cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λούκα (ταινία)
Η ταινία Λούκα εμπνέεται από την παιδική ηλικία του Καζαρόζα στη Γένοβα. αρκετοί καλλιτέχνες της Pixar στάλθηκαν στην Ιταλική Ριβιέρα συγκεντρώνοντας στοιχεία και μαθαίνοντας τον πολιτισμό και το περιβάλλον της Ιταλίας. Τα θαλάσσια τέρατα βασίστηκαν σε παλιούς ιταλικούς τοπικούς μύθους. Όπως το La Luna (η προηγούμενη ταινία μικρού μήκους του Καζαρόζα), ο σχεδιασμός και το animation πήραν στοιχεία από το στυλ του Χαγιάο Μιγιαζάκι. Ο Casarosa περιέγραψε το αποτέλεσμα ως μια ταινία που «αποτίει φόρο τιμής στον Φεντερίκο Φελίνι και άλλους κλασικούς Ιταλούς σκηνοθέτες, με μια προσθήκη Μιγιαζάκι επίσης».
Το Λούκα έκανε πρεμιέρα στο Ενυδρείο της Γένοβας στις 13 Ιουνίου 2021, και αρχικά επρόκειτο να βγει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 18 Ιουνίου 2021. Ωστόσο, λόγω της συνεχιζόμενης πανδημίας του COVID-19, η ταινία κυκλοφόρησε απευθείας στο Disney+, μαζί με μια ταυτόχρονη περιορισμένη προβολή στο El Capitan Theatre. Κυκλοφόρησε επίσης στους κινηματογράφους σε χώρες χωρίς την υπηρεσία ροής.
Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές, με ιδιαίτερους επαίνους να γίνονται για τα γραφικά, τη φωνητική ηθοποιία και τη νοσταλγική της αίσθηση. Ήταν επίσης η ταινία με τις περισσότερες προβολές του 2021 σε πλατφόρμα streaming, με πάνω από 10,6 δισεκατομμύρια λεπτά παρακολούθησης. Στα 94α βραβεία Όσκαρ, η ταινία ήταν υποψήφια για το βραβείο Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων, αλλά έχασε από το Ενκάντο. Στις 12 Νοεμβρίου 2021 κυκλοφόρησε στο Disney+ μια ταινία μικρού μήκους, με τίτλο Ciao Alberto, η οποία σχετίζεται με το Λούκα αλλά έχει ως πρωταγωνιστή τον Αλμπέρτο.
Πλοκή
Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ένα νεαρό ντροπαλό θαλάσσιο τέρας ονόματι Λόυκα Παγκούρο προσέχει ένα κοπάδι ψάρια στα ανοικτά των ακτών της ιταλικής πόλης Πορτορόσο. Οι γονείς του τού απαγορεύουν να πλησιάσει την επιφάνεια, φοβούμενοι ότι μπορεί να τον κυνηγήσουν άνθρωποι. Μια μέρα, ο Λούκα συναντά τον Αλμπέρτο Σκορφάνο, ένα άλλο νεαρό θαλάσσιο τέρας που ζει μόνο του σε έναν εγκαταλελειμμένο πύργο σε ξηρά. Όταν ο Αλμπέρτο ενθαρρύνει τον Λούκα να βγει από τον ωκεανό, αποκαλύπτεται ότι τα θαλάσσια τέρατα μπορούν να μετατρέπονται σε ανθρώπους όσο είναι στεγνά. Ο Λούκα και ο Αλμπέρτο αρχίζουν να κάνουν παρέα και να γίνονται φίλοι. Αποκτούν το κοινό όνειρο να αγοράσουν μια βέσπα για να ταξιδέψουν σε όλο τον κόσμο.
Όταν ανακαλύπτουν τις πράξεις του γιου τους, οι γονείς του Λούκα αποφασίζουν να τον στείλουν να ζήσει στα βαθιά με τον θείο του. Ο Λούκα το αρνείται αυτό και ως αντίδραση φεύγει με τον Αλμπέρτο για να κρυφτεί στο Πορτορόσο. Εκεί, τα αγόρια έρχονται τυχαία σε σύγκρουση με τον Έρκολε Βισκόντι, τον τοπικό νταή και πέντε φορές πρωταθλητή του Πορτορόσο Καπ, ενός παιδικού αγώνα τριάθλου που περιλαμβάνει κολύμβηση, κατανάλωσης ζυμαρικών και ποδηλασία. Όταν ο Έρκολε προσπαθεί να ρίξει τον Λούκα σε ένα σιντριβάνι, η Τζούλια Μαρκοβάλντο, μια νεαρή κοπέλα, τον σταματά. Με την ελπίδα να αποκτήσουν τα χρήματα που χρειάζονται για μια βέσπα, τα δύο αγόρια συνεργάζονται με τη Τζούλια για να κερδίσουν το τρίαθλο.
Η Τζούλια προσκαλεί τον Λούκα και τον Αλμπέρτο να μείνουν στο σπίτι της και τους συστήνει τον ψαρά πατέρα της, τον Μάσιμο, ο οποίος έχει στόχο να πιάσει και να σκοτώσει ένα θαλάσσιο τέρας. Εν τω μεταξύ, οι γονείς του Λούκα βγαίνουν και αυτοί στην επιφάνεια και πηγαίνουν στην πόλη για να βρουν τον γιο τους. Η Τζούλια και ο Λούκα δένονται μεταξύ τους λόγω της κοινής τους αγάπης για μάθηση, κάνοντας τον Αλμπέρτο να ζηλέψει. Όταν ο Λούκα λέει ότι θέλει να πάει σχολείο, ο Αλμπέρτο αποκαλύπτει επίτηδες τη μορφή του θαλάσσιου τέρατος στη Τζούλια για να τον αποτρέψει. Απρόθυμος να παραδοθεί, ο Λούκα προσποιείται μπροστά στην Τζούλια ότι δεν το γνώριζε. Νιώθοντας προδομένος, ο Αλμπέρτο φεύγει ενώ ταυτόχρονα η συμμορία του Έρκολε εμφανίζεται και κυνηγάει. Ο Αλμπέρτο καταλήγει στην κρυψώνα του, στον πύργο όπου και ξεσπάει, πετώντας όσο ανθρώπινα πράγματα είχε εκεί. Λίγο μετά, η Τζούλια μαθαίνει ότι και ο Λούκα είναι θαλάσσιο τέρας και τον διώχνει για την ασφάλειά του.
Ο Λούκα πηγαίνει στον πύργο και προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τον Αλμπέρτο, ο οποίος του αποκαλύπτει ότι έχει εγκαταλειφθεί από τον πατέρα του εδώ και πολύ καιρό. Ο Λούκα υπόσχεται να κερδίσει στον τρίαθλο και να αγοράσει τη βέσπα για να ξαναχτίσουν τη φιλία τους. Το τρίαθλο ξεκινά με τον Λούκα και την Τζούλια να αγωνίζονται χωριστά. Ο Λούκα καταφέρνει να ολοκληρώσει τον αγώνα κολύμβησης και τον διαγωνισμό κατανάλωσης ζυμαρικών χωρίς να αποκαλύψει την πραγματική μορφή του, ωστόσο τα πράγματα δυσκολεύουν όταν αρχίζει μία βροχή κατά τη διάρκεια του ποδηλατικού αγώνα. Ο Αλμπέρτο εμφανίζεται για να του δώσει μια ομπρέλα, ωστόσο ο Έρκολε βάζει στον Αλμπέρτο τρικλοποδιά, με αποτέλεσμα να πέσει στο βρεγμένο έδαφος και να αποκαλυφθεί η θαλάσσια μορφή του, προς έκπληξη όλων. Ο Λούκα αυτή τη φορά τον βοηθά, αν και μετατρέπεται και ο ίδιος σε θαλάσσιο τέρας. Οι δυο τους συνεχίζουν να κάνουν ποδήλατο, με τον Έρκολε να προσπαθεί τώρα να τους πιάσει ως θαλάσσια τέρατα για χρήματα, κάτι που εμποδίζει η Τζούλια. Ο Λούκα και ο Αλμπέρτο περνούν ακούσια τη γραμμή του τερματισμού, αλλά γυρίζουν πίσω για να βοηθήσουν τη Τζούλια. Όταν ο Έρκολε και άλλοι κάτοικοι της πόλης τους περικυκλώνουν για να τους πιάσουν, ο Μάσιμο τους υπερασπίζεται και επιμένει ότι έχουν κερδίσει. Μερικοί από τους κατοίκους της πόλης αποκαλύπτουν ότι είναι επίσης θαλάσσια τέρατα και ο Λούκα τελικά επανενώνεται με την οικογένειά του. Οι άνθρωποι καλωσορίζουν τα θαλάσσια τέρατα, με εξαίρεση τον Έρκολε, ο οποίος όμως γίνεται τώρα περιθωριοποιημένος: τα τσιράκια του, που είχαν βαρεθεί την κακοποιητική συμπεριφορά του, τον ρίχνουν στο σιντριβάνι.
Τελικά ο Λούκα και ο Αλμπέρτο αγοράζουν μια βέσπα, αλλά ο Αλμπέρτο την πουλάει για να βγάλει ένα εισιτήριο τρένου για τον Λούκα, επιτρέποντάς του να πάει σχολείο στη Γένοβα με την Τζούλια. Στην τελευταία σκηνή, η οικογένεια του Λούκα, ο Μάσιμο και ο Αλμπέρτο βλέπουν τον Λούκα και την Τζούλια στο σιδηροδρομικό σταθμό, όπου όλοι υπόσχονται να κρατήσουν επαφή μεταξύ τους. Κατά τη διάρκεια της παράθεσης των τίτλων τέλους, ο Λούκα φαίνεται να γνωρίζει τη μητέρα τής Τζούλιας, ενώ ο Μάσιμο υιοθετεί τον Αλμπέρτο.
Ανάπτυξη
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/Enrico_Casarosa.jpg/160px-Enrico_Casarosa.jpg|αριστερά|μικρογραφία|232x232εσ| Ο σκηνοθέτης [[Ενρίκο Κασαρόσα|Ενρίκο Καζαρόζα δήλωσε ότι η ταινία ήταν εμπνευσμένη από την παιδική του ηλικία.]] Στις 30 Ιουλίου του 2020, η Pixar ανακοίνωσε ότι σχεδίαζε μια νέα ταινία με τίτλο Luca που θα έχει θέμα μία «Ιταλική ιστορία ενηλικίωσης», με τον Ενρίκο Καζαρόζα ως σκηνοθέτη και τον Γουόρεν να είναι παραγωγός. Είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους για τον Καζαρόζα. Στο παρελθόν είχε σκηνοθετήσει μία ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους, την La Luna, που ήταν υποψήφια για Όσκαρ το 2011. Είναι η πρώτη ταινία της Pixar που γυρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στα σπίτια των μελών του πληρώματος λόγω του κλεισίματος της πανεπιστημιούπολης της Pixar στο Emeryville της Καλιφόρνια, λόγω της πανδημίας COVID-19.
Ο Καζαρόζα περιέγραψε την ταινία ως μια «βαθιά προσωπική ιστορία», που εμπνεύστηκε από την παιδική ζωή στην Γένοβα της Ιταλίας, με τον χαρακτήρα του τίτλου να βασίζεται στον εαυτό του και τον Αλμπέρτο στον καλύτερο φίλο του, Alberto Surace (ο οποίος στην ιταλική μεταγλώττιση συμμετέχει, δίνοντας την φωνή του σε έναν ψαρά). Ο Καζαρόζα έχει δηλώσει: «τα καλοκαίρια μου τα περνούσα σε παραλίες... Γνώρισα τον καλύτερό μου φίλο όταν ήμουν 11 ετών. Ήμουν πραγματικά ντροπαλός και βρήκα αυτόν το παιδί που είχε μια εντελώς διαφορετική ζωή. Ήθελα να κάνω μια ταινία για εκείνα τα είδη φιλιών που σε βοηθούν να μεγαλώσεις»
Για να προετοιμαστεί για την ταινία, η Pixar έστειλε αρκετούς από τους καλλιτέχνες της ταινίας στην Ιταλική Ριβιέρα, για ένα ερευνητικό ταξίδι, κατά τη διάρκεια του οποίου εξέτασαν το τοπίο και τους λαούς της περιοχής. Η ταινία βασίζεται στις δεκαετίες του '50 και του '60, που ο Καζαρόζα περιέγραψε ως «μια χρυσή εποχή που αισθάνεται διαχρονική». Η μουσική και τα σχέδια της ταινίας είναι εμπνευσμένα από εκείνη την περίοδο «για να αποτυπώσουν λιγάκι από αυτή τη διαχρονικότητα του καλοκαιριού».
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d0/Vernazza%2C_Cinque_Terre_%28panorama%29.jpg/250px-Vernazza%2C_Cinque_Terre_%28panorama%29.jpg|μικρογραφία|250x250εσ| Οι καλλιτέχνες της Pixar έκαναν ερευνητικά ταξίδια στην [[Ιταλική Ριβιέρα και ειδικά στην Τσίνκουα Τέρρε για να προετοιμάσουν το σκηνικό της ταινίας.]]Τα θαλάσσια τέρατα που εμφανίζονται στην ταινία προέρχονται από ιταλικούς μύθους και την τοπική λαογραφία, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών «μικρών θρύλων για τους θαλάσσιους δράκους, πλάσματα που είτε έρχονται να βοηθήσουν είτε σε βάζουν σε μπελάδες». Χαρακτηριστικά, ο Καζαρόζα έχει αναφέρει: «Πάντα έβρισκα τα παλιά θαλάσσια τέρατα [που ζωγραφίζονταν] στους χάρτες πραγματικά συναρπαστικά. Το μυστήριο της θάλασσας γινόταν αντικείμενο αναπαράστασης τόσο πολύ μέσα από αυτά τα παράξενα πλάσματα που συνηθίζαμε να ζωγραφίζαμε. Και αυτή η περιοχή έχει πολλούς υπέροχους μύθους» Η σχεδιάστρια παραγωγής Daniela Strijleva δήλωσε: «Εμπνευστήκαμε πραγματικά από παλιούς θαλάσσιους χάρτες. Μερικές σχεδιαστικές λεπτομέρειες που μεταφέρθηκαν στην τελική ταινία είναι πράγματα όπως το σχήμα των πτερυγίων των θαλασσίων τεράτων, το πόσο διακοσμητικά είναι τα λέπια τους και οι καμπύλες των ουρών τους». Ο Καζαρόζα δήλωσε επίσης ότι το θαλάσσιο τέρας είναι μια «μεταφορά για να νιώθεις διαφορετικός».
Μουσική
Την 1η Απριλίου 2021, έγινε γνωστό ότι ο Νταν Ρόμερ ήταν ο συνθέτης της μουσικής της ταινίας. Ο Ρόμερ επηρέασε την Ιταλική μουσική καθώς και από την μουσική φολκ-πόπ από τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Επίσης, κατά την ηχογράφηση της μουσικής, χρησιμοποιήθηκε ένα ευρύ φάσμα μουσικών οργάνων. Η μουσική γράφτηκε τον Ιούλιο του 2020 και ηχογραφήθηκε στα μέσα Μαρτίου 2021, τηρώντας αυστηρές οδηγίες ασφαλείας λόγω των περιορισμών από την πανδημία COVID-19. Η ταινία περιλαμβάνει τραγούδια της Μίνα, του Εντοάρντο Μπενάτο, του Τζάνι Μοράντι, της Ρίτα Παβόνε και του Quartetto Cetra, καθώς και αποσπάσματα από όπερες των Τζάκομο Πουτσίνι και Τζοακίνο Ροσσίνι. Το άλμπουμ με την μουσική της ταινία κυκλοφόρησε από την Walt Disney Records στις 18 Ιουνίου 2021.
Προβολή κοινού
Σύμφωνα με τις βαθμολογίες της Nielsen, μετά το πρώτο σαββατοκύριακο της έναρξης, το Luca ήταν στην κορυφή όλων των πρωτότυπων ταινιών τις πρώτες μέρες της σε streaming, με 1,573 δισεκατομμύρια λεπτά χρόνου προβολής. Η Nielsen ανέφερε ότι η ταινία ήταν στην κορυφή της λίστας των Top 10 εβδομαδιαίας ροής για την εβδομάδα 14–20 Ιουνίου και κατατάχθηκε στο Νο. 2 στη συνολική κατάταξη ροής μετά την σειρά Manifest στο Netflix. Η ταινία συνέχισε τα πηγαίνει καλά και τις επόμενες εβδομάδες, σημειώνοντας 1,15 δισεκατομμύρια λεπτά τηλεθέασης μεταξύ 21 και 27 Ιουλίου, κάτι που την κατέτασσε δεύτερη σε προβολές πρωτότυπη ταινία, πίσω από την ταινία The Tomorrow War. Ήταν η ταινία streaming με τις περισσότερες προβολές του 2021, με πάνω από 10,6 δισεκατομμύρια λεπτά παρακολούθησης.
Box office
Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021, η ταινία έχει εισπράξει 49,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, με τις περισσότερες αγορές της να είναι η Κίνα (14 εκατομμύρια δολάρια), η Ρωσία (8,2 εκατομμύρια δολάρια), η Πολωνία (3,6 εκατομμύρια δολάρια), το Χονγκ Κονγκ (3,6 εκατομμύρια δολάρια), η Νότια Κορέα (3 εκατομμύρια δολάρια), τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (2,1 εκατομμύρια δολάρια) και η Ρουμανία (1,02 εκατομμύρια δολάρια).
Κριτική
Στον ιστότοπο συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία 91% με βάση 293 κριτικές, με μέση βαθμολογία 7.3 στα 10. Η συναίνεση των κριτικών του ιστότοπου λέει: «Ελαφρύ αλλά γεμάτο με μολυσματική χαρά, ο σαγηνευτικός Λούκα αποδεικνύει ότι η Pixar μπορεί να το παίξει ασφαλής ενώ εξακολουθεί να γοητεύει κοινό όλων των ηλικιών». Σύμφωνα με το Metacritic, το οποίο όρισε σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 71 στα 100 με βάση 52 κριτικούς, η ταινία έλαβε «γενικά ευνοϊκές κριτικές».
Ταινία μικρού μήκους
Μια ταινία μικρού μήκους με τίτλο Ciao Alberto κυκλοφόρησε στο Disney+ στις 12 Νοεμβρίου 2021. Το σενάριο και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο McKenna Jean Harris και παραγωγός ο Matt DeMartini με τον Ενρίκο Καζαρόζα ως εκτελεστικός παραγωγός. Η ταινία αυτή επικεντρώνεται στον Αλμπέρτο καθώς προσπαθεί να συνηθίσει να μεγαλώνει να δουλεύει με τον Μάσιμο, αποδεχόμενος τελικά αυτόν ως τον νέο του πατέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pixar Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2021 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2021
Χριστίνα Μαραγκόζη
Η Χριστίνα Μαραγκόζη (πλήρες ονοματεπώνυμο: Χριστίνα Χρυσικάκη, γενν. 14 Φεβρουαρίου 1958, Αγίασμα Καβάλας) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε 14 Φεβρουαρίου 1958 στο Αγίασμα Καβάλας. Λίγο μετά τη γέννηση της η οικογένεια έφυγε για τη Γερμανία. Θα επιστρέψουν όταν η Χριστίνα ήταν 11 χρόνων.
Αργότερα ξεκινάει μαθήματα κιθάρας ενώ τελείωσε και τη δραματική σχολή της Ευγενίας Χατζίκου. Τελικά την κέρδισε το τραγούδι.
Σε μια συνεργασία της με την Ελένη Βιτάλη στη νυχτερινή Αθήνα θα γνωρίσει το συνθέτη και μετέπειτα σύζυγό της Αντώνη Βαρδή με τον οποίο συνυπήρξαν για δέκα χρόνια καλλιτεχνικά στη σκηνή και στη δισκογραφία κάνοντας μεγάλες επιτυχίες.
Αρχικά θα ξεχωρίσει με το τραγούδι "Να 'χα την ξύπνια μηχανή" στον περίφημο δίσκο των Πέτρου Βαγιόπουλου-Μανώλη Ρασούλη "Πότε Βούδας πότε Κούδας", 1985.
Επίσης, έλαβε μέρος στο διαγωνισμό της ΕΡΤ για την ελληνική συμμετοχή στη Eurovision, 1987 με το τραγούδι "Πάψε να μπλέκεις το ροκ με τα μπουζούκια" των Σεκόντου Μπουχάγιερ-Δημήτρη Καπράλου.
Η Χριστίνα Μαραγκόζη έχει μια κόρη την Εβίτα από το δεύτερο γάμο της με τον επιχειρηματία Θάνο Αϊβαλιώτη.
Συνεργασίες
Από την αρχή της καριέρας της η Χριστίνα Μαραγκόζη τραγούδησε δίπλα σε μεγάλους καλλιτέχνες: Πουλόπουλο, Αλεξίου, Μητροπάνο, Μαρινέλλα, Δούκισσα, Μενιδιάτη, Χαλκιά, Αρβανιτάκη, Βιτάλη κ.ά.
Πολύ συχνά αναφέρεται στις πολύ όμορφες αναμνήσεις που της άφησαν οι συναυλίες με Μητσιά-Μπέλλου-Γανωτή το καλοκαίρι του 1984.
Στα χρόνια της προσωπικής της δισκογραφίας η Μαραγκόζη συνεχίζει τις νυχτερινές εμφανίσεις της αλλά και τις συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό δίπλα σε μεγάλα ονόματα του τραγουδιού όπως η Γιώτα Λύδια, οι αδελφοί Κατσιμίχα, η Πίτσα Παπαδοπούλου, η Λίτσα Διαμάντη, ο Νότης Σφακιανάκης, ο Γιάννης Σαββιδάκης, η Καίτη Γκρέ ι, ο Γιώργος Αλκαίος, η Πένυ Ξενάκη, ο Σάκης Ρουβάς, οι Ζιγκ Ζαγκ, ο Λάμπρος Καρελάς, κ.α.
Προσωπική Δισκογραφία-Συνοπτικά
1. Σ’ ακολουθώ, CBS, 1987
2. Τραγουδάμε μαζί (Βαρδής + Μαραγκόζη), CBS, 1988
3. Μετά τις δώδεκα, CBS, 1989
4. Ανάμεσα σε δυο αγάπες, COLUMBIA, 1991
5. Με τρελαίνουνε οι νύχτες με πανσέληνο, SYMPHONY RECORDS, 1992
6. Στου κόσμου το τέρμα, COLUMBIA, 1994
7. Αγκαλιά γεμάτη αγκάθια, ΑΚΤΗ, 1996
8. Σελίδα ζωής, FM RECORDS, 1998
9. Ό,τι αγάπησα, FM RECORDS, 2000
10. Απροσδόκητος ήλιος, POLYMUSIC, 2006 (Ενορχήστρωση: Αντώνης Μιτζέλος)
Προσωπική δισκογραφία-Πληροφορίες
"Σ' ακολουθώ"-μουσική: Αντώνης Βαρδής / στίχοι:, Μανώλης Ρασούλης (1) Γιάννης Πάριος (3), Τασούλα Θωμαΐδου (2), Μάνος Τσιλιμίδη ς (1), Πάνος Φαλάρας (1), Ανδρέας Αλεξανδρόπουλος (1), Ανδρέας Σπυρόπουλος (1)
Ξεχωρίζουν αμέσως: "Χάνομαι" ή "Κλείστε τις πόρτες", "Λικεράκι", "Θα προχωράμε μαζί", "Θέλω να ξεχάσω".
Το περίφημο ντουέτο "Θα προχωράμε μαζί" με τον Αντώνη Βαρδή αρχικά ήταν να γίνει με το Γιάννη Πάριο.
Το τραγούδι "Θέλω να ξεχάσω" σε στίχους Γιάννη Πάριου συμπεριλήφθηκε στον προσωπικό του δίσκο "ΒΙΟΣ ΕΡΩΤΙΚΟΣ", 1994.
Η Πέγκυ Ζήνα τραγούδησε "Χάνομαι" ή "Κλείστε τις πόρτες" στον προσωπικό της δίσκο "ΕΝΑ ΧΑΔΙ", 2001.
"Τραγουδάμε μαζί"-μουσική Αντώνης Βαρδή ς / στίχοι: Αντώνης Ανδρικάκης (8), Τασούλα Θωμαΐδου (2), Πάνος Φαλάρας (1) / ερμηνεία: Χριστίνα Μαραγκόζη, Αντώνης Βαρδής
Ξεχωρίζουν: "Δώσ’ τα όλα", "Θα εκραγώ", "Δίχως εσένα", "Θυμάμαι και θυμώνω", και το ντουέτο "Έφυγες".
"Μετά τις δώδεκα"-(α΄ πλευρά) μουσική: Μιχάλης Τερζής (2), Χρήστος Νικολόπουλος (2), Νίκος Τάτσης (1) / στίχοι: Χριστόφορος Μπαλαμπανίδης (2), Χρήστος Προμοίρας (2), Γιώργος Κλεφτογιώργος (1), Ηλίας Κατσούλης (1)
Προηγήθηκε promo single με τα δύο τραγούδια του δίσκου, "Απ' όλα λείπεις" και "Μετά τις δώδεκα" τα οποία ξεχώρισαν μαζί με: "Τίποτα δεν άφησες" και το ντουέτο "Θεσσαλονίκη"
"Ανάμεσα σε δυο αγάπες"-(α΄ πλευρά) μουσική: Αντώνης Βαρδής / στίχοι: Γάννης Πάριος (2), Κυριάκος Ντούμος (1), Αντώνης Ανδρικάκης (1), Τασούλα Θωμαΐδου (1), Πάνος Φαλάρας (1)
-(β’ πλευρά) μουσική: Γιάννης Σπανός / στίχοι: Αντώνης Ανδρικάκης
Ξεχωρίζουν: "Ελεύθερο πεδίο", "Σβήσε το φως", "Κυριακή" ενώ υπάρχει και το τελευταίο ντουέτο της συνεργασίας Αντώνη Βαρδή-Χριστίνας Μαραγκόζη, "Σ’ αγαπάω, μ’ αγαπάς".
"Με τρελαίνουν οι νύχτες με πανσέληνο"-μουσική: Αντώνης Βαρδής & (από ένα τραγούδι) Χρήστος Γιαννόπουλος, Μάκης Γιαπράκας, Ηλίας Αγγελόπουλος / στίχοι: Πάνος Φαλάρας (8), Τατιάνα Λύγαρη (1),  Βασίλης Παπατόλης (2), Γιούλα Γεωργίου (1), Χρήστος Γιαννόπουλος (1).
Προηγήθηκε ένα promo single με τα τραγούδια "Νύχτες πανσέληνες" και "Συγνώμη" ενώ ξεχώρισε ακόμα το "Να μη χαράξει". Υπάρχει ένα ντουέτο με τον Κώστα Αντωνόπουλο, "Δεν μπορούμε χώρια".
Σ’ αυτό το δίσκο ξεκινάει η συνεργασία της Χριστίνας Μαραγκόζη με τον τραγουδοποιό Χρήστο Γιαννόπουλο που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
"Στου κόσμου το τέρμα"-μουσική: Αντώνης Βαρδής (5), Πέτρος Βαγιόπουλος (3), Κύπρος Χαραλάμπους (1), Χρήστος Γιαννόπουλος (1), Θοδωρής Τσέλλας (1) / στίχοι: Ιφιγένεια Γιαννοπούλου (1), Πάνος Φαλάρας (4), Μανώλης Ρασούλης (1) Γιώργος Κλεφτογιώργος (2), Νίνα Ναχμία (1), Θοδωρής Τσέλλας (1), Χρήστος Γιαννόπουλος (1)
Εδώ η Χριστίνα Μαραγκόζη τραγουδάει σε δεύτερη εκτέλεση "Θα βάλω τα μεταξωτά" των Σωκράτη Μάλαμα & Γιάννη Τσατσόπουλου.
Ξεχωρίζουν τα δύο απ΄ τα τρία τραγούδια του Πέτρου Βαγιόπουλου "Όνειρό μου και ζωή μου", "Ρέστα" κι ακόμα: "Εμείς οι Έλληνες", "Πάρε με, πάρε με", "Ρίχ' το έξω".
Το τραγούδι-επιτυχία "Όνειρό μου και ζωή μου" είχε αρχικά προταθεί στη Γλυκερία.
"Αγκαλιά γεμάτη αγκάθια"-μουσική: Χρήστος Γιαννόπουλος (6), Γιάννης Σπανός (1), Τάκης Σούκας (2), Φοίβος (1), Νίκος Τσαγκρής (1), Γιάννης Μπιθικώτσης (1), Άρης Σαμολαδάς (1) / στίχοι: Χρήστος Γιαννόπουλος (5), Τασούλα Θωμαΐδου (2), Ιφιγένεια Γιαννοπούλου (1), Νίκος Λουκάς (1), Γιάννης Δόξας (1), Γιούλα Γεωργίου (1), Χριστίνα Μαραγκόζη (1).
Ξεχωρίζουν: "Πυροσβεστικά", "Αγκαλιά γεμάτη αγκάθια", "Το άρρωστο μυαλό σου", "Χωρίς αγάπη".
Υπήρξε κι ένα promo sampler με πέντε τραγούδια από αυτό το δίσκο.
"Σελίδα ζωής" -μουσική: Παναγιώτης Στεργίου (3), Βασίλης Κελαϊδής (2), Νίκος Χατζόπουλος (1), Μάκης Γιαπράκας (1), Λουδοβίκος Σπίγγος (1), Κωνσταντίνος Πατέρας (1), Δημήτρης Σταμπουλής (1), Αντώνης Πετρίδης (1), Στέλιος Χρόνης (1) / στίχοι: Σμαρούλα Μαραγκουδάκη (3), Νίκος Βαξαβανέλης (3), Πάνος Φαλάρας (3), Λάκης Τσώλης (1), Κωνσταντίνος Πατέρας (1), Στέλιος Χρόνης (1).
Υπήρξε κι ένα promo single με τα τραγούδια "Σκότωμα", "Είναι που ζηλεύω" και το τραγούδι των Μάκη Γιαπράκα & Πάνου Φαλάρα "Aν την αγαπάς" το οποίο όμως δεν συμπεριλήφθηκε στο δίσκο.
Μεγάλη επιτυχία του δίσκου στο you tube το ομώνυμο τραγούδι "Σελίδα ζωής" ενώ ξεχωρίζουν ακόμα: "Να με φοβάσαι", "Θα 'μαι εγώ".
Το τραγούδι "Με σημάδεψε" έχει τραγουδήσει σε πρώτη εκτέλεση ο Κώστας Λεοντίδης στον ομότιτλο δίσκο, 1993.
"Ό,τι αγάπησα" - περιέχει παλιότερα λαϊκά τραγούδια σε δεύτερη εκτέλεση. Ανάμεσα σ' αυτά τα τραγούδια είναι και η πολύ επιτυχημένη δεύτερη εκτέλεση της Μαραγκόζη "Ποιος θα το πίστευε" που ένα χρόνο πριν είχε ηχογραφηθεί για το δίσκο "51 ΕΞΤΡΑ" των Παιδιών από την Πάτρα. Οι ενορχηστρώσεις είναι κυρίως του Αντώνη Γούναρη.
Ο δίσκος χαρακτηρίζεται από τις πολύ επιτυχημένες και τολμηρές σε ερμηνεία και ενορχήστρωση δεύτερες εκτελέσεις της Μαραγκόζη. Ξεχωρίζουν ανάμεσα στα άλλα τραγούδια: "Ένα χειμωνιάτικο πρωί", "Στο τραπέζι που τα πίνω", "Θέλω να ζεις για μένα", "Αν είναι η αγάπη αμαρτία", "Άσε πρώτα να ξεχάσω". Υπάρχει ένα ντουέτο στο κλασικό τραγούδι του Βασίλη Τσιτσάνη "Τα καβουράκια" με τους X DARAWISH οι οποίοι έκαναν την ενορχήστρωση.
Προηγήθηκε ένα promo single με τρία τραγούδια από το δίσκο.
"Απροσδόκητος ήλιος". Στο αποκορύφωμα της ερμηνευτικής της δεινότητας και έκφρασης η Μαραγκόζη ετοιμάζει αυτό το δίσκο στο μεγαλύτερο κομμάτι του οποίου τις ενορχηστρώσεις θα κάνει ο Αντώνης Μιτζέλος (9).
-μουσική: Νίκος Ζιώγαλας (3), Αντώνης Μιτζέλος (2), Λαυρέντης Μαχαιρίτσας (2), Παντελής Θαλασσινός (1), Μιλτιάδης Πασχαλίδης (1), Λάκης Παπαδόπουλος (1), Ανδρέας Λάμπρου (1),  Βίκτωρ Πολυδώρου (1), Τάσος Γκρους (1), Κώστας Μακεδόνας (1), Μάνος Πυροβολάκης (1) / στίχοι: Βίκυ Γεροθόδωρου (4), Μάνος Ελευθερίου (1), Ηλίας Κατσούλης (1), Γιάννης Μαύρος (1), Νίκος Μωραΐτης (1), Αναστασία Μουτσάτσου (1), Άννα Ιωαννίδου (1), Μαρίνα Αρμεύτη (1), Χάρης Καφετζόπουλος & Μαίρη Λαμπαδίτη (1), Νίκος Ζιώγαλας (3)
Υπάρχει ένα ντουέτο, "Χωρισμός", με το Νίκο Ζιώγαλα κι ένα ντουέτο, "Γυρίζω σελίδα", με τον Αντώνη Μιτζέλο.
Προηγήθηκε ένα promo single με τα τραγούδια "Απροσδόκητος ήλιος" και "Χωρισμός".
Singles-You tube (AAC Files)
"Έχω αρρωστήσει", 2013, -μουσική: Κώστας Παπαγεωργίου / στίχοι: Πέτρος Δουρδουμπάκης, για το you tube
"Στο μυαλό μου", Spicy, 2013 -μουσική & στίχοι: Φοίβος
Αθανάσιος Δροσόπουλος
Ο Αθανάσιος Δροσόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός.
Χριστίνα Μαραγκόζη
Singles-You tube (AAC Files)
"Τα παίζω όλα", Heaven Music, 2018, -μουσική: Στέλιος Μαρής / στίχοι: Ρεβέκκα Ρούσση (λίγο αργότερα θα κυκλοφορήσει κι ένα remix του ίδιου τραγουδιού)
Αθανάσιος Δροσόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Ιωάννη Δροσόπουλου. Σπούδασε γεωπονική στη Γερμανία και διατηρούσε κτήματα στο Γαρδίκι Λάρισας. Εξελέγη, με την υποστήριξη του Κόμματος των Φιλελευθέρων, βουλευτής Αλμυρού το 1930, αντί του Α. Παπαοικονόμου, καθώς και στις εκλογές του 1933.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Αλμυρού Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Χριστίνα Μαραγκόζη
Singles-You tube (AAC Files)
"Χάνομαι" ή "Κλείσε τις πόρτες" (live, επανεκτέλεση),  Heaven Music, 2019, από τις παραστάσεις "Μεταξύ μας η αγάπη" στο Ρυθμός Art Theatre
"Σχέση από απόσταση", 2019, -δεύτερη εκτέλεση στο τραγούδι του Νικόλα Αδέσποτου
"Θα ζήσω κόντρα στον καιρό", Musicmirror, 2021, -μουσική: Μανώλης Καρπάθιος / στίχοι: Κώστας Μπαλαχούτης
"Μεθυσμένο μήνυμα", Heaven Music, 2021, -μουσική & στίχοι: Γιώργος Μαχάττος (George Mahattos)
"Δεν υπάρχουνε λόγια" (live-cover), Heaven Music, 2021, -μουσική: Χρήστος Νικολόπουλο ς / στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος (α΄ εκτέλεση: Χάρις Αλεξίου, 1988)
Video clips
Έχουν οπτικοποιηθεί (video clips) τα εξής τραγούδια της Χριστίνας Μαραγκόζη:
"Ελεύθερο πεδίο" 1991, "Μη μ' αναστατώνεις" (συμμετέχει ο Απόστολος Γκλέτσος) 1991, "Σβήσε το φως" 1991, "Όποιος είναι μοναχός το ξέρει" 1991, "Νύχτες πανσέληνες" 1992, "Να μη χαράξει" 1992, "Όνειρο μου και ζωή μου" 1994, "Ρίχτο έξω" 1995, "Ρέστα" 1995, "Αγκαλιά γεμάτη αγκάθια" 1996, "Πυροσβεστικά" 1996, "Το άρρωστο μυαλό σου" 1996, "Σκότωμα" 1998, "Να με φοβάσαι" 1999, "Ποιος θα το πίστευε" 2000, "Στο μυαλό μου" 2013, "Τα παίζω όλα" 2018, "Δεν υπάρχουνε λόγια" 2021 (cover)
Εμφανίσεις-live
Την τετραετία 2007-2011 η Χριστίνα Μαραγκόζη μαζί με τον Πέτρο Δουρδουμπάκη έκαναν εμφανίσεις και συναυλίες. Αυτή η συνεργασία κορυφώθηκε με τη σύμπραξη τους στην παράσταση-σύνθεση του Ιωάννη Τράντα "Τοπίο του είναι-Imagine" της θεατρικής ομάδας Ερινεώς στο Βόλο, 2008.
Ακόμα συνεργάστηκε με τον Πάνο Σαββόπουλο σε δύο από τα 23 αφιερώματα στο ρεμπέτικο τραγούδι που έγιναν στον Ιανό: ("Βαγγέλης Παπάζογλου", 2008 / "Ρεμπέτικα Κατοχής", 2010).
Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2018 συνέπραξε στο Ρυθμός Αrt Τheatre στην επιτυχημένη παράσταση "Μεταξύ μας η αγάπη" με την Έλντα Πανοπούλου, τη Σοφία Βόσσου και τον Κωνσταντίνο Τσερκάκη.
Μέσα στο 2018 η Χριστίνα Μαραγκόζη έδωσε συναυλίες με την Ορχήστρα Νέων του Κέντρου Γραμμάτων και Τεχνών Δίου με αποκορύφωμα της συνεργασίας αυτής τη μουσική παράσταση αφιέρωμα στο Μάνο Ελευθερίου που δόθηκε στο Δήμο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης το Δεκέμβριο, 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Όσβαλντ Σεμερένι
Σπουδές και ενασχόληση
Ο Όσβαλντ Σεμερένι σπούδασε αρχαία ελληνική γλώσσα και φιλολογία στο πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης και ειδικεύτηκε στη συγκριτική γλωσσολογία στα πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και του Βερολίνου. Το 1942 διορίστηκε λέκτωρ τής Αρχαίας Ελληνικής στο πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, όπου το 1944 υπέβαλε διατριβή για υφηγεσία με αντικείμενο τις Βαλτοσλαβικές γλώσσες και το 1947 διορίστηκε καθηγητής Ινδοευρωπαϊκής γλωσσολογίας.
Εντούτοις, έναν χρόνο αργότερα, μετά την εγκαθίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος στην Ουγγαρία, αναγκάστηκε να καταφύγει με τη σύζυγο και τον πέντε ετών γιο του στην Ιταλία, από όπου στη συνέχεια εξασφάλισε τη δυνατότητα επιστροφής στο Λονδίνο. Εκεί χρειάστηκε να υπερνικήσει πολλές δυσκολίες, κυρίως οικονομικές, ώσπου τελικά το 1960 διορίστηκε στην έδρα τής συγκριτικής γλωσσολογίας στο University College του Λονδίνου. Αργότερα υπηρέτησε επίσης ως επισκέπτης καθηγητής τής ινδοευρωπαϊκής και της γενικής γλωσσολογίας στο πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, καθώς και στο πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, το οποίο του απένειμε τον τίτλο τού ομότιμου καθηγητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι
Το πουγκί
Το πουγκί (γαλλικός τίτλος: La Bourse) είναι νουβέλα του Γάλλου μυθιστοριογράφου Ονορέ ντε Μπαλζάκ, που εκδόθηκε το 1832.
Είναι το τέταρτο έργο στις Σκηνές της ιδιωτικής ζωής, του πρώτου από τους αφηγηματικούς κύκλους που συνθέτουν την Ανθρώπινη κωμωδία.
Υπόθεση
Ο νεαρός ζωγράφος Ιππόλυτος Σινέ πέφτει από τη σκάλα ενώ εργαζόταν στο ατελιέ του και χάνει τις αισθήσεις του. Ακούγοντας τον θόρυβο της πτώσης του καταφθάνουν δύο γειτόνισσές του, η Αδελαΐδα Λεσενιέρ και η μητέρα της κυρία ντε Ρουβίλ, που κατοικούν στο ακριβώς από κάτω διαμέρισμα. Οι δύο γυναίκες φροντίζουν τον νεαρό και γνωρίζονται.
Ο νεαρός ζωγράφος ερωτεύεται την Αντελαΐδα και τις επόμενες εβδομάδες επισκέπτεται συχνά το διαμέρισμά της. Εκεί τον καλωσορίζουν πάντα θερμά, αλλά δεν μπορεί να μην παρατηρήσει τα αναμφισβήτητα σημάδια της φτώχειας – μια αξιοπρεπή και επιμελώς κρυμμένη φτώχεια. Ο Ιππόλυτος παρατηρεί επίσης ότι η μητέρα και η κόρη έχουν διαφορετικά επώνυμα και είναι απρόθυμες να αποκαλύψουν οτιδήποτε για το παρελθόν τους. Συγχρόνως, δύο πλούσιοι, παλιοί φίλοι της μητέρας, τις επισκέπτονται συχνά, παίζουν χαρτιά και συνήθως χάνουν.
Είναι απατεώνες η κυρία ντε Ρουβίλ και η κόρη της, ή ακόμη και ιερόδουλες; Παρά τις υποψίες του ότι οι δύο γυναίκες ζουν με έναν μυστηριώδη και ανυπόληπτο τρόπο, ο Ιππολύτης συνεχίζει τις επισκέψεις του, γιατί είναι βαθιά ερωτευμένος με την Αδελαΐδα. Μια μέρα, καθώς φεύγει από το διαμέρισμα, συνειδητοποιεί ότι έχει αφήσει πίσω του το πουγκί του. Αλλά όταν επιστρέφει και ρωτά, η κοπέλα ισχυρίζεται ότι δεν βρίσκεται στο διαμέρισμά τους. Ο νεαρός υποπτεύεται ότι οι γυναίκες το έκλεψαν και σταματά να τις επισκέπτεται. Κατά τη διάρκεια της επόμενης εβδομάδας μαραζώνει σε σημείο που ακόμη και η μητέρα του αντιλαμβάνεται τον πόνο του. Οι φίλοι του φαίνεται να επιβεβαιώνουν τις χειρότερες υποψίες του.
Αποφασίζει να ξαναπάει ούτως ή άλλως, και στη συνέχεια μια ευτυχής σύμπτωση επιτρέπει στον Ιππόλυτο να ανακαλύψει το εξαιρετικά έντιμο παρελθόν των δύο γυναικών και την αξιοπρέπειά τους. Μαθαίνουμε ότι οι δύο πλούσιοι επισκέπτες ήταν φίλοι του συζύγου της κ. ντε Ρουβίλ, βαρόνου Λεσενιέρ ντε Ρουβίλ, ο οποίος είχε σκοτωθεί στον πόλεμο, και έχαναν σκόπιμα στα χαρτιά, για να τη βοηθήσουν στη φτώχεια της. Επίσης βρίσκει το πορτοφόλι του επισκευασμένο και κεντημένο από τα χέρια της Αδελαΐδας. Η νεαρή κοπέλα το είχε πάρει για να το διορθώσει. Η ιστορία τελειώνει με τον αρραβώνα των νεαρών ερωτευμένων.
Σχόλια
"«Η Αδελαΐδα ήρθε πίσω από την πολυθρόνα του ηλικιωμένου κυρίου και ακούμπησε τους αγκώνες της στην πλάτη, μιμούμενη ασυνείδητα τη στάση της αδερφής της Διδούς στον διάσημο πίνακα του Γκερέν»."
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ονορέ ντε Μπαλζάκ
Εθνική Κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών 1967
Το πρωτάθλημα Ελλάδας υδατοσφαίρισης ανδρών 1967 ολοκληρώθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1967. Μετείχαν οι Εθνικός, Ολυμπιακός, Ν.Ο. Πατρών, Παναθηναϊκός ενώ έγιναν δύο γύροι.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Εθνικός.
Αγώνες
Όλοι οι αγώνες έγιναν στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο. Ο πρώτος γύρος του πρωταθλήματος διεξήχθη παράλληλα με το πανελλήνιο κολυμβητικό πρωτάθλημα εφήβων-παίδων, και ο δεύτερος παράλληλα με το πρωτάθλημα ανδρών και γυναικών.
23/8/1967
25/8/1967
26/8/1967
27/8/1967
21/9/1967
22/9/1967
23/9/1967
24/9/1967
Παραπομπές
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία υδατοσφαίρισης ανδρών
Ατλαντικές Επαναστάσεις
Οι κυριώτερες επαναστατικές εκδηλώσεις ήταν αυτές των Ηνωμένων Πολιτειών (1775-1783), της Γαλλίας  (1789-1814) , της  Αϊτής  (1791-1804) ,  της  Ιρλανδίας  (1798 ) και  της Λατινικής Αμερικής (1810-1825). Έγιναν και μικρότερες εξεγέρσεις στην Ελβετία, τη Ρωσία και τη Βραζιλία. Οι επαναστάτες κάθε χώρας είχαν επαφές με αυτούς των άλλων χωρών και σε κάποιο βαθμό εμπνέονταν ο ένας από τον άλλο.
Τα κινήματα ανεξαρτησίας στην Αμερικανική ήπειρο  ξεκίνησαν με την Αμερικανική Επανάσταση, 1775 - 1783 ,  κατά την οποία η Γαλλία , η Ολλανδία και η Ισπανία βοήθησαν τις νεαρές Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής  που γίνονταν ανεξάρτητες από τη Βρετανία. Το 1790 ξέσπασε η επανάσταση της Αϊτής. Με την Ισπανία απασχολημένη σε Ευρωπαϊκούς πολέμους, οι ισπανικές αποικίες της Αμερικής εξασφάλισαν επίσης την ανεξαρτησία τους γύρω από 1820.
Εθνικές επαναστάσεις
Στα σημεία διασύνδεσης μεταξύ αυτών των ποικίλων εξεγέρσεων περιλαμβάνονται τα αιτήματα για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του ανθρώπου,  η ιδέα  της λαϊκής κυριαρχίας,  η πίστη σε ένα "Κοινωνικό συμβόλαιο"  το οποίο εν συνεχεία κωδικοποιήθηκε ως γραπτό  σύνταγμα, ένα πλέγμα  θρησκευτικών  πεποιθήσεων που  συχνά συνδέεται με  τον «ντεϊσμό»  ή  τον  αγνωστικισμό και χαρακτηρίζεται από την λατρεία της λογικής,  η απόρριψη της  φεουδαρχίας  και συχνά και της μοναρχίας. Οι Ατλαντικές Επαναστάσεις είχαν επίσης πολλά κοινά σύμβολα, συμπεριλαμβανομένου του τίτλου "πατριώτης"  που χρησιμοποιήθηκε από πολλές επαναστατικές ομάδες,  το σύνθημα της "Ελευθερίας",  το  φρυγικό σκούφο, το Δέντρο της ελευθερίας  και άλλα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Επαναστάσεις
Φερρέρε
Το Φερρέρε (ιταλικά: Ferrere) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Ράγκναρ Νούρκσε
Ο Ράγκναρ Νούρκσε ( 5 Οκτωβρίου 1907, Κάρου, Εσθονία – 6 Μαΐου 1959, κοντά στη λίμνη της Γενεύης, Ελβετία ) ήταν Εσθονός διεθνής οικονομολόγος και διαμορφωτής πολιτικής κυρίως στους τομείς της διεθνούς χρηματοδότησης και της οικονομικής ανάπτυξης.
Βιογραφία
Ο Ράγκναρ Νούρκσε γεννήθηκε στο χωριό Κάρου, Κυβερνείο της Λιβονίας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (τώρα στο δήμο Τιούρι, κομητεία Γιέρβα, Εσθονία), γιος ενός Εσθονού πατέρα που εργάστηκε από ξυλοκόπος έως διαχειριστής ακινήτων. Η μητέρα του ήταν Εσθονή-Σουηδή. Οι γονείς του μετανάστευσαν στον Καναδά το 1928.
Μετά από ένα ρωσόφωνο δημοτικό σχολείο, ο Νούρκσε παρακολούθησε την ελίτ Καθεδρική Σχολή του Τάλιν, το πιο διάσημο, γερμανόφωνο γυμνάσιο της πόλης, από όπου αποφοίτησε με ανώτερες διακρίσεις το 1928. Συνέχισε την εκπαίδευσή του στη Νομική Σχολή και στο οικονομικό τμήμα του Πανεπιστημίου του Τάρτου από το 1926 έως το 1928, και στη συνέχεια στα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Αποφοίτησε με πτυχίο πρώτης τάξης στα οικονομικά, υπό τον καθηγητή Σερ Φρέντερικ Όγκιλβι, το 1932. Κέρδισε την υποτροφία Κάρνεγκι, για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης από το 1932 έως το 1934.
Το 1945, η Νούρκσε δέχτηκε μία θέση εργασίας στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη. Ήταν επισκέπτης λέκτορας στο Κολούμπια από το 1945 έως το 1946, ήταν μέλος του Ινστιτούτου Προηγμένων Σπουδών στο Πρίνστον του Νιου Τζέρσεϊ, από το 1946 έως το 1947 και στη συνέχεια επέστρεψε στο Κολούμπια ως Αναπληρωτής Καθηγητής Οικονομικών το 1947. Το 1949 προήχθη σε Τακτικό Καθηγητή Οικονομικών Επιστημών, θέση στην οποία παρέμεινε σχεδόν μέχρι το θάνατό του το 1959. Η Νούρκσε πέρασε ένα σαββατοκύριακο (1954–1955) στο Κολέγιο Νάφιλντ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης και το 1958–1959, ένα άλλο σπουδάζοντας οικονομική ανάπτυξη στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης και δίνοντας διαλέξεις σε όλο τον κόσμο.
Το 1958, ο Ράγκναρ Νούρκσε αποδέχτηκε τη θέση του Καθηγητή Οικονομικών και Διευθυντή του Τμήματος Διεθνών Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Ωστόσο, πριν προλάβει να το ξαναρχίσει πλήρως, όταν ο Νουρκσέ επέστρεψε στη Γενεύη την άνοιξη του 1959, πέθανε ξαφνικά από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 52 ετών.
Για την 100η επέτειό του, στις 5 Οκτωβρίου 2007, η Εσθονική Ταχυδρομική Υπηρεσία τίμησε τη μνήμη του Νούρκσε με ένα διεθνές γραμματόσημο. Ένα μεγάλο πέτρινο μνημείο με μια πλάκα θα αποκαλυφθεί επίσης στο σπίτι, που γεννήθηκε στο Κάρου. Τιμήθηκε επίσης νωρίτερα το 2007 με τα εγκαίνια μιας σειράς διαλέξεων από την Τράπεζα της Εσθονίας και ένα διεθνές συνέδριο από το πρόγραμμα Τεχνολογικής Διακυβέρνησης του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Τάλιν. Προς τιμήν του ονομάστηκε μια θέση καθηγητή οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Το 2013, το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τάλιν ονόμασε ένα από τα τμήματα προς τιμήν του: Τμήμα Καινοτομίας και Διακυβέρνησης του Ράγκναρ Νούρκσε (The Ragnar Nurkse Department of Innovation and Governance) (RND).
Εργασία
Ο Ράγκναρ Νούρκσε είναι ένας από τους ιδρυτές της Κλασικής Οικονομικής Ανάπτυξης. Μαζί με τους Ρόζενσταϊν-Ροντάν και Μαντελμπάουμ, προώθησε τη «θεωρία της μεγάλης ώθησης», τόνισε τον ρόλο της αποταμίευσης και του σχηματισμού κεφαλαίων στην οικονομική ανάπτυξη και υποστήριξε ότι τα φτωχά έθνη παρέμειναν φτωχά εξαιτίας ενός «φαύλου κύκλου φτώχειας». Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του είναι το Διεθνής Νομισματική Εμπειρία: Μαθήματα του Μεσοπολέμου (International Currency Experience: Lessons of the Interwar Period) (1944), η θεμελίωση της Συμφωνίας του Μπρέτον Γουντς, Προϋποθέσεις διεθνούς νομισματικής ισορροπίας (Conditions of International Monetary Equilibrium) (1945) και Προβλήματα Σχηματισμού Κεφαλαίου σε Υπανάπτυκτες Χώρες (Problems of Capital Formation in Undeveloped Countries) (1953).
Προσωπική ζωή
Ο Ράγκναρ Νούρκσε παντρεύτηκε τη Χάριετ Μπέργκερ από το Ένγκλγουντ του Νιού Τζέρσεϊ το 1946 και απέκτησαν δύο γιους. Ένας από αυτούς είναι ο ποιητής Ντένις Νούρκσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Τάρτου Κατηγορία:Εσθονοί επιστήμονες
Αφρικανικός χρυσότριχος αγριόγατος
Ο Αφρικανικός χρυσότριχος αγριόγατος (Caracal aurata), είναι ένα μικρό αιλουροειδές, που απαντάται στα τροπικά δάση της δυτικής και κεντρικής Ασίας. Έχει χαρακτηριστεί από την IUCN ως «Εκτεθειμένο». Είναι στενός συγγενής τόσο του Καρακάλ (Caracal caracal) όσο και του Σερβάλ (Leptailurus serval). Παλαιότερα, έχει τοποθετηθεί στο γένος Προφέλις (Profelis).
Περιγραφή
thumb|left|200px|Δύο δέρματα Αφρικανικού χρυσότριχου αγριόγατου
Ο Αφρικανικός χρυσότριχος αγριόγατος, έχει το διπλάσιο μέγεθος από μια κατοικίδια γάτα. Το στρογγυλεμένο κεφάλι, είναι πολύ μικρότερο σε σχέση με το μέγεθος του σώματός του. Είναι μία βαριά, κοντόχοντρη γάτα με μεγάλα πόδια και μια σχετικά μακριά ουρά. Το μήκος του σώματός του, κυμαίνεται από 61 έως 101 εκ., με μήκος ουράς από 16 έως 46 εκ. Το ύψος στους ώμους, είναι περίπου 38 με 55 εκ. Αυτή η γάτα, ζυγίζει περίπου 5,5 με 16 κιλά. Τα αρσενικά, είναι μεγαλύτερα από τα θηλυκά.
Το χρώμα του Αφρικανικού χρυσότριχου αγριόγατου, είναι καστανό ή κοκκινωπό γκρι, ή γκρίζο καφέ - σκούρο. Το σώμα του, είναι γεμάτο με μαύρα στίγματα και βούλες. Οι περιοχές γύρω από τα μάτια, ο λαιμός, η κοιλιά, τα μάγουλα, το πηγούνι, έχουν λευκό χρώμα. Η ουρά του, είναι πιο σκούρα στο πάνω μέρος της, ενώ η άκρη της, είναι μαύρη. Τα υποείδη που ζουν στο δυτικό τμήμα της κατανομής τους, έχουν πιο μεγάλες βούλες, από αυτά του ανατολικού τμήματος. Οι γούνες, πιστεύεται ότι διαχωρίζουν τα υποείδη μεταξύ τους. Ο μελανισμός, δεν είναι ιδιαίτερα συχνός.
Γενικότερα, ο Αφρικανικός χρυσότριχος αγριόγατος, μοιάζει με το Καρακάλ, με μικρότερα αυτιά, μεγαλύτερη ουρά και πιο μικρό, στρογγυλεμένο πρόσωπο. Έχουν μικρά, στρογγυλεμένα μάτια, χρώματος ανοιχτού μπλε - καφέ.
Κατανομή και οικότοποι
Ο Αφρικανικός χρυσότριχος αγριόγατος, απαντάται σε τροπικά δάση σε υψόμετρο μέχρι και 3.000 μ. Προτιμά τα πυκνά, υγρά δάση με πυκνή βλάστηση και συχνά, εμφανίζεται κοντά σε ποτάμια, δάση με μπαμπού και σε βαλτότοπους. Αυτό το αιλουροειδές, ζει, από τη Σενεγάλη στα δυτικά έως την Κένυα στα ανατολικά, από τη Νότια Αφρική στα νότια, μέχρι την Ανγκόλα στα βόρεια.
Οικολογία και συμπεριφορά
Οι Αφρικανικοί χρυσότριχοι αγριόγατοι, είναι σε θέση να αναρριχηθούν στα δέντρα, αλλά προτιμούν να κυνηγούν στο έδαφος. Τρέφονται κυρίως με ύρακες των δέντρων και τρωκτικά, αλλά κυνηγούν επίσης πουλιά, μικρούς πιθήκους, νεαρούς υλόχοιρους και μικρές αντιλόπες. Έχουν παρατηρηθεί, επίσης, να τρέφονται με οικόσιτα κοτόπουλα.
Φοντανίλε
Το Φοντανίλε (ιταλικά: Fontanile) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Αφρικανικός χρυσότριχος αγριόγατος
Αναπαραγωγή
Η γνώση των αναπαραγωγικών συνηθειών των Αφρικανικών χρυσότριχων αγριόγατων, προέρχεται από τα δείγματα της αιχμαλωσίας. Το θηλυκό, γεννά 1 ή 2 γατάκια, μετά από κύηση περίπου 75 ημερών. Τα γατάκια, όταν γεννιούνται, ζυγίζουν από 180 έως 250 γρ., αλλά αναπτύσσονται με μεγάλη ταχύτητα, σε αντίθεση με άλλες μεγάλες γάτες. Τα μάτια τους, ανοίγουν μια εβδομάδα μετά τη γέννησή τους και απογαλακτίζονται στις 6 με 8 εβδομάδες. Τα θηλυκά, φτάνουν στη σεξουαλική ωριμότητα στους 11 μήνες, ενώ τα αρσενικά, στους 18 μήνες. Αυτές οι γάτες, ζουν μέχρι και 12 χρόνια σε αιχμαλωσία, ενώ η διάρκεια ζωής τους στην άγρια φύση, δεν είναι γνωστή.
Υποείδη
thumb|right|200px|Ο χάρτης κατανομής του Αφρικανικού χρυσότριχου αγριόγατου· σε πράσινο χρώμα ο πληθυσμός του, σε πορτοκαλί, πιθανή κατανομή του
Ο Αφρικανικός χρυσότριχος αγριόγατος, έχει 2 υποείδη:
Ταξινόμηση
Ο Αφρικανικός χρυσότριχος αγριόγατος, είχε τοποθετηθεί παλαιότερα στα γένη Γατοπούμα (Catopuma), Αίλουρος (Felis) ή Προφέλις (Profelis). Γενετικές μελέτες, έδειξαν ότι ο Αφρικανικός χρυσότριχος αγριόγατος, έχει στενή σχέση με το Καρακάλ. Αυτά τα δύο είδη, μαζί με το Σερβάλ, αποτελούν τις 8 καταγωγές των αιλουροειδών. Αυτή η καταγωγή, εξελίχθηκε πριν από περίπου 8,5 εκατομμύρια χρόνια. Πιο πρόσφατα, ο Αφρικανικός χρυσότριχος αγριόγατος, τοποθετήθηκε στο γένος Καρακάλ. Ο αγριόγατος, μοιάζει με τον Ασιατικό χρυσότριχο αγριόγατο, αλλά δεν σχετίζονται μεταξύ τους.
Απειλές
thumb|right|200px|Ένα κρανίο Αφρικανικού χρυσότριχου αγριόγατου
Ο αγριόγατος αυτός, απειλείται κυρίως από την εκτεταμένη αποψίλωση και την μετατροπή των δασών σε φυτείες, σε συνδυασμό με την εξόρυξη ορυκτών και τη δημιουργία δρόμων, που καταστρέφουν τους κύριους οικότοπούς τους. Επιπλέον, απειλείται από το κυνήγι, κυρίως στο Κονγκό.
Διατήρηση
Ο Αφρικανική χρυσότριχος αγριόγατος, έχει ταξινομηθεί στο «Παράρτημα ΙΙ της CITES». Το κυνήγι του, απαγορεύεται στην Ανγκόλα, στο Μπενίν, στην Μπουρκίνα Φάσο, στο Κονγκό, στην Ακτή Ελεφαντοστού, στο Κονγκό, στην Γκάνα, στην Κένυα, στη Λιβερία, στη Νιγηρία, στη Ρουάντα και στη Σιέρα Λεόνε. Στην Γκαμπόν, Λιβερία και στο Τόγκο, επιτρέπεται η θηρία.
Φρίνκο
Το Φρίνκο (ιταλικά: Frinco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Γκράνα Μονφερράτο
Η Γκράνα Μονφερράτο (ιταλικά: Grana Monferrato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Συμμετοχή της Σιέρα Λεόνε στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η Σιέρα Λεόνε μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1968.
Γενικές πληροφορίες
Το 1960, ο Αλιφού Μασακουόι από τη Σιέρα Λεόνε εκπροσώπησε τη Λιβερία στον μαραθώνιο, καθώς η χώρα του δεν διέθετε αναγνωρισμένη Ολυμπιακή Επιτροπή. Η «Επιτροπή Ολυμπιακών και Υπερπόντιων Αγώνων της Σιέρα Λεόνε» (SLOOGC) ιδρύθηκε στις 14 Ιανουαρίου 1964 και αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή λίγες ημέρες αργότερα, στις 27 Ιανουαρίου 1964, σε σύνοδο στο Ίνσμπρουκ. Το όνομα άλλαξε σε «Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της Σιέρα Λεόνε» (NOCSL) το 1992.
Η πρώτη εμφάνιση της χώρας σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1968 στο Μεξικό με 3 αθλητές. Από τότε και με εξαίρεση τους Αγώνες του 1972 και του 1976, η Σιέρα Λεόνε έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 65 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα. Οι μεγαλύτερες επιτυχίες ήρθαν από τον Ίσραελ Κόουλ το 1984 (έφτασε έως τα προημιτελικά στην κατηγορία του στην πυγμαχία) και από την Ενίς Μπαρμπέρ το 1996 (πέμπτη στο έπταθλο γυναικών).
Η χώρα δεν έχει συμμετάσχει ακόμη σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Πίνακας μεταλλίων
thumb|250px|Η σπρίντερ Μάγκι Μπάρι έφτασε έως τα προημιτελικά των 100 μέτρων γυναικών στους [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020|Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.]]
Γκρατσάνο Μπαντόλιο
Το Γκρατσάνο Μπαντόλιο (ιταλικά: Grazzano Badoglio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Ιντσίζα Σκαπατσίνο
Η Ιντσίζα Σκαπατσίνο (ιταλικά: Incisa Scapaccino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Παρκ Μονσώ
thumb|300px|Η [[Ροτόντα (αρχιτεκτονική)|Ροτόντα, στο Παρκ Μονσώ, (1787) χτίστηκε ως μέρος του Τείχους των Μισθωτών Δημοσίων Προσόδων]] Το Παρκ Μονσώ (Parc Monceau) είναι δημόσιο πάρκο στο 8ο διαμέρισμα του Παρισιού, στη συνοικία της Ευρώπης (quartier de l'Europe), οριζόμενο προς βορρά από το Boulevard de Courcelles και ευρισκόμενο ανάμεσα στη Rue de Courcelles και στο Boulevard Malesherbes. Το πάρκο καλύπτει έκταση 8,2 εκταρίων (82 στρεμμάτων).
Ο πύργος του δούκα της Σαρτρ
thumb|150px|Ο Καρμοντέλ παραδίδοντας τα κλειδιά του Παρκ Μονσώ στον δούκα της Σαρτρ (πίνακας του Καρμοντέλ, 1779) thumb|150px|Τουρκικές σκηνές και λίμνη στο Παρκ Μονσώ σε πίνακα ζωγραφικής του Καρμοντέλ (1779) thumb|150px|Η κορινθιακή κιονοστοιχία στο Παρκ Μονσώ (1778) thumb|150px|Η Αιγυπτιακή Πυραμίδα (1778) στο Παρκ Μονσώ Το πάρκο κατασκευάστηκε από τον Φίλιππο της Ορλεάνης, δούκα της Σαρτρ, ξάδελφο του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, ο οποίος ήταν εξαιρετικά πλούσιος και διακρινόταν στις αυλικές δολοπλοκίες και στην εν γένει κοινωνική ζωή. Το 1769 ξεκίνησε να αγοράζει την περιοχή όπου βρίσκεται το πάρκο. Το 1778, αποφάσισε να δημιουργήσει ένα δημόσιο πάρκο, και προσέλαβε τον συγγραφέα και ζωγράφο Λουί Καροζί Καρμοντέλ για να σχεδιάσει τους κήπους.
Ο Δούκας ήταν στενός φίλος του Πρίγκιπα της Ουαλίας, του μετέπειτα Γεωργίου Δ΄, και λάτρης οτιδήποτε Αγγλικού. Ο σκοπός του ήταν να δημιουργήσει κάτι που αποκαλούνταν τότε Αγγλοσινικός ή Αγγλικός κήπος, πάνω στο προγενέστερο μοντέλο του Στόου Χάους στην Αγγλία (1730–1738), με τα παραδείγματά του των εξοχικών επαύλεων (folie, αρχική έννοια : τρέλα) ή φανταστικών ανακατασκευών κτιρίων διαφόρων εποχών και ηπείρων. Ήταν παρόμοιου ύφους με πολλά άλλα παραδείγματα Γαλλικών κήπων τοπίων που κατασκευάστηκαν περίπου την ίδια περίοδο, συμπεριλαμβανομένου του Ντεσέρ ντε Ρετζ, των κήπων του Κάστρου του Μπαγκατέλ και του Φολί Σεντ Τζέιμς.
Ο Καρμοντέλ ανέθεσε στον Γερμανό αρχιτέκτονα τοπίων Ετικχάουζεν και στον αρχιτέκτονα του δούκα, Μπερνάρντ Πογιέ τις κτιριακές κατασκευές. Ο σκοπός του κήπου ήταν να εκπλήξει και να ψυχαγωγήσει τους επισκέπτες. Ο σκοπός αυτός αναφέρθηκε ξεκάθαρα από τον Καρμοντέλ: «Δεν είναι αναγκαίο για τους κήπους ή τη φύση να παρουσιάζονται στις πιο ευάρεστες μορφές. Αντ' αυτού είναι αναγκαίο να διατηρούν τη γοητεία που συναντά κάποιος που εισέρχεται στον κήπο και να την ανανεώνουν σε κάθε βήμα, έτσι ώστε ο επισκέπτης να θέλει να επισκέπτεται τον κήπο κάθε μέρα και να τον έχει δικό του. Η πραγματική τέχνη είναι να γνωρίζεις πώς θα κρατήσεις τους επισκέπτες εκεί, μέσω ποικιλίας αντικειμένων, αλλιώς θα κινηθούν προς στην πραγματική εξοχή για να βρουν αυτό που θα έπρεπε να βρουν σ’ αυτόν τον κήπο, την εικόνα της ελευθερίας».