cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμβούλιο του Στέμματος του Βελγίου
Από τη σύστασή του έως σήμερα, το Συμβούλιο του Στέμματος έχει συνεδριάσει μόνο πέντε φορές:
Σήμερα, το Συμβούλιο του Στέμματος θεωρείται από πολλούς ως ένα ξεπερασμένο πολιτικό όργανο. Ακόμη και ο τίτλος του Υπουργού Επικρατείας δίνεται ως τιμητικός τίτλος, καθώς κανένας από τους εν ζωή Υπουργούς Επικρατείας δεν έχει συμμετάσχει σε συνεδρίαση του Συμβουλίου. Κατά τη διάρκεια των προσπαθειών σχηματισμού κυβέρνησης το 2007 με 2008, εν τούτοις, ο Βασιλιάς Αλβέρτος Β΄ ζήτησε τη βοήθεια διάφορων Υπουργών Επικρατείας για την επίλυση της τότε πολιτικής κρίσης. Συχνά, Υπουργοί Επικράτειας διορίζονται σε θέσεις ως μέρος της διαδικασίας διαμόρφωσης κυβέρνησης ή για να επιλυθεί διαφωνία στους κόλπους της κυβέρνησης.
Παραπομπές
Συμβουλιο Στεμματος
Tuttosport
Ιστορία
Η Tuttosport δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 30 Ιουλίου 1945. Ο Ρενάτο Καζάλομπρε (ο οποίος αργότερα πέθανε στην αεροπορική καταστροφή της Σουπέργκα το 1949 μαζί με την ομάδα ποδοσφαίρου της Τορίνο ΦΚ) ίδρυσε την εφημερίδα με έκδοση δύο φορές την εβδομάδα. Το 1946, δημοσιεύθηκε τρεις φορές την εβδομάδα και από τις 12 Μαρτίου 1951 δημοσιεύεται καθημερινά. Η εφημερίδα έχει την έδρα της στο Τορίνο. Δημοσιεύεται σε μορφή ευρέως φύλλου. Τα τυπικά τεύχη έχουν 28 ή 32 σελίδες και παράγονται σε τέσσερις εκδόσεις, με στόχο αντίστοιχα το Τορίνο, τη Ρώμη, το Μιλάνο και τη Γένοβα.
Η εφημερίδα εκδίδεται από τον Σαβιέ Γιακομπέλι. Οι προκάτοχοί του περιελάμβαναν τους Βιτόριο Ορέγκια, Παόλο Ντε Πάολα, Τζιανκάρλο Παντοβάν, Αντόνιο Γκιρέλι και Τζιανπάολο Ορμετσάνο.
Κυκλοφορία
Η Tuttosport κυκλοφόρησε 123.921 αντίτυπα το 2004. Η κυκλοφορία της εφημερίδας ήταν 115.533 αντίτυπα το 2008. Το 2012 η εφημερίδα πούλησε 64.355.791 αντίτυπα.
Βραβείο Golden Boy
Το Βραβείο Golden Boy απονέμεται στον κορυφαίο ποδοσφαιριστή κάτω των 21 ετών που δραστηριοποιείται στην Ευρώπη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Ιταλία Κατηγορία:Εφημερίδες στην ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Αθλητικές εφημερίδες
Τζέιμς Φιτς-Άλεν Μίτσελ
Ο Σερ Τζέιμς Φιτς-Άλεν Μίτσελ (Sir James Fitz-Allen Mitchell, 1931 – 23 Νοεμβρίου 2021) ήταν πολιτικός από τον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες. Ήταν πρωθυπουργός τις περιόδους 1972-74 και 1984-2000. Υπήρξε ένας από τους μακροβιότερους πολιτικούς ηγέτες της χώρας του. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη από τη Βασίλισσα της Αγγλίας, το 1995.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στις 15 Μαΐου 1931 στο νησί Μπεκία των Γρεναδίνων και είναι εξάδερφος του Τζον Κόμπτον. Ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στο Τρινιντάντ και Τομπάγκο και έπειτα στο πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας, στον Καναδά. Είναι οικονομολόγος και γεωπόνος στο επάγγελμα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Από το 1985 ήτσν σύμβουλος του Ανακτοβουλίου (Privy Councillor). Η είσοδός του στην πολιτική έγινε αρχικά με το Εργατικό Κόμμα, με το οποίο εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1966. Την περίοδο από το 1967 ως το 1972 υπηρέτησε σε διάφορα χαρτοφυλάκια, μεταξύ των οποίων εκείνα του Εμπορίου, Τουρισμού, Γεωργίας και Εργασίας. Έγινε πρωθυπουργός για πρώτη φορά το 1972 και διατηρήθηκε στο αξίωμα μέχρι τις 8 Δεκεμβρίου του 1974, οπότε έχασε τις εκλογές από τον αντίπαλό του, Μίλτον Κάτο. Το 1975 ίδρυσε το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα (NDP). Λίγο αργότερα, το κόμμα του αναδείχθηκε νικητής στις εκλογές του 1984 κερδίζοντας 9 επί συνόλου 13 εδρών στη Βουλή και ο Μίτσελ επανήλθε στην πρωθυπουργία, στις 30 Ιουλίου 1984. Επίσης, διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών από το 1984 ως το 1992. Ακολούθησαν αλλεπάλληλες εκλογικές νίκες, με τέταρτη και τελευταία στις 15 Ιουνίου του 1998. Η τελευταία πρωθυπουργική θητεία του έληξε στις 27 Οκτωβρίου του 2000, οπότε και αποχώρησε με τη θέλησή του λίγο πριν τη διεξαγωγή των εκλογών. Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Άρνχιμ Γιούστας.
Έργα
Ο Μίτσελ συνέγραψε αυτοβιογραφία με τίτλο «Πέρα από τα Νησιά» (Beyond The Islands).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αγίου Βικεντίου και Γρεναδίνων
Κόλουθος
Ο Κόλουθος ήταν Έλληνας ποιητής της ύστερης αρχαιότητας (έζησε περί το 500 μ.Χ.), που καταγόταν από τη Λυκόπολη της Αιγύπτου.
Ο Κόλουθος συνέγραψε τα ποιητικά έργα «Καλυδωνιακά» σε 6 βιβλία, «Περσικά» και «Εγκώμια δι' επών». Αυτά όλα τα έργα χάθηκαν, αλλά διασώθηκε το «Ελένης αρπαγή», έπος αποτελούμενο από 400 στίχους. Ο Κόλουθος ανήκε στη «σχολή» του Νόννου και η ποίησή του θεωρείται από τους περισσότερους φιλολόγους ψυχρή και άχαρη, ενώ προδίδει και την αμάθειά του.
Πηγές
Κολουθος
Ζιζάν
Το Ζιζάν (γαλλικά: Gigean, οξιτανικά: Gijan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζιζαναί (γαλλικά: Gigeannais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Ιζανάμι
μικρογραφία|Το ζευγάρι θεών Ιζανάμι και Ιζανάγκι μικρογραφία|Ο θεός Ιζανάγκι και η θεά Ιζανάμι Η Ιζανάμι στο μύθο της δημιουργίας του σιντοϊσμού είναι αδελφή και σύζυγος του Ιζανάγκι. Μαζί συνιστούν το όγδοο κατά σειρά αρχέγονο ζευγάρι που προϋπάρχει του κόσμου. Με την ανακάλυψη της σεξουαλικής πράξης και τη μεταξύ τους συνεύρεση δημιούργησαν την Ιαπωνία και τους ανθρώπους.
Μυθολογία:
Οι πρώτοι θεοί Kunitokotachi και Amenominakanushi κάλεσαν δύο θεϊκά όντα, το αρσενικό Izanagi και το θηλυκό Izanami, και τους ανέθεσαν να δημιουργήσουν την πρώτη γη. Για να τους βοηθήσουν να το κάνουν αυτό, στους Izanagi και Izanami δόθηκε ένα δόρυ διακοσμημένο με κοσμήματα, το όνομα Amenonuhoko (ουράνιο δόρυ). Στη συνέχεια, οι δύο θεότητες πήγαν στη γέφυρα μεταξύ ουρανού και γης, Ame-no-ukihashi ("πλωτή γέφυρα του ουρανού"), και αναδεύτηκαν τη θάλασσα από κάτω με το δόρυ. Όταν έπεσαν σταγόνες αλμυρού νερού από το δόρυ, δημιουργήθηκε ο Ονογκοροσίμα. Κατέβηκαν από τη γέφυρα του ουρανού και έκαναν το σπίτι τους στο νησί.
Τελικά θέλησαν να ζευγαρώσουν, έτσι έχτισαν μια κολόνα που ονομάζεται Ame-no-mihashira («στύλος του ουρανού», το mi- είναι ένα τιμητικό πρόθεμα) και γύρω από αυτήν έχτισαν ένα παλάτι που ονομάζεται Yahiro-dono (ένα hiro είναι περίπου 1,82 μ., άρα το "οκτώ-χιρο-παλάτι" θα ήταν 14,56 μ). Ο Izanagi και η Izanami κύκλωσαν τον πυλώνα σε αντίθετες κατευθύνσεις και, όταν συναντήθηκαν στην άλλη πλευρά, ο Izanami μίλησε πρώτος σε χαιρετισμό. Ο Izanagi δεν πίστευε ότι αυτό ήταν σωστό, αλλά ζευγάρωσαν ούτως ή άλλως. Είχαν δύο παιδιά, τον Χιρούκο («παιδί-βδέλλα»), που αργότερα έγινε γνωστός στον Σιντοϊσμό ως ο θεός Ebisu[3], και τον Awashima, αλλά γεννήθηκαν παραμορφωμένοι και δεν θεωρούνταν θεότητες.
Έβαλαν τα παιδιά σε μια βάρκα και τα έβαλαν στη θάλασσα και μετά ζήτησαν από τους άλλους θεούς να απαντήσουν τι έκαναν λάθος. Τους είπαν ότι η αρσενική θεότητα θα έπρεπε να είχε μιλήσει πρώτη για να χαιρετήσει κατά τη διάρκεια της τελετής του γάμου. Έτσι, ο Izanagi και η Izanami γύρισαν ξανά τον πυλώνα, αυτή τη φορά ο Izanagi μιλώντας πρώτος όταν γνωρίστηκαν και ο γάμος τους ήταν τελικά επιτυχημένος.
Από την ένωσή τους γεννήθηκαν τα Ōyashima, ή τα «οκτώ μεγάλα νησιά» της ιαπωνικής αλυσίδας:
Όμως ότι το Hokkaidō, η Chishima και η Okinawa δεν ήταν μέρος της Ιαπωνίας στην αρχαιότητα.
Φέρανε άλλα έξι νησιά και πολλές θεότητες. ΟΗIzanami πέθανε γεννώντας το παιδί Kagu-tsuchi (ενσάρκωση της φωτιάς) ή Ho-Musubi (αιτία της φωτιάς). Στη συνέχεια τάφηκε στο όρος Hiba, στα σύνορα των παλιών επαρχιών Izumo και Hōki, κοντά στο σύγχρονο Yasugi της επαρχίας Shimane. Ο Izanagi ήταν τόσο θυμωμένος με το θάνατο της γυναίκας του που σκότωσε το νεογέννητο παιδί, δημιουργώντας έτσι δεκάδες θεότητες.
Το Kojiki μιλάει για τον θάνατο της Izanami και τον τάφο της, που βρισκόταν στα όρια μεταξύ της χώρας Izumo και Hōki. Υπονοεί ότι η Izanami μετέφερε την ψυχή της σε ένα ζώο και έναν άνθρωπο πριν από το θάνατό της, αλλά δεν δηλώνει εάν η Izanami είχε ενσαρκώσεις ή όχι.
Ο Izanagi-no-Mikoto θρήνησε για τον θάνατο της Izanami-no-Mikoto και έκανε ένα ταξίδι στο Yomi («η σκιώδης χώρα των νεκρών»). Έψαξε για την Izanami-no-Mikoto και τη βρήκε. Στην αρχή, ο Izanagi-no-Mikoto δεν μπορούσε να τη δει γιατί οι σκιές έκρυβαν την εμφάνισή της. Της ζήτησε να επιστρέψει μαζί του. Ο Izanami-no-Mikoto ενημέρωσε τον Izanagi-no-Mikoto ότι άργησε πολύ. Είχε ήδη φάει το φαγητό του κάτω κόσμου και τώρα ήταν ένα με τη χώρα των νεκρών. Δεν μπορούσε πλέον να επιστρέψει στα ζωντανά, αλλά θα προσπαθούσε να ζητήσει την άδεια να φύγει.
Η είδηση σόκαρε τον Izanagi-no-Mikoto, αλλά αρνήθηκε να την αφήσει στο Yomi. Ενώ ο Izanami-no-Mikoto κοιμόταν, πήρε τη χτένα που έδενε τα μακριά μαλλιά του και τα άναψε ως δάδα. Κάτω από την ξαφνική έκρηξη φωτός, είδε τη φρικτή μορφή της κάποτε όμορφης και χαριτωμένης Izanami-no-Mikoto. Ήταν τώρα μια σάπια μορφή σάρκας με σκουλήκια και βρώμικα πλάσματα να τρέχουν πάνω από το ρημαγμένο σώμα της.
Ο Izanagi-no-Mikoto ξέσπασε από την είσοδο και έσπρωξε έναν ογκόλιθο στο στόμα του Yomotsuhirasaka (σπήλαιο που ήταν η είσοδος του Yomi) για να δημιουργήσει έναν διαχωρισμό μεταξύ του κόσμου των ζωντανών και του κόσμου των νεκρών, καθώς και ο διαχωρισμός του Izanagi από την Izanami.
Η Izanami-no-Mikoto ούρλιαξε πίσω από αυτό το αδιαπέραστο οδόφραγμα και είπε στον Izanagi-no-Mikoto ότι αν την άφηνε θα κατέστρεφε 1.000 κατοίκους των ζωντανών κάθε μέρα. Εκείνος με μανία απάντησε ότι θα έδινε ζωή σε 1.500 κατοίκους.
Ο Izanagi λέγεται ότι έκανε τελετουργικό καθαρισμό, χαράι, αφού είδε το σώμα της συζύγου του σε αποσύνθεση. Αυτή είναι η παραδοσιακή εξήγηση για τα τελετουργικά εξαγνισμού που εκτελούνται συχνά στα ιερά του Σιντοϊσμού στην ιαπωνική θρησκεία, όπου οι θαμώνες πλένονται με νερό πριν εισέλθουν στον ιερό χώρο. Ενώ έκανε μπάνιο, ο Izanagi γέννησε τη θεά του ήλιου, Amaterasu, από το αριστερό του μάτι, τον θεό της σελήνης, Tsukuyomi, από το δεξί του μάτι και τον θεό της καταιγίδας, Susanoo, από τη μύτη του.
Αν και είναι παρόμοια από πολλές απόψεις, η εκδοχή της ιστορίας του Izanagi και της Izanami στο Nihonshoki διαφέρει από την εκδοχή Kojiki στο ότι ο Izanagi δεν κατεβαίνει στον Κάτω Κόσμο (Yomi), αντί να μένει μόνιμα στο νησί Awaji σε έναν ναό. Επιπλέον, στο Nihonshoki, οι τρεις θεότητες Amaterasu, Tsukiyomi και Susanoo λέγεται ότι δημιουργήθηκαν από τον Izanagi και την Izanami, αντί του Izanagi μόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Τέμενος Σουλεϊμανιγιέ
Το Σουλεϊμανιγιέ Τζαμί (τουρκ. Süleymaniye Camii) είναι σπουδαίο οθωμανικό τέμενος της Κωνσταντινούπολης, το δεύτερο σε μέγεθος του είδους του και μικρότερο σε ύψος της Αγιάς Σοφιάς. Βρίσκεται στο δεύτερο λόφο της παλαιάς πόλης σε περίοπτη θέση που δεσπόζει του Κεράτιου κόλπου. Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της οθωμανικής αρχιτεκτονικής του 16ου αιώνα. Περιλαμβάνεται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και η περιοχή του τεμένους είναι προστατευόμενη περιοχή από το 1980-1.
Το σύμπλεγμα, συνολικής έκτασης 250x350 τετρ. μέτρων, με διεύθυνση ΒΔ-ΝΑ, περιλαμβάνει, εκτός από το τέμενος, πέριξ του εσωτερικού αιθρίου τέσσερις θεολογικές σχολές, νοσοκομείο, σχολή των χαντίθ, λουτρά, σχολείο, ιμαρέτ και άλλους δημόσιους χώρους.
Μέσα στο νοτιοανατολικό περίβολο του τεμένους, όπου και το σουλτανικό κοιμητήριο, βρίσκονται επίσης δύο μαυσωλεία, με τους τάφους του Σουλεϊμάν Α', της μητέρας του,Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν,της αδελφής του και της συζύγου του,Χουρέμ Σουλτάν, καθώς και οι τάφοι του Σουλεϊμάν Β', του Αχμέτ Β', της συζύγου του Χασεκί Ραμπιά Σουλτάν και της κόρης του σουλτάνου Μουσταφά Β', Σαφιγιέ Σουλτάν. Επίσης εκεί βρίσκεται ο τάφος της Σαλιχά Ντιλασούπ Σουλτάν, μητέρας του Σουλεϊμάν Β'. Το τζαμί διακρίνεται για τις διαστάσεις του και τις γεωμετρικές αναλογίες του, συνιστώντας κατά πολλούς την κορυφαία δημιουργία του Σινάν, μαζί με το Τέμενος Σελιμιγιέ στην Αδριανούπολη.
Με το όνομα Σουλεϊμανιέ φέρεται και η πέριξ του τεμένους αυτού συνοικία της Κωνσταντινούπολης, καθώς και η γειτνιάζουσα ΝΔ. του τεμένους λεωφόρος.
Το τέμενος ήταν κλειστό κατά την περίοδο της ανακαίνισης που έγινε την περίοδο 2007-2010. Στις 16 Νοέμβριου 2010 κατά την διάρκεια του Κουρμπάμ Μπαϊράμ έγιναν εγκαίνια του ανακαινισμένου τεμένους με την παρουσία του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Το συνολικό κόστος της ανακαίνισης έφτασε τα 21 εκατομμύρια τουρκικές λίρες. (περίπου 11 εκατομμύρια ευρώ).
Πηγές
Κατηγορία:Οθωμανικά τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τουρκία Κατηγορία:Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Αγιά Σοφιά (συνοικία Πειραιά)
Η Αγία Σοφία είναι συνοικία και περιοχή του 5ου Διαμερίσματος του Πειραιά, που συνορεύει βόρεια με τη Νίκαια, νότια με τη βιομηχανική συνοικία Παπαστράτος με όριο τις παλιές σιδηροδρομικές γραμμές, ανατολικά με την Παλαιά Κοκκινιά και δυτικά με τα Ταμπούρια. Είναι περιοχή με στενούς μονοδρομημένους δρόμους με μεγάλες κλίσεις λόγω του λόφου Βώκου που βρίσκεται στα βόρεια. Στην Αγία Σοφία υπάρχει η μεγάλη ιδιωτική κλινική Παναγία η Οδηγήτρια, που λειτουργεί από το 1953, ένα από τα μεγαλύτερα διαγνωστικά και θεραπευτικά κέντρα στην Ελλάδα, με σύγχρονες εγκαταστάσεις, εξωτερικά ιατρεία και μονάδα εντατικής θεραπείας. Στις 10 Οκτωβρίου 2022 άρχισε να λειτουργεί στην περιοχή ο σταθμός μετρό Μανιάτικα.
Ετυμολογία
280px|thumb|Ο κινηματογράφος «Καλιφόρνια». Η συνοικία λέγεται και Μανιάτικα λόγω του ότι οι κάτοικοι κατάγονται κυρίως από τη Μάνη. Η συνοικία της Αγιά Σοφιάς αποτελεί ισχυρή εκλογική δύναμη στον Πειραιά με την εκλογή Μανιατών βουλευτών και τοπικών αρχών ( Νικόλαος Μανωλάκος, Βασίλειος Μιχαλολιάκος, Πέτρος Μαντούβαλος, Παναγιώτης Μελάς, Χρήστος Αγραπίδης κ.ά.)
Οι Μανιάτες που εγκαταστάθηκαν στην Αγία Σοφία, απασχολούνταν κυρίως με τη λατόμευση και τα καμίνια για ασβέστη που δημιουργήθηκαν πλησίον του λόφου του Βώκου, αλλά και σε λιμενικές εργασίες, σε βιομηχανίες και βιοτεχνίες οι οποίες "άνθιζαν" στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα στη ζώνη του λιμανιού καθώς και στις σιδηροδρομικές εγκαταστάσεις.
Μεταξύ των ετών 1898 και 1902 ανεγέρθηκε στην περιοχή ο ομώνυμος Ιερός Ναός της Αγίας Σοφίας, μιας τρισυπόστατης βασιλικής μετά τρούλου, με δαπάνη του Δήμου Πειραιά. Ο ναός φέρεται να πήρε το όνομα αυτό προς τιμήν της συζύγου του τότε Δημάρχου Πειραιώς Τρύφωνος Μουτζόπουλου (ή Μουτσόπουλου).
Κινηματογράφος Καλιφόρνια
Το μεγαλύτερο αξιοθέατο της περιοχής είναι ο ιστορικός Κινηματογράφος Καλιφόρνια που λειτουργεί από το 1930, έχει δώσει και το όνομα του στη γύρω από αυτόν περιοχή. Στις 10 Μαρτίου 1950 είχαμε το τραγικό γεγονός της πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε την ώρα λειτουργίας του κινηματογράφου με αποτέλεσμα τον θάνατο 8 ανθρώπων και τον τραυματισμό 26. Ο κινηματογράφος εξακολουθούσε να λειτουργεί μέχρι το 1984 περιστασιακά άλλοτε σαν θερινός και άλλοτε ως χειμερινός, στη συνέχεια περιήλθε στον Δήμο Πειραιώς σαν περιουσιακό στοιχείο ο οποίος αποκατέστησε τις ζημιές από την πυρκαγιά του 1950. Σήμερα δημιουργεί εντύπωση παλιού νεοκλασικού κτιρίου μέσα στην κεντρική αγορά της συνοικίας στον πεζόδρομο της οδού Παλαμηδιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές του Πειραιά
Πράξη τακτοποίησης
Η «Πράξη Τακτοποίησης» (πλήρης τίτλος: «Πράξη Τακτοποίησης και Αναλογισμού») αποτελεί απόφαση της Διοίκησης (διοικητική πράξη) με την οποία διενεργείται η τακτοποίηση των οικοπέδων που είναι ενταγμένα σε σχέδιο πόλης που έχει εγκριθεί με παλαιότερες διατάξεις. Αλλάζει το σχήμα και το εμβαδόν των οικοπέδων μέσω μεταβιβάσεων τμημάτων οικοπέδων.
Περιγραφή
Η Πράξη καθορίζει ποιες μεταβιβάσεις οικοπέδων ή τμημάτων οικοπέδων πρέπει να γίνουν, ώστε να υλοποιηθεί ο πολεοδομικός σχεδιασμός (το σχέδιο πόλης). Καθορίζονται επακριβώς τα οικόπεδα ή τα τμήματα οικοπέδων που δεσμεύονται για να γίνουν δρόμοι, πάρκα, σχολεία κ.λπ. Καθορίζει ποιος πρέπει να τα αποζημιώσει (αναλογισμοί). Επίσης καθορίζονται ποια οικόπεδα ή τμήματα οικοπέδων πρέπει να ενσωματωθούν σε άλλα οικόπεδα (προσκυρώσεις) ώστε τα δεύτερα να γίνουν άρτια (να αποκτήσουν κατάλληλο εμβαδόν και σχήμα) για να μπορέσουν να οικοδομηθούν.
Αποτελεί το βασικό εργαλείο εφαρμογής του σχεδίου πόλης από το έτος 1923 έως το 1983 οπότε με το Ν.1337 αντικαταστάθηκε από την, περισσότερο δίκαιη και περισσότερο περίπλοκη, «Πράξη Εφαρμογής». Αν και η «Πράξη Εφαρμογής» αποτελεί πιο πρόσφατο και εξελιγμένο εργαλείο, σε όλες τις περιοχές που εντάχθηκαν στο σχέδιο πόλης με νομοθεσία προγενέστερες του Ν. 1337/83, απαιτείται η χρήση της «Πράξης Τακτοποίησης» ακόμα και σήμερα.
Σκοπός
Σκοπός της «Πράξης Τακτοποίησης» είναι αφενός η υλοποίηση του σχεδίου πόλης και η τακτοποίηση (αρτιοποίηση) των οικοπέδων. Η υλοποίηση του σχεδίου πόλης αφορά στην απόδοση σε κοινή χρήση των εδαφικών τμημάτων που προβλέπονται για κοινόχρηστες και κοινωφελείς χρήσεις. Η ιδιοκτησία προστατεύεται με το άρθρο 18 του Συντάγματος. Έτσι εκτάσεις που προβλέπονται να γίνουν κοινόχρηστες όπως οι δρόμοι, τα πάρκα και οι πλατείες δεν μπορούν να διαμορφωθούν στην τελική τους μορφή για χρήση από το κοινό, αν δεν αποζημιωθούν οι ιδιοκτήτες τους που πρέπει να τα αποστερηθούν. Το ίδιο ισχύει και για τις κοινωφελείς χρήσεις όπως οι χώροι που προβλέπονται για ανέγερση κτιρίων εκπαίδευσης, αθλητισμού, πρόνοιας, υγείας κ.λπ.
Η τακτοποίηση οποιουδήποτε οικοπέδου επηρεάζει τα γειτονικά του (όμορα). Αυτό συμβαίνει διότι μπορεί να ανταλλάσουν μεταξύ τους οικοπεδικά τμήματα ή το ένα να οφείλει αποζημίωση στο άλλο. Για το λόγο αυτό εάν απαιτείται πράξη τακτοποίησης σε ένα οικόπεδο, η ανάγκη αυτή μπορεί να παρεμποδίσει την οικοδόμηση του όμορου (γειτονικού) του, διότι δεν έχει καθοριστεί το οριστικό του σχήμα και εμβαδόν. Η απόφαση για την οικοδόμηση ή μη άρτιου οικοπέδου το οποίο γειτνιάζει με οικόπεδο που χρήζει πράξη τακτοποίησης λαμβάνεται από την υπηρεσία του κράτους που είναι επιφορτισμένη με τον πολεοδομικό σχεδιασμό. Σήμερα είναι οι Υπηρεσίες Δόμησης των Δήμων.
Γουλιέλμος του Σέντερμανλανντ
Ο Γουλιέλμος, σουηδ. Wilhelm (17 Ιουνίου 1884 - 5 Ιουνίου 1965) από τον Οίκο των Μπερναντότ ήταν πρίγκιπας της Σουηδίας και δούκας του Σέντερμανλανντ. Έγινε συγγραφέας πολλών βιβλίων.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας και της Βικτωρίας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μεγάλου δούκα του Μπάντεν.
Γεννήθηκε στο ανάκτορο Τούλλγκαρν. Έκανε γάμο στο Τσάρσκογιε Σέλο με την Μαρία Παύλοβνα, κόρη του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Αλεξάνδρας πριγκίπισσας της Ελλάδας και απέκτησαν γιο τον Λένναρτ. Όμως ο γάμος δεν ήταν ευτυχισμένος: όπως έγραψε ο Λένναρτ στην Αυτοβιογραφία του, η μητέρα του Μαρία ένοιωθε, ότι παντρεύτηκε κάποιον κατώτερό της και συμπεριφερόταν εγωιστικά. Αυτή επέμενε να την αποκαλούν Αυτοκρατορική και Βασιλική Υψηλότης, ενώ ο άνδρας της ήταν μόνο Βασιλική Υψηλότης· ο Γουσταύος Ε΄ αποδέχθηκε την επιθυμία της νύφης του. Επιπρόσθετα έλεγε για τον άνδρα της, ότι δεν ήταν ερωτικά ικανός. Όταν ο ιατρός της Άξελ Μούντχε την πλησίασε ερωτικά, η Σουηδική βασιλική οικογένεια τον υποστήριξε· η Μαρία αισθάνθηκε απέχθεια με τους Μπερνντότ και ζήτησε διαζύγιο, που της δόθηκε το 1914 και επέστρεψε στη Ρωσία.
Από τότε ο Γουλιέλμος έκανε σχέση με τη Ζανν ντε Τραμκούρ. Διέμεναν στην ιδιοκτησία Στένχαμμαρ, κοντά στο Φλεν. Ζούσαν μαζί, κάτι δεν επιτρεπόταν εκείνη την εποχή για μέλη της βασιλικής οικογένειας, έτσι η Ζανν ονομαζόταν σπιτονοικοκυρά της ιδιοκτησίας. Το 1952 πήγαν να επισκεφθούν τον Λένναρτ· στην επιστροφή οδηγούσε ο Γουλιέλμος, αλλά λόγω μίας χιονοθύελλας στο Στέρνχοβ του Σέντερμανλανντ έπαθαν δυστύχημα και η Ζανν απεβίωσε. Ο Γουλιέλμος δεν συνήλθε από το συμβάν.
Ήταν αξιοσημείωτος φωτογράφος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων στα Σουηδικά, υπογράφοντας με το όνομα πρίγκιπας Γουλιέλμος. Όπως επέβαλλε το πρωτόκολλο, έμεινε μακριά από την πολιτική, εκτός από την περίπτωση της δολοφονίας του Δανού θεατρικού συγγραφέα και πάστορα Κάι Μουνκ το 1944, μάλλον από την Γκεστάπο. Τότε η Σουηδία κατεχόταν από τους Γερμανούς και ο Γουλιέλμος, μαζί με άλλους, καταδίκασε την πράξη στην εφημερίδα Ελεύθεροι Δανοί.
Σε ηλικία 81 ετών απεβίωσε από καρδιακή προσβολή στον ύπνο του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1908 τη Μαρία Παύλοβνα των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρη του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ
Ώρα στις Μαλδίβες
Η ώρα στις Μαλδίβες δίνεται από την Ώρα Μαλδίβων (MVT) (UTC+05:00). Οι Μαλδίβες προς το παρόν δεν χρησιμοποιούν τη θερινή ώρα.
Βάση δεδομένων ζώνης ώρας ΙΑΝΑ
Η Βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA περιέχει μία ζώνη για τις Μαλδίβες στο αρχείο zone.tab.
Παραπομπές
*
Στέφανος Ε΄ της Ουγγαρίας
thumb|left|200px|Η σφραγίδα (σιγίλλιον) του Στεφάνου Ε΄ της Ουγγαρίας.
Ο Στέφανος Ε΄ (V. István, 18 Οκτωβρίου 1239 - 6 Αυγούστου 1272) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας από το 1270 έως το 1272 και δούκας της Στυρίας από το 1258 έως το 1260.
Μετά την απώλεια της Στυρίας, έγινε δούκας της Τρανσυλβανίας. Ζήτησε από τον πατέρα του Μπέλα Δ΄ (1262) 29 επαρχίες ως ανταμοιβή για τη στήριξη που του παρείχε στον πόλεμο εναντίον της Βοημίας. Έτσι η Ουγγαρία διαιρέθηκε στα δύο, ενώ στις περιοχές που εξασκούνταν η διοίκηση με τον γιο Στέφανο υπήρχε και επίσημα ανώτατη κυριαρχία και από τον Μπέλα. Ο Στέφανος νίκησε τον πατέρα του σε τοπικό εμφύλιο (1268) και προέλασε στην κατάληψη της Βουλγαρίας, της οποίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς.
Γάμοι συμμαχίας για τις κόρες του
Ως βασιλιάς προσπάθησε να εξασφαλίσει με γάμους τις συμμαχίες με ισχυρούς ηγεμόνες. Πάντρεψε την κόρη του Μαρία της Ουγγαρίας με τον μέλλοντα βασιλιά της Νάπολης Κάρολο Β΄ τον Χωλό. Ο Λαδίσλαος νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Καρόλου Α΄ της Νάπολης. Ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων Ανδρόνικος Β΄ Παλαιολόγος νυμφεύτηκε την Άννα, άλλη κόρη του Στεφάνου, όπως επίσης ο Σέρβος βασιλιάς Στέφανος Ντραγκούτιν την Αικατερίνη.
Ο Ότακαρ Β΄ της Βοημίας κήρυττε ότι ήταν πολύ φίλος με τους Κουμάνους και δεν μπορούσε να σταθεί ως Καθολικός. Κυρίευσε μερικές δυτικές επαρχίες του Στέφανου Ε΄, αλλά κατατροπώθηκε από αυτόν (1271) κοντά στο Ποζόνι, σημερινή Μπρατισλάβα. Έτσι, ο Ότακαρ Β΄ αναγκάστηκε να εγκαταλείψει όλες τις κτήσεις του.
Ο Στέφανος απεβίωσε ξαφνικά, ενώ ετοίμαζε στρατό εναντίον των επαναστατών που είχαν απαγάγει τον γιο του Λαδίσλαο. Διάδοχός του έγινε ο μεγαλύτερος γιος του Λαδίσλαος Δ΄ της Ουγγαρίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ, κόρη του Σεϋχάν αρχηγού των Κουμάνων και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Κροατίας Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Στέφανος Δέλτας
Ο Στέφανος Δέλτας (1863 - 1947) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, δημοτικιστής και τραπεζίτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1863 και καταγόταν από Φαναριώτικη οικογένεια. Ήταν γιος του Γεωργίου Δέλτα και της Σοφίας Καραθεοδωρή, μέλος της οικογένειας Καραθεοδωρή. Φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή και στο Παρίσι. Ασχολήθηκε με τις εμπορικές επιχειρήσεις αλλά και με μεταφράσεις της αρχαίας γραμματείας και δη των Στωϊκών φιλοσόφων.
Μαζί με τον Εμμανουήλ Μπενάκη θεωρούνται οι πατέρες του Κολλεγίου Αθηνών, στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο του οποίου διετέλεσε ταμίας. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην οργάνωση της Αγροτικής Τράπεζας, της οποίας διετέλεσε πρώτος διοικητής. Επίσης ήταν μέλος του συμβουλίου της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων (Ε.Α.Π.), ενός αυτόνομου οργανισμού με τεράστια περιουσιακά στοιχεία, αντιπρόεδρος και ευεργέτης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, πρόεδρος και ευεργέτης του Π.Ι.Κ.Π.Α., μέλος στο διοικητικό συμβούλιο του Ελληνοαιγυπτιακού Συνδέσμου καθώς και σύμβουλος της Τράπεζας της Ελλάδος.
Το 1895 παντρεύτηκε την λογοτέχνη Πηνελόπη Μπενάκη - Δέλτα. Ο γάμος του με την Πηνελόπη ήταν στα πλαίσια των συμμαχιών που εφάρμοζε ο πατέρας της Εμμανουήλ Μπενάκης. Γι' αυτό και πέρασε κρίσεις, ειδικά όταν αυτή γνώρισε και σύναψε ερωτικό δεσμό με τον Ίωνα Δραγούμη, δεσμό τον οποίο και του αποκάλυψε. Μαζί της απέκτησε τρεις κόρες: την Σοφία, σύζυγο Μαυροκορδάτου, την Βιργινία, αρχινοσοκόμο, σύζυγο του πολιτικού Αλεξάνδρου Ζάννα και γιαγιά του πολιτικού Αντώνη Σαμαρά και την Αλεξάνδρα, σύζυγο του κτηματία Αντώνη Παπαδόπουλου.
Σημειώσεις
<references group="Μεταφράσεις"/>
Δελτα Δελτα Δέλτα
Κιμάμπα 'Β'
Η Κιμάμπα 'Β' (Kimamba 'B') είναι μια μεσόγεια περιοχή και διοικητικό τμήμα στην Περιοχή Κιλόσα στην Περιφέρεια Μορογκόρο της Τανζανίας. Το τμήμα δημιουργήθηκε το 1988 από τον διαχωρισμό του πρώην Τομέα Κιμάμπα (Kimamba Division) και το 2002 είχε πληθυσμό 4.899 κατοίκους.
Προφορά - συλλαβισμός - ετυμολογία
Η ονομασία Κιμάμπα (Kimamba), στα Ελληνικά προφέρεται Κι-μά-μ ου -μπα. Αντιθέτως, στα Σουαχίλι, συλλαβίζεται Ki-ma-m u -ba.
Απαρίθμιση των Ελλήνων στην Περιοχή Κιμάμπα (κατά το 1950)
Η Κιμάμπα και η γύρω περιοχή της, έχει εδάφη γόνιμα και παραγωγικά είναι δε κατάλληλη για γεωργική καλλιέργεια. Κατά το 1950, στην Κιμάμπα κατοικούσαν λιγοστοί Έλληνες, εκ των οποίων ορισμένοι από αυτούς ήσαν: • 4 Στην Κιμάμπα, υπήρχε Ελληνική Κοινότητα, στην οποίαν υπάγονταν και οι Έλληνες από την Κιλόσα και το Μορογκόρο. Κατά το 1950, Πρόεδρος ήταν ο Θεόδωρος Αλεξ. Σκούταρης και Γεν. Γραμματέας ο Αναστάσιος Βασταρδάνης
Στην Κιμάμπα, χτίστηκε με δαπάνη του Δάμονος Σαπουντζόγλου και των αδελφών Θεόδωρου και Φωτίου Αλεξ. Κοντόπουλου (από την Κιλόσα), η τρίτη Ελληνική Ορθόδοξη εκκλησία (μετά από αυτήν του Μόσι και του Νταρ ες Σαλάαμ) στην Τανγκανίκα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχία Κιλόσα Κατηγορία:Τμήματα της Τανζανίας Κατηγορία:Περιφέρεια Μορογκόρο
Χαϊκαντζόρ
Ευρισκόμενη επί των αρμενοτουρκικών συνόρων, ευρίσκεται απέναντι από το παλαιό και σημαντικό μοναστήρι του Χορομός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Transifex
Το Transifex είναι ιδιόκτητη πλατφόρμα μετάφρασης στο διαδίκτυο, συγκεκριμένα είναι ένα σύστημα GMS (Globalization Management System). Στοχεύει σε τεχνικά έργα με συχνά ενημερωμένο περιεχόμενο, όπως το λογισμικό, η τεκμηρίωση (documentation) και οι ιστότοποι και ενθαρρύνει την αυτοματοποίηση της ροής τοπικών εργασιών με την ενσωμάτωση εργαλείων που χρησιμοποιούν οι προγραμματιστές.
Ο ιστότοπος παρέχει πλατφόρμα φιλοξενίας για αρχεία μετάφρασης και λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης, όπως τροφοδότηση πληροφοριών, πίνακες συζήτησης, προτάσεις μετάφρασης και ψηφοφορία για να επιτρέψει στους μεταφραστές να συνεργαστούν. Το Transifex γράφτηκε με τη χρήση Django και Python από τον ιδρυτή της Transifex (παλαιότερα γνωστό ως Indifex), Δημήτρη Γλέζο, στο πλαίσιο του προγράμματος Google Summer of Code.
Ιστορία
Αυτό που ξεκίνησε ως μια εργασία στο Google Summer of Code για την επίλυση ενός προβλήματος του Fedora Project έχει εξελιχθεί σε ένα πλήρες κίνημα που υποστηρίζεται από μια νέα νεοφυή επιχείρηση, την Transifex. Ο δημιουργός του Transifex, Δημήτρης Γλέζος, εργάστηκε από το 2007 για να ευαγγελίσει το όραμα του Transifex. Από τον Μάρτιο του 2014, η φιλοξενούμενη ιστοσελίδα transifex.com έχει πάνω από 17.000 μεταφράσεις έργων που φιλοξενούνται σε 150 γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των Creative Commons, Coursera, Django και Django-cms, Dolibarr, Eventbrite, Fedora, Mercurial, Bitbucket, GlobaLeaks, TalentLMS, MeeGo, OpenStack, Pinterest, qBittorrent, reddit, Xfce, Wheelmap.org, VLC και άλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό-Εργαλεία τοπικοποίησης
Ώρα στο Μπαχρέιν
Η ώρα στο Μπαχρέιν δίνεται από την Χειμερινή Ώρα Αραβίας (AST) (UTC+03:00). Προς το παρόν, το Μπαχρέιν δεν χρησιμοποιεί την θερινή ώρα, και δεν την έχει χρησιμοποιήσει ποτέ στο παρελθόν. Στην περίοδο 1920-1972 χρησιμοποιήθηκε η ζώνη ώρας UTC+04:00.
Βάση δεδομένων ζώνης ώρας ΙΑΝΑ
Η Βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA περιέχει μία ζώνη για το Μπαχρέιν στο αρχείο zone.tab.
Παραπομπές
*
Μανουήλ Παλαιολόγος (γιος Μιχαήλ Θ΄)
Ο Μανουήλ Παλαιολόγος ήταν βυζαντινός πρίγκιπας από την οικογένεια των Παλαιολόγων,
Ήταν γιος του συναυτοκράτορα Μιχαήλ Θ΄ και της Ρίτας της Αρμενίας, εγγονός του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄. Ο Μανουήλ δολοφονήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1320 με ανάμειξη του αδελφού του, μετέπειτα Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ΄ και λόγω κάποιας εξωσυζυγικής σχέσης που είχε. Από την λύπη του από αυτό το γεγονός πέθανε ο πατέρας του, ενώ η δολοφονία ήταν και μία από τις αιτίες του εμφύλιου πολέμου μεταξύ των δύο Ανδρονίκων. Κατά τον Γρηγορά, ο αδελφός του διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση με μία γυναίκα χαμηλού κοινωνικού επιπέδου· ένα βράδυ πήγε ο Μιχαήλ στο σπίτι της να βρει τον Ανδρόνικο, εκεί οι φρουροί τού αδελφού του δεν τον αναγνώρισαν και -νομίζοντας ότι είναι κάποιος αντίζηλος- τον σκότωσαν. Κάποιοι ερευνητές διατείνονται ότι ίσως να έγινε εσκεμμένα από τον Ανδρόνικο, για να βγάλει εκτός κάποιον πιθανό διάδοχο τού θρόνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Μανουήλ
Ντιπές Τσακραμπάρτι (ιστορικός)
O Ντιπές Τσακραμπάρτι (Dipesh Chakrabarty), γεννημένος το 1948, στην Καλκούτα, είναι Ινδός ιστορικός ο οποίος έχει συνεισφέρει στην μεταποικιακή θεωρία και στις λεγόμενες subultern σπουδές, οι οποίες εξετάζουν τις μάζες των μη-προνομιούχων (μη-ελίτ) ως υποκείμενο των κοινωνικών και ιστορικών φαινομένων. Είναι καθηγητής ιστορίας στην έδρα "Lawrence A. Kimpton" στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και αποδέκτης του βραβείου Toynbee 2014, που απονέμεται σε κοινωνικούς επιστήμονες με σημαντικό ακαδημαϊκό έργο.
Βιογραφία
Ο Ντιπές Τσακραμπάρτι σπούδασε στο Προεδρικό Κολλέγιο του Πανεπιστημίου της Καλκούτας, όπου έλαβε το πτυχίο του στη φυσική. Έλαβε επίσης Μεταπτυχιακό Δίπλωμα στη Διοίκηση (MBA) από το Ινδικό Ινστιτούτο Διαχείρισης Καλκούτα. Αργότερα απέκτησε διδακτορικό στην ιστορία στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας στην Καμπέρα.
Είναι επί του παρόντος καθηγητής Ιστορίας, Γλωσσών και Πολιτισμών της Νότιας Ασίας στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Είναι επίσης συνεισφέρων συντάκτης στο ακαδημαϊκό περιοδικό Public Culture που εκδίδεται από το Duke University Press. Ήταν μέλος της ομάδας μελετητών των Subaltern Studies. Πρόσφατα συνέβαλε σημαντικά στο θέμα των επαφών μεταξύ της ιστορίας και της μετα-αποικιακής θεωρίας με το έργο του "Provincializing Europe" (ΡΕ) (Επαρχιοποίηση της Ευρώπης), το οποίο συνεχίζει και αναθεωρεί το προηγούμενο ιστορικό του έργο σχετικά με την ιστορία της εργατικής τάξης στη Βεγγάλη ( Rethinking Working-Class History ). Το PE είναι μια σημαντική προσθήκη στην αντιπαράθεση για το πώς ο μεταποικιακός λόγος εμπλέκεται στην ιστοριογραφία (π.χ., «White Mythologies» (Λευκές Μυθολογίες) του Robert JC Young ), κριτικάροντας τον ιστορικισμό, ο οποίος συνδέεται στενά με την Δυτική αντίληψη για τον γραμμικό χρόνο. Ο Chakrabarty υποστηρίζει ότι ο ιστορικισμός της δυτικής ιστοριογραφίας καθολικεύει τον φιλελευθερισμό, προβάλλοντάς τον σε όλες τις περιοχές του κόσμου.
Είναι παντρεμένος με την καθηγήτρια του Πανεπιστημίου του Chicago, Rochona Majumdar.
Διακρίσεις
2004: Μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών
2006: Επίτιμος συνεργάτης της Αυστραλιανής Ακαδημίας Ανθρωπιστικών Επιστημών
2010: Doctor of Letters (D. Litt ( Honoris Causa )), Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (απονέμεται στο Goldsmiths )
2011: τιμητικό διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας, Βέλγιο, το 2011 · Βραβείο διακεκριμένου αποφοίτου, Ινδικό Ινστιτούτο Διοίκησης (IIM), Καλκούτα.
2014: Βραβείο Toynbee.
2019: Βραβείο Tagore Memorial (Rabindra Smriti Puraskar) που απονεμήθηκε από την κυβέρνηση της Δυτικής Βεγγάλης, Ινδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Ιστορικοί
Ηφαιστειακός κρατήρας
thumb|right|330px|Ο κρατήρας του ηφαιστείου [[Βιγιαρρίκα (ηφαίστειο)|Βιγιαρίκα (Χιλή)]] Ηφαιστειακός κρατήρας, ή κρατήρας ηφαιστείου λέγεται αυτός που δημιουργείται από ηφαιστειακή δραστηριότητα και μόνο, στην επιφάνεια του γεωφλοιού, και αντίστοιχα σε άλλα ουράνια σώματα, σε διάκριση άλλων τύπων κρατήρων που δημιουργούνται από άλλες αιτίες.
Γενικά
Ο ηφαιστειακός κρατήρας αποτελεί το άνω άκρο του ηφαιστειακού πόρου από τον οποίο εκτινάσσονται τα ηφαιστειακά αναβλήματα και εκχέεται η λάβα ενός ηφαιστείου. Γεωμορφολογικά αποτελεί κυκλική λεκάνη στην επιφάνεια του γεωφλοιού που περικλείεται από δακτυλιοειδή έξαρση του εδάφους, που δημιουργείται και αυτή επίσης από ηφαιστειακή δραστηριότητα είτε με κατάρρευση δημιουργηθέντος προηγουμένως ηφαιστειακού θόλου, είτε με την εναπόθεση των βαρύτερων αναβλημάτων μετά από έκρηξη.
Ο ηφαιστειακός κρατήρας με την πάροδο των επαναλήψεων των δραστηριοτήτων και της απόθεσης αναβλημάτων πέριξ αυτού συνιστά τελικά την κορυφή του ηφαιστειακού κώνου που δημιουργείται, όπως εμφανίζεται σήμερα στην πλειονότητα των ηφαιστείων. Βασικά μεγέθη ενός κρατήρα είναι η διάμετρός του, το βάθος της κοίτης του και το υψόμετρο στο οποίο βρίσκεται. Κανένας ηφαιστειακός κρατήρας δεν παρουσιάζει ίδιο μέγεθος με άλλον. Ηφαιστειακός κρατήρας με διάμετρο μεγαλύτερη από 1,6 χλμ. χαρακτηρίζεται καλδέρα.
Ηφαιστειακός κρατήρας πλαγιάς, ή πλευρικός κρατήρας, ή δευτερεύων κρατήρας χαρακτηρίζεται εκείνος που δημιουργείται σε πλαγιά ηφαιστείου μετά από διάρρηξή της. Διάρρηξη κρατήρα χαρακτηρίζεται η μερική υποχώρηση της δακτυλιοειδούς περιφέρειας αυτού λόγω γεωλογικών δραστηριοτήτων κυρίως διάβρωσης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ηφαιστειολογία
Ομάδα Ανάγκης
Η ομάδα της Ανάγκης είναι μια ομάδα ανάδρομων και οπισθοδρομικών δορυφόρων του Δία που ακολουθούν παρόμοια τροχιά με αυτή της Ανάγκης και θεωρείται πως έχουν κοινή προέλευση.
Οι τροχιακοί τους ημιάξονες (αποστάσεις από τον Δία), κυμαίνονται μεταξύ 19,3 και 22,7 Gm, οι τροχιακές κλίσεις τους μεταξύ 145,7° και 154,8°, και οι εκκεντρότητές τοπυς μεταξύ 0,02 και 0,28.
Τα βασικά μέλη είναι (από το μεγαλύτερο προς το μικρότερο):
Η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (IAU) διατηρεί ονόματα που τελειώνουν σε -e για όλα τα οπισθοδρομικά φεγγάρια, συμπεριλαμβανομένων των μελών της ομάδας αυτής. 300px|thumb|Αυτό το διάγραμμα προσφέρει μεγαλύτερο οπτικό πεδίο από το προηγούμενο, που δείχνει άλλους μικρού δορυφόρους συγκεντρωμένους κοντά στο κέντρο ομάδας της Ανάγκης.
Προέλευση
Η ομάδα της Ανάγκης πιστεύεται ότι σχηματίστηκε όταν ένας αστεροειδής κατακτήθηκε από τη βαρύτητα του Δία και στη συνέχεια διασπάσθηκε από μια σύγκρουση. Αυτή η πεποίθηση βασίζεται στο γεγονός ότι η διασπορά των μέσων1 τροχιακών παραμέτρων των μελών του πυρήνα είναι πολύ μικρή και μπορεί να εξηγηθεί από μια μικρή ώθηση ταχύτητας (15 < δV < 80 m/s), συμβατές με μια ενιαία σύγκρουση και αποσύνθεση.
Με βάση τα μεγέθη των δορυφόρων, ο αρχικός αστεροειδής ενδέχεται να είχε περίπου 28 χιλιόμετρα διάμετρο. Δεδομένου ότι η τιμή αυτή είναι κοντά στην διάμετρο της Ανάγκης, είναι πιθανόν το μητρικό σώμα, πιθανών δεν ήταν σε μεγάλο βαθμό ικανό να διαταραχθεί.
Διαθέσιμες φωτομετρικές μελέτες έκαν περισσότερρο αξιόπιστη την ιδέα της κοινής προέλευσης απόπ την διατριβή του αστεροειδή: τρία από τα φεγγάρια της ομάδας (η Αρπαλύκη, η Πραξιδίκη και η Ιοκάστη) έχουν παρόμοια γκρίζα χρώματα (μέσος όρος των δεικτών χρώματος : B-V = 0,77 V-R = 0,42), ενώ η Ανάγκη είναι στα όρια μεταξύ του γκρι και του κόκκινου φωτός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Μπραϊάν Ζουμπέρ
thumb|right|150px|Ο Ζουμπέρ το 2008. Ο Μπραϊάν Ζουμπέρ (γαλλ.: Brian Joubert, 20 Σεπτεμβρίου 1984) είναι Γάλλος αθλητής του καλλιτεχνικού πατινάζ. Ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής για το 2007, τρεις φορές πρωταθλητής Ευρώπης (2004, 2007 και 2009), ενώ έχει στεφθεί έξι φορές πρωταθλητής Γαλλίας και έχει κερδίσει και ένα Γκραν Πρι Καλλιτεχνικού Πατινάζ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Πουατιέ της Γαλλίας και σε μικρή ηλικία πέρασε μια σοβαρή ασθένεια που οδήγησε στην απώλεια του ενός νεφρού του. Λόγω της ασθένειας επέλεξε να ασχοληθεί με το πατινάζ αντί με άλλα, μαχητικά σπορ, που του άρεσαν περισσότερο. Ξεκίνησε να κάνει πατινάζ στην ηλικία των τεσσάρων, μαζί με τις δυο μεγαλύτερες αδερφές του.
Ο Ζουμπέρ είναι διασημότητα στη Γαλλία, εν μέρει λόγω και της σχέσης του με την πρώην Μις Γαλλία Λετίσια Μπλεζέ. Αργότερα ο Ζουμπέρ υπέβαλε μήνυση εναντίον της, επειδή εκείνη δήλωσε σε περιοδικά πως ήταν ομοφυλόφιλος και η σχέση ήταν "απλή βιτρίνα", κερδίζοντας τη δίκη και αποζημίωση 17.000 ευρώ.
Ο Γάλλος παγοδρόμος είναι γνωστός για τη δεινότητά του στα άλματα. Συνηθίζει τα τετραπλά salchow και τα τετραπλά toe loop. Στο Κύπελλο Ρωσίας του 2006, ο Ζουμπέρ εισήλθε στην ελίτ των ανδρών παγοδρόμων εκτελώντας τρία τετραπλά άλματα κατά τη διάρκεια του μεγάλου προγράμματός του. Έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις ότι θεωρεί τα τετραπλά άλματα σημαντικά για το μέλλον του καλλιτεχνικού πατινάζ ως αθλήματος.
Ο αθλητής χρηματοδοτεί μια ένωση που υποστηρίζει τα παιδιά με σύνδρομο Ουίλιαμς. Το 2006 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο Brian Joubert: le Feu sur la Glace (Μπράιαν Ζουμπέρ, Η Φωτιά Πάνω στον Πάγο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές Κατηγορία:Αθλητές της καλλιτεχνικής παγοδρομίας
Ιερά Μητρόπολις Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος
Η Ιερά Μητρόπολις Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος είναι μία από τις νεότερες Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος. Δημιουργήθηκε τον Μάιο του 2010 (ως Ιερά Μητρόπολις Κηφισίας, Αμαρουσίου και Ωρωπού) με διάσπαση της πρώην Μητροπόλεως Αττικής σε δύο τμήματα, από τα οποία απέκτησε την έδρα της Κηφισιάς και τα εδάφη των δήμων της βορειοανατολικής Αττικής. Τον Οκτώβριο του 2021 προστέθηκε στον τίτλο της και το «Μαραθώνος». Μητροπολίτης της είναι από την ίδρυσή της ο κ. Κύριλλος (Μισιακούλης).
Κηφισιας
Πολύκαρπος Συνοδινός
Ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Πολύκαρπος Συνοδινός (κατά κόσμον Γεώργιος Συνοδινός) ήταν Έλληνας ιεράρχης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σίφνο το 1864. Το 1885 πήγε να σπουδάσει στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Από το 1900 περίπου υπηρέτησε σαν ιεροκήρυκας σε πολλές μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος και το 1923 εξελέγη Μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως, θέση που διατήρησε έως το 1933, οπότε και εκλέχθηκε με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, μετά την εκδημία του Μελετίου Σακελαρόπουλου. Μητροπολίτης Μεσσηνίας παρέμεινε ως το 1945, οπότε και παραιτήθηκε. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ανέπτυξε πλούσια ποιμαντική και κοινωνική δράση.
Απεβίωσε στις 17 Σεπτεμβρίου 1947 στην Αθήνα και ετάφη στο Α' Κοιμητήριο των Αθηνών. Αργότερα τα λείψανά του μεταφέρθηκαν, βάσει της τελευταίας του επιθυμίας, στη Σίφνο, τα οποία βρίσκονται σήμερα σε ειδική κρύπτη, στον Ιερό Ναό του Ιωάννου του Θεολόγου "Μουγκού" στη Σίφνο και συγκεκριμένα στο παρεκκλήσι του Αγίου Πολυκάρπου.
Παραπομπές
Πολύκαρπος Πολύκαρπος
Α.Ε. Δήμητρα Ευξεινούπολης
Περιλαμβάνει πλέον τμήμα ποδοσφαίρου αποκλειστικά. Στο παρελθόν διέθετε και τμήμα μπάσκετ. Το ποδοσφαιρικό τμήμα αγωνίζεται στην δεύτερη κατηγορία της Ε.Π.Σ. Θεσσαλίας. Τις περιόδους 2020-21 και 2021-22 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις εθνικές κατηγορίες, και συγκεκριμένα στην Γ΄ Εθνική, γνωρίζοντας το απόγειο της ιστορίας της.
Έδρα
Η έδρα της, το γήπεδο Ευξεινούπολης, αποτελεί μοναδική πολεοδομική και χωροταξική εφαρμογή- στο κέντρο του χωριού- ως αθλητικό, εκπαιδευτικό και πολιτιστικό πάρκο, καθώς και απάντηση στον σφιχτό εναγκαλισμό του μπετόν. Έχει διαστάσεις 98 επί 60 μέτρα και χλοοτάπητα. Στο γήπεδο τοποθετήθηκε κερκίδα 150 θέσεων το Δεκέμβριο του 2013.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2014. Έδρα του τμήματος είναι το Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο Δήμου Αλμυρού. Τα τελευταία χρόνια είναι ανενεργό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1959
Όρος Σκάρδος
Ο Σκάρδος (σερβικά, Шар планина / Σαρ πλανίνα, αλβανικά: Malet e Sharrit / Μάλετ ε Σάρριτ) είναι οροσειρά στα Βαλκάνια που επεκτείνεται από το Κοσσυφοπέδιο και τη βορειοδυτική Βόρεια Μακεδονία έως τη βορειοανατολική Αλβανία. Η ψηλότερη κορυφή της οροσειράς βρίσκεται σε υψόμετρο 2.748 μέτρων στο έδαφος της Βόρειας Μακεδονίας.
Ετυμολογία
Στην αρχαιότητα, τα όρη ήταν γνωστά ως Σκάρδος και Σκόρδος (το Σκάρδον ὂρος κατά τον Πολύβιο και τον Πτολεμαίο) και η σημερινή ονομασία προέρχεται από την αρχαία. Ονομάζεται μερικές φορές και Τσάρσκα Πλανίνα (Το βουνό του Τσάρου), λόγω του ότι βρίσκεται κοντά σε παλιές τοπικές πρωτεύουσες, διοικητικά κέντρα (Πρίζρεν, Σκόπια) της Σερβικής Αυτοκρατορίας.
Γεωγραφικά χαρακτηριστικά
Η οροσειρά καλύπτει μία περιοχή περίπου 1.600 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το 56,25% αυτής της περιοχής βρίσκεται στην ΠΓΔΜ, 43,12% στο Κόσοβο και 0,65% στην Αλβανία. Υπάρχουν τρεις πεδιάδες: η Σίρινικ, η Βράτσα και η Ρουντόκα. Τα βουνά επεκτείνονται ως το όρος Κόραμπ στα νοτιοδυτικά, και ένα μικρό μέρος τους μπαίνει στη βορειοδυτική Αλβανία. Υπάρχουν αρκετές ψηλές κορυφές:
Η χλωρίδα του βουνού περιλαμβάνει καλλιέργειες μέχρι τα 1000 μ. υψόμετρο, δάση ως τα 1.700 μ. και σε μεγαλύτερα υψόμετρα βρύα. Στα βουνά Σαρ βρίσκεται η μεγαλύτερη περιοχή που καλύπτεται από βρύα σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Οι χιονισμένες κορυφές των βουνών απεικονίζονται στο έμβλημα της πόλης των Σκοπίων.
Τα βουνά Σαρ στο Κόσοβο
Τα βουνά είναι στα Ν-ΝΑ του Κοσόβου και της Μετόχια. Πολλές αλπικές και παγετώδεις λίμνες βρίσκονται στο Κοσοβιανό μέρος των βουνών, ειδικά νότια του χωριόυ Ντραγκάς, της περιοχής του Σουτμαν και της περιοχής βόρεια της Βράκα. Το χιονοδρομικό κέντρο της Μπρεζόβικα, με υψόμετρο από 900 έως 2.524 μέτρα είναι ΝΑ των βουνών. Η οροσειρά στο Κόσοβο χωρίζεται σε τρεις κύριες ζώνες: στη ζώνη του Λιούμποτεν και της Μπρεζόβικα, στην κεντρική ζώνη του Πρίζρεν και στη ζώνη της Οπόια και της Γκόρα. Πόλεις και χωριά που βρίσκονται δίπλα στο βουνό είναι το Πρίζρεν, που είναι χτισμένο στους πρόποδες του, η πόλη Κατσιάνικ, καθώς και τα χωριά Ντραγκάς, Μπρεζόβικα και Στρπτσε. Λίμνες στο Κοσοβιανό μέρος των βουνών είναι η μεγάλη και η μικρή Γιαζινάκο, η Σουτμάνσκο και οι Στρμπάσκο, Μπλατέσκο και Ντινιβόντνο.
Εθνικό πάρκο Σαρ
250 px|μικρογραφία|Το εθνικό πάρκο Σαρ Το Εθνικό Πάρκο Βουνών Σαρ είναι στην περιοχή του Κοσόβου και απλώνεται σε έκταση 380 τετραγωνικών χλμ. Η περιοχή χαρακτηρίστηκε εθνικό πάρκο το 1993 και ξεκίνησε να λειτουργεί το 1995. Αποτελεί τόπο κατοικίας πολλών ζώων όπως ο λύκος, η αρκούδα, το ελάφι και η αγριόγατα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οροσειρές της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Οροσειρές της Αλβανίας Κατηγορία:Γεωγραφία του Κοσσυφοπεδίου
Ουμάρου Γιαρ Αντούα
Ο Ουμάρου Γιαρ Αντούα (Umaru Musa Yar'Adua, 16 Αυγούστου 1951 - 5 Μαΐου 2010), ήταν Νιγηριανός πολιτικός, ο οποίος ανέλαβε Πρόεδρος της Νιγηρίας το 2007 και ασθένησε σοβαρά λίγα χρόνια αργότερα. Υπήρξε μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού.
Έρικ του Βέστμανλανντ
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Γουσταύου Ε΄ της Σουηδίας και της Βικτώριας, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ μεγάλου δούκα του Μπάντεν.
Ουμάρου Γιαρ Αντούα
Βιογραφία
Στη διάρκεια της προεδρίας του αντιμετώπισε προβλήματα υγείας (καρδιολογικά) και για το λόγο αυτό μετέβη στη Σαουδική Αραβία για νοσηλεία το 2009. Κατά το διάστημα της απουσίας του χρέη προέδρου εκτελούσε ο αντιπρόεδρος, Γκούντλακ Τζόναθαν, ο οποίος το Φεβρουάριο του 2010 έλαβε και την έγκριση της Γερουσίας να ασκεί προεδρικά καθήκοντα. Ο Γιαρ Αντούα πέθανε στην Αμπούτζα στις 5 Μαΐου 2010. .
Έρικ του Βέστμανλανντ
Βιογραφία
Υπέφερε από επιληψία και ήπια νοητική υστέρηση. Αυτό οφειλόταν σε τραύμα, όταν ήταν βρέφος ή στην ισχυρή θεραπεία που λάμβανε η μητέρα του κατά την κύηση. Η κατάστασή του δεν δημοσιοποιήθηκε. Είχε πόνους, που τον έκαναν ανήσυχο και η Βικτώρια τον αποκαλούσε "το αξιαγάπητο παιδί μου". Ήταν ευειδής και υγιής· η νοητική υστέρηση δεν φαινόταν σε σύντομη συνομιλία, αλλά γινόταν αντιληπτή αν μιλούσε περισσότερο.
Ουμάρου Γιαρ Αντούα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιαρ Αντουα
Έρικ του Βέστμανλανντ
Βιογραφία
Το 1917 παραπονέθηκε για την απομόνωσή του και αποφασίστηκε να μείνει κοντύτερα στη Στοκχόλμη. Το επόμενο έτος ασθένησε από ασιατική γρίπη και απεβίωσε στο ανάκτορο Ντρόττνινγκχολμ σε ηλικία 29 ετών. Κατά την κηδεία του οι γονείς του δεν κατάφεραν να παρευρεθούν: η Βικτώρια, λόγω της ισχνής υγείας της, ήταν στην Ιταλία. Η κατοικία του Γκερμάνιαβεγκεν στο Ντιούρσχολμ είναι σήμερα κατοικία του πρέσβη της Νοτίου Αφρικής στη Σουηδία.
Άγιος Δημήτριος Κοζάνης
Για συνώνυμους οικισμούς δείτε το λήμμα: Άγιος Δημήτριος (αποσαφήνιση)
Ο Άγιος Δημήτριος είναι ορεινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης με υψόμετρο 780 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Ο Άγιος Δημήτριος βρίσκεται προς τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας και είναι κτισμένος στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Βερμίου. Απέχει 22 χλμ. ΒΑ. της Κοζάνης. Νότια του χωριού βρίσκεται ο ομώνυμος ΑΗΣ της ΔΕΗ, στον οποίο απασχολείται μεγάλο μέρος των κατοίκων του. Ασχολούνται επίσης με την καλλιέργεια δημητριακών, ζαχαρότευτλων, πατάτας, καλαμποκιού καθώς και με την κτηνοτροφία. Στην περιοχή έχουν εντοπιστεί οι προϊστορικοί συνοικισμοί της "Μεγάλης και της Μικράς Τούμπας" που έχουν κηρυχθεί από το 1961 ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία και αρχαιολογικοί χώροι. Στο εξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονος και σε απόσταση περίπου 150 μέτρα από την Ι. Μ. Αγίου Ιωάννου Βαζελώνος υπάρχει πάρκο ελαφιών και ζαρκαδιών. Στα τέλη Δεκεμβρίου και τις ημέρες των Χριστουγέννων αναβιώνεται στο χωριό το ποντιακό έθιμο των Μωμόγερων ή Κοτσαμάνια που από το 2015 συμπεριλαμβάνεται στον αντιπροσωπευτικό κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας της UNESCO.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Γεώργιος Βλάνγκαλης
Ο Γεώργιος Βλάνγκαλης (Георгий Михайлович Влангали· 1781 - 1834) ήταν Έλληνας μεταφραστής και διπλωμάτης της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε από Έλληνες γονείς στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν γνώστης της τουρκικής και περσικής γλώσσας. Ο γιος του Αλέξανδρος Βλάνγαλης (1823-1908), υπήρξε διάσημος γεωγράφος, εξερευνητής, διπλωμάτης, πρέσβης στην Κίνα και την Ιταλία, μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και υποστράτηγος.
Τον Ιούλιο του 1820 διορίστηκε στη ρωσική υπηρεσία μεταφράσεων, όπου ανέλαβε τη θέση του πρώτου μεταφραστή στις ασιατικές γλώσσες και έπειτα στο στρατηγείο του στρατηγού Αλεξέι Πέτροβιτς Γερμόλοβ στη σημερινή Γεωργία.
Το Μάιο του 1823, διορίστηκε καθηγητής της τουρκικής γλώσσας και επικεφαλής του νεοσύστατου Εκπαιδευτικού Τμήματος Ανατολικών Γλωσσών στο Ασιατικό Τμήμα του Υπουργείου Εξωτερικών, θέση που διατήρησε μέχρι τον Αύγουστο του 1825. Το τμήμα είχε λάβει ταχύτατα διεθνή αναγνώριση, καθότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες δεν υπήρξε διδασκαλία της τουρκικής και περσικής. Στο συγκεκριμένο τμήμα είχαν παρακολουθήσει μαθήματα σπουδαστές ακόμα και από τη Γαλλία.