cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δευτέρα του Πάσχα
Καναδάς
Σε ολόκληρο τον Καναδά η Δευτέρα του Πάσχα (γαλλ. Le Lundi de Pâques) είναι αργία για τους δημόσιους υπαλλήλους. Επιπλέον, παρά το ότι δεν είναι υποχρεωτικό, μερικοί εργοδότες δίνουν επίσης στους εργαζόμενούς τους επιπλέον άδεια μετ' αποδοχών (ως «κοινή πρακτική»). Σε επαρχίες στις οποίες δεν τηρούνται κάποιες καθαρώς καναδικές εορτές, όπως η Ημέρα της Οικογένειας, η Ημέρα του Νησιώτη ή η Ημέρα του Λουί Ριέλ, αυτό το πολύ μακρό «Σαββατοκύριακο του Πάσχα» (δεδομένου ότι και η Μεγάλη Παρασκευή είναι αργία) είναι η πρώτη αργία μετά την Πρωτοχρονιά, οπότε οι εργαζόμενοι το περιμένουν πώς και πώς.
Κεντρική Ευρώπη
thumb|Πασχαλινά αυγά από την Τσεχία Η ονομασία της ημέρας στην Πολωνία και την πολωνική διασπορά είναι Śmigus-dyngus (ή lany poniedziałek = «υγρή Δευτέρα» στα πολωνικά). Στην Τσεχία αποκαλείται velikonoční pondělí, στη Σλοβακία veľkonočný pondelok και στην Ουγγαρία Vízbevető. Σε όλα αυτά τα μέρη (και σε άλλους ρωμαιοκαθολικούς πληθυσμούς της Κεντρικής Ευρώπης) λαμβάνει χώρα το εξής ασυνήθιστο, μάλλον παγανιστικής προελεύσεως, έθιμο : Νεαροί και παληκάρια χύνουν έναν κουβά νερό ή ανθόνερο πάνω σε κοπελιές και παντρεμένες γυναίκες και/ή μαστιγώνουν τα οπίσθιά τους η τα πόδια τους με μακριά και λεπτά ανθισμένα κλαδιά ιτιάς (ή σημύδας, ή άλλου ανθισμένου δέντρου). Κατά τον θρύλο, αυτό θα διατηρήσει τις γυναίκες υγιείς, όμορφες, αλλά και γόνιμες για όλο το επόμενο έτος.
Υπάρχει επίσης, μόνο στην Πολωνία και σπανίως πλέον, το σχετιζόμενο έθιμο να ραντίζονται άνθρωποι ή σπίτια με στάχτη.
Νέα Ζηλανδία
Στη Νέα Ζηλανδία η Δευτέρα του Πάσχα είναι επίσημη δημόσια αργία. Πολλά σχολεία επεκτείνουν την αργία μέχρι και την Τρίτη του Πάσχα, ώστε να δώσουν στους μαθητές τους ένα πενθήμερο ξεκούρασης.
Ολλανδία
Στην Ολλανδία η Δευτέρα του Πάσχα είναι επίσημη δημόσια αργία. Εκτός από τις ακολουθίες στους ναούς σε μερικά μέρη της επαρχίας, δεν γίνονται κάποιες παραδοσιακές εκδηλώσεις ή τήρηση εθίμων τη «Δεύτερη Ημέρα του Πάσχα» (Tweede Paasdag), όπως αποκαλείται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δευτερα Κατηγορία:Δημόσιες αργίες στην Πολωνία
Ιερός Ναός Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Φρες Αποκορώνου)
Πηγές
Ευαγγελισμου Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Τσιχιστζβάρι
Το Τσιχιστζβάρι είναι ένα χωριό στη Γεωργία, στις όχθες του ποταμού Μπορζομούλα, σε υψόμετρο 1640 μ., 41 χιλιόμετρα από την πόλη της Μπορτζόμι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2014, ο πληθυσμός του χωριού ήταν 406 ατόμων.
Πηγές
https://tsikhisdjvari.com/
Κατηγορία:Χωριά της Γεωργίας
Θανατική ποινή στη Σαουδική Αραβία
Η θανατική ποινή στη Σαουδική Αραβία εφαρμόζεται για φόνο, βιασμό, εμπορία ναρκωτικών, μαγεία και άλλα αδικήματα. Ο αποκεφαλισμός δια ξίφους είναι η πιο συνηθισμένη μορφή θανατικής εκτέλεσης στη χώρα. Τα πτώματα των αποκεφαλισμένων εκτίθενται σε δημόσια θέα.
Οι κρατούμενοι στη Σαουδική Αραβία υποφέρουν πολλά δεινά στην καθημερινότητά τους, ενώ στη χώρα αυτή συνηθίζεται ως μορφή βασανισμού η μαστίγωση, καθώς και άλλα μέσα βασανιστηρίων.
Σαουδικη Α Θανατικη ποινη
Ιερός Ναός Μιχαήλ Αρχαγγέλου (Σπηλιά Κισάμου)
Ιερός Ναός  Μιχαήλ Αρχαγγέλου  (Σπηλιά Κισάμου). Στον οικισμό Σπηλιά Κισάμου βρίσκεται ο ναός του Μιχαήλ Αρχαγγέλου. Πρόκειται για ένα μονόχωρο ναό του 18ου αι., τμήμα ενός παλιού μοναστηριακού συγκροτήματος, που λειτουργούσε ως μετόχι της μονής Γωνιάς. Αξιοσημείωτος είναι ο πλούσιος ξυλόγλυπτος διάκοσμος που φέρει στο εσωτερικό του, καθώς και οι εικόνες που χρονολογούνται στα μέσα της ίδιας περιόδου.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Κρήτη
Λεόνιτ Χούρβιτς
Ο Λεόνιτ Χούρβιτς (πολωνικά: Leonid Hurwicz) (21 Αυγούστου 1917 – 24 Ιουνίου 2008) ήταν Πολωνός-Αμερικανός οικονομολόγος και μαθηματικός, γνωστός για το έργο του στη θεωρία παιγνίων και το σχεδιασμό μηχανισμών. Ξεκίνησε την έννοια της συμβατότητας κινήτρων και έδειξε πώς μπορούν να επιτευχθούν τα επιθυμητά αποτελέσματα χρησιμοποιώντας το σχεδιασμό μηχανισμών συμβατών κινήτρων. Ο Χούρβιτς μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών 2007 (με τον Έρικ Μάσκιν και τον Ρότζερ Μάιερσον) για τη θεμελιώδη εργασία του σχετικά με το σχεδιασμό μηχανισμών. Ο Χούρβιτς ήταν ένας από τους γηραιότερους νομπελίστες, έχοντας λάβει το βραβείο σε ηλικία 90 ετών.
Ο Χούρβιτς μεγάλωσε και εκπαιδεύτηκε στην Πολωνία και έγινε πρόσφυγας στις Ηνωμένες Πολιτείες μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία το 1939. Το 1941, ο εργάστηκε ως βοηθός ερευνητής για τον Πολ Σάμιουελσον στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης και για τον Όσκαρ Λάνγκε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Ήταν επιστημονικός συνεργάτης του Ιδρύματος Κάουλς μεταξύ 1942 και 1946. Το 1946 έγινε αναπληρωτής καθηγητής οικονομικών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Άϊοβα. Ο Χούρβιτς εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 1951 και έγινε καθηγητής οικονομικών το 1989. Ήταν καθηγητής οικονομικών (Ομότιμος καθηγητής) στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα όταν πέθανε το 2008.
Ο Χούρβιτς ήταν από τους πρώτους οικονομολόγους που αναγνώρισαν την αξία της θεωρίας παιγνίων και ήταν πρωτοπόρος στην εφαρμογή της. Οι αλληλεπιδράσεις ατόμων και ιδρυμάτων, οι αγορές και το εμπόριο αναλύονται και κατανοούνται σήμερα χρησιμοποιώντας τα μοντέλα που ανέπτυξε ο Χούρβιτς.
Βιογραφία
Ο Χούρβιτς γεννήθηκε στη Μόσχα της Ρωσίας σε οικογένεια Πολωνοεβραίων, λίγους μήνες πριν από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Λίγο μετά τη γέννηση του Λεονίτ, η οικογένεια επέστρεψε στη Βαρσοβία. Ο Χούρβιτς και η οικογένειά του γνώρισαν διώξεις τόσο από τους Μπολσεβίκους όσο και από τους Ναζί, καθώς έγινε ξανά πρόσφυγας όταν η Γερμανία εισέβαλε στην Πολωνία το 1939. Οι γονείς και ο αδερφός του διέφυγαν από τη Βαρσοβία, μόνο για να συλληφθούν και να σταλούν στα σοβιετικά στρατόπεδα εργασίας. Ο Χούρβιτς, ο οποίος είχε αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας το 1938, την εποχή της ναζιστικής εισβολής στην Πολωνία βρισκόταν στο Λονδίνο, μετακόμισε στην Ελβετία και μετά στην Πορτογαλία και τελικά το 1940 μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η οικογένειά του τελικά ήρθε μαζί του εκεί.
Ο Χούρβιτς προσέλαβε την Έβελιν Γένσεν (γενν. 31 Οκτωβρίου 1923), η οποία μεγάλωσε σε ένα αγρόκτημα του Ουισκόνσιν και ήταν, εκείνη την εποχή, προπτυχιακή στα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, ως βοηθός διδασκαλίας του κατά τη δεκαετία του 1940. Παντρεύτηκαν στις 19 Ιουλίου 1944 και αργότερα έζησαν σε διάφορες τοποθεσίες στη Μινεάπολη. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά: τη Σάρα, τον Μάικλ, τη Ρουθ και τον Μαξίμ.
Τα ενδιαφέροντά του περιελάμβαναν τη γλωσσολογία, την αρχαιολογία, τη βιοχημεία και τη μουσική. Οι δραστηριότητές του εκτός του τομέα των οικονομικών περιελάμβαναν έρευνα στη μετεωρολογία και συμμετοχή στο Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών για την τροποποίηση του καιρού. Όταν ο Γιουτζίν ΜακΚάρθι έθεσε υποψηφιότητα για πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Χούρβιτς υπηρέτησε το 1968 ως εκπρόσωπος του ΜακΚάρθι από τη Μινεσότα στο Συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος και μέλος της Επιτροπής Πλατφόρμας του Δημοκρατικού Κόμματος. Βοήθησε στο σχεδιασμό της μεθόδου «walking subcaucus» για την κατανομή των εκπροσώπων μεταξύ ανταγωνιστικών ομάδων, η οποία χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα από τα πολιτικά κόμματα. Παρέμεινε ενεργός Δημοκρατικός και παρακολούθησε την κοινοβουλευτική ομάδα του τον Φεβρουάριο του 2008, σε ηλικία 90 ετών.
Νοσηλεύτηκε στα μέσα Ιουνίου 2008, έπασχε από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Πέθανε μια εβδομάδα αργότερα στη Μινεάπολη.
Δαργίνοι
thumb|Η σημαία των Δαργινών
Λεόνιτ Χούρβιτς
Καριέρα
Ενθαρρυμένος από τον πατέρα του να σπουδάσει νομική, το 1938 ο Χούρβιτς έλαβε μεταπτυχιακό της Νομικής από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, όπου ανακάλυψε τη μελλοντική του δραστηριότητα στο μάθημα των οικονομικών. Στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου, με τους Νίκολας Κάλντορ και Φρίντριχ Χάγιεκ. Το 1939 μετακόμισε στη Γενεύη όπου σπούδασε στο Ινστιτούτο Διεθνών Μεταπτυχιακών Σπουδών. Αφού μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ και στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Ο Χούρβιτς δεν είχε πτυχίο στα οικονομικά. Το 2007 είπε: «Ό,τι οικονομικά έμαθα, το έμαθα ακούγοντας και μαθαίνοντας».
Δαργίνοι
Οι Δαργίνοι (δαργινικά: дарганти· ρωσικά: даргинцы) είναι γηγενής εθνοτική ομάδα του Βορειοανατολικού Καυκάσου με καταγωγή από τον Βόρειο Καύκασο και αποτελούν τη δεύτερη μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στη ρωσική δημοκρατία του Νταγκεστάν. Ομιλούν τη δαργινική γλώσσα. Σύμφωνα με την Απογραφή του 2002, οι Δαργίνοι αποτελούν το 16,5% του πληθυσμού του Νταγκεστάν, με 425.526 άτομα.
Λεόνιτ Χούρβιτς
Καριέρα
Το 1941, ο Χούρβιτς ήταν βοηθός ερευνητής του Πολ Σάμιουελσον στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης και του Όσκαρ Λάνγκε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου. Στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο του Ιλινόι κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Χούρβιτς δίδαξε ηλεκτρονικά στο Σώμα Σηματοδότησης του Στρατού των ΗΠΑ. Από το 1942 έως το 1944, στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, ήταν μέλος της σχολής του Ινστιτούτου Μετεωρολογίας και δίδαξε στατιστική στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών. Περίπου το 1942 οι σύμβουλοί του ήταν οι Τζέικομπ Μάρσακ και Τιάλινγκ Κόοπμανς στην Επιτροπή Κάουλς για Έρευνα στα Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, τώρα το Ίδρυμα Κάουλς στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.
Δαργίνοι
Οι Δαργίνοι ζουν στη σημερινή τους τοποθεσία για πολλούς αιώνες. Διαμόρφωσαν το κράτος Καϊτάγκ τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση μέχρι τη ρωσική κατάκτηση. Σήμερα, οι Δαργίνοι είναι από τους πιο πολυάριθμους στο Νταγκεστάν (μια συγχώνευση πολλών από τους ιστορικούς λαούς της περιοχής), οι δεύτεροι πιο πολυάριθμοι πίσω από τους Αβάρους.
Λεόνιτ Χούρβιτς
Διδασκαλία και έρευνα
Ο Χούρβιτς έλαβε υποτροφία Γκούγκενχαϊμ το 1945-1946. Το 1946 έγινε αναπληρωτής καθηγητής οικονομικών στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Άϊοβα. Από τον Ιανουάριο του 1942 έως τον Ιούνιο του 1946, ήταν επιστημονικός συνεργάτης της Επιτροπής Κάουλς. Εντάχθηκε με πλήρη απασχόληση τον Οκτώβριο του 1950 έως τον Ιανουάριο του 1951,. Ήταν επισκέπτης καθηγητής, αναλαμβάνοντας τα μαθήματα του Κόοπμανς στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών και ηγήθηκε της έρευνας της επιτροπής για τη θεωρία της κατανομής των πόρων. Ήταν επίσης ερευνητής καθηγητής οικονομικών και μαθηματικών στατιστικών στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, σύμβουλος της RAND Corporation μέσω του Πανεπιστημίου του Σικάγου και σύμβουλος στο Γραφείο Προϋπολογισμού των ΗΠΑ. Ο Χούρβιτς συνέχισε να είναι σύμβουλος της Επιτροπής Κάουλς μέχρι περίπου το 1961.
Ο Χούρβιτς προσλήφθηκε από τον Ουόλτερ Χέλερ στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα το 1951, όπου έγινε καθηγητής οικονομικών και μαθηματικών στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης καριέρας του εκεί, αλλά ασχολήθηκε επίσης με σπουδές και διδασκαλία αλλού στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ασία. Το 1955 και ξανά το 1958 ο Χούρβιτς ήταν επισκέπτης καθηγητής και συνεργάτης στη δεύτερη επίσκεψη στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και εκεί το 1959 δημοσίευσε τη «Βελτιστότητα και Πληροφοριακή Αποτελεσματικότητα στις Διαδικασίες Κατανομής Πόρων» σχετικά με το σχεδιασμό μηχανισμών. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Μπανγκαλόρ το 1965 και, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο (τώρα Πανεπιστήμιο Ρενμίν της Κίνας) και στο Πανεπιστήμιο της Ινδονησίας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Χάρβαρντ (1969), στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ (1976–1977), στο Πανεπιστήμιο Νορθουέστερν δύο φορές το 1988 και το 1989, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα (1998). ), στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνια (1999) και στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν το (2002). Ήταν επισκέπτης διακεκριμένος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι το 2001.
Δαργίνοι
Θρησκείες
Οι Δαργίνοι είναι κατά κύριο λόγο Σουνίτες Μουσουλμάνοι της σχολής σαφισμού. Υπάρχει επίσης μικρή μειονότητα που ακολουθεί τον Σιισμό. Το Ισλάμ άρχισε να σημειώνει πρόοδο μεταξύ των Δαργινών τουλάχιστον από τον 15ο αιώνα. Μέχρι τον 19ο αιώνα, οι περισσότεροι Δαργίνοι ήταν μουσουλμάνοι, όντας σήμερα γνωστοί ως πολύ θρήσκοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στον Καύκασο Κατηγορία:Μουσουλμανικές κοινότητες της Ρωσίας
Λεόνιτ Χούρβιτς
Διδασκαλία και έρευνα
Τα ενδιαφέροντα του Χούρβιτς περιλάμβαναν τα μαθηματικά οικονομικά και τη μοντελοποίηση και τη θεωρία της εταιρείας. Τα δημοσιευμένα έργα του σε αυτούς τους τομείς χρονολογούνται από το 1944. Είναι διεθνώς γνωστός για την πρωτοποριακή του έρευνα στην οικονομική θεωρία, ιδιαίτερα στους τομείς του μηχανισμού και του θεσμικού σχεδιασμού και των μαθηματικών οικονομικών. Στη δεκαετία του 1950, εργάστηκε με τον Κένεθ Άροου σε μη γραμμικό προγραμματισμό. Το 1972, ο Άροου έγινε το νεότερο άτομο που έλαβε το Νόμπελ Οικονομίας. Ο Χούρβιτς ήταν ο απόφοιτος σύμβουλος του Ντάνιελ ΜακΦάντεν, ο οποίος έλαβε το βραβείο το 2000.
Οι παλαιότεροι οικονομολόγοι συχνά απέφευγαν την αναλυτική μοντελοποίηση των οικονομικών θεσμών. Το έργο του Χούρβιτς ήταν καθοριστικό για να δείξει πώς τα οικονομικά μοντέλα μπορούν να παρέχουν ένα πλαίσιο για την ανάλυση συστημάτων, όπως ο καπιταλισμός και ο σοσιαλισμός, και πώς τα κίνητρα σε τέτοια συστήματα επηρεάζουν τα μέλη της κοινωνίας. Η θεωρία της συμβατότητας των κινήτρων που ανέπτυξε ο Χούρβιτς άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο πολλοί οικονομολόγοι σκέφτονταν τα αποτελέσματα, εξηγώντας γιατί οι κεντρικά σχεδιασμένες οικονομίες μπορεί να αποτύχουν και πώς τα κίνητρα για τα άτομα κάνουν τη διαφορά στη λήψη αποφάσεων.
Ο Χούρβιτς υπηρέτησε στη συντακτική επιτροπή πολλών περιοδικών. Συνεπιμελήθηκε και συνέβαλε σε δύο συλλογές για το Cambridge University Press: Studies in Resource Allocation Processes (1978, με τον Κένεθ Άροου) και Social Goals and Social Organization (1987, με τους Ντέιβιντ Σμάιντλερ και Χούγκο Σόνενσαϊν). Τα πιο πρόσφατα άρθρα του δημοσιεύτηκαν στα περιοδικά "Economic Theory" (2003, με τον Τόμας Μάρσακ, "Review of Economic Design" (2001, με τον Στάνλεϊ Ράιτερ) και "Advances in Mathematical Economics" (2003, με τον Μάρσελ K. Ρϊχτερ).
Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών
Τον Οκτώβριο του 2007, ο Χούρβιτς μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών με τον Έρικ Μάσκιν του Ινστιτούτου Προηγμένων Μελετών και τον Ρότζερ Μάιερσον από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου «γιατί έθεσε τα θεμέλια της θεωρίας σχεδιασμού μηχανισμών». Κατά τη διάρκεια μιας τηλεφωνικής συνέντευξης, ένας εκπρόσωπος του Ιδρύματος Νόμπελ είπε στον Χούρβιτς και τη σύζυγό του ότι ο Χούρβιτς ήταν το γηραιότερο άτομο που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ. Ο Χούρβιτς είπε: «Ελπίζω να το πήραν και άλλοι που το αξίζουν». Όταν ρωτήθηκε ποια από όλες τις εφαρμογές σχεδιασμού μηχανισμών χάρηκε περισσότερο που είδε, είπε οικονομικά της ευημερίας. Οι νικητές εφάρμοσαν τη θεωρία παιγνίων, ένα πεδίο που προχώρησε ο μαθηματικός Τζων Φορμπς Νας, για να ανακαλύψουν τα καλύτερα και πιο αποτελεσματικά μέσα για να φτάσει κάποιος στο επιθυμητό αποτέλεσμα, λαμβάνοντας υπόψη τις γνώσεις και τα προσωπικά συμφέροντα των ατόμων, τα οποία μπορεί να είναι κρυφά ή ιδιωτικά. Ο σχεδιασμός μηχανισμών έχει χρησιμοποιηθεί για τη μοντελοποίηση των διαπραγματεύσεων και της φορολογίας, της ψηφοφορίας και των εκλογών, για το σχεδιασμό δημοπρασιών όπως αυτές για το εύρος ζώνης επικοινωνιών, εκλογές και εργασιακές συνομιλίες και για τιμολόγηση δικαιωμάτων προαίρεσης μετοχών.
Μη μπορώντας να παρευρεθεί στην τελετή του Βραβείου Νόμπελ στη Στοκχόλμη λόγω της κακής υγείας του, ο Χούρβιτς έλαβε το βραβείο στη Μινεάπολη. Συνοδευόμενος από την Έβελιν, την επί έξι δεκαετίες σύζυγό του και την οικογένειά του, ήταν ο επίτιμος καλεσμένος σε μια σύγκληση που πραγματοποιήθηκε στην πανεπιστημιούπολη του Πανεπιστημίου της Μινεσότα, υπό την προεδρία του προέδρου του πανεπιστημίου Ρόμπερτ Μπρούινινκς. Αμέσως μετά τη ζωντανή μετάδοση της τελετής απονομής των Βραβείων Νόμπελ, ο Γιόνας Χάφστρομ, ο Σουηδός πρέσβης στις Ηνωμένες Πολιτείες, απένειμε προσωπικά το Βραβείο Οικονομικών στον καθηγητή Χούρβιτς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Πολωνοί μαθηματικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Πολωνοί νομπελίστες Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Απόφοιτοι της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Κατηγορία:Μέλη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνοεβραϊκής καταγωγής
Μετριδιόχοιρος
μικρογραφία|Καλλιτεχνική αναπαράσταση Ο Μετριδιόχοιρος (Metridiochoerus) είναι ένα εξαφανισμένο γένος που ανήκε στην οικογένεια των ιθαγενών χοίρων στην Πλειόκαινη και Πλειστόκαινη Αφρική. Είναι επίσης γνωστός και ως γιγαντιαίος φακόχοιρος.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|Γνάθος του M. hopwoodi Ο Metridiochoerus ήταν ένα μεγάλο ζώο, 1,5 μέτρα (4,9 πόδια) μήκος, πράγμα που τον κάνει να μοιάζει με έναν γιγαντιαίο φακόχοιρο. Είχε δύο μεγάλα ζεύγη χαυλιόδοντες που είχαν επισημανθεί πλαγίως και ήταν κυρτά προς τα πάνω. Με βάση το πολύπλοκο, χόνδρο μοτίβο του γομφίων του πλάσματος, ο Μετριδιόχοιρος θεωρείται ότι ήταν ένα παμφάγο ζώο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συΐδες Κατηγορία:Εξαφανισμένα θηλαστικά της Πλειστόκαινου
Κυβέρνηση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
Η Κυβέρνηση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας (σερβικά: Влада Републике Српске) ασκεί την εκτελεστική εξουσία στη Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, μαζί με τον Πρόεδρο της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ο πρωθυπουργός είναι επικεφαλής της κυβέρνησης, ενώ η κυβέρνηση αποτελείται από τους αναπληρωτές πρωθυπουργούς και υπουργούς του. Οι εξουσίες της κυβέρνησης καθορίζονται από το Σύνταγμα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Η κυβέρνηση διορίζεται από την Εθνοσυνέλευση για τετραετή θητεία.
Η πρώτη κυβέρνηση της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας εγκαινιάστηκε στις 22 Απριλίου 1992 και ο πρώτος πρωθυπουργός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας ήταν ο Μπράνκο Ντέριτς. Η σημερινή κυβέρνηση εκλέχθηκε μετά τις γενικές εκλογές του 2014 και ορκίστηκε από την Εθνοσυνέλευση στις 18 Δεκεμβρίου 2014. Στην ιστορία της, η Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας είχε δεκατέσσερις κυβερνήσεις.
Εξουσίες
μικρογραφία|Είσοδος στο κτίριο της κυβέρνησης της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, η κυβέρνηση έχει την εξουσία: Η κυβέρνηση έχει επίσης την εξουσία να διορίζει τους εκπροσώπους της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας στο εξωτερικό.
Εκλογή και σύνθεση
Η κυβέρνηση διορίζεται από την Εθνοσυνέλευση για τετραετή θητεία. Η νέα κυβέρνηση διορίζεται κάθε φορά μετά την ίδρυση της νέας συνέλευσης.
Ο πρωθυπουργός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας είναι επικεφαλής της κυβέρνησης, με τον επίσημο τίτλο να είναι Πρόεδρος της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση, μαζί με τον πρωθυπουργό, αποτελείται από τους βουλευτές και τους υπουργούς. Ένας βουλευτής που εκλέγεται πρωθυπουργός ενός υπουργού στην κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφασίσει για την εκλογή της κυβέρνησης και ο βουλευτής που διορίζεται στα καθήκοντα αυτά δεν μπορεί να ψηφίσει για δυσπιστία στην κυβέρνηση, την απομάκρυνσή του ή τις εκθέσεις της κυβέρνησης ή του υπουργείου.
Οι πρωθυπουργοί και οι αναπληρωτές του δεν μπορούν να είναι μέλη της ίδιας εθνότητες (Σερβίας, Βοσνίας και Κροατίας). Έχει δύο αναπληρωτές, οι οποίοι είναι επίσης υπουργοί στην κυβέρνηση. Τουλάχιστον το 15% της κυβέρνησης πρέπει να απαρτίζεται από τα μέλη ενός εκ των συνιστώντων εθνών και τουλάχιστον το 35% της κυβέρνησης πρέπει να αποτελείται από μέλη δύο εκ των συνιστώντων εθνών.
Σχέση με άλλα κυβερνητικά παραρτήματα
Η κυβέρνηση και τα μέλη της είναι υπεύθυνα στην Εθνική Συνέλευση, η οποία μπορεί να ψηφίσει για δυσπιστία προς την κυβέρνηση. Η πρόταση για την ψηφοφορία επί της δυσπιστίας προς την κυβέρνηση μπορεί να υποβληθεί από τουλάχιστον είκοσι λαϊκούς αντιπροσώπους (βουλευτές). Η κυβέρνηση μπορεί επίσης να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης στην Εθνοσυνέλευση.
Ο πρωθυπουργός μπορεί να προτείνει την απομάκρυνση μελών της κυβέρνησης στην Εθνοσυνέλευση. Η απόφαση για απομάκρυνση της κυβέρνησης ή συγκεκριμένου μέλους της κυβέρνησης μπορεί να ληφθεί μόνο με την υποστήριξη της πλειοψηφίας του συνόλου των αντιπροσώπων. Η κυβέρνηση ή το μέλος της μπορεί να παραιτηθεί ενώπιον της Εθνοσυνέλευσης. Η παραίτηση ή η απομάκρυνση του πρωθυπουργού συνεπάγεται παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης.
Ο Πρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας προτείνει τον υποψήφιο για την θέση του πρωθυπουργού εντός δέκα ημερών από την αποδοχή της παραίτησης, της λήξης της θητείας λόγω απόλυσης της Εθνοσυνέλευσης ή της ψήφου δυσπιστίας, ή λόγω της συντόμευσης του αριθμού των εκπροσώπων του λαού. Η νέα κυβέρνηση πρέπει να εκλεγεί εντός σαράντα ημερών από την υποβολή του υποψηφίου για τον Πρωθυπουργό.
Κατά τη διάρκεια της θητείας, ο Πρωθυπουργός μπορεί, με βάση τη γνώμη του Προέδρου της Δημοκρατίας ή του Προέδρου της Εθνοσυνέλευσης, να αλλάξει τη σύνθεση της κυβέρνησης, μετά την οποία πρέπει να ενημερώσει την Εθνική Συνέλευση.
Εάν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κρίνει ότι υπάρχει κρίση στη λειτουργία της Κυβέρνησης, μπορεί, με πρωτοβουλία τουλάχιστον είκοσι αντιπροσώπων, και αφού ακούσει τη γνώμη του Προέδρου της Εθνοσυνέλευσης και του Πρωθυπουργού, ζητά την παραίτηση του πρωθυπουργού. Εάν ο Πρωθυπουργός αρνείται να παραιτηθεί, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δύναται να απολύσει τον πρωθυπουργό.
Οργάνωση και δραστηριότητα
Οι υποθέσεις κρατικής διοίκησης καθοδηγούνται από υπουργεία και άλλα δημοκρατικά όργανα διοίκησης. Υπουργεία και άλλα δημοκρατικά διοικητικά όργανα εφαρμόζουν νόμους, άλλους κανονισμούς και γενικές πράξεις της Εθνοσυνέλευσης και της Κυβέρνησης, καθώς και εκείνες του Προέδρου της Δημοκρατίας, αποφασίζουν σε διοικητικά θέματα, ασκούν τη διοικητική εποπτεία και εκτελούν άλλες διοικητικές υποθέσεις που καθορίζονται από το νόμο.
Τα υπουργεία και άλλα δημοκρατικά όργανα διοίκησης είναι ανεξάρτητα κατά την εκτέλεση των εξουσιών τους που καθορίζονται από το Σύνταγμα και το νόμο. Ορισμένες διοικητικές εξουσίες μπορούν να δοθούν σε εταιρείες και άλλους οργανισμούς.
Τα συνιστώντα έθνη και οι μειονότητες θα εκπροσωπούνται αναλογικά σε δημόσια ιδρύματα στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας. Η αναλογική αντιπροσώπευση γίνεται σύμφωνα με την απογραφή του 1991. Τα εν λόγω δημόσια ιδρύματα είναι υπουργεία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, δημοτικές αρχές, περιφερειακά και δημοτικά δικαστήρια στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας.
Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής (Άστρικας Κισάμου)
Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής  (Άστρικας Κισάμου). Ο ιερός ναός της Ζωοδόχου πηγής είναι κτισμένος στις παρυφές του χωριού Άστρικας Κισάμου. Πρόκειται για έναν μονόχωρο, καμαροσκέπαστο ναό με σημαντικές τοιχογραφίες, οι οποίες διακρίνονται κάτω από τα ασβεστοκονιάματα. Χρονολογούνται στο α’ μισό του 15ου αι. και έχουν χαρακτηριστεί ως έργα υψηλής ποιότητας της πρώιμης Κρητικής Σχολής.
Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος (Ζυμβραγού Κισάμου)
Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονος (Ζυμβραγού Κισάμου). Ο ιερός ναός του Αγίου Παντελεήμονα στα Ζυμβραγού Κισάμου είναι ένας μονόχωρος, καμαροσκέπαστος ναός, που χρονολογείται στο β’ μισό του 14ου αι. Ο τοιχογραφικός του διάκοσμος είναι πλούσιος και περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία εικονογραφικών θεμάτων, από τις οποίες ξεχωρίζει η παράσταση της Δευτέρας Παρουσίας.
Πηγές
Παντελεημονος
Αυτοκράτορας Γκο-Γιόζεϊ
Ο Αυτοκράτορας Γκο-Γιόζεϊ (後陽成天皇, Go-Yōzei-tennō, 31 Δεκεμβρίου 1571 – 25 Σεπτεμβρίου 1617) ήταν ο 107ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. . Η βασιλεία του εκτείνεται από το έτος 1586 ως την παραίτησή του το 1611, που αντιστοιχεί στη μετάβαση από την περίοδο Αζούτσι-Μονογιάμα στην περίοδος Έντο.
Αυτός ο ηγεμόνας του 16ου αι. πήρε το όνομά του από τον αυτοκράτορα Γιόζεϊ του 9ου αι. Το go-, μεταφράζεται ως μεταγενέστερος, και έτσι, θα μπορούσε να ονομαστεί ο "Μεταγενέστερος Αυτοκράτορας Γιόζεϊ". Η ιαπωνική λέξη go επίσης μεταφράζεται ως ο δεύτερος, και σε ορισμένες παλαιότερες πηγές αυτός ο Αυτοκράτορας μπορεί να προσδιορίζεται ως "Γιόζεϊ, ο δεύτερος" ή ως "Γιόζεϊ Β΄".
Καταγωγή και οικογένεια
Πριν από την άνοδο του Γκο-Γιόζεϊ στον Θρόνο των Χρυσανθέμων, το προσωπικό του όνομα (imina) ήταν Kαταχίτo ή Kαζουχίτo. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Πρίγκιπα Μασαχίτo,  επίσης γνωστός ως Πρίγκιπας Σανεχίτo και μεταθανάτια ονομαζόμενος Γιοκβόιν νταϊτζό-τεννό, ο οποίος ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αυτοκράτορα Όγκιματσι. Η μητέρα του ήταν κυρία των τιμών.
Η αυτοκρατορική οικογένεια του Γκο-Γιοζέι ζούσε μαζί του στο Ντάιρι του παλατιού Χεϊάν. Η οικογένεια περιελάμβανε τουλάχιστον 35 παιδιά.
Σύζυγοι και τέκνα:
Δείτε επίσης
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό κάμον: ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Αρτούρ Αλεξανιάν
Ο Αρτούρ Αλεξανιάν (αρμεν. Արթուր Ալեքսանյան, γενν. 21 Οκτωβρίου 1991) είναι Αρμένιος Ολυμπιονίκης αθλητής της ελληνορωμαϊκής πάλης. Εκτός από ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες (2016 και 2012), έχει κερδίσει τρία Παγκόσμια Πρωταθλήματα (2014, 2015, 2017) και έχει ανακηρυχθεί πρωταθλητής Ευρώπης 5 φορές. Ο Αλεξανιάν είναι ο ένας από τους μόλις δύο αθλητές που έγιναν χρυσοί Ολυμπιονίκες με τη σημαία της Αρμενίας από τότε που η χώρα έγινε ανεξάρτητη το 1991 μέχρι σήμερα. Απέκτησε το προσωνύμιο «Λευκή Αρκούδα» και εξελίχθηκε σε έναν από τους ονομαστότερους Αρμένιους αθλητές του 21ου αιώνα. Το ύψος του είναι 1,85 μέτρο και αγωνίζεται στην κατηγορία των βαρέων βαρών.
Σταδιοδρομία
Ο Αρτούρ Αλεξανιάν γεννήθηκε στο Γκιουμρί και πατέρας του ήταν ο Κεβόργκ Αλεξανιάν, ένας από τους καλούς προπονητές πάλης της Αρμενίας. Ο Αρτούρ άρχισε να ασχολείται με την Ελληνορωμαϊκή πάλη σε ηλικία 9 ετών, υπό την καθοδήγηση του πατέρα του. Αγωνίσθηκε σε αρκετά τουρνουά παίδων και εφήβων, και έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής Νέων στα 84 kgr το 2010. Το 2011 ανέβηκε μία κατηγορία βάρους, πηγαίνοντας στα 96 kgr, και άρχισε να αγωνίζεται στην κατηγορία των ανδρών.
Ο Αλεξανιάν κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2013 στην Τιφλίδα. Αργότερα το ίδιο έτος κέρδισε αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πάλης στη Βουδαπέστη.
Το 2014 ο Αλεξανιάν, αγωνιζόμενος με το νέο όριο της κατηγορίας βαρέων βαρών, τα 98 kgr, πήρε και τρίτο χρυσό μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στο Βάνταα της Φινλανδίας, ενώ αργότερα το ίδιο έτος κέρδισε και το χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Τασκένδης, ανακηρυσσόμενος έτσι για πρώτη φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής στους άνδρες, και μάλιστα νίκησε στον ημιτελικό αγώνα τον Γκασέμ Ρεζάι, παίρνοντας έτσι τη ρεβάνς για την ήττα του στους Ολυμπιακούς. Μετά από αυτό, ο Αλεξανιάν ψηφίσθηκε ως ο καλύτερος «Αρμένιος Αθλητής της Χρονιάς». Το επόμενο έτος επανέλαβε τον θρίαμβό του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στο Λας Βέγκας, νικώντας και πάλι τον Ρεζάι, αυτή τη φορά στον τελικό. Συνεκδοχικά, ο Αλεξανιάν ψηφίσθηκε και πάλι «Αρμένιος Αθλητής της Χρονιάς» (για το 2015).
Ο Αλεξανιάν συμμετέσχε για δεύτερη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες το 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, όπου αγωνίσθηκε στα 98 κιλά. Εκεί, στις 16 Αυγούστου, κέρδισε διαδοχικά τον Νταϊγκόρο Τιμοντσίνι (βλ. και παραπάνω), τον Ρουμάνο Αλίν Αλεξούκ-Τσιουράριου (8-0), τον Ιλντέμ (9-0), και τον Κουβανό Γιασμάνυ Λούγκο με 3-0, κερδίζοντας το πρώτο του χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο. Αυτό κατέστησε τον Αλεξανιάν τον δεύτερο στην ιστορία χρυσό Ολυμπιονίκη της ανεξάρτητης Αρμενίας σε οποιοδήποτε άθλημα, μετά τον Αρμέν Ναζαριάν το 1996, και συνεπώς τον πρώτο Αρμένιο χρυσό Ολυμπιονίκη του 21ου αιώνα. Επιπροσθέτως, υπήρξε ο πρώτος που κέρδισε δεύτερο ολυμπιακό μετάλλιο για λογαριασμό της ανεξάρτητης Αρμενίας. Κατόπιν αυτών, ήταν ο σημαιοφόρος της αρμενικής ομάδας στην τελετή λήξεως των αγώνων.
Κατά τη διάρκεια της τελετής απονομής των μεταλλίων, ο Αλεξανιάν απεκάλυψε ένα μπλουζάκι κάτω από τη φόρμα του που είχε μια φωτογραφία του Ρομπέρτ Αμπατζιάν, ενός 19χρονου Αρμένιου υπαξιωματικού που είχε σκοτωθεί στις συγκρούσεις Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν 4,5 μήνες νωρίτερα. Αφιέρωσε το μετάλλιό του στους Αρμένιους στρατιώτες που προστάτευαν τα σύνορα και στα θύματα της συγκρούσεως. Επιπλέον δήλωσε ότι φόρεσε την εικόνα του Αμπατζιάν ώστε όλος ο κόσμος να αναγνωρίσει τους ήρωές τους και ευχήθηκε αυτοί να μην ξεχαστούν. Ο Ρούμπεν Αμπατζιάν, ο μεγαλύτερος αδελφός του Ρόμπερτ, εξέφρασε ευγνωμοσύνη προς τον Αλεξανιάν, ενώ κατά την επιστροφή του αθλητή στην Αρμενία, ένας άνδρας τον αγκάλιασε στο αεροδρόμιο, αποκαλύπτοντάς του ότι ήταν ο πατέρας του Ρομπέρτ Αμπατζιάν και ευχαριστώντας τον επειδή είχε τιμήσει τον γιο του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παλαιστές Κατηγορία:Αρμένιοι αθλητές Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της πάλης Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Μλάντεν Φούρτουλα
O Μλάντεν Φούρτουλα (σερβικά: Mлaдeн Фуpтулa, γεννήθηκε 18 Δεκεμβρίου 1950), συχνά αναφερόταν λανθασμένα ως Μπλάντεν Φορτούλα, είναι πρώην Γιουγκοσλάβος (από τη Βοσνία) πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στην θέση του τερματοφύλακα.
Καριέρα
Μετά το τέλος της καριέρας του, ανέλαβε προπονητής τερματοφυλάκων τη χρονιά που ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημά του το 1985. Την επόμενη σεζόν διαφώνησε με τον τότε πρόεδρο της ομάδας Χάρη Σαββίδη και εγκαταλείποντας το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε με το εμπόριο. Επέστρεψε στην ομάδα σαν διευθυντής των γραφείων της ΠΑΕ 15 χρόνια αργότερα.
Τίτλοι
ΠΑΟΚ
Πηγές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μπολέσλαφ Β΄ του Νιεμόντλιν
Ο Μπολέσαφ Β΄, πολων. Bolesław II Niemodliński (1326/35 - ως τις 25 Ιουνίου 1368) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Νιεμόντλιν (από το 1365, με τους αδελφούς του).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπολέσλαφ του Πρεσβύτερου δούκα του Νιεμόντλιν και της Ευφημίας, κόρης του Ερρίκου ΣΤ΄ του Καλού δούκα του Βρότσλαφ.
Με τη βοήθεια των επαφών του πατέρα του με την Αυλή στην Πράγα, ο Μπολέσλαφ Β΄ διορίστηκε δικαστής στην Αυλή του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας. Όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1365, τον διαδέχθηκε από κοινού με τους αδελφούς του. Ακολούθησε πολιτική συνεργασίας με τον βασίλειο της Βοημίας και το 1367 απέκτησε το Προύντνικ ως φέουδο κληρονομικό.
Απεβίωσε το 1367-78 αγαμος σε ηλικία 33-42 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Βεντσέσλαος του Νιεμόντλιν
Ο Βεντσέσλαος, πολων. Wacław Niemodliński (1336/46 - Ιούνιος 1369) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Στσέλτσε ήταν δούκας του Νιεμόντλιν (από το 1365, με τους αδελφούς του) και δούκας του Γκλιβίτσε (από το 1364).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Μπολέσλαφ του Πρεσβύτερου, δούκα του Νιεμόντλιν, Βιέλουν και της Ευφημίας των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρης του Ερρίκου ΣΤ΄ του Καλού δούκα του Βρότσλαφ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1364 την Ευφημία των Πιαστ-Σιλεσίας-Μπύτομ (1350/52-1411), κόρη του Μπολέσλαφ δούκα του Μπύτομ, Κόζλε. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών Βολιβίας
Η διοργάνωση, στην οποία συμμετέχουν δώδεκα ομάδες, χωρίζεται σε δύο μέρη ανά εποχή: την Απερτούρα (διεξάγεται στο δεύτερο εξάμηνο του έτους) και την Κλαουσούρα (διεξάγεται στο πρώτο εξάμηνο του επόμενου έτους).
Πολυνίκης είναι η Μπολίβαρ με 29 πρωταθλήματα.
FIFA Soccer 95
Το FIFA Soccer 95 είναι βιντεοπαιχνίδι αθλητισμού που αναπτύχθηκε από την Extended Play Productions και κυκλοφόρησε από την Electronic Arts για το Sega Mega Drive το 1994. Είναι ο διάδοχος του FIFA International Soccer και το δεύτερο παιχνίδι της σειράς FIFA.
Gameplay
Το FIFA Soccer 95 είναι ένα βιντεοπαιχνίδι που προσομοιώνει το ποδόσφαιρο. Το παιχνίδι χρησιμοποιεί μια ισομετρική όψη. Ο παίκτης ελέγχει έναν από έντεκα ποδοσφαιριστές για την ομάδα του, με τη δυνατότητα να ελέγξει και έναν άλλο ποδοσφαιριστή. Το παιχνίδι επιτρέπει μέχρι και τέσσερις παίκτες ταυτόχρονα, με το καθένα να ελέγχει ένα διαφορετικό ποδοσφαιριστή. Οι παίκτες μπορούν να επιλέξουν να ελέγχουν ένα ποδοσφαιριστή στην ίδια ομάδα ή σε αντίπαλες ομάδες. Οι υπόλοιποι ποδοσφαιριστές ελέγχονται από τον υπολογιστή.
Οι σύλλογοι περιλαμβάνονται για πρώτη φορά στη σειρά, με συλλόγους από έξι πρωταθλήματα σε όλη την Ευρώπη: η Πρέμιερ Λιγκ στην Αγγλία, η Λιγκ 1 στη Γαλλία, η Μπουντεσλίγκα στη Γερμανία, η Σέριε Α στην Ιταλία, η Ερεντιβίζιε στην Ολλανδία, και η Λα Λίγκα στην Ισπανία. Περιλαμβάνονται επίσης αρκετές ομάδες από τα πρωταθλήματα Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο στη Βραζιλία και σύλλογοι που ονομάζονται για πόλεις στην Αμερικανική Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαίρου στις ΗΠΑ. Οι άδειες του παιχνιδιού δεν καλύπτουν τα ονόματα των παιχτών, και αντιθέτως χρησιμοποιούνται φανταστικά ονόματα.
Άλλα νέα χαρακτηριστικά σε σύγκριση με το προηγούμενο παιχνίδι περιλαμβάνουν την εφαρμογή του πέναλτι για την επίλυση παιχνίδια που τελειώσει με ισοπαλία μετά από έξτρα χρόνο.
Υποδοχή
Η Mega Machines Sega σημείωσε τις βελτιώσεις που έγιναν σε τρία στοιχεία του gameplay που θεωρήθηκαν αδύναμα σημεία στο προηγούμενο παιχνίδι - passing, set-pieces και τερματοφύλακες. Επαίνεσαν επίσης ότι οι προγραμματιστές "βελτίωσαν αυτό που δεν φαίνεται να χρειαζόταν βελτίωση". Κατέληξαν στο συμπέρασμα περιγράφοντας το ως μια "εξαιρετική αναβάθμιση" και "το καλύτερο παιχνίδι ποδοσφαίρου διαθέσιμο". Το GamePro, αν και απογοητεύτηκε που υπήρχαν λιγότεροι ύμνοι και τραγούδια από το προηγούμενο παιχνίδι, το χαρακτήρισε ως "το καλύτερο παιχνίδι ποδοσφαίρου". Επαίνεσαν ιδιαίτερα την αφαίρεση του passing με το πάτημα ενός κουμπιού, λέγοντας ότι αυτό κάνει το παιχνίδι να παίζει πιο ρεαλιστικά, καθώς και τη διατήρηση των περισσότερων από τα στοιχεία που έκαναν το προηγούμενο παιχνίδι εξαιρετικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1994 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:FIFA (σειρά βιντεοπαιχνιδιών) Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Electronic Arts Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αθλητισμού
Πειρατεία στην Καραϊβική
μικρογραφία|365x365εσ| Χάρτης της Καραϊβικής και της Κεντρικής Αμερικής Η πειρατεία στην Καραϊβική ξεκίνησε στα τέλη του 16ου αιώνα με αρχές του 17ου αιώνα και τελείωσε το 1720 περίπου, μετά την ενίσχυση του αγώνα για τη καταπολέμηση της πειρατείας από τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γαλλία και την Ισπανική Αυτοκρατορία.
Οι πιο κοινές μορφές της θαλάσσιας εγκληματικότητας στην Καραϊβική ήταν η πειρατεία και οι επιδρομές. Η πειρατεία στην Καραϊβική επέφερε σοβαρές επιπτώσεις στην κοινωνικοοικονομική και πολιτική κατάσταση στις Δυτικές Ινδίες για αρκετούς αιώνες. Συνέβαλε στην πτώση της ναυσιπλοΐας, της γεωργίας, της βιοτεχνίας και του εμπορίου. Αφετέρου απέφερε σημαντικά οφέλη σε εκείνους που συμμετείχαν σε παράνομες πειρατικές δραστηριότητες στη Καραϊβική.
Στη βιβλιογραφία
Η πειρατεία της Καραϊβικής αναφέρεται σε πολλά μυθιστορήματα του τέλους του 19ου αιώνα.
Στον κινηματογράφο
Αρκετές ταινίες καλύπτουν το θέμα της πειρατείας στην Καραϊβική.Οι Πειρατές της Καραϊβικής είναι η γνωστότερη σειρά ταινιών για τη πειρατεία στη Καραϊβική. Η σειρά Black Sails αφηγείται την ιστορία του καπετάνιου Φλιντ.
Στα παιχνίδια
Από το 2000, ρώσοι προγραμματιστές παράγουν και αναπτύσσουν τη δημοφιλή σειρά παιχνιδιών Corsairs.
Το βιντεοπαιχνίδι Assassin's Creed IV: Black Flag είναι αφιερωμένο στην περίοδο πειρατείας στην Καραϊβική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πειρατεία Κατηγορία:Καραϊβική
Η ιστορία του Τομ Τζόουνς, ενός έκθετου
Η ιστορία του Τομ Τζόουνς, ενός έκθετου (αγγλικός τίτλος: The History of Tom Jones, a Foundling) είναι μυθιστόρημα του Χένρι Φίλντινγκ που εκδόθηκε το 1749 στο Λονδίνο και συγκαταλέγεται στα πρώτα αγγλικά έργα που έχουν ταξινομηθεί ως μυθιστορήματα.
Είναι ένα ρεαλιστικό μυθιστόρημα ενηλικίωσης με πολλά στοιχεία της πικαρέσκο ​​παράδοσης. Ο Φίλντινγκ παρουσιάζει κωμικά και με λεπτή ειρωνεία μια ζωντανή εικόνα της βρετανικής κοινωνίας στα μέσα του 18ου αιώνα, σκιαγραφώντας χαρακτήρες από πολλές διαφορετικές τάξεις και επαγγέλματα.
Σε εξωφρενικά κωμικό αφηγηματικό τόνο και σοκαριστικά αποκαλυπτικό στις απεικονίσεις εξωσυζυγικών σχέσεων, το μακροσκελές μυθιστόρημα αφηγείται την παιδική ηλικία ενός έκθετου μωρού σε ένα εξοχικό κτήμα, την αποξένωσή του από τον προστάτη του, τον αγώνα του να πετύχει και τελικά τον ευτυχισμένο γάμο του. Στην πορεία, τόσο ο πρωταγωνιστής Τομ Τζόουνς, όσο και ο αναγνώστης μαθαίνουν ότι σ' αυτόν τον κόσμο δεν είναι όλα όπως φαίνονται: η απληστία, η υποκρισία και ο εγωισμός έχουν συχνά μεγαλύτερη επιρροή από ό,τι συνήθως αναγνωρίζεται.
Η αναφορά της πορνείας και της σεξουαλικής ασυδοσίας στην πλοκή ήταν καινοφανής για την εποχή, και το βιβλίο δέχτηκε έντονη κριτική κατά τη δημοσίευσή του, σύντομα όμως έγινε τεράστια δημοφιλής επιτυχία, με τέσσερις εκδόσεις τον πρώτο μόλις χρόνο της κυκλοφορίας του. Συχνά, μεταγενέστεροι συγγραφείς το αναφέρουν ανάμεσα στα σπουδαιότερα μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας: το 1955, ο Σόμερσετ Μομ στο δοκίμιό του Δέκα μυθιστορήματα και οι συγγραφείς τους το κατέταξε ανάμεσα στα δέκα σημαντικότερα μυθιστορήματα του κόσμου και ο Κόλεριτζ υποστήριξε ότι έχει μια από τις «πιο τέλειες πλοκές που έχουν σχεδιαστεί ποτέ», καθώς παρά το μέγεθός του, το μυθιστόρημα έχει πολύ καλή δομή.
Έχει διασκευαστεί για την όπερα, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Το έργο
Ο Φίλντινγκ ήταν 41 ετών όταν το 1749 δημοσίευσε το μυθιστόρημά του και ήταν επιτυχημένος συγγραφέας κωμικών θεατρικών έργων μέχρι το 1737, όταν οι αντικυβερνητικές απόψεις στα έργα του ουσιαστικά τα απαγόρευσαν από τα θέατρα. Έπειτα έγινε δικαστικός και παράλληλα στράφηκε στη συγγραφή μυθιστορημάτων, χρησιμοποιώντας συχνά τις τεχνικές που είχε αναπτύξει στο θέατρο. Τρία χρόνια πριν τον Τομ Τζόουνς, είχε χάσει την πολυαγαπημένη σύζυγό του Σαρλότ, τη μνήμη της οποίας τιμούσε μέχρι το τέλος της ζωής του, ακόμη και μετά τον σκανδαλώδη δεύτερο γάμο του με μια υπηρέτρια της οικογένειας. Θεωρείται ότι η ηρωίδα Σόφι Γουέστερν δημιουργήθηκε σύμφωνα με την εικόνα της Σαρλότ.
Τα γεγονότα του μυθιστορήματος καταλαμβάνουν 18 βιβλία, καθένα από τα οποία αρχίζει με μια απολογητική και επεξηγηματική εισαγωγή του αφηγητή, που συχνά δεν σχετίζεται με όσα ακολουθούν, αλλά όπως και τα διάσπαρτα σχόλια σε όλο το έργο, εισάγουν μια μακρά σειρά περαιτέρω θεμάτων. Για παράδειγμα, αναφέρονται εκτενώς σε κακούς συγγραφείς και κριτικούς, θέμα εντελώς άσχετο με την πλοκή αλλά απολογητικό για τον συγγραφέα. Ο συγγραφικός σχολιασμός αρκετών χαρακτήρων δείχνει έντονη αντίθεση προς τον Μεθοδισμό, αποκαλώντας τον φανατικό και αιρετικό, και υπονοώντας μια συσχέτιση μεταξύ του Μεθοδισμού και των υποκριτών, όπως ο νεότερος Μπλάιφιλ. Σχόλια του αφηγητή για την κοινωνική και πολιτική κατάσταση της εποχής εμφανίζονται επίσης σε όλο το μυθιστόρημα, στο οποίο είναι εμφανής η ευρυμάθεια και η εκπαίδευση του Φίλντινγκ.
Το μυθιστόρημα ακολουθεί την ρεαλιστική παράδοση του πικαρέσκο, περιλαμβάνοντας σκηνές από περιπέτειες σε δημοσιές και πανδοχεία, ακόμη και εγκιβωτισμένες ιστορίες, χαρακτήρες όλων των τάξεων, διαφόρων επαγγελμάτων και τέλος, πολλές κωμικές σκηνές: ξυλοδαρμοί, μονομαχίες, καυγάδες, ταξιδιωτικά ατυχήματα, τρομερές νυχτερινές σκηνές και ερωτικές περιπέτειες που πρόσβαλαν την ευπρέπεια ορισμένων αναγνωστών της εποχής. Αλλά, ο σκοπός του μυθιστορήματος, όπως επαναλαμβάνει συχνά ο αφηγητής, είναι να παρουσιάσει την ανθρώπινη φύση όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι.
Η πλοκή διαδραματίζεται με φόντο την εξέγερση των Ιακωβιτών το 1745. Οι χαρακτήρες παίρνουν διαφορετικές πλευρές σχετικά με την εξέγερση, η οποία ήταν μια προσπάθεια να αποκατασταθεί ο Ρωμαιοκαθολικισμός ως η καθιερωμένη θρησκεία της Αγγλίας και να αναιρεθεί η Ένδοξη Επανάσταση. Κάποια στιγμή η Σοφία Γουέστερν θεωρείται ότι είναι η Τζένι Κάμερον, η υποτιθέμενη ερωμένη του διεκδικητή πρίγκιπα Κάρολου Εδουάρδου Στιούαρτ. Οι θετικοί χαρακτήρες είναι πιστοί Αγγλικανοί ενώ οι αρνητικοί ή κωμικοί είναι Ιακωβίτες.
Υπόθεση
μικρογραφία|Η Σοφία Γουέστερν σε εικονογράφηση του 1800 Ο ευγενικός και αξιοσέβαστος γαιοκτήμονας Όλγουορθι και η αδερφή του Μπρίτζετ ζουν στην πλούσια έπαυλή τους στο Σόμερσετ. Επιστρέφοντας από το Λονδίνο μετά από ένα τρίμηνο ταξίδι για υποθέσεις του, ο κ. Όλγουορθι βρίσκει στο κρεβάτι του ένα μωρό. Καθώς έχασε τη γυναίκα και τα παιδιά του πριν από λίγα χρόνια, αποφασίζει να μεγαλώσει το έκθετο παιδί σαν δικό του και καλεί την οικονόμο του κυρία Γουίλκινς να το φροντίσει. Μετά από έρευνα στο κοντινό χωριό, η κυρία Γουίλκινς ανακαλύπτει τη νεαρή Τζένη Τζόουνς, υπηρέτρια ενός δασκάλου και της γυναίκας του, ως το πιο πιθανό άτομο που διέπραξε την πράξη. Η Τζένη φέρεται ενώπιον του κ. Όλγουορθι και παραδέχεται ότι έβαλε το μωρό στο κρεβάτι, αρνείται να αποκαλύψει την ταυτότητα του πατέρα, αλλά όλοι θεωρούν ότι είναι ο δάσκαλος κ. Πάρτριτζ. Ο μεγαλόψυχος κ. Όλγουορθι δεν στέλνει την κοπέλα στο αναμορφωτήριο αλλά τη βοηθάει να ζήσει μακριά όπου θα είναι άγνωστη και αναθέτει στην αδερφή του να μεγαλώσει το αγόρι, που ονομάζει Τομ Τζόουνς, στο σπίτι του. Ο κ. Πάρτριτζ φεύγει από το χωριό.
Η Μπρίτζετ Όλγουορθι παντρεύεται με τον λοχαγό Μπλάιφιλ ο οποίος αντιμετωπίζει τον Τομ με ζήλια, σύντομα ωστόσο πεθαίνει. Από τον γάμο τους γεννήθηκε ένα αγόρι και τα δύο παιδιά μεγαλώνουν μαζί. μικρογραφία|Ο Τομ βρίσκει τη Μόλι με τον φιλόσοφο Σκουέαρ Ο αφηγητής προχωρά δώδεκα χρόνια μπροστά. Ο νεαρός Μπλάιφιλ και ο Τομ τυγχάνουν πολύ διαφορετικής μεταχείρισης από τα άλλα μέλη του νοικοκυριού. Το μόνο άτομο που δείχνει σταθερή στοργή για τον Τομ είναι ο κ. Όλγουορθι. Ο φιλόσοφος Σκουέαρ και ο αιδεσιμότατος Θουόκαμ, οι οικοδιδάσκαλοι των αγοριών, περιφρονούν τον Τομ, που πράγματι δεν διακρίνεται για υποδειγματική συμπεριφορά και λατρεύουν τον Μπλάιφιλ, που είναι ευσεβής και συνετός. Ο Τομ κλέβει συχνά μήλα και πάπιες για να συντηρήσει την οικογένεια του θηροφύλακα Μαύρου Τζορτζ. Λέει όλα του τα μυστικά στον Μπλάιφιλ, που τον αγαπά σαν αδελφό του, αυτός όμως στη συνέχεια τα μεταφέρει στους δασκάλους, βάζοντας έτσι τον Τομ σε μπελάδες. Οι άνθρωποι στο χωριό, μαθαίνοντας για τη γενναιοδωρία του, αρχίζουν να μιλούν ευγενικά για τον Τομ ενώ καταδικάζουν την ύπουλη συμπεριφορά του Μπλάιφιλ.
Ο Τομ μεγαλώνοντας, γίνεται ένα γερό και όμορφο αγόρι αλλά είναι απερίσκεπτος και επιπόλαιος, παρά την ειλικρίνεια και την καλοσύνη του. Περνά πολύ χρόνο κυνηγώντας παρέα με τον γείτονα γαιοκτήμονα κ. Γουέστερν. Η Σοφία Γουέστερν, η αιθέρια κόρη του, ερωτεύεται βαθιά τον Τομ, ο οποίος όμως έχει ήδη χαρίσει τη στοργή του στη Μόλι Σίγκριμ, τη φτωχή όμορφη κόρη του θηροφύλακα. Όταν η Μόλι μένει έγκυος, ο Τομ παρακαλεί τον κ. Όλγουορθι να μην τη στείλει στο αναμορφωτήριο παραδεχόμενος ότι το παιδί είναι δικό του. Ο Τομ, αρχικά αγνοεί τη γοητεία και την ομορφιά της Σοφίας, σύντομα όμως την ερωτεύεται και αρχίζει να κουράζεται από τη σχέση του με τη Μόλι. Ωστόσο, παραμένει με τη Μόλι από αίσθημα τιμής. Η δέσμευση του Τομ στη Μόλι τελειώνει όταν ανακαλύπτει ότι εκείνη είχε κι άλλες σχέσεις, έτσι αποδεσμεύεται. Ο Τομ και η Σοφία εξομολογούνται τον έρωτά τους αλλά καθώς ο Τομ είναι νόθος, ο πατέρας της Σοφίας και ο κ. Όλγουορθι αποδοκιμάζουν τον έρωτά τους. μικρογραφία|250x250εσ|Στο πανδοχείο του Άπτον (1792) Ο κ. Όλγουορθι αρρωσταίνει βαριά και καλεί την οικογένεια και τους υπηρέτες κοντά του. Διαβάζει τη διαθήκη του, με την οποία κληροδοτεί το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας στον νεαρό Μπλάιφιλ, που με δυσαρέσκεια ακούει ότι στον Τομ παραχωρείται ένα γενναίο ετήσιο εισόδημα. Ένας δικηγόρος φτάνει και ανακοινώνει τον ξαφνικό και απροσδόκητο θάνατο της Μπρίτζετ Όλγουορθι στο Λονδίνο. Ο Τομ δεν νοιάζεται για την κληρονομιά, αλλά για την υγεία του κ. Όλγουορθι και μόλις που απομακρύνεται από κοντά του. Όταν ο γιατρός ανακοινώνει ότι η κατάσταση του ασθενούς βελτιώνεται, ο Τομ τόσο πολύ χαίρεται που μεθάει από τη χαρά και το αλκοόλ. Αφού ορκίστηκε αιώνια αφοσίωση στη Σοφία, συναντά τυχαία τη Μόλι και κάνει έρωτα μαζί της, τους συλλαμβάνουν οι δάσκαλοι και ο Μπλάιφιλ, που τον αποκαλεί «νόθο» και ο Τομ ανταποδίδει χτυπώντας τον.
Η Σοφία στην προσπάθειά της να κρύψει τον έρωτά της για τον Τομ, δείχνει ιδιαίτερη προσοχή στον Μπλάιφιλ όταν οι τρεις τους είναι μαζί. Αυτό οδηγεί τη θεία της Σοφίας κυρία Γουέστερν, που ήρθε να μείνει στο σπίτι του αδελφού της, να πιστεύει ότι η Σοφία και ο Μπλάιφιλ είναι ερωτευμένοι. Ο πατέρας της συμφωνεί για τον γάμο και χαίρεται που θα ενώσουν τις περιουσίες τους. Ο Μπλάιφιλ μαθαίνει για τον έρωτα της Σοφίας για τον Τομ και εξοργίζεται. Έτσι, λέει ψέματα στον κ. Όλγουορθι ότι την ημέρα που ήταν ετοιμοθάνατος, ο Τομ έπινε, τραγουδούσε και πανηγύριζε για τον επερχόμενο θάνατό του. Ο κ. Όλγουορθι διώχνει τον Τομ από το σπίτι του.
Ο Τομ αρχίζει να περιπλανιέται στην εξοχή και τυχαία να συναντά τον Πάρτριτζ, που είχε θεωρηθεί ότι ήταν ο πατέρας του, ο οποίος γίνεται ο πιστός του σύντροφος. Στο δρόμο, ο Τομ σώζει από επίθεση μια γυναίκα, την κυρία Γουότερς, και όλοι μαζί καταλήγουν σε ένα πανδοχείο στο Άπτον. Η Σοφία, που έχει φύγει από το σπίτι της για να αποφύγει να παντρευτεί τον Μπλάιφιλ, τον οποίο περιφρονεί, σταματά στο ίδιο πανδοχείο και ανακαλύπτει ότι ο Τομ βρίσκεται στο κρεβάτι της κυρίας Γουότερς. Αφήνει το μανσόν της στο κρεβάτι του Τομ για να καταλάβει ότι ήταν εκεί. Όταν ο Τομ το βρίσκει, ξεκινά μανιωδώς να την αναζητά. Στο ίδιο πανδοχείο καταφθάνει και ο Ιρλανδός Φιτζπάτρικ αναζητώντας τη γυναίκα του που τον εγκατέλειψε αλλά και ο Γουέστερν αναζητώντας τη Σοφία. μικρογραφία|Ο Τομ, η Σοφία και η λαίδη Μπέλαστον (1750) Η Σοφία φεύγει με την κυρία Φιτζπάτρικ, που είναι ξαδέρφη της, και κατευθύνεται για το Λονδίνο, όπου βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι της οικογενειακής φίλης λαίδης Μπέλαστον. Ο Τομ και η Πάρτριτζ φτάνουν στο Λονδίνο αμέσως μετά, και νοικιάζουν δωμάτια στο σπίτι της κυρίας Μίλερ που ζει με τις κόρες της, η μεγαλύτερη είναι η Νάνσυ. Ο νεαρός κύριος Νάιτινγκεϊλ κατοικεί επίσης στο σπίτι, και ο Τομ σύντομα συνειδητοποιεί ότι αυτός και η Νάνσυ είναι ερωτευμένοι. Η Νάνσυ μένει έγκυος και ο Τομ πείθει τον Νάιτινγκεϊλ, που σκοπεύει να την εγκαταλείψει, να την παντρευτεί. Η λαίδη Μπέλαστον ερωτεύεται τον Τομ και αρχίζουν μια σχέση, αν και ο νεαρός συνεχίζει να αναζητάει τη Σοφία. Τελικά τη βρίσκει και συμφιλιώνονται. Εν τω μεταξύ, για να διακόψει τη σχέση με τη λαίδη Μπέλαστον, ο Τομ ακολουθεί τη συμβουλή του Νάιτινγκεϊλ και της στέλνει μια πρόταση γάμου που σίγουρα αυτή θα απορρίψει. Η επιστολή φθάνει στα χέρια της Σοφίας που πλέον απορρίπτει τον Τομ.