότερα στράφηκε σε ψάρια του γλυκού νερού. Στις συνθέσεις του απεικονίζει ψάρια συσσωρευμένα πάνω σε κάποιο τραπέζι ή σε μια κουζίνα ή σε κάποια παραλία, συνήθως μαζί με πλεκτό καλάθι. Η διάταξή τους είναι σχεδόν πάντα τριγωνική - πυραμιδοειδής και η παλέτα του έχει πολλά και φωτεινά χρώματα. Αυτή η διάταξη συναντάται και σε δύο έργα του Μίγκνον, με τον οποίο, όπως προαναφέρθηκε, ήταν σύγγαμβροι.
Νικόλαος του Αβέν
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αβέν
Γιάκομπ Χίλλιχ
Βιογραφία
Ήταν ένας από τους πλέον σημαντικούς ζωγράφους νεκρών φύσεων με ψάρια στην Ουτρέχτη, είδος το οποίο είχε δημιουργήσει ο Μάρκους Όρμεα, συνέχισε ο γιος του και Δάσκαλος του Χίλλιχ, Βίλλεμ Όρμεα και συνεχίστηκε και από άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Γιαν ντε Μποντ (Jan de Bondt) και Πίτερ φαν Νόορτ και τύγχανε σημαντικής εκτίμησης στην Ουτρέχτη. Παρά ταύτα, δεν έγινε ποτέ μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης, αν και συνεργάστηκε με ζωγράφους όπως ο πεθερός του, Άνταμ Βίλλερτς και ο γιος του, Ίσαακ Βίλλερτς. και τον Μίγκνον στον πίνακα Ψάρια και σύνεργα ψαρικής (περ. 1670, λάδι σε καμβά, Μουσείο Πανεπιστημίου Αριζόνα).
Το ύφος του Χίλλιχ επηρέασε τον Εβαρίστο Μπασχένις (Evaristo Baschenis).
Στο λεξικό ζωγράφων του Λίνγκεν (Lingen) του 1995 αναγράφεται: "Ο Γιάκομπ Χίλλιχ ήταν ο πλέον επιδέξιος από τους ζωγράφους ψαριών της Ουτρέχτης κατά το δεύτερο ήμισυ του 17ου αιώνα, σύμφωνα με τον Μπολ. Κάνοντας χρήση απαλών ασημόχρωμων - γκρίζων αποχρόσεως, ο ζωγράφος απεικονίζει ψάρια στο προσκήνιο και σύνεργα ψαρικής στο μισοφωτισμένο παρασκήνιο. Αν και ο Χίλλιχ έδωσε ιδιαίτερη σημασία στην απεικόνιση των βαρέων, άψυχων σωμάτων των ψαριών, πέτυχε να τα διατάσσει έτσι, ώστε να μοιάζουν να σπαρταρούν...
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Κρουασί-Μπωμπούρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κρουασεέν (γαλλικά: Croisséens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Άγιος Γεώργιος Καυκάλλου
Ο Άγιος Γεώργιος είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Άγιος Χαράλαμπος Λάρισας
Ο Άγιος Χαράλαμπος είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Λάρισας, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Ερετρίας, της Δημοτικής Ενότητας Πολυδάμαντα και υπάγεται στον Δήμο Φαρσάλων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Ο Άγιος Χαράλαμπος Λάρισας  βρίσκεται σε υψόμετρο 314 μέτρων και έχει πληθυσμό 27 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Φαρσάλων
Λα Κρουά-αν-Μπρι
Το Λα Κρουά-αν-Μπρι (γαλλικά: La Croix-en-Brie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κρυσιμπριάρ (γαλλικά: Crucibriards).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
ΚΣ Ερεδιάνο
Η Ερεδιάνο (ισπανικά: Herediano) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην περιοχή του Σαν Φρανσίσκο της Ερέδια στην Κόστα Ρίκα. Παρόλο που διαθέτει τμήματα σε διάφορα αθλήματα, η Ερεδιάνο είναι κυρίως γνωστή για την ποδοσφαιρική της ομάδα. Αγωνίζεται στην Πριμέρα Ντιβισιόν της Κόστα Ρίκα, την κορυφαία κατηγορία της χώρας. Η Ερεδιάνο αποτελεί έναν από τους δύο συλλόγους που δεν έχουν υποβιβαστεί ποτέ, μαζί με την Αλαχουελένσε.
Η Ερεδιάνο έχει τις ρίζες της στο 1918. Το πλαίσιο για τη δημιουργία της Asociación Deportiva Club Sport Herediano είχε διαμορφωθεί από τον Ιούνιο του 1920, με τον διορισμό προσωρινού συμβουλίου με προσωπικότητες όπως ο Μανουέλ Χοακίν Γουτιέρες, ο Ελάδιο Ροσαμπάλ, ο Βίκτορ Μανουέλ Ρουίς, ο Κλαούδιο Αργουνέντας και ο Λουίς Βαλέριο. Μέχρι τις 12 Ιουνίου του 1921 υπογράφηκε ο καταστατικός χάρτης της Ερεδιάνιο. Την ίδια χρονιά, ο Ελάδιο Ροσαμπάλ Κορδέρο έγινε ο πρώτος προπονητής της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Κόστα Ρίκα και ο παίκτης της Ερεδιάνο, Μανουέλ Χοακίν Γουτιέρες, έγινε ο πρώτος σκόρερ της εθνικής ομάδας.
Κρουί-συρ-Ουρκ
Το Κρουί-συρ-Ουρκ (γαλλικά: Crouy-sur-Ourcq) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
ΚΣ Ερεδιάνο
Η πρώτη αγωνιστική περίοδος της ομάδας ήταν πλαισιωμένη από ένα αξιοσημείωτο γεγονός στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, επειδή η Ερεδιάνο κατόρθωσε να στεφθεί εγχώρια πρωταθλήτρια το 1921, στην πρώτη διοργάνωση του κορυφαίου πρωταθλήματος της Κόστα Ρίκα. Η Ερεδιάνο καθιερώθηκε ως μια μεγάλη δύναμη στο κοσταρικανό ποδόσφαιρο κερδίζοντας 23 τίτλους της Πριμέρα Ντιβισιόν.
Κρουί-συρ-Ουρκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
ΚΣ Ερεδιάνο
Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Εστάδιο Ελάδιο Ροσεμπάλ Κορδέρο. Χρώματα της ομάδας αποτελούν το κόκκινο και το κίτρινο. Η Ερεδιάνο έχει χρόνια αντιπαλότητα κυρίως με την Αλαχουελένσε, τη Σαπρίσα και την Καρταχινές.
Ιστορία
Το 1918 οι Ερεδιάνοι προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα ποδοσφαιρικό σύλλογο που θα αντιπροσωπεύει την επαρχία τους. Τρεις τοπικοί ποδοσφαιρικοί σύλλογοι της Ερέδια, η Ρενασιμιέντο, η Χουάν Χ. Φλόρες και η Κριστόμπαλ Κολόν αποφάσισαν να δημιουργήσουν την Ερεδιάνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κόστα Ρίκας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921
Κόλπος της Βενεζουέλας
δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ|Τοποθεσία του Κόλπου της Βενεζουέλας. Ο Κόλπος της Βενεζουέλας είναι κόλπος της Καραϊβικής Θάλασσας, ο οποίος οριοθετείται από τις Βενεζουελάνικες πολιτείες Θούλια και Φαλκόν και από το διαμέρισμα Γκουαχίρα στην Κολομβία. Ένα στενό 54 χιλιομέτρων τον συνδέει με τη Λίμνη Μαρακαΐμπο στα νότια.
Ιστορία
Ο κόλπος ανακαλύφθηκε από τους δυτικούς το 1499, όταν μια αποστολή με επικεφαλής τον Αλόνσο ντε Οχέδα στην οποία συνοδευόταν από τον Αμέρικο Βεσπούτσι, εξερεύνησε τις ακτές της Βενεζουέλας συλλέγοντας πληροφορίες και ονομάζοντας τα νέα εδάφη. Η αποστολή έφτασε στον κόλπο αφού πέρασε τις Ολλανδικές Αντίλλες και τη Χερσόνησο Παραγουανά.
Τα χωρικά ύδατα στον κόλπο αμφισβητούνται. Η διαφορά επιτάθηκε μετά την ανεξαρτησία της Κολομβίας και της Βενεζουέλας από την Ισπανία τον 19ο αιώνα. Η Ισπανική Αυτοκρατορία δεν οριοθέτησε την περιοχή επειδή οι αυτόχθονες Ουαγιουού έκαναν αντίσταση. Τα χερσαία σύνορα καθορίστηκαν τελικά το 1941, αλλά τα ναυτικά βρίσκονται ακόμη υπό αμφισβήτηση. μικρογραφία|250x250εσ|Η [[χερσόνησος Γκουαχίρα (αριστερά) και ο Κόλπος της Βενεζουέλας (κέντρο) ο οποίος βρίσκεται στα νότια της Καραϊβικής θάλασσας.]]
Νταμαρί-λε-Λις
Το Νταμαρί-λε-Λις (γαλλικά: Dammarie-les-Lys) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Κόλπος της Βενεζουέλας
Οικονομική σημασία
Ο κύριος παράγοντας που δίνει σημασία στο κόλπο είναι το γεγονός ότι συνδέει την Καραϊβική Θάλασσα και τη Λίμνη Μαρακαΐμπο, μια σημαντική πηγή αργού πετρελαίου στη Βενεζουέλα. Ως εκ τούτου ο κόλπος βοηθά τη σύνδεση των πηγαδιών και διυλιστηρίων της λίμνης Μαρακαΐμπο με τις αγορές του κόσμου.
Νταμαρί-λε-Λις
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νταμαριέν (γαλλικά: Dammariens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Κόλπος της Βενεζουέλας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κολομβίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Βενεζουέλας Βενεζουελα Βενεζουελα
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Κεντρικής Αμερικής
Το Κόπα Ιντερκλούμπες (ισπανικά: Copa Interclubes) ήταν ποδοσφαιρική διοργάνωση στην Κεντρική Αμερική μεταξύ των κορυφαίων ομάδων των χωρών μελών της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Κεντρικής Αμερικής (UNCAF). Η διοργάνωση διεξαγόταν ετησίως μέχρι και το 2007.
Μετείχαν οι κορυφαίες ομάδες από τις επτά χώρες μέλη της UNCAF, οι οποίες αγωνίζονταν για τρεις θέσεις που οδηγούσαν στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ.
Ομάδες
Από κάθε χώρα μετείχαν οι πρωταθλήτριες των τουρνουά Απερτούρα και Κλαουσούρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μετείχαν και οι πρωταθλήτριες προηγούμενων αγωνιστικών περιόδων. Εάν η πρωταθλήτρια της Απερτούρα και της Κλαουσούρα ήταν η ίδια ομάδα, τότε την αμέσως επόμενη θέση καταλάμβανε η ομάδα με την δεύτερη καλύτερη επίδοση στο πρωτάθλημα.
Ντανί (Σεν-ε-Μαρν)
Το Ντανί (γαλλικά: Dagny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Κουιζί (Σεν-ε-Μαρν)
Το Κουιζί (γαλλικά: Cuisy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κυζασιέν (γαλλικά: Cusaciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Άγιος Γεώργιος Σολέας
Ο Άγιος Γεώργιος είναι εγκαταλελειμμένο χωριό της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό βρίσκεται εντός της Νεκρής Ζώνης.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Κύπρο
Γιάννης Χριστόπουλος (τενόρος)
Ο Γιάννης Χριστόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Σπούδασε Βυζαντινή Μουσική και ακολούθως συνέχισε τις σπουδές του στο Κλασικό τραγούδι, ενώ το 1998 βραβεύθηκε με την υποτροφία "Αλεξάνδρα Τριάντη" και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στην Κρεμόνα της Ιταλίας.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ξεκίνησε τις συνεργασίες του ως μονωδός με την Εθνική Λυρική Σκηνή, τους οργανισμούς Μεγάρου  Μουσικής Αθηνών και Θεσσαλονίκης, ερμηνεύοντας ρόλους κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου. Έχει συνεργαστεί  με όλες τις σημαντικές ορχήστρες της Ελλάδος, έχει εμφανιστεί σε παραστάσεις και συναυλίες σε διεθνή και Ελληνικά φεστιβάλ και θεατρικές σκηνές. (Ελληνικό Φεστιβάλ, Δημήτρια, Φεστιβάλ Σαντορίνης, Λευκωσίας, Maggio Musicale Fiorentino, Carnegie Hall, Musikverein Brahms Saal, Auditorio Nacional de Musica Madrid, Cairo Opera House κ.α.)
Δισκογραφία
"Η επιστροφή της Ελενης" όπερα του Θάνου Μικρούτσικου παραγωγή EMI classics, "Στον τόπο μου τέλεια ξένος" κύκλος τραγουδιών του Θάνου Μικρούτσικου σε ποίηση του Φρανσουά Βιγιόν, "Το χρονικό της Αλώσεως" ορατόριο του Γιώργου Χατζηνάσιου βασισμένο στο χρονικό του Γεωργίου Φραντζή,  "Η αποκάλυψη του Ιωάννου" ορατόριο του Τάσου Ιωαννίδη, "Σατυρικόν" ορατόριο του Δημήτρη Παπαδημητρίου, την κωμική οπερετα Le docteur miracle Georges Bizet. (Γαλλική παραγωγή).
Από τον Ιανουάριο του 2008 μέχρι τον Οκτώβριο του 2012 ήταν πρόεδρος της Ενώσεως Λυρικών Πρωταγωνιστών Ελλάδος. Από το 2011 μέχρι σήμερα είναι μέλος της ομάδας πρωταγωνιστών της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Κατηγορία:Έλληνες τενόροι
Αχινός Σερρών
Ο Αχινός είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 15 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Αχινός βρίσκεται προς τα νότια της πεδιάδας των Σερρών και νότια του ποταμού Στρυμόνα. Απέχει 16,5 χλμ. Α. από τη Νιγρίτα και 33 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τις Σέρρες (μέσω Ανθής). Το χωριό πήρε το όνομά του από τη λίμνη Αχινού ή Κερκινίτιδα ή λίμνη των Σερρών, η οποία έχει αποξηρανθεί από τις αρχές της δεκαετίας του 1930. Δημιουργήθηκε στην ίδια με τη σημερινή τοποθεσία από ψαράδες της ευρύτερης περιοχής που αρχικά έκτισαν εκεί τις ψαροκαλύβες τους. Η επέκταση του άρχισε με την αποξήρανση της λίμνης και τη δημιουργία του εύφορου κάμπου που οι κάτοικοι αποκαλούν "Βαλτά". Το χωριό αναφέρεται επίσημα το 1920 στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Αχινού που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αχινού του Δήμου Βισαλτίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 507 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Άγιος Επιφάνιος Σολέας
Ο Άγιος Επιφάνιος είναι εγκαταλελειμμένο χωριό της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Νταμαρτέν-συρ-Τιζώ
Το Νταμαρτέν-συρ-Τιζώ (γαλλικά: Dammartin-sur-Tigeaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νταμαρτινουά (γαλλικά: Dammartinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Δαυίδ της Βουργουνδίας
Ο Δαυίδ, γαλλ. David de Bourgogne (π. 1427 - 1496) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν επίσκοπος της Ουτρέχτης (1456-1496) και του Τερουάν (1451-1456).
Βιογραφία
Ο πατέρας του τον έκανε επίσκοπο της Ουτρέχτης (1456-1496), σε μία προσπάθειά του να ενδυναμώσει τον έλεγχο της Βουργουνδίας στις Κάτω Χώρες. Ο Δαυίδ έγινε επίσης επίσκοπος του Τερουάν (1451-1456). Με τις ενωμένες προσπάθειες των Κοντ (προοδευτικών πόλεων της Ολλανδίας, σε αντίθεση με τις συντηρητικές Χόοκ) και της Βουργουνδίας, διορίστηκε επίσκοπος της Ουτρέχτης από τον πάπα. Ωστόσο οι Σύλλογοι των εκκλησιών της Ουτρέχτης, είχαν εκλέξει τον -ευνοούμενο των Χόοκ- κοσμήτορα Χάισμπρεχτ φαν Μπρέντεροντε ως επίσκοπο. Αλλά ο Φίλιππος Γ΄ ο Καλός πίεσε την επαρχία της Ουτρέχτης να αποδεχθεί τον διορισμό του Δαυίδ το 1456 με τη συμφωνία του Ίγιζελσταϊν. Το Οφεράισσελ αναγκάστηκε να πειστεί με τα όπλα και το Ντέβεντερ πολιορκήθηκε για πέντε εβδομάδες πριν να παραδοθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Νταμαρτέν-αν-Γκοέλ
Το Νταμαρτέν-αν-Γκοέλ (γαλλικά: Dammartin-en-Goële) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νταμαρτινουά (γαλλικά: Dammartinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ετιέν Γκασπάρ Ρομπέρ
Ο Ετιέν-Γκασπάρ Ρομπέρ (Étienne-Gaspard Robert, 15 Ιουνίου 1763 – 2 Ιουλίου 1837), γνωστός και με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Ρόμπερτσον», ήταν διακεκριμένος Βέλγος φυσικός, ταχυδακτυλουργός και πρωτοπόρος της φαντασμαγορίας. Ο Κάρολος Ντίκενς αναφέρει πως ήταν «ένας αξιότιμος και καλά μορφωμένος καλλιτέχνης». Πέρα από το πρωτοποριακό έργο του στις τεχνικές προβολής για τις παραστάσεις του, ο Ρομπέρ ήταν καθηγητής φυσικής και λάτρης του αεροστάτου κατά την εποχή της μεγάλης εξέλιξης της αεροπορίας.
Πρώτα έργα
Γεννήθηκε στη Λιέγη, σπούδασε στο Λέουβεν και έγινε καθηγητής φυσικής με ειδίκευση στην οπτική. Ήταν έμπειρος ζωγράφος και σκόπευε να μετακομίσει στη Γαλλία για να ακολουθήσει σταδιοδρομία στην τέχνη. Μετακόμισε στο Παρίσι το 1791 και εργάστηκε ως ζωγράφος και σχεδιαστής. Ενώ βρισκόταν εκεί παρακολούθησε διαλέξεις φυσικής επιστήμης στο Κολλέγιο της Γαλλίας, καθώς και διαλέξεις του Ζακ Σαρλ, επιστήμονα και σημαντικής προσωπικότητας στην ιστορία των αεροστάτων. Ο Σαρλ έγινε στη συνέχεια μέντορας του Ρομπέρ.
Το 1796, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης και τρια χρόνια μετά το ξέσπασμα του πολέμου μεταξύ Γαλλίας και Μεγάλης Βρετανίας, ο Ρομπέρ συναντήθηκε με τη γαλλική κυβέρνηση και πρότεινε μέθοδο πυρπόλησης των πλοίων του βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού που πραγματοποιούσαν εισβολή. Έχοντας βασιστεί στον μύθο των καθρεπτών του Αρχιμήδη θέλησε να τοποθετήσει τεράστιους καθρέπτες οι οποίοι θα κατεύθυναν το ηλιακό φως προς τα επερχόμενα πλοία. Η κυβέρνηση απέρριψε την πρόταση του.
Ο Ρομπέρ πειραματίστηκε σε πολλούς τομείς της φυσικής, πραγματοποιώντας δημόσιες επιδείξεις σχετικά με την έρευνα του για τον γαλβανισμό και την οπτική τη δεκαετία του 1790 και στις αρχές του 19ου αιώνα.
Φαντασμαγορία
Ο Ρομπέρ ξεκίνησε με μια νέα μορφή παραστάσεων ψευδαίσθησης το 1793 με τη μορφή του μαγικού φαναριού του Πωλ Φιλίντορ (που τότε ονομαζόταν Πωλ ντε Φίλιπσταλ). Ο Φιλίντορ ήταν ένας από τους πρώτους γνωστούς εκτελεστές παραστάσεων τέτοιου είδους έχοντας υιοθετήσει αυτά που είδε από τον Γιόχαν Γκέοργκ Σρέπφερ. Με τις γνώσεις του περί οπτικής, ο Ρομπέρ αντιλήφθηκε το ενδεχόμενο αυτού που θα ονομαζόταν «φαντασμαγορία». Οι περεταίρω τεχνολογικές εξελίξεις συνδυάστηκαν με την ικανότητα του στη ζωγραφική και την καλλιτεχνία, και έτσι ανέπτυξε μια προκινηματογραφική παράσταση τρόμου.
Φαντοσκόπιο
Ο Ρομπέρ μελέτησε τα έργα του λογίου του 17ου αιώνα Αθανάσιου Κίρχερ και έδειξε ενδιαφέρον στο μαγικό φανάρι, μια πρώιμη μορφή του προβολέα διαφανειών. Δημιούργησε μια δική του έκδοση της συσκευής με πολλές βελτιώσεις, προσθέτοντας ρυθμιζόμενους φακούς και σύστημα μεταφοράς που έδινε τη δυνατότητα στον χειριστή να αλλάξει το μέγεθος της αναπαριστάμενης εικόνας. Επίσης έδωσε τη δυνατότητα για την αναπαράσταση πολλαπλών εικόνων κάθε φορά χρησιμοποιώντας ρυθμιστή από ζωγραφισμένο γυαλί. Η επακόλουθη αναπαράσταση είχε έντονο το εφέ του φαντάσματος ειδικά εν μέσω ατμόσφαιρας με καπνούς. Μέσω αυτού ο χειριστής είχε τη δυνατότητα να παραποιεί τις εικόνες που αναπαρίστόταν από μια αόρατη τοποθεσία. Το 1799, μετά απο περαιτέρω ανανέωση του συστήματος, έλαβε δίπλωμα ευρισιτεχνίας για το «μαγικό φανάρι σε τροχούς», ονομάζοντας το Φαντοσκόπιο.
Παραστάσεις
thumb|Η ψευδαίσθηση φαντασμάτων του Ρομπέρ
Ο Ρομπέρ δημιούργησε μια φαντασμαγορική παράσταση που βασιζόταν στο σύστημα προβολών του και τη χρήση άλλων εφέ και τεχνικών. Ο Ρομπέρ έγραφε σενάρια για σκηνές στις οποίες περιλαμβανόταν ηθοποιοί και εγγαστρίμυθοι παράλληλα με τις προβολές του, δημιουργώντας μια πειστική εντύπωση εμφάνισης φαντασμάτων. Ο Ρομπέρ χρησιμοποιούσε πολλές συσκευές προβολής με διάφορους τρόπους, στους οποίους περιλαμβανόταν η οπίσθια προβολή και η προβολή σε μεγάλα κομμάτια γάζας καλυμμένης με κερί (τα οποία έδιναν πιο ημιδιάφανη εμφάνιση). Χρησιμοποίησε επίσης καπνούς και καθρέπτες για να αποκρύψει τις συσκευές της παράστασής του. Οι ζωγραφικές του ικανότητες του επέτρεψαν να δημιουργήσει ακριβείς αναπαραστάσεις διάσημων Γάλλων ηρώων όπως ο Ζαν Πολ Μαρά, ο Βολταίρος και ο Ζαν-Ζακ Ρουσσώ.
Ο Ρομπέρ πραγματοποίησε την πρώτη του παράσταση στο Pavillon de l'Echiquier στις 23 Ιανουαρίου 1798. Το χάρισμα του και τα πρωτόγνωρα οπτικά εφέ έδωσαν στο κοινό την πεποίθηση πως είδαν πραγματικά φαντάσματα, με πολλούς από τους θεατές να αποχωρούν τρομοκρατημένοι από την παράσταση.
Μετά από έρευνα των αρχών, η παράσταση του Ρομπέρ απαγορεύθηκε στο Παρίσι. Μετακόμισε στο Μπορντό και συνέχισε με τις παραστάσεις του, προτού επιστρέψει στο Παρίσι μερικές εβδομάδες αργότερα. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στο Μπορντό ο Ρομπέρ είχε για πρώτη φορά εμπειρία με αερόστατο ως επιβάτης – μια εμπειρία που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη ζωή του. Κατά την επιστροφή του στο Παρίσι, ο Ρομπέρ ανακάλυψε πως δύο από τους πρώην βοηθούς του συνέχισαν τις παραστάσεις χωρίς αυτόν. Ανανέωσε την παράσταση του, κάνοντας την πιο περίτεχνη και εφευρετική και άρχισε να πραγματοποιεί παραστάσεις σε μόνιμη τοποθεσία από τις 3 Ιανουαρίου 1799. Το Γοτθικό περιβάλλον του Convent des Capucines κοντά στην Πλατεία Βαντόμ αποτέλεσε την ιδανική τοποθεσία για τις παραστάσεις του Ρομπέρ.
Οι παραστάσεις ξεκινούσαν με το κοινό να παρακολουθεί οφθαλμαπάτες και εφέ trompe-l'œil ενώ κατευθυνόταν προς την αίθουσα. Μέσα στη φωτισμένη με κεριά αίθουσα το κοινό καθόταν ενώ ηχητικά εφέ αναπαριστούσαν τον ήχο του ανέμου και των κεραυνών ενώ μια αόρατη αρμόνικα έπαιζε μουσική τρόμου. Στη συνέχεια ο Ρομπέρ εισερχόταν στην αίθουσα και άρχιζε με έναν μονόλογο για τον θάνατο και τη μεταθανάτια ζωή. Έπειτα ξεκινούσε την παράσταση με σοβαρότητα, δημιουργώντας μια μίξη με καπνούς από θειικό οξύ και νιτρικό οξύ προτού αναπαραστήσει τα εικονικά φαντάσματα του.
Οι παραστάσεις του Ρομπέρ λάμβαναν χώρα στο Convent des Capucines για τέσσερα χρόνια, και στη συνέχεια πραγματοποίησε περιοδεία στον κόσμο επισκεπτόμενος μεταξύ άλλων τη Ρωσία, την Ισπανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του αφιέρωσε μεγάλο μέρος του χρόνου του στα αερόστατα.
Πτήσεις με αερόστατα
thumb|Αναμνηστική πλάκα του 18ου αιώνα
Ο Ρομπέρ ήταν λάτρης των αεροστάτων ο οποίος σχεδίασε και πραγματοποίησε πτήσεις με αερόστατα σε διάφορες χώρες του κόσμου. Στις 18 Ιουλίου 1803 πραγματοποίησε παγκόσμιο ρεκόρ ύψους με αερόστατο μονγκολφιέ στο Αμβούργο. Πραγματοποίησε πολλές πτήσεις ερευνώντας τη μετεωρολογική δραστηριότητα.
Οι δύο πτήσεις του Ρομπέρ με αερόστατο υδρογόνου στο Αμβούργο, μια τρίτη στην Αγία Πετρούπολη και μια τέταρτη στη Ρίγα χαρακτηρίστηκαν ως «επιστημονικές» από τον ίδιο. Για την ακρίβεια, πραγματοποίησε πολυάριθμες μετρήσεις και παρατηρήσεις: μετρήσεις βαρομετρικής πίεσης και θερμοκρασίες, παρατηρήσεις σχηματισμών και υψομέτρων των νεφών, της συμπεριφοράς των αλεξιπτώτων σε διάφορα υψόμετρα, της εξάτμισης του αιθέρα, των ιδιοτήτων του ηλεκτρισμού σε διάφορα υλικά και τον αέρα, της συμπεριφοράς του μαγνητικού πηνίου, του σημείου βρασμού του νερού σε μεγάλο υψόμετρο, της διάδοσης του ήχου, της επίδραση των μεγάλων υψομέτρων στα ζώα (περιστέρια και πεταλούδες), της ισχύος της ηλιακής ακτινοβολίας, του ηλιακού φάσματος, των ιδιοτήτων της βαρύτητας, της χημικής σύνθεσης του αέρα και της πίεσης του αέρα.
Παρ' όλα αυτά, η αναλυτική εξέταση των αποτελεσμάτων του, δείχνει πως πολλά από αυτά αντιβαίνουν τους νόμους της φυσικής, οι οποίοι ήταν ήδη γνωστοί την εποχή των πτήσεων του. Ο καθηγητής Γκίλμπερτ ανέλυσε τα αποτελέσματα που δημοσίευσε ο Ρομπερ στο έργο του Annalen der Physik και απέδειξε γιατί ο Ρομπέρ ήταν λάθος. Για παράδειγμα, ο Ρομπέρ ισχυρίστηκε πως μια κλίμακα με ελατήριο με προσδεμένα βαρίδια είχε λιγότερο βάρος σε υψόμετρο σε σχέση με το έδαφος. Αυτό το φαινόμενο είναι υπαρκτό, αλλά εμφανίζεται μόνο σε υψόμετρα πάνω από 20.000 μέτρα (70.000 πόδια).
Το 1806 κοινό 50.000 ατόμων, συμπεριλαμβανομένης και της βασιλικής οικογένειας, συγκεντρώθηκαν στο Κάστρο του Ρόζενμποργκ στην Κοπεγχάγη για να παρακολουθήσουν τον Ρομπέρ στο αερόστατο του. Ο Ρομπέρ πέταξε με τη μια προς το Ροσκίλντε, που αποτελούσε αξιοσημείωτο γεγονός για την εποχή. Το γεγονός προκάλεσε εντύπωση στον Χανς Κρίστιαν Έρστεντ, Δανό φυσικό, ο οποίος έγραψε σειρά ποιημάτων για την πτήση αυτή.
Άλλα στοιχεία
Ο Ρομπέρ πραγματοποίησε τα επίσημα εγκαίνια του τρίτου Κήπου Τιβολί στο Παρίσι στις 14 Μαΐου 1826. Απεβίωσε στο Παρίσι το 1837 και τάφηκε στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βέλγοι φυσικοί
Χίριβ
Το Χίριβ (Хи́рів, Chyrów) είναι πόλη στο Όμπλαστ Λβιβ της Ουκρανίας. Ο πληθυσμός του είναι 4.152 κάτοικοι (εκτίμηση 2021) αριστερά|μικρογραφία| Πολωνο-Ουκρανικός Πόλεμος 1918-1919. Πολωνοί υπερασπιστές μπροστά από το Κολέγιο των [[Εταιρεία του Ιησού|Ιησουιτών του Χιρούφ, όπου βρίσκονταν το 1919]] Έγινε γνωστό κυρίως για το περίφημο ομώνυμο σχολείο αρρένων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που ιδρύθηκε εκεί το 1886. Το ίδρυμα, το οποίο παρήγαγε πάνω από 2.000 αποφοίτους κατά τη διάρκεια της ύπαρξής του, διέκοψε κάθε δραστηριότητα όταν η τότε πολωνική πόλη έπεσε στις σοβιετικές δυνάμεις το 1939.
Ιστορία
Το Χίριβ αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε έγγραφα από το 1374. Εκείνη την εποχή ήταν ιδιοκτησία της ευγενούς πολωνικής οικογένειας των Χέρμπουρτ και αποτελούσε μέρος του πολωνικού Βοεβοδάτου Ρουθηνίας. Το 1528, το Χιρούφ όπως αποκαλείται στα πολωνικά, έλαβε τα δικαιώματα του Μαγδεβούργου και τρία χρόνια αργότερα ιδρύθηκε εκεί η πρώτη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία από τον Άντζεϊ Τάρουο. Η ξύλινη εκκλησία πιθανότατα κάηκε κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου και το 1710 αντικαταστάθηκε από μια κατασκευή από τούβλα. Το 1740 άνοιξε μια συναγωγή στην πόλη.
Για περισσότερα από 400 χρόνια, το Χιρούφ ανήκε στη Γη του Πσέμισλ, στο Βοεβοδάτο Ρουθηνίας του Στέμματος του Βασιλείου της Πολωνίας. Ήταν ιδιοκτησία των ισχυρών γαιοκτημόνων οικογενειών Οσολίνσκι και Μνίσεχ. Το 1772, μετά τους διαμελισμούς της Πολωνίας, το Χιρούφ προσαρτήθηκε από την Αυτοκρατορία των Αψβούργων και παρέμεινε στην Αυστριακή Γαλικία μέχρι τα τέλη του 1918. Το 1872 δημιουργήθηκε εκεί σιδηροδρομική σύνδεση με σταθμό. Στη δεκαετία του 1880, ένα υπερσύγχρονο τεράστιο συγκρότημα χτίστηκε εκεί για ένα Κολέγιο στα περίχωρα της πόλης από την πολωνική επαρχία της Εταιρείας του Ιησού. Μέχρι το 1913 ο πληθυσμός του Χιρούφ ήταν 3.400 κάτοικοι.
Κατά τη διάρκεια του Πολωνο-Ουκρανικού Πολέμου ήταν ο τόπος σφοδρών Πολωνο-Ουκρανικών μαχών από τα τέλη του 1918 έως τις αρχές του 1919. Ο πόλεμος κερδήθηκε από την Πολωνία και μέχρι την εισβολή του 1939 στην Πολωνία, το Χιρούφ παρέμεινε στην επικράτεια της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 1921, ο πληθυσμός του Χιρούφ ήταν 2.654 κάτοικοι. Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου, το Χιρούφ αποτελούσε μέρος του Πόβιατ Σάμπουρ, στο Βοεβοδάτο Λβουφ. Με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, που προκλήθηκε από την εισβολή στην Πολωνία, ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε ολόκληρη την περιοχή τον Σεπτέμβριο του 1939 έως το 1941, οπότε και καταλήφθηκε από τη γερμανική Βέρμαχτ μέχρι το 1943, προτού ανακτηθεί από τις δυνάμεις της Σοβιετικής Ένωσης. Από το 1944 η πόλη και τα περίχωρά της προσαρτήθηκαν από την ΕΣΣΔ. Με την κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας το 1991, η πόλη περιήλθε στη δικαιοδοσία της σημερινής Ουκρανίας. αριστερά|μικρογραφία| Το πρώην [[Κολέγιο Ιησουιτών (Χίριβ)|Κολέγιο των Ιησουιτών στο Χίριβ πριν από τις σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά το 2018.]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ουκρανίας
Κόρακας Ηλείας
Το Κόρακας ή Κορακονήσι είναι νησίδα της Ηλείας στο Ιόνιο Πέλαγος, απέναντι από τις δυτικές ακτές της Πελοποννήσου και την παραλία Κορακοχωρίου.
ΟΣΚ Πράχα
Η ΟΣΚ Πράχα (τσέχικα: Univerzitní Sportovní Klub Praha) είναι επαγγελματική ομάδα καλαθοσφαίρισης με έδρα την Πράγα, η οποία αγωνίζεται στο πρωτάθλημα Τσεχίας.
Ιστορία
Η ΟΣΚ Πράχα ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '50 και κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα την σεζόν 1964-65, φθάνοντας ως τον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών την επόμενη χρονιά, όπου ηττήθηκε από την Σίμενταλ Μιλάνο με 77-72. Την ίδια χρονιά κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα, αλλά στο κύπελλο πρωταθλητριών του 1967 ηττήθηκε στον ημιτελικό από την Ρεάλ Μαδρίτης με 88-86, κατακτώντας τελικά την τρίτη θέση, κερδίζοντας την ΑΣΚ Ολίμπια με 88-83.
Το 1967-68, έφθασε ως τον τελικό του κυπέλλου κυπελλούχων, όπου ηττήθηκε από την ΑΕΚ με 89-82, αλλά το κατέκτησε την επόμενη σεζόν, κερδίζοντας την Ντιναμό Τιφλίδας με 80-74.
Τις δύο επόμενες χρονιές, αποκλείστηκε στους ημιτελικούς του κυπέλλου πρωταθλητριών από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ενώ το 1972 και το 1973 έφθασε ως την προημιτελική φάση της ίδιας διοργάνωσης. Η τελευταία ευρωπαϊκή διάκριση της ΟΣΚ Πράχα υπήρξε η πρόκριση της στην προημιτελική φάση του κυπέλλου κυπελλούχων του 1977.
Ντανμάρ
Το Ντανμάρ (γαλλικά: Dampmart) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
ΟΣΚ Πράχα
Ιστορία
Συνέχισε να διακρίνεται στις εγχώριες τσεχοσλοβάκικες διοργανώσεις μέχρι το 1992, κατακτώντας συνολικά έντεκα τίτλους. Ακολούθησε ο τίτλος του πρώτου πρωταθλήματος της Τσεχικής λίγκας το 1992-93, ενώ επανήλθε στα πρωταθλήματα το 2000 και το 2001.
Ντανμάρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντανμαρτουά (γαλλικά: Dampmartois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
ΟΣΚ Πράχα
Εγχώριοι
1992-93, 1999-00, 2000-01
Πρώην Εγχώριοι
1964-65, 1965-66, 1968-69, 1969-70, 1970-71, 1971-72, 1973-74, 1980-81, 1981-82, 1990-91, 1991-92
Διεθνείς
1965-66
1968-69
1967-68
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τσεχίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1953 Κατηγορία:Τσέχικοι σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1953
Φίλιππος της Βουργουνδίας (Επίσκοπος της Ουτρέχτης)
Ο Φίλιππος, γαλλ. Philip de Bourgogne (1464 - 7 Απριλίου 1524) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν ναύαρχος των Κάτω Χωρών και επίσκοπος της Ουτρέχτης.
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος νόθος γιος του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας με μία από τις ερωμένες του.
Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες. Το 1486 χρίστηκε ιππότης και το 1491 σκότωσε με το χέρι του έναν αντίπαλο. Ήταν επικεφαλής του Βουργουνδικού στρατού στην επαρχία της Ουτρέχτης και ως τέτοιος αρνήθηκε να θάψει τον ετεροθαλή αδελφό του Δαυίδ επίσκοπο της Ουτρέχτης, όσο δεν είχε ακόμη κανονιστεί η διαδοχή σε έναν διάδοχο ευνοούμενο της Βουργουνδίας. Διορίστηκε ναύαρχος το 1498 από τον Φίλιππο των Αψβούργων και έπειτα από μία εξόρμηση στη Ρώμη, εγκαταστάθηκε στο κάστρο Ζόουμπουργκ του Βάλχερεν το 1508.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά
Νίσκα Μπάνια
μικρογραφία|287x287εσ|Δήμος Νίσκα Μπάνια Η Νίσκα Μπάνια (Σερβικά: Нишка Бања) είναι ένας από τους πέντε δήμους πόλεων που αποτελούν τη πόλη Νις στη Σερβια.Είναι επίσης ένα από τα θέρετρα σπα της χώρας.Βρίσκεται 9 χιλιόμετρα ανατολικά του Νις.Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός της αστικής περιοχής είναι 4.180, ενώ ο πληθυσμός του δήμου είναι 14.098.
Γεωγραφία
Ο Δημος Νίσκα Μπάνια απέχει 9 χιλιόμετρα από τη πόλη Νις και βρίσκεται νότια από το κεντρικό αυτοκινητόδρομο Νις-Σόφια.Ο δήμος συνορεύει με τους δήμους Παλίλουλα και Μέντιανα στα δυτικά, με το δήμο Πάντελεϊ στα βορειοδυτικά, το δήμο Σεβρλίγκ στα βόρεια, το δήμο Μπέλα Πάλανκα στα ανατολικά και το δήμο Γκατζίν Χαν στα νότια.Ο δήμος Νίσκα Μπάνια βρίσκεται στο κάτω μέρος του βουνού Σούβα Πλάνινα.Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο Νις Κωνσταντίνος ο Μέγας.
Δημογραφικά Στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|267x267εσ|Δήμος Νίσκα Μπάνια Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο δήμος Νίσκα Μπάνια έχει πληθυσμό 14.098 κατοίκων.
Τουρισμός
μικρογραφία Το Νίσκα Μπάνια Σπα είναι ένα από τα πιο γνωστά κέντρα τουρισμού υγείας στη Σερβία και είναι το τρίτο πιο δημοφιλές σπα στη Σερβία μετά την Βρνιατσκα Μπάνια και τη Σόκομπανια.Είναι γνωστό για το ζεστό, ραδιενεργό νερό που περιέχει ραδόνιο.Το σπα φιλοξενεί ένα θερινό πολιτιστικό φεστιβάλ.Υπάρχουν πολλά ξενοδοχεία στη πόλη Νίσκα Μπάνια: Partizan, Radon, Serbia, Ozren και Terme.Επίσης, διατίθενται πολλές βίλες.
Ιστορία
Ο δήμος Νίσκα Μπάνια βρίσκεται στο κάτω μέρος του βουνού Σούβα.Αναφέρθηκε για πρώτη φορά αιώνες πριν, το 448, και έχοντας ερείπια και ίχνη από αντίκες (θερμά - δημόσια λουτρά κ.λπ.) και ιδιαίτερα από την πρώιμη βυζαντινή περίοδο διατηρεί την παράδοση και τη μοναδικότητά της.Ο Μάρσελ Προυστ σημείωσε μια φορά το 1768 ότι το μπάνιο του στο ύπαιθρο ήταν σαν αυτό της Βουδαπέστης.Κάποτε καλλιεργούνταν ρύζι σε αυτή την περιοχή.
Υγεία
μικρογραφία Πιστεύεται πως το σπα Νίσκα Μπάνια μπορεί να θεραπεύσει στεφανιαία και αιμοφόρα αγγεία, αυξημένη αρτηριακή πίεση και ρευματικές διαταραχές.Προσφέρει επίσης τη θεραπεία ορθοπεδικών τραυματισμών, ελέγχου σωματικού βάρους, θεραπείας κατά της κυτταρίτιδας και μετεγχειρητικής αποκατάστασης.Το Ινστιτούτο Νίσκα Μπάνια είναι εξοπλισμένο με σύγχρονες ανέσεις.
Διεθνής Σχέσεις
Η πόλη Νίσκα Μπάνια είναι αδελφοποιημένη πόλη με:
Χωριά
μικρογραφία|267x267εσ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι του Νις
Σιχ Ντουρσούν
Το Σχτορασέν (Սխտորաշեն, επίσης Σιχ Ντουρσούν Σιχτορασέν, Σχτορασέρ, και Σουκτορασέν) είναι ένα Αρμενικό χωριό της επαρχίας Μαρτουνί της Δημοκρατίας του Αρτσάχ  (άλλως της επαρχίας Χοτζαβέντ του νοτιοδυτικού Αζερμπαϊτζάν ).
Κοντά στο χωριό βρίσκεται το τεράστιο δέντρο - πλάτανο (Platanus orientalis) με το όνομα Τντζρι. Αυτό το δέντρο έχει περιφέρεια 27 μέτρα και ύψος 54 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χοτζαβέντ
Τζόσουα Μπάσετ
Ο Τζόσουα Τέιλορ Μπάσετ (Joshua Taylor Bassett, 22 Δεκεμβρίου 2000) είναι Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βερίν Κλιτσμπάγκ
Το Βερίν Κλιτσμπάγκ (επίσης, Κλισμπάγκ και Βερίν Κλύτσμπαγκ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Χοτζάλι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χοτζάλι
Τσαϊκέντ (Σουσά)
Το Τσαϊκέντ (Çaykənd, Ակունք, Akunk) είναι ένα χωριό της επαρχίας Σούσα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Συνοδινός
Το επώνυμο Συνοδινός/Συνοδινού πιθανόν αναφέρεται στους:
Μαυσωλείο Μπαρντά
Το Μαυσωλείο Μπαρντά (Bərdə türbəsi) - βρίσκεται στην Μπαρντά του Αζερμπαϊτζάν. Είναι ένα από τα σπάνια μνημεία που που έχει διατηρηθεί στο ακέραιο, βρίσκεται σε μια μικρή τετράγωνη πλατεία και έχει πλίνθινη επικάλυψη.