cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ματταθίας
Το τέλος του Ματταθία
Ἠλίας ἐν τῷ ζηλῶσαι ζῆλον νόμου ἀνελήφθη ἕως εἰς τὸν οὐρανόν.
Ἀνανίας, Ἀζαρίας, Μισαήλ, πιστεύσαντες ἐσώθησαν ἐκ φλογός.
Δανιὴλ ἐν τῇ ἁπλότητι αὐτοῦ ἐρρύσθη ἐκ στόματος λεόντων.
καὶ οὕτως ἐννοήθητε κατὰ γενεὰν καὶ γενεάν, ὅτι πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπ᾿ αὐτὸν οὐκ ἀσθενήσουσι...
Τον αγώνα του Ματταθία συνέχισαν οι πέντε γιοι του Библиотека Руслана Хазарзара.Φλαυίου Ἰωσήπου  ἱστοριῶν τῆς Ἰουδαικῆς ἀρχαιολογίας.Βιβλίο ΙΒ.VI.1.[266]-[267].
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαίοι
Πανταζής Αλεβίζος
Ο Πανταζής Αλεβίζος ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν από την Ανδρίτσαινα. Πήρε μέρος στην πολιορκία της Τρίπολης και τραυματίστηκε. Διακρίθηκε στη Μάχη στα Δερβενάκια για την καταδίωξη. Πολέμησε γενναία εναντίον του Ιμπραήμ στη Δραμπάλα και στα Τρίκορφα.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αμμοβολή
Αμμοβολή (αγγλ. abrasive blasting, sandblasting) είναι η εκτόξευση άμμου με πολύ μεγάλη πίεση που πετυχαίνεται με μηχανικό τρόπο. Πρόκειται για μία τεχνική καθαρισμού των τραχειών επιφανειών.
Η αμμοβολή έχει πολλές εφαρμογές στην τέχνη αλλά και στην καλλιτεχνία. Στις τεχνικές κατασκευές έχει εφαρμογή στο καθάρισμα των σιδηροκατασκευών από παλιά χρώματα, ή από σκουριές, προσδίδοντας στο σίδερο μία ομοιόμορφη κοκκώδη επιφάνεια. Στην καλλιτεχνία έχει πολλές εφαρμογές, όπως λ.χ. στη λάξευση ανάγλυφων παραστάσεων πάνω σε μάρμαρο ή σε πωρόλιθο, σε κρύσταλλο ή άλλα υλικά. Η αμμοβολή επίσης χρησιμοποιείται, ακόμα και σήμερα, στην παλαίωση σιδηροκατασκευών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιομηχανικές διεργασίες
Μαυσωλείο της Αγ. Ελένης
Το '''Μαυσωλείο της Αγ. Ελένης''' είναι ένα αρχαίο κτήριο στη Ρώμη της Ιταλίας, που βρίσκεται στη Καζιλίνα Οδό (Via Casilina), που αντιστοιχεί στο 3ο μίλιο της αρχαίας Λαβικάνας Οδού (Via Labicana). Κτίστηκε από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ μεταξύ 326 και 330 αρχικά ως τάφος για τον ίδιο, αλλά αργότερα αφιερώθηκε στη μητέρα του Αγία Ελένη, η οποία εκοιμήθη το 330.
Ιστορία
Η περιοχή όπου βρίσκεται το μαυσωλείο είναι μέρος ενός υστερορωμαϊκού συγκροτήματος κτηρίων, γνωστών ως Ad Duas Lauros, το οποίο, σύμφωνα με αρχαίες πηγές, εκτεινόταν από την Πόρτα Ματζόρε (Porta Maggiore) μέχρι το 3ο μίλιο της αρχαίας Λαβικάνας Οδού. Περιλάμβανε τις Κατακόμβες του Μαρκελλίνου και του Πέτρου και την παλαιοχριστιανική βασιλική Σάντι Μαρτσελίνο ε Πιέτρο αλ Λατεράνο (Santi Marcellino e Pietro al Laterano). Από την τελευταία ελάχιστα απομένουν σήμερα, καθώς χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τη σύγχρονη εκκλησία του Σάντι Μαρτσελίνο τ Πιέτρο αντ Ντούας Λάουρος (Santi Marcellino e Pietro ad Duas Lauros).
Η πρόσβαση στο μαυσωλείο και τις κατακόμβες είναι στα αριστερά της εκκλησίας.
Πριν από την κατασκευή του μαυσωλείου ο χώρος χρησιμοποιήθηκε ως νεκροταφείο του Προσωπικού Ιππικού (Equites Singulares) του Αυτοκράτορα. Αυτό έχει επιβεβαιωθεί από πολυάριθμες επιγραφές, που αναφέρουν τις Equites ad Duas Lauros, αν και η ακριβής θέση της νεκρόπολης δεν έχει ανακαλυφθεί. Εικάζεται ότι η νεκρόπολη καταστράφηκε σκόπιμα από τον Κωνσταντίνο A΄ ως εκδίκηση εναντίον του Ιππικού που, στη μάχη της Μιλβίας Γέφυρας (Ponte Milvio), τάχθηκαν στο πλευρό του Μαξεντίου εναντίον του.
Μετά την κοίμηση της Αγ. Ελένης, το Ad Duas Lauros παραχωρήθηκε στους πάπες της Ρώμης. Το μαυσωλείο υπέστη ζημιές λόγω της χρήσης των υλικών του για άλλες κατασκευές. Τον 8ο αι. έγινε αμυντικό φρούριο. Ωστόσο συνέχισε να στεγάζει τον τάφο της Αγ. Ελένης μέχρι τον 11ο αι., όταν η σαρκοφάγος της μεταφέρθηκε στο Λατερανό (σήμερα βρίσκεται στα Μουσεία Βατικανού).
δεξιά|μικρογραφία| Η [[Σαρκοφάγοι της Ελένης και της Κωνσταντίας|Σαρκοφάγος της Ελένης.]]
Οι μελετητές Lanzoni και Duchesne τοποθετούν σε αυτήν την περιοχή την πόλη γνωστή ως Subaugusta, το όνομα της οποίας αναφερόταν στην Aυγούστα Ελένη. Η πόλη για ένα διάστημα σχημάτισε μία μικρή επισκοπή, τέσσερις από τους επισκόπους της οποίας συμμετείχαν στις συνόδους, που έγιναν στη Ρώμη μεταξύ 465 και 502. Η επισκοπή περιλαμβάνεται στον κατάλογο της Καθολικής Εκκλησίας για τις τιτουλάριες επισκοπές.
Αρχιτεκτονική
Εσωτερικά το κάτω κυλινδρικό μέρος έχει οκταγωνικό σχήμα. Στις γωνίες του οκταγώνου υπάρχουν κόγχες, ορθογώνιες και ημικυκλικές εναλλάξ, με μία από αυτές να είναι η είσοδος. Σε αντιστοιχία με τις κόγχες, στο επάνω κυλινδρικό μέρος, υπήρχαν οκτώ τοξωτά παράθυρα. Προκειμένου να αποκτήσει το κτήριο έναν ελαφρύτερο θόλο, περιλάμβανε θραύσματα αμφορέων (όπως στον ναό του Ρωμύλου ή στο μαυσωλείο της Βίλας των Γορδιανών), τα οποία είναι πλέον ορατά μετά την κατάρρευση του θόλου. Αυτό οδήγησε στο μεσαιωνικό όνομα του μαυσωλείου, Torpignattara (Torre delle pignatte, που σημαίνει «πύργος των αγγείων»), το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται επίσης για την συνοικία που έχει αναπτυχθεί γύρω.
Η ορθογώνια κόγχη απέναντι από την είσοδο πιθανότατα περιείχε την σαρκοφάγο της Ελένης, από ερυθρό πορφυρίτη λίθο. Τα εξωτερικά τοιχώματα της σαρκοφάγου είναι διακοσμημένα με πολεμικές σκηνές, καθώς αρχικά επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί για τον γιο της Αγ. Ελένης, τον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρώμη Κατηγορία:Ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Αλεβιζόπουλος
Με το επώνυμο Αλεβιζόπουλος μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Ριβεζάλτ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ριβεζαλταί (γαλλικά: Rivesaltais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Ετεροδικία
Απλούστερα στα πρόσωπα που απολαύουν ετεροδικίας δεν μπορεί να ασκηθεί δίωξη ούτε ποινική, ούτε και αστική ενώπιον των εγχώριων δικαστηρίων, αλλά ούτε ακόμη και κατάσχεση ή λήψη μέτρων εκτέλεσης κατ' αυτών είναι δυνατή επί πραγμάτων που βρίσκονται στη κατοχή τους. Τέτοια πρόσωπα που απολαμβάνουν ετεροδικίας είναι αρχηγοί ανεξάρτητων χωρών, ή κατ' εντολή χωρών, και τα μέλη των οικογενειών τους, διπλωματικές αποστολές, ξένες στρατιωτικές μονάδες, κ.ά., επεκτεινόμενου του όρου και σε κρατικά, πολεμικά πλοία και αεροπλάνα και των πληρωμάτων αυτών.
Η ετεροδικία συνομολογείται με διμερείς συμβάσεις, ενώ παλαιότερα με διομολογήσεις.
Γενικά
Αρχικά ο κανόνας της ετεροδικίας αναφερόταν μόνο στο πρόσωπο Ηγεμόνα και των μελών της οικογενείας του, στοιχεία της οποίας διακρίνονται και από την αρχαιότητα. Πολύ αργότερα κατά τον Μεσαίωνα ο όρος περιελάμβανε και τους απεσταλμένους ενός Ηγεμόνα, τους ανώτερους κρατικούς υπαλλήλους και στρατιωτικούς διοικητές που εκπροσωπούσαν τον Ηγεμόνα και κατ' επέκταση τη χώρα του. Έτσι ο όρος περιέλαβε αργότερα και τις ένοπλες δυνάμεις έναντι αλλοδαπών δικαστηρίων. Η δε Αρχή της ισότητας μεταξύ των κυρίαρχων και ανεξάρτητων κρατών γέννησε την πεποίθηση ότι κανένα κράτος δεν μπορεί να υπαχθεί στη δικαιοδοσία άλλου κράτους χωρίς τη θέλησή του, (κατ' αδυναμία κρίσεως ίσου από ίσο).
Διάκριση
Κατά τη σύγχρονη εποχή επί του θέματος της ετεροδικίας γίνεται διάκριση, εάν το ξένο κράτος σε μια δεδομένη στιγμή προέβη σε πράξη ως ιδιώτης, ή ως κράτος που ασκεί κυριαρχικά του δικαιώματα. Έτσι επ' αυτής της διάκρισης έχουν διατυπωθεί δύο συστήματα: Το σύστημα της «απόλυτης ετεροδικίας» και το σύστημα της «σχετικής ετεροδικίας».
Απόλυτη ετεροδικία
Κατά το σύστημα της απόλυτης ετεροδικίας τα εσωτερικά δικαστήρια είναι αναρμόδια να δικάσουν πράξεις αλλοδαπών κρατών, είτε αν πρόκειται για πράξεις δημόσιας εξουσίας, είτε αν αφορούν πράξεις ιδιωτικού δικαίου, εκτός αν και εφόσον συγκατατεθεί το εναγόμενο αλλοδαπό κράτος.
Το σύστημα αυτό φέρονται ν' ακολουθούν σήμερα οι ΗΠΑ, η Αγγλία, η Αυστραλία, η Κύπρος, η Ρωσία, η Σουηδία, το Ισραήλ, η Τουρκία και διάφορα άλλα σοσιαλιστικά κυρίως κράτη του άλλοτε ανατολικού συνασπισμού. Σημειώνεται όμως ότι η αυστηρότητα της απόλυτης ετεροδικίας ειδικότερα σε σοσιαλιστικά κράτη στη πράξη κάμπτεται ειδικά όταν πρόκειται για πράξεις εμπορικής ή χρηματοοικονομικής δραστηριότητας.
Σχετική ετεροδικία
Κατά το σύστημα τη σχετικής ετεροδικίας τα εσωτερικά δικαστήρια δεν έχουν το δικαίωμα να δικάσουν πράξεις αλλοδαπού κράτους που τελούνται ως δημόσια εξουσία. Αντίθετα έχουν αρμοδιότητα να δικάσουν πράξεις που αφορούν το ιδιωτικό δίκαιο.
Το σύστημα αυτό φέρονται ν' ακολουθούν σήμερα η Αυστρία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Ελβετία, η Ελλάδα, η Ιαπωνία, η Ισπανία, η Ιταλία, κ.ά.π. δεδομένου ότι αυτό το σύστημα κατακτά συνέχεια έδαφος λόγω ακριβώς της παρατηρούμενης σε παγκόσμια κλίμακα της ανάμιξης του κράτους σε δραστηριότητες οικονομικής και εμπορικής φύσεως.
Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο
Σημειώνεται ότι το Διεθνές Εθιμικό Δίκαιο δεν αναγνωρίζει την απόλυτη μορφή της ετεροδικίας, πλην όμως από την επιχειρούμενη πρακτική προκύπτει πως σχεδόν όλα τα κράτη διεκδικούν και αντίστοιχα παρέχουν ετεροδικία για πράξεις κυρίως δημόσιας εξουσίας. Συνεπώς για του συγκεκριμένου χαρακτήρα πράξεις υφίσταται ο γενικός εθιμικός κανόνας που αναγνωρίζει την ετεροδικία σε αλλοδαπά κράτη.
Εξαιρέσεις αρχής ετεροδικίας
Συνηθέστερες εξαιρέσεις επί του δικαιώματος της ετεροδικίας ισχύουν στις ακόλουθες τρεις περιπτώσεις:
Διάκριση πράξεων ετεροδικίας
Γενικά οι πράξεις που ανάγονται ή όχι σε θέματα ετεροδικίας σύμφωνα πάντα με το Διεθνές Δίκαιο, διακρίνονται σε δύο κατηγορίες. Στις λεγόμενες πράξεις «jure imperii» (γιούρε ιμπέριι), και στις λεγόμενες κατ' αντιδιαστολή πράξεις «jure gestionis» (γιούρε γκεστιόνις).
«Jure imperii»
«Πράξεις jure imperii» χαρακτηρίζονται γενικά όλες εκείνες που τελεί ένα κράτος (οι επίσημοι αντιπρόσωποι αυτού) κατά την άσκηση της κυριαρχικής του εξουσίας. Πρόκειται για πράξεις δημόσιας φύσεως. Για τις πράξεις αυτές το διεθνές εθιμικό δίκαιο αναγνωρίζει την ετεροδικία σε ξένα κράτη.
«Jure gestionis»
«Πράξεις jure gestionis» χαρακτηρίζονται γενικά όλες εκείνες που τελεί ένα κράτος και οι οποίες θα μπορούσαν να τελεσθούν και από απλό ιδιώτη. Οι πράξεις αυτές δυνάμει ιδιωτικού χαρακτήρα εξαιρούνται της ετεροδικίας (κατά το διεθνές δίκαιο) και εκδικάζονται από τα εγχώρια δικαστήρια.
Έκταση εφαρμογής
Γενικά οι κανόνες ετεροδικίας εφαρμόζονται κατά το εύρος της έννοιας του κράτους, όπου ειδικά στα κυρίαρχα κράτη δεν υφίσταται καμία αμφισβήτηση. Υπάρχουν όμως κάποια ζητήματα που αναφύονται στις περιπτώσεις επί των ομόσπονδων κρατών, των προτεκτοράτων, των κατ' εντολή ή προστατευομένων κρατών, καθώς επίσης και  επί αυτοδιοικούμενων τοπικών Αρχών. Στις τελευταίες περιλαμβάνονται και νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, οικονομικοί και εμπορικοί οργανισμοί που φέρουν όμως δημόσιο χαρακτήρα (κρατικό). Μια πολύ εξειδικευμένη περίπτωση αποτελεί εκείνη κράτους που μετά από κάποια εσωτερική πολιτική μεταβολή, συνήθως βίαιη (π.χ. επανάσταση, πραξικόπημα, κ.λπ.) την διακυβέρνηση αναλαμβάνει μια «de facto» κυβέρνηση που όμως δεν τυγχάνει διεθνούς αναγνώρισης.
Ελληνική νομολογία
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω στη διάκριση της ετεροδικίας η ελληνική νομολογία ακολουθεί το σύστημα της σχετικής ετεροδικίας. Έτσι σύμφωνα με το σύστημα αυτό τα ελληνικά δικαστήρια είναι αρμόδια για τις περιπτώσεις εκείνες που παρουσιάζουν σχέσεις ιδιωτικού δικαίου. Ενώ αντίθετα κηρύσσονται αναρμόδια για πράξεις jure imperii. Παρά ταύτα δεν υφίσταται νομοθετικά σαφής διαχωριστικός προσδιορισμός μεταξύ πράξεων κυριαρχίας και πράξεων ιδιωτικού δικαίου. Συνηθέστερα όμως λαμβάνεται ως αντικειμενικό κριτήριο η φύση της πράξης.
Κατόπιν όλων των παραπάνω κρίνεται ιδιαίτερα επιβεβλημένο, αν όχι όλο το προσωπικό, τουλάχιστον οι προϊστάμενοι των διαφόρων διωκτικών Αρχών να γνωρίζουν πολύ καλά το αντικείμενο του θέματος αυτού, έτσι ώστε σε περίπτωση που αντιμετωπίσουν πιθανές περιπτώσεις που να εμπίπτουν σε ετεροδικία να ενεργήσουν άμεσα και κατάλληλα χωρίς να γίνουν πρόξενοι ανεπιθύμητων εμπλοκών, ενημερώνοντας άμεσα ή και ζητώντας οδηγίες χειρισμού από τις προϊστάμενες υπηρεσίες τους, τον εισαγγελέα υπηρεσίας ή της περιοχής τους, ή ακόμη και το υπουργείο Εξωτερικών, προκειμένου μέσω αυτού ενημερωθεί η αρμόδια πρεσβεία ή προξενείο.
Σημειώνεται ότι κατά καιρούς έχουν διαπιστωθεί αρκετές περιπτώσεις παρανομιών, με φαινομενική κάλυψη ετεροδικίας, όπως με πλαστογραφίες, αντιποιήσεις, παραποιήσεις εγγράφων, συμβόλων, σημάτων κ.λπ., ακόμη και σημαιών πλοίων.
Πηγές
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο
Ford Rhein
Το Ford Rhein (τύπος G398TS) είναι ένα μοντέλο φορτηγού που η Ford Γερμανίας παρήγαγε μαζί με το μικρότερο αδελφικό της μοντέλο Ford Ruhr μεταξύ 1948 και 1955.
Το νέο φορτηγό ήρθε ως ένας εκσυγχρονισμός του Ford V8-51 και πρόσφερε μόνο μερικές αλλαγές σε αυτό, όπως μεγαλύτερους προβολείς. Είχε κινητήρα βενζίνης V8 με κυβισμό 3924 cm³, ο οποίος αρχικά παρήγαγε 90 PS (66 kW) και αυξήθηκε κατά 5 PS σε 95 PS (70 kW) από το 1949. Η ισχύς του κινητήρα μεταβιβαζόταν στους πίσω τροχούς μέσω ενός κιβωτίου τεσσάρων ή πέντε ταχυτήτων. Η τετρακίνηση ήταν επίσης διαθέσιμη κατόπιν αιτήματος.
Ενώ η χρήση βενζινοκινητήρων αρχικά αποδείχθηκε πλεονέκτημα, επειδή μπορούσαν επίσης να εξοπλιστούν με αεριοποιητές ξύλου για την αντιμετώπιση της έλλειψης βενζίνης, αυτά τα μοντέλα αργότερα δυσκολεύτηκαν να επικρατήσουν έναντι των ανταγωνιστών με κινητήρες ντίζελ λόγω της υψηλής κατανάλωσης βενζίνης. Ως εκ τούτου, από τον Ιανουάριο του 1951, η Ford πρόσφερε επίσης εξακύλινδρους τετράχρονους κινητήρες ντίζελ από την Kämper ή την Hercules με κυβισμό 4080 cm³ και 94 ίππους (69 kW). Οι κινητήρες κατασκευάστηκαν με άδεια για τη Ford από την Knorr στο Μόναχο. Ωστόσο, ο κινητήρας αποδείχθηκε πολύ εύθραυστος και η απόδοσή του μειώθηκε σύντομα στους 85 ίππους (62,5 kW), αν και με μικρή επιτυχία: η αξιοπιστία του ελάχιστα αυξήθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοντέλα Ford Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Φορτηγό Κατηγορία:Φορτηγό βαν
Δημήτρης Αβραμόπουλος
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος (6 Ιουνίου 1953) είναι Έλληνας πολιτικός της ΝΔ και τέως Επίτροπος Μετανάστευσης Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα, ενώ η καταγωγή του είναι από την Αρκαδία (Ελληνικό Γορτυνίας) και την Ηλεία (Αυγείο Ηλείας). Σπούδασε Δημόσιο Δίκαιο και Πολιτικές Επιστήμες στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ακολούθως έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Βρυξέλλες και τη Βοστώνη. Το 1980 αποφοίτησε από τη Διπλωματική Ακαδημία του Υπουργείου Εξωτερικών και ξεκίνησε επαγγελματική σταδιοδρομία στο Διπλωματικό Σώμα, η οποία ολοκληρώθηκε το 1993 με την ένταξή του στην πολιτική. Από το 1995 έως το 2003 και για οκτώ χρόνια, διατέλεσε Δήμαρχος Αθηναίων. Μεταξύ του 2001 και του 2002 υπήρξε αρχηγός του δικού του πολιτικού κόμματος, του Κινήματος Ελεύθερων Πολιτών (ΚΕΠ). Το 2004, ορίστηκε για πρώτη φορά Υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης, το 2006 Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, το 2010 Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, το 2011 Υπουργός Εθνικής Άμυνας και το 2012 Υπουργός Εξωτερικών. Τον Ιούνιο του 2013 ανέλαβε για 2η φορά Υπουργός Εθνικής Άμυνας. Από την 1η Νοεμβρίου του 2014, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος αναλαμβάνει Επίτροπος Μετανάστευσης, Εσωτερικών Υποθέσεων και Ιθαγένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Διπλωματική σταδιοδρομία
Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος εισήλθε στη Διπλωματική Ακαδημία του Υπουργείου Εξωτερικών το 1980 και από το 1981 μέχρι το 1983 υπηρέτησε στην Κεντρική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών στην Αθήνα. Από το 1983 έως το 1988 ανέλαβε καθήκοντα Προξένου της Ελλάδος στη Λιέγη του Βελγίου.
Το 1989 ανακλήθηκε στην Ελλάδα και ανέλαβε Ειδικός Διπλωματικός Σύμβουλος του Προέδρου της «Νέας Δημοκρατίας», Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Το 1991 διορίστηκε εκπρόσωπος στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΔΑΣΕ / Βιέννη). Το 1992 ανέλαβε εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών στην Αθήνα, μέχρι το τέλος του ιδίου χρόνου, οπότε και τοποθετήθηκε ως Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στη Γενεύη της Ελβετίας.
Τον επόμενο χρόνο ανέλαβε Διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, και την ίδια χρονιά, τον μήνα Αύγουστο, παραιτήθηκε από τη Διπλωματική Υπηρεσία προκειμένου να συμμετάσχει ως υποψήφιος βουλευτής στις Εθνικές Εκλογές του Οκτωβρίου του 1993.
Πολιτική σταδιοδρομία
Κατέβηκε υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία και εκλέχτηκε στην τρίτη θέση της Α΄ περιφέρειας Αθηνών. Την ίδια περίοδο εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή της Νέας Δημοκρατίας.
Δήμαρχος Αθηναίων
Το 1994 πήρε το χρίσμα του υποψηφίου της Νέας Δημοκρατίας για τον Δήμο της Αθήνας, όπου και εκλέχτηκε με αντίπαλό του τον Θεόδωρο Πάγκαλο. Ήταν ο νεότερος σε ηλικία δήμαρχος της πόλεως των Αθηνών.
Το 1996 ο Δημήτρης Αβραμόπουλος υπέβαλε αίτηση διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, για την πόλη των Αθηνών.
Από το 1996 έως το 2000 άσκησε καθήκοντα Αντιπροέδρου της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης Τοπικών Αρχών (IULA). Από το 1997 έως το 2002 ήταν μέλος της Επιτροπής των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αντιπρόεδρος του Εκτελεστικού Γραφείου (1997-2000).
Το Μάρτιο του 2001 ίδρυσε το Κίνημα Ελεύθερων Πολιτών (ΚΕΠ), ένα κόμμα με ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά συγγενή με τη Νέα Δημοκρατία. Τον Ιούνιο του 2002 ανακοίνωσε τη διακοπή του ΚΕΠ, καθώς και την απόφασή του να μη διεκδικήσει ξανά το αξίωμα του δημάρχου το 2002 και να επανέλθει στην κεντρική πολιτική σκηνή.
Παράλληλα, προώθησε τις διεθνείς συνεργασίες της πόλεως των Αθηνών και ανακηρύχθηκε πρόεδρος της «Συνόδου Κορυφής των Δημάρχων του Κόσμου». Στη Σύνοδο των Αθηνών, τον Σεπτέμβριο του 2002, η Διάσκεψη επικύρωσε μία πρωτοβουλία του Δημήτρη Αβραμόπουλου, το πρόγραμμα «Διπλωματία των Πόλεων», η οποία υιοθετήθηκε από τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών Κόφι Ανάν. Το 2001 θέσπισε το «Διεθνές Βραβείο των Αθηνών για τη Δημοκρατία» υπό την αιγίδα της UNESCO (Παρίσι) και το 2002 την «Παγκόσμια Ένωση Ολυμπιακών Πόλεων» υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (Λωζάνη).
Την ίδια περίοδο συνέστησε το «Παγκόσμιο Ινστιτούτο για τη Διπλωματία των Πόλεων». Το 2004 και μετά από ένα χρονικό διάστημα ενός έτους, κατά τη διάρκεια του οποίου αποδέχτηκε προσκλήσεις και δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο Χάρβαρντ αλλά και σε άλλα μεγάλα πανεπιστήμια, ήταν υποψήφιος στις εκλογές με τη Νέα Δημοκρατία και εκλέχτηκε πρώτος Βουλευτής της Α΄ Περιφέρειας Αθηνών.
Κίνημα Ελευθέρων Πολιτών
Η ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές του 2000 που ήταν η τρίτη κάτα σειρά προκάλεσε βαθιά εσωκομματική κρίση στο κόμμα. Εκείνη τη περίοδο ο Δημήτρης Αβραμόπουλος προχώρησε σε διεργασίες για την δημιουργία νέου πολιτικού φορέα στον χώρο της Κεντροδεξιάς. Τον Μάρτιο του 2001 ανακοίνωσε την δημιουργία κόμματός, με τον τίτλο «Κίνημα Ελευθέρων Πολιτών». Οι πρώτες δημοσκοπήσεις κατέγραψαν πολύ υψηλά ποσοστά για το νέο κόμμα που έφθαναν μέχρι και στο 24%. Σύντομα όμως άρχισε να καταγράφεται ραγδαία πτώση των ποσοστών του κόμματος, αφού δεν κατάφερε να παρουσιάσει κάποια ουσιαστική πρόταση και απλώς εξαργύρωνε την υψηλή δημοτικότητα που είχε αποκτήσει ο αρχηγός του ως Δήμαρχος Αθηναίων. Η πτώση της δημοτικότητας του κόμματος και τα οικονομικά προβλήματα που παρουσιάστηκαν, οδήγησαν τελικά σε αναστολή της λειτουργίας του, που ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2002. Μετά την αναστολή της λειτουργίας του ως κόμμα, το ΚΕΠ μετατράπηκε σε Κίνηση Πολιτικού Προβληματισμού και Παρέμβασης. Ο Αβραμόπουλος προσχώρησε λίγο αργότερα στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Υπουργός
μικρογραφία|360x360εσ|Ο Αβραμόπουλος ως Δήμαρχος Αθηναίων το 2001 με τον [[Βλαντίμιρ Πούτιν]] Το 2004 ορκίστηκε υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης. Μετά τον κυβερνητικό ανασχηματισμό του 2006, ανέλαβε καθήκοντα Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης. Στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε μετά τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος παρέμεινε στη θέση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, θέση που κατείχε μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 2009. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Συστήματος Λογαριασμών Υγείας, ενός διεθνούς προτύπου ταξινόμησης των δαπανών υγείας που ξεκίνησε να χρησιμοποιείται στην Ελλάδα από το 2011, την περίοδο κατά την οποία ήταν υπουργός Υγείας ο Αβραμόπουλος, εκτοξεύθηκε η κρατική φαρμακευτική και νοσοκομειακή δαπάνη. Στην αύξηση αυτή των δημοσίων δαπανών για την υγεία οφειλόταν το ένα πέμπτο της μεγέθυνσης του ΑΕΠ την τετραετία 2005-2009.
Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου 2009 εξελέγη και πάλι βουλευτής Α΄ περιφέρειας Αθηνών. Λίγες μέρες αργότερα, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τη θέση του αρχηγού της ΝΔ. Με πρωτοβουλία του, πραγματοποιήθηκε η εκλογή του Προέδρου του κόμματος από τη βάση. Στην πορεία της προεκλογικής περιόδου για την ανάδειξη του αρχηγού της ΝΔ, απέσυρε με δημόσια δήλωσή του την υποψηφιότητά του και στις 10 Νοεμβρίου 2009 στήριξε την υποψηφιότητα του Αντώνη Σαμαρά, γεγονός που συντέλεσε καθοριστικά στην εκλογή του τελευταίου στην ηγεσία του κόμματος. Μετά την ανάληψη της προεδρίας της ΝΔ από τον Αντώνη Σαμαρά, ο Δημήτρης Αβραμόπουλος ορίστηκε Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του 8ου Τακτικού Συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας που διεξήχθη τον Ιούνιο του 2010. Αμέσως μετά, τον Ιούλιο του 2010, ανέλαβε τη θέση του αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας, την οποία και κατείχε μέχρι το Μάρτιο του 2015.
Ευρωπαίος Επίτροπος
Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2014, κατά την ανακοίνωση της νέας σύνθεσης της Κομισιόν, ο Αβραμόπουλος ανέλαβε τη θέση του Επιτρόπου για θέματα Μετανάστευσης και Εσωτερικών Υποθέσεων. Μεταξύ άλλων, ως επίτροπος διαφώνησε με την πρόταση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ για κατάργηση του συστήματος κατανομής των προσφύγων και των λαθρομεταναστών μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ.
Υποθέσεις με τη Δικαιοσύνη
Το Μάιο του 2010 πρώην στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσε μήνυση εναντίον του Αβραμόπουλου, του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή και του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Παπαθανασίου κατηγορώντας τους για «ηθική αυτουργία» στην αποστολή ψευδών στοιχείων από την ΕΣΥΕ στη Eurostat για τα χρέη των νοσοκομείων.
Το όνομα του Αβραμόπουλου μαζί και άλλων εννέα πολιτικών προσώπων ενεπλάκη στην υπόθεση Novartis, παρά το γεγονός ότι από το 2014 και μετά από δικαστική έρευνα 5 ετών το εισαγγελικό πόρισμα είχε θέσει την υπόθεση των εμβολίων στο αρχείο. Ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαίωσε τον Δημήτρη Αβραμόπουλο καταθέτοντας στην Προανακριτική Επιτροπή που διερευνά τη συμμετοχή του τέως Αναπληρωτή Υπουργού Δικαιοσύνης στην υπόθεση Novartis, ότι ο λογαριασμός που υποτίθεται ότι συνδέεται με την φαρμακοβιομηχανία δεν ήταν παρά ένας φοιτητικός λογαριασμός 30.000 δολαρίων στο όνομα του παιδιού του που σπούδαζε στις ΗΠΑ. Στις 22 Δεκεμβρίου 2019 η εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ υποχρεώθηκε να ζητήσει συγγνώμη από τον Αβραμόπουλο για ψευδές δημοσίευμά της σχετικά με τη Novartis.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Τουρισμού Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Κατηγορία:Δήμαρχοι Αθηναίων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Έλληνες επίτροποι της ΕΕ Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
704 Ιντεράμνια
Η Ιντεράμνια είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με διάμετρο περίπου 320 χιλιόμετρα. Η μέση απόσταση από τον Ήλιο είναι 3,06 ΑΜ. Ανακαλύφθηκε από τον Βιντσέντζο Τσερρούλι τις 2 Οκτωβρίου 1910 και πήρε το λατινικό όνομα της πόλης Τέραμο, στην οποία εργαζόταν. Έχει την έκτη μεγαλύτερη μάζα από τους αστεροειδείς, πίσω από την 1 Δήμητρα, 4 Εστία, 2 Παλλάς, 10 Υγιεία και 511 Νταβίντα και αποτελεί περίπου το 1,2% της μάζας όλης της Ζώνης των Αστεροειδών.
Χαρακτηριστικά
thumb|left|300px|Σύγκριση μεγέθους της Ιντεράμνιας με τη [[1 Δήμητρα (πλανήτης νάνος)|1 Δήμητρα]] Αν και η Ιντεράμνια είναι από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς, έχει μελετηθεί ελάχιστα. Αποτελεί αναμφισβήτητα το μεγαλύτερο αστεροειδή τύπου F. Φαίνεται ότι έχει μεγάλη πυκνότητα. Η μέγιστη λαμπρότητα στο περιήλιο φτάνει μόνο το +9,9 κυρίως επειδή είναι σκοτεινό αντικείμενο (αλβέδο 0,074 ) και το αφήλιό του είναι λίγο πιο απομακρυσμένο από τους άλλους αστεροειδέις. Η απόλυτη λαμπρότητά του είναι 5,94.
Έχει την ίδια εκκεντρότητα με τη 10 Υγιεία (0,15 και 0,12 αντίστοιχα), αλλά η Ιντεράμνια έχει μεγαλύτερη κλίση προς την εκλειπτική (περίπου 17,3 μοίρες). Η μάζα της Ιντεράμνιας, βάσει πρόσφατων μετρήσεων, είναι 3,7×1019.
Σημειώσεις
Ιντεραμνια
Ροντές
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ροντεζιέν (γαλλικά: Rodésiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Πάου Γκασόλ
Ο Πάου Γκασόλ ι Σάεθ (Pau Gasol Sáez, : ισπανική προφορά ΔΦΑ : [ˈpau ɣaˈsol], καταλανική προφορά [ˈpaw ɣəˈzɔɫ]) (Βαρκελώνη, 6 Ιουλίου 1980) είναι Ισπανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως σέντερ. Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στην Μπαρτσελόνα (Ισπανία), για να μεταπηδήσει στα 21 του στις ΗΠΑ και τους Μέμφις Γκρίζλις. Το 2008 μετεγγράφηκε στους Λος Άντζελες Λέικερς, με τους οποίους κατέκτησε δύο φορές τον τίτλο του NBA και παρέμεινε εκεί μέχρι το 2014. Υπήρξε διεθνής με την Εθνική Ισπανίας, με την οποία έχει στεφθεί Πρωταθλητής Ευρώπης, Παγκόσμιος Πρωταθλητής και αργυρός Ολυμπιονίκης.
Κατά κοινή ομολογία, είναι (μαζί με τον Ντιρκ Νοβίτσκι) ο κορυφαίος Ευρωπαίος καλαθοσφαιριστής της γενιάς του και ένας απ' τους καλύτερους παγκόσμια. Έχει ανακηρυχθεί δύο φορές Παίκτης της Χρονιάς από την Ευρωπαϊκή Ζώνη της FIBA (2008, 2009). Επίσης του έχουν απονεμηθεί τα βραβεία Mr. Europa (2004, 2009) και Euroscar (2008, 2009, 2010, 2015).
Σταδιοδρομία
Ο Γκασόλ γεννήθηκε στη Βαρκελώνη. Ως παιδί ενδιαφερόταν περισσότερο για το ράγκμπι. Στο μπάσκετ έκανε τα πρώτα του βήματα στην Κορνεγιά, μια μικρή συνοικιακή ομάδα που κατά τη δεκαετία του '90 λειτουργούσε ως «φυτώριο» της Μπαρτσελόνα.
Μπαρτσελόνα
Το 1996 εντάχθηκε στα εφηβικά τμήματα της Μπαρτσελόνα και τη σεζόν 1998-99 δηλώθηκε σε κάποιους αγώνες της ανδρικής ομάδας, παίζοντας όμως μόλις λίγα λεπτά. Το καλοκαίρι του 1999, ο Αΐτο Γκαρθία Ρενέσες τον προώθησε οριστικά στους άνδρες και του έδωσε αρκετό χρόνο συμμετοχής στο ισπανικό πρωτάθλημα (μ.ό. 13,7 λεπτά ανά αγώνα).
Η αγωνιστική περίοδος 2000-01 κύλησε ακόμα καλύτερα. Διαθέτοντας έμπειρους ψηλούς (Σάβιτς, Ντουένιας, Ρεντζιά και Ρόνι Σεϊκέλι), ο Ρενέσες τον προόριζε για μπακ-απ του νεοαποκτηθέντα   Σεϊκέλι. Η φυγή όμως του τελευταίου μετά τους πρώτους αγώνες της σεζόν, άνοιξε την πόρτα της πρώτης πεντάδας στον Γκασόλ, ο οποίος εξελίχθηκε στη μεγάλη έκπληξη του ισπανικού πρωταθλήματος με μέσους όρους 12,2 πόντους, 5,8 ριμπάουντ και περίπου 25 λεπτά συμμετοχής ανά αγώνα. Χρησιμοποιήθηκε επίσης σε έξι αγώνες της φάσης των ομίλων στην Ευρωλίγκα (περ. 26 λεπτά, 18,5 πόντοι, 6 ριμπάουντ). Η σεζόν έκλεισε με την Μπαρτσελόνα να κάνει το νταμπλ στην Ισπανία και τον Γκασόλ να ψηφίζεται ως ο κορυφαίος παίκτης της τελικής φάσης τόσο στο πρωτάθλημα όσο και στο κύπελλο.
Ντραφτ 2001
Τα κατορθώματα του Γκασόλ δεν άφησαν ασυγκίνητες τις ομάδες των ΗΠΑ. Έτσι όταν μπήκε στη διαδικασία επιλογής (ντραφτ) του ΝΒΑ, τον Ιούνιο του 2001, επελέγη στην - ασυνήθιστα υψηλή για Ευρωπαίο - τρίτη θέση από τους Ατλάντα Χοκς. Αμέσως μετά, οι Χοκς τον παραχώρησαν στους Μέμφις Γκρίζλις ως αντάλλαγμα για τη μεταγραφή του ολυμπιονίκη του Σίδνεϋ Σαρίφ Αμπντούρ-Ραχίμ.
Μέμφις Γκρίζλις
170px|thumb|Ο Γκασόλ με τη φανέλα των Γκρίζλις.
Παρά τη νεαρή ηλικία και την ευρωπαϊκή προέλευσή του, ο Γκασόλ προσαρμόστηκε γρήγορα στο αμερικανικό στυλ παιχνιδιού. Στην παρθενική του σαιζόν, ήταν το μοναδικό μέλος των Γκρίζλις που αγωνίστηκε σε όλα τα παιχνίδια (82), ενώ αναδείχθηκε καλύτερος πρωτοεμφανιζόμενος παίκτης στο πρωτάθλημα (Rookie of the Year). Την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε ξανά και στα 82 παιχνίδια, αναδεικνυόμενος παράλληλα στον πρώτο σκόρερ της ομάδας με μ.ό. 19 πόντων.
Η παρουσία του στο Μέμφις διήρκεσε συνολικά εξήμισι χρόνια, από τα οποία απουσίασε ουσιαστικά μόνο στο β' μισό του 2006, εξαιτίας ενός πολύ σοβαρού τραυματισμού σε αγώνα της Εθνικής Ισπανίας. Το Φλεβάρη του 2006 έγινε ο πρώτος παίκτης των Γκρίζλις που συμμετείχε σε All-Star Game. Όταν έφυγε από την ομάδα στις αρχές του 2008, βρισκόταν στην κορυφή δώδεκα στατιστικών κατηγοριών με κυριότερες της εξής: συνεχόμενα παιχνίδια (240 - από το ντεμπούτο του μέχρι τον Απρίλιο 2004), συνολικά παιχνίδια και αγωνιστικά λεπτά (476 και 16.904 αντίστοιχα), πόντοι (8.966), ριμπάουντ (4.096), κοψίματα (877) - ένας απολογισμός εντυπωσιακός, έστω κι αν οι Γκρίζλις μετρούσαν τότε μόλις δεκατρία χρόνια ύπαρξης.
Λος Άντζελες Λέικερς
Την 1η Φεβρουαρίου 2008, ο Γκασόλ μεταγράφηκε στους Λος Άντζελες Λέικερς, οι οποίοι έδωσαν ως αντάλλαγμα στους Γκρίζλις δύο παίκτες και δικαιώματα από μελλοντικά ντραφτ.
Στο Λος Άντζελες συνάντησε αυτό που έλειπε από την παλιά του ομάδα: φιλοδοξίες που δε σταματούσαν στην είσοδο στα πλέι-οφ. Μαζί με τον Κόμπι Μπράιαντ έφτιαξαν ένα πολύ δυνατό δίδυμο, οδηγώντας τους Λέικερς στους τελικούς του ΝΒΑ επί τρεις συνεχόμενες χρονιές. Φόρεσε δύο «δαχτυλίδια», το 2009 και το 2010 (88 και 105 αγώνες αντίστοιχα, σε όλους ως μέλος της αρχικής πεντάδας και με μέσο χρόνο συμμετοχής γύρω στα 38 λεπτά). Σε καθαρά ατομικό επίπεδο, προσέθεσε τρεις ακόμη συμμετοχές σε All-Star Game (2009, 2010, 2011).
Μπαρτσελόνα
Στις 23 Φεβρουαρίου 2021, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στην Μπαρτσελόνα, 20 χρόνια μετά το τέλος της πρώτης του θητείας στον σύλλογο. Τον Μάιο, η Μπαρτσελόνα προκρίθηκε στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα, αποκλείοντας την Ζενίτ. Ο ίδιος ο Γκασόλ, επέστρεψε στην τελική φάση της διοργάνωσης 21 χρόνια μετά την πρώτη του συμμετοχή. Στον τελικό της διοργάνωσης ηττήθηκε από την Αναντολού Εφές 86-81. Στις 15 Ιουνίου, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ισπανίας, για τρίτη φορά στην καριέρα του, είκοσι χρόνια μετά την προηγούμενη κατάκτηση.
Εθνική ομάδα
μικρογραφία|286x286εσ|Ο Γκασόλ το 2011
Κορυφαίες στιγμές με την εθνική ομάδα ήταν η πρώτη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ιαπωνίας (2006 - MVP του τουρνουά αν και δεν έπαιξε στον τελικό λόγω τραυματισμού), τα δύο αργυρά ολυμπιακά μετάλλια (Πεκίνο 2008, Λονδίνο 2012), καθώς και οι πρωτιές στα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Πολωνίας (2009 - επίσης MVP) και της Λιθουανίας (2011). Είναι ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία του Ευρωμπάσκετ. Είναι ο ένας από τους δύο μόνο παίκτες με δύο τίτλους πολυτιμότερου παίκτη Ευρωμπάσκετ (ο άλλος είναι ο Κρέζιμιρ Τσόσιτς), και με 7 επιλογές στην καλύτερη πεντάδα της διοργάνωσης είναι αυτός με τις περισσότερες επιλογές στην ιστορία.
Αθλητικά χαρακτηριστικά
Με ύψος 2,13 μ. και εξαιρετική πλαστικότητα στις κινήσεις, ο Πάου Γκασόλ είναι αυτό που στη μπασκετική ορολογία ονομάζεται forward-center, δηλ. ένας φύσει πάουερ φόργουορντ που όμως μπορεί να αγωνιστεί εξίσου καλά ως σέντερ, εάν χρειαστεί.
Στον αμυντικό τομέα, έχει πολύ καλή κίνηση στα πόδια και έφεση στα κοψίματα. Επιθετικά παίζει το ίδιο καλά με πλάτη και με μέτωπο στο καλάθι και έχει ποικιλία στο σουτ από κοντινή-μέση απόσταση. Διαθέτει επίσης γρήγορο για το ύψος του διασκελισμό και συχνά βγαίνει ως δεύτερος παίκτης (τρέιλερ) στον αιφνιδιασμό. Ένα άλλο χαρακτηριστικό που τον ξεχωρίζει, είναι η αυξημένη «μπασκετική ευφυία» του: Δεν υποπίπτει σε άσκοπα φάουλ, έχει πολύ καλές τοποθετήσεις μέσα στη ρακέτα και αντιλαμβάνεται εύκολα τα αμυντικά συστήματα του αντιπάλου, με αποτέλεσμα μεγάλη (για ψηλό) συμμετοχή στην κυκλοφορία της μπάλας.
Προσωπική ζωή
Ο Πάου Γκασόλ είναι ο μεγαλύτερος γιος των Αγουστί Γκασόλ και Μαρίσα Σάεθ. Οι γονείς του εργάζονταν στο νοσοκομείο Sant Pau (Άγιος Πάου) της Βαρκελώνης ως νοσηλευτής και γιατρίνα αντίστοιχα, εξ ου και το βαφτιστικό όνομά του. Έχει δύο αδελφούς, τον επίσης καλαθοσφαιριστή Μαρκ και τον Αντριά, οι οποίοι μεγάλωσαν μαζί του στην Αμερική.
Το 1998 γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης. Όπως έχει πει σε συνέντευξη, είχε λάβει την απόφαση απ' τα έντεκά του, όταν έμαθε πως ο Μάτζικ Τζόνσον ήταν φορέας του AIDS. Τελικά οι αγωνιστικές υποχρεώσεις τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει τις σπουδές, συνεχίζει όμως να ασχολείται με την καταπολέμηση της ασθένειας ως πρεσβευτής καλής θέλησης της UNICEF.
Σύμφωνα με το δημοσιογράφο Λι Τζένκινς του Sports Illustrated, ο Πάου Γκασόλ είναι μοναδικός επειδή έγινε ένας απ' τους καλύτερους παίκτες του πλανήτη χωρίς να μπει στη φούσκα του μπάσκετ. Του αρέσουν τα ιστορικά μυθιστορήματα, παίζει κλασική μουσική στο πιάνο και είναι φίλος με τον τενόρο Πλάθιδο Ντομίνγκο. Πέρα από τις δύο μητρικές του γλώσσες (καταλανικά-ισπανικά) και τα αγγλικά, γνωρίζει ιταλικά και γαλλικά - μάλιστα συχνά τα χρησιμοποιεί στο γήπεδο με τον επίσης γλωσσομαθή Κόμπι Μπράιαντ για να μην τους καταλαβαίνουν οι αντίπαλοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέμφις Γκρίζλις Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λος Άντζελες Λέικερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σικάγο Μπουλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιλγουόκι Μπακς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαν Αντόνιο Σπερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2002 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Ισπανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2009 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης
Ευστάχιος
Ο Μπαρτολομέο Ευστάχιος (Bartolomeo Eustachi, 1500-1510 - 27 Αυγούστου 1574), γνωστός και ως Eustachius, ήταν Ιταλός γιατρός, που ανακάλυψε την ευσταχιανή σάλπιγγα στο αυτί. Η ακριβής ημερομηνία γέννησής του είναι άγνωστη και έχουν προταθεί τα έτη 1510 ή 1514 ή 1500.
Το 1547 διορίστηκε γιατρός του Πάπα Παύλου Γ΄ και το 1549 έγινε καθηγητής ανατομίας στη Ρώμη. Πέθανε στη διάρκεια ενός ταξιδιού για το Φοσομπρόνε (Fossombrone), το 1574.
Αναφορές
Κατηγορία:Ιταλοί επιστήμονες Κατηγορία:Ιταλοί ανατόμοι Κατηγορία:Ιταλοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ιστορία της ανατομίας
Ταγκάλογκ
Οι Ταγκάλογκ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εθνογλωσσική ομάδα στις Φιλιππίνες. Το όνομα τους προέρχεται από το όνομα ταγκαιλόγκ που σημαίνει «άνθρωποι που ζουν κοντά στο ποτάμι». Τα τελευταία χρόνια πλέον αυτοαποκαλούνται Φιλιππινέζοι.
Πολιτισμός
Ο πολιτισμός των Ταγκάλογκ ήταν πολύ διαφορετικός σε σχέση με σήμερα. Οι επιρροές της Κίνας, της Ισπανίας και της Αμερικής έχουν διαμορφώσει τον πολιτισμό των Ταγκάλογκ που ουσιαστικά είναι και ο φιλιππινέζικος πολιτισμός. Οι Ταγκάλογκ συμμετείχαν ενεργά στις μεγαλύτερες στιγμές της φιλιππινέζικης ιστορίας όπως η φιλιππινέζικη επανάσταση.
Ιστορία
Η προφορική παράδοση των Ταγκάλογκ έχει διασωθεί σε αντίθεση με τη γραπτή. Η περιοχή Μπατάνγκας είναι το σημείο μηδέν για τους Ταγκάλογκ και η καρδιά του πολιτισμού τους. Οι Ταγκάλογκ οργάνωσαν πολλές επαναστάσεις κατά των Ισπανών αποίκων. Μάλιστα ο εθνικός ήρωας των Φιλιππίνων, Χοσέ Ρισάλ, ήταν Ταγκάλογκ στην καταγωγή. Κατά τη διάρκεια της φιλιππινέζικης επανάστασης το 1898, πολλοί από τους αρχηγούς της, όπως ο Εμίλιο Αγκιλνάδο, ο Απολινάριο Μαμπίνι, ο Αντρές Μπονιφάσιο και ο Εμίλιο Τζακίντο ήταν Ταγκάλογκ.
Κατηγορία:Φιλιππίνες Κατηγορία:Έθνη
Γαρδίκι Φιλιατών
Το Γαρδίκι Φιλιατών, ή Άγιος Γεώργιος Φιλιατών, είναι ελληνικό ορεινό μικρό χωριό του δήμου Φιλιατών της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης).
Σήμερα ανήκει στον νομό Θεσπρωτίας, στην άλλοτε επαρχία Φιλιατών. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε έδρα κοινότητας του δήμου Φιλιατών. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου Δήμου. Βρίσκεται βορειοανατολικα των Φιλιατών, νότια από τα Όρη Τσαμαντά, μεταξύ των βουνών Βελούνας και Βελίκας και ανάμεσα στους δύο ποταμούς Λαγκάβιστα  και Τορίτσα σε υψόμετρο 350 μ.. Ο πληθυσμός του, ασχολούμενος με την κτηνοτροφία, το 1971 ήταν 21 κάτοικοι και το 2001 αριθμούσε 15 κατοίκους. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Πέραμα (τοπωνύμιο Λέκουφα) και τη Μέλισσα (τοπωνύμιο Θανάτικα) από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Φιλιατών, του ομώνυμου Δήμου.
Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Οι 2 μεγάλες εκκλησίες του χωριού είναι αφιερωμένες στην Παναγία και στην Αγία Παρασκευή.
Το χωριό έχει χαρακτηριστεί ως "Κατοικημένη περιοχή Ιστορικής και Περιβαλλοντικής σημασίας", σύμφωνα με τον αριθμό υπουργικής απόφασης ΦΕΚΥΑ 2387/3-2-1972, ΦΕΚ 126/Β/11-2-1972
Ιστορικά στοιχεία
Η θέση τειχισμένου οικισμού των ελληνιστικών και (υστερο)ρωμαϊκών χρόνων έχει επισημανθεί σ' ένα λόφο, που βρίσκεται ανάμεσα στα σημερινά χωριά Γαρδίκι (Άγιος Γεώργιος) και Κεφαλοχώρι. Στην επίπεδη κορυφή του λόφου σώζονται ερείπια αρχαίου τείχους με δυο ορθογώνιους πύργους στη βόρεια πλευρά του, ενώ στο εσωτερικό του περιβόλου διακρίνονται θεμέλια κτηρίων και πολυάριθμες ελληνιστικές κεραμίδες στέγης. Στη νότια πλευρά του τείχους σώζονται ερείπια ασβεστόχτιστου πύργου υστερορωμαϊκών πιθανώς χρόνων. Ο οικισμός βρισκόταν σε πολύ επίκαιρη θέση, καθώς έλεγχε τον ρωμαϊκό δρόμο που ερχόταν από το Βουθρωτό και οδηγούσε στη Μολοσσία.
Πηγές
Αυτός ο τόπος, όντας ένα από τα χωριά της Μουργκάνας, κοντά στα Ελληνοαλβανικά σύνορα, βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του Δήμου Φιλιατών της Θεσπρωτίας και διασχίζεται από τον ποταμό Λαγκάβιτσα (παραπόταμος του Καλαμά) από τον οποίο αρδεύεται ολόκληρη η περιοχή και την Τουρίτσα, ένα ξεροπόταμο.
Το Γαρδίκι έχει λιγοστούς κατοίκους και διάσπαρτους συνοικισμούς, διότι οι κάτοικοι του έχτιζαν τα σπίτια κοντά στα χωράφια τους για να μπορούν να θρέψουν τις οικογένειες τους και σε μέρη, όπου δε τους εντόπιζαν οι Τούρκοι. Έτσι, δημιουργούνταν μαχαλάδες (αλλού με πέντε σπίτια, αλλού με δέκα) και κάθε μαχαλάς ήταν ανεξάρτητος. Το Γαρδίκι όμως, ως το κυρίως χωριό, διέθετε σχολείο και εκκλησία. Επίσης, εφοδιαζόταν με νερό (επειδή βρισκόταν σε οροπέδιο κι όχι κοντά σε ποτάμι) από πηγάδια και από δύο πηγές: Αυτή της Γλύφας (κοντά στον ερειπωμένο ναό της Αγ. Βαρβάρας) και του Βασίλη Τάσση (κοντά στο πουρνάρι του Καπέλου). Η Λέκουφα από τη βρύση Γουρίτσα, η οποία πρόσφατα αναστηλώθηκε από τον πολιτιστικό σύλλογο του χωριού μας (9-9-2010) και τα Θανάτικα (Μέλισσα) από τη βρύση του Αγ. Γεωργίου. Οι δυο παραπάνω συνοικισμοί βρίσκονται πολύ κοντά στο ποτάμι και τον κάμπο, ενώ το Γαρδίκι μακριά. Το Χωριό μας έχει, επίσης, και μεγάλη ιστορία, διότι διαθέτει αρχαιολογικό χώρο, με την ονομασία (Πύργος ), ο οποίος χρονολογείται από την εποχή του Πύρρου, Βασιλιά της Ηπείρου περίπου 270 Π.Χ.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών https://www.gardiki-filiaton.gr
www.gardikithesprotias.gr
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1962
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 1962 διεξήχθη στις 4 Mαρτίου στην Αθήνα, στο δασώδη λόφο στην τοποθεσία "Πύργος της Βασιλίσσης" στους Αγ. Αναργύρους (απόσταση 2000μ.). Πρωταθλητής στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Άρης Θεσσαλονίκης για δεύτερη συνεχόμενη φορά.
Πηγή
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1962 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ποντομπό
Το Ποντομπό (γαλλικά: Pontaubault) είναι κωμόπολη της Γαλλίας που βρίσκεται στο Νομό Μανς (Manche) της περιοχής Νορμανδίας (Normandie). Έχει 468 κατοίκους (απογραφή 2007), οι οποίοι αποκαλούνται Ποντομπαλτέ (Pontaubaltais).
Η κωμόπολη βρίσκεται στο κάτω μέρος του κόλπου του Μον Σεν Μισέλ στον οποίο εκβάλλει και ο ποταμός Σελύν (Sélune) που τη διαρρέει. Καταλαμβάνει έκταση 194 εκταρίων και βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη Αβράνς.
Συνοπτική ιστορία
Το Ποντομπό έγινε γνωστό όταν στις 31 Ιουλίου 1944 τα Συμμαχικά στρατεύματα (το 8ο Σώμα Στρατού υπό τον Τζωρτζ Πάττον), μετά την απόβαση της Νορμανδίας και στα πλαίσια της επιχείρησης "Κόμπρα" κατάφεραν να καταλάβουν τη γέφυρα του Σελύν που βρίσκεται στην κωμόπολη και να ανοίξουν, με αυτό τον τρόπο, δρόμο προς τη Βρετάνη. Ωστόσο λίγο νωρίτερα ο Αλσατός Φρανσουά Μυτσλέρ (François Mutschler), ο οποίος υπηρετούσε στη Βέρμαχτ κατάφερε να αποτρέψει σφαγή των κατοίκων της κωμόπολης. Στην αναμνηστική πλάκα που έχει αναρτηθεί στο κέντρο της κωμόπολης μπορεί κανείς να διαβάσει ολόκληρη την ιστορία, η οποία συνοπτικά έχει ως εξής: Στις 3 Φεβρουαρίου 1944 τα γερμανικά στρατεύματα σήκωσαν από του κρεβάτι όλους τους κατοίκους και τους έκλεισαν στην εκκλησία, ύστερα από τρεις αλλεπάλληλους εκτροχιασμούς τραίνων στη γέφυρα του Σελύν, που μετέφεραν πυρομαχικά και στρατεύματα προς ενίσχυση του "Τείχους του Ατλαντικού". Όσοι κάτοικοι έλειπαν θα θεωρούνταν ως οι δολιοφθορείς, οπότε θα εκτελούνταν οι κάτοικοι - όμηροι. Από το "προσκλητήριο" των Γερμανών έλειπαν δεκατρία άτομα. Ο Μυτσλέρ ήταν ο διερμηνέας, που, ωστόσο, είχε γαλλική εθνική συνείδηση. Κατάφερε, διαβάζοντας τα ονόματα των κατοίκων και εκμεταλλευόμενος την άγνοια των συμπολεμιστών του στη γαλλική γλώσσα, να τα "μπερδέψει" τόσο επιδέξια, ώστε στο τέλος να αποδείξει ότι δεν έλειπε κανείς. Οι Γερμανοί υπαναχώρησαν και άφησαν τους κατοίκους να επιστρέψουν στα σπίτια τους χωρίς να τους πειράξουν. Ο Μυτσλέρ, σε επιστολή του που έστειλε στην κοινότητα του Ποντομπό στις 25 Σεπτεμβρίου 1945, έγραψε: "Αυτό που έκανα στο χωριό σας ήταν φυσικό επακόλουθο γιατί αν και με είχαν στρατεύσει στη Βέρμαχτ, εγώ εξακολουθούσα να πολεμώ για το μπλε, το λευκό και το κόκκινο . Με τον τρόπο αυτό απέτρεψε ένα ακόμα Οραντούρ-συρ-Γκλαν (Oradour-sur-Glane).
Συγκοινωνίες, Αξιοθέατα
Η σιδηροδρομική γραμμή που διέρχεται από το Ποντομπό έχει εγκαταλειφθεί. Η κωμόπολη συνδέεται με την υπόλοιπη Γαλλία μέσω του αυτοκινητοδρόμου Α84, ο οποίος διέρχεται από τις παρυφές της.
Τον Ιούλιο του 1944, ύστερα από πολλαπλούς βομβαρδισμούς, η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα κατέρρευσε (σήμερα βρίσκεται υπό ανακατασκευή).
Στην κωμόπολη υπήρχε ένα ιδιωτικό μουσείο για την απόβαση, το οποίο έκλεισε το Νοέμβριο του 2008.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της Νορμανδίας Κατηγορία:Κοινότητες της Μάγχης
Μελιγγοί Ιωαννίνων
Οι Μελιγγοί είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 740 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Οι Μελιγγοί βρίσκονται στους βορειοανατολικούς πρόποδες του βουνού Τόμαρος (Ολύτσικας) κοντά στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Δωδώνης σε μία κατάφυτη έκταση από καρυδιές και οπωροφόρα δέντρα. Απέχουν 23 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη των Ιωαννίνων, 4 χλμ. από τον αρχαιολογικό χώρο και 6 χλμ. από τον κόμβο Δωδώνης της Εγνατίας Οδού. Αξιοθέατα του χωριού είναι το παλιό σχολείο το οποίο κτίστηκε το 1872, στεγάστηκε η Γιαννοπλάτειος Σχολή Μελιγγών και από το 1996 έχει χαρακτηριστεί νεώτερο μνημείο. Στους κάτω του ορόφους βρίσκεται το Λαογραφικό Μουσείο Μελιγγών, που ιδρύθηκε το 1994, με εκθέματα παραδοσιακές ενδυμασίες, υφαντά, εργαλεία και έπιπλα της αγροτικής ζωής. Δίπλα είναι η πλατεία του χωριού, η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου και το κυπαρίσσι, που σύμφωνα με τη τοπική παράδοση, μίλησε ο Κοσμάς ο Αιτωλός. Στο χωριό καταλήγει η πεζοπορική διαδρομή Δωδώνη - κορυφή Μπέλος (1820 μ.) - Μελιγγοί συνολικού μήκους 10 χλμ. Στη τοποθεσία "Ποταμιά" ο νερόμυλος μαζί με τον εξοπλισμό του έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο  "... διότι αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Επίσης είναι κτίριο ειδικής λειτουργίας, σημαντικό για την μελέτη της ιστορίας της Αρχιτεκτονικής".
Ιστορία
Στην ευρύτερη περιοχή των Μελιγγών κατοίκησαν για πρώτη φορά οι Σελλοί και οι ιερείς του Μαντείου της Δωδώνης. Στην περιοχή της βραχοσκεπής "Γούβες" η οποία βρίσκεται σε υψόμετρο 1.600 μέτρων ανασκάφτηκαν ευρήματα (όστρακα, σπασμένα αγγεία και λεκάνες) που χρονολογούνται στη Μέση και τη Νεότερη Νεολιθική εποχή (μέσα 5ης χιλιετίας π.Χ. με 4η). Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρονται στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895, ως τσιφλίκι του καζά Ιωαννίνων, με το όνομα Μελιγκοί και να έχουν πληθυσμό 309 κατοίκους. Από τους Μελιγγούς κατάγονται οι ευεργέτες επί τουρκοκρατίας: Βασίλειος Χρήστου, Παναγιώτης Γιαννοπλάτης, Παρασκευή Τσόλη και μετά οι αδελφοί Πέτρου.
Από τους Μελιγγούς κατάγεται και ο γνωστός ζωγράφος Γιώργος Σιώζος.
Ονομασία - Διοικητικά
Ως οικισμός και κοινότητα αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά, μετά την απελευθέρωση, το 1919 με το όνομα Μελιγγούς (ΦΕΚ 184Α-19/08/1919), το οποίο διορθώθηκε το 1940 σε Μελιγγοί. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Αγία Τριάδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μελιγγών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Δωδώνης του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 η κοινότητα έχει πληθυσμό 390 κατοίκους ενώ ο οικισμός 340.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Paranoid (άλμπουμ)
Ιστορία του δίσκου
Η αρχική ονομασία του δίσκου ήταν "War Pigs" αλλά η "Vertigo" επέμεινε να αλλάξει σε "Paranoid" για να μη δημιουργηθούν προβλήματα λόγω του πολέμου του Βιετνάμ. Το σινγκλ "Paranoid" κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1970 ανεβαίνοντας στο # 4 των βρετανικών τσαρτ και το Top-5 των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών. Ακολούθησε το άλμπουμ ένα μήνα αργότερα, σκαρφαλώνοντας στο # 1 στη Μεγάλη Βρετανία και το # 12 στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού. Μέχρι σήμερα, έχει βραβευθεί ως τέσσερις φορές πλατινένιος δίσκος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το άλμπουμ περιέχει μερικά από τα διασημότερα κομμάτια του συγκροτήματος και είναι αυτό που τους έκανε γνωστούς στο ευρύ κοινό. Τραγούδια όπως το ομώνυμο, το "Iron Man" και το "War Pigs" παρέμειναν στο set list των ζωντανών εμφανίσεων των Black Sabbath για όλη τη διάρκεια της καριέρας τους και τραγουδήθηκαν από όλους τους τραγουδιστές οι οποίοι πέρασαν από το συγκρότημα.
Το "Paranoid" κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Ιανουάριο του 1971 λόγω της αργοπορημένης επιτυχίας που γνώρισε εκεί το πρώτο τους άλμπουμ. Παρ' όλη τη μεγάλη επιτυχία του, ο δίσκος κατακρίθηκε από τους κριτικούς της εποχής, αλλά πλέον θεωρείται ένας από τους κλασσικότερους δίσκους στην ιστορία της χαρντ ροκ μουσικής, ενώ στη λίστα του "Digital Dream Door" με τα κορυφαία άλμπουμ του ιδιώματος βρίσκεται στην πρώτη θέση. Το "AllMusic" του έχει δώσει πέντε αστέρια και το περιοδικό "Rolling Stone" το κατέταξε στην 131η θέση της λίστας του με τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών και κορυφαίο στη λίστα με τα μέταλ άλμπουμ.