cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σημαία του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ
Η προηγούμενη σημαία είχε φόντο κόκκινο και το έμβλημα του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ στο κέντρο.
Πηγές
Κατηγορία:Όμπλαστ του Βλαντίμιρ Βλαντιμιρ
27 Σεπτεμβρίου
26 Σεπτεμβρίου | 27 Σεπτεμβρίου | 28 Σεπτεμβρίου
Η 27η Σεπτεμβρίου είναι η 270η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (271η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 95 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
16 Ιανουαρίου
15 Ιανουαρίου | 16 Ιανουαρίου | 17 Ιανουαρίου
Η 16η Ιανουαρίου είναι η 16η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 349 ημέρες (350 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ενέλε Σοποάγκα
Προσωπική ζωή και εκπαίδευση
Έκανε διπλωματικές σπουδές και έχει σχετικό πτυχίο από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (1990) και Μάστερ από το Πανεπιστήμιο του Σάσεξ. Ο Σοποάγκα και η σύζυγός του, Σαλίλο Ενέλε, έχουν 3 παιδιά.
Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Σαουφάτου Σοποάγκα, υπηρέτησε ως πρωθυπουργός από το 2002 ως το 2004.
Σταδιοδρομία στη διοίκηση και στη διπλωματία
Από το 1980 ως το 1986 ο Σοποάγκα υπηρέτησε ως διευθυντής εκπαίδευσης, εντός του υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών. Το 1986 έγινε βοηθός υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών. Αργότερα υπηρέτησε και σε διάφορες θέσεις στο υπουργείο Εξωτερικών και ως ύπατος αρμοστής στα νησιά Φίτζι, ενώ παράλληλα ήταν ύπατος αρμοστής του Τουβαλού στην Παπούα Νέα Γουινέα και στη Σαμόα.
Έπειτα υπηρέτησε ως μόνιμος αντιπρόσωπος της χώρας του στα Ηνωμένα Έθνη και ως αντιπρόεδρος του Συνασπισμού των Μικρών Κρατών. Εκπροσώπησε τα κράτη αυτά στη σύνοδο του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές, το 2009 στην Κοπεγχάγη. Εκεί ήταν ένας από τους κύριους διαπραγματευτές για την αλλαγή της κλιματικής πολιτικής. Πρότεινε την τροποποίηση του σχεδίου συνθήκης για το κλίμα ώστε να απαιτείται από όλες τις χώρες να περιορίσουν την αύξηση των αερίων θερμοκηπίου σε επίπεδα κάτω από τα προβιομηχανικά επίπεδα. Η πρόταση εκείνη τελικά απορρίφθηκε.
Παράλληλα υπηρέτησε ως μόνιμος αντιπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της χώρας του.
Πολιτική καριέρα
Το 2010 αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά και έθεσε υποψηφιότητα για τις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Εξελέγη βουλευτής το Σεπτέμβριο στην εκλογική περιφέρεια της Νουκουφετάου. Πρωθυπουργός ανέλαβε ο Τοάφα και στην κυβέρνησή του ο Σοποάγκα διορίστηκε αντιπρόεδρος και υπουργός Εξωτερικών, Περιβάλλοντος και Εργασίας.
Το Δεκέμβριο του 2010 ήταν επικεφαλής της αποστολής του Τουβαλού στη διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα στο Κανκούν
Μετά την πτώση της κυβέρνησης Τοάφα με πρόταση μομφής ο Σοποάγκα ήταν υποψήφιος για την πρωθυπουργία αλλά ηττήθηκε από το Γουίλι Τελάβι με 7 ψήφους έναντι 8.
Ο Σοποάγκα έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης και το 2012 επέκρινε την κυβέρνηση Τελάβι για την απόφασή της να συνάψει διπλωματικές σχέσεις με χώρες που έχουν πολιτικά ζητήματα που δεν έχουν επιλυθεί, ονομαστικά με την Αμπχαζία, τη Νότια Οσετία και την Αρμενία (η τελευταία επειδή βρίσκεται σε διένεξη με το Αζερμπαϊτζάν. Έχει ταχθεί υπέρ της λήψης τέτοιων αποφάσεων (αναγνώρισης χωρών) από το Κοινοβούλιο και όχι μόνο από την κυβέρνηση.
Έπειτα από τις εκλογές του 2015, ο Ενέλε Σοποάγκα ορκίστηκε στην πρωθυπουργία στις 10 Απριλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τουβαλού
Μπαλάτσκα
Μπαλάτσκα ( балачка ; балачка) είναι οι διάλεκτοι της Ουκρανίας, που ομιλούνται από τους Κοζάκους του Βόρειου Καυκάσου, ειδικά στην περιοχή γύρω από τον ποταμό Κουμπάν.
Ο όρος προήλθε από τον ουκρανικό όρο "balakaty", που σημαίνει στην καθομιλουμένη "να μιλάς", "να συνομιλείς".
Ορισμένοι γλωσσολόγοι χαρακτηρίζουν τη γλώσσα Μπαλάτσκα ως διάλεκτο ή ομάδα διαλεκτών. Η Μπαλάτσκα δεν εμφανίζεται ως ξεχωριστή γλώσσα σε κανέναν γλωσσικό κώδικα. Ωστόσο, ορισμένοι Κοζάκοι θεωρούν ότι είναι μια ξεχωριστή γλώσσα και τουλάχιστον μία ακαδημαϊκή υπόθεση έχει γίνει σχετικά.
Σύγχρονη χρήση
Δεν είναι γνωστό πόσο διαδεδομένη είναι η χρήση της Μπαλάτσκα. Η εκπαίδευση και οι αυστηρές απαιτήσεις της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών σημαίνουν ότι ο τοπικός τύπος, όπως η τηλεόραση και το ραδιόφωνο συμμορφώνονται με τα τυπικά ρωσικά, με αξιοσημείωτη εξαίρεση για ιστορικές ταινίες (ιδιαίτερα εκείνες που περιλαμβάνουν Κοζάκους) και ομάδες μουσικής και σύνολα, όπως η Χορωδία των Κοζάκων του Κουμπάν.
Ως αποτέλεσμα, έχει σημειωθεί σταδιακή διάβρωση στη χρήση αυθεντικών διαλέκτων και τόνων, με μοναδικούς όρους να αντικαθίστανται αργά από τους τυπικούς ρωσικούς. Αυτό είναι ιδιαίτερα αισθητό στις νεότερες γενιές. Ταυτόχρονα, ξεκινώντας από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η αφύπνιση του κινήματος των Κοζάκων έγινε συχνά με αναζωπύρωση παλαιών παραδόσεων. Επομένως, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι πολλοί Κοζάκοι χρησιμοποιούν την Μπαλάτσκα (ή μερικά από τα στοιχεία της) στην ομιλία τους για να υπογραμμίσουν  την κληρονομιά ή / και τη σχέση τους με τον Κοζάκους.
Πολιτικές πτυχές
Οι πολιτικές πτυχές έχουν διαδραματίσει άμεσο ρόλο στην ταξινόμηση της Κουμπάν Μπαλάτσκα. Αν και αυτή η Μπαλάτσκα ταξινομήθηκε αρχικά επίσημα ως διάλεκτος της Μικρής Ρωσικής γλώσσας (ο επίσημος όρος στην προ-επαναστατική Ρωσία για την ουκρανική γλώσσα), και ορισμένες ουκρανικές πηγές υποστηρίζουν ενεργά την ιδέα ότι η Μπαλάτσκα είναι διάλεκτος της ουκρανικής γλώσσας, αμφισβητείται από κάποια ρωσική γλωσσολογική έρευνα, και από τους ίδιους τους Κοζάκους του Κουμπάν, οι οποίοι επισημαίνουν ότι ήδη από τη δεκαετία του 1860 υπήρχε μια ξεχωριστή διάλεκτος, που διαμορφώθηκε από την ουκρανική και τη ρωσική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διάλεκτοι Κατηγορία:Ρωσικοί διάλεκτοι Κατηγορία:Ρωσική γλώσσα Κατηγορία:Ουκρανική γλώσσα
Σαν Μαρτίν (Μεντόσα)
Το Σαν Μαρτίν (San Martín) είναι πόλη στο βόρειο-κεντρικό τμήμα της επαρχίας Μεντόσα στην Αργεντινή. Είναι η πρωτεύουσα του νομού Σαν Μαρτίν και αποτελεί, μαζί με την Παλμίρα και τη Λα Κολονία, την τρίτη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή της επαρχίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, η πόλη έχει 79.476 κατοίκους.
Ιστορία
Οι πρώτοι κάτοικοι του Σαν Μαρτίν ήταν οι Χουάρπε Μιλκαγιάκ. Η περιοχή διοικούνταν από τον αρχηγό της φυλής που ονομαζόταν Παλλαμάι μέχρι το 1563, όταν έφτασαν στην περιοχή οι πρώτοι Ευρωπαίοι υπό τις διαταγές του καπετάνιου Πέντρο Μογιάνο Κορνέχο.
Η πόλη ήταν γνωστή ως Rodeo de Moyano ή, εναλλακτικά, ως La Reducción, αλλά το όνομά της άλλαξε σε Villa Los Barriales το 1816, όταν συμπεριλήφθηκε στην ιεραρχία Corocorto της επαρχίας Μεντόσα και ιδρύθηκε επίσημα από τον κυβερνήτη της Μεντόσα, Τόριβιο ντε Λουζουριάγκα.
Το Σαν Μαρτίν ήρθε στο προσκήνιο στην περίοδο του πολέμου της ανεξαρτησίας της Αργεντινής, όταν ο Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν απέκτησε μια εκτεταμένη παραχώρηση γης στην περιοχή για να επωφεληθεί από τη γεωργία και να βοηθήσει τον χιλιανό στρατό του Μπερνάρδο Ο' Χίγκινς στην προσπάθεια να αποτρέψει νέες ισπανικές εισβολές από τη Χιλή στην Αργεντινή. Το 1823, ο κυβερνήτης Πέδρο Μολίνα άλλαξε για άλλη μια φορά το όνομα της πόλης προς τιμήν του Αργεντινού στρατηγού Χοσέ ντε Σαν Μαρτίν, ο οποίος, εκτός από τον ανεκτίμητο ιστορικό του ρόλο, συνέβαλε με πολλές καινοτομίες στον τοπικό γεωργικό τομέα και ιδιαίτερα στην αμπελουργία.
Το 1885, έφτασε στο Σαν Μαρτίν ο σιδηρόδρομος, που ένωσε το Μπουένος Άιρες με τη Μεντόσα και τη Χιλή. Αυτή η ανάπτυξη έφερε πολλούς Ιταλούς μετανάστες στην περιοχή από το Μπουένος Άιρες- κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1950 και του '60, κατασκευάστηκε η Εθνική Οδός 7 μεταξύ του Μπουένος Άιρες και της επαρχίας Μεντόσα, μετατρέποντας την πόλη σε σημαντικό κέντρο διακίνησης κατά μήκος της πιο σημαντικής οδού μεταξύ του Μπουένος Άιρες και του Σαντιάγο της Χιλής. Στην πόλη υπάρχει μικρό αεροδρόμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Μαριανός Μαυροκατακαλών
Πηγές
Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, τόμος 41 σελ. 56
Κατηγορία:Βυζαντινοί ναύαρχοι
Έμβλημα του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ
right|220px To έμβλημα του Όμπλαστ του Βλαντίμιρ απεικονίζεται και στη σημαία του ομοσπονδιακού υποκειμένου. Υπάρχουν μαρτυρίες για ύπαρξη του συμβόλου με το λιοντάρι που φορά στέμμα από το 1781.
Το λιοντάρι που απεικονίζεται σε πρώτο πλάνο στο έμβλημα είναι ελεύθερο και κρατά Πατριαρχικό λευκό σταυρό. Το σημερινό έμβλημα συμπεριλαμβάνει το τσαρικό στέμμα και την μπλε κορδέλα του Αλέξανδρου. Γύρω γύρω υπάρχει ένα στεφάνι.
Πηγές
Εμβλημα Βλαντιμιρ
1746 Μπρούβερ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπρούβερ εκτιμάται σε 64,25 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι D, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0448 ± 0,008. Ο Μπρούβερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 15 ως 25 ώρες περίπου.
Λοθάριος Β΄ της Ιταλίας
Ο Λοθάριος Β΄ της Ιταλίας (Lotario II d'Italia, 925 – 22 Νοεμβρίου 950) βασιλιάς της Ιταλίας (948 – 950) μέλος του Οίκου των Μποζονιδών ήταν γιος και διάδοχος του Ούγου της Προβηγκίας και της Άλδας.
Βιογραφία
Νυμφεύτηκε στις 12 Δεκεμβρίου 947 την Αδελαΐδα της Ιταλίας, κόρη του Ροδόλφου Β΄ της Βουργουνδίας και της Μπέρτας της Σουηβίας· ο γάμος έγινε για πολιτικούς λόγους. Απέκτησαν μία κόρη, την Έμμα της Ιταλίας (948) που έγινε αργότερα βασίλισσα της Γαλλίας με τον γάμο της με τον Λοθάριο των Καρολιδών βασιλιά της Γαλλίας. Ο Λοθάριος Β΄ ήταν ανίσχυρος βασιλιάς στην Ιταλία, αφού την πραγματική εξουσία είχε ο Βερεγγάριος Β΄ της Ιταλίας, ο οποίος πιθανότατα τον δηλητηρίασε. Μετά ζήτησε να νυμφευτεί τη χήρα του, Αδελαΐδα. Αυτή όμως αρνήθηκε, πραγματοποιώντας δεύτερο γάμο με τον Όθων Α΄ της Γερμανίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 947 την Αδελαΐδα των Παλαιών Γουέλφων, κόρη του Ροδόλφου Β΄ της Βουργουνδίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Ιταλίας Κατηγορία:Φράγκοι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών
Γκέοργκ Ζίμελ
Ο Γκέοργκ Ζίμελ (γερμ. Georg Simmel, 1 Μαρτίου 1858 – 28 Σεπτεμβρίου 1918) ήταν Γερμανός κοινωνιολόγος, φιλόσοφος και κριτικός.
Ο Ζίμελ ανήκει στους κλασικούς της κοινωνιολογικής θεωρίας, παρά το γεγονός ότι έχουν εγερθεί διάφορες αντιρρήσεις σε σχέση με τη συνολική αποτίμηση του έργου του, ειδικότερα αναφορικά με την απουσία μίας γενικότερης θεωρίας για την κοινωνία, τον θεματολογικό εκλεκτισμό του και την έλλειψη άρτιας μεθοδολογίας. Ωστόσο, ο Ζίμελ έχει χαρακτηριστεί δίκαια ως ο θεωρητικός της νεωτερικότητας par excellence, ενώ η κοινωνιολογική του τεχνοτροπία αποκλήθηκε «κοινωνιολογικός ιμπρεσιονισμός», αφού επιχείρησε να συζεύξει το κοινωνικό με το πολιτισμικό στοιχείο, εξετάζοντας με πληρέστερο και ριζοσπαστικότερο τρόπο το πνεύμα της σύγχρονης πραγματικότητας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζίμελ γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1858 στο Bερολίνο. Ήταν ο νεότερος από επτά παιδιά. Ο πατέρας του ήταν ιδιοκτήτης εργοστασίου σοκολάτας και πέθανε το 1874, οπότε και ο Ζίμελ υιοθετήθηκε από τον Γιούλιους Φριντλέντερ. Ο τελευταίος του εξασφάλισε τα οικονομικά εχέγγυα για να σπουδάσει και να γίνει ακαδημαϊκός. Από το 1876 εως το 1881 σπουδάζει ιστορία, ψυχολογία των λαών, φιλοσοφία και ιστορία της τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Το 1881 συντάσσει τη διδακτορική του διατριβή με τίτλο Darstellung und Beurteilungen von Kants verschiedenen Ansichten über das Wesen der Materie (δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Das Wesen der Materie nach Kants physischer Monadologie).
Από το 1885 έως το 1900 εργάζεται ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, ενώ μετά το 1900 παραμένει στο Πανεπιστήμιο ως άμισθος έκτακτος καθηγητής φιλοσοφίας. Το 1909 ιδρύει τη Γερμανική Φιλοσοφική Εταιρία (Deutsche Gesellschaft für Philosophie) με τη συνδρομή των Φέρντιναντ Τένις, Βέρνερ Σόμπαρτ και Μαξ Βέμπερ.
Το 1910 εκδίδει για πρώτη φορά το περιοδικό Logos και το 1911 αναγορεύεται σε επίτιμος διδάκτορας της σχολής Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Φράιμπουργκ. Από το 1914 έως το 1918 εργάστηκε ως τακτικός καθηγητής του Πανεπιστημίου του Στρασβούργου.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 1918 πεθαίνει στο Στρασβούργο από καρκίνο του ήπατος.
Μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας (για παιδιά)
Κείμενα, από το χώρο της Παιδικής λογοτεχνίας, με τα οποία ο άνθρωπος επιδιώκει να προσδιορίσει το στίγμα του στον κοσμικό χώρο, με σημείο αναφοράς τη γη, να διεκδικήσει το δικαίωμα να κατέχει και να γνωρίζει το χώρο και να ταξιδεύει στο διάστημα και τέλος να βελτιώσει τη ζωή του και τους νόμους που τη διέπουν, εκμεταλλευόμενος τις δυνατότητες που του παρέχει τόσο η επιστήμη όσο και η δημιουργική φαντασία. Έτσι, η πλοκή εκτυλίσσεται σ' ένα ρυτιδωμένο, σμικρυμένο χρόνο, αλλά συνήθως τοποθετείται στο μακρινό παρελθόν, στο οποίο τα παιδιά-ήρωες μεταφέρονται με μια μηχανή του χρόνου.
Στα μυθιστορήματα αυτής της κατηγορίας ο συγγραφέας εκμεταλλεύεται τους επιστημονικούς νόμους με τις τεχνολογικές εφευρέσεις. Η βαρύτητα και η ταχύτητα του φωτός ουσιατικά αποτελούν τους βασικούς νόμους που εμπνέουν τους συγγραφείς τις κατηγορίας αυτής.
Πηγές
Κατηγορία:Επιστημονική φαντασία Κατηγορία:Παιδική - Εφηβική λογοτεχνία
Αργυρούπολη Κιλκίς
Ιστορικά στοιχεία
Η παλιά ονομασία του οικισμού ήταν Στρέζοβο και η μετονομασία έγινε στις 31/8/1926 (Φ.Ε.Κ 346/1926). Παρά την ίδρυση της Βουλγαρικής εξαρχίας το 1870 οι κάτοικοι του Στρεζόβου παρέμειναν πιστοί στο πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Το 1879 με την εγκατάσταση του Βούλγαρου ουνίτη επισκόπου στο Κιλκίς, Νείλου Ισβόρωφ, οι κάτοικοι του χωριού ασπάστηκαν την Ουνία. Μετά το 1893, όταν ο νέος Βουλγαρουνίτης επίσκοπος, Λάζαρος Μλαντένωφ προσχώρησε στην Βουλγαρική εξαρχία, οι Στρεζοβίτες προσχώρησαν και αυτοί στη Βουλγαρική εκκλησία. Μετά την συνθήκη του Νεϊγύ, το 1919, και το Πρωτόκολλο Πολίτη-Καλφώφ του 1924 οι κάτοικοι αποχώρησαν στη Βουλγαρία.
Σήμερα
Οι κάτοικοι είναι πρόσφυγες από τον Πόντο και κύρια από τα χωριά της Αργυρούπολης Πόντου εκ της οποίας προέρχεται και η ονομασία. Τα χωριά προέλευσης είναι το Τσιαγούλ (σημερινό Τσαγίλ Σιράν,  τουρκ. Cagil Siran), η Χουτουρά (σημερινό Αλεμντάρ Γκιουμουσανέ, τουρκ. Alemdar Gumushane), το Κανάκ, το Καρατζά, το Μαυρολίθι, το Ουλουσειράν, η Άλμη, το Πελέν (σημερινό Μπελέν Σιράν,  τουρκ. Belen Siran), η Δέρραινα, το Κιαλάντον, τα Λωρία Μούζενας, το Τσερκεζάντον και η Τσολόσαινα (σημερινό Μπαχτσελίκ Γκιουμουσανέ,  τουρκ. Bahcelik Gumushane), όλα κείμενα στην ευρύτερη περιοχή Αργυρούπολης του Πόντου.
Λόγω της κλίσεως του εδάφους στο χωριό υπάρχουν δύο μαχαλάδες στους οποίους και υπάρχουν οι εκκλησίες Προφήτη Ηλία στον "Κάτω Μαχαλά" και Κωνσταντίνου και Ελένης στον "Άνω Μαχαλά". Η πανήγυρις του χωριού είναι στις 21 Μαΐου. Οι κάτοικοι σήμερα ασχολούνται κύρια με γεωργικές εργασίες. Το χωριό είναι ευρύτερα γνωστό στο Πανελλήνιο λόγω των Αμερικάνικων στρατιωτικών βάσεων που υπήρχαν παλαιότερα εκεί και των πολλών στρατιωτικών μονάδων που επίσης βρίσκονταν εκεί φιλοξενώντας περί τους 4.000 στρατιώτες.
Αθλητισμός
Ο Ηρακλής Αργυρούπολης είναι ένας ερασιτεχνικός αθλητικός σύλλογος με έδρα την Αργυρούπολη και ιδρύθηκε επίσημα το 1972 ως Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Όμιλος Ηρακλής Αργυρούπολης. Είναι αναγνωρισμένο σωματείο από την Γ.Γ.Α. με κωδικό ΜΛ75 στο άθλημα του ποδοσφαίρου και αγωνίζεται στο δημοτικό γήπεδο Αργυρούπολης.
Ο σύλλογος πέτυχε σημαντικές διακρίσεις κατακτώντας τοπικά πρωταθλήματα της ΕΠΣ Κιλκίς έχοντας ως αποκορύφωμα την συμμετοχή του στην Ερασιτεχνική Κατηγορία Ελλάδος την ποδοσφαιρική περίοδο 1982-83 (αντίστοιχη της σημερινής Γ’ Εθνικής/Football League 2). Μεγάλη επιτυχία αποτελεί επίσης και η παρουσία του στον τελικό κυπέλλου της ΕΠΣ Κιλκίς όπου ηττήθηκε από τον Κιλκισιακό με 2-1 στις 17 Μαρτίου 1976 (χρονιά κατά την οποία ο Κιλκισιακός προήχθη στην B' Εθνική και έφτασε ψηλά στο Κύπελλο Ερασιτεχνών).
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Μπαντιρμά Μ.Ι.Κ.
Η Μπαντιρμά Μπάσκετμπολ Ιχτισάς Κουλουμπού (τουρκικά: Bandırma Basketbol İhtisas Kulübü), για λόγους χορηγίας Τεξούτ Μπαντιρμά (Teksüt Bandırma), είναι τουρκικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα την Πάνορμο. Η έδρα της είναι το γήπεδο Καρά Αλί Ατζάρ.
Η ομάδα αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στην Α' κατηγορία Τουρκίας (BSL).
Ιστορία
Ο σύλλογος Μπάνβιτ ιδρύθηκε το 1994, από εργαζόμενους στη Μπάνβιτ, μια εταιρεία κρέατος με έδρα την Πάνορμο. Η ομάδα ξεκίνησε να παίζει στα τουρκικά περιφερειακά πρωταθλήματα το 1998 και προήχθη στη δεύτερη κατηγορία Τουρκίας το 2001. Το 2004, η ομάδα προήχθη στην κορυφαία κατηγορία, ως πρωταθλήτρια της δεύτερης κατηγορίας.
Η ομάδα έπαιξε στο ευρωπαϊκό διασυλλογικό επίπεδο τέταρτου επιπέδου EuroCup Challenge, στην πρώτη της σεζόν στο Πρωτάθλημα Τουρκίας και έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του πρωταθλήματος. Η ομάδα έχει φτάσει στα ημιτελικά του Πρωταθλήματος πέντε φορές και δύο φορές στον τελικό του Κυπέλλου Τουρκίας. Τη σεζόν 2012–13, η ομάδα νίκησε τη Μπεσίκτας στη προημιτελική σειρά, την Αναντολού Εφές στην ημιτελική σειρά και έφτασε στους τελικούς των πλέι οφ του πρωταθλήματος, όπου έχασε από τη Γαλατασαράι με 4-1. Την επόμενη σεζόν, η Μπάνβιτ προκρίθηκε στον Προκριματικό Γύρο της σεζόν 2013–14 της Ευρωλίγκα, όπου έχασαν εναντίον της Τελενέτ Οστένδης και υποβιβάστηκαν στο EuroCup.
Τη σεζόν 2016-17, η Μπάνβιτ έπαιξε στην εναρκτήρια σεζόν του Μπάσκετ Τσάμπιονς Λιγκ, όπου έφτασε στο Φάιναλ Φορ που διεξήχθη στην Τενερίφη, τον πρώτο ευρωπαϊκό τελικό της Μπάνβιτ. Εκεί, η Μπάνβιτ έχασε με 63-59 από την οικοδέσποινα ομάδα Ιμπεροστάρ Τενερίφε.
Την 1η Ιουνίου 2019, η Μπάνβιτ άλλαξε το όνομα της σε Μπαντιρμά Μ.Ι.Κ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1994 Κατηγορία:Επαρχία Μπαλικεσίρ
Μεγάλος κομήτης του 1680
thumb|250px|Ο κομήτης πάνω από το Ρόττερνταμ
Ο Μέγας Κομήτης του 1680 (επίσημος προσδιορισμός C/1680 V1), γνωστός και ως ο κομήτης του Κίρχ ή κομήτης του Νεύτωνα ήταν ένας λαμπρός κομήτης με πολύ μικρό περιήλιο ο οποίος παρατηρήθηκε στα τέλη του 1680. Ήταν ένας από τους λαμπρότερους του 17ου αιώνα. Ήταν ο πρώτος κομήτης ο οποίος ανακαλύφθηκε με τηλεσκόπιο και το αντικείμενο που χρησιμοποίησε ο Ισαάκ Νεύτων στο Principia Mathematica του 1687 για να αποδείξει ότι ένα αντικείμενο που κινείται υπό την επίδραση του νόμου αντιστρόφου τετραγώνου του της παγκόσμιας έλξης πρέπει να χαράξει μια τροχιά που έχει σχήμα μιας εκ των κωνικών τομών.
Ο κομήτης ανακαλύφθηκε από τον Γκότφριντ Κιρχ στις 14 Νοεμβρίου 1680 με τηλεσκόπιο. Ο κομήτης πέρασε σε απόσταση 0,42 ΑΜ από τη Γη στις 30 Νοεμβρίου 1680 και τελικά έφτασε στο περιήλιό του στις 18 Δεκεμβρίου 1680, σε απόσταση μόλις 0,0062 ΑΜ (930.000 χιλιόμετρα) από τον Ήλιο. Όσο βρισκόταν κοντά στον Ήλιο, ήταν παρατηρήσιμος ακόμη και κατά τη διάρκεια της ημέρας με γυμνό οφθαλμό. Ο κομήτης παρατηρήθηκε ξανά στα τέλη Δεκεμβρίου, όταν είχε φαινόμενο μέγεθος +2 και μια μακριά στενή ουρά, με μήκος 70 μοίρες στον ουρανό. Οι αστρονόμοι σε όλη την Ευρώπη παρακολουθούσαν την θέση του για αρκετούς μήνες. Η τελευταία παρατήρηση του κομήτη έλαβε χώρα στις 19 Μαρτίου 1681. Στην αρχή υπήρχε η άποψη ότι ήταν δύο κομήτες, αλλά το 1681, ο Σάξωνας πάστορας Γκέοργκ Σάμουελ Ντόερφελ παρουσίασε αποδείξεις του ότι ήταν ένας κομήτης που κινείται σε παραβολική ο Ήλιος είναι η εστία και παρατηρήθηκε πριν και μετά το περίηλιο και οι δύο κομήτες στην πραγματικότητα ήταν ο ίδιος κομήτης πριν και μετά το περίηλιο.
Ο κομήτης αν και είχε πολύ μικρό περιήλιο (μικρότερο από 0,01 AM) πιθανότατα δεν ανήκει στην οικογένεια κομητών Κρόιτς, μια οικογένεια κομητών που χαρακτηρίζεται από το πολύ μικρό περιήλιο των μελών της. Επίσης η τροχιά του Μέγα Κομήτη του 1680 παρουσιάζει ομοιότητες με την τροχιά του κομήτη ISON. Πιθανώς οι δύο κομήτες είναι θραύσματα του ίδιου προγονικού κομήτη, αλλά οι παρατηρήσεις του κομήτη ISON δείχνουν ότι το πέρασμα από το περίηλιο το 2013 είναι το πρώτο του κομήτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομήτες
Α.Ο. Θρασύβουλος Φυλής
Ο '''Α.Ο. Θρασύβουλος Φυλής''' είναι ελληνικό ποδοσφαιρικό σωματείο με έδρα των δραστηριοτήτων του τη Φυλή Αττικής. Ως επίσημο έτος ίδρυσης του καταγράφεται το 1938 και χρώματα του είναι το πράσινο και το λευκό. Αποτελεί ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δυτικής Αττικής (Ε.Π.Σ.Δ.Α.). Κατά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 ο Θρασύβουλος συμμετείχε στην Α΄ Εθνική Κατηγορία (Σούπερ Λίγκα) του ελληνικού πρωταθλήματος. Τέλος, έχει πετύχει σημαντικές νίκες και ισοπαλίες, σε πρωτάθλημα και κύπελλο απέναντι στην ΑΕΚ (3-3 στο πρωτάθλημα και 1-0 στο κύπελλο) και στον ΠΑΟΚ (1-1 στο πρωτάθλημα και 4-2 στο κύπελλο). Όλες αυτές οι αναμετρήσεις έλαβαν μέρος στο στάδιο της Φυλής.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία αυτή δόθηκε στην ομάδα προς τιμήν του Αθηναίου στρατηγού Θρασύβουλου, ο οποίος το 403 π.Χ. με μια μικρή ομάδα υποστηρικτών του και με ορμητήριο το Φρούριο της Φυλής, κατέλαβε αρχικά τον Πειραιά και έπειτα την Αθήνα, καταλύοντας το καθεστώς των Τριάκοντα Τυράννων, κι επαναφέροντας το δημοκρατικό πολίτευμα στην πατρίδα του.
Από το 1938 ως το 1961 ο Θρασύβουλος Φυλής αγωνιζόταν ως ανεξάρτητο σωματείο. Οι πιο παλιοί αγώνες της ομάδας που είναι γνωστοί σήμερα, διεξήχθησαν τον Οκτώβριο του 1938 με αντιπάλους τους ανεξάρτητους συλλόγους: Εθνικό Πετραλώνων (ισοπαλία με σκορ 1-1) και Ναπολιτάνους Πλάκας (νίκη με σκορ 9-0). Την ίδια περίοδο αναφέρεται και η Αστραπή Χασιάς.
Ήταν το 1962 η χρονιά κατά την οποία αναγνωρίστηκε επίσημα από το Πρωτοδικείο λαμβάνοντας τη δυνατότητα να αγωνιστεί αρχικά στις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αθηνών και κατόπιν στην Εθνική Ερασιτεχνική Κατηγορία.
Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του ’90 ταλαντεύονταν στις κατηγορίες της Β΄ και της Γ΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών. Τη περίοδο 1992-93 κατακτά το Πρωτάθλημα της Β΄ Ε.Π.Σ.Α. και την άνοδο για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Α΄ Ε.Π.Σ.Α. Κατά την αγωνιστική περίοδο 1997-98 ξεκινούν μια σειρά από σημαντικές επιτυχίες για το σύλλογο που έδωσαν ώθηση στην ανοδική του πορεία προς την Α΄ Εθνική Κατηγορία. Συγκεκριμένα τη χρονιά εκείνη κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Ε.Π.Σ.Α., την επόμενη χρονιά υπήρξε φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ.Α., τη περίοδο 2000-01 κατέκτησε το Κύπελλο Ε.Π.Σ.Α. αλλά και το Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδας. ενώ και την επόμενη σαιζόν 2001-02 έφτασε ξανά μέχρι το τελικό του κυπέλλου ΕΠΣΑ για τρίτη συνεχόμενη φορά. Την ίδια σαιζόν (2001-02), κατάφερε να κερδίσει την άνοδό του στα επαγγελματικά πρωταθλήματα καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση του πρώτου ομίλου της Δ΄ Εθνικής Κατηγορίας. Παράλληλα ο σύλλογος έλαβε νομική μορφή ως Π.Α.Ε. την 9η Ιουλίου του 2002.
Τρία χρόνια αργότερα, τον Ιούνιο του 2005, ο Θρασύβουλος στέφεται πρωταθλητής του Νοτίου Ομίλου της Γ΄ Εθνικής κερδίζοντας το εισιτήριο για την Β΄ Εθνική Κατηγορία. Ο σημαντικός του στόχος για άνοδο στην Α΄ Εθνική Κατηγορία επιτυγχάνεται το Μάιο του 2008, έχοντας καταλάβει τη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος ενώ στο κύπελλο Ελλάδος έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση κερδίζοντας αντιπάλους όπως ο ΠΑΟΚ (4-2 στη Φυλή). . Στην Α'Εθνική έχει να θυμάται την ισοπαλία επί της ΑΕΚ (τερμάτισε 4η) με σκορ 3-3 στο γήπεδο Φυλής. Η επόμενη σαιζόν 2009-10 βρίσκει τους πράσινους στη Β' Εθνική ωστόσο το highlight της χρονιάς εκείνης ήταν η νίκη με 1-0 στη παράταση και ο αποκλεισμός της ΑΕΚ στη Δ' φαση του κυπέλλου Ελλάδος.
Την περίοδο 2012-13 ο Θρασύβουλος καταλαμβάνει τη προτελευταία θέση του πρωταθλήματος της Β΄ Εθνικής και αν και υποβιβάστηκε στη Γ΄ εθνική, δεν δήλωσε την επόμενη χρονιά συμμετοχή σ' αυτήν και επέλεξε να αγωνιστεί στο τοπικό πρωτάθλημα μετά από 15 χρόνια συνεχούς παρουσίας του στις εθνικές κατηγορίες.
Αγωνιστική περίοδος 2008-09
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 ο Θρασύβουλος αγωνίζεται για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Α΄ Εθνική Κατηγορία. Πρόεδρος της ομάδας είναι ο Ιωάννης Ρόδης. Κατά το μεγαλύτερο μέρος της περιόδου προπονητής διετέλεσε ο Σάκης Τσιώλης, ο οποίος βρισκόταν στο ίδιο πόστο και κατά το προγενέστερο έτος. Μετά την κοινή συναινέσει λύση της συνεργασίας του με την ομάδα στις 17 Μαρτίου του 2009, χρέη υπηρεσιακού προπονητή ανέλαβε ο Σέρβος, μέχρι πρότινος βοηθός, Ζόραν Γιέφτοβιτς. Από τη παρθενική του συμμετοχή στα σαλόνια της Α΄ Εθνικής θα έχει να θυμάται ως αξιοσημείωτο την ισοπαλία που απέσπασε από την ΑΕΚ με σκορ 3-3 στη Φυλή. Το ρόστερ της ομάδας κατά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 είχε ως εξής:
Συναρτησιακός προγραμματισμός
Στην επιστήμη υπολογιστών, συναρτησιακός προγραμματισμός είναι ένα προγραμματιστικό παράδειγμα που αντιμετωπίζει τον υπολογισμό ως την αποτίμηση μαθηματικών συναρτήσεων και αποφεύγει την κατάσταση προγράμματος και τα μεταβλητά δεδομένα. Δίνει έμφαση στην εφαρμογή συναρτήσεων, σε αντίθεση με τον προστακτικό προγραμματισμό, ο οποίος δίνει έμφαση στις αλλαγές κατάστασης. Ο συναρτησιακός προγραμματισμός έχει τις ρίζες του στο λογισμό λάμδα, ένα τυπικό σύστημα που αναπτύχθηκε τη δεκαετία 1930 για τη διερεύνηση του ορισμού συναρτήσεων, της εφαρμογής συναρτήσεων και της αναδρομής. Πολλές συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού μπορούν να θεωρηθούν επεκτάσεις του λογισμού λάμδα.
Πρακτικά, η διαφορά μεταξύ μιας μαθηματικής συνάρτησης και της έννοιας της "συνάρτησης" που χρησιμοποιείται στον προστακτικό προγραμματισμό είναι ότι οι προστακτικές συναρτήσεις μπορούν να έχουν παρενέργειες, αλλάζοντας την τιμή των ήδη αποτιμημένων υπολογισμών. Λόγω αυτού, δεν έχουν διαφάνεια αναφορικότητας, δηλαδή η ίδια έκφραση της γλώσσας μπορεί να δώσει διαφορετικές τιμές ανάλογα με την κατάσταση του εκτελούμενου προγράμματος. Αντίστροφα, σε συναρτησιακά προγράμματα, η τιμή που επιστρέφει μια συνάρτηση εξαρτάται μόνο από τα ορίσματα που αποτελούν την είσοδο της συνάρτησης. Έτσι, η κλήση μιας συνάρτησης f με ένα όρισμα x θα δώσει το ίδιο αποτέλεσμα f(x) και τις δύο φορές. Η εξάλειψη των παρενεργειών μπορεί να κάνει πολύ ευκολότερο το να κατανοηθεί και να προβλεφθεί η συμπεριφορά ενός προγράμματος. Αυτό είναι ένα από τα κίνητρα για την ανάπτυξη του συναρτησιακού προγραμματισμού.
Οι συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού, και ειδικότερα οι αμιγώς συναρτησιακές συναντώνται περισσότερο στο ακαδημαϊκό παρά στο εμπορικό ή βιομηχανικό περιβάλλον. Παρ' όλα αυτά, αξιοσημείωτες συναρτησιακές γλώσσες που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία και στην ανάπτυξη εμπορικών εφαρμογών είναι ανάμεσα σε άλλες η Erlang, η OCaml, η Haskell, η Scheme, αλλά και γλώσσες ειδικών πεδίων όπως η R για τη στατιστική, η Mathematica για τα συμβολικά μαθηματικά, ή η K για την χρηματιστηριακή ανάλυση. Διαδεδομένες γλώσσες ειδικού πεδίου όπως η SQL και τα Lex/Yacc χρησιμοποιούν στοιχεία συναρτησιακού προγραμματισμού, ειδικά για να αποφύγουν μεταβλητές τιμές. Τα λογιστικά φύλλα μπορούν επίσης να θεωρηθούν συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού.
Προγραμματισμός σε συναρτησιακό στυλ μπορεί να επιτευχθεί και σε μη συναρτησιακές γλώσσες όπως η C, η Java και η Python, που δεν είναι ειδικά σχεδιασμένες για τέτοια χρήση.
Ιστορία
Ο λ-λογισμός παρέχει το θεωρητικό υπόβαθρο για την περιγραφή συναρτήσεων και της αποτίμησής τους. Αν και είναι περισσότερο μαθηματική αφαίρεση παρά γλώσσα προγραμματισμού, αποτελεί τη βάση σχεδόν όλων των συναρτησιακών γλωσσών προγραμματισμού. Ένα ισοδύναμο μαθηματικό σύστημα, η συνδυαστική λογική, θεωρείται γενικά πιο αφηρημένο και παλαιότερο από το λογισμό λάμδα. Τόσο η συνδυαστική λογική και ο λογισμός λάμδα αναπτύχθηκαν αρχικά για να επιτευχθεί μια πιο καθαρή προσέγγιση στη θεμελίωση των μαθηματικών.
Η IPL αναφέρεται κάποιες φορές ως η πρώτη συναρτησιακή γλώσσα προγραμματισμού. Είναι μια συμβολική γλώσσα που επεξεργάζεται λίστες από σύμβολα. Περιλαμβάνει την έννοια της γεννήτριας, μιας συνάρτησης που δέχεται άλλες συναρτήσεις ως ορίσματα, κάτι που μπορεί να ερμηνευτεί ως συναρτήσεις υψηλότερης τάξης.
Ο Κένεθ Ίβερσον ανέπτυξε την γλώσσα APL στην αρχή της δεκαετίας του 1960, που περιγράφεται στο βιβλίο του A Programming Language (ISBN 978-0-471-43014-8). Η APL ήταν η βασική επιρροή για την FP του Τζον Μπάκους. Στο μέσο της δεκαετίας του 1990, ο Άρθουρ Γουίτνυ, που είχε εργαστεί προηγουμένως με τον Ίβερσον, δημιούργησε την γλώσσα K, η οποία χρησιμοποιείται εμπορικά στη χρηματοοικονομική βιομηχανία.
Ο Τζον Μπάκους παρουσίασε τη γλώσσα FP στη διάλεξη που έδωσε για το βραβείο Τούριγκ το 1977 με τίτλο "Can Programming Be Liberated From the von Neumann Style? A Functional Style and its Algebra of Programs". Ορίζει τα συναρτησιακά προγράμματα ως κατασκευασμένα με ιεραρχικό τρόπο, με «συνδυασμό μορφών» που επιτρέπει μια «άλγεβρα προγραμμάτων». Σε σύγχρονη γλώσσα, αυτό σημαίνει ότι τα συναρτησιακά προγράμματα ακολουθούν την αρχή της σύνθεσης. Η δημοσίευση του Μπάκους έκανε δημοφιλή την έρευνα στο συναρτησιακό προγραμματισμό, αν έδωσε έμφαση στον προγραμματισμό σε επίπεδο συναρτήσεων, αντί του ύφους του λογισμού λάμδα, το οποίο τελικά έμελλε να συνδεθεί με τον συναρτησιακό προγραμματισμό.
Στη δεκαετία του 1970, η γλώσσα ML δημιουργήθηκε από τον Ρόμπιν Μίλνερ στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Ο Ντέιβιντ Τέρνερ ανέπτυξε αρχικά τη γλώσσα SASL στο Πανεπιστήμιο του Αγ. Ανδρέα και αργότερα τη γλώσσα Miranda στο Πανεπιστήμιο του Κεντ. Η ML τελικά αναπτύχθηκε σε διάφορες διαλέκτους, η πιο διαδεδομένες από τις οποίες είναι η OCaml και η Standard ML. Επίσης τη δεκαετία του 1970, η ανάπτυξη της γλώσσας Scheme (μιας μερικώς συναρτησιακής διαλέκτου της LISP), όπως περιγράφεται στα lambda papers και στο βιβλίο Structure and Interpretation of Computer Programs, διεύρυνε την κατανόηση για τη δύναμη του συναρτησιακού προγραμματισμού στην ευρύτερη κοινότητα των γλωσσών προγραμματισμού.
Στη δεκαετία του 1980, ο Περ Μαρτίν-Λόφ ανέπτυξε την διαισθητική θεωρία τύπων (intuitionistic type theory), γνωστή και ως κατασκευαστική (constructive) θεωρία τύπων, η οποία συνέδεσε τα συναρτησιακά προγράμματα με κατασκευαστικές αποδείξεις οσοδήποτε πολύπλοκων μαθηματικών προτάσεων, που εκφράζονται με εξαρτημένους τύπους. Αυτό οδήγησε σε ισχυρές νέες προσεγγίσεις στην διαδραστική απόδειξη θεωρημάτων και έχει επηρεάσει την ανάπτυξη πολλών μεταγενέστερων συναρτησιακών γλωσσών προγραμματισμού.
Η γλώσσα Haskell δημοσιεύτηκε στο τέλος της δεκαετίας του 1980, σε μια προσπάθεια να συνδυαστούν πολλές ιδέες από την έρευνα στο συναρτησιακό προγραμματισμό.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ιδεολογικές δομές προγραμματισμού
Ηροδότου Ιστορίαι
Οι Ιστορίαι, επίσης, είναι μία από τις πρώτες αφηγήσεις της ανόδου της περσικής αυτοκρατορίας, αλλά και των αιτίων και των γεγονότων του Ελληνοπερσικών πολέμων μεταξύ της αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών και τις ελληνικές πόλεις-κράτη τον 5ο αιώνα π.Χ. Ο Ηρόδοτος απεικονίζει τη σύγκρουση των δυνάμεων των κατακτητών (Πέρσες) από τη μία, και της ελευθερίας (οι Αθηναίοι η συμμαχία των ελληνικών πόλεων-κρατών, τα οποία συμμάχησαν εναντίον των εισβολέων) από την άλλη.
Ο ίδιος ο Ηρόδοτος δεν έδωσε κάποιον τίτλο σε αυτό το έργο του. Οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι το ονόμασαν "Ἡροδότου Μοῦσαι" και το διαίρεσαν σε εννέα βιβλία και στο κάθε βιβλίο δόθηκε το όνομα καθεμίας από τις εννέα Μούσες.
Ανάλυση
Ο Ηρόδοτος, στα πρώτα τέσσερα βιβλία παρουσιάζει το σχηματισμό και την αύξηση της περσικής δύναμης, στο πέμπτο και έκτο τις πρώτες συγκρούσεις των Περσών με τους Έλληνες της ηπειρωτικής Ελλάδας, στο τελευταίο μέρος του έκτου και σε ολόκληρα τα δύο επόμενα βιβλία περιγράφει τις δύο μεγάλες εκστρατείες των Περσών που κατέληξαν, η πρώτη στη μάχη του Μαραθώνα και η άλλη στη ναυμαχία της Σαλαμίνας. Τέλος στο ένατο βιβλίο αναφέρεται στις άλλες πολεμικές δραστηριότητες των Ελλήνων εκείνης της εποχής. Γενικότερα τα έργα του αναφέρονται μέχρι τα γεγονότα του χειμώνα του 479 π.Χ. Ο Ηρόδοτος αξιολογεί την αξιοπιστία των πηγών του και εκθέτει τη δική του γνώμη για τα αίτια των πολέμων, όπως υποσχέθηκε στην αρχή του βιβλίου του. Αναλυτικότερα, ο Ηρόδοτος περιγράφει τα γεγονότα που έγιναν από το 560, μέχρι την κατάληψη της Σηστού το 478 από τους Αθηναίους.
Επιρροές
Για τη συγγραφή του έργου του χρησιμοποίησε τα έργα των λογογράφων, τα αρχεία των πόλεων και κάθε άλλη επίσημη αναγραφή και τέλος συλλογές χρησμών. Κύρια όμως πηγή του έργου του αποτέλεσαν οι προφορικές παραδόσεις και οι προσωπικές αναζητήσεις. Πολλές φορές κατονομάζει την πηγή των πληροφοριών του, όπως γίνεται με το Θέρσανδρο τον Ορχομένιο, τον Τύμνη τον Σκύθη κ.ά. Τα τέσσερα πρώτα βιβλία απομακρύνονται από την ιστορία και θεωρούνται περισσότερο πολιτικές πληροφορίες, μύθοι και ανέκδοτα. Μεγαλύτερη συνοχή έχουν τα πέντε υπόλοιπα βιβλία.
Γλώσσα
Οπωσδήποτε το έργο του δεν περιορίζεται μόνο στην αφήγηση μαχών, αλλά αναλύει ήθη, έθιμα, θρησκευτικές δοξασίες και θεωρίες για τη διακυβέρνηση μιας πολιτείας, παράλληλα προβάλλει δε τη σημασία της ελευθερίας των πολιτών στα πλαίσια του νόμου για τη σωστή λειτουργία του πολιτεύματος. Η γλώσσα του Ηροδότου είναι η νέα ιωνική διάλεκτος που προήλθε από την επίδραση της ομηρικής γλώσσας, με την προσθήκη αττικών και δωρικών τύπων.
Βιβλίο Α΄ (Κλειώ)
Στο Α΄ βιβλίο, Κλειώ, κάνει μια γενική αναφορά στα αίτια της σύγκρουσης Ασίας και Ευρώπης, θεωρώντας Ευρώπη τον ελλαδικό χώρο. Έπειτα παραθέτει μυθικές αναφορές, αρχίζοντας με τα όσα του είχαν πει Πέρσες λόγιοι και Φοίνικες ιερείς. Ο ίδιος δεν παίρνει θέση σ' αυτά τα μυθικά στοιχεία. Μετά ασχολείται με την ιστορία του βασιλείου της Λυδίας, από τον Κανδαύλη και τον Γύγη ως τον Κροίσο. Ενώ στέκεται ιδιαίτερα στις επιθέσεις του Κροίσου κατά των ελληνικών πόλεων της Δυτικής Μικράς Ασίας. Ακολουθεί η συζήτηση του Κροίσου με τον Σόλωνα, η ιστορία του Άτυος και του Αδράστου, οι στενές σχέσεις του Κροίσου με το Μαντείο των Δελφών και ακολουθούν τα στοιχεία για τους Πελασγούς, για τον Πεισίστρατο και τους Πεισιστρατίδες, για τη Σπάρτη και τους πολέμους της με την Τεγέα και τη συμμαχία Κροίσου-Σπάρτης. Μετά περιγράφει την εκστρατεία του Κροίσου κατά των Περσών, την παρουσία εκεί του Θαλή του Μιλησίου, την εκτροπή του Άλυ ποταμού, την ήττα του Κροίσου και την αιχμαλωσία του, καθώς και την κατάληψη των Σάρδεων και την υποταγή της Λυδίας στους Πέρσες. Ακόμη αναφέρει την ιστορία των Μήδων που αποτίναξαν το ζυγό των Ασσυρίων και την κατάλυση του Μηδικού βασιλείου. Επίσης δίνονται οι σχέσεις των Ελλήνων με τον Κύρο και περιγράφεται η υποταγή της Ιωνίας, της Καρίας, της Λυκίας και της Βορειοδυτικής Μικράς Ασίας στους Πέρσες. Και τέλος, αναφέρεται στην ιστορία των Βαβυλωνίων, των Ασσυρίων, με τη χώρα των Μασσαγετών, τους λαούς γύρω από την Κασπία θάλασσα και πώς σκοτώθηκε ο Κύρος ο Πρεσβύτερος.
Βιβλίο Β΄ (Ευτέρπη)
Στο Β΄ βιβλίο, Ευτέρπη, αρχίζει με την εκστρατεία του Καμβύση στην Αίγυπτο που συνεχίζεται και στο Γ' βιβλίο. Σ' αυτό το βιβλίο, δίνει λεπτομερείς και εντυπωσιακές πληροφορίες για την Αίγυπτο, τα ιερά της, τη θρησκεία της, τα ήθη και έθιμα της, καθώς και για την ιστορία της και τις σχέσεις Ελλήνων και Αιγυπτίων.
Βιβλίο Γ΄ (Θάλεια)
Στο Γ΄ βιβλίο, Θάλεια, ξαναγυρίζει στην αρχή, στην εκστρατεία του Καμβύση εναντίον του Άμαση και στα αίτια που την προκάλεσαν. Περιγράφει τη μάχη του Πηλουσίου, την κατάκτηση της Αιγύπτου, την υποταγή της Κυρήνης και της Λιβύης, την εκστρατεία κατά των Αιθιόπων και των Αμμωνίων και την κατάκτηση της Κύπρου. Επίσης περιγράφει την εκστρατεία των Λακεδαιμονίων και Κορινθίων κατά της Σάμου, την εξέγερση του Ψευδοσμέρδη, την ανταρσία των Μάγων, το θάνατο του Καμβύση και την ανάδειξη του Δαρείου σε βασιλιά των Περσών. Παρεμβάλλει την περιήγηση της Ινδικής και πληροφορίες για τους Άραβες, τους Αιθίοπες και τους κατοίκους της Βόρειας Ευρώπης. Τέλος, περιγράφει την υποταγή της Σάμου στους Πέρσες, την εξέγερση των Βαβυλωνίων και την κατάληψη της Βαβυλώνας.
Βιβλίο Δ΄ (Μελπομένη)
Στο Δ΄ βιβλίο, Μελπομένη, δίνονται οι δυο εκστρατείες του Δαρείου, η μια κατά των Σκυθών και η άλλη κατά της Λιβύης. Ακόμη δίνει εντυπωσιακά στοιχεία για τις χώρες και τους λαούς, παραθέτει το μύθο για τις Αμαζόνες, την κατάκτηση της Θράκης, την εκστρατεία του Δαρείου κατά των Σκυθών και την τελική υποχώρηση του. Έπειτα καταγράφει την ιστορία της Λιβύης, την περιήγηση της Λιβύης και την εκστρατείας κατά της Λιβύης.
Βιβλίο Ε΄ (Τερψιχόρη)
Στο Ε΄ βιβλίο, Τερψιχόρη, αναφέρει την υποταγή της Θράκης και των γύρω περιοχών (Τρωάδα, Λήμνος, Ίμβρος, κτλ.) στους Πέρσες. Εδώ παρεμβάλει και την ιστορία του Ιστιαίου που θα παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέγερση των Ιώνων και συνεχίζει με την αποστολή πρεσβείας στη Μακεδονία για να ζητήσει "γη και ύδωρ" Τέλος αναφέρει την εξέγερση των Ιώνων και την περιγραφή των επιχειρήσεων κατά την επανάσταση των Ιώνων σε όλη της την έκταση, παρεμβάλλοντας την ιστορία των Δωρικών φυλών της Σπάρτης και την ιστορία των Αθηνών.
Βιβλίο Ζ΄ (Πολύμνια)
Στο Ζ΄ βιβλίο, Πολύμνια, λέει για τον θάνατο του Δαρείου και την άνοδο στον θρόνο του Ξέρξη, του οποίου την ιστορία και τη δράση θα συνεχίσει και στα υπόλοιπα βιβλία. Περιγράφεται η συγκέντρωση του περσικού στρατού στη Θεσσαλία, η ζεύξη του Ελλησπόντου, η απαρίθμηση του στρατού και του ναυτικού του Ξέρξη, η αποστολή πρεσβειών από τις ελληνικές πόλεις στο Άργος, στη Σικελία, στην Κέρκυρα και στην Κρήτη με σκοπό να συγκροτηθεί Πανελλαδικό μέτωπο εναντίον των Περσών. Και κλείνει με την περιγραφή της μάχης των Θερμοπυλών.
Βιβλίο Η΄ (Ουρανία)
μικρογραφία|δεξιά|Τμήμα του βιβλίου Η΄ (Ουρανία), σε [[Πάπυροι της Οξυρρύγχου|πάπυρο 2099 της Οξυρρύγχου, χρονολογημένο στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ.]] Στο Η΄ βιβλίο, Ουρανία, συγκεντρώνει την προσοχή του στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας. Αναφέρει τη ναυμαχία του Αρτεμισίου και τις κινήσεις των Περσών στη Βοιωτία και την Αθήνα. Ενώ στη συνέχεια, δίνει τα συμβούλια των Ελλήνων, την εκκένωση της Αθήνας και την απόπειρα των Περσών κατά των Δελφών. Έπειτα ο Ηρόδοτος δίνει τα αποτελέσματα της νίκης της Σαλαμίνας και την αποχώρηση του περσικού στόλου και του περσικού στρατού στη Θεσσαλία. Μετά, επανέρχεται στις επιχειρήσεις ξηράς και την προετοιμασία για τη μεγάλη μάχη των Πλαταιών. Στο τέλος γίνεται λόγος για τη Μακεδονική Δυναστεία και το ρόλο του Αλεξάνδρου Α'.
Κίνητρο
Ο Ηρόδοτος φαίνεται να έχει ταξιδεύσει τον αρχαίο κόσμο, σχεδόν σε όλες τις περιοχές υπό περσική κατοχή, παίρνοντας συνεντεύξεις και συλλέγοντας ιστορίες για το βιβλίο του. Στην αρχή των Ιστοριών αυτοσυστήνεται και καταγράφει τον λόγο για τη συγγραφή τους:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηρόδοτος Κατηγορία:Ιστοριογραφία της Ελλάδας Κατηγορία:Περσικοί Πόλεμοι
Μαυροφόροι
Οι Μαυροφόροι ήταν το πρώτο τακτικό στρατιωτικό σώμα που οργανώθηκε στην Ελλάδα το 1821 από τον συνταγματάρχη Ιωσήφ Βαλέστ με διαταγή του Δημητρίου Υψηλάντη. Επρόκειτο για ένα ημίταγμα που αρχικά σχηματίστηκε στην Καλαμάτα. Ονομάστηκαν Μαυροφόροι, επειδή είχε μαύρο χρώμα η στολή τους. Η διαγωγή και η γενναιότητά τους ήταν αφορμή να τους εκτιμούν πολύ οι πολίτες.
Πηγές
Μεγάλη Στρατιωτική και Ναυτική Εγκυκλοπαιδεία, τόμος 4, σελ. 486
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Ντενίσοβαν
μικρογραφία| Η εξέλιξη και η γεωγραφική εξάπλωση των Ντενίσοβα σε σύγκριση με τους [[Νεάντερταλ|Νεάτερνταλ, Ανθρώπους της Χαϊδελβέργης και Χόμο Ερέκτους ]] Οι Ντενίσοβαν είναι ένα εξαφανισμένο είδος ή υποείδος αρχαϊκού ανθρώπου του γένους Χόμο χωρίς συμφωνημένη ταξινομική ονομασία. Εν αναμονή της συναίνεσης για την ταξινομική του κατάσταση, αναφέρεται ως Χόμο ντενίσοβα, Χόμο αλταϊένσις ή Χόμο σάπιενς ντενίσοβα.
Το 2010, οι επιστήμονες ανακοίνωσαν την ανακάλυψη σε ένα σπήλαιο Αλτάι, ενός οστού δακτύλου μιας νεαρής γυναίκας που βρέθηκε στο σπήλαιο Denisova στα βουνά Αλτάι της Σιβηρίας, μια σπηλιά που κατοικήθηκε επίσης από τους Νεάντερταλ και τους σύγχρονους ανθρώπους. Το μιτοχονδριακό DNA (mtDNA) του οστού του δακτύλου έδειξε ότι είναι γενετικά διακριτό από τους Νεάντερταλ και τους σύγχρονους ανθρώπους. Το γονιδίωμα του πυρήνα του δείγματος αυτού έδειξε ότι οι Ντενίσοβαν έχουν μια κοινή προέλευση με τους Νεάντερταλ, που εκτείνεται από τη Σιβηρία έως τη Νοτιοανατολική Ασία και ότι ζούσαν ανάμεσα και διασταυρώθηκαν με τους προγόνους ορισμένων σύγχρονων ανθρώπων με περίπου 3-5% του DNA των Μελανησίων και των Αβορίγινων Αυστραλών και περίπου 6% των Παπούα να προέρχονται από τους Ντενίσοβαν. Πολλά επιπλέον δείγματα από το σπήλαιο Ντενίσοβα στη συνέχεια ανακαλύφθηκαν και χαρακτηρίστηκαν, πως ήταν ένα ενιαίο δείγμα που αφαιρέθηκε από το σπήλαιο Baishiya Karst στο θιβετιανό οροπέδιο στην Κίνα.
Η σύγκριση με το γονιδίωμα ενός Νεάντερταλ από το σπήλαιο Ντενίσοβα αποκάλυψε μια τοπική αλληλεπίδραση με τοπικό DNA του Νεάντερταλ που αντιπροσωπεύει το 17% του γονιδιώματος Ντενίσοβαν και αποδείξεις διασταύρωσης με μια μέχρι τώρα άγνωστη αρχαία ανθρώπινη γενεά ενώ ανιχνεύτηκε ένας απροσδόκητος βαθμός απόκλισης mtDNA μεταξύ των Ντενίσοβαν.
Η γενεαλογία που εξελίχθηκε σε Ντενίσοβαν και Νεάτερνταλ εκτιμάται ότι διαφοροποιήθηκε από τη γενεαλογία που εξελίχθηκε σε «ανατομικά μοντέρνο» Χόμο σάπιενς περίπου 600.000 έως 744.000 χρόνια πριν. Οι Ντενίσοβαν και οι Νεάντερταλ έπειτα ουσιαστικά αποκλίνουν γενετικά ο ένας από τον άλλο, μετά από αυτό μόλις 300 γενεές. Αρκετοί τύποι ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των Ντενίσοβαν, των Νεάντερταλ και των σχετικών υβριδίων, μπορεί να είχαν κατοικήσει στο σπήλαιο Ντενίσοβα στη Σιβηρία για χιλιάδες χρόνια, αλλά δεν είναι σαφές εάν συγκατοικούσαν ποτέ στη σπηλιά. Οι Ντενίσοβαν μπορεί να είχαν διασταυρωθεί με τους σύγχρονους ανθρώπους στη Νέα Γουινέα μόλις πριν από 15.000 χρόνια.
Ανακάλυψη
εναλλ.=|μικρογραφία| Το σπήλαιο Ντενίσοβα, όπου βρέθηκαν οι πρώτοι αναφερόμενοι Ντενίσοβαν Το σπήλαιο Ντενίσοβα βρίσκεται στη νότια κεντρική Σιβηρία, στη Ρωσία στα βουνά Αλτάι κοντά στα σύνορα με το Καζακστάν, την Κίνα και τη Μογγολία. Πήρε το όνομά του από τον Denis, ένα Ρώσο ερημίτη που έζησε εκεί τον 18ο αιώνα. Το σπήλαιο εξερευνήθηκε αρχικά στη δεκαετία του 1970 από τον Ρώσο παλαιοντολόγο Νικολάι Οβόντοφ, ο οποίος αναζητούσε λείψανα κυνοειδών. Το 2008, ο Μιχαήλ Σούνκοφ της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών και άλλοι Ρώσοι αρχαιολόγοι από το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας και Εθνολογίας του Νοβοσιμπίρσκ διερεύνησαν το σπήλαιο. Βρήκαν το οστό δακτύλου μιας νεαρής ανθρωπίνης, αρχικά αναφερόμενης ως "γυναίκα Χ" (ως προς το μητρικό mtDNA καταγωγής), ή του ανθρωπίνου Ντενίσοβαν. Τα τεχνουργήματα που ανασκάφηκαν (συμπεριλαμβανομένου ενός βραχιολιού) στο σπήλαιο στο ίδιο επίπεδο χρονολογούνται με τη χρήση ραδιοϊσοτόπων άνθρακα και οξυγόνου περίπου 40.000 π.Χ. Εκτοτε, οι ανασκαφές έχουν αποκαλύψει ανθρώπινα αντικείμενα που δείχνουν μια διαλείπουσα παρουσία που ξεπερνά τα 125.000 χρόνια.
Μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Γιοχάνες Κράουζε (Johannes Krause) και τον Σβάντε Πεέμπο (Svante Pääbo) από το Ινστιτούτο Εξελικτικής Ανθρωπολογίας Max Planck στη Λειψία της Γερμανίας ανέλυσε το mtDNA που εξήχθη από το θραύσμα. Το δροσερό κλίμα του σπηλαίου Ντενίσοβα διατήρησε το DNA. Η μέση ετήσια θερμοκρασία της σπηλιάς είναι 0° C (32° F), το οποίο συνέβαλε στη διατήρηση του αρχαϊκού DNA ανάμεσα στα ευρήματα που ανακαλύφθηκαν. Η ανάλυση έδειξε ότι η νεαρή ανθρωπίνη Ντενίσοβαν «απέκλινε από έναν κοινό πρόγονο πολύ πριν από τους Νεάντερταλ και τους σύγχρονους ανθρώπους» - πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια.
Η ανάλυση mtDNA υποδηλώνει περαιτέρω ότι αυτό το νέο είδος ανθρωπινής προέλευσης ήταν το αποτέλεσμα μιας προηγούμενης μετανάστευσης από την Αφρική, άλλης από τις μεταγενέστερες εκτός Αφρικής μεταναστεύσεις που συνδέονται με τους σύγχρονους ανθρώπους, αλλά επίσης ξεχωριστή από την ακόμη παλαιότερη αφρικανική έξοδο του Χόμο ερέκτους. Ο Πεέμπο σημείωσε ότι η ύπαρξη αυτού του μακρινού κλάδου δημιουργεί μια πολύ πιο περίπλοκη εικόνα της ανθρωπότητας κατά τη διάρκεια του Παλαιού Πλειστόκενου. Η μελέτη αυτή δείχνει ότι οι Ντενίσοβαν ήταν στην πραγματικότητα μια αδελφική ομάδα των Νεάντερταλ, οι οποίοι διακλαδίστηκαν από το ανθρώπινο γένος 550.000 χρόνια πριν, και που αποκλίνουν από Νεάντερταλ, πιθανότατα στη Μέση Ανατολή, 300.000 χρόνια πριν.
Μια δεύτερη εργασία της ομάδας Σβάντε Πεέμπο αναφέρει την προηγούμενη ανακάλυψη ενός τρίτου άνω γομφίου από έναν νεαρό ενήλικα, που χρονολογείται περίπου την ίδια εποχή (το δάκτυλο ήταν από το επίπεδο 11 στην αλληλουχία σπηλαίου, το δόντι από το επίπεδο 11.1). Το δόντι διέφερε σε διάφορες απόψεις από εκείνα των Νεάντερταλ, ενώ είχε αρχαϊκά χαρακτηριστικά παρόμοια με τα δόντια του Χόμο ερέκτους. Μετά την ανάλυση mtDNA στο δόντι διαπίστωσαν ότι έχει μια ακολουθία κάπως παρόμοια με εκείνη του οστού του δακτύλου, που υποδείκνυε ένα χρόνο διαφοροποίησης περίπου 7.500 χρόνια πριν και υποδήλωνε ότι ανήκε σε ένα διαφορετικό άτομο από τον ίδιο πληθυσμό. Μια ομάδα στο Ινστιτούτο Ανθρώπινης Ιστορίας του Max Planck, με επικεφαλής την Κατερίνα Δούκα, έχει δείγματα από ραδιενεργό άνθρακα από το σπήλαιο Ντενίσοβα και εκτιμά ότι η παλαιότερη ομάδα ήταν παρούσα στο σπήλαιο ήδη πριν από 195.000 χρόνια.
Αυτά τα δείγματα από το σπήλαιο Ντενίσοβα στα βουνά Αλτάι παρέμεναν τα μόνα γνωστά παραδείγματα των Ντενίσοβαν μέχρι το 2019, όταν μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Φάχου Τσεν (Fahu Chen), Ντοντζιου Ζανγκ (Dongju Zhang) και Ζαν-Ζακ Χύμπλιν (Jean-Jacques Hublin) περιέγραψε ένα μέρος γνάθου που ανακαλύφθηκε το 1980 από έναν βουδιστή μοναχό στο σπήλαιο Μπαϊσίγια Καρστ (Baishiya Karst) στην κομητεία Ζιάχε (Xiahe) στο Θιβετιανό Οροπέδιο (Κίνα). Τα απολιθώματα έγιναν μέρος της συλλογής του Πανεπιστημίου Λάνζου (Lanzhou), όπου παρέμεινε χωρίς να μελετηθεί έως το 2010. Προσδιορίστηκε με ανάλυση αρχαία πρωτεϊνης ότι περιείχε κολλαγόνο που με την αλληλουχία βρέθηκε να έχει στενή σχέση με εκείνη των Ντενίσοβαν από το Αλτάι, ενώ η χρονολόγηση με ουράνιο που του ανθρακικού περιβλήματος που περιβάλλει το δείγμα έδειξε ότι ήταν ηλικίας πάνω από 160 χιλιάδων ετών.
Απολιθώματα
Τα απολιθώματα τεσσάρων ξεχωριστών Ντενίσοβαν από το σπήλαιο Ντενίσοβα έχουν ταυτοποιηθεί μέσω του aDNA : Ντενίσοβα 2, Ντενίσοβα 3, Ντενίσοβα  4 και Ντενίσοβα 8. Η ανάλυση ενός πέμπτου δείγματος, Ντενίσοβα 11, απέδειξε ότι ανήκε σε ένα υβρίδιο F1 Ντενίσοβαν-Νεάτερνταλ. Η Ντενίσοβα 2 είναι μια θηλυκού γένους προέφηβη ή έφηβη, η Ντενίσοβα 3 μια έφηβη, ενώ ο Ντενίσοβα 4 και ο Ντενίσοβα 8 είναι αρσενικοί ενήλικες. Μια φυλογενετική ανάλυση που βασίζεται σε mtDNA των ατόμων Ντενίσοβαν υποδηλώνει ότι το απολίθωμα Ντενίσοβα 2 είναι το παλαιότερο, και ακολουθεί ο Ντενίσοβα 8, ενώ οι Ντενίσοβα 3 και Ντενίσοβα 4 είναι περίπου ταυτόχρονοι.
Κατά τη διάρκεια της μελέτης αλληλουχίας του DNA, βρέθηκε ότι επιβίωσε ένα χαμηλό ποσοστό των γονιδιωμάτων Ντενίσοβα 2, Ντενίσοβα 4 και Ντενίσοβα 8, αλλά ένα μεγάλο ποσοστό του γονιδιώματος Ντενίσοβα 3 ήταν άθικτο. Το δείγμα Ντενίσοβα 3 μοιράστηκε σε δύο και τα μέρη αργότερα υποβλήθηκαν σε ανεξάρτητη ανάλυση mtDNA που επιβεβαίωσε την προσέγγιση αλληλουχίας.
Το δείγμα θιβετιανού Ντενίσοβαν βρέθηκε να έχει DNA πολύ υποβαθμισμένο για χαρακτηρισμό, αλλά η ανάλυση αρχαίων πρωτεϊνών επέτρεψε την αναγνώρισή του ως μέλους αυτής της ομάδας.
Αντικείμενα
μικρογραφία| Τα τεχνητά αντικείμενα που βρέθηκαν στο σπήλαιο Ντενίσοβα ανάμεσα σε ερείπια των Ντενίσοβαν Μέσα στο σπήλαιο Ντενίσοβα ανασκάφηκαν μεταξύ των απολιθωμάτων πιθανά αντικείμενα των Ντενίσοβαν. Αυτά τα αντικείμενα βρέθηκαν στο αρχικό παλαιολιθικό επίπεδο και περιελάμβαναν διάφορα διακοσμητικά κομμάτια όπως δαχτυλίδια, χάντρες και μενταγιόν από ζωικά υπολείμματα. Εκτός από αυτά, εντοπίστηκαν επίσης εργαλεία και όπλα, συμπεριλαμβανομένων των ξύστρων και των λεπίδων, από την περίοδο της Παλαιολιθικής εποχής.