cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άντονι Γκράντι
Ο Άντονι Μοντρέις Γκράντι (Anthony Montreace Grundy, 15 Απριλίου 1979 – 14 Νοεμβρίου 2019) ήταν Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,91 μέτρων, έπαιξε και στις δύο θέσεις του πόιντ γκαρντ και του σούτινγκ γκαρντ.
Λύκειο
Ο Γκράντι ξεκίνησε τη σχολική του σταδιοδρομία στο Γυμνάσιο Ουόρεν Σέντραλ, στο Μπόουλινγκ Γκριν του Κεντάκι, όπου έπαιξε για τον θρύλο του ABA Ντάρελ Κάριερ. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου του έτους, ο Γκράντι έφυγε για να παίξει για τους Σκοτ Σέπαρντ και Κέβιν Κιτς στη Στρατιωτική Ακαδημία Χάργκρεϊβ στο Τσάταμ της Βιρτζίνια.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Γκράντι υπέγραψε αρχικά μία επιστολή πρόθεσης να παίξει στο Πανεπιστήμιο Μπράντλεϊ ως μαθητής στο γυμνάσιο. Αφού επικαλέστηκε την υπόθεσή του στους διαχειριστές του Μπράντλεϊ, το πανεπιστήμιο τον άφησε ελεύθερο. Ο Γκράντι επισκέφτηκε πολλά πανεπιστήμια πριν δεσμευτεί με το Νορθ Καρολάινα Στέιτ, όπου έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ με τους Νορθ Καρολάινα Γουόλφπακ. Αρχικά απλώς ήταν παίκτης σε ρόλο πάγκου, ονομάστηκε μέλος της πρώτης ομάδας του ACC κατά τη διάρκεια της χρονιάς του στην ανώτερη περίοδο. Την ίδια περίοδο, έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ιδρύματός του που ηγήθηκε της ομάδας του σε 5 μεγάλες στατιστικές κατηγορίες (Σκόρ, Ασίστ, Ριμπάουντ, Κλεψίματα, τρίποντα). Ο Γκράντι κέρδισε επίσης διακρίσεις στην Αμυντική Ομάδα του ACCτο 2002.
Επαγγελματική πορεία
Το 2009, εντάχθηκε στη Φεράρα.
Τον Σεπτέμβριο του 2010 επέστρεψε στην Ελλάδα, υπογράφοντας στην ΑΕΚ Έφυγε από την ομάδα στις 15 Ιανουαρίου 2011
Τον Ιανουάριο του 2011, υπέγραψε με τη Μέρσιν Μπουγιουκσεχίρ.
Στις 15 Ιουλίου 2011, υπέγραψε στους Πέτρον Μπλέιζ Μπούστερς ως αντικατάσταση εισαγωγής για τον τραυματία Τζέρεμι Ουάιζ. Ήταν σε θέση να οδηγήσει τους Μπούστερς που κέρδισαν το PBA Κύπελλο Κυβερνητών του PBA του 2011 απέναντι στους Τοκ Εν Τεξτ Τροπάνγκ Τέξτερς.
Το 2012 υπέγραψε με την ιρανική Μαχράμ Τεχεράνης. Το 2013, εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο Χατσέτεπε.
Στη συνέχεια άρχισε να προπονείται στις προπονήσεις της ελληνικής ομάδας ΑΟΝ Παλατιανής.
Προσωπική ζωή και θάνατος
Το 2011, ο Γκράντι συνελήφθη και κατηγορήθηκε για οδήγηση σε κατάσταση μέθης (DWI) για τέταρτη φορά. Παρέμεινε ελεύθερος μέχρι το 2017, όταν συνελήφθη στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, κατά την είσοδό του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Γκράντι είχε ζήσει στην Γκάνα για αρκετά χρόνια πριν. Καταδικάστηκε τον Οκτώβριο του 2017, σε δύο χρόνια φυλάκιση για κακούργημα του DWI, πέντε πλημμεληματικές κατηγορίες για παράλειψη εμφάνισης στο δικαστήριο και δύο παραβάσεις αναστολής.
Στις 6 Ιουνίου 2019, ο Γκράντι χτύπησε και σκότωσε έναν πεζό και εγκατέλειψε τον τόπο του ατυχήματος και στη συνέχεια παραδόθηκε στην αστυνομία. Την ώρα της σύγκρουσης δεν είχε δίπλωμα οδήγησης ούτε ασφάλεια, ενώ οι πινακίδες του είχαν λήξει τον προηγούμενο χρόνο.
Ο Γκράντι πέθανε σε ηλικία 40 ετών στις 14 Νοεμβρίου 2019 αφού μαχαιρώθηκε κατά τη διάρκεια ενός καυγά στη γενέτειρά του, το Λούισβιλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τέραμο Μπάσκετ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ροάνοουκ Νταζλ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέρσιν Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγέσι Σ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ε.Κ. Καβάλας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπνέι Χερζλίγια Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ατλάντα Χοκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σομαλίας
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σομαλίας (σομαλικά: Heerka Koowaad ee Soomaali, αραβικά: دوري الدرجة الأولى الصومالية) αποτελεί την ανώτατη εθνική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Σομαλίας. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Σομαλίας.
Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1967, έπειτα από την ανεξαρτησία της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σομαλια Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σομαλία
Τζάκσον Ράθμπον
Ο Μόνροε Τζάκσον Ράθμπον Ε΄, απλούστερα Τζάκσον Ράθμπον (αγγλικά: Monroe Jackson Rathbone V, 14 Δεκεμβρίου 1984) είναι Αμερικανός ηθοποιός και τραγουδιστής.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Δήμος Ζακυνθίων
Ο Δήμος Ζακυνθίων (1864-2010) ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούταν διοικητικά η Ζάκυνθος μέχρι το 2010, οπότε συγχωνεύτηκε στο Δήμο Ζακύνθου μαζί με τους άλλους δήμους του νησιού. Βρισκόταν στα νοτιοανατολικά του νησιού και περιελάμβανε την πρωτεύουσα του νησιού, την πόλη της Ζακύνθου. Ο δήμος Ζακυνθίων αποτελούνταν από 6 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 46,4 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 16.475 κατοίκους. Αποτελούσε το πιο πυκνοκατοικημένο τμήμα του νησιού.
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Δήμαρχοι Ζακυνθίων
Δήμαρχοι Ζακυνθίων έχουν υπηρετήσει οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζ
Κλάους φον Άμσμπεργκ
Ο Κλάους, γερμ. Claus von Amsberg (6 Σεπτεμβρίου 1926 - 6 Οκτωβρίου 2002) από τον Οίκο του Άμσμπεργκ ήταν κύριος (jonkheer) του Άμσμπεργκ και με τον γάμο του έγινε σύζυγος της βασίλισσας της Ολλανδίας (1980-2002).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Κλάους Φέλιξ, κυρίου του Άμσμπεργκ και της Γκέστα φον ντεμ Μπούσσε-Χαντενχάουζεν, κόρης του Γεωργίου, βαρόνου του Μπούσσε-Χαντενχάουζεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1966 τη Βεατρίκη της Ολλανδίας, κόρη του Βερνάρδου, πρίγκιπα του Λίππε-Μπίστερφελντ και είχε τέκνα:
Βρυσούλα Έβρου
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Βρυσούλα (αποσαφήνιση)
Η Βρυσούλα είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου, σε υψόμετρο 30 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Βρυσούλα βρίσκεται δίπλα στα ελληνοτουρκικά σύνορα και τη δυτική όχθη του ποταμού Έβρου, σε απόσταση 36 χλμ. Α.-ΒΑ. της Αλεξανδρούπολης, ανάμεσα στα χωριά Πέπλος (ΒΑ.) και Αρδάνιο (ΝΔ.). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 με την ονομασία Τσεσμετζίκ να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κήπων. Το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Βρυσούλα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά, μαζί με τους Κήπους, τη Γεμιστή και τον Πέπλο αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Πέπλου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φερών του Δήμου Αλεξανδρούπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 165 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
Ναοί της Ήρας στην Ποσειδωνία
Στην Ποσειδωνία της αρχαίας Μεγάλης Ελλάδας, στην εκβολή του ποταμού Σέλε στην περιοχή του Σαλέρνο, στη νότια Ιταλία, υπήρχαν δίπλα-δίπλα, δυο μεγάλοι δωρικοί ναοί προς τιμήν της θεάς Ήρας:
Καρβεδιλόλη
H καρβεδιλόλη, που πωλείται με την επωνυμία Carvepen στην Ελλάδα, ή αλλιώς Coreg ή Dilatrend, είναι ένα φάρμακο, αγγειοδιασταλτικής δράσης, το οποίο χρησιμοποιείται για τη χρόνια θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας (CHF) και της δυσλειτουργίας της αριστερής κοιλίας σε άτομα που κατά τα άλλα είναι σταθερά. Επίσης, χρησιμοποιείται και ως προφυλακτική αγωγή της χρόνιας σταθερής στηθάγχης. Για υψηλή αρτηριακή πίεση, είναι γενικά θεραπεία δεύτερης γραμμής. Λαμβάνεται από το στόμα, σε περιεκτικότητα δραστικής ουσίας 6,25 mg, 12,5 mg ή 25 mg.
Συχνές παρενέργειες περιλαμβάνουν ζάλη, κόπωση, πόνο στις αρθρώσεις, χαμηλή αρτηριακή πίεση, ναυτία και δύσπνοια. Σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν βρογχόσπασμο. Η ασφάλεια κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή του θηλασμού είναι ασαφής. Δεν συνιστάται η χρήση με ηπατικά προβλήματα. Η καρβεδιλόλη είναι ένας μη επιλεκτικός βήτα αποκλειστής και άλφα-1 αποκλειστής. Ο μηχανισμός δράσης δεν είναι απολύτως σαφής, αλλά μπορεί να περιλαμβάνει τη διαστολή των αιμοφόρων αγγείων.
Η καρβεδιλόλη κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1978 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1995. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν το 29ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από 22 εκατομμύρια συνταγές.
Ιατρική χρήση
Η καρβεδιλόλη ενδείκνυται για τη διαχείριση της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας (ΣΚΑ), συνήθως ως συμπλήρωμα του αναστολέα μετατροπής της αγγειοτενσίνης (αναστολείς ΜΕΑ) και των διουρητικών. Έχει αποδειχθεί κλινικά ότι μειώνει τη θνησιμότητα και τις νοσηλείες σε άτομα με ΣΚΑ. Ο μηχανισμός πίσω από το θετικό του αποτέλεσμα όταν χρησιμοποιείται μακροχρόνια σε κλινικά σταθερούς ασθενείς με ΣΚΑ δεν είναι πλήρως κατανοητός, αλλά θεωρείται ότι συμβάλλει στην αναδιαμόρφωση της καρδιάς, βελτιώνοντας τη δομή και τη λειτουργία της.
Επιπλέον, η καρβεδιλόλη ενδείκνυται για τη θεραπεία της υπέρτασης και για τη μείωση του κινδύνου θνησιμότητας και νοσηλείας σε ένα υποσύνολο ατόμων μετά από καρδιακή προσβολή. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνη της ή με άλλους αντιυπερτασικούς παράγοντες.
Αντενδείξεις
Σύμφωνα με το FDA, η καρβεδιλόλη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα με βρογχικό άσθμα ή βρογχοσπαστικές παθήσεις. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα με κολποκοιλιακό αποκλεισμό δευτέρου ή τρίτου βαθμού, σύνδρομο άρρωστου κόλπου, σοβαρή βραδυκαρδία (εκτός εάν υπάρχει μόνιμος βηματοδότης) ή σε κατάσταση μη αντιρροπούμενη καρδιακή νόσο. Συνιστάται επίσης σε άτομα με σοβαρή ηπατική δυσλειτουργία να μην λαμβάνουν καρβεδιλόλη.
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (> 10%) περιλαμβάνουν:
Η καρβεδιλόλη μπορεί να καλύψει τα συμπτώματα του χαμηλού σακχάρου στο αίμα (υπογλυκαιμία), με αποτέλεσμα την άγνοια της υπογλυκαιμίας. Αυτό ονομάζεται άγνοια υπογλυκαιμίας που προκαλείται από βήτα αποκλειστή.
Μηχανισμός δράσης
Η καρβεδιλόλη είναι και ένας μη επιλεκτικός αποκλειστής του βήτα αδρενεργικών υποδοχέων (β1, β2) και αποκλειστής του άλφα αδρενεργικού υποδοχέα (α1). Το S (-) εναντιομερές αντιπροσωπεύει τη δραστηριότητα βήτα αποκλειστή, ενώ το εναντιομερές S (-) και R (+) έχουν δραστηριότητα άλφα αποκλειστή.
Η καρβεδιλόλη συνδέεται αναστρέψιμα με βήτα αδρενεργικούς υποδοχείς στα καρδιακά μυοκύτταρα. Η αναστολή αυτών των υποδοχέων αποτρέπει την απόκριση στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα, οδηγώντας σε μειωμένο καρδιακό ρυθμό και συσταλτικότητα. Αυτή η δράση είναι ευεργετική σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια όπου το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται ως αντισταθμιστικός μηχανισμός.
Ο αποκλεισμός των υποδοχέων α1 από την καρβεδιλόλη προκαλεί αγγειοδιαστολή των αιμοφόρων αγγείων. Αυτή η αναστολή οδηγεί σε μειωμένη περιφερική αγγειακή αντίσταση και αντιυπερτασική δράση. Δεν υπάρχει ανταπόκριση αντανακλαστικής ταχυκαρδίας λόγω αποκλεισμού καρβεδιλόλης υποδοχέων β1 στην καρδιά
Φαρμακοκινητική
Η καρβεδιλόλη είναι περίπου 25% έως 35% βιοδιαθέσιμη μετά από χορήγηση από το στόμα λόγω εκτεταμένου μεταβολισμού πρώτης διέλευσης. Η χημική ένωση μεταβολίζεται από τα ηπατικά ένζυμα CYP2D6 και CYP2C9 μέσω οξείδωσης αρωματικού δακτυλίου και γλυκουρονιδίωσης, και μετά συζεύγνυται περαιτέρω με γλυκουρονιδίωση και θείωση. Οι τρεις δραστικοί μεταβολίτες εμφανίζουν μόνο το ένα δέκατο της αγγειοδιασταλτικής δράσης της μητρικής ένωσης. Ωστόσο, ο μεταβολίτης 4'υδροξυφαινύλιο είναι περίπου 13 φορές πιο ισχυρός β-αποκλειστής από τη μητρική ένωση.
Ο μέσος χρόνος ημιζωής της καρβεδιλόλης μετά από χορήγηση από το στόμα κυμαίνεται από 7 έως 10 ώρες. Το φαρμακευτικό προϊόν είναι ένα μείγμα δύο εναντιομορφών, R(+)-καρβεδιλόλη και S(-)-καρβεδιλόλη, με διαφορετικές μεταβολικές ιδιότητες. Η R(+)-καρβεδιλόλη επιλέγεται κατά προτίμηση για μεταβολισμό, με αποτέλεσμα κλασματική ημιζωή περίπου 5 έως 9 ωρών, σε σύγκριση με 7 έως 11 ώρες για το κλάσμα S(-)-καρβεδιλόλης.
Η απορρόφηση επιβραδύνεται όταν χορηγείται με τροφή, ωστόσο, δεν φαίνεται σημαντική διαφορά στη βιοδιαθεσιμότητα. Η λήψη καρβεδιλόλης με τροφή μειώνει τον κίνδυνο ορθοστατικής υπότασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιυπερτασικοί παράγοντες Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Φαινυλαιθέρες Κατηγορία:Αλκοόλες
Ναός της Αθηνάς στην Ποσειδωνία
Περιγραφή
Ονομάζεται και εξάστυλος και παλιά θεωρείτο λανθασμένα, ότι ήταν ναός της Δήμητρας. Είναι ναός δωρικού ρυθμού, αρχαίας αχαϊκής τέχνης. Είναι κατεστραμμένος από την πάροδο του χρόνου. Μπροστά από τον ναό βρίσκεται βωμός. Μπροστά στο ναό βρέθηκαν και τάφοι, οι οποίοι ανασκάφτηκαν αρχαιολογικά το 1812. Περιείχαν έναν σκελετό και διάφορα αγγεία.
Πρόκειται για μικρό κομψό περίπτερο ναό με 6 Χ 13 κίονες. Ο σηκός του είναι πολύ απλός, ενώ διαθέτει έναν αρκετά μεγάλο πρόναο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Ιταλία Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα Ποσειδωνια Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί Κατηγορία:Ποσειδωνία (Μεγάλη Ελλάδα)
Ένωση Ποδοσφαίρου Γουαδελούπης
thumb|80px|Παλαιό λογότυπο
Η Ένωση Ποδοσφαίρου Γουαδελούπης (γαλλικά: Ligue Guadeloupéenne de Football, LGF) είναι το ανώτατο όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Γουαδελούπη. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά και επαγγελματικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Γουαδελούπης.
Ιστορία
Ο φορέας ιδρύθηκε το 1938. Έγινε μέλος παρατηρητής της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF) το 1983. Προήχθη σε συνδεδεμένο μέλος της CONCACAF το 1991. Εντάχθηκε ως πλήρες μέλος στην CONCACAF το 2013.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομοσπονδίες
Τζέρεμι Καμπ
Ο Τζέρεμι Καμπ (αγγλ.: Jeremy Camp, γενν.: 12 Ιανουαρίου 1978) είναι μουσικός και τραγουδιστής σύγχρονης Χριστιανικής μουσικής, από την Ιντιάνα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Καμπ έχει κυκλοφορήσει οκτώ άλμπουμ, δύο απ' τα οποία είναι ζωντανές ηχογραφήσεις, και τα οποία περιλαμβάνουν 17 νούμερο ένα επιτυχίες .Η μουσική του είναι ένα μείγμα από μπαλάντες και ροκ. Επίσης, έχει σπουδάσει θεολογία και είναι εκκλησιαστικός λειτουργός. Το 2009, ο Έλληνας ράπερ Jamster, κυκλοφόρησε ένα ρεμίξ του τραγουδιού του, Stay.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Αύγουστος του Μπράουνσβαϊγκ
Ο Αύγουστος Α΄ ο Πρεσβύτερος (August I., 18 Νοεμβρίου 1568 - 1 Οκτωβρίου 1636) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννόβερου, ήταν πρίγκιπας του Λύνεμπουργκ (1633-36), που ήταν τμήμα του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. O εξάδελφός του Αύγουστος Β΄ ο Νεότερος δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ ήταν 11 έτη μικρότερός του.
Βιογραφικά
Ήταν ο τριτότοκος γιος του Γουλιέλμου ΣΤ΄ και της Δωροθέας του Ολδεμβούργου, κόρης του Χριστιανού Γ΄, βασιλιά της Δανίας. Όταν ήταν νέος υπηρέτησε στο στρατό του Ροδόλφου Β΄ των Αψβούργων και πολέμησε σε εκστρατείες εναντίον των Γάλλων και των Τούρκων.
Το 1610 εκλέχθηκε ως ο λουθηρανός διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Ράτσεμπουργκ. Για να μην γίνει κληρονομικό το πριγκιπάτο-επισκοπή, το εκλογικό σώμα δέσμευσε τον Αύγουστο ότι δεν θα νυμφευτεί. Πάντως είχε μια ανεπίσημη οικογένεια και έκανε 12 τέκνα. Το 1633 απεβίωσε ο μεγαλύτερος αδελφός του Χριστιανός και από αυτόν κληρονόμησε το πριγκιπάτο του Λύνεμπουργκ.
Κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς πολέμου συνέχισε την πολιτική ουδετερότητας του αδελφού του. Απεβίωσε στο Τσέλε το 1636 και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Φρειδερίκος Δ΄.
Οικογένεια
Εξελέγη διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Ράτσεμπουργκ με τη συμφωνία να μη νυμφευτεί, αλλά είχε μια σταθερή σχέση με την Ίλσα Σμίτσεν και έκανε:
Νες
Στον Κύκλο του Όλστερ της ιρλανδικής μυθολογίας, η Νες είναι πριγκίπισσα του Όλστερ και μητέρα του Κόνορ μακ Νέσσα, κόρη του βασιλιά Eochaid Sálbuide.
Σύμφωνα με μια εκδοχή του θρύλου, κάποια μέρα ρώτησε το δρυΐδη Κάθμπαντ για ποιο πράγμα θα ήταν καλή εκείνη η μέρα κι εκείνος της απάντησε ότι ήταν καλή μέρα για να συλληφθεί ένας βασιλιάς. Μιας και δεν ήταν άλλος κανείς εκεί γύρω, η Νες κοιμήθηκε με τον Κάθμπαντ κι έτσι γεννήθηκε ο Κόνορ.
Κατά μια άλλη εκδοχή, η Νες μεγάλωσε με δώδεκα πατεράδες. Ο Κάθμπαντ, που, πριν γίνει δρυΐδης, ήταν πολεμιστής και αρχηγός 27 ανδρών, οργάνωσε επίθεση εναντίον του σπιτιού που έμενε η Νες και σκότωσε όλους τους πατεράδες της. Η Νες ορκίστηκε εκδίκηση κι έγινε κι αυτή πολεμίστρια, προσπαθώντας να βρει τον ένοχο. Ωστόσο, μια μέρα πήγε σε ένα ποτάμι να λουστεί κι ο Κάθμπαντ την πλησίασε άοπλος και της ζήτησε να γίνει γυναίκα του. Εκείνη συμφώνησε. Παντρεύτηκαν και λίγο αργότερα γεννήθηκε ο Κόνορ, που μεγάλωσε σαν γιος του Κάθμπαντ, αν κι ο αληθινός πατέρας του μπορεί να ήταν ο εραστής της Νες, Fachtna Fáthach, ο βασιλιάς της Ιρλανδίας.
Όταν ο Κόνορ ήταν εφτά ετών, ο βασιλιάς του Όλστερ Φέργκους ερωτεύτηκε τη Νες. Εκείνη δέχτηκε να τον παντρευτεί με τον όρο να παραιτηθεί από το θρόνο για ένα χρόνο υπέρ του Κόνορ. Ωστόσο, ο Κόνορ, υπό τις οδηγίες της μητέρας του, ήταν τόσο επιδέξιος στο διαμοιρασμό του πλούτου και των αγαθών, ώστε πέρασε ο χρόνος, οι κάτοικοι του Όλστερ δεν ήθελαν το Φέργκους κι έτσι ο Κόνορ παρέμεινε βασιλιάς.
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Απαγορευτικό (πανδημία COVID-19)
Κατά την διάρκεια της πανδημίας COVID-19, απαγορεύσεις κυκλοφορίας, καραντίνες και παρόμοιοι περιορισμοί (που έχουν περιγραφεί ως διατάγματα παραμονής στο σπίτι, υγειονομικές ζώνες, λοκντάουν) έχουν τεθεί σε ισχύ σε πολλές χώρες και περιοχές ανά τον κόσμο. Αυτά τα μέτρα τέθηκαν σε ισχύ για την αποφυγή της διασποράς του SARS-CoV-2 που προκαλεί την COVID-19. Τον Απρίλιο 2020, ο μισός παγκόσμιος πληθυσμός (τότε στα 7,8 δισεκατομμύρια) βρισκόταν υπό κάποιο είδος απαγορευτικού, καθώς οι κυβερνήσεις πάνω από 90 χωρών με συνολικά πάνω από 3,9 δισεκατομμύρια κατοίκους διέταξαν ή συμβούλευσαν τους κατοίκους να παραμείνουν στα σπίτια τους. Η πρόταση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας και τα απαγορευτικά είναι ότι θα πρέπει να είναι βραχυπρόθεσμα μέτρα για την αναδιοργάνωση, επανεξισορρόπηση πόρων και προστασία του εξαντλημένου ιατρικού προσωπικού. Για να υπάρξει ισορροπία μεταξύ περιορισμών και κανονικής ζωής, ο ΠΟΫ προτείνει μια αντιμετώπιση του κορονοϊού που αποτελείται από αυστηρή τήρηση των μέτρων υγιεινής, αποτελεσματική ιχνηλάτηση και απομόνωση των ασθενών.
Διάφορες χώρες και περιοχές ανά τον κόσμο έχουν θέσει σε ισχύ απαγορευτικά διαφόρων βαθμών. Άλλα περιλαμβάνουν ολικό έλεγχο κινήσεων, ενώ άλλα έχουν εφαρμόσει περιορισμούς αναλόγως της ώρας. Συνήθως μόνο οι επιχειρήσεις ζωτικής σημασίας (π.χ. εμπορίας ειδών πρώτης ανάγκης) επιτρέπεται να λειτουργούν. Τα σχολεία, τα πανεπιστήμια και τα κολέγια παρέμειναν κλειστά, ενώ το 2020 σε 63 χώρες υπάρχει ολικό ή μερικό κλείσιμο των σχολείων (σε εθνικό επίπεδο ή τοπικά), επηρεάζοντας το 47% του μαθητικού πληθυσμού.
Ακολουθώντας το προηγούμενο που έθεσε το απαγορευτικό στην επαρχία Χουμπέι της Κίνας τον Ιανουάριο του 2020 και την Ιταλία τον Μάρτιο του 2020, το 2020 και το 2021 πολλές χώρες εφήρμοσαν απαγορευτικά για την ανάσχεση της εξάπλωσης της πανδημίας του COVID-19, αν και έχουν υπάρξει φωνές κατά των μέτρων και σχετικές διαδηλώσεις σε ορισμένες χώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανδημία COVID-19
Φέργκους
Στην ιρλανδική μυθολογία, ο Φέργκους μακ Ρόιχ (ιρλ. Fearghus mac Róich) είναι ο τέως βασιλιάς του Όλστερ, κατά τα γεγονότα που περιγράφονται στον Κύκλο του Όλστερ. Εξαπατήθηκε από τη Νες, η οποία ανέβασε στο θρόνο το γιο της, Κόνορ μακ Νέσσα.
Όταν η Ντέιρντρε, μελλοντική νύφη του Κόνορ, το έσκασε με τον νεαρό πολεμιστή Νάσι, ο Φέργκους στάλθηκε σε αυτούς για να τους προσφέρει ασφαλή επιστροφή στην πατρίδα. Ωστόσο, άνδρες του Κόνορ του έστησαν παγίδα και σκότωσαν το Νάσι και τ' αδέρφια του. Εξαγριωμένος ο Φέργκους από την προδοσία αυτή, αυτοεξορίστηκε στο Κόνναχτ, όπου πήρε το μέρος του Έιλιλ και της βασίλισσας Μάεβ, με την οποία έγιναν εραστές. Αυτός και οι ακόλουθοί του πολέμησαν στο πλευρό της στην Επιδρομή του Κούλεϊ εναντίον του Όλστερ και του θετού του γιου, Κουχούλιν.
Ο Φέργκους παντρεύτηκε τη Flidais, μια θεότητα προστάτιδα των ελαφιών, κι έγινε γνωστός για τις σεξουαλικές του ικανότητες και το τεράστιο φαλλό του. Εξάλλου, το όνομά του σημαίνει "ανδρισμός" στην ιρλανδική γλώσσα. Δολοφονήθηκε από άνδρες του Έιλιλ, από ζήλια για το δεσμό του με τη Μάεβ.
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Δάσος της Λετέα
Το Δάσος της Λετέα (ρουμανικά: Pădurea Letea) είναι το παλαιότερο φυσικό καταφύγιο στη Ρουμανία. Ανακηρύχθηκε προστατευόμενη τοποθεσία το 1938 με την Απόφαση Αριθ. 645 του Ρουμανικού Υπουργικού Συμβουλίου. Βρίσκεται μεταξύ των παραποτάμων του Δούναβη, Σουλινά και Κιλία, στο Δέλτα του Δούναβη. Καλύπτει μια έκταση περίπου 2.825 εκτάρια.
Το δάσος Λετέα ήταν από τα πρώτα μέρη του Αποθέματος Βιόσφαιρας του Δέλτα του Δούναβη, που αναγνωρίστηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Το 1992 αναγνωρίστηκε διεθνώς ως Απόθεμα Βιόσφαιρας στο πλαίσιο του Προγράμματος Άνθρωπος και Βιόσφαιρα της ΟΥΝΕΣΚΟ.
Έχει μία υποτροπική όψη που οφείλεται στην παρουσία του τροπικού αναρριχητικού φυτού Περιπλοκάδα η γραική (Periploca graeca). Πρόκειται για ένα Μεσογειακό φυτό που στα βόρεια βρίσκει καταφύγιο μέχρι το Δέλτα του Δούναβη. Αυτό και πολλά άλλα είδη φυτών αναρριχώνται στα κλαδιά των δέντρων του δάσους, όπως τα λιάνα, η άγρια άμπελος, ο κοινός λυκίσκος και ο κισσός.
Η χλωρίδα του δάσους Λετέα περιλαμβάνει κυρίως δέντρα, όπως η ασημόλευκα, η μαύρη λεύκα, η φτελιά, η βρετανική βελανιδιά, η φιλουριά, ο στενόφυλλος φράξος και ο άλνος ο κολλώδης. Διαθέτει επίσης ένα μεγάλο εύρος από φυτικά είδη χαμηλής βλάστησης.
Στο δάσος Λετέα ζουν το μαυροκιρκίνεζο, ο θαλασσαετός, οι κορακίδες, οι τσαλαπετεινοί εποπίδες, η οχιά των λιβαδιών και τα άλογα του Δέλτα του Δούναβη. Στην πανίδα του δάσους συμπεριλαμβάνονται τα ~1600 είδη εντόμων που έχουν αναγνωριστεί ως τώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χλωρίδα της Ρουμανίας Κατηγορία:Φυσικά καταφύγια Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές στην Ευρώπη Κατηγορία:Ρουμανίας γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Δούναβης
Δήμος Αλυκών
Ο Δήμος Αλυκών ήταν ένας από τους έξι δήμους, στους οποίους διαιρούνταν διοικητικά η Ζάκυνθος την περίοδο που ίσχυσε το πρόγραμμα Καποδίστριας. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ζακύνθου. Βρισκόταν στα ανατολικά του νησιού ανάμεσα στους δήμους Ελατίων και Αρκαδίων. Ο δήμος Αλυκών αποτελούνταν από 9 δημοτικά διαμερίσματα και είχε συνολικό πληθυσμό 4.796 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν το Καταστάρι.
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
μικρογραφία|Το Δ.Δ. Διαμέρισμα Αλικανά και οι Αλυκές
Δήμαρχοι
Ο δήμος λειτούργησε από το 1998 ως την κατάργησή του, το 2010.
Παραπομπές
Α
KulturNav
Η εταιρεία ξεκίνησε τη λειτουργία της το 2013, ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός και όλα τα έσοδα επενδύονται στην ανάπτυξη του προγράμματος. Ο ιστότοπος του οργανισμού έγινε διαθέσιμος τον Ιανουάριο του 2015 και χρησιμοποιείται από περίπου 130 μουσεία σε Νορβηγία, Σουηδία, και την αυτόνομη φινλανδική επαρχία των νήσων Ώλαντ. Άλλα δεδομένα που έχει διαθέσιμα, είναι ο σουηδικός εθνικός κατάλογος φωτογραφίας και ο κατάλογος Σουηδών αρχιτεκτόνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψηφιακές βιβλιοθήκες
Γιόχαν Νίμαν
Ο Γιόχαν Νίμαν (4 Αυγούστου 1913 - 14 Οκτωβρίου 1943) ήταν Γερμανός SS και αυτουργός του Ολοκαυτώματος, ο οποίος υπηρέτησε ως αναπληρωτής διοικητής στο στρατόπεδο εξόντωσης του Σομπίμπουρ κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Ράινχαρντ. Υπηρέτησε επίσης ως Leichenverbrenner (αποτεφρωτής πτωμάτων) στα κέντρα ευθανασίας Γκράφενεκ, Βρανδεμβούργου και Μπέρνμπουργκ κατά τη διάρκεια του Προγράμματος Ευθανασίας T-4 (Aktion T4) του προγράμματος «ευθανασίας» των SS. Ο Νίμαν σκοτώθηκε στις 14 Οκτωβρίου 1943, κατά τη διάρκεια μιας εξέγερσης των φυλακισμένων στο Σομπίμπουρ.
Καριέρα στα SS
Ο Νίμαν έγινε μέλος του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Εργατικού Κόμματος (Κόμμα των Ναζί) το 1931 με αριθμό μέλους το 753,869 και της SS το 1934 με αριθμό μέλους 270,600. Αρχικά υπηρέτησε στο στρατόπεδο εξόντωσης του Μπέλζεκ, όπου ήταν επικεφαλής του Camp II, της περιοχής εξόντωσης. Έπειτα, μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο εξόντωσης του Σομπίμπορ. Το 1942, ο Νίμαν ενεργούσε ως αναπληρωτής διοικητής στο Σομπίμπουρ σε διάφορες περιστάσεις, πριν του δοθεί μόνιμα η θέση στις αρχές του 1943. Μετά την επίσκεψη του Χάινριχ Χίμλερ στο Σομπίμπουρ στις 12 Φεβρουαρίου 1943, ο Νίμαν προάχθηκε σε SS-Untersturmführer.
Ο Καρλ Φρένζελ, επίσης διοικητής στο Σορμπίμπουρ, θυμάται το πώς ο Νίμαν χειρίστηκε μία συγκεκριμένη απειλή πιθανής απόδρασης κρατουμένων από το στρατόπεδο:
Ένας Πολωνός Κάπο μου είπε πως κάποιοι Ολλανδοί Εβραίοι οργάνωναν απόδραση κι έτσι το μετέφερα στον Αναπληρωτή Διοικητή Νίμαν. Ο Νίμαν διέταξε να εκτελεστούν οι εβδομήντα-δύο Εβραίοι.
Στις 14 Οκτωβρίου 1943, έλαβε χώρα μία εξέγερση κρατουμένων στο στρατόπεδο Σομπίμπουρ. Ο Νίμαν ήταν ο ανώτερος SS αξιωματικός που βρισκόταν σε καθήκον εκείνη τη μέρα κι έτσι ήταν το πρώτο άτομο που έγινε στόχος για να δολοφονηθεί από τους κρατούμενους. Ο Νίμαν σκοτώθηκε στους στρατώνες του ράφτη του στρατοπέδου με ένα κτύπημα στο κεφάλι με τσεκούρι από τον Αλεξάντερ Σουμπάγιεφ, έναν Εβραίο στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού που πιάστηκε αιχμάλωτος και φυλακίστηκε στο Σομπίμπουρ. (289)
Τον Ιανουάριο του 2020, η εφημερίδα The Times δημοσίευσε πως 350 φωτογραφίες από το Σομπίμπουρ και άλλα μέρη που τράβηξε ο Νίμαν κατά την περίοδο του πολέμου, είχαν γίνει πρόσφατα διαθέσιμες στο κοινό από τους απογόνους του Νίμαν. Στο Βερολίνο διεξήχθη μία έκθεση όπου παρουσιάστηκαν οι φωτογραφίες, ενώ κυκλοφόρησε κι ένα βιβλίο που περιείχε τις συγκεκριμένες φωτογραφίες. Δύο φωτογραφίες ίσως να απεικονίζουν τον Τζον Ντεμιανιούκ, έναν Ουκρανό Τραβνίκι φρουρό ο οποίος μετανάστευσε μετά τον πόλεμο στις Ηνωμένες Πολιτείες και το 2011 καταδικάστηκε από ένα δικαστήριο του Μονάχου με την κατηγορία «της συνεργίας σε φόνο 27,900 Εβραίων στο Σομπίμπουρ».
Πολυπόταμος Εύβοιας
Ο Πολυπόταμος είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας  σε υψόμετρο 230 μέτρα.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Πολυπόταμος βρίσκεται στο μέσον του στενότερου μέρους της Εύβοιας (πλάτους 6 χιλιομέτρων) στην περιοχή των Στύρων. Απέχει 91 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα, 47 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου), 11 χλμ. Β. από τα Στύρα και στα ανατολικά του περνάει η επαρχιακή οδός Αλιβερίου - Καρύστου. Σύμφωνα με την τοπική παράδοση οι πρώτοι οικιστές του ήταν νησιώτες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή από διάφορα νησιά του Αιγαίου μετά την τουρκοκρατία.
Μετά την επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας αναφέρεται επίσημα το 1835 με την ονομασία Ποταμούνια να προσαρτάται στον τότε δήμο Στυρέων. Το 1913 με το ΦΕΚ 260Α - 20/12/1913 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ το 1933 με ΦΕΚ 179Α - 05/07/1933 μετονομάστηκε σε Πολυπόταμος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Ελαιοχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Πολυποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυραίων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει συνολικό πληθυσμό 68 κατοίκους ενώ ως οικισμός 58.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Αιμιλία Ιλαρία
Η Αιμιλία Ιλαρία (~300 - ~363) ήταν Ρωμαιο-γαλάτισσα γιατρός που έγραψε διάφορα βιβλία γυναικολογίας και μαιευτικής. Πήρε το προσωνύμιο "Ιλαρία" λόγω του ότι ήταν πολύ χαρούμενη ως μωρό.
Η ζωή της
Η Αιμιλία γεννήθηκε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στην περιοχή που σήμερα είναι η Μοζέλ στη Γαλλία. Ήταν θεία του Αυσόνιου που έγινε δάσκαλος του αυτοκράτορα Γρατιανού. Ο Αυσόνιος μεταξύ άλλων έγραψε διάφορα αυτοβιογραφικά ποιήματα που ονομάσε Parentalia στα οποία αναφέρθηκε και στην θεία του. Ανέφερε πως η Αιμιλία Ιλαρία είχε αρνηθεί να παντρευθεί εκ πεποιθήσεως προκειμένου να αφοσιωθεί στην καριέρα της και πως ήταν «εξίσου καλά εκπαιδευμένη στην ιατρική με κάθε άντρα». Ανέφερε επίσης πως ήταν τίμια και ικανή γιατρός που συνεργάζονταν και με τον αδερφό της (τον πατέρα του Αυσόνιου) που ήταν και εκείνος γιατρός.
Η Αιμιλία Ιλαρία περιλαμβάνεται στο έργο της Τζούντι Σικάγο «Το Δείπνο» που παρουσιάζει γυναίκες που αγωνίστηκαν να καταξιωθούν και στη συνέχεια το έργο τους ξεχάστηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Ιατροί Κατηγορία:Συγγραφείς του 4ου αιώνα
Αγάπη που σκοτώνει
Η Αγάπη που σκοτώνει  (Πρωτότυπος τίτλος: I Wake Up Screaming) είναι ένα αστυνομικό δραματκό φιλμ νουάρ Αμερικανικής παραγωγής του 1941 σε σκηνοθεσία Μπρους Χάμπερστον, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα (1941) του Στιβ Φίσερ, ο οποίος συνέγραψε το σενάριο μαζί με τον Ντουάιτ Τέιλορ. Πρωταγωνιστούν οι Βίκτωρ Μαντσούρ, Μπέτι Γκρέιμπλ, Κάρολ Λάντις και ο Λερντ Κρέγκαρ.
Πλοκή
Η ιστορία προχωρά σε μεγάλο βαθμό μέσω μιας σειράς αναδρομών, ξεκινώντας με τον καλλιτεχνικό ιμπρεσάριο της Νέας Υόρκης Φράνκι Κρίστοφερ να ανακρίνεται σε αστυνομικό τμήμα σχετικά με τη δολοφονία μιας νέας ηθοποιού, της Βίκυ Λυν. Ο Φράνκι θυμάται την πρώτη συνάντηση του με την Βίκυ ως σερβιτόρα σε ένα εστιατόριο όταν ήταν εκεί με δύο φίλους του, τον παρωχημένο ηθοποιό Ρόμπιν Ρέι και τον αρθρογράφο κουτσομπολιού Λάρι Έβανς. Ο Φράνκι αποφασίζει με προτροπή από τους φίλους του για να μετατρέψει την Βίκυ σε αστέρι με τη βοήθειά τους.
Ο Φράνκι πετυχαίνει, αλλά η Βίκυ τον προδίδει υπογράφοντας με έναν παραγωγό του Χόλυγουντ. Στο διαμέρισμα της που μοιράζεται με την αδερφή της Τζιλ, λέει τελικά στον Φράνκι ότι τον αφήνει ενώ συσκευάζει τα πράγματα της. Ο Φράνκι αντιδρά θυμωμένα και το επόμενο πρωί η Τζιλ επιστρέφει στο διαμέρισμα για να βρει την αδερφή της νεκρή με τον Φράνκι να στέκεται δίπλα στο πτώμα της. Χωρίς να έχει αρκετά αποδεικτικά στοιχεία για να κρατήσει τον Φράνκι για τη δολοφονία, ο ντετέκτιβ Εντ Κορνέλ τον αφήνει να φύγει, αλλά είναι απολύτως σίγουρος για την ενοχή του Φράνκι και ορκίζεται να τον φέρει στη δικαιοσύνη. Κυνηγημένος από τον Κορνέλ, ο οποίος καταχράται την εξουσία του, μπαίνοντας στο σπίτι και άλλες κατοικίες του Φράνκι χωρίς ένταλμα, ο Φράνκι στράφεται στην Τζιλ, η οποία δεν της άρεσε πάρα πολύ, αλλά δεν πιστεύει ότι θα μπορούσε να είχε σκοτώσει την αδερφή της.
Καθώς η Τζιλ και ο Φράνκι αρχίζουν να ερωτεύονται, ακολουθούν τις προηγούμενες κινήσεις και συναντήσεις της Βίκυ για να βρουν τον πραγματικό δολοφόνο. Τελικά, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι δολοφονήθηκε από τον ρεσεψιόνιστ της πολυκατοικίας, Χάρι Ουίλιαμς. Ο Ουίλιαμς παραδέχεται ότι αυτός σκότωσε την Βίκυ, αλλά επίσης λέει στον Φράνκι ότι ο Κορνέλ ήξερε από την αρχή για την ενοχή του. Ο Φράνκι, με την αστυνομία πολύ κοντά, πηγαίνει στο διαμέρισμα του Κορνέλ, το οποίο ανακαλύπτει ότι είναι επικολλημένο με αφίσες της Βίκυ, οδηγώντας σε μια τελική αντιπαράθεση στην οποία ο Κορνέλ παραδέχεται ότι προσπάθησε να παγιδέψει τον Φράνκι, λόγω της ζήλιας του για την Βίκυ.
Επιλογή ηθοποιών
Ήταν η πρώτη ταινία του Μαντσιούρ βάσει του συμβολαίου του με την 20th Century Fox. Η Άλις Φέι είχε αρχικά πάρει τον ρόλο της Τζιλ αλλά αντικαταστάθηκε από την Μπέτι Γκρέιμπλ.
Εκείνη την εποχή φημολογήθηκε ότι ήταν η πρώτη ταινία του Χόλυγουντ για τον Γάλλο ηθοποιό Ζαν Γκαμπέν, ο οποίος έπρεπε πρώτα να μάθει Αγγλικά, κάτι που ήταν σε αντίθεση με το πρόγραμμα των γυρισμάτων. Η ταινία ανακατασκευάστηκε το 1953 ως Βίκι.
Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε αρχικά με τίτλο "I Wake Up Screaming" πριν αλλάξει ο τίτλος της σε "Hot Spot" και στη συνέχεια πίσω στον αρχικό τίτλο, αν και κυκλοφόρησε σε ορισμένες αγορές ως Hot Spot.
Κριτικές
Ο κριτικός κινηματογράφου Ντένις Σβαρτς έδωσε στην ταινία μια ευνοϊκή αναθεώρηση, γράφοντας: «Ο βετεράνος σκηνοθέτης της Fox Μπρους Χάμπερστον, οι ταινίες του οποίων κυμαίνεται από τον Τσάρλι Τσαν και τον Ταρζάν, βάζει τα δυνατά του σε αυτό το συναρπαστικό φιλμ νουάρ. Σε μια αστεία κίνηση που λειτουργεί με έναν περίεργο τρόπο, «Κάπου πάνω από το ουράνιο τόξο» είναι το soundtrack που ακούγεται παντού. Αυτή η πρώιμη ταινία νουάρ, γυρισμένη σε νατουραλιστικό στιλ, έδειξε πώς η σκοτεινή φωτογραφία μπορεί να αυξήσει τη διάθεση και να κάνει την ταινία πιο τεταμένη ... Το συμπέρασμα είναι γεμάτο με ανατροπές πλοκών και εκπλήξεις χαρακτήρων, καθώς η θαυμαστή ερμηνεία του Λερντ Κρέγκαρ ως εμμονικός ντετέκτιβ κυριαρχεί στην οθόνη».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1941 Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Χρονικόν του Μορέως
[[Image:Text from the Chronicle of Morea.png|300px|thumb|right|Κείμενο από το Χρονικόν του Μορέως
από το Appendix, Volume 9, Notes by the Editor, στην έκδοση (New York: Fred de Fau and Co., 1906) του βιβλίου του Edward Gibbon, The History of the Decline and Fall of the Roman Empire (1776), ed. J.B. Bury with an Introduction by W.E.H. Lecky]]
Το Χρονικόν του Μορέως είναι έργο ανωνύμου χρονικογράφου του 14ου αιώνα. Αποτελεί τη σημαντικότερη πηγή για τη φεουδαρχική οργάνωση του πριγκιπάτου της Αχαΐας. Σώζονται τέσσερα διαφορετικά κείμενα, ένα έμμετρο στα ελληνικά, ένα στα γαλλικά, ένα στα ιταλικά και ένα στα αραγωνικά.
Τα γεγονότα που εξιστορούνται στα χρονικά ξεκινούν από την Α' Σταυροφορία, η οποία αναφέρεται συνοπτικά, και ακολουθεί εκτενέστερη διήγηση της Δ' Σταυροφορίας, της κατάληψης της Κωνσταντινούπολης και κυρίως της κατάκτησης του Μοριά και της ίδρυσης του Πριγκιπάτου από τον Γουλιέλμο Σαμπλίτη (Guillaume de Champlitte). Ακολουθούν τα γεγονότα της διακυβέρνησης των Γοδεφρείδου Α' και Γοδεφρείδου Β' Βιλλαρδουίνου (Geoffroy de Villehardouin), του Γουλιέλμου Β' Βιλλαρδουίνου (που καλύπτει και το μεγαλύτερο μέρος της αφήγησης) και μετά τον θάνατό του (1278), της διακυβέρνησης των διαδόχων του, των δύο συζύγων της Ισαβέλλας Βιλλαρδουίνου.
Τα σωζόμενα κείμενα του Χρονικού του Μορέως
Το έργο σώζεται σε τέσσερις παραλλαγές, στα ελληνικά, τα ιταλικά, τα γαλλικά και τα αραγωνικά. Το ελληνικό κείμενο είναι το μόνο έμμετρο. Το γαλλικό, το ιταλικό και το αραγωνικό είναι γραμμένα σε πεζό λόγο.
Σχετικά με την χρονολόγηση των κειμένων, είναι βέβαιο ότι προηγήθηκαν η ελληνική και η γαλλική παραλλαγή· η ιταλική είναι μετάφραση της ελληνικής και η αραγονική στηρίζεται στο ελληνικό και στο γαλλικό κείμενο. Σχετικά με το γαλλικό και το ελληνικό κείμενο δεν έχει εξακριβωθεί ακόμα ποιο προηγήθηκε: Ο Hopf, πρώτος εκδότης του ιταλικού κειμένου, υποστήριξε την άποψη ότι το ελληνικό κείμενο προερχόταν από το γαλλικό, και μάλιστα όχι από το Livre de la Conqueste αλλά από το άγνωστο πρωτότυπο. Ο John Schmitt θεωρούσε αντιθέτως ότι το γαλλικό κείμενο προερχόταν από το ελληνικό και ότι ίσως το ελληνικό να ήταν το πρωτότυπο. Με την άποψη του Schmitt συμφωνούσε και ο K. Krumbacher. Αργότερα υποστηρίχθηκε ξανά από τις έρευνες του Spadaro η άποψη ότι πρωτότυπο ήταν το γαλλικό κείμενο, ενώ ο Γ. Κεχαγιόγλου και ο M.Jeffreys υποστηρίζουν την προτεραιότητα του ελληνικού κειμένου και προσπαθούν να ανατρέψουν τα αντίθετα επιχειρήματα.
Υποστηρίζεται ότι όλα τα σωζόμενα κείμενα είναι μεταγενέστερα, ενώ το πρωτότυπο κείμενο του Χρονικού του Μορέως έχει χαθεί.
Το ελληνικό κείμενο
Αρχαιότερο των τριών κυρίων χειρογράφων είναι το χειρόγραφο της Κοπεγχάγης, η γλώσσα του οποίου είναι περισσότερο αρχαϊκή. Ο νεότερος κώδικας, Parisinus 2898, είναι απλούστερος ως προς την γλώσσα, περιέχει λιγότερες ξένες λέξεις και έχει λιγότερο ανθελληνικό πνεύμα, καθώς ο αντιγραφέας παρέλειψε αρκετά χωρία που εκφράζουν αντίθεση στις ελληνικές θέσεις.
Ο συγγραφέας του ελληνικού κειμένου
Ο συγγραφέας του ελληνικού κειμένου ήταν πιθανότατα Γασμούλος, δηλαδή γόνος μεικτού γάμου από Φράγκο πατέρα και Ελληνίδα μητέρα, ή εξελληνισμένος Φράγκος. Γνώριζε πολύ καλά την ελληνική γλώσσα, όχι μόνο την καθομιλουμένη, αλλά και την λόγια, όπως φαίνεται από κάποιους τύπους που χρησιμοποιεί. Επίσης πρέπει να γνώριζε καλά και την γαλλική γλώσσα, αν κρίνουμε από γαλλικές λέξεις που χρησιμοποιούνται. Σχετικά με την χρήση των γαλλικών λέξεων προκύπτει το ενδιαφέρον ερώτημα αν είναι απλά αποτέλεσμα της ανάγνωσης του γαλλικού κειμένου ή αν είναι μάρτυρας της επίδρασης της γαλλικής γλώσσας στην ομιλία των κατοίκων της περιοχής.
Το γαλλικό κείμενο
Το κείμενο αυτό είναι γνωστό με τον τίτλο: "Το βιβλίο της κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης και της Αυτοκρατορίας της Ρω(ου)μανίας και της χώρας του Πριγκιπάτου του Μωρέως", αφού επιγράφεται ως εξής: "C'est le livre de la conqueste de Constantinople et de l'empire de Romanie, et dou pays de la princée de la Morée". Από την επιγραφή του έργου προκύπτει το συμπέρασμα ότι το έργο αυτό είναι περίληψη άλλου παλαιότερου.
Οι πληροφορίες στο κείμενο του χειρογράφου αυτού φτάνουν μέχρι το 1305.
Το αραγωνικό κείμενο
Με τίτλο Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea, συντάχθηκε το 1393, όπως σημειώνεται στον κολοφώνα του. Είναι το μόνο χειρόγραφο του Χρονικού που χρονολογείται σαφέστατα από τον συντάκτη του, ενώ τα φερόμενα ως παλαιότερα αντίγραφα (η ελληνική παραλλαγή του χειρογράφου της Κοπεγχάγης και η γαλλική παραλλαγή του χειρογράφου των Βρυξελλών) δεν διασώζουν χρονολόγηση των συντακτών τους, αλλά χρονολογούνται από τους μελετητές τους. Από την μέχρι σήμερα έρευνα υποστηρίζεται ότι η αραγωνική παραλλαγή του Χρονικού βασίζεται στο ελληνικό κείμενο και μεταγενέστερες πηγές. Συντάχθηκε μετά από παραγγελία του μεγάλου Μαγίστρου Ιωάννη Φερδινάρδου ντε Ερεντία (Juan Fernández de Heredia) των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ. Περιέχει πληροφορίες μέχρι το έτος 1377.
Οι πρώτες έντυπες εκδόσεις
Το Χρονικό του Μορέως άργησε να γίνει γνωστό γιατί δεν εκδόθηκε σε έντυπη έκδοση πριν από τα μέσα του 19ου αιώνα.
Η πρώτη έντυπη έκδοση του ελληνικού Χρονικού έγινε το 1840 από τον J.A. Buchon και περιείχε το ελληνικό κείμενο από το Παρισινό χειρόγραφο: J.A. Buchon, Chroniques étrangères relatives aux expéditions françaises pendant le xiii siécle, Παρίσι 1840.
Στο βιβλίο αυτό, ο Buchon έδωσε, χωρίς να υπάρχει στο κείμενο, τον τίτλο "Βιβλίον της κουγκέστας του Μωραίως". Ο τίτλος αυτός λοιπόν είναι καθαρή επινόηση του Buchon.
Η δεύτερη έντυπη έκδοση του Χρονικού ήταν αυτή του ελληνικού κειμένου της Κοπεγχάγης που έγινε επίσης από τον Buchon το 1845: J.A. Buchon, Recherches historiques sur la principauté française de Morée et ses hautes baronies ΙΙ, Παρίσι 1845.
Ο John Schmitt εξέδωσε και τα δυο κείμενα της Κοπεγχάγης και του Παρισιού κατ' αντιστοιχία το 1889. John Schmitt, Die Chronik von Morea, Munich, 1889 και John Schmitt, The Chronicle of Morea, [To Chronikon Tou Moreōs] A history in political verse, relating the establishment of feudalism in Greece by the Franks in the thirteenth century, Methuen & Co., London, 1904.
Το γαλλικό κείμενο (Livre de la Conqueste) εκδόθηκε το 1911: J. Longnon, ''Livre de la conqueste de la princée de l' Amorée, Παρίσι 1911.
Το ιταλικό κείμενο το 1873: C. Hopf, ''Chroniques gréco-romanés inédites ou peu connues, Βερολίνο 1873.
Το αραγωνικό κείμενο εκδόθηκε το 1885: A. Morel-Fatio, Libro de los fechos e conquistas del principado de la Morea, Γενεύη 1885
Η σημασία του Χρονικού
Η λογοτεχνική αξία της ελληνικής παραλλαγής είναι μικρή και η στιχουργία είναι αδέξια, όμως το κείμενο έχει μεγάλη σημασία ως πηγή πληροφοριών. Παρά τις ιστορικές ανακρίβειες, που επισημάνθηκαν ήδη από τους πρώτους εκδότες, Buchon και Hopf, είναι χρήσιμη πηγή για την διοικητική οργάνωση και για το δίκαιο της περιόδου της Φραγκοκρατίας στην Ελλάδα, καθώς αναφέρεται σ' αυτό σημαντικός αριθμός διοικητικών νόμων και πρακτικών του Πριγκιπάτου της Αχαΐας. Περιέχει επίσης πολλές ενδιαφέρουσες και ακριβείς πληροφορίες για την γεωγραφία της περιοχής, την οποία ο συγγραφέας γνώριζε πολύ καλά, και βέβαια είναι σπουδαία μαρτυρία για την ομιλουμένη τότε μεσαιωνική ελληνική γλώσσα, αφού η επίδραση των λόγιων στοιχείων στην γλώσσα του κειμένου είναι μικρότερη απ' ό,τι σε άλλα μεσαιωνικά δημώδη κείμενα, και συχνά λόγιοι τύποι χρησιμοποιούνται εσφαλμένα, όπως για παράδειγμα η χρήση της ονομαστικής «θυγάτηρ» αντί για την αιτιατική «θυγατέρα».
Το κείμενο του Χρονικού του Μορέως ήταν πηγή έμπνευσης για αρκετούς έλληνες λογοτέχνες που έγραψαν έργα σχετικά με αυτήν την ιστορική περίοδο. Ενδεικτικά αναφέρονται οι Αλέξανδρος Ρίζος Ραγκαβής (Ο Αυθέντης του Μορέως), Άγγελος Τερζάκης (Η πριγκηπέσσα Ιζαμπώ) Δημήτριος Βερναρδάκης (Μαρία Δοξαπατρή).
Σήμερα είναι σημείο αναφοράς για την ιστορία όλων των πόλεων και των χωριών της Πελοποννήσου που αναφέρονται σε αυτό.
Το κείμενο
Ακολουθεί δείγμα (στ. 1424-1443) από το ελληνικό κείμενο του Χρονικού του Μορέως (παρατίθεται σύμφωνα με την έκδοση Π.Καλονάρου, Το Χρονικόν του Μορέως, Αθήνα 1940, που βασίζεται στο χειρόγραφο της Κοπεγχάγης):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειρόγραφα Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία Κατηγορία:Φραγκοκρατία Κατηγορία:Ιστορία της Αχαΐας Κατηγορία:Χρονικά
Ηραίον της Ποσειδωνίας
Ο ναός της Ήρας στην Ποσειδωνία, αποκαλούμενος και βασιλική (Basilica) στην Καμπανία της Ιταλίας είναι αρχαιολογικός χώρος που χρονολογείται από τον 6ο αιώνα π.Χ. και τμήμα της περιοχής Πέστουμ η οποία είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς.
Περιγραφή
Ο ναός αποκαλείται στη βιβλιογραφία και «Ηραίον της Ποσειδωνίας 1», δεδομένου ότι δίπλα σε αυτόν βρίσκεται ακόμη ένας ναός που ήταν αφιερωμένος στην Ήρα, το Ηραίον της Ποσειδωνίας 2. . Ονομάζεται και Βασιλική (Basilica) διότι λανθασμένα θεωρήθηκε ρωμαϊκός χριστιανικός ναός, και το όνομα αυτό έμεινε. Είναι αρχαίος ελληνικός ναός δωρικού ρυθμού, και ονομάζεται επίσης εννεάστυλος. Βρίσκονταν κτισμένος μαζί με άλλους τρεις ναούς στην μεγάλη δημόσια οδό Κάρντο στα ανατολικά της αρχαίας ελληνικής αποικίας. Μπροστά στην ανατολική όψη του ναού βρίσκεται ο βωμός. Είναι ναός περίπτερος με 9 κίονες στη μια πλευρά και 19 κίονες στην άλλη. Διαθέτει δίκλιτο σηκό, άδυτο και πρόναο.
Αναφορές
Κατηγορία:Ναοί της Ήρας Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί
Έντουαρντ Νέβιλ
Ο Σερ Έντουαρντ Νέβιλ (πέθανε στις 8 Δεκεμβρίου 1538) ήταν γιος του του Τζωρτζ Νέβιλ, 4ου βαρόνου του Μπεργκαβεννί και της πρώτης συζύγου του Μάργκαρετ Φενν (πέθανε στις 28 Σεπτεμβρίου 1485), κόρης του Ούγου Φενν θησαυροφύλακα της Αγγλίας. Παντρεύτηκε πριν τις 6 Απριλίου 1529 την Ελεονώρα Ουίνδσορ, κόρη του Άντριου Ουίνδσορ, 1ου βαρόνου του Ουίνδσορ και της Ελισάβετ Μπλάαντ. O μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Τζωρτζ Νέβιλ, 5ος βαρόνος του Μπεργκαβεννί, τα δυο αδέλφια ήταν στενοί σύμμαχοι με τον βασιλιά Ερρίκο Η΄ της Αγγλίας και την πρώτη σύζυγο του Αικατερίνη της Αραγονίας. Ο Έντουαρντ Νέβιλ ήταν Εσκουίρ του σώματος και Φύλακας της αποχέτευσης στο νοικοκυριό του Ερρίκου Η΄, ζούσε στο Άντινγκτον Παρκ του Κεντ. Στέφτηκε ιππότης στις 25 Σεπτεμβρίου 1513 και από το 1516 κρατούσε τα αξιώματα του Κυρίου των Κυνηγών και του Κυρίου του θαλάμου της ιδιωτικής ζωής.
Οικογένεια
Με την σύζυγο του Ελεονώρα Ουίνδσορ απέκτησε :
Ανθηδόνα Εύβοιας
Η Ανθηδόνα είναι μικρός οικισμός του νομού Ευβοίας, του Δήμου Χαλκιδέων όπως αυτός συστάθηκε σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Βρίσκεται σε απόσταση 15 χιλιομέτρων δυτικά της Χαλκίδας, 8 χιλιόμετρα δυτικά της Δροσιάς και 3 χιλιόμετρα βόρεια των Λουκισίων. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 129 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Έντουαρντ Νέβιλ
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Νέβιλ
Ανθηδόνα Εύβοιας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Φρίζο της Οράγγης-Νάσσαου
Ο Φρίζο, ολλανδ. Friso van Amsberg, prins van Nederland (25 Σεπτεμβρίου 1968 - 12 Αυγούστου 2013) από τον Οίκο του Άμσμπεργ, ήταν πρίγκιπας της Ολλανδίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κλάους φον Άμσμπεργκ, διπλωμάτη και της Βεατρίκης της Ολλανδίας, κόρης του Βερνάρδου, πρίγκιπα του Λίππε-Μπίστερφελντ.
Στις 12 Αυγούστου 2013 ο Πρίγκιπας Φρίζο κατέληξε, ενάμισι χρόνο μετά από ατύχημα που είχε τον Φεβρουάριο του 2012 στην Αυστρία, όταν τον καταπλάκωσε μια χιονοστιβάδα την ώρα που έκανε σκι, με αποτέλεσμα τον βαρύτατο τραυματισμό του, συνεπεία του οποίου νοσηλευόταν σε κωματώδη κατάσταση.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 2004 τη Μέιμπελ Βίσσε Σμιτ, κόρη του Χέντρικ Κορνέλις Λος και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς
Διοικητική διαίρεση νομού Άρτας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι δήμοι, οι κοινότητες, τα δημοτικά, κοινοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του νομού Άρτας σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας, που ήταν σε ισχύ μέχρι το 2010.
Νομός Άρτας   [ 78.134 ]
thumb|right|300px
-- Δήμος Αρταίων --
Ο δήμος Αρταίων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 23.863 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αγνάντων --
Ο δήμος Αγνάντων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.022 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αθαμανίας --
Ο δήμος Αθαμανίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 6.382 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Αμβρακικού --
Ο δήμος Αμβρακικού έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.742 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Βλαχέρνας --
Ο δήμος Βλαχέρνας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.326 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη --
Ο δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.245 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ηρακλείας --
Ο δήμος Ηράκλειας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.979 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Κομποτίου --
Ο δήμος Κομποτίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.485 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Ξηροβουνίου --
Ο δήμος Ξηροβουνίου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.083 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Πέτα --
Ο δήμος Πέτα έχει (πραγματικό) πληθυσμό 4.904 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Τετραφυλίας --
Ο δήμος Τετραφυλίας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 3.792 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Δήμος Φιλοθέης --
Ο δήμος Φιλοθέης έχει (πραγματικό) πληθυσμό 5.800 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
-- Κοινότητα Θεοδωριάνων --
Η κοινότητα Θεοδωριάνων έχει (πραγματικό) πληθυσμό 994 κατοίκους και περιλαμβάνει: