cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σοφονίσμπα Ανγκουίσσολα
Ιστορική σημασία
Η Ανγκουίσσολα είναι σημαντική για τους ιστορικούς της φεμινιστικής τέχνης. Αν και δεν υπήρξε ποτέ περίοδος στη δυτική ιστορία κατά την οποία οι γυναίκες απουσίαζαν εντελώς από τις εικαστικές τέχνες, η μεγάλη επιτυχία της Ανγκουίσσολα άνοιξε το δρόμο για να ακολουθήσει σοβαρή σταδιοδρομία μεγαλύτερος αριθμός γυναικών ως καλλιτέχνες. Η Λαβίνια Φοντάνα εξέφρασε σε επιστολή που γράφτηκε το 1579 ότι αυτή και μια άλλη γυναίκα, η Ειρήνη του Σπιλιμπέργκο, είχαν «θέσει [την] καρδιά τους να μάθουν πώς να ζωγραφίζουν» αφού είδαν ένα από τα πορτρέτα της Ανγκουίσσολα. Μερικοί από τους πιο γνωστούς διαδόχους της είναι οι ΛαβίνιαΦοντάναLavinia Fontana, Μπάρμπαρα Λόνγκι Φέντε Γκαλίτσια και Αρτεμίζια Τζεντιλέσκι.
Ένα σχολείο της Κρεμόνα φέρει το όνομα Liceo Statale Sofonisba Anguissola.
Ο Αμερικανός καλλιτέχνης Τσαρλς Ουίλσον Πηλ (Charles Willson Peale, 1741–1827) ονόμασε τη θυγατέρα του Sophonisba Angusciola (1786–1859 · συζυγικό επώνυμο Sellers). Έγινε ζωγράφος και qiulter (συνέρραπτε στρώσεις υφασμάτων), της οποίας τα έργα βρίσκονται στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας.
Κρατήρας
Στις 4 Αυγούστου 2017 ο κρατήρας στον πλανήτη Ερμή πήρε το όνομά του από αυτήν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι
Πάπυρος (φυτό)
Ο πάπυρος (επιστ. ονομ.: Cyperus papyrus – Κύπειρος ο πάπυρος) είναι ένα υδρόβιο φυτό των βάλτων που παλαιότερα φύτρωνε στην κοιλάδα του Νείλου, σε διάφορες περιοχές της Συρίας, στη Μεσοποταμία και στην Παλαιστίνη, κοντά στη λίμνη Γεννησαρέτ. Υπό ευνοϊκές συνθήκες το φυτό φθάνει σε ύψος πέντε μέτρων.
Σήμερα, το βρίσκουμε στην κοιλάδα του Άνω Νείλου, στην Αβησσυνία και στα νερά της Ουγκάντας, ενώ το συναντούμε στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στη Σικελία, κοντά στις Συρακούσες. Στα άλλα τμήματα του Νείλου, σε σχέση με το παρελθόν, ο πάπυρος βρίσκεται σε ελάχιστα μέρη.
Από το φυτό αυτό έφτιαχναν το ομώνυμο και πιο κοινό υλικό γραφής σε ολόκληρη την κλασική Αρχαιότητα.
Χρήσεις του φυτού
μικρογραφία|200px|αριστερά|Κύπειρος ο πάπυρος
Στην αρχαιότητα ο πάπυρος χρησιμοποιήθηκε πολύ ως γραφική ύλη, παρόμοια με το χαρτί και από εκεί πήρε το όνομά της η Παπυρολογία, η επιστήμη που ασχολείται με τα γραμμένα σε παπύρους αρχαία κείμενα.
Εκτός από την παραγωγή γραφικής ύλης, στην αρχαιότητα υπήρξαν και άλλες χρήσεις του φυτού αυτού. Με τις ίνες του παπύρου έφτιαχναν σχοινιά, φιτίλια για λάμπες, πέδιλα, ακόμα και ανάλαφρες βάρκες. Το ξύλο των ριζών προσέφερε καύσιμο υλικό και χρησίμευε για την κατασκευή εργαλείων. Η διάταξη των λουλουδιών του διαπλεκόταν σε γιρλάντες, η δε στάχτη χρησιμοποιούνταν ως γιατρικό. Επίσης, συχνά αναφέρεται ότι οι φτωχοί μασούσαν το εσωτερικό των κοτσανιών του παπύρου, όπως γινόταν με το ζαχαροκάλαμο.
Σήμερα, χρησιμοποιείται επίσης ως διακοσμητικό φυτό σε κήπους και στην Ελλάδα, αλλά και γενικά σε χώρες της λεκάνης της Μεσογείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπειροειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Αφρικής Κατηγορία:Ινώδη φυτά Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα
Το Μην αρχίζεις τη μουρμούρα είναι ελληνική και κυπριακή κωμική τηλεοπτική σειρά παραγωγής 2013-2024. Είναι βασισμένη στην ισπανική σειρά Σκηνές γάμου (Escenas de Matrimonio) των Mediaset España & Alba Adriática και στην Ελλάδα προβάλλεται από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV. Στην Κύπρο, από το 2013 έως το 2016, η σειρά προβαλλόταν στον τηλεοπτικό σταθμό Sigma, ενώ από το 2016 η σειρά μεταφέρθηκε στον Alpha Κύπρου, οπότε και λειτούργησε ο σταθμός.
Η σειρά ξεκίνησε με κύρια διανομή έξι ηθοποιών: Αντώνης Αντωνίου, Πάνος Βλάχος, Ελένη Κοκκίδου, Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Δάφνη Λαμπρόγιαννη και Ιωάννα Τριανταφυλλίδου. Η διανομή, αυτή, διατηρήθηκε μέχρι και το μέσο του τρίτου κύκλου οπότε και αποχώρησαν οι Βλάχος και Τριανταφυλλίδου, με αρκετά νέα ζευγάρια να προστίθενται και να αποχωρούν στους επόμενους κύκλους. Αποτελεί τη μακροβιότερη ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά.
Τη συγγραφική ομάδα των επεισοδίων αποτελούν διάφοροι σεναριογράφοι σε κάθε κύκλο, ανάμεσά τους οι Έλενα Σολωμού, Κωνσταντίνα Γιαχαλή, Βίκυ Αλεξοπούλου, Κωστής Παπαδόπουλος, Παναγιώτης Χριστόπουλος, Φώφη Κώττη, Νίκος Σταθόπουλος, Βίκυ Κουκούτση, Φωτεινή Αθερίδου, Θέμης Γκυρτής, Γιάννης Διακάκης, Σάρα Γανωτή, Ασημάκης Κοντογιάννης, Άντα Γκουρμπαλή, Λάμπρος Φισφής, Νάντια Δρακούλα, Ελένη Λευθεριώτη, Παναγιώτης Χριστόπουλος, Χριστιάνα Αρτεμίου, Αντρέας Αριστοτέλους, Σοφιάννα Θεοφάνους και άλλοι, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβαν οι Αντώνης Αγγελόπουλος και Διονύσης Φερεντίνος για την Ελλάδα και οι Στάμος Τσάμης, Θοδωρής Νικολαΐδης και Ναστάζια Χριστοδούλου για την Κύπρο.
Το τραγούδι τίτλων της σειράς είναι διασκευή του τραγουδιού «Η γυναίκα μου η Μουρμούρα» από το συγκρότημα Imam Baildi. Η αυθεντική ενορχήστρωση ανήκει στον Βασίλη Τσιτσάνη και το ερμήνευσε πρώτος ο Μανώλης Αγγελόπουλος το 1966.
Παραγωγή και ανάπτυξη
Η σειρά είναι βασισμένη στην ισπανική τηλεοπτική σειρά Escenas De Matrimonio (Σκηνές γάμου) των Mediaset España & Alba Adriática και παραγωγή της Plus Productions. Από τον έκτο κύκλο της σειράς, την παραγωγή ανέλαβε η εταιρία Green Pixel Productions.
Έκανε πρεμιέρα στις 7 Οκτωβρίου 2013, ενώ λόγω της επιτυχημένης πορείας στα νούμερα τηλεθέασης, μέσα στο Μάρτιο του 2014 το κανάλι ανανέωσε τη σειρά για ακόμη έναν κύκλο ο οποίος έκανε πρεμιέρα στις 6 Οκτωβρίου 2014. Στις 31 Μαρτίου 2015, ο Βλαδίμηρος Κυριακίδης αποκάλυψε στην εκπομπή Ελένη ότι η σειρά ανανεώθηκε για τρίτη χρονιά. Στις 9 Μαΐου 2016, επιβεβαιώθηκε από το κανάλι ότι η σειρά θα συνεχίσει για τέταρτη χρονιά. Στις 6 Μαρτίου 2017, ο Κυριακίδης ανακοίνωσε πως η σειρά ανανεώθηκε για πέμπτη χρονιά. Τον Μάιο του 2018, το κανάλι είχε αποφασίσει και ανακοίνωσε τη διακοπή της σειράς,  ωστόσο τον Ιούνιο του ίδιου έτους η σειρά ανανεώθηκε για έκτη χρονιά έπειτα από μεγάλη απαίτηση του τηλεοπτικού κοινού. Τον Μάιο του 2019, ανακοινώθηκε πως η σειρά ανανεώθηκε για 7ο κύκλο επεισοδίων, ενώ έναν περίπου χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 2020, υπήρξε ανανέωση για 8ο κύκλο επεισοδίων. . Τον Απρίλιο του 2021, η σειρά ανανεώθηκε για 9ο κύκλο. Μέσα στο 2022 υπήρξε ανακοίνωση από το κανάλι ότι η σειρά θα συνεχίσει για 10η σεζόν. . Ενώ τον Ιανουάριο του 2023 ο Αντώνης Αντωνίου ανακοίνωσε πως η σειρά θα συνεχίσει για 11η σεζόν. Στην 11η σεζόν δεν θα συμμετέχουν η Ελένη Κοκκίδου, ο Σπύρος Χατζηαγγελάκης, η Μαρία Χάνου και η Κλέλια Ρένεση
Έπειτα από τέσσερα χρόνια προβολής, στην Κύπρο υπήρχαν σκέψεις να ενταχθεί κι ένα κυπριακό ζευγάρι στη σειρά με την έναρξη του πέμπτου κύκλου, κάτι το οποίο κι έγινε. Έτσι, το έξτρα κυπριακό ζευγάρι ενσωματώθηκε στα επεισόδια της σειράς «αφαιρώντας» κάθε φορά την ιστορία ενός από τα άλλα τέσσερα ζευγάρια. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η σειρά να προβάλλεται τρεις φορές την εβδομάδα στον Alpha Κύπρου, έτσι ώστε να μην χάνεται καμία ιστορία. Μετά την αύξηση του ενδιαφέροντος του κοινού από αυτή την προσθήκη, ο Alpha Κύπρου αποφάσισε στον έκτο κύκλο να εντάξει στη σειρά και δεύτερο κυπριακό ζευγάρι, με αποτέλεσμα σε κάθε επεισόδιο να υπάρχουν δύο κυπριακά ζευγάρια και δύο από την Ελλάδα. Παρά το ότι στην Ελλάδα η σειρά ανανεώθηκε για έβδομο κύκλο επεισοδίων, ο Alpha Κύπρου αποφάσισε να συνεχίσει την προβολή της χωρίς ωστόσο τα κυπριακά ζευγάρια, οι ιστορίες των οποίων ολοκληρώθηκαν με το τέλος του έκτου κύκλου, έπειτα από παρουσία δύο χρόνων στη σειρά.
Κατά τη διάρκεια προβολής του έβδομου κύκλου, λόγω της πανδημίας του κορονοϊού και των επακόλουθων περιοριστικών μέτρων που επιβλήθηκαν σταδιακά στη χώρα, η προβολή νέων επεισοδίων της σειράς σταμάτησε - ως συνέπεια της διακοπής γυρισμάτων - από τις 16 Μαρτίου 2020 και στη θέση τους προβάλλονταν παλαιότερα επεισόδια σε επανάληψη. Στα μέσα Μαΐου και μετά τη σταδιακή άρση των μέτρων, τα γυρίσματα νέων επεισοδίων ξεκίνησαν και πάλι, με στόχο να συνεχιστούν εντατικά καθ'όλη σχεδόν τη διάρκεια του καλοκαιριού με διάλειμμα μόνο μίας εβδομάδας, έτσι ώστε σε περίπτωση που χρειαστεί να εφαρμοστούν νέα μέτρα στο μέλλον, να υπάρχει απόθεμα επεισοδίων. Νέα επεισόδια για τον έβδομο κύκλο άρχισαν και πάλι να προβάλλονται από τις 14 Μαΐου 2020.
Δημιουργική ομάδα
Τον πρώτο κύκλο της σειράς υπογράφουν οι Έλενα Σολωμού, Βίκυ Αλεξοπούλου, Κωνσταντίνα Γιαχαλή και Κωστής Παπαδόπουλος, ενώ η σκηνοθεσία είναι του Αντώνη Αγγελόπουλου.
Στους επόμενους κύκλους της σειράς, Αλεξοπούλου και Παπαδόπουλος αποχώρησαν από τη συγγραφική ομάδα και σε αυτήν προστέθηκαν αρκετοί καινούριοι με τους Σολωμού, Γιαχαλή και Παναγιώτη Χριστόπουλο να αποτελούν τους βασικούς σεναριογράφους του δεύτερου κύκλου αλλά και του τρίτου μαζί με τους Νίκο Σταθόπουλο, Φώφη Κώττη και Βίκυ Κουκούτση. Στον τέταρτο κύκλο οι βασικοί σεναριογράφοι της σειράς είναι οι Σολωμού, Χριστόπουλος, Αλεξοπούλου, Φωτεινή Αθερίδου και Κώττη, ενώ στον πέμπτο οι Σολωμού, Χριστόπουλος, Θέμης Γκυρτής και Σάρα Γανωτή. Βασικοί σεναριογράφοι του έκτου κύκλου είναι οι Σολωμού, Χριστόπουλος, Γανωτή, Γκυρτής, Κώττη και Γιάννης Διακάκης. Για τον έβδομο κύκλο, οι βασικοί σεναριογράφοι είναι οι Έλενα Σολωμού, Παναγιώτης Χριστόπουλος, Σάρα Γανωτή, Φώφη Κώττη, Θέμης Γκυρτής, Τόλης Παπαδημητρίου και Γιάννης Διακάκης.
Η σειρά άλλαξε επίσης σκηνοθέτη από το 95ο επεισόδιο, όπου τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Διονύσης Φερεντίνος, ενώ ο Αγγελόπουλος είχε την σκηνοθετική επιμέλεια. Από το 23ο επεισόδιο του τρίτου κύκλου, ο Αγγελόπουλος επανήλθε στη θέση του σκηνοθέτη, ενώ και οι δύο μαζί είχαν τη σκηνοθετική επιμέλεια της σειράς. Στον τέταρτο κύκλο, ο Φερεντίνος επέστρεψε στο τιμόνι της σκηνοθεσίας με τον Αγγελόπουλο να έχει τη σκηνοθετική επιμέλεια, ενώ στον πέμπτο κύκλο αποχώρησε οριστικά από τη σειρά. Ο Φερεντίνος παρέμεινε ως σκηνοθέτης στον έκτο κύκλο και έβδομο κύκλο.
Τους διαλόγους του πρώτου κυπριακού ζευγαριού, το οποίο προστέθηκε στον πέμπτο κύκλο, υπογράφει η Χριστιάνα Αρτεμίου, ενώ του δεύτερου ζευγαριού που προστέθηκε στον έκτο κύκλο, ο Ανδρέας Αριστοτέλους. Η Αρτεμίου συνέχισε να υπογράφει το σενάριο του πρώτου ζευγαριού και στον έκτο κύκλο. Σκηνοθέτης του κυπριακού ζευγαριού του πέμπτου κύκλου ήταν ο Στάμος Τσάμης, ενώ από το 41ο επεισόδιο, τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Θοδωρής Νικολαΐδης. Στον έκτο κύκλο, τη σκηνοθεσία των κυπριακών ζευγαριών ανέλαβε η Ναστάζια Χριστοδούλου.
Καστ
Το βασικό καστ της σειράς ξεκίνησε με τους Αντώνη Αντωνίου, Πάνο Βλάχο, Ελένη Κοκκίδου, Βλαδίμηρο Κυριακίδη, Δάφνη Λαμπρόγιαννη και Ιωάννα Τριανταφυλλίδου, με τους Βλάχο και Τριανταφυλλίδου να αποχωρούν από τη σειρά στο μέσο του τρίτου κύκλου.
Το ρόλο του αγοριού για το νέο ζευγάρι που μπήκε στη σειρά πήρε ο Γιάννης Τσιμιτσέλης. Αν και ακούστηκαν πολλά ονόματα για το όνομα της ηθοποιού που θα αποτελούσε το δεύτερο μέλος του νέου ζευγαριού, ανάμεσά τους και τα ονόματα των Γιούλικα Σκαφιδά, Ζέτα Μακρυπούλια και Αθηνά Οικονομάκου, τελικά το ρόλο πήρε η Δανάη Επιθυμιάδη.
Τσιμιτσέλης και Επιθυμιάδη αποχώρησαν από τη σειρά με το τέλος του τρίτου κύκλου και στον τέταρτο κύκλο προστέθηκαν δύο νέα ζευγάρια τα οποία αποτελούσαν η Νάντια Κοντογεώργη με τον Γιώργο Χρυσοστόμου και η Φωτεινή Αθερίδου με τον Κωνσταντίνο Πλεμμένο. Και τα δύο όμως νέα ζευγάρια αποχώρησαν με το τέλος του κύκλου και αντικαταστάθηκαν στον πέμπτο κύκλο από δύο νέα, τους Σπύρο Τσεκούρα και Άννα Κουτσαφτίκη και τους Σπύρο Χατζηαγγελάκη και Μαρία Χάνου.
Μετά το τέλος του πέμπτου κύκλου, η Δάφνη Λαμπρόγιαννη η οποία αποτελούσε μέλος του καστ από τον πρώτο κύκλο, αποχώρησε από τη σειρά για προσωπικούς λόγους. Ως αντικατάσταση για το κενό που άφησε η Λαμπρόγιαννη, προστέθηκε στο καστ η Κλέλια Ρένεση.
Το κυπριακό ζευγάρι το οποίο εντάχθηκε στη σειρά με την έναρξη του πέμπτου κύκλου και οι ιστορίες του οποίου μεταδίδονταν μόνο στην Κύπρο, αποτελείτο από τους Χριστιάνα Αρτεμίου και Μιχάλη Σοφοκλέους, ενώ το δεύτερο κυπριακό ζευγάρι που προστέθηκε στον έκτο κύκλο, αποτελείτο από τους Μαριέλλα Σαββίδου και Αλέξανδρο Παρίση.
Υπόθεση
Η υπόθεση της σειράς περιστρέφεται γύρω από την καθημερινότητα διαφορετικών ζευγαριών όλων των ηλικιών από 20 έως 65 ετών, τα οποία όμως δεν συνδέονται μεταξύ τους. Το κάθε ζευγάρι έχει το δικό του χώρο όπου διαμένει ενώ η ιστορία του κάθε ζευγαριού σε κάθε επεισόδιο δε συνδέεται με τις ιστορίες των άλλων ζευγαριών.
Κριτική
Το Μην αρχίζεις τη μουρμούρα εκτός από τα πολύ καλά νούμερα τηλεθέασης από την πρώτη ημέρα προβολής του, που έφτασε το 24,7% στο γενικό σύνολο, έλαβε και καλές κριτικές. Ο πρώτος κύκλος της σειράς, συγκεντρώνει ένα ποσοστό 75/100 στην ιστοσελίδα YouRate, βασισμένο σε 5 κριτικές.
Η Ντέπυ Γκολεμά έγραψε στη στήλη της «Μέχρι κεραίας»: «Καλή αρχή έκανε ο Alpha στις ελληνικές σειρές με την κωμωδία Μην αρχίζεις τη μουρμούρα με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη να κλέβει την παράσταση. Να ελπίσουμε να συνεχιστεί και από τα άλλα κανάλια, μιας και έχουμε ανάγκη από καλές σειρές». Στο μέσο της σεζόν ξαναγράφει και λέει ότι είναι ίσως η μόνη σειρά που κέρδισε τους τηλεθεατές: «Ως τώρα (και είμαστε στο 2ο μέρος πια της σεζόν), μόνο ένα σίριαλ κατάφερε να κερδίσει τους τηλεθεατές. Είναι η Μουρμούρα του Alpha».
Ο Κοσμάς Βίδος γράφει στο Βήμα πως τρεις είναι οι λόγοι που η σειρά κάνει επιτυχία: οι σεναριογράφοι, ο σκηνοθέτης και οι έξι πρωταγωνιστές. «[Οι σεναριογράφοι] έχουν καταφέρει [...] να πιάσουν τον σφυγμό του μέσου ανθρώπου, να «σκανάρουν» λεπτομερώς τα αισθήματα, τις σκέψεις, τις συμπεριφορές του, το μεγαλείο αλλά και τις μικρότητές του και να τα μετατρέψουν σε απολαυστικά σκετσάκια. [...] [Οι έξι πρωταγωνιστές] ερμηνεύουν με μέτρο και υποδόριο χιούμορ τους σύγχρονους Ελληνες που μοιράζονται τη ζωή τους τη μία ως οι καλύτεροι φίλοι την άλλοι ως οι... χειρότεροι εχθροί».
Η Αφροδίτη Γραμμέλη σε συνέντευξή της στον Θανάση Αναγνωστόπουλο αναφέρει ότι η νέα σειρά του Alpha Μην αρχίζεις τη μουρμούρα την εξέπληξε θετικά.
Για τον τρίτο κύκλο, η Αφροδίτη Γραμμέλη γράφει στο Βήμα ότι η σειρά εμφανίζει σημάδια κόπωσης, για τα οποία ευθύνονται οι κακοί χειρισμοί από το κανάλι. Όλο το καλοκαίρι, το κανάλι έπαιζε τα επεισόδια καθημερινά σε επανάληψη, μη δίνοντας περιθώρια στον τηλεθεατή να του λείψει η σειρά. Παρ' όλα αυτά σημειώνει: «Το Μην αρχίζεις τη μουρμούρα παραμένει μια καλή σειρά με πολλά καλά στοιχεία, τα οποία αναδεικνύονται και από τους εξαιρετικούς ηθοποιούς που τη στελεχώνουν και με τους οποίους, κακά τα ψέματα, έχει ταυτιστεί σε μεγάλο βαθμό και το τηλεοπτικό κοινό».
Με τον ερχομό του νέου ζευγαριού, η Νάνσυ Νικολαΐδου είναι καυστική προς τους δύο νέους ηθοποιούς της σειράς. «Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον περίμενα να δω το brand new τηλεοπτικό ζευγάρι της Μουρμούρας, γιατί, όπως και να το κάνουμε, είναι μία σειρά που λατρεύω. Δυστυχώς, όμως, η άφιξη των Γιάννη Τσιμιτσέλη και Δανάης Επιθυμιάδη με απογοήτευσε πλήρως. Ο Γιάννης είναι καλός, όμως, δεν είναι εξαιρετικός όπως ήταν για παράδειγμα στο Παρτάλι [...] ενώ η πρωτοεμφανιζόμενη τηλεοπτικά ηθοποιός δεν κάνει τη διαφορά».
Γεώργιος Μιχαήλοβιτς του Μπρασόβ
Ο Γεώργιος Μιχαήλοβιτς, ρωσικά Георгий Михайлович (24 Ιουλίου 1910 - 21 Ιουλίου 1931) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν κόμης του Μπρασόβ.
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα
Κριτική
Για τον τέταρτο κύκλο, η Αφροδίτη Γραμμέλη γράφει ότι η σειρά συνεχίζει να είναι ευχάριστη και πολύ καλή, με τα δύο παλαιότερα ζευγάρια να είναι ξεκαρδιστικά, Κοντογεώργη και Χρυστοστόμου να προσαρμόζονται με την πάροδο του χρόνου ενώ για το νεαρότερο ζευγάρι λέει ότι «δεν λειτουργεί σχεδόν τίποτα».
Γεώργιος Μιχαήλοβιτς του Μπρασόβ
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Μιχαήλ Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Νατάλια Μπρασόβα, κόρης του δικηγόρου Σεργκέι Αλεξάνδροβιτς Σερεμετέβσκυ. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο πατέρας του εξορίστηκε από τη Ρωσία από τον αδελφό του Νικόλαο Β΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Μην αρχίζεις τη μουρμούρα
Κριτική
Ο Γιώργος Μπαστουνάς επιχαίρει τις μεγάλες αλλαγές και ανανεώσεις αλλά σημειώνει ότι η σειρά πάσχει σεναριακά και το νεαρότερο ζευγάρι αντί να δώσει έναν πιο νεανικό και ανάλαφρο αέρα στη σειρά, έδωσε έναν ακόμη πιο κουρασμένο και πληκτικό. «Προσωπική συμβουλή πέρα από την ενίσχυση του σεναρίου είναι και η συμμετοχή ακόμη περισσοτέρων guest. Τέλος, η προσθήκη ορισμένων εξωτερικών σκηνών θα μπορούσε να την ανανεώσει αισθητικά».
Η Μουρμούρα στο εξωτερικό
Στις 16 Μαΐου 2016, η σειρά ξεκίνησε να προβάλλεται μεταγλωττισμένη στο εξωτερικό, συγκεκριμένα στη Βουλγαρία, με τον τίτλο Διαπληκτισμοί. Η επίσημη ιστοσελίδα του τηλεοπτικού σταθμού BulgariaOnair, ο οποίος και προβάλλει τη σειρά, γράφει: «Κάθε μέρα, η οικογενειακή κωμωδία θα παρουσιάζει με μεγάλη δόση χιούμορ και σαρκασμό τις αντιξοότητες στη σχέση μεταξύ ανδρών και γυναικών σε οποιαδήποτε ηλικία. Η σειρά αφηγείται τη σχέση μεταξύ των τριών ζευγαριών από διαφορετικές γενιές που ζουν στην Αθήνα. Όλοι έχουν διαφορετικές συνήθειες διαβίωσης και πεποιθήσεις, αλλά συνδυάζουν “διαπληκτισμούς” από την αρχαιότητα μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Κάθε βουλγαρικό ζευγάρι θα βρει κάτι από τον εαυτό του στην κωμική σειρά “διαπληκτισμοί”, με πολύ χιούμορ, ειρωνεία και αυτοσαρκασμό».
Σημειώσεις
<references group="N">
Γεώργιος Μιχαήλοβιτς του Μπρασόβ
Βιογραφία
Το 1931 μαζί με ένα φίλο του θα πήγαινε με αμάξι από το Παρίσι στις Κάννες. Οδηγούσε ο 19 ετών φίλος του, όταν κοντά στο Σαν το αμάξι γλίστρησε και χτύπησε σε δένδρο. Ο οδηγός σκοτώθηκε, ενώ ο Γεώργιος μεταφέρθηκε βαριά τραυματισμένος στο νοσοκομείο, όπου απεβίωσε την επόμενη ημέρα. Ήταν 21 ετών.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Ρώσοι ευγενείς
Δεσμά
Οι εν λόγω ποινές ίσχυαν στην Ελλάδα μέχρι το 1950 όταν ψηφίστηκε ο Ποινικός Κώδικας στη θέση του ως τότε ισχύοντος Ποινικού Νόμου και αντικαταστάθηκαν από την κάθειρξη.
Κατηγορία:Ποινές Κατηγορία:Βασανιστήρια
Χανελόρε Κραφτ
Η Χανελόρε Κραφτ (γερμ.: Hannelore Kraft) (γεννημένη στις 12 Ιουνίου 1961 στο Μίλχαϊμ) είναι Γερμανίδα πολιτικός. Ήταν αρχηγός του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία από τις 20 Ιανουαρίου 2007 ως τις 14 Μαΐου 2017. Από τις 14 Ιουλίου 2010 ως τις 27 Ιουνίου 2017 υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας.
Η Κραφτ είναι η πρώτη γυναίκα που λαμβάνει αυτή τη θέση από τότε που δημιουργήθηκε το ομόσπονδο κρατίδιο το 1946. Έχει υπηρετήσει στην ομοσπονδιακή εκτελεστική εξουσία του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος από τον Νοέμβριο του 2009, και είναι μία από τους τέσσερις ομοσπονδιακούς αναπληρωτές προέδρους.
Από την 1η Νοεμβρίου 2011 έως τις 31 Οκτωβρίου 2011 ήταν πρόεδρος της Μπούντεσρατ, της άνω βουλής του κοινοβουλίου της Γερμανίας και η πρώτη γυναίκα που έλαβε αυτή τη θέση αντικαθιστώντας τον Γενς Μπέρνσεν.
Η Κραφτ σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ το 1982, και στο King s College του Λονδίνου το 1986 και το 1987. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Ντούισμπουργκ το 1989. Είναι παντρεμένη και έχει ένα γιο. Ήταν πρώην Καθολική, αλλά αργότερα ακολούθησε τον Προτεσταντισμό, που ενώνει την Ευαγγελική Εκκλησία της Ρηνανίας, μια εκκλησία μέλος της Ευαγγελικής Εκκλησίας στη Γερμανία.
Μετά την ήττα της στις κρατιδιακές εκλογές του 2017 αποχώρησε από την πρωθυπουργία. Το CDU και το FDP σχημάτισαν μια κυβέρνηση συνασπισμού με τον Άρμιν Λάσετ να γίνεται νέος πρωθυπουργός. Το SPD πήγε στην αντιπολίτευση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Χορός της βροχής
thumb|400px|right|Ινδιάνοι της φυλής Ποταουατόμι (Potawatomi) χορέυουν το χορό της βροχής (1920) Ο χορός της βροχής (rain dance) είναι τελετουργικός χορός που έχει σκοπό να προκαλέσει βροχή και να εξασφαλίσει την προστασία των σπαρτών.
Διάφορες εκδοχές χορών της βροχής μπορούν να εντοπιστούν σε πολλούς πολιτισμούς, από την Αρχαία Αίγυπτο έως συγκεκριμένες φυλές Αυτοχθόνων Αμερικάνων. Κάποιες παραλλαγές του μπορούν ακόμα να εντοπιστούν στα Βαλκάνια του 20ου αιώνα, σε ένα τελετουργικό που είναι γνωστό ως Παπαρούντα (Paparuda) στη Ρουμανία ή Περπερούνα (Perperuna) στα Σλαβικά.
Η φυλή Τσέροκι, μια φυλή Αυτοχθόνων Αμερικανών από τις Νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, που περιλαμβάνουν τα Νότια Απαλάχια, εκτελούσαν το χορό της βροχής τόσο για να προκαλέσουν τη βροχόπτωση όσο και να καθαρίσουν τα κακά πνεύματα από τη γη. Ο θρύλος της φυλής λέει ότι η βροχή που προκαλείται από τον χορό της φυλής περιέχει τα πνεύματα των παλιών αρχηγών της φυλής, οι οποίοι πέφτοντας πολεμούν τα κακά πνεύματα στην μετάβαση μεταξύ της πραγματικότητας μας και του κόσμου των πνευμάτων. Θεωρούνταν επίσης ότι κάποιοι χοροί μπορούσαν να εμπνεύσουν τους συμμετέχοντες και το κοινό ώστε να μοιραστούν ασυνήθιστες και ακραίες πράξεις λατρείας.
Μία ιστορία από τους αυτόχθονες των Ηνωμένων Πολιτειών παρέχει μία εκδοχή για το πώς ο όρος «χορός της βροχής». Σύμφωνα με την ιστορία, κατά τη διάρκεια της μετατόπισης των Αυτοχθόνων Αμερικανών, συγκεκριμένες θρησκευτικές τελετές, μεταξύ των οποίων ο Χορός της Βροχής και ο Χορός των Φαντασμάτων, απαγορεύτηκαν από την κυβέρνηση. Οι φυλές στις καταπιεσμένες περιοχές ήταν απαγορευμένος ο Χορός του Ήλιου. Οι Γουιντιγκόκαν (Windigokan), μία κατ’ όνομα καββαλιστική σέκτα που έφερε το παρατσούκλι «οι καθυστερημένοι άνθρωποι» έγινε γνωστή λέγοντας στους ομοσπονδιακούς αντιπρόσωπους ότι ο χορός που χόρευαν δεν ήταν ο Χορός του Ήλιου αλλά ο Χορός της Βροχής, γλυτώνοντας έτσι την ποινική δίωξη ή την ομοσπονδιακή παρέμβαση.
Η Τζούλια Μ. Μπουτρέ (Julia M. Butree), σύζυγος του Έρνεστ Τόμπσον Σέτον (Ernest Thompson Seton), στο βιβλίο της αναφέρει τον Χορό της Βροχής των Ζούνι, μεταξύ των άλλων Ινδιάνικων χορών.
Κατά τη διάρκεια της τελετής φοριούνται φτερά και τιρκουάζ πέτρες που συμβολίζουν τον αέρα και τη βροχή αντίστοιχα. Πολλές παραδόσεις του Χορού της Βροχής διεσώθησαν στο πέρασμα της ιστορίας από προφορικές παραδόσεις.
Σε μία πρώιμη μορφή μετεωρολογίας, οι Ινδιάνοι των μεσοδυτικών περιοχών των σημερινών ΗΠΑ συχνά παρατηρούσαν και ακολουθούσαν γνωστά καιρικά μοτίβα ενώ παράλληλα προσφέρονταν να χορέψουν το χορό της βροχής στους μετοίκους με αντάλλαγμα την ανταλλαγή αγαθών. Αυτό έχει καταγραφεί περισσότερο μεταξύ των Ινδιάνικων φυλών Οσάγκε (Osage) και Κιουαπάου (Quapaw) του Μιζούρι και του Αρκάνσας.
Στην ορολογία των χάκερ
Στο γλωσσάρι της ορολογίας των χάκερ Jargon File περιγράφεται μια ιδιωματική χρήση του όρου:
Στην ορολογία των διασωστών
Στα πλαίσια της έρευνας και διάσωσης, ο χορός της βροχής είναι μία μέθοδος υπολογισμού πόση απόσταση μεταξύ τους χρειάζονται οι διασώστες σε παράλληλη γραμμή έρευνας ώστε να εντοπίσουν στοιχεία και να μην απολεσθεί χρόνος και προσπάθεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιθαγενείς λαοί της Αμερικής Κατηγορία:Διάσωση Κατηγορία:Χορευτικά είδη
Συμμορία
Συμμορία (σύν + μόρα < μείρομαι) είναι μια ομάδα συνεργατών, φίλων ή μελών μιας οικογένειας με καθορισμένη ηγεσία και εσωτερική οργάνωση (π.χ. μαφία) που προσδιορίζει ή διεκδικεί τον έλεγχο της επικράτειας σε μια κοινότητα και συμμετέχει, είτε μεμονωμένα είτε συλλογικά, σε παράνομη και ενδεχομένως βίαιη συμπεριφορά. Οι συμμορίες προέκυψαν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα και ήταν πρόβλημα για τους ηγέτες της πόλης από τη στιγμή που εμφανίστηκαν. Κάποια μέλη συμμοριών "εισέρχονται" με μια διαδικασία μύησης ή πρέπει να αποδείξουν την πίστη τους διαπράττοντας ορισμένες πράξεις, συνήθως κλοπή ή βία. Ένα μέλος συμμορίας μπορεί να αποκαλείται "γκάνγκστερ", ή, λιγότερο συγκεκριμένα, "κακοποιός".
Ένας μεγάλος αριθμός συμμοριών έχουν κερδίσει κακή φήμη κατά την πορεία της ιστορίας, συμπεριλαμβανομένων της Σικελικής Μαφίας, της Ελληνικής Μαφίας, της Βοσνικής Μαφίας, της Ρωσικής Μαφίας, της Γαλλικής Μαφίας, της Κινεζικής Τριάδας, κάποιων εξτρεμιστικών συμμοριών όπως τις Άρια Αδελφότητα και Άρια Έθνη και κάποιων συμμοριών μοτοσικλετιστών όπως οι Άγγελοι της Κόλασης (Hells Angels) και τους αντιπάλους τους Κομαντσέρο (Comanchero).
Ιστορία
Συζητώντας για τις ληστείες στην αμερικανική ιστορία ο Μπάρινγκτον Μουρ Τζ. προτείνει ότι η συμμορία ως "μορφή αυτοβοήθειας που θυματοποιεί άλλους" μπορεί να εμφανιστεί σε κοινωνίες που στερούνται ισχυρές "δυνάμεις νόμου και τάξης". Χαρακτηρίζει την ευρωπαϊκή φεουδαρχία ως "κυρίως γκάνγκστερ που έχουν γίνει η ίδια η κοινωνία και απέκτησαν αξιοπρέπεια μέσω των εννοιών της ιπποσύνης".
Μια μεγάλη ποικιλία συμμοριών, όπως το Τάγμα των Ασασίνων, το Καταραμένο Πλήρωμα, η συμμορία του Άνταμ του Λεπρού, οι Κινεζικές Τριάδες, οι Snakehead, η Ιαπωνική Γιακούζα, η Σικελική Μαφία, η Εβραϊκή Μαφία και οι Ρωσικές οικογένειες εγκληματικότητας υπάρχουν εδώ και αιώνες.
Ο 17ος αιώνας βρήκε το Λονδίνο "τρομοκρατημένο από μια σειρά οργανωμένων συμμοριών", μερικές από αυτές γνωστές ως Mims, Hectors, Bugles και Dead Boys. Αυτές οι συμμορίες έρχονταν συχνά σε σύγκρουση μεταξύ τους. Τα μέλη ντύνονταν με "χρωματιστές κορδέλες" για να διακρίνουν τις διάφορες παρατάξεις τους. Το Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών είχε πάνω απο 1,000 συμμορίες την δεκαετία του 1920.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ιστορία των συμμοριών ξεκίνησε στην Ανατολική Ακτή το 1783 μετά την Αμερικανική επανάσταση. Η εμφάνιση των συμμοριών αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στον τεράστιο πληθυσμό της αγροτικής μετανάστευσης στις αστικές περιοχές. Η πρώτη συμμορία στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι 40 Κλέφτες, ξεκίνησε γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 1820 στη Νέα Υόρκη. Οι συμμορίες στην Ουάσινγκτον είχαν τον έλεγχο αυτής της περιοχής που είναι σήμερα γνωστή ως Ομοσπονδιακό Τρίγωνο, τότε γνωστή ως Murder Bay.
Αριθμοί
Πάνω απο 1,800 συμμορίες ήταν ενεργές στο Ηνωμένο Βασίλειο και πάνω απο 28,000 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής εώς το 2011. Με βάση τα στοιχεία που παρέχονται από τους ομοσπονδιακούς και κρατικούς σωφρονιστικούς οργανισμούς, το ίδιο έτος, εκτιμάται ότι υπήρχαν περίπου 230.000 μέλη συμμοριών φυλακισμένα στις ομοσπονδιακές και πολιτειακές φυλακές διεθνώς.
Με μία εκτίμηση του 2017, στην νότια Κίνα (Χονγκ Κονγκ) ο αριθμός των συμμοριτών και μελών των Τριάδων ανερχόταν στα 100.000 άτομα απο έναν πληθυσμό 7,3 εκατομμυρίων ανθρώπων.
Με έρευνες του 2018 φαίνεται ο αριθμός των μελλών της Ιαπωνικής Γιακούζα να έχει πέσει περίπου στα 30,000 άτομα ενώ την δεκαετία του 1960 βρισκόταν στην κορυφή ως μία απο τις μεγαλύτερες συμμορίες του κόσμου με πάνω απο 184,000 μέλη.
Υπουργείο Εξωτερικών (Ελλάδα)
thumb|250px|Λογότυπο του Υπουργείου Εξωτερικών. right|thumb|220px|Το Μέγαρο Συγγρού, έδρα του Υπουργείου Εξωτερικών. Το Υπουργείο Εξωτερικών (ΥΠ.ΕΞ.) είναι ο καθ' ύλην αρμόδιος φορέας της κυβέρνησης της Ελλάδας για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής, προώθησης των εθνικών συμφερόντων και την εκπροσώπηση της χώρας σε διμερές επίπεδο και διεθνείς οργανισμούς.
Συμμορία
Αριθμοί
Με βάση την εφημερίδα "Το Βήμα", το 2018 υπήρχαν περίπου 90 συμμοριές στην Ελλάδα, με Έλληνες (ορισμένα μέλη απο αυτούς Ρομά) και άτομα απο την Γεωργία, Αλβανία αλλά και από τη Βόρεια Αφρική, έχοντας στόχο τους την Αττική αλλά και την υπόλοιπη χώρα.
Υπουργείο Εξωτερικών (Ελλάδα)
Αποτελεί το παλαιότερο εν ενεργεία Υπουργείο. Ιδρύθηκε το 1822 από το Εκτελεστικό του 1822 ως Μινιστέριο επί των Εξωτερικών με Μίνιστρο τον Θεόδωρο Νέγρη. Στις 18 Μαρτίου 1844 έλαβε επίσημα την ονομασία Υπουργείον Εξωτερικών.
Οι διάφορες υπηρεσίες του Υπουργείου στεγάζονται σήμερα σε συνολικά επτά κτίρια στο κέντρο της Αθήνας. Το γραφείο του υπουργού Εξωτερικών βρίσκεται στο Μέγαρο Ανδρέα Συγγρού (που ήταν και η κύρια κατοικία του εθνικού ευεργέτη), στη συμβολή της Λεωφόρου Βασιλίσσης Σοφίας 5 με την οδό Ζαλοκώστα, απέναντι από το κτίριο της Βουλής. Από τις 27 Ιουνίου 2023 με την Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη, υπουργός Εξωτερικών διατελεί ο Γιώργος Γεραπετρίτης με υφυπουργούς τους Γιώργο Κώτσηρα, Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου και Κώστα Φραγκογιάννη.
Συμμορία
Παραπομπές
Κατηγορία:Έγκλημα Κατηγορία:Οργανωμένο έγκλημα
Υπουργείο Εξωτερικών (Ελλάδα)
Αποστολή και αρμοδιότητες
Στην αρμοδιότητα του υπουργείου ανήκουν:
Επίσης ,στο υπουργείο Εξωτερικών απευθύνονται και αναφέρονται το Διπλωματικό Σώμα (Corps Diplomatique, CD) και το Προξενικό Σώμα (Corps Consulaire, CC), το σύνολο δηλαδή του προσωπικού των ξένων διπλωματικών και προξενικών αποστολών που είναι διαπιστευμένες στην Ελλάδα.
Αναφορές
Εξωτερικων *
Λευτέρης Παπαδόπουλος
Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος (Αθήνα, 14 Νοεμβρίου 1935) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, στιχουργός και ποιητής μικρασιατικής καταγωγής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, στην περιοχή της Πλατείας Βικτωρίας. Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες, από την Προύσα ο πατέρας του και από το Νοβοροσίσκ της Ρωσίας η μητέρα του. Πέρασε πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια. Σπούδασε στη νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του ως δημοσιογράφος και από το 1959 έως το 2012 συνεργάστηκε ανελλιπώς με την εφημερίδα Τα Νέα.
Έχει γράψει τα βιβλία: «Επαρχίες της Αθήνας», «Η Τουρκία χωρίς φερετζέ», «Οι παλιοί συμμαθητές», «Ζω από περιέργεια», «Όλα είναι ένα ψέμα», «Μάνος Λοΐζος», «Εν αρχή ην ο Καζαντζίδης», «Είναι γλεντζές, πίνει γάλα», «Δώδεκα πόντους και μισό», «Να συλληφθεί το ντουμάνι», «Μάγκες πιάστε τα γιοφύρια» καθώς και τη μετάφραση του Άσματος ασμάτων. Είναι παντρεμένος με τη σκηνοθέτιδα Ράια Μουζενίδου και έχει γράψει μαζί της τα θεατρικά έργα «Εν βρασμώ ψυχής» και «Ο γολγοθάς μιας ορφανής ανύπαντρης μητέρας» (σάτιρα). Έχει γράψει και παρουσιάσει αναρίθμητες τηλεοπτικές εκπομπές, και συνεργάστηκε ως στιχουργός σε δεκάδες ταινίες και μιούζικαλ. Ανάμεσά τους: «Γλυκιά Ίρμα» με την Έλλη Λαμπέτη, «Εύθυμη χήρα» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, «Άννυ», «Ο Δρόμος» και πολλά άλλα. Κυκλοφορούν τρία βιβλία με τραγούδια του: «Τα τραγούδια γράφουν την ιστορία τους», «Εκατό ανέκδοτα τραγούδια» και «Τα τραγούδια μου». Είναι μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών (ΕΣΗΕΑ), της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και διατέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Μουσικοσυνθετών Ελλάδος.
Ανέλαβε δημοσιογραφικές αποστολές στην Αμερική, τη Ρωσία, την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική. Έχει τιμηθεί με Βραβείο δημοσιογραφικού διαγωνισμού ΕΣΑΤ (1965), το Βραβείο Μπότση (1995), το Βραβείο Παυσανία (2009). Η ΕΣΗΕΑ τον τίμησε επίσης για την προσφορά του, απονέμοντάς του το ανώτατο βραβείο της «ΞΕΝΟΦΩΝ» (2009). Έχει βραβευθεί από τον δήμο Αθηναίων δύο φορές και είναι επίτιμος δημότης του δήμου Πατρέων και Μήθυμνας.
Έχει γράψει περί τα 1.200 τραγούδια με τους πιο σημαντικούς Έλληνες συνθέτες και τραγουδιστές. Έχει μεταφράσει ποίηση του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, του Πάμπλο Νερούδα και του Ναζίμ Χικμέτ. Ο δίσκος του Ο Δρόμος, με αντίτυπα άνω του 1.000.000, κατέχει το ελληνικό ρεκόρ πωλήσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες παρουσιαστές Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Γιώργος Σταφέτας
Ο Γιώργος Σταφέτας ( 26 Ιουλίου 1940 - 25 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Έλληνας τενόρος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε κλασικό τραγούδι και θέατρο. Είναι πρωταγωνιστής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής από το 1986, στην οποία εισήλθε ως έκτακτος χορωδός πρώτη φορά το 1966. Είναι καθηγητής κλασσικού και έντεχνου τραγουδιού, μελοδραματικής τέχνης και αγωγής του λόγου στο ωδείο "Ανδρέας Λ. Κορδός". Απεβίωσε στις 25 Δεκεμβρίου 2022.
Έργα
Ερμήνευσε ρόλους τενόρου στα έργα (ενδεικτική λίστα): Έχει δημοσιεύσει δέκα ποιητικές συλλογές:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες τενόροι Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Εορδαία (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Εορδαία μπορεί να αναφέρεται:
Σερμπρούκ
Το Σερμπρούκ (αγγλικά και γαλλικά: Sherbrooke) είναι πόλη στο νότιο Κεμπέκ του Καναδά, η οποία βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Σαιντ-Φρανσουά και Μαγκόγκ στην καρδιά της διοικητικής περιοχής Εστρί. Με 161.323 κατοίκους στην απογραφή του 2016, αποτελεί την έκτη μεγαλύτερη πόλη στην επαρχία και την τριακοστή μεγαλύτερη στον Καναδά. Η Μητροπολιτική Περιοχή Απογραφής του Σερμπρούκ έχει 212.105 κατοίκους, καθιστώντας την την τέταρτη μεγαλύτερη μητροπολιτική περιοχή στο Κεμπέκ και τη δέκατη ένατη μεγαλύτερη στον Καναδά.
Η πόλη αρχικώς ήταν γνωστή ως Χάιατς Μιλ (Hyatt's Mill), όμως μετονομάστηκε από τον Σερ Τζον Κόουπ Σερμπρούκ (1764-1840), Βρετανό στρατηγό, ο οποίος ήταν υπολοχαγός κυβερνήτης της Νέας Σκωτίας (1812-1816), και γενικός κυβερνήτης της Βρετανικής Βόρειας Αμερικής (1816-1818).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Κεμπέκ
Δήμος Ευρυμενών Λάρισας
Ο Δήμος Ευρυμενών λειτούργησε ως δήμος από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας με έδρα το Στόμιο.
Ήταν δήμος του νομού Λάρισας, βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα του νομού, καταλάμβανε έκταση 95.284 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.428 κατοίκους. Η ονομασία του Δήμου προερχόταν από την αρχαία πόλη Ευρυμενές, η οποία βρισκόταν κοντά στο σημερινό Στόμιο.
Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, από 1 Ιανουαρίου 2011 εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο  Δήμο Αγιάς της  Περιφέρειας Θεσσαλίας.
Διαίρεση
Ο δήμο περιελάμβανε τα εξής 4 δημοτικά διαμερίσματα:
Ονομασία
Ο Δήμος Ευρυμενών πήρε το όνομά του από την αρχαία πόλη των Μαγνητών, Ευρυμενές. Σύμφωνα με την επικρατούσα άποψη και τα αρχαιολογικά ευρήματα, η αρχαία πόλη τοποθετείται βορειοανατολικά του Στομίου, στην περιοχή Παλαιόπυργος πού έχουν βρεθεί ερείπια Βυζαντινού κάστρου.
Παλαιότερος δήμος Ευρυμενών
Ο Δήμος Ευρυμενών συστάθηκε για πρώτη φορά το 1883 με το βασιλικό διάταγμα «περί της εις δήμου διαιρέσεως την κατά τον νομόν Λάρισας επαρχίας Αγιάς» (ΦΕΚ 126Α/2-4-1883). Ο Δήμος ορίστηκε τάξης Γ΄. Έδρα του είχε το Στόμιο (τότε Τσάγεζι) και περιλάμβανε επίσης τον οικισμό Καρίτσα. Ο πληθυσμός του δήμου ήταν 1.197 κάτοικοι, οι 321 εκ των οποίως διέμεναν στην έδρα του δήμου, το Στόμιο και οι 876 στην Καρίτσα. . Ο Δήμος καταργήθηκε με την διοικητική διαίρεση του 1912 και διασπάστηκε σε μικρότερες κοινότητες, την κοινότητα Στομίου και την κοινότητα Καρίτσας που διατηρήθηκαν μέχρι την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευρυμενων
Ρακόρ
Ο όρος Ρακόρ μπορεί να αναφέρεται:
AVE
Η AVE είναι σιδηροδρομική υπηρεσία υψηλής ταχύτητας που συνδέει διάφορες πόλεις της Ισπανίας μεταξύ τους. Το δίκτυο της AVE είναι το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλών ταχυτήτων στην Ευρώπη και το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο.
Επτά από τα δρομολόγια της AVE έχουν αφετηρία τον Σιδηροδρομικό σταθμό Ατότσα στη Μαδρίτη, τέσσερα τον Σιδηροδρομικό σταθμό Σαντς της Βαρκελώνης, ένα τον Σιδηροδρομικό σταθμό Τσαμαρτίν στη Μαδρίτη, ενώ υπάρχει και απευθείας σύνδεση μεταξύ των σιδηροδρομικών σταθμών της Σεβίλλης και της Βαλένθια.
Από αυτούς τους τερματικούς σταθμούς ξεκινούν γραμμές υψηλών ταχυτήτων προς τη Σεβίλλη, τη Μάλαγα, την Ουέσκα, το Τολέδο, το Αλικάντε, το Λεόν, το Καστεγιόν, τη Γρανάδα, την περιοχή της Γαλικίας, το Μπούργος, τη Μούρθια αλλά και προς τα γαλλικά σύνορα με πολλούς ενδιάμεσους σταθμούς όπως τον Σιδηροδρομικό σταθμό Ντελιθίας στην πόλη της Σαραγόσας, τον σιδηροδρομικό σταθμό Φιγέρες, τον σιδηροδρομικό σταθμό του Βαγιαδολίδ, τον σταθμό της Βαλένθια, της Κόρδοβας, τον σταθμό Σιουδάδ-Ρεάλ και πολλούς άλλους ακόμη.
Η γραμμή υψηλών ταχυτήτων Μαδρίτη-Σεβίλλη ήταν η πρώτη του δικτύου και ξεκίνησε τη λειτουργία της το 1997, και στη συνέχεια ακολούθησε η γραμμή υψηλών ταχυτήτων Μαδρίτη-Βαρκελώνη, η οποία εγκαινιάστηκε το 2003 μερικώς και ολοκληρώθηκε το 2008, ενώ το 2013 επεκτάθηκε προς τη Φιγέρες. Το Τολέδο συνδέθηκε στο δίκτυο της AVE τον Νοέμβριο του 2005, η σύνδεση της Μάλαγας και του Βαγιαδολίδ έγινε το 2007, η γραμμή Μαδρίτη-Βαλένθια ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2010, η σύνδεση με το Αλικάντε τον Ιούνιο του 2013, ενώ ακολούθησε η γραμμή Μαδρίτη-Λεόν που ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015. Τον Ιανουάριο του 2018 συνδέθηκε στο δίκτυο της AVE και το Καστεγιόν και το 2019 ολοκληρώθηκε και η σύνδεση μεταξύ Γρανάδας και Αντεκέρα. Ακολούθησαν η γραμμή Μαδρίτη-Γαλικία που ολοκληρώθηκε το 2021 και η γραμμή Μαδρίτη-Μπούργος το 2022. Η πιο πρόσφατη γραμμή του δικτύου είναι η γραμμή Μαδρίτη-Μούρθια που ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2022.
Η υπηρεσία στελεχώνεται από εικοσιτέσσερα τρένα τύπου 100 (TGV) γαλλικής κατασκευής, δεκαέξι τύπου 102 και τριάντα τύπου 112 («Pato», ισπανική λέξη για την «πάπια») ισπανικής κατασκευής και είκοσι έξι τύπου 103 (Siemens Velaro) γερμανικής κατασκευής, τα οποία κινούνται με ταχύτητες ως 310 χιλιομέτρων ανά ώρα όταν βρίσκονται σε σιδηροδρομικό δίκτυο υψηλών ταχυτήτων.
Στα δρομολόγια Μαδρίτη-Σεβίλλη και Βαρκελώνη-Φιγέρες-Περπινιάν, στα γαλλικά σύνορα, χρησιμοποιούνται τρένα τύπου 100, στο δρομολόγιο Μαδρίτη-Βαρκελώνη-Φιγέρες χρησιμοποιούνται τρένα τύπου 103, ενώ στα δρομολόγια Μαδρίτη-Μάλαγα, Μαδρίτη-Λεόν, Μαδρίτη-Ουέσκα, Μαδρίτη-Γρανάδα, Μαδρίτη-Γαλικία και Βαλένθια-Σεβίλλη χρησιμοποιούνται τρένα τύπου 102 και σε αυτά των Μαδρίτη-Καστεγιόν, Μαδρίτη-Αλικάντε, Μαδρίτη-Μπούργος, Μαδρίτη-Μούρθια, Βαρκελώνη-Σεβίλλη, Βαρκελώνη-Μάλαγα, Βαρκελώνη-Γρανάδα, Μπούργος-Βαλένθια και Αλικάντε-Γαλικία τρένα τύπου 112.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ισπανία
Πράτσικα Πάτρας
Του Πράτσικα ονομάζεται μια συνοικία της Πάτρας, στη νότια πλευρά της πόλης.
Ιστορικά στοιχεία
Η παλαιότερη ονομασία της περιοχής ήταν Πόρτες και ονομαζόταν έτσι διότι ήταν η νότια είσοδος της πόλης, δηλ. η πόρτα μεταφορικά. Γύρω στα 1800 αγόρασε μεγάλες εκτάσεις και εγκαταστάθηκε στην περιοχή ο Σιδέρης Πράτσικας, ερχόμενος από την Δρόβιανη της Ηπείρου. Το 1850 οι ανηψιοί του Νικόλαος, Δημήτριος και Σπυρίδων έκτισαν τον ιδιωτικό ναό του Αγίου Ιωάννη Πράτσικα, που σώζεται και σήμερα και από τον οποίο πήρε το όνομά της όλη η συνοικία. Το κτήμα της οικογένειας Πράτσικα ανήκει σήμερα στους απογόνους της.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας *
Ελβετική μυθολογία
Η ελβετική μυθολογία, πριν από την έλευση του Χριστιανισμού, ήταν ένα μείγμα κελτικής και γερμανικής μυθολογίας.
Κάποιοι από τους μύθους, θρύλους ή θεότητες που ήταν ιδιαίτερα γνωστοί είναι η Άρτιο, μια κελτική θεότητα που σχετίζεται με τη φύση και την άγρια ζωή, είναι ιδιαίτερα γνωστή από την Ελβετία, οι δράκοι που πιστεύεται ότι πετούσαν πάνω από τις Άλπεις, οι νάνοι από την Ελβετία που έδιναν μαγικό τυρί σε εκλεκτούς θνητούς, η Ροσμέρτα, θεότητα των Ρωμαίων και των Γαλατών, που σχετιζόταν με την αφθονία των αγαθών και τη γονιμότητα, τo ελβετικό παραμύθι Έλατο που τραγουδάει και οι θρύλοι του Γουλιέλμου Τέλλου.
*
Μιχαήλ Αλεξάντροβιτς της Ρωσίας
Ο Μιχαήλ Β΄ (ρωσικά: Михаи́л Алекса́ндрович, 4 Δεκεμβρίου 1878 - 13 Ιουνίου 1918) ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Ρωσίας από τη δυναστεία των Ρομάνοφ. Ήταν ο τέταρτος γιος του Αλέξανδρου Γ΄ και μικρότερος αδελφός του Νικολάου Β΄. Έγινε διοικητής του Ρωσικού στρατού, αντιστράτηγος (2 Ιουλίου 1916), Γενικός Υπασπιστής, Γερμανός ναύαρχος (24 Ιουλίου 1905) και μέλος της Γερουσίας. Από το 1899 (ημερομηνία του θανάτου του πρίγκιπα Γεωργίου) έως τον Αύγουστο 1904 (ημερομηνία γέννησης του Αλεξέι, γιου του Νικολάου Β΄) ήταν ο διάδοχος του θρόνου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Τυπικά βασίλευσε μόνο 16 ώρες λόγω της παραίτησης του αδελφού του Νικολάου Β΄ και του γιου του Αλεξέι. Στις 3 Μαρτίου 1917 αρνήθηκε να παραλάβει την εξουσία χωρίς τη εκδήλωση βούλησης του Ρωσικού λαού και κάλεσε σε υπακοή την Προσωρινή Κυβέρνηση που είχε δημιουργηθεί.
Ενθρόνιση
Από τη γέννηση πήρε το τίτλο του Μέγα Δούκα. Κατά την έγκριση το 1886 νέων θεσμικών κανονισμών της αυτοκρατορικής οικογένειας αποφασίστηκε ότι ο παλιός τίτλος του "Αυτοκράτορα" θα απονέμεται μόνο στον Αυτοκράτορα και την αυτοκράτειρα. Όλοι οι άλλοι άρχοντες Μεγάλοι Δούκες και Πρίγκιπες χάνουν την πρόσθεση "αυτοκράτορες" στον τίτλο τους. Μετά το βάπτισμα του τρίτου παιδιού του ο Νικολάου Β΄ (της τρίτης κόρης του) στις 18 Ιουνίου του 1899 πεθαίνει από πνευμονική αιμορραγία ο Μεγάλος Δούκας Γεώργιος Αλεξάνδροβιτς. Έτσι ο Μιχαήλ έγινε διάδοχος (τσάρεβιτς). Το Φεβρουάριο 1917 ξεσπά η Επανάσταση και στις 15 Μαρτίου 1917 ο Νικόλαος Β΄ παραιτείται από το θρόνο. Αρχικά τη θέση του πήρε ο γιος του αλλά επειδή σύμφωνα με τους γιατρούς ο μικρός δε θα κατάφερνε να ζήσει για πολύ μακριά από τους γονείς του που θα βρίσκονταν στην εξορία ο Νικόλαος Β΄ ανακάλεσε την απόφασή του. Ο Μιχαήλ Β΄ αρνήθηκε τον θρόνο μέχρις ότου θα επιτρεπόταν στον λαό να ψηφίσει μέσω ενός θεσμικού οργάνου μεταξύ της συνέχισης της μοναρχίας ή της δημιουργίας της δημοκρατίας. Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση ο Μιχαήλ Β΄ ποτέ δεν εκδιώχθηκε από την εξουσία απλά καθυστερούσε να την αναλάβει. Η εκδίωξη του Νικόλαου Β΄ και η ακόλουθη επανάσταση των Μπολσεβίκων έδωσε τέρμα στην κυριαρχία της δυναστείας των Σ.Χ.Γκόττορπ ("Ρομάνοφ") που κυβερνούσε από το 1762. Έστρωσε επίσης τον δρόμο για τη δημιουργία της Σοβιετικής Ένωσης η γέννηση της οποίας σημαδεύτηκε από έναν παγκόσμιο σκεπτικισμό από κάποιους και ενθουσιασμό από άλλους για την πρώτη εφαρμογή της κομμουνιστικής θεωρίας σε μια μεγάλη χώρα όπως η Ρωσία.
Προσωπική ζωή
Το 1907, αν και υπασπιστής, αντιστράτηγος και διοικητής συντάγματος, ο Μιχαήλ είχε συνάψει παράνομη ερωτική σχέση με τη Ναταλία Σερεμέτιεβα τη σύζυγο του αξιωματικού του Βλαντίμιρ Βούλφερτ. Νυμφεύτηκε μαζί της μυστικά στη Βιέννη στις 17 (30) Οκτωβρίου του 1912 στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Σάββα. Αυτό το γεγονός προκάλεσε τη οργή του αδελφού του Νικόλαου Β΄ και της μητέρας του Μαρίας Φεοντόροβνας. Απολύθηκε από όλες τις θέσεις που κατείχε και του απαγορεύτηκε να επιστρέψει πίσω στη Ρωσία, έτσι συνέχισε και ζει με τη σύζυγό του στην Ευρώπη. Το 1910 απέκτησαν έναν γιο τον Γεώργιο. Μετά την έναρξη του Α΄ Παγκόσμιου Πόλεμου ο Μιχαήλ Β΄ ζήτησε την άδεια του Νικολάου Β΄ να επιστρέψει στην πατρίδα και να υπηρετήσει στο στρατό. Μετά τη θετική απάντηση έγινε επικεφαλής της Μεραρχίας Ιππικού στον Καύκασο η οποία σχηματίστηκε στις 23 Αυγούστου 1914 από εθελοντές ντόπιους μουσουλμάνους του Καυκάσου και της Υπερκαυκασίας που σύμφωνα με τη ρωσική νομοθεσία δεν υπηρετούσαν μέχρι τότε στο στρατό. Το 1915 η Ναταλία και ο γιος της έλαβαν από τον αυτοκράτορα τον τίτλο του "κόμη του Μπρασόβ". Ο Νικόλαος Β΄ αναγνώρισε τον ανιψιό του Γεώργιο αλλά δεν του έδωσε κανένα δικαίωμα στο θρόνο. Στις 26 Μαρτίου 1915 ο Γεώργιος τιμήθηκε με τον τίτλο του "κόμη του Μπρασόβ".
Απόρριψη ανάληψης εξουσίας χωρίς τη συγκατάθεση του λαού
Στις 2 Μαρτίου 1917 ο Νικόλαος Β΄ υπό την πίεση των στρατηγών και άλλων από το περιβάλλον του παραιτήθηκε από το θρόνο. Η υποψηφιότητα του Μιχαήλ Β΄ για θρόνο και η δημιουργία μιας συνταγματικής μοναρχίας φαινόταν η μόνη επιλογή για την ανάπτυξη της Ρωσίας. Ο στρατός την αυγή της 3ης Μαρτίου 1917 και πολλές στρατιωτικές μονάδες άρχισαν να ορκίζονται πίστη στον νέο αυτοκράτορα Μιχαήλ Β΄. Όμως ο Μιχαήλ Β΄ αρνήθηκε να ανεβεί στο θρόνο, μέχρις ότου θα επιτρεπόταν στον λαό να ψηφίσει μέσω ενός θεσμικού οργάνου τη συνέχιση της μοναρχίας ή τη δημιουργία της δημοκρατίας.
Το τέλος
Μετά από τα επαναστατικά γεγονότα του Φεβρουαρίου του 1917 εγκαταστάθηκε στο παλάτι του στο Γκάτσινα. Μετά την ανταρσία του Κορνίλοφ τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. Στις 9 Μαρτίου του 1917 αποφασίστηκε η απέλαση του στην περιοχή του Περμ. Η απόφαση απέλασης υπογράφηκε από τον ίδιο τον Λένιν.
Κατά την άφιξή του στην πόλη Περμ έμενε στο ξενοδοχείο "Ερμιτάζ" και μετά στο "Βασιλικό Ξενοδοχείο". Κατά την νύχτα μεταξύ 12-13 Ιουνίου του 1918 ο Μιχαήλ Β΄ απήχθη από το δωμάτιο του ξενοδοχείου του και δολοφονήθηκε μαζί με τον γραμματέα και φίλο του Ν.Τζόνσον από μια ομάδα αξιωματικών της τοπικής αστυνομίας με επικεφαλής τον Μιάσνικοφ κοντά στο χωριό Μάλαγια Γιαζόβαγια.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1912 μυστικά τη Ναταλία κόρη του Σεργέι Αλεξάντροβιτς Σερεμετέβσκι. Η Ναταλία είχε ήδη συνάψει δύο γάμους. Ο γάμος ήταν μοργανατικός και ο Μιχαήλ έχασε τους τίτλους του. Στη σύζυγό του και στους απογόνους της δόθηκε ο τίτλος του "κόμη/κόμισσας του Μπρασόβ":
Αθανάσιος Μινόπουλος
Ο Αθανάσιος Μινόπουλος (1874-1962) ήταν Έλληνας Μακεδονομάχος που έδρασε στην περιοχή της Χαλκιδικής.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μινόπουλος γεννήθηκε στη Βαρβάρα Χαλκιδικής την 1η Ιανουαρίου του 1874. Το 1897 κατατάχθηκε εθελοντής στο ανεξάρτητο τάγμα μηχανικών. Το 1903 προσέφερε πολύτιμες πληροφορίες στο γενικό προξενείο Θεσσαλονίκης για τον εφοδιασμό όπλων άμυνας κατά των Βουλγάρων ως πράκτορας και μόνος εκτελεστής όπου εκτέθηκε πολλές φορές σε μεγάλους κινδύνους. Από το 1904 ως το 1908 έδρασε ως οπλαρχηγός-αρχηγός σώματος. Το 1904 εξόντωσε τη ληστοσυμμορία του καπετάν Νίκου Τρομάρα στη περιοχή Πετροκεράσων - Ζαγκλιβερίου. Το 1912-13 πήρε μέρος στους απελευθερωτικούς αγώνες της Μακεδονίας ως οπλαρχηγός στη Χαλκιδική και τις Σέρρες. Το 1938 του απονεμήθηκε το αναμνηστικό μετάλλιον του Μακεδονικού αγώνα «δια τάς εξαιρετικάς υπηρεσίας του εις τον αγώνα τούτον, δι' ας ενεγράφεις εις την επετηρίδα των Μακεδονομάχων 1903-1909 εις την κατηγορίαν οπλαρχηγού β τάξεως ύπ'αυξ αριθμόν πίνακος 31». Το Σεπτέμβριο του 1962 ορίστηκε από το ΓΕΕΘΑ μέλος της 10μελούς επιτροπής αναγνώρισης Μακεδονομάχων.
Δήμος Αγίας Παρασκευής (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Δήμος Αγίας Παρασκευής μπορεί να αναφέρονται:
Αθανάσιος Μινόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Πέθανε στη Θεσσαλονίκη όπου διέμενε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, σε ηλικία 88 ετών.
Δήμος Αγίας Παρασκευής (αποσαφήνιση)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γκαρ ντυ Νορ
Η Γκαρ ντυ Νορ (στα γαλλικά Paris Gare du Nord - Παρί Γκαρ ντυ Νόρ) είναι ένας από τους μεγαλύτερους κεντρικούς σιδηροδρομικούς σταθμούς του δικτύου SNCF στο Παρίσι, στη Γαλλία. Έχει ανταποκρίσεις με διάφορες αστικές υπηρεσίες, όπως το μετρό Παρισιού, το RER, καθώς και λεωφορεία. Ως προς τον αριθμό κίνησης επιβατών (περίπου 190 εκατ. το χρόνο), είναι ο μεγαλύτερος σιδηροδρομικός σταθμός στην Ευρώπη και ένας από τους μεγαλύτερους στον κόσμο.
Ο σταθμός χρησιμοποιείται για τρένα προς διεθνείς προορισμούς στο Ηνωμένο Βασίλειο, στο Βέλγιο, στην Ολλανδία και στη Γερμανία. Το συγκρότημα του σταθμού σχεδιάστηκε από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Ζακ Χιτόρφ (Jacques Hittorf) ανάμεσα στο 1861 και το 1864. Βρίσκεται στο 10ο διαμέρισμα του Παρισιού.
Υπηρεσίες Τρένων
Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στη Γαλλία Βορειος
Μπασμάτσι
μικρογραφία|Σημαία του κινήματος Μπασμάτσι, 1921-1924 Οι Μπασμάτσι (Басмачество, μπασμάτσιεστβο, όρος προερχόμενος από την τουρκική λέξη "μπασκιντζί" που σημαίνει επιτιθέμενος) επίσημα γνωστό ως Οργάνωση Απελευθέρωσης του Τουρκεστάν ήταν αντάρτικο κίνημα. Το όνομα τους προέρχεται από την τουρκική ρίζα μποσμόκ ("καταστολή"), με την προσθήκη της κατάληξης τσι που εκφράζει συνήθεια. Οι Μπασμάτσι ήταν αντάρτες που δρούσαν στις περιοχές Κεντρικής Ασίας. Το κίνημα ξεκίνησε όταν ξέσπασαν ταραχές μετά την απόφαση στρατολόγησης μουσουλμάνων κατοίκων του Τουρκεστάν κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1916. Πολέμησαν εναντίον των μπολσεβίκων μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1920.
Στους μήνες μετά την οκτωβριανή επανάσταση οι Μπολσεβίκοι κατέλαβαν σημαντικά τμήματα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και ξεκίνησε ο Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος. Τα πολιτικά κινήματα των μουσουλμάνων στο Τουρκεστάν προσπάθησαν να σχηματίσουν κυβέρνηση στην Κοκάνδη, στην κοιλάδα της Φεργκάνα. Οι Μπολσεβίκοι ξεκίνησαν επίθεση στην Κοκάνδη τον Φεβρουάριο του 1918 και έσφαξαν ένα σημαντικό αριθμό ατόμων, πιθανώς μέχρι και 25.000 άτομα. Η σφαγή οδήγησε στην αύξηση της στήριξης για τα κινήματα των Μπασμάτσι που ξεκίνησαν ανταρτοπόλεμο και συμβατικό πόλεμο καταλαμβάνοντας μεγάλα τμήματα της κοιλάδας της Φεργκάνα και μεγάλο μέρος του Τουρκεστάν.