cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Thor: Ragnarok
Πλοκή
Καταφέρνει σύντομα να αποδράσει από το παλάτι και βρίσκει το Quinjet που έφερε τον Χαλκ στο Σακάαρ. Ο Χαλκ ακολουθεί τον Θορ στο Quinjet, όπου ένα καταγεγραμμένο βίντεο της Νατάσα Ρομανόφ έχει ως αποτέλεσμα να μεταμορφωθεί σε Μπρους Μπάνερ για πρώτη φορά μετά τη Σοκόβια. Ο Γκραντμάστερ διατάζει την 142 και τον Λόκι να βρουν τον Θορ και τον Χαλκ, αλλά οι δυο τους συγκρούονται και ο Λόκι την αναγκάζει να ξαναζήσει τους θανάτους των Βαλκυριών συμμάχων της από τα χέρια της Χέλα. Έτσι, αποφασίζει να βοηθήσει τον Θορ και παίρνει τον Λόκι αιχμάλωτο. Απρόθυμος να μείνει πίσω, ο Λόκι αποκαλύπτει στους υπόλοιπους τον τρόπο για να κλέψουν ένα από τα αεροσκάφη του Γκραντμάστερ. Στη συνέχεια, απελευθερώνουν τους υπόλοιπους μονομάχους οι οποίοι, υποκινούμενοι από δύο εξωγήινους που ονομάζονται Κοργκ και Μικ, ξεκινούν επανάσταση. Ο Λόκι επιχειρεί, ξανά, να προδώσει τον αδελφό του, αλλά ο Θορ το περιμένει και τον ρίχνει αναίσθητο, αφήνοντας τον πίσω όπου ο Κοργκ ο Μικ και οι υπόλοιποι μονομάχοι τον βρίσκουν σύντομα.
Ο Θορ, ο Μπάνερ και η 142 δραπετεύουν μέσα από μία σκουληκότρυπα στο Άσγκαρντ, όπου ο στρατός της Χέλα επιτίθεται στον Χέιμνταλ και τους Ασγκαρντιανούς που έχουν απομείνει, κυνηγώντας το ξίφος που ελέγχει το Μπάιφροστ. Ο Μπάνερ μεταμορφώνεται ξανά σε Χαλκ, νικώντας τον Φένρις, ενώ ο Θορ και η 142 πολεμούν τη Χέλα και τους πολεμιστές της. Ο Λόκι και οι μονομάχοι φτάνουν για να σώσουν τους πολίτες και ο Σκερτζ, μετανιωμένος, θυσιάζει τον εαυτό του για να επιτρέψει την απόδραση τους. Ο Θορ, αντιμετωπίζοντας τη Χέλα, χάνει το δεξί του μάτι και, στη συνέχεια, βλέπει ένα όραμα με τον Όντιν που τον βοηθάει να καταλάβει ότι μόνο το Ράγκναροκ μπορεί να τη σταματήσει. Στέλνει τον Λόκι να πάρει πίσω το στέμμα του Σούρτουρ και να το τοποθετήσει στην Αιώνια Φλόγα. Ο Σούρτουρ ξαναγεννιέται και καταστρέφει το Άσγκαρντ, σκοτώνοντας τη Χέλα καθώς οι πολίτες το σκάνε. Έχοντας επιβιβαστεί στο αεροσκάφος του Γκραντμάστερ, ο Θορ, βασιλιάς πλέον, συμφιλιώνεται με τον Λόκι και αποφασίζει να πάει τους ανθρώπους του στη Γη.
Στην πρώτη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, ένα μεγάλο αεροσκάφος τους κόβει τον δρόμο. Στη δεύτερη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, ο, πλέον αποκηρυγμένος, Γκραντμάστερ έρχεται αντιμέτωπος με τους πρώην υπόδουλους του.
Ηθοποιοί και χαρακτήρες
Επίσης, οι Ταντανόμπου Ασάνο, Ρέι Στίβενσον και Ζακάρι Λεβί επιστρέφουν στους ρόλους τους ως Χόγκαν, Βόλσταγκ και Φάντραλ, αντίστοιχα, μέλη των Τριών Πολεμιστών. Ο Φάιγκι χαρακτήρισε την εμφάνιση τους ως "ευγενή τέλη" τα οποία λειτούργησαν ως επιβεβαίωση της απειλής της Χέλα και του κινδύνου για τους βασικούς χαρακτήρες. Ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς επιστρέφει στον ρόλο του ως Στίβεν Στρέιντζ από την ταινία Doctor Strange (2016) για μία σύντομη εμφάνιση. Η Ρέιτσελ Χάους, η οποία έχει εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες του Γουαϊτίτι, παίζει την Τόπαζ, την επικεφαλής επιβολής του Γκραντμάστερ, ενώ ο Γουαϊτίτι υποδύεται τον Κορκγ, έναν μονομάχο από τον πλανήτη Κρόναν, ο οποίος γίνεται φίλος με τον Θορ. Ο Γουαϊτίτι έκανε την ερμηνεία του για τον ρόλο φορώντας στολή καταγραφής κίνησης, αφού ο χαρακτήρας είναι φτιαγμένος από πέτρες, και ήθελε να κάνει κάτι διαφορετικό δίνοντας στον χαρακτήρα απαλή φωνή, βασίζοντας τελικά τη φωνή του Κοργκ από τους πορτιέρηδες στην Πολυνησία αλλά και από τον φίλο του, και συχνό συμπρωταγωνιστή του, Ρις Ντάρμπι. Ο Γουαϊτίτι παρείχε, επίσης, την καταγραφή κίνησης και για την ερμηνεία του πύρινου δαίμονα, Σούρτουρ, βασισμένο στο πλάσμα της μυθολογίας Σουρτρ, με τον Κλάνσι Μπράουν να δίνει τη φωνή του στον χαρακτήρα. Ο συνδημιουργός του Θορ και του Χαλκ, Σταν Λι κάνει μία σύντομη εμφάνιση ως ένας άνδρας στο Σακαάρ που κόβει τα μαλλιά του Θορ. Υπάρχουν, επίσης, αρκετές σύντομες εμφανίσεις σε μία σκηνή, όπου Ασγκαρντιανοί ηθοποιοί παίζουν ένα έργο βασισμένο στα γεγονότα του Σκοτεινός Κόσμος: ο Σαμ Νιλ, με τον οποίο ο Γουαϊτίτι συνεργάστηκε στο Κυνήγι ανθρώπων (2016), παίζει τον ηθοποιό του υποδύεται τον Όντιν, ο Λουκ Χέμσγουορθ, αδελφός του Κρις, παίζει τον ηθοποιό του υποδύεται τον Θορ και ο Ματ Ντέιμον παίζει τον ηθοποιό του υποδύεται τον Λόκι. Η Σκάρλετ Τζοχάνσον εμφανίζεται ως Νατάσα Ρομανόφ/ Black Widow μέσα από πλάνα αρχείου από το Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2017 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικές με ευγενείς Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φανταστικούς πλανήτες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ζηλανδία Κατηγορία:Θεοκτονία στην μυθοπλασία Κατηγορία:Ταινίες της Τρίτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Thor (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Crossover ταινίες με υπερήρωες Κατηγορία:Ταινίες 4DX Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαρκ Μάδερσμπρο Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Στέργιος Γκούτας
Ο Στέργιος Γκούτας ήταν σπουδαίος οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από το Μεσολούρι Γρεβενών..
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Στέργιος Γκούτας γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Μεσολούρι Γρεβενών. Ήταν γιος του κλεφταρματολού Κωνσταντίνου Γκούτα και αδερφός του επίσης Μακεδονομάχου Θεόδωρου Γκούτα. Σε μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στον Τύρναβο, καθώς ο πατέρας του αποφάσισε να μεταφέρει εκεί την οικογένεια για λόγους ασφαλείας. Αρχικά συμμετείχε στο σώμα του πατέρα του, Κωνσταντίνου Γκούτα που έδρασε από το 1904 στα Καστανοχώρια του Βοΐου και των Οντρίων. Στη συνέχεια συγκρότησε δική του αυτόνομη ένοπλη ομάδα, της οποίας τέθηκε επικεφαλής. Στην ομάδα αυτή συμμετείχε και ο αδελφός του Θεόδωρος. Συνεργάζονταν το επόμενο διάστημα με τα σώματα του πατέρα του και του Σ. Δούκα (Μάλιου), τόσο στην Επιχείρηση της Ζαγορίτσανης, όσο και στις μάχες του Εζερετσίου (Πετροπουλακίου) (30 Απριλίου 1905) κατά Βουλγάρων κομιτατζήδων, της Οσνίτσανης (Καστανόφυτου) (πρώτη) στις 13 Ιουνίου 1905, κατά Βουλγάρων κομιτατζήδων, του Παλιοκριμνίου, κοντά στο Πολυκάστανο Κοζάνης (15 Ιουλίου 1905), της Πέτρας Μούκα του Γράμμου (27 Ιουλίου 1905) κατά Οθωμανικών στρατιωτικών αποσπασμάτων και της Οσνίτσανης (Καστανόφυτου) (δεύτερη), στις 24 Αυγούστου 1905, κατά των ομάδων των κομιτατζήδων Μήτρο Βλάχο και Κωνσταντίνο Κυριάζο.
Συμμετείχε επίσης στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο, ως εθελοντής στα σώματα των Μακεδονομάχων. Διακρίθηκε στη Μάχη του Μπιζανίου, όπου και έχασε τη ζωή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Ιστορία των Γρεβενών Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Φρανκ Βίγκαντ
Ο Φρανκ Βίγκαντ (Frank Wiegand, 15 Μαρτίου 1943) είναι Γερμανός πρώην κολυμβητής, ολυμπιονίκης και κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ.
Γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου του 1943. Το 1966 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ουτρέχτης κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια (400 μ. ελεύθερο, 400 μ. μικτή και 4x100 μ. ελεύθερο). Μάλιστα, στις 25 Αυγούστου του 1966, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 400 μ. ελευθέρως, με επίδοση 4.11.1. Την επόμενη χρονιά, αποτέλεσε μέλος της ομάδας της Λ. Δ. Γερμανίας που στις 7 Νοεμβρίου του 1967 κατέρριψε στη Λειψία το παγκόσμιο ρεκόρ στα 4x100 μ. μικτής με χρόνο 3.56.5. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της κολύμβησης
Φύλο
Οργανισμοί όλων των ειδών διακρίνονται σε αρσενικές και θηλυκές ποικιλίες, γνωστές ως βιολογικό φύλο. Η σεξουαλική αναπαραγωγή αποτελείται από συνδυασμούς και μείγματα γενετικών χαρακτηριστικών: ειδικά κύτταρα, γνωστά ως γαμέτες, συνδυάζονται για τη δημιουργία απογόνων που κληρονομούν χαρακτηριστικά από τους γονείς. Οι γαμέτες μπορεί να είναι πανομοιότυποι στη μορφή και τη λειτουργία (το φαινόμενο της ισογαμίας), αλλά σε πολλές περιπτώσεις εμφανίζεται ασυμμετρία, στις οποίες υπάρχουν δύο τύποι γαμετών που καθορίζουν το φύλο (ετερογαμέτες) (ανισογαμία).
Στον άνθρωπο και σε άλλα θηλαστικά, τα αρσενικά φέρουν συνήθως χρωμοσώματα ΧΥ, ενώ τα θηλυκά φέρουν χρωμοσώματα ΧΧ, τα οποία είναι μέρος του ΧΥ συστήματος φυλοκαθορισμού. Τα υπόλοιπα ζώα έχουν επίσης σύστημα φυλοκαθορισμού, όπως το ZW για τα πτηνά και το XO για τα έντομα. Επίσης, στους ανθρώπους υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις αρσενικών που γεννήθηκαν με ΧΧ χρωμοσώματα και θηλυκών που γεννήθηκαν με XY χρωμοσώματα.
Επισκόπηση
Μία από τις βασικές ιδιότητες της ζωής είναι η αναπαραγωγή - η δυνατότητα δημιουργίας καινούργιων ατόμων - και το βιολογικό φύλο είναι μία διάσταση αυτής της διαδικασίας. Η ζωή έχει εξελιχθεί από απλά στάδια σε πολύπλοκα, όπως και οι μηχανισμοί αναπαραγωγής. Αρχικά η αναπαραγωγή αποτελούσε μία αντιγραφόμενη διαδικασία που συντελούσε στην παραγωγή καινούργιων ατόμων που περιέχουν την ίδια γενετική πληροφορία με το πρωτότυπο ή τον γονέα. Αυτός ο τρόπος πολλαπλασιασμού αποκαλείται αγενής ή ασεξουαλικός και εφαρμόζεται ακόμα σε πολλά είδη, ειδικότερα μονοκύτταρα, αλλά είναι πολύ κοινό επίσης και σε πολυκύτταρους οργανισμούς. Στην εγγενή (αλλιώς σεξουαλική ή φυλετική) αναπαραγωγή, το γενετικό υλικό του απογόνου προέρχεται από δύο διαφορετικά άτομα. Ενώ η εγγενής αναπαραγωγή εμφανίστηκε μέσα από μια μακρά διαδικασία εξέλιξης, υπάρχει και η διαμεσολάβηση. Τα βακτήρια, για παράδειγμα, πολλαπλασιάζονται ασεξουαλικά, υποβάλλονται όμως σε μία διαδικασία, κατά την οποία ένα μέρος γενετικού υλικού ενός ατόμου (δότης) μεταφέρεται σε ένα άλλο (παραλήπτης).
==Η φυλετική ή εγγενής αναπαραγωγή με συμμετοχή δύο φύλων ==
left|thumb|Φυλετικός διμορφισμός στους ανθρώπους. Με καφέ χρώμα φαίνονται σχηματικά σημεία έντονης τριχοφυΐας και με καφέ στιγμές φαίνονται σημεία αραιής τριχοφυΐας Το φύλο καθορίζεται κατά βάση από το είδος των γεννητικών οργάνων με τα οποία γεννήθηκε ο οργανισμός, ενώ τα μέρη τους διακρίνονται σε εσωτερικά και εξωτερικά. Όλα τα ζώα που έχουν φύλο έχουν εσωτερικά γεννητικά όργανα, στα οποία παράγονται οι γαμέτες. Πρόκειται για τους όρχεις στους αρσενικούς και τις ωοθήκες στους θηλυκούς οργανισμούς. Τα υδρόβια πλάσματα εκμεταλλεύονται το νερό προκειμένου να γίνει η γονιμοποίηση μέσα σε αυτό. Τα γονιμοποιημένα ωάρια γίνονται γυρίνοι και αναπτύσσονται μέσα στο νερό (με ορισμένες εξαιρέσεις όπως ο ιππόκαμπος). Τα άνθη εκμεταλλεύονται τον αέρα ή τα δελεασμένα από το νέκταρ έντομα για τη μεταφορά, ενώ η γονιμοποίηση γίνεται στην ανθοδόχη. Τα γονιμοποιημένα άνθη μετατρέπονται σε σπόρους εκτελώντας διαφορετική αναπαραγωγική πορεία από τα ζώα.
Τα ζώα της ξηράς και ο άνθρωπος δεν εκμεταλλεύονται το περιβάλλον τους για τη μεταφορά ή τη γονιμοποίηση. Δίνουν έμφαση στη συνουσία, ώστε να έχουν αναπτύξει αρκετά και τα εξωτερικά γεννητικά τους όργανα και να εμφανίζουν φυλετικό διμορφισμό. Το γεννητικό όργανο των αρσενικών είναι το πέος με βασική λειτουργία την εναπόθεση του σπέρματος μέσα στην κοιλιά του θηλυκού. Το αντίστοιχο όργανο των θηλυκών είναι το αιδοίο με βασική λειτουργία την απορρόφηση του σπέρματος. Ύστερα, τα θηλυκά ερπετά και πτηνά γεννούν αυγά με τα γονιμοποιημένα ωάρια, και τα εκκολάπτουν μέχρι να γεννηθούν τα νεογνά.
Στα θηλαστικά (όπου εντάσσονται και οι άνθρωποι) τα γονιμοποιημένα ωάρια αναπτύσσονται μέσα σε ειδικό χώρο (μήτρα) των θηλυκών ως έμβρυα. Η περίοδος αυτή ονομάζεται κύηση και είναι χαρακτηριστικής διάρκειας για το κάθε θηλαστικό. Για αυτό το σκοπό τα θηλυκά έχουν αναπτύξει τη μήτρα και μεγαλύτερη σωματική αντοχή σε σχέση με τα αρσενικά. Μόλις αναπτυχθούν αρκετά τα έμβρυα, εγκαταλείπουν τη μήτρα της μητέρας τους με τη γέννηση. Ακόμα και μετά τη γέννηση το σώμα των θηλυκών εξακολουθεί να συμβάλει στην ανάπτυξη των απογόνων μέσω του θηλασμού με ειδικά όργανα, τους μαστούς. Όλη αυτή η διαδικασία βοηθάει στην ανάπτυξη ισχυρών συναισθηματικών δεσμών μεταξύ των απογόνων, αλλά και των γονέων μεταξύ τους.
Άλλα είδη αναπαραγωγής
right|thumb|Τα σκουλήκια είναι ερμαφρόδιτα Από τα παραπάνω διαφαίνεται ότι το φύλο έχει άμεση σχέση με την αμφιγονική αναπαραγωγή. Πιο συγκεκριμένα με την αναπαραγωγή οργανισμών που διαθέτουν διαφορετικά γεννητικά όργανα. Στη φύση υπάρχουν και άλλοι τρόποι αναπαραγωγής, ενώ μερικές φορές συνδυάζονται μεταξύ τους. Ένας άλλος τρόπος αμφιγονικής αναπαραγωγής εμφανίζεται σε κάποια ασπόνδυλα. Ενώ και αυτά παράγουν δύο ειδών γαμέτες ο κάθε οργανισμός παράγει και τα δύο είδη, ενώ κατά τη συνουσία γίνεται αμοιβαία μεταβίβαση του σπέρματος, όπως στα σκουλήκια. Αυτοί οι οργανισμοί ονομάζονται ερμαφρόδιτοι. Άλλος ένας τρόπος αμφιγονικής αναπαραγωγής υπάρχει στα μικρόβια, όπου γεννητικό υλικό μεταβιβάζεται από ένα νέο μικροοργανισμό σε ένα γηραιότερο.
Φυλοκαθορισμός
Το βασικό φυλετικό σύστημα είναι εκείνο στο οποίο όλοι οι οργανισμοί είναι ερμαφρόδιτοι, οι οποίοι παράγουν και αρσενικούς και θηλυκούς γαμέτες· αυτό ισχύει για κάποια ζώα (όπως τα σαλιγκάρια) και για την πλειοψηφία των ανθίζοντων φυτών. Σε πολλές περιπτώσεις, ωστόσο, η εξειδίκευση του φύλου έχει εξελιχθεί έτσι ώστε κάποιοι οργανισμοί να παράγουν μόνο θηλυκούς ή αρσενικούς γαμέτες. Τα βιολογικά αίτια κατά τα οποία ένας οργανισμός εξελίσσεται σε ένα από τα φύλα ονομάζεται φυλοκαθορισμός.
Η πλειοψηφία των ειδών με φυλετική εξειδίκευση, είναι οργανισμοί είτε αρσενικοί (παράγουν μόνο αρσενικούς γαμέτες) είτε θηλυκοί (παράγουν μόνο θηλυκούς γαμέτες). Συναντώνται πολλές εξαιρέσεις· ο σκώληκας C. elegans για παράδειγμα, έχει ερμαφρόδιτο και αρσενικό φύλο.
Μερικές φορές η ανάπτυξη ενός οργανισμού βρίσκεται ενδιάμεσα στο αρσενικό και στο θηλυκό, μία κατάσταση που ονομάζεται ίντερσεξ.
Γενετική
Στα γενετικά φυλοκαθοριστικά συστήματα, το φύλο ενός οργανισμού καθορίζεται από το γονιδίωμα που κληρονομεί. Ο γενετικός φυλοκαθορισμός συνήθως βασίζεται σε ασύμμετρα κληρονομημένα φυλετικά χρωμοσώματα που μεταφέρουν γενετικά χαρακτηριστικά τα οποία επηρεάζουν την ανάπτυξη· το φύλο καθορίζεται είτε από την παρουσία φυλετικού χρωμοσώματος ή από την ποσότητα αυτών στον οργανισμό. Ο γενετικός φυλοκαθορισμός, επειδή καθορίζεται από την εκτίμηση των χρωμοσωμάτων, συνήθως έχει αποτελέσματα σε αναλογία 1:1 αρσενικού ή θηλυκού απογόνου.
Κοινωνικό και βιολογικό φύλο
Ο διαχωρισμός βιολογικού (Αγγλικά: sex) και κοινωνικού φύλου (Αγγλικά: gender, κυριολεκτικά: γένος), διαφοροποιεί το βιολογικό φύλο με την ευρεία έννοια (την ανατομία του αναπαραγωγικού συστήματος ενός ατόμου και των δευτερευόντων σεξουαλικών χαρακτηριστικών του) από το κοινωνικό/ψυχικό φύλο, που αναφέρεται είτε σε κοινωνικούς ρόλους βασισμένους στο φύλο ενός ανθρώπου (ρόλος φύλου) ή στον ατομικό αυτοπροσδιορισμό ενός ατόμου, που βασίζεται σε εσωτερική επίγνωση (ταυτότητα φύλου). Σε κάποιες περιπτώσεις, το αποδιδόμενο φύλο κάποιου ατόμου κατά τη γέννηση και το κοινωνικό/ψυχικό του φύλο δεν ταυτίζονται και το άτομο αναφέρεται ως τρανς, μη συμμορφούμενο με τα φύλα, μη-δυαδικό ή ίντερσεξ.
Η διάκριση κοινωνικού/ψυχικού και βιολογικού φύλου δεν είναι παγκόσμια. Στη διεθνή αγγλική καθομιλουμένη οι λέξεις sex και gender χρησιμοποιούνται εναλλάξ. Κάποια λεξικά και πανεπιστημιακοί αποδίδουν διαφορετικές ερμηνείες ενώ άλλοι όχι. Σύμφωνα με την νέα κοινωνική θεωρία, το κοινωνικό φύλο (gender) ως επιστημονικός όρος ανήκει σε δύο διακεκριμένους επιστήμονες, τον John William Money (1921-2006), το γνωστό ψυχολόγο, ο οποίος δημιούργησε τον όρο "κοινωνικός ρόλος" (gender role) και τον διαφοροποίησε από το σεξ όταν τη δεκαετία του 1950 μελέτησε τον ερμαφροδιτισμό, αλλά και στον ψυχίατρο Robert Stoller (1924-1991), ο οποίος χάρη στο διάσημο βιβλίο του Sex and Gender: On the Development of Masculinity and Feminity, το gender ως παράγωγο ουσιαστικό από το ρήμα 'generate' (μτφρ. γεννώ, δημιουργώ, παράγω) έγινε η νόρμα των κοινωνικών ψυχολόγων και ιατρών, πρώτιστα ως ορολογία, αργότερα ως ερευνητικό πεδίο και στη συνέχεια ως διακριτός επιστημονικός κλάδος, το κοινωνικό φύλο (gender) επινοήθηκε για να καλύψει ένα κενό (γλωσσικό και μη) στις ανθρώπινες κοινωνίες απέναντι στο βιολογικό φύλο (pippimatz)
Λέστερ Μπερντ
Ο Λέστερ Μπερντ (Lester Bryant Bird, 21 Φεβρουαρίου 1938 - 9 Αυγούστου 2021) ήταν πολιτικός από την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, που διετέλεσε πρωθυπουργός της χώρας από το 1994 ως το 2004. Ήταν επικεφαλής του Εργατικού Κόμματος της Αντίγκουας (ALP) από το 1971 ως το 1993. Στη συνέχεια ανέλαβε πρωθυπουργός μετά την παραίτηση του πατέρα του, Βερ Κόρνουολ Μπερντ. Είναι επίτιμο μέλος του Ιδρύματος Ραούλ Γουόλενμπεργκ.
Πρώτα χρόνια και πρώιμη πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στην Πόλη της Νέας Υόρκης το 1938. Γιος του βετεράνου πολιτικού και "πατέρα" της ανεξαρτησίας της χώρας, Βερ Μπερντ, υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών από το 1981 ως το 1991 και από το 1991 ως το 2004.
Αμφιλεγόμενες εκλογές 1999
Οι εκλογές που διεξήχθησαν στις 9 Μαρτίου του 1999 ήταν αμφιλεγόμενες και χαρακτηρίστηκαν "μη ελεύθερες και μη δίκαιες." Επίσημα, το κόμμα του Μπερντ, το Εργατικό Κόμμα της Αντίγκουα, κέρδισε ποσοστό 52,9% των ψήφων και 12 επί συνόλου 17 εδρών στο Κοινοβούλιο έναντι 44,4% και 4 εδρών για το Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα και 1,3% και μιας έδρας για το Λαϊκό Κίνημα της Μπαρμπούντας. Σύμφωνα με ανεξάρτητη έκθεση εάν οι εκλογές εκείνες ήταν ελεύθερες και δίκαιες, τότε το κόμμα UPP της Αντιπολίτευσης θα είχε κερδίσει τις περισσότερες έδρες στη Βουλή. Επιπλέον, το ALP πίεζε χιλιάδες ξένους στη χώρα να ψηφίσουν για το ALP υπό τη δαμόκλεια σπάθη της απώλειας της εργασίας τους.
Σκάνδαλα
Κατά την πρωθυπουργική του θητεία αλλά και νωρίτερα ο Μπερντ κατηγορήθηκε ή ήρθε αντιμέτωπος με πολλά σκάνδαλα, κυρίως οικονομικής και πολιτικής φύσεως. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν ο Μπερντ ήταν εκπρόσωπος της κυβέρνησης επί θεμάτων διαστημικής έρευνας και αργότερα κατηγορήθηκε ότι σκόπευε να μεταφέρει παράνομα όπλα προς το καθεστώς του απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής μέσω Αντίγκουας. Το 1990 ανακαλύφθηκαν όπλα στα χέρια εμπόρων ναρκωτικών της Κολομβίας. Τα όπλα αυτά είχαν πουληθεί από την ισραηλινή κυβέρνηση στην κυβέρνηση των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Σύμφωνα με την εφημερίδα The New York Times,τα ονόματα των Βερ Μπερντ του νεότερου και Βερ Κόρνουολ Μπερντ του πρεσβύτερου (πατέρα του Λέστερ) αναγράφονταν στην απόδειξη αγοράς. Ο Λέστερ Μπερντ ήταν τότε υπουργός προεδρίας και είχε οργανώσει την πώληση.
To 1995 ο αδερφός του, Άιβορ, καταδικάστηκε για εμπόριο ναρκωτικών. . Το 2002 αποκαλύφθηκε ότι η κυβέρνησή του δεν συνεισέφερε το ποσό των 120 εκατομ. δολαρίων Ανατολικής Καραϊβικής για ασφαλιστικά ταμεία ώστε να καλυφθούν τα επιδόματα για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. To 2000 σε συνάντηση κορυφής του ΟΗΕ, ο Λέστερ Μπερντ επιτέθηκε στα πλούσια κράτη, ισχυριζόμενος ότι αγνοούν τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και εκφράζοντας το παράπονο ότι, τελικά, μόνον οι ισχυροί κυριαρχούν.
Το 2002 ένα κορίτσι 15 ετών κατέθεσε μήνυση εναντίον του πρωθυπουργού κατηγορώντας τον για απαγωγή, βιαιοπραγία και σεξουαλική κακοποίησή της, όταν εκείνη ήταν 13 ετών, για την περίοδο από τον Ιούνιο του 2000 ως τον Ιούλιο του 2001. Επιπλέον ισχυρίστηκε ότι είχε πληρώσει για κοκαΐνη για λογαριασμό του Μπερντ, του αδερφού του και του αρχηγού του Στρατού.
Το 2005 μηνύθηκε για την παράνομη πώληση 3,2 εκταρίων δημόσιας γης για λογαριασμό μιας επιχείρησης με το όνομα "Antigua Aggregates".
Εκλογική ήττα 2004 και αποχώρηση από την πρωθυπουργία
Έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών στις 23 Μαρτίου του 2004, το Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα (UPP) του Μπάλντουιν Σπένσερ κέρδισε μεγάλη νίκη με 55,3%, καταλαμβάνοντας 12 από τις συνολικά 17 έδρες στη Βουλή έναντι 41,8% και 4 έδρες για το (επί 28 χρόνια) κυβερνών Εργατικό Κόμμα ALP του Λέστερ Μπερντ. Νέος πρωθυπουργός ορκίστηκε ο Σπένσερ, θέτοντας τέλος στη δυναστεία των Μπερντ. Ο Λέστερ παρέμεινε ηγέτης του ALP και μετά την εκλογική ήττα του 2004.
Εκλογές 2009
Στις 17 Φεβρουαρίου του 2009 ο πρωθυπουργός Σπένσερ διέλυσε το κοινοβούλιο και ανακοίνωσε τη διεξαγωγή εκλογών. . Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 12 Μαρτίου 2009 σε 151 εκλογικά τμήματα συνολικά 48 εκλογικών περιφερειών και χαρακτηρίστηκαν από προβλήματα και καθυστερήσεις. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, που δημοσιοποιήθηκαν στις 13 Μαρτίου, το κυβερνών Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα κέρδισε 9 επί συνόλου 17 εδρών στο κοινοβούλιο, με τις 7 έδρες να πηγαίνουν στο Εργατικό Κόμμα της Αντιπολίτευσης, ALP. Μάλιστα ο Μπερντ κέρδισε ξανά την έδρα του με οριακή πλειοψηφία.
Θάνατος
Ο Μπερντ απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών στις 9 Αυγούστου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Γκεόργκι Καλογιάντσεφ
Ο Γκεόργκι Τοντόροφ Καλογιάντσεφ (βουλγαρικά: Георги Тодоров Калоянчев, 13 Ιανουαρίου 1925 - 18 Δεκεμβρίου 2012) ήταν Βούλγαρος ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Γεννημένος στο Μπουργκάς στην πρώην θεατρική σχολή στη Σόφια. Ενώ, αμέσως μετά την αποφοίτησή του, ξεκίνησε να εργάζεται στο Εθνικό Θέατρο Ιβαν Βαζόφ. Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το έκανε το 1951 στην ταινία Utro nad rodinata.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι ηθοποιοί
Άνω Εσωχώρια Ευρυτανίας
Τα Άνω Εσωχώρια είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 960 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά όρια του νομού με την Αιτωλοακαρνανία. Απέχει 43 χλμ. ΝΔ. από το Καρπενήσι, 49 χλμ. ΒΑ. από το Αγρίνιο και 15 χλμ. Δ. από τη Ιερά Μονή Προυσού. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1929 και προσαρτήθηκε στη τότε κοινότητα Προυσσού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Προυσό, την Ιερά Μονή Προσού, το Κούλι και τα Τσικναίικα, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Προυσού που ανήκει στη δημοτική ενότητα Προυσού του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 29 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Προυσού
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών 2023
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών 2023 (εμπορική ονομασία: FIFA Women's World Cup Australia & New Zealand 2023™) ήταν η 9η διοργάνωση του Παγκόσμιου Κυπέλλου Γυναικών της FIFA, του τετραετούς διεθνούς πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών που διεξάγεται από τις γυναικείες εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου και διοργανώνεται από τη FIFA. Το τουρνουά, το οποίο διεξήχθη από τις 20 Ιουλίου έως τις 20 Αυγούστου 2023, φιλοξενήθηκε από κοινού από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
Ήταν το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών της FIFA με περισσότερες από μία διοργανώτριες χώρες και το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξήχθη σε πολλές συνομοσπονδίες, καθώς η Αυστραλία ανήκει στην Ασιατική συνομοσπονδία ενώ η Νέα Ζηλανδία στην Ωκεάνικη συνομοσπονδία. Επιπλέον ήταν το πρώτο τουρνουά με τη διευρυμένη μορφή των 32 ομάδων από τις προηγούμενες 24, αντιγράφοντας την μορφή που χρησιμοποιήθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο ανδρών από το 1998 έως το 2022.
Ο εναρκτήριος αγώνας διεξήχθη μεταξύ της Νέας Ζηλανδίας και της Νορβηγίας στο Eden Park στο Ώκλαντ στις 20 Ιουλίου 2023. Ο τελικός μεταξύ της Ισπανίας και της Αγγλίας διεξήχθη στις 20 Αυγούστου 2023 στο Stadium Australia στο Σίδνεϊ.
Οι δύο φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια Γερμανία, η πρωταθλήτρια Νορβηγία (1995) και η πρωταθλήτρια Ιαπωνία (2011) αποκλείστηκαν από τα προημιτελικά, ο νικητής θα λάβει τον πρώτο του τίτλο.
Γενική επισκόπηση
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών της FIFA είναι ένα τουρνουά ποδοσφαίρου που διοργανώνεται από τις εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου γυναικών και τη FIFA. Το τουρνουά, που διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια και ένα χρόνο μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο Ανδρών, διεξήχθη για πρώτη φορά το 1991 στην Κίνα και έκτοτε επεκτάθηκε σε 32 ομάδες μέχρι την έκδοση του 2023. Το τουρνουά διεξάγεται με οκτώ ομίλους και ένας γύρος νοκ άουτ ακολουθείται για τις 16 ομάδες που προκρίνονται. Πρωταθλήτριες ήταν οι ΗΠΑ, που νίκησαν τις Κάτω Χώρες με 2-0 στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019. Το τουρνουά 2023 πραγματοποιήθηκε σε διάστημα ενός μήνα, από τις 20 Ιουλίου έως τις 20 Αυγούστου, στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία. Ήταν το πρώτο συνδιοργανωμένο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών, που διεξήχθη σε πολλές συνομοσπονδίες. Επίσης ήταν το πρώτο τουρνουά που διεξήχθη στην Ωκεανία, το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών που διεξήχθη στο νότιο ημισφαίριο και το τρίτο που διεξήχθη στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού Ωκεανού.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα των αγώνων ανακοινώθηκε από τη FIFA την 1η Δεκεμβρίου 2021, με τις ώρες να επιβεβαιώνονται στις 24 Οκτωβρίου 2022, δύο μέρες μετά την τελική κλήρωση. Ο εναρκτήριος αγώνας μεταξύ της συνδιοργανώτριας Νέας Ζηλανδίας και της Νορβηγίας διεξήχθη στις 20 Ιουλίου 2023 στο Eden Park. Ο εναρκτήριος αγώνας στην Αυστραλία, ανάμεσα στην συνδιοργανώτρια Αυστραλία και την Δημοκρατία της Ιρλανδίας, διεξήχθη την ίδια μέρα στο Stadium Australia μετά από αλλαγή του χώρου διεξαγωγής λόγω της μεγάλης ζήτησης εισιτηρίων.
Χρηματικό έπαθλο
Τον Ιούνιο 2023, η FIFA ανακοίνωσε τα έπαθλα για όλα τα συμμετέχοντα έθνη. Το συνολικό έπαθλο είναι 110 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, 80 εκατομμύρια δολάρια περισσότερα από το χρηματικό έπαθλο της προηγούμενης διοργάνωσης.
Σε προηγούμενες διοργανώσεις, όπως στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ανδρών, η FIFA κατέβαλε το συνολικό έπαθλο στις εθνικές ποδοσφαιρικές ενώσεις αλλά στο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών 2023 θα καταβάλλει το χρηματικό έπαθλο απευθείας στους παίκτες και στις ενώσεις. Αυτό προέκυψε ως αποτέλεσμα αναφορών στο γυναικείο ποδόσφαιρο ότι ορισμένες εθνικές ενώσεις παρακρατούσαν τα χρηματικά έπαθλα από τους παίκτες ή/και δεν τους πλήρωναν καθόλου. Τον Μάρτιο 2023, η παγκόσμια ένωση παικτών FIFPRO έστειλε επιστολή υπογεγραμμένη από παίκτες από όλο τον κόσμο στη FIFA, προκαλώντας την να καταστήσει ίσα τα χρηματικά έπαθλα στα τουρνουά ανδρών και γυναικών και να διασφαλίσει ότι τουλάχιστον το 30% των χρηματικών επάθλων στο τουρνουά γυναικών θα έφτανε στους παίκτες. Ενώ η FIFA δεν ισοφάρισε τα χρηματικά έπαθλα με το τουρνουά ανδρών, τα αύξησε σημαντικά, με περισσότερα από τα μισά να καταβάλλονται απευθείας στους παίκτες.
Λίγο πριν την έναρξη του τουρνουά, ο πρόεδρος της FIFA Τζιάνι Ινφαντίνο ανακοίνωσε ότι οι πληρωμές των παικτών θα εξακολουθούσαν να καταβάλλονται στις ποδοσφαιρικές ενώσεις και ότι η FIFA σχεδίαζε να ελέγξει τις ενώσεις ώστε να βεβαιωθεί ότι τα χρήματα θα έφταναν στους παίκτες. Η διοικήτρια ποδοσφαίρου Λιζ Κλαβένες εξέφρασε την ανησυχία της για αυτό που ένιωθε ότι ακουγόταν σαν αθέτηση της υπόσχεσης, τόσο για τους παίκτες όσο και για την αξιοπιστία της FIFA. Κατά τη διάρκεια του τουρνουά, ο Ινφαντίνο παραδέχτηκε ότι η FIFA είχε απλώς κάνει συστάσεις στις ενώσεις για το πόσα χρήματα θα πλήρωναν τους παίκτες και ότι η FIFA δεν μπορούσε να ελέγξει.
Επιλογή του οικοδεσπότη
Η υποβολή προσφορών για το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών 2023 ξεκίνησε στις 19 Φεβρουαρίου 2019. Οι ενώσεις μέλη που ενδιαφέρονταν να φιλοξενήσουν το τουρνουά έπρεπε να υποβάλουν δήλωση ενδιαφέροντος έως τις 15 Μαρτίου και να υποβάλουν την ολοκληρωμένη εγγραφή δήλωση προσφορών έως τις 16 Απριλίου. Ωστόσο, η FIFA αναθεώρησε το χρονοδιάγραμμα υποβολής προσφορών καθώς το τουρνουά επεκτάθηκε σε 32 ομάδες στις 31 Ιουλίου. Άλλες ενώσεις μέλη που ενδιαφέρονταν να φιλοξενήσουν το τουρνουά είχαν προθεσμία μέχρι τις 16 Αυγούστου για να υποβάλουν δήλωση ενδιαφέροντος ενώ η ολοκληρωμένη εγγραφή προσφορών των νέων ενώσεων μελών και η εκ νέου επιβεβαίωση των προηγούμενων προσφερόντων έπρεπε να υποβληθούν μέχρι τις 2 Σεπτεμβρίου.
Εννέα χώρες εκδήλωσαν αρχικά ενδιαφέρον για τη φιλοξενία του πρωταθλήματος : Αργεντινή, Αυστραλία, Βολιβία, Βραζιλία, Κολομβία, Ιαπωνία, Νότια Κορέα (με ενδιαφέρον για κοινή προσφορά με τη Βόρεια Κορέα), Νέα Ζηλανδία και Νότια Αφρική. Το Βέλγιο εξέφρασε ενδιαφέρον να φιλοξενήσει το τουρνουά μετά τη νέα προθεσμία αλλά αργότερα αποχώρησε, όπως και η Βολιβία, τον Σεπτέμβριο του 2019. Η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία ανακοίνωσαν αργότερα ότι θα συγχωνεύσουν τις προσφορές τους σε μια κοινή υποβολή. Η Βραζιλία, η Κολομβία και η Ιαπωνία συνενώθηκαν και υπέβαλαν μια κοινή υποψηφιότητα στη FIFA έως τις 13 Δεκεμβρίου. Ωστόσο, τόσο η Βραζιλία όσο και η Ιαπωνία απέσυραν αργότερα τις προσφορές τους, τον Ιούνιο του 2020, πριν από την τελική ψηφοφορία.
Στις 25 Ιουνίου 2020, η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία κέρδισαν την διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών. Η απόφαση ελήφθη μετά από ψηφοφορία από το Συμβούλιο της FIFA, με τη νικήτρια υποψηφιότητα να κερδίζει 22 ψήφους, ενώ η Κολομβία να λαμβάνει 13. Καμία χώρα δεν είχε φιλοξενήσει προηγουμένως κάποιο ανώτερο τουρνουά της FIFA. Αυτό ήταν το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών που φιλοξενήθηκε σε πολλές χώρες και μόλις το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στο οποίο έγινε αυτό, μετά το 2002, που πραγματοποιήθηκε στην Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα. Ήταν επίσης το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών της FIFA που διεξήχθη στο Νότιο Ημισφαίριο, το πρώτο ανώτερο τουρνουά της FIFA που διεξήχθη στην Ωκεανία και το πρώτο τουρνουά της FIFA που φιλοξενήθηκε σε πολλές συνομοσπονδίες (με την Αυστραλία στην AFC και τη Νέα Ζηλανδία στην OFC). Η Αυστραλία είναι η δεύτερη ένωση από την AFC που φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών, μετά την Κίνα το 1991 και το 2007.
Μορφή
Τον Ιούλιο 2019, ο πρόεδρος της FIFA Τζιάνι Ινφαντίνο πρότεινε την επέκταση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών από 24 σε 32 ομάδες, αρχής γενομένης από την διοργάνωση του 2023, και τον διπλασιασμό του χρηματικού επάθλου. Η πρόταση ήρθε μετά την επιτυχία του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών το 2019 αλλά και της διοργάνωσης του 2015, όπου μετά την αύξηση από 16 σε 24 ομάδες, σημείωσε ρεκόρ συμμετοχών για τις διοργανώσεις της FIFA εκτός από το Παγκόσμιο Κύπελλο Ανδρών. Η επέκταση του τουρνουά ώστε να επιτραπεί η συμμετοχή οκτώ επιπλέον ομάδων έδωσε σε περισσότερες ενώσεις-μέλη την ευκαιρία να προκριθούν στην τελική φάση του τουρνουά. Αυτό προώθησε την αυξανόμενη εμβέλεια και τον επαγγελματισμό του γυναικείου ποδοσφαίρου. Στις 31 Ιουλίου, το Συμβούλιο της FIFA αποφάσισε ομόφωνα να επεκτείνει το τουρνουά σε 32 ομάδες, με οκτώ ομίλους των τεσσάρων ομάδων. Η εκπληκτική επιτυχία του φετινού Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών της FIFA στη Γαλλία κατέστησε πολύ σαφές ότι αυτή είναι η στιγμή που πρέπει να διατηρηθεί η δυναμική και να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα για την προώθηση της ανάπτυξης του γυναικείου ποδοσφαίρου. Χαίρομαι που βλέπω αυτή τη πρόταση να γίνεται πραγματικότητα.
Τζιάνι Ινφαντίνο, πρόεδρος της FIFA. Η διοργάνωση ξεκίνησε με την φάση των ομίλων, που αποτελούνταν από οχτώ ομίλους των τεσσάρων ομάδων, με τις δύο πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο να προκρίνονται στην φάση νοκ-άουτ με έναν γύρο 16 ομάδων. Ο αριθμός των αγώνων που διεξήχθησαν συνολικά αυξήθηκε από 52 σε 64. Το τουρνουά αυτό αναπαρήγαγε την μορφή του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ανδρών, που χρησιμοποιήθηκε από το 1998 έως το 2022. Για πρώτη φορά μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002, οι δύο ομάδες που προκρίθηκαν από κάθε όμιλο διατηρήθηκαν στην ίδια πλευρά της κλήρωσης στην φάση των νοκ-άουτ αγώνων, πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσαν να συναντηθούν ξανά στον ημιτελικό. Εάν βρίσκονταν σε αντίθετες πλευρές της κλήρωσης, θα μπορούσαν να συναντηθούν ξανά μόνο στον τελικό. Αυτό έγινε ώστε να ελαχιστοποιηθούν τα ταξίδια μεταξύ Αυστραλίας και Νέας Ζηλανδίας και να διασφαλιστεί ότι και οι δύο εθνικές ομάδων των διοργανωτριών χωρών θα παρέμεναν στη χώρα τους μέχρι τους ημιτελικούς σε περίπτωση πρόκρισής τους.
Χώροι υποδοχής
Η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία πρότειναν 13 πιθανές εγκαταστάσεις σε 12 πόλεις υποδοχής στο βιβλίο υποψηφιότητας που υπέβαλαν στη FIFA, προτείνοντας να χρησιμοποιηθούν τουλάχιστον 10 γήπεδα, 5 σε κάθε χώρα. Η αρχική πρόταση της κοινής υποψηφιότητας προέβλεπε ότι οι χώροι διεξαγωγής θα χωρίζονταν σε τρεις κύριους κόμβους : τον Νότιο Κόμβο, που θα περιλάμβανε το Περθ, την Αδελαΐδα, το Λόνσεστον και τη Μελβούρνη, τον Ανατολικό Κόμβο, που θα περιλάμβανε το Μπρισμπέιν, το Νιουκάστλ, το Σίδνεϊ, την Μελβούρνη και το Λόνσεστον και τον Κόμβο της Νέας Ζηλανδίας που θα περιλάμβανε τις πόλεις Όκλαντ, Χάμιλτον, Ουέλινγκτον και Ντανέντιν. Το Sydney Football Stadium ήταν το μοναδικό νέο γήπεδο, που υποβλήθηκε σε πλήρη ανακαίνιση κατά τη διάρκεια της περιόδου υποβολής των προσφορών, αντικαθιστώντας το παλιό γήπεδο ποδοσφαίρου στην ίδια περιοχή και ανοίγοντας στις 28 Αυγούστου 2022.
Η αξιολόγηση της υποψηφιότητας δημοσιεύτηκε από τη FIFA στις 10 Ιουνίου 2020, η οποία σημείωνε ότι η υποψηφιότητα των σταδίων που αναφέρονταν στο βιβλίο υποψηφιότητας πληρούσαν τις απαιτήσεις της FIFA για τη φιλοξενία ως προς τη χωρητικότητα, εκτός από την Αδελαΐδα και το Όκλαντ, οι οποίες δεν απαιτούσαν τις ελάχιστες απαιτήσεις χωρητικότητας για τις φάσεις της διοργάνωσης για τις οποίες προτείνονταν. Τα γήπεδα στα οποία εμφανίζονταν στον φάκελο υποψηφιότητας προβλεπόταν να κάνουν μικρές ανακαινίσεις με νέους προβολείς και ανακαίνιση των γηπέδων, παράλληλα με τα ουδέτερα για τα δύο φύλα αποδυτήρια.
Στις 31 Μαρτίου 2021, η FIFA ανακοίνωσε την τελική επιλογή της διοργανώτριας πόλης και του τόπου διεξαγωγής. Πέντε πόλεις και έξι γήπεδα χρησιμοποιήθηκαν στην Αυστραλία καθώς και τέσσερις πόλεις και τέσσερα γήπεδα στη Νέα Ζηλανδία. Το Eden Park στο Ώκλαντ φιλοξένησε τον αγώνα της πρεμιέρας ενώ το Stadium Australia στο Σίδνεϊ φιλοξένησε τον αγώνα του τελικού. Ως μέρος της επωνυμίας, οι πόλεις θα χρησιμοποιήσουν ιθαγενή ονόματα (ιθαγενείς στην Αυστραλία και Μαορί στην Νέα Ζηλανδία), παράλληλα με τα αγγλικά ονόματα, σε μια προσπάθεια «συμφιλίωσης και σεβασμού των αρχικών ιδιοκτητών της γης» : Tarntanya (Αδελαΐδα), Meanjin (γράφεται ως Meaanjin, Μπρίσμπεϊν), Naarm (Μελβούρνη), Boorloo (Περθ), Gadigal (Ανατολικό Σίδνεϊ, για το ποδοσφαιρικό στάδιο του Σίδνεϊ), Wangal (Δυτικό Σίδνεϊ, για το Stadium Australia), Tāmaki Makaurau (Όκλαντ), Ōtepoti (Ντάνεντιν), Kirikiriroa (Χάμιλτον) και Te Whanganui-a-Tara (Ουέλινγκτον).
Το Eden Park στο Ώκλαντ φιλοξένησε τον εναρκτήριο αγώνα της Νέας Ζηλανδίας και στο Stadium Australia στο Σίδνεϊ φιλοξένησε τον εναρκτήριο αγώνα της Αυστραλίας (και οι δύο αγώνες στην φάση των ομίλων). Το Lang Park στο Μπρισμπέιν φιλοξένησε τον αγώνα για την τρίτη θέση στις 19 Αυγούστου και το Stadium Australia φιλοξένησε τον τελικό στις 20 Αυγούστου.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών ανάγκασε πολλές εγχώριες αθλητικές ομάδες της Αυστραλίας να μεταφέρουν αγώνες από γήπεδα που βρίσκονταν σε καθεστώς αποκλεισμού από την FIFA, κυρίως εκείνα της Εθνικής Λίγκας Ράγκμπι.
Κατασκηνώσεις βάσεις των ομάδων
Οι κατασκηνώσεις βάσεις χρησιμοποιήθηκαν από τις 32 εθνικές ομάδες ώστε να μείνουν και να προπονηθούν πριν και κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου Γυναικών. Η FIFA ανακοίνωσε στις 11 Δεκεμβρίου 2022 τα ξενοδοχεία και τους χώρους προπόνησης για τις 22 προκριθείσες συμμετέχουσες χώρες ενώ οι υπόλοιπες 3 προκριθείσες ομάδες θα επέλεγαν τις κατασκηνώσεις βάσης τους μετά τους αγώνες των πλέι-οφ. Στις 23 Μαρτίου 2023, η FIFA επιβεβαίωσε τις τρεις τελευταίες κατασκηνώσεις βάσεις για τις νικήτριες χώρες των πλέι-οφ. Ήταν το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο που είχε ειδικές κατασκηνώσεις βάσεις για τα 32 συμμετέχοντα έθνη.
Namibia, Land of the Brave
Το "Namibia, Land of the Brave" είναι ο εθνικός ύμνος στη Ναμίμπια. Μετά την ανεξαρτησία το 1990 η χώρα διεξήγαγε διαγωνισμό για νέο ύμνο, τον οποίο κέρδισε ο Αξάλι Ντοεσέμπ (Axali Doëseb), διευθυντής μιας παραδοσιακής μουσικοχορευτικής ομάδας της ερήμου Καλαχάρι. Την πρώτη επέτειο της ανεξαρτησίας ο ύμνος παίχτηκε δημόσια και είχε καθολική αποδοχή από το σύνολο των παρευρισκομένων και της ανθρωπότητας. Ωστόσο, οι στίχοι του έχουν αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης και σύμφωνα με μουσικολόγους δεν είναι πάντα σε αρμονία με τη μελωδία.
Στίχοι
{|
Γερμανικοί στίχοι
Namibia, Land der Mutigen.
Der Freiheitskampf ist gewonnen,
Ehre Ihrem Mut, deren Blut floß für unsere Freiheit.
Wir geben unsere Liebe und Freiheit,
Namibia unser Land.
Geliebtes Land der Savannen,
Haltet das Banner der Freiheit hoch.
Χορωδία:
Namibia Vaterland,
Wir lieben Dich.
Αγγλικοί στίχοι
Namibia, land of the brave
Freedom fight we have won
Whose blood waters our freedom
We give our love and loyalty
Together in unity
Contrasting beautiful Namibia
Namibia our country
Beloved land of savannahs,
Hold high the banner of liberty
Χορωδία:
Namibia our Country,
Namibia Motherland,
Ελληνική μετάφραση
Ναμίμπια, γη των γενναίων
Κερδίσαμε ελευθερία με τον πόλεμο
Δόξα στη γενναιότητά τους
Των οποίων το αίμα ποτίζει την ελευθερία μας
Ενωμένοι μαζί
Με τις ομορφιές και τις αντιθέσεις σου Ναμίμπια
Ναμίμπια χώρα μας
Πολυαγαπημένη χώρα της σαβάνας,
Κράτα ψηλά το λάβαρο της ελευθερίας
Ναμίμπια, Μητέρα πατρίδα μας,
Σε αγαπάμε.
Οικογένεια Λάτση
Η οικογένεια Λάτση είναι ισχυρή οικογένεια εφοπλιστών και επιχειρηματιών που βρίσκεται ανάμεσα στις 50 πλουσιότερες του πλανήτη, με συνολική περιουσία που ξεπερνά τα 11 δισεκατομμύρια δολάρια.
Μέλη
*
Αμορόνι Μανία
Γεωγραφία
Η Αμορόνι Μανία βρίσκεται κεντρικά της Μαδαγασκάρης και βορειοδυτικά της Φιαναραντσόα. Συνορεύει στα νότια με την Άνω Ματσιάτρα, στα βόρεια με τη Βακινανκαράτρα, στα δυτικά με τη Μενάμπε, στα νοτιοδυτικά με την Ατσίμο-Αντρεφάνα, στα νοτιοανατολικά με τη Βατοβάβι-Φιτοβινάνι και στα βορειοανατολικά με την Ατσινανάνα. Έχει έκταση 16.141 τ.χλμ.
Δήμοι
thumb|right|250px|Οι 23 δήμοι της Φιαναραντσόα
Η Αμορόνι Μανία διαιρείται σε 4 δήμους:
2. Αμπατοφιναντραχάνα
4. Αμποσίτρα
17. Μαναντριάνα
Μεταφορές
Το τοπικό αεροδρόμιο είναι το Αεροδρόμιο της Φιαναραντσόα που βρίσκεται στην Φιαναραντσόα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιφέρειες της Μαδαγασκάρης Κατηγορία:Φιαναραντσόα
Καθολική Εκκλησία στην Ισπανία
Στατιστικά
Στην Ισπανία μεγαλύτερη θρησκεία είναι η Καθολική εκκλησία, καλύπτοντας το 68 % του συνολικού πληθυσμού. Υπάρχουν 70 επισκοπές και αρχιεπισκοπές. Όπως η Γαλλική εκκλησία, η Ισπανική εκκλησία επιβλέπει μια από τους μεγαλύτερους θησαυρούς θρησκευτικής αρχιτεκτονικής (και τέχνης) στον κόσμο, στα οποία περιλαμβάνονται η εκκλησία Άγια Οικογένεια (του Αντόνι Γκαουντί) στη Βαρκελώνη, ο Καθεδρικός της Γρανάδα, ο Καθεδρικός του Σαντιάγο δε Κομποστέλα, δημοφιλής τόπος προσκύνησης, Καθεδρικός της Σεβίλης, ο Καθεδρικός του Τολέδο και ο Καθεδρικός της Ανάληψης της Παρθένου στην Κόρδοβα.
Το 2007, για παράδειγμα, πάνω από 100.000 άνθρωποι περπάτησαν στο Σαντιάγο δε Κομποστέλα μόνοι. Για πάνω από μια χιλιετία, οι Ευρωπαίοι που ζούσαν βόρεια των Άλπεων είχαν κινηθεί στο κοντινότερο σημείο στην Ευρώπη «όπου μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στην πνευματική εξουσία ενός Αποστόλου: του Σαντιάγο δε Κομποστέλα».
Η Μεγάλη Εβδομάδα στη Σεβίλλη επίσης προσελκύει χιλιάδες προσκυνητές και τουρίστες στον ίδιο βαθμό. Για αιώνες η Μεγάλη Εβδομάδα είχε μια ειδική σημασία στο ημερολόγιο της εκκλησίας στη Σεβίλλη, όπου νωρίς την Μεγάλη Παρασκευή οι σκοτεινοί δρόμοι της αυγής γίνονταν η σκηνή για τις επίσημες λιτανείες και εορτές που οδήγησαν σε γιορτές την Κυριακή του Πάσχα. Πενήντα οκτώ λιτανείες (σύμφωνα με έναν οδηγό του 2008) παραλληλίζουν την υγεία και τον πλούτο της πόλης από τον 16ο και το 17ο αιώνα της χρυσής εποχής έως την Γαλλική Εισβολή τον 18ο αιώνα και τελικά στην αναγέννηση της σήμερα τον εικοστό αιώνα.
<!-- In 2007, Spain's Islamic Board, which represents a community of 1 million Muslims in Spain, wrote Pope Benedict XVI requesting authorization to share the Cordoba Cathedral (also called the Mezquita). The Board noted that Muslims were expected to prostrate themselves in prayer in any place of worship what houses a "mihrab," a prayer recess on the wall facing Mecca. Από τότε που το "μιχράμπ" στον καθεδρικό ήταν μοναδικό σε κάθε επίπεδο (πιθανώς το καλύτερο όλης της Μαυριτανικής αρχιτεκτονική στην Ισπανία), Muslims should feel free to pray there and be afforded a "singularly ecomenical space" by the church. In response to the request, the Bishop of Cordoba, Juan Asenjo Pelegrina, said that the Cordoba diocese was "not against Muslims having a worthy place of worship, just as it also wishes this for Christians living in countries with a Muslim majority," but "the shared use of Cordoba  Cathedral by Catholics and Muslims would not contribute to peaceful relations." Άλλες περιχές θρησκευτικού ενδιαφέροντος είναι η Άβιλα και η Σεγόβια. In Avila, the Monastery of Discalced Carmelite Nuns shelters the burial place of St. Teresa of Ávila, the 16th century mystic and Doctor of the Church who wrote Interior Castles and Way of Perfection. In Σεγόβια, one can find the last Gothic cathedral in Spain, called "the Lady of the Cathedrals"; and in the Church of the Discalced Carmelites, the tomb of St. John of the Cross, another 16th century mystic and Doctor of the Church, famous for the way he interwove the poetic and prose expressions of his mysticism in forty poetic stanzas of the Spiritual Canticle and eight additional stanzas for describing the "Dark Night of the Soul."
Another religious (and tourist site) is the Cathedral at Toledo, which houses the "Twelve Apostles" by El Greco.
--!>
Παρά αυτές τις ισχυρές παραδόσεις, οι περισσότεροι Ισπανοί δεν συμμετέχουν τακτικά στις θρησκευτικές λειτουργίες. Μια έρευνα πουδιεξήχθη τον Οκτώβριο του 2006 από το Ισπανικό Κέντρο Κοινωνιολογικής Έρευνας δείχνει ότι από τους Ισπανούς που αυτοπροσδιορίζονται ως θρησκευόμενοι, το 54% σπάνια ή ποτέ πηγαίνει στην εκκλησία (εκτός των γάμων και των κηδειών), 15% πηγαίνει στην εκκλησία μερικές φορές το χρόνο, 10% λίγες φορές το μήνα, και 19% κάθε Κυριακή ή πολλές φορές την εβδομάδα. Μια τεράστια πλειοψηφία νεαρών Ισπανών, περιλαμβανομένων αυτών που αυτοπροσδιορίζονται ως καθολικοί, αγνοούν την θέση της Εκκλησίας σε θέματα όπως το προγαμιαίο σεξ, τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την αντισύλληψη. The total number of parish priests has shrunk from 24,300 in 1975 to 19,307 in 2005. Nuns also dropped 6.9% to 54,160 in the period 2000-2005 (though compared to the United States with nearly 70 million Catholics and only 44 thousand priests and 50 thousand nuns, it is not severe).
Σύμφωνα με το Εΰρωβαρόμετρο 69 (2008), μια άλλη ανεξάρτητη πηγή, μόνο 3% των Ισπανών θεωρεί την θρησκεία ως μια από τις τρεις πιο σημαντικές αξίες, ενώ ο Ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 7%. -->
Δικτυακοί τόποι
Καθολικισμος στην Ισπανια Ισπανια Ισπανια *
Ο τυχοδιώκτης του Παρισιού
Ο Τυχοδιώκτης του Παρισιού (γαλλικός τίτλος: L'Empereur de Paris) είναι γαλλική ταινία εποχής σε σκηνοθεσία Ζαν-Φρανσουά Ρισέ, που κυκλοφόρησε το 2018.
Η ιστορία χρονολογεί τη ζωή και τις περιπέτειες του εγκληματία Φρανσουά Βιντόκ και το πέρασμά του από την παρανομία στην πάταξη της εγκληματικότητας, στο Παρίσι την εποχή της Πρώτης Αυτοκρατορίας.
Υπόθεση
Το 1805, ο Φρανσουά Βιντόκ, ένας θρύλος του παρισινού υποκόσμου για τις πολλαπλές του αποδράσεις από φυλακές υψίστης ασφαλείας, συνελήφθη και φυλακίστηκε για άλλη μια φορά. Αποδρά και πάλι και εξαφανίζεται για χρόνια, θεωρούμενος νεκρός από τις αρχές, πριν επανεμφανιστεί στο Παρίσι ως έμπορος υφασμάτων με πλαστή ταυτότητα. Το παρελθόν του όμως τον κυνηγά και σύντομα αναγνωρίζεται από παλιούς συγκρατούμενούς του, που τον κατηγορούν ψευδώς για ένα έγκλημα που δεν διέπραξε. Συλλαμβάνεται από την αστυνομία και αρχίζει έναν μακρύ αγώνα για να αποδείξει την αθωότητά του και να σώσει τη ζωή του. Συνάπτει συμφωνία με την αστυνομία να συλλάβει όλους τους κακοποιούς με αντάλλαγμα να του απονεμηθεί χάρη για την παλιά του απόδραση. Προσφέρει στην αστυνομία, «Ταξιαρχία Ασφαλείας» του Παρισιού, τις διασυνδέσεις του με τον υπόκοσμο και για να πετύχει τον σκοπό του, συνεργάζεται με μια μικρή ομάδα παράνομων και περιθωριοποιημένων ανθρώπων που ο ρόλος τους ήταν να διεισδύσουν στο οργανωμένο έγκλημα, να συλλάβουν τους κακοποιούς και να εξαλείψουν την εκτεταμένη ανομία. Λόγω των εξαιρετικών αποτελεσμάτων του, προκάλεσε την οργή των κλασικών αστυνομικών, μερικοί από τους οποίους σχετίζονταν με το έγκλημα, καθώς και του υπόκοσμου που τον επικήρυξε. Οι υπηρεσίες του αναγνωρίσθηκαν, και από παλαιός κρατούμενος, ο Βιντόκ έγινε αρχηγός της αστυνομίας του Παρισιού.
Η ταινία συνδυάζει την αστυνομική περιπέτεια με το ιστορικό πλαίσιο του μετα-επαναστατικού Παρισιού των αρχών του 19ου αιώνα, παρουσιάζοντας μια πιστή αναπαράσταση της εποχής. Με φόντο το ξεκαθάρισμα των εγκληματικών στοιχείων, οι ήρωες κινούνται στους πολυσύχναστους δρόμους και τις αγορές του Παρισιού, στα φτηνά πανδοχεία αλλά και στα πλούσια σαλόνια της πόλης. Οι ίντριγκες και το πολιτικό παρασκήνιο αναφέρονται στη διατάραξη των θεσμών που προκάλεσε η Γαλλική επανάσταση και στις δυσκολίες της σταθεροποίησης της Αυτοκρατορίας του Ναπολέοντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι Κατηγορία:Γαλλικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζαν-Φρανσουά Ρισέ
Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ
Γιος πάστορα, σπούδασε θεολογία στη Λειψία, αλλά η φοιτητική του ζωή δεν ήταν σύμφωνη με τις σπουδές του και τα πατρικά παραγγέλματα. Το 1748 πήγε στο Βερολίνο, όπου διετέλεσε φιλολογικός συνεργάτης περιοδικών και εκδότης βραχύβιου θεατρικού περιοδικού. Παράλληλα σπούδαζε στο πανεπιστήμιο της Βιττεμβέργης και στο διάστημα αυτό έγραψε τα δράματα Ελεύθερο πνεύμα και Οι Εβραίοι.
Από το 1760 μέχρι το 1765 έζησε στο Μπρεσλάου (σήμερα Βρότσλαβ της Πολωνίας) ως γραμματέας ενός Πρώσσου στρατηγού, μελετώντας όσο και ασωτεύοντας.
Το 1765 επέστρεψε στο Βερολίνο, όπου και εκδόθηκε το περίφημο έργο του Λαοκόων. thumb|280px|right|Το σύμπλεγμα του Λαοκόοντος (Μουσεία Βατικανού, Museo Pio-Clementino)