cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Daredevil (2ος κύκλος)
Προώθηση
Τον Οκτώβριο του 2015, προβλήθηκε υλικό από τον δεύτερο κύκλο στην Comic-con της Νέας Υόρκης και, τον Δεκέμβριο, στην Comic Con Experience. Στις 15 Φεβρουαρίου 2016, ένα πρώτο μέρος από το τρέιλερ του κύκλου κυκλοφόρησε και επικεντρωνόταν στον Punisher, ενώ ένα δεύτερο μέρος, το οποίο επικεντρωνόταν στην Ηλέκτρα, κυκλοφόρησε 10 μέρες αργότερα, στις 25 Φεβρουαρίου. Ο Σκοτ Μέντελσον από το περιοδικό Forbes θεώρησε πως το πρώτο μέρος «σαφώς ακολουθεί έναν παρόμοιο παλμό με το πρώτο ολοκληρωμένο τρέιλερ της ταινίας Ο Σκοτεινός Ιππότης από τον Δεκέμβριο του 2007, όπου ο Καστλ παρουσιάζεται ως ένα φυσικό υποπροϊόν/αντίδραση στις ίδιες τις πράξεις του Daredevil ως αυτόκλητου τιμωρού». Εκτίμησε επίσης το γεγονός πως ο Καστλ φαίνεται να εμφανίζεται ως κακός, καθώς οι προηγούμενες προσαρμογές του χαρακτήρα σε ταινίες πάντα τον εμφάνιζαν «ήρωα στο τέλος». Το μοναδικό μειονέκτημα που βρήκε ο Μέντελσον στο τρέιλερ ήταν όταν ο Καστλ άρχισε να «μονολογεί» στο τελευταίο μέρος του, θεωρώντας πως ο Μπέρνθαλ «ρίχνει μια τόσο επιβλητική και ζοφερή σκιά σαν ένας σχεδόν αθόρυβος άγγελος θανάτου που η [στοιχειωμένη και μυθολογική] διάθεση σχεδόν σπάει». Η Τζοάνα Ρόμπινσον από το περιοδικό Vanity Fair θεώρησε πως το θέμα του τρέιλερ, με τον Daredevil να αντιμετωπίζει τον Punisher, ακολουθεί «ακριβώς την τάση με τους υπερήρωες αυτή την άνοιξη», συγκρίνοντάς το με τις ταινίες Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος και Batman v Superman: Η Αυγή της Δικαιοσύνης στις οποίες ο Captain America έρχεται αντιμέτωπος με τον Iron Man και ο Batman με τον Superman αντίστοιχα. Η Ρόμπινσον αναρωτήθηκε αν, όπως σε αυτές τις ταινίες, ο κύκλος έχει επίσης έναν ξεχωριστό «μεγαλύτερο κακό που περιμένει στη σκιά για να ενώσει τους αυτόκλητους τιμωρούς», κάτι που ίσως να μην φαίνεται στο τρέιλερ.
Πλησιάζοντας προς την κυκλοφορία, το Netflix δημιούργησε οκτώ διαφορετικές εικόνες τις οποίες χρησιμοποίησε ως εξώφυλλο για τον κύκλο στην ιστοσελίδα του. Οι εικόνες διανεμήθηκαν τυχαία σε επιλεγμένους συνδρομητές, με το Netflix να παρακολουθεί σε ποια αντιδρούσε καλύτερα το κοινό, ώστε να χρησιμοποιήσει εκείνη για όλους τους συνδρομητές του. Το Netflix πρόσθεσε επίσης στη σελίδα του, σε ένα ποσοστό των συνδρομητών του παγκοσμίως, ένα χρονόμετρο αντίστροφης μέτρησης επιτρέποντάς τους να βλέπουν πόσος χρόνος απέμενε μέχρι την πρεμιέρα του δεύτερου κύκλου. Επίσης, στις αρχές Μαρτίου, ανεγέρθηκαν διαφημιστικές πινακίδες στο Τορόντο που απεικόνιζαν τους χαρακτήρες Daredevil, Punisher και Ηλέκτρα. Ο επίσημος λογαριασμός της σειράς στο Twitter, ενθάρρυνε τους χρήστες να ψηφίσουν ποιος χαρακτήρας ήταν ο αγαπημένος τους, με τους άλλους δύο να εμφανίζονται ματωμένοι και με μώλωπες στις αντίστοιχες διαφημιστικές πινακίδες τους.
Home media
Ο δεύτερος κύκλος κυκλοφόρησε σε DVD για την περιοχή 2 και Blu-ray για την περιοχή B στις 15 Μαΐου 2017, σε DVD για την περιοχή 4 στις 14 Ιουνίου 2017 και σε DVD για την περιοχή 1 και Blu-ray για την περιοχή A στις 22 Αυγούστου 2017.
Τηλεθέαση
Καθώς το Netflix δεν αποκαλύπτει τα νούμερα τηλεθέασης των συνδρομητών του για καμία από τις δικές του σειρές, η εταιρία Symphony Technology Group συνέλεξε δεδομένα για τον κύκλο βασισμένη στη χρήση λογισμικών στα κινητά του κοινού, τα οποία μετρούσαν την τηλεθέαση ανιχνεύοντας τον ήχο του προγράμματος. Σύμφωνα με την Symphony, ο δεύτερος κύκλος του Daredevil είχε ένα ποσοστό 5.94% τηλεθεατών ηλικίας 18-49 οι οποίοι παρακολούθησαν ένα λεπτό της σειράς τις πρώτες 32 μέρες μετά την κυκλοφορία της. Η Symphony υπολόγισε επίσης πως 3.201 εκατομμύρια τηλεθεατές ηλικίας 18-49 παρακολούθησαν ένα επεισόδιο του δεύτερου κύκλου του Daredevil για περισσότερο από ένα λεπτό το πρώτο Σαββατοκύριακο κυκλοφορίας.
Η εταιρία ανάλυσης marketing Jumpshot, καθόρισε πως ο δεύτερος κύκλος του Daredevil ήταν αυτός με τη μεγαλύτερη τηλεθέαση για το Netflix στις πρώτες 30 μέρες μετά την πρεμιέρα του. Η Jumpshot, η οποία «αναλύει τα δεδομένα streaming από μια διαδικτυακή ομάδα μεγαλύτερη των 100 εκατομμυρίων καταναλωτών», παρακολούθησε την συμπεριφορά και δραστηριότητα των μελών της εταιρίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, παράγοντας τον σχετικό αριθμό των τηλεθεατών του Netflix από τις Ηνωμένες Πολιτείες που παρακολούθησαν τουλάχιστον ένα επεισόδιο του κύκλου.
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στον δεύτερο κύκλο ποσοστό αποδοχής 80% βασισμένο σε 55 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Ενισχυμένος από εντυπωσιακή δράση, ο Daredevil διατηρεί το έδαφός του στον δεύτερο κύκλο, ακόμα κι αν οι νέες περιπέτειές του δεν μπορούν να γεμίζουν το κενό που άφησε ο Γουίλσον Φισκ». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic βαθμολόγησε τον δεύτερο κύκλο με 68/100 βασισμένο σε 13 κριτικές, με την ένδειξη «γενικά ευνοϊκές κριτικές».
Στην κριτική του για τα εφτά πρώτα επεισόδια, ο Μπράιαν Λάουρι από το περιοδικό Variety είπε πως ο δεύτερος κύκλος ξεκινάει «με έναν άνισο τρόπο», συγκρίνοντας κάποιες από τις πρώτες στιγμές με τις δουλειές του Σαμ Πέκινπα, «γεμάτο σφαίρες αργής κίνησης και αιματοχυσίες. Αν παραμείνετε όμως, η σειρά ανθίζει απεικονίζοντας μερικές εξαιρετικές σκηνές δράσης ενώ συστήνει σε αυτόν τον βλοσυρό κόσμο τους σπερματικούς χαρακτήρες Punisher και Ηλέκτρα». Ο Κέβιν Φιτζπάτρικ από τη σελίδα Screen Crush ένιωσε πως τα πρώτα εφτά επεισόδια του κύκλου έμοιαζαν «να έχουν μάθει τα καλύτερα και από τον πρώτο κύκλο και την Jessica Jones, τοποθετώντας τις πιο συναρπαστικές εικόνες του απευθείας στο επίκεντρο, αλλά παίρνοντας λίγο χρόνο για να διαχωρίσει τους χαρακτήρες από το να φωνάζουν κοινοτυπίες για το ότι θα σώσουν την πόλη». Επαίνεσε επίσης τις προσλήψεις των Μπέρνθαλ και Γιουνγκ ως Punisher και Ηλέκτρα αντίστοιχα, και απόλαυσε «το βελτιωμένο κέντρο προσοχής» για τον Φόγκι και την Κάρεν, δεδομένης της μείωσης της Ντόσον λέγοντας: «Τόσες πολλές σειρές με υπερήρωες δυσκολεύονται να απεικονίσουν τους υποστηρικτικούς τους χαρακτήρες τόσο συναρπαστικά όσο την δράση της σειράς και το ιδιαίτερο μείγμα του Daredevil σε ό,τι αφορά το νομικό θρίλερ, μοιάζει αναπόφευκτα πρωτότυπο». Ωστόσο, ο Φιτζπάτρικ σημείωσε πως στη σειρά έλειψε η παρουσία του Βόντι Κέρτις-Χολ στον ρόλο του Μπεν Ούρικ από τον πρώτο κύκλο. Κατέληξε στο ότι η εξέλιξη αυτού του κύκλου «μοιάζει πολύ πιο ξεκάθαρη» από του πρώτου, «προχωράει περισσότερο με πράξεις παρά μπρος-πίσω νίκες...Ακόμα και ο σκοπός μοιάζει να είναι πιο συνεκτικός, ξεκινάει από ένα σημείο όπου οι Ματ, Φόγκι και Κάρεν είναι όλοι σίγουροι στους νέους τους ρόλους, αλλά παλεύουν με τις συνέπειες των πράξεών τους οι οποίες γίνονται πάντα για να βοηθήσουν αυτούς που το έχουν ανάγκη». Ο Μέριλ Μπαρ από το περιοδικό Forbes είπε: «Ο δεύτερος κύκλος του Daredevil είναι κατά πολύ το ίδιο εξαιρετικός όσο ήταν και ο πρώτος κύκλος...αλλά στα σημεία που δεν είναι, είναι επίσης πολύ βελτιωμένος». Ο Μπαρ επαίνεσε την ερμηνεία του Μπέρνθαλ ως Punisher και σημείωσε τη μείωση των «thick blacks» που υπήρχαν στη φωτογραφία και για τα οποία επέκρινε στον πρώτο κύκλο.
Ο Κρις Κάμπιν από την ιστοσελίδα Collider επαίνεσε επίσης τα πρώτα εφτά επεισόδια του κύκλου, βαθμολογώντας τα με 4/5 και λέγοντας πως η σειρά «βρίσκει συντριπτικά ειλικρινή και αποτελεσματικά ίχνη της ανθρωπότητας σε ένα είδος το οποίο έχει πιεστεί πάρα πολύ στο να αισθάνεται προδικασμένο για τις πολιτικές, κοινωνικές και φιλοσοφικές του ιδέες». Είπε πως ο Daredevil, όπως και η Jessica Jones «μοιάζει με μια σειρά που συνεχώς εξελίσσεται και ψάχνει σταθερά για προκλήσεις». Ο Κάμπιν ένιωσε επίσης πως «η χρησιμοποίηση του ήχου και της εικόνας στη σειρά για να συμπεράνει ή να προτείνει τόσο όσο και οι διάλογοι...συνεχίζει να θέτει τη σειρά αρκετά μακριά από τις άλλες του είδους». Πρόσθεσε πως ο δεύτερος κύκλος «καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να προβάλει» τα ηθικά και δεοντολογικά θέματα, όπως φαίνεται από την αντίθεση των μεθόδων του Daredevil με αυτών του Punisher, ενώ επαίνεσε επίσης τις σκηνές δράσης και την «απλοποιημένη εστίαση στη γραφή των χαρακτήρων», ισχυριζόμενος πως «κανένας από τις ταινίες [του MCU] δεν είχε στο ελάχιστο την σαγηνευτική οικειότητα και την ψυχή αυτής της σειράς». Ο Ντένις Πέρκινς γράφοντας για το The A.V. Club βαθμολόγησε τον κύκλο με «B+», πεθυμώντας «την πανταχού παρούσα απειλή του Γουίλσον Φιστ» από τον Ντ'Ονόφριο, αλλά νιώθοντας πως οι Μπέρνθαλ και Γιουνγκ «ως Καστλ και Ηλέκτρα προσφέρουν μια αποτελεσματική, μεγάλη διττή επίθεση στην ηρωική ταυτότητα του Μέρντοκ, κάτι το οποίο δίνει και στους δευτερεύοντες χαρακτήρες έναν πιο ξεκάθαρο σκοπό». Ο κριτικός από τη σελίδα IGN, Ματ Φάουλερ, αφού σχολίασε το κάθε επεισόδιο χωριστά έδωσε συνολικά στον δεύτερο κύκλο 9.3/10 λέγοντας πως «διέπρεψε τόσο στη δράση όσο και στην ιστορία, δίνοντάς μας έναν πιο περίπλοκο και με περισσότερα επίπεδα κύκλο σε σχέση με τον πρώτο....Αξιοσημείωτο πως έλειψε ένας 'βασικός κακός', αλλά αντί αυτού, μας δόθηκαν φανταστικές ερμηνείες όχι μόνο από το βασικό καστ αλλά και από τους νεοεισερχόμενους Τζον Μπέρνθαλ και Ελοντί Γιουνγκ».
Ο Τζακ Σέπχερντ από τη διαδικτυακή εφημερίδα The Independent ήταν ελαφρώς πιο επικριτικός με τα πρώτα επεισόδια του κύκλου, λέγοντας πως η ιδεολογική μάχη μεταξύ του Μέρντοκ και του Καστλ «είναι η ουσία αυτών των επεισοδίων και υπογραμμίζει επίσης το βασικό πρόβλημα του Daredevil» επισημαίνοντας πως «δεν υπάρχει πραγματικά κάποιος κακός εδώ» και υπάρχει «ένα ελάχιστο όριο στο πόσες φορές μπορείς να δεις ένα επεισόδιο να τελειώνει με τους δύο χαρακτήρες να χτυπάνε ο ένας τον άλλο πριν αρχίσεις να σκέφτεται πως υπάρχει μια βλάβη στο Matrix». Συμφώνησε επίσης με τον Φιτζπάτρικ όσον αφορά την μη αναπλήρωση της απουσίας του Κέρτις-Χολ ως Μπεν Ούρικ σε αυτόν τον κύκλο. Παρά όλα αυτά, ο Σέπχερντ πρόσθεσε πως ο κύκλος ξεκίνησε να παίρνει τα πάνω του από το τέταρτο επεισόδιο με την εισαγωγή της Ηλέκτρα, υπερτερώντας με τα επεισόδια έξι και εφτά, τα οποία αποκάλεσε «μακράν τα καλύτερα του δεύτερου κύκλου, θέτοντας τα θεμέλια για μια συναρπαστική ιστορία», ενώ επαίνεσε επίσης τις ερμηνείες ων Κοξ, Χένσον, Γουλ, Μπέρνθαλ και Γιουνγκ. Ο Ντάνιελ Φίνμπεργκ από το περιοδικό The Hollywood Reporter, γράφοντας για τα πρώτα εφτά επεισόδια εξέφρασε παρόμοια συναισθήματα με τον Σέπερντ, νιώθοντας πως έλειπε αυτό που έφερε ο Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο ως Γουίλσον Φισκ στην πρώτο κύκλο, ή τουλάχιστον «την απειλή που παρουσίαζε...Ευτυχώς, οι [Punisher και Ηλέκρα] είναι έντονα συνειδητοποιημένοι και η δράση είναι ακόμα ωμή και βίαιη και ίσως η μεγάλη εικόνα να αναδυθεί στο δεύτερο μισό του κύκλου». Εξαιτίας της απεικόνισης αυτών των δύο χαρακτήρων, ο Φίνμπεργκ ένιωσε πως «υπάρχει μια πρόκληση να παραμείνουμε πλήρως προσηλωμένοι σε ιστορίες που δεν τους εμπλέκουν». Παρά το γεγονός πως «βρίσκεται στα όρια της απευαισθητοποίησης» όσον αφορά τις σκηνές μάχης, ο Φίνμπεργκ τις επαίνεσε, υπογραμμίζοντας τα διαφορετικά στυλ που χρησιμοποίησαν οι Ηλέκτρα και Punisher, «διαφοροποιώντας αρκετά τη δυναμική».
Διακρίσεις
Το Got Your 6, το οποίο «υπερασπίζεται τις θετικές απεικονίσεις βετεράνων στρατιωτών στο Χόλιγουντ», θεώρησε πως το επεισόδιο «Semper Fidellis» παίρνει την «Πιστοποίηση 6» για «υπεύθυνη και ακριβή απεικόνιση των βετεράνων μέσω του χαρακτήρα του Φρανκ Καστλ, του Punisher, ο οποίος επιμένει πως η νομική του υποστήριξη δεν θα πρέπει να διαιωνίζει το στερεότυπο της διαταραχής του μετατραυματικού στρες (PTSD) για να δικαιολογήσει τις πράξεις του». Ο Daredevil συμπεριλήφθηκε στη λίστα του Hidden Remote με τις καλύτερες τηλεοπτικές σειρές του 2016, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση. Η ιστοσελίδα Comic Book Resources συμπεριέλαβε τα επεισόδια «Seven Minutes in Heaven» και «Penny and Dime» μέσα στα καλύτερα επεισόδια τηλεοπτικών σειρών που σχετίζονται με κόμικ, τα οποία κατέλαβαν την 12η και 2η θέση αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύκλοι του Daredevil
Στρόφιλος Μαγνησίας
Ο Στρόφιλος είναι οικισμός στη Θεσσαλίας και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Στρόφιλος βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Πηλίου σε υψόμετρο 380 μέτρα, πολύ κοντά και νοτιοανατολικά του Αγίου Βλάσιου ενώ απέχει 17 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Βόλο. Αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση της Θεσσαλίας, το 1883 γραμμένος Στρόφυλος (δηλ. με "υ") στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Νηλείας. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 το όνομά διορθώθηκε σε Στροφόλον και το 1928 καταργήθηκε. Αναφέρεται ξανά το 1961 να απογράφεται ως Στρόφιλος (δηλ. με "ι") στην κοινότητα Αγίου Βλασίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Άγιο Βλάσιο, το Μαλάκι και το Παλαιόκαστρο αποτελούν την κοινότητα Αγίου Βλασίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρτέμιδας του Δήμου Βόλου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 25 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Αλάθητο του Πάπα
thumb|250px|Ο [[Πάπας Πίος Θ΄ (1846–1878), κατά το ποντιφικάτο του οποίου οριστικοποιήθηκε δογματικά το δόγμα του Αλάθητου του Πάπα από την Πρώτη Σύνοδο του Βατικανού.]] Παπικό αλάθητο ή Αλάθητο του Πάπα είναι ένα δόγμα της Καθολικής Εκκλησίας που αναφέρει ότι, σύμφωνα με την υπόσχεση του Ιησού προς τον Πέτρο, ο Πάπας προστατεύεται από την πιθανότητα λάθους «όταν, κατά την άσκηση των καθηκόντων του ως ποιμένας και διδάσκαλος όλων των Χριστιανών, δυνάμει της ανωτάτης αποστολικής του εξουσίας, καθορίζει ένα δόγμα σχετικά με την πίστη ή την ηθική που πρέπει να τηρείται από όλη την Εκκλησία.»
Το δόγμα αυτό διαμορφώθηκε στην Πρώτη Σύνοδο του Βατικανού των ετών 1869-1870, αλλά είχε υποστηριχθεί και πριν από αυτήν, καθώς υπήρχε ήδη στην μεσαιωνική θεολογία και ήταν γνώμη της πλειοψηφίας την εποχή της αντιμεταρρύθμισης.
Σύμφωνα με την Καθολική θεολογία, υπάρχουν αρκετές έννοιες σημαντικές για την κατανόηση της αλάθητης, θείας αποκάλυψη: Η Αγία Γραφή, η Ιερά Παράδοση, και η Διδασκαλία της Εκκλησίας. Οι αλάνθαστες διδασκαλίες του Πάπα είναι μέρος της Ιεράς Διδασκαλίας, η οποία επίσης αποτελείται από τις Οικουμενικές Συνόδους και την «συνήθη και γενική διδασκαλία». Στην Καθολική θεολογία, το παπικό αλάθητο είναι ένα από τα κανάλια του αλάθητου της Εκκλησίας. Οι αλάνθαστες διδασκαλίες του Πάπα πρέπει να βασίζονται σε, ή τουλάχιστον να μην έρχονται σε αντίθεση με την Ιερά Παράδοση ή την Αγία Γραφή.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Καθολική θεολογία και δόγμα Κατηγορία:Αγία Έδρα
Σημαία της Δημοκρατίας της Μαρί Ελ
δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Σημαία της [[Δημοκρατία της Μαρί Ελ]] δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Σημαία της[[ Δημοκρατία της Μαρί Ελ (2006-2011)]] δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Παλιά σημαία της Δημοκρατίας της Μαρί Ελ (1992-2006) δεξιά|μικρογραφία|250x250εσ|Παλιά σημαία της Μαρί Ελ. Χρησιμοποιήθηκε την Σοβιετική περίοδο, όπου η Μαρί Ελ αποτελούσε Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία εντός της Ρωσικής ΣΟΣΔ (1954-1992) Η σημαία της Δημοκρατίας της Μαρί Ελ, είναι η σημαία ενός ομοσπονδιακού υποκείμενου και δημοκρατίας στην Ρωσική Ομοσπονδία. Εγκρίθηκε ομόφωνα από το Κοινοβούλιο της Μαρί Ελ στις 30 Νοεμβρίου 2006.
Προηγούμενες σημαίες
Εντός της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, χρησιμοποιούταν μια παραλλαγή της σημαίας της Ρωσικής ΣΟΣΔ με το όνομα της δημοκρατίας κάτω από το σφυροδρέπανο.
Από το 1992 έως το 2006, η Μαρί Ελ χρησιμοποίησε διαφορετική σημαία. Αυτή η σημαία είχε οριζόντιες γραμμές και αναλογία 1:2:1. Στο άσπρο πεδίο, εμφανίζεται ο Σταυρός των Μαρί και από κάτω, το όνομα της δημοκρατίας.
Αναφορές
Κατηγορία:Δημοκρατία της Μαρί Ελ
ΙΣΤ' Κοινοβουλευτική Περίοδος
Η ΙΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος της Βουλής των Ελλήνων διήρκεσε από τις 5 Φεβρουαρίου έως τις 28 Αυγούστου 2015, δηλαδή για σχεδόν 7 μήνες. Το 16ο ελληνικό κοινοβούλιο αποτελούταν από τους βουλευτές οι οποίοι εξελέγησαν στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015.
Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία αποτελούνταν από το αριστερό κόμμα ΣΥΡΙΖΑ και το δεξιό Ανεξάρτητοι Έλληνες, οι οποίοι συγκρότησαν κυβέρνηση συνασπισμού με επικεφαλής τον Αλέξη Τσίπρα. Η Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κατά τη διάρκεια της ΙΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου ήταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου.
Οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες και νομοσχέδια, τα οποία ψηφίστηκαν κατά τη διάρκεια της ΙΣΤ΄ περιόδου, αφορούν ιδίως την καταπολέμηση της φτώχειας, την επανίδρυση της ΕΡΤ και τη διοικητική μεταρρύθμιση. Η συνεχιζόμενη δημοσιονομική κρίση από το 2010, ανάγκασε την κυβέρνηση να ολοκληρώσει μια συμφωνία με τους διεθνείς πιστωτές της Ελλάδας για ένα τρίτο πρόγραμμα δανεισμού το καλοκαίρι του 2015. Η επικύρωση του νομοσχεδίου στο ελληνικό κοινοβούλιο προκάλεσε διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, με 28 βουλευτές να συγκροτούν τη Λαϊκή Ενότητα. Χωρίς πλειοψηφία, ο Πρωθυπουργός παραιτήθηκε. Το Κοινοβούλιο διαλύθηκε στις 28 Αυγούστου και οι πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2015.
Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας
Σταυρός (συνοικία Αμμοχώστου)
Ο Σταυρός είναι συνοικία του Δήμου Αμμοχώστου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Αμμοχώστου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου. Από το 1974, η συνοικία Σταυρού, όπως και άλλες συνοικίες του Δήμου Αμμοχώστου, παραμένει περίκλειστη από τον τουρκικό στρατό και απαγορεύεται η είσοδος σε αυτήν.
Τοποθεσία
Ο Σταυρός αποτελεί μέρος των Βαρωσίων, δηλαδή της νέας Αμμοχώστου. Στα νότια συνορεύει με τον Άγιος Μέμνων, στα δυτικά με την Ακρόπολη, στα βόρεια με την Αγία Ζώνη και στα ανατολικά με τη Χρυσή Ακτή.
Ιστορία
Σύμφωνα με την παράδοση, στην περιοχή έφθασαν μέσω θαλάσσης εννέα μαύροι με τις οικογένειες τους. Προέρχονταν από τη Μικρά Ασία, πιθανόν από την περιοχή του Μέλανα Όρους (Καραμανιά). Οι έξι από τους εννέα κατοίκησαν στην περιοχή του Σταυρού, η οποία ονομαζόταν Βουνάρες, δηλαδή λόφοι από άμμο, οι οποίοι σχηματίστηκαν από τους ανέμους καθώς η περιοχή ήταν ακατοίκητη. Οι άλλοι τρεις κατοίκησαν στην περιοχή του Αγίου Μέμνωνα.
Στη συνοικία του Σταυρού περιλαμβάνονταν οι Δημοτικές Πολυκατοικίες καθώς και οι οικίες της αστυνομίας.
Οργανωμένο σύνολο που έδρευσε στη συνοικία ήταν το ΘΟΪ Σταυρού.
Πληθυσμός
Ο Σταυρός εμφανίζεται μόνο σε μία από τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο. Στην απογραφή του 1946 κατεγράφησαν 1777 κάτοικοι. Στις απογραφές του 1960 και του 1973 δεν απογράφεται ξεχωριστά. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στη συνοικία από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος της δεν ελέγχεται από αυτήν.
Εκκλησία Τιμίου Σταυρού
Ο ναός της συνοικίας είναι αφιερωμένος στον Τίμιο Σταυρό. Ναός του Τιμίου Σταυρού υπάρχει και στη μεσαιωνική πόλη της Αμμοχώστου (Παλαιά Αμμόχωστος). Πιθανόν να μεταφέρθηκε η τιμή και λατρευτικά αντικείμενα από τον παλιό ναό στον μεταγενέστερο.
Ο ναός πιθανότατα κατασκευάστηκε στα μέσα του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με τον Άγγλο ερευνητή George Jeffery, ο οποίος αναφέρεται στον ναό το 1918 και τον Rupert Gunnis το 1936, στο εσωτερικό του στον βόρειο και νότιο τοίχο, που στήριζαν την καμαροσκέπαστη οροφή, υπήρχαν κλασικά και παλαιοχριστιανικά αρχιτεκτονικά μέλη σε δεύτερη χρήση, τα οποία είχαν μεταφερθεί από τη γειτονική Σαλαμίνα ή την παλαιά Αμμόχωστο. Στον ναό φυλάσσονταν πολλές παλιές εικόνες, καθώς ένας παλιός σταυρός, που η παράδοση τον ήθελε να είχε μεταφερθεί από την παλιά μεσαιωνική πόλη της Αμμοχώστου.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Αμμοχώστου
Άνγκρμποντα (δορυφόρος)
Η Άνγκρμποντα (αγγλικά: Angrboda) ή Κρόνος LV (Saturn LV) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του Κρόνου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ και Jan Kleyna στις 7 Οκτωβρίου του 2019 από παρατηρήσεις που έγιναν μεταξύ 12 Δεκεμβρίου του 2004 και 22 Μαρτίου του 2007 και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2004 S 22. Του δόθηκε ο μόνιμος χαρακτηρισμός του Κρόνος LV τον Ιούνιο του 2021.
Η Άνγκρμποντα έχει διάμετρο περίπου 3 χιλιόμετρα και περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε μέση απόσταση 20.379.900 χλμ. σε διάστημα 1.080,4 ημερών, με κλίση 177,4° προς την εκλειπτική, σε ανάδρομη κατεύθυνση και με εκκεντρότητα 0,257.
Πήρε το όνομά του, από την Άνγκρμποντα, μία γιγάντισσα της Σκανδιναβικής μυθολογίας και σύντροφος του Λόκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Γενική Φροντιστηριακή Εφορεία της Κυπαρισσίας
Η Γενική Φροντιστηριακή Εφορεία της Κυπαρισσίας ήταν αρχικά τετραμελής και στη συνέχεια πενταμελής στρατιωτική και διοικητική επιτροπή, που συγκροτήθηκε το 1821 υπό τον Αμβρόσιο Φραντζή, στην Κυπαρισσία (Αρκαδιά). Στόχος της ήταν η στήριξη και ο συντονισμός της Επανάστασης σε εκείνη την περιοχή της Πελοποννήσου.
Ιστορικό πλαίσιο
αριστερά|μικρογραφία|Ο [[Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης|Πετρόμπεης εισέρχεται στη Μεσσηνία και κηρύττει την Επανάσταση. Πίνακας του Peter von Hess.]]
Η επανάσταση στη Μεσσηνία
Το γεγονός που σηματοδοτεί την αρχή της Επανάστασης στη Μεσσηνία είναι η απελευθέρωση της Καλαμάτας· στις 23 Μαρτίου του 1821, η πόλη παραδίδεται στους επαναστάτες, επικεφαλής των οποίων βρίσκονται ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, ο Παπαφλέσσας και άλλοι οπλαρχηγοί. Μετά την κατάληψη της Καλαμάτας, ο Κολοκοτρώνης αρχίζει να ξεσηκώνει τους κατοίκους των μεσσηνιακών χωριών και να τρομοκρατεί τους Τούρκους, στρατηγική που απέδωσε αποτελέσματα.
Η επανάσταση στην Κυπαρισσία
Σε αντίθεση με την υπόλοιπη Μεσσηνία, η Επανάσταση δύσκολα ευδοκίμησε στην Κυπαρισσία (Αρκαδιά), εξ αιτίας της πληθυσμιακής υπεροχής του τουρκικού στοιχείου. Οι κάτοικοι, όμως, της ορεινής Τριφυλίας, στην οποία οι συνθήκες για τον ξεσηκωμό ήταν ευνοϊκότερες, κατέλαβαν θέσεις κοντά στην Κυπαρισσία, προστατεύοντάς την και διευκολύνοντάς τη να εξεγερθεί.
Έλευση Παπαφλέσσα και Αναγνωσταρά
Λίγες ημέρες μετά την έναρξη των επαναστατικών κινήσεων στην ευρύτερη περιοχή της Κυπαρισσίας, έφτασαν στην περιοχή με 1.500 στρατιώτες ο Παπαφλέσσας και ο Αναγνωσταράς· σκοπός τους ήταν να ιδρύσουν τη Γενική Φροντιστηριακή Εφορεία, για να συντονίζει την πολιορκία των φρουρίων της περιοχής.
Δημιουργία της Γενικής Φροντιστηριακής Εφορείας της Κυπαρισσίας
Τελικά, ύστερα από πρόταση του Παπαφλέσσα, ιδρύθηκε η Γενική Φροντιστηριακή Εφορεία. Μέσω ψηφοφορίας, πρόεδρός της ορίστηκε ο Αμβρόσιος Φραντζής· στην αρχή δεν ήθελε να δεχτεί τη θέση, αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει μπροστά στην κοινή γνώμη.
Πρόεδρος
Αμβρόσιος Φραντζής
Μέλη
Ιωάννης Κορακόπουλος
Δημήτριος (Μήτρος) Αναστασόπουλος
Γεράσιμος Πονηρόπουλος
Προβλήματα ανεφοδιασμού των ελληνικών στρατευμάτων
μικρογραφία|Το φρούριο του [[Νιόκαστρο Ναυαρίνου|Νεοκάστρου με το λιμάνι του.]] Σημαντική ήταν η συνεισφορά της Γενικής Φροντιστηριακής Εφορείας στην πολιορκία της Μεθώνης και του Νεοκάστρου από τους Έλληνες. Συγκεκριμένα, οι Έλληνες κάτοικοι της περιοχής μπορούσαν να παρέχουν εφόδια στους πολιορκητές  -που υπερέβαιναν τους 2.000- μόνο για 10 ημέρες. Από εκεί και πέρα, η Γενική Εφορεία ανέλαβε να ανεφοδιάζει τους Έλληνες. Μετά από λίγο καιρό, όμως, η Εφορεία αντιμετώπισε σοβαρές δυσκολίες στον ανεφοδιασμό, αφού οι ανάγκες των ελληνικών στρατευμάτων ήταν συνεχείς, ενώ η Εφορεία δεν διέθετε πόρους ώστε ν’ αγοράσει μπαρούτι. Παράλληλα, τα μέλη της (εκτός του προέδρου) δεν μεριμνούσαν ώστε να διενεργήσουν έρανο προς τη συλλογή χρημάτων.
Η επέμβαση του Φραντζή
Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή, επενέβη ο πρόεδρος, Αμβρόσιος Φραντζής, ο οποίος προμήθευσε την Εφορεία με σημαντική ποσότητα πυρίτιδας που είχε συγκεντρώσει, ενώ διέταξε τους κατοίκους της Κυπαρισσίας να παραδώσουν στην επιτροπή όσο μπαρούτι είχαν στην κατοχή τους. Παράλληλα, έδωσε εντολή να γκρεμιστούν οι μιναρέδες της πόλης, ώστε να χρησιμοποιηθεί ο μόλυβδος που περιείχαν για την κατασκευή φυσεκιών. Έτσι, αφού βρέθηκαν τα κατάλληλα υλικά, η Γενική Εφορεία κατάφερε να αποστείλει στα ελληνικά στρατόπεδα 4.000 δεκάδες φυσεκιών. Μάλιστα, η επιτροπή συνέχισε να παρέχει εφόδια στους Έλληνες, μέχρι την πτώση του Νεοκάστρου, στις 7 Αυγούστου του 1821.
Αποτίμηση
Τελικά, η Γενική Φροντιστηριακή Εφορεία της Κυπαρισσίας, συνεισέφερε σημαντικά στην Επανάσταση της Μεσσηνίας. Χάρη στην ενεργητικότητα του προέδρου της, Αμβροσίου Φραντζή, κατάφερε να οργανώσει τον Αγώνα και να παρέχει διαρκώς εφόδια στους Έλληνες πολεμιστές.
Πηγές
Κατηγορία: Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία: Νομός Μεσσηνίας Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Σημαία του Όμπλαστ της Σαχαλίνης
Η Σημαία του Όμπλαστ της Σαχαλίνης εμφανίζει ένα λευκό περίγραμμα της Σαχαλίνης και των Κουριλών σε φόντο τιρκουάζ. Εγκρίθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1995, και σχεδιάστηκε από τον Βιτάλι Εβγκένιεβιτς Γκόμιλεφς.
Κατηγορία:Όμπλαστ της Σαχαλίνης
Επιτροπή Αντιμαφίας
Η Ιταλική Κοινοβουλευτική Επιτροπή Καταπολέμησης  της Μαφίας (ιταλικά: Commissione parlamentare antimafia), γνωστή και ως "Επιτροπή Αντιμαφίας" είναι μια μεικτή  επιτροπή του ιταλικού κοινοβουλίου, η οποία αποτελείται από μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας. Η πρώτη επιτροπή, που σχηματίστηκε το 1963, ιδρύθηκε ως ένα σώμα έρευνας με αντικείμενο την  διερεύνηση του  "φαινομένου της Σικελικής μαφίας". Οι επακόλουθες επιτροπές επέκτειναν το πεδίο δράσης τους για να ερευνήσουν το σύνολο του «οργανωμένου εγκλήματος τύπου μαφίας», το οποίο περιελάμβανε και άλλες μεγάλες εγκληματικές οργανώσεις στην Ιταλία όπως η Καμόρα, η Ντραγκέτα και η Σάκρα Κορόνα Ουνιτά.
Ο στόχος της Επιτροπής είναι να μελετήσει το φαινόμενο του οργανωμένου εγκλήματος σε όλες τις μορφές του και να μετρήσει την επάρκεια των υφιστάμενων νομοθετικών και διοικητικών μέτρων κατά των εγκλημάτων, ανάλογα με τα αποτελέσματά τους.
Μαρτίν Κάρολ
Η Μαρτίν Κάρολ (γαλλικά: Martine Carol) (16 Μαΐου 1920-6 Φεβρουαρίου,1967), ήταν Γαλλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Η Μαρτίν Κάρολ σπούδασε υποκριτική με δάσκαλο τον Ρενέ Σιμόν (1898-1966), και θα κάνει το ντεμπούτο της στο θεάτρο το 1940 και την πρώτη κινηματογραφική ταινία της το 1943.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1940 και στις αρχές της δεκαετίας του 1950 η Κάρολ ήταν μια από τις πιο όμορφες γυναίκες και σύμβολο του σεξ. Ήταν επίσης μια από τις πιο καλοπληρωμένες ηθοποιούς του γαλλικού κινηματογράφου, και θεωρήθηκε η γαλλική εκδοχή της Αμερικανίδας Μέριλιν Μονρόε. Ένας από τους πιο διάσημους ρόλους της ήταν ως Lola Montes στην ομώνυμη ταινία (1955), σε σκηνοθεσία του Μαξ Όφιλς, σε έναν ρόλο που απαιτούσε σκούρα μαλλιά. Ωστόσο, από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, οι προτάσεις για ρόλους είχαν γίνει λιγότερες, λόγω της εμφάνισης της νεοφερμένης Μπριζίτ Μπαρντό.
Παρά όμως την φήμη της και την καριέρα της, η προσωπική ζωή της Μαρτίν Κάρολ ήταν γεμάτη με αναταραχές που περιλάμβαναν μια απόπειρα αυτοκτονίας και καταχρήσεις ναρκωτικών όπως και έκανε τέσσερις γάμους. Είχε επίσης απαχθεί από τον γκάνγκστερ Πιέρ Λουτρέλ, έστω και για λίγο και έλαβε τριαντάφυλλα την επόμενη μέρα ως μια συγγνώμη. Η Κάρολ πέθανε ξαφνικά από καρδιακή προσβολή σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου στο Μόντε Κάρλο σε ηλικία 46 ετών, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Η Κόλαση είναι άδεια (1967).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μάχη της Αλεσίας
Η μάχη της Αλεσίας ήταν η αποφασιστική μάχη στο τέλος του Γαλατικού Πολέμου το καλοκαίρι του 52 π.Χ. ανάμεσα στα στρατεύματα του Ρωμαίου στρατηγού Ιουλίου Καίσαρα και τους συνασπισμένους Γαλάτες (Κέλτες) με επικεφαλής τον Βερκιγγετόριγα. Νικητής της μάχης ήταν ο Καίσαρ, ο οποίος προσάρτησε έτσι τη Γαλατία στη Ρώμη για αιώνες.
Το γεγονός περιγράφεται από αρκετούς αρχαίους συγγραφείς αλλά και τον ίδιο τον Καίσαρα στο έργο του Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου.
Ιστορικό
Ο Ιούλιος Καίσαρ, ως Ρωμαίος ανθύπατος, εισέβαλε στη Γαλατία το 58 π.Χ. με αφορμή την παροχή βοήθειας σε γαλατικά φύλα που απειλούνταν από τις μεταναστευτικές διαθέσεις γερμανικών φύλων από τα ανατολικά. Ύστερα από σειρά συγκρούσεων, με διάφορες γαλατικές και γερμανικές φυλές, επικρατούσε σχετική σταθερότητα και φαινόταν ότι ο Καίσαρ είχε κατακτήσει τη Γαλατία. Οι Γαλάτες έως τότε αδυνατούσαν να συνασπιστούν εναντίον του κοινού εχθρού και πολλές φυλές βρίσκονταν σε εμφύλιο πόλεμο μεταξύ τους.
Το 52 π.Χ., ο Καίσαρας βρισκόταν στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία. Η απουσία του έγινε γνωστή ανάμεσα στους Γαλάτες ηγέτες, οι οποίοι πιστεύοντας ότι οι υποθέσεις του θα τον κρατούσαν για καιρό μακριά, αποφάσισαν να συνασπισθούν και να εξεγερθούν κατά της ρωμαϊκής κυριαρχίας. Είχε εμφανιστεί ένας νέος ηγέτης, νεαρός ευγενής, μέλος της φυλής των Αρβέρνων, ο Βερκιγγετόριξ, ο οποίος ηγήθηκε της εξέγερσης. Ο Βερκιγγετόριξ ήρθε σε επικοινωνία με άλλα γαλατικά φύλα και δημιουργήθηκε έτσι ένας συνασπισμός κατά των Ρωμαίων. Η εξέγερση άρχισε με την επίθεση κατά των γαλατικών φυλών που είχαν μείνει πιστές στον Καίσαρα.
Η πολιορκία της Αλεσίας
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|Άγαλμα του Βερκιγγετόριξ κοντά στην Αλίζ-Σαιντ-Ρεν Όταν ο Καίσαρας πληροφορήθηκε σχετικά, συγκέντρωσε τις λεγεώνες του και εισέβαλε στη Γαλατία. Με συνεχείς νίκες κατάφερε να απωθήσει τα γαλατικά στρατεύματα που αριθμούσαν περί τις 80.000 άνδρες, οι οποίοι κλείστηκαν στην οχυρωμένη πόλη Αλεσία. Έτσι άρχισε η πολιορκία της Αλεσίας από τις ρωμαϊκές λεγεώνες που αριθμούσαν περί τους 30.000 άνδρες. Η πολιορκία προβλεπόταν δύσκολη για τους Ρωμαίους, αφενός λόγω του μεγάλου αριθμού των υπερασπιστών της πόλης, αφετέρου λόγω των ισχυρών τειχών της Αλεσίας. Επί πλέον, τα ρωμαϊκά στρατεύματα αντιμετώπιζαν προβλήματα επισιτισμού, καθώς οι Γαλάτες είχαν εφαρμόσει τη στρατηγική της καμμένης γης, πυρπολώντας τις πόλεις και ερημώνοντας τη γη ώστε να εμποδίσουν τον ανεφοδιασμό των ρωμαϊκών λεγεώνων. Ακόμη χειρότερα, οι Ρωμαίοι αντιμετώπιζαν τον κίνδυνο επίθεσης στα νώτα τους από Γαλάτες από άλλες περιοχές της Γαλατίας, που πλησίαζαν για ενίσχυση των πολιορκημένων. Για να αντιμετωπίσει τον διπλό κίνδυνο να βάλλεται ο στρατός του από δύο πλευρές, ο Καίσαρας κατασκεύασε διπλά τείχη, ένα τείχος προς την πλευρά της πόλης και δεύτερο προς την εξωτερική πλευρά και μέσα στα τείχη έκλεισε τις λεγεώνες του, διότι αν οι γαλατικές δυνάμεις ενώνονταν, θα είχε λήξει ο πόλεμος με ολοκληρωτική καταστροφή του. Επίσης ανήγειρε 23 οχυρά επί της πολιορκητικής περιμέτρου. Έτσι κατόρθωσε να ανταποκριθεί σε δύο μέτωπα, το πρώτο εναντίον των πολιορκημένων και το δεύτερο εναντίον των γαλατικών ορδών. εναλλ.=|μικρογραφία|250x250εσ|Η πολιορκία της Αλεσίας και τα διπλά ρωμαϊκά τείχη Αλλά και οι πολιορκημένοι είχαν επίσης επισιτιστικά προβλήματα και όταν η κατάσταση οξύνθηκε, ο Βερκιγγετόριξ ζήτησε από τον Καίσαρα να αποχωρήσει ο άμαχος πληθυσμός με την ελπίδα ότι οι Ρωμαίοι θα τους εξασφάλιζαν τροφή. Επειδή όμως οι Ρωμαίοι αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα, αυτό δεν κατέστη δυνατό και χιλιάδες αμάχων πέθαναν από την πείνα ανάμεσα στα τείχη της Αλεσίας και στα ρωμαϊκά τείχη.
Ο Καίσαρας και τα ρωμαϊκά στρατεύματα στον αγώνα αυτόν που διήρκεσε 7 εβδομάδες έδειξαν φοβερή ευψυχία και κατάφεραν να εκδιώξουν τους εκ των νώτων επιτιθέμενους Γαλάτες. Οι πολιορκημένοι αναγκάστηκαν τότε να παραδοθούν. Ο Βερκιγγετόριξ παραδόθηκε ο ίδιος στον Καίσαρα, ελπίζοντας ότι θα περιόριζε την τιμωρία των ανδρών του.
Συνέπειες
μικρογραφία|250x250εσ|Ανακατασκευή των ρωμαϊκών οχυρώσεων της Αλεσίας Η μάχη της Αλεσίας αποδείχτηκε το τέλος της γενικευμένης και οργανωμένης αντίστασης κατά της εισβολής του Καίσαρα στη Γαλατία, ήταν δε το αποφασιστικό σημείο των Γαλατικών Πολέμων, που ήδη διαρκούσαν τότε 6 έτη και σηματοδότησε ουσιαστικά την αρχή της ρωμαϊκής διοίκησης στη Γαλατία έως και τον 5ο αιώνα μ.Χ.
Η αρχαία πόλη
Η Αλεσία βρισκόταν στην περιοχή της σημερινής κοινότητας Αλίζ-Σαιντ-Ρεν, στο νομό Κοτ-ντ'Ορ, στην περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ. Ήταν πρωτεύουσα της γαλατικής φυλής των Μανδουβίων. Ήταν ήδη γνωστή στους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς που την ονόμαζαν «απάσης της Κελτικής εστίαν» και θεωρούσαν ως ιδρυτή της τον Ηρακλή.
Η αρχαία πόλη αποκαλύφθηκε με ανασκαφές που έγιναν από το 1861 έως το 1865, με εντολή του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ'. Καταλάμβανε μια έκταση 2.000 Χ 800 μέτρων στην κορυφή του βουνού Ωξουά. Στις ανασκαφές βρέθηκαν η πόλη και τα μνημεία της αλλά και τα οχυρωματικά έργα των Ρωμαίων καθώς και όπλα και αντικείμενα των στρατιωτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλατία Κατηγορία:Αρχαία Ευρώπη
Σκρίμιρ (δορυφόρος)
Ο Σκρίμιρ (αγγλικά: Skrymir) ή Κρόνος LVI (Saturn LVI) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του Κρόνου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ και Jan Kleyna στις 7 Οκτωβρίου του 2019 από παρατηρήσεις που έγιναν μεταξύ 12 Δεκεμβρίου του 2004 και 22 Μαρτίου του 2007 και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2004 S 23. Του δόθηκε ο μόνιμος χαρακτηρισμός του Κρόνος LVI τον Ιούνιο του 2021.
Ο Σκρίμιρ έχει διάμετρο περίπου 4 χιλιόμετρα και περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε μέση απόσταση 21.427.000 χλμ. σε διάστημα 1.164,3 ημερών, με κλίση 177,7° προς την εκλειπτική, σε ανάδρομη κατεύθυνση και με εκκεντρότητα 0,399.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Λογοθέτης του Δρόμου
Ο Λογοθέτης του Δρόμου ήταν αξιωματούχος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από τον 6ο αιώνα και μετέπειτα, ο οποίος είχε έδρα την Κωνσταντινούπολη. Έγινε βαθμιαία ο πρώτος αξιωματούχος της αυτοκρατορίας, ένα είδος πρωθυπουργού. Ήταν αρμόδιος για το οδικό δίκτυο, τις μετακινήσεις μέσα στη βυζαντινή επικράτεια, και κατ΄ επέκταση για τις μετακινήσεις πρεσβευτών, τη διπλωματική και την εξωτερική πολιτική.Ζωτικής σημασίας για την αυτοκρατορία ήταν" η υπηρεσία του δρόμου",η οποία εξασφάλιζε την επικοινωνία του κέντρου και των επαρχιών,την μεταβίβαση κρατικών λειτουργών και την διαβίβαση κυβερνητικών εντολών.ο λογοθέτης του δρόμου βρισκόταν σε επαφή με τους πρεσβευτές που διεκινούντο στο αυτοκρατορικό έδαφος,επιτηρούσε τις ξένες διπλωματικές αποστολές και συνέλεγε πληροφορίες.Επίσης ο λογοθέτης είχε τον έλεγχο των εσόδων και δαπανών των ταχυδρομείων,των δαπανών υποδοχής των πρεσβευτών,των κάθε μορφής αγγαρειών,σχετικών με την λειτουργία των συγκοινωνιών.Η μεγαλύτερη ακμή του λογοθεσίου του δρόμου χρονολογείται τον 10ο αιώνα μ.χ .Από τον 11ο αιωνα μ.χ και στο εξής η σημασία του μειώνεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί αυλικοί τίτλοι
Πιερφραντσέσκο των Μεδίκων ο πρεσβύτερος
O Πιερφραντσέσκο ο πρεσβύτερος (ιταλικά: Pierfrancesco di Lorenzo "il Vecchio" de' Medici, 1430 - 19 Ιουλίου 1476) από τον Οίκο των Μεδίκων, ήταν τραπεζίτης και διπλωμάτης.
Βιογραφία
Το 1440 απεβίωσε ο πατέρας του και επειδή ήταν 10 ετών τον ανέθρεψε ο προαναφερθείς θείος του. Υπηρέτησε τη Δημοκρατία της Φλωρεντίας ως πρεσβευτής στον πάπα το 1458 και μετά στη Μάντουα το 1463· έγινε εκπρόσωπος των Συντεχνιών (Priore delle Arti) το 1459. Το 1464 απεβίωσε ο Κόζιμο ο πρεσβύτερος και ο Πιερφραντσέσκο ο πρεσβύτερος στην αρχή υποστήριξε τον γιο εκείνου Πιέρο Α΄, αλλά αργότερα του εναντιώθηκε· μάλιστα ήταν από τους συνωμότες που συμμετείχαν στο πραξικόπημα του Λούκα Πίττι το 1466 και απέτυχαν. Ο Πιέτρο Α΄ τους συγχώρησε και από τότε μεριμνούσε για την Τράπεζα των Μεδίκων μόνο.
Απεβίωσε το 1476, αφήνοντας δύο γιους 13 και 9 ετών, που τους υιοθέτησε ο δεύτερος εξάδελφός τους Λορέντσο ο μεγαλοπρεπής. Αργότερα θα γίνουν άγριοι αντίπαλοι των γιων του κηδεμόνα τους.
Οικογένεια
Από τον γάμο του με την Λαυντόμια Ατσιαγιόλι, κόρη του Άνιολο Ατσαγιόλι, είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων
Άνω Λουσατία
Η Άνω Λουσατία (γερμανικά: Oberlausitz; άνω σορβικά: Hornja Łužica; κάτω σορβικά: Górna Łužyca; πολωνικά: Łużyce Górne ή Milsko, τσέχικα: Horní Lužice) είναι ιστορική περιοχή της Γερμανίας και της Πολωνίας. Μαζί με την Κάτω Λουσατία στο βορρά, δημιουργεί την περιοχή της Λουσατίας, που ονομάζεται έτσι από την σλαβική φυλή Lusici. Και οι δύο Λουσατίες έχουν πληθυσμούς από την μειονοτική ομάδα των Σορβών. μικρογραφία|248x248εσ|Η Άνω Λουσατία με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 1618 Το μεγαλύτερο κομμάτι της Άνω Λουσατίας ανήκει στο Γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας. Το πολωνικό κομμάτι, ανατολικά του ποταμού Νίσα, ανήκει στο Βοεβοδάτο Κάτω Σιλεσίας.
Η ιστορική πρωτεύουσα της Άνω Λουσατίας είναι το Μπάουτσεν. Το όνομα Άνω Λουσατία καταγράφηκε για πρώτη φορά το 1474.
Γεωγραφία
Η Άνω Λουσατία γενικά παρουσιάζει ένα λοφώδες τοπίο, και στα νότια παρατηρούνται τα βουνά της Λουσατίας, που αποτελούν το δυτικότερο μέρος των Σουδητικών Όρεων. μικρογραφία|572x572εσ|Λοφώδες τοπίο της Άνω Λουσατίας
Παραπομπές
* Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Πολωνίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Γερμανίας
Μάχη του Τσέσις (1919)
Η μάχη του Τσέσις ( Cēsu kaujas; εσθονικά: Võnnu lahing, Μάχη του Võnnu; Schlacht von Wenden, Μάχη της Βέντεν), έγινε κοντά στο Τσέσις (Cēsis) (ή Võnnu, Wenden) τον Ιούνιο του 1919. Ήταν μια αποφασιστική μάχη στον Εσθονικό Πόλεμο της Ανεξαρτησίας και του Πολέμου Ανεξαρτησίας της Λετονίας. Μετά από έντονες μάχες, μια εσθονική δύναμη κινήθηκε από το Βορρά, συμπληρωμένη από λετονικές μονάδες, απώθησε τις βαλτικές γερμανικές επιθέσεις και συνέχισε την πλήρη αντεπίθεση.
Ιστορικό
Η Λετονία είχε κηρύξει ανεξαρτησία το 1918, αλλά δεν μπόρεσε να σταματήσει την προέλαση του Κόκκινου Στρατού, με αποτέλεσμα την απώλεια της Ρίγας. Η προέλαση των Κόκκινων Λετονών Σκοπευτών σταμάτησε από το VI Γερμανικό Σώμα Εφέδρων. Το εφεδρικό σώμα υπό τον στρατηγό Ρούντιγκερ φον ντερ Γκολτς αποτελούνταν από τον Στρατό της Βαλτικής  (Baltische Landeswehr), τη Σιδηρά Μεραρχία Φράικορπς και το τμήμα εφεδρικής φρουράς. Οι Λετονοί εθελοντές, που ήταν πιστοί στην Προσωρινή Κυβέρνηση τέθηκαν επίσης υπό τη διοίκηση του Στρατού της Βαλτικής. Στις 16 Απριλίου 1919, η λετονική κυβέρνηση Κάρλις Ούλμανις ανατράπηκε από τους Γερμανούς, οι οποίοι εγκατέστησαν μια μαριονέτα Γερμανική προσωρινή κυβέρνηση της Λετονίας με επικεφαλής τον Άντριες Νίντρα. Ωστόσο, η Λετονική Ταξιαρχία με επικεφαλής τον Γιάνις Μπαλόντις παρέμεινε παθητικά υπό τη γερμανική διοίκηση.
Μετά την ανάκτηση της Ρίγας από τον Κόκκινο Στρατό, το VI Γερμανικό Σώμα Εφέδρων συνέχισε την πορεία του προς τα βόρεια. Ταυτόχρονα, η 3η μεραρχία της Εσθονίας, έχοντας απωθήσει τους Σοβιετικούς έξω από τη νότια Εσθονία, προχώρησε στη Λετονία από τα βόρεια. Η Εσθονία συνέχισε να αναγνωρίζει την κυβέρνηση του Ούλμανις και καμία πλευρά δεν ήταν έτοιμη να υποχωρήσει. Στις 5 Ιουνίου, άρχισαν οι μάχες, με το Στρατό της Βαλτικής να καταλαμβάνει τη Τσέσις την επόμενη μέρα. Στις 10 Ιουνίου με τη μεσολάβηση των Συμμάχων κηρύχθηκε εκεχειρία, αλλά οι συνομιλίες απέτυχαν και στις 19 Ιουνίου άρχισαν ξανά οι μάχες.
Μάχη
μικρογραφία|300x300εσ|Στρατιωτικές δυνάμεις στη Λετονία κατά τη διάρκεια του πολέμου ανεξαρτησίας της Λετονίας στις 22 Ιουνίου 1919, (4ο στάδιο) Στις 19 Ιουνίου, οι μάχες επαναλήφθηκαν με επίθεση της Σιδηράς Μεραρχίας στις εσθονικές θέσεις κοντά στο Λίμπαζι. Εκείνη την εποχή, η 3η Εσθονική Μεραρχία, συμπεριλαμβανομένου του 2ου Λετονικού Συντάγματος Τσέσις υπό τον συνταγματάρχη Κρισγιάνις Μπέρκις, είχε 5.990 πεζικό και 125 ιππικό. Οι φιλο-γερμανικές δυνάμεις είχαν 5.500–6.300 πεζικό, 500–600 ιππικό και ισχυρό πλεονέκτημα στα πυροβόλα, τα πολυβόλα και τα ολμοβόλα. Οι γερμανικές δυνάμεις πέτυχαν κάποια επιτυχία γύρω από το Λίμπαζι, αλλά σύντομα στράφηκαν πίσω. Η κύρια επίθεση του Στρατό της Βαλτικής ξεκίνησε στις 21 Ιουνίου, διασπώντας τις θέσεις του 2ου Λετονικού Συντάγματος Τσέσις στον ποταμό Ράουνα. Η κατάσταση έγινε κρίσιμη για την 3η Εσθονική Μεραρχία, αλλά η γερμανική επίθεση σταμάτησε από τρία θωρακισμένα τρένα της Εσθονίας και το Τάγμα Κουπεριανόφ Παρτισάν.
Ο Στρατός της Βαλτικής συνέχισε να επιτίθεται σε διάφορα μέρη του μετώπου, και περισσότερες εσθονικές δυνάμεις μπήκαν στη μάχη. Αφού σταμάτησαν τις τελευταίες γερμανικές επιθέσεις, οι εσθονικές δυνάμεις ξεκίνησαν μια πλήρη αντεπίθεση στις 23 Ιουνίου με αποτέλεσμα την ανάκτηση του Τσέσις. Οι γερμανικές μονάδες ξεκίνησαν μια γενική υποχώρηση προς τη Ρίγα.
Συνέπεια
Η μάχη του Τσέσις ήταν μια αποφασιστική νίκη για την Εσθονία ενάντια στις φιλο-γερμανικές δυνάμεις. Η τρίτη μεραρχία της Εσθονίας συνέχισε την προέλασή του προς τη Ρίγα. Στις 3 Ιουλίου, οι εσθονικές δυνάμεις βρίσκονταν στα περίχωρα της πόλης. Η Εσθονία, η Λετονία και η φιλο-γερμανική προσωρινή κυβέρνηση της Λετονίας υπέγραψαν την κατάπαυση του πυρός του Στραζντουμούζα κατόπιν απαίτησης της  Αντάντ  (Entente). Η ανακωχή αποκατέστησε την κυβέρνηση του Ούλμανις στη Ρίγα. Οι γερμανικές δυνάμεις διατάχθηκαν να εγκαταλείψουν τη Λετονία, η Βαλτική-Γερμανική Landeswehr τέθηκε υπό τη διοίκηση της λετονικής κυβέρνησης και στάλθηκε να πολεμήσει ενάντια στον Κόκκινο Στρατό. Ωστόσο, για να παρακάμψουν τις εντολές της Αντάντ, πολλοί Γερμανοί στρατιώτες αντί να φύγουν, ενσωματώθηκαν στον εθελοντικό στρατό της Δυτικής Ρωσίας. Οι μάχες στη Λετονία και τη Λιθουανία ξανάρχισαν τον Οκτώβριο και συνεχίστηκαν μέχρι τον Δεκέμβριο του 1919.
Η Εσθονία γιορτάζει την επέτειο της μάχης ως Ημέρα Νίκης, ως εθνική εορτή. Κοινές ετήσιες εκδηλώσεις για τη μάχη διεξάγονται στις 22 Ιουνίου (Ημέρα Νίκης της Latvijas Uzvaras diena) στο Μνημείο της Ελευθερίας στο Τσέσις  της Λετονίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγκρούσεις το 1919 Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Εσθονικά (et) Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Λετονικά (lv)
Νότιες διάλεκτοι της ισπανικής γλώσσας
μικρογραφία|Διαλεκτολογικός χάρτης της ισπανικής γλώσσας στην Ιβηρική χερσόνησο. Στις αποχρώσεις του κόκκινου οι νότιες διάλεκτοι. Οι νότιες διάλεκτοι της ισπανικής γλώσσας στην Ιβηρική χερσόνησο αποτελούν ένα σύνολο ιδιωμάτων και ανεξάρτητων διαλέκτων που μοιράζονται ορισμένα στοιχεία που τις διαφοροποιούν από τις αντίστοιχες βόρειες. Ιστορικά προέκυψε από μετατροπές των μεσαιωνικών ισπανικών οι οποίες, στο επίπεδο της φωνολογίας, δεν επηρέασαν τις βόρειες, πιο συντηρητικές διαλέκτους. Φωνολογικά παρουσιάζουν σύγχυση του ουρανικού πλαγίου με το ουρανικό προσεγγιστικό φώνημα, εξασθένιση και απώλεια του /s/ και του ενδοφωνηεντικού /d/ και, σπανιότερα, ρωτακισμό και διατήρηση του δασέως φωνήματος /h/. Όπως και στην ευρύτερη διαλεκτολογική κατανομή των ισπανικών στην Ιβηρική, υφίσταται ένας ξεκάθαρος διαχωρισμός μεταξύ ανατολικών και δυτικών διαλέκτων, κάτι που διαφαίνεται κυρίως στις δύο ανδαλουσιανικές διαλέκτους.
Αναλυτικά οι νότιες διάλεκτοι είναι:
Ιπποτραγίναι
Οι Ιπποτραγίνες είναι υποοικογένεια μεγάλων αντιλοπών της οικογένειας των βοοειδών. Τα είδη που περιλαμβάνονται είναι οι μεγαλύτερες αντιλόπες που υπάρχουν.
Πινακοθήκη
Κατηγορία:Βοοειδή
Κάτω Λουσατία
Γεωγραφία
μικρογραφία|Η Κάτω Λουσατία και η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 1618 Η αραιοκατοικημένη περιοχή στην Πεδιάδα της Βόρειας Ευρώπης, χαρακτηρίζεται από μεγάλα δάση πεύκων, θαμνότοπους και λιβάδια. Στο βόρειο κομμάτι συναντά τον ποταμό Σπρέε και την λίμνη Σφίλοχζι (Schwielochsee).
Σταγιάτες Μαγνησίας
Οι Σταγιάτες είναι οικισμός στη Θεσσαλίας και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Οι Σταγιάτες βρίσκονται στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του Πηλίου σε υψόμετρο 340 μέτρα σε απόσταση 8 χλμ. βορειοανατολικά από το κέντρο του Βόλου. Αναφέρονται επίσημα, μετά την ένωση της Θεσσαλίας, το 1883, γραμμένοι ως Σταγιάταις, στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτόνται στον τότε δήμο Μακρυνίτσης. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 το όνομά διορθώθηκε σε Σταγιάται και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την κοινότητα Σταγιατών που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πορταριάς του Δήμου Βόλου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 121 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Γκερντ (δορυφόρος)
Η Γκερντ (αγγλικά: Gerd) ή Κρόνος LVII (Saturn LVII) είναι ένας φυσικός δορυφόρος του Κρόνου. Η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ και Jan Kleyna στις 7 Οκτωβρίου του 2019 από παρατηρήσεις που έγιναν μεταξύ 12 Δεκεμβρίου του 2004 και 22 Μαρτίου του 2007 και του δόθηκε η προσωρινή ονομασία S/2004 S 25. Του δόθηκε ο μόνιμος χαρακτηρισμός του Κρόνος LVII τον Ιούνιο του 2021.
Η Γκερντ έχει διάμετρο περίπου 4 χιλιόμετρα και περιφέρεται γύρω από τον Κρόνο σε μέση απόσταση 20.544.500 χλμ. σε διάστημα 1.095,0 ημερών, με κλίση 173,3° προς την εκλειπτική, σε ανάδρομη κατεύθυνση και με εκκεντρότητα 0,457.
Πήρε το όνομά του από την Γκερντ, σύζυγο του Φρέιρ, γιγάντισσα της Σκανδιναβικής μυθολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Μοντέλο pin-up
Αυτές οι εικόνες μπορεί κάποιες φορές να αναφέρονται ως φωτογραφίες cheesecake.
Ο όρος pin-up μπορεί να αναφέρεται σε ζωγραφικά έργα, σχέδια και άλλου είδους εικονογραφήσεις καθώς και φωτογραφίες (δείτε επίσης τη λίστα καλλιτεχνών pin-up). Ο όρος πιστοποιείται για πρώτη φορά στην Αγγλική γλώσσα το 1941, παρ'όλα αυτά η χρήση του είναι καταγεγραμμένη παλαιότερα τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1890.
Οι pin-up εικόνες μπορεί είτε να έχουν κοπεί από περιοδικά ή εφημερίδες, είτε να είναι καρτ ποστάλ λιθογραφικής εκτύπωσης. Τέτοιου είδους φωτογραφίες συχνά εμφανίζονται σε επιτοίχια ή επιτραπέζια ημερολόγια. Αφίσες με pin-ups παρήχθησαν μαζικά και έγιναν δημοφιλής από τα μέσα του 20ου αιώνα.
Κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα, τα αρσενικά μοντέλα pin-ups ήταν λιγότερο συνηθισμένα σε σχέση με τα γυναικεία, αν και υπήρχε πάντα ζήτηση για εικόνες ομοφυλοφιλικού ερωτισμού καθώς και φωτογραφίες δημοφιλών αρσενικών διασημοτήτων που είχαν ως στόχο το γυναικείο κοινό, όπως ο Τζέιμς Ντιν και ο Τζιμ Μόρισον.