cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Deus otiosus
Η αντίληψη του θεού – deus otiosus είναι κοινή σε πολλές θρησκείες, διαφορετικές μεταξύ τους και σε όλα τα μέρη του κόσμου. Ο όρος πιθανόν προέρχεται από τον Αρχιεπίσκοπο της Ουψάλα Nathan Söderblom. Στη σημερινή εποχή επιβιώνει κυρίως σε θρησκείες ιθαγενών πληθυσμών της Αμερικής, της Αφρικής, της Αυστραλίας και των νησιών του Ειρηνικού. Ο deus otiosus είναι μέρος του κοσμολογικού μύθου των θρησκειών αυτών. Έχει δημιουργήσει τον κόσμο και πολλές φορές έχει διδάξει στους ανθρώπους τη φωτιά ή την καλλιέργεια της γης. Κατόπιν όμως για κάποιο λόγο αποσύρεται, αφήνοντας τον κόσμο στην τύχη του και στις αντικρουόμενες δυνάμεις που υπάρχουν σ’αυτόν. Συνήθως, αλλά όχι πάντα, συνδέεται με τον ουρανό: είτε ο ίδιος ο ουρανός είναι deus otiosus είτε ο θεός έχει αποσυρθεί στον ουρανό. Πολλοί κοσμολογικοί μύθοι της Αφρικής αφηγούνται ότι ο ουρανός ήταν στην αρχή ξαπλωμένος πάνω στη γη, αλλά τον ενόχλησαν οι ανθρώπινες δραστηριότητες και αποτραβήχτηκε. Κατά άλλες εκδοχές λαών της Αφρικής ο θεός ζούσε μαζί με τους ανθρώπους στη γη ή οι άνθρωποι μαζί με τον θεό στον ουρανό αλλά για διάφορους λόγους η συμβίωση διαταράχτηκε και ο θεός αποσύρθηκε (στον ουρανό, στη γη ή σε μια βουνοκορφή). Για τους Selk’nam, φυλή στη Γη του Πυρός, ο δημιουργός θεός Temáukel δημιούργησε μυθικούς προγόνους, οι οποίοι ανέλαβαν να ολοκληρώσουν τη δημιουργία του κόσμου. Όταν ο κόσμος ολοκληρώθηκε, ο Temáukel αποτραβήχτηκε πέρα από τα αστέρια. Δεν ενδιαφέρεται για τα ανθρώπινα δρώμενα και αντίστοιχα οι άνθρωποι δεν τον λατρεύουν και δεν του απευθύνουν προσευχές, παρά μόνο σε περιπτώσεις μεγάλων ασθενειών ή κακοκαιρίας.
Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που ο deus otiosus δε συνδέεται με τον ουρανό. Κατά τους Ινδιάνους Tohono O’odham ο κόσμος, οι άνθρωποι και τα ζώα δημιουργήθηκαν από τον Elder Brother. Στη συνέχεια όμως ο Elder Brother δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να αμυνθεί ενάντια στους πιο δυνατούς από τον ίδιο εχθρούς του και έσκαψε έναν λαβύρινθο κάτω από τη γη, όπου και κρύφτηκε. Για τους Mbuti στο Κονγκό, deus otiosus είναι το δάσος, το οποίο είναι πηγή ζωής. Είναι ανενεργό, αλλά αποτελεί σημείο αναφοράς και κριτικής στην καθημερινή ζωή.
Κοινό χαρακτηριστικό είναι ότι ο deus otiosus δε λατρεύεται. Μπορεί να του απευθύνουν οι άνθρωποι θυσίες και προσευχές, αλλά σε έκτακτες περιπτώσεις, ενώ δεν υπάρχουν σταθερές γιορτές προς τιμήν του. Οι μύθοι γι’αυτόν είναι σύντομοι σε σχέση με τις αφηγήσεις για τα κατορθώματα ηρώων ή άλλων θεών και σε αυτούς τους μύθους περιγράφεται η απόσυρση ή αντικατάστασή του. Η απόσυρση συνήθως γίνεται είτε οικεία βουλήσει είτε όταν ένας νεώτερος θεός του πάρει την παντοδυναμία. Περιβεβλημένος με ασάφεια και αδρότητα και αποτελώντας το ανώτατο ον, ο deus otiosus ορίζει τα άκρα όρια του όντος και της θρησκευτικής φαντασίας. Πέρα από αυτόν δεν υπάρχει τίποτα. Συμβολίζει την πρωταρχική εποχή (primordiality), την εποχή πριν και πέρα από τον χρόνο. Στις θρησκείες όπου ο deus otiosus αποσύρθηκε στον ουρανό, ο ουρανός συμβολίζει την απόσταση και τη διαφορά. Κάποιοι dei otiosi θα επιστρέψουν στο τέλος του χρόνου, όταν όλα τελειώσουν. Μπορεί με το πέρασμα του χρόνου ο αποσυρμένος θεός να ξεχαστεί και να φύγει από το πάνθεον της φυλής. Τέτοια περίπτωση είναι ο *Dyeus, ο ινδοευρωπαϊκός θεός του ουρανού, ο οποίος αργότερα σταμάτησε να λατρεύεται. Δεν υπάρχουν ύμνοι και μύθοι που να τον αναφέρουν. Παρ’όλα αυτά υπάρχουν αναφορές στην Αταρβαβέδα (μια από τις τέσσερις Βέδες), όπως "ο ουρανός γνωρίζει τα πάντα" (1.32.4) ή "ο ουρανός πατέρας" (6.4.3) που υπενθυμίζουν την αρχετυπική εικόνα, ενώ αποτελεί το πρότυπο για τον ινδουιστικό θεό Dyaus Pitar, τον αρχαίο ελληνικό Δία και τον ρωμαϊκό Γιούπιτερ.
Στη θρησκεία των Σουμερίων οι Ενλίλ και Ένκι αντικαθιστούν τον deus otiosus Αν (ή Ανού). Στην αρχαία ελληνική θρησκεία οι παλαιότεροι θεοί Ουρανός και Γαία παραχώρησαν τη θέση τους στον Δία και στην Ήρα. Στον Ινδουισμό υπάρχουν μεσαιωνικές παραδόσεις κατά τις οποίες ο Ίντρα είναι αποτραβηγμένος και ενεργοί είναι ο Σίβα και ο Βισνού.
Ο Ρουμάνος θρησκειολόγος και συγγραφέας Mircea Eliade συνδέει την απόσυρση του deus otiosus και ειδικά των ουράνιων θεοτήτων με τη στροφή των ανθρώπων στη γεωργία. Ασχολούμενοι οι άνθρωποι με την καλλιέργεια της γης έδωσαν περισσότερη σημασία σε αξίες όπως η γονιμότητα και οι σχετικές θεότητες της μητέρας γης ήρθαν στο προσκήνιο, ενώ άρχισαν να αναζητούν και να βλέπουν το θείο (hierophany κατά Eliade )σε πιο απτές και συγκεκριμένες εκφάνσεις της ζωής (γονιμότητα, σεξουαλικότητα). Σε περιόδους μεγάλης κρίσης όμως οι νέοι θεοί δε φαίνονται ικανοί να αποτρέψουν το κακό και οι άνθρωποι στρέφονται πάλι στο υπέρτατο ον. Κατά τον Eliade οι Εβραίοι αντίστοιχα σε περιόδους αφθονίας λάτρευαν τον Βάαλ, την Αστάρτη και άλλους θεούς των γειτονικών λαών. Σε κρίσιμες όμως περιόδους επέστρεφαν στον Γιαχβέ, τον Θεό της Βίβλου και δημιουργό του κόσμου. καὶ ἐβόησαν πρὸς Κύριον καὶ ἔλεγον· ἡμάρτομεν, ὅτι ἐγκατελίπομεν τὸν Κύριον καὶ ἐδουλεύσαμεν τοῖς Βααλὶμ καὶ τοῖς ἄλσεσι· καὶ νῦν ἐξελοῦ ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ἡμῶν, καὶ δουλεύσομέν σοι (Α' Βασιλειών 12:10 Ο')
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκειολογία Κατηγορία:Ανθρωπολογία
Τελικός ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ (2023)
Ο τελικός του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ (2023) θα είναι ο τελευταίος αγώνας του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ 2022-23, της δεύτερης σεζόν του τριτοβάθμιου τουρνουά ποδοσφαίρου της Ευρώπης που διοργανώνει η UEFA.
Οι νικητές θα πληρούν τις προϋποθέσεις για να εισέλθουν στην φάση ομίλων του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2023-24, εκτός εάν έχουν ήδη προκριθεί για το Τσάμπιονς Λιγκ ή το Γιουρόπα Λιγκ μέσω της απόδοσής τους στο πρωτάθλημα (στην περίπτωση αυτή η λίστα πρόσβασης θα εξισορροπηθεί).
Eπιλογή σταδίου
Μια διαδικασία υποβολής προσφορών ξεκίνησε από την UEFA για να επιλέξει τους χώρους των τελικών του UEFA Europa Conference League το 2022 και το 2023. Οι ενώσεις που ενδιαφέρονται να φιλοξενήσουν έναν από τους τελικούς είχαν έως τις 20 Φεβρουαρίου 2020 να υποβάλουν φακέλους προσφοράς. Το στάδιο επιλέχθηκε από την Εκτελεστική Επιτροπή της UEFA κατά τη συνεδρίασή της στις 3 Δεκεμβρίου 2020. Η απόφαση είχε αρχικά προγραμματιστεί να ληφθεί στη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 2020, αν και καθυστέρησε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τελικοί ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λίγκ
Ιωσήφ Θεσσαλονικεύς
Ο Ιωσήφ Θεσσαλονικεύς ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Άκμασε μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης. Τιμήθηκε με το αξίωμα του πατριαρχικού έξαρχου επί Γενναδίου Σχολαρίου, με τον οποίο διατηρούσε επιστημονική αλληλογραφία.
Πηγές
}
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Θεόδωρος Σπανδουγίνος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε ανάμεσα στο 1465 και το 1480 στη Βενετία. Πατέρας του ήταν ο βυζαντινός στρατιωτικός Ματθαίος Σπανδουγίνος που εργαζόταν ως μισθοφόρος( stradioti) της Βενετίας και μητέρα του η Ευδοκία Καντακουζηνή από τον περιφανή οίκο των Καντακουζηνών κι ανιψιά της Άννας Νοταρά, που πριν την άλωση της Κωνσταντινούπολης κατέφυγε στην Ιταλία. Είχε τουλάχιστον δύο ακόμα αδέρφια, μια αδερφή κι ένα αδερφό που λεγόταν Αλέξανδρος. Ο πατέρας είχε τιμηθεί το 1454 από τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Γ με τιτλο ιππότη και μία έκταση στη Στερεά Ελλάδα (όταν απελευθερωνόταν από τους Οθωμανούς) κοντά στη Νάυπακτο, που περιλάμβανε το Λιδωρίκι Φωκίδας και το μικρό νησί Σπαντονήσι (σήμερα Τριζόνια). Το όνομα του νησιού μαρτυρεί πιθανότατα την καταγωγή του πατέρα του.
Η μητέρα του πέθανε οταν ήταν μικρός πριν το 1490, κι ο πατέρας του τον έστειλε στη μακρινή συγγενή της μητέρας του Μάρα Μπράνκοβιτς Καντακουζηνή στη ανατολική Μακεδονία, κοντά στις Σέρρες, όπου της ειχε παραχωρήσει έκταση ο σουλτάνος Μωάμεθ Β που την αγαπούσε πολύ έχοντας μεγαλώσει κοντά της. Εκεί ο μικρός Θεόδωρος ανετράφη ως χριστιανός, ωστόσο έμαθε εκτός απο ελληνικά, τούρκικα και τα ήθη κι έθιμά τους.
Το 1503, επισκέφτηκε την Κωνσταντινούπολη για να βρει τον αδελφο του Αλέξανδρο, που σαν έμπορος είχε χρεωκοπήσει από τον πρόσφατο Βενετο-Τουρκικό πολέμο αφού οι Τούρκοι είχαν κατασχέσει το εμπόρευμα όλων των Βενετών εμπόρων. Όταν έφτασε έμαθε οτι ο αδερφός του δε ζούσε πια και η σημαντική περιουσία του είχε χαθεί οριστικά. Από το 1509, αναγκάστηκε να φύγει και από τη Βενετία κι έζησε στη Γαλλία, όπου γνωρίστηκε και με τον Ιανό Λάσκαρι. Κατα την περαμονή του εκεί, συνέγραψε το πρώτο βιβλίο ιστορίας που αφιέρωσε στο βασιλιά Λουδοβίκο ΙΒ'. Χαρακτηριστικά αναφέρει στην ιστορία του ότι ο προπαππούς του Γεώργιος Καντακουζηνός αμύνθηκε στο Σμεντέρεβο της Σερβίας στις επιθέσεις των Οθωμανων το 1456, διοικώντας σημαντικό φρούριο που δεν παρέδιδε ακόμη και όταν οι επιτιθέμενοι παρήλασαν με τον αιχμάλωτο γιο του Θεόδωρο εμπρός από τα τείχη.
Πίστευε στις δυνατότητα συμμαχίας των Δυτικών για εκστρατεία κατά των Τούρκων και τον συγκινούσε το πνεύμα του Αναγεννησιακού ουμανισμού. Από τα γραπτά του προκύπτει οτι έχοντας επίγνωση της αρχοντικής βυζαντινής καταγωγής του, αγαπούσε το Γένος του αλλά δεν ήταν δογματικά εχθρικός προς τους Τούρκους, έχοντας κατανοήσει πολλά από τον πολιτισμό του. Ωστόσο δεν έπαψε να προειδοποιεί τους δυτικούς χριστιανούς για τον οθωμανικό κίνδυνο από την Ανατολή και να καλεί σε εκστρατεία. Χρησιμοποιούσε τον όρο "Ελλάδα" εννοώντας την πολιτισμένη Ευρώπη σε αντίθεση με την Ασία, θεωρώντας τον εαυτό του υπερασπιστή ενός πολιτισμού, όχι μόνο μιας χώρας. Είχε καλές σχέσεις με Πάπες και κορυφαία στελέχη της Καθολικής Εκκλησίας, και μάλιστα υπήρξε έμπιστος και σύμβουλος των Παπών Λέοντος Ι (1513-21) για τον οποίο έγραψε κ τη 2η έκδοση της ιστορίας του, του Κλήμεντος Ζ (1523-34) και του Παύλου Γ (1534-49). Ήλπιζε ότι αυτοί θα ηγούντο πολέμων για την εκδίωξη των Τούρκων από την Ευρώπη. Ήρθε σε σύγκρουση με τον πάπα Αδριανό ΣΤ', που δεν έδειχνε ενδιαφέρον για το σκοπό της Σταυροφορίας κ προσωρινά (1522-23) περιόρισε τη χορηγία προς τον Σπανδούνη. Κατηγόρησε τον Αδριανό ότι αμέλησε να υποστηρίξει τους Ιππότες του Αγ. Ιωάννου στη Ρόδο και συνέβαλε στην ήττα τους το 1522.
Το 1538 συνέγραψε την τρίτη και τελευταία έκδοση της ιστορίας του που παρουσίασε στα γαλλικά στο μετέπειτα βασιλιά Ερρίκο Β της Γαλλίας. Αυτή η έκδοση τυπώθηκε στη Λούκα της Τοσκάνης το 1550 κι ήταν σημαντική πηγή για την ιστορία που συνέγραψε ο ιστορικός Κωνσταντίνος Σάθας περί το 1890
Πηγές
}
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Πλεισθένης ο Νεότερος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Πλεισθένης, είναι γνωστός ένας γιος του βασιλιά της Σπάρτης Μενελάου και της συζύγου του, της Ωραίας Ελένης. Αδέλφια του Πλεισθένη ήταν η Ερμιόνη, ο Νικόστρατος, ο Αιθιόλας, ο Θρόνιος, ο Μορράφιος και η Μελίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθολογικά πρόσωπα
2998 Μπερεντέγια
Ο Μπερεντέγια (Berendeya) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,3. Ανακαλύφθηκε το 1975 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή της ομώνυμης φανταστικής χώρας στην όπερα «Η κόρη του χιονιού» του Ρώσου συνθέτη Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπερεντεγια
Υγρά φορτία πλοίων
Τα κυριότερα υγρά φορτία που μεταφέρονται σε μεγάλες ποσότητες με πλοία και συγκεκριμένα με δεξαμενόπλοια είναι κυρίως προϊόντα υδρογονανθράκων, δηλαδή πετρελαιοειδή όπως:
Στα υγρά φορτία περιλαμβάνονται επίσης και τα υγραέρια τα οποία μεταφέρονται ακριβώς σε υγρή κατάσταση. Τα φορτία αυτά μεταφέρονται ανάλογα με το είδος τους με πετρελαιοφόρα, ή υγραεριοφόρα και το τελευταίο με υδροφόρα. Η φόρτωση μεταφορά και η εκφόρτωση των παραπάνω φορτίων απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή λόγω της επικινδυνότητάς τους. Η μεταφορά των περισσοτέρων εξ αυτών γίνεται υπό σταθερή θερμοκρασία που επιτυγχάνεται με ειδικό δίκτυο θέρμανσης που φέρουν τα πλοία στις δεξαμενές φορτίου.
Σε πολύ μικρές ποσότητες υγρά φορτία μεταφέρονται και με άλλους τύπους φορτηγών πλοίων με ειδικά βεβαίως οχήματα μεταφοράς ή σε βαρέλια ή άλλες μεταλλικές συσκευασίες.
Μέτρα ασφαλείας
Τα ειδικά μέτρα ασφαλείας κατά τη φόρτωση και εκφόρτωση πετρελαιοειδών καθώς επίσης των εργασιών καθαρισμού των δεξαμενών πριν τη παραλαβή νέου φορτίου όπως και κατά τον ερματισμό ή αφερματισμό πρέπει να λαμβάνονται με κάθε σχολαστικότητα προς αποφυγή του κινδύνου πυρκαγιάς ή εκρήξεων καθώς και ετοιμότητα απομάκρυνσης του πλοίου από τις εγκαταστάσεις φορτοεκφόρτωσης και ειδικότερα όταν πρόκειται για βενζίνες.
Οι λιμένες, αλλά και όλες οι εγκαταστάσεις πετρελαιοειδών τηρούν ειδικούς κανονισμούς για δεξαμενόπλοια που μεταφέρουν παραπάνω φορτία που παρακολουθούνται αυστηρά. Τυχόν παραβίαση αυτών εκτός της επιβολής αυστηρών κυρώσεων μπορεί να επιφέρει και τη διακοπή της φορτοεκφόρτωσης. Κυριότερα τέτοια μέτρα είναι:
Κατηγορία:Φόρτωση πλοίου
Θεόδωρος Καρυστηνός
Ο Θεόδωρος Καρυστηνός ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα και αγωνιστής στην Άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Πήρε μέρος στην σύνοδο της Φλορεντίας στο πλευρό του Ιωάννη Παλαιολόγου. Οι επιστολές του Λουκά Νωταρά όσες σώζονται δείχνουν ότι ο Θεόδωρος ήταν άνθρωπος από τους αξιόλογους λογίους.
Επί πολιορκίας του Βυζαντίου τάχθηκε να φρουρεί στα Καλυγάρια. Ως πολεμιστής ήταν άνδρας δραστήριος και επιτήδιος τοξότης.
Πέθανε μάλλον κατά την άλωση.
Πηγές
}
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Ιωάννης της Αντιόχειας
Η ονομασία Ιωάννης της Αντιόχειας μπορεί να αναφέρεται:
Ομάδα γαλαξιών Κενταύρου Α/Μ83
Η Ομάδα γαλαξιών Κενταύρου Α/Μ83 είναι ένας σύνθετος σχηματισμός γαλαξιών στους αστερισμούς Ύδρα, Κένταυρος και Παρθένος. Διαιρείται σε δύο υποομάδες: η απέχει 11,9 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει για κέντρο της των Κένταυρο Α. Η δεύτερη απέχει 14,9 εκατομμύρια έτη φωτός και επίκεντρό της είναι ο Μεσιέ 83. Από κάποιους ερευνητές ο σχηματισμός θεωρείται μία ενιαία ομάδα. Οι γαλαξίες των δύο υποομάδων είναι αρκετά συνεκτικές, ενώ οι δύο υποομάδες φαίνονται να κινούνται η μία σε σχέση με την άλλη.
Η Ομάδα Κενταύρου A/M83 ανήκει στο Υπερσμήνος της Παρθένου, στο οποίο ανήκει επίσης και η Τοπική ομάδα γαλαξιών.
Κατάλογος γαλαξιών
Επιπλέον οι ESO 219-010, PGC 39032 και PGC 51659 θεωρούνται από κάποιους ερευνητές μέλη της υποομάδας του Κενταύρου Α και οι ESO 381-018, NGC 5408 και PGC 43048 της M83. Ο HIPASS J1337-39 καταγράφεται ως μέλος της υποομάδας Μ83 μόνο στην λίστα του Karachentsev, μεταγενέστερες αναλύσεις δείχνουν ότι όντως εντάσσεται σε αυτή την υποομάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομάδες γαλαξιών Κατηγορία:Ύδρα (αστερισμός) Κατηγορία:Κένταυρος (αστερισμός) Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός)
Νίκο Μπαγκρατιόν
Βιογραφία
Ήταν γιος τού πρίγκιπα Γεωργίου Νικολάεβιτς Μπαγκρατιόν. Μέλος τού Οίκου τού Mουχράνι, κύριου κλάδου της οικογένειας Μπαγκρατιόνι (πρώην βασιλική δυναστεία της Γεωργίας), γεννήθηκε στο κάστρο Mουχράνι κοντά στην Τιφλίδα (τότε Tιφλίς, Αυτοκρατορική Ρωσία). Εκπροσώπησε τους Γεωργιανούς ευγενείς στη στέψη τού Ρώσου Τσάρου Αλέξανδρου Γ΄ το 1881.
Το 1899 παρακολούθησε τη διεθνή έκθεση τού Παρισιού και επρόκειτο να φύγει για κυνήγι μεγάλων θηραμάτων, όταν άκουσε ότι είχε ξεκινήσει ο πόλεμος των Άγγλο-Μπόερ. Έγραψε αργότερα στα απομνημονεύματά του ότι αν και δεν είχε ακούσει ποτέ για το Tράνσβααλ μέχρι τότε, ο αγώνας του για ανεξαρτησία τού θύμισε τη μητέρα του πατρίδα. Έτσι, ήταν ο πρώτος εθελοντής από τη Ρωσία, που έφθασε στην Πρετόρια, όπου τον υποδέχτηκαν ο πολιτικός των Μπόερ Πάουλ Κρούγκερ και οι στρατηγοί του. Ο πρίγκιπας Μπαγκρατιόνι κέρδισε γρήγορα δημοτικότητα μεταξύ των Μπόερ και προήχθη σε συνταγματάρχη. Αργότερα, πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Βρετανούς και κλήθηκε από τον λόρδο Κίτσενερ για να εξηγήσει τη συμπεριφορά του, μία αξιομνημόνευτη αντιπαράθεση στην οποία κατηγόρησε τον Κίτσενερ για φρικαλεότητες. Διέφυγε την εκτέλεση λόγω της βασιλικής του καταγωγής και εξορίστηκε στην Αγία Ελένη, όπου παρέμεινε πολύ ευδιάθετος και οργανώνοντας αθλητικές και άλλες δραστηριότητες για τους συγκρατούμενούς του.
Σύντομα αφέθηκε ελεύθερος και ο Μπαγκρατιόνι επέστρεψε στη Γαλλία και στη συνέχεια στη Γεωργία, όπου έγραψε ένα απομνημόνευμα, το Με τους Μπόερ (Burebtan), που δημοσιεύτηκε στην Τιφλίδα, 1951), σχετικά με τις εμπειρίες του στη Νότια Αφρική. Μετά τη Σοβιετοποίηση της Γεωργίας το 1921, αντιτάχθηκε ανοιχτά στην κυριαρχία των Μπολσεβίκων και έχασε την περιουσία του, αλλά παραδόξως επέζησε από τις εκκαθαρίσεις της δεκαετίας του 1920, που στόχευαν τους γεωργιανούς ευγενείς. Τελείωσε τις ημέρες του στη φτώχεια, πωλώντας τσιγάρα στην αγορά της Τιφλίδας, ντυμένος ακόμη με πριγκιπικά ενδύματα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε, το 1902, την Άννα Μπουτσιασβίλι (1883-1959). Ήταν οι γονείς των:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωργιανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Γρηγόριος Μπαγκρατιόν του Μουχράνι
Ο πρίγκιπας Γκριγκόλ Μπαγκρατιόνι τού Μουχράνι, გრიგოლ ბაგრატიონ მუხრანელი, (1787-1861) ήταν Γεωργιανός ευγενής τού Οίκου τού Μουχράνι.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Ιωάννη Α΄ πρίγκιπα τού Μουχράνι και γεννήθηκε το 1787. Απεβίωσε στις 26 Φεβρουαρίου 1861.
Ο πρίγκιπας Iβάν Μπαγκρατιόν τού Μουχράνι ήταν ανιψιός του.
Έγινε υποστράτηγος και συμμετείχε στον Ρωσο-τουρκικό πόλεμο (1828–29), στον Ρωσο-περσικό πόλεμο (1826–28) και στον Καυκάσιο πόλεμο. Έλαβε τη διάκριση τού Τάγματος του Αγίου Γεωργίου το 1847.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Μαριάμ Τσερετέλι, αλλά δεν έκανε παιδιά.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι
Δήμος Αθηναίων
Ο Δήμος Αθηναίων είναι ο μεγαλύτερος δήμος της Ελλάδας, έδρα της Περιφερειακής Ενότητας Κεντρικού Τομέα Αθηνών και της Περιφέρειας Αττικής στο Λεκανοπέδιο Αττικής. Καταλαμβάνει έκταση 38,96 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του ανέρχεται σε 643.452 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2021 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ., ενώ αναπτύσσεται σε υψόμετρο κέντρου 90 μ.
Η ίδρυση της πόλης των Αθηνών χάνεται στην αχλύ του μύθου, καθώς είναι γενικά αποδεκτό ότι προϋπήρχε της Μυκηναϊκής Εποχής. To 1834 είναι έτος κατά το οποίο ανακηρύχθηκε σε πρωτεύουσα της Ελλάδας, αυξάνοντας έκτοτε ραγδαία τον πληθυσμό της και διαμορφώνοντας σταδιακά τα σημερινά της όρια. Ο δήμος περιλαμβάνει το κλεινόν Άστυ, γνωστό ως ιστορικό κέντρο, έξι περιφερειακές δημοτικές ενότητες και χωροθετείται στην καρδιά της ομώνυμης μητροπολιτικής περιοχής.
Η πόλη της Αθήνας φημίζεται για τα ιστορικά της μνημεία, την οικονομική και πολιτική της δραστηριότητα, τον πολιτισμό και τη φιλοξενία της, ενώ συνιστά δημοφιλή ευρωπαϊκό τουριστικό προορισμό καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου.
Με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης Καλλικράτης το 2011 ουδεμία μεταβολή επήλθε στο δήμο. Δήμαρχος της πόλης είναι ο Κώστας Μπακογιάννης.
Περίοδος 1833-1912
Ο δήμος Αθηναίων είναι ένας από τους παλαιότερους δήμους της σύγχρονης Ελλάδας. Συστάθηκε για πρώτη φορά με την διοικητική διαίρεση του 1833 και αποτέλεσε έναν από τους οκτώ δήμους στους οποίους διαιρέθηκε αρχικά η επαρχία Αττικής. Το 1840 εντάχθηκε στον δήμο και ο δήμος Αμαρυσσίας που καταργήθηκε, οπότε ο δήμος Αθηναίων απέκτησε έκταση παρόμοια με την έκταση του σημερινού πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας. Ο δήμος Αμαρυσσίας αποσπάστηκε ξανά από τον δήμο Αθηναίων το 1850 και επανεντάχθηκε το 1853.
Περίοδος 1912-1927
Με την εφαρμογή της διοικητικής διαίρεσης του  1912 ο δήμος Αθηναίων διατηρήθηκε ως διευρυμένος δήμος. Περιλάμβανε αρχικά τους οικισμούς Τράχωνες, Κουκουβάουνες, Μπραχάμι, Ηράκλειον, Αμαρούσιον, Νέα Λιόσια, Καρράς,  Κηφισιά, Παλαιό Φάληρο και Χαλάνδρι. Το 1915 προσαρτήθηκε στον δήμο και το Καματερό το οποίο ανήκε μέχρι τότε στην Κοινότητα Αχαρνών. Το 1920 αναγνωρίστηκαν μέσα στα όρια του Δήμου Αθηναίων οι οικισμοί Βουλιαγμένη, Βούλα, Γέρακας, Χασάνι, Καισαριανή, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, Ψυχικό, Αγία Βαρβάρα,  Τζιτζιφιές, Μοσχάτο,  Κουτσικάρι, Γαλάτσι, Πικροδάφνη, Πυριτιδοποιείο,  Περιστέρι, Πεντέλη,  Αγία Ελεούσα, Χαϊδάρι, Γλυφάδα, Καλογρέζα, Κατσιπόδι, Ανάλατος, Σκαραμαγκάς, Δαφνί, Άγιος Κοσμάς και Παράγκες.
Το 1925 αρχίζουν οι πρώτες αποσπάσεις οικισμών από τον δήμο Αθηναίων. Αρχικά αποσπάστηκαν οι οικισμοί Καλλιθέα, Ηράκλειο, Μαρούσι, Νέα Λιόσια, Άγιος Ιωάννης Ρέντη, Μπραχάμι, Παλαιό Φάληρο, Χαλάνδρι, Κηφισιά και Μοσχάτο, οι οποίοι συγκρότησαν τις ομώνυμες κοινότητες. Επίσης αποσπάστηκαν οι οικισμοί Τζιτζιφιές που προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Νέου Φαλήρου, Αγία Βαρβάρα, Κατσιπόδι, Άγιος Κοσμάς και Γλυφάδα που προσαρτήθηκαν στην Κοινότητα Μπραχαμίου και Αγία Ελεούσα που προσαρτήθηκε στην Κοινότητα Καλλιθέας.
Περίοδος 1928-σήμερα
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαθίστανται στην Αθήνα χιλιάδες οικογένειες Μικρασιατών. Ο πληθυσμός της Αθήνας διπλασιάστηκε ενώ δημιουργήθηκαν προσφυγικοί συνοικισμοί. Το 1928 αναγνωρίστηκαν στα όρια του τότε δήμου Αθηναίων οι οικισμοί Βύρωνας,  Νέα Ιωνία, Νέα Σφαγεία, Ώμορφη Εκκλησιά και Νέα Φιλαδέλφεια. Από αυτούς οι οικισμοί Βύρωνας, Νέα Ιωνία, Νέα Σφαγεία και Νέα Φιλαδέλφεια αποτέλεσαν ξεχωριστές κοινότητες το 1933. Επίσης την ίδια χρονιά αποσπάστηκαν οι οικισμοί Κουκουβάουνες, Καλογρέζα, Καισαριανή, Περιστέρι, Καματερό και Υμηττός που συγκρότησαν τις ομώνυμες κοινότητες καθώς και ο οικισμός Πυριτιδοποιείον που αποτέλεσε έδρα της κοινότητας Αιγάλεω. Στην τελευταία κοινότητα εντάχθηκαν επίσης οι οικισμοί Νέες Κυδωνίες, Κτήμα Αλεξάνδρου Λούμη,  Σκαραμαγκάς, Νέες Φώκιες και Αγία Βαρβάρα,  Αγία Ελεούσα, Σωτηράκι, Δαφνί και Χαϊδάρι. Τελευταία απόσπαση οικισμού από το Δήμο Αθηναίων ήταν αυτή του Γαλατσίου, που απετέλεσε ξεχωριστή κοινότητα το 1954.
Δημοτικές ενότητες
thumb|left|180px|Δημοτικές κοινότητες Ο Δήμος περιλαμβάνει επτά δημοτικές κοινότητες, πρώην δημοτικά διαμερίσματα :
Συνολικά, στον Δήμο περιλαμβάνονται 48 συνοικίες που υποδιαιρούνται σε 129 γειτονιές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αττική-επέκταση Κατηγορία:Κεντρικός Τομέας Αθηνών Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Αττικής
Κρίστιαν Άλμπερς
Ο Κρίστιαν Άλμπερς (ολλανδικά: Christijan Albers) (16 Απριλίου 1979, Αϊντχόφεν) είναι Ολλανδός οδηγός αγώνων.
Σταδιοδρομία
Αγωνίστηκε στη Φόρμουλα 1 από το 2005 μέχρι και το 2007. Συνολικά έλαβε μέρος σε 46 Γκραν Πρι. Το 1ο ήταν το Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 2005 και το τελευταίο το Βρετανικό Γκραν Πρι του 2007. Έτρεξε για λογαριασμό των ομάδων Minardi, Midland F1 και Spyker η οποία ήταν η προηγούμενη με νέα ονομασία. Μετά το Βρετανικό Γκραν Πρι του 2007 το συμβόλαιό του με την ομάδα λύθηκε επειδή κάποιος από τους χορηγούς του είχε καθυστερήσει να πληρώσει τα συμφωνηθέντα χρήματα. Το μοναδικό σημαντικό αποτέλεσμα που σημείωσε ήταν οι 4 βαθμοί που πέτυχε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί οδηγοί Φόρμουλα 1 Κατηγορία:Ολλανδοί οδηγοί αγώνων
Ιωάννης Μουζάκης
Ο Ιωάννης Μουζάκης ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Η καταγωγή του ήταν από την άνω Αλβανία και από την ομώνυμη οικογένεια ηγεμόνων. Κατέφυγε μετά την υποδούλωση της Ηπείρου στην Ιταλία.
Πέθανε και θάφτηκε στην ελληνική εκκλησία της Νεάπολης.
Πηγές
}
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Κατάλογος έργων του Βίνσεντ βαν Γκογκ
Η σελίδα αυτή είναι ένας εικονογραφημένος κατάλογος έργων του Βίνσεντ βαν Γκογκ. Παρά το μέγεθός του (παρουσιάζονται 913 έργα), ο κατάλογος αυτός δεν είναι πλήρης, δεδομένου ότι ο βαν Γκογκ δημιούργησε στα 37 χρόνια της ζωής του περίπου 900 πίνακες ζωγραφικής και 1.100 σχέδια, σκίτσα κτλ. Το Μουσείο Βαν Γκογκ στο Άμστερνταμ και το Kröller-Müller Museum στο Otterlo της Ολλανδίας διαθέτουν τις σημαντικότερες συλλογές έργων του καλλιτέχνη.
Tα έργα παρουσιάζονται με χρονολογική σειρά και κατ' αύξοντα αριθμό καταλόγου του Jacob Baart de la Faille (F). Υπάρχουν πάντως σήμερα επιφυλάξεις ως προς την αυθεντικότητα ορισμένων έργων. Όλα τα έργα είναι με λάδι σε καμβά, εκτός αν αναφέρεται διαφορετικά.
Πηγές
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Ιδαίο Άντρο
Σήμερα το σπήλαιο αυτό που ονομάζεται και «Σπηλιάρα» ή «Σπήλιος της βοσκοπούλας» είναι αρχαιολογικός χώρος στον οποίο έχουν διενεργηθεί ανασκαφές από το 1884 και έχουν ανακαλυφθεί αντικείμενα ακόμα και από τη μινωική εποχή, όπως αρχαϊκά αγαλμάτια, φιάλες, χάλκινες ασπίδες, κ.ά. που φυλάσσονται στο Μουσείο Ηρακλείου. Στη διαδρομή από την Κνωσσό προς το Ιδαίον Άντρον υπάρχει και ο αρχαιολογικός χώρος της Ζωμίνθου, όπου ανακαλύφθηκε μία σημαντική (σύμφωνα με τις έως τώρα έρευνες) μινωική εγκατάσταση.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Κρήτη Κατηγορία:Επισκέψιμα σπήλαια στην Ελλάδα Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Κρήτης Κατηγορία:Νομός Ηρακλείου Κατηγορία:Μινωικοί αρχαιολογικοί τόποι
Αγρυπνία
Αγρυπνία ονομάζεται ένα σύνολο διάφορων θρησκευτικών τελετών που τελούνται κατά τις νυχτερινές ώρες στους ναούς των Χριστιανικών Εκκλησιών και άλλων θρησκειών. Το γεγονός αυτό τους προσδίδει ιδιαίτερη κατανυκτικότητα.
Τάξη
Κατά τη διάρκεια των αγρυπνιών μπορεί να τελεστεί πληθώρα ακολουθιών. Η τάξη μιας αυθεντικής ολονυκτίας αγρυπνίας έχει ως εξής:
• Ενάτη Ώρα
• Μικρό Απόδειπνο
• Μέγας Εσπερινός (με Λιτή και αρτοκλασία)
• Όρθρος
• Θεία Λειτουργία
Μπορούν να τελεστούν και άλλες ακολουθίες (μεταξύ Εσπερινού και Όρθρου) όπως παρακλητικοί κανόνες, το μυστήριο του Ευχελαίου κ.α.
Πότε τελούνται
Αγρυπνίες μπορούν να τελεστούν όλη τη διάρκεια του έτους. Πιο συχνά όμως γίνονται αγρυπνίες σε μεγάλες γιορτές όπως:
Σεπτέμβριος
-Γεννέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου)
-Ύψωση του Τιμίου Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου)
-Μετάσταση του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (26 Σεπτεμβρίου)
Νοέμβριος
-Εισόδια της Υπεραγίας Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου)
Δεκέμβριος
-Η κατά σάρκα Γέννησης του Κυρίου Ιησού Χριστού (25 Δεκεμβρίου)
Ιανουάριος
-Άγια Θεοφάνια (6 Ιανουαρίου)
-Αγίου Αντωνίου (17 Ιανουαρίου)
Φεβρουάριος
-Η Υπαπαντή του Κυρίου (2 Φεβρουαρίου)
Μάρτιος
-Ευαγγελισμός της Υπεραγίας Θεοτόκου (25 Μαρτίου)
Μάιος
-Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου (8 Μαΐου)
Λύσανδρος
Ο Λύσανδρος (... - 395 π.Χ.) ήταν Σπαρτιάτης πολιτικός και στρατηγός, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη νίκη των Σπαρτιατών κατά των Αθηναίων στον Πελοποννησιακό πόλεμο το 404 π.Χ. Ήταν ικανότατος στρατηγός και ναύαρχος των Λακεδαιμονίων, υπέρμετρα όμως φιλόδοξος και χωρίς ηθικούς φραγμούς. Διεκπεραίωσε νικηφόρα τη ναυμαχία κοντά στο Νότιο Ακρωτήριον, όπως και τη ναυμαχία στους Αιγός Ποταμούς. Κατόπιν πολιόρκησε την Αθήνα, την υποχρέωσε σε παράδοση και κατέστρεψε τα Μακρά Τείχη το 404 π.Χ. Ήταν εκείνος που εγκατέστησε σπαρτιατική φρουρά στην Ακρόπολη της Αθήνας και το καθεστώς των Τριάκοντα Τυράννων. Απέτυχε στην προσπάθειά του κατά του Αγησιλάου Β' να γίνει βασιλιάς της Σπάρτης
Αγρυπνία
Ιούνιος
-Γεννέσιον του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (24 Ιουνίου)
Λύσανδρος
Σκοτώθηκε στη μάχη της Αλιάρτου το 395 π.Χ., κατά το Βοιωτικό Πόλεμο, σε μια προσπάθεια του να βοηθήσει τους Φωκείς.
Αγρυπνία
Ιούνιος
-Αγίων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου)
Αύγουστος
-Μεταμόρφωση του Σωτήρος (6 Αυγούστου)
-Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου (15 Αυγούστου)
-Αποτομή του Τιμίου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (29 Αυγούστου)
Επίσης, γίνεται αγρυπνία στην εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου Ιησού Χριστού. Πέραν από τις ανωτέρω εορτές που μπορούν να τελεστούν αγρυπνίες, υπάρχουν εορτές που ο προεστός επιλέγει να κάνει αγρυπνία όπως:
Οκτώβριος
-Αγίου Δημητρίου του Μυροβλήτου (26 Οκτωβρίου)
Νοέμβριος
-Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου (13 Νοεμβρίου)
Δεκέμβριος
-Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου (5 Δεκεμβρίου)
Ιανουάριος
-Αγίου Ευθυμίου (20 Ιανουαρίου)
Παραπομπές
Κατηγορία:Λειτουργική‎
Ουράλης
Ο Ουράλης (Ρωσικά: Урал, προφορά ΔΦΑ [ʊˈrɑl]), είναι ποταμός της νότιας Ρωσίας, που πηγάζει από τα Ουράλια όρη και χύνεται στην Κασπία Θάλασσα. Ο ποταμός, καθώς και τα Ουράλια, στα οποία οφείλει και το όνομά του, αποτελούν τα φυσικά σύνορα που χωρίζουν την Ασία από την Ευρώπη. Το συνολικό μήκος του είναι 2.534 χιλιόμετρα.
Ο Ουράλης είναι πλωτός σε μια απόσταση 1.500 χλμ. από τις εκβολές του. Αποτελεί μια από τις βασικές εμπορικές οδούς μεταξύ Ασίας και Ευρώπης, μέσω της οποίας διακινούνται σιτηρά, κτηνοτροφικά προϊόντα και διάφορα είδη ψαριών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ρωσίας Κατηγορία:Ποταμοί του Καζακστάν Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Εύμηλος της Αρόης
Ο Εύμηλος (Εὔμηλος) ήταν αυτόχθων βασιλιάς μικρού (ολιγάριθμου) λαού της αρχαιότητας, των Αιγειαλειών της Αχαΐας. Σύμφωνα με τον Θωμόπουλο και τον Κόντογλου το όνομα του φανερώνει τον αρχηγό ποιμένων, που οδηγούν καλά πρόβατα (εὑ + μήλα (πρόβατα), "πολύμηλος, αυτός που έχει πολλά πρόβατα"). Στην εποχή του Εύμηλου ήρθε και στην περιοχή ο Τριπτόλεμος ο οποίος γύριζε όλη την Ελλάδα και μάθαινε στους ανθρώπους να καλλιεργούν στάρι. Ο ίδιος είχε διδαχθεί από τη θεά Δήμητρα. Ο Τριπτόλεμος ήρθε καβάλα σε ένα άρμα που το έσερναν φτερωτοί δράκοντες. Αφού πρώτα έλεγξε αν ήταν γόνιμο το έδαφος, δίδαξε τον Εύμηλο τη σπορά του σταριού, βοήθησε τον Εύμηλο να χτίσει μια πόλη για να εγκατασταθεί με τον λαό του. Έτσι κτίστηκε η Αρόη που πήρε το όνομα της από την Άροση (όργωμα) της γης. Κάποιο βράδυ που κοιμόταν ο Τριπτόλεμος, ο Ανθείας, γιος του Εύμηλου, καβάλησε το άρμα για να σπείρει, αλλά δεν τα κατάφερε να συγκρατήσει τους δράκοντες οι οποίοι τον έριξαν από ψηλά στη γη και σκοτώθηκε. Στο μέρος που έπεσε ο Εύμηλος ίδρυσε μια δεύτερη πόλη, δίπλα στην Αρόη, και την ονόμασε Άνθεια προς τιμή του γιου του. Ανάμεσα στις δύο πόλεις χτίστηκε αργότερα η Μεσσάτις. Αυτές τις τρεις πόλεις ένωσε μετά από χρόνια ο Πατρεύς και ίδρυσε την Πάτρα.
Λιλιάνα Κα
Έχει ατομικό ρεκόρ 60.05 μέτρα από την Ταρραγόνα (2018).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δισκοβόλοι Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Μονόκερως (σκάκι)
Ο μονόκερως εμφανίζεται συνήθως στα διαγράμματα ως πλάγιος ή ανεστραμμένος ίππος και στη διεθνή σημειογραφία συμβολίζεται με το U.
Στο λήμμα αυτό το κομμάτι εμφανίζεται ως μονόκερως.
Χρήση
Στην παραλλαγή Σκάκι δωματίου (Raumschach) σε σκακιέρα τριών διαστάσεων (όπου η σκακιέρα Ε βρίσκεται στην κορυφή και η A στην βάση), ο μονόκερως κινείται διαμέσω των κορυφών των κύβων (τριαγωνίως), όπως δείχνει το διάγραμμα παρακάτω. Ένας μονόκερως από τη θέση εκκίνησής του στην παραλλαγή αυτή μπορεί να φτάσει μόνο σε 30 κύβους.
Στην παραλλαγή Σκάκι δράκου (Dragonchess) κινείται όπως ο ίππος περιορισμένος στη μεσαία σκακιέρα. Το όνομα μονόκερως χρησιμοποιείται επίσης για διάφορα κομμάτια στο σκάκι με δύο διαστάσεις, για παράδειγμα την Πριγκίπισσα ή τον εφιάλτη.
Καταραμένη
Ο μονόκερως ως καταραμένη (banshee), παίρνει το όνομά του από την ιρλανδική μυθολογία, όπου banshee είναι ένα θηλυκό πνεύμα του οποίου τα δάκρυα προειδοποιούν για επικείμενο θάνατο σε ένα σπίτι. Ο Ραλφ Μπέτζα στη σημειογραφία του συμβολίζει το κομμάτι αυτό με BNN. Μπορεί να κινηθεί ως αξιωματικός και ως εφιάλτης, έτσι είναι γνωστό ως ένωση ή συνδυασμός αξιωματικού και εφιάλτη.
Κοράκι
Ο μονόκερως ως κοράκι (raven), κομμάτι το οποίο ο Ραλφ Μπέτζα στη σημειογραφία του συμβολίζει με RNN. Μπορεί να κινηθεί ως πύργος και ως εφιάλτης, έτσι είναι γνωστό ως ένωση ή συνδυασμός πύργου και εφιάλτη.
Ρινόκερος
Στην ισπανική παραλλαγή Grande Acedrex από το 1283, υπάρχει το κομμάτι ρινόκερος (rhinoceros), που στα αρχαία ισπανικά λεγόταν μονόκερως (unicornio). Το κομμάτι αυτό κινείται όπως ο αξιωματικός, αλλά το πρώτο του βήμα το κάνει ως ίππος.
Φινάλε με μονόκερω
Λύση:
Ανθείας
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας Κατηγορία:Αρχαίοι Αχαιοί Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας
Βάλτερ Μάισνερ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Γερμανοί μηχανικοί
Οκρούγκ Σαράγεβο
Με το ίδιο όνομα υπήρξε και διοικητική περιοχή, μία από τις επτά, της Λαϊκής δημοκρατίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας από τις 16 Αυγούστου 1945 που ψηφίστηκε ο νόμος για την εδαφική διαίρεση της Ομοσπονδιακής δημοκρατίας Βοσνίας και Ερζεγοβίνης σε περιφέρειες, νομούς και τοπικές περιφέρειες επιτροπών πολιτών. Το 1949 στην νέα διοικητική διαίρεση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης αποτέλεσε μία από τις τέσσερις διοικητικές περιοχές της.
Παραπομπές
Οκρουγκ Σαραγεβο Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Αυστροουγγαρίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Γιουγκοσλαβίας
Γερμανός Αιτωλός
Ο ιερομόναχος Γερμανός Αιτωλός ήταν Έλληνας λόγιος του 15ου αιώνα.
Συνέγραψε το 1480 την Ιστορία της τότε ανευρεθείσας εικόνας της Παναγίας της Χρυσοβίτσης. Δημοσιεύτηκε μετά προσθηκών στην Βενετία το 1794.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί Κατηγορία:Διευθυντές Μεγάλης του Γένους Σχολής
Coroner
Οι Coroner είναι ελβετικό Thrash metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1983 στη Ζυρίχη και διαλύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '90, έχοντας κυκλοφορήσει πέντε στούντιο δίσκους. Το συγκρότημα επανενώθηκε το 2010 πραγματοποιώντας ζωντανές εμφανίσεις και σχεδιάζοντας την κυκλοφορία ενός νέου άλμπουμ.
Η πρώτη περίοδος
Οι Coroner σχηματίστηκαν το 1984 από τον μπασίστα και τραγουδιστή Ρον Μπρόντερ, τον κιθαρίστα Όλιβερ Άμπεργκ και το ντράμερ Μάρκους Έντελμαν, με τον Άμπεργκ να αντικαθίσταται λίγο αργότερα από τον Τόμι Βέτερλι. Στο πρώτο τους ντέμο, το οποίο ηχογραφήθηκε τον Οκτώβριο του 1985 με τίτλο '"Death Cult", συμμετείχε ο Τόμας Γκάμπριελ Φίσερ των Celtic Frost. Από εκεί και έπειτα, οι Coroner δεν κατάφεραν να αποφύγουν την σύγκριση με τους συμπατριώτες τους, ιδιαίτερα μετά την υπογραφή του πρώτου συμβολαίου με τη "Noise Records", με την οποία συνεργάζονταν και οι Celtic Frost.
Ο πρώτος τους δίσκος με τίτλο "R.I.P." ηχογραφήθηκε στα "Music Lab studios" του Βερολίνου και κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1987, λαμβάνοντας θετικές κριτικές και πουλώντας περισσότερα από 50.000 αντίτυπα στην Ευρώπη. Η προγραμματισμένη περιοδεία με τους M.O.D. του Μπίλι Μιλάνο ακυρώθηκε λόγω απειλών για σαμποτάζ από διαδηλωτές.
Το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο "Punishment for Decadence" κυκλοφόρησε σε παραγωγή Γκάι Μπίντμιντ, τον Αύγουστο του 1988, περιλαμβάνοντας μία διασκευή στο "Purple Haze" του Jimi Hendrix. Η αμερικάνικη περιοδεία του δίσκου, στην οποία θα εμφανίζονταν με τους Sabbat και τους Rage, ακυρώθηκε και οι εμφανίσεις τους στο Ηνωμένο Βασίλειο αναβλήθηκαν λόγω προβλημάτων με τις άδειες εργασίας τους επί βρετανικού εδάφους. Παρ' όλα αυτά, το συγκρότημα κατάφερε να πραγματοποιήσει μερικές συναυλίες ανοίγοντας τις εμφανίσεις των Sacred Reich.
Η τελευταία κυκλοφορία των Coroner με τίτλο "Grin" ηχογραφήθηκε στα "Greenwood Studios" της Ελβετίας με τον Πέτερ Χάας των Mekong Delta στα τύμπανα. Η κυκλοφορία του δίσκου πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1993 και για την προώθηση του το συγκρότημα άνοιγε τις εμφανίσεις των Annihilator στην Μεγάλη Βρετανία. Οι Coroner διαλύθηκαν μετά από μία τελευταία περιοδεία στην Ευρώπη τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1996, με το συγκρότημα να δωρίζει σε κάθε θεατή μία κασέτα με τίτλο "The Unknown unreleased tracks (1985-1995)".
Επανένωση
Τον Ιούνιο του 2010, το συγκρότημα επανενώθηκε παίζοντας σε διάφορα φεστιβάλ όπως το "Deathfest", "Hellfest" και "Bloodstock Open Air". Η σύνθεση των Coroner αποτελούνταν από τον Ρον Μπρόντερ, τον Τόμι Βέτερλι και τον Μάρκους Έντελμαν, με τον τελευταίο να αποχωρεί τον Φεβρουάριο του 2014. Ο Ντιέγκο Ραπατσιέτι ανακοινώθηκε ως αντικαταστάτης του, τρεις μήνες αργότερα.
Στις 23 Σεπτεμβρίου του 2016, κυκλοφόρησαν το box-set "Autopsy" στον περιορισμένο αριθμό των τριών χιλιάδων αντιτύπων, ενώ παράλληλα έγινε γνωστό ότι επέστρεψαν στο στούντιο για την ηχογράφηση του επόμενου τους άλμπουμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετικά heavy metal συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Άμεση πρόσβαση μνήμης
Το πρότυπο Direct Memory Access (DMA), που σημαίνει «Άμεση Πρόσβαση Μνήμης» ή «Άμεση Προσπέλαση Μνήμης», είναι ένα χαρακτηριστικό των σύγχρονων υπολογιστών και μικροεπεξεργαστών το οποίο παρέχει τη δυνατότητα σε υποσυστήματα του υλικού ενός υπολογιστή να έχουν πρόσβαση στη μνήμη του συστήματος για ανάγνωση ή εγγραφή δεδομένων ανεξάρτητα από την κεντρική μονάδα επεξεργασίας. Μεγάλο μέρος του υλικού των υπολογιστών χρησιμοποιεί το DMA, συμπεριλαμβανομένων των ελεγκτών σκληρού δίσκου, των καρτών γραφικών, των καρτών δικτύου, των καρτών ήχου και των μονάδων επεξεργασίας γραφικών (GPU). Το DMA χρησιμοποιείται επίσης για τη μεταφορά δεδομένων διαμέσου των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων (τσιπ) στους πολυπύρηνους επεξεργαστές.
Οι υπολογιστές που περιλαμβάνουν κανάλια DMA μπορούν να μεταφέρουν δεδομένα από και προς συσκευές με πολύ μικρότερη επιβάρυνση του επεξεργαστή σε σύγκριση με υπολογιστές χωρίς κανάλια DMA. Παρομοίως, ένα επεξεργαστικό στοιχείο μέσα σε έναν πολυπύρηνο επεξεργαστή μπορεί να μεταφέρει δεδομένα από και προς την τοπική μνήμη υπολογιστή, χωρίς να απασχολεί το χρόνο του επεξεργαστή, μέσω παράλληλης επεξεργασίας και μεταφοράς δεδομένων.
Το πρότυπο DMA υλοποιείται με έναν εξειδικευμένο επεξεργαστή-ελεγκτή (controller) ο οποίος μεταφέρει δεδομένα μεταξύ της μνήμης και μιας συσκευής εισόδου/εξόδου, ενώ την ίδια στιγμή ο επεξεργαστής ασχολείται με άλλες διεργασίες. Γι’ αυτό το λόγο βρίσκεται εκτός του επεξεργαστή και έχει τον έλεγχο της αρτηρίας, κατευθύνοντας την ανάγνωση και την εγγραφή δεδομένων ανάμεσα στη συσκευή και τη μνήμη. Συνήθως βρίσκεται ενσωματωμένος στο chipset των σύγχρονων υπολογιστών.
Η αρχική υλοποίηση υπολογιστή IBM XT είχε έναν τέτοιον ελεγκτή DMA και υποστήριζε 4 κανάλια DMA, από 0 ως 3. Στον IBM AT, προστέθηκε ένας δεύτερος ελεγκτής DMA, ο οποίος βρισκόταν σε σειριακή σύνδεση με τον πρώτο. Με αυτό τον τρόπο έγιναν διαθέσιμα 8 κανάλια DMA, από το 0 ως το 7. Το DMA 4 δεν είναι διαθέσιμο προς χρήση από άλλες συσκευές καθώς διασυνδέει τους δύο ελεγκτές μεταξύ τους.
Πρόσθετες πηγές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική υπολογιστή
Χέντρικ Μπράουερ
Ο Χέντρικ Μπράουερ (αγγλικά: Hendrik Brouwer) (1580 - 7 Αυγούστου 1643) ήταν Ολλανδός θαλασσοπόρος εξερευνητής.
Το 1616, ο Μπράουερ βρήκε μια καλύτερη διαδρομή από τη Νότια Αφρική προς την Ιάβα, πλέοντας προς ανατολή μέχρι να φτάσει το σωστό γεωγραφικό μήκος, και μετά γυρνώντας βόρεια προς την Μπατάβια. Έτσι αποδίδεται σ'αυτόν η ανακάλυψη των Ρόουρινγκ Φόρτις.
Το 1643 ταξίδευσε στη Χιλή για να πολεμήσει τους Ισπανούς και να ψάξει για χρυσό.
Πλίνιος ο Πρεσβύτερος
Ο Γάιος Πλίνιος Σεκούνδος (Gaius Plinius Secundus, 23 - 24 Αυγούστου 79), περισσότερο γνωστός ως Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ήταν Ρωμαίος συγγραφέας, φυσιοδίφης και φυσικός φιλόσοφος, καθώς και στρατιωτικός και ναυτικός διοικητής των πρώτων χρόνων της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και φίλος του αυτοκράτορα Βεσπασιανού.
Εκμεταλλευόμενος το μεγαλύτερο μέρος του ελεύθερου χρόνου του μελετώντας, γράφοντας και διερευνώντας φυσικά και γεωγραφικά φαινόμενα, ο Πλίνιος έγραψε την εγκυκλοπαιδική Φυσική Ιστορία, η οποία αποτέλεσε συντακτικό μοντέλο για τις εγκυκλοπαίδειες.
Γεννήθηκε στο Κόμο το 23 μ.Χ. και πέθανε στις 24 Αυγούστου του 79 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της περίφημης έκρηξης του Βεζούβιου. Πίστευε ότι «αληθινή δόξα είναι να κάνεις αυτό που αξίζει να γραφεί, και να γράφεις αυτό που αξίζει να διαβαστεί».
Σπουδαστής και δικηγόρος
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ήταν γιος ενός Ρωμαίου της τάξεως των ιππέων και της κόρης του συγκλητικού Γαΐου Καικιλίου από το Novum Comum (Κόμο). Πριν το 35 μ.Χ. ο πατέρας του τον πήρε στη Ρώμη, όπου μορφώθηκε από τον φίλο του πατέρα του, ποιητή και στρατιωτικό διοικητή Πόπλιο Πομπώνιο Σεκούνδο, που του ενέπνευσε αγάπη για τη μάθηση για όλη του τη ζωή. Ο Πλίνιος αναφέρει επίσης τους γραμματικούς και διδασκάλους της ρητορικής Ρέμμιο Παλαίμονα και Αρέλλιο Φούσκο, οπότε ίσως υπήρξε μαθητής τους. Στη Ρώμη μελέτησε βοτανική στον κήπο (topiarius) του γηραιού Αντωνίου Κάστορος. Υπό την επίδραση του Σενέκα του Νεότερου, ο Πλίνιος έγινε καλός σπουδαστής της φιλοσοφίας και της ρητορικής, και άρχισε να εξασκείται ως δικηγόρος.
Νεαρός αξιωματικός
Γνώρισε τη στρατιωτική ζωή υπό τον Γναίο Δομίτιο Κόρβουλο στη Γερμανία το 47, συμμετέχοντας στη νίκη επί των Καύκων (Cauci) και στην κατασκευή διώρυγας μεταξύ του Μάας και του Ρήνου. Ως νεαρός διοικητής σώματος ιππικού (praefectus alae), έγραψε έργο για τη χρήση βλημάτων από ιππείς (De jaculatione equestri), με κάποια περιγραφή των χαρακτηριστικών ενός καλού αλόγου.
Στη Γαλατία και την Ισπανία ο Πλίνιος έμαθε μερικές κελτικές λέξεις. Κράτησε σημειώσεις για τόπους σχετικούς με τη ρωμαϊκή εισβολή στη Γερμανία και, μέσα στις εντυπώσεις από τις νίκες του Δρούσου, είδε ένα όνειρο όπου ο νικητής τον πρόσταζε να μεταφέρει τα κατορθώματά του στην αιωνιότητα (Plin. Epp. iii.5, 4). Το όνειρο αυτό παρακίνησε τον Πλίνιο να αρχίσει να γράφει ιστορία όλων των πολέμων ανάμεσα στους Ρωμαίους και τα γερμανικά φύλα.
Ο Πλίνιος επισκέφθηκε τη Γερμανία και τη δεκαετία του 50 συνοδεύοντας τον μελλοντικό αυτοκράτορα Τίτο.
Μεσοδιάστημα συγγραφής
Επί βασιλείας Νέρωνα ο Πλίνιος έζησε κυρίως στη Ρώμη. Αναφέρει τον χάρτη του Βασιλείου της Αρμενίας και των χωρών γύρω από την Κασπία Θάλασσα, που στάλθηκε στη Ρώμη από τον Κόρβουλο το 58. Τελείωσε τα 20 βιβλία της Ιστορίας των Γερμανικών Πολέμων, η οποία ωστόσο μακροπρόθεσμα επισκιάσθηκε από το έργο του Τάκιτου, έτσι ώστε περί το 400 ο Σύμμαχος δεν έβρισκε αντίγραφό της (Epp. xiv.8). Επίσης, ο Πλίνιος αφιέρωσε πολύ χρόνο γράφοντας για γραμματική και ρητορική: ένα λεπτομερές έργο ρητορικής, το Studiosus, και οκτώ βιβλία των Dubii sermonis (Αβεβαίων Λόγων) (67 μ.Χ.) είναι καρποί αυτής της περιόδου.
Ανώτερος αξιωματικός
Με αυτοκράτορα τον φίλο του Βεσπασιανό, ο Πλίνιος επέστρεψε στην ενεργό υπηρεσία, ως έπαρχος της Ναρβωνίτιδας στη νότια Γαλατία (Gallia Narbonensis) (70) και στην Ισπανία (Hispania Tarraconensis) (73). Επίσης, επισκέφθηκε την επαρχία της Βελγικής Γαλατίας το 74. Ευρισκόμενος στην Ισπανία, γνώρισε καλά τη γεωργία και τα ορυχεία της, ενώ πέρασε και απέναντι στην Αφρική. Επιστρέφοντας στην Ιταλία, ανέλαβε υπηρεσία υπό τον Βεσπασιανό, τον οποίο συνήθιζε να επισκέπτεται την αυγή για οδηγίες πριν προχωρήσει στα επίσημα καθήκοντά του. Μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα, αφιέρωσε όλο το υπόλοιπο της ζωής του στη συγγραφή (Plin. Epp. iii.5, 9).
Διάσημος συγγραφέας
Ο Πλίνιος ολοκλήρωσε μια «Ιστορία της Εποχής του» σε 31 βιβλία, που πιθανώς εκτεινόταν από την περίοδο του Νέρωνα ως τον Βεσπασιανό, και άφησε εντολή να εκδοθεί μόνο μετά τον θάνατό του. Αυτή η Ιστορία αναφέρεται από τον Τάκιτο (Ann. xiii.20, xv.53, Hist. iii.29) και απετέλεσε πηγή για τους Σουητώνιο και Πλούταρχο.
Αλλά το μεγάλο του έργο ήταν η «Φυσική Ιστορία» (Naturalis Historia), ουσιαστικά μία εγκυκλοπαίδεια όπου ο Πλίνιος συγκέντρωσε μέγα μέρος από τη γνώση της εποχής του. Την είχε σχεδιάσει από τα χρόνια του Νέρωνα. Το υλικό που είχε συλλέξει για το έργο αυτό έφτανε σε κάτι λιγότερο από 160 τόμους όταν ο Λάρκιος Λικίνιος, λεγάτος της Ισπανίας, μάταια προσφέρθηκε να το αγοράσει για χρηματικό ποσό ισοδύναμο με περισσότερα από 300.000 ευρώ. Ο Πλίνιος αφιέρωσε το έργο στον αυτοκράτορα Τίτο το 77.
Ο Βεζούβιος
Λίγο αργότερα, διορίσθηκε από τον Βεσπασιανό διοικητής του ρωμαϊκού στόλου στο ακρωτήριο Μισένο. Στις 24 Αυγούστου του 79 ήταν σταθμευμένος εκεί όταν συνέβη η μεγάλη ιστορική έκρηξη του Βεζούβιου που κατέστρεψε την Πομπηία. Η ισχυρή επιθυμία του να παρατηρήσει το φαινόμενο από κοντά και επίσης να διασώσει φίλους του από την ακτή του κόλπου της Νεαπόλεως, τον οδήγησε να διασχίσει τον κόλπο ως τις Σταβίες. Ο ανιψιός του, Πλίνιος ο Νεότερος, γράφει ότι τον είδαν να καταρρέει και να πεθαίνει «αφού ανέπνευσε δηλητηριώδη αέρια εκπεμφθέντα από το ηφαίστειο». Ωστόσο, οι Σταβίες απείχαν 16 χιλιόμετρα από τον κρατήρα και οι σύντροφοί του δεν έπαθαν τίποτε, επομένως είναι πιθανότερο ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος να πέθανε από άλλη αιτία, π.χ. εγκεφαλικό επεισόδιο ή έμφραγμα του μυοκαρδίου, καθώς ήταν παχύσαρκος.
Το πτώμα του Πλίνιου βρέθηκε χωρίς εμφανή τραύματα στις 26 Αυγούστου, αφού το σύννεφο καπνού και στάχτης από την έκρηξη είχε διαλυθεί αρκετά.
Στην ηφαιστειολογία ο Πλίνιος τιμήθηκε με τον όρο πλίνια έκρηξη (ή «πλίνεια»), που αναφέρεται σε μία πολύ βίαιη έκρηξη ηφαιστείου, της οποίας η στήλη της σποδού φθάνει μέχρι τη στρατόσφαιρα. Ο όρος «υπερπλίνια» ("ultra-plinian") αναφέρεται στον βιαιότερο δυνατό τύπο μιας πλίνιας εκρήξεως, όπως αυτή της καταστροφής του Κρακατόα.
Έργο
Στη λατινική γραμματολογία, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος καταλαμβάνει την υψηλότερη θέση, δίπλα στον Κικέρωνα και τον Βιργίλιο.
Το μόνο έργο του Πλίνιου του Πρεσβύτερου που έχει σωθεί είναι η Φυσική Ιστορία, ένα πλήρες εγκυκλοπαιδικό σύγγραμμα φιλοσοφίας (ιδιαιτέρως φυσικής φιλοσοφίας) το οποίο συνόψιζε όλη τη γνώση της εποχής του, ανθολογημένη από διάσπαρτα προγενέστερα ελληνικά και λατινικά συγγράμματα, στους τομείς της μεταφυσικής, της αστρονομίας, των μαθηματικών, της γεωγραφίας, της εθνογραφίας, της ανθρωπολογίας, της ζωολογίας, της βοτανολογίας, της φαρμακολογίας, της ηφαιστειολογίας, της ορυκτολογίας, αλλά και της τέχνης της γλυπτικής, της ζωγραφικής, της αρχιτεκτονικής και ορισμένων συναφών τεχνολογικών κλάδων όπως η εξόρυξη, η μεταλλουργία κλπ. Στην περιγραφή των φυτών, ο Πλίνιος μπόρεσε να συλλέξει αρκετές θεραπείες με βότανα.
Στο τέλος του έργου, ως ο μοναδικός Ρωμαίος πλην του Λουκρητίου που είχε ποτέ για θέμα του ολόκληρο το βασίλειο της Φύσεως, προσεύχεται για τις ευλογίες της παγκόσμιας μητέρας στο τελειωμένο έργο του. Κατά τους αιώνες που ακολούθησαν η Φυσική Ιστορία χρησιμοποιήθηκε ως έγκυρη πηγή από αναρίθμητους σοφούς, τόσο σε θέματα φυσικής φιλοσοφίας όσο και ιατρικής.
Ο Πλίνιος εμφανίζει οξύ ενδιαφέρον για τη φύση και τη μελετά με τρόπο καινοφανή ως τότε στη Ρώμη, ενώ η μικρή υπόληψη της οποίας έχαιραν μελέτες αυτού του είδους δεν τον αποθαρρύνει από την προσπάθειά του. Η Ιστορία του δεν υπολείπεται σε τίποτε από μία εγκυκλοπαίδεια για τη φύση, αλλά και την τέχνη, όταν η τελευταία συνδέεται με τη φύση ή εμπνέεται από αυτή. Μελέτησε τις αρχικές πηγές σε κάθε αντικείμενο: οι indices auctorum του είναι οι πηγές του από πρώτο ή δεύτερο χέρι. Η επιστημονική του περιέργεια εξάλλου οδήγησε μάλλον στον θάνατό του κατά την έκρηξη του Βεζούβιου.
Το ύφος του προδίδει την επίδραση του Σενέκα του Νεότερου. Στοχεύει λιγότερο στην καθαρότητα και στη ζωντάνια και περισσότερο στην επιγραμματική παράθεση. Αγαπά τα αντιθετικά σχήματα, όσο και τις ερωτήσεις ή τον θαυμασμό για κάτι. Η καλλιέπεια των προτάσεων θυσιάζεται στο πάθος για έμφαση, ενώ η δομή τους είναι χαλαρή.
Δευτερεύον υλικό
Πλινιος Πρεσβυτερος Πλινιος Πρεσβυτερος Πλινιος Πρεσβυτερος Πλινιος Πρεσβυτερος Πλινιος Πρεσβυτερος Πλινιος Πρεσβυτερος Πλινιος Πρεσβυτερος
Μοναρχία στη Νέα Ζηλανδία
Αρχηγός κράτους της Νέας Ζηλανδίας είναι ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄. Η Νέα Ζηλανδία μοιράζεται την ηγεμόνα της με έναν αριθμό Κοινοπολιτειακών βασιλείων (βλέπε επίσης Βασίλειο της Νέας Ζηλανδίας). Η Συνταγματική Πράξη του 1986 διακηρύσσει πως: "Η Ηγεμόνας με εξουσία στη Νέα Ζηλανδία είναι η αρχηγός του Κράτους της Νέας Ζηλανδίας, και θα είναι γνωστή από το βασιλικό τρόπο και τίτλους που θα ανακηρύσσονται ανα περιόδους."
Ο βασιλιάς της Νέας Ζηλανδίας είναι επι κεφαλής των ενόπλων δυνάμεων.