cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ
Η ζωή μετά το μπάσκετ
Το Δεκέμβριο του 1991 μετά την αποχώρηση του Μάτζικ Τζόνσον σε ηλικία 32 ετών, καθώς είχε προσβληθεί από AIDS, ο Τζαμπάρ προσφέρθηκε να επιστρέψει στην ενεργό δράση για να αγωνιστεί στους Λος Άντζελες Λέικερς για να τους βοηθήσει τώρα που έχαναν τον μεγάλο ηγέτη τους, όμως η απάντηση ήταν αρνητική. Άλλωστε την τελευταία του σεζόν με την ομάδα, στην ηλικία των 42, φάνηκε επηρεασμένος από τα χρόνια του μη μπορώντας να ανταγωνιστεί τους νεότερους παίκτες και κάνοντας τη χειρότερη σεζόν στην καριέρα του με μόλις 10,4 πόντους και 4,6 ριμπάουντ. Εκλέχθηκε στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame το 1995 και αναδείχθηκε ένας από τους 50 καλύτερους παίκτες στην ιστορία του NBA το 1996 όπως και στην επετειακή ομάδα των 75 χρόνων το 2021. Είχε επίσης επιλεγεί και στην ομάδα των 35 χρόνων του NBA ενώ ήταν ακόμα στην ενεργό δράση. Από το 2015 καθιερώθηκε επίσης βραβείο στο όνομά του για τον καλύτερο σέντερ της χρονιάς. Έχει ασχοληθεί επίσης με τον κινηματογράφο συμμετέχοντας σε ταινία τους Μπρους Λι, καθώς επίσης και σε άλλες δουλειές σε τηλεόραση και κινηματογράφο παίζοντας σε ταινίες συχνά υποδυόμενος τον εαυτό του. Έχει έντονη κοινωνική και πολιτική δράση, παίρνοντας κατά καιρούς θέση σε καίρια ζητήματα της επικαιρότητας με έμφαση στα ζητήματα κοινωνικών ανισοτήτων υποστηρίζοντας τις αδύναμες ομάδες μειονοτήτων και ιδιαίτερα τους μαύρους Αμερικανούς. Επίσης, έχει αρθρογραφήσει για θρησκευτικά ζητήματα, κυρίως όσον αφορά το Ισλάμ και την ουσία του τοποθετούμενος ενάντια στη θρησκευτική μισαλοδοξία. Αρθρογραφεί επίσης σε σημαντικά έντυπα όπως τα Time, Sports Illustrated, Washington Post κ.α.
Είναι ταλαντούχος και καλλιεργημένος σε πολλές πτυχές των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Με βαθιές γνώσεις στην τέχνη, την ιστορία, τον πόλεμο, την πολιτική, τη φιλοσοφία και τη μουσική που τα έχει αποδώσει στην καλλιέργεια από τον πατέρα του. Ήταν καλός μαθητής στο σχολείο και φιλομαθής, γεγονός που μαζί με το ύψος του δεν λειτουργούσαν θετικά επάνω του με την πάροδο του χρόνου. Από την εφηβική του ηλικία είχε καλές επιδόσεις στην ιστορία και στα μαθήματα γλώσσας. Του άρεσε να γράφει και έτσι από την ημέρα που αποσύρθηκε από τα γήπεδα ως παίκτης, εργάζεται ως συγγραφέας και έχει εκδώσει αξιοσημείωτο αριθμό βιβλίων, τα περισσότερα με θέμα το μπάσκετ και τον αθλητισμό, αλλά και για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και το Ολοκαύτωμα. Η αυτοβιογραφία του, Giant Steps δημοσιεύθηκε το 1983. Τα γραπτά του σχετικά με την αφροαμερικανική εμπειρία περιελάμβαναν επίσης:  Black Profiles in Courage: A Legacy of African-American Achievement (1996- έγινε μπεστ-σέλερ των The New York Times), Brothers in Arms: The Epic Story of the 761st Tank Battalion, Forgotten Heroes of the WWII’s World War (2004), On the Shoulders of Giants: My Personal Journey Through the Harlem Renaissance (2007, το οποίο γυρίστηκε και ταινία), What Color Is My World?: The Lost History of African-American Inventors (2012). Επιπλέον, έγραψε το  Coach Wooden and Me: Our 50-Year Friendship on and off the Court (2017) καθώς και μία σειρά μυστηρίου για τον μεγαλύτερο αδερφό του Sherlock Holmes,  Mycroft: Mycroft Holmes (2015), Mycroft and Sherlock (2018) και Mycroft and Sherlock: The Empty Birdcage (2019).
Το Νοέμβριο του 2012 παρουσιάστηκε μπρούτζινο άγαλμά του ύψους συνολικά περίπου 5 μέτρων στο γήπεδο των Λέικερς. Το 2012 διορίστηκε ως ο μοναδικός Πολιτιστικός Πρέσβης των ΗΠΑ από την τότε υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ και στις 22 Νοεμβρίου 2016 του απονεμήθηκε το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας, την υψηλότερη πολιτική διάκριση που έχει δοθεί συνολικά σε 21 Αμερικανούς πολίτες πρωτοπόρους στον τομέα δραστηριότητάς τους. Ίδρυσε και λειτουργεί ως πρόεδρος του Ιδρύματος Skyhook, του οποίου η αποστολή είναι να «δώσει στα παιδιά ένα πλάνο που να μην μπορεί να τα αποκλείσει» φέρνοντας εκπαιδευτικές ευκαιρίες σε υποεξυπηρετούμενες κοινότητες μέσω καινοτόμων εξωτερικών περιβαλλοντικών μαθημάτων.
Ζει στη Νέα Υόρκη με τη δεύτερη σύζυγό του, με την οποία έχει και ένα παιδί, ενώ από τον προηγούμενο γάμο του έχει αποκτήσει άλλα τέσσερα. Το 2009, ο Τζαμπάρ διαγνώστηκε με λευχαιμία, η οποία όμως είχε καλή πρόγνωση. Το 2019 δημοπράτησε πολλά από τα έπαθλα και βραβεία του τονίζοντας: «Όταν πρέπει να αποφασίσετε αν ένα δαχτυλίδι ή ένα τρόπαιο θα πρέπει να στοιβάζεται σε ένα δωμάτιο ή να δίνετε στα παιδιά την ευκαιρία να αλλάξουν τη ζωή τους, είναι πολύ απλό: πωλήστε τα πάντα». Το τελικό ποσό από την πώλησή τους σε συλλέκτες έφτασε στα 2.947.872 δολάρια. Στα τέλη του 2020 αποκάλυψε ότι έχει διαγνωσθεί με καρκίνο του προστάτη και σε δηλώσεις του ανέφερε τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι Αφροαμερικανοί, όπου τα ποσοστά είναι υψηλά όσον αφορά τα καρδιακά προβλήματα και τον καρκίνο.
Στατιστικά καριέρας
Πηγή: Basketball-Reference
NBA
Μιλγουόκι Μπακς
Λος Άντζελες Λέικερς
Βιβλία του Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ
Πηγές : Books by Kareem Abdul-Jabbar, Kareem Abdul-Jabbar
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιλγουόκι Μπακς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Καραμανί
Το Καραμανί (γαλλικά και καταλανικά: Caramany, οξιτανικά: Caramanh) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καραμανιόλ (γαλλικά: Caramagnols).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Λευκορωσική Αντιπολίτευση
μικρογραφία|Η ιστορική σημαία της [[Λευκορωσίας, σύμβολο της Λευκορωσικής Αντιπολίτευσης.]] Ο όρος Λευκορωσική Αντιπολίτευση είναι ένας όρος ομπρέλα ο οποίος αναφέρεται σε όλα τα άτομα, οργανώσεις, ή κινήματα που αντιτίθενται στη σημερινή ηγεσία της Λευκορωσίας, και συγκεκριμένα στον νυν πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο. Σε γενικές γραμμές στην αντιπολίτευση περιλαμβάνει τους προοδευτικούς, φιλευλευθεριστές, σοσιαλδημοκράτες, αριστερούς, αναρχικούς αλλά και τους εθνικιστές και ακροδεξιούς.
Σύμβολα
Σύμβολο της αντιπολίτευσης αποτελεί η σημαία στα χρώματα λευκό και κόκκινο. Η σημαία αυτή ήταν η επίσημη σημαία του κράτους για τη βραχύβια πρώτη Δημοκρατία της Λευκορωσίας, τα έτη 1918-1919. Επίσης ήταν επίσημη σημαία του κράτους όταν η χώρα ανεξαρτητοποιήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση το 1991 μέχρι το 1995, όταν ο νεαρός τότε πρόεδρος Αλεξάντερ Λουκασένκο μετά από δημοψήφισμα άλλαξε τη σημαία της Λευκορωσίας στη σημερινή. μικρογραφία|Παραλλαγή της ερυθρόλευκης ιστορικής σημαίας της Λευκορωσίας. Στο κέντρο είναι το ιστορικό εθνόσημο της Λευκορωσίας. Η ερυθρόλευκη σημαία της Λευκορωσίας έχει χρησιμοποιηθεί σχεδόν σε όλες τις διαδηλώσεις της αντιπολίτευσης. Παραλλαγή της αποτελεί η ίδια σημαία, απλώς με το ιστορικό εθνόσημο της Λευκορωσίας στο κέντρο.
Διαμόρφωση
Το 1994 τρία χρόνια μετά την ανεξαρτητοποίηση της Λευκορωσίας από τη Σοβιετική Ένωση, πρόεδρος της Λευκορωσίας εκλέχτηκε ο Αλεξάντερ Λουκασένκο. Από τότε και έπειτα έχει κατηγορηθεί για τον αυταρχικό τρόπο διακυβέρνησής του. Όλες οι μετέπειτα προεδρικές εκλογές που έγιναν, έχουν χαρακτηριστεί ως άδικες και νόθες από τον ΟΑΣΕ. Επίσης η κυβέρνηση του Λουκασένκο έχει καταστείλει επίμονα κάθε αντίθετη φωνή προς αυτόν. Σε αυτό το κλίμα, διαμορφώθηκε μία αντιπολίτευση που συσπείρωσε γύρω της όλες τις πολιτικές δυνάμεις που ήταν αντίθετες με τον Λουκασένκο.
Λευκορωσικές διαδηλώσεις 2020
μικρογραφία|Συλλαλητήριο της Αντιπολίτευσης κατά τη διάρκεια των [[Λευκορωσικές διαδηλώσεις του 2020|διαδηλώσεων του 2020]]
Οι Λευκορωσικές διαδηλώσεις του 2020 είναι η μεγαλύτερη και μαζικότερη αντίδραση που έχει κάνει μέχρι σήμερα η Λευκορωσική Αντιπολίτευση. Διαδηλώσεις σε όλη τη χώρα, με δεκάδες χιλιάδες άτομα να συμμετέχουν, έφεραν τον Λουκασένκο στα πρόθυρα της παραίτησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Λευκορωσίας Κατηγορία:Κοινωνία της Λευκορωσίας
Αντώνιος της Σαξονίας
Ο Αντώνιος (γερμ. Anton, 27 Δεκεμβρίου 1755 - 6 Ιουνίου 1836) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν βασιλιάς της Σαξονίας (1827-1836).
Βιογραφία
Ο Αντώνιος Κλήμης Θεόδωρος Μαρία Ιωσήφ Ιωάννης Ευαγγελιστής Νέπομουκ Φραγκίσκος Ιαβέρης Αλοϋσιος Ιανουάριος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Χριστιανού της Σαξονίας και της Μαρίας Αντωνίας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Καρόλου Ζ΄ της Αγίας Ρωμαϊκή Αυτοκρατορίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1781 τη Μαρία Καρολίνα της Σαβοΐας, κόρη του Βίκτωρα Αμεδαίου Γ΄ της Σαρδηνίας· δεν απέκτησαν τέκνα.
Το επόμενο έτος η Μαρία Καρολίνα απεβίωσε από ευλογιά και ο Αντώνιος έκανε δεύτερο γάμο το 1787 με τη Μαρία Θηρεσία των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρη του Λεοπόλδου Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και είχε τέσσερα τέκνα, που έζησαν το πολύ δύο έτη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Θέμα Χερσώνος
Ιστορία
Η περιοχή ήταν υπό τη Ρωμαϊκή κυριαρχία ως τις αρχές του 8ου αι., οπότε πέρασε στον έλεγχο των Χαζάρων. Η Ρωμαϊκή εξουσία επανήλθε από τον Αυτοκράτορα Θεόφιλο (βασ. 829-842), που έδειξε ενδιαφέρον για τα βόρεια παράλια στον Εύξεινο Πόντο και ειδικά για τις σχέσεις με τους Χαζάρους. Η παραδοσιακή έρευνα θεωρεί ότι ως πρωτεύουσα του Θέματος ορίστηκε η Χερσώνα περί το 833/34, αλλά οι πιο πρόσφατες έρευνες τη συνδέουν με τη Ρωμαϊκή αποστολή για την κατασκευή της νέας πρωτεύουσας των Χαζάρων στο Σαρκέλ το 839 και προσδιορίζουν τον Πετρωνά Καματηρό ως τον αρχιτέκτονα του Σαρκέλ και πρώτο κυβερνήτη (δούκα) του θέματος το 840/41. Η νέα επαρχία ήταν η πρώτη που κλήθηκε τα Κλίματα, δηλ. οι περιοχές, αλλά λόγω της εξέχουσας θέσης της πρωτεύουσας Χερσώνος, από περίπου το 860 ήταν γνωστή -ακόμη και σε επίσημα έγγραφα- ως το Θέμα της Χερσώνος.
Η επαρχία έπαιξε σημαντικό ρόλο στις Ρωμαϊκές σχέσεις με τους Χαζάρους και αργότερα, έπειτα από την κατάρρευση του Χαγανάτου των Χαζάρων, με τους Πετσενέγκους και τους Ρως. Ήταν κέντρο της Ρωμαϊκής διπλωματίας μάλλον παρά στρατιωτικής δραστηριότητας, καθώς η στρατιωτική εγκατάσταση του Θέματος φαίνεται πως ήταν μικρή και αποτελείτο κυρίως από εντόπιους. Η μικρή ισχύς της καταδεικνύεται από τον όρο στις Ρωμαϊκές συνθήκες με τους Ρως των ετών 945 και 971, ότι οι Ρως αναλάμβαναν την άμυνα εναντίον των Βουλγάρων του Βόλγα.
Η Χερσών ευδοκίμησε μεγάλως από τον 9ο μέχρι τον 11ου αι. ως το κέντρο του εμπορίου στον Εύξεινο Πόντο, παρά την καταστροφή της πόλης από τον Βλαδίμηρο Α΄ μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου, το 988/9. Η πόλη ανέκαμψε γρήγορα: οι οχυρώσεις της αποκαταστάθηκαν και επεκτάθηκαν στο λιμάνι στις αρχές του 11ου αι. Την ίδια εποχή, πιθανώς έπειτα από την ήττα του Γεωργίου Τζουλ το 1016, το Θέμα επεκτάθηκε και περιέλαβε την ανατολική Κριμαία, όπως δηλώνει ο τίτλος κάποιου Λέοντα Αλιάτη ως στρατηγού της Χερσώνος και της Σουγδαίας το 1059. Η περιοχή πάντως χάθηκε πάλι στα τέλη του 11ου αι. στους Κουμάνους. Δεν είναι τίποτε σχεδόν γνωστό για τη Χερσώνα τον 12ο αι., που φανερώνει μία μάλλον ήσυχη περίοδο. Η Χερσών και η επαρχία της παρέμεινε υπό Ρωμαϊκή κυριαρχία ως τον κατακερματισμό της Αυτοκρατορίας από την Δ΄ Σταυροφορία το 1204, όταν πέρασε υπό την εξουσία της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας και Περατείας, όπου Περατεία ονομάστκε τώρα η περιοχή της Χερσώνας.
Η διοίκηση
Το Θέμα της Χερσώνος εμφανίζεται να έχει οργανωθεί με τυπικό τρόπο, με μία απλήρη σειρά αξιωματικών του θέματος, από τους οποίους ένας τουρμάρχης της Γοτθίας είναι γνωστός στα τέλη του 11ου αι., καθώς και οι πανταχού παρόντες φορολογικοί και τελωνειακοί υπάλληλοι γνωστοί ως κομμερκιάριοι. Οι πόλεις του Θέματος ωστόσο, εμφανίζονται να έχουν διατηρήσει σημαντική αυτονομία στη διακυβέρνησή τους, όπως για παράδειγμα η ίδια τη Χερσώνα, που εδιοικείτο από τους τοπικούς μεγιστάνες (άρχοντες) υπό έναν πρωτεύοντα. Επίσης η Χερσών διατήρησε το δικαίωμα να κόβει δικά της νομίσματα, έχοντας ανανεώσει τις κοπές της από τον Μιχαήλ Γ΄ τον Μέθυσο (βασ. 842-867) και ήταν για ένα μακρό διάστημα το μόνο επαρχιακό νομισματοκοπείο εκτός της Κωνσταντινούπολης. Η αυτονομία της ακόμη καταδεικνύεται από το γεγονός ότι η Αυτοκρατορική διοίκηση πλήρωνε ετησίως επιχορηγήσεις (πάκτα) στους ηγέτες της πόλης όπως και στους συμμάχους ηγεμόνες. Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Ζ΄ ο Πορφυρογέννητος, στο έργο του Περί Θεμάτων (De administrando Imperio), συμβουλεύει πως αν ο τοπικός στρατηγός θεωρηθεί ύποπτος εξέγερσης, τότε να κοπεί η πληρωμή της επιχορήγησης στη Χερσώνα και να δοθεί σε άλλη πόλη του θέματος. Στα τέλη του 11ου αι. το θέμα κυβερνιόταν από έναν Κατεπάνω.
Χερσώνος Κατηγορία:Ιστορία της Κριμαίας
Μιντανάο
Το Μιντανάο είναι το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Φιλιππίνων. Είναι ένα από τα τρία νησιωτικά συμπλέγματα των Φιλιππίνων μαζί με τη Λουσόν και τα Βισάγιας. Ιστορικά το νησί είναι γνωστό ως "Μεγάλες Μολούκες".
Ιστορία
Το νησί έχει πάρει το όνομα του από τους Μαγκιντανάο ή Μόρο, οι οποίοι είναι μία από τις μεγάλες εθνότητες που ζουν στις Φιλιππίνες. Οι Μαγκιντανάο δημιούργησαν στο παρελθόν το Σουλτανάτο του Μιντανάο. Το Μιντανάο αρχικώς κατοικήθηκε από τους Νεγκρίτο και τους Αυστρονήσιους, οι οποίοι στη συνέχεια διασκορπίστηκαν στις υπόλοιπες Φιλιππίνες. Σήμερα το νησί αποτελείται από διάφορες εθνότητες γλωσσικές και φυλετικές.
Ο μουσουλμανισμός εξαπλώθηκε στο νησί τον 13ο αιώνα. Έπειτα δημιουργήθηκαν σουλτανάτα όπως το Σουλτανάτο του Μιντανάο και το Σουλτανάτο του Σούλου, τα οποία και ήρθαν σε σύγκρουση με τους Ισπανούς τον 16ο αιώνα.
Λανθασμένα πιστεύεται ότι ο μουσουλμανισμός είχε εξαπλωθεί σε όλο το νησί πριν την άφιξη των Ισπανών. Οι πληθυσμοί στα βόρεια και τα ανατολικά του νησιού πριν προσηλυτιστούν από τους Ισπανούς στον Χριστιανισμό λάτρευαν παγανιστικές θεότητες.
Γεωγραφία
thumb|200px| Η έκταση του νησιού είναι 97.530 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Έχει πληθυσμό 21.582.540 κατοίκων. Στο νησί βρίσκεται το βουνό Άπο που είναι το υψηλότερο στις Φιλιππίνες.
Διοίκηση
Το νησί χωρίζεται σε έξι διοικητικές περιφέρειες οι οποίες χωρίζονται σε 25 νομούς. Στις περιοχές όπου το μουσουλμανικό στοιχείο κυριαρχεί υπάρχει ημιαυτόνομο καθεστώς.
Πολιτισμός
Επί το πλείστον οι κάτοικοι του νησιού μιλούν τη γλώσσα Σεμπουάνο. Το 63% είναι Χριστιανοί και το 36% Μουσουλμάνοι.Οι κάτοικοι του Μιντανάο έχουν αναπτύξει ένα ιδιαίτερο πολιτισμό που είναι διαφορετικός από τους άλλους πολιτισμούς των νότιων Φιλιππίνων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά των Φιλιππίνων
Μορφέας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μορφέας (Μορφεύς, δηλαδή αυτός που δίνει μορφή, σχήμα) είναι γνωστός ένας από τους χίλιους γιους του Ύπνου, ή ένας από τους αδελφούς του, ώστε η Νυξ ήταν είτε μητέρα, είτε γιαγιά του Μορφέως κατα τον Ησίοδο. Άλλη εκδοχή παρουσιάζει ως μητέρα του, την Πασιθέα. Ο Μορφέας ήταν επιφορτισμένος με την «αποστολή» να παίρνει διάφορες ανθρώπινες μορφές με τις οποίες εμφανιζόταν στα όνειρα των ανθρώπων. Στο έργο του τον υποβοηθούσαν υπηρέτες που ονομάζονταν Όνειροι, όπως ο Φοβήτορας και ο Φάντασος. Γενικότερα, ο Μορφέας θεωρήθηκε ως ο θεός των ονείρων, ιδίως στη ρωμαϊκή και στη μεταγενέστερη δυτική παράδοση. Ο Οβίδιος αναφέρει ότι ο Μορφέας επικεντρωνόταν στις ανθρώπινες μορφές των ονείρων, ενώ ο Φοβήτορας στις ζωικές μορφές και ο Φάντασος στα άψυχα αντικείμενα. Εξάλλου αναφέρεται ότι ο Μορφέας, ως επικεφαλής, είχε ιδιαίτερη ευθύνη για τα όνειρα των βασιλιάδων και των ηρώων. Ο Μορφεύς παριστάνεται με φτερούγες, που ήταν τόσο δυνατές και ανθεκτικές ώστε μπορούσαν να τον μεταφέρουν στα πέρατα της Γης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μορφεας
Oneiroi
Σάντα Ρόσα δελ Πενιόν
Η Σάντα Ρόσα δελ Πενιόν (ισπανικά: Santa Rosa del Peñón) είναι ένας από τους δέκα δήμους του Διαμερίσματος Λεόν της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Σάντα Ρόσα δελ Πενιόν.
Πηγές
Σ Σ
Θέμα Λογγοβαρδίας
Το Θέμα Λογγοβαρδίας αποτελούσε διοικητικό διαμέρισμα («θέμα») της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε παραδοσιακά για τις κτήσεις των Λομβαρδών, με τον χρονικογράφο Θεοφάνη τον Ομολογητή να κάνει διάκριση μεταξύ «Μεγάλης Λογγοβαρδίας», δηλαδή το Βασίλειο των Λομβαρδών στη βόρεια Ιταλία, και «Μικρής Λογγοβαρδίας», που περιλάμβανε τη νότια Ιταλία, με τα Λομβαρδικά δουκάτα Μπενεβέντο, Σπολέτο, Σελέρνο και Κάπουα, τις βυζαντινές κτήσεις και τις πόλεις-κράτη (Νεάπολις, Γκαέτα και Αμάλφι) υπό βυζαντινή φεουδαρχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα Κατηγορία:Βυζαντινή Ιταλία
Ξενοφών Στρατηγός
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1869. Κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό και σπούδασε στην πολεμική ακαδημία του Βερολίνου. Έλαβε μέρος στους βαλκανικούς πολέμους και έγινε υπαρχηγός στο γενικό επιτελείο φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποστράτηγου. Το 1917 αποστρατεύθηκε και επαναφέρθηκε το 1920. Το 1922 ανέλαβε το χαρτοφυλάκιο του υπουργείο συγκοινωνιών και τον ίδιο χρόνο καταδικάστηκε από το έκτακτο στρατοδικείο (Δίκη των έξι) σε ισόβια κάθειρξη για εσχάτη προδοσία.
Λίγο αργότερα αμνηστεύθηκε αλλά, λόγω ασθενείας, μετέβη στην Ελβετία όπου και απεβίωσε το 1927, σε ηλικία πενήντα οκτώ ετών.
Μεταξύ άλλων συνέγραψε το έργο "Η Ελλάς εν Μικρά Ασία", απολογία, τρόπον τινά, της αντιβενιζελικής συμμετοχής στη μικρασιατική εκστρατεία. Εν τούτοις, το βιβλίο είναι εξαιρετικώς ενδιαφέρον και πολύτιμο για την ιστορία της περιόδου καθώς περιέχει πολλά ανέκδοτα ελληνικά διπλωματικά έγγραφα της εποχής από το αρχείο του Στρατηγού.
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Στρατηγός Ξενοφων Κατηγορία:Αρχηγοί Γενικού Επιτελείου Στρατού (Ελλάδα) Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Αέτωμα της Αποθέωσης του Ηρακλή (Ακρόπολη)
Το Αέτωμα της Αποθέωσης του Ηρακλή βρέθηκε στην Ακρόπολη και φιλοξενείται στο Μουσείο της Ακρόπολης.
Ιστορικό της ανακάλυψης
Βρέθηκε θρυμματισμένο το 1888 ανατολικά και νοτιοανατολικά του Παρθενώνα. Η συναρμολόγηση έγινε από τον καθηγητή Ρούντολφ Χέμπερνταϊ.
Περιγραφή
Είναι από πώρινο λίθο. Από τα αρχικά 6,6 μέτρα της βάσης σώζονται μόλις 1,74 μέτρα. Αποκαταστάθηκε το κεντρικό τμήμα και το μισό περίπου της δεξιάς πτέρυγας του αρχικού αετώματος, ενώ η αριστερή πτέρυγα λείπει. Στο κεντρικό τμήμα εικονίζεται ένας γενειοφόρος άνδρας καθισμένος σε θρόνο προς τα δεξιά. Ακουμπάει τα πόδια του σε υποπόδιο. Στο κεφάλι φοράει διάδημα που είναι διακοσμημένο με μαιάνδρους και φύλλα. Λείπουν μέρη της κόμης, το αριστερό χέρι, το δεξί χέρι από τον αγκώνα, το αριστερό πόδι και μέρη του κάτω σώματος. Λείπουν επίσης τμήματα του θρόνου. Η κόμη είναι κυματιστή μπροστά και χωρισμένη με λεπτές ραβδώσεις, ενώ πίσω καταλήγει σε μακρές παχιές πλεξούδες μέχρι τους ώμους. Φοράει χιτώνα με κοντά μανίκια, και ιμάτιο με μπορντούρα από απλό μαίανδρο που σκεπάζει το δεξί χέρι και τον θρόνο. Στα πόδια φοράει κόκκινα σανδάλια. Στο χέρι κρατάει σκήπτρο ή κεραυνό, και ίσως έναν αετό. Στα δεξιά του μια γυναίκα καθιστή. Λείπει η κεφαλή, το μεγαλύτερο μέρος του αριστερού χεριού, ο δεξιός αγκώνας, και το κάτω σώμα, εκτός από ένα μέρος της δεξιάς πατούσας. Ένας άλλος άνδρας που φοράει χιτώνα και λεοντή βηματίζει με το αριστερό πόδι μπροστά.
Ερμηνεία
Εικονίζεται ο Δίας με την Ήρα και ο Ηρακλής που ανέβηκε στον Όλυμπο μετά την ολοκλήρωση των άθλων του, συνοδευόμενος από την Ίριδα, αγγελιοφόρο των θεών. Πιστεύεται ότι κοσμούσε κάποιο μικρό κτίριο της Ακρόπολης ή τον παλαιότερο Παρθενώνα, τον λεγόμενο Εκατόμπεδο.
Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο αττικού εργαστηρίου της αρχαϊκής περιόδου.
Καλλιτεχνική ερμηνεία
Αξιοσημείωτη είναι η εμμονή του καλλιτέχνη στις διακοσμητικές λεπτομέρειες, που αποδίδονται με ανάγλυφο ή εγχάραξη.
Πηγές
Κατηγορία:Ακρόπολη Αθηνών Κατηγορία:Έργα γλυπτικής Κατηγορία:Μουσείο Ακρόπολης Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Ρίκι Μάρτιν
Ο Ρίκι Μάρτιν (Enrique "Ricky" Martín Morales, 24 Δεκεμβρίου 1971) είναι Πορτορικανός τραγουδιστής της ποπ, ο οποίος έκανε δημοφιλή τη Latin ποπ στο ευρύ κοινό, πουλώντας πάνω από 70 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.
Παιδική ηλικία
Ο Mάρτιν γεννήθηκε στις 24 Δεκεμβρίου 1971 στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο. Οι γονείς του Nerieda Morales και Enrique Martin Negroni χώρισαν όταν ο Ρίκι ήταν 2 ετών και έπειτα ξαναπαντρευτήκαν και δημιούργησαν καινούριες οικογένειες. Από τα 3 ετεροθαλή αδέρφια του, από το δεύτερο γάμο του πατέρα του, κανένα δεν ασχολήθηκε με το χώρο του θεάματος όπως ο Μάρτιν.
Menudo
Στην ηλικία των 12, ο Ρίκι Μάρτιν έγινε μέλος του νεανικού λάτιν ποπ συγκροτήματος “Menudo”. Το συγκρότημα αποτελούταν από ανήλικους μουσικούς, οι οποίοι όταν έφταναν στην εφηβεία έφευγαν από το συγκρότημα για να ακολουθήσουν «σόλο» καριέρα. Ωστόσο, όταν έφτασε η ώρα του Ρίκι να φύγει από τους “Menudo”, αυτός επέλεξε να γυρίσει πίσω στο Πουέρτο Ρίκο και να τελειώσει το σχολείο.
”Σόλο” καριέρα
Όταν ολοκλήρωσε το σχολείο, ο Μάρτιν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη. Έπειτα, μετακόμισε στην Πόλη του Μεξικού, όπου έπαιξε σε θεατρικές παραστάσεις και σε μία τηλενουβέλλα με τίτλο “Alcanzar una estrella II”.
Το 1990 υπέγραψε συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία Sony Discos και το 1991 κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο album με τίτλο “Ricky Martin”, το οποίο έγινε χρυσό σε Μεξικό, Αργεντινή, Χιλή, Πουέρτο Ρίκο και ΗΠΑ.
Το 1993, ο Ρίκι Μάρτιν κυκλοφόρησε το δεύτερο album του “Me Amaras”, το οποίο πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα παγκοσμίως.
Το 1994, ο Μάρτιν μετακόμισε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια και υποδύθηκε τον bartender, Miguel Morez στην αμερικανική σαπουνόπερα “General Hospital”.
Βroadway
Μετά το τέλος της παγκόσμιας περιοδείας του, ο Ρίκι Μάρτιν επέστρεψε στη Νέα Υόρκη και έπαιξε για πρώτη φορά σε θεατρική παράσταση (Les Miserables) στο Broadway. Παράλληλα με την παράσταση, ο Μάρτιν ετοίμαζε και το τέταρτο προσωπικό του album με τιτλο “Vuelve” το οποίο κατάφερε να πουλήσει 8 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Στο cd συμπεριλαμβανόταν και το No 1 hit σε 60 χώρες “The cup of life” (ύμνος του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1998).
Το πέρασμα στην αγγλική γλώσσα
Το 1999, έπειτα από πολλά χρόνια επιτυχίας στις ισπανόφωνες χώρες, ο Μάρτιν αποφάσισε να ετοιμάσει το πρώτο του αγγλόφωνο άλμπουμ. Το άλμπουμ με τίτλο το όνομα του περιείχε τραγούδια από παραγωγούς όπως ο Desmond Child, Diane Warren, William Orbit αλλά και του παιδικού του φίλου (παραγωγού και τραγουδιστή) Robi Draco Rosa. Στο cd συμμετείχε στο ντουέτο "Be Careful (Cuidado con mi Corazón)" η Madonna. Επίσης, στο τραγούδι "Private Emotion" τον πλαισίωνε η φίλη του Meja. Το πρώτο single του άλμπουμ ήταν το"Livin' La Vida Loca," το οποίο κατέλαβε την πρώτη θέση στα charts πολλών χωρών όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, Ηνωμένο Βασίλειο, Αργεντινή, Αυστραλία, Βραζιλία, Γαλλία, Τουρκία, Ελλάδα, Ινδία, Ισραήλ, Ιταλία, Ιαπωνία, Γουατεμάλα, Μεξικό, Ρωσία και η Νότιος Αφρική. Το άλμπουμ κατέληξε ως ένα από τα πιο εμπορικά του 1999 και έγινε 7 φορές πλατινένιο, πουλώντας 17 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.
Μετά την επιτυχία του πρώτου αγγλόφωνου άλμπουμ ,ο Ρίκι Μάρτιν κυκλοφόρησε ”, το 2000, το δεύτερο αγγλόφωνο άλμπουμ του με τίτλο “Sound Loaded”, το οποίο κατάφερε να φτάσει στην τέταρτη θέση στα charts των Η.Π.Α. Από τα τρία singles του άλμπουμ (She Bangs ,Nobody Wants to Be Lonely και Loaded) κανένα δεν κατάφερε να ανεβεί στην πρώτη θέση των αμερικανικών charts.Ωστόσο,συνολικά το άλμπουμ κατάφερε να πουλήσει στις Η.Π.Α., 2 εκατομμύρια αντίτυπα. Το 2001, ο Μάρτιν κυκλοφόρησε τo άλμπουμ "La Historia" με τα “καλύτερα” ισπανόφωνα τραγούδια του, το οποίο έμεινε στην πρώτη θέση των Latin Charts για πέντε εβδομάδες. Το άλμπουμ περιείχε επανεκτελέσεις των τραγουδιών "Fuego contra fuego" και "El amor de mi vida".Τον ίδιο χρόνο κυκλοφόρησε και το άλμπουμ (The Best of Ricky Martin) με τα καλύτερα αγγλόφωνα τραγούδια του, το οποίο πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Το άλμπουμ περιείχε δύο remixes του τραγουδιού Amor τα οποία κυκλοφόρησαν σε cd single ,σημειώνοντας επιτυχία σε ευρωπαϊκά ραδιόφωνα.
Το 2003, ο Ρίκι Μάρτιν κυκλοφόρησε ένα νέο δίσκο με τίτλο "Almas del Silencio" ("Ψυχές της Σιωπής"). Το πρώτο single ("Tal Vez") παρέμεινε στην πρώτη θέση των Latin Charts για δώδεκα εβδομάδες. Τα επόμενα δύο singles ("Jaleo" και "Y Todo Queda en Nada") κατέλαβαν επίσης την πρώτη θέση των Latin Charts. Συνολικά, το άλμπουμ κατάφερε να πουλήσει πάνω από 1 εκατομμύριο αντίτυπα.
Στις 11 Οκτωβρίου 2005 κυκλοφόρησε το δέκατο άλμπουμ της καριέρας του με τίτλο “Life”. Τα περισσότερα τραγούδια αυτού του άλμπουμ είχαν την υπογραφή του Μάρτιν. Το άλμπουμ έφτασε μέχρι την έκτη θέση του Billboard Top 200 Albums chart. Το πρώτο single ήταν το "I Don't Care" ενώ το επόμενο single "Drop It on Me" δεν μπήκε στα charts. Στη συνέχεια, ο Μάρτιν ανακοίνωσε την έναρξη (15 Νοεμβρίου) της περιοδείας του στην λατινική Αμερική με τίτλο One Night Only. Αφού τελείωσε το πρώτο μέρος της περιοδείας του, κυκλοφόρησε ένα νέο single ("It's Alright"), το οποίο στη Γαλλία κυκλοφόρησε ως ντουέτο με τον Γάλλο R&B τραγουδιστή Μ. Ποκορά και κατέλαβε την τέταρτη θέση στα charts της Γαλλίας.
Το 2006, ο Μάρτιν τραγούδησε στους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Τορίνο. Αργότερα, ανακοίνωσε την έναρξη του δεύτερου κομματιού της περιοδείας του, η οποία περιλάμβανε συναυλίες σε Ευρώπη και Αφρική. Η περιοδεία άρχισε στις 21 Απριλίου στο Manchester και ολοκληρώθηκε στο Τελ Αβίβ, στις 3 Ιουνίου. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιοδείας, πραγματοποίησε και τις πρώτες συναυλίες του στον αραβικό κόσμο. Επίσης, για αυτές τις συναυλίες του ο Ρίκι ηχογράφησε και την αραβοϊσπανική εκδοχή του “ Drop It on Me” (“Enta Omri”) ντουέτο με τον Άραβα αστέρα της ποπ "Cheb Mami". Ωστόσο, οι συναυλίες του στον αραβικό κόσμο τελείωσαν πρόωρα, λόγω έλλειψης διαφήμισης.
MTV Diary και MTV Unplugged
Το Νοέμβριο του 2006, το MTV προέβαλε την εκπομπή "MTV Diary: Ricky Martin", η οποία παρουσίασε σκηνές από την περιοδεία του Ρίκι "One Night Only". Επίσης, το MTV Latin America και το MTV Tr3s προέβαλαν, τον Οκτώβριο του 2006, το "Ricky Martin MTV Unplugged". Το show αυτό, κυκλοφόρησε σε CD και DVD από τη Sony BMG, το Νοέμβριο του 2006. Ειδικά για το show ηχογραφήθηκαν δύο νέα τραγούδια (Tu Recuerdo και Pégate). Το πρώτο από αυτά τα τραγούδια κατέλαβε την πρώτη θέση στα U.S. Latin Charts και το άλμπουμ, γενικά, τη θέση 38 στο Billboard 200 και την πρώτη θέση στα U.S. Latin Charts.
Προσωπική ζωή
Ο Μάρτιν έχει μπει στην λίστα των 50 πιο όμορφων ανδρών στον κόσμο από τα περιοδικά “People” (2000) και “People en Español” (2006).
Εδώ και πολλά χρόνια, ο Μάρτιν παρέμενε μυστικοπαθής σχετικά με την προσωπική του ζωή. Η μόνη γνωστή σχέση του είναι με την Μεξικανή τηλεοπτική παρουσιάστρια, Ρεβέκα ντε Άλμπα (Rebecca de Alba).
Στις 29 Μαρτίου 2010 δηλώσε στην επίσημη προσωπική ιστοσελίδα του ότι είναι ομοφυλόφιλος και πως είναι πολύ περήφανος γι' αυτό, γράφοντας: "I am proud to say that I am a fortunate homosexual man. I am very blessed to be who I am."
Δισκογραφία
Me Amarás A Medio Vivir Vuelve Ricky Martin Sound Loaded La Historia
The best of Ricky Martin
Almas del Silencio Life MTV Unplugged Blanco y negro tour 2007 Ricky Martin 17 Greatest Hits Música + Alma + Sexo
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτορικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ισπανίας
Μόψοπος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μόψοπος είναι γνωστός ένας πανάρχαιος βασιλιάς ή τοπικός ήρωας της Αττικής, από τον οποίο ολόκληρη η Αττική επονομάσθηκε Μοψοπία. Είναι τελείως άγνωστο το αν ο Μόψοπος είχε κάποια σχέση με κάποιο από τα δύο διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας που ονομάζονται Μόψος.
Πηγές
Μοψοπος
Μιχαήλ Γούδας
Ο Μιχαήλ Γούδας (1868-3 Νοεμβρίου 1931 ) ήταν υποναύαρχος ε.α., πολιτικός και συγγραφέας.
Κατατάχθηκε στο βασιλικό ναυτικό φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του υποναυάρχου. Αργότερα ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος βουλευτής Δράμας και Ιωαννίνων. Ανέλαβε διάφορα χαρτοφυλάκια σε πολλές κυβερνήσεις όπως αυτά των Εσωτερικών (15 Μαρτίου-16 Μαΐου 1922), της Εθνικής Οικονομίας (22 Μαΐου -29 Ιουνίου 1922) και ήταν επίσης ο πρώτος υπουργός Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων, Τηλεφώνων (ΤΤΤ) (2 Ιουνίου-10 Σεπτεμβρίου 1922 ). Το 1922 καταδικάστηκε από το έκτακτο στρατοδικείο (δίκη των έξι) σε καθαίρεση και ισόβια  δεσμά με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Λίγο αργότερα αμνηστεύτηκε.
Είχε γράψει αρκετά ιστορικά, γλωσσολογικά και στρατιωτικά έργα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Βουλευτές Δράμας Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Οικονομίας Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ταχυδρομείων, Τηλεγράφων και Τηλεφώνων Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Ντις Πάτερ
Ντις Πάτερ ή Όρκος ήταν Ρωμαϊκή Θεότητα του κάτω κόσμου.
Ταυτίζονταν με τον Ελληνικό Άδη ή Πλούτωνα. Μέχρι κάποιο καιρό ονομάζονταν σκέτο Ντις,χωρίς το ακολουθούμενο Πάτερ. Λέγεται πως ο Όρκος ήταν επίσης ένας Κέλτικος θεός. Σαν τον Άδη, ο Ντις Πάτερ συνδέθηκε με τον κάτω κόσμο αλλά όχι με την κακία. Πήρε πολλά στοιχεία από τον Πλούτωνα, όπως, για παράδειγμα ότι ήταν ένας από τους γιούς του Σατούρνους (Κρόνου) και της Οπς (Ρέας),δηλαδή αδερφός του Νέπτονους και του Γιούπιτερ. Βασίλευε στον κάτω κόσμο με την γυναίκα του, Προσερπίνα (Περσεφόνη) και συμβόλιζε τον ίδιο τον θάνατο. Λατρέυονταν με την σύζυγό του κάθε αιώνα από τους Ρωμαίους.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Θεοί της Ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες του θανάτου Κατηγορία:Θεότητες του Κάτω Κόσμου
Ερνεστίνη της Σαξονίας-Βαϊμάρης
Η Ερνεστίνη, (γερμ. Ernestine Auguste Sophie von Sachsen-Weimar-Eisenach, 4 Ιανουαρίου 1740 - 10 Ιουνίου 1786) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν.
Βιογραφία
Η Ερνεστίνη Αυγούστα Σοφία ήταν η τέταρτη κόρη (πρώτη από τον δεύτερο γάμο) του Ερνέστου Αυγούστου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ και της δεύτερης συζύγου του Σοφίας Καρλόττας των Χοεντσόλερν, κόρης του Γεωργίου Φρειδερίκου Καρόλου, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1758 τον Ερνέστο-Φρειδερίκο Γ΄ των Βέττιν, δούκα της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Βαϊμάρης-Άιζεναχ
Σαν Χοσέ δε Ατσουάπα
To Σαν Χοσέ δε Ατσουάπα (ισπανικά: San José de Achuapa) είναι ένας από τους δέκα δήμους του Διαμερίσματος Λεόν της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Χοσέ δε Ατσουάπα.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Νικαράγουας Κατηγορία:Λεόν (Νικαράγουα)
Μαξίμ Ρεμπώ
Ο Ζαν-Φρανσουά-Μαξίμ Ρεμπώ (Jean-François-Maxime Raybaud, 1795-1894) ήταν Γάλλος φιλέλληνας, στρατιωτικός και συγγραφέας και συμμετείχε στην Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Νεολαία
Γεννήθηκε στο Σατώ ντυ Καναντέλ, στο Λα Κολ-συρ-Λουπ της Κυανής Ακτής. Ήταν παιδί όταν μετακόμισε στο Λα Φλες του Λίγηρα, όπου ο πατέρας του Λουίς-Μαξίμ Ραιμπώ έγινε επικεφαλής της στρατιωτικής σχολής "Εθνικό Στρατιωτικό Πρυτανείο".
Κατά την άφιξή του στην Ελλάδα το 1821, ο Έλληνας ιστορικός Α. Βακαλόπουλος τον αναφέρει σαν πρώην αξιωματικό του Ναπολέοντα Α΄. Ο ίδιος ο Ρεμπώ αρχίζει τα ελληνικά απομνημονεύματά του, που δημοσιεύθηκαν το 1824, με τη φράση "εισήλθα στην υπηρεσία το 1813" και "άφησα τον στρατό με τη μείωση του προσωπικού, τον Δεκέμβριο του 1820." Αυτό δίνει βάση στον σύγχρονο Βρετανό ιστορικό Γουίλιαμ Σαιντ Κλαιρ να αναφέρει, ότι η συμμετοχή του στην Ελληνική επανάσταση ήταν αναζήτηση μιας νέας καριέρας.
Ελληνική επανάσταση
Τον Ιούλιο του 1821, μετά από συνάντηση στη Μασσαλία με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, ο Ρεμπώ απέπλευσε μαζί του με ένα Υδραίικο μπρίκι για να συμμετάσχουν στην εξέγερση της Ελλάδας. Μαζί τους στο πλοίο ήταν 70 εθελοντές Έλληνες της διασποράς, 4 Γάλλοι και 3 Ιταλοί εθελοντές. Στις 2 Αυγούστου 1821 το πλοίο αγκυροβόλησε στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου. Ο Ρεμπώ συμμετείχε στην πολιορκία και παρευρέθηκε στην Άλωση της Τριπολιτσάς τον Οκτώβριο του 1821. thumb|left|upright=1.5|Σχέδιο της [[Άλωση της Τριπολιτσάς|Άλωσης της Τριπολιτσάς στην τελευταία της φάση, που ελήφθη από το έργο του Μαξίμ Ρεμπώ που παρευρίσκεται στις μάχες]] Ο σύγχρονος Άγγλος ιστορικός Ντάγκλας Ντέικιν ισχυρίζεται, ότι πριν από αυτό είχε προλάβει να «προσφέρει τις υπηρεσίες του στη Μακεδονία». Στη Μάχη του Πέτα, όπου το πρώτο τακτικό σύνταγμα (στην πραγματικότητα τάγμα) του ελληνικού στρατού -το οποίο αποτελείτο από Έλληνες της διασποράς και ξένους εθελοντές- απώλεσε το ήμισυ της δύναμής του, ο Ρεμπώ υπηρέτησε στο Επιτελείο του Μαυροκορδάτου. Τον Ιούλιο του 1822 στη πόλη του Μεσολογγίου ήταν επικεφαλής 25 επιζώντων του Πέτα Φιλελλήνων κατά την τελετουργική βολή στη μνήμη των πεσόντων συντρόφων τους.
thumb|right|200px|Σχέδιο της [[Μάχη στο Κομπότι|μάχης στο Κομπότι από το βιβλίο του Μαξίμ Ρεμπώ]] Επέστρεψε στη Γαλλία, όπου το 1824 δημοσίευσε τα απομνημονεύματά του από την Ελλάδα, που συνοδευόταν από τοπογραφικά σχέδια («Mémoires sur la Grèce pour servir à l'histoire de la guerre de l'Indépendance, accompagnés de plans topographiques» – Παρίσι, 1824). Οι Έλληνες ιστορικοί τον θεωρούν σαν τον «πιο αξιόπιστο από όλους τους Γάλλους απομνημονευματογράφους και ιστοριογράφους» των πρώτων χρόνων της Επαναστάσεως. Την ίδια ώρα, στα απομνημονεύματά του δεν διστάζει να ειρωνευτεί και να επικρίνει την αξιοπιστία τού συμπατριώτη του Ολιβιέ Βουτιέ (Olivier Voutier) και να χλευάζει τη μυθοπλασία στα απομνημονεύματα του Βουτιέ «Mémoires sur la guerre actuelle des Grecs», ο οποίος τα είχε δημοσιεύσει το προηγούμενο έτος (Παρίσι, 1823). Τον Σεπτέμβριο του 1825 επανήλθε στην Ελλάδα ως επικεφαλής της πρώτης ομάδας των εθελοντών, που αποστελλόταν από τη Γαλλική Φιλελληνική Επιτροπή. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Γαλλία και επανήλθε επικεφαλής μίας από τις δύο νέες ομάδες εθελοντών, που απεστάλλησαν από τη Γαλλική Φιλελληνική Επιτροπή το 1826. Τον Νοέμβριο του 1826, επικεφαλής 70 τακτικών στρατιωτών, συμμετείχε στην αποτυχημένη επιδρομή του Ιωάννη Κωλέττη στο νησί της Εύβοιας. Σύμφωνα με τον σύγχρονο Βρετανό ιστορικό Γουίλιαμ Σαιντ Κλερ, η ειρωνεία και η εχθρότητά του προς τον Βουτιέ, ο οποίος επίσης επέστρεψε στην Ελλάδα το 1826, οδήγησε τους δύο Γάλλους σε μονομαχία. Και ο Βουτιέ και ο Ρεμπώ τραυματίστηκαν.
Ο Ρεμπώ πήγε στη Γαλλία και στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα το 1828 κατά τη διάρκεια της γαλλικής εκστρατείας του Μοριά με επικεφαλής τον στρατηγό Μαιζώνος, με σκοπό αυτή τη φορά να εγκαταστήσει τυπογραφείο και να εκδώσει μια γαλλο-ελληνική εφημερίδα. Το τυπογραφείο, σε συνεννόηση με τον Κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια, το εγκατέστησε στην Πάτρα, όπου και εξέδιδε την γαλλόφωνη εφημερίδα «Le Courrier d'Orient», με τη βοήθεια του Ζακ Μανζάρ (Jacques Mangeart). Η εφημερίδα εκδιδόταν μέχρι το 1829.
Τα τελευταία χρόνια
Στη συνέχεια ο Ρεμπώ αναφέρεται ως Διευθυντής Τμήματος Έρευνας στη Γαλλική εθνική στρατιωτική σχολή, Πρόξενος της Γαλλίας στην Κύπρο και Γενικός Πρόξενος της Γαλλίας στην Αϊτή.
Σημείωση
Σημειώνεται ότι σε κάποιες περιπτώσεις ο Μαξίμ Ρεμπώ αναφέρεται λανθασμένα ως Louis Maxime Raybaud (1760-1842), ο οποίος ήταν άλλο πρόσωπο, Γάλλος βουλευτής στη Βουλή των 500 και διευθυντής στη στρατιωτική σχολή École Militaire de la Flèche
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί
Μυίαγρος
Πηγές
Μυιαγρος
Η Γενναία (ταινία, 2012)
Η Γενναία (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: Brave) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων σε μορφή 3D, παραγωγής 2012. Τη σκηνοθεσία ανέλαβαν οι Μαρκ Άντριους και Μπρέντα Τσάπμαν και το σενάριο έγραψαν οι ίδιοι μαζί με τους Στιβ Περσέλ και Αϊρίν Μεκί. Την παραγωγή της ταινίας ανέλαβε η Pixar και τη διανομή η Walt Disney. Οι φωνές που ακούγονται είναι των ηθοποιών Κέλι ΜακΝτόναλντ, Τζούλι Γουόλτερς, Μπίλι Κόνολι, Έμμα Τόμσον, Κέβιν ΜακΚίντ, Κρεγκ Φέργκιουσον, Ρόμπι Κολτρέιν και Τζον Ρατζενμπέργκερ. Η ταινία διαδραματίζεται στα Χάιλαντς της Σκωτίας το 10ο αιώνα, όπου η Μέριντα, μια πριγκίπισσα με ταλέντο στην τοξοβολία, προκαλεί χάος στο βασίλειό της όταν αψηφά ένα παλιό έθιμο. Αφού συμβουλεύεται μια μάγισσα για βοήθεια, μια κατάρα πέφτει στην οικογένειά της και η Μέριντα πρέπει να αντιστρέψει το ξόρκι πριν να είναι πολύ αργά.
Η ταινία ανακοινώθηκε το 2008 με τον αρχικό τίτλο The Bear and the Bow (Η Αρκούδα και το Τόξο) και αποτελεί το πρώτο παραμύθι της Pixar ενώ διαθέτει και έναν σκοτεινότερο και πιο ώριμο τόνο σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές της. Η Pixar άλλαξε ολόκληρο το σύστημα κινουμένων σχεδίων της για πρώτη φορά στα 25 χρόνια για να εξασφαλίσει τα πολύπλοκα ειδικά εφέ.
Το Brave κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 22 Ιουνίου 2012. Απέσπασε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς και έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 538,9 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων και με Χρυσή Σφαίρα.
Πλοκή
Στα Χάιλαντς τής Σκωτία ς, η Μέριντα, κόρη του βασιλιά Φέργκους και της βασίλισσας Έλινορ, με ταλέντο στην τοξοβολία, είναι αποφασισμένη να χαράξει το δικό της μονοπάτι στην ζωή, αφήνοντας πίσω της τη ζωή της πριγκίπισσας. Η Μέριντα αψηφά ένα αρχαίο έθιμο, ιερό για τους άρχοντες των Χάιλαντς, λόρδου Μαγκάρφιν, λόρδου Μάκιντος και λόρδου Ντίνγκγουολ, δηλαδή αρνείται να παντρευτεί έναν από τους γιους των αρχόντων. Οι πράξεις της Μέριντα προκαλούν χάος και οργή στο βασίλειο και ο βασιλιάς είναι έτοιμος να διεξάγει πόλεμο με τους άρχοντες. Όταν, όμως, η Μέριντα στρέφεται σε μια εκκεντρική μάγισσα για να ζητήσει τη βοήθειά της ώστε η μοίρα της, και κατ' επέκταση η μοίρα του βασιλείου της να αλλάξει, η μάγισσα κάνει για χάρη της ένα ανατρεπτικό ξόρκι, το οποίο μετατρέπεται σε κατάρα και πέφτει πάνω στην οικογένειά της. Η Μέριντα τότε θα ανακαλύψει το πραγματικό νόημα της γενναιότητας, της οικογένειας και της αγάπης στην προσπάθειά της να αντιστρέψει την κατάρα, πριν να είναι πολύ αργά.
Παραγωγή
Η παραγωγή της ταινίας ανακοινώθηκε τον Απρίλιο του 2008, με αρχικό τίτλο The Bear and the Bow. Το Brave είναι η πρώτη ταινία της Pixar που είναι παραμύθι και ο τόνος της είναι πιο σκοτεινός και ώριμος σε σύγκριση με τις προηγούμενες ταινίες. Η Μπρέντα Τσάπμαν θεωρεί την ταινία ως ένα παραμύθι στην παράδοση του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και των Αδελφών Γκριμ. Η Τσάπμαν αποτελεί την πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει τη σκηνοθεσία σε ταινία της Pixar αλλά τον Οκτώβριο του 2010 αντικαταστάθηκε από τον Μαρκ Άντριους μετά από καλλιτεχνικές διαφορές.
Η Μέριντα είναι η πρώτη θηλυκή πρωταγωνίστρια σε ταινία της Pixar. Αρχικά η Ρις Γουίδερσπουν θα δάνειζε τη φωνή της στη Μέριντα αλλά αποχώρησε από το πρότζεκτ λόγω άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων.
Box office
Με προϋπολογισμό 185.000.000 δολάρια, το Brave έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 66,3 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 237,2 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 301,7 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 538,9 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2012 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη γυναίκα Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Pixar Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες βραβευμένες με Όσκαρ Καλύτερων Κινουμένων Σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2012
Ρούντολφ Χέμπερνταϊ
Ο Ρούντολφ Χέμπερνταϊ (γερμ. Rudolf Heberdey, 1864-1936) υπήρξε Αυστριακός κλασικός αρχαιολόγος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1864 στο Ύμπς του Δούναβη. Σπούδασε και αναγορεύτηκε διδάκτωρ τον Ιανουάριο του 1887. Διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης το 1894. Το 1898 ανέλαβε την διεύθυνση του Αυστριακού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου στην Σμύρνη. Διηύθυνε αρχαιολογικές ανασκαφές στην Έφεσο από το 1899 μέχρι το 1913. Το 1904 ανέλαβε την διεύθυνση του παραρτήματος στην Αθήνα. Δίδαξε κλασική αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο του Ίνσμπρουκ από το 1909 ως το 1911 και στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς από το 1934. Απεβίωσε στις 7 Απριλίου 1936 στο Γκρατς. Κληροδότησε τα υπάρχοντά του στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί αρχαιολόγοι
Τελίκα
To Τελίκα (ισπανικά: Telica) είναι ένας από τους δέκα δήμους του Διαμερίσματος Λεόν της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι το Σαν Χοσέ δε Ατσουάπα.
Πηγές
Τ Τ
Βλάτκο Βούκοβιτς
Ο Βλάτκο Βούκοβιτς (σερβικά : Влатко Вуковић) έζησε τον 14ου αιώνα και ήταν βοεβόδας της Χούμ και ένας από τους καλύτερους στρατιωτικούς διοικητές του βασιλιά Τβέρκο Α΄ της Βοσνίας.
Ήταν γιος του βοεβόδα Βουκ Κόζατσα ο ιδρυτής του πριγκιπικού οίκου των Κόζατσα κι άρχοντα της Χούμ. Ο Βούκοβιτς στις 27 Αυγούστου του 1388 νίκησε τον Οθωμανικό στρατό στην Μάχη της Μπιλέτσα, μάλιστα ο Οθωμανός διοικητής μετά βίας κατάφερε να σώσει τον εαυτό του. Το 1389 ήταν ο διοικητής του Βοσνιακού στρατού που πολέμησε στο πλευρό του πρίγκιπα Λαζάρ Χρεμπελιάνοβιτς στη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου εναντίον των Οθωμανών. Ο ίδιος ήταν ένας από τους λίγους διοικητές οι οποίοι επέζησαν μετά τη μάχη.
Πέθανε το 1392 και τάφηκε κοντά στο χωριό Boljuni κοντά στο Σόλατς, στην σημερινή Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλειο της Βοσνίας Κατηγορία:Μάχη του Κοσσυφοπεδίου Βλατκο Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί
Turbo Pascal
Η Turbo Pascal είναι ένα σύστημα ανάπτυξης λογισμικού που περιλαμβάνει ένα μεταγλωττιστή και ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης για τη γλώσσα προγραμματισμού Pascal.
Ξεκίνησε το 1983 από την εταιρεία Borland και αντικαταστάθηκε από το περιβάλλον γρήγορης ανάπτυξης εφαρμογών Delphi της ίδιας εταιρείας.
Από τα πιο γνωστά συμβατά προγράμματα είναι η Free Pascal και η Visual Pascal.
Δείγμα κώδικα
Το κλασσικό Hello world program σε Turbo Pascal:
Αυτό το πρόγραμμα ζητάει ένα όνομα και το τυπώνει στην οθόνη εκατό φορές:
Άγιος Ιωάννης της Μόσχας
Ο Ιωάννης της Μόσχας, επίσης γνωστός ως μακάριος Ιωάννης ο δια Χριστόν σαλός γεννήθηκε στα περίχωρα της Βόλογκντα στη Ρωσία. Θεωρείτο θαυματουργός στη Μόσχα και πέρασε τα νεανικά του χρόνια ως εργάτης σε τοπικές αλυκές και ως μεταφορέας νερού. Ο Ιωάννης έκανε τη δουλειά του με πνευματική πειθαρχία σε συνδυασμό με αυστηρή δέσμευση για νηστεία και προσωπική προσευχή.
Τελικά μετακόμισε στην κοινότητα Ροστόφ, όπου άρχισε να συμπεριφέρεται ως δια Χριστόν σαλός. "Φορούσε αλυσίδες με βαριούς σιδερένιους σταυρούς και στο κεφάλι του έφερε ένα βαρύ σίδερο, για το οποίο τον ονόμαζαν 'Ιωάννη με το μεγάλο καπέλο'. Στη Μόσχα πήγε ξυπόλητος και σχεδόν γυμνός ακόμη και στον πιο σοβαρό παγετό και προκάλεσε τις μεγάλες δυστυχίες για τη Ρωσία, την Εποχή των Αναστατώσεων και την εισβολή των Πολωνών, λέγοντας ότι «στη Μόσχα θα είναι πολλοί ορατοί και αόρατοι διάβολοι»."
Ο Ιωάννης λέγεται ότι ανέφερε την αλήθεια χωρίς φόβο, ακόμη και σε εκείνους με την υψηλότερη κοινωνική ή πολιτική θέση, όπως ο ίδιος ο τσάρος της Ρωσίας, ο Μπορίς Γκαουντούφ. "Πριν από τον θάνατο ο Άγιος Ιωάννης υπέδειξε τον τάφο του στην εκκλησία του Ποκώβ στην Ρβά, που στη συνέχεια ονομάζεται καθεδρικός ναός του Μεγάλου Βασιλείου. Αφού προετοιμάστηκε για τον τάφο, απομάκρυνε τις αλυσίδες και πλύθηκε με νερό τρεις φορές. Πριν από το θάνατό του το 1589, ο Ευλογημένος Ιωάννης θεράπευε ανθρώπους. Λατρεύεται στη Μόσχα ως σπουδαίος άγιος που έκανε θαύματα και είχε οράματα. Στις 12 Ιουνίου 1672 τα λείψανα του αποκαλύφθηκαν και βρίσκονται κάτω από μια κρύπτη σε ένα από τα ξωκλήσια του καθεδρικού ναού του Βασιλείου του Μεγάλου. Πληροφορίες για τον βίο του διατηρήθηκαν σε χειρόγραφα του δέκατου έβδομου αιώνα."
Ο ευλογημένος Ιωάννης της Μόσχας τιμάται στις 3 Ιουλίου από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δια Χριστόν Σαλοί
Γιαλαγουίνα
Η Γιαλαγουίνα (ισπανικά: Yalagüina) είναι ένας από τους οκτώ δήμους του Διαμερίσματος Μαδρίς της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η Γιαλαγουίνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Νικαράγουας Κατηγορία:Μαδρίς
Λιντς Γιουνάιτεντ
Η Λιντς Γιουνάιτεντ (αγγλικά: Leeds United) είναι αγγλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Λιντς, με αξιόλογη ιστορία τόσο στο αγγλικό πρωτάθλημα (Premier League) όσο και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Σήμερα αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ (Premier League) δηλαδή στην πρώτη κατηγορία μετά την προώθηση της από την Τσάμπιονσιπ (Championship) κατά τη διάρκεια της σεζόν 2019-20.
Η Λιντς Γιουνάιτεντ ιδρύθηκε το 1919 στην πόλη Λιντς του δυτικού Γιορκσάιρ, έπειτα από τη διάλυση της «Λιντς Σίτι» (Leeds City). Ως έδρα χρησιμοποιεί το «Έλαντ Ρόουντ» (Elland Road), χωρητικότητας 39.460 θεατών. Τα χρώματα της ομάδας είναι λευκές φανέλες και παντελόνια με χρυσές και μπλε διακοσμήσεις. Έχει έμβλημα το παγώνι, από το οποίο έχει προέλθει και το ψευδώνυμο «The Peacocks» (Τα παγώνια). Το έμβλημα και το παρωνύμιο προήλθε από την αρχική ονομασία του γηπέδου που ήταν: «The Old Peacock Ground», ονομασία που είχε προέλθει από την πάμπ: «Old Peacock» που βρίσκεται ακριβώς απέναντι. Επίσης, αποκαλείται «United» (Ένωση) και «The Whites» (Οι Λευκοί).
Οι δεκαετίες ’60 και ’70 υπήρξαν οι πιο επιτυχημένες για το σωματείο υπό την καθοδήγηση του μάνατζερ Ντον Ρέβι. Τότε κατέκτησε αρκετά αγγλικά και ευρωπαϊκά τρόπαια. Το 1982 υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία, από την οποία επέστρεψε το 1990 με προπονητή τον Howard Wilkinson. Την περίοδο 1991-92 κέρδισε για τελευταία φορά το πρωτάθλημα. Μετά απο 14 συνεχείς περιόδους στην Premier League, η ομάδα υποβιβάστηκε στο τέλος της περιόδου 2003-04. Μετά από 16 ολόκληρα χρόνια, επέστρεψε ξανά στην Πρέμιερ Λιγκ, όπου αγωνίζεται και πάλι απο την σεζόν 2020-21.
Ίδρυση
Πρόδρομη ομάδα της Λιντς Γιουνάιτεντ υπήρξε η Λιντς Σίτι (Leeds City), η οποία είχε ιδρυθεί το 1904. Αγωνιζόταν στο επαγγελματικό πρωτάθλημα (Football League) αλλά το 1919 αποβλήθηκε από αυτό, έπειτα από κάποιες αντικανονικές πληρωμές ποδοσφαιριστών στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Αμέσως, ιδρύθηκε στην πόλη ένας νέος σύλλογος, η Λιντς Γιουνάιτεντ, που αμέσως προσκλήθηκε να λάβει μέρος στη Midland League, στην οποία εντάχθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1919. Η ομάδα των Yorkshire Amateurs, που κατείχε το γήπεδο Elland Road, προσφέρθηκε να το παραχωρήσει στη νέα ομάδα, μιας και πρώτος μάνατζερ ανέλαβε ένας πρώην παίκτης της, ο Dick Ray.
Επίσης, ο πρόεδρος της Χάντερσφιλντ Τάουν, Hilton Crowther, προσφέρθηκε να βοηθήσει, δανείζοντας στη Λιντς Γιουνάιτεντ 35.000 λίρες και φέρνοντας το γνωστό προπονητή Arthur Fairclough από την «Μπέρνλι» το Φεβρουάριο του 1920. Με όλες αυτές τις βοήθειες η Λιντς Γιουνάιτεντ έφτιαξε μια αξιόλογη ομάδα και στο τέλος της σεζόν εντάχθηκε στη Football League, την επαγγελματική ομοσπονδία.
Τα πρώτα χρόνια
Τα επόμενα χρόνια η ομάδα σταθεροποιήθηκε στη Β΄ κατηγορία και το 1924 κέρδισε τον τίτλο κι ανέβηκε στην Α΄. Το 1927 υποβιβάστηκε, με αποτέλεσμα την απόλυση του Fairclough και την προώθηση του Dick Ray στη θέση του, που ως τότε ήταν βοηθός του.