cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Το Κοτοπουλάκι (ταινία, 2005)
Πλοκή
Στην εισβολή, ο Λάκης υπερασπίζεται το Κοτοπουλάκι από τους εξωγήινους μέχρι που κάποιος τους εξατμίζει. Τότε αποκαλύπτεται πως οι εξωγήινοι δεν εξάτμιζαν τους ανθρώπους αλλά τους τηλεμετέφεραν στα σκάφη τους. Η εισβολή ήταν μία παρεξήγηση, καθώς δύο εξωγήινοι έψαχναν για το χαμένο τους παιδί και επιτέθηκαν απλά επειδή ανησυχούσαν. Το Κοτοπουλάκι επιστρέφει το παιδί στους γονείς του και οι εξωγήινοι επιστρέφουν όλους όσους «εξάτμισαν» πίσω. Καθώς αποχωρούν, σημειώνουν πως θα πρέπει να διορθώσουν ένα χαλαρό πλακάκι από το σκάφος τους ώστε να μην πέσει και χτυπήσει κάποιον, αγνοώντας πως αυτό έχει ήδη συμβεί δύο φορές με το Κοτοπουλάκι. Όλοι στην πόλη είναι ευγνώμονες για τις προσπάθειες του Κοτοπουλακίου να σώσει την πόλη, ενώ η ιστορία του γίνεται και ταινία.
Κάλα (Αζερμπαϊτζάν)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπακού Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Το Κοτοπουλάκι (ταινία, 2005)
Σενάριο
Τον Σεπτέμβριο του 2001, ο σκηνοθέτης Μαρκ Ντίνταλ ανέπτυξε την ιδέα για το Κοτοπουλάκι οραματιζόμενος τον ομότιτλο χαρακτήρα ως μία υπεραντιδραστική, καταστροφική και κακόκεφη κότα, η οποία θα πήγαινε σε καλοκαιρινή κατασκήνωση για να χτίσει την αυτοπεποίθησή της ώστε να μην αντιδρά υπερβολικά, αλλά και για να επανορθώσει τη σχέση της με τον πατέρα της. Στην κατασκήνωση θα αποκάλυπτε μια πλοκή που σχεδίαζε ο σύμβουλος της κατασκήνωσης (τη φωνή στον χαρακτήρα θα χάριζε ο Πεν Τζιλέτ), εναντίον της πόλης της. Αργότερα, ο Ντίνταλ μετέφερε την ιδέα του στον Μάικλ Άισνερ, ο οποίος πρότεινε το Κοτοπουλάκι να είναι αγόρι καθώς, όπως θυμάται ο Ντίνταλ να του είπε: «αν είσαι αγόρι και κοντό, τότε σε πειράζουν».
Τον Ιανουάριο του 2003, όταν ο Ντέιβιντ Στέιντον έγινε ο νέος Πρόεδρος της Walt Disney Feature Animation, αποφάσισε πως η ιστορία χρειαζόταν διαφορετική προσέγγιση και είπε στον σκηνοθέτη πως το σενάριο έπρεπε να αναθεωρηθεί. Κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών μηνών, το σενάριο γράφτηκε από την αρχή με το Κοτοπουλάκι να είναι ένα αγόρι το οποίο προσπαθεί να σώσει την πόλη του από εξωγήινους.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επανεγγραφής του σεναρίου, ο Ντίνταλ, μαζί με τους τρεις σεναριογράφους στους οποίους αποδόθηκε το σενάριο της ταινίας και άλλους εννέα, πέταξαν έξω 25 σκηνές με σκοπό να βελτιώσουν την ανάπτυξη του χαρακτήρα και να προσθέσουν περισσότερη συναισθηματική αντήχηση στη σχέση γονιού-παιδιού. Ο Ντίνταλ παραδέχτηκε: «Μας πήρε σχεδόν δυόμιση χρόνια για να επανέλθουμε λίγο πολύ εκεί από όπου ξεκινήσαμε... Αλλά κατά τη διάρκεια της εν λόγω διαδικασίας, η ιστορία βγήκε πιο δυνατή, πιο συναισθηματική και, επίσης, πιο αστεία».
Κάστινγκ
Τον Απρίλιο του 2002, το περιοδικό Variety δημοσίευσε πως ο Σον Χάγιες θα χάριζε τη φωνή του σε έναν χαρακτήρα με το όνομα Ασχημόπαπο, αλλά ο χαρακτήρας γράφτηκε εκ νέου ως θηλυκός. Για τον χαρακτήρα ως Άμπι Μάλαρντ πλέον, υποψήφιες υπήρξαν οι Χάντερ, Τζέιμι Λι Κέρτις, Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, Τζόντι Φόστερ, Τζίνα Ντέιβις και Μαντόνα, αλλά τελικά τον κέρδισε η Τζόαν Κιούζακ εξαιτίας του φυσικού της ταλέντου στην κωμωδία. Τον Δεκέμβριο του 2013, ανακοινώθηκε πως οι Μπραφ και Κιούζακ προσλήφθηκαν για τους αντίστοιχους ρόλους, με το καστ να συμπεριλαμβάνει τους Στιβ Ζαν, Έιμι Σιντέρις, Ντον Νοτς, Κέιτι Φίνεραν και Γκάρυ Μάρσαλ.
Από τον Μάρσαλ είχε ζητηθεί στο παρελθόν να χαρίσει τη φωνή του σε έναν χαρακτήρα στην ταινία Kingdom of the Sun, η οποία αργότερα πήρε τον τίτλο Ο Αυτοκράτορας έχει κέφια και την οποία είχε σκηνοθετήσει ο Ντίνταλ, αλλά απομακρύνθηκε από το πρότζεκτ γιατί ήταν «πολύ Νεοϋρκέζος». Έτσι, όταν τον προσέγγισαν για να χαρίσει τη φωνή του στον Μπακ Κλακ, ο Μάρσαλ είπε: «Τους είπα πως δεν κάνω φωνές. Αν θέλετε μια κότα που θα μιλάει σαν εμένα, τότε εντάξει. Κι έτσι με προσέλαβαν και δε με απέλυσαν στην πορεία, κάτι που ήταν σαν ένα κλείσιμο του κύκλου σε ό,τι αφορά τα κινούμενα σχέδια».
Εικονογράφηση
Για να απεικονίσει αυτή την ιστορία, η Disney επέλεξε το 50% της νέας της CGI ομάδας εικονογράφησης από το προσωπικό της 2D εικονογράφησης και τους έβαλε να παρακολουθήσουν ένα αυστηρό πρόγραμμα εκπαίδευσης διάρκειας δεκαοκτώ μηνών, το οποίο αποτελούσε ένα εισαγωγικό θέμα πάνω στην εφαρμογή Maya της Alias, το οποίο θα εξυπηρετούσε ως το βασικό 3D λογισμικό που χρησιμοποιήθηκε στο πρότζεκτ. Καθώς μερικοί εικονογραφιστές είχαν δουλέψει πάνω στην ταινία Δεινόσαυρος (2000), η οποία χρησιμοποίησε live-action φόντο, η ομάδα εικονογράφησης πήρε έμπνευση από το στήσιμο, τους χρωματισμούς και τον κινηματογραφικό φωτισμό των σχεδίων φόντου της Μαίρη Μπλερ που υπήρχαν στις ταινίες Πίτερ Παν (1953) και Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων (1951).
Για την αισθητική του σχεδιασμού του φόντου, οι καλλιτέχνες της διάταξης του φόντου χρησιμοποίησαν με φειδώ ψηφιακή ματ ζωγραφική για να απομακρύνουν τα νατουραλιστικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των δέντρων και του διαμαντιού του μπέιζμπολ, αλλά η επεξεργασία έγινε με τη χρήση του Adobe Photoshop ως κάρτες φόντου που περιλήφθηκαν στην ταινία. Το τμήμα φωτισμού θα χρησιμοποιούσε το λογισμικό «Lumiere» για να ενισχύσει τον εικονικό φωτισμό για τη μορφή της σκίασης και του βάθους και τη γεωμετρική απόδοση των σκιών των χαρακτήρων, καθώς επίσης και το φυσικό φως για τη δημιουργία cucoloris.
Όλοι οι χαρακτήρες δημιουργήθηκαν με τη χρήση γεωμετρικών πολύγωνων. Για τον ομότιτλο χαρακτήρα, υπήρχαν περίπου δεκατέσσερα με δεκαπέντε σχέδια πριν καταλήξουν στο σχέδιο που συνδύαζε το σχήμα ωοειδούς κεφαλής με υπερμεγέθη γυαλιά. Ο τελικός χαρακτήρας ήταν δημιουργημένος από 5,600 πολύγωνα, 700 μυς και περισσότερα από 76,000 ανεξάρτητα φτερά, από τα οποία τα 55,000 βρίσκονται στο κεφάλι του.
Μετά την πρόσληψη του Μπραφ, ο επικεφαλής εικονογράφησης Τζέισον Ράιαν, υιοθέτησε τις εκφράσεις του ηθοποιού από τη διαδικασία ηχογράφησης έτσι ώστε να συνδυαστεί καλύτερα το αξιολάτρευτο στοιχείο με αυτό του σπασίκλα που επιθυμούσαν οι σκηνοθέτες. Ο Ράιαν είπε: «Έχει πραγματικά αυτό το πολύ ελκυστικό πρόσωπο και την εκφραστικότητα στα μάτια», προσθέτοντας πως εντυπωσιάστηκε από τις φυσικές φωνητικές ικανότητες του Μπραφ. Μετά, οι εικονογραφιστές θα χρησιμοποιούσαν το λογισμικό πρόγραμμα «Chicken Wire», όπου παρέχονται ψηφιακοί μετασχηματιστές επιτρέποντας τη χειραγώγηση των βασικών γεωμετρικών σχημάτων, έτσι ώστε να επιτευχθούν οι επιθυμητές εκφράσεις. Τέλος, μια ομάδα ανάπτυξης λογισμικού δημιούργησε το XGen, ένα λογισμικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή για την υφή των μαλλιών, ρούχων, φτερών και φύλλων.
Κυκλοφορία
Η ταινία ήταν αρχικά προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει την 1η Ιουλίου 2005, αλλά στις 7 Δεκεμβρίου 2004 η ημερομηνία κυκλοφορίας μεταφέρθηκε για τις 4 Νοεμβρίου 2005, ημερομηνία που προοριζόταν αρχικά για την ταινία των Disney/Pixar, Αυτοκίνητα. Η αλλαγή της ημερομηνίας έγινε μία μέρα πριν την αλλαγή της ημερομηνίας κυκλοφορίας της ταινίας Σρεκ ο Τρίτος της Dreamworks Animation από τον Νοέμβριο του 2006 στον Μάιο του 2007. Η ταινία Αυτοκίνητα κυκλοφόρησε αργότερα στις 9 Ιουνίου 2006.
Την περίοδο της κυκλοφορίας της ταινίας Το Κοτοπουλάκι, η συμφωνία συμπαραγωγής ανάμεσα σε Disney και Pixar έφτανε στο τέλος της μετά την κυκλοφορία της ταινίας Αυτοκίνητα. Το τελικό αποτέλεσμα των αμφισβητούμενων διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο εταιριών θεωρήθηκε πως εξαρτώταν σε μεγάλο βαθμό από το πώς θα απέδιδε το Κοτοπουλάκι στο box office. Αν σημείωνε επιτυχία, η ταινία θα έδινε το πλεονέκτημα στη Disney στις διαπραγματεύσεις για ένα νέο συμβόλαιο και τη διανομή των ταινιών της Pixar. Μια αποτυχία θα επέτρεπε στην Pixar να υποστηρίξει πως η Disney δεν μπορεί να παραγάγει ταινίες CGI.
Στις 30 Οκτωβρίου 2005 έγινε η πρεμιέρα της ταινίας στο El Capitan Theatre, με το καστ και τους σκηνοθέτες να παρευρίσκονται σε αυτήν. Την πρεμιέρα ακολούθησε εκδήλωση σε αίθουσα χορού στο Κέντρο Hollywood and Highland. Μαζί με την κανονική κυκλοφορία της στις αίθουσες, η ταινία ήταν η πρώτη ταινία της Disney που κυκλοφόρησε σε Disney Digital 3D, η οποία παράχθηκε από την εταιρία Industrial Light & Magic και διανεμήθηκε μέσω της Dolby Digital σε περίπου 100 επιλεγμένες αίθουσες στις 25 καλύτερες αγορές.
Προώθηση
Την κινηματογραφική κυκλοφορία της ταινίας συνόδεψε η κυκλοφορία μιας σειράς προϊόντων όπως λούτρινα αντικείμενα, παιχνίδια, σύνολα δραστηριοτήτων, αναμνηστικά και είδη ένδυσης από την Disney Consumer Products.
Home media
Το Κοτοπουλάκι κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε DVD στις 21 Μαρτίου 2006. Το DVD συμπεριελάμβανε διεγραμμένες σκηνές, τρεις εναλλακτικές εισαγωγικές σκηνές, ένα ένθετο του πώς δημιουργήθηκε η ταινία, ένα διαδραστικό παιχνίδι, καραόκε, δύο μουσικά βίντεο και υλικό από τα δοκιμαστικά εικονογράφησης όταν το Κοτοπουλάκι ήταν θηλυκός χαρακτήρας. Το DVD πώλησε περισσότερα από 2.7 εκατομμύρια αντίτυπα κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας κυκλοφορίας του φέρνοντας έσοδα $48 εκατομμύρια. Συνολικά, τα έσοδα από την αρχική κυκλοφορία σε home video ανήλθαν στα $142.6 εκατομμύρια.
Η ταινία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά σε Blu-ray στις 20 Μαρτίου 2007 και περιείχε νέα χαρακτηριστικά τα οποία δεν συμπεριλαμβάνονταν στο DVD. Μια 3D Blu-ray εκδοχή κυκλοφόρησε στις 8 Νοεμβρίου 2011.
Κυκλοφόρησε επίσης μια εκδοχή σε VHS, αλλά μόνο ως αποκλειστικό του Disney Movie Club.
Box office
Το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής, το Κοτοπουλάκι ανέβηκε στην πρώτη θέση του box office γινόμενη η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney που το καταφέρνει αυτό από την κυκλοφορία της ταινίας Δεινόσαυρος το 2000, φέρνοντας έσοδα $40 εκατομμύρια και ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της ταινίας Ο Βασιλιάς των Λιονταριών ως το μεγαλύτερο άνοιγμα ταινίας κινουμένων σχεδίων της Disney. Κατάφερε επίσης να σκαρφαλώσει στην κορυφή και τη δεύτερη εβδομάδα προβολής κερδίζοντας $31.7 εκατομμύρια και αφήνοντας στη δεύτερη θέση την οικογενειακή ταινία επιστημονικής φαντασίας της Sony, Zathura. Η ταινία είχε συνολικά έσοδα $135,386,665 στη Βόρεια Αμερική και $179,046,172 σε άλλες χώρες, φτάνοντας συνολικά παγκοσμίως τα $314,432,837.
Αυτό ανέτρεψε την κατάπτωση που βρισκόταν η εταιρία από το 2000, διάστημα κατά το οποίο κυκλοφόρησαν αρκετές ταινίες οι οποίες δεν είχαν εμπορική επιτυχία, κυρίως οι ταινίες Φαντασία 2000 (1999), Η Χαμένη Ατλαντίδα (2001), Ο Πλανήτης των Θησαυρών (2002) και Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα (2004). Ωστόσο, αυτές οι ταινίες έλαβαν καλύτερες κριτικές.
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής 37% βασισμένο σε 162 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας αναφέρεται: «Στο πρώτο της ρίσκο να δημιουργήσει μια CGI ταινία χωρίς την Pixar, η Disney καταβάλλει περισσότερη προσπάθεια στην τεχνική παρουσίαση παρά στο να δημιουργήσει μια πρωτότυπη ιστορία». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic δίνει στην ταινία μέσο όρο 48/100 βασισμένο σε 32 κριτικές, με την ένδειξη «μικτές ή μέτριες κριτικές». Σε ψηφοφορία κοινού στη σελίδα CinemaScore, η ταινία έλαβε βαθμό «A-» σε μια κλίμακα από A+ μέχρι F.
Ο Τζέιμς Μπεραρντινέλι, γράφοντας την κριτική του για το ReelViews, βαθμολόγησε την ταινία με 2.5/4 επικρίνοντάς την σκληρά. «Είναι τελματωμένη από τα τόσα προβλήματα που έχει μολύνει τις πρόσφατες παραδοσιακές ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney: ανώνυμες φωνές, φτωχή δομή πλοκής και η λανθασμένη εντύπωση πως η ταμπέλα της Disney θα ανυψώσει τα πάντα σε «πρέπει να το δεις» επίπεδο για τους τηλεθεατές που λιμοκτονούν για κάτι φιλικό προς την οικογένεια». Στο τηλεοπτικό πρόγραμμα At the Movies (Ebert & Roeper εκείνο το διάστημα), οι κριτικοί Ρίτσαρντ Ρόπερ και Ρότζερ Ίμπερτ έδωσαν αρνητική κριτική στην ταινία με τον πρώτο να λέει: «Δε με νοιάζει αν η ταινία είναι 2D, 3D, CGI ή παραδοσιακά φτιαγμένη, όλα οδηγούν πίσω στην ιστορία».
Στην έντυπη κριτική του για την εφημερίδα Chicago Sun-Times, ο Ρότζερ Ίμπερτ δήλωσε πως το πρόβλημα ήταν η ιστορία και έγραψε: «Ως γενικός κανόνας, αν μια ταινία δεν έχει να κάνει με το μπέιζμπολ ή τους εξωγήινους και πρέπει να τους χρησιμοποιήσεις έτσι κι αλλιώς, θα πρέπει να ξεκινήσεις με μια καλύτερη προϋπόθεση». Ο Ίμπερτ κατέληξε στην κριτική του λέγοντας: «Η ταινία με έκανε να χαμογελάσω. Δε με έκανε να γελάσω και δεν με έκανε να αισθανθώ κάτι ή να χρησιμοποιήσω τις υψηλότερες περιοχές της εξυπνάδας μου. Είναι ένα απόλυτα αποδεκτό καρτούν για παιδιά μέχρι μια συγκεκριμένη ηλικία, αλλά δεν έχει την παγκόσμια απήχηση κάποιων εκ των καλυτέρων πρόσφατων ταινιών κινουμένων σχεδίων».
Γράφοντας για την εφημερίδα The New York Times, ο κριτικός ταινιών Α.Ο. Σκοτ δήλωσε πως η ταινία είναι «μια πυρετώδης, μη εμπνευσμένη μίμηση ατακών και κλισέ, με πολύ λίγη εξυπνάδα, έμπνευση ή πρωτοτυπία για να φέρει τις μανιώδεις κινούμενες εικόνες της στη ζωή». Η κριτικός Λίσα Σβάρζμπομ από το περιοδικό Entertainment Weekly, η οποία βαθμολόγησε την ταινία με C, έγραψε: «η κοινοτοπία των βελανιδιών που πέφτουν σε αυτή τη συγκεκριμένη προσπάθεια, ακόμα μία σε αυτή τη νέα γενιά μαζικής αγοράς κωμωδιών που αντικαθιστούν τις αυτο-αναφορές για πρωτότυπη εξυπνάδα και τα ποπ τραγούδια για συναισθηματικό περιεχόμενο».
Ωστόσο, ο Τάι Μπουρ από την εφημερίδα The Boston Globe έδωσε στην ταινία θετική κριτική λέγοντας πως ήταν «λαμπερή και ζωηρή, με κάποια σταθερά σημεία γέλιου και έξοχες φωνητικές ερμηνείες». Επίσης, ο Έιντζελ Κον από το περιοδικό TV Guide έδωσε στην ταινία 3/5 υποδηλώνοντας πως η ταινία θα μπορούσε να «ευχαριστήσει τα μικρά παιδιά με τα ζωηρά της χρώματα και το συνεχές χάος, ενώ οι ενήλικες πιθανόν να γοητευτούν από τα πνευματώδη αστεία, τις ευφυείς ατάκες και τη γλυκιά σχέση πατέρα-γιου». Ο Πίτερ Ράινερ, γράφοντας για τον μη κερδοσκοπικό ειδησεογραφικό οργανισμό The Christian Science Monitor, βαθμολόγησε την ταινία με A- επικροτώντας το ότι τα «οπτικά εφέ είναι ανεπιφύλακτα ευφυή όσο και το σενάριο, το οποίο μεταμορφώνεται σταθερά από τον κλασικό μύθο σε μια κοροϊδία του Πολέμου των Κόσμων. Προτιμώ αυτή την εκδοχή από αυτήν του Σπίλμπεργκ».
Soundtrack
Το soundtrack της ταινίας περιέχει πρωτότυπη μουσική την οποία συνέθεσε ο Τζον Ντέμπνεϊ. Περιέχει επίσης μουσική από ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνών είτε βετεράνους στον χώρο όπως οι Πάτι ΛαΜπελ και Νταϊάνα Ρος, καθώς και άλλους νεότερους καλλιτέχνες. Κάτι πρωτότυπο για ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney, αρκετά από τα τραγούδια είναι διασκευές κλασικών δημοφιλών τραγουδιών όπως το «Don't Go Breaking My Heart» των Έλτον Τζον και Κίκι Ντι, το «It's Too Late» της Κάρολ Κινγκ και την χαρακτηριστική επιτυχία των Spice Girls, «Wannabe». Το soundtrack κυκλοφόρησε από την Walt Disney Records την 1η Νοεμβρίου 2005.
Βιντεοπαιχνίδια
Από το Κοτοπουλάκι δημιουργήθηκαν δύο βιντεοπαιχνίδια. Το πρώτο με το όνομα Chicken Little, είναι ένα βιντεοπαιχνίδι δράσης-περιπέτειας που κυκλοφόρησε για το Xbox στις 18 Οκτωβρίου 2005 από την Buena Vista Games. Δύο μέρες αργότερα, στις 20 Οκτωβρίου 2005, κυκλοφόρησε για τα PlayStation 2, Nintendo GameCube και Game Boy Advance, ενώ στις 2 Νοεμβρίου 2005 κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows. Το Chicken Little για το Game Boy Advance αναπτύχθηκε από την A2M, ενώ η Avalanche Software ανέπτυξε το παιχνίδι για τις κονσόλες.
Το Κοτοπουλάκι εμφανίζεται επίσης στο βιντεοπαιχνίδι Kingdom Hearts II.
Ακυρωμένη συνέχεια
Αρχικά, τα DisneyToon Studios σχεδίαζαν να φτιάξουν μια συνέχεια για το Κοτοπουλάκι και η οποία θα κυκλοφορούσε απευθείας στο βίντεο. Η συνέχεια είχε τον δοκιμαστικό τίτλο Το Κοτοπουλάκι 2: Η ιστορία του Ασχημόπαπου. Η σκηνοθεσία θα ήταν του Κλέι Χολ και η ιστορία θα απεικόνιζε το Κοτοπουλάκι να βρίσκεται στη μέση ενός ερωτικού τριγώνου μεταξύ της κοπέλας του από τα παιδικά του χρόνια, Άμπι Μάλαρντ, και της πολύ ελκυστικής Ραφαέλα, ένα Γαλλικό πρόβατο (νέος χαρακτήρας). Βρισκόμενη σε εξαιρετικά μειονεκτική θέση, η Άμπι θα έφτανε στα άκρα για να αλλάξει την εμφάνισή της. Σύμφωνα με τον Τοντ Κάρτερ, έναν από τους καλλιτέχνες ιστορίας της ταινίας, οι πρώτες παρουσιάσεις της ιστορίας έλαβαν θετικής ανταπόκρισης, προτρέποντας τη Disney να σκεφτεί την αύξηση του προϋπολογισμού, έτσι ώστε η ποιότητα της παραγωγής να ταιριάζει με αυτήν της ιστορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Ταινίες που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2005
Ψαραίικα Ζακύνθου
Τα Ψαραίικα είναι οικισμός στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 7 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Υιός του Ανθρώπου (Χριστιανισμός)
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Ο Υιός του ανθρώπου με ένα ξίφος ανάμεσα στους επτά λυχνοστάτες, στο όραμα του Ιωάννη. Από την Αποκάλυψη της Βαμβέργης, 11ος αιώνας. Ο Υιός του ανθρώπου είναι μια έκφραση, που αναφέρει ο ίδιος ο Ιησούς στα χριστιανικά κείμενα, συμπεριλαμβανομένων των Ευαγγελίων, των Πράξεων των Αποστόλων και του Βιβλίου της Αποκάλυψης. Η σημασία της έκφρασης είναι αμφιλεγόμενη. Η ερμηνεία της χρήσης του «Υιού του ανθρώπου» στην Καινή Διαθήκη παρέμεινε μία πρόκληση και μετά από 150 χρόνια συζήτησης δεν έχει προκύψει συναίνεση για το θέμα μεταξύ των μελετητών.
Η έκφραση «ο Υιός του ανθρώπου» εμφανίζεται 81 φορές στο ελληνικό κείμενο των τεσσάρων κανονικών ευαγγελίων και χρησιμοποιείται μόνο στα λόγια του Ιησού. Η εβραϊκή έκφραση «Υιός του ανθρώπου» (בן–אדם δηλ. μπεν άνταμ) εμφανίζεται επίσης στην Τορά πάνω από εκατό φορές.
Η χρήση του οριστικού άρθρου στο «ο Υιός του ανθρώπου» στα Κοινά ελληνιστικά των χριστιανικών ευαγγελίων είναι πρωτότυπη και πριν από τη χρήση του εκεί, δεν υπάρχουν στοιχεία για τη χρήση του σε κανένα από τα σωζόμενα ελληνικά έγγραφα της αρχαιότητας. Ο Γκέζα Βέρμες έχει δηλώσει ότι η χρήση του «Υιού του ανθρώπου» στα χριστιανικά ευαγγέλια δεν σχετίζεται με τις χρήσεις της Εβραϊκής Τορά.
Για αιώνες, η χριστολογική προοπτική για τον Υιό του ανθρώπου («άνθρωπος» αναφέρεται στον Αδάμ) θεωρείται ως μία πιθανή αντίστοιχη έκφραση με εκείνη του Υιού του Θεού και ακριβώς όπως ο Υιός του Θεού επιβεβαιώνει τη θεότητα του Ιησού, σε ορισμένες περιπτώσεις ο Υιός του ανθρώπου επιβεβαιώνει την ανθρώπινη φύση του. Η αναφορά του Ιησού ως Υιού του Θεού ήταν ένα ουσιαστικό στοιχείο των χριστιανικών πεποιθήσεων από την Αποστολική εποχή, και ενώ ορισμένοι δεν πιστεύουν ότι η ομολογία του Χριστού ως Υιού του ανθρώπου ήταν απαραίτητη για τους Χριστιανούς, η ανακήρυξη του Ιησού ως Υιού του ανθρώπου ήταν ένα άρθρο πίστεως στον Χριστιανισμό τουλάχιστον από το Σύμβολο της Πίστεως της Νίκαιας, που αναφέρει ότι: «με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος ενσαρκώθηκε από την Παναγία και έγινε άνθρωπος». Το ότι ο Χριστός είναι Θεάνθρωπος ήταν τόσο σημαντικό, που ήταν το μείζον θέμα, που συζητήθηκε στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας όπου συζητήθηκε η αίρεση του μονοφυσιτισμού. Οι μονοφυσίτες θεωρούσαν ότι ο Χριστός είχε μια ενιαία φύση, που ήταν μια ανάμειξη των δύο, του Θεού και του Ανθρώπου, ενώ η Ορθόδοξη Καθολική θέση υποστήριζε ότι ήταν τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος ταυτόχρονα. Αυτές οι θέσεις στο Σύμβολο της Πίστεως της συνόδου της Νίκαιας, και το πρωταρχικό θέμα της Συνόδου της Χαλκηδόνας, δείχνουν τη σημασία της πρώιμης χριστιανικής πίστης στη φύση του Ιησού ως Θεού και ανθρώπου, τόσο πολύ που η πίστη στις δύο φύσεις θα μπορούσε να μειωθεί σε μία τρίτη, αναμεμειγμένη, φύση, που θεωρήθηκε αίρεση.
Ετυμολογία και χρήση
αριστερά|μικρογραφία| Πρώτη σελίδα της εβραϊκής Βίβλου του 17ου αιώνα Στην Κοινή Ελληνιστική της Καινής Διαθήκης, «ο Υιός του ανθρώπου» είναι «ὁ υἱὸς τοὺ ἀνθρώπου». Η εβραϊκή έκφραση "Υιός του ανθρώπου" (בן–אדם δηλ. ben-'adam) εμφανίζεται επίσης πάνω από εκατό φορές στην Εβραϊκή Βίβλο. Σε τριάντα δύο περιπτώσεις η φράση εμφανίζεται στον πληθυντικό αριθμό «υιοί ανθρώπων», δηλαδή ανθρώπινα όντα.
Η έκφραση «ο Υιός του ανθρώπου» εμφανίζεται 81 φορές στα Ελληνικά στα τέσσερα Ευαγγέλια: 30 φορές στον Ματθαίο, 14 φορές στον Μάρκο, 25 φορές στον Λουκά και 12 φορές στον Ιωάννη. Ωστόσο, η χρήση του οριστικού άρθρου στο «ο Υιός του ανθρώπου» είναι νέα και πριν από τη χρήση του στα κανονικά ευαγγέλια, δεν υπάρχουν αναφορές για τη χρήση του σε κανένα από τα σωζόμενα ελληνικά έγγραφα της αρχαιότητας.
Στις χριστιανικές γραφές, ο Ιησούς χρησιμοποιεί την αναφορά για τον εαυτό του περισσότερο από τον Υιό του Θεού. Τα χαρακτηριστικά, που δίνονται στον «Υιό του ανθρώπου» στις χριστιανικές γραφές φαίνεται να αντιστοιχούν σε αυτά, που βρίσκονται στο Βιβλίο του Δανιήλ των Εβραϊκών γραφών - Δανιήλ 7:13-14 «Καθώς έβλεπα στα νυχτερινά οράματα, είδα ένα σαν τον Υιό του ανθρώπου να έρχεται με τα σύννεφα του ουρανού. Και ήρθε στον Αρχαίο και παρουσιάστηκε μπροστά του. Σε αυτόν δόθηκε η κυριαρχία και η δόξα και η βασιλεία, για να τον υπηρετούν όλοι οι λαοί, τα έθνη και οι γλώσσες. Η κυριαρχία του είναι μια αιώνια κυριαρχία, που δεν θα παρέλθει, και η βασιλεία του δεν θα καταστραφεί ποτέ». Η Καινή Διαθήκη ισχυρίζεται, στην Αποκάλυψη, ότι ο Ιησούς θα έρθει στη γη μέσα στα «σύννεφα του ουρανού» και ότι θα του δοθεί ατελείωτη κυριαρχία και εξουσία. Τον περιγράφει ως «κυβερνήτη των βασιλιάδων της γης», που πρέπει να τον υπηρετούν και να τον λατρεύουν όλα τα έθνη, οι άνθρωποι και οι γλωσσικές ομάδες. Μια άλλη πιθανή αντιστοιχία βρίσκεται στην επανειλημμένη χρήση μιας παρόμοιας φράσης στο Βιβλίο του Ιεζεκιήλ.
Ο Γκέζα Βέρμες έχει δηλώσει ότι «ο Υιός του ανθρώπου» στην Καινή Διαθήκη δεν σχετίζεται με τις χρήσεις της Εβραϊκής Βίβλου. Ο Βέρμες ξεκινά με την παρατήρηση ότι δεν υπάρχει παράδειγμα του «ο» Υιός του ανθρώπου στις εβραϊκές πηγές και προτείνει ότι ο όρος προέρχεται από τα αραμαϊκά — ברנש - bar nash/bar nasha. Συμπεραίνει ότι σε αυτές τις πηγές το «Υιός του ανθρώπου» είναι μια κανονική έκφραση για τον άνθρωπο γενικά και συχνά χρησιμεύει ως αόριστη αντωνυμία και σε κανένα από τα σωζόμενα κείμενα δεν εμφανίζεται ως τίτλος το «Υιός του ανθρώπου».
Οι εμφανίσεις του Υιού του ανθρώπου στα Συνοπτικά Ευαγγέλια κατηγοριοποιούνται γενικά σε τρεις ομάδες: (i) εκείνες που αναφέρονται στον «ερχομό» του (ως θρησκευτική ανάταση), (ii) αυτά που αναφέρονται σε «βάσανο, πόνο» και (iii) αυτά που αναφέρονται στο «τωρινό έργο» δηλαδή αναφέρονται στην επίγεια ζωή.
Η παρουσίαση του Υιού του ανθρώπου στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη είναι κάπως διαφορετική από τα Συνοπτικά: στο Κατά Ιωάννη 1:51 παρουσιάζεται ως επαφή με τον Θεό μέσω «αγγελικού οργάνου», στο Ιωάννη 6:26 και 6:53 παρέχει ζωή μέσω του θανάτου, και στο Ιωάννη 5:27 έχει τη δύναμη να κρίνει τους ανθρώπους.
Συνοπτικά ευαγγέλια
Στο Κατά Ματθαίον 8:20 και στο κατά Λουκά 9:58 ο Ιησούς δηλώνει: «Οι αλεπούδες έχουν τρύπες, και τα πουλιά του ουρανού έχουν φωλιές, αλλά ο Υιός του ανθρώπου δεν έχει πού να βάλει το κεφάλι του». Αυτή η φράση φαίνεται να συνδέεται με τις προφητικές εκφράσεις της Παλαιάς Διαθήκης, που χρησιμοποιούνταν από προφήτες όπως ο Ιεζεκιήλ, και δείχνει την κατανόηση του Ιησού για τον εαυτό του ως τον «άνθρωπο», που ο Θεός έχει ξεχωρίσει ως φίλο και εκπρόσωπο. μικρογραφία| Μια σελίδα από [[Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον|το κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο, από τον Πάπυρο 1, γ. 250. Ο Υιός του ανθρώπου εμφανίζεται 30 φορές στο ευαγγέλιο του Ματθαίου. ]] Στο Κατά Ματθαίον 18:11 ο Ιησούς αναφέρεται στο ότι ο Υιός του ανθρώπου ήρθε να υπηρετήσει και δηλώνει: «Διότι ο Υιός του ανθρώπου ήρθε να σώσει αυτό, που χάθηκε». Στο Ευαγγέλιο του Μάρκου 10:35–45 αυτό το επεισόδιο λαμβάνει χώρα λίγο αφότου ο Ιησούς προβλέπει τον θάνατό του.
Τα εδάφια κατά Μάρκον 2:27-28, κατά Ματθαίον 12:8 και κατά Λουκά 6:5 περιλαμβάνουν την περικοπή για τον Κύριο του Σαββάτου, όπου ο Ιησούς λέει στους Φαρισαίους: «Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για το Σάββατο· έτσι ώστε ο Υιός του ανθρώπου να είναι άρχοντας ακόμη και του Σαββάτου». Οι Χριστιανοί συνήθως θεωρούν ότι η φράση «Υιός του ανθρώπου» σε αυτό το απόσπασμα αναφέρεται στον ίδιο τον Ιησού.
Ματθαίος 12:38-42, Μάρκος 8:11-13, Λουκάς 11:29-32
Οι περισσότεροι μελετητές και θεολόγοι συμφωνούν ότι η χρήση του Υιού του ανθρώπου σε αυτή την περικοπή είναι συνεπής με αυτήν της αυτοαναφοράς.
Στην εξήγηση της παραβολής των ζιζανίων: Ματθαίος 13:37,41-42
Οι Χριστιανοί συνήθως θεωρούν τη φράση «Υιός του ανθρώπου» σε αυτό το απόσπασμα να αναφέρεται στον ίδιο τον Ιησού, παρά στην ανθρωπότητα γενικά.
Όταν ο Ιησούς προβλέπει τον θάνατό του.
Λουκάς 18:31-34, Μάρκος 10:32-34, Ματθαίος 20:17-19
Τα εδάφια του κατά Μάρκον 8:31-32:38 δηλώνουν:
Το εδάφιο του κατά Μάρκον 10:35-45 αναφέρεται στο (Ο Υιός του ανθρώπου ήρθε να υπηρετήσει)
Αναφερόμενα στη Δευτέρα Παρουσία το κατά Μάρκον 8:38-9:1, το κατά Ματθαίον 16:27-28, το κατά Λουκά 9:26-27 παραθέτουν τα εξής:
Τα εδάφια κατά Μάρκον 14:62 (ESV), κατά Ματθαίον 26:64 (στη Δίκη του)
Το εδάφιο κατά Ματθαίον 24:30 αναφέρει:
Το εδάφιο κατά Ματθαίον 25:31-32 αναφέρει:
Αποκάλυψη του Ιωάννη και το κατά Ιωάννη ευαγγέλιο
μικρογραφία| Πρώτη σελίδα του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου από τη Βίβλο Tyndale, 16ος αιώνας Το πρώτο κεφάλαιο του Βιβλίου της Αποκάλυψης αναφέρεται σε «έναν σαν τον Υιό του ανθρώπου» στην Αποκάλυψη 1:12-13, που στέκεται λαμπρά με δόξα και μιλάει στον συγγραφέα. Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη ο Ιησούς δεν είναι απλώς μια μεσσιανική φιγούρα, ούτε ένας προφήτης όπως ο Μωυσής, αλλά η βασική έμφαση δίνεται στον διπλό ρόλο του ως Υιού του Θεού και Υιού του ανθρώπου.
Το εδάφιο κατά Ιωάννη 1:49-51 αναφέρει:
Αυτό το απόσπασμα μπορεί να είναι μια νύξη στη Σκάλα του Ιακώβ. Σε κάθε περίπτωση, ο υπαινιγμός είναι ότι το να δούμε τους αγγέλους να ανεβοκατεβαίνουν πάνω στον «Υιό του ανθρώπου» (δηλαδή τον ομιλητή, τον Ιησού) θα ήταν μεγάλο θαύμα.
Το εδάφιο κατά Ιωάννη 5:25-27 αναφέρει:
Το εδάφιο κατά Ιωάννη 8:28 αναφέρει:
Το εδάφιο κατά Ιωάννη 9:35-37 αναφέρει:
Το εδάφιο κατά Ιωάννη 12:34-36 αναφέρει:
Το όραμα του Ιωάννη για τον Υιό του Ανθρώπου είναι μια βασική αναφορά του Ιωάννη στον Υιό του ανθρώπου. Και στα δύο χωρία και, ο Ιωάννης αναφέρει ότι είδε κάποιον «σαν τον Υιό του Ανθρώπου». Στο 1:12, προσδιορίζεται ως ο συγγραφέας των επιστολών προς τις επτά εκκλησίες στην Αποκάλυψη 2 και 3.
Πράξεις των Αποστόλων
Τα εδάφια Πράξεις 7:54-57 αναφέρουν:
Οι Χριστιανοί μελετητές πιστεύουν ότι ο συγγραφέας των Πράξεων (επίσης πιστεύεται ότι είναι ο συγγραφέας του κατά Λουκά ευαγγελίου) περιλαμβάνει αυτήν την αναφορά στον «Υιό του Ανθρώπου» ως άμεση αναφορά στον Ιησού και την προηγούμενη ανάληψή του, να καθίσει στα Δεξιά του Θεού στον Ουρανό. Θα υποστήριζαν ότι στο Δανιήλ 7, «ο Υιός του Ανθρώπου» αναφέρεται στην άνοδό του πίσω στον νόμιμο θρόνο του και αυτή είναι η ακριβής εικόνα του να εκπληρώνει έναν τέτοιο ρόλο καθώς λαμβάνει το πνεύμα του Στεφάνου και κρίνει τους Φαρισαίους, που λιθοβόλησαν τον Στέφανο, αν και η πλήρης Κρίση (Τελευταία κρίση;) θα συμβεί στην κρίση του Μεγάλου Λευκού Θρόνου στο τέλος του αιώνος. (Βλ. Βιβλίο της Αποκάλυψης 20 και Χριστιανική εσχατολογία).
Προς Εβραίους επιστολή
Το εδάφιο της προς Εβραίους επιστολής 2:6-9 αναφέρει:
Βιβλίο του Μωυσή
Ο τίτλος «Υιός του Ανθρώπου» χρησιμοποιείται εννέα φορές στο Βιβλίο του Μωυσή, ένα έργο που θεωρείται κανονικό βιβλίο από την Εκκλησία του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών και περιλαμβάνεται στη δημοσίευσή του Το μαργαριτάρι της Μεγάλης Τιμής. Συμπίπτοντας με τον Μη Τριαδισμό, το εδάφιο Μωυσής 6:57 προτείνει ότι ένα όνομα του Θεού Πατέρα είναι «Άνθρωπος της Αγιότητας» και ότι ο τίτλος «Υιός του Ανθρώπου» υποδηλώνει τη θεϊκή καταγωγή του Ιησού ως Υιού του Θεού:
Επιστημονικές απόψεις
Η ερμηνεία της χρήσης του «Υιού του ανθρώπου» στην Καινή Διαθήκη έχει αποτελέσει πραγματική πρόκληση και ο James DG Dunn και ξεχωριστά ο Delbert Burkett δηλώνουν ότι είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των ορίων της ερμηνείας της Καινής Διαθήκης, επειδή μετά από 150 χρόνια συζήτησης δεν έχει προκύψει συναίνεση ως προς το νόημά του.
Οι παλαιότερες προσεγγίσεις, που ανατρέχουν στους Πατέρες της Εκκλησίας, βασίζονταν στην ελληνική έκφραση και ερμήνευαν το «υιός» με τη γονική έννοια. Αυτή η προσέγγιση συνεχίστηκε μέχρι τον Μεσαίωνα. Όταν βρισκόταν σε εξέλιξη η Προτεσταντική Μεταρρύθμιση, είχαν εμφανιστεί τρεις νέες προσεγγίσεις, μια που την έβλεπε ως έκφραση της ανθρωπότητας του Ιησού, μια άλλη που την έβλεπε ως μεσσιανικό τίτλο, που προέρχεται από το Βιβλίο του Δανιήλ (7.13) και μια τρίτη που το θεώρησε ως γενικό ιδιωματισμό για αυτοπροσδιορισμό. Μέχρι τον 17ο αιώνα, η πρώτη προσέγγιση (εστιάζοντας στην ανθρώπινη φύση του) είχε κερδίσει έδαφος, ωστόσο μέχρι τον 19ο αιώνα η μεσσιανική άποψη είχε αυξηθεί σε δημοτικότητα.
Στο τελευταίο μέρος του 20ου αιώνα, η μεσσιανική άποψη επικρίθηκε έντονα και η έννοια της ιδιωματικής χρήσης άρχισε να κερδίζει υποστήριξη μεταξύ ορισμένων μελετητών. Στον 21ο αιώνα, έχει γίνει μια απλή προσέγγιση: «Αδάμ σημαίνει «άνθρωπος». Έτσι, όταν ο Χριστός ονομάζεται Υιός του Ανθρώπου, ανακαλείται ολόκληρη η γενεαλογική γραμμή από τον Αδάμ μέχρι τον Ιησού.» Ωστόσο, δεν έχει προκύψει συναίνεση μεταξύ των μελετητών για το πώς μπορεί να ερμηνευτεί η έκφραση. Μια άλλη άποψη που προτάθηκε από τον Bart D. Ehrman (1999) είναι ότι υπάρχουν μερικά εδάφια (όπως Μάρκος 8:38, 13:26, 14:62· Ματθαίος 19:28, 25:31–46 και Λουκάς 12:8 –9) στα οποία ο Ιησούς αναφέρει «τον Υιό του Ανθρώπου» και δεν φαίνεται να μιλάει για τον εαυτό του, αλλά για κάποιον άλλον, δηλαδή έναν κοσμικό κριτή, που θα κατέβαινε από τον ουρανό, για να κρίνει τους ανθρώπους. Η ταύτιση του Υιού του Ανθρώπου με τον Ιησού μπορεί επομένως να είναι μια μεταγενέστερη, μη αυθεντική παράδοση. : 15:18.  Ο Ingolfsland (2001) υποστήριξε ότι τα παραδείγματα του Ehrman δεν ήταν έγκυρα ή ότι δεν πληρούσαν τα δικά του κριτήρια.
Εβραϊκές απόψεις
Στον Ιουδαϊσμό, «Υιός του ανθρώπου» υποδηλώνει την ανθρωπότητα γενικά, σε αντίθεση με τη θεότητα ή τη θεϊκή φύση, με ειδική αναφορά στην αδυναμία ή τη μικρότητα των ανθρώπων μπροστά στο Θεό ( ; ;  ; , κ.λπ.) ή ο όρος «μπεν άνταμ» δεν είναι παρά ένα τυπικό υποκατάστατο της προσωπικής αντωνυμίας. Στο βιβλίο του Δανιήλ ο Υιός του Ανθρώπου έρχεται επί των νεφελών του ουρανού στην τελική κρίση των ανθρώπων και αναλαμβάνει την παγκόσμια βασιλεία. Ο Υιός του Ανθρώπου ξεπερνά σε δικαιώματα το Μεσσία. Τα ιουδαϊκά αποκαλυπτικά έργα, που είναι γραμμένα μετά από το βιβλίο του Δανιήλ, αναφέρονται στον Υιό του Ανθρώπου τονίζοντας την υπερβατικότητά του. Στις Παραβολές του Ενώχ εμφανίζεται ως ένα μυστηριώδες ον, που είναι δίκαιος κριτής και σωτήρας των έσχατων χρόνων και διαμένει κοντά στο Θεό. Έχει ορισμένα χαρακτηριστικά του Μεσσία και του Δούλου του Γιαχβέ. Δεν γίνεται ωστόσο καμία αναφορά στα παθήματά του και δεν κατάγεται από τους ανθρώπους.
Στη Χριστολογία
Εξήντα εννέα φορές στα Συνοπτικά Ευαγγέλια, ο Ιησούς αποκαλεί τον εαυτό του (ο) «Υιός του ανθρώπου», μια ελληνική έκφραση, που στο αραμαϊκό (και εβραϊκό ) υπόβαθρό της θα μπορούσε να είναι ένας πλάγιος τρόπος ένδειξης του εαυτού του ομιλητή (π.χ. ), ή αλλιώς σημαίνει απλώς «κάποιος» ή ένας «άνθρωπος» (όπως στο, όπου είναι μια ποιητική παραλλαγή για το «άνθρωπος»). Στο ο «Υιός του ανθρώπου» φαίνεται να συμβολίζει τους αγγέλους (ίσως τον αρχάγγελο Μιχαήλ) ή/και τους δίκαιους και διωκόμενους Ιουδαίους, που θα δικαιωθούν και θα τους δοθεί εξουσία από τον Θεό (  · 10:13,21· 12:1) αντί να λειτουργεί ως μια μεμονωμένη, ουράνια φιγούρα, που αντιπροσωπεύει τον λαό. Αυτό, που είναι σαφές από τα στοιχεία είναι ότι ο «Υιός του ανθρώπου» δεν λειτούργησε στις προχριστιανικές μεσσιανικές προσδοκίες ως τίτλος για έναν απελευθερωτή, που αναμένεται να έρθει στους τελευταίους καιρούς. Δεν ήταν καν μια έντονα καθορισμένη έννοια, με συγκεκριμένο περιεχόμενο και αναφορά. Θα μπορούσε απλώς να υποδηλώνει ένα μέλος της ανθρώπινης φυλής (Ψαλμ. 8:4) ή να είναι ένας τρόπος να επισημαίνεται η ασημαντότητα και η πεπερασμένη εξάρτηση ενός προφήτη μπροστά στη δόξα και την άπειρη δύναμη του Θεού. Επομένως, ο Θεός προσφωνεί τον Ιεζεκιήλ ενενήντα τρεις φορές ως «Υιό του ανθρώπου».
Τρία πλαίσια
Ταυτόχρονα, οι ευαγγελιστές (ή/και οι πηγές τους) δεν φαίνεται να διακρίνουν πάντα το «Υιός του ανθρώπου» έντονα από το «Χριστός/Μεσσίας» ή τον «Υιό του Θεού». Για τον Μάρκο, ο Δαβιδικός Μεσσίας και ο Υιός του ανθρώπου του Δανιήλ είναι ένα και το αυτό πρόσωπο και το όνομά τους είναι Ιησούς. Στο Μάρκο 14:61-62, η απάντηση που δίνει ο Ιησούς στην ερώτηση του αρχιερέα («Εσύ είσαι ο Μεσσίας, ο Υιός του Ευλογημένου;») μεταφέρει μερικές ένδοξες συνδηλώσεις του «Υιού του Θεού» ως μορφή, που θα έρθει θριαμβευτικά στα σύννεφα του ουρανού, για να κρίνει τους εχθρούς του: «Εγώ είμαι· και θα δείτε τον Υιό του ανθρώπου να κάθεται στα δεξιά της Δύναμης και να έρχεται με τα σύννεφα του ουρανού». Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, η έκφραση αποκτά ένα πολύ σημαντικό στοιχείο, που δεν βρίσκεται στα Συνοπτικά Ευαγγέλια με καμία από τις τρεις έννοιες, που αναφέρονται παραπάνω: ο «Υιός του ανθρώπου» είναι μια προσωπικά προϋπάρχουσα φιγούρα (π.χ. Ιωάννης 3:13, Ιωάννης 6: 62 ).
Σύγκριση με τον Υιό του Θεού
Για αιώνες, η χριστολογική προοπτική για τον Υιό του ανθρώπου θεωρήθηκε ως πιθανή αντίστοιχη με αυτή του Υιού του Θεού και ακριβώς όπως ο Υιός του Θεού επιβεβαιώνει τη θεότητα του Ιησού, σε ορισμένες περιπτώσεις ο Υιός του ανθρώπου επιβεβαιώνει την ανθρώπινη φύση του.
Τον 5ο αιώνα, ο Άγιος Αυγουστίνος έγραψε εκτενώς για τον Υιό του Θεού και τη σχέση του με τον Υιό του ανθρώπου, τοποθετώντας τα δύο ζητήματα ως προς τη διττή φύση του Ιησού ως θεϊκή και ανθρώπινη ως προς την υποστατική ένωση. Έγραψε:"«Ο Χριστός Ιησούς, ο Υιός του Θεού, είναι Θεός και Άνθρωπος: Θεός πριν από όλους τους κόσμους, άνθρωπος στον κόσμο μας. . . . Επειδή όμως είναι ο μόνος Υιός του Θεού, από τη φύση του και όχι από τη χάρη, έγινε και Υιός του Ανθρώπου, για να είναι και αυτός γεμάτος χάρη.»"Παρόλο που ο Υιός του ανθρώπου είναι μια ξεχωριστή έννοια από τον Υιό του Θεού, μερικές ευαγγελικές περικοπές μπορεί να φαίνεται ότι τις εξισώνουν σε ορισμένες περιπτώσεις, π.χ. στο Μάρκο 14:61, κατά τη διάρκεια της δίκης του Ιησού, όταν ο αρχιερέας ρώτησε τον Ιησού: «Εσύ είσαι ο Μεσσίας, ο Υιός του Ευλογημένου;" Ο Ιησούς απάντησε: «Εγώ είμαι· και θα δείτε τον Υιό του ανθρώπου να κάθεται στα δεξιά της Δύναμης και να έρχεται με τα σύννεφα του ουρανού».  Αυτό φαίνεται να βασίζεται στη δήλωση στο Μάρκο 9:31 ότι «Ο Υιός του ανθρώπου παραδίδεται στα χέρια των ανθρώπων, και θα τον σκοτώσουν· και όταν θανατωθεί, μετά από τρεις ημέρες θα αναστηθεί». Στην παραβολή των Προβάτων και των Αιγών, ο Υιός του ανθρώπου, που επιστρέφει έχει τη δύναμη να κρίνει, διαχωρίζοντας τους ανθρώπους από «όλα τα έθνη» σε ξεχωριστές ομάδες, στο Κατά Ματθαίον 25:31–46. Ωστόσο, ο James Dunn έχει επισημάνει ότι δεν υπάρχει συνολική επιστημονική συμφωνία για αυτά τα ζητήματα και οι χριστολογικές συζητήσεις συνεχίστηκαν για περισσότερο από έναν αιώνα χωρίς την ύπαρξη συναίνεσης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χριστολογία Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Διακτορίδης (ολυμπιονίκης)
Ο Διακτορίδης (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Σπάρτη ή τη Θεσσαλία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του τέθριππου στους 81ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (456 π.Χ.). Η εκτίμηση σχετικά με την καταγωγή του, έχει γίνει βάσει της υψηλής συχνότητας εμφάνισης του ονόματος στους αντίστοιχους γεωγραφικούς χώρους της Σπάρτης και της Θεσσαλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Πιστεύουμε στον έρωτα
Η ταινία Πιστεύουμε στον Έρωτα (Πρωτότυπος τίτλος Three Coins in the Fountain), είναι ρομαντική κομεντί παραγωγής 1954 σε σενάριο Τζον Πάτρικ και  σκηνοθεσία Ζαν Νεγκουλέσκο. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Κλίφτον Γουέμπ, Ντόροθι ΜακΓουάιαρ, Λουί Ζουρντάν, Τζιν Πίτερς, Ροσάνο Μπράτσι και Μάγκι ΜακΝαμάρα. Η ταινία πραγματεύεται τις ζωές τριών γυναικών που ζουν και δουλεύουν στη Ρώμη και ονειρεύονται να γνωρίσουν τον έρωτα στην αιώνια πόλη. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος Three Coins in the Fountain του Τζον Σεκοντάρι.
Το τραγούδι Three Coins in the Fountain που ακούγεται στην ταινία ερμηνεύεται από τον Φρανκ Σινάτρα και έγινε τεράστια επιτυχία μετά την προβολή της ταινίας. Βραβεύτηκε επίσης με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού. Η ταινία προτάθηκε συνολικά για τρία βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και κέρδισε τελικά δυο.
Πλοκή
Τρεις Αμερικανίδες, συγκατοικούν σε ένα διαμέρισμα στη Ρώμη όσο βρίσκονται εκεί για δουλειά έχοντας την ελπίδα ότι θα βρουν τον έρωτα στην Αιώνια Πόλη. Η Φράνσις (Ντόροθι ΜακΓουάιαρ) που είναι η μεγαλύτερη από τις τρεις εργάζεται ως γραμματέας του συγγραφέα Τζον Φρέντερικ Σάντγουελ (Κλίφτον Γουέμπ), με τον οποίο είναι κρυφά ερωτευμένη, αλλά εκείνος είναι μονόχνωτος και απόμακρος. Η Ανίτα (Τζιν Πίτερς), λίγο πριν επιστρέψει για πάντα στις Η.Π.Α., ενδίδει και δέχεται την πρόταση του συναδέλφου της μεταφραστή Τζόρτζο Μπιάνκι (Ροσάνο Μπράτσι), για να τον συνοδεύσει στο αγρόκτημα της οικογένειάς του στην εξοχή. Η Μαρία (Μάγκι ΜακΝαμάρα), που μόλις έχει φτάσει στη Ρώμη, γνωρίζεται και ερωτεύεται με τον γυναικά πρίγκιπα Ντίνο ντι Τσέσι (Λουί Ζουρντάν) και πέφτει στα δίχτυα του παρά τις προειδοποιήσεις των δυο της φίλων για το άτομό του.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές και στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes συγκεντρώνει ποσοστό 60% βασισμένο σε 10 κριτικές. Στην κριτική που έγραψε για την ταινία ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times τόνισε ότι πρόκειται για μια ταινία στην οποία πρωταγωνιστές τα αξιοθέατα της Ρώμης και ότι το υπερβολικά ρομαντικό σενάριο της ταιριάζει με το ντεκόρ.
Το περιοδικό Variety έγραψε ότι η ταινία έχει ζεστασία, χιούμορ και μεγάλη δόση ρομαντισμού μέσα σε ένα υπέροχο ντεκόρ.
Η ταινία έχοντας προϋπολογισμό 1,5 εκατομμυρίου έκανε εισπράξεις 12 εκατομμυρίων παγκοσμίως.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για 3 βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, το οποίο και έχασε από την ταινία του Ελία Καζάν Το λιμάνι της αγωνίας (On the Waterfront, 1954). Κέρδισε τελικά δυο Όσκαρ.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1954 Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Γουίδων Γ΄ του Σπολέτο
Ο Γουίδων Γ΄, ιταλ. Guido ΙΙΙ, γερμ. Wido, εξελληνισμένα Γουίδων (απεβ. 12 Δεκεμβρίου 894) από τον Οίκο των Γουιδονιδών ήταν μάργραβος (μαρκήσιος) του Καμερίνο από το 880 (ως Γουίδων Β΄) και μετά δούκας του Σπολέτο και του Καμερίνο (ως Γουίδων Γ΄) από το 883. Στέφθηκε βασιλιάς των Λομβαρδών ("της Ιταλίας") το 889 και βασιλιάς των Φράγκων ("Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας") το 891. Απεβίωσε το 894 πολεμώντας για τον έλεγχο της Ιταλικής χερσονήσου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αγελτρούδη, κόρη του Αντέλχις του Μπενεβέντο και γιος τους ήταν ο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Βουγιάτο Ζακύνθου
Το Βουγιάτο είναι χωριό στη Ζάκυνθο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ζακύνθου του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 300 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου
Λευτέρης Ελευθερίου
Ο Λευτέρης Ελευθερίου (Νάξος,24 Μαϊου 1979) είναι Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
Διαδίκτυο
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Αντέλ Ενέλ
Η Αντέλ Ενέλ (Adèle Haenel, 1 Ιανουαρίου 1989) είναι Γαλλίδα ηθοποιός, βραβευμένη δύο φορές με Σεζάρ.
Βιογραφία
Έχει προταθεί δύο φορές για βραβείο Σεζάρ πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού για τις ταινίες Water Lilies (2007) και House of Tolerance (2011). To 2012 έλαβε το Βραβείο Ανερχόμενης Ηθοποιού στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου.
Στη συνέχεια, κέρδισε το βραβείο Σεζάρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Suzanne. Το 2015 κέρδισε το βραβείο Σεζάρ Α' Γυναικείου Ρόλου για το Love at First Fight. Το 2017 έπαιξε στην ταινία 120 χτύποι το λεπτό και έλαβε υποψηφιότητα για βραβείο Σεζάρ Β' Γυναικείου Ρόλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γαλλία Κατηγορία:Βραβευμένοι με Σεζάρ
Θεοδόσιος Β΄ Αλεξανδρείας
Ο Θεοδόσιος Β΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας τον 12ο αιώνα (οι ακριβείς ημερομηνίες είναι άγνωστες).
Διαδέχθηκε τον Κύριλλο Β΄. Τον Θεοδόσιο Β΄ διαδέχθηκε ο Σωφρόνιος Γ΄.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Μουμπάρακ Γουακάσο
Ο Μουμπάρακ Γουακάσο (مبارك واكاسو * γεννηθείς στις 25 Ιουλίου 1990), είναι Γκανέζος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος.
Τα πρώτα χρόνια / Ισπανία
Γεννηθείς στο Tamale, Βόρεια Περιοχή, ο Γουακάσο άρχισε την καριέρα του στην ομάδα Ashanti Gold SC. Το 2008 μετακόμισε στο εξωτερικό και υπέγραψε ένα πενταετές συμβόλαιο με την Elche CF στην Ισπανία.
Στα τέλη Ιανουαρίου του 2011, μετά από αρκετές περιόδους απειθαρχίας,  ο Γουακάσο αποδεσμεύτηκε από την Έλτσε. Λίγο μετά πήγε σε μια άλλη ομάδα στην περιοχή, την Villarreal CFs Β-ομάδα, παίζοντας στην Segunda División.
Στις 27 Φεβρουαρίου 2011, ο Γουακάσο έκανε το ντεμπούτο του, μπαίνοντας ως αλλαγή στον Χοσέ Catalá στα τελευταία λεπτά της εκτός έδρας ισοπαλίας 2-2  κόντρα στην Racing de Santander. Έπαιξε μόνο έξι παιχνίδια στην πρώτη του πλήρη σεζόν, με το Κίτρινο Υποβρύχιο να υποβιβάζεται μετά από δώδεκα χρόνια στην πρώτη κατηγορία.
Ο Γουακάσο υπέγραψε ένα τετραετές συμβόλαιο στην RCD Espanyol στις 11 Ιουλίου 2012,. Ξεκίνησε ως βασικός σε 23 από τις εμφανίσεις του στο πρωτάθλημα για τους Καταλανούς στην πρώτη και μοναδική σεζόν του με την Εσπανιόλ.
Ρούμπιν Καζάν
Τις τελευταίες ημέρες της μεταγραφικής περιόδου του καλοκαιριού του 2013, ο Γουακάσο μετακόμισε στη ρωσική Premier League για την FC Rubin Kazan. Στις 28 Αυγούστου 2014 εντάχθηκε στην Σέλτικ, σε έναν δανεισμό για όλο το χρόνο.
Ο Γουακάσο σκόραρε στο ντεμπούτο του με την Σέλτικ, σε μια 2-2 εκτός έδρας ισοπαλία εναντίον της FC Red Bull Salzburg για το UEFA Europa League. Στις 30 Αυγούστου 2015, αφού εμφανίζονται σπάνια,πήγε ως δανεικός στην UD Las Palmas για ένα έτος.
Παναθηναϊκός
Στις 10 Ιουλίου 2016, ο Γουακάσο υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκ ό για ένα άγνωστο ποσό, όπου παρέμεινε για μία σεζόν μόνο.
Μασταγκά
Το Μαστάγκα (επίσης, Μασταγκά, Μαστάγκι, και Μασταγκί) είναι οικισμός και δήμος στο Μπακού του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 42,196 κατοίκων.
Μουμπάρακ Γουακάσο
Διεθνής καριέρα
Ο Γουακάσο εκπροσώπησε την Γκάνα στο 2005 FIFA U-17 World Championship στο Περού, παίζοντας δύο αγώνες. Έκανε το πλήρες διεθνές ντεμπούτο του στις 13 Οκτωβρίου 2012, στο 2013 Κύπελλο Εθνών Αφρικής qualifier κόντρα στο Μαλάουι.
Μασταγκά
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπακού Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπακού
Μουμπάρακ Γουακάσο
Διεθνής καριέρα
Ο Γουακάσο σκόραρε το πρώτο του γκολ για την Γκάνα σε ένα φιλικό με πράσινο Ακρωτήριο στις 14 Νοεμβρίου 2012. Επιλέχθηκε για την ομάδα που εμφανίστηκε το 2013 στη Νότια Αφρική, σκοράροντας το μοναδικό γκολ σε έναν αγώνα στη φάση των ομίλων ενάντια στο Μάλι, με ένα πέναλτι,  Στη συνέχεια, σκόραρε και τα δύο τέρματα στη νίκη με 2-0 εναντίον του Πράσινου Ακρωτηρίου στον προημιτελικό.
Ο Γουακάσο επιλέχθηκε από το προπονητή Τζέιμς Kwesi Appiah για το 2014 FIFA World Cup ομάδα. Έκανε το ντεμπούτο του στο τουρνουά στις 21 Ιουνίου, παίζοντας 22 λεπτά στο ισόπαλο 2-2 εναντίον της Γερμανίας.
Στις 5 Φεβρουαρίου 2015, σκόραρε το δεύτερο γκολ στην νίκη με 3-0 της Γκάνας ενάντια στην Ισημερινή Γουινέα στον ημιτελικό του 2015 Africa Cup of Nations για να τους περάσει στον τελικό. Στον κρίσιμο αγώνα, ενάντια στην Ακτή Ελεφαντοστού, σκόραρε στην διαδικασία των πέναλτυ με την Γκάνα να χάνει σε αυτή τη διαδικασία με 8-9.
Προσωπική ζωή
Ο μικρότερος αδερφός του, ο Αλχασάν, είναι επίσης ποδοσφαιριστής και είναι ένας μέσος. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του στην Πορτογαλία.
Ο Γουακάσο είναι ένας εν ενεργεία Μουσουλμάνο ς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασάντι Γκολντ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έλτσε ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουμπίν Καζάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γκάνας Κατηγορία:Γκανέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γρανάδα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021