cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nirvana
Αρχικές κυκλοφορίες
Τα χρήματα για τις ηχογραφήσεις του Bleach, που αναφέρονται στη θήκη του δίσκου, δόθηκαν από τον Jason Everman. Ο Everman άρχισε να περνάει την ώρα του με το συγκρότημα και προσφέρθηκε να δανείσει τα χρήματα που τους χρειάζονταν για την εγγραφή. Αν και ο Everman δεν έπαιξε στην πραγματικότητα στο άλμπουμ, στα credits του δίσκου αναφέρεται ότι έπαιξε κιθάρα στο Bleach, διότι σύμφωνα με τον Novoselic "we wanted to make him feel more at home in the band" (μετ.: θέλαμε να τον κάνουμε να αισθάνεται περισσότερο σαν στο σπίτι του στο συγκρότημα).
Τον Απρίλιο του 1990, το συγκρότημα ξεκίνησε να δουλεύει με τον παραγωγό Butch Vig στα Smart Studios στο Madison του Wisconsin ηχογραφώντας το επακόλουθο του Bleach. Κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, ο Kurt Cobain και ο Novoselic άρχισαν να απογοητεύονται με το παίξιμο του Channing και αυτός με τη σειρά του εξέφρασε τη δικιά του απογοήτευση, επειδή δε συμμετείχε ενεργά στη σύνθεση των τραγουδιών. Όχι πολύ καιρό μετά την ολοκλήρωση των ηχογραφήσεων, ο Channing εγκατέλειψε το συγκρότημα. Μερικές εβδομάδες αργότερα, ο Buzz Osborne των Melvins τους γνώρισε τον Dave Grohl, ο οποίος έψαχνε για ένα νέο συγκρότημα μετά την αιφνίδια διάλυση του hardcore-πανκ συγκροτήματος Scream. Λίγες μέρες μετά την άφιξή του στο Σιάτλ, ο Novoselic και ο Kurt Cobain έκαναν οντισιόν στον Dave Grohl, με τον Novoselic να δηλώνει αργότερα ότι "Ξέραμε μέσα σε δύο λεπτά πως ήταν ο σωστός ντράμερ."
Ευρύτερη επιτυχία
Απογοητευμένοι με τη συνεργασία τους με την Sub Pop, οι Nirvana αποφασίζουν να ψάξουν για συμφωνία με μια μεγάλη δισκογραφική εταιρεία. Έτσι, οι Nirvana υπογράφουν στην DGC Records το 1990. Το συγκρότημα στη συνέχεια αρχίζει να ηχογραφεί το Nevermind. Τους προσφέρθηκε μια σειρά από παραγωγούς να διαλέξουν, αλλά τελικά συνέχισαν με τον Butch Azerrad. Για 2 μήνες, το συγκρότημα δούλεψε σε μια ποικιλία τραγουδιών, συμπεριλαμβανομένων των "In Bloom" "Breed", "On A Plain" και "Stay Away". Πολλά δεν είχαν ακόμη τελειωμένους στίχους μέχρι και τα μέσα της περιόδου ηχογραφήσεων. Μόλις τελείωσαν οι ηχογραφήσεις, ο Vig και το συγκρότημα ξεκίνησαν να μιξάρουν το άλμπουμ.
Nevermind και τα τελευταία χρόνια
Στις 24 Σεπτεμβρίου 1991, το συγκρότημα κυκλοφορεί τον δίσκο που έμελλε να γίνει ο πιο επιτυχημένος τους και εκείνος που θα τους έκανε παγκοσμίως γνωστούς, το Nevermind. Η εταιρία ήλπιζε αρχικά να κυκλοφορήσει μόλις 250.000 αντίτυπα. Το γνωστότερο τραγούδι τους, το «Smells like teen spirit» άρχισε να γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλές, χάρη και στο επιτυχημένο βίντεο κλιπ του. Τον Ιανουάριο του 1992, το Νevermind έφτασε στο νούμερο 1 του Billboard και τελικώς πούλησε στις Ηνωμένες Πολιτείες πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα. Ο Kurt Cobain θεώρησε ότι το μήνυμα του γκρουπ και το καλλιτεχνικό του όραμα έχει παρερμηνευθεί από το κοινό και αυτό φάνηκε στο τρίτο στούντιο άλμπουμ τους. Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1993, το συγκρότημα κυκλοφορεί τον τελευταίο του δίσκο, με τίτλο In Utero, το οποίο έκανε ντεμπούτο στο νούμερο 1 του αμερικάνικου chart και έγινε 5 φορές πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Νοέμβριο του 1993, ηχογραφεί στη Νέα Υόρκη για το μουσικό κανάλι MΤV μία unplugged έκδοση των τραγουδιών του. Τελικά, το συγκρότημα θα διαλυθεί τον Απρίλιο του 1994, μετά τον θάνατο του Kurt Cobain.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Grunge συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Rock συγκροτήματα από Ουάσινγκτον (πολιτεία)
Νάντια Νοζάροβα
Η Νάντια Νοζάροβα (γνωστή και ως κοντέσα Νάντια ντε Ναβάρο Φάρμπερ) (βουλγαρικά: Надя Ножарова, 21 Νοεμβρίου 1916 - 18 Απριλίου 2014) ήταν Βουλγάρα ηθοποιός και τραγουδίστρια οπερέτας, επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος στις ΗΠΑ και δούκισσα της Ισπανίας.
Καριέρα
Η Νάντια Ματέεβα Νοζάροβα γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου του 1916 στο Πλέβεν της Βουλγαρίας. Ο πατέρας της ήταν έμπορος ηλεκτρονικών ειδών. Σπούδασε στο Αμερικανικό Σχολείο Θηλέων, στην περιοχή του Λόβετς, και αφού τελείωσε επέστρεψε στο Πλέβεν, ενώ το 1934, ξεκίνησε την καριέρα της ως τραγουδίστρια οπερέτας, και ξεκίνησε να κάνει περιοδεία στη Βουλγαρία. Μετά τη διάλυση του θιάσου, ξεκίνησε να παίζει στα θέατρα Οντεόν, Βουλγαρία και Corporate theatre. Κατόπιν, μετακόμισε στη Γερμανία για παρακολουθήσει μαθήματα τραγουδιού. Έτσι, το 1942, αφότου επαναπατρίστηκε, συμμετείχε στην ταινία Izpitanie.
Οικογένεια
Το 1936 κι αφού έπαιζε στο θέατρο Έιντζελ Σλαντκάροφ, παντρεύτηκε τον Σλαντκάροφ στο Μοναστήρι Τρόγιαν. Παρόλα αυτά, το 1940 πήρανε διαζύγιο, και εκείνη παντρεύτηκε τον Ισπανό κόντε Μαβάρο, ο οποίος είχε διπλωματικές σχέσεις με την πόλη του Βατικανό. Από αυτόν τον γάμο έλαβε και τον τίτλο κοντέσα, και με τον άνδρα της έζησαν στο Μόντε Κάρλο.
Μετά τον θάνατο του άνδρα της, το 1949, η Νοζάροβα, μετακόμισε στις ΗΠΑ και το 1953, παντρεύεται με τον Σιντ Φάρμπερ, ο οποίος είχε δική του μεσιτική επιχείρηση, ενώ διέθετε και δικό του κτίριο. Το 1985, πεθαίνει και ο τρίτος άντρας της, κι αφού έλαβε μεγάλη περιουσία, παντρεύεται την ίδια χρονιά, τον Γιούρι Φάρμπερ.
Φιλανθρωπία
Στα χρόνια που διεύθυνε την μεσιτική επιχείρηση, προσέφερε πολυάριθμες φιλανθρωπίες σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Επίσης, συνεργαζόταν ενεργά και με το Αλλοδαπών των ΉΠΑ, αλλά και με οργανώσεις υποστήριξης Εβραίων και Βενεζουελάνων μεταναστών. Εκτός αυτών εργαζόταν και για τον Ερυθρό Σταυρό στο Μονακό, αλλά και με το αμερικανικό νοσοκομείο του Παρισιού, με το Πριγκίπισσα Γκρέις του Μονακό και με άλλα πολλά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες Κατηγορία:Κόμισσες της Ισπανίας Κατηγορία:Βούλγαροι φιλάνθρωποι
Εκθετική αύξηση
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Το γράφημα δείχνει πώς η εκθετική αύξηση (πράσινο) ξεπερνά τόσο την γραμμική (κόκκινο) και όσο και την κυβική (γαλάζια) ανάπτυξη. Εκθετική αύξηση συμβαίνει όταν ο ρυθμός μεταβολής της τιμής μιας συνάρτησης είναι θετικός και ανάλογος με την τιμή της συνάρτησης, με αποτέλεσμα η ανάπτυξή της, συναρτήσει του χρόνου, να είναι μια εκθετική συνάρτηση. Εκθετική απόσβεση παρουσιάζεται με τον ίδιο τρόπο, όταν ο ρυθμός μεταβολής είναι αρνητικός. Στην περίπτωση ενός διακριτού πεδίου ορισμού χωρισμένου σε ίσα διαστήματα,η εκθετική αύξηση ή απόσβεση ονομάζεται και γεωμετρική αύξηση ή γεωμετρική απόσβεση, και οι τιμές της συνάρτησης σχηματίζουν μια γεωμετρική πρόοδο.
Βασικό Τυπολόγιο
Παράδειγμα: Αν ένα είδος βακτηρίων διπλασιάζεται κάθε δέκα λεπτά, ξεκινώντας με μόνο ένα βακτήριο, πόσα βακτήρια θα έχουμε, μετά από μία ώρα; Με το ερώτημα υπονοείται ότι a = 1, b = 2 και τ = 10 min. Μετά από μία ώρα, ή έξι δεκάλεπτα, θα υπάρχουν εξήντα τέσσερα βακτήρια.
Πολλά ζευγάρια (b, τ) που αποτελούνται από τον μη αρνητικό αριθμό β και τον χρόνου τ (δηλαδή μια φυσική ποσότητα η οποία μπορεί να εκφραστεί ως το γινόμενο του αριθμού των μονάδων, και της μονάδας του χρόνου) αντιπροσωπεύουν τον ίδιο ρυθμό μεταβολής, με το τ να είναι ανάλογο προς το log b. Για κάθε σταθερό β διαφορετικό από το 1 (π. χ. e ή 2), ο ρυθμός μεταβολής δίνεται από τον μη-μηδενικό τ. Για κάθε μη-μηδενικό τ ο ρυθμός μεταβολής δίνεται από τον θετικό αριθμό β.
Έτσι ο νόμος της εκθετικής αύξησης μπορεί να γραφτεί σε διαφορετικές αλλά μαθηματικά ισοδύναμες μορφές, χρησιμοποιώντας μια διαφορετική βάση. Οι πιο κοινές μορφές είναι οι ακόλουθες: όπου x0 εκφράζει την αρχική ποσότητα x(0).
Παράμετροι (αρνητικοί στην περίπτωση εκθετική απόσβεσης): Οι ποσότητες κ, τ, Τ,για ένα δοσμένο p και r, έχουν μια ένα-προς-ένα αντιστοίχιση η οποία δίνεται από την ακόλουθη εξίσωση (η οποία μπορεί να προκύψει παίρνοντας τον φυσικό λογάριθμο των παραπάνω): όπου k = 0 αντιστοιχεί σε r = 0 και τα τ και Τ είναι άπειρα.
Μια δημοφιλής μέθοδος προσέγγισης για τον υπολογισμό του χρόνου διπλασιασμού από τον ρυθμό μεταβολής είναι ο κανόνας του 70, δηλ.
Αναδιατύπωση ως log-γραμμική ανάπτυξη
Εάν μια μεταβλητή x παρουσιάζει εκθετική αύξηση, σύμφωνα με τον τύπο {\displaystyle x(t)=x_{0}(1+r)^{t}}, τότε ο λογάριθμος (ως προς οποιαδήποτε βάση) του x αυξάνεται γραμμικά με την πάροδο του χρόνου, όπως μπορεί να δει κανείς παίρνοντας τους λογαρίθμους και των δύο πλευρών της εξίσωσης της εκθετικής αύξησης: Αυτό επιτρέπει σε μια εκθετικά αυξανόμενη μεταβλητή να διαμορφωθεί με το log-γραμμικό μοντέλο. Για παράδειγμα, αν κάποιος επιθυμεί να εκτιμήσει εμπειρικά τον ρυθμό ανάπτυξης από δεδομένα διαφορετικών χρονικών διαστημάτων στο x, μπορεί να πάρει τη γραμμική παλινδρόμηση log x σε t.
Διαφορική εξίσωση
Η εκθετική συνάρτηση    ικανοποιεί η γραμμική διαφορική εξίσωση: λέγοντας ότι ο ρυθμός αύξησης των x στον χρόνο t είναι ανάλογος με την τιμή της x(t), και έχει την αρχική τιμή Η διαφορική εξίσωση λύνεται με ολοκλήρωση:
έτσι ώστε Για μια μη γραμμική παραλλαγή αυτού του μοντέλου ανάπτυξης βλέπε τη λογιστική λειτουργία.
Αναδρομική εξίσωση
Η αναδρομική εξίσωση έχει λύση δείχνοντας ότι το x εμφανίζει εκθετική αύξηση.
Άλλα ρυθμοί ανάπτυξης
Οι ρυθμοί ανάπτυξης μπορεί επίσης να είναι ταχύτεροι από την εκθετική.
Στην παραπάνω διαφορική εξίσωση, αν k < 0, τότε η ποσότητα εμφανίζει εκθετική απόσβεση.
Περιορισμοί των μοντέλων
Τα μοντέλα εκθετικής αύξησης των φυσικών φαινομένων εφαρμόζεται μόνο σε περιορισμένες περιοχές, καθώς η απεριόριστη ανάπτυξη δεν είναι φυσιολογικά ρεαλιστική. Παρόλο που η ανάπτυξη μπορεί αρχικά να είναι εκθετική, το φαινόμενο που εξετάζουμε θα εισαχθεί τελικά σε μια περιοχή στην οποία οι προηγουμένως ασήμαντοι αρνητικοί παράγοντες γίνονται σημαντικοί (που οδηγεί σε ένα μοντέλο logistic growth) ή άλλες παραδοχές στις οποίες βασίστηκε η εκθετική ανάπτυξη του μοντέλου, όπως η συνέχεια ή η στιγμιαία ανατροφοδότηση, παύουν να ισχύουν.
Ρύζι σε μια σκακιέρα
Σύμφωνα με ένα παλιό μύθο, o βεζίρης Sissa Ben Dahir παρουσιάστηκε στον Ινδό βασιλιά Βασιλιά Sharim με μια όμορφη, χειροποίητη σκακιέρα. Ο βασιλιάς ρώτησε τι θα ήθελε ως αντάλλαγμα για το δώρο του και ο αυλικός εξέπληξε τον βασιλιά, ζητώντας έναν κόκκο ρυζιού στο πρώτο τετράγωνο, δύο κόκκους στο δεύτερο, τέσσερις κόκκους στο τρίτο κ.λ.π. Ο βασιλιάς συμφώνησε αμέσως και ζήτησε να του φέρουν το ρύζι. Όλα πήγαν καλά στην αρχή, αλλά η απαίτηση για 2 n − 1 κόκκους στο n-οστό τετράγωνο απαιτούσε πάνω από ένα εκατομμύριο κόκκους στο 21ο τετράγωνο, πάνω από ένα εκατομμύριο του εκατομμυρίου (ή αλλιώς τρισεκατομμύρια) για το 41ο και απλά δεν υπήρχε αρκετό ρύζι σε όλο τον κόσμο για τα τελευταία τετράγωνα. (Από Swirski, 2006)[4])
Το δεύτερο μισό της σκακιέρας είναι το διάστημα κατά το οποίο η επιρροή της εκθετικής αύξησης έχει σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις στη συνολική επιχειρηματική στρατηγική σε μια οργάνωση.
Νούφαρο
Τα παιδιά στη Γαλλία μαθαίνουν μια ιστορία στην οποία φαντάζονται ότι έχουν μια λιμνούλα με φύλλα από νούφαρα να επιπλέουν στην επιφάνεια. Τα νούφαρα διπλασιάζονται σε μέγεθος κάθε μέρα και, αν αφεθεί ανεξέλεγκτη, θα πνίξουν τη λίμνη σε 30 ημέρες, σκοτώνοντας όλα τα άλλα έμβια όντα μέσα στο νερό. Μέρα με τη μέρα τα φυτά φαίνονται μικρά και έτσι αποφασίζουν να τα αφήσουν να μεγαλώσουν μέχρι να καλύπτουν τη μισή λίμνη πριν να τα κόψουν. Στη συνέχεια τα ρωτάν για το ποιά μέρα θα συμβεί η λίμνη να είναι μισή καλυμμένη με νούφαρα. Αυτό αποκαλύπτεται ότι είναι η 29η ημέρα, και στη συνέχεια θα υπάρχει μόνο μια μέρα για να σωθεί η λίμνη. (Από το Meadows et al. 1972)[4]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαφορικές εξισώσεις
Κίνημα της πετσέτας
Ο όρος κίνημα της πετσέτας ή κίνημα για ελεύθερες παραλίες , αναφέρεται σε ελληνικό ακτιβιστικό κίνημα που δημιουργήθηκε από Έλληνες τον Ιούλιο του 2023 με σκοπό να διαμαρτυρηθεί δημόσια για την καταχρηστική και παράνομη κατάληψη χώρων του αιγιαλού για ξαπλώστρες από επιχειρήσεις του τουριστικού κλάδου και να ζητήσει την επιβολή του νόμου. Σε σύντομο χρονικό διάστημα το κίνημα έλαβε διαστάσεις σε όλη την ελληνική επικράτεια, ιδίως σε παραθαλάσσιες τουριστικές περιοχές.
Ιστορικό
Κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες έλαβαν χώρα αρχικά στην Πάρο στα τέλη του Ιουλίου του 2023. Αυτές σχετίζονταν με το γεγονός ότι ντόπιοι δεν έβρισκαν ελεύθερο χώρο στις παραλίες εξαιτίας του ότι εταιρείες χωρίς άδεια καταλάμβαναν μεγάλο μέρος των παραλιών και τοποθετούσαν ξαπλώστρες. Συχνά οι εταιρείες παράνομα επέτρεπαν κυρίως σε τουρίστες να προκρατήσουν τις ξαπλώστρες στην αμμουδιά σε υπερβολικά υψηλές τιμές με αποτέλεσμα οι ντόπιοι να μην έχουν χώρο στην παραλία. Το δικαίωμα στον αιγιαλό είναι ελεύθερο για κάθε Έλληνα πολίτη με βάση την ισχύουσα νομοθεσία. Διαδηλωτές στις ακτές της Πάρου έφεραν πανό που έγραφε, «Διεκδικήστε την παραλία: Το κίνημα των πολιτών της Πάρου για ελεύθερες παραλίες».
Υπήρξαν επίσης καταγγελίες πολιτών ότι σε κάποιες παραλίες, όπου διαπιστώθηκαν αυθαιρεσίες, υπήρχαν και φύλακες (μπράβοι) που είχαν προσληφθεί από ορισμένες επιχειρήσεις για φύλαξη των χώρων.
Μετά την Πάρο οι κινητοποιήσεις συνεχίστηκαν στη Ρόδο, στη Σέριφο και στη Νάξο. Ελληνικά ΜΜΕ ονόμασαν αυτή τη γενική κινητοποίηση, μεταξύ των άλλων, ως κίνημα της πετσέτας.
Τις επόμενες ημέρες ακολούθησε ξήλωμα των ομπρελών στη Σάντα Μαρία της Πάρου. Οργανωμένες διεκδικήσεις πολιτών συνεχίστηκαν και σε άλλες παραθαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας. Μετά την Πάρο και την Νάξο, πολλοί πολίτες οργανώθηκαν μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην Κρήτη και στη Βόρεια Ελλάδα και ξεκίνησαν άμεσα κινητοποιήσεις.
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η ιστοσελίδα «Κίνημα πολιτών για ελεύθερες και προσβάσιμες παραλίες στη Χαλκιδική» αριθμούσε στις αρχές Αυγούστου περισσότερα από 9.500 μέλη και η αντίστοιχη σελίδα για τη Νάξο «Κίνημα "σώστε τις παραλίες της Νάξου" "Save the Beaches of Naxos NOW!"» είχε σχεδόν 5.000 μέλη. Η «Κίνηση Πολιτών Πάρου για Ελεύθερες Παραλίες - Save Paros Beaches» είχε τότε 4.300 μέλη.
Το πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου το κίνημα εξαπλώθηκε και στα Φαλάσαρνα αλλά και τη Θάσο, συγκεκριμένα, η πρώτη διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε σε μπιτς μπαρ στη Σκάλα Μαριών.
Μέτρα και επακόλουθα
Σποραδικά ελήφθησαν μέτρα από τις αρχές σε παραλίες της Πάρου.
Η ελληνική πολιτεία (που φέρει την ευθύνη για αυτή την κατάσταση) έλαβε ορισμένα πρώτα μέτρα, ενώ υπήρξαν και εισαγγελικές παρεμβάσεις, Στη συνέχεια ορισμένοι αρχικοί έλεγχοι ξεκίνησαν εξαιτίας των έντονων πιέσεων της κοινής γνώμης αλλά και σε πολιτικό επίπεδο.
Το διάστημα 4-6 Αυγούστου, εντατικοί έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν από την αστυνομία για την τήρηση της νομοθεσίας που αφορούσε στη χρήση αιγιαλού, βεβαιώθηκαν παραβάσεις και εφαρμόστηκε αυτόφωρη διαδικασία σε βάρος τουριστικών επιχειρήσεων στις Κυκλάδες και τα Ιόνια νησιά. Συνελήφθησαν 16 άτομα, ως ιδιοκτήτες καταστημάτων, για τους οποίους διαπιστώθηκε ότι παραβίασαν την νομοθεσία σχετικά με κατάληψη αιγιαλού με ομπρελοκαθίσματα χωρίς άδεια, υπέρβαση άδειας μέσω κατάληψης επιπλέον χώρου από τον παραχωρηθέντα, χρήση χώρου που εμπίπτει σε διατάξεις της αρχαιολογικής υπηρεσίας και παρεμπόδιση πρόσβασης στη θάλασσα μέσω τοποθέτησης ομπρελών και καθισμάτων σε απόσταση μικρότερη των 5 μέτρων από την ακτογραμμή.
Στις 9 Αυγούστου από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών ανακοινώθηκε ότι πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι σε 918 επιχειρήσεις και ιδιώτες, σε 39 περιφερειακές ενότητες, ιδίως σε 85 επιχειρήσεις στην Κρήτη, 110 στις Κυκλάδες, 178 στο Ιόνιο, και 35 στη Χαλκιδική. Διαπιστώθηκαν 336 παραβάσεις που αφορούσαν υπέρβαση κατάληψης έκτασης πέραν της μισθωμένης, και σε κάποιες περιπτώσεις κατάληψη αιγιαλού χωρίς να υπάρχει μίσθωση (αυθαίρετη χρήση). Από τις τοπικές Κτηματικές Υπηρεσίες επιβλήθηκαν ποινές, ανάλογα με την βαρύτητα της παράβασης, ήτοι, πρόστιμα, απομάκρυνση των ομπρελοκαθισμάτων, κατεδάφιση αυθαίρετων κατασκευών, αποβολή των μισθωτών, και -σε κάποιες περιπτώσεις- και αυτόφωρη διαδικασία για τους υπεύθυνους κάποιων επιχειρήσεων.
Στις 10 Αυγούστου αναφέρθηκε στη Νάξο ότι μετά τους ελέγχους και την αποχώρηση των κλιμακίων της Κτηματικής Υπηρεσίας Κυκλάδων, παραλιακά καταστήματα στην Πλάκα, στην Αγία Άννα, στον Άγιο Προκόπιο και στον Άγιο Γεώργιο -που είχαν παρανομήσει ήδη- ξεκίνησαν αυθαίρετα να επανατοποθετούν ξανά ξαπλώστρες, ομπρέλες, έπιπλα παραλίας καταλαμβάνοντας μεγάλο μέρος των παραλιών στο νησί. Αυτό προκάλεσε εκ νέου την παρέμβαση της πολιτείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτιβισμός Κατηγορία:Ακτιβιστές Κατηγορία:Κοινωνικά κινήματα στην Ελλάδα
Παντελεήμων Κιλκίς
Για συνώνυμο οικισμό δείτε το λήμμα: Παντελεήμονας Πιερίας
Για οικισμούς με το όνομα Άγιος Παντελεήμονας δείτε: Άγιος Παντελεήμονας (αποσαφήνιση)
Ο Παντελεήμονας, επίσημα Παντελεήμων, είναι πεδινό χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 85 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Παντελεήμονας βρίσκεται στα όρια του νομού με το νομό Θεσσαλονίκης, νότια της πόλης του Κιλκίς σε απόσταση 18 χλμ. και 21 χλμ. βόρεια της Θεσσαλονίκης, επί της παλαιάς Εθνικής οδού Θεσσαλονίκης - Κιλκίς. Δυτικά του χωριού ρέει ο Γαλλικός ποταμός. Είναι κτισμένος ανάμεσα στα χωριά Γαλλικός (Β.), Νέα Σάντα (ΒΑ.), Μονόλοφο (Ν.-ΝΑ.) και Πετρωτό (ΝΔ.). Λόγω της εγγύτητας των δυο πόλεων αλλά και της παρακείμενης βιομηχανικής περιοχής (ΒΙ.ΠΕ. Νέας Σάντας) ο πληθυσμός είναι αστικοποιημένος με τις αγροτικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες να έχουν σχεδόν εξαφανιστεί.
Το χωριό ξεκίνησε να δημιουργείται το 1922 κατά μήκος της συμμαχικής οδού Θεσσαλονίκης-Κιλκίς, όπως λεγόταν τότε, βάση ρυμοτομικού σχεδίου του Χρήστου Μαυρόπουλου (Σανταίου πρόσφυγα) με την βοήθεια της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων (Ε.Α.Π.) στην τοποθεσία Βολοβότι με την ονομασία Κάτω Βολοβότι. Το 1925 το χωριό απέκτησε Δημοτικό Σχολείο εξυπηρετώντας 50 περίπου παιδιά. Σύμφωνα με στοιχεία της (Ε.Α.Π.) το 1928 κατοικούσαν 55 οικογένειες με συνολικό αριθμό 200 ατόμων. Οι πρώτοι του κάτοικοι πρόσφυγες από διάφορες περιοχές του Πόντου όπως τα Κοτύωρα (Ορντού), η Σάντα, η Τραπεζούντα, η Κερασούντα, η Ματσούκα, τη Νικόπολη (Γαράσαρη), το Τσάμπασι, το Σοχούμι αλλά και από την Καμπαρντίγκα του Καυκάσου, ασχολούνταν με το εμπόριο (φουρνάρηδες, λαδέμποροι, σιδεράδες, τσαγκάρηδες, γανωτές κ.α.) όπου μετά την εκδίωξή τους από τον Πόντο το 1922 με την ανταλλαγή πληθυσμών και μετά από προσωρινή παραμονή αρκετών από αυτών στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης αναζήτησαν μια περιοχή κατάλληλη για την συνέχιση των δραστηριοτήτων τους.
Αμέσως μετά την εγκατάστασή τους στα πρώτα τους χρόνια στην περιοχή προσπάθησαν να σταθούν στα πόδια τους με την παραχώρηση από το Ελληνικό κράτος λίγων αγροτεμαχίων για καλλιέργεια, μερικών ζωντανών καθώς και υλικών (ξύλα, κεραμίδια) για την κατασκευή κατοικιών.
Αυτοί οι άνθρωποι κατόρθωσαν μέσα σε λίγα χρόνια να ορθοποδήσουν. Κατάφεραν να χτίσουν τα σπίτια τους, σχολεία, εκκλησίες και συλλόγους. Το 1926 ίδρυσαν Γεωργικό Συνεταιρισμό, το 1926 τον Μουσικογυμναστικό σύλλογο "Άρη Παντελεήμωνα" και το 1979 τον σύλλογο "Κίνηση Γυναικών Παντελεήμονα". Το 2009 ιδρύθηκε με έδρα τον Παντελεήμονα ο Αθλητικός Σύλλογος "Οι Ατρόμητοι Παντελεήμονα-Νέας Σάντας" με πρωταρχικό σκοπό την ανάπτυξη τμημάτων σε αθλήματα πολεμικών τεχνών. Το 2010 ενεργοποιήθηκε και τμήμα Μπάσκετ που διατηρεί εκτός από ανδρική ομάδα και τμήματα ακαδημιών.
Ονομασία - Διοικητικά
Η ονομασία του χωριού μέχρι το 1926 ήταν Κάτω Βολοβότ και με το όνομα αυτό αναφέρεται στο ΦΕΚ 217Α-30/06/1926 να αποσπάται από την τότε κοινότητα Μπάλτζης (Μελισσοχωρίου) και προσαρτάται στην τότε κοινότητα Βολοβότ (Νέας Σάντας) και υπαγόταν στο Νομό Θεσσαλονίκης. Μετονομάστηκε σε Παντελεήμων το 1926 με το ΦΕΚ 346Α-04/10/1926. Το 1935 με το ΦΕΚ 87Α-16/03/1935 υπάγεται στην επαρχία Κιλκίς του νομού Κιλκίς. Το 1998 αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Γαλλικού. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Νέα Σάντα αποτελούν την τοπική κοινότητα Νέας Σάντας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Γαλλικού του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 451 κατοίκους.
Επίσης
ΒΙ.ΠΕ.Παντελεήμονος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Μαρία Πετραλίφαινα
Η Μαρία Πετραλίφαινα ή Μαρία Δούκαινα Κομνηνή Πετραλίφαινα (13ος αι.) ήταν η σύζυγος του Δεσπότη της Ηπείρου και Αυτοκράτορα της Θεσσαλονίκης Θεοδώρου Κομνηνού Δούκα (1224 - 1230). Η Μαρία Πετραλίφαινα ήταν η πρώτη σύζυγος Δεσπότη της Ηπείρου που έχει καταγραφεί το μικρό της όνομα. Ο πρώτος Δεσπότης Μιχαήλ Α΄ Κομνηνός Δούκας είχε δυο συζύγους από την Οικογένεια Μελισσηνών αλλά τα ονόματα τους είναι άγνωστα. Η Μαρία ήταν μέλος της Οικογένειας Πετραλίφα με καταγωγή από την Ιταλία, ο αδελφός της Ιωάννης Πετραλίφας ήταν ευγενής στην αυλή του αυτοκράτορα Ισαάκιου Β΄ Άγγελου που τον διόρισε διοικητή στην Θεσσαλία και την Μακεδονία. Το 1195 είχε ενεργό συμμετοχή στην ανατροπή του αυτοκράτορα από τον αδελφό του Αλέξιο Γ΄ Άγγελο. Η κόρη του Ιωάννη Αγία Θεοδώρα της Άρτας παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Β΄ Κομνηνό Δούκα νόθο γιο του ιδρυτή του Δεσποτάτου Μιχαήλ Α΄.
Γάμος με τον Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα
Η Μαρία Πετραλίφαινα παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα την εποχή που ο Θεόδωρος ζούσε στην αυλή του ιδρυτή της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας Θεόδωρου Α΄ Λάσκαρη. Ο Θεόδωρος Κομνηνός Δούκας ήταν γιος του Σεβαστοκράτορος Ιωάννη Δούκα και της Ζωής Δούκαινας. Όταν οι Φράγκοι που συμμετείχαν στην Δ΄ Σταυροφορία κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη (1204) ο Θεόδωρος ακολούθησε τον Λάσκαρη που δραπέτευσε στην Μικρά Ασία και ίδρυσε την Αυτοκρατορία της Νίκαιας. Ο Θεόδωρος κλήθηκε από τον ετεροθαλή αδελφό του Μιχαήλ Α΄ τον ιδρυτή του Δεσποτάτου της Ηπείρου που τον προόριζε διάδοχο επειδή ο γιος του Μιχαήλ ήταν νόθος, συνεπώς ακατάλληλος για την διαδοχή. Ο ιστορικός Κωνσταντίνος Βάρζος αναφέρει ότι το μεγαλύτερο παιδί του Θεόδωρου και της Μαρίας γεννήθηκε το 1206. Η Θεοδώρα δεν καταγράφεται στα έγγραφα της εποχής της με το οικογενειακό της επώνυμο αλλά σαν "Δούκαινα" και "Κομνηνή".
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα Άγγελο δεσπότη της Ηπείρου απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Κατηγορία:Πετραλίφα
2205 Γκλίνκα
Ο Γκλίνκα (Glinka) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου συνθέτη Μιχαήλ Γκλίνκα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Γκλίνκα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκλινκα
Ροτρούδη (κόρη του Λοθάριου Α΄)
Η Ροτρούδη, γαλλ. Rothrud (γενν. π. 835 / 840) από τη Δυναστεία των Καρολιδών ήταν κόρη του Λοθάριου Α΄.
Βιογραφία
Παντρεύτηκε γύρω στο 850/851 τον Λάμπερτ Β΄ κόμη και μαρκήσιο της Νάντης (απεβ. 1 Μαΐου 852). Από αυτή την ένωση γεννήθηκε ο Βίκμπερτ (Wicbert), ο οποίος δολοφονήθηκε το 883 από τον εξάδελφό του, τον Ούγο δούκα της Αλσατίας, νόθο γιο του Λοθάριου Β΄ της Λοθαριγγίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Διεθνιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας
Το Διεθνιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ήταν Ελληνικό πολιτικό κόμμα στη διάρκεια της Κατοχής. Ήταν το αποτέλεσμα της ένωσης της μειοψηφίας του Κόμμα Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (ΚΚΔΕ) με το Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΔΚΕ) τον Δεκέμβριο του 1943. Θα διασπαστεί το 1944 και μέλη του θα συγκροτήσουν το Διεθνιστικό Επαναστατικό Κόμμα Ελλάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδας
Βράχα Ευρυτανίας
Η Βράχα είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 880 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Βράχα βρίσκεται στα βορειοανατολικά του νομού σε απόσταση 53 χλμ. βόρεια από το Καρπενήσι και 14 χλμ. δυτικά από τα Φουρνά. Χαρακτηριστικό του χωριού είναι τα πετρόχτιστα σπίτια και οι πολλές βρύσες του. Στα βόρεια του χωριού κάτω από τον μονόλιθο της «Τσούκας» σε τοποθεσία με πολλά νερά, βελανιδιές και καστανιές υπάρχει η Ιερά Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα (1660), που αποτέλεσε καταφύγιο και ορμητήριο των Ελλήνων την περίοδο της επανάστασης του 1821 αλλά και σχολείο των κοινών γραμμάτων. Έχει χαρακτηριστεί από το 1956 ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Αξιοθέατο του χωριού είναι η ενοριακή εκκλησία του Αγίου Νικολάου και το φαράγγι Πλατάνι κοντά στην ιστορική μονή.
Ιστορία
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας ο Κατσαντώνης χρησιμοποίησε το μοναστήρι σαν κρησφύγετό του και σύμφωνα με την τοπική παράδοση σε αυτό ξεψύχησε ο μικρότερός του αδελφός Λεπενιώτης μετά τη δολοφονική απόπειρα που του έγινε στη γειτονική Φουρνά. Το 1824 στη τοποθεσία «Κουκιά» έγινε μάχη μεταξύ του καταδιωκόμενου Γεωργίου Καραϊσκάκη και αντιπάλων του Ελλήνων και Τούρκων την περίοδο των εμφυλίων αντιπαραθέσεων με τον Μαυροκορδάτο. Το 1966, μετά από καταστροφικό σεισμό που έγινε στην ευρύτερη περιοχή του Ταυρωπού (Μέγδοβα), πολλοί κάτοικοι της Βράχας μετοίκησαν και ίδρυσαν τον οικισμό Νέα Βράχα κοντά στο Σταυρό Φθιώτιδας.
Διοικητικά
Ως κοινότητα συστάθηκε το 1912 με έδρα τον οικισμό και ανήκε στον νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βράχας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φουρνά του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 98 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Φουρνάς
Βαρωνία της Βελιγοστής
Η Βαρονία της Βελιγοστής ή Βελίγοστης ή Βελιγούρτ (1209 - 1382) ήταν μια υποτελής βαρονία στο Πριγκιπάτο της Αχαΐας που ιδρύθηκε το 1209 από τον πρίγκιπα Γουλιέλμο Σαμπλίτη. Η πρωτεύουσα της ήταν η Βελιγοστή Αρκαδίας, σήμερα είναι ένα μικρό χωριό που απέχει 11 περίπου χιλιόμετρα από τη Μεγαλόπολη και 3 χλμ. από το δρόμο Μεγαλόπολης-Καλαμάτας. (Ελληνικά : Βελίγοστι ή Βελιγόστη, Γαλλικά : Veligourt, Ισπανικά : Viligorda, Ιταλικά : Villegorde.) Η βαρονία απέκτησε αργότερα και την Αργολική Τροιζήνα (Ελληνικά : Δαμαλᾶ, Γαλλικά : Damalet), την δεκαετία του 1250 την διοικούσε ένας πλάγιος κλάδος του Οίκου ντε Λα Ρος που κυβερνούσε το Δουκάτο των Αθηνών. Μετά την πτώση της Βελιγοστής στους Βυζαντινούς (1330) η βαρονία εξακολουθούσε να υπάρχει αλλά περιορίστηκε μόνο στην Τροιζήνα.
Προέλευση του ονόματος
Το Κάστρο της Βελιγοστής που προϋπήρχε και κατακτήθηκε έπειτα από πολιορκία, έγινε η κατοικία και η έδρα του βαρόνου· γύρω του αναπτύχθηκε ο φραγκικός οικισμός της Βελιγοστής. Η Βελιγοστή, που βρίσκεται στο κέντρο περίπου της σημερινής Αρκαδίας κοντά στην αρχαία Μεγαλόπολη, έπεσε στους Σταυροφόρους γύρω στο 1206 χωρίς αντίσταση. Η προέλευση του ονόματος είναι ασαφής: ο ιστορικός Καρλ Χοπφ τον 19ο αιώνα αναφέρει, ότι το όνομα προέρχεται από το Γαλλικό "Βελιγούρτ" που είναι παραφθορά του Γαλλικού χωριού "Βαλινκούρ", το οποίο ο Χοπφ υποθέτει σαν πατρίδα του Οίκου ντε Μον. Η οικογένεια Βελιγούρτ συμμετείχε στην Δ΄ Σταυροφορία· πάντως ο μεσαιωνολόγος Αντουάν Μπον γράφει, ότι το Ελληνικό και το Γαλλικό χωριό δεν έχουν καμιά σχέση πέρα από την ομοιότητα των ονομάτων τους. Ο Μπο υποθέτει ότι η ομοιότητα ίσως να οφείλεται, στο ότι οι δύο κώμες έχουν κοινή μακρινή καταγωγή από τους Σλάβους.
Οίκος ντε Μον
thumb|right|250px|Τα σύμβολα του Ματθαίου ντε Μον Όταν το πριγκιπάτο χωρίστηκε σε 12 υψηλές βαρονίες, φέουδα και τιμάρια, η υψηλή βαρονία της Βελιγοστής μαζί με 4 φέουδα δόθηκε στον Φράγκο ιππότη Ματθαίο ντε Μον (1209). Η Συνθήκη της Σαπιέντζας καταγράφει σαν πρώτο βαρόνο τον Ούγο ντε Μον (1209), τον οποίο διαδέχθηκε πριν το 1230 ο Ματθαίος ντε Μον, ο πρώτος βαρόνος που αναφέρεται στο Χρονικόν του Μορέως με καταγωγή από το νησί Μον της Δανίας. Ο Ματθαίος κράτησε τη βαρονία μέχρι τον γάμο του με μια Βυζαντινή πριγκίπισσα, κόρη του Θεόδωρο Β΄ Λάσκαρη, που τη νυμφεύτηκε σε μια αποστολή του στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας στα μέσα της δεκαετίας του 1250. Ο Καρλ Χοπφ, που αγνόησε τη Συνθήκη της Σαπιέντζας, καταγράφει δύο βαρόνους με το όνομα Ματθαίος για να καλύψει το κενό ανάμεσα στο 1209 και το 1260: τον Ματθαίο Α΄ και τον Ματθαίο Β΄, με τον τελευταίο να παντρεύτηκε την Βυζαντινή πριγκίπισσα.
Οίκος ντε Λα Ρος
Ο Ματθαίος ντε Μον εξαφανίζεται από τις πηγές μετά τον γάμο του και η βαρονία πέρασε σε έναν νεότερο κλάδο του Οίκου ντε Λα Ρος, που κυβερνούσε το Δουκάτο των Αθηνών: σε έγγραφο που χρονολογείται το 1256 ο Γουλιέλμος ντε Λα Ρος καταγράφεται σαν κύριος της Βελιγοστής. Ο τρόπος που μεταβιβάστηκε η βαρονία στον Γουλιέλμο δεν είναι γνωστός· ο Χοπφ υποθέτει ότι νυμφεύτηκε μία αδελφή του Ματθαίου ντε Μον. Ο Γουλιέλμος, σαν μικρότερος αδελφός του δούκα των Αθηνών Γκυ Α΄ ντε Λα Ρος, είχε πάρει δώρο τη χερσόνησο της Τροιζήνας· από την ημέρα που έγινε βαρόνος της Βελιγοστής, οι δυο περιοχές ενώθηκαν στην ίδια βαρονία. Ο Γουλιέλμος ντε Λα Ρος συμμετείχε στη μάχη του Καρυδίου στο πλευρό του αδελφού του Γκυ ντε Λα Ρος και πολέμησε εναντίον του πρίγκιπα που ήταν υποτελής.
Η Τροιζήνα, σε αντίθεση με τις γειτονικές πόλεις Άργος και Ναύπλιο που αντιστάθηκαν μέχρι το 1212, ήταν από τις πρώτες περιοχές της Πελοποννήσου που αλώθηκαν από τους Σταυροφόρους. Η Τροιζήνα δεν εμφανίζεται στις πρώτες βαρονίες του πριγκιπάτου της Αχαΐας στη Γαλλική και την Ελληνική έκδοση των Χρονικών του Μορέα (1230). Η Αραγονική έκδοση καταγράφει μόνο έναν ευγενή με το όνομα Γουλιέλμος Β΄ ντε Λα Ρος, που είχε έξι φέουδα στην περιοχή και είχε ανεγείρει ένα κάστρο και τρία φέουδα από την Οικογένεια Φουτσερόλ. Οι αναφορές αυτές χρονολογούνται το δεύτερο μισό του 13ου αιώνα· τότε η περιοχή είχε απαλλαγεί από την Φραγκική παρουσία. Ο Ιάκωβος ντε Λα Ρος, γιος του Γουλιέλμου, αναφέρεται στην Αραγονική έκδοση ως "κύριος της Βελιγοστής" και στις αρχές του 14ου αιώνα ο Ρεϋνάλδος/Ρενώ ντε Λα Ρος, γιος του Ιακώβου με τη [Μαρία Αλλαμάν, κόρη του Βαρόνου της Πάτρας Γουλιέλμου Β΄ Αλλαμάνου αναφέρεται σαν "κύριος της Τροιζήνας".
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Αρκαδίας
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 1997-1998
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 1997-98 ξεκίνησε στις 21 Σεπτεμβρίου 1997 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 12 Απριλίου 1998 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο του ΟΑΚΑ στο Μαρούσι, μεταξύ του Α.Ο. Σπόρτιγκ και του Θρίαμβου Νέου Κόσμου. Το κύπελλο κατέκτησε ο Π.Α.Ο. Θρίαμβος Αθηνών για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Τελικός
Ο τελικός διεξήχθη στις 12 Απριλίου 1998 στο Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο του ΟΑΚΑ, στο Μαρούσι.
Πηγές
Γυναικων 1997 1998 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1997 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1998
Βασίλης Γεωργιάδης
Ο Βασίλης Γεωργιάδης (Δαρδανέλλια, Τουρκία, 12 Αυγούστου 1921-Αθήνα, 30 Απριλίου 2000) ήταν Έλληνας σκηνοθέτης, παραγωγός κινηματογράφου και ηθοποιός. Δύο από τις κινηματογραφικές ταινίες του Γεωργιάδη, «Τα κόκκινα φανάρια» και «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο», προτάθηκαν από την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου στην τελική πεντάδα για το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Επίσης το 1970 η ταινία του Κορίτσια στον Ήλιο προτάθηκε από την Ένωση Ξένων Ανταποκριτών στο Λος Άντζελες για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξένης Ταινίας.
Βιογραφικό
Δυο χρόνια μετά (1956), χρηματοδότησε ο ίδιος και σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία "Οι Άσσοι του Γηπέδου", που επαναπροβλήθηκε 41 χρόνια αργότερα, μόλις τρία χρόνια πριν το θάνατό του, με τον τίτλο "Κυριακάτικοι Ήρωες" (1997). Η σύλληψη της ιδέας του, να χρησιμοποιήσει δηλαδή στους ρόλους αληθινούς ποδοσφαιριστές, ήταν πρωτοποριακή και μοναδική στα χρονικά, ενώ και η σκηνοθετική της προσέγγιση, παρέπεμπε στον ιταλικό νεορεαλισμό. Επίσης, έλαβε μέρος σαν ηθοποιός στο πρώτο του εκείνο έργο, ερμηνεύοντας έναν μικρό ρόλο, όπως και σε επτά ακόμη ταινίες. Το 2000 του αποδόθηκαν ευχαριστίες για τη συνεισφορά του στην ταινία "Πίσω Πόρτα".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιωάννης της Μπέζα
Ο Ιωάννης (πορτογαλ. João, 16 Μαρτίου 1842 - 27 Δεκεμβρίου 1861) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν δούκας της Μπέζα.
Βιογραφία
Ο Ιωάννης Μαρία Φερδινάνδος Πέτρος ντε Αλκάνταρα Μιχαήλ Ραφαήλ Γαβριήλ Λεοπόλδος Κάρολος Αντώνιος Γρηγόριος Φραγκίσκος ντε Ασσίς Βοργίας Γκονζάγκα Φήλιξ ήταν ο τρίτος γιος του Φερδινάνδου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, βασιλιά της Πορτογαλίας ως συζύγου της Μαρίας Β΄ της Πορτογαλίας.
Το 1861 απεβίωσε στη Λισαβόνα σε ηλικία 19 ετών.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Ζoρζ Αντράντ
Ο Ζόρζε Μανουέλ Αλμέιντα Γκόμες ντε Αντράντε (Jorge Manuel Almeida Gomes de Andrade ] = Ζορζ Αντράδ, 9 Απριλίου 1978) είναι Πορτογάλος πρώην ποδοσφαιριστής που έπαιζε σαν κεντρικός αμυντικός.
Αφού έπαιξε 2 χρόνια στο Πόρτο, μεταγράφηκε στην Ντεπορτίβο Λα Κορούνια που αποτέλεσε την βασική του ομάδα και στην συνέχεια στην Γιουβέντους, οπού δεν αγωνίστηκε πολύ λόγω τραυματισμών.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Αντραντε
Γιώργος Κακοσαίος
Ο Γιώργος Κακοσαίος (19 Φεβρουαρίου 2000, Αθήνα) είναι Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2000 και είναι γιος του Γιάννη Πλούταρχου. Ασχολήθηκε με την μουσική από μικρή ηλικία, ενώ υπήρξε τερματοφύλακας στην ακαδημία του Παναθηναϊκού. Ανέβηκε για πρώτη φορά στη σκηνή όταν ήταν 9 ετών και τραγούδησε το "Σου φωνάζω". Παράλληλα έχει γράψει μουσική σε τραγούδια του αλλά και σε άλλους καλλιτέχνες, τον Γιάννη Πλούταρχο και την Έλλη Κοκκίνου. Παίζει κιθάρα που έμαθε μόνος του, ενώ σπούδαζε στην δραματική σχολή στην Αθηναϊκή Σκηνή Κάλβου-Καλαμπόκη τις οποίες σπουδές της διέκοψε χωρίς να τις ολοκληρώσει. Η είσοδος του στη δισκογραφία άρχισε το 2020 στην Panik records.
Το καλοκαίρι του 2021 ξεκίνησε τις πρώτες εμφανίσεις δίπλα στον πατέρα του Γιάννη Πλούταρχο και στην Νατάσα Θεοδωρίδου. Μέσα στο ίδιο έτος βραβεύτηκε από τα MAD Video Music Awards 2021 με το βραβείο του καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου καλλιτέχνη.
Από τον Οκτώβριο του 2022 εμφανίζεται μαζί με την Νατάσα Θεοδωρίδου στην Ακτή Πειραιώς.
Περιστέρι Κιλκίς
Το Περιστέρι είναι ένα ελληνικό χωριό που βρίσκεται 20 χλμ. νότια της πόλης του Κιλκίς στη Μακεδονία. Χτισμένο σε υψόμετρο 267μ. με ΝΑ προσανατολισμό στην κορυφή λόφου και έχει 150 κατοίκους (απογραφή 2011).
Ιστορία
Ο οικισμός Τσοκαλί, σημερινό Περιστέρι, το 1918 έγινε έδρα κοινότητας με το όνομα Μπαϊράμ Δερέ Μαχαλάδες (Θεσσαλονίκης). Το σύνολο των κατοίκων στους οικισμούς που αποτελούσαν τους Μαχαλάδες Τσοκαλί, Κιουλελί (Πυργωτός), Χανούμ Μαχαλέ (Κυράδες), Τσεβαλί (Λαοδικηνό), Ινανλί (Ακροποταμιά) και Σαχινλί (Χελιδονιά) έφτανε τούς 1.092 (έτος απογραφής 1913). Το 1927 ο οικισμός Τσοκαλί της κοινότητας μετονομάζεται σε Περιστέρι. Το 1935 η κοινότητα αποσπάται από την επαρχία Λαγκαδά του νομού Θεσσαλονίκης και υπάγεται στην επαρχία Κιλκίς του νομού Κιλκίς. Το 1956 παύει να είναι έδρα κοινότητας και υπάγεται στην κοινότητα Χρυσόπετρας και το 1997 υπάγεται στον Δήμο Γαλλικού.
Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε
Το Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε (γερμανικά: Bad Homburg vor der Höhe) είναι πόλη στο κρατίδιο της Έσσης στη Γερμανία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 54.248 κατοίκους ( 31 Δεκεμβρίου 2018 ). Η πόλη είναι γνωστή για τα θεραπευτικά της μεταλλικά νερά και τα λουτρά της (ως εκ τούτου το πρόθεμα Bad=λουτρά), καθώς και για το καζίνο της. Σήμερα η πόλη είναι μια από τις πλουσιότερες πόλεις στη Γερμανία, εν μέρει χάρη στη θέση της στη μητροπολιτική περιοχή της Φρανκφούρτης (Frankfurt Rhein-Main), με πολλά οικονομικά και επιχειρηματικά στελέχη που εργάζονται στη Φρανκφούρτη να διαμένουν στο Μπαντ Χόμπουργκ. Επειδή κάτι ανάλογο συμβαίνει και στη μητροπολιτική περιοχή του Μονάχου, ο νομός Χοχτάουνουσκραϊς (Hochtaunuskreis) όπου ανήκει το Μπαντ Χόμπουργκ και ο νομός Στάρνμπεργκ (Landkreis Starnberg) με επίκεντρο την ομώνυμη πόλη ανταγωνίζονται τακτικά για τον άτυπο τίτλο της πλουσιότερης περιοχής στη Γερμανία.
Περιστέρι Κιλκίς
Ιστορία
Σήμερα, διοικητικά ανήκει στον Δήμο Γαλλικού, τοπική κοινότητα Χρυσόπετρας (Πρόγραμμα Καλλικράτης 2010).
Γιάννης Πανούτσος
Ο Γιάννης Πανούτσος (30 Δεκεμβρίου 1933 - 1990) ήταν αξιωματικός του ελληνικού Στρατού Ξηράς και πολιτικός, εκ των πρωταγωνιστών της υποτιθέμενης συνωμοσίας του ΑΣΠΙΔΑ. Μεταπολιτευτικά υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ και μετά το 1981 ανέλαβε κρατικές θέσεις.
Περιστέρι Κιλκίς
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γαλλικού Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς
Μπαντ Χόμπουργκ φορ ντερ Χέε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Γερμανίας Κατηγορία:Πόλεις της Έσσης
Γιάννης Πανούτσος
Βίος
Γεννήθηκε στην Άρτα (καταγωγή από τον Καταρράκτη Τζουμέρκων) και μεγάλωσε στο Μαρούσι. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (ΣΣΕ), από την οποία αποφοίτησε ως ανθυπολοχαγός του Πεζικού. Ήταν νυμφευμένος με τη Φωτεινή (Κλαίρη) Πανούτσου και πατέρας τριών παιδιών.
Το Νοέμβριο του 1963, μετά την εκλογική νίκη της Ενώσεως Κέντρου, ως λοχαγός πλέον, τοποθετήθηκε στην τότε Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΚΥΠ), στον Β΄ Κλάδο Αντικατασκοπείας και Ασφάλειας, ενώ από τον Σεπτέμβριο του 1964 στο κλιμάκιο της ΚΥΠ στην Κύπρο.
Το 1965, ως ένας από τους αξιωματικούς που κατηγορήθηκαν για την οργάνωση της υποτιθέμενης συνωμοσίας του ΑΣΠΙΔΑ, καταδικάστηκε από το Στρατοδικείο σε 13 χρόνια κάθειρξη και πενταετή στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων και αποτάχθηκε από το Σώμα.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 προσκλήθηκε προσωπικά από τον Ανδρέα Παπανδρέου να υπογράψει την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠαΣοΚ. Πρωταγωνίστησε στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ Άρτας μαζί με τον μετέπειτα υπουργό Δημήτρη Τσοβόλα.
Μετά το 1981 και την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία, διετέλεσε:
Τελεσφόρος (στρατηγός)
Ο Τελεσφόρος (4ος αι. π.Χ.) ήταν ανιψιιός και στρατηγός στην υπηρεσία του Αντιγόνου Α΄ του Μονόφθαλμου και βασιλιάς της Ασίας, που τον έστειλε ο Ανίγονος Α΄ το 312 π.Χ. με στόλο 50 πλοίων και ένα σημαντικό στρατό στην Πελοπόννησο, για να αντιτεθεί στις δυνάμεις του Πολυπέρχοντα και του Κασσάνδρου.
Βιογραφία
Στην αρχή ήταν πολύ επιτυχής: εκτόπισε τις φρουρές του Πολυπέρχοντα από όλες τις πόλεις στη χερσόνησο, εκτός της Σικυώνας και της Κορίνθου που τις κρατούσε ο ίδιος ο Πολυπέρχων. Όταν ακολούθησε τον Μήδιο σε μία προσπάθεια να ανακουφίσει τους Ωραιούς, τους οποίους πολιορκούσε ο Κάσσανδρος, νικήθηκαν με χάσιμο αρκετών πλοίων. Το ακόλουθο θέρος (311 π.Χ.) ο Αντίγονος ανέθεσε την αρχηγία του πολέμου στην Πελοπόννησο στον άλλο ανιψιό του Πτολεμαίο. Ο Τελεσφόρος αγανάκτησε τόσο, που διέρρηξε τη συμμαχία του και, έχοντας παρακινήσει μερικούς στρατιώτες του να τον ακολουθήσουν, εγκαταστάθηκε στην Ήλιδα για δικό του λογαριασμό. Ακόμη λεηλάτησε τους ιερούς θησαυρούς της Ολυμπίας.
Ωστόσο λίγο αργότερα κλήθηκε από τον Πτολεμαίο να υποταγεί. Ο Αντίγονος πρέπει να τον συγχώρεσε, καθώς λίγα έτη μετά ο Τελεσφόρος εμφανίζεται στο προσωπικό του Δημητρίου, γιου του Αντιγόνου.
Πηγές
Κατηγορία:Διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Σαιν-Γκωντένς
Το Σαιν-Γκωντένς (Γαλλικά: Saint-Gaudens) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Ωτ-Γκαρόν, του οποίου είναι υπονομαρχία, στην περιοχή της Οξιτανίας.
Βρίσκεται σε μέσο υψόμετρο 405 μέτρων σε ύψωμα με θέα στην κοιλάδα του ποταμού Γκαρόν. Έχει θέα στα Πυρηναία και είναι φυσικό σταυροδρόμι μεταξύ του Ατλαντικού και της Μεσογείου και μεταξύ της Τουλούζης και της κοιλάδας του Αράν στην Καταλονία.
Ο πληθυσμός της κοινότητας ανέρχεται σε 11.517 κατοίκους (2017).
Οι κάτοικοι ονομάζονται Σαιν-Γκωντινουά (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
μικρογραφία|329x329εσ|Χάρτης του νομού [[Ωτ-Γκαρόν]] Η κοινότητα Σαιν-Γκωντένς βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας.
Είναι η μία από τις δύο υπονομαρχίες του νομού, η άλλη είναι η κοινότητα Μυρέ, σε απόσταση 72 χλμ οδικώς. Βρίσκεται 92 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Τουλούζης, πρωτεύουσας του νομού Ωτ-Γκαρόν και σχεδόν 66 χλμ. από την Ταρμπ.
Έχει πληθυσμό 11.517 κατοίκους (2017) και η ευρύτερη αστική περιοχή της συγκεντρώνει 16.019 κατοίκους (2017).
Η κοινότητα Σαιν-Γκωντένς βρίσκεται στην ιστορική επαρχία Κομμάνζ, στους πρόποδες των Πυρηναίων, στην αριστερή όχθη του ποταμού Γκαρόν και διασχίζεται επίσης από τον παραπόταμο Ζο.
Η έκτασή της είναι 33,18 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο κυμαίνεται ανάμεσα στα 338 και 558 μέτρα.
Ιστορία
Το Σαιν-Γκωντένς κατοικήθηκε από την αρχαιότητα, υπάρχουν ευρήματα από την Εποχή του Σιδήρου και την Ρωμαϊκή εποχή κατά την οποία ονομαζόταν Mansus. Μετά τον εκχριστιανισμό της η πόλη ονομάστηκε Μας-Σαιν-Πιέρ, πριν πάρει το όνομα του νεαρού βοσκού, αγίου Γκωντένς, που μαρτύρησε κατά τη διάρκεια της κατοχής της περιοχής από τους Βησιγότθους στο τέλος του 5ου αιώνα επειδή αρνήθηκε να απαρνηθεί την πίστη του.
Το Σαιν-Γκωντένς προσαρτήθηκε στον Γαλλικό βασιλικό τομέα το 1607 από τον Ερρίκο Δ'. Στις 30 Αυγούστου 1661, τα λείψανα του αγίου επέστρεψαν στην αρχική τους θέση στη συλλογική εκκλησία. Αυτή η ημερομηνία παραμένει η γιορτή της πόλης, που γιορτάζεται μέχρι σήμερα.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης το όνομα της πόλης άλλαξε προσωρινά σε Mont-Unité. Το 1790, με τη δημιουργία των νομών στη Γαλλία, η περιοχή έγινε μέρος του νομού Ωτ-Γκαρόν.
Οικονομία
μικρογραφία|250x250εσ|Το Δημαρχείο της πόλης μικρογραφία|250x250εσ|Η αγορά του Σαιν-Γκωντένς Η βιομηχανική δραστηριότητα το νότου του Ωτ-Γκαρόν είναι παρούσα στο Σαιν-Γκωντένς με οικονομικές δραστηριότητες σε τομείς:
Η πόλη είναι έδρα υποκαταστημάτων του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Τουλούζης, του Εμπορικού Επιμελητηρίου Χειροτεχνίας και του Γεωργικού Επιμελητηρίου.
Μνημεία - αξιοθέατα
Αρκετά ψηλά κτήρια θυμίζουν τη μεσαιωνική περίοδο της πόλης, με απλές προσόψεις στις οποίες προστέθηκαν μπαλκόνια στα τέλη του 19ου αιώνα. Άλλα κτίρια, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων αρχοντικών, χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα και είναι διακοσμημένα με πέτρινα γλυπτά. Ορισμένα κτήρια έχουν προσόψεις με αετώματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Οξιτανία Κατηγορία:Υπονομαρχίες της Γαλλίας
Εσωτερική Ασία
Η έκταση της Εσωτερικής Ασίας έχει υπάρξει διαφορετική ανά περιόδους. Η «Εσωτερική Ασία» μερικές φορές αντιπαραβάλλεται με την «Κανονική Κίνα», δηλαδή τις αρχικές επαρχίες, εκείνες με την πλειοψηφία των πληθυσμών Κινέζων Χαν. Το 1800, αποτελούνταν από τέσσερις κύριες περιοχές, δηλαδή τη Μαντζουρία (σύγχρονη Βορειοανατολική Κίνα και την Εξωτερική Μαντζουρία), τη Μογγολία (Εσωτερική και Εξωτερική), το Σιντζιάνγκ και το Θιβέτ. Αυτές οι περιοχές είχαν κατακτηθεί πρόσφατα από τη δυναστεία Τσινγκ, αλλά διοικούνταν μέσω διαφορετικής διοικητικής δομής, όχι ως κανονικές επαρχίες κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου Τσινγκ. Η κυβερνητική υπηρεσία Τσινγκ, γνωστή ως Λιφάν Γιουάν, ιδρύθηκε για να εποπτεύει τις περιοχές της Εσωτερικής Ασίας της αυτοκρατορίας.
Ορισμός και χρήση
μικρογραφία|316x316εσ| Εναλλακτική σύλληψη της Εσωτερικής Ασίας που δείχνει τις μογγολικές (ή που σχετίζονται με τη Μογγολία) περιοχές της Εσωτερικής Ασίας που αντιπροσωπεύονται στο Μογγολικό Αρχείο Ψηφιακής Εθνογραφίας Η Εσωτερική Ασία έχει μια σειρά από ορισμούς και χρήσεις. Ένα τέτοιο είναι το πώς ο Ντένις Σινόρ χρησιμοποίησε την Εσωτερική Ασία σε αντίθεση με τους αγροτικούς πολιτισμούς, σημειώνοντας τα μεταβαλλόμενα σύνορά της, όπως όταν μια ρωμαϊκή επαρχία καταλήφθηκε από τους Ούννους, περιοχές της Βόρειας Κίνας καταλήφθηκαν από τους Μογγόλους ή όταν η Ανατολία τέθηκε υπό τουρκική επιρροή, εξαλείφοντας τον ελληνιστικό πολιτισμό.
Ένας άλλος είναι ο τρόπος με τον οποίο μελετητές ή ιστορικοί της δυναστείας Τσινγκ, όπως αυτοί της Νέας Ιστορίας των Τσινγκ, χρησιμοποιούν συχνά τον όρο «Εσωτερική Ασία» όταν μελετούν τα ενδιαφέροντα των Τσινγκ ή τις βασιλείες εκτός της ίδιας της Κίνας.
Διαφορετικές γλώσσες
Στα γαλλικά, το "Asie centrale" μπορεί να σημαίνει και «Κεντρική Ασία» και «Εσωτερική Ασία». Η Μογγολία και το Θιβέτ από μόνα τους ονομάζονται "Haute-Asie" (Υψηλή Ασία ή Άνω Ασία).
Οι όροι που σημαίνουν «Εσωτερική Ασία» στις γλώσσες των λαών της Εσωτερικής Ασίας είναι όλοι σύγχρονες δανεικές μεταφράσεις ευρωπαϊκών, κυρίως ρωσικών, όρων.
Κεντρική Ασία
Η «Κεντρική Ασία» συνήθως υποδηλώνει το δυτικό, ισλαμικό τμήμα της Εσωτερικής Ασίας, δηλαδή το Καζακστάν, το Κιργιστάν, το Τατζικιστάν, το Τουρκμενιστάν και το Ουζμπεκιστάν, με το Αφγανιστάν και το Ιράν μερικές φορές να περιλαμβάνονται επίσης ως μέρος της Κεντρικής Ασίας. Ωστόσο, το σύστημα ταξινόμησης θεμάτων της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου αντιμετωπίζει την «Κεντρική Ασία» και την Εσωτερική Ασία ως συνώνυμα.
Κεντρική Ευρασία
Σύμφωνα με τον Μόρις Ρόσαμπι, ο όρος «Εσωτερική Ασία» είναι ο καθιερωμένος όρος για την περιοχή στη βιβλιογραφία. Ωστόσο, λόγω των ελλείψεων του, συμπεριλαμβανομένου του υπονοούμενου μιας «Εξωτερικής Ασίας» που δεν υπάρχει, ο Ντένις Σινόρ πρότεινε τον νεολογισμό «Κεντρική Ευρασία», ο οποίος τονίζει τον ρόλο της περιοχής στις διηπειρωτικές ανταλλαγές. Σύμφωνα με τον Σινόρ: "Ο ορισμός που μπορεί να δοθεί για την Κεντρική Ευρασία στο διάστημα είναι αρνητικός. Είναι εκείνο το τμήμα της ηπείρου της Ευρασίας που βρίσκεται πέρα από τα σύνορα των μεγάλων καθιστικών πολιτισμών... Αν και η περιοχή της Κεντρικής Ευρασίας υπόκειται σε διακυμάνσεις, η γενική τάση είναι αυτή της μείωσης. Με την εδαφική ανάπτυξη των καθιστικών πολιτισμών, τα όρια τους επεκτείνονται και προσφέρουν μια μεγαλύτερη επιφάνεια στην οποία θα εναποτεθούν νέα στρώματα βαρβάρων."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοχές της Ασίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές Κατηγορία:Φυσική ιστορία της Ασίας
Ίρμγκαρντ, ηγουμένη του Κίεμζε
Η ευλογημένη Ίρμ[εν]γκαρντ του Κίεμζε, γερμ.: selige Irmg[en]ard of Chiemsee, (c. 831/833 – 16 Ιουλίου 866), μέλος της δυναστείας των Καρολιδών, ήταν η δεύτερη κόρη του βασιλιά Λουδοβίκου Β΄ του Γερμανικού και της συζύγου του Χέμμας των Παλαιών Γουέλφων, κόρης του Γουέλφου κόμη γαιών στη Βαυαρία. Ήταν η πρώτη ηγουμένη του αβαείου Φράουενβερτ (Frauenwörth) από το 857 μέχρι το τέλος της.
Βιογραφία
Γεννημένη στην αυλή του βασιλιά Λουδοβίκου Β΄ στο Ρέγκενσμπουργκ της Βαυαρίας, η νεαρή Ίρμγκαρντ, όπως και οι αδελφές της, προοριζόταν για μοναστική ζωή. Μεγάλωσε στο αβαείο των Βενεδικτίνων του Μπούχαου στη Σουηβία, τα κτήματα του οποίου έλαβε αργότερα από τα χέρια του πατέρα της. Ήταν γνωστή για την ολοκληρωμένη εκπαίδευσή της
Περίπου το 850 ο Λουδοβίκος Β΄ διόρισε την Ίρμγκαρντ ηγουμένη του Φράουενβερτ, το οποίο είχε ιδρυθεί από τον τελευταίο δούκα Tάσιλο Γ΄ των Αγιλολφιδών, δούκα της Βαυαρίας το 782 και είχε την ιδιότητα του αυτοκρατορικού αβαείου από το 788. Κατά τη διάρκεια της ηγεσίας της αποκαταστάθηκαν οι κατεστραμμένες εγκαταστάσεις και ο πρώην σύλλογος του καθεδρικού, για ευγενείς κυρίες, εξελίχθηκε σε μοναστήρι των Βενεδικτίνων.
Δεδομένου ότι ήταν αυτοκρατορικής καταγωγής, η νυν ηγουμένη του Φράουενβερτ είχε το δικαίωμα να φορέσει ένα λεπτό χρυσό στεφάνι, που έμοιαζε με ένα μικρό στέμμα.
Ευλογημένη
Η μνήμη της Ίρμενγκαρντ είναι στις 16 Ιουλίου. Στο Φράουενσιεμζε, το Ελάφι της Ίρμενγκαρντ γιορτάζεται την Κυριακή που βρίσκεται πλησιέστερα στις 16 Ιουλίου. Σε πίνακες ζωγραφικής, η Ίρμγκαρντ απεικονίζεται με το ένδυμα των Βενεδικτίνων, είτε να κρατά τη Βίβλο και το ραβδί της ηγουμένης, είτε με μία καρδιά στο χέρι.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Ζακ Μπενίν Μποσσυέ
Ο Ζακ Μπενίν Μποσσυέ (γαλλικά: Jacques-Bénigne Bossuet, παλαιότερη ελληνική ονομασία Βοσσουέτος, 27 Σεπτεμβρίου 1627 – 12 Απριλίου 1704) ήταν Γάλλος ιερωμένος, θεολόγος και ιεροκήρυκας, θεωρούμενος ένας από τους σπουδαιότερους ρήτορες όλων των εποχών.