cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρανκ Αϊέρο
Ο Φρανκ Άντονι Τόμας Αϊέρο είναι Αμερικανός μουσικός. Γεννήθηκε στις 31 Οκτωβρίου του 1981 και είναι ένας μουσικός που ήταν ο ρυθμικός κιθαρίστας και έκανε και φωνητικά στο συγκρότημα My Chemical Romance και στο συγκρότημα Leathermouth. Πλέον έχει βγάλει ένα άλμπουμ με το σόλο συγκρότημα του frnkiero andthe cellabration που ονομάζεται "stomachaches" και ένα άλλο,με το συγκρότημα frank iero and the patience που ονομάζεται "parachutes". Επίσης με το ίδιο συγκρότημα έβγαλε ενα EP με όνομα "Keep The Coffins Coming".Τον Αύγουστο του 2018 ανακοίνωσε τα αρχικά του νέου συγκροτήματος,και στις 1 Ιανουαρίου του 2019 ανακοίνωσε ότι το όνομα είναι Frank iero and the future violents.Αργότερα,ανακοίνωσε το όνομα του νέου άλμπουμ του,με όνομα:"Barriers". he has big emo energy
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Μπελβίλ του Νιου Τζέρσεϊ. Ως παιδί, υπέστη πολυάριθμες μολύνσεις από βρογχίτιδα και λοιμώξεων του αυτιού, περνώντας σημαντικό μέρος της παιδικής του ηλικίας στο νοσοκομείο. Ο Φρανκ έχει δυσανεξία στη λακτόζη και άλλες διατροφικές αλλεργίες. Παρακολούθησε καθολικό σχολείο. Πήγε στο πανεπιστήμιο Ράτγκερς με υποτροφία, αλλά εγκατέλειψε για να κάνει μια περιοδεία με τους My Chemical Romance.
Οι γονείς του Αϊέρο χωρίστηκαν όταν ήταν νέος και μεγάλωσε με τη μητέρα του, που του έδινε το υπόγειο για πολλές πρακτικές του γιου του. Ο πατέρας και ο παππούς του ήταν μουσικοί και οι δύο επέδρασαν πολύ τον Αϊέρο όταν ήταν νέος. Ο πατέρας του τον ώθησε να παίζει τύμπανα, αλλά αργότερα ο Αϊέρο άρχισε να παίζει κιθάρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Αϊγκεπάρ
Το Αϊγκεπάρ (αρμενικά: Այգեպար) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Ιδρυθέν το 1937, το 2008, αριθμούσε 605 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Πόλεμος της Αλγερίας
Ο Πόλεμος της Αλγερίας (Guerre d'Algérie) ήταν ένας πόλεμος μεταξύ της Γαλλίας και των αλγερινών κινημάτων ανεξαρτησίας από το 1954 έως το 1962, ο οποίος οδήγησε στην ανεξαρτησία της Αλγερίας από τη Γαλλία.
Ο τρόπος διεξαγωγής του πολέμου ήταν κυρίως ανταρτοπόλεμος κατά του Γαλλικού στρατού, τρομοκρατικές επιθέσεις εναντίον πολιτών και αντιτρομοκρατικές ενέργειες από τον Γαλλικό Στρατό.
Ο πόλεμος αυτός, από τους σκληρότερους αντιαποικιακούς αγώνες της σύγχρονης εποχής, άρχισε την 1η Νοεμβρίου του 1954 με τη μορφή της εξέγερσης και με επίσημο αίτημα τη συμμετοχή των Αλγερινών στην πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας τους.
Η εξέγερση της "Ημέρας των Αγίων Πάντων" -από τον ομώνυμο εορτασμό στη Γαλλία- με τους 800 άνδρες και τον υποτυπώδη εξοπλισμό, εξελίχθηκε στο ισχυρό ανταρτικό κίνημα του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (FLN - Front de Libération Nationale, στα αραβικά: جبهة التحرير الوطني: Jabhat al-Taḩrīr al-Waţanī), το οποίο, με την υποστήριξη αρχικά του Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ και στη συνέχεια άλλων αφρικανικών ριζοσπαστικών καθεστώτων και της Ε.Σ.Δ.Δ., επεκτάθηκε δια πυρός και σιδήρου στην Καβυλία και την Κωνσταντίνη και από το 1956 άρχισε τις βομβιστικές επιθέσεις στο Αλγέρι. Η κρίση στην Αλγερία συμπαρέσυρε στη δίνη της τη μητροπολιτική Γαλλία, όπου τα πρώτα χρόνια οι σοσιαλιστικές κυβερνητικές κρίσεις διαδέχονταν η μία την άλλη.
Οι οργανώσεις των αποίκων, πιστές στην αρχή της "Γαλλικής Αλγερίας", χαιρέτισαν το γεγονός με ενθουσιασμό, σύντομα, όμως, διαπίστωσαν ότι ο στρατηγός δεν είχε την πρόθεση να συνταχθεί στο πλευρό τους. Η μήνι των αποίκων ξέσπασε όταν ο Ντε Γκωλ πρότεινε στο λαό της Αλγερίας να αποφασίσει ο ίδιος για την τύχη του με δημοψήφισμα, αφού όμως θα έχει προηγηθεί κατάπαυση των εχθροπραξιών και μία ειρηνική τετραετία. Οι οργανώσεις των λευκών, επιρρεπείς σε ακραίες θέσεις, συσπειρώθηκαν σχηματίζοντας την "Επιτροπή Συνεργασίας των Εθνικών Κινημάτων". Η κρίση ξέσπασε με αφορμή την καθαίρεση στις 22 Ιανουαρίου του 1960 του Μασί, επιφορτισμένου από το 1957 με την καταστολή της δράσης του FLN στην ευρύτερη περιοχή του Αλγερίου. Ο Μασί με τους αλεξιπτωτιστές του κατόρθωσαν να ελέγξουν ως ένα βαθμό την κατάσταση, διεξάγοντας με αδίστακτα αιματηρές μεθόδους ένα είδος εκκαθαριστικής εκστρατείας, η οποία συχνά έπαιρνε απάνθρωπες διαστάσεις. Χρίστηκε, πάντως, "νικητής" και μετατράπηκε σε ίνδαλμα των αποίκων. Επίσημη αιτία της καθαίρεσης ήταν η αρνητική κριτική που άσκησε στην πολιτική Ντε Γκωλ, σε συνέντευξη που δημοσίευσε η γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung. Παρά τις διαψεύσεις, η καθαίρεση δεν ανακλήθηκε, ενώ στο μεταξύ η επιθετικότητα των αποίκων έφτασε σε παροξυσμό. Στις 24 Ιανουαρίου, ημέρα Κυριακή, άρχισε στάση στο κέντρο του Αλγερίου. Οι στασιαστές έστησαν οδοφράγματα και μερικές εκατοντάδες μέλη της εθνοφυλακής δημιούργησαν δύο πρόχειρα οχυρά, τα οποία αποκλείστηκαν μεν από μονάδες αλεξιπτωτιστών και χωροφυλακής, χωρίς αυτό όμως να εμποδίσει την προσχώρηση χιλιάδων πολιτών. Στις συγκρούσεις της πρώτης ημέρας σκοτώθηκαν 14 χωροφύλακες και 6 στασιαστές και τραυματίστηκαν 132 άτομα. Κηρύχθηκε γενική απεργία, η οποία επεκτάθηκε στο Οράν και σε άλλες πόλεις.
Στο Παρίσι οι συσκέψεις διαδέχονταν η μία την άλλη, ενώ απειλήθηκε κυβερνητική κρίση όταν υπουργοί του Ντε Γκωλ αντέδρασαν στην πρόταση για βίαιη καταστολή της ανταρσίας. Ανησυχίες γεννούσε και η στάση που θα υιοθετούσε ο στρατός, ενώ έγινε λόγος και για διάσπαση μεταξύ μητροπολιτικής Γαλλίας και Αλγερίας. "Ο στρατός δεν θα κινηθεί. Κανείς δεν εξεγείρεται εναντίον του Ντε Γκωλ", επέμεινε ο στρατηγός.
Τελικώς, ο Ντε Γκωλ δεν διέταξε επίθεση εναντίον των στασιαστών. Στις 29 Ιανουαρίου απηύθυνε το περίφημο ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό μήνυμά του προς το έθνος, στο οποίο επιτέθηκε εναντίον του FLN αλλά και των οργανώσεων των αποίκων.
Την 1η Φεβρουαρίου έληξε η "εβδομάδα των οδοφραγμάτων", όχι όμως και η αναμέτρηση. Η κυβέρνηση Ντε Γκωλ έλαβε ειδικές εξουσίες για ένα χρόνο από το Κοινοβούλιο.
Στις 8 Ιανουαρίου του 1961, πραγματοποιήθηκε γενικό δημοψήφισμα για τη μελλοντική σχέση της Αλγερίας με τη Γαλλία. Στη Γαλλία, το 75% των ψηφοφόρων τάχθηκε υπέρ της πολιτικής Ντε Γκωλ για ανεξαρτησία της αποικίας. Ωστόσο, στην ίδια την Αλγερία -όπου το δημοψήφισμα είχε αρχίσει δύο ημέρες νωρίτερα- μόνο το 39% ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας. Προκειμένου να προληφθούν ταραχές, ισχυρότατες γαλλικές δυνάμεις μεταφέρθηκαν στην Αλγερία.
Η τελευταία χρονιά της αποικιοκρατίας ήταν επεισοδιακή στην Αλγερία. Στις 21 Απριλίου του 1961 ξέσπασε νέο κίνημα των στρατηγών Ραούλ Σαλάν, Μωρίς Σαλ, Εντμόν Ζουό, Ζελέρ και της Οργάνωσης Μυστικός Στρατός, το οποίο τελικώς απέτυχε, ενώ τον Ιούλιο το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (FLN) κάλεσε τους οπαδούς του να πραγματοποιήσουν διαδηλώσεις, σε ένδειξη διαμαρτυρίας έναντι της προτεινόμενης διαίρεσης της Αλγερίας, παρά τις συλλήψεις διαδηλωτών από τους Γάλλους. Στις 9 Σεπτεμβρίου ο πρόεδρος Ντε Γκωλ γλίτωσε από θαύμα στην πρώτη εναντίον του απόπειρα δολοφονίας, την ώρα που μετέβαινε στο Κολομπέ λε ντεζ Εγκλίζ, ενώ η ανάληψη της πρωθυπουργίας της προσωρινής αλγερινής κυβέρνησης από τον θεωρούμενο σκληροπυρηνικό Μπεν Κεντά σήμανε την απαρχή της πάλης για την εξουσία μεταξύ αυτού και του Αχμέντ Μπεν Μπελά, τον επόμενο χρόνο. Η έβδομη επέτειος της αλγερινής εξέγερσης (31 Οκτωβρίου - 1 Νοεμβρίου 1961) βάφτηκε στο αίμα. Ογδόντα νεκροί την ημέρα του εορτασμού σε συγκρούσεις στην Αλγερία και δρακόντεια μέτρα ασφαλείας στο Παρίσι. Αγνοώντας τις εντολές της γαλλικής διοίκησης και υπακούοντας στις οδηγίες της προσωρινής αλγερινής κυβέρνησης που είχε έδρα στην Τύνιδα, νεαροί μουσουλμάνοι συγκεντρώθηκαν στο προάστιο Νταρ ελ Μασούλ, στο Αλγέρι, στο σημείο όπου κυμάτιζε η λευκή και πράσινη σημαία της εξέγερσης.
Την ίδια χρονιά (1961), το αποτυχημένο πραξικόπημα των στρατηγών της Αλγερίας άνοιξε στον Ντε Γκωλ το δρόμο για εκτεταμένες εκκαθαρίσεις στο στράτευμα, επισπεύδοντας την ανεξαρτησία και την έξοδο των Γάλλων από την Αλγερία.
Στις 8 Φεβρουαρίου του 1962, ξέσπασαν στο Παρίσι ταραχές κατά τη διάρκεια πορείας διαμαρτυρίας εναντίον της τρομοκρατικής δράσης της Οργάνωσης Μυστικός Στρατός, πορείας οργανωμένης από τη γαλλική Αριστερά και απαγορευμένης από την κυβέρνηση. Κατά τη διάρκεια συγκρούσεων με την αστυνομία, 83 διαδηλωτές τραυματίστηκαν, ενώ οκτώ άτομα, μεταξύ των οποίων μία γυναίκα και ένα παιδί πέθαναν, όταν το πλήθος παγιδεύτηκε από τους αστυνομικούς σε κλειστή είσοδο σταθμού του μετρό. Στην κηδεία, εκατοντάδες χιλιάδες λαού σχημάτισαν μία τεράστια νεκρική πομπή αποχαιρετώντας τους νεκρούς. Εν όψει του τερματισμού του πολέμου στην Αλγερία, οι βομβιστές της Οργάνωσης Μυστικός Στρατός κατατρομακρατούσαν το Παρίσι, βάλλοντας εναντίον κυβερνητικών στόχων, μεταξύ άλλων και του Αντρέ Μαλρώ, υπουργού Πολιτισμού το 1962. Ο κυρίως στόχος τους, όμως, ο Σαρλ ντε Γκωλ, διέταξε απτόητος στις 23 Μαρτίου την ολοκληρωτική συντριβή της οργάνωσης και τρεις ημέρες αργότερα ύψωσε τη γροθιά του στο τηλεοπτικό μήνυμα, με το οποίο έθεσε στην κρίση του γαλλικού λαού το μέλλον της Αλγερίας. Με συντριπτική πλειοψηφία (90,7%) οι Γάλλοι τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας της αποικίας.
Παραπομπές
Αλγεριας Κατηγορία:Γαλλική Αλγερία
Ρητόριος
Έγραψε μια εκτεταμένη επιτομή στα ελληνικά των τεχνικών των ελληνιστικών αστρολόγων που προηγήθηκαν και είναι μία από τις καλύτερες πηγές για το έργο του Αντιόχου του Αθηναίου. Παρόλο που το έργο του δεν σώζεται άθικτο το πρωτότυπο χειρόγραφο, έχουμε αρκετές βυζαντινές εκδοχές του. Ο Ρητόριος παρέχει σημαντική επιβεβαίωση των πιο συγκεχυμένων αστρολογικών τεχνικών του Vettius Valens, του αστρολόγου που ασκεί την πρακτική του, η παράδοση του οποίου είναι κάπως αντίθετη με τις γνωστές μεθόδους του Κλάδιου Πτολεμαίου.
Το έργο που διασώζεται είναι το : Ἐπιτομή Τέχνης Ἀστρονομικῆς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί αστρολόγοι
Thunar
Το Thunar είναι πρόγραμμα διαχείρισης αρχείων (αγγλ. file manager). Είναι το προεπιλεγμένο πρόγραμμα του είδους στο περιβάλλον εργασίας Xfce.
Ντιόγκο Λουίς Σάντος
Ο Ντιόγκο Λουίς Σάντο ή απλά Ντιόγκο είναι ένας Βραζιλιάνος επιθετικός ποδοσφαιριστής που παίζει για την Μπουρίραμ Γιουνάιτεντ της Ταϋλάνδης.
Thunar
Χαρακτηριστικά
Το πρόγραμμα σχεδιάστηκε εξ αρχής με κύριους στόχους να είναι γρήγορο και εύχρηστο. Παρέχει λειτουργικότητα παρόμοια με αυτή των περισσοτέρων προγραμμάτων της κατηγορίας του. Ο χρήστης μπορεί, μέσω σχετικού παραθύρου, να ρυθμίσει διάφορες παραμέτρους, όπως τον τρόπο που προβάλλονται τα αρχεία και οι φάκελοι ή τον τρόπο χρήσης του ποντικιού όταν κάνει κλικ σε κάποιο στοιχείο. Το Thunar επιτρέπει την ασφαλή χρήση στο σύστημα αρχείων καθώς και την ασφαλή αφαίρεση των αφαιρούμενων μέσω αποθήκευσης, όπως για παράδειγμα δισκέτες, USB ή CD-ROM. Ο χρήστης μπορεί να ρυθμίσει τον τρόπο που το πρόγραμμα διαχειρίζεται τα μέσα αυτά.
Ντιόγκο Λουίς Σάντος
Γεννήθηκε στις 26 Μαΐου 1987 στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας και από την ηλικία των 17 ετών αγωνίστηκε στην ομάδα νέων της Ατλέτικο Μινέιρο. Μετά πήρε μεταγραφή στην Πορτουγκέσα Σάο Πάολο. Το 2008 πήγε στον Ολυμπιακό. Το 2010 και 2011 ο Ντιόγκο παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Φλαμένγκο και τη Σάντος αντίστοιχα.
Thunar
Χαρακτηριστικά
Η λειτουργικότητα του μπορεί να επεκταθεί με την χρήση προσθέτων (αγγλ. plugins). Κάποια από αυτά αναπτύσσονται από τρίτους, ανεξάρτητους προγραμματιστές.
Ντιόγκο Λουίς Σάντος
Πηγές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Πορτουγκέσα ντε Ντεσπόρτος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουριράμ Γιουνάιτεντ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Thunar
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό που χρησιμοποιεί GTK+ Κατηγορία:Διαχειριστές αρχείων
Μοχαμάντ Γιουσούφ (πολιτικός)
Ο Μοχαμάντ Γιουσούφ Χαν (1917 – 23 Ιανουαρίου 1998) ήταν πρωθυπουργός και υπουργός εξωτερικών του Αφγανιστάν από τις 10 Μαρτίου 1963 έως τις 2 Νοεμβρίου 1965. Ήταν τεχνοκράτης ο οποίος υπήρξε πρωθυπουργός κατά τη βασιλεία του Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ. Ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός του Αφγανιστάν που δεν ήταν μέλος της βασιλικής οικογένειας. Παραιτήθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1965.
Ο προκάτοχός του Γιουσούφ, Μοχάμεντ Νταούντ Χαν, τον διόρισε Υπουργό Μεταλλείων και Βιομηχανιών τη δεκαετία του 1950. Μετά την θητεία του ως πρωθυπουργού, διορίστηκε πρέσβης στη Σοβιετική Ένωση, αλλά αποχώρησε από τη θέση το 1973 μετά το πραξικόπημα του Νταούντ Χαν. Όταν οι Σοβιετικοί εισέβαλαν στο Αφγανιστάν το 1979, εξορίστηκε στη Γερμανία, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αφγανιστάν
Άρνεμ
Το Άρνεμ είναι πόλη, έδρα δήμου και πρωτεύουσα της ολλανδικής επαρχίας Χέλντερλαντ (Gelderland). Ο δήμος έχει έκταση 101,54 χμ² και 150.534 κατοίκους (2013). Βρίσκεται στην Α. Ολλανδία, πολύ κοντά στα σύνορα με τη Γερμανία. Η θέση της πόλης πάνω στον ποταμό Νέντεράιν (Nederrijn) (Κάτω Ρήνος), υπήρξε καθοριστική για την ιστορία και την ανάπτυξή της. Ο Νέντεράιν μαζί με τον Βάαλ (Waal) που ρέει νοτιότερα, αποτελούν στην ουσία τα τμήματα του Ρήνου στο ολλανδικό έδαφος.
Ο δήμος είναι τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής Άρνεμ-Ναϊμέχεν (Stadsregio Arnhem Nijmegen), με 738.700 κατοίκους. Το Άρνεμ, ιδιαίτερα το νότιο τμήμα του, αναπτύχθηκε πολύ μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πόλη αποτελεί την είσοδο προς τις μεγάλες βιομηχανικές περιοχές της Γερμανίας και το διαμετακομιστικό εμπόριο είναι ο κύριος τροχός ανάπτυξής της. Εδώ καταλήγουν 6 μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι και 4 σιδηροδρομικές γραμμές, που σημαίνει ότι η πόλη αποτελεί τον σημαντικότερο συγκοινωνιακό κόμβο της περιοχής, ιδιαίτερα από και προς τη Γερμανία. Το Άρνεμ, που έμεινε στην ιστορία λόγω της περίφημης μάχης που έγινε εδώ κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, θεωρείται σήμερα μία πόλη δημοσίων υπαλλήλων και παροχής υπηρεσιών.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Άρνεμερς (Arnhemmers) ή Έρνεμερς (Èřnêmmêřs).
Ετυμολογία
Στο πέρασμα των χρόνων, το Άρνεμ απέκτησε διάφορα ονόματα και προσωνύμια. Το 893 μ.Χ. αναφέρεται για πρώτη φορά ως Arneym, που προερχόταν από τις γερμανικές λέξεις arnu (=αετός) και heem (=στο σπίτι). Στην εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχε τη λατινική ονομασία Arenacum. Νωρίτερα, το 814, υπάρχει γραπτή αναφορά ως Meginhardeswich, ονομασία που φέρει μέχρι και σήμερα η συνοικία Μέινερσβάικ (Meijnerswijk}. Το 847 λεηλατήθηκε από τους Βίκινγκς.
Στη διάλεκτο του Άρνεμ -η οποία έχει τις ρίζες της στη γλώσσα του Ν. Χέλντερ (Zuid-Gelders)- ονομάζεται Èrnem. Ο τονισμός των λέξεων της διαλέκτου οφείλεται στη γλώσσα που μιλούσαν κάποτε οι κάτοικοι της Χάγης, πολλοί από τους οποίους είχαν εγκατασταθεί στα δάση γύρω από το Άρνεμ, κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα. Σήμερα διατηρείται ακόμη στις λαϊκές συνοικίες της πόλης όπως είναι το Μπρουκ ('t Broek), το Χέιτενκαμπ (Geitenkamp) και το Κλάρενταλ (Klarendal).
Λόγω της θέσης του πάνω στο Ρήνο, το Άρνεμ, με φόντο τα δάση, υπήρξε αγαπημένο θέμα των ζωγράφων. Η παρουσία στην πόλη πολλών πάρκων, τής έδωσε το προσωνύμιο «Πράσινη πόλη πάνω στον Ρήνο» ('Groene stad aan de Rijn') και «Πόλη των πάρκων» ('Parkstad').
Ιστορία
Παρόλο που τα παλαιότερα ίχνη δείχνουν ότι οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής κατήλθαν από τα υπερκείμενα δάση, το Άρνεμ δεν δημιουργήθηκε στις όχθες του Ρήνου, αλλά μάλλον κοντά στο σημείο που ρέει ο Σιντ-Γιάνσμπεϊκ (Sint-Jansbeek) και συγκεκριμένα στη διασταύρωση του δρόμου Ναϊμέχεν-Ουτρέχτης/Ζύτφεν. Επτά πηγές τροφοδοτούσαν την πόλη με νερό και, μόνον όταν οι κάτοικοι άλλαξαν την πορεία της κοίτης του Ρήνου, βρέθηκε το Άρνεμ πάνω στον μεγάλο ποταμό.
Το 1233, η πόλη απέκτησε Χάρτα Δικαιωμάτων από τον Όθωνα Xέρλε τον 2ο (Otto II van Gerle), κόμη του Ζύτφεν. Το Άρνεμ είχε τον 13ο αιώνα, 2 με 3 χιλιάδες κατοίκους και, παρόλο που είχε οργανώσει κάποια μορφή άμυνας προτού αποκτήσει τα Δικαιώματα, μόνο το 1291 περιτειχίστηκε. Τα τείχη επεκτάθηκαν με τη διεύρυνση της πόλης στα έτη 1505, 1519 και 1533 μέχρι την κατεδάφισή τους τον 19ο αιώνα. Πρωτεύουσα τής περιφέρειας Χέλντερλαντ είναι από το 1817.
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα, άρχισε μία μεγάλη επέκταση της πόλης που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Γίνονται προσπάθειες για τη δημιουργία ενός καινούργιου σιδηροδρομικού σταθμού, αλλά και ενός λιμένα πάνω στο Ρήνο (Rijnboog project).
Η πόλη είναι παγκοσμίως γνωστή για την περίφημη μάχη που διεξήχθη εδώ, τον Σεπτέμβριο του 1944, μεταξύ Βρετανοπολωνικών και Γερμανικών στρατευμάτων. Η πόλη βομβαρδίστηκε σφοδρά τόσο από τους συμμάχους, όσο και από το ναζιστικό στρατό. Στη δεκαετία '80 έγινε μεγάλη προσπάθεια να ξανακτιστούν πολλά από τα τότε κατεστραμμένα κτήρια.
Γεωγραφία
Το Άρνεμ είναι μία καταπράσινη πόλη και αυτό οφείλεται όχι μόνο στα πολλά πάρκα της, αλλά κυρίως στην προνομιούχο θέση της. Συγκεκριμένα, βρίσκεται στο νότιο μέρος της περιοχής Βέλουε (Veluwe), μιας μεγάλης δασικής έκτασης -της μεγαλύτερης στη ΒΔ.Ευρώπη- έκτασης 91.200 εκταρίων.
thumb|240px|right|Δορυφορική φωτογραφία του Φελούβε
Όμως, αυτό δεν ίσχυε παλαιότερα. Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα, τα δάση στα βόρεια της πόλης είχαν υλοτομηθεί δραματικά. Στο τοπίο κυριαρχούσαν οι ερεικώνες, όπου έβοσκαν κοπάδια από πρόβατα. Στις αρχές του 18ου αιώνα, η περιοχή άρχισε να καλλιεργείται αλλά και να αναδασώνεται. Αυτό έφερε τη συγκράτηση των βρόχινων υδάτων και δημιουργήθηκαν οι πρώτες πηγές.
Τα πρώτα πάρκα που δημιουργήθηκαν ήσαν στην κατοχή πλούσιων οικογενειών, αλλά αργότερα πουλήθηκαν στο ολλανδικό κράτος. Το Άρνεμ έχει 15 μεγάλα πάρκα. Το πιο γνωστό και βραβευμένο είναι το Σόνσμπέικ ή Σιντ-Γιανσμπέικ (Park Sonsbeek of Sint-Jansbeek). Εκείνο όμως που χαρακτηρίζει την πόλη είναι τα άφθονα νερά, τα οποία προέρχονται από πολυάριθμα ρέματα (beken) μικρά ή μεγάλα. Το πιο γνωστό είναι το Σιντ-Γιανσμπέικ (Sint-Jansbeek), που ρέει μέσα από το ομώνυμο πάρκο, γύρω από το οποίο άρχισε η ανάπτυξη ολόκληρου του Άρνεμ.
Η πόλη διαθέτει επίσης 5 μεγάλα πάρκα αναψυχής. Το γνωστότερο είναι το Ράικερσβούρντσε (Rijkerswoerdse)
Αξιοθέατα
Το Άρνεμ έχει καταγραμμένα 509 Κρατικά Μνημεία (Rijksmonumenten), όπως λέγονται στην Ολλανδία οι οιασδήποτε μορφής κατασκευές -συνήθως διατηρητέα κτήρια- ή μνημεία της φύσης που χρήζουν προστασίας για ιστορικούς, αισθητικούς, ή άλλους λόγους.
Εκκλησίες
Στις αξιολογότερες περιλαμβάνονται:
thumb|240px|left|Ο Αγ.Ευσέβιος στο Άρνεμ
Άλλα αξιοθέατα
thumb|240px|right|Η γέφυρα Τζων Φροστ στο Άρνεμ
thumb|240px|left|Το Πρέσικχεφς στο Άρνεμ
Το Άρνεμ διαθέτει ακόμη, πολυάριθμα σπίτια, νεκροταφεία, αγροκτήματα, αναμνηστικούς στύλους κ.λ.π., όλα καταγεγραμμένα ως διατηρητέα. Επίσης έχει και μεγάλο ζωολογικό κήπο.
Βραβεία
thumb|300px|right|Το Ράικερσβούρντσε τον χειμώνα στο Άρνεμ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ολλανδίας Κατηγορία:Χέλντερλαντ Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Οδύσσεια Τουρδητανίας
Η Οδύσσεια είναι αινιγματική αρχαία ελληνική πόλη η οποία αναφέρεται από αρχαίους συγγραφείς, η θέση της οποίας δεν έχει προσδιοριστεί με ακρίβεια. Θεωρείται ότι βρίσκεται στην περιοχή της Ανδαλουσίας, στη σημερινή Ισπανία.
Η ύπαρξη της πόλεως αναφέρεται από τον Ποσειδώνιο και τον Αρτεμίδωρο τον Εφέσιο. Η μαρτυρία του τελευταίου αναφέρεται στο έργο του Στράβωνα. Σύμφωνα με αυτούς, η Οδύσσεια βρισκόταν στην αρχαία Τουρδητανία (σημερινή Ανδαλουσία), στα ορεινά της φοινικικής αποικίας Άβδηρα (σημ. Adra). Ο Αρτεμίδωρος εξηγεί την ύπαρξή της ετυμολογικά, ανατρέχοντας στις περιπλανήσεις του Οδυσσέα. Κατά τον Ασκληπιάδη τον Μυρλεανό, στην πόλη υπήρχε ναός της Αθηνάς με αφιερώματα από ναυτικούς.
Κατά μερικούς ερευνητές, τοποθετείται στη σημερινή κωμόπολη Ugíjar, στην επαρχία της Γρανάδας, κοντά στην Αλμερία. Μία δεύτερη άποψη την τοποθετεί κοντά στη σημερινή Λόχα (Loja), στην περιοχή της Γρανάδας, ενώ κατά άλλη άποψη βρισκόταν κοντά στη Σεβίλλη.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στην Ιβηρική Χερσόνησο Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Ισπανίας
Βάραζντιν
Το Βάραζντιν (Κροατικά: Varaždin) είναι πόλη της Κροατίας, 81 χλμ. βόρεια του Ζάγκρεμπ με πληθυσμό 46.946 (2011), επί του Δράβου ποταμού, πολύ κοντά στα σύνορα με τη Σλοβενία. Είναι γνωστή για τα κτίρια σε στυλ μπαρόκ και τις βιομηχανίες υφασμάτων, τροφίμων και πληροφορικής.
Ιστορία
thumb|250px|right|Το Κροατικό Εθνικό Θέατρο του Βάραζντιν Η πόλη πρωτοαναφέρεται το 1181 σε έγγραφο του βασιλιά Μπέλα Γ' της Ουγγαρίας και έγινε οικονομικό και στρατιωτικό κέντρο της βόρειας Κροατίας. Οχυρώθηκε για να αντισταθεί στις τουρκικές επιδρομές και στις αρχές του 13ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην πόλη του Ιππότες του Αγίου Ιωάννη (Οσπιτάλιοι ή Οσπιταλιέρι), που έχτισαν εκκλησία και μοναστήρι.
To 1756 το Βάραζντιν έγινε πρωτεύουσα της Κροατίας, όταν μετέφερε την έδρα του εκεί ο Μπαν Φράνιο Ναντάσντι. Μια φωτιά το 1776 κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης και πρωτεύουσα έγινε ξανά το Ζάγκρεμπ.
Στον 20ο αιώνα το Βάραζντιν εξελίχθηκε σε βιομηχανικό κέντρο της βορειοδυτικής Κροατίας. Στον πόλεμο της ανεξαρτησίας της Κροατίας από τη Γιουγκοσλαβία το 1991, η πόλη δεν υπέφερε, επειδή η στρατιωτική βάση της περιοχής παραδόθηκε γρήγορα.
Παλάτια Μπαρόκ
Υπάρχουν αρκετά παλάτια της εποχής Μπαρόκ στην πόλη. Ένα από αυτά στεγάζει το Δημαρχείο.
Οικονομία
Η οικονομία της πόλης δεν επηρεάστηκε από τον πόλεμο του 1991. Υπάρχουν σημαντικές βιομηχανίες όπως η Varteks (υφάσματα), η Vindija (τρόφιμα), μεταλλουργικές και κατασκευαστικές εταιρείες, εταιρείες πληροφορικής και οικονομικού-τραπεζικού τομέα.
Τουρισμός
thumb|250px|right|Δρόμος του Βάραζντιν Το Βάραζντιν είναι δημοφιλής προορισμός για τουρίστες το καλοκαίρι, ιδιαίτερα κατά το Σπάντσιρ Φεστ (Špancir Fest) που διαρκεί 10 ημέρες (τέλος Αυγούστου-αρχές Σεπτεμβρίου).
Αθλητισμός
250px|thumb|Το στάδιο της ΝΚ Βαρτέκς Στο Βάραζντιν υπάρχουν πολλές αθλητικές ομοσπονδίες, επαγγελματικές και ημιεπαγγελματικές. Το 2009 έγιναν εκεί αγώνες για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Χάντμπολ Ανδρών, σε νέο αθλητικό κέντρο δίπλα στον ποταμό Δράβο.
Εκπαίδευση
Το Βάραζντιν έχει δύο πανεπιστημιακές σχολές (τη Σχολή Οργάνωσης και Πληροφορικής και τη Γεωτεχνική Σχολή), ως παράρτημα του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ.
Τέρμας ντε Ρίο Χόνδο
Το Τέρμας ντε Ρίο Χόνδο (Termas de Río Hondo) είναι λουτρόπολη στην επαρχία Σαντιάγο δελ Εστέρο της Αργεντινής. Έχει 32.166 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Ντούλσε, 65 χιλιόμετρα βόρεια της πρωτεύουσας της επαρχίας Σαντιάγο δελ Εστέρο, κοντά στην τεχνητή λίμνη Ρίο Χόνδο.
Οι θερμές πηγές της περιοχής έχουν θερμοκρασία άνω των 30 °C και έχουν καταστήσει την πόλη δημοφιλές θέρετρο υδροθεραπείας για τους Αργεντινούς, οι οποίοι απολαμβάνουν τα νερά που συνιστώνται κατά της υψηλής αρτηριακής πίεσης και των ρευματισμών. Δύο δημόσιες πισίνες, η La Olla και η Pileta Municipal, βρίσκονται κοντά στο κέντρο της πόλης, μαζί με πολλά αξιόλογα ξενοδοχεία και εστιατόρια.
Νέες επενδύσεις που έγιναν τα τελευταία χρόνια ήταν το νέο αεροδρόμιο Λας Τέρμας και το Autódromo Termas de Río Hondo, που ανακατασκευάστηκε πλήρως για να φιλοξενήσει αγώνες του παγκόσμιου πρωταθλήματος MotoGP από τον Απρίλιο του 2014.
Η πόλη βρισκόταν στη διαδρομή του Ράλι Ντακάρ το 2015 και το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Αναιτιοκρατία
Η αναιτιοκρατία είναι η ιδέα ότι τα γεγονότα (ή ορισμένα γεγονότα ή γεγονότα ορισμένων τύπων) δεν προκαλούνται ή δεν προκαλούνται αιτιολογικά. Είναι το αντίθετο της αιτιοκρατίας και σχετίζεται με την τύχη.
Η αναιτιοκρατία είναι ιδιαίτερα συναφής με το φιλοσοφικό πρόβλημα της ελεύθερης θέλησης, ιδιαίτερα με τη μορφή μεταφυσικής ελευθεριαρχίας. Στην επιστήμη, και πιο συγκεκριμένα στη κβαντική θεωρία της φυσικής, η αναιτιοκρατία είναι η πεποίθηση ότι κανένα γεγονός δεν είναι σίγουρο και ολόκληρο το αποτέλεσμα είναι πιθανό. Οι σχέσεις αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ και ο «κανόνας των γεννημένων», που προτάθηκε από τον Μαξ Μπορν συχνά αποτελούν σημεία εκκίνησης για να υποστηρίξουν την αναιτιοκρατική φύση του σύμπαντος. Η αναιτιοκρατία υποστηρίζεται επίσης από τον Σερ Άρθουρ Έντινγκτον και τον Μάρεϊ Γκελ-Μαν. Η αναιτιοκρατία έχει προωθηθεί από το βιβλίο του Γάλλου βιολόγου Ζακ Μονό με τίτλο "H τύχη και η αναγκαιότητα". Ο φυσικός-χημικός Ιλιά Πριγιόγκιν ισχυρίστηκε αναιτιοκρατία σε σύνθετα συστήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιτιότητα
Αϊγκεντζόρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Αρτσβαμπέρντ
Το Αρτσβαμπέρντ (αρμενικά: Արծվաբերդ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 3,267 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Τίμων ο Αθηναίος (Σαίξπηρ)
Το έργο παρουσιάζεται συχνά στην εποχή μας, με αξιόλογες παραστάσεις και στη χώρα μας.
Παρουσίαση
Λόγω της χρήσης ακανόνιστων στίχων, πολλών ελλείψεων και άλλων τεχνικών ιδιαιτεροτήτων του κειμένου, το έργο συχνά θεωρείται ότι γράφτηκε σε συνεργασία με άλλους συγγραφείς, πιθανώς με τον Τόμας Μίντλετον. Άλλοι κριτικοί το θεωρούν ημιτελές ή ακόμα και ως πειραματικό έργο. Συνήθως ταξινομείται ως τραγωδία, αν και ορισμένοι μελετητές το ταξινομούν στα «προβληματικά έργα του Σαίξπηρ», θεωρώντας ότι είναι κωμωδία παρά τον τραγικό θάνατο του κύριου χαρακτήρα.
Πηγές έμπνευσης του Σαίξπηρ είναι η ιστορία του Τίμωνα του Αθηναίου που αναφέρεται στον Βίο του Μάρκου Αντώνιου, από τη μετάφραση του Τόμας Νορθ του έργου του Πλούταρχου Βίοι Παράλληλοι, και, πιθανώς, ένας διάλογος του Λουκιανού, Τίμων ο Μισάνθρωπος.
Δεν υπάρχουν αρχεία που να αποδεικνύουν ότι το έργο παίχτηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του Σαίξπηρ, η παλαιότερη γνωστή παρουσίαση του έργου είναι το 1674.
Υπόθεση
Πρώτη πράξη μικρογραφία|Η γενναιοδωρία του Τίμωνα (1802) Ένας ποιητής, ένας ζωγράφος και ένας κοσμηματοπώλης έρχονται στο σπίτι του Τίμωνα, ελπίζοντας να του πουλήσουν τα εμπορεύματά τους, γιατί ο Τίμων είναι ένας πολύ γενναιόδωρος άνθρωπος. Ο Τίμων χαρίζει χρήματα γενναιόδωρα και όλοι τον κολακεύουν για να πάρουν περισσότερα, εκτός από τον Απήμαντο, έναν φιλόσοφο, τον κυνισμό του οποίου ο Τίμων δεν μπορεί ακόμη να εκτιμήσει. Μαθαίνει από έναν αγγελιοφόρο ότι ο φίλος του Βεντίδιος είναι στη φυλακή για χρέη, οπότε στέλνει χρήματα για να ελευθερωθεί. Διαπραγματεύεται (και πληρώνει) τον γάμο του υπηρέτη του που φιλοδοξεί να παντρευτεί πάνω από την τάξη του. Ο Απήμαντος προειδοποιεί τον Τίμωνα για τους κόλακες, αλλά ο Τίμων αγνοεί τη συμβουλή του. Τους προσκαλεί όλους σε συμπόσιο προς τιμήν του στρατηγού Αλκιβιάδη.
Στο συμπόσιο, ο Απήμαντος επικρίνει για άλλη μια φορά τον Τίμωνα, αλλά εξακολουθεί να παραμένει. Οι καλεσμένοι διασκεδάζουν με μάσκες και ακολουθεί χορός. Ο αφοσιωμένος οικονόμος του ο Φλάβιος, προσπαθεί να προειδοποιήσει τον κύριό του ότι τα περιουσιακά του στοιχεία μειώνονται γρήγορα, αλλά ο Τίμων τον αγνοεί και προσφέρει στους καλεσμένους του ακριβά δώρα. μικρογραφία|250x250εσ|Ο Τίμων φυγάς στον Υμηττό, [[Τομά Κουτύρ (περ. 1857 )]] Δεύτερη πράξη
Τρεις πιστωτές, φίλοι του Τίμωνα, που του δανείζουν χρήματα, δηλώνουν ληξιπρόθεσμα τα χρέη τους και στέλνουν υπηρέτες στην πόρτα του με τους λογαριασμούς στο χέρι. Ο Τίμων προσπαθεί να τους διώξει, αλλά δεν φεύγουν. Ο Τίμων ρωτά τον Φλάβιο γιατί έχει πιστωτές στην πόρτα και ο Φλάβιος εξηγεί ότι τα χρήματα τελείωσαν και είναι χρεωμένος. Ο Τίμων τον διατάζει να πουλήσει τμήμα των κτημάτων του, αλλά είναι ήδη υποθηκευμένα. Τον ρωτά γιατί δεν του είπε ποτέ για την κατάσταση των υποθέσεών του νωρίτερα, και ο Φλάβιος επιμένει ότι είχε προσπαθήσει, αλλά ο Τίμων πάντα αρνιόταν να ακούσει. Ο Φλάβιος προβλέπει ότι όλοι θα τον εγκαταλείψουν τώρα. Ο Τίμων δεν τον πιστεύει και στέλνει υπηρέτες να ζητήσουν από τους φίλους του δάνεια, αλλά ο Φλάβιος λέει ότι το έχει ήδη κάνει και κανείς δεν του δανείζει. Ο Τίμων εξοργισμένος παγιδεύεται στο σπίτι από ομάδες υπηρετών και πιστωτών που τον πιέζουν να πληρωθούν.
Τρίτη πράξη μικρογραφία|250x250εσ|Ο Τίμων κρύβει τον θησαυρό (1829) Σε απάντηση στην αχαριστία των φίλων του, ο Τίμων τους προσκαλεί όλους και άλλους άρχοντες για ένα ακόμη γλέντι. Ο Απήμαντος συμβουλεύει τους άρχοντες να μην καταδικάσουν τον Τίμωνα για τα απλήρωτα χρέη του. Ωστόσο, αντί να ελευθερώσουν τον Τίμωνα, αυτοί εξορίζουν τον Απήμαντο. Ο Τίμων επικρίνει σκληρά τους καλεσμένους του και παρουσιάζει ένα γεύμα με πέτρες και νερό, το οποίο πετάει στα πρόσωπα των πρώην φίλων του. Φεύγει από την Αθήνα, πηγαίνει να ζήσει ως ερημίτης στο βουνό, παραπονούμενος πικρά για την πόλη και τους ανθρώπους της. Ορκίζεται να τους εκδικηθεί όλους.
Εν τω μεταξύ, ένας από τους άνδρες του Αλκιβιάδη έχει διαπράξει φόνο σε κρίση πάθους και ο Αλκιβιάδης ζητά έλεος για τη ζωή του καθώς καταδικάστηκε σε θάνατο. Ο Αλκιβιάδης προσπαθεί να τον σώσει υποστηρίζοντας ότι ένα έγκλημα πάθους δεν πρέπει να επιφέρει τόσο αυστηρή ποινή όσο ο φόνος εκ προμελέτης, αλλά καταλήγει να ενοχλεί τόσο πολύ τη Σύγκλητο που τον εξορίζουν. Φεύγει και σχεδιάζει να συγκεντρώσει στρατό για να επιτεθεί στην Αθήνα.
Τέταρτη πράξη
Ο Τίμων έφυγε. Οι υπηρέτες του θρηνούν την αποχώρησή του, λυπημένοι που ο κύριός τους καταστράφηκε από τη γενναιοδωρία του. Ο Φλάβιος μοιράζει τα τελευταία του χρήματα και ξεκινάει να υπηρετήσει τον Τίμωνα στο δάσος. Ο Τίμων, εν τω μεταξύ, βρίσκεται στην ερημιά και στα όρια της τρέλας, ζει σε μια σπηλιά. Σκάβοντας για ρίζες για να τραφεί, ανακαλύπτει έναν θαμμένο θησαυρό και τον κρύβει, τώρα πια δεν τον χρειάζεται. Στη συνέχεια τον επισκέπτεται ο Αλκιβιάδης βαδίζοντας κατά της Αθήνας. Όταν ακούει την πρόθεση του Αλκιβιάδη να καταστρέψει την πόλη, του προσφέρει το μεγαλύτερο μέρος του θησαυρού του και τον προτρέπει να σφαγιάσει τους πάντες.
Στη συνέχεια, ο Τίμων δέχεται επισκέψεις από άλλους παλιούς γνωστούς του. Ο εξόριστος Απήμαντος επισκέπτεται τον Τίμωνα και επικρίνει το μίσος του προς τους ανθρώπους. Οι δύο άνδρες συζητούν αλλά καταλήγουν σε προσβολές και ο Απήμαντος φεύγει.
Όταν έμαθαν για τον θαμμένο θησαυρό, ο ποιητής και ο ζωγράφος φτάνουν στη σπηλιά του Τίμωνα, αλλά αυτός συνειδητοποιεί τις άπληστες προθέσεις τους και τους διώχνει. Μετά δίνει χρυσάφι σε δύο εταίρες στην ακολουθία του Αλκιβιάδη για να μεταδώσουν ασθένειες και σε κάποιους ληστές. Αργότερα ο Φλάβιος επιστρέφει με δύο άρχοντες που προσπαθούν να πείσουν τον Τίμωνα να επιστρέψει στην Αθήνα, καθώς πιστεύουν ότι η παρουσία του στην πόλη θα μπορούσε να αποτρέψει την επικείμενη επίθεση του Αλκιβιάδη. Ο Τίμων αρνείται και τους διώχνει λέγοντας να πάνε να κρεμαστούν.
Ο Αλκιβιάδης φτάνει στις πύλες της Αθήνας. Οι άρχοντες προσπαθούν να υπερασπιστούν την πόλη, εξηγώντας ότι δεν προσέβαλαν όλοι στην Αθήνα τον Αλκιβιάδη και τον Τίμωνα και ζητούν να έρθει ο Αλκιβιάδης στην πόλη ειρηνικά. Ο Αλκιβιάδης συμφωνεί και τιμωρεί μόνο εκείνους που πρόσβαλαν τον ίδιο και φέρθηκαν με αχαριστία προς τον Τίμωνα. Τότε φτάνει ένας στρατιώτης με νέα ότι ο Τίμων πέθανε ολομόναχος, στη σπηλιά του. Το έργο τελειώνει με τον Αλκιβιάδη να διαβάζει την επιτάφια επιγραφή που έγραψε ο Τίμων για τον εαυτό του.
''«Εδώ κείται άθλια από ψυχήν άθλια κλεμμένη σκόνη, μη ζητάς τ΄ όνομα. Κακό κακούς να σας σκοτώνει.''
''Ο Τίμων κείται: ζωντανός μίσησα τους ανθρώπους. Βλαστήμα με, μα διάβαινε, μακριά απ΄ αυτούς τους τόπους»''.
Διασκευές
Ο Χένρι Πέρσελ συνέθεσε μια ομώνυμη όπερα το 1694, βασισμένη στην τραγωδία του Σαίξπηρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγωδίες του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ
Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών
Το Σούπερ Καπ Ευρώπης για το βόλεϊ ανδρών ήταν μία σημαντική διοργάνωση της πετοσφαίρισης σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο. Διεξήχθη για 13 χρόνια, από το 1988 έως το 2000, με μια ενδιάμεση διακοπή το 1998. Στις πρώτες 8 διοργανώσεις (μέχρι το 1995) συμμετείχαν μόνο οι νικητές του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Από το 1996 και στις 4 τελευταίες διοργανώσεις, συμμετείχε και η νικήτρια του CEV Cup αλλά και η δευτεραθλήτρια του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, με αποτέλεσμα να συμμετέχουν συνολικά 4 ομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοργανώσεις πετοσφαίρισης στην Ευρώπη
Φάσμα του αυτισμού
Το φάσμα του αυτισμού, γνωστό και ως διαταραχές του φάσματος του αυτισμού, είναι εύρος νευροαναπτυξιακών ψυχικών διαταραχών. Περιλαμβάνει τον αυτισμό, τη διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή μη προσδιοριζόμενη αλλιώς (ΔΑΔ-ΜΠΑ), την αποδιοργανωτική διαταραχή της παιδικής ηλικίας, και το σύνδρομο Άσπεργκερ. Τα άτομα που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες με την κοινωνική τους αλληλεπίδραση και επικοινωνία και μπορεί να εκθέτουν περιορισμένες, επαναλαμβανόμενες συνήθειες συμπεριφοράς, ενδιαφέροντα ή δραστηριότητες. Τα συμπτώματα αναγνωρίζονται συνήθως μεταξύ ενός και δύο ετών σε αγόρια. Ωστόσο, πολλά παιδιά δεν διαγιγνώσκονται έως ότου είναι μεγαλύτερα. Είναι επίσης σύνηθες να γίνεται η διάγνωση σε εφηβική ή ενήλικη ζωή.
Ο όρος "φάσμα" αναφέρεται στο εύρος του τύπου και της βαρύτητας των συμπτωμάτων. Τα άτομα που βρίσκονται στο ήπιο άκρο είναι συνήθως σε θέση να λειτουργούν ανεξάρτητα, με κάποιες δυσκολίες στην καθημερινή τους ζωή, ενώ εκείνα με μέτρια έως σοβαρά συμπτώματα μπορεί να απαιτούν πιο σημαντική υποστήριξη στην καθημερινή τους ζωή. Τα μακροχρόνια προβλήματα περιλαμβάνουν: δυσκολία εκτέλεσης καθημερινών εργασιών, διατήρησης σταθερής εργασίας, και δημιουργίας-διατήρησης σχέσεων.
Η αιτία εκδήλωσης του φάσματος του αυτισμού είναι αβέβαιη. Οι παράγοντες κινδύνου είναι: γονέας μεγαλύτερης ηλικίας, οικογενειακό ιστορικό αυτισμού και συγκεκριμένες γενετικές καταστάσεις. Εκτιμάται ότι το 64% με 91% των πιθανοτήτων είναι βάσει οικογενειακού ιστορικού. Η διάγνωση βασίζεται στα συμπτώματα. Το DSM-5 επαναόρισε τις διαταραχές του φάσματος του αυτισμού για να συμπεριλάβει προηγούμενες διαγνώσεις αυτισμού, συνδρόμου Άσπεργκερ, διάχυτης αναπτυξιακής διαταραχής και άλλων.
Οι προσπάθειες θεραπείας είναι γενικά εξατομικευμένες, οι οποίες περιλαμβάνουν συμπεριφορική θεραπεία και διδασκαλία βασικών ικανοτήτων. Για λόγους βελτίωσης των συμπτωμάτων δύναται να χρησιμοποιηθεί ιατρική αγωγή. Ωστόσο δεν υπάρχουν πολλά στοιχεία υπέρ της χρήσης ιατρικής αγωγής.
Το φάσμα του αυτισμού επηρεάζει περίπου το 1% των ατόμων (62.2 εκατομμύρια παγκοσμίως) στο κόσμο σύμφωνα με δεδομένα για το 2015. Στις Ηνωμένες Πολιτείες εκτιμάται ότι επηρεάζει πάνω από το 2% των παιδιών (περίπου 1.5 εκατομμύριο) το 2016. Οι άνδρες έχουν τέσσερις φορές υψηλότερη πιθανότητα να διαγνωστούν με διαταραχή του φάσματος του αυτισμού σε σχέση με τις γυναίκες. Ο όρος "φάσμα" μπορεί να αναφέρει στο εύρος ή τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, οδηγώντας κάποιους να υποστηρίξουν ένα διαχωρισμό ανάμεσα σε περιπτώσεις σοβαρών αυτιστικών διαταραχών όπου οι πάσχοντες δεν μπορούν να μιλήσουν ή να φροντίσουν τον εαυτό τους, και άτομα με αυτισμό υψηλότερης λειτουργικότητας.
DSM-5
Μια αναθεώρηση της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού παρουσιάστηκε στην πέμπτη έκδοση του Διαγνωστικού και Στατιστικού Εγχειριδίου Ψυχικών Διαταραχών της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (DSM-5), που κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2013. Στην αναθεώρηση είναι ρητή η αναγνώριση του φάσματος του αυτισμού, στην οποία γίνεται η υπαγωγή και η αντικατάσταση των κατηγοριών του DSM-IV στην οποία χρησιμοποιούταν η ορολογία "διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή" από έναν ενιαίο όρο ομπρέλα, το οποίο περιλαμβάνει την «αυτιστική διαταραχή», τη «διαταραχή του Άσπεγκερ», τη «διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή μη προσδιοριζόμενη αλλιώς" και την "αποδιοργανωτική διαταραχή της παιδικής ηλικίας". Ελαφρώς διαφορετικοί διαγνωστικοί ορισμοί χρησιμοποιούνται σε άλλες χώρες. Το DSM-5 αντί να κατηγοριοποιεί αυτές τις διαγνώσεις, έχει υιοθετήσει μια διαστατική προσέγγιση για τη διάγνωση διαταραχών που βρίσκονται κάτω από την ομπρέλα του φάσματος του αυτισμού. Έχει προταθεί ότι τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού μπορεί να εκπροσωπούνται καλύτερα ως μία διαγνωστική κατηγορία. Σε αυτήν την κατηγορία, το DSM-5 έχει προτείνει ένα πλαίσιο διαφοροποίησης κάθε ατόμου με βάση τη βαρύτητα, καθώς και τα σχετικά χαρακτηριστικά (δηλαδή γνωστές γενετικές διαταραχές και νοητική αναπηρία).
Μια άλλη αλλαγή περιλαμβάνει την ενσωμάτωση των κοινωνικών και των επικοινωνιακών ελλειμμάτων σε έναν τομέα. Έτσι, ένα άτομο με διάγνωση φάσματος του αυτισμού περιγράφεται ως προς τη βαρύτητα των κοινωνικών επικοινωνικών συμπτωμάτων, τη βαρύτητα των σταθεροποιημένων ή περιορισμένων συμπεριφορών ή ενδιαφερόντων, και την υπερ- ή υποευαισθησία στα αισθητήρια ερεθίσματα.
Ο περιορισμός της ηλικίας έναρξης έχει επίσης χαλαρώσει, όπου η έναρξη από την ηλικία των 3 ετών άλλαξε σε «πρώιμη αναπτυξιακή περίοδο», με μια υποσημείωση ότι τα συμπτώματα μπορεί να εκδηλωθούν αργότερα όταν οι κοινωνικές απαιτήσεις υπερβαίνουν τις δυνατότητες του παιδιού.
Κλινική περιγραφή
μικρογραφία|400x400εσ|To φάσμα του αυτισμού με βάση το DSM-5. Η πιο ήπια μορφή στο φάσμα του αυτισμού είναι το σύνδρομο Άσπεγκερ. Ένα άτομο με το σύνδρομο αυτό μπορεί να είναι πολύ έξυπνο και ικανό να χειριστεί την καθημερινή του ζωή. Μπορεί να επικεντρώνεται πραγματικά σε θέματα που το ενδιαφέρουν και να τα συζητά ασταμάτητα, αλλά έχει περισσότερες δυσκολίες στις κοινωνικές του αλληλεπιδράσεις. Η διάχυτη αναπτυξιακή διαταραχή μη προσδιοριζόμενη αλλιώς είναι μια πιο σοβαρή διαταραχή από το σύνδρομο Άσπεγκερ, αλλά όχι τόσο σοβαρή όσο η αυτιστική διαταραχή. Το πιο σπάνιο και το πιο σοβαρό μέρος του φάσματος του αυτισμού είναι η αποδιοργανωτική διαταραχή της παιδικής ηλικίας. Τα παιδιά με τη διαταραχή αυτή αναπτύσσονται κανονικά ή σχεδόν κανονικά και στη συνέχεια χάνουν γρήγορα πολλές κοινωνικές, γλωσσικές και πνευματικές δεξιότητες, συνήθως μεταξύ 2 και 4 ετών. Συχνά, τα παιδιά αυτά εμφανίζουν επιληπτικές κρίσεις.
Η διαταραχή του φάσματος του αυτισμού χαρακτηρίζεται από επίμονες προκλήσεις στην κοινωνική επικοινωνία και στην κοινωνική αλληλεπίδραση και από την παρουσία περιορισμένων, επαναλαμβανόμενων μορφών συμπεριφοράς, ενδιαφερόντων ή δραστηριοτήτων. Αυτά τα συμπτώματα ξεκινούν από την παιδική ηλικία και μπορούν να επηρεάσουν τη λειτουργία του παιδιού. Υπάρχει επίσης μια μοναδική διαταραχή που ονομάζεται σύνδρομο Σαβάν που μπορεί να συνυπάρχει με τον αυτισμό. Ένα στα 10 παιδιά με αυτισμό και σύνδρομο Σαβάν μπορεί να έχει εξαιρετικές δεξιότητες στη μουσική, στην τέχνη και στα μαθηματικά.
Η αυτοτραυματική συμπεριφορά στο φάσμα του αυτισμού είναι συχνή και έχει βρεθεί ότι συσχετίζεται με την νοητική αναπηρία. Περίπου το 50% των αυτιστικών ατόμων έχουν κάποιο είδος αυτοτραυματικής συμπεριφοράς (κοπάνημα του κεφαλιού, αυτο-δάγκωμα). Άλλα χαρακτηριστικά του φάσματος του αυτισμού περιλαμβάνουν περιορισμένες και επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές. Αυτές εμπεριέχουν μια σειρά από χειρονομίες και συμπεριφορές όπως ορίζονται στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών.
Πορεία ανάπτυξης
Οι περισσότεροι γονείς αναφέρουν ότι η εμφάνιση συμπτωμάτων αυτισμού συμβαίνει μέσα στον πρώτο χρόνο της ζωής. Υπάρχουν δύο πιθανές πορείες ανάπτυξης της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού. Μία πορεία ανάπτυξης είναι πιο αργή, στην οποία οι γονείς αναφέρουν ανησυχίες σχετικά με την ανάπτυξη κατά τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής και η διάγνωση γίνεται περίπου 3-4 ετών. Μερικά από τα πρώτα σημάδια περιλαμβάνουν αποστασιωποιημένο βλέμμα σε πρόσωπα, αποτυχία αντίδρασης όταν καλείται το όνομα, αποτυχία εμφάνισης ενδιαφερόντων όταν γίνεται υπόδειξη, και καθυστερημένο φαντασιακό παιχνίδι.
Μια δεύτερη πορεία ανάπτυξης χαρακτηρίζεται από φυσιολογική ή σχεδόν φυσιολογική ανάπτυξη στους πρώτους 15 μήνες έως 3 χρόνια πριν από την έναρξη παλινδρόμησης ή απώλειας δεξιοτήτων. Η παλινδρόμηση μπορεί να συμβεί σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των δεξιοτήτων επικοινωνίας, κοινωνικών, γνωστικών και αυτοβοήθειας. Ωστόσο, η πιο κοινή παλινδρόμηση είναι η απώλεια γλώσσας. Η αποδιοργανωτική διαταραχή της παιδικής ηλικίας χαρακτηρίζεται από παλινδρόμηση μετά από φυσιολογική ανάπτυξη στα πρώτα 3 έως 4 χρόνια της ζωής.
Στην επιστημονική βιβλιογραφία εξακολουθεί να υπάρχει συζήτηση για την απόκλιση στα αποτελέσματα μεταξύ των δύο αυτών αναπτυξιακών εξελίξεων. Συνολικά τονίζεται, ωστόσο, η σημασία της έγκαιρης παρέμβασης στην επίτευξη θετικών διαχρονικών αποτελεσμάτων.
Κοινωνικές και επικοινωνιακές δεξιότητες
Πριν από το 2013, τα ελλείμματα στην κοινωνική λειτουργία και στην επικοινωνία θεωρούνταν δύο ξεχωριστά συμπτώματα του αυτισμού. Τα τρέχοντα κριτήρια για τη διάγνωση του αυτισμού απαιτούν από τα άτομα να έχουν ελλείμματα σε τρεις κοινωνικές δεξιότητες: κοινωνική-συναισθηματική αμοιβαιότητα, μη λεκτική επικοινωνία, και ανάπτυξη και διατήρηση σχέσεων.
Συμπεριφορικά χαρακτηριστικά
Οι διαταραχές του φάσματος του αυτισμού περιλαμβάνουν μεγάλη ποικιλία χαρακτηριστικών. Μερικά από αυτά εμπεριέχουν χαρακτηριστικά συμπεριφοράς τα οποία κυμαίνονται ευρέως από την αργή ανάπτυξη κοινωνικών και μαθησιακών δεξιοτήτων έως τις δυσκολίες δημιουργίας σχέσεων με άλλους ανθρώπους. Αυτό μπορεί να προκαλείται λόγω άγχους ή κατάθλιψης, τα οποία οι αυτιστικοί άνθρωποι είναι πιο πιθανό να βιώνουν έντονα, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα να απομονώνονται.
Άλλα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς περιλαμβάνουν μη φυσιολογικές αποκρίσεις σε αισθητήρια ερεθίσματα, όπως αξιοθέατα, ήχους, άγγιγματα και μυρωδιά, και προβλήματα στη διατήρηση ενός κανονικού ρυθμού ομιλίας. Το τελευταίο πρόβλημα επηρεάζει τις κοινωνικές δεξιότητες ενός ατόμου, οδηγώντας σε πιθανά προβλήματα στο πώς κατανοείται από τους άλλους. Τα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς που εμφανίζονται στα άτομα με διαταραχή του φάσματος του αυτισμού συνήθως επηρεάζουν την ανάπτυξη, τη γλώσσα και την κοινωνική ικανότητα. Τα χαρακτηριστικά αυτά μπορούν να παρατηρηθούν ως αντιληπτικές διαταραχές, διαταραχές του ρυθμού ανάπτυξης, διαταραχές στη συσχέτιση, στην ομιλία και στη γλώσσα, και στην κινητικότητα.
Ένα βασικό σύμπτωμα του φάσματος του αυτισμού είναι ένα μοτίβο περιορισμένων και επαναλαμβανόμενων συμπεριφορών, δραστηριοτήτων και ενδιαφερόντων. Για να διαγνωστεί ένα παιδί με φάσμα του αυτισμού πρέπει να έχει τουλάχιστον δύο από τις ακόλουθες συμπεριφορές :
Αίτια
Μελέτες δείχνουν ότι τα ποσοστά του αυτισμού αυξάνονται, αλλά οι αιτίες δεν είναι καλά κατανοητές. Οι επιστήμονες έχουν βρει σπάνιες γονιδιακές αλλαγές ή μεταλλάξεις, καθώς και μικρές κοινές γενετικές παραλλαγές σε άτομα με αυτισμό, που υποδηλώνουν ένα γενετικό υπόβαθρο. Περισσότερα από 100 γονίδια σε διαφορετικά χρωμοσώματα μπορεί να εμπλέκονται στην πρόκληση διαφορετικού βαθμού φάσματος του αυτισμού. Ορισμένες μεταλλάξεις ή συνδυασμοί μεταλλάξεων μπορεί να προκαλέσουν συγκεκριμένα συμπτώματα, να ελέγξουν πόσο ήπια ή σοβαρά θα είναι αυτά τα συμπτώματα, και να αυξήσουν την ευαισθησία στην απόκτηση του αυτισμού. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος με μία από αυτές τις γονιδιακές μεταλλάξεις διατρέχει μεγαλύτερο κίνδυνο να αποκτήσει αυτισμό από κάποιον χωρίς τις μετάλλαξεις.
Ένας αναπτυσσόμενος τομέας έρευνας επικεντρώνεται στην αλληλεπίδραση γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Για παράδειγμα, η έκθεση μιας γυναίκας σε επιβλαβείς ρύπους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να προκαλέσει μια γονιδιακή μετάλλαξη που οδηγεί στη δημιουργία αυτισμού στο παιδί της. Δεν έχει βρεθεί κάποιου είδους σχέση μεταξύ του αυτισμού και των εμβολίων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που περιέχουν θειομερσάλη, μια ένωση με βάση τον υδράργυρο.
Έχει σημειωθεί πρόοδος στην κατανόηση διαφορετικών παραγόντων περιβαλλοντικού κινδύνου και τα σαφέστερα στοιχεία περιλαμβάνουν γεγονότα πριν και κατά τη γέννηση, όπως η προχωρημένη γονική ηλικία κατά τη στιγμή της σύλληψης, η προγεννητική έκθεση σε ατμοσφαιρική ρύπανση ή ορισμένα φυτοφάρμακα, η μητρική παχυσαρκία, ο διαβήτης ή οι διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος της μητέρας, ακραία πρόωρη ωρίμανση ή πολύ χαμηλό βάρος γέννησης, και οποιαδήποτε δυσκολία στη γέννηση που μπορεί να στερήσει οξυγόνο από τον εγκέφαλο του μωρού. Οι παράγοντες αυτοί, ωστόσο, από μόνοι τους είναι απίθανο να προκαλούν τον αυτισμό. Αντίθετα, αυτό που πιθανολογείται είναι ότι αυξάνουν τον κίνδυνο το παιδί να αναπτύξει αυτισμό όταν συνυπάρχουν και γενετικοί παράγοντες.
Τέλος, οι ερευνητές εξετάζουν κάποιους βιολογικούς παράγοντες εκτός από γονίδια που μπορεί να εμπλέκονται στο φάσμα του αυτισμού. Μερικά από αυτά περιλαμβάνουν προβλήματα με τις εγκεφαλικές συνάψεις, προβλήματα με την ανάπτυξη ή υπερανάπτυξη ορισμένων περιοχών του εγκεφάλου, προβλήματα με το μεταβολισμό (το σύστημα παραγωγής ενέργειας του σώματος), και προβλήματα στο ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος, το οποίο προστατεύει από λοιμώξεις.
Διάγνωση
Με βάση το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειριδίο Ψυχικών Διαταραχών της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας (DSM-5), για να γίνει η διάγνωση του φάσματος του αυτισμού θα πρέπει να υπάρχουν τα εξής στοιχεία :
A: Eπίμονα ελλείμματα στην κοινωνική επικοινωνία και κοινωνική αλληλεπίδραση που εκδηλώνονται σε διαφορετικά περιβάλλοντα.
B: Περιορισμένα επαναλαμβανόμενα πρότυπα συμπεριφοράς, ενδιαφερόντων ή δραστηριοτήτων.
Γ: Τα συμπτώματα πρέπει να υπάρχουν κατά την πρώιμη αναπτυξιακή περίοδο (αλλά μπορεί να μην εκδηλωθούν πλήρως έως ότου οι κοινωνικές απαιτήσεις υπερβούν τις περιορισμένες ικανότητες ή μπορεί να καλυφθούν από τις στρατηγικές που έχουν μάθει αργότερα).
Δ: Τα συμπτώματα προκαλούν κλινικά σημαντική δυσλειτουργία σε κοινωνικούς, επαγγελματικούς ή άλλους σημαντικούς τομείς της τρέχουσας λειτουργίας.
Ε: Οι δυσλειτουργίες που καταγράφονται δεν μπορούν να εξηγηθούν στην περίπτωση που υπάρχει νοητική αναπηρία (νευροαναπτυξιακή διαταραχή) ή συνολική αναπτυξιακή καθυστέρηση. Η νοητική αναπηρία και η διαταραχή του φάσματος του αυτισμού συχνά συνυπάρχουν. Για να γίνει διάγνωση συννοσηρότητας της διαταραχής του φάσματος του αυτισμού και της νοητικής αναπηρίας, η κοινωνική επικοινωνία πρέπει να είναι κάτω από την αναμενόμενη για το φυσιολογικό αναπτυξιακό επίπεδο.
Παρακολούθηση της ανάπτυξης
Η παρακολούθηση για το πως μεγαλώνει το παιδί μπορεί να γίνει από τους γονείς, αλλά και από τους γιατρούς. Το παιδί θα πρέπει να περνά τα τυπικά αναπτυξιακά ορόσημα στο παιχνίδι, στη μάθηση, στην ομιλία, στη συμπεριφορά και στην κίνηση. Κατά την επίσκεψη στον παιδίατρο θα πρέπει να συζητείται εάν το παιδί αναπτύσσεται κανονικά και περνά τα ορόσημα. Ένα χαμένο ορόσημο θα μπορούσε να είναι ένα σημάδι ενός προβλήματος, οπότε ο γιατρός ή άλλος ειδικός θα πρέπει να προσπαθήσει να καταλάβει το πρόβλημα χρησιμοποιώντας μια πιο διεξοδική εξέταση.
Αναπτυξιακός έλεγχος
Ο έλεγχος για την ύπαρξη του φάσματος του αυτισμού είναι το πρώτο βήμα για τη διάγνωση της διαταραχής. Αν και δεν υπάρχει οριστική θεραπεία για τη διαταραχή αυτή, η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση των συμπτωμάτων του αυτισμού και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής του παιδιού. Η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία συνιστά να γίνεται έλεγχος των παιδιών για το φάσμα του αυτισμού τους πρώτους 18-24 μήνες της ζωής τους. Ο έλεγχος συνήθως περιλαμβάνει: