cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σίλλυον
Το Σίλλυον ή Σύλλειον ή κατά τους Βυζαντινούς χρόνους Συλλαίον ή Σύλλαιον ήταν σημαντικό φρούριο και πόλη κοντά στην Αττάλεια στην Παμφυλία, στη νότια ακτή της σύγχρονης Τουρκίας. Η εγγενής ελληνοπαμφυλιακή μορφή ήταν Selywiys, πιθανώς προερχόμενη από το αρχικό Χεττιτικό Sallawassi. Οι σύγχρονες τουρκικές ονομασίες του είναι Γιανκιόι Χασάρι (Yanköy Hisarı) ή Ασάρ Κιόι (Asar Köy).
Αρχαιότητα
Σε όλη την αρχαιότητα, η πόλη ήταν σχετικά ασήμαντη. Σύμφωνα με έναν μύθο, η πόλη ιδρύθηκε ως αποικία από το Άργος, ενώ σύμφωνα με άλλη θεωρία υποστηρίζεται ότι ιδρύθηκε, μαζί με τη Σίδη και την Άσπενδο, από τους μάντες Μόψο, Κάλχα και Αμφίλοχο μετά τον Τρωικό πόλεμο. Η πόλη αναφέρεται για πρώτη φορά περίπου το 500 π.Χ. από τον Ψευδο-Σκύλακα (polis Sylleion). Από το 469 π.Χ., η πόλη (ως Σίλλυον) έγινε μέρος της Δηλιακής Συμμαχίας υπό την ηγεσία των Αθηναίων. Αναφέρεται στους αθηναϊκούς καταλόγους αφιερωμάτων περ. το 450 π.Χ. και ξανά το 425 π.Χ., και στη συνέχεια εξαφανίζεται ξανά από τα ιστορικά αρχεία μέχρι το 333 π.Χ., όταν ο Μέγας Αλέξανδρος λέγεται ότι την πολιόρκησε ανεπιτυχώς. Σύμφωνα με τον Αρριανό (Ανάβασις Αλεξανδρή Ι. 26), η τοποθεσία (που καταγράφεται ως Σύλλυον) ήταν καλά οχυρωμένη και διέθετε ισχυρή φρουρά μισθοφόρων και «γηγενών βαρβάρων», έτσι ώστε ο Αλέξανδρος, πιεσμένος για το χρόνο, έπρεπε να εγκαταλείψει την πολιορκία μετά την ανεπιτυχή πρώτη απόπειρα κατάληψης της πόλης.
NGC 3195
thumb|230px|Το πλανητικό νεφέλωμα NGC 3195 από το [[Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ]] Το NGC 3195 ή Caldwell 109 είναι πλανητικό νεφέλωμα στον αόρατο από την Ελλάδα αστερισμό Χαμαιλέoντα. Έχει φαινόμενο μέγεθος +11,6 και είναι το νοτιότερο φωτεινό πλανητικό νεφέλωμα στον γήινο ουρανό. Το ανακάλυψε ο Τζον Χέρσελ το 1835. Έχει ωοειδές σχήμα και ένα μεγάλο τηλεσκόπιο αποκαλύπτει περισσότερες λεπτομέρειες. Ο κεντρικός του αστέρας είναι αμυδρός, με φαινόμενο μέγεθος +15,3. Υπολογίζεται ότι απέχει από τη Γη 5.500 έτη φωτός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλανητικά νεφελώματα Κατηγορία:Χαμαιλέων (αστερισμός) 3195 Κατηγορία:Αντικείμενα Caldwell
Σίλλυον
Νομίσματα
μικρογραφία Η πόλη έχει μια καταγεγραμμένη συνεχή παράδοση κοπής των δικών της νομισμάτων από τις αρχές του 3ου αιώνα π.Χ. έως τη βασιλεία του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αυρηλιανού τη δεκαετία του 270. Ασημένια τετράδραχμα αλεξανδρινού και Λυσιμαχικού τύπου κόπηκαν μεταξύ 281 και 190 π.Χ., αλλά εκτός από αυτά, τα νομίσματα της πόλης είναι χάλκινα. Τα νομίσματα του 3ου αιώνα π.Χ. παρουσιάζουν ένα γενειοφόρο κεφάλι ή μια όρθια φιγούρα, πιθανώς αναγνωρίσιμη με τον Απόλλωνα, ή έναν κεραυνό και την επιγραφή ΣΕΛΥИΙΥΣ (το εγγενές όνομα της Παμφυλίας, όπου И=/w/ ). Τα νομίσματα επί ρωμαϊκής επικυριαρχίας παρουσίαζαν τα ίδια μοτίβα, αλλά με την επιγραφή εξελληνισμένη σε ϹΙΛΛΥΕΩΝ («των Σιλλυαίων»).
Βυζαντινή περίοδος
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/58/SillyonAkropolis.jpg/220px-SillyonAkropolis.jpg|δεξιά|μικρογραφία| Λείψανα οικοδομήματος βυζαντινής εποχής στην ακρόπολη του Συλλαίου Κάτω από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η πόλη αναδείχθηκε σχετικά. Αναφέρεται ως τόπος καταστροφής του αραβικού στόλου από καταιγίδα στα τέλη του 677 ή 678, μετά την αποτυχημένη αραβική πολιορκία της Κωνσταντινούπολης. Ως μια από τις σημαντικότερες οχυρωμένες τοποθεσίες της περιοχής, έγινε έδρα αυτοκρατορικού εκπροσώπου (εκ προσώπου), συμπληρώνοντας τον στρατηγό του ναυτικού θέματος των Κιβυρραιωτών. Το Σύλλαιον βρισκόταν επίσης στην αρχή του μεγάλου δημόσιου δρόμου, που ένωνε τη νότια ακτή, μέσω του Αμορίου και της Νίκαιας, με τη Βιθυνία και την πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη. Σε αυτή τη θέση, άρχισε να επισκιάζει την παραδοσιακή τοπική μητρόπολη της Πέργης, και κάπου μεταξύ 787 και 815, η έδρα του τοπικού επισκόπου μεταφέρθηκε στο Σύλλαιο. Μαζί με την ευρύτερη περιοχή της Παμφυλίας, η πόλη περιήλθε στα χέρια των Σελτζούκων το 1207.
Αρχαιολογικά κατάλοιπα
Τα ερείπια του Σύλλαιου χρονολογούνται από την ελληνιστική, ρωμαϊκή, βυζαντινή και εν μέρει Σελτζουκική εποχή. Ανάμεσά τους είναι τα υπολείμματα πυλών της πόλης, ένα στάδιο, ένα αμφιθέατρο και ένα ωδείο (μερικά από τα οποία έχουν καταρρεύσει λόγω κατολίσθησης), ένας ναός, μια στέρνα και ένα γυμναστήριο. Μεγάλο μέρος των κτισμάτων απειλούνται από κατολίσθηση, καθώς η πόλη βρίσκεται στην κορυφή ενός βραχώδους οροπεδίου.
Πηγές
Κατηγορία:Μέλη της Συμμαχίας της Δήλου Κατηγορία:Ιστορία της Επαρχίας Αττάλειας Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στην Τουρκία Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Τουρκία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Παμφυλίας Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κατάλογος ιστορικών κρατών της Ιταλίας
Η Ιταλική Χερσόνησος, μέχρι την Ιταλική Ενοποίηση του 1861, αποτέλεσε μια σειρά από πόλεις-κράτη, δημοκρατίες και άλλες ανεξάρτητες ή υποτελείς οντότητες. Ακολουθεί ο κατάλογος των διαφόρων ιταλικών κρατών κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας
Συμφραστικός πίνακας
Συμφραστικός πίνακας λέξεων είναι ένας αλφαβητικά οργανωμένος κατάλογος των σημαντικότερων λέξεων ή φράσεων ενός βιβλίου ή ολόκληρου του σώματος ενός γραπτού έργου. Τα λήμματα, τα οποία συνήθως περιλαμβάνουν όλους τους παραδειγματικούς τους τύπους (λημματοποίηση) συνοδεύονται από τα άμεσα συμφραζόμενά τους, έκτασης συνήθως ενός στίχου ή και ολόκληρης πρότασης, καθώς και τις αντίστοιχες παραπομπές. Πριν από την ψηφιακή εποχή μόνο για έργα πολύ μεγάλης σπουδαιότητας δημιουργήθηκαν συμφραστικοί πίνακες λόγω του απαιτούμενου χρόνου, του κόστους και της δυσκολίας που απαιτεί η δημιουργία τους. Ο πρώτος στην ιστορία συμφραστικός πίνακας δημιουργήθηκε για τη Βουλγάτα, τη λατινική μετάφραση της Αγίας Γραφής από τον Hugh of St Cher (1200 – 1263), ο οποίος επιστράτευσε 500 μοναχούς για να τον βοηθήσουν στο έργο του. Σήμερα οι συμφραστικοί πίνακες δημιουργούνται ηλεκτρονικά και υπηρετούν μια ολόκληρη σειρά από διαφορετικούς σκοπούς των επιστημών, κυρίως της γλωσσολογίας και της φιλολογίας.
Αποκατάσταση Κειμένων
Οι ΣΠ αποτελούν αναντικατάστατο εργαλείο των φιλολόγων για την αποκατάσταση, την ανάλυση και τη μελέτη της μικροδομής και της μακροδομής των κειμένων. Χειροποίητοι ΣΠ δημιουργήθηκαν για τη συστηματική μελέ­τη των Γραφών και για τα έργα όλων των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων.
Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για τη νεοελληνική γραμματεία
Ελάχιστοι είναι ακόμη οι Συμφραστικοί Πίνακες Λέξεων για τη νεοελληνική γραμματεία. Το πρώτο ηλεκτρονικό με ελληνική τεχνογνωσία σχετικό έργο στη χώρα μας, υπήρξε το Λεξιλόγιο του Μακρυγιάννη των Ι. Ν. Καζάζη, Ν. Κυριαζίδη και J. Brehier, Επρόκειτο για έναν πίνακα λέ­ξεων (index verborum) με τις παραπομπές τους. Η ίδια ομάδα εκπόνησε και Τα ελληνικά του Μακρυγιάννη Εκδόθηκαν επίσης "Η θυσία του Αβραάμ στον Υπολογιστή: Λεξιλογικοί πίνακες και υφολογικά σχόλια και "Του κύκλου τα γυρίσματα: Ο Ερωτόκριτος σε ηλεκτρονική ανάλυση" . Ας αναφερθεί ακόμη το επίσης ηλεκτρονικό έργο των Roderick Beaton, James Kelly και Τίνας Λεντάρη, Πίνακες Συμφραζομένων του “Διγενή Ακρίτα” Το Κέντρο Ελληνικής γλώσσας παρουσίασε σε ηλεκτρονική μορφή το ΣΠ του έργου του Γιώργου Σεφέρη ενώ ακολούθησαν και ΣΠ για τον Μανόλη Αναγνωστάκη, τον Κώστα Βάρναλη, τον Κωνσταντίνο Καβάφη, τον Ανδρέα Κάλβο, τον Κώστα Καρυωτάκη και τον Μίλτο Σαχτούρη.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία
Χορασμία
Η Χορασμία ή Χωρεσμία είναι μια μεγάλη περιοχή-όαση στο δέλτα του ποταμού Αμού Ντάρια στη δυτική Κεντρική Ασία, συνορεύοντας στα βόρεια με τη λίμνη Αράλη, στα ανατολικά με την έρημο Κιζίλ Κουμ, στα νότια με την έρημο Καρακούμ και στα δυτικά με το Υψίπεδο Ουστγιούρτ. Υπήρξε κέντρο του ιθαγενούς χωρεσμιακού πολιτισμού και μιας σειράς βασιλείων. Η σημερινή Χορασμία ανήκει μερικώς στο Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν και Τουρκμενιστάν.
Η έκτασή της φθάνει τα 4.900 τ.χλμ. Πρωτεύουσά της είναι το Οργκέντς (η Γιαγκντ των Χωρεσμίων). Στην αρχαιότητα αποτελούσε μία από τις τρεις σπουδαιότερες σατραπείες των Περσών. Ο Ηρόδοτος την αναφέρει με το όνομα Χορασίμα, οι κάτοικοι της οποίας, Χοράσμιοι, αποτέλεσαν σώμα στρατού του Ξέρξη στην εκστρατεία του κατά των Ελλήνων. Το 680 μ.Χ. καταλήφθηκε από τους Άραβες, αποτελώντας αργότερα το Χανάτο της Χίβας (σημερινού Οργκέντς).
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν Κατηγορία:Οάσεις Κατηγορία:Σατραπείες της Περσικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιρανικές χώρες και εδάφη
Αντώνης Κανάς
Ο Αντώνης Κανάς (1915 – 1995) ήταν Έλληνας ζωγράφος, γεννημένος στη Σμύρνη της Μικράς Ασίας. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Α.Σ.Κ.Τ.) της Αθήνας, απ’ όπου αποφοίτησε το 1948, με δασκάλους τον Ουμβέρτο Αργυρό και τον Επαμεινώνδα Θωμόπουλο, ενώ παρακολούθησε και μαθήματα χαρακτικής κοντά στον Γιάννη Κεφαλληνό.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής πήρε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση, οι δε εμπειρίες του από τους αγώνες, τις θυσίες, το θάνατο και την πείνα της κατεχόμενης Ελλάδας αποτυπώθηκαν το 1946 σ’ ένα λεύκωμα με 12 λιθογραφίες, όπου απεικονίζονται με συμβολικό τρόπο τραγικές μορφές και ανείπωτη δυστυχία (π.χ. “Το τραγούδι της πείνας”, 1946). Το Λεύκωμα αυτό βρίσκεται σήμερα στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας – Μουσείο Γ. Ι. Κατσίγρα.
Ο Κανάς, επηρεασμένος βαθιά από το έργο των Άγγλων θαλασσογράφων, επικεντρώνει τη θεματογραφία του σε θαλασσογραφίες, καράβια ή καΐκια, καρνάγια, απόψεις λιμανιών και γενικότερα τη νησιώτικη ζωή. Τα θαλασσινά τοπία του χαρακτηρίζονται από τάσεις ιμπρεσιονιστικές, ενώ τα καράβια του διακρίνονται για τον υψηλό βαθμό σαφήνειας και καθαρότητας.
Ο Αντώνης Κανάς κατατάσσεται στους μεγάλους υπαιθριστές ζωγράφους του 20ού αιώνα στην Ελλάδα, η τέχνη του οποίου χαρακτηρίζεται από χρωματική ευαισθησία και κολοριστική φωτεινότητα. Παρουσίασε το έργο του σε πολλές ατομικές ή πανελλήνιες εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (π.χ. Αθήνα, Λονδίνο).
Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).
Ανάμεσα στα πιο χαρακτηριστικά έργα του Κανά περιλαμβάνονται: «Αίγινα», «Το λιμάνι της Ύδρας», «Άποψη της Μυκόνου», «Άποψη της Παραπορτιανής από το λιμάνι της Μυκόνου», «Το πολεμικό ΑΔΡΙΑΣ», «Καΐκια», «Ελληνική αγροικία» κ. ά.
Ο Αντώνης Κανάς πέθανε στην Αθήνα το 1995.
Πηγές
• Στέλιος Λυδάκης: «Οι Έλληνες Ζωγράφοι: Λεξικό των Ελλήνων Ζωγράφων και Χαρακτών» (16ος – 20ος αιώνας), τόμος 4ος, σελ. 157 – 158, Εκδοτικός οίκος «ΜΕΛΙΣΣΑ», Αθήνα, 1976.
• Antonis Kanas, The American College of Greece: ACG ART.
• Ιστοσελίδα Δήμου Λαρισαίων, Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας – Μουσείο Γ. Ι. Κατσίγρα.
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Πανάι
Το Πανάι είναι νησί, το οποίο ανήκει στο αρχιπέλαγος των Βισάγιας, στις κεντρικές Φιλιππίνες. Με έκταση 12.011 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι το έκτο μεγαλύτερο νησί των Φιλιππινών μετά το Λουσόν, το Μιντανάο, το Νέγκρος, το Σαμάρ και το Παλαουάν. Ο κύριος οικισμός του νησιού είναι το Ιλόιλο με 424.619 κατοίκους (2010).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά των Φιλιππίνων
Έσπερος Βυζαντίου
Ο Έσπερος Βυζαντίου ήταν αθλητικός σύλλογος με έδρα την συνοικία Βυζάντιο, της Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης. Τα χρώματά του ήταν το κόκκινο και το κίτρινο. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1962 ως Καλαθοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης Έσπερος Βυζαντίου (ΚΑΣΘ Έσπερος Βυζαντίου). Στην συνέχεια ανέπτυξε και άλλα αθλήματα. Η διάλυσή του επήλθε σταδιακά μετά το 1995. Το τμήμα χιονοδρομίας αυτονομήθηκε και συνεχίζει την δράση του μέχρι σήμερα ως ΣΧΟ Έσπερος Καλαμαριάς με έμφαση το αλπικό σκι.
Τμήμα Καλαθοσφαίρισης
Η μεγαλύτερη διάκριση για το τμήμα καλαθοσφαίρισης ήταν η συμμετοχή στα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος την σαιζόν 1980-1981. Ο πρώην περιφερειάρχης Αττικής Γιάννης Σγουρός υπήρξε αθλητής του συλλόγου. Αγωνίστηκε από το 1964 μέχρι το 1970 στο τμήμα καλαθοσφαίρισης του συλλόγου ο οποίος συμμετείχε τότε στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής.
Τμήμα Πετοσφαίρισης
Το τμήμα πετοσφαίρισης του συλλόγου γνώρισε τις μεγαλύτερες διακρίσεις σε σχέση με τα υπόλοιπα τμήματα και έφτασε την σαιζόν 1981-1982 να αγωνιστεί στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος Βόλλευ όπου και ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό με 3-0 σέτ. Η σύνθεση εκείνης της ομάδας που αγωνίστηκε στον τελικό με προπονητή τον Θωμόπουλο ήταν: Σερέτης, Λεμονίδης, Κελέκης, Τζεβελεκίδης, Καπετανάκης, Λεώνης / Αμαριανάκης, Κετσετζής, Καρατσίμ, Κουνούπης. Συνολικά ο Έσπερος είχε 7 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης. Αθλητής του συλλόγου υπήρξε ο Αλέκος Λεώνης μετέπειτα πολύ επιτυχημένος προπονητής του ελληνικού βόλλευ. Ο σύλλογος είχε αρκετές διακρίσεις και στις μικρότερες κατηγορίες του ελληνικού βόλλευ. Ο Έσπερος αναδείχτηκε πρωταθλητής τρεις συνεχόμενες χρονιές (1992, 1993, 1994) στο εφηβικό πρωτάθλημα της Ένωσης Πετοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης (ΕΠΕΣΘ) και μία φορά πρωταθλητής (1992) στο παιδικό πρωτάθλημα της ΕΠΕΣΘ. Την σαιζόν 1994-1995 προπονητής του συλλόγου ήταν ο μετέπειτα ομοσπονδιακός προπονητής της Εθνικής Ομάδας Πετοσφαίρισης Κώστας Χαριτωνίδης ο οποίος είναι και ο πρώτος προπονητής σε συμμετοχές (410) στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Τμήμα Χειροσφαίρισης
Το τμήμα έλαβε μέρος στο 2ο ανεπίσημο πρωτάθλημα χειροσφαίρισης, τον Μάϊο του 1978, όπου κατέλαβε την 3η θέση. Καθώς συμμετείχε και στην προκριματική φάση του πρωταθλήματος της περιόδου 1981-82.
Τμήμα Χιονοδρομίας
Το 1989 ιδρύθηκε το τμήμα χιονοδρομίας του συλλόγου με έμφαση το σκι, το οποίο το 1998 αυτονομήθηκε ως Σύλλογος Χιονοδρόμων Ορειβατών Έσπερος Καλαμαριάς (Σ.Χ.Ο. Έσπερος Καλαμαριάς). Ο λόγος της αυτονόμησης του τμήματος χιονοδρομίας ήταν η διάλυση του μητρικού συλλόγου. Το πρώτο ΔΣ του συλλόγου απαρτιζόταν από τους: Τσαβδάρογλου Κωνσταντίνος (Πρόεδρος), Δημητρακοπούλου Φραγκίσκη (Ταμίας και Έφορος Φυτωρίου), Παπαδόπουλος Πέτρος (Έφορος Υλικού), Οικονομίδης Γεώργιος (Έφορος Ορειβασίας), Πετσίαβας Δημήτριος (Αναπληρωματικό Μέλος), Ζάππας Μιχαήλ (Αναπληρωματικο Μέλος). Ο ΣΧΟ Έσπερος Καλαμαριάς συνεχίζει την δράση του μέχρι σήμερα με πολλές διακρίσεις σε πανελλήνιο επίπεδο και συμμετοχές των αθλητών του σε διεθνείς αγώνες και στην εθνική ομάδα. Αθλητές του συλλόγου συμμετείχαν στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκι που διεξήχθη στο Γκάρμις - Παρτενρκίρχεν της Γερμανίας (Βιβή Μαυρίδου - 2011), στο Σλάντμινγκ της Αυστρίας (Βιβή Μαυρίδου, Αρετή Μαραγκού - 2013) καθώς και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκι που διεξήχθη το 2017 στο Σεντ Μόριτς της Ελβετίας (Γιώργος Στοΐδης). Την σαιζόν 2015-2016 ο Έσπερος κατετάγη 5ος καλύτερος σύλλογος χιονοδρομίας σε όλη την Ελλάδα.
Αδάμ Βαβουράκης
Ο '''Αδάμ Κ. Βαβουράκης''' (18.. - 4 Δεκεμβρίου 1945) ήταν Έλληνας πολιτικός από την Κρήτη, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε τον 19ο αιώνα. Εργάστηκε ως συμβολαιογράφος. Παντρεύτηκε την Καλλιόπη Α. Βαβουράκη και απέκτησαν παιδιά. Εξελέγη βουλευτής στην Κρητική Βουλή επί Κρητικής Πολιτείας το 1906. Ήταν ανάμεσα στους 126 πληρεξουσίους της Κρήτης που κατηγορήθηκαν από τον αρχαιολόγο Μίνωα Καλοκαιρινό για "εγκλήματα κατά του κρητικού λαού", αμφισβητώντας το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του και το δεύτερο Κρητικό Σύνταγμα. . Τον Μάρτιο του 1910 εξελέγη βουλευτής στην Κρητική Βουλή λαμβάνοντας 377 ψήφους.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 1945 και κηδεύτηκε την επομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές της Κρητικής Πολιτείας
Ευρωμπάσκετ 1937
Το δεύτερο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης διεξήχθη υπό την αιγίδα της FIBA Europe από τις 2 έως τις 7 Μαΐου 1937. Διοργανώθηκε στη Ρίγα, πρωτεύουσα της Λετονίας, η οποία ήταν η απερχόμενη πρωταθλήτρια.
Η Λιθουανία κατέκτησε αήττητη τον τίτλο (κερδίζοντας στον τελικό την Ιταλία με 24-23), εν μέσω όμως έντονων διαμαρτυριών από τις υπόλοιπες χώρες, λόγω του ότι είχε προβεί σε μαζική πολιτογράφηση Αμερικανών με - ενίοτε αμφισβητούμενες - λιθουανικές ρίζες. Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα του σταρ της ομάδας, του πανύψηλου για την εποχή πίβοτ Φρανκ Λιούμπιν ή Πράνας Λούμπινας όπως έγινε γνωστός στα λιθουναικά, ο οποίος ένα χρόνο νωρίτερα είχε αναδειχθεί χρυσός ολυμπιονίκης με την εθνική ομάδα των ΗΠΑ.
Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ιταλός Λίβιο Φραντσεσκίνι, με συνολικά 49 πόντους.
Προκριματική Φάση
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο ομίλους. Οι δύο πρώτοι του Α' ομίλου διασταυρώνονταν με τους δύο πρώτους του Β' ομίλου στην ημιτελική φάση, ενώ οι δύο τελευταίοι κάθε ομίλου έπαιξαν για τις θέσεις 5-8.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1937 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1937 Ευρωπαικο Πρωταθλημα Καλαθοσφαιρισης Ανδρων 1937
Αργοσαρωνικός
right|thumb|250px|Δορυφορική εικόνα της περιοχής του Αργοσαρωνικού. Ο Αργοσαρωνικός είναι η γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει τον Σαρωνικό κόλπο, τον Αργολικό κόλπο και την νότια Αργολική ακτή.
Στο μεγαλύτερο μέρος της, η περιοχή του Αργοσαρωνικού ανήκε διοικητικά στον Νομό Αττικής μέχρι το 1964 όπου εντάχθηκε στον νεοιδρυθέντα Νομό Πειραιά μέχρι την κατάργηση του το 1972 ενώ στην συνεχεία επανεντάχθηκε στον Νόμο Αττικής μέχρι την κατάργηση των νομών το 2010. Με την εφαρμογή του μεταρρυθμιστικού Σχεδίου Καλλικράτης (2011) αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Νήσων της Περιφέρειας Αττικής.
Περιλαμβάνει τα νησιά Αίγινα, Σαλαμίνα, Σπέτσες, Ύδρα, Πόρο, Αγκίστρι, Δοκό και πολλά άλλα μικρότερα νησιά και βραχονησίδες. Η περιοχή του Αργοσαρωνικού συγκεντρώνει τα περισσότερα σκάφη και ιστιοφόρα στον ελλαδικό χώρο, κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
Νταχάου
Το Νταχάου (Dachau, προφορά στα γερμανικά Ντάχαου [ˈdaxaʊ]) είναι πόλη στην Άνω Βαυαρία, στη νότια Γερμανία. Βρίσκεται περίπου 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μονάχου. Έχει 45.621 κατοίκους. Το Νταχάου ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα μ.Χ. Η πόλη είναι ιδιαίτερα γνωστή για το στρατόπεδο συγκέντρωσης, που βρίσκεται σε προάστιο της πόλης και δημιουργήθηκε από τους Ναζί το 1933.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βαυαρίας
Κρίκελλο Ευρυτανίας
Το Κρίκελλο είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.120 μέτρων στην ανατολική πλευρά του όρους Καλιακούδα, κοντά στις πηγές του Κρικελλοπόταμου (ή Κρικελλιώτη), και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Ελλάδας.
Υπήρξε έδρα του τέως δήμου Ευρυτάνων από το 1833 και αναγνωρίστηκε ως κοινότητα το 1912. Σήμερα υπάγεται στον καλλικρατικό δήμο Καρπενησίου ενώ μέχρι το 2010 αποτελούσε την έδρα του καποδιστριακού δήμου Δομνίστας και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 161 κάτοικοι. Απέχει 31 χιλιόμετρα από το Καρπενήσι.
Στη διαδρομή προς το Κρίκελλο εντοπίζεται η θέση Κοκκάλια, όπου το 279 π.Χ. οι Αιτωλοί και οι Ευρυτάνες νίκησαν τους Γαλάτες.
Στις 28 Οκτωβρίου 1942 διεξήχθη η πρώτη μάχη τμήματος του ΕΛΑΣ υπό τον Άρη Βελουχιώτη κατά των Ιταλών στη θέση Κουφόβρυση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Δομνίστας
Keeper of the Seven Keys, Part II
Το Keeper of the Seven Keys, Part II είναι ο τρίτος στούντιο δίσκος του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 29 Αυγούστου 1988 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Noise Records".
Τα τραγούδια "Dr. Stein" και "I Want Out" κυκλοφόρησαν σαν σινγκλ. Το "I Want Out" αποτέλεσε και το δεύτερο μουσικό βίντεο του συγκροτήματος και παραμένει ακόμα το πιο γνωστό τραγούδι των Helloween, ενώ έχει διασκευαστεί από πολλά συγκροτήματα όπως οι Gamma Ray, οι Unisonic, οι Hammerfall και οι Sonata Arctica.
Το 2006, το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε μορφή διπλού CD (με τον τίτλο Keeper of the Seven Keys, Part II - Expanded edition), το οποίο περιείχε τα επιπλέον κομμάτια "Savage", "Livin' Ain't No Crime", "Don't Run for Cover", "Dr Stein (remix)" και "Keeper of the Seven Keys (remix)".
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Keeper of the Seven Keys, Part IΙ" είναι οι εξής:
Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"| Keeper of the Seven Keys, Part II (άλμπουμ)
Φιλοτέρα
Η Φιλοτέρα σήμερα πιστεύεται ότι, μεταξύ άλλων, ίσως είναι η τοποθεσία της Μέρσα Γκαούασις. Ο Μάρεϊ δίνει άλλη θέση στο εσωτερικό του Ουαντί Gawasis.
Keeper of the Seven Keys, Part II
Πηγές
{|width="100%" align="center"|
Φιλοτέρα
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου
Εκλογές στην Ανγκόλα
Προεδρικές εκλογές
Το σύνταγμα του 1992 όριζε ότι ο Πρόεδρος εκλεγόταν από το λαό. Ωστόσο, αυτό καταργήθηκε με το σύνταγμα του 2010. Ειδικότερα, στο Άρθρο 109 αναφέρεται ρητά ότι "το άτομο που είναι επικεφαλής του εθνικού καταλόγου του πολιτικού κόμματος ή συνασπισμού των πολιτικών κομμάτων που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους στις γενικές εκλογές πρέπει να εκλέγεται Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Αρχηγός της Εκτελεστικής Εξουσίας". Έτσι, προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ανγκόλα για πρώτη και μοναδική φορά το 1992.
1992
Οι τελευταίες άμεσες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν το 1992. Με την αλλαγή του Συντάγματος, το 2010, η εκλογή του προέδρου δεν γίνεται άμεσα. Στον πρώτο γύρο των εκλογών του 1992 (29-30 Σεπτεμβρίου) ο πρόεδρος Ζοζέ Εντουάρντο ντος Σάντος έλαβε επίσημα το 49,57% των ψήφων έναντι 40,6% για τον Τζόνας Σαβίμπι από την UNITA. Ο Σαβίμπι αρνήθηκε να συμμετάσχει στον δεύτερο γύρο, καταγγέλλοντας ότι οι εκλογές δεν ήταν ούτε ελεύθερες ούτε δίκαιες. Με βάση το σύνταγμα που υιοθετήθηκε το 1992, τα αποτελέσματα αυτά σήμαιναν ότι δεν υπήρξε νικητής των εκλογών, αφού στον πρώτο γύρο κανείς από τους υποψηφίους δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απαιτούμενη πλειοψηφία. Ο δεύτερος γύρος δεν έγινε ποτέ, καθώς ξέσπασε ο εμφύλιος πόλεμος. Ο ντος Σάντος συνέχισε να είναι Πρόεδρος, έστω και χωρίς την συνταγματικά απαιτούμενη δημοκρατική νομιμοποίηση.
Πρόεδρος, 29 και 30 Σεπτεμβρίου 1992 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Υποψήφιος !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα προσκείμενα στον υποψήφιο !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
Πηγή: African Elections Database
Βουλευτικές εκλογές
Το εκλογικό σύστημα για την ανάδειξη των μελών της Εθνοσυνέλευσης βασίζεται στον εκλογικό νόμο που εγκρίθηκε την 1η Νοεμβρίου 1991. Τα 220 μέλη εκλέγονται με δύο τρόπους: τα 90 εκλέγονται από 18 περιφέρειες των 5 εδρών και τα 130 από μία ενιαία περιφέρεια σε επίπεδο επικράτειας. Αμφότερα τα συστήματα εκλογικών περιφερειών χρησιμοποιούν τη μέθοδο ντ' Οντ της αναλογικής με κλειστές λίστες.Οι υποψήφιοι θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 35 ετών και να έχουν υπηκοότητα από την Ανγκόλα. Τα μέλη της κυβέρνησης, οι νομικοί και οι στρατιωτικοί, όπως και οι πρόεδροι των κρατικών εταιρειών δεν μπορούν να είναι υποψήφιοι στις εκλογές.
2017
Το κυβερνών κόμμα MPLA με αρχηγό τον Ζοάο Λουρένσο κέρδισε καθαρή νίκη στις πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, που διεξήχθησαν στις 23 Αυγούστου 2017.
2012
Βουλευτικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 31 Αυγούστου 2012, με την Αντιπολίτευση να καταγγέλλει νοθεία και το κυβερνών κόμμα να αναμένεται να επανεκλεγεί. Η αποχή από τις εκλογές έφτασε το 37,2%, έναντι 12,5% στις εκλογές του 1992. ο ντος Σάντος ορκίστηκε για μία ακόμη πενταετή προεδρική θητεία μετά τις εκλογές. Η ορκωμοσία του έγινε στις 26 Σεπτεμβρίου 2012. Μαζί του ορκίστηκε Αντιπρόεδρος ο Μανουέλ Βισέντε. Μία ημέρα αργότερα, στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, ο Φερνάντο ντα Πιεντάντε Ντίας ντος Σάντος εξελέγη πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης.
1973
Εκλογές για Νομοθετική Συνέλευση διεξήχθησαν για πρώτη και μοναδική φορά στην Πορτογαλική Ανγκόλα στο διάστημα 19 Μαρτίου με 27 Μαρτίου 1973. Οι εκλογές έγιναν μετά την έγκριση ενός νόμου από την Εθνοσυνέλευση της Πορτογαλίας στις 2 Μαΐου 1972, με βάση τον οποίο παραχωρήθηκε μεγαλύτερη αυτονομία στα υπερπόντια εδάφη. Η Ανγκόλα θα είχε Νομοθετική Συνέλευση με 53 μέλη, από τα οποία τα 32 θα ήταν αιρετά. Τα υπόλοιπα θα διορίζονταν από τις δημόσιες υπηρεσίες, τις θρησκευτικές ομάδες και τις ομάδες επιχειρήσεων. Οι υποψήφιοι θα έπρεπε να είναι πορτογάλοι πολίτες που είχαν ζήσει στην Ανγκόλα για περισσότερο από μία τριετία και να μην είναι αναλφάβητοι. Καθώς την περίοδο εκείνη τα πολιτικά κόμματα ήταν απαγορευμένα με βάση το σύνταγμα της Πορτογαλίας, η πλειοψηφία των υποψηφίων προτάθηκε από το κυβερνών κίνημα Εθνική Ένωση του Λαού, παρότι σε ορισμένες ενώσεις πολιτών επιτράπηκε να κατεβάσουν υποψηφίους για τις εκλογές.Από τον συνολικό πληθυσμό των 5.673.046 κατοίκων, οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν 584.000 άνθρωποι. Η συμμετοχή ήταν 85,6%.Τα αιρετά μέλη συμπεριλάμβαναν 29 λευκούς και 24 μαύρους.
1980
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το 1980. Αρχής γενομένης από τις 23 Αυγούστου, οι ψηφοφόροι εξέλεξαν εκλεκτορικά κολέγια, τα οποία με τη σειρά τους, εξέλεξαν 229 υποψηφίους στην Εθνοσυνέλευση της Ανγκόλας.
Την περίοδο εκείνη η Ανγκόλα ήταν μονοκομματικό κράτος, με μοναδικό νόμιμο κόμμα το MPLA. Ως αποτέλεσμα, οι περισσότεροι υποψήφιοι ανήκαν στο συγκεκριμένο κόμμα. Τα εκλεγμένα μέλη ανέλαβαν καθήκοντα στις 11 Νοεμβρίου 1980.
1986
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 9 Δεκεμβρίου 1986 οι ψηφοφόροι εξέλεξαν εκλεκτορικά κολέγια ανά επαρχία και τα κολέγια στη συνέχεια εξέλεξαν 289 υποψηφίους στην Εθνοσυνέλευση. Καθώς η χώρα ήταν υπό μονοκομματικό καθεστώς, όλοι οι υποψήφιοι έπρεπε να είναι μέλη του MPLA. Η αρχική ημερομηνία διεξαγωγής τους ήταν το 1983, ωστόσο αναβλήθηκαν εξαιτίας των συνεχών νικών του κινήματος UNITA στον εμφύλιο πόλεμο.
1992
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν το Σεπτέμβριο του 1992. Συνολικά 12 κόμματα εισήλθαν στο κοινοβούλιο.
Εθνοσυνέλευση, 29 και 30 Σεπτεμβρίου του 1992 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
2008
Στις 5 Σεπτεμβρίου και στις 6 Σεπτεμβρίου του 2008 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές. Αρχικά σχεδιαζόταν να διεξαχθούν το 1997, αλλά εξαιτίας οργανωτικών κυρίως προβλημάτων αναβλήθηκαν. Συνολικά τέσσερεις συνασπισμοί και 10 πολιτικά κόμματα έλαβαν μέρος στις εκλογές και 5.198 υποψήφιοι.
Οι ΗΠΑ, η Αφρικανική Ένωση και η ΕΕ έστειλαν παρατηρητές για την επίβλεψη της εκλογικής διαδικασίας. Η ευρωπαϊκή αποστολή, από την πρώτη κιόλας ημέρα διεξαγωγής των εκλογών, έκανε λόγο για «καταστροφή» στο οργανωτικό μέρος. Τα περισσότερα προβλήματα παρουσιάστηκαν στη Λουάντα.
Με καταμετρημένα τα μισά ψηφοδέλτια, το κυβερνών MPLA προηγούνταν με 81,65% με την UNITA να εξασφαλίζει ποσοστό μόλις 10,59%. Τα κόμματα της Αντιπολίτευσης αμφισβήτησαν το αποτέλεσμα.
Εθνοσυνέλευση της Ανγκόλας, 5 Σεπτεμβρίου και 6 Σεπτεμβρίου 2008 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμμα !style="background-color:#E9E9E9"|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9"|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Παραπομπές
*
Αναστασία Κωστάκη
Ως αθλήτρια
Ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ σε ηλικία εννέα ετών. Ήταν το 1987, όταν η Εθνική Ελλάδος με ηγέτη το Νίκο Γκάλη κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Ξεκίνησε την πορεία της σε ένα συνοικιακό σωματείο, τον Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων, που όμως είχε την καλλιέργεια του γυναικείου μπάσκετ σε προτεραιότητα.
Η Κωστάκη, από το 1997, με την παρότρυνση της Κατερίνας Δελή, είχε μετεγγραφεί στον "Α.Σ. Ακαδημία 1975". Ταυτόχρονα αλλάζει ρόλο στο γήπεδο και καθιερώνεται ως πόιντ-γκαρντ αντί για σούτινγκ-γκαρντ που αγωνιζόταν ως τότε. Το 1999 πηγαίνει στον Αστέρα Εξαρχείων, όπου αγωνίζεται με επιτυχία για τρεις περιόδους. Η παρουσία της ανεβάζει τις απαιτήσεις της ομάδας, η οποία τερματίζει στην 3η θέση για δύο συνεχείς χρονιές, το 2000-01 και το 2001-02 και συμμετέχει στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Νέοι ορίζοντες ανοίγονται για την Κωστάκη και αποφασίζει να συνεχίσει σε ευρωπαϊκούς συλλόγους, με καλύτερες οικονομικές απολαβές. Από το 2002 ως το 2007 παίζει σε Ιταλία, Γαλλία και Ρωσία συλλέγοντας εμπειρίες. Το Μάιο του 2006 καταφέρνει το πρωτοφανές για Ελληνίδα μπασκετμπολίστρια. Υπογράφει στους Χιούστον Κόμετς και αγωνίζεται την καλοκαιρινή σεζόν στο ΝΒΑ γυναικών. Παίζει 32 ματς ως τον πρώτο γύρο των πλέι-οφ, με καλές επιδόσεις: 67 πόντους, 25 ριμπάουντ, 19 ασίστ και 7 κλεψίματα.
Το 2008 επιστρέφει στην Α1 για μια σεζόν στον Παναθηναϊκό, δανεική από τον Αστέρα Εξαρχείων (στον οποίο ανήκουν τα δικαιώματα στην Ελλάδα) και το 2009 ξαναφεύγει, αυτή τη φορά για τη σλοβακική Κόζιτσε, με την οποία είχε συνεργαστεί ξανά το 2007 για δύο μόνο ματς. Όμως, η κακή χημεία με τον κόουτς της ομάδας και η μη χρησιμοποίησή της στα ματς της Ευρωλίγκα, είχε ως αποτέλεσμα την αμοιβαία διακοπή της συνεργασίας στις 30 Νοεμβρίου 2009. Προηγουμένως είχε βοηθήσει την Κόζιτσε να πετύχει την πρώτη της νίκη στην Ευρωλίγκα επικρατώντας της USK Πράγας με 73-70, σε ένα ματς που αποτελούσε μια ελληνική "μονομαχία" ανάμεσα στις κορυφαίες Ελληνίδες μπασκετμπολίστριες, την Αναστασία Κωστάκη και την Εβίνα Μάλτση. Η Κωστάκη σε 22 λεπτά είχε 3 πόντους, 2 ασίστ και ένα κλέψιμο, η Μάλτση ήταν καλύτερη στο παρκέ, αν και ηττήθηκε στο τέλος, αφού σε 34 λεπτά είχε 21 πόντους, 3 ριμπάουντ και ένα κλέψιμο. Τελικά μένει στη Σλοβακία για τέσσερις σεζόν.
Στις 30 Ιανουαρίου 2014, επιστρέφει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Παναθηναϊκού και μένει μέχρι το τέλος της σεζόν, λαμβάνοντας την τρίτη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Τη σεζόν 2014-15, αγωνίζεται στον Αθηναϊκό. Αναδεικνύεται κορυφαία σκόρερ της ομάδας στην κανονική περίοδο με 244 πόντους σε 17 αγώνες (14,35 κατά μ.ό.). Ο Αθηναϊκός έκλεισε τη σεζόν στην 8η θέση.
Τον Σεπτέμβριο του 2015, ανακοινώνεται από τον Πρωτέα Βούλας. Ο Πρωτέας ήταν και η τελευταία ομάδα της πολύχρονης καριέρας της.
Ως προπονήτρια
Το 2016 ήταν βοηθός προπονητή, στην Εθνική ομάδα νεανίδων U18 στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα, που διεξήχθη στη Βοσνία, η οποία κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο.
Από τον Οκτώβριο του 2019, είναι Επικεφαλής Προπονήτρια, στην ακαδημία καλαθοσφαίρισης που ίδρυσαν τα αδέλφια Αντετοκούνμπο.
Στην Εθνική ομάδα
Η Αναστασία Κωστάκη, για μια δεκαετία, υπήρξε βασικό στέλεχος της Εθνικής Γυναικών, με την οποία έχει λάβει στις εξής διεθνείς διοργανώσεις:
Συνολικά με το εθνόσημο γυναικών αγωνίστηκε σε 123 αγώνες με 1.233 πόντους (μ.ο: 10.02).
Προσωπική ζωή
Η Αναστασία Κωστάκη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Μαρτίου 1978. Οι γονείς της ονομάζονται Κωνσταντίνος και Κατερίνα και έχει δυο αδέρφια, τη Δήμητρα και το Νίκο. Αθλητικό της πρότυπο αποτελεί ο Νίκος Γκάλης. Είναι τελειόφοιτη των Τ.Ε.Φ.Α.Α Αθηνών και παράλληλα κάτοχος διπλώματος Basketball FIBA PRO1, της Σχολής Προπονητών Μπάσκετ (Α κατηγορίας).
Εξωτερικές συνδέσεις
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΔΑΣΑΛ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ακαδημίας Ηλιούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αστέρα Εξαρχείων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Χιούστον Κόμετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πρωτέα Βούλας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες του WNBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σλοβενικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελβετικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Τσαρλς Σάντερς Περς
Ο Τσαρλς Σάντερς Περς (Αγγλ.: Charles Sanders Peirce, 10 Σεπτεμβρίου 1839 - 19 Απριλίου 1914) ήταν Αμερικανός φιλόσοφος, επιστήμονας της λογικής, μαθηματικός και επιστήμονας, μερικές φορές γνωστός και ως "ο πατέρας του πραγματισμού". Εκπαιδεύτηκε ως χημικός και εργάστηκε ως επιστήμονας για 30 χρόνια. Σήμερα εκτιμάται σε μεγάλο βαθμό για τη συμβολή του στη λογική, τα μαθηματικά, τη φιλοσοφία, την επιστημονική μεθοδολογία και σημειωτική, και για την ίδρυση του πραγματισμού.
Ένας καινοτόμος στα μαθηματικά, τη στατιστική, τη φιλοσοφία, τη μεθοδολογία της έρευνας, αλλά και άλλων επιστημών, ο Περς θεωρούσε τον εαυτό του, πρώτα απ' όλα, έναν επιστήμονα της λογικής. Η συνεισφορά του στη λογική ήταν σημαντική, αλλά η λογική γι' αυτόν περιλάμβανε μεγάλο μέρος αυτού που τώρα ονομάζεται επιστημολογία και φιλοσοφία της επιστήμης. Είδε τη λογική σαν επίσημο κλάδο της σημειωτικής, της οποίας είναι ο ιδρυτής. Ήδη από το 1886 είδε ότι οι λογικές πράξεις μπορούν να διενεργούνται από ηλεκτρικά κυκλώματα μεταγωγής, η ίδια ιδέα χρησιμοποιήθηκε δεκαετίες αργότερα για την παραγωγή ψηφιακών ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Ο βίος του
Ο Περς γεννήθηκε στο Κέϊμπριτζ, στη Μασαχουσέτη. Ήταν γιος της Σάρα Χαντ Μιλς και του Μπέτζαμιν Περς,ο οποίος ήταν καθηγητής της αστρονομίας και των μαθηματικών στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και ίσως ο πρώτος που ασχολήθηκε σοβαρά με την έρευνα στα μαθηματικά στην Αμερική. Σε ηλικία 12 ετών,ο Τσαρλς διάβασε ένα αντίγραφο του μεγαλύτερου αδερφού του, τα Στοιχεία της Λογικής του Ρίτσαρντ Γουέιτλυ, που τότε ήταν το σημαντικότερο κείμενο στην αγγλική γλώσσα σχετικά με το θέμα αυτό. Έτσι ξεκίνησε η δια βίου γοητεία του με τη λογική και τη συλλογιστική. Πήρε το πτυχίο και το μεταπτυχιακό του από το Χάρβαρντ. Το 1863 του απονεμήθηκε από την Επιστημονική σχολή του Λώρενς το πτυχίο στις επιστήμες, που ήταν το πρώτο πτυχίο χημείας του Χάρβαρντ. Στο Χάρβαρντ ξεκίνησε η φιλία του με τον Φράνσις Έλλινγκγουντ Άμποτ,τον Τσάντσυ Ράιτ και τον Γουίλιαμ Τζέιμς. Ένας από τους εκπαιδευτές του στο Χάρβαρντ, ο Τσαρλς Ουίλιαμ Έλιοτ σχημάτισε αρνητική γνώμη για τον Περς. Η γνώμη αυτή αποδείχθηκε μοιραία, γιατί ο Έλιοτ όταν ήταν πρόεδρος του Χάρβαρντ την περίοδο 1869-1909, μια περίοδο που περιλαμβάνει το σύνολο της εργάσιμης ζωής του Περς, επανειλημμένα άσκησε βέτο στο Χάρβαρντ ώστε να μην υπάρξει κάποια συνεργασία με τον Περς υπό οποιαδήποτε ιδιότητα.
Ο Περς βρισκόταν από τα τέλη της εφηβείας του και μετά σε μια νευρική πάθηση, γνωστή τότε ως η "νευραλγία του προσώπου", που σήμερα θα μπορούσε να διαγνωστεί ως νευραλγία τριδύμου. Ο Μπρεντ λέει ότι κατά τη διάρκεια των πόνων που οφειλόταν στην ασθένεια αυτή "ήταν αρχικά σχεδόν ζαλισμένος και στη συνέχεια απόμακρος, κρύος, καταθλιπτικός, εξαιρετικά καχύποπτος, ανυπόμονος και με βίαια ξεσπάσματα της ιδιοσυγκρασίας του". Οι συνέπειες αυτές μπορεί να τον είχαν οδηγήσει στην κοινωνική απομόνωση, που έκανε τα τελευταία χρόνια της ζωής του τόσο τραγικά.
Πρόωρη Απασχόληση
Μεταξύ των ετών 1859 και 1891, ο Περς απασχολούνταν σε διάφορες επιστημονικές έρευνες στο Εθνική Τοπογραφική Υπηρεσία για την Γεωδαισία των Η.Π.Α. (U.S. National Geodetic Survey) και την διάδοχη υπηρεσία,την Τοπογραφική Υπηρεσία για τις Ακτές και την Γεωδαισία των Η.Π.Α. (United States Coast and Geodetic Survey), όπου απολάμβανε την προστασία του πατέρα του, μέχρι το θάνατο του τελευταίου το 1880. Λόγω της εργασίας του ο Περς εξαιρέθηκε από την υποχρέωση να συμμετέχει στον Εμφύλιο Πόλεμο, κάτι που θα τον έφερνε σε δύσκολη θέση, καθώς η οικογένεια των Περς που ανήκε στα υψηλά στρώματα της κοινωνίας της Βοστόνης, ήταν φίλια προσκείμενη προς την Συνομοσπονδία. Κατά την διάρκεια της απασχόλησης του για την Τοπογραφική Εταιρία, εργάστηκε κυρίως στην γεωδαισία και την σταθμική ανάλυση, στη βελτίωση της χρήσης των εκκρεμών για να καθορίσει τις μικρές τοπικές διακυμάνσεις της βαρύτητας της Γης. Εκλέχτηκε μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών τον Ιανουάριο του 1867. Για τις ανάγκες της έρευνας ταξίδεψε στην Ευρώπη πέντε φορές, για πρώτη φορά το 1871, ως μέρος μιας ομάδας που στάλθηκε για την παρατήρηση μιας έκλειψης ηλίου. Εκεί αναζήτησε τον Αύγουστο Ντε Μόργκαν, τον Ουίλιαμ Στάνλευ Γεβόνς και τον Ουίλιαμ Κινγκντομ Κλίφορντ, Βρετανούς μαθηματικούς και επιστήμονες της λογικής, των οποίων ο τρόπος σκέψης έμοιαζε με τον δικό του. Από το 1869 έως το 1872 ήταν βοηθός στο αστεροσκοπείο του Χάρβαρντ, κάνοντας σημαντικό έργο για τον καθορισμό της φωτεινότητας των αστέρων και το σχήμα του Γαλαξία μας. Στις 20 Απριλίου 1877 εξελέγη μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. Επίσης, το 1877 πρότεινε τη μέτρηση του μήκη κύματος του φωτός υπό μια ορισμένη συχνότητα.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1880, η αδιαφορία του Περς για τις γραφειοκρατικές λεπτομέρειες αυξανόταν, ενώ  τόσο  η ποιότητα της εργασίας του για την Τοπογραφική Υπηρεσία όσο και η χρονική του συνέπεια ως προς αυτή έφθινε. Ο Περς έγραφε για χρόνια εκθέσεις που έπρεπε να είχαν ολοκληρώθει σε μερικούς μήνες. Εν τω μεταξύ, έγραψε χιλιάδες καταχωρήσεις την περίοδο 1883-1909 στη φιλοσοφία, τη λογική, την επιστήμη, καθώς και άλλα θέματα για το εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Αιώνα (Century Dictionary). Το 1885, μια έρευνα από την Επιτροπή Άλισον απήλλαξε τον Περς, αλλά οδήγησε στην απόλυση του εφόρου Ιούλιου Χίλγκαρντ και πολλών άλλων εργαζομένων στην έρευνα Λιμενικού για κατάχρηση δημοσίου χρήματος. Το 1891, ο Περς παραιτήθηκε από την Τοπογραφική Υπηρεσία μετά από αίτημα του εφόρου Τόμας Κόργουιν Μέντενχωλ. Ήταν η τελευταία φορά στην ζωή του που είχε σταθερή εργασία.
Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς
Το 1879, ο Περς διορίστηκε Λέκτορας Λογικής στο νέο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς, το οποίο είχε ισχυρά τμήματα σε μια σειρά από τομείς που τον ενδιέφεραν, όπως η φιλοσοφία (Ρόις και Ντιούι ολοκλήρωσε διδακτορικά τους στο Χόπκινς), η ψυχολογία και τα μαθηματικά (διδάσκεται από τον Σιλβέστερ που ήρθε να θαυμάσει το έργο του Περς σχετικά με τα μαθηματικά και τη λογική). Το 1883 είδε τη δημοσίευση του Σπουδές στη Λογική από τα μέλη του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς, που περιλαμβάνει έργα από τον ίδιο και τον Άλαν Μάρκουαντ, την Κριστίν Λαντ, τον Μπέντζαμιν Γκίλμαν Ιβς και Όσκαρ Χόουαρντ Μίτσελ, αρκετοί από τους οποίους ήταν μεταπτυχιακοί φοιτητές του. Η προσωρινή θέση του Περς στο Χόπκινς ήταν η μόνη ακαδημαική θέση που κατείχε στην ζωή του.
Ο Μπρεντ γράφει πως ποτέ ο Περς δεν υποψιάστηκε ότι οι προσπάθειές του για την απόκτηση ακαδημαικής καριέρας, ερευνητικών κονδυλίων και επιστημονικού κύρους λόγω της καλυμμένης εναντίωσης   του σημαντικού για την εποχή Καναδό-Αμερικάνου επιστήμονα της ημέρας Σάιμον Νιούκομπ. Οι προσπάθειες του Περς μπορεί επίσης να είχαν εμποδιστεί εξαιτίας της δύσκολης προσωπικότητάς του.
Η προσωπική ζωή του Περς λειτούργησε ενάντια στην επαγγελματική επιτυχία του. Μετά την πρώτη του σύζυγο, Χαριέτ Μελουσίνα Φέι ("Ζίνα"), που τον εγκατέλειψε το 1875, ο Περς, ενώ εξακολουθούσαν να είναι παντρεμένοι, ανέπτυξε σχέσεις με κάποια Ζουλιέτ, το όνομα της οποίας δίνεται ποικιλοτρόπως ως Φρόισι και Πουρταλέ και με εθνικότητα (μιλούσε γαλλικά ) που ήταν άγνωστη. Όταν το διαζύγιό του από τη Ζίνα κατέστη οριστικό το 1883, παντρεύτηκε τη Ζουλιέτ. Εκείνη τη χρονιά, ο Νιούκομπ επεσήμανε σε κάποιο μέλος της διοίκησης του πανεπιστημίου ότι ο Περς, κατά την διάρκεια που ήταν υπάλληλος του πανεπιστημίου ζούσε και ταξίδευε με μια γυναίκα με την οποία δεν ήταν παντρεμένος, με συνέπεια να δημιουργηθεί σκάνδαλο που οδήγησε στην απόλυσή του τον Ιανουάριο του 1884. Κατά τη διάρκεια των επόμενων ετών, ο Περς αναζήτησε ακαδημαική απασχόληση σε διάφορα πανεπιστήμια χωρίς επιτυχία. Δεν απέκτησε παιδί από κανένα από τους δύο γάμους του.
Η φτώχεια
Το 1887 πέρασε στον Περς μέρος της κληρονομιάς των γονιών του και αγόρασε 2.000 στρέμματα (8 τετραγωνικά χιλιόμετρα) αγροτικής γης κοντά στο Πενσυλβάνια,η οποία ποτέ δεν απέδωσε οικονομικά.Εκεί είχε μια αγροικία που ανακαίνησε το 1854 μετά από δικό του σχεδιασμό.Ονόμασε το ακίνητο αυτό Αρίσβη.Εκεί, εκτός από κάποιες μικρές περιόδους, έζησαν με τη συντροφό του για το υπόλοιπο της ζωής του,με τον Τσαρλς να συγγράφει μεγάλο μέρος από το αδημοσίευτο μέχρι σήμερα έργο του(βλέπε έργα).Ζώντας πέρα από τις δυνατότητες τους σύντομα οδηγήθηκαν σε σοβαρές οικονομικές και νομικές δυσκολίες.Πέρασε μεγάλο μέρος τις δύο τελευταίες δεκαετίες της ζωής του, χωρίς θερμότητα το χειμώνα και με παλιό ψωμί δωρεά από τον αρτοποιό της γειτονιάς.Μη έχοντας τη δυνατότητα για νέα γραφική ύλη,έγραφε στην οπίσθια πλευρά παλαιών χειρογράφων.Ένα ένταλμα για επίθεση και απλήρωτα χρέη τον οδήγησαν να γίνει φυγάς στη Νέα Υόρκη για λίγο.Αρκετοί άνθρωποι,μεταξύ αυτών και ο αδερφός του,Τζέιμς Μιλς Περς και οι γείτονές του,συγγενείς του Γκίφορντ Πίντσοτ τακτοποίησαν τις οφειλές του και πλήρωσαν τους φόρους περιουσίας και την υποθήκη του.
Ο Περς έδωσε επιστημονικές και μηχανικές συμβουλές και έγραψε πολλά, για πενιχρή αμοιβή,κυρίως εγκυκλοπαιδικά λήμματα και σχόλια για το Νέισον(του οποίου ο εκδότης,Γουέντελ Φίλιπς Γκάρισον ήταν φιλικός μαζί του).Έκανε μεταφράσεις για το Σμιθσόνιαν Ινστιτούσιον στο διευθυντή της επιτροπής,Σάμουελ Λάνγκλευ.Ο Περς έκανε επίσης σημαντικούς μαθηματικούς υπολογισμούς για την έρευνα του Λάνγκλευ για την τροφοδοτημένη πτήση.Άρχισε,αλλά δεν κατάφερε να ολοκληρώσει μια σειρά από βιβλία.Το 1888,ο Πρόεδρος Γκρόβερ Κλέβελαντ τον διόρισε στην Επιτροπή Δοκιμασίας.
Από το 1890,είχε φίλο και θαυμαστή του,το δικαστή του Σικάγο Φράνσις Σ. Ράσελ,ο οποίος πρότεινε τον Περς στον συντάκτη Πωλ Κάρους και στον ιδιοκτήτη Έντουαρντ Σ. Χέγκελερ του πρωτοποριακού αμερικανικού περιοδικού φιλοσοφίας μονιστική,στο οποίο δημοσιεύονται τουλάχιστον 14 άρθρα του Περς.Έγραψε πολλά κείμενα στο Λεξικό της Φιλοσοφίας και Ψυχολογίας (1901-5)?.Τα μισά από αυτά πιστώθηκαν στο λογαριασμό του και φαίνεται να έχουν γραφτεί στην πραγματικότητα από την Κριστίν Λαντ-Φράνκλιν υπό την εποπτεία του.Έκανε αίτηση το 1902 για επιχορήγηση στο νεοσύστατο Ίδρυμα Καρνεγιέ για να γράψει ένα βιβλίο για τη ζωή του.Η αίτηση ήταν καταδικασμένη.Ο Νιούκομπ διαβίβασε αυτή στην εκτελεστική επιτροπή του Ιδρύματος και στον Πρόεδρο,που ήταν ο Πρόεδρος του Τζον Χόπκινς κατά το χρόνο απόλυσης του Περς.
Αυτός που βοήθησε περισσότερο τον Περς σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς ήταν ο παλιός του φίλος Γουίλιαμ Τζέιμς αφιερώνοντας το βιβλίο του Η θέληση στο να πιστεύετε(1897)στον Περς και φροντίζοντας ο Περς να δώσει δύο σειρές διαλέξεων στο Χάρβαρντ ή κοντά σ'αυτό (1898 και 1903).Το πιο σημαντικό,από το 1907 μέχρι το θάνατο του Τζέιμς το 1910,ο Τζέιμς έγραψε στους φίλους του στη Βοστώνη ζητώντας οικονομική βοήθεια για τον Περς.Η βοήθεια συνεχίστηκε και μετά το θάνατο του Τζέιμς.Ο Περς του το ανταπέδωσε ορίζοντας τον μεγαλύτερο γιο του Τζέιμς ως κληρονόμο του,χωρίς,όμως,να αποκληρώσει την Τζουλιέτ.Αυτός πιστεύεται ήταν και ο λόγος που ο Περς χρησιμοποιούσε ως μεσαίο όνομα το "Σαντιάγκο"("Αγίου Ιακώβου" στα αγγλικά),και εμφανίστηκε σε εκτύπωση ήδη από το 1890,όπως ο Τσαρλς Περς Σαντιάγκο.(Βλ. Τσαρλς Σάντερς Περς Σαντιάγκο για συζήτηση και αναφορές).
Ο Περς πέθανε άπορος στο Πενσυλβάνια,είκοσι χρόνια πριν από τη χήρα του.
Υποδοχή
Ο Μπέρτραντ Ράσελ (1959) έγραφε, "Χωρίς καμία αμφιβολία [...] ήταν ένα από τα πιο πρωτότυπα μυαλά του ύστερου δέκατου ένατου αιώνα, και σίγουρα ο μεγαλύτερος Αμερικάνος διανοητής που υπήρξε ποτέ" (Ο Ράσελ και ο Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ στο έργο τους Principia Mathematica, που εκδόθηκε από το 1910 έως το 1913, δεν αναφέρουν τον Περς• η δουλειά του Περς δεν έγινε ευρέως γνωστή εως αρκετά αργότερα.).
Ο Άλφρεντ Νορθ Γουάιτχεντ, το 1924 διαβάζοντας κάποια από τα αδημοσίευτα χειρόγραφα του Περς, εντυπωσιάστηκε από τη «διαδικασία» σκέψης του. Ο Καρλ Πόπερ έβλεπε τον Περς "σαν έναν από τους μεγαλύτερους φιλόσοφους όλων των εποχών". Παρόλα αυτά τα επιτεύγματα του Περς δεν έγιναν άμεσα αντιληπτά. Οι διανοητές της εποχής William James και Josiah Royce τον θαυμάζανε, και ο Cassius Jackson Keyser στην Κολούμπια και ο C. K. Ogden έγραφαν για τον Περς με σεβασμό αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Ο πρώτος ερευνητής που απέδωσε στον Περς την επαγγελματική προσοχή που του αναλογούσε ήταν ο μαθητής του Royce Morris Raphael Cohen, που επιμελήθηκε μια ανθολογία από γραπτά του Περς με τίτλο «Chance, Love, and Logic» (1923) και ήταν ο συγγραφέας της πρώτης βιβλιογραφίας σε σχέση με τα διασκορπισμένα γραπτά του Περς. Ο Τζον Ντιούι σπούδασε υπό τον Περς στο πανεπιστήμιο Τζον Χοπκινς και, από το 1916 και έπειτα,  στα γραπτά του Ντιούι υπάρχουν συνεχείς αναφορές γεμάτες σεβασμό προς τον Περς. Το έργο του Logic: The Theory of Inquiry που δημοσιεύτηκε το 1938 είναι πολύ επηρεασμένο από την σκέψη του Περς. Η δημοσίευση των πρώτων έξι τόμων των Collected Papers (1931–35), το πιο σημαντικό γεγονός για την μελέτη του Περς μέχρι και σήμερα και κάτι που έγινε μόνο χάρη στο ότι ο Cohen κατάφερε να συγκεντρώσει τα απαραίτητα χρήματα, δεν κατάληξε στο να προκύψουν άμεσα δευτερεύουσες μελέτες σε σχέση με αυτούς.
Πλέον υπάρχουν σε πολλά πανεπιστήμια ανά τον κόσμο ερευνητικά κέντρα που ασχολούνται με την μελέτη του Περς και έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες ανάμεσα στις οποίες είναι τα Γερμανικά, τα Γαλλικά, τα Ισπανικά και τα Σουηδικά. "Σήμερα, υπάρχει σημαντικό ενδιαφέρον για τις ιδέες του Περς από ερευνητές πέρα από την σκοπιά της ακαδημαικής φιλοσοφίας. Το ενδιαφέρον προέρχεται από την βιομηχανία, τις επιχειρήσεις και τον στρατό και έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη πολλών ινστιτούτων, υπηρεσιών και εργαστηρίων στα οποία διεξάγεται έρευνα για την κατανόηση και την εξέλιξη των εννοιών που εισήγαγε ο Περς."
- Robert Burch, 2001, ενημέρωση 2010
Μαθηματικά
Η τετραγωνική προβολή Περς (αγγλ. Peirce quincuncial projection) μιας σφαίρας κρατάει τις γωνίες σταθερές, πέρα από κάποια απομονωμένα σημεία, και έτσι υπάρχει λιγότερη link=undefined|thumb|Η [[τετραγωνική προβολή Περς (αγγλ. Peirce quincuncial projection) μιας σφαίρας κρατάει τις γωνίες σταθερές πέρα από κάποια απομονωμένα σημεία και έτσι υπάρχει λιγότερη διαστρέβλωση στην επιφάνεια σε σχέση με άλλους τύπους προβολής.]] διαστρέβλωση στην επιφάνεια σε σχέση με άλλους τύπους προβολής. Η πιο σημαντική συνεισφορά του στα καθαρά μαθηματικά σχετίζεται με τη θεμελίωση εννοιών και την Λογική. Εργάστηκε επίσης, πάνω στην γραμμική άλγεβρα, στους πίνακες, σε διάφορες γεωμετρίες, στην τοπολογία, στους Αριθμούς Bell, στους Αριθμούς διάταξης, στους γράφους και στη φύση της συνέχειας. Ακόμη ασχολήθηκε με τα εφαρμοσμένα μαθηματικά στους κλάδους των οικονομικών, της μηχανικής και της Χαρτογραφικής προβολής καθώς και ήταν ιδιαίτερα ενεργός στους τομείς των πιθανοτήτων και της στατιστικής. Ο Περς έκανε μια σειρά από σημαντικές ανακαλύψεις στη Μαθηματική λογική και στα θεμελιώδη μαθηματικά, αλλά η σημασία των περισσότερων από αυτές αναγνωρίστηκε αρκετά μετά το θανατό του: Το 1860 πρότεινε μια πληθική αριθμητική για τους μη πεπερασμένους αριθμούς, αρκετά χρόνια πριν την δουλειά του Γκέοργκ Καντόρ (που ολοκλήρωσε την διατριβή του το 1867) και χωρίς πρόσβαση στο έργο του Μπέρναρντ Μπολζάνο  Paradoxien des Unendlichen,  το οποίο δημοσιεύτηκε το 1851. Τα έτη 1880–81 έδειξε πως η Άλγεβρα Μπουλ μπορούσε να πραγματοποιηθεί και μέσω επαρκών επαναλαμβανώμενων μοναδικών δυαδικών πράξεων (πύλη NOR), λειτουργώντας ως προπομπός της εργασίας του Henry M. Sheffer 33 χρόνια μετά. (Δείτε επίσης τους νόμους του Ντε Μοργκάν). ↓ Η Λογική Πύλη NOR, σύμβολο για το "(κανένα από τα)...nor...".
Το 1885 έκανε την διάκριση ανάμεσα στον ποσοτικό προσδιορισμό πρώτης και δεύτερης τάξης. Στην ίδια δημοσίευση όρισε αυτό που σήμερα ονομάζεται, σε πρωτόλεια βέβαια μορφή, Θεωρία συνόλων,  προμηνύοντας το έργο που έκανε μετέπειτα ο Zermelo .(Brady 2000, pp. 132–3).
Το 1886 ανακάλυψε πως οι Μπουλιανοί υπολογισμοί μπορούσαν να γίνουν μέσω ηλεκτρικών διακοπτών, τουλάχιστον 50 χρόνια πριν τον Κλοντ Σάνον. Στα τέλη τη δεκαετίας του 1890 επινόησε τους υπαρξιακούς γράφους (existential graph), μια μέθοδο διαγραμματικής σήμανσης για την Κατηγορηματική λογική. Σε αυτούς βασίστηκαν οι νοηματικοί γράφοι του John F. Sowa και η διαγραμματική συλλογιστική του Sun-Joo Shin.
[[Αρχείο:PeirceAlphaGraphs.svg|link=undefined|Υπαρξιακοί γράφοι: Αλφά Γράφοι. α) Λογικός Πολλαπλασιαμός P∧Q β) Άρνηση -P