cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φωτοτακτισμός
Κατά τον πραγματικό φωτοτακτισμό, ο οργανισμός μετακινείται προσανατολισμένα προς την αυξανόμενη ένταση του φωτός σε μια διαβάθμιση συγκέντρωσης φωτεινής ενέργειας. Ο σκοτοφοβοτακτισμός παρατηρείται όταν ένα φωτοτροφικό βακτήριο κινηθεί τυχαία προς το σκότος και στη συνέχει αντιστρέψει τη διεύθυνση της κίνησης του. Η είσοδος στην περιοχή του σκότους επιδρά αρνητικά στην ενεργειακή κατάσταση του κυττάρου και δίνει στο κύτταρο σήμα να σταματήσει, να αντιστρέψει τη διεύθυνση κίνησης του, και να εφορμήσει προς την αντίθετη κατεύθυνση, επανερχόμενο στο φως.
Υπεύθυνα για τον συντονισμό της φωτοτακτικής απόκρισης είναι μόρια φωτοϋποδοχέων, ανάλογα με αυτά των χημειοϋποδοχέων, τα οποία αντί διαβαθμίσεων συγκέντρωσης χημικών ουσιών μπορούν να αντιλαμβάνονται διαβαθμίσεις συγκέντρωσης φωτός.
Φωτοτακτισμός στα κυανοβακτήρια
Οι περισσότεροι προκαρυώτες δεν μπορούν να αντιληφθούν την κατεύθυνση του φωτός, καθώς σε μικρή κλίμακα είναι πολύ δύσκολο να υπάρχει ένας ανιχνευτής που μπορεί να διακρίνει μία μόνο κατεύθυνση φωτός. Παρ' όλ' αυτά, οι προκαρυώτες μπορούν να μετρήσουν την ένταση του φωτός και να κινηθούν βάσει της διαβάθμισης της έντασης του. Μερικοί ολισθαίνοντες νηματοειδείς προκαρυώτες μπορούν ακόμη να αισθανθούν την κατεύθυνση του φωτός και να πραγματοποιήσουν απευθείας στροφή, αλλά η φωτοτακτική τους κίνηση είναι πολύ αργή. Ορισμένα κυανοβακτήρια (π.χ. Anabaena, Synechocystis) μπορούν να προσανατολιστούν αργά κατά μήκος ενός διανύσματος του φωτός. Αυτός ο προσανατολισμός εμφανίζεται σε νήματα ή αποικίες, αλλά μόνο σε επιφάνειες και όχι σε εναιωρήματα. Κυανοβακτήρια του γένους Synechocystis είναι ικανά τόσο για θετικό όσο και αρνητικό δισδιάστατο φωτοτακτικό προσανατολισμό.
Φωτοτακτισμός στα ευκαρυωτικά φύκη
Τα γλαυκόφυτα είναι μια μικρή ομάδα φυκών, τα οποία αναπτύσσονται σε υδατοσυλλογές γλυκού νερού. Δεν διαθέτουν φωτοτακτική κίνηση καθώς και οφθαλμική κηλίδα. Μία φωτοφοβική αντίδραση όμως μπορεί να βοηθήσει τα γλαυκόφυτα να αποφύγουν το έντονο φως. Τα ροδοφύκη δεν διαθέτουν βλεφαρίδες σε κανένα στάδιο του κύκλου ζωής τους και συνεπώς δεν έχουν ικανότητα ελικοειδούς κολύμβησης. Παράλληλα, ο τρισδιάστατος φωτοτακτισμός και η οφθαλμική κηλίδα απουσιάζουν από ολόκληρη την ομάδα. Βρίσκουν τις βέλτιστες συνθήκες φωτός χρησιμοποιώντας επιφανειακή ολίσθηση και φωτοτακτισμό δύο διαστάσεων.
Στα χλωροφύκη, ο πελαγικός τρισδιάστατος φωτοτακτισμός είναι αρκετά διαδεδομένος σε πολλά είδη, τόσο μονοκύτταρα όσο και πολυκύτταρα, τα οποία διαθέτουν ευδιάκριτες οφθαλμικές κηλίδες. Τα χλωροφύκη έχουν μία οφθαλμική κηλίδα που βρίσκεται στο εξωτερικό μέρος του χλωροπλάστη, ακριβώς κάτω από τις δύο μεμβράνες χλωροπλαστών. Η οφθαλμική κηλίδα αποτελείται από δεκάδες έως αρκετές εκατοντάδες λιπιδικά σφαιρίδια, τα οποία συχνά σχηματίζουν εξαγωνικές συστοιχίες και μπορούν να διευθετηθούν σε μία ή περισσότερες σειρές. Τα λιπιδικά σφαιρίδια περιέχουν ένα σύμπλεγμα από μείγμα καροτενοειδών χρωστικών, τα οποία παρέχουν τη λειτουργία προβολής και το πορτοκαλί-κόκκινο χρώμα, καθώς και πρωτεΐνες που σταθεροποιούν τα σφαιρίδια.
Τα Chromalveolata αποτελούνται από τα Χρώμιστα (Chromista) (ετεροκοντόφυτα, απτόφυτα, κρυπτόφυτα) και τα Φατνιωτά (Alveolata) (δινοφύκη, ακροσύνθετα και βλεφαριδοφόρα). Τα Χρώμιστα είναι μια ομάδα φυκών που διαθέτει πλαστίδια προερχόμενα από ευκαρυωτικά Ροδόφυτα. Ο φωτοτακτισμός είναι διαδεδομένος μεταξύ των Chromalveolata, αλλά δεν περιορίζεται μόνο στα φωτοσυνθετικά είδη. Και οι τρεις κύριες ομάδες στα Χρώμιστα έχουν αρκετά μέλη με φωτοτακτική κίνηση.
Τα ετεροκοντόφυτα μπορεί να είναι μονοκύτταρα ή να σχηματίζουν μεγάλα πολυκυτταρικά σώματα όπως ορισμένα φαιοφύκη (κέλπιες). Διαθέτουν δύο ασύμμετρες βλεφαρίδες (τυπικό χαρακτηριστικό των ετεροκοντόφυτων), οι οποίες είναι τοποθετημένες πλευρικά. Η μία βλεφαρίδα κατευθύνεται μπροστά και φέρει τριχίδια, πλευρικές άκαμπτες προεξοχές, οι οποίες αυξάνουν την εφαπτομενική αντίσταση σε σχέση με την κανονική των βλεφαριδών, έτσι ώστε η κατεύθυνση του οργανισμού να αντιστραφεί (οι τροποποιημένες βλεφαρίδες βοηθούν στη πλευστότητα του κυττάρου στο νερό). Η άλλη βλεφαρίδα στρέφεται προς τα πίσω, είναι λεία και συχνά παρουσιάζει πράσινο αυτοφθορισμό. Η οφθαλμική κηλίδα στα ετεροκόντια αποτελεί συχνά μέρος του χλωροπλάστη, με εξαίρεση τα Eustigmatophyceae όπου η οφθαλμική κηλίδα βρίσκεται στο κυτταρόπλασμα και αποτελείται από σφαιρίδια που περιέχουν καροτενοειδή.
Τα μη φωτοσυνθετικά ετεροκοντόφυτα μπορεί επίσης να είναι φωτοτακτικά. Σε αυτά τα είδη, η οφθαλμική κηλίδα σχηματίζεται στο κυτταρόπλασμα από λίγες πορτοκαλί σφαίρες. Στα ετεροκοντόφυτα, η πρόσθια τριχωτή βλεφαρίδα χρησιμοποιείται για κολύμβηση και η πίσω, λεία για τη πλοήγηση, καθώς μπορεί να λυγίσει απότομα έπειτα από διέγερση. Τα ετεροκοντόφυτα κολυμπούν επίσης σε έλικα, και αυτή η ελικοειδής κίνηση είναι απαραίτητη για τον φωτοτακτισμό. Πολύ λιγότερα είναι γνωστά για τη συμπεριφορά των απτόφυτων στο φως. Οφθαλμικές κηλίδες  έχουν περιγραφεί σε μερικά είδη (Diacronema sp. και Pavlova sp.), αλλά ο φωτοτακτισμός δεν έχει παρατηρηθεί.
Τα κρυπτοφύκη, που ανήκουν στην ομάδα των χρώμιστων, μπορούν επίσης να παρουσιάσουν είτε θετικό ή αρνητικό φωτοτακτισμό. Η οφθαλμική κηλίδα μπορεί να είναι παρούσα στα κρυπτοφύκη. Αποτελείται από μία στρώση σφαιριδίων τοποθετημένα στη μέση του κυττάρου, μέσα στο χλωροπλάστη. Ο φωτοτακτισμός  είναι επίσης παρόν σε αρκετά alvoleates (στα δινοφύκη και στα βλεφαριδορφόρα). Τα δινοφύκη διαθέτουν φωτοτακτική κίνηση και μπορεί να διαθέτουν απλές οφθαλμικές κηλίδες. Οι οφθαλμικές κηλίδες εμφανίζονται περίπου στο 5% των ειδών, τα οποία βιώνουν σε υδατοσυλλογές γλυκού νερού. Ωστόσο, πολλά δινοφύκη εμφανίζουν φωτοτακτισμό ακόμα και με απουσία της οφθαλμικής κηλίδας. Σε αυτά τα είδη, το κυτταρικό σώμα και τα πλαστίδια παρέχουν λειτουργία σκίασης. Η κηλίδα, όταν είναι παρούσα, δείχνει αξιοσημείωτη δομική ποικιλότητα στα δινοφύκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιολογικοί όροι
Αικατερίνη της Πομερανίας, δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ
Η Αικατερίνη, γερμ.: Katherine von Pommern-Wolgast von Greifen (π. 1465-1526) από τον Οίκο της Πομερανίας ήταν κόρη του δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και πριγκίπισσα του Βόλφενμπυτελ.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Έρικ Β΄ δούκα της Πομερανίας και της Σοφίας, κόρης του Μπόγκισλαβ Θ΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ. Υπηρέτησε ως προστάτης του ιατρού Ευχάριους Ρέσλιν, ο οποίος της αφιέρωσε το Ο κήπος με τα Ρόδα, ένα έργο για τον τοκετό.
Οικογένεια
Η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Ερρίκο Δ΄ των Γουέλφων δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και πρίγκιπα του Βόλφενμπυτελ το 1486. Είχαν τα ακόλουθα παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκισσες του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Χαν Σουγίν
Η Ροσαλί Ματίλντα Κουάνγχου Τσου (Rosalie Matilda Kuanghu Chou) (12 Σεπτεμβρίου 1917 (ή 1916) – 2 Νοεμβρίου 2012) ήταν μία Κινέζα γεννημένη Ευρασιάτισσα γιατρός και συγγραφέας γνωστή με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Χαν Σουγίν.
Έγραψε στα αγγλικά και στα γαλλικά για τη σύγχρονη Κίνα, θέτοντας τα μυθιστορήματά της στην Ανατολική και Νοτιοανατολική Ασία και δημοσίευσε αυτοβιογραφικά απομνημονεύματα που κάλυπταν το εύρος της σύγχρονης Κίνας. Αυτά τα γραπτά της απέκτησαν τη φήμη ως ένθερμος και αρθρωτός υποστηρικτής της κινεζικής κομμουνιστικής επανάστασης. Έζησε στη Λωζάνη της Ελβετίας, για πολλά χρόνια μέχρι το θάνατό της.
Βιογραφία
Η Χαν Σουγίν γεννήθηκε στο Ξίνγιανκ, Χέναν, Κίνα. Ο πατέρας της ήταν Βέλγος μορφωμένος Κινέζος μηχανικός, Τσου Γουέι, της κληρονομιάς της Hakka, ενώ η μητέρα της ήταν φλαμανδική.
Ξεκίνησε να εργάζεται ως δακτυλογράφος στο Ιατρικό Κολλέγιο Πέκινγκ Γιούνιον το 1931, σε ηλικία λιγότερη από 15 ετών. Το 1933 έγινε δεκτή στο Πανεπιστήμιο Γέντσινγκ, όπου ένιωθε ότι είχε περιθωριποιηθεί λόγω της διαφορετικότητάς της ως Ευρασιάτισσα. Το 1935 πήγε στις Βρυξέλλες για να σπουδάσει ιατρική. Το 1938 επέστρεψε στην Κίνα, παντρεύτηκε τον Τανκ Πάο-Χουάνγκ, έναν κινέζο εθνικιστή στρατιωτικό αξιωματικό, ο οποίος επρόκειτο να γίνει στρατηγός. Εργάστηκε ως μαία σε αμερικανικό χριστιανικό νοσοκομείο αποστολής στο Τσενγκντού του Σιτσουάν. Το πρώτο της μυθιστόρημα, Destination Chungking (1942), βασίστηκε στις εμπειρίες της κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Το 1940, αυτή και ο σύζυγός της υιοθέτησαν την κόρη τους, Τανκ Γιουνγκμέι.
Το 1944 πήγε με την κόρη της στο Λονδίνο, όπου ο σύζυγός της, ο Πάο, είχε τοποθετηθεί δύο χρόνια νωρίτερα ως στρατιώτης, για να συνεχίσει τις σπουδές του στην ιατρική στο Royal Free Hospital. Ο Πάο στη συνέχεια μετατέθηκε στην Ουάσιγκτον και αργότερα στο μέτωπο Μαντσούριαν. Το 1947, ενώ ήταν ακόμα στο Λονδίνο, ο σύζυγός της πέθανε σε δράση κατά τη διάρκεια του κινεζικού εμφυλίου πολέμου.
Αποφοίτησε από το MBBS (Bachelor of Medicine & Surgery) με Τιμές το 1948 και το 1949 πήγε στο Χονγκ Κονγκ για να ασκήσει ιατρική στο Νοσοκομείο Κουίν Μέρι. Εκεί συνάντησε και ερωτεύτηκε τον Ίαν Μόρισον, έναν παντρεμένο Αυστραλό ανταποκριτή πολέμου με έδρα τη Σιγκαπούρη, ο οποίος σκοτώθηκε στην Κορέα το 1950. Απεικόνισε τη σχέση τους στο μυθιστόρημα με τις καλύτερες πωλήσεις A Many-Splendoured Thing ( Jonathan Cape, 1952) και η πραγματική βάση της σχέσης τους τεκμηριώνεται στην αυτοβιογραφία της My House Has Two Doors (1980).
Το 1952, παντρεύτηκε τον Λέον Κόμπερ, έναν Βρετανό αξιωματούχο στο Malayan Special Branch και πήγε μαζί του στο Τζοχόρ, Μαλάγια (σημερινή Μαλαισία ), όπου εργάστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Τζοχόρ Μπαχρού και άνοιξε μια κλινική στο Τζοχόρ Μπαχούρ και Upper Pickering Street, Σιγκαπούρη. Το 1953 υιοθέτησε μια άλλη κόρη, την Τσιου Χουί-Ιμ (Hueiying), στη Σιγκαπούρη.
Το 1955, ο Χαν συνέβαλε στις προσπάθειες ίδρυσης του Πανεπιστημίου Nanyang στη Σιγκαπούρη. Συγκεκριμένα, υπηρέτησε ως γιατρός στο ίδρυμα, αφού αρνήθηκε την προσφορά διδασκαλίας λογοτεχνίας. Ο Κινέζος συγγραφέας Λιν Γιουτανγκ, πρώτος πρόεδρος του πανεπιστημίου, την είχε προσλάβει για το τελευταίο πεδίο, αλλά αρνήθηκε, δείχνοντας την επιθυμία της «να δημιουργήσει μια νέα ασιατική λογοτεχνία, όχι να διδάξει τον Ντίκενς».
Επίσης το 1955, το πιο γνωστό μυθιστόρημά της, A Many-Splendoured Thing, γυρίστηκε ως Love Is a Many-Splendored Thing . Το μουσικό θεματικό τραγούδι, " Love is a Many-Splendored Thing ", κέρδισε το Όσκαρ για το καλύτερο πρωτότυπο τραγούδι. Στην αυτοβιογραφία της, το My House Has Two Doors, αποστασιωποιήθηκε από την ταινία, λέγοντας ότι παρόλο που εμφανίστηκε για πολλές εβδομάδες στον κινηματογράφο Cathay στη Σιγκαπούρη σε γεμάτο κοινό, δεν πήγε ποτέ να το δει και ότι τα δικαιώματα της ταινίας πουλήθηκαν για να πληρώσει για της εγχείρηση της υιοθετημένης κόρης της που έπασχε από πνευμονική φυματίωση. Πολύ αργότερα, η ίδια η ταινία μετατράπηκε σε σαπουνόπερα ημέρας, το Love Is a Many Splendored Thing, το οποίο κυκλοφόρησε από το 1967 έως το 1973 στην αμερικανική τηλεόραση.
Το 1956, δημοσίευσε το μυθιστόρημα And the Rain My Drink, του οποίου η περιγραφή του αντάρτικου πολέμου των Κινέζων καουτσούκ εργαζομένων κατά της κυβέρνησης θεωρήθηκε πολύ αντι-Βρετανική, και ο Κόμπερ λέγεται ότι παραιτήθηκε ως αναπληρωτής Επίτροπος του Ειδικού Τμήματος της Αστυνομίας κυρίως εξαιτίας αυτού. Σε μια συνέντευξη του 2008, είπε: «Το μυθιστόρημα απεικόνισε τις βρετανικές δυνάμεις ασφαλείας με έναν μάλλον κεκλιμένο τρόπο, σκέφτηκα. Ήταν μία μάλλον υπέρ της Αριστεράς διανοούμενη και γιατρός. Κατάλαβα τους λόγους για τους οποίους οι κομμουνιστές μπορεί να ένιωθαν όπως ένιωθαν, αλλά δεν συμφώνησα με το να πάρουν επιθετική στάση. " Μετά την παραίτησή του, μετακόμισε στη δημοσίευση βιβλίων ως τοπικός εκπρόσωπος του εκδότη Χέινμαν στο Λονδίνο. Η Χαν Σουγίν και ο Κόμπερ χώρισαν το 1958.
Το 1960, η Χαν παντρεύτηκε τον Βίνσεντ Ρατναγουαμάι, έναν Ινδό συνταγματάρχη, και έζησε για μερικό καιρό στο Μπανγκαλόρ της Ινδίας. Αργότερα κατοίκησαν στο Χονγκ Κονγκ και την Ελβετία, η οποία παρέμεινε εκεί, ζώντας στη Λωζάνη. Αν και αργότερα χώρισαν, παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι τον θάνατο του Ρατναγουαμάι τον Ιανουάριο του 2003.
Μετά το 1956, ο Χαν επισκεπτόταν την Κίνα σχεδόν κάθε χρόνο. Ήταν ένας από τους πρώτους ξένους υπηκόους που επισκέφτηκαν την Κίνα μετά την επανάσταση του 1949, συμπεριλαμβανομένων των χρόνων της Πολιτιστικής Επανάστασης. Το 1974, ήταν η κύρια ομιλητής στο ιδρυτικό εθνικό συνέδριο της Ένωσης Φιλίας Λαών ΗΠΑ-Κίνας στο Λος Άντζελες.
Η Χαν πέθανε στη Λωζάνη στις 2 Νοεμβρίου 2012, σε ηλικία 95 ετών.
Ένας πολύ ανθρώπινος απολογισμός της Χαν Σουγίν, της γιατρού, της συγγραφέα και της γυναίκας, εμφανίζεται στην GM Glaskin 's A Many-Splendoured Woman: A Memoir of Han Suyin, που δημοσιεύθηκε το 1995.
Επιρροές
Η Χαν έχει επίσης επιρροή στην ασιατική αμερικανική λογοτεχνία, καθώς τα βιβλία της εκδόθηκαν στα αγγλικά και περιείχαν απεικονίσεις Ασιάτων που ήταν ριζικά διαφορετικές από τις απεικονίσεις που βρέθηκαν τόσο σε αγγλοαμερικανούς όσο και σε ασιατικο-αμερικανούς συγγραφείς. Ο Φρανκ Τιν, στο δοκίμιο του "Come All Ye Asian American Wrriters of the Real and the Fake", πιστώνει την Χαν ως μία από τις λίγους Κινέζες Αμερικάνες συγγραφείς (δικός του όρος) που δεν απεικονίζει τους Κινέζους άνδρες ως "εξαπατημένοι και σεξουαλικά απωθητικοί" επειδή είναι μία από τους λίγους που "[έγραψε] γνώστά και αυθεντικά των κινεζικών παραμυθιών, της ηρωικής παράδοσης και της ιστορίας".
Βιβλιογραφία
Οι πολιτιστικές και πολιτικές συγκρούσεις μεταξύ Ανατολής και Δύσης στη σύγχρονη ιστορία διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στο έργο της Χαν Σούιν. Διερευνά επίσης τον αγώνα για απελευθέρωση στη Νοτιοανατολική Ασία και τις εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές της σύγχρονης Κίνας από το τέλος του αυτοκρατορικού καθεστώτος. Πολλά από τα γραπτά της παρουσιάζουν το αποικιακό σκηνικό στην Ανατολική Ασία κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινέζοι συγγραφείς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ταβούλλια
Η Ταβούλλια (ιταλικά: Tavullia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Θάνατοι τον Αύγουστο του 2017
10 Αυγούστου
(1978–82, 1997–99) και υπουργός Ύδρευσης και Ενέργειας (1980–81).
11 Αυγούστου
(2013), από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Παραπομπές
08
Ιάκωβος Νοταράς
Ο Ιάκωβος Νοταράς, που λανθασμένα ονομάζεται επίσης Ισαάκ, (1439 - 1491) ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης, που επέζησε της πτώσης της Κωνσταντινούπολης το 1453. Έχοντας ελκύσει τον Οθωμανό ηγεμόνα Μωάμεθ Β΄ ως έφηβος, περιορίστηκε στο σεράι, μέχρι που δραπέτευσε το 1460. Αργότερα έγινε ένας από τους ηγέτες της Βυζαντινής διασποράς στην Ιταλία.
Αιχμαλωσία
Ήταν ο νεότερος γιος του Λουκά Νοταρά, ενός πολύ πλούσιου αριστοκράτη από την Κωνσταντινούπολη που είχε υπηρετήσει ως μέγας δούκας (ναύαρχος) των τελευταίων Βυζαντινών Αυτοκρατόρων. Όταν η Κωνσταντινούπολη έπεσε στον Οθωμανό ηγεμόνα Μωάμεθ Β΄, ο Ιακώβ ήταν 14 ετών. Έμεινε στο σεράι μέχρι το 1460 και στη συνέχεια διέφυγε από την Αδριανούπολη στην Ιταλία, όπου ενώθηκε ξανά με τις τρεις αδελφές του: την Άννα, τη Θεοδώρα και την Ευφροσύνη. Αργότερα νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Ζαμπέτη και από ότι φαίνεται, ήταν δυσαρεστημένος με την οικογενειακή του ζωή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα
Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Χιούστον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Χιούστον
Τέρρε Ροβερέσκε
Το Τέρρε Ροβερέσκε (ιταλικά: Terre Roveresche) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Ουρμπάνια
Η Ουρμπάνια (ιταλικά: Urbania) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Αλεξία Κουρτελέση
Η Αλεξία Κουρτελέση (γεν. 23 Μαΐου 1971) είναι πρώην Ελληνίδα τζουντόκα και πολυνίκης πρωταθλήτρια Ελλάδας, η οποία αγωνίστηκε κυρίως στην κατηγορία των γυναικών με μεσαίο βάρος, και πλέον προπονήτρια τζούντο.
Εγχώριες διοργανώσεις
Σύμφωνα με τα αρχεία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Τζούντο, οι διακρίσεις της Αλεξίας Κουρτελέση στις εγχώριες διοργανώσεις είναι οι ακόλουθες:
Πόλεμος Ιράν-Ιράκ
300px|μικρογραφία|Πόλεμος Ιράν-Ιράκ - 22 Σεπτ. [[1980 - Τεχεράνη]] Ο Πόλεμος Ιράν-Ιράκ, ήταν ένοπλη σύγκρουση ανάμεσα στις στρατιωτικές δυνάμεις του Ιράν και του Ιράκ, με διάρκεια από το Σεπτέμβρη του 1980 ως τον Αύγουστο του 1988, χρονικό διάστημα που του έδωσε το θλιβερό προνόμιο του μεγαλύτερου σε διάρκεια συμβατικού πολέμου του 20ου αιώνα. Αρχικώς αναφερόταν στην αγγλική ιστοριογραφία ως Πόλεμος του Περσικού Κόλπου. Ο πόλεμος ξεκίνησε όταν το Ιράκ εισέβαλε στο Ιράν, με ταυτόχρονη εισβολή από ξηράς και αέρος, στις 22 Σεπτεμβρίου 1980, μετά από μακρά ιστορία συνοριακών διενέξεων καθώς και συνεπεία των έντονων φόβων του Ιράκ για ιρανική βοήθεια με τη μορφή αντάρτικου στην επί δεκαετίες καταπιεζόμενη σιϊτική πλειονότητα που κατοικούσε στα εδάφη του υπό την ηγεσία μιας σουνιτικής μειοψηφίας, γεγονός που μετά την Ιρανική Επανάσταση προκαλούσε τρόμο στην ιρακινή πολιτική ελίτ.
Αλεξία Κουρτελέση
Ολυμπιακοί Αγώνες
Η Κουρτελέση ήταν μέλος της ελληνικής ομάδας στην κατηγορία των γυναικών μεσαίου βάρους (70 κιλά) στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 στην Αθήνα, συμπληρώνοντας μια αίτηση από την Διεθνή Ομοσπονδία Τζούντο και την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή, καθώς η Ελλάδα, ως οικοδέσποινα χώρα, έλαβε αυτόματα ορισμένα προνόμια. Στους Ολυμπιακούς του 2004 συμμετείχαν από την Ελλάδα, ως οικοδέσποινα χώρα, 441 αθλητές, ενώ πάντα η οικοδέσποινα χώρα έχει πολύ περισσότερους αθλητές αναλογικά με τους άλλους Ολυμπιακούς. Η Κουρτελέση αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από την αργεντίνα Ελισάβετ Κόουπς με ένα ιππόν και ένα ιππόν σόι ναγκέ (σπρώξιμο του ώμου με το ένα χέρι), δύο λεπτά και πενηνταέξι δευτερόλεπτα μετά την αρχή του αγώνα.
Πόλεμος Ιράν-Ιράκ
Το Ιράκ σκόπευε επίσης να διαδεχθεί το Ιράν στην πολιτική πρωτοκαθεδρία των κρατών του Περσικού Κόλπου. Παρόλο που το Ιράκ ήλπιζε να εκμεταλλευτεί το χάος που είχε προκαλέσει η πρόσφατη επανάσταση στο Ιράν και επιτέθηκε χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου, δεν κατάφερε να επιτύχει παρά περιορισμένη προέλαση εντός της ιρανικής επικράτειας και τελικώς εντός λίγων μηνών αναχαιτίστηκε από τους Ιρανούς που επανέκτησαν όλα τα χαμένα εδάφη τους μέχρι τον Ιούνιο του 1982.
Αλεξία Κουρτελέση
Μεσογειακοί Αγώνες
Η Κουρτελέση εκπροσώπησε την Ελλάδα σε Μεσογειακούς Αγώνες τρεις φορές: στο Μπάρι (1997), στην Τύνιδα (2001) και στην Αλμερία (2005).
Πόλεμος Ιράν-Ιράκ
Τα επόμενα έξι χρόνια, το Ιράν ήταν στην επίθεση. Παρόλο που το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε κάλεσε σε κατάπαυση του πυρός τις δυο πλευρές, οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι τον Αύγουστο του 1988. Ο πόλεμος τελικώς έληξε με μεσολάβηση του Ο.Η.Ε. που οδήγησε σε κατάπαυση του πυρός κατόπιν του ψηφίσματος 598 του Συμβουλίου Ασφαλείας, ψήφισμα που αποδέχθηκαν τα εμπόλεμα μέρη. Μετά από αρκετές εβδομάδες τα ιρανικά στρατεύματα εγκατέλειψαν την ιρακινή επικράτεια και τα σύνορα των δύο χωρών παρέμειναν όπως ήταν πριν τον πόλεμο (σύμφωνα με τη Συνθήκη του Αλγερίου 1975). Το 2003, 15 ολόκληρα χρόνια μετά, οι δυο χώρες αντήλλαξαν τους τελευταίους αιχμαλώτους του ανηλεούς εκείνου πολέμου.
Ο πόλεμος κόστισε τεράστιο αριθμό ανθρώπινων ζωών, κατέστρεψε την οικονομία και των δύο χωρών και άπλωσε τη βαριά σκιά του πάνω από τον Περσικό Κόλπο για σχεδόν μια δεκαετία, μονοπωλώντας το ενδιαφέρον των διεθνών μέσων ενημέρωσης, ως το σημαντικότερο γεγονός της εποχής σε παγκόσμιο επίπεδο (μαζί με τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν), λίγο πριν την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Περίπου μισό εκατομμύριο στρατιώτες και από τις δυο πλευρές καθώς και άλλοι τόσοι πολίτες σκοτώθηκαν στις πολεμικές επιχειρήσεις ενώ ακόμα μεγαλύτερος ήταν ο αριθμός των τραυματιών, σε έναν πόλεμο που δεν επέφερε καμιά συνοριακή αλλαγή και για τον οποίο καμιά αποζημίωση δεν επιδικάστηκε σε κανένα από τα εμπλεκόμενα μέρη.
Αλεξία Κουρτελέση
Βαλκανικοί Αγώνες
Σύμφωνα με τα αρχεία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Τζούντο, το χρυσό μετάλλιο ήταν στους 14ους Βαλκανικούς Αγώνες Νέων - Νεανίδων 1988, και το χάλκινο μετάλλιο του 1990 ήταν στους 15ους Βαλκανικούς Αγώνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του τζούντο Κατηγορία:Έλληνες προπονητές τζούντο
Πόλεμος Ιράν-Ιράκ
Την ίδια εποχή το Συμβούλιο Ασφαλείας του Ο.Η.Ε έκανε λόγο για χημικά όπλα που είχαν χρησιμοποιηθεί στον πόλεμο. Παρόλα αυτά, το Ιράκ δεν κατονομαζόταν στις σχετικές αναφορές του Οργανισμού, με αποτέλεσμα η διεθνής κοινότητα να δεχτεί επικρίσεις ότι παρέμενε σιωπηλή ενώ το Ιράκ χρησιμοποιούσε όπλα μαζικής καταστροφής εναντίον των Ιρανών και των Ιρακινών Κούρδων. Θεωρείται ότι οι Η.Π.Α εμπόδισαν τον Ο.Η.Ε από το να καταδικάσει φανερά το Ιράκ, καθότι μόλις είχε γίνει η Ιρανική Επανάσταση του 1979 που είχε σημάνει την αποπομπή του σάχη, εκλεκτού των Αμερικανών και την ανάρρηση στην εξουσία των φανατικών ισλαμιστών (οι επονομαζόμενοι Φρουροί της Επανάστασης) υπό την πνευματική καθοδήγηση του Αγιατολάχ Χομεϊνί, ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν, αλλά και επειδή εκείνη την εποχή ο Σαντάμ Χουσεΐν εξυπηρετούσε τα στρατηγικά τους συμφέροντα στην περιοχή, αποτελώντας σύμμαχό τους, τον οποίο εφοδίαζαν κρυφά με οπλισμό και εφόδια.
Ορολογία
Ο πόλεμος Ιράν-Ιράκ αρχικά αναφερόταν ως Πόλεμος του Κόλπου, μέχρι τον πόλεμο του Περσικού Κόλπου το 1990 και το 1991, μετά τον οποίο αναφέρεται ως ο Πρώτος Πόλεμος του Περσικού Κόλπου. Η σύγκρουση μεταξύ Ιράκ-Κουβέιτ, ενώ αρχικά ήταν γνωστή ως ο Δεύτερος Πόλεμος του Περσικού Κόλπου, τελικά έγινε γνωστή απλώς ως Πόλεμος του Κόλπου. Ο Πόλεμος στο Ιράκ από το διάστημα 2003-2011 και έκτοτε αποκαλείται ως Δεύτερος Πόλεμος του Περσικού Κόλπου.
Στο Ιράν, ο πόλεμος είναι γνωστός ως Επιβεβλημένος Πόλεμος (جنگ تحمیلی, Jang-e Tahmīlī) και Ιερή Άμυνα (دفاع مقدس, Defā'-e Moqaddas). Στο Ιράκ, ο Σαντάμ Χουσεΐν είχε αρχικά ονομάσει τη σύγκρουση Ανεμοστρόβιλο Πολέμου. Επίσης αναφέρεται ως Σαντάμ Καντισίγια (قادسية صدام, Qādisiyyat Σαντάμ), σε σχέση με τη Μάχη της αλ-Καντισίγια.
Παραπομπές
Ιραν Ιρακ Πολεμος Ιραν Ιρακ Πολεμος Ιραν Ιρακ
Vettor Pisani (υποβρύχιο)
Το Vettor Pisani ήταν το πρώτο σκάφος της ομώνυμης κλάσης τεσσάρων υποβρυχίων που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Η επιχειρησιακή του πορεία δεν είχε πολλά αξιοσημείωτα περιστατικά. Πραγματοποίησε περιπολίες σε ισπανικά νερά προς υποστήριξη των Εθνικιστών κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο ενώ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα λόγω της παλαιότητάς τους. Στον Β΄ Παγκόσμιο ήταν κυβερνήτης του για σύντομο χρονικό διάστημα ο Γιούνιο Βαλέριο Μποργκέζε (Junio Valerio Borghese). Το Vettor Pisani εν τέλει διαλύθηκε για σκραπ στις 23 Μαρτίου 1947.
Περιγραφή
Τα υποβρύχια της κλάσης Pisani σχεδιάστηκαν παράλληλα με τα σκάφη της κλάσης Mameli. Ήταν μεγαλύτερων διαστάσεων συγκριτικά με τα Mameli, γεγονός που τους επέτρεπε να φέρουν μεγαλύτερη ποσότητα καυσίμου και κατά συνέπεια να έχουν μεγαλύτερη ακτίνα δράσης. Είχαν εκτόπισμα 866 LT (880 t) στην επιφάνεια και 1040 LT (1057 t) σε βύθιση. Το μήκος ήταν 68,2 m, το πλάτος 6,09 m και το βύθισμα 4,93 m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90 m. Το πλήρωμα αποτελούνταν από 48 αξιωματικούς και ναύτες.
Στην επιφάνεια προωθούνταν από δύο κινητήρες ντίζελ ισχύος 1500 bhp ενώ σε βύθιση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 550 hp. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης έφθανε τους 15 kn στην επιφάνεια και τους 8,2 kn σε βύθιση. Η ακτίνα δράσης ανέρχονταν σε 5000 ναυτικά μίλια στην επιφάνεια με ταχύτητα πλεύσης 8 kn και σε 70 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 4 kn όταν ήταν σε βύθιση.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερις τορπιλοσωλήνες διαμέτρου 533 mm στην πλώρη και άλλους δύο στην πρύμνη για τους οποίους έφεραν εννέα τορπίλες. Επίσης υπήρχε ένα πυροβόλο των 102 mm, χάρη στο οποίο μπορούσαν να πληγούν στόχοι όταν το υποβρύχιο ήταν στην επιφάνεια, καθώς και δύο πολυβόλα των 13,2 mm που παρείχαν αντιαεροπορική προστασία.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Vettor Pisani ξεκίνησε στις 18 Νοεμβρίου 1925 στις εγκαταστάσεις της Cantiere Navale Triestino στην Τριέστη. Καθελκύστηκε στις 24 Νοεμβρίου 1927 και ολοκληρώθηκε στις 16 Ιουνίου 1929. Το 1937, εν μέσω του Ισπανικού Εμφυλίου, επιχείρησε χωρίς επιτυχία να επιτεθεί σε εμπορικό πλοίο στα ανοικτά της Βαρκελώνης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Pisani Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ρωσική στρατιωτική παρουσία στην Υπερδνειστερία
δεξιά|μικρογραφία|232x232εσ| Περιοχή της [[Υπερδνειστερία|Υπερδνειστερίας της Μολδαβίας]] Επί του παρόντος, η Ρωσική Ομοσπονδία διατηρεί στρατιώτες στην Υπερδνειστερία, περιοχή της Μολδαβίας, που έχει κηρύξει μονομερώς την ανεξαρτησία της. Η ρωσική στρατιωτική παρουσία χρονολογείται από το 1992, όταν η Σοβιετική 14η Στρατιά Φρουρών παρενέβη στον πόλεμο της Υπερδνειστερίας, για να υποστηρίξει τις αυτονομιστικές δυνάμεις της Υπερδνειστερίας. Μετά το τέλος του πολέμου, ο οποίος έληξε με νίκη της Υπερδνειστερίας με την υποστήριξη της Ρωσίας και με την de facto ανεξαρτησία της περιοχής, οι ρωσικές δυνάμεις παρέμειναν σε μια ειρηνευτική αποστολή και αναδιοργανώθηκαν το 1995 σε Επιχειρησιακή Ομάδα Ρωσικών Δυνάμεων (OGRF), μέρος της οποίας φρουρεί αυτή τη στιγμή την αποθήκη πυρομαχικών Κομπάσνα. Σήμερα, η κυβέρνηση της Μολδαβίας θεωρεί την παρουσία αυτών των ρωσικών στρατευμάτων ως παράνομη και ζήτησε την απόσυρσή τους και την αντικατάστασή τους από διεθνείς δυνάμεις. Ωστόσο, η Ρωσία αντιτάχθηκε σε αυτό. Στις 15 Μαρτίου 2022, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης αναγνώρισε την Υπερδνειστερία ως Μολδαβικό έδαφος κατεχόμενο από τη Ρωσία.
14η Στρατιά Φρουρών
Η 14η Στρατιά σχηματίστηκε ως μονάδα του Σοβιετικού Στρατού στις 25 Νοεμβρίου 1956 από το 10ο Σώμα Τυφεκίων Φρουρών της Βουδαπέστης, πρώην τμήμα της Στρατιωτικής Περιοχής της Οδησσού με έδρα το Κισινάου. Το 1964 η 88η Μεραρχία Μηχανοκίνητων Τυφεκίων έγινε η 180η Μεραρχία Μηχανοκίνητων Τυφεκίων και η 118η ΜΜΤ έγινε η 48η ΜΜΤ. Στη δεκαετία του 1980 το αρχηγείο του στρατού μεταφέρθηκε στην Τιράσπολ, εντός της τότε Μολδαβικής ΣΣΔ. Μέχρι το 1991, ο στρατός αποτελούταν από τέσσερα τμήματα μηχανοκίνητων τυφεκίων και άλλες μικρότερες μονάδες. Μόνο η 59η Μεραρχία Μηχανοκίνητων Τυφεκίων Φρουρών και μερικές μικρότερες μονάδες, συμπεριλαμβανομένου του 1162ου Αντιαεροπορικού Συντάγματος Πυραύλων, βρίσκονταν στην αριστερή όχθη του Δνείστερου στην περιοχή της Υπερδνειστερίας. Άλλοι σχηματισμοί, συμπεριλαμβανομένης της 28ης Φρουράς και της 180ης Μεραρχίας Μηχανοκίνητων Τυφεκίων, ήταν πάνω από τα σύνορα στην Ουκρανία και έγιναν μέρος των Ουκρανικών χερσαίων δυνάμεων. Σύμφωνα με τις πηγές του Στρατού, οι ντόπιοι κάτοικοι της Υπερδνειστερίας αποτελούσαν τη μεγάλη πλειοψηφία των στρατιωτών του, συμπεριλαμβανομένων 51 τοις εκατό των αξιωματικών και 79 τοις εκατό των κληρωτών. Το 1990, η 14η Στρατιά Φρουρών περιλάμβανε τις ακόλουθες μονάδες.
Σύγκρουση στην Υπερδνειστερία
Οι εντάσεις μεταξύ της περιοχής της σημερινής Υπερδνειστερίας και της κεντρικής κυβέρνησης της Μολδαβίας προέκυψαν κατά τα τελευταία στάδια της Σοβιετικής Ένωσης (ΕΣΣΔ), κατά τη διάλυσή της. Αυτή η σύγκρουση μετατράπηκε τελικά στον πόλεμο της Υπερδνειστερίας, το πιο ενεργό στάδιο αυτής της σύγκρουσης.
Πόλεμος της Υπερδνειστερίας
Ενώ η επίσημη πολιτική της Ρωσικής Ομοσπονδίας νωρίς μετά το ξέσπασμα της εκτεταμένης ένοπλης σύγκρουσης το 1992 ήταν πολιτική ουδετερότητας, πολλοί στρατιώτες και αξιωματικοί της 14ης Στρατιάς ήταν συμπαθείς στην υπόθεση της Μολδαβικής Δημοκρατίας της Υπερδνειστερίας (PMR) και είχαν αυτομολήσει στο PMR και συμμετείχαν ενεργά στις μάχες ως μέρος των ενόπλων δυνάμεών της, της Ρεπουμπλικανικής Φρουράς. Επιπλέον, σημαντικό μέρος του υλικού του στρατού καταλήφθηκε χωρίς αντίσταση ή δόθηκε στις ένοπλες δυνάμεις του PMR.
Στις 23 Μαρτίου 1992, ο Σαποσνίκοφ υπέγραψε ένα διάταγμα, που εξουσιοδοτούσε τη μεταφορά στρατιωτικού εξοπλισμού των μονάδων του 14ου Στρατού Φρουρών, που σταθμεύουν στη δεξιά όχθη του Δνείστερου στη Δημοκρατία της Μολδαβίας. Αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός αποτελούσε την πλειοψηφία του υλικού, που χρησιμοποιήθηκε από τον Εθνικό Στρατό της Μολδαβίας στον πόλεμο της Υπερδνειστερίας, που ακολούθησε. Ένα δεύτερο διάταγμα, που εκδόθηκε την 1η Απριλίου από τον Μπόρις Γέλτσιν, μετέφερε το προσωπικό της 14ης Στρατιάς Φρουρών, καθώς και όλο τον στρατιωτικό εξοπλισμό της αριστερής όχθης, συμπεριλαμβανομένης μιας μεγάλης αποθήκης πυρομαχικών στην Κομπάσνα, υπό ρωσικό έλεγχο.
Μέχρι τον Ιούνιο του 1992 η κατάσταση είχε κλιμακωθεί σε ανοιχτή στρατιωτική εμπλοκή. Με τη σχεδόν αποσύνθεση του ρωσικού στρατού κατά τη διάρκεια των σκληρότερων μαχών μέσα και γύρω από την πόλη Μπεντέρ, στον απόηχο μιας συντονισμένης επίθεσης των μολδαβικών δυνάμεων, ο στρατηγός Αλεξάντρ Λέμπεντ έφτασε στο αρχηγείο της 14ης Στρατιάς στις 23 Ιουνίου με πάγια εντολή να σταματήσει το συνεχιζόμενη σύγκρουση με κάθε διαθέσιμο μέσο, επιθεώρηση του στρατού, αποτροπή κλοπής όπλων από τις αποθήκες του και διασφάλιση της ανεμπόδιστης εκκένωσης των όπλων και του προσωπικού του Στρατού από τη Μολδαβία και μέσω του ουκρανικού εδάφους. Αφού αξιολόγησε εν συντομία την κατάσταση, ανέλαβε τη διοίκηση του στρατού, ανακουφίζοντας τον Νετκάτσεφ και διέταξε τα στρατεύματά του να εισέλθουν απευθείας στη σύγκρουση. Στις 3 Ιουλίου στις 03:00, μια μαζική επίθεση πυροβολικού, που προερχόταν από τους σχηματισμούς της 14ης Στρατιάς, που στάθμευαν στην αριστερή όχθη του Δνείστερου εξάλειψε τη μολδαβική δύναμη συγκεντρωμένη στο δάσος Χιρμπόβατς, κοντά στο Μπεντέρ, τερματίζοντας ουσιαστικά τη στρατιωτική φάση της σύγκρουσης. Σύμφωνα με τουλάχιστον μία μολδαβική πηγή, 112 Μολδαβοί στρατιώτες σκοτώθηκαν από τον βομβαρδισμό.
Τέλος του πολέμου και η Επιχειρησιακή Ομάδα των Ρωσικών Δυνάμεων
Μετά το τέλος της σύγκρουσης, μια χωριστή ρωσική μονάδα μεταφέρθηκε στην περιοχή ως μέρος της κοινής ρωσο-μολδαβικής-υπερδνειστερίας ειρηνευτικής δύναμης, της Κοινής Επιτροπής Ελέγχου. Ο ίδιος ο 14ος Στρατός Φρουρών μετατράπηκε τον Απρίλιο του 1995 σε Επιχειρησιακή Ομάδα Ρωσικών Δυνάμεων (OGRF) που τέθηκε υπό τη διοίκηση της Στρατιωτικής Περιφέρειας της Μόσχας και ήταν επιφορτισμένη με τη φύλαξη της αποθήκης πυρομαχικών Κομπάσνα. Μια άλλη πιο πρόσφατη πηγή δίνει την ημερομηνία διάλυσης της 14ης Στρατιάς Φρουρών ως 25 Ιουνίου 1995 Η 59η Μεραρχία Μηχανοκίνητων Φρουρών Τυφεκίων έγινε η 8η ταξιαρχία Μηχανοκίνητων Φρουρών Τυφεκίων την 1η Ιουνίου 1997 Η δύναμη είναι τώρα γύρω στα 1.200 άτομα και σύμφωνα με την Κομερσάντ -Βλαστ το 2005, αποτελούνταν από την 8η Ταξιαρχία Μηχανοκίνητων Φρουρών Τυφεκίων, το 1162ο Σύνταγμα Αντιαεροπορικών Πυραύλων, το 15ο Σύνταγμα Σημάτων και άλλες μονάδες υποστήριξης.
Την 1η Νοεμβρίου 2002, η 8η Ταξιαρχία MR διαλύθηκε και το εναπομείναν προσωπικό, που αριθμούσε 5.719 αποτελεσματικούς, απορροφήθηκε από τη διοίκηση των Ειρηνευτικών Δυνάμεων.
Ως αποτέλεσμα της μείωσης της δύναμης της Επιχειρησιακής Ομάδας (διοικητής Στρατηγός Ταγματάρχης Μπόρις Σεργκέιεφ) η εναπομένουσα δύναμη από το 2006 είναι περίπου 1.000 – 1.500 στρατιώτες και περιλαμβάνει:
Η επιχειρησιακή ομάδα ήταν τον Ιούνιο του 2019 με διοικητή τον συνταγματάρχη Ντμίτρι Ζελένκοφ της Ρωσίας και αριθμούσε 1.500 στρατιώτες. Λειτουργεί παράλληλα με την Κοινή Επιτροπή Ελέγχου.
Τρέχουσα κατάσταση και προτεινόμενη απόσυρση
Στις 18 Νοεμβρίου 2008, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του ΝΑΤΟ ενέκρινε ψήφισμα, καλώντας τη Ρωσία να «σεβαστεί τις δεσμεύσεις της, που ελήφθησαν στη Σύνοδο Κορυφής του ΟΑΣΕ στην Κωνσταντινούπολη το 1999 και να αποσύρει την παράνομη στρατιωτική της παρουσία από την περιοχή της Υπερδνειστερίας της Μολδαβίας στο εγγύς μέλλον».
Στις 7 Απριλίου 2016, η Ρωσία ανακοίνωσε ότι θα αποσύρει τα στρατεύματά της από τη Μολδαβία μόλις λυθεί το πρόβλημα της εκκαθάρισης των αποθηκών όπλων της 14ης Στρατιάς. H απόσυρση περιπλέκεται ακόμα περισσότερο από την ανάγκη διέλευσης των όπλων μέσω της Ουκρανίας, η οποία είχε εχθρική σχέση μετά τη ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας και τη ρωσική εισβολή στην ανατολική Ουκρανία το 2014.
Στις 27 Ιουνίου 2016, τέθηκε σε ισχύ νέος νόμος στην Υπερδνειστερία, ο οποίος τιμωρεί ενέργειες ή δημόσιες δηλώσεις, μεταξύ άλλων μέσω της χρήσης μέσων μαζικής ενημέρωσης, δικτύων πληροφοριών και τηλεπικοινωνιών ή του Διαδικτύου, που επικρίνουν τη λεγόμενη ειρηνευτική αποστολή του ρωσικού στρατού στην Υπερδνειστερία, ή παρουσιάζοντας ερμηνείες που θεωρούνται «ψευδείς» από την κυβέρνηση της Υπερδνειστερίας της στρατιωτικής αποστολής του ρωσικού στρατού. Η ποινή είναι φυλάκιση έως τρία χρόνια για τους απλούς ανθρώπους ή έως επτά χρόνια φυλάκιση, εάν το έγκλημα διαπράχθηκε από υπεύθυνο πρόσωπο ή ομάδα προσώπων κατόπιν προηγούμενης συμφωνίας.
Στις 22 Ιουνίου 2018, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε ψήφισμα (έγγραφο A/72/L.58), το οποίο καλούσε τη Ρωσική Ομοσπονδία να αποσύρει άνευ όρων τα στρατεύματα και τον οπλισμό της χωρίς καθυστέρηση από το έδαφος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.
Μέχρι σήμερα, η Μολδαβία συνεχίζει να ζητά την αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων από την Υπερδνειστερία, αφού το έκανε μόλις το 2021. Επιπλέον, το 2022, εν μέσω αύξησης των εντάσεων μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, εμφανίστηκαν ισχυρισμοί από τις ουκρανικές μυστικές υπηρεσίες που έλεγαν ότι η Ρωσία προσπαθούσε να προετοιμάσει «προκλήσεις» κατά των Ρώσων στρατιωτών στην Υπερδνειστερία προκειμένου να δημιουργήσει πρόσχημα για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις Κατηγορία:Πολιτική της Υπερδνειστερίας Κατηγορία:Πολιτική της Ρωσίας Κατηγορία:Πολιτική της Μολδαβίας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Απόχυση
Απόχυση είναι φυσική μέθοδος διαχωρισμού ενός υγρού ετερογενούς μείγματος. Αυτή η μέθοδος εφαρμόζεται σε υγρά μείγματα στα οποία υπάρχει στερεό συστατικό το οποίο υπό κανονικές συνθήκες είναι αδιάλυτο, αλλά λόγω πρόσφατης αναταραχής του μείγματος έχει διασκορπιστεί μέσα στην υγρή φάση. Το μείγμα αφήνεται σε ηρεμία για κάποιο χρονικό διάστημα και το στερεό συστατικό καθιζάνει, δηλαδή σχηματίζει ίζημα. Αργότερα, η υγρή φάση απομακρύνεται, ώστε να επιτευχθεί ο διαχωρισμός. Η μέθοδος της απόχυσης μπορεί να πραγματοποιηθεί και με δύο υγρά τα οποία δεν αναμειγνύονται μεταξύ τους (π.χ. λάδι και νερό). Η μέθοδος αυτή δεν εγγυάται ακριβές αποτέλεσμα καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις ενδέχεται να υπάρξει μικρή απώλεια της ζητούμενης ουσίας.
Κατηγορία:Χημικές διεργασίες
Εκχύλιση
Εκχύλιση είναι μια φυσική μέθοδος διαχωρισμού μιγμάτων. Μέσα στην υγρή φάση τοποθετούνται τμήματα της στερεάς φάσης. Οι ευδιάλυτες ουσίες διαλύονται στην υγρή φάση διαχωρίζοντας τες από τις αδιάλυτες της στερεάς φάσης.
Η εκχύλιση είναι μια υδρομεταλλουργική κατεργασία η οποία περιγράφεται στο λήμμα της υδρομεταλλουργίας.
Εκχύλιση ονομάζεται η μεταφορά μιας ουσίας από μια φάση στην οποία βρίσκεται με τη μορφή διαλύματος ή αιωρήματος σε μια άλλη υγρή φάση. Η μεταφορά αυτή είναι δυνατή επειδή η ουσία κατανέμεται στις δύο φάσεις με ορισμένη αναλογία. Η εκχύλιση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το διαχωρισμό μίγματος υγρών ή στερεών ουσιών. Γενικότερα η παραλαβή οργανικών ουσιών από αιωρήματα, γίνεται με ανάμιξη του υδατικού μίγματος με ένα μη αμαμιγνυόμενο με το νερό οργανικό διαλύτη, το προϊόν μεταφέρεται στην οργανική στοιβάδα και μπορεί να ανακτηθεί με την απομάκρυνση του διαλύτη. Στις περισσότερες περιπτώσεις η ανάμιξη των δύο φάσεων γίνεται σε διαχωριστικό χωνί, όπου αναταράσσονται έτσι ώστε να έλθουν σε στενή επαφή και να αποκατασταθεί ισορροπία των διαλυμένων ουσιών στις δύο φάσεις οπότε και διαχωρίζονται. πηγη:http://chimikoergastirio.blogspot.com
Κατηγορία:Φυσικές διεργασίες Κατηγορία:Εργαστηριακές τεχνικές Κατηγορία:Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Βαλλεφόλια
Το Βαλλεφόλια (ιταλικά: Vallefoglia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Πέζαρο και Ουρμπίνο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Πέζαρο και Ουρμπίνο
Διαπίδυση
Διαπίδυση είναι μια φυσική μέθοδος διαχωρισμού αέριων μιγμάτων. Το άεριο μίγμα πιέζεται μέσω ενός πορώδους υλικού. Σύμφωνα με το νόμο του Γκράχαμ το αέριο με τη μικρότερη γραμμομοριακή μάζα κινείται πιο γρήγορα πετυχαίνοντας διαχωρισμό. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται στον εμπλουτισμό του Ουρανίου, διαχωρίζοντας το Ουράνιο 238 με το Ουράνιο 235, το οποίο είναι ραδιενεργό.
Κατηγορία:Χημικές διεργασίες Κατηγορία:Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Ξενόπουλο Κεφαλονιάς
Το Ξενόπουλο είναι χωριό, στη νοτιοανατολική Κεφαλονιά και αποτελεί οικισμό της δημοτικής ενότητας Ελείου–Πρόννων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 300 μέτρων περίπου στους πρόποδες του Αίνου και θεωρείται ένα από τα ορεινά χωριά της Κεφαλονιάς, κυρίως λόγω της βλάστησης και όχι τόσο λόγω υψομέτρου.
Έχει μόνιμο πληθυσμό 50 κατοίκους. Οι καταστροφικοί σεισμοί του Αυγούστου του 1953 που έπληξαν το κεντρικό Ιόνιο Πέλαγος άφησαν πίσω τους αρκετά κατεστραμμένα κτίρια, αλλά οι κάτοικοί του το ξαναέχτισαν από την αρχή.
Το Ξενόπουλο βρίσκεται κοντά στο Καπανδρίτι, μικρό χωριό 50 μόνιμων κατοίκων, που είναι γνωστό για το πανηγύρι του το Δεκαπενταύγουστο και τα Ανδριολάτα, μικρό ορεινό χωριό 8 μόνιμων κατοίκων, όπου βρίσκεται η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου. Τα τρία χωριά, Ξενόπουλο, Καπανδρίτι και Ανδριολάτα αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξενόπουλου.
Το Ξενόπουλο επέχει 5 χιλιόμετρα προς τα δυτικά από τον Πόρο, 3 χιλιόμετρα από την Αγία Ειρήνη και 21 χιλιόμετρα από το Αργοστόλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς
Γενικές εκλογές Χιλής 2021
Στις 21 Νοεμβρίου 2021 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στη Χιλή, για να εκλεγούν:
Οι κάλπες άνοιξαν από τις 8.00 το πρωί μέχρι τις 18.00 το απόγευμα. Στην προεδρική εκλογή συμμετείχαν 7 υποψήφιοι. Στον δεύτερο γύρο των εκλογών, στις 19 Δεκεμβρίου 2021, ο Γκάμπριελ Μπόριτς νίκησε τον Χοσέ Αντόνιο Καστ συγκεντρώνοντας το 55,87% των ψήφων. Ο 35χρονος Μπόριτς, ο αρχηγός της αριστερής συμμαχίας Έγκριση Αξιοπρέπειας, θα είναι ο νεαρότερος Πρόεδρος στην ιστορία της Χιλής.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος εκλέγεται με απλό πλειοψηφικό σύστημα, για μία τετραετή θητεία. Ο υποψήφιος που θα εξασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, δηλαδή πάνω από 50% των ψήφων, ανακηρύσσεται νικητής. Αν στον πρώτο γύρο δεν αναδειχθεί νικητής τότε διεξάγεται δεύτερος γύρος στον οποίον συμμετέχουν οι δύο επικρατέστεροι υποψήφιοι του πρώτου.
Η Γερουσία είναι η άνω βουλή του Εθνικού Κογκρέσου. Αποτελείται από 50 μέλη, τα οποία εκλέγονται για οκταετή θητεία. Τα μισά μέλη της Γερουσίας ανανεώνονται ανά τετραετία. Το εκλογικό σύστημα είναι αναλογική εκπροσώπηση από πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Η κατανομή των εδρών γίνεται με μέθοδο Ντ'Οντ.
Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες της Χιλής, ηλικίας άνω των 18 ετών. μικρογραφία|Η προσέλευση εκλογέων ανά κοινότητα
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Χιλή Χιλη
Κοέν Ναρτ
Ο Κουν Ναρτ είναι Βέλγος αθλητής του στίβου, και συγκεκριμένα δρομέας αντοχής (συμμετέχει σε δρόμους μεγάλων αποστάσεων).
Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1989 στην πόλη Ρούσελαρε. Στον Μαραθώνιο του Βερολίνου 2015, ο Ναρτ τερμάτισε 7ος και στον Μαραθώνιο του Αμβούργου 2015 τερμάτισε 13ος. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα του μαραθωνίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Μαραθωνοδρόμοι Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ερρίκος Β΄ του Μεκλεμβούργου
Ο Ερρίκος Β΄ (γερμ.: Heinrich II, μετά τις 14 Απριλίου 1266 - 21 Ιανουαρίου 1329) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κύριος του Μεκλεμβούργου (1302-1329).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερρίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Αναστασίας, κόρης του Μπάρνιμ Α΄ δούκα της Πομερανίας.
Το 1329 απεβίωσε στο Στέρνμπερκ σε ηλικία 63 ετών. Τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Αλβέρτος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Βεατρίκη των Ασκάνια, κόρη του Αλβέρτου Γ΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Ζάλτσβεντελ και είχε τέκνα:
Το 1314 απεβίωσε η Βεατρίκη και το επόμενο έτος ο Ερρίκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με την Άννα των Ασκάνια, κόρη του Αλβέρτου Β΄ δούκα της Σαξονίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Α΄ της Βαρκελώνης
O Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Α΄ της Βαρκελώνης ή Ραϋμόνδος Βερεγγάριος ο Παλαιός (ισπανικά: Ramon Berenguer I el viejo, καταλανικά: Ramon Berenguer I el Vell, γαλλικά: Raimond-Berenger Ier  le Vieux, 1023 - 26 Μαΐου 1076) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Βαρκελώνης (1035 - 1076). Ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Α΄ ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Βερεγγάριου Ραϋμόνδου Α΄ της Βαρκελώνης και της πρώτης του συζύγου Σάντσας Σάντσεθ. Την εποχή που ήταν ανήλικος την κηδεμονία του ασκούσε η γιαγιά του, Ερμεσίνδη της Καρκασσόν (1035 - 1043).
Στρατιωτικές επιτυχίες
Στην εποχή του η Κομητεία της Βαρκελώνης έγινε η κυρίαρχη σε όλες τις υπόλοιπες Καταλανικές κομητείες, δημοσίευσε τις παλιότερες εκδόσεις της γραπτής Καταλανικής νομοθεσίας, τις "Συνήθειες της Βαρκελώνης". Ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Α΄ προχώρησε σε εκστρατεία εναντίον των Μαυριτανών και έφτασε στα δυτικά μέχρι το Μπαρμπάστρο επιβάλοντας ψηλούς φόρους στις Μουσουλμανικές πόλεις. Οι ιστορικοί ισχυρίζονται ότι τα χρήματα που συγκέντρωσε από τους φόρους έφεραν μεγάλη οικονομική ευημερία σε ολόκληρη την Καταλονία, στην εποχή του το Καταλανικό ναυτικό άρχισε να κυριαρχεί στην δυτική Μεσόγειο. Ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος ο Παλαιός ήταν ο πρώτος κόμης της Καταλονίας που διεκδίκησε εδάφη βόρεια από τα Πυρηναία.
Νομοθεσία
Το μεγαλύτερο επίτευγμα της κυβέρνησης του ήταν η γραπτή κωδικοποίηση των Καταλανικών νόμων στις "Συνήθειες της Βαρκελώνης", ήταν η πρώτη γραπτή κωδικοποίηση φεουδαρχικών νόμων στην δυτική Ευρώπη. Ο στόχος ήταν να αντιμετωπίσει την εξουσία τον φεουδαρχών που είχε γίνει ανεξέλεγκτη την εποχή που ήταν κόμης ο αδύναμος πατέρας του. Άλλο ένα μεγάλο επίτευγμα του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου του Παλαιού ήταν οι σχέσεις του με την εκκλησία με την οργάνωση "Ειρήνη και Ανακωχή του Θεού" που είχε στόχο να περιορίσει την βιαιότητα των ευγενών και να προστατέψει την εκκλησιαστική περιουσία. Η παλιότερη καταγραφή για την ύπαρξη της οργάνωσης "Ειρήνη και Ανακωχή του Θεού" χρονολογείται στην Καταλονία την εποχή του πατέρα του (1027).
Οικογένεια
Με την πρώτη σύζυγο του Ισαβέλλα των Τρανκαβέλ κόρη τού κόμη Σάντσο της Γασκώνης απέκτησε :
Παντρεύτηκε σε δεύτερη γάμο την Λευκή τού Ναρμπόν, κόρη τού Γουόλφ Άτο Θουβερόα με την οποία δεν απέκτησε παιδιά. Την εποχή που ήταν παντρεμένος με την Λευκή μπλέχτηκε σε ερωτικές σχέσεις με την Αλμοντίς ντε Λα Μαρς κόμισσα του Λιμόζ και σύζυγο του κόμητος της Τουλούζης. Ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Α΄ και η Αλμοντίς ντε Λα Μαρς παντρεύτηκαν γρήγορα αλλά αφορίστηκαν από τον πάπα Βίκτωρ Β΄. Ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Α΄ και η τρίτη του σύζυγος ίδρυσαν τον Ρομανικό Καθεδρικό Ναό της Βαρκελώνης, αντικατέστησε τον παλιό Καθεδρικό Ναό που είχε καταστραφεί από τον Αλμανζόρ. Τα ξύλινα φέρετρα του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Α΄ και της Αλμοντίς με επένδυση από ορείχαλκο και βελούδο εμφανίζονται ακόμα και σήμερα στον Γοτθικό καθεδρικό ναό της Βαρκελώνης που αντικατέστησε τον δικό τους Ρομανικό Καθεδρικό Ναό.
Με την τρίτη του σύζυγο Αλμοντίς ντε Λα Μαρς απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης Κατηγορία:Κόμητες της Βαρκελώνης
Αλτιντόνα
Η Αλτιντόνα (ιταλικά: Altidona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Φέρμο, στην περιφέρεια των Μάρκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Φέρμο
Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ της Βαρκελώνης
Ο Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Β΄ της Βαρκελώνης ή Ραϋμόνδος Βερεγγάριος ο ξανθομάλλης (ισπαν.: Ramón Berenguer II de Barcelona, 1053 - 5 Δεκεμβρίου 1082) μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν Κόμης της Βαρκελώνης (1076 - 1082).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Α΄ της Βαρκελώνης και της Αλμοντίς, κόρης τού Βερνάρδου Α΄ κόμη τού Λα Μαρς.
Κυβέρνησε μαζί με τον δίδυμο αδελφό του Βερεγγάριο-Ραϋμόνδο Β΄. Το Χρονικό τού Σαν Χουάν δε λα Πένα τον αποκαλεί "εξαιρετικά ανδρείο και τολμηρό, ευγενή, ευχάριστο, ευσεβή, χαρωπό, γενναιόδωρο και εμφανίσιμο· επειδή είχε πολύ πυκνά μαλλιά στην κορυφή τού κεφαλιού του, ήταν γνωστός ως Cap d'Estop".
Διαδέχθηκε τον πατέρα του και ήταν συγκυβερνήτης με τον αδελφό του το 1075. Οι δίδυμοι δεν συμφωνούσαν και διαίρεσαν τις κτήσεις τους, ενάντια στη θέληση τού πατέρα τους. Το 1082 ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Β΄ καθώς κυνηγούσε στα δάση, σκοτώθηκε. Τον διαδέχθηκε ο Βερεγγάριος-Ραϋμόνδος Β΄, ωστόσο η κοινή γνώμη πίστευσε, ότι το δυστύχημα σχεδιάστηκε από αυτόν και τού έδωσαν το παρωνύμιο ο αδελφοκτόνος. Αυτόν διαδέχθηκε ο Ραϋμόνδος-Βερεγγάριος Γ΄, γιος τού Ραϋμόνδου-Βερεγγαρίου Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μωντ/Ματθίλδη των Ωτβίλ, κόρη τού Ροβέρτου  Γυισκάρδου δούκα της Απουλίας & Καλαβρίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης
Κατάλογος επεισοδίων τηλεοπτικής σειράς Modern Family
Το Modern Family είναι Αμερικανική τηλεοπτική οικογενειακή κωμική σειρά τύπου sitcom και mockumentary, η οποία προβάλλεται από το τηλεοπτικό δίκτυο ABC. Δημιουργήθηκε από τους Κρίστοφερ Λόιντ και Στίβεν Λέβιταν και η ιστορία ακολουθεί την οικογενειακή ζωή των Τζέι Πρίτσετ (Εντ Ο'Νιλ), της κόρης του Κλερ Ντάνφι (Τζούλι Μπόουεν) και του γιου του Μίτσελ Πρίτσετ (Τζέσι Τάιλερ Φέργκουσον), οι οποίοι ζουν στο Λος Άντζελες. Η Κλερ είναι παντρεμένη με τον Φιλ Ντάνφι (Τάι Μπάρελ) κι έχουν τρία παιδιά· τη Χέιλι (Σάρα Χάιλαντ), την Άλεξ (Άριελ Γουίντερ) και τον Λουκ (Νόλαν Γκουλντ). Ο Τζέι είναι παντρεμένος με μία πολύ νεαρότερη από εκείνον Κολομβιανή γυναίκα, την Γκλόρια (Σοφία Βεργάρα), και τη βοηθάει να μεγαλώσει τον έφηβο γιο της, Μάνι (Ρίκο Ροντρίγκεζ), μαζί με τον δικό τους γιο, Φουλχένσιο Τζόσεφ «Τζο» Πρίτσετ (Τζέρεμι Μαγκουάιαρ). Ο Μίτσελ και ο σύζυγός του, Κάμερον Τάκερ (Έρικ Στόουνστριτ) έχουν υιοθετήσει ένα παιδί από το Βιετνάμ, τη Λίλη Τάκερ-Πρίτσετ (Όμπρεϊ Άντερσον-Έμονς). Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 23 Σεπτεμβρίου 2009.