cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ραβαλπίντι
Το κτίσιμο της νέας πρωτεύουσας του Πακιστάν, του Ισλαμαμπάντ, το 1961, οδήγησε σε αύξηση των επενδύσεων στο Ραβαλπίντι, που για μερικούς μήνες διετέλεσε και προσωρινή πρωτεύουσα της χώρας, μέχρι την ολοκλήρωση του Ισλαμαμπάντ. Το σύγχρονο Ραβαλπίντι είναι κοινωνικοοικονομικά αλληλένδετο με το Ισλαμαμπάντ και τη μείζονα μητροπολιτική περιοχή. Η πόλη φιλοξενεί επίσης πολυάριθμες προαστιακές οικιστικές αναπτύξεις, που χρησιμεύουν ως στέγη για εργαζόμενους στο Ραβαλπίντι. Ως κόμβος των αυτοκινητοδρόμων M1 και M2, και διαθέτοντας το Διεθνές Αεροδρόμιο Μπεναζίρ Μπούτο, το Ραβαλπίντι αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα λοτζίστικς, μεταφορών και συγκοινωνιών του βόρειου Πακιστάν.
Από την άλλη, η πόλη έχει ιστορικά χαβέλι (μέγαρα με παραδοσιακή αρχιτεκτονική) και τεμένη, ενώ από αυτή εξορμούν τουρίστες για να επισκεφθούν το Φρούριο Ρόχτας, το Αζάντ Κασμίρ, τα Τάξιλα και το Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραβαλπιντι
(469306) 1999 CD158
Το 1999 CD158 είναι ένα μεταποσειδώνιο αντικείμενο με τροχιακή αντήχηση με τον Ποσειδώνα 4:7, δηλαδή για κάθε εφτά περιφορές του Ποσειδώνα γύρω από τον Ήλιο, αυτό κάνει τέσσερις. Έχει διάμετρο περίπου 420 χιλιόμετρα.
Προς το παρόν βρίσκεται σε απόσταση 47,4 ΑΜ από τον Ήλιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1999 CD158
Εντ Χουάιτ
Ο Έντουαρντ Χίγκινς Χουάιτ τζούνιορ, γνωστός απλώς ως Εντ Χουάιτ (Edward Higgins White II ή Ed White, 14 Νοεμβρίου 1930 – 27 Ιανουαρίου 1967) ήταν Αμερικανός πιλότος δοκιμών, αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας και αστροναύτης της NASA.
Ο Χουάιτ επιλέχθηκε στη δεύτερη ομάδα αστροναυτών της NASA και ήταν ο πιλότος της διαστημικής αποστολής Τζέμινι 4, δίπλα στον κυβερνήτη Τζέιμς ΜακΝτίβιτ. Ο Χουάιτ έγινε έτσι στις 3 Ιουνίου 1965 ο πρώτος Αμερικανός στην ιστορία που πραγματοποίησε δραστηριότητα εκτός σκάφους («περίπατο στο διάστημα»). Στη συνέχεια ορίσθηκε ως πιλότος στην πρώτη επανδρωμένη αποστολή του προγράμματος «Απόλλων», την Απόλλων 1. Στις 27 Ιανουαρίου 1967 απανθρακώθηκε μαζί με τους αστροναύτες Βέρτζιλ Γκρίσομ και Ρότζερ Τσάφη σε πυρκαγιά στον θάλαμο του σκάφους κατά τη διάρκεια δοκιμών πριν την εκτόξευση της αποστολής, στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ, στη Φλόριντα. Τιμήθηκε με το Μετάλλιο Διακεκριμένης υπηρεσίας της NASA για την πτήση του στην αποστολή Τζέμινι 4 και μεταθανατίως με το Διαστημικό Μετάλλιο Τιμής του Κογκρέσου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες Κατηγορία:Μεθοδιστές
Μαργαρίτες (ταινία)
Το Μαργαρίτες (τσεχικά: Sedmikrásky, αγγλικά: Daisies) είναι κωμική δραματική τσεχοσλοβακική ταινία του 1966, σε σκηνοθεσία Βέρα Χιτίλοβα. Το σενάριο το έγραψε η σκηνοθέτις σε συνεργασία με την Έστερ Κρουμπάτσοβα και τον Πάβελ Γιούρατσεκ. Πρωταγωνιστούν οι Ζίτκα Σέρχοβα και Ιβάνα Καρμπάνοβα. Η ταινία θεωρείται ορόσημο του κινήματος του Νέου Κύματος Τσεχοσλοβακίας.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 30 Δεκεμβρίου του 1966, στην Τσεχοσλοβακία. Όμως, αντιμετωπίστηκε με λογοκρισία και έγινε απαγορευμένη. Έκτοτε η Χιτίλοβα δυσκολεύτηκε να βρει ξανά δουλειά στη χώρα της, έως το 1975, όπου η βελγική Union de la Critique de Cinéma, την τίμησε με το Grand Prix. Το Μαργαρίτες, ωστόσο, παρά τη λογοκρισία στη χώρα του, απέσπασε το Grand Prix στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Μπέργκαμο, της Ιταλίας.
Ο Μικρός Πρίγκιπας
Ο Μικρός Πρίγκιπας είναι βιβλίο του Γάλλου συγγραφέα Αντουάν ντε Σαιντ-Εξυπερύ. Αν και θεωρείται παιδικό βιβλίο, απευθύνεται σε όλους. Βρίσκεται δεύτερο από την κορυφή της λίστας των βιβλίων που πουλήθηκαν σε περισσότερα από 100 εκατομμύρια αντίτυπα.
Φατμά Χασεκί Σουλτάν
Η Φατμά Χασεκί Σουλτάν ή Φατμά Σουλτάν (Τούρκικα:Fatma Haseki Sultan ) ήταν σύζυγος του Ηγεμόνα Μπεγιαζίτ και μητέρα του Ηγεμόνα Ορχάν, του Ηγεμόνα Οσμάν, του Ηγεμόνα Αμπντουλάχ, της Μιχρουμάχ Σουλτάν και της Αϊσέ Σουλτάν. Ο συζυγός της, Ηγεμόνας Μπεγιαζίτ ήταν γιος του Σουλτάνου Σουλεϊμάν Α' και της Χιουρέμ Σουλτάν.
Ο Μικρός Πρίγκιπας
Το θέμα του βιβλίου είναι το εξής: Ο αφηγητής πέφτει με το αεροπλάνο του, που έχει πάθει βλάβη, στην έρημο Σαχάρα. Εκεί συναντά ένα ασυνήθιστο παιδί (τον Μικρό Πρίγκιπα), γνωρίζονται και γίνονται φίλοι. Ο αφηγητής μαθαίνει πολλά από τον καινούργιο του φίλο. Ο καινούργιος του φίλος σιγά-σιγά του διηγείται την επίσκεψή του σε άλλους πλανήτες, όπου υπάρχουν άνθρωποι ματαιόδοξοι αλλά και κάποιοι (ελάχιστοι) περισσότερο «ανθρώπινοι». Δεν ξεχνάει ποτέ και με τίποτα τις ερωτήσεις που έχει υποβάλει, ενώ ο ίδιος, αντίθετα, δεν συνηθίζει να απαντάει στις ερωτήσεις των άλλων.
Φατμά Χασεκί Σουλτάν
Γεννήθηκε το 1530. Ήταν παντρεμένη με τον Ηγεμόνα Μπεγιαζίτ και πίστεύετε ότι ήταν η πρώτη γυναίκα του. Η ζωή της μετά το θάνατο του Ηγεμόνα Μπεγιαζίτ είναι άγνωστη. Οι γιοί της εκτελέστηκαν μετά τον θάνατο του πατέρα τους. Πέθανε το 1585 στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Μικρός Πρίγκιπας
Μολονότι υποτίθεται ότι είναι παιδικό βιβλίο, ο Μικρός Πρίγκιπας κάνει μερικές βαθυστόχαστες και ιδεαλιστικές παρατηρήσεις  σχετικά με τη ζωή και την ανθρώπινη φύση. Η ουσία του βιβλίου περιέχεται στα λόγια της αλεπούς προς τον Μικρό Πρίγκιπα: «''Δεν βλέπεις καθαρά παρά μόνον με την καρδιά. Η ουσία είναι αόρατη στα μάτια.» Η αλεπού στέλνει και άλλα μηνύματα-κλειδιά, όπως: «Είσαι υπεύθυνος για πάντα, γι' αυτό που έχεις εξημερώσει.» Ή ακόμα: «Ο χρόνος που πέρασες με το τριαντάφυλλό σου είναι αυτό που το κάνει ξεχωριστό για σένα.''»
Φατμά Χασεκί Σουλτάν
Παιδιά
Κατηγορία:Οθωμανοί
Ο Μικρός Πρίγκιπας
Έχει μεταφραστεί σε πάνω από 350 γλώσσες, και μάλιστα αναφέρεται ότι κυκλοφορούν περίπου 47 κορεατικές μεταφράσεις και τουλάχιστον 70 κινέζικες μεταφράσεις του βιβλίου. Αποτελεί συχνά βιβλίο διδασκαλίας για τους αρχάριους μαθητές των γαλλικών.
Το ξεκίνημα και η ζωή του Πρίγκιπα
Μετά από τα 9 πρώτα κεφάλαια, στα οποία η οπτική γωνία του αφηγητή είναι το τρίτο πρόσωπο, περνάει στην αφήγηση από πρώτο πρόσωπο. Τις πρώτες οκτώ μέρες που ο αφηγητής βρίσκεται στην έρημο, ο Πρίγκιπας του διηγείται αυτές τις ιστορίες.
Ο Πρίγκιπας ζητά από τον αφηγητή να του ζωγραφίσει ένα πρόβατο. Χωρίς να ξέρει πώς να το ζωγραφίσει, ο αφηγητής ζωγραφίζει ό,τι γνωρίζει, έναν βόα με έναν ελέφαντα στο στομάχι του, μια ζωγραφιά που οι αναγνώστες προηγουμένως θεώρησαν ότι ήταν καπέλο. «''Όχι! όχι!''», αναφωνεί ο Πρίγκιπας. «''Δεν ζήτησα ένα βόα με έναν ελέφαντα μέσα του! Ζήτησα ένα πρόβατο…''» Προσπαθεί κάμποσες φορές, αλλά ο Πρίγκιπας πάντα τις απορρίπτει. Τελικά σχεδιάζει ένα κουτί, μέσα στο οποίο εξηγεί ότι βρίσκεται ένα πρόβατο. Ο Πρίγκιπας που βλέπει το πρόβατο μέσα στο κουτί, όπως και τον ελέφαντα μέσα στον βόα, λέει: «Αυτό είναι τέλειο!»
Αργότερα μάς συστήνεται ο «πλανήτης» του Μικρού Πρίγκιπα. Ο Αστεροειδής του (πλανήτης) έχει το μέγεθος ενός σπιτιού και ονομάζεται Β612, ο οποίος έχει τρία ηφαίστεια (δύο ενεργά και ένα ανενεργό) και ένα τριαντάφυλλο ανάμεσα σε πολλά άλλα αντικείμενα. Το ίδιο το όνομα του αστεροειδή (Β612) έχει σημαντική έννοια για το βιβλίο, το οποίο σκιαγραφεί το γεγονός ότι οι ενήλικοι θα πίστευαν μόνο κάποιον επιστήμονα που ντύνεται ή συμπεριφέρεται όπως αυτοί.
Επίσκεψη στη γη
Το κεφάλαιο 16 ξεκινάει: «Έτσι ο έβδομος πλανήτης ήταν η Γη.» Στη Γη, περιπλανιέται στην έρημο και συναντά ένα φίδι που λέει ότι έχει τη δύναμη να τον στείλει πίσω στον πλανήτη του. (Ένας έξυπνος τρόπος για να πει ότι μπορεί να σκοτώσει ανθρώπους, «στέλνοντας όποιον θελήσει από εκεί που ήρθε».) Ο Πρίγκιπας συναντά ένα φυτό της ερήμου που, έχοντας δει ένα καραβάνι να περνά, του λέει ότι υπάρχει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στη γη και ότι δεν έχουν ρίζες, που αφήνει τον άνεμο να περνά γύρω τους κάνοντάς τους της ζωή δύσκολη. Ο Μικρός Πρίγκιπας σκαρφαλώνει το ψηλότερο βουνό που έχει δει ποτέ. Από την κορυφή του, ελπίζει να δει ολόκληρο τον πλανήτη και να βρει ανθρώπους, αλλά το μόνο που βλέπει είναι ένα έρημο, βραχώδες τοπίο. Όταν φωνάζει ο Πρίγκιπας, η ηχώ του απαντά και θεωρεί ότι ακούει φωνές ανθρώπων. Σκέφτεται ότι δεν υπάρχει λόγος να είναι η γη σκληρή και αιχμηρή, και το βρίσκει παράξενο οι άνθρωποι στη γη απλά να επαναλαμβάνουν ό,τι τους λέει. Ο Πρίγκιπας βλέπει μια ολόκληρη αράδα από τριαντάφυλλα, και νοιώθει στεναχωρημένος επειδή δεν ήταν το μοναδικό σε ολόκληρο το σύμπαν. Αρχίζει να αισθάνεται ότι δεν είναι πια ένας ένδοξος πρίγκιπας, αφού ο πλανήτης του έχει μόνο τρία μικροσκοπικά ηφαίστεια και ένα συνηθισμένο πια τριαντάφυλλο. Ξαπλώνει στο γρασίδι και κλαίει.
Στο κεφάλαιο 21, ο συγγραφέας αναφέρεται στον ανθρώπινο έρωτα. Ο Μικρός Πρίγκιπας συναντά και εξημερώνει μία αλεπού, που του εξηγεί ότι το τριαντάφυλλό του είναι μοναδικό και ιδιαίτερο, γιατί είναι αυτό που αγαπά και όχι τα άλλα. Ύστερα ο Πρίγκιπας συναντά έναν κλειδούχο και έναν έμπορο που δεν είναι τόσο φιλοσοφημένος και γνώριμος με τον εαυτό του όσο οι άλλοι ενήλικοι που γνώρισε νωρίτερα. Στο κεφάλαιο 24, η οπτική γωνία του αφηγητή αλλάζει πάλι από το τρίτο στο πρώτο πρόσωπο, και βρισκόμαστε στο σημείο που ο αφηγητής πεθαίνει από τη δίψα, αλλά αργότερα βρίσκουν ένα πηγάδι. Μετά από λίγη σκέψη, ο Πρίγκιπας δίνει στον αφηγητή έναν συγκινητικό αποχαιρετισμό, εξηγώντας του ότι ενώ θα φαίνεται ότι είναι νεκρός, δε θα είναι στ' αλήθεια, αλλά επειδή το σώμα του είναι βαρύ δε θα μπορέσει να τον πάρει μαζί του στον πλανήτη του. Του λέει επίσης ότι θα ήταν λάθος αν τον έβλεπε ο αφηγητής να φεύγει, γιατί θα τον έκανε να στεναχωρηθεί. Τότε ο Πρίγκιπας αφήνει το φίδι να τον δαγκώσει. Το άλλο πρωί ο αφηγητής ψάχνει τον Μικρό Πρίγκιπα, βλέπει ότι το σώμα του έχει εξαφανιστεί. Η ιστορία τελειώνει με το πορτρέτο του τοπίου που βρίσκονταν ο Μικρός Πρίγκιπας και ο αφηγητής και που το φίδι πήρε τη ζωή του Πρίγκιπα. Ο αφηγητής επίσης κάνει έκκληση, όποιος δει ένα παράξενο παιδί στην περιοχή που να αρνείται να απαντήσει σε ερωτήσεις, να απευθυνθεί αμέσως σε αυτόν. Ο Μικρός Πρίγκιπας έμεινε στη γη έναν χρόνο και ο αφηγητής τελειώνει την ιστορία έξι χρόνια μετά την επιβίωση και απόδρασή του από την έρημο.
Παραπομπές
Μικρος πρίγκηπας, Ο Μικρος Πριγκιπας, Ο Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν όπερες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1943
Αλέξανδρος Τζαβέλλας
Ο Αλέξανδρος Τζαβέλλας (1916 - Οκτώβριος 1978) ήταν Έλληνας δικαστικός. Χρημάτισε αντιπρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου και υπουργός στην τελευταία περίοδο της χούντας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1916 στη Βλαχοκερασιά Αρκαδίας. Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Στην τελευταία κυβέρνηση της δικτατορίας με πρωθυπουργό τον Αδαμάντιο Ανδρουτσόπουλο χρημάτισε υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από τις 25 Νοεμβρίου 1973 ως τις 24 Ιουλίου 1974. Προκάτοχός του στο υπουργείο Μεταφορών ήταν ο Ορέστης Γιάκας. Τον διαδέχθηκε, τον Ιούλιο του 1974 ο Γεώργιος Μυλωνάς. Πέθανε το 1978 και κηδεύτηκε την 1η Νοεμβρίου από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών Τ
Σιου
thumb|right|Σκηνές τίτπι των Σιου (πίνακας του 1833). Ως Σιου (Sioux) αναφέρονται ομάδες ιθαγενών (Ινδιάνων) της βόρειας Αμερικής που μιλούν την ομώνυμη διάλεκτο.
Αεροδρόμιο
Το αεροδρόμιο ή αερολιμένας είναι σύνθετη διαμόρφωση χερσαίου χώρου που έχει σχεδιαστεί για να υποδέχεται και να εξυπηρετεί αεροσκάφη. Τα αεροδρόμια διακρίνονται σε στρατιωτικά (ή πολεμικά) και πολιτικά. Τα πολιτικά διακρίνονται, ανάλογα με το φορέα στον οποίον ανήκουν, σε κρατικά, ημικρατικά, δημοτικά, κοινοτικά και ιδιωτικά, ενώ ανάλογα με το είδος των πτήσεων, που εξυπηρετούν, διακρίνονται σε διεθνή και εσωτερικού.
Σιου
Οι Σιου διακρίνονται σε τρεις κύριες ομάδες τους:
Οι όροι "ντακότα", και "λακότα" σημαίνουν "φίλοι" στη διάλεκτο των δυο ομάδων. Οι Σιου παραδοσιακά επιδίδονταν στο κυνήγι του βουβάλου και κατασκεύαζαν τις χαρακτηριστικές κωνικές σκηνές από δέρματα ζώων τίπι. Τον χειμώνα ζούσαν σε μικρές ομάδες. Το καλοκαίρι ήταν η περίοδος που οι ομάδες συγκεντρώνονταν με αφορμή το χορό του ήλιου και οργάνωναν πολεμικές επιδρομές εναντίον γειτονικών φυλών.
Αεροδρόμιο
Οι όροι αεροδρόμιο και αερολιμένας αν και στη καθημερινή χρήση φέρονται ως συνώνυμοι στην πραγματικότητα διαφέρουν. Ο όρος αεροδρόμιο (aerodrome) είναι περισσότερο στρατιωτικός και αποδίδεται με την απλή έννοια της διαμόρφωσης ενός χώρου εξυπηρέτησης αεροπλάνων. Ενώ ο όρος αερολιμένας (airport) αποδίδεται επιπρόσθετα προσδιορίζοντας αφενός τον χώρο εξυπηρέτησης των αεροπλάνων, αφετέρου και όλες τις απαραίτητες εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης επιβατών και μεταφοράς φορτίων. Έτσι ο όρος αερολιμένας αποδίδεται περισσότερο για τα πολιτικά αεροδρόμια. Συνεπώς, όλοι οι αερολιμένες είναι αεροδρόμια, ενώ όλα τα αεροδρόμια δεν είναι αερολιμένες.
Σιου
Ήταν άριστοι ιππείς, φημισμένοι επειδή χρησιμοποιούσαν τόξα και πιστόλια με ακρίβεια ενώ κάλπαζαν. Τα άλογα θεωρούνταν μεγάλης αξίας και για αυτό κάποιοι πολεμιστές κατείχαν εκατοντάδες. Δεν χρησιμοποιούνταν μόνο στον πόλεμο αλλά και ως μέσα ανταλλαγής.
Αεροδρόμιο
Εγκαταστάσεις και κτήρια ενός αερολιμένα
Για την καλύτερη οργάνωση του αεροδρομίου καθίστανται αναγκαίες διάφορες εγκαταστάσεις και κτήρια. Ένα πολιτικό αεροδρόμιο, μπορεί να έχει περισσότερα του ενός κτηρίων, τα οποία στεγάζουν τις διάφορες υπηρεσίες του αεροδρομίου που αφορούν αεροσκάφη, επιβάτες και εμπορεύματα.
Σιου
Ιστορία
Οι Αμερικανοί άποικοι άρχισαν να καταλαμβάνουν με ιδιαίτερα εντατικό τρόπο τη γη των Σιου από τη δεκαετία του 1840. Οι Σιου επιχείρησαν να διαπραγματευτούν και αφού οι διαπραγματεύσεις δεν έφεραν αποτελέσματα, κήρυξαν τον ξεσηκωμό εναντίον των αποικιοκρατών. Μεταξύ 1862-1890 καταγράφονται η εξέγερση των Σαντέ το 1862, ο πόλεμος που διεξήγαγε ο αρχηγός Μαχπίγια-λούτα (Κόκκινο Σύννεφο) μεταξύ 1865-67 που ανάγκασε τις Ηνωμένες Πολιτείες να υπογράψουν τη συνθήκη του οχυρού Λάραμι (1868), και τέλος η μεγάλη εξέγερση που διηύθυναν οι αρχηγοί Τατάνκα Γιοτάνκα (Καθιστός Ταύρος) και Τασούνκα-Ουίτκο (Τρελό Άλογο), που τερματίστηκε με αιματηρό τρόπο το 1890 με τη Σφαγή του Πληγωμένου Γονάτου (Wounded Knee Massacre).
Οι Σιου μετακινήθηκαν από τα βόρεια προς τον νότο στην περιοχή της Βόρειας και Νότιας Ντακότα, όπου κατοικούν και σήμερα εκτρέφοντας βούβαλους. Κατοικούν επίσης στις περιοχές της Μινεσότα και Νεμπράσκα στις Η.Π.Α. και στις περιοχές Αλμπέρτα, Σασκάτσουαν και Μανιτόμπα στον Καναδά. Σήμερα αριθμούν πάνω από 150.000 άτομα.
Αεροδρόμιο
Περιοχή Κίνησης Αεροσκαφών
Η Περιοχή Κίνησης Αεροσκαφών (Movement Area) σε ένα αεροδρόμιο, ορίζεται ως την περιοχή, που αποτελείται από το Πεδίο Ελιγμών' και το Χώρο Στάθμευσης Αεροσκαφών''.
Διεθνώς, ως Πεδίο Ελιγμών (Maneuvering Area), ορίζεται η περιοχή του αεροδρομίου, που χρησιμοποιείται για την προσγείωση, απογείωση και τροχοδρόμηση των αεροσκαφών. Περιλαμβάνει τους διαδρόμους, τους τροχοδρόμους (κύριους και συνδετήριους), τις ζώνες ασφαλείας και τους χώρους αναμονής τροχοδρόμησης των αεροσκαφών.
Υπηρεσιακά κτήρια αεροδρομίου
Από τα βασικότερα υπηρεσιακά κτήρια ενός αεροδρομίου είναι ο Πύργος Ελέγχου (Tower Control), το πλέον ευδιάκριτο κτήριο σε ένα αεροδρόμιο (πολιτικό ή στρατιωτικό). Από τον Πύργο Ελέγχου (Π.Ε.) διεξάγονται όλες οι συνομιλίες μεταξύ αεροσκαφών, που επιθυμούν να προσεγγίσουν το αεροδρόμιο και εδάφους. Επίσης, από τον Πύργο Ελέγχου δίνονται οι και άδειες (clearences) απογείωσης, προσγείωσης, τροχοδρόμησης, εισόδου στην Περιοχή Κίνησης Αεροσκαφών (movement area), εισόδου στην Κρίσιμη Περιοχή ILS (ILS Cretical Zone), εισόδου στη Περιοχή Ασφαλείας ενός Διαδρόμου (Runway Safety Zone), διέλευσης από Θέση Κρατήματος (Holding Position) ή Στοπ (Stop Bar) κ.ά. Αντίθετα, οι οδηγίες πτήσης προς αεροσκάφη που δεν προσεγγίζουν το αεροδρόμιο εξακολουθούν να δίνονται από το Κέντρο Ελέγχου Περιοχής (Κ.Ε.Π.) ή Κέντρο Ελέγχου Εναέριας Κυκλοφορίας (Κ.Ε.Ε.Κ.). Να σημειωθεί, ότι σε πολύ μικρά αεροδρόμια δεν υφίσταται Πύργος Ελέγχου.
Στα υπηρεσιακά κτήρια ενός αεροδρομίου ανήκουν επίσης το κτήριο διοίκησης του αεροδρομίου, ο σταθμός της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας. Στα αεροδρόμια υπάρχουν ειδικές εγκαταστάσεις που στεγάζουν μηχανήματα και μηχανοκίνητο εξοπλισμό. Υπάρχουν επίσης, χώροι διαλογής αποσκευών καθώς και υπόστεγα αεροσκαφών (Hangar). Τα υπόστεγα είναι μεγάλες, κλειστές και (συνήθως) μεταλλικές κατασκευές, με μεγάλο, ενιαίο εσωτερικό χώρο, κατάλληλο να στεγάσει και να προστατεύσει από τις κακές καιρικές συνθήκες τα αεροσκάφη, που χρειάζονται είτε συντήρηση, είτε επισκευές.
Επίσης, μπορεί να στεγάζονται υπηρεσίες επίγειας εξυπηρέτησης αεροσκαφών (aircraft ground hadling) και υπηρεσία τροφοδοσίας επιβατικών αεροσκαφών (catering).
Διεθνείς Αερολιμένες
Ως διεθνής αερολιμένας (international airport) χαρακτηρίζεται ένας αερολιμένας, ο οποίος διαθέτει κατάλληλες υποδομές, για την εξυπηρέτηση διεθνών πτήσεων, καθώς και υπηρεσίες τελωνειακών και μεταναστευτικών ελέγχων, για επιβάτες, που επιθυμούν να ταξιδέψουν σε άλλο κράτος.
Οι διεθνείς αερολιμένες είναι συνήθως μεγαλύτεροι από τους συμβατικούς αερολιμένες εσωτερικών μεταφορών. Οι διάδρομοι είναι κατά κανόνα μεγαλύτεροι σε μήκος, αλλά και σε πλάτος, ώστε να επιχειρούν με άνεση σε αυτούς, αεροσκάφη διεθνών και διηπειρωτικών πτήσεων, τα οποία είναι σαφώς μεγαλύτερα και βαρύτερα από εκείνα, που εκτελούν πτήσεις εσωτερικού. Επίσης, οι θέσεις στάθμευσης θα πρέπει να είναι αρκετά ευρύχωρες, για να υποδέχονται αεροσκάφη τέτοιων διαστάσεων.
Οι διεθνείς αερολιμένες εξυπηρετούν, επίσης, και πτήσεις εσωτερικού. Λόγω των αυξημένων διατυπώσεων και ελέγχων των επιβατών, που πρόκειται να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, συνήθως, όλες οι υποδομές, που αφορούν την εξυπηρέτηση και τον έλεγχο αυτών των επιβατών (διαβατήρια, συνάλλαγμα κ.τ.λ.), στεγάζονται σε διαφορετικό αεροσταθμό (Διεθνή Αεροσταθμό) ή σε μια ορισμένη και ελεγχόμενη περιοχή ενός κοινού αεροσταθμού, που εξυπηρετεί ταυτόχρονα πτήσεις εξωτερικού και εσωτερικού. Έτσι, ορισμένες πύλες επιβίβασης/αποβίβασης του αεροσταθμού είναι αυστηρά αφιερωμένες αποκλειστικά για διεθνείς πτήσεις, ενώ οι υπόλοιπες διατίθενται για πτήσεις εσωτερικού, όπου δεν απαιτούνται τόσο χρονοβόρες και αυστηρές διαδικασίες.
Ιστορία των ελληνικών αεροδρομίων
Το αρχαιότερο αεροδρόμιο της Ελλάδας είναι το αεροδρόμιο Τατοΐου (σήμερα στρατιωτικό).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αερολιμένες Κατηγορία:Αεροπορική ορολογία
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2015-2016
Το Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2015-2016 ήταν το 21ο κατά σειρά και το 17ο που η τελική του φάση γίνεται με τη μορφή "Final Four". Ξεκίνησε στις 15/9/2015 και ολοκληρώθηκε στις 20/3/2016 με τον τελικό. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Ολυμπιακός για 1η φορά στην ιστορία του, επικρατώντας στον τελικό του Παναθηναϊκού με 63-60.
1η αγωνιστική - Τρίτη 22/09/2015
01. ΓΣ Ίκαρος Καλλιθέας - Έσπερος ΑΟΠΑ 65-41
02. ΟΑ Χανίων - ΑΟ Δάφνη ΑΓ. Δημητρίου 45-64
Τετάρτη 23/09/2015
03. ΑΟ Φάρος Κερατσινίου - ΑΟ Π. Φαλήρου 58-51
04. ΚΑΟ Μελισσίων - ΑΠΣ Αρις Καλαμάτας 72-49
05. ΑΟ Σπόρτινγκ - Πανιώνιος 65-60
2η αγωνιστική - Κυριακή 27/09/2015
13. KAO Μελισσίων - ΓΣ ΑΓ.Παρασκευής 51-61
14. ΓΣ Ίκαρος Καλλιθέας - ΑΟ Φάρος Κερατσινίου 68-52
15. ΑΟ Δάφνη ΑΓ. Δημητρίου - ΑΟ Σπόρτινγκ 48-58
1η αγωνιστική - Τρίτη 15/09/2015
06. Παναθλητικός ΑΕ Συκεών - ΜΓΣ Απόλλων Καλαμαριάς 57-66
2η αγωνιστική - Τρίτη 22/09/2015
07. ΑΕ Πυλαίας - ΑΣ Όλυμπος 20-0
Τετάρτη 23/09/2015
08. ΜΓΣ Απόλλων Καλαμαριάς - ΑΣ Τιτάνες Δράμας 79-59
09. ΓΣ Νίκη Βόλου - Ολύμπια ΓΣ Λάρισας 52-78
10. ΓΣ Ηρακλής - ΑΜΣ Αναγέννηση Ν. Ρυσίου 66-52
11. ΑΟ Σερρών - ΠΑΣ Γιάννινα 58-63
Πέμπτη 24/09/2015
12. ΑΣ Ολυμπιακός Βόλου 1937 - ΑΣ Άρης Θεσ. 61-70
3η αγωνιστική - Κυριακή 27/09/2015
17. ΑΣ Άρης Θεσ. - ΓΣ Ηρακλής 60-51
18. Ολύμπια ΓΣ Λάρισας - ΜΓΣ Απόλλων Καλαμαριάς 67-53
Β' Φάση / Κυριακή 04/10/2015
19. ΑΟ Σπόρτινγκ - Ολυμπιακός ΣΦΠ 54-91
20. ΑΕ Πυλαίας - ΓΣ ΑΓ. Παρασκευής 52-64
21. Αθηναϊκός ΑΣ - ΑΣ Νίκη Λευκάδας 90-87
22. ΑΣ Άρης Θεσ. - ΑΣ ΠΑΟΚ 48-74
23. ΓΣ Ίκαρος Καλλιθέας - Παναθηναϊκός AO 38-74
24. Ολύμπια ΓΣ Λάρισας - ΑΟ Τερψιθέας Γλυφάδας 60-67
25. ΑΕΟ Πρωτέας Βούλας - ΓΣ Κρόνος Αγ.Δημητρίου 73-71
26. Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης - ΑΟ Άρης Πετρούπολης 61-54
Γ' Φάση (Προημιτελικοί Αγώνες) / Κυριακή 20/12/2015
27. Ολυμπιακός ΣΦΠ - ΑΕΟ Πρωτέας Βούλας 89-47
28. ΑΟ Τερψιθέας Γλυφάδας - Αθηναϊκός ΑΣ 57-76
29. ΓΣ ΑΓ. Παρασκευής - Παναθηναϊκός AO 60-109
30. Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης - ΑΣ ΠΑΟΚ 48-50
Τελική φάση
Η τελική φάση (Final Four) διεξήχθη στις 18 και 20 Μαρτίου 2016 στη Λευκάδα.
Πηγές
Γυναικων 2015 2016 Κυπελλο Ελλαδος Γυναικων Κυπελλο Ελλαδος Γυναικων
Μπόνα Ντέα
Η Μπόνα Ντέα (λατινική γλώσσα: Bona Dea) ήταν μια από τις κύριες θεότητες της ρωμαϊκής μυθολογίας, προστάτιδα της καρπερότητας, της ίασης, της παρθενίας και των γυναικών γενικότερα. Ήταν κόρη του Φαύνου, ενώ και η ίδια αποκαλούταν συχνά «Φαύνα». Το όνομά της σημαίνει κυριολεκτικά «η καλή θεά», και πιθανώς πρόκειται για ευφημισμό, μιας και στους άνδρες απαγορευόταν να πουν το όνομά της.
Ιδιότητες
Ήταν αιώνια παρθένα και σχετιζόταν με την παρθενία και την καρπερότητα των γυναικών. Έτσι πολλές Ρωμαίες την επικαλούνταν για να μπορέσουν να φέρουν στον κόσμο παιδιά. Επίσης ήταν θεά της ίασης, με τους ασθενείς να λαμβάνουν φροντίδα στον κήπο του ναού της με φάρμακα από βότανα. Τέλος σχετιζόταν με την απελευθέρωση από τη δουλεία. Πολλοί από τους πιστούς της ήταν απελέυθεροι σκλάβοι. Για όλα τα παραπάνω, μεγάλο σεβασμό της έτρεφαν ιδιαίτερα τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και οι γυναίκες.
Απεικόνιση
Η Μπόνα Ντέα απεικονίζεται συνήθως ένθρονη, ενώ κρατά το Κέρας της Αμάλθειας. Σύμβολό της είναι το φίδι, το οποίο συνδέεται με την ίαση, και γι’ αυτό το λόγο ιερά φίδια φυλάσσονταν στο ναό της στη Ρώμη. Η εικόνα της ήταν παρούσα σε πολλά από τα ρωμαϊκά νομίσματα.
Λατρεία
Η λατρεία της τελούταν επίσημα στο ναό της στον Αβεντίνο Λόφο. Ωστόσο οι μυστικές τελετές προς τιμήν της λάμβαναν χώρα στο σπίτι ενός πλούσιου Ρωμαίου αξιωματούχου, στις 4 Δεκεμβρίου. Σε αυτές συμμετείχαν μονάχα γυναίκες. Ακόμη και σκίτσα ή πορτραίτα ανδρών ή αρσενικών ζώων απαγορεύονταν στο χώρο, ενώ απαγορευόταν να πει κανείς τις λέξεις «κρασί» και «μυρτιά», γιατί μια φορά ο πατέρας της θεάς την έδειρε άσχημα με ένα κλαδί μυρτιάς επειδή μέθυσε. Υπεύθυνη για τις τελετές ήταν κάθε χρόνο η σύζυγος του πρεσβύτερου αξιωματούχου που ήταν παρών στη Ρώμη, ενώ την βοήθειά τους προσέφεραν οι Εστιάδες Παρθένες. Ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά για την τελετή, ωστόσο πιστεύεται πως ήταν αγροτικής προέλευσης.
Το διασημότερο περιστατικό που σχετίζεται με τις τελετές αυτές έλαβε χώρα το 62 π.Χ. όταν διέπραξε ιεροσυλία ο Πούμπλιος Κλώδιος Πούλχερ, ο οποίος εισήλθε μεταμφιεσμένος σε γυναίκα στην τελετή που λάμβανε χώρα στο σπίτι του Pontifex Maximus, Ιουλίου Καίσαρα, προκειμένου να συναντήσει τη σύζυγο του τελευταίου, την Πομπήια. Όταν αποκαλύφθηκε η ταυτότητά του ξέσπασε μείζον πολιτικό σκάνδαλο που κράτησε μήνες και ανέστειλλε την πολιτική ζωή της πόλης.
Αναφορές
Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες της υγείας
Light My Fire
Το "Light My Fire" είναι το έκτο κομμάτι του δίσκου "The Doors" του αμερικάνικού ροκ συγκροτήματος The Doors, το οποίο κυκλοφόρησε και σε μορφή 7" σινγκλ βινυλίου στις 24 Απριλίου του 1967 από τη δισκογραφική εταιρεία "Elektra Records" με το "The Crystal Ship" στη δεύτερη του πλευρά. Το σινγκλ γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες σκαρφαλώνοντας στην κορυφή των τσαρτ του Billboard για τρεις εβδομάδες στα τέλη Ιουλίου του 1967.
Η επιτυχία του σινγκλ βοήθησε τον δίσκο να ανέβει στο Top-5 των τσαρτ και ανέβασε την δημοτικότητα του συγκροτήματος, ενώ έγινε χρυσό πουλώντας πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα.
Το 2004, το περιοδικό Rolling Stone κατέκτησε το κομμάτι στη 35η θέση στα "500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών". Το 1998 το κομμάτι εντάχθηκε στο "Grammy Hall of Fame".
Ιστορία και σύνθεση
Η σύνθεση του τραγουδιού προήλθε από μία ανολοκλήρωτη ενορχήστρωση του κιθαρίστα Ρόμπι Κρίγκερ, πάνω στην οποία δούλεψε το υπόλοιπο συγκρότημα. Το μεγαλύτερο μέρος των στίχων γράφτηκε από τον Κρίγκερ, ο οποίος ήθελε να γράψει για ένα από τα τέσσερα στοιχεία της φύσης. Ο Τζιμ Μόρισον έγραψε το μέρος της δεύτερης στροφής, ενώ ο κιμπορντίστας Ρέι Μάνζαρεκ δημιούργησε την εισαγωγή. Τα εκτενή σόλο πλήκτρων και κιθάρας βασίστηκαν στη διασκευή του Τζον Κολτρέιν του τραγουδιού "My Favorite Things".
Όταν το συγκρότημα ήλθε σε σημείο να ηχογραφήσει το τραγούδι τον Αύγουστο του 1966 υπό της υπογραφής της Elektra, ο παραγωγός Πολ Ροθτσάιλντ κάλεσε τον Λάρι Κνετσελ για να παίξει μπάσο, από τη στιγμή που το συγκρότημα δε περιλάμβανε μπασίστα.
Το Ed Sullivan Show
Η πιο γνωστή τηλεοπτική εμφάνιση των Doors, όπου έπαιζαν το "Light My Fire" έγινε στο "Ed Sullivan Show" στις 17 Σεπτεμβρίου 1967, όπου ζητήθηκε από το συγκρότημα να αλλάξει τον στίχο "girl, we couldn't get much higher", λόγω της εμφανούς αναφοράς του σε ναρκωτικές ουσίες. Τα μέλη των Doors συμφώνησαν να αλλάξουν τον στίχο σε "girl, we couldn't get much better", αλλά κατά τη διάρκεια της ζωντανής μετάδοσης, ο Τζιμ Μόρισον τραγούδησε τον αρχικό στίχο. Για το λόγο αυτό, το συγκρότημα δεν προσκλήθηκε να εμφανιστεί ξανά στη συγκεκριμένη εκπομπή.
Τραγούδια
1. Light My Fire (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:52
2. The Crystal Ship (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) – 2:34
Θέσεις τσαρτ
Light My Fire (σινγκλ)
Επίσημη κυκλοφορία: Απρίλιος 1967
Μέλη
Το Light My Fire ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Οι Doors
Γκεστ Συμμετοχή
Διασκευές
To "Light My Fire" έχει διασκευαστεί από πολλούς καλλιτέχνες, μερικοί εκ των οποίων είναι η Έττα Τζέιμς, η Σίρλεϊ Μπάσεϊ, ο Τζο Τζόουνς, ο Αλ Γκριν, ο Μπόμπι Ντάριν και η Νάνσι Σινάτρα, οι Amorphis, η Τζούλι Ντρίσκολ, οι Four Tops, ο Τζοσέ Φελισιάνο, η Τάμι Λιν, οι UB40, ο Στίβι Γουόντερ, η Μέι Γουέστ, κ.α..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των The Doors Κατηγορία:Τραγούδια του 1966 Κατηγορία:Singles του 1968 Κατηγορία:Singles του 1979 Κατηγορία:Singles του 1999 Κατηγορία:Singles του 2002 Κατηγορία:Singles του 1967 Κατηγορία:Singles της Sony BMG Κατηγορία:Singles της Elektra Records Κατηγορία:Singles της EMI Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Γκότφριντ Κέτε
Ο Γκότφριντ Μαρία Ούγκο Κέτε (γερμανικά:Gottfried Maria Hugo Köthe), γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1905 στο Γκρατς και πέθανε στις 30 Απριλίου 1989 στη Φρανκφούρτη, ήταν Αυστριακός μαθηματικός που ασχολήθηκε με τη γενική άλγεβρα και τη συναρτησιακή ανάλυση.
Βιογραφία
Από το 1923 έως το 1927, ο Γκότφριντ Κέτε σπούδασε μαθηματικά, φυσική, χημεία και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς (και ένα εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ). Είχε ξεκινήσει με τη χημεία, αλλά μεταπήδησε στα μαθηματικά ένα χρόνο μετά τη γνωριμία του με τον φιλόσοφο Άλφρεντ Καστίλ (en). Έλαβε διδακτορικό δίπλωμα το 1927, με θέμα τις βάσεις της θεωρίας συνόλων του Φίνσλερ. Αφού σπούδασε για ένα χρόνο με τον Κάστιλ, τον Ρούντολφ Φούιτερ και τον Αντρέας Σπάιζερ στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, ο Κέτε έλαβε υποτροφία για σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, όπου παρακολούθησε μαθήματα με την Έμι Νέτερ και τον Μπάρτελ βαν ντερ Βάερντεν πάνω στην αφηρημένη άλγεβρα, ένα ανερχόμενο αντικείμενο εκείνη την εποχή. Άρχισε να ασχολείται με τη θεωρία δακτυλίων και το 1930 δημοσίευσε την εικασία του που παραμένει ακόμη άλυτη - για τα μηδενικά ιδεώδη  ενός μη αντιμεταθετικού δακτυλίου. Με σύσταση της Έμι Νέτερ, μετατέθηκε στο Πανεπιστήμιο της Βόννης το 1929-1930 για να συνεργαστεί με τον Φέλιξ Χάουσντορφ και τον Ότο Τόεπλιτς, του οποίου ήταν βοηθός. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, άρχισε να προσανατολίζεται εκ νέου προς τη συναρτησιακή ανάλυση.
Η διατριβή του με τίτλο Schiefkörper unendlichen Ranges über dem Zentrum ("Αριστερά σώματα άπειρης σειράς στο κέντρο") έγινε δεκτή το 1931. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Μύνστερ ως επίκουρος, αναπληρωτής του Χάινριχ Μπένκε και στη συνέχεια ως τακτικός καθηγητής το 1937. Από το 1941 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκίσεν. Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, εργάστηκε στην κρυπτογράφηση. Το 1946 διορίστηκε διευθυντής του Ινστιτούτου Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς, όπου διετέλεσε κοσμήτορας (1948-1950) και πρύτανης (1954-1956). Το 1957, έγινε ο πρώτος διευθυντής του Ινστιτούτου Εφαρμοσμένων Μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, και στο διάστημα (1960-61) ήταν πρύτανης. Από το 1965 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε στη Φρανκφούρτη, όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1971.
Το πιο γνωστό έργο του Κέτε αφορά τη θεωρία των τοπολογικών διανυσματικών χώρων. Στη δεκαετία του 1930, ο ίδιος και ο Τόεπλιτς διεξήγαγαν έρευνα σε χώρους ακολουθιών, ιδίως σε ορισμένους χώρους που έγιναν δημοφιλείς το 1942 από τον Ζαν Ντιουντονέ ως ειδικές περιπτώσεις στη θεωρία των τοπικά κυρτών χώρων.
Ο πρώτος τόμος της πρωτοποριακής πραγματείας του Topologische lineare Räume (Τοπολογικοί γραμμικοί χώροι) δημοσιεύτηκε το 1960 (η δεύτερη έκδοση μεταφράστηκε στα αγγλικά το 1969). Ο 2ος τόμος εκδόθηκε μόλις το 1979, αυτή τη φορά απευθείας στα αγγλικά. Ο Κέτε συνεισέφερε επίσης στη θεωρία πλεγμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βιέννης
Γαρδίκι Τρικάλων
Το Γαρδίκι είναι ορεινό χωριό του Νομού Τρικάλων στον Δήμο της Πύλης σε υψόμετρο 1000 με 1100 μέτρων και έχει 10 κατοίκους (απογραφή 2011). Σκαρφαλωμένο σε μια απότομη πλαγιά της Κακαρδίτσας, το Γαρδίκι δεσπόζει με την παρουσία του σε ένα κομμάτι της Νότιας Πίνδου, στην περιοχή του Ασπροποτάμου. Χαρακτηρίζεται από φυσική ομορφιά και παραδοσιακό βλάχικο χρώμα. Σήμερα υπάγεται στην Πύλη.
Ιστορία
Ιστορικά, στην περιοχή που βρίσκεται σήμερα το Γαρδίκι μνημονεύεται αρχαίος οικισμός με την πρωτεύουσα του στη θέση "Βρύσες", κάπου 250μ. ψηλότερα από τον συνοικισμό Παλαιοχώρι Γαρδικίου. Ακόμα και σήμερα σώζονται ερείπια και κομμάτια από κεραμίδια. Προπολεμικά είχαν γίνει ανασκαφές και βρέθηκαν αρχαία νομίσματα με τη λέξη «Αθαμάνων». Πρώτος βασιλιάς της Αθαμανίας ήταν ο Αθάμας.
Διοικητικές μεταβολές
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας (1881) το Γαρδίκι εξελίχθηκε σε μεγαλοχώρι και αποτέλεσε την έδρα του πάλαι ποτέ δήμου Αθαμανών, που περιελάμβανε και τα χωριά Τζούρτζια (Αγ.Παρασκευή), Μουτσάρα (Αθαμανία), Δέση, Αγ.Νικόλαο (Καμνάι) και Δροσοχώρι (Τυφλοσέλι) και ο οποίος καταργήθηκε το 1912.
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), το Γαρδίκι μαζί με το Παλαιοχώριο ( 85 κ.) αποτελούν την τοπική κοινότητα Γαρδικίου (143 κ.), η οποία υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αιθήκων του δήμου Πύλης της περιφερειακής ενότητας Τρικάλων.
Το φυσικό περιβάλλον στο Γαρδίκι
Απο γεο-περιβαλλοντικής άποψης η ευρύτερη περιοχή του Γαρδίκιου διακρίνεται για την πλούσια βλάστηση της, τις απότομες πλαγιές , την μεγάλη ποσότητα υδάτων και την πλούσια πανίδα. Η περιοχή έχει ενταχθεί στον κατάλογο με τους βιότοπους CORINE δηλαδή σε αυτούς που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την διατήρηση της φύσης στην Κοινότητα. Βόρεια και δυτικά του χωριού και μέχρι τα όρια της η κοινότητα εντάσσεται στο Ευρωπαϊκό οικολογικό δίκτυο  Natura 2000    το οποίο είναι ένα δίκτυο ζωνών προστασίας της φύσης που εκτείνεται σε ολόκληρη την Κοινότητα και έχει ως στόχο να διασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη  διατήρησή των πιο πολύτιµων και των πλέον απειλούµενων ειδών και ενδιαιτηµάτων της σε ικανοποιητικό επίπεδο. '' Τα δάση στην περιοχή είναι κατά κανόνα δημόσια και σ'αυτά βλαστάνουν συνήθως Υβριδογενής ελάτη (Abies borisii regis), η δρυς (Quercus sp.) , όλα τα είδη αρκεύθου (Juniperus communis, Juniperus Foeditissima κλπ)  , ο Ίταμος (Taxus baccata) ,η Κρανιά (Cornus) , ο Γαυρος (Carpinus orientalis)  , το Ελληνικό Σφενδάμι (Acer heldreichii) και πολλά άλλα. Επίσης στην κοίτη του ρέματος / παραπόταμο του Αχελώου κάτω από το Γαρδίκι φύονται και τα κυριότερα αζονικά είδη όπως το πλατάνι ( Platanus orientalis ) και η ιτιά (Salix sp). Σε μεγάλα υψόμετρα συναντάμε μεγάλες εκτάσεις υποαλπικών λιβαδιών όπου φύεται και το πολύ ποιοτικό τσάι της περιοχής.
Η ζωή σήμερα στο χωριό
Σήμερα στο Γαρδίκι υπάρχουν 850 σπίτια τα οποία είναι ακατοίκητα τους χειμερινούς μήνες ενώ ζωντανεύουν από την άνοιξη έως το φθινόπωρο. Την περίοδο αυτή σημαντικές στιγμές για το χωριό είναι η εορτή των Αγ. Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού (1/7), η εορτή του Προφήτη Ηλία -Αη Λιός-(20/7), η εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (6/8). Αποκορύφωμα των καλοκαιρινών πανηγύρεων αποτελέι ο εορτασμός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου το Δεκαπενταύγουστο, κορυφαίο ετήσιο γεγονός μείζονος κοινωνικής, ιστορικής αλλά και πολιτιστικής σημασίας για το Γαρδίκι. Επισφραγίζεται δε, η εορτή αυτή, με την απόδοσή της, τα «εννιάμερα» της Παναγίας κατά τη λαϊκή θυμοσοφία (24/8). Το καλοκαίρι, και ειδικά τον Αύγουστο, ο πληθυσμός υπερβαίνει τις 5000.
Από το 2009, λειτουργεί στο χωριό δικτυακή (IP) κάμερα, η οποία μεταδίδει ζωντανή πανοραμική εικόνα του χωριού όλο το 24ωρο, με δίλεπτη ανανέωση. Μεταξύ 2010 και 2015 λειτούργησε στο χωριό αυτόματος επαγγελματικός μετεωρολογικός σταθμός, ο οποίος, υπό την επίβλεψη του Αστεροσκοπείου Αθηνών, κατέγραφε τα μετεωρολογικά δεδομένα της περιοχής, ενώ παρείχε ζωντανή 24ωρη ενημέρωση μέσω internet, για τις καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν.
Πολιτιστικός Σύλλογος Νεολαίας Γαρδικίου
"Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νεολαίας Γαρδικίου έκανε την εμφάνισή του, έστω και ανεπίσημα, το Μάρτιο του 2012 διοργανώνοντας με τεράστια επιτυχία το 1ο Αντάμωμα Γαρδικιωτών στα Τρίκαλα συγκεντρώνοντας πάνω από 700 άτομα σε ένα ασφυκτικά γεμάτο κέντρο εκδηλώσεων. Η τεράστια επιτυχία αυτής της εκδήλωσης σε συνδυασμό με τη συγκινητική στήριξη όλων των συγχωριανών στάθηκε αφορμή προκειμένου η ιδέα πολλών χρόνων να υλοποιηθεί."Έτσι, το Νοέμβριο του 2012 ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νεολαίας Γαρδικίου παίρνει σάρκα και οστά από μία ομάδα νέων ανθρώπων, οι οποίοι εδώ και χρόνια δείχνουν έμπρακτα την αγάπη τους για το Γαρδίκι .Ήδη εδώ και εννέα χρόνια, κάποια από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου έχουν δημιουργήσει το επίσημο site Νεολαίας Γαρδικίου ,το gardiki.gr ,το οποίο σήμερα αποτελεί σημείο αναμνήσεων και ηλεκτρονικής συνάντησης για όλους τους συγχωριανούς μας έχοντας πάνω από 7.000 φωτογραφίες και βιντεάκια από εκδηλώσεις, εκδρομές και άλλες αθλητικές δραστηριότητες που έχουν πραγματοποιηθεί κατά καιρούς.
Σκοπός του συλλόγου είναι:
Το κέφι και η όρεξη για δουλειά, κρατά τον Σύλλογο ενωμένο και δυνατό. Το Διοικητικό Συμβούλιο του συλλόγου σε συνεργασία με τα μέλη του κινητοποιούνται δυναμικά διοργανώνοντας πολιτιστικές εκδηλώσεις, χορούς και εκδρομές ανά την Ελλάδα και το εξωτερικό.Αξιοσημείωτο είναι και το δυναμικό παρών του συλλόγου σε αφιερώματα για τον τόπο μας, σε εκθέσεις φωτογραφίας, αγώνες κατά των ναρκωτικών, της ανεργίας και του ρατσισμού, δωρεές χρημάτων και άλλων αγαθών.
Ενδεικτικά καποιες δράσεις του συλλόγου την τελευταία τριετία είναι οι εξής:
Αθλητικός Όμιλος Γαρδικίου «ο Έλατος»
Ο Αθλητικός Όμιλος Γαρδικίου «ο Έλατος» ιδρύθηκε το 1979. Εκπροσώπησε το χωριό στο ποδόσφαιρο, πρωταγωνιστώντας στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Τρικάλων και είχε πολυετή παρουσία στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Το 2006 ανέστειλε τη λειτουργία του.
Σε αυτά τα 27 χρόνια ύπαρξής του κατέκτησε συνολικά 4 φορές το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Τρικάλων (1981-82, 1987-88, 1988-89, 1994-95 ) και 4 φορές το κύπελλο Ε.Π.Σ. Τρικάλων (1988-89, 1991-92, 1992-93, 1993-94 ). Τις χρονιές 1982-83, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1992-93 και 1995-96 αγωνίστηκε στη Δ΄ Εθνική κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
live cameras https://www.meteolive.gr/p/gardiki.html
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Ρωσική σαλάτα
Η ρωσική σαλάτα (ρωσικά: Русский салат) ή σαλάτα Ολιβιέ (ρωσικά:салат Оливье) είναι σπεσιαλιτέ της ρωσικής και ουκρανικής κουζίνας, δημοφιλής και στα Βαλκάνια.
Περιέχει επεξεργασμένο κρέας, αρακά, ψιλοτεμαχισμένη βραστή πατάτα και μαγιονέζα.
Ιστορία
Η ακριβής συνταγή — ιδιαίτερα αυτή του ντρέσινγκ — κρατήθηκε με επιμέλεια μυστική, αλλά είναι γνωστό ότι η σαλάτα περιείχε αγριόγαλο, γλώσσα μοσχαρίσια, χαβιάρι, μαρούλι, ουρές από καραβίδα, κάππαρη, γκέρκιν, αγγούρι, καλά βρασμένα αβγά και πιθανότατα σπόρους σόγιας. Άλλα αναφερόμενα υλικά περιελάμβαναν τρούφες, κύβους από τζελ και καπνιστή πάπια, αν και πιθανολογείται ότι η συνταγή τροποποιούνταν ανάλογα με την εποχή.
Στο γύρισμα του 20ο αιώνα, ένας από τους βοηθούς σεφ του Ολιβιέ, ο Ιβάν Ιβάνοφ, αποπειράθηκε να κλέψει τη συνταγή. Ενώ ετοίμαζε το ντρέσινγκ ένα απόγευμα, μόνος του όπως συνήθιζε ο Ολιβιέ, ξαφνικά τον κάλεσαν για κάτι επείγον. Αρπάζοντας την ευκαιρία ο Ιβάνοφ τρύπωσε την ιδιωτική κουζίνα του Ολιβιέ και είδε τα υλικά προετοιμασίας (mise en place), πράγμα που του επέτρεψε να κάνει λογικές υποθέσεις σχετικά με τη συνταγή του περίφημου ντρέσινγκ του Ολιβιέ. Στη συνέχεια ο Ιβάνοφ έφυγε από το εστιατόριο του Ολιβιέ και πήγε να εργαστεί ως σεφ στο εστιατόριο Μοσκβά, κάπως κατώτερο σε φήμη, όπου άρχισε να σερβίρει μια παρόμοια σαλάτα με το όνομα "Σταλίτσνϊι" (ρωσικά:Столичный, σαλάτα της πρωτεύουσας). Αναφέρεται από του καλοφαγάδες της εποχής, εντούτοις, ότι το ντρέσινγκ της σαλάτας Σταλίτσνϊι ήταν χαμηλότερης ποιότητας από αυτό της Ολιβιέ, υπονοώντας ότι της "έλειπε κάτι".
Αργότερα, ο Ιβάνωφ πούλησε τη συνταγή για τη σαλάτα σε διάφορους εκδοτικούς οίκους, οι οποίοι με τη σειρά τους συνεισέφεραν στην εκλαϊκευσή της. Ένεκα του γεγονότος ότι το εστιατόριο Ερμιτάζ έκλεισε το 1905 και της αναχώρησης της οικογένειας Ολιβιέ από τη Ρωσία, η σαλάτα μπορούσε να αναφέρεται τώρα ως "Ολιβιέ."
Μια από τις πρώτες δημοσιευμένες συνταγές για τη σαλάτα Ολιβιέ, από την Αλεξάνδροβα, εμφανίστηκε το 1894, χρειαζόταν μισή γαλοπούλα, δύο πατάτες, ένα μικρό αγγούρι, 3-4 φύλλα μαρουλιού, 3 μεγάλες ουρές από καραβίδες, 1/4 ζελέ ζωμού κρέατος, 1 μικρή κουταλιά κάπαρη, 3-5 ελιές και μαγιονέζα.
Όπως συμβαίνει αναπόφευκτα με συνταγές γκουρμέ που γίνονται δημοφιλείς, εκείνα τα υλικά της σαλάτας που είναι σπάνια, ακριβά, εποχικά ή δύσκολα στη προετοιμασία, αντικαταστάθηκαν σταδιακά με φτηνότερα και περισσότερο διαθέσιμα τρόφιμα, μέχρι που εξελίχθηκε σε αυτό το πιάτο που γνωρίζουμε σήμερα. Η Ρωσική σαλάτα που υπάρχει έτοιμη στα Σούπερ Μάρκετ έχει μόνο μαγιονέζα, πατάτα, αρακά, αγγουράκι τουρσί και καρότο και δεν είναι η αυθεντική σαλάτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα Κατηγορία:Ισπανική κουζίνα Κατηγορία:Σαλάτες Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το αβγό Ρωσικη
Νεθούνς
Στην ετρουσκική μυθολογία, ο Νεθούνς ήταν ο θεός των υδάτων, αντίστοιχος του ρωμαϊκού θεού Νεπτούνους και του Ποσειδώνα της ελληνικής μυθολογίας.
Εμφανίζεται σε ένα νόμισμα της Βετουλόνια στην Ετρουρία ανάμεσα σε δυο δελφίνια να κρατάει την τρίαινά του, φορώντας σαν περικεφαλαία το κεφάλι ενός θαλάσσιου κήτους. Το όνομα NETHUNS είναι χαραγμένο σε ένα χάλκινο ετρουσκικό καθρέφτη στο Γρηγοριανό Μουσείο του Βατικανού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ετρουσκική μυθολογία
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Δίζυγο ανδρών
Το δίζυγο ανδρών ήταν ένα από τα οκτώ αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 στην Αθήνα.
Το αγώνισμα διεξήχθη στις 10 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο και ήταν το προτελευταίο χρονολογικά αγώνισμα της γυμναστικής. Έλαβαν μέρος 18 αθλητές από έξι χώρες, με τους κριτές να ανακηρύσσουν νικητή τον Άλφρεντ Φλάτοβ από τη Γερμανία και δεύτερο τον Ελβετό Λουδοβίκο Σούτερ.
Τελική κατάταξη
thumb|right|200px|Ο [[Άλφρεντ Φλάτοβ]]
Πηγές
Δίζυγο
Ντμίτρι Μεντελέγιεφ
thumb|Ο Ντμίτρι Μεντελέγιεφ Ο Ντμίτρι Ιβάνοβιτς Μεντελέγιεφ (Дмитрий Иванович Менделеев, ΔΦΑ:[ˈdmʲitrʲɪj ɪˈvanəvʲɪt͡ɕ mʲɪndʲɪˈlʲejɪf], 8 Φεβρουαρίου 1834 – 2 Φεβρουαρίου 1907) ήταν Ρώσος χημικός και εφευρέτης. Υπήρξε ο δημιουργός της πρώτης έκδοσης του περιοδικού πίνακα των χημικών στοιχείων. Με τη χρήση του πίνακα, προέβλεψε τις ιδιότητες των στοιχείων που θα ανακαλύπτονταν αργότερα.
Βιογραφία
Ο Ντμίτρι Μεντελέγιεφ γεννήθηκε σε ένα χωριό κοντά στο Τομπόλσκ της Σιβηρίας και ήταν γιος των Ιβάν Πάβλοβιτς Μεντελέγιεφ και Μαρία Ντμίτριεβνα Μεντελέεβα. Ο παππούς του, Πάβελ Μαξίμοβιτς Σακαλόβ, ήταν ιερέας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από το Τβερ. Ο Ιβάν μαζί με τους αδελφούς και τις αδελφές του έλαβαν νέα οικογενειακά ονόματα ενώ παρακολουθούσαν τη θεολογική σχολή.
Το 1849 η φτωχή πλέον οικογένεια Μεντελέγιεφ μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη, όπου ο Ντμίτρι μπήκε στο Κύριο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο το 1850. Μετά την αποφοίτησή του, προσβλήθηκε από φυματίωση και αναγκάστηκε να μετακομίσει στη χερσόνησο Κριμαία, στη βόρεια ακτή της Μαύρης Θάλασσας, το 1855. Πήρε δίπλωμα χημείας το 1856 και αργότερα έγινε καθηγητής επιστημών στο 1ο Γυμνάσιο της Συμφερόπολης. Με την υγεία του πλήρως αποκαταστημένη επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη το 1857.
Μεταξύ του 1859 και του 1861, εργάστηκε πάνω στα τριχοειδή φαινόμενα των υγρών και τη λειτουργία του φασματοσκοπίου στη Χαϊδελβέργη. Στα τέλη Αυγούστου του 1861 έγραψε το πρώτο του βιβλίο για το φασματοσκόπιο. Στις 4 Απριλίου 1862 αρραβωνιάστηκε τη Φεόζβα Νικίτιτσνα Λέστσεβα και στις 27 Απριλίου παντρεύτηκαν στην εκκλησία του Μηχανολογικού Ινστιτούτου Νικολάεβ στην Αγία Πετρούπολη, όπου και δίδαξε ο Μεντελέγιεφ.
Ο Μεντελέγιεφ έγινε καθηγητής χημείας στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Αγίας Πετρούπολης και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Αγίας Πετρούπολης το 1864 και το 1865 αντίστοιχα. Το 1865 έγινε διδάκτωρ επιστημών με τη διατριβή του Ως προς τους συνδυασμούς του ύδατος με το οινόπνευμα. Έλαβε μόνιμη πανεπιστημιακή έδρα το 1867 και το 1871 μετέτρεψε την Αγία Πετρούπολη σε ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κέντρο για την έρευνα στη χημεία. Το 1876 γνώρισε την Άννα Ιβανόβα Ποπόβα, την οποία και ερωτεύτηκε παράφορα και το 1881 τη ζήτησε σε γάμο απειλώντας την ότι θα αυτοκτονήσει αν εκείνη αρνηθεί. Το διαζύγιο από την πρώτη του σύζυγο οριστικοποιήθηκε το 1882, ένα μήνα αφότου είχε νυμφευθεί την Ποπόβα (στις 2 Απριλίου). Ακόμα και μετά το διαζύγιο, ο Μεντελέγιεφ θεωρούνταν τυπικά δίγαμος σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, που απαιτούσαν να περάσουν τουλάχιστον 7 έτη από ένα διαζύγιο πριν να μπορέσει κάποιος να ξαναπαντρευτεί. Το διαζύγιό του και ο σχετικός με αυτό σάλος συνέβαλε στο να μη γίνει δεκτός στη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών, παρά τη διεθνή φήμη του. Η κόρη του από τον δεύτερο γάμο, η Λιουμπόβ, έγινε σύζυγος του διάσημου Ρώσου ποιητή Αλεξάντρ Μπλοκ. Τα άλλα παιδιά του ήταν ο Βλαντιμίρ (ναυτικός, συμμετείχε στο ταξίδι του Νικόλαου Β΄ στην Ανατολή) και η Όλγα, από τον πρώτο γάμο του, καθώς και ο Ιβάν και δύο δίδυμα από την Άννα.
Αν και ο Μεντελέγιεφ τιμήθηκε ευρέως από επιστημονικές οργανώσεις σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένου και του Μεταλλίου Κόπλεϊ από τη Βασιλική Εταιρεία του Λονδίνου, παραιτήθηκε από το πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης στις 17 Αυγούστου του 1890.
Το 1893 διορίστηκε διευθυντής του Γραφείου Μέτρων και Σταθμών. Από τη θέση αυτή διατύπωσε τα νέα κρατικά πρότυπα για την παραγωγή βότκας. Η γοητεία του με τα μοριακά βάρη τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι για να είναι σε τέλεια μοριακή ισορροπία, η βότκα πρέπει να παραχθεί σε αναλογία ενός μορίου αιθυλικής αλκοόλης που αραιώνεται με δύο μόρια νερού, δίνοντας έτσι μια περιεκτικότητα κατά όγκο περίπου 38% οινοπνεύματος και 62% νερού. Ως αποτέλεσμα της εργασίας του, το 1894 εισήχθησαν στη ρωσική νομοθεσία τα νέα πρότυπα για τη βότκα, η οποία έπρεπε πλέον να παράγεται με περιεκτικότητα οινοπνεύματος 40% κατ' όγκο.
Ο Μεντελέγιεφ ερεύνησε επίσης τη σύνθεση του πετρελαίου και βοήθησε στην ίδρυση του πρώτου διυλιστηρίου πετρελαίου στη Ρωσία. Αναγνώρισε τη σημασία του πετρελαίου ως πρώτη ύλη για τα πετροχημικά και πιστώνεται με την παρατήρηση ότι το να καίει κανείς το πετρέλαιο ως καύσιμο είναι σαν να ανάβει φωτιά σε μία κουζίνα με χαρτονομίσματα.
Το 1905, ο Μεντελέγιεφ εξελέγη μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών. Το επόμενο έτος η Επιτροπή του Νόμπελ Χημείας πρότεινε στη Σουηδική Ακαδημία να απονείμει το Βραβείο Νόμπελ Χημείας του 1906 στον Μεντελέγιεφ για τη δημιουργία του περιοδικού συστήματος. Το Χημικό Τμήμα της Σουηδικής Ακαδημίας υποστήριξε την πρόταση αυτή και στη συνέχεια η Ακαδημία έπρεπε να εγκρίνει την επιλογή της Επιτροπής, όπως έχει γίνει σχεδόν σε κάθε περίπτωση. Απροσδόκητα, κατά τη σύσκεψη της Ακαδημίας, ένα μέλος της Επιτροπής διαφώνησε με την επιλογή και υποστήριξε την υποψηφιότητα του Ανρί Μουασάν. Ο Σβάντε Αρρένιους, αν και δεν ήταν μέλος της Επιτροπής του Νόμπελ Χημείας, είχε μεγάλη επιρροή στην Ακαδημία και πίεσε επίσης για την απόρριψη του Μεντελέγιεφ, υποστηρίζοντας ότι το περιοδικό σύστημα ήταν πλέον πολύ παλιό για να αναγνωριστεί το 1906. Σύμφωνα με επιστήμονες της εποχής, ο Αρρένιους κινήθηκε από το μίσος που είχε για τον Μεντελέγιεφ, επειδή εκείνος του άσκησε κριτική στη θεωρία για την αντίδραση οξέος-βάσης. Μετά από έντονη λογομαχία, η πλειοψηφία της Ακαδημίας ψήφισε υπέρ του Μουασάν για το Νόμπελ Χημείας. Οι εκ νέου προσπάθειες να προταθεί ο Μεντελέγιεφ το 1907 συνάντησαν και πάλι την απόλυτη αντίθεση του Αρρένιους.
Το 1907 ο Ντμίτρι Μεντελέγιεφ πέθανε σε ηλικία 73 ετών από γρίπη. Ο κρατήρας Μεντελέγιεφ στη Σελήνη και το ραδιενεργό χημικό στοιχείο μεντελέβιο, με ατομικό αριθμό 101, ονομάστηκαν έτσι προς τιμή του.
Περιοδικός πίνακας
thumb|right|550px|Ο περιοδικός πίνακας του Μεντελέγιεφ (1871) thumb|Γλυπτό προς τιμή του Μεντελέγιεφ και του περιοδικού πίνακα ([[Μπρατισλάβα Σλοβακίας)]]