cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βωκλύζ (νομός)
Οικονομία
Ο τομέας του τριτογενούς τομέα είναι μακράν ο πιο δυναμικός στο νομό: με βάση τη σημαντική παραγωγή πρώιμων λαχανικών στο Βωκλύζ, η Αγορά Εθνικού Ενδιαφέροντος (MIN) έχει γίνει ο δομικός πόλος της εμπορικής δραστηριότητας στο νομό. Στη δεκαετία του 1980 και του 1990, η ανάπτυξη των ανταλλαγών αγαθών μεταξύ Βόρειας και Νότιας Ευρώπης ενίσχυσε τη θέση της Αβινιόν ως κέντρου υλικοτεχνικής υποστήριξης και ευνόησε τη δημιουργία επιχειρήσεων μεταφορών και αποθήκευσης σε είδη ένδυσης και τροφίμων. μικρογραφία|249x249εσ|Καλλιέργεια λεβάντας στο αββαείο Σενάνκ Το λιανικό εμπόριο έχει αναπτυχθεί και σε όλες τις πόλεις μεσαίου μεγέθους, με σημαντική συγκέντρωση στην Αβινιόν. Στρατιωτικοί χώροι: Αεροπορική Βάση 115 Οράνζ-Καριτά και Αεροπορική Βάση 200 Απτ-Σαιν-Κριστόλ.
Ενέργεια
Ο νομός είναι επίσης σημαντικός παραγωγός εθνικού ηλεκτρισμού με την πυρηνική εγκατάσταση Tricastin, το φράγμα Donzère-Mondragon και το αιολικό πάρκο Bollène.
Τουρισμός
Ο τουρισμός καταλαμβάνει άμεσα (ξενοδοχεία, καταλύματα, εστιατόρια, αναψυχή κλπ.) ή έμμεσα ένα σημαντικό τμήμα της οικονομίας του νομού. Δέχεται περίπου 3.500.000 τουρίστες κάθε χρόνο.
Αξιοθέατα
Το χωριό Γκορντ είναι ένα από τα «Πιο όμορφα χωριά της Γαλλίας».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Περιφέρεια Αραράτ
Η περιφέρεια Αραράτ (Αρμενικά: Արարատ) είναι περιφέρεια της Αρμενίας. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της είναι η πόλη Αρτασάτ.
Η περιφέρεια πήρε το όνομά της από το βιβλικό όρος Αραράτ. Συνορεύει με την Τουρκία στα δυτικά και την αζερική Αυτόνομη Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν στα νότια. Περιβάλλει τον θύλακα Τιγκρανασέν του Ναχιτσεβάν, ο οποίος ελέγχεται από την Αρμενία από την κατάληψή του τον Μάιο του 1992 κατά τη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Εσωτερικά, το Αραράτ συνορεύει με την περιφέρεια Αρμαβίρ στα βορειοδυτικά, την περιφέρεια Κοταΐκ στα βόρεια, την περιφέρεια Γκεγαρκουνίκ στα ανατολικά, την περιφέρεια Βαγιότς Ντζορ στα νοτιοανατολικά και την πόλη του Γερεβάν στα βόρεια.
Ετυμολογία
Η επαρχία Αραράτ πήρε το όνομά της από την ιστορική επαρχία Αϊραράτ της Αρχαίας Αρμενίας.
Σύμφωνα με τον Μωυσή τον Χωρηνό και το μεσαιωνικό αρμενικό γεωγραφικό βιβλίο Ασχαρατσούιτς του Ανανία του Σιράκ, το Αϊραράτ ήταν μία από τις 15 επαρχίες της Μεγάλης Αρμενίας. Θεωρούνταν η κεντρική επαρχία των Αρμενικών Υψιπέδων.
Πιστεύεται ότι το όνομα Αραράτ είναι το αρμενικό αντίστοιχο του τοπωνυμίου Ουραρτού.
Γεωγραφία
thumb|225px|left|Τα όρη Γεράχ στο κεντρικό τμήμα της περιφέρειας Η περιφέρεια Αραράτ έχει έκταση 2.090 τετραγωνικά χιλιόμετρα (7% της συνολικής έκτασης της Αρμενίας). Καταλαμβάνει το ανατολικό μέρος του κεντρικού τμήματος της σημερινής Αρμενίας. Από τα βόρεια, συνορεύει με την περιφέρεια Αρμαβίρ, το Γερεβάν και την περιφέρεια Κοτάικ. Από τα ανατολικά, συνορεύει με τη Γκεγαρκουνίκ και τη Βαγιότς Ντζορ. Η επαρχία Ιγκντίρ της Τουρκίας και η Αυτόνομη Δημοκρατία του Ναχιτσεβάν του Αζερμπαϊτζάν αποτελούν αντίστοιχα τα δυτικά και νότια σύνορα της περιφέρειας.
Ιστορικά, το σημερινό έδαφος της περιφέρειας καταλαμβάνει κυρίως το καντόνι Βοστάν Αγιότς της επαρχίας Αϊραράτ της Αρχαίας Αρμενίας. thumb|Το όρος Σπιτακασάρ (3560 μ.) Η περιφέρεια βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της πεδιάδας του Αραράτ, και περιβάλλεται από τα βουνά Γερανός από τα βόρεια, τα βουνά Γκεγάμ, Νταχνάκ και Μζκατάρ από τα ανατολικά, τα βουνά Ουρτς από τα νότια και τον ποταμό Αράξη από τα δυτικά. Τα βουνά Γεράχ βρίσκονται στο κέντρο της περιφέρειας. Περίπου το 30% της επικράτειας είναι πεδινό, ενώ στο υπόλοιπο κυριαρχούν τα βουνά.
Το υψηλότερο σημείο της περιφέρειας Αραράτ είναι η κορυφή Σπιτακασάρ των βουνών Γκεγάμ με ύψος 3560 μέτρα. Το χαμηλότερο σημείο είναι 801 μέτρα στην κοιλάδα του Αράξη. Ο Αράξης, ο Ραζντάν, ο Αζάτ και ο Βεντί, είναι τα 4 μεγάλα ποτάμια που διασχίζουν την περιφέρεια. Το κλίμα στην επικράτεια της περιφέρειας είναι πολύ διαφοροποιημένο. Κυμαίνεται μεταξύ εξαιρετικά ξηρού κλίματος στις χαμηλότερες πεδιάδες και ψυχρού χιονισμένου κλίματος στα υψώματα.
Το απόκρημνο έδαφος του δάσους Χοσρόβ που βρίσκεται στα βορειοανατολικά της περιφέρειας, ήταν το προπύργιο των υπό εξαφάνιση λεοπαρδάλεων του Καυκάσου στην Αρμενία. Από τον Οκτώβριο του 2000 έως τον Ιούλιο του 2002 βρέθηκαν ίχνη με όχι περισσότερες από 10 λεοπαρδάλεις σε περιοχή 780 τετραγωνικών χιλιομέτρων.
Παραπομπές
Αραράτ
Σαλαμίς (συνοικία Αμμοχώστου)
H Σαλαμίς είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα νότια συνορεύει με την Παλαιά Αμμόχωστο, στα δυτικά με τον Άγιο Λουκά και στα βόρεια με την Έγκωμη. Το ανατολικά τμήμα της διοικητικής της έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Ιστορία
Η συνοικία Σαλαμίνος αποτελείτο από τις γειτονιές της Νέας Σμύρνης, της Νεάπολης και του Αη Γιωρκούδι. Δημιουργήθηκε μετά από ραγδαία αύξηση του πληθυσμού των γειτονιών αυτών.
Στην συνοικία υπήρχαν δύο δημοτικά σχολεία, το Δημοτικό Σχολείο Νέας Σμύρνης και το Δημοτικό Σχολείο στο Αη Γιωρκούδι (το οποίο λειτούργησε μόνο τρία χρόνια λόγω της τουρκικής εισβολής. Επιπλέον, στη συνοικία λειτουργούσε έως το 1974 ιδιωτική σχολή μέσης εκπαίδευσης, το Κέντρο Ανωτέρων Σπουδών Αμμοχώστου (ΚΑΣΑ) με ιδιοκτήτη τον Χρίστο Σαβεριάδη. Τα κτήρια του δημοτικού σχολείου και το κτίριο του ΚΑΣΑ αποτέλεσαν τη βάση για να δημιουργηθεί από τους Τουρκοκύπριους μετά το 1974 το Πανεπιστήμιο Ανατολικής Μεσογείου.
Οργανωμένα σύνολα
Στη συνοικία Σαλαμίνος υπήρχαν τρία σωματεία με αθλητική και μορφωτική δράση: ο Οθέλλος Νέας Σμύρνης (ή Οθέλλος Αμμοχώστου), η Δόξα Νεαπόλεως και η Παλαιά «Σαλαμίνα» Αη Γιωρκούδι. Η ποδοσφαιρική ομάδα του Οθέλλος άνηκε στη δύναμη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου και συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία. Η Δόξα και η Παλαιά Σαλαμίνα ανήκαν στις τάξεις της αγροτικής ομοσπονδίας Ε.Π.Ο.Α. Αμμοχώστου.
Παρεκκλήσιο Αγίου Γεωργίου
Στη συνοικία Σαλαμίνος υπάρχει το παρεκκλήσιο του Αγίου Γεωργίου (Άι Γιωρκούι ή Άγιος Γεώργιος Εξωρινός). Είναι σπηλαιώδης ναός στον οποίο έγιναν επεμβάσεις μεταγενέστερα. Όταν οι Ελληνοκύπριοι εκδιώχθηκαν από την εντός των τειχών πόλη της Αμμοχώστου κατά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1958, ένας ιερέας μετέφερε την εικόνα στο παρεκκλήσιο.
Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι
Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι (Бахчисарайский фонтан, προφ. Μπαχτσισαράι φοντάν) είναι ένα αφηγηματικό ποίημα του Αλεξάντρ Πούσκιν, γραμμένο κατά τα έτη 1821 έως 1823.
Δημιουργία
Ο Πούσκιν άρχισε να γράφει την Κρήνη του Μπαχτσισαράι την άνοιξη του 1821, αφού επισκέφτηκε την Κρήνη των Δακρύων (ή Σιντριβάνι των Δακρύων) στο Παλάτι του Χαν στο Μπαχτσισαράι το 1820. Το μεγαλύτερο μέρος του ποιήματος γράφτηκε το 1822. Την άνοιξη του 1823, ολοκληρώθηκε το προσχέδιο καταχώρισης. Το φθινόπωρο του 1823, το ποίημα έλαβε την τελική του μορφή και προετοιμάστηκε για εκτύπωση. Η πρώτη έκδοση του «Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι» δημοσιεύθηκε στις 10 Μαρτίου 1824.
Περιεχόμενο
Η Κρήνη του Μπαχτσισαράι (το σιντριβάνι στο οποίο βασίζεται το ποίημα) ή Κρήνη των Δακρύων είναι μια πραγματική περίπτωση τέχνης με επήρεια την ίδια την ζωή. Το σιντριβάνι είναι γνωστό ως ενσάρκωση της αγάπης ενός από τους τελευταίους Κριμαίους Χανς, του Κιρί Γκιράι Χαν, για τη νεαρή του γυναίκα και τη θλίψη του μετά τον πρόωρο θάνατό της. Ο Χαν λέγεται ότι ερωτεύτηκε αυτή την Πολωνή κοπέλα, την Μαρία, από το χαρέμι ​​του. Η Μαρία θεωρείται ότι δολοφονήθηκε από την Γεωργιανή πρώην σύζυγο του Χαν, Ζαρέμα, η οποία είχε αντικατασταθεί από την αιχμαλωτισμένη Πολωνή. Παρά την σκληρότητά του στην μάχη, θρήνησε και έκλαψε όταν πέθανε, εκπλήσσοντας όλους εκείνους που τον γνώριζαν. Έδωσε εντολή να κατασκευαστεί μια μαρμάρινη κρήνη, έτσι ώστε ο βράχος να κλαίει, όπως αυτός, για πάντα. Το ποίημα ξεκινάει κάνοντας αναφορά στην θλίψη του Γκιράι: Ο Γκιράι έκατσε κάτω σιωπηλός με χαμηλομένα τα μάτια,Λες και κάποιο ξόρκι στη θλίψη τον έδεσε.Οι Σλάβοι αυλικοί του πλησιάζουν,με θλιβερή προσμονή στέκονται γύρω του.
Όλα τα χείλη είχαν σφραγιστεί στην σιωπή.Ενώ έσκυψαν πάνω του, όλοι φαίνονταν παρατηρητικοί.Είδαν το βαθύ ίχνος της θλίψης και του πάθους.Μόλις αποκαλύφθηκε το θλιβερό του φρύδι,αλλά ο περήφανος Χαν, σήκωσε το σκοτεινό του βλέμμακαι τους αυλικούς κοιτάζοντας έντονα,τους έδωσε εντολή να φύγουν!
Ο αρχηγός, χωρίς μαρτυρία και μόνος,Τώρα παραδίδεται στον πόνο του στήθους του,βαθιά στο φρύδι του σοβαρήανιχνεύεται η αγωνία της καρδιάς του.Καθώς τα γεμάτα σύννεφα στους καθρέφτες είναι καθαράαντανακλάται μία τρομερή εμφάνιση...
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποιήματα Κατηγορία:Έργα του Αλεξάντρ Πούσκιν
Τσετσένοι
δεξιά|μικρογραφία|Τσετσένος πολεμιστής του 19ου αιώνα Οι Τσετσένοι (Нохчий Noxçiy, παλιά τσετσενικά: Нахчой Naxçoy) είναι βορειοανατολικός καυκάσιος λαός (ο οποίος ανήκει στους λαούς Ναχ) με καταγωγή από το Βόρειο Καύκασο στην Ανατολική Ευρώπη. Αυτοαποκαλούνται Βαϊνάχοι (που σημαίνει ο λαός μας στα τσετσενικά) ή Νόχτσι (προφέρεται, ενικός Νόχτσι, Νάχτσουο και Νάχτσε). Οι Τσετσένοι και Ινγκούσιοι είναι γνωστοί ως Βαϊνάχοι. Η πλειοψηφία των Τσετσένων ζουν στη Δημοκρατία της Τσετσενίας, υποδιαίρεση της ρωσικής Ομοσπονδίας.
Προέλευση της λέξης Τσετσενίας
Ο όρος Τσετσένος συναντάται για πρώτη φορά σε αραβικές πηγές, οι οποίες χρονολογούνται από τον 8ο αιώνα. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο ρωσικός όρος "Τσετσέν" προέρχεται από το όνομα του χωριού Τσέτσεν-Αούλ, που ανήκε στη φυλή των Αβάρων "Trulov", από την οποία προήλθαν ορισμένες τσετσενικές φυλές, ήταν από αυτές που οι Τσετσένοι υιοθέτησαν αυτό το όνομα Η λέξη "Τσετσένος" παρουσιάζεται σε ρωσικές πηγές από το 1692, ενώ η ρωσική λέξη για τους Τσετσένους πιθανότατα προέρχεται από την καμπαρντιανή λέξη "σασάν".
Γεωγραφία
Το μεγαλύτερο μέρος των Τσετσένων ζει εντός των ορίων της Τσετσενίας. Σημαντικές μειονότητες Τσετσένων βρίσκονται και σε άλλεςυποδιαιρέσεις της Ρωσίας (κυρίως στις γειτονικές δημοκρατίες Νταγκεστάν και Ινγκουσετίας αλλά και στην ομοσπονδιακή πρωτεύουσα, τη Μόσχα).
Εκτός από τη Ρωσία, σημαντικές τσετσενικές μειονότητες ζουν στο Καζακστάν, την Τουρκία, το Αζερμπαϊτζάν, και τα Αραβικά κράτη (ιδιαίτερα στην Ιορδανία και το Ιράκ, όπου εκεί ζουν πολλοί απόγονοι Τσετσένων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους κατά τον πόλεμο του Καυκάσου, ο οποίος οδήγησε στην προσάρτηση της Τσετσενίας από την ρωσική Αυτοκρατορία γύρω στο 1850). Οι Τσετσένοι του Καζακστάν είναι συνήθως απόγονοι των Τσετσένων-θυμάτων της Σταλινικής απέλασης τους στην Κεντρική Ασία. Δεκάδες χιλιάδες Τσετσένοι πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αλλού, ως αποτέλεσμα των πρόσφατων Πολέμων της Τσετσενίας, ενώ πολλοί Τσετσένοι μετανάστευσαν στην Δύση μετά το 2002.
Ιστορία
Σύμφωνα με τα έργα του καθηγητή Yakovlev, το Chechen Narol σχηματίστηκε μετά την επανεγκατάσταση του ορεινού Ingush στην πεδιάδα, όπου αναμίχθηκαν με γειτονικούς λαούς και έτσι δημιούργησαν έναν νέο λαό, τους "Τσετσένους". Πολλοί ιστορικοί ισχυρίζονται ότι οι Τσετσένοι κατάγονται από τους Ινγκούς (Γκαλγκάεφ)
Στο Μεσαίωνα, η πεδινή Τσετσενία ήταν υποταγμένη στους Χάζαρους και αργότερα υποτάχθηκε στους Αλανούς. Ο τοπικός πολιτισμός επηρεάστηκε από τους Βυζαντινούς και τους Γεωργιανούς, ενώ μερικοί Τσετσένοι έγιναν Ορθόδοξοι. Σταδιακά, κυρίαρχη θρησκεία των Τσετσένων έγινε το Ισλάμ, αν και η τσετσενική ειδωλολατρική θρησκεία παρέμεινε ισχυρή μέχρι τον 19ο αιώνα. Η κοινωνία ήταν οργανωμένη με φεουδαρχικές γραμμές. Η Τσετσενία καταστράφηκε από επιδρομές των Μογγόλων (13ος αιώνας) και του Ταμερλάνου (τέλη του 14ου αιώνα). Οι Βαϊνάχοι φημίζονται για την επιτυχημένη αντίσταση τους εναντίον των Μογγόλων, καθώς και την υπεράσπιση των εαυτών τους ενάντια στις εισβολές, αν και η νίκη τους ήρθε με πολύ μεγάλο κόστος καθώς το κράτος τους καταστράφηκε. Τα γεγονότα αυτά συνέβαλαν στην διαμόρφωση των Τσετσένων ως φιλοπόλεμος λαός και ως λαού βασισμένο στις φυλές.
Γλώσσα
Η κύρια γλώσσα των Τσετσένων είναι τα τσετσενικά. Τα τσετσενικά ανήκουν στις γλώσσες Ναχ. Επίσης, η τσετσενική γλώσσα στο παρελθόν θεωρούνταν μια από τις διαλέκτους της γλώσσας των Ινγκούσων. Τα λογοτεχνικά τσετσενικά βασίζονται στην κεντρική πεδινή διάλεκτο. Τα τσετσενικά συγγενεύουν με την γλώσσα Ινγκούς, η οποία ομιλείται κυρίως στην γειτονική Ινγκουσετία. Επίσης συγγενεύει με την γλώσσα Μπάτσμπι στη γειτονική Γεωργία. Σε διάφορες περιόδους στην ιστορία τους, οι Τσετσένοι χρησιμοποιούσαν αλφάβητα βασισμένα στο γεωργιανό, αραβικό ή λατινικό αλφάβητο. Από το 2008, επίσημο αλφάβητο είναι ένα αλφάβητο βασισμένο στο κυριλλικό.
Γενετική
μικρογραφία|Πέντε Τσετσένοι άνδρες ντυμένοι στο ανδρικό καυκάσιο φόρεμα τσόκμα, στα τέλη του 19ου αιώνα Οι Τσετσένοι ανήκουν στις δυτικές ευρασιακές ή καυκάσιες φυλές. Τα μαλλιά των Τσετσένων είναι συνήθως μαύρα, καφέ, κόκκινα ή ξανθά (όπου τα πιο σκούρα χρώματα είναι πιο συνηθισμένα). Έχουν συνήθως καφέ, μπλε ή πράσινα μάτια και συνήθως ελαφρύ δέρμα.
Πολιτισμός
μικρογραφία|Τσετσένοι βετεράνοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στις εκδηλώσεις για την 66η επέτειο της Νίκης στο Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο. Πριν από την υιοθέτηση του Ισλάμ, οι Τσετσένοι εξασκούσαν ένα μοναδικό μείγμα θρησκευτικών παραδόσεων και πεποιθήσεων. Συμμετείχαν σε πολλές τελετές και τελετουργίες, ενώ η θρησκεία τους περιλάμβανε γιορτές για την αγροτιά και άλλες. Εκτός από διάφορες σχετικά σπάνιες ιστορικές καταγραφές του Μεσαίωνα, οι Τσετσένοι παραδοσιακά θυμούνται την ιστορία από το Ιλές, μια συλλογή επικών ποιημάτων και ιστοριών.
Η τσετσενική κοινωνία δομείται γύρω από τα τουχούμ (ενώσεις φυλών) και περίπου 130 φυλές (τέιπ). Τα τέιπ διαιρούνται σε γκαρ (παραρτήματα) και νέκιε (πατρωνυμικές οικογένειες). Ο τσετσενικός κοινωνικός κώδικας ονομάζεται νοχτσάλλα (όπου το Νόχτσουο σημαίνει Τσετσένος) και μπορεί να μεταφραστεί αόριστα ως "Τσετσενικός χαρακτήρας". Ο τσετσενικός κώδικας τιμής συνεπάγεται με ηθική και δεοντολογική συμπεριφορά, γενναιοδωρία και θέληση διαφύλαξης της γυναικείας τιμής. Η παραδοσιακή τσετσενική παράδοση λέει ότι όλα τα μέλη της Τσετσένικης κοινωνίας, όπως τα τέιπ της, είναι "ελεύθερα και ίσα σαν λύκοι". αριστερά|μικρογραφία|339x339εσ|Τσετσενική παραδοσιακή ενδυμασία Οι Τσετσένοι έχουν ισχυρή εθνική συνείδηση, η οποία εφαρμόζεται από το παλαιό φυλετικό σύστημα και το νοχτσάλλα – δηλαδή την υποχρέωση να υπηρετήσει κάποιος το τουχούμ στο οποίο ανήκει κτλ. Αυτό είναι συχνά συνδυασμένο με παλιές αξίες που μεταλλάσσονται σε μια σύγχρονη αίσθηση. Μυθικά, οι Τσετσένοι κατάγονται από τον επικό ήρωα Τούρπαλο-Νόχτσουο ("τσετσένος ήρωας"). Το εθνικό ζώο των Τσετσένων είναι ο λύκος. Λόγω της ισχυρής εξάρτησης των Τσετσένων από τη γη, τις αγροτικές καλλιέργειες και τα δάση της χώρας τους (και πράγματι, η εθνικό εξίσωση με τον λύκο), οι Τσετσένοι έχουν ισχυρή αίσθηση της αγάπης για τη φύση. Σύμφωνα με τον τσετσένο φιλόσοφο Απτί Μπισουλτάνοφ, η καταστροφή μιας αποικίας μυρμηγικών ή το κυνήγι καυκάσιων αιγών κατά την εποχή του ζευγαρώματός τους ήταν πολύ αμαρτωλή πράξη. Είναι αξιοσημείωτο ότι κατά την εποχή της γκλάσνοστ, όπου πολλές εθνότητες της πρώην ΕΣΣΔ διεκδικούσαν την απόσχισή τους, το τσετσένικο κίνημα ανεξαρτησίας Μπαρτ (ενότητα) ξεκίνησε ως μια απλή περιβαλλοντική οργάνωση με έδρα το Γκρόζνι.
Θρησκεία
μικρογραφία|Ένας Τσετσένος προσεύχεται κατά τη διάρκεια της [[Μάχης του Γκρόζνι. Η φλόγα στο παρασκήνιο είναι από μια γραμμή αερίου η οποία χτυπήθηκε από οβίδα. (Ιανουάριος 1995)]] Οι Τσετσένοι είναι κυρίως Μουσουλμάνοι. Οι περισσότεροι Τσετσένοι ανήκουν στην σχολή Σαφί του Σουνιτικό Ισλάμ. Κάποιοι τηρούν τη μυστικιστική σουφιστική παράδοση του μουριδισμού, ενώ περίπου το ήμισυ των Τσετσένων ανήκουν σε σουφιστικές αδελφότητες, τις ταρικά. Οι δύο σουφιστικές ταρικά που εξαπλώθηκαν στην Τσετσενία και τον Βόρειο Καύκασο ήταν οι Νακσμπαντίγια και η Καντίριγια. Η Νακσμπαντίγια είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στο Νταγκεστάν και την ανατολική Τσετσενία, ενώ η Καντίριγια είναι δημοφιλής στην Ινγκουσετία και την υπόλοιπη Τσετσενία. Υπάρχουν επίσης μικρές Χριστιανικές και άθεςε μειονότητες. Οι αριθμοί χριστιανών και άθεων Τσετσένων στην Τσετσενία είναι άγνωστοι, ωστόσο στο Καζακστάν, είναι περίπου το 3% και 2% των τσετσένων της χώρας αντίστοιχα.
Το στερεότυπο ότι ο μέσος τσετσένος είναι φονταμενταλιστής Μουσουλμάνος είναι εσφαλμένο και παραπλανητικό. Από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 προέκυψαν δύο νέες τάσεις στην Τσετσενία. Ένα ριζοσπαστικοποιημένο απομεινάρι του ένοπλου Τσετσένικου αυτονομιστικού κινήματος το οποίο κυριαρχείται από τζιχαντιστές (ευρέως γνωστοί στη Ρωσία ως Ουαχαμπιστές και παρώντες σε μικρούς αριθμούς στην Τσετσενία από τη δεκαετία του 1990), έχουν εγκαταλείψει τον εθνικισμό και έχουν στραφεί στον πανισλαμισμό και έχουν συγχωνευτεί με διάφορες περιφερειακές Ισλαμιστικές αντάρτικες οργανώσεις, σχηματίζοντας το Εμιράτο του Καυκάσου. Την ίδια στιγμή, ο αυταρχικός Ραμζάν Καντίροφ (υποστηριζόμενος από τη Μόσχα) διεξάγει την δική του αμφιλεγόμενη αντιεκστρατεία Εξισλαμισμού της δημοκρατίας, με την τοπική κυβέρνηση να προωθεί ενεργά και να επιβάλλει την δική της έκδοση του "παραδοσιακού Ισλάμ", εισάγοντας στοιχεία της Σαρία, τα οποία αντικατέστησαν τους ρωσικούς επίσημους νόμους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνοτικές ομάδες στο Νταγκεστάν Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Συρία Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Τουρκία Κατηγορία:Μουσουλμανικές κοινότητες της Ρωσίας Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στον Καύκασο
Ιερός Ναός Μιχαήλ Αρχαγγέλου (Σαρακήνα Σελίνου)
Ο Ιερός Ναός Μιχαήλ Αρχαγγέλου (Σαρακήνα Σελίνου). Κτισμένος πάνω στο μεσαίο κλίτος τρίκλιτης, ξυλόστεγης βασιλικής των πρωτοβυζαντινών χρόνων, από την οποία σώζεται μεγάλο τμήμα της αψίδας του ιερού, ο ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία του οικισμού Σαρακήνας Σελίνου. Έχει κτιστό τέμπλο και τοιχογραφικό διάκοσμο των αρχών του 14ου αι., που μπορεί να αποδοθεί στον Ιωάννη Παγωμένο και τους συνεργάτες του.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κρήτη
Κατάλογος διπλωματικών αποστολών στη Βουλγαρία
Ο κατάλογος απαριθμεί τις διπλωματικές αποστολές που υπάρχουν στη Βουλγαρία. Προς το παρόν, η πρωτεύουσα Σόφια φιλοξενεί 70 πρεσβείες. Ο κατάλογος δεν περιλαμβάνει τους επίτιμους προξένους.
Πρεσβείες διαπιστευμένες στη Βουλγαρία χωρίς εκπροσώπηση εντός της χώρας
Στο Βελιγράδι της Σερβίας:
Στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας:
Στη Μόσχα της Ρωσίας:
Στη Ρώμη της Ιταλίας:
Στη Βιέννη της Αυστρίας:
Στη Βαρσοβία της Πολωνίας:
Σε άλλες πόλεις:
Κόμπο γκαρντ
μικρογραφία| [[Άλεν Άιβερσον|Ο Άλεν Άιβερσον συχνά άλλαζε μεταξύ των δύο θέσεων γκαρντ στην σταδιοδρομία του]] Ο κόμπο γκαρντ είναι ένας καλαθοσφαιριστής που συνδυάζει τα χαρακτηριστικά ενός πόιντ γκαρντ (1) και ενός σούτινγκ γκαρντ (2), αλλά δεν ταιριάζει απαραίτητα στην τυπική περιγραφή της κάθε θέσης. Αυτοί οι γκαρντ είναι συνήθως μεταξύ 1,91 και 1,96 μέτρων. Οι περισσότεροι κόμπο γκαρντ τείνουν να βρίσκονται μεταξύ του ύψους του πόιντ και του σούτινγκ γκαρντ όσον αφορά το ύψος, αν και μερικοί έχουν το ύψος ενός πόιντ ή σούτινγκ γκαρντ ειδικά, γεγονός που επηρεάζει τον τρόπο που παίζει ο καθένας.
Οι κόμπο γκαρντ έγιναν εξέχοντες στη δεκαετία του 1990, όταν παίκτες όπως ο Άλεν Άιβερσον και ο Πένι Χάρνταγουεϊ εναλλάσσονταν μεταξύ της θέσης του πόιντ γκαρντ και της αντίστοιχης του σούτινγκ γκαρντ, ανάλογα με τις επιθετικές και αμυντικές καταστάσεις. Οι κόμπο γκαρντ χρησιμοποιούν τις ικανότητές τους στο χειρισμό της μπάλας για να ανεβάζουν τη μπάλα στο γήπεδο και να στήνουν τους συμπαίκτες τους, ενώ έχουν επίσης την ικανότητα να σουτάρουν καλά. Οι καλύτεροι κόμπο γκαρντ χρησιμοποιούν το "ενδιάμεσο" ύψος και την αθλητικότητά τους προς όφελός τους: οι μικρότεροι πόιντ γκαρντ θα χρησιμοποιήσουν την ταχύτητα και την ευκινησία για να περάσουν τους μεγαλύτερους παίκτες, ενώ οι μεγαλύτεροι σούτινγκ γκαρντ θα σουτάρουν πάνω από τους μικρότερους παίκτες με τα τζαμπ σουτ.
Ιστορικά, οι κόμπο γκαρντ θεωρούνταν δύσκολο για τους προπονητές να τους εντάξουν σε ένα επιθετικό σύστημα- ωστόσο, οι κόμπο γκαρντ έχουν γίνει πιο πρόσφατα ένα σημαντικό κομμάτι του μπάσκετ, ειδικά στο ΝΒΑ. Ο Ντουέιν Γουέιντ, ένας σούτινγκ γκαρντ με χειρισμό μπάλας σαν πόιντ γκαρντ, οδήγησε τους Μαϊάμι Χιτ στο πρώτο τους πρωτάθλημα NBA το 2006 και κέρδισε το βραβείο του Πολυτιμότερου Παίχτη (MVP) των τελικών στην ίδια σειρά του πρωταθλήματος. Επιπλέον, η μετατόπιση του αθλήματος από ένα στυλ παιχνιδιού με γνώμονα τις θεμελιώδεις αρχές σε ένα πιο προσανατολισμένο στο σκοράρισμα [διευκρίνιση] σημαίνει ότι η κατώτερη ικανότητα πάσας αυτών των φρουρών δεν θεωρείται σοβαρή βλάβη. Αυτή η αλλαγή εξηγείται εν μέρει από τους κανόνες για το χτύπημα με τα χέρια που θέσπισε το ΝΒΑ το 2007, οι οποίοι καθιστούν φάουλ το να χρησιμοποιεί ένας αμυντικός τα χέρια του για να εμποδίσει έναν επιθετικό παίκτη. Αυτό επέτρεψε σε πολλούς μικρότερους, πιο αδύναμους κόμπο γκαρντ να χρησιμοποιούν την ταχύτητά τους για να παρακάμπτουν ισχυρότερους, ψηλότερους παίκτες. Στην πραγματικότητα, πολλοί μικρότεροι νεαροί παίκτες (1,80 μέτρων ή λιγότερο) επικεντρώνονται στην ανάπτυξη των ικανοτήτων τους στο σκοράρισμα, ενώ προηγουμένως θα έπρεπε να είναι σωστοί πόιντ γκαρντ με έμφυτη ικανότητα στην πάσα για να πετύχουν στα επαγγελματικά πρωταθλήματα. Για παράδειγμα, ο Άλεν Άιβερσον έχει ύψος 1,83 μέτρων, αλλά δεδομένης της νοοτροπίας του να σουτάρει πρώτα, παρά τις εξαιρετικές του ικανότητες στο χειρισμό της μπάλας, ξεκίνησε να παίζει ως σούτινγκ γκαρντ. Το ESPN τον χαρακτήρισε ως τον πέμπτο καλύτερο σούτινγκ γκαρντ όλων των εποχών το 2008. Άλλα παραδείγματα κόμπο γκαρντ είναι οι Τζέρι Ουέστ, Στίβεν Κάρι, Τζέισον Τέρι, Μόντα Έλις, Γκόραν Ντράγκιτς, Λου Ουίλιαμς, Έιβερι Μπράντλεϊ, Μάρκους Σμαρτ, Βίκτορ Ολαντίπο, Ζακ Λαβίν, Τζρού Χόλιντεϊ, Τζο Ντούμαρς και Τζεφ Χόρνατσεκ.
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τους «αληθινούς» (ή «καθαρούς») πόιντ γκαρντ όπως οι Μάτζικ Τζόνσον, Τζον Στόκτον, Αϊζάια Τόμας, Στιβ Νας, Τζέισον Κιντ, Κρις Πολ, Ραζόν Ρόντο, Τζον Ουόλ, Κέβιν Τζόνσον και Ρίκι Ρούμπιο. Αυτοί οι παίκτες παρουσιάζουν νοοτροπία πρώτα η πάσα, εκτιμούν τις ασίστ και τα κλεψίματα έναντι των πόντων και αναλαμβάνουν την ευθύνη του πλεϊμέικερ και όχι του φίνισερ. Συμμορφώνονται με την αντίληψη ότι τα καθήκοντα ενός πόιντ γκαρντ είναι να κατευθύνει την επίθεση, να μοιράζει τη μπάλα, να δημιουργεί ευκαιρίες για να σκοράρουν οι άλλοι και να επιχειρεί το σουτ μόνο αν δεν υπάρχουν ελεύθεροι συμπαίκτες.
Ορισμένοι παίκτες, όπως για παράδειγμα οι Τζέιμς Χάρντεν, Ντέβιν Μπούκερ, Μανού Τζινόμπιλι, Ταϊρίκ Έβανς, Σον Λίβινγκστον, Τζόρνταν Κλάρκσον, Τζαμάλ Κρόφορντ, Γκρέιβις Βάσκεζ και Ρόντνεϊ Στάκεϊ, έχουν το απαιτούμενο μέγεθος για σούτινγκ γκαρντ (1,90 μέτρων ή ψηλότεροι), αλλά λόγω της ικανότητάς τους να χειρίζονται τη μπάλα και να κάνουν παιχνίδι πάνω από το μέσο όρο, χρησιμοποιούνται ως κόμπο γκαρντ ή ακόμη και ως σουίνγκμεν.
Στην Ευρωλίγκα, τα πιο αξιοσημείωτα παραδείγματα είναι ο Βασίλης Σπανούλης, ο οποίος οδήγησε τις ομάδες του σε 3 πρωταθλήματα Ευρωλίγκας και ο Σέρχιο Γιούλ, ο οποίος οδήγησε τη Ρεάλ Μαδρίτης στην κατάκτηση 2 Ευρωλιγκών και παραλίγο να ενταχθεί στους Χιούστον Ρόκετς το 2015 πριν υπογράψει ανανέωση με την ομάδα της ζωής του. Άλλα παραδείγματα περιλαμβάνουν τον Αμερικανό παίκτη που αγωνίζεται με την εθνική ομάδα της Π.Γ.Δ.Μ., Λέστερ "Μπο" Μακκάλεμπ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ορολογία καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Θέσεις στην καλαθοσφαίριση Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (Δελιανά Κισάμου)
Ο Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου είναι χριστιανικός ναός στη συνοικία Πρόδρομος του οικισμού Δελιανά, δήμος Πλατανιά. Κτισμένος πάνω στα θεμέλια παλαιότερου και ίδιων διαστάσεων ναού, ο ναός εντυπωσιάζει για τον πλούσιο υστερογοτθικό, γλυπτό διάκοσμο. Ο μονόχωρος, καμαροσκέπαστος ναός, που υπέστη μετατροπές ήδη από τον 15ο αι., είχε αρχικά κτιστό τέμπλο και ένα είδος μικρού θρόνου στη κόγχη του ιερού. Το πλούσιο θεματολόγιο του τοιχογραφικού διακόσμου του β’ μισού του 13ου αι., έργο πιθανόν του Μιχαήλ Βενέρη, με την εκτεταμένη παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας, καθώς και η πλούσια χρωματική κλίμακα των παραστάσεων, προσδίδουν στο μνημείο ιδιαίτερη σημασία.
Πηγές
Ιωαννη Προδρομου Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Εθνική Τσεχίας (χόκεϊ επί πάγου ανδρών)
Η εθνική ομάδα χόκεϊ επί πάγου ανδρών της Τσεχίας εκπροσωπεί την Τσεχική Δημοκρατία στις διεθνείς διοργανώσεις χόκεϊ επί πάγου και τελεί υπό τον έλεγχο της Τσεχικής Ομοσπονδίας Xόκεϊ επί Πάγου (ČSLH), που είναι υπεύθυνη για το άθλημα στη χώρα. Είναι μία από τις πιο επιτυχημένες εθνικές ομάδες χόκεϊ επί πάγου στον κόσμο και μέλος της λεγόμενης «Big Six», των έξι ισχυρότερων εθνικών ομάδων χόκεϊ επί πάγου ανδρών στον κόσμο, μαζί με τον Καναδά, τη Φινλανδία, τη Ρωσία, τη Σουηδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Τσεχική Δημοκρατία έχει 72.075 επίσημα εγγεγραμμένους παίκτες σε οργανωμένο χόκεϊ (0,7% του πληθυσμού της).
Ιστορία
Οι Τσέχοι κέρδισαν το χρυσό μετάλλιο στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1998 και τρία συνεχόμενα χρυσά μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα από το 1999 έως το 2001. Τα επόμενα τρία χρόνια, η ομάδα δεν κατέκτησε μετάλλιο σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, συμπεριλαμβανομένου του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος που πραγματοποιήθηκε στην Πράγα και την Οστράβα, διατηρώντας έτσι τα αρνητικά αποτελέσματα σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα ως διοργανώτρια. Αλλά το επόμενο έτος, οι Τσέχοι κέρδισαν το χρυσό στο τουρνουά του 2005, το μόνο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, όπου, λόγω της διακοπής του πρωταθλήματος του NHL την περίοδο 2004-05, όλοι οι παίκτες του NHL μπορούσαν να συμμετέχουν.
Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2006, οι Τσέχοι κέρδισαν το χάλκινο μετάλλιο, νικώντας Ρωσία 3–0 στο παιχνίδι για το χάλκινο μετάλλιο. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006, οι Τσέχοι κέρδισαν το αργυρό μετάλλιο, χάνοντας από τη Σουηδία στον τελικό. Η Τσεχία κέρδισε επίσης το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 στη Γερμανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές αθλητικές ομάδες
Ιερός Ναός Άη Κυρ Γιάννη (Πλάτανος Κισάμου)
Ο Ιερός Ναός Άη Κυρ Γιάννη (Πλάτανος Κισάμου). Ο ναός του Άη Κυρ Γιάννη είναι κτισμένος στην περιοχή Καβούσι του οικισμού Πλάτανος Κισσάμου. Πρόκειται για ένα δίκλιτο ναό αφιερωμένο στους Αγίους Ιωάννη Ξένο, όπου σύμφωνα με την παράδοση εκεί ασκήτεψε και τελείωσε το βίο του, και Ευστάθιο. Στα ανατολικά, ο ναός αποτελείται από τη σπηλαιώδη κοιλότητα του αρχικού ερημητηρίου, ενώ κατά τον 13ο αι. επεκτάθηκε ως μονόχωρος προς τα δυτικά. Ο σωζόμενος τοιχογραφικός διάκοσμος περιλαμβάνει παραστάσεις ιστορημένες από τον 11ο μέχρι τα μέσα του 14ου αι.
Πηγές
Κυρ Γιαννη Κατηγορία:Δήμος Κισάμου
Ασθένειες της φτώχειας
Παραπομπές
Κατηγορία:Φτώχεια φτωχεια φτωχεια Κατηγορία:Οικονομικά της υγείας
Ηλεκτρική δυναμική ενέργεια
Κατηγορία:Ηλεκτροστατική Κατηγορία:Μορφές ενέργειας Κατηγορία:Ηλεκτρική ισχύς
Τράπεζα Αθηνών
Την επωνυμία Τράπεζα Αθηνών έφεραν:
Οίκος του Χοενλόε
Ο Οίκος του Χοενλόε, γερμ. Haus der Hohenlohe είναι το όνομα μιας γερμανικής δυναστείας, που κατάγεται από μια παλαιά ευγενή οικογένεια από τη Φραγκονία, που υπαγόταν απευθείας (Reichsfreiheit ή Reichsunmittelbarkeit) στον αυτοκράτορα (βασιλιά της Γερμανίας). Ο Οίκος ανήκε στους Ανώτερους Ευγενείς (Hoher Adel) της Γερμανίας. Το 1450 στον Οίκο δόθηκε ο τίτλος του "κόμη" και αργότερα του "πρίγκιπα". Το 1806 οι πρίγκιπες του Χοενλόε έχασαν την ανεξαρτησία τους και οι γαίες τους έγιναν μέρος των βασιλείων της Βαυαρίας και της Βυρτεμβέργης με την πράξη της Συνομοσπονδίας του Ρήνου. Την εποχή της εξάρτησης αυτής (1806) η περιοχή του Χοενλόε ήταν έκτασης 1760 τετρ. χλμ. και ο εκτιμώμενος πληθυσμός ήταν 108.000. Η Πράξη της Συνομοσπονδίας του Ρήνου στέρησε τους πρίγκιπες από το να υπάγονται απευθείας στον αυτοκράτορα (που τώρα ήταν ο αρχιδούκας της Αυστρίας)· δεν κατάσχεσε όμως τις ιδιοκτησίες τους. Ως τη Γερμανική Επανάσταση του 1918-19 οι πρίγκιπες του Χοενλόε και άλλοι εξαρτημένοι Οίκοι είχαν σημαντικά πολιτικά προνόμια. Εθεωρούντο με τη γέννησή τους ισότιμοι (Ebenbürtigkeit) με τους βασιλικούς Οίκους της Ευρώπης. Στη Βαυαρία, την Πρωσία και τη Βυρτεμβέργη οι πρίγκιπες του Χοενλόε είχαν κληρονομικό δικαίωμα να παρευρίσκονται στην Άνω Βουλή των Ευγενών. Το 1825 η Συνέλευση (Diät) της Γερμανικής Συνομοσπονδίας αναγνώρισε την επίκληση Υψηλή Γαληνότης (Durchlaucht) για τους επικεφαλείς των κλάδων του Οίκου Χοενλόε.
Χίρο Φάινς Τίφιν
Ο Χίρο Μπόρεγκαρτ Φώκνερ Φάινς Τίφιν (Hero Beauregard Faulkner Fiennes Tiffin· γενν. Λονδίνο, 6 Νοεμβρίου 1997), είναι Βρετανός ηθοποιός, μοντέλο και παραγωγός ταινιών. Είναι περισσότερο γνωστός κυρίως για τον ρόλο του 11χρονου Τομ Ριντλ στο Ο Χάρι Πότερ, και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ και του Χάρντιν Σκοτ ​​στη σειρά ταινιών After (ελ. Μετά).
Με τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο στο After: Εδώ όλα αρχίζουν, κέρδισε το Βραβείο Teen Choice Awards ως «Καλύτερος Ηθοποιός» σε Δραματική Ταινία.
Ο Φάινς Τίφιν συμμετείχε επίσης με τον ρόλο του Ioan Fuller στη δραματική και σασπένς σειρά Safe, εμφανιζόμενος στα έξι από τα οκτώ επεισόδια, ενώ έχει επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία The Silencing.
Ξεκίνησε καριέρα ως μοντέλο για μάρκες όπως οι Dolce & Gabbana, H&M, Ferragamo και Woolrich.
Βιογραφία
Ο Χίρο Φάινς Τίφιν γεννήθηκε στο Λονδίνο της Αγγλίας ως δεύτερος γιος των σκηνοθετών George Tiffin και Martha Fiennes. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό και μια μικρότερη αδερφή και είναι μέλος της οικογένειας Twisleton-Wykeham-Fiennes. εγγονός του Sir Maurice Fiennes. Οι θείοι του είναι οι ηθοποιοί Ραλφ Φάινς και Ζόζεφ Φάινς. Σπούδασε στο Emanuel School του Μπάτερσι.
Καριέρα
Ο Φάινς Τίφιν κέρδισε το 2009, σε ηλικία 12 ετών, τον ρόλο της νεαρής εκδοχής του Λόρδου Βόλντεμορτ στην έκτη ταινία της ταινίας έπος του Χάρι Πότερ, Ο Χάρι Πότερ και ο Ημίαιμος Πρίγκιψ. Ο Ντέιβιντ Γέιτς, ο σκηνοθέτης της ταινίας, είπε ότι ο Φάινς Τίφιν επιλέχθηκε για να παίξει τον νεαρό Τομ Ριντλ λόγω της ικανότητάς του να βρίσκει τη «σκοτεινή πλευρά» ενώ διαβάζει τις γραμμές του. Ο Γέιτς είπε ότι ο Φάινς Τίφιν δεν έπαιξε τον ρόλο λόγω της οικογενειακής του σχέσης με τον Ραλφ Φάινς, ο οποίος είναι ο θείος του από την πλευρά της μητέρας του και ο οποίος έπαιξε τον Λόρδο Βόλντεμορτ ως ενήλικας, αλλά παραδέχτηκε ότι η φυσική ομοιότητα των ηθοποιών λόγω του οικογενειακού δεσμού τους ήταν "καθοριστικός παράγοντας ''.
Στις 8 Μαΐου 2018 επιλέχθηκε να πρωταγωνιστήσει, μαζί με την Ζοζεφίν Λάνγκφορντ, στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος After: Everything Begins Here, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Αμερικανίδας συγγραφέα, Άννα Τοντ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 16 Ιουλίου 2018 και ολοκληρώθηκαν στις 24 Αυγούστου 2018. Η ταινία κυκλοφόρησε παγκοσμίως στους κινηματογράφους στις 12 Απριλίου 2019. Στη συνέχεια επανέλαβε τον ρόλο του στη δεύτερη ταινία After We Collided, η οποία κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2020, και στην τρίτη ταινία After We Fell, που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2021. Το 2022, κυκλοφόρησε και η τέταρτη ταινία After Ever Happy όπου έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Λονδίνο στις 10 Αυγούστου 2022 και βγήκε στους κινηματογράφους στις 7 Σεπτεμβρίου 2022.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί
Τράπεζα Αθηνών (1992-1999)
Ιστορία
Η ιστορία της τράπεζας ξεκινά από το 1906 με την λειτουργία τραπεζικού γραφείου στον Πύργο Ηλείας το οποίο το 1924 ενσωματώνεται στην νεοσυσταθείσα εταιρεία «Καπνοβιομηχανία και Τράπεζα Β. Καραβασίλη» με έδρα την Αθήνα. Δύο χρόνια μετά στις 23/08/1926 εισάγεται στο Χρηματιστήριο. Από τότε η επωνυμία της τράπεζας αλλάζει το 1937 σε «Τράπεζα Β. Καραβασίλη» και το 1952 «Τράπεζα Επαγγελματικής Πίστεως». Το 1964 εξαγοράσθηκε από τη Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος η οποία το 1992 την μετονομάζει σε Τράπεζα Αθηνών και τελικά το 1999 συγχωνεύεται με την EFG Eurobank. Σήμερα η ιστορία του τραπεζικού αυτού οργανισμού συνεχίζεται υπό την επωνυμία EFG Eurobank Ergasias.
Πηγές
Κατηγορία:Πρώην τράπεζες της Ελλάδας
Βίλις Λάτσις
Ο Βίλις Λάτσις (12 Μαΐου 1904 – 6 Φεβρουαρίου 1966) ήταν Λετονός συγγραφέας και κομμουνιστής πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του υπουργικού συμβουλίου της Λετονικής ΣΣΔ από το 1940 έως το 1959 και πρόεδρος του Σοβιέτ των Εθνοτήτων από το 1954 έως το 1958.
Πρώτα χρόνια
Ο Λάτσις γεννήθηκε με την ονομασία Γιάνις Βίλχελμς Λάτσε σε μια οικογένεια της εργατικής τάξης από το Βετσμιλγκράβις (μέρος της Ρίγας). Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένειά του κατέφυγε στην περιφέρεια Αλτάι στη Σιβηρία, όπου ο Λάτσις φοίτησε στο παιδαγωγικό σεμινάριο του Μπαρναούλ. Το 1921, ο Λάτσις επέστρεψε στη Ρίγα και εργάστηκε κατά περιόδους ως ψαράς, λιμενεργάτης, πυροσβέστης πλοίου και βιβλιοθηκάριος ενώ έγραφε στον ελεύθερο του χρόνου. Το 1933 δημοσίευσε το βιβλίο Zvejnieka dēls, μετάφραση: Ο γιος του ψαρά, το οποίο αποτέλεσε μια τεράστια εμπορική επιτυχία, κάνοντας τον ένα από τους πιο επιτυχημένους εμπορικά Λετονούς συγγραφείς της δεκαετίας του 1930. Τα μυθιστορήματα του χαρακτηρίζονται ως λαϊκή φαντασία, που συχνά δεν είναι αρεστή σε κάποιους κριτικούς, αλλά πολύ δημοφιλές στον λαό.
Σταδιοδρομία ως συγγραφέας και πολιτικός
Όλο αυτό το διάστημα, ο Λάτσις διατηρούσε υπόγειους δεσμούς με το επισήμως απαγορευμένο Κομμουνιστικό Κόμμα της Λετονίας. Ο Λάτσις ήταν υπό περιοδική επίβλεψη των μυστικών υπηρεσιών της Λετονίας λόγω των πολιτικών του δραστηριοτήτων. Έπειτα ο Λάτσις έγινε ένας από τους πιο αγαπημένους πολιτικούς του Κάρλις Ουλμάνις, ο οποίος προσωπικά διέταξε την καταστροφή των αρχείων της μυστικής αστυνομίας για αυτόν. Ο Λάτσις έγραψε επαινετικά άρθρα για τον Ουλμάνις διατηρώντας την κομμουνιστική ιδεολογία του, με την κυβέρνηση του Ουλμάνις να χρηματοδοτεί γενναιόδωρα την κινηματογραφική προσαρμογή του βιβλίου και το συγγραφικό του έργου. Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, παρήχθησαν οχτώ ταινίες με βάση τα έργα του και μια νέα κινηματογραφική προσαρμογή του μυθιστορήματος Ο γιος του ψαρά, το 1957.
Μετά την ενσωμάτωση της Λετονίας στην ΕΣΣΔ τον Αύγουστο του 1940, ο Λάτσις έγινε Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου της Λετονικής ΣΣΔ, δηλαδή Πρωθυπουργός, και παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι το 1959. Όταν η Ναζιστική Γερμανία κατέλαβε τη Λετονία από το 1941 έως το 1944, ο Λάτσις μεταφέρθηκε στη Μόσχα, όπου συνέχισε να γράφει με ένα σοσιαλιστικό ρεαλιστικό στυλ. Θεωρούταν πιο πολύ φαινομενικός αρχηγός, καθώς οι περισσότερες αποφάσεις γίνονταν από την κεντρική επιτροπή του κομμουνιστικού κόμματος. Ως πρώτος υπουργός εσωτερικών και έπειτα πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ, υποχρεώθηκε να πάρει προσωπικά την ευθύνη για τις Σταλινικές εκτοπίσεις και άλλες πτυχές του αστυνομικού κράτους, υπογράφοντας διατάγματα για τη σύλληψη και απέλαση πάνω από 40.000 ατόμων.
Από το 1954 έως το 1958, ο Λάτσις ήταν πρόεδρος του Σοβιέτ των Εθνικοτήτων. Τιμήθηκε με το παράσημο του Λένιν εφτά φορές και με το Βραβείο Στάλιν δύο φορές, το 1949 και το 1952.
Τα βιβλία του Λάτσις έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 50 γλώσσες, με περισσότερες μεταφράσεις να υπάρχουν στα ρωσικά. Είναι ο πιο μεταφρασμένος Λετονός συγγραφέας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Ελλάδα Έχεις Ταλέντο
Το Ελλάδα έχεις ταλέντο είναι ελληνική εκπομπή ταλέντων (talent show) προβάλλεται στον ΑΝΤ1 όπου ήταν αρχικά (2007-2012) και ύστερα από τον Ιανουάριο του 2022, ενώ προβαλλόταν (2017-2018) στον ΣΚΑΪ. Η εκπομπή βασίζεται στο βρετανικό talent show που δημιούργησε ο Simon Cowell, Britain's Got Talent.
Μέχρι στιγμής έχουν μεταδοθεί εφτά κύκλοι επεισοδίων με τον έβδομο να κάνει πρεμιέρα στις 8 Ιανουαρίου 2022, ξανά στον ΑΝΤ1.
Δομή
Το παιχνίδι αποτελείται από τρεις φάσεις. Η πρώτη φάση του παιχνιδιού είναι οι Auditions όπου τα υποψήφια ταλέντα εμφανίζονται για πρώτη φορά μπροστά στους κριτές και το κοινό. Από εκεί έχοντας αποσπάσει την πλειοψηφία των Ναι από την κριτική επιτροπή περνούν στη δεύτερη φάση. Η δεύτερη φάση είναι τα Judge Cuts εκεί οι υποψήφιοι που πέρασαν την πρώτη φάση του παιχνιδιού παρουσιάζουν ένα νέο πρόγραμμα μπροστά στους κριτές με σκοπό να περάσουν στην τρίτη και τελευταία φάση. Η τρίτη φάση είναι τα Live Shows. Εκεί τα υποψήφια ταλέντα παρουσιάζουν ένα ακόμη πρόγραμμα με σκοπό να ψηφιστούν από το τηλεοπτικό κοινό με σκοπό τις τελικές θέσεις. Έτσι προκύπτει και ο νικητής του show.
Cast
Κατηγορία:Ελληνικά ριάλιτι σόου του ΑΝΤ1 Κατηγορία:Ελληνικά ριάλιτι σόου του ΣΚΑΪ
Σάκης Παπαδόπουλος
Ο Σάκης Παπαδόπουλος (Τρίκαλα, 10 Ιανουαρίου 1952) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού (Ελλάδα)
Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού είναι η 6η Μαρτίου, η οποία καθιερώθηκε πανελληνίως από το Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων της Ελλάδος.
Σάκης Παπαδόπουλος
Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πήρε την ειδικότητα της Ειδικής Παθολογίας στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε Διευθυντής της Β’ Παθολογικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Τρικάλων.
Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού (Ελλάδα)
Σχολικός Εκφοβισμός
Ο σχολικός εκφοβισμός είναι ένα φαινόμενο εσκεμμένης, απρόκλητης, συστηματικής και επαναλαμβανόμενης άσκησης βίας και επιθετικής συμπεριφοράς μεταξύ μαθητών. Έχει διάφορες μορφές όπως λεκτικός εκφοβισμός, κοινωνικός εκφοβισμός, σωματικός εκφοβισμός και διαδικτυακός εκφοβισμός, με σκοπό την επιβολή, την καταδυνάστευση και την πρόκληση σωματικού και ψυχικού πόνου.
Σάκης Παπαδόπουλος
Στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015, εξελέγη στο ελληνικό κοινοβούλιο με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στην εκλογική περιφέρεια Τρικάλων. Επανεξελέγη τον Σεπτεμβρίου 2015 και στις εκλογές του 2019. Ήταν τομεάρχης Υγείας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2015-2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Τρικάλων
Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού (Ελλάδα)
Σκοπός και Στόχοι
Σκοπός είναι η ενημέρωση, η ανταλλαγή σκέψεων και εμπειριών μέσω συζητήσεων, δράσεων, εκδηλώσεων και ημερίδων, από θύματα και άτομα που αποτέλεσαν παρατηρητές και γνώστες αυτών των φαινομένων είτε είναι μαθητές είτε ενήλικοι.
Στόχοι είναι:
Δράσεις στα σχολεία
Με παρότρυνση του Υπουργείου Παιδείας πραγματοποιούνται στις σχολικές μονάδες την 6η Μαρτίου διάφορες δράσεις, οι οποίες είναι:
Παραπομπές
<div style="">
Κατηγορία:Εκφοβισμός στην Ελλάδα
Καζιμίρ του Μπύτομ
Ο Καζιμίρ, πολων. Kazimierz Bytomski (1253/57 - 10 Μαρτίου 1312) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Οπόλε (1282-84, με τον αδελφό του) και του Μπύτομ (από το 1284).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Βλάντισλαφ δούκα του Οπόλε, Ρατσίμπους, Κάλις, Βιέλουν και της Ευφημίας των Πιαστ, κόρης του Βλάντισλαφ Οντόνιτς δούκα της Μεγάλης Πολωνίας.
Η σύζυγός του Ελένη ίσων ήταν κόρη του Λέοντα Α΄ της Γαλικίας και της Κωνσταντίας, κόρης του Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας. Η Κωνσταντία ήταν αδελφή της Ευλογημένης Γιολάντας-Ελένης των Πιαστ, κόρης του Μπολέσλαφ του Ευσεβούς, δούκα της Μεγάλης Πολωνίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1275-78 την Ελένη, άγνωστης καταγωγής. Από το όνομά της και αυτά των παιδιών της, υποθέτουμε ότι μπορεί να ήταν κόρη του Λέοντα Α΄ της Γαλικίας-Βολυνίας ή του αδελφού του Σβαρν μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Είχε τέκνα:
Η μεγάλη διαφορά ηλικίας μεταξύ των πρώτων τέκνων από τα τελευταία δίνει την εντύπωση ότι ο Καζιμίρ είχε και δεύτερη σύζυγο, αλλά οι πηγές δεν αναφέρουν κάτι τέτοιο, έτσι οι περισσότεροι ιστορικοί θεωρούν ότι είχε μόνο την Ελένη.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Ρίτσαρντ Ραμίρεζ
O Ρίτσαρντ Ραμίρεζ (Richard Ramirez) (29 Φεβρουαρίου 1960 - 7 Μαΐου 2013) ήταν διαβόητος Αμερικανός διαρρήκτης, βιαστής και κατά συρροήν δολοφόνος που έδρασε στην πολιτεία της Καλιφόρνια από τον Ιούνιο του 1984 ως τον Αύγουστο του 1985. Συνελήφθη από τις αστυνομικές αρχές στις 31 Αυγούστου του 1985, δικάστηκε για 13 δολοφονίες, 5 απόπειρες δολοφονιών, 11 βιασμούς και 14 διαρρήξεις. Καταδικάστηκε εις θάνατον στις 7 Νοεμβρίου του 1989. Ο Ραμίρεζ παρέμεινε μελλοθάνατος για πάνω από 23 χρόνια, πριν πεθάνει από καρκίνο των λεμφαδένων στις 7 Ιουνίου του 2013 στην κρατική φυλακή της Καλιφόρνια, Σαν Κουέντιν (San Quentin State Prison).
Ο Ραμίρεζ καταγόταν από οικογένεια εργατών Μεξικανών του Τέξας και από μικρός είχε ακραία και συχνά παραβατική συμπεριφορά. Στην εφηβεία άρχισε την χρήση ναρκωτικών και μάλιστα συνελήφθη δύο φορές για χρήση «μαλακών ναρκωτικών».
Στα 20 του χρόνια μετακομίζει στην Καλιφόρνια. Άστεγος και άνεργος, άρχισε τις κλοπές αυτοκινήτων για να εξασφαλίζει τα χρήματα για τα ναρκωτικά και σύντομα άρχισε να εισβάλει και σε σπίτια με σκοπό να κλέψει. Τους άντρες τους σκότωνε αμέσως ενώ τις γυναίκες αφού πρώτα τις κακοποιούσε και τις βίαζε. Τα δε παιδιά που τυχόν έβρισκε, είτε τα βίαζε είτε τα απήγαγε και μετά τα εγκατέλειπε. Η δράση του είχε θορυβήσει τόσο τις Αρχές όσο και τα Μ.Μ.Ε. τα οποία του έδωσαν το παρατσούκλι "Night Stalker". Ύστερα από την περιγραφή του από μια γυναίκα που κατάφερε να του ξεφύγει, η Αστυνομία έδωσε στις εφημερίδες την φωτογραφία και τα στοιχεία του, αφού ο Ραμίρεζ είχε ποινικό μητρώο. Έτσι, όταν τον αναγνώρισαν οι πελάτες μιας κάβας ποτών, τον κυνήγησαν, τον συνέλαβαν και τον παρέδωσαν στην Αστυνομία.
Παιδική ηλικία
Ο Ricardo Leyva Muñoz Ramírez, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 1960, στο Ελ Πάσο του Τέξας, το τελευταίο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας του Χούλιαν και της Μερσέντες Ραμίρεζ. Ο Χούλιαν Ραμίρεζ υπήρξε πρώην αστυνομικός της αστυνομίας της πόλης Χουάρες του Μεξικό, ενώ αργότερα δούλεψε σαν εργάτης σε βιομηχανία κατασκευής σιδηρογραμμών της Σάντα Φε, της πολιτείας του Νέου Μεξικό, ενώ η μητέρα του ήταν εργάτρια σε βιοτεχνία κατασκευής παπουτσιών.
Σε ηλικία δύο χρονών είχε ένα σοβαρό ατύχημα. Ένα βαρύ έπιπλο έπεσε στο κεφάλι του κάνοντας του μια μεγάλη πληγή, που χρειάστηκε 30 ράμματα για να κλείσει. Αλλά και στην ηλικία των πέντε χρονών χτύπησε και πάλι στο κεφάλι του, από μια κούνια της παιδικής χαράς, χτύπημα που τον άφησε αναίσθητο. Εξαιτίας αυτών των δυο χτυπημάτων υπέφερε από επεισόδια επιληπτικών κρίσεων που κράτησαν μέχρι τις αρχές της εφηβείας του, και ίσως προσθέτουν κάτι στην διαμόρφωση του μετέπειτα serial Killer, αφού οι επιστήμονες έχουν επισημάνει τη σχέση μεταξύ εγκεφαλικών τραυμάτων και ανάπτυξης ιδιαίτερα βίαιης συμπεριφοράς. Ο πατέρας του ήταν ένας ιδιαίτερο αυταρχικός και βίαιος άντρας που κακοποιούσε συχνά τα παιδιά του, με αποτέλεσμα ο μικρός Ρίτσαρντ να απομακρυνθεί από το οικογενειακό περιβάλλον. Αναφέρεται ότι κοιμόταν συχνά στο νεκροταφείο της πόλης για να αποφύγει τον πατέρα του και άρχισε να κάνει παρέα με τον μεγαλύτερο ξάδερφό του, Μάικ (Miguel Ramirez), από τον οποίο μυήθηκε σταδιακά στην βία. Ο ξάδερφός του, βετεράνος του πολέμου του Βιετνάμ, άρχισε να του μαθαίνει την χρήση πυροβόλων όπλων, μεθόδους πάλης και θανάτωσης, ενώ συχνά έβλεπαν μαζί φωτογραφίες βιασμένων και σκοτωμένων Βιετναμέζων γυναικών - θύματα του ίδιου του Μιγκέλ Ροντρίγκεζ, στη διάρκεια του πολέμου. Στις 4 Μαΐου του 1973, ο Ρίτσαρντ παρακολούθησε την εν ψυχρώ δολοφονία της Τζέσσι Ραμίρεζ, από τον σύζυγό της, Μιγκέλ, κατά τη διάρκεια ενός καβγά.
Μετά την φυλάκιση του Μιγκέλ, ο Ρίτσαρντ πήγε να ζήσει μαζί με την αδερφή του Ρουθ. Εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 15 χρονών, και έπιασε δουλειά στο ξενοδοχείο Holiday Inn της πόλης, αλλά απολύθηκε ύστερα από την κατηγορία της απόπειρας βιασμού μιας πελάτισσας. Ο Ραμίρεζ δάρθηκε ανηλεώς από τον σύζυγος της πελάτισσας και η ιστορία τελείωσε εκεί. Εκείνα τα χρόνια, ο Ρίτσαρντ ενδιαφερόταν μόνο για τη μαριχουάνα, το Χέβι μέταλ και τις Πολεμικές τέχνες. Τότε ήταν που ανακάλυψε τον Σατανισμό. Ενδιαφέρθηκε για τη μαύρη μαγεία, τις σατανιστικές τελετές και ιεροτελεστίες, άρχισε να φοράει μόνο μαύρα και να κάνει τα ανάλογα τατουάζ.
Από την ηλικία των 15 χρονών και μετά, θα απασχολούσε συχνά τις αστυνομικές αρχές. Συνελήφθη για διαρρήξεις σπιτιών με σκοπό την ληστεία -με ποινή που την εξέτιε δουλεύοντας για την κοινότητα- μέχρι την ηλικία των 17 ετών, ενώ από το 1977, όταν συνελήφθη για κατοχή μαλακών ναρκωτικών φυλακίστηκε σε ίδρυμα ανηλίκων. Μετά από μερικούς μήνες συνελήφθη για επικίνδυνη οδήγηση, αλλά κατάφερε να γλιτώσει την φυλάκιση, ερχόμενος σε συμβιβασμό με την Αστυνομία: θα δούλευε εθελοντικά για την κοινότητα ενώ θα ήταν σε πρόγραμμα επιτήρησης για 3 χρόνια.
Όταν το 1980 έληξε η επιτήρηση, ο Ραμίρεζ έφυγε από το Ελ Πάσο οριστικά.
Τα εγκλήματα
Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τα χρόνια που πέρασε ο Ραμίρεζ στην Καλιφόρνια, πριν αρχίσει την εγκληματική του δράση. Άστεγος και χωρίς δουλειά, συνήθως κοιμόταν σε εγκαταλελειμμένα σπίτια και αυτοκίνητα σε απόμερες γωνιές. Τρεφόταν με ότι έβρισκε, άρχισε να κάνει ενέσεις κοκαΐνης και έκλεβε σπίτια ή αυτοκίνητα προκειμένου να εξασφαλίζει τη δόση του. Μάλιστα, μία φορά συνελήφθη για την κλοπή ενός αυτοκινήτου.
Στις 28 Ιουνίου 1984 στην περιοχή "Glassell Park" του Λος Άντζελες, δολοφόνησε μέσα στο σπίτι της, μαχαιρώνοντας επανειλημμένα, την 79 χρονη Jennie Vincow.
Στις 17 Μαρτίου 1985 στο προάστιο "Rosemead" του Λος Άντζελες, πυροβόλησε με σκοπό να ληστέψει την 20χρονη Maria Hernandez την ώρα που έβγαινε από το αυτοκίνητό της. Η σφαίρα δεν την πέτυχε, αλλά η συγκάτοικός της, Dayle Okazaki 34 χρονών, που βγήκε από το σπίτι ακούγοντας τον πυροβολισμό, δολοφονήθηκε από τον Ραμίρεζ.
Την ίδια μέρα, λίγες ώρες αργότερα και με τον ίδιο τρόπο (τραβώντας την έξω από το αμάξι) για τον ίδιο λόγο (να την ληστέψει) πυροβόλησε και σκότωσε την 30χρονη Veronica Yu.
Στις 27 Μαρτίου 1985, μπήκε κρυφά τη νύχτα στο σπίτι των Maxine (44 χρονών) και Vincent Zazzara (64) στο προάστιο Whittier του Λος Άντζελες με σκοπό να τους ληστέψει. Πυροβόλησε και σκότωσε τον άντρα, ενώ μαχαίρωσε και ακρωτηρίασε την Maxine.
Στις 29 Μαΐου 1985 εισέβαλλε στο σπίτι των αδερφών Mabel Bell (83 χρονών) και Florence Lang (81) στην Monrovia της ευρύτερης περιοχής του Λος Άντζελες με σκοπό να κλέψει. Χτύπησε μέχρι θανάτου με ένα σφυρί τις δυο αδερφές. Η Mabel πέθανε λίγες μέρες αργότερα.
Την επόμενη μέρα, 30 Μαΐου 1985 εισέβαλλε στο σπίτι της Ruth Wilson, 42 χρονών και την λήστεψε. Έφυγε αφήνοντας ζωντανούς την γυναίκα καθώς τον 11χρονο γιο της.
Στις 2 Ιουλίου 1985 στην πόλη Arcadia της ευρύτερης περιοχής του Λος Άντζελες, εισέβαλλε τη νύχτα στο σπίτι της 75χρονης Mary Louise Cannon με σκοπό τη ληστεία. Την μαχαίρωσε επανειλημμένα και έφυγε.