cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σαμπάμπ Λαράς
Η Σαμπάμπ Λαράς είναι ποδοσφαιρική ομάδα από το Μαρόκο, με έδρα την μικρή πόλη της Λαράς και η οποία αγωνίζεται στην Γ΄ Κατηγορία του Μαροκινού Πρωταθλήματος (القسم الأول هواة).
Ιστορία
Η ομάδα αγωνιζόταν στην Α΄ Κατηγορία του μαροκινού ποδοσφαίρου για την σεζόν 1959-1960 και 1960-1961.
Πέτυχε την καλύτερή της θέση στο πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας στη διάρκεια της σεζόν 1959-1960, όταν και τερμάτισε 10η στην τελική βαθμολογία, έχοντας απολογισμό 7 νίκες, 8 ισοπαλίες και 9 ήττες.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μαρόκου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1955
Μέγαρο Νάτσινα
μικρογραφία|Μέγαρο Νάτσινα μικρογραφία|Ανάγλυφη γυναικεία μορφή, τύπου χαμογελαστής καρυάτιδας μικρογραφία|Κεφαλή λέοντος Το Μέγαρο Νάτσινα (Εμνιέτ Χαν) βρίσκεται στη συμβολή της οδού Εδέσσης 3 με την πάροδο Εδέσσης, στον Φραγκομαχαλά της Θεσσαλονίκης. Κατασκευάστηκε το 1896 και είναι ένα από τα ελάχιστα κτίρια που σώθηκαν από την μεγάλη πυρκαγιά του 1917. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα εκλεκτικισμού με κύρια γνωρίσματα την γωνιακή διαμόρφωση του κτίσματος που προβάλλει ελαφρά προς τα έξω και στηρίζεται σε κεφαλή λέοντος, καθώς επίσης και τις κατακόρυφες ραβδώσεις που καταλήγουν σε δύο ανάγλυφες γυναικείες μορφές, τύπου χαμογελαστής καρυάτιδας, που υποβαστάζουν το γείσο της στέγης στην όψη της οδού Εδέσσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης γυναικών 1930
μικρογραφία|δεξιά|250px|"Βραδυνή", 14/7/1930. Το Ε΄ Πρωτάθλημα Αθηνών βόλεϊ γυναικών που διοργάνωσε ο Πανιώνιος με την άδεια του ΣΕΓΑΣ ολοκληρώθηκε στις 13 Ιουλίου 1930. στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. Τον τίτλο κατέκτησε ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου για πρώτη φορά. Το πρωτάθλημα του 1930 αφιερώθηκε στη μνήμη του Δημητρού Δάλλα που είχε αποβιώσει το προηγούμενο έτος, τιμώντας έτσι τον πρωτοπόρο παράγοντα του αθλητισμού γυναικών που υπήρξε ο εμπνευστής αυτών των αγώνων.
Η διοργάνωση
Το "Πρωτάθλημα Αθηνών βόλεϋ-μπωλ γυναικών" 1930 ήταν το τελευταίο που διοργάνωσε ο Πανιώνιος καθώς από την επόμενη χρονιά το ανέλαβε ο ΣΕΓΑΣ. Όπως και το 1929 διεξήχθη μετά τη λήξη του αντίστοιχου ανδρικού πρωταθλήματος. Είναι γνωστές ελάχιστες λεπτομέρειες. Ήταν ένα συναρπαστικό πρωτάθλημα και συμμετείχαν αρκετές ομάδες. Ο αήττητος επί τρία χρόνια Πανιώνιος είχε αποκτήσει μεγάλη φήμη και συχνά προσκαλείτο για φιλικά ματς σε συνοικίες της Αθήνας. Το Φεβρουάριο του 1930 μετέβη για φιλικό αγώνα στην Χαλκίδα προσκαλεσμένος από την τοπική ΑΕ Χαλκίδος, με την ευκαιρία αθλητικών αγώνων που διεξάγονταν εκεί. Επικράτησε εύκολα με 15-1, 15-3 αλλά η πρόσκληση αυτή ήταν ένα πρωτοφανές γεγονός, αφού για πρώτη φορά καλείτο γυναικείος αθλητικός σύλλογος στην επαρχία για αγώνα, κάτι που συνέβαινε μόνο με τα ποδοσφαιρικά σωματεία και σπανιότατα με τις ανδρικές ομάδες μπάσκετ ή βόλεϊ.
Στο πρωτάθλημα ο σμυρναϊκός σύλλογος παρέμεινε αήττητος ως τον ημιτελικό, όπου ηττήθηκε από το Παλαιό Φάληρο. Ήταν η πρώτη ήττα του έπειτα από τρία χρόνια. Ο αγώνας ήταν επεισοδιακός και διακόπηκε καθώς υπήρξαν διαμαρτυρίες από τις αθλήτριες του Πανιωνίου για κάποια απόφαση του διαιτητή. Τελικά ο αγώνας κατακυρώθηκε υπέρ του Παλαιού Φαλήρου και οι κυανέρυθρες απογοητευμένες ηττήθηκαν και στο μικρό τελικό. Τον τίτλο πήρε το Παλαιό Φάληρο που νίκησε στον τελικό τον ΑΟ Νεανίδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πανιώνιος Σμύρνης Γυναικων Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1930
Ολλανδική γλώσσα
Τα Ολλανδικά (Nederlands, προφορά: ▶ ) ανήκουν στις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες, στην υποομάδα των γερμανικών γλωσσών. Από τα Ολλανδικά εξελίχθηκαν τα Αφρικάανς στη δυτική Νότια Αφρική. Σήμερα, είναι μητρική γλώσσα περίπου 25 εκατομμυρίων ανθρώπων. Εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καταλαμβάνει την 7η θέση στη σειρά κατοίκων που την ομιλούν ως μητρική γλώσσα. Ομιλείται βασικά στην Ολλανδία, το Βέλγιο (στο φλαμανδικό τμήμα της χώρας) και στο Σουρινάμ. Και στην Αρούμπα, τις Ολλανδικές Αντίλλες (τμήματα και τα δύο του Βασιλείου της Ολλανδίας) και το Γαλλικό Βέστχουκ (ολλανδικά: Franse Westhoek, γαλλικά: Westhoek français) ομιλούνται τα ολλανδικά. Το τελευταίο αποτελεί τμήμα της Γαλλίας και αποκαλείται μερικές φορές "Γαλλική Φλάνδρα". Αναφέρεται δε στην περιοχή πέριξ της Δουνκέρκης. Σε λίγες περιοχές της Γερμανίας, κοντά στα σύνορα με την Ολλανδία, ομιλούνται και διδάσκονται επίσης τα ολλανδικά. Στη Νότια Αφρική και στην Ινδονησία (παλιά αποικία της Ολλανδίας), τα Ολλανδικά χρησιμοποιούνται ως γλώσσα-πηγή για τη δημιουργία λέξεων. Το 2005, η Ολλανδική γλώσσα διδασκόταν σε περίπου 40 χώρες, σε 220 πανεπιστήμια.
Βέλγιο
Τα Ολλανδικά είναι η μητρική γλώσσα περίπου 6 εκατομμυρίων Βέλγων Φλαμανδών.
Προέλευση και εξέλιξη
Τα Ολλανδικά είναι μία δυτικογερμανική γλώσσα. Γεννήθηκε από τα Κάτω Γερμανικά, τα οποία ομιλούνταν και ομιλούνται ακόμη στη Βόρεια Γερμανία.
Αρχικά και κυρίως η ολλανδική γλώσσα ομιλείται στην Ολλανδία, στη Φλάνδρα στα βόρεια του Βελγίου, καθώς και σε περιοχές που συνορεύουν με τη Γερμανία και τη Γαλλία. Τα Ολλανδικά άρχισαν να διαχωρίζονται από τα Κάτω Γερμανικά τον 17ο αιώνα, όταν η Ολλανδία έγινε αυτόνομο και στη συνέχεια ισχυρό κράτος. Επίσης πολλές λέξεις προέρχονται από τα Αγγλικά και τα Γαλλικά. Τα Ολλανδικά μοιάζουν πάρα πολύ με τα Γερμανικά, σε μικρότερό βαθμό με τα Αγγλικά, ενώ είναι σχεδόν ίδια με τα Κάτω Γερμανικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλάνδρα
The Scorpion King 3: Μάχη για την λύτρωση
Η ταινία The Scorpion King 3: Μάχη για την λύτρωση (ελληνικά: Ο Σκορπιός Βασιλιάς 3: Μάχη Για την Λύτρωση) είναι μια αμερικάνικη ταινία του 2012 πού κυκλοφόρησε απευθείας σε DVD στις 17 Ιανουαρίου 2012. Η ταινία αποτελεί χρονικά συνέχεια του Σκορπιού Βασιλια, ωστόσο όπως και Ο Σκορπιός Βασιλιάς, είναι προοίμιο της σειράς ταινιών Η Μούμια. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Ροέλ Ρεΐνε και με πρωταγωνιστές τους Βίκτωρ Γουέμπστερ, Ρον Πέρλμαν, Μπίλι Ζεΐν και Ντέιβ Μπατίστα.Ο Στίβεν Σόμερς επιστρέφει στο πόστο του εκτελεστικού παραγωγού αυτήν την φορά.
Πλοκή
Από την εποχή όπου ανέβηκε στην εξουσία το βασίλειο του Ματθαίου έχει πέσει. Τώρα πια ο ίδιος έχει γίνει ένας δολοφόνος για πληρωμή. Μια μέρα προσλαμβάνεται από έναν βασιλιά με στόχο να προστατέψει ένα βασίλειο από έναν κακό τύραννο και τα φαντάσματα πολεμιστές του, έτσι ώστε να του δοθεί του Ματθαίου η ευκαιρία να ανακτήσει την δύναμη,την εξουσία και την δόξα που κάποτε ήξερε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Ταινίες που κυκλοφόρησαν κατευθείαν σε βίντεο Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊλάνδη
Αρμπόριο
To Αρμπόριο (ιταλικά: Arborio) είναι δήμος της Ιταλίας, στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου, στην επαρχία του Βερτσέλλι με πληθυσμό 1.033 κατοίκους και έκταση 23 τ.χλμ.. Βρίσκεται σε απόσταση 18χμ. από το Βερτσέλλι.
Βρίσκεται στα όρια της επαρχίας του Βερτσέλλι με την επαρχία της Νοβάρας.
Μαρί Ντεκουζί
Η Μαρί Ντεκουζί (γαλλικά: Marie Décugis) (7 Αυγούστου 1884 - 4 Μαΐου 1969) ήταν Γαλλίδα αθλήτρια της αντισφαίρισης και ολυμπιονίκης το 1906.
Αρμπόριο
Συνορεύει με τους εξής δήμους: Βιλλαρμπόιτ, Γκισλαρένγκο, Γκρέτζο (Ιταλία), Ροβασέντα, και Σαν Τζάκομο Βερτσελλέζε της επαρχίας του Βερτσέλλι και με Βικολούνγκο, Λαντιόνα, Ρετσέτο και Σιλλαβένγκο της επαρχίας της Νοβάρας.
Μαρί Ντεκουζί
Η Ντεκουζί πήρε μέρος στην μεσοολυμπιάδα του 1906 στην Αθήνα κατακτώντας ένα χρυσό μετάλλιο στο διπλό μεικτό. Με συμπαίκτη τον σύζυγο της Μαξ Ντεκουζί νίκησαν στον τελικό με 2-0 το ζευγάρι Μαρίνου - Σημηριώτου. Είχε πάρει μέρος και στο απλό γυναικών όπου αποκλείστηκε από την Ασπασία Μάτσα με 2-0 στον πρώτο γύρο.
Γιαγί Μπονί
Ο Τομά Γιαγί Μπονί (Thomas Boni Yayi, γενν. 1952) είναι τραπεζίτης και πολιτικός από το Μπενίν, πρόεδρος της χώρας από το 2006 ως το 2016 και πρόεδρος της Αφρικανικής Ένωσης από τον Ιανουάριο του 2012 ως το 2013. Αρχικά ήταν Μουσουλμάνος αλλά σήμερα είναι Προτεστάντης Ευαγγελικός. Έχει πέντε παιδιά από τη σύζυγό του, Σαντάλ (Chantal ,née de Souza), η οποία είναι ανεψιά του πρώην στρατιωτικού ηγέτη, Πολ-Εμίλ ντε Σουζά. Εξελέγη για μία ακόμη θητεία έπειτα από την νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 2011.
Μαρί Ντεκουζί
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Γιαγί Μπονί
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τσαουρού την 1η Ιουλίου 1952. Σπούδασε Οικονομικά στη χώρα του. Συνέχισε τις σπουδές του στη Σενεγάλη και στη Γαλλία. Το 1980-88 εργάστηκε ως ανώτατο στέλεχος της Κεντρικής Αφρικανικής Τράπεζας. Το 1994 διορίστηκε πρόεδρος της Αφρικανικής Τράπεζας Ανάπτυξης (BOAD). Τιμήθηκε με τον τίτλο Chevalier de l'Ordre National de Mérite από τη Γαλλική Δημοκρατία.
Αρμπόριο
Ρύζι Αρμπόριο
Το Αρμπόριο έχει δώσει το όνομά του σε μια ποικιλία ρυζιού που παράγεται στην περιοχή. Οι κόκκοι της συγκεκριμένης ποικιλίας είναι στρογγυλοί ενώ έχουν σκληρότητα και κρεμώδη υφή όταν μαγειρευτούν, εξαιτίας της μεγάλης περιεκτικότητας σε άμυλο. Είναι η χαρακτηριστικότερη ποικιλία για το «ριζότο».
Το Άρμποριο είναι υβρίδιο του Oryza sativa.
Γιαγί Μπονί
Πρόεδρος
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, στις 5 Μαρτίου 2006, ο Μπονί έλαβε 32% των ψήφων έναντι 25% του Αντριέν Ουνγκμπετζί για το Κόμμα για τη Δημοκρατική Ανανέωση. Στο μεταξύ τους τελικό γύρο (19 Μαρτίου) ο Μπονί κέρδισε σχεδόν το 75% των ψήφων. Ορκίστηκε πρόεδρος στις 6 Απριλίου 2006.
Αρμπόριο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερτσέλλι
Γιαγί Μπονί
Δολοφονική απόπειρα
Στις 15 Μαρτίου του 2007 ο Μπονί επέζησε δολοφονικής επίθεσης εναντίον του, όταν η αυτοκινητοπομπή του δέχτηκε πυρά στο χωριό Ικεμόν, ενώ επέστρεφε από προεκλογική ομιλία στην πόλη Ουέσε, λίγο πριν διεξαχθούν οι βουλευτικές εκλογές του 2007. Οι ένοπλοι έφραξαν το δρόμο με κομμένα δέντρα και πυροβόλησαν στο όχημα που συνήθως μετέφερε τον Πρόεδρο. Ωστόσο, ο Μπονί ταξίδευε με ξεχωριστό όχημα. Ακολούθησε ανταλλαγή πυρών ανάμεσα στους επίδοξους δολοφόνους του προέδρου και στη φρουρά του, με αρκετούς τραυματίες.
Επανεκλογή στο προεδρικό αξίωμα 2011
Ο Μπονί κατήλθε ξανά υποψήφιος στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 13 Μαρτίου 2011. Επανεξελέγη πρόεδρος, καθώς έλαβε ποσοστό 53,1% έναντι 35,6% για τον Αντριέν Ουνγκμπετζί. Η νίκη του Μπονί, παρά τις αντιδράσεις του Ουνγκμπετζί και την άρνηση του αντιπάλου του να δεχτεί το αποτέλεσμα, επικυρώθηκε από το Συνταγματικό Δικαστήριο στις 21 Μαρτίου 2011.
Τον διαδέχθηκε στην προεδρία ο Πατρίς Ταλόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μπενίν Κατηγορία:Τραπεζίτες
Ηρακλής του Λύσιππου
Ο Ηρακλής του Λύσιππου είναι αρχαίο άγαλμα από τις πιο φημισμένες απεικονίσεις του ημίθεου Ηρακλή.
Περιγραφή
Πιθανόν αντιγράφηκε υπό μεγέθυνσή από κάποιον Γλυκώνα για τα Λουτρά του Καρακάλλα στη Ρώμη.
Χρονολόγηση
Το αντίγραφο αυτό ανακτήθηκε το 1546 και το αυθεντικό άγαλμα από τον Λύσιππο χρονολογείται περίπου τον 4ο π.Χ. αιώνα.
Κατηγορία:Εκθέματα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολι Κατηγορία:Ηρακλής Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά αγάλματα
Δήμος Αχιλλείων
Αχιλλειων
Θεσσαλογωβιός
Ενδιαίτημα
Ο Θεσσαλογωβιός απαντάται σε καθαρά και διαυγή νερά χωρίς ρεύμα, μπορεί ωστόσο να ανεχθεί και τρεχούμενα νερά με αισθητό ρεύμα. Είναι βενθικό είδος και προτιμά πυθμένες αμμώδεις ή χαλικώδεις, σε περιοχές που ενδεχόμενα υπάρχει και υδρόβια βλάστηση. Τρέφεται με μικροασπόνδυλα και ενδεχόμενα μικρόφυτα.
Περιγραφή
Το μήκος του Θεσσαλογωβιού φτάνει τα 4,4 cm (ολικό μήκος - Total Length ). Φέρει 6–8 ραχιαίες άκανθες (συνολικά) και 7–9 μαλακές ραχιαίες ακτίνες (συνολικά), 1 εδρική άκανθα, 7–9 μαλακές εδρικές ακτίνες και 30-32 σπονδύλους· τα -χαρακτηριστικά των Γωβιιδών- εμπρόσθια οφθαλμοωμοπλατικά κανάλια και τα κανάλια του προεπικαλύμματος των βραγχίων είναι παρόντα. Τα λέπια περιορίζονται ως επί το πλείστον στην μασχαλιαία χώρα, με ορισμένα επιπλέον λέπια διάσπαρτα κατά μήκος της πλευρικής μέσης γραμμής του μίσχου της ουράς. Τα αρσενικά φέρουν πολλές λεπτές κάθετες ραβδώσεις στο πλευρό.
Δεν είναι γνωστές λεπτομέρειες για την αναπαραγωγή του, αλλά από τη βιβλιογραφία είναι γνωστό ότι τα είδη του γένους αυτού αποθέτουν τα αβγά τους σε κρυψώνες και έπειτα τα επιβλέπουν.
Κατάσταση διατήρησης
Ο Θεσσαλογωβιός χαρακτηρίζεται ως απειλούμενο είδος και στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων της Ελλάδας του 2009, που εκδόθηκε από το ελληνικό Υπουργείο Περιβάλλοντος (EN [B2ab(iii,v)]), και στην Κόκκινη Λίστα της IUCN (εκτίμηση του 2006). Οι βασικές απειλές που αντιμετωπίζει είναι η καταστροφή ή και αλλοίωση του ενδιαιτήματός του και η ρύπανση των υδάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γωβιίδες Κατηγορία:Ψάρια γλυκών υδάτων Κατηγορία:Πανίδα της Ελλάδας
Α.Ο. Αθηνών
Ο Αθλητικός Όμιλος Αθηνών (ίδρυση 1895), υπήρξε βραχύβιος αθλητικός σύλλογος της Αθήνας, που αναδείχθηκε πολυνίκης στο Α΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1896.
Ιστορικό
Ο Αθλητικός Όμιλος Αθηνών ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1895 από τον Αθηναίο πολιτικό, ποιητή και ρομαντικό φίλαθλο Κωνσταντίνο Θ. Μάνο, με στόχο να προετοιμάσει αθλητές για τη συμμετοχή τους στην Α΄ Ολυμπιάδα του 1896. Υπήρξε ο πρώτος αθλητικός όμιλος στο καταστατικό του οποίου καθοριζόταν η έννοια του "φιλάθλου", ώστε να γίνει μέλος του ομίλου, σε αντιδιαστολή με την έννοια του "εξ επαγγέλματος" (professional), δηλαδή του "επαγγελματία του αθλητισμού". Αναφέρεται σχετικά στο καταστατικό του:
Η ένταξη στην κατηγορία των "εξ επαγγέλματος" και των γυμναστών θεωρήθηκε ακραία και προκάλεσε την αντίδραση του Ι. Φωκιανιού, προέδρου του Πανελληνίου Γ.Σ. και του Ι. Χρυσάφη, διευθυντή του γυμναστηρίου του Εθνικού Γ.Σ., με αποτέλεσμα να υπάρξουν καθησυχαστικές εξηγήσεις από την Δ.Ο.Ε., ώστε να μην εξαιρεθούν οι αθλητές αυτών των δύο παλιότερων συλλόγων από τους αγώνες. Άλλωστε την προ-ολυμπιακή εκείνη περίοδο επικρατούσε ακόμα σύγχυση γύρω από την έννοια του "ερασιτεχνισμού".
Η ίδρυση του "Αθλητικού Ομίλου", ενώ ήδη υπήρχαν άλλοι δύο σύλλογοι στην Αθήνα, ο Εθνικός Γ.Σ. και ο Πανελλήνιος Γ.Σ., αποσκοπούσε στη λειτουργία ενός σωματείου αφιερωμένου αποκλειστικά στον κλασικό αθλητισμό, χωρίς να συμπεριλαμβάνει τη γυμναστική, την πάλη και την ποδηλασία, τα οποία ο ρομαντικός Κων. Μάνος δεν θεωρούσε ευγενή αθλήματα, άξια να συμπεριληφθούν στο ολυμπιακό πρόγραμμα. "Δι' εμέ, Ολυμπιακοί Αγώνες είναι μόνο οι εν Σταδίω τελούμενοι... Το ακροβατικόν των επί μονοζύγου και διζύγου και κρίκων γυμνάσεων και η ασχημία της ποδηλατοδρομίας ουδόλως με συγκινούν", έγραφε σε άρθρο του στον τύπο της εποχής.
Ο Α.Ο. Αθηνών προσπάθησε να μεταφέρει στην Ελλάδα το βρετανικό αθλητικό ιδεώδες, ενώ οι άλλοι δύο σύλλογοι το γερμανικό πρότυπο. Η κοινωνική προέλευση του Μάνου (ο πατέρας του υπήρξε στρατηγός και η μητέρα του προερχόταν από την οικογένεια Μαυρομιχάλη) και οι στένες σχέσεις του με τη βασιλική οικογένεια είχαν ως αποτέλεσμα να συγκεντρωθούν στον Όμιλο αθλητές της αριστοκρατικής τάξης, ενώ οι άλλοι σύλλογοι αντλούσαν κυρίως μέλη από την αστική και μεσαία τάξη.
Αγωνιστική δράση
Η εύνοια του διαδόχου Κωνσταντίνου προς τον Κων. Μάνο είχε ως αποτέλεσμα ο ΑΟ Αθηνών να γίνει το κατ' εξοχή σωματείο προετοιμασίας αθλητών για την Ολυμπιάδα, με αποτέλεσμα να κυριαρχήσει στους αγώνες πρόκρισης. Όταν ανακοινώθηκε η ένταξη στο πρόγραμμα της Ολυμπιάδας του μαραθώνιου δρόμου, ο αθλητής του συλλόγου Σπύρος Μπελόκας, στις 18 Ιανουαρίου 1896, υπήρξε από τους πρώτους Έλληνες που επιχείρησαν να τρέξουν απόσταση 40 χλμ στη διαδρομή "Ριζάρειος Σχολή-Πικέρμι-Ριζάρειος". Πέτυχε χρόνο 3 ώρες 48΄. Στις 10 Μαρτίου στους πανελλήνιους αγώνες μαραθωνίου ο Μπελόκας αναδείχθηκε δεύτερος με 3:21.0 ενώ ήταν 3ος ολυμπιονίκης στο μαραθώνιο.
Στους "Πανελλήνιους Δοκιμαστικούς Αγώνες" που διεξήχθησαν στις 9 και 10 Μαρτίου 1896 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, με σκοπό την επιλογή των Ελλήνων αθλητών που θα μετείχαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Α.Ο. Αθηνών αναδείχθηκε πολυνίκης, αφού οι αθλητες του νίκησαν στα έξι από τα δώδεκα αγωνίσματα. Οι αγώνες αυτοί θεωρούνται ως το Α΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών και οι νικητές ως οι πρώτοι πανελληνιονίκες και οι πρώτοι κάτοχοι πανελληνίων ρεκόρ στα διάφορα αγωνίσματα που έγιναν. Κατά συνέπεια ο ΑΟ Αθηνών είναι ο πρώτος σύλλογος που κατέκτησε το πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου.
Μετά τους Ολυμπιακούς ο Κων. Μάνος, ο οποίος διετέλεσε αλυτάρχης των αγώνων, έπαψε να ενδιαφέρεται για τον αθλητισμό και κατά συνέπεια για την τύχη του Αθλητικού Ομίλου Αθηνών. Μοιραία το σωματείο περιέπεσε σε αδράνεια και πέντε έτη μετά είχε διαλυθεί. Ήδη από το Νοέμβριο του 1897 η γενικότερη οικονομική στενότητα είχε οδηγήσει σε προτάσεις συγχώνευσης με τον Εθνικό Γ.Σ. και τον Πανελλήνιο, οι οποίες τελικά δεν έγιναν πράξη. Το 1899 ο ΑΟ Αθηνών δεν υφίστατο πλέον και δεν μετείχε στους πανελλήνιους αγώνες "Σωτήρια" που διοργάνωσε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. Ο Μάνος είχε μεταβεί στην Κρήτη, όπου ανέλαβε δήμαρχος Χανίων στη νεοσύστατη Κρητική Πολιτεία και το εναπομείναν μικρό υπόλοιπο χρημάτων στο ταμείο του συλλόγου, το απέστειλε στον γυμναστή Σπύρο Αρβανίτη, ως ενίσχυση για τις ανώτερες σπουδές σωματικής αγωγής που έκανε στο Λονδίνο. Ο Σπ. Αρβανίτης την επόμενη δεκαετία εργάστηκε στο "Ακαδημαϊκό Γυμναστήριο" του Πανεπιστημίου αθηνών. Οι περισσότεροι αθλητές του ΑΟ Αθηνών εντάχθηκαν στον Εθνικό Γ.Σ., όπως ο ολυμπιονίκης Παρασκευόπουλος.
Αθλητές του ΑΟ Αθηνών
Στους Α΄ Ολυμπιακούς Αγώνες και στους Πανελλήνιους Αγώνες του 1896 οι αθλητές του ΑΟ Αθηνών είχαν τις εξής διακρίσεις:
Αναφορές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1895 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι στίβου
Πυριατήριο
Το πυριατήριο αποτελούσε αίθουσα εφίδρωσης στα ελληνιστικά λουτρά. Λατ.: laconicum Ανήκε στις κύριες αίθουσες ενός τυπικού Βαλανείου. Το 1996-97 ανασκάφτηκε στη νοτιοανατολική γωνία του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Αγοράς της Θεσσαλονίκης τμήμα ενός Βαλανείου από τον 2ο αιώνα π.Χ. Το τμήμα αυτό αποτελούσε την αίθουσα εφίδρωσης με εικοσιπέντε πυέλους(πήλινες μπανιέρες), στεγαζόταν με θόλο, ο οποίος ήταν κατασκευασμένος με οπαίο για την τοποθέτηση χάλκινου δίσκου, για τον έλεγχο υδρατμών, καθώς και του φωτός και για αερισμό της αίθουσας.
Βιβλιογραφία
Ελένη Κανετάκη, Οθωμανικά λουτρά στον Ελλαδικό χώρο, Τεχνικό επιμελητήριο Ελλάδας 2004
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πολυξένη Αδάμ-Βελένη, Τα λουτρά στην αρχαία Ελλάδα, Η Καθημερινή, Επτά ημέρες 13.05.2001
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Λουτρά Κατηγορία:Δωμάτια
Κατάλογος χαρακτήρων Tekken
Ο Κατάλογος χαρακτήρων Tekken είναι μια λίστα με χαρακτήρες από τη σειρά βιντεοπαιχνιδιών μάχης Tekken. Οι χαρακτήρες παρατίθενται χρονολογικά με τη σειρά του παιχνιδιού στο οποίο έκαναν το ντεμπούτο τους.
Χαρακτήρες
Οι παίκτες στις σειρές βιντεοπαιχνιδιών Tekken μπορούν να επιλέξουν παλαιστές από ένα διαφορετικό καστ που προέρχονται από μια ποικιλία εθνοτικών καταβολών και στυλ μάχης. Μερικοί χαρακτήρες έχουν υπερφυσική προέλευση, όπως ο Devil και ο Όγκρε, ενώ υπάρχουν και ζώα χαρακτήρες όπως ο Κούμα η αρκούδα και ο Ρότζερ το καγκουρό που προσφέρουν μια κωμική εμφάνιση. Στη λειτουργία ιστορίας του παιχνιδιού, κάθε χαρακτήρας έχει γενικά τους δικούς του προσωπικούς λόγους για να μπει στο τουρνουά και να διαγωνιστεί για το έπαθλο.
Μόνο τέσσερις χαρακτήρες έχουν εμφανιστεί ως χαρακτήρες που ήταν ικανοί να παιχτούν και στις επτά κύριες εκδόσεις της σειράς Tekken μέχρι σήμερα: Χεϊχάτσι Μισίμα, Νίνα Γουίλιαμς, Πολ Φοίνιξ , Γιοσιμίτσου αν και οι Κούμα και Κινγκ με δύο διαφορετικούς χαρακτήρες εμφανίστηκαν επίσης σε όλες τις κύριες εκδόσεις του Tekken , αν και οι εμφανίσεις τους από το Tekken 3 είναι οι διάδοχοί τους παρά τα πρωτότυπα. Αν και ο Χεΐχάτσι και ο Κούμα μπορούν να παιχτούν σε όλες τις οικιακές εκδόσεις του Tekken, δεν μπορούν να παιχτούν και οι δύο στην arcade έκδοση του πρώτου Tekken διότι εμφανίζονται μόνο ως αντίπαλοι.
Οι πέντε χαρακτήρες: η Άννα Γουίλιαμς, ο Καζούγια Μισίμα, ο Λι Τσαολάν , ο Λέι Βουλόνγκ και ο Μάρσαλ Λο θα έφταναν κοντά, έχοντας εμφανιστεί σε έξι εκδόσεις (αν και ο Καζούγια και ο πατέρας του Φόρεστ Λο, (Μάρσαλ Λο) δεν έκαναν τις εμφανίσεις τους στο τρίτο παιχνίδι). Ο Τζακ εμφανίστηκε επίσης στις έξι κύριες εκδόσεις με 6 διαφορετικούς χαρακτήρες (Τζακ, Τζακ-2, Γκαν Τζακ, Τζακ-5, Τζακ-6 και Τζακ-7), με το Tekken 4 να είναι το μοναχικότερο παιχνίδι που απουσίαζε ο Τζακ (αν ο χαρακτήρας Κόμποτ τον αντικαθιστά ως ένα απλό νέο ρομπότ χωρίς το ίδιο τύπο σώματος).
Εμφάνιση Χαρακτήρων
Σημειώσεις:
^1 Ενημέρωση έκδοσης μόνο για (έκδοση κονσόλας)
^3 Ο χαρακτήρας μπορεί να παιχτεί μόνο σε έκδοση κονσόλας
^4 Επιλέξιμος τελικός αντίπαλος
^5 Ξεκλειδωμένος
^6 Ξεκλειδωμένος τελικός αντίπαλος
^7 Χαρακτήρας που δεν παίζεται στο Tekken 5
^8 Χαρακτήρας που ξεκλειδώνεται στο Tekken 5
^9 Μόνο στο Tekken 5: DR
^10 Μόνο στο Tekken 6: DR
^12 Μόνο για Ανταλλαγή εμφάνισης/παλέτας στο Tekken 5
^13 Διαθέσιμος χαρακτήρας στην λειτουργία campaign mode
^14 Χαρακτήρες που εμφανίζονται σε κινηματογραφικές ταινίες, εισαγωγές, ή τρέιλερ, ή στο παρασκήνιο, σε μια σκηνή ή σε μια εικόνα.
^15 Οι χαρακτήρες που είναι μόνο εχθροί σε μια συγκεκριμένη λειτουργία
^16 Χαρακτήρας που δεν παίζεται (σε έκδοση Arcade)
^17 Μόνο για την ενημέρωση (σε έκδοση Arcade)
^18 Χαρακτήρας τελικού αντιπάλου που δεν παίζεται (ημερομηνία κυκλοφορίας (arcade)) / χαρακτήρας ενημέρωσης με δυνατότητα αναπαραγωγής (αργότερα σε (arcade))
^19 Μόνο στο Tekken 7: FR/Γύρο 2
^20 Μόνο Pre-Order/DLC στην έκδοση κονσόλας
^21 Μπορεί να παιχτεί μόνο μέσα από το Story Mode για μικρό χρονικό διάστημα στην έκδοση κονσόλας
^22 Μόνο στο Tekken 5
^23 Μόνο στην λειτουργία Devil Within
^24 Μόνο στο Story Mode στην έκδοση κονσόλας
^26 Δεν παίζεται στον 2 Γύρο
Αχρησιμοποίητοι χαρακτήρες
Οι αχρησιμοποίητοι χαρακτήρες αναφέρονται σε χαρακτήρες που κάποτε σχεδιάζονταν να εμφανιστούν στη σειρά Tekken ως μαχητές που μπορεί ο παίκτης να διαλέξει, αλλά ποτέ δεν ξεπέρασαν τα εννοιολογικά τους στάδια.
Ο Μέσος Κοινός Ηλικιωμένος Άνδρας: Ένας μέσος γέρος που δεν ήταν πολεμικός μαχητής και αναφέρετε ως αδύναμος. Η ιδέα εμφανίστηκε νωρίς στη σειρά και τελικά πήρε την θέση του ο Γουάνγκ Τζινρέι
Ο Θηλυκός Πολ: Μια γυναικεία εκδοχή του Πολ Φοίνιξ ο οποίος χαρακτηρίστηκε ως "πολύ χαριτωμένο κορίτσι". Η ιδέα απορρίφθηκε επειδή δεν είχε κανένα λογικό νόημα.
Η Γκάμνι-Τσαν: Η Γκάμνι-Τσαν (Στα Ιαπωνικά :巌美ちゃん) επρόκειτο να είναι μια έφηβη γυναίκα παλαιστής σούμο που λάτρευε τον Γκάνριου. Της προτάθηκε για το Tekken Tag Tournament 2, αλλά απορρίφθηκε από φόβο ότι θα μετατραπεί ο Γκάνριου αντιδημοφιλής. Ένα σκίτσο χαρακτήρων ολοκληρώθηκε πριν από αρκετά χρόνια και το αποτέλεσμα ήταν ένα "χαριτωμένο κορίτσι anime". Το σκίτσο αποκαλύφθηκε αργότερα από τον παραγωγό της σειράς Κατσουχίρο Χαράντα στον λογαριασμό του στο Twitter, στον οποίο δήλωσε ότι αν το tweet γίνει retweet 1000 φορές, θα έπειθε το προσωπικό να επιχειρήσει το σχέδιό της ως πραγματικό χαρακτήρα.
Σέξι μέλος της Tekken Force: Μια γυναίκα μέλος της Tekken Force περιγράφεται ως «υπέροχη» και «σέξι». Η αρχική ιδέα προτάθηκε για το Tekken 5, αλλά το κοστούμι της ήταν πολύ προκλητικό (η πανοπλία έμοιαζε πολύ με μπικίνι) και η ιδέα καταργήθηκε από φόβους ότι θα αυξηθεί η βαθμολογία. Η ιδέα επανεμφανίστηκε για το Tekken 6, αλλά και πάλι δεν χρησιμοποιήθηκε. Προτάθηκαν πολλές διαφορετικές πολεμικές τέχνες για αυτήν, συμπεριλαμβανομένων των Silat ,Krav Maga, Savate, Taekkyon, Systema και Escrima. Στα αποτελέσματα της δημοσκόπησης χαρακτήρων για τον προσδιορισμό του νέου χαρακτήρα για το Tekken Revolution, κατετάγη στη δεύτερη θέση, ακριβώς κάτω από την Eliza (που τότε ήταν γνωστή ως «Γυναίκα Βαμπίρ»).
Σάκε/Σολομός: Ήταν ένας αχρησιμοποίητος χαρακτήρας που αρχικά υποτίθεται ότι θα εμφανιζόταν ως προτελευταίος τελικός αντίπαλος στο Tekken 3. Μέσα στην arcade έκδοση, υπάρχουν ακόμα τα κρυφά δεδομένα του χαρακτήρα που έχουν απομείνει και όταν χακαριστεί για να παιχτεί, χρησιμοποιεί το σώμα του Γιοσιμίτσου και τις κινήσεις του Τζιν Καζάμα. Ο Κατσουχίρο Χαράντα αποκάλυψε τα εξής σε μια ανάρτηση στο φόρουμ την 1η Αυγούστου 2010: " Σχετικά με τον "Σάκε", αυτό συμπεριλήφθηκε όταν σχεδιάζαμε να εφαρμόσουμε έναν νέο χαρακτήρα ζώου. Αλλά υπήρχαν μερικά προβλήματα... Ήταν πραγματικά ένας σολομός, έτσι, ανεξάρτητα από το αν πατήσεις γροθιά ή κλωτσιά, ο χαρακτήρας απλώς γυρνάει κάνοντας έναν θόρυβο... Εκείνη την εποχή, ένα παιχνίδι ήταν 100 γιεν (λίγο πάνω από ένα δολάριο), οπότε αυτή είναι η ποιότητα Μπάρα που πρέπει να έχουμε κατά νου για την ικανοποίηση των πελατών. Έτσι, πιστεύαμε ότι οι παίκτες θα ήταν πολύ θυμωμένοι αν έπρεπε να πληρώσουν τόσα πολλά για να παίξουν έναν τέτοιο χαρακτήρα, και εγκαταλείψαμε αυτόν τον χαρακτήρα. Αυτός ο χαρακτήρας μπορεί να είναι εντάξει σε μια έκδοση κονσόλας, αλλά όχι για το arcade."
Κορίτσι Τάε Κβον Ντο: Το κορίτσι του Τάε Κβον Ντο ήταν γυναίκα μαχήτρια Τάε Κβον Ντο και ήταν προγραμματισμένο να εμφανιστεί στο Tekken Mobile σε μια νέα ενημέρωση. Ωστόσο, λόγω της ακύρωσης του παιχνιδιού, παραμένει ένας αχρησιμοποίητος χαρακτήρας.
Το Μπαλαντέρ/Wild Card: Ο Μπαλαντέρ είναι ένας ακανόνιστος χαρακτήρας που εμφανίζεται μόνο στην arcade έκδοση του Tekken. Ουσιαστικά είναι η "τυχαία επιλογή" του παιχνιδιού (που επιλέγει τυχαία διαφορετικούς μαχητές για εμφάνιση για την έλξη επίδειξης του παιχνιδιού), αλλά χακάροντας το παιχνίδι αποκαλύπτει ότι είναι ένας αυτόνομος χαρακτήρας. Παίζοντας ως Μπαλαντέρ απλά επιλέγει τον Καζούγια Μισίμα και δίνει τις κινήσεις του Γιοσιμίτσου.
Νύφη Ζόμπι: Μια νύφη ζόμπι με νυφικό. Η ιδέα προέκυψε για πρώτη φορά γύρω από το Tekken 3 ως το πρώτο ζόμπι σε ένα παιχνίδι μάχης. Η ιδέα επανήλθε στην επιφάνεια για το Tekken 6, ως αδερφή του Μιγκέλ, η οποία σκοτώθηκε σε αεροπορική επιδρομή και επέστρεψε στη ζωή. Δεδομένου ότι το στυλ μάχης για ένα ζόμπι θεωρήθηκε πολύ δύσκολο να δημιουργηθεί, η ιδέα καταργήθηκε. Η νύφη ζόμπι κατετάγη η τέταρτη στη δημοσκόπηση χαρακτήρων για τον προσδιορισμό του νέου χαρακτήρα του Tekken Revolution, ακριβώς κάτω από τον Σιν Καμίγια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίστα Χαρακτήρων της Namco Κατηγορία:Χαρακτήρες Tekken
56 (αριθμός)
Το 56 (πενήντα έξι) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 55 και πριν από το 57. Είναι ένας άρτιος αριθμός, αφού 56:2 = 28, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 56 συμβολίζεται ως LVI στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως ΝϚ´ ή νς΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερτέλειοι αριθμοί
Τα Χελωνονιντζάκια στον κινηματογράφο
μικρογραφία|224x224εσ|Το λογότυπο της σειράς ταινιών 2014-16 Τα Χελωνονιντζάκια, μια υπερηρωική ομάδα που δημιουργήθηκε από τους Κέβιν Ίστμαν και Πίτερ Λερντ, έχουν εμφανιστεί σε εφτά κινηματογραφικές ταινίες μεγάλου μήκους. Η πρώτη ταινία κυκλοφόρησε το 1990, και λόγω της εμπορικής της επιτυχίας, το ακολούθησαν δύο συνέχειες, Χελωνονιντζάκια 2 (1991), και Χελωνονιντζάκια 3: Πολεμιστές στην Ιαπωνία (1993), που ήταν μέτριες εμπορικές επιτυχίες. Μια αυτόνομη συνέχεια της τριλογίας με τίτλο Χελωνονιντζάκια κυκλοφόρησε το 2007, αλλά οι συνέχειες του ακυρώθηκαν από την εξαγορά του franchise από την Viacom.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές σειρές ταινιών Κατηγορία:Κωμικές σειρές ταινιών Κατηγορία:Paramount Pictures franchises Κατηγορία:Χελωνονιντζάκια (ταινίες)
Κλείτος Κύρου
Ο Κλείτος-Δημήτριος Κύρου (13 Αυγούστου 1921 – 10 Απριλίου 2006) ήταν Έλληνας ποιητής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1921 στη Θεσσαλονίκη. Φοίτησε στο Κολλέγιο Ανατόλια και τον Σεπτέμβριο του 1939 εισήχθη στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε στον τραπεζικό τομέα (1951-1983). Διετέλεσε Γενικός Γραμματέας του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος από το 1974 μέχρι το 1976.
Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε το 1944, στο φοιτητικό περιοδικό Ξεκίνημα, αρχικά με μεταφράσεις ξένων, κυρίως Άγγλων, ποιητών. Ως ποιητής εμφανίστηκε για πρώτη φορά με το ποίημα Προσμονή στο περιοδικό της Θεσσαλονίκης Φοιτητής, τχ. 3 (5.5.1945). Το 1949 εξέδωσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Αναζήτηση, Αναμνήσεις μιας αμφίβολης εποχής. Συνεργάστηκε με πλήθος περιοδικών. Ενδεικτικά αναφέρουμε τα περιοδικά Ξεκίνημα, Φοιτητής, Ελεύθερα Γράμματα, Διαγώνιος, Ο Αιώνας Μας, Κοχλίας, Νέα Πορεία, Κριτική, Εντευκτήριο. Το σύνολο της ποιητικής του δουλειάς εκδόθηκε στη συλλογή Εν όλω, Συγκομιδή 1943-1997, Άγρα, Αθήνα 1997. Το 1988 τιμήθηκε με το Β' Κρατικό Βραβείο Ποίησης για το βιβλίο του Τα πουλιά και η αφύπνιση, το οποίο δεν δέχθηκε. Το 1992 τιμήθηκε από την Ελληνική Εταιρεία Μεταφραστών Λογοτεχνίας για τη μετάφραση του έργου τού Κρίστοφερ Μάρλοου Δόκτωρ Φάουστους και το 1994 του απονεμήθηκε το Α' Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης για την τραγωδία τού Πέρσι Σέλεϊ Οι Τσέντσι. [6] Το 2005 η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε για το σύνολο του ποιητικού του έργου, το βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη.
Ποιήματά του μεταφράστηκαν στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, ισπανικά, ρωσικά, πολωνικά, βουλγαρικά και αραβικά.
To 1969 παντρεύτηκε τη Φιλιώ Αγγελίδου. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, την Ελένη (1970) και τον Γιώργο (1971).
Πέθανε στις 10 Απριλίου 2006 στο σπίτι του στην οδό Αθανασίου Σουλιώτη 2.
Ένας μεγάλος ποιητής του μεταπολέμoυ
Ο Κλείτος Κύρου ανήκει στην Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά, αν δεχτούμε τον χωρισμό της μεταπολεμικής ποίησης σε γενιές και δεν την θεωρήσουμε, μαζί με τον Βύρωνα Λεοντάρη «μια ενότητα σε ταραχή και ακαταστασία». Αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση σε σχέση με τη λεγόμενη «ποίηση της ήττας» και την ιδιαιτερότητα αυτή αποτυπώνει πολύ εύστοχα ο Γιώργος Θέμελης, όταν λέει ότι ο Κύρου κάνει μια ποίηση «κοινωνικού προβληματισμού από σκοπιά ατομικής συνείδησης». Ξεκινώντας από έναν λυρισμό που εξαρχής αρνείται κάθε αισθηματολογία, ο Κύρου μετατοπίζεται αργά και σταθερά προς μια λιτότητα και μια ξηρότητα έκφρασης που απηχεί τη μετάλλαξη της ελληνικής κοινωνίας, και μαζί πολλών παλιών του φίλων, στη μεταπολεμική εποχή. Ο ποιητής, αφού καταγγέλλει οργισμένα και προφητικά στις Κραυγές της νύχτας την αλλοτρίωση, επιστρέφει στους Κλειδάριθμους στους χαμηλούς τόνους, τους οποίους θα διατηρήσει ως το πέρας του βίου του, προσπαθώντας να διαφυλάξει τόσο τη διαύγεια της όρασης όσο και την καίρια λέξη - να σημειώσουμε στο σημείο αυτό πόσο επίκαιρες ακούγονται σήμερα οι Κραυγές του, πόσο περιγράφουν οικεία για μας δεινά. Οι καβαφικοί ή οι καρυωτακικοί κατ' άλλους τόνοι χαρακτηρίζουν την περίοδό του ακολουθεί μετά τις Κραυγές, σφραγίζοντας μια επιλογή μόνωσης που οδηγεί στη δραστική λιτότητα και πύκνωση σε ένα  λόγο εσώστροφο και την ίδια στιγμή σταθερά προσανατολισμένο στον άλλον, του παρελθόντος,του παρόντος και του μέλλοντος.
Βαθύς γνώστης της ξένης ποίησης και λογοτεχνίας και δεινός μεταφραστής της, ο Κύρου επηρεάζεται από τους μεγάλους τους οποίους μεταφράζει, αλλά δεν τους μιμείται: στο έργο του αισθανόμαστε την αύρα ενός πολυσυλλεκτικού μοντερνισμού, που συναιρεί με ευθυβολία, όπως αποδεικνύει η εμβέλεια της ποιητικής ιδιόλεκτου του ποιητή, τον αγγλοσαξονικό με τον γαλλικό μοντερνισμό στις ποικίλες εκδοχές τους. Αυτός ο μοντερνισμός χωνεύεται στον λόγο του, στην παράλληλη συνομιλία του με την ελληνική παράδοση, και μας δίνει την ποιητική του ιδιοπροσωπία: λόγος με ψυχή, είτε παθιασμένος είτε συγκρατημένος, λυρικός και/ή δραματικός, ελεγειακός και εξομολογητικός αλλά και αγανακτισμένος, ερωτικός κι εξεγερμένος. Ο ίδιος άλλωστε περιγράφει την ποίησή του καλύτερα από κάθε κριτικό:
ΑΣΠΡΟ/ ΜΑΥΡΟ
ΕΙΝΑΙ φορές
Που οι στίχοι μου
Ηχούν
Σαν τουφεκιές
*
Νέστορας Μάτσας
Ο Νέστορας Μάτσας (1935 — 28 Ιουνίου 2012) ήταν Έλληνας συγγραφέας και ένας από τους πρώτους αξιόλογους σκηνοθέτες ελληνικών μορφωτικών ταινιών.
Κλείτος Κύρου
Ένας μεγάλος ποιητής του μεταπολέμoυ
Κι άλλοτε
Νέστορας Μάτσας
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νέστορας Μάτσας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1935. Ακολούθησε ελεύθερες σπουδές για το θέατρο και τον κινηματογράφο στο Παρίσι και μάλιστα με υποτροφία της Γαλλικής Κυβέρνησης. Είναι αδερφός του Αρτέμη Μάτσα, η ομοιότητά τους δε είναι εκπληκτική.
Κλείτος Κύρου
Ένας μεγάλος ποιητής του μεταπολέμoυ
Απελεύθεροι
Νέστορας Μάτσας
Βιογραφικά στοιχεία
Από πολύ νωρίς (1951) έκανε την εμφάνισή του στο χώρο των γραμμάτων με νουβέλες και διηγήματα στο περιοδικό Νέα Εστία. Η πρώτη συλλογή διηγημάτων του αποτέλεσε και το πρώτο του βιβλίο με τον τίτλο "Άνθρωποι των Χαμένων Παραδείσων" που κυκλοφόρησε το 1954. Ακολούθησαν έκτοτε πολλά βιβλία όπως βιογραφίες, διηγήματα, μυθιστορήματα αλλά και παιδική λογοτεχνία. Μεταξύ αυτών ξεχωρίζουν το "Κλειστοί ουρανοί", "Ο Μεσσίας", "Το παραμύθι του Θεόφιλου" (με το οποίο και κατέκτησε το Α' κρατικό βραβείο μυθιστορηματικής βιογραφίας), "Χωρίς Αγάπη" (με το οποίο έλαβε διεθνή έπαινο βραβείου Άντερσεν), "Στέγη από ουρανό: Σαρακατσάνικο οδοιπορικό", "Το περιβόλι με τα χαμένα παραμύθια" (Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών), "Το δισάκι του ασκητή" κ.ά.
Κλείτος Κύρου
Ένας μεγάλος ποιητής του μεταπολέμoυ
Βογκούν
Μέσα στα μύρα
Νέστορας Μάτσας
Βιογραφικά στοιχεία
Παράλληλα ο Νέστορας Μάτσας ασχολήθηκε με τον κινηματογράφο και ιδιαίτερα με τη διάσωση του λαογραφικού υλικού της Ελλάδος έχοντας στο ενεργητικό του άνω των 70 ντοκιμανταίρ, ελληνικού εθνογραφικού περιεχομένου, μεταξύ των οποίων και τρεις μεγάλου μήκους ταινίες "Οι ρίζες του τόπου μας" με το οποίο και τιμήθηκε με Χρυσό Μετάλλιο καθώς και Βραβείο Διεθνούς Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, "Το Α και το Ω: Αρχαίος Ελληνικός Πολιτισμός" και "Αλέξανδρος ο Μέγας". Επίσης θεωρείται ο πρώτος που εισήγαγε λαογραφικές εκπομπές στην ελληνική τηλεόραση.
Κλείτος Κύρου
Ένας μεγάλος ποιητής του μεταπολέμoυ
Και στις διαστολές
Νέστορας Μάτσας
Βιογραφικά στοιχεία
Η προσφορά του Νέστορα Μάτσα στην ελληνική Λαογραφία υπήρξε αναμφισβήτητα μεγάλη και ίσως η μεγαλύτερη στο καλλιτεχνικό αυτό είδος του ντοκιμαντέρ.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κλείτος Κύρου
Ένας μεγάλος ποιητής του μεταπολέμoυ
Της Βαβυλώνας
Λίγα λόγια για το έργο του
Απόσπασμα από την κριτική του Γιώργου Θέμελη για τις Κραυγές της νύχτας:
«Ο Κλείτος Κύρου τοποθετείται ήδη σ’ ένα μεταίχμιο ανάμεσα στην εσωτερικότητα μιας υποκειμενικής απομόνωσης και το άνοιγμα προς την κοινωνία. Η έγνοια του μοιράζεται ανάμεσα στο ‘εγώ’ και το ‘εμείς’. Δεν έφτασε στο τελευταίο σκαλί της απογοήτευσης, δεν έστησε ‘τοίχο’. Άνοιξε παράθυρο και βλέπει και ακούει τις ‘κραυγές της νύχτας’. Αν ο Αναγνωστάκης μιλάει μονάχος για λογαριασμό δικό του και των ‘λίγων’, των ‘πολύ λίγων’, όσων έμειναν στο τέλος συνεπείς με τον εαυτό τους και προδόθηκαν και λεηλατήθηκαν, ο Κύρου κάνει την απολογία και την υπεράσπιση της ‘γενιάς’ του, έστω σαν εκπρόσωπός της, θέλει να γίνει η φωνή της. [...] Προμηνύεται μια ποίηση κοινωνικού προβληματισμού από σκοπιά ατομικής συνείδησης. Ήδη ο ποιητής αντιμετωπίζει την κοινωνία σε μικρογραφία μιας πολιτείας νυχτωμένης, απ’ όπου εκπέμπονται ‘κραυγές’ από στόματα που συντρίφτηκαν στον τροχό των κοινωνικών αναζυμώσεων, ως να ζητούν δικαιοσύνη και εξαγορά. Ο ποιητής αναλαμβάνει να γίνει ο διερμηνέας και ο υπερασπιστής των με τη δική του ‘κραυγή’ μέσα στις άλλες».
Ο Γιώργος Μαρκόπουλος για τη συλλογή Οι κατασκευές, Κέδρος, Αθήνα 1980
Και πράγματι, εκείνο που αμέσως διακρίνει κανείς στην πρώτη από τις παραπάνω συλλογές, Τα πουλιά και η αφύπνιση που ωστόσο το πρώτο μέρος της είχε ήδη κάνει την εμφάνισή του από τον συγκεντρωτικό, υπό τον τίτλο Κατασκευές (1949-1979), τόμο του 1980, είναι μια διάθεση ανυποχώρητου μονωτισμού ο οποίος όμως κρατά πάντα σε μια εγρήγορση, εμφανέστατη, τη μνήμη. Ο εχθρός πλέον εδώ διακρίνουμε να έρχεται με άλλον μανδύα και η έλλειψη ονείρου ωθεί σε μια, σε άλλη βάση πια, εκ νέου προσφυγή στην ποίηση. Μια προσφυγή, που γίνεται σαφέστερη στην αμέσως επόμενη συλλογή του Κλείτου Κύρου με τον δηλώνοντα πολλά τίτλο Περίοδος χάριτος, στις σελίδες της οποίας το φάσμα του θανάτου πλανάται από σελίδα σε σελίδα, θα λέγαμε. Σπαράγματα θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε τα ποιήματα αυτής της συλλογής, ίσως της πιο μεστής και της πιο ζοφερά αληθινής από όλε τις μέχρι τώρα του Κλείτου Κύρου.
Ο Γιάννης Βαρβέρης για τη συλλογή Κλειδάριθμοι:
[…] Οι Κλειδάριθμοι (1963), σημαντικότατος σταθμός στην πορεία του Κύρου, ας αποκληθεί εδώ, μπορεί και λίγο αστόχαστα, βιβλίο αποστασιοποίησης, Το πρότερο πληθωρικό συναίσθημα περνάει τώρα μια αυστηρή επεξεργασία απόσταξης. Το προϊόν της είναι συμπαγές, ενιαίο, γνήσιο - μια έντονα προσωπική κατάσταση, καθώς πιστεύω.
Το ποιητικό βλέμμα θεωρεί και επιθεωρεί τα πράγματα, ο λόγος οικονομείται μέχρι και την κρυπτικότητα, το βίωμα παρίσταται πλέον ως λόγος περισσότερο συμπερασματικός. Εδώ, το ύφος του Κύρου χαρακτηρίζεται από την ευεργετική ξηρότητα του βωμού πόνου, εκείνου που έχει κατακαθίσει πια σε σοφία ζωής και έχει μεταλλαχθεί σε φιλοσοφική ενατένιση ακόμη και των ατομικών πληγών. Αν τώρα κάτι περισώζεται από κείνες τις παλαιότερες εναγώνιες «κραυγές της νύχτας» είναι μονάχα, όπως ομολογείται, «ρίζες αλλοτινών κραυγών» […]
Η σχέση του Κ. Κύρου με τη Θεσσαλονίκη
Ο Κλείτος Κύρου απαθανάτιζε διαρκώς την πόλη, αλλά και τη χώρα ολόκληρη και την αλλοδαπή στα ταξίδια του, με τον φακό της φωτογραφικής του μηχανής. Οι εικόνες αυτές συμπληρώνουν την τοπιογραφία της Θεσσαλονίκης, όπως τη σχεδιάζει στις Οπισθοδρομήσεις του, ένα κείμενο αλλά καταγράφει σκηνές της ζωής του ως σκηνές της ιστορίας της πόλης και της χώρας - από το βιβλιοπωλείο Μόλχο και το την οδό Αετοράχης, στο σπίτι του Μανόλη Αναγνωστάκη, τις ταβέρνες (ενδεικτικά αναφέρονται τα 13 αδέρφια στην περιοχή Γενική Κλινική και το στέκι ή αλλιώς η ταβέρνα του Θεόφιλου επί της Ζεύξιδος) και τα καφενεία όπου μαζεύονταν με τους φίλους του (καφενείο δίπλα στη θάλασσα, πίσω από το Βασιλικό Θέατρο), στη σχολή του και στα περιοδικά με τα οποία συνεργαζόταν (περιοδικό Ξεκίνημα, έκδοση του Εκπολιτιστικού ομίλου Α.Π.Θ.). Είχε έντονη δράση στην πνευματική και πολιτιστική ζωή της πόλης και σύχναζε στην γκαλερί "Ζητα-Μ ι" στο υπόγειο της οδού Αριστοτέλους 3 και στην " Μακεδονική Καλλιτεχνική Εταιρία- Η τέχνη")
Στην ίδια συλλογή, την πρώτη του, υπάρχουν κι άλλες αναφορές στον κοντινό ακόμη καιρό του πολέμου,στους βομβαρδισμούς του λιμανιού, την εισβολή των γερμανικών στρατευμάτων στο ποίημα Εισβολή. Καθώς το έργο του προχωρά και η μόνωση του ποιητικού υποκειμένου ενισχύεται, οι αναφορές στο εξωτερικό περιβάλλον περιορίζονται και ο ρόλος τους γίνεται μάλλον συμβολικός. Ο σιδηροδρομικός σταθμός ως αναφορά σε μια γειτονιά και έναν τρόπο ζωής. Η οδός Αετοράχης ως ενθύμηση της νεότητας, της παραφοράς των νεαρών ανδρών (Επίλογος) που τα άφησαν όλα τελικά στη μέση (Ερμής). Κι όμως, με άλλο τρόπο από ό,τι στον Μανόλη Αναγνωστάκη ή στον Νίκο Αλέξη Ασλάνογλου για παράδειγμα, η πόλη ανασαίνει μέσα από τους στίχους του Κλείτου Κύρου, υπόγεια, μυστική και κρυφή, ως τόπος δικός και μαζί ξένος, ένας γενέθλιος τόπος υπαρξιακού ξεριζωμού.
Ποίηση
Ποιητικές Συλλογές:
Πεζά
=== Μεταφράσεις === Ποίηση Θέατρο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά
Ψουσέννης Α΄
Ο Ψουσέννης Α´ υπήρξε Φαραώ της 21ης Δυναστείας της Αρχαίας Αιγύπτου. Διαδέχτηκε τον Φαραώ Αμενεμνεσούτ και βασίλευσε από το 1040 – 994 π.Χ.
Βιογραφία και βασιλεία
Πατέρας του ίσως να ήταν ο Πινέτζεμ Α’. Τίποτα δεν είναι γνωστό για την εξωτερική πολιτική του κατά την διάρκεια της βασιλείας του. Πιστεύεται ότι ασχολήθηκε αποκλειστικά με την διασφάλιση των συνόρων της επικρατείας του. Σημαντικά αρχιτεκτονικά μνημεία της βασιλείας του βρίσκονται στην Τάνις, η οποία επεκτάθηκε και έγινε η νέα πρωτεύουσα του βασιλείου, στολίστηκε με ιερά του θεού Άμωνα, της θεάς Μουτ και του Κχονσού και οχυρώθηκε με τείχη πάχους 20 μέτρων.
Ο τάφος του
Η εξωτερική σαρκοφάγος του Φαραώ είναι από ερυθρό γρανίτη. Εσωκλείνει μία δεύτερη σαρκοφάγο από μαύρο γρανίτη, η οποία περιέχει την αργυρή σαρκοφάγο της μούμιας με χρυσή κεφαλή. Η μούμια διαλύθηκε με την πάροδο των χιλιετιών, αλλά τα πλούσια ταφικά αναθήματα σώζονται μέχρι σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 21ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Ιζέκιελ Τζάκσον
Ο Ράικλον Στίβενς (γεν. 22 Απριλίου 1978) είναι επαγγελματίας παλαιστής και μποντιμπίλντερ, με καταγωγή από τη Γουιάνα. Είναι γνωστός για το χρόνο του στην εταιρία πάλης WWE, όπου ήταν γνωστός ως " Ιζέκιελ Τζάκσον".
Καριέρα στην πάλη
Τον Ιούλιο του 2009 άρχισε να παλεύει στο ECW και συμμάχησε με τους Γουίλιαμ Ρίγκαλ και Βλάντιμιρ Κόζλοφ. Στη συνέχεια τους πρόδωσε και κέρδισε έναν αγώνα πολλών παλαιστών, για να γίνει ο πρώτος διεκδικητής του Πρωταθλήματος ECW. Στο τελευταίο επεισόδιο του ECW, κέρδισε τον πρωταθλητή Κρίστιαν και έγινε ο νέος πρωταθλητής. Το WWE αναγνωρίζει τον Τζάκσον ως τον τελευταίο Πρωταθλητή ECW.
Τον Ιανουάριο του 2011 ο Τζάκσον συμμάχησε με τον Γουέιντ Μπάρετ, Χιθ Σλέιτερ και Τζάστιν Γκάμπριελ, δημιουργώντας την ομάδα Κορ. Η ομάδα άρχισε μια αντιπαλότητα με τον γιγαντόσωμο Μπιγκ Σόου, τον οποίο και νίκησαν. Στη συνέχεια, ο Τζάκσον αποκόπηκε από την ομάδα και άρχισε μια κόντρα με τον Γουέιντ Μπάρετ. Τον Ιούνιο, νίκησε τον Μπάρετ και έγινε ο νέος Διηπειρωτικός Πρωταθλητής. Μετά από δύο μήνες, έχασε τον τίτλο από τον Κόντι Ρόουντς και απέτυχε να τον κερδίσει ξανά. Με την είσοδο του 2012 ο Τζάκσον έμεινε στην αφάνεια. Έπειτα ένας τραυματισμός τον κράτησε μακριά απο τα ρινγκ για σχεδόν ένα χρόνο. Αφού δεν χρησιμοποιήθηκε ξανά απο την εταιρεία, αποδεσμεύτηκε τον Απρίλιο του 2014.
Προσωπική ζωή
Ο Στίβενς έχει αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο του Μπάφαλο, ενώ είναι παντρεμένος και έχει αποκτήσει δύο παιδιά. Επίσης, είναι Χριστιανός.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1978-79
Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1978-79 ήταν η δέκατη τρίτη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στο Πάρεντς της σημερινής Κροατίας, συναντήθηκαν η Γκαμπέτι Καντού, με τη Ντεν Μπος EBBC, την πρώτη ολλανδική ομάδα που έφτανε τόσο ψηλά.
Στα ημιτελικά είχαν φτάσει η Σινούντινε Μπολόνια (που αποκλείστηκε από τους ολλανδούς) και η Μπαρτσελόνα του Εδουάρδο Κουχάρσκι (με νεαρούς αστέρες τους Σιμπίλιο, Επιφάνιο και Σολοθάμπαλ) που για δεύτερη συνεχή χρονιά θα έμενε έξω από τον τελικό. Παράλληλα, αυτή ήταν η 4η συνεχόμενη φορά (και πέμπτη τα τελευταία 6 χρόνια) που ισπανική ομάδα περνούσε στους "4" αλλά αποκλειόταν από τον τελικό!
Διαδικασία διεξαγωγής
Στη διοργάνωση πήραν μέρος 20 ομάδες, δυο λιγότερες από ότι την προηγούμενη περίοδο. Παίχθηκε μια προκριματική φάση και στη συνέχεια μια φάση των 10 (5 ζεύγη), ακολούθως δε ο προημιτελικός γύρος (όπου προστέθηκε η κάτοχος του τίτλου Καντού) δύο ομίλων των τεσσάρων ομάδων έκαστος. Από τη φάση αυτή πέρασαν οι δυο πρώτες ομάδες κάθε γκρουπ και οδηγήθηκαν με το σύστημα "χιαστί", στα ημιτελικά (διπλών συναντήσεων, με πλεονέκτημα έδρας στη ρεβάνς). Οι νικήτριες των δυο ημιτελικών αποτέλεσαν το ζευγάρι του (απλού) Τελικού αγώνα.
1ος γύρος (Προκριματική φάση)
Έγιναν επτά διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις εκπροσώπους του Ισραήλ (Χαποέλ Τελ Αβίβ), της Τουρκίας (Τόφας Μπούρσα), της Δανίας (Σκόβλουντε), της Φινλανδίας Έσποο Τάπιολαν Χόνκα, της Ουγγαρίας Μπούνταπεστ Βάσας, της Πορτογαλίας (Σανγκάλιος Ανάδια) και του Λουξεμβούργου (Έτσελα Έτελμπρυκ).
2ος γύρος (Φάση των 10)
Εδώ, το παιχνίδι έχασαν πέντε ακόμη σύλλογοι: Η Μπρούγκε Αβάντι Σιντ Μιχίλς από το Βέλγιο, η Κόβεντρι Φλατ της Αγγλίας,  η Χέλσινγκμποργκ Περλς της Σουηδίας, η τσέχικη Ντούκλα Όλομουτς και η Ιθροτάφελαγκ Ρέικιαβικ IR από την Ισλανδία.
Προημιτελική φάση
Την πόρτα της εξόδου από τη διοργάνωση "είδαν" η αυστριακή Βιένα UBSC, η πολωνική Σλασκ Βρότσουαφ, η γαλλική ASVEL Βιλερμπάν και η τότε γιουγκοσλαβική Ραντνίτσκι Μπεόγκραντ.
Τελικός
Η Καντού του κόουτς Αρνάλντo Ταουριζάνο επικράτησε μάλλον εύκολα (83-73) και κατέκτησε το τρίτο συνεχόμενο Κύπελλο Κυπελλούχων!
Για τους νικητές είχαν αγωνισθεί ως νέα πρόσωπα οι αμερικανοί Τζον Νιούμαν (πασίγνωστος από την προπονητική του θητεία στη χώρα μας και Ντέιβ Μπάτον, καθώς και ο Μπαριβιέρα. Η ηττημένη (του Τόνι Μπουτ) χρησιμοποίησε, μεταξύ άλλων, τους αμερικανούς Αλ Φέιμπερ, Τσαρλς Κίρκλαντ και Τζέιμς Λίστερ, καθώς και τους Γιαν Ντέκερ, Κέες Άκερμποομ.
Πηγές
1978 1979 Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης Κυπελλο Κυπελλουχων Ευρωπης
Οσρουσάνα
Η Οσρουσάνα ή Οσρούσανα (περσικά: اُشروسنه - Ošrūsana), επίσης γνωστή ως Ισταραβσάν (προς το παρόν), Σουντουζσάνα, Ουσρουσάνα, Ουστρουσάνα, Ανατολικό Κάο, ήταν πρώην ιρανική περιοχή στην Υπερωξιανή. Η Οσρουσάνα βρισκόταν στα νότια της μεγάλης, νοτιότερης στροφής του Συρ Ντάρια, και επεκτεινόταν περίπου από τη Σαμαρκάνδη έως το Χουτζάντ. Η πρωτεύουσα της Οσρουσάνα ήταν το Μπαντζικάτ. Η ακριβής μορφή του ιρανικού ονόματος Οσρουσάνα δεν είναι σαφής από τις πηγές, αλλά οι μορφές που δίνονται στο Χουντούντ αλ-'αλάμ, δείχνουν ένα πρωτότυπο *Σορούσνα.
Ιστορία
Οι ηγεμόνες της Οσρουσάνα ή Ουστρουσάνα (Ισταραβσάν) έπαιρναν τον τίτλο του "Αφσίν", και ο πιο διάσημος από αυτούς ήταν ο Χεντάρ (αραβοποιημένο Χαϊντάρ) ιμπν Καβούς. Η πρώιμη γνώση της άρχουσας οικογένειας της Οσρουσάνα προέρχεται από τις αναφορές μουσουλμάνων ιστορικών (Ταμπαρί, Μπαλαντχουρί και Σοκούμπι) της οριστικής υποταγής της περιοχής στους Αββασίδες χαλίφηδες και την μεταστροφή των κυβερνητών του στο Ισλάμ.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου της πρώτης αραβικής εισβολής στη χώρα, η οποία πραγματοποιήθηκε από τον Κουτάιμπα ιμπν Ισλάμ (712-714), η Οσρουσάνα κατοικούταν από ιρανικό πληθυσμό, κυβερνούμενη από τους δικούς της άρχοντες που έφεραν τον παραδοσιακό τίτλο Αχσίντ ή Αφσίν. Η πρώτη όμως εισβολή από τους Άραβες δεν είχε ως αποτέλεσμα την κατάληψη της περιοχής.