cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντούα Λίπα
2021- σήμερα
Η Λίπα πέρασε το μεγαλύτερο μέρος του 2019 ηχογραφώντας τα τραγούδια για το ερχόμενο δεύτερο άλμπουμ της, για το οποίο είχε σχολιάσει ότι θα έχει έναν 'νοσταλγικό' ποπ ήχο. Τον Δεκέμβριο του 2019 κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ το  Don't Start now  μαζί με τον τίτλο του άλμπουμ αλλά και το ότι θα συνοδευτεί από μια περιοδεία. Το τραγούδι έγινε πλατινένιο σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Αυστραλία και η Γαλλία. Το δεύτερο σινγκλ το άλμπουμ ήταν το  Physical  στις 30 Ιανουαρίου, 2020, με το βίντεο κλιπ να ανεβαίνει στο YouTube μια μέρα αργότερα. Στις διακρίσεις του τραγουδιού περιλαμβάνονται χρυσοί δίσκοι στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Βέλγιο και την Ιταλία, καθώς και δύο φορές πλατινένιος στη Βραζιλία. Στις 27 Μαρτίου, 2020, κυκλοφόρησε το δεύτερο της άλμπουμ, με τίτλο Future Nostalgia , μαζί με το τρίτο σινγκλ του άλμπουμ το  Break My Heart  το οποίο έγινε εμπορική επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Βραζιλία, αλλά και στην διαδικτυακή εφαρμογή του TikTok. H πρώτη κυκλοφορία του άλμπουμ περιέχει 11 τραγούδια, ενώ στις 11 Αυγούστου του 2020 κυκλοφόρησε το ρεμίξ του τραγουδιού  Levitating  σε συνεργασία με τη Μαντόνα και τη ράπερ Μίσι Έλιοτ. Το συγκεκριμένο κομμάτι αποτέλεσε προπομπός της συλλογής Club Future Nostalgia, η οποία περιλάμβανε τα τραγούδια του Future Nostalgia σε ρεμίξ των dj The Blessed Madonna και Μαρκ Ρόνσον και κυκλοφόρησε στις 28 Αυγούστου.
Στις 2 Οκτωβρίου του 2020, η Λίπα κυκλοφόρησε το δεύτερο ρεμίξ του τραγουδιού με τον Αμερικανό ράπερ DaBaby, μαζί με το βίντεο κλίπ την ίδια μέρα. Στα τέλη του μήνα, στις 30 Οκτωβρίου, κυκλοφόρησε και το σινγκλ  Fever  με την Βελγίδα τραγουδίστρια Angèle, μαζί με την επανακυκλοφόρηση της γαλλικής έκδοσης του άλμπουμ. Στην συνέχεια, η Λίπα συνεργάστηκε με την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Μάιλι Σάιρους, για το τραγούδι  Prisoner' ' το οποίο περιλαμβάνεται στο έβδομο άλμπουμ της Σάιρους με τίτλο Plastic Hearts.'' To σινγκλ κυκλοφόρησε στις 19 Νοεμβρίου μαζί με το βίντεο κλιπ. Στις 27 Νοεμβρίου, έλαβε χώρα η ψηφιακή συναυλία της Λίπα με τίτλο Studio 2054, όπου τραγούδησε μερικά κομμάτια από το άλμπουμ Future Nostalgia, αλλά και μερικές παλιότερες επιτυχίες της όπως το  New Rules ,  One Kiss  κ.α. Στην συναυλία βρέθηκαν επίσης διάφοροι γκέστ σταρς, όπως ο Έλτον Τζον, η Κάιλι Μινόγκ, η Angèle, η The Blessed Madonna κ.ά. To Future Nostalgia ήταν το πιο πετυχημένο άλμπουμ από γυναίκα (και πέμπτο άλμπουμ γενικώς) στο Spotify για το 2020.
Στις 11 Φεβρουαρίου 2021, κυκλοφόρησε το τελευταίο μέχρι στιγμής σινγκλ από το άλμπουμ με τίτλο We're Good μαζί με τη ντελούξ βερσιόν του άλμπουμ με τίτλο Future Nostalgia: The Moonlight Edition.
Μουσικό στιλ και επιρροές
Η Ντούα Λίπα αναφέρεται ως ποπ τραγουδίστρια, ενώ η ίδια χαρακτηρίζει το μουσικό της στυλ ως dark pop. Μεταξύ των μουσικών της επιρροών αναφέρει τις Pink και Νέλι Φουρτάντο, το γυναικείο συγκρότημα Destiny's Child, τον Τουπάκ Σακούρ και τον Κέντρικ Λαμάρ. Σύμφωνα με την καλλιτέχνιδα, το δεύτερο προσωπικό της άλμπουμ (Future Nostalgia) έχει επιρροές από καλλιτέχνες που άκουγε κατά την εφηβεία της, όπως η Μαντόνα, η Γκουέν Στεφάνι, οι Moloko και οι OutKast.
Δημόσια δράση και απόψεις
μικρογραφία|276x276εσ|Η Λίπα σε συναυλία στο Λος Άντζελες υψώνοντας τη [[σημαία των ΛΟΑΤ|σημαία της ΛΟΑΤ κοινότητας.]] Η Λίπα είναι χρηματοδότης του φιλανθρωπικού οργανισμού Sunny Hill Foundation που εδρεύει στην Πρίστινα, ενώ για τη δράση της τιμήθηκε τον Αύγουστο του 2018 από τον δήμο της πόλης. Το 2019 συμπεριλήφθηκε μεταξύ των καλλιτεχνών αλβανικής καταγωγής (όπως η Ρίτα Όρα και η Μπίμπι Ρέξα) που έκαναν έκκληση για βοήθεια προς τους πληγέντες του πολύνεκρου σεισμού της Αλβανίας. Τον Δεκέμβριο του 2019 κάλεσε δημόσια σε στήριξη του Εργατικού Κόμματος ενόψει των γενικών εκλογών εκείνου του έτους. Τον Μάρτιο του 2020 δήλωσε δημόσια τη στήριξή της στον Αμερικανό γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς ενόψει των εσωκομματικών εκλογών του Δημοκρατικού Κόμματος για το χρίσμα του υποψηφίου για τις αμερικανικές Προεδρικές Εκλογές και αργότερα κάλεσε τους Αμερικανούς πολίτες αλβανικής καταγωγής να ψηφίσουν τον Τζο Μπάιντεν, αναφερόμενη στην φιλοαλβανική πολιτική του Μπάιντεν στο ζήτημα του Κοσσυφοπεδίου, τόσο την περίοδο της νατοϊκής επέμβασης στη Γιουγκοσλαβία, όσο και κατά την διακήρυξη της ανεξαρτησίας του 2008. Η ίδια αυτοπροσδιορίζεται ως φεμινίστρια και δηλώνει υπέρμαχος της ισότητας των δύο φύλων. Στις αρχές του 2020 συμμετείχε στις εκδηλώσεις της παρέλασης υπερηφάνειας Mardi Gras στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Αργότερα, συμμετείχε μαζί με άλλους καλλιτέχνες στις διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Λονδίνο στο πλαίσιο του κοινωνικού κινήματος Black Lives Matter.
Τον Ιούλιο του 2020, δημοσίευσε στον λογαριασμό της στο Twitter ανάρτηση που απεικόνιζε σημαία με τον χάρτη της «Μεγάλης Αλβανίας», η οποία εκτός από την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο περιλάμβανε ακόμη εδάφη γειτονικών κρατών, ήτοι της Ελλάδας, της Σερβίας, της Βόρειας Μακεδονίας και του Μαυροβουνίου. Η εικόνα συνοδευόταν με αναφορά της Λίπα περί αυτοχθόνων σε αντιδιαστολή με τους απογόνους μεταναστών ή εποίκων. Η συγκεκριμένη ανάρτηση προκάλεσε έντονες αντιδράσεις, καθώς συνδέθηκε με την ρητορική αλβανικών υπερεθνικιστικών κύκλων. Ο Λουξεμβουργιανός ιστορικός και πολιτικός επιστήμονας με πεδίο μελέτης τα Βαλκάνια, Φλόριαν Μπίεμπερ, χαρακτήρισε την ανάρτηση ως «ηλίθιο εθνικισμό», ενώ αντιμετώπισε επικριτικά και την αναφορά της Λίπα σε αυτόχθονες, ειδικά από τη στιγμή που η ίδια αποτελεί παράδειγμα ενός επιτυχημένου παιδιού μεταναστών. Αργότερα η Λίπα ισχυρίστηκε πως δεν ήθελε να προκαλέσει μίσος και έκανε λόγο για σκόπιμη παρερμηνεία της ανάρτησής της, δηλώνοντας αντίθετη σε κύκλους που προωθούν την εθνικιστική απόσχιση αλλά και περήφανη για την καταγωγή της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι στιχουργοί Κατηγορία:Άγγλοι φεμινιστές Κατηγορία:Βρετανοί φεμινιστές Κατηγορία:Άγγλοι ακτιβιστές Κατηγορία:Βρετανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Βρετανοί μοντέλα Κατηγορία:Άγγλοι με καταγωγή από το Κοσσυφοπέδιο Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Αλβανίας Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Βραβευμένοι με Grammy
Μονή Ξηροποτάμου
Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Αρχιμανδρίτης Ιωσήφ Ξηροποταμινός.
Ιστορία
Ιδρύθηκε από τον μοναχό Παύλο Ξηροποταμινό που μόνασε την εποχή του Οσίου Αθανασίου τον Αθωνίτη, (τέλη του 10ου αιώνα). Η δε ακμή της οφείλεται στους Παλαιολόγους. Στη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, κατά τον 16ο αιώνα στη Μονή αυτή στάθηκε μέγας ευεργέτης ο Σουλτάνος Σελίμ Β΄ που τη νίκη του εναντίον των Μαμελούκων της Τυνησίας, κατόπιν θαυματουργού εμφάνισης σαράντα πολεμιστών, την απέδωσε στους Αγίους τεσσαράκοντα μάρτυρες, προστάτες της Μονής.
Το καθολικό της είναι αφιερωμένο στους Τεσσαράκοντα Μάρτυρες. Μεταξύ των κειμηλίων που φυλάσσονται στο Καθολικό συμπεριλαμβάνεται το μεγαλύτερο τεμάχιο Τιμίου Ξύλου που υπάρχει στον κόσμο (Έχει μήκος 31 εκατοστά, πλάτος 16 και πάχος 25 εκατοστά. Κατά μία παράδοση είναι δώρο του αυτοκράτορα Ρωμανού A', ενώ κατά μία άλλη αποτελεί αφιέρωμα της Αυτοκράτειρας Πουλχερίας), άλλα μικρότερα τεμάχια του ίδιου ξύλου, λειψανοθήκη με οστά των Αγίων Σαράντα και άλλες με λείψανα αγίων. Η μονή διαθέτει πολλά και αξιόλογα κειμήλια. Φυλάσσεται επίσης μέρος από τα δώρα των Mάγων που προσκύνησαν τη γέννηση του Χριστού, τμήμα από τον Ακάνθινο Στέφανο, το Σπόγγο και τη Χλαμύδα. Σε λειψανοθήκες, βρίσκονται τα λείψανα εξήντα ενός Αγίων.
Η μονή Ξηροποτάμου έχει συνολικά εντός και εκτός του μοναστηριακού της συγκροτήματος 16 παρεκκλήσια. Μέσα είναι επτά από τα οποία τα 5 είναι αγιογραφημένα. Στο Καθολικό αμφίπλευρα της λιτής υπάρχουν δύο αγιογραφημένα παρεκκλήσια των Αρχαγγέλων και των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. Από αυτά, που βρίσκονται στις πτέρυγες της μονής, τοιχογραφημένο είναι εκείνο της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στη νοτιοδυτική γωνία. Τα υπόλοιπα φέρουν μόνον φορητές εικόνες και είναι του Προδρόμου και των Εισοδίων της Θεοτόκου στη δυτική πτέρυγα, και του Αγίου Θεοδοσίου και του Αγίου Γεωργίου στην ανατολική πτέρυγα της μονής. Έξω από τη μονή βρίσκονται τα άλλα εννέα παρεκκλήσια. Το κοιμητήριο της μονής Ξηροποτάμου είναι αφιερωμένο στους Άγιους Πάντες
Μοναστική δύναμη
Στις μέρες μας, στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου εγκαταβιώνουν (μοναστηριακοί και εξαρτηματικοί) περίπου είκοσι πέντε μοναχοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ξηροποταμου
Κομητεία του Φοντί
Η Κομητεία του Φοντί ήταν αρχικά έδαφος, φέουδο, του Δουκάτου της Γκαέτα κι έπειτα πολιτική οντότητα του Βασιλείου της Νάπολης, από το 1140, στην Ιταλική χερσόνησο κατά τον μεσαίωνα.
Η Κομητεία αρχικά δημιουργήθηκε κατά τον 10ο αιώνα όταν ο Πάπας Ιωάννης Η΄ παραχώρησε τις πόλεις Φοντί και Τραέττο, που ανήκαν στις παπικές κτήσεις, στο Δουκάτο της Γκαέτα σαν ανταμοιβή στον δούκα Ντοκιμπίλη Α΄ για το σπάσιμο της συμμαχίας που είχε με τους Σαρακηνούς. Ο Ντοκιμπίλης στην διαθήκη που άφησε όριζε τον γιο του Μαρίνο Β΄ δούκα της πόλης και πρώτο κυβερνήτη του φέουδου από το 954. Η κομητεία κυβερνήθηκε κυρίως από την Οικογένεια Γκαετάνι, τους ντ΄ Ακουίλα, αργότερα από τους ντ΄ Ακουίλα-Καετάνι, τους Κολόννα και τους Σάγκρο.
Θάλεια Σπανού
Η Θάλεια Σπανού (1925, Φούρνοι Ικαρίας - 1 Απριλίου 1993, Αιγάλεω Αττικής) ήταν Ελληνίδα λαϊκή τραγουδίστρια.
Ήταν κόρη του Μανώλη Κονδύλα, ενώ στην Ικαρία γεννήθηκε και ο μετέπειτα σύζυγός της, ο οργανοπαίκτης Αντώνης Σπανός. Οι δυο τους έφτιαξαν μουσικό συγκρότημα νησιώτικων τραγουδιών και πραγματοποιούσαν εμφανίσεις σε πανηγύρια των Φούρνων, της Ικαρίας και της Σάμου. Πρωτοεμφανίσθηκαν στη δισκογραφία το 1954. Η Θ.Σ. συμμετείχε στο "Σύλλογο προς διάδοση της εθνικής μουσικής" του Σίμωνα Καρρά, ενώ έλαβε μέρος σε πολλές μαγνητοσκοπήσεις δημοτικών τραγουδιών που προβλήθηκαν από την κρατική τηλεόραση. Εμφανίσθηκε, μαζί με τον άνδρα της, σε δυο ταινίες του Παντελή Βούλγαρη ("Το Προξενιό της Άννας", "Πέτρινα Χρόνια").
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Σ. Κανίθα Σαμπάθ
Η '''Σ. Κανίθα Σαμπάθ''' (γεννήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 1965) είναι Ινδή πολιτικός και μέλος της 12ης και 14ης Νομοθετικής Συνέλευσης του Ταμίλ Ναντού από τις εκλογικές περιφέρειες Τιρουπποπούρ και Μαντουραντακάμ, αντίστοιχα, τα οποία προορίζονται για υποψηφίους από τις προγραμματισμένες Κάστες. Εκπροσώπησε το κόμμα Πανινδικό Άννα Ντραβίντα Μουνέτρα Καζαγκάμ.
Οι εκλογές του 2016 είχαν ως αποτέλεσμα την νίκη του Σ. Πουγκαζένθι στην εκλογική της περιφέρεια.
Η Σαμπάθ γεννήθηκε στο Τιρουβαναμαλάι στις 5 Νοεμβρίου 1965. Είναι παντρεμένη και έχει τρία παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί πολιτικοί
Μεικτές πολεμικές τέχνες
Οι μεικτές πολεμικές τέχνες (Αγγλικά: mixed martial arts, συντομογραφία: MMA) είναι ένα μαχητικό άθλημα πλήρους επαφής (full contact) που επιτρέπει τη χρήση τόσο των χτυπημάτων όσο και των λαβών, είτε από όρθια θέση είτε από το έδαφος. Συμπεριλαμβάνει πολλά μαχητικά αθλήματα και πολεμικές τέχνες όπως την πυγμαχία, την πάλη, το μάι τάι, βραζιλιάνικο Ζίου Ζίτσου, το kick boxing, το ταεκβοντό, το καράτε, το τζούντο και άλλα. Οι ρίζες των σύγχρονων μεικτών πολεμικών τεχνών μπορούν να εντοπιστούν στους αρχαίους Ολυμπιακούς Αγώνες στο αγώνισμα του Παγκράτιου όπως όμως και σε διάφορα ανάμεικτα αγωνιστικά στυλ που έλαβαν χώρα σε όλη την Ευρώπη, την Ιαπωνία και τη Νοτιοανατολική Ασία στις αρχές του 20ου αιώνα.
Το μαχητικό άθλημα Vale tudo (όλα επιτρέπονται) που είχε αναπτυχθεί στη Βραζιλία από το 1920 μεταδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από την η οικογένεια Gracie το 1993, με την ίδρυση του Ultimate Fighting Championship (UFC). Επαγγελματικοί αγώνες MMA είχαν επίσης πραγματοποιηθεί στην Ιαπωνία από το μαχητικό άθλημα Shooto αρχής γενομένης το 1989. Εν ευθέτω χρόνω το πιο επικίνδυνο vale tudo τροποποιήθηκε με την λήψη πρόσθετων κανόνων κι έγινε ασφαλέστερο οδηγώντας στη σημερινή διαδεδομένη και οργανωμένη μορφή του ΜΜΑ.
Αρχικά προωθήθηκε σαν διαγωνισμός μέσω του οποίου θα διακρινόταν η αποτελεσματικότερη πολεμική τέχνη σε περίπτωση αληθινής άοπλης μάχης ενός εναντίον ενός, οι αντίπαλοι αγωνίζονταν με ελάχιστους κανόνες. Αργότερα το στυλ των αθλητών εμπεριείχε πολλές πολεμικές τέχνες, την ίδια περίοδο οι διοργανωτές υιοθέτησαν κι άλλους κανόνες για να αυξήσουν την ασφάλεια και την κοινωνική αποδοχή του αθλήματος. Το όνομα mixed martial arts επινοήθηκε από τον Rick Blume, πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Battlecade, το 1995. Μετά από αυτές τις αλλαγές, το άθλημα έχει δει την αύξηση της εμπορικότητάς του με το σύστημα pay per view και της δημοτικότητάς του που πλέον ανταγωνίζεται την πυγμαχία και την επαγγελματική πάλη.
Πρώιμη Ιστορία
Κατά την αρχαιότητα υπήρχε ένα Ολυμπιακό μαχητικό άθλημα ονόματι Παγκράτιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα του οποίου ήταν ο συνδυασμός κτυπημάτων και λαβών, σχεδόν όπως συμβαίνει και στο σύγχρονο ΜΜΑ. Το παγκράτιο πέρασε από την κοιτίδα του την Αρχαία Ελλάδα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Αγώνες υβριδικών πολεμικών τεχνών αναφέρεται ότι πραγματοποιούνταν στα τέλη της δεκαετίας του 1880 όταν και οι παλαιστές που εκπροσωπούσαν μια ευρεία γκάμα από μαχητικά στυλ -συμπεριλαμβανομένων σε αυτά και διaφόρων μορφών κατς, ελληνορωμαϊκής πάλης και πολλών άλλων- συναντιόνταν σε διαγωνισμούς και τουρνουά σε όλη την Ευρώπη.
Στις ΗΠΑ η πρώτη σημαντική αναμέτρηση ανάμεσα σε παλαιστή και πυγμάχο στη σύγχρονη εποχή έγινε το 1887 όταν ο Τζον Σάλιβαν (John L. Sullivan), ο τότε παγκόσμιος πρωταθλητής της πυγμαχίας στην κατηγορία βαρέων βαρών, μπήκε στο ρινγκ με τον δάσκαλό του, τον πρωταθλητή ελληνορωμαϊκής πάλης Γουίλιαμ Μάλντουν (William Muldoon), και έπεσε στο καναβάτσο μέσα σε δύο λεπτά. Η επόμενη δημόσια αναμέτρηση έγινε στα τέλη της δεκαετίας του 1890 όταν ο μελλοντικός πρωταθλητής του μποξ Μπομπ Φίτζσιμονς (Bob Fitzsimmons) νίκησε τον πρωταθλητή ελληνορωμαϊκής Έρνεστ Ρόμπερ (Ernest Roeber).
Ακόμα ένα πρώιμο παράδειγμα μεικτών πολεμικών τεχνών είναι το bartitsu, ιδρυτής του οποίου ήταν ο Μπάρτον Ράιτ (Edward William Barton-Wright), στο Λονδίνο του 1899. Το bartitsu συνδύαζε τεχνικές από τζούντο, ζίου ζίτσου, μποξ, σαβατ (savate) και canne de combat (γαλλική πολεμική τέχνη με ραβδιά) και ήταν η πρώτη γνωστή πολεμική τέχνη που συνδύαζε τεχνικές από την Ευρώπη και την Ασία.
Translated with www.DeepL.com/Translator (free version)
Καθώς η δημοτηκότητα της επαγγελματικής πάλης εξασθένισε μετά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο αυτή χωρίστηκε σε δύο είδη: αυτό στο οποίο οι αντίπαλοι όντως ανταγωνίζονταν και σε εκείνο στο οποίο πρόσφεραν απλώς θέαμα.
Σημαία της Ρουμανίας
thumb|250px|Σημαία της Ρουμανίας. Λόγος 2:3
Μεικτές πολεμικές τέχνες
Πρώιμη Ιστορία
Το 1936, ο βαρέων βαρών μποξέρ Κινγκφις Λεβίνσκι (Kingfish Levinsky) και ο βετεράνος επαγγελματίας παλαιστής Ρέι Στιλ (Ray Steele) αγωνίστηκαν σε ένα μεικτό ματς, στο οποίο ο Στιλ νίκησε σε 35 δευτερόλεπτα.
Σημαία της Ρουμανίας
Η εθνική σημαία της Ρουμανίας είναι τρεις κάθετες λωρίδες χρώματος μπλε, κίτρινου και κόκκινου. Τα χρώματα αφορούν τις ιστορικές επαρχίες της Ρουμανίας. Το σημερινό σχέδιο της σημαίας καθιερώθηκε επίσημα το 1994, είναι όμως σε χρήση από τις 27 Δεκεμβρίου του 1989. Η πρώτη σημαία χρονολογείται από το όμως τα ίδια τα χρώματα είχαν αποκτήσει ιδιαίτερη σημαντικότητα ήδη από τον 6ο αιώνα.
Επί βασιλείας του άρχοντα (Domnitor) Αλεξάνδρου Ιωάννη Κούζα και τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Καρόλου Α΄, τα χρώματα ήταν σε οριζόντια τοποθέτηση, ως εξής: από επάνω προς τα κάτω, μπλε, κίτρινο, κόκκινο. Επίσης, έφερε το εθνόσημο της Ρουμανίας στο κέντρο της σημαίας.
Ιστορία
Μία από τις πρώτες παρουσίες της σημαίας υπάρχει στη Νεαρά XI, που εκδόθηκε στις 14 Απριλίου 535 από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Ανάμεσα στα άλλα, περιγράφεται η λεγόμενη Δακία του Ιουστινιανού και περιέχει ένα εθνόσημο για τη χώρα αυτή.
Τα τρία επίσημα χρώματα επανεμφανίστηκαν έπειτα από τον 9ο αιώνα, εποχή που άρχισε να γεννιέται το ρουμανικό έθνος.
Μεικτές πολεμικές τέχνες
Πρώιμη Ιστορία
Το 2004 ο πρόεδρος του UFC Ντάνα Γουάιτ (Dana White) αποκάλεσαι τον Μπρους Λη ως τον πατέρα των μεικτών πολεμικών τεχνών δηλώνοντας πως: ''Αν κοιτάξεις τον τρόπο που ο Μπρους Λη έκανε προπόνηση, τον τρόπο που μαχόταν, και πολλά από όσα έγραψε, είπε το τέλειο στυλ είναι το μη "στυλ". Παίρνεις κάτι από όλα. Παίρνεις τα καλά από κάθε διαφορετικό τομέα, χρησιμοποιώντας ότι είναι λειτουργικό, και πετάς τα υπόλοιπα.''
Αθλητές MMA
Κάποιοι αθλητές MMA και UFC είναι οι εξής:
Σημαία της Ρουμανίας
Ιστορία
Το 1600 για σύντομη χρονική περίοδο ενώθηκαν και οι τρεις ρουμανικές επαρχίες από τον ηγεμόνα Μιχαήλ το Γενναίο, ο οποίος όμως δολοφονήθηκε έναν χρόνο αργότερα. Τα τρία χρώματα χρησιμοποιούνταν την περίοδο 1599-1601 σε διπλώματα ευγενών που είχαν την εύνοια του Μιχαήλ.
Μεικτές πολεμικές τέχνες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες
Σημαία της Ρουμανίας
Ιστορία
Στη διάρκεια της Επανάστασης κατά των Φαναριωτών, το 1821, τα τρία χρώματα ήταν στη σημαία του Θεόδωρου Βλαδιμηρέσκου, αρχηγού της εξέγερσης στη Βλαχία. Ενώ το κύριο χρώμα της σημαίας ήταν λευκό, το μέρος κοντά στον ιστό είχε τρεις σειρές από φούντες, χρώματος κόκκινου, μπλε και κίτρινου, δύο προς δύο.
Επίσημη σημαία, 19ος αιώνας
Η πρώτη επίσημη σημαία με τα τρία χρώματα έκανε την εμφάνισή της το 1834, επί ηγεμονίας του Δημητρίου Γκίκα.. Την ίδια περίοδο χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο για τα πολεμικά πλοία και ως στρατιωτική σημαία ο αετός.Αυτή ήταν η πρώτη ενοποίηση των χρωμάτων, τα οποία αργότερα απέκτησαν εθνικιστική χροιά, με τις Επαναστάσεις του 1848.
Με το Διάταγμα νούμερο 1, στις 14 Ιουνίου 1848 και με το λεπτομερέστερο 252, στις 13 Ιουλίου του 1848, καθορίστηκαν τα χρώματα της σημαίας ως «μπλε σκούρο, κίτρινο ανοικτό και κόκκινο». Η σημαία είχε τα χρώματα κάθετα, με το μπλε στο μέρος κοντά στον ιστό και έφερε την επιγραφή «Δικαιοσύνη, Αδερφότητα».
Η εθνική σημαία επικυρώθηκε ξανά το 1859 και μέχρι το 1866 είχε το μπλε στο κάτω μέρος. Τα τρία χρώματα διατηρήθηκαν αλλά σε οριζόντια μορφή, για να ξαναγίνουν κατακόρυφα το 1867, επί βασιλείας του Καρόλου Α΄ (1881-1947). Με τη μορφή αυτή παραμένει ως σήμερα.
Λαϊκή Δημοκρατία της Ρουμανίας
Το 1948 με την εγκαθίδρυση του κομμουνισμού (1947-1989) αντικαταστάθηκε το παραδοσιακό εθνόσημο που χρησιμοποιούνταν από παλιά και έκανε την εμφάνισή του το εθνόσημο που είχε την επίδραση της ΕΣΣΔ. Αποτελούνταν από στάχυα δεμένα με κορδέλα στα εθνικά χρώματα με τα γράμματα RPR (Λαϊκή Δημοκρατία της Ρουμανίας). Η εικόνα αυτή απεικονίζει τον ορυκτό πλούτο της χώρας και τη λάμψη του ήλιου.
Το κόκκινο αστέρι στο πάνω μέρος του εθνόσημου συμβολίζει το σοσιαλισμό και προστέθηκε το 1952.
Μια τρίτη έκδοση καθιερώθηκε στις 21 Αυγούστου του 1965. Σε αυτήν τα αρχικά με τα τρία γράμματα αντικαταστάθηκαν από τη λέξη ROMÂNIA σε περγαμηνή και εκατέρωθεν της τελευταίας τις λέξεις REPUBLICA και SOCIALISTĂ έτσι ώστε να γράφει «Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρουμανίας».
Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι μαθητές των σχολείων διδάσκονταν ότι το κόκκινο συμβολίζει το αίμα των πεσόντων ηρώων, το κίτρινο ήταν για τους αγρούς και το γαλάζιο για τον ουρανό. Μάλιστα η αναφορά στα χρώματα γινόταν με την αντίστροφη σειρά, με πρώτο το κόκκινο.
Η Αντεπανάσταση του 1989
thumb|right|200px|Ρουμανική σημαία χωρίς το εθνόσημο (με κομμένο το κομμουνιστικό σύμβολο) Στη διάρκεια των ημερών της Αντεπανάστασης του 1989 που οδήγησε στην πτώση του κομμουνισμού στη χώρα, οι διαδηλωτές στην Τιμισοάρα και στο Βουκουρέστι είχαν σημαίες με μια στρογγυλή τρύπα στη μέση.
Μερικές ημέρες αργότερα, στις 27 Δεκεμβρίου του 1989, η προσωρινή κυβέρνηση αποφάσισε ανεπίσημα να μην προσθέσει στη σημαία άλλο εθνόσημο. Έτσι, η σημαία πήρε τη μορφή που έχει και σήμερα.
Παρόμοιες σημαίες
Η ρουμανική σημαία είναι σχεδόν πανομοιότυπη με τη σημαία του Τσαντ, με πιο απαλό τόνο όμως στο μπλε της. Είναι επίσης παρόμοια με τη σημαία της Ανδόρρας και της Μολδαβίας, οι οποίες όμως έχουν εθνόσημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρουμανία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ρουμανίας
Εύρος (σιδηροδρομικής γραμμής)
thumb|350px| Η κάθε χώρα χρωματίζεται βάσει του πίνακα, ανάλογα με το εύρος των περισσότερων σιδηροδρομικών γραμμών της thumb|350px|Πίνακας εύρους σιδηροδρομικών γραμμών. Εύρος σιδηροδρομικής γραμμής είναι η απόσταση που έχουν μεταξύ των εσωτερικών πλευρών τους οι σιδηροτροχιές, κοινώς ράγες. Το εύρος ποικίλει σε τιμές, σε πολλές χώρες συνυπάρχουν πολλά και γνωστότερα όλων είναι:
Κατηγορίες & χρήσεις
Το εύρος της σιδηροδρομικής γραμμής διαιρείται στις εξής κατηγορίες: thumb|Τρένο-μινιατούρα με γραμμή ελάχιστου εύρους (89 mm) στο Avon Valley Country Park thumb|Τρένο-μινιατούρα του Anse Pont με γραμμή ελάχιστου εύρους (381 mm)
Ελάχιστο εύρος
Στο ελάχιστο εύρος (Minimum gauge), η απόσταση κυμαίνεται μέχρι και 495 mm και εφαρμόζεται σε μικρές μεταφορές π.χ. σε ορυχεία κλπ, σε λούνα παρκ καθώς και σε τουριστικούς σιδηροδρόμους-μινιατούρες που βρίσκονται επί το πλείστον σε πάρκα.
Αναλυτικότερα, το ελάχιστο εύρος έχει ως εξής:
Στενό εύρος
right|thumb|Το "[[Τρενάκι Πηλίου|τρενάκι του Πηλίου" με γραμμή στενού εύρους (600 mm)]] Στο στενό εύρος (Narrow gauge), η απόσταση κυμαίνεται από 500 mm μέχρι και 1,429 mm όπου περιλαμβάνεται και το λεγόμενο μετρικό εύρος (1000 mm), εφαρμόζεται σε τρένα-μινιατούρες και λούνα παρκ, σε τουριστικά τρένα και αρκετά ενδοχώρια δίκτυα σε διάφορα κράτη, ενώ στο παρελθόν είχε πολύ μεγαλύτερη εφαρμογή στους σιδηρόδρομους προτού επικρατήσει το κανονικό εύρος. Στην Ελλάδα το παρατηρούμε στον πασίγνωστο "Μουτζούρη" ή αλλιώς "τρενάκι του Πηλίου" (600 mm), στον "οδοντωτό" Διακοπτού-Καλαβρύτων (750 mm), στο τελεφερίκ Λυκαβηττού και στο σιδηροδρομικό δίκτυο Πελοποννήσου (1000 mm). Παλιότερα επικρατούσε και στο υπόλοιπο ελληνικό σιδηροδρομικό δίκτυο π.χ. στους σιδηρόδρομους Θεσσαλίας, στους σιδηρόδρομους Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου, στους σιδηρόδρομους Αττικής καθώς & στις γραμμές των παλιών δικτύων τραμ Αθήνας, Θεσσαλονίκης, Βόλου, Καλαμάτας και Πάτρας.
Αναλυτικότερα, το στενό εύρος έχει ως εξής:
Κανονικό εύρος
Στο κανονικό εύρος (Standard gauge), η απόσταση κυμαίνεται από 1432 mm μέχρι και 1,440 mm, αλλά επικρατεί η μεσαία (1435 mm). Σήμερα εφαρμόζεται σε όλο τον κόσμο, ακόμα και σε κράτη όπου επικρατεί άλλο εύρος στα σιδηροδρομικά τους δίκτυα, προκειμένου να συνδέονται ορισμένες γραμμές δημιουργώντας διαδρομές εξωτερικού.
Άν και δεν έχει καμμία σημασία στις εφαρμογές, το κανονικό εύρος υπολογίζεται μερικές φορές όχι ξεχωριστή κατηγορία, αλλά μέγιστο στενό εύρος.
Αναλυτικότερα, το κανονικό εύρος έχει ως εξής:
Φαρδύ εύρος
Αναλυτικότερα, το φαρδύ εύρος έχει ως εξής:
Με κάποιες ορισμένες τιμές, το εύρος είναι πολύ περισσότερο γνωστό με όνομα και πρόκειται για:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές
.hk
.hk είναι ο top-level domain κωδικός για το Χονγκ Κονγκ στο διαδίκτυο.
Ιστορία
Από την έναρξή του το 1990 έως το 2002, τον διαχειριζόταν το Joint University Computer Centre. Το 2002, μέσω ενός «Μνημονίου Συνεννόησης» με την κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ, η HKIRC ανέλαβε τη διαχείριση του «.hk», ενώ η Hong Kong Domain Name Registration Corporation Limited (HKDNR), η εξ ολοκλήρου θυγατρική της HKIRC, έγινε υπεύθυνη για την καθημερινή διαχείριση της υπηρεσίας εγγραφής για συγκεκριμένα ονόματα του «.hk» domain και γενικά ονόματα του «.hk» domain (π.χ. www.myname.hk). Τα ονόματα «.hk» domain μπορούν να καταχωρηθούν τόσο στο δεύτερο όσο και στο τρίτο επίπεδο.
Τον Ιούνιο του 2010, η ICANN ενέκρινε τη χρήση του διεθνοποιημένου κωδικού χώρας domain ανώτατου επιπέδου «.香港 »(χονγκ Κονγκ με απλοποιημένους κινεζικούς χαρακτήρες και παραδοσιακούς κινεζικούς χαρακτήρες, όνομα DNS: .xn--j6w193g) από την HKIRC. Αυτό το TLD προστέθηκε στο DNS τον Ιούλιο του 2010. Η εγγραφή προτεραιότητας πριν από την εκκίνηση για το «.香港» ξεκίνησε στις 22 Φεβρουαρίου 2011. Ο πρώτος domain «.香港» ενεργοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου 2011. Οι κατηγορίες domain 香港 άνοιξαν για δημόσια εγγραφή από τις 31 Μαΐου 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Πανελλήνιο πρωτάθλημα Ελευθέρας πάλης γυναικών
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα Ελευθέρας πάλης γυναικών ξεκίνησε το 1992. Είναι το μοναδικό πρωτάθλημα γυναικών, καθώς το στυλ της Ελληνορωμαϊκής δεν υπάρχει για τις γυναίκες.
Κατηγορίες βάρους
Οι παλαίστριες αγωνίζονται στις παρακάτω κατηγορίες βάρους:
Πηγές
Ελευθέρα Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ελευθέρας Πάλης
Παναγιώτης Πάνου
Ο Παναγιώτης Πάνου (αλβανικά: Panajot Pano, 7 Μαρτίου 1939 - 19 Ιανουαρίου 2010 ) Θεωρείται ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής της Αλβανίας όλων των εποχών. Αναδείχθηκε πολλές φορές πρωταθλητής σε εθνικό επίπεδο ενώ αγωνίστηκε και με την εθνική ομάδα της Αλβανίας. Αποκλήθηκε και «Πελέ της Αλβανίας».
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Δυρράχιο, με καταγωγή από το Ελευθεροχώρι, Δέλβινου, της νότιας Αλβανίας. Ξεκίνησε την καριέρα του ως τερματοφύλακας στις ακαδημίες νέων της ομάδας SK Τίρανα, ωστόσο διακρίθηκε στη θέση του μπροστινού κεντρώου στην Παρτιζάνι Τιράνων. Κατά τη διάρκεια της 18ετούς καριέρας του έπαιξε σε 24 αγώνες με την εθνική Αλβανίας και τιμήθηκε με το βραβείο του Ιωβηλαίου της UEFA.
Με την Παρτιζάνι κατέκτησε τέσσερα αλβανικά πρωταθλήματα, πέντε Κύπελλα Αλβανίας και το 1970 το Βαλκανικό Κύπελλο. Σε διεθνές επίπεδο, έπαιξε 25 φορές με την εθνική της Αλβανίας και πέτυχε 3 τέρματα.
Το Νοέμβριο του 2003 επιλέχθηκε ως χρυσός παίκτης του Ιωβηλαίου της UEFA από την ποδοσφαιρική ένωση της Αλβανίας. Η τελευταία τον ανακήρυξε ως τον καλύτερο παίκτη των τελευταίων 50 ετών. Το 2005, κατατάχτηκε στην κορυφή λίστας της FIFA, που περιελάμβανε 100 ποδοσφαιριστές, έναν από κάθε χώρα.
Στις 6 Μαρτίου του 2009 ο Πάνου τιμήθηκε από τον Αλβανό Πρόεδρο Μπαμίρ Τόπι με τον ανώτατο τίτλο του κράτους, το παράσημο της Τιμής του Έθνους. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που ένας ποδοσφαιριστής βραβευόταν με το εν λόγω παράσημο.
Πέθανε στο Τζάκσονβιλ της Φλόριντα των ΗΠΑ έπειτα από καρδιακή προσβολή στις 19 Ιανουαρίου του 2010. Στην Αλβανία κηρύχθηκε εθνικό πένθος για την απώλεια του Πάνου. Ο γιος του, Λεωνίδας, έπαιξε ποδόσφαιρο στην Ξάνθη και στον ΠΑΣ Γιάννενα, ομάδες του ελληνικού πρωταθλήματος (Σούπερ Λίγκα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Τίρανα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάνι Τιράνων Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ
Γαλλική Σχολή Αθηνών
Η Γαλλική Σχολή Αθηνών (Γαλλικά: École Française d'Athènes (EfA)) είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που βρίσκονται στην Αθήνα.
Ιστορία
Η γαλλική σχολή, που ιδρύθηκε το 1846, δεν είναι μόνο το παλαιότερο ξένο ινστιτούτο που ιδρύθηκε στην Αθήνα, μα επίσης το πρώτο ακαδημαϊκό γαλλικό ινστιτούτο εκτός Γαλλίας. Η ίδρυσή του συνδέεται με το γαλλικό φιλελληνισμό, αλλά και με την πολιτική της Γαλλίας στην ανατολική μεσόγειο, την εποχή εκείνη.
Εκπαιδευτικό Ινστιτούτο
Αντίθετα από τα περισσότερα ξένα ινστιτούτα, το ΕfA μοιάζει περισσότερο με σχολή μεταπτυχιακών σπουδών παρά με ένα απλό ινστιτούτο ερευνών. Μερικές από τις υποτροφίες που προσφέρει μπορούν να ανανεωθούν έως και τέσσερα χρόνια, προσφέροντας έτσι στους σπουδαστές που το επιθυμούν να διεξάγουν μέρος ή και ολόκληρη τη διδακτορική τους διατριβή στην Αθήνα.
Ανασκαφές
Στα 160 χρόνια από την ίδρυσή της η γαλλική σχολή έχει συμμετάσχει σε πολλές ανασκαφές, όπως στους Φιλίππους, στους Δελφούς, στη Θάσο, στο Άργος, στη Δήλο, στα Μάλια και στον Ιτάνο (Κρήτη), αλλά και στην Αμαθούντα της Κύπρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνογαλλικές σχέσεις
Ν.Ο. Καλαμάτας Ποσειδών
Ο  Ναυτικός Όμιλος Καλαμάτας "Ο Ποσειδών" ιδρύθηκε ανεπίσημα το 1924, επίσημα το 1932 και από το 1952 φέρει τη σημερινή επωνυμία. Ο ΝΟΚ, όπως τον αποκαλούν οι κάτοικοι, είναι ο πιο ιστορικός ναυταθλητικός όμιλος της Καλαμάτας. Εκτός από ναυτικά τμήματα, διαθέτει επίσης τμήματα βόλεϊ και σκάκι ενώ παλιότερα είχε ομάδες ποδοσφαίρου, μπάσκετ, τένις και πινγκ πονγκ.
Από τις 26 Ιανουαρίου 2009 πρόεδρος του ΝΟΚ είναι ο Δημήτριος Κακαλίκας. thumb|right|150px|Ο θεός Ποσειδών, παλαιότερο έμβλημα του ΝΟΚ, με το έτος ίδρυσης.
Η ίδρυση
Έτσι στον περίγυρο του λιμανιού, στην λεγόμενη Ντουάνα (τελωνείο) και γενικά στην Παραλία είχε διαμορφωθεί μια μικρή συνοικία, η οποία αποτελείτο από εργάτες του λιμανιού, ναυτικούς, εργαζόμενους στα εργαστήρια και εργοστάσια που υπήρχαν, εμπόρους, ναυτικούς πράκτορες και περιστασιακούς κατοίκους, τους λεγόμενους «Παραλιώτες». Κατά τη διάρκεια της ημέρας ο πληθυσμός της συνοικίας ήταν ιδιαίτερα πολυάριθμος, μιας και κατέβαιναν και κάτοικοι της πόλης με το τραμ για διάφορους λόγους και το καλοκαίρι για αναψυχή.
Το 1923 μια παρέα από Καλαματιανούς, τόσο Παραλιώτες όσο και από την κυρίως πόλη, που αγαπούσαν τη θάλασσα διοργάνωσαν αυτοσχέδιους αγώνες ιστιοπλοΐας. Το επόμενο έτος αποφάσισαν να ιδρύσουν ένα ναυτικό σωματείο που το ονόμασαν "Ποσειδώνα".
Τα επόμενα χρόνια ο "Ποσειδών" λειτουργούσε ανεπίσημα διοργανώνοντας παρεΐστικους αγώνες κολύμβησης, καταδύσεων, υποβρύχιας κολύμβησης και ιστιοπλοΐας.
Η επισημοποίηση
Το 1931 για πρώτη φορά γίνεται μια σοβαρή διοργάνωση κολυμβητικών και ιστιοπλοϊκών αγώνων με μεγάλη επιτυχία και αθρόα συμμετοχή. Τους διοργανώνουν από κοινού ο Ποσειδών με τον άλλο ιστορικό σύλλογο της πόλης, το Μεσσηνιακό και είχαν τη βοήθεια της Ελληνικής Θαλάσσιας Ένωσης (Ε.Θ.Ε.) από την Αθήνα, της οποίας πρόεδρος ήταν ο ναύαρχος Λούνδρας. Από τους κολυμβητικούς αγώνες είναι γνωστός μόνον ο νικητής των 1500 μ. που ήταν ο Μάριος Δικαιάκος.
Εκ των πραγμάτων προέκυψε η αναγκαιότητα της επισημοποίησης του σωματείου και στις 21 Μαρτίου 1932 εγκρίνεται από το πρωτοδικείο της Καλαμάτας το πρώτο καταστατικό του με την επωνυμία: Ναυτικός Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος, «Ο Ποσειδών».
Πρώτος πρόεδρος ανέλαβε ο υφασματέμπορος Γ. Κοντόλαιμος και στο πρώτο Δ.Σ. μετείχαν οι: Παύλος Δημακάκος, Νίκος Συκιώτης, Αλκιβιάδης Πιερρακέας, Γ. Ασημάκος, Δημ. Κατσαμπάνης, Σωκράτης Καλογερέας και Σωτήρης Δικαιάκος. Επόμενος πρόεδρος αναδείχθηκε ο Παύλος Δημακάκος, ο οποίος έκανε και τον προπονητή των αθλητών.
Κατά την προπολεμική περίοδο ο σύλλογος είχε τμήματα κολύμβησης, καταδύσεων, υδατοσφαίρισης και ομάδα ποδόσφαιρου.
Η σημερινή επωνυμία
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1952, με νέα απόφαση του Πρωτοδικείου Καλαμάτας, ο σύλλογος απέκτησε τη σημερινή του επωνυμία: ΝΑΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ «Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ» .
Στο καταστατικό προβλέπεται η δυνατότητα λειτουργίας τμημάτων σε 13 αθλήματα, όχι μόνο ναυτικά: κολύμβηση, ιστιοπλοΐα, υποβρύχια δραστηριότητα και ερασιτεχνική αλιεία, κωπηλασία, θαλάσσιο σκι, καλαθοσφαίριση, πετοσφαίριση, αντισφαίριση, επιτραπέζια αντισφαίριση, σκάκι, στίβος, ενόργανη γυμναστική και ποδηλασία.
thumb|right|250px|Νεώτερο έμβλημα του Ν.Ο. Καλαμάτας. Σήμερα λειτουργούν πέντε αθλητικά τμήματα:
Ποδόσφαιρο
Όπως, αναφέρεται και στην αρχική επωνυμία, ο Ποσειδών είχε αρχικά και ποδοσφαιρικό τμήμα, το οποίο λειτούργησε από το 1931 ως τα πρώτα χρόνια της μεταπολεμικής περιόδου και μετά διαλύθηκε. Το ποδοσφαιρικό τμήμα μετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα και είχε πρόεδρο τον Ηλία Κελλαράκο. Τη σεζόν 1931-32 μετείχε στη β΄ κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος (αναφέρεται ως Ποσειδών Παραλίας) και στις 7 Ιανουαρίου 1932 νίκησε εκτός έδρας τον Πάμισο Μεσσήνης με 5-4 (ημίχρονο 1-4). (Αθλητικός Τύπος, 15/1/1932. )
Την πρώτη μεταπολεμική ομάδα αποτελούσαν οι Νικολακέας, Κατσουλέας Π., Λεμπέσης Παν. (τερματοφύλακες), Κομματάς Ι., Σκαλκέας Λάκης, Κουτούβελας Γ., Ανδροβιτσανέας Παν., Μπιτζωνίδης Ηρ., Μπιτζωνίδης Τέλης, Ξαρχέας, Νταϊφάς Πάνος, Μανωλάκος Αντ., Κάρτσωνας Γ., Κοντόλαιμος Γ., Παρθένιος Νίκος, Παρθένιος Ιωάν., Κάστανος Τάσος, Ραμμέας Μίμης, Βρυώνης Δημ., Μουσελίμης Σωτ.
Τότε βγήκε και το τραγουδάκι του σωματείου:
''«Τρίαινα είναι το σύνθημά μας / με το χρώμα το θαλασσινό / και με τις μπλε τις φανελίτσες / θα βαδίσουμε όλοι εμπρός. / Αθλητής αν θες να γίνεις / εις το σύλλογο αυτό / προπονήσεις πρέπει να’ χεις εκατό» ''.
Μπάσκετ
Στις αρχές της δεκαετίας του ’70 ο Ποσειδών δημιούργησε ομάδες μπάσκετ ανδρών και γυναικών και τμήματα υποδομής στο ανοιχτό γηπεδάκι του ΝΟΚ. Σύντομα ήρθαν οι επιτυχίες και τέσσερις φορές οι ομάδες του προκρίθηκαν στην τελική φάση των πανελληνίων πρωταθλημάτων.
Από τα τμήματα υποδομής προήλθαν ορισμένα σπουδαία ταλέντα, όπως ο Νίκος Χατζής που αργότερα αγωνίστηκε σε ΑΕΚ, Ολυμπιακό και Πανιώνιο, ήταν μέλος της εθνικής παίδων που πήρε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 1993, της εθνικής εφήβων που πήρε το παγκόσμιο πρωτάθλημα το 1995 και αργότερα βασικό μέλος της εθνικής ανδρών. Επίσης, ο Δημήτρης Αβδάλας, επίσης διεθνής με καριέρα σε μεγάλες ομάδες, ο Παπανικολόπουλος, ο Γιαννακόπουλος κ.ά.
Η ομάδα του Ποσειδώνα ανέβηκε σχετικά σύντομα τις κατηγορίες και το 1984-85 αγωνίστηκε στη Β΄ Εθνική, στο νότιο όμιλο, από την οποία υποβιβάστηκε την ίδια χρονιά. Στη συνέχεια έπαιξε για πολλά χρόνια στη Γ΄ Εθνική, για να ξανανέβει στη Β΄ το 2004. Έμεινε τρεις σεζόν, με καλύτερη θέση την 8η (2004-05) και στη συνέχεια υποβιβάστηκε για να οδηγηθεί το 2008 στη διάλυση.
Κολύμβηση
Είναι το πρώτο τμήμα που δημιούργησε ο σύλλογος, διαμορφώνοντας κολυμβητικούς διαδρόμους στη θάλασσα, σε ειδικά περιορισμένο τμήμα του λιμανιού της Καλαμάτας. Εκτός από το Μάριο Δικαιάκο, τη δεκαετία του ’30 ξεχώρισαν οι κολυμβητές Θεμιστοκλής Συκιώτης, Π. Ιωαννίδης. Σε όλη την προπολεμική περίοδο ο σύλλογος διοργάνωνε αγώνες όχι μόνο με τοπικό ενδιαφέρον αλλά και με πανελλήνια απήχηση.
Την περίοδο 1940-46 ο σύλλογος δεν λειτουργεί. Η πρώτη μεταπολεμική δραστηριότητα είναι η διοργάνωση στις 17 Ιουλίου 1948 των κολυμβητικών αγώνων "Ακροπόλεια" με χορηγία της εφημερίδας "Ακρόπολις", από κοινού με τα καλαματιανά σωματεία: Απόλλων Καλαμάτας, Πράσινα Πουλιά Καλαμάτας και ΑΕΚ Καλαμάτας, τα οποία είχαν ναυτικά τμήματα. Πολύ δραστήριος μεταπολεμικός πρόεδρος του σωματείου υπήρξε ο Β. Γεωργόπουλος. Τόσο αυτός όσο και ο διάδοχός του Τάκης Καλιαμβάκος, κατάφεραν να δώσουν υπόσταση στο σωματείο και πανελλήνια αναγνώριση.
Ακολουθεί μια μεγάλη περίοδος κολυμβητικής δράσης που κρατάει ως τις μέρες μας. Μέχρι τη δεκαετία του ’80 οι κολυμβητές του σωματείου προπονούνταν και αγωνίζονταν στο λιμάνι, στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο της Ακτής ΝΟΚ. Μετά την ανέγερση του Δημοτικού Κολυμβητηρίου της πόλης, στην οδό Φιλελλήνων, το κολυμβητικό τμήμα μεταφέρθηκε εκεί. Τη χρυσή αυτή περίοδο ο ΝΟΚ πήρε δύο φορές το Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα (1979, 1980) και κατακτούσε αρκετούς βαθμούς στο πανελλήνιο. Μεγάλος πρωταγωνιστής εκείνης της περιόδου υπήρξε ο Ηλίας Μάλαμας, ο οποίος κατέκτησε πολλά μετάλλια στο ύπτιο και στο ελεύθερο, κατέρριψε πολλά πανελλήνια ρεκόρ μικρών κατηγοριών και το πανελλήνιο ανδρών στα 100 μ. ύπτιο (1.01.04 το 1982), πήρε χρυσά μετάλλια στους βαλκανικούς αγώνες νέων (1981) και ανδρών (1984) και μετείχε στις Ολυμπιάδες 1984 και 1988. Από το 1980 ως το 1985 που αγωνίστηκε με το ΝΟΚ, ο Μάλαμας κατέκτησε 6 χρυσά, 5 ασημένια και 3 χάλκινα μετάλλια στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Από το 1986 εντάχθηκε στον Ολυμπιακό. Τη δεκαετία του '80 σημαντική ήταν επίσης η συνειφορά του Σταυριανέα στο ελεύθερο και του Λυμπέρη.
Σήμερα στο ΝΟΚ αθλούνται δεκάδες κολυμβητές και κολυμβήτριες όλων των ηλικιών, σχεδόν 300 άτομα.
Μαραθώνια κολύμβηση
Η μαραθώνια κολύμβηση στην Καλαμάτα ξεκίνησε το 1988 με τη διοργάνωση του Α΄ κολυμβητικού μαραθώνιου. Πρόκειται για τον αγώνα που είναι γνωστός με την επωνυμία: Διάπλους Μεσσηνιακού Κόλπου. Διεξάγεται στη διαδρομή Καλαμάτα – Κορώνη, σε απόσταση 30 χλμ.
Επίσης, από το 2002 ο ΝΟΚ διοργανώνει τα πανελλήνια πρωταθλήματα 5 και 10 χιλιομέτρων. Ο πρόεδρος του Ν.Ο.Κ να είναι και πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Μαραθώνιας Κολύμβησης.
Υδατοσφαίριση
Είναι από τα παλαιότερα τμήματα του σωματείου, αφού αναφέρεται από το 1932. Ουδέποτε διέκοψε τη δράση του και μεταπολεμικά μετείχε ανελλιπώς στις εθνικές διοργανώσεις, διοργανώνοντας στην Καλαμάτα ομίλους πρωταθλημάτων της Ομοσπονδίας αλλά και ταξιδεύοντας σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Ως τη δεκαετία του ’80 αγωνιζόταν στο λιμάνι.
Είχε αρκετές επιτυχίες και στο παρελθόν το ανδρικό τμήμα έχει καταφέρει να αγωνιστεί στη Β΄ Εθνική και στην Α2. Το 1976 ανέβηκε για πρώτη φορά στη δεύτερη σε πανελλήνιο επίπεδο κατηγορία. Τότε κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας. Στην τελική φάση, που διεξήχθη στην Καλαμάτα, νίκησε στον τελικό τον ΕΝΟΑ με 5-4 και ανέβηκε στην Α΄, που ήταν τότε η πρώτη μετά την Εθνική κατηγορία. Αγωνιζόταν στην Α2 και στη Β΄ Εθνική ως το 2008-09. Το 2009 υποβιβάστηκε στη Γ΄ Εθνική κατηγορία και το 2010 τερμάτισε στην 3η θέση χάνοντας την άνοδο στις λεπτομέρειες.
Υπάρχουν επίσης ομάδες Παίδων και Νέων με πανελλήνιες διακρίσεις καθώς και γυναικεία τμήματα υποδομής.
Ιστιοπλοΐα
Παλιό τμήμα το οποίο λειτουργούσε μόνο στον τομέα σκαφών ανοιχτής θαλάσσης. Στον τομέα αυτό λειτουργεί Σχολή Ανοιχτής Θαλάσσης με θεωρητική και πρακτική εκπαίδευση.
Το αγωνιστικό τμήμα ιστιοπλοΐας ιδρύθηκε το 1974, με σκάφη τύπου «Όπτιμιστ», την εποχή που πρόεδρος του ΝΟΚ ήταν ο ιατρός Νίκος Σκορδιάς και έφορος του ιστιοπλοϊκού τμήματος ο Γεώργιος Μαρκόπουλος. Πρώτοι προπονητές ήταν ο Τζον Καρς και η σύζυγός του Μπέβερλιν από την Αυστραλία.
Ο πρώτος ιστιοπλόος του Ν.Ο.Κ. που συμμετείχε σε Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Όπτιμιστ ήταν ο Βασίλειος Αργύρης το 1975. Το 1979 αποκτήθηκαν σκάφη τύπου «Φιν», το 1981 «Λέιζερ» και το 1987 «420». Σήμερα ο ΝΟΚ έχει μεγάλη εμπειρία στη διοργάνωση τοπικών και πανελληνίων αγώνων στο Μεσσηνιακό κόλπο.
Καλύτεροι αθλητές στην ιστορία του ΝΟΚ οι Ιωάννης Μπακόγιωργας και Γεώργιος Σπυρόπουλος που μετείχαν στην εθνική ομάδα. Καλύτερη αθλήτρια η Ανθή Σκαρπαλέζου με συμμετοχή στην Βαλκανιάδα το 1995, όπου τερμάτισε δεύτερη.
Σήμερα στο ΝΟΚ είναι γραμμένοι πάνω από 50 ενεργοί ιστιοπλόοι όλων των ηλικιών.
Άνδρες
Το τμήμα πετοσφαίρισης του Ναυτικού Ομίλου είναι περισσότερο γνωστό ως "Ποσειδών Καλαμάτας". Το ανδρικό τμήμα ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 επί προεδρίας Νίκου Σκορδιά, με πρώτο έφορο τον Ξυγκώρο. Πρώτος προπονητής ήταν ο ο Γιάννης Ηλιάδης και τον πρώτο πυρήνα αθλητών αποτελούσαν οι: Χρήστος Σαρρής, Σπύρος Γεωργουλέας, Βασίλης και Γιώργος Μπεσσής, Ηλίας Δαμήλος, Δημήτρης Σαρήγιαννης, Δημήτρης Αδαμόπουλος και ο Κύρος Δουρόπουλος, που στη συνέχεια άφησε εποχή σαν σέντερ-φόρ στον Πάμισο Μεσσήνης.
Από την περίοδο 1979-80 με προπονητή το Σπύρο Γεωργουλέα (αδερφό του σημερινού επιφανή διεθνή διαιτητή βόλεϊ Γιώργου Γεωργουλέα) μπαίνουν οι βάσεις για τη μεγάλη ομάδα του ΝΟΚ, που έγινε γνωστή στο πανελλήνιο τα επόμενα χρόνια. Το 1981 ο Γεωργουλέας οδηγεί την ομάδα στην τελική φάση για άνοδο στην Β’ Εθνική, που τα καταφέρνει το καλοκαίρι του ίδιου έτους με προπονητή το Γιάννη Αγγελονίδη.
Γυναίκες
Η γυναικεία ομάδα βόλεϊ ιδρύθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 από τη Μαρία Τσιριμπή και έφτασε ως την Α΄ Εθνική, όπου αγωνίστηκε τέσσερις σεζόν. Είναι το μοναδικό ομαδικό τμήμα του ομίλου που έχει κατορθώσει να παίξει στην ανώτερη εθνική κατηγορία.
Σκάκι
Το τμήμα ιδρύθηκε το 1971 με πρώτο έφορο τον Καρατζά. Από το 1976 συμμετέχει στο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα και το 1981 ανέβηκε στη Β΄ Εθνική. Έχει κατακτήσει το Κύπελλο Πελοποννήσου (1988) και έχει φτάσει στα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδος (1994). Από το 2002 λειτουργεί ακαδημία σκακιού με 100 παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Μεσσηνίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1924 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι κολύμβησης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί ναυτικοί όμιλοι Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.ΚΕ.ΝΟ.Π. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Π. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Χινοτέγα (διαμέρισμα)
Γεωγραφία
Η Χινοτέγα βρίσκεται βόρεια της χώρας και συνορεύει στα βορειοανατολικά με το Ατλάντικο Νόρτε, στα νότια και νοτιοανατολικά με τη Ματαγάλπα, στα νοτιοδυτικά με το Εστελί, στα κεντροδυτικά με το Μαδρίς, στα βορειοδυτικά με τη Νουέβα Σεγόβια και στα βόρεια με την Ονδούρα. Η μεγαλύτερη λίμνη της είναι η Απάνας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Διαμερίσματα της Νικαράγουας
Μη με σκας
Το Μη με σκας είναι μια ελληνική κωμική τηλεοπτική σειρά παραγωγής 2015, που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV. Το σενάριο της σειράς είναι των Βασίλη Ρίσβα και Δήμητρα Σακαλή, ενώ η σκηνοθεσία του Κώστα Βαρελίδη.
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 20 Οκτωβρίου 2015, αλλά διακόπηκε στις 3 Νοεμβρίου 2015, έπειτα από προβολή μόλις 3 επεισοδίων, λόγω χαμηλής τηλεθέασης, και χωρίς να υπάρχει τότε κάποια επίσημη πληροφορία για το αν θα συνεχιστεί ή αν θα κοπεί τελείως. Στις 10 Δεκεμβρίου 2015, ο Γιάννης Μπέζος επιβεβαίωσε ότι η σειρά κόβεται οριστικά και δεν θα συνεχίσει.
Η σειρά έχει λάβει αρνητικές κριτικές, κυρίως για τον στερεοτυπικό τρόπο που παρουσίασαν την ομοφυλοφιλία. Επίσης, κάποιοι σχολίασαν ότι η ιδέα της σειράς είναι παρμένη από την αγγλική σειρά του BBC "Vicious" και, παρόλα αυτά, η ελληνική παραγωγή την παρουσίασε ως δική της, χωρίς καμία αναφορά στο "Vicious", και χαρακτήρισαν την ενέργεια να μην αναφερθεί καθόλου από την ελληνική παραγωγή ως "προκλητική".
Υπόθεση
Ο Σωκράτης (Γιάννης Μπέζος) και ο Αιμίλιος (Πέτρος Φιλιππίδης) είναι ζευγάρι τα τελευταία τριάντα χρόνια και μέσα σε αυτό το διάστημα έχουν ζήσει τα πάντα, χαρές, λύπες, τσακωμούς, αλλά και πολλές ευτυχισμένες στιγμές. Παρά το μεγάλο διάστημα που είναι μαζί, ο Αιμίλιος δεν έχει πει στον πατέρα του, Δαμιανό (Γιώργος Κωνσταντίνου), ότι είναι ομοφυλόφιλος και ότι ο Σωκράτης είναι ο σύντροφός του γιατί δεν πρόκειται να το καταλάβει και να το αποδεκτεί. Ο Δαμιανός με τη σειρά του είναι μεγάλος καρδιοκατακτητής και δεν αφήνει σε ησυχία καμία γυναίκα που θα έχει την τύχη να τον γνωρίσει.
Η Λουκία (Μαρία Αντουλινάκη), οικιακή βοηθός του ζευγαριού, γνωρίζει ότι οι δυο τους είναι ζευγάρι, αλλά δεν θέλει να το σκέφτεται και προσποιείται ότι είναι απλά δυο φίλοι που συζούν. Επίσης, η Έλσα (Γιάννα Παπαγεωργίου), φίλη του Σωκράτη, ψάχνει απεγνωσμένα να βρει γαμπρό για να κάνει οικογένεια αλλά δεν μπορεί να βρει. Είναι επίσης η κάλυψη του Αιμίλιου στον πατέρα του, μιας και ο Δαμιανός πιστεύει ότι η Έλσα είναι η σύντροφος του Σωκράτη.
Οι νέοι γείτονες του ζευγαριού, Τάσος (Χρήστος Σπανός) και Στέλλα (Κατερίνα Μισιχρόνη), έρχονται και αυτοί για να ταράξουν ακόμη περισσότερο τη ζωή τους με τα δικά τους προβλήματα και τσακωμούς. Ο Τάσος και η Στέλλα δεν είναι όμως οι μόνοι που θα φέρουν τα πάνω κάτω στο ζευγάρι, μιας και η εμφάνιση του Θέμη (Δημήτρης Μοθωναίος), του γιου της Λουκίας, θα προκαλέσει τριβές μεταξύ του Σωκράτη και του Αιμίλιου.
Χαρακτήρες
Σωκράτης Αβρααμίδης (Γιάννης Μπέζος): Ο Σωκράτης συζεί με τον Αιμίλιο τα τελευταία τριάντα χρόνια. Πρώην παλαίμαχος πιλότος, τώρα ασχολείται με την συγγραφή βιβλίων. Τσακώνεται συνέχεια με τον Αιμίλιο όμως πάντα τα βρίσκουν. Θέλει την ηρεμία του και να είναι όλα σε μια τάξη. Δυστυχώς όμως ο Αιμίλιος θέλει ακριβώς το αντίθετο από αυτόν, με αποτέλεσμα το ζευγάρι να έρχεται συνέχεια αντίπαλο.
Αιμίλιος (Πέτρος Φιλιππίδης): Ο Αιμίλιος έχει εκδοτικό οίκο, και τώρα που ο Σωκράτης έχει βγει σε σύνταξη, βασίζεται πάνω του για τις εκδόσεις βιβλίων. Είναι πολύ ζηλιάρης και πεισματάρης, μαλώνει συνέχεια με τον Σωκράτη, ενώ τα τελευταία τριάντα χρόνια που συζεί μαζί του, ψάχνει ακόμα το θάρρος να πει στον πατέρα του την αλήθεια: ότι είναι ομοφυλόφιλος.
Λουκία (Μαρία Αντουλινάκη): Η Λουκία είναι η οικιακή βοηθός του Σωκράτη και του Αιμίλιου. Αν και γνωρίζει ότι οι δυο τους είναι ζευγάρι, προτιμά να τους σκέφτεται ως δύο φίλους που απλά συγκατοικούν. Αν και πολλές φορές τσακώνεται μαζί τους, νοιάζεται για αυτούς και θέλει να τους βλέπει χαρούμενους και ευτυχισμένους.
Έλσα (Γιάννα Παπαγεωργίου): Η Έλσα είναι φίλη του Σωκράτη. Θέλει απεγνωσμένα να κάνει οικογένεια και ψάχνει τον τέλειο άντρα για να το κάνει, αλλά μάταια. Μπροστά στον πατέρα του Αιμίλιου, προσποιείται ότι είναι η σύντροφος του Σωκράτη μιας και ο πατέρας του Αιμίλιου δεν γνωρίζει την αλήθεια για τον γιο του.
Τάσος Μακρής (Χρήστος Σπανός): Ο Τάσος είναι ο νέος γείτονας του Σωκράτη και του Αιμίλιου. Είναι οδοντίατρος και παντρεμένος με την Στέλλα. Συνεχώς τσακώνονται με την παραμικρή αφορμή, αλλά πάντα τα βρίσκουν.
Στέλλα Ζώτου (Κατερίνα Μισιχρόνη): Η Στέλλα είναι η γυναίκα του Τάσου, η οποία θέλει να γίνει ηθοποιός. Ο νέος στόχος της γίνεται άλλη μια αιτία για να έρθει σε ρίξη με τον Τάσο, αλλά πάντα τα βρίσκουν στο τέλος. Οι δυο μαζί είναι οι νέοι γείτονες του Σωκράτη και του Αιμίλιου.
Θέμης (Δημήτρης Μαθωναίος): Ο Θέμης είναι ο γιος της Λουκίας ο οποίος εμφανίζεται στο τρίτο επεισόδιο της σειράς και φαίνεται να φέρνει τα πάνω κάτω για το ζευγάρι.
Δαμιανός ( Γιώργος Κωνσταντίνου ): Ο Δαμιανός είναι ο πατέρας του Αιμίλιου. Δεν γνωρίζει την αλήθεια για τον γιο του, ότι είναι ομοφυλόφιλος, και ότι ο Σωκράτης είναι ο σύντροφός του, με τον οποίο και συζούν τα τελευταία τριάντα χρόνια. Αντίθετα, πιστεύει ότι οι δυο τους είναι απλά φίλοι και ότι ο Σωκράτης είναι μαζί με την Έλσα. Γυναικάς ο ίδιος, μη αφήνοντας θηλυκιά γάτα, πιέζει τον Αιμίλιο να βρει μια γυναίκα και αυτός για να παντρευτεί.
Ηθοποιοί
Φιλική συμμετοχή
Επισκόπηση σειράς
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 20 Οκτωβρίου 2015, και προβαλλόταν κάθε Τρίτη στις 22:30. Στις 3 Νοεμβρίου 2015, έπειτα από προβολή των τριών πρώτων επεισοδίων, η σειρά διακόπηκε χωρίς να υπάρχει κάποια επίσημη πληροφορία για το αν θα συνεχιστεί ή αν θα κοπεί τελείως. Στις 17 Νοεμβρίου, δύο εβδομάδες μετά τη διακοπή, σε συνέντευξή του στην εκπομπή "Πρωινό" του ΑΝΤ1, ο Πέτρος Φιλιππίδης ανέφερε ότι υπήρχαν αρκετά προβλήματα στη σειρά γι' αυτό και διεκόπη, αλλά δούλευαν πάνω σε διορθώσεις και η σειρά, άγνωστο πότε, θα επέστρεφε στην τηλεόραση του Alpha. Ωστόσο, στις 10 Δεκεμβρίου 2015, ο Γιάννης Μπέζος, καλεσμένος και αυτός στην εκπομπή "Πρωινό" του ΑΝΤ1, επιβεβαίωσε ότι η σειρά κόβεται οριστικά.
Κριτική
Η σειρά έχει λάβει αρνητικές κριτικές, με αρκετούς να εστιάζουν στον στερεοτυπικό τρόπο που παρουσιάστηκαν οι ομοφυλόφιλοι (ιδιαίτερη ομιλία, κινησιολογία κτλ) χαρακτηρίζοντάς τον τρόπο αυτό ως "παλιομοδίτικο".