cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντάνιελ Γουέμπστερ
Οι εκλογές του 1852
Στην πρώτη προεδρική ψηφοφορία της Εθνικής Συνέλευσης των Whigs του 1852, ο Φίλμορ έλαβε 133 από τις 147 απαραίτητες ψήφους, ενώ ο Σκοτ ​​κέρδισε 131 και ο Γουέμπστερ 29. Αν και τόσο ο Γουέμπστερ όσο και ο Φίλμορ ήταν πρόθυμοι να αποσυρθούν υπέρ του άλλου, οι αντίστοιχοι εκπρόσωποί τους στη συνέλευση δεν μπόρεσαν να ενωθούν γύρω από έναν υποψήφιο και ο Σκοτ πήρε την υποψηφιότητα στην 53η ψηφοφορία. Ο Γουέμπστερ ήταν προσωπικά συντετριμμένος από την ήττα και αρνήθηκε να υποστηρίξει την υποψηφιότητα του Σκοτ. Ο Γουέμπστερ επέτρεψε σε διάφορες ομάδες τρίτων να τον προτείνουν για πρόεδρο, αν και δεν εξέφρασε ανοιχτά αυτές τις προσπάθειες. Ο Σκοτ αποδείχθηκε αδύναμος υποψήφιος και υπέστη τη χειρότερη ήττα στην ιστορία των Whigs, χάνοντας από τον υποψήφιο των Δημοκρατικών Φράνκλιν Πιρς (Franklin Pierce). Χιλιάδες Whigs κατά του Σκοτ και μέλη του Κόμματος των Ιθαγενών Αμερικανών ψήφισαν τον Γουέμπστερ.
Προσωπική ζωή
«Αν δουλέψουμε πάνω στο μάρμαρο, θα χαθεί · αν δουλέψουμε στον ορείχαλκο, ο χρόνος θα το εξαφανίσει · αν κάνουμε πίσω ναούς, θα θρυμματιστούν σε σκόνη · αλλά αν εργαζόμαστε στα αθάνατα μυαλά των ανθρώπων, αν τους εντυπωσιάζουμε με υψηλές αρχές, τον δίκαιο φόβο του Θεού και την αγάπη για τους συνανθρώπους τους, χαράσσουμε σε αυτές τις πλάκες κάτι που κανένας χρόνος δεν μπορεί να σβήσει και που θα φωτίσει και θα φωτίσει όλη την αιωνιότητα.»
Ντάνιελ Γουέμπστερ (22 Μαΐου 1852)
Το 1808, ο Γουέμπστερ παντρεύτηκε την Γκρέις Φλέτσερ (Grace Fletcher), δασκάλα και κόρη κληρικού του Νιού Χάμσαϊρ. Μεταξύ 1810 και 1822, ο Ντάνιελ και η Γκρέις απέκτησαν πέντε παιδιά: την Γκρέις, τον Ντάνιελ «Φλέτσερ», τη Τζούλια, τον Έντουαρντ και τον Τσάρλς. Η Γκρέις και ο Τσάρλς πέθαναν πριν ενηλικιωθούν. Η σύζυγος του Γουέμπστερ, Γκρέις, πέθανε τον Ιανουάριο του 1828 λόγω καρκινικού όγκου, και ο Γουέμπστερ υπέστη άλλη μια απώλεια όταν ο αδερφός του, Εζικιήλ, πέθανε τον Απρίλιο του 1829. Τον Δεκέμβριο του 1829, ο Γουέμπστερ παντρεύτηκε την Κάρολαιν, την 32χρονη κόρη ενός εμπόρου της Νέας Υόρκης. Παρέμειναν παντρεμένοι μέχρι το θάνατο του Γουέμπστερ και εκείνη έζησε μέχρι το 1882. Αυτή και ο Γουέμπστερ απέκτησαν μαζί δύο παιδιά, μα άλλη κόρη που ονομαζόταν Grace και έναν γιο, τον Νόα Γουέμπστερ (Noah Webster). Μετά τον θάνατο της πρώτης του συζύγου, ο Γουέμπστερ υπήρξε συχνά αντικείμενο φημών στην Ουάσιγκτον σχετικά με την υποτιθέμενη ασυδοσία του ·πολλοί υποψιάζονταν ότι η ζωγράφος Σάρα Γκούντριτζ (Sarah Goodridge), με την οποία είχε στενή σχέση, ήταν η ερωμένη του.
Ο Γουέμπστερ και η οικογένειά του έζησαν στο Πόρτσμουθ μέχρι το 1816 όταν μετακόμισαν στη Βοστώνη. Το 1831, ο Γουέμπστερ αγόρασε ένα κτήμα 150 στρεμμάτων (τώρα γνωστό ως Κτήμα Τόμας-Γουέμπστερ) στο Μάρσφιλντ (Marshfield) της Μασαχουσέτης. Τα επόμενα χρόνια, ο Γουέμπστερ ξόδεψε μεγάλο μέρος των κερδών του κάνοντας διάφορες βελτιώσεις στο κτήμα του, την οποία έκανε κύρια κατοικία του το 1837. Μετά το 1829, ο Γουέμπστερ κατείχε επίσης το σπίτι του πατέρα του, The Elms, στο Φράνκλιν του Νιού Χάμσαιρ. Ο μεγαλύτερος γιος του Γουέμπστερ, Φλέτσερ, παντρεύτηκε την ανιψιά του Τζόσεφ Στόρι (Joseph Story), ίδρυσε μια κερδοφόρα δικηγορική πρακτική, υπηρέτησε ως επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών και ήταν ο μόνος από τα αδέρφια του που έζησε περισσότερο από τον πατέρα του. Ο Φλέτσερ πέθανε στη δεύτερη μάχη του 1862 στο Μπούλ Ραν (Bull Run) ενώ υπηρετούσε ως συνταγματάρχης στον στρατό της Ένωσης. Ο μικρότερος γιος του Γουέμπστερ, Έντουαρντ, πέθανε από τυφοειδή πυρετό τον Ιανουάριο του 1848 ενώ υπηρετούσε στον Μεξικανο-Αμερικανικό Πόλεμο. Η κόρη του Γουέμπστερ, Τζούλια, παντρεύτηκε τον Σάμουελ Άπλεντον Άπλεντον (Samuel Appleton Appleton), αλλά πέθανε από φυματίωση τον Απρίλιο του 1848.[199]
Έχουν διατυπωθεί αντικρουόμενες απόψεις ως προς τη θρησκεία του. Η Ενωτική Οικουμενική Εκκλησία, επικαλούμενη τον Οικουμενισμό στην Αμερική από το 1902, τον διεκδικεί ως δικό της. Μια άλλη πηγή, η βιογραφία του 1856 Η Αμερικάνικη Πολιτική Προσωπικότητα: Η ζωή και ο χαρακτήρας του Ντάνιελ Γουέμπστερ, τον ανακηρύσσει ως ορκωτό ορθόδοξο Τριαδικό, βαφτισμένο και μεγαλωμένο σε μια Ορθόδοξη Εκκλησιαστική Εκκλησία και ο οποίος πέθανε ως μέλος της Επισκοπικής Εκκλησίας. Ο Ρέμινι γράφει ότι, αν και ο Γουέμπστερ περιστασιακά παρακολουθούσε άλλες εκκλησίες, παρέμεινε στενά συνδεδεμένος με την Ιερατική Εκκλησία καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του. Σε μια επιστολή του 1807 προς έναν πάστορα της Εκκλησίας, ο Γουέμπστερ έγραψε: «Πιστεύω στην απόλυτη ανικανότητα οποιουδήποτε ανθρώπου να επιλύσει τη δική του Σωτηρία, χωρίς τη συνεχή βοήθεια του πνεύματος κάθε χάρης... Αν και τρέφω μεγάλο σεβασμό για ορισμένες άλλες μορφές λατρείας, πιστεύω ότι ο τρόπος της Εκκλησίας, γενικά, είναι προτιμότερος από οποιαδήποτε άλλη.»
Θάνατος
Στις αρχές του 1852, ο Γουέμπστερ είχε αρχίσει να πάσχει από κίρρωση του ήπατος και η κακή του υγεία τον δυσκόλευε όλο και περισσότερο στην υπηρεσία ως Υπουργός Εξωτερικών. Τον Σεπτέμβριο του 1852, ο Γουέμπστερ επέστρεψε στην περιουσία του στο Μάρσφιλντ, όπου η υγεία του συνέχισε να επιδεινώνεται λόγω κίρρωσης και υποσκληριδίου αιματώματος. Πέθανε στο Μάρσφιλντ στις 24 Οκτωβρίου 1852 και θάφτηκε στο νεκροταφείο Γουίνσλοου κοντά στο κτήμα του. Τα τελευταία του λόγια ήταν: «Ζω ακόμα».
Κληρονομιά
Μνημείο Ντάνιελ Γουέμπστερ, Σέντραλ Παρκ, Νέα Υόρκη, από τη βάση: "Liberty and Union, Now and Forever, One and Inseparable"
Το Webster Hall, στο Κολλέγιο Dartmouth, στεγάζει τη βιβλιοθήκη των ειδικών συλλογών Rauner, η οποία περιέχει μερικά από τα προσωπικά αντικείμενα και τα γραπτά του Γουέμπστερ, όπως το καπέλο του από γούνινο κάστορα και τις μεταξωτές κάλτσες του.
Ιστορικές αξιολογήσεις
Απόσχιση! Ειρηνική απόσχιση! Κύριε, τα μάτια σας και τα δικά μου δεν είναι προορισμένα να δουν αυτό το θαύμα. Ο τεμαχισμός αυτής της τεράστιας χώρας χωρίς σπασμούς! ... Δεν μπορεί να υπάρξει ειρηνική απόσχιση. Η ειρηνική απόσχιση είναι τελείως αδύνατη... Δεν θα μπορούσαμε να χωρίσουμε τα κράτη με καμία τέτοια γραμμή αν τη χαράζαμε...
Ντάνιελ Γουέμπστερ (7 Μαρτίου 1850, Μια έκκληση για αρμονία και ειρήνη)
Ο Ρέμινι γράφει ότι «είτε μισούσαν ή θαύμαζαν τον Γουέμπστερ, όλοι συμφωνούσαν... για το μεγαλείο της ρητορικής του, την απέραντη πνευματική του δύναμη και την υπεροχή της συνταγματικής του γνώσης.» Ο Ralph Waldo Emerson επέκρινε τον Γουέμπστερ μετά την ομιλία της 7ης Μαρτίου, παρατήρησε αμέσως μετά το θάνατό του ότι ο Γουέμπστερ ήταν «ο πιο ολοκληρωμένος άνθρωπος» και ότι «η φύση δεν είχε (ξανα)δημιουργήσει στις μέρες μας, ή από την εποχή του Ναπολέοντα, ένα τέτοιο αριστούργημα». Στο “Profiles in Courage”, ο Τζον Κέννεντι (John F. Kennedy) χαρακτήρισε την υπεράσπιση του Γουέμπστερ για τον Συμβιβασμό του 1850, παρά τον κίνδυνο για τις προεδρικές του φιλοδοξίες και τις καταγγελίες που αντιμετώπιζε από τον Βορρά, μια από τις «μεγαλύτερες πράξεις θαρραλέων αρχών» στην ιστορία του Γερουσία. «Ενώ ήταν γενναίος, αληθινός και σοφός το 1833», είπε ο Λοτζ, «το 1850 όχι μόνο ήταν ασυνεπής, αλλά και έσφαλε βαθιά ως προς την πολιτική και την πολιτεία» κατά την υποστήριξη μιας πολιτικής που «έκανε τον πόλεμο αναπόφευκτο ενθαρρύνοντας τους κατόχους σκλάβων να πιστεύουν ότι μπορούσαν πάντα να αποκτήσουν ό,τι ήθελαν με μια επαρκή επίδειξη βίας».
Αρκετοί ιστορικοί υπονοούν ότι ο Γουέμπστερ απέτυχε να ασκήσει ηγεσία σε οποιοδήποτε πολιτικό ζήτημα ή όραμα. Ο Λοτζ περιγράφει την «ευαισθησία του Γουέμπστερ σε εξωτερικές επιρροές που διαμόρφωσαν ένα τόσο περίεργο χαρακτηριστικό στον χαρακτήρα ενός ανθρώπου τόσο επιβλητικού από τη φύση του. Όταν ενεργούσε μόνος, έλεγε τις δικές του απόψεις. Όταν βρισκόταν σε μια κατάσταση όπου η κοινή γνώμη ήταν συγκεντρωμένη εναντίον του, υποτασσόταν στις τροποποιήσεις των απόψεών του με μια περίεργη και νωχελική αδιαφορία». Παρομοίως, ο Άρθουρ Σλέσινγκερ (Arthur Schlesinger) παραθέτει ένα γράμμα του Γουέμπστερ στο οποίο αιτούνται προκαταβολές για τη μάχη για την εθνική τράπεζα, μια από τις πιο παγιωμένες πράξεις του· και εν συνεχεία ερωτάται πως ο Γουέμπστερ μπορούσε «να περιμένει από τον αμερικανικό λαό να τον ακολουθήσει μέσα στην κόλαση, ενώ δεν θα ηγούνταν εκτός και αν κάποιος τον χρηματοδοτούσε;» Ο Ρέμινι γράφει ότι «ο Γουέμπστερ ήταν ένας σχολαστικός ελιτιστής-και πανηγύριζε με αυτό».
Ενώ οι αξιολογήσεις για την πολιτική του καριέρα ποικίλλουν, ο Γουέμπστερ επαινείται ευρέως για το ταλέντο του ως ρήτορας και δικηγόρος. Ο πρώην Γενικός Δικηγόρος Σεθ Π. Γουάξμαν (Seth P. Waxman) γράφει ότι «στον τομέα της υπεράσπισης, ο Γουέμπστερ δεν κάθεται απλώς στο Πάνθεο: είναι ο ίδιος ο Δίας.» Ο Κένεντι επαίνεσε την «ικανότητα του Γουέμπστερ να κάνει ζωντανή και υπέρτατη τη λανθάνουσα αίσθηση της ενότητας, της ένωσης, που όλοι οι Αμερικανοί ένιωθαν, αλλά λίγοι μπορούσαν να εκφράσουν». Η «Απάντηση στον Χέιν» (“Reply to Hayne”) του Γουέμπστερ το 1830 θεωρήθηκε γενικά ως «η πιο εύγλωττη ομιλία που εκφωνήθηκε ποτέ στο Κογκρέσο» και ήταν μια πρακτική άσκηση για μαθητές ρητορικής επί 75 χρόνια. Ο Σλέσινγκερ, ωστόσο, σημειώνει ότι είναι επίσης ένα παράδειγμα των περιορισμών της επίσημης ρητορικής: το Κογκρέσο άκουγε τον Γουέμπστερ ή τον Κλέι με θαυμασμό, αλλά σπάνια επικρατούσαν στην ψηφοφορία. Η πιο ξεκάθαρη ομιλία και η αλληλεγγύη του κόμματος ήταν πιο αποτελεσματικές και ο Γουέμπστερ ποτέ δεν προσέγγισε τη τεράστια απήχηση του Τζάκσον.
Μνημεία
Η κληρονομιά του Γουέμπστερ μνημονεύεται από πολυάριθμα μέσα, συμπεριλαμβανομένου του Αυτοκινητόδρομου Ντάνιελ Γουέμπστερ και το Βουνό Γουέμπστερ στο Νιού Χάμσαϊρ. Το άγαλμα του βρίσκεται στην Εθνική Συλλογή Αγαλμάτων, ενώ άλλο άγαλμα του βρίσκεται στο Σέντραλ Παρκ. Το USS Daniel Webster (SSBN-626) και το the SS Daniel Webster ονομάστηκαν για τον Γουέμπστερ. Το πρώτο γραμματόσημο Γουέμπστερ κυκλοφόρησε το 1870. Σε γενικές γραμμές, ο Ντάνιελ Γουέμπστερ τιμείται σε 14 διαφορετικές κυκλοφορίες γραμματόσημων των Ηνωμένων Πολιτειών, περισσότερες από τους περισσότερους προέδρους της Αμερικής. Υπάρχουν 27 πόλεις ονομασμένες για τον Γουέμπστερ στη Καλιφόρνια, Φλόριντα, Ιλλινόις, Ιντιάνα, Άιοβα, Κάνσας, Κεντάκι, Μέιν, Μασσαχουσέτη, Μίσσιγκαν, Μινεσσότα, Νεμπράσκα, Νιού Χάμσαϊρ, Νέα Υόρκη, Βόρεια Καρολίνα, Βόρεια Ντακότα, Οχάιο, Πενσυλβανία, Νότια Ντακότα, Τέξας, Βιρτζίνια και δυτική Βιρτζίνια, συμπεριλαμβανομένου δύο στο Γουισκόνσιν, μία ερημωμένη πόλη στο Κολοράντο και Γουέμπστερ και Γουέμπστερ Χόλλοου στο Τενεσσί. Εφτά χώρες ή ενορίες είναι ονομασμένες από τον Γουέμπστερ.
Στα μέσα
Ο Γουέμπστερ είναι ο βασικός χαρακτήρας σε μία σύντομη μυθιστορηματική ιστορία, «Ο διάβολος και του Ντάνιελ Γουέμπστερ», του Στίβεν Βίνσεντ Μπενέτ. Χρησιμεύει ως βάση για μία μονόπρακτη όπερα του ίδιου τίτλου, γραμμένη από τον Αμερικανό συνθέτη Ντάγκλας Μούρ.
Ο Γουέμπστερ αναφέρεται επίσης σύντομα στο Κεφάλαιο 19 του βραβευμένου με βραβείο Πουλίτζερ μυθιστορήματος του ΜακΚίνλεϊ Κάντορ, “Andersonville” (Chapter XIX of MacKinlay Kantor's Pulitzer Prize-winning novel "Andersonville").
Στον κινηματογράφο, έχει υποδυθεί από:
Κιμ Oυίλκινς
Η Κιμ Ουίλκινς γεννήθηκε το 1966 και είναι Αυστραλιανή συγγραφέας μυθιστορημάτων επιστημονικής φαντασίας. Το πρώτο της μυθιστόρημα τρόμου, Τhe Infernal (1997), κέρδισε το Βραβείο Aurealis. Τα βιβλία της κυκλοφορούν στην Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, τη Ρωσία, την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γερμανία.
Γράφει, επίσης και μυθιστορήματα για γυναίκες με το ψευδώνυμο Kimberley Freeman.
Ιοβέτα της Βηθανίας
Η Ιοβέτα, γαλλ. Ioveta, Joveta, Jovita, Jowita, Yvette, Iveta, Ivetta, Juditta (π. 1120 - 1161-78) από τον Οίκο του Ρετέλ ήταν πριγκίπισσα της Ιερουσαλήμ. Έγινε ηγουμένη στη Βηθανία.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη του Βαλδουίνου Β΄ της Ιερουσαλήμ και της Αρμένιας Μορφίας, κόρης του Γαβριήλ κυρίου της Μελιτηνής. Ήταν η μόνη κόρη που γεννήθηκε μετά το 1118, που ο Βαλδουίνος Β΄ έγινε βασιλιάς (πορφυρογέννητη).
Όταν ο πατέρας της ήταν αιχμάλωτος των Ορτοκιδών κοντά στην Έδεσσα το 1123, η Ιοβέτα ήταν μία από τις ομήρους που δόθηκαν για την απελευθέρωσή του. Κρατήθηκε στο Σάιζάρ (Λάρισσα η εν Συρία), ώσπου ο Βαλδουίνος Β΄ την εξαγόρασε το 1125, δίνοντας 80.000 δηνάρια. Τα λύτρα μαζεύτηκαν από τα λάφυρα, έπειτα από τη νίκη του πατέρα της στη μάχη του Αζάζ το έτος αυτό.
Η πρωτότοκη αδελφή της Μελισσάνθη της Ιερουσαλήμ παντρεύτηκε τον Φούλκωνα Ε΄ κόμη του Ανζού και διαδέχθηκε τον πατέρα τους στον θρόνο του βασιλείου. Η δευτερότοκη Αλίκη παντρεύτηκε τον Βοημούνδο Β΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας, ενώ η τρίτη αδελφή της Οδιέρνα παντρεύτηκε τον Ραϋμόνδο Γ΄ κόμη της Τρίπολης. Ωστόσο η Ιοβέτα εισήλθε στη μονή της Αγ. Άννας στην Ιερουσαλήμ.
Ηγουμένη
Το 1143 η Μελισσάνθη έκτισε τη μονή του Αγ. Λαζάρου στη Βιθανία, σε γη που αγόρασε από τον Λατίνο πατριάρχη της Ιερουσαλήμ. Έπειτα από το τέλος της ηλικιωμένης πρώτης ηγουμένης, η Ιοβέτα εκλέχθηκε στη θέση εκείνης το 1144. Αν και θεωρείται ότι δεν είχε επιρροή όπως οι αδελφές της, η Ιοβέτα είχε κάποια ισχύ ως ηγουμένη: ένα καταστατικό από το 1157 που διασώθηκε, αναφέρει ότι δώρησε γη στους Ιωαννίτες ιππότες.
Η Ιοβέτα ανέλαβε την ανατροφή της μικρανιψιάς της Σιβύλλας των Ανζού, κόρης του Αμωρί Α΄ της Ιερουσαλήμ (γιου της Μελισσάνθης). Οι τέσσερις αδελφές είχαν στενές σχέσεις. Το 1161 η Μελισσάνθη έμεινε κλινήρης και η Ιοβέτα με την Οδιέρνα έμεναν στο πλευρό της (η Αλίκη είχε αποβιώσει). Έπειτα από αυτό η Ιοβέτα δεν αναφέρεται πια σε πηγές και στις 31 Δεκεμβρίου 1178 αναφέρεται άλλη ηγουμένη στη μονή, άρα είχε αποβιώσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Ρετέλ
Νάσιοναλ Λιγκ (μπέιζμπολ)
Η Εθνική Ένωση Επαγγελματικών Σωματείων Μπέιζμπολ (αγγλικά: National League of Professional Baseball Clubs), γνωστή απλά ως Νάσιοναλ Λιγκ (National League, NL), είναι η παλαιότερη από τις δύο ενώσεις που διαμορφώνουν το αμερικανικό πρωτάθλημα μπέιζμπολ (MLB) στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και η παλαιότερη εν ενεργεία επαγγελματική αθλητική ένωση στον κόσμο.
HOP!
HOP! είναι το εμπορικό σήμα των περιφερειακών πτήσεων που εκτελούνται από θυγατρικές της Air France. Οι πτήσεις της εκτελούνται από την Airlinair, τη Brit Air και την Régional υπό το εμπορικό σήμα HOP!. Η HOP! προσφέρει καθημερινές πτήσεις σε 50 γαλλικούς και ευρωπαϊκούς προορισμούς. Το κεντρικό του γραφείο βρίσκεται στο αεροδρόμιο Nantes Atlantique.
Νάσιοναλ Λιγκ (μπέιζμπολ)
Ιδρύθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1876, με σκοπό να αντικαταστήσει την Εθνική Ομοσπονδία Επαγγελματιών Παικτών Μπέιζ Μπολ (National Association of Professional Base Ball Players), ενώ μερικές φορές αποκαλείται Senior Circuit, σε αντίθεση με την έτερη ένωση του MLB, την Αμέρικαν Λιγκ, η οποία ιδρύθηκε 25 χρόνια αργότερα. Και οι δύο ενώσεις αποτελούνται από 15 σωματεία.
HOP!
Ιστορία
μικρογραφία| HOP! Bombardier CRJ1000 μικρογραφία| HOP! Embraer 170 Η HOP δημιουργήθηκε για να ανταγωνιστεί καλύτερα τις αεροπορικές εταιρείες χαμηλού κόστους που κατέχουν σημαντικό μερίδιο αγοράς των περιφερειακών δρομολογίων της Air France. Η Régional Compagnie Aérienne Européenne λειτουργεί με 44 αεροσκάφη σε 38 προορισμούς. Η Brit Air διαθέτει 39 αεροσκάφη και εξυπηρετεί 32 προορισμούς. και η Airlinair εξυπηρετεί 26 προορισμούς με τα 24 αεροσκάφη της. ένα συνδυασμένο σύνολο 107 αεροσκαφών.
Νάσιοναλ Λιγκ (μπέιζμπολ)
Οι δύο πρωταθλήτριες των ενώσεων του 1903 αγωνίστηκαν μεταξύ τους στην εναρκτήρια Παγκόσμια Σειρά. Μετά την αποτυχία των πρωταθλητριών του 1904 να καταλήξουν σε παρόμοια συμφωνία, οι δύο ενώσεις συμφώνισαν στην καθιέρωση της Παγκόσμιας Σειράς.
HOP!
Ιστορία
Τον Οκτώβριο του 2018, αναφέρθηκε ότι η HOP! θα αντιμετωπίσει μέτρα αναδιάρθρωσης, συμπεριλαμβανομένης της συγχώνευσης όλων των ενεργειών βάσει των κωδικών πτήσης AF της μητρικής Air France και της αναθεώρησης των τύπων αεροσκαφών που εκτελούνται.
Νάσιοναλ Λιγκ (μπέιζμπολ)
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπέιζμπολ στις Ηνωμένες Πολιτείες
HOP!
Ιστορία
Τον Φεβρουάριο του 2019, η Air France ανακοίνωσε ότι η HOP! θα αναπροσαρμοστεί ως "Air France HOP".
Συμφωνίες κωδικοποίησης
Η HOP! έχει συνάψει συμφωνία για πτήσεις κοινού κωδικού με τις παρακάτω εταιρείες:
Στόλος
Από τον Μάιο του 2019, ο στόλος της HOP! αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές αεροπορικές εταιρείες
Βραβείο Saturn Καλύτερης Ταινίας Φαντασίας
Το Βραβείο Saturn Καλύτερης Ταινίας Φαντασίας είναι ένα από τα Βραβεία Saturn που δίνεται στην καλύτερη ταινία στην κατηγορία, φαντασία, από την Ακαδημία Ταινιών Επιστημονικής Φαντασίας, Φαντασίας και Τρόμου.
Νικητές και υποψήφιες
Με έντονα γράμματα είναι οι νικητές.
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Βραβεία Saturn
Σίρο Αλεγρία
Ο Σίρο Αλεγρία Μπαζάν (ισπαν. Ciro Alegría Bazán, 4 Νοεμβρίου 1909 – 17 Φεβρουαρίου 1967) ήταν Περουβιανός συγγραφέας, δημοσιογράφος και πολιτικός. Το «Σίρο» (ιβηρική προφορά Θίρο) είναι από το αρχαίο όνομα Κύρος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αλεγρία γεννήθηκε στο χωριό Σαρτιμπάμπα (Sartimbamba) του Διαμερίσματος Ουαματσούκο. Εξέθεσε τα προβλήματα των ιθαγενών πληθυσμών («Ινδιάνων») του Περού, ενώ ταυτοχρόνως μάθαινε τον τρόπο ζωής τους. Η κατανόηση του πώς καταπιέζονταν οι Ινδιάνοι απετέλεσε τη βάση των μυθιστορημάτων του. Ο Αλεγρία παρακολούθησε μαθήματα στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Τρουχίγιο και εργάσθηκε για λίγο ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα El Norte.
Το 1930 ο Αλεγρία εντάχθηκε στη Λαϊκή Επαναστατική Συμμαχία («κίνημα Απρίστα»), που είχε στόχους την κοινωνική μεταρρύθμιση και τη βελτίωση της ζωής των Περουβιανών Ινδιάνων. Φυλακίσθηκε αρκετές φορές για τις πολιτικές δραστηριότητές του και τελικώς εξορίσθηκε στη Χιλή το 1934.
Παρέμεινε εξόριστος στη Χιλή, ενώ μετά έζησε στις ΗΠΑ μέχρι το 1948. Αργότερα δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Πουέρτο Ρίκο και κατόπιν έγραψε για την Κουβανική Επανάσταση ζώντας ο ίδιος εκείνη την εποχή στην Κούβα. Το γνωστότερο μυθιστόρημά του, το El mundo es ancho y ajeno (= «Ο κόσμος είναι πλατύς και ξένος»), κέρδισε το Λατινοαμερικανικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1941 και προσέλκυσε την παγκόσμια προσοχή στο πρόσωπό του. Το έργο αυτό περιγράφει μια κοινότητα των περουβιανών Άνδεων. Αργότερα εκδόθηκε στις ΗΠΑ (έχει επανεκδοθεί πολλές φορές εκεί) και στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ έχει μεταφρασθεί και εκδοθεί και σε αρκετές άλλες γλώσσες.
Ο Αλεγρία επέστρεψε στο Περού το 1960. Εντάχθηκε στο κόμμα του μετέπειτα Προέδρου Φερνάντο Μπελαούνδε «Λαϊκή Δράση» και εκλέχθηκε βουλευτής το 1963. Πέθανε απροσδόκητα τέσσερα χρόνια αργότερα στη Λίμα, σε ηλικία 57 ετών. Μετά τον θάνατό του η χήρα του Δόρα Βαρόνα, με την οποία ήταν παντρεμένοι από το 1957, εξέδωσε πολλά από τα δοκίμιά του και ρεπορτάζ που είχε γράψει ο Αλεγρία για διάφορες εφημερίδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - πηγές
Κατηγορία:Περουβιανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Περουβιανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Περουβιανοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολιτικοί του Περού
Σύνδρομο θωρακικής εξόδου
Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου είναι ένα σύνολο συμπτωμάτων το οποίο προκαλείται από την πίεση αγγείων και νεύρων στην περιοχή του άνω θωρακικού στομίου.
Μπράιαν Τζ. Σμιθ
Ο Brian J. Smith (Μπράϊαν Τζ. Σμιθ) (γεννημένος στις 12 Οκτωβρίου του 1981) είναι ένας Αμερικανός ηθοποιός, γνωστός για το ρόλο του ως Τρέι το 2005 στην ταινία Έγκλημα Μίσους, ως Υπολοχαγός Matthew Scott στη στρατιωτική επιστημονικής φαντασίας τηλεοπτική σειρά Stargate Universe, και ως Γουίλ Γκόρσκι στη σειρά του Netflix, Sense8.
Σύνδρομο θωρακικής εξόδου
Κατηγορίες
Ανάλογα με τα αίτια πρόκλησης και τα συμπτώματα διαχωρίζεται στις εξής κατηγορίες:
Μπράιαν Τζ. Σμιθ
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Σμίθ κατάγεται από το Allen, Τέξας. Φοίτησε στο Θεατρικό πρόγραμμα του Collin County community College στο Plano, Texas. Μετά σπούδασε για ένα έτος στο Stephens College στη Κολούμπια. Ο Σμιθ, στη συνέχεια μετακόμισε στη Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσει το τετραετές δραματικό τμήμα της Σχολής Τζούλιαρντ, όπου μια από τους συμμαθητές του ήταν η Nicole Beharie. Τελικά, ο Σμιθ αποφοίτησε από το Juilliard παίρνοντας πτυχίο επιπέδου Bachelor στις καλές τέχνες.
Σύνδρομο θωρακικής εξόδου
Συμπτωματολογία και θεραπεία
Η συμπτωματολογία ποικίλει με κύριο χαρακτηριστικό όμως την αίσθηση μουδιάσματος στα άνω άκρα τα οποία μπορεί να επεκτείνονται από ύψος της κλείδας μέχρι και τα δάχτυλα ανάλογα το ύψος συμπίεσης του βραχιόνιου υποκλειδίου (ωλένιο, μέσο, κερκιδικό νεύρο). Η αίσθηση μουδιάσματος συνοδεύεται επίσης από αδυναμία η οποία αυξάνεται σε κινήσεις του ώμου πάνω από τις 90 μοίρες, όταν ασκηθεί πίεση από την άκρα χείρα, κατά την άρση βάρους, την υπέρμετρη κάμψη ή έκταση του θώρακα.
Μπράιαν Τζ. Σμιθ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σύνδρομο θωρακικής εξόδου
Συμπτωματολογία και θεραπεία
Η θεραπεία είναι χρόνια και η αντιμετώπιση συντηρητική. Συνιστάται φυσικοθεραπία με τεχνικές manual therapy για αποσυμπίεση των νεύρων και των αγγείων, κινησιοθεραπία για ενδυνάμωση της αυχενοθωρακικής περιοχής καθώς και της άρθρωσης του ώμου, επανεκπαίδευση σωστής στάσης καθώς το λανθασμένο πρότυπο στάσης είναι μια βασική αιτία του προβλήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύνδρομα
1123 Σαπλεΰα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Σαπλεΰας είναι άγνωστα. Επίσης, δεν είναι με βεβαιότητα γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Σαπλεΰα γύρω από τον εαυτό της, ωστόσο το 1997 προτάθηκε από τους Wisniewski et al. μία περίοδος 15 ως 25 ωρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαπλευα
Φρανκ Σινάτρα Τζ.
Ήταν γιος του τραγουδιστή και ηθοποιού Frank Sinatra και της πρώτης του συζύγου, Nancy Barbato Sinatra, ο μικρότερος αδελφός της τραγουδίστριας και ηθοποιού Nancy Sinatra και ο μεγαλύτερος αδελφός της τηλεοπτικής παραγωγού Tina Sinatra. εναλλ.=Photo family portrait of a husband, wife, two young children, and an infant.|αριστερά|μικρογραφία| Οικογενειακό πορτρέτο του Sinatra, 1949, με τον Frank Jr. στο άκρο δεξιά Ο Φράνσις Γουέιν Σινάτρα γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1944, στο Τζέρσεϊ Σίτι του Νιου Τζέρσεϊ. Ο νεότερος Σινάτρα τεχνικά δεν ήταν «junior» (το μεσαίο όνομα του πατέρα του ήταν Άλμπερτ) αλλά παρ' όλα αυτά ήταν γνωστός ως Φρανκ Τζούνιορ σε όλη του τη ζωή. Ο νεότερος Σινάτρα δεν έβλεπε σχεδόν καθόλου τον πατέρα του, ο οποίος ήταν συνεχώς στο δρόμο, είτε παίζοντας είτε δουλεύοντας σε ταινίες. Ωστόσο, ήθελε να γίνει πιανίστας και τραγουδοποιός από τα πρώτα του χρόνια.
Απαγωγή
Ο Σινάτρα απήχθη σε ηλικία 19 ετών στις 8 Δεκεμβρίου 1963, στη λίμνη Harrah's Lake Tahoe (Δωμάτιο 417). Αφέθηκε ελεύθερος δύο μέρες αργότερα αφού ο πατέρας του πλήρωσε τα λύτρα των 240.000 δολαρίων που ζητούσαν οι απαγωγείς. Ο Barry Keenan, ο Johnny Irwin και ο Joe Amsler συνελήφθησαν σύντομα, διώχθηκαν για απαγωγή, καταδικάστηκαν και καταδικάστηκαν σε μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης, από τις οποίες εξέτισαν μόνο μικρά τμήματα. Ο εγκέφαλος Keenan αργότερα κρίθηκε ότι ήταν νομικά παράφρων τη στιγμή του εγκλήματος και ως εκ τούτου δεν ήταν νομικά υπεύθυνος για τις πράξεις του. Η διάσημη δικηγόρος Gladys Root εκπροσωπούσε τον Irwin.
Οι απαγωγείς απαίτησαν όλη η επικοινωνία να γίνεται με δημόσιο τηλέφωνο. Κατά τη διάρκεια αυτών των συνομιλιών, ο πατέρας του ανησυχούσε ότι δεν θα είχε αρκετά νομίσματα, κάτι που τον ώθησε να έχει μαζί του 10 δεκάρες ανά πάσα στιγμή για το υπόλοιπο της ζωής του. Τον έθαψαν μάλιστα με 10 δεκάρες στην τσέπη.
Την ώρα της απαγωγής, ο πατέρας του και το Rat Pack γύριζαν τον Robin and the 7 Hoods. Το άγχος της απαγωγής, εκτός από τη δολοφονία του στενού φίλου του Σινάτρα, Τζον Φ. Κένεντι, μόλις λίγες εβδομάδες πριν από την απαγωγή, έκανε τον Σινάτρα να σκεφτεί σοβαρά να κλείσει εντελώς την παραγωγή, αν και η ταινία ολοκληρώθηκε τελικά.
Καριέρα
Στις αρχές της εφηβείας του, ο Σινάτρα έπαιζε σε τοπικά κλαμπ και χώρους. Σε ηλικία 19 ετών, έγινε ο τραγουδιστής για το συγκρότημα του Sam Donahue. Πέρασε επίσης αρκετό χρόνο με τον Duke Ellington, μαθαίνοντας τη μουσική επιχείρηση.
Ο Σινάτρα πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της πρώιμης καριέρας του στο δρόμο. Μέχρι το 1968, είχε εμφανιστεί σε 47 πολιτείες και 30 χώρες, είχε εμφανιστεί ως καλεσμένος σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές, συμπεριλαμβανομένων δύο επεισοδίων του The Smothers Brothers Comedy Hour με την αδερφή του Nancy, το The Dean Martin Show, και είχε τραγουδήσει με το δικό του συγκρότημα στα καζίνο του Λας Βέγκας. Εκείνη την περίοδο, απέκτησε τη φήμη για τις αυστηρές πρόβες και τα απαιτητικά πρότυπα για τους μουσικούς του. μικρογραφία| Ο Frank Sinatra Jr στο The Red Skelton Show (1969) Eμφανίστηκε στο δράμα του Sammy Davis Jr. A Man Called Adam το 1966. Έπαιξε επίσης έναν αναπληρωτή εισαγγελέα, ονόματι Τζίνο Μπάρντι, στο τηλεοπτικό δράμα εγκλήματος Adam-12, σε τρία επεισόδια, το τελευταίο από τα οποία είχε τον τίτλο "Κλινική στην 18η Οδό" (αρχικά μεταδόθηκε στις 13 Μαρτίου 1974). Αυτό το επεισόδιο ήταν ένα μονταρισμένο τηλεοπτικό πιλοτικό για μια σειρά Mark VII Limited που δεν πουλήθηκε. Οι άλλες ερμηνείες του περιλάμβαναν ρόλους στο Aru heishi no kake (1970) με τον Dale Robertson, το Code Name Zebra (1987) δίπλα στον James Mitchum και το Hollywood Homicide (2003) με τους Harrison Ford και Josh Hartnett.
Τα Εθνικά Αρχεία φιλοξενούν τώρα ένα 15λεπτο τραγούδι και μονόλογο που συνέθεσε ο Sinatra το 1976, Over the Land. Ξυπνά τη μνήμη της σημαίας των ΗΠΑ και τις εμπειρίες του έθνους με τη σημαία από τον πόλεμο του 1812.
Ξεκινώντας το 1988, μετά από αίτημα του πατέρα του, ο Σινάτρα έβαλε την καριέρα του σε αναμονή για να ενεργήσει ως μουσικός διευθυντής και μαέστρος του πατέρα του.
Το 1989, τραγούδησε το "Wedding Vows in Vegas" στο άλμπουμ Was (Not Was), What Up, Dog?, και ερμήνευσε το τραγούδι ζωντανά με το συγκρότημα στο Late Night με τον David Letterman στις 23 Μαρτίου 1989.
Ο Sinatra έπαιξε ως guest-star σε ένα επεισόδιο του Son of the Beach, στο επεισόδιο "You Only Come Once" (2002), παίζοντας τον κακοποιό Stink Finger, και τραγούδησε το δικό του θεματικό τραγούδι για τον χαρακτήρα. Είχε ένα guest spot παίζοντας τον εαυτό του σε ένα επεισόδιο του The Sopranos, " The Happy Wanderer " (2000).
Ο Σινάτρα εμφανίστηκε στην εκπομπή Family Guy, σεζόν 4, επεισόδιο 19: " Brian Sings and Swings ", όπου εισήχθη ως το "Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου". Ερμήνευσε αρκετές μελωδίες κατά τη διάρκεια της παράστασης, συνοδευόμενος από τους Stewie και Brian. Κατά τη διάρκεια των τίτλων τέλους, τραγούδησε το θεματικό τραγούδι του Family Guy.
Επέστρεψε σε ένα επεισόδιο του 2008, " Tales of a Third Grade Nothing " (Σεζόν 7, Επεισόδιο 6). Ένα τρίτο επεισόδιο με τον Σινάτρα, " Bookie of the Year " (Σεζόν 15, Επεισόδιο 2), προβλήθηκε μετά θάνατον στις 2 Οκτωβρίου 2016 και ήταν αφιερωμένο στη μνήμη του. Αυτή ήταν η τελευταία του εμφάνιση που ηχογραφήθηκε.
Το 2006, ο Sinatra κυκλοφόρησε το άλμπουμ That Face!, συμπεριλαμβανομένων των τραγουδιών "You'll Never Know" και του αυτογραφικού τραγουδιού "Spice".
Ο Σινάτρα έκανε μια σύντομη εμφάνιση στο επεισόδιο της πρεμιέρας της σειράς της νομικής κωμωδίας-δράματος του 2010 του CBS The Defenders, καθώς και στο φινάλε της σειράς της σειράς.
Το τραγούδι "Black Night", που έγραψε και τραγούδησε ο ίδιος, χρησιμοποιήθηκε ως το τραγούδι για τη μεγάλου μήκους ταινία του Rick Alverson Entertainment (2015), με πρωταγωνιστές τους Gregg Turkington και John C. Reilly.
Προσωπική ζωή
Ο Σινάτρα παντρεύτηκε τη Cynthia McMurry στις 18 Οκτωβρίου 1998. Χώρισαν στις 7 Ιανουαρίου 2000. Είχε έναν γιο Michael, από προηγούμενη σχέση.
Ο Σινάτρα υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για καρκίνο του προστάτη τον Ιανουάριο του 2006.
Στις 16 Μαρτίου 2016, η οικογένεια Σινάτρα δημοσίευσε μια δήλωση στο Associated Press ότι ο Σινάτρα πέθανε απροσδόκητα από καρδιακή ανακοπή ενώ βρισκόταν σε περιοδεία στην παραλία Ντέιτονα της Φλόριντα, σε ηλικία 72 ετών
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Επίτροπος του Μπέιζμπολ
Ο Επίτροπος του Μπέιζμπολ (αγγλικά: Commissioner of Baseball) είναι ο διευθύνων σύμβουλος του Major League Baseball (MLB) και του Minor League Baseball (MiLB), ένός αστερισμού πρωταθλημάτων και σωματείων που είναι γνωστός ως organized baseball (οργανωμένο μπέιζμπολ). Υπό την καθοδήγηση του Επιτρόπου, το Γραφείο του Επιτρόπου του Μπέιζμπολ προσλαμβάνει και διατηρεί τους συνεργάτες του αθλήματος και διαπραγματεύεται εμπορικές, εργασιακές και τηλεοτπικές συμβάσεις. Ο επίτροπος επιλέγεται με την ψήφο των ιδιοκτητών των ομάδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπέιζμπολ στις Ηνωμένες Πολιτείες
Αμέρικαν Λιγκ (μπέιζμπολ)
Η Aμερικανική Ένωση Επαγγελματικών Σωματείων Μπέιζμπολ (αγγλικά: American League of Professional Baseball Clubs), γνωστή απλά ως Αμέρικαν Λιγκ (American League, AL), είναι μία από τις δύο ενώσεις που απαρτίζουν το αμερικανικό πρωτάθλημα μπέιζμπολ (MLB) στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Αναπτύχθηκε από τη Γουέστερν Λιγκ, μία μικρή ένωση που έδρευε στις πολιτείες των Μεγάλων Λιμνών, η οποία επιδίωκε την κατάληψη μεγάλου πρωταθλήματος. Μερικές φορές ονομάζεται Junior Circuit επειδή διεκδίκησε τη θέση του μεγάλου πρωταθλήματος για την περίοδο του 1901, 25 χρόνια μετά τη δημιουργία της Νάσιοναλ Λιγκ ("Senior Circuit").
Στο τέλος κάθε περιόδου, η πρωταθλήτρια της Αμέρικαν Λιγκ αγωνίζεται στην Παγκόσμια Σειρά ενάντια στην πρωταθλήτρια της Νάσιοναλ Λιγκ, ενώ σε δύο περιόδους δε διεξήχθη Παγκόσμια Σειρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπέιζμπολ στις Ηνωμένες Πολιτείες
1124 Στρομπαντία
Η Στρομπαντία (Stroobantia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,616. Ανακαλύφθηκε το 1928 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά της προς τιμή του Βέλγου αστρονόμου Πωλ Στροομπάν (Paul Stroobant), διευθυντή του Βασιλικού Αστεροσκοπείου στην Υκλ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Στρομπαντίας εκτιμάται σε 24,65 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X (κατά Tholen), ενώ το άλβεδό της είναι 0,1569. Η Στρομπαντία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 16 ώρες και 23 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Στρομπαντια
Ναταλία Γκαβριλίτσα
Η Ναταλία Γκαβριλίτσα (Natalia Gavrilița, γεννήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 1977) είναι Μολδαβή οικονομολόγος και πολιτικός, η οποία χρημάτισε πρωθυπουργός της Μολδαβίας από το 2021 έως την παραίτησή της τον Φεβρουάριο του 2023 έπειτα από την αποτυχία της να εγκριθεί το μεταρρυθμιστικό πακέτο της κυβέρνησής της.
Η Γκαβριλίτσα είχε προταθεί για πρωθυπουργός ξανά, από την Μάγια Σάντου τον Φεβρουάριο του 2021, όμως η υποψηφιότητά της απορρίφθηκε από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία του PSRM-Șor. Έγινε ξανά πρόταση για πρωθυπουργία στην Γκαβριλίτσα τον Αύγουστο του 2021, έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2021, και εγκρίθηκε μαζί με την κυβέρνησή της.
Στις εκλογές του 2021 η Γκαβριλίτσα εξελέγη στο Κοινοβούλιο με το Κόμμα Δράσης και Αλλελεγγύης (PAS). Προηγουμένως υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών από τον Ιούνιο του 2019 έως τον Νοέμβριο του 2019 στην κυβέρνηση της Σάντου, η οποία τότε ήταν πρωθυπουργός.
Εκπαίδευση και σταδιοδρομία
Μεταξύ των ετών 1995 και 2000 η Ναταλία Γκαβριλίτσα ακολούθησε διδακτορικές σπουδές στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μολδαβίας και κατέχει πτυχίο στο Διεθνές Δίκαιο. Επίσης κατέχει μάστερ από το Harvard Kennedy School στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
Από το 2007 έως το 2008 εργάστηκε στο υπουργείο Οικονομίας και Ανασυγκρότησης. Από το 2013 έως το 2015 εργάστηκε στο υπουργείο Παιδείας.
Πρωθυπουργία
Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2021 η Γκαβριλίτσα εξελέγη βουλευτής. Στις 6 Αυγούστου 2021 εξελέγη πρωθυπουργός της Μολδαβίας. Παραιτήθηκε από πρωθυπουργός στις 10 Φεβρουαρίου 2023.
Πολιτικές απόψεις
Είναι υπέρ της ένταξης της Μολδαβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και όχι στο NATO.
Προσωπική ζωή
Η Γκαβριλίτσα είναι παντρεμένη. Εκτός από ρουμανικά, ομιλεί με ευφράδεια ρωσικά, αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες Πρωθυπουργοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Μολδαβίας
Γεώργιος Κοντογιώργης
Ο '''Γιώργος Δημ. Κοντογιώργης''' είναι καθηγητής και επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου της Οραντέα, επίτιμο μέλος του Διεπιστημονικού Κέντρου Αριστοτελικών Μελετών (ΔΙΚΑΜ).
Βιογραφία
Μέλος ελληνικών και ξένων επιστημονικών ενώσεων έχει διδάξει σε πολλά ξένα Πανεπιστήμια.
Υπήρξε ιδρυτικός συντελεστής (με τον Ι. Κίννα) και για τα πρώτα χρόνια ο ''Γεν. Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης''. Διετέλεσε ή εξακολουθεί να είναι μέλος ευρωπαϊκών ακαδημαϊκών και ερευνητικών θεσμών, όπως του Ανωτάτου Συμβουλίου και του Συμβουλίου Ερευνών του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας (και μέλος της επιτροπής που πραγματοποίησε τη συνταγματική του μεταρρύθμιση), της Γ.Σ. του Πανεπιστημίου της Ευρώπης, των Επιστημονικών Συμβουλίων του Κέντρου Ευρωπαϊκών Σπουδών του Άαχεν, του Κέντρου Περιφερειακών Πολιτικών (OPPES/CEPEL) του Πανεπιστημίου του Μονπελλιέ και του Centro di ricerca sull’integrazione europea (CRIE) του Πανεπιστημίου της Σιένα, εμπειρογνώμονας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θέματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, υπεύθυνος Ευρωπαϊκών πανεπιστημιακών και ερευνητικών προγραμμάτων, επιστημονικός εταίρος της Revue Internationale de Politique Comparée, της συντακτικής/επιστημονικής επιτροπής της Revue de science politique Pôle Sud, της συντακτικής επιτροπής του Journal Southeastern Europe, επίτιμο μέλος του επιστημονικού συμβουλίου του περιοδικού Eurolimes, μέλος του επιστημονικού συμβουλίου των Analele Universitatii din Oradea, δημιουργός και επί σειρά ετών επιστημονικός υπεύθυνος ενός Master Européen en Science Politique με έδρα το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού, ιδρυτικός εταίρος, μέλος του επιστημονικού συμβουλίου και καθηγητής του Master in European Studies με έδρα το Πανεπιστήμιο της Σιένα και εταίρους δώδεκα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Υπήρξε επίσης μέλος του επιστημονικού συμβουλίου των επιστημονικών περιοδικών Το Βήμα των Κοινωνικών Επιστημών και Τετράδια Πολιτικής Επιστήμης, Επιθεώρηση κοινωνικών ερευνών κ.α.
Συγχρόνως, διετέλεσε Τιτουλάριος της έδρας Franqui στο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών και Διευθυντής Ερευνών (Directeur de Recherche) στο γαλλικό CNRS.
Τέλος είναι επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου της Οραντέα, επίτιμο μέλος του Διεπιστημονικού Κέντρου Αριστοτελικών Μελετών (ΔΙΚΑΜ) του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αντεπιστέλλων μέλος της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών, και αντεπιστέλλων μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας του πολιτισμού της Πορτογαλίας
Το Φθινόπωρο του 1985 διατέλεσε επί δίμηνο Γενικός Διευθυντής της ΕΤ 1 και το 1989 (από 1ης Ιουλίου έως την 31η Δεκεμβρίου 1989) Πρόεδρος-Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ ΑΕ. Η περίοδος αυτή συμπίπτει με τον εκδημοκρατισμό της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, με τη δημιουργία της Διεύθυνσης Αρχείου Μουσείου που διέσωσε τον οπτικό/ακουστικό/ψηφιακό πολιτισμό της χώρας, την εξυγίανση των οικονομικών της και τη δημιουργία με εισήγησή του της πρώτης ανεξάρτητης αρχής στη χώρα, του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Στις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου 1993 διατέλεσε υπηρεσιακός υφυπουργός Τύπου και ΜΜΕ.
Έχει δημοσιεύσει 45 βιβλία και περισσότερα από 500 επιστημονικά άρθρα στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες, ενώ αρθρογραφεί τακτικά σε έντυπα/ιστολόγια γνώμης με παρεμβάσεις του στα δημόσια πράγματα. Ο ερευνητικός προσανατολισμός του Γ.Κοντογιώργη εστιάζεται στην οικοδόμηση της κοσμοσυστημικής γνωσιολογίας και στη διαμόρφωση μιας εκ βάθρων νέας κοινωνικής επιστήμης που καλύπτει τα θεμέλια πεδία του κοινωνικού βίου: από την εννοιολογία και την τυπολογία των κοινωνικών φαινομένων έως την εξελικτική βιολογία του σύνολου κοινωνικού γίγνεσθαι.
Εργογραφία
=== Κυριότερα έργα του στην ελληνική γλώσσα ===
Λουί Ζουρντάν
Ο Λουί Ζουρντάν (γαλλικά: Louis Jourdan, πραγματικό όνομα: Louis Robert Gendre, 19 Ιουνίου 1921 – 14 Φεβρουαρίου 2015) ήταν Γάλλος ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης. Ήταν γνωστός για τους ρόλους του σε πολλές χολιγουντιανές παραγωγές, όπως Υπόθεση Παραντάιν (1947), Το γράμμα μιας άγνωστης (1948), Ζιζί (1958), Τα απόκρυφα της Νέας Υόρκης (1959), Διεθνές ξενοδοχείο (1963) και Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Επιχείρηση Οκτόπουσι (1983). Έπαιξε τον Δράκουλα το 1977, στην τηλεοπτική παραγωγή του BBC Count Dracula.
Βιογραφία
Ο Ζουρντάν γεννήθηκε στη Μασσαλία της Γαλλίας το 1921. Ήταν ένας από τους τρεις γιους της Ιβόν (το γένος Jourdan) και του Ανρί Ζαντρ, ιδιοκτήτη ξενοδοχείου. Σπούδασε στη Γαλλία, την Τουρκία και το Ηνωμένο Βασίλειο και υποκριτική στην École Dramatique. Ενώ ήταν εκεί, άρχισε να παίζει επαγγελματικά στο θέατρο, όπου τράβηξε την προσοχή του σκηνοθέτη Μαρκ Αλεγκρέ, ο οποίος τον προσέλαβε για να εργαστεί ως βοηθός οπερατέρ στο Όνειρα ηθοποιών (Entrée des Artistes, 1938).
Στη συνέχεια, ο Αλεγκρέ έδωσε έναν ρόλο στον Ζουρντάν σε αυτό που επρόκειτο να είναι η πρώτη του ταινία με τίτλο Le Corsaire το 1939 δίπλα στον Σαρλ Μπουαγιέ. Τα γυρίσματα διακόπηκαν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και δεν επαναλήφθηκαν ποτέ.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο πατέρας του συνελήφθη από την Γκεστάπο και μερικούς μήνες αργότερα δραπέτευσε και εντάχθηκε στη Γαλλική Αντίσταση μαζί με την οικογένειά του. «Μου έδωσαν δουλειά να κάνω και την έκανα», είπε ο Ζουρντάν αργότερα για τα χρόνια του στην Αντίσταση. «Έφτιαχνα παράνομα φυλλάδια βοηθώντας στην εκτύπωση και τη διανομή τους». Μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας το 1945, ο Ζουρντάν επέστρεψε στο Παρίσι με την πρώτη του αγάπη, την Μπερτ Φρεντερίκ. Παντρεύτηκαν το 1946.
Ντέιβιντ Ι. Σέλζνικ
Γνωστός από τον συγγραφέα Τζέιμς Μακέι ως «η επιτομή της ευρωπαϊκής ευγένειας», ο Ζουρντάν εντοπίστηκε σε μια γαλλική ταινία από έναν ανιχνευτή ταλέντων που εργαζόταν για τον Ντέιβιντ Ο. Σέλζνικ, ο οποίος πρόσφερε στον ηθοποιό συμβόλαιο τον Μάρτιο του 1946.
Η πρώτη του αμερικανική ταινία ήταν το Υπόθεση Παραντάιν (1947) με πρωταγωνιστή τον Γκρέγκορι Πεκ. Η ταινία είναι ένα δράμα σκηνοθετημένο από τον Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο οποίος δεν ήθελε να παίξει ο Ζουρντάν στην ταινία.
Ο Ζουρντάν μάλωνε συχνά με τον Σέλζνικ, ο οποίος τον άφηνε συχνά χωρίς δουλειά, επειδή απέρριπτε κάποιους ρόλους.
Ο Σέλζνικ ανακοίνωσε ότι θα γυρίσει την ταινία Rupert of Hentzau με τον Ζουρντάν και την Αλίντα Βάλι, αλλά η ταινία δεν έγινε. Την ίδια μοίρα είχε και η ταινία Trilby, στην οποία ο Σέλζνικ είχε ανακοινώσει ότι ο Ζουρντάν θα εμφανιζόταν με τους Βάλι και Ροσάνο Μπράτσι, και το If This Be My Heart με τους Βάλι και Ρόμπερτ Μίτσαμ.
Με την Τζόαν Φοντέιν, ο Ζουρντάν πρωταγωνίστησε στην ταινία του Μαξ Οφίς Το γράμμα μιας άγνωστης (1948). Ο Ντέιβιντ Τόμσον παρατήρησε το 2010 πώς η ερμηνεία του ως Στέφαν Μπραντ άλλαζε καθώς ο χαρακτήρας γερνούσε κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης αφήγησης της ταινίας: «Παρατηρώ πώς έχει αλλάξει ο τρόπος που μιλάει. Ο νεότερος Στέφαν ήταν ένα αγόρι, πρόθυμο και ανοιχτό. Δέκα χρόνια αργότερα, ο άντρας είναι γεμάτος αυτοσαρκασμό και ψεύτικη ειρωνεία» Ο Τζον Χάουσμαν, παραγωγός της ταινίας, «ένιωθε ότι του έλειπε ο αισθησιασμός, αλλά αυτή η ανεπάρκεια εξυπηρετεί πολύ καλά το ελάττωμα της μνήμης του», ένα σημαντικό στοιχείο στην πλοκή της ταινίας.
Κάστρο Οσί
δεξιά|μικρογραφία|270x270εσ| Σωζόμενη πύλη του Κάστρου Oshi Το Κάστρο Οσί (忍城, Oshi-jō) είναι Ιαπωνικό κάστρο, που βρίσκεται στην Γκιόντα, στο νομό Σαϊτάμα της Ιαπωνίας. Κατά τη διάρκεια της περιόδου Έντο, το κάστρο Οσί ήταν το κέντρο του τομέα Οσί των 100,000 koku, αλλά το κάστρο περισσότερο γνωστό για τη συσχέτισή του με την πολιορκία του Οσί κατά τη διάρκεια της ύστερης περιόδου Σενγκόκου. Το κάστρο ήταν επίσης γνωστό ως «Κάμα-τζο» (亀城, Kama-jō, Κάστρο Χελώνα) ή «Οσί-νο-ούκι-τζο» (忍の浮き城, το πλωτό κάστρο του Οσί). Θεωρούνταν ως ένα από τα επτά κύρια φρούρια της περιοχής του Καντό.
Λουί Ζουρντάν
Ντέιβιντ Ι. Σέλζνικ
Η εταιρεία Enterprise τον δανείστηκε για το No Minor Vices (1948), που κατέληξε σε εισπρακτική αποτυχία. Κυκλοφόρησε από την MGM, η οποία δανείστηκε τον Ζουρντάν για να εμφανιστεί στην Μαντάμ Μποβαρί (1949).
Κάστρο Οσί
Ιστορία
Το Κάστρο Οσί ολοκληρώθηκε από τον Ναρίτα Ακιγιάσου γύρω στο 1479. Η οικογένεια Ναρίτα κυβέρνησε την περιοχή της Γκιόντα αρχικά ως υποτελείς της φυλής Ογκιγκαγιάτσου Ουεσούγκι, αλλάζοντας την πίστη της στη φυλή Ονταβάρα Χότζο το 1546. Η πόλη του κάστρου κάηκε από τον Ουεσούγκι Κένσιν το 1574.
Το κάστρο χρησιμοποιούσε έλη και βάλτους στα περίχωρά του και θεωρούνταν απόρθητο. Το 1590, ο Τογιοτόμι Χιντεγιόσι έστειλε τον Ισίντα Μιτσουνάρι με στρατό 23.000 στρατιωτών, για να καταλάβει το κάστρο. Στην πολιορκία του Οσί, οι 619 σαμουράι του κάστρου και οι 2000 ντόπιοι στρατεύσιμοι απέκρουσαν πολυάριθμες επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας προσπάθειας αντιγραφής για να κατακλύσουν τους υπερασπιστές, σύμφωνα με τη διάσημη πολιορκία του Τακαμάτσου από τον Χιντεγιόσι. Παρά την εντυπωσιακή κατασκευή του Μιτσουνάρι με αναχώματα 28 χιλιομέτρων και τις καταρρακτώδεις βροχές, το κάστρο εξακολουθούσε να διατηρείται από τους υπερασπιστές του μόνο μέχρι την είδηση ότι οι άρχοντές τους είχαν ηττηθεί στην πολιορκία της Ονταβάρα.
Λουί Ζουρντάν
Ντέιβιντ Ι. Σέλζνικ
Για μία ακόμη φορά, ο Σέλζνικ ανακοίνωσε ότι ο Ζουρντάν θα έπαιζε σε μια νέα ταινία, το The Frenchman and the Bobbysoxer, κάτι που δεν έγινε.
Όλες οι ταινίες του Ζουρντάν στο Χόλιγουντ είχαν αποτύχει οικονομικά. Αποφάσισε, λοιπόν, να εξαγοράσει ο ίδιος το συμβόλαιό του με τον Σέλζνικ έναντι 50.000 δολαρίων.
Κάστρο Οσί
Ιστορία
Η περιοχή τέθηκε υπό τον έλεγχο του Τοκουγκάβα Ιεγιάσου και το κάστρο στη συνέχεια ανοικοδομήθηκε ως το κέντρο του τομέα Οσί των 100.000 koku, που κυβερνήθηκε από μια διαδοχή από νταϊμιό από διάφορους κλάδους της φυλής Ματσουντάιρα και της φυλής Άμπε. Η πόλη του κάστρου ευημερούσε κατά την περίοδο Έντο από την εγγύτητά της στον αυτοκινητόδρομο Νακασέντο και την τοποθεσία στον ποταμό Τόνε.
Λουί Ζουρντάν
Μετά τον Σέλζνικ
αριστερά|μικρογραφία|Από την ταινία του 1949 Μαντάμ Μποβαρί Στην 20th Century Fox πλέον, ο Ζουρντάν έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα ριμέικ της ταινίας Το πουλί του παραδείσου (1951). Το στούντιο τον κράτησε για να εμφανιστεί στην Βασίλισσα των πειρατών (1951), σε σκηνοθεσία του Ζακ Τουρνέρ. Ανακοινώθηκε ότι θα έχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο ριμέικ της ταινίας Les Miserables αλλά τελικά δεν εμφανίστηκε στην ταινία.
Κάστρο Οσί
Ιστορία
Μετά την αποκατάσταση του Μεϊτζί, όλες οι δομές του κάστρου καταστράφηκαν και η τοποθεσία του μετατράπηκε σε δημόσιο πάρκο. Το σημερινό ντόντζον ανακατασκευάστηκε το 1988, για να τονώσει τον τοπικό τουρισμό και να λειτουργήσει ως Μουσείο τοπικής ιστορίας της πόλης της Γκιόντα (行田市郷土博物館) (Gyōda-shi Gōdō Hakubutsukan).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οσι Κατηγορία:Αξιοθέατα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ιαπωνία
Λουί Ζουρντάν
Μετά τον Σέλζνικ
Έπαιξε στην κωμωδία Όταν ξυπνούν οι πόθοι (1952) και συνεργάστηκε ξανά με την Τζόαν Φοντέιν στο Δεκαήμερο του Βοκάκιου (1953). Στη συνέχεια, επέστρεψε στη Γαλλία για να γυρίσει το Rue de l'Estrapade (1953). μικρογραφία| Ο Ζουρντάν με τη Φελίσια Μονταλέγκρ (1955) Αφού εμφανίστηκε στο Πιστεύουμε στον έρωτα (1954), ο Ζουρντάν έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ με τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη θεατρική μεταφορά από τον Μπίλι Ρόουζ του μυθιστορήματος του Αντρέ Ζιντ, Ο ανηθικολόγος.
Επέστρεψε στο Μπρόντγουεϊ για ένα σύντομο διάστημα το 1955 και την ίδια χρονιά έκανε το ντεμπούτο του στην αμερικανική τηλεόραση ως επιθεωρητής Μπομόν στην τηλεοπτική σειρά Paris Precinct. Το 1956, εμφανίστηκε στην ταινία Ο κύκνος μαζί με την Γκρέις Κέλι και τον σερ Άλεκ Γκίνες για τη MGM. Αυτή ήταν η τελευταία ταινία της Κέλι και ήταν εισπρακτική αποτυχία. Πιο δημοφιλές ήταν το Υπό πλαστή ταυτότητα (1956) ένα θρίλερ όπου ο Ζουρντάν τρομοκρατεί την Ντόρις Ντέι.
Ο Ζουρντάν επέστρεψε στη Γαλλία για να παίξει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο Νυμφεύεται η δούλη του Θεού (1956) με συμπρωταγωνίστρια την Μπριζίτ Μπαρντό και στο Escapade (1957). Στη Βρετανία εμφανίστηκε στην ταινία Στην υπηρεσία της αυτού μεγαλειότητος (1957). μικρογραφία|Ο Ζουρντάν (καθιστός) με τη [[Λέσλι Καρόν και τον Μορίς Σεβαλιέ στην ταινία του 1958 Ζιζί]] Ο Ζουρντάν εμφανίστηκε στη μεγαλύτερη επιτυχία του πρωταγωνιστώντας με τους Λέσλι Καρόν και Μορίς Σεβαλιέ στην κινηματογραφική μεταφορά της νουβέλας της Κολέτ Ζιζί (1958). Αυτή η ταινία κέρδισε εννέα βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και Καλύτερης Ταινίας. Απόλαυσε μία ακόμη επιτυχία με το κλασικό ρομάντσο Τα απόκρυφα της Νέας Υόρκης (1959). Εμφανίστηκε επίσης σε μια εκπομπή βαριετέ στην τηλεόραση με τίτλο An Evening with Louis Jourdan.
Ο Ζουρντάν επρόκειτο να γυρίσει ένα ριμέικ του Δόκτωρ Τζέκιλ και κύριος Χάιντ στην Αγγλία με τον Τέρενς Φίσερ. «Είναι τρομερή αλλαγή ρυθμού για μένα», είπε. Ωστόσο, δεν εμφανίστηκε τελικά στην τελευταία ταινία, που είχε τίτλο Ο δράκος του Λονδίνου (The Two Faces of Dr. Jekyll) και κυκλοφόρησε το 1960.
Ο Ζουρντάν συμπρωταγωνίστησε με τους Φρανκ Σινάτρα, Μορίς Σεβαλιέ και Σίρλεϊ Μακ Λέιν στο μιούζικαλ Καν Καν (1960). Ταξίδεψε στην Ιταλία για να εμφανιστεί στο Οι παρθένες της Ρώμης (1961). Κατόπιν, επέστρεψε στη Γαλλία για να πρωταγωνιστήσει σε μια έκδοση του Ο κόμης Μοντεχρήστος (1961), που είχε τεράστια επιτυχία στη Γαλλία. Το Επαναστατημένη ζωή (1962) ήταν μια ιταλογαλλική κωμωδία (1963) που βασίστηκε σε ένα μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν.
Για τη MGM, γύρισε το Διεθνές ξενοδοχείο (1963), ένα ακόμη μελόδραμα με πολλούς σταρ, που είχε εισπρακτική επιτυχία.
Ο Ζουρντάν έπαιξε έναν δεύτερο ρόλο δίπλα στην Αν Μάργκρετ στο Ραντεβού στη Μονμάρτρη (1966) για τη MGM και μετά επέστρεψε στην Ευρώπη.
Ακολούθησαν κάποιες τηλεταινίες και, τα επόμενα χρόνια, ο Ζουρντάν εμφανίστηκε και πάλι στην τηλεόραση το 1977 στο Count Dracula του BBC και σε ένα επεισόδιο του 1978 της αστυνομικής σειράς Κολόμπο (Columbo).
Τα τελευταία χρόνια
Ο Ζουρντάν έπαιξε αργότερα στην ταινία Το τέρας του βάλτου (1982) και στη συνέχειά της το 1989.
Το 1983, ο Ζουρντάν έπαιξε τον κακό Καμάλ Καν στην ταινία της σειράς Τζέιμς Μποντ με τίτλο Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Επιχείρηση Οκτόπουσι. Είχε πει τότε ότι τα περισσότερα από τα χρήματά του τα τελευταία δέκα χρόνια τα είχε κερδίσει κάνοντας διαφημίσεις.
Το 1985, εμφανίστηκε σε μια θεατρική αναβίωση του Ζιζί.
Έπαιξε τον ρόλο του Γάλλου παιδαγωγού, ιστορικού και βαρόνου Πιερ ντε Κουμπερτέν (1863–1937), στη μίνι σειρά του NBC TV Οι πρώτοι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα, για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 και τον Αμερικανό δισκοβόλο από τη Βαλτιμόρη Ρόμπερτ Γκάρετ (1875–1961). Ο τελευταίος του ρόλος στον κινηματογράφο ήταν οκτώ χρόνια αργότερα στο Η χρονιά του κομήτη (1992).
Προσωπική ζωή
Στις 11 Μαρτίου 1946, ο Ζουρντάν παντρεύτηκε την παιδική του αγάπη, Μπερθ Φρεντερίκ. Από τον γάμο τους, που κράτησε μέχρι το θάνατο της Μπερθ το 2014, απέκτησαν ένα παιδί, τον Λουί Ανρί Ζουρντάν, που γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1951. Ο Λουί Ανρί πέθανε από υπερβολική δόση ναρκωτικών σε ηλικία 29 ετών στις 12 Μαΐου 1981 και θάφτηκε στο νεκροταφείο Westwood Village Memorial Park στο Λος Άντζελες.
Μετά την αποχώρησή του από την υποκριτική το 1992, ο Ζουρντάν έζησε στο Λος Άντζελες. Τον Ιούλιο του 2010 τιμήθηκε ως Ιππότης της Λεγεώνας της Τιμής, μια τιμή που έλαβε συνοδευόμενος από φίλους, όπως οι Σίντνεϊ Πουατιέ και Κερκ Ντάγκλας.