cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κώστας Χαλκιάς
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόρτσμουθ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μούρθια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
4 π.Χ.
''Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 4 π.Χ. κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο ''
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δωρίς η Συρακουσία
Η Δωρίς της Ιστορίας ήταν κόρη του Γενέτου από τους Λοκρούς και η μία από τις δύο συζύγους του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου Α΄. Ο Διονύσιος, λίγο πριν από τον πόλεμό του με τους Καρχηδονίους (397-396 π.Χ.), νυμφεύθηκε ταυτοχρόνως τη Δωρίδα και την Αριστομάχη. Ο διπλός αυτός γάμος είχε πολιτικούς σκοπούς. Η Δωρίς γέννησε τρία παιδιά: τον Διονύσιο τον Νεότερο, που υπήρξε ο διάδοχος του πατέρα του, τον Ερμοκράτη και τη Δικαιοσύνη.
Πηγές
Κατηγορία:Μεγάλη Ελλάδα
Πασκουάλε Μαλιπιέρο
Ο Πασκουάλε Μαλιπιέρο (Ιταλικά : Pasquale Malipiero, Βενετία 1392 - Βενετία 7 Μαΐου 1462) ήταν Βενετός πολιτικός που διετέλεσε 66ος Δόγης της Βενετίας (30 Οκτωβρίου 1457 - 7 Μαΐου 1462). Διαδέχτηκε τον δόγη Φραντσέσκο Φόσκαρι και η εκλογή του έγινε ειδικά από τους εχθρούς της Οικογένειας Φοσκάρι. Υπέγραψε έναν αριθμό από μέτρα που περιόριζαν τις εξουσίες στο Συμβούλιο των Δέκα. Πέθανε στις 7 Μαΐου 1462 και τάφηκε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου, τον παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων από τον 15ο αιώνα, τον διαδέχθηκε στην θέση του δόγη ο Κριστόφορο Μόρο. Παντρεύτηκε την Τζιοβάννα Ντάντολο μέλος του Οίκου των Ντάντολο.
Πηγές
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κορνί-συρ-Μοζέλ
Το Κορνύ-συρ-Μοζέλ (Κόρνινγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Κουλουβάχατα
Κουλουβάχατα είναι μία σύγχρονη νεοελληνική έκφραση που σημαίνει «άνω κάτω» π.χ.: «τα έκανε κουλουβάχατα», ή «τα βρήκα κουλουβάχατα».
Η έκφραση αυτή προήλθε από αντίστοιχη αραβική «κούλου ουάχαντ» που σημαίνει «όλα μαζί ένα». Αντίστοιχο είναι και το από τη τουρκική «αχταρμάς». Θεωρείται ότι η λέξη διαδόθηκε από τον τίτλο πολιτικού φυλλαδίου του δημοσιογράφου Θεόδωρου Κολοκοτρώνη (Φαλέζ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκφράσεις
Προσωβράγχια
Τα Προσωβράγχια είναι η μία από τις τρεις υφομοταξίες της ομοταξίας των Γαστεροπόδων της γενικότερης συνομοταξίας των Μαλακίων.
Γενικά
Η υφομοταξία αυτή περιλαμβάνει γαστερόποδα μαλάκια που φέρουν τα αναπνευστικά τους όργανα - βράγχια - μπροστά από την καρδιά τους, εξ ου και η ονομασία τους. Τα πρoσωβράγχια καλούνται επίσης και στρεπτόνευρα, ή στρεψίνευρα, από την περιστροφή του σώματός τους που έχει ως συνέπεια το ίδιο ακριβώς με τα παραπάνω, τα βράγχια αυτών να βρίσκονται μπροστά από την καρδιά.
Τα περισσότερα προσωβράγχια είναι θαλασσόβια, με κέλυφος, το δε πόδι τους έχει "επίπωμα", ή είναι μεταπλασμένο σε νηκτικό όργανο. Θεωρούνται "γονοχωριστικά", δηλαδή το αρσενικό και το θηλυκό διαφέρουν μεταξύ τους.
Ταξινομία
Η υφομοταξία των προσωβραχίων περιλαμβάνει τέσσερις τάξεις: τα αρχαιογαστερόποδα, τα νηριτοειδή, τα μεσογαστερόποδα και τα νεογαστερόποδα.
Πηγές
Κατηγορία:Γαστερόποδα
Ντόρις
Το όνομα Ντόρις, από το ελληνικό Δωρίς, μπορεί να αναφέρεται:
Ταβντά
thumb|200px|Η σημαία του Ταβντά Το Ταβδά (ρωσ. Тавда) - είναι πόλη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην Περιφέρεια Σβερντλόβσκ, με πληθυσμό 39.500 κατοίκους. Βρίσκεται 360 χλμ βορειοανατολικά από το Αικατερίνενμπουργκ, στο ποτάμι Ταβδά. Το κλίμα είναι ηπειρωτικό, με τα συγκρατημένα καλοκαίρια και κρύους χιονώδεις χειμώνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Όμπλαστ του Σβερντλόφσκ
5 π.Χ.
''Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 5 π.Χ. κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο ''
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Νάταλι Πόρτμαν
Η Νάταλι Πόρτμαν (Natalie Portman, 9 Ιουνίου 1981) είναι Ισραηλινο-αμερικανίδα ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα της τη δεκαετία του 1990 με το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία Léon (1994). Συνέχισε παίζοντας μεγάλους ρόλους σε ταινίες όπως Όμορφα Κορίτσια (Beautiful Girls, 1996) και Η Μητέρα Μου Κι Εγώ (Anywhere but Here, 1999) πριν αποκτήσει διεθνή αναγνωρισιμότητα με το ρόλο της Αμιντάλα στην τριλογία Ο Πόλεμος των Άστρων (Star Wars). Το 2005 βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ταινία Εξ Επαφής (Closer, 2004). Την επόμενη χρονιά πρωταγωνίστησε στην ταινία V for Vendetta, για την οποία κέρδισε Saturn Award. Άλλες ταινίες της είναι Τα Φαντάσματα του Γκόγια (Goya's Ghosts, 2006), Η Άλλη Ερωμένη του Βασιλιά (The Other Boleyn Girl, 2008) και Thor (2011).
Το 2011, η Πόρτμαν βραβεύτηκε με Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα, Screen Actors Guild Award και BAFTA Α' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Μαύρος Κύκνος (Black Swan, 2010).
Πρώτα χρόνια
Η Πόρτμαν γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ του Ισραήλ. Ο πατέρας της, Άβνερ Χέρσλαγκ είναι γιατρός με ειδίκευση στη γονιμότητα και η μητέρα της Σέλεϊ Χέρσλαγκ εργάζεται σαν ατζέντης της. Οι πρόγονοι της Πόρτμαν από τη μεριά της μητέρας της ήταν Εβραίοι μετανάστες από την Αυστρία και τη Ρωσία και από τη μεριά του πατέρα της ήταν Εβραίοι που μετακόμισαν στο Ισραήλ από την Πολωνία και τη Ρουμανία. Ο παππούς της, οι γονείς του οποίου πέθαναν στο Άουσβιτς, ήταν καθηγητής οικονομικών και η γιαγιά της ήταν κατάσκοπος των Βρετανικών Υπηρεσιών στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το 1984 όταν η Πόρτμαν ήταν 3 χρόνων, μαζί με την οικογένειά της μετακόμισαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου ο πατέρας της έκανε την πρακτική του στην ιατρική. Τον πρώτο καιρό έζησαν στη Ουάσινγκτον, αργότερα στο Κονέκτικατ και τελικά εγκαταστάθηκαν στο Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης. Η Πόρτμαν έχει διπλή υπηκοότητα, αμερικανική και ισραηλινή. Είναι μοναχοπαίδι και έχει πολύ στενή σχέση με τους γονείς της.
Πρώτα επαγγελματικά βήματα
Η Πόρτμαν παρακολούθησε μαθήματα χορού στην ηλικία των τεσσάρων ετών και στην ηλικία των δέκα, ένας ατζέντης της Revlon της ζήτησε να γίνει μοντέλο, αλλά η ίδια αρνήθηκε γιατί ήθελε να επικεντρωθεί στην υποκριτική.
Το 1994 έκανε δοκιμαστικό για το ρόλο ενός παιδιού που αναπτύσσει φιλική σχέση με έναν μεσήλικα δολοφόνο στην ταινία Λεόν (Léon) σε σκηνοθεσία Λικ Μπεσόν. Αφού κέρδισε το ρόλο, άλλαξε αμέσως το όνομά της από Νάταλι Χέρσλαγκ σε Νάταλι Πόρτμαν. Πόρτμαν ήταν το πατρικό επίθετο της γιαγιάς της. Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο Léon κυκλοφόρησε στις 18 Νοεμβρίου 1994, όταν ήταν 13 ετών.
1995–1999
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Πόρτμαν εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες όπως Ένταση (Heat, 1995) και Όλοι Λένε Σ' Αγαπώ (Everyone Says I Love You, 1996). Ήταν η πρώτη επιλογή για το ρόλο της Ιουλιέτας στο Ρωμαίος + Ιουλιέτα (Romeo + Juliet), αλλά οι παραγωγοί θεώρησαν ότι είναι πολύ νέα για το ρόλο.
Το 1999 αρχικά απέρριψε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Η Μητέρα Μου κι Εγώ (Anywhere but Here) όταν έμαθε ότι περιλαμβάνει μια ερωτική σκηνή, αλλά ο σκηνοθέτης Γουέιν Γουάνγκ και η συμπρωταγωνίστριά της Σούζαν Σαράντον ζήτησαν να ξαναγραφτεί το σενάριο, το οποίο και έδειξαν στην Πόρτμαν και έτσι συμφώνησε να παίξει. Για την ερμηνεία της έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα β' γυναικείου ρόλου. Στα τέλη της δεκαετίας, η Πόρτμαν κέρδισε το ρόλο της Αμιντάλα στην prequel τριλογία Ο Πόλεμος των Άστρων (Star Wars). Το πρώτο μέρος Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο Ι - Η Αόρατη Απειλή (Star Wars Episode I: The Phantom Menace) κυκλοφόρησε το 1999.
2000–2005
Το 2000 φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ για να σπουδάσει ψυχολογία. Σε συνέντευξή της το 1999 δήλωσε ότι με εξαίρεση τις ταινίες Ο Πόλεμος των Άστρων δε θα γυρίσει άλλη ταινία για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, ώστε να ασχοληθεί με τις σπουδές της. Στις καλοκαιρινές διακοπές από τον Ιούνιο μέχρι το Σεπτέμβριο του 2000, γύρισε το δεύτερο μέρος της τριλογίας Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο ΙΙ - Η Επίθεση των Κλώνων (Star Wars Episode II: Attack of the Clones, 2002).Το 2004 εμφανίστηκε στην ανεξάρτητη παραγωγή Garden State και στο Εξ Επαφής (Closer). Για την ερμηνεία της στο Εξ Επαφής κέρδισε Χρυσή Σφαίρα β' γυναικείου ρόλου και έλαβε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ. Το 2005 κυκλοφόρησε το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο ΙΙΙ - Η Εκδίκηση των Σιθ (Star Wars Episode III: Revenge of the Sith). Την ίδια χρονιά έπαιξε και στις ταινίες Free Zone και Τα Φαντάσματα του Γκόγια (Goya's Ghosts) του Μίλος Φόρμαν.
2006–2009
Το 2006 πρωταγωνίστησε στο V for Vendetta. Για τις ανάγκες του ρόλου έκανε μαθήματα για να μάθει την αγγλική προφορά και ξύρισε το κεφάλι της. Την επόμενη χρονιά πρωταγωνίστησε στις ταινίες Το Μαγαζί των Θαυμάτων (Mr. Magorium's Wonder Emporium), Η Άλλη Ερωμένη του Βασιλιά (The Other Boleyn Girl) όπου υποδύθηκε την Άννα Μπολέυν και Οι Νύχτες Μου Μακρυά Σου (My Blueberry Nights) σε σκηνοθεσία Γουόνγκ Καρ Γουάι. Το 2009 έπαιξε μαζί με τους Τόμπι Μαγκουάιρ και Τζέικ Τζίλενχαλ στο δανέζικο ομώνυμο remake Brothers.
Άννα της Αυστρίας, δούκισσα της Βαυαρίας
Η Άννα, γερμ. Anna von Habsburg (1318 - 1343) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του δούκα της Αυστρίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα δούκισσα; της Βαυαρίας και μετά κόμισσα της Γκορίτσια.
Νάταλι Πόρτμαν
2010-σήμερα
Η Πόρτμαν υποδύθηκε μια επαγγελματία μπαλαρίνα στην ταινία Μαύρος Κύκνος (Black Swan) σε σκηνοθεσία Ντάρεν Αρονόφσκι. Για να προετοιμαστεί για το ρόλο έκανε 5 με 8 ώρες προπόνηση την ημέρα για 6 μήνες. Για την ερμηνεία της κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα α' γυναικείου ρόλου - δράμα, βραβείο BAFTA καλύτερης γυναίκας ηθοποιού, Screen Actors Guild Award καλύτερης γυναικείας ερμηνείας σε πρωταγωνιστικό ρόλο καθώς και το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Άννα της Αυστρίας, δούκισσα της Βαυαρίας
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ δούκα της Αυστρίας & Στυρίας και της Ισαβέλλας του Οίκου της Βαρκελώνης, κόρης του Ιακώβου Β΄ της Αραγωνίας & Σικελίας.
Νάταλι Πόρτμαν
2010-σήμερα
Επόμενη ταινία ήταν το Μόνο Το Σεξ Δε Φτάνει (No Strings Attached) που κυκλοφόρησε στις 21 Ιανουαρίου 2011 και ακολούθησε το Σιγά τα Γαλάζια Αίματα (Your Highness) μαζί με τον Τζέιμς Φράνκο που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2011. Επίσης εμφανίστηκε στην κινηματογραφική μεταφορά του υπερήρωα Thor σε σκηνοθεσία Κένεθ Μπράνα, υποδυόμενη την Τζέιν Φόστερ. Το 2013 επανέλαβε τον ρόλο της στη συνέχεια της ταινίας ''Thor: The Dark World.
Άννα της Αυστρίας, δούκισσα της Βαυαρίας
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1327 τον Ερρίκο ΙΕ΄ δούκα της Βαυαρίας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Νάταλι Πόρτμαν
Προσωπική ζωή
Μετά την εμφάνισή της στο βίντεο κλιπ για το τραγούδι του "Carmensita", η Πόρτμαν είχε σχέση με τον τραγουδιστή Ντεβίντρα Μπάνχαρτ με τον οποίο χώρισε το Σεπτέμβριο του 2008. Στα γυρίσματα της ταινίας Μαύρος Κύκνος γνώρισε το χορευτή μπαλέτου Μπέντζαμιν Μίλιπεντ. Μέχρι το νέο έτος ήταν ήδη ζευγάρι. Στις 27 Δεκεμβρίου 2010, εκπρόσωπος της Πόρτμαν ανακοίνωσε ότι αρραβωνιάστηκε τον Μίλιπεντ και ότι η Πόρτμαν είναι έγκυος. Στις 14 Ιουνίου 2011 γέννησε ένα αγοράκι και στις 4 Αυγούστου 2012 το ζευγάρι παντρεύτηκε με Εβραϊκό γάμο, στην Καλιφόρνια.
Άννα της Αυστρίας, δούκισσα της Βαυαρίας
Οικογένεια
Το 1333 απεβίωσε ο Ερρίκος ΙΕ΄ και η Άννα έκανε δεύτερο γάμο, με τον Ιωάννη-Ερρίκο Δ΄ των Μάινχαρντινερ κόμη της Γκορίτσια. Δεν έκανε παιδιά και ο Ιωάννης-Ερρίκος Δ΄ απεβίωσε το 1338.
Νάταλι Πόρτμαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές
Τζον Τάιλερ
Ήταν ο πρώτος Πρόεδρος που ανέλαβε τα καθήκοντά του εξαιτίας του θανάτου του προκατόχου του. Η στάση του Τάιλερ εναντίον του Εθνικισμού και η εμφατική υποστήριξη των δικαιωμάτων των πολιτειών, τον έκαναν ιδιαίτερα προσφιλή στους πολίτες της Βιρτζίνια, αλλά τον αποξένωσαν από τους περισσότερους πολιτικούς του συμμάχους, οι οποίοι τον έφεραν στην εξουσία στην Ουάσινγκτον.
Ο Τάιλερ ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας της Βιρτζίνια αγγλικής καταγωγής. Ήρθε στο πολιτικό προσκήνιο σε μια περίοδο πολιτικής αναταραχής. Μέχρι το 1820 το μόνο πολιτικο κόμμα των ΗΠΑ, το Δημοκρατικό - Ρεπουμπλικανικό, άρχισε να διασπάται σε τμήματα, κανένα από τα οποία δεν μοιραζόταν τις ίδιες ιδέες με τον Τάιλερ. Η αντίθεσή του με τους ηγέτες του Δημοκρατικού κόμματος Άντριου Τζάκσον και Μάρτιν Βαν Μπιούρεν τον οδήγησαν στο να εκλεγεί Αντιπρόεδρος του κόμματος των Ουίγων. Στις 4 Απριλίου 1841, ο θάνατος του Προέδρου Ουίλιαμ Χένρι Χάρισον, ένα μόλις μήνα μετά την ορκωμοσία του, πυροδότησε μια σύντομη συνταγματική κρίση σχετικά με τη διαδικασία διαδοχής. Αυτή η κρίση τελικά έδωσε απάντηση σε πολλά ερωτήματα σχετικά με την προεδρική διαδοχή, τα οποία έμεναν αναπάντητα από το Σύνταγμα μέχρι το πέρασμα της 25ης τροπολογίας του Συντάγματος. Ο Τάιλερ ανέλαβε τα καθήκοντα ως Πρόεδρος στις 6 Απριλίου 1841.
Μόλις έγινε Πρόεδρος στάθηκε ενάντια στο κόμμα του και άσκησε βέτο σε αρκετές από τις προτάσεις του. Ως αποτέλεσμα, το μεγαλύτερο μέρος του υπουργικού του συμβουλίου παραιτήθηκε, και οι Ουίγοι τον έδιωξαν από το κόμμα. Αν και αντιμετώπισε αδιέξοδο στην εσωτερική του πολιτική, πραγματοποίησε πολλές επιτυχίες στην εξωτερική πολιτική, υπογράφοντας τη Συνθήκη Webster–Ashburton με τη Βρετανία και τη Συνθήκη της Wanghia με την Κίνα. Ο Τάιλερ αφοσίωσε τα τελευταία δύο χρόνια της θητείας του στο μεγαλύτερο όπως αποδείχθηκε επίτευγμά του, την προσάρτηση της Δημοκρατίας του Τέξας το 1845. Με ελάχιστες ελπίδες επανεκλογής, δημιούργησε έναν τρίτο κόμμα με στόχο την αλλαγή της γνώμης του λαού υπέρ της προσάρτησης, το οποίο οδήγησε στη νίκη στις προεδρικές εκλογές του 1844 του επεκτατικού Δημοκράτη Τζέιμς Νοξ Πολκ εις βάρος των αντιπάλων του Τάιλερ, Χένρι Κλέι και Βαν Μπιούρεν.
Ο Τάιλερ ουσιαστικά αποσύρθηκε από την εκλογική πολιτική μέχρι το ξέσπασμα του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου το 1861. Τάχθηκε με το μέρος της Συνομοσπονδίας (Νότος) και εκλέχτηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Συνομοσπονδίας λίγο πριν το θάνατό του. Εξαιτίας της αντίθεσής του με τις ΗΠΑ (Βορράς), ο θάνατός του ήταν ο μόνος στην προεδρική ιστορία ο οποίος δεν θρηνήθηκε επίσημα από την Ουάσινγκτον. Αν και μερικοί έχουν εγκωμιάσει την πολιτική βούληση του Τάιλερ, η προεδρία του γενικά είναι χαμηλής εκτίμησης από τους ιστορικούς. Σήμερα θεωρείται ένας αφανής πρόεδρος, με μικρή παρουσία στην Αμερικανική πολιτιστική μνήμη.
Κατηγορία:Πρόεδροι των ΗΠΑ
Βρεταννία Πρώτη
δεξιά|μικρογραφία|404x404εσ|H [[Ρωμαϊκή Βρετανία περί το 410, χωρίς (υποθετικά) επαρχιακά σύνορα.]] Η Βρετανία Πρώτη, λατιν.: Britannia Prima ή Britannia I (Βρετανία Ι) ήταν μία από τις επαρχίες της διοίκησης των "Βρετανιών", που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια των Διοκλητιανών Μεταρρυθμίσεων στα τέλη του 3ου αι. Πιθανότατα δημιουργήθηκε μετά την ήττα τού σφετεριστή Αλλέκτου από τον Κωνστάντιο Α΄ Χλωρό το 296 μ.Χ. και αναφέρθηκε στον περί το 312 Κατάλογο της Βερόνας των ρωμαϊκών επαρχιών. Η θέση και η πρωτεύουσά της παραμένουν αβέβαια, αν και πιθανότατα βρισκόταν πιο κοντά στη Ρώμη, από ό,τι η Βρετανία II. Προς το παρόν, οι περισσότεροι μελετητές τοποθετούν την Bρετανία I στην Ουαλία, την Κορνουάλη και τις χώρες που τις συνδέουν. Με βάση μία ανακτηθείσα επιγραφή, η πρωτεύουσά της τοποθετείται τώρα συνήθως στο Κορίνιον των Δοβούννων (Σέιρενσεστερ), αλλά ορισμένες τροποποιήσεις τού καταλόγου των επισκόπων πού συμμετείχαν στο 315 Σύνοδο της Αρλ, θα τοποθετούσαν την πρωτεύουσα της επαρχίας στην Ίσκα (Καιλήον) ή στην Ντέιβα (Τσέστερ), που ήταν γνωστές βάσεις λεγεωνάριων. αριστερά|μικρογραφία|283x283εσ| Η παραδοσιακή διάταξη των όψιμων ρωμαϊκών επαρχιών κατά [[Ουίλιαμ Κάμντεν|τον Κάμντεν, που τοποθετεί τη Βρετανία Πρώτη κατά μήκος της νότιας ακτής της Αγγλίας. Με βάση τη σύγχρονη αρχαιολογία, η επαρχία έφτασε τουλάχιστον βόρεια ως το Κορίνιον.]] αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Μία άλλη πιθανή διευθέτηση των ύστερων ρωμαϊκών επαρχιών, με τη Βρετανία Πρώτη στην Ουαλία και την Κορνουάλη.
Ιστορία
Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Βρετανίας, διοικήθηκε ως ενιαία επαρχία από το Καμουλόδουνον (Κόλτσεστερ) και στη συνέχεια από το Λονδίνιον (Λονδίνο) μέχρι τις μεταρρυθμίσεις τού Σεβήρου, που ακολούθησαν την εξέγερση του κυβερνήτη της Κλόδιου Αλβίνου. Αυτές χώρισαν την επικράτεια σε Άνω Βρετανία και Κάτω Βρετανία (Britannia Superior και Britania Inferior), των οποίων οι αντίστοιχες πρωτεύουσες ήταν το Λονδίνιον και το Eβόρακον (Yόρκη). Κατά τις πρώτες φάσεις των μεταρρυθμίσεων των Διοκλητιανού, η Βρετανία ήταν υπό τον έλεγχο της Βρετανικής αυτοκρατορίας τού Αλλέκτου ως μέρος της εξέγερσης των Καραυσίων. Κάποια στιγμή, μετά την ανάκτηση τού εδάφους από τον Κωνστάντιο Α΄ Χλωρό το 296 μ.Χ., ιδρύθηκε η διοίκηση των Βρετανιών (με αντιπρόσωπο (vicar) ως διοικητή της στο Λονδίνιον) και έγινε τμήμα της πραιτωριανής επαρχίας της Γαλατίας. Στη συνέχεια, οι Βρετανίες χωρίστηκαν σε τρεις, τέσσερις ή πέντε επαρχίες, που φαίνεται να έφεραν τα ονόματα Πρώτη, Δευτέρα, Mαξίμα Καισαρησία και (πιθανώς) Φλαβία Καισαρησία και Βαλεντία.
Η τοποθέτηση και οι πρωτεύουσες αυτών των όψιμων βρετανικών επαρχιών είναι αβέβαιες, αν και ο Κατάλογος των Αξιωμάτων τού τέλους τού 4ου αι. περιγράφει τον κυβερνήτη της Πρώτης από την τάξη των ιππέων (praeses), καθιστώντας απίθανο την επαρχία να είχε έδρα στο Λονδίνιον.
Περιγράφοντας της μητροπολιτικές έδρες της πρώιμης Βρετανικής Εκκλησίας που είχε ιδρυθεί από τους Αγίους Φέιγκαν and "Ντούβιαν", ο Γεράλδος της Ουαλίας τοποθετεί τη Βρετανία Πρώτη στην Ουαλία και τη δυτική Βρετανία, εξηγώντας το όνομά της από τις πρώτες εγκαταστάσεις τού μυθικού Bρούτου. Σύγχρονοι μελετητές αγνοούν αυτό ο θρυλικό, αλλά γενικά συμφωνούν στην τοποθέτηση της Bρετανίας Πρώτης στην Ουαλία, την Κορνουάλη (Cornubia) και την περιοχή που τις συνδέει. Ο Γουίλιαμ Κάμντεν τοποθέτησε την Πρώτη στον νότο, πιο κοντά στη Ρώμη, και αυτό έγινε γενικά αποδεκτό μετά την εμφάνιση της με μεγάλη επιρροή πλαστογραφίας του Τσαρλς Μπέρτραμ του 1740 Η Περιγραφή της Βρετανίας, που έδιδε στην Πρώτη σύνορα νότια του Τάμεση και του Μπρίστολ. Το έργο του, ωστόσο, απομυθοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των μέσων του 19ου αι. μικρογραφία|Επιγραφή τού Lucius Septimius. Λόγω μίας επιγραφής που ανακαλύφθηκε στο Κορίνιον των Δοβουννών (Σάιρενσεστερ), η οποία αναφέρεται σε έναν (rector) της Βρετανίας Πρώτης ονόματι Λεύκιου Σεπτίμιου, το Κορίνιον θεωρείται γενικά ως η πρωτεύουσα της επαρχίας. Ο κατάλογος των επισκόπων που παρακολούθησαν το 314 τη Σύνοδο της Αρλ είναι προφανώς αλλοιωμένος Bishop Stillingfleet }}, αλλά γενικά υποτίθεται ότι μιμούνταν τη ρωμαϊκή διοίκηση: ο Κάμντεν πρότεινε ότι η Βρεατανία Πρώτη είχε έδρα στο Λονδίνο και ο Δευτέρα το Καιλήον (Caerleon) και αυτοί ήταν οι δύο επίσκοποι εκτός από το Γιόρκ. Ο επίσκοπος Στίλινγκφλητ και ο Θάκερεϋ πρότειναν περαιτέρω ότι ένα σφάλμα τού γραφέα είχε δημιουργήσει τον επίσκοπο de colonia Londinensium ("από την αποικία του Λονδίνιου") από την καταγραφή Civ. Col. Londin., από ένα αρχικό κείμενο που θα έπρεπε να είναι Civ. Col. Leg. II (Kαιλήον). Άλλοι τοποθετούν τον επίσκοπο στο Λίνκολν, ή το Τσέστερ ή το Κόλτσεστερ).
Λεγεώνες
Οι λεγεώνες ΙΙ Augusta και του XX Valeria μπορεί να είχαν ακόμα βάση στην Ίσκια Αυγούστα (Καιλήον) και στο Ντέβα Βίτριξ (Τσέστερ), αν και αυτό είναι ασαφές.
Βαλεντία
Ο Αμμιανός αναφέρει ότι το έτος 369 ο κόμης Θεοδόσιος ίδρυσε ή επανίδρυσε την επαρχία της Βαλεντίας (που μαρτυρείται περαιτέρω στον Κατάλογο των Αξιωμάτων) από εδάφη, που ανακαταλήφθηκαν από τον «εχθρό». Η τοποθεσία της είναι θέμα επιστημονικής συζήτησης, αλλά κάποιοι την τοποθετούν στη βορειοδυτική Ουαλία με πρωτεύουσα τη Ντέιβα (Τσέστερ). Αν ναι, πιθανότατα είχε σκοπό να αντιμετωπίσει την εκτεταμένη ιρλανδική πειρατεία και τις επιδρομές, που συνέβαιναν στην ύστερη αρχαιότητα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ύστερες Ρωμαϊκές επαρχίες
Μπατσί Άνδρου
Το Μπατσί Άνδρου είναι ένα παραλιακό παραδοσιακό χωριό της Άνδρου. Βρίσκεται 8 χλμ. μακριά από το Γαύριο και 27 χλμ. μακριά από τη Χώρα, στα δυτικά παράλια της Άνδρου, σε υψόμετρο 5 μ. Αποτελεί κοινότητα στην οποία ανήκουν και τα χωριά Δαμασκηνός και Στιβάρι. Μέχρι το 1999 ήταν αυτόνομη και πλέον το Μπατσί υπάγεται στο Δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης υπαγόταν στον Δήμο Υδρούσας. Το Μπατσί έχει μία μεγάλη παραλία, τη Χρυσή Ακτή, που έχει βραβευτεί με γαλάζια σημαία. Επίσης σημαντικό αξιοθέατο αποτελεί η παραλία Κολώνα, απέναντι από τον οικισμό, με κρυστάλλινα νερά. Κοντά στο χωριό υπάρχει η Μονή Ζωοδόχου Πηγής.
Ιστορικά κτίρια - Τοπόσημα
Πάνω από τον παλιό οικισμό, ο οποίος χαρακτηρίζεται από αμφιθεατρική δομή και πυκνή κατοίκηση, δεσπόζει ο Ιερός Ναός του Αγίου Φιλίππου, σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο. Ανήμερα της γιορτής του γίνεται λιτανεία της εικόνας και εορτασμός στο Μπατσί. Εκτός από τον κεντρικό ναό υπάρχουν μικρότερα γραφικά εκκλησάκια σε διάφορα σημεία και γειτονιές του Μπατσίου, όπως ο Άγιος Γεώργιος στα βόρεια του οικισμού και ο Άγιος Νικόλαος, πριν την παραλία Κολώνα. Πολλά είναι και τα μικρά ξωκλήσσια πέριξ του οικισμού. μικρογραφία|259x259εσ|Ο ναός του Αγίου Γεωργίου στο Μπατσί. μικρογραφία|258x258εσ|Εικόνα από μονοπάτι πλάι στην Πίσω Βρύση. Στο παλιό τμήμα του οικισμού διασώζονται ακόμα παλιά λιθόχτιστα κτίρια των αρχών του 20ού αιώνα και αρχοντικές κατοικίες. Ανάμεσα σε αυτά τα κτίσματα ξεχωρίζει το ιστορικό ξενοδοχείο "Κρίνος", κτίριο του 1860, παλιό διδασκαλείο και σχολή σηροτροφίας που μετατράπηκε σε ξενοδοχείο το 1936 και λειτούργησε για αρκετές δεκαετίες έως το 1988, φιλοξενώντας ιστορικές προσωπικότητες της λογοτεχνίας και του πολιτισμού, όπως τους Ο. Ελύτη, Α. Εμπερίκο και Μ. Καραγάτση. Έχει ανακαινιστεί και λειτουργεί και πάλι ως σύγχρονο κατάλυμα. Το όνομά του το έλαβε από τα κρινάκια της παραλίας στην ακροθαλασσιά.μικρογραφία|280x280px|Άποψη του ιστορικού ξενοδοχείου "Κρίνος".|καθόλουΣημαντικό τοπόσημο του οικισμού αποτελεί η Πίσω Βρύση, η πηγή του χωριού από την οποία ρέει νερό που καταλήγει στο λιμάνι, παράλληλα με ένα ειδυλλιακό μονοπάτι ανάμεσα σε πλούσια βλάστηση και τοίχους από σχιστόλιθο.
Κοντά στην Πίσω Βρύση βρίσκεται και η Βίλα Ευανθία, ιστορικό αρχοντικό του Μπατσίου, που οικοδομήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα. Πρόκειται για διώροφο νεοκλασικό κτίσμα με τοξωτές καμάρες στην πρόσοψη και επίστεψη με αέτωμα. Έχει ξύλινη στέγη από κυπαρισσόξυλο και κάλυψη με βυζαντινό κεραμίδι. Εσωτερικά φέρει τοιχογραφίες και οροφογραφίες από Ιταλούς ζωγράφους. Οι όροφοι επικοινωνούν μέσω κεντρικού κλιμακοστασίου. καθόλου|μικρογραφία|282x282εσ|Άποψη της βίλας "Ευανθίας" από το δρόμο. Το λιμάνι του οικισμού αποτελεί εμπορικό πόλο έλξης, χώρο μαζικής συγκέντρωσης και ψυχαγωγίας την περίοδο του καλοκαιριού. Στα παλιά σφαγεία του οικισμού, υπάρχει η πλατεία Ηρώον, με εκπληκτική θέα στο Αιγαίο Πέλαγος και τα γειτονικά νησιά.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
6 π.Χ.
''Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 6 π.Χ. κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο ''
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κρεάνζ
Το Κρεάνζ (Φραγκονικά της Λωρραίνης και Γερμανικά Κρίσινγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία. Ο συγγραφέας Ζοέλ Εγκλόφ (γεννημένος το 1970) γεννήθηκε στο Κρεάνζ.
Είχε πληθυσμό 3900 κατοίκων το 1999.
Μέχρι το 1793, το Κρεάνζ ήταν η πρωτεύουσα της κομητείας Κρίχινγκεν, μια πολιτεία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Οξείδιο του σιδήρου
Οξείδιο του σιδήρου είναι μία μαύρη σκόνη με το χημικό τύπο FeO. Αποτελείται από το χημικό στοιχείο σιδήρος στην κατάσταση οξειδώσεως 2, συνδεδεμένο με το οξυγόνο. Η ορυκτή μορφή του είναι γνωστή ως βουστίτης. Το FeO δεν πρέπει να συγχέεται με τη σκουριά, η οποία συνήθως αποτελείται από ένυδρο τριοξείδιο του σιδήρου. Ο όρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί πιο χαλαρά για μία μη-στοιχειομετρική ένωση ως ο λόγος των στοιχείων σίδηρος και οξυγόνο μπορεί να ποικίλλει· τα δείγματα είναι τυπικά έλλειψη σιδήρου με συνθέσεις που κυμαίνονται από Fe0.84Ο προς Fe0.95Ο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ενώσεις σιδήρου Κατηγορία:Οξείδια
Ρεπάνι
Το ραπάνι ή ρεπάνι είναι μονοετές ή διετές φυτό του γένους Ράφανος και ανήκει στην οικογένεια των Κραμβοειδών (Brassicaceae). Τα ραπανάκια καλλιεργούνται και καταναλώνονται σε ολόκληρο τον κόσμο, κυρίως καταναλώνονται ωμά με σαλάτες λαχανικών. Υπάρχουν πολλές ποικιλίες, ανάλογα με το μέγεθος, τη γεύση, το χρώμα και το χρονικό διάστημα που χρειάζεται για να ωριμάσουν. Τα ραπανάκια οφείλουν την έντονη γεύση τους στις διάφορες χημικές ενώσεις που παράγονται από τα φυτά, συμπεριλαμβανομένης της γλυκοσινολάτης, της μυροσινάσης και του ισοθειοκυανικού. Μερικές φορές καλλιεργούνται ως σύνθετα φυτά και υποφέρουν από λίγα παράσιτα και ασθένειες. Αναπτύσσονται γρήγορα, ενώ οι κοινές μικρότερες ποικιλίες είναι έτοιμες για κατανάλωση μέσα σε ένα μήνα, ενώ οι μεγαλύτερες ποικιλίες νταϊκόν χρειάζονται αρκετούς μήνες. Όντας εύκολο να αναπτυχθούν και γρήγορα να συγκομιστούν, τα ραπάνια φυτεύονται συχνά από αρχάριους κηπουρούς. Μια άλλη χρήση για το ραπανάκι είναι ως κάλυμμα ή συγκομιδή αλιευμάτων το χειμώνα, ή ως ζωοτροφή. Μερικά ραπάνια καλλιεργούνται για τους σπόρους τους. Για παράδειγμα, το νταϊκόν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ελαίων. Άλλοι χρησιμοποιούνται για βλάστηση.
Στην αρχαιότητα
Η χρήση του ραπανιού, που στην αρχαιότητα ήταν γνωστό ως ραφανίδα (Θεόφραστος), αναφέρεται στη θεραπευτική από πολλούς αρχαίους συγγραφείς. Το συνιστούσαν ως ορεκτικό, αντιβηχικό, για τη διάλυση νεφρολίθων, χολόλιθων, ως φάρμακο κατά της υδρωπικίας, του ερυσιπέλατος, της αρθρίτιδας, των ηπατικών παθήσεων κτλ.
Ετυμολογία
Η λέξη προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ῥᾰφᾰνίς -ῖδος, ἡ, πρβλ. ῥάπυς-υος, ῥάφανος (Λατ. raphanus) από την ΙΕ ρίζα rāp-/rĕp- «γογγύλι» (πρβλ. λατ. rāpum«γογγύλι», αρχ. σλαβ. rěpa, αρχ. άνω γερμ. ruoba, γερμ. Rube, γαλλ. rave).
Χαρακτηριστικά
Καλλιεργείται για τη σαρκώδη ρίζα του σε ολόκληρο σχεδόν τον κόσμο.
Ο βλαστός του έχει διατομή σε σχήμα δίσκου, όπως του καρότου και των τεύτλων.
Τα φύλλα του είναι τριχωτά, συνήθως ακέραια και φύονται σαν ρόδα κοντά στο δίσκο.
Η σαρκώδης ρίζα του (ριζοκόνδυλος) έχει σχήμα σφαιρικό ή κωνικό και μακρύ ανάλογα με την ποικιλία.
Το χρώμα της ρίζας ποικίλει από λευκό, κόκκινο, ροζ και πορφυρό. Το βάρος της είναι από μερικά γραμμάρια και φτάνει μέχρι ένα κιλό στη ποικιλία νταϊκόν της Ιαπωνίας.
Τα ρεπάνια είναι ανθεκτικά στις χαμηλές θερμοκρασίες.
Ποικιλίες
Οι διάφορες ποικιλίες διακρίνονται σε ανοιξιάτικες που δίνουν ριζοκόνδυλους για λίγο χρόνο και 30 περίπου μέρες μετά τη σπορά. Η γεύση τους είναι ήπια καυστική.
Τυπικά καλοκαιρινές που δίνουν ριζοκόνδυλους για αρκετό χρονικό διάστημα και 40-50 μέρες μετά τη σπορά.
Χειμωνιάτικες που οι ρίζες τους αναπτύσσονται αργά, έχουν πιο καυτερή γεύση.
Η σπορά των ρεπανιών αρχίζει από την Άνοιξη και συνεχίζεται κάθε 10 μέρες για να υπάρχει συνεχής παραγωγή. Όταν αποκτήσουν μέγεθος κατάλληλο τότε ξεριζώνονται και στέλνονται στο εμπόριο.
Θρεπτική αξία και χρήση
Τα ρεπάνια είναι πλούσια σε βιταμίνη C και έχουν πολλές φυτικές ίνες συμβάλλοντας στην κινητικότητα του εντέρου. Τρώγονται ωμά και σε σαλάτες είναι δε περίφημο ορεκτικό λόγω της πικάντικης γεύσης τους.
Υπάρχουν κάποιες ποικιλίες λιγότερο γνωστές στην Ελλάδα που δεν καλλιεργούνται για τη ρίζα τους αλλά για τα φύλλα τους και τους καρπούς τους και τρώγονται κυρίως στις περιοχές της Ασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρώσιµες ρίζες και κόνδυλοι Κατηγορία:Σταυρανθή Κατηγορία:Κραμβοειδή
Ελεύθερο ηλεκτρόνιο
Λόγω της μεγάλης απόστασης, η επ΄ αυτών ασκούμενη έλξη των πρωτονίων του πυρήνα είναι ασθενέστατη με συνέπεια τα ηλεκτρόνια αυτά, (της εξωτερικής στιβάδας), να ξεφεύγουν από την τροχιά τους και να εισέρχονται σε τροχιά πέριξ άλλου πυρήνα παραπλήσιου ατόμου και να γυρνούν ελεύθερα.
Το γεγονός αυτό δεν συνεπάγεται απαραίτητα και την αλλαγή της σύνθεσης του ατόμου ή της ηλεκτρικής κατάστασης του σώματος, αφού κατά τον ίδιο τρόπο ηλεκτρόνια παραπλήσιων ατόμων αποκαθιστούν την ισορροπία εναλλασσόμενα με άλλα, με παρόμοια συμπεριφορά.
Αυτά λοιπόν τα συνδεδεμένα χαλαρά με τον πυρήνα ηλεκτρόνια χαρακτηρίζονται ελεύθερα ηλεκτρόνια, τα οποία είναι δυνατόν υπό την επίδραση εξωτερικής δύναμης να πειθαρχήσουν την ακατάστατη κίνησή τους μέσα στο σώμα που φέρονται. Μιά τέτοια εξωτερική δύναμη είναι η γνωστή μπαταρία που φέρει ένα θετικό και έναν αρνητικό ακροδέκτη.
Είναι γνωστά περί τα 100 είδη ατόμων που παρουσιάζουν ελεύθερα ηλεκτρόνια. Στα ελεύθερα ηλεκτρόνια βασίζεται το φαινόμενο του ηλεκτρικού ρεύματος καθώς και ο καθορισμός των αγωγών, των ημιαγωγών, και των μονωτών.
Τα ελεύθερα ηλεκτρόνια είναι η αιτία της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, υπεραγωγιμότητας και των δινορευμάτων. Σε ένα υλικό τα ελεύθερα ηλεκτρόνια μπορεί να είναι τόσα πολλά, ώστε να γίνεται λόγος για θάλασσα ελευθέρων ηλεκτρονίων. Η κίνηση και θέση των ελεύθερων ηλεκτρονίων ευθύνεται επίσης και για την κατανομή του φορτίου σε ένα φορτισμένο σώμα. Η κατανομή σταθεροποιείται σε τέτοια κατανομή, ώστε η διαφορά δυναμικού μεταξύ δύο οποιωνδήποτε σημείων του σώματος να είναι μηδέν. Αυτό παραβιάζεται όταν υπάρχει διαφορά θερμοκρασίας σε δύο διαφορετικές περιοχές του ίδιου αγώγιμου μέσου, όπου κατά αναλογία με τη θερμική διαστολή και την άνωση, τα ηλεκτρόνια τείνουν να έχουν την ίδια πυκνότητα σε όλο το μέσο. Έτσι, παράγεται μακροσκοπικά διαφορά δυναμικού.
Τα ελεύθερα ηλεκτρόνια μπορούν να αποσπαστούν από ένα σώμα με ηλεκτρικό πεδίο, όπως συμβαίνει σε καθοδικούς σωλήνες και στις ακτινογραφίες.
Πηγές
Κατηγορία:Ατομική φυσική Κατηγορία:Ηλεκτρισμός Κατηγορία:Χημικός δεσμός
Πούνο
Το Πούνο (Puno) είναι μια πόλη στο νοτιοδυτικό Περού στις όχθες της λίμνης Τιτικάκα στα σύνορα με τη Βολιβία. Είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας με πληθυσμό περίπου 100.000 και ιδρύθηκε το 1668 από τον ισπανό Πέδρο Αντόνιο Φερνάντεθ ντε Κάστρο (Pedro Antonio Fernández de Castro) κατά την περίοδο της ισπανικής αποικιοκρατίας. Από την περίοδο αυτή σώζονται αρκετές εκκλησίες, οι οποίες χτίστηκαν για να εκκλησιάζονται οι ισπανοί άποικοι και να προσηλυτίζονται οι ντόπιοι, τακτική που χρησιμοποιήθηκε από την καθολική εκκλησία στην εξάπλωση του χριστιανισμού πέρα από τα σύνορα της Ευρώπης. Ο καθεδρικός ναός που κοσμεί την κεντρική πλατεία της πόλης, την «πλατεία των όπλων» (Plaza de Armas), όνομα που δίνουν πάρα πολλές πόλεις της λατινικής Αμερικής στις κεντρικές τους πλατείες, χτίστηκε το 1757. Στο Πούνο διατηρούνται αρκετές εκκλησίες από αυτή την περίοδο.
Σήμερα το Πούνο έχει μια σημαντική γεωργική και κτηνοτροφική δραστηριότητα, κυρίως στην εκτροφή Λάμα και Αλπάκα, είδη μοναδικά στη Λατινική Αμερική τα οποία βόσκουν στα απέραντα υψίπεδα των Άνδεων.
Πολλά σπίτια στο Πούνο, όπως και στην ευρύτερη περιοχή, είναι ημιτελή χωρίς σοβά στους εξωτερικούς τοίχους, τακτική που ακολουθείται για να μην πληρώνουν οι κάτοικοι φόρους. Μεγάλο ποσοστό της τοπικής οικονομίας στηρίζεται στη μαύρη αγορά με αγαθά τα οποία εισάγονται λαθραία από τη γειτονική Βολιβία.
Με λιγότερο από 3 χιλιόμετρα ανάμεσα στις όχθες της Τιτικάκα και τα τριγύρω βουνά, το Πούνο επεκτάθηκε στις πλαγιές με αποτέλεσμα να υπάρχουν απότομες ανηφόρες και με την κατάσταση να δυσκολεύει ακόμα περισσότερο καθώς ψηλά στις πλαγιές βρίσκονται οι λιγότερο οικονομικά ανεπτυγμένες συνοικίες με αποτέλεσμα οι δρόμοι να μην είναι ασφαλτοστρωμένοι και συνεπώς οδικώς απροσπέλαστοι. Σε ένα από αυτά τα σημεία, 700 σκαλοπάτια ψηλά, βρίσκεται το «σπίτι του κόνδορα» (Kuntur Wasi) με μοναδική θέα στην πόλη και στη λίμνη Τιτικάκα.
Μέσα στη λίμνη Τιτικάκα και κοντά στις όχθες βρίσκονται 41 τεχνητά «πλωτά νησιά» τα οποία λέγονται Ούρος και είναι φτιαγμένα με το χέρι από μια ειδική ποικιλία καλαμιών που ευδοκιμεί στην περιοχή τα Τοτόρα (Totora). Το όνομα τους το πήραν από την ομώνυμη ιθαγενή φυλή η οποία τα κατασκεύασε και ζούσε πάνω σε αυτά. Σήμερα (απογραφή του 1997) υπάρχουν περίπου 2.000 Ούρος, οι οποίοι προϋπήρχαν των Ίνκας. Οι περισσότεροι έχουν μετακομίσει στην πόλη και μόνο μερικές εκατοντάδες έχουν εναπομείνει να ζουν και να συντηρούν τα πλωτά νησιά, τα οποία είναι πόλος έλξης για τους τουρίστες. Οι άνθρωποι στα Ούρος ζουν από τη λίμνη, τον τουρισμό και τα καλάμια που εκτός από στέγαση χρησιμοποιούνται για παρασκευή τροφής και φαρμάκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Περού
Giant Magellan Telescope
μικρογραφία|440x440εσ|Καλλιτεχνική απεικόνιση του GMT Το Giant Magellan Telescope (GMT) είναι υπό κατασκευή επίγειο τηλεσκόπιο  που βασίζεται στο Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο, και έχει προγραμματιστεί να ολοκληρωθεί το 2025. Θα αποτελείται από επτά κύρια τμήματα διαμέτρου 8,4 μέτρων,  τα οποία θα παρατηρούν το φως οπτικά και κοντά στο υπέρυθρο (320-25000 nm ), με ισχύ ανάλυσης πρωτεύοντος κατόπτρου στα 24,5 m  και επιφάνεια συλλογής ισοδύναμη με 22,0 μ,  η οποία είναι περίπου 368 τετραγωνικά μέτρα, (7×8,365 m). Το τηλεσκόπιο αναμένεται να έχει ισχύ 10 φορές μεγαλύτερη από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Hubble, και θα είναι το μεγαλύτερο οπτικό παρατηρητήριο στον κόσμο, κατά τη στιγμή που θα συλλάβει το πρώτο του φως. Από τον Δεκέμβριο του 2015 έχουν τοποθετηθεί πέντε καθρέπτες και έχει αρχίσει η κατασκευή της εγκατάστασης.
Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει επτά κύριους καθρέπτες (κάτοπτρα), αλλά η λειτουργία του θα αρχίσει με τέσσερις. Το κόστος του έργου ανέρχεται στα 1 δισ. δολάρια, με επικεφαλής τις ΗΠΑ σε συνεργασία με την Αυστραλία, τη Βραζιλία και τη Νότια Κορέα, ενώ η Χιλή είναι η χώρα υποδοχής.
Η τοποθεσία
Η τοποθεσία του τηλεσκοπίου είναι το παρατηρητήριο Las Campanas, όπως και των τηλεσκοπίων  Μαγγελάνος, περίπου 115 χιλιόμετρα βόρεια-βορειοανατολικά του La Serena, στη Χιλή, σε υψόμετρο 2.516 μέτρα. Η περιοχή έχει επιλεγεί λόγω της ιδιαίτερης αστρονομικής της θέασης και του αίθριου και καθαρού καιρού στο μεγαλύτερο μέρος του έτους. Επιπλέον λόγω της αραιοκατοίκησης και άλλες ευνοϊκές γεωγραφικές συνθήκες, ο νυχτερινός ουρανός στις περισσότερες περιοχές γύρω από την Έρημο Ατακάμα δεν είναι  απαλλαγμένος μόνο από ατμοσφαιρική ρύπανση, έχει και ελάχιστη φωτορύπανση, καθιστώντας την περιοχή ένα από τα καλύτερα σημεία για μακροχρόνια αστρονομική παρατήρηση στη Γη. Στις 23 Μαρτίου του 2012 ξεκίνησε η κύρια  προετοιμασία της τοποθεσίας  με εργασίες  ώστε να γίνει επίπεδη η κορυφή του βουνού. Η κατασκευή  ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2015, κατόπιν τελετής. Τον Αύγουστο του 2018 ξεκίνησαν οι εκσκαφές του χώρου ώστε να δημιουργηθούν τα θεμέλια στα οποία θα σκυροδετηθεί η βάση ενός τεράστιου τσιμεντένιου προβλήτα. Οι εργασίες αναμένεται να διαρκέσουν πέντε μήνες.
Καθρέπτες
Το τηλεσκόπιο θα χρησιμοποιήσει επτά από τους μεγαλύτερους καθρέπτες στον κόσμο ως πρωτεύοντα τμήματα, διαμέτρου 8,417 μέτρων το καθένα. Τα τμήματα αυτά θα στη συνέχεια θα οργανωθούν με έναν καθρέφτη στο κέντρο και τα άλλα έξι συμμετρικά τοποθετημένα γύρω από αυτόν. Η πρόκληση είναι ότι τα εξωτερικά έξι  τμήματα των καθρεπτών θα είναι εκτός άξονα, αν και πανομοιότυπα μεταξύ τους, δεν θα είναι μεμονωμένα ακτινικά συμμετρικά, έτσι ώστε να απαιτείται τροποποίηση της συνήθους στίλβωσης και των διαδικασιών δοκιμής. αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ|Παρατηρητήριο Las Campanas Οι καθρέφτες κατασκευάζονται από το Steward Observatory Mirror Lab του Πανεπιστήμιου της Αριζόνας. Η χύτευση του πρώτου καθρέφτη, σε ένα περιστρεφόμενο κλίβανο, ολοκληρώθηκε στις 3 Νοεμβρίου, 2005, αλλά η λείανση και στίλβωση θα γίνουν σε 6 ½ χρόνια, ενώ ο δεύτερος καθρέπτης χυτεύτηκε, στις 14 Ιανουαρίου 2012. Το τρίτο τμήμα, χυτεύτηκε τον Αύγουστο του 2013, και το τέταρτο τον Σεπτέμβριο του 2015. Στη χύτευση κάθε καθρέφτη χρησιμοποιούνται 20 τόνοι γυαλί E6 borosilicate από το Ohara Corporation της Ιαπωνίας και διαρκεί περίπου 12-13 εβδομάδες. Μετά τη χύτευση το γυαλί θα πρέπει να κρυώσει για περίπου έξι μήνες.
Η στίλβωση του πρώτου καθρέφτη ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2012. Καθώς αυτό ήταν ένα τμήμα εκτός άξονα, έπρεπε να αναπτυχθούν μια μεγάλη ποικιλία από νέες οπτικές δοκιμές και εργαστηριακές υποδομές για το γυάλισμα του καθρέφτη.
Η πρόθεση είναι να οικοδομηθούν επτά πανομοιότυποι καθρέπτες εκτός άξονα, έτσι ώστε τα ανταλλακτικά να είναι διαθέσιμα ώστε να αντικαταστήσουν ένα τμήμα που αντικαθίσταται, 1-2 την εβδομάδα (ανά τμήμα), διαδικασία που απαιτείται για κάθε 1-2 χρόνια. Ενώ η πλήρης λειτουργία του τηλεσκοπίου θα χρησιμοποιεί επτά καθρέφτες, προβλέπεται να αρχίσει τη λειτουργία του με τέσσερις.
Η κύρια συστοιχία καθρεφτών ως σύνολο, θα έχει εστιακή αναλογία (εστιακό μήκος διαιρούμενο από τη διάμετρο) : f/0,71. Για ένα μεμονωμένο τμήμα – που είναι το ένα τρίτο αυτής της διάμετρου – έχει ως αποτέλεσμα εστιακή αναλογία ίση με f/2,14. Η συνολική εστιακή αναλογία του πλήρους τηλεσκοπίου θα είναι f/8 και η οπτική συνταγή είναι απλανητικό Γρηγοριανό τηλεσκόπιο. Όπως όλα τα σύγχρονα μεγάλα τηλεσκόπια θα κάνει χρήση της τεχνικής adaptive optics.
Οι επιστήμονες περιμένουν πολύ υψηλής ποιότητας εικόνες, λόγω του πολύ μεγάλου διαφράγματος και της  προηγμένης τεχνολογίας adaptive optics. Η ανάλυση των εικόνων θα πρέπει να υπερβαίνει την ανάλυση του Διαστημικού Τηλεσκοπίου Hubble.
Εξαιρετικά μεγάλα τηλεσκόπια
μικρογραφία|εναλλ.=|330x330εσ Το Giant Magellan Telescope ανήκει σε μία νέα κατηγορία τηλεσκοπίων που ονομάζονται εξαιρετικά μεγάλα τηλεσκόπια τα οποία είναι πολύ μεγαλύτερα από τα προηγούμενα τηλεσκόπια. Άλλα προγραμματισμένα εξαιρετικά μεγάλα τηλεσκόπια περιλαμβάνουν το Εξαιρετικά Μεγάλο Τηλεσκόπιο (ELT) και το Τηλεσκόπιο Τριάντα Μέτρων (TMT)
Ηλίας Ηλιού
Ο Ηλίας Ηλιού του Φιλίππου (Μύρινα Λήμνου, Μάιος 1904 - Αθήνα, 25 Ιανουαρίου 1985) ήταν Έλληνας βουλευτής, δικηγόρος, συγγραφέας και πρόεδρος του κόμματος Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ).
Giant Magellan Telescope
Οι οργανισμοί που συμμετέχουν
Το έργο  καθοδηγείται από τις ΗΠΑ σε συνεργασία με την Αυστραλία, τη Βραζιλία και τη Νότια Κορέα με τη Χιλή ως χώρα υποδοχής. Οι ακόλουθοι οργανισμοί είναι μέλη της κοινοπραξίας που αναπτύσσει το τηλεσκόπιο.
Ηλίας Ηλιού
Οικογενειακή καταγωγή
Γεννήθηκε στο Κάστρο (σημερινή ονομασία Μύρινα) της Λήμνου στις 18/31 Μαΐου του 1904. Ο πατέρας του Φίλιππος και η μητέρα του Ευθαλία δεν κατάγονταν από τη Λήμνο. Η μακρινή καταγωγή του πατέρα του ήταν από την Κρήτη. Η μητέρα του Ευθαλία, το γένος Ιωάννη Ζάννα ή Ζαννού γεννήθηκε στη Βέροια γύρω στα 1880. Σπούδασε στο Ζάππειο Διδασκαλείο της Κωνσταντινούπολης, διορίστηκε από το Πατριαρχείο στο Παντελίδειο Παρθεναγωγείο στη Λήμνο, όπου το 1903 γνώρισε και παντρεύτηκε τον Φίλιππο.
Giant Magellan Telescope
Οι οργανισμοί που συμμετέχουν
Τον Ιανουάριο του 2018, ανατέθηκε στο WSP η σύμβαση για τη διαχείριση της κατασκευής του GMT.
Στο γραφείο του παρατηρητηρίου  Carnegie  στην Πασαντίνα υπάρχει ένα ζωγραφισμένο περίγραμμα του πρωτεύοντος καθρέφτη του GMT στο πάρκινγκ. Είναι εύκολα ορατό σε δορυφορικές εικόνες στο [//tools.wmflabs.org/geohack/geohack.php?pagename=Giant_Magellan_Telescope&params=34.15591_N_118.13345_W_&title=Giant+Magellan+Telescope+outline+drawing <span class="geo-dms" title="Maps, aerial photos, and other data for this location"> 34°09'21"N 118°08'00"W  /  <span class="geo-dec" title="Maps, aerial photos, and other data for this location">34.15591°N 118.13345°W / 34.15591; -118.13345  ( Giant Magellan Telescope σχέδιο περιλήψεων )   ].
Φάση κατασκευής των καθρεφτών
Θα υπάρχουν συνολικά επτά κύριοι καθρέφτες: ένας κεντρικός καθρέφτης και έξι εκτός άξονα τμήματα. Οι καθρέπτες είναι κατασκευασμένοι από βοριοπυριτικό γυαλί και  έχουν κυψελωτή δομή κάτω από την επιφάνεια του καθρέφτη. Ένας  προσαρμοστικός (adaptive) δευτερεύον καθρέπτης είναι επίσης σχεδιασμένος για το τηλεσκόπιο. Επιπλέον, προγραμματίζεται ένα εφεδρικό τμήμα εκτός άξονα (έξι εκτός άξονα και ένα πρωτεύον χρησιμοποιείται ως πρωτογενής καθρέφτης).
Ηλίας Ηλιού
Παιδικά χρόνια-σπουδές
Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών(εγγράφηκε στις 11 Ιανουαρίου 1922), ενώ τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς αρχίζει αρθρογραφία στο Νουμά. Την ίδια χρονιά εκδίδεται η μετάφραση του της νουβέλας του Αιμίλ Ζολά Για μια νύχτα αγάπης. Το 1923 εντάσσεται στη Δημοκρατική Νεολαία του Αλέξανδρου Παπαναστασίου.. Το 1926-1927 υπηρετεί στη Θράκη στο 29ο Σύνταγμα Πεζικού. Τον Οκτώβριο του 1927, πεθαίνει ο πατέρας του από τύφο. Γυρίζει ασκούμενος δικηγόρος στο Πρωτοδικείο Μυτιλήνης το 1928 και από τον Ιανουάριο του 1929 δικηγορεί.
Οικογενειακή κατάσταση
Στον μεσοπόλεμο αρραβωνιάζεται την Ελευθερία Καλδή. Η σύζυγός του, κόρη του Γεώργιου Καλδή και της Μαριάνθης Ματσικά (1885-1970), ήταν εγγονή του προύχοντα του Μούδρου, Γ. Ματσικά. Θα παντρευτούν στις 5 Ιανουαρίου 1930. Με τη σύζυγό του έμεινε μαζί 55 χρόνια με τις ενδιάμεσες περιόδους εξορίας. Απέκτησε μαζί της δύο παιδιά: τον Φίλιππο (1931-2004) και της Μαρία (Μαίρη) (γενν. 1934) που από τη δεκαετία του 1950 ζει στην Ελβετία μόνιμα. Απέκτησε και τρία εγγόνια (τον Φιλίπ και Στεφάν Τσιόμπι και τον Ηλία Ηλιού) Ο Ηλίας Ηλιού ήταν μόνιμος κάτοικος κέντρου Αθηνών (στην οδό Βουκουρεστίου) και μιλούσε επίσης γαλλικά. Πέθανε στις 25 Ιανουαρίου 1985 (επιπλοκές διαβήτη). Προς τιμήν του, δόθηκε το όνομά του σε νεοδιανοιγείσα τότε (1986) κεντρική λεωφόρο του Δήμου Αθηναίων στη συνοικία του Νέου Κόσμου.
Πολιτική δράση
Τον Αύγουστο του 1929 εκλέγεται κοινοτικός σύμβουλος Κάστρου. Ως εκλεγμένος κοινοτικός σύμβουλος μετέχει το 1931 στο Πανελλήνιο συνέδριο κοινοτήτων. Στις εκλογές της 25ης Σεπτεμβρίου 1932 θέτει για πρώτη φορά υποψηφιότητα στο νομό Λέσβου με το Αγροτικόν Εργατικόν Κόμμα του Αλέξανδρου Παπαναστασίου. Αναδείχθηκε δεύτερος σε σταυρούς προτίμησης. Στις αρχές του 1935 εγκαθίσταται στην Αθήνα και έγινε σύμβουλος της ΓΣΕΕ, της ομοσπονδίας Μεταφορών, της ομοσπονδίας ηλεκτρισμού και κοινής ωφελείας. Τον Ιούλιο του 1935 αρθρογραφεί υπέρ της αβασίλευτης δημοκρατίας.
Στην κατοχική περίοδο, στα Δεκεμβριανά και στον Εμφύλιο
Όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος με τους Ιταλούς επιστρατεύτηκε, αλλά παρέμεινε στην Αθήνα λόγω ηλικίας στη διάθεση του Α' Σώματος Στρατού έως την κατάρρευση του μετώπου. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής προσχώρησε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) και πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Αυτό έγινε μετά από παρότρυνση συναδέλφων του καθώς και του φίλου του Ασημάκη Πανσέληνου. Τον Μάρτιο του 1942 προάγεται σε δικηγόρο παρά Πρωτοδίκαις, μετά παρά τω Εφετείω Αθηνών και τελικά παρ'Αρείω Πάγω. Σταδιακά προσεγγίζοντας το ΚΚΕ ως απλό μέλος του ΕΑΜ. Στα Δεκεμβριανά όταν η Εθνοφυλακή και τα αγγλικά στρατεύματα καταλάβουν τους Αμπελόκηπους, όπου έμενε, θα συλληφθεί μαζί με τον 13χρονο γιο του και τον 70χρονο πεθερό του και θα παραμείνει στο ΙΔ' Αστυνομικό Τμήμα Αμπελοκήπων για ένα μήνα. Το 1945 έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας ύστερα και από πρόταση του Μιλτιάδη Πορφυρογένη. Παράλληλα ανέλαβε ενεργά δικηγορική δράση υποστηρίζοντας διωκόμενους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Αρχές Μαρτίου 1947 συλλαμβάνεται επειδή μεταξύ άλλων είχε καταθέσει αυτοβούλως στην Επιτροπή του ΟΗΕ και παρίστατο ως συνήγορος στο Πρωτοδικείο για να υπερασπιστεί την ΕΠΟΝ που απειλείτο με διάλυση. Εστάλη στην Ικαρία και τον Οκτώβριο με τα μέτρα κατευνασμού της κυβέρνησης Σοφούλη επιστρέφει στην Αθήνα. Τον Μάρτιο του 1948 εκτοπίζεται στην Ικαρία (παρά την έκκληση του πεθερού του, πρώην βουλευτή του Κόμματος των Φιλελευθέρων, προς τον πρωθυπουργό Θεμιστοκλή Σοφούλη) αφήνοντας στη γυναίκα του να μεγαλώσει δύο ανήλικα παιδιά και παραδίδοντας ιδιαίτερα μαθήματα γαλλικών, καθώς είχε φοιτήσει στη Γαλλική Σχολή Μυτιλήνης. Στις αρχές του 1949 μεταφέρθηκε στη Μακρόνησο. Τον Ιούλιο του 1950 μεταφέρθηκε στον Αη Στράτη.
Μετά τον Εμφύλιο
Το 1951 εξελέγη βουλευτής της ΕΔΑ στην Εκλογική περιφέρεια Λέσβου-Λήμνου αν και ήταν εξόριστος, αλλά η εκλογή του ακυρώθηκε. Εκλέχτηκε ξανά το 1956 και στη συνέχεια σε όλες τις επόμενες εκλογές. Κοινοβουλευτικό εκπρόσωπος της ΕΔΑ μετά από το 1958. Ως το 1963 στο νομό Λέσβου και το 1964 στην Α΄ Αθήνας. Ως το 1967 ο Ηλίας Ηλιού ήταν μόνιμος κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΕΔΑ. Κατά το πραξικόπημα της 21 Απριλίου 1967 συνελήφθη και στον Ιππόδρομο κακοποιήθηκε. Ως νομικός με σπάνια γενική παιδεία και ως μετριοπαθής πολιτικός έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης από όλες τις πολιτικές πτέρυγες της Βουλής. Προφητική αναφέρεται, η καταγγελία του από το βήμα της Βουλής κατά της επερχόμενης τότε «χούντας των στρατοκρατών» και συγκεκριμένα κατά του αντισυνταγματάρχη Γεωργίου Παπαδόπουλου στις 23 Ιουλίου 1965, ενώ είχε καταγγείλει ως πράξη προβοκάτσιας το σαμποτάζ του Έβρου.
Στην περίοδο της δικτατορίας 1967-1974
Λίγο πριν τις 6 το πρωί ο επικεφαλής ασφαλείας του Γ' Αστυνομικού Τμήματος στο Κολωνάκι με δύο αστυφύλακες τον συνέλαβε, βάσει των καταλόγων που υπήρχαν προληπτικά στα διάφορα αστυνομικά τμήματα στο πλαίσιο του σχεδίου Προμηθεύς. Το απόγευμα μεταφέρθηκε στον Ιππόδρομο. Στις 23 Απριλίου ο ανθυπίλαρχος Κότσαρης έδωσε εντολή να μεταφερθεί σε ιδιαίτερο χώρο όπου τον υποχρέωσαν να σταθεί με το ένα πόδι και στη συνέχεια εδάρη. Αιμόφυρτος μεταφέρθηκε την επομένη στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο, γι' αυτό και παρουσίασε οξόνη, ενώ ο διαβήτης του είχε επιδεινωθεί. Παρά την αντίθετη γνώμη των γιατρών τον γύρισαν στον Ιππόδρομο. Τις επόμενες ημέρες μεταφέρθηκε στη Γυάρο, ενώ τον Σεπτέμβριο του 1967 συγκλήθηκε ιατρικό συμβούλιο, λόγω επιδείνωσης της υγείας του. Ο καθηγητής Νικόλαος Χρηστέας αποφάνθηκε πως έπρεπε να μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών, επειδή εμφάνιζε συμπτώματα αποφρακτικής αρθρίτιδας στο δεξί κάτω άκρο, ενώ έπασχε από σακχαρώδη διαβήτη. Στις 20 Νοεμβρίου 1967 μεταφέρθηκε από το νοσοκομείο κρατουμένων Άγιος Παύλος των φυλακών Αβέρωφ στην Α' Πανεπιστημιακή Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών Βασιλεύς Παύλος. Εκεί έμεινε για πέντε μήνες αυστηρά φρουρούμενος. Στις 2 Μαΐου 1968 επέστρεψε στο νοσοκομείο των φυλακών Αβέρωφ. Τυπικά φερόταν εκτοπισμένος στο Παρθένι της Λέρου. Τον Ιανουάριο του 1970 του δόθηκε δίωρη άδεια να παρακολουθήσει την κηδεία της πεθεράς του στο Α' Νεκροταφείο (με τη συνοδεία αστυνομικών με πολιτικά) και τον Μάρτιο την κηδεία του αδελφού του Γιάννη στο Νεκροταφείο της Νέας Φιλαδέλφειας. Αποφυλακίστηκε στις 5 Ιουνίου 1970. Επιστρέφει για ιατρική παρακολούθηση στο Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών και για λόγους υγείας στα Λουτρά Υπάτης παρακολουθούμενος από την Ασφάλεια.
Στην περίοδο της μεταπολίτευσης
Στις 25 Ιουλίου 1974 χαιρέτησε το σχηματισμό πολιτικής κυβέρνησης αλλά και διατύπωσε την πικρία του σχετικά με τη σύνθεση του κυβερνητικού σχήματος. Μια εβδομάδα μετά την πτώση της δικτατορίας συναντήθηκε με τον Καραμανλή, ο οποίος τον διαβεβαίωσε για τη μελλοντική νομιμοποίηση του ΚΚΕ. Μετά την πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας των συνταγματαρχών (μεταπολίτευση) ανασυγκρότησε την ΕΔΑ της οποίας και έγινε πρόεδρoς. Εξελέγη για δύο κοινοβουλευτικές περιόδους βουλευτής με την Ενωμένη Αριστερά (1974), όπου ως υποψήφιος στην Α΄Αθηνών έλαβε 26.047 σταυρούς, αντίστοιχο με το 53% των ψήφων της Ε.Α. και με τη Συμμαχία Προοδευτικών και Αριστερών Δυνάμεων (1977), οπότε εξελέγη μόνον αυτός στην Α΄Αθήνας χωρίς σταυρό προτίμησης ως επικεφαλής του σχήματος. Στη διεξαγωγή του Δημοψηφίσματος απουσίαζε στο εξωτερικό για λόγους υγείας Συμμετείχε στην κοινοβουλευτική επιτροπή επεξεργασίας του νέου Συντάγματος, αλλά απείχε της ψηφοφορίας έγκρισής του. Στα τέλη του 1979 εισηγήθηκε τη δημιουργία ευρύτερου συμμαχικού σχήματος με τη συμμετοχή του ΚΚΕ εσ. και του ΚΟΔΗΣΟ, χωρίς όμως ανταπόκριση. Αποσύρθηκε από την πολιτική το 1981 δηλώνοντας σε συνέντευξη που παραχώρησε: "Δυστυχώς, οι γκάφες των ομοφρόνων μου κατέστρεψαν ένα πανίσχυρο προοδευτικό κίνημα και μας πήγαν πολλές δεκαετίες πίσω."