cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βικτόρια Μοχάτσι
Βιογραφία
Η Βικτόρια Μοχάτσι σπούδασε από το 1997 έως το 2002 στο Πανεπιστήμιο του Szeged στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών. Μεταξύ του 2004 και του 2009 ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ευρωβουλευτής), που ανήκε σε μία μικρή ομάδα Ρομά ευρωβουλευτών (ένα άλλο Ρομά μέλος της ομάδας είναι η Λίβια Γιαρόκα). Ήταν μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, μέρος του Ευρωπαϊκού Κόμματος των Φιλελευθέρων Δημοκρατών και Μεταρρυθμίσεων). Αντικατέστησε έναν συνάδελφο του κόμματος, Γκάμπορ Ντέμσκι, την 1 Δεκεμβρίου 2004. Στις ευρωπαϊκές εκλογές του Ιουλίου 2009, έχασε την έδρα της.
Το 2008 στη Ρώμη της απονεμήθηκε το "Premio Minerva" για τη δραστηριότητά της στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Ρομά. Στις 21 Οκτωβρίου, η Μοχάτσι, η οποία ανέλαβε το προβάδισμα στην τεκμηρίωση της βίας κατά των Ρομά στην Ουγγαρία, έλαβε το ετήσιο βραβείο του 2010 για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Νέα Υόρκη.
Το Ίδρυμα Κινήματος για την Άρση του φυλετικού διαχωρισμού με επικεφαλής την πρώην βουλευτή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Βικτόρια Μοχάτσι, την κορυφαία εγχώρια επιτηρήτρια των επιθέσεων κατά των Ρομά και εγκλημάτων μίσους, κατέγραψε 68 επιθέσεις, εκ των οποίων οι 12 οδήγησαν σε θάνατο μεταξύ Ιανουαρίου 2008 και Ιουνίου 2010.
Το 2009, η Μοχάτσι ζήτησε προστασία από την αστυνομία λόγω των σοβαρών απειλών, που είχε λάβει. Η εφημερίδα Népszabadság ανέφερε τον Φεβρουάριο του 2012 ότι η πρώην βουλευτής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μοχάτσι ζήτησε άσυλο στον Καναδά. Ενώ το αίτημά της απορρίφθηκε αρχικά το 2017 η έφεσή της ήταν επιτυχής το 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι πολιτικοί Κατηγορία:Ρομά πολιτικοί
UGC 12591
δεξιά|μικρογραφία|300px|Ο UGC 12591, όπως παρατηρήθηκε  από το [[Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ|Χαμπλ]]
Ο UGC 12591 είναι γαλαξίας με μορφολογία ανάμεσα σε αυτή ενός φακοειδή και ενός σπειροειδή γαλαξία, στον αστερισμό Πήγασο. Βρίσκεται περίπου 400 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά από τη Γη, στο υπερσμήνος Πήγασου-Ιχθύων. Έχει μάζα η οποία υπολογίζεται τέσσερις φορές μεγαλύτερη από αυτή του Γαλαξία μας. Είναι ο δεύτερος πιο μαζικός, μετά τον ISOHDFS 27. Επιπλέον, είναι ο σπειροειδής γαλαξίας με την υψηλότερη γνωστή ταχύτητα περιστροφής, περίπου 490 km/s, σχεδόν διπλάσια από αυτή του Γαλαξία μας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πήγασος (αστερισμός) Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Γαλαξίες του UGC Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες
400 μέτρα στους Νορδικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου
Τα 400 μέτρα στους Νορδικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου έχουν πραγματοποιηθεί από τους άνδρες και τις γυναίκες από την εναρκτήρια έκδοση το 2011. Είναι ο τέταρτος πιο σημαντικός τίτλος στα 400 μέτρα μαζί με τα 400 μέτρα στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου, μετά από τα 400 μέτρα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου, τα 400 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου και τα 400 μέτρα στο Ασιατικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Η μορφή της διοργάνωσης έχει δύο σειρές και η τελική κατάταξη διαμορφώνεται από τους καλύτερους χρόνους σε αυτές τις σειρές. Συνολικά έχουν διεξαχθεί πέντε φορές από το 2011.
Τα ρεκόρ των αγώνων για το αγώνισμα είναι 47.25 δευτερόλεπτα για τους άνδρες, που καταρρίφθηκε από τον Κάρστεν Βάρχολμ το 2015, και 52.83 δευτερόλεπτα για τις γυναίκες, που καταρρίφθηκε από την Σάρα Σλοτ Πέτερσεν το 2015. Το ρεκόρ των αγώνων στους άνδρες έχει καταρριφθεί μία φορά: από τον Κάρστεν Βάρχολμ το 2015. Το ρεκόρ των αγώνων στις γυναίκες έχει καταρριφθεί τρεις φορές: από την Μόα Χέλμερ το 2012 και το 2013, καθώς και από την Σάρα Σλοτ Πέτερσεν το 2015.
Από το 2011 έως σήμερα έχουν αναδειχθεί τρεις πρωταθλητές από δύο διαφορετικές χώρες στους άνδρες και τρεις πρωταθλητές από δύο διαφορετικές χώρες στις γυναίκες. Οι πρώτοι πρωταθλητές ήταν ο Νιλ Ντε Ολιβέιρα στους άνδρες και η Ζοζεφίν Μάγκνουσον στις γυναίκες από τη Σουηδία το 2011. Οι πιο πρόσφατοι πρωταθλητές είναι ο Κάρστεν Βάρχολμ από τη Νορβηγία και η Σάρα Σλοτ Πέτερσεν που εκπροσώπησε τη Δανία και την Ισλανδία.
Η Σουηδία είναι η πιο επιτυχημένη χώρα στο αγώνισμα, έχοντας κερδίσει οκτώ χρυσά μετάλλια, τέσσερα στους άνδρες και τέσσερα στις γυναίκες. Η Νορβηγία και η Δανία μαζί με την Ισλανδία είναι στη δεύτερη θέση με ένα χρυσό μετάλλιο αντίστοιχα, ένα στους άνδρες η Νορβηγία και ένα η Δανία με την Ισλανδία στις γυναίκες.
Κάτοχοι μεταλλίων
thumb|right|Ο κάτοχος του ρεκόρ και πρωταθλητής το 2015, Κάρστεν Βάρχολμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορδικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου
Άουγκουστ Γκαϊλίτ
Ο Άουγκουστ Γκαϊλίτ (εσθονικά: August Gailit, 9 Ιανουαρίου 1891 - 5 Νοεμβρίου 1960) είναι Εσθονός ποιητής Εσθονικής και Λετονικής καταγωγής.
Ζωή
Ο Γκέοργκ Άουγκουστ Γκαϊλίτ γεννήθηκε στο Κουικσίλα (κοντά στο Κάστρο Σανγκάστε), στην ενορία Σανγκάστε, στο Βαλγκαμάα της Εσθονίας (τότε αποτελούσε μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας). Ήταν γιος ενός ξυλουργού και μεγάλωσε σε ένα αγρόκτημα στο Λάατρε (σήμερα γνωστό ως Τόλλε). Από το 1899 παρακολούθησε μαθήματα σε σχολεία στην ενορία και την πόλη Βάλγκα από το 1905, και από το 1907 φοίτησε στο δημοτικό σχολείο στο Τάρτου. Από το 1911 έως το 1914 εργάστηκε ως δημοσιογράφος στη σημερινή Λετονία, και στην Εσθονία το 1916 μέχρι το 1918. Στον Εσθονικό πόλεμο της Ανεξαρτησίας συμμετείχε ως πολεμικός ανταποκριτής. Από το 1922 έως το 1924 ο Γκαϊλίτ έζησε στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Μετά από αυτό εργάστηκε ως ελεύθερος συγγραφέας στο Τάρτου και από το 1934 στο Τάλιν. Από το 1932 έως το 1934 ήταν διευθυντής του θεάτρου Βανεμούινε στο Τάρτου. Το 1932 ο Γκαϊλίτ παντρεύτηκε την ηθοποιό Έλβι Βάχερ-Νάντερ (1898-1981) και η κόρη του Άιλι-Βικτόορια γεννήθηκε το 1933. Με τη σοβιετική κατοχή της Εσθονίας, ο Γκαϊλίτ έφυγε με την οικογένειά του τον Σεπτέμβριο του 1944 για τη Σουηδία όπου εργάστηκε ως συγγραφέας. Εγκαταστάθηκαν στο αρχοντικό Ορμέστα κοντά στο Όρεμπρο. Πέθανε εκεί στις 5 Νοεμβρίου 1960 και θάφτηκε στο βόρειο νεκροταφείο του Όρεμπρο. δεξιά|μικρογραφία|Ο τάφος του Γκαϊλίτ στο Όρεμπρο.
Λογοτεχνική καριέρα
Το 1917, ο Άουγκουστ Γκαϊλίτ, μαζί με κάποιους άλλους συγγραφείς και ποιητές, ίδρυσαν μια λογοτεχνική ομάδα που ονομάστηκε "Σίουρου" με την οποία τα ερωτικά ποιήματα τους προκάλεσαν κάποιο σκάνδαλο. Τα μέλη της ομάδας περιελάμβαναν: τη Μάριε Ούντερ, τον Χένρικ Βίσναπουου, τον Γιοχάνες Σέμπερ, τον Φρίντεμπερτ Τούγκλας και τον Άρτουρ Άντσον. Η πρώιμη πεζογραφία του Γκαϊλίτ περιείχε επίσης ερωτικό περιεχόμενο και σάτιρα. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1920 ο Γκαϊλίτ επηρεάστηκε έντονα από τον νεορομαντισμό. Ο Όσβαλντ Σπένγκλερ και ο Κνουτ Χάμσουν άσκησαν επίσης μεγάλη επιρροή στο έργο του. Το διάσημο μυθιστόρημά του Τόομας Νιπερνάαντι (το οποίο μεταφέρθηκε σε ταινία το 1983) περιγράφει τη ρομαντική και περιπετειώδη ζωή ενός περιπλανώμενου. Ορισμένα από τα μυθιστορήματά του κάλυπταν πολιτικά ζητήματα όπως το μυθιστόρημα Isade maa (1935) που αφορούσε το θέμα του εσθονικού πολέμου ανεξαρτησίας του 1918-20. Το μυθιστόρημα του Gailit Üle rahutu vee (που δημοσιεύτηκε το 1951 στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας) αφορά το τραγικό γεγονός της ανάγκης κάποιου να εγκαταλείψουν την πατρίδα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί συγγραφείς
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1959
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 1959.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Βεσκοβάτο (Ιταλία)
Το Βεσκοβάτο (ιταλικά: Vescovato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον
Ο Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον (Aaron Taylor-Johnson, 13 Ιουνίου 1990) είναι Άγγλος ηθοποιός.
Καριέρα
Έχει συμμετάσχει σε αρκετές ταινίες, όπως: Albert Nobbs, Άννα Καρένινα, Γκοτζίλα, Kick-Ass και Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron.
Το 2016 έπαιξε στην ταινία Νυκτόβια πλάσματα και κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα Β' Ανδρικού ρόλου, ενώ έλαβε υποψηφιότητα και για το BAFTA Β' Ανδρικού ρόλου.
Στην τηλεόραση έχει παίξει στις σειρές Feather Boy, Nearly Famous  και Talk to Me. Επίσης, έχει δώσει τη φωνή του στην τηλεοπτική σειρά ''Family Guy. ''
To 2011 έπαιξε στο βίντεο-κλιπ του τραγουδιού Überlin των R.E.M., το οποίο γυρίστηκε στο Λονδίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βρετανοί Εβραίοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου
Βολόνγκο
Το Βολόνγκο (ιταλικά: Volongo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Βολτίντο
Το Βολτίντο (ιταλικά: Voltido) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Κρεμόνας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Κρεμόνας
Σότα Αρβελάντζε
Ο Σότα Αρβελάντζε (γεωργιανά: შოთა არველაძე, γεννήθηκε 22 Φεβρουαρίου 1973) είναι Γεωργιανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Γεωργίας με 26 γκολ.
Καριέρα
Ο Αρβελάντζε ξεκίνησε την καριέρα του στον κορυφαίο γεωργιανό σύλλογο Ντιναμό Τιφλίδας, όπου έπαιξε για τέσσερις σεζόν κατακτώντας τέσσερις τίτλους πρωταθλήματος και ισάριθμα Κύπελλα πριν παραχωρηθεί δανεικός στην τουρκική Τραμπζονσπόρ. Μετά από μία προσωρινή επιστροφή στην Τιφλίδα, υπέγραψε συμβόλαιο με τον τουρκικό σύλλογο πριν από τη σεζόν 1995–96. Ήταν πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Τουρκίας με 25 γκολ στην πρώτη του χρονιά. Έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γεωργίας στις 19 Ιουλίου 1992 στην έδρα του με αντίπαλο τη Μάλτα (αποτέλεσμα 1–1 σκοράροντας), όπου και καθιερώθηκε αμέσως.
Οι πολύ καλές εντυπώσεις που άφησε τον οδήγησαν στην αρχή της σεζόν 1997–98 στον Άγιαξ. Η πρώτη του χρονιά εκεί είχε άμεση επιτυχία καθώς ήταν δεύτερος στη λίστα των σκόρερ της Έρεντιβιζι μετά τον Νίκο Μαχλά. Μετά από αυτό, είχε δύο λιγότερες ικανοποιητικές σεζόν. Στην αγωνιστική περίοδο 2001–02 μετακόμισε στη Γλασκώβη και τη Ρέιντζερς Γλασκώβης. Έπαιξε εκεί για τέσσερις σεζόν και κατέκτησε άλλους δύο τίτλους πρωταθλητή και δύο Κύπελλα και το 2005 επανήλθε στην Ολλανδία και αγωνίστηκε στην ΑΖ Άλκμααρ αναδεικνυόμενος σε πρώτο σκόρερ της ομάδας με 22 γκολ, ενώ τη δεύτερη χρονιά του σημείωσε 7 γκολ του στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ που βοήθησαν την ΑΖ να φτάσει στα προημιτελικά. Στις 18 Ιουλίου 2007 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με την ισπανική Λεβάντε αλλά λόγω τραυματισμών στο γόνατο, αγωνίστηκε λίγο και το 2008, αποφάσισε να τερματίσει την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Με την εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε 61 φορές και σημείωσε 26 γκολ. Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε προπονητική καριέρα ξεκινώντας με πέντε χρόνια (2010–15) σε τουρκικούς συλλόγους.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ντιναμό Τιφλίδας Τραμπζονσπόρ Άγιαξ Ρέιντζερς Γλασκώβης Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γεωργίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Τιφλίδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τραμπζονσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβάντε ΟΝ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΖ Άλκμααρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Σκωτίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Mumbo Jumbo
Η φράση «Mumbo Jumbo» αναφέρεται συνήθως σε:
Το Mumbo Jumbo μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:
Αγία Τριάδα Κορώνης Μεσσηνίας
Η Αγία Τριάδα, αναφερόμενη παλαιότερα και ως οι Αγιατριάδες ή οι Αγιαντριάδες, είναι μικρός οικισμός κοντά στην Κορώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Η Αγία Τριάδα βρίσκεται βορειοδυτικά από την Κορώνη από την οποία απέχει 3,5 περίπου χιλιόμετρα και νοτιοανατολικά από την Πύλο από την οποία απέχει περίπου 42,5 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 31 μέτρα και βρέχεται από τη θάλασσα του Μεσσηνιακού κόλπου. Κοντά στην Αγία Τριάδα βρίσκονται, προς τα βόρειά της η Μυρτιά σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρου και προς τα δυτικά της το Χαρακοπιό σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων και η Υάμεια σε απόσταση 9 χιλιομέτρων.
Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Κορώνης και της Πυλίας. Η περιοχή του χωριού κατά την αρχαιότητα, ήταν υπό τον έλεγχο της Ασίνης, της αρχαίας πόλης, η οποία μεταγενέστερα αναπτύχθηκε ως η σύγχρονη Κορώνη. Το χωριό αναφέρεται τουλάχιστον από την εποχής της Ενετοκρατίας ως η Αγία Τριάς ή Αγία Τριάδα ή οι Αγιατριάδες ή Αγιαντριάδες.
Διοικητική ιστορία
Η Αγία Τριάς ή Αγία Τριάδα προσαρτήθηκε, το 1835, στον παλαιό Δήμο Κολωνίδων, με έδρα την Κορώνη, όπου και παρέμεινε, ως το 1912, που ο δήμος αυτός καταργήθηκε. Τουλάχιστον από το 1844 ως το 1879 το χωριό αναφερόταν επίσημα ως η Αγία Τριάς, ενώ από το 1879 ως το 1889 ως οι Αγιαντριάδες. Από το 1889 ως το 1896 αναφερόταν ως Αγία-Τριάς και από το 1896 ως το 1991 και πάλι ως η Αγία Τριάς. Από το 1991 ως σήμερα αναφέρεται ως η Αγία Τριάδα. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Αγία Τριάς στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Κολωνίδων της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 59 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Το 1912 το χωριό προσαρτάται ως οικισμός στην Κοινότητα Χαροκοπιού, Το 1927 με έδρα το Χαροκοπιόν. Στην ίδια κοινότητα είχαν προσαρτηθεί επίσης οι οικισμοί Αϊδίνι (καταργήθηκε το 1920), Αρμενοί (καταργήθηκε το 1940), Κανδερόγλι (σήμερα η Ποταμιά), Κατηνιάδες (καταργήθηκε το 1940), Κόμποι, Μουσουλί (σήμερα ο Άγιος Ισίδωρος) και Πετριάδες (καταργήθηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στο Χαρακοπιό). Το 1940 τα ονόματα του οικισμού Χαροκοπιόν και της Κοινότητας Χαροκοπιού διορθώνονται σε Χαροκοπειόν και Κοινότητα Χαροκοπειού. Το 1986 το Χαροκοπειόν και η Κοινότητα Χαροκοπειού μετονομάζονται σε Χαρακοπιό και Κοινότητα Χαρακοπιού αντίστοιχα. Η Αγία Τριάδα παρέμεινε ως οικισμός της Κοινότητας Χαρακοπίου, με τις αλλαγές σε ονομασίες, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Αγία Τριάδα υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Κορώνης, με έδρα την Κορώνη, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Αγία Τριάδα ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Η Αγία Τριάδα σήμερα είναι οικισμός της Κοινότητας Χαρακοπιού, του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί: Άγιος Ισίδωρος, Άγιος Ιωάννης, Κοτρωνάκια, Μυρτιά, Ποταμιά και Χαρακοπιό (έδρα).
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 40 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Επισήμανση: Ο πληθυσμός κατά τη χρονική περίοδο μεταξύ 1940 και 1981, λόγω μικρού αριθμητικού μεγέθους, απογράφεται και αναφέρεται, είτε ενιαία μαζί με το γειτονικό οικισμό Χαροκοπειόν, είτε με άλλους κοντινούς οικισμούς.
Ρωμαϊκή έπαυλη της Αγίας Τριάδας
Κοντά στον οικισμό της Αγίας Τριάδας, σε απόσταση 500 περίπου μέτρων από το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας βρίσκονται τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα ρωμαϊκής έπαυλης - βίλας, την οποία ανακάλυψε, το 1929, ο Σουηδός αρχαιολόγος Νάταν Βαλμίν (Mattias Natanael Valmin, 1898-1967). Το οικοδόμημα αυτό είχε πολλά δωμάτια με ψηφιδωτά δάπεδα, εκ των οποίων το πιο σημαντικό ήταν το ψηφιδωτό του Διονύσου, το οποίο σήμερα φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας, στην Καλαμάτα.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.800213" longitude="21.882019" zoom="13" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παραλίες της Μεσσηνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης
Ακκουαφρέντα
Η Ακκουαφρέντα (ιταλικά: Acquafredda) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Ανιόζινε
Το Ανιόζινε (ιταλικά: Agnosine) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Κώδικας της Βίβλου
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραϊκή Βίβλος Κατηγορία:Αριθμολογία
Διοικητήριο Καβάλας
Το Διοικητήριο Καβάλας βρίσκεται παραλιακά στο κέντρο της πόλης της Καβάλας. Το κτίριο αποτελεί έδρα της Περιφερειακής Ενότητας Καβάλας. Επίσης, σ' αυτό στεγάζονται αρκετές δημόσιες υπηρεσίες. Το κτιριακό συγκρότημα διαθέτει αίθουσα συνεδριάσεων, η οποία το 2014 πήρε την ονομασία «Νικόλαος Μάρτης», όπως και αμφιθέατρο, που ονομάστηκε «Γεώργιος Παυλίδης» το 2016.
Ναός Καμιγκάμο
Ο Ναός Καμιγκάμο είναι σημαντικό ιερό του Σιντοϊσμού, της αυτόχθονης θρησκείας της Ιαπωνίας. Ιδρύθηκε το 678 και βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Κάμο στο βόρειο Κιότο. Η επίσημη ονομασία του είναι Κάμο-γουακεϊκαζούκι τζίντζα.
Διοικητήριο Καβάλας
Οι εργασίες οικοδόμησης του κτιρίου ξεκίνησαν το 1970, ενώ το έργο ολοκληρώθηκε στις αρχές της δεκαετίας. Την ίδια περίοδο, με νομάρχη τον Ανδρέα Παπαματθαίου, πραγματοποιήθηκε η μεταστέγαση της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Καβάλας στο συγκεκριμένο χώρο, από το κτίριο Ζιουντί στο οποίο έδρευε ως τότε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καβάλα
Ναός Καμιγκάμο
Το όνομα τζίντζα (jinja) προσδιορίζει την οικογένεια Κάμο που αποτελείται από τα τιμώμενα πνεύματα και θεότητες του Σιντοϊσμού. Το όνομα αναφέρεται επίσης στις εκτάσεις των κοντινών δασών του ιερού, οι οποίες είναι απομεινάρια του παρθένου δάσους του Ταντάσου νο Μόρι. Επιπλέον, το όνομα του ιερού αναφέρεται στους πρώτους κατοίκους της περιοχής, τη φυλή Κάμο, πολλά από τα μέλη της οποίας συνεχίζουν να ζουν κοντά στο ιερό που παραδοσιακά εξυπηρετούσαν οι πρόγονοί τους.
Ο ναός Καμιγκάμο είναι αφιερωμένος στον Κάμο Γουακε-ικαζούκι, το πνεύμα της βροντής.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία| Μια γαλήνια έκταση στο ιερό μικρογραφία| Καράσου-ζούμο (κυριολ. μετάφ. "κοράκι σούμο"), μέρος των εορτασμών που πραγματοποιούνται κάθε χρόνο στο ναό κατά τη διάρκεια της παραδοσιακής εορτής Τσόγιο. Το ιερό έγινε αντικείμενο αυτοκρατορικής προστασίας κατά την πρώιμη περίοδο Heian.
Τα αρχεία από την εποχή του αυτοκράτορα Χέιζεϊ (806-809) αναφέρουν ότι ο Κάμο-μιόγια τζίντζα ήταν ανάμεσα σε έναν επιλεγμένο αριθμό ναών στους οποίους είχε χορηγηθεί θεία σφραγίδα για χρήση σε έγγραφα. Η σφραγίδα είχε ενθρονιστεί στο δικό της μοναδικό μικόσι (Οσίτε τζίντζα), ιερό μέσο μεταφροάς της Ιαπωνίας. Αυτή η χορήγηση της ειδικής σφραγίδας και οι πρακτικές που σχετίζονται με τη χρήση και τη διατήρησή της συμμορφώθηκαν με ένα πρότυπο που καθορίστηκε από τον Αυτοκράτορα Κόνιν (770-781) το 778 (εποχή Hokki 9).
Το 965, ο αυτοκράτορας Μουρακάμι διέταξε να σταλούν Αυτοκρατορικοί αγγελιοφόροι για να δώσουν αναφορά για σημαντικά γεγονότα στα Ιαπωνικά πνεύματα-προστάτες κάμι, συμπεριλαμβανομένου του Κάμο Γουάκε-ικαζούκι.
Ο ναός Καμιγκάμο χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους δύο επικεφαλής ναούς του Σιντοϊσμού (ιτσινομίγια), μαζί με το ναό Σιμογκάμο, για την πρώην επαρχία Γιαμασίρο.
Από το 1871 έως το 1946, ο Καμιγκάμο είχε οριστεί επισήμως ως Κανπέι-τάισα στο σύστημα βαθμονόμησης των ναών Σίντο, που σημαίνει ότι βρισκόταν στην πρώτη τάξη των κυβερνητικά υποστηριζόμενων ναών.
Δομές
Το τζίντζα είναι διάσημο για το χάιντεν (αίθουσα λατρείας), το οποίο ξαναχτίστηκε το 1628-1629 (εποχή Kan'ei 6).
Ορισμένες κατοικίες ιερέων βρίσκονται στο ναό και μία από αυτές, ο «Οίκος Νισιμούρα», είναι ανοικτή στο κοινό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιαπωνία Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία
Coming Up for Air (άλμπουμ των Kodaline)
Το "Coming Up for Air" είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ των Kodaline. Κυκλοφόρησε στις 9 Φεβρουαρίου του 2015 από την Sony Music Entertainment.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Στάδιο Γκραν Κανάρια
Το Στάδιο Γκραν Κανάρια (ισπανικά:Estadio Gran Canaria) είναι γήπεδο ποδοσφαίρου στο Λας Πάλμας των Καναρίων Νήσων, στην Ισπανία. Αυτήν τη στιγμή χρησιμοποιείται για ποδοσφαιρικούς αγώνες και είναι η έδρα της ΟΝ Λας Πάλμας. Εγκαινιάστηκε το 2003 ως στάδιο πολλαπλών χρήσεων για να γίνει ο διάδοχος του παλιού Σταδίου Ινσουλάρ.
Ιστορία
Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 8 Μαΐου 2003 με ένα φιλικό μεταξύ της ΟΝ Λας Πάλμας και της ΡΣΚ Άντερλεχτ, που διεξήχθη μπροστά σε πλήρως γεμάτες κερκίδες. Ο αγώνας έληξε με 2-1 υπέρ της Λας Πάλμας και ο πρώτος σκόρερ στο γήπεδο ήταν ο Ρουμπέν Κάστρο.
Από τις 11 Νοεμβρίου 2014, το γήπεδο μπήκε σε εργασίες αναδιάρθρωσης που θα διαρκέσουν περίπου 16 μήνες. Μετά την ανακαίνιση, το κουλουάρ στίβου αφαιρέθηκε για να μετατραπεί ο χώρος σε γήπεδο ειδικά για ποδόσφαιρο, με τα καθίσματα πιο κοντά στον αγωνιστικό χώρο.
Διεθνείς αγώνες
μικρογραφία| Ισπανία εναντίον Βόρειας Ιρλανδίας, 2007
Στάδιο Κάρλος Ταρτιέρε
μικρογραφία|259x259εσ| Εξωτερική άποψη μικρογραφία|222x222εσ| Αγώνας του Κυπέλλου Ισπανίας εναντίον της [[Αθλέτικ Μπιλμπάο τον Δεκέμβριο του 2011.]] Το Στάδιο Κάρλος Ταρτιέρε (ισπανικά: Estadio Carlos Tartiere) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στο Οβιέδο της Ισπανίας. Με χωρητικότητα 30.500 θεατών, είναι το 17ο μεγαλύτερο στάδιο στην Ισπανία και το μεγαλύτερο στις Αστούριες. Το νέο Στάδιο Κάρλος Ταρτιέρε αντικατέστησε το πρώην ομώνυμο γήπεδο που κατασκευάστηκε το 1932, ως έδρα της Ρεάλ Οβιέδο. Στο στάδιο έχουν πραγματοποιηθεί τρεις αγώνες της Εθνικής Ισπανίας, ένας αγώνας της Εθνικής Ισπανίας Κ21 και ένας αγώνας της αυτόνομης ομάδα Αστουριών.
Ιστορία
Ο ακρογωνιαίος λίθος της κατασκευής τοποθετήθηκε στις 18 Ιουνίου 1998 και ο πρώτος αγώνας που παίχτηκε σε αυτό το στάδιο πραγματοποιήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 2000, ένας αγώνας της Πριμέρα Ντιβισιόν μεταξύ της Ρεάλ Οβιέδο και της Λας Πάλμας. Το στάδιο άνοιξε επίσημα στις 20 Σεπτεμβρίου 2000, με έναν φιλικό αγώνα μεταξύ της Ρεάλ Οβιέδο και της Παρτιζάν Βελιγραδίου.
Το νέο γήπεδο έχει επικριθεί από πολλές διαφορετικές πηγές, ειδικά για τη θέση του, η οποία δεν έχει επαρκή πρόσβαση και εξόδους κινδύνου για μεγάλη παρουσία θεατών. Επιπλέον, το χορτάρι είναι δύσκολο να διατηρηθεί, λόγω του υγρού του περιβάλλοντος και της έλλειψης ηλιακού φωτός, ειδικά κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Επιπλέον, τα μεγάλα ανοίγματα στην πρόσοψη, που το καθιστούν ένα κρύο στάδιο, υπόκεινται επίσης σε κριτική, καθώς και η έλλειψη χρώματος, με το γκρι να κυριαρχεί τόσο στο εσωτερικό, στις κερκίδες, όσο και στο εξωτερικό, από την ακάλυπτη πρόσοψη από σκυρόδεμα. Παρόλα αυτά, ο Εμίλιο Γιάνο, ένας από τους αρχιτέκτονες του γηπέδου, υπερασπίστηκε το γήπεδο και ισχυρίστηκε ότι «το πρόβλημα μπορεί να είναι στο χορτάρι και όχι στο υπέδαφος».
Στις 24 Μαΐου 2009, η Ρεάλ Οβιέδο κατέρριψε το ρεκόρ προσέλευσης σε αγώνα της Τερθέρα Ντιβισιόν, με 27.214 σε αγώνα εναντίον της ΡΚΝ Μαγιόρκα Β.
C2H6O2
Ο μοριακός τύπος C2H6O2 (με μοριακή μάζα  62,07 amu), που αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 0, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα πέντε (5) ισομερή θέσης:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C2
Αλφιανέλλο
Το Αλφιανέλλο (ιταλικά: Alfianello) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1987
Το 1987 διοργανώθηκε για πρώτη φορά ένα είδος ειδικού πρωταθλήματος μετά τη λήξη των τοπικών πρωταθλημάτων των ΕΠΣ, μέσω του οποίου θα κρινόταν ποιές ομάδες θα προβιβάζονταν στη Δ΄ Εθνική.
Τρόπος Διεξαγωγής
Ο σχεδιασμός της ΕΠΟ για τη Δ΄ Εθνική της περιόδου 1987-88 περιελάμβανε την άνοδο 32 συνολικά ομάδων από τα τοπικά πρωταθλήματα των 49 Ενώσεων που υπήρχαν τότε. Οι ενώσεις ταξινομήθηκαν σε «κατηγορίες» ανάλογα με τον αριθμό σωματείων στη δύναμή τους και την πρώτη κατηγορία τους.
Οι 20 από τις 32 ομάδες, προερχόμενες από 17 ΕΠΣ θα προβιβάζονταν στη Δ΄ Εθνική χωρίς αγώνες κατάταξης και οι υπόλοιπες 12, προερχόμενες από 32 συνολικά ΕΠΣ θα κέρδιζαν την άνοδο μέσω των αγώνων μπαραζ.
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1950
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 1950.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1987
Τρόπος Διεξαγωγής
2 ομάδες από 12 Ενώσεις που είχαν έως 12 σωματεία στην κορυφαία κατηγορία τους και δε διέθεταν Γ΄ τοπική. Οι ενώσεις χωρίστηκαν σε 4 ομίλους των τριών και αγωνίστηκαν σε μονούς αγώνες σε ουδέτερες έδρες.Οι νικήτριες των ομίλων Α-Β και Γ-Δ αγωνίστηκαν σε διπλούς αγώνες που έκριναν τις δυο ομάδες που προβιβάστηκαν στη Δ΄ Εθνική:
Πηγές
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1987
Αεροδρόμιο Γκντανσκ «Λεχ Βαλέσα»
Το Αεροδρόμιο Γκντανσκ «Λεχ Βαλέσα» (Port Lotniczy Gdańsk im. Lecha Wałęsy, προηγουμένως Port Lotniczy Gdańsk-Rębiechowo, Flughafen Danzig Lech Walesa) είναι διεθνές αεροδρόμιο, το οποίο βρίσκεται 12 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Γκντανσκ της Πολωνίας, όχι μακριά από τα κέντρα των πόλεων της μητροπολιτικής περιοχής Τρίπολη: Γκντανσκ (12 χιλιόμετρα), Σόποτ (10 χιλιόμετρα) και Γκντίνια (23 χιλιόμετρα). Το 2004, το αεροδρόμιο πήρε το όνομά του από τον Λεχ Βαλέσα, πρώην Πρόεδρο της Πολωνίας. Με περίπου 5,4 εκατομμύρια επιβάτες να εξυπηρετούνται το 2019, λίγο πριν από την πανδημία COVID-19, είναι το 3ο μεγαλύτερο αεροδρόμιο στην Πολωνία από άποψη επιβατικής κίνησης.
Πρώιμα χρόνια (δεκαετίες 1910-1950)
Οι πρώτες επιβατικές πτήσεις στο Γκντανσκ πραγματοποιήθηκαν το έτος 1919 από ένα αεροδρόμιο στην περιοχή Λάνγκφουρ της Ελεύθερης Πόλης του Ντάντσιχ (σήμερα περιοχή Βζεστς του Γκντανσκ). Ήταν δυνατό χάρη στη μετατροπή αυτής της στρατιωτικής τοποθεσίας σε πολιτική εγκατάσταση. Το αεροδρόμιο χρησιμοποιήθηκε εκείνη την εποχή επιπλέον για υπηρεσίες αεροπορικής αλληλογραφίας και από την αστυνομία. Τα επόμενα χρόνια το αεροδρόμιο συνέχισε τις εξαγορές περαιτέρω περιοχών που του επέτρεψαν να επεκταθεί και να επενδύσει σε σύγχρονες υποδομές εκείνη την εποχή. Την τεχνική ανάπτυξη του Αεροδρομίου Γκντανσκ-Βζεστς (Αεροδρόμιο Ντάντσιχ-Λάνγκφουρ) ακολούθησε η έναρξη τακτικών δρομολογίων προς τη Βαρσοβία, το Βερολίνο, τη Μόσχα, το Κούνιχσμπεργκ και άλλες σημαντικές πόλεις της περιοχής. Οι πτήσεις πραγματοποιούνταν ήδη από πολλές διεθνείς αεροπορικές εταιρείες. αριστερά|μικρογραφία| Ένα [[Junkers F 13 στο Αεροδρόμιο Ντάντσιχ-Λάνγκφουρ το 1921.]] Η πρώτη πολωνική διαδρομή εξυπηρετήθηκε μεταξύ Γκντανσκ, Βαρσοβίας και Λβιβ από την Aerolloyd και ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1922. Η εταιρεία χρησιμοποίησε αρχικά αεροσκάφη Junkers F 13 σε αυτό το καθημερινό δρομολόγιο. Αυτή η εσωτερική υπηρεσία ήταν η αρχή της εταιρείας που αργότερα έγινε σταδιακά η LOT Polish Airlines, η οποία εξακολουθεί να είναι ο εθνικός αερομεταφορέας της Πολωνίας.
Μια σιδηροδρομική σύνδεση με το Αεροδρόμιο Ντάντσιχ-Λάνγκφουρ κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1920. Ακολούθησαν νέες γραμμές τραμ το 1930. Το ίδιο το αεροδρόμιο είχε ένα τσιμεντένιο διάδρομο που διέθετε φως και εγκαταστάσεις πλοήγησης που επέτρεπαν στα αεροσκάφη να προσγειώνονται και να απογειώνονται τη νύχτα. Στη δεκαετία του 1930, το Αεροδρόμιο Ντάντσιχ-Λάνγκφουρ εξυπηρετούσε λιγότερους από 2 χιλιάδες επιβάτες ετησίως, αλλά ήταν ένας σημαντικός διεθνής κόμβος που συνέδεε τέσσερις χώρες και παρείχε μεταφορικές διευκολύνσεις μεταξύ πολωνικών πόλεων.
Νέα τοποθεσία από τη δεκαετία του 1970
Μετά το κλείσιμο του παλαιού αεροδρομίου, χτίστηκε το νέο και άνοιξε το 1974 κοντά στο χωριό Ρεμπιεχόβο (στο δυτικότερο έδαφος που ενσωματώθηκε στην περιοχή Γκντανσκ της Ματάρνια το 1973). Το αεροδρόμιο απέκτησε το σημερινό του όνομα το 2004. Υπήρξε κάποια διαμάχη ως προς το αν το όνομα έπρεπε να γραφτεί Lech Walesa (χωρίς διακριτικά, αλλά καλύτερα αναγνωρίσιμο στον κόσμο) ή Lech Wałęsa (με πολωνικά γράμματα, αλλά δύσκολο να γραφτεί και να προφερθεί από τους ξένους, η πιο κοντινή φωνητική προσέγγιση είναι «Βαουένσα»).
Από το 1993, το αεροδρόμιο του Γκντανσκ ανήκει κατά 31,45% στις αρχές της Βοεβοδάτου Πομερανίας, το 29,45% στην πόλη του Γκντανσκ, το 1,14% στην πόλη Γκντίνια, το 0,35% στην πόλη Σόποτ και κατά 37,61% στην Πολωνική Κρατική Επιχείρηση Αεροδρομίων. Το 2006, το αεροδρόμιο εξυπηρέτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του περισσότερους από 1 εκατομμύριο επιβάτες ετησίως. Το 2010, ο αριθμός των επιβατών ήταν μεγαλύτερος από 2 εκατομμύρια. Μετά την κατασκευή ενός νέου σύγχρονου τερματικού σταθμού επιβατών με εκτεταμένες χωρητικότητες (τα εγκαίνια έγιναν τον Απρίλιο του 2012 ενόψει του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2012), το αεροδρόμιο συνέχισε την ανάπτυξή του και εξυπηρέτησε για πρώτη φορά πάνω από 3 εκατομμύρια επιβάτες σε ένα μόνο έτος το 2014. Κατά τη θερινή περίοδο του 2015, οι αεροπορικές εταιρείες που πετούσαν από και προς το αεροδρόμιο εξυπηρέτησαν πάνω από 50 τακτικά δρομολόγια, καθώς και πτήσεις τσάρτερ και φορτίου.
Κίνηση
μικρογραφία| Αεροσκάφος στο Αεροδρόμιο Γκντανσκ «Λεχ Βαλέσα»
Τρένο
μικρογραφία| Επιβατικό τρένο [[Pesa Atribo στο σιδηροδρομικό σταθμό στο Αεροδρόμιο Γκντανσκ «Λεχ Βαλέσα»]] Ο Pomorska Kolej Metropolitalna (PKM, «Μητροπολιτικός Σιδηρόδρομος Πομερανίας») συνδέει το Αεροδρόμιο Γκντανσκ «Λεχ Βαλέσα» με το σιδηροδρομικό σταθμό Γκντανσκ Βζεστς, τον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό Γκντίνια και το κέντρο του Γκντανσκ. Συνδέεται με το Szybka Kolej Miejska, τον «Γρήγορο Αστικό Σιδηρόδρομο», που παρέχει περαιτέρω συνδέσεις με συχνά τρένα κάθε 6 λεπτά έως 30 λεπτά με 27 σταθμούς σε όλο την Τρίπολη.
Από τον Οκτώβριο του 2015, τα εισιτήρια για το τρένο από και προς το Αεροδρόμιο Γκντανσκ «Λεχ Βαλέσα» μπορούν να αγοραστούν στο ZTM καθώς και σε μηχανήματα εισιτηρίων του SKM που βρίσκονται σε σταθμούς σε όλη την πόλη. Τα εισιτήρια πωλούνται επίσης στα τρένα και σε αυτήν την περίπτωση θα πρέπει να αγοράζονται αμέσως μετά την επιβίβαση στο τρένο. Τα κανονικά εισιτήρια απλής μετάβασης από και προς το Γκντανσκ (αστικό εισιτήριο) κοστίζουν 3,50 ζλότι. Τα κανονικά εισιτήρια απλής μετάβασης προς/από τη Γκντίνια (εισιτήριο Τρίπολης) κοστίζουν 6,50 ζλότι. Είναι δυνατό να αλλάξετε τρένο και να φτάσετε σε άλλες περιοχές της Τρίπολης. Σε αυτήν την περίπτωση, οι τιμές των εισιτηρίων ενδέχεται να διαφέρουν ανάλογα με τον τελικό σταθμό του ταξιδιού.
Λεωφορείο
Από τον Ιανουάριο του 2018, οι ακόλουθες γραμμές αστικών λεωφορείων συνδέουν το αεροδρόμιο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεχ Βαλεσα Γκντανσκ Αεροδρομιο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Γκντανσκ Κατηγορία:Λεχ Βαλέσα
Άνφο
Το Άνφο (ιταλικά: Anfo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Άνγκολο Τέρμε
Το Άνγκολο Τέρμε (ιταλικά: Angolo Terme) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Βόλφγκανγκ Πέτερσεν
Ο Βόλφγκανγκ Πέτερσεν (Wolfgang Petersen, 14 Μαρτίου 1941- 12 Αυγούστου 2022 ) ήταν Γερμανός σκηνοθέτης του κινηματογράφου και σεναριογράφος. Στο ενεργητικό του είχε δύο υποψηφιότητες για Βραβεία Όσκαρ, αμφότερες για τη γερμανική πολεμική ταινία Das Boot (1981). Σκηνοθέτησε επίσης, μεταξύ άλλων, μερικές υψηλού κόστους ταινίες αμερικανικής παραγωγής, όπως τις ταινίες Η δεύτερη ευκαιρία (1993), Το ξέσπασμα (1995), Air Force One (1997), Καταιγίδα (2000), Τροία (2004) και Ποσειδών (2006).
Πρώτα Χρόνια
Ο Πέτερσεν γεννήθηκε στο Έμντεν της Γερμανίας και ήταν γιος αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού. Από το 1953 μέχρι το 1960 ήταν μαθητής του Gelehrtenschule des Johanneums, του παλαιότερου γυμνασίου του Αμβούργου. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 σκηνοθετούσε θεατρικά έργα στο θέατρο «Ερνστ Ντόιτς» του Αμβούργου. Σπούδασε πρώτα θέατρο στο Βερολίνο και στο Αμβούργο, ενώ μετά φοίτησε στην Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεοράσεως στο Βερολίνο (1966-1970). Οι πρώτες του κινηματογραφικές παραγωγές ήταν για λογαριασμό της γερμανικής τηλεοράσεως. Στα γυρίσματα της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς Tatort («Ο τόπος του εγκλήματος») γνώρισε και συνεργάστηκε με τον συνομήλικό του ηθοποιό Γιούργκεν Πρόχνοβ, που θα εμφανιζόταν στις σημαντικότερες από τις πρώτες ταινίες του.
Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Ο Βόλφγκανγκ Πέτερσεν γύρισε την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους το 1974: το ψυχολογικό θρίλερ Einer von uns beiden, βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Χορστ Μποζέτσκυ. Ακολούθησε, μεταξύ άλλων, η ασπρόμαυρη ταινία Die Konsequenz (1977), γυρισμένη σε φιλμ 16 χιλιοστών και βασισμένη επίσης σε μυθιστόρημα. thumb|left|Από αριστερά προς τα δεξιά : Stanley O’Toole, [[Ντένις Κουέιντ και Βόλφγκανγκ Πέτερσεν, το 1984.]]
Ωστόσο, η ταινία που τον ανέδειξε ήταν η πολεμική ταινία με επικά στοιχεία Das Boot (1981), που προβλήθηκε στους ελληνικούς κινηματογράφους από τον Απρίλιο του 1982 με τον τίτλο Υποβρύχιο U-96: Επιστροφή στην Κόλαση. Η ταινία παρακολουθεί τις εμπειρίες του πληρώματος ενός γερμανικού υποβρυχίου κατά τη «Μάχη του Ατλαντικού» στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αν και δεν υπήρξε αμέσως μια εμπορικά επιτυχημένη ταινία, πήρε πολύ καλές κριτικές και 6 υποψηφιότητες για «Όσκαρ», τις δύο για τον ίδιο τον Πέτερσεν (σκηνοθεσίας και προσαρμοσμένου σεναρίου). Επιπλέον ήταν υποψήφιο για βραβεία BAFTA και DGA. Ο Γιούργκεν Πρόχνοβ πρωταγωνιστεί στον ρόλο του κυβερνήτη του υποβρυχίου, που αποτελεί ένα καλό παράδειγμα των ηρώων περιπέτειας του Πέτερσεν.
Μετά την Ιστορία δίχως τέλος (1984), η πρώτη απόπειρα του Πέτερσεν να σκηνοθετήσει «χολυγουντιανά» (μολονότι γυρίστηκε στο συγκρότημα των στούντιο της Bavaria Film, στη Γερμανία), το αλληγορικό Ο εχθρός μου (1985), δεν σημείωσε αξιόλογη επιτυχία. Ο σκηνοθέτης ξαναβρήκε τον δρόμο του μόλις το 1993, με το αστυνομικό θρίλερ Η Δεύτερη Ευκαιρία, στο οποίο πρωταγωνιστούσε ο Κλιντ Ίστγουντ στον ρόλο του προεδρικού φρουρού των μυστικών υπηρεσιών. Το έργο εξασφάλισε στον Πέτερσεν την εμπορική επιτυχία που χρειαζόταν ώστε να σκηνοθετήσει ένα ακόμα έργο αγωνίας, Το ξέσπασμα (1995), με πρωταγωνιστή τον Ντάστιν Χόφμαν. Το περισσότερο χαρακτηριστικό «μπλοκμπάστερ» Air Force One (1997), με τον Χάρισον Φορντ, εντυπωσίασε το κοινό και απέσπασε γενικώς καλά σχόλια και από τους κριτικούς. Για τις δύο τελευταίες ταινίες, ο Πέτερσεν συνεργάσθηκε με τον Γερμανό κινηματογραφιστή Μίκαελ Μπάλχαους, παλαιότερα διευθυντή φωτογραφίας σε ταινίες του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ και αργότερα του Μάρτιν Σκορσέζε.
Το 1998 ο Πέτερσεν ήταν ένας καθιερωμένος σκηνοθέτης του Χόλυγουντ, με την άνεση να επανεκδώσει το κλασικό του έργο Das Boot σε νέα director's cut και να δημιουργεί ταινίες με τους πιο διάσημους ηθοποιούς. Ως τέτοιος, και μετά τη μεγάλη επιτυχία της ταινίας Καταιγίδα (2000), έλαβε πρόταση να σκηνοθετήσει την πρώτη ταινία με τον Χάρι Πότερ, την Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος. Τελικώς όμως, απέρριψε την πρόταση τον Μάρτιο του 2000.
Η επική υπερπαραγωγή των 160 εκατομμυρίων δολαρίων Ποσειδών του 2006, μια δεύτερη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Πολ Γκάλικο, δεν είχε τα αναμενόμενα εμπορικά αποτελέσματα στις ΗΠΑ, παρότι έβγαλε τα έξοδά της με τις διεθνείς εισπράξεις.
Μετά από μια δεκαετή αποχή από γυρίσματα, ο Βόλφγκανγκ Πέτερσεν επέστρεψε το 2016 ως σκηνοθέτης της αστυνομικής κωμωδίας Vier gegen die Bank, που ήταν η πρώτη γερμανόφωνη ταινία του μετά το Das Boot του 1981.
Έκτοτε, δεν ξανασχολήθηκε με τον καλλιτεχνικό χώρο. Πέθανε στις 12 Αυγούστου 2022 από καρκίνο στο πάγκρεας στο σπίτι του στο Μπρέντγουντ του Λος Άντζελες, σε ηλικία 81 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί παραγωγοί ταινιών
Η Προσκύνηση των Μάγων (Άλμπρεχτ Ντύρερ)
μικρογραφία|Η Προσκύνηση των Μάγων-Άλμπρεχτ Ντύρερ «Η Προσκύνηση των Μάγων» είναι πίνακας του Γερμανού ζωγράφου Άλμπρεχτ Ντύρερ. Φιλοτεχνήθηκε το 1504, πριν την αναχώρηση του ζωγράφου για το δεύτερο ταξίδι του στην Ιταλία. Είναι ελαιογραφία σε ξύλο διαστάσεων 99 × 113,5 εκατοστών. Σήμερα φιλοξενείται στο διάδρομο Βαζάρι της γκαλερί Ουφίτσι.
Ιστορία
μικρογραφία|Η Υπαπαντή-Φρα Μπαρτολομέο Πρόκειται για παραγγελία στον καλλιτέχνη από τον εκλέκτορα της Σαξονίας, τον Φρειδερίκο Γ΄ (17 Ιανουαρίου 1463 − 5 Μαΐου 1525), που είναι επίσης γνωστός ως «Φρειδερίκος ο Σοφός», ειδικά για την ιστορική εκκλησία των Αγίων Πάντων του κάστρου της Βιτεμβέργης. Το 1603 ο εκλέκτορας της Σαξονίας ο "Χριστιανός 2ος" παρουσίασε τον πίνακα ως δώρο στον αυτοκράτορα Ροδόλφο Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παρέμεινε στην αυτοκρατορική συλλογή στην Βιέννη μέχρι το 1793, όταν ο Luigi Lanzi, ο διευθυντής της Uffizi τον απέκτησε, δίνοντας σαν  αντάλλαγμα τον πίνακα   «Υπαπαντή» του Ιταλού ζωγράφου της Αναγέννησης Φρα Μπαρτολομέο. Ιστορικοί τέχνης πιστεύουν ότι ο πίνακας είναι το κεντρικό πλαίσιο ενός τριπτύχου Ρετάμπλ του "Πολυπτύχου Jabachsen(Jabach Altarpiece)", του οποίου τα δύο πλευρικά φύλλα βρίσκονται σήμερα στα μουσεία της Φρανκφούρτης και Μονάχου.
Το Θέμα
μικρογραφία|Η Προσκύνηση των Μάγων-Λεπτομέρεια: Πεταλούδα και το μονόγραμμα του καλλιτέχνη
Τεχνοτροπία
Στον πίνακα κυριαρχούν τα έντονα χρώματα γεγονός που δείχνει την επίδραση της Βενετικής ζωγραφικής στον Καλλιτέχνη. Υπάρχει διαγώνια προοπτική τηρουμένων των αναλογιών. Πρόκειται για αριστούργημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προσκυνηση Προσκυνηση Προσκυνηση
Αρτόνιε
Το Αρτόνιε (ιταλικά: Artogne) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Χανς Βαϊνγκάρτνερ
Ο Χανς Βαϊνγκάρτνερ είναι Αυστριακός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός.
Γεννήθηκε το 1977 στην Αυστρία και αρχικά σπούδασε φυσικός και νευροχειρουργός. Στη συνέχεια τελείωσε βοηθός καμεραμάν στη Βιέννη και κατόπιν σπούδασε κινηματογράφο στην Ακαδημία Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης της Κολωνίας.
Η πιο γνωστή του ταινία είναι Οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες, η οποία ήταν υποψήφια για τον Χρυσό Φοίνικα το 2004.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αυστριακοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Ατσάνο Μέλλα
Το Ατσάνο Μέλλα (ιταλικά: Azzano Mella) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Παγκόσμια Ομοσπονδία Ράγκμπι
Η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ράγκμπι (αγγλικά: World Rugby, WR), γνωστό στο παρελθόν ως Διεθνές Συμβούλιο Ράγκμπι (International Rugby Board, IRFB) μέχρι το 2014, είναι το παγκόσμιο όργανο διοίκησης για το άθλημα του ράγκμπι γιούνιον. Η WR διοργανώνει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι κάθε τέσσερα χρόνια, την πιο αναγνωρισμένη και πιο κερδοφόρα διοργάνωση του αθλήματος. Διοργανώνει επίσης έναν αριθμό άλλων διεθνών αγώνων ράγκμπι, όπως η Παγκόσμια Σειρά Ράγκμπι Σέβενς, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κάτω των 20 ετών και το Κύπελλο Εθνών Ειρηνικού.
Η έδρα της WR βρίσκεται στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας. Αποτελείται από 120 εθνικές ομοσπονδίες μέλη. Κάθε χώρα μέλος πρέπει επίσης να είναι μέλος μιας από τις έξι περιφερειακές ενώσεις στις οποίες διαιρείται ο κόσμος: Αφρική, Ασία, Ευρώπη, Βόρεια Αμερική & Καραϊβική, Νότια Αμερική και Ωκεανία.
Ιδρύθηκε ως Διεθνές Ποδοσφαιρικό Συμβούλιο Ράγκμπι (IRFB) το 1886 από τη Σκωτία, την Ουαλία και την Ιρλανδία, ενώ το 1890 προσχώρησε και η Αγγλία. Η Αυστραλία, η Νέα Ζηλανδία και η Νότια Αφρική έγιναν πλήρη μέλη το 1949. Η Γαλλία έγινε μέλος το 1978 και άλλα ογδόντα μέλη εντάχθηκαν από το 1987 έως το 1999. Ο οργανισμός μετονομάστηκε σε Διεθνές Συμβούλιο Ράγκμπι (IRB) το 1998 και μετέπειτα τον Νοέμβριο του 2014 πήρε την ονομασία Παγκόσμια Ομοσπονδία Ράγκμπι (WR).
Το 2009, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (IOC) ψήφισε να συμπεριλάβει αγώνες ράγκμπι στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Η WR έγινε μέλος της Ένωσης Διεθνών Ομοσπονδιών Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων (ASOIF) το 2010.
Περιφερειακές ενώσεις
Έξι περιφερειακές ενώσεις, που εκπροσωπούν κάθε ήπειρο, είναι συνδεδεμένες με την Παγκόσμια Ομοσπονδία Ράγκμπι και βοηθούν στην ανάπτυξη του παιχνιδιού ράγκμπι γιούνιον καθώς και του ράγκμπι σέβενς σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι όλα τα μέλη των περιφερειακών ενώσεων μέλη της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ράγκμπι.
Διοργανώσεις
Ακολουθούν οι διοργανώσεις της ομοσπονδίας:
Διοργανώσεις Γυναικών
Διοργανώσεις Τμημάτων Υποδομής
Ράγκμπι σέβενς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες Κατηγορία:Ράγκμπι γιούνιον
Μπανιόλο Μέλλα
Το Μπανιόλο Μέλλα (ιταλικά: Bagnolo Mella) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Πακούριος της Ιβηρίας
Ο Πακούριος (ბაკური) ήταν Χοσροΐδης πρίγκιπας του Βασιλείου της Ιβηρίας (Καρτλί, ανατολική Γεωργία), καθώς και στρατιωτικός διοικητής στην υπηρεσία των Ρωμαίων στην Ιταλία. Το όνομά του αποτελεί πιθανώς λατινοποιημένη απόδοση του γεωργιανού ονόματος Μπακούρι.
Ο Πακούριος ήταν υιός του Περάνιου, επίσης στρατηγού κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄. Κατά την διάρκεια του Γοτθικού Πολέμου (535-554, εστάλη, μαζί με τον Σέργιο, προκειμένου να ενισχύσει τον Βελισάριο στην Καλαβρία το 547. Το 552, ηγήθηκε των ρωμαϊκών στρατευμάτων στο Όδροντο και διαπραγματεύτηκε την συνθηκολόγηση του Τάραντα και της Αχεροντίας και των Γότθων διοικητών τους, Ράγναρις και Μόρας. Όταν ο Ράγναρις επιχείρησε να απωθήσει τους Ρωμαίους και συνέλαβε πενήντα εκ των στρατιωτών τους ως ομήρους, ο Πακούριος βάδισε εναντίον του και πέτυχε καθοριστική νίκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βασιλεία της Γεωργίας Κατηγορία:Πρόσωπα του Γοτθικού Πολέμου (535-554) Κατηγορία:Δυναστεία των Χοσροϊδών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Φλόρις ο Μέλας
Ο Φλόρις/Φλωρέντιος ο μέλας, ολλανδ. Floris (α' ήμισυ 12ου αι.) ήταν διεκδικητής της Ολλανδίας, ενάντια στον αδελφό του Ντιρκ ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Φλόρις Β΄ κόμη της Ολλανδίας και της Πετρονίλλας, κόρης του Θεοδωρίχου Β΄ δούκα της Λωρραίνης.
Ο πατέρας τους απεβίωσε το 1121. Ο Φλόρις εξεγάρθηκε φανερά εναντίον του αδελφού του Ντιρκ ΣΤ΄ κόμη της Ολλανδίας, μάλιστα αναγνωρίστηκε ως τέτοιος από τον Λοθάριο Β΄ της Γερμανίας και τον Ανδρέα επίσκοπο της Ουτρέχτης. Το 1131 ο Ντιρκ ΣΤ΄ εμφανίζεται ως κόμης μαζί του, που σημαίνει ότι οι δύο αδελφοί έκαναν συμφωνία. Λίγους μήνες μετά όμως ο Φλόρις αποδέχθηκε την πρόταση των Δυτικών Φρισίων να γίνει κύριος της περιοχής τους και έτσι αναζωπυρώθηκε η αντίθεση με τον αδελφό του· οι κάτοικοι του Κένεμερλαντ συνέπραξαν μαζί τους. Το επόμενο έτος ο Λοθάριος Β΄ παρενέβη και κατάφερε να τους συμφιλιώσει. Οι Δυτικοί Φρίσιοι δεν εγκατέλειψαν την εξέγερση, τελικά όμως κατεστάλησαν.
Ο Φλόρις μετέβη στην Ουτρέχτη, όπου επρόκειτο να νυμφευτεί την Χέιλβιφε φαν Ρόντε, συγγενή του επισκόπου. Το 1132 τού επιτέθηκαν κοντά στην Ουτρέχτη και σκοτώθηκε από τον Χέρμαν και Γκότφρητ του Κούυκ. Τότε ο Λοθάριος Β΄ ως τιμωρία κατέστρεψε το κάστρο των Κούυκ και τους έθεσε υπό βασιλική απαγόρευση. Ο Φλόρις τάφηκε στο αββαείο του Ρίινσμπουρκ και ο Ντιρκ ΣΤ΄ έμεινε μόνος κόμης.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ολλανδίας
Αρχαίο θέατρο Αιγείρας
Το Αρχαίο θέατρο της Αιγείρας, βρίσκεται κοντά στο παραλιακό χωρίο της Αιγείρας, που ουσιαστικά είναι πλέον κωμόπολη και βρίσκεται στα ανατολικά του Νομού Αχαΐας. Το αρχαίο θέατρο το συναντάμε σε υψόμετρο 416 μέτρα. Λίγα χιλιόμετρα από τον Κορινθιακό κόλπο, στο πρώτο χωριό του νομού Αχαΐας (ερχόμενοι από Αθήνα) βρίσκονται τα ερείπια της Αρχαίας Αιγείρας, η οποία ήταν σε μεγάλη ακμή κατά πάσα πιθανότητα έως και τον 4ο αιώνα. Το θέατρο είναι ένα από τα σπουδαιότερα μνημεία της ευρύτερης περιοχής.
Ειρηνευτική Συμφωνία της Άκκρας
Η συνολική ειρηνευτική συμφωνία της Άκκρας ή απλά Ειρηνευτική Συμφωνία της Άκκρας ήταν η τελική ειρηνευτική συμφωνία στο πλαίσιο του δεύτερου εμφυλίου πολέμου της Λιβερίας,. Υπεγράφη στις 18 Αυγούστου 2003, στην Άκκρα της Γκάνας. Δημιουργήθηκε μετά την υπογραφή της συμφωνίας κατάπαυσης του πυρός στις 17 Ιουνίου, 2003 ενώ οι «εντατικές διαπραγματεύσεις κεκλεισμένων των θυρών» άρχισαν στις 4 Ιουνίου στο Ακοσόμπο, της Γκάνας.
Η συμφωνία προέβλεπε την δημιουργία μεταπολεμικής διετούς μεταβατικής κυβέρνησης (Εθνική Μεταβατική Κυβέρνηση της Λιβερίας), αποτελούμενη από 76 μέλη: 12 από κάθε μία από τις τρεις αντιμαχόμενες πλευρές, 18 από τα πολιτικά κόμματα, επτά από την κοινωνία των πολιτών και τις ειδικές ομάδες συμφερόντων και ένας από κάθε μία από τις 15 επαρχίες της Λιβερίας. Οι αντιμαχόμενες πλευρές, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ομάδες της κοινωνίας των πολιτών συμφώνησαν να μοιραστούν υπουργικά χαρτοφυλάκια και τις ευκαιρίες απασχόλησης στο υπουργικό συμβούλιο και το κοινοβούλιο. Η συμφωνία προέβλεπε επίσης εκλογές, το αργότερο έως το 2005.
Η ειρηνευτική συμφωνία κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα μεταρρυθμίσεων, όπως τη δέσμευση για έρευνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και λεπτομερή εξέταση των δυνάμεων ασφαλείας για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στη συμφωνία, διευκόλυνε ο πρώην αρχηγός του κράτους της Νιγηρίας στρατηγός Αμπντουσαλάμι Αμπουμπακάρ (Abdulsalami Abubakar). Σημαντικό ρόλο, ωστόσο, διαδραμάτισε και η κοινωνία των πολιτών στις συνομιλίες. Συμπεριλήφθηκαν ως επίσημοι σύνεδροι άτομα που εκπροσωπούσαν τα διαθρησκειακά και τα ανθρώπινα δικαιώματα, ή ακτιβιστές υπέρ της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων των γυναικών, νομικές οργανώσεις και πολλοί άλλοι που παρακολούθησαν ανεπίσημα ως παρατηρητές. Οι γυναίκες ήταν ιδιαίτερα δυναμικές σε αυτές τις ειρηνευτικές συνομιλίες. Καθημερινά 150-200 γυναίκες πρόσφυγες ακτιβίστριες κατέφθαναν στο ξενοδοχείο, όπου λάμβαναν χώρα οι συνομιλίες, για να υποστηρίξουν τη λήξη του βομβαρδισμού της Μονρόβια και τη βία στη χώρα τους. Οι γυναίκες οργανώνονταν ως επί το πλείστον από την οργάνωση «Μαζική δράση των γυναικών της Λιβερίας για την ειρήνη».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες ειρήνης Κατηγορία:Ιστορία της Λιβερίας Κατηγορία:Πολιτική της Λιβερίας Κατηγορία:Επακόλουθα πολέμου
Σιέντ Ισχράτ Αμπάς
Ο Σιέντ Ισχράτ Αμπάς (1928 - 8 Νοεμβρίου 1980), περισσότερο γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Ντάρπαν, ήταν Ινδός ηθοποιός κι ένας από τους αυθεντικούς ρομαντικούς πρωταγωνιστές της «χρυσής εποχής» της Πακιστανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Υπόβαθρο
Ο Ντάρπαν προερχόταν από μία μουσουλμανική Σία, μεσαίας τάξης οικογένεια, η οποία είχε καταγωγή από τις Ηνωμένες Επαρχίες της Ινδίας, όπου και γεννήθηκε (συγκεκριμένα στο Ούταρ Πραντές) το 1928. Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Σάντος Κουμάρ, ήταν επίσης ηθοποιός, ενώ ο άλλος του αδελφός, Σ. Σουλεϊμάν, ήταν σκηνοθέτης. Σε αντίθεση με τον αδελφό του, ο οποίος πρωταγωνιστούσε σε σοβαρούς ρομαντικούς ρόλους, ο Ντάρπαν συνήθιζε να πρωταγωνιστεί σε λιγότερο σοβαρούς και πιο διασκεδαστικούς ρομαντικούς ρόλους.