cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ακρωτήρι Θήρας
Οι τοιχογραφίες
Σχεδόν σε όλα τα ανασκαμμένα κτίρια διαπιστώθηκε η ύπαρξη τοιχογραφιών παλαιότερων από εκείνες που κοσμούσαν τους τοίχους τους όταν έγινε η καταστροφική ηφαιστειακή έκρηξη. Αυτό δείχνει ότι οι τοιχογραφίες ήταν ένας καθιερωμένος τρόπος διακόσμησης των εσωτερικών χώρων, πιθανότατα από τις αρχές του 17ου αιώνα π.Χ.
Τέχνες σε φθαρτά υλικά
Το στρώμα τέφρας και ελαφρόπετρας που κάλυψε τον οικισμό μετά την ηφαιστειακή έκρηξη δημιούργησε στο Ακρωτήρι το ιδανικό περιβάλλον έλλειψης οξυγόνου που απαιτείται για τη διατήρηση φθαρτών υλικών. Έτσι το Ακρωτήρι είναι ένας από τους ελάχιστους χώρους στην Ελλάδα που διασώζει μαρτυρίες για προϊστορικές τέχνες όπως η επιπλοποιία, η ξυλογλυπτική, η καλαθοπλεκτική και η κατασκευή μουσικών οργάνων, τέχνες ουσιαστικά άγνωστες, κατά τα άλλα, στη σύγχρονη έρευνα του προϊστορικού Αιγαίου ή γνωστές μόνο έμμεσα από απεικονίσεις στην τέχνη και αναφορές στα μυκηναϊκά αρχεία της Γραμμικής Β γραφής. Στη διατήρηση αντικειμένων από φθαρτά υλικά στο Ακρωτήρι συνέβαλε σε ορισμένες περιπτώσεις και η μερική απανθράκωσή τους. Στις περιπτώσεις που τα υλικά είχαν αποσυντεθεί τελικά, έμειναν συχνά στη θέση τους, μέσα στο ηφαιστειακό υλικό, κοιλότητες ή αποτυπώματα αντίστοιχου σχήματος. Γεμίζοντας τέτοιες κοιλότητες με γύψο κατά τη διάρκεια της ανασκαφής ανακτώνται πιστά εκμαγεία των αντικειμένων που αποσυντέθηκαν.
Σημαντικότερες μαρτυρίες για την κατασκευή φθαρτών τεχνουργημάτων στο Ακρωτήρι είναι τα εκμαγεία κρεβατιών από το Συγκρότημα Δ και το Άνδηρο των Κλινών, το εκμαγείο ενός τραπεζιού με γλυπτά πόδια από το Συγκρότημα Δ , ζεύγος ξύλινων κρουστών κροτάλων από την Ξεστή 4 με ανάγλυφη παράσταση πουλιών και κρόκων και μεγάλος αριθμός αποτυπωμάτων και απανθρακωμένων τεμαχίων πλεκτών καλαθιών από το Συγκρότημα Δ, τον Μυλώνα του Τομέα Α, τη Δυτική Οικία και άλλα σημεία του οικισμού.
Επεμβάσεις στα κτίρια
Λόγω της αποσύνθεσης των οργανικών υλικών, κυρίως του ξύλου, που είχαν χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή των κτιρίων, η απομάκρυνση των ηφαιστειακών αποθέσεων έθετε τα κτίρια σε κίνδυνο κατάρρευσης. Έχρηζαν επομένως στήριξης τα προϊστορικά κτίρια. Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών του Σπ. Μαρινάτου επιλέχθηκε η μέθοδος της έγχυσης οπλισμένου σκυροδέματος στα κενά που είχαν δημιουργηθεί στους τοίχους των αποκαλυμμένων κτιρίων. Σε πολλές περιπτώσεις ξύλινων πλαισίων θυρών και παραθύρων, το σκυρόδεμα βάφτηκε σε χρώμα καφέ, παρόμοιο με του ξύλου, ενώ ζωγραφίστηκαν σε αυτό ρόζοι, ώστε να δίνεται στον επισκέπτη όσο το δυνατόν πλησιέστερη εικόνα σε αυτήν που είχε το κτίριο πριν από την ηφαιστειακή έκρηξη. Σε λιγότερες περιπτώσεις κατασκευάστηκαν εξωτερικές αντηρίδες στήριξης των τοίχων από οπλισμένο σκυρόδεμα.
Ξεστή 3
300px|thumb|right|Η Ξεστή 3 από τα ανατολικά (Δωμάτια 2, 4, 5) Από την κύρια (νότια) είσοδο του στεγασμένου αρχαιολογικού χώρου, το πρώτο κτιριακό συγκρότημα στη δυτική πλευρά είναι η Ξεστή 3 (παλιότερα λεγόταν και Ξεστή Ε). Η Ξεστή 3 ήταν ένα μεγάλο διώροφο κτίριο, με 14 δωμάτια σε κάθε όροφο, κάποια από τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με πολύθυρα. Στο συγκρότημα αυτό βρέθηκε ένας πολύ μεγάλος αριθμός από τοιχογραφίες, με πιο σημαντική την τοιχογραφική σύνθεση με τις Κροκοσυλλέκτριες (Πρώτος όροφος, Δωμάτιο 3Α, Ανατολικός τοίχος). Στον βόρειο τοίχο του ίδιου δωματίου υπήρχε η τοιχογραφία της Πότνιας θηρών, η οποία αποτελεί κοινή θεματική ενότητα με τις Κροκοσυλλέκτριες.
Στον Προθάλαμο 5 βρέθηκε η τοιχογραφία του Κυνηγού. Στο δωμάτιο 3Β του ισογείου βρέθηκε η τοιχογραφία με τα Γυμνά αγόρια.
Στο δωμάτιο 9 του πρώτου ορόφου υπήρχε η τοιχογραφία των Λυγαριών, ενώ στο δωμάτιο 3Β του ορόφου βρέθηκαν οι Γυναίκες με τις Ανθοδέσμες.
Στον δεύτερο όροφο του κτιρίου, ο οποίος σήμερα δεν σώζεται, υπήρχε η τοιχογραφία των Πολύχρωμων Σπειρών, μια τοιχογραφία πολύ μεγάλων διαστάσεων. Ομάδα μελετητών από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο ασχολήθηκαν με τις μεγάλες αυτές σπείρες και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι καλλιτέχνες της Θήρας γνώριζαν τη λεγόμενη Σπείρα του Αρχιμήδη, πάνω από χίλια χρόνια πριν από αυτόν. Στο δωμάτιο 9, επίσης του δευτέρου ορόφου, υπήρχε η τοιχογραφία με τους Ρόδακες.
Οικία των Θρανίων
Ακριβώς στα νότια της Ξεστής 3 έχει αποκαλυφθεί μικρό μέρος κτιρίου, το οποίο σώζει κτιστό θρανίο στον προθάλαμο του, οπότε το κτίριο ονομάστηκε Οικία Θρανίων. Μεταξύ της Οικίας Θρανίων και του δυτικού άκρου της Ξεστής 3, στις 12 Δεκεμβρίου του 1999, κατά τη διάρκεια των εργασιών ανασκαφής για τη στήριξη των πεσσών θεμελίωσης του νέου στεγάστρου, ανακαλύφθηκε μέσα σε πήλινη λάρνακα (μικρό κιβώτιο), το μοναδικό χρυσό ειδώλιο (αγαλματίδιο) αιγάγρου, από τα ελάχιστα πολύτιμα αντικείμενα που έχουν βρεθεί στο χώρο των ανασκαφών, το οποίο σήμερα εκτίθεται στο Μουσείο Προϊστορικής Θήρας, στα Φηρά. Το ειδώλιο ήταν μέσα σε ξύλινη θήκη, της οποίας μόνο το αποτύπωμα είχε διατηρηθεί, ενώ η πήλινη λάρνακα ήταν δίπλα σε σωρό μεγάλου αριθμού από ζεύγη κεράτων, κατά βάση αιγοπροβάτων.
Πλατεία Ξεστής 3
Ο ακάλυπτος χώρος ανατολικά της Ξεστής 3 έχει ονομαστεί «Πλατεία Ξεστής 3».
Οδός Τελχίνων
Από την Πλατεία Ξεστής 3 ξεκινάει το μεγαλύτερο κομμάτι δρόμου που έχει ως τώρα ανασκαφεί, η Οδός Τελχίνων, ο οποίος φαίνεται ότι οδηγούσε στο λιμάνι της πόλης.
Κτίριο Γ
Στο ξεκίνημα της οδού Τελχίνων, στη δυτική της πλευρά, βρίσκεται το Κτίριο Γ, του οποίου μόνο μερικά δευτερεύοντα δωμάτια έχουν ανασκαφεί. Το κτίριο αυτό είχε τουλάχιστον δύο ορόφους. Στα δωμάτια Γ1 και Γ2 είχαν εγκατασταθεί οι λιθοξόοι, οι οποίοι επιδιόρθωναν τον τομέα αυτό από τις ζημιές που είχε υποστεί κατά τον σεισμό που έγινε πριν τη μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου.
Κτίριο Β
Στην άλλη πλευρά (ανατολική) της οδού Τελχίνων, σχεδόν απέναντι από το Κτίριο Γ, βρίσκεται το Κτίριο Β, το οποίο, επίσης, είχε τουλάχιστον δύο ορόφους. Είναι πολύ πιθανόν να είναι στην πραγματικότητα δύο ξεχωριστά κτίρια προσκολλημένα το ένα στο άλλο. Έχει υποστεί πολλές ζημιές από τον χείμαρρο που περνούσε από την ανατολική του πλευρά. Στο εσωτερικό του βρέθηκε ένας αριθμός από σημαντικές τοιχογραφίες, από τις οποίες οι πιο χαρακτηριστικές είναι οι Πυγμάχοι (Δωμάτιο Β1, Νότιος Τοίχος), οι Αντιλόπες (Δωμάτιο Β1, Δυτικός Τοίχος) και οι Κυανοπίθηκοι (Δωμάτιο Β6, Βόρειος και Δυτικός Τοίχος). Στο δωμάτιο Β6 βρέθηκαν και τα σπαράγματα της τοιχογραφίας με τα Τετράποδα (μοσχαράκια).
Πλατεία Μυλώνος
Η οδός Τελχίνων οδηγεί στα βόρεια σε μία πλατεία, η οποία έχει ονομαστεί Πλατεία Μυλώνος.
Συγκρότημα Δ
300px|thumb|right|Το βόρειο κλιμακοστάσιο του Συγκροτήματος Δ από βορρά (Δωμάτια Δ4, Δ5, Δ6, Δ7) Στη βορειοανατολική πλευρά της Πλατείας Μυλώνος βρίσκεται το Συγκρότημα Δ, το οποίο αποτελείται από τέσσερα κτίρια, που χωρίζονται από μεσοτοιχίες. Η αρχική ονομασία του Συγκροτήματος Δ ήταν Ξεστή 1, επειδή οι τοίχοι της προσόψεως έχουν κατασκευασθεί από ηφαιστειακούς (ξεστούς) κυβόλιθους.
Στον νότιο, στον δυτικό και στον βόρειο τοίχο του Δωματίου Δ2, ενός μικρού ημιυπόγειου δωματίου, βρέθηκε η περίφημη τοιχογραφία της Άνοιξης. Ο τέταρτος τοίχος του δωματίου είχε πόρτα και διπλό παράθυρο. Πιθανότατα ο χώρος αυτός ήταν χώρος ιερός, κάτι στο οποίο συνηγορεί και το γεγονός ότι έξω από αυτό, προς στην ανατολή, βρέθηκαν σκεύη ιεράς σημασίας. Στο Δωμάτιο Δ2 βρέθηκε και εντυπωσιακά μεγάλος αριθμός από πήλινα αγγεία, στις γωνίες και κατά μήκος των τοίχων του. Μπροστά από το νότιο τοίχο του δωματίου βρισκόταν ένα κρεβάτι (σήμερα υπάρχει το εκμαγείο του), κάτω από το οποίο είχαν επίσης τοποθετηθεί αγγεία, πιθανότατα για να προστατευθούν από τους σεισμούς.
Στο Δωμάτιο Δ18Α βρέθηκαν σπαράγματα από δύο ή ίσως τρεις επιγραφές Γραμμικής γραφής Α, οι οποίες αναφέρουν ποσότητες υλικών που πιθανότατα σχετίζονταν με εμπορικές δραστηριότητες των κατοίκων του οικισμού, ενώ στο Δ18Β βρέθηκε μεγάλος αριθμός πήλινων σφραγισμάτων από πηλό πιθανότατα κρητικής προέλευσης.
Πλατεία Τριγώνου
Στη δυτική πλευρά του Συγκροτήματος Δ βρίσκεται η Πλατεία Τριγώνου ή Τριγωνική Πλατεία, η οποία ονομάζεται έτσι λόγω του σχήματος της
Δυτική Οικία
Στα δυτικά της Πλατείας Τριγώνου βρίσκεται η Δυτική Οικία. Η οικία αυτή είχε περίμετρο 49,65 μέτρα. Η ταράτσα της ήταν καλυμμένη με πατημένο χώμα το οποίο εξασφάλιζε τη μόνωση της. Στο ισόγειο της υπήρχαν αποθήκες τροφίμων, εργαστήρια, μαγειρείο και χώρος μυλωνά. Στον πρώτο όροφο υπήρχε δωμάτιο με αργαλειούς (Δωμάτιο 3), μια αποθήκη σκευών και τροφίμων, ένα αποχωρητήριο (Δωμάτιο 4Α) και δύο δωμάτια με τοιχογραφίες (Δωμάτια 4 και 5). Στο ένα από τα δύο, στο Δωμάτιο 5, βρέθηκαν οι δύο τοιχογραφίες των Ψαράδων (Δυτικός τοίχος), η τοιχογραφία της νεαρής ιέρειας (Νοτιοανατολική είσοδος / ανατολικός παραστάτης), η τοιχογραφία με το ποτάμι (Ανατολικός τοίχος) και η διάσημη μικρογραφική ζωφόρος του στόλου που βρίσκεται και στους τέσσερις τοίχους του.
Το Δωμάτιο 4 ήταν διακοσμημένο με τα Ικρία, την τοιχογραφία των οκτώ θαλαμίσκων πλοίων. Το δωμάτιο αυτό με λεπτή μεσοτοιχία χωριζόταν σε δύο δωμάτια. Το δωμάτιο 4Α ήταν λουτρό.
Στη Δυτική Οικία θεωρείται ότι έμενε ο αρχηγός του στόλου. Μια μικρή σκάλα που βρέθηκε στο κτίριο υποδηλώνει ότι μπορεί να υπήρχε και τρίτος όροφος ή κάποια σοφίτα.
Πλατεία Κενοταφίου
Βόρεια του Συγκροτήματος Δ υπάρχει περιοχή, η οποία είχε διαμορφωθεί σε πλατεία κατά την Υστεροκυκλαδική Ι περίοδο και σήμερα έχει ονομαστεί Πλατεία Κενοταφίου. Εκεί έχει βρεθεί τραπεζοειδής κατασκευή που θυμίζει πρωτοκυκλαδικό τάφο και στο εσωτερικό της οποίας βρέθηκαν 17 μαρμάρινα πρωτοκυκλαδικά εδώλια και θραύσματα μαρμάρινων κρατηρίσκων χωρίς, όμως, παρουσία ανθρώπινων οστών. Το εύρημα αυτό ερμηνεύεται ως ανακομιδή ενός κυκλαδικού νεκροταφείου, για τις ανάγκες επέκτασης της πόλης. Στην ίδια περιοχή, στα βορειοανατολικά του Συγκροτήματος Δ, σε μεγαλύτερο βάθος από αυτό που βρισκόταν το κενοτάφιο, βρέθηκε τμήμα δαπέδου με έντονα ίχνη φωτιάς και μεγάλο αριθμό από οστά ζώων και κεράτων και κεραμικής, το οποίο έχει ονομαστεί Πυρά της Θυσίας και ανάγεται στην Πρωτοκυκλαδική ΙΙΙ περίοδο.
Οικία των Γυναικών
Στα βορειοδυτικά του χώρου των ανασκαφών βρίσκεται η Οικία των Γυναικών, η οποία οφείλει το όνομα της στις τοιχογραφίες των γυναικών που κάλυπταν τον νότιο τοίχο (γυναικεία φιγούρα) και τον βόρειο τοίχο (γυμνόστηθη γυναικεία φιγούρα) του ανατολικού τμήματος του Δωματίου 1. Στο δυτικό τμήμα του ίδιου δωματίου βρέθηκε η τοιχογραφία με τους Πάπυρους. Η οικία αποτελεί μεγάλο διώροφο οικοδόμημα στο κέντρο του οποίου υπήρχε φωταγωγός.
Τομέας Α και Μυλώνας
thumb|right|300px|Εσωτερικά του Νέου Στεγάστρου (Μυλώνας / Τομέας Α) Στο βόρειο άκρο των ανασκαφών βρίσκεται το κτηριακό συγκρότημα του Τομέα Α ή Αποθήκη των Πίθων, στα τρία μεγαλύτερα δωμάτια του οποίου βρέθηκε μεγάλος αριθμός από πίθους που περιείχαν όσπρια, αλεύρι και κριθάρι. Στον Μυλώνα, που βρίσκεται δίπλα, βρέθηκε εγκατάσταση μύλου και καλάθι που περιείχε ψάρια και αχινούς. Στην ευρύτερη περιοχή του Τομέα Α βρέθηκαν τα σπαράγματα του Αφρικανού, των Σεβιζόντων πιθήκων και του Γαλάζιου πτηνού, τα οποία ο Σπύρος Μαρινάτος είχε θεωρήσει αρχικά ότι ανήκουν στην ίδια τοιχογραφία.
Ξεστή 2
Στα ανατολικά του Συγκροτήματος Δ βρίσκεται η Ξεστή 2. Η βόρεια πρόσοψη του κτιρίου διατηρείται μέχρι και το τρίτο πάτωμα.
Ξεστή 4
Το μεγαλύτερο από τα κτίρια που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι σήμερα είναι η Ξεστή 4, το οποίο είναι τριώροφο οικοδόμημα του οποίου όλες οι όψεις είναι επενδυμένες με λαξευτούς ορθογώνιους όγκους τόφου (στρώμα πορώδους πετρώματος, κυρίως ηφαιστειογενούς). Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του χώρου των ανασκαφών και αποτελούσε πιθανότατα δημόσιο κτίριο. Δεν έχει ανασκαφεί πλήρως.
Στο Δωμάτιο 2 της Ξεστής 4, κατά τη διάρκεια ανασκαφών για την υποστύλωση του νέου στεγάστρου, βρέθηκε θραύσμα ζωφόρου με παράσταση οδοντόφρακτων κρανών (μυκηναϊκός τύπος) σε φυσικό μέγεθος με λεπτομερή απεικόνιση και με όλα τα στοιχεία ενός κράνους: λοφίο, παραγναθίδα, προμετωπίδα και επάορτο. Η ανακάλυψη αυτή δημιουργεί προβληματισμούς για τη σχέση του προϊστορικού οικισμού με την ηπειρωτική Ελλάδα
Στο κλιμακοστάσιο του κτιρίου έχει βρεθεί η τοιχογραφία των Δωροφόρων, η οποία είναι η μεγαλύτερη τοιχογραφική σύνθεση που έχει ανακαλυφθεί μέχρι τώρα στον οικισμό.
Κτίριο ΙΑ
Στα βόρεια της Ξεστής 4 βρίσκεται το Κτίριο ΙΑ ή Κτίριο των Καλών Αγγείων.
Συμπεράσματα από τα Ευρήματα
Από τα ευρήματα των ανασκαφών προκύπτει ότι η κοινωνία του Ακρωτηρίου δεν διοικούνταν από έναν μονάρχη, αλλά από μια ελίτ, η οποία δραστηριοποιούνταν σε δύο κυρίως τομείς, το θαλάσσιο εμπόριο και τη βιοτεχνία, αφού η γεωργία στη γύρω περιοχή δεν μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες του μεγάλου πληθυσμού. Τα πλοία των τοιχογραφιών φαίνονται ικανά για μακρινά ταξίδια, ενώ το λιμάνι του Ακρωτηρίου πρέπει να ήταν ένα από τα σημαντικότερα της εποχής του. Απόδειξη των εμπορικών σχέσεων των κατοίκων με άλλες περιοχές της Μεσογείου είναι η εύρεση στο Δωμάτιο Δ9 δοχείου από τη Χαναάν και των σφραγισμάτων από την Κρήτη στο δωμάτιο Δ18Β.
Στα σπαράγματα των επιγραφών που βρέθηκαν στο Δωμάτιο Δ18Α αναφέρονται εξαιρετικά μεγάλες ποσότητες υφασμάτων, πράγμα που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο οικισμός ήταν τόπος συγκέντρωσης και επεξεργασίας του μαλλιού που παραγόταν από τα γειτονικά νησιά, πιθανώς από την Ίο, τη Σίκινο, τη Φολέγανδρο και την Ανάφη. Παράλληλα στο Ακρωτήρι έχουν βρεθεί ίνες μαλλιού, οι οποίες, με βάση εργαστηριακές αναλύσεις, είναι οι παλαιότερες διατηρημένες αποδείξεις χρήσης του μαλλιού στη Μεσόγειο, εκτός από την περίπτωση της Αιγύπτου, όπου επίσης υπάρχουν αντίστοιχα ευρήματα.
Οι κάτοικοι του οικισμού είχαν αναπτύξει σε υψηλό βαθμό την πυροτεχνολογία και η χρήση της φωτιάς εντοπίζεται τόσο στα σπίτια, όσο και στις οικονομικές και θρησκευτικές δραστηριότητες. Από τις αρχές της τρίτης χιλιετίας π.χ. εντοπίζεται η ύπαρξη μόνιμων και φορητών εστιών μαγειρικής και κινητών ή σταθερών φούρνων, λείψανα στάχτης και κάρβουνα, ταψιά, ψηστιέρες και υποδοχές για σουβλάκια, μαγκάλια και επίπεδες πλάκες για το ψήσιμο πίτας.
Το Στέγαστρο του Προϊστορικού Οικισμού
Η στέγαση της προϊστορικής πόλης του Ακρωτηρίου κρίθηκε αναγκαία από τον Σπύρο Μαρινάτο προκειμένου να προστατευθούν τα οικοδομήματα που έρχονταν στο φως. Η ιδέα αυτή είχε έντονα επικριθεί την εποχή εκείνη. Η προσωπικότητα όμως του Μαρινάτου επέβαλε τη λύση αυτή, η οποία τέθηκε σε εφαρμογή από το 1968. Παραπλεύρως του στεγάστρου οικοδομήθηκαν εργαστήρια, αποθήκες και ξενώνες, απαραίτητα για την εξέλιξη της ανασκαφικής δραστηριότητας. Το παλαιό στέγαστρο, στα τριάντα περίπου χρόνια ζωής του, αποδείχθηκε σωτήριο για τα μνημεία, όμως ο μεταλλικός σκελετός του από DEXION, λόγω της γειτνίασης με τη θάλασσα και λόγω των οξειδίων που περιέχονται στα ηφαιστειακά υλικά των επιχώσεων, είχε έντονα διαβρωθεί, ενώ η επικάλυψη του στεγάστρου με φύλλα αμιαντοτσιμέντου ELLENIT ήταν ανθυγιεινή και αντίθετη με την υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία. Κρίθηκε, λοιπόν, απαραίτητη η αντικατάσταση του παλαιού στεγάστρου με νέο, το οποίο να καλύπτει τόσο τις λειτουργικές ανάγκες της ανασκαφής και ταυτόχρονα να μπορεί να αναδείξει τον αρχαιολογικό χώρο.
Η προκαταρκτική μελέτη του έργου έγινε σε συνέχεια του βραβευθέντος Ερευνητικού Προγράμματος «ASPIRE» (Archaeological Sites Protection Implementing Renewable Energies) και εγκρίθηκε τον Φεβρουάριο του 1996. thumb|right|300x300px|Ζεύγος πήλινων κρατευτών Η κατασκευή του στεγάστρου ανατέθηκε έπειτα από διαγωνισμό, σε κοινοπραξία κατασκευαστικών εταιρειών και οι εργασίες ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 1999. Το βιοκλιματικό στέγαστρο κατασκευάζεται από χάλυβα, ώστε να είναι μεγάλης αντοχής, ενώ προβλέπεται η επικάλυψή του με θηραϊκή γη, ώστε να ενταχθεί πλήρως στο θηραϊκό τοπίο. Παράλληλα, με ήπια μέσα εξασφαλίζει τη δημιουργία κατάλληλων συνθηκών στο εσωτερικό για αερισμό και για επαρκή φυσικό φωτισμό, ενώ συλλέγει και τα όμβρια ύδατα σε ειδικές δεξαμενές, εξασφαλίζοντας μεγάλες ποσότητες νερού, απαραίτητες για τη λειτουργία του αρχαιολογικού χώρου και των εργαστηρίων.
Δυστυχώς, στις 23 Σεπτεμβρίου του 2005, έγινε κατάρρευση ενός μικρού τμήματος του υπό ανέγερση στεγάστρου με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός Ουαλλού τουρίστα, του Richard-George Bennion, ενώ ο χώρος έκλεισε για το κοινό. Σημαντικό μέρος του στεγάστρου που κατέρρευσε έπεσε σε ακάλυπτο χώρο, στην πλατεία του Τριγώνου. Το υποκείμενο Συγκρότημα Δ που κυρίως επλήγη άντεξε εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν είχε ανασκαφεί πλήρως και άρα το εσωτερικό του είναι παραγεμισμένο με το υλικό της έκρηξης που συγκράτησε τους τοίχους στη θέση τους, επειδή ένα τμήμα του είχε αναστηλωθεί με τσιμέντο από την εποχή της αποκάλυψής του από τον Σπυρίδωνα Μαρινάτο και επειδή κράτησε αντίσταση το παλαιό στέγαστρο, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου δεν είχε ακόμη απομακρυνθεί από τη συγκεκριμένη θέση.
Νέα μελέτη πραγματοποιήθηκε από την Αγγλική εταιρεία OVE-ARUP σύμφωνα με την οποία άλλαξε ο μεταλλικός φορέας της κατασκευής. Οι κατασκευαστικές εργασίες ξεκίνησαν το 2010 και ολοκληρώθηκαν στις 31 Ιουλίου του 2011. Τελικά ο χώρος άνοιξε για το κοινό στις 11 Απριλίου του 2012.
Το Ακρωτήρι κατά τους Μεσαιωνικούς χρόνους
thumb|right|300px|Το καστέλι και στην κορυφή ο Γουλάς του Ακρωτηρίου Κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους, το Ακρωτήρι αποτελούσε ένα από τα καστέλια του νησιού και ονομαζόταν La Ponta. Στο κέντρο του οικισμού υπήρχε ο Γουλάς του Ακρωτηρίου (Τουρκικά kule: "πύργος"), ο οποίος υπέστη μεγάλες ζημιές κατά τη σεισμική δραστηριότητα του 1956, αν και ήταν σε πολύ καλή κατάσταση μέχρι τότε. Το 1336 το Ακρωτήρι παραχωρήθηκε από τον Δούκα της Νάξου Νικόλαο Σανούδο στην οικογένεια Gozzadini, η οποία είχε καταγωγή από την Μπολόνια. Το γεγονός ότι η καταγωγή τους ήταν από αυτήν την ιταλική πόλη και όχι από τη Βενετία, η οποία ήταν σε πόλεμο με την Οθωμανική αυτοκρατορία, σε συνδυασμό με την ισχύ της άμυνας του κάστρου επέτρεψε στην οικογένεια των Γοζαδίνων να διατηρήσει στην κατοχή της το καστέλι για μεγάλη περίοδο ακόμη και κατά τη διάρκεια της κατοχής της υπόλοιπης Σαντορίνης από τους Τούρκους. Τελικά πέρασε στα χέρια των Τούρκων μόλις το 1617.
Ο Μπάλος
thumb|right|300px|Ο Άγιος Νικόλαος (του Μπάλου) Ο Μπάλος ή Πάλος είναι μικρός όρμος στα βορειοδυτικά του χωριού του Ακρωτηρίου. Σύμφωνα με την παράδοση, ονομάζεται έτσι γιατί "εκεί οι κοπέλες χόρευαν Μπάλο". Τον 19ο αιώνα ήταν το λιμάνι με το οποίο διακινούνταν τα προϊόντα της περιοχής. Σήμερα η πρόσβαση γίνεται με δυσκολία, κυρίως λόγω της μη συντήρησης του διαμορφωμένου μονοπατιού. Πάνω στα βράχια, δίπλα στο λιμανάκι, υπάρχει το παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου. Στη θέση αυτή υπάρχουν παλιά κτίρια που πιθανότατα χρησιμοποιούνταν ως αποθήκες και υπόσκαφες κατοικίες. Κατά την περίοδο της κατασκευής της Διώρυγας του Σουέζ, από τα γύρω τοιχώματα της καλντέρας γινόταν εξόρυξη θηραϊκής γης. Εκεί είχε διενεργήσει ανασκαφές η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή και είχε καταγραφεί η εύρεση προϊστορικού κτιρίου, η θέση του οποίου σήμερα δεν είναι γνωστή. Στην περιοχή του Μπάλου υπάρχει και το υπόσκαφο παρεκκλήσι των Εισοδίων της Θεοτόκου, που είναι γνωστό και ως Παναγιά του (Μ)Πάλου, στο οποίο η πρόσβαση είναι πολύ πιο εύκολη μέσω ενός τσιμεντοστρωμένου μονοπατιού. Παλιότερα, σε σπηλιές στα τοιχώματα της καλντέρας ζούσαν μοναχές. Κεντρική σπηλιά αποτελούσε υπόσκαφο ναό της Αγίας Τριάδας. Η παράδοση της περιοχής θέλει να υπάρχουν στις σπηλιές αυτές σήραγγες διαφυγής, οι οποίες προστάτευαν τις μοναχές σε περίπτωση επιδρομής.
Παραλίες
Η πιο γνωστή παραλία στο Ακρωτήρι είναι η Κόκκινη παραλία. Βρίσκεται σχετικά κοντά στον χώρο των ανασκαφών, αλλά η πρόσβαση γίνεται μόνο με τα πόδια. Χρωστάει το όνομά της στα κόκκινα βράχια τα οποία χαρακτηρίζουν το τοπίο.
Τα Μέσα Πηγάδια είναι παραθαλάσσια τοποθεσία στη νότια πλευρά του Ακρωτηρίου. Η πρόσβαση γίνεται μέσω χωματόδρομου, η αρχή του οποίου βρίσκεται σε απόσταση 16 χιλιομέτρων από τα Φηρά.
Η Άσπρη Παραλία, πρόσβαση στην οποία υπάρχει μόνο από τη θάλασσα.
Η παραλία Αλμυρά βρίσκεται σε κοντινή απόσταση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Σαντορίνης Κατηγορία:Ελληνική προϊστορία Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στη Σαντορίνη Κατηγορία:Μινωικός πολιτισμός Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Μιχαήλ Πρωτοπαπαδάκης
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Αριστείδη Πρωτοπαπαδάκη, βουλευτή και υπουργού, καθώς και εγγονός του πρωθυπουργού Πέτρου Πρωτοπαπαδάκη, που εκτελέσθηκε το 1922 μετά τη «Δίκη των Έξι».
Σπούδασε μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο Ινδιάνας των ΗΠΑ και συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γαλλία. Το 1974 και 1977 εξελέγη βουλευτής Κυκλάδων. Την περίοδο 1977-1980 διετέλεσε υφυπουργός βιομηχανίας και ενέργειας στην κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή. Το 1981 εξελέγη ευρωβουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και παρέμεινε μέχρι τη λήξη της θητείας του το 1984.
Το 2008 προσέφυγε στον Άρειο Πάγο ζητώντας την ακύρωση της απόφασης του στρατοδικείου της Δίκης των Έξι, με το αιτιολογικό της ύπαρξης νέων στοιχείων. Το Δεκέμβριο του 2009 η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου τάχθηκε υπέρ της επανάληψης της Δίκης των Έξι, σε διάσκεψη κεκλεισμένων των θυρών, κάνοντας δεκτή εισήγηση του αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Αθανασίου Κονταξή. Τελικά στις 20 Οκτωβρίου 2010, με την απόφαση 1675/2010 το Ζ΄ Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου ακύρωσε την απόφαση του στρατοδικείου και έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής.
Κατοικεί στην Εκάλη. Είναι παντρεμένος με την Ειρήνη Καστρισίου και έχει αποκτήσει τέσσερα παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Βιομηχανίας και Ενέργειας Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1981-1984
Η Βίβλος (ταινία, 1966)
Η Βίβλος (La Bibbia) είναι μια θρησκευτική επική ταινία του 1966 σε παραγωγή Ντίνο ντε Λαουρέντις και σκηνοθεσία Τζον Χιούστον. Αφηγείται τα πρώτα 22 κεφάλαια του Βιβλίου της Γένεσης, καλύπτοντας τις ιστορίες από τη Δημιουργία και τον Αδάμ και την Εύα μέχρι τον Ισαάκ. Η ταινία κυκλοφόρησε από την 20th Century Fox. Στο καστ συμμετέχουν οι Τζον Χιούστον, Μάικλ Παρκς, Ρίτσαρντ Χάρις, Φράνκο Νέρο, Στίβεν Μπόιντ, Τζορτζ Σι Σκοτ, Άβα Γκάρντνερ, Πίτερ Ο' Τουλ και Γκαμπριέλε Φερτσέτι. Το σενάριο γράφτηκε από τον Κρίστοφερ Φράι, με άγνωστες συνεισφορές των Όρσον Γουέλς, Άιβο Περίλι, Τζόναθαν Γκρίφιν, Μάριο Σολντάτι και Βιτόριο Μπονιτσέλι. Η μουσική επένδυση έγινε από τον Ιάπωνα συνθέτη Τοσίρο Μαγιουζούμι, με τη συνεισφορά του άγνωστου τότε Ένιο Μορικόνε.
Μετά την πρεμιέρα της στη Νέα Υόρκη στις 28 Σεπτεμβρίου 1966, η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς. Το National Board of Review of Motion Pictures συμπεριέλαβε την ταινία στη λίστα των 10 καλύτερων ταινιών του 1966. Οι ντε Λαουρέντις και Χιούστον κέρδισαν Βραβεία Νταβίντ ντι Ντονατέλο Καλύτερου Παραγωγού και Καλύτερου Ξένου Σκηνοθέτη αντίστοιχα. Η μουσική του Τοσίρο Μαγιουζούμι ήταν υποψήφια για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα. Η ταινία σχεδιάστηκε αρχικά ως η πρώτη από μια σειρά ταινιών που επαναδιηγούνται ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη, αλλά οι επόμενες ταινίες δεν γυρίστηκαν ποτέ.
Πλοκή
Η ταινία αποτελείται από πέντε κύριες ενότητες: Δημιουργία, Κήπος της Εδέμ, Κάιν και Άβελ, Κιβωτός του Νώε, και Αβραάμ. Υπάρχουν επίσης δύο μικρότερα τμήματα: το ένα αφηγείται την ανέγερση του Πύργου της Βαβέλ και το άλλο την καταστροφή στα Σόδομα και τα Γόμορρα. Τα τμήματα διαφέρουν πολύ ως προς τον τόνο. Η ιστορία του Αβραάμ είναι ζοφερή και ευλαβική, ενώ αυτή του Νώε επικεντρώνεται στην αγάπη του για όλα τα ζώα. Τα αιλουροειδή (συμπεριλαμβανομένων των λιονταριών) παρουσιάζονται να πίνουν γάλα και η σχέση του Νώε με τα ζώα απεικονίζεται ως αρμονική.
Παραγωγή
Η Seven Arts Productions συνεισέφερε το 30% του προϋπολογισμού.
Καστ
Η Άβα Γκάρντνερ ήταν απρόθυμη στην αρχή να παίξει τον ρόλο της Σάρας, αλλά μόλις της μίλησε ο Τζον Χιούστον, δέχτηκε. Αργότερα εξήγησε γιατί δέχτηκε τον ρόλο:"Αυτός (ο Χιούστον) πίστευε περισσότερο σε μένα από ό,τι εγώ η ίδια. Τώρα χαίρομαι που τον άκουσα, γιατί είναι δύσκολος και πολύ απαιτητικός ρόλος. Ξεκινάω ως νεαρή σύζυγος και γερνάω σε διάφορες περιόδους, πράγμα που με αναγκάζει να προσαρμόζομαι ψυχολογικά σε κάθε ηλικία. Είναι τελείως καινούργιο για μένα και πιο ενδιαφέρον. Σε αυτόν τον ρόλο, πρέπει να δημιουργήσω έναν χαρακτήρα, όχι απλώς να παίξω."Η Αγγλοϊρανή ηθοποιός Ζόι Σάλις, η οποία είχε επιλεγεί ως Άγαρ, ήταν αρχικά γνωστή ως Ζόι Ισμαήλ, μέχρι που ο Χιούστον αποφάσισε να της αλλάξει όνομα λόγω της ομοιότητάς του με το όνομα του Ισμαήλ, του γιου του χαρακτήρα της.
Η Ούλα Μπέργκριντ ήταν φοιτήτρια ανθρωπολογίας και ζούσε στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας όταν την ανακάλυψε ένας ανιχνευτής ταλέντων, ο οποίος τη φωτογράφισε σε ένα μουσείο εκεί και στη συνέχεια προσελήφθη αμέσως για να παίξει την Εύα.
Ο Χιούστον σκέφτηκε αρχικά τον Άλεκ Γκίνες (ο οποίος δεν ήταν διαθέσιμος) και τον Τσάρλι Τσάπλιν (ο οποίος αρνήθηκε) για το ρόλο του Νώε, μέχρι που τελικά αποφάσισε να τον παίξει ο ίδιος.
Η ταινία παρουσίασε τον Φράνκο Νέρο στο αμερικανικό κοινό. Ο Νέρο, ο οποίος εργαζόταν ως φωτογράφος στην ταινία, προσελήφθη από τον Χιούστον για τον ρόλο του Άβελ λόγω των όμορφων χαρακτηριστικών του. Εκείνη την εποχή, ο Νέρο δεν μιλούσε αγγλικά και ο Χιούστον του έδωσε να μελετήσει ηχογραφήσεις από έργα του Σέξπιρ.
Γυρίσματα
Έγιναν πέντε κατασκευές της Κιβωτού του Νώε για την ταινία. Η μεγαλύτερη είχε μήκος 61 μέτρα, πλάτος 19,5 μέτρα και ύψος 15 μέτρα. Χρησιμοποιήθηκε για τη μακρινή λήψη του Νώε καθώς φορτώνει τα ζώα. Το εσωτερικό της κιβωτού, που ήταν ένα από τα «μεγαλύτερα εσωτερικά σετ που σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν ποτέ», είχε μήκος 45,5 μέτρα, ύψος 17,5 μέτρα, τρία καταστρώματα και μια ράμπα που διέτρεχε την κιβωτό. Η τρίτη κατασκευή ήταν μια κιβωτός «σκελετός», φτιαγμένη για τις σκηνές που απεικονίζουν τον Νώε και τους γιους του να κατασκευάζουν την κιβωτό. Η τέταρτη κατασκευή χρησιμοποιήθηκε στις σκηνές του κατακλυσμού και η πέμπτη ήταν μια μικρογραφία για τις σκηνές των καταιγίδων. Το κόστος αυτών των κατασκευών ήταν πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια. Το κτίσιμο κράτησε μήνες και απασχολήθηκαν σε αυτό περισσότεροι από 500 εργαζόμενοι. Τα ζώα παραδόθηκαν από ζωολογικό κήπο στη Γερμανία. Ολόκληρο το τμήμα της Κιβωτού του Νώε είχε συνολικό προϋπολογισμό 3 εκατομμύρια δολάρια.
Η εναρκτήρια σεκάνς της Δημιουργίας γυρίστηκε από τον διάσημο φωτογράφο Ερνστ Χαας.
Κριτικές
Το περιοδικό Variety σημείωσε ότι «η παλαιότερη ιστορία του κόσμου — η προέλευση της Ανθρωπότητας, όπως λέγεται στο Βιβλίο της Γένεσης — παρουσιάζεται στην οθόνη από τον σκηνοθέτη Τζον Χιούστον και τον παραγωγό Ντίνο ντε Λαουρέντις με απόλυτη δεξιοτεχνία, γούστο και ευλάβεια».
Άλλες κριτικές ήταν λιγότερο θετικές. Η εφημερίδα The New York Times έγραψε ότι η ταινία έχει "εξαιρετικά ειδικά εφέ" αλλά δεν δίνει την "αίσθηση σύνδεσης στις ιστορίες από τη Γένεση". Το περιοδικό Monthly Film Bulletin έγραψε ότι "τα επτά ή οκτώ επεισόδια είναι αποσυντονιστικά μεγάλα, κουραστικά αργά, καταθλιπτικά ευλαβικά. Το πιο ζωντανό τμήμα είναι η Κιβωτός, με τον ίδιο τον Χιούστον".
Εισπράξεις
Η ταινία κέρδισε 15 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά κατά την αρχική της κυκλοφορία στον κινηματογράφο γεγονός που την έκανε τη δεύτερη ταινία του 1966 με τις μεγαλύτερες εισπράξεις.
Η ταινία ήταν η δεύτερη πιο δημοφιλής ιταλική ταινία στην Ιταλία το 1966 με 11.245.980 εισιτήρια, ακριβώς μετά το Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος και είναι η 15η πιο δημοφιλής ταινία όλων των εποχών.
Άλλα μέσα
Η 20th Century Fox κυκλοφόρησε την ταινία σε βιντεοκασέτες κατά τη διάρκεια των δεκαετιών 1970, 1980 και 1990, DVD το 2002, Blu-ray Disc στις 22 Μαρτίου 2011 και διαδικτυακά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές επικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε Κατηγορία:Βαβυλώνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ρώμη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στον Ισημερινό Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 1966
Κυπριακή Σκακιστική Ομοσπονδία
Η  Κυπριακή σκακιστική ομοσπονδία, (ΚΥ.Σ.Ο), είναι η αρμόδια αρχή για το σκάκι στην Κύπρο μέλος του Κυπριακού οργανισμού αθλητισμού. Η ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για την διοργάνωση του Παγκύπριου πρωταθλήματος.
Ιδρύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1967 στη Λευκωσία με ιδρυτικά μέλη τον Σ.Ο. Λευκωσίας, Σ.Ο. Λάρνακας, ΣΟ Μόρφου και Σ.Ο. Λεμεσού.
Παραπομπές
Σκακιστικη Κατηγορία:Σκακιστικοί σύλλογοι
Ακέσανδρος
Ο Ακέσανδρος ήταν αρχαίος Έλληνας ιστορικός συγγραφέας που έζησε μάλλον τον 3ο ή τον 2ο αιώνα π.Χ..
Ο Ακέσανδρος συνέγραψε το έργο Κυρηναϊκά, μία ιστορία της Κυρήνης. Από το έργο αυτό διασώθηκαν λίγα αποσπάσματα, τα οποία βρίσκονται δημοσιευμένα στη σειρά του Muller (Frag.Hist.Gr.). Επίσης, ο Πλούταρχος στα Συμποσιακά του (2, 8) κάνει λόγο για ένα έργο του Ακεσάνδρου με τίτλο Περί Λιβύης, που ίσως να είναι το ίδιο με το προηγούμενο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Fuel (τραγούδι)
Το "Fuel" είναι ένα τραγούδι του αμερικανικού heavy metal συγκροτήματος Metallica, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον έβδομο δίσκο τους Reload, του 1997. To 1998, κυκλοφόρησε και ως single το τρίτο από τον εν λόγω δίσκο. Το single κατάφερε να φτάσει στο νούμερο 6 των αμερικανικών Mainstream Rock Tracks (Billboard), στο νούμερο 31 των βρετανικών charts και στο νούμερο 16 των πολωνικών charts.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1997 Κατηγορία:Singles του 1998 Κατηγορία:Τραγούδια των Metallica Κατηγορία:Singles της Elektra Records Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Καλοκυρός
Βιογραφία
Σύμφωνα με τους ιστορικούς Ιωάννη Σκυλίτζη και Λέοντα τον Διάκονο, ο Καλοκυρός ήταν γιος ενός στρατηγού της Χερσονήσου. Το 967 ή το 968 ο Νικηφόρος Β´ Φωκάς τού απένειμε τον τίτλο τού πατρικίου και τον έστειλε στην Αυλή του Σβιατοσλάβ Α΄ του Κιέβου, προκειμένου να πείσει εκείνον να ξεκινήσει εισβολή στο Βουλγαρικό βασίλειο, με την οποία η Ρωμανία βρισκόταν σε πόλεμο. Ο Καλοκυρός έπρεπε να πληρώσει στον Σβιατοσλάβ 15.000 λίτρες χρυσού, για να καλύψει εκείνος τα έξοδα της εκστρατείας.
Ο Καλοκυρός ζήτησε από τον Σβιατοσλάβ Β΄ να τον υποστηρίξει μυστικά στον σφετερισμό του Ρωμαϊκού στέμματος. Οι Έλληνες ιστορικοί ισχυρίζονται επίσης, ότι ο Σβιατοσλάβ συμφώνησε να υποστηρίξει τον Καλοκυρό στη φιλοδοξία του να αποκτήσει τον Αυτοκρατορικό θρόνο, ενώ ο Καλοκυρός υποσχέθηκε να ανταμείψει τον Σβιατοσλάβ με «μεγάλους, ανυπολόγιστους θησαυρούς από τα Αυτοκρατορικά ταμεία» και να αναγνωρίσει την κατάκτησή του στη Βουλγαρία. Όμως κατά τη διάρκεια της επόμενης σύγκρουσης Ρως-Βυζαντίου, ο Καλοκυρός (τον οποίο ο Σβιατοσλάβ αναφέρεται να αγαπά και να σέβεται ως αδελφό του) συνελήφθη από τους Ρωμαίους στο Πρέσλαβ και δολοφονήθηκε.
Η επιστροφή από τους Ρως τού Καλοκυρού ίσως είναι το θέμα μίας ασαφούς καταγραφής, γραμμένης στις λευκές σελίδες ενός βυζαντινού κώδικα του 10ου αιώνα. Σε αυτό το έγγραφο, ένας Έλληνας τοπάρχης αφηγείται το πέρασμά του από μία εχθρική χώρα βόρεια του Εύξεινου Πόντου κάποια στιγμή μεταξύ 964 και 967. Ο Α. Ν. Ζαχάρωφ πιστεύει ότι το έγγραφο περιγράφει την επιστροφή του Καλοκυρού από το Κίεβο μέσω του νησιού Μπερεζάν στην Κριμαία, αν και η ακρίβεια αυτής της ερμηνείας είναι αμφισβητήσιμη.
Τιμοκλής (ποιητής)
Ο ποιητής Τιμοκλής ήταν Αθηναίος κωμικός ποιητής που άκμασε τον 4ο αιώνα π.Χ..
Υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχής στην παρωδία τραγικών υποθέσεων και διακρίνονταν για το εξαίρετο ύφος του και τη λεπτή περιγραφή του χαρακτήρα των προσώπων των έργων του. Σατίρισε πολλούς διακεκριμένους ρήτορες και ποιητές της εποχής του.
Από τα έργα του σώθηκαν μόνο 27 τίτλοι και κάποια αποσπάσματα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες κωμικοί ποιητές Κατηγορία:Ποιητές Μέσης Κωμωδίας
Ούγος Μάγνος
Ο σύγχρονος του ιστορικός Ροδόλφος Γκλάμπερ, γεμάτος θαυμασμό για τον Ούγο, γράφει: "Η πένα μου είναι πολύ μικρή για να περιγράψω τα τεράστια χαρίσματα και προσόντα του, στα πάντα ήταν άριστος, χωρίς να έχει βρεθεί κανένα προηγούμενο"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
1848 Ντελβώ
Ο Ντελβώ (Delvaux) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,996. Ανακαλύφθηκε το 1933 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το επώνυμο της νύφης είτε Γάλλου αστρονόμου Ζωρζ Ρολάν (Georges Roland), είτε του Βέλγου αστρονόμου Ζινέτ Ρολάν (Ginette Roland).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντελβω
Πορτοβιέχο
Το Πορτοβιέχο είναι πόλη στον Ισημερινό και πρωτεύουσα της επαρχίας Μανάμπι. Είναι γνωστή ως η «πόλη των βασιλικών δέντρων Ταμάρινδος» χάρη στα δέντρα που βρέθηκαν στην περιοχή.
Κωπηλασία στην Ολυμπιάδα 1906
Στους μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα διεξήχθησαν έξι αγωνίσματα κωπηλασίας: μονοθέσιο σκιφ 1000 μ., δίκωπος με πηδαλιούχο 1000 μ., δίκωπος με πηδαλιούχο ενός μιλίου, τετράκωπος με πηδαλιούχο 2000 μ., εξαθέσια με πηδαλιούχο ναυτών 2000 μ., 16θέσια με πηδαλιούχο ναυτών 3000 μ.
Αγωνίσματα
Σημείωση: συμμετείχαν μόνο δύο λέμβοι.
Πορτοβιέχο
Ιστορία
Η πόλη ανακαλύφθηκε στις 12 Μαρτίου του 1535 από τον Ισπανό καπετάνιο Francisco Pacheco ως "Villa Nueva de San Gregorio de Portoviejo".Ένας από τους μεγαλύτερους ποιητές που έφτασαν από το Portoviejo ήταν ο Vicente Amador Flor, ο οποίος έγραψε πολλά ποιήματα για την πόλη.Στις 16 και 17 Απριλόυ του 2016 ένας μεγάλος σεισμός έπληξε την περιοχή.Το Πορτοβιέχο υπέφερε απο συνεχείς θύματα και οικοδομικές καταστροφές.
Κωπηλασία στην Ολυμπιάδα 1906
Αγωνίσματα
Σημείωση: το ασημένιο μετάλλιο το πήρε λέμβος με Βέλγους κωπηλάτες και Έλληνα πηδαλιούχο.
Πορτοβιέχο
Τουρισμός
Το Πορτοβιέχο,το οποίο βρίσκεται στην ακτή του Εκουαδόρ έχει πολλά αξιοθέατα και μέσα και έξω από την πόλη. Ένα από αυτά είναι η παραλία Curcita. Η Curcita αποτελεί το ιδανικό μέρος για την χρήση αλεξίπτωτου.
Κωπηλασία στην Ολυμπιάδα 1906
Έλληνες ολυμπιονίκες
thumb|right|250px|Ο Κελευστής Βελλιώτης Οι Έλληνες ολυμπιονίκες του 1906 στην κωπηλασία ήταν οι εξής:
1906 Κατηγορία:Ολυμπιάδα 1906
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής 2018–19
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Αττικής είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην νομαρχία Δυτικής Αττικής.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Ακράτητου που ισοβάθμησε στην πρώτη θέση με τον Πανελευσινιακό αλλά είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων. Οι δυο οάδες ήταν ισόβαθμες για μεγάλο διάστημα στο τέλος του πρωταθλήματος. Στην τελευταία αγωνιστική ο Πανελευσινιακός χρειαζόταν να κερδίσει με πολύ μεγάλο σκόρ για να καλύψει τη διαφορά τερμάτων. Ο αντίπαλος του, Θρασύβουλος, δεν προσήλθε στον αγώνα και ο αγώνας κατοχυρώθηκε στον Πανελευσινιακό με 3-0, σκορ που δεν ήταν αρκετό.
Η βαθμολογία (που περιλαμβάνει και τον αγώνα Πανελευσινιακός - Θρασύβουλος 3-0) ήταν ως εξής. Πηγή: ΕΠΣΔΑ
Β΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας διεξάγεται με τη συμμετοχή 12 συλλόγων.
Η τελική κατάταξη είχε ως εξής: Πηγή : ΕΠΣΔΑ
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία μέλη της Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Δυτικής Αττικής Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2018–2019 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2018-2019
Μάρκος Αυρήλιος Ασκληπιάδης (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Μάρκος Αυρήλιος Ασκληπιάδης μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω άτομα:
Δροσιά Κάβουρα
Η Δροσιά Κάβουρα ήταν Χιώτισσα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Η Δροσιά ήταν κόρη του ιερέα Αντωνίου Μηνά ή Ροβύθη και σύζυγος του Ηλία Κάβουρα. Το 1822 στη Σφαγή της Χίου η Δροσιά μαζί με την οικογένεια της κατάφεραν να ξεφύγουν από τους Τούρκους και τις σφαγές και να πάνε στα Ψαρά όπου κι εγκαταστάθηκαν. Το 1824 στην Καταστροφή των Ψαρών πιάστηκε αιχμάλωτη μαζί με τη μητέρα της, μάλιστα την περίοδο αυτή βρισκόταν σε εγκυμοσύνη. Η Δροσιά πουλήθηκε σκλάβα στη Σμύρνη εγκαταστάθηκε στο σπίτι ενός Καδή στο Νυμφαίο, εν τω μεταξύ είχε γεννήσει κορίτσι. Ο παπάς μετά από τρία χρόνια και από πολλές περιπέτειες βρίσκει κι εξαγοράζει την παπαδιά κι έπειτα βρίσκει και τη Δροσιά που την εξαγοράζει για 1000 γρόσια κι έναν αγιασμό.
Σχετικά με τον αγιασμό, παρόλο που ο Καδής ήταν μουσουλμάνος τον δέχτηκε και τον έδωσε στη γυναίκα του που ήταν παράλυτη και θεραπεύτηκε. Τότε ο Καδής απελευθέρωσε χωρίς τα χρήματα τη Δροσιά με την κόρη της και της έδωσε τα λείψανα των Αγίων Αναργύρων που είχαν αρπάξει οι Τούρκοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Ευαγόρας ο Λακεδαιμόνιος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Σπαρτιάτες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Χάρολντ Μόρφυ
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1902, ήταν γιος του Γουλιέλμου Μόρφυ και είχε άλλα 6 αδέλφια. Ο πατέρας του, είχε συμβάλει στην διάδοση πολλών αθλημάτων στην Πάτρα, όπως και ο αδελφός του, Άρθουρ. Η κόρη του Χάρολντ, είναι η σημερινή υποπρόξενος της Μεγάλης Βρετανίας στην Πάτρα, Μαριζάν Καρατζά-Μόρφυ. Το 1956, όταν η ναυτιλιακή εταιρεία της οικογένειας Μόρφυ μετέφερε την έδρα της στον Πειραιά, ο Χάρολντ παραχώρησε τα κτίρια και το οικόπεδο της, στους Ν.Ο. Πατρών κι Ε.Α. Πατρών, με μοναδικό αντίτιμο να πληρώσουν τον φόρο κληρονομιάς. Εκεί σήμερα υπάρχει και το κλειστό γυμναστήριο της Ε.Α. Πατρών.
Ο Χάρολντ, το 1924, συμμετείχε με την ολυμπιακή ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας στους Ολυμπιακούς αγώνες, της ίδιας χρονιάς, στο Παρίσι. Συμμετείχε στην κωπηλασία στην Οκτάκωπο μετά πηδαλιούχου όπου στον τελικό ήταν τέταρτος (4ος). Αναφέρεται ότι ήταν μέλος του Βρετανικού κωπηλατικού συλλόγου Thames Rowing Club.
Το 1929, που ιδρύθηκε ο Ν.Ο. Πατρών, έγινε μέλος του και από τους πρώτους αθλητές του συλλόγου. Το 1929 στους πρώτους αγώνες που διοργάνωσε ο ΝΟΠ τις "Ναυτικές επιδείξεις" πήρε μέρος και ήταν πρώτος στα 50 ελευθέρας στην Γ' σειρά, και 2ος στις καταδύσεις.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές της κωπηλασίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές των καταδύσεων Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Εφοπλιστές
Κιπτσόγκε Κέινο
Ο Κιπτσόγκε «Κιπ» Εζεκάια Κέινο (Kipchoge "Kip" Hezekiah Keino, γεννήθηκε 17 Ιανουαρίου 1940) είναι Κενυάτης πρώην αθλητής του στίβου στους δρόμους μεσαίων αποστάσεων, δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης και πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Κένυας μέχρι το 2017.
Βιογραφία
Ο πατέρας του Κέινο ήταν δρομέας μεγάλων αποστάσεων και ενθάρρυνε τον γιο του στο άθλημα. Ο Κέινο βοσκούσε κατσίκες και εκπαιδεύτηκε στην ορεινή Κένυας, κάτι που τον προετοίμασε καλά για αγώνες σε μεγάλο υψόμετρο. Αναδείχθηκε ως κορυφαίος δρομέας αποστάσεων στα μέσα της δεκαετίας του 1960, σημειώνοντας παγκόσμια ρεκόρ στα 3.000 μέτρα (7 λεπτά 39,6 δευτερόλεπτα) και στα 5.000 μέτρα.
Εμφανίστηκε σε πολύ υψηλό διεθνές επίπεδο το 1965. Στις 30 Νοεμβρίου 1965 κατέρριψε στο Ώκλαντ το παγκόσμιο ρεκόρ των 5.000 μ. με 13.24.2. Συμμετείχε για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 1964. Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1968 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 1.500 μέτρα ενώ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στα 3.000 μέτρα με φυσικά εμπόδια. Το 1976 δεν αγωνίστηκε στην Ολυμπιάδα του Μόντρεαλ λόγω του μποϊκοτάζ των Αφρικανικών χωρών. Για τις επιτυχίες της αθλητικής του καριέρας εισήχθη στο Hall of Fame της IAAF.
Ως πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Κένυας, ο Κιπτσόγκε Κέινο κάλεσε την κυβέρνηση της χώρας να αναγάγει σε εγκληματική πράξη τη χρήση απαγορευμένων ουσιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Κενυάτες αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κενυάτες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Δρομείς μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF
Εύδοξος ο Κνίδιος
Ο Εύδοξος ο Κνίδιος (~407-355 π.Χ) ήταν Έλληνας μαθηματικός, αστρονόμος, φιλόσοφος, ζωγράφος, γεωγράφος και ιατρός. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους μαθηματικούς της ελληνικής αρχαιότητας, εφάμιλλος του Αρχιμήδη.
Βιογραφία
Ο Εύδοξος, γιος του Αισχίνου, γεννήθηκε το 407 π.Χ. στην Κνίδο της Μικράς Ασίας, όπου και πέθανε το 335 π.Χ..
Σπούδασε στον Τάραντα και στην Ακαδημία του Πλάτωνος στην Αθήνα και έζησε αρκετά χρόνια στην Αίγυπτο και στη Μεγάλη Ελλάδα (Σικελία και νότια Ιταλία), στην αυλή του φιλόσοφου και κυβερνήτη του Τάραντα Αρχύτα. Ενώ βρισκόταν στην Ιταλία, ο Εύδοξος επισκέφθηκε τη Σικελία, όπου σπούδασε ιατρική με τον Φιλιστίωνα από την Λοκρίδα. Στην Αθήνα διετέλεσε διευθυντής της Ακαδημίας αντικαθιστώντας τον Πλάτωνα όταν έλειπε σε ταξίδια, με τον οποίο συνδέθηκε με βαθειά φιλία.
Ο κρατήρας Εύδοξος (Eudoxus) στον Άρη και στη Σελήνη ονομάστηκαν έτσι προς τιμήν του. Μια αλγεβρική καμπύλη (η Καμπύλη του Ευδόξου) πήρε επίσης το όνομά του.
Το μαθηματικό του έργο
Η πρώτη από τις μεγάλες συνεισφορές του Ευδόξου στη γεωμετρία ήταν η ανάπτυξη μιας εκλεπτυσμένης θεωρίας για τις αναλογίες, η οποία συνοψίστηκε στο 5ο βιβλίο των Στοιχείων του Ευκλείδη. Με τη θεωρία αυτή αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα που προέκυψε με την ανακάλυψη της ασυμμετρίας.
Η δεύτερη μεγάλη συνεισφορά του Ευδόξου ήταν η μέθοδος της εξάντλησης που είχε άμεση εφαρμογή στον υπολογισμό εμβαδών και όγκων διάφορων γεωμετρικών σχημάτων. Το 12ο βιβλίο των Στοιχείων του Ευκλείδη, που υπολογίζει όγκους στερεών, όπως πρισμάτων, πυραμίδων κλπ αποδίδεται στον Εύδοξο.
Τέλος ο Εύδοξος έδωσε μια λύση στο Δήλιο πρόβλημα με τη λεγόμενη «καμπύλη του Ευδόξου».
Το αστρονομικό του έργο
Ο Εύδοξος, όπως και οι Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι Κάλλιπος και Ηρακλείδης ο Ποντικός, έθεταν ως πρώτη αρχή του Κόσμου το πυρ. Η έλξη του πυρός προς τα γειτονικά του σώματα δημιούργησε το Σύμπαν. Ο Εύδοξος ως αστρονόμος εντάχθηκε στο ρεύμα της Πλατωνικής σκέψης που επικεντρωνόταν στο να σώζει τα φαινόμενα και όχι να τα εξηγεί, ως εκ τούτου επινόησε τη θεωρία των ομόκεντρων σφαιρών για να εξηγήσει τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ακαδημεικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αριστοτέλης Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Αστρονομία-επέκταση Κατηγορία:Μαθηματικά-επέκταση Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Σαντζάκ (αποσαφήνιση)
Η λέξη Σαντζάκ μπορεί να αναφέρεται:
Φραγκίσκος Παρασύρης
Ο Φραγκίσκος Παρασύρης (Ηράκλειο, 1977) είναι φαρμακοποιός. Τον Ιούνιο του 2023 επανεκλέχθηκε βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής. Για πρώτη φορά εξελέγη βουλευτής το 2009 σε ηλικία 32 ετών. Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται επιχειρηματικά στο Ηράκλειο.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Αποφοίτησε από το Τμήμα Φαρμακευτικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Έχει σπουδάσει δημοσιογραφία στο "Εργαστήρι Δημοσιογραφίας" στην Αθήνα. Αφότου ολοκλήρωσε τον κύκλο Μεταπτυχιακών Σπουδών στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, σήμερα είναι Υπ. Διδάκτορας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης.
Μιλάει Αγγλικά και Ιταλικά
Είναι μέλος διαφόρων συλλόγων και σωματείων. Μεταξύ αυτών του Ομίλου Νέων για την Ελλάδα και την Ευρώπη, ενώ υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Νεολαίας Ηρακλείου. Επίσης, είναι μέλος του Ομίλου "John Stuart Mill".
Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών
Πολιτική Ενασχόληση
Το 2002 εκλέγεται Γραμματέας της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Ηρακλείου, ενώ μέχρι και σήμερα υπηρέτησε με διάφορους ρόλους τη Δημοκρατική Παράταξη, ως Βουλευτής, ως Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και ως Γραμματέας του Τομέα Υγείας.
Την περίοδο 2009-2012 διετέλεσε Βουλευτής Νομού Ηρακλείου και Γραμματέας της Βουλής των Ελλήνων.
Ως μέλος του Κοινοβουλίου συμμετείχε στις εξής επιτροπές:
Διαρκής Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων, Διαρκής Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, Επιτροπή για τη μελέτη και αντιμετώπιση του προβλήματος των ναρκωτικών, Υποεπιτροπή επί θεμάτων του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Επιτροπη για την παρακολούθηση του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.
Το 2010 ίδρυσε το Πολιτικό Εργαστήρι, "'Ένα βήμα πολιτικού προβληματισμού". Μέχρι σήμερα έχει διοργανώσει πλήθος επιστημονικών ημερίδων και συναντήσεων για τα μεγάλα ζητήματα του Ν. Ηρακλείου.
Τον Μάιο του 2023 και στις επαναληπτικές εκλογές του Ιουνίου 2023 επανεκλέγεται Βουλευτής Ηρακλείου με το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής και Πρόεδρο το Νίκο Ανδρουλάκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ - Κίνημα Αλλαγής Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Γκάζι (συνοικία)
Ιστορία
Το 1967 εξαιτίας των δύσκολων κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών που επικρατούσαν στη βόρεια Ελλάδα, οικογένειες μουσουλμάνων κατέβηκαν στην Αθήνα και εγκαταστάθηκαν στο Γκάζι, αναζητώντας εργασία στο εργοστάσιο παραγωγής αεριόφωτος. Με το πέρασμα των ετών, στην περιοχή σταδιακά άνοιξαν πολυάριθμα συνεργεία αυτοκινήτων και συναφή καταστήματα ενώ την ίδια περίοδο στην συνοικία εγκαταστάθηκαν νέοι οίκοι ανοχής. Την 1η Οκτωβρίου του 1984 το εργοστάσιο παραγωγής αεριόφωτος έπαψε οριστικά να λειτουργεί μετά τις έντονες διαμαρτυρίες των κατοίκων της περιοχής και σήμερα στο χώρο του λειτουργεί η Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων.
Μετά το 2000, το Γκάζι παρουσιάζει τάσεις αστικού εξευγενισμού. Η περιοχή εμφανίζει δραστήρια νυχτερινή ζωή και λειτουργούν νυχτερινά κέντρα, καφέ, εστιατόρια και gay-friendly καταστήματα. Στην περιοχή έχει εγκατασταθεί επίσης παράρτημα του Μουσείου Μπενάκη. Σημείο κατατεθέν αποτελεί η Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων που λειτουργεί σήμερα ως πολυδύναμο πολιτιστικό κέντρο.
Το Γκάζι έχει συνδεθεί με το Θησείο μέσω των πεζοδρομήσεων της Ερμού, της κατασκευής πάρκων και ελεύθερων χώρων, ενώ σημείο-σταθμός στην ανάπτυξή του στάθηκε η λειτουργία του σταθμού μετρό Κεραμεικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας Κατηγορία:Αστική ανακαίνιση
Αμφιθέατρο της Πούλα
Αρένα είναι το όνομα του αμφιθεάτρου που βρίσκεται στην πόλη Πούλα (Κροατία). Η Αρένα είναι το μόνο ρωμαϊκό αμφιθέατρο που έχει διασωθεί με τέσσερις πλευρικούς πύργους και με τους τρεις ρωμαϊκούς αρχιτεκτονικούς ρυθμούς. Είναι το έκτο μεγαλύτερο ρωμαϊκό αμφιθέατρο και ένα σπάνιο παράδειγμα, ανάμεσα στα 200 ρωμαϊκά αμφιθέατρα που διασώθηκαν, μοναδικών τεχνολογικών επιτευγμάτων. Είναι ακόμα το καλύτερα διατηρημένο μνημείο της Κροατίας.