cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρέντερικ Μάριοτ
Ο Φρέντερικ Μάριοτ (Frederick Marriott, 16 Ιουλίου 1805 – 16 Δεκεμβρίου 1884, Σαν Φρανσίσκο) ήταν Αμερικανός εκδότης αγγλικής καταγωγής και ένας εκ των πρώτων υποστηρικτών της αεροπορίας, όντας δημιουργός του Avitor Hermes Jr., του πρώτου μη επανδρωμένου αεροσκάφους που πέταξε με τη χρήση της δικής του ισχύος στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ο εκδότης της εφημερίδας Northern Indianian αναφέρθηκε σχετικά με αυτόν στις 19 Μαρτίου 1874, περιγράφοντάς τον ως έναν «Άγγλο τζέντλμαν, με εκκεντρικές συνήθειες, εξαιρετική ευφυΐα και επιχειρηματικότητα, καθώς και ολοκληρωμένη προσωπικότητα». Στον Μάριοτ πιστώνεται η εφεύρεση της λέξης «αεροπλάνο» ("aeroplane"), ενώ σκόπευε να κατασκευάσει ένα σύστημα αερομεταφορών που θα μετέφερε επιβάτες από τη Νέα Υόρκη στην Καλιφόρνια χωρίς τους κινδύνους που είχε η παραδοσιακή μορφή ταξιδιού τον 19ο αιώνα. Η εταιρεία που ίδρυσε (με τον Άντριου Σμιθ Χάλιντι) το 1866 είχε το όνομα Aerial Steam Navigation Company (Εταιρεία Εναέριας Ατμοπλοΐας).
Εκδότης
Ο Μάριοτ ήταν ο εκδότης της εφημερίδας San Francisco News Letter and California Advertiser, το οποίο ήταν το «Επίσημο Όργανο» της εταιρείας που είχε ιδρύσει. Ένας από τους κύριους αρθρογράφους της εφημερίδας ήταν ο ταγματάρχης Άμπροουζ Μπιρς.
Επίσης ο Μάριοτ αναφέρεται ως ένας εκ των ιδρυτών της εφημερίδας London Illustrated News.
Η εφημερίδα California China Mail and Flying Dragon εκδιδόταν στην κινεζική γλώσσα και ήταν μια από τις πρώτες πηγές διαφήμισης που ενθάρρυνε τους Κινέζους μετανάστες να εργαστούν στον Δυτικό Σιδηρόδρομο.
Η εφημερίδα California News Notes ήταν εικονογραφημένη και διέθετε πολλές ξυλογραφίες, οι οποίες παρουσίαζαν τις συνδέσεις διάφορων σιδηροδρομικών γραμμών, και οι οποίες παραμένουν περιζήτητες για τους συλλέκτες.
Πρώτη πτήση
thumb|Αντίγραφο του Hermes Avitor Jr. στο [[Μουσείο Αεροπορίας Χίλερ.]]
Το Hermes Avitor Jr. κατασκευάστηκε στο υπόγειο ενός εκδοτικού οίκου σε μεγάλο βαθμό υπό το φως των κεριών και πέταξε από το ιπποδρόμιο του Shellmound Park. Σύμφωνα με δημοσιογράφο του Scientific American (31 Ιουλίου 1869) το αεροσκάφος χρειάστηκε 6 λεπτά για να γεμίσει με υδρογόνο και πετούσε με ταχύτητα περίπου 8 χιλιομέτρων την ώρα. Σε μια από τις επόμενες πτήσεις όμως, το αεροσκάφος κάηκε ολοσχερώς και χάθηκε. Ένα αντίγραφο του σκάφους εκτίθεται στο Μουσείο Αεροπορίας Χίλερ. Επρόκειτο για μη επανδρωμένο αεροσκάφος.
Η χρηματιστηριακή κρίση του 1869 εμπόδισε τις προσπάθειες του Μάριοτ να πραγματοποιήσει πτήση με βαρύτερο από τον αέρα σκάφος, αν και συνέχισε να εργάζεται σε ένα μοντέλο βαρύτερου από τον αέρα τριπλάνου μέχρι τον θάνατό του. Ο Τζον Τζόζεφ Μοντγκόμερι εμπνεύστηκε από τα πειράματα αυτά. Δύο χρόνια πριν τον θάνατο του Μάριοτ, το 1882, η εταιρεία Aerial Steam Navigation Company πωλήθηκε, και ο αρχιτέκτονας Αουγκούστους Λέιβερ έγινε ο νέος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας.
Ο Φρέντερικ Μάριοτ απεβίωσε στο Σαν Φρανσίσκο στις 16 Δεκεμβρίου 1884.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί εκδότες Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες
Γερουσία (1829)
Γερουσία ονομάστηκε το σώμα που συστάθηκε το 1829 από τη Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους σε αντικατάσταση του συμβουλευτικού σώματος του Πανελληνίου που είχε ιδρυθεί με την άφιξη του Καποδίστρια το προηγούμενο έτος, 1828.
Η Γερουσία είχε 27 γερουσιαστές. Η Δ' Εθνοσυνέλευση Άργους είχε αποφασίσει ότι τους 21 από αυτούς θα επέλεγε ο Κυβερνήτης από τριπλάσιο αριθμό υποψηφίων που θα του υποδείκνυε η Συνέλευση, ενώ τους υπόλοιπους έξι θα τους όριζε μόνος του. Ο ρόλος της Γερουσίας ήταν η γνωμοδότηση για όλα τα μη διοικητικής φύσεως ψηφίσματα. Είχε αναλάβει να καταρτίσει μαζί με την κυβέρνηση σύνταγμα, το οποίο θα υποβαλλόταν από το υπουργικό συμβούλιο σε αυτήν για έγκριση.
Πρόεδρος της Γερουσίας είχε εκλεγεί ο Γεώργιος Σισίνης.
Όταν δολοφονήθηκε ο κυβερνήτης της Ελλάδος Ιωάννης Καποδίστριας το 1831, η Γερουσία έδωσε την εξουσία στην τριμελή Διοικητική επιτροπή στις 20 Δεκεμβρίου 1831 με πρόεδρο τον αδελφό του Καποδίστρια, Αυγουστίνο και μέλη τους Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και Ιωάννη Κωλέττη με μικρή διάρκεια ζωής (Φεβρουάριο-Μάρτιο 1832). Όταν ο Αυγουστίνος έφυγε το Μάρτιο του 1832, η Κυβερνητική αυτή επιτροπή διαλύθηκε.
Στις 27 Ιουλίου 1832 η Ε' Εθνοσυνέλευση καταργεί τη Γερουσία, πράξη που δεν αναγνώρισε η Γερουσία.
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1832 η γερουσία ορίζει νέα τριμελή διοικητική επιτροπή για να καλύψει το κενό εξουσίας.
Η Γερουσία καταργήθηκε τον Ιανουάριο του 1833 με την άφιξη του Όθωνα.
Μέλη της Γερουσίας
Ακολουθεί κατάλογος με ορισμένα μέλη της Γερουσίας
Δες επίσης
Το 1844 δημιουργήθηκε με βάση το Σύνταγμα του 1844 που παραχωρήθηκε από τον Όθωνα μετά την Επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου, επόμενο σώμα με το όνομα Γερουσία.
Αναφορές
Κατηγορία:Γερουσία στην Ελλάδα
Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Ελληνική Πολιτεία 1828-1832
Ταργίταος
Ο Ταργιτάος (αλλιώς ο Ηρόδοτος θα έγραφε στην αιτιατική τον Ταργίταον )
Γενικό Επιτελείο Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων
Το Γενικό Επιτελείο Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (τουρκικά: Türk Silahlı Kuvvetleri Genelkurmay Başkanlığı) προΐσταται των Ενόπλων Δυνάμεων της Δημοκρατίας της Τουρκίας, η οποία περιλαμβάνει το Στρατό Ξηράς, το Πολεμικό Ναυτικό, την Πολεμική Αεροπορία και τις Ειδικές Δυνάμεις. Οι Γενικές Διοικήσεις της Χωροφυλακής και της Ακτοφυλακής, που λειτουργούν ως τμήματα των εσωτερικών δυνάμεων ασφαλείας σε καιρό ειρήνης, υπάγονται στις Διοικήσεις του Στρατού Ξηράς και του Πολεμικού Ναυτικού, αντίστοιχα, σε καιρό πολέμου, ενώ και οι δύο διεξάγουν επιχειρήσεις επιβολής του νόμου και στρατιωτικές λειτουργίες.
Ταργίταος
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ο Ταργιτάος  ήταν ο πρώτος Σκύθης που γεννήθηκε στην χώρα των Σκυθών και ο πρώτος βασιλιάς τους.
Γενικό Επιτελείο Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων
Η διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων, ο καθορισμός των πολιτικών και των προγραμμάτων που σχετίζονται με την προετοιμασία του προσωπικού για τη μάχη, οι πληροφορίες, η λειτουργία, η οργάνωση, η κατάρτιση και η παροχή υπηρεσιών εφοδιασμού είναι οι αρμοδιότητες του Γενικού Επιτελείου. Επίσης, το Γενικό Επιτελείο συντονίζει τις στρατιωτικές σχέσεις των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων με τους ομολόγους των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ και άλλων φίλιων δυνάμεων.
Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου είναι ο διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Τουρκίας, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου δίνει αναφορά στον Πρωθυπουργό εν καιρώ ειρήνης και υπηρετεί ως Διοικητής των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Σε περιόδους πολέμου, ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου αναλαμβάνει την Αρχιστρατηγία για λογαριασμό της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης, η οποία εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις
Ταργίταος
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς των Σκυθών
Σκωληκοειδής απόφυση
Οι παλαιές απόψεις, Δαρβινικής κυρίως προελεύσεως, περί ενός αχρήστου εντερικού υπολείμματος, έχουν σταδιακά αρχίσει να αναθεωρούνται. Η σκωληκοειδής απόφυση, αποτελεί εμβρυϊκό μεν κατάλοιπο, πλούσιο όμως σε λεμφοζιδιακό ιστό, με συμμετοχή στην άμυνα του οργανισμού (παρουσία λεμφοκυττάρων και παραγωγή λευκών αιμοσφαιρίων). Επιπλέον ερευνητές πιστεύουν ότι η σκωληκοειδής είναι σημαντική για την μικροβιακή ισορροπία στο παχύ έντερο, αφού τα μικρόβια τα οποία αποικούν τον αυλό της μπορούν να αναδημιουργούν τη χλωρίδα του εντέρου σε περίπτωση που διαταραχτεί, επί παραδείγματι από μια σοβαρή διάρροια (αποθήκη χρήσιμων μικροβίων).
Η οξεία φλεγμονή της σκωληκοειδούς αποφύσεως αναφέρεται ως οξεία σκωληκοειδίτιδα. Ένας στους 20 ανθρώπους μπορεί να εμφανίσει κάποια στιγμή οξεία σκωληκοειδίτιδα. Η θεραπεία έγκειται στην χειρουργική αποκοπή (αφαίρεση) της αποφύσεως (σκωληκοειδεκτομή). Η συγκεκριμένη επέμβαση, αποτελεί μία από τις συχνότερες χειρουργικές παθήσεις. Μάλιστα, κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, θεωρείται η συχνότερη χειρουργική επέμβαση στην κοιλία.
Στα βρέφη εμφανίζεται σπάνια σκωληκοειδίτιδα. Επίσης μετά την εφηβεία, συχνότητά της ελαττώνεται. Παρά ταύτα, δεν παύει να αποτελεί μία συχνή πάθηση σε όλες τις ηλικιακές ομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Δάσκυλος
Πηγή
Δασκυλος
Νικολάι Ιγνάτιεφ
Ο Νικολάι Παύλοβιτς Ιγνάτιεφ (1832-1908) ήταν Ρώσος στρατηγός, διπλωμάτης και πολιτικός. Γιος του στρατηγού Παύλου Νικαλάιεβιτς Ιγνάτιεφ και βαφτισιμιός του τσάρου Νικολάου Α', υπήρξε ο κυριότερος υποστηρικτής του ρωσικού πανσλαβισμού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη και, ως στρατιωτικός γόνος και αυτοκρατορικής αναδοχής, από πολύ νωρίς εισήλθε ως αξιωματικός της αυτοκρατορικής φρουράς. Σε ηλικία 28 ετών φέροντας τον βαθμό του στρατηγού σημείωσε μεγάλη διπλωματική επιτυχία στις ρωσοκινεζικές διαπραγματεύσεις με την συνομολόγηση της Σύμβασης του Πεκίνου (1860) με την οποία εξασφαλίζονταν τα ρωσικά σύνορα παρά τους ποταμούς Αμούρ και Ούσουρι, θεμελιώνοντας έτσι την ρωσική πολιτική στη Άπω Ανατολή.
Κατά την περίοδο της έξαρσης της βαλκανικής κρίσης τοποθετήθηκε πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη (1864) όπου και αναδείχθηκε ιδιαίτερα επηρεάζοντας τους πάντες και τα πάντα υπέρ της Ρωσίας με οποιοδήποτε θεμιτό ή αθέμιτο μέσον. Βασικός στόχος του ήταν η κατάργηση της Συνθήκης των Παρισίων (1856) που επέτρεπε την ελεύθερη διέλευση των Στενών των Δαρδανελλίων, προκειμένου να περάσουν στον ρωσικό έλεγχο, γεγονός που θα μπορούσε να συμβεί είτε με πόλεμο, είτε με επιβολή ρωσικής "προστασίας" της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι ραδιουργίες του και οι συχνότατες επαφές του με τον Σουλτάνο Αμπντούλ Αζίζ και τους Μεγάλους Βεζίρηδες Μεχμέτ Εμίν Ααλή Πασά και Μαχμούτ Νεντίμ Πασά υπήρξαν τόσο πολύ έντονες και τακτικές που το σύνολο σχεδόν των πρεσβευτών της Κωνσταντινούπολης να του προσδώσει σκωπτικά το παρωνύμιο του "υποσουλτάνου του Αμπντούλ Αζίζ", αποδίδοντας και τα ονόματα των Βεζίρηδων με κατάληξη -ωφ. Παράλληλα υπηρετώντας τον ρωσικό πανσλαβισμό επέλεξε τους ομόδοξους Βουλγάρους ώστε να δημιουργήσει μια έντονη φιλορωσική παρουσία στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ευκαιρία σ΄ αυτό έλαβε από την Κρητική Επανάσταση (1866-1869) όπου δημιούργησε εθελοντικό σώμα ατάκτων Βουλγάρων που διέθεσε στον Σουλτάνο για την καταστολή της επανάστασης της Κρήτης. Εκμεταλλευόμενος στη συνέχεια την προσφορά αυτή κατάφερε τον Σουλτάνο, στα πλαίσια του Χάττ-ι-Χουμαγιούν, να εκχωρήσει με επί τούτου φιρμάνι, κάποιες δυτικές επαρχίες της Θράκης στους Βουλγάρους για την δημιουργία Βουλγαρικής Εξαρχίας, η οποία ουσιαστικά αποτέλεσε και τη βάση δημιουργίας της βουλγαρικής εθνικής συνείδησης με συνέπεια το ξέσπασμα αυτονομιστικών κινήσεων σε βάρος άλλων ομόδοξων βαλκανικών λαών. right|thumb|300px|Ο Ν. Ιγνάτιεφ 2ος από δεξιά, πληρεξούσιος της Ρωσίας συνομολογεί τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου Μετά τον θάνατο του Αμπντούλ Αζίζ (1876), όπου ανήλθε στο θρόνο ο Σουλτάνος Μουράτ Ε' και άλλαξε η εξωτερική πολιτική υπέρ της Γαλλίας, ο Νικολάι Ιγνάτιεφ άρχισε να δυναμιτίζει το ρωσικό υπουργείο εξωτερικών για διενέργεια πολέμου. Έτσι μετά την καθαίρεση του Μουράτ Ε' (για λόγους ασθενείας) και την ανάρρηση στο θρόνο του νέου Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, με ενέργειές του και τη σύμπραξη του Ρώσου υπουργού εξωτερικών Γκορτσακόφ ξέσπασε ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος (1877-1878), που επεκτάθηκε από τον Καύκασο μέχρι την Βαλκανική, έχοντας συνεγείρει τους Βουλγάρους σε επανάσταση, συνέπεια των οποίων ήταν η συνομολόγηση της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου και η δημιουργία της Μεγάλης Βουλγαρίας σε βάρος κυρίως των Ελλήνων. Μετά όμως τη Συνθήκη του Βερολίνου που ακολούθησε το ίδιο έτος ο Ν. Ιγνάτιεφ περιέπεσε στη δυσμένεια του Τσάρου Αλεξάνδρου Β΄ Τρία χρόνια αργότερα, το 1881, ο Ιγνάτιεφ τοποθετήθηκε υπουργός των Εσωτερικών της Ρωσίας, θέση που διατήρησε μέχρι τον Ιούνιο του επόμενου έτους όταν αναγκάσθηκε σε παραίτηση λόγω διαφωνίας του με τον υπουργό των Εξωτερικών για στρατιωτικά ζητήματα. Ο Νικολάι Ιγνάτιεφ, διατελώντας μέλος του ρωσικού Συμβουλίου της Επικρατείας, πέθανε στην γενέτειρά του το 1908, σε ηλικία 76 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Ρώσοι διπλωμάτες
329 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έτη
Αμφισβαίνια
Κατηγορία:Φολιδωτά
Γαλανιανά Αντικυθήρων
Τα Γαλανιανά είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Νήσων, στην Περιφέρεια Αττικής. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Αντικυθήρων, της Δημοτικής Ενότητας Αντικυθήρων και υπάγονται στο Δήμο Κυθήρων.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Τα Γαλανιανά Αντικυθήρων  είναι κτισμένα σε υψόμετρο 175 μέτρων και έχουν πληθυσμό 17 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Χάρτης
<mapframe latitude="35.870273" longitude="23.304405" zoom="13" width="1000" height="250" align="center" /> Κατηγορία:Δήμος Κυθήρων Κατηγορία:Αντικύθηρα
1807
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1807 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Χρήστος Λούλης
Ο Χρήστος Λούλης (Αθήνα, 10 Απριλίου 1976) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικά στοιχεία
Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Πειραιά στο τμήμα οικονομικής επιστήμης, αλλά εγκατέλειψε τη σχολή για να σπουδάσει υποκριτική στο Ελληνικό Θέατρο Τεχνών στα 20 του, απ' όπου αποφοίτησε το 1999. Έχει συμμετάσχει σε αρκετές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, κινηματογραφικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.
Με την ομάδα του Εθνικού Θεάτρου συμμετείχε το 2006 σε περιοδεία στη Νέα Υόρκη για το θεατρικό έργο Πέρσες του Αισχύλου, ενώ το 2012 συμμετείχε, πάλι με το Εθνικό Θέατρο, στο Φεστιβάλ Σαίξπηρ, που διοργάνωσε το Γκλομπ Θίατερ στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας.
Το 2003 τιμήθηκε με το βραβείο Χορν. Το 2008 τιμήθηκε με το Βραβείο Β΄ ανδρικού ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία Σκλάβοι στα δεσμά τους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το 2004 συμμετείχε ως "Έρωτας" στην έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Το 2019 υποδύθηκε τον Γιάνη Βαρουφάκη στην ταινία του Κώστα Γαβρά Ενήλικοι στην Αίθουσα.
Τον Μάιο του 2020 πρωταγωνίστησε σε διαφημιστικό σποτ της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας για την αντιμετώπιση της COVID-19. Το σποτ και η ερμηνεία του Λούλη επικρίθηκαν για σεξισμό με αποτέλεσμα το σποτ να αποσυρθεί.
Προσωπική Ζωή
Κατοικεί στην Αθήνα. Είναι νυμφευμένος με την Ελληνοκύπρια ηθοποιό Έμιλυ Κολιανδρή από τις 29 Σεπτεμβρίου 2008 και έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Αλέξανδρο και τη Σμαράγδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χορν
335 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σολομών της Βρετάνης
Ο Σολομών της Βρετάνης (πέθανε το 874) ήταν κόμης της Ρεν και της Κόμης της Νάντης (851 - 860) και Δούκας της Βρετάνης (857 - 874). Από το 868 χρησιμοποιούσε τον τίτλο του βασιλέως της Βρετάνης, πήρε επιπλέον τις κομητείες Αβράνς και Κουτάνς. Στην λαϊκή παράδοση αγιοποιήθηκε ως "Βασιλεύς Σολομών" με την τάξη του Χριστιανού μάρτυρος.
Δολοφονία του Ερισπόε
Ο πατέρας του ήταν ο μεγαλύτερος γιος του κόμητος Ερισπόε Α΄ του Ποέρ και ο μεγαλύτερος αδελφός του πρώτου δουκός της Βρετάνης Νομινόη. Όταν πέθανε ο θείος του Νομινόης (851) ο ξάδελφος του Ερισπόε νίκησε τον μεγάλο του αντίπαλο βασιλιά των Φράγκων Κάρολο τον Φαλακρό και με την βοήθεια του ίδιου. Ο Σολομών πήρε σαν δώρο τις κομητείες του Ρεν και της Νάντης και επιπλέον εδάφη στο Πουατού μέχρι τον ποταμό Μαγιέν. Ο Σολομών ορκίστηκε πίστη στον Κάρολο τον Φαλακρό και ο Ερισπόε του παραχώρησε ένα τρίτο δώρο μαζί με την Ρεν και την Νάντη, την Μετζ. Η Ρεν βρέθηκε στην κατοχή τόσο του Ερισπόε όσο και του Σολομών (853), ο Σολομών έγινε ο πιο πανίσχυρος αριστοκράτης στην αυλή του Ερισπόε. Η πιθανότητα που υπήρχε ο Λουδοβίκος ο Τραυλός να ανακηρύξει τον Ερισπόε βασιλιά στην Λε Μανς και ο φόβος ότι θα χάσει ο ίδιος ο Σολομών τα προνόμια του τον οδήγησε στην δολοφονία του Ερισπόε (857), τον διαδέχθηκε ο ίδιος.
Ειρήνη με τον Κάρολο
Η πράξη αυτή έδωσε αφορμή για εξέγερση και απέναντι στον ίδιο τον Κάρολο αλλά ο Πάπας Νικόλαος Α΄ έστειλε επιστολή στον Σολομών ζητώντας του να υποταχθεί στον επικυρίαρχο του όπως είχε υποσχεθεί. Ο Κάρολος ο Φαλακρός βάδισε ξανά στην Βρετάνη αλλά ο Σολομών έστειλε αντιπροσωπεία στην Κομπιένη τον Αύγουστο με αρχηγό τον γαμπρό του Πασκουέτεν, δήλωσαν υποταγή για λογαριασμό του. Η ειρήνη διατηρήθηκε μέχρι τον θάνατο του Σολομών, ο Κάρολος ο Φαλακρός τον είχε ανταμείψει με δύο πολύτιμα δώρα, το ένα από αυτά ήταν ένα χρυσό στέμμα με κοσμήματα. Ο Κάρολος ο Φαλακρός πρότεινε να γίνει νονός στον ίδιο τον νεογέννητο γιο του Σολομών, με τον τρόπο αυτό συνδέθηκαν με δεσμούς αίματος. Ο Σολομών είχε τον τίτλο του βασιλιά σύμφωνα με παραδόσεις της εποχής όχι επειδή είχε γίνει η στέψη του αλλά χάρη στο χρυσό στέμμα που φορούσε, δώρο του Καρόλου. Ο Σολομών πίεζε τον πάπα Νικόλαο Α΄ να δημιουργήσει μια αρχιεπισκοπή στην οποία θα συμμετείχαν όλοι οι επίσκοποι της Βρετάνης οι οποίοι δεν αναγνώριζαν τον αρχιεπίσκοπο της Τουρ ως τον νόμιμο μητροπολίτη τους. Με τον τρόπο αυτό ήθελε να αποφύγει τα αδιέξοδα που είχε δημιουργήσει ο θείος του Νομινόης όταν είχε καθαιρέσει 5 επισκόπους. Ο Νομινόης δολοφονήθηκε από συνομωσία στην οποία συμμετείχαν ευγενείς της αυλής του ανάμεσα τους και ο γαμπρός του Πασκουέτεν (874), η δολοφονία του είχε σαν αποτέλεσμα την έκρηξη εμφυλίου που διατηρήθηκε 2 χρόνια. Η Καθολική Εκκλησία αγιοποίησε τον Σολομών και η μνήμη του εορτάζεται στις 25 Ιουνίου.
Δαμνέας
Στην ελληνική μυθολογία ο Δαμνέας (Δαμνεύς) ήταν Κορύβαντας από την Εύβοια, γιος του Σώκου και της Κόμβης. Ο Δαμνέας διώχθηκε από τους γονείς του και από τους 6 αδελφούς του, οπότε κατέφυγε αρχικώς στην Κνωσό. Από εκεί, ο Δαμνέας περιπλανήθηκε στη Φρυγία και τελικώς πήγε στην Αττική. Ο Κέκροπας τιμώρησε τον Σώκο και εξασφάλισε την επιστροφή του Δαμνέως στην πατρίδα του.
Το όνομα «Δαμνεύς» φαίνεται να είναι απλούστευση ή υποκοριστικό του ονόματος Δαμναμενεύς, που ήταν ένας από τους «Ιδαίους γόητες» της Φρυγίας, ή ένας από τους τρεις Ιδαίους Δακτύλους.
Πηγές
Δαμνεας
Καλυβάρι Άνδρου
Το Καλυβάρι είναι ένα χωριό στη βόρεια πλευρά της Άνδρου, με πληθυσμό 43 κατοίκων και σε υψόμετρο 300 μ. Ανήκει στο δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκε στο δήμο Υδρούσας. Εκεί υπάρχει το αιολικό πάρκο Καλυβαρίου και το μοναδικό αιολικό πάρκο της Άνδρου  που προμηθεύει ρεύμα για το νησί. Οι παλιοί κάτοικοι στο χωριό μιλούν την αρβανίτικη γλώσσα. Απέχει από το Γαύριο περίπου 12 χλμ. και από τη Χώρα 44 χλμ. Παλιά το χωριό ονομαζόταν Καλλιβάρι και Καλυβάριον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Αχελώος (ναρκαλιευτικό)
Αχελώος (ναρκαλιευτικό)
Τύπου ‘160’
Το ναρκαλιευτικό Αχελώος (πρώην Silhoyette) ναυπηγήθηκε στο ναυπηγείο Norway – Kaldnes Mek – Werk Tonsbeerg της Νορβηγίας το 1931, ως αλιευτικό – φαλαινοθηρικό, Νορβηγικού τύπου. Παρελήφθη από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό στις 10 Σεπτεμβρίου 1943 στη Βηρυτό του Λιβάνου και την ίδια μέρα υψώθηκε επ' αυτού η Ελληνική σημαία. Χρησιμοποιήθηκε για ναρκαλιεία και σε βοηθητικές εργασίες και Επεστράφη στους Άγγλους το 1947. Ήταν ομοίου τύπου με τα Αχελώος ΙΙ, Αλφειός, Ευρώτας ΙΙ, Πηνειός ΙΙ και Σπερχειός.
Το Αλφειός είχε μέγιστο εκτόπισμα 255 τόνων, μέγιστη ταχύτητα 10 κόμβων και πλήρωμα 30 ανδρών. Ο οπλισμός του αποτελούνταν από 2 πυροβόλα των 20 χιλιοστών.
Ειδική σχετικότητα
thumb|right|Ο [[Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1905.]] thumb|right|200px|Η «σχετικοποίηση» του χρόνου υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα της ειδικής σχετικότητας. Ο χρόνος όχι μόνο μπορεί να κυλά με διαφορετικό ρυθμό για δυο παρατηρητές, αλλά και δυο γεγονότα που φαίνονται ταυτόχρονα σε έναν παρατηρητή μπορεί να μην είναι για έναν άλλον. Η ειδική σχετικότητα ή ειδική θεωρία της σχετικότητας είναι η θεωρία που διατυπώθηκε από τον Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1905, και η οποία συμπληρώνει τους νόμους κίνησης του Νεύτωνα, ώστε να ισχύουν και σε ταχύτητες συγκρίσιμες με την ταχύτητα του φωτός. Η ειδική θεωρία της σχετικότητας προκύπτει από την ικανοποίηση της γενικευμένης αρχής της σχετικότητας και της αρχής του Αϊνστάιν.
Ιστορία
Μια πρώτη μορφή της αρχής της σχετικότητας είχε διατυπωθεί ήδη από τον Γαλιλαίο και στη συνέχεια ενσωματώθηκε στη νευτώνεια σύνθεση. Η αρχή αυτή δήλωνε ότι όλοι οι νόμοι της μηχανικής πρέπει να έχουν την ίδια μορφή σε όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς. Η μετάβαση από το ένα αδρανειακό σύστημα στο άλλο γινόταν με ένα ορισμένο είδος μετασχηματισμών συντεταγμένων, που ονομάστηκαν αργότερα μετασχηματισμοί του Γαλιλαίου ή αλλιώς, νόμος πρόσθεσης ταχυτήτων. Ενώ οι νόμοι της μηχανικής συμμορφώνονταν με τον μετασχηματισμό αυτό (ήταν αναλλοίωτοι κατά την εφαρμογή του), οι νόμοι του ηλεκτρομαγνητισμού, και ειδικά ο νόμος για την σταθερότητα και παγκοσμιότητα της ταχύτητας του φωτός, τον παραβίαζαν.
Ο Αϊνστάιν το 1905 στην περίφημη εργασία του «Περί της Ηλεκτροδυναμικής των κινουμένων σωμάτων», αντικατέστησε τους μετασχηματισμούς του Γαλιλαίου με ένα νέο σύνολο μετασχηματισμών, τους μετασχηματισμούς του Λόρεντζ, και διετύπωσε την αρχή της σχετικότητας, σύμφωνα με την οποία όλοι οι νόμοι της Φύσης (μηχανικής, ηλεκτρομαγνητισμού και όποιοι άλλοι) είναι αναλλοίωτοι κάτω από τους νέους αυτούς μετασχηματισμούς και (πρέπει να) παίρνουν την ίδια μορφή σε όλα τα αδρανειακά συστήματα, και τη σταθερή ταχύτητα του φωτός για όλους τους αδρανειακούς παρατηρητές.
Αξιώματα
Ο Αϊνστάιν διακρίνει δύο θεμελιώδεις προτάσεις που φαίνονται να είναι πιο επιβεβαιωμένες, ανεξάρτητα από την ακριβή ισχύ των τότε γνωστών νόμων της μηχανικής ή της ηλεκτροδυναμικής. Οι προτάσεις αυτές ήταν η σταθερότητα της ταχύτητας του φωτός και η ανεξαρτησία των φυσικών νόμων (ιδιαίτερα η ταχύτητα του φωτός ως σταθερά) από την επιλογή του αδρανειακού συστήματος. Στην αρχική παρουσίαση της ειδικής σχετικότητας το 1905 ο Αϊνστάιν εξέφρασε αυτά τα αξιώματα ως εξής:
Η προέλευση της ειδικής σχετικότητας δεν εξαρτάται μόνο από τα δύο αυτά ρητά αξιώματα, αλλά και από άλλες σιωπηρές υποθέσεις (όπως όλες σχεδόν οι θεωρίες της φυσικής), συμπεριλαμβανομένης της ισοτροπίας και της ομοιογένειας του χώρου για την ανεξαρτησία των ράβδων και των ρολογιών από το παρελθόν τους.
Μετά την αρχική παρουσίαση του Αϊνστάιν για την ειδική θεωρία της σχετικότητας το 1905, διάφορες διατυπώσεις έχουν προταθεί για αυτά τα αξιώματα. Ωστόσο, η πιο κοινή μορφή των αξιωμάτων αυτών παραμένει η αρχική του Αϊνστάιν. Μια περισσότερο μαθηματική έκφραση της Αρχής της Σχετικότητας που έγινε αργότερα από τον Αϊνστάιν, εισαγάγει την έννοια της απλότητας, που δεν αναφέρεται στα παραπάνω και είναι:
"Ειδική αρχή της σχετικότητας : Εάν ένα σύστημα συντεταγμένων Κ επιλεγεί, τέτοιο ώστε, σε σχέση με αυτό, οι φυσικοί νόμοι να ισχύουν στην απλούστερη μορφή τους, οι ίδιοι νόμοι ισχύουν σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο σύστημα συντεταγμένων Κ' που κάνει ομαλή κίνηση σε σχέση με το Κ."
Ο Ανρί Πουανκαρέ έδωσε το μαθηματικό πλαίσιο για τη θεωρία της σχετικότητας, αποδεικνύοντας ότι οι μετασχηματισμοί Λόρεντζ είναι υποσύνολο της ομάδας Πουανκαρέ των συμμετρικών μετασχηματισμών. Αργότερα, ο Αϊνστάιν παρήγαγε αυτούς τους μετασχηματισμούς από τα αξιώματα του.
Ο Αϊνστάιν βάσισε το αναλλοίωτο των μετασχηματισμών Λόρεντζ (τον βασικό πυρήνα της ειδικής σχετικότητας) σε μόνο δύο βασικές αρχές της σχετικότητας και της σταθεράς της ταχύτητας του φωτός. Είχε γράψει:
Έτσι πολλές νέες θεωρήσεις τη ειδικής θεωρίας της σχετικότητας βασίζονται στο μοναδικό αξίωμα της καθολικής συναλλοιότητας Λόρεντζ (Lorentz covariance), ή ισοδύναμα στο μοναδικό αξίωμα του χωρόχρονου Minkowski.
Η σταθερή ταχύτητα του φωτός υποκινήθηκε από την θεωρία του ηλεκτρομαγνητισμού του Maxwell και από την έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων για την ύπαρξη του αιθέρα. Υπάρχουν αλληλοσυγκρουόμενα στοιχεία σχετικά με το βαθμό στον οποίο ο Αϊνστάιν είχε επηρεαστεί από το μηδενικό αποτέλεσμα του πειράματος των Μάικελσον και Μόρλεϋ. Σε κάθε περίπτωση, το μηδενικό αποτέλεσμα του πειράματος των Μάικελσον και Μόρλεϋ, βοήθησε την έννοια της σταθερής ταχύτητας του φωτός να κερδίσει ευρεία και ταχεία αποδοχή.
Απουσία απόλυτου συστήματος αναφοράς
Η αρχή της σχετικότητας, η οποία δηλώνει ότι δεν υπάρχει κανένα προτιμώμενο αδρανειακό σύστημα αναφοράς, χρονολογείται από τον Γαλιλαίο και ενσωματώθηκε στη νευτώνεια φυσική. Ωστόσο, στα τέλη του 19ου αιώνα, η ύπαρξη των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων οδήγησε τους φυσικούς να προτείνουν ότι το σύμπαν ήταν γεμάτο με μια ουσία που ονομάζεται αιθέρας, η οποία θα λειτουργούσε ως το μέσο με το οποίο αυτά τα κύματα ή δονήσεις ταξιδεύουν. Ο αιθέρας θεωρούνταν ότι αποτελεί ένα απόλυτο σύστημα αναφοράς όπου οι ταχύτητες μπορούν να μετρηθούν και ότι μπορεί να θεωρηθεί σταθερό και ακίνητο. Επίσης υπέθεταν ότι διαθέτει μερικές θαυμάσιες ιδιότητες όπως ότι ήταν αρκετά ελαστικός για να υποστηρίξει τη μετάδοση των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και την αλληλεπίδρασή τους με την ύλη, ωστόσο δεν προέβαλλε καμία αντίσταση στα σώματα που διέρχονται από αυτόν. Τα αποτελέσματα διαφόρων πειραμάτων, συμπεριλαμβανομένου του πειράματος Μάικελσον και Μόρλεϋ, έδειξαν ότι η Γη ήταν πάντα σταθερή σε σχέση με τον αιθέρα - κάτι που ήταν δύσκολο να εξηγηθεί, δεδομένου ότι η Γη περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο. Η λύση του Αϊνστάιν ήταν να απορρίψει την έννοια του αιθέρα και την απόλυτη κατάσταση ηρεμίας. Στη σχετικότητα, οποιοδήποτε σύστημα αναφοράς κινείται με ομοιόμορφη μεταφορική κίνηση θα παρατηρεί τους ίδιους νόμους της φυσικής. Ειδικότερα, η ταχύτητα του φωτός στο κενό είναι πάντα c, ακόμη και όταν μετράται σε πολλαπλά συστήματα που κινούνται με διαφορετικές (αλλά σταθερές) ταχύτητες.
Σύστημα αναφοράς, συντεταγμένες και οι μετασχηματισμοί Λόρεντζ
thumb|right|300px|Το τονούμενο σύστημα κινείται σε σχέση με το μη-τονούμενο με σταθερή ταχύτητα v και μόνο κατά τον άξονα x, όπως το αντιλαμβάνεται κάποιος ακίνητος παρατηρητής στο μη-τονούμενο σύστημα.
Η θεωρία της σχετικότητας εξαρτάται από το σύστημα αναφοράς. Το σύστημα αναφοράς χρησιμοποιείται εδώ ως το σύστημα του παρατηρητή το οποίο δεν μεταβάλλει την κίνησή του (δεν επιταχύνεται) και όπου μια θέση μπορεί να μετρηθεί κατά μήκος των 3 χωρικών αξόνων. Επιπλέον, ένα σύστημα αναφοράς έχει την ικανότητα να καθορίζει τις μετρήσεις του χρόνου των γεγονότων χρησιμοποιώντας ένα «ρολόι» (οποιαδήποτε συσκευή με ομοιόμορφη περιοδικότητα, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αναφορά).
Ένα γεγονός είναι ένα συμβάν στο οποίο μπορεί να ανατεθεί ένας μοναδικός χρόνος και μία θέση στο χώρο, σε σχέση με το σύστημα αναφοράς. Πρόκειται για ένα «σημείο» στον χωροχρόνο. Δεδομένου ότι η ταχύτητα του φωτός είναι σταθερή σε σχέση με κάθε σύστημα αναφοράς, παλμοί φωτός μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση αποστάσεων και να αναφέρουν τον χρόνο που συνέβησαν τα γεγονότα σε σχέση με το ρολόι, αν και το φως χρειάζεται χρόνο για να φτάσει στο ρολόι με το πέρας κάποιου γεγονότος.
Για παράδειγμα, η έκρηξη από ένα πυροτέχνημα μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ένα «γεγονός». Μπορούμε να καθορίσουμε πλήρως ένα γεγονός από τις τέσσερις συντεταγμένες του χωροχρόνου του. Ο χρόνος του συμβάντος και οι τρεις διαστάσεις του χώρου, ορίζουν ένα σημείο αναφοράς. Ας ονομάσουμε αυτό το σύστημα αναφοράς S.
Στη θεωρία της σχετικότητας συχνά θέλουμε να υπολογίσουμε τη θέση ενός σημείο από διαφορετικό σύστημα αναφοράς.
Ας υποθέσουμε ότι έχουμε ένα δεύτερο σύστημα αναφοράς S', του οποίου οι χωρικοί άξονες και το ρολόι συμπίπτουν ακριβώς με εκείνου του S σε χρόνο μηδέν, αλλά κινείται με σταθερή ταχύτητα v σε σχέση με το S κατά μήκος του άξονα x.
Δεδομένου ότι δεν υπάρχει απόλυτο σύστημα αναφοράς στη θεωρία της σχετικότητας, η έννοια της «κίνησης» δεν ορίζεται αυστηρά, καθώς τα πάντα κινούνται σε σχέση με κάποιο άλλο σύστημα αναφοράς. Αντ' αυτού, κάθε δύο συστήματα που κινούνται με την ίδια ταχύτητα προς την ίδια κατεύθυνση μπορούμε να πούμε ότι συνταξιδεύουν. Ως εκ τούτου, τα S και S' δεν συνταξιδεύουν.
Έστω ένα γεγονός με χωροχρονικές συντεταγμένες (t,x,y,z) στο σύστημα S και (t′,x′,y′,z′) στο S′. Τότε οι μετασχηματισμοί Λόρεντζ ορίζουν ότι αυτές οι συντεταγμένες σχετίζονται ως εξής:
όπου
ο παράγοντας Λόρεντζ, c η ταχύτητα του φωτός στο κενό και v η ταχύτητα του S' παράλληλα προς τον άξονα x.
Δεν υπάρχει κάτι το ιδιαίτερο για τον άξονα x, ο μετασχηματισμός μπορεί να εφαρμοστεί στον y ή στον z, ή στην πραγματικότητα σε οποιαδήποτε κατεύθυνση, η οποία γίνεται παράλληλα και κάθετα στην κίνηση (που συμπεριλαμβάνεται στον παράγοντα γ).
Μια αναλλοίωτη ποσότητα κάτω από τους μετασχηματισμούς Λόρεντζ είναι γνωστή ως ένα βαθμωτό Λόρεντζ (Lorentz scalar).
Ο μετασχηματισμός Λόρεντζ και ο αντίστροφός του ως διαφορά συντεταγμένων, όπου ένα γεγονός έχει συντεταγμένες (x1, t1) και (x′1, t′1), κάποιο άλλο γεγονός (x2, t2) και (x′2, t′2), και οι διαφορές τους ορίζονται ως
παίρνουμε
Αυτά τα αποτελέσματα δεν εμφανίζονται απλά, αλλά είναι ρητά συνδεδεμένα με τον τρόπο που μετράμε τα χρονικά διαστήματα μεταξύ των γεγονότων που λαμβάνουν μέρος σε δεδομένο σύστημα συντεταγμένων (και ονομάζονται συν-τοπικά γεγονότα). Αυτά τα χρονικά διαστήματα είναι διαφορετικά σε κάποιο άλλο σύστημα το οποίο κινείται σχετικά με το πρώτο, εκτός αν αυτά τα γεγονότα είναι ταυτόχρονα. Ομοίως, αυτά τα αποτελέσματα δεν είναι συν-τοπικά, αλλά έχουν μεταξύ τους μια απόσταση και δεν πραγματοποιούνται στην ίδια χωρική απόσταση όταν τα βλέπουμε από ένα κινούμενο σύστημα συντεταγμένων. Ωστόσο, το χωροχρονικό διάστημα θα είναι το ίδιο για όλους τους παρατηρητές. Η υποβόσκουσα πραγματικότητα παραμένει η ίδια και μόνο η προοπτική μας αλλάζει.
Συνέπειες που προέρχονται από τους μετασχηματισμούς Λόρεντζ
Οι συνέπειες της ειδικής σχετικότητας προέρχονται από τις εξισώσεις των μετασχηματισμών Λόρεντζ. Αυτοί οι μετασχηματισμοί και άρα ή ειδική θεωρία της σχετικότητας, οδηγούν σε διαφορετικές φυσικές προβλέψεις από εκείνες της Νευτώνειας μηχανικής, όταν οι σχετικές ταχύτητες γίνουν συγκρίσιμες με την ταχύτητα του φωτός. Η ταχύτητα του φωτός είναι τόσο μεγάλη από οτιδήποτε οι άνθρωποι μπορούν να συναντήσουν, που κάποια από τα αποτελέσματα που έχουν προβλεφθεί φαίνεται να είναι αντικρουόμενα.
Σχετικότητα του Χρόνου
thumb|Το γεγονός Β είναι ταυτόχρονο με το Α στο πράσινο σύστημα αναφοράς, αλλά το Β συμβαίνει πριν από το Α στο μπλε σύστημα, και μετά από Α στο κόκκινο σύστημα. Δύο γεγονότα που συμβαίνουν σε δύο διαφορετικά σημεία και συμβαίνουν ταυτόχρονα στο σύστημα αναφοράς ενός αδρανειακού παρατηρητή, μπορούν να είναι μη-ταυτόχρονα στο σύστημα αναφοράς κάποιου άλλου αδρανειακού παρατηρητή (απουσία απόλυτου ταυτόχρονου).
Από την πρώτη εξίσωση του μετασχηματισμού Λόρεντζ, των διαφορών συντεταγμένων
είναι σαφές ότι δύο γεγονότα που είναι ταυτόχρονα στο σύστημα S (ικανοποιούν την Δt = 0), δεν είναι κατ' ανάγκην ταυτόχρονα σε ένα άλλο αδρανειακό σύστημα S' (που ικανοποιούν την Δt' = 0).
Εάν αυτά τα γεγονότα είναι επιπλέον και συν-τοπικά στο ίδιο σύστημα S (και ικανοποιούν την Δx = 0), τότε θα είναι ταυτόχρονα και συν-τοπικά και σε οποιοδήποτε άλλο αδρανειακό σύστημα S'.
Σχετικότητα της Θέσης
Με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, δύο γεγονότα που για έναν παρατηρητή συμβαίνουν στο ίδιο σημείο σε διαφορετικό χρόνο, για έναν άλλον παρατηρητή που κινείται με κάποια σχετική ταχύτητα ως προς στον πρώτο, τα γεγονότα δεν συμβαίνουν στην ίδια θέση. Η σχέση μετασχηματισμού θα είναι:
όπου επίσης φαίνεται πως αν είναι \Delta{x}=0, για τον κινούμενο παρατηρητή θα είναι. Αυτή η συνέπεια μας είναι ήδη γνωστή από την κλασσική σχετικότητα της νευτώνειας μηχανικής.
Για να δούμε σωστά την εφαρμογή της Ειδικής Σχετικότητας σε πραγματικά προβλήματα θα πρέπει να ξεχάσουμε τα παραμετρικά διαγράμματα \vec{r}(t) και να σκεφτόμαστε με όρους ενός τετραδιάστατου διανυσματικού χώρου όπου όλες οι πληροφορίες είναι ταυτόχρονα γνωστές, αφού εκεί όλα είναι μήκη διανυσμάτων. Στον τετραδιάστατο χωρόχρονο δεν υπάρχει ροή χρόνου, με την έννοια που έχουμε συνηθίσει στην κλασσική μηχανική.
Σύνθεση των ταχυτήτων
Οι ταχύτητες δεν προστίθενται απλά. Εάν ο παρατηρητής στο S μετρά ένα αντικείμενο που κινείται κατά μήκος του άξονα x με ταχύτητα u, τότε ο παρατηρητής στο σύστημα S ', ένα πλαίσιο αναφοράς που κινούνται με ταχύτητα v στην κατεύθυνση x σε σχέση με την S, θα μετρήσει το  αντικείμενο που κινείται με ταχύτητα u ' όπου (από τους μετασχηματισμούς  Lorentz παραπάνω):
Το άλλο σύστημα S θα μετρήσει:
Παρατηρήστε ότι αν το αντικείμενο κινούνταν με την ταχύτητα του φωτός στο σύστημα S (δηλ. u = C), τότε αυτό θα κινούνταν επίσης με την ταχύτητα του φωτός στο σύστημα S '. Επίσης, αν και οι δύο υ και ν είναι μικρές σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός, θα ανακτήσει τη διαισθητική Γαλιλαίου μετασχηματισμό των ταχυτήτων
Το σύνηθες παράδειγμα που δίνεται είναι ότι από ένα τρένο (σύστημα S ' παραπάνω) που ταξιδεύουν προς την ανατολή με ταχύτητα v σε σχέση με τα κομμάτια (σύστημα S). Ένα παιδί μέσα στο τρένο ρίχνει ένα μπέιζμπολ ανατολικά με ταχύτητα u σε σχέση με το τρένο. Στην κλασική φυσική, ένας παρατηρητής σε ηρεμία για τις πίστες θα μετρήσει την ταχύτητα του μπέιζμπολ (ανατολικά), όπως u = u′ + v ενώ στην ειδική θεωρία της σχετικότητας αυτό δεν ισχύει πλέον, αλλά η ταχύτητα του μπέιζμπολ (ανατολικά) δίνεται από τη δεύτερη εξίσωση: u = (u '+ ν) / (1 + u'v / c2). Και πάλι, δεν υπάρχει κάτι ιδιαίτερο σχετικά με τα x ή τις ανατολικά κατευθύνσεις. Αυτός ο φορμαλισμός εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε κατεύθυνση από την εξέταση παράλληλη και κάθετη κίνηση προς την κατεύθυνση της σχετικής ταχύτητα V, βλέπε κύριο άρθρο για λεπτομέρειες.
Η πρόσθεση συγγραμμικών ταχυτήτων του Αϊνστάιν είναι σύμφωνη με το πείραμα του Fizeau που καθόρισαν την ταχύτητα του φωτός σε ένα υγρό που κινείται παράλληλα με το φως, αλλά κανένα πείραμα δεν έχει δοκιμάσει ποτέ τον τύπο για τη γενική περίπτωση των μη παράλληλων ταχύτητες.
Διαστολή του χρόνου
Το χρονικό διάστημα μεταξύ δύο γεγονότων δεν είναι αμετάβλητο από έναν παρατηρητή στον άλλο, αλλά εξαρτάται από τις σχετικές ταχύτητες των συστημάτων αναφοράς των παρατηρητών (π.χ., το παράδοξο των διδύμων που αφορά ένα δίδυμο που ταξιδεύει με ένα διαστημόπλοιο κοντά στην ταχύτητα του φωτός και επιστρέφει αργότερα για να ανακαλύψει ότι ο δίδυμος αδελφός του έχει γεράσει πολύ περισσότερο).
Αυτό δείχνει ότι ο χρόνος (Δt') μεταξύ των δύο χτύπων, όπως φαίνεται στο σύστημα το οποίο το ρολόι κινείται (S′), είναι μεγαλύτερος από τον χρόνο (Δt) μεταξύ των δύο αυτών χτύπων, όπως μετράται από το ρολόι του ακίνητου συστήματος (S). Η διαστολή του χρόνου εξηγεί μια σειρά απο φυσικά φαινόμενα, όπως τη διάσπαση των μιονίων της κοσμικής ακτινοβολίας στην ατμόσφαιρα της γης.
Συστολή του μήκους
Οι διαστάσεις (π.χ. μήκος) ενός αντικειμένου, όπως μετράται από έναν παρατηρητή μπορεί να είναι μικρότερη από ό, τι τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ίδιου αντικειμένου που υποβάλλονται από άλλο παρατηρητή (π.χ. το παράδοξο της σκάλας που ταξιδεύει με ταχύτητα κοντά στην ταχύτητα του φωτός και μπορεί να χωρέσει μέσα σε ένα μικρότερο γκαράζ).
«Συστολή» και «διαστολή»
Η ισοδυναμία των αδρανειακών συστημάτων σημαίνει πως ό,τι βλέπει ο ακίνητος παρατηρητής για κάτι που συμβαίνει στο «κινούμενο» σύστημα θα πρέπει να είναι το ίδιο με αυτό που βλέπει ο παρατηρητής στο κινούμενο σύστημα, όταν στο «ακίνητο» συμβαίνει ακριβώς το ίδιο.
Επομένως, αν και οι δύο παρατηρητές έχουν μία ράβδο που την μετρούν ο καθένας στο δικό του σύστημα να έχει μήκος l_0, τότε ο καθένας θα βλέπει την ράβδο του άλλου μικρότερη κατά την ίδια ποσότητα \Delta{l}! Και, εφόσον οι μετρήσεις χρόνου γίνονται με υπολογισμό του μήκους που διανύεται από φωτεινούς παλμούς της ίδιας ταχύτητας c, θα έχουμε αντίστοιχες «συστολές» και όχι «διαστολές» στα χρονικά διαστήματα.
Ο μόνος οδηγός που έχουμε στην Ειδική Σχετικότητα είναι ο μετασχηματισμός Λόρεντζ. Αν ο Α βλέπει τον Β να κινείται με ταχύτητα v, τότε ο Β βλέπει τον Α να κινείται με ταχύτητα -v, οπότε η αλλαγή του προσήμου κάνει τις εξισώσεις μετασχηματισμών ταυτόσημες. Οι όροι «συστολή μήκους» και «διαστολή χρόνου» προέρχονται από τα συγκεκριμένα παραδείγματα με τα τρενάκια τα οποία χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για την επίδειξη των συνεπειών της Ειδικής Σχετικότητας.
Για να ξεπεράσουμε κάθε «παράδοξο», χρειάζεται ν' αναρωτηθούμε για το τι ακριβώς σημαίνει μέτρηση στην Φυσική. Η μέτρηση ενός μήκους ως l σημαίνει πως έχουμε καθορίσει τις συντεταγμένες αρχής και τέλους ταυτόχρονα. Επομένως, όποιος ισχυρίζεται πως μέτρησε ένα μήκος ως προς το δικό του σύστημα αναφοράς, οφείλει να θέσει \Delta{t}=0 για το δικό του σύστημα αναφοράς.
Επομένως, το ορθό σχετικιστικό ερώτημα είναι: τι συντεταγμένες βλέπει ο κινούμενος παρατηρητής για δύο συμβάντα τα οποία για τον «ακίνητο» παρατηρητή έχουν συντεταγμένες  και ;
Γεωμετρική αναπαράσταση
Έχουμε μάθει να παριστάνουμε την θέση ενός σώματος ως συνάρτηση του χρόνου σε παραμετρικά διαγράμματα της μορφής x(t)-t. Τέτοια διαγράμματα δεν αποτελούν διανυσματικούς χώρους. Το ευκλείδειο μήκος δεν ορίζεται, αφού οι όροι έχουν διαφορετικές μονάδες, ούτε έχει και κανέναν λόγο να είναι το ίδιο μεταξύ αδρανειακών συστημάτων αναφοράς.
Τώρα χρειάζεται να μάθουμε να σκεφτόμαστε διαφορετικά. Δύο γεγονότα δεν συμβαίνουν σε δύο σημεία του χώρου και σε δύο διαφορετικές στιγμές. Δύο γεγονότα είναι συμβάντα του χωρόχρονου με συγκεκριμένες τετράδες συντεταγμένων.
Προκειμένου να είναι η γραμμή ζωής ενός ηλεκτρομαγνητικού παλμού η ίδια ευθεία για όλα τα συστήματα αναφοράς, αρκεί να στρέψουμε και τους δύο άξονες. Αν είχαμε ορθή γωνία για το ακίνητο σύστημα, στρέφουμε τον άξονα του χρόνου κατά γωνία \phi και τον άξονα του χώρου κατά -\phi, με.
Από αυτή τη συμμετρία προκύπτει ένας υπερβολικός χώρος όπου όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς βλέπουν την ίδια γραμμή ζωής για έναν φωτεινό παλμό. Η ευκλείδεια απόσταση σ' αυτόν τον χώρο είναι:
και παραμένει αναλλοίωτη για όλα τα αδρανειακά συστήματα αναφοράς.
Η σχέση του ευκλείδειου μήκους είναι η εξίσωση της υπερβολής. Περνάμε λοιπόν σε υπερβολική γεωμετρία όπου όλοι οι παρατηρητές δεν βλέπουν τον ίδιο τριγωνομετρικό κύκλο αλλά την ίδια μοναδιαία υπερβολή. Επομένως, σ' αυτή τη γεωμετρία η κατάλληλη τριγωνομετρική ταυτότητα δεν είναι αυτή που γνωρίζουμε αλλά η υπερβολική:
Λάος (Καλαβρία)
Η Λάος ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Μεγάλης Ελλάδας, στη σημερινή Καλαβρία.
Ειδική σχετικότητα
Γεωμετρική αναπαράσταση
Πρόκειται για την γεωμετρία που χρησιμοποιείται στα διαγράμματα Minkowski.
Λάος (Καλαβρία)
Ήταν αχαϊκός λιμένας της δυτικής πλευράς της Ιταλίας κοντά στις εκβολές του ομώνυμου ποταμού. Πρόκειται για αποικία της Συβάρεως, όταν μετά την καταστροφή του έτους 510 π.Χ. μέρος των Συβαριτών φυγάδων κατοίκησαν εδώ. Η πόλη κυριεύτηκε το έτος 390 π.Χ. από τους Λουκανούς. Η Λάος έκοψε νομίσματα την περίοδο της αρχαϊκής τέχνης, δηλαδή στα τέλη του 6ου και την πρώτη δεκαετία του 5ου αιώνα π.Χ. Έκοψε επίσης χάλκινα νομίσματα μεταγενέστερα τω ναργυρών και νεότερα του 400 π.Χ. Τα ονόματα των αρχόντων ΣΤΑ και ΟΨΙ, τα οποία αναγράφονται στα νομίσματα, ίσως να ήταν Στάτιος ή Στατίλιος και Οψίδιος.
Ειδική σχετικότητα
Σχετικιστική Ορμή
Όμως, για να κάνουμε αξιοπρεπώς σύγκριση διανυσμάτων μεταξύ αδρανειακών συστημάτων αναφοράς με τέσσερις διαστάσεις, χρειαζόμαστε όχι τρεις αλλά τέσσερις συνιστώσες για την ορμή. Αποδίδοντας μια ορμή με ταχύτητα jc στην τέταρτη διάσταση, η αρχή της διατήρησης της ορμής, όπως την γνωρίζουμε στην κλασσική μηχανική, ισοδυναμεί με το αναλλοίωτο της τετραδιάστατης ορμής στον χωρόχρονο.
Λάος (Καλαβρία)
Πηγές
Κατηγορία:Αποικίες της Μεγάλης Ελλάδας
Ειδική σχετικότητα
Σχετικιστική Ορμή
Έστω ένα σώμα που κινείται με ταχύτητα \mathbf{v} ως προς το ακίνητο σύστημα του εργαστηρίου. Η ορμή του θα είναι ενώ για το αδρανειακό σύστημα που κινείται μαζί με το σώμα θα είναι. Αν η ορμή διατηρείται στον χωρόχρονο, θα πρέπει τα μήκη αυτών των διανυσμάτων να είναι ίσα. Παίρνοντας το τετράγωνο των μέτρων των διανυσμάτων ως το εσωτερικό γινόμενο επί τον εαυτό τους έχουμε:
Αποδεχόμενοι αυτή την μεταβολή της μάζας, ανάλογα με το αδρανειακό σύστημα ως προς το οποίο αναφέρεται, η τετραδιάστατη ορμή διατηρείται υπό τον μετασχηματισμό Λόρεντζ. Ορίζουμε λοιπόν να είναι:
όπου m η μάζα ηρεμίας. Το αναλλοίωτο της ορμής υπό τον παραπάνω ορισμό μας, παίρνοντας πάλι τα τετράγωνα των μέτρων, μας δίνει την πασίγνωστη εξίσωση που χαρακτηρίζει την Ειδική Σχετικότητα:
Στην Ειδική Σχετικότητα, η διατήρηση της μάζας, της ορμής και τις ενέργειας, όπως τις γνωρίσαμε στην κλασσική μηχανική, ενοποιούνται σε μία αρχή, την διατήρηση της τετραδιάστατης ορμής.
Προφανώς, ο 2ος Νόμος του Νεύτωνα μας δείχνει πως η δύναμη η οποία επιταχύνει ένα σώμα, φαίνεται διαφορετική μεταξύ αδρανειακών συστημάτων αναφοράς. Όμως, και εδώ θα πρέπει να γενικεύσουμε την δύναμη ως τετραδιάστατο διάνυσμα. Οπότε, η τετραδιάστατη δύναμη:
Η ειδική σχετικότητα σε σχέση με τη γενική
Η ειδική σχετικότητα συμπληρώθηκε αργότερα από τη γενική σχετικότητα, διατυπωμένη επίσης από τον Αϊνστάιν τον Νοέμβριο του 1915, που μελετούσε τη βαρύτητα με τον σχετικιστικό φορμαλισμό. Με τη διατύπωση της γενικής σχετικότητας, η Νευτώνεια βαρύτητα έγινε πλέον υποπερίπτωση της σχετικιστικής βαρύτητας, και η κλασική Φυσική ολοκληρώθηκε ως εννοιολογικό πλαίσιο.
Η αιτιώδης συνάφεια και η απαγόρευση της κίνησης γρηγορότερα από το φως
thumb|right|Διάγραμμα 2. Κώνος φωτός Στο διάγραμμα 2 το διάστημα ΑΒ είναι «χρονοειδές», δηλαδή υπάρχει ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς στο οποίο τα γεγονότα Α και Β συμβαίνουν στην ίδια θέση στο χώρο, χωρίζονται μόνο από το ότι συμβαίνουν σε διαφορετικούς χρόνους. Αν το Α προηγείται του Β σε ένα σύστημα αναφοράς, τότε το Α προηγείται του Β σε όλα τα αδρανειακά συστήματα. Επειδή είναι θεωρητικά δυνατόν να ταξιδέψουμε από το Α στο Β, μπορεί να υπάρχει αιτιώδης σχέση μεταξύ αυτών των γεγονότων, όπου A η αιτία και Β το αποτέλεσμα.
Το διάστημα AC στο διάγραμμα είναι «χωροειδές», δηλαδή υπάρχει ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς στο οποίο τα γεγονότα Α και C συμβαίνουν ταυτόχρονα, χωρίζονται μόνο στο χώρο. Υπάρχουν επίσης συστήματα αναφοράς στα οποία το Α προηγείται από το C (όπως φαίνεται) και άλλα στα οποία προηγείται το C του A. Αν ήταν δυνατόν να υπάρχει μια σχέση αιτίας-αποτελέσματος μεταξύ των γεγονότων Α και C, τότε προκύπτουν παράδοξα αιτιότητας. Για παράδειγμα, αν Α ήταν η αιτία, και C το αποτέλεσμα, τότε θα υπήρχαν συστήματα αναφοράς στα οποία το αποτέλεσμα θα προηγούνταν της αιτίας. <!-- Αν και αυτό από μόνο του δεν οδηγήσει σε παράδοξο, μπορεί κανείς να δείξει [28] [29] ότι ταχύτερα από το φως σήματα μπορούν να σταλούν πίσω στο δικό της παρελθόν κάποιου. Ένα παράδοξο αιτίας μπορεί στη συνέχεια να κατασκευαστεί με την αποστολή του σήματος, αν και μόνο αν δεν έχει ληφθεί σήμα προηγουμένως.
Ως εκ τούτου, αν η αιτιότητα πρέπει να διατηρηθεί, μια από τις συνέπειες της ειδικής σχετικότητας είναι ότι κανένα σήμα πληροφορίας ή υλικό αντικείμενο δεν μπορεί να ταξιδέψει γρηγορότερα από το φως στο κενό. Ωστόσο, ορισμένα «πράγματα» μπορούν ακόμα να κινηθούν γρηγορότερα από το φως. Για παράδειγμα, το σημείο όπου η ακτίνα του φωτός αναζήτησης χτυπά το κάτω μέρος ένα σύννεφου μπορεί να κινηθεί γρηγορότερα από το φως, όταν το φως αναζήτησης στρέφεται ταχέως.[30]
Ακόμη και χωρίς τις εκτιμήσεις της αιτιότητας, υπάρχουν και άλλοι λόγοι για τους οποίους τα ταξίδια ταχύτερα από το φως απαγορεύονται από την ειδική σχετικότητα. Για παράδειγμα, εάν μια σταθερή δύναμη εφαρμόζεται σε ένα αντικείμενο για απεριόριστο χρονικό διάστημα,τότε η σχέση F = dp / dt δίνει μια δυναμική που μεγαλώνει χωρίς όρια,αλλά αυτό συμβαίνει απλά επειδή το p = mγυ τείνει στο άπειρο, καθώς το υ προσεγγίζει το c. Σε έναν παρατηρητή που δεν επιταχύνεται, φαίνεται σαν η αδράνεια του αντικειμένου να αυξάνεται, έτσι ώστε να παραχθεί μία μικρότερη επιτάχυνση σε απόκριση προς την ίδια δύναμη. Αυτή η συμπεριφορά παρατηρείται σε επιταχυντές σωματιδίων, όπου κάθε φορτισμένο σωματίδιο επιταχύνεται από την ηλεκτρομαγνητική δύναμη.
Θεωρητικές και πειραματικές μελέτες σηράγγων που πραγματοποιήθηκαν από τους Günter Nimtz και Petrissa Eckle υποστήριξαν ότι κάτω από ειδικές συνθήκες σήματα μπορούν να ταξιδεύουν ταχύτερα από το φως. Μετρήθηκε ότι τα ψηφιακά σήματα ινών ταξίδευαν μέχρι και 5 φορές c και ένα χρόνου μηδέν ηλεκτρόνιο σηράγγων μετέφερε την πληροφορία ότι το άτομο είναι ιονισμένο, με φωτόνια, τα φωτόνια και τα ηλεκτρόνια ξοδεύουν χρόνο μηδέν στο φράγμα της σήραγγας. Σύμφωνα με τους Nimtz και Eckle, σε αυτή τη υπερφωτεινή διαδικασία παραβιάζονται μόνο η αιτιότητα Αϊνστάιν και η ειδική θεωρία της σχετικότητας, αλλά όχι η κύρια αιτιότητα: Η διάδοση με ταχύτητα μεγαλύτερη του φωτός δεν έχει ως αποτέλεσμα κανενός είδους ταξίδι στο χρόνο. Αρκετοί επιστήμονες έχουν δηλώσει όχι μόνο ότι οι ερμηνεία του Nimtz ήταν εσφαλμένη, αλλά, επίσης ότι το πείραμα παρέχει στην πραγματικότητα μία ασήμαντη πειραματική επιβεβαίωση της θεωρίας της ειδικής σχετικότητας. -->
Σύγκριση μεταξύ των επιπέδων στον ευκλείδειο χώρο και χώρο Minkowski
thumb|350px|Σύγκριση μεταξύ της ορθογωνιότητας και της περιστροφής του συστήματος συντεταγμένων αριστερά: Ευκλείδειος χώρος μέσω της κυκλικής γωνίας φ, δεξιά: Ο χωρόχρονος Minkowski μέσω της υπερβολικής γωνίας φ (οι κόκκινες γραμμές καλούνται γ και συμβολίζουν τα worldlines ενός φωτεινού σήματος, ένα διάνυσμα είναι ορθογώνιο προς τον εαυτό του αν βρίσκεται σε αυτή τη γραμμή).
Σε 3D χώρο, η διαφορά της απόστασης (στοιχείο γραμμής) ds ορίζεται από
όπου dX = (dX0, dX1, dX2, dX3) είναι οι διαφορές των τριών χωρικών διαστάσεων. Στη Minkowski γεωμετρία, υπάρχει μια επιπλέον διάσταση με συντεταγμένες X 0 που προέρχεται από το χρόνο, έτσι ώστε η διαφορική απόσταση να ικανοποιεί την