cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεϊστικός Σατανισμός
Τα ρεύματα μέσα στον πρόσφατο και σύγχρονο Θεϊστικό σατανισμό
Οι θεωρητικές ομάδες Luciferian, όπως τα πρώην παιδιά του μαύρου τριαντάφυλλου, είναι ιδιαίτερα εμπνευσμένα από τον Lucifer (από τους λατινούς για τον «φορέα του φωτός»), που μπορούν ή δεν μπορούν να εξομολογηθούν με τον Σατανά. Ενώ ορισμένοι θεολόγοι πιστεύουν ότι ο Υιός της Αυγής, ο Lucifer και άλλα ονόματα χρησιμοποιούνταν για να αναφερθούν σε σύγχρονα πολιτικά πρόσωπα, όπως ένας βασιλιάς της Βαβυλώνας, παρά μια ενιαία πνευματική οντότητα η επιφάνεια της Βίβλου αναφέρεται ρητά στον βασιλιά του Τίρου. Μερικοί συγγραφείς ισοδυναμούν με το σεβασμό του Σετ του Ναού του Σετ για τον θεϊστικό σατανισμό. Ωστόσο, ο Ναός του Σετ δεν ταυτίζεται με τους θεϊστικούς Σατανιστές. Πιστεύουν ότι το Αιγυπτιακό σύνολο θεότητας είναι ο πραγματικός σκοτεινός Λόρδος πίσω από το όνομα Σατανάς, του οποίου ο Σατανάς είναι απλώς μια καρικατούρα. Οι πρακτικές τους επικεντρώνονται κυρίως στην αυτο-ανάπτυξη. Μέσα στο ναό του Σεντ, η Μαύρη Φλόγα είναι ο πυρήνας που μοιάζει με θεό και είναι ένα πνεύμα συγγενικής προς το Set και επιδιώκει να αναπτυχθεί. Στον θεωρητικό σατανισμό, η Μαύρη Φλόγα είναι η γνώση που δόθηκε στην ανθρωπότητα από τον Σατανά, ο οποίος είναι μια ύπαρξη ανεξάρτητος από τον ίδιο τον σατανιστή και που μπορεί να διανείμει στον σατανιστή που αναζητά γνώση. Ορισμένες ομάδες μπερδεύονται από τους μελετητές των Θειστικών Σατανιστών, όπως η Πρώτη Εκκλησία του Σατανά. Ωστόσο, ο ιδρυτής της FCoS θεωρεί αυτό που ονομάζει «διάβολος-λατρεία» συχνά ως σύμπτωμα της ψύχωσης. Άλλες ομάδες, όπως η λέσχη 600, δέχονται όλους τους τύπους σατανιστών, όπως και η Sinagogue of Satan, η οποία στοχεύει στην τελική καταστροφή των θρησκειών, συμπεριλαμβάνοντας παραδόξως τον εαυτό της, και δεν ενθαρρύνει την αυτοπεποίθηση, ισορροπημένη από την κοινωνική ευθύνη.
Η ποικιλομορφία των πεποιθήσεων μεταξύ των σατανιστών και η θεϊστική φύση ορισμένων σατανιστών παρατηρήθηκε σε μια έρευνα το 1995. Κάποιοι μιλούσαν ότι είδαν τον Σατανά όχι σαν κάποιον επικίνδυνο για εκείνους που τον αναζητούσαν ή τον λατρεύουν, αλλά ως κάποιος που θα μπορούσε να προσεγγιστεί ως φίλος. Μερικοί αναφέρονται σε αυτόν ως Πατέρα, αν και κάποιοι άλλοι Θεϊστικοί σατανιστές θεωρούν ότι είναι συγχυσμένος ή υπερβολικά υποτακτικός. Ωστόσο, στη Βίβλο ο Σατανάς ονομάζεται ως πατέρας των οπαδών του στο Ιωάννη 8:44 και οι κακοί άνθρωποι ονομάζονται «παιδιά του διαβόλου» στο Ιωάννη 3:10. Ο Σατανάς απεικονίζεται επίσης ως πατέρας στην κόρη του, Sin, από τον Milton στον Paradise Lost.
Τιμές στον θεϊστικό σατανισμό
Υπάρχει ένα επιχείρημα μεταξύ των σατανιστών πάνω στη θυσία των ζώων, με τις περισσότερες ομάδες να το βλέπουν τόσο περιττές όσο και να θέτουν τον σατανισμό σε κακό φως και να απομακρύνονται από τις λίγες ομάδες που το εφαρμόζουν όπως ο Ναός του Μαύρου Φωτός. Ο θειστικός σατανισμός συχνά συνεπάγεται μια θρησκευτική δέσμευση, αντί να είναι απλώς μια απόκρυφη πρακτική που βασίζεται στην εξασθένηση ή παροδική απόλαυση των τελετουργικών και της μαγείας που εμπλέκονται. Οι ασκούμενοι μπορούν να επιλέξουν να εκτελέσουν μια ιεροτελεστία, αν και υπάρχουν επιχειρήματα σχετικά με το κατά πόσο είναι καλύτερο να γίνει αυτό στην αρχή της εποχής τους.
Ιστορικές αναφορές του σατανισμού
Η λατρεία του Σατανά ισχυρίστηκε ότι πραγματοποιήθηκε στο Σάββατο των Μάγιστων. Η κατηγορία της λατρείας του Σατανά έχει γίνει επίσης εναντίον ομάδων ή ατόμων που θεωρούνται με καχυποψία, όπως οι Ιππότες των Ναών των Ιπποτών ή θρησκευτικές μειονότητες. Στην περίπτωση των Ναϊτών των Ιπποτών, στα κείμενα των ναϊστών αναφέρεται η λέξη «baphomet», η οποία ήταν μια γαλλική διαφθορά του ονόματος «Mohammed» (ο προφήτης των ανθρώπων που αγωνίστηκαν οι ναογράφοι) και το «baphomet» ήταν ψευδώς απεικονίζεται ως δαίμονας από τους ανθρώπους που κατηγόρησαν τους ναούς. Δεν είναι γνωστό σε ποιο βαθμό οι κατηγορίες των ομάδων που λατρεύουν τον Σατανά κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών μάγισσας εντόπισαν ανθρώπους που θεωρούσαν τους εαυτούς τους σατανιστές, αντί να είναι το αποτέλεσμα της θρησκευτικής δεισιδαιμονίας ή της μαζικής υστερίας ή των κατηγοριών εναντίον ατόμων που πάσχουν από ψυχική ασθένεια. Οι εξομολογήσεις είναι αναξιόπιστες, ιδιαίτερα επειδή συνήθως ελήφθησαν με βασανιστήρια. Ωστόσο, ο μελετητής Jeffrey Burton Russell, Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα, έχει κάνει εκτενή επιχειρήματα στο βιβλίο του Μαγεία του Μεσαίωνα ότι δεν μπορούν να απορριφθούν όλα τα αρχεία της δοκιμαστικής μαγείας και ότι στην πραγματικότητα υπάρχουν στοιχεία που συνδέουν τη μαγεία σε γενικές αιρέσεις. Ο Russell έρχεται σε αυτό το συμπέρασμα αφού μελετά τα ίδια τα έγγραφα πηγής. Τα άτομα που εμπλέκονται στην υπόθεση των δηλητηρίων κατηγορήθηκαν για σατανισμό και μαγεία.
Ιστορικά, ο όρος σατανιστής ήταν ένας υποτιμητικός όρος για εκείνους με απόψεις που διέφεραν από τις κυρίαρχες θρησκευτικές ή ηθικές πεποιθήσεις. Ο Paul Tuitean πιστεύει ότι η ιδέα πράξεων «αντίστροφου Χριστιανισμού» δημιουργήθηκε από την Ιερά Εξέταση, αλλά ο George Bataille πιστεύει ότι οι αναστροφές χριστιανικών τελετουργικών όπως η μάζα μπορεί να υπήρχαν πριν από τις περιγραφές αυτών που αποκτήθηκαν μέσω των δοκιμασιών μαγείας.
Σύγχρονη δημόσια εικόνα του σατανισμού και των ηθικών του
Ως ηθικός πανικός κατά τη δεκαετία του 1980 και της δεκαετίας του 1990, υπήρξαν πολλαπλοί ισχυρισμοί περί σεξουαλικής κακοποίησης ή και θυσίας παιδιών ή μη συναινετικών ενηλίκων στο πλαίσιο σατανικών τελετουργικών σε αυτό που έγινε γνωστό ως Σατανικός Πανικός. Οι ισχυρισμοί περιελάμβαναν την ύπαρξη μεγάλων δικτύων οργανωμένων σατανιστών που συμμετείχαν σε παράνομες δραστηριότητες όπως δολοφονία, παιδική πορνογραφία και πορνεία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι περιπτώσεις παιδικής κακομεταχείρισης Kern County, η προσχολική δίκη McMartin και οι υποθέσεις West Memphis αναφέρθηκαν ευρέως. Μια περίπτωση έλαβε χώρα στην Ιορδανία της Μινεσότα, στην οποία τα παιδιά υπέβαλαν καταγγελίες για την παραγωγή παιδικής πορνογραφίας, τελετουργικής θυσίας ζώων, κοπροφαγίας, ουροφαγίας και παιδοκτονίας, οπότε ειδοποιήθηκε το Ομοσπονδιακό Γραφείο Διερεύνησης (FBI). Είκοσι τέσσερις ενήλικες συνελήφθησαν και κατηγορήθηκαν για πράξεις σεξουαλικής κακοποίησης, παιδικής πορνογραφίας και άλλα εγκλήματα που ισχυρίζονται ότι σχετίζονται με την τελετουργική κατάχρηση του Σατανά, τρεις εκδικάστηκαν, δύο απαλλάχθηκαν και ένας καταδικάστηκε. Ο δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Scalia, επεσήμανε σε μια συζήτηση της υπόθεσης ότι «εδώ δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάποια σεξουαλική κακοποίηση πραγματοποιήθηκε στην Ιορδανία · αλλά δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι ήταν τόσο διαδεδομένο όσο χρεώθηκε» και ανέφερε την επανειλημμένη, καταναγκαστική τεχνική που χρησιμοποιούνται από τους ερευνητές ως επιζήμιες για την έρευνα. Αυτά τα εικονικά περιστατικά ξεκίνησαν μετά την επανειλημμένη και καταναγκαστική ανάκριση των παιδιών από τους κοινωνικούς λειτουργούς, με αποτέλεσμα ψευδείς ισχυρισμούς για σεξουαλική κακοποίηση παιδιών. Δεν βρέθηκαν ποτέ στοιχεία για να υποστηρίξουν τους ισχυρισμούς του σατανισμού ή της τελετουργικής κακοποίησης, αλλά ο πανικός είχε ως αποτέλεσμα πολυάριθμες ποινικές διώξεις. Ο John Allee, ο δημιουργός του δικτυακού τόπου Λαβεϊανισμού που ονομάζεται Πρώτη Εκκλησία του Σατανά, εξισώνει μερικά από τα "βίαια περιθώρια" του σατανισμού με "λατρευτές διάβολο" και "αντίστροφους χριστιανούς". Πιστεύει ότι ενδεχομένως πάσχουν από μια μορφή ψύχωσης. Μεταξύ του 1992 και του 1996, μερικοί αγωνιστές νεο-παγανιστές που συμμετείχαν στη νορβηγική συμμοροία black metal, όπως η Varg Vikernes, διαπράττουν πάνω από πενήντα πυρκαγιές κατά χριστιανικών εκκλησιών μέσα και γύρω από το Όσλο ως αντιπολιτευτική δράση κατά του χριστιανισμού στη Νορβηγία. Τα λαφυρα της εκκλησίας αποδίδονταν ευρέως στους Σατανιστές. Ορισμένες μελέτες για εγκλήματα εξέτασαν επίσης τη θεολογική προοπτική όσων διαπράττουν θρησκευτικό ή τελετουργικό έγκλημα. Οι εγκληματίες που εξηγούν τα εγκλήματά τους ισχυριζόμενοι ότι είναι σατανιστές έχουν ειπωθεί από τους κοινωνιολόγους ότι είναι «ψευδο-σατανιστές» και οι προσπάθειες να συνδεθεί ο σατανισμός με το έγκλημα έχουν θεωρηθεί από τους θεϊστικούς σατανιστές ως τρομοκράτες.
Κατηγορία:Σατανισμός
Ιουστίνος του Νάσσαου
Ο Ιουστίνος, ολλανδ. Justinus (1559 - 1631) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν στρατιωτικός διοικητής της Ολλανδίας, υποναύαρχος της Ζηλανδίας και γνωστός για την ανεπιτυχή υπεράσπιση της Μπρέντα από τους Ισπανούς πολιορκητές.
Βιογραφία
Ήταν νόθος γιος του Γουλιέλμου Α΄ του σιωπηλού, πρίγκιπα της Οράγγης και της ερωμένης του (μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου γάμου του) Εύας Έλινξ. Ο πατέρας του τον αναγνώρισε ως τέκνο του και τον μεγάλωσε με τα άλλα του παιδιά. O θυρεός του είναι σαν αυτόν του πατέρα του και φέρει τη δεξιά διαγώνιο του γνησίου τέκνου, αντί της αριστερής του νόθου.
Απεβίωσε το 1631 σε ηλικία 72 ετών και τάφηκε στην εκκλησία Χόχλανσε του Λάιντεν, όπως και η σύζυγός του τρία έτη μετά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1597 την Άννα, βαρόνη του Μερόντε και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ερρίκος του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Ο Ερρίκος (γερμ. Heinrich, 28 Αυγούστου 1641 - 18 Απριλίου 1701) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (1662-1701).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντίλενμπουργκ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου Λουδοβίκου, διαδόχου του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Άννας Αυγούστας των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Ιουλίου, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1663 τη Δωροθέα-Ελισάβετ των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη του Γεωργίου Γ΄ δούκα του Μπριγκ (Μπζεγκ) και απέκτησε 16 τέκνα: . Επίσης αναφέρεται η γέννηση ενός θνησιγενούς τέκνου το 1669.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Theseis
Το Theseis είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας που αναπτυσσόταν από την ανεξάρτητη εταιρεία Track7 Games το 2004 και σχεδιαζόταν να κυκλοφορήσει στις αρχές του 2008 για τον Ηλεκτρονικό υπολογιστή και το Xbox 360. Η ακύρωσή του συνέπεσε με τη διάλυση της εταιρείας, το 2009. Η ιστορία του ακολουθούσε τον πρωταγωνιστή, Ανδρόνικο Καλογήρου, ο οποίος λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από τη θετή αδερφή του, Φοίβη. Αυτή τον πληροφορεί ότι ο πατέρας του, Κώστας, δεν ήταν εξαφανισμένος, όπως νόμιζαν, αλλά νεκρός, έτσι ο παίκτης καλούνταν να λύσει το μυστήριο.
Ανάπτυξη
Το Theseis ξεκίνησε να αναπτύσσεται στις αρχές του 2005, και περιλάμβανε στοιχεία δράσης και περιπέτειας, επίλυσης γρίφων σε συνδυασμό με στοιχεία stealth παιχνιδιών. Για το παιχνίδι, η ομάδα ανάπτυξης δημιούργησε νέα μηχανή γραφικών. Το παιχνίδι είχε παρουσιαστεί στην Electronic Entertainment Expo 2006.
Ομοεθνικισμός
Ο ομοεθνικισμός περιγράφει την ευνοϊκή συσχέτιση μεταξύ μιας εθνικιστικής ιδεολογίας και των εκπροσώπων του ΛΟΑΤ ή των δικαιωμάτων τους. Ο όρος αρχικά προτάθηκε από την ερευνήτρια με μελέτες πάνω στο φύλο Jasbir Puar το 2007 για να αναφερθεί στις διαδικασίες με τις οποίες ορισμένες εξουσίες ταιριάζουν με τους ισχυρισμούς της κοινότητας ΛΟΑΤ προκειμένου να δικαιολογήσουν τις ρατσιστικές και ξενοφοβικές θέσεις τους, ιδιαίτερα εναντίον του Ισλάμ, και για τις προκαταλήψεις ότι οι μετανάστες είναι υποχρεωτικά ομοφοβικοί και ότι η δυτική κοινωνία είναι εξ ολοκλήρου ισότιμη. Έτσι η σεξουαλική ποικιλομορφία και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ χρησιμοποιούνται για να στηρίξουν τις πολιτικές θέσεις εναντίον του μεταναστευτικού ζητήματος, καθιστώντας αυτές τις θέσεις όλο και πιο συχνές μεταξύ των ακροδεξιών κομμάτων και των λευκών Αμερικανών.
Οι βασικές κριτικές αυτού του φαινομένου επικεντρώνονται στη μερική χρήση του κινήματος των ΛΟΑΤ για περαιτέρω έρευνα με βάση τη μισαλλοδοξία, αγνοώντας συνολικά την ομοφοβία και την έλλειψη πραγματικής ισότητας στην δυτική κοινωνία. Αυτή η ψεύτικη ιδέα της ισότητας αντιπροσωπεύεται συνήθως συμβολικά μέσω της πρόσβασης σε ομόφυλους γάμους, της νομιμοποίησης των σχέσεων μεταξύ των εκπροσώπων της κοινότητας ΛΟΑΤ και της δημιουργίας ευνοϊκών σοβινιστικών θέσεων προς τη δυτική χώρα αλλά και υποψίες απέναντι σε ανθρώπους που προέρχονται από χώρες που δεν έχουν νομιμοποιήσει τα ζευγάρια ίδιου φύλου ή που εξακολουθούν να ποινικοποιούν την ομοφυλοφιλία, συσχετίζοντας συχνά αυτές τις θέσεις με τους μουσουλμάνους. Ενώ ανέπτυσσε την έννοια του ομοεθνικισμού, η Puar υποστήριξε ότι η έννοια δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως κατηγορία ή ταυτότητα αλλά ως μια διακρατική διαδικασία που αντιπροσωπεύει μια ιστορική μετατόπιση.
Ο Μπρούνο Περρώ επέκρινε τα επιχειρήματα της θέσης της Puar. Αν και συμφωνεί με την κριτική της εθνικιστικής διεκδίκδησης μεταξύ ορισμένων ομάδων ΛΟΑΤ, προβάλλει ότι η Puar ιδεολογεί αυτά που ονομάζει "το ουσιαστικά μη κανονικό ρατσιστικό θέμα". Ο Περρώ εξηγεί ότι "η αποδόμηση των κανόνων δεν μπορεί να διαχωριστεί από την αναπαραγωγή τους". Ο Τζέισον Ρίτσι έχει και αυτός επικρίνει μερικούς από τους τρόπους με τους οποίους έχει χρησιμοποιηθεί ο ομοεθνικισμός, ιδιαίτερα ως θεωρία συσχέτισης.
Αυτοκινητόδρομος 64 (Ελλάδα)
Ο Αυτοκινητόδρομος 64 (Α64), γνωστότερος ως Περιφερειακή Υμηττού, είναι ένας αυτοκινητόδρομος στην Ανατολική Αττική. Έχει μήκος 13,4 χλμ. και ξεκινάει από τη διασταύρωση με την οδό Αγίου Δημητρίου, κοντά στα Σπάτα, και καταλήγει στον κόμβο της Λεωφόρου Κατεχάκη, στου Παπάγου.
Γενικά
Η μελέτη ξεκίνησε το 1992, ενός τμήματος μόνο (από τον Κόμβο Κατεχάκη μέχρι τον Αγ. Ιωάννη Κυνηγό). Η αρχική μελέτη και η χάραξη του αυτοκινητοδρόμου το 1992 θα δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα στο οικοσύστημα του Υμηττού και στους όμορους Δήμους, καθώς προέβλεπε την κατασκευή μιας εξ ολοκλήρου επιφανειακής λεωφόρου που θα έκοβε στη μέση τον Υμηττό και ειδικότερα σε ένα τμήμα μήκους 300 μέτρων θα κόβονταν 200 πεύκα, και μόλις έγινε γνωστό τι θα συνέβαινε στο τμήμα αυτό ξέσπασαν βίαιες αντιδράσεις στον τοπικό πληθυσμό. Μετά από προσφυγές των κατοίκων της Αγίας Παρασκευής, αλλά και σοβαρά επεισόδιο (έφτασαν μάλιστα οι κάτοικοι τότε, μαζί με τον τότε δήμαρχο, να σταθούν μπροστά στις μπουλντόζες για να τις εμποδίσουν να ξεκινήσουν τα έργα), το 1993 το Συμβούλιο της Επικρατείας ακύρωσε τις αποφάσεις Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων, Δημοπράτησης του έργου και κήρυξης απαλλοτριώσεων, με αποτέλεσμα την εκπόνηση νέας μελέτης του άξονα, το 1994.
Η κατασκευή του τμήματος ξεκίνησε από τον κόμβο της Λεωφόρου Κατεχάκη ως τον κόμβο του Αγίου Γεράσιμου, στις 19 Σεπτεμβρίου του 1997. Ο πρώτος κλάδος παραδόθηκε στις 25 Απριλίου του 2001. Στις 31 Μαρτίου 2003 η Αττική Οδός ΑΕ εφάρμοσε το αυτοματοποιημένο σύστημα διοδίων. Στις 3 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους δόθηκε στην κυκλοφορία ο δεύτερος κλάδος και, έτσι, το τμήμα Κατεχάκη-Άγιος Γεράσιμος μετατράπηκε σε κλειστό αυτοκινητόδρομο. Η συνολική δαπάνη κατασκευής του άξονα, μετά τις ανωτέρω περιβαλλοντικές βελτιώσεις, έφθασε τις 85 δις δραχμές, αντί των αρχικά προϋπολογιζομένων 38 δις (σταθερές τιμές 1994). Οι συνολικές δαπάνες της Αττικής Οδού αγγίζουν τα 1,3 δισεκκατομύρια ευρώ, εκ των οποίων το 65% είναι δαπάνες του ελληνικού δημοσίου και το 35% δαπάνες της 'Αττική Οδός ΑΕ'.
Το έργο
Τα κύρια χαρακτηριστικά του έργου είναι τα εξής:
Από τα συνολικά 20 χλμ. παραδίδονται σήμερα για χρήση τα 13,4 χλμ. της οδού, για τα οποία υπάρχουν:
Επέκταση
Από το 2005 συζητούνταν η επέκταση της Περιφερειακής Υμηττού από τη συμβολή με την Αττική Οδό μέχρι τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης (σύνδεση με τη λεωφόρο Βουλιαγμένης μέσω αστικής σήραγγας). Η επέκταση της Περιφερειακής Υμηττού μέχρι τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης είναι χρόνιο αίτημα των κατοίκων της περιοχής, ιδιαίτερα μετά την παράδοση του πρώτου τμήματος, καθώς αυξήθηκε ραγδαία η κίνηση στην περιοχή της Ηλιούπολης. Είναι μόνιμο και πιεστικό το αίτημα του Δήμου και των κατοίκων της Ηλιούπολης, ήδη από το 2005 και για πολλά χρόνια, να ολοκληρωθεί η Περιφερειακή Υμηττού με τρόπο που να προστατεύει στον μέγιστο δυνατό βαθμό τον πνεύμονα πρασίνου του Υμηττού, έτσι ώστε να ανακουφισθεί η Ηλιούπολη από το έντονο κυκλοφοριακό πρόβλημα, την ηχορρύπανση, τα συχνά ατυχήματα και την περιβαλλοντική επιβάρυνση. Μάλιστα υπήρξε εξ αρχής κυβερνητική ανταπόκριση και στις 21 Οκτωβρίου 2005 ανακοινώθηκε ένα σχέδιο επεκτάσεων της Αττικής Οδού, μεταξύ των οποίων και της ολοκλήρωσης της Περιφερειακής Υμηττού από τον υπουργό Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. Γιώργο Σουφλιά. Ωστόσο, μόλις ανακοινώθηκαν τα σχέδια αυτά το 2005, ξέσπασαν βίαιες αντιδράσεις από κάποιους συγκοινωνιολόγους (μεταξύ αυτών και από κάποιους κορυφαίους στον κλάδο), οι οποίοι προέβαλαν τότε τον ισχυρισμό ότι η δημιουργία νέων αυτοκινητοδρόμων, ως κίνηση, ωθεί τον τοπικό πληθυσμό να αγοράζει επιπρόσθετα αυτοκίνητα ανά οικογένεια και ότι, κατά συνέπεια, η κατασκευή αυτών των επεκτάσεων θα πυροδοτούσε τεράστια αύξηση του στόλου των αυτοκινήτων της Αθήνας και περαιτέρω κυκλοφοριακή συμφόρηση στην πρωτεύουσα (το ιστορικά ενδιαφέρον όμως είναι ότι προηγουμένως, κατά την κατασκευή της Αττικής Οδού, 1996 - 2003, δεν είχε κανείς από αυτούς ισχυριστεί κάτι ανάλογο). Λόγω αυτών των αντιδράσεων, σημειώθηκε μια ανώφελα μεγάλη καθυστέρηση στην εκπόνηση των σχετικών σχεδίων και μελετών.
Μεταγενέστερα, υπήρξαν διάφοροι σχεδιασμοί για την επέκταση της Περιφερειακής Υμηττού. Ο τελευταίος σχεδιασμός περιελάμβανε υπόγεια διάνοιξη στον Υμηττό μέχρι το ύψος της Αργυρούπολης, υπόγειο κλάδο από εκεί μέχρι την Πλατεία Κύπρου, και σήραγγα από το ύψος της Αργυρούπολης μέσω του Υμηττού προς την περιοχή Κορωπίου, για σύνδεση με την Ανατολική Αττική και το Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».
Αυτός ο σχεδιασμός ικανοποιούσε τις ανάγκες της Ηλιούπολης, προστάτευε το περιβάλλον του Υμηττού και ελαχιστοποιούσε την κυκλοφοριακή επιβάρυνση των κατοίκων. Τελικά όμως, το συγκεκριμένο έργο δεν προχώρησε. Κατά συνέπεια, μετά την ψήφιση του ρυθμιστικού για την Αττική το 2013 αποφασίστηκε μόνον η επέκταση της δυτικής περιφερειακής Υμηττού, από τον κόμβο της Κατεχάκη έως τον νέο σταθμό του μετρό στο Ελληνικό, καταργούνται ωστόσο τα σχέδια για τη συνέχιση του αυτοκινητόδρομου ως την παραλιακή λεωφόρο.
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκινητόδρομοι της Ελλάδας Κατηγορία:Αττική Οδός Κατηγορία:Περιφερειακές οδοί της Ελλάδας
Γεώργιος Λουδοβίκος του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Ο Γεώργιος Λουδοβίκος, γερμ. Georg Ludwig (4 Μαρτίου 1618 - 19 Μαΐου 1656) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν διάδοχος του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Ερρίκου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Αικατερίνης, κόρης του Λουδοβίκου Α΄, κόμη του Σάιν-Βίτγκενσταϊν.
Απεβίωσε το 1656 σε ηλικία 38 ετών, έξι έτη πριν τον πατέρα του και τάφηκε στο Ντίλενμπουργκ. Τον Λουδοβίκο Ερρίκο διαδέχθηκε το 1672 ο εγγονός του Ερρίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1638 την Άννα Αυγούστα των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Ιουλίου, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ερρίκος Καζιμίρ Α΄ του Νάσσαου-Ντιτς
Ο Ερρίκος Καζιμίρ Α΄, γερμ. Heinrich Casimir I (21 Ιανουαρίου 1612 - 13 Ιουλίου 1640) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Ντιτς (1632-40) και κυβερνήτης των επαρχιών της Φρισίας, του Χρόνινγκεν και του Ντρέντε.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Άρνεμ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστου Καζιμίρ Α΄, κόμη του Νάσσαου-Ντιτς και της Σοφίας Χέντβιχ των Γουέλφων, κόρης του Ερρίκου Ιουλίου, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βολφενμπύτελ.
Ο πατέρας του απεβίωσε σε μάχη το 1632 και τον διαδέχθηκε. Το 1640 τραυματίστηκε στο Σιντ Γιάνστεεν, στη μάχη του Χουλστ και απεβίωσε την επόμενη ημέρα. Ήταν 28 ετών· τάφηκε στο Λέουαρντεν. Στο Ρέικσμουζεουμ κρατείται το αιματοβαμμένο υποκάμισο που φορούσε όταν πληγώθηκε, όπως φυλάσσεται και το καπέλο του πατέρα του με την τρύπα από τη σφαίρα που τον σκότωσε.
Διάδοχος έγινε ο νεότερος αδελφός του Γουλιέλμος Φρειδερίκος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
American Truck Simulator
Το American Truck Simulator είναι βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης οδήγησης το οποίο κυκλοφόρησε το 2016 και λειτουργεί ως prequel του Euro Truck Simulator 2. Δημιουργήθηκε από την τσεχική εταιρεία SCS Software. Το παιχνίδι ανακοινώθηκε, επίσημα, στην Electronic Entertainment Expo του 2015, αν και είχε ήδη ανακοινωθεί ότι είναι υπό ανάπτυξη ήδη από το Σεπτέμβριο του 2013. Τελικά, κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2016.
Τρόπος παιχνιδιού
Στο παιχνίδι ο παίκτης καλείται να οδηγήσει ένα φορτηγό και να μεταφέρει διάφορα προϊόντα από μία πόλη σε μία άλλη. Με την ολοκλήρωση του δρομολογίου ο παίκτης αποκτά χρήματα και πόντους εμπειρίας. Οι πόντοι εμπειρίας χρησιμεύουν ώστε ο παίκτης να μπορεί να κάνει μεγαλύτερα (χιλιομετρικά) δρομολόγια και να αναλαμβάνει να μεταφέρει πιο απαιτητικά φορτία. Σε περίπτωση που το φορτίο υποστεί υλική ζημιά ο παίκτης θα χάσει ένα μέρος των χρημάτων και των πόντων που θα έπερνε με την ολοκλήρωση του δρομολογίου.
Το παιχνίδι ξεκίνησε από τις πολιτείες της Καλιφόρνιας και της Νεβάδας. Τον Μάιο του 2016, προστέθηκε, ως δωρεάν επέκταση, και η Αριζόνα. Το Φεβρουάριο του 2017, ανακοινώθηκε ότι θα προστεθεί και το Νέο Μεξικό. Πέρα από τις ΗΠΑ στο  παχνίδι θα προστεθούν και μέρη από το Μεξικό, αλλά και τον Καναδά.
Ανάπτυξη
Όταν το παιχνίδι κυκλοφόρησε τα μόνα φορτηγά ήταν το Peterbilt 579 και το Kenworth T680. Στις 15 Φεβρουαρίου του 2016, ανακοινώθηκε ότι θα προστεθεί το Kenworth W900 και στις 3 Νοεμβρίου του 2016 το Peterbilt 389.
Περιβάλλον
Αρχικά το παιχνίδι ήταν σε κλίμακα 1:35, τον Ιούνιο του 2016 ανακοινώθηκε ότι η κλίμακα θα αλλάξει σε 1:20. Τελικά, η νέα κλίμακα κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 2016. Η πολιτεία της Αριζόνας προστέθηκε τον Ιούνιο του 2016, ως δωρεάν επέκταση. Ο Πάβελ Σεμπόρ, γενικός διευθυντής της SCS Software, αποκάλυψε ότι η επόμενη πολιτεία θα είναι η Όρεγκον ή η Γιούτα. Η SCS Software έχει αναφέρει ότι οι επόμενες πολιτείες θα είναι με επιβάρυνση. Στις 2 Φεβρουαρίου του 2017, ανακοινώθηκε ότι η 4η πολιτεία θα είναι το Νέο Μεξικό.
Κριτικές
Το American Truck Simulator έχει κυρίως θετικές κρητικές από τους κριτικούς (76/100) στο Metacritic. Το παιχνίδι βαθμολογήθηκε από το Hardcore Gamer με 4/5 και από το Polygon με 8/10. Τέλος, το PC Gamer το βαθμολόγησε με 80/100. Το παιχνίδι κέρδισε το βραβείο Καλύτερου τεχνολογικού διαλύματος στα βραβεία Czech Game of the Year Awards του 2016 και ήταν υποψήφιο στα βραβεία Καλύτερου παιχνιδιού, Καλύτερου παιχνιδιού σε Ηλεκτρονικό Υπολογιστή/Κονσόλα και Καλύτερου ήχου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2016 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Τσεχία
Επαρχία Χάσκοβο
Η επαρχία Χάσκοβο (βουλγαρικά: Област Хасково) είναι μία από τις 28 επαρχίες της Βουλγαρίας. Η επαρχία του Χάσκοβο έχει έκταση 5470 τετ.χλμ. και πληθυσμό 246.238 κατοίκους. Η πρωτεύουσα της επαρχίας είναι Χάσκοβο.
Γεωγραφία
Η επαρχία Χάσκοβο καταλαμβάνει το μέρος της Θρακικής πεδιάδας κατά μήκος του Έβρου. Συνορεύει με την επαρχίες Στάρα Ζαγόρα, Γιάμπολ, Κίρτζαλι και Φιλιππούπολης. Στο νότο συνορεύει με την Ελλάδα και Τουρκία.
Δήμοι της επαρχίας
Η επαρχία διαιρείται σε 11 δήμους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Βουλγαρίας
Αλβέρτος του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
O Αλβέρτος, γερμ. Abrecht (1 Νοεμβρίου 1596 - 16 Ιουνίου 1626) από τον Οίκο του Νασσάου ήταν συγκυβερνήτης του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ, μαζί με τον αδελφό του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ντίλενμπουργκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γεωργίου κόμη του Νασσάου-Ντίλενμπουργκ και της Άννας-Αμαλίας, κόρης του Φιλίππου Δ΄ κόμη του Νασσάου-Βάιλμπουργκ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Λουδοβίκος-Ερρίκος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Φιλαδελφείον (Κωνσταντινούπολη)
Το Φιλαδελφείον ήταν πλατεία της Κωνσταντινούπολης κοντά στα τείχη της πόλης.
Τοποθεσία
Σύμφωνα με το χρονικό του 8ου αιώνα με τίτλο Παραστάσεις σύντομοι χρονικαί, η τοποθεσία όπου βρισκόταν το Φιλαδελφείον αρχικά ήταν γνωστή ως Προτείχισμα και στην περιοχή υπήρχε πύλη η οποία είχε κατασκευαστεί επί των ημερών του αυτοκράτορα Κάρου (διακυβέρνηση 283–284). Σε ότι αφορά το παλαιό προτείχισμα αυτό αποτελούσε τμήμα των αμυντικών έργων της πόλης από τον αυτοκράτορα Σεπτίμιο Σεβήρο (193–211).
Στήλες και γλυπτά
Κατά τις περιγραφές των Παραστάσεων, στο Φιλαδελφείο υπήρχαν αγάλματα του Κωνσταντίνου Α´ (306–337), της μητέρας του Ελένης και των γιών του, με τις αναπαραστάσεις τους να είναι καθήμενες επί μιας τετράπλευρης στήλης από πορφυρίτη, ενώ από επάνω τους υπήρχε επιχρυσωμένος σταυρός. Υπήρχαν επίσης ανδριάντες του Ιουλιανού και της συζύγου του Ελένης ή της ετεραθαλούς αδερφής του Κωνσταντίνου, Αναστασίας. Το κείμενο των Παραστάσεων αναφέρει πως η στήλη ανεγέρθηκε με αφορμή το όραμα του Κωνσταντίνου σχετικά με την θέαση του συμβόλου του σταυρού, οι σύγχρονοι ιστορικοί όμως θεωρούν πως το μνημείο ανεγέρθηκε μετέπειτα και ως ανάμνηση της εύρεσης του Τιμίου Σταυρού από την Ελένη, μητέρα του Κωνσταντίνου. Κατά το έργο Πάτρια Κωνσταντινουπόλεως υπήρχαν επίσης άλλα δύο αγάλματα των υιών τού Κωνσταντίνου -Κώνστα και Κωνστάντιου Β΄- τα οποία ήταν καθήμενα σε θρόνους απέναντι από τη στήλη και τα οποία εξακολουθούσαν να υπάρχουν ως τον 15ο αιώνα.
Το 1958 υποστηρίχθηκε, πως το γλυπτό τού συμπλέγματος της τετραρχίας (ευρισκόμενο στην βασιλική του Αγίου Μάρκου στην Βενετία), αρχικά βρισκόταν στο Φιλαδέλφιο της Κωνσταντινούπολης και πάρθηκε από την πόλη κατά τις λεηλασίες της άλωσης της πόλης το 1024 από την Δ´ Σταυροφορία. Η υπόθεση αυτή βασίζεται στο ότι το γλυπτό περιγράφεται στις Παραστάσεις σύντομοι χρονικαί και ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο με την ανακάλυψη ενός τμήματος του γλυπτού κοντά στο τέμενος Μπόντρουμ της Κωνσταντινούπολης. Ωστόσο το κείμενο των Παραστάσεων δεν θεωρείται πάντα ακριβές, ενώ είναι αδιευκρίνιστο βάσει της περιγραφής, εάν το γλυπτό υπήρχε ακόμαh τον 8ο αιώνα, όταν γράφτηκαν οι Παραστάσεις, ή αν είχε καταστραφεί στο παρελθόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλατείες της Βυζαντινής Κωνσταντινούπολης
Λουδοβίκος Γκύντερ του Νάσσαου-Κατσενέλνμπογκεν
Ο Λουδοβίκος Γκύντερ, γερμ. Ludwig Günther, ολλανδ. Lodewijk Gunther (15 Φεβρουαρίου 1575 - 12 Σεπτεμβρίου 1604) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης του Νάσσαου-Κατσενέλνμπογκεν και αντιστράτηγος του Ολλανδικού Ιππικού στον Ογδοηκονταετή Πόλεμο.
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Ιωάννη ΣΤ΄ του Πρεσβύτερου και της Ελισάβετ, κόρης του Γεωργίου Γ΄ λαντγράβου του Λόιχτενμπεργκ.
Σπούδασε στην Ελβετία και μετά, όπως και άλλοι αδελφοί του, εισήλθε στον ολλανδικό στρατό. Πολέμησε υπό τον πρωτότοκο αδελφό του Γουλιέλμο-Λουδοβίκο και τον εξάδελφό τους Μαυρίκιο. Το 1596 συμμετείχε ως εθελοντής στην κατάληψη του Κάδιθ. Το 1600 ο Μαυρίκιος τον όρισε αντιστράτηγο και υπερίσχυσε στη μάχη του Νιούπορτ (Nieuwpoort)· μετά κατάφερε να καταλάβει το Βάχτεντονκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1601 την Άννα Μαργαρίτα, κόρη του Ιωάννη Γκέρχαρντ, κόμη του Μάντερσαϊντ-Γκέρολσταϊν· δεν απέκτησαν απογόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Γουλιέλμος Β΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Ο Γουλιέλμος Β΄, γερμ. Wilhelm II (28 Αυγούστου 1670 - 21 Σεπτεμβρίου 1724) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ (1701-1724).
25 (δίσκος της Αντέλ)
25 είναι o τίτλος του τρίτου δίσκου της Αγγλίδας τραγουδίστριας και τραγουδοποιού Αντέλ. Κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου του 2015 από την δισκογραφική εταιρία XL Recordings σχεδόν πέντε χρόνια έπειτα από τη διεθνή επιτυχία του δεύτερου δίσκου της, 21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015 Κατηγορία:Δισκογραφία της Adele
Γουλιέλμος Β΄ του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Βιογραφία
Περί το 1694 έκανε την Grand Tour (μεγάλη περιήγηση) στην Ευρώπη, επισκεπτόμενος τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες, την Αγγλία, τη Δανία, τη Σουηδία και την Ιταλία. Το 1701 απεβίωσε ο πατέρας του και αυτός τον διαδέχθηκε. Το 1711 απεβίωσε ο δεύτερος εξάδελφος του πατέρα του χωρίς άρρενα τέκνα και τον κληρονόμησε με άλλους δύο του Οίκου του. Οι διαπραγματεύσεις για το μερίδιο του καθενός κράτησαν ως το 1717.
Από το 1709 χρίστηκε ιππότης του Τάγματος του Αγ. Ουμβέρτου, που είχε ανασυσταθεί το προηγούμενο έτος από τον Ιωάννη Γουλιέλμο του Βίττελσμπαχ, εκλέκτορα του Παλατινάτου.
Απεβίωσε το 1724 και τάφηκε στον Ευαγγελικό ναό του Ντίλενμπουργκ. Επειδή ο μόνος γιος του είχε αποβιώσει από το 1718, τον Γουλιέλμο Β΄, διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Χριστιανός.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1699 την Ιωάννα Δωροθέα του Όλντενμπουργκ, κόρη του Αυγούστου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν-Νόρμπουργκ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Λουδοβίκος Ερρίκος του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ
Ο Λουδοβίκος Ερρίκος, γερμ. Ludwig Heinrich (9 Μαϊου 1594 - 12 Ιουλίου 1662) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν κόμης (1623-54) και μετά πρίγκιπας (1654-62) του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ. Κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο ήταν ανώτερος αξιωματικός και έφθασε ως το βαθμό του υποστράτηγου. Είχε εισέλθει στον προτεσταντικό στρατό, αλλά από το 1635 εντάχθηκε στον αυστριακό στρατό.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σααρμπρύκεν και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου, κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Άννας Αμαλίας, κόρης του Φιλίππου Δ΄, κόμη του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την εξ αγχιστείας θεία του (μικρότερη αδελφή της μητριάς του) Αικατερίνη (1588-1651), κόρη του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Ζάυν-Βίτγκενσταϊν και είχε τέκνα:
Το 1651 απεβίωσε η Αικατερίνη και ο Λουδοβίκος-Ερρίκος το 1653 έκανε δεύτερο γάμο με την εξαδέλφη του Ελισάβετ (1593-1656), κόρη του Αδόλφου-Ερρίκου κόμη του Δρυμού και του Ρήνου (Wild- & Rheingraf) του Ντάουν-Νεφβιλέρ. Δεν απέκτησαν τέκνα, καθότι η ήδη δύο φορές χήρα Ελισάβετ ήταν 60 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Αδόλφος του Νάσσαου-Σάουμμπουργκ
Ο Αδόλφος, γερμ. Adolph (23 Ιανουαρίου 1629 - 19 Δεκεμβρίου 1676) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν πρίγκιπας του Νάσσαου-Σάουμμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου Ερρίκου, πρίγκιπα του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ και της Αικατερίνης, κόρης του Λουδοβίκου Α΄, κόμη του Σάιν-Βίτγκενσταϊν. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Γεώργιος Λουδοβίκος.
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Καρλόττα, κόμισσα του Χόλτσαππελ και κυρία του Σάουμμπουργκ. Από τότε ονόμασε τον εαυτό του κόμη του Νάσσαου-Σάουμμπουργκ. Το 1662 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος Λουδοβίκος στο Ντίλενμπουργκ, εκτός από την περιοχή του Ντρίντορφ, που δόθηκε στον Αδόλφο. Οι δύο γιοί του Αδόλφου έζησαν το πολύ ένα έτος, έτσι το 1676 απεβίωσε χωρίς επιζώντες άρρενες απογόνους. Η κόρη του Καρλόττα κληρονόμησε το Χόλτσαππελ και το Σάουμμπουργκ, περιοχές της μητέρας της.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1653 την Ελισάβετ-Καρλόττα, κόρη και κληρονόμο του Πέτερ-Μέλαντερ, κόμη του Χόλτσαππελ και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Καναδάς Έβρου
Ο Καναδάς είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου σε υψόμετρο 53 μέτρα.
Γεωγραφία
Ο Καναδάς βρίσκεται στο βόρειο Έβρο, προς τη μεθοριακή γραμμή Ελλάδος - Τουρκίας. Συνορεύει βόρεια με τον ποταμό Έβρο και νότια με τον ποταμό Άρδα. Η απόστασή του από την πρωτεύουσα του νομού Αλεξανδρούπολη είναι 140 χιλιόμετρα. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 196 κατοίκους. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Ορεστιάδας και την τοπική κοινότητα Άρζου, που περιλαμβάνει τον Άρζο και τον οικισμό Καναδάς, με συνολικό πληθυσμό 433 κατοίκους. Πριν την απελευθέρωση αναφερόταν με το όνομα "Ιψιλί" .
Στον Καναδά είναι το εργαστήριο του αγροτουριστικού Συνεταιρισμού Γυναικών Τριγώνου Ν. Έβρου "Γαία" που ειδικεύεται στην παρασκευή και τυποποίηση παραδοσιακών τοπικών εδεσμάτων του Έβρου, όπως: κους- κους, θρακιώτικος κόκκινος τραχανάς, ουμάτς (χυλός με γάλα, αυγά και αλεύρι), ιφκάδια (τοπικές χειροποίητες χυλοπίτες), χειροποίητες παραδοσιακές πίτες, χειροποίητο φύλλο κατεψυγμένο, μαρμελάδες από φρούτα του δάσους (τσάπουρνο και κράνο), μπιμπιρίτσα (είδος καρυκεύματος), ριτσέλι (τοπικό γλυκό με κολοκύθι και μέλι) και πολλά άλλα από τα εδέσματα της περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Ορεστιάδας
Τσαργκράντ
Τσαργκράντ ή Τσαριγκράντ (από τα παλαιοεκκλησιαστικά σλαβονικά: Цѣсарьградъ) είναι σλαβική ονομασία της Κωνσταντινούπολης, της πρωτεύουσας της Ανατολικής Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας, και της σημερινής Ιστανμπούλ στην Τουρκία. Η ονομασία αποδίδεται με διάφορους τρόπους, ανάλογα με τη γλώσσα (Царьград, Carigrad ή Цариград στις νοτιοσλαβικές γλώσσες, Carihrad Cařihrad, Carogród, Царгород). Στα αγγλικά η ονομασία αποδίδεται συνήθως ως Tsargrad, παλαιότερα Czargrad.
«Τσαργκράντ» είναι η μετάφραση του ελληνικού «Βασιλὶς Πόλις» στα παλαιά εκκλησιαστικά σλαβονικά. Προκύπτει από συνδυασμό των λέξεων τσάρος (για το «Καίσαρας / Αυτοκράτορας») και «γκραντ» για την «πόλη», δηλαδή «η Πόλη του Καίσαρα». Σύμφωνα με τον Per Thomsen, η παλαιορωσική μορφή επηρέασε την Παλαιά Σκανδιναβική ονομασία της Κωνσταντινούπολης, Miklagard (Mikligarðr, «η μεγάλη πόλη»).
Οι Βούλγαροι επίσης χρησιμοποίησαν την ίδια λέξη για το Βελίκο Τίρνοβο (Tsarevgrad Tarnov, «Αυτοκρατορική Πόλη της Tarnov»), μια από τις πρωτεύουσες των Βουλγάρων τσάρων. Μετά από την κατάκτηση των Βαλκανίων από τους Οθωμανούς, η βουλγαρική λέξη χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά ως άλλο ένα όνομα της Κωνσταντινούπολης.
Η ρουμανική λέξη Ţarigrad, αν και προφέρεται ομοίως, κυριολεκτικά μεταφράζεται σε «γη της Grad», και αναφέρεται στο Βελιγράδι και τη γύρω ζώνη επιρροής. Η λέξη țară που σημαίνει «γη» προέρχεται από το λατινικό terra και ως εκ τούτου είναι ετυμολογικά και σημασιολογικά άσχετο με το Tsargrad των Σλαβικών γλωσσών. Παρόμοιες λέξεις υπάρχουν στην μολδαβική και τη βλαχική
Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, η αναπτυσσόμενη Ρωσική Αυτοκρατορία άρχισε να βλέπει τον εαυτό της ως διάδοχο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, και ως επίδοξη Τρίτη Ρώμη. Αυτή η πεποίθηση υποστηρίχτηκε από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και πήρε τουλάχιστον έναν αέρα νομιμότητας από το γάμο του Ιβάν Γ΄ με την Σοφία Παλαιολογίνα, συγγενή του τελευταίου Βυζαντινού Αυτοκράτορα. Υποτίθεται ότι ήταν στόχος των Τσάρων να ανακαταλάβουν την πόλη, αλλά παρά τις πολλές επεκτάσεις προς τα νότια αυτό δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, λόγω των Δυτικών παρεμβάσεων στον Πόλεμο της Κριμαίας.
Με την αλλαγή των ιστορικών συνθηκών που διαμόρφωσαν το όνομα, ο όρος «Τσαργκράντ» είναι τώρα ένας αρχαϊκός όρος στα ρωσικά. Ωστόσο, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται περιστασιακά στα βουλγαρικά, ιδιαίτερα σε ιστορικό πλαίσιο. Μια σημαντική αρτηρία κυκλοφορίας στην πρωτεύουσα της Βουλγαρίας, Σόφια φέρει το όνομα Λεωφόρος Τσαριγκράντ (Tsarigradsko shose). Το όνομα «Τσαριγκράντ»  επίσης, διατηρείται σε όρους και εκφράσεις, όπως tsarigradsko grozde («σταφύλια τσαριγκράντ», δηλ. είδος μούρων), το πιάτο tsarigradski kyuftentsa, και το «ρωτώντας πας στο Τσαργκράντ». Στην σλοβενικά εξακολουθεί να χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό  και συχνά προτιμάται σε σχέση με το επίσημο όνομα. Μερικές φορές χρησιμοποιείται το όνομα Carigrad στη Βοσνία, την Κροατία, το Μαυροβούνιο, τη Βόρεια Μακεδονία και τη Σερβία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Γλώσσα Λούρι
Η γλώσσα Λούρι ή Λουρικά (Λουρικά: لۊری) είναι Δυτική Ιρανική γλώσσα που ομιλείται από τους Λουρ στην Δυτική Ασία. Η γλώσσα Λούρι σχηματίζει πέντε γλωσσικές ομάδες γνωστές ως Φεϊλί, Κεντρικά Λούρι, Μπαχτιάρι,  Λάκι και Νότια Λούρι. Αυτή η γλώσσα ομιλείται κυρίως από τους Φεϊλί, τους Μπαχτιάρι και τους Νότιους Λουρ (στις επαρχίες Κοχγκιλουγιέχ και Μπογιέρ-Αχμάντ, Μαμασάνι, Σεπιντάν, Μπαντάρ Γκαναβέχ και Ντεϋλάμ)  στο Ιράν και άλλες χώρες. μικρογραφία|Χάρτης των κατοικημένων από τους Λουρ επαρχιών του Ιράν, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του 2010
Ιστορία
Οι Λουρικές διάλεκτοι κατάγονται από τη Μέση Περσική γλώσσα (Παχλεβί). Ανήκουν στην Περσιδική ή ομάδα του Νότιου Ζάγκρος, και είναι λεξικολογικά παρόμοιες με τα σύγχρονα περσικά, και διαφέρουν κυρίως στη φωνολογία.
Σύμφωνα με την Encyclopædia Iranica, "Όλες οι διάλεκτοι Λόρι μοιάζουν πολύ με τα τυποποιημένα περσικά και πιθανότατα αναπτύχθηκαν από ένα στάδιο των Περσικών παρόμοιο με αυτό που εκπροσωπείται στα Πρώιμα Νέα Περσικά κείμενα γραμμένα σε περσοαραβική γραφή. Το μοναδικό χαρακτηριστικό της λειτουργίας των Λόρι που δεν είναι γνωστό στα Νέα Περσικά ή τα παράγωγα προκύπτει από το εναρκτικό δείκτη (βλ. παρακάτω), αν και αυτό βρίσκεται στα Ιουδαιο-περσικά κείμενα". Η διάλεκτος Μπαχτιάρι μπορεί να είναι μεταβατική μεταξύ των κουρδικών και των περσικών. Ωστόσο, ποτέ δεν υπήρξε ένας κοινός πρόγονος της γλώσσας Λούρι. Υπάρχουν δύο διαφορετικές γλώσσες, η Ευρύτερη Λούρι (Lor-e bozorg), ή Νότια Λούρι (συμπεριλαμβανομένης της διαλέκτου Μπαχτιάρι), και τα Κάτω Λούρι (Lor-e kuček) ή Βόρεια Λούρι.
Ομιλητές
Οι λαοί Λουρ του Ιράν κατοικούν κυρίως στις επαρχίες Λορεστάν, Ιλάμ, Τσαχαρμαχάλ και Μπαχτιαρί, Φαρς (ειδικά στο Μαμασάνι και το Ροστάμ), Χουζεστάν, Ισφαχάν, Κοχγκιλουγιέχ και Μπογιέρ-Αχμάντ ενώ κάποιοι άνθρωποι ζουν στις επαρχίες Χαμαντάν, Κομ, Καζβίν, Γκιλάν και Κερμάν. Ένας πληθυσμός Λουρ, που είναι γνωστός ως Φεϊλί, υπάρχει στο ανατολικό τμήμα του Ιράκ.
Φρειδερίκος της Οράγγης-Νάσσαου
Ο Φρειδερίκος, γερμ. Friedrich (15 Φεβρουαρίου 1774 - 6 Ιανουαρίου 1799) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν στρατιωτικός στην Αυστρία.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Γουλιέλμου Ε΄, πρίγκιπα της Οράγγης και της Βιλελμίνης των Χοεντσόλερν, κόρης του Αυγούστου Γουλιέλμου, πρίγκιπα της Πρωσίας. Εκπαιδευτές του ήταν ο στρατηγός Φρειδερίκος Στάμφορντ, ο μαθηματικός Λέοναρντ Όιλερ και ο ιστορικός Χέρμαν Τόλιους. Εκπαιδεύτηκε στρατιωτικά στο Μπράουνσβαϊγκ, δουκάτο του συγγενούς του. Το 1792 ο στρατηγός των Επαρχιών τον όρισε υποστράτηγο του Ιππικού και υπεύθυνο (grand master) του Πυροβολικού. Το 1793 συμμετείχε στην άμυνα της Δημοκρατίας εναντίον των Γάλλων· ήταν εμπνευσμένος αρχηγός και πολεμούσε στην πρώτη γραμμή. Ανέλαβε τη βορειοδυτική Βραβάντη. Αργότερα πολέμησε με τον μεγαλύτερο αδελφό του στο Φέρνε και το Μένεν. Το 1793 στο Βέρβικ πληγώθηκε από σφαίρα στον ώμο, ενώ το επόμενο έτος προήχθη σε στρατηγό του Ιππικού.
Γλώσσα Λούρι
Λεξιλόγιο
Σε σύγκριση με άλλες Ιρανικές γλώσσες, η γλώσσα Λούρι έχει επηρεαστεί λιγότερο από ξένες γλώσσες όπως τα αραβικά και Τουρκικά. Σήμερα, πολλά αρχαία Ιρανικά γλωσσικά χαρακτηριστικά διατηρούνται και μπορούν να παρατηρηθούν στην γραμματική και το λεξιλόγιο της γλώσσας. Σύμφωνα με διάφορες περιφερειακές και κοινωνικο-οικολογικές συνθήκες και λόγω της πολύχρονης κοινωνικής διασύνδεσης με γειτονικές εθνικές ομάδες, ιδιαίτερα με τους Κούρδους και τους Πέρσες, οι διαφορετικές διάλεκτοι της Λούρι, παρά τα κυρίως κοινά χαρακτηριστικά, έχουν σημαντικές διαφορές. Η βόρεια διάλεκτος τείνει να έχει μεγαλύτερα δάνεια από τα Κουρδικά ενώ οι νότιες διάλεκτοι (Μπαχτιάρι και Νότια Λούρι) έχουν περισσότερα δάνεια από τα περσικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράν Κατηγορία:Γλώσσες του Ιράκ
Ετεροπατριαρχία
Από μια φεμινιστική άποψη, ο όρος πατριαρχία αναφέρεται στον πατέρα ως τον κάτοχο της εξουσίας μέσα στην οικογενειακή ιεραρχία και επομένως οι γυναίκες υποτάσσονται στην δύναμη των ανδρών. Με την εμφάνιση αυτής της τετριμμένης θεωρίας στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 και την αμφισβήτηση του δυαδικού φύλου, η κυριαρχία δεν περιγράφεται μόνο με βάση το φύλο (η υπεροχή των ανδρών απέναντι στην γυναίκα ή το αρσενικό έναντι του θηλυκού) αλλά και με βάση τη σεξουαλικότητα (η ετερονομικότητα ή η ετεροφυλοφιλία πάνω από άλλους σεξουαλικούς προσανατολισμούς και άλλες ταυτότητες). Ο όρος ετεροπατριαρχία εξελίχθηκε από τον προηγούμενο και λιγότερο συγκεκριμένο όρο "πατριαρχία", προκειμένου να τονίσει τον σχηματισμό μιας κοινωνίας που κυριαρχείται από τον άνθρωπο με βάση τις πολιτισμικές διεργασίες του σεξισμού / ετεροσεξισμού.
Η ετεροπατριαρχία είναι ένα σύστημα κοινωνικής κυριαρχίας, στο οποίο οι ετεροφυλόφιλοι άνδρες είναι προνομιούχοι και συνήθως επιβραβεύονται για την προβολή των ανδρικών χαρακτηριστικών τους. Αντιστρόφως οι γυναίκες ή τα άτομα που εμφανίζουν θηλυκά χαρακτηριστικά λαμβάνουν λιγότερα κοινωνικά προνόμια. Ιστορικώς αυτό έχει εκδηλωθεί μέσω οικονομικών μειονεκτημάτων όπως η άνιση αμοιβή ή η αδυναμία των γυναικών να κατέχουν έκταση γης.
Η ετεροπατριαρχία είναι μια πτυχή της δημοφιλούς φεμινιστικής ανάλυσης, που χρησιμοποιείται για να εξηγήσει την σύγχρονη κοινωνική δομή, με την τελευταία να βασίζεται σε ένα ιεραρχικό σύστημα αλληλοσυνδεόμενων στοιχείων δύναμης και καταπίεσης. Είναι κοινώς κατανοητό ότι σε αυτό το πλαίσιο οι άνδρες συνήθως καταλαμβάνουν τις υψηλότερες θέσεις εξουσίας και οι γυναίκες βιώνουν το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνικής καταπίεσης. Αυτή η δομή ενισχύεται από τα πρότυπα των φύλων, τα οποία αποδίδουν χαρακτηριστικά θηλυκότητας και αρρενωπότητας στους άνδρες και στις γυναίκες.
Ένα από τα δομικά στοιχεία αυτού του συστήματος είναι η ομαλοποίηση της πυρηνικής οικογένειας ως τυπικής οικογενειακής μονάδας, ένα μοντέλο που υπαγορεύει την αναγκαιότητα δυο ετεροφυλόφιλων γονέων με τη δυνατότητα να προσφέρουν απογόνους. Μέσα σε αυτήν την οικογενειακή δομή, οι άνδρες και όχι οι γυναίκες κατέχουν την εξουσία με το να ασχολούνται με τον έλεγχο του πλούτου / των πόρων. Αυτή η πρακτική υποστηρίζεται από θεσμούς όπως η θρησκεία - που κατονομάζει τους άνδρες ως αφέντες - το εργασιακό περιβάλλον - που αποκλείει τις γυναίκες από τις υψηλόβαθμες θέσεις - και η εκπαίδευση, που καθοδηγεί τα αγόρια προς τις δύσκολες επιστήμες και τα κορίτσια προς τις λιγότερο δύσκολες επιστήμες.
Η διάκριση της ετεροπατριαρχίας από την καθαρή πατριαρχία οδηγεί στο να τονίσει την απαραίτητη χρήση του σεξισμού και του αποκλεισμού των μη ετεροφυλόφιλων πληθυσμών ώστε να δημιουργηθεί μια κουλτούρα στην οποία οι στρέιτ άνδρες είναι οι πιο αξιόλογοι πολίτες.
Θεωρείται ότι η ετεροπατριαρχία κατέστη η κυρίαρχη ιδεολογία στην Αρχαία Ελλάδα σε περιόδους πολέμου, όταν η δύναμη αποτιμήθηκε. Καθώς η δύναμη αποκτούσε μεγαλύτερη δημοτικότητα, τα θηλυκά χαρακτηριστικά καταδικάζονταν και προωθούσαν την ιδέα ότι οι γυναίκες ήταν κατώτερα όντα, με συνηθέστερους ρόλους αυτούς της μητέρας ή της εταίρας.
Αυτή η ιδεολογία είχε προωθηθεί μέσω του αποικισμού και της εξάπλωσης της ευρωκεντρικής κουλτούρας, της επίτευξης ηγεμονίας σε όλο τον κόσμο και της εξάλειψης άλλων συστημάτων φύλου καθώς και άλλων τρόπων κατανόησης της κοινωνίας, των φύλων ή του ερωτισμού.
Η queer θεωρία έχει σημαντική συνεισφορά στην αμφισβήτηση και την ανατροπή της ετεροπατριαρχικής νοοτροπίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία Κατηγορία:Ομοφοβία Κατηγορία:Ετεροφυλοφιλία Κατηγορία:Queer
Φίλιππος Δ΄ του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ
O Φίλιππος Δ΄, γερμ. Philipp (14 Οκτωβρίου 1542 - 12 Μαρτίου 1602) ήταν κόμης του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ (1559-1602).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βάιλμπουργκ και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φίλιππου Γ΄, κόμη του Νάσσαου-Βάιλμπουργκ και της Αμαλίας του Ίζενμπουργκ-Μπύντινγκεν.
Το 1559 απεβίωσε ο πατέρας τους. Ο Φίλιππος Δ΄ ήταν 17 ετών και την κηδεμονία του ανέλαβε ο δεύτερος εξάδελφος του πάππου τους, Ιωάννης Γ΄, κόμης του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν. Ο πατέρας τους άφησε μεγάλο χρέος και με δυσκολία μπορούσαν να βελτιώσουν σταδιακά την οικονομική κατάσταση. Το 1561 διαίρεσαν την πατρική κτήση, ο Αλβέρτος έλαβε το Βάιλμπουργκ και ο Φίλιππος Δ΄ το Νοϊβάιλμπουργκ. Ο Φίλιππος Δ΄ μετακόμισε στη νέα διαμονή του και την επέκτεινε (1564-66).
Ο Φίλιππος Δ΄ ανήκε στο "Σωματείο κομήτων του Βέτεραου" (Wetterauer Grafenverein). Συνάντησε πολλές φορές τον Γουλιέλμο Α΄ τον σιωπηλό, πρίγκιπα της Οράγγης και συμμετείχε στις προετοιμασίες του Πολέμου Ανεξαρτησίας της Ολλανδίας. Η πρώτη απόπειρά τους το 1568 απέτυχε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1563 την Έρικα του Μάντερσαϊντ-Μπλάνκενχαϊμ και είχαν τέκνο:
Το 1581 απεβίωσε η Έρικα και ο Φίλιππος Δ΄ έκανε το 1583 δεύτερο γάμο με την Ελισάβετ, κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ του πρεσβύτερου, κόμη του Νάσσαου-Ντίλενμπουργκ.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου
Ρωμαϊκά διηγήματα (ταινία)
Τα Ρωμαϊκά διηγήματα είναι μια ταινία, η οποία ανήκει στην ιταλική κωμωδία του 1955, σε σκηνοθεσία Τζάνι Φραντσολίνι, με πρωταγωνιστή τον Τοτό, την Σιλβάνα Παμπανίνι, τον Βιττόριο ντε Σίκα και τον Φράνκο Φαμπρίτσι.
Το σενάριο είναι εμπνευσμένο από το ομώνυμο έργο του Αλμπέρτο Μοράβια.
Πλοκή
Τέσσερις νέοι Ρωμαίοι, ο Οθέλλος, ο Μάριο, ο Σπάρτακος και ο Αλβάρο γνωρίζονται, όταν ο τελευταίος αποφυλακίζεται.
Βλέποντας, ότι Αλβάρο δουλεύει μόνος του και βγάζει καλά κέρδη, οι άλλοι 3 αποφασίζουν να τον μιμηθούν και ενδιαφέρονται για την αγορά ενός βαν με δόσεις. Αλλά μην έχοντας αρκετά χρήματα για την προκαταβολή και την πρώτη δόση, δουλεύουν αντίστοιχα, ως σερβιτόρος, βοηθός κουρέα και μαθητευόμενος σε ψαράδικο καταφεύγοντας σε διάφορα τεχνάσματα, που επινοήθηκαν από τον Αλβάρο για να βγάλουν γρήγορα χρήματα.
Πρώτα προσπαθούν να κάνουν μεταπώληση εισιτηρίων σε ένα παιχνίδι της Εθνικής Ιταλιας, αλλά εντοπίζονται από αστυνομικούς, οι οποίοι τους κατάσχουν όλα τα εισιτήρια. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια ενός απένταρου συγγραφέα, προσπαθούν να εξαπατήσουν έναν δικηγόρο, μα έρχονται δεύτεροι στην δική τους απάτη, από τον συγγραφέα στον οποίο απευθύνονται.
Προσπαθούν στη συνέχεια να διακινήσουν πλαστά χαρτονομίσματα, αλλά ακόμη και αυτή η επινόηση  αποτυγχάνει. Τέλος, προσποιούνται ότι είναι φρουροί της δημόσιας ηθικής για να επιβάλλουν πρόστιμο στα ζευγαράκια, που βρίσκονται σε προσωπικές στιγμές στη Βίλα Μποργκέζε, αλλά εντοπίζονται και συλλαμβάνονται όλοι, εκτός του Αλβάρο, ο οποίος καταφέρνει να ξεφύγει.
Οι σύντροφοί του, μετά το μάθημα που παίρνουν με μια νύχτα στο κελί, αποφασίζουν να "ξεφορτωθούν" επιτέλους τον κακό δάσκαλο τους και να επιστρέψουν στις παλιές δουλειές τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες του 1955 Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες
Μηλέα Έβρου
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Μηλέα
Η Μηλιά, επίσημα Μηλέα, είναι χωριό στο βόρειο τμήμα της περιφερειακής μονάδας Έβρου στην Ελλάδα σε υψόμετρο 90 μέτρα. Αποτελεί την τοπική κοινότητα Μηλέας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Τριγώνου του δήμου Ορεστιάδας. Το 2011 ο πληθυσμός της ήταν 54 κάτοικοι. Βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Άρδα και πολύ κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Η πλησιέστερη κωμόπολη είναι ο Κυπρίνος που βρίσκεται στα ανατολικά του χωριού. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα με το όνομα Μηλιά το 1924 στο ΦΕΚ 194Α-14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κυπρίνου. Το 1940 διορθώνεται σε Μηλέα.