cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σαρωνίδα Αττικής
Στη Σαρωνίδα εδρεύει ο Ναυταθλητικός Όμιλος Σαρωνίδας από το 1975, με δραστηριότητες στην Καλαθοσφαίριση με Ομάδα Ανδρών Δ΄ κατηγορίας με Ομάδα Παίδων και Ακαδημίες Καλαθοσφαίρισης, στην Αντισφαίριση με Ακαδημίες και ενηλίκων,με τμήματα ενόργανης και ανόργανης Γυμναστικής και Αεροβικής ξηράς και θαλάσσης.
Πληθυσμιακή Εξέλιξη
Η πληθυσμιακή εξέλιξη της περιοχής διακρίνεται στα στοιχεία που παρέχει η ΕΣΥΕ:
πρωτογενείς πηγές:ΕΣΥΕ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Σαρωνικού Κατηγορία:Κοινότητες του νομού Αττικής
Δεινοκεφάλια
right|300px|thumb|Ο [[τιτανοφονεύς, ένα σαρκοφάγο δεινοκεφάλιο.]]
Ήταν από τα πιο πρωτόγονα θηριαψιδωτά και συνδύαζαν χαρακτηριστκά των πελυκόσαυρων και των θηριαψιδωτών, όπως τα όρθια πόδια. Ήταν σαρκοφάγα, φυτοφάγα και επίσης κάποια είδη έτρωγαν αυγά. Ήταν από τα μεγαλύτερα ζώα της Πέρμιας περιόδου, μόνο τα κασεασαύρια και οι παρειάσαυροι είχαν ίδιο ή μεγαλύτερο μέγεθος.
Ταξινόμηση
Κατηγορία:Συναψιδωτά
Πιερ Φαβρ
Ο Πιερ Φαβρ (Pierre Favre, 13 Απριλίου 1506 - 1 Αυγούστου 1546) ήταν Γάλλος Καθολικός ιερωμένος, θεολόγος και ιεραπόστολος, ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας του Ιησού του Ιγνάτιου Λογιόλα. Ο Φαβρ γεννήθηκε στη Σαβοΐα της Γαλλίας και, σπουδάζοντας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού φιλοσοφία και θεολογία, γνωρίστηκε με τον Ιγνάτιο Λογιόλα. Οι δυο τους, μαζί με άλλους έξι φοιτητές, συνέστησαν την Εταιρεία του Ιησού, το θρησκευτικό τάγμα που σκοπό του είχε να ενθαρρύνει την πίστη στον Χριστιανισμό, αναμορφώνοντας ηθικά το λαό, τους ευγενείς αλλά και τους ιερωμένους, και να αντιταχτεί στην αυξανόμενη δράση των Προτεσταντών.
Ο Φαβρ, ταξιδεύοντας στην Ιταλία, τη Γερμανία, τη Φλάνδρα, την Πορτογαλία και την Ισπανία, κατάφερε να θέσει τα θεμέλια της Εταιρείας σε αυτές τις χώρες και να αντικρούσει με τις θεολογικές του γνώσεις τη θεολογία των Προτεσταντών. Για την αγιότητα της ζωής του και την προσφορά του στον Χριστιανισμό, η Καθολική Εκκλησία τον ανακήρυξε άγιο. Η μνήμη του εορτάζεται στις 8 Αυγούστου.
Η νεότητά του
thumb|right|Το μονόγραμμα της Εταιρείας του Ιησού
«Ο Θεός με έφερε στο κόσμο το Πάσχα του 1506 σε ένα χωριό που ονομαζόταν Villaret», γράφει ο Πιερ Φαβρ στην Αυτοβιογραφία του.
Πράγματι, γεννήθηκε στις 13 Απριλίου του 1506, στην περιοχή της Άνω Σαβοΐας της Γαλλίας, κοντά στα σύνορα με την Ελβετία. Οι γονείς του, κτηματίες της περιοχής, ήταν μέτριας οικονομικής κατάστασης και ιδιαίτερα πιστοί Καθολικοί. Ο Φαβρ μεγάλωσε από μικρός με τα διδάγματα της χριστιανικής πίστης και η ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία του τον ωθούσε στην επαφή με τον Θεό από την παιδική του ακόμα ηλικία. Τα πρώτα γράμματα τα έμαθε κοντά σε ένα ιερωμένο στο διπλανό χωριό από το δικό του. Ο ζήλος του για μάθηση έκανε τους γονείς να αποφασίσουν να τον βοηθήσουν να συνεχίσει τις σπουδές του. Ο Φαβρ στάλθηκε σε ένα ιδιωτικό σχολείο σε μια κωμόπολη της περιοχής και εκεί διδάχτηκε επί εννέα χρόνια ελληνικά και λατινικά, φιλοσοφία και ρητορική, καθώς και αρχές θεολογίας. Ο δάσκαλός του, κρίνοντας ότι άξιζε σε τέτοιο μαθητή να συνεχίσει τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο, έπεισε τους γονείς του —που η μέτρια οικονομική κατάστασή τους τους έκανε διστακτικούς— να στείλουν τον δεκαεννιάχρονο πλέον Φαβρ στο Παρίσι και στο διάσημο πανεπιστήμιό του.
Έτσι το 1525 ο Φάβρ έφτασε στο Παρίσι και γράφτηκε στο Κολλέγιο του Σαιν-Μπαρμπ για να σπουδάσει φιλοσοφία, που τότε διαρκούσε τριάμισι χρόνια. Εκεί γνωρίστηκε πρώτα πρώτα με τον Φραγκίσκο Ξαβιέ, κατοπινό σύντροφό του και συνιδρυτή της Εταιρείας του Ιησού, και λίγο αργότερα, το 1529, με τον ίδιο τον Ιγνάτιο Λογιόλα. Η γνωριμία τους ξεκίνησε με αφορμή τη βοήθεια που έδωσε ο Φαβρ στον Λογιόλα στην προετοιμασία για τη Σχολή της Φιλοσοφίας, που παρακολουθούσε ο τελευταίος, και εξελίχτηκε σε οικειότητα και αμοιβαία εκτίμηση, που τελικά οδήγησε στη φιλία. Ο Λογιόλα εμπιστεύτηκε στον Φαβρ την επιθυμία του να ζήσει μια ζωή όμοια με του Χριστού, να αφιερωθεί στη σωτηρία των ψυχών όλων των ανθρώπων και να πάει για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους. Ο Φαβρ συμμερίστηκε πλήρως τα ιδανικά του Λογιόλα και δεσμεύτηκε ότι τα θεωρεί και δικά του ιδανικά πλέον.
Έτσι το 1533 έκανε τις Πνευματικές Ασκήσεις, που στο μεταξύ είχε αναπτύξει ο Λογιόλα, πέρασε με επιτυχία αυτή τη δύσκολη πνευματική περίοδο των 40 ημερών, και πλέον ασχολιόταν ολόψυχα με τη σωτηρία της ψυχής του και την προσπάθεια να ζει τη ζωή του σύμφωνα με το παράδειγμα του Χριστού.
Το 1534, λίγο πριν τελειώσει τις σπουδές της θεολογίας, χειροτονήθηκε παπάς, και λίγο αργότερα όλοι οι σύντροφοι που μέχρι στιγμή είχαν συμμεριστεί το όνειρο του Λογιόλα συναντήθηκαν σε μια συνάντηση για να δεσμευτούν στις αποφάσεις τους.
Η ίδρυση της Συντροφιάς του Ιησού
Στη συνάντηση αποφάσισαν να επισημοποιήσουν τις δεσμεύσεις τους με όρκους μπροστά στον Θεό. Έτσι, την 15η Αυγούστου του 1534 συναντήθηκαν όλοι στην εκκλησία της Παναγίας στη Μονμάρτρη και, αφού ο Φαβρ, που ήταν ο μόνος ιερωμένος τότε της συντροφιάς, τέλεσε τη Θεία Λειτουργία και όλοι κοινώνησαν τη Θεία Ευχαριστία, ο ένας μετά τον άλλο ορκίστηκαν μπροστά στο Ιερό Βήμα όρκους παντοτινής αγνότητας, εθελουσίας πενίας και υποταγής πρώτα στο θέλημα του Θεού και κατόπιν στο θέλημα του πάπα. Αποφάσισαν επίσης να συγκεντρωθούν όλοι μαζί πάλι τον Ιανουάριο του 1537 στη Βενετία, για να ξεκινήσουν από εκεί το πολυπόθητο ταξίδι για τους Αγίους Τόπους, και στο μεταξύ να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους και να ρυθμίσουν τις εκκρεμότητες της υπόλοιπης ζωής τους.
Στα χρόνια που έμεναν μέχρι το 1537 ο Φαβρ έμεινε στο Παρίσι και τελείωσε τις σπουδές του, ενώ άρχισε να κηρύττει το Λόγο του Θεού και να προσελκύει νέους, φοιτητές κυρίως, στο σχέδιο της Συντροφιάς του Ιησού, όπως ονόμαζαν τότε τους εαυτούς τους. Σε σύντομο διάστημα βρήκε τους πρώτους μαθητές του, που πέρασαν με επιτυχία τις Πνευματικές Ασκήσεις και εντάχτηκαν στη Συντροφιά.
Το φθινόπωρο του 1536 ξεκίνησαν με τα πόδια από το Παρίσι και τον Ιανουάριο του 1537, μετά από πολλές ταλαιπωρίες, έφτασαν στη Βενετία όπου τους περίμενε ήδη ο Λογιόλα. Ξεκίνησαν για τη Ρώμη και, αφού πήραν την ευλογία του πάπα Παύλου του Γ’, γύρισαν πάλι στη Βενετία, περιμένοντας την κατάλληλη ευκαιρία για να περάσουν στην Παλαιστίνη. Όμως ο Δεύτερος Βενετοτουρκικός Πόλεμος, που ξέσπασε τότε, ανέτρεψε τα σχέδιά τους. Ο Λογιόλα, μαζί με τον Λαϊνέθ και τον Φαβρ, πήγαν στη Βιτσέντσα (Vicenza) και πέρασαν 40 μέρες σε πλήρη απομόνωση, προσευχόμενοι, στα ερείπια ενός παλιού μοναστηριού. Όταν η περίοδος της απομόνωσης τέλειωσε, οι τρεις τους ξεκίνησαν για τη Ρώμη, για να εκπληρώσουν τον εναλλακτικό όρκο, της αφιέρωσης στο θέλημα του πάπα, ενώ οι υπόλοιποι, διασκορπισμένοι σε κάποιες πόλεις εκεί γύρω, θα συνέχιζαν να εργάζονται για τη σωτηρία ψυχών, περιμένοντας τα νέα τους. Τον Οκτώβριο του 1537 έφτασαν στη Ρώμη για δεύτερη φορά. Ο πάπας διόρισε αμέσως τον Φαβρ εξηγητή των Αγίων Γραφών στο Πανεπιστήμιο της Σαπιέντζα, ενώ ο Λογιόλα σχεδίαζε τη δομή της Εταιρείας που είχε πλέον υπόψη του να ιδρύσει.
Τον Απρίλιο του 1539 ο Φαβρ, μαζί με τον Λαϊνέθ, ακολούθησαν τον καινούργιο απεσταλμένο του πάπα στο δουκάτο της Πάρμας, με σκοπό να κηρύξουν το λόγο του Θεού αλλά και να αναμορφώσουν ηθικά τον κλήρο και το λαό. Ο Φαβρ άρχισε να κηρύττει στην εκκλησία των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού, και σύντομα οι ρητορικές του ικανότητες συγκέντρωναν πλήθος κόσμου εκεί, που επιθυμούσε να ακούσει και να επωφεληθεί από το χριστιανικό του παράδειγμα. Ασχολήθηκε επίσης και με την κατήχηση των νέων αγοριών και κοριτσιών στο χριστιανικό δόγμα, κάτι που συστηματικά παραμελούνταν από τους ιερείς και τους δασκάλους στα σχολεία. Επίσης έδωσε σε πολλούς ανθρώπους τις Πνευματικές Ασκήσεις και πολλοί, γύρω στους 100, κυρίως από τους ευγενείς και τον κλήρο, μπήκαν υπό την καθοδήγησή του, όπως διαβάζουμε σε ένα γράμμα του που έστειλε στον Φραγκίσκο Ξαβιέ στη Ρώμη.
Η ένταση της εργασίας του τον έκανε τελικά να αρρωστήσει και να παραμείνει κλινήρης επί τρεις μήνες. Όταν ανάρρωσε, έλαβε εντολές από τη Ρώμη ότι έπρεπε να μεταβεί στη Γερμανία.
Οι ιεραποστολές του
Η καινούργια αποστολή του ήταν η μάχη εναντίων των αιρετικών χριστιανών, όπως οι Καθολικοί ονόμαζαν τους Λουθηρανούς, και η μεταστροφή των Καθολικών που είχαν προσηλυτιστεί από αυτούς. Έφτασε στην πόλη Βορμς (Worms) τον Οκτώβριο του 1540, έχοντας πρόσφατα πληροφορηθεί ότι εγκρίθηκε από τον πάπα Παύλο τον Γ’ η ίδρυση της Εταιρείας του Ιησού, και είχε επικυρωθεί σαν θρησκευτικό τάγμα. Αφιέρωσε τους δύο μήνες που πέρασε στη Βορμς κηρύττοντας στους Καθολικούς ιερείς, και σταθεροποιώντας την πίστη τους. Τον Ιανουάριο του 1541 η Σύνοδος μεταφέρθηκε στο Σπάιερ, και ο Φαβρ ακολούθησε. Η διαφωνία έφτασε πάλι σε αδιέξοδο και όλα αναβλήθηκαν για τη Μεγάλη Αυτοκρατορική Δίαιτα, που θα συγκαλούνταν στη Ρατισβόνη (Ratisbon, ή Ρέγκενσμπουρκ) τον Απρίλιο του 1542.
Στη Ρατισβόνη είχε μαζευτεί η αφρόκρεμα της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Ευγενείς, αξιωματούχοι, μέλη διάφορων βασιλικών αυλών, κυβερνήτες των ελεύθερων πόλεων, τρεις διακεκριμένοι απεσταλμένοι του πάπα, ακόμα και ο ίδιος ο αυτοκράτορας Κάρολος ο Ε’. Οι εισηγήσεις εξακολουθούσαν να γίνονται γραπτώς και τα φυλλάδια μοιράζονταν σε όλη την πόλη. Στη Ρατισβόνη ο Φαβρ γνωρίστηκε και σχετίστηκε και με άλλους εκπρόσωπους των βασιλικών αυλών της Ευρώπης και πέτυχε να μεταστρέψει στον καθολικισμό αρκετούς Γερμανούς λουθηρανούς, θεμελιώνοντας τις βάσεις της Εταιρείας στη Γερμανία.
Το καθήκον της υποταγής στις θελήσεις της Εταιρείας τώρα τον καλούσε αλλού. Εγκατέλειψε λοιπόν τη Γερμανία, και τον Ιούλιο του 1541 έφτασε στην Ισπανία (ο πρώτος επίσημος Ιησουίτης που πάτησε στη χώρα αυτή), και άρχισε το κήρυγμα και τις εξομολογήσεις, περιοδεύοντας όλες τις μεγάλες πόλεις της Ισπανίας. Γνωρίστηκε και συναναστράφηκε και τον Φρανσίσκο Βοργία, έναν πολύ ευσεβή ευγενή της Βαρκελώνης, Δούκα της Γανδίας, και αντιβασιλέα της Καταλωνίας εκείνο τον καιρό, ο οποίος άρχισε να ενδιαφέρεται για την Εταιρεία και το έργο της. Πολύ ευχαριστημένος από την απήχηση που είχε στην Ισπανία, ο Φαβρ έφυγε από εκεί ξανά για τη Βορμς, για να κατηχήσει και να αναμορφώσει τον εκεί καθολικό κλήρο. Επισκέφτηκε επίσης το Σπάιερ, τη Μαγεντία (Mayence), το Ασάφενμπουργκ (Aschaffenburg), και την Κολωνία. Tώρα η Εταιρεία έκρινε πως χρειαζόταν την βοήθειά του στην Πορτογαλία.
Ύστερα από πολλές ταλαιπωρίες, αρρώστιες και αλλαγές του προγράμματος, έφυγε τελικά στα τέλη του 1544. Ευρισκόμενος στην Κοΐμπρα της Πορτογαλίας έπεσε στο κρεβάτι με πυρετό, αλλά και πάλι ανάρρωσε και μπόρεσε να επιβλέψει την ίδρυση του ιησουιτικού κολεγίου στην πόλη αυτή. Με διαταγή του Λογιόλα έφυγε για την Ισπανία, για την αυλή του πρίγκιπα Φιλίππου, για να βρει τρόπους να εισάγει την Εταιρεία και στην Ισπανία. Πράγματι, έχοντας τις συστάσεις του βασιλιά Ιωάννη της Πορτογαλίας, τη στήριξη επιφανών ευγενών και ιεραρχών, καθώς και καθηγητών των ισπανικών πανεπιστημίων, πήρε την έγκριση του Φιλίππου να ιδρύσει στη χώρα του εκπαιδευτικά ιδρύματα, ξεκινώντας από το Βαγιαδολίδ, μετά στην Αλκαλά, στη Μαδρίτη, στη Βαλένθια και στη Γανδία (Gandia) φυσικά, όπου ο Βοργίας λειτουργούσε το ιησουιτικό κολλέγιο και πανεπιστήμιο της πόλης.
Το 1546 ο Φαβρ ανακλήθηκε στην Ιταλία με εντολή του πάπα Παύλου του Γ’ για να εκπροσωπήσει την Καθολική Εκκλησία στη δεύτερη σειρά συνεδριάσεων της συνόδου του Τρέντο, ενώ ταυτόχρονα ο Πορτογάλος βασιλιάς τον ζητούσε για να τον χρίσει πατριάρχη της Αιθιοπίας. Γυρίζοντας στην Ιταλία, σταμάτησε στη Γανδία, όπου ο Βοργίας έκανε τις Πνευματικές Ασκήσεις και μπήκε στην Εταιρεία. Έμεινε ένα μήνα στη Γανδία και γύρισε στη Βαρκελώνη για να βρει πλοίο να σαλπάρει για Ιταλία. Εκεί, μια ακόμα προσβολή από τεταρταίο πυρετό τον καθυστέρησε, χωρίς όμως να ανατρέψει τα σχέδια του. Τελικά ο Φαβρ έφτασε στη Ρώμη μετά από επτά χρόνων απουσία.
Ο θάνατός του
Μία εβδομάδα μετά την άφιξή του, ακόμα ένας σοβαρός πυρετός τον έπληξε, και αποδυναμωμένος πια ήταν αδύνατο να τον καταπολεμήσει. Έτσι την 1η Αυγούστου του 1546, σε ηλικία μόλις 40 χρόνων, πέθανε. Αποδείξεις της αγιότητάς του, με σημάδια και θαύματα, άρχισαν σχεδόν αμέσως μετά το θάνατό του να αναφέρονται, ώστε άρχισε να τιμάται σαν άγιος και πρώτα απ’ όλα στη γενέτειρα του, το Βιλλαρέ. Σύντομα οι κάτοικοι και ο κλήρος έφτιαξαν ένα παρεκκλήσι στο χωριό στη μνήμη του, στη θέση του σπιτιού που γεννήθηκε. Τελικά ο πάπας Πίος ο Θ΄ τον ανακήρυξε άγιο το 1872.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι θεολόγοι Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες Κατηγορία:Ιησουίτες
Σπέσαρτ
Το Σπέσαρτ (Spessart) είναι μια σειρά από λόφους στα σύνορα τον Γερμανικών κρατιδίων Βαυαρία και Έσση. Κοντά στους λόφους αυτούς περνάει ο ποταμός Μάιν. Η πιο υψηλή κορυφή είναι ο Geiersberg (586 m).
Για αιώνες ήταν απαγορευμένος βασιλικός δρυμός, αλλά από το 13 αιώνα κατοικήθηκε σταδιακά. Το παραμύθι Χιονάτη έχει την προέλευση στα πυκνά δάση του Σπέσαρτ.
Κατηγορία:Έσση Κατηγορία:Βαυαρία Κατηγορία:Γεωγραφία της Γερμανίας
Κοινό κρυολόγημα
Το κοινό κρυολόγημα, γνωστό και ως ρινοφαρυγγίτιδα, οξεία ρινοφαρυγγίτιδα ή απλώς κρυολόγημα, είναι μια εξαιρετικά μεταδοτική νόσος του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος, η οποία προσβάλλει κυρίως τη μύτη. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν βήχα, πονόλαιμο, ρινική καταρροή (ρινόρροια) και πυρετό. Τα συμπτώματα υποχωρούν συνήθως μέσα σε 7-10 ημέρες, ορισμένα, ωστόσο, μπορούν να διαρκέσουν μέχρι και 3 εβδομάδες. Ο αριθμός των ιών που μπορούν να προκαλέσουν κοινό κρυολόγημα υπερβαίνει τους διακόσιους, με πιο συχνό τον ρινοϊό.
Οι οξείες λοιμώξεις της μύτης, των ιγμορείων, του λαιμού ή του λάρυγγα (λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού) κατηγοριοποιούνται ανάλογα με την περιοχή του σώματος που έχει προσβληθεί περισσότερο. Το κοινό κρυολόγημα προσβάλλει κατά κύριο λόγο τη μύτη, η φαρυγγίτιδα το λαιμό και η ιγμορίτιδα τα ιγμόρεια. Τα συμπτώματα είναι αποτέλεσμα της απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος στη λοίμωξη παρά της καταστροφής των ιστών από τους ίδιους τους ιούς. Η πρωταρχική μέθοδος πρόληψης ενάντια στη λοίμωξη είναι το πλύσιμο των χεριών, ενώ αποδεικτικά στοιχεία υποστηρίζουν και την αποτελεσματικότητα της χρήσης ιατρικής μάσκας.
Δεν υπάρχει θεραπεία για το κοινό κρυολόγημα, παρά μόνο για την καταπολέμηση των συμπτωμάτων του. Πρόκειται για την πιο συχνή μεταδοτική νόσο στον άνθρωπο. Οι ενήλικες εμφανίζουν 2-3 κρυολογήματα το χρόνο, ενώ τα παιδιά από 6 έως 12. Πρόκειται για μια λοίμωξη που ταλαιπωρεί την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα.
Ενδείξεις και συμπτώματα
Τα πιο κοινά συμπτώματα του κρυολογήματος είναι ο βήχας, το συνάχι, η ρινική συμφόρηση και ο πονόλαιμος. Επιπρόσθετα συμπτώματα περιλαμβάνουν μυϊκούς πόνους (μυαλγίες), αίσθημα κόπωσης, πονοκέφαλο και απώλεια ορέξεως. Το 40% του πληθυσμού παρουσιάζει πονόλαιμο και το 50% βήχα. Μυϊκοί πόνοι παρουσιάζονται περίπου στις μισές των περιπτώσεων. Παρόλο που ο πυρετός δεν αποτελεί κοινό σύμπτωμα στους ενήλικες, στα βρέφη και τα παιδιά είναι συνήθης. Ο βήχας που προκαλεί το κρυολόγημα είναι συνήθως ήπιος σε σύγκριση με το βήχα της γρίπης (ινφλουέντσα). Ο βήχας και ο πυρετός στους ενήλικες υποδεικνύουν υψηλή πιθανότητα λοίμωξης από τον ιό της γρίπης. Ένας αριθμός των ιών που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα μπορεί παρ’ όλα αυτά να μην παρουσιάσει συμπτώματα. Οι βλέννες που εκκρίνονται από τους κατώτερους αεραγωγούς (πτύελα) μπορεί να είναι διαυγείς, κίτρινες ή πράσινες. Το χρώμα των βλεννωδών εκκρίσεων δεν υποδεικνύει εάν η λοίμωξη οφείλεται σε βακτήριο ή ιό.
Εξέλιξη της νόσου
Το κρυολόγημα εκδηλώνεται συνήθως με αίσθημα κόπωσης και ψύχους, φτέρνισμα και πονοκέφαλο, τα οποία μετά από 2 ημέρες περίπου ακολουθούνται από επιπρόσθετα συμπτώματα όπως συνάχι και βήχα. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται συνήθως 2-3 ημέρες μετά την έναρξη της λοίμωξης. Συνήθως υποχωρούν μέσα σε 7-10 ημέρες, αλλά μπορούν να διαρκέσουν μέχρι και 3 εβδομάδες. Στο 35-40% των περιπτώσεων που αφορούν παιδιά, ο βήχας διαρκεί πάνω από δέκα ημέρες, ενώ στο 10% των περιπτώσεων υπερβαίνει τις 25 ημέρες.
Ιοί
Το κοινό κρυολόγημα είναι μια εξαιρετικά μεταδοτική λοίμωξη της ανώτερης αναπνευστικής οδού. Ο ρινοϊός αποτελεί την πιο κοινή αιτία του κοινού κρυολογήματος, στον οποίο οφείλεται το 30-80% των περιπτώσεων. Ο ρινοϊός είναι ένας RNA ιός που ανήκει στην οικογένεια Πικορναϊών. Υπάρχουν 99 γνωστοί τύποι ιών σε αυτήν την οικογένεια ιών. Το κοινό κρυολόγημα μπορεί, ωστόσο, να προκληθεί και από άλλους ιούς. Ο κορονοϊός ευθύνεται για το 10-50% των περιπτώσεων, ενώ ο ιός της γρίπης για το 5-15%. Άλλοι ιοί που μπορούν να προκαλέσουν κρυολόγημα είναι ο ιός της ανθρώπινης παραγρίπης, ο αναπνευστικός συγκυτιακός ιός, οι αδενοϊοί, οι εντεροϊοί και ο μεταπνευμονοϊός. Συχνά, η λοίμωξη προκαλείται από τη συνύπαρξη περισσότερων από έναν ιούς. Συνολικά, υπάρχουν πάνω από διακόσιοι διαφορετικοί ιοί που σχετίζονται με τα κρυολογήματα.
Καιρικές συνθήκες
Η κλασική θεωρία, στην οποία η νόσος οφείλει το όνομά της, είναι πως το κρυολόγημα μεταδίδεται με την παρατεταμένη έκθεσή μας σε κρύο καιρό, όπως στη βροχή ή σε χειμερινές συνθήκες. Ο ρόλος της μείωσης της θερμοκρασίας του σώματος ως παράγοντας κινδύνου είναι αμφιλεγόμενος. Κάποιοι από τους ιούς που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα είναι εποχιακοί και κάνουν την εμφάνισή τους πιο συχνά κατά τις περιόδους κρύου ή υγρασίας. Πιστεύεται πως η πρωταρχική αιτία είναι ο αυξημένος χρόνος παραμονής μεγάλου αριθμού πληθυσμού σε κλειστούς χώρους, ειδικά των παιδιών όταν επιστρέφουν στα σχολεία. Ωστόσο, μπορεί να έχει να κάνει και με αλλαγές στο αναπνευστικό σύστημα, οι οποίες έχουν ως αποτέλεσμα την ευκολότερη μετάδοση της λοίμωξης. Τα χαμηλά επίπεδα υγρασίας μπορεί να αυξήσουν τα ποσοστά μετάδοσης λόγω του ξηρού αέρα, ο οποίος επιτρέπει στα σταγονίδια να σκορπίζονται ακόμα πιο μακριά και να παραμένουν στην ατμόσφαιρα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Άλλες αιτίες
Η συλλογική ανοσία, η ανοσία που προκύπτει όταν ένα σύνολο πληθυσμού γίνεται άνοσο απέναντι σε μια συγκεκριμένη λοίμωξη, προκύπτει από προηγούμενη έκθεση σε ιούς του κρυολογήματος. Έτσι, τα ποσοστά αναπνευστικών λοιμώξεων είναι υψηλότερα στις νεαρότερες ηλικίες από ό,τι σε μεγαλύτερες. Η κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος αποτελεί ακόμη έναν παράγοντα κινδύνου για τη νόσο. Η έλλειψη ύπνου και η κακή διατροφή έχουν επίσης συσχετισθεί με υψηλότερο κίνδυνο ανάπτυξης της λοίμωξης μετά από την έκθεση ενός ατόμου στο ρινοϊό. Αυτό συμβαίνει λόγω των επιπτώσεών τους στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
Πρόληψη
Ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης του κοινού κρυολογήματος είναι προλαμβάνοντας σωματικά τη διάδοση των ιών. Αυτό περιλαμβάνει κυρίως το πλύσιμο των χεριών και τη χρήση ιατρικών μασκών. Σε νοσοκομειακό περιβάλλον ενδείκνυται η χρήση ιατρικής ρόμπας και γαντιών μιας χρήσης. Η απομόνωση των πασχόντων δεν είναι δυνατή, καθώς η νόσος είναι ευρέως διαδεδομένη και τα συμπτώματα μη συγκεκριμένα. Ο εμβολιασμός έχει αποδειχθεί δύσκολος, καθώς ο αριθμός των ιών που σχετίζονται με τη νόσο είναι πολύ μεγάλος και οι ιοί μεταβάλλονται ταχύτατα. Η ανάπτυξη ενός εμβολίου ευρέος φάσματος προστασίας είναι εξαιρετικά απίθανη.
Διαχείριση
Σήμερα δεν υπάρχουν φάρμακα ή φυτικές θεραπείες που να έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης. Η θεραπεία περιλαμβάνει την παροχή ανακούφισης από τα συμπτώματα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αρκετή ανάπαυση, τη λήψη υγρών για τη διατήρηση της ενυδάτωσης και τις γαργάρες με ζεστό αλατόνερο. Μεγάλο μέρος του οφέλους από τη θεραπεία ωστόσο αποδίδεται στην επίδραση του εικονικού φαρμάκου.
Αντιμετώπιση συμπτωμάτων
Οι θεραπείες που βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων περιλαμβάνουν τα φάρμακα για την απλή ανακούφιση του πόνου (αναλγητικά) και τη μείωση του πυρετού (αντυπυρετικά) όπως η ιβουπροφαίνη και η ακετανιμοφαίνη/παρακεταμόλη. Τα στοιχεία δεν δείχνουν ότι τα αντιβηχικά είναι πιο αποτελεσματικά από τα φάρμακα για την απλή ανακούφιση του πόνου (αναλγητικά). Επίσης τα αντιβηχικά φάρμακα δεν συστήνονται για χρήση σε παιδιά λόγω της έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων που να υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητα και τον κίνδυνο βλαβών. Το 2009, ο Καναδάς απαγόρευσε την χρήση μη συνταγογραφούμενων αντιβηχικών φαρμάκων και φαρμάκων για το κρυολόγημα σε παιδιά κάτω των έξι ετών λόγω ανησυχιών σχετικά με τους κινδύνους και τα μη αποδεδειγμένα οφέλη. Η κατάχρηση της δεξτρομεθορφάνης (ενός μη συνταγογραφούμενου αντιβηχικού φαρμάκου) οδήγησε στην απαγόρευσή του σε αρκετές χώρες.
Στους ενήλικες, τα συμπτώματα της ρινικής καταρροής μπορούν να μειωθούν με αντιισταμινικά πρώτης γενιάς. Ωστόσο, τα αντιισταμινικά πρώτης γενιάς συνδέονται με παρενέργειες όπως η υπνηλία. Άλλα αποσυμφορητικά όπως η ψευδοεφεδρίνη είναι επίσης αποτελεσματικά στους ενήλικες. Το ιπρατρόπιο ρινικό σπρέι μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα της ρινικής καταρροής, αλλά έχει ελάχιστη επίδραση στην πνιγηρότητα. Τα αντισταμινικά δεύτερης γενιάς δεν φαίνονται να είναι αποτελεσματικά.
Λόγω έλλειψης μελετών, δεν είναι γνωστό εάν η αυξημένη λήψη υγρών βελτιώνει τα συμπτώματα ή βραχύνει την ασθένεια του αναπνευστικού συστήματος. Υπάρχει παρόμοια έλλειψη δεδομένων για τη χρήση του θερμαινόμενου υγρού αέρα. Μία μελέτη διαπίστωσε ότι η γέλη επάλειψης στο θώρακα είναι αποτελεσματική στην παροχή κάποιας ανακούφισης από τα συμπτώματα του νυχτερινού βήχα, της συμφόρησης και της δυσκολίας στον ύπνο.
Αντιοβιοτικά και αντιιικά
Τα αντιβιοτικά δεν έχουν καμία επίδραση κατά των ιογενών λοιμώξεων κι έτσι δεν έχουν καμία επίδραση στο κοινό κρυολόγημα. Τα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται συχνά παρόλο που οι παρενέργειές τους προκαλούν συνολική βλάβη. Τα αντιβιοτικά συνταγογραφούνται συχνά επειδή οι ασθενείς αναμένουν από τους ιατρούς να τα συνταγογραφήσουν και οι ιατροί θέλουν να βοηθήσουν τους ασθενείς. Η συνταγογράφηση των αντιβιοτικών συμβαίνει επίσης επειδή είναι δύσκολο να εξαιρεθούν τα αίτια των λοιμώξεων που μπορεί να αντιμετωπιστούν με τα αντιβιοτικά. Δεν υπάρχουν αποτελεσματικά αντιιικά φάρμακα για το κοινό κρυολόγημα παρόλο που μερικές προκαταρκτικές έρευνες έχουν δείξει οφέλη.
Εναλλακτικές θεραπείες
Ενώ υπάρχουν πολλές εναλλακτικές θεραπείες που χρησιμοποιούνται για το κοινό κρυολόγημα, δεν υπάρχουν επαρκείς επιστημονικές αποδείξεις για να υποστηρίξουν τη χρήση των περισσότερων θεραπειών. Από το 2010, υπάρχουν ανεπαρκείς αποδείξεις για τη σύσταση υπέρ ή κατά του μελιού ή της ρινικής καταιόνησης. Τα συμπληρώματα του ψευδαργύρου μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα και τη διάρκεια των συμπτωμάτων όταν λαμβάνονται εντός 24 ωρών από την έναρξή τους. Η επίδραση της βιταμίνης C στο κοινό κρυολόγημα, παρόλο που έχει ερευνηθεί εκτενώς, είναι απογοητευτική. Οι αποδείξεις για τη χρησιμότητα της εχινάτσιας είναι ασυνεπείς. Οι διαφορετικοί τύποι συμπληρωμάτων εχινάτσιας μπορεί να έχουν διαφορετική αποτελεσματικότητα.
Πρόγνωση
Το κοινό κρυολόγημα είναι γενικά ήπιο και φεύγει μόνο του με τα συμπτώματα να βελτιώνονται σε μία εβδομάδα. Οι σοβαρές επιπλοκές, εάν συμβούν, αφορούν περισσότερο τους πολύ ηλικιωμένους, τους πολύ νεαρούς ή εκείνους που έχουν ανοσοκαταστολή (έχουν εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα). Μπορεί να λάβουν χώρα δευτερογενείς βακτηριακές λοιμώξεις οδηγώντας σε ιγμορίτιδα, φαρυγγίτιδα ή σε λοίμωξη του αυτιού. Υπολογίζεται ότι η ιγμορίτιδα λαμβάνει χώρα στο 8% των περιπτώσεων. Οι λοιμώξεις των αυτιών λαμβάνουν χώρα στο 30% των περιπτώσεων.
Πιθανότητες
Το κοινό κρυολόγημα είναι η πιο συνηθισμένη ανθρώπινη ασθένεια και επηρεάζει ανθρώπους παγκοσμίως. Οι ενήλικες τυπικά παθαίνουν δύο έως πέντε λοιμώξεις το χρόνο. Τα παιδιά μπορεί να περάσουν έξι έως δέκα κρυολογήματα το χρόνο (και μέχρι δώδεκα κρυολογήματα το χρόνο για τα παιδιά σχολικής ηλικίας). Τα ποσοστά συμπτωματικών λοιμώξεων αυξάνονται στα ηλικιωμένα άτομα λόγω εξασθένησης του ανοσοποιητικού συστήματος.
Επιδημιολογία
Στο Ηνωμένο Βασίλειο δημιουργήθηκε η Μονάδα του Κοινού Κρυολογήματος (CCU) από το Συμβούλιο Ιατρικών Ερευνών το 1946 και εκεί ανακαλύφθηκε ο ρινοϊός το 1956. Τη δεκαετία του 1970, η CCU επέδειξε ότι η θεραπεία με ιντερφερόνη κατά τη διάρκεια της φάσης επώασης της λοίμωξης από ρινοϊό παρείχε κάποια προστασία έναντι της ασθένειας. Δεν μπόρεσε να αναπτυχθεί κάποια πρακτική θεραπεία. Η μονάδα έκλεισε το 1989, δύο χρόνια μετά την ολοκλήρωση της έρευνας για τις παστίλιες γλυκονικού ψευδαργύρου στην πρόληψη και θεραπεία των κρυολογημάτων από ρινοϊό. Ο ψευδάργυρος ήταν η μόνη επιτυχημένη θεραπεία που αναπτύχθηκε στην ιστορία της CCU.
Ερευνητικές κατευθύνσεις
Έχει δοκιμαστεί ένας αριθμός αντιιικών για την αποτελεσματικότητά τους στο κοινό κρυολόγημα. Από το 2009, κανένα δεν έχει βρεθεί να είναι τόσο αποτελεσματικό όσο και με άδεια χρήσης. Υπάρχουν συνεχιζόμενες δοκιμές του αντιιικού φαρμάκου pleconaril. Δείχνει υποσχόμενο έναντι των πικορναϊών. Υπάρχουν επίσης συνεχιζόμενες μελέτες για τα BTA-798. Η από του στόματος μορφή του pleconaril παρουσίασε θέματα ασφαλείας και μελετάται μορφή σε αεροζόλ.
Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Maryland, το College Park και το Πανεπιστήμιο του Wisconsin–Madison έχουν χαρτογραφήσει το γονιδίωμα για όλα τα γνωστά στελέχη του ιού που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Φλεγμονές Κατηγορία:Ιογενείς ασθένειες Κατηγορία:Παθήσεις του αναπνευστικού συστήματος
Θρασύβουλος Γεωργιάδης
Ο Θρασύβουλος Γεωργιάδης, ήταν Έλληνας μουσικολόγος, πιανίστας και μηχανικός, που γεννήθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1907 στην Αθήνα και πέθανε στις 15 Μαρτίου 1977 στο Μόναχο.
Βιογραφικό σημείωμα
Το 1936 παντρεύτηκε την τσεμπαλίστα Άννα-Barbara Speckner. Το 1938 ο Γεωργιάδης διορίστηκε καθηγητής της μορφολογίας στο Ωδείο Αθηνών, στο οποίο αναδείχθηκε σε Συν-Διευθυντή στα 1939. Υπηρέτησε στο αλβανικό μέτωπο στα χρόνια του πολέμου. Μετά την απελευθέρωση αντιμετώπισε προβλήματα εξαιτίας και της γερμανικής καταγωγής της συζύγου του.
Το 1947 με τις εργασίες πάνω στην αρχαία μετρική ποσότητα και στον ελληνικό ρυθμό έναν χρόνο αργότερα, αναδείχθηκε σε καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης. Το 1956 διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο Ludwig-Maximilians του Μονάχου, ενώ ένα χρόνο αργότερα και μέλος της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών. Το 1972 συνταξιοδοτήθηκε, ενώ το 1974 τιμήθηκε από το Τάγμα Pour le Mérite.
Τανάκ
right|thumb|150px|[[Ταργκούμ, αραμαϊκή μεσαιωνική μετάφραση του Τανάκ, 11ος αιώνας]] Τανάκ ονομάζονται σύμφωνα με τον Ιουδαϊσμό οι Άγιες Γραφές, δηλαδή η Εβραϊκή Βίβλος. Το Τανάκ περιλαμβάνει τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης (Εβραϊκής Βίβλου) σύμφωνα με τον εβραϊκό (αλεξανδρινό) κανόνα των θεόπνευστων βιβλίων, δηλαδή χωρίς τα Απόκρυφα και τα Δευτεροκανονικά βιβλία.
Ο όρος Τανάκ αποτελεί ακρωνύμιο (σχηματίζεται από τα αρχικά γράμματα των λέξεων) των τμημάτων από τα οποία αποτελείται:
Εναλλακτικώς αποκαλούνται επίσης Μίκρα (Mikra/Miqra, מקרא‎ «αυτά που διαβάζονται, αναγιγνωσκόμενα»), ονομασία που κυριαρχούσε κατά τη ραββινική περίοδο. Δεν είναι γνωστή η αφετηρία τής τριμερούς αυτής διαίρεσης, αν και ορισμένοι θεωρούν ότι βασίστηκε στο στάδιο εισόδου τους στον Βιβλικό κανόνα. Τόσο εβραϊκές όσο και χριστιανικές πηγές συμφωνούν ότι η εν λόγω διαίρεση ήταν καλά εδραιωμένη τον 1ο αιώνα μ.Χ., πράγμα που υποδηλώνει ότι είχε σταθεροποιηθεί πολύ νωρίτερα. Ως προς τον αριθμό και τα βιβλία που περιλαμβάνονται, ο ιστορικός Ιώσηπος επιβεβαιώνει ότι ώς το τέλος τού 1ου αιώνα ο Βιβλικός κανόνας είχε από καιρού σταθεροποιηθεί.
Τορά
Η Τορά περιλαμβάνει τον Μωσαϊκό Νόμο, ο οποίος περιέχεται στην Πεντάτευχο, δηλαδή στα εξής πέντε βιβλία: Η πρώτη αναφορά στην Πεντάτευχο ως Τορά, δηλαδή ως το σύνολο των βιβλίων τού Νόμου στην Εβραϊκή Βίβλο, φαίνεται ότι ανάγεται στην εποχή τού βασιλιά Ιωσία (7ος αι. π.Χ.), κατά την οποία η Βιβλική αφήγηση αναφέρεται στην ανακάλυψη του πλήρους χειρογράφου της (2 Βασιλέων 22:8-13, 2 Χρονικών 34:14,15), αν και υπάρχει επίσης η εκδοχή ότι αναφερόταν μόνο στο βιβλίο τού Δευτερονομίου.
Νεβιείμ
Οι Νεβιείμ υποδιαιρούνται σε δύο τμήματα: Το πρώτο περιλαμβάνει τους πρώιμους προφήτες και μερικά ιστορικά-αφηγηματικά βιβλία, ενώ το δεύτερο τους ύστερους προφήτες και τους δώδεκα ελάσσονες προφήτες. Συγκεκριμένα:
2) Ύστεροι προφήτες (Νεβιείμ αχαρονίμ)
Κετουβείμ
Τα Κετουβείμ υποδιαιρούνται σε τρία τμήματα. Το πρώτο περιλαμβάνει τρία ποιητικά βιβλία, το δεύτερο πέντε αφηγηματικά (που αποκαλούνται Πέντε ρόλοι) και το τρίτο τα υπόλοιπα τρία (χωρίς διακριτική ονομασία). Συγκεκριμένα:
2) Οι Πέντε ρόλοι (Hamesh Megillot), που αναγιγνώσκονται δημόσια στη συναγωγή σε συγκεκριμένες περιστάσεις:
3) Λοιπά βιβλία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιουδαϊσμός Κατηγορία:Βίβλος
Μπουντούκ
Το Μπουντούκ (επίσης, Μπουντούγκ) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 516 ατόμων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά της Μπουντούκ, Νταγιουστού, και Ζεγίντ.
Ατίκ Μουσταφά Πασά Τζαμί
To Ατίκ Μουσταφά Πασά Τζαμί (τουρκικά: Atik Mustafa Paşa Camii) είναι τζαμί που βρίσκεται στην περιοχή Αϊβάνσαράι (οι βυζαντινές Βλαχέρνες) της Κωνσταντινούπολης. Ταυτίζεται με προγενέστερο βυζαντινό ναό στην περιοχή των Βλαχερνών, του οποίου η αρχική αφιέρωση παραμένει αβέβαιη. Παλιά ταυτοποιούνταν με την εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Μάρκου, αλλά η θεωρείται πιο πιθανό ότι πρόκειται για την Αγία Θέκλα του παλατίου των Βλαχερνών. Στο τέμενος στεγάζεται ο τάφος του Τζαμπίρ ιμπν Αμπντουλάχ (Cabir ibn Abdullah), εξ ου και είναι γνωστό και ως Χαζρετί Τζαμπίρ Τζαμί (τουρκ. Hazreti Cabir Camii). Ανάγεται στο δεύτερο μισό του 9ου αιώνα ή στα τέλη του 11ου έως τις αρχές του 12ου αιώνα. Ο βυζαντινός ναός μετατράπηκε σε τζαμί στις αρχές του 16ου αιώνα από τον βεζίρη Μουσταφά Πασά.
Αρχιτεκτονική
Αν η πρώιμη χρονολόγηση του μνημείου τον 9ο αιώνα είναι ορθή, τότε αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα απλού τετράστυλου σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού που διασώζεται, καθώς και την πρωιμότερη εκκλησία της μετεικονομαχικής περιόδου, διαστάσεων 15 μέτρων κατά πλάτος και 17,5 μέτρων σε μήκος. Ο τρούλος στηρίζεται σε τέσσερις πεσσούς, σχετικά μικρότερου όγκου συγκριτικά με άλλα παραδείγματα μεταβατικών τρουλαίων βασιλικών. Υπάρχουν ίχνη που φανερώνουν πως κατά τη βυζαντινή περίοδο υπήρχε νάρθηκας, με πρόσβαση στον κυρίως ναό που δινόταν από τρεις θύρες. Σήμερα διασώζονται μόνο τμήματα των πλάγιων τοίχων του.
Μετά τη μετατροπή του σε τζαμί, στις αρχές του 16ου αιώνα, ο βυζαντινός ναός υπέστη σημαντικές τροποποιήσεις. Προστέθηκε μιναρές στο νοτιοδυτικό τμήμα του ναού, ενώ στο νοτιοανατολικό διαμέρισμα διαμορφώθηκε ιερό, προς τιμή του πολεμιστή και συντρόφου του προφήτη Μωάμεθ Καμπίρ ιμπν Αμπντουλάχ (ή Χαζρετί Καμπίρ), προσδίδοντας έκτοτε ιδιαίτερη ιερότητα στο χώρο. Κατά την οθωμανική περίοδο, ο τρούλος αντικαταστάθηκε με νέο, στηριζόμενο σε οκταγωνικό τύμανο, ενώ οι δύο πλάγιες είσοδοι από το νάρθηκα προς τον κυρίως ναό μετατράπηκαν σε παράθυρα.
Αρχική αφιέρωση
thumb|left|300px|Χαρακτικό του ναού το 1877 - (νοτιοανατολικά). Ως προς την αρχική αφιέρωση του ναού έχουν προταθεί διαφορετικές εκδοχές για τις οποίες, όμως, υπάρχουν σημαντικά αντεπιχειρήματα. Το 19ο αιώνα, ο Πατριάρχης Κωνστάντιος Α' ταύτισε το ναό με την εκκλησία των Αγίων Πέτρου και Μάρκου των Βλαχερνών. Σύμφωνα με το Συναξάριον Κωνσταντινουπόλεως, η κτίση του ναού αυτού ανάγεται τον 5ο αιώνα, συνεπώς πολύ παλαιότερα συγκριτικά με τη χρονολόγηση του τζαμιού του Ατίκ Μουσταφά Πασά.
Πιθανή θεωρείται η ταύτιση του μνημείου με το ναό της Αγίας Θέκλας του παλατίου των Βλαχερνών, που χρονολογείται τον 9ο αιώνα και χτίστηκε από την κόρη του αυτοκράτορα Θεοφίλου Θέκλα. Αν και η χρονολόγηση του ναού ταιριάζει με αυτή την εκδοχή, δε συμβαίνει το ίδιο ως προς τη σχετική τοπογραφία, καθώς θεωρείται αδύνατο να επεκταθούν τα όρια του παλατιού ώστε να συμπεριλαμβάνουν τη θέση του σημερινού τεμένους Η προτεινόμενη ταύτιση με τη Μονή των Αγίων Κοσμά και Δαμιανού στις Βλαχέρνες, προσκρούει επίσης σε αρχαιολογικά δεδομένα, καθώς είναι γνωστό πως η μονή ανακαινίστηκε το 1425-8, ωστόσο στο μνημείο δεν υπάρχουν τα ίχνη μιας τέτοιας παρέμβασης. Άλλη πρόταση ταύτισης είναι αυτή με το ναό του Αγίου Ηλία του Πετρίου, για τον οποίο είναι γνωστό πως ανακαινίστηκε από τον Βασίλειο Α', ωστόσο παραμένει άγνωστο αν η θέση του εκτεινόταν μέχρι τα όρια του σωζόμενου μνημείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη Θέκλα
Γιάννης Ντεγιάννης
Ο Γιάννης Ντεγιάννης (1914 - 27 Μαΐου 2006) ήταν Έλληνας ανώτατος δικαστικός, βουλευτής και λογοτέχνης. Στην Δίκη των πρωταιτίων της Xoύντας των Συνταγματαρχών ήταν ο πρόεδρος του δικαστηρίου. Καταδίκασε σε θάνατο τους πραξικοπηματίες, ποινή που μετετράπη σε ισόβια κάθειρξη από την πολιτική εξουσία. Το 1981 και ξανά το 1985 εξελέγη βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ και επί σειρά ετών υπήρξε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Γεωργίου Παπανδρέου.
Έμεινε στην ιστορία ως ο Εθνικός Δικαστής. Πρώτος ξάδελφός του ήταν ο ναύαρχος ε.α. Θεόδωρος Ντεγιάννης, Αρχηγός ΓΕΕΘΑ επί κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και υπουργός Εθνικής Άμυνας επί Οικουμενικής κυβέρνησης Ξενοφώντα Ζολώτα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1914 στους Στρόπωνες Εύβοιας και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Αρχικά εργάστηκε ως δικηγόρος, αλλά το 1949 μπήκε στο Δικαστικό Σώμα. Ήταν πρόεδρος του Πενταμελούς Εφετείου που δίκασε (Ιούλιος του 1975) και καταδίκασε σε θάνατο τους πρωταιτίους της Απριλιανής δικτατορίας (Γεώργιος Παπαδόπουλος, Στυλιανός Παττακός, Νικόλαος Μακαρέζος, Ιωάννης Λαδάς κ.ά.), η ποινή των οποίων μετατράπηκε τελικά σε ισόβια από τον τότε πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή. Ο Ντεγιάννης παρέμεινε στο Δικαστικό Σώμα μέχρι το 1981, οπότε συνταξιοδοτήθηκε με τον βαθμό του αρεοπαγίτη.
Εξελέγη βουλευτής Επικρατείας το 1981 και βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης το 1985 με το ΠΑΣΟΚ. Εξελέγη επίτιμος πρόεδρος του Ιδρύματος Κοινωνικών και Ιστορικών Μελετών «Σταύρος Καλλέργης» και διετέλεσε πρόεδρος της Εταιρείας Ευβοϊκών Μελετών, μέλος της Αρχαιολογικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών και μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Γεωργίου Παπανδρέου. Το 1996 τιμήθηκε με το παράσημο του Τάγματος της Τιμής.
Εξέδωσε τέσσερις ποιητικές συλλογές: «Κλεψύδρα» (1961), «Απόγευμα» (1963), «Επιστροφή» (1978), «Προλεγόμενα κάθε μελλοντικής ευτυχίας» (1981) και το βιβλίο «Η Δίκη» (1991).
Πέθανε το 2006 σε ηλικία 92 ετών και ετάφη στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας
Ghost Rider (ταινία, 2007)
Το Ghost Rider είναι μια αμερικανική υπερηρωική ταινία του 2007, και βασίζεται στον ομώνυμο χαρακτήρα της Marvel Comics. Η ταινία γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Μαρκ Στίβεν Τζόνσον, και πρωταγωνιστεί ο Νικόλα Κέιτζ ως Τζόνι Μπλέιζ/Γκόστ Ράιντερ, με την Εύα Μέντες, τον Γουές Μπέντλεϋ, τον Σαμ Έλιοτ, τον Ντόναλ Λογκ, τον Ματ Λογκ και τον Πίτερ Φόντα σε δεύτερους ρόλους.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 16 Φεβρουαρίου 2007 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έλαβε κυρίως αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς, αλλά ήταν εισπρακτική επιτυχία, κερδίζοντας $228,7 εκατομμύρια παγκοσμίως με προϋπολογισμό $110 εκατομμυρίων. Η ταινία κυκλοφόρησε σε DVD, Blu-ray και UMD στις 12 Ιουνίου 2007. Μια συνέχεια, με τίτλο Ghost Rider: Το Πνεύμα της Εκδίκησης, κυκλοφόρησε στις 17 Φεβρουαρίου 2012, με τον Νίκολας Κέιτζ να επιστρέφει στον ρόλο του.
Πλοκή
Ο Μεφιστοφελής στέλνει τον κυνηγό του γενάρχου του καταδικασμένου, Γκόστ Ράιντερ, για να ανακτήσει το συμβόλαιο του Σαν Βενγκάζα για τον έλεγχο χιλιάδων διεφθαρμένων ψυχών. Βλέποντας ότι η σύμβαση θα έδινε στον Μεφιστοφελή την εξουσία να φέρει την κόλαση στη Γη, ο ιππέας αρνείται.
Το 1986, ο Μεφιστοφελής φτάνει στον 17χρονο αναβάτη επαγγελματία μοτοσικλετιστή Τζόνι Μπλέιζ, προσφέροντας να θεραπεύσει τον καρκίνο του πατέρα του με αντάλλαγμα την ψυχή του ίδιου. Το επόμενο πρωί, ο Μπλέιζ ξυπνά για να ανακαλύψει ότι ο καρκίνος του πατέρα του έχει θεραπευτεί, αλλά ο πατέρας του πεθαίνει σε αγώνα με την μοτοσικλέτα του. Ο Μπλέιζ κατηγορεί τον Μεφιστοφελή ότι αυτός προκάλεσε το θάνατο του πατέρα του, αλλά ο Μεφιστοφελής θεωρεί ότι η σύμβασή τους εκπληρώνεται και υπόσχεται να τον δει πάλι μια μέρα.
Είκοσι ένα χρόνια αργότερα, ο Μπλέιζ έχει γίνει ένας διάσημος αναβάτης μοτοσικλετών. Ο Μπλέιζ συναντά την παλιά του αγαπημένη, την Ροξάν Σίμπσον, η οποία είναι πλέον δημοσιογράφος,όπου την εγκατέλειψε μετά το θάνατο του πατέρα του. Την πείθει να παρευρεθούν μαζί σε ένα γεύμα. Εν τω μεταξύ, ο Μπλάκχαρτ, ο γιος του Μεφιστοφέλη, έρχεται στη Γη, μαζί με τρεις πεσμένους αγγέλους που συνδέονται με τα στοιχεία αέρα, γης και νερού. Έχουν την εντολή να βρουν το χαμένο συμβόλαιο του Σαν Βενγκάζα. Σε απάντηση, ο Μεφιστοφελής κάνει τον Μπλέιζ το νέο Γκόστ Ράιντερ και προσφέρει να επιστρέψει την ψυχή του αν νικήσει τον Μπλάκχαρτ, αν και ο Μεφιστοφέλης λέει ότι δεν έχει άλλη επιλογή. Ο Μπλέιζ οδηγείται κατευθείαν στο σταθμό, όπου μετασχηματίζεται στον Γκόστ Ράιντερ και σκοτώνει τον άγγελο της γης Γκρεσίλ. Την επόμενη μέρα, συναντά έναν άνθρωπο που ονομάζεται Επιστάτης, ο οποίος φαίνεται να γνωρίζει την ιστορία του Γκόστ Ράιντερ. Λέει στον Μπλέιζ ότι αυτό που συνέβη ήταν πραγματικό και θα συμβεί ξανά, ειδικά τη νύχτα όταν είναι κοντά σε μια κακή ψυχή.
Όταν φτάσει στο σπίτι, ο Μπλέιζ βρίσκει την Σίμπσον και αποκαλύπτει τον εαυτό του ως κυνηγού γενάρχου του διαβόλου. Δεν την πείθει, καθώς η ίδια περπατά μακριά με δυσπιστία. Μετά από μια σύντομη φυλάκιση για τις δολοφονίες που διέπραξε ο Μπλάκχαρτ, ο Μπλέιζ σκοτώνει τον αγγελιαφόρο Αμπιγκόρ και δραπετεύει από την αστυνομία. Επιστρέφει στον Προσωστάτη, ο οποίος του λέει τον προκάτοχό του, τον Κάρτερ Σλέιντ, τον Ρέιντζερ του Τέξας, ο οποίος έκρυψε τη σύμβαση του Σαν Βενγκάζα. Στο σπίτι, ο Blaze διαπιστώνει ότι ο Blackheart σκότωσε τον φίλο του Mack και πήρε Roxanne αιχμάλωτη. Η Blackheart απειλεί να την σκοτώσει, αν ο Blaze δεν παραδώσει τη σύμβαση. Ο Blaze χρησιμοποιεί το Penance Stare στο Blackheart, μια δύναμη που προκαλεί θνητούς να νιώσουν όλο τον πόνο που έχουν προκαλέσει τους άλλους, αλλά δεν λειτουργεί, αφού η Blackheart δεν έχει ψυχή.
Ο Blaze επιστρέφει στον Προσωστάτη και αποκτά τη σύμβαση. Ο Προσωστάτης αποκαλύπτει ότι είναι ο Carter Slade. Ο Σλάιντ λέει στον Blaze ότι είναι πιο ισχυρός από τους προκατόχους του επειδή έδωσε την ψυχή του για αγάπη σε αντίθεση με την απληστία. Ο Slade οδηγεί το Blaze στο San Venganza και δίνει στον Blaze ένα κυνηγετικό όπλο μοχλού δράσης πριν ξεβράσει.
Αφού σκοτώθηκε ο άγγελος του νερού Wallow, ο Blaze δίνει τη σύμβαση στο Blackheart. Γρήγορα μετασχηματίζεται σε Ghost Rider για να υποτάξει το Blackheart, αλλά φτάνει η αυγή και γίνεται ανίσχυρος. Ο Blackheart χρησιμοποιεί τη σύμβαση για να απορροφήσει τις χιλιάδες ψυχές στο σώμα του. Προσπαθεί να σκοτώσει τον Blaze αλλά αποσπάται όταν ο Simpson χρησιμοποιεί το πυροβόλο όπλο του Blaze για να τα χωρίσει. Αφού ο Blaze πυροβολεί τον Blackheart με το κυνηγετικό όπλο, κινείται και χρησιμοποιεί το Penance Stare για να τον καταστήσει κατατονικό, καίγοντας όλες τις διεφθαρμένες ψυχές στο Blackheart.
Ο Μεφιστοφέλης εμφανίζεται και επιστρέφει Blaze την ψυχή του, προσφέροντας να πάρει πίσω την κατάρα του Ghost Rider. Αποφασισμένος να μην κάνει άλλη συμφωνία, ο Blaze αρνείται, λέγοντας ότι θα χρησιμοποιήσει τη δύναμή του εναντίον του και ενάντια σε κάθε βλάβη που έρχεται στους αθώους. Ο Mephistopheles, γεμάτος θλίψη για το ότι απέκλεισε την εξουσία, ορκίζεται να κάνει τον Blaze να πληρώσει και να εξαφανιστεί, λαμβάνοντας το σώμα του Blackheart μαζί του. Η Simpson λέει στον Blaze ότι πήρε τη δεύτερη ευκαιρία και τον φιλάει. Το Blaze βγαίνει στη μοτοσικλέτα του, μετατρέποντας τον εαυτό του σε Ghost Rider.
Ηθοποιοί και χαρακτήρες
δεξιά|μικρογραφία|317x317εσ| Μοτοσικλέτα του Ghost Rider, με το υπερφυσικό μετασχηματισμένο σχήμα του. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Βικτωριανής σιδηροδρομικής μηχανής L που χρησιμοποιείται σε μια βασική σκηνή που γυρίστηκε στα σιδηροδρομικά εργαστήρια του Newport.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Υπερφυσικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστραλία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Pages with unreviewed translations Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες με υπερήρωες
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2014–15
Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αθηνών της σεζόν 2014-15 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με συνολικά 135 ομάδες. Στην Α΄κατηγορία μετείχαν 32 ομάδες χωρισμένες σε δυο ομίλους των 16 ομάδων έκαστος, στη Β΄κατηγορία 48 ομάδες χωρισμένες σε τρεις ομίλους των 16 ομάδων έκαστος και στην Γ΄κατηγορία 55 ομάδες χωρισμένες σε τρεις ομίλους των 14 ομάδων έκαστος και έναν όμιλο των 13 ομάδων. Στην Α΄κατηγορία (της οποίας το πρωτάθλημα ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 20-21 Σεπτεμβρίου 2014) λαμβάνουν μέρος πέντε σύλλογοι από την Γ΄ Εθνική κατηγορία της προηγούμενης χρονιάς, ήτοι το Αιγάλεω, ο Α.Ο. Περιστερίου, η Δόξα Βύρωνα, ο Α.Ο. Πεύκης και ο Εθνικός Αστέρας, όπως και οι περσινοί πρωταθλητές Αθηνών Πανερυθραϊκός και Α.Ο. Χαϊδαρίου που απέτυχαν να προαχθούν μέσω των αγώνων μπαράζ και ολοκληρώθηκε την Κυριακή 26 Απριλίου 2015. Οι πρωταθλητές των δύο ομίλων της Α΄ κατηγορίας Αθηνών 2014-15 αγωνίσθηκαν, εν συνεχεία, στον 9ο όμιλο του Ειδικού Πρωταθλήματος της Ε.Π.Ο. μαζί με τους δυο πρωταθλητές των αντίστοιχων ομίλων της Ε.Π.Σ. Πειραιώς για την άνοδο στη Γ' Εθνική της περιόδου 2015-16. Και τη φορά αυτή το εισιτήριο ανόδου ήταν ένα, όπως και την προηγούμενη χρονιά, το οποίο και κατέκτησε η Α.Ε. Ηρακλείου. Ο καθορισμός των ομίλων και η κλήρωση του προγράμματος αγώνων και για τις τρεις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Αθηνών πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2014 σε κεντρικό ξενοδοχείο των Αθηνών. Όπως κάθε χρονιά, η αγωνιστική περίοδος ξεκίνησε με τους αγώνες Κυπέλλου (44ο στα χρονικά) των δυο πρώτων φάσεων που είναι με το σύστημα "νοκ-άουτ" (μονές αναμετρήσεις) και σε αυτές έλαβαν μέρος μόνο οι ομάδες της Β΄ και της Γ΄ κατηγορίας.
Α΄ Κατηγορία
Στον 1ο Όμιλο, η Α.Ε. Ηρακλείου (προπονητής ο Κώστας Ψυρόπουλος) ξέφυγε από νωρίς των υπολοίπων ομάδων με μεγάλη διαφορά, εξασφαλίζοντας γρήγορα την πρώτη θέση. Αντίθετα, στο 2ο Όμιλο υπήρξε σημαντικός ανταγωνισμός μεταξύ τουλάχιστον 3-4 ομάδων. Το Αιγάλεω απέκτησε μεγάλο προβάδισμα λίγες αγωνιστικές πριν την ολοκλήρωση της διοργάνωσης, νικώντας μέσα στην έδρα του Α.Ο. Πεύκης με 2-0 Ωστόσο, την προτελευταία αγωνιστική, ο Γ.Σ. Αργυρούπολης επικράτησε της ομάδας των δυτικών προαστείων, με αποτέλεσμα ο τίτλος του ομίλου να κριθεί ακριβώς με την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου, με τη νίκη του Αιγάλεω επί του ΟΦ Χολαργού (1 - 0) στο ουδέτερο γήπεδο των Άνω Λιοσίων.
Β΄ Κατηγορία
Σε τρεις ομίλους των 16 συλλόγων διεξάγετι το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας. Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου και οι νικητές των μπαράζ μεταξύ της 2ης και 3ης ομάδας ανεβαίνουν στην Α΄. Αν η βαθμολογική διαφορά μεταξύ 2ης και 3ης ομάδας είναι πάνω απο 2 βαθμούς ανεβαίνει η δευτεραθλήτρια χωρις αγώνα κατάταξης. Υποβιβάζονται οι τρεις τελευταίοι κάθε ομίλου.
Κύπελλο
Αιγάλεω Α.Ο. - Χαραυγιακός Ηλιούπολης Α.Ο. 1-0 (102' Κώστας Παπουτσής )
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2014-2015
Πίτερ Χάους
Ο Πίτερ Χάους (φλαμανδικά: Pieter Huys, Pieter ή και Peter, επίσης και Huys ή Huijs, περ. 1519 - Απρίλιος 1586 ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος και σχεδιαστής.
Βιογραφία
Ο Πίτερ ήταν γιος του ζωγράφου και χαράκτη Άντριεν Χάους. Το 1545 αναφέρεται ως "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας και τουλάχιστον ως το 1577 φαίνεται ότι δραστηριοποιούνταν σε αυτή την πόλη. Αυτή η χρονολογία αναγράφεται στο τελευταίο χρονολογημένο του έργο, Ο Πειρασμός του Αγίου Αντωνίου που βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο Μάγιερ φαν ντεν Μπερχ. Φιλοτέχνησε πίνακες της καθημερινής ζωής αλλά και εικόνες της Κόλασης στο ύφος του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Σχεδίασε επίσης και αντικαθολικά κωμικά σκίτσα και δημιούργησε χαρακτικά, τα οποία εξέδωσε ο Κριστόφφελ Πλαντάιν. Επειδή ο Χάους χρονολόγησε και υπέγραψε λίγα από τα έργα του, οι αποδόσεις έργων σε αυτόν πρέπει να γίνονται με προσοχή.
Μαζί με τους Πίτερ Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο, Γιαν Βέλλενς ντε Κοκ, Χέρρι μετ ντε Μπλες, Γιαν Μαντάιν, Γιαν Φερμπέικ και Φρανς Φερμπέικ είναι ανάμεσα στους Φλαμανδούς καλλιτέχνες που μιμήθηκαν το ύφος και το στυλ του Ιερώνυμου Μπος προσαρμόζοντάς το στο στυλ του μανιερισμού του Βορρά.
Πηγές
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Θέα Αχαΐας
Η Θέα είναι χωριό της Δημοτικής Ενότητας Μεσσάτιδος του Δήμου Πατρέων και απέχει περίπου 11 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας. Είναι έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας που ανήκουν επίσης οι οικισμοί Παυλόκαστρο και Λυγιές. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε πληθυσμό 409 κατοίκους ενώ η συνολικά η κοινότητα είχε 508. Συνορεύει με την Καλλιθέα, το Μιντιλόγλι και την Οβρυά.
Ιστορία
Η Θέα σαν οικισμός αναφέρεται το 1889 με την ονομασία Τσαπλανέικα. Η ονομασία αυτή υπήρχε και από πριν αλλά ως (οικιστική) τοποθεσία. Το όνομα πιστεύεται ότι προέρχεται από τον πρώτο κάτοικο της περιοχής που λεγόταν Τσαπλάνης. Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν βοσκοί που προέρχονταν από ορεινά χωριά του Παναχαϊκού.
Το 1955 μετονομάστηκε σε Θέα με το ΦΕΚ: 287/1955.
Στην περιοχή έχουν βρεθεί και ανασκαφεί μυκηναϊκές αρχαιότητες.
Αθλητισμός
Στη περιοχή έχει έδρα ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Α.Ο. Θέας που συμμετάσχει στα τοπικά πρωταθλήματα της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων (Ε.Π.Σ.) Αχαΐας.
Α.Ο. Θέας
Ο Α.Ο. Θέας ιδρύθηκε το 1997 με χρώματα το πράσινο και το άσπρο.
Από το 1997 συμμετείχε στην Γ΄ τοπική Κατηγορία μέχρι το 2006 που κέρδισε την άνοδο για την Β΄ Κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του κατακτώντας την 2η θέση.
Η Θέα από την εποχή που ιδρύθηκε μέχρι και το 2006 αγωνιζόταν στο γήπεδο του Φωστήρα Οβρυάς. Την χρονιά εκείνη ο Φωστήρας τοποθέτησε φυσικό χλοοτάπητα και η ομάδα μετακόμισε στο Δημοτικό Γήπεδο Σαραβαλίου. Και εκεί όμως για λίγες αγωνιστικές, αφού στο γήπεδο του Σαραβαλίου πραγματοποιήθηκαν εργασίες εγκατάστασης πλαστικού χλοοτάπητα και η Θέα αγωνίστηκε στο γειτονικό γήπεδο του Ίκαρου Πετρωτού για να επιστρέψει στο γήπεδο του Σαραβαλίου ξανά στα τέλη του 2007.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μεσσάτιδος Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Σαραβάλι Αχαΐας
Το Σαραβάλι είναι οικισμός της Δημοτικής Ενότητας Μεσσάτιδος του Δήμου Πατρέων. Βρίσκεται νότια-νοτιοανατολικά έξω από την Πάτρα και απέχει οδικώς 8 χιλιόμετρα περίπου από το κέντρο της.
Ο οικισμός είναι χτισμένος σε υψόμετρο μεταξύ περίπου 70-180 μέτρων, στα ρίζα του Ομπλού που αποτελεί πρόβουνο του Παναχαϊκού όρους.
Έχει πληθυσμό 735 κατοίκους και αποτελεί έδρα της ομώνυμης δημοτικής κοινότητας που ανήκουν επίσης οι οικισμοί των Δεμενίκων, του Κεφαλόβρυσου, του Μπακαρίου και του Αγίου Στεφάνου, με συνολικό πληθυσμό 4.202 κατοίκους.
Από τα βόρεια όρια του οικισμού διέρχεται η Περιμετρική Οδός Πατρών, η οποία συνδέει τη Νέα Εθνική Οδό Πατρών-Πύργου (Ε.Ο. 9) με τη Νέα Εθνική Οδό Πατρών-Αθηνών (Ε.Ο. 8α).
Ονομασία
Η ονομασία του οφείλεται πιθανόν στον Ντε Σαραβάλε, Γάλλο φεουδάρχη της περιοχής και σταυροφόρο, ο οποίος είχε κτίσει εκεί την οικία του, ένα κάστρο, απομεινάρια του οποίου υπάρχουν και σήμερα στην περιοχή του Σαραβαλίου. Σύμφωνα με την παράδοση, στο κάστρο αυτό έμεινε, το 1425, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος. Μια άλλη εκδοχή λέει ότι ονομάστηκε έτσι από τον Ιταλό φεουδάρχη της περιοχής, Ραϊνάλδο, ο οποίος καταγόταν από το Σαραβάλε (Sarravalle) της Βόρειας Ιταλίας στην περιοχή Τρεβίζο.