cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εκρηκτικές ύλες
Γενικά χαρακτηριστικά
Οι υψηλής εκρηκτικότητας ύλες διακρίνονται ανάλογα με την ευαισθησία τους σε πρωτεύουσες και σε δευτερεύουσες εκρηκτικές ύλες. Οι πρωτεύουσες είναι εξαιρετικά ευαίσθητες και χρησιμοποιούνται σε πυροκροτητές, εκκαύματα και θρυαλίδες. Οι δευτερεύουσες είναι λιγότερο ευαίσθητες και χρησιμοποιούνται ως η κύρια εκρηκτική ύλη που ενεργοποιείται από κάποια πρωτεύουσα εκρηκτική ύλη.
Κατηγορία:Χημικές ουσίες * Κατηγορία:Στρατιωτική τεχνολογία
Δήμος Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης
Ο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης είναι δήμος της περιφέρειας Αττικής που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Ο δήμος σχηματίστηκε με την συνένωση των καταργηθέντων δήμων Βάρης, Βουλιαγμένης και Βούλας. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 33.94 τ.χλμ και ο πληθυσμός του 48.399 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Έδρα του δήμου είναι η Βούλα. Η περιοχή του Δήμου είναι μέρος του Πολεοδομικού Συγκροτήματος Αθηνών και ανήκει διοικητικά στην Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής.
Ενότητες και οικισμοί
Ο Δήμος Βάρης Βούλας Βουλιαγμένης διαιρείται σε 3 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 3 καταργηθέντες δήμους πριν την εφαρμογή του Καλλικράτη. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Δημοτική Ενότητα Βάρης
Καταλαμβάνει έκταση 22,189 τ.χλμ. και έχει συνολικό πραγματικό πληθυσμό 15.855 κατοίκους, κατά την Απογραφή του 2011. Έδρα της είναι η Βάρη.
Δημοτική Ενότητα Βούλας
Καταλαμβάνει έκταση 8,787 τ.χλμ. και έχει συνολικό πραγματικό πληθυσμό 28.364 κατοίκους, κατά την Απογραφή του 2011. Έδρα της είναι η Βούλα.
Δημοτική Ενότητα Βουλιαγμένης
Καταλαμβάνει έκταση 5,805 τ.χλμ. και έχει συνολικό πραγματικό πληθυσμό 4.180 κατοίκους, κατά την Απογραφή του 2011. Έδρα της είναι η Βουλιαγμένη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής
9ος αιώνας π.Χ.
Ο 9ος αιώνας π.Χ. αρχίζει στις 1 Ιανουαρίου 900 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 801 π.Χ..
Πετράδες Έβρου
Οι Πετράδες είναι παραδοσιακός οικισμός του νομού Έβρου.
Τοποθεσία
Το χωριό των Πετράδων βρίσκεται περίπου 10 χμ. ανατολικά του Διδυμοτείχου στην εσοχή ακριβώς του νομού Έβρου προς την Τουρκία. Μαζί με το διπλανό χωριό Πύθιο αποτελούν τα ανατολικότερα χερσαία εδάφη της Ελλάδας, μόνο που η απουσία πεδινού εδάφους ανάμεσα στο χωριό και στο ποταμό Έβρο φέρνουν τον οικισμό των Πετράδων μια ανάσα (500μ. τα τελευταία σπίτια) από την Τουρκία.
Καταγωγή και ονομασία
Το όνομα του χωριού κατά την περίοδο της Οθωμανοκρατίας, ήταν «Πετράδες». Όμως το συναντάμε και ως «Taşçıarnavut köy» (Ταστσίαρναούτ Κιοϊ). Η συγκεκριμένη ονομασία έχει σχέση με τις λέξεις:
taşçı [εκ του taş = πέτρα] = πετράς, τεχνίτης της πέτρας, λατόμος.
köy = χωριό.
Πότε όμως δόθηκε το καθένα, είναι άγνωστο.
Ο Γάλλος γεωγράφος Alexandre Synvet σε πίνακα που κατήρτισε με τα χωριά και τους κατοίκους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1878, κατ’ εντολήν του σουλτάνου, το αναφέρει ως «Petrades» με 1239 κατοίκους. Αυτό το όνομα χρησιμοποιούσαν μεταξύ τους οι Έλληνες, αυτό προφανώς χρησιμοποιούσαν και οι οθωμανικές αρχές. Ο Σταμάτης Β. Ψάλτης κάνει αναφορά σε πίνακες της Ανατολικής Επιθεωρήσεως Αθηνών της 25/12/1884 και μας δίνει διαφορετικά στοιχεία από τον Synvet ως προς τον αριθμό των κατοίκων. Σημασία έχει όμως ότι και αυτός το αναφέρει ως «Πετράδες». Στο πρώτο τεύχος του 18ου φύλλου του παραρτήματος της Εφημερίδας της Κυβέρνησης (ΦΕΚ) του 1921, στο οποίο καταγράφονται οι αλλαγές των τοπωνυμιών από τουρκικά σε ελληνικά, υπάρχει ο κατάλογος όλων των χωριών με την παλιά και τη νέα ονομασία που έπρεπε να πάρουν. Από τον κατάλογο αυτόν απουσιάζουν οι Πετράδες. Σε υποσημείωση αναφέρεται: «δεν μεταβάλλονται τα ονόματα: Διδυμότειχον, Αμμοχώρι, Ασβεστάδες, Κουφοβούνι, Παλιούρι, Πετράδες, Πραγγή, Ψαθάδες».
Πληροφορίες για τους Πετράδες σε ελληνικές πηγές δεν εντοπίζονται στο βάθος της ιστορίας. Ψάχνοντας όμως σε τουρκικά αρχεία και πηγές για την ονομασία Taşçıarnavut köy, στην εγκυκλοπαίδεια İslâm Ansiklopedisi, υπάρχουν τα εξής πολύ ενδιαφέροντα και αποκαλυπτικά στοιχεία:
''«Στις όχθες του ποταμού Εργίνη στα μέσα του 15ου αι. κτίστηκε γέφυρα. Το παλιό όνομα (εννοεί του οικισμού) “Ergene” είναι σήμερα Uzunköprü, και παίρνει το όνομά του από τη γέφυρα της πόλης **, σύμφωνα με τον Âşıkpaşazâde και το έργο Tacü’t Tevarih16 829 (1426) του Σεβασμιώτατου δάσκαλου (Hoca) Sâdeddin Efendi. Σύμφωνα δε με το Ebrar Ravzatü’l, οι εργασίες κατασκευής άρχισαν το 831 (1427-28) και ολοκληρώθηκαν το 847 (1443). Ο Μουράτ Β΄ ανέθεσε στον Timurtaş Bey, μαζί με τον γιο του Osman Çelebi και τον αδελφό του Gazi İshak Bey, να την κατασκευάσουν υπό την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Muslihuddin με τον αρχιμάστορα Mehmed. Μετά τη νικηφόρα επιστροφή του Μουράτ Β΄ από τη Βάρνα στην Αδριανούπολη, με το άνοιγμα (εγκαίνια) της γέφυρας, διοργανώθηκε γιορτή νίκης και λαμπαδηφορία. Χτίστηκε με πέτρες που έφεραν από τα λατομεία των χωριών Köprü-Eskiköy, Kuleliburgaz, Taşçıarnavut, Kestanbolu και Süleymaniye. Η κατασκευή της γέφυρας διήρκεσε δεκαέξι ή δεκαοχτώ χρόνια, αναφέρει στην καλλιγραφική επιγραφή, χαραγμένη σε μάρμαρο».''
Από τους Τούρκους ιστορικούς πληροφορούμαστε ότι πέραν της μεγαλειώδους γέφυρας την περίοδο εκείνη (1427) υπήρχαν στην περιοχή τα χωριά Köprü-Eskiköy, Kuleliburgaz, Taşçıarnavut, Kestanbolu και Süleymaniye, τα οποία μάλιστα είχαν λατομεία και προμήθευσαν την πέτρα για να γίνει μια τόσο μεγάλη γέφυρα.
Σύμφωνα με μια προφορική εκδοχή, οι πρώτοι κάτοικοι του χωριού προέρχονταν από τη βόρειο Ήπειρο.
Για την παρουσία τους στον ευρύτερο χώρο της Θράκης υπάρχουν δύο θεωρίες. Πρώτη είναι αυτή που συνδέεται με τις μεγάλες μετακινήσεις πληθυσμών κατά τον 17ο και 18ο αιώνα, τόσο στον ελληνικό όσο και στον εξωτερικό του χώρο. Ομάδες Ηπειρωτών μαστόρων, οργανωμένες σε συντεχνίες (εσνάφια ή ισνάφια), άριστοι γνώστες της οικοδομικής τέχνης διέσχιζαν τον ελλαδικό χώρο κατασκευάζοντας γεφύρια, κατοικίες κτλ. Έτσι είναι πιθανόν περιπλανώμενοι να έφτασαν και στην περιοχή και κάποιοι απ’ αυτούς (επειδή ίσως ανακάλυψαν και την άφθονη πέτρα του τόπου) εγκαταστάθηκαν μόνιμα.
Η δεύτερη εκδοχή αναφέρεται στη βίαιη μετακίνηση ομάδων μαστόρων από την περιοχή εκείνη στην Αδριανούπολη για να την ανοικοδομήσουν μετά την καταστροφή της από τη μεγάλη πυρκαγιά. Το έργο αυτό κράτησε χρόνια. Ρίζωσαν στη γύρω περιοχή και μετά το τέλος του έργου έμειναν οριστικά στη Θράκη. Τη σχέση των κατοίκων με τους Βορειοηπειρώτες μαρτυρούν και τα οικογενειακά επώνυμα όπως Νταντάκας, Μπούρας, Καρατσιώρας, Κατσίκας, Γκίκας.
Οι σχετικά πρόσφατες αναφορές για την καταγωγή των κατοίκων των χωριών του Διδυμοτείχου από την Ήπειρο, είναι ατεκμηρίωτες, βασισμένες στην προφορικότητα, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση και παραπλάνηση. Βασικά η πηγή είναι μία, την οποία αντιγράφουν οι μεταγενέστεροι. Εντοπίζεται στο «Οδοιπορικόν» του Γ. Λαμπουσιάδη που δημοσιεύτηκε σε δυο τόμους του περιοδικού Θρακικά (τομ. 2ος 1227 σελ.91) την οποία αντιγράφουν ο Κων. Βακαλόπουλος (Ιστορία του Βόρειου Ελληνισμού-Θράκη σελ.232 1996) και ο Δημητρίος Μανάκας. Η όποια προσπάθεια γίνεται για τη στήριξη του επιχειρήματος περί καταγωγής των Πετραδιωτών από την Ήπειρο για να είναι σοβαρή και αξιόπιστη, πρέπει απαραιτήτως να υποστηρίζεται από ιστορικά στοιχεία, τα οποία πρέπει να την τεκμηριώνουν. Οι υποτιθέμενες προφορικές παραδόσεις και οι απόψεις σημερινών ανθρώπων δεν παρέχουν τέτοια τεκμηρίωση. Αντιθέτως προκαλούν σύγχυση και δεν προσθέτουν τίποτα στην ιστορική αλήθεια.
Η πρώτη θέση και η μετακίνηση του χωριού
Ευρήματα οικιακών συσκευών και τμήματα κτισμάτων βεβαιώνουν ότι το χωριό προϋπήρχε σε άλλη τοποθεσία γνωστή με το όνομα «Τσαρτσάρα» κοντά στον ποταμό Έβρο. Επίσης στην ίδια θέση έχουν βρεθεί πολλά ανθρώπινα οστά, μάλλον από κάποιο νεκροταφείο της εποχής. Στη σημερινή του θέση μεταφέρθηκε πιθανότατα ανάμεσα στις δεκαετίες του 1840 με 1860.
Το 1864 το χωριό αριθμούσε 756 κατοίκους. Η πρώτη εγγραφή στο Μητρώο αρρένων του χωριού είναι το 1848 αγοριού με το επώνυμο Τολίδης. Τα στοιχεία έχουν ληφθεί από νεότερα έγγραφα, καθώς τα παλιά κοινοτικά έγγραφα καταστράφηκαν όταν κάηκε το κοινοτικό κατάστημα, γι’ αυτό και υπάρχουν μεγάλα κενά στην «επίσημη» ιστορία του χωριού. Η πιο πιθανή αιτία της μετακίνησης φαίνεται να είναι η ελονοσία, όπως επίσης και το γεγονός ότι πολλά παιδιά πνίγονταν στο ποτάμι. Βλέποντας κανείς τη σημερινή τοποθεσία του χωριού διαπιστώνει αμέσως ποιες ανάγκες εξυπηρέτησε η μετακίνηση. Χτισμένο σε ανηφορικό έδαφος πολύ πιο μακριά απ΄ το ποτάμι, παρείχε απόλυτη προστασία απ΄ τις πλημμύρες του Έβρου και όντας μακριά απ’ τα βαλτοτόπια που υπήρχαν δίπλα στο ποτάμι εξασφάλιζε την προστασία τους από την ελονοσία.
Στις αρχές του 20ού αιώνα στον οικισμό λειτουργούσε ελληνικό γραμματοδιδασκαλείο με 40 μαθητές.
Η εκκλησία της Κοιμήσεως Θεοτόκου
Στην πλατεία του χωριού βρίσκεται η εκκλησία της Κοιμήσεως Θεοτόκου που κατά την επιγραφή που υπάρχει στο τέμπλο κτίστηκε σε οικόπεδο που παραχωρήθηκε από το Σαράντη Ντριμόνα το 1876. Η άφθονη οικοδομική πέτρα από τα νταμάρια του χωριού και η τέχνη των Πετραδιωτών συναντήθηκαν δημιουργικά για να κτισθεί η τρίκλιτη Βασιλική με κολόνες από ξύλο βελανιδιάς, που καλύφτηκαν με κατσικότριχα και γύψο για να γίνουν κυλινδρικές χωρίζοντας το ναό σε τρία μέρη.
Το ξύλινο τέμπλο του ναού στολίζεται από εντυπωσιακό ξυλόγλυπτο τόξο με ακτίνες συμμετρικά εκτεινόμενες προς τα πάνω από τον τριγωνικό οφθαλμό. Στην αριστερή και δεξιά πτέρυγα του ναού υπάρχει ξυλόγλυπτη μορφή βυζαντινού πολεμιστή φουστανελοφόρου που κρατά σπαθί και σταυρό στη μία, και στην άλλη βρίσκεται ανάμεσα σε κεντροφόρους δράκοντες.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Διδυμοτείχου
Γιάννης Θεοδωράκης (δημοσιογράφος-ποιητής)
Ο Γιάννης Θεοδωράκης (Ιωάννινα, 1932 - Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 1996) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και ποιητής, αδελφός του Μίκη Θεοδωράκη.
Eντάχθηκε από πολύ μικρός στην Εθνική Αντίσταση. Eργάστηκε στα περιοδικά Αντί και Δρόμοι της Ειρήνης καθώς και στις εφημερίδες Αυγή και Ριζοσπάστης.
Έγραψε πληθώρα ποιημάτων τα οποία μελοποίησε ο αδερφός του Μίκης. Χαρακτηριστικά :
Πέθανε στις 7 Δεκεμβρίου 1996 σε ηλικία 64 ετών και ενταφιάστηκε στον οικογενειακό τάφο του Γαλατά Χανίων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Μίλαν Μίνιτς
Ο Μίλαν Μίνιτς είναι Σέρβος προπονητής καλαθοσφαίρισης, γεννημένος στις 24 Φεβρουαρίου 1957.
Καριέρα
Ο Μίνιτς ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή στην εθνική Γιουγκοσλαβίας το 1988, κατακτώντας το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ. Σαν βοηθός συνέχισε στην εθνική Σερβίας, κατακτώντας την πρώτη θέση στο Ευρωμπάσκετ του 1995, ενώ το 2011 συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ της Λιθουανίας με την εθνική ομάδα του Μαυροβούνιου.
Σε επίπεδο συλλόγων, ο Μίνιτς ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Άρη τον Δεκέμβριο του 2001, βοηθώντας την ομάδα της Θεσσαλονίκης να αποφύγει τον υποβιβασμό εν μέσω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Το Νοέμβριο του 2003, κάθισε στον πάγκο της γερμανικής Ενεργκί Κολωνίας για την Μπουντεσλίγκα.
Την επόμενη σεζόν, ανέλαβε βοηθός προπονητή στην ομάδα του Ολυμπιακού, ενώ το 2006-07 συνέχισε στην ίδια θέση για την ομάδα της Αρμάνι Μιλάνο από την Ιταλία.
Τον Δεκέμβριο του 2007, κάθισε ως πρώτος προπονητής στον πάγκο της Λοκομοτίβ Ροστόβ, ενώ το Νοέμβριο του 2008 συνέχισε στη Σερβία και τη Βοϊβοντίνα. Επανήλθε στη θέση του βοηθού για τη σεζόν 2009-10, όταν συνεργάστηκε με την ομάδα της ΤΣΣΚΑ Μόσχας και το 2012-13 ανέλαβε χρέη προπονητή στην Αλ Τζάις Ντόχα από το Κατάρ.
Τον Ιανουάριο του 2014, επέστρεψε στον Άρη, παραμένοντας μέχρι το καλοκαίρι του ίδιου έτους. Από το 2015, είναι βοηθός προπονητή στην ομάδα του Παναθηναϊκού.
Κουμπάροι
250px|μικρογραφία|Κουμπάροι με τους νεόνυμφους Κουμπάροι ονομάζεται, συνήθως, το ζευγάρι ή οι άνθρωποι που επιλέγονται να συνοδεύσουν τους μελλόνυμφους και να αλλάξουν τα στέφανα σε εκκλησιαστικό γάμο. Στον πολιτικό γάμο επικρατεί ο όρος μάρτυς. Συνήθως, οι κουμπάροι αναλαμβάνουν και πνευματικοί γονείς.
Επιπλέον, οι κουμπάροι αναλαμβάνουν τον σχεδιασμό της τελετής, τον διάκοσμο του μπάτσελορ πάρτι και την οργάνωση της δεξίωσης. Η Λεία και η Ραχήλ, νύμφες του Ιακώβ, αναφέρεται να είχαν ένα είδους κουμπάρας, αν και περισσότερο ήταν δούλες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάμος
Jurassic Park 3
Το Jurassic Park 3 (πρωτότυπος τίτλος: Jurasic Park III) είναι μια αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας (2001) και η τρίτη της σειράς Jurassic Park. Είναι η πρώτη ταινία της σειράς που δεν είναι ούτε σε σκηνοθεσία του Στίβεν Σπίλμπεργκ ούτε βασίζεται σε ένα βιβλίο του Μάικλ Κράιτον, αν και πολλές σκηνές στην ταινία λήφθηκαν από τα δύο βιβλία του Κράιτον, τα Jurassic Park και Ο Χαμένος Κόσμος.
Πλοκή
Η ταινία λαμβάνει χώρα στο Isla Sorna, το νησί από τη δεύτερη ταινία, μετά από ένα διαζύγιο ένα ζευγάρι απευθύνεται στον Δρ. Άλαν Γκραντ (που έχει παίξει και στην πρώτη ταινία) για να τους βοηθήσει να βρουν τον χαμένο τους γιο. Ο Γκραντ σταδιακά καταλαβαίνει πως δεν είναι το ίδιο νησί με αυτό που πήγε για πρώτη φορά. Επίσης διαπιστώνει πως η εταιρεία InGen (που έχει κλωνοποιήσει τους δεινόσαυρους) έχει δημιουργήσει είδη που κανένας δεν θα φανταζόταν.
Εξωτερικοί Συνδέσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Ταινίες με δεινόσαυρους Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Jurassic Park Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια
Μηχανικό (Ελλάδα)
Ρόλος
Σε περιόδους ειρήνης το Μηχανικό βοηθά τοπικούς φορείς στην εκτέλεση δυσχερών έργων, καθώς διαθέτει τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό. Είναι, επίσης, επιφορτισμένο με την εξουδετέρωση παλαιών ναρκών, εκρηκτικών μηχανισμών και βλημάτων, τα οποία ανευρίσκονται ως υπολείμματα παλαιότερων ενόπλων συρράξεων. Επιπλέον είναι ο κατασκευαστής σχεδόν όλων των στρατιωτικών εγκαταστάσεων (στρατοπέδων, σταθμών, αποθηκών, κ.τ.λ). Παλαιότερα στην μεταπολεμική Ελλάδα είχαν συγκροτηθεί οι «Μεικτές Ομάδες Μηχανημάτων Ανασυγκροτήσεως» (ΜΟΜΑ), οι οποίες με εξοπλισμό και τεχνικούς του Μηχανικού και τη συμμετοχή πολιτών κατασκεύαζαν δρόμους, γέφυρες και άλλα παρόμοια έργα υποδομής σε ολόκληρη την χώρα. Ορισμένες από τις γέφυρες αυτές (μεταλλικές τύπου Bailey) υπάρχουν ακόμη και σήμερα.
Σε καιρό πολέμου το Μηχανικό είναι επιφορτισμένο με τις εξής αποστολές:
Έμβλημα
Έμβλημα του Μηχανικού στον Ελληνικό στρατό είναι ο Κριός, ο οποίος συμβολίζει την πολιορκητική και επιθετική μηχανή των αρχαίων Ελλήνων, την οποία χρησιμοποιούσαν για την παραβίαση οχυρωμένων θέσεων. Πάνω από τον κριό υπάρχει το επίγραμμα: ΑΜ' ΕΠΟΣ ΑΜ' ΕΡΓΟΝ (συγχρόνως με το λόγο και το έργο), πρέπει δηλαδή μόλις λαμβάνεται μια απόφαση να εκτελείται αμέσως.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικός Στρατός
Παναγιώτης Λαγός
Ο Παναγιώτης Λαγός (Θεσσαλονίκη, 18 Ιουλίου 1985) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αριστερός αμυντικός και μέσος.
Σε συλλογικό επίπεδο
thumb|left|150px|Ο Λαγός με τα χρώματα της [[ΑΕΚ (ποδόσφαιρο)|ΑΕΚ]] Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, όπου αγωνίστηκε 76 φορές στο πρωτάθλημα. Τις περιόδους 2004-05, 2005-06 αναδείχτηκε ως ο καλύτερος νέος ποδοσφαιριστής, ενώ τη δεύτερη ειδικά χρονιά ήταν εντυπωσιακός και η δική του σημαντική συμβολή είχε ως αποτέλεσμα την έξοδο του Ηρακλή στην Ευρώπη.
Το καλοκαίρι του 2006, υπήρξε μεταγραφικός στόχος όλων των μεγάλων ομάδων της Ελλάδας, αλλά ο ίδιος επέλεξε την ΑΕΚ, με το κόστος της μεταγραφής του να φθάνει το 1 εκατομμύριο ευρώ.
Η πρώτη του περίοδος στην "Ένωση" δεν ήταν ευνοϊκή για εκείνον, καθώς τον Φεβρουάριο του 2007 τραυματίστηκε σοβαρά στον αχίλλειο τένοντα και έμεινε εκτός δράσης για 6 μήνες. Η επιστροφή του πραγματοποιήθηκε αρκετά μετά το ξεκίνημα της επόμενης περιόδου, με τον ίδιο να έχει μείνει φανερά πίσω σε θέμα φυσικής κατάστασης και τεχνικής, μετά το μακρύ διάστημα απουσίας του. Έως και την περίοδο 2009-10 ήταν συνήθως αναπληρωματικός, ενώ θέση βασικού κέρδισε την περίοδο 2010-11, χάνοντας ελάχιστους αγώνες και αυτά λόγω μικροτραυματισμών. Το καλοκαίρι του 2012, μετά τη φυγή πολλών πρωτοκλασάτων ποδοσφαιριστών λόγω οικονομικών προβλημάτων της ΑΕΚ, πήρε το αξίωμα του πρώτου αρχηγού της ομάδας.
Τον Ιανουάριο του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ουκρανική Βόρσκλα Πολτάβα διάρκειας 1,5 έτους, όμως μερικούς μήνες πριν τη λήξη του, τον Μάρτιο του 2014, λόγω της έκρυθμης κατάστασης στην Ουκρανία αποφάσισε να αποχωρήσει. Το καλοκαίρι του 2014 συμφώνησε με τον Απόλλωνα Σμύρνης, όπου παρέμεινε δύο χρόνια, συμπληρώνοντας 38 συμμετοχές και τρία τέρματα.
Στις εθνικές ομάδες
Έχει αγωνιστεί στην εθνική Ελπίδων αλλά και στην ολυμπιακή ομάδα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.
Στις 21 Ιανουαρίου του 2006 έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Ανδρών σε φιλική ισοπαλία εναντίον της Νότιας Κορέας, στην οποία αριθμεί εννέα συνολικά συμμετοχές, τις οκτώ μεταξύ 2006-2008 επί θητείας Ότο Ρεχάγκελ και ακόμη μία το 2011 με προπονητή τον Φερνάντο Σάντος.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βόρσκλα Πολτάβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Νικήρατος
Υπόθεση
Το έργο τοποθετείται στο πολιορκημένο από τους Τούρκους Μεσολόγγι. Κάθε ελπίδα για βοήθεια έχει χαθεί και ο στρατηγός Νικήρατος σκέφτεται να φυγαδεύσει την κόρη του. Συζητά με το εκπρόσωπο των Μεγάλων Δυνάμεων, επτανήσιο Λυσίμαχο. Εκεί του εκθέτει τις απόψεις του για την όλη κατάσταση. Τα γυναικόπαιδα αναπέμπουν δέηση στο Θεό. Τελικά αποφασίζεται η Έξοδος, ενώ οι άρρωστοι οι γεροντότεροι μένουν πίσω για να τιναχθούν στον αέρα μαζί με τους Τούρκους. Ο Νικήρατος σχεδιάζει την φυγή της κόρης του και του γιου του με τον Λυσίμαχο. Τελικά η κόρη του αποφασίζει να μείνει μαζί του: επιλέγει την αυτοθυσία.
Εκδοτική ιστορία του έργου
Ο Νικήρατος ήταν το πρώτο τυπωμένο θεατρικό έργο αφιερωμένο στην Ελληνική Επανάσταση και εκδόθηκε ανώνυμα στο Ναύπλιο το 1826.
Δραματουργικά χαρακτηριστικά
Χαρακτηρίζεται από συγκινησιακή φόρτιση και λυρισμό. Ως προς τη μορφή και το περιεχόμενο συνδυάζει το ιστορικό θέμα με κλασικότροπα εξαρχαϊστικά στοιχεία (αρχαία ονόματα για τα πρόσωπα του δράματος, υψυλός τόνος και χρήση ένός χωρικού σε κομβικό σημείο του έργου).
Ιδεολογικά χαρακτηριστικά
Φορτίζει το έργο με έντονο πολιτικό προβληματισμό καταγγέλοντας τους ξένους και τις μεγάλες δυναμεις για την αδιαφορία τους απέναντι στον αγώνα των Ελλήνων ενώ έμμεσα θίγει και τις ευθύνες της ελληνικής πλευράς, τις εμφύλιες διενέξεις και τους εθνικούς διχασμούς.
Παραστασιολογική ιστορία
Το έργο Νικήρατος γράφτηκε τρεις μήνες μετά την Έξοδο του Μεσολογγίου το 1826,στην Ερμούπολη. Πρωτοπαρουσιάστηκε το 1827 μπροστά σε πρόσφυγες στην Ερμούπολη,ίσως και το 1830, ενώ σίγουρα παίχτηκε το 1838. Με τον τίτλο Η άλωσις του Μεσολογγίου παίζεται το 1837 στο θέατρο του Σκοντζόπουλου στην Αθήνα καθώς και σε αυλική παράσταση που οργανώνει γερμανός αξιωματικός με έλληνες ερασιτέχνες.. Το 1838 ανεβαίνει στο Μεσολόγγι. Πιθανώς παίχτηκε και το 1869. Επίσης παίχτηκε στην Καΐρειο Σχολή
Πηγές
Κατηγορία:Νεοελληνικά θεατρικά έργα
Μπενουά Σερού
Ο Μπενουά Σεϊρού, γεννημένος στις 3 Μαΐου 1981 στη Συρέν, είναι ένας Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του μέσου.
Είναι μικρότερος αδερφός του επίσης ποδοσφαιριστή Μπρουνό Σεϊρού.
Ξεκινήματα στην Λιλ ΟΣΚ
Ο Μπενουά Σεϊρού ξεκινά στην δεύτερη κατηγορία με την Λιλ ΟΣΚ το 1999, σεζόν με το τέλος της οποίας η ομάδα επιστρέφει στην Α' Κατηγορία. Το 2000, ο Σεϊρού συμμετέχει στον πρώτο του αγώνα D1 αλλά παραμένει στην σκιά του αδερφού του Μπρουνό Σεϊρού. Είναι από τη σεζόν 2001-2002 που η καριέρα του Σεϊρού απογειώνεται πραγματικά, με σημμαντικότερους τέσσερεις αγώνες για το Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά την αποχώρηση του αδερφού του με προορισμό την Λίβερπουλ το 2002, ο Μπενουά Σεϊρού αρχίζει να ξεδιπλώνει το ταλέντο του στο Νορ αποτελώντας βασικό στέλεχος της ομάδας για τις δύο επόμενες σεζόν ενώ ταυτόχρονα γίνεται αρχηγός στην Εθνική Ελπίδων της Γαλλίας.
ΑΖ Οσέρ
Το 2004, ο Μπενουά Σεϊρού απαντά θετικά στον Γκι Ρου και παίρνει μεταγραφή για την ΑΖ Οσέρ για να συνεχίσει κι εκεί η βελτίωσή του. Σημειώνει περισσότερα τέρματα, αγωνίζεται στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ τρεις συνεχόμενες χρονιές και γίνεται σύντομα αρχηγός της ομάδας της Οσέρ. Το 2005, η ομάδα κατακτά το Κύπελλο Γαλλίας.
Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Το 2007, υπογράφει τετραετές συμβόλαιο συνεργασίας με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ, με το κόστος της μεταγραφής να ανέρχεται στα 5 εκατομμύρια ευρώ. Μετά από ένα δύσκολο ξεκίνημα στην σεζόν, γίνεται ένα απαραίτητο εργαλείο στον χώρο της μεσαίας γραμμής των Μασσαλών.
Την επόμενη σεζόν, ο Τύπος αρχίζει τότε να αναρωτιέται κατά πόσο είναι πιθανό ο παίκτης να κληθεί στην Εθνική Γαλλίας. Ο Έρικ Γκέρετς, ο προπονητής της OM, δηλώνει πως ο Σεϊρού θα μπορούσε να αποδειχτεί ένας χρήσιμος ποδοσφαιριστής στους Μπλε.
Στο τέλος της σεζόν, χάρη στις πολύ καλές του εμφανίσεις, ο Μπενουά Σεϊρού είναι μέρος της "καλύτερης ομάδας της σεζόν στην Λιγκ 1".
Στη διάρκεια της σεζόν 2008-2009, η Μαρσέιγ ανταγωνίζεται στην μάχη για τον τίτλο την Ζιροντέν Μπορντό. Ο Μπενουά Σεϊρού, που αποτελεί βασικότατο στέλεχος της ομάδας του Έρικ Γκέρετς, αναδεικνύεται μέλος της καλύτερης ενδεκάδας του πρωταθλήματος της Λιγκ 1 για δεύτερη συνεχή χρονιά.
Για έναν σημαντικό αριθμό δημοσιογράφων, είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες της ΟΜ. Ο Σεϊρού σημειώνει το γκολ της ισοφάρισης στην νίκη της Μαρσέιγ επί της Λιλ με 2-1 στην ομώνυμη πόλη. Ψηφιζεται καλύτερος παίκτης των Μασσαλών στο τέλος αυτής της σεζόν.
Το 2009, χρίζεται δεύτερος αρχηγός της ομάδας από τον Ντιντιέ Ντεσάν, τον νέο προπονητή των Μασσαλών, πίσω από τον Μαμαντού Νιανγκ. Ο Σεϊρού ανανεώνει για δύο χρόνια το συμβόλαιό του με την Μαρσέιγ τον Αύγουστο του 2009, με το νέο του συμβόλαιο να διαρκεί μέχρι το 2013.
Στις 25 Φεβρουαρίου 2012, καλείται για πρώτη φορά από τον Ρεϊμόν Ντομενέκ και αποτελεί μέλος της 23μελούς αποστολής της Εθνικής Γαλλίας ενόψει του φιλικού αγώνα με την Ισπανία αλλά δεν θα πατήσει ποτέ στον αγωνιστικό χώρο.
Στη διάρκεια της φάσης των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ της σεζόν 2010-2011, τερματίζει τρίτος καλύτερος σε ασίστ.
Στατιστικά
Τελευταία ενημέρωση στις 21 Μαΐου 2012
Μπέρου
Η Μπέρου (παλαιότερα γνωστό ως Ελίζα, Φράνσις Νήσος, Μαρία, Περοάτ, Πέρου Νήσος ή Σάντεϋ) είναι μια ατόλλη που βρίσκεται στα Τουνγκαρού, ή Νότια Νησιά Γκίλμπερτ στον Ειρηνικό Ωκεανό. Η Μπέρου έχει μήκος 15 χμ στον άξονα βορειοδυτικά προς τα νοτιοανατολικά, και πλάτος 4,75 χμ στο πλατύτερο σημείο της, από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά. Το κέντρο του υφάλου είναι ένα ρηχό βαθούλωμα που ονομάζεται Λιμνοθάλασσα Νούκα. Το νησί βρίσκεται 96 χμ ανατολικά της Ταμπιτεουέα και 426 χμ νοτιοανατολικά της Ταράουα, κοντά στον ισημερινό.
Γεωγραφία
Η ξηρά καταλαμβάνει το ένα τρίτο ή και περισσότερο από την δομή του ρηχού υφάλου και βρίσκεται κυρίως προς την βορειοανατολική άκρη του υφάλου. Η νησίδα έχει μέγιστο μήκος 13,9 χμ, και ποικίλλει στο πλάτος από τα 0,5 έως τα 2,9 χμ.
Μια εκτενής ανάπτυξη της άμμώδους γλώσσας ξηράς δημιούργησε την σχεδόν κλειστή Λιμνοθάλασσα Ταμπιάνγκ στο βόρειο άκρο, όπου υπάρχουν μανγκρόβια φυτά. Μια μικρή λιμνοθάλασσα στο βόρειο άκρο περικυκλώνεται από κατασκευασμένες λιμνούλες με ψάρια, με παρόμοια χαρακτηριστικά και στο νότιο άκρο της νησίδας. Μια μικρή λιμνοθάλασσα, με μήκος 3 χμ και εκτενή μανγκρόβια καταλαμβάνει το εσωτερικό νότιο τμήμα της Λιμνοθάλασσας Νούκα. Ένας υπερυψωμένος δρόμος βρίσκεται στην είσοδο του ορμίσκου και ένας διάδρομος αποβίβασης βρίσκεται στα εσωτερικά επίπεδα. Η λιμοθάλασσα Νούκα, έχει ένα πλατύ άνοιγμα. Το πλησιέστερο νησί στο Μπέρου είναι το Νικουνάου.
Οικισμοί
Κατηγορία:Νησιά Γκίλμπερτ Μπερου
Κλεοπάτρα η Αλχημίστρια
Η Κλεοπάτρα η Αλχημίστρια ή Κλεοπάτρα η Αλεξανδρίς (1ος ή 3ος μ.Χ. αιώνας), γνωστή και ως Κλεοπάτρα η Χρυσοποιός, ήταν Ελληνίδα φιλόσοφος και αλχημίστρια. Έζησε στην Αλεξάνδρεια και συνδέθηκε με τη σχολή της Μαρίας της Ιουδαίας. Δεν πρέπει να συγχέεται με την Κλεοπάτρα την Ιατρό που αναφέρει ο Ιπποκράτης, αλλά ούτε και με την Κλεοπάτρα τη βασίλισσα της αρχαίας Αιγύπτου.
Η Κλεοπάτρα πειραματίστηκε και μελέτησε τα μέτρα και τα σταθμά προσπαθώντας να μετρήσει, να ποσοτικοποιήσει και να καταγράψει τη διαδικασία και τα αποτελέσματα των πειραμάτων της, κάτι που σήμερα θεωρείται η επιτομή της επιστημονικής σκέψης.
Δεν διασώζεται παρά ελάχιστο από το έργο της. Στο απόσπασμα που διασώζεται από το έργο της Η Κλεοπάτρα Συνομιλεί με τους Φιλοσόφους παρομοιάζει τον φιλόσοφο - αλχημιστή που σκέφτεται την επιστήμη του σαν μια τρυφερή μητέρα που φροντίζει το παιδί της. Αυτή η παρομοίωση έχει χαρακτηριστεί ως «η πιο βαθυστόχαστη και συγκινητική δήλωση που έχει αφήσει πίσω του ένας αλχημιστής». μικρογραφία|153x153εσ|Εικονογράφηση από την «Χρυσοποιία» της Κλεοπάτρας που παρουσιάζει έναν [[Ουροβόρος όφις|Ουροβόρο Όφι.]] Το «Χρυσοποιός» της αποδόθηκε γιατί ήξερε να παρασκευάζει χρυσό, δηλαδή τη χυμευτική διαδικασία της μετατροπής του ορείχαλκου σε χρυσό, μία από τις βασικές επιδιώξεις των πρώιμων αλχημιστών. Το χειρόγραφο που περιγράφει τη διαδικασία, το επιγραφόμενο Χρυσοποιία Κλεοπάτρας ή Κλεοπάτρια χρυσοποιία, περιέχει διάφορα μυστικιστικά σύμβολα που παριστούν τις πράξεις χρυσοποιίας όπως έναν ουροβόρο όφι ως σύμβολο του απείρου, τα σύμβολα του χρυσού, του αργύρου (ασήμι) και του υδραργύρου και την παρακάτω φράση:"Ένα είναι το Ερπετό που περιέχει δηλητήριο σύμφωνα με δύο συνθέσεις, και Ένα είναι το Όλα και διά μέσω αυτού Όλα, και με αυτό είναι Όλα, και αν δεν έχεις το Όλα, Όλα είναι Τίποτα (One is the Serpent which has its poison according to two compositions, and One is All and through it is All, and by it is All, and if you have not All, All is Nothing)"Τα κείμενα της Κλεοπάτρας της Αλχημίστριας χρησιμοποιούνταν πολύ μέχρι τα τέλη του μεσαίωνα και επηρέασαν πολλούς άλλους αλχημιστές.
Πηγές
Κατηγορία:Αλχημίστριες Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες)
Εύα Κουμαριανού
Η Εύα Κουμαριανού (Χαϊδάρι 1954-) είναι τρανς Ελληνίδα ηθοποιός και χορεύτρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Κωνσταντίνος Γαβριήλ. Δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα της και έζησε τα παιδικά χρόνια με τη μητέρα της. Όταν ήταν 10 ετών μπήκε σε αναμορφωτήριο και στα 12 μπήκε στη φυλακή, όπου υπέστη σεξουαλική κακοποίηση από έναν συγκρατούμενό της.
Όταν ενηλικιώθηκε σπούδασε θέατρο και χορό στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη.
Έχει κάνει κάποιες επεμβάσεις για να γίνει η εμφάνισή της πιο θηλυκή, ωστόσο εγχείριση επαναπροσδιορισμού φύλου δεν έκανε ποτέ. Σε ηλικία 22 ετών έφυγε οριστικά από το σπίτι της και με τη μητέρα της δεν έχει καμία σχέση μέχρι σήμερα.
Από το 1996 κάνει drag show στο club Κούκλες και από το 2010 είναι ενεργό μέλος του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών. Το 2012 κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία της με τίτλο Το ταξίδι της ζωής μου από τις εκδόσεις Πολύχρωμος Πλανήτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες χορευτές Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Ελλάδα Κατηγορία:Τρανς άτομα Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βεκίλης
Ο Βεκίλης ήταν πολιτικό και θρησκευτικό αξίωμα στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Το πολιτικό αυτό αξίωμα έφεραν οι υπουργοί και ανώτατοι διοικητικοί υπάλληλοι με την έννοια του αναγνωρισμένου πληρεξούσιου. Το θρησκευτικό αξίωμα έφερε ο Mέγας Πρωτοσύγκελος του Πατριαρχείου.
Με τον καιρό οι Βεκίληδες λάμβαναν μεγάλη μόρφωση και εκ της ιδιότητάς τους συναναστρέφονταν υψηλόβαθμους υπαλλήλους της Αυτοκρατορίας ασκώντας και σημαντική επιρροή σε θέματα που αφορούσαν κυρίως τον Μοριά. Πολλές φορές μάλιστα κατάφερναν να κερδίζουν την εμπιστοσύνη του Μεγάλου Βεζίρη γινόμενοι σύμβουλοί του. Υπήρξαν δε και περιπτώσεις που οι Βεκίληδες της Πελοποννήσου κατάφερναν ν΄ αλλάζουν και τον Μόρα βαλή όταν δεν ήταν της αρεσκείας τους.
Έτσι με δεδομένη την δύναμη και την ισχύ που είχαν οι Βεκίληδες οι διάφορες φατρίες και τα κόμματα της Πελοποννήσου προσπαθούσαν ν' αποσπάσουν τον τίτλο αυτό σε πρόσωπο της δική τους φατρίας. Σε πολλές όμως των περιπτώσεων που δεν συνέβαινε αυτό στέλνονταν ανεπίσημα στην Κωνσταντινούπολη πρόσωπα με γενναία χρηματοδότηση προκειμένου να υπονομεύουν το έργο των επίσημων βεκίληδων και στη συνέχεια ν' αναλάβουν αυτά.
Κατά τις διάφορες εξεγέρσεις των Ελλήνων οι πρώτοι που θανατώνονταν στη Κωνσταντινούπολη ήταν οι Βεκίληδες όπως π.χ. ο Παλαιολόγος Τροπαίων που απαγχονίστηκε στα Ορλωφικά.
Ένας από τους σημαντικότερους Βεκίληδες και ισχυρούς της περιόδου εκείνης στη Κωνσταντινούπολη ήταν και ο Σωτηράκης Λόντος (1799).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι Κατηγορία:Ισλαμικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Τουρκοκρατία στην Πελοπόννησο
Φερδινάνδος Φρειδερίκος Αύγουστος της Βυρτεμβέργης
Ο Φερδινάνδος-Φρειδερίκος-Αύγουστος, γερμ. Ferdinand-Friedrich-Augustus (22 Οκτωβρίου 1763 - 20 Ιανουαρίου 1834) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν πρίγκιπας της Βυρτεμβέργης. Έγινε στρατηγός του Αυστριακού στρατού την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης και του Ναπολέοντα Α΄.
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Φρειδερίκου Β΄ Ευγενίου δούκα της Βυρτεμβέργης και της Φρειδερίκης των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Σβετ.
Γεννήθηκε στο Τρέπτοβ επί του Ρήγα (νυν Τσεμπγιάτουφ Πολωνίας)· εισήλθε στον Αυστριακό στρατό ως υπολοχαγός το 1781 και το 1881 είχε προαχθεί σε υποστράτηγο. Συμμετείχε στη μάχη του Βελιγραδίου στον Αυστρο-Τουρκικό Πόλεμο (1788-91). Κατά τον Α΄ Συνασπισμό (1792-97) εναντίον του Ναπολέοντα οδήγησε το στράτευμά του στο Νέερβινντεν και έλαβε μέρος στην επιτυχή πολιορκία του Κονντέ το 1793.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Χριστίνα Σύλβα
Η Χριστίνα Σύλβα (ως Σύλβα Πουλοπούλου, 21 Οκτωβρίου 1932 - 23 Απριλίου 1994) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και θιασάρχισσα.
Βιογραφία
Η πρώτη της θεατρική εμφάνιση έγινε το 1957 με το θίασο της Κατερίνας. Υπήρξε συμπρωταγωνίστρια του Λάμπρου Κωνσταντάρα. Συνεργάσθηκε με πολλούς θεατρικούς θιάσους.
Πέθανε από καρκίνο και ετάφη στο Κοιμητήριο της Δάφνης. Είχε δύο κόρες.
Θεατρικές παραστάσεις
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Χανάκια Ηλείας
Τα Χανάκια είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 50 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 9 χλμ. ΒΔ. του Πύργου και 11 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Αμαλιάδα. Δίπλα από το χωριό περνάει ΕΟ Πάτρας - Πύργου (ΕΟ9). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1940 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αλποχωρίου. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Αλποχώρι και το Καπανδρίτι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αλποχωρίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιαρδάνου του Δήμου Πύργου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 469 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Killing in the Name
Το "Killing in the Name" είναι το πρώτο σινγκλ των Rage Against the Machine από το ομώνυμο άλμπουμ, και είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά του συγκροτήματος. Στις 31 Αυγούστου το 1999, επανακυκλοφόρησε με δυο επιπλέον ανέκδοτα τραγούδια τα "Darkness Of Greed" και "Clear The Lane". Αξίζει να αναφερθεί ότι το όνομα δεν είναι "Killing in the Name of", ένα συνηθισμένο λάθος.
Οι στίχοι υπονοούν ότι κάποια μέλη του νομοθετικού σώματος στις Η.Π.Α. είναι επίσης μέλη της Κου Κλουξ Κλαν. Αυτό φαίνεται κυρίως από την επαναλαμβανόμενη φράση-επωδό: "Some of those that work forces are the same that burn crosses"(Κάποιοι από αυτούς που καθορίζουν τους νόμους είναι οι ίδιοι που καίνε σταυρούς), που αναφέρεται στην τελετουργική καύση σταυρών στις συγκεντρώσεις της ρατσιστικής αυτής οργάνωσης.
Το εξώφυλλο του σινγκλ είναι η αμφιλεγόμενη φωτογραφία του Θικ Κουάνγκ Ντουκ, να αυτοπυρπολείται διαμαρτυρόμενος για την αντιμετώπιση των Βουδιστών από την κυβέρνηση του Νοτίου Βιετνάμ.
Περιεχόμενα
Κατηγορία:Τραγούδια των Rage Against the Machine Κατηγορία:Τραγούδια του 1992 Κατηγορία:Singles του 1992 Κατηγορία:Singles του 1993 Κατηγορία:Τραγούδια κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας Κατηγορία:Singles της Epic Records Κατηγορία:Singles (ντεμπούτο) Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας
Ελεύθερη Ελλάδα
«Ελεύθερη Ελλάδα» είναι ορολογία που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της Κατοχής, προκειμένου με αυτή να χαρακτηρίζονται ευρείες ορεινές αλλά και ημιορεινές περιοχές της χώρας που τελούσαν υπό τον πλήρη έλεγχο Ελλήνων ανταρτών, δίχως την παραμικρή παρουσία σε αυτές των κατοχικών αρχών. Στην Ελεύθερη Ελλάδα εφαρμόσθηκαν πρωτοποριακές μορφές τοπικής αυτοδιοίκησης και δικαιοσύνης, τις οποίες εισήγαγε κυρίως το ΕΑΜ, υπό τη μορφή μαζικών λαϊκών θεσμών. Ελεύθερες ζώνες υπήρξαν, ειδικά μετά το 1942 που ξεκίνησε ο ένοπλος αγώνας του ελληνικού λαού κατά των κατακτητών, στη Στερεά Ελλάδα (που είχε κυριαρχήσει ο ΕΛΑΣ υπό τον Άρη Βελουχιώτη), στην Ήπειρο (όπου δρούσε η οργάνωση του Ναπ. Ζέρβα ΕΔΕΣ/ΕΟΕΑ), στον Όλυμπο, το Πήλιο και την Πίνδο. Είναι χαρακτηριστικό δε, ότι κατά τους τελευταίους μήνες της κατοχής στις ελεύθερες περιοχές είχαν προστεθεί τμήματα των ορεινών όγκων της Πελοποννήσου ακόμη και προάστια αστικών κέντρων όπως συγκεκριμένες γειτονιές της Αθήνας. Αυτές τις προστάτευε δια των όπλων ο ΕΛΑΣ ("Εφεδρικός") και άλλες αντιστασιακές δυνάμεις. Ακόμη, περιλαμβάνονταν μεγάλες εκτάσεις του θεσσαλικού κάμπου, ιδιαίτερα μετά τη συνθηκολόγηση της φασιστικής Ιταλίας.
Ο προσδιορισμός «Ελεύθερη Ελλάδα» ίσχυσε και αργότερα, στη διάρκεια του εμφυλίου, αλλά χρησιμοποιήθηκε μονομερώς, από την πλευρά του ΚΚΕ/ΔΣΕ για να καθορίζει τις ζώνες επιβολής του, όπως και για προπαγανδιστικούς σκοπούς μέσω του ομώνυμου ραδιοφωνικού σταθμού των αριστερών ανταρτών. Ωστόσο, η κυβερνητική πλευρά ουδέποτε υιοθέτησε τον όρο, κάνοντας λόγο για «ανταρτόπληκτες» περιοχές.
Ελλαδα ελευθερη Ελλαδα ελευθερη Κατηγορία:Γερμανική κατοχή της Ελλάδας
Ράσελ Άλαν Χαλς
Ο Ράσελ Άλαν Χαλς (Russell Alan Hulse, γεννημένος 28 Νοεμβρίου 1950) είναι Αμερικανός φυσικός και βραβευμένος το 1993 με το νόμπελ φυσικής, από κοινού με τον σύμβουλο της διατριβής του Τζόσεφ Χούτον Τέιλορ για την ανακάλυψη του δυαδικού πάλσαρ PSR B1913+16. Πιο συγκεκριμένα βραβεύτηκε για «την ανακάλυψη ενός νέου τύπου πάλσαρ, μια ανακάλυψη η οποία έχει ανοίξει το δρόμο για νέες δυνατότητες στη μελέτη της βαρύτητας». Είναι ειδικός στα πάλσαρ και στα βαρυτικά κύματα.
Βιογραφία
Ο Χαλς γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και φοίτησε στο επιστημόνικο λύκειο του Μπρονξ και στο Κούπερ Γιούνιον πριν μετακομίσει στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Άμχερστ (διδακτορικό στη φυσική το 1975). Ενώ εργαζόταν στη διδακτορική διατριβή του, ήταν υπότροφος στο Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο στο Πουέρτο Ρίκο, το οποίο διαχειριζόταν τότε το πανεπιστήμιο Κορνέλ. Εκεί εργάστηκε μαζί με τον Τέιλορ σε μια μεγάλης κλίμακας έρευνα για πάλσαρ. Κατά τη διάρκεια αυτής της εργασίας βρέθηκε το πρώτο δυαδικό πάλσαρ.
Το 1974, ο Χαλς και ο Τέιλορ ανακάλυψαν το δυαδικό πάλσαρ PSR B1913+16, το οποίο αποτελείται από ένα πάλσαρ και ένα σκοτεινό συνοδό αστέρα. Οι Χαλς, Τέιλορ και άλλοι συνεργάτες χρησιμοποίησαν αυτό το πρώτο δυαδικό πάλσαρ για ελέγχους μεγάλης ακρίβειας στη γενική σχετικότητα, δείχνοντας την ύπαρξη της βαρυτικής ακτινοβολίας, όπως αποκαλείται η ενέργεια που μεταφέρουν τα βαρυτικά κύματα. Το 1979, οι ερευνητές ανακοίνωσαν την ύπαρξη μικρών μεταβολών την τροχιά του πάλσαρ όπως αυτές προβλέπονταν από τη γενική σχετικότητα, αποδεικνύοντας ότι το σύστημα εκπέμπει βαρυτικά κύματα. Αυτή ήταν η πρώτη πειραματική απόδειξη της ύπαρξης των κυμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας
Θερινό Καρδίτσας
Το Θερινό είναι οικισμός της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Θερινό βρίσκεται στις ανατολικές πλαγιές του βουνού Μάραθος σε υψόμετρο 870 μέτρων ενώ απέχει περίπου 12 χλμ. (οδικά) Δ. από το Ανθηρό (έδρα του δήμου) και 66 χλμ. Δ. από την Καρδίτσα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 με την παλιά του ονομασία από την περίοδο της Τουρκοκρατίας, ως Γλογοβίτσα στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον δήμο Αργιθέας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας ενώ τψο 1957 μετονομάστηκε με το ΦΕΚ 119Α - 03/07/1957 σε Θερινό. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Λεύκα και τον Ξηρόκαμπο αποτελούν την κοινότητα Θερινού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 56 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι: *μαζί με τους οικισμούς Λεύκα και Ξηρόκαμπος
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας κατηγορία:χωριά του νομού Καρδίτσας
Αλέξανδρος Πεσμαζόγλου
Ο Αλέξανδρος Πεσμαζόγλου (1859 - 1939) ήταν Έλληνας οικονομολόγος και τραπεζίτης, αδελφός του Ιωάννη Πεσμαζόγλου.
Μικρασιατικής καταγωγής, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1859 και σπούδασε οικονομικές επιστήμες με τον αδελφό του Ιωάννη. Υπήρξε Διευθυντής της Τράπεζας Αθηνών μετά τον θάνατο του αδελφού του.
Πέθανε ένα χρόνο πριν ξεσπάσει ο Ελληνοϊταλικός πόλεμος το 1939.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Οικογένεια Πεσμαζόγλου Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ενσύρματο δίκτυο
Η ενσύρματη επικοινωνία, η οποία περιλαμβάνει όλων των ειδών τις εναέριες, τις επίγειες ή τις υπόγειες συνδέσεις αυτού του είδους. Παραδείγματα τέτοιων δικτύων αποτελούν όλα τα χάλκινα καλωδιακά δίκτυα, όπως επίσης και τα οπτικά δίκτυα.
Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Γεγονότα Μαρτίου 2015
3 Μαρτίου
(BBC)
23 Μαρτίου
(CNN)
29 Μαρτίου
(Reuters)
31 Μαρτίου
03
Σημαία του Τριστάν ντα Κούνια
Η σημαία είναι μπλε με το κύριο βρετανικό σύμβολο. Στη σημαία υπάρχει επίσης το εθνόσημο του Τριστάν ντα Κούνια. Αυτό είναι μια βάρκα του Τριστάν πάνω από ένα ναυτικό στέμμα, με έναν κεντρικό θυρεό που είναι διακοσμημένος με τέσσερα άλμπατρος με κίτρινη μύτη, να περιβάλλονται από δύο ενδημικούς αστακούς των βράχων. Κάτω από αυτά υπάρχει μια περγαμηνή, η οποία φέρει το ρητό του εδάφους, που είναι Our faith is our strength. (στα αγγλικά σημαίνει: «Η πίστη μας είναι η δύναμή μας»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τρισταν ντα Κουνια Κατηγορία:Τριστάν ντα Κούνια Κατηγορία:Σημαίες του Ηνωμένου Βασιλείου
Ρυζογκοφρέτα
Η Ρυζογκοφρέτα είναι ένα είδος τροφίμου που παρασκευάζεται από ρύζι και θεωρείται υγιεινό σνακ.
Στη διαδεδομένη μορφή που κυκλοφορεί στο εμπόριο, μία ρυζογκοφρέτα έχει περίπου 30 με 40 θερμίδες (8 γραμμάρια υδατάνθρακα).
Κυκλοφορούν με ή χωρίς αλάτι αλλά και με διάφορες γεύσεις.
Κατηγορία:Σνακ Κατηγορία:Αποξηραμένα τρόφιμα Ρυζογκοφρετα
Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα
Το Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα (San Pedro de Atacama) στην Χιλή είναι ένας οικισμός (κομμούνα, ισπανικά: comuna) στην επαρχία Ελ Λόα (El Loa) στην περιφέρεια της Αντοφαγάστα (Antofagasta). Βρίσκεται ανατολικά της πόλης Αντοφαγάστα και περίπου 106 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλης Κάλαμα και το ορυχείο χαλκού «Chuquicamata», με θέα το ηφαίστειο Λικανκαμπούρ (Licancabur). Διαθέτει ένα σημαντικό αρχαιολογικό μουσείο με μια μεγάλη συλλογή από κειμήλια και αντικείμενα από την περιοχή (προ-Κολομβιανής εποχής Τέχνεργα). Ερείπια στην ευρύτερη περιοχή προσελκύουν όλο και περισσότερους τουρίστες που ενδιαφέρονται για την προ-Κολομβιανή κουλτούρα. Οι τουρίστες επισκέπτονται την πόλη και για άλλες δημοφιλείς δραστηριότητες όπως Αμμοσανίδα (αντίστοιχο της Χιονοσανίδας αλλά σε άμμο) και παρατήρηση των αστεριών στους πεντακάθαρους ουρανούς της έρημου της Ατακάμα, λόγος για τον οποίο πολλά τηλεσκόπια από πολλές χώρες είναι εγκατεστημένα εκεί.
Ιστορία
Το Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα εξαπλώθηκε, εδώ και αιώνες, γύρω από μία όαση στην έρημο της Ατακάμα. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν οι Ατακαμένιος (Atacameños), οι οποίοι ανέπτυξαν βιοτεχνίες αγγειοπλαστικής, τα προϊόντα των οποίων μπορούν τώρα να εκτιμηθούν από τους τουρίστες στα διάφορα μαγαζιά με σουβενίρ και παραδοσιακά προϊόντα στην πόλη.
Δημογραφικά
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Χιλής, το Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα είχε 4.969 κατοίκους (2.928 άνδρες και 2.041 γυναίκες). Από αυτούς, 1.938 (39%) ζούσε σε αστικές περιοχές και οι 3.031 (61%) σε αγροτικές περιοχές. Ο πληθυσμός αυξήθηκε κατά 5,6% (2.140 άτομα) μεταξύ του 1992 και 2002.
Κλίμα
Η πόλη βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 2407 μέτρων και οι επισκέπτες εκδηλώνουν σε ήπια μορφή την «ασθένεια του υψομέτρου», όπως ζάλη, λήθαργο και πονοκέφαλο. Το τοπικό κλίμα είναι εξαιρετικά ξηρό και ήπιο, με ημερήσια θερμοκρασία 25 έως 30 βαθμούς Κελσίου το καλοκαίρι (από Δεκέμβριο έως Φεβρουάριο) και 18 έως 25 βαθμούς Κελσίου το χειμώνα (από Ιούνιο έως Αύγουστο). Την νύχτα η θερμοκρασία συνήθως πέφτει κάτω από το μηδέν και μπορεί να φτάσει τόσο χαμηλά όσο -10 °C το χειμώνα.
Συγκοινωνία
Το Σαν Πέδρο ντε Ατακάμα βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο από την Αργεντινή μέσω του Πάσο ντε Χάμα (Paso de Jama). Ο δρόμος είναι ασφαλτοστρωμένος σε όλο του το μήκος του και άνοιξε στις 6 Δεκεμβρίου του 1991. Υπάρχουν συχνά δρομολόγια λεωφορείων προς Κάλαμα, καθημερινά προς το Σαντιάγο και έξι ημέρες την εβδομάδα προς την Σάλτα στην Αργεντινή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Χιλής Κατηγορία:Κοινότητες της Χιλής
Παλαιχώρι Μόρφου
Το Παλαιχώρι Μόρφου είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Χωριά της Πιτσιλιάς
Δήμος Ραφήνας - Πικερμίου
Πρώτος δήμαρχος του ενιαίου δήμου εξελέγη ο Γιώργος Χριστόπουλος (2011), τον οποίο διαδέχθηκε το (2014) ο Βασίλης Πιστικίδης. Από την άνοιξη του 2017 δήμαρχος είναι ο Ευάγγελος Μπουρνούς, ο οποίος κέρδισε τις εκλογές του 2019.
Kill Bill 1
Το Kill Bill 1 (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Kill Bill: Volume 1) είναι αμερικανική ταινία περιπέτειας του 2003, που γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Κουέντιν Ταραντίνο. Πρωταγωνιστεί η Ούμα Θέρμαν ως νύφη, η οποία ορκίζεται να πάρει εκδίκηση από μια ομάδα δολοφόνων (Λούσι Λου, Μάικλ Μάντσεν, Ντάρυλ Χάνα και Βιβικα Α. Φοξ) και κυρίως από τον ηγέτη τους, Μπιλ (Ντέιβιντ Κάραντιν), αφού προσπάθησαν να σκοτώσουν αυτήν και το αγέννητο παιδί της. Το ταξίδι της την οδηγεί στο Τόκιο, όπου μάχεται την yakuza. Είναι η πρώτη από τις δύο ταινίες Kill Bill, οι οποίες αρχικά είχαν προγραμματιστεί ως ενιαία κυκλοφορία, αλλά η ταινία, με χρόνο εκτέλεσης άνω των τεσσάρων ωρών, χωρίστηκε σε δύο μέρη. Η πρώτη ταινία κέρδισε πάνω από 180 εκατομμύρια δολάρια με προϋπολογισμό 30 εκατομμυρίων δολαρίων και ήταν η ταινία με τα υψηλότερα κέρδη του Ταραντίνο, μέχρι το Άδωξοι Μπάσταρδη(2009). Το Kill Bill 2 κυκλοφόρησε το επόμενο έτος.
Πλοκή
Μια νύφη (Ούμα Θέρμαν)τραυματίζεται σε ένα παρεκκλήσι στο Ελ Πάσο του Τέξας, έχοντας δεχτεί επίθεση από μια ομάδα δολοφόνων. Λέει στον αρχηγό τους, Μπιλ, ότι είναι έγκυος με το μωρό του λίγο πριν την πυροβολήσει στο κεφάλι.Τέσσερα χρόνια αργότερα, έχοντας επιζήσει από την επίθεση, η Νύφη πηγαίνει στο σπίτι της Vernita Green,μιας εκ των δολοφόνων που της επιτέθηκαν, σχεδιάζοντας να τη σκοτώσει. Και οι δύο γυναίκες ήταν μέλη των Deadly Vipers, η οποία έκτοτε διαλύθηκε. Η Vernita ζει τώρα μια κανονική οικογενειακή ζωή στα προάστια. Συμμετέχουν σε μια μάχη με μαχαίρια, αλλά διακόπτονται από την άφιξη της μικρής κόρης της Βέρνιτα, της Νίκη. Η Νύφη συμφωνεί να συναντήσει τη Βερνίτα το βράδυ για να διευθετήσει το ζήτημα, αλλά όταν η Βερνίτα προσπαθεί να πυροβολήσει τη Νύφη με ένα πιστόλι κρυμμένο σε ένα κουτί δημητριακών, η Νύφη ρίχνει ένα μαχαίρι στο στήθος της Βέρνιτα, με αποτέλεσμα να τη σκοτώσει. Η Νίκι βλέπει τη δολοφονία και η Νύφη της προσφέρει την ευκαιρία να εκδικηθεί για τον θάνατο της μητέρας της όταν μεγαλώσει, εάν επιλέξει να το πράξει.Τέσσερα χρόνια νωρίτερα, η αστυνομία ερευνά τη σφαγή στο παρεκκλήσι του γάμου. Ο σερίφης ανακαλύπτει ότι η Νύφη είναι ζωντανή αλλά σε κωματώδη κατάσταση. Στο νοσοκομείο, ένα άλλο μέλος της ομάδας δολοφόνων Deadly Vipers, η Elle Driver, ετοιμάζεται να δολοφονήσει τη Νύφη με θανατηφόρο ένεση, αλλά ο Μπιλ διακόπτει την αποστολή την τελευταία στιγμή, θεωρώντας ότι είναι ανέντιμο να σκοτώσει τη Νύφη όταν δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της.Η Νύφη ξυπνά από το τετράχρονο κώμα της και τρομοκρατείται όταν διαπιστώνει ότι δεν είναι πλέον έγκυος. Σκοτώνει έναν άνδρα που προσπαθεί να την βιάσει και έναν εργαζόμενο στο νοσοκομείο που πουλούσε το σώμα της ενώ ήταν σε κώμα. Παίρνει το φορτηγό του νοσοκόμου και μαθαίνει να περπατά ξανά.Αποφασίζοντας να σκοτώσει τον Μπιλ και τις άλλες θανατηφόρες οχιά, η Νύφη επιλέγει τον πρώτο της στόχο: την O-Ren Ishii, ηγέτιδα της yakuza του Τόκιο. Οι γονείς της O-Ren δολοφονήθηκαν από την yakuza όταν ήταν παιδί. Πήρε εκδίκηση από το αφεντικό της yakuza και τον αντικατέστησε ως ελίτ δολοφόνος. Η Νύφη ταξιδεύει στην Οκινάουα της Ιαπωνίας, για να πάρει ένα σπαθί από τον θρυλικό ξιφομάχο Χάτορι Χαντζό, ο οποίος ορκίστηκε ποτέ να μην σφυρηλατήσει ξανά ξίφος. Αφού έμαθε ότι ο στόχος της είναι ο Μπιλ, πρώην μαθητής του, παραιτείται και δημιουργεί το καλύτερο σπαθί για αυτήν, παίρνοντας ένα μήνα για να τελειώσει τη δουλειά.Η Νύφη παρακολουθεί την O-Ren στο House of Blue Leaves, ένα εστιατόριο στο Τόκιο και ακρωτηριάζει το χέρι της βοηθού της, Sofie Fatale. Νικάει τους Crazy 88, την ομάδα των ελίτ μαχητών της O-Ren και σκοτώνει την σωματοφύλακά της, μαθήτρια Gogo Yubari. Η O-Ren και η Νύφη μονομαχούν στον ιαπωνικό κήπο του εστιατορίου. η νύφη παίρνει το πάνω χέρι και σκοτώνει την O-Ren κόβοντας το πάνω μέρος του κεφαλιού της. Αφού βασανίστηκε, η Sofie έδωσε τελικά πληροφορίες σχετικά με τον Bill και η Νύφη την αφήνει ζωντανή ως απειλή. Ο Μπιλ βρίσκει τη Σόφι και την ρωτά αν η Νύφη γνωρίζει ότι η κόρη τους είναι ζωντανή.