cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μωρίς Ζαρ
Ηλεκτρονική σύνθεση
Ο Ζαρ συνέθεσε κυρίως για ορχήστρες, αλλά άρχισε να προτιμά την ηλεκτρονική σύνθεση τη δεκαετία του 1980. Είχε αναφέρει πάντως ότι η σύνθεση με ηλεκτρονικά μέσα της μουσικής για τον Μάρτυρα εγκλήματος ήταν στην πραγματικότητα πιο κοπιώδης, χρονοβόρα και ακριβή στην παραγωγή της από ό,τι θα ήταν μία ορχηστρική σύνθεση. Κάποιες άλλες ηλεκτρονικές συνθέσεις του Ζαρ από την ίδια δεκαετία είναι για τις ταινίες Ολέθρια σχέση, Επικίνδυνα χρόνια, Firefox και Το αδιέξοδο. Κάποια άλλα έργα από την ίδια περίοδο έχουν μίγμα ηλεκτρονικών και ακουστικών συνθέσεων, π.χ. τα Γορίλες στην ομίχλη, Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών, Η Ακτή του Κουνουπιού και Jacob's Ladder.
Πούντλαντ
Το όνομα «Πούντλαντ» προέρχεται από το Γη του Πουντ, που αναφέρεται σε αρχαίες αιγυπτιακές πηγές. Η ακριβής τοποθεσία αυτής της μυθικής περιοχής αποτελεί ακόμα μυστήριο. Ορισμένες μελέτες τοποθετούν τη Γη του Πουντ στη σημερινή Σομαλία, ενώ άλλες προτείνουν διαφορετικές τοποθεσίες.
Τον Ιανουάριο του 2014, πρόεδρος εξελέγη ο Αμπντιραχμάν Μοχάμεντ Φαρόλε (Abdirahman Mohamud Farole) και αντιπρόεδρος ο Αμπντιχακίμ Αμπντουλαχί Χατζί Ομάρ (Abdihakim Abdullahi Haji Omar).
Μωρίς Ζαρ
Προσωπική ζωή και θάνατος
Ο Μωρίς Ζαρ πέθανε από καρκίνο στο Μαλιμπού της Καλιφόρνια σε ηλικία 84 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Γάλλοι συνθέτες μουσικής ταινιών
Πούντλαντ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πούντλαντ Κατηγορία:Πολιτείες της Σομαλίας
Ακτουάριος
Ο Ακτουάριος (ελληνικά : ἀκτουάριος, λατινικά : actarius) ήταν τίτλος που απονεμόταν σε αξιωματούχους στην Ρωμαϊκή κι έπειτα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία, είτε σαν τιμητικός είτε με αρμοδιότητες. Ο τίτλος σήμερα απονέμεται τιμητικά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως.
Στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ο ακτουάριος ήταν δημόσιος υπάλληλος, επιφορτισμένος με την κατανομή των μισθών και των διατάξεων που αφορούσαν τον ρωμαϊκό στρατό. Το αξίωμα εμφανίστηκε στα τέλη της αυτοκρατορίας και μαρτυρείται τουλάχιστον μέχρι τον 6ο αιώνα στην πρώιμη Βυζαντινή αυτοκρατορία, αλλά εμφανίζεται μόνο σε νομικά κείμενα.
Στην Βυζαντινή αυτοκρατορία ο τίτλος εμφανίζεται πάλι στο Τακτικόν Ουσπένσκι, περίπου το 842 και αργότερα στο Κλητορολόγιον το 899, αλλά ο ρόλος του κατόχου του αξιώματος είναι ασαφής. Τον 10ο αιώνα στους τίτλους και αξιώματα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ' Πορφυρογέννητου, ο Ακτουάριος αναφέρεται ως τιμιτικός τίτλος, βραβείο, στους νικητές ηνίοχους του Ιπποδρόμου, αλλά τον 12ο αιώνα (ή ίσως και τον 11ο αιώνα) ο απονεμόταν σε διακεκριμένους γιατρούς, ενδεχομένως, εκείνων που συνδέονται με την αυτοκρατορική αυλή, γνωστότερος από αυτούς ήταν ο Ιωάννης Ακτουάριος.
Μετά την πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας το αξίωμα χρησιμοποιείται ως τιμητικός τίτλος, οφίκιο, από το Οικουμενικό πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης αλλά και το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας.
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανικοί θρησκευτικοί τίτλοι και βαθμοί Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι Κατηγορία:Βυζαντινοί τιμητικοί τίτλοι‎ Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Αεροσκάφος μειωμένης βαρύτητας
Το αεροσκάφος μειωμένης βαρύτητας είναι τύπος αεροσκάφους σταθερών πτερυγίων με το οποίο επιτυγχάνεται περιβάλλον σχετικής έλλειψης βαρύτητας για την εκπαίδευση αστροναυτών, την έρευνα και την βιντεοσκόπηση κινηματογραφικών σκηνών χωρίς βαρύτητα.
Η NASA χρησιμοποίησε διάφορες εκδοχές τέτοιων αεροσκαφών, με επίσημο ψευδώνυμο Weightless Wonders (κατά λέξη αβαρή θαύματα) στο NASA Reduced Gravity Research Program (Ερευνητικό Πρόγραμμα Μειωμένης Βαρύτητας της NASA). Αυτού του είδους τα αεροσκάφη αποκαλούνται συχνά vomit comet (κατά λέξη κομήτης εμετού) από τους συμμετέχοντες σε πτήσεις τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαστημική τεχνολογία
Βραβείο Νίκε
Το Βραβείο Λογοτεχνίας Νίκε (πολωνικά: Nagroda Literacka Nike) είναι ένα από τα πιο υψηλού κύρους βραβεία για την πολωνική λογοτεχνία. Δημιουργήθηκε το 1997 και χρηματοδοτήθηκε από την Gazeta Wyborcza, τη δεύτερη μεγαλύτερη καθημερινή εφημερίδα της Πολωνίας και τη συμβουλευτική εταιρεία NICOM και απονέμεται ετησίως, κάθε Οκτώβριο, για το καλύτερο βιβλίο ενός εν ζωή συγγραφέα που γράφτηκε στα πολωνικά και δημοσιεύθηκε τον προηγούμενο χρόνο. Είναι ανοιχτό για τους υποψηφίους από όλα τα λογοτεχνικά είδη, συμπεριλαμβανομένων των μη λογοτεχνικών δοκικίων και αυτοβιογραφιών. Κάθε χρόνο, μια εννεαμελής κριτική επιτροπή επιλέγει τον βραβευμένο με διαδικασία τριών σταδίων. Είκοσι επίσημοι υποψήφιοι γίνονται δεκτοί τον Μάιο, από τους οποίους επτά φιναλίστ δηλώνονται τον Σεπτέμβριο. Η τελική απόφαση δεν λαμβάνεται παρά την ημέρα της τελετής απονομής του Οκτωβρίου. Το βραβείο αποτελείται από ένα αγαλματίδιο που αναφέρεται στην Ελληνίδα θεά Νίκη, το οποίο σχεδιάστηκε από τον διακεκριμένο Πολωνό γλύπτη Καζίμιες Γκούσταφ Ζέμουα και ένα χρηματικό έπαθλο 100.000 ζλότι (περ. 25.000 ευρώ).
Εκτός από το κύριο βραβείο της κριτικής επιτροπής, υπάρχει ένα βραβείο κοινού βάσει του αποτελέσματος της ψηφοφορίας για τους επτά επίσημους φιναλίστ που διεξάγει η Gazeta Wyborcza. Οι ετυμηγορίες του κοινού και της κριτικής επιτροπής συνέπεσαν μόνο περιστασιακά (2000, 2001, 2004, 2015, 2018 και 2019).
Βραβείο κριτικής επιτροπής
μικρογραφία|285x285εσ| Η [[Όλγκα Τοκάρτσουκ κέρδισε το βραβείο δύο φορές, το 2008 και το 2015]] μικρογραφία|190x190εσ| [[Κάρολ Μοντζελέφσκι]] μικρογραφία|190x190εσ| [[Γιοάννα Μπάτορ]] μικρογραφία|190x190εσ| [[Γέζι Πιλχ]] μικρογραφία|190x190εσ| [[Τσέσλαφ Μίλος|Τσέσουαφ Μίουος]] μικρογραφία|270x270εσ| [[Βόιτσιεχ Κούτσοκ]] μικρογραφία|253x253εσ| [[Βιέσουαφ Μισλίφσκι]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νικε Νικε
Νόστιμο Καστοριάς
Το Νόστιμο είναι ορεινός οικισμός του Δήμου Ορεστίδος της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας (Πρόγραμμα Καλλικράτης). Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας ανήκε στο Δήμο Άργους Ορεστικού. Μέχρι το 1927 ονομάζονταν Νιστήμιον, οπότε μετονομάστηκε αρχικά σε Κουφοξυλιά και στη συνέχεια σε Νόστιμο. και κατά την απογραφή του 2001 είχε 115 κατοίκους.
Τοποθεσία
Βρίσκεται στο νότιο άκρο του νομού στα όρια με το νομό Κοζάνης σε υψόμετρο 920μ και απέχει 15 χλμ από το Άργος Ορεστικό και 27 χλμ από την Καστοριά.
Χρονικό της εξερεύνησης
thumb|left|150px|Το Μουσείο απολιθωμάτων στο Νόστιμο Καστοριάς
Το 1935 κάτοικος της περιοχής, εξορύσσοντας λιγνίτη, διαπίστωσε την ύπαρξη απολιθωμένων κορμών και θαλάσσιων απολιθωμάτων. Εξήντα χρόνια μετά, ο καθηγητής Παλαιοντολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευάγγελος Βελιτζέλος πραγματοποιεί την πρώτη επίσκεψη στην περιοχή και τον Ιούνιο 1997 ξεκινούν επίσημα οι ανασκαφές. Οι ερευνητές έφεραν στο φως το απολιθωμένο δάσος ηλικίας 27-23 εκατομμυρίων ετών. Ειδικοί επιστήμονες καταλήγουν σ΄αυτό το συμπέρασμα ύστερα από πολύχρονη επιστημονική τεκμηρίωση των ευρημάτων που ανάγονται στην Προανθρώπινη εποχή την πρώτη περίοδο του Καινοζωϊκού αιώνα όπως δόντια καρχαρία, μύδια, αστερίες, κοχύλια, σαλιγκάρια, τροπικά και υποτροπικά είδη βλάστησης σε άριστη απολίθωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καστοριάς Κατηγορία:Δήμος Ορεστίδος
Εθνική Οδός 9 (Ελλάδα)
Βόρειο τμήμα (Αχαΐα, Ηλεία)
Το βόρειο τμήμα της εθνικής οδού αποτελείται από τη Νέα εθνική οδό Πατρών - Πύργου. Ξεκινάει από το κέντρο της Πάτρας και αφού διασταυρωθεί με την Περιμετρική Πατρών (τμήμα της Ιονίας Οδού) συνεχίζει δυτικά με κατεύθυνση την πόλη του Πύργου. Διέρχεται από σημαντικούς οικισμούς της Δυτικής Πελοποννήσου, όπως η Κάτω Αχαΐα, ο Λάππας, η Ανδραβίδα και η Αμαλιάδα. Επίσης διέρχεται νότια του Αράξου (όπου βρίσκεται το αεροδρόμιο Αράξου) καθώς και ανατολικά της Κυλλήνης (όπου βρίσκεται η ακτοπλοϊκή σύνδεση με τη Ζάκυνθο και την Κεφαλονιά). Η παλιά εθνική οδός υπήρχε από τη δεκαετία του 1950 και διερχόταν μέσα από όλους τους οικισμούς. Η νέα εθνική οδός κατασκευάστηκε την περίοδο 1974-1979 όπου υπήρξε διαπλάτυνση του οδοστρώματος και νέα χάραξη κυρίως για την παράκαμψη των κυριότερων οικισμών. Πλέον ο δρόμος χρησιμοποιείται από ένα ευρύ φάσμα οχημάτων (ανάμεσα τους πολλά βαρέα οχήματα), το οποίο σε συνδυασμό με τον μεγάλο αριθμό ισόπεδων κόμβων έχει συμβάλει στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων και γενικά στην επικινδυνότητα του άξονα. . Λίγο πριν εισέλθει στην πόλη του Πύργου διασταυρώνεται με την Εθνική οδό 74 η οποία αποτελεί παράκαμψη του Πύργου καθώς και σύνδεση με την Αρχαία Ολυμπία. Ο συγκεκριμένος άξονας πρόκειται να αντικατασταθεί στο μέλλον από τον υπό κατασκευή Αυτοκινητόδρομο Πατρών - Πύργου ο οποίος θα κινείται κοντά στον υφιστάμενο δρόμο και θα συνδέεται με ανισόπεδους κόμβους.
Νότιο τμήμα (Ηλεία, Μεσσηνία)
Το νότιο τμήμα συνεχίζει από τον Πύργο και κινείται προς τη δυτική Μεσσηνία κατά μήκος του Κυπαρισσιακού κόλπου. Ο δρόμος είναι χαμηλών προδιαγραφών με μικρή διατομή (περίπου 10 μέτρα), με ισόπεδους κόμβους και περνώντας μέσα από τους οικισμούς. Αρχικά ο δρόμος παρακάμπτει την Κρέστενα και διέρχεται μέσα από τη Ζαχάρω κινούμενος ανατολικά των δασικών περιοχών της Ηλείας, οι οποίες επλήγησαν από τις δασικές πυρκαγιές το 2007. Μετά συνεχίζει διερχόμενος από το Γιαννιτσοχώρι, στον ποταμό Νέδα και αφού διασχίζει τον Κυπαρισσιακό κόλπο καταλήγει στο Καλό Νερό. Στο Καλό Νερό έχει κατασκευαστεί ένας κλάδος της εθνικής οδού, η Εθνική Οδός 9γ, η οποία συνδέει τον υφιστάμενο δρόμο με τον Αυτοκινητόδρομο Κεντρικής Πελοποννήσου (Κόρινθος - Τρίπολη - Καλαμάτα) στο ύψος του Μελιγαλά. Ο δρόμος συνεχίζει νότια φτάνοντας στην Πύλο στον κόλπο του Ναυαρίνο. Εκεί διασταυρώνεται με την εθνική οδό 82 η οποία κατευθύνεται προς τη Μεσσήνη και την Καλαμάτα. Ο άξονας καταλήγει στη Μεθώνη όπου εκεί διασταυρώνεται με τα τοπικά δίκτυα της νοτιοδυτικής Μεσσηνίας τα οποία συνδέουν τον δρόμο με τη Φοινικούντα και την Κορώνη. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται υπό σχεδιασμό στο συγκεκριμένο τμήμα ο αυτοκινητόδρομος Πάτρα - Πύργος - Τσακώνα ο οποίος θα διέρχεται περιμετρικά από τον Πύργο και μέσω του Καλού Νερού θα καταλήγει στην Τσακώνα. Τέλος υπάρχουν σχέδια για βελτίωση του άξονα από την Πύλο μέχρι τη Μεθώνη του οποίου η χάραξη θα ακολουθεί την υφιστάμενη οδό και θα αποτελεί συνέχεια του υπο σχεδιασμού άξονα Ριζόμυλου - Πύλου - Μεθώνης.
Πόλεις
Η Εθνική Οδός 9 διασχίζει ή περνά πλησίον των εξής πόλεων:
Αεροδρόμια
Η Εθνική Οδός 9 συνδέεται με τα παρακάτω αεροδρόμια:
Λιμάνια
Η Εθνική Οδός 9 συνδέεται με τα παρακάτω λιμάνια:
Παραπομπές
9 Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Autobahn 9 (Griechenland) A9 (motorväg, Grekland)
Ελαστικότητα
Ελαστικότητα είναι η ιδιότητα υλικών σωμάτων να επανέρχονται στο αρχικό τους σχήμα μετά από άσκηση εξωτερικής τάσης. Ελαστικά είναι τα σώματα στα οποία αποκαθίσταται το αρχικό τους σχήμα όταν μηδενίζεται η τάση που εφαρμόζεται σ' αυτά ενώ πλαστικά είναι τα σώματα που η παραμόρφωση που έχουν δεχτεί παραμένει μόνιμα. Η ελαστικότητα των σωμάτων χαρακτηρίζεται από ένα φυσικό μέγεθος, γνωστό ως μέτρο ελαστικότητας.
Μέτρο Ελαστικότητας
Κάθε υλικό σώμα με την άσκηση τάσης, δηλαδή δύναμης ανά μονάδα διατομής, παραμορφώνεται. Για μικρές τάσεις η παραμόρφωση είναι ανάλογη της τάσης που εφαρμόζεται. Ο λόγος της τάσης προς την παραμόρφωση σε κάθε σώμα είναι σταθερός και ονομάζεται μέτρο ελαστικότητας. Το μέτρο ελαστικότητας εξαρτάται από το υλικό που παραμορφώνεται και την φύση της παραμόρφωσης.
Υπάρχουν τρεις διαφορετικές κατηγορίες παραμόρφωσης που χαρακτηρίζονται από διαφορετικά μέτρα ελαστικότητας. Η γραμμική παραμόρφωση που χαρακτηρίζεται από το μέτρο ελαστικότητας Young, η παραμόρφωση σχήματος που χαρακτηρίζεται από το μέτρο ελαστικότητας σχήματος και η παραμόρφωση όγκου που χαρακτηρίζεται από το μέτρο ελαστικότητας όγκου.
Μέτρο ελαστικότητας Young
Το μέτρο ελαστικότητας Young εκφράζει την παραμόρφωση ενός μονοδιάστατου σώματος, πρακτικά ενός σώματος με μεγάλο μήκος και μικρή διατομή, όπως μία μακριά ράβδος. Το μέτρο ελαστικότητας Young ισούται με την τάση που εφαρμόζεται στο σώμα και το παραμορφώνει κατά μήκος προς την μεταβολή του μήκους του, δηλαδή:
Μέτρο διάτμησης
Το μέτρο διάτμησης χαρακτηρίζει τρισδιάστατα υλικά σώματα που παραμορφώνεται το σχήμα τους χωρίς να μεταβάλλεται ο όγκος του. Ισούται με την τάση που εφαρμόζεται στο σώμα και το παραμορφώνει προς την διατμητική παραμόρφωση, δηλαδή την μεταβολή του μήκους της μίας του πλευράς στην οποία ασκείται η τάση προς το μήκος της πλευράς στην οποία δεν εφαρμόζεται τάση. Περιγράφεται από την μαθηματική σχέση:
Γκαμπριέλ ντε Φουανί
O Γκαμπριέλ ντε Φουανί (Gabriel de Foigny, περίπου 1630-1692) είναι ο συγγραφέας του ουτοπικού έργου La Terre Australe connue (Η γνωστή νότια γη, 1676).
Γεννήθηκε στην Λωραίνη. Αργότερα μετακινήθηκε στη Γενεύη και έβγαζε τα χρήματα του ως διδάσκαλος. Το έργο του τυπώθηκε στη Γενεύη
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Παράδοξο του Μπέντλεϊ
Διατύπωση
thumb|140x140px|Έλξη σωμάτων σύμφωνα με τον [[Νόμος της παγκόσμιας έλξης|Νόμο της παγκόσμιας έλξης]] Η αρχική διατύπωση του παραδόξου έγινε τον 17ο αιώνα και αναφέρει ότι, σύμφωνα με τις θεωρίες περί έλξης των σωμάτων του Νεύτωνα, κάθε άστρο στο Σύμπαν έλκεται προς κάθε άλλο άστρο, άρα δεν πρέπει να παραμένουν ακίνητα αλλά όλα μαζί να συμπτυχθούν σε κάποιο κεντρικό σημείο. Ο Νεύτωνας παραδέχθηκε την ύπαρξη του προβλήματος κατά την αλληλογραφία του με τον Ρίτσαρντ Μπέντλεϊ, έναν διάσημο λόγιο του Καίμπριτζ της εποχής, που του διατύπωσε το πρόβλημα.
Η απάντηση που φέρεται να επέλεξε να προσφέρει ο Νεύτωνας στο ερώτημα αυτό, ήταν πως μέσω κάποιας θεϊκής παρέμβασης η κατάρρευση αυτή εμποδιζόταν από το να συμβεί, με τον Θεό να κάνει συνεχείς μικρές διορθώσεις, ώστε τα πάντα στο Σύμπαν να είναι όμοια κατανεμημένα.
19ος αιώνας
Την περίοδο 1894 με 1896, οι Γερμανοί επιστήμονες Καρλ Νόιμαν (Carl Neumann) και Χούγκο φον Ζεέλιγκερ (Hugo von Seeliger) ασχολήθηκαν επίσης με το πρόβλημα, το οποίο επαναδιατύπωσαν λέγοντας πως σε ένα άπειρο Σύμπαν με Ευκλείδεια γεωμετρία και μη μηδενική μέση πυκνότητα της ύλης, το βαρυτικό δυναμικό (gravitational potential) είναι άπειρο.
thumb|Απεικόνιση ενός τριδιάστατου [[Βαρυτικό δυναμικό|βαρυτικού δυναμικού μέσα και γύρω από ένα ομοιόμορφα σφαιρικό σώμα]] Αν η πυκνότητα της ύλης ρ διανέμεται τυχαία στο διάστημα, το βαρυτικό πεδίο το οποίο παράγεται καθορίζεται από το βαρυτικό δυναμικό. Για να βρεθεί η τιμή του, είναι αναγκαίο να λυθεί η εξίσωση του Πουασόν (Poisson):
,
Όπου G αντιστοιχεί στην παγκόσμια βαρυτική σταθερά. Η γενική λύση της εξίσωσης αυτής μπορεί να γραφτεί και ως:
όπου r είναι η απόσταση μεταξύ του στοιχείου του όγκου dV και του σημείου όπου το βαρυτικό δυναμικό καθορίζεται με φ, και C μια αυθαίρετη σταθερά.
Αναλύοντας τη συνολική συμπεριφορά της εξίσωσης για διαφορετικές υποθετικές τιμές του συνόλου ενός άπειρου Σύμπαντος, υποστήριξαν πως εάν η μέση πυκνότητα της ύλης είναι μη μηδενική, τότε υπάρχει απόκλιση ως προς το σύνολο. Επιπρόσθετα, η ύπαρξη πεπερασμένων τιμών που είναι αναγκαίες για τον προσδιορισμό της μέσης πυκνότητας της ύλης στο Σύμπαν, όπου αυξάνοντας το r, μειώνεται ταχύτερα από το αντίστροφο του τετραγώνου. Αν αυτή η συνθήκη παραβιαστεί, τότε σύμφωνα με τον Ζεέλιγκερ, ανάλογα με το πως προσεγγίζουμε το όριο του συνολικού σώματος έχουμε επίδραση στην αυθαίρετη βαρυτική δύναμη και το αποτέλεσμα μπορεί να πάρει όποιαδήποτε τιμή, συμπεριλαμβανομένης και της άπειρης.
Απόπειρες για λύση
Στην εναλλαγή του 19ου με τον 20ό αιώνα προτάθηκαν αρκετές λύσεις στο πρόβλημα.
Βάρος της ύλης
thumb|Κατανομή της ύλης στο Σύμπαν σύμφωνα με τις σύγχρονες εκτιμήσεις Ο απλούστερος τρόπος είναι να υποτεθεί πως υπάρχει μια περιορισμένη ποσότητα ύλης στο Σύμπαν. Οι επιπτώσεις της υπόθεσης αυτής θεωρείται πως είναι και πιο κοντά σε αυτές που αντιμετώπισε ο Νεύτωνας κατά την αλληλογραφία του με τον Μπέντλεϊ. Έτσι αν μια συστοιχία αστέρων βρίσκεται υπό την βαρυτική επήρρεια άλλων άστρων, ή συμπιέζονται όλα μαζί σε ένα κοινό σώμα, ή απομακρύνονται στο άπειρο κενό. Ο Αϊνστάιν, αναλύοντας την υπόθεση μιας ισόποσης διανομής της ύλης σε ένα άπειρο Σύμπαν, υποστήριξε πως η άποψη αυτή δεν είναι συμβατή με τη θεωρία του Νεύτωνα. Επιπλέον, απαιτεί την ύπαρξη ενός κέντρου για το Σύμπαν, όπου η πυκνότητα των αστέρων θα είναι αρχικά στο απώγειο της, και θα μειώνεται όσο μεγαλώνει η απόσταση από το κέντρο. Έτσι σε ένα άπειρο Σύμπαν ο κόσμος θα ήταν άδειος. Επομένως ο κόσμος των αστέρων πρέπει να είναι ένας πεπερασμένος χώρος στον άπειρο ωκεανό του διαστήματος.
Ωστόσο και αυτή η ερμηνεία δεν είναι τέλεια, μια και οδηγεί στο συλλογισμό πως το φως που εκπέμπεται από τα άστρα καθώς και τα διάφορα αστρικά συστήματα, θα πρέπει να χάνεται συνεχώς στο άπειρο, χωρίς να επιστρέφει ποτέ, και χωρίς να επιδρά με κανένα από τα αστρικά σώματα και γενικότερα αντικείμενα της φύσης επί των σωμάτων. Ένας τέτοιος κόσμος, όπου η ύλη είναι συγκεντρωμένη σε ένα πεπερασμένο χώρο, θα κατέληγε να είναι εντελώς κενός αργά και συστηματικά.
Ιεραρχικό Σύμπαν
Η ιεραρχική ή φράκταλ κοσμολογία, η οποία εμφανίστηκε με τον επιστήμονα του 18ου αιώνα, Γιόχαν Λάμπερτ, έφερε μια πιο εξεζητημένη απόπειρα επίλυσης του προβλήματος. Το 1761 ο Λάμπερτ εξέδωσε την μελέτη Κοσμολογικές επιστολές περί της δομής του Σύμπαντος (Cosmological letters on the structure of the Universe), όπου πρότεινε πως το Σύμπαν είναι δομημένο ιεραρχικά, με κάθε άστρο και τους πλανήτες του να αποτελούν συστήματα πρώτου βαθμού, κατόπιν ομάδες άστρων να αποτελούν συστήματα δευτέρου βαθμού, και διαδοχικά ούτω καθ'εξής.
Το 1908, ο Σουηδός αστρονόμος Καρλ Σαρλιέρ (Carl Charlier) χρησιμοποίησε την υπόθεση αυτή του Λάμπερτ για να λύσει το βαρυτικό παράδοξο ισχυριζόμενος πως η υπόθεση είναι ικανή για κάθε δύο γειτονικά συστήματα της ιεραρχίας αυτής, με την παρακάτω σχέση μεταξύ του μεγέθους των R_k συστημάτων και τον μέσο όρο των N_k χαμηλότερων συστημάτων πριν το επόμενο επίπεδο:
,
όπου το μέγεθος των συστημάτων μεγενθύνεται γρήγορα. Στον 21ο αιώνα οι ιδέες του Σαρλιέρ δεν είναι αποδεκτές, μια και το μοντέλο του -και η κοσμολογία τύπου φράκταλ γενικά- έρχεται σε αντίθεση με τα δεδομένα των αποτελεσμάτων των σύγχρονων παρατηρήσεων, ιδιαίτερα τις διάφορες έμμεσες ενδείξεις για την ύπαρξη μικρών ταλαντώσεων του βαρυτικoύ δυναμικού στο ορατό Σύμπαν.
Τροποποιήσεις του Νόμου της Παγκόσμιας Έλξης
Η τρίτη ομάδα των υποθέσεων, ασχολήθηκε με διάφορες πιθανές τροποποιήσεις του Νόμου της Παγκόσμιας Έλξης. Ο Γερμανός φυσικός Άουγκουστ Φεπλ (August Föppl) πρότεινε το 1897 πως το Σύμπαν διαθέτει μια ουσία με αρνητική μάζα η οποία εξισορροπεί την υπέρβαση της βαρύτητας. Ο Άγγλος μαθηματικός και στατιστικολόγος Καρλ Πήρσον (Karl Pearson), θεώρησε πως η αρνητική αυτή μάζα, ξεκινά ως κανονική και προχωρά προς τις απόμακρες περιοχές του διαστήματος, αλλά κάποια άστρα μπορεί να αποτελούνται από τέτοιο υλικό. Ο Ουίλιαμ Τόμσον (Λόρδος Κέλβιν) το 1884 διατύπωσε μια παρόμοια άποψη.
Κάποιοι επιστήμονες προσπάθησαν επίσης να εξηγήσουν το παράδοξο βάσει των παρατηρήσεων του ανώμαλου περιήλιου του Ερμή. Η απλούστερη εξήγηση ήταν πως το τετράγωνο της αποστάσεως στην εξίσωση του νόμου της παγκόσμιας έλξης θα έπρεπε να αντικατασταθεί από μια ελαφρώς μεγαλύτερη τιμή. Με την τροποποίηση αυτή, καλύπτονταν δύο στόχοι, με το παράδοξο να εξαφανίζεται, και το περιήλιο του Ερμή να είναι εξηγήσιμο βρίσκοντας μια κατάλληλη τιμή για την απόσταση. Όμως, σύντομα ανακαλύφθηκε πως η παραπάνω θεωρία δημιουργούσε ασυνέπειες για την εξήγηση της κίνησης της Σελήνης.
Οι Ζεέλιγκερ και Νόιμαν πρότειναν ακόμα μια τροποποίηση του νόμου:
σε αυτή, ο επιπλέον παράγοντας προσδίδει ταχύτερη μείωση της βαρύτητας ανάλογα με την απόσταση, από ότι η Νευτώνεια διατύπωση. Η επιλογή του συντελεστή απόσβεσης \lambda επίσης εξηγεί το περιήλιο του Ερμή, ωστόσο το πρόβλημα αυτή τη φορά ήταν πως η κίνηση της Αφροδίτης, Γης, και Άρη, έπαψαν να ανταποκρίνονται στις αστρονομικές παρατηρήσεις.
Άλλες απόπειρες
Υπήρξαν και άλλες απόπειρες για την βελτίωση της βαρυτικής θεωρίας, άλλα ήταν όλες ανεπιτυχείς, μια και πάντα σκάλωναν στην εξήγηση του περιηλίου του Ερμή, ή έδιναν ασύμβατα αποτελέσματα για άλλα αστρονομικά σώματα.
Η απόπειρα χρήσης της μη Ευκλείδειας γεωμετρίας, ήταν πιο επιτυχημένη, και εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1870. Έτσι για την λύση του παραδόξου υπέθετε πως το Σύμπαν διαθέτει μη Ευκλείδεια γεωμετρία -Έρνστ Σκέρινγκ (Ernst Christian Julius Schering), Βίλχελμ Κίλινγκ (Wilhelm Killing), αργότερα επίσης οι Καρλ Σβαρτζάιλντ (Karl Schwarzschild) και Ανρί Πουανκαρέ. Ο Γερμανός αστρονόμος Πολ Σκουτς (Paul Scouts) πίστευε πως η καμπυλότητα του διαστήματος είναι θετική, με τον όγκο του Σύμπαντος να είναι πεπερασμένος, και μαζί με τη βαρύτητα εξουδετερώνεται ως φωτομετρικό παράδοξο. Παρόλα αυτά, για την εξήγηση του περιηλίου του Ερμή η θεωρία αυτή απαιτεί μια αρκετά μεγάλη καμπυλότητα στο διάστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παραδοξο Μπεντλε Παραδοξο Μπεντλε Παραδοξο Μπεντλε Μπεντλει
Διάγραμμα Γκαντ
Το διάγραμμα Γκαντ είναι ένα οριζόντιο ιστόγραμμα που αναπτύχθηκε ως εργαλείο ελέγχου παραγωγής το 1917 από τον Χένρι Γκαντ. Το διάγραμμα Γκαντ παρέχει μια γραφική απεικόνιση ενός έργου που βοηθά το σχεδιασμό, τον συντονισμό και την εξειδίκευση των εργασιών σε ένα έργο. Ένα διάγραμμα Gantt κατασκευάζεται με έναν οριζόντιο άξονα που αντιπροσωπεύει τη συνολική χρονική έκταση του έργου, που χωρίζεται σε διαστήματα (π.χ., ημέρες, εβδομάδες, ή μήνες) και ένα κάθετο άξονα που αντιπροσωπεύει τις εργασίες που απαρτίζουν το έργο. Για παράδειγμα αν το πρόγραμμα εξοπλίζει τον υπολογιστή με νέο λογισμικό, οι σημαντικότερες εργασίες είναι: η έρευνα αγοράς, η επιλογή του λογισμικού, και η εγκατάσταση του.
Περιγραφή
Μια από τις δημοφιλέστερες τεχνικές προγραμματισμού έργου, που είναι και απλή, είναι το διάγραμμα Gantt. Ονομάστηκε έτσι από τον Αμερικανό μηχανολόγο μηχανικό Henry Gantt (1869 – 1919), ο οποίος ήταν ο πρώτος που το επινόησε και το χρησιμοποίησε. Το διάγραμμα Gantt είναι ένα οριζόντιο ραβδόγραμμα που απεικονίζει στην ουσία την σχέση των διαφορετικών δράσεων του έργου, μέσα στον χρόνο. thumb| Παράδειγμα διαγράμματος Gantt
Τα διαγράμµατα Gantt είναι ένα πολύ σηµαντικό εργαλείο για την χρονική µελέτη ενός έργου. Πιο συγκεκριµένα βρίσκουν χρήση στον προγραµµατισµό µελλοντικών ενεργειών σε ένα έργο, στη διάθεση πόρων και στη διαχείριση της πορείας ενός έργου από την άποψη της ηµεροµηνίας ολοκλήρωσης του. Άρα η βασικότερη χρήση τους είναι η παρακολούθηση της προόδου ενός έργου. Μέσα από αυτά µπορούν να ελεγχθούν όλες οι δραστηριότητες και οποιαδήποτε στιγµή να λάβουν χώρα τυχόν απαραίτητες ενέργειες χρειαστούν να γίνουν αν κάποια δραστηριότητα ξεφύγει από τα χρονικά της πλαίσια. Για να σχεδιαστεί ένα διάγραμμα Gantt, πρέπει αρχικά να απαριθµηθούν όλες οι δραστηριότητες του έργου και οι αντίστοιχες διάρκειες τους. Στη συνέχεια γίνεται η χάραξη των δραστηριοτήτων πάνω σε ένα έντυπο γραφικών παραστάσεων, σχεδιάζονται όλες οι δραστηριότητες και τέλος παρουσιάζεται η ανάλυση. Στον οριζόντιο άξονα του διαγράμματος τοποθετείται ο χρόνος σε κατάλληλες υποδιαιρέσεις που ταιριάζουν με τις ανάγκες και την χρονική διάρκεια του έργου, ενώ στον κατακόρυφο άξονα τοποθετούνται οι τίτλοι των δράσεων του έργου. Η σειρά τοποθέτησής τους συνήθως είναι προς τα πάνω αυτές που αρχίζουν νωρίτερα και προς τα κάτω αυτές που αρχίζουν αργότερα, χωρίς αυτό να αποτελεί και απαράβατο κανόνα. Η τοποθέτηση μπορεί να είναι και τυχαία ή να ακολουθεί άλλα κριτήρια χωρίς αυτό να επηρεάζει την ορθότητα του διαγράμματος. Οι δράσεις περιγράφονται είτε με τους τίτλους τους είτε με χρήση κωδικών αριθμών που παραπέμπουν σε συγκεκριμένες εργασίες. Στο κύριο τώρα τμήμα του διαγράμματος τοποθετούνται για κάθε δράση και σε οριζόντια διάταξη οι ράβδοι αποτύπωσης του χρόνου, με μήκος ανάλογο με την χρονική διάρκεια που απαιτείται για την ολοκλήρωσή της. Κάθε ράβδος αρχίζει από το σημείο που στον οριζόντιο άξονα αντιστοιχεί με το χρονικό σημείο έναρξης της συγκεκριμένης δράσης. thumb|right|360px|Αυτό το διάγραμμα Gantt παρουσιάζει το πρόγραμμα συναρμολόγησης θερμός σε ένα εργοστάσιο. Στα τετραγωνίδια φαίνεται πότε είναι προγραμματισμένη καθεμία από τις εργασίες της αριστερής στήλης και πόσες βδομάδες χρειάζονται οι εργάτες για την ολοκλήρωση κάθε επιμέρους εργασίας
Ο Gantt διεύρυνε τη χρήση του διαγράμματος ώστε να απεικονίσει και την πρόοδο των εργασιών. Χάραξε μια δεύτερη ράβδο, κατά μήκος της ράβδου που απεικόνιζε την προγραμματισμένη εργασία (γραμμή προγραμματισμού). Η δεύτερη ράβδος (γραμμή προόδου) απεικονίζει το τμήμα της εργασίας που έχει ήδη εκτελεστεί. Η θέση της γραμμής προόδου σε σχέση με τη γραμμή προγραμματισμού υποδείκνυε το ποσοστό ολοκλήρωσης της εργασίας και την υπολειπόμενη διάρκεια μέχρι την αποπεράτωση της. Η σύγκριση αυτή γίνεται με μία κάθετη γραμμή που υποδηλώνει τη χρονική στιγμή που γίνεται ο έλεγχος προόδου του έργου. Η θέση της γραμμής προόδου σε σχέση με την ένδειξη “χρονική στιγμή ελέγχου” υποδήλωνε την πρόοδο του έργου που υλοποιήθηκε σε σχέση με τον αρχικό προγραμματισμό.
Εύκολα μπορεί να αντιληφθεί κανείς την απλότητα του σχηματικού μοντέλου όσον αφορά τα διαγράμματα Gantt.
Πλεονεκτήματα
Τα πλεονεκτήματα από την χρήση της συγκεκριμένης τεχνικής είναι η σαφής απεικόνιση της χρονικής διάρκειας και της αλληλουχίας των δράσεων, η εύκολη και γρήγορη κατασκευή του, αλλά και η ευκολία με την οποία μπορεί να κατανοήσει ακόμα και κάποιο μη εξειδικευμένο άτομο τις πληροφορίες που το διάγραμμα Gantt παρέχει στον χρήστη του. Είναι πολύ εύκολα κατανοητά και χαράσσονται εύκολα. Είναι χρήσιµα για στατικά περιβάλλοντα.
Μειονεκτήματα
Βέβαια τα διαγράμματα Gantt δεν έχουν μεγάλες δυνατότητες πληροφόρησης και έτσι συνήθως χρησιμοποιούνται σε λιγότερο πολυσύνθετα έργα. Αυτό συμβαίνει γιατί δεν επαρκούν για περίπλοκους σχεδιασμούς έργων, διότι δεν απεικονίζονται οι σχέσεις αλληλεξάρτησης των επιμέρους εργασιών. Δεν είναι δηλαδή εμφανές ποιες εργασίες πρέπει να αποπερατωθούν ώστε να καταστεί δυνατή η έναρξη εκτέλεσης μιας ορισμένης εργασίας και δεν παρουσιάζει την επίδραση μιας καθυστέρησης ή επίσπευσης σε κάποια φάση του έργου. Ένα ακόμη μειονέκτημά τους είναι η δυσκολία στην αναπροσαρμογή τους όταν παρουσιάζονται μεταβολές στην χρονική διάρκεια εκτέλεσης κάποιων δράσεων ή δραστηριοτήτων, καθώς επίσης και η δυσκολία της εφαρμογής τους σε έργα με μεγάλο αριθμό δράσεων, λόγω του σημαντικού χώρου που απαιτεί η απεικόνισή τους. Ακόμα υπάρχει αδυναμία στην απεικόνιση των αλληλεξαρτήσεων μεταξύ των δράσεων του έργου και τέλος αδυναμία για την παρουσίαση των κρίσιμων δράσεων ή δραστηριοτήτων για την επιτυχή ολοκλήρωση του συνολικού έργου.
Παρόλα αυτά τα διαγράμματα Gantt άντεξαν στην δοκιμασία του χρόνου. Έγιναν τροποποιήσεις και διορθώθηκαν αδυναμίες του. Προστέθηκαν ορόσημα (milestones) που δείχνουν συγκεκριμένα σημεία στο χρόνο (συνήθως εξάμηνο) που πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί ορισμένες εργασίες και σταδιοδείκτες που παρουσιάζουν πότε άρχισε και πότε τελείωσε η συγκεκριμένη εργασία. Πάνω στις συμπαγείς ράβδους τοποθετούνται σημεία ενδεικτικά της σημασίας κάθε εργασίας (κρίσιμοι έλεγχοι, αναθεωρήσεις ). Στην περίπτωση αυτή οι μονάδες χρόνου αντικαθίστανται από ημερομηνίες. Οι σχέσεις αλληλεξάρτησης των επιμέρους εργασιών μπορούν να απεικονίζονται με βέλη που συνδέουν τις ράβδους (εργασίες) καθιστώντας έτσι το διάγραμμα Gantt ένα δίκτυο. Πολλές φορές όμως είναι απλούστερο να έχουμε χωριστά το διάγραμμα Gantt από το δίκτυο συσχέτισης των εργασιών του έργου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοίκηση και Διαχείριση Έργων Κατηγορία:Διαγράμματα Κατηγορία:Επιχειρησιακή έρευνα
1991
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1991 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γεγονότα
thumb|right|250px|Ο δεύτερος [[Πόλεμος του Κόλπου|πόλεμος του Κουβέιτ.]]
Θάνατοι
Θάνατοι τον Ιανουάριο του 1991
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Τσετ Γιαστρέμσκι
Διακρίθηκε στο πρόσθιο, όπου κατέβασε το ρεκόρ των 100 μ. με αλλεπάλληλες καταρρίψεις. Στις 19 Αυγούστου του 1961 κατέρριψε στο Λος Άντζελες το παγκόσμιο ρεκόρ στα 200 μ. πρόσθιο, με επίδοση 2'29"6. Την επόμενη μέρα, 20 Αυγούστου, κατέρριψε και το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. πρόσθιο, με επίδοση 1'07"5, ενώ την ίδια μέρα αποτέλεσε μέλος της ομάδας που κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 4x100 μ. μικτής, με επίδοση 4'03"0 . Το 1964 αναδείχθηκε 3ος ολυμπιονίκης στα 200 μ. πρόσθιο.
Το 1968 έλαβε το πτυχίο Ιατρικής από το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα.
Ο Τσετ Γιαστρέμσκι πέθανε στο Μπλούμινγκτον στις 3 Μαΐου του 2014, σε ηλικία 73 ετών, αντιμετωπίζοντας τον καρκίνο, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και τη νόσο του Πάρκινσον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών 1978
Το 31ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών πραγματοποιήθηκε από τις 16 έως τις 30 Μαΐου 1978. Τον Χρυσό Φοίνικα κέρδισε η ιταλική ταινία Το δέντρο με τα τσόκαρα (L'albero degli zoccoli) του Ερμάννο Όλμι. Αυτή η διοργάνωση είδε την εισαγωγή ενός νέου μη-διαγωνιστικού τμήματος με την επωνυμία «Ένα κάποιο βλέμμα» (Un Certain Regard).
Το φεστιβάλ άνοιξε με την ταινία Мой ласковый и нежный зверь, του Εμίλ Λοτεάνου και έκλεισε με τη Φαιδώρα του Μπίλι Γουάιλντερ.
Κριτική επιτροπή
Για την κριτική επιτροπή του διαγωνιστικού τμήματος μεγάλου μήκους διορίσθηκαν τα εξής πρόσωπα :
Διαγωνιστικό τμήμα (ταινίες μεγάλου μήκους)
Οι ακόλουθες ταινίες μεγάλου μήκους διαγωνίσθηκαν για τον Χρυσό Φοίνικα :
«Ένα κάποιο βλέμμα»
Οι ακόλουθες ταινίες επιλέχθηκαν για το τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα» :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Καννών
Αλυσίδα (Αθήνας)
Η Αλυσίδα ήταν παλιό τοπωνύμιο περιοχής της Αθήνας που μεταβλήθηκε αργότερα σε συνοικία σχεδόν στο τέρμα της σημερινής οδού Πατησίων. Κατά την επικρατέστερη γνώμη το όνομα «Αλυσίδα» προήλθε από την αλυσίδα με την οποία φρασσόταν τότε ο δρόμος στη διάβαση με τη σιδηροδρομική γραμμή Πλατείας Λαυρίου - Στροφυλίου των Σιδηροδρόμων Αττικής, όταν περνούσε το τραίνο. Για μία περίοδο το όνομα «Αλυσίδα» χρησιμοποιήθηκε ανεπισήμως για να δηλώνει τον Σιδηροδρομικό Σταθμό Άνω Πατησίων. Ως κατάλοιπο αυτού του ονόματος, ακόμα και σήμερα το τηλεπικοινωνιακό κέντρο του ΟΤΕ στην περιοχή των Άνω Πατησίων ονομάζεται «Αλυσίδα». Παλαιότερα στην Αλυσίδα υπήρχαν εξοχικά κέντρα αναψυχής και ήταν τόπος εκδρομής, ιδιαίτερα την Πρωτομαγιά. Το τοπωνύμιο Αλυσίδα αντιστοιχεί στη συνοικία η οποία σήμερα ονομάζεται Κυπριάδου.
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές Αθήνας
Λυσσασμένοι
Οι Λυσσασμένοι (Les Enragés) ήταν ομάδα γαλλων κατά την διάρκεια της γαλλικής επανάστασης, γνωστοί για τον οξύθυμο χαρακτήρα τους και για την υπεράσπιση των συμφερόντων των κατωτέρων τάξεων, εκφράζοντας τα αιτήματα των Αβράκωτων. Κατά την γαλλική επανάσταση στο Παρίσι το 1793, έπαιξαν σημαντικό ρόλο διώχνοντας του Γιρονδίνους από την Εθνική Συνέλευση, επιτρέποντας στους Montagnards να αποκτήσουν περισσότερο έλεγχο. Οι Λυσσασμένοι δεν ήταν ενιαίο κόμμα, αλλά μεμονωμένες φιγούρες. Οι Λυσσασμένοι ήταν κυνικοί στον βαθμό του αναρχισμού και καχύποπτοι κατά των περισσότερων πολιτικών οργανισμών.
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Αθρογγαίος
Ο Αθρογγαίος ή Αθρογγαίος ο ποιμήν, ήταν ένας επίδοξος διεκδικητής της βασιλείας ο όποιος έδρασε στην Ιουδαία  ύστερα από τον θάνατο του Ηρώδη του Μεγάλου.
Η εμφάνιση του Αθρογγαίου
Ο Αθρογγαίος, ένας βοσκός που διέθετε θάρρος και σωματική δύναμη, μαζί με τα  υπόλοιπα τέσσερα αδέλφια του επαναστάτησε εναντίον της κεντρικής εξουσίας ύστερα από τον θάνατο του Ηρώδη του Μεγάλου (4 π.Χ.), εκμεταλλευόμενος το κενό εξουσίας που δημιουργήθηκε στην περιοχή.
Ο Αθρογγαίος ανακηρύχθηκε βασιλιάς και μοίρασε στους οπαδούς του στρατιωτικά και πολιτικά αξιώματα (τους ονόμασε στρατηγούς και σατράπες). Εμφανίζονταν φορώντας διάδημα και ο ίδιος ασχολούνταν με εκλεπτυσμένες υποθέσεις ενώ οι οπαδοί του σχημάτιζαν λόχους και εξαπέλυαν επιδρομές.
Η δράση των οπαδών του Αθρογγαίου
Οι επιδρομές των οπαδών του Αθρογγαίου εξαπλώθηκαν σε όλη την Ιουδαία. Βασικός του στόχος ήταν οι Ρωμαίοι και οι εκπρόσωποι της βασιλικής εξουσίας τους οποίους σκότωναν ενώ όσους Ιουδαίους έπιαναν αιχμάλωτους τους απελευθέρωναν προκειμένου να κερδίσουν την εύνοια τους.
Σε μια από αυτές τις επιδρομές επιτέθηκαν σε ένα ρωμαϊκό απόσπασμα που μετέφερε τρόφιμα στην περιοχή της Αμμαούντας (Εμμαούς) σκοτώνοντας τον εκατόνταρχο Άρειο που ήταν επικεφαλής και σαράντα στρατιώτες. Το απόσπασμα θα εξοντώνονταν ολοκληρωτικά αν δεν έσπευδε σε βοήθεια των στρατιωτών ο διοικητής του ρωμαϊκού πεζικού στην περιοχή Γράτος με μια μονάδα 3.000 στρατιωτών από την Σεβαστή (πρώην Σαμάρεια).
Η αντίδραση των ιουδαϊκών και των ρωμαϊκών αρχών
Η δράση του Αθρογγαίου και των αδελφών του κράτησε περίπου δυο χρόνια. Οι τρεις αδελφοί  του Αθρογγαίου  συνελήφθησαν (ένας από τον εθνάρχη Αρχέλαο,  ένας από τον Γράτο και ένας από τον πρώην σύμβουλο του Ηρώδη του Μεγάλου, Πτολεμαίο) και ο τέταρτος παραδόθηκε με την θέλησή του στον Αρχέλαο, η τύχη όμως του ιδίου του Αθρογγαίου είναι άγνωστη.
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαίοι Κατηγορία:Βοσκοί
Υπερικίνη
Χημική δομή
Η υπερικίνη είναι ένα ανάλογο ναφθοδιανθρόνης. Η κρυσταλλογραφία με ακτίνες Χ υπέδειξε ότι το μόριο δεν είναι εντελώς επίπεδο, παρά στρέφεται ελικοειδώς. Είναι ουσία όξινη (pKa1=1,2 και pKa2=12,0 σε DMSO) και σχηματίζει άλατα με ανόργανες βάσεις σε pH 4-11. Τα άλατα της υπερικίνης είναι ευδιάλυτα σε πολικούς διαλύτες, ενώ η ελεύθερη υπερικίνη είναι ελάχιστα διαλυτή, γεγονός που δυσκολεύει τη χορήγηση της σε ανθρώπους. Τα άλατα της έχουν κόκκινο χρώμα και απορροφούν έντονα στο ορατό φάσμα (λmax = 545, 595 nm, αιθανόλη) ενώ παρουσιάζουν κόκκινο φθορισμό. Η υπερικίνη είναι οξειδοαναγωγικός παράγοντας.
Απομόνωση από οργανισμούς
Η υπερικίνη απομονώθηκε για πρώτη φορά το 1939 από το Hypericum perforatum. Βρίσκεται στα φύλλα, στον μίσχο και στα πέταλα του φυτού από τα οποία εκχυλίζεται με θερμούς διαλύτες μέτριας πολικότητας, όπως η ακετόνη. Με προσθήκη υδατικού διαλύματος ισχυρού οξέος, η υπερικίνη καθιζάνει ως έντονο κόκκινο ίζημα. Λόγω της χαμηλής της διαλυτότητας σε οργανικόυς και μη διαλύτες, εφαρμόζονται τεχνικές εξαντλητικής εκχύλισης τύπου Soxhlet για την παραλαβή της, ωστόσο η απόδοση της εκχύλισης δεν ξεπερνά το 0.1% επί ξηρού βάρους. Πρόσφατα, σύγχρονες μέθοδοι εκχύλισης έχουν εφαρμοστεί για την εξαντλητική παραλαβή της υπερικίνης από φυτικό υλικό, όπως είναι η εκχύλιση με τη χρήση μικροκυμάτων και υπέρηχους με διαλύτη αιθανόλη, και εκχύλιση με τη βοήθεια ενζύμων που βοηθούν στην αποικοδόμηση των κυτταρικών τοιχωμάτων όπως είναι οι κυτταρινάσες.
Χημική σύνθεση
Η πρώτη ολική χημική σύνθεση της υπερικίνης αναφέρθηκε για πρώτη φορά το 1957 από τον Brockmann. Ξεκινώντας από την αντίδραση του μεθυλεστέρα του 3,5-διμεθοξυβενζοϊκού οξέος με ένυδρη χλωράλη, ακολουθούν 12 στάδια που περιλαμβάνουν αλκυλίωση, εστεροποίηση, υδρόλυση, αποκαρβοξυλίωση, οξείδωση, αφυδάτωση και ακυλίωση. Η συνολική απόδοση της συνθετικής πορείας είναι μόλις 6%. Η πιο αποδοτική μέθοδος για την παρασκευή της υπερικίνης είναι η ημισύνθεση ξεκινώντας από την εμπορικά διαθέσιμη εμοδίνη. Η υπερικίνη παραλαμβάνεται σε ένα στάδιο, με τη συμπύκνωση της εμοδίνης σε αλκαλικό περιβάλλον και αδρανή ατμόσφαιρα, παρουσία υδροκινόνης. κέντρο|μικρογραφία|399x399εσ|Ημισύνθεση της υπερικίνης από την εμοδίνη.
Εναλλακτικά, η ημισύνθεση της υπερικίνης μπορει να γίνει ξεκινώντας από την αναγωγή της εμοδίνης προς ανθρόνη της εμοδίνης με τη χρήση χλωριούχου κασσιτέρου, και τον διμερισμό της ανθρόνης προς πρωτοϋπερικίνη με τη χρήση μικροκυμάτων. Η τελική κυκλοποίηση προς υπερικίνη πραγματοποιείται παρουσία φωτός. Οι ημισυνθετικές πορείες παρόλο που περιλαμβάνουν λιγότερα στάδια από την ολική σύνθεση, είναι δύσκολες, με τις αποδόσεις να εξακολουθούν να είναι χαμηλές ενώ απαιτείται η χρήση τοξικών αντιδραστηρίων και διαλυτών. κέντρο|μικρογραφία|654x654εσ|Ημισύνθεση της υπερικίνης από την εμοδίνη με τη χρήση μικροκυμάτων.
Αντιική δράση
Η υπερικίνη έχει δείξει ιοκτόνο δράση in vitro σε ιούς όπως οι HIV-1 (ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας, HSV-1 και 2 (ιός του απλού έρπητα), HCMV (ανθρώπινος κυτταρομεγαλοϊός) και Influenza A (ιός γρίππης Α). Η ιοκτόνος δράση εδηλώνεται με αναστολή της μολυσματικότητας του ιου και εξαρτάται από την παρουσία φωτός. Επιπλεόν, η υπερικίνη παρουσιάζει αντιική δράση σε μολυσμένες κυτταρικές καλλιέργειες που έχουν επωαστεί με υπερικίνη μέσω της αναστολής της μεταγραφής του ιού (HIV-1, HSV-1, HCMV). Οι μελέτες της δράσης της υπερικίνης in vivo δίνουν αμφιλεγόμενα αποτελέσματα. Έχει βρεθεί ότι η αντιική in vivo δράση της υπερικίνης υπάρχει μόνο όταν έχει συνεπωαστεί με τον προς μελέτη ιό παρουσία φωτός, πριν την χορήγηση σε πειραματόζωα και κατά συνέπεια έχει μικρή σημασία η χρήση της ως αντιικό παράγοντα στον άνθρωπο.
Αντικαταθλιπτική δράση
Παλιότερες μελέτες δείχνουν ότι η υπερικίνη είναι αναστολέας των αμινο-οξειδασών (ΜΑΟ), ενζύμων που σχετίζονται με την αποικοδόμηση των λεγόμενων βιοαμινών όπως η σεροτονίνη, η μελατονίνη, η νοραδρεναλίνη, η αδρεναλίνη και άλλες. Η ανασταλτική ικανότητα της υπερικίνης είναι πολύ χαμηλή. Αναστολείς ΜΑΟ χρησιμοποιούνται ευρέως ως αντικαταθλιπτικά φάρμακα, ωστόσο οι έντονες αλληλεπιδράσεις που έχουν με άλλα φάρμακα και η επικινδυνότητα τους, καθιστά τα φάρμακα αυτά ως τελευταία λύση.
Η υπερικίνη αλληλεπιδρά ασθενώς με τους υποδοχείς GABA και 5-ΗΤ1, που ευθύνονται αντίστοιχα για τη δέσμευση νευροδιαβιβαστών όπως το γ-αμινοβουτυρικό οξύ και η σεροτονίνη.
Φωτοευαισθητοποίηση
Η υπερικίνη είναι ένας ισχυρός φωτοευαισθητοποιητής. Έχει την ικανότητα να εκκινεί φωτοχημικές αντιδράσεις στον οργανισμό μετά την εφαρμογή της τοπικά ή με κατάποση, με αποτέλεσμα να προκαλεί φωτοευαισθησία και φωτοδερματίτιδα. Ως φωτοευαισθητοποιητής, έχει μελετηθεί η πιθανή χρήση της στα πλαίσια της φωτοχημειοθεραπείας κατά διαφόρων τύπων καρκίνου. Η μελέτης της υπερικίνης ως φάρμακο για τη φωτοχημειοθεραπεία έχει κερδίσει σημαντικό έδαφος τα τελευταία χρόνια. Οι περισσότερες μελέτες αφορούν την in vitro δράση της υπερικίνης ως φωτοευαισθητοποιητή. Τα καρκινικά κύτταρα συνεπωάζονται με την υπερικίνη, κατόπιν φωτοβολούνται με ορατό φως (συνήθως κόκκινο φως και laser) και μετράται το ποσοστό των κυττάρων που έχουν επιβιώσει. Η υπερικίνη έχει δώσει πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε κύτταρα παιδικού ραβδομυοσαρκώματος, καρκίνου του ήπατος, καρκίνου του λάρυγγα και μεταστατικού μελανώματος. Επιπλέον, μελέτες σε πειραματόζωα έχουν δείξει ότι η φωτοδυναμική θεραπεία με ενδοφλέβια υπερικίνη βοηθά στην καταπολέμηση καρκινικών όγκων του παχέως εντέρου, ινοσαρκώματος, λεμφώματος, και ουροδόχου κύστης. Τέλος, η υπερικίνη λόγω του φθορισμού της χρησιμοποιείται και για τη διάγνωση καρκινικών όγκων, στους οποίους συσσωρεύεται τοπικά και μπορεί να ανιχνευθεί με ενδοσκοπικό φωτισμό.
Κλινικές μελέτες
Η υπερικίνη, με το εμπορικό όνομα SGX301, βρίσκεται σε κλινικές δοκιμές (φάση ΙΙΙ) για τη φωτοχημειοθεραπεία με τοπική εφαρμογή, του μη-Hodgkin δερματικού Τ-κυτταρικού λεμφώματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρωστικές Κατηγορία:Κινόνες Κατηγορία:Φαινόλες Κατηγορία:Πολυκετίδια
Daily Sun (Μπανγκλαντές)
Η Daily Sun είναι μια αγγλόφωνη καθημερινή εφημερίδα που εκδίδεται στη Ντάκα στο Μπαγκλαντές, η οποία ιδρύθηκε το 2010. Η Daily Sun ανήκει στη East West Media Group μέρος του ομίλου Μπασουντάρα.
Περιγραφή
Η Daily Sun είναι μια αγγλόφωνη καθημερινή εφημερίδα που εκδίδεται στη Ντάκα, στο Μπαγκλαντές. Ιδρύθηκε το 2010. Η κύρια εφημερίδα έχει 28 σελίδες, συμπεριλαμβανομένων 4 σελίδων για τις επιχειρήσεις και τα 8 σελίδων για τα αθλητικά που ονομάζεται "Νικητής".
Όταν η εφημερίδα επέκρινε το ρόλο του υπουργού ναυτιλίας στην χορήγηση αδειών και την παραβίαση των κανόνων οδικής κυκλοφορίας από τους οδηγούς, οι εργαζόμενοι στις μεταφορές εισέβαλαν και λεηλάτησαν τα οχήματα παράδοσης. Ένας δημοσιογράφος της εφημερίδας που έδρευε στην Νέα Υόρκη, ο Σαντός Μαντάλ, πέθανε το 2016 από καρδιακή προσβολή. Η Daily Sun ανήκει στην East West Media Group, μέλος του Ομίλου Μπασουντάρα, μαζί μετη Bangladesh Pratidin, τη Kaler Kantho, και την διαδικτυακή πύλη ειδήσεων Banglanews24.com.
Εβδομαδιαία συμπληρώματα
Τα εβδομαδιαία συμπληρώματα της εφημερίδας περιλαμβάνουν:
Σιγίλλιο
Με το όνομα σιγίλλιο, (ή σιγίλιο, ή και σιγγίλιο), φέρονταν κατά τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία τα σημαντικότερα επίσημα αυτοκρατορικά έγγραφα που αφορούσαν κυρίως θέματα εξωτερικής πολιτικής τα οποία συνηθέστερα χρησιμοποιούσε η βυζαντινή διπλωματία. Παρόμοια επίσης έγγραφα ήταν και εκείνα που περιείχαν αποφάσεις επί σπουδαίων διοικητικών ζητημάτων καθώς και σε λίαν προνομιακές τακτοποιήσεις ζητημάτων.
Από την παραπάνω πολιτειακή χρήση της εποχής εκείνης χαρακτηρίσθηκαν ομοίως ως σιγίλλια τα πατριαρχικά και συνοδικά έγγραφα καλούμενα επίσης και "σιγιλώδη γράμματα ή επιστολές" που γράφονταν αρχικά επί περγαμηνής. Ανάλογα δε με το περιεχόμενό τους διακρίνονταν σε ρυθμιστικά, επιβεβαιωτικά, αφοριστικά κ.λπ.
Γενικό χαρακτηριστικό των πάσης φύσεως τέτοιων εγγράφων ή επιστολών, σιγιλλίων, ήταν η "απηωρημένη" (= εξαρτημένη) συνήθως μολύβδινη σφραγίδα (βούλα), λατινικά "sigillum", εξ ου και η ονομασία τους, που συνόδευε τα έγγραφα αυτά.
Με πατριαρχικά σιγίλια συνηθέστερα αναγνωρίζονταν ή ιδρύονταν μοναστήρια, επισκοπές, εκκλησιαστικές σχολές, τοπικές δικαιοδοσίες, ή υπαγωγές αυτών, όπως και μεταξύ επισκοπών καθώς επίσης και περιπτώσεις αφορισμών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία Κατηγορία:Βυζαντινό Δίκαιο Κατηγορία:Κανονικό Δίκαιο
Μαξ Νετλάου
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί Κατηγορία:Αναρχικοί
Μαυροβορός Αιτωλοακαρνανίας
Ο Μαυροβορός ή και Μαυροβρός είναι μικρός οικισμός και ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Αγίας Σοφίας του Δήμου Θέρμου στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από την 1/1/2011. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός στις 16/10/1940 και έκτοτε αποτελεί τμήμα της Κοινότητας Αγίας Σοφίας σε όλες τις διοικητικές μεταβολές.
Απέχει οδικώς 28 χλμ. από το Αγρίνιο, 47 χλμ. από την Ναύπακτο, 58 χλμ. από το Μεσολόγγι, 65 χλμ. από την Πάτρα, 72 χλμ. από το Καρπενήσι, και 260 χλμ. από την Αθήνα.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Πραγματεία για την πολιτική δικαιοσύνη και την επίδρασή της στην καθολική αρετή και ευδαιμονία
Η Πραγματεία για την πολιτική δικαιοσύνη και την επίδρασή της στην καθολική αρετή και ευδαιμονία είναι βιβλίο του Γουϊλιαμ Γκόντγουιν, το οποίο εκδόθηκε το 1793. Είναι το μοντέρνο έργο που επιχειρηματολογεί υπέρ του αναρχισμού
Ο Γκοντουγιν δεν ήταν επαναστάτης, αντιθέτως ο φιλοσοφικός αναρχισμός του υποστήριζε την σταδιακή αλλαγή.
Το έργο του ξεκινά με μια λίστα 8 αρχών που ερευνώνται κατά την διάρκεια του έργου. Μερικές από αυτές τις αρχές περιληπτικά είναι:
Κατηγορία:Αναρχικά βιβλία
Μυγδόνιος
thumb|right|Ο Μυγδόνιος ποταμός στην [[Νίσιβις|Νίσιβι.]] Ο Μυγδόνιος (αραβικά: نهر جقجق Nahr Jaqjaq, τουρκικά: Çağ-çağ Deresi, κουρδικά: Çemê Nisêbînê, συριακά: ܢܗܕܐ ܕܔܩܔܩ Nahro dJaqjaq) είναι παραπόταμος του Αβώρ στην Τουρκία και τη Συρία, ο οποίος πήρε το όνομά του από την αρχαία Αντιόχεια την εν Μυγδονία. Ο ποταμός διασχίζει την Συρία πλησίον των πόλεων Νίσιβις και Κάμισλι. Τα ύδατα χρησιμοποιούνται σε μεγάλο βαθμό για άρδευση, τόσο στην Τουρκία όσο και στη Συρία. Χύνεται στον ποταμό Αβώρ στην Αλ-Χάσακα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Συρίας Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Τάιρον Πάουερ
Για διάστημα περίπου 25 ετών, από τις αρχές του 1950 έως και τον θάνατό του, που ήρθε πρόωρα και αναπάντεχα σε ηλικία 44 ετών από καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια γυρισμάτων της κινηματογραφικής ταινίας εποχής Ο Σολομών και η βασίλισσα του Σαβά (Solomon and Sheba), ο Πάουερ πρωταγωνίστησε σε δεκάδες παραγωγές, ερμηνεύοντας κυρίως ρόλους γοητευτικού εραστή, ωστόσο αρκετές ήταν οι συμμετοχές του και σε κωμωδίες.
Μερικά χρόνια πριν αποβιώσει έθετε περιορισμούς για τη συμμετοχή του σε έργα του σινεμά, καθώς τον ενδιέφερε εξίσου η ανάδειξή του ως ηθοποιού σκηνής. Ρόλοι που τον εξακόντισαν καλλιτεχνικά ήταν αυτοί που υποδύθηκε στις παραστάσεις John Brown’s Body και Mister Roberts, ενώ ο ίδιος θεωρούσε σαν κορυφαία κινηματογραφική του επιτυχία την εμφάνισή του στην ταινία Nightmare Alley.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Τριπόταμος Φλώρινας
Ο Τριπόταμος (παλαιότερη ονομασία Πετοράκ ) είναι χωριό του Δήμου Φλώρινας, βρισκόμενο βορειοανατολικά της πόλης της Φλώρινας, στο λεκανοπέδιο της Λυγκηστίδας.
Γεωγραφική θέση - Μορφολογία
Σε απόσταση 10 χλμ. και βορειοανατολικά της Φλώρινας βρίσκεται το χωριό Τριπόταμος. Είναι ένα μικρό χωριό στη μέση του Φλωρινιώτικου κάμπου (αρχαία Λυγκηστίδα). Το χωριό είναι χτισμένο στη δεξιά όχθη του ποταμού Σακουλέβα και ανάμεσα στις συμβολές του ρέματος Παλαίστρας και του Γεροπόταμου (ποταμός Μελίτης), με το Σακουλέβα. Η Τοπική Κοινότητα Τριποτάμου ορίζεται από τις τοπικές κοινότητες: βόρεια από τον Παπαγιάννη, νότια από την Παλαίστρα και το Αρμενοχώρι, δυτικά από το Αρμενοχώρι και ανατολικά από την Ιτέα.
Το έδαφος του χωριού είναι ομαλό, εκτός από την περιοχή στα δυτικά, όπου βρίσκεται η λοφοσειρά που ξεκινάει από το Αρμενοχώρι με κατεύθυνση δυτικά - ανατολικά, φτάνει μέχρι την τοποθεσία Αργάτσι (Άσπρη Πέτρα και παλαιότερα Ποποζάν Τεπέ [Κορυφή Παπαγιάννη]) και μετά κατευθύνεται προς βορρά και καταλήγει βορειοδυτικά του Παπαγιάννη. Η συνολική έκταση των εδαφών που ανήκουν στην τοπική κοινότητα είναι 6.357 στρέμματα και η καλλιεργήσιμη 4.311 στρέμματα.
Υδατογραφία
Από το όνομα του χωριού καταλαβαίνει κανείς ότι από τα εδάφη του περνούν τρία ποτάμια. Αυτά είναι:
Αν και τα νερά των ποταμών ήταν ορμητικά το χειμώνα και τις αρχές της άνοιξης, το καλοκαίρι, ιδιαίτερα σε περιόδους ανομβρίας, μετατρέπονταν σε ρυάκια και έτσι ελάχιστα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για άρδευση και μόνο για λαχανόκηπους.
Η διάβαση των ποταμών το καλοκαίρι ήταν εύκολη. Το χειμώνα όμως γινόταν δύσκολη ως αδύνατη. Στο Σακουλέβα κατασκεύαζαν πεζογέφυρα από κορμούς και σανίδια πλάτους περίπου ενός μέτρου. Αυτή η πεζογέφυρα σχεδόν κάθε χρόνο παρασύρονταν από τα ορμητικά νερά του ποταμού και αμέσως όλοι μαζί οι χωρικοί άρχιζαν τη δουλειά για να την ξαναφτιάξουν. Αυτό συνέβαινε μέχρι το 1980 που κατασκευάστηκε η σημερινή τσιμεντένια γέφυρα και έδωσε οριστική λύση στο πρόβλημα.
Στο Γεροπόταμο, στο δρόμο για τον Παπαγιάννη, η πρώτη γέφυρα, φτιαγμένη από σιδερένια υποστηλώματα και σανίδια, έγινε το 1950 και η σημερινή το 1961.
Κλίμα
Το κλίμα της περιοχής μπορεί να χαρακτηριστεί ηπειρωτικό με βαρείς χειμώνες και θερμοκρασίες που μπορεί να φτάσουν μέχρι -30 C και δροσερά σχετικά καλοκαίρια. Χαρακτηριστικά του χειμώνα είναι το χιόνι και η παγωνιά με ομίχλη (σινιάκι) που μπορεί να κρατήσει πολλές συνεχόμενες μέρες. Τα καλοκαίρια είναι θερμά και με περιόδους ξηρασίας, αλλά τα βράδια η θερμοκρασία πέφτει και η δροσερή ατμόσφαιρα είναι ευχάριστη. Επειδή ο κάμπος της Φλώρινας περιβάλλεται από βουνά και μόνο στα βόρεια προεκτείνεται και σχηματίζεται ο κάμπος της Πελαγονίας, οι άνεμοι που κυριαρχούν είναι βόρειοι που συμβάλλουν στις παγωνιές του χειμώνα.