cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όριο ακολουθίας
Ιδιότητες ορίων ακολουθίας
Έστω (a_n), (b_n) δύο ακολουθίες πραγματικών αριθμών και a,b, λ πραγματικοί αριθμοί. Τότε:
Κριτήριο παρεμβολής
Έστω (a_n), (b_n), (c_n) τρεις ακολουθίες πραγματικών αριθμών. Σύμφωνα με το κριτήριο παρεμβολής:
Αν και, τότε:.
Τέλος, σύμφωνα με το θεώρημα Bolzano - Weierstrass, κάθε φραγμένη ακολουθία περιέχει μία τουλάχιστον συγκλίνουσα υπακολουθία. Έτσι, αφού κάθε συγκλίνουσα ακολουθία είναι φραγμένη, προκύπτει ότι κάθε συγκλίνουσα ακολουθία περιέχει μία τουλάχιστον συγκλίνουσα υπακολουθία.
Κατηγορία:Ακολουθίες και σειρές Κατηγορία:Όρια (μαθηματικά)
Μάρκος Μαρκοβίτης
Ο Μάρκος Μαρκοβίτης (στην ΕΣΣΔ Κονσταντίν Βασίλιεβιτς Οτσάλις, Константин Васильевич Очалис, 1905, Νάουσα - 19 Μαρτίου 1938, σκοπευτήριο Κομμουνάρκα, Μόσχα, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) ήταν Έλληνας φοιτητής νομικής, στέλεχος της ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ. Μετά την απόδρασή του από τις φυλακές Συγγρού το 1931 εγκαταστάθηκε στη Σοβιετική Ένωση και εκτελέστηκε τον Μάρτιο του 1938 κατά την περίοδο των σταλινικών εκκαθαρίσεων.
Νεανικά χρόνια - Ένταξη στην ΟΚΝΕ
Ο Μάρκος Μαρκοβίτης γεννήθηκε το 1905, στη Νάουσα πρώτο παιδί από τα εννέα συνολικά της οικογένειας του Γρηγορίου Μαρκοβίτη και της Ελένης Διαμάντη. Από νεαρή ηλικία και τα πρώτα γυμνασιακά του χρόνια συναρπάζεται από τους αγώνες και τις συγκρούσεις των υφαντουργών εργατών της πόλης του για ένα καλύτερο αύριο. Τότε εντάσσεται στην ΟΚΝΕ και συμμετέχει στους αγώνες της εργατικής τάξης. Τελειόφοιτος Γυμνασίου αποβάλλεται από όλα τα Γυμνάσια για την πολιτική του δράση εκτός από αυτά της Πάτρας, όπου θα μεταβεί και θα αποφοιτήσει και κατόπιν θα εγγραφεί ως φοιτητής στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Στις αρχές του 1929 θα αποβληθεί δια παντός από τη Νομική Σχολή μαζί με 4 άλλους συμφοιτητές του "δια την εν γένει κομμουνιστικήν δράσιν των». Το θέμα θα λάβει μέσω της Εργατικής Βοήθειας διεθνείς διαστάσεις και ο Αϊνστάιν θα αποστείλει στην κυβέρνηση Ελ. Βενιζέλου και τη σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών δύο επιστολές διαμαρτυρίας. Το 1929 καλείται να υπηρετήσει τη θητεία του. Ήταν η περίοδος που η κυβέρνηση του Βενιζέλου, δημιούργησε τον «πειθαρχικό Ουλαμό του Καλπακίου». Επέλεξε το Καλπάκι Ιωαννίνων καθώς εκείνη την εποχή ήταν απομονωμένο από την υπόλοιπη Ήπειρο, ώστε ανενόχλητα να εφαρμόσει τα μέσα της για να «συνετίσει» τους νεαρούς κομμουνιστές.
Το Νοέμβρη του 1930 στήθηκε η μεγάλη δίκη για στάση των «7 φαντάρων του Καλπακίου», που έγινε στα Γιάννενα. Σ’ αυτήν καταδικάστηκαν σε θάνατο οι Μαρκοβίτης και Γιάννης Πανούσης, ισόβια ο Κώστας Γαμβέτας και οι άλλοι σε μικρότερες ποινές. Η απόφαση αυτή ξεσήκωσε κύμα διαμαρτυριών στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ενάντια στην κυβέρνηση του Βενιζέλου για ακύρωσή της και κατάργηση του κάτεργου. Στις 12 Γενάρη 1931 με την αναθεώρηση της δίκης οι θανατικές ποινές μειώθηκαν σε 4,5 χρόνια φυλάκιση. Μετά την αναθεώρηση ο Μαρκοβίτης μεταφέρεται στις πολιτικές φυλακές Συγγρού, όπου ήταν κρατούμενοι και πολλοί άλλοι κομμουνιστές με τον βενιζελικό Ιδιώνυμο νόμο.
Απόδραση από τις φυλακές Συγγρού και φυγή στη Σοβιετική Ένωση
Στις 15 Απριλίου 1931 ο Μαρκοβίτης μαζί με άλλα 8 στελέχη του ΚΚΕ θα δραπετεύσουν από τις φυλακές Συγγρού, μαζί με τον δεκανέα της φρουράς Γρηγόρη Γρηγοριάδη που ήταν μέλος της ΟΚΝΕ, και όλοι μαζί θα καταφύγουν στη Σοβιετική Ένωση. Οι υπόλοιποι οκτώ που απέδρασαν ήταν οι Βασίλης Ασίκης, Λευτέρης Αποστόλου, Κώστας Ευτυχιάδης, Περικλής Καρασκόγιας, Γιώργος Κολοζώφ, Ορφέας Οικονομίδης, Δημήτρης Παπαρήγας και Ανδρόνικος Χαϊτάς.
Στη Σοβιετική Ένωση πήρε το όνομα Κονσταντίν Βασίλιεβιτς Οτσάλις (ρωσ. Константин Васильевич Очалис) και φοίτησε στο Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εθνικών Μειονοτήτων Δύσης (ΚUΝΜΖ), όπου φοιτούσαν κεντροευρωπαίοι φοιτητές. Τον Ιανουάριο του 1932 έγινε μέλος του κόμματος των μπολσεβίκων ΠΚΚ(μπ). Το 1933 παντρεύτηκε στη Μόσχα τη ρωσίδα Ιρίνα Γκάνσινα και απέκτησε μια κόρη την Στέλλα. Το 1936 με τη διάλυση του ΚUΝΜΖ στάλθηκε από το Μπολσεβίκικο Κόμμα στη Νότια Ρωσία να αναλάβει υπεύθυνος της έκδοσης της εφημερίδας "Κομμουνιστής", που έβγαινε στα ελληνικά για την ελληνική κοινότητα της περιοχής.
Το τέλος του στην ΕΣΣΔ
Στη συνέχεια η τύχη του Μαρκοβίτη παρέμεινε άγνωστη στη Σοβιετική Ένωση. Τον Ιανουάριο του 1938 συνελήφθη στα πλαίσια των σταλινικών εκκαθαρίσεων με την κατηγορία "εχθρός του λαού" και φυλακίστηκε στις φυλακές Μπουτίρκα στη Μόσχα. Από τη φυλακή ο Μαρκοβίτης έστειλε δύο επιστολές προς τον Στάλιν με τίτλο "Όχι δεν είμαι εχθρός του Λαού σύντροφε Στάλιν" Στη δίκη που ακολούθησε καταδικάστηκε από στρατοδικείο σε θάνατο ως κατάσκοπος της ελληνικής κυβέρνησης και υπονομευτής της έργου της Σοβιετικής Κυβέρνησης και εκτελέστηκε στις 19 Μαρτίου 1938 στην περιοχή Kommunarka Polygon στα νότια περίχωρα της Μόσχας ως «εχθρός του λαού».
Η αποκατάσταση
Ο Μαρκοβίτης αποκαταστάθηκε με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της ΕΣΣΔ στη συνεδρία της 6ης Ιουνίου 1957 (Απόφαση Νο. 4-021346/56) η οποία σύμφωνα με νεώτερα στοιχεία διαπίστωσε την αθωότητα του Μαρκοβίτη και το αβάσιμο της καταδίκης του και ακύρωσε την αρχική καταδίκη κλείνοντας οριστικά την υπόθεση. Η 10η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το Γενάρη του 1967 αποφάσισε να αποκαταστήσει ηθικά και κομματικά 13 μέλη του ΚΚΕ που έπεσαν θύματα την περίοδο της προσωπολατρείας στη Σοβιετική Ένωση. Ανάμεσά τους ήταν και ο Μάρκος Μαρκοβίτης. Όμως η απόφαση αυτή δεν δημοσιεύτηκε στον κομματικό τύπο και έγινε γνωστή το 2002 με καταχώρησή της στα "Επίσημα Κείμενα του ΚΚΕ" (2002), σελ. 735-736
Η αναζήτηση του Μαρκοβίτη από τους συγγενείς του στην Ελλάδα
Η οικογένεια του Μαρκοβίτη στην Ελλάδα αναζήτησε τον Μάρκο όλα αυτά τα χρόνια, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Μόλις το 2011 οι εδώ συγγενείς του Μαρκοβίτη έμαθαν για την τύχη του Μάρκου. Στις 12 Ιουλίου του 2011 ο παιδοψυχίατρος Μάριος Μαρκοβίτης, ανηψιός του Μάρκου που ζει στη Θεσσαλονίκη, έλαβε ένα e-mail. Μεταξύ άλλων έγραφε: «Αγαπητέ Μάριε, ο παππούς μου λεγόταν Μαρκοβίτης. Αναζητώ πληροφορίες για την οικογένειά του. Δεν γνωρίζω το πραγματικό του όνομα. Στην ΕΣΣΔ είχε το όνομα Ατσάλις Κονσταντίν. Τον Απρίλιο του 1931 είχε αποδράσει από τη φυλακή και κατέφυγε στην ΕΣΣΔ σαν πολιτικός πρόσφυγας. Παντρεύτηκε στη Μόσχα και απόκτησε το 1933 μια κόρη, τη Στέλλα. Το 1938 εκτελέστηκε για άδικους λόγους. Αποκαταστάθηκε το 1957. Το μόνο που έχω από τον παππού μου είναι μια φωτογραφία του 1938». Αποστολέας: Ντμίτρι Αρακελιάν (Dmitri Arakelyants).
Μετά από αυτό το γεγονός, το ίδιο έτος οι εδώ συγγενείς συνάντησαν τον εγγονό Δημήτρη και την κόρη Στέλλα του Μαρκοβίτη (78 ετών το 2011) στη Μόσχα. Επίσης, σύμφωνα με τον δικηγόρο Νάουσας Γρηγόρη Μαρκοβίτη, ανηψιό του Μάρκου Μαρκοβίτη, το 1991 επί Γκορμπατσώφ ο πατέρας του Νίκος (αδελφός του Μάρκου) μετά από έρευνα για το θέμα και σχετικό αίτημα έλαβε μία επιστολή από τα αρχεία του ΚΚΣΕ που ανέφερε ότι το 1957 αποκαταστάθηκε ο Μάρκος Μαρκοβίτης και η καταδικαστική απόφαση θεωρήθηκε «άδικη» και ανακλήθηκε, 20 χρόνια μετά την εκτέλεση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για πολιτικά εγκλήματα Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης
Λάουρα Μολντάβο
Η Μολντάβο κέρδισε οκτώ τίτλους του μονού της ITF και έφτασε στο Νο 191 στον κόσμο τον Ιούνιο του 1995. Έχει ρεκόρ για το μονό 143 νίκες και 76 ήττες και στο διπλό 266 νίκες και 152 ήττες.
Με συμπαίκτη τον Χούμπερ έφτασε στους προημιτελικούς του Γουίμπλεντον το 1998 και του Γαλλικού όπεν το 2000. Αγωνίστηκαν μαζί τακτικά σε τουρνουά γκραντ σλαμ αλά και σεμικρότρα για τα επόμενα δύο χρόνια. Επίσης συνεργάστηκε στο διπλό γυναικών με την Πάολα Σουάρες κερδίζοντας οκτώ τίτλους μαζί.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 στο Σίδνεϊ, συμμετείχε στο διπλό με συμπαίκτρια την Πάολα Σουάρες όπου έχασαν στο δεύτερο γύρο. Στο Φεντ έχει συμμετάσχει με την Αργεντινή σε 6 διοργανώσεις από το 1997 έως το 2002 με ρεκόρ 11 νίκες και 7 ήττες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινές αθλήτριες της αντισφαίρισης
Μητροπολιτική Περιοχή της Βομβάης
Η Μητροπολιτική Περιοχή της Βομβάης (MMR) είναι μητροπολιτική περιοχή στην πολιτεία της Μαχαράστρα, που αποτελείται από την πρωτεύουσα Βομβάη και δορυφορικές πόλεις. Έχοντας ανάπτυξη σε μια περίοδο περίπου 20 ετών, αποτελείται από εννέα δημοτικές επιχειρήσεις και δεκαπέντε μικρότερα δημοτικά συμβούλια. Ολόκληρη η περιοχή εποπτεύεται από την Αρχή Ανάπτυξης της Μητροπολιτικής Περιοχής της Βομβάης (ΑΑΜΠΒ), κυβερνητικός οργανισμός της πολιτείας της Μαχαράστρα που είναι επιφορτισμένος με την σχεδιασμό, την ανάπτυξη, τις μεταφορές και τη στέγαση στην περιοχή.
Η ΑΑΜΠΒ ιδρύθηκε για να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις στο σχεδιασμό και την ανάπτυξη ολοκληρωμένων υποδομών για την μητροπολιτική περιοχή. Οι περιοχές εκτός την Μπριχάν Μουμπάι (Ευρύτερη Βομβάη) και Νάβι Μουμπάι στερούνται οργανωμένης ανάπτυξης. Η Νάβι Μουμπάι που αναπτύχθηκε ως μια από τις μεγαλύτερες σχεδιασμένες πόλεις στον κόσμο, προωθείται από μια κυβερνητική επιχείριση της πολιτείας της Μαχαράστρα, την Αστική και Βιομηχανική Εταιρεία Ανάπτυξης (ΑΒΕΑ).
Η περιοχή έχει προβλήματα που σχετίζονται με την άναρχη και παράνομη ανάπτυξη, ως αποτέλεσμα της ραγδαίας αστικοποίησης. Χωριά κατά μήκος της εθνικής οδού NH3 στη ταλούκα Μπιουάντι είναι παραδείγματα γρήγορων εξελίξεων στην περιοχή, με μερικές από τις μεγαλύτερες ζώνες αποθήκευσης στην Ινδία. Κυβερνητικές υπηρεσίες όπως ο Αστικός Σχεδιαστής και ο Συλλέκτης του Θάνε είχαν προκλήσεις στην αντιμετώπιση της ανοργάνωτης ανάπτυξης. μικρογραφία|Χάρτης της Μητροπολιτικής Περιοχής της Βομβάης Η περιοχή έχει έκταση 4.355 τ.χλμ. και πληθυσμό 20.748.395 κατοίκων είναι από τις πιο πολυπληθείς μητροπολιτικές περιοχές στον κόσμο.
== Δημοτικές επιχειρήσεις ==
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ινδίας
Μαχμούτ Β΄
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τοπ Καπί το 1785, στην Κωνσταντινούπολη και ήταν γιος του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Α΄ και της Νακσιντίλ Σουλτάν, η οποία ήταν ξαδέρφη της Ιωσηφίνας ντε Μπωαρναί, σύζυγος του Αυτοκράτορα Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτη της Γαλλίας.
Άνοδος στο θρόνο
Ο Μαχμούτ Β΄ πήρε την εξουσία το 1807 με τη βοήθεια του εξαδέλφου του Σελίμ Γ΄ και του Αλεμαντάρ Μουσταφά. Ο Σελίμ Γ' σε μία εξέγερση σκοτώθηκε, αλλά ο Μαχμούτ επέζησε και γύρισε πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Τελικά κατάφερε να ανατρέψει τον ετεροθαλή αδερφό του, Μουσταφά Δ΄. Αφού έγινε σουλτάνος, έκανε τον Αλεμαντάρ Μουσταφά βεζίρη του κράτους. Ο Αλεμαντάρ Μουσταφά πέθανε το 1808 και ο Μαχμούτ Β' διέκοψε τις μεταρρυθμίσεις που είχε αρχίσει από την αρχή, αλλά και μετά τον θάνατο του Αλεμαντάρ συνέχισε τις μεταρρυθμίσεις του.
Βασιλεία
Τα επόμενα χρόνια ο κυβερνήτης της Αιγύπτου, Μεχμέτ Αλή Πασάς κατέλαβε τις ιερές πόλεις της Μέκκας (1812) και της Μεδίνας (1813). Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση. Τότε προσπάθησε να διαλύσει την επανάσταση, αλλά δεν τα κατάφερε και μετά την ήττα του τουρκικού στόλου στη Ναυμαχία του Ναβαρίνου ο Μαχμούτ υποχώρησε. Έτσι το 1832, με τη συνθήκη της Αδριανούπολης, η Ελλάδα έγινε ανεξάρτητο κράτος και μετά από αυτό το γεγονός άρχισε η σταδιακή διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και η εξάρτησή της από την Ευρώπη.
Ο Μαχμούτ Β΄ έχει συνδέσει το όνομά του με πολλές μεταρρυθμίσεις που αποσκοπούσαν στην αντιμετώπιση του φεουδαρχικού κατακερματισμού της Αυτοκρατορίας και απέβλεπαν να της προσδώσουν μία όψη εξευρωπαϊσμού. Οι κυριότερες μεταρρυθμίσεις του ήταν η κατάργηση του σώματος των γενιτσάρων, η κατάργηση του συστήματος των στρατιωτικών τιμαριών, η ίδρυση υπουργείων σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα και η ίδρυση ορισμένων κοσμικών σχολειών και στρατιωτικών σχολών. Οι αλλαγές αυτές όμως δεν επέτυχαν να εξαλείψουν τη ρίζα των αιτιών παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Μαχμούτ υπέταξε του Μαμελούκους του Ιράκ. Ο Μαχμούτ ήταν λάτρης της τοξοβολίας και προσπάθησε να αναβιώσει αυτό το άθλημα.
Οικογένεια
Σύζυγοι
Κόρες
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι
Κλιματική αλλαγή
εναλλ.=Droughts and flooding rains|μικρογραφία|Droughts and flooding rains Με τον όρο κλιματική αλλαγή αναφερόμαστε στη μεταβολή του παγκοσμίου κλίματος και ειδικότερα σε μεταβολές των μετεωρολογικών συνθηκών που εκτείνονται σε μεγάλη χρονική κλίμακα. Τέτοιου τύπου μεταβολές περιλαμβάνουν στατιστικά σημαντικές διακυμάνσεις ως προς τη μέση κατάσταση του κλίματος ή τη μεταβλητότητά του, που εκτείνονται σε βάθος χρόνου δεκαετιών ή περισσότερων ακόμα ετών. Οι κλιματικές αλλαγές οφείλονται σε φυσικές διαδικασίες, καθώς και σε ανθρώπινες δραστηριότητες με επιπτώσεις στο κλίμα, όπως η τροποποίηση της σύνθεσης της ατμόσφαιρας. Στη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Μεταβολές (UNFCC), η κλιματική αλλαγή ορίζεται ειδικότερα ως η μεταβολή στο κλίμα που οφείλεται άμεσα ή έμμεσα σε ανθρώπινες δραστηριότητες, διακρίνοντας τον όρο από την κλιματική μεταβλητότητα που έχει φυσικά αίτια.
Τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της υπερκατανάλωσης προϊόντων του πρωτογενή τομέα, της αλόγιστης υπερκατανάλωσης των φυσικών πόρων και την αύξηση του πληθυσμού της γης υποβαθμίστηκε το φυσικό περιβάλλον με αποτέλεσμα να υπάρχει μια ανισορροπία μεταξύ των χωρών του ανεπτυγμένου και αναπτυσσόμενου κόσμου. Παγκόσμιος σκοπός των κρατών, φορέων και συλλόγων είναι η συνεργασία μεταξύ τους για την αειφόρο ανάπτυξη σε όλα τα γεωγραφικά επίπεδα και την καταπολέμηση της ανισότητας σε διεθνές επίπεδο. Ταυτόχρονα, είναι χαρακτηριστικό ότι έχει αναπτυχθεί ένα παγκόσμιο κίνημα που ζητά την ισοκατανομή των περιβαλλοντικών βαρών και την κλιματική δικαιοσύνη.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού το 2020, η θερμοκρασία θα συνεχίσει να ανεβαίνει σε παγκόσμιο επίπεδο για τα επόμενα 5 χρόνια, και το ενδεχόμενο προσωρινής αύξησης κατά περισσότερο από 1,5 βαθμό Κελσίου πάνω από τα προβιομηχανικά επίπεδα, είναι ισχυρό.
Οι κυριότεροι παράγοντες των φυσικών κλιματικών αλλαγών
Αν και υπάρχει συμφωνία μεταξύ των επιστημόνων ως προς το ότι στους παράγοντες αποδίδεται ο επηρεασμός των χαρακτηριστικών του ισοζυγίου ενέργειας μέσω της θερμοκρασιακής ισορροπίας, εντούτοις υπάρχουν διάφορες προτάσεις ως προς του πιθανούς παράγοντες. Πάντως αυτοί μπορεί να διακριθούν είτε σε ενδογενείς ή εξωγενείς, αναφορικά με το κλιματικό σύστημα. Εξαιρουμένου του ανθρώπινου παράγοντα και αδιακρίτως με το εάν πρόκειται για ενδογενούς ή εξωγενούς προέλευσης, οι υπόλοιποι κυριότεροι παράγοντες κατά τον Μαχαίρα, είναι οι μετακινήσεις των ηπείρων στην επιφάνεια της γης, οι ηφαιστειακές εκρήξεις, οι μεταβολές της ηλιακής δραστηριότητας, και οι ανωμαλίες στην γήινη κίνηση.
Ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή
Οι άνθρωποι επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο το κλίμα και τη θερμοκρασία της γης μέσω της χρήσης ορυκτών καυσίμων, της αποψίλωσης των ομβρόφιλων δασών και της κτηνοτροφίας. Οι δραστηριότητες αυτές προσθέτουν τεράστιες ποσότητες αερίων του θερμοκηπίου στα αέρια που υπάρχουν στην ατμόσφαιρα, προκαλώντας αύξηση του φαινομένου του θερμοκηπίου και υπερθέρμανση του πλανήτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών είναι ο καύσωνας των 38 βαθμών Κελσίου που "χτύπησε" τη Σιβηρία, ο οποίος, σύμφωνα με τους επιστήμονες, θα ήταν σχεδόν αδύνατος εάν δεν υπήρχε η κλιματική αλλαγή.
Χαρακτηριστικά κυριότερων αερίων θερμοκηπίου
Στον πίνακα που ακολουθεί παρατίθενται ο χρόνος ζωής και το δυναμικό θέρμανσης ανά κυριότερο αέριο θερμοκηπίου, με αναγωγή σε εκατονταετή βάση (δηλ. αιώνα).
(1) Δεν υπάρχει μοναδική ή και αντιπροσωπευτική τιμή, γιατί δεν καταστρέφεται αλλά ακολουθεί τον κύκλο του άνθρακα, ενώ μπορεί να μείνει στην ατμόσφαιρα για χιλιάδες έτη.
Πολιτικές μετρίασης της κλιματικής αλλαγής
Οι κυριότερες πολιτικές για την μετρίαση της κλιματικής αλλαγής συνίστανται στις ακόλουθες :
Γενικότερα οι πολιτικές μετρίασης της κλιματικής αλλαγής αντιμετωπίζονται με μεγάλες προσδοκίες. Ένας από τους λόγους για αυτό είναι το γεγονός πως οδηγεί σε μία απεξάρτηση της οικονομίας των χωρών από τους υδρογονάνθρακες, οι οποίοι έχουν συνδεθεί με προβλήματα μη βιώσιμης ανάπτυξης και διασάλευσης της ειρήνης. Εντούτοις, έχει δειχθεί ότι ακόμα και οι πολιτικές της μετρίασης αφανώς μπορεί να συνδέονται με την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων, με τα τελευταία να αποτελούν μοχλό πίεσης στο νέο διαμορφούμενο από την ενέργεια γεωπολιτικό περιβάλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλιματολογία Κατηγορία:Παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα Κατηγορία:Οικονομικά προβλήματα
Μανκαρρόν
Το Μανκαρρόν (ισπανικά: Mancarrón) είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί της Νικαράγουας μετά το Ομετέπε και το Σαπατέρα. Βρίσκεται στη λίμνη Νικαράγουα. Είναι το μεγαλύτερο του διαμερίσματος Ρίο Σαν Χουάν, του Αρχιπελάγους Σολεντινάμε, καθώς και τρίτο μεγαλύτερο της λίμνης.
Γεωγραφία
Το Μανκαρρόν βρίσκεται νοτιοανατολικά της Νικαράγουας και της λίμνης, ανάμεσα στα νησιά Μανκαρρονίτα, που βρίσκεται δυτικά του, και Σαν Φερνάντο, που βρίσκεται ανατολικά του. Στα νοτιοανατολικά του βρίσκεται το νησάκι Λος Μονόνος.
Μ
Φθοροχλωρομεθάνιο
Το φθοροχλωρομεθάνιο (αγγλικά: chlorofluoromethane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο, φθόριο και χλώριο, με μοριακό τύπο CH2FCl, αλλά συμβολίζεται επίσης συχνά συντομογραφικά ως R31 ή HCFC-31. Ανήκει στην ομόλογη σειρά των διαλαλκανίων και ειδικότερα στους φθοροχλωράνθρακες. Το χημικά καθαρό φθοροχλωρομεθάνιο, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι αέριο. Θεωρητικά προκύπτει από το μεθάνιο, αν αντικατασταθούν δύο (2) άτομα υδρογόνου από ένα (1) άτομο φθορίου και ένα (1) άτομο χλωρίου. Η κρυσταλλική δομή του στερεοποιημένου φθοροχλωρομεθανίου είναι μονοκλινής με συμμετρία ομάδας P21 και κρυσταλλογραφικές σταθερές a = 6,7676, b = 4,1477, c = 5,0206 (·10−1 nm), β = 108,205°.
Στην ατμόσφαιρα, σε ύψος 22 χλμ. υπάρχει σε ίχνη (148 ppt ).
Ονοματολογία
Ο κωδικός HCFC-31 παράγεται ως εξής: Το HCFC προέρχεται από την αγγλόφωνη λέξη HydroChloroFluoroCarbon. Το πρώτο ψηφίο (3) σημαίνει ότι η ένωση περιέχει 3 - 1 = 2 άτομα υδρογόνου (ανά μόριο). Τέλος, το τελευταίο ψηφίο (1), σημαίνει ότι η ένωση περιέχει ένα (1) άτομο φθορίου, αλλά εμμέσως και ένα (1) χλωρίου, γιατί ο άνθρακας είναι τετρασθενής και αφού η ένωση περιέχει δύο (2) άτομα υδρογόνου και ένα (1) φθορίου, περισσεύει ένα (1) άτομο που αν και δε διευκρινίζεται, εννοείται ότι είναι χλώριο, εφόσον έχουμε υδροφθοροχλωράνθρακα.
Μοριακή δομή
Η μοριακή δομή του είναι τετραεδρική, με το άτομο του άνθρακα στο κέντρο κσι τα υπόλοιπα στις κορυφές.
Με μερική υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο
Με επίδραση Hg2F2 σε διχλωρομεθάνιο :
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Υδρόλυση προς την ασταθή φθορομεθανόλη, που τελικά μετατρέπεται σε μεθανάλη :
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με RONa μετατρέπεται σε αλκοξυφθορομεθάνιο :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με RCOONa μετατρέπεται σε αλκανικό φθορομεθυλεστέρα :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με NaCN μετατρέπεται σε φθοροαιθανονιτρίλιο :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με RNa μετατρέπεται σε (φθορομεθυλ)αλκάνιο :
Υποκατάσταση από υδροθειομάδα
Με NaSH μετατρέπεται αρχικά στην ασταθή φθορομεθανοθειόλη, που τελικά μετατρέπεται σε μεθανοθειάλη :
Υποκατάσταση από θειαλκύλιο
Με RSNa μετατρέπεται σε (αλκυλοθειο)φθορομεθάνιο :
Υποκατάσταση από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) μετατρέπεται σε διφθορομεθάνιο :
Υποκατάσταση από ιώδιο
Με ιωδιούχο κάλιο (ΚΙ) μετατρέπεται σε φθοριωδομεθάνιο :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
Με αμμωνία (NH3) μετατρέπεται αρχικά σε ασταθή φθορομεθαναμίνη, που τελικά μετατρέπεται σε μεθανιμίνη :
Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα
Με πρωτοταγείς αμίνες (RNH2) μετατρέπεται αρχικά σε ασταθή N-αλκυλοφθορομεθαναμίνη, που τελικά μετατρέπεται σε N-αλκυλομεθανιμίνη :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με δευτεροταγείς αμίνες (RNHR, όπου R μονοσθενείς οργανικές ρίζες, όχι υποχρεωτικά ίδιες) μετατρέπεται σε N,N-διαλκυλοφθορομεθαναμίνη :
Υποκατάσταση από τριαλκυλαμινομάδα
Με τριτοταγείς αμίνες (R3N, όπου R μονοσθενείς οργανικές ρίζες, όχι υποχρεωτικά ίδιες) μετατρέπεται σε χλωριούχο N,N,N-διαλκυλο(φθορομεθυλ)αμμώνιο :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη (PH3) μετατρέπεται αρχικά στην ασταθή φθορομεθανοφωσφαμίνη, που τελικά μετατρέπεται σε μεθυλενοφωσφίνη :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με NaNO2 μετατρέπεται σε φθορονιτρομεθάνιο :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται αρχικά (φθορομεθυλο)βενζόλιο, και στη συνέχεια, με περίσσεια βενζολίου, προς διφαινυλομεθάνιο :
Περιφθορίωση
Το φθοροχλωρομεθάνιο αντιδρά με το τριφθοριούχο κοβάλτιο, αντικαθιστώντας όλα τα άτομα υδρογόνου με άτομα φθορίου. Έτσι παράγεται (κυρίως) τριφθοροχλωρομεθάνιο :
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4), παράγεται μεθάνιο :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ, παράγεται αρχικά φθορομεθάνιο, και στη συνέχεια μεθάνιο :
3. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται μεθάνιο :
4. Αναγωγή από ένα κασσιτεράνιο, παράγεται μεθάνιο. Π.χ. :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Για παράδειγμα, με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 1-φθορο-3-χλωροπροπάνιο :
2. Σε αλκίνια. Για παράδειγμα, με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 1-φθορο-3-χλωροπροπένιο :
3. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Για παράδειγμα, με κυκλοπροπάνιο παράγει 1-φθορο-4-χλωροβουτάνιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 4. Σε αλκαδιένια. Για παράδειγμα, με βουταδιένιο-1,3 παράγει 1-φθορο-5-χλωρο-2-πεντένιο :
5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Για παράδειγμα, με εποξυαιθάνιο παράγει 1-φθορομεθοξυ-2-χλωραιθάνιο : 30 px
Παραγωγή και παρεμβολή φθορομεθυλενίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υδροξείδιου του καλίου αποσπάται υδροχλώριο παράγοντας φθορομεθυλένιο :
1. Παρεμβολή στον εαυτό του. Παράγεται 1,2-διφθορο-1-χλωραιθάνιο:
2. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται μίγμα από 3-φθοροπροπένιο και φθοροκυκλοπροπάνιο: 20 px
3. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται μίγμα από 3-φθοροπροπίνιο και 3-φθοροκυκλοπροπένιο:
4. Παρεμβολή και προσθήκη στο βενζόλιο. Παράγεται μίγμα από (φθορομεθυλο)βενζόλιο και 7-φθοροκυκλοεπτατριένιο:
5. Παρεμβολή και προσθήκη στη μεθανάλη. Παράγεται μίγμα από φθοραιθανάλη και φθοροξιράνιο: 50 px
Παραγωγή και παρεμβολή μεθυλενίου
1. Παρεμβολή στον εαυτό του. Παράγεται 1-φθορο-1-χλωραιθάνιο:
2. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό κυκλοπροπάνιο: 40 px
3. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό κυκλοπροπένιο: 40 px
4. Παρεμβολή και προσθήκη στο βενζόλιο. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό κυκλoεπτατριένιο: 30 px
5. Παρεμβολή και προσθήκη στη μεθανάλη. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό οξιράνιο: 30 px
Πηγές
Κατηγορία:Διαλαλκάνια Κατηγορία:Αλομεθάνια Κατηγορία:Φθοροχλωράνθρακες
Παν Αρκαδίας
Ο Παν ή Πάνας είναι πολύ μικρός ορεινός οικισμός στην Πελοπόννησο και την Περιφερειακή Ενότητα Αρκαδίας, ο οποίος βρίσκεται επάνω στην ΕΟ Τρίπολης - Ολυμπίας και τις δυτικές πλαγιές του Μαίναλου σε υψόμετρο 1.035 μέτρα. Απέχει 13 χλμ. ΒΑ. από τη Δημητσάνα (έδρα του δήμου), 41 χλμ. ΒΔ. από την Τρίπολη και οι ντόπιοι τον αναφέρουν ως Καμπέας από την ομώνυμη πηγή που υπάρχει εκεί. Παλιά αποτελούσε οδικό κόμβο για τους διερχόμενους ταξιδιώτες αλλά και τα λεωφορεία του ΚΤΕΛ. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1971 όταν απογράφηκε ξεχωριστά στην τότε κοινότητα Μαγουλιάνων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Μαγούλιανα αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαγουλιάνων που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Βυτίνας του Δήμου Γορτυνίας και σύμφωνα με την την απογραφή του 2011 απογράφησαν 2 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Βυτίνας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 1974
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης 1974 ήταν η 7η διοργάνωση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Πουέρτο Ρίκο από τις 3 έως τις 14 Ιουλίου 1974. Έλαβαν μέρος 14 ομάδες. Οι παγκόσμιοι πρωταθλητές Γιουγκοσλάβοι, μαζί με τους διοργανωτές Πορτορικανούς, οδηγήθηκαν απ' ευθείας στην τελική φάση. Οι υπόλοιπες ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους.
Οι Η.Π.Α., για άλλη μια φορά, κατέβασαν μια ομάδα με παίκτες από τα κολέγια, η οποία, παρά την παρουσία των ικανότατων Τζoν Λούκας και Τομ Μπόσγουελ, κατάφερε να φτάσει μόνο μέχρι το χάλκινο μετάλλιο. Οι παίκτες που αναδείχθηκαν στην Κορυφαία Ομάδα της διοργάνωσης ήταν: οι Σοβιετικοί Ολεξάντρ Σάλνικοφ και Αλεξάντερ Μπελόφ, ο Γιουγκοσλάβος Βίνκο Γέλοβατς, ο Ισπανός Γουέιν Μπράμπεντερ και ο Κουβανός Αλεχάντρο Ουρχέγιες Γκιμπότ.
Ρεκόρ
Στη διοργάνωση αυτή, σημειώθηκε η μεγαλύτερη διαφορά πόντων που έχει καταγραφεί ποτέ σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης. Συνέβη στις 3 Ιουλίου 1974 στον αγώνα Σοβιετική Ένωση - Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, με τελικό σκορ 140-48, δηλαδή με 92 πόντους διαφορά! Μάλιστα το σκορ ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακό αν υπολογιστεί ότι εκείνη την εποχή στο μπάσκετ δεν είχε θεσμοθετηθεί ακόμα το τρίποντο (καθιερώθηκε στο NBA το 1979 και διεθνώς το 1984).
Βραβεία
Κορυφαίοι Σκόρερ:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1984–85
Τα Αθηναϊκά τοπικά πρωταθλήματα Αθηνών της αγωνιστικής περιόδου 1984-85 διεξήχθησαν σε δυο ομίλους (των 18 ομάδων έκαστος) για την πρώτη κατηγορία, τρεις ομίλους (των 18 ομάδων) στη δεύτερη και πέντε ομίλους (των 15-16 ομάδων) στην τρίτη κατηγορία. Συνολικά, στη διοργάνωση έλαβαν μέρος 167 σωματεία (36 στην Α΄, 54 στη Β΄ και 77 στη Γ΄Αθηνών).
Α.Ο. Βουλιαγμένης και Α.Ο. Γαλατσίου κέρδισαν την άνοδο στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα.
Στους τρεις ομίλους της Β΄ Αθηνών τους τίτλους πήραν ο Α.Ο. Καλαμακίου, ο Α.Σ. Παπάγου και ο Π.Α.Ο. Καματερού.
Κυπελλούχος ΕΠΣΑ για το 1985 αναδείχτηκε ο Ήφαιστος Περιστερίου ο οποίος επικράτησε με 3-1 του Γ.Σ. Ηλιούπολης, στον τελικό που διεξήχθη στις 3 Απριλίου στο στάδιο Καλλιθέας.
Πηγές
Ηλεκτρονικό αρχείο εφημερίδας "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ"
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1984-1985
Δημήτριος Βικέλας
μικρογραφία|ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 1896 Ο Δημήτριος Βικέλας (Ερμούπολη Σύρου, 15 Φεβρουαρίου 1835 – Αθήνα, 20 Ιουλίου 1908) ήταν Έλληνας λόγιος, ποιητής και πεζογράφος. Ως λογοτέχνης μνημονεύεται για το μυθιστόρημά του Λουκής Λάρας (1879), έργο πολύ σημαντικό για την εξέλιξη της νεοελληνικής πεζογραφίας. Είναι επίσης γνωστός για τη συμμετοχή του στην επιτροπή διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 1896. Μάλιστα ήταν και ο πρώτος πρόεδρος της ΔΟΕ.
Βιογραφία
Η οικογένεια του πατέρα του, Εμμανουήλ Βικέλα, ήταν σπουδαία εμπορική οικογένεια με καταγωγή από τη Βέροια. Το αρχικό όνομά της οικογένειας ήταν Μπεκέλας ή Μπικέλας, μετατράπηκε όμως από τον πατέρα του Δημήτριου σε Βικέλας. Από την πλευρά της μητέρας του Σμαράγδας, ο Βικέλας καταγόταν από την εμπορική οικογένεια Μελά. Η Σμαράγδα ήταν αδερφή του συγγραφέα Λέοντος Μελά, ο οποίος έγραψε το γνωστό σε όλους μυθιστόρημα Ο Γεροστάθης και κόρη του μεγαλεμπόρου Γεώργιου Μελά. Από αυτή τη γραμμή συγγένειας ο Βικέλας ήταν -παρά τη μεγάλη ηλικιακή διαφορά- πρώτος εξάδελφος του Παύλου Μελά, γιου του Μιχαήλ Γ. Μελά. Ο Δημήτριος Βικέλας γεννήθηκε στην Ερμούπολη της Σύρου, αλλά από την ηλικία των τεσσάρων ετών εγκαταστάθηκε αρχικά στο Ναύπλιο και έπειτα στην Κωνσταντινούπολη. Για ένα διάστημα εγκαταστάθηκε και οικογενειακά στην Οδησσό λόγω εμπορικών δραστηριοτήτων.
Λόγω των μετακινήσεων της οικογένειας αλλά και δικών του προβλημάτων υγείας, η φοίτησή του στα σχολεία δεν ήταν τακτική. Η μητέρα του, όμως, ήταν πολύ καλλιεργημένη και του προσέφερε αρκετά μαθήματα κατ' οίκον. Ο ίδιος αργότερα ομολόγησε ότι σ' αυτήν όφειλε την κλίση του προς τα φιλολογικά ενδιαφέροντα. Σε κάποια από τις πολλές μετακινήσεις της οικογένειάς του ξαναβρέθηκε στη Σύρο, όπου και φοίτησε στο Λύκειο του Χρήστου Ευαγγελίδη. Εκεί, αυτός και ο συμμαθητής του Εμμανουήλ Ροΐδης, εξέδιδαν χειρόγραφη εφημερίδα, ενώ στα δεκαέξι του το 1851, παρουσιάζει την έμμετρη μετάφραση του έργου του Ζαν Ρασίν «Εσθήρ». Το έργο αυτό ανέβηκε θεατρικά στο σχολείο της Ερμούπολης από τους συμμαθητές του. Το 1852 μετέβη στο Λονδίνο για επαγγελματική εξάσκηση και εργάστηκε ως υπάλληλος και ως συνέταιρος στον εμπορικό οίκο των αδελφών Μελά. Παράλληλα σπούδασε Βοτανική και πήρε δίπλωμα (το μόνο μάθημα που μπορούσε να παρακολουθήσει, λόγω ωραρίου), αλλά τα ενδιαφέροντά του ήταν φιλολογικά και μ' αυτά ασχολήθηκε κυρίως (μελέτη και μεταφράσεις). Από το 1855 έγραφε και ποιήματα, τα οποία δημοσίευε σε εφημερίδες και περιοδικά της Αθήνας ή υπέβαλλε στους ποιητικούς διαγωνισμούς του Πανεπιστημίου. Το 1862 δημοσίευσε στο Λονδίνο την ποιητική του συλλογή με τον τίτλο ¨στίχοι¨ και ακολούθησε στην συνέχεια το έργο του, περί Ελληνικής Φιλολογίας, περί Βυζαντινών κ.τ.λ
Το 1876 η εταιρεία Μελά διαλύθηκε και αποφάσισε να επιστρέψει στην Αθήνα. Λόγω όμως των προβλημάτων υγείας της συζύγου του έζησε αναγκαστικά πολλά χρόνια στο Παρίσι. Εκεί έγραψε και τον Λουκή Λάρα, το απομνημόνευμα ίσως το πιο σημαντικό για την επονείδιστη καταστροφή της Χίου, μάλιστα ο Λουκής Λάρας ως νουβέλα οριοθετεί το ηθογραφικό αφήγημα και τα έργα τραύματος στη νεοελληνική λογοτεχνία. Επίσης στο Παρίσι έκανε πλήθος μεταφράσεων. Παράλληλα βέβαια ταξίδευε συχνά στην Αθήνα και στις εφημερίδες δημοσίευε τα διηγήματά του.
Εν τω μεταξύ η υγεία της συζύγου του επιδεινωνόταν και αναγκάστηκε να την εγκλείσει σε ψυχιατρική κλινική. Αυτό του επέτρεψε να περνάει περισσότερο καιρό στην Ελλάδα και τελικά το 1897 να εγκατασταθεί οριστικά στην Αθήνα. Εκτός από τα επιστημονικά του έργα, ασχολήθηκε με έργα κοινωφελή. Το σημαντικότερο από αυτά είναι η ίδρυση του Συλλόγου προς διάδοσιν ωφελίμων βιβλίων, το 1899, με γραμματέα τον Γεώργιο Δροσίνη, τον Οίκο των Τυφλών το 1898,την Σκοπευτική και Εργατική Σχολή το 1898 ενώ οργάνωσε και το Πρώτο Εκπαιδευτικό Συνέδριο το 1899.
Ο Βικέλας ήταν από το 1897 μέλος της Εθνικής Εταιρείας, στην οποία προσχώρησε έπειτα από παραίνεση του συγγενή του, Παύλου Μελά. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου του 1897 οργάνωσε πλωτό νοσοκομείο για την περίθαλψη των τραυματιών του μετώπου της Ηπείρου και προσπάθησε να κινητοποιήσει την διεθνή γνώμη υπέρ της κρητικής επανάστασης. Αργότερα διαχώρισε τη θέση του από εκείνη της οργάνωσης σχετικά με το Κρητικό Ζήτημα.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ασχολήθηκε με τη συγγραφή των απομνημονευμάτων του, τα οποία και εκδόθηκαν το 1908, όπως και η ζωή μου, Παιδικές Αναμνήσεις και Νεανικοί Χρόνοι. Ο θάνατος τον βρήκε στην Κηφισιά. Μετά το θάνατό του κληροδότησε την πλούσια βιβλιοθήκη του στον δήμο Ηρακλείου Κρήτης, ο οποίος ονόμασε τη βιβλιοθήκη του προς τιμήν του "Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη".
Άλλες δράσεις του επιφανούς λόγιου και πρώτου προέδρου της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, ήταν ο συνεχής του δημοσιογραφικός αγώνας, στις στήλες της εφημερίδας "Μαγχεστριανός Φύλαξ" για τις απροκάλυπτες κλοπές, των Βρετανών και τις αρπαγές από αυτούς, των αρχαιολογικών θησαυρών της Κύπρου και την μεταφορά τους στο Λονδίνο (1899). Ακόμη στους "Times " του Λονδίνου, ο Βικέλας χαρακτήριζε ως επαίσχυντον πράξιν την λεηλασία των κυπριακών αρχαιοτήτων.
Ολυμπισμός
Ο Δημήτριος Βικέλας έλαβε μέρος στο Διεθνές Αθλητικό Συνέδριο των Παρισίων το 1894 μετά από προτροπή του προέδρου του Πανελλήνιου Αθλητικού Συλλόγου Ιωάννη Φωκιανού, επειδή ο τελευταίος δεν μπορούσε να συμμετάσχει και επειδή ο Δημήτριος Βικέλας ήταν ήδη γνωστός Έλληνας λογοτέχνης στις Ευρωπαϊκές πρωτεύουσες με ισχυρές διασυνδέσεις.
Η ιδέα του Βαρώνου Πιέρ ντε Κουμπερτέν για τον Ολυμπισμό και την αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων της αρχαιότητας στην σύγχρονη εποχή βρήκε σάρκα και οστά στο Συνέδριο, στο οποίο ιδρύθηκε η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή, εκλέχθηκε πρώτος της πρόεδρος ο Δημήτριος Βικέλας και αποφασίστηκε να διεξαχθούν οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα το 1896 μετά από πρόταση του Δημητρίου Βικέλα. Είναι αυτός που υποδέχτηκε στην Αθήνα τους αθλητές που ήρθαν να πάρουν μέρος στα αγωνίσματα που όρισε η τότε επιτροπή.
Παραπομπές
<references group="-Ανέμη - Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Νεοελληνικών Σπουδών-Πανεπιστημίου Κρήτης" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Μέλη Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής Κατηγορία:Οικογένεια Μελά Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες περιηγητές Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημιακού Κολλεγίου του Λονδίνου
Εμμανουήλ Μάντακας
Ο Εμμανουήλ Μάντακας (Λάκκοι Κυδωνιών Χανίων, 1891 - Αθήνα, 8 Μαρτίου 1968) ήταν υποστράτηγος και βουλευτής.
Βιογραφία
Ο Μάντακας ήταν γόνος παλαιάς οικογένειας Κρητικών αγωνιστών.
Ως φοιτητής Νομικής κατατάχθηκε εθελοντής στον Ελληνικό Στρατό, το 1910. Πολέμησε στον Ελληνοτουρκικό και Ελληνοβουλγαρικό πόλεμο του 1912-1913 και τραυματίστηκε στη μάχη του Σαρανταπόρου, το 1912. Ως αξιωματικός Πεζικού πήρε μέρος στο Κίνημα της Εθνικής Αμύνης στη Θεσσαλονίκη (1916).
Ενώ ήταν υπολοχαγός διετέλεσε Διοικητής του Ουλαμού Εφέδρων Αξιωματικών στη Θεσσαλονίκη και εκπαίδευσε 700 έφεδρους αξιωματικούς και άλλους τόσους έφεδρους υπαξιωματικούς που στελέχωσαν το Στρατό της Εθνικής Αμύνης (1916-1917).
Κατόπιν, στάλθηκε στο Μακεδονικό Μέτωπο σα Διοικητής Λόχου στο Α' Σύνταγμα της Μεραρχίας Σερρών. Έλαβε μέρος στις μάχες των χαρακωμάτων και στη συνέχεια στη μάχη του Σκρα, όπου τραυματίστηκε και προάχθηκε επ' ανδραγαθία σε Ταγματάρχη, το 1918.
Μικρασιατική εκστρατεία
Μετά το τέλος των σπουδών του γύρισε στην Ελλάδα και στάλθηκε απευθείας στο Μικρασιατικό Μέτωπο. Πολέμησε μέχρι τέλους της καταστροφής και κάλυψε με το τάγμα του την υποχώρηση του Ελληνικού στρατού.
Έζησε από κοντά τη Μικρασιατική Καταστροφή και πήρε ενεργό μέρος στην Επανάσταση Πλαστήρα - Γονατά, το 1922. Κατόπιν, τοποθετήθηκε στο Γενικό Στρατηγείο Έβρου ως Αντισυνταγματάρχης υπό το Στρατηγό Πάγκαλο.
Παλινόρθωση - Δικτατορία Μεταξά
Μετά την κατάργηση του δημοκρατικού πολιτεύματος (Οκτώβριος 1935) από τους Α. Παπάγο και Γ. Ρέππα παραιτήθηκε από το στρατό και από τότε αγωνιζόταν για την επαναφορά των συνταγματικών ελευθεριών του Ελληνικού Λαού. Τον Ιούνιο του 1936, διορίστηκε Νομάρχης Έβρου. Κατά το Αντιδικτατορικό Κίνημα των Χανίων, το 1938, πήρε ενεργό μέρος πιστεύοντας στην ανάγκη της καταπολέμησης της δικτατορίας Μεταξά. Καταδικάστηκε σε ισόβια και εξέπεσε του βαθμού του.
Κατοχή - Αντίσταση - Δεκεμβριανά
Στην Κατοχή, προσχώρησε στο ΕΑΜ και εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ. Είχε επηρεαστεί και από το Βαγγέλη Κτιστάκη, Γενικό Γραμματέα του ΚΚΕ στην Κρήτη, του οποίου είχε παντρευτεί την αδελφή. Μετείχε στη συγκρότηση της ΠΕΕΑ στις 10 Μαρτίου 1944, και ορκίστηκε μέλος της και γραμματέας Στρατιωτικών και προσωρινά Συγκοινωνίας. Μετείχε στο Εθνικό Συμβούλιο (14-27 Μαΐου 1944) στους Κορυσχάδες ως εθνοσύμβουλος Πειραιά. Αντιπρόεδρος της ΠΕΕΑ έγινε στις 28 Αυγούστου 1944. Ήταν μέλος της ανασυσταθείσας (είχε διαλυθεί στις 13 Μαρτίου 1944) Κεντρικής Επιτροπής του ΕΛΑΣ μαζί με τους Γ. Σιάντο και Μ. Χατζημιχάλη (2 Δεκεμβρίου 1944 - 15 Φεβρουαρίου 1945).
Μετά τον εμφύλιο
Διώχτηκε για τις δημοκρατικές ιδέες του, εξέπεσε του βαθμού του και εξορίστηκε στη Μακρόνησο (1947-1949). Εκλέχθηκε βουλευτής Πειραιά και Νήσων (Κόμμα Αριστερών Φιλελευθέρων - Δημοκρατική Παράταξη) 1950-1951, (ΕΔΑ) 1951-1952.
Σταμάτησε να πολιτεύεται λόγω πάθησης της καρδιάς (1953) και των ματιών του.
Είχε τιμηθεί με όλα τα Ελληνικά παράσημα και μετάλλια. Ακόμα, με τη γαλλική Λεγεώνα της Τιμής (Αξιωματικός) και το Γαλλικό Πολεμικό Σταυρό.
Πέθανε αιφνίδια, από καρδιακή προσβολή, το Μάρτιο του 1968 και κηδεύτηκε στις 8 του μήνα στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Νομάρχες Έβρου
Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βλοχού
Η Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βλοχού (Ιερά Μονή Βλοχού) είναι ορθόδοξο ελληνικό μοναστήρι, αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου που βρίσκεται 18 χλμ. (οδηγικά, μέσω Καινούργιο) ΒΑ. από το Αγρίνιο στα βόρεια του Άνω Βλοχού στον πρώην δήμο Θεστιέων της Αιτωλοακαρνανίας. Σε αυτό βρίσκεται και η εικόνα της Παναγίας της Ωραιοτάτης.
Το μοναστήρι ιδρύθηκε στα τέλη του 12ου και αρχές του 13ου αιώνα. Έγινε επανίδρυσή του όμως στα μέσα του 16ου αιώνα και ανοικοδόμησή του εκ βάθρων από τον επίσκοπο Βονδίτζης Γαβριήλ. Το 1563 έγινε πατριαρχικό σταυροπήγιο με σιγίλλιο του Πατριάρχη Ιωάσαφ Β΄.
Από το 1834 η μονή διαλύθηκε, όπως και άλλα μοναστήρια με διάταγμα του τότε βασιλιά Όθωνα. Η περιουσία, τα ζώα και άλλα εκποιήθηκαν και καταπατήθηκαν και η μονή εγκαταλείφθηκε και ερημώθηκε. Από τα Ιερά κειμήλια απέμενε ένα Ευαγγέλιο, ένα δισκοπότηρο, μια λειψανοθήκη και η σφραγίδα με την επιγραφή <<ΕΤΟΥΤΗ Η ΒΟΥΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ ΒΛΟΧΟΥ>>.
Σήμερα η Μονή ξαναλειτουργεί με έναν μοναχό και υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Ο μοναχός Ιερόθεος παρέλαβε το μοναστήρι σχεδόν κατεστραμμένο. Με μόχθο, αγάπη και προσωπική εργασία, ξαναέχτισε τα κελιά που ήταν κατεστραμμένα, έφτιαξε σκεπή στην Ιερά Μονή που ήταν ετοιμόροπη σε πολλά σημεία και έβαζε νερό και γέμισε τον περιβάλλοντα χώρο με δέντρα, όπως έλατα, κερασιές, καστανιές, μηλιές κλπ. Το μοναστήρι τώρα λειτουργεί κανονικά και είναι επισκέψιμο για τον κόσμο, καθημερινά από το πρωί μέχρι τη δύση του ηλίου.
Παραπομπές
Κοιμησεως της Θεοτοκου Βλοχου
Ο μικρός Κθούλου
Ο κεντρικός ήρωας είναι ένα μικρό τέρας, με πλοκάμια στο κεφάλι και φτερά δαίμονα. Αν και δανείζεται το όνομα του θεού Κθούλου, δημιουργήματος του Χ. Λάβκραφτ, οι προβληματισμοί του μικρού Κθούλου, που είναι μαθητής Δημοτικού στη Θεσσαλονίκη, είναι διαφορετικοί. Κύρια έγνοια του, και βασικό θέμα του κόμικ, είναι η απόρριψη και καταπίεση που δέχεται λόγω της αποκρουστικής μορφής του από τους συνομήλικούς του στο σχολείο, αλλά και τους θετούς γονείς του, και οι -πάντα αποτυχημένες- προσπάθειές του να γίνει αποδεκτός. Βασικό ρόλο στην ιστορία παίζει και η αγάπη του για τη metal μουσική, ενώ δεν λείπει και το κοινωνικό σχόλιο.
Το κόμικ είναι ασπρόμαυρο και αποτελείται από στριπάκια των τριών καρέ, με μερικές ενδιάμεσες ολοσέλιδες ιστορίες. Άρχισε να εκδίδεται το 1998 στο περιοδικό Metal Invader, ενώ κατόπιν εκδόθηκε σε τρία άλμπουμ από τις εκδόσεις O2H, το τελευταίο από τα οποία κυκλοφόρησε το 2002. Το 2004 ανατυπώθηκε το πρώτο, εξαντλημένο άλμπουμ.
Παραπομπές
Μικρος Κθουλου
Σονγκ Κανγκ-χο
Ο Σονγκ Κανγκ-χο (κορεατικά: 송강호, Song Gang-ho, 17 Ιανουαρίου 1967) είναι Νοτιοκορεάτης ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου. Περισσότερο γνωστός έγινε για τη συμμετοχή του στις ταινίες του Πονγκ Τσουν-χο Snowpiercer (2013) και Parasite (2019), με την τελευταία να κερδίσει Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και Χρυσό Φοίνικα. Ο Κανγκ-χο γεννήθηκε στο Γκιόνγκσανγκναμ-ντο και ήθελε να γίνει ηθοποιός ήδη από την ηλικία των 8. Δεν εκπαιδεύτηκε ποτέ ως ηθοποιός, ωστόσο, μετά το λύκειο, ξεκίνησε να συμμετάσχει σε θεατρικές παραστάσεις, που λάμβαναν χώρα στην πόλη του. Αργότερα, πήρε πτυχίο που αφορά τη ραδιοφωνία από το Κολέγιο της Μπουσάν. Το 1995, νυμφεύθηκε τη Χουάνγκ Τζανγκ-σουκ, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, μία κόρη κι έναν γιο, ο οποίος είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Το 1991, έκανε το ντεμπούτο του στο θέατρο, σε ένα έργο ονόματι A Little Monk. Κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας ήταν επισήμως ένα ηθοποιός θεάτρου. Αν και του άρεσε η ιδέα να συμμετάσχει στον κινηματογράφο, αυτό έγινε για πρώτη το 1996, στην ταινία The Day a Pig Fell into the Well, του Χονγκ Σανγκ-σου, όταν πια ήταν ήδη 30 ετών. Το 1997, συμμετείχε και στην ταινία Bad Movie, του Γιανγκ Σαν-γου. Την ίδια χρονιά γίνεται γνωστός στη Νότια Κορέα, με τη συμμετοχή του στην ταινία No. 3, κερδίζοντας κιόλας το πρώτο του βραβείο στα Blue Dragon Film Awards. Κατόπιν ακολούθησαν κι άλλη δευτερεύοντες ρόλοι, μέχρι που έπαιξε στο Shiri (1999), μία από τις πιο επιτυχημένες ταινίες στη χώρα. Το 2000, πραγματοποίησε τον πρώτο του πρωταγωνιστικό ρόλο, στην ταινία The Foul King
Η πρώτη του διεθνής επιτυχία ήρθε στην ταινία Memories of Murder, το 2003, του Τσουν-χο, η οποία είχε λάβει πολύ θετικές κριτικές. Αυτή ήταν η πρώτη ταινία των δύο που λαμβάνει τέτοιες καλές κριτικές. To 2006, ηρθε και η δεύτερη μεγάλη τους επιτυχία, με την ταινία The Host. Ο ρόλος του εκεί του έδωσε το βραβείο του Καλύτερου Ασιάτη Άνδρα Ηθοποιού στα Asian Film Awards. Το 2013, όπως προαναφέρθηκε, συμμετείχε και στην ταινία Snowpiercer, που κι αυτή σημείωσε επιτυχία. Το 2019, πρωταγωνίστησε και στην ταινία Parasite, η οποία κέρδισε Χρυσό Φοίνικα και Όσκαρ Καλύτερης ταινίας κι έγινε η πρώτη από τη Νότια Κορέα που το καταφέρνει αυτό. Ο ρόλος του εκεί του χάρισε σε διάφορους διαγωνισμούς βραβείο Καλύτερου Άνδρα Ηθοποιού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Κώστας Κουκοδήμος
Ο Κώστας Κουκοδήμος (1969-) είναι Έλληνας πρώην πρωταθλητής και Ολυμπιονίκης στο άλμα εις μήκος από την Πιερία και πολιτικός, ο οποίος εξελέγη Δήμαρχος Κατερίνης το 2019. Το 2007 εξελέγη βουλευτής της ΝΔ και τον επόμενο χρόνο ανεξαρτητοποιήθηκε για 6 μήνες. Επανεντάχθηκε στο κόμμα τον Ιούλιο του 2008. Συνολικά έχει εκλεγεί βουλευτής Πιερίας έξι (6) φορές.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας στις 14 Σεπτεμβρίου του 1969. Έζησε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στην Πιερία. Συγκεκριμένα, η καταγωγή του είναι από τον Άγιο Δημήτριο. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Γυμναστικής Ακαδημίας του ΤΕΦΑΑ Θεσσαλονίκης, παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στον Αρχέλαο Κατερίνης και είχε προπονητή το Γιάννη Παπαργυρίου. Αργότερα, μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ, υπό τις οδηγίες του Αστέρη Τσιφτσόγλου.
Η μεγαλύτερη διάκριση στη σταδιοδρομία του ήταν η κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ανοικτού στίβου το 1994, στο Ελσίνκι και ακολούθησε η 6η θέση στους Ολυμπιακούς αγώνες της Βαρκελώνης, το 1992. Ήταν 1ος στους Μεσογειακούς Αγώνες και το Ευρωπαϊκό Κύπελλο το 1994, αλλά και στα Βαλκανικά Πρωταθλήματα του 1991-92, 2ος στο Ευρωπαϊκό κλειστού στίβου (1994) και στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα του 1997-2002, όπως και στους Μεσογειακούς του 1997 και στο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα του 2001. Έλαβε επίσης μέρος στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στίβου στο Τόκυο, το 1991, στον ιστορικό αγώνα όπου ο Αμερικανός Μάικ Πάουελ κατέρριψε το θρυλικό παγκόσμιο ρεκόρ του συμπατριώτη του Μπομπ Μπίμον. Το ατομικό του ρεκόρ είναι 8,36 μ. από τις 5 Ιουνίου 1994 στα Χανιά, κατά τη διάρκεια του μήτινγκ «Βενιζέλεια», επίδοση που αποτελούσε πανελλήνιο ρεκόρ για 13 χρόνια.
Ο Κουκοδήμος ανήκει σε μία γενιά αθλητών των οποίων οι διακρίσεις έβγαλαν τον ελληνικό στίβο από τα δύσκολα χρόνια και τον οδήγησαν στις διεθνείς επιτυχίες και την αναγνώριση. Μαζί με τη Βούλα Πατουλίδου, την Νίκη Μπακογιάννη και τον Λάμπρο Παπακώστα υπήρξε η αφορμή για την οργάνωση του στίβου σε επαγγελματικά πρότυπα από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, και την ανάδειξη πάρα πολλών νέων αθλητών.
Στην αφή της φλόγας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ, ήταν ο πρώτος λαμπαδηδρόμος. Το 2004, κατά την άφιξη της Ολυμπιακής φλόγας στη γενέτειρά του, την Κατερίνη, άναψε τον βωμό, ενώ την ίδια χρονιά και έως τον Μάρτιο του 2006 κατείχε τη θέση του Γενικoύ Γραμματέα Αθλητισμού. Το Δεκέμβριο του 2006 εξελέγη πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Μοντέρνου Πένταθλου.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007 εξελέγη στον νομό Πιερίας, με το κόμμα της ΝΔ. Τον Οκτώβριο του ιδίου έτους ορίστηκε από τον Πρόεδρο της Βουλής να μετέχει στη διαρκή επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής που είναι αρμόδια για τα υπουργεία Εθνικής Παιδείας & Θρησκευμάτων και Πολιτισμού και αποτελείται συνολικά από 55 βουλευτές.
Τον Ιανουάριο του 2008 το όνομά του ενεπλάκη στο σκάνδαλο Ζαχόπουλου. Στις 31 Ιανουαρίου 2008 με ιδιόχειρη επιστολή του γνωστοποίησε την πρόθεσή του να καταστεί ανεξάρτητος από τη ΝΔ. Οι εισαγγελείς που εξέτασαν την υπόθεση, δεν εντόπισαν διάπραξη ποινικού αδικήματος. Στις 24 Ιουλίου 2008 ο Κουκοδήμος επανεντάχθηκε στην Κ.Ο. της ΝΔ.
Το 2009 έλαβε μέρος στο έκτακτο συνέδριο της ΝΔ στην Αθήνα. Τον Οκτώβριο του 2009, τον Μάιο του 2012 , τον Ιούνιο του 2012, τον Ιανουάριο του 2015 και τον Σεπτέμβριο του 2015 εξελέγη ξανά βουλευτής με τη ΝΔ στο νομό Πιερίας.
Τον Οκτώβριο του 2013 ο Κουκοδήμος εξελέγη κοσμήτορας του Προεδρείου της Βουλής. Διετέλεσε Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων από τον ανασχηματισμό της 10ης Ιουνίου 2014 μέχρι και την παραίτηση του στις 2 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.
Δήμαρχος Κατερίνης
Το 2019 έθεσε υποψηφιότητα για το αξίωμα του δημάρχου Κατερίνης και κέρδισε τις δημοτικές εκλογές του 2019, στον 2ο γύρο στις 2 Ιουνίου, επικρατώντας του Σάββα Χιονίδη, δημάρχου από το 2007, με ποσοστό 54,44% έναντι 45,56% για τον Χιονίδη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Πιερίας Κατηγορία:Δήμαρχοι Κατερίνης Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Ελληνοαυστραλοί Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟΚ Κατηγορία:Αθλητές στίβου Ηρακλή Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1991 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Μακεδόνες
Γιουβένκους
Ο Γιουβένκους ή ελληνοποιημένα Ιουβέγκος (λατ.: Gaius Vettius Aquilinus Juvencus) ήταν ισπανικής καταγωγής ιερέας και ο πρώτος λατίνος χριστιανός ποιητής. Άκμασε την εποχή του Κωνσταντίνου του Μεγάλου.
Βίος
Από την γλώσσα και τα ποιητικά μέτρα που χρησιμοποιεί φαίνεται πως είναι κάτοχος κλασικής παιδείας.