cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χέλντον Ράμος
Παραπομπές
Κατηγορία:Καποβερντιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πράσινου Ακρωτηρίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Φάτιμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Μαρίτιμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κόρδοβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίο Άβε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Γκιμαράες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπάμπ Αλ Αχλί Ντουμπάι Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2015
Σχολικό συγκρότημα Γλαράκη
μικρογραφία|Σχολικό Συγκρότημα Γεώργιος Γλαράκης Αρχιτέκτονας Ιωάννης Πετριτσόπούλος
Το σχολικό συγκρότημα Γλαράκη (διδακτήρια Γλαράκη) είναι το πρώτο σχολικό συγκρότημα Δημοτικών Σχολείων στην Πάτρα. Ιδρύθηκε το 1930 και βρίσκεται στην Άνω Πόλη. Χτίστηκε σε χώρο όπου παλαιότερα υπήρχε το Κτήμα Γεωργίου Γλαράκη και για το λόγο αυτό το σχολείο συνδέθηκε με το όνομα του Γλαράκη ο οποίος διετέλεσε Νομάρχης Αχαΐας το 1833-1836.
Η θέση των σχολείων
Το Σχολικό Συγκρότημα βρίσκεται στην Άνω Πόλη (περιοχή ρωμαϊκών και βυζαντινών μνημείων) στο τέρμα της οδού Παλαιών  Πατρών Γερμανού (αρ. 184), στην περιοχή  Ταμπάχανα που λεγεται και συνοικία  Γλαράκη. Το σχολικό κτίριο περιβάλλεται από τις οδούς Παλαιών Πατρών Γερμανού, 3ου Συντάγματος  Ορειβατικού Πυροβολικού, Γεωργίου Ρούφου και Δανιηλίδος
Η θέση των σχολείων είναι δίπλα στην Πλατεία Φιλικών (Ταμπαχάνων) όπου μέχρι το 1917 τερμάτιζε  η δεύτερη γραμμή του τραμ της Πάτρας. Για να περάσει η γραμμή χρειάστηκε να κόψει μέρος από το κήπο της οικογένειας Γλαράκη.
Ιστορία
Η ιστορία του Συγκροτήματος ξεκίνησε το 1931 με διευθυντή του 3/θ μεικτού 8ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών τον Δημήτριο Τζουρά και διευθυντή του 6/θ μεικτού 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών τον Αθανάσιο Τζιλιλή (πρώτη επωνυμία Συγκροτήματος «8ο και 9ο Δημοτικά Πατρών εις Γήπεδον Γλαράκη - 1931»). Από το 1927-1931 γίνονταν μαθήματα σε πρόχειρα κτίρια στο κτήμα Γλαράκη, στο τέρμα της οδού Γερμανού, όπου άλλοτε ήταν ναός του Αγίου Βασιλείου και τώρα τα διδακτήρια Γλαράκη. Ανατολικά και νότια του κτιρίου υπήρχαν αγροί.
Το σχολικό κτίριο  παραδόθηκε σε λειτουργία μαζί με το διδακτήριο της πλατείας Βουδ το 1932, από τον τότε υπουργό Παιδείας Γεώργιο Παπανδρέου. Στις κατόψεις των αρχιτεκτονικών σχεδίων του ανεγερθέντος στις ανατολικές παρυφές της πόλης σχολικού κτιρίου  (Φ.230/ 1931 Γενικά Αρχεία Κράτους ) το οποίο είναι χτισμένο σε τρία επίπεδα διακρίνονται εκτός των άλλων χώροι εστιατορίου, ιατρείου, επιστάτη, αποδυτηρίων, ντουζ, γραφείου εκπαιδευτικών, γραφείου διευθυντή, χειροτεχνίας, αποθήκης τροφίμων, γραφείων, καυστήρα.
Το 1931 οι κύριες σχολικές αίθουσες διδασκαλίας (6 για κάθε σχολείο) είχαν εμβαδό 36 τ.μ. ύψος 3 μ., με 3 σειρές ξύλινων 2/θέσιων θρανίων, 8 σε κάθε σειρά με πρόβλεψη να φιλοξενήσουν για τα 2 σχολεία 500  μαθητές που προέρχονταν κυρίως από λαϊκά στρώματα που κατοικούσαν στην περιοχή Αρόης, Ταμπαχάνων και Μαρούδα, στην οποία  λειτουργούν σήμερα  5 ακόμα δημοτικά  Σχολεία (1ο, 15ο, 17ο, 20ο, 25ο).
Στο σχολικό κτίριο Γλαράκη υπάρχει υπόγειο καταφύγιο, κλειστό, δυνάμει αξιοποιήσιμο σήμερα,  με κατεύθυνση ΒΑ προς ΝΔ (Δανιηλίδος- 3ου Ορειβατικού) το οποίο σύμφωνα με σχετική Mελέτη του ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας είναι ένα από τα 30 καταφύγια που ήταν σε χρήση το 1940.
μικρογραφία|Πάτρα 1941 Σχολεία Γλαράκη, όπου εχουν εγκατασταθεί Ιταλοί στρατιώτες. [[Δημοτική Πινακοθήκη Πατρών]]
Τον Απρίλιο του 1941 χρησιμοποιήθηκε ως οχύρωμα με πολυβολείο στην προέλαση των Γερμανών. To 1941-1944 το σχολικό κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως αναρρωτήριο και αποθήκη πυρομαχικών από τους Ιταλούς.
To 1947 φιλοξενήθηκαν στο συγκρότημα παιδιά από την αχαϊκή ύπαιθρο, ενώ ήταν σε εξέλιξη ο εμφύλιος. Το 1953-1955 φιλοξενήθηκαν στα σχολεία Γλαράκη οικογένειες σεισμοπαθών από το σεισμό του 1953 στην Κεφαλλονιά ενώ οι μαθητές του συγκροτήματος μεταστεγάστηκαν σε γειτονικά σχολεία.
Το 2022 ολοκληρώθηκε η ενεργειακή αναβάθμιση και αυτονομία του σχολικού Συγκροτήματος Γλαράκη με δυνατότητα παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας 15.000 Κwh συνολικά για τα 2 σχολεία, με πρόγραμμα ΕΣΠΑ ύψους 1.100.000 ευρώ που εξασφάλισε η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και υλοποίησε ο Δήμος Πατρέων.Στο Συγκρότημα τοποθετήθηκε από το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και λειτουργεί σύγχρονος σεισμογράφος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχολικά κτίρια Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πάτρα
Γυναίκα (Κρατική Αρχαιολογική Συλλογή Μονάχου)
Το έκθεμα αυτό είναι πλαστικό (όχι γλυπτό) από τερακότα αττικού εργαστηρίου. Ανήκε στην συλλογή Λεμπ που δωρίστηκε στην Κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου και εκτίθεται εκεί.
Περιγραφή
Είναι κατασκευασμένο από ερυθρόφαιο πηλό. Παρουσιάζει μια γυναίκα που στέκει όρθια. Φοράει χιτώνα και μανδύα, που καλύπτουν όλο το σώμα, ενώ ο χιτώνας αφήνει το δεξί στήθος ελαφρώς ακάλυπτο. Το αριστερό χέρι είναι πίσω από τη μέση, ενώ με το δεξί χέρι κρατούσε κάποιο σκεύος. Το χέρι μαζί με το αντικείμενο έχουν χαθεί. Η κεφαλή είναι στραμμένη προς το αντικείμενο, και το παρατηρεί. Το σώμα είναι ελαφρώς στριμμένο, ο θώρακας λίγο προς τα δεξιά, ενώ τα πόδια λίγο προς τα αριστερά από τον παρατηρητή.
Ερμηνεία και ιστορική τοποθέτηση
Πρόκειται για αγαλματάκι από τερακότα. Η όλη σύνθεση παρουσιάζει ευλαβική αριστοκρατική γυναίκα, που ίσως κάνει σπονδή μπροστά σε κάποιο ιερό ή βωμό. Παρουσιάζει το ίδιο θέμα όπως το πήλινο αγαλματάκι θυσιάζουσας γυναίκας, είναι όμως μεταγενέστερο, και αναγνωρίζεται ως αριστουργηματικό έργο του 4ου αιώνα π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική κεραμική Κατηγορία:Εκθέματα στην Κρατική Αρχαιολογική Συλλογή του Μονάχου
Βαϊνάρι Αιτωλοακαρνανίας
Το Βαϊνάρι, επίσημα Βαϊνάριον, είναι ημιορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 300 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της τεχνητή λίμνης Κρεμαστών, σε απόσταση 38 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός από το 1928 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αγίου Βλασίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα Αμπέλια, τις Αυλακιές, τα Δροσινιάτικα, την Κράψη, τον Πλάτανο και τον Σταυρό αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμπελίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 33 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Τεμίσκαμινγκ Σορς
Το Τεμίσκαμινγκ Σορς (αγγλικά: Temiskaming Shores) είναι πόλη στο Διαμέρισμα Τιμίσκαμινγκ στο βορειοανατολικό Οντάριο του Καναδά. Δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της πόλης Νιου Λίσκαιρντ, της πόλης Χέιλιμπερι και της μονάδας τοπικής αυτοδιοίκησης Ντάιμοντ το 2004. Η πόλη είχε συνολικό πληθυσμό 9.920 κατοίκους στην Καναδική Απογραφή του 2016.
Το Τεμίσκαμινγκ Σορς βρίσκεται κατά μήκος του νότιου άκρου της περιοχής Κλέι Μπελτ, κοντά στα σύνορα του Κεμπέκ στις όχθες του κόλπου Γουάμπι της λίμνης Τιμίσκαμινγκ. Ο ξεχωριστός δήμος τοπικής αυτοδιοίκησης Χάρρις χωρίζει την πόλη από τα σύνορα Οντάριο-Κεμπέκ. Η πλησιέστερη κωμόπολη στην πλευρά του Κεμπέκ είναι η Νοτρ-Νταμ-ντου-Νορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Οντάριο
Νάντα Ντέβι
Το Νάντα Ντέβι (Nanda Devi, χίντι नन्दा देवी, δηλαδή «Θεά της Μακαριότητας») είναι το δεύτερο σε ύψος βουνό της Ινδίας, αλλά το υψηλότερο βουνό που βρίσκεται ολόκληρο μέσα στα όρια της χώρας, καθότι το Κανγκτσενγιούνγκα, που είναι 770 μέτρα ψηλότερο, βρίσκεται στο σύνορο Ινδίας-Νεπάλ. Το Νάντα Ντέβι έχει την 23η υψηλότερη κορυφή στον κόσμο, με 7.816 μέτρα υψόμετρο, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 30°32′33″ Βόρειο πλάτος και 79°58′15″ Ανατολικό μήκος. Για ένα χρονικό διάστημα, μέχρι το 1808, το θεωρούσαν το υψηλότερο βουνό της Γης. Επιπλέον ήταν το υψηλότερο βουνό στην Ινδία μέχρι το 1975, οπότε το Σικκίμ, το κρατίδιο όπου βρίσκεται το Κανγκτσενγιούνγκα, ενώθηκε με την Ινδία. Ανήκει στην οροσειρά Ιμαλάια και διοικητικά υπάγεται στο διαμέρισμα Τσαμόλι της Πολιτείας Ουταραχάντ, ανάμεσα στην κοιλάδα Ρισιγκάνγκα στα δυτικά και στην κοιλάδα Γκοριγκάνγκα στα ανατολικά. Η «Θεά της Μακαριότητας» θεωρείται η προστάτιδα θεότητα των Ιμαλαΐων της Ουταραχάντ. Σε αναγνώριση της θρησκευτικής της σημασίας και για την προστασία του εύθραυστου οικοσυστήματός της, η κορυφή και τα ψηλά βουνά που την περιβάλλουν έκλεισαν για τους ιδιώτες ορειβάτες ήδη από το 1983. Το Εθνικό Πάρκο Νάντα Ντέβι που περιλαμβάνει το βουνό ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1988.
Περιγραφή
Το Νάντα Ντέβι είναι ένας ορεινός όγκος με δύο κορυφές, που σχηματίζει μία ράχη μήκους 2 χιλιομέτρων κατά τη διεύθυνση ανατολή-δύση. Η δυτική κορυφή (7.816 μέτρα) είναι η ψηλότερη και η ανατολική, γνωστή ως Σουνάντα Ντέβι ή Ανατολική Νάντα Ντέβι, είναι η χαμηλότερη (7.434 μέτρα). Δώδεκα από τα γύρω βουνά, που σχηματίζουν έναν δακτύλιο γύρω από την ψηλότερη κορυφή, υπερβαίνουν σε ύψος τα 6.400 μέτρα.
Από κοινού οι δύο κορυφές του βουνού αναφέρονται και ως οι κορυφές των θεοτήτων Νάντα και Σουνάντα. Αυτές οι θεές απαντώνται μαζί στην αρχαία σανσκριτική γραμματεία (στη Σριμάντ Μπαγκβάταμ ή στη Μπαγκαβάτα Πουράνα) και λατρεύονται επίσης μαζί ως δίδυμες στις επαρχίες Κουμαόν και Γκαρβάλ της Ουταραχάντ, αλλά και αλλού στην Ινδία.
Εκτός από τη διάκριση που του χαρίζει το ύψος του, το Νάντα Ντέβι είναι επίσης αξιοσημείωτο για τη μεγάλη και απότομη πλαγιά του πάνω από τη βάση του. Η κορυφή του βρίσκεται 3.300 μέτρα ψηλότερα από τη νοτιοδυτική του βάση και παρόμοια είναι η υψομετρική της διαφορά με τους παγετώνες στα βόρειά της, με κλίσεις μεγαλύτερες του 50%. Το βουνό είναι εξίσου εντυπωσιακό και από μεγαλύτερη απόσταση, καθώς περιβάλλεται από σχετικώς βαθιές κοιλάδες. Π.χ. υψώνεται περισσότερο από 6.500 μ. πάνω από την κοιλάδα Γκοριγκάνγκα σε απόσταση μόνο 50 χιλιόμετρα. Εξάλλου, το κοντινότερο υψηλότερο από το Νάντα Ντάβι βουνό/κορυφή βρίσκεται σε απόσταση 389 χιλιομέτρων από αυτό.
Στη βόρεια πλευρά του ορεινού όγκου βρίσκεται ο παγετώνας Ουτάρι Νάντα Ντέβι, που τροφοδοτεί τον παγετώνα Ουτάρι Ρίσι. Στα νοτιοδυτικά βρίσκεται ο παγετώνας Ντακχίνι Νάντα Ντέβι, που τροφοδοτεί τον Ντακχίνι Ρίσι. Το σύνολο αυτών των παγετώνων αποστραγγίζει προς τα δυτικά, στην κοιλάδα Ρισιγκάνγκα. Στα ανατολικά υπάρχει ο παγετώνας Πάτσου και στα νοτιοανατολικά οι παγετώνες Νανταγκούντι και Λαγουάν (Lawan). Αυτό το σύστημα παγετώνων αποστραγγίζει στην κοιλάδα Μιλάμ. Στα νότια ο παγετώνας Πιντάρι τροφοδοτεί τον ποταμό Πιντάρ. Ακριβώς στα νότια του Σουνάντα Ντέβι βρίσκεται η ορεινή διάβαση Λόνγκσταφ, με υψόμετρο 5.910 μέτρα.
Εξερεύνηση και ιστορία αναβάσεων
thumb|right|Υψομετρικός χάρτης της περιοχής του Νάντα Ντέβι Η ανάβαση στο Νάντα Ντέβι απαίτησε μισό αιώνα αναζητήσεων ενός περάσματος μέσα στον δακτύλιο των βουνών που το περιβάλλουν. Η κατώτερη έξοδος είναι το φαράγγι Ρίσι, βαθύ, στενό και πολύ δύσκολο να το ανεβεί κάποιος με ασφάλεια. Οποιαδήποτε άλλη διαδρομή περιλαμβάνει δύσκολες ορεινές διαβάσεις, η χαμηλότερη από τις οποίες έχει υψόμετρο 5.180 μέτρα. Ο Χιου Ράτλετζ προσπάθησε να φθάσει στην κορυφή τρεις φορές κατά τη δεκαετία του 1930 και απέτυχε και τις τρεις. Σε μια επιστόλη του στους Times του Λονδίνου έγραψε ότι «η Νάντα Ντέβι επιβάλλει σε όσους τη λατρεύουν μια δοκιμασία εισόδου που έως τώρα είναι πέρα από τη δεξιότητα και την αντοχή τους», προσθέτοντας ότι η είσοδος στον δακτύλιο του βουνού και μόνο ήταν δυσκολότερη από το να φθάσει κάποιος στον Βόρειο Πόλο. Τελικώς το 1934 οι Βρετανοί εξερευνητές Έρικ Σίπτον και Μπιλ Τίλμαν μαζί με τρεις οδηγούς Σέρπα, τους Ανγκ Θαρκάυ, Πασάνγκ και Κουσάνγκ, ανεκάλυψαν μία δίοδο προς το εσωτερικό μέσα από το φαράγγι Ρίσι.
Δύο χρόνια αργότερα, το 1936, όταν μια αγγλοαμερικανική αποστολή ανέβηκε στην κορυφή, σημείωσε ρεκόρ υψηλότερης κορυφής στην οποία είχε ανεβεί ποτέ άνθρωπος, που παρέμεινε ακατάρριπτο μέχρι τη γαλλική αποστολή στην Αναπούρνα Ι (8.091 μ.) το 1950, αν και μεγαλύτερα υψόμετρα που δεν ανήκαν σε κορυφή είχαν κατακτηθεί από τους Βρετανούς στις πλαγιές του Έβερεστ ήδη από τη δεκαετία του 1920 (είναι πιθανό ακόμη ότι ο Τζωρτζ Μάλορυ είχε φθάσει στην κορυφή του Έβερεστ πριν εξαφανισθεί το 1924). Ανέβηκε επίσης η αποστολή αυτή σε πιο απότομο (και απότομο σε μεγαλύτερο μήκος) έδαφος από όσο είχε ποτέ επιχειρηθεί σε τόσο μεγάλο υψόμετρο. Η αποστολή αναρριχήθηκε από τη νότια προέκταση, γνωστή και ως Coxcomb, που οδηγεί σχετικώς ευθύγραμμα στην ψηλότερη κορυφή. Οι δύο ορειβάτες που έφθασαν στην κορυφή, στις 29 Αυγούστου 1936, ήταν οι Μπιλ Τίλμαν και Νοέλ Όντελ (ο Τσαρλς Σ. Χιούστον επρόκειτο να είναι στη θέση του Τίλμαν, αν δεν είχε πάθει οξεία τροφική δηλητηρίαση). Η αποστολή ήταν μινιμαλιστική για τα μεταγενέστερα δεδομένα: περιελάμβανε μόνο επτά ορειβάτες και δεν χρησιμοποίησε σκοινιά καρφωμένα στον βράχο, ούτε υποστήριξη από οδηγούς Σέρπα πάνω από τα 6.200 μέτρα. Ο Έρικ Σίπτον τη χαρακτήρισε «το πλέον υπέροχο ορειβατικό επίτευγμα που σημειώθηκε ποτέ στα Ιμαλάια».
Μετά από ανεπιτυχείς απόπειρες αναβάσεως από ινδικές αποστολές το 1957 και το 1961, η δεύτερη «κατάκτηση» της κορυφής του Νάντα Ντέβι έγινε από μια ομάδα Ινδών με επικεφαλής τον Ν. Κουμάρ το 1964, που ακολούθησε την ίδια διαδρομή.
Μεταγενέστερες αναρριχήσεις
Το 1980 το Σώμα Μηχανικού του ινδικού στρατού έκανε μια ανεπιτυχή απόπειρα και το επόμενο έτος το ινδικό Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών επεχείρησε να κατακτήσει ταυτοχρόνως την κύρια και την ανατολική κορυφή. Προηγουμένως είχαν τοποθετήσει μια πλάκα στη μνήμη της Νάντα Ντέβι Ανσέλντ στον αλπικό λειμώνα Σαρσόν Πατάλ. Κατά την κάθοδο όμως από τις κορυφές, όσοι από την αποστολή είχαν φθάσει σε αυτές χάθηκαν.
Το 1993 μία τεσσαρακονταμελής ομάδα του Σώματος Μηχανικού του στρατού πήρε ειδική άδεια για μια αποστολή με αρκετούς διαφορετικούς στόχους: τη διεξαγωγή οικολογικής επισκοπήσεως από βιολόγους, τον καθαρισμό των απορριμμάτων των προηγούμενων αποστολών, και την επιχείρηση κατακτήσεως της κορυφής. Η αποστολή τους εκτέλεσε όλους: ολοκλήρωσε την οικολογική επισκόπηση, απεμάκρυνε από το Εθνικό Πάρκο, με μεταφορείς και ελικόπτερο, πάνω από έναν τόνο απορριμμάτων και 5 μέλη της, οι Amin Nayak, Anand Swaroop, G.K. Sharma, Didar Singh και S.P. Bhatt, κατέκτησαν την κορυφή.
Σημερινά δεδομένα και οικοτουρισμός
thumb|Χορός με μάσκες στο χωριό Λάτα, την πύλη εισόδου στο Εθνικό Πάρκο Νάντα Ντέβι Σήμερα το Νάντα Ντέβι αποτελεί τον πυρήνα του ευρύτερου σε έκταση «Καταφυγίου Βιόσφαιρας Νάντα Ντέβι», το οποίο περιλαμβάνει το Εθνικό Πάρκο Νάντα Ντέβι και ιδρύθηκε από την κυβέρνηση της Ινδίας το 1982. Το 1988 το Εθνικό Πάρκο Νάντα Ντέβι ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Από τότε δεν επιτρέπονται ιδιωτικές ορειβατικές αποστολές. Μετά από μακρόχρονη καμπάνια από την τοπική κοινωνία, συνοψιζόμενη στη «Διακήρυξη του Νάντα Ντέβι» το 2001, ο πυρήνας του Εθνικού Πάρκου άνοιξε για περιορισμένες δραστηριότητες οικοτουρισμού το 2003. Το 2006 η καμπάνια προσκάλεσε γυναίκες πεζοπόρους από 4 χώρες για την εναρκτήρια πεζοπορία μέσα στο Εθνικό Πάρκο. Ως συνέχεια, η «Εκστρατεία για την Πολιτιστική Επιβίωση και την Αειφόρο Διαβίωση» σχεδίασε το «Interpretive Trek» στο Εθνικό Πάρκο. Ιδρύθηκε «Κέντρο Παρουσιάσεως της Βιο-πολιτιστικής Ποικιλότητας» (Interpretation Center on Bio Cultural Diversity of the Nanda Devi National Park) στο χωριό Λάτα, την πύλη προς το Εθνικό Πάρκο. Σήμερα πλέον επιτρέπεται ένας μέγιστος αριθμός 500 πεζοπόρων επισκεπτών κάθε χρόνο, από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο, στην κεντρική ζώνη του Εθνικού Πάρκου. Η πεζοπορία αρχίζει από το χωριό Λάτα, που απέχει 25 χιλιόμετρα ανηφορικού δρόμου από τη μικρή πόλη Τζοσιμάθ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά της Ινδίας Κατηγορία:Ιερά βουνά Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ινδία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ινδίας
Επιθέματα αποτοξίνωσης ποδιών
Τα επιθέματα αποτοξίνωσης ποδιών είναι αυτοκόλλητα επιθέματα ποδιών ή γάζες, που οι κατασκευαστές τους ισχυρίζονται ότι βελτιώνουν θεαματικά την υγεία, τοποθετούμενα απλά στα πέλματα, κατά τη διάρκεια του ύπνου. Μερικά από αυτά τα επιθέματα, μπορεί να περιέχουν συστατικά όπως "αποσταγμένο ξύδι από μπαμπού", που φέρεται να απορροφούν τις τοξίνες από το σώμα, αλλά έρευνες απέδειξαν ότι η διαδικασία δεν είναι επιστημονικά αποδεδειγμένη.
Στις 3 Ιανουαρίου του 2008, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) εξέδωσε μια επείγουσα προειδοποίηση πολλών εισαγόμενων φαρμακευτικών ουσιών, συμπεριλαμβανομένων και των επιθεμάτων αποτοξίνωσης. Tον Απρίλιο του 2008 απαντώντας σε ερωτήσεις του ειδησειογραφικού πρακτορείου Associated Press, ένας εκπρόσωπος του FDA είπε σχετικά με την έρευνα των ισχυρισμών για τα επιθέματα Kinoki, ότι "βασικά, όταν ασχολούμαστε με μια υπόθεση, η παράβαση μπορεί να σχετίζεται με το νόμο για τα τρόφιμα, τα φάρμακα και τα καλλυντικά, όπως όταν οι παραγωγοί προβαίνουν σε ψευδείς και παραπλανητικές δηλώσεις"
Τον Αύγουστο του 2008, Το Εθνικό Δημόσιο Ραδιόφωνο, ανέθεσε μια εργαστηριακή δοκιμή για την ανεύρεση βαρέων (τοξικών) μετάλλων, τα οποία η Kinoki ισχυρίζεται ότι αποβάλλονται από τον οργανισμό με τα επιθέματά της. Το τεστ δεν βρήκε κανένα μέταλλο! Το ΕΔΡ επίσης ανακάλυψε ότι τα επιθέματα αλλάζουν χρώμα από άσπρο σε γκρι, όταν εκτίθενται στην υγρασία, συμπεριλαμβανομένου του ιδρώτα κι όχι απαραίτητα επειδή απορροφούν άλλες ουσίες.
Η Ιαπωνική εταιρεία Kenrico ισχυρίζεται ότι τα επιθέματά της έχουν θετική επίδραση στην υγεία των χρηστών και απομακρύνουν βαρέα μέταλλα από το σώμα, αλλά οι ειδικοί στο Quackwatch (ένα δίκτυο πολιτών με σκοπό την καταπολέμηση της ιατρικής απάτης, μύθων, φαντασιοπληξίας, πλάνης, και της ψευτοϊατρικής), αναφέρει ότι τα επιθέματα ποδιών είναι αδύνατο να λειτουργούν, αφού το δέρμα δεν είναι υδατοπερατό και δεν είναι σε θέση να αποβάλλει τις τοξίνες από το σώμα, καθώς επίσης το δέρμα δεν είναι μέρος της διαδικασίας αποτοξίνωσης και ως εκ τούτου δεν υπάρχουν τοξίνες που να μπορούν να αποβληθούν από το δέρμα.
Το 2009 η Ομοσπονδιακή Επιτροπή των ΗΠΑ, επέβαλλε πρόστιμο 1,5 εκ. δολαρίων στον εισαγωγέα Yehuda Levin, για παραπλανητική διαφήμιση. Η παρασκευάστρια εταιρεία πάντως δήλωσε ότι ανέθεσε σε εταιρεία από το Ισραήλ τη σύνταξη επιστημονικής μελέτης για να αποδειχθούν οι ιδιότητες του προϊόντος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εναλλακτική ιατρική Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες
Ιερός Ναός Αφέντη Χριστού Χανδρά Λασιθίου
Το σύνολο, τόσο λόγω του περιεχομένου του εικονογραφικού προγράμματος όσο και λόγω της καλλιτεχνικής του ποιότητας αποτελεί ένα από τα πιο αξιόλογα δείγματα της εικαστικής δημιουργίας στην Κρήτη του 14ου αιώνα. Ο Ναός σήμερα ανήκει στην Ενορία Χανδρά και πανηγυρίζει στις 6 Αυγούστου, εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος.
Παραπομπές
Αφεντη Χριστου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Χέντρικ φαν Στέινβαϊκ ο νεότερος
μικρογραφία| Εσωτερικό μιας εκκλησίας γοτθικού τύπου, πιθανώς καλλιτεχνική εντύπωση για μια νέα επέκταση για την Hooglandsekerk στο [[Λάιντεν, με ημερομηνία 1604.]] Ο Χέντρικ φαν Στέινβαϊκ ο νεότερος (Hendrik van Steenwijck II, επίσης Steenwyck, Steinwick, περ – 1580 - 1640 ) ήταν μπαρόκ ζωγράφος κυρίως αρχιτεκτονικών εσωτερικών χώρων, αλλά και βιβλικών σκηνών και νεκρών φύσεων.
Ο φαν Στέινβαϊκ γεννήθηκε στην Αμβέρσα. Ο πατέρας του, ο Ολλανδός ζωγράφος Χέντρικ φαν Στέινβαϊκ ο πρεβύτερος, ένας από τους δημιουργούς του είδους απεικόνισης εσωτερικών χώρων, μετέφερε την οικογένεια στη Φρανκφούρτη στο Μάιν το 1585, όπου εκπαίδευσε τον γιο του. at the RKD databases Με το θάνατο του πατέρα του το 1603, ο φαν Στέινβαϊκ ο νεότερος ανέλαβε το εργαστήριο στη Φρανκφούρτη αλλά από το 1604 έως το 1617 δρααστηριοποιήθηκε κυρίως δτην Αμβέρσα, όπου συνεργάστηκε με πρώιμους φλαμανδούς μπαρόκ ζωγράφους όπως ο Φρανς Φράνκεν ο πρεσβύτερος και ο Γιαν Μπρίγκελ ο πρεβύτερος. Ο Ο φαν Στέινβαϊκ είναι γνωστός για τους πολυάριθμους φανταστικούς εσωτερικούς χώρους που βασίζονται στον καθεδρικό ναό της Παναγίας, στην Αμβέρσα. Αυτοί είχαν άμεση επιρροή στους πίνακες του Πίτερ Νέιφς του πρεσβύτερου. Αφού εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο το 1617, ζωγράφισε το παρασκήνιο σε έργα των Άντονι φαν Ντάικ και Ντανιίλ Μάιτενς. Ο Ο φαν Στέινβαϊκ μετακόμισε στη Χάγη γύρω στο 1638, όπου ήταν ζωγράφος στην Αυλή. Η σύζυγός του, Σουσσάνα φαν Στέινβαϊκ (Susanna van Steenwijk) ήταν επίσης ζωγράφος αρχιτεκτονημάτων. Μετακόμισε στο Λάιντεν γύρω στο 1642. Ο Ο φαν Στέινβαϊκ πέθανε στο Λάιντεν ή στη Χάγη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Κατσιγιάννης
Το επώνυμο Κατσιγιάννης πιθανόν αναφέρεται στους:
Κοινοβούλιο του Γιβραλτάρ
Το Κοινοβούλιο του Γιβραλτάρ είναι το νομοθετικό σώμα του βρετανικού υπερπόντιου εδάφους του Γιβραλτάρ. Μεταξύ 1969 και 2006, ονομαζόταν Βουλή της Συνέλευσης του Γιβραλτάρ.
Λειτουργία
Η Βουλή της Συνέλευσης, που ιδρύθηκε σύμφωνα με το σύνταγμα του 1969, ήταν ένα σώμα που αρχικά αποτελούνταν από 15 μέλη που εκλέγονταν από το εκλογικό σώμα του Γιβραλτάρ, συν δύο διορισμένα μέλη, συμπεριλαμβανομένου του Γενικού Εισαγγελέα. Ο όρος "Βουλή της Συνέλευσης" χρησιμοποιείται συνήθως για τα νομοθετικά σώματα των βρετανικών εδαφών που είναι λιγότερο από πλήρως κυρίαρχα. Αντικαταστάθηκε από το σημερινό Κοινοβούλιο του Γιβραλτάρ με το νέο σύνταγμα του 2006, αντικατοπτρίζοντας την αύξηση της κυριαρχίας του. Πλέον και τα 17 μέλη της Βουλής εκλέγονται.
Σύμφωνα με το εκλογικό σύστημα, κάθε ψηφοφόρος είχε δικαίωμα να ψηφίσει δέκα μέλη της Συνέλευσης. Λόγω της μικρής έκτασης του Γιβραλτάρ και της εδαφικής του συνέχειας, οι περιφέρειες χρησίμευαν μόνο ως εκλογικά κέντρα, όχι ξεχωριστές περιφέρειες, και δεν υπάρχουν εκλογικές περιφέρειες που εξυπηρετούνται από τα μέλη, τα οποία αντ' αυτού εκλέγονται για να εξυπηρετήσουν την επικράτεια ως σύνολο.
Το σύστημα προσφέρεται να μπλοκάρει την ψηφοφορία – καθένα από τα κόμματα ή τους εκλογικούς συνασπισμούς έτεινε να προτείνει μια λίστα με δέκα υποψηφίους και να ενθαρρύνει τους υποστηρικτές του να ψηφίσουν για όλους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το νικητήριο κόμμα ή ο συνασπισμός θα εκλέγει και τους δέκα από τους υποψηφίους του, με τα άλλα επτά εκλεγμένα μέλη να προέρχονται από το δεύτερο κόμμα.
Κτήριο του Κοινοβουλίου
Το Κοινοβούλιο βρίσκεται σε ένα κτήριο με θέα στην κεντρική οδό και την πλατεία John Mackintosh. Κατασκευάστηκε το 1817 και προηγουμένως χρησίμευε ως Ανταλλαγική και Εμπορική Βιβλιοθήκη. Το 1951, το κτίριο ανακαινίστηκε για να φιλοξενήσει το Νομοθετικό Συμβούλιο. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 1969, ιδρύθηκε η Βουλή της Συνέλευσης, αντικαθιστώντας το Νομοθετικό Συμβούλιο. Η πρώτη συνεδρίαση της Βουλής της Συνέλευσης πραγματοποιήθηκε στις 28 Αυγούστου 1969 από τον τότε Κυβερνήτη, Ναύαρχο του Στόλου Σερ Βάριλ Μπεγκ.
Σημερινοί βουλευτές
Κατηγορία:Πολιτική του Γιβραλτάρ
Πλάτανος Καλυβίων Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Πλάτανος (αποσαφήνιση)
Ο Πλάτανος Αγρινίου είναι πεδινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 30 μέτρα, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 8 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Αγρίνιο. Είναι κτισμένος στον κάμπο του Αγρινίου, ανάμεσα στα Καλύβια (Δ.-ΒΔ.) και το Δοκίμιο (Α.) ενώ στα νοτιονατολικά του χωριού είναι το Στρατιωτικό Αεροδρόμιο Αγρινίου. Αναφέρεται το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον δήμο Αγρινίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Γεώργιο και τα Καλύβια αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλυβίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγρινίου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 145 μόνιμους κατοίκους.
Σημείωση
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Πλάτανος Ναυπακτίας και Πλάτανος Παρακαμπυλίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Ομαλή Κέρκυρας
Η Ομαλή είναι οικισμός στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 39 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Αντίπαπας Ιωάννης ΚΓ΄
Ο αντίπαπας Ιωάννης ΚΓ΄ (Antipapa Giovanni XXIII, 1370 - 22 Δεκεμβρίου 1419), που γεννήθηκε ως Μπαλτασάρε Κόσα, ήταν αντίπαπας στην Πίζα από το 1410, κατά τη διάρκεια του Δυτικού Σχίσματος (1378-1417). Διαδέχθηκε τον αντίπαπα Αλέξανδρο Ε΄ Φιλάργη που καταγόταν από την Κρήτη. Ταυτόχρονα πάπες ήταν ο Γρηγόριος ΙΒ΄ στη Ρώμη και ο Βενέδικτος ΙΓ΄ στην Αβινιόν. Ο Ιωάννης ΚΓ΄ τελικά καθαιρέθηκε το 1415 και δικάστηκε για διάφορα εγκλήματα· η ορθότητα των εναντίον του κατηγοριών αμφισβητείται.
Η Καθολική Εκκλησία αναγνώρισε τον Γρηγόριο ΙΒ΄ ως νόμιμο πάπα, οπότε ο Ιωάννης ΚΓ΄ θεωρήθηκε αντίπαπας (διεκδικητής πάπας). Η αρχιερατεία του κράτησε 5 έτη. Να μην συγχέεται με τον πάπα Ιωάννη ΚΓ΄.
Τα πρώτα έτη
Γεννήθηκε στη νήσο Προκίδα του βασιλείου της Νάπολης και ήταν γιος του Τζοβάνι Κόσα κυρίου της Προκίδα. Αρχικά ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και έλαβε μέρος στον Ανδεγαυο-Ναπολιτανικό Πόλεμο. Οι δύο αδελφοί του καταδικάστηκαν σε θάνατο για πειρατεία από τον Λαδίσλαο της Νάπολης. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια και απέκτησε διδακτορικά αστικού και κανονικού δικαίου. Μάλλον με την παρότρυνση της οικογένειάς του, το 1392 εισήλθε στην υπηρεσία του πάπα Βονιφάτιου Θ΄ και εργάστηκε πρώτα στη Μπολόνια και μετά στη Ρώμη. Τον πάπα υποστήριζαν η Ιταλία, η Γερμανία και η Αγγλία, ενώ η Γαλλία και η Ισπανία αναγνώριζαν άλλον αντίπαπα στην Αβινιόν (Δυτικό Σχίσμα).
Το 1386 ήταν ιερέας (canon) στον καθεδρικό της Μπολόνια. Το 1402 έγινε καρδινάλιος-διάκονος του Αγ. Ευσταχίου και το επόμενο έτος παπικός απεσταλμένος (legatus) στη Ρομάνα. Ο εκκλησιαστικός ιστορικός Γιόχαν Πέτερ Κιρς τον περιγράφει ως "εκκοσμικευμένο, φιλόδοξο, μάγκα, αδίστακτο, ανήθικο· καλό στρατιώτη αλλά όχι κληρικό". Την εποχή αυτή είχε κάποιες συνδέσεις με τοπικές συμμορίες ληστών, που τις χρησιμοποιούσε για να εκφοβίζει τους αντιπάλους του και να επιτίθεται σε άμαξες. Αυτές οι διασυνδέσεις τον έκαναν να έχει επιρροή και δύναμη.
To 1404 απεβίωσε ο Βονιφάτιος Θ΄ και μετά τη σύντομη αρχιερατεία του Ιννοκέντιου Ζ΄ εξελέγη το 1406 νέος πάπας ο Γρηγόριος ΙΒ΄.
Ο ρόλος του στο Δυτικό Σχίσμα
Η Σύνοδος της Πίζας Το 1408 ο Κόζα απέσυρε -μαζί με άλλους έξι καρδιναλίους- την υποταγή του στον Γρηγόριο ΙΒ΄, λέγοντας πως έπαυσε ο όρκος του σε αυτόν, όταν ο πάπας έχρισε νέους καρδιναλίους χωρίς πρώτα να τους συμβουλευτεί. Η επτά καρδινάλιοι ακολούθησαν τον (αντι)πάπα Βενέδικτο ΙΓ΄ της Αβινιόν και συγκάλεσαν Σύνοδο στην Πίζα, όπου ο Κόζα ήταν ηγετική μορφή. Ο σκοπός τους ήταν να λήξη το Σχίσμα και εξέλεξαν νέο πάπα τον Αλέξανδρο Ε΄ Φιλάργη από την Κρήτη, αφού πρώτα κήρυξαν έκπτωτους τον Γρηγόριο ΙΒ΄ και τον Βενέδικτο ΙΓ΄. Αλλά οι δύο πάπες αγνόησαν την απόφαση και έτσι τώρα υπήρχαν τρεις.
Εκλέγεται (αντι)πάπας Ο Αλέξανδρς Ε΄ απεβίωσε λίγο αργότερα και τον διαδέχθηκε ο Κόζα με το όνομα Ιωάννης ΚΓ΄. Χειροτονήθηκε στις 25 Μαΐου 1410, αφού την προηγούμενη ημέρα έγινε κανονικός ιερέας (ordained priest). Τον αναγνώρισε η Γαλλία, η Αγγλία, η Πορτογαλία, η Βοημία και μέρη της Γερμανίας· επίσης πολλές βορειο-ιταλικές πόλεις-κράτη, όπως η Φλωρεντία, η Βενετία και η Ακουιλέϊα. Τον Γρηγόριο ΙΒ΄ συνέχισαν να τον υποστηρίζουν ο Λαδίσλαος της Νάπολης, το Ρίμινι, η Βαυαρία, η Ρηνανία, η Πολωνία και μέρη τη Γερμανίας, ενώ τον Βενέδικτο ΙΓ΄ αναγνώριζαν η Αραγονία, η Καστίλη, η Σικελία και η Σκωτία. Ο Ιωάννης ΚΓ΄ όρισε την τράπεζα των Μεδίκων ως την τράπεζα του Παπικού κράτους, πράγμα που απέφερε σημαντικό πλούτο και κύρος στην οικογένεια αυτή.
Διαφυγή από τη Σύνοδο Τον Μάρτιο ο Ιωάννης ΚΓ΄ διέφυγε από τη Σύνοδο μεταμφιεσμένος σε ταχυδρόμο. Σύμφωνα με έναν ιστορικό των Αψβούργων, κατέβηκε τον Ρήνο με βάρκα, ενώ ο Φρειδερίκος Δ΄ της Αυστρίας τον συνόδευε έφιππος με τους άνδρες του. Όταν ανακαλύφθηκε η φυγή του στην Κωνσταντία, ο Σιγισμόνδος έγινε έξαλλος βλέποντας ότι αυτό θα εμπόδιζε τη λήξη του Σχίσματος. Εξέδωσε διαταγές που έθεταν τον Φρειδερίκο Δ΄ εκτός νόμου και κατάσχεσε τις κτήσεις του. Τελικά ο Λουδοβίκος Γ΄ του Παλατινάτου τους πρόφθασε και έπεισε τον Φρειδερίκο Δ΄ ότι θα έχανε πολλά υποστηρίζοντας τον φυγά πάπα. Ο Φρειδερίκος Δ΄ παρέδωσε τον Ιωάννη ΚΓ΄, που επέστρεψε στην Κωνσταντία.
Το τέλος
Ξαναφυλακίστηκε στη Γερμανία και μετά από την πληρωμή πολλών λύτρων από τους Μεδίκους, ελευθερώθηκε το 1418. Πήγε στη Φλωρεντία όπου δήλωσε υποταγή στο νέο πάπα, που τον έκανε καρδινάλιο-επίσκοπο του προαστίου Φρασκάτι. Απεβίωσε λίγους μήνες μετά.
Οι Μέδικοι επέβλεψαν την κατασκευή ταφικού μνημείου στο βαπτιστήριο του Σαν Τζοβάνι στη Φλωρεντία και ανέθεσαν το έργο στον Ντονατέλλο και στον Μικελότσο. Ο Μαρτίνος Ε΄ διαμαρτυρήθηκε για την επιγραφή "Ιωάννης ο πρών πάπας", αλλά εις μάτην. Ο ιστορικός J. P. Kirsch παρατηρεί ότι "ήταν κοσμικός και φιλόδοξος· οι αδίστακτες μέθοδοί του δεν συμβιβάζονται με το υψηλό του αξίωμα. Τα ειδεχθή εγκλήματα, για τα οποία τον κατηγόρησαν οι εχθροί του στη Σύνοδο, ήταν σίγουρα υπερβολικά". Άλλος ιστορικός αναφέρει ότι "ήταν σπουδαίος για τα πράγματα της εποχής του, αλλά απέτυχε σε όλα· ήταν άχρηστος για πνευματικά ζητήματα".
Αρίθμηση
Ο αντίπαπας Ιωάννης ΚΒ΄ δεν πρέπει να συγχέεται με τον πάπα Ιωάννη ΚΒ΄.
Επειδή δεν υπάρχει πάπας Ιωάννης Κ΄, ο Γκίμπον τον αρίθμησε ως ΚΒ΄, αλλά αυτό δεν επικράτησε.
Αναφορές
Κατηγορία:Αντίπαπες Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα
Ομάδα Αυτοκτονίας
Η Ομάδα Αυτοκτονίας (αγγλικά: Suicide Squad) είναι μια φανταστική ομάδα "αντιηρώων" που εμφανίζεται σε αμερικανικά κόμικς που εκδόθηκαν από την DC Comics. Η πρώτη έκδοση του Suicide Squad έκανε το ντεμπούτο της στο The Brave and the Bold #25 (Σεπτέμβριος 1959) και η δεύτερη και σύγχρονη έκδοση, που δημιουργήθηκε από τον John Ostrander, έκανε το ντεμπούτο της στο Legends # 3 (Ιανουάριος 1987 ).
Η σύγχρονη ενσάρκωση του Suicide Squad είναι η Task Force X - μια ομάδα φυλακισμένων "υπαρκακών" που αναλαμβάνουν μυστικές αποστολές υψηλού κινδύνου (black ops) σε αντάλλαγμα είτε για την αποφυλάκιση, την απελευθέρωση εργασίας ή / και τις μειωμένες ποινές φυλάκισης. Ανεξάρτητα από τις ικανότητες και το ταλέντο, κάθε μέλος της ομάδας είναι αναλώσιμο, αδιαμφισβήτητο και αναμένεται ότι δεν θα επιστρέψουν πολλοί από τις αποστολές. Ως αναλώσιμα περιουσιακά στοιχεία, όλα τα μέλη της ομάδας είναι εξοπλισμένα με μια εκρηκτική συσκευή στο λαιμό τους για να είναι διασφαλισμένη η υπακοή τους. Το όνομα της ομάδας αυτοκτονίας αναφέρεται στην επικίνδυνη φύση των αποστολών τους. Η ομάδα βασίζεται στο Belle Reve Penitentiary υπό τη διεύθυνση του Amanda Waller.
Κατά τη διάρκεια των ετών υπήρξαν διάφορες ενσαρκώσεις του Suicide Squad, όπως απεικονίζονται σε πολλές σειρές κόμικς, από τις ρίζες της στην Ασημένια Εποχή, μέχρι το σύγχρονο remake "Post-Crisis", έως την τρέχουσα έκδοση που παρουσιάστηκε το 2020. Η τρέχουσα ενσάρκωση της ομάδας εμφανίζεται στον έκτο τόμο της σειράς κόμικ Suicide Squad, και τα επαναλαμβανόμενα μέλη περιλαμβάνουν τους Enchantress, Katana, Killer Croc, Captain Boomerang, Deadshot και Harley Quinn.
Ιστορικό δημοσιεύσεων
Στην αρχική ομάδα του The Brave and the Bold, η αρχική ομάδα Suicide Squad περιελάμβανε τον Rick Flag Jr., τη φίλη του Karen Grace, τον Δρ Hugh Evans και τον Jess Bright. Αυτή η ομάδα δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Robert Kanigher και τον καλλιτέχνη Ross Andru.
Το Suicide Squad αναβίωσε στα μίνι σειρά των Legends με τον συγγραφέα John Ostrander στο τιμόνι. Η ανανεωμένη ιδέα περιελάμβανε την κυβέρνηση που απασχολούσε μια ομάδα υπεραγορών για την εκτέλεση αποστολών που ήταν "αποστολές αυτοκτονίας", μια ιδέα αρκετά δημοφιλής για μια συνεχιζόμενη σειρά με τίτλο Suicide Squad. Η ομάδα συχνά συνεργαζόταν με τον άλλο κυβερνητικό οργανισμό της DC, Checkmate - που υπολογίζεται στο crossover της "οδηγίας Janus"
Το Suicide Squad (τόμος 1) είχε συνολικά 66 τεύχη, μαζί με ένα ετήσιο και ένα ειδικό ( Doom Patrol and Suicide Squad Special # 1). Μετά την ακύρωση της σειράς το 1992, το Squad συνέχισε να κάνει αρκετές εμφανίσεις σε τίτλους όπως Superboy, Hawk &amp; Dove, Chase, και Adventures of Superman.
Το Suicide Squad (τόμος 2) δημοσιεύθηκε το 2001, γραμμένο από τον Keith Giffen, με την τέχνη του Paco Medina. Αν και το πρώτο τεύχος της σειράς περιελάμβανε μια ομάδα αποτελούμενη εξ ολοκλήρου από μέλη του Giffen's Injustice League, το ρόστερ σφαγιάστηκε αμέσως, εκτός από το Major Disaster και το Multi-Man. Αυτές οι εξελίξεις ωθούν τον Sgt. Ο Ροκ, ο οποίος είναι τώρα γραμμένος στο ρόλο του αρχηγού της ομάδας, για την πρόσληψη νέων μελών - πολλά από τα οποία πεθαίνουν κατά τη διάρκεια των αποστολών.
Το Suicide Squad (τόμος 3) (αρχικά με τίτλο Raise the Flag in DC's sicitations ) ήταν ένα οκτώ τεύχος miniseries που δημοσιεύθηκε το 2007. Περιλάμβανε την επιστροφή του συγγραφέα John Ostrander, με την τέχνη του Javier Pina. Η ιστορία επικεντρώθηκε στην επιστροφή του Rick Flag Jr. και στη δημιουργία μιας νέας ομάδας με σκοπό να επιτεθεί σε μια εταιρεία υπεύθυνη για την ανάπτυξη ενός θανατηφόρου βιο-όπλου.
Το Suicide Squad (τόμος 4) έκανε το ντεμπούτο του ως μέρος της νέας συνεχούς επανεκκίνησης DC 52 Comics το 2011. Το επανέναρχο βιβλίο γράφτηκε από τον Adam Glass, με σχέδια των Federico Dallocchio και Ransom Getty. Η Amanda Waller διευθύνει για άλλη μια φορά την ομάδα από τα παρασκήνια. Οι Deadshot, Harley Quinn και King Shark είναι εμφανείς σε αυτήν την έκδοση του Squad. Αυτή η σειρά ολοκληρώθηκε το 2014, με το τεύχος # 30.
Το νέο Suicide Squad κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2014. Γράφτηκε από τον Sean Ryan με σχέδια του Jeremy Roberts, η νέα σειρά συνεχίζει να περιλαμβάνει τους Deadshot και Harley Quinn, με τους Deathstroke, Black Manta και Joker του Daughter να προστίθενται στο μείγμα.
Ιστορικό
Η αρχική Ομάδα Αυτοκτονίας (Suicide Squad) εμφανίστηκε σε έξι τεύχη του The Brave and the Bold. Παρόλο που αυτή η πρώιμη ενσάρκωση της ομάδας (που δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Robert Kanigher και τον καλλιτέχνη Ross Andru ) δεν είχε τις παγίδες κατασκοπείας των μετέπειτα ομάδων, έθεσε την βάση για την προσωπική ιστορία του αρχηγού της ομάδας του Rick Flag Jr. Ο διαχειριστής της ομάδας, Amanda Waller, παρουσιάστηκε στα μίνι σειρά Legends με το αρχικό παρασκήνιο της Silver Age Squad να κυκλοφορεί περαιτέρω στο Secret Origins (τόμος 2) # 14.
Ο γενναίος και ο τολμηρός (The Brave and the Bold)
Το αρχικό Suicide Squad εμφανίζεται για πρώτη φορά στο The Brave and the Bold # 25. Τα μέλη της ομάδας που εμφανίζονται στο ντεμπούτο περιλαμβάνουν τον φυσικό Jess Bright, τον αστρονόμο Δρ Hugh Evans, τον αρχηγό της ομάδας Rick Flag Jr., και την υπτάμενη γιατό Karin Grace (Davies στο # 25). Οι χαρακτήρες έχουν επακόλουθες εμφανίσεις στα θέματα # 26, # 27 και # 37- # 39. Στην εισαγωγική ιστορία της ομάδας καλούνται να ασχοληθούν με ένα υπερθερμαινόμενο κόκκινο αντικείμενο, που ονομάζεται "Κόκκινο Κύμα", το οποίο κατευθυνόταν προς ένα παραθαλάσσιο θέρετρο και έβραζε τον ωκεανό στην πορεία. Ταξιδεύουν σε αεροπλάνο εξοπλισμένο με εργαστήριο δοκιμών και ανάλυσης. Οι επακόλουθες εμφανίσεις δείχνουν την ομάδα να αντιμετωπίζει διάφορες προκλήσεις: μια καταιγίδα μετεωριτών (η ακτινοβολία από την οποία τους συρρικνώνει), ένα τεράστιο φίδι στις σήραγγες του μετρό του Παρισιού και ένα τεράστιο τέρας που αιχμαλωτίζει την Κάριν και μια πυρηνική βόμβα. Τα τεύχη # 38 και # 39 δείχνουν την ομάδα να συναντά τους δεινόσαυρους και τον αρχηγό των Cyclops
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπερηρωικές ομάδες της DC Comics Κατηγορία:Batman
Σον Γκόουτερ
Ο Σον Λέοναρντ Γκόουτερ (Shaun Leonard Goater, γεννήθηκε 25 Φεβρουαρίου 1970) είναι πρώην ποδοσφαιριστής από τις Βερμούδες που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 20 γκολ.
Καριέρα
Ο πρώτος επαγγελματικός σύλλογος του Γκόουτερ ήταν η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, αλλά δεν έφτασε στην πρώτη ομάδα, κάνοντας το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα το 1989 αφού μετακόμισε στη Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ. Έπαιξε εκεί για επτά χρόνια πριν μετακομίσει στην Μπρίστολ Σίτι το 1996. Δύο χρόνια αργότερα μετακόμισε στη Μάντσεστερ Σίτι.
Είναι πιο γνωστός από αυτό το κομμάτι της καριέρα του, όπου σημείωσε 103 γκολ σε 211 επίσημους αγώνες μεταξύ 1998 και 2003, τερματίζοντας ως πρώτος σκόρερ του συλλόγου για τέσσερις συνεχόμενες σεζόν. Το 2002 ήταν πρώτος σκόρερ της δεύτερης κατηγορίας της Αγγλίας με 28 γκολ κερδίζοντας και την επάνοδο της ομάδας στην Πρέμιερ Λιγκ. Μετά την αποχώρησή του από τη Σίτι, αγωνίστηκε με τις Ρέντινγκ, Κόβεντρι Σίτι και Σάουθεντ Γιουνάιτεντ, πριν αποσυρθεί τον Μάιο του 2006 και επιστρέψει στην πατρίδα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Βερμούδες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βερμούδων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόδερχαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νοτς Κάουντι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόβεντρι Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάουθεντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέντινγκ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Μάχη του Τορίνο
Η μάχη του Τορίνο (Battaglia di Torino) διεξήχθη το 312 μεταξύ του Ρωμαίου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄ και των στρατευμάτων του αντίπαλου αυγούστου Μαξέντιου. Ο Κωνσταντίνος κέρδισε τη μάχη, δίνοντας ένα εντυπωσιακό δείγμα της τακτικής ικανότητας που θα χαρακτήριζε ολόκληρη τη στρατιωτική του σταδιοδρομία. Η εκστρατεία έληξε με την περισσότερο διάσημη νίκη του στη Μαλβία γέφυρα έξω από τη Ρώμη.
Προανάκρουσμα
Ενώ ο Μαξέντιος είχε οχυρωθεί στη Ρώμη με 100.000 στρατιώτες, ο Κωνσταντίνος μετακινήθηκε από το δικό του τμήμα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και διέσχισε τις Άλπεις με λιγότερους από 40.000 βετεράνους.
Η μάχη
Κατά την προσέγγισή του, από τα δυτικά, προς τη σημαντική πόλη Αουγούστα Ταουρινόρουμ (Τορίνο), ο Κωνσταντίνος συναντήθηκε με το στρατό του Μαξέντιου, που περιλάμβανε μία σημαντική δύναμη βαριά οπλισμένου ιππικού, που αποκαλούνταν στις αρχαίες πηγές κλιβανοφόροι ή κατάφρακτοι.
Πλάτανος Παρακαμπυλίων Αιτωλοακαρνανίας
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Πλάτανος (αποσαφήνιση)
Ο Πλάτανος Παρακαμπυλίων είναι ημιορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 404 μέτρα, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση 32,5 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αγρίνιο. Αναφέρεται ως οικισμός για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αμπελίων. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα Αμπέλια, τις Αυλακιές, τα Δροσινιάτικα, την Κράψη, το Βαϊνάρι και τον Σταυρό αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμπελίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 16 μόνιμους κατοίκους.
Σημείωση
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Πλάτανος Ναυπακτίας και Πλάτανος Αγρινίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Εζεκιέλ Εντουασέλ
Ο Εζεκιέλ Αλιαντζίμ Εντουασέλ (Αραβικά: إيزيكييل ندواسل, γεννήθηκε 22 Απριλίου 1988) είναι ποδοσφαιριστής από το Τσαντ που αγωνίζεται ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών και τερμάτων στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 14 γκολ και 45 εμφανίσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Τσαντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσαντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μουλουντιά Κλαμπ ντ'Αλζέ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τέρεκ Γκρόζνι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόνιασπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΣ Σφαξιέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Ιρόνι Κιριάτ Σμόνα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Τελ Αβίβ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Τραπεζίτσα (Βέλικο Τάρνοβο)
Το Τραπεζίτσα (βουλγαρικά: Трапезица) είναι μεσαιωνικό κάστρο το οποίο βρίσκεται πάνω στον ομώνυμο λόφο στο Βέλικο Τάρνοβο.
Ο λόφος είναι ένας από τους τέσσερις λόφους στο μεσαιωνικό Βέλικο Τάρνοβο. Οι ανασκαφές το 1884 και το 1900 αποκάλυψαν τα θεμέλια των 17 βουλγαρικών εκκλησιών.
Πηγές
Κατηγορία:Κάστρα της Βουλγαρίας Κατηγορία:Βέλικο Τάρνοβο
Δημοκρατικό Ευρωπαϊκό Καταλανικό Κόμμα
Το Δημοκρατικό Ευρωπαϊκό Καταλανικό Κόμμα (καταλανικά: Partit Demòcrata Europeu Català) είναι πολιτικό κόμμα της Καταλονίας, διάδοχο της Δημοκρατικής Σύγκλισης της Καταλονίας. Ιδρύθηκε στο τελευταίο συνέδριο της ΔΣΚ στις 8 Ιουλίου 2016· αυτοχαρακτηρίζεται ως δημοκρατικό, καταλανιστικό, αποσχιστικό, φιλοευρωπαϊκό και ανθρωπιστικό.
Ιστορία
Από τις αρχές της δεκαετίας του 2010 η νέα κατεύθυνση που έλαβε η Δημοκρατική Σύγκλιση της Καταλονίας υπέρ της ανεξαρτητοποίησης της Καταλονίας και οι αποκαλύψεις του Ζόρδι Πουζόλ ότι ο ίδιος απέκρυψε χρήματα από την εφορία οδήγησαν σε ανακατατάξεις στο κόμμα. Ο Αρτούρ Μας τέθηκε στο παρασκήνιο, μπροστά στην ανάδειξη του Κάρλες Πουτζδεμόν ως προέδρου της Ζενεραλιτάτ, και οργάνωσε τη μετάβαση σε έναν νέο κομματικό σχηματισμό. Στις περιφερειακές εκλογές του 2015 η Σύγκλιση και Ένωση είχε ενταχθεί στο συνασπισμό Μαζί για το Ναι, λαμβάνοντας συνολικά 62 από τις 135 έδρες του καταλανικού κοινοβουλίου (από τις 62 οι 29 αντιστοιχούσαν σε μέλη της Σύγκλισης και Ένωσης). Αντίστοιχα, στις ισπανικές βουλευτικές εκλογές, η Σύγκλιση και Ένωση συμμετείχε ως μέλος του συνασπισμού Δημοκρατία και Ελευθερία. Με την επανάληψή τους τον Ιούνιο του 2016, το κόμμα συμμετείχε με το αυθεντικό του όνομα λαμβάνοντας 8 έδρες που διατηρήθηκαν από το ΔΕΚΚ με την αλλαγή του ονόματος (αριθμός που ωστόσο δεν επέτρεψε στο κόμμα να έχει δική του κοινοβουλευτική ομάδα). Το τελευταίο συνέδριο του κόμματος έλαβε χώρα στις 8 Ιουλίου 2016· αποφασίσθηκε ο μετασχηματισμός του κόμματος στο νέο Δημοκρατικό Καταλανικό Κόμμα και η μεταφορά του σε νέα έδρα. Εναλλακτικές υποψήφιες ονομασίες ήταν το «Εθνικό Καταλανικό Κόμμα» και το «Μαζί για την Καταλονία».
Με πρόεδρο τον Κάρλες Πουτζδεμόν το κόμμα συνέχισε στα πλαίσια του συνασπισμού Μαζί με το Ναι στο καταλανικό κοινοβούλιο, μέχρι τη συμβολική ανακήρυξη ανεξαρτησίας τον Οκτώβριο του 2018 που επέφερε την παύση του προέδρου του και την άρση του αυτοδιοίκητου της περιφέρειας. Στις νέες περιφερειακές εκλογές του Δεκεμβρίου του ίδιου έτους, συμφωνήθηκε από τον Πουτζδεμόν (εκείνη τη στιγμή να βρίσκεται φυγάς από την ισπανική δικαιοσύνη στο Βέλγιο) τα μέλη του κόμματος να κατεβούν σε κοινές λίστες με ανεξάρτητους στο συνασπισμό Μαζί για την Καταλονία, που έλαβε 34 έδρες, όντας το ισχυρότερα από τα αποσχιστικά κόμματα, και εν γένει δεύτερο μετά τους Πολίτες που κατέλαβαν 36.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καταλανικός εθνικισμός Κατηγορία:Κόμματα της Καταλονίας
Βασιλόπουλο Χανίων
Δείτε: Κοινότητα Βασιλοπούλου
Παραπομπές
κατηγορία:Δήμος Πλατανιά Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων
Γιώργος Μιτσίδης
Ο Γιώργος Μιτσίδης ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής και προπονητής. Αρχικά αγωνιζόταν στη θέση του μέσου και στη συνέχεια στη θέση του αμυντικού. Ήταν γνωστός με το προσωνύμιο Παλέτσιος.
Εντάχθηκε στον Ολυμπιακό Λευκωσίας το 1943 και παρέμεινε στην ομάδα έως το 1959. Διετέλεσε αρχηγός της ομάδας. Αρχικά αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού μέσου. Τη δεκαετία του '50 αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία του Ολυμπιακού Λευκωσίας.
Την περίοδο 1964-1965 διετέλεσε προπονητής του Ολυμπιακού Λευκωσίας, ο οποίος κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Λευκωσίας
Προτομή
Η προτομή είναι γλυπτή ή χυτή, τρισδιάστατη, αναπαράσταση ανθρώπου από το θώρακα και πάνω. Συνήθως μια προτομή απεικονίζει το κεφάλι, το λαιμό, ένα μέρος από το θώρακα και τους ώμους. Το γλυπτό στην βάση του συνήθως υποστηρίζεται από ένα βάθρο. Πολλά υλικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να φτιάξει ο καλλιτέχνης μια προτομή, αν και πιο συχνά συναντούμε προτομές από μάρμαρο ή ορείχαλκο επειδή είναι επαρκώς ανθεκτικά υλικά.
Περιγραφή
Η προτομή είναι για την γλυπτική, ότι η προσωπογραφία για την ζωγραφική, υστερεί όμως από αυτή γιατί, ενώ κατορθώνει να αναπαραστήσει τους όγκους, δεν μπορεί να αποδώσει τις εκφραστικές λεπτομέρειες του προσώπου και τους χρωματισμούς. Αυτό το είδος των τρισδιάστατων έργων έχει ως στόχο να αναδημιουργήσει όσο το δυνατόν πιστότερα την εμφάνιση ενός ατόμου.
Η καταγωγή της προτομής μπορεί να αναζητηθεί στα αιγυπτιακά νεκρικά προσωπεία αλλά και στην αρχαία Ελλάδα. Ιδιαίτερα στην αρχαία Αθήνα του 5ου αιώνα π.Χ. υπήρχαν παντού προτομές: Στους δρόμους, στους ναούς, στην Αγορά και στα σπίτια των πλουσίων. Στην Ρωμαϊκή εποχή επικράτησε η συνήθεια των προσωπικών προτομών, με τις οποίες στόλιζαν όχι μόνο τα σπίτια και τους δημόσιους χώρους αλλά και τους τάφους (η συνήθεια αυτή επικράτησε μέχρι σήμερα). Στην Αναγέννηση οι καλλιτέχνες ξεφεύγοντας από τα κλασικά πρότυπα, έδωσαν προτομές με απαλές νατουραλιστικές γραμμές και εξαιρετική κομψότητα.
Δείτε επίσης
Bust
Όουεν Τζόινερ
Ο Όουεν Τζόινερ (Αγγ.: Owen Joyner, 19 Ιουλίου 2000) είναι Αμερικάνος ηθοποιός. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στη τηλεοπτική σειρά 100 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν το λύκειο, ως Κρίσπο Πάουερς. Το ύψος του είναι 1,80 μέτρα.
Προσωπική ζωή
Ο Τζόινερ κατάγεται από την Οκλαχόμα Σίτι της Οκλαχόμα. Γονείς του είναι οι Κέβιν Τζόινερ και Ντίνα Τζόινερ-Γκαντζ, οι οποίοι κατάγονται από τη Γερμανία. Έχει μία μεγαλύτερη αδερφή, την Λούκα, και από τον τωρινό γάμο της μητέρας του, άλλα δύο αδέρφια, ονόματι Χάννα και Χέιντεν.
Ηθοποιία
Βλέποντας ένα φίλο να κάνει παίζει σε μία θεατρική παράσταση, ο Τζόινερ θέλησε να συμμετέχει και αυτός στο επόμενο έργο. Τελικά, πήρε τον ρόλο και έτσι κατάλαβε ότι τού αρέσει η υποκριτική.
Συμμετείχε σε αρκετές θεατρικές παραστάσεις, μεταξύ των οποίων, To Kill a Mockingbird, Ο μάγος του Οζ, και Πως να επιτύχεις στην δουλειά, πριν πάει στο Λος Άντζελες για να μεγαλώσει την καριέρα του. Πήρε το σενάριο της σειράς 100 πράγματα που πρέπει να κάνεις πριν το λύκειο, το οποίο του φάνηκε αστείο και πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο του Κρίσπο Πάουερς.
Μουσική
Ο Τζόινερ είναι μέλος του συγκροτήματος The Daze.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αϊσέ Σερφιράζ Χανιμεφέντι
Η Αϊσέ Σερφιράζ Χανιμεφέντι (Οθ. Τούρκικα:أيس سيرفيراز هانم إفيندي) (Τούρκικα: Ayşe Serfiraz Hanımefendi, 1837 - 9 Ιουνίου 1905) ήταν η δέκατη τρίτη του σουλτάνου Αμπντούλ Μετζίτ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Ikinci Ikbal Ayşe Serfiraz Hanım Efendi Hazretleri
Βιογραφία
Η Αϊσέ Σερφιράζ Χανιμεφέντι γεννήθηκε το 1837 στην Αμπχαζία, και ήταν κόρη του Αμπχαζιανού πρίγκιπα Οσμάν Μπέη Λιά και της συζύγου του Ζελιχά Τάπσιν. Το πραγματικό της όνομα ήταν Αϊσέ Λιά.