cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δρόμος 100 μέτρων
Ο αγώνας
Σε συναντήσεις υψηλού επιπέδου, ο χρόνος μεταξύ του κρότου εκκίνησης και της πρώτης ένδειξης εκκίνησης στους αφετήρες μετράται ηλεκτρονικά, μέσω αισθητήρων που είναι ενσωματωμένοι. Χρόνος αντίδρασης μικρότερος από 0,1 δευτερόλεπτο θεωρείται λανθασμένη εκκίνηση. Το διάστημα των 0,2 δευτερολέπτων αντιστοιχεί στο άθροισμα του χρόνου που χρειάζεται για να φτάσει ο ήχος του πιστολιού του εκκινητή στα αυτιά των δρομέων και του χρόνου που χρειάζονται για να αντιδράσουν σε αυτόν. Αυτός ο κανόνας οδήγησε ορισμένους δρομείς να ξεκινήσουν εσκεμμένα λανθασμένα για να αποκτήσουν ένα ψυχολογικό πλεονέκτημα: ένα άτομο με πιο αργό χρόνο αντίδρασης μπορεί να ξεκινήσει λάθος, αναγκάζοντας τους πιο γρήγορους να ξεκινήσουν να περιμένουν και να είναι σίγουροι ότι θα ακούσουν το όπλο για την επόμενη εκκίνηση, χάνοντας έτσι μερικά το πλεονέκτημά τους. Για να αποφευχθούν τέτοιες καταχρήσεις και για να βελτιωθεί η ευχαρίστηση των θεατών, η IAAF εφάρμοσε μια περαιτέρω αλλαγή τη σεζόν του 2010 – ένας αθλητής με λάθος εκκίνηση λαμβάνει τώρα άμεσο αποκλεισμό. Η πρόταση αυτή αντιμετωπίστηκε με αντιρρήσεις όταν πρωτοεμφανίστηκε το 2005, με το σκεπτικό ότι δεν θα άφηνε περιθώρια για αθώα λάθη. Ο Τζάστιν Γκάτλιν σχολίασε: «Μόνο ένα τσίμπημα ή μία κράμπα στα πόδια θα μπορούσε να σου κοστίσει όσο δουλειά ενός έτους». Ο κανόνας είχε δραματική επίδραση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2011, όταν ο σημερινός κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ Γιουσέιν Μπολτ αποκλείστηκε.
Ο νικητής, σύμφωνα με τους Κανόνες Αγώνων της IAAF, καθορίζεται από τον πρώτο αθλητή με τον κορμό του (χωρίς τα άκρα, το κεφάλι ή τον λαιμό) πάνω από το πλησιέστερο άκρο της γραμμής τερματισμού. Επομένως, δεν απαιτείται να περάσει ολόκληρο το σώμα τη γραμμή τερματισμού. Όταν η τοποθέτηση των αθλητών δεν είναι εμφανής, χρησιμοποιείται photo finish για να διακρίνει ποιος δρομέας πέρασε πρώτος τη γραμμή.
Οι 24 καλύτερες αθλήτριες
Πηγή : World Athletics
Ιωάννης του Σαιντ-Ομέρ
Ο Ιωάννης του Σαιντ-Ομέρ (Jean de Saint-Omer) (απεβ. 1311) από τον Οίκο του Σαιντ-Ομέρ ήταν γαλλικής καταγωγής μαρεσάλος του πριγκιπάτου της Αχαΐας και κύριος του ενός τρίτου της βαρονίας της Άκοβας.
Ο Ιωάννης ήταν γιος του Μπέλα του Σαιντ-Ομέρ και της Μπόννης των Λα Ρος, αδελφής του Γκυ Α΄ μεγακύρη των Αθηνών. Στον γάμο τους το 1240, ο Γκυ δώρισε στον Μπέλα την μισή καστελλανία της Θήβας. Όπως και οι μεγαλύτεροι αδελφοί του, Νικόλαος Β΄ και Όθων, ο Ιωάννης έλαβε μέρος στον Πόλεμο της Ευβοϊκής Διαδοχής στις τάξεις των συνασπισμένων Φράγκων ηγεμόνων, που αντιτίθεντο στις κυριαρχικές βλέψεις του Γουλιέλμου Β΄ Βιλλεαρδουίνου πρίγκιπα της Αχαΐας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1276 τη Μαργαρίτα ντε Νεϊγύ, κυρία του Πασσαβά, η οποία διεκδικούσε από τον πρίγκιπα την κληρονομιά της, που είχε κατασχεθεί μετά τον θάνατο του βαρώνου Βαλθέρου ντε Ροζιέρ. Παρά την υποστήριξη προς το ζεύγος από τον αδελφό τού Ιωάννη, τον Νικόλαο, τελικά ο Ιωάννης και η Μαργαρίτα έλαβαν μόνο το ένα τρίτο (οκτώ τιμάρια) της βαρονίας της Άκοβας, καθώς και τον τίτλο του κληρονομικού μαρεσάλη του πριγκιπάτου.
Από το γάμο, ο Ιωάννης απέκτησε έναν γιο:
Πηγές
Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρωνία της Άκοβας Κατηγορία:Οίκος του Σαιντ-Ομέρ
Jessie J
Η Jessica Ellen Cornish (27 Μαρτίου 1988), περισσότερο γνωστή με το καλλιτεχνικό όνομα Jessie J, είναι Αγγλίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Γεννημένη και μεγαλωμένη στο Λονδίνο, ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 11 ετών, με έναν ρόλο στο μιούζικαλ του West End Whistle Down the Wind. Φοίτησε στο BRIT School προτού υπογράψει συμβόλαιο με την Gut Records και προχωρήσει σε συμφωνία με την Sony/ATV Music Publishing.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Άγγλοι στιχουργοί
Εϊβαζαλιλάρ
Το Εϊβαζαλιλάρ (επίσης, Εϊβαζαλλάρ, Εϋβαζαλιλάρ, και Εϊβαζλιλάρ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Μπεϊλαγκάν του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 2.248 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπεϊλαγκάν
Ερρίκος Δ΄ του Μπαρ
Ο Ερρίκος Δ΄ , γαλλ.: Henry IV de Bar (π. 1315–1344) από τον Οίκο του Μονμπελιάρ, ήταν κόμης του Μπαρ από το 1336 έως το 1344.
Βιογραφία
Ήταν ο γιος του Εδουάρδου Α΄ κόμη του Μπαρ και της Μαρίας της Βουργουνδίας, κόρης του Ροβέρτου Β΄ δούκα της Βουργουνδίας. Η θεία του Ιωάννα του Μπαρ κόμισσα του Σάρεϋ, κυβερνούσε το Μπαρ στο όνομά του κατά την ανηλικότητά του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Γιολάντα των Νταμπιέρ (απεβ. το 1395), κόρη του Ροβέρτου κόμη του Μαρλ (γιου του Ροβέρτου Γ΄ κόμη της Φλάνδρας). Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μονμπελιάρ
Knocking at Your Back Door: The Best of Deep Purple in the 80's
Το Knocking at Your Back Door: The Best of Deep Purple in the 80's είναι συλλογή τραγουδιών του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου και CD τον Ιούνιο του 1992 από την "Mercury Records".
Τα μέλη των Deep Purple
Οι μουσικοί οι οποίοι έχουν παίξει σε τραγούδια αυτού του δίσκου προέρχονται από την Mark II (1969-1973, 1984-1989, 1992-1993), και είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1992
Μενς Σάνα 1871
Η Μενς Σάνα 1871 (ιταλικά: Mens Sana 1871) είναι ένα από τα παλαιότερα ιταλικά αθλητικά σωματεία. Ιδρύθηκε στη Σιένα της Ιταλίας στις 16 Απριλίου 1871 από ορισμένους φοιτητές και αμέσως προσχώρησε στην Ιταλική Γυμναστική Ομοσπονδία (FGNI) [2] με την επωνυμία «Ασσοτσατσιόνε Γκιμνάστικα Σενέσε Μενς Σάνα ιν Κορπόρε Σάνο 1871» (Associazione Ginnastica Senese Mens Sana in Corpore Sano 1871). Το 1971 τιμήθηκε με το «χρυσό αστέρι αθλητικής αξίας» (stella d'oro al merito sportivo) το 2002 και το «χρυσό κολάρο αθλητικής αξίας» (collare d'oro al merito sportivo). Επιπλέον, η «Μενς Σάνα 1871» απονεμήθηκε το 1994 στη Ρώμη από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κατά τη διάρκεια του Ομοσπονδιακού Συνεδρίου Γυμναστικής για τα 100 χρόνια και το 1995 από την Ιταλική Ομοσπονδία Χόκεϊ και Πατινάζ για τα 70 χρόνια.
Ιστορία
Το 1875 οργανώθηκε ως «Μενς Σάνα οργκανιζό α Σιένα ιλ Κονγκρέσο Γκιμνάστικο Νατσιονάλε» (Mens Sana organizzò a Siena il Congresso Ginnastico Nazionale), αποκτώντας όλο και μεγαλύτερη ισχύ σε εθνικό επίπεδο, χάρη στο δάσκαλο Λεοπόλντο Πεσολίνι. Στις αρχές του εικοστού αιώνα, με τη δημιουργία νέων αθλητικών τμημάτων (ξιφασκία, στίβος, ποδηλασία, αγώνες δρόμου και ένα τμήμα μουσικής), η Ασοτσατσιόνε Γκιμνάστηκα Σενέσε (Associazione Ginnastica Senese) επεκτάθηκε. Το 1907 στη Βενετία, η ομάδα καλαθοσφαίρισης των γυναικών κέρδισε τον πρώτο τίτλο στην Ιταλία.
Η έλευση του φασισμού επέφερε μια βαθιά κρίση στη διεξαγωγή των διοργανώσεων, με αποτέλεσμα τη λειτουργία μόνο ορισμένων τμημάτων στην ποδηλασία, το πατινάζ και το χόκεϊ. Με τη συμπλήρωση τριάντα ετών, παρουσιάστηκαν αρκετές οικονομικές δυσκολίες που μάστιζαν το αθλητικό σωματείο, επιτυγχάνοντας μόνο τη λειτουργία του τμήματος πατινάζ. Μετά την πτώση του φασισμού, ο σύλλογος αναγεννήθηκε, αποκτώντας δικό του γυμναστήριο, το Σαντ'Αγκάτα (Sant'Agata). Το 1945 ο σύλλογος είχε πάνω από 1.000 μέλη.
Η ανάγκη για νέο χώρο και κατάλληλες εγκαταστάσεις το 1968, οδήγησε την κατασκευή του Ντοντεκάεντρο (Dodecaedro, «Palazzetto Giannelli») Σύντομα ακόμη και αυτή η δομή έγινε ανεπαρκής, και το 1976 χτίστηκε το «Πάλα Μενς Σάνα» (Pala Mens Sana). Από εκείνη τη στιγμή, χάρη στη συμβολή των ανθρώπων, όπως ο Τζόρτζο Λουκεσίνι, οι δραστηριότητες του αθλητικού συλλόγου αυξήθηκαν από έτος σε έτος, με αποτέλεσμα να φθάσει σε σημαντικά επιτεύγματα τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.
Σήμερα, η πλήρης ονομασία του συλλόγου είναι «Σοσιετά Σπορτίβα Ντιλεταντίστικα Μενς Σάνα ιν Κορπόρε Σάνο» (Società Sportiva Dilettantistica Mens Sana in Corpore Sano 1871).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ιταλίας
Σουπαριμπάγκ
Το Σουπαριμπάγκ (επίσης, Σουπαριμπάγ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Αστάρα του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.052 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αστάρα
Κορράδος Β΄ του Ζνόιμο
Ο Κορράδος Β΄, τσεχ. Konrád II (απεβ. 1161) από τον Οίκο των Πρεμυσλιδών ήταν πρίγκιπας τού Ζνόιμο στη Μοραβία (1123-28).
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο τού Λεοπόλδου πρίγκιπα τού Ζνόιμο και της Ίντα των Μπάμπενμπερκ, κόρης τού Λεοπόλδου Β΄ των Μπάμπενμπερκ μαργράβου της Αστρίας.
Το 1112 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Όλντριχ (μεγαλύτερος αδελφός τού Λεοπόλδου). Όταν αυτός απεβίωσε το επόμενο έτος, τον διαδέχθηκε ο Σομπιέσλαφ Α΄, γιος τού Βρατισλάου Β΄ της Βοημίας και εξάδελφος τού Λεοπόλδου. Το 1123 ο Σομπιέσλαφ Α΄ διαφώνησε με τον μεγαλύτερο αδελφό του Βλαδίσλαο Α΄ της Βοημίας και έτσι ο Κορράδος έγινε πρίγκιπας του Ζνόιμο. Όμως ο Βλαδίσλαος Α΄ απεβίωσε δύο έτη μετά. Οι διαμάχες για τη διαδοχή κορυφώθηκαν με τη μάχη τού Χλούμετς· ο Σομπιέσλαφ Α΄ εκτόπισε τον Κορράδο και τον φυλάκισε στο κάστρο Ντόχνα το 1128. Τελικά ο Σομπιέσλαφ Α΄, που ήθελε να εξασφαλιστεί στη Βοημία, συμφιλιώθηκε με τον Κορράδο: τού απέδωσε το Ζνόιμο και τον νύμφευσε με μία των Βουκάνοβιτς της Σερβίας.
Το 1140 ο Βλαδίσλαος Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του Βλαδίσλαο Α΄ και οι διαφωνίες για τη διαδοχή άρχισαν πάλι μεταξύ των Πρεμυσλιδών. Δύο έτη μετά ο Κορράδος συγκέντωσε στρατό και μαζί με τα εξαδέλφια του τού Μπρνο και τού Ολομόουτς βάδισε εναντίον της Πράγας. Ο Βλαδίσλαος Β΄ άφησε την άμυνα της πόλης στον νεότερο αδελφό του Ντιέπολντ και μετέβη στο Βύρτσμπουρκ, στην Αυλή τού Κορράδου Γ΄ των Χοενστάουφεν βασιλιά της Γερμανίας. Επέστρεψε με μεγάλο στρατό και ο στρατός της Μοραβίας αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Ο Γίνντριχ Ζντικ επίσκοπος τού Ολομόουτς αφόρισε τον Κορράδο, που αποδέχθηκε τελικά τη Βοημική επικυριαρχία.
Ο Κορράδος παρήγγειλε τις νωπογραφίες (frescoes) στη Ροτόντα τού Ζνόιμο, λίγο μετά το 1134.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Βουκάνοβιτς, κόρη τού Ούρος Α΄ μεγάλου πρίγκιπα (Veliki Župan) της Ράσκας (Σερβίας) και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πρεμυσλιδών
Κοινότητα Καρυδίου Μιραμπέλλου
Η Κοινότητα Καρυδίου Μιραμπέλλου είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1948 με το ΦΕΚ 140Α - 17/05/1948 με την απόσπαση του οικισμού Καρύδι από την κοινότητα Καστελίου Φουρνής και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και την Ιερά Μονή Αρετίου. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
μικρογραφία|439x439εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Συνολικά η κοινότητα έχει 85 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Αθανάσιο Βλάσση. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Κουμρουλάρι
Το Κουμρουλάρι (τουρκικά: Kumrular) είναι ένα χωριό της Τουρκίας κοντά στις Σαράντα Εκκλησιές. Ανήκει στον Δήμο Αρτεσκού της επαρχίας Σαράντα Εκκλησιών. Το χωριό ήταν ένα ελληνικό χωριό, αλλά μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, οι κάτοικοι μετακινήθηκαν στην Ελλάδα, μερικοί στο Πεδινό Κιλκίς, αλλά και στη Βουλγαρία.
Η οικονομία του χωριού είναι κυρίως κτηνοτροφική/αγροτική.
Πληθυσμός
Το χωρίο έχει 250 μόνιμους κατοίκους.
Διοίκηση
Οι κοινοτάρχες τα τελευταία χρόνια
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Νικόλαος Β΄ του Σαιντ-Ομέρ
Ο Νικόλαος Β΄ ντε Σαιντ-Ομέρ ήταν ηγεμόνας της Θήβας (1258 - 1294) πρωτοστράτορας και βάιλος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας (1287 - 1289). Καταγόταν από την Φλαμανδική οικογένεια των Σαιντ-Ομέρ, καστελλάνων του Σαιντ-Ομέρ (γαλλικά: Saint-Omer) και του Φωκεμπέργκ (γαλλικά: Fauquembergue). Κληρονόμησε τη μητέρα του, κυρία του 1/2 της Θήβας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Μπέλα του Σαιντ-Ομέρ και της Μπόνης του Λα Ρος κυρίας του 1/2 της Βήβας. Μικρότερα αδέλφια του ήταν οι Όθων και Ιωάννης. Διαδέχθηκε τους γονείς του στην κυριότητα του 1/2 της Θήβας.
Σύμφωνα με τους νεότερους ερευνητές θεωρείται ότι έκτισε, το 1278, το Παλαιόκαστρο του Ναυαρίνου.
Το 1287, μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου ντε Λα Ρος βάιλου της Αχαΐας, ο Νικόλαος Β΄ διορίστηκε στην θέση του πρωτοστράτορα και βάιλου του Πριγκιπάτου και οχύρωσε περαιτέρω τη Μεσσηνία. Στην Θήβα οχύρωσε τον λόφο της Καδμείας και έκτισε τον "Πύργο του Σαιντ-Ομέρ", όπως είναι γνωστός σήμερα, όπου ήταν και η κατοικία του. Απεβίωσε το το 1294 και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Όθων του Σαιντ-Ομέρ.
Οικογένεια
Ήταν νυμφευμένος σε πρώτο γάμο με την Μαρία των Πουατιέ, κόρη του Βοημούνδου ΣΤ΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας και σε δεύτερο γάμο με την Άννα Αγγελίνα, κόρη του Μιχαήλ Β΄ δεσπότη τη Ηπείρου.
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ντάλσλαντ
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ντάλσλαντ (σουηδικά: Dalslands Fotbollförbund, Dalslands FF) είναι ο οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του ποδοσφαίρου στην ιστορική επαρχία Ντάλσλαντ και αποτελεί μία από τις 24 περιφερειακές ομοσπονδίες της Σουηδικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντάλσλαντ
Τιμ Σνάιντερ (καλαθοσφαιριστής)
Ο Τιμ Σνάιντερ (γεννήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου 1997) είναι Γερμανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Άλμπα Βερολίνου της 1ης Γερμανίας (BBL).
Το 2016, ο Σνάιντερ έφτασε στην τέταρτη θέση με την εθνική ομάδα κάτω των 20 της Γερμανίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Φινλανδίας. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών το καλοκαίρι του 2017 έφτασε με τη γερμανική ομάδα στην έβδομη θέση, σημειώνοντας κατά μέσο όρο 5,3 πόντους ανά αγώνα. Τον Νοέμβριο του 2018, μπήκε στη σύνθεση της εθνικής ομάδας ανδρών Γερμανίας για πρώτη φορά στην σταδιοδρομία του. Στις 17 Ιουλίου 2020, ο Σνάιντερ υπέγραψε διετής επέκταση συμβολαίου με την Άλμπα Βερολίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου
Αισχύλος ο Αλεξανδρεύς
Ο Αισχύλος ο Αλεξανδρεύς ήταν αρχαίος Έλληνας επικός ποιητής ο οποίος θεωρείται πως έζησε πριν το τέλος του 2ου αιώνα μ.Χ. στην Αλεξάνδρεια, και τον οποίο ο γραμματικός Αθήναιος, ο οποίος ήταν σύγχρονος του, αποκαλεί ως ένα καλό γνώστη των πραγμάτων (ἀνὴρ εὐπαίδευτος). Ένα από τα ποιήματα του είχε τον τίτλο Αμφιτρύων, και άλλο ένα Μεσσηνιακά. Τμήμα από τα Μεσσηνιακά διατηρείται στον Αθήναιο.
Σύμφωνα με τον σοφιστή Ζηνόβιο ο οποίος επίσης έζησε κατά την ίδια εποχή, ο Αισχύλος είχε γράψει επίσης μια πραγματεία σχετικά με τις παροιμίες (Περί Παροιμιών).
No Remorse
No Remorse είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Motörhead, η οποία κυκλοφόρησε στις 15 Σεπτεμβρίου 1984 σε μορφή διπλού δίσκου βινυλίου μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Bronze Records". Η έκδοση του διπλού CD περιλαμβάνει πέντε επιπλέον κομμάτια.
Η συλλογή κυκλοφόρησε μετά από πιέσεις της δισκογραφικής εταιρείας του συγκροτήματος, "Bronze Records", για μία συλλογή η οποία θα περιελάμβανε τραγούδια της βασικής σύνθεσης των Motörhead, μαζί με νέα κομμάτια.
Η προώθηση της συγκεκριμένης κυκλοφορίας έγινε με την περιοδεία "No Remorse - Death on the Road" στα τέλη Οκτωβρίου και τις αρχές Νοεμβρίου του 1984. Επίσης, γυρίστηκε βίντεο κλιπ για το σινγκλ του άλμπουμ, "Killed by Death" το οποίο ανέβηκε στο # 51 στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ το "No Remorse" έφθασε στο # 14.
Τραγούδια
LP 1
1. Ace of Spades (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:48
2. Motörhead (Kilmister) - 3:37
3. Jailbait (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:33
4. Stay Clean (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:42
5. Too Late, too Late (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:26
6. Killed by Death (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 4:42
7. Bomber (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:43
8. Iron Fist (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:54
9. Shine (Kilmister, Robertson, Taylor) - 3:11
10. Dancing On Your Grave (Kilmister, Robertson, Taylor) - 4:30
11. Metropolis (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:37
12. Snaggletooth (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 3:51
LP 2
13. Overkill (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:12
14. Please Don't Touch (Kidd, Robinson) - 2:49
16. Like a Nightmare (Kilmister, Clarke, Taylor) - 4:28
17. Emergency (Dufort, Johnson, McAuliffe, Williams) - 3:00
18. Steal Your Face (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 4:31
19. Louie, Louie (Berry) - 2:55
20. No Class (Kilmister, Clarke, Taylor) - 2:41
21. Iron Horse / Born to Lose (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:48
22. (We Are) The Road Crew (Kilmister, Clarke, Taylor) - 3:12
23. Leaving Here (Live) (Dozier, B.Holland, E.Holland) - 3:05
24. Locomotive (Kilmister, Burston, Campbell, Gill) - 3:25
Τα μέλη του συγκροτήματος
Τα τραγούδια του "No Remorse" ηχογραφήθηκαν από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Motörhead Κατηγορία:Άλμπουμ του 1984
Σελεκεράν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αστάρα Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Γιόνας Μάτισεκ
Ο Γιόνας Μάτισεκ (γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2000 στο Βερολίνο) είναι Γερμανός καλαθοσφαιριστής. Είναι μέλος της ομάδας της Άλμπα Βερολίνου, η οποία αγωνίζεται στη 1η Γερμανίας.
Σταδιοδρομία
Με την έναρξη της χρονιάς 2017/18, ο Μάτισεκ έλαβε μία «διπλή άδεια», η οποία του επέτρεψε, εκτός από τις αποστολές στους αγώνες με την ομάδα της Άλμπα, και για την SSV Λοκ Μπερνάου στην 3η Γερμανίας να παίζει. Αν και αρχικά προοριζόταν μόνο ως συμπληρωματικός παίκτης στο Μπερνάου, ο Μάτισεκ έγινε κορυφαίος παίκτης εκεί κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Έκανε επίσης το άλμα στην ανδρική ομάδα της Άλμπα Βερολίνου στο Γερμανικό Πρωτάθλημα. Εκεί, ο Ισπανός προπονητής Αΐτο Γκαρθία Ρενέσες, γνωστός ως υποστηρικτής ταλέντων, τον έφερε να τον χρησιμοποιήσει για πρώτη φορά στην Ευρωλίγκα και στη διοργάνωση του Κυπέλλου Γερμανίας τον Ιανουάριο του 2018. Στα τέλη Μαρτίου 2018, έκανε την πρώτη εμφάνισή του στην 1η Γερμανίας. Ο Μάτισεκ κέρδισε με την Άλμπα την ίδια περίοδο επίσης το Γερμανικό Πρωτάθλημα Νέων (κάτω των 19) (NBBL) και ονομάστηκε καλύτερος αμυντικός και πολυτιμότερος παίκτης της κανονικής περιόδου στο NBBL. Το καλοκαίρι του 2019, εγγράφηκε για πρώτη φορά στη διαδικασία του ντραφτ του NBA, αλλά στη συνέχεια αφαιρέθηκε το όνομά του από τη λίστα των υποψηφίων για το πρωτάθλημα της Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Τον Φεβρουάριο του 2020 κατέκτησε το Κύπελλο Γερμανίας με την Άλμπα Βερολίνου, στα τέλη Ιουνίου 2020 πήρε το γερμανικό πρωτάθλημα με την ομάδα. Ο Μάτισεκ σημείωσε κατά μέσο όρο 4,8 πόντους ανά παιχνίδι στη χρονιά που κατέκτησε το πρωτάθλημα. Το 2021 επανέλαβε την κατάκτηση του πρωταθλήματος με την Άλμπα, αλλά τραυματίστηκε στο τέλος της περιόδου.
Εθνική ομάδα
Τον Φεβρουάριο του 2019, ο Μάτισεκ ήταν η πρώτη φορά που έλαβε κλήση για να συνεισφέρει στην εθνική ομάδα, αφού προηγουμένως είχε παίξει μόλις 13 αγώνες στο Γερμανικό Πρωτάθλημα. Τον Ιούλιο του 2019 πήρε μέρος με την εθνική ομάδα νέων ανδρών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα αυτής της ηλικιακής κατηγορίας και κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Με μέσο όρο 12 πόντους ανά αγώνα, ήταν ο δεύτερος καλύτερος Γερμανός σκόρερ στη διοργάνωση.
Κοινότητα Καστελλίου Φουρνής
Η Κοινότητα Καστελλίου Φουρνής είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Νικολάου στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Καστέλλι. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η κοινότητα έχει 95 κατοίκους και εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Νικόλαο Οικονομάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροί της: μικρογραφία|439x439εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Νικολάου
Λέων Στυππής
Ο Λέων Στυππής (... - 1143) διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1134 και 1143 επί Αυτοκράτορος Ιωάννη Κομνηνού.
Διετέλεσε προηγουμένως ιερέας και οικονόμος του ναού της Αγίας Σοφίας. Η Πατριαρχία του ήταν ομαλή και ο ίδιος πέθανε το 1143. Ανακηρύχθηκε άγιος και η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 12 Νοεμβρίου.
Πηγές
Λεων Λεων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Κιτζόμπα
Η Κιτζόμπα (επίσης, Κιτζέμπα και Κιζάμπα) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Αστάρα του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 4.412 κατοίκους. Οι καλλιέργειες τσαγιού της Κιτζόμπα είναι μια τοπική εστίαση στον οικοτουρισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Αστάρα
Θεοφάνης Α΄ Καρύκης
Ο Θεοφάνης Α΄ Καρύκης (... - 26 Μαρτίου 1597) ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1596 και 1597.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ανήκε στην ιστορική οικογένεια Καρύκη. Πριν το 1578 έγινε Πρωτοψάλτης και κατόπιν Λογοθέτης και Πρωτοσύγκελλος της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Το 1585 εξελέγη Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως, ως διάδοχος του ως τότε Μητροπολίτη Θεολήπτου, ο οποίος εξελέγη Οικουμενικός Πατριάρχης. Και με αυτή την ιδιότητα όμως παρέμεινε στην Κωνσταντινούπολη έως το 1592, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Αθηνών. Με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε και σε Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, η οποία επικύρωσε την ίδρυση του Πατριαρχείου Μόσχας, και υπήρξε και Έξαρχος του Πατριαρχείου στην Πελοπόννησο.
Όταν πέθανε ο Πατριάρχης Γαβριήλ έγινε τοποτηρητής του Οικουμενικού Θρόνου, από το Σεπτέμβριο του 1596 ως το Δεκέμβριο του ίδιου έτους. Στις 26 Φεβρουαρίου του 1597 εξελέγη ο ίδιος Οικουμενικός Πατριάρχης, αφού δανείστηκε από Εβραίο 6.000 χρυσά νομίσματα, με τα οποία εξαγόρασε σημαίνοντες παράγοντες, πράγμα που κατά τους χρονογράφους συνετέλεσε στην εκλογή του. Βεβαίως, το ποσό αυτό διαψεύδει και τη θεωρία περί συνεχούς πλειοδοσίας για εκλογή στο αξίωμα, καθώς από τις 40.000 χρυσά που είχε καταβάλει πριν 13 χρόνια ο Παχώμιος Β΄, καταβάλλονταν τώρα μόλις 6.000.
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την εκκλησιαστική μουσική. Συνέγραψε πολλούς ύμνους, ενώ πιθανολογείται ότι υπήρξε και διδάσκαλος της βυζαντινής μουσικής. Εισήγαγε από το Φεβρουάριο του 1597 για πρώτη φορά τη μετά Χριστό χρονολογία.
Ο Θεοφάνης έγραψε πιθανώς τον κώδικα που φυλάγεται στη βιβλιοθήκη του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων με τον αύξοντα αριθμό 127. Ο κώδικας περιέχει τον Νομοκανόνα του Μαλαξού.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Φιλιππουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Θρασύβουλος Σταύρου
Γεννήθηκε στην Πέτρα Λέσβου και φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης και μετά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Όταν το 1911 πήρε πτυχίο φιλολογίας, συνέχισε για δύο χρόνια τις σπουδές του στο Μόναχο. Εργάστηκε ως καθηγητής στη Σμύρνη, γυμνασιάρχης, εκπαιδευτικός σύμβουλος και διευθυντής Μέσης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας (1944-45). Στη Σμύρνη εξέδωσε την ποιητική συλλογή Δρόμοι και μονοπάτια (1921). Είχε το ψευδώνυμο Μελικέρτης. Έπειτα μετέφρασε ξένη λογοτεχνία, όπως Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (Ελένη του δεύτερου Φάουστ, 1925), Φρίντριχ Σίλερ (Μαρία Στιούαρτ, 1932), Μολιέρο (Με το ζόρι παντρειά - Ταρτούφος - Οι κατεργαριές του Σκαρπίνου, 1950), Βίκτωρ Ουγκώ (Ρουί Μπλας, 1951) και Αλφρέ ντε Μυσσέ (Μια πόρτα πρέπει να είναι ανοιχτή ή κλειστή, 1948 και Δεν πρέπει να ορκίζεσαι για τίποτα, 1950). Συνέχισε με μεταφράσεις αρχαίων συγγραφέων, όπως Αίσωπο (1950), Μένανδρο (1954), Αριστοφάνη (1967), Ευριπίδη (1972) και Πίνδαρο (μεταθανάτια έκδοση το 1979).
Έγγραψε τη Νεοελληνική μετρική (1930) και υπήρξε ένας από τους συγγραφείς τηου σχολικού εγχειριδίου Νεοελληνική Γραμματική (1941). Μαζί με τους Μανόλη Τριανταφυλλίδη, Μιχάλη Οικονόμου έγραψε το Η γλώσσα μου (1955) και δημοσίευσε το Ο μεταφραστής και αγωνιστής του δημοτικισμού (περιοδικό Νέα Εστία 1963, τεύχος 73).
Βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την ποιότητα του μεταφραστικού του έργου το 1972. Πέθανε στην Αθήνα τα Χριστούγεννα του 1979. Είναι αδελφός του Δημητρίου Σταύρου, επίσης μεταφραστή, του οποίου η σύζυγος Τατιάνα είναι συγγραφέας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Μαρία Τερέζα της Μπραγκάνσα
Η Μαρία Θηρεσία (πορτογαλ. Maria Teresa de Bragança, duquesa de Beira, 29 Απριλίου 1793 – 17 Ιανουαρίου 1874) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Ισπανίας και μετά κόμισσα της Μολίνα.
Βιογραφία
Η Μαρία Θηρεσία Φραγκίσκη ντε Ασσίς Αντωνία Καρλόττα Ιωάννα Ιωσηφία Σαβερία ντε Πάουλα Μιχαέλα Ραφαέλα Ισαβέλλα Γκοντζάγκα υπήρξε η μεγαλύτερη κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και της Καρλόττας Ιωακείμης των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας.
Ως πρώτο τέκνο του βασιλιά τη Πορτογαλίας ήταν διάδοχος του πορτογαλικού θρόνου με τον τίτλο δούκισσα της Μπέιρα από το 1793 που γεννήθηκε, έως τη γέννηση του αδελφού της Φραγκίσκου Αντωνίου το 1795.
Η οικογένειά της εγκαταστάθηκε στη Βραζιλία. Το 1810 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, παντρεύτηκε τον εξάδελφό της Πέτρο-Κάρολος πρίγκιπα της Ισπανίας. Χήρεψε το 1812 και 8 μήνες μετά το τέλος του συζύγου της γέννησε τον γιο τους Σεβαστιανό (1813-1875). Η Μαρία Θηρεσία ήταν σύμμαχος του μικρότερου αδελφού της Μιχαήλ Α΄ της Πορτογαλίας στις προσπάθειές του να καταλάβει τον πορτογαλικό θρόνο.
Στο πλευρό του Δον Κάρλος της Ισπανίας
Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του θείου της, Φερδινάνδου Ζ΄ της Ισπανίας, που απεβίωσε το 1833, πήγε στη Μαδρίτη, συμμάχησε με τον αδελφό του βασιλιά Κάρολο, Κόμη της Μολίνα, και τον βοήθησε με όλες τις δυνάμεις της να καταλάβει τον θρόνο. Ο Φερδινάνδος Ζ΄ είχε μόνο δύο κόρες, και καθώς δεν είχε άρρεν τέκνο τη διαδοχή αξίωνε ο αδελφός του Κάρλος. Όταν τον βασιλιά διαδέχθηκε η κόρη του Ισαβέλλα Β΄ της Ισπανίας, ξεκίνησε εμφύλιος με το όνομα Καρλικός Πόλεμος. Συμμετείχε στον πρώτο Καρλικό πόλεμο (1833-1839) σαν ένθερμος υποστηρικτής του Καρλισμού, ενώ η αδελφή της Μαρία Φραγκίσκη, σύζυγος του Κάρλος, απεβίωσε το 1834.
Τον Ιανουάριο του 1837 το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισπανίας απέκλεισε κάθε δικαίωμα συμμετοχής στον Ισπανικό θρόνο της Μαρίας Θηρεσίας, καθώς και του γιου της Σεβαστιανού, τόσο για τον ίδιο όσο και για τους απογόνους του. Ίδια αποκήρυξη συνέβη και στην Πορτογαλία στον μικρότερο αδελφό της Μιχαήλ Α΄, όπου τον μεγαλύτερο αδελφό τους Πέτρο Δ΄ τον είχε διαδεχθεί η κόρη του Μαρία Β΄.
Το 1838 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τον χήρο Κάρολο σε δεύτερο γάμο του, μετά τον θάνατο της συζύγου του και αδελφής της. Δεν απέκτησαν παιδιά· ο Κάρολος (τιτουλάριος βασιλιάς της Ισπανίας) της έδωσε το δικαίωμα σαν σύζυγός του, η Μαρία Θηρεσία να είναι στο όνομά του τιτουλάρια βασίλισσα. Μετά τον εμφύλιο πόλεμο η Μαρία Θηρεσία εξορίστηκε και δεν επέστρεψε στην Ισπανία. Απεβίωσε στις 17 Ιανουαρίου 1874 στην Τεργέστη.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1810 τον Πέτρο Κάρολο της Ισπανίας, και είχε τέκνο:
Το 1812 απεβίωσε ο Πέτρος Κάρολος και η Μαρία-Θηρεσία έκανε δεύτερο γάμο το 1838 με τον Κάρολο Μαρία, Κόμη της Μολίνα. Δεν απέκτησε απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Βασιλικές πριγκίπισσες Κατηγορία:Βραζιλιάνες πριγκίπισσες Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Σαξονία-Άνχαλτ (ομόσπονδο κρατίδιο)
Η Σαξονία - Άνχαλτ (γερμανικά: Sachsen-Anhalt) είναι ένα από τα δεκαέξι ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας. Ήταν άλλοτε επαρχία της Πρωσίας. Υπαγόταν στην Ανατολική Γερμανία. Έχει έκταση 24.669 τετρ. χλμ. και πρωτεύουσα το Μαγδεβούργο με περίπου 275.000 κατοίκους, ενώ δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι με 232.963 το Χάλλε (Ζάαλε).
Κυβέρνηση και εκλογές
Το κρατίδιο κυβερνάται από συνασπισμό του SPD και CDU. Στις βουλευτικές εκλογές στο κρατίδιο, στις 20 Μαρτίου 2011, οι Πράσινοι διπλασίασαν τη δύναμή τους και εισήλθαν πάλι στο τοπικό κοινοβούλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Ρενς
thumb|250px|right|Το δημαρχείο της πόλης Η Ρενς (γαλλικά: Reims,, αναφέρεται στα ελληνικά και ως Ρεμς, ενώ παλαιότερα ως Ρεῖμοι ή Ρήμοι ή Δουροκόρτουρον) είναι πόλη της Βόρειας Γαλλίας. Βρίσκεται στο νομό Μαρν, στη διοικητική περιοχή Γκραντ-Εστ (πριν την εδαφική μεταρρύθμιση του 2015 ανήκε στην περιοχή Καμπανίας-Αρδεννών), περίπου 129 χιλιόμετρα ανατολικά-βορειοανατολικά από το Παρίσι.
Ιδρυμένη από τους Γαλάτες, έγινε σημαντική πόλη κατά τη ρωμαϊκή περίοδο. Έπαιξε επίσης πολύ σημαντικό ρόλο στην ιστορία της γαλλικής μοναρχίας καθώς ήταν το μέρος όπου παραδοσιακά στέφονταν οι νέοι βασιλείς της Γαλλίας για περίπου επτακόσια χρόνια. Έτσι, ο καθεδρικός της Ρενς (που καταστράφηκε από τους Γερμανούς κατά τον Α΄ Π.Π. αλλά έκτοτε αποκαταστάθηκε) έπαιξε τον ίδιο ρόλο με το Αββαείο του Ουεστμίνστερ στην Αγγλία. Εδώ φυλασσόταν το Άγιο Χρίσμα, που κατά την παράδοση είχε φέρει ένα λευκό περιστέρι (το Άγιο Πνεύμα) το 496 κατά τη βάπτιση του Κλόβι Α΄, πρώτου βασιλιά των Φράγκων, και που χρησιμοποιούνταν για τη χρίση, το πιο σημαντικό κομμάτι της τελετής στέψης.
Κατά μερικές πηγές η Ρενς θεωρείται πρωτεύουσα της επαρχίας της Καμπανίας, λόγω του ότι είναι η μεγαλύτερή της πόλη. Η απογραφή του 2008 κατέγραψε 188.078 κατοίκους μέσα στην πόλη και 291.735 συνολικά στη μητροπολιτική περιοχή.
Η Ρενς υπήρξε σημαντικό κέντρο της γαλλικής πολιτιστικής ζωής κατά το 10ο αιώνα. Ο αρχιεπίσκοπος Αλνταμπερόν, που τον διαδέχτηκε ο μοναχός Ζερμπέρ (μετέπειτα Πάπας Σιλβέστρος Β΄) ίδρυσαν στη Ρεμς σχολεία που δίδασκαν τις "ελεύθερες τέχνες". Ανακηρύχτηκε πόλη από τον Λουδοβίκο Ζ΄ το 1136 και παραδόθηκε στους Άγγλους με τη Συνθήκη του Τρουά το 1420. Οι Άγγλοι τράπηκαν σε φυγή λίγα χρόνια αργότερα, όταν έμαθαν ότι πλησιάζει η Ζαν ντ' Αρκ. Στην απελευθερωμένη πόλη η Ζαν οργάνωσε τη στέψη του Κάρολου Ζ΄ ως βασιλιά της Γαλλίας.
Η πόλη λεηλατήθηκε από τους Πρώσους κατά τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο, και γνώρισε σοβαρές καταστροφές κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η εικόνα του καθεδρικού της να καταστρέφεται από τις βολές του γερμανικού πυροβολικού αποτέλεσε ένα από τα κεντρικά θέματα της γερμανικής πολεμικής προπαγάνδας. Γνώρισε επίσης επιπλέον καταστροφές κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Ωστόσο εδώ ο στρατηγός Αϊζενχάουερ και το συμμαχικό επιτελείο, στις 7 Μαΐου 1945, δέχτηκαν την παράδοση άνευ όρων της Βέρμαχτ, και ουσιαστικά της Γερμανίας, που υπέγραψε ο στρατηγός Άλφρεντ Γιόντλ.
Σήμερα ο καθεδρικός της έχει αποκατασταθεί και αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Μαζί με τη Βασιλική του Σαιν Ρεμί, τις γαλατικές και ρωμαϊκές αρχαιότητες αλλά και την αμυντική γραμμή οχυρών που κατασκευάστηκε κατά το 19ο αιώνα, αποτελούν ορισμένα από τα κύρια αξιοθέατα της πόλης. Το Μουσείο της Παράδοσης λειτουργεί στο σημείο όπου συνθηκολόγησε η Βέρμαχτ. Η Ρενς είναι σημαντικό κέντρο παραγωγής σαμπάνιας. Στην πόλη διοργανώθηκε επίσης το Γαλλικό Γκραν Πρι 14 φορές από το 1938 έως το 1966.
Παραπομπές
Ρενς
Διακυβέρνηση πλοίου
Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Πολεμικό ναυτικό
Ισαάκιος Κομνηνός της Κύπρου
Ο Ισαάκιος Κομνηνός (1155 - 1196), κυβέρνησε την Κύπρο από το 1184 έως το 1191, προτού ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, Βασιλιάς της Αγγλίας καταλάβει το νησί στη διάρκεια της Γ΄ Σταυροφορίας.
Βιογραφία
Με τον θάνατο του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού το 1143, ο θρόνος πέρασε όχι στον μεγαλύτερο εν ζωή γιο του Ισαάκιο Κομνηνό, αλλά στον νεαρότερο γιο του Μανουήλ Α΄ Κομνηνό, ο οποίος διεκδίκησε με επιτυχία τον θρόνο. Ο Ισαάκιος, παρ'όλα αυτά, υπηρέτησε καλοπροαίρετα ως σεβαστοκράτωρ, ενώ η πρώτη του σύζυγος, Θεοδώρα Καματηρά (π. 1144) του έκανε μία κόρη, την Ειρήνη Κομνηνή, καθώς και άλλους απογόνους. Η Ειρήνη Κομνηνή παντρεύτηκε ένα (αγνώστου ονόματος) μέλος της οικογένειας Δούκα Καματηρού, με το οποίο και απέκτησε τον Ισαάκιο Κομνηνό Καματηρό, περίπου το 1155. Τις πληροφορίες αυτές τις αναφέρει ο ιστορικός Νικήτας Χωνιάτης.
Δεν θα πρέπει να συγχέεται ο τελευταίος Ισαάκιος με τον προαναφερόμενο ομώνυμο σεβαστοκράτορα, ούτε με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ισαάκιο Α΄ Κομνηνό (1057–1059), θείο τού Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και μεγάλο θείο τού Ιωάννη Β΄.
Κυβερνήτης και μετά αιχμάλωτος των Αρμενίων
Ο Ισαάκιος Κομνηνός νυμφεύτηκε μία Αρμένια πριγκίπισσα στην Κύπρο.
Ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ Κομνηνός όρισε τον Ισαάκιο δούκα (κυβερνήτη) της Ισαυρίας και της πόλης της Ταρσού (σημερινή Μερσίν της Τουρκίας)· ο Ισαάκιος ξεκίνησε πόλεμο ενάντια στη Μικρά Αρμενία (Κιλικία), αλλά οι αντίπαλοι στρατιώτες τον αιχμαλώτισαν. Όταν ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Α΄ απεβίωσε το 1180, κανείς δεν ενδιαφέρθηκε για την τύχη του Ισαάκιου, του οποίου η μακρά περίοδος φυλάκισης φαίνεται να υποβάθμισε περαιτέρω τη θέση του. Λόγω της αρμενικής, βασιλικής καταγωγής της συζύγου του, είναι πιθανό η περίοδος αιχμαλωσίας του να μην ήταν ιδιαίτερα επώδυνη.
Τελικά η θεία του Θεοδώρα Κομνηνή, σύζυγος του Βαλδουίνου Γ΄ των Ανζού της Ιερουσαλήμ, στη διάρκεια συνάντησής της με τον νέο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Α΄ Κομνηνό (1183–1185), έπεισε τον Αυτοκράτορα να συνεισφέρει στην καταβολή των λύτρων του. Ο Κωνσταντίνος Μακροδούκας, πιστός υποστηρικτής του Αυτοκράτορα και θείος του Ισαάκιου και ο Ανδρόνικος Δούκας, ένας συγγενής, παιδικός φίλος, αλλά ακόλαστος, συνεισέφεραν και οι δυο τους στην καταβολή του ποσού. Οι δύο αυτοί συγγενείς του, στάθηκαν προσωπικά εγγυητές της πίστης του Ισαάκιου Καματηρού Κομνηνού προς τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Οι Ναΐτες, τους οποίους ο Νικήτας Χωνιάτης αναφέρει ως "φρέρους" (αδελφούς), περιέργως επίσης συνεισέφεραν στην καταβολή των λύτρων.
Από τη φυλακή στην Κύπρο
Οι Αρμένιοι, το 1185, απελευθέρωσαν τον Ισαάκιο, καθώς ήταν αγανακτισμένοι με την Αυτοκρατορική κωλυσιεργία. Ο τελευταίος χρησιμοποίησε το υπόλοιπο των χρημάτων, προκειμένου να προσλάβει έναν στρατό μισθοφόρων και στη συνέχεια απέπλευσε για την Κύπρο. Εκεί παρουσίασε παραποιημένες Αυτοκρατορικές επιστολές, σύμφωνα με τις οποίες ο τοπικός πληθυσμός διατασσόταν να του είναι υπάκουος σε κάθε του απαίτηση, ενώ ο ίδιος αυτοανακηρύχθηκε κύριος του νησιού.
Καθώς ο Ισαάκιος Κομνηνός αρνήθηκε να επανέλθει στην αυτοκρατορική υπηρεσία, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός διέταξε τη σύλληψη του Κωνσταντίνου Μακροδούκα και του Ανδρόνικου Δούκα για προδοσία, παρά το γεγονός ότι ο Κωνσταντίνος ήταν ανέκαθεν πιστός υποστηρικτής του αυτοκράτορα. Ο αυλικός Στέφανος Αγιοχριστοφορίτης πραγματοποίησε υδατομαντεία, η οποία έδωσε το γράμμα Ι (γιώτα) ως το αρχικό του ονόματος του διαδόχου αυτοκράτορα, με αποτέλεσμα ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Ανδρόνικος Α΄ να πιστέψει πως ένας Ισαάκιος επρόκειτο να επιχειρήσει να σφετεριστεί τον θρόνο. Όταν αξιωματούχοι της αυλής οδήγησαν τους φυλακισμένους από τη φυλακή προς τον χώρο όπου θα δικάζονταν, ο Αγιοχριστοφορίτης ξεκίνησε να τους λιθοβολεί, υποχρεώνοντας, ταυτόχρονα, άλλα άτομα να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Οι πέτρες φόνευσαν και τους δύο κρατούμενους εμπρός στο παλάτι των Μαγγάνων στις 30 Μαΐου του 1185.
Ένας άλλος χρησμός έδωσε την ημερομηνία έναρξης της βασιλείας του επόμενου Ρωμαίου Αυτοκράτορα, η οποία ωστόσο ήταν πολύ κοντινή ώστε να έχει ο Ισαάκιος τον χρόνο να αποπλεύσει από την Κύπρο, κάτι που προκάλεσε σημαντική ανακούφιση στον Ανδρόνικο Α΄.
Εν τω μεταξύ, ο Ισαάκιος πήρε αριθμό Ρωμαίων στην υπηρεσία του. Όρισε έναν ανεξάρτητο Πατριάρχη Κύπρου, ο οποίος τον έστεψε ως "αυτοκράτορα" το 1185.
Αφότου μία λαϊκή εξέγερση στην Κωνσταντινούπολη οδήγησε στον θάνατο του Ρωμαίου Αυτοκράτορα στις 12 Σεπτεμβρίου του 1185, ο Ισαάκιος Β΄ Άγγελος τον διαδέχτηκε στον Ρωμαϊκό θρόνο. Ετοίμασε στόλο, αποτελούμενο από 70 πλοία, προκειμένου να ανακαταλάβει την Κύπρο. Ο στόλος αυτός βρισκόταν υπό την ηγεσία του Ιωάννη Κοντοστέφανου και του Αλέξιου Κομνηνού (π. 1188), έναν -για καιρό εξόριστο- ανιψιό του Αυτοκράτορα. Ο Ανδρόνικος Α΄ Κομνηνός είχε διατάξει την τύφλωση του Αλέξιου και ως εκ τούτου ούτε ο ίδιος, ούτε ο αρκετά ηλικιωμένος Ιωάννης, ήταν ικανοί για τον ρόλο αυτό.
Ο στόλος κατέφθασε στην Κύπρο, ωστόσο, αφότου τα στρατεύματα εγκατέλειψαν τα πλοία, ο Μαργαριτόνε του Μπρίντιζι, πειρατής στην υπηρεσία του Γουλιέλμου Β΄ του Καλού, βασιλιά της Σικελίας, αιχμαλώτισε τα πλοία. Ο Ισαάκιος, ή πιθανότερα ο Μαργαριτόνε, επέτυχε νίκη επί των Ρωμαϊκών στρατευμάτων και συνέλαβε ως αιχμάλωτους τους αρχηγούς τους, τους οποίους και οδήγησε στη Σικελία, ενώ οι υπόλοιποι στρατιώτες που είχαν απομείνει στην Κύπρο έκαναν το καλύτερο δυνατό προκειμένου να επιζήσουν και να γλιτώσουν από τον εχθρό. "Μονάχα αρκετά αργότερα επέστρεψαν στα σπίτια τους, άμα δεν αφανίστηκαν στο σύνολό τους".
Ηγεμόνας της Κύπρου
Από τη στιγμή της στέψης του, ο Ισαάκιος άρχισε να λεηλατεί την Κύπρο, βιάζοντας γυναίκες, μιαίνοντας παρθένες, επιβάλλοντας ιδιαίτερα σκληρές ποινές για εγκλήματα και δεσμεύοντας τις περιουσίες των πολιτών. "Κύπριοι, οι οποίοι έχαιραν μεγάλης εκτίμησης με πλούτο αντίστοιχο εκείνου του Ιώβ, πλέον βρίσκονταν επαίτες στους δρόμους, απογυμνωμένοι και πεινασμένοι, εφόσον δεν είχαν φονευτεί από τον οξύθυμο αυτόν τύραννο". Επιπλέον, διέταξε την αξιοκαταφρόνητη πράξη του γδαρσίματος και του ακρωτηριασμού του ποδιού του Βασίλειου Πεντακηνού, πρώην διδασκάλου του.
Η Γ΄ Σταυροφορία
Ο Ριχάρδος Α΄ ο Λεοντόκαρδος, καθώς και άλλοι ηγεμόνες συμμετείχαν στην Γ΄ Σταυροφορία το 1189. Στις αρχές του 1191, η Βερεγγάρια της Ναβάρρας και η Ιωάννα της Αγγλίας, η αρραβωνιαστικιά και η αδελφή του Βασιλέα Ριχάρδου, αντίστοιχα, ταξίδευσαν μαζί και ναυάγησαν στην Κύπρο. Εκεί, ο Ισαάκιος Κομνηνός τις κράτησε αιχμάλωτες. Ως αντίποινα, ο Ριχάρδος κατέλαβε το νησί, ενώ κατευθυνόταν προς την Τύρο του Λιβάνου. Οι Άγγλοι έπιασαν αιχμάλωτο τον Ισαάκιο κοντά στο Ακρωτήριο Αποστόλου Ανδρέα στην Καρπασία, το βορειότερο άκρο του νησιού. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ριχάρδος υποσχέθηκε να μην του περάσει ασημένια δεσμά, έτσι, όταν φυλακίστηκε, τα δεσμά που τον έδεσαν ήταν χρυσά. Οι Άγγλοι παρέδωσαν τον Ισαάκιο στους Οσπιταλιέρους, οι οποίοι τον κράτησαν φυλακισμένο στο Μαργκάτ κοντά στην Τρίπολη του Λιβάνου.
Η φυλάκιση, τα λύτρα και το τέλος
Μετά την Γ΄ Σταυροφορία, ο Ριχάρδος επέστρεψε στην Ευρώπη, ωστόσο ο Λεοπόλδος Ε΄ δούκας της Αυστρίας, καθώς και ο Ερρίκος ΣΤ΄ της Γερμανίας, αιχμαλώτισαν τον βασιλιά της Αγγλίας. Η συμφωνία των λύτρων για τον Ριχάρδο είχε ως αποτέλεσμα την απελευθέρωση του Ισαάκιου και της κόρης του, οι οποίοι βρέθηκαν υπό την προστασία του δούκα Λεοπόλδου, γιού της Θεοδώρας Κομνηνής, εξαδέλφης της Ειρήνης, της μητέρας του Ισαάκιου.
Ο Ισαάκιος, στη συνέχεια, ταξίδευσε έως το Σουλτανάτο του Ρουμ, όπου επιχείρησε να προσεταιριστεί συμμάχους εναντίον του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Αλέξιου Γ΄ Άγγελου, που στέφθηκε το 1195. Ωστόσο, οι βλέψεις του Ισαάκιου δεν κατέληξαν σε κάποιο αποτέλεσμα, καθώς δολοφονήθηκε δηλητηριασμένος το 1195 ή το 1196.
Απόγονοι
Οι πηγές δεν φαίνεται να αναφέρουν το όνομα της κόρης του Ισαάκιου, ωστόσο αρκετά συχνά την αναφέρουν ως "Κόρη της Κύπρου". Με την απομάκρυνση από την εξουσία του πατέρα της, Ισαάκιου, εντάχθηκε στην Αυλή του Ριχάρδου Α΄ της Αγγλίας. Θεωρείτο ιδιαιτέρως όμορφη και έξυπνη. Μετά την Γ΄ Σταυροφορία ταξίδευσε δια της θαλάσσιας οδού έως το Βασίλειο της Αγγλίας μαζί με άλλες κυρίες της Αυλής, όπως την Ιωάννα -αδελφή του Ριχάρδου Α΄ και σύζυγο του Γουλιέλμου Β΄ της Σικελίας- μέχρι το τέλος του Γουλιέλμου Β΄, καθώς και τη Βερεγγάριας των Χιμένεθ, σύζυγο του Ριχάρδου Α΄. Το 1194, ως μέρος της συμφωνίας των λύτρων για την απελευθέρωση του Ριχάρδου Α΄ του Λεοντόκαρδου, οι Άγγλοι απελευθέρωσαν την Κύπρια πριγκίπισσα, η οποία τέθηκε υπό την προστασία του Λεοπόλδου Ε΄ δούκα της Αυστρίας, ο οποίος ήταν μακρινός συγγενής της.
Αργότερα έζησε στην Προβηγκία, όπου το 1199 συνάντησε τον Ραϋμόνδο ΣΤ΄ κόμη της Τουλούζης και εκ νέου την Ιωάννα, πρώην βασίλισσα της Σικελίας και τότε σύζυγο του Ραϋμόνδου ΣΤ΄ κόμη της Τουλούζης και έγκυο στον μελλοντικό Ραϋμόνδο Ζ΄ κόμη της Τουλούζης. Το ζεύγος ξαφνικά χώρισε, ενώ ο Ραϋμόνδος ΣΤ΄ ξεκίνησε σχέση, η οποία πιθανώς χαρακτηρίστηκε ως "γάμος", με τη συγκεκριμένη κόρη του Ισαάκιου Κομνηνού της Κύπρου. Η σχέση αυτή έληξε προς το 1202, όταν η πριγκίπισσα της Κύπρου παντρεύτηκε τον Τιερρύ, έναν ανιψιό του Βαλδουίνου Θ΄ τότε κόμη της Φλάνδρας και μετά πρώτου λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντιούπολης. Ο Τιερρύ και η σύζυγός του απέπλευσαν από τη Μασσαλία το 1204 με συνοδεία στρατιωτών, οι οποίοι θα εντάσσοντο στην Δ΄ Σταυροφορία, ωστόσο το στράτευμα αυτό δεν κατευθύνθηκε προς την Κωνσταντινούπολη. Φτάνοντας στην Κύπρο, επιχείρησαν να καταλάβουν το νησί ως απόγονοι του Ισαάκιου. Ωστόσο η απόπειρά τους απέτυχε και κατέφυγαν στην Αρμενία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία πριγκίπισσα της Αρμενίας και είχε τέκνο:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ισαακιος Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Σταυροφόροι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Κύπρου
Τριαζένιο
μικρογραφία|Γενικός τύπος των τριαζενίων. Το τριαζένιο (αγγλικά triazene)  είναι  ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει άζωτο και υδρογόνο, με μοριακό τύπο N3H3, αλλά χρησιμοποιείται και ο ημισυντακτικός τύπος NH2Ν=NH. Το τριέζάνιο είναι το δεύτερο απλούστερο μέλος της ομόλογης σειράς των άκυκλων αζενίων. Το πρώτο μέλος της σειράς είναι το διαζένιο. Δεν έχει βρεθεί στη φύση.
Θυγατρικά τριαζένια
Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος χρησιμοποιείται επίσης και για μια σειρά «θυγατρικών» ανόργανων και οργανικών ενώσεων με γενικό τύπο NR2N=NR, όπου τα όχι απαραίτητα ίδια R μπορεί να είναι υδρογόνα, αλογόνα ή μονοσθενείς (ανόργανες ή οργανικές) ρίζες. Ακόμη, δύο R μαζί μπορούν να αντικατασταθούν, επίσης, από μια δισθενή ρίζα, οπότε σχηματίζονται και ετεροκυκλικά τριαζένια. Ένα καλά μελετημένο «θυγατρικό» τριαζένιο είναι το 1,3-διφαινυλοτριαζένιο (PhNHN=NPh), που παράγεται με αντίδραση μεταξύ φαινυλοδιαζωνιακού άλατος και ανιλίνης:
Παραγωγή
Προς το παρόν, η μόνη αποδειγμένη μέθοδος παραγωγής του «μητρικού» τριαζενίου είναι η αυθόρμητη διάσπαση του τετραζανίου σε τριαζένιο και αμμωνία:
Δομή και ιδιότητες
Το χημικά καθαρό τριαζένιο, στη θερμοκρασία δωματίου, δηλαδή σε θερμοκρασία 20°C και υπό πίεση 1 atm, το τριαζένιο είναι αέριο, όπως πολλά από τα αζένια, είναι ακόμη έγχρωμο και έχει ισχυρή και δυσάρεστη οσμή. Το τριαζένιο εχει υψηλότερη πυκνότητα και θερμοκρασία βρασμού σε σύγκριση με το διαζένιο, εξαιτίας του μεγαλύτερου (μοριακού του) μεγέθους. Έχει ελαφρά χαμηλώτερη θερμοκρασία βρασμού, δηλαδή μεγαλύτερη πτητικότητα, σε σύγκριση με το τριαζάνιο. Έχει ισχυρά πολωμένους δεσμούς, και το μόριό του έχει μεγάλη διπολική ροπή, εξαιτίας της μειωμένης συμμετρίας του (σε σύγκριση με το διαζένιο). Το τριαζένιο έχει τον ίδιο μοριακό τύπο με την τριαζιριδίνη, αλλά διαφέρει από αυτήν την ανόργανη ισοκυκλική ένωση στον τρόπο σύνδεσης των ατόμων αζώτου. Το γεγονός αυτό καθιστά τις δυο αυτές ανόργανες ενώσεις ισομερή θέσης.
Χημική συμπεριφορά
Τα τριαζένια χρησιμοποιούνται ως in situ πηγή διαζωνίου (-N2+). Τα τριαζένια διασπούνται παρουσία πρωτονιωτικών ή αλκυλιωτικών μέσων σε τεταρτοταγή αμμωνιακά άλατα και διαζωνιακά άλατα. Μια στρατηγική για προστασία και αποπροστασία δευτεροταγών αμινών βασίζεται σε αυτήν την αρχή.
Τα (αρυλο)τριαζένια μπορούν να αντιδράσεουν με το θειούχο νάτριο (Na2S), παρουσία τριχλωραιθανικού οξέος (CCl3COOH) δίνοντας τις αντίστοιχες θειοφαινόλες:
Ιατρικές εφαρμογές
Κάποια αντιακαρκινικά φάρμακα ανήκουν στα τριαζένια, επειδή περιέχουν τριαζενική λειτουργική ομάδα. Τα τριαζένια αποτελούν ομάδα αλκυλιωτικών μέσων που χρησιμοποιήθηκαν για τη θεραπεία του καρκίνου. Παραδείγματα τέτοιων ενώσεων συμπεριλαμβάνουν τη δεκαρβαζίνη και το τεμοζολαμίδιο. Λειτουργούν μεθυλιώνοντας γουανίνη στις θέσεις O-6 και Ν-7.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις του αζώτου Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις Κατηγορία:Αζένια
Μελενικίτσι Σερρών
Το Μελενικίτσι είναι πεδινός οικισμός του νομού Σερρών και υπάγεται διοικητικά στην δημοτική ενότητα Σκοτούσσης του δήμου Ηρακλείας. Έχει πληθυσμό 621 κατοίκους και βρίσκεται 14 χλμ. βορειοδυτικά της πόλης των Σερρών.
Αρχαιότητα
Τέσσερα περίπου χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το Μελενικίτσι, στη θέση « Λεγγίνιτσκο», έχει αποκαλυφθεί η νεκρόπολη ενός ρωμαϊκού οικισμού, απ’ όπου προέρχονται και τρεις επιτύμβιες επιγραφές των αυτοκρατορικών χρόνων ( 1ου μ.Χ. αιώνα). Από την ύπαρξη θρακικού πληθυσμού, που υποδηλώνουν τα θρακικά ονόματα στις επιγραφές, εικάζεται ότι ο οικισμός υπήρχε και πριν από τη ρωμαϊκή κατάκτηση. Όσον αφορά την αρχαία τοπογραφία, ο οικισμός βρισκόταν κοντά στα σύνορα της Οδομαντικής και Σιντικής και πάνω στο ρωμαϊκό δρόμο Φιλίππων – Ηράκλειας Σιντικής, ο οποίος διερχόταν μέσα από την πόλη της Σίρρας (σημ. Σέρρες).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείας
21st Century Breakdown
To 21st Century Breakdown αποτελεί το όγδοο άλμπουμ του πανκ συγκροτήματος Green Day. Είναι η δεύτερη ροκ όπερα του συγκροτήματος μετά το American Idiot, και το πρώτο άλμπουμ με παραγωγό τον Μπουτς Βιγκ. Οι Green Day άρχισαν να δουλεύουν το άλμπουμ τον Ιανουάριο του 2006 και μέχρι τον Οκτώβριο του 2007 είχαν γραφτεί 45 τραγούδια. Η ηχογράφηση άρχισε τον Ιανουάριο του 2008. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 15 Μαΐου του 2009 από την Reprise Records. Ο Armstrong δήλωσε ότι "το άλμπουμ είναι μια λήψη της εποχής που ζούμε καθώς αναρωτιόμαστε και προσπαθούμε να καταλάβουμε τον εγωιστικό χειρισμό γύρω μας, είτε αυτό είναι η κυβέρνηση είτε η θρησκεία είτε τα ΜΜΕ και γενικά οποιαδήποτε μορφή εξουσίας.". Τα singles, "Know Your Enemy" και "21 Guns" διευκρινίζουν τα θέματα αποξένωσης και θυμού προς την εξουσία που χαρακτηρίζουν το άλμπουμ. Οι κριτικές είναι αρκετά καλές. Το άλμπουμ θεωρείται το πιο πετυχημένο της μπάντας αφού έφτασε στο νούμερο 1 αρκετών χωρών π.χ. (ΗΠΑ, Νέα Ζηλανδία, Καναδάς). Κέρδισε το Γκράμι καλύτερου ροκ άλμπουμ στα 52α βραβεία Γκράμι. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2010, είχαν πουληθεί πάνω από 1.000.000 αντίτυπα στην Αμερική και περισσότερα από 4.000.000 παγκοσμίως.
Τραγούδια
Heroes and Cons:
Charlatans and Saints:
Horseshoes and Handgrenades:
Amazon mp3 Extra
19.    "Burnout" (Live)     2:21
iTunes Deluxe
19.    "A Quick One, While He's Away" (The Who) 7:59
20.	"Another State of Mind" (Social Distortion)		2:46
iTunes pre-order edition
21.	"That's All Right" (Elvis Presley) 2:01
22.	"Like a Rolling Stone" (Bob Dylan) 6:10
Ιαπωνική έκδοση
19.	"Lights Out" 	2:16
Rhapsody
19.	"Know Your Enemy" (live)	4:47
20.	"The Static Age" (live)	4:30
Μπόνους CD του Target
1.	"American Idiot" (live)	4:18
2.	"Jesus of Suburbia" (live)	9:22