cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο καπνός (Τουργκένιεφ)
Υπόθεση
Η Τατιάνα φτάνει στο Μπάντεν-Μπάντεν και η συμπεριφορά του Λιτβίνοφ κινεί αμέσως τις υποψίες της. Αντί να περάσει τη βραδιά μαζί της, ο Λιτβίνοφ πηγαίνει να συναντήσει την Ιρίνα, με την οποία σχεδιάζουν να φύγουν, η γυναίκα αφήνει την τύχη της στην απόφασή του. Στο δρόμο της επιστροφής, ο Λιτβίνοφ συναντά τον Ποτούγκιν, ο οποίος γνωρίζει καλά την κατάσταση και τον προειδοποιεί να μην κάνει το λάθος που έκανε ο ίδιος, θυσιάζοντας τα πάντα για την αγάπη της Ιρίνας. μικρογραφία|Η ρωσική εκκλησία στο [[Μπάντεν-Μπάντεν|Μπάντεν Μπάντεν|250x250εσ]] Ο Ποτούγκιν αναφέρει στον Λιτβίνοφ τα γεγονότα στην Αγία Πετρούπολη πριν από οκτώ χρόνια. Η Ιρίνα, συνειδητοποιώντας τη δύναμη που είχε πάνω στον ερωτευμένο Ποτούγκιν, του ζήτησε να παντρευτεί τη φίλη της Ελίνα, κληρονόμο μεγάλης περιουσίας που λόγω μιας «απερισκεψίας» είχε καταστρέψει το μέλλον της. Ο Ποτούγκιν την παντρεύτηκε, η γυναίκα γέννησε μια κόρη, αλλά σύντομα αυτοκτόνησε. Από τότε, ο Ποτούγκιν ακολουθεί το ζευγάρι για να βρίσκεται κοντά στην Ιρίνα.
Ο Λιτβίνοφ αποφασίζει να διακόψει τον αρραβώνα του, αλλά πριν το πει στην Τατιάνα, εκείνη μαντεύει τον λόγο της παράξενης συμπεριφοράς του. Η Τατιάνα και η θεία της φεύγουν και ο Λιτβίνοφ ενημερώνει την Ιρίνα ότι η απόφασή του είναι να φύγουν μαζί. Την συναντά, εκείνη επιβεβαιώνει ότι είναι έτοιμη για όλα, αλλά την τελευταία στιγμή, κάνει πίσω και επιστρέφει στον σύζυγό της. Του προσφέρει ωστόσο την ευκαιρία να μείνει κοντά της. Συντετριμμένος αλλά έχοντας επίγνωση των προειδοποιήσεων του Ποτούγκιν, ο Λιτβίνοφ φεύγει και επιστρέφει στη Ρωσία.
Στη Ρωσία, ο Λιτβίνοφ επικεντρώνεται στην ανάπτυξη του κτήματος του πατέρα του. Μετά από λίγα χρόνια, μαθαίνει ότι η Τατιάνα ήρθε στο κτήμα της, κοντά στο δικό του. Της γράφει ένα γράμμα στο οποίο η Τατιάνα απαντά θετικά. Ο Λιτβίνοφ την επισκέπτεται και ζητά συγχώρεση, η Τατιάνα τη δίνει. Εδώ ο αφηγητής διακόπτει τη διήγηση, με τη σημείωση ότι οι αναγνώστες μπορούν να μαντέψουν μόνοι τους το τέλος.
Ο τίτλος
Όταν τελικά ο Λιτβίνοφ επιστρέφει στη Ρωσία, συντετριμμένος και πικραμένος, όλα του φαίνονται «καπνός»: «και ξαφνικά του φάνηκαν όλα καπνός, τα πάντα, η ίδια του η ζωή, η ρωσική ζωή, κάθε τι ανθρώπινο, ειδικά οτιδήποτε ρωσικό. Όλα είναι καπνός και ατμός, σκέφτηκε: όλα μοιάζουν να αλλάζουν ασταμάτητα, παντού νέες μορφές, ... αλλά ουσιαστικά όλα είναι πάντα τα ίδια, όλα βιάζονται, όλα τρέχουν προς κάτι, και όλα εξαφανίζονται χωρίς να αφήνουν ίχνη».
Δημοσίευση - Κριτική
Ο Τουργκένιεφ άρχισε να γράφει τον Καπνό στα τέλη του 1865 στο Μπάντεν-Μπάντεν. Το μυθιστόρημα είχε ήδη ολοκληρωθεί στις αρχές του 1867, όταν ο συγγραφέας πήγε στην Αγία Πετρούπολη και διάβασε μερικά αποσπάσματα, λαμβάνοντας γενικά τη συγκατάθεση των ακροατών. Το μυθιστόρημα δημοσιεύτηκε αρχικά στο τεύχος Μαρτίου 1867 του περιοδικού Ρώσος αγγελιοφόρος.
Στη σατιρική περιγραφή της ρωσικής ζωής στο Μπάντεν-Μπάντεν, ο Τουργκένιεφ εστιάζει σε δύο ομάδες: τους αργόσχολους συντηρητικούς αριστοκράτες και τους περιπλανώμενους αδρανείς κοινωνικούς ριζοσπάστες μεταρρυθμιστές, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν ένα νέο Σλαβόφιλο σοσιαλισμό. Οι συζητήσεις του μυθιστορήματος έδωσαν στον συγγραφέα μια καλή ευκαιρία να ασκήσει κριτική στις απόψεις των δύο ομάδων και προκάλεσαν έντονη αντίδραση προς τον Τουργκένιεφ: εναντιώθηκαν τόσο οι συντηρητικοί κύκλοι που ήταν αντίθετοι προς τις φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και την κατάργηση της δουλοπαροικίας στη Ρωσία το 1861, όσο και οι φιλο-μεταρρυθμιστές σλαβόφιλοι Ρώσοι. Ο εξόριστος συγγραφέας και επαναστάτης Αλεξάντρ Γκέρτσεν, που κατάλαβε ότι σατιρίζεται στον χαρακτήρα του πολιτικού ακτιβιστή Γκουμπαριόφ, έγραψε αρνητική κριτική για το μυθιστόρημα. Οι απόψεις του Τουργκένιεφ εκφράζονται από τον δυτικόφιλο Ποτούγκιν: το  κύριο ζήτημα που προέχει, είναι το μέλλον της Ρωσίας, για το οποίο απαιτείται σκληρή δουλειά σύμφωνα με τα μαθήματα και τις εμπειρίες του δυτικού πολιτισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ιβάν Τουργκένιεφ
Γιάσνα Ντίκλιτς
Το 1969 έκανε το επαγγελματικό της ντεμπούτο στο Εθνικό Θέατρο της Μπάνια Λούκα. Λίγο αργότερα, εργάστηκε σε ένα μικρό θέατρο του Σαράγιεβο, το οποίο σήμερα είναι γνωστό ως Θέατρο Καμέρνι 55.
Έχει εμφανιστεί σε πάνω από 150 θεατρικούς και κινηματογραφικούς ρόλους. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία για τις ερμηνείες της και είναι συν-ιδρύτρια του Θεάτρου Πολέμου του Σαράγιεβο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βόσνιοι καλλιτέχνες
Κ. Βάτερσεϊ Σ.Β. Θορ Γκενκ
Η '''Κ. Βάτερσεϊ Σ.Β. Θορ Γκενκ''' ήταν βελγική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Γκενκ, Λιμβουργία (Βέλγιο). Ιδρύθηκε το 1919 και διαλύθηκε το 1988. Η ομάδα συμμετείχε στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου στα τέλη της δεκαετίας του 1950 μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960 και ξανά από το 1978 έως το 1986. Το 1988 ενοποιήθηκε με την K.F.C. Winterslag δημιουργώντας την ΚΡΚ Γκενκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου
Δήμος Πύδνας
thumb|Το Δημαρχείο της Πύδνας στο Κίτρος, με το μαρμάρινο έμβλημα του Δήμου Πυδναίων στο εξωτερικό του μέρος
Ο Δήμος Πύδνας ήταν ένας από τους 13 συνολικά δήμους του νομού Πιερίας. Με την εφαρμογή το σχεδίου Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύδνας - Κολινδρού. Είχε έδρα του το Κίτρος και πληθυσμό 4.012 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2001. Περιελάμβανε τέσσερα δημοτικά διαμερίσματα:
Δήμαρχοι
Ο Δήμος δημιουργήθηκε το 1998 με το σχέδιο Καποδίστριας. Δήμαρχοί του ήταν:
Μέλας ζωμός
Ο γνωστός, με την ονομασία,  , ήταν ένας ζωμός από αίμα χοιρινό και αποτελούσε την κύρια τροφή των Σπαρτιατών πολεμιστών. Ο Πλούταρχος υποστηρίζει πως ''«ανάμεσα στα πιάτα, αυτό που έχαιρε της μεγαλύτερης εκτίμησης ήταν ο μέλας ζωμός, μάλιστα σε τέτοιο σημείο που οι ηλικιωμένοι δεν αναζητούσαν καθόλου το κρέας. Το άφηναν για τους νεότερους και δειπνούσαν μονάχα με τον ζωμό που τους παρείχαν»''. Για τους υπόλοιπους Έλληνες πρόκειται για αξιοπερίεργο φαινόμενο. Ιδιαίτερα, οι Αθηναίοι, θεωρούσαν τη "βάφα", όπως ονομαζόταν αλλιώς, αηδιαστική τροφή και διακωμωδούσαν για το λόγο αυτό τους Σπαρτιάτες. «Φυσικά και οι Σπαρτιάτες είναι οι γενναιότεροι ανάμεσα σε όλους», αστειεύεται ένας Συβαρίτης, «ο οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος θα προτιμούσε να πεθάνει χίλιους θανάτους παρά να διάγει τόσο λιτό βίο». Το πιάτο αυτό αποτελούνταν από χοιρινό, αλάτι, ξίδι και αίμα. Συνοδευόταν από τη γνωστή μάζα, σύκα, τυρί και καμία φορά από θηράματα ή ψάρι. Ο Αιλιανός, συγγραφέας του 2ου και 3ου αιώνα μ.Χ., υποστηρίζει πως στους Λακεδαιμόνιους μάγειρες απαγορευόταν να προετοιμάζουν οτιδήποτε άλλο εκτός από κρέας.
Παρασκευή Μέλανος Ζωμού
Έσφαζαν τον χοίρο και φρόντιζαν με μεγάλη επιμέλεια να μαζέψουν το αίμα του μέχρι ρανίδος. Το αίμα το ανακάτευαν με ξίδι για να μην πήξει. Κατόπιν τηγάνιζαν κρέας και λίπος και μέσα σ’ αυτό έριχναν νερό. Μόλις το νερό άρχιζε να βράζει ανακάτευαν μέσα σ’ αυτό αλεύρι κρίθινο και προσέθεταν λίγο-λίγο το αίμα με το ξύδι. Εν συνεχεία και ενώ συνέχιζε το βράσιμο έριχναν νερό ώστε να διατηρείται πάντα αραιά πηχτό, υδαρές. Όταν το παρασκεύασμα δεν απορροφούσε άλλο νερό σήμαινε πως είχε βράσει και ήταν κατάλληλο για σερβίρισμα. Το συνόδευαν με κριθαρένιο ψωμί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίος βίος Κατηγορία:Κουζίνα της αρχαίας Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικές σούπες
Γκόρνι Τίσκοβατς
Το Γκόρνι Τίσκοβατς (σερβικά κυριλλικά: Горњи Тишковац) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 26 κατοίκους.
Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό του Γκόρνι Τίσκοβατς αποτελούσε μέρος του Δήμου του Ντρβαρ, ο οποίος επίσης ευρίσκεται εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, όμως εντός του Καντονιού 10.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Νίκος Δήμου
Ο Νίκος Δήμου (1935) είναι Έλληνας συγγραφέας και κειμενογράφος. Αρθρογραφούσε τακτικά σε περιοδικά και εφημερίδες. Παλαιότερα δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στο χώρο της διαφήμισης και της τηλεόρασης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε το Κολλέγιο Αθηνών, ενώ παράλληλα σπούδαζε γαλλική φιλολογία στην Αθήνα. Την περίοδο 1954-1960 σπούδασε φιλοσοφία και αγγλική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου, ενώ ήδη είχε αρχίσει να ασχολείται με το γράψιμο - το πρώτο του βιβλίο εκδόθηκε το 1953. Το 1962 ξεκίνησε να εργάζεται στο χώρο της διαφήμισης και, το 1965, ίδρυσε δική του διαφημιστική εταιρία. Εκτός από επαγγελματικές εμπορικές διαφημίσεις, η εταιρία συμμετείχε σε κοινωφελείς πρωτοβουλίες (π.χ. το σήμα «Δεν ξεχνώ» για την Κύπρο). Από το 1983, ο Ν. Δήμου ασχολείται αποκλειστικά με τη συγγραφή.
Το 1979 άρχισε να δημοσιογραφεί με επώνυμες στήλες στα περιοδικά Επίκαιρα, 4Τροχοί, Τέταρτο, Φωτογράφος, Status, Odyssey, RAM, Car, καθώς και στις εφημερίδες Το Βήμα, Καθημερινή, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και Έθνος της Κυριακής. Διατήρησε πολυετείς συνεργασίες με ειδικές στήλες σε περιοδικά αυτοκινήτου και πληροφορικής.
Στην τηλεόραση, παρουσίασε εκπομπές διαλόγου. Ξεκίνησε με την εκπομπή Μία ταινία - μία συζήτηση και επανήλθε, το 1987, με την εκπομπή Διάλογοι, το 1991 με τις Περιπέτειες Ιδεών και, το 1999, με τις Μεγάλες Παρεξηγήσεις. Στο χώρο του ραδιοφώνου, υπηρξε μέλος της ιδρυτικής ομάδας του 9.84 FM. Αργότερα παρουσίασε εκπομπές και στο Τρίτο Πρόγραμμα της ΕΡΑ. Στο ενεργητικό του έχει δύο δημοσιογραφικά βραβεία (Ιπεκτσί και Μπότση).
Το 1997 το Δημοτικό Συμβούλιο της Ερμούπολης, πατρίδας της μητέρας του, τον ανακήρυξε επίτιμο δημότη. Το 2000 τιμήθηκε για την πνευματική προσφορά του με το βραβείο «Δημήτρης Μητρόπουλος». Στις ευρωεκλογές 2009 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο του κόμματος Δράση κι μετέπειτα υποστήριξε Το Ποτάμι. Στο Ελληνικό δημοψήφισμα του 2015 τάχτηκε υπέρ του Ναι
Τα έργα του
Αποτελεί έναν από τους πιο παραγωγικούς Έλληνες συγγραφείς, καθώς έχει εκδώσει περίπου 60 βιβλία. Γνωστότερα είναι συνοπτικά βιβλία του όπου αναλύει και κρίνει την ελληνική πραγματικότητα: Η Δυστυχία του να είσαι Έλληνας, Οι Νέοι Έλληνες, Η χαμένη τάξη, Απολογία ενός ανθέλληνα, κ.α. Από τα πεζά έργα του αναφέρουμε ενδεικτικά τα Παρ' όλα αυτά, Μικρά βήματα, Το ημερολόγιο του καύσωνα και Τολμηρές ιστορίες. Το βιβλίο του Η δυστυχία τού να είσαι Έλληνας έχει ανατυπωθεί 31 φορές στην Ελλάδα και μεταφραστεί και εκδοθεί στα αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, ισπανικά και βουλγαρικά.
Περισσότερο στοχαστικά είναι τα έργα του Ο Έλληνας Βούδδας, Το απόλυτο και το τάβλι και Τρίπτυχο: Επικοινωνία, Αγάπη, Ελευθερία.
Παράλληλα έχει εκδώσει τα ποιητικά βιβλία Το Βιβλίο των Γάτων και Ποιήματα 1950-1990. Το Βιβλίο των Γάτων έχει εκδοθεί και στα ιταλικά με τον τίτλο «La Gatta di Corfu». Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα ισπανικά και πορτογαλικά.
Ο Δήμου έχει δημοσιεύσει μεταφράσεις ποιημάτων από αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, λατινικά κι έχει επίσης μεταφράσει τις Φωνές του Μαρακές του Ελίας Κανέτι.
Καταπιάστηκε με τη φωτογραφία, με δύο φωτογραφικά άλμπουμ και τρεις εκθέσεις φωτογραφίας.
Τελευταίως εκφραζόταν μέσα από το προσωπικό του blog, επικοινωνώντας με αναγνώστες των κειμένων που αναρτούσε. Εκτός από την προσωπική ιστοσελίδα του (στήλη «Επίκαιρα»), αρθρογράφησε στην εφημερίδα LIFO μέχρι τον Δεκέμβριο του 2013. Από τον Ιανουάριο του 2014, αρθρογραφεί στο protagon.gr.
Παρατηρήσεις
Ο Δήμου στο έργο του συμμίγει διάφορα λογοτεχνικά είδη: δοκίμιο, αυτοβιογραφία, αφοριστικό λόγο, πεζογραφία και ποίηση.«Βαθυστόχαστος όσο και πνευματώδης, ορθολογιστής αλλά και λυρικός, σκεπτικιστής αλλά και με μια νότα προμηθεϊκού ρομαντισμού [...]»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μονάχου Κατηγορία:Έλληνες βιογράφοι Δ
Αδικία έργου
Η  αδικία έργου ή έλλειψη δικαιοσύνης έργου (στα Αγγλικά: 'occupational injustice') παρουσιάζεται όταν τα δικαιώματα για έργο παραβιάζονται, όπως όταν οι άνθρωποι αποκλείονται από τα ουσιώδη για εκείνους έργα ή όταν έργα πέραν της προτιμήσεώς τους τούς επιβάλλονται περιορίζοντας τοιουτοτρόπως την ικανοποίηση από τη ζωή. Η δομή των δικαιωμάτων για έργο πηγάζει από τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά εστιάζει στα εγγενή δικαίωματα των ατόμων να συμμετέχουν σε έργα. Μέσω αυτής της συμμετοχής, τα δικαιώματα για έργο συμβάλλουν στην ικανοποίηση και την αυτοπραγμάτωση. Ομάδες ανθρώπων που μπορεί να είναι ευάλωτοι και να βιώνουν τις αδικίες έργου περιλαμβάνουν πολιτιστικές, θρησκευτικές και εθνοτικές μειονοτικές ομάδες, παιδιά-εργάτες, ανέργους, φυλακισμένους, άτομα με διαταραχή χρήσης ουσιών, πρόσφυγες, και/ή γυναίκες.
MASH (ταινία)
Η ταινία MASH (ή  M*A*S*H ) είναι σατιρική μαύρη κωμωδία παραγωγής 1970 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Όλτμαν και με πρωταγωνιστές τους Ντόναλντ Σάδερλαντ, Έλιοτ Γκουλντ και Τομ Σκέριτ. Το μυθιστόρημα του Ρίτσαρντ Χούκερ στο οποίο βασίζεται η ταινία αναφέρεται σε μια κινητή μονάδα γιατρών στον Πόλεμο της Κορέας. Ο σκηνοθέτης όμως είχε ως σκοπό να ασκήσει κριτική στον Πόλεμο του Βιετνάμ που διαδραματιζόταν εκείνη την περίοδο και γι' αυτό τον λόγο αφαίρεσε κάθε αναφορά του σεναρίου πάνω στον Πόλεμο της Κορέας. Η επιτυχία της ταινίας είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία τηλεοπτικής σειράς με το όνομα  M*A*S*H  που έκανε επίσης επιτυχία. Στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε αρχικά με τον τίτλο Κ.Ι.Μ.Α.Σ. (Κινητή Ιατρική Μονάδα Αμερικανικού Στρατού).
Αδικία έργου
Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες των αδικιών έργου: Ο ρόλος των εργοθεραπευτών οι οποίοι εργάζονται με πληθυσμό που βιώνει αδικίες έργου περιλαμβάνει το να μάχονται για τη δικαιοσύνη για να εξασφαλίσουν ότι τα δικαιώματα για έργο των εξυπηρετούμενών τους δεν καταπατώνται. Πιο συγκεκριμένα, ο ρόλος τους περιλαμβάνει την διασφάλιση ότι τα άτομα θα έχουν ίσες ευκαιρίες να συμμετάσχουν σε ουσιώδη έργα. Οι εργοθεραπευτές συνεργάζονται με τους εξυπηρετούμενούς τους για να καθορίσουν τους στόχους και τις επιδιώξεις που παρέχουν τρόπους κοινωνικής ένταξης, εστιάζοντας στην πελατο-κεντρική θεραπεία προκειμένου να επιτρέψουν στα άτομα να συμμετέχουν σε έργα της δικής τους επιλογής. Η υποστήριξη από πλευράς επαγγελματιών και ερευνητών μπορεί να περιλαμβάνει τη χρηματοδότηση για τους μη έχοντες, έρευνα που περιλαμβάνει αποκλεισμένους πληθυσμούς, την προώθηση των υπηρεσιών Εργοθεραπείας στις αναπτυσσόμενες χώρες, και τη συνειδητή προώθηση σε σχολεία, συστήματα μεταφορών, κυβέρνηση, σωφρονιστικά καταστήματα, ανώτατη εκπαίδευση και παγκόσμια συστήματα.
Δείτε επίσης
• Απαρτχάιντ έργου
MASH (ταινία)
Το 1996 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αδικία έργου
Δείτε επίσης
• Εργοθεραπεία
MASH (ταινία)
Υπόθεση
Κατά τη διάρκεια του Πολέμου στην Κορέα, το 1951, οι Ντιουκ Φόρεστ (Τομ Σκέριτ) και Χόκαϊ «Ανοιχτομάτης» Πιρς (Ντόναλντ Σάδερλαντ), δυο νεαροί χειρουργοί σε κινητό νοσοκομείο, προσπαθούν να αντιμετωπίσουν την καθημερινή φρίκη του πολέμου υιοθετώντας έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Έχοντας στο πλάι τους τον μυστηριώδη χειρουργό θώρακος Τζον Μακινταϊρ «το καμάκι» (Έλιοτ Γκουλντ), βιώνουν μια σειρά επεισοδίων όπως τον αγώνα αμερικανικού ποδοσφαίρου με μια άλλη στρατιωτική μονάδα, το ταξίδι στο Τόκιο για να χειρουργήσουν τον γιο ενός γερουσιαστή και να παίξουν γκολφ και την ανακάλυψη ότι η αδελφή προϊσταμένη, Μάργκαρετ Χούλιχαν (Σάλι Κέλερμαν), είναι φυσική ξανθιά, που δείχνουν ότι ακόμη και μέσα στη λαίλαπα του πολέμου υπάρχει χώρος για χαμόγελο και χιούμορ.
Αδικία έργου
Δείτε επίσης
• Εργοθεραπευτής
Αναφορές
Κατηγορία:Εργοθεραπεία Κατηγορία:Δικαιοσύνη Κατηγορία:Χώρος εργασίας
MASH (ταινία)
Πληροφορίες
Ο Όλτμαν προσέλαβε πολλούς άσημους για την περίοδο εκείνη ηθοποιούς για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, με εξαίρεση ίσως τους Έλιοτ Γκουλντ, τον Τομ Σκέριτ και τον Ρόμπερτ Ντιβάλ. Ο Γκουλντ επρόκειτο αρχικά να ερμηνεύσει το ρόλο του Ντιουκ Φόρεστ, αλλά όταν ο Μπαρτ Ρέινολντς απέρριψε το ρόλο του Τζον «το καμάκι», ο ίδιος παρακάλεσε τον Όλτμαν να πάρει τη θέση του Φόρεστ. Ο Όλτμαν σκεφτόταν να αναθέσει το ρόλο του Χόκαϊ Πιρς στον Τζέιμς Γκάρνερ, τον οποίο τελικά ανέλαβε ο Ντόναλντ Σάδερλαντ. Ο Τομ Σκέριτ που ανέλαβε το ρόλο του Ντιουκ Φόρεστ σχολίασε ότι το 80% του διαλόγου ήταν αυτοσχεδιασμός κι ότι ο Όλτμαν προσέλαβε πολλούς άσημους ηθοποιούς από ερασιτεχνικές ομάδες αυτοσχεδιασμού που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά σε ταινία. Ο Όλτμαν είχε επίσης απορρίψει αρχικά τη Σάλι Κέλερμαν, ηθοποιό που ανέλαβε τελικά το ρόλο της Μάργκαρετ Χούλιχαν καθώς τη θεωρούσε πολύ όμορφη για το ρόλο.
Η εταιρία 20th Century Fox προσέλαβε τον Ρόμπερτ Όλτμαν υποσχόμενη ότι θα του έδινε ποσοστό από τα κέρδη της. Όμως μια διαφωνία του σκηνοθέτη με τους υπαλλήλους της εταιρίας, πριν από την έναρξη των γυρισμάτων ανάγκασε το διευθυντή της να αφαιρέσει από τον Όλτμαν τα ποσοστά του. Ο σκηνοθέτης πληρώθηκε 75.000 δολάρια για τη δουλειά του κι όταν η ταινία έκανε εμπορική επιτυχία ο σκηνοθέτης ζήτησε πάλι τα ποσοστά. Η εταιρία σκεφτόταν να του τα δώσει, μέχρι τη στιγμή που ο Όλτμαν δήλωσε πόσο άσχημη ήταν η συνεργασία του με την 20th Century Fox. Ο Όλτμαν δεν εισέπραξε επιπλέον χρήματα. Ο 14χρονος γιος του όμως που έγραψε τους στίχους του τραγουδιού της έναρξης, Suicide is Painless, έλαβε 2.000.000 δολάρια για την επιτυχία του. Χρόνια αργότερα, ο Όλτμαν, αναφερόμενος στις αλλεπάλληλες συγκρούσεις του με την εταιρία δήλωσε ότι: Η ταινία δεν κυκλοφόρησε ποτέ, απλά βγήκε στα σκαστά.
Η ταινία γυρίστηκε την ίδια χρονιά, με το Πάτον, ο θρύλος της Νορμανδίας (Patton) και με το Τόρα! Τόρα! Τόρα!, δυο πολεμικές ταινίες, οι οποίες αποτελούσαν τα πιο φιλόδοξα εγχειρήματα της 20th Century Fox. Εφόσον οι υπεύθυνοι της εταιρίας επέβλεπαν περισσότερο εκείνες τις ταινίες, ο Όλτμαν έλαβε καλλιτεχνική ελευθερία και ρίσκαρε, ενώ υπό άλλες συνθήκες θα είχε υποστεί λογοκρισία. Η ταινία MASH είναι η πρώτη αμερικανική παραγωγή στην οποία αναφέρεται η λέξη Fuck. Κάποιοι σχολίασαν ότι οι στρατιώτες στο MASH εμφανίζονταν βρώμικοι σε σχέση με εκείνους του Πάτον και του Τόρα! Τόρα! Τόρα! κι ο σκηνοθέτης υποστήριξε ότι οι στρατιώτες στον πόλεμο είναι βρώμικοι.
Υποδοχή
Η ταινία κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά με το Catch-22 του Μάικ Νίκολς, ο οποίος τρία χρόνια πριν είχε σκηνοθετήσει τον Πρωτάρη (The Graduate, 1967), μια από τις εμπορικότερες ταινίες της δεκαετίας του 1960. Δεδομένου ότι ο Νίκολς θεωρούνταν μεγαλύτερο όνομα από τον Όλτμαν, οι κριτικοί περίμεναν ότι η ταινία του, με ένα λαμπρό καστ και παρόμοια θεματολογία, θα ήταν καλύτερη κι εμπορικότερη από του Όλτμαν. Όταν η ταινία του Νίκολς απέτυχε στο box-office κι έλαβε ανάμεικτες κριτικές, ο Όλτμαν κρέμασε μια σημαία στο γραφείο του με τον τίτλο Caught-22.
Η ταινία είχε προϋπολογισμό 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων και έκανε εισπράξεις 81.600.000 δολαρίων παγκοσμίως.
Βραβεία
Πέρα από την εμπορική επιτυχία και την θερμή υποδοχή των κριτικών η ταινία έλαβε 5 υποψηφιότητες για όσκαρ, μεταξύ των οποίων κι εκείνο για καλύτερη ταινία. Έχασε όμως από την άλλη παραγωγή της 20th Century Fox της ίδιας χρονιάς το Πάτον, ο θρύλος της Νορμανδίας. Ο Όλτμαν που βρέθηκε για πρώτη φορά υποψήφιος για Όσκαρ Σκηνοθεσίας έχασε το αγαλματίδιο από τον Φράνκλιν Σάφνερ του Πάτον κι το μοναδικό όσκαρ που κατόρθωσε να αποσπάσει η ταινία ήταν εκείνο της διασκευής σεναρίου. Η ταινία κέρδισε επίσης το Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών του 1970.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Υποψηφιότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Αντιπολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Άλφρεντ Κίνσεϊ
Σημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Αμερικανοί βιολόγοι Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Γκιλάντ Τσούκερμαν
Γκιλάντ Τσούκερμαν  (αγγ: Ghil'ad Zuckermann, εβρ: גלעד צוקרמן, γενν. 1 Ιουνίου 1971, Τελ Αβίβ, Ισραήλ) (D.Phil., Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, Ph.D. Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ) είναι γλωσσολόγος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Αδελαΐδα και πολύγλωσσος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λεξικογράφοι Κατηγορία:Εβραίοι γλωσσολόγοι Κατηγορία:Μεταφραστές Κατηγορία:Ισραηλινοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Άγγλοι φιλόλογοι Κατηγορία:Αυστραλοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιταλοί λεξικογράφοι
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2013
Οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 2013 έγιναν στην πόλη Στάρα Ζαγόρα της Βουλγαρίας στις 27 & 28 Ιουλίου. Μετείχαν 700 αθλητές και αθλήτριες από δώδεκα βαλκανικές χώρες. Νικήτριες αναδείχθηκαν η Τουρκία στους άνδρες και η Ρουμανία στις γυναίκες. Διεξήχθησαν ξεχωριστά τα βαλκανικά πρωταθλήματα μαραθωνίου και βάδην, τα οποία ήταν εκτός γενικής βαθμολογίας.
Βαλκανικά πρωταθλήματα 2013
Εκτός από τους Βαλκανικούς Αγώνες Ανδρών-Γυναικών, το 2013 διεξήχθησαν τα ακόλουθα βαλκανικά πρωταθλήματα:
Ανδρών
* Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα.
** Για την ομαδική βαθμολογία συνυπολογίστηκαν και τα αποτελέσματα των 10χλμ νέων ανδρών (Κ-20) και 10χλμ νέων (Κ-18).
Γυναικών
* Διεξήχθησαν ξεχωριστά πρωταθλήματα.
** Για την ομαδική βαθμολογία συνυπολογίστηκαν και τα αποτελέσματα των 10χλμ νέων γυναικών (Κ-20) και 5χλμ νεανίδων (Κ-18).
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 2013 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βουλγαρία
Σταύρος Αθανασιάδης
Ο Σταύρος Αθανασιάδης (1924-1995), του Αθανασίου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Κοζάνης με την ΕΡΕ από το 1961 ως το 1962, μετά από το 1963 ως το 1967 και μεταδικτατορικά με τη Νέα Δημοκρατία από το 1974 ως το 1981.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Πτολεμαΐδα στις 14 Σεπτεμβρίου 1924. Εργάστηκε ως ιδιωτικός υπάλληλος.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Κοζάνης με την ΕΡΕ το 1961, όμως η εκλογή του ακυρώθηκε στις 13 Μαΐου 1962. Επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1963 και το 1964. Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, με 12.139 σταυρούς, με σχετικά μικρή διαφορά από τον Θεμιστοκλή Βύζα, ο οποίος ήρθε 1ος σε σταυρούς προτίμησης με 12.519. Επανεξελέγη στην ίδια εκλογική περιφέρεια το 1977 λαμβάνοντας 9.103 σταυρούς προτίμησης, ερχόμενος ξανά 2ος σε σταυρούς στην εκλογική περιφέρεια, με πρώτο τον Γεώργιο Β. Παπαδόπουλο.
Θάνατος
Ο Σταύρος Αθανασιάδης απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών στις 2 Ιουνίου 1995. Με τη σύζυγό του Δόμνα (φιλόλογο - Γυμνασιάρχη), απέκτησε μία κόρη και δύο γιους.
Παραπομπές
Αθανασιαδης Σταυρος Αθανασιαδης Σταυρος Αθανασιαδης Σταυρος
Seether
Οι Seether είναι τριμελές σήμερα μουσικό συγκρότημα από τη Νότια Αφρική, ενεργοί από το 1999, που ανήκουν στην post-grunge και στην alternative metal σκηνή. Σήμερα ανήκουν στη δισκογραφική εταιρεία Wind-up Records. Η αρχική τους ονομασία ήταν Saron Gas αλλά άλλαξαν το όνομά τους το 2002, ταυτόχρονα με την κυκλοφορία του δεύτερού τους άλμπουμ, με τίτλο Disclaimer.
Ιστορία
Το πρώτο τους ουσιαστικό δισκογραφικό βήμα έγινε το 2002 όταν κυκλοφόρησαν το δεύτερό τους άλμπουμ, με τίτλο Disclaimer. Αυτό έδωσε τρία καλά τραγούδια, τα "Fine Again", "Driven Under" και "Gasoline," ωστόσο μόνο το "Fine Again" είχε κάποια επιτυχία. Το "Broken" που είχε περισσότερη επιτυχία, δεν κυκλοφόρησε σε σινγκλ.
Το 2005 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Karma and Effect. Το άλμπουμ έγινε χρυσό σε ΗΠΑ και Καναδά και έδωσε τραγούδια όπως "Remedy", "Truth" και "The Gift". Το "Remedy" ήταν στην πρώτη θέση στα US Mainstream Rock Charts και αποτέλεσε το πρώτο τραγούδι του συγκροτήματος πόυ ανέβηκε στην κορυφή.
Ακολούθησε η κυκλοφορία του CD/DVD One Cold Night, το 2006. Τον Ιούνιο του ιδίου έτους έφυγε από το συγκρότημα ο κιθαρίστας Πατ Κάλαχαν και τον Αύγουστο ο Σον Μόργκαν έκανε αποτοξίνωση για αλκοόλ και για ναρκωτικά, με αποτέλεσμα να αναβληθούν οι ζωντανές εμφανίσεις του συγκροτήματος με τους Staind και τους Three Days Grace. Το τραγούδι των Evanescence "Call Me When You're Sober" γράφτηκε εξαιτίας αυτού του γεγονότος.
Στις 23 Οκτωβρίου του 2007 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Finding Beauty in Negative Spaces, που πούλησε 57.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του. Το πρώτο σινγκλ με τίτλο "Fake It" έγινε νούμερο 1 τόσο στα US Mainstream Rock Charts όσο και στα US Modern Rock Charts. Στις αρχές του 2008 έγινε γνωστό ότι το δεύτερο σινγκλ θα είναι το "Rise Above This".
Άαραου
Η Άαραου είναι πόλη της βόρειας Ελβετίας, πρωτεύουσα του καντονίου Άαργκαου, καθώς και της ευρύτερης πέριξ της πόλης ομώνυμης περιοχής. Είναι η τρίτη σε πληθυσμό πόλη του καντονίου. Το 1946 αριθμούσε 13.200 κατοίκους, το 1970 έφθασε τους 17.000, ενώ το 2005, μόλις που υπερέβαινε τις 15.500 κατοίκους οι οποίοι είναι γερμανόφωνοι και επί το πλείστον στο θρήσκευμα Προτεστάντες.
thumb|left|Οι περίφημες στέγες της Άαραου Η Άαραου βρίσκεται σε υψόμετρο 380 μέτρα και συγκεκριμένα στο ελβετικό οροπέδιο, στη κοιλάδα του ποταμού Άαρ, επί της δεξιάς όχθης του, στο νότιο άκρο της οροσειράς Ιούρα, δυτικά της Ζυρίχης. Είναι συνδεδεμένη με το σιδηροδρομικό δίκτυο της χώρας, και η έκτασή της φθάνει περίπου τα 9 τετρ.χλμ. Παλαιότερες ονομασίες της πόλης ήταν Αρούλα ή Άρουλα, Αρόλα και νεότερα Αραλίς.
Στην Ααράου υπάρχει σπουδαία βιβλιοθήκη με σπάνια χειρόγραφα καθώς και ανεπτυγμένη βιομηχανία υφαντουργίας, μεταλλουργίας, (χυτήρια) και ηλεκτρικών ειδών. Επίσης εδώ βρίσκονται και τα ερείπια του Πύργου των Αψβούργων που κτίσθηκε το 1020.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας
Α.Ο. Αστέρας Πετριτή
Ο Αθλητικός Όμιλος Αστέρας Πετριτή είναι ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στον Πετριτή Κέρκυρας. Ιδρύθηκε το 1981. Τα χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε-κόκκινο και το λευκό-μπλε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
facebook
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1981 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κέρκυρας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας
Πέτρος Φιλιππίδης
Ο Πέτρος Φιλιππίδης (Αθήνα, 31 Δεκεμβρίου 1962) είναι Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Βιογραφία
Το 1986 αποφοίτησε από την Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν και σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών. Όσο βρισκόταν στο θέατρο του Κάρολου Κουν πρωταγωνίστησε στις θεατρικές παραστάσεις Ιππείς, Αχαρνής, Αγαμέμνων, Όρνιθες, Πέρσες, Προμηθέας Δεσμώτης και στις Θεσμοφοριάζουσες. Τέλος, σπούδασε σκηνοθεσία στην σχολή Σταυράκου. Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο, τον Δημήτρη Φιλιππίδη. Είναι υποστηρικτής του Παναθηναϊκού.
Καταγγελίες
Στις αρχές του 2021 τρεις γυναίκες ηθοποιοί, η Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, η Λένα Δροσάκη και η Πηνελόπη Αναστασοπούλου ζήτησαν την οριστική διαγραφή του από το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) με καταγγελία από κοινού για ανάρμοστη συμπεριφορά και κατάχρηση εξουσίας ως σκηνοθέτης, στα πλαίσια του ελληνικού #metoo. Στον απόηχο των παραπάνω καταγγελιών, η ΕΡΤ προέβη άμεσα στη διακοπή της συνεργασίας της με τον Πέτρο Φιλιππίδη, ο οποίος συμμετείχε στην τηλεοπτική σειρά "Χαιρέτα μου τον Πλάτανο", με το να τον απομακρύνει από τον ρόλο που είχε ο ίδιος στο συγκεκριμένο έργο. Σε καταγγελία στο Σ.Ε.Η. προέβη επίσης ο ηθοποιός Γιώργος Ψάλτου για τη βίαιη συμπεριφορά και ξυλοδαρμό του Πέτρου Φιλιππίδη σε βάρος του, κατά τη διάρκεια της θεατρικής παράστασης «Φον Δημητράκης» που είχε ανέβει την διετία 2013-2015.
Εργογραφία
Παρακάτω ακολουθεί η εργογραφία του Φιλιππίδη:
Μεταγλωττίσεις
Έχει μεταγλωττίσει τη φωνή του Μούσου στην κινηματογραφική ταινία της «Μουλάν» και τη φωνή του Sid στην σειρά κινηματογραφικών ταινιών «Ice Age».
Αφηγήσεις
Έχει δανείσει τη φωνή του ως αφηγητής στα παιδικά παραμύθια: "ο Πέτρος κι ο Λύκος", "η Ιστορία του Μπαμπάρ του Μικρού Ελέφαντα", "Οδηγός των Νέων για την Ορχήστρα", "το Καρναβάλι των Ζώων", "ο Πιγκουΐνος Μεγαλομανής" και "η Συμφωνία των Παιχνιδιών" την περίοδο 1994-1995.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ηλίας (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας
Ο Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας ή Αλφόνσος ο Αφρικανός (Afonso V de Portugal, Σίντρα, 15 Ιανουαρίου 1432 - 28 Αυγούστου 1481) μέλος του Οίκου των Αβίς, κλάδου των Καπετιδών της Πορτογαλίας ήταν Βασιλιάς της Πορτογαλίας και της Αλγκάρβε (1438 - 1481). Ο Αλφόνσος Ε΄ ήταν δεύτερος αλλά μεγαλύτερος επιζήσας γιος και διάδοχος του Εδουάρδου της Πορτογαλίας και της Ελεονώρας των Τρασταμάρα, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγονίας. Ο Αλφόνσος Ε΄ ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Πορτογαλίας που έγινε κυρίαρχος στο «Βασίλειο των Αλγκάρβες» στον πληθυντικό (1471), μέχρι εκείνη τη χρονιά είχε την ονομασία «Βασίλειο του Αλγκάρβε». Τον 15ο αιώνα προστέθηκαν στο Πορτογαλικό στέμμα πολλές περιοχές στη βόρεια Αφρική σαν κατοχή του «Βασιλείου του Αλγκάρβε», επίσημα αποτελούσε ανεξάρτητο υποτελές βασίλειο στη νότια Πορτογαλία γύρω από το Στενό του Γιβραλτάρ.
Πρώτα χρόνια
thumb|250px|left|Ο Αλφόνσος ο Αφρικανός σε μικρογραφία της εποχής του (1470) Όταν πέθανε ο μεγαλύτερος αδελφός του Ινφάντης Ιωάννης σε ηλικία τεσσάρων ετών (1433) ο πατέρας του τον όρισε διάδοχο του θρόνου με τον τίτλο «Πρίγκιπας της Πορτογαλίας» σύμφωνα με τα Αγγλικά έθιμα. Ο Αλφόνσος ο Αφρικανός διαδέχθηκε τον πατέρα του σε ηλικία έξι ετών (1438). Την περίοδο που ήταν ανήλικος αντιβασιλιάς και κηδεμόνας του ορίστηκε σύμφωνα με τη διαθήκη του πατέρα του η μητέρα του Ελεονώρα της Αραγωνίας. Η μητέρα του ήταν ωστόσο μισητή και ανεπιθύμητη στην αριστοκρατία της Πορτογαλίας λόγω της καταγωγής της από το Βασίλειο της Αραγωνίας, τη μητέρα του υποστήριζε μόνο ο νόθος ετεροθαλής αδελφός του πατέρα του Αλφόνσος της Μπραγκάνσα. Ακολούθησε σύντομα εξέγερση, η θέση της βασιλομήτωρος έγινε πολύ δύσκολα, αφού συγκλήθηκαν τα Πορτογαλικά Κορτές αντιβασιλιάς ορίστηκε ο Πέτρος, δούκας της Κοΐμπρα δεύτερος αδελφός του Εδουάρδου.
Η βασική αρχή που ακολούθησε στην πολιτική του ο θείος του Πέτρος ήταν η ενίσχυση της δύναμης του στέμματος και ο περιορισμός των ευγενών, η χώρα πέρασε περίοδο ευημερίας αλλά ξέσπασαν εμφύλιες συγκρούσεις. Ο Αλφόνσος του Μπάρσελος προσωπικός εχθρός του δούκα της Κοΐμπρα έγινε ο αγαπημένος θείος του μικρού Αλφόνσου Ε΄, τον ενίσχυσε με τίτλους, δώρα και τον διόρισε δούκα της Μπραγκάνσα. Με τον τίτλο αυτό έγινε ο ισχυρότερος άντρας στην Πορτογαλία και ένας από τους ισχυρότερους άντρες στην Ευρώπη. Ο Πέτρος ήθελε να εξασφαλίσει τη θέση του και πάντρεψε τον ανεψιό του Αλφόνσο με την κόρη του Ισαβέλλα της Κοΐμπρα (1445). Ο βασιλιάς ενηλικιώθηκε και ο Πέτρος ήταν υποχρεωμένος να του παραδώσει όλες τις εξουσίες (9 Ιουνίου 1448), ο Αλφόνσος Ε΄ ακύρωσε όλους τους νόμους και τα διατάγματα του θείου του (15 Σεπτεμβρίου 1448). Την επόμενη χρονιά ο βασιλιάς κήρυξε τον θείο και πεθερό του αντάρτη με ψευδείς κατηγορίες, ακολούθησε μεταξύ τους η «μάχη της Αλφαλομπέιρα» (20 Μαΐου 1449) στην οποία ο Πέτρος, δούκας της Κοΐμπρα ηττήθηκε και σκοτώθηκε σε ηλικία 57 ετών.[3] Μετά την απώλεια του Πέτρου του ισχυρότερου Ινφάντη μέχρι τότε ο Αλφόνσος της Μπραγκάνσα έγινε ο ισχυρότερος κυβερνήτης στη χώρα.
Εκστρατεία στο Μαρόκο
thumb|250px|right|Η κατάκτηση της Αρζίλα (1471) Ο Αλφόνσος Ε΄ έστρεψε αμέσως μετά την προσοχή του στη βόρεια Αφρική, ο παππούς του Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας είχε κατακτήσει τη Θέουτα από το Μαρόκο και ο Αλφόνσος ήθελε να συνεχίσει τις κατακτήσεις. Ο βασιλικός στρατός της Πορτογαλίας κατέκτησε το Αλκάθερ Τσέγκουερ (1458) και το Ασίλαχ (1471), η Ταγγέρη από την άλλη πλευρά κατακτήθηκε αλλά και χάθηκε πολλές φορές την περίοδο 1460-1464. Οι μεγάλες επιτυχίες του Αλφόνσου Ε΄ στην Αφρική του έδωσαν το προσωνύμιο «Αλφόνσος ο Αφρικανός». Ο βασιλιάς υποστήριξε τις επιχειρήσεις του θείου του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου στον Ατλαντικό αλλά μετά τον θάνατο του (1460) σταμάτησε τις προσπάθειες. Ο Αλφόνσος ο Αφρικανός από τότε έμεινε παθητικός βασιλιάς, προτίμησε να παραμείνει στη μνήμη και τα κατορθώματα του πατέρα και του παππού του. Ο Πάπας Νικόλαος Ε΄ εξέδωσε παπική βούλα (1452) με την οποία επέτρεψε στον βασιλιά Αλφόνσο τον Αφρικανό να καταστρέψει «τους Σαρακηνούς, τους παγανιστές και όλους τους άπιστους», αργότερα (1455) επικύρωσε για δεύτερη φορά τη βούλα. Οι δύο παπικές βούλες χρησιμοποιήθηκαν σαν δικαιολογία σε πολλούς Ευρωπαίους μονάρχες για το δουλεμπόριο και την αποικιοκρατία.
Διεκδικήσεις στην Καστίλη
thumb|250px|right|Νόμισμα του Αλφόνσου του Αφρικανού Μετά τη λήξη των εκστρατειών στην Αφρική, ο Αλφόνσος Ε' βρήκε νέα αφορμή διαμάχης με το Βασίλειο της Καστίλης. Ο Ερρίκος Δ΄ της Καστίλης πέθανε χωρίς γιους (1474), με τη σύζυγο του Ιωάννα της Πορτογαλίας αδελφή του Αλφόνσου Ε΄ άφησε μόνο μια κόρη την Ιωάννα λα Μπελτρανέχα. Ο βασιλιάς νυμφεύτηκε -σε δεύτερο γάμο- την κληρονόμο της Καστίλης και ανιψιά του και διεκδίκησε το βασίλειο της Καστίλης. Όμως όταν η Ιωάννα ήταν 6 ετών, ορισμένοι ευγενείς ισχυρίστηκαν ότι δεν ήταν κόρη από τον Ερρίκο Δ΄ αλλά από τον Μπελτράν ντελά Κουέβα, την αποκαλούσαν Ιωάννα λα Μπελτρανέχα. Tο στέμμα διεκδίκησε η αδελφή του Ερρίκου Δ΄ Ισαβέλλα Α΄ της Καστίλλης που την υποστήριζε ο σύζυγός της Φερδινάνδος Β΄ της Αραγωνίας, οι Καθολικοί βασιλείς. Ο Αλφόνσος Ε΄ επέμενε στη διεκδίκηση του θρόνου της Καστίλης χάρη στα δικαιώματα της δεύτερης συζύγου του, ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Καστίλης και οδήγησε τον στρατό του στο βασίλειο. Η συγγένεια με την ανεψιά του ήταν ωστόσο φανερή, για να γίνει ο γάμος ήταν απαραίτητη μία παπική απαλλαγή. Ο Αλφόνσος ο Αφρικανός εισήλθε στην Καστίλη με έναν στρατό με 5.600 ιππείς και 14.000 πεζούς. Μετά από πολλές αψιμαχίες συναντήθηκαν στη «μάχη του Τόρο» ο στρατός του Αλφόνσου και του γιου του πρίγκιπα Ιωάννη με 8.000 άνδρες με έναν ισοδύναμο στρατό της Καστίλης υπό την ηγεσία των Καθολικών βασιλέων, του Καρδιναλίου Πέντρο Γκονσάλες ντι Μεντόζα και του δούκα της Άλμπα. Ο αγώνας ήταν σκληρός και από τις δυο πλευρές, το αποτέλεσμα για πολύ ώρα αμφίρροπο.
Οι δυνάμεις του Καρδιναλίου Μεντόζα και του δούκα της Άλμπα νίκησαν τελικά τον Πορτογαλικό στρατό, ο Αλφόνσος ο Αφρικανός δραπέτευσε από το πεδίο της μάχης αφήνοντας μονάχα τον γιο του Ιωάννη. Ο διάδοχος Ιωάννης καταφέρει να ανατρέψει την ήττα, νίκησε τη δεξιά πτέρυγα του στρατού της Καστίλης και επανέφερε τους Πορτογάλους φυγάδες. Μετά τη λήξη της μάχης και οι δύο πλευρές διεκδίκησαν τη νίκη αλλά μετά την απόδραση του Πορτογάλου βασιλιά έχασε τα δικαιώματα του για τον θρόνο της Καστίλης. Ο γνωστός δημοσιογράφος Χοσέ Χαβιέρ Εσπάρζα Τόρες (γεν. το 1963) περιγράφει τη μάχη ως εξής :
«''Ήταν 1η Μαρτίου 1476, τα χρονικά περιγράφουν 8.000 άντρες από κάθε πλευρά. Τον στρατό των Πορτογάλων διοικούσαν ο βασιλιάς τους Αλφόνσος, ο διάδοχος Ιωάννης και οι επίσκοποι της Έβορα και του Τολέδο. Τον στρατό της Καστίλης διοικούσαν οι Καθολικοί βασιλείς Φερδινάνδος και Ισαβέλλα και οι στρατιωτικές μεραρχίες της Ζαμόρα, της Σιουδάδ Ροδρίγο και της Βαγιαδολίδ. Η μάχη ήταν σκληρή αλλά όχι ιδιαίτερα αιματηρή, εκτιμάται ότι κάθε στρατός έχασε περίπου χίλιους άντρες, ποιος νίκησε λοιπόν? Η πτέρυγα του Αλφόνσου ηττήθηκε από τον στρατό του Φερδινάνδου αλλά ο γιος του Ιωάννης ανταπέδωσε το χτύπημα μετά την αποχώρηση του πατέρα του. Μετά τη λήξη της μάχης όταν είδε ότι δεν υπάρχει νικητής ο Φερδινάνδος έστειλε επιστολές σε όλες τις πόλεις της Καστίλης και της Αραγωνίας και σε πολλές Ευρωπαϊκές αυλές.''»
Ο Αλφόνσος ο Αφρικανός δεν εγκατέλειψε τις προσπάθειες του, πήγε στη Γαλλία να ζητήσει υποστήριξη αλλά όταν είδε ότι ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας τον εξαπάτησε επέστρεψε στην Πορτογαλία απογοητευμένος. Ο Αλφόνσος παραιτήθηκε υπέρ του γιου του Ιωάννη (1477), αποσύρθηκε σε μοναστήρι στη Σίντρα όπου και πέθανε τέσσερα χρόνια αργότερα (1481), διατήρησε επίσημα τον τίτλο του βασιλιά μέχρι τον θάνατο του.
Οικογένεια
Το 1447 νυμφεύθηκε την εξαδέλφη του Ισαβέλλα της Κοΐμπρα, κόρη του Πέτρου δούκα της Κοΐμπρα, και είχε τέκνα:
Η Ισαβέλλα απεβίωσε το 1455. Το 1475 π Αλφόνσος Ε΄ νυμφεύτηκε την ανιψιά του Ιωάννα λα Μπελτρανέχα, κόρη του Ερρίκου Δ΄ της Καστίλης της οποίας η πατρότητα αμφισβητήθηκε. Δεν απέκτησε απογόνους από τον γάμο αυτόν.
Από τη Μαρία Σοάρες ντα Κούνια, κόρη του αρχιυπηρέτη του, είχε ένα φυσικό τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
ΦΑ Ρεντ Μπόις Ντιφερντάνζ
Η ΦΑ Ρεντ Μπόις Ντιφερντάνζ ήταν μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Ντιφερντάνζ, Λουξεμβούργο. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1907, έναν χρόνο μετά την ίδρυση της πρώτης ομάδας της χώρας, της ΣΣ Φόλα Ες. Έδρα της ομάδας ήταν το Stade du Thillenberg, χωρητικότητας 7150 θεατών. Κατέκτησε 6 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λουξεμβούργου και 15 φορές το κύπελλο.
Τίτλοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1907 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λουξεμβούργου
Ναϊτικό Παρεκκλήσιο του Νουβιόν-ε-Κατιγιόν
Το Παρεκκλήσιο των Ναϊτών (γαλλικά: Chapelle des Templiers) είναι παρεκκλήσιο ευρισκόμενο στο Νουβιόν-ε-Κατιγιόν της Γαλλίας.
Τοποθεσία
Το παρεκκλήσιο ευρίσκεται εντός της κοινότητας του Νουβιόν-ε-Κατιγιόν, στον νομό της Αιν.
Ιστορία
Το μνημείο κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο το 1928.
Παραπομπές
Ναιτων Νουβιον-ε-Κατιγιον Ναιτων Νουβιον-ε-Κατιγιον Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στην Αιν Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1928
Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Καλού Χωριού Λεμεσού
Ο Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Καλού Χωριού Λεμεσού (ή ΠΑΟΚ Καλού Χωριού) ήταν ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Καλό Χωριό της Επαρχίας Λεμεσού.
Ιστορία
Ο ΠΑΟΚ Καλού Χωριού ιδρύθηκε στις 17 Ιουνίου 1998 από την ενοποίηση του ΘΟΪ Αγίου Γεωργίου Καλού Χωριού και του Κέντρου Νεότητας Καλού Χωριού «Η Κουμανδαρία». Η ποδοσφαιρική ομάδα αρχικά συμμετείχε στις διοργανώσεις της Ποδοσφαιρικής Αθλητικής Αγροτικής Ομοσπονδίας Κύπρου.
Το 1999 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων ΣΤΟΚ. Την ίδια χρονιά εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) κατακτώντας το πρωτάθλημα ένταξης. Συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία μόνο την περίοδο 1999-00. Τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Το σωματείο πλέον έχει διαλυθεί.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1998 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Καλό Χωριό Λεμεσού
Μπράνκο Τσερβένκοφσκι
Ο Μπράνκο Τσερβένκοφσκι (Бранко Црвенковски, 12 Οκτωβρίου 1962-) είναι Σλαβομακεδόνας πολιτικός, πρώην πρωθυπουργός της Βόρειας Μακεδονίας από το 1992 ως το 1998, και από το 2002 ως το 2004, ενώ υπήρξε και πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας από το 2004 ως το 2009, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Γκιόργκε Ίβανοβ.
Γεννήθηκε στο Σαράγεβο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης το 1962. Σπούδασε πληροφορική. Εξελέγη για πρώτη φορά το 1990 βουλευτής. Πρώην κομμουνιστής, ανήκει σήμερα στο κόμμα Σοσιαλδημοκρατική Ένωση της Μακεδονίας (SDSM) από τον Απρίλιο του 1991. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1992 έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της πρώην Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας έπειτα από την απόσχιση από τη Γιουγκοσλαβία και συνέχισε στο αξίωμα έπειτα από τις εκλογές του 1994.
Ήταν πρωθυπουργός από το 1992 ως το 1998 και από το 2002 ως το 2004. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του Απριλίου του 2004 κερδίζοντας τον Σάσκο Κέντεφ και ορκίστηκε Πρόεδρος στις 12 Μαΐου 2004. Τότε παραιτήθηκε από πρωθυπουργός. Το 2005 νομιμοποίησε τη χρήση της σημαίας της Αλβανίας.
Στις 24 Μαΐου του 2009 επανεξελέγη πρόεδρος της SDSM ως ο μοναδικός υποψήφιος.
Δημήτρης Τσαμκιράνης
O Δημήτριος Τσαμκιράνης (γενν: 1953, απέβ: 22 Ιουλίου 1974), ήταν Έλληνας Έφεδρος Αξιωματικός, ο οποίος έγινε γνωστός από την επιχειρησιακή αποστολή "Νίκη", στην Κύπρο, το 1974 . Γεννήθηκε στις Ελευθερές του νομού Καβάλας, και τα μαθητικά του χρόνια, τα εκπλήρωσε στην ομώνυμη πόλη. Στην συνέχεια, σπούδασε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όμως οι μαθησιακές του προσπάθειες δεν σταμάτησαν εκεί, αλλά το 1973 τις διακόπτει για να υπηρετήσει στον Ελληνικό Στρατό, το ίδιο έτος.
Η συμμετοχή του στην αποστολή "Νίκη"
Ο Τσαμκιράνης αποφασίζει να υπηρετήσει την πατρίδα του με τον θεσμό του Έφεδρου Αξιωματικού, στις Ειδικές Δυνάμεις, ως Καταδρομέας. Μετά την εισβολή των Τούρκων στην μεγαλόνησο της Κύπρου, η Α' ΜΑΚ (Α' Μοίρα Καταδρομέων) αποφασίζει να στείλει δυναμικό για ενίσχυση των Ελληνικών και Κυπριακών φίλιων δυνάμεων. Ο Τσαμκιράνης ως Δόκιμος τότε, συμμετέχει εθελοντικά στην αποστολή αυτή, μαζί με άλλους συναδέλφους του, σε αεροεπιβατική επιχείρηση μεταφοράς προσωπικού με αεροσκάφη τύπου Nord Noratlas της Πολεμικής Αεροπορίας από την Ελλάδα στην Κύπρο την νύχτα της 21ης με 22ης Ιουλίου 1974. Η αποστολή "Νίκη", είχε χαρακτηριστεί ως "επικίνδυνη αποστολή", που όντως έφερε τις αρνητικές συνέπειες. Καταρρίφθηκαν δυο αεροσκάφη, όπου το ένα πριν προσγειωθεί στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, είχε χτυπηθεί από πυρά του Κυπριακού Στρατού Ξηράς, όπου απεβίωσε στην ηλικία των 21. Το 2008, ανακαλύπτονται τα οστά του και κηδεύονται στην πόλη της Καβάλας.
Διακρίσεις
Προς τιμήν του Τσαμκιράνη, χτίστηκε μνημείο στις Ελευθερές, ενω ο τόπος αυτός κάθε χρόνο διοργανώνει αγώνα δρόμου που ονομάζεται "Τσαμκιράνεια", με τερματισμό στο μνημείο του Τσαμκιράνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί επίλεκτων δυνάμεων Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Δυναστεία των Ευθυδημιδών
Η Δυναστεία των Ευθυδημιδών ήταν μία Ελληνική δυναστεία, μάλλον από τη Μαγνησία. Ο βασιλικός οίκος ιδρύθηκε από τον Ευθύδημο Α΄ σατράπη της Σογδιανής, που ανέτρεψε την προηγούμενη δυναστεία του Διοδότου Α΄ της Βακτρίας και έγινε ο Έλληνας βασιλιάς της. Τα μέλη της δυναστείας έκοψαν εξαίρετης ποιότητας νομίσματα, στην αρχή στα ελληνικά και μετά δίγλωσσα, στα ελληνικά και στα σανσκριτικά. Η επικράτειά τους μετατοπιζόταν από τη Βακτρία προς τα ανατολικότερα: στις Παραπαμισάδες και την Αραχωσία και μετά στη Γανδάρα και την Πενταποταμία (Παντζάμπ). Η επόμενη δυναστεία, της Ινδίας πια, είναι των Ευκρατιδών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας Ευθυδημιδων
Μπερνάρ Μακούζα
Ο Μπερνάρ Μακούζα (Bernard Makuza, 30 Σεπτεμβρίου 1961-) είναι πολιτικός από τη Ρουάντα. Διετέλεσε πρωθυπουργός από τις 8 Μαρτίου του 2000 ως τις 7 Οκτωβρίου 2011.
Magento 2
Το Magento 2 είναι μια πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου ανοικτού κώδικα και ένα σύστημα διαχείρισης περιεχομένου (CMS) που χρησιμοποιείται ευρέως για την κατασκευή ηλεκτρονικών καταστημάτων και λύσεων ψηφιακού εμπορίου. Είναι ο διάδοχος του Magento 1 και κυκλοφόρησε στις 17 Νοεμβρίου 2015 από την Magento Inc., μια εταιρεία με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μπερνάρ Μακούζα
Πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε το 1961 και είναι μέλος της φυλής των Χούτου. Υπήρξε πρεσβευτής στο Μπουρούντι και στη Γερμανία. Διορίστηκε πρωθυπουργός το 2000 από τον πρόεδρο Παστέρ Μπιζιμούγκου έπειτα από την παραίτηση του πρωθυπουργού Πιερ Σελεστέν Ρουιγκέμα. Δεν ανήκει σε κάποιο πολιτικό κόμμα, όπως λέει ο ίδιος. Επαναδιορίστηκε στην πρωθυπουργία στις 8 Μαρτίου του 2008. Η νέα κυβέρνηση περιελάμβανε 21 υπουργούς και 6 γραμματείς.
Magento 2
Ιστορία
Το Magento 2 κυκλοφόρησε στις 17 Νοεμβρίου 2015, ως βελτιωμένη έκδοση του Magento 1. Η ανάπτυξη του Magento 2 αποσκοπούσε στην αντιμετώπιση των περιορισμών της προηγούμενης έκδοσης και στην παροχή βελτιωμένων επιδόσεων, επεκτασιμότητας και εμπειρίας χρήστη. Εισήγαγε αρχιτεκτονικές αλλαγές και ενσωμάτωσε σύγχρονες τεχνολογίες για τη βελτίωση της ευελιξίας και της απόκρισης της πλατφόρμας.
Μπερνάρ Μακούζα
Πολιτική καριέρα
Στις 6 Οκτωβρίου 2011, ο πρόεδρος Καγκάμε διόρισε τον Πιέρ Χαμπουμουρεμί στην πρωθυπουργία. Ο Μακούζα έγινε γερουσιαστής.
Magento 2
Χρήση
Το Magento 2 χρησιμοποιείται ευρέως από επιχειρήσεις διαφόρων μεγεθών και κλάδων για τις απαιτήσεις τους στο ηλεκτρονικό εμπόριο. Εξυπηρετεί τόσο τους τομείς B2C (επιχείρηση προς καταναλωτή) όσο και τους τομείς B2B (επιχείρηση προς επιχείρηση), προσφέροντας μια πλατφόρμα για ηλεκτρονικές πωλήσεις και διαχείριση συναλλαγών. Το Magento 2 επιτρέπει στις επιχειρήσεις να προσαρμόζουν τα ηλεκτρονικά τους καταστήματα ώστε να ανταποκρίνονται στις συγκεκριμένες ανάγκες τους όσον αφορά την επωνυμία και τις λειτουργίες τους.
Χαρακτηριστικά
Ένας από τους πρωταρχικούς στόχους του Magento 2 ήταν η βελτίωση των επιδόσεων και της επεκτασιμότητας σε σύγκριση με το Magento 1. Η πλατφόρμα περιλαμβάνει μια αρθρωτή αρχιτεκτονική που επιτρέπει ταχύτερους χρόνους φόρτωσης και καλύτερες συνολικές επιδόσεις. Εισάγει επίσης την προσωρινή αποθήκευση πλήρους σελίδας, η οποία μειώνει σημαντικά το φορτίο του διακομιστή και βελτιώνει τους χρόνους απόκρισης.
2. Φιλικό προς το χρήστη περιβάλλον διαχείρισης
Το Magento 2 εισάγει μια ανανεωμένη διεπαφή διαχείρισης που προσφέρει μια πιο διαισθητική και φιλική προς το χρήστη εμπειρία για τους εμπόρους. Η διεπαφή περιλαμβάνει λειτουργίες drag-and-drop, βελτιωμένες ροές εργασίας δημιουργίας προϊόντων και βελτιωμένη πλοήγηση, διευκολύνοντας τους χρήστες να διαχειρίζονται τα ηλεκτρονικά τους καταστήματα.
3. Ανταπόκριση για κινητά τηλέφωνα
Με την άνοδο του εμπορίου μέσω κινητών τηλεφώνων, το Magento 2 ενσωματώνει εξαρχής έναν σχεδιασμό που ανταποκρίνεται στα κινητά τηλέφωνα. Αυτό διασφαλίζει ότι τα ηλεκτρονικά καταστήματα που κατασκευάζονται στην πλατφόρμα είναι βελτιστοποιημένα για κινητές συσκευές, παρέχοντας μια απρόσκοπτη εμπειρία αγορών για τους πελάτες σε smartphones και tablets.
4. Βελτιωμένη διαδικασία πληρωμής
Η πλατφόρμα παρέχει ισχυρές δυνατότητες διαχείρισης καταλόγων, επιτρέποντας στους εμπόρους να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τα προϊόντα, τις κατηγορίες και τα χαρακτηριστικά τους. Το Magento 2 υποστηρίζει πολλαπλούς τύπους προϊόντων, διαμορφώσιμα προϊόντα και προηγμένες επιλογές τιμολόγησης, δίνοντας στις επιχειρήσεις την ευελιξία να παρουσιάζουν και να πωλούν ένα ευρύ φάσμα προϊόντων.
6. Επεκτάσεις και αγορά
Το Magento 2 διαθέτει ένα τεράστιο οικοσύστημα επεκτάσεων και θεμάτων που επεκτείνουν τη λειτουργικότητα της πλατφόρμας. Οι έμποροι μπορούν να αξιοποιήσουν αυτές τις επεκτάσεις για να προσθέσουν προσαρμοσμένες λειτουργίες, να ενσωματωθούν με συστήματα τρίτων και να βελτιώσουν τα ηλεκτρονικά τους καταστήματα. Το Magento Marketplace χρησιμεύει ως κόμβος για τους προγραμματιστές και τους εμπόρους για να ανακαλύψουν και να κατεβάσουν αυτές τις επεκτάσεις.
Κοινότητα και υποστήριξη
Το Magento 2 διαθέτει μια μεγάλη και ενεργή κοινότητα προγραμματιστών, εμπόρων και ενθουσιωδών που συμβάλλουν στην ανάπτυξη και εξέλιξή του. Η κοινότητα παρέχει πολύτιμους πόρους, όπως τεκμηρίωση, φόρουμ και σεμινάρια, για να βοηθήσει τους χρήστες να ξεκινήσουν με την πλατφόρμα και να αντιμετωπίσουν προβλήματα.
Η Magento Inc. προσφέρει επίσης επίσημη υποστήριξη και πόρους για τους χρήστες του Magento 2 μέσω του ιστότοπού της. Αυτό περιλαμβάνει πρόσβαση σε τεκμηρίωση, οδηγούς χρήσης και υπηρεσίες τεχνικής υποστήριξης.