cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Απίθανος Hulk (ταινία)
Προώθηση
Έπειτα τη διαμάχη για το μοντάζ ανάμεσα στον Νόρτον και τον Λετεριέ, η Universal και ο Νόρτον προγραμμάτισαν μια περιοδεία στην οποία θα αποφεύγονταν οι συνεχείς συνεντεύξεις έτσι ώστε να αποφευχθούν και οι δυσάρεστες ερωτήσεις. Ο Νόρτον παρευρέθηκε στην πρεμιέρα, συμμετείχε σε ένα σκετσάκι στην εκπομπή Jimmy Kimmel Live! και προώθησε επίσης την ταινία στην Ιαπωνία. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της κυκλοφορίας επέλεξε να βρίσκεται στην Αφρική για φιλανθρωπίες.
Κυκλοφορία
Ο Απίθανος Hulk έκανε πρεμιέρα στις 8 Ιουνίου 2008 στο Gibson Amphitheatre στην Πόλη της Universal στην Καλιφόρνια και στις 13 Ιουνίου κυκλοφόρησε σε 3505 αίθουσες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Απίθανος Hulk μορφοποιήθηκε και προβλήθηκε σε ΙΜΑΧ για πρώτη φορά στις 30 Αυγούστου 2018, ως μέρος του ΙΜΑΧ φεστιβάλ για τα δέκα χρόνια των Marvel Studios.
Home media
Ο Απίθανος Hulk κυκλοφόρησε από την Universal Pictures Home Entertainment σε Blu-ray και DVD στις 21 Οκτωβρίου 2008, τα οποία περιλαμβάνουν «πίσω από τις σκηνές» πρόσθετα, ηχητικό σχολιασμό, κομμένες σκηνές και εναλλακτική εισαγωγή.
Η ταινία συμπεριλήφθηκε επίσης σε ένα box-set 10 δίσκων με τον τίτλο «Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel: Φάση Ένα – Εκδικητές Ενωθείτε», το οποίο περιελάμβανε όλες τις ταινίες της πρώτης φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel. Κυκλοφόρησε από την Walt Disney Studios Home Entertainment στις 2 Απριλίου 2013. Η Universal κυκλοφόρησε την ταινία σε Ultra HD Bly-ray στις 10 Απριλίου 2018.
Box office
Ο Απίθανος Hulk είχε έσοδα $134.8 εκατομμύρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά, ενώ σε άλλες χώρες είχε έσοδα $130 εκατομμύρια, φτάνοντας συνολικά τα $264.8 εκατομμύρια παγκοσμίως. Η ταινία, ακόμα κι αν μετά βίας προσπέρασε την προκάτοχό της ενώ αν ληφθεί υπόψη ο μικρότερος προϋπολογισμός της πρώτης ταινίας, τότε μόνο την ισοφάρισε, θεωρήθηκε επιτυχημένη. Ο αναλυτής ψυχαγωγίας Ντέιβιντ Ντέιβις είπε στο The Hollywood Reporter: «Ο πρώτος Hulk είχε τόσο υψηλές προσδοκίες μετά τη συνένωση του NBC με τη Universal και υποτίθεται θα έπρεπε να ήταν η αγαπημένη κριτικά και εμπορικά επιτυχία του Ανγκ Λι. Με τη νέα ταινία του Hulk, η Marvel ήταν σε θέση να υπονομεύσει τη σημασία της επιτυχίας μετά τη μεγάλη επιτυχία που είχε ο Iron Man. Έτσι η νέα έδωσε περισσότερα σε σχέση με αυτά που υποσχόταν».
Το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής, Ο Απίθανος Hulk είχε έσοδα $55.4 εκατομμύρια, κατακτώντας την πρώτη θέση στο box office. Κατά το Σαββατοκύριακο της γιορτής του πατέρα, ήταν η δεύτερη ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις πίσω από την ταινία Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer. Αυτό ξεπέρασε τις προσδοκίες της βιομηχανίας για τα $45 εκατομμύρια που ανέμεναν, έπειτα την απογοητευτική ανταπόκριση στην ταινία του 2003. Η Universal πίστευε πως η προώθηση από στόμα σε στόμα θα συνέβαλλε στο να βγει τελικά η ταινία κερδισμένη.
Ο Απίθανος Hulk κυκλοφόρησε επίσης σε 38 άλλες χώρες, προσθέτοντας άλλα $31 εκατομμύρια κατά το άνοιγμά της. Η ταινία ξεπέρασε αυτήν του 2003 στη Νότια Κορέα, ενώ το άνοιγμά της σε Μεξικό και Ρωσία δημιούργησε νέα ρεκόρ για τη Universal. Η ταινία είχε έσοδα 24 εκατομμύρια γουάν (περίπου $3.4 εκατομμύρια) στο άνοιγμά της στην Κίνα στις 26 Αυγούστου, ξεπερνώντας τα έσοδα της προηγούμενης ταινίας τα οποία ήταν 10 εκατομμύρια γουάν.
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής 67% με μέσο όρο 6.2/10, βασισμένο σε 227 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Ο Απίθανος Hulk μπορεί να μην είναι η συντριπτική επιτυχία που ήλπιζαν οι θαυμαστές του οργισμένου μεγαθηρίου Marvel, αλλά προσφέρει περισσότερη από αρκετή δράση στη μεγάλη οθόνη για να αντισταθμίσει την περιστασιακά χάλια αφήγηση». Η σελίδα Metacritic έδωσε στην ταινία 61/100, βασισμένο σε 38 κριτικές με την ένδειξη «γενικά θετικές κριτικές». Η δημοσκόπηση κοινού του CinemaScore έδειξε πως η πλειοψηφία των θεατών ήταν άντρες και βαθμολόγησαν την ταινία με Α-, ενώ το 82% αυτών είχαν δει την ταινία του 2003.
Ο Τοντ ΜακΚάρθι από το περιοδικό Variety είπε: «Αυτό που έμοιαζε, στη θεωρία, η λιγότερο απαραίτητη αναβίωση υπερήρωα στη μεγάλη οθόνη αναδεικνύεται ως ένα απόλυτα ισχυρό καλοκαιρινό πακέτο δράσης στον Απίθανο Hulk». Τονίζει πως «όλα είναι τα ίδια για την πορεία της κινηματογραφικής κατεδάφισης και καταστροφής, οργανωμένα αποτελεσματικά και με ένα ίχνος ενθουσιασμού» και «γραμμένα με σποραδική εξυπνάδα [...] Τα οπτικά κλίνουν προς τη σκοτεινιά, αλλά η επεξεργασία από τρία - στην κυριολεξία έξι - χέρια είναι γρήγορη, ενώ η πάντα παρούσα μουσική επένδυση του Κρεγκ Άρμστρονγκ είναι ταυτόχρονα βομβαρδιστική αλλά και βοηθητική υποστηρίζοντας τη δράση. Τα εφέ ακολουθούν την γενική εικόνα επαγγελματιών αλλά δεν είναι εμπνευσμένα επιτεύγματα». Ο Ρενέ Ροντρίγκεζ από την εφημερίδα The Miami Herald χειροκρότησε το ότι η ταινία «κάνει πολλά πράγματα που ο Hulk του [Ανγκ] Λι δεν έκανε: είναι ελαφρύτερη και με ταχύτερο ρυθμό, πιο αστεία και αγκαλιάζει (αντί να αγνοεί) την τηλεοπτική σειρά των 1970s η οποία προήγαγε τη δημοφιλία του χαρακτήρα». Ο Μαρκ Ράνερ από την εφημερίδα The Seattle Times έγραψε πως «η επανεκκίνηση του πράσινου γολιάθ της Marvel είναι μια βελτίωση σχεδόν με κάθε τρόπο σε σχέση με τη βαριά ταινία Hulk του 2003 από τον σκηνοθέτη Ανγκ Λι - εκτός του ότι ο πραγματικός Hulk ακόμα δείχνει σπανίως καλύτερος από το βιντεοπαιχνίδι και μετά βίας μιλάει». Ο Λου Λούμενικ από την εφημερίδα New York Post είπε: «Αυτό που μένει στη μνήμη ... είναι η μακρά και ουσιαστική μάχη ανάμεσα στον Hulk και τον Abomination στους δρόμους και στις οροφές του Χάρλεμ και μια νωρίτερη αναμέτρηση ανάμεσα στον ομότιτλο χαρακτήρα και τον στρατό των ΗΠΑ, στην οποία παρατάσσονται όπλα υψηλής τεχνολογίας, συμπεριλαμβανομένων κανονιών ηχητικών κυμάτων. Αυτά είναι σκηνοθετημένα με έμπειρο τρόπο από τον σκηνοθέτη Λουί Λετεριέ, ο οποίος δίνει την προϊστορία στους τίτλους αρχής μαζεύοντάς την σε είκοσι τέσσερα λεπτά λιγότερα από όσα χρειάστηκε ο [Ανγκ] Λι». Ο Ρότζερ Ίμπερτ δεν ήταν θαυμαστής της ταινίας δήλωσε: «Ο Απίθανος Hulk είναι αναμφίβολα μια ιδανική εκδοχή του έπους του Hulk για αυτούς που βρήκαν τον Hulk του Ανγκ Λι πολύ ομιλητικό ή, να τολμήσω να πω, πολύ προσεκτικό. Αλλά όχι για μένα. Αποφεύγει τις ενδιαφέρουσες πτυχές του βασιλείου του Hulk και ξοδεύει υπερβολικό χρόνο σε, να τολμήσω να πω, θορυβώδεις και χωρίς νόημα σκηνές δράσης».
Αντιστρόφως, η Κρίστι Λεμίρ από το Associated Press βρήκε πως «οι αναπόφευκτες συγκρίσεις με τον Iron Man, την πρώτη εμπορική επιτυχία των Marvel Studios αυτό το καλοκαίρι, εξυπηρετούν ως μια έντονη υπενθύμιση του τι λείπει από αυτόν τον Hulk: πνεύμα και καρδιά. Παρά την παρουσία του Έντουαρντ Νόρτον, ένας ικανός ηθοποιός ο οποίος μπορεί να εμβαθύνει όσο και ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, δεν νιώθουμε μια δυνατή αίσθηση της εσωτερικής διαμάχης του Μπρους Μπάνερ». Ο Α.Ο. Σκοτ από την εφημερίδα The New York Times παρατήρησε: «'Ο επαρκής Hulk' θα ήταν ένας πιο κατάλληλος τίτλος. Υπάρχουν μερικές μεγάλες, πελώριες μάχες και μερικά φωτεινά κομμάτια εξυπνάδας της ποπ κουλτούρας, αλλά για το μεγαλύτερο μέρος της αυτή η ταινία φαίνεται να στοχεύει με το περιεχόμενό της το γενικό μέσο όρο». Ο Ντέιβιντ Άνσεν από το περιοδικό Newsweek έγραψε: «Ο Λετεριέ έχει στυλ, είναι καλός με τη δράση και είναι πρόθυμος να δώσει στο κοινό την αξία των χρημάτων τους με μάχες που σπάνε κόκαλα. Κι όμως, όταν η ταινία φεύγει από τα ατμοσφαιρικά Βραζιλιάνικα σκηνικά, τίποτα σε αυτόν τον «Hulk» δεν βαθαίνει αρκετά. Οι οικείες απολαύσεις στο είδος είναι όλες στην επιφάνεια. [...] Αυτός που κλέβει την παράσταση στην ταινία είναι ο Τιμ Μπλέικ Νέλσον, κάνοντας μια κωμικά ευπρόσδεκτη εμφάνιση τρίτης πράξης ως ο ανήθικος αλλά τρελά ενθουσιώδης επιστήμονας Σάμιουελ Στερνς».
Μέλλον
Σε μια πιθανή συνέχεια, ο Νόρτον είπε: «Το όλο θέμα ήταν να το οραματιστείς σε πολλά μέρη. Αφήσαμε πολλά πράγματα έξω από την ταινία για αυτό τον σκοπό. [Ο Απίθανος Hulk] είναι σίγουρα προορισμένος ως το πρώτο κεφάλαιο». Ο Λετεριέ έφτιαξε ασαφές το τελευταία πλάνο του Μπάνερ. Με τη σκέψη πως υπήρχε συνέχεια, θα σήμαινε πως ο Μπάνερ καταφέρνει επιτέλους να ελέγξει τον θυμό του, ενώ αντ'αυτού, αν δεν υπάρχει συνέχεια, το πλάνο δείχνει πως γίνεται μια απειλή για τους Εκδικητές. Ο Λετεριέ σκόπευε επίσης για μια σκηνή στους τίτλους τέλους, όπου ο Μπλόνσκι, ως άνθρωπος πια, είναι φυλακισμένος και αλυσοδεμένος σε ένα κουτί. Ο χαρακτήρας του Σάμιουελ Στερνς, τον οποίο υποδύθηκε ο Τιμ Μπλέικ Νέλσον, συστήθηκε με σκοπό να εμφανιστεί ως κακός σε μια πιθανή μελλοντική ταινία, όπου θα γινόταν ο Leader. Ο Άαρον Σιμς, ο επικεφαλής του σχεδιασμού στον Απίθανο Hulk, ξόδεψε επίσης ώρα δουλεύοντας πάνω σε σχεδιασμό για τον Leader. Ο Νέλσον είναι «υπογεγραμμένος» στο να επαναλάβει τον ρόλο. Ο Τάι Μπάρελ θέλει να ενσαρκώσει τον υπερδύναμο Δρ. Σάμσον πιστά από τα κόμικ.
Ο Λετεριέ και ο Ροθ είχαν αρχικά συμφωνήσει να επιστρέψουν. Ο Λετεριέ δήλωσε επίσης πως ο Νόρτον δεν είχε υπογράψει, αλλά τον Οκτώβριο του 2008, η Χαρντ δήλωσε πως ο Νόρτον είχε συμβόλαιο για να επαναλάβει τον ρόλο. Η ταινία είχε ξεπεράσει την προκάτοχό της και η Universal εξέφρασε ενδιαφέρον για μια συνέχεια, ωστόσο ο Λετεριέ πίστευε πως δε θα γινόταν κάποια συνέχεια λόγω των εισπράξεων στο box office. Ο Φάιγκι είπε πως η ταινία ικανοποιούσε τις προσδοκίες της Marvel και πως ο Hulk θα επέστρεφε, αλλά έπειτα από crossover. Η Χαρντ δεν ανησυχούσε πως δε θα υπήρχε συνέχεια μέχρι τουλάχιστον το 2012, αναφερόμενη στη θετική ανταπόκριση προς την ταινία και έχοντας πείρα από την παραγωγή της σειράς ταινιών του Εξολοθρευτή, όπου η δεύτερη και η τρίτη ταινία είχαν διάστημα μεταξύ τους 12 χρόνων. Ο Τιμ Ροθ επιβεβαίωσε πως είχε υπογράψει με τη Marvel για τρεις ακόμα ταινίες. Ο Λετεριέ, αφού είχε πει προηγουμένως πως δε θα ήθελε να σκηνοθετήσει μια συνέχεια, στα τέλη του 2009 είπε πως είχε αλλάξει γνώμη και πως πλέον ήταν δεκτός στο να το κάνει.
Ο Μαρκ Ράφαλο ξεκίνησε να υποδύεται τον Μπάνερ / Hulk στην ταινία Οι Εκδικητές, αφού ο Φάιγκι είπε πως επέλεξε να μην φέρει πίσω τον Νόρτον για τον ρόλο. Τον Οκτώβριο του 2014, ο Νόρτον ισχυρίστηκε πως επέλεξε να μην παίξει ποτέ ξανά τον Hulk επειδή «ήθελε περισσότερη ποικιλία» στην καριέρα του και δεν ήθελε να συσχετιστεί με έναν μόνο χαρακτήρα. Τον Απρίλιο του 2012, παρά το ότι ο Ράφαλο ήταν ήδη δεκτός στο να υποδυθεί τον Hulk σε μια συνέχεια, ο Φάιγκι επιβεβαίωσε πως η Marvel δεν είχε σχέδια μέχρι στιγμής για μια συνέχεια πάνω στον χαρακτήρα του Hulk. Σε μια συνεδρία Q&A, ο Φάιγκι και ο Ράφαλο επιβεβαίωσαν πως γίνονταν συζητήσεις για μια συνέχεια, λόγω της θετικής ανταπόκρισης του κοινού στην ερμηνεία του Ράφαλο στην ταινία Οι Εκδικητές. Τον Σεπτέμβριο του 2012, ο Φάιγκι, καθώς εξερευνούσε όλες τις πιθανές επιλογές για ιστορίες για μια συνέχεια, συμπεριλαμβανομένης και μιας ταινίας βασισμένη στις ιστορίες «Planet Hulk» και «World War Hulk», δήλωσε: «όλα [από την άποψη των ιστοριών από τα κόμικ] είναι πάνω στο τραπέζι. Αν πιστεύω πως ο Hulk μπορεί να υποστηρίξει μια ολόκληρη ταινία και να είναι το ίδιο διασκεδαστικός όσο ήταν στους Εκδικητές; Το πιστεύω. Πιστεύω πως θα μπορούσε απόλυτα να το κάνει. Σίγουρα δε θα το επιχειρήσουμε καν μέχρι τους Εκδικητές 2. Έτσι, υπάρχει άφθονος χρόνος για να το σκεφτούμε».
Τον Ιούνιο του 2014, ο Ράφαλο είπε πως πίστευε πως τα στούντιο ίσως να σκέφτονταν να κάνουν μια ταινία πάνω στον χαρακτήρα του Hulk, λέγοντας: «Νομίζω πως για πρώτη φορά, το σκέφτονται. Όταν κάναμε τους Εκδικητές έλεγαν ένα απόλυτο «Όχι» και τώρα υπάρχει κάποια σκέψη για αυτό. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα οριστικό ακόμα, ούτε καν ένας σκελετός στο τι θα μπορούσε να είναι αυτή η ταινία». Τον Ιούλιο, ο Φάιγκι δήλωσε πως τα στούντιο δεν σκέφτονταν μια ταινία «Planet Hulk» εκείνη τη στιγμή. Ωστόσο, δεν απέκλεισε μια ιστορία όπου ο Hulk και ο Μπάνερ καταλήγουν στο διάστημα και εξήγησε γιατί μια σόλο ταινία Hulk δεν επρόκειτο να συμβεί κατά τη δεύτερη φάση του MCU λέγοντας: «Έπειτα από την πρώτη ταινία των Εκδικητών, ο Iron Man έχει τη δικιά του ταινία, ο Thor έχει τη δικιά του ταινία, ο Captain America έχει τη δικιά του ταινία και η Μαύρη Χήρα, καθώς και ο Φιούρι, βρίσκονταν στην ταινία Ο Στρατιώτης του Χειμώνα. Έτσι ήταν πραγματικά, ειλικρινά, το να σώσεις κάποιον με αποτέλεσμα το μόνο μέρος που θα μπορούσαμε να έχουμε τον Hulk μεταξύ των Εκδικητών είναι στην επόμενη ταινία των Εκδικητών, έτσι ώστε [ο σκηνοθέτης Τζος Γουίντον] να μπορεί να συνεχίσει να παίζει με αυτό στην ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron. Το πού θα πάμε μετά από αυτό, θα δούμε». Τον Οκτώβριο του 2014, ο Φάιγκι ανέφερε και πάλι σχετικά με μια σόλο ταινία: «Θα δούμε. Θα μας άρεσε να το κάνουμε, θα μας άρεσε να βρούμε ένα μέρος για να την τοποθετήσουμε, αλλά αυτή τη στιγμή, ο Hulk θα εμφανίζεται, μαζί με τους φίλους του, στις δικές τους ταινίες στην τρίτη φάση του MCU».
Τον Απρίλιο του 2015, ο Ράφαλο είπε πως το γεγονός πως η Universal κατέχει τα δικαιώματα διανομής των ταινιών του Hulk, μπορεί να αποτελεί εμπόδιο στο να γίνει μια μελλοντική σόλο ταινία πάνω στον χαρακτήρα και το επανέλαβε αυτό και τον Οκτώβριο του 2015 καθώς και τον Ιούλιο του 2017. Η Marvel απέκτησε και πάλι τα δικαιώματα του χαρακτήρα από τον Φεβρουάριο του 2006, αλλά η Universal κατέχει τα δικαιώματα διανομής για τον Απίθανο Hulk καθώς και το δικαίωμα πρώτης άρνησης να διανέμει μελλοντικές ταινίες του Hulk. Σύμφωνα με το The Hollywood Reporter, ένας πιθανός λόγος που η Marvel δεν πήρε τα δικαιώματα της διανομής του Hulk όπως έκανε για τους Iron Man, Thor και Captain America από την Paramount Pictures είναι πως η Universal έχει τα δικαιώματα πολλών ηρώων της Marvel στα θεματικά της πάρκα, τους οποίους η Disney θα ήθελε στα δικά της θεματικά πάρκα. Τον Δεκέμβριο του 2015, ο Ράφαλο δήλωσε πως η τεταμένη σχέση ανάμεσα σε Marvel και Universal μπορεί να είναι άλλο ένα εμπόδιο σε κάποια πιθανή κυκλοφορία σόλο ταινίας του Hulk. Τον επόμενο μήνα, σημείωσε πως η έλλειψη μιας σόλο ταινίας του Hulk επέτρεψε στον χαρακτήρα να παίξει έναν πιο επιφανή ρόλο στις ταινίες Thor: Ragnarok, Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας και στην επερχόμενη συνέχεια των Εκδικητών που θα κυκλοφορήσει το 2019 δηλώνοντας: «Δουλέψαμε πάνω σε ένα πολύ ενδιαφέρον στόρι στις ταινίες του Thor[:Ragnarok], των Εκδικητών[:Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας] και της συνέχειας της τελευταίας για τον Μπάνερ που πιστεύω θα - αν όλα προστεθούν μαζί - έμοιαζε με σόλο ταινία του Hulk».
Ο σκηνοθέτης Τζέιμς Γκαν, ο οποίος έχει σκηνοθετήσει και εργαστεί πάνω σε ταινίες του MCU, εξέφρασε ενδιαφέρον στο να κάνει μία ταινία που θα εμπεριείχε τόσο τον Hulk όσο και τον Κόκκινο Hulk, αλλά το πρότζεκτ δεν έφτασε ποτέ στο στάδιο της ανάπτυξης λόγω διαφωνιών με τη Universal. Στην έκθεση D23 Expo της Disney το 2019, τα Marvel Studios επιβεβαίωσαν πως μία σειρά που θα επικεντρώνεται στον χαρακτήρα της Τζένιφερ Γουόλτερς/She-Hulk βρισκόταν στο στάδιο της ανάπτυξης και θα κυκλοφορούσε αποκλειστικά στην πλατφόρμα της Disney+. Η μίνι σειρά περιστρέφεται γύρω από την ξαδέλφη του Μπρους Μπάνερ, η οποία αποκτά τις υπερδυνάμεις της όταν της γίνεται μετάγγιση αίματος από εκείνον. Μέχρι τον Απρίλιο του 2020, ο Ράφαλο βρισκόταν σε συζητήσεις για να εμφανιστεί στη σειρά She-Hulk: Attorney at Law. Επίσης, είχε ακόμα ελπίδες στο ότι μπορεί να γίνει μία σόλο ταινία για τον Hulk, η οποία θα επικεντρωνόταν στο τι έκανε ο χαρακτήρας στα ενδιάμεσα διαστήματα από τις άλλες εμφανίσεις του στις ταινίες του MCU «για να συμπληρώσει όλα τα κενά σχετικά με το τι συνέβη στον Hulk εκείνες τις περιόδους». Τον Δεκέμβριο του 2020, επιβεβαιώθηκε πως τόσο ο Ράφαλο όσο και ο Ροθ, θα επαναλάμβαναν τους ρόλους τους στη σειρά She-Hulk. Επίσης, ο Ροθ παρείχε τα φωνητικά του Abomination στην ταινία Ο Shang-Chi και ο Θρύλος των Δέκα Δαχτυλιδιών (2021), χωρίς ωστόσο το όνομά του να εμφανίζεται στους τίτλους τέλους της ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Hulk (ταινίες) Κατηγορία:Reboots ταινιών Κατηγορία:Ταινίες της Πρώτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άβι Άραντ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ζακ Πεν
Diabolus in Musica
Diabolus in Musica είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο δίσκου του αμερικανικού thrash metal συγκροτήματος Slayer, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "American Records".
Ιστορία του δίσκου
Το 1997, ο ντράμερ Πολ Μπόσταφ επέστρεψε στους Slayer και το συγκρότημα ξεκίνησε να ηχογραφεί το επόμενο άλμπουμ του. Το νέο άλμπουμ παρουσίαζε μία ανανεωμένη εικόνα σε σύγκριση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους, με επιρροές από Groove και Nu Metal. Η παραγωγή του έγινε και πάλι από τον Ρικ Ρούμπιν ενώ οι ηχογραφήσεις στα "Oceanway Studios" του Λος Άντζελες. Ο Μπόσταφ έχει δηλώσει ότι αυτός είναι ο αγαπημένος του δίσκος λόγω του ότι είναι και ο πιο πειραματικός του συγκροτήματος. Ο τίτλος του "Diabolus in Musica" είναι η λατινική εκδοχή της φράσης "ο διάβολος στη μουσική".
Ο δίσκος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1998 μέσω της "American", ανεβαίνοντας στο # 31 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, πουλώντας 46.000 αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Το άλμπουμ έλαβε μέτριες ως αρνητικές κριτικές με το "Metal Forces" να το βαθμολογεί με 4/10, το "Allmusic" με τρία αστέρια και το "Metal Archives" με 52%.
Η "Diabolus On Tour 1998 Part II" ξεκίνησε στις 4 Αυγούστου 1998 από το Βανκούβερ του Καναδά, με τους Fear Factory και τους Kilgore να ανοίγουν τις εμφανίσεις των Slayer. Το συγκρότημα έπαιξε 37 συναυλίες μέχρι τις 19 Σεπτεμβρίου και στις 26 του μήνα εμφανίστηκαν στο φεστιβάλ "Monsters of Rock" του Ρίο ντε Τζανέιρο, ενώ τον Οκτώβριο έδωσαν πέντε συναυλίες στην Ιαπωνία και άλλες πέντε στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία. Στο ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας, τις συναυλίες των Slayer άνοιγαν οι Sepultura και οι System of a Down. Το συγκεκριμένο κομμάτι διήρκεσε από τις 24 Οκτωβρίου μέχρι τις 4 Δεκεμβρίου, με το συγκρότημα να δίνει άλλες δύο συναυλίες στο Μπουένος Άιρες και το Σαντιάγο. Την άνοιξη του 1999, περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους Meshuggah και τους Sick Of It All και το καλοκαίρι έλαβαν μέρος στην περιοδεία "Ozzfest" σαν δεύτερο όνομα πίσω από τους Black Sabbath.
Τραγούδια
1. Bitter Peace (Hanneman) - 4:32
2. Death's Head (Hanneman) - 3:34
3. Stain of Mind (Hanneman, King) - 3:24
4. Overt Enemy (Hanneman) - 4:41
5. Perversions of Pain (Hanneman, King) - 3:33
6. Love to Hate (Hanneman, King) - 3:07
7. Desire (Hanneman, Araya) - 4:19
9. Scrum (Hanneman, King) - 2:16
10. Screaming form the Sky (Hanneman, Araya, King) - 3:12
11. Point (Hanneman, King) - 4:11
Θέσεις τσαρτ
Diabolus in Musica (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 9 Ιουνίου 1998
Μέλη των Slayer
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Diabolus in Musica" είχε την εξής μορφή:
Κέρι Κινγκ - κιθάρα
Τζεφ Χάνεμαν - κιθάρα
Πολ Μπόσταφ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Slayer Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
Άρμετ
Στην ιρλανδική μυθολογία, η θεά Άρμετ (ιρλ. Airmedh) ανήκε στους Τουάθα ντε Ντανάν. Με τον πατέρα της, Ντίαν Κεχτ, και τον αδερφό της, Μιοχ, θεράπευε όσους είχαν πληγωθεί στη Δεύτερη Μάχη της Μόι Τούραχ (Magh Tuiredh).
Όταν ο αδερφός της, Μιοχ, σκοτώθηκε από τον πατέρα τους, Ντίαν Κεχτ, πάνω από τον τάφο του φύτρωσαν βότανα, τα οποία εκείνη μάζεψε και ταξινόμησε. Γι' αυτό το λόγο, η Άρμετ συχνά συνδέεται με τη βοτανική.
Ήταν μια από τους γητευτές, της οποίας τα ξόρκια πάνω από το ευλογημένο πηγάδι του πατέρα της, Ντίαν Κεχτ, μπορούσαν να αναστήσουν τους νεκρούς.
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της υγείας
Μόρφραν
Στο μύθο του Ταλιέσιν, ο Μόρφραν (ή Avagddu στην ουαλική εκδοχή του μύθου) ήταν ο κακάσχημος γιος της Κέριντγουεν και του Tegid Veol.
Η Κέριντγουεν προσπάθησε να τον βοηθήσει, φτιάχνοντας ένα φίλτρο, του οποίου οι τρεις πρώτες σταγόνες θα του χάριζαν γνώση του μέλλοντος. Ανέθεσε το ανακάτεμα του φίλτρου στον Γκουίον, ο οποίος κατά λάθος έχυσε τρεις σταγόνες στο χέρι του και το έγλειψε, με αποτέλεσμα ο ίδιος να αποκτήσει σοφία, ενώ ο Μόρφραν να μείνει άσχημος και καταφρονημένος.
Στράβων
Ο Στράβων (Αμάσεια Πόντου, 64 π.Χ. - Αμάσεια Πόντου, 24 μ.Χ.) ήταν Έλληνας γεωγράφος, φιλόσοφος και ιστορικός, ο οποίος έζησε στη Μικρά Ασία το διάστημα κατά τη μεταβατική ιστορική περίοδο από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Γενικά
Ο Στράβων γεννήθηκε από πλούσια οικογένεια το 63 ή το 64 π.Χ. στην Αμάσεια του Πόντου, στο ίδιο μέρος όπου και πέθανε, σε ηλικία 86 περίπου ετών (λίγο μετά το 23 μ.Χ.). Η Αμάσεια ανήκει πλέον στο σημερινό κράτος της Τουρκίας, ωστόσο την περίοδο που γεννήθηκε ο Στράβων, η περιοχή αυτή είχε μόλις ενσωματωθεί στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Συγγραφικά έργα
Τα δύο μεγαλύτερα συγγραφικά έργα του είναι τα Ιστορικά υπομνήματα και τα περίφημα Γεωγραφικά. Τα Ιστορικά υπομνήματα αποτελούνται από 47 βιβλία γραμμένα σε πάπυρο, τα περισσότερα εκ των οποίων χάθηκαν, με αποτέλεσμα τα σωζόμενα αποσπάσματα (που σήμερα βρίσκονται στην κατοχή του πανεπιστημίου του Μιλάνου της Ιταλίας) να μην επιτρέπουν τον σχηματισμό ακριβούς εικόνας του όλου έργου.
Ως γεωγράφος, ο Στράβων συγκαταλέγεται στους διασημότερους της εποχής του και γενικότερα της αρχαιότητας. Το έργο του Γεωγραφικά, που αποτελείται από 17 βιβλία, σώζεται ακέραιο και σε άριστη κατάσταση, χαρίζοντας παράλληλα τη φήμη και τη δόξα του στους κατοπινούς αιώνες. Πρόκειται για ένα περιληπτικό μεν, αλλά σαφέστατο και μεθοδικό σύγγραμμα, όχι απλά και μόνο χρήσιμο, αλλά και πραγματικά πολύτιμο σε ό,τι αφορά στην πληροφόρηση για τα πράγματα της εποχής του, καθώς παρουσιάζει την περιγραφική ιστορία ανθρώπων και πόλεων από διαφορετικές περιοχές του τότε γνωστού κόσμου. Το έργο αυτό του Στράβωνα είναι, θα μπορούσε να λεχθεί, ο πιο ακριβής και ποιοτικός "Παγκόσμιος Γεωγραφικός Άτλας" της εποχής του. Δεν υπάρχουν πληροφορίες για το ακριβές χρονοδιάγραμμα της συγγραφής του έργου του, ωστόσο αναφορές στα κείμενά του τοποθετούν την ολοκλήρωση των Γεωγραφικών στο διάστημα κατά το οποίο τα ηνία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας είχε ο Τιβέριος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Κρήνη Μοροζίνι
Η Κρήνη Μοροζίνι βρίσκεται στη πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου (κοινώς πλατεία Λιονταριών) στο κέντρο της πόλης του Ηρακλείου Κρήτης. Θεωρείται ένα από τα ελκυστικότερα ενετικά μνημεία του Χάνδακα (Ονομασία του Ηρακλείου Κρήτης κατά τη Βυζαντινή περίοδο) και σώζεται σε πολύ καλή κατάσταση. Το νερό ερχόταν από το βουνό Γιούχτας στις Αρχάνες με ένα υδραγωγείο 15 χιλιομέτρων που έφτανε στο Ηράκλειο.
Το μνημείο αποτελεί σύμβολο της πόλης του Ηρακλείου Κρήτης.
Ιστορία
Τα εγκαίνια έγιναν στις 25 Απριλίου του 1628 - εορτή του Αγίου Μάρκου τότε πολιούχου της πόλης. Εμπνευστής του έργου ήταν ο Φραγκίσκος Μοροζίνι, που έδωσε στην κρήνη το όνομά του. Εκείνη την εποχή υπήρχε πρόβλημα λειψυδρίας στην πόλη του Ηρακλείου. Με σκοπό να επιλυθεί το πρόβλημα, οι Ενετοί κατασκεύασαν σωληνώσεις οι οποίες μετέφεραν νερό από τον Γιούχτα.
Και έτσι έξω από την πόλη και πέρα από την Κνωσό, εκεί που ήταν ο αρχαίος λαβύρινθος της Κνωσού, στην τοποθεσία Αγία Ειρήνη στα Σπήλια, κατασκευάστηκε μια γέφυρα που μετέφερε πάνω της το νερό. Για αυτό και ονομάστηκε υδατογέφυρα, η οποία είναι γνωστή ως ενετική υδατογέφυρα. Και έτσι το νερό του Γιούχτα ερχόταν στην κρήνη αυτή, που από κάτω έχει χτισμένα επτά διαφορετικά πέτρινα επίπεδα, τα οποία λειτουργούσαν ως υδραγωγείο, για να αναβλύζει το νερό επάνω και να βγαίνει μέσα από τον σωλήνα που υπήρχε στο στόμα καθενός από τους 4 λέοντες που πλαισίωναν τις 8 λεκάνες του συντριβανιού. Μέσα στο συντριβάνι και έξω από αυτό υπάρχουν ανοίγματα στο δάπεδο, καλυμμένα με πράσινα τζάμια, στα οποία φαίνονται ακριβώς αυτά τα τμήματα του πάλαι ποτέ υπόγειου υδραγωγείου.
Το οκτάλοβο σχήμα της δεξαμενής οφείλεται στην αύξηση της περιφέρειάς της, για να παίρνουν νερό περισσότεροι άνθρωποι. Στο κάθε ημικύκλιο μπορούν να σταθούν πέντε άτομα, δηλαδή σε όλη την κρήνη σαράντα άτομα συγχρόνως, να βουτήξουν τα δοχεία τους και να τα γεμίσουν. Βρύσες (κρουνοί) δεν υπήρχαν. Τα θέματα των ανάγλυφων παραστάσεων στους λοβούς είναι παρμένα από την ελληνική μυθολογία και κυρίως από το θαλασσινό κόσμο.
Η κρήνη έχει μια πολύλοβη δεξαμενή κοσμημένη με ανάγλυφες παραστάσεις από το θαλάσσιο βασίλειο (τρίτωνες, δελφίνια, μυθολογικά τέρατα, θαλάσσιους δαίμονες) καθώς και οικόσημα. Το νερό έτρεχε από το στόμα τεσσάρων αξονικά τοποθετημένων λεόντων, που στηρίζονταν σε βάθρο στο κέντρο της κρήνης και υποβάσταζαν μαρμάρινη λεκάνη.
Σε αυτές τις οκτώ δεξαμενές πήγαιναν με πήλινα δοχεία, κανάτες οι νοικοκυρές και γέμιζαν νερό. Δεν υπήρχε το σημερινό γύρω γύρω πλαίσιο το πλυμμηρισμένο με νερό. Τότε οι άνθρωποι ανέβαιναν πάνω στο μνημείο και έσκυβαν για να πάρουν νερό από μέσα. Επίσης κάτω χαμηλά στο μνημείο σχηματίζονταν και μικρές φυσικές λεκάνες-γούρνες, οι οποίες χρησίμευαν για να πίνουν νερό τα ζώα, τα άλογα κυρίως με τα οποία μετακινούνταν οι διαβάτες και οι έμποροι, οι στρατιώτες κτλ..
Σύμφωνα με μία άποψη, ο Μοροζίνι ζήτησε να χτιστεί πάνω από την κρήνη άγαλμα του αρχαίου ελληνικού θεού των θαλασσών Ποσειδώνα, μία απόφαση που πιθανώς είχε σκοπό να κερδίσει την πολιτική υποστήριξη των Ελλήνων Κρητικών. Το άγαλμα δεν υπάρχει σήμερα, καθώς όπως λέγεται ότι καταστράφηκε από τους Τούρκους ή από σεισμό.
Όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Κρήτη, πολιόρκησαν την πόλη του Ηρακλείου. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, οι Τούρκοι έκοψαν την τροφοδοσία του νερού της κρήνης, με σκοπό να αναγκάσουν τους Καστρινούς να παραδοθούν. Οι Ενετοί δημιούργησαν μια άλλη πηγή, που συγκέντρωνε το νερό από τα πηγάδια και κάθε άλλη πηγή νερού της πόλης, και ονομάστηκε αυτή κρήνη Πριούλι ή αλλιώς κρήνη του Δελημάρκου, και έτσι το Ηράκλειο δεν ξέμεινε από νερό. Η πόλη του Ηρακλείου τελικά παραδόθηκε το 1669, μετά από 22 συνεχόμενα χρόνια μάχης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η ενετική υδατογέφυρα, https://www.neakriti.gr/article/kriti/irakleio/1535822/krini-morozini-4-aiones-despozei-kai-kosmei-to-kedro-tis-polis/
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ηράκλειο Μοροζινι Μοροζινι
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου (Αθηνών-Πειραιώς) Ε.Π.Σ. Ελλάδος 1921-22
thumb|right|200px|Η ομάδα του ΠΠΑΟ Η διοργάνωση της σεζόν 1921-1922 ήταν το Β΄ πρωτάθλημα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών-Πειραιώς, που είχε πλέον μετονομαστεί σε Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ελλάδος, με νικητή για δεύτερη συνεχή χρονιά τον Πανελλήνιο Ποδοσφαιρικό & Αγωνιστικό Όμιλο της Αθήνας.
Διοργάνωση
Σημειώθηκε αυξημένη συμμετοχή σε σχέση με την αντίστοιχη συνδιοργάνωση των ΧΑΝ και ΕΠΣΑ-Π του προηγούμενου έτους και έλαβαν μέρος 8 ομάδες σωματείων ή σχολών, από τέσσερις αθηναϊκές και πειραϊκές. Δε μετείχε ο ΑΠΟ (Νέος) Γουδή, αλλά από την πρωτεύουσα οι: και από το επίνειο οι:
Οι Δόκιμοι, με άλλα λόγια, θα αντιμετώπιζαν τους ξενόφερτους εκπαιδευτές τους, καθώς για ένα μικρό διάστημα η διοίκηση της σχολής τους είχε ανατεθεί σε επιτελείο αξιωματικών του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού, με επικεφαλής Πλοίαρχο ειδικό σε θέματα εκπαίδευσης. Ισχυρότεροι παρέμεναν πάντως οι περυσινοί συμμετέχοντες Πανελλήνιος ΠΑΟ, Πειραϊκή Ποδοσφαιρική Ένωσις, Αθηναϊκός ΑΣ και Πειραϊκός Σύνδεσμος.
Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε ενιαίο όμιλο με το σύστημα πουλ, δηλαδή όλοι εναντίον όλων σε απλές συναντήσεις στο Ποδηλατοδρόμιο του Νέου Φαλήρου (σήμερα Καραϊσκάκη), το μοναδικό κατάλληλο χώρο την εποχή για τέλεση επίσημων ποδοσφαιρικών παιχνιδιών στην Ελλάδα.
Διεξαγωγή
Πρόκειται για τις 6 Φεβρουαρίου 1922 με το ισχύον τώρα Γρηγοριανό ημερολόγιο και εκείνο το απόγευμα Δευτέρας δε θα υπήρξαν, σίγουρα, αναμετρήσεις λόγω του προχωρημένου της ώρας. Μέσω του Τύπου γνωρίζουμε τα 4 πρώτα αποτελέσματα: Είχαμε δηλαδή "ντέρμπι" ανάμεσα στους Ναυτικούς, σε διεκδικητές της πρώτης θέσης ή σε ισοδύναμα γενικά σωματεία ώστε να τονωθεί το ενδιαφέρον των φιλάθλων (πριν γίνει εμφανής η μεγάλη διαφορά δυναμικότητας), στόχος ο οποίος μόνο εν μέρει επιτεύχθηκε εφόσον όλα τα ματς έληξαν ισόπαλα, τα δύο μάλιστα χωρίς τέρματα.
Μέσος όρος 3,75 τέρματα ανά συνάντηση, αριθμός όμως πλασματικός καθόσον από τα συνολικά 62, τα 27 σημειώθηκαν αποκλειστικά σε 3 παιχνίδια (2 των Δοκίμων). Στα υπόλοιπα οι φίλαθλοι είχαν την ευκαιρία να δουν ένα μέσο όρο 2,7 γκολ, όσα περίπου και στο σημερινό ποδόσφαιρο. Η μεγάλη διαφορά δυναμικότητας αποτυπώνεται χαρακτηριστικά με το ότι στις μισές αναμετρήσεις η μία ομάδα δε σκόραρε, τη στιγμή που η αντίπαλη πετύχαινε κατά μέσο όρο 4 τέρματα και πως μετά τις τέσσερις συνεχόμενες στην αρχή, δεν υπήρξαν άλλες ισοπαλίες.
Κατάταξη
!Θέση!!Σύλλογος!!Βαθμοί!!Αγώνες!!Νι - Ισ - Ητ!!Τέρματα!! Αναλογία τερμ.
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1921-1922 ΕΠΣΕ
Σάντα Μαρία Μανταλένα
Ο Ναός της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής (ιταλ. Santa Maria Maddalena) είναι χριστιανικός Ρωμαιοκαθολικός ναός στη Ρώμη, αφιερωμένος στην Αγία Μαρία Μαγδαληνή. Βρίσκεται στη συνώνυμη οδό Via della Maddalena, μία από τις οδούς που αρχίζουν από την Πιάτσα ντελλα Ροτόντα στην περιοχή του Κάμπο Μάρτσιο, κοντά στο ιστορικό κέντρο της Ρώμης.
Ιστορία
Το θρησκευτικό Τάγμα των Καμιλιανών Διακόνων των Ασθενών (ιταλ. Ministri degli Infirmi) είχε στην ίδια θέση έναν ναό από το 1586 και τον 17ο αιώνα ξεκίνησε την ανέγερση του σημερινού ναού, ο οποίος αποπερατώθηκε το έτος 1699 σε αρχιτεκτονικό ρυθμό μπαρόκ.
Στα εβδομήντα περίπου έτη που διήρκεσαν τα έργα, ασχολήθηκαν αρκετοί διαφορετικοί αρχιτέκτονες, ανάμεσα στους οποίους ήταν και οι Κάρλο Κουάντρι (Carlo Quadri), Κάρλο Φοντάνα (που πιστεύεται ότι σχεδίασε τον τρούλο) και Τζοβάννι Αντόνιο ντε Ρόσσι.
Είναι άγνωστο το ποιος σχεδίασε την καμπυλόγραμμη κύρια πρόσοψη του ναού, η οποία ολοκληρώθηκε περί το 1735 σε ρυθμό ροκοκό, που είναι ασυνήθιστος σε προσόψεις ναών της Ρώμης. Επιπλέον, η πρόσοψη φέρει μοτίβα που θυμίζουν έργα του Μπορρομίνι. Παλαιότερες πηγές αποδίδουν τη σχεδίασή της στον Τζουζέππε Σάρντι (Giuseppe Sardi). Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι μεταξύ του 1732 και του 1734 αρχιτέκτονας του Τάγματος ήταν ο Πορτογάλος αρχιτέκτονας Μανουέλ Ρουντρίγκες ντος Σάντους και ότι υπό αυτή του την ιδιότητα διεύθυνε την ολοκλήρωση των έργων του ναού. Η ιστορικός Αλεσσάντρα Μαρίνο πιστεύει ότι η σχεδίαση της πολύ ασυνήθιστης διακοσμήσεως της προσόψεως πρέπει να αποδοθεί στον ντος Σάντους, και όχι στον Σάρντι. Η ιστορικός της αρχιτεκτονικής Νίνα Μάλορυ επίσης υποστηρίζει ότι ο Σάρντι είναι απίθανο να είναι ο σχεδιαστής.
Στα αριστερά του ναού της Αγίας Μαρίας Μαγδαληνής βρίσκεται η μονή των Καμιλιανών, που ανεγέρθηκε περί το 1678 σε σχέδια του Πάολο Αμάτο από το Παλέρμο και ολοκληρώθηκε πριν από το 1685 από τον Κάρλο Φραντσέσκο Μπιτσακκέρι (Carlo Francesco Bizzaccheri, 1655-1721).
Το εσωτερικό του ναού
thumb|right|225px|Το εσωτερικό του ναού με το σκευοφυλάκιο Το εσωτερικό της Σάντα Μαρία Μανταλένα είναι αρχιτεκτονικώς σύνθετο, με επιμήκη οκταγωνικό κυρίως ναό στο στιλ του Μπορρομίνι, με δύο εσωτερικά παρεκκλήσια στην κάθε πλευρά του.
Στη δεξιά πλευρά βρίσκεται το Παρεκκλήσιο του Αγίου Καμίλλου, του οποίου ο θόλος κοσμείται από νωπογραφία (1744) του Σεμπαστιάνο Κόνκα.
Στον ναό υπάρχει επίσης ο ζωγραφικός πίνακας «Ο Άγιος Λαυρέντιος Τζουστινιάνι με το Θείο Βρέφος» του Λούκα Τζορντάνο. Το σκευοφυλάκιο σε ρυθμό ροκοκό είναι περίτεχνα ζωγραφισμένο και διακοσμημένο με πολύχρωμο μάρμαρο.
Πηγές
Μαρια Μανταλε Σαντα Μαρια Μανταλε
Μπάλορ
Στην ιρλανδική μυθολογία, ο Μπάλορ ήταν βασιλιάς των Φομόριαν, ενός λαού γιγάντων. Σϋμφωνα με τον θρύλο. ζούσε στη Νήσο Τόρι.
Ο Μπάλορ ήταν γνωστός για το ένα του μάτι, που μπορούσε να σκοτώσει οποιονδήποτε κοιτούσε. Τη δύναμη αυτή την απέκτησε όταν ήταν μικρός, καθώς παρακολουθούσε τους δρυΐδες του πατέρα του να παρασκευάζουν θανάσιμα ξόρκια, οι καπνοί των οποίων έφταναν στο μάτι του. Συνήθως ήταν κλειστό και το άνοιγε μόνο κατά τη διάρκεια μιας μάχης.
Σύμφωνα με μια προφητεία, ο Μπάλορ θα έβρισκε τον θάνατο από τον εγγονό του. Γι' αυτό κλείδωσε την κόρη του, Έθνι, σε έναν κρυστάλλινο πύργο. Ωστόσο, κατάφερε να μπει ο Κίαν των Τουάθα ντε Ντανάν κι έτσι γεννήθηκε ο θεός Λουγ, τον οποίο ο Μπάλορ πέταξε στη θάλασσα για να τον ξεφορτωθεί. Σώθηκε όμως κι ανατράφηκε από τον θεό Μανάνναν.
Ο Λουγ οδήγησε τους Τουάθα ντε Ντανάν στη Δεύτερη Μάχη της Μόι Τούραχ (Magh Tuiredh) εναντίον των Φομόριαν. Ο Όγκμα αφόπλισε τον Μπάλορ, αλλά αυτός σκότωσε τον βασιλιά Νουάντα. Τελικά, ο Λουγ εκπλήρωσε την προφητεία, τυφλώνοντας τον Μπάλορ με ένα ακόντιο φτιαγμένο από τον θεό Γκοϊβένου.
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία
Opel Ampera
thumb|right|Opel Ampera στο [[Βερολίνο το 2013.]]
Το Opel Ampera είναι ένα τετραθέσιο ηλεκτρικό-υβριδικό αυτοκίνητο της γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Opel, αν και ουσιαστικά δεν είναι ξεχωριστό μοντέλο, αλλά η ευρωπαϊκή εκδοχή του αμερικανικού και επίσης ηλεκτροκίνητου Chevrolet Volt. Και τα δύο μοντέλα κατασκευάστηκαν στο εργοστάσιο Hamtramck της Chevrolet στο Ντιτρόιτ, το Ampera από τον Ιανουάριο του 2012 έως τον Νοέμβριο του 2016 και το Volt από τον Δεκέμβριο του 2011 έως τον Φεβρουάριο του 2019.
Διαθεσιμότητα
thumb|right|Vauxhall Ampera στο [[Ηνωμένο Βασίλειο το 2011. Πρόκειται για τη βρετανική εκδοχή του Opel Ampera.]]
Η Opel το προώθησε υπό το διαφημιστικό σλόγκαν «ηλεκτρικό όχημα με εκτεταμένη αυτονομία», συντομογραφία «Erev», αλλά και το διαφήμισε ως: «Πάρτε ηλεκτρικό όχημά μας στο μέλλον». Το πρώτο μοντέλο της General Motors που βασίστηκε σε αυτή την πλατφόρμα ήταν το Chevrolet Volt, ως η εκδοχή για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ως Opel Ampera, το αρχικό πρωτότυπο παρουσιάστηκε τον Μάρτιο του 2009 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης και κυκλοφόρησε στην αγορά μόλις τον Ιανουάριο του 2012.
Εμπορική πορεία
thumb|right|Αστυνομικό Opel Ampera στην [[Έσση, Γερμανία.]]
Ωστόσο, λόγω των εξαιρετικά χαμηλών πωλήσεων, τον Ιούλιο του 2014 η Opel ανακοίνωσε ότι δεν θα υπάρξει δεύτερη γενιά του Ampera. Ενδεικτικώς το 2012, το πρώτο έτος εμπορικής του διάθεσης, πωλήθηκαν μόλις 3.741 αντίτυπα στην Ευρώπη, με τις κυριότερες αγορές να είναι οι εξής:
Ειδικότερα στην Ελλάδα, ταξινομήθηκαν τότε επίσημα και κυκλοφόρησαν μόλις 9 Opel Ampera. thumb|left|Opel Ampera στο [[Ντίσελντορφ, Γερμανία, το 2012.]]
Έως τον Δεκέμβριο του 2014, είχαν πωληθεί συνολικά 9.695 αντίτυπα των Opel / Vauxhall Ampera, με την πρώτη σε απήχηση αγορά να είναι σταθερά η Ολλανδία, με συνολικά 4.976 αντίτυπα, και δεύτερη η Γερμανία, με 1.521 αντίτυπα. Η Ολλανδία είναι, επίσης, η κυριότερη εξαγωγική αγορά του Chevrolet Volt στην Ευρώπη, με 1.065 αντίτυπα στο χρονικό αυτό διάστημα.
Αντιθέτως, τον Ιανουάριο του 2015 ο αμερικανικός όμιλος της General Motors παρουσίασε τη δεύτερη γενιά του Chevrolet Volt, πλην όμως τον Απρίλιο του 2015 επιβεβαίωσε ότι δεν θα κατασκευάσει δεξιοτίμονη εκδοχή του Chevrolet Volt δεύτερης γενιάς και, κατά συνέπεια, ούτε και νέο Holden Volt. Για την ιστορία, η παραγωγή του Chevrolet Volt δεύτερης γενιάς έληξε στις 15 Φεβρουαρίου 2019 και μάλιστα την ίδια μέρα με τη λήξη της παραγωγής του Buick LaCrosse, και χωρίς να υπάρξει τυπικά επίσημος διάδοχος για κανένα από τα δύο μοντέλα.
Αντικατάσταση
thumb|right|Η πρώτη παρουσίαση του Opel Ampera-e στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του [[Παρίσι|Παρισιού το 2016.]]
Πρακτικώς όμως στη θέση του Volt, τον Οκτώβριο του 2016 μπήκε στη μαζική παραγωγή ένα εντελώς νέο πλήρως ηλεκτρικό αυτοκίνητο, το Chevrolet Bolt. Από το 2017, άρχισε να διατίθεται και στην Ευρώπη, ως Opel Ampera-e και ειδικότερα στο Ηνωμένο Βασίλειο ως Vauxhall Ampera-e, αλλά η ευρωπαϊκή εκδοχή αποσύρθηκε οριστικά τον Ιούνιο του 2019, εξαιτίας της κατάργησης του συνόλου των κοινών σασί και κινητήρων με την General Motors, λόγω της εξαγοράς των Opel και Vauxhall από τον τότε Όμιλο PSA, που ανακοινώθηκε στις 5 Μαρτίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ampera Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα
Διοικητική διαίρεση νομού Αχαΐας (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Στην παρακάτω λίστα αναφέρονται οι δήμοι, οι κοινότητες, τα δημοτικά, κοινοτικά διαμερίσματα και οι οικισμοί του Νομού Αχαΐας, σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας που ήταν σε ισχύ μέχρι το 2010.
Δήμος Πατρέων
Ο δήμος Πατρέων έχει μόνιμο πληθυσμό 171.616 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται: '''Δ.δ. Ελικίστρας''' [ 1.401 ] '''Δ.δ. Μοίρας''' [ 73 ] Δ.δ. Σουλίου [ 900 ]
Δήμος Αιγείρας
Ο δήμος Αιγείρας έχει μόνιμο πληθυσμό 3.107 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Αιγίου
Ο δήμος Αιγίου έχει μόνιμο πληθυσμό 28.245 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Ακράτας
Ο δήμος Ακράτας έχει μόνιμο πληθυσμό 5.899 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Αροανίας
Ο δήμος Αροανίας έχει μόνιμο πληθυσμό 1.872 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Βραχναίικων
Ο δήμος Βραχναίικων έχει μόνιμο πληθυσμό 4.805 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Διακοπτού
Ο δήμος Διακοπτού έχει μόνιμο πληθυσμό 6.121 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Δύμης
Ο δήμος Δύμης έχει μόνιμο πληθυσμό 10.131 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Ερινεού
Ο δήμος Ερινεού έχει μόνιμο πληθυσμό 3.448 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Καλαβρύτων
Ο δήμος Καλαβρύτων έχει μόνιμο πληθυσμό 7.243 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Λαρισσού
Ο δήμος Λαρισσού έχει μόνιμο πληθυσμό 8.221 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Λευκασίου
Ο δήμος Λευκασίου έχει μόνιμο πληθυσμό 3.067 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Μεσσάτιδος
Ο δήμος Μεσσάτιδος έχει μόνιμο πληθυσμό 12.246 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Μόβρης
Ο δήμος Μόβρης έχει μόνιμο πληθυσμό 4.761 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Παΐων
Ο δήμος Παΐων έχει μόνιμο πληθυσμό 1.730 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Παραλίας
Ο δήμος Παραλίας έχει μόνιμο πληθυσμό 9.153 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Ρίου
Ο δήμος Ρίου έχει μόνιμο πληθυσμό 13.270 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Συμπολιτείας
Ο δήμος Συμπολιτείας έχει μόνιμο πληθυσμό 6.765 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Τριταίας
Ο δήμος Τριταίας έχει μόνιμο πληθυσμό 4.869 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Φαρρών
Ο δήμος Φαρρών έχει μόνιμο πληθυσμό 5.453 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Δήμος Ωλενίας
Ο δήμος Ωλενίας έχει μόνιμο πληθυσμό 6.495 κατοίκους. Στον δήμο περιλαμβάνονται:
Κοινότητα Καλεντζίου
Η κοινότητα Καλεντζίου έχει μόνιμο πληθυσμό 493 κατοίκους. Στην κοινότητα περιλαμβάνονται:
Κοινότητα Λεοντίου
Η κοινότητα Λεοντίου έχει μόνιμο πληθυσμό 514 κατοίκους. Στην κοινότητα περιλαμβάνονται:
Βιβλιογραφία
Αχαΐα Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Αχαΐας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1910-1911
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του φθινοπώρου 1910 διοργανώθηκε από τον ΣΕΓΑΣ. Στη Γ.Σ. του Συνδέσμου, που έγινε στις 30/3/1910 με τη συμμετοχή 52 ελληνικών αθλητικών συλλόγων, υπήρξε ειδική αναφορά στο ποδόσφαιρο και έφορος του αθλήματος εκλέχτηκε ο Π. Δεκαβάλλας. Στο πρωτάθλημα μετείχαν τρεις (3) ομάδες και πρωταθλητής αναδείχτηκε ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών. Οι αγώνες έγιναν στο Ποδηλατοδρόμιο, στο Νέο Φάληρο.
Οι Αγώνες Ποδοσφαιρίσεως 1910
"Χθες έληξαν οι υπό του Συνδέσμου των Ελληνικών αθλητικών και γυμναστικών Σωματείων οργανωθέντες ποδοσφαιρικοί αγώνες α΄ ομάδων... δια του μεταξύ της α΄ ομάδος του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών και της α΄ ομάδος του Πειραϊκού Συνδέσμου τελικού τοιούτου. Κατά τον αγώνα τούτον νικήτρια ανεδείχθη η ομάς του Ποδοσφαιρικού Ομίλου εις ην απονεμηθήσεται το υπό του Συνδέσμου προκηρυχθέν επαμειβόμενον έπαθλον."
Σε μεταγενέστερο δημοσίευμα αναφέρεται πως έδωσε τρεις αγώνες με τον Πειραϊκό, στο πρώτο νίκησε 5-0, στη ρεβάνς ηττήθηκε 2-1 κα στον τελικό επικράτησε με 7-0.
Σύνθεση πρωταθλήτριας ομάδας
thumb|right|100px|[[Κωστής Τσικλητήρας]]
Πρωτάθλημα Β΄ ομάδων
Με τη λήξη του φθινοπωρινού τουρνουά 1910, ο ΣΕΓΑΣ προχώρησε στη διοργάνωση "Ποδοσφαιρικών Αγώνων β΄ ομάδων" για το Δεκέμβριο. Σε αυτούς δήλωσαν συμμετοχή τέσσερις σύλλογοι: Πειραϊκός Σύνδεσμος, Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών, Όμιλος Φιλάθλων Πειραιώς και Αθλητικός Όμιλος Διαγόρας Αθηνών.
Αναφορές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1910-1911 Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου
Gloster F.9/37
Το Gloster F.9/37 (γνωστό και σαν Gloster G.39) ήταν βρετανικό δικινητήριο βαρύ μαχητικό που σχεδιάστηκε πριν το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Απορρίφθηκε από την RAF και δεν εντάχθηκε σε παραγωγή. Η Gloster πρότεινε την δημιουργία νυχτερινού μαχητικού με βάση το F.9/37, όμως και αυτό το εγχείρημα ακυρώθηκε με το σκεπτικό ότι η εταιρεία έπρεπε να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη των υπαρχόντων προγραμμάτων που είχε αναλάβει καθώς και στο εκκολαπτόμενο βρετανικό πρόγραμμα ανάπτυξης αεριωθούμενων.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το αεροσκάφος σχεδιάστηκε για να καλύψει την απαίτηση F.9/37 που ζητούσε την δημιουργία ενός «δικινητήριου μονοθέσιου μαχητικού με σταθερό οπλισμό». Επικεφαλής του προγράμματος ανάπτυξης ήταν ο Τζωρτζ Κάρτερ (George Carter). Το μονοθέσιο μαχητικό έφερε οπλισμό αποτελούμενο από τέσσερα πολυβόλα Browning των 7,7 mm και δύο πυροβόλα Hispano-Suiza HS.404 των 20 mm στο ρύγχος.
F.18/40 και F.29/40
Η Gloster πρότεινε τη δημιουργία ενός μαχητικού με βάση το F.9/37 και κινητήρες Rolls-Royce Merlin για να καλύψει την απαίτηση F.18/40, που αφορούσε την ανάπτυξη ενός νυχτερινού μαχητικού. Το αεροσκάφος θα διέθετε ραντάρ AI και ραχιαίο πυργίσκο οπλισμένο με τέσσερα πολυβόλα. Το εγχείρημα είχε την υποστήριξη του Επιτελείου της Αεροπορίας που έκρινε ότι το μαχητικό αυτό θα ήταν ανώτερο του Bristol Beaufighter και έτσι το Υπουργείο Αεροπορίας διέταξε την μετατροπή ενός εκ των δύο πρωτοτύπων F.9/37 σε νυχτερινό μαχητικό, σύμφωνα με τις οδηγίες της νέας απαίτησης F.29/40.
Παρόλο που το νέο νυχτερινό μαχητικό διατηρούσε τα εξαιρετικά πτητικά χαρακτηριστικά του F.9/37 και κρίθηκε ανώτερο άλλων μαχητικών όπως το Beaufighter και το de Havilland Mosquito, το όλο εγχείρημα ακυρώθηκε τον Μάιο του 1941 με αιτιολογία ότι η κατασκευάστρια έπρεπε να επικεντρωθεί στην ανάπτυξη υπαρχόντων προγραμμάτων και ιδίως του πρωτοποριακού αεριωθούμενου Gloster E.28/39.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
F.9/37 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Χιλδέριχος Β΄
Ο Χιλδέριχος Β΄, Childeric ΙΙ (περί το 653 - 675) μέλος του Οίκου των Μεροβιγγείων ήταν βασιλιάς της Αυστρασίας (662 - 675), βασιλιάς της Νευστρίας και της Βουργουνδίας και βασιλιάς όλων των Φράγκων (673 - 675). Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Κλόβις Β΄ της Νευστρίας και της Βουργουνδίας και της Αγίας Μπάλτχιλντ, ίσως συγγενή τού Ρίκμπερτ της Ανατολικής Αγγλίας. Οι παππούδες του ήταν ο Δαγοβέρτος Α΄ και η βασίλισσα Νάντιλντ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Χλωτάριος Γ΄ κληρονόμησε το βασίλειο των Φράγκων του πατέρα τους το 661, αλλά οι ευγενείς στην Αυστρασία ζήτησαν δικό τους βασιλιά και τους δόθηκε ο Χιλδέριχος Β΄ (662). Ήταν ακόμη ένα παιδί όταν οι στρατιώτες της Αυστρασίας τον σήκωσαν επάνω στην ασπίδα και τον ανακήρυξαν βασιλιά τους.
Ιωάννης Μπωφόρ, 1ος δούκας του Σόμερσετ
Ο Ιωάννης Μπωφόρ, 1ος δούκας του Σόμερσετ (John Beaufort, 1st Duke of Somerset, 1403 – 27 Μαΐου 1444) από τον Οίκο των Μπωφόρ ήταν Άγγλος ευγενής και πολέμαρχος στον Εκατονταετή Πόλεμο ήταν δεύτερος γιος του Ιωάννη Μπωφόρ, 1ου κόμη του Σόμερσετ και της Μάργκαρετ Χόλλαντ, δούκισσας του Κλάρενς. Βαπτίστηκε στις 25 Μαρτίου 1404 και διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο άτεκνο αδελφό του Ερρίκου Μπωφόρ, 2ου κόμη του Σόμερσετ σαν 3ος κόμης του Σόμερσετ, ήταν επίσης 1ος κόμης του Κένταλ.
Χιλδέριχος Β΄
Βασιλιάς όλων των Φράγκων
thumb|250px|left|Χρυσό νόμισμα του Χιλδέριχου Β΄ Το 673 απεβίωσε ο Χλωτάριος Γ΄ και τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Θευδέριχος Γ΄. Ωστόσο μία μερίδα από προέχοντες Βουργουνδούς ευγενείς υπό τον Αλντάριχ ζήτησαν από τον Χιλδέριχο Β΄ να γίνει και βασιλιάς στην Νευστρία-Βουργουνδία. Πράγματι εισέβαλε στο βασίλειο τού αδελφού του και τον εκτόπισε, έτσι έγινε βασιλιάς όλων των Φράγκων. Έκανε τον Μαγιορδόμο της Αυστρασίας Βουλβοάλδο, Μαγιορδόμο και στη Νευστρία-Βουργουνδία, αφού εκτόπισε τον εκεί Μαγιορδόμο Εμπρόιν. Αυτό δυσαρέστησε τους Βουργουνδούς, που δεν ήθελαν έναν ξένο. Το 675 ο Χιλδέριχος Β΄ παραχώρησε στον Αλντάριχ το φέουδο της Αλσατίας και τον τίτλο του δούκα. Φαίνεται πως ο Αλντάριχ συνέχιζε να τον υποστηρίζει στη Βουργουνδία και ο βασιλιάς τον αντάμειψε. Η Αλσατία ήταν διαφιλονικούμενη από τη Βουργουνδία και την Αυστρασία. O Χιλδέριχος Β΄ τιμώρησε τον ευγενή Μποντίλο σωματικά και παράνομα. Αυτό ήταν η σταγόνα, που εξόργισε τους μεγιστάνες της Νευστρίας-Βουργουνδίας: ο Μποντίλο μαζί με δύο φίλους του σκότωσαν τον Χιλδέριχο Β΄, τη σύζυγό του και τον 5ετή γιο τους, όταν ο βασιλιάς κυνηγούσε στο δάσος τού Λιβρύ (νυν Λόνι). Τάφηκαν στον Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Πρε, κοντά στο Παρίσι, το 1645 ανακαλύφθηκαν οι τάφοι τους όμως το περιεχόμενο απωλέσθηκε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Μπίλιχιλντ των Μεροβιγγείων, κόρη τού Σιγιβέρτου Γ΄ της Αυστρασίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεροβίγγειων