cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημήτριος Καμπούρογλου
Επίλογος
Ό Δημήτριος Καμπούρογλου ως πεζογράφος άντλησε τα θέματά του κυρίως από την ιστορική και λαογραφική ύλη της πρωτο-επαναστατικής περιόδου της Αθήνας. Η πεζογραφία του υπηρετεί την ιστορία όπως αυτός την αντιλαμβανόταν: Πολλά αφηγήματα του είναι παραδόσεις γραμμένες στη Δημοτική γλώσσα. Αντίθετα στα επιστημονικά έργα του χρησιμοποιεί την Καθαρεύουσα. Επίσης ο Καμπούρογλου ασχολήθηκε και με την ποίηση. Η ποιητική του συλλογή «Ή φωνή της καρδιάς μου», μια από τις πρώτες λογοτεχνικές του εμφανίσεις -αντίθετα πρός το πνεύμα της εποχής- είναι γραμμένη στη Δημοτική γλώσσα και έχει αντι-ρομαντικό περιεχόμενο. Εξάλλου ο Καμπούρογλου σατίρισε τους ρομαντικούς ποιητές και ιδιαίτερα τον Αχιλλέα Παράσχο της περίφημης Αθηναϊκής Σχολής στη σατιρική (ο ίδιος την ονόμασε Λυρική) συλλογή του «Παλαιαί αμαρτίαι» του 1874.
Ρίκο Ροντρίγκεζ
Ο Ρίκο Ροντρίγκεζ (Rico Rodriguez, 17 Οκτωβρίου 1934 - 4 Σεπτεμβρίου 2015) ήταν Τζαμαϊκανός τρομπονίστας που συνεργάστηκε με το βρετανικό συγκρότημα The Specials.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αβάνα της Κούβας αλλά μεγάλωσε στο Κίνγκστον της Τζαμάικα. Ο πατέρας του ήταν Κουβανός και η μητέρα του Τζαμαϊκανή. Ασχολήθηκε με τη μουσική σε νεαρή ηλικία και εξελίχθηκε σε σημαντικό τρομπονίστα. Την δεκαετία του 1950 συνεργάστηκε με διάφορα μουσικά σχήματα της εποχής συμβάλλοντας και αυτός στην εξέλικη της Σκα μουσικής. Το 1958 έγινε ρασταφάρι ενώ την ίδια εποχή συνεργάστηκε με τον Count Ossie. Το 1961 εγκαταστάθηκε στη Μεγάλη Βρετανία, όπου συνεργάστηκε με τον Chris Blackwell, ιδρυτή της Island Record, και τον Dandy Livingstone στην αυθεντική έκδοση του "Rudy a Message to You". Το 1979 προσεγγίστηκε από το βρετανικό συγκρότημα The Specials για την διασκευή του "Rudy a Message to You", η συνεργασία τους όμως συνεχίστηκε συμμετέχοντας έτσι στους δύο πρώτους δίσκους του συγκροτήματος Specials (1979) και More Specials (1980). Από την συμμετοχή του στο βρετανικό συγκρότημα ξεχωρίζει το μελγχολικό του σόλο στο τέλος του τραγουδιού "Ghost Town" που βρέθηκε στο Νο1 το 1981.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν μέλος της ορχήστρας Jools Holland. Εκτός από τις συμμετοχές σε δίσκους είχε ηχογραφήσει διάφορους προσωπικούς δίσκους με την Island Records μεταξύ των οποίων "Man from Wareika", για τον οποίο θεωρούσε ότι ήταν ο πρώτος δίσκος στον οποίο είχε αποδώσει τα μέγιστα. Είχε αναγορευθεί από την Βασίλισσα Ελισάβετ ως μέλος του τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για τις υπηρεσίες του στη μουσική.
Απεβίωσε σε νοσοκομείο του Λονδίνου στις 4 Σεπτεμβρίου 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρομπετίστες Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί
Ταρν
Ο όρος Ταρν μπορεί να αναφέρεται σε:
Ενλίλ κουντουρί ουσούρ
Ο Ενλίλ-κουντουρί-ουσούρ υπήρξε βασιλιάς της Ασσυρίας (1197 π.Χ. - 1192 π.Χ.), γιος του Τικουλτί Νινουρτά Α', διάδοχος του ανιψιού του Ασούρ Νιραρί Γ'. Ήταν σύγχρονος του Κασσίτη βασιλιά της Βαβυλώνας Αντάντ-σουμά-ουσούρ γιου του Καστιλιάς Δ' που είχε συντρίψει ο πατέρας του. Οι Κασσίτες βασιλείς της Βαβυλώνας ήταν υποτελείς των Ασσυρίων αλλά είχαν μια σχετική αυτονομία μετά τον θάνατο του πατέρα του ο οποίος είχε εγκατασταθεί αυτοπροσώπως βασιλιάς στη Βαβυλώνα. Ο Ενλίλ-κουντουρί-ουσούρ υπέστη από τον Κασσίτη βασιλιά συντριπτική ήττα και συνελήφθη αιχμάλωτος (1192). Μετά την ήττα χάθηκε οριστικά η Βαβυλώνα για την Ασσυρία. Ένας Ασσύριος πρίγκηπας από άλλο κλάδο της βασιλικής οικογένειας ο Νινουρτά απάλ Εκούρ βρισκόταν εκείνη την εποχή στην Βαβυλώνα, πιθανότατα ως τοπικός διοικητής της Ασσυρίας. Μετά τη συντριβή του από τον Κασσίτη βασιλιά Αντάντ-σουμά-ουσούρ ο Νινουρτά-απάλ-Eκούρ βάδισε με στρατό κατά της Ασσούρ καταλαμβάνοντας τον θρόνο.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Μπρόντερικ Κρόφορντ
Ο Μπρόντερικ Κρόφορντ (αγγλ.: William Broderick Crawford, 9 Δεκεμβρίου 1911 – 26 Απριλίου 1986) ήταν Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου, του ραδιοφώνου και της τηλεόρασης βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1949 Όλοι οι Άνθρωποι του Βασιλιά (All the King's Men). Ο Κρόφορντ που συχνά υποδυόταν ρόλους σκληροτράχηλων κι άξεστων ανδρών είναι επίσης γνωστός για τη συμμετοχή του στις ταινίες: Μπο Ζεστ (Beau Gest, 1939) του Γουίλιαμ Α. Γουέλμαν, Γεννημένη Χθες (Born Yesterday, 1950) του Τζορτζ Κιούκορ, Το Ανθρώπινο Κτήνος (Human Desire, 1954) του Φριτς Λανγκ, Σκιές του Υποκόσμου (Il bidone, 1955) του Φεντερίκο Φελίνι και Όχι σαν Ξένος (Not as a Stranger, 1956) του Στάνλεϊ Κρέιμερ. Κατά τα μέσα της δεκαετίας του '50 μεταπήδησε στην τηλεόραση υποδυόμενος με επιτυχία τον Νταν Μάθιους για τέσσερα χρόνια στη σειρά Highway Patrol (1955 - 1959). Απεβίωσε το 1986 στο Ράντσο Μιράζ της Καλιφόρνιας έχοντας υποστεί μια σειρά αγγειακών εγκεφαλικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου‎ Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες)
Ασούρ Νιραρί Γ΄
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Exile on Main St.
Το Exile on Main St. είναι το δέκατο βρετανικό και δωδέκατο αμερικάνικο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε ως διπλός δίσκος στις 12 Μαΐου του 1972 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rolling Stones Records".
Ηχογράφηση
Μετά την κυκλοφορία του "Sticky Fingers", οι Rolling Stones έφυγαν από την Αγγλία λόγω της βαριάς φορολογίας των στούντιο ηχογραφήσεων και μετακόμισαν στη νότια Γαλλία, όπου ο Κιθ Ρίτσαρντς νοίκιασε τη βίλα Νελκότ για τα μέλη του σχήματος και τους συνοδούς τους. Χρησιμοποιώντας το φορητό τους στούντιο, ολοκλήρωσαν τις συνθέσεις τους, κάποιες εκ των οποίων είχαν δημιουργηθεί στα "Sunset Studios" του Λος Άντζελες το 1969. Ο εθισμός του Ρίτσαρντς στα ναρκωτικά τον απέτρεψε από το να συμμετέχει καθημερινά στην σύνθεση του άλμπουμ, ενώ συχνή ήταν η απουσία των Γουάιμαν και Τζάγκερ, για άλλους λόγους.
Επίσης, πολλά κομμάτια ηχογραφήθηκαν στα "Olympic Studios" του Λονδίνου από το 1969 ως το 1971, όπως και στο Λος Άντζελες από τον Δεκέμβριο του 1971 ως τον Μάρτιο του 1972.
Εμπορική επιτυχία
Το "Exile on Main St." ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, όπως και στον Καναδά, την Ολλανδία, τη Νορβηγία και αρκετές ακόμη χώρες ανά τον κόσμο. Έχει βραβευθεί ως πλατινένιος δίσκος στην Μεγάλη Βρετανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία.
Τα σινγκλ που συνόδευσαν τον δίσκο ήταν τα "Tumbling Dice" και "Happy", με το πρώτο εξ αυτών να μπαίνει στο Top-10 στην πατρίδα του συγκροτήματος, το αμερικάνικο Billboard, την Ολλανδία, τη Νορβηγία και τον Καναδά, ενώ το δεύτερο σκαρφάλωσε στο # 22 στις ΗΠΑ.
Κριτικές και κατατάξεις
thumb|280px|Οι Rolling Stones στο [[Σαιντ Λούις το 1972]] Οι κριτικές που έλαβε το άλμπουμ υπήρξαν διθυραμβικές, με το "AllMusic" να το βαθμολογεί με την άριστη βαθμολογία των πέντε αστέρων, το "Entertainment Weekly" με Α+, το "Metacritic" με 100%, το "Clash Magazine" με 10 / 10, ο Robert Christgau με Α+ και το "Sputnik Music" με 4,4 / 5.
Το "Entertainment Weekly" τοποθέτησε το "Exile on Main St." στην κορυφή της λίστας με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών το 1993, όπως και στην τρίτη θέση στην παρόμοια λίστα του είκοσι χρόνια αργότερα. Το "Popblerd" το κατέταξε πέμπτο στα εκατό καλύτερα άλμπουμ της δεκαετίας του '70, το "Rolling Stone" έβδομο στα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών, όπως και τρίτο στα εκατό καλύτερα άλμπουμ της τελευταίας εικοσαετίας που εκδόθηκε το 1987, το "Classic Rock" στην ένατη θέση των καλύτερων βρετανικών δίσκων, το "Mojo" στην τέταρτη θέση των εκατό καλύτερων άλμπουμ που έχουν φτιαχτεί και το "Q" στην τρίτη θέση των εκατό καλύτερων βρετανικών άλμπουμ.
Βραβεία
Exile on Main St. (άλμπουμ)
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rolling Stones Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
Κόμμα Κομμουνιστών Ουγγαρίας
Το Κόμμα Κομμουνιστών Ουγγαρίας (ουγγρικά: Kommunisták Magyarországi Pártja, [ˈkommuniʃtaːk ˈmɒɟɒɾoɾsaːgi ˈpaːɾcɒ], KMP) ήταν ουγγρικό πολιτικό κόμμα, το οποίο ιδρύθηκε το 1918. Διετέλεσε στην εξουσία κατά τη διάρκεια του καθεστώτος της Ουγγρικής Σοβιετικής Δημοκρατίας (1919). Διαλυμένο κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, επανιδρύθηκε ως Ουγγρικό Κομμουνιστικό Κόμμα το 1944.
Το Κόμμα Κομμουνιστών Ουγγαρίας ιδρύθηκε αμέσως μετά το πέρας του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από Ούγγρους πολιτικούς αγωνιστές οι οποίοι είχαν επιστρέψει από την περίοδο αιχμαλωσίας τους στη Ρωσία και οι οποίοι είχαν επηρεαστεί από την ιδεολογία του νέου πολιτικού καθεστώτος της Σοβιετικής Ρωσίας. Η Ουγγαρία, κατά τη διάρκεια του μηνός Νοεμβρίου, διακήρυξε την ανεξαρτησία της, ενώ ο Μιχάλι Κάρολι ανέλαβε την προεδρία της Ουγγρικής Λαϊκής Δημοκρατίας. Οι Κομμουνιστές αγωνιστές, μεταξύ των οποίων ο Μπέλα Κουν ήταν ηγετική προσωπικότητα, ίδρυσαν κατά τη διάρκεια του μηνός Νοεμβρίου το Κομμουνιστικό Κόμμα, συγχωνευόμενοι με διάφορες πολιτικές ομάδες, μεταξύ των οποίων αντιφρονούντα στελέχη του Ουγγρικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και αναρχοσυνδικαλιστές. Ο Κουν ανέλαβε την πολιτική ηγεσία του κόμματος. Η πολιτική αστάθεια του δημοκρατικού καθεστώτος, καθώς και η καταστροφική κατάσταση της οικονομίας της χώρας, ευνόησε ιδιαίτερα την κομμουνιστική προπαγάνδα. Οι πολιτικοί ηγέτες του κόμματος συνελήφθησαν για απόπειρα πραξικοπήματος ωστόσο, ενόσω ευρίσκονταν στη φυλακή, οι Σοσιαληδημοκράτες ήρθαν σε επαφή μαζί τους, υποσχόμενοί τους πολιτική συμμαχία.
Στις 21 Μαρτίου 1919, την επομένη της παραίτησης του Κάρολι, Κομμουνιστές και Σοσιαλδημοκράτες διακήρυξαν ένα Επαναστατικό Συμβούλιο Διακυβέρνησης, το οποίο αποτελείτο από περίπου τριάντα επιτρόπων του λαού, ιδρύοντας το πολιτικό καθεστώς της Ουγγρικής Σοβιετικής Δημοκρατίας. Το νέο πολιτικό καθεστώς κλήθηκε, ωστόσο, να αντιμετωπίσει μία εντός συνόρων πηγή αντίστασης, με τη δημιουργία, στο Σέγκεντ, μίας αντίπαλης αντεπαναστατικής κυβέρνησης, ενώ, ταυτόχρονα, διατηρούσε τεταμένες σχέσεις με την Τριπλή Αντάντ. Μία πολιτική κόκκινης τρομοκρατίας εφαρμόστηκε από ριζοσπαστικά στελέχη του καθεστώτος, όπως ο Τίμπορ Σαμουέλι, προκαλώντας εντάσεις με τους Σοσιαλδημοκράτες. Η πολεμική σύγκρουση της Κομμουνιστικής Ουγγαρίας με το Βασίλειο της Ρουμανίας προκάλεσε το τέλος της Ουγγρικής Σοβιετικής Δημοκρατίας, της οποίας η κυβέρνηση τράπηκε σε φυγή τον Αύγουστο. Μία πολιτική λευκής τρομοκρατίας τέθηκε σε εφαρμογή από τις ουγγρικές αντεπαναστατικές δυνάμεις, ενώ οι Κομμουνιστές οι οποίοι απέτυχαν να διαφύγουν εγκαίρως φυλακίστηκαν ή σφαγιάστηκαν. Το Κομμουνιστικό Κόμμα, στη συνέχεια, απαγορεύτηκε δια νόμου από το αποκατασταθέν Βασίλειο της Ουγγαρίας, ωστόσο εξακολούθησε να υφίσταται στην εξορία ως μέλος του Κομιντέρν, του οποίου ο Μπέλα Κουν παρέμεινε για καιρό εξέχων στέλεχος. Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, οι Κομμουνιστές επιχείρησαν να επαναδραστηριοποιηθούν στην Ουγγαρία μέσω του Κόμματος των Σοσιαλιστών Εργατών της Ουγγαρίας, ωστόσο το κίνημα αυτό, το οποίο λειτουργούσε ως προκάλυμμα, σύντομα απαγορεύτηκε από το καθεστώς του Μικλός Χόρτι. Δεχόμενο ισχυρό πλήγμα από την προσπάθεια καταστολής του στην Ουγγαρία, το Κομμουνιστικό Κόμμα έπαψε ουσιαστικά να υφίσταται προς το 1936. Οι Μεγάλες Εκκαθαρίσεις του Ιωσήφ Στάλιν αφάνισαν σε σημαντικό βαθμό τους Ούγγρους πολιτικούς εξόριστους στην ΕΣΣΔ, ενώ ο ίδιος ο Μπέλα Κουν εκτελέσθηκε το 1938. Παρά το γεγονός πως εκατοντάδες υποστηρικτές του συνελήφθησαν στην Ουγγαρία, το καθεστώς του Χόρτι ήταν λιγότερο θανατηφόρο για τους Ούγγρους Κομμουνιστές σε σύγκριση με τα γκουλάγκ του Στάλιν. Το 1940, ο Μάτιας Ράκοσι αποφυλακίστηκε έπειτα από 16 χρόνια κάθειρξης και εστάλη στην ΕΣΣΔ.
Στην Ουγγαρία, ο Γιάνος Κάνταρ ήταν, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο πολιτικός ηγέτης του παράνομου Κομμουνιστικού Κόμματος, το οποίο είχε περιοριστεί σε έναν λιγοστό αριθμό μελών, ενώ διετέλεσε, μετά το 1943, πολιτικός ηγέτης του Κόμματος της Ειρήνης, το οποίο και λειτουργούσε ως προκάλυμμα. Στα τέλη του 1944, το Κόμμα Κομμουνιστών Ουγγαρίας έκανε την επανεμφάνισή του ως Ουγγρικό Κομμουνιστικό Κόμμα κι ενώ το καθεστώς του Χόρτι κατέρρεε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταργημένα κομμουνιστικά κόμματα Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Ουγγαρία
928
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 928 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Εμμανουήλ Σαρρής
Ο Εμμανουήλ Σαρρής (1765 - 1835) ήταν οπλαρχηγός με καταγωγή από τη Νεάπολη Λασιθίου της Κρήτης. Μέχρι την Επανάσταση του '21 υπήρξε αρματολός. Με το ξέσπασμα της Επανάστασης, αναγορεύεται οπλαρχηγός των συμπατριωτών του και συμμετέχει σε όλες τις πολεμικές επιχειρήσεις της κεντρικής και ανατολικής Κρήτης μέχρι το τέλος του 1830.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1980
Το 21ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε από τις 30 Σεπτεμβρίου 1980 έως τις 5 Οκτωβρίου 1980 στην αίθουσα της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών.
Συμμετοχές ταινιών μικρού μήκους
1980
Ένα αστείο κορίτσι (ταινία, 1968)
Η ταινία Ένα Αστείο Κορίτσι (Πρωτότυπος Τίτλος Funny Girl) είναι μιούζικαλ παραγωγής 1968, σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ. Το σενάριο της ταινίας αποτελεί μεταφορά του ομώνυμου μιούζικαλ της Ίζομπελ Λέναρντ που ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ πρωταγωνίστρια την Μπάρμπρα Στράιζαντ και το οποίο διασκεύασε η ίδια η Λέναρντ για τη μεγάλη οθόνη. Πρωταγωνιστες της ταινίας είναι η Μπάρμπρα Στράιζαντ, ο Ομάρ Σαρίφ, ο Γουόλτερ Πιτζεον κι η Κέι Μέντφορντ.
Η υπόθεση της ταινίας βασίζεται στη ζωή της ηθοποιού και τραγουδίστριας του Μπρόντγουεϊ Φάνι Μπράις και πραγματεύεται τη σχέση της με τον τζογαδόρο Νίκι Άρνσταϊν, ενώ την παραγωγή της ταινίας έκανε ο γαμπρός της Μπράις Ρέι Σταρκ.
Πλοκή
Με όπλο της το ταλέντο και την αυτοπεποίθηση, μια νεαρή ηθοποιός και τραγουδίστρια, η Φάνι Μπράις (Μπάρμπρα Στράιζαντ) από μια φτωχική εβραϊκή συνοικία της Νέας Υόρκης καταφέρνει να γοητεύσει τον ιμπρεσάριο της επιθεώρησης Ziegfield Follies και να τον κάνει να την προσλάβει. Η Μπράις πρόκειται να γίνει ένα από τα λαμπρότερα αστέρια της μουσικής επιθεώρησης, αλλά δεν πρόκειται να έχει την ίδια τύχη και με την προσωπική της ζωή εφόσον ο γάμος της με τον Νικ Άρνσταϊν (Ομάρ Σαρίφ), ο οποίος έχει πάθος με τον τζόγο πρόκειται να καταλήξει σε διαζύγιο.
Πληροφορίες παραγωγής
Η ταινία αποτελεί μεταφορά του ομώνυμου μιούζικαλ της Ίζομπελ Λέναρντ, το οποίο έκανε μεγάλη επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ με πρωταγωνίστρια τη Μπάρμπρα Στράιζαντ. Το μιούζικαλ της Λέναρντ πραγματεύεται τη ζωή της Φάνι Μπράις τραγουδίστριας κι ηθοποιού των αρχών του περασμένου αιώνα του θιάσου του ιμπρεσάριου Φλόρενζ Ζίγκφιλντ. Η Στράιζαντ στον πρώτο της κινηματογραφικό ρόλο επανέλαβε την επιτυχία που είχε κάνει στο Μπρόντγουεϊ κι υπό την σκηνοθετική επιμέλεια του Γουίλιαμ Γουάιλερ κέρδισε κι Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου (όπως οι περισσότερες πρωταγωνίστριες του Γουάιλερ). Η ταινία ήταν το μοναδικό μιούζικαλ που σκηνοθέτησε ποτέ ο Γουάιλερ κι η προτελευταία του.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε συνολικά 8 υποψηφιότητες για όσκαρ και κατάφερε να κερδίσει μόνο εκείνο για τη Στράιζαντ, η οποία βρέθηκε σε ισοψηφία με την Κάθριν Χέπμπορν, η πρώτη από το 1932. Όταν ανακοινώθηκε τ'όνομα της μαζί με εκείνο της Χέπμπορν ως νικήτριες έσπευσε στο πάλκο και κράτησε το όσκαρ λέγοντας του ''Γεια σου, υπέροχε! (Hi Gorgeous)'' όπως έκανε η Φάνι Μπράις στην αρχή της ταινίας.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές μουσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ
Κύπελλο Κόρατς
Ιστορία
Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Γιουγκοσλάβου καλαθοσφαιριστή Ραντιβόι Κόρατς (Radivoj Korać), ο οποίος σκοτώθηκε το 1969 σε τροχαίο δυστύχημα έξω από το Σαράγεβο.
Διοργανωνόταν κάθε χρονιά από το 1972 ως το 2002 από το ευρωπαϊκό τμήμα της FIBA, και συμμετείχαν ομάδες οι οποίες είχαν καταλάβει στα εθνικά πρωταθλήματα θέσεις χαμηλότερες από αυτές που οδηγούσαν στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Το έχουν κατακτήσει, από τις ελληνικές ομάδες, ο Π.Α.Ο.Κ., το 1994, και ο Άρης, το 1997.
Την τελευταία χρονιά (2001-2002) που διοργανώθηκε κύπελλο Κόρατς υπήρχαν δύο προκριματικοί γύροι με διπλούς αγώνες νοκ-αουτ, ύστερα οκτώ όμιλοι με τέσσερις ομάδες ο καθένας και στη συνέχεια πλέι-οφ με τις δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο. Ο τελικός ήταν και αυτός διπλός αγώνας.
Ελληνικές ομάδες καλαθοσφαίρισης στις διεθνείς διοργανώσεις
Κιμ Γιονγκ-τζου
Ο Κιμ Γιονγκ-τζου (κορεατικά: 김영주, 1920-2021) είναι Βορειοκορεάτης πολιτικός και ο νεότερος αδελφός του πρώτου Ανώτατου Ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Ιλ-σονγκ, ο οποίος κατείχε το αξίωμα αυτό από το 1948 έως και το 1994. Κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ιλ-σονγκ στη Βόρεια Κορέα, ο Γιονγκ-τζου κατείχε ισχυρή θέση στο Εργατικό Κόμμα της Κορέας, ειδικότερα τις δεκαετίες του 1960 και του 1970. Ωστόσο, μετά το 1974, και μετά τη διαμάχη εξουσίας που είχε με τον Κιμ Τζονγκ-ιλ (γιος του Κιμ Ιλ-σονγκ), έχασε την εύνοια της κυβέρνησης. Βέβαια, μετά το 1998, ξεκίνησε να κατέχει την τυπική περισσότερο θέση του Τιμητικού Αντιπροέδρου του Προεδρείου της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης, ήτοι της Βορειοκορεατικής Βουλής.
Βιογραφία
Ο Κιμ Γιονγκ-τζου γεννήθηκε στο Μανγκιόνγκντε (περιοχή της Πιονγιάνγκ) και είναι γιος του Κιμ Χιονγκ-τζικ και της Κανγκ Παν-σοκ Mangyongdae το 1920, οκτώ χρόνια μετά τον αδερφό του Κιμ Ιλ-σονγκ. Όταν ο Κιμ ήταν τριών ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στη νότια Μαντζουρία.
Μετά την αποφοίτησή του από το τμήμα οικονομικών στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας το 1945,  όπου επίσης εντρύφησε βαθιά στη φιλοσοφία,  ο Κιμ Γιονγκ-τζου εντάχθηκε στο Εργατικό Κόμμα της Κορέας. Η άνοδος του στα κλιμάκια του κόμματος ήταν γρήγορη: από τη δεκαετία του 1950 έως τη δεκαετία του 1960 ήταν επικεφαλής στελεχών (1954), αντιπρόεδρος (1957) και τελικά διευθυντής (1960) του Τμήματος Οργάνωσης και Προσανατολισμού του κόμματος, και διορίστηκε μέλος της Κεντρική Επιτροπή στο 4ο Συνέδριο του Κόμματος το 1961. Το 1966, προήχθη σε Οργανωτικό Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.
Το 1967, αυτός ήταν που πρότεινε στον αδερφό του τις «Δέκα Αρχές για την Καθιέρωση του Συστήματος Μονο-Ιδεολογίας» (του οποίου η πρώτη αρχή ήταν: «''Πρέπει να δώσουμε ό, τι μπορούμε στον αγώνα για την ενοποίηση ολόκληρης της κοινωνίας με την επαναστατική ιδεολογία του Μεγάλου Ηγέτη και συντρόφου Κιμ Ιλ-σονγκ' »), οι οποίες δημοσιεύθηκαν τελικά το 1974.
Μέχρι το 1970, όταν εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, ο Κιμ, πιστεύεται ευρέως ότι ήταν ο πιο πιθανός διάδοχος του αδελφού του. Εκλέχτηκε επίσης στην κορυφή της Κεντρικής Λαϊκής Επιτροπής και στο Προεδρείο της, το 1972. Ωστόσο, την ίδια στιγμή ο Κιμ Ιλ-σονγκ άρχισε να ετοιμάζει τον γιο του Κιμ Τζονγκ-ιλ για να ορίσει αυτόν ως διάδοχό του και ξέσπασε μια διαμάχη εξουσίας, μεταξύ του Τζονγκ-ιλ και του Γιονγκ-τζου.
Ήταν η περίοδος που το κόμμα επικεντρώθηκε ιδεολογικά στο Τζούτσε του Ιλ-σονγκ, ενώ ο Τζονγκ-ιλ υποστήριζε ενεργά αυτήν τη διαδικασία, ο Γιονγκ-τζου, έχοντας σπουδάσει στη Σοβιετική Ένωση, υποστήριξε μια πιο κλασική άποψη του μαρξισμού και δεν του άρεσε η εκτεταμένη προσωπολατρεία που δημιουργηθεί γύρω από τον αδερφό του. Αυτό τελικά λειτούργησε προς όφελος του Κιμ Τζονγκ-ιλ: Ο Κιμ Γιονγκ-τζου ήταν όλο και περισσότερο περιθωριοποιημένος, και οι βασικοί του σύμμαχοι Κιμ Το-μαν (διευθυντής προπαγάνδας) και Πακ Γιονγκ-γκουκ (διευθυντής διεθνούς συνδέσμου) απομακρύνθηκαν. Μετά από την Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής το Φεβρουάριο του 1974, ο Κιμ Τζονγκ-ιλ έλαβε τη θέση του διαδόχου και ο Κιμ Γιονγκ-τζου υποβιβάστηκε σε αντιπρόεδρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βορειοκορεάτες πολιτικοί Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Βορειοκορεάτες κομμουνιστές Κατηγορία:Δυναστεία των Κιμ (Βόρεια Κορέα)
Γεώργιος Γοβατζιδάκης
Ο Γεώργιος Γοβατζιδάκης (1877- 1944), διετέλεσε οπλαρχηγός στις κρητικές επαναστάσεις 1896 και 1897.
Με δικό του στρατιωτικό σώμα πρωτοστάτησε στην επανάσταση του Θερίσου και κατά τους Βαλκανικούς πολέμους 1912-1913 πολέμησε ως αρχηγός δικού του εκστρατευτικού σώματος στην Ήπειρο στην περιφέρεια Παραμυθιάς. Πήρε μέρος στις μάχες Φαναρίου και Παραμυθιάς κοντά στον ποταμό Αχέροντα και, αφού κατέλαβε και απελευθέρωσε τα γύρω χωριά, κυρίευσε μετά από έφοδο το φρούριο Καστρί την 2/1/1913, του οποίου και πήρε ως λάφυρο την τουρκική σημαία. Μετά το τέλος του πολέμου την εκόμισε με θριαμβευτική τελετή στο υπουργείο Στρατιωτικών. Έλαβε τα συγχαρητήρια του συνταγματάρχου υπίτου Σαπουντζάκη. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σε επιστολή του προς τον βουλευτή Ρεθύμνης Ελευθέριο Γοβατζιδάκη τον αποκάλεσε αυτάδελφο.
Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1895-1898)
Φιλίππο Ματσόλα
μικρογραφία|400x400εσ| Πολύπτυχο του Φιλίππο Ματσόλα, βασιλική του Κορτεματζόρε Ο Φιλίππο Ματσόλα (Filippo Mazzola, 1460 - 1505) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγεννησιακής περιόδου.
Γεννήθηκε στην Πάρμα, πατέρας του ήταν ο Βαρθολομαίος και έγινε μαθητής του Φραντσέσκο Τακκόνι (Francesco Tacconi). Εργάστηκε κυρίως στην περιοχή μεταξύ Πάρμα και Πιατσέντσα. Υπάρχει τεκμηρίωση ενός ταξιδιού στη Βενετία, όπου θεωρείται ότι πήγε να μελετήσει τις κύριες στυλιστικές αναφορές των: Αντονέλλο ντα Μεσσίνα, Τζοβάννι Μπελίνι και Αλβίζε Βιβαρίνι. Το πιο αξιοσημείωτο έργο του είναι το πολύπτυχο που διατηρείται στη βασιλική του Κορτεματζόρε, αν και λείπουν σήμερα ένα - δυό τμήματά του. Ήταν ο πατέρας του ζωγράφου Παρμιτζανίνο (Girolamo Francesco Maria Mazzola). Πέθανε σε ηλικία περίπου 45 ετών, κατά τη διάρκεια επιδημίας πανώλους.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Τόρστεν Αμφτ
Ο Τόρστεν Αμφτ (γερμανικά Torsten Amft) είναι Γερμανός σχεδιαστής μόδας. Έχει συνεργαστεί με διάσημους άλλους σχεδιαστές. Ζει και δραστηριοποιείται στο Βερολίνο.
Προφίλ
Γεννήθηκε στις 14 Ιανουαρίου του 1971 στη Λειψία της Γερμανίας και έκανε σπουδές στη Ζυρίχη της Ελβετίας. Ξεκίνησε να εργάζεται με τον Ερνέστο Αλιγκιέρι στη Ρώμη. Νωρίτερα είχε συνεργαστεί ως φωτομοντέλο με τους Χέλμουτ Νιούτον, Χερμπ Ριτς και Τζιάνι Βερσάτσε. Το 2000 ο Αμφτ τιμήθηκε με το βραβείο Λέξτον στη Νέα Υόρκη. Θεωρείται ο δημιουργός του στιλ «ελιτιστικός φουτουρισμός» και ευθύνεται για την παγκόσμια παρουσία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί σχεδιαστές μόδας
926
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 926 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Θρία
Η Θρία  ή Θριώ ή Θριαί ή Θριούς (Θρία), (ο δήμος: Θρίας ή Δήμος Θριασίων) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Οινηίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Όνομα
Ο δήμος πήρε το όνομά του πιθανώς από το Θριάσιο πεδίο, το οποίο αποτελούσε τη μεγαλύτερη πεδιάδα της Αττικής, γνωστή και ως Θριασία, η οποία περιελάμβανε την παράκτια πεδιάδα δυτικά της οροσειράς της Πάρνηθας και του όρους Αιγάλεω. Κατά άλλους ερευνητές, ισχύει το αντίστροφο και από την Θρία ονομάστηκε η πεδιάδα ως Θριάσιο πεδίο. Υπάρχει επίσης η εκτίμηση ότι η ετυμολογία της ονομασίας προέρχεται από τις «Θριές», οι οποίες σύμφωνα με την μυθολογία ήταν οι φτερωτές νύμφες τροφοί του Απόλλωνα ή «κατά τον Ετυμολόγον, παρά τας τρεις μαντικάς ψήφους (λιθάρια) Θρίας λεγομένας, ας έρριψεν η Αθηνά εις το θριάσιον πεδίον».
Τοποθεσία της αρχαίας Θρίας
Ο δήμος της Θρίας, ήταν σημαντικός δήμος, της παραλίας και πιθανώς η πρωτεύουσα της παράλιας τριττύας (πιθανώς και με το ίδιο όνομα) της φυλής. Σύμφωνα με τον τοπογράφο, αρχαιολόγο και περιηγητή Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ, ο δήμος βρισκόταν πάνω σε ένα λόφο που ονομάζεται Μαγούλα, κοντά στον ποταμό Θριάσιο Κηφισό ή Ελευσινιακό Κηφισό (αρχαία ονομασία του Σαρανταπόταμου της Αττικής) και περίπου 6 χιλιόμετρα (τρία μίλια) βόρεια της Ελευσίνας, αλλά οι σύγχρονοι ερευνητές θεωρούν πιο πιθανό ότι η Θρία βρισκόταν στην ακτή, στα μισά του δρόμου μεταξύ Ελευσίνας και του ακρωτηρίου της Αμφιάλης, στην περιοχή ανάμεσα της Ελευσίνας και του σημερινού Ασπροπύργου (πρώην Καλύβια Χασιώτικα ή Καλύβια της Χασιάς ). Σήμερα υπάρχουν ελάχιστα ευρήματα της αρχαίας πόλης. Ο John S. Traill θεωρεί ότι το κέντρο του δήμου βρίσκεται σε θέση στα νοτιοανατολικά του Ασπροπύργου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Ασπροπύργου.
Σύμφωνα με σύγχρονους ερευνητές η πιθανή θέση της Θρίας περικλείεται μέσα στο τρίγωνο που σχηματίζουν σήμερα οι τρεις εκκλησίες στην περιοχή του Ασπροπύργου: Αγία Τριάδα (νεκροταφείο), Άγιος Ιωάννης νηστευτής και Άγιος Γεώργιος.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Οινηίδας φυλής, με 7 ή 8 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500 κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.), με 8 βουλευτές στη Βουλή των 600 κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) και επίσης με 8 βουλευτές κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.). Ο αριθμός βουλευτών για την επόμενη τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) δεν είναι γνωστός, ενώ κατά την έναρξη της πέμπτης περιόδου (126/127 – 3ος αιώνας) ο δήμος εντάχθηκε στην Αδριανίδα φυλή, επίσης με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων.
Οι κάτοικοι της Θρίας
Ο δημότης της αρχαίας Θρίας ονομαζόταν Θριάσιος. Στα εδάφη της Θρίας μάλλον περιλαμβάνονταν οι αλυκές, λίμνες και μικρές ρεματιές των Ρειτών, λίγο πριν από τη Θρία, οι οποίοι σήμερα υπάγονται στον Δήμο Χαϊδαρίου και στους οποίους επιτρεπόταν η αλιεία μόνο σε ιερείς και υπήρχαν ναοί αφιερωμένοι στην Αφροδίτη Φίλα κατά την ελληνιστική εποχή και στην Προσερπίνα και την Κέρες κατά τη ρωμαϊκή εποχή. Ο ναός της Αφροδίτης (ίσως να πρόκειται για το Ιερό της Αφροδίτης στο Χαϊδάρι) περιγράφεται ότι ανήκε στη Θρία και χτίστηκε τον δεύτερο αιώνα π.Χ., προς τιμήν της συζύγου του Δημητρίου Α' της Μακεδονίας και κόρης του Αντιπάτρου, της Φίλας.
Όταν ο Σπαρτιάτης βασιλιάς Πλειστοάναξ εισέβαλε στην Αττική, το 446 π.Χ., σταμάτησε με τα στρατεύματά του στις περιοχές της Ελευσίνας και της Θρίας. Ο Περικλής, τότε στρατηγός των Αθηναίων, προκειμένου να αποφύγει το διπλό μέτωπο το οποίο αντιμετώπιζε (υπήρχε εκδηλωμένη και η αποστασία της Εύβοιας), επεδίωξε και έπεισε τους Σπαρτιάτες ότι ήταν προς αμοιβαίο συμφέρον των δύο μεγάλων πόλεων να κάνουν ειρήνη. Ο Περικλής, για να γίνει πιο πειστικός, πιθανολογείται ότι δωροδόκησε τον Κλεανδρίδα (στρατηγό και σύμβουλο του Σπαρτιάτη βασιλιά) προκειμένου να παρασύρει τον Πλειστοάνακτα ή και τους δύο Σπαρτιάτες ηγέτες με 10 τάλαντα, ποσό πολύ σημαντικό την εποχή εκείνη. Είτε υπήρξε πραγματική δωροδοκία, είτε όχι, είτε οι προτάσεις των Αθηναίων ήταν ιδιαίτερα συμφέρουσες για τη Σπάρτη οι ειρηνευτικές διεργασίες έγιναν και μάλιστα το επόμενο χρόνο, το 445 π.Χ., υπογράφηκε και επίσημη ειρήνη, οι «Τριακοντούτεις Σπονδές». Οι κατηγορίες πάντως περί διαφθοράς, τελικά κόστισαν στον Σπαρτιάτη βασιλιά και τον οδήγησαν στην επακόλουθη εξορία του.
Το 378 π.Χ. ο Σπαρτιάτης στρατηγός Σφοδρίας πείστηκε από τους Θηβαίους να εισβάλει στην Αττική. Αν και είχε ορκιστεί να είναι στον Πειραιά τα ξημερώματα, αναχώρησε αργά και τελικά το ξημέρωμα ήταν ακόμα στη Θρία. Ο αθηναϊκός στρατός τελικά αποχώρησε από το μέτωπο με λάφυρα.
Ναός του Δαφναίου Απόλλωνος
Ο Ναός του Δαφνηφόρου Απόλλωνος ή Δαφναίου Απόλλωνος («Πύθιον») βρισκόταν στη νότια πλευρά της αρχαίας Ιεράς Οδού, πιθανώς σε συνοριακό σημείο, μεταξύ του δήμου Θρίας και του δήμου του Έρμου, στην περιοχή του σημερινού Δαφνίου, το οποίο υπάγεται στον Δήμο Χαϊδαρίου. Ο χώρος αυτός αποτελούσε σημαντική ενδιάμεση στάση της ελευσινιακής πομπής. Η προσωνυμία του Απόλλωνα στον λατρευτικό αυτόν χώρο ήταν «Δαφνηφόρος», σύμφωνα με επιγραφή που διασώθηκε πάνω σε μαρμάρινη έδρα-θρόνο στο αθηναϊκό θέατρο του Διονύσου, όπου αναγράφεται «Ιερέως Απόλλωνος Δαφνηφόρου». Πάνω στα ερείπια του ναού του Δαφναίου Απόλλωνα ο οποίος είχε καταστραφεί από τους Γότθους το 395 ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα η βυζαντινή Μονή Δαφνίου. Κάποιοι κίονες ιωνικού ρυθμού του αρχαίου ναού χρησιμοποιήθηκαν και πάλι στη δόμηση της μονής. Σήμερα έχει διασωθεί μόνο ένας, ενώ οι υπόλοιποι μεταφέρθηκαν στο Λονδίνο από τον Λόρδο Έλγιν.
Ναός της Φίλας Αφροδίτης
Ο Ναός της Φίλας Αφροδίτης και του Έρωτος, βρισκόταν στα δεξιά της αρχαίας Ιεράς Οδού, πιθανώς σε συνοριακό σημείο, μεταξύ του δήμου Θρίας και του δήμου του Έρμου, σήμερα εντός των ορίων του Δήμου Χαϊδαρίου, στην περιοχή της Αφαίας Σκαραμαγκά σε απόσταση 9 περίπου χιλιομέτρων πριν την Ελευσίνα.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Λουδοβίκος Α΄ του Ανζού
Ο Λουδοβίκος Α΄ του Ανζού (Louis Ier d'Anjou, 23 Ιουλίου 1339 - 20 Σεπτεμβρίου 1384) μέλος του Οίκου των Βαλουά-Ανζού ήταν δεύτερος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Ιωάννη του Αγαθού και της Μπόννης του Λουξεμβούργου. Ο Λουδοβίκος Α΄ ήταν Κόμης του Ανζού (1356 - 1360), του Μαιν (1356 - 1384), της Τουραίνης (1370 - 1384), Βασιλιάς της Νεαπόλεως, τιτλούχος βασιλιάς των Ιεροσολύμων, και Κόμης της Προβηγκίας και του Φορκαλκιέ (1382 - 1384).
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν παρών στη μάχη του Πουατιέ το 1356 στο τάγμα που ήταν υπό τις διαταγές του μεγάλου του αδελφού Καρόλου του δελφίνου.
Ηττήθηκαν συντριπτικά και όλη η ομάδα κατόρθωσε να δραπετεύσει στα μέσα της σύγκρουσης. Μετά την ταπείνωση τους, το μόνο θετικό είναι ότι κατάφερε να αποφύγει την αιχμαλωσία, κάτι που ο πατέρας του και ο μικρός αδελφός του, Φίλιππος Β΄ της Βουργουνδίας, δεν κατάφεραν να κάνουν και συνελήφθησαν από τον Εδουάρδο, τον μαύρο πρίγκηπα. Η εξαγορά της ελευθερίας του και οι ειρηνικές συνθήκες με την Αγγλία κατοχυρώθηκαν στη Συνθήκη του Μπρετινύ το 1360. Ανάμεσα στις υπόλοιπες προτάσεις της συνθήκης ήταν και η αποστολή 40 ευγενών ως αντικαταστάτες στην ομηρεία του πατέρα του, βασιλιά Ιωάννη Β΄. Ανάμεσα στα πρόσωπα αυτά ήταν και ο ίδιος.
Η Γαλλία βρισκόταν σε τραγική οικονομική κατάσταση και δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά. Έμεινε στην εξορία περίπου έξι μήνες. Προσπάθησε να διαπραγματευτεί την ελευθερία του με τον Άγγλο βασιλιά Εδουάρδο Γ΄ και, όταν είδε ότι απέτυχε, αποφάσισε να δραπετεύσει. Στην επιστροφή του στη Γαλλία, βρήκε τον πατέρα του δυσαρεστημένο στην απόφαση του αυτή και ο ίδιος ο πατέρας του αποφάσισε, για να αποκαταστήσει την τιμή του, να επανέλθει οικειοθελώς στην εξορία.
Ήταν Αντιβασιλιάς του μικρού του ανιψιού, βασιλιά Καρόλου ΣΤ΄ (1380 - 1382). Είχε υποδειχτεί σαν διάδοχος στον θρόνο της Νάπολης από την ίδια τη βασίλισσα Ιωάννα Α΄ της Νάπολης. Η Ιωάννα είχε κάνει τη συγκεκριμένη επιλογή γιατί ήταν άτεκνη και δεν ήθελε να αφήσει τη διαδοχή σε άλλους στενούς συγγενείς τους, τους οποίους θεωρούσε αντιπάλους. Αλλά η ανατροπή της Ιωάννας και ο φόνος της από τον ξάδελφο της, Κάρολο Γ΄ της Νάπολης, ματαίωσαν τα σχέδια σχετικά με τη διαδοχή της Ιωάννας στον θρόνο της Νάπολης.
Οικογένεια
Το 1360 νυμφεύτηκε τη Μαρία των Σατιγιόν-Μπλουά (απεβ. το 1404), κόρη του Καρόλου δούκα της Βρετάνης συζυγικώ δικαιώματι. Παιδιά τους ήταν:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά Κατηγορία:Μονάρχες της Νεαπόλεως Κατηγορία:Κόμητες του Μαιν Κατηγορία:Δούκες του Ανζού Κατηγορία:Δούκες της Καλαβρίας Κατηγορία:Κόμητες του Ανζού Κατηγορία:Θάνατοι στην Ιταλία Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ
Κωνσταντίνος Μαυροπάνος
Ο Κωνσταντίνος (Ντίνος) Μαυροπάνος (Αθήνα, 11 Δεκεμβρίου 1997) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στη Στουτγκάρδη και στην Εθνική Ελλάδος, στη θέση του αμυντικού.
Απόλλων Σμύρνης
Τα πρώτα του βήματα τα έκανε στις υποδομές του Απόλλωνα Σμύρνης.
ΠΑΣ Γιάννινα
Τον Ιανουάριο του 2016 δεν υπέγραψε συμβόλαιο με τον Απόλλωνα και υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Αρχικά έπαιζε με την ομάδα Κ-20. Τη σεζόν 2016-17 έκανε δύο εμφανίσεις με τον ΠΑΣ Γιάννινα στο πρωτάθλημα, ενώ επαγγελματικό ντεμπούτο έκανε στον αγώνα κυπέλλου με τον Αγροτικό Αστέρα. Στο πρωτάθλημα του 2017-18 ήταν από τους βασικούς παίκτες του ΠΑΣ Γιάννινα, αφού αγωνίστηκε στα 14 από τα 15 παιχνίδια και σκόραρε 3 γκολ. Αποτέλεσμα αυτού είναι να υπάρξει ενδιαφέρον από τις ομάδες των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης.
Άρσεναλ
Τον Ιανουάριο του 2020 παραχωρήθηκε δανεικός στη Νυρεμβέργη μέχρι το τέλος της σεζόν. Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου δόθηκε δανεικός στη Στουτγκάρδη.
Διεθνής καριέρα
Τον Οκτώβριο 2017 με τις εμφανίσεις του συμμετείχε σε παιχνίδια με την εθνική Ελπίδων (Κ-21).
Στις 24 Μαρτίου 2021, ο Μαυροπάνος κλήθηκε στην Ανδρών για τους επερχόμενους προκριματικούς αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 εναντίον Ισπανίας και Γεωργίας. Στις 28 Μαρτίου 2021, έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ως αλλαγή σε έναν φιλικό αγώνα με την Ονδούρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα
Storm Shadow
Το SCALP-EG ή Storm Shadow, είναι πύραυλος cruise που κατασκευάζεται από το 1994 σε συνεργασία της Matra και της British Aerospace, ενώ στη συνέχεια κατασκευάζεται από την MBDA. Σχεδιάστηκε για να καταφέρεi πλήγματα τον εχθρό στην ενδοχώρα έως και 400 χιλιόμετρα ή, σύμφωνα με τον γάλλο Πρόεδρο της Δημοκρατίας Φρανσουά Ολλάντ ακόμη και 560 χιλιόμετρα. Χάρη σε μεθόδους απόκρυψης καθίσταται σχεδόν μη ανιχνεύσιμος, συμπεριλαμβανομένων των αεροσκαφών ραντάρ AWACS. Μαζί με τους ASMPA, Apache και MdCN, συγκαταλέγεται στους πυραύλους cruise του γαλλικού στρατού.
Εθνική Ουγγαρίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U16 της Ουγγαρίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Ουγγαρίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία τα 16 έτη. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Ουγγαρίας Κορασίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ουγγρικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Magyar Kosarlabdázók Országos Szövetsége (MKOSZ)).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U16
Ασούρ ναντίν απλί
Ο Ασούρ-ναντίν-απλί υπήρξε βασιλιάς της Ασσυρίας (1208 π.Χ. - 1203 π.Χ.), γιος του βασιλιά της Ασσυρίας Τικουλτί Νινουρτά Α'. Πήρε τον θρόνο μετά την ανατροπή και τη δολοφονία του πατέρα του μαζί με τους αδελφούς του. Η κυριαρχία της Ασσυρίας στην Βαβυλώνα μετά τις μεγάλες επιτυχίες του πατέρα του άρχισε να εξασθενεί ενώ η Κασσίτικη δυναστεία αναδιοργανώθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ασσυρίας
Σουχούμι
Το Σουχούμι ή Σοκούμι (αρχ. Διοσκουριάς, Σεβαστόπολις; γεωργ. სოხუმი, αμπχ. Аҟəа, ρωσ. Сухум(и)) είναι η πρωτεύουσα της Αμπχαζίας, η οποία είναι δια του νόμου της Γεωργίας αυτόνομη δημοκρατία της Γεωργίας. Η Διοσκουριάς ήταν παραλιακή αρχαία αποικία των Μιλησίων που ανέπτυξαν έντονη εμπορική δραστηριότητα στην περιοχή. Στους Βυζαντινούς χρόνους η πόλη και το λιμάνι της αναφέρονταν ως Σεβαστούπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας Κατηγορία:Αμπχαζία Κατηγορία:Πόλεις της Γεωργίας Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης
Δημήτρης Χονδροκούκης
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Μαρούσι. Πατέρας και προπονητής του είναι ο Κυριάκος Χονδροκούκης, ο ίδιος πρωταθλητής στο ύψος, ενώ μητέρα του ήταν η Κύπρια αθλήτρια των δρόμων ημιαντοχής, Νίκη Χονδροκούκη (1958-2012). Στα γυμνασιακά χρόνια ο Δημήτρης άρχισε να ασχολείται με το ύψος.
Το Μάιο του 2011 ο αθλητής πέτυχε την 3η καλύτερη επίδοση στον κόσμο, με 2,31 μ. στο μίτινγκ της Γενεύης. Στον τελικό του Diamond League στη Ζυρίχη, το Σεπτέμβριο του 2011, ο πρωταθλητής ισοφάρισε το ατομικό του ρεκόρ καθώς υπερβαίνοντας τα 2,32μ με τη 2η και τελευταία προσπάθεια που του είχε μείνει αφού είχε μια αποτυχημένη στα 2,30μ.
Το 2012 ξεκίνησε με επιτυχίες για το Δημήτρη Χονδροκούκη. Έτσι, αναδείχθηκε πρωταθλητής Ελλάδας στο αγώνισμά του, με 2,29μ. Τον επόμενο μήνα πέτυχε την μεγαλύτερη ως τώρα επιτυχία του, κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου στην Κωνσταντινούπολη, στις 11 Μαρτίου 2012.
Το καλοκαίρι του 2012 αποκλείστηκε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου καθώς σε έλεγχο ντόπινγκ που του έγινε πριν από την έναρξη των αγώνων βρέθηκε θετικός στην απαγορευμένη ουσία στανοζολόλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Άλτες του ύψους Κατηγορία:Ντόπινγκ στον αθλητισμό Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Χονδροκούκης Δημήτρης
Πανοριά Κομνέν
Η Λωρ Μαρί Στεφανοπολί γνωστή και ως Πανοριά Στεφανοπολί (ή Στεφανοπολί ντε Κομνέν) ήταν κόρη του Κονσταντέν Στεφανοπολί, ενός εκ των ηγετών της ελληνικής αποικίας της Παομία (σημερινή Καργκέζε στην Κορσική) στα βόρεια του Αιακείου, η οποία ιδρύθηκε στα τέλη του 17ου αιώνα από ομάδα Μανιατών με επικεφαλής τους τον Πρωτόγερο Στεφανόπουλο, οι οποίοι τελούσαν υπό την προστασία της Δημοκρατίας της Γένοβας.
Οι Πρωτόγεροι (τοπικοί ανώτατοι στρατιωτικοί διοικητές και κυβερνήτες) που αναλάμβαναν διαδοχικά την διακυβέρνηση της Μάνης έφερναν πάντοτε τους εαυτούς τους ως απογόνους του Δαυίδ (Β΄) Κομνηνού (τελευταίου αυτοκράτορα της Τραπεζούντας). Εγκατέλειψαν την Μάνη, αρχικώς, για την Καλαβρία και στη συνέχεια για την Κορσική, εμπρός στις πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις των Οθωμανών στην Πελοπόννησο, στα τέλη του 17ου αιώνα.
Ήταν αδερφή του « πρίγκηπα » Ντεμετριούς Στεφανοπολί ντε Κομνέν και μητέρα της Δούκισσας ντ'Αμπραντές.
Μαγειρίτσα
thumb|Πιάτο με μαγειρίτσα
Η μαγειρίτσα είναι παραδοσιακή σούπα που καταναλώνεται το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, μετά την Ανάσταση.
Μετά τη νηστεία της Σαρακοστής, είναι το πρώτο πιάτο που περιέχει κρέας. Μαγειρεύεται με λαχανικά, άνηθο, εντόσθια του αρνιού (συκωταριά) και ρύζι. Σκοπός του εδέσματος αυτού είναι να προετοιμάσει κατάλληλα το στομάχι του πιστού για την αυριανή κατανάλωση κρέατος μετά τη νηστεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Ζεστές σούπες Μαγειριτσα Κατηγορία:Εθνικά πιάτα Κατηγορία:Ελληνικές σούπες
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 - 10.000 μέτρα Γυναικών
Η κούρσα των 10.000 μέτρων γυναικών στο πρόγραμμα του στίβου των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008 διεξήχθη την Παρασκευή 15 Αυγούστου στο Εθνικό Στάδιο του Πεκίνου και συμμετείχαν 31 αθλήτριες από 18 χώρες. Το χρυσό μετάλλιο κατέκτησε η Τιρουνές Ντιμπάμπα από την Αιθιοπία σημειώντας ολυμπιακό ρεκόρ, ενώ στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Ελβάν Αμπεϊλεγκέσε εκπροσωπώντας την Τουρκία και την τρίτη η Αμερικανή Σαλέιν Φλάναγκαν.
Η κούρσα ήταν μία από τις ταχύτερες όλων των εποχών, καθώς οι τρεις πρώτες δρομείς σημείωσαν ρεκόρ για την ήπειρό της ενώ η τέταρτη, η Κενυάτισα Λινέτ Μασάι πέτυχε παγκόσμιο ρεκόρ νεανίδων και εθνικό ρεκόρ. Η Ντιμπάμπα και Αμπεϊλεγκέσε έγιναν μόλις η δεύτερη και η τρίτη αντίστοιχα δρομέας με επίδοση κάτω από 30 λεπτά στην απόσταση των 10.000 μέτρων.
Τελικός
Στο αγώνισμα των 10.000 μέτρων δεν υπήρξαν προκριματικοί γύροι. Όσες αθλήτριες είχαν πιάσει τα όρια πρόκρισης για τους Ολυμπιακούς Αγώνες αγωνίστηκαν απευθείας στον τελικό. Η Αμπεϊλεγκέσε και η εκπρόσωπος της Ολλανδίας Λόρνα Κίπλαγκατ, αιθιοπικής καταγωγής, έδωσαν από την αρχή γρήγορο ρυθμό στην κούρσα με σκοπό να αποσπαστούν από την πρώην συμπατριώτισσα τους Ντιμπάμπα, η οποία φημίζεται για το δυνατό της φίνις και ήταν το φαβορί για τη νίκη. Ώστοσο η Ντιμπάμπα έμεινε κοντά τους και πήρε το προβάδισμα στον τελευταίο γύρο κρατώντας το έως το τέλος. Αντίθετα η Κίπλαγκατ δεν άντεξε τελικά στο γρήγορο ρυθμό και τερμάτισε μόλις όγδοη. Ήταν το τρίτο χρυσό και έβδομο συνολικά ολυμπιακό μετάλλιο για την Αιθιοπία στην απόσταση αυτή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Αποκορύφωμα των Αισθήσεων
Η κινηματογραφική ταινία με τίτλο Αποκορύφωμα των Αισθήσεων, είναι ερωτικό θρίλερ, Ιταλικής και Δυτικογερμανικής συμπαραγωγής, έτους 1968 και διάρκειας 89 λεπτών (Διεθνείς τίτλοι: Top Sensation & The Seducers).
Υπόθεση
Η πανέμορφη Edwige Fenech υποδύεται τον ρόλο μιας πόρνης, της Ulla, η οποία μισθώνεται από τη δεσποτική και ζάπλουτη Mudy (Maud de Belleroche), μητέρα του ντροπαλού και διανοητικά καθυστερημένου εικοσάχρονου Tony. Η Ulla προορίζεται για να “πάρει” την παρθενιά του Tony, σε μια θαλάσσια κρουαζιέρα, στην οποία βρίσκονται επίσης η προκλητική Paula (Rosalba Neri) με τον σύζυγό της Aldo, οι οποίοι προσπαθούν διαρκώς να κερδίσουν την εύνοια της πλούσιας γυναίκας. H Beba (Eva Thulin), ένα όμορφο, ντόπιο κορίτσι από κάποιο νησί που συναντούν κατά την διάρκεια της κρουαζιέρας, γίνεται φίλη με τον Tony, και επιβιβάζεται στο σκάφος, όπου λίγο αργότερα επιβιβάζεται και ο άνδρας της, ο Andro, που τελικά πέφτει θύμα της γοητείας της Paula και της Ulla...
Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: Edwige Fenech, Rosalba Neri, Eva Thulin, Maud Belleroche, Maurizio Bonuglia, Ruggero Miti, Salvatore Puntillo
Σενάριο: Ottavio Alessi, Nelda Minucci, Lorenzo Ricciardi
Σκηνοθεσία: Ottavio Alessi
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Οτάβιο Αλέσι
927
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 927 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μελέτιος Α΄ Αντιοχείας
Ο Μελέτιος είναι άγιος και ομολογητής της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Υπήρξε επίσκοπος στην Αντιόχεια. Προερχόταν από την αρειανική ομάδα των Ομοίων, αργότερα προσχώρησε στους πιο μετριοπαθείς Ομοιουσιανούς και τελικά κατέληξε στους Ορθόδοξους που αποδέχονταν το Σύμβολο της Νίκαιας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε περί το 310 στη Μελιτινή της Μικρής Αρμενίας. Ήταν μορφωμένος, πράος και ευσεβής. Το 357 εξελέγη επίσκοπος Σεβαστείας και το 360 Αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας. Αυτός χειροτόνησε διάκονο τον Ιωάννη το Χρυσόστομο.
Ήταν ιδιαίτερα αγαπητός από το λαό, αλλά παρέμεινε στο Θρόνο της Αντιόχειας μόνο τριάντα ημέρες, καθώς οι Αρειανιστές έπεισαν τον Αυτοκράτορα Κωνστάντιο να τον εξορίσει στην Αρμενία. Με την εξορία του αυτή δημιουργήθηκε σχίσμα στην τοπική εκκλησία, καθώς υπήρχαν συγχρόνως δύο επίσκοποι: ο Μελέτιος, που αναγνωριζόταν από τους επισκόπους της Ανατολής και ο Παυλίνος, που αναγνωριζόταν από του επισκόπους της Δύσης και της Αιγύπτου. Το σχίσμα αυτό διήρκεσε πάνω από σαράντα χρόνια.
Ο Μέγας Βασίλειος προσπάθησε να επανέλθει ο Μελέτιος στην Αντιόχεια, και για το σκοπό αυτό συνέγραψε επιστολές προς τον άγιο Αθανάσιο, επίσκοπο Αλεξάνδρειας, και τον Δάμασο, Πάπα Ρώμης, καθώς και άλλους επισκόπους, περιγράφοντας τον Μελέτιο ως «άνθρωπο του Θεού, θαυμασιώτατον Επίσκοπο».
Τελικά, όταν ο Αυτοκράτορας Θεοδόσιος ο Μέγας συνεκάλεσε στην Κωνσταντινούπολη το 381 την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο, ο Μελέτιος εκλήθη να προεδρεύσει. Πέθανε όμως κατά τη διάρκεια των εργασιών της και η κηδεία του έγινε με τη συμμετοχή όλων των πατέρων της Συνόδου και χιλιάδων πιστών. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Εκκλησία στις 12 Φεβρουαρίου.
Πηγές
Μελετιος 01 Μελετιος Αντιοχειας Μελετιος Αντιοχ Μελετιος Αντιοχ Μελετιος Αντιοχ Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα
Ο Ρομπέν των Δασών (ταινία, 1973)
Ο Ρομπέν των Δασών (πρωτότυπος τίτλος: Robin Hood) είναι αμερικανική, περιπετειώδης, κωμική ταινία μιούζικαλ κινουμένων σχεδίων του 1973, σε παραγωγή της Walt Disney Productions και διανομή της Buena Vista Distribution, η οποία βασίζεται στον ομώνυμο ήρωα της Αγγλικής λαογραφίας, με τους χαρακτήρες στην ταινία να παρουσιάζονται ως ανθρωπόμορφα ζώα. Σε παραγωγή και σκηνοθεσία του Βόλφγκανγκ Ράιτερμαν, αποτελεί την 21η ταινία μεγάλου μήκους κινουμένων σχεδίων της Disney και την πρώτη που δημιουργήθηκε εξ'ολοκλήρου στη «μετά-Γουώλτ» εποχή. Η ιστορία ακολουθεί τις περιπέτειες του Ρομπέν των Δασών, του Λιτλ Τζον και των κατοίκων του Νότιγχαμ, καθώς παλεύουν ενάντια στην εξουθενωτική φορολογία που τους επιβάλλει ο Πρίγκιπας Ιωάννης. Τις φωνές τους στους χαρακτήρες χαρίζουν οι Μπράιαν Μπέντφορντ, Φιλ Χάρις, Πίτερ Ουστίνοφ, Πατ Μπάτραμ, Μόνικα Έβανς και Κάρολ Σέλεϊ.
Η ιδέα για προσαρμογή της ιστορίας του Ρομπέν των Δασών σε ταινία κινουμένων σχεδίων από τη Disney χρονολογείται από αρκετά χρόνια πριν, όταν ο Γουώλτ Ντίσνεϋ, κατά τη διάρκεια της παραγωγής της πρώτης ταινίας μεγάλου μήκους που έφτιαχναν τα στούντιο το 1937, Η Χιονάτη και οι Επτά Νάνοι, έδειξε ενδιαφέρον στο να φτιάξει μία ταινία με πρωταγωνιστή τον θρύλο του δωδέκατου αιώνα, Ρέιναρντ η Αλεπού. Η ιδέα αυτή έμπαινε επανειλημμένα στον πάγο, μέχρι που ο σεναριογράφος και σχεδιαστής παραγωγής Κεν Άντερσον, κατά τη διάρκεια της παραγωγής της ταινίας Οι Αριστόγατες (1970), ενσωμάτωσε ιδέες από τον Ρέιναρντ για να φτιάξει τον Ρομπέν των Δασών, χρησιμοποιώντας για τους χαρακτήρες ανθρωπόμορφα ζώα αντί για ανθρώπους.
Η ταινία Ο Ρομπέν των Δασών κυκλοφόρησε στις 8 Νοεμβρίου 1973 και είχε εμπορική επιτυχία. Αν και αρχικά έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τις φωνητικές ερμηνείες του καστ και το χιούμορ της, μετέπειτα οι κριτικές έγιναν πιο μικτές. Παρόλα αυτά, με την πάροδο του χρόνου το κοινό έδειχνε λατρεία για την ταινία και έτσι έγινε μία από τις αγαπημένες ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney για τους θαυμαστές του είδους.
Πλοκή
Ο Άλαν-α-Ντέιλ παρουσιάζει την ιστορία του Ρομπέν των Δασών και του Λιτλ Τζον, δύο φυγόδικων οι οποίοι ζουν στο Δάσος του Σέργουντ, όπου ληστεύουν τους πλούσιους για να δίνουν στους φτωχούς κατοίκους του Νότιγχαμ, παρά τις προσπάθειες του Σερίφη να τους σταματήσει. Εν τω μεταξύ, ο Πρίγκιπας Ιωάννης και ο βοηθός του, ο Σερ Όφις, φτάνουν στο Νότιγχαμ καθώς περιοδεύουν το Βασίλειο. Γνωρίζοντας ότι η βασιλική άμαξα είναι φορτωμένη με πλούτη, ο Ρομπέν και ο Λιτλ Τζον μεταμφιέζονται σε τσιγγάνες που λένε τα μελούμενα και ληστεύουν τον Πρίγκιπα. Έπειτα από αυτό, ο ντροπιασμένος Πρίγκιπας Ιωάννης γίνεται ακόμα πιο αδίστακτος και κάνει τον Σερίφη τον προσωπικό του εισπράκτορα φόρων, ο οποίος απολαμβάνει να παίρνει από τους κατοίκους ό,τι χρήματα έχουν. Όταν παίρνει τα χρήματα από μια οικογένεια κουνελιών, ο Ρομπέν τρυπώνει στο σπίτι ως ζητιάνος και τους δίνει πίσω τα χρήματα αλλά και ένα τόξο και το καπέλο του στον Τσίφτη για τα γενέθλιά του.