cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iron Man (ταινία, 2008)
Προ-παραγωγή
Ο Φαβρό σχεδίαζε να πάρει έναν νέο και άγνωστο ηθοποιό για τον ομότιτλο ρόλο, καθώς «αυτές οι ταινίες δεν απαιτούν έναν ακριβό σταρ, ο ίδιος ο Iron Man είναι ο σταρ, ο υπερήρωας είναι ο σταρ. Η επιτυχία των ταινιών X-Men και Spider-Man χωρίς να έχουν στο τιμόνι έναν διάσημο σταρ, καθησυχάζει τους παραγωγούς πως η ταινία έχει πλεονέκτημα εμπορικά». Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 2006, ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ ήταν αυτός που πήρε τον ρόλο. Ο Φαβρό επέλεξε τον Ντάουνι, ο οποίος είναι θαυμαστής των κόμικ, επειδή ένιωσε πως το παρελθόν του ηθοποιού τον έκανε την κατάλληλη επιλογή για τον ρόλο, εξηγώντας: «Οι καλύτερες και οι χειρότερες στιγμές της ζωής του Ρόμπερτ ήταν εκτεθειμένες στο κοινό. Έπρεπε να βρει μια εσωτερική ισορροπία για να ξεπεράσει εμπόδια που ήταν πέρα από την καριέρα του. Αυτός είναι ο Τόνι Σταρκ». Η Marvel ήταν αντίθετη στην επιλογή του Ντάουνι, αλλά ο Φαβρό δε θα δεχόταν το όχι ως απάντηση λέγοντας: «Ήταν δουλειά μου ως σκηνοθέτης να δείξω πως ήταν η καλύτερη δημιουργικά επιλογή ... όλοι ήξεραν πως ήταν ταλαντούχος [και] σίγουρα μελετώντας τον ρόλο του Iron Man και αναπτύσσοντας το σενάριο, συνειδητοποίησα πως ο χαρακτήρας έμοιαζε να βρίσκεται σε μια ευθεία με τον Ρόμπερτ με όλους τους καλούς και κακούς τρόπους». Ο Ντάουνι κέρδισε $500,000 για τον ρόλο. Καθώς ετοιμάζονταν για τα γυρίσματα, ο Ίλον Μασκ έκανε μια ξενάγηση στους Φαβρό και Ντάουνι στο SpaceX. Ο Ντάουνι είπε: «Ο Ίλον είναι κάποιος που πιθανότατα ο Τόνι να έκανε παρέα και να πήγαιναν μαζί σε πάρτι ή πιο πιθανό να πήγαν σε περίεργα ταξίδια στη ζούγκλα για να πιουν διάφορα παρασκευάσματα με τους σαμάνους».
Το κάστινγκ για την υπόλοιπη ταινία έγινε τους επόμενους μερικούς μήνες. Ανακοινώθηκε πως ο Τέρενς Χάουαρντ θα είχε τον ρόλο του καλύτερου φίλου του Σταρκ, Τζέιμς Ρόουντς, τον Οκτώβριο του 2006, η Γκουίνεθ Πάλτροου θα είχε τον ρόλο του ερωτικού ενδιαφέροντος του Σταρκ, Βιρτζίνια «Πέπερ» Ποτς, τον Ιανουάριο του 2007 και ο Τζεφ Μπρίτζες προσλήφθηκε για έναν μυστικό ρόλο τον Φεβρουάριο. Η επιλογή του κακού της ταινίας ήταν δύσκολη, καθώς ο Φαβρό ένιωθε πως η νέμεσις του Iron Man, ο Mandarin, δε θα έδειχνε ρεαλιστικός, ειδικά όταν ο Μαρκ Μίλαρ εξέφρασε τη γνώμη του για το σενάριο. Ένιωσε πως μόνο σε μια συνέχεια, με έναν εναλλακτικό τόνο, η φαντασία των δακτυλιδιών του Mandarin θα έμοιαζε κατάλληλη. Η επιλογή να τον σπρώξουν στο περιθώριο για το μέλλον είναι συγκρίσιμη με αυτή του Σάουρον στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών ή του Πάλπατιν στο Star Wars. Ο Φαβρό ήθελε επίσης ο Iron Man να αντιμετωπίσει έναν γιγαντιαίο εχθρό. Η αλλαγή από τον Mandarin στον Ομπαντάια Στέιν έγινε αφού ο Μπρίτζες προσλήφθηκε για τον ρόλο, ενώ ο Στέιν προοριζόταν αρχικά να είναι ο κακός στην επόμενη συνέχεια. Ο Crimson Dynamo παρουσιαζόταν επίσης ως ο κακός στα πρώτα πρόχειρα σενάρια. Ο Φαβρό ένιωσε πως ήταν σημαντικό να υπάρχουν εσωτερικές αστείες αναφορές στην ταινία από τα κόμικ για τους θαυμαστές αυτών, όπως το να δώσει στα δύο μαχητικά που επιτίθενται στον Iron Man το κάλεσμα «Whiplash 1» και «Whiplash 2» αντίστοιχα, μια αναφορά στον κακό των κόμικ Whiplash, αλλά και να τοποθετήσει την ασπίδα του Captain America στο εργαστήριο του Σταρκ.
Ο Φαβρό ήθελε η ταινία να είναι πιστευτή δείχνοντας την κατασκευή της στολής του Iron Man και στα τρία στάδιά της. Ο Σταν Γουίνστον, θαυμαστής των κόμικ, και η εταιρία του, με τον οποίο ο Φαβρό είχε δουλέψει στην ταινία Zathura, κατασκεύασε μεταλλικές και λαστιχένιες εκδοχές των στολών. Το πρώτο σχέδιο (Mark I) είχε σκοπό να μοιάζει λες και κατασκευάστηκε από ανταλλακτικά. Το πίσω μέρος είναι λιγότερο εξοπλισμένο από το μπροστινό, επειδή ο Σταρκ θα χρησιμοποιούσε τους πόρους που είχε για κατά μέτωπο επίθεση. Η κατασκευή της προανήγγειλε επίσης τη στολή του Στέιν. Μια μοναδική εκδοχή που κατασκευάστηκε και ζύγιζε 41Kg, προκάλεσε ανησυχία όταν ένας κασκαντέρ έπεσε φορώντας την, χωρίς όμως να τραυματιστεί ή να πάθει κάτι η στολή. Η στολή σχεδιάστηκε επίσης με τρόπο ώστε μόνο το πάνω μέρος να φοριέται μερικές φορές. Τα στούντιο του Σταν Γουίνστον κατασκεύασαν μια animatronic εκδοχή για την στολή του «Iron Monger» (Ομπαντάια Στέιν) με ύψος 3m και η οποία ζύγιζε 360Kg, η οποία όμως στην πραγματικότητα δε χρησιμοποιήθηκε ποτέ στην ταινία. Το animatronic απαιτούσε πέντε χειριστές για το χέρι και κατασκευάστηκε πάνω σε μηχανισμό gimbal έτσι ώστε να προσομοιωθεί το περπάτημα. Μια μακέτα χρησιμοποιήθηκε για τα πλάνα της κατασκευής της. Το δεύτερο σχέδιο (Mark II) μοιάζει με πρωτότυπο αεροπλάνου, με ορατά πτερύγια. Ο καλλιτέχνης των κόμικ, Άντι Γκράνοφ σχεδίασε το τρίτο σχέδιο (Mark III) με τον εικονογράφο Φιλ Σόντερς. Τα σχέδια του Γκράνοφ ήταν η κύρια έμπνευση για την ταινία και ο Γκράνοφ προστέθηκε στην ομάδα της ταινίας όταν αναγνώρισε τη δουλειά του στη σελίδα MySpace του Φαβρό. Ο Σόντερς μετέτρεψε την τέχνη της στολής του Γκράνοφ σε πιο αεροδυναμική, κάνοντάς την πιο μυστικιστική και λιγότερο καρτουνίστικη στις αναλογίες της. Σχεδίασε επίσης τη στολή του War Machine, αλλά «αφαιρέθηκε από το σενάριο περίπου στο μέσο της προ-παραγωγής». Εξήγησε πως η στολή του War Machine «θα ονομαζόταν Mark IV και θα είχε οπτικά ανταλλακτικά που θα προστίθενται στην αυθεντική Mark III στολή» και «θα φοριόταν από τον Τόνι Σταρκ στη σκηνή της τελευταίας μάχης».
Γυρίσματα
Η βάση της παραγωγής ήταν στα πρώην στούντιο της εταιρίας Hughes στην περιοχή Πλάγια Βίστα, στο Λος Άντζελες στην Καλιφόρνια. Ο Χάουαρντ Χιουζ ήταν ένας από τις εμπνεύσεις για το κόμικ και οι παραγωγοί γνώριζαν τη σύμπτωση του ότι θα γύριζαν τον Iron Man να κατασκευάζει την ιπτάμενη Mark III στολή στο σημείο όπου κατασκευάστηκε το Hughes H-4 Hercules. Ο Φαβρό απέρριψε την ιδέα η ταινία να λαμβάνει χώρα στην Ανατολική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών όπως και στα κόμικ, καθώς ήδη πολλές ταινίες με υπερήρωες λάμβαναν χώρα εκεί.
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 12 Μαρτίου 2007, με τις πρώτες εβδομάδες να ξοδεύονται στην αιχμαλωσία του Σταρκ στο Αφγανιστάν. Η σπηλιά όπου ο Σταρκ ήταν φυλακισμένος ήταν ένα σκηνικό 140-180m, το οποίο είχε κινητές διακλαδώσεις μέσα στα σπήλαιο για να επιτρέπει μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στο πλήρωμα της ταινίας. Ο σχεδιαστής παραγωγής Τζ. Μάικλ Ρίβα, βλέποντας υλικό από τις σπηλιές πρόσεξε την κρύα ανάσα που έβγαινε από το στόμα των ηθοποιών και συνειδητοποίησε το πόσο κρύος ήταν ο χώρος, γι'αυτό και προχώρησε στην εγκατάσταση κλιματισμού. Έπειτα, γυρίστηκε η στιγμή σύλληψης του Σταρκ στην περιοχή Λον Πάιν στην Καλιφόρνια και άλλες εξωτερικές σκηνές από το Αφγανιστάν στην περιοχή Ολάντσα, όπου το πλήρωμα υπέμενε για δύο μέρες ανέμους 64-97Km/h. Τα γυρίσματα στην αεροπορική βάση Edwards ξεκίνησαν μέσα Απριλίου και ολοκληρώθηκαν στις 2 Μαΐου. Εξωτερικά πλάνα του σπιτιού του Σταρκ προστέθηκαν ψηφιακά σε υλικό από το Point Dume στο Μαλιμπού, ενώ το σκηνικό για τα εσωτερικά κατασκευάστηκε στην Πλάγια Βίστα, όπου ο Φαβρό και ο Ρίβα στόχευαν να κάνουν το σπίτι του Σταρκ να μοιάζει λιγότερο φουτουριστικό και περισσότερο σαν ένα μικρό εργαστήριο. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν στις 25 Ιουνίου 2007 στο Caesars Palace στο Λας Βέγκας στη Νεβάδα. Ο Φαβρό, νεοφερμένος στις ταινίες δράσης, επεσήμανε: «Είμαι σοκαρισμένος που τήρησα το χρονοδιάγραμμα. Νόμιζα πως θα υπήρχαν πολλές αποκλείσεις». Προσέλαβε «ανθρώπους που είναι καλοί στο να δημιουργούν δράση», έτσι ώστε «η ανθρώπινη ιστορία να ένιωθε πως ανήκε στο είδος των κόμικ».
Στους διαλόγους των ηθοποιών υπήρχε αρκετός αυτοσχεδιασμός, καθώς το σενάριο δεν είχε ολοκληρωθεί όταν ξεκίνησαν τα γυρίσματα (η ομάδα είχε επικεντρωθεί στο να βγάζει νόημα η ιστορία και στο να σχεδιάζει τις σκηνές δράσεις). Ο Φαβρό ένιωθε πως ο αυτοσχεδιασμός θα έκανε την ταινία να μοιάζει πιο φυσική. Μερικές σκηνές γυρίστηκαν με δύο κάμερες έτσι ώστε να έχουν τις ατάκες που δημιουργούνταν εκείνη τη στιγμή κατά το γύρισμα. Αρκετές φορές γίνονταν πολλαπλές λήψεις μιας και ο Ντάουνι ήθελε να δοκιμάσει διαφορετικά πράγματα κάθε φορά. Η ιδέα κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου του Σταρκ, όπου όλοι οι δημοσιογράφοι κάθονται στο πάτωμα, ήταν του Ντάουνι, όπως επίσης δικός του ήταν και ο λόγος που έβγαλε ο Σταρκ κατά τη σκηνή που ο χαρακτήρας κάνει επίδειξη το όπλο Jericho στο Αφγανιστάν. Ο Μπρίτζες περιέγραψε αυτή την προσέγγιση ως «μια εκπαιδευτική ταινία των $200 εκατομμυρίων» και σημείωσε πως προκαλούσε άγχος στους παραγωγούς της Marvel όταν οι ηθοποιοί προσπαθούσαν να σκεφτούν διαλόγους την ημέρα που έπρεπε να γυρίσουν τις σκηνές. Σημείωσε επίσης πως σε μερικές περιπτώσεις, εκείνος και ο Ντάουνι αντάλλασσαν τους χαρακτήρες τους κατά τις πρόβες, ώστε να δουν πώς ακούγονταν οι ατάκες τους. Ο διάλογος της κάμεο εμφάνισης του Νικ Φιούρι άλλαξε επίσης κατά το γύρισμα, με τον συγγραφέα των κόμικ Μπράιαν Μάικλ Μπέντις να παραχωρεί τρεις σελίδες και τους σκηνοθέτες να διαλέγουν τις καλύτερες ατάκες από αυτές για το γύρισμα. Η σκηνή με τον Νικ Φιούρι γυρίστηκε με πλήρωμα-σκελετό με σκοπό να κρατηθεί μυστική, αλλά φήμες για αυτήν εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο μόλις λίγες μέρες αργότερα. Ακολούθως, ο πρόεδρος των Marvel Studios, Κέβιν Φάιγκι, αφαίρεσε τη σκηνή από όλες τις ανεπίσημες προβολές της ταινίας, έτσι ώστε να διατηρήσει την έκπληξη και τους θαυμαστές να αναρωτιούνται για αυτήν.
Μετά-παραγωγή
Η κύρια ανησυχία του Φαβρό με τα εφέ ήταν αν η μετάβαση ανάμεσα στα εφέ από υπολογιστή και στα κοστούμια θα ήταν πολύ εμφανής. Προσέλαβε την εταιρία Industrial Light & Magic (ILM) για τη δημιουργία του μεγαλύτερου όγκου των οπτικών εφέ της ταινίας αφού είδε τις ταινίες Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Στο Τέλος του Κόσμου και Transformers. Οι εταιρίες The Orphanage και The Embassy έκαναν επιπρόσθετη δουλειά, με τη δεύτερη να δημιουργεί μια ψηφιακή εκδοχή της Mark I στολής. Για να βοηθηθούν με την κίνηση των πιο εξειδικευμένων στολών, μερικές φορές λάμβαναν πληροφορίες έχοντας τον Ντάουνι να φοράει μόνο το κράνος, τα μανίκια και τον θώρακα της στολής, ενώ αλεξιπτωτιστές κινηματογραφήθηκαν σε κάθετη αεροδυναμική σήραγγα για να μελετηθεί η φυσική της πτήσης. Για να δείχνουν ρεαλιστικά τα πλάνα της στολής Mark III όταν πετούσε, σχεδιάστηκε να απογειώνεται αργά και να προσγειώνεται γρήγορα. Για να παραγάγουν τα πλάνα της μάχης του Iron Man με τα μαχητικά F-22 Raptors, πέταξαν με κάμερες στον αέρα για να λάβουν αναφορά σχετικά με τη φυσική, τον άνεμο και τον παγετό στους φακούς.
Μουσική
Ο συνθέτης Ραμίν Τζαγουάντι ήταν θαυμαστής του χαρακτήρα του Iron Man ως παιδί, λέγοντας πως πάντα του άρεσαν οι υπερήρωες «που δεν είχαν στην πραγματικότητα υπερδυνάμεις». Όταν ο προηγούμενος συνεργάτης του Φαβρό, Τζον Ντέμπνεϊ, δεν ήταν διαθέσιμος για να συνθέσει τη μουσική της ταινίας, ο Τζαγουάντι αναζήτησε να πάρει τη δουλειά από μόνος του. Ο Φαβρό είχε μια ξεκάθαρη εικόνα με μουσική heavy metal και κιθάρες για το πρότζεκτ, λέγοντας πως ο Τόνι Σταρκ ήταν περισσότερο ένας ροκ σταρ παρά ο παραδοσιακός υπερήρωας. Ο Τζαγουάντι συνέθεσε το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής σε κιθάρα, πριν το προσαρμόσει για ορχήστρα. Ο Χανς Ζίμμερ και η εταιρία του, Remote Control Productions, βοήθησαν με τις ρυθμίσεις και τα πρόσθετα στοιχεία, ενώ ο κιθαρίστας του συγκροτήματος Rage Against the Machine Τομ Μορέλο, ο οποίος κάνει και μια κάμεο εμφάνιση στην ταινία, συνέβαλε παίζοντας κιθάρα. Η ταινία περιέχει επίσης και μια μουσική συμφωνία του θεματικού τραγουδιού του Iron Man από την τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων του 1966, The Marvel Super Heroes, από τους συχνούς συνεργάτες του Φαβρό Τζον Ο'Μπράιεν και Ρικ Μπόστον.
Το soundtrack με τις συνθέσεις του Τζαγουάντι για την ταινία κυκλοφόρησε από την Lions Gate Records στις 29 Απριλίου 2008.
Κυκλοφορία
Η πρεμιέρα της ταινίας έλαβε χώρα στο θέατρο Greater Union στο George Street του Σίδνεϊ στις 14 Απριλίου 2008. Η ταινία ξεκίνησε την κυκλοφορία της στις διεθνείς αγορές στις 30 Απριλίου και στις Ηνωμένες Πολιτείες κυκλοφόρησε στις 2 Μαΐου 2008. Ο Iron Man διαμορφώθηκε και προβλήθηκε για πρώτη φορά σε IMAX στις 30 Αυγούστου 2018, ως μέρος του IMAX Φεστιβάλ για τον εορτασμό των δέκα χρόνων λειτουργίας των Marvel Studios.
Προώθηση
Η Marvel και η Paramount χρησιμοποίησαν ως πρότυπο για την προωθητική τους καμπάνια αυτή των Transformers. Τον Μάιο του 2008, η Sega κυκλοφόρησε ένα επίσημο βιντεοπαιχνίδι βασισμένο στην ταινία για αρκετές πλατφόρμες, με τους Ντάουνι, Χάουαρντ και Τουμπ να χαρίζουν τις φωνές τους στους αντίστοιχους ήρωες του παιχνιδιού που υποδύονταν και στην ταινία. Ένα σποτ 30 δευτερολέπτων για την ταινία μεταδόθηκε κατά τη διάρκεια του διαλείμματος του 42ου Super Bowl. 6,400 καταστήματα 7-Eleven στις Ηνωμένες Πολιτείες βοήθησαν στην προώθηση της ταινίας, καθώς επίσης και η LG Group ήρθε σε συμφωνία με την Paramount. Η εταιρία παιχνιδιών Hasbro κατασκεύασε φιγούρες από την ταινία.
Διεθνώς, το Burger King και η Audi προώθησαν την ταινία. Ο Τζον Φαβρό θα σκηνοθετούσε ένα διαφημιστικό για την αλυσίδα φαγητού, όπως έκανε και ο Μάικλ Μπέι για τους Transformers. Στην ταινία, ο Τόνι Σταρκ οδηγεί ένα Audi R8 και τρώει ένα «Αμερικάνικο Μπέργκερ» από το Burger King μετά τη διάσωσή του από το Αφγανιστάν, ως μέρος της συμφωνίας των στούντιο με τις συγκεκριμένες εταιρίες για τοποθέτηση προϊόντος σε αυτήν. Τρία άλλα οχήματα, τα Audi S6, Audi S5 και Audi Q7, εμφανίζονται επίσης στην ταινία. Η Audi δημιούργησε και μια ιστοσελίδα που συνδεόταν με την ταινία, όπως έκανε και η General Motors για τους Transformers. Η Oracle Corporation προώθησε επίσης την ταινία στην ιστοσελίδα της, ενώ αρκετά κόμικ κυκλοφόρησαν για την ταινία.
Home media
Η εικόνα που εμφανίζεται στην εφημερίδα που διαβάζει ο Σταρκ πριν ανακοινώσει πως εκείνος είναι ο Iron Man, άλλαξε στην home media κυκλοφορία καθώς ο ερασιτέχνης φωτογράφος, Ρόνι Άνταμς, υπέβαλε μήνυση στην Paramount και στη Marvel πως χρησιμοποίησαν τη φωτογραφία του χωρίς την έγκρισή του.
Η ταινία συμπεριλήφθηκε επίσης σε ένα box-set 10 δίσκων με τον τίτλο «Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel: Φάση Ένα – Εκδικητές Ενωθείτε», το οποίο περιελάμβανε όλες τις ταινίες της πρώτης φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel. Κυκλοφόρησε από την Walt Disney Studios Home Entertainment στις 2 Απριλίου 2013. Από τις 12 Νοεμβρίου 2021, η αναβαθμισμένη IMAX εκδοχή της ταινίας διατέθηκε στην πλατφόρμα της Disney, Disney+.
Box office
Το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής, ο Iron Man είχε έσοδα $98.6 εκατομμύρια από 4,105 αίθουσες σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στο box office και κάνοντάς την την ταινία με το ενδέκατο μεγαλύτερο άνοιγμα Σαββατοκύριακου μέχρι τότε και το τρίτο μεγαλύτερο άνοιγμα Σαββατοκύριακου για το 2008, πίσω από τις ταινίες Ο Ιντιάνα Τζόουνς και το βασίλειο του Κρυστάλλινου Κρανίου και Ο Σκοτεινός Ιππότης. Την πρώτη μέρα προβολής είχε έσοδα $35.2 εκατομμύρια, κάνοντάς την την ταινία με το 13 μεγαλύτερο άνοιγμα πρώτης μέρας μέχρι τότε. Ο Iron Man είχε τη δεύτερη καλύτερη πρεμιέρα για μη-συνέχεια ταινία, πίσω από τον Spider-Man και το τέταρτο μεγαλύτερο άνοιγμα για ταινία με υπερήρωες. Ήταν επίσης η νούμερο ένα ταινία σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά κατά το δεύτερο Σαββατοκύριακο προβολής, με έσοδα $51.2 εκατομμύρια, κάνοντάς την την ταινία με το 12ο καλύτερο δεύτερο Σαββατοκύριακο προβολής και το πέμπτο για ταινία μη-συνέχεια.
Στις 18 Ιουνίου 2008, ο Iron Man έγινε η πρώτη ταινία εκείνης της χρονιάς που ξεπέρασε τα $300 εκατομμύρια στο εγχώριο box office.
Κριτικές
Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής 93% με μέσο όρο σκορ 7.7/10 βασισμένο σε 273 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Ενισχυμένος από τη ζωντανή γοητεία του Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, ο Iron Man φορτίζει ταχύτατα το είδος των ταινιών με υπερήρωες με μια επιτήδεια νοημοσύνη και κολλητική αίσθηση διασκέδασης». Τον Μάιο του 2008, η Τζεν Γιαμάτο του Rotten Tomatoes αναγνώρισε τον Iron Man ως την «καλύτερη ταινία της χρονιάς μέχρι εκείνη τη στιγμή». Στο Metacritic, η ταινία σημειώνει ποσοστό αποδοχής 79/100, βασισμένο σε 38 κριτικές με την ένδειξη «γενικά ευνοϊκές κριτικές». Σε ψηφοφορία, το κοινό του CinemaScore έδωσε στην ταινία τον βαθμό του «Α» σε μια κλίμακα από το A+ μέχρι το F.
Μεταξύ των μεγαλύτερων περιοδικών, ο Τοντ ΜακΚάρθι από το Variety αποκάλεσε την ταινία μια «εκτεταμένη ψυχαγωγική υπερβολή ειδικών εφέ» με «φρέσκια ενέργεια και στιλιστική λεπτότητα», ενώ ο Κερκ Χάνικατ από το The Hollywood Reporter επαίνεσε την ταινία, έστω κι αν τη βρήκε «απογοητευτική στην κλιμάκωση της μάχης μεταξύ των δύο πρωτοτύπων στολών του Iron Man ... πώς η νέμεσις του Τόνι έμαθε πώς να λειτουργεί τη στολή;» Σε μία από τις μεγαλύτερες καθημερινές εφημερίδες κριτικών, ο Φρανκ Λόβες από τη Newsday εγκωμίασε τη «συναισθηματική αλήθεια... τέλειο κάστινγκ και ευλόγως εγκατεστημένη υπερεπιστήμη» της ταινίας που την έκανε «πιστή στην πηγή της ενώ την αναβάθμισε - και αναγνώρισε πως αυτό που έκανε όλο αυτό το υλικό να διαρκέσει στο χρόνο δεν είναι μόνο ο υψηλής τεχνολογίας χαλαρός τύπος μέσα σε μια μεταλλική στολή, αλλά η ανθρώπινη κατάσταση που τον οδήγησε εκεί». Ο Α. Ο. Σκοτ από την εφημερίδα The New York Times αποκάλεσε την ταινία «μια ασυνήθιστα καλή ταινία με υπερήρωες. Ή τουλάχιστον - αφού σίγουρα έχει τα προβλήματά της - μια ταινία με υπερήρωες που είναι καλή με ασυνήθιστους τρόπους». Μεταξύ του πιο ειδικού τύπου, ο Γκαρθ Φράνκλιν από την ιστοσελίδα Dark Horizons σχολίασε τα «εντυπωσιακά σκηνικά και μηχανισμοί που συνδυάζονται ομαλά με τα σχετικά απρόσκοπτα εφέ από υπολογιστή» και πρόσθεσε «ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ μαζί με τον σκηνοθέτη Τζον Φαβρό ... βοηθούν να ανέβει η ταινία πάνω από τα συνηθισμένα. Το αποτέλεσμα είναι κάτι που, ενώ δύσκολα είναι πρωτότυπο ή πρωτοποριακό, είναι εντούτοις αναζωογονητικό ως προς τη σοβαρότητά της προς αποφυγήν σκοτεινών δραματικών προσδιορισμών υπέρ μιας εύκολης εξέλιξης, μια ταινία περιπέτειας που ικανοποιεί το κοινό με μια δόση αντιπολεμικών μηνυμάτων και λύτρωσης».
Μεταξύ των μεγάλων μητροπολιτικών εβδομαδιαίων περιοδικών, ο Ντέιβιντ Έντελσταϊν από το New York αποκάλεσε την ταινία «ένα καλλίγραμμο κομμάτι μυθοπλασίας ... ο Φαβρό δεν πάει για στυλιζαρισμένα πλαίσια από κόμικ, τουλάχιστον στο πρώτο μισό. Το κάνει πολύ αληθινό - μπορούσες να σκεφτείς πως παρακολουθούσες ένα στρατιωτικό θρίλερ». Αντίθετα, ο Ντέιβιντ Ντένμπαϊ από το The New Yorker έδωσε αρνητική κριτική, λέγοντας: «ελαφρώς σε κατάθλιψη καθώς προχωρούσε η ταινία ... η Γκουίνεθ Πάλτροου να πεταρίζει τα μάτια της και να καρδιοχτυπά, να μην μπορεί να κάνει πολλά με έναν κλισέ ρόλο που αγαπά το αφεντικό αλλά δεν μπορεί να το πει και ο Τέρενς Χάουαρντ υποδύεται έναν στρατιωτικό που τρέχει πίσω από τον Σταρκ, δείχνει αποκαρδιωμένος και θεωρείται δεδομένος». Ο Τοντ Γκίλκραϊστ από το IGN χαιρέτισε τον Ντάουνι ως «το καλύτερο πράγμα» της ταινίας ο οποίος «λειτουργεί σε αυτόματο πιλότο, παρέχοντας την απαιτούμενη ανάπτυξη της ιστορίας και λεπτομέρειες του χαρακτήρα που γεμίζουν την 'αυθεντική ιστορία', ενώ οι ηθοποιοί δίνουν ζωή επιτυχώς στους κατά τα άλλα συμβατικούς ρόλους τους». Σημειώνοντας τα πολιτιστικά στοιχεία της ταινίας, ο Κριστόμπαλ Γκιράλντεζ Καταλάν από το περιοδικό Bright Lights Film Journal έγραψε: «Ο Iron Man είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια φαντασίωση ενός playboy· είναι Αμερικανική εξωτερική πολιτική που πραγματοποιήθηκε χωρίς πλαίσιο [...και] με αφηγηματική και σκηνοθετική ακρίβεια, για ακόμα μια φορά παρέχει την υψηλής πιστότητας μισογυνία και αντι-μουσουλμανική ρητορική για την οποία είναι γνωστό το Χόλιγουντ».
Διακρίσεις
Ο Ρότζερ Ίμπερτ και ο Ρίτσαρντ Κόρλις τοποθέτησαν τον Iron Man ανάμεσα στις αγαπημένες τους ταινίες για το 2008. Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την επέλεξε ως μία από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς, ενώ το περιοδικό Empire τη συμπεριέλαβε ανάμεσα στις 500 Καλύτερες ταινίες όλων των εποχών μέχρι εκείνη τη χρονιά. Ο Τόνι Σταρκ επιλέχθηκε επίσης από το Empire ως ένας από τους 100 Καλύτερους χαρακτήρες ταινιών όλων των εποχών, ενώ η σελίδα Fandomania.com τον κατέταξε στη θέση 37 της λίστας της με τους 100 Καλύτερους φανταστικούς χαρακτήρες.
Iron Man 2
Μια συνέχεια με τον τίτλο Iron Man 2 κυκλοφόρησε το 2010. Το σενάριο έγραψε ο Τζάστιν Θερού και οι Τζον Φαβρό, Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Γκουίνεθ Πάλτροου και Σάμιουελ Λ. Τζάκσον επέστρεψαν για τους ρόλους τους. Ο Ντον Τσιντλ αντικατέστησε τον Τέρενς Χάουαρντ στον ρόλο του Αντισυνταγματάρχη Ρόουντς, ο οποίος παρουσιάζεται και ως ο War Machine. Στην ταινία πρωταγωνιστούν επίσης ο Μίκι Ρουρκ στον ρόλο του κακού Ιβάν Βάνκο, ο Σαμ Ρόκγουελ ως Τζάστιν Χάμερ και η Σκάρλετ Τζοχάνσον ως η πράκτορας Νατάσα Ρόμανοφ της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α..
Iron Man 3
Μια δεύτερη συνέχεια κυκλοφόρησε από τα Walt Disney Studios και τα Marvel Studios στις 3 Μαΐου 2013, με τον Φαβρό να επιλέγει να σκηνοθετήσει την ταινία Magic Kingdom αντί της συνέχειας, επιστρέφοντας όμως για τον ρόλο του ως Χάπι Χόγκαν. Οι Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, Γκουίνεθ Πάλτροου και Ντον Τσιντλ επέστρεψαν για τους ρόλους τους, ενώ ο Σέιν Μπλακ ανέλαβε τη σκηνοθεσία και το σενάριο ο Ντρου Πιρς. Στην ταινία πρωταγωνιστούν επίσης οι Γκάι Πιρς ως Άλντριτς Κίλιαν και ο Μπεν Κίνγκσλεϊ ως Τρέβορ Σλάτερι.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2008 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες της Πρώτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Iron Man (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Άβι Άραντ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αρτ Μάρκουμ και Μάθιου Χόλογουεϊ Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σενεγάλης
Τπ Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σενεγάλης (γαλλικά: Championnat du Sénégal de football) αποτελεί την ανώτατη εθνική κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Σενεγάλης. Υπεύθυνος για τη διεξαγωγή της διοργάνωσης είναι ο Σύνδεσμος Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου Σενεγάλης (LSFP).
Ιστορία
Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1966 από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Σενεγάλης. Το πρωτάθλημα της Ντιβιζιόν 1 έγινε επαγγελματικό το 2009 και μετονομάστηκε σε Λιγκ 1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αίγυπτος Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σενεγάλη
Βεντίδιος Κουμανός
Ο Βεντίδιος Κουμανός ή  Ουεντίδιος Κουμανός  διορίστηκε επίτροπος της  Ιουδαίας   το  48 π.Χ.. αντικαθιστώντας τον  Τιβέριο Ιούλιο Αλέξανδρο.
Εξεγέρσεις
Κατά την διάρκεια της θητείας του Κουμανού έγιναν τρεις διαδοχικές εξεγέρσεις στην περιοχή της δικαιοδοσίας του.
Η τελευταία από αυτές  που  ξέσπασε με αφορμή το φόνο ενός Ιουδαίου από Σαμαρείτες στο χωρίο Γήμα της Γαλιλαίας  υπήρξε μοιραία για τον Κουμανό επειδή ο αυτοκράτορας Κλαύδιος τον καθαίρεσε. Η καταδίκη του Κουμανού ζητήθηκε και από τον  Ηρώδη Αγρίππα ΙΙ, που εκείνη την εποχή βρίσκονταν στην  Ρώμη.
Τον Κουμανό αντικατέστησε ο Μάρκος Αντώνιος Φήλιξ το 52.
Η εκδοχή του Τάκιτου
Σύμφωνα με τον Ρωμαίο ιστορικό Τάκιτο, ο Κουμανός  διοικούσε μόνο ένα τμήμα της περιοχής της Παλαιστίνης, που βρίσκονταν  κάτω από ρωμαϊκή διοίκηση και όχι ολόκληρη την περιοχή. Για το υπόλοιπο τμήμα υπεύθυνος ήταν ο Μαρκος Αντώνιος Φήλιξ. Ο Φήλιξ συγκεκριμένα διοικούσε την Σαμάρεια και ο Κουμανός την Γαλιλαία. Οι δυο επίτροποι είχαν κάκιστες σχέσεις μεταξύ τους και συνεχώς στρέφονταν ο ένας εναντίον του άλλου πυροδοτώντας οι ίδιοι την βία.
Η εκδοχή αυτή του Τάκιτου που είναι παντελώς άγνωστη στον Ιώσηπο έχει διχάσει τους ιστορικούς. Άλλοι την δέχονται ως αληθή άλλοι την απορρίπτουν ενώ τουλάχιστον ένας υποστηρίζει ότι είναι σωστή αλλά οι περιοχές που ανήκαν στην δικαιοδοσία των δυο επιτρόπων ήταν  για τον Φήλικα η Γαλιλαία  και για τον Κουμανό η Σαμάρεια, αντιστρέφοντας έτσι την εκδοχή του Ρωμαίου ιστορικού στο συγκεκριμένο σημείο.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι επίτροποι της Ιουδαίας
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1955
Οι Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1955 ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκιτ πραγματοποιήθηκε στο Σκοπευτήριο του Ο.Φ.Κ.Ο. στις 22 Μαΐου του 1955. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ιωάννης Χρηστίδης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 71 επιτυχίες.
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ έλαβε χώρα στο Εθνικό Σκοπευτήριο Υμηττού στις 12 Ιουνίου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πλάτων Γεωργίτσης της Α.Ε. Ελλήνων Αλεξανδρείας με 93 επιτυχίες. Τα έπαθλα στους νικητές των αγώνων απένειμε ο πρόεδρος της ομοσπονδίας ναύαρχος Λούνδρας.
Κάτοχοι μεταλλίων
thumb|O πρωταθλητής στο σκιτ, [[Ιωάννης Χρηστίδης.]]
Σκιτ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.
Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.
Παραπομπές
1955 Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα Κατηγορία:Σκοποβολή το 1955
Κυβερνήτης του Άρκανσο
Ο Κυβερνήτης του Άρκανσας (αγγλ. Governor of Arkansas), είναι ο αρχηγός του εκτελεστικού κλάδου της κυβέρνησης του Άρκανσας και ο αρχιστράτηγος των στρατιωτικών δυνάμεων της πολιτείας. Ο κυβερνήτης έχει καθήκον να επιβάλλει τους νόμους της πολιτείας και την εξουσία να εγκρίνει ή να αρνηθεί να κυρώσει νομοσχέδια που ψηφίζονται από το Νομοθετικό Σώμα του Άρκανσας, να συγκαλεί το νομοθετικό σώμα και να απονέμει χάρες, εκτός από περιπτώσεις προδοσίας και μομφής πολιτικών προσώπων.
Η πολιτεία έχει εκλέξει 45 κυβερνήτες, καθώς και έχουν υπάρξει 10 ενεργούντες κυβερνήτες οι οποίοι ανέλαβαν το αξίωμα μετά την παραίτηση ή τον θάνατο του κυβερνήτη, δημιουργώντας συνολικά 55 διακριτές θητείες. Προτού γίνει πολιτεία, το Έδαφος του Άρκανσας είχε τέσσερις κυβερνήτες διορισμένους από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Όρβαλ Φόμπους χρημάτισε στο αξίωμα την μακρύτερη θητεία ως πολιτειακός κυβερνήτης, έχοντας εκλεγεί έξι φορές και υπηρετώντας δώδεκα έτη. Ο Μπιλ Κλίντον, εκλεγμένος πέντε φορές σε δύο διακριτές θητείες, δεν συμπλήρωσε δωδεκαετία στο αξίωμα παρά ένα μήνα. Η βραχύτερη θητεία για έναν εκλεγμένο κυβερνήτη ήταν οι 38 ημέρες που χρημάτισε ο Τζον Σεμπάστιαν Λιτλ πριν τον νευρικό κλονισμό του· ένας από τους ενεργούντες διαδόχους για τη θητεία του,ο Τζέσε Μ. Μάρτιν, υπηρέτησε μόνο τρεις ημέρες, τη μικρότερη διάρκεια γενικά.
Ο σημερινός και 46ος Κυβερνήτης του Αρκάνσας, είναι ο Ρεπουμπλικανός Έισα Χάτσινσον, ο οποίος υπηρετεί στο αξίωμα από τις 13 Ιανουαρίου 2015.
Κυβερνήτες της Εδάφους του Άρκανσο
Το Έδαφος του Άρκανσο (ονομάστηκε Έδαφος του Arkansaw το 1819 ) διαχωρίστηκε από το Έδαφος του Μιζούρι στις 4 Ιουλίου 1819. Έχασε εκτάσεις δύο φορές, στις 15 Νοεμβρίου 1824 και στις 6 Μαΐου 1828, με την γη να γίνεται αταξινόμητο έδαφος και τις δύο φορές· αυτή η έκταση τελικά έγινε μέρος της Οκλαχόμα.
Ως γραμματέας του εδάφους από το 1819 μέχρι το 1829, ο Ρόμπερτ Κρίττεντεν χρημάτισε ενεργών κυβερνήτης όποτε ο διορισμένος κυβερνήτης δεν βρισκόταν στην πολιτεία. Αυτό σήμαινε ότι ήταν ουσιαστικά το πρώτο πρόσωπο που άσκησε το αξίωμα του Κυβερνήτη του Εδάφους του Άρκανσο, αφότου ο Τζέιμς Μίλλερ δεν έφθασε στο έδαφος παρά μόνο εννέα μήνες μετά τον διορισμό του.
Κυβερνήτες της Πολιτείας του Αρκάνσας
Το Αρκάνσας, εισήλθε στην Ένωση στις 15 Ιουνίου 1836. Αποσχίστηκε από την Ένωση την 6η Μαΐου 1861, και εισήλθε στις Συνομόσπονδες Πολιτείες Αμερικής στις 18 Μαΐου 1861· δεν υπήρχε εξόριστη κυβέρνηση προσκείμενη στην Ένωση, οπότε υπάρχει μια ενιαία γραμμή κυβερνητών, αν και αφότου η πολιτεία έπεσε στα χέρια της Ένωσης τοποθετήθηκε μια "νόμιμη" κυβέρνηση ενώ ταυτόχρονα υπήρχε μια αμελητέα Συνομόσπονδη εξόριστη κυβέρνηση. Μετά το τέλος του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου ήταν μέρος της Τέταρτης Στρατιωτικής Περιφέρειας. Το Αρκάνσας, έγινε πάλι δεκτό στην Ένωση στις 22 Ιουνίου 1868.
Το πρώτο πολιτειακό σύνταγμα του 1836 εγκαθίδρυσε τετραετείς θητείες για τους κυβερνήτες, οι οποίες έγιναν διετείς στο σύνταγμα 1874, το οποίο είναι και το ισχύον. Η Τροποποίηση 63 στο Σύνταγμα του Αρκάνσας, που πέρασε το 1984, αύξησε τις θητείες του κυβερνήτη και του αναπληρωτή κυβερνήτη σε τέσσερα έτη. Οι Κυβερνήτες αρχικά περιορίζονταν να μην υπηρετούν περισσότερο από οκτώ έτη σε κάθε δωδεκαετία, αλλά το σύνταγμα του 1874 ακύρωσε οποιαδήποτε όρια θητείας. Ένα δημοψήφισμα το 1992 περιόρισε τους κυβερνήτες σε δύο θητείες.
Μέχρι το 1864, τα συντάγματα προέβλεπαν ότι, σε περίπτωση που το αξίωμα καταστεί κενό, ο πρόεδρος της γερουσίας θα υπηρετούσε ως ενεργών κυβερνήτης μέχρι την εκλογή ενός νέου κυβερνήτη ή παύσης της ανικανότητας, ή την εκπνοή της θητείας στη γερουσία του ενεργούντος κυβερνήτη. Αυτό οδήγησε σε μερικές καταστάσεις όπου η θέση του κυβερνήτη άλλαξε χέρια σε σύντομο διάστημα, λόγω της λήξης θητειών στη γερουσία ή την εκλογή νέων προέδρων της γερουσίας. Για παράδειγμα, μετά την παραίτηση του Τζον Σεμπάστιαν Λιτλ το 1907, τρεις πρόεδροι γερουσίας ενήργησαν ως κυβερνήτες προτού ο επόμενος εκλεγμένος κυβερνήτης αναλάβει το αξίωμα. Αν ο πρόεδρος της γερουσίας ήταν ομοίως ανίκανος, ο επόμενος στη σειρά για τη θέση του κυβερνήτη ήταν ο ομιλητής της πολιτειακής βουλής των αντιπροσώπων.
Το σύνταγμα του 1864 δημιούργησε το αξίωμα του Αναπληρωτή κυβερνήτη ο οποίος επίσης θα χρημάτιζε πρόεδρος της γερουσίας, και ως ενεργών κυβερνήτης σε περίπτωση εκκένωσης του αξιώματος. Το σύνταγμα του 1868 διατήρησε τη θέση, αλλά το σύνταγμα του 1874 την κατάργησε και επέστρεψε στην αρχική γραμμή διαδοχής. Η Τροποποίηση 6 στο πολιτειακό σύνταγμα, που πέρασε το 1914 αλλά δεν αναγνωρίστηκε μέχρι το 1925, αναδημιούργησε το αξίωμα του αναπληρωτή κυβερνήτη, ο οποίος γίνεται κυβερνήτης σε περίπτωσης χηρείας του αξιώματος του κυβερνήτη. Ο κυβερνήτης και ο αναπληρωτής κυβερνήτης δεν εκλέγονται με το ίδιο εκλογικό εισιτήριο.
Το Άρκανσο ήταν μια ισχυρά Δημοκρατική πολιτεία πριν τον Εμφύλιο Πόλεμο, εκλέγοντας μόνο τους υποψηφίους του Δημοκρατικού κόμματος. Εξέλεξε τρεις Ρεπουμπλικανούς κυβερνήτες κατά την Ανασυγκρότηση, αλλά αφότου το Δημοκρατικό Κόμμα ανέκτησε τον έλεγχο, πέρασαν 92 έτη προτού οι ψηφοφόροι επιλέξουν έναν Ρεπουμπλικανό.
Άλλα υψηλά αξιώματα που έφεραν
Δεκαεπτά κυβερνήτες του Αρκάνσας, έχουν καταλάβει άλλα υψηλά αξιώματα, περιλαμβανομένου ενός Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, ενός Γενικού Εισαγγελέως και ενός πρέσβεως. Δεκατρείς εκπροσώπησαν το Αρκάνσας, στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, και σε έναν αρνήθηκε την έδρα η Γερουσία των ΗΠΑ λίγο μετά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, επειδή το Αρκάνσας δεν είχε ακόμη ανασυγκροτηθεί.
Δύο κυβερνήτες εκλέχθηκαν από άλλες πολιτείες και ένας εκπροσώπησε το Αρκάνσας στο Συνομόσπονδο Κογκρέσο. Πέντε κυβερνήτες (σημασμένοι με *) παραιτήθηκαν για να αναλάβουν άλλα αξιώματα, με τέσσερις από αυτούς να γίνονται μέλη της Γερουσίας των ΗΠΑ και έναν να γίνεται Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών. Δύο άλλοι (σημασμένοι με †) παραιτήθηκαν από την έδρα τους στην Αμερικανική Βουλή των Αντιπροσώπων για να γίνουν κυβερνήτες του Αρκάνσας.
Όλοι οι αντιπρόσωποι και γερουσιαστές που καταγράφονται εκπροσώπησαν το Αρκάνσας, εκτός αν σημειώνεται διαφορετικά.
Εν ζωή πρώην κυβερνήτες
Μέχρι το Μάρτιο του 2011, πέντε πρώην κυβερνήτες ήταν εν ζωή. Ο πιο πρόσφατος θάνατος πρώην κυβερνήτη ήταν αυτός του Σιντ ΜακΜαθ (1949–1953), ο οποίος πέθανε στις 4 Οκτωβρίου 2003. Ο πιο πρόσφατος θάνατος πρώην κυβερνήτη, με την πλησιέστερη υπηρεσία ως κυβερνήτης, ήταν αυτός του Φρανκ Ντ. Ουάιτ, ο οποίος υπηρέτησε από το 1981 έως το 1983 και πέθανε στις 21 Μαΐου του 2003.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άρκανσο
Κλαν (Ωτ-Σον)
Το Κλαν (γαλλικά: Clans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Βίνι (γράμμα)
Το Βίνι (ασομταβρούλι Ⴅ, νουσκούρι ⴅ, μχεντρούλι ვ) είναι το 6ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Το Βίνι συνήθως αντιπροσωπεύει τον ήχο v όπως την προφορά του ⟨v⟩ στο "vomit".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωργιανό αλφάβητο
Γκράφιτι
μικρογραφία|320x320px|εναλλ.=|Γκράφιτι στα [[Άνω Πατήσια, στην Αθήνα]] Γκράφιτι είναι η αναγραφή κειμένου όπως, συνθημάτων ή η ζωγραφική σε επιφάνειες που συνήθως βρίσκονται σε δημόσιους χώρους (για παράδειγμα σε τοίχους). Πρωτοεμφανίστηκε την ίδια περίοδο και στα ίδια μέρη που αναπτύχθηκε το κίνημα του Χιπ χοπ, από τον ίδιο καταπιεσμένο κόσμο. Γι' αυτό πολλοί θεωρούν ότι αποτελεί μέρος της κουλτούρας Χιπ χοπ.
Το γκράφιτι διχάζει μεγάλη μερίδα κόσμου, αφού για κάποιους είναι βανδαλισμός (δημόσια κτίρια, τρένα κλπ) ενώ για πολλούς είναι μια μορφή σύγχρονης τέχνης.
Ετυμολογία – Χρήση
Γκράφιτι < graffiti < graffito < graffiato (λατ.) < graffiare (λατ. χαράσσω) < Γράφω
Στην ελληνική γλώσσα χρησιμοποιείται συνήθως τονιζόμενο στην προπαραλήγουσα (γκράφιτι) ή σπανιότερα στην παραλήγουσα (γκραφίτι). Η ξένη λέξη graffiti είναι στον πληθυντικό, ενώ στον ενικό γίνεται graffito. Στην ελληνική γλώσσα είναι συνηθέστερη η χρήση του γκράφιτι και στον ενικό και στον πληθυντικό (άκλιτο – ως ξένη λέξη). Μια λιγότερο συνηθισμένη ορθογραφία είναι η ελληνοποιημένη μορφή "γράφιτη", "γκράφιτο" ή άτονο: "γραφιτι", "γκραφιτο".
Οι ελληνικοί όροι που περιγράφουν εν μέρει το γκράφιτι είναι τοιχογράφημα, ακιδογράφημα. Στην αργκό των γκραφιτάδων η πράξη του να κάνεις γκράφιτι λέγεται συνήθως "βάψιμο".
Ιστορία - παραδείγματα
Σημαντικά παραδείγματα από την ιστορία είναι:
Σύγχρονα γκράφιτι
Η περίοδος 1971-1974 αναφέρεται ως μία "πρωτοποριακή εποχή", κατά την οποία τα γκράφιτι υποβλήθηκαν σε ένα κύμα στις μορφές και τη δημοτικότητα. Σύντομα μετά από τη μετανάστευση στη Νέα Υόρκη, το Μπρονξ (Μανχάτταν) παρήγαγε έναν από τους πρώτους καλλιτέχνες γκράφιτι για να κερδίσει την προσοχή των μέσων στη Νέα Υόρκη. Ο TAKI 183 ήταν ένας ελληνοαμερικάνος από την Ουάσιγκτον που χρησιμοποίησε ένα μίγμα του ονόματός του dimitris, TAKI, και τον αριθμό της οδού του, 183rd ως tag. Λόγω του παράξενου ονόματος και του αριθμού, οι άνθρωποι άρχισαν να παίρνουν το μήνυμα του, γράφοντας στους τοίχους Mary 122, George 21 κτλ. Αυτό καταγράφηκε σε ένα άρθρο του 1971 στο New York Times με τον τίτλο Taki 183, Ο TAKI 183 κέντρισε ανταγωνιστικούς και έτσι ο TAKI 183 έγινε ο πρώτος που αναγνωρίστηκε από την κοινωνία έξω από την υποομάδα γκράφιτι.
Μερικά από τα είδη γκράφιτι που παρουσιάζονται σήμερα είναι:
thumb|218x218px|Ζωγραφική γκράφιτι
Κατά τα όσα συνηθίζονται ανάμεσα στους γκραφιτάδες, υπάρχουν και τοίχοι που είναι μόνο για καλούς γκραφίστες, και οι υπόλοιποι δεν δικαιούνται να κάνουν πάνω στο δικό τους γκραφίτι μια μουτζούρα ή κάποιο άλλο σχέδιο (εκτός αν έχει χαλάσει με το πέρασμα του χρόνου και ειδοποιηθούν ότι θα γίνει άλλο σχέδιο πάνω στο δικό τους).
Αυξημένη δημοτικότητα, ειδικά στην Ευρώπη, έχει αποκτήσει η τεχνική του στένσιλ, όπου το σχέδιο προετοιμάζεται από πριν στο χώρο του γκραφιτά κόβοντας λεπτή λαμαρίνα ή ξύλο, που χρησιμοποιείται σε επαφή με τον τοίχο ψεκάζοντας από πάνω τη μπογιά, αφήνοντας αποτύπωμα μόνο όπου υπάρχει κενό στη λαμαρίνα. Σημαντικός καλλιτέχνης αυτής της τεχνικής είναι ο Βρετανός Banksy.
Ελλάδα
left|200 px|thumb|Graffity σε τοίχο της ΑθήναςΣτην Ελλάδα η τέχνη του γκράφιτι εισήχθη μαζί με την χιπ -χοπ κουλτούρα τη δεκαετία του 1980. Από τα πρώτα δείγματα στην Αθήνα θεωρούνται οι τοιχογραφίες του crew FSP στο Μαρούσι και του Paladin στον Κολωνό. Τα πρώτα graffiti είχαν κυρίως θέμα την «Ειρήνη» και τα υλικά τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για τη δημιουργία τους δεν ήταν σπρέι αλλά πινέλα και μπογιές. Αναφορά στα σύγχρονα γκράφιτι της Αθήνας έχει κάνει μερίδα του ξένου τύπου όπως οι Guardian και New York Times.
Tag και tagging
Το "tag" (στα ελληνικά "ταγκιά") είναι η υπογραφή που γίνεται με σπρέι ή μαρκαδόρο σε έναν τοίχο, από τον καλλιτέχνη ενός γκραφίτι ή και μόνη της. Σε ένα γκραφίτι η υπογραφή είναι μικρή και βρίσκεται ή μέσα στην ζωγραφιά ή κάτω σε μια άκρη (δεν γίνεται να είναι πιο μεγάλο το tag απ' το graffiti). Tagging είναι όταν είναι η μία υπογραφή (ή γκραφίτι) πάνω στην άλλη. Συνήθως οι τοίχοι αυτοί έχουν tags και graffiti που έχουν αλλοιωθεί με το πέρασμα του χρόνου.Επίσης άλλος διάσημος γκραφίστας ήταν ο Ίνο, ο οποίος γεννήθηκε στον Πειραιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλλιτεχνικές τεχνικές Κατηγορία:Τοιχογραφίες Κατηγορία:Γκράφιτι Κατηγορία:Τεχνικές ζωγραφικής Κατηγορία:Είδη τέχνης Κατηγορία:Γραφή Κατηγορία:Βανδαλισμός Κατηγορία:Κουλτούρα του δρόμου
Koza Mostra
thumb|250px|Οι Koza Mostra στο [[Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013|Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2013.]] Οι Koza Mostra είναι ελληνικό μουσικό συγκρότημα. Αποτελείται από τους: Ηλίας Κόζας (φωνητικά), Δημήτρης Ράπτης(τύμπανα), Σταύρος Αποστολίδης (μπουζούκι), Αστέριος Φράγκος (κιθάρα), Γιάννης Μπέλλος (μπάσο), Τάσος Γκέντζης (σαξόφωνο). Το συγκρότημα συνδυάζει τις σκα, πανκ και ροκ μουσική μαζί με το στυλ της Βαλκανικής λαϊκής μουσικής, όπως το ρεμπέτικο.
Εκπροσώπησαν την Ελλάδα στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 2013 μαζί με τον Αγάθωνα Ιακωβίδη. Το τραγούδι τους Alcohol Is Free κατατάχθηκε στην 6η θέση στον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ska μουσικοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2013
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ελλάδα
Εθνόσημο της Ιταλίας
Το εθνόσημο της Ιταλίας υπάρχει στη σύγχρονη μορφή του από τις 5 Μαΐου του 1948. Τεχνικά, είναι έμβλημα και όχι εθνόσημο. Αποτελείται από ένα λευκό πεντάκτινο αστέρι (σύμβολο της προσωποποιημένης Ιταλίας), με κόκκινα άκρα, το οποίο βρίσκεται σε ένα κάρο με πέντε τροχούς, το οποίο αναφέρεται στην εργασία του λαού. Το τελευταίο στέκεται ανάμεσα σε ένα κλαδί ελιάς στα αριστερά (αντικατοπτρίζει τον πόθο των Ιταλών για ειρήνη) και σε ένα κλαδί βελανιδιάς (σύμβολο δύναμης και αξιοπρέπειας) στα δεξιά, ενώ τα κλαδιά με τη σειρά τους είναι δεμένα με κόκκινη κορδέλα που φέρει το «REPVBBLICA ITALIANA» (στα ιταλικά, Ιταλική Δημοκρατία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιταλία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ιταλίας
Σεκβετίλι
Το Σεκβετίλι (შეკვეთილი) είναι χωριό και θαλάσσιο θέρετρο στον δήμο Οζουργκέτι, στην περιοχή Γκούρια της Γεωργίας, που βρίσκεται στην ανατολική ακτή της Μαύρης Θάλασσας, στις εκβολές του ποταμού Νατανέμπι. Το Σεκβετίλι φιλοξενεί το δημοφιλές λούνα παρκ «Tsitsinatela», τον μεγάλη αίθουσα «Black Sea Arena» και το «Miniature Park», μια υπαίθρια έκθεση μοντέλων κλίμακας αρχιτεκτονικών ορόσημων της Γεωργίας.
Ιστορία
Το Σεκβετίλι ήταν σημαντική εμπορική τοποθεσία την εποχή του νοτιοδυτικού Πριγκιπάτος της Γκουρίας της Γκούρια κατά τον 18ο αιώνα. Καταλήφθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1723 και πέρασε σε ρωσική κατοχή με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1812. Οι Τούρκοι το ανέφεραν ως Σεφκετίλ, ενώ στους Ρώσους έγινε γνωστό ως Φρούριο του Αγίου Νικολάου.
Μάχη του Λιμάνι (1829)
Ως συνοριακό φρούριο, το Σεκβετίλι ήταν το θέατρο στρατιωτικών αντιπαραθέσεων μεταξύ των ρωσικών και των οθωμανικών δυνάμεων κατά τη διάρκεια των ρωσοτουρκικών πολέμων. Κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης του 1828–29, το Φρούριο του Αγίου Νικολάου ήταν μια από τις βάσεις για τις ρωσικές επιχειρήσεις στην «Τουρκική Γκουρία» (Ατζαρία). Στις 5 Μαρτίου 1829, ο υποστράτηγος Καρλ Έσε, επικεφαλής μιας δύναμης 1.200 Ρώσων τακτικών και περίπου 1.500 Γκουριανών πολιτοφυλάκων εισέβαλε και κατέστρεψε ένα μεγάλο οχυρωμένο οθωμανικό στρατόπεδο στο Λιμάνι, κοντά στο Σεκβετίλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Γεωργίας
Βυζαντινοί κήποι
Λίγα ακόμα είναι γνωστά σχετικά με την βυζαντινή κηπουρική, καθώς υπάρχουν λίγες παραπομπές, πόσο μάλλον ολόκληρες γραμματείες για αυτό το θέμα. Οι Βυζαντινοί, όπως και οι πρόγονοι τους οι Ελληνικά, έδιναν μεγάλη προσοχή σε τέτοια ζητήματα αισθητικής, όμως σε ολόκληρη την ελληνορωμαϊκή ιστορία οι κήποι δεν φαίνεται να είχαν ποτέ την θέση κύρους στον πολιτισμό τους, σε αντίθεση με την Ανατολή, καθώς οι ρίζες τους είναι κυρίως παρμένες από τις πρακτικές χρήσεις της ελιάς.
Risk (δίσκος των Megadeth)
Το Risk είναι το όγδοο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Megadeth, το οποίο κυκλοφόρησε το Αύγουστο του 1999 μέσω της "Capitol Records".
Ιστορία του δίσκου
Την πρωτοχρονιά του 1999, οι Megadeth άνοιξαν τη συναυλία των Black Sabbath μαζί με τους Slayer, τους Pantera και τους Soulfly. Τον Ιανουάριο εκείνης της χρονιάς, το συγκρότημα μετέβη για άλλη μια φορά στο Νάσβιλ για την ηχογράφηση του επόμενου άλμπουμ του.
Το "Risk" αποτέλεσε τον πιο πειραματικό δίσκο του συγκροτήματος και από εκεί προήλθε και ο τίτλος του. Ένα μεγάλο κομμάτι των οπαδών του συγκροτήματος αποστράφηκε το άλμπουμ λόγω των έντονων ποπ επιρροών του, ενώ αρνητικές ήταν και οι κριτικές τις οποίες δέχθηκε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Πιο συγκεκριμένα, το "Allmusic" του έδωσε 2,5 αστέρια, το "Sputnik Music" μέσο όρο 2,3 με άριστα το 5 ενώ το "Metal Archives" 50%.
Η αρχική έκδοση του δίσκου στις Ηνωμένες Πολιτείες περιείχε και ένα δεύτερο CD με τίτλο "No Risk Disk", το οποίο περιείχε έξι τραγούδια. Το "Risk" ανέβηκε στο # 16 στο Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών και το # 29 στη Μεγάλη Βρετανία. Μαζί με το άλμπουμ κυκλοφόρησαν τα σινγκλ "Insomnia", "Crush 'Em" και "Breadline" εκ των οποίων τα δύο τελευταία ανέβηκαν στο Top-10 των "Mainstream Rock Tracks" του Billboard αλλά δε μπόρεσαν να μπουν στις λίστες του Billboard Hot-100.
Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1999, με τους Megadeth να εμφανίζονται ζωντανά στο φεστιβάλ του "Woodstock", ενώ μετά από μερικές εμφανίσεις τον Αύγουστο στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέχισαν το Σεπτέμβριο στην Ευρώπη ανοίγοντας συναυλίες των Iron Maiden. Το ίδιο διάστημα, το "Crush 'Em" συμπεριλήφθηκε στο σάουντρακ της ταινίας "Universal Soldier 2" και το συγκρότημα ηχογράφησε μία διασκευή στο "Never Say Die" των Black Sabbath για τη συλλογή προς τιμή των τελευταίων, με τίτλο "Nativity In Black II: Tribute to Black Sabbath".
Στις 8 Οκτωβρίου ξεκίνησε το αμερικανικό κομμάτι της περιοδείας από το Φοίνιξ της Αριζόνα, για να ολοκληρωθεί μετά από 65 εμφανίσεις, στις 21 Ιανουαρίου 2000. Τον Δεκέμβριο του 1999, ο κιθαρίστας Μάρτι Φρίντμαν ανακοίνωσε την αποχώρηση του από τους Megadeth και αντικαταστάθηκε στα μέσα της περιοδείας από τον Αλ Πιτρέλι. Η περιοδεία ολοκληρώθηκε το Μάρτιο του 2000 με οκτώ εμφανίσεις στην Κορέα και την Ιαπωνία.
Τραγούδια
1. Insomnia (Mustaine) - 4:34
2. Prince of Darkness (Mustaine, Friedman) - 6:25
3. Enter the Arena (Mustaine, Prager) - 0:52
4. Crush 'Em (Mustaine, Prager, Friedman) - 4:57
5. Breadline (Mustaine, Prager, Friedman) - 4:24
6. The Doctor is Calling (Mustaine, Prager, Friedman) - 5:40
7. I'll Be There (Mustaine, Prager, Friedman) - 4:20
8. Wanderlust (Mustaine, Friedman) - 5:22
9. Ecstasy (Mustaine, Friedman) - 4:28
10. Seven (Mustaine, Ellefson) - 5:00
Θέσεις τσαρτ
Risk (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 31 Αυγούστου 1999
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Risk" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Megadeth Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Παναγία Αχειροποίητος (Θεσσαλονίκη)
Η εκκλησία της Παναγίας Αχειροποιήτου είναι παλαιοχριστιανική βασιλική της Θεσσαλονίκης, η οποία σήμερα σώζεται στην ίδια μορφή που κατασκευάστηκε τον 5ο αιώνα - γεγονός που την καθιστά μοναδική στην ανατολική Μεσόγειο. Βρίσκεται στην οδό Αγίας Σοφίας, απέναντι από την πλατεία Μακεδονομάχων και η ίδρυσή της τοποθετείται στην περίοδο 450-475. Είναι αφιερωμένη στη Θεοτόκο και η ονομασία της οφείλεται στην εικόνα της Θεοτόκου δεομένης που βρισκόταν στο ναό.
Αρχιτεκτονική
Η στέγη του ναού είναι δικλινής στο κεντρικό κλίτος και χαμηλότερη στα πλάγια κλίτη. Αρχικά η κεντρική στέγη ήταν ψηλότερη καθώς υπήρχε ένα υπερυψωμένο τμήμα του κεντρικού κλίτους που λειτουργούσε ως φωταγωγός, αλλά και το δυτικό υπερώο, κάνοντας τον εξωτερικό όγκο του ναού να φαίνεται ακόμη πιο βαρύς. Το μνημείο υπέστη αρχιτεκτονικές επεμβάσεις τον 7ο αιώνα και στη συνέχεια τον 14ο-15ο αιώνα, καθώς και αναστηλωτικές εργασίες μετά τους σεισμούς του 1978.
Ιστορία και ονομασίες
μικρογραφία|αριστερά|Τα επάλληλα ψηφιδωτά δάπεδα του βαλανείου που βρισκόταν στη θέση του ναού, φέρουν γεωμετρικά θέματα και είναι ορατά σήμερα στο βόρειο κλίτος του ναού. Στην παλαιοχριστιανική εποχή το βορειοανατολικό τμήμα του λουτρού λειτουργούσε ακόμη Από ανασκαφές που έγιναν στο εσωτερικού του μνημείου αποκαλύφθηκε ότι ο ναός ιδρύθηκε πάνω σε ένα μεγάλο δημόσιο λουτρό (βαλανείο), ενώ παλαιότεροι συγγραφείς και περιηγητές πίστευαν ότι στη θέση του βρισκόταν στην αρχαιότητα ναός της Θερμαίας Αφροδίτης. Η ίδρυση του ναού χρονολογείται στο τρίτο τέταρτο του 5ου αιώνα καθώς στο νάρθηκα του ναού βρέθηκε ψηφιδωτή επιγραφή με το όνομα του κτήτορα του ψηφιδωτού διακόσμου, ιερέα «Ανδρέα», πρόσωπο που οι ερευνητές ταυτίζουν με τον εκπρόσωπο του αρχιεπισκόπου της Θεσσαλονίκης που πήρε μέρος στη σύνοδο της Χαλκηδόνας το 451. Μέχρι το 14ο αιώνα το μνημείο αναφέρεται ως «ναός της Παναγίας Θεοτόκου» και μάλιστα ως ο «μεγάλος ναός της Θεοτόκου», ενώ η επωνυμία Αχειροποίητος εμφανίζεται για πρώτη φορά σε χρυσόβουλο έγγραφο του αυτοκράτορα Μιχαήλ του Θ', με το οποίο δωρίζονταν σπίτια της περιοχής στη Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους. Το 1345, σφαγιάστηκαν στο εσωτερικό του ναού Ζηλωτές της Θεσσαλονίκης. Φαίνεται ότι μέχρι τον 14ο και 15ο αιώνα η λιτανευτική πομπή την παραμονή της εορτής του Αγίου Δημητρίου περνούσε από το ναό της Αχειροποιήτου, καθώς η λατρεία του πολιούχου της πόλης ήταν συνδεδεμένη με τη λατρεία της Παναγίας.
Μετά την κατάκτηση της πόλης από τους Οθωμανούς το 1430, η Αχειροποίητος ήταν η πρώτη εκκλησία της πόλης που μετατράπηκε σε τζαμί, από τον ίδιο το σουλτάνο, Μουράτ τον Β', ο οποίος τέλεσε ευχαριστία στο εσωτερικό του ναού για τη νίκη του. Στον όγδοο από ανατολικά κίονα της βόρειας κιονοστοιχίας υπάρχει στα τούρκικα η επιγραφή: ''«Ο σουλτάνος Μουράτ πήρε τη Θεσσαλονίκη. 883»'' (δηλαδή το 1430). Καθ' όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας αποτέλεσε το κυριότερο τζαμί της πόλης, υπό την ονομασία Εσκί Τζουμά τζαμί (δηλαδή τζαμί της παλιάς προσευχής της Παρασκευής). Κοντά στην Αχειροποίητο, στη σημερινή οδό Μόδη 6, βρέθηκαν υπολείμματα μεγάλου βυζαντινού ναού, εκεί όπου ο ιστορικός Βακαλόπουλος εντόπισε τον ναό της Αγ.Παρασκευής. Έτσι οι Έλληνες αποκαλούσαν στους αιώνες της οθωμανικής κυριαρχίας τον ναό με το όνομα της Αγίας Παρασκευής λόγω του κοντινού ομώνυμου ναού.