cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Είδη πολυτελείας
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Εμπορεύματα Κατηγορία:Διαχείριση της μάρκας Κατηγορία:Μάρκες πολυτελείας Κατηγορία:Αγαθά
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδονησίας
{{Infobox library }} Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδονησίας (Ινδονησιακά: Perpustakaan Nasional Republik Indonesia, Perpusnas) Βρίσκεται στο Gambir, στη νότια πλευρά της πλατείας Merdeka, στην Τζακάρτα.
Lucy (ταινία)
Η Lucy είναι γαλλική ταινία δράσης επιστημονικής φαντασίας του 2014 σε σενάριο και σκηνοθεσία του Λυκ Μπεσσόν για την εταιρεία του, EuropaCorp και παραγωγή της συζύγου του, Βιρζινί Μπεσόν-Σιλά. Είναι μια αγγλόφωνη ταινία που γυρίστηκε στην Ταϊπέι, το Παρίσι και τη Νέα Υόρκη. Πρωταγωνιστούν οι Σκάρλετ Τζοχάνσον, Μόργκαν Φρίμαν, Τσόι Μιν-σικ και Αμρ Γουακέντ. Η Τζοχάνσον υποδύεται τον τίτλο του χαρακτήρα, μια γυναίκα που αποκτά ψυχοκινητικές ικανότητες όταν ένα νοοτροπικό, ψυχεδελικό φάρμακο απορροφάται στο αίμα της.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδονησίας
Ίδρυση
Οι ιστορικές ρίζες της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ινδονησίας ανάγονται στην ίδρυση το 1778, της Βασιλικής Μπαταβιανής Εταιρείας Τεχνών και Επιστημών, της πρώτης του είδους της στην Ασία. Μέσω της προώθησης της επιστήμης στις Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες, η εταιρεία δημιούργησε πολυάριθμες εκδόσεις και συγκέντρωσε διάφορες συλλογές, συμπεριλαμβανομένης της ίδρυσης βιβλιοθήκης. Αφού διευρύνθηκαν οι συλλογές της κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα, η εταιρεία και η βιβλιοθήκη της μετακόμισαν το 1868 στις εγκαταστάσεις του σημερινού Εθνικού Μουσείου στην πλατεία Merdeka. Τα μέλη αντιστάθηκαν στις προσπάθειες εκτροπής μέρους των συλλογών στο νέο Βασιλικό Ολλανδικό Ινστιτούτο Σπουδών Νοτιοανατολικής Ασίας και Καραϊβικής (KITLV). Μεταξύ 1846 και 1920, η συλλογή της βιβλιοθήκης αυξήθηκε από 1.115 τεκμήρια σε πάνω από 100.000.
Lucy (ταινία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Biopunk ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά Κατηγορία:Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρώμη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ταϊβάν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Βερολίνο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ταϊβάν Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Γουόλτερ Μπεργκ, 1ος κόμης του Άλστερ
Παντρεύτηκε την ξαδέλφη του Λαίδη Ματθίλδη ντε Λάσι (1264), μοναδική κόρη και διάδοχο του Ούγου ντε Λάσι, 1ου κόμη του Άλστερ από την πρώτη δημιουργία με αποτέλεσμα να είναι ο ίδιος κάτοχος της δεύτερης δημιουργίας χάρη στην σύζυγο του. Ο Γουόλτερ Μπεργκ και ο Γουόλτερ Ούφφορντ, δικαστής της Ιρλανδίας ηττήθηκαν στο Άθ απ Τσιπ από τον Αέντ μακ Φελίμ (1270). Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Αβελίνα κόρη του Σερ Τζων ΦίτςΤζόφφρευ δικαστή της Ιρλανδίας και της Ισαβέλλας Μπιγκόντ. Πέθανε στο Γκόλγουεϊ περίπου 41 έτους, τον διαδέχτηκε ο μεγαλύτερος γιος του Ρίτσαρντ Όγκ ντε Μπεργκ, 2ος κόμης του Άλστερ ή "Ερυθρός κόμης". Είχε πολλούς γιους ακόμα όπως οι Θεοβάλδος, Γουίλιαμ, Τόμας και μια κόρη την Εγιδία που παντρεύτηκε τον Τζέιμς Στιούαρτ, 5ο Υψηλό Στιούαρτ της Σκωτίας.
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδονησίας
Ίδρυση
Η βιβλιοθήκη της εταιρείας επέζησε από τα χρόνια των συγκρούσεων κατά τη διάρκεια και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι ιαπωνικές δυνάμεις που κατέλαβαν την Ινδονησία κατά τα χρόνια του πολέμου εντυπωσιάστηκαν από τον αριθμό των Ιαπώνων επιστημόνων της Εταιρείας και δεν παρενέβησαν στις υποθέσεις του μουσείου. Καθώς οι αρχές σεβάστηκαν τις αρμοδιότητες της νόμιμης κατάθεσης της βιβλιοθήκης που επίσης διαθέτει μια σημαντική συλλογή επίσημων δημοσιεύσεων από την εποχή του πολέμου. Μετά την ανεξαρτησία, η εν λόγω εταιρεία μετονομάστηκε σε Ινστιτούτο Πολιτισμού της Ινδονησίας (Lembaga Kebudayaan Indonesia) πριν διαλυθεί το 1962. Στη συνέχεια, η βιβλιοθήκη τέθηκε υπό τη δικαιοδοσία του μουσείου.
Εθνική Βιβλιοθήκη
Αν και το σχέδιο για μια εθνική βιβλιοθήκη περιλαμβανόταν στο πρώτο εθνικό σχέδιο ανάπτυξης του 1961, δεν διατηρήθηκε τα επόμενα χρόνια. Το 1973, η Μαστίνι Χαρτζοπράκοσο, υπάλληλος της Βιβλιοθήκης του Εθνικού Μουσείου, ανέπτυξε μια ιδέα για την εθνική βιβλιοθήκη, η οποία όμως δεν υιοθετήθηκε αμέσως από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού. Ωστόσο, το σχέδιο προσέλκυσε την προσοχή της Εθνικής Υπηρεσίας Αναπτυξιακού Σχεδιασμού (Bappenas) και άλλων υπηρεσιών πληροφόρησης. Όταν το 1978 ανέλαβε νέος Διευθυντής Πολιτισμού, το Υπουργείο υποστήριξε τελικά το έργο. Η χρηματοδότηση της βιβλιοθήκης έγινε επίσης από την κυρία Tien Suharto, η οποία είχε εντυπωσιαστεί από μια έκθεση αποικιακών και εθνικών εφημερίδων στο Εθνικό Μουσείο το 1968.
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ινδονησίας ιδρύθηκε το 1980 με διάταγμα του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού Daoed Joesoef. Τέσσερις βιβλιοθήκες συγχωνεύθηκαν κατά τη διαδικασία αυτή: δύο τμήματα του Κέντρου Ανάπτυξης Βιβλιοθηκών (η Βιβλιοθήκη Πολιτικής και Κοινωνικής Ιστορίας, που ιδρύθηκε το 1952, και το Τμήμα Βιβλιογραφίας και Αποθετηρίων, που ιδρύθηκε το 1953), η Βιβλιοθήκη του Περιφερειακού Γραφείου Τζακάρτα του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, που ιδρύθηκε το 1953, και η Βιβλιοθήκη του Εθνικού Μουσείου. Εκτός από τη δημιουργία ενός εθνικού συστήματος βιβλιοθηκών, το διάταγμα παραχωρούσε στη βιβλιοθήκη αρμοδιότητες νόμιμης κατάθεσης. Η βιβλιοθήκη τέθηκε υπό τη δικαιοδοσία της Γενικής Διεύθυνσης Πολιτισμού του Υπουργείου. Το νέο κτίριο της βιβλιοθήκης εγκαινιάστηκε το 1988.
Με το προεδρικό διάταγμα 11 της (6ης Μαρτίου) 1989, η Εθνική Βιβλιοθήκη ανέλαβε το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων του Κέντρου Ανάπτυξης Βιβλιοθηκών και έγινε μη υπηρεσιακός κυβερνητικός οργανισμός. Δεν υπάγεται πλέον στο Υπουργείο και υπόκειται στον Πρόεδρο της Ινδονησίας μέσω της Κρατικής Γραμματείας. Οι λειτουργίες της βιβλιοθήκης αναθεωρήθηκαν περαιτέρω με διάταγμα του 1997 για να ανταποκριθούν στις ανάγκες της παγκοσμιοποίησης.
Κτίριο
Το νέο κτίριο της βιβλιοθήκης, για το οποίο χρειάστηκαν σχεδόν τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί, έχει ύψος 126,3 μέτρα και 24 ορόφους. Σχεδιάστηκε σύμφωνα με τις αντιλήψεις του "πράσινου κτιρίου". Οι κάρτες μελών και τα βιβλία είναι εξοπλισμένα με συσκευές αναγνώρισης ραδιοσυχνοτήτων για λόγους ασφαλείας και ελέγχου των αποθεμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ινδονησία Ινδ
Γουόλτερ Μπεργκ, 1ος κόμης του Άλστερ
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Άλστερ (1264) Κατηγορία:Οίκος του Μπεργκ
Ελένα της Σουηδίας (13ος αι.)
Η Ελένα Σβέρκερσντοτερ, σουηδ.: Helena (c. 1190 – 1247) ήταν Σουηδή πριγκίπισσα και κόρη του βασιλιά Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας. Ήταν η μητέρα της βασίλισσας Αικατερίνης της Σουηδίας. Αργότερα έγινε ηγουμένη του αβαείου Βρέτα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Δανία, ως κόρη του βασιλιά Σβέρκερ Β' και της βασίλισσας Βενεδίκτης. Ο πατέρας της ήταν εξόριστος εκεί, αυτή την εποχή. Το 1195 ή το 1196 στέφθηκε βασιλιάς της Σουηδίας. Το 1208 καθαιρέθηκε και το 1210 απεβίωσε στη μάχη.
Η Ελένα Σβέρκερσντοτερ, η μοναχοκόρη του έκπτωτου βασιλιά, μορφώθηκε στο αβαείο Βρέτα την εποχή του τέλους του πατέρα της. Γύρω στο 1210, η Ελένη ήταν ένα από τα θύματα των απαγωγών της Βρέτα.
Η Σούνε Φόλκασον των Μπγιέλμπο ήταν από τη μία από τις δύο δυναστείες που διεκδικούσαν τον σουηδικό θρόνο από το 1130, ενώ η Ελένα ήταν από την αντίπαλη δυναστεία του Σβέρκερ. Οι συγγενείς της αποδοκίμασαν την πρόταση του Σούνε Φόλκασον, γιου ενός κόμη που ήταν μεταξύ των αντιπάλων του Σβέρκερ Β΄ στη μάχη, στην οποία εκείνος έπεσε. Σύμφωνα με τη λαογραφία, ο Σούνε Φόλκασον απήγαγε την Ελένα και την πήγε στο Κάστρο Ύμσμποργκ. Παντρεύτηκαν και έκαναν δύο κόρες, τη Bενεδίκτη και την Αικατερίνη.
Το 1216, έγινε βασιλιάς ο αδελφός της Ελένης Ιωάννης Α' στον θρόνο της Σουηδίας. Όταν απεβίωσε άτεκνος το 1222, η Ελένη και οι κόρες της έγιναν κληρονόμοι της δυναστείας των Σβέρκερ. Το 1243, η κόρη της, Αικατερίνη (π. 1215 – 1252), παντρεύτηκε τον βασιλιά Έρικ ΙΑ΄ από τον Οίκο του Έρικ, ενώνοντας έτσι τελικά τις δύο σουηδικές δυναστείες.
Γύρω στο 1244, η Bενεδίκτη, η μικρότερη κόρη του Σούνε Φόλκασον και της Ελένας Σβέρκερντοτερ, απήχθη από τον Λάουρενς Πέντερσον, νομομαθή της Έστεργκετλαντ, ενώ μορφωνόταν στο μοναστήρι της Βρέτα. Η Βενεδίκτη σύντομα απελευθερώθηκε και παντρεύτηκε τον υψηλό ευγενή Σβάντεπολκ Κνούτσον, κύριο του Βίμπυ.
Σχετική ανάγνωση
Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Ιωάννης, πρίγκιπας της Σουηδίας (12ος αι.)
Ο Ιωάννης Σβέρκερσον, σύγχρονα σουηδικά: Johan Sverkersson den äldre, στις παλαιές ισλανδικές πηγές ονομάζεται Jón jarl Sørkvisson, (απεβ. μεταξύ 1150 και 1153), ήταν ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά Σβέρκερ Α' της Σουηδίας και της συζύγου του Ούλβχιλντ Χάακονσντοττερ. Είχε έναν ρόλο στη δημιουργία ενός πολέμου μεταξύ Σουηδίας και Δανίας τη δεκαετία του 1150.
Καταλύτης σύγκρουσης και θανάτου
Λίγο αργότερα, ο Δανός κυβερνήτης του Χάλαντ, Kαρλ, απουσίαζε από τη δικαιοδοσία του. Σύμφωνα με τον Σάξωνα, ο πρίγκιπας Ιωάννης επιθυμούσε τη γυναίκα του Kαρλ και την αδελφή της, η οποία ήταν χήρα. Ως εκ τούτου, βρήκε την ευκαιρία να τις απαγάγει και τους έφερε στη Σουηδία, όπου υπέστησαν ερωτική κακοποίηση. Ο Ιωάννης τις ανάγκαζε να κάνουν έρωτα μαζί του εναλλάξ, κάθε δεύτερη νύχτα, «και έτσι παραβίαζε αυτές τις αγνές γυναίκες επιστρατεύοντας μαζί τους τις πιο άθλιες υπερβολές». Αυτή η συμπεριφορά εξόργισε τον Σβέρκερ Α΄ και τον πληθυσμό και ο Ιωάννης αναγκάστηκε τελικά να επιστρέψει τις δύο αδελφές στη Δανία. Ωστόσο, η ζημιά είχε γίνει και ο Δανός βασιλιάς Σβεν Γ΄ χρησιμοποίησε το περιστατικό ως δικαιολογία, για την προετοιμασία του να εισβάλει στο βασίλειο του Σβέρκερ Α΄. Ενώ αυτό χρησίμευσε ως πρόσχημα, η εχθρότητα του Σβεν Γ΄ οφειλόταν κυρίως στην υποστήριξη του Σβέρκερ Α΄ στον αντίπαλό του Κνούτο Ε΄.
Υστεροφημία
Σύμφωνα με το Skáldatal του Σνόρι Στούρλουσον, ο Ιωάννης ήταν ένας από τους προστάτες του ισλανδικού skald Halldórr skvaldri. Ο πλήρης αδελφός του Kαρλ Σβέρκερσον έγινε βασιλιάς το 1161 ως Κάρολος Ζ' της Σουηδίας. Μετά τον βίαιο θάνατο του Καρόλου το 1167 από τον Κνούτο Α', οι μικροί γιοι του Ιωάννη, Κολ και Μπούρισλεφ, ήταν επικεφαλής του κόμματος του Οίκου του Σβέρκερ για λίγο, αλλά σκοτώθηκαν από τον Κνούτο Α' το 1172/73. Ο αδελφός τους Ούμπε ο Δυνατός μπορεί να είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Ουλφ Γιάρλ, που άκμασε τη δεκαετία του 1160.
Ρουπία Πακιστάν
Η πακιστανική ρουπία (Ουρντού: روپیه / ALA-LC: Rūpiyah, υπογραφή: ₨ · κωδικός: συντομογραφία PKR) είναι το επίσημο νόμισμα του Πακιστάν από το 1948.
Τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα εκδίδονται και ελέγχονται από την κεντρική τράπεζα του Πακιστάν. Πριν από την διαίρεση της Ινδίας το 1947, τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα ελέγχονταν από την κεντρική τράπεζα της Βρετανικής Ινδίας, δηλαδή την Τράπεζα Αποθεμάτων της Ινδίας.
Εκτός από το Πακιστάν, η ρουπία χρησιμοποιείται ανεπίσημα και στο Αφγανιστάν.
Στην πακιστανική αγγλική γλώσσα, μεγάλα χρηματικά ποσά εκφρασμένα σε ρουπία Πακιστάν υπολογίζονται σε λαχ (100.000), κρορ (10.000.000), αράμπ (1 δισεκατομμύριο) και χαράμπ (100 δισεκατομμύρια).
Κατηγορία:Οικονομία του Πακιστάν Κατηγορία:Νομίσματα
Λε Μαραί-λα-Σαπέλ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαραί Σαπλαίν (γαλλικά: Marais Chapelains).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μανβιέ
Το Μανβιέ (γαλλικά: Manvieux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Πλαγιά Λέσβου
Η Πλαγιά είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 530 κατοίκους.
Συριακές βουλευτικές εκλογές (2016)
Βουλευτικές εκλογές στη Συρία διεξήχθησαν στις 13 Απριλίου 2016 για την εκλογή του Συμβουλίου του Λαού. Η Δύση καταδίκασε τις εκλογές ως "τέχνασμα αντιπερισπασμού από τον Μπασάρ αλ Άσαντ".
Πλαίσιο
Οι εκλογές έγιναν εν μέσω του εμφυλίου πολέμου που σοβει εδώ και 5 χρόνια και διαπραγματεύσεων για κατάπαυση του πυρός. Ο πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ προκήρυξε τις εκλογές.
Εκλογικό σύστημα
Όλα τα 250 μέλη του Συμβουλίου του Λαού εξελέγησαν σε 15 πολυεδρικές περιφέρειες.
Αποτελέσματα
Το Εθνικό Προοδευτικό Κόμμα με επικεφαλής το Κόμμα Μπάαθ κέρδισε τις 200 από τις συνολικά 250 έδρες, ενώ η αντιπολίτευση εντός και εκτός της χώρας δεν έλαβαν μέρος στις εκλογές σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Η συμμετοχή στις εκλογές έφτασε το 57,56%. Δύο Αρμένιοι εξελέγησαν στο Συμβούλιο του Λαού, με μία γυναίκα υποψήφια αρμενικής καταγωγής να εκλέγεται για πρώτη φορά.
Παραπομπές
2016
Γιελένα Μασιούκ
Η Γιελένα Βασίλιεβνα Μασιούκ (Yelena Vasiliyevna Masyuk) ( Елена Васильевна Масюк  (γεννήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1966) είναι Ρωσίδα  δημοσιογράφος τηλεόρασης γνωστή  για την κάλυψη των πρώτων και δεύτερων τσετσενικών πολέμων.
Δημοσιογραφία
Η Μασιούκ αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας με πτυχίο δημοσιογραφίας. Το 1994, άρχισε να εργάζεται για τον τότε ανεξάρτητο τηλεοπτικό σταθμό NTV, καλύπτοντας τον Πρώτο Τσετσενικό Πόλεμο. Αργότερα δήλωσε ότι στο ρεπορτάζ της, προσπάθησε "να δείξει την τσετσενική πλευρά της ιστορίας, να τους δώσει την ευκαιρία να πουν την άποψή τους, να δείξει πόσο φοβερό ήταν ο πόλεμος για τους πολίτες και ακόμη και τους Ρώσους στρατιώτες". Η τηλεοπτική κάλυψη απέφερε σ' αυτήν και τα κορυφαία τηλεοπτικά βραβεία της NTV Russia.
Η Μασιούκ συνέχισε από την Τσετσενία, για να κάνει ρεπορτάζ στο Αφγανιστάν, το Ιράν, το Πακιστάν και το Τατζικιστάν. Σύμφωνα με την The Washington Post, "το όνομά της έγινε συνώνυμο με τη hot-spot δημοσιογραφία" και το πλήρωμά της έγινε γνωστό ως "οι πιο γενναίοι, πιο φανταχτεροί και πιο επαγγελματίες δημοσιογράφοι στη σκηνή". Διακρίθηκε επίσης για την ποιότητα των επαφών της στην Τσετσενία.
Εργάζεται στη Νοβάγια Γκαζέτα (Novaya Gazeta) από το 2012.
Νομικά ζητήματα
Μετά το πρώτο από τα ρεπορτάζ της Μασιούκ, που έδειχναν τη βία στην Τσετσενία, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Όλεγκ Σοσκόβετς προσπάθησε να ανακαλέσει την άδεια του NTV να εκπέμψει για αντίποινα. Η Μασιούκ απειλήθηκε άμεσα με δίωξη μετά από συνέντευξη με τον Τσετσενό διοικητή του στρατού Σαμίλ Μπασάγιεφ αμέσως μετά την Μπουντένοφσκ, κατά την οποία ο Μπασάγιεφ κατάφερε να καταλάβει ως ομήρους 1.000 αμάχους. Το γραφείο του γενικού εισαγγελέα διερεύνησε επίσημα την Μασιούκ σύμφωνα με το άρθρο 189 του Ποινικού Κώδικα (υπόθαλψη εγκληματία) και το άρθρο 190 (αποτυχία αναφοράς ενός εγκλήματος)  αλλά η υπόθεση απορρίφθηκε αφού ο γενικός εισαγγελέας αναγκάστηκε να παραιτηθεί για άσχετες κατηγορίες διαφθοράς.
Ο Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι, ο ιδρυτής του έντονα εθνικιστικού Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Ρωσίας, κατηγόρησε την Μασιούκ το 1996 ότι ήταν  μισθοδοτούμενη των τσετσένων αυτονομιστών. Η Μασιούκ πήγε τον Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι στο δικαστήριο για συκοφαντία, και τον Δεκέμβριο του 1997, το δικαστήριο τον διέταξε να ζητήσει δημόσια συγγνώμη και να καταβάλει στον Μασιούκ 5.000 $ ως αποζημίωση.
Το 1998, η Μασιούκ κηρύχθηκε persona non grata από το Υπουργείο Εξωτερικών του Τατζικιστάν μετά τη μετάδοση αναφορών επικριτικών για την κυβέρνηση του έθνους.
Απαγωγή
Στις αρχές του 1997, η Μασιούκ είχε αποσυρθεί από μια τσετσενική αποστολή λόγω απειλών εναντίον της. Ωστόσο, έπεισε τον συντάκτη της να της επιτρέψει να καλύψει μία συγκέντρωση στο Γκρόζνι, την πρωτεύουσα της Τσετσενίας,  και να πραγματοποιήσει συνέντευξη με τον διοικητή των ανταρτών Σαλμάν Ραντούγιεφ. Στις 10 Μαΐου, η Μασιούκ, ο καμεραμάν Ίλια Μορντούκοφ και ο μηχανικός ήχου Ντμίτρι Ούλτσεφ επέστρεφαν από το Γκρόζνι στην Ινγκουσετία όταν έξι μασκοφόροι, ένοπλοι άνδρες σταμάτησαν το αυτοκίνητό τους. Στη συνέχεια, οι τρεις δημοσιογράφοι αναγκάστηκαν να εισέλθουν σε άλλο όχημα με απειλή όπλου και απομακρύνθηκαν από τη περιοχή.
Κρατήθηκαν για 101 ημέρες, εκ των οποίων οι δύο τελευταίοι μήνες πέρασαν σε μια σπηλιά στο δάσος. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Διεθνής Αμνηστία ανακοίνωσε μια εκστρατεία για την απελευθέρωσή της, όπως έκανε και η Επιτροπή Προστασίας Δημοσιογράφων. Στις 18 Αυγούστου, η NTV πλήρωσε λύτρα 2 εκατομμυρίων δολαρίων και οι τρεις αφέθηκαν ελεύθεροι.
Η Μασιούκ αργότερα σχολίασε ότι ένιωθε ότι οι απαγωγές ήταν τακτικά ανόητες από τους αντάρτες, όσον αφορά τη δημόσια εικόνα: «Οι Τσετσένοι έκαναν 16 εκατομμύρια δολάρια σε δημοσιογράφους πέρυσι, αλλά έχασαν πολύ περισσότερα. . . Έχασαν την εμπιστοσύνη των δημοσιογράφων, που είχαν κατά τη διάρκεια του πολέμου." Πρόσθεσε ότι το αποτέλεσμα ήταν «αποκλεισμός πληροφοριών» που περιβάλλει την περιοχή.
Βραβεία και αναγνώριση
Η Μασιούκ διορίστηκε μέλος του Πανεπιστημίου Duke το 1995, διδάσκοντας στο DeWitt Wallace Κέντρο Επικοινωνίας και Δημοσιογραφίας. Μετά την απελευθέρωσή της το 1997, κέρδισε επίσης το Διεθνές Βραβείο Ελευθερίας του Τύπου της Επιτροπής Προστασίας Δημοσιογράφων.
Είναι μέλος του Προεδρικού Συμβουλίου για την Κοινωνία των Πολιτών και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι δημοσιογράφοι
Λιμναία Αιτωλοακαρνανίας
Η Λιμναία είναι πεδινός οικισμός της Αμφιλοχίας στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 56 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Λιμναία βρίσκεται νότια του Αμβρακικού κόλπου και της Αμφιλοχίας σε απόσταση 4,5 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το κέντρο της πόλης. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται ως ξεχωριστός οικισμός του δήμου Αμφιλοχίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αμφιλοχία, τον Πλατό και τη Μπούκκα αποτελούν τη Δημοτική Κοινότητα Αμφιλοχίας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 38 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Λε Μανουάρ (Καλβαντός)
Το Λε Μανουάρ (γαλλικά: Le Manoir) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μανεριέν (γαλλικά: Manériens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Διατσέντα (όνομα)
Διατσέντα (τρισύλλαβο: δjatsénda), ελληνικό γυναικείο κύριο όνομα (βαφτιστικό όνομα).
Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα προέρχεται από το διατσέντα και διατσέντο ή διατσίντο, αρχικά γιατσέντο και γιατσίντο, το φυτό και το αρωματικό άνθος τού υάκινθου (Hyacinthus orientalis / Υάκινθος o ανατολικός), το οποίο αποδίδει το ιταλικό giacinto «υάκινθος», από το λατινικό hyacinthus, από το αρχαιοελληνικό ὑάκινθος.
Ανήκει στα ονόματα που προέρχονται από παρομοιώσεις με φυτά. Η άνθιση και η τρυφερότητα της διατσέντας, το πανέμορφο χρώμα και άρωμα του άνθους της είναι χαρίσματα της φύσης που οι άνθρωποι αποδίδουν σε ανθρώπους για λόγους επαινετικούς. Σημασιολογικά ταυτίζεται με τα ονόματα Υακίνθη και Ζουμπουλιά.
Ονομαστική εορτή
Συμβατικά, συνήθως στις 3 Ιουλίου, ημέρα κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία και η Καθολική Εκκλησία τιμούν τη μνήμη του μάρτυρα Υακίνθου.
Διάδοση του ονόματος
Ασυνήθιστο όνομα, που επιχωριάζει στα Επτάνησα, τα νησιά του Αιγαίου και στη δυτική Πελοπόννησο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Ονόματα από τον φυτικό κόσμο Κατηγορία:Ονόματα από τη λαϊκή παράδοση
Πενέλοπε Κρουθ
Η Πενέλοπε Κρουθ Σάντσεθ (γεννημένη 28 Απριλίου, 1974) είναι Ισπανίδα ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα της το 1991 όταν ήταν 16 ετών στην τηλεόραση και ένα χρόνο μετά έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στην ταινία Jamón, Jamón. Έγινε γνωστή με τους ρόλους της στις ταινίες Vanilla Sky και Blow. Και οι δύο αυτές ταινίες κυκλοφόρησαν το 2001 και έγιναν εισπρακτικές επιτυχίες.
Τη δεκαετία του 2000 εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες διαφορετικών ειδών, συμπεριλαμβανομένων της κωμωδίας Ζευγάρια σε Διακοπές (Waking Up in Reno, 2002), το θρίλερ Gothika (2003), τη χριστουγεννιάτικη ταινία Noel (2004), την περιπέτεια Σαχάρα (Sahara, 2005), την ταινία κινουμένων σχεδίων G-Force (2009) και το μιούζικαλ Εννέα (Nine, 2009). Οι πιο σημαντικές ταινίες της αποτελούν το Γύρνα Πίσω (Volver, 2006), για την οποία έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα και το Vicky Cristina Barcelona (2008), για την οποία κέρδισε το Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου. Ήταν η πρώτη Ισπανίδα ηθοποιός στην ιστορία του θεσμού που βραβεύεται με Όσκαρ και η πρώτη Ισπανίδα ηθοποιός που λαμβάνει το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας του Χόλιγουντ.
Πρώτα χρόνια
Η Πενέλοπε Κρουθ Σάντσεθ γεννήθηκε στο Αλκομπέντας της Κοινότητας της Μαδρίτης στην Ισπανία, από τους Ενκάρνα και Εδουάρδο Κρουθ. Έχει έναν μικρότερο αδερφό, τον Εντουάρντο, ο οποίος είναι τραγουδιστής και μια μικρότερη αδερφή, τη Μόνικα, η οποία είναι ηθοποιός. Αρχικά δεν είχε φιλοδοξίες να γίνει ηθοποιός και εστίασε την προσοχή της στο χορό, έχοντας κάνει μαθήματα κλασικού μπαλέτου για εννέα χρόνια. Έκανε μαθήματα ισπανικού μπαλέτου για τρία χρόνια και θέατρο για τέσσερα χρόνια στο σχολείο Κριστίνα Ρότα της Νέας Υόρκης. Η ίδια δήλωσε ότι "Συνήθιζα να βγάζω τα νύχια των ποδιών μου - θα πέθαιναν από το χορό- και έτσι έβγαζα ολόκληρο το νύχι και το πέταγα και δεν ένιωθα τίποτα", ωστόσο, το μπαλέτο της έδωσε την πειθαρχεία που θα της ήταν απαραίτητη στην μελλοντική καριέρα της στην υποκριτική.
1989-1996
Το 1989, η 15χρονη Κρουθ πρωταγωνίστησε στο μουσικό βίντεο κλιπ "La Fuerza del Destino" του συγκροτήματος Mecano. Μεταξύ του 1990 και του 1997, η Κρουθ ήταν η οικοδέσποινα της εκπομπής La Quinta Marcha. Το 1992 έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο στη δραματική κομεντί Jamón, Jamón. Υποδύθηκε τη Σίλβια, μια νεαρή γυναίκα που περιμένει το πρώτο της παιδί και μητέρα του πατέρα του παιδιού της δεν εγκρίνει τη σχέση τους και επιχειρεί να τη σαμποτάρει. Το περιοδικό People σημείωσε ότι μετά την γυμνή εμφάνισή της στην ταινία, έγινε ένα "τεράστιο σύμβολο του σεξ". Σε μια συνέντευξή της το 1999, η Κρουθ δήλωσε ότι "Ήταν ένας σπουδαίος ρόλος, αλλά... δεν ήμουν πραγματικά έτοιμη να κάνω γυμνό. Αλλά δεν το έχω μετανιώσει επειδή ήθελα να αρχίζω να δουλεύω και μου άλλαξε τη ζωή." Το Jamón, Jamón έλαβε διθυραμβικά σχόλια από τους κριτικούς ενώ και ερμηνεία της Κρουθ ξεχώρισε με μεγάλη μερίδα των κριτικών να περιγράφουν την ενσάρκωσή της στο ρόλο της Σίλβια ως "μαγική". Ακολούθησε η βραβευμένη με Όσκαρ ταινία Belle Époque (1992). Από το 1993 μέχρι το 1996 η Κρουθ εμφανίστηκε σε 10 ισπανικές και ιταλικές ταινίες. Στην ηλικία των 20, πήγε να ζήσει στη Νέα Υόρκη και σπούδασε μπαλέτο και αγγλικά.
1997-2000
Την επόμενη χρονιά, η Κρουθ εμφανίστηκε στην πρώτη της αμερικανική ταινία στο γουέστερν Η Πόλη του Πάθους (The Hi-Lo Country). . Ακολούθησαν οι ταινίες Don Juan και Το Κορίτσι των Ονείρων σου (The Girl of Your Dreams). Το 1999 ξανασυνεργάστημε με τον Αλμοδόβαρ στην ταινία Όλα για τη μητέρα μου (All About My Mother). Υποδύθηκε τη Αδελφή Μαρία Ρόσα Σανθ, μια έγκυο καλόγρια που πάσχει από AIDS. Η ταινία έλαβε εξαιρετικές κριτικές και έγινε εισπρακτική επιτυχία φτάνοντας τα 67 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Το 2000 πρωταγωνίστησε στην ταινία Γυναίκα από Πάνω (Woman on Top). Το περιοδικό Variety επαίνεσε την ερμηνεία της και πρόσθεσε ότι η Κρουθ διαθέτει μια γοητευτική προφορά. Ωστόσο, η ίδια ταινία πήρε ως επί το πλείστον αρνητικές κριτικές ενώ η πορεία της στο box office ήταν άκρως απογοητευτική με 10 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στο πλάι των Ματ Ντέιμον και Μπίλι Μπομπ Θόρντον στην ταινία Όλα τα Όμορφα Άλογα (All the Pretty Horses). Η ταινία έλαβε μικτά σχόλια από τους κριτικούς και συγκέντρωσε μόλις 18,1 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
2001-2005
Το 2002 υποδύθηκε ένα μικρό ρόλο στην κωμωδία Ζευγάρια σε Διακοπές (Waking Up in Reno). Η ταινία απέσπασε αρνητικές κριτικές και αποδείχθηκε τεράστια εισπρακτική αποτυχία με 267.000 δολάρια παγκοσμίως. Ακολούθησε ένας ακόμη β' ρόλος στο ψυχολογικό θρίλερ Gothika σε σκηνοθεσία του Ματιέ Κασσοβίτς. Η ταινία έλαβε μικτές κριτικές αλλά κατάφερε να συγκεντρώσει 141,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
2006-2009
Η Κρουθ συμπρωταγωνίστησε μαζί με τη Σάλμα Χάγιεκ στο κωμικό γουέστερν Λησταρχίνες (Bandidas) το 2006. Την ίδια χρονιά έλαβε διθυραμβικές κριτικές για την ερμηνεία της στην ταινία Γύρνα Πίσω (Volver) του Αλμοδόβαρ. Κέρδισε το βραβείο γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ των Καννών και έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου. Ήταν η πρώτη Ισπανίδα ηθοποιός που έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου. Το 2007 εμφανίστηκε στις ταινίες Η Ερωμένη του Ταυρομάχου (Manolete) και Όνειρα Γλυκά (The Good Night). Την επόμενη χρονιά εμφανίστηκε στην ταινία Ελεγεία ενός Ερωτα (Elegy) σε σκηνοθεσία της Ιζαμπέλ Κουσέτ (μια καταλανική γυναίκα, η ισπανική προφορά είναι Ισαμπέλ).
Αργότερα, το 2008, πρωταγωνίστησε στο Vicky Cristina Barcelona σε σκηνοθεσία του Γούντι Άλεν. Υποδύθηκε τη Μαρία Έλενα, μια ψυχικά διαταραγμένη γυναίκα. Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα και κέρδισε το Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου. Ήταν η πρώτη Ισπανίδα ηθοποιός που βραβεύτηκε με Όσκαρ Ακολούθησε η ταινία κινουμένων σχεδίων G-Force. Αποδείχθηκε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία, φτάνοντας τα 292,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Το 2009 πρωταγωνίστησε σε άλλη μια ταινία του Αλμοδόβαρ, Ραγισμένες Αγκαλιές (Broken Embraces) και στο μιούζικαλ Εννέα (Nine). Υποδύθηκε την Κάρλα, την ερωμένη του χαρακτήρα που υποδύεται ο Ντάνιελ Ντέι Λιούις. Η ταινία έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές ενώ αποδείχθηκε και εισπρακτική αποτυχία αποφέροντας 53,9 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Ωστόσο η Κρουθ έλαβε υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα και Όσκαρ β' γυναικείου ρόλου.
2010-σήμερα
Το 2010, η Κρουζ έκανε μια μικρή εμφάνιση στην ταινία Sex and the City 2. Ακολούθησε η συμμετοχή στην τέταρτη ταινία της επιτυχημένης σειράς ταινιών Οι Πειρατές της Καραϊβικής με τον τίτλο Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Σε Άγνωστα Νερά (Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides). Η ταινία επανένωσε την Κρουζ με τον Τζόνι Ντεπ μετά τη συνεργασία τους στο Blow και με τον σκηνοθέτη Ρομπ Μάρσαλ μετά το Έννέα. Την 1η Απριλίου 2011 η Κρουθ απέκτησε το δικό της αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ. Έγινε η πρώτη Ισπανίδα ηθοποιός που αποκτά αστέρι.
Προσωπική ζωή
Η Κρουζ είχε τρία χρόνια δεσμό με τον Τομ Κρουζ. Χωρίσανε τον Ιανουάριο του 2004. Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων της ταινίας Σαχάρα ξεκίνησε να βγαίνει με τον Μάθιου Μακόναχι. Τον Ιούνιο του 2006 είπαν σε συνέντευξή τους ότι αποφάσισαν να χωρίσουν. Το 2007 ξεκίνησε να βγαίνει με το Χαβιέρ Μπαρδέμ. Παντρεύτηκαν τον Ιούλιο του 2010 και στις 22 Ιανουαρίου 2011 απέκτησαν το πρώτο τους παιδί, τον Λίο Ενσίνας Μπαρδέμ. Στις 23 Ιουλίου 2013, έφερε στον κόσμο το δεύτερο παιδί τους, ένα κοριτσάκι, τη Λούνα, στη Μαδρίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια
Μανέρμπ
Το Μανέρμπ (γαλλικά: Manerbe) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Τρύγονας Λέσβου
Ο Τρύγονας είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 298 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Λε Πρε-ντ'Ωζ
Το Λε Πρε-ντ'Ωζ (γαλλικά: Le Pré-d'Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Τρίο ρομάντικο
Τρίο ρομάντικο ονομάζονται στη μουσική τα μικρά συγκροτήματα με προέλευση από λατινική Αμερική που καταρτίζονται κυρίως από τρεις τραγουδιστές και συγχρόνως κιθαρίστες με ρεπερτόριο σε ρυθμούς μπολερό, βαλς και πασσιγιό, ως επί το πλείστον.
Το βασικό σύνολο αποτελείται κυρίως από τρεις μουσικούς: πρώτη κιθάρα, δεύτερη κιθάρα και ρεκίντο κιθάρα. Μερικές φορές συνοδεύεται από μαράκες ή, αντί για μια κιθάρα, ένα διπλό μπάσο, κιθαρόν ή μεξικάνικη κιθάρα.
Λε Πρε-ντ'Ωζ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Τρίο ρομάντικο
Ανάμεσα στους δημοφιλέστερους εκπρόσωπους συγκαταλέγονται διάσημα σχήματα, όπως οι Los Panchos, Los Tres Ases, Los tres Reyes, και οι καλλιτέχνες Εydie Gormé και Lucho Gatica.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα
Πρεώ-Μποκάζ
Το Πρεώ-Μποκάζ (γαλλικά: Préaux-Bocage) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πρεωξουά (γαλλικά: Préauxois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα του Γιβραλτάρ
Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα του Γιβραλτάρ (Αγγλικά: Gibraltar Socialist Labour Party) είναι ένα σοσιαλδημοκρατικό πολιτικό κόμμα στο Γιβραλτάρ. Το GSLP είναι το παλαιότερο ενεργό πολιτικό κόμμα που λειτουργεί στο Γιβραλτάρ. Οι ρίζες του βασίζονται στο συνδικαλιστικό κίνημα, καθώς ο ιδρυτής και πρώην ηγέτης του Τζο Μποσάνο ήταν ο Επαρχιακός Αξιωματικός του Συνδικάτου Μεταφορών και Γενικών Εργαζομένων (TGWU). Το κόμμα ηγείται από το 2011 ο Φάμπιαν Πικάρντο, ο οποίος υπηρέτησε ως Επικεφαλής Υπουργός του Γιβραλτάρ από τις γενικές εκλογές του 2011. Το 2011 το ΣΕΚΓ σχημάτισε τη ΣΕΚΓ-Φιλελεύθερη Συμμαχία σε συνεργασία με το Φιλελεύθερο Κόμμα του Γιβραλτάρ και κατάφερε να κερδίσει 3 συνεχόμενες εκλογές (2011, 2015, 2019).
Αρχηγοί κόμματος
Κατηγορία:Πολιτική του Γιβραλτάρ
Γιόχαν Βαπτίστ Χόφμαν
Ο Γιόχαν Βαπτίστ Χόφμαν (Johann Baptist Hofmann) (11 Φεβρουαρίου 1886, Neukenroth - † 27 Ιουλίου 1954, Μόναχο ) ήταν Γερμανός κλασικός μελετητής, καθηγητής αρχαίων γλωσσών και γλωσσολόγος.
Βίος
Γεννήθηκε στο Νόικενροθ (Neukenroth) της Άνω Φρανκονίας, ο Χόφμαν παρακολούθησε το γυμνάσιο στο Μπάμπεργκ (Bamberg) και στη συνέχεια σπούδασε κλασική φιλολογία και συγκριτική γλωσσολογία στο Μόναχο από το 1904 έως το 1909. Επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τους δασκάλους του, τον κλασικό φιλόλογο Φρίντριχ Φόλμερ (Friedrich Vollmer) και τον Ινδογερμανιστή Βίλχεμ Στράιτμπεργκ (Wilhelm Streitberg). Το 1910 πήρε το διδακτορικό του από τον Φόλμερ με μια μελέτη για το De verbis quae in prisca Latinitate exstant deponentibus. φιλ. PhD.
Επιπλέον, ανέλαβε την αναφορά στην έρευνα για τις ιταλογενείς γλώσσες στην Ινδοευρωπαϊκή Επετηρίδα και αναδείχθηκε με τις σπουδές του για τα Ύστερα και τα Δημώδη Λατινικά. Το 1926 δημοσίευσε το έργο: Περιγραφή της καθομιλουμένης Λατινικής (Darstellung der lateinischen Umgangssprache), για το οποίο όχι μόνο χρησιμοποίησε αρχαία κείμενα, αλλά έλαβε υπόψη και τις μεταγενέστερες εξελίξεις στις ρομανικές γλώσσες που σταδιακά εμφανίζονταν.
Έρευνα για τη λατινική σύνταξη και υφολογία
Στη δεκαετία του 1920, όταν ο Φρίντριχ Στολτς (Friedrich Stolz) και ο Γιόζεφ Χέρμαν Σμαλτς (Joseph Hermann Schmalz) σκόπευαν να επεξεργαστούν εκ νέου την επιστημονική Λατινική Γραμματική (Lateinischen Grammatik) για μια εκ νέου δημοσίευση, ο Χόφμαν ανέλαβε μια παρουσίαση της λατινικής σύνταξης και υφολογίας. Αντί για αναθεώρηση, ωστόσο, το έργο του αντιπροσώπευε ένα νέο, ανεξάρτητο έργο που έλαβε επίσης υπόψη τα ευρήματα της παλαιολατινικής γλώσσας και την αλλαγή στην έκφραση στην ύστερη αρχαιότητα. Η αναθεώρηση της Λατινικής Μορφολογίας (Lateinischen Formenlehre) των Στολτς και Σμαλτς από τον Μανού Λόιμαν (Manu Leumann) οδήγησε επίσης σε μια σημαντικά διευρυμένη γραμματική αναπαράσταση. Το 1928 αυτές οι αναπαραστάσεις δημοσιεύθηκαν ως ο πρώτος (θεωρία της μορφής) και ο δεύτερος (συντακτικό και υφολογία) υποτόμος ως η δεύτερη ενότητα του Εγχειριδίου Κλασικών Σπουδών (Handbuchs der Altertumswissenschaft). Μέχρι σήμερα, η Γραμματική, η οποία εν τω μεταξύ έχει αναθεωρηθεί από τον Άντον Ζάντυρ (Anton Szantyr) και ονομάστηκε "Leumann-Hofmann-Szantyr" από τους συγγραφείς της, χρησιμοποιείται ως διδακτικό εγχειρίδιο για τα γερμανικά πανεπιστήμια.
Η αναθεώρηση του Λατινικού Ετυμολογικού Λεξικού (Lateinischem etymologischem Wörterbuch) του Αλόις Βάλντε (Alois Walde) από τον Χόφμαν οδήγησε επίσης σε ένα ανεξάρτητο δίτομο έργο που πρόσφερε μια επισκόπηση της ανάπτυξης του λατινικού λεξιλογίου. Ο πρώτος τόμος εκδόθηκε το 1938, ο δεύτερος το 1954 - λίγο πριν το θάνατο του Χόφμαν.
Επιπλέον, ο Χόφμαν έγραψε τη Λατινική Σχολική Γραμματική (Lateinische Schulgrammatik) το 1929 μαζί με τον φίλο και μακροχρόνιο συνάδελφό του Χανς Ρούμπενμπαουερ, με τον οποίο είχε αρχίσει να δουλεύει για τον Θησαυρό το 1909 (παραδείγματα προτάσεων μόνο από πρωτότυπα κείμενα, καθώς και προσδιορισμοί ποσότητας και λεπτομερή παραρτήματα στυλιστικής και μετρικής) εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σήμερα ως διδακτικό εγχειρίδιο όχι μόνο στα γυμνάσια αλλά και στα πανεπιστήμια. Δημοσιεύτηκε το 1995 στη 12η έκδοση, αναθεωρημένη από τον Ρολφ Χάινε (Rolf Heine).
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, η υγεία του Χόφμαν επιδεινώθηκε, ο οποίος υπέφερε από απώλεια ακοής στα πρώτα του χρόνια και αργότερα από κώφωση και σοβαρή αναπηρία. Πέθανε στο Μόναχο στις 27 Ιουλίου του 1954 σε ηλικία 68 ετών.
Διακρίσεις
Το 1948 ο Χόφμαν διορίστηκε τακτικό μέλος της φιλολογικής-ιστορικής τάξης της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών για τις υπηρεσίες του στην επιστήμη. Έλαβε επίσης το ασημένιο μετάλλιο Leibniz από την Ακαδημία Επιστημών του Βερολίνου το 1929, η οποία τον εξέλεξε αντεπιστέλλον μέλος της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί γλωσσολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Μέλη της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών
Ερμανβίλ-συρ-Μερ
Το Ερμανβίλ-συρ-Μερ (γαλλικά: Hermanville-sur-Mer) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ερμανβιλαί ή Ερμουά (γαλλικά: Hermanvillais ή Hermois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ερμιβάλ-λε-Βω
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ερμιβαλαί (γαλλικά: Hermivalais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Τάγμα των Ακαδημαϊκών Φοινίκων
μικρογραφία|373x373εσ|Παράσημο των Ιπποτών Ακαδημαϊκών Φοινίκων. Το Τάγμα των Ακαδημαϊκών Φοινίκων (Ordre des Palmes académiques, ή απλούστερα Palmes académiques), είναι μια από τις υψηλότερες διακρίσεις στη Γαλλία για επιδόσεις και επιτεύγματα στην εκπαίδευση και τον πολιτισμό. Αρχικά, το Τάγμα είχε δημιουργηθεί το 1808 -πράγμα που καθιστά τη διάκριση την πιο παλιά στον πολιτικό τομέα- από το Ναπολέοντα για να τιμηθούν εξέχοντες πανεπιστημιακοί και επανιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1955 από τον τότε πρωθυπουργό Εντγκάρ Φωρέ.
Κορφαλάκι Μαγνησίας
Το Κορφαλάκι είναι μεγάλος οικισμός του Κροκίου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Κορφαλάκι βρίσκεται στην πεδιάδα Αλμυρού (Κρόκιο Πεδίο) σε υψόμετρο 5 μέτρα ενώ απέχει περίπου 25 χλμ. ΝΔ. από τον Βόλο, 19 χλμ. ΒΑ. από τον Αλμυρό (έδρα του δήμου) και 8 χλμ. ΒΑ. από το Κρόκιο, του οποίου από την τουρκοκρατία θεωρείτο συνοικισμός. Στα νότια του χωριού είναι ο Κρατικός Αερολιμένας Νέας Αγχιάλο υ και ανατολικά ο Όρμος Αλμυρού με τα δυτικά παράλια του Παγασητικού κόλπου. Η ονομασία του προέρχεται από το Κουρφάλι (η παλιά ονομασία του Κροκίου) και ενοριακός ναός του είναι η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου.
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Κροκίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Κρόκιο αποτελούν την κοινότητα Κροκίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αλμυρού του Δήμου Αλμυρού και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 361 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Αλίκη της Πάρμας και του Λουξεμβούργου
Η Αλίκη του Λουξεμβούργου (Alix vu Lëtzebuerg, 24 Αυγούστου 1929 - 11 Φεβρουαρίου 2019 ) ήταν η κόρη της Καρλότας, Μεγάλης Δούκισσας του Λουξεμβούργου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου 1929 στο Κάστρο Μπέργκ του Κόλμαρ-Μπέργκ στο Λουξεμβούργο και ήταν το νεότερο παιδί και κόρη του Πρίγκιπα Φελίξ των Βουρβόνων-Πάρμας και της Καρλότας, Μεγάλης Δούκισσας του Λουξεμβούργου.
Στις 17 Αυγούστου 1950 η Αλίκη παντρεύτηκε τον Αντώνιο, 13ο Πρίγκιπα του Λιν στο Λουξεμβούργο και μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
Πέθανε στις 11 Φεβρουαρίου 2019 στο Κάστρο Μπελόι στο Βέλγιο σε ηλικία 89 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Ανδρωναίικα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Ανδρωναίικα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Πεντακόρφου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Παρακαμπυλίων, του δήμου Αγρινίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αιτωλοακαρνανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Τα Ανδρωναίικα είναι ορεινός οικισμός της Αιτωλοακαρνανίας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές κλιτύς του Παναιτωλικού και στις όχθες του μικρού ποταμού Ζέρβα, ανάμεσα στα χωριά Καστανούλα και Πεντάκορφο και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 600. Ο οικισμός απέχει περίπου 67 χλμ. Β. ΒΑ. του Μεσολογγίου. Το χωριό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 582 μέτρα και βρίσκεται στα δυτικά όρια της Αιτωλοακαρνανίας με την Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας. Απέχει 32 χλμ. ΒΑ. από το Αγρίνιο (οδικά, μέσω Σκουτεράς), 1,5 χλμ. Ν. από το Πεντάκορφο και στα νότια του περνάει ο χείμαρρος Ζέρβας που καταλήγει στην τεχνητή λίμνη Στράτου. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στις ελληνικές απογραφές από το 2001 ως μέρος του τότε τοπικού διαμερίσματος Πεντακόρφου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Δευτέρα, την Αγία Παρασκευή και το Πεντάκορφο ανήκουν στην τοπική κοινότητα Πεντακόρφου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παρακαμπυλίων του δήμου Αγρινίου και κατά την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 7 κατοίκους.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Πεντακόρφου του δήμου Παρακαμπυλίων, του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από το δήμο Παρακαμπυλίων και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγρινίου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Βλαντιμίρ Λούτσιτς
Ο Βλαντιμίρ Λούτσιτς ( Владимир Лучић, γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1989) είναι Σέρβος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Μπάγερν Μονάχου του Γερμανικού Πρωταθλήματος (BBL) και της Ευρωλίγκα. Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Σερβίας. Με ύψος 2,04 μέτρων, παίζει κυρίως στη θέση του σμολ φόργουορντ, αλλά μπορεί επίσης να παίξει στη θέση του πάουερ φόργουορντ.
Παρτιζάν
Μετά από δύο χρόνια στη Σούπερφουντ, ο Λούτσιτς υπέγραψε με την Παρτιζάν πριν από την έναρξη της περιόδου 2008-09. Στα πρώτα δύο χρόνια του στην Παρτιζάν, ο Λούτσιτς έπαιξε ελάχιστα υπό τον προπονητή Ντούσκο Βουγιόσεβιτς. Τη χρονιά 2010–11, υπό τον νέο προπονητή Βλάντα Γιοβάνοβιτς, ο Λούτισιτς έλαβε περισσότερο χρόνο παιχνιδιού, εναλλασσόμενος στις θέσεις του σμολ φόργουορντ και τουπάουερ φόργουορντ καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου. Βελτίωσε τα στατιστικά του, σχεδόν διπλασιάζοντας τα στην Ευρωλίγκα, έχοντας κατά μέσο όρο 5,8 πόντους και 2,4 ριμπάουντ. Πριν από την έναρξη της χρονιάς 2012-13, έγινε ο επόμενος αρχηγός της ομάδας, λίγο αφότου ο επί σειρά ετών αρχηγός Πέταρ Μπόζιτς έφυγε από την ομάδα το καλοκαίρι. Οδήγησε την ομάδα του την περίοδο 2012–13 της Ευρωλίγκας με 13,7 πόντους και 4,8 ριμπάουντ σε 10 αγώνες, αλλά τελικά η Παρτιζάν δεν προχώρησε στον επόμενο γύρο της διοργάνωσης. Με την Παρτιζάν, κέρδισε πέντε συνεχόμενα Σερβικά Πρωταθλήματα, τέσσερα συνεχόμενα Αδριατικά Πρωταθλήματα και Κύπελλα Σερβίας.
Βαλένθια Μπάσκετ
Στις 24 Ιουνίου 2013, ο Λούτσιτς υπέγραψε διετές συμβόλαιο με προαίρεση για τρίτο έτος με την ισπανική ομάδα Βαλένθια Μπάσκετ. Στην πρώτη του χρονιά στο εξωτερικό, είχε προβλήματα με την πλάτη και το αριστερό του πόδι σε όλη τη διάρκεια της περιόδου. Τελικά έκανε χειρουργική επέμβαση στο πόδι τον Ιανουάριο, η οποία τον άφησε εκτός γηπέδων μέχρι τον Μάρτιο. Στην πρώτη του χρονιά στο EuroCup, είχε μόλις 3,8 πόντους και 2,3 ριμπάουντ μέσο όρο σε 8 αγώνες. Η Βαλένθια κατέκτησε τελικά το Eurocup, νικώντας την ΟΥΝΙΚΣ Καζάν στον τελικό.
Στις 17 Ιουνίου 2015, η Βαλένθια Μπάσκετ επέκτεινε το συμβόλαιο μαζί του για μία ακόμη χρονιά.
Εθνική Σερβίας
Ο Λούτσιτς κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με την πανεπιστημιακή ομάδα της Σερβίας στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2011 στην Σεντσέν. Έκανε την παρθενική συμμετοχή του με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Σερβίας στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της FIBA του 2013. Ωστόσο, σε ένα πρώτο παιχνίδι (με την Ισλανδία ) τραυματίστηκε και έχασε την υπόλοιπη πρόκριση.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2019, η εθνική ομάδα της Σερβίας χαρακτηρίστηκε ως φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου, αλλά τελικά αναστατώθηκε στους προημιτελικούς από την Αργεντινή. Με νίκες επί των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τσεχίας, τερμάτισε στην πέμπτη θέση. Ο Λούτσιτς είχε 7,1 πόντους και 3 ριμπάουντ μέσο όρο σε 8 παιχνίδια. Αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 2022, φτάνοντας μέχρι τους 16, όπου η Σερβία αποκλείστηκε αναπάντεχα από την Ιταλία, ενώ ήταν ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης.
Προσωπική ζωή
Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Ούρος Λούτσιτς είναι επίσης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Αυτή τη στιγμή αγωνίζεται στην Γιάσμπερενυι KSE.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019
Διαμελισμός του Μιντναπόρ
μικρογραφία|Οι επαρχίες Παστσίμ και Πούρμπα Μεντινιπούρ την 1η Ιανουαρίου 2002Ο Διαμελισμός του Μιντναπόρ (Μπενγκάλι: মেদিনীপুর জেলা বিভাজন, Medinipur jela bibhajan) ήταν ο διοικητικός διαχωρισμός της επαρχίας Μιντναπόρ της Δυτικής Βεγγάλης της Ινδίας στη δυτική επαρχία Παστσίμ Μεντινιπούρ και την ανατολική επαρχία Πούρμπα Μεντινιπούρ. Ο διαμελισμός τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2002. Με συλλογικό πληθυσμό 97 λακχ ή 9.7 εκατομμύρια, η ενωμένη επαρχία ήταν η πολυπληθέστερη επαρχία στην Ινδία και ήταν πιο πυκνοκατοικημένη από πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Σουηδίας. Με τον διαμελισμό της επαρχίας, οι υποδιαιρέσεις Μεντινιπούρ Σαντάρ, Χαραγκπούρ, Τζάργκραμ (η οποία έγινε ξεχωριστή επαρχία το 2017) και Γκατάλ τοποθετήθηκαν στην επαρχία Παστσίμ Μεντινιπούρ, με το Μεντινιπούρ να είναι η πρωτεύουσα της δυτικής επαρχίας. Οι υποδιαιρέσεις Ταμλούκ, Κοντάι και Χάλντια τοποθετήθηκαν στην ανατολική επαρχία με έδρα το Ταμλούκ. Η υποδιαίρεση Έγκρα, μια νέα υποδιαίρεση της επαρχίας Πούρμπα Μεντινιπούρ, αποσπάστηκε από την υποδιαίρεση Κοντάι.
Πρώτες απόπειρες διαμελισμού
Η παλαιότερη καταγεγραμμένη προσπάθεια διαμελισμού της επαρχίας Μεντινιπόρ ανακοινώθηκε κατά τη διάρκεια της Βρετανικής κυριαρχίας το 1915. Από τότε, η επαρχία είχε διοικηθεί από τον επαρχιακό δικαστή ή "συλλέκτης". Η ιδέα πίσω από το διαμελισμό ήταν να κάνει τη διοίκηση της μεγάλης επαρχίας πιο εύχρηστη. Η Κυβέρνηση της επαρχίας της Βεγγάλης εμπνεύστηκε την ιδέα το 1907 αλλά δεν την εφάρμοσε, λόγω της ρευστής κατάστασης στην επαρχία μετά τον Διαμελισμό της Βεγγάλης. Για να βοηθήσει στη διοίκηση, σχεδιαζόταν η δημιουργία μιας επαρχίας Χίτζλι. Το Μιντναπόρ ήταν επίσης φυτώριο επαναστατικής δραστηριότητας, και πιστευόταν ότι ο διαμελισμός της επαρχίας θα επιτρέψει στη Βρετανική κυβέρνηση να σφίξει τα χέρια της. Η ανακοίνωση του διαμελισμού στις 26 Ιανουαρίου 1915 έγινε δεκτή με διαμαρτυρίες από τους ζαμιντάρ που φοβήθηκαν ότι θα φορολογούνται δύο φορές αν τα εδάφη τους διαπερνούσαν τις δύο επαρχίες, και οι δικηγόροι του επαρχιακού δικαστηρίου ένιωσαν ότι η εργασία τους θα ζημιωνόταν εάν δημιουργούταν άλλο ένα επαρχιακό δικαστήριο στο Χίτζλι. Ο Ουπέντρα Ναθ Μαϊτί, Πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου του Μιντναπόρ σχολίασε ότι ο διαμελισμός της επαρχίας δεν θα ήταν οικονομικά υγιής κατά τη γνώμη του καθώς υπήρχαν πιο επείγοντα θέματα όπου η διοίκηση έπρεπε να χρηματοδοτήσει. Ο Μπιρεντρανάθ Σασμάλ, διακεκριμένος δικηγόρος και πολιτικός, υποστήριξε αρχικά το διαμελισμό όταν υπήρχε πιθανότητα η γενέτειρά του, το Κοντάι, να γίνει η έδρα της νέας επαρχίας, αλλά τελικά εναντιώθηκε καθώς ανακοινώθηκε το Χίτζλι αντ'αυτού. Ένας αριθμός μελών του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου ήταν κατά του διαμελισμού αναφέροντας ότι πίστευαν ότι η άρχουσα τάξη ήθελε να σπάσει την ενότητα του πολιτικά συνειδητού πληθυσμού της επαρχίας. Οι αναταραχές κατά του διαμελισμού συνεχίστηκαν μέχρι το 1921, όταν η όλη ιδέα ακυρώθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Διαμελισμός, 1 Ιανουαρίου 2002
Στην ανεξάρτητη Ινδία, οι διαδοχικές κυβερνήσεις είχαν εκφράσει την επιθυμία να διαμελίσουν την επαρχία, αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε ποτέ μέχρι που ο επικεφαλής υπουργός Μπουνταντέμπ Μπατατσάρτζι οριστικοποίησε τις λεπτομέρειες του διαμελισμού και όρισε ημερομηνία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις τοπικών εφημερίδων, η διάθεση σε διάφορες πόλεις που επλήγησαν ήταν μεταβλητή. Σε γενικές γραμμές, στο Μιντναπόρ οι κάτοικοι αντιμετώπισαν το γεγονός αντιμετωπίστηκε με ανησυχία και απογοήτευση επικαλούμενοι την απώλεια σημασίας, ενώ αντίθετα χαιρετήθηκε με παρελάσεις και άλλες εκδηλώσεις στο Ταμλούκ καθώς τώρα είχε γίνει επαρχιακή πρωτεύουσα. Στο Κοντάι, υπήρχε απογοήτευση ή απάθεια καθώς το Κοντάι δεν είχε επιλεχτεί ως η πρωτεύουσα της νεοσύστατης επαρχίας. Το μεγάλο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Κογκρέσο Τριναμούλ, αντιτέθηκε στο διαμελισμό, αλλά ένα τμήμα των μέσων ενημέρωσης ήταν υπέρ του διαμελισμού. Πιστευόταν ότι ο διαμελισμός της επαρχίας θα βοηθούσε τη διοίκηση να φτάσει τους ανθρώπους και θα βοηθούσε στην παροχή καλύτερης υγειονομικής περίθαλψης και εκπαιδευτικών εγκαταστάσεων. Οι αντίπαλοι ανέφεραν ότι πολλά από τα προβλήματα των ναξαλιτικών στοιχείων θα μαστίζουν την επαρχία του Παστσίμ Μεντινιπούρ και θα καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος των περιορισμένων πόρων. Στο Ταμλούκ, άρχισαν να κατασκευάζονται νέα διοικητικά και νομοθετικά κτίρια αμέσως αφότου ο διαμελισμός τέθηκε σε ισχύ. Επίσης διορίστηκε νέος επαρχιακός δικαστής και αστυνομικός επιθεωρητής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαμελισμός (πολιτική)
Παλάτι του Μίχλερ
Ιστορία
Ο όρος παλάτι είναι καθομιλουμένη, και το κτίριο ήταν ένα αρχοντικό (χτισμένο σε στυλ εκλεκτικισμού) και όχι επίσημα παλάτι. Ονομάστηκε με τέτοιο τρόπο γιατί ξεχώριζε ως υψηλής ποιότητας, διακοσμητική κατασκευή μέσα στο πιο κοσμικό περιβάλλον του. Το κτίριο ανήκε στον Κάρολ Μίχλερ, έναν έμπορο, μυλωνά και επιχειρηματία, ο οποίος είχε επίσης ένα μικρό εργοστάσιο τροφίμων στο κτίριο, που παρήγαγε ζυμαρικά και ψωμί. Το εργοστάσιο καταλήφθηκε από τη Ναζιστική Γερμανία μετά την εισβολή της στην Πολωνία το 1939.