cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θοδωρής Βλάχος
Προπονητής στον Ολυμπιακό
Στις 25 Μαϊου 2022, είκοσι χρόνια μετά από την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ του 2002, κάθισε για τελευταία φορά στον πάγκο του Ολυμπιακού, στον 3ο τελικό με τη Βουλιαγμένη στον Πειραιά που χάρισε στην ομάδα το 36ο πρωτάθλημα της.
Οι ευρωπαϊκοί τελικοί
Ο Θοδωρής Βλάχος έχει οδηγήσει την ομάδα πόλο του Ολυμπιακού σε 4 ευρωπαϊκούς τελικούς από το 2016 έως το 2019.
Αναλυτικά οι τελικοί:
Προπονητής στην εθνική Ανδρών
Τον Δεκέμβριο του 2014 αναλαμβάνει προπονητής στην εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης ανδρών της Ελλάδος.
Το καλοκαίρι του 2015 θα οδηγήσει την Ελλάδα στο βάθρο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Καζάν. Θα κερδίσει το χάλκινο μετάλλιο. Το 2016 η ομάδα κερδίζει άλλο ένα χάλκινο στο World League και το 2018 το ασημένιο στους Μεσογειακούς Αγώνες.
Το 2016 οδηγεί την Ελλάδα στην 6η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βραζιλίας ενώ την ίδια χρονιά η ομάδα είναι 4η στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και το 2017 επίσης 4η στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Το 2021 κατακτά με την εθνική ομάδα στη Γεωργία το χάλκινο μετάλλιο στο World League.
Ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Τον Αύγουστο του 2021 οδηγεί την Ελλάδα στην κατάκτηση του μοναδικού της μεταλλίου σε Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020. Στις 8 Αυγούστου η ομάδα θα συμμετάσχει στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του "Τόκιο 2020" και θα ηττηθεί με 13-10 από τη Σερβία. Για να φτάσει έως εκεί ήταν 1η στον Α' όμιλο και στον προημιτελικό απέκλεισε στο Μαυροβούνιο και στον ημιτελικό την Ουγγαρία.
Τα αποτελέσματα της Ελλάδος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020:
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2016
Η 3η θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Καζάν (2015) δίνει στην Ελλάδα απευθείας πρόκριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 που διεξήχθησαν στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας. Η ομάδα του Θοδωρή Βλάχου είναι στον ίδιο όμιλο με την Ουγγαρία, τη Βραζιλία, την Ιαπωνία, τη Σερβία και την Αυστραλία. Θα τερματίσει 2η στον όμιλο με 6β πίσω από την Ουγγαρία και στα προημιτελικά θα παίξει με την Ιταλία από την οποία θα ηττηθεί με 9-5. Εν συνεχεία θα κερδίσει με 9-7 την Ισπανία και στον αγώνα για την 5η θέση θα ηττηθεί με 12-10 από την Ουγγαρία και θα τερματίσει 6η.
Τα αποτελέσματα της Ελλάδος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016:
Βραβεύσεις
Το 2021 ψηφίστηκε ως ο κορυφαίος προπονητής στην Ελλάδα από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου (ΠΣΑΤ).
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές υδατοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Ηλιόδωρος (υπουργός)
Ο Ηλιόδωρος ήταν ένας από τους υπουργούς ή τους συμβούλους του βασιλιά των Σελευκιδών Σέλευκου Δ' του Φιλοπάτορος, που έζησε γύρω στο 175 π.Χ.
Βιογραφία
Σύμφωνα με τη βιβλική αφήγηση στα Βιβλία των Μακκαβαίων, ο βασιλιάς Σέλευκος ο Δ΄ βρισκόταν σε οικονομική στενότητα εξαιτίας των βαριών όρων που του επέβαλαν οι Ρωμαίοι μετά την υπογραφή της Ειρήνης της Απάμειας (188 π.Χ.). Μαθαίνει τότε, από τον Απολλώνιο τον κυβερνήτη της Κοίλης Συρίας και της Φοινίκης, ότι το θησαυροφυλάκιο των Ιεροσολύμων ήταν γεμάτο με αμύθητους θησαυρούς και διατάσει τον Ηλιόδωρο να πάει στην Ιερουσαλήμ και να καταχέσει το θησαυρό που βρισκόταν στο Ναό. Ο ανώτατος ιερέας Ονίας Γ' αρνήθηκε κατηγορηματικά να ικανοποιήσει την απαίτηση αυτή. Συνεχίζοντας, η βιβλική αφήγηση στα Βιβλία των Μακκαβαίων αναφέρει ότι μετά από προσευχή του ιερέα, ο Θεός έστειλε έναν έφιππο άντρα και δύο νεαρούς να εκδιώξουν τον Ηλιόδωρο από το Ναό. Μετά την αποτυχία του αυτή, ο Ηλιόδωρος επέστρεψε στην αυλή των Σελευκίδων. Λίγο αργότερα, το 175 π.Χ., δολοφονεί το Σέλευκο και αυτοανακηρύσσεται βασιλιάς. Ωστόσο ανατρέπεται και εκτελείται από τον Αντίοχο Δ', αδελφό του Σέλευκου.
Την περίοδο της Μεταρρύθμισης και Αντιμεταρρύθμισης, η εκδίωξη του Ηλιόδωρου από το Ναό προβλήθηκε από τη Ρωμαιοκαθολική εκκλησία ως σύμβολο του απαραβίαστου της εκκλησιαστικής περιουσίας και αναπαραστάθηκε σε πολλά έργα τέχνης. Η αφήγηση αυτή ενέπνευσε τον Ζεράρ ντε Λερές στο έργο του που φαίνεται παραπλεύρως, αλλά και στην Εκδίωξη του Ηλιόδωρου από το Ναό που φιλοτέχνησε ο Ραφαήλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Λονδρέζικος Δήμος του Μπαρνέτ
Το Λονδρέζικο Προάστιο του Μπαρνέτ (αγγλικά: London Borough of Barnet) είναι προάστιο του Λονδίνου, Αγγλία. Έχει πληθυσμό 384.774 κατοίκους και καλύπτει περιοχή 86,74 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Ιδρύθηκε το 1965.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοτικά Διαμερίσματα του Λονδίνου
Ιβάν Γκλάσενμπεργκ
Ο Ιβάν Γκλάσενμπεργκ (γεννημένος στις 7 Ιανουαρίου του 1957) είναι ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας "Glencore" και κατέχει 3 διαφορετικές ιθαγένειες: Αυστραλιακή, Νότια Αφρικανική και Ελβετική. Η εταιρία "Glencore", είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο, όσον αφορά τη συναλλαγή εμπορευμάτων και τις εξορύξεις.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου του 1957, από Λιθουανό πατέρα, τον Samuel Glasenberg και Νότιο-αφρικανή μητέρα, την Blanche Vilensky, στη Νότια Αφρική. Η οικογένεια του ήταν Εβραϊκής καταγωγής και ζούσαν στο "Illovo", ένα προάστιο του "Johannesburg". Παντρεύτηκε με την Elana Beverley Orelowitz το 1984, αφότου είχε τελειώσει με τις σπουδές του, έχοντας στην κατοχή του δύο πτυχία Bachelor's, ένα πάνω στο εμπόριο και ένα πάνω στη λογιστική, από το πανεπιστήμιο του "Witwatersrand" στη Νότια Αφρική. Λίγο αργότερα, το 1983, πήρε και το Master's του, πάνω στη διοίκηση επιχειρήσεων, μέσω του προγράμματος IBEAR, στο πανεπιστήμιο της "Southern California"
Η επαγγελματική του πορεία στην Glencore
Ο Γκλάσενμπεργκ μπήκε στο δυναμικό της "Glencore" to 1984, συγκεκριμένα, στον κλάδο του άνθρακα και των ανθρακορυχείων. Ήταν υπεύθηνος για τη διαχείρηση των γραφειών της εταιρείας στο Hong Kong και το Beijing, και έγινε επικεφαλής του τμήματος άνθρακορυχείων το 1991.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί επιχειρηματίες
Ιππόκαμπος
Ο όρος Ιππόκαμπος μπορεί να αναφέρεται:
Νικηφόρος Καντακουζηνός (μέγας δομέστικος)
Ο Νικηφόρος Καντακουζηνός ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 14ου αιώνα από την Οικογένεια Καντακουζηνών.
Ο Νικηφόρος ήταν γιος άγνωστου πατέρα και μητέρας,. Είναι γνωστός από τον συγγενή του αυτοκράτορα Ιωάννη που αναφέρει ότι ήταν Μέγας Δομέστικος και πήρε μέρος στην μάχη της Φιλοκρήνης το 1329 όπου σκοτώθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Νικηφορος Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη
Κύκλωψ
Το όνομα Κύκλωψ μπορεί να αναφέρεται:
Ροδάμα
Οι Ροδάμα είναι ελληνικό ροκ μουσικό συγκρότημα.
Ιστορικό
Οι Ροδάμα δημιουργήθηκαν το 1995 στη Θεσσαλονίκη από τους Γιάννη Κομούτση (πλήκτρα), Κώστα Πραντσίδη (φωνή, κιθάρα), Ντίνο Λαδόπουλο (μπάσο) και Χρήστο Γούσιο (τύμπανα).
Τον ίδιο χρόνο κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους δίσκο Κάτω απ' το δέρμα στην Lazy Dog Records μιας και ο Κώστας Πραντσίδης ήταν συνιδιοκτήτης της δισκογραφικής εταιρίας. Ο δίσκος τυγχάνει καλής υποδοχής από κοινό και κριτικούς. Εκτός των άλλων περιλαμβάνει και μελοποιημένα 2 ποιήματα: «Επίλογος» του Μανόλη Αναγνωστάκη και «Ελδοράδο» του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, ενώ διασκεύασαν ένα παραδοσιακό θρακιώτικό τραγούδι, το «Μαύρα μου μάτια».
Από την μπάντα αποχωρεί ο Χρήστος Γούσιος και τη θέση του παίρνει ο Λάζαρος Πλιάμπας που είχε συμμετάσχει σε πολλές μπάντες της Θεσσαλονίκης και εκείνη την εποχή έπαιζε στους Γκρόβερ. Αυτή την περίοδο (1997) ηχογραφούν 2 νέα κομμάτια για την έκδοση του Κάτω απ' το δέρμα σε CD.
Το 1998 κυκλοφορεί ο δεύτερος δίσκος τους Μικρά Σημάδια. Ο δίσκος παίρνει πολύ καλές κριτικές από τα μεγαλύτερα μουσικά περιοδικά (Δίφωνο, Ποπ και Ροκ, κ.α), ενώ περιλαμβάνεται σε ανάλογες λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς.
Μετά την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου τους αποχωρεί από την μπάντα ο Ντίνος Λαδόπουλος και την θέση του παίρνει ο Πάνος Παπάζογλου (κιθάρα).
Μ’ αυτή τη σύνθεση πια, ετοιμάζουν τον νέο τους δίσκο, ο οποίος κυκλοφορεί το 2000 με τίτλο «Πλανήτης» (mini LP). Πρόκειται για ένα mini CD, το οποίο συνοδεύεται επίσης από καλές κριτικές (Δίφωνο, Ποπ και Ροκ, κ.α). Στον Πλανήτη γύρισαν και το πρώτο τους video clip, ενώ στον ίδιο δίσκο οι Πράκτορες του Χάους έκαναν remix στο κομμάτι «Καινούργια μέρα».
Από το 2001 μέχρι σήμερα το συγκρότημα δεν έχει δείξει κάποια κινητικότητα. Επισήμως πάντως δεν έχουν διαλυθεί. Πριν, μετά αλλά και κατά την διάρκεια της «ζωής» των Ροδάμα τα μέλη τους συμμετείχαν και σε άλλες μουσικές δραστηριότητες, είτε δισκογραφικά είτε σε ζωντανές εμφανίσεις.
Κάτω απ'το δέρμα
Ο δίσκος Κάτω απ΄το δέρμα είναι ο πρώτος δίσκος που κυκλοφόρησε το συγκρότημα Ροδάμα σε συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρεία Lazy Dog Records. Ηχογραφήθηκε το 1995 στο στούντιο Q στη Θεσσαλονίκη με ηχολήπτες τους Βασίλη Καρκαβίτσα και Νικόδημο Τριαρίδη και κυκλοφόρησε σε LP την ίδια χρονιά. Το 1997 ο δίσκος επανεκδόθηκε και σε CD με την προσθήκη 2 τραγουδιών. Μια διασκευή ενός παραδοσιακού Θρακιώτικου τραγουδιού ("Μαύρα μου ματιά") και μια unplugged εκδοχή του τραγουδιού "Κάτω απ' το δέρμα σου".
Μικρά Σημάδια
Ο δίσκος 'Μικρά Σημάδια είναι ο δεύτερος δίσκος που κυκλοφόρησε το συγκρότημα Ροδάμα σε συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρεία Lazy Dog Records. Ηχογραφήθηκε τέλη του 1997 και αρχές του 1998 στο στούντιο του Γιώργου Μάνιου στη Θεσσαλονίκη, και κυκλοφόρησε αργότερα στην ίδια χρονιά. Ηχολήπτες ήταν ο Γιώργος Μάνιος και ο Βασίλης Στεργίου. Την επιμέλεια της παραγωγής είχε ο Κώστας Πραντσίδης, ενώ την ενορχήστρωση έκανε ο ίδιος μαζί με τον Γιάννη Κομούτση.
Πλανήτης mini lp
Ο δίσκος Πλανήτης είναι ο τρίτος δίσκος που κυκλοφόρησε το συγκρότημα Ροδάμα σε συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρεία Lazy Dog Records.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά pop rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Βίλα ντας Πόμπας
Η Βίλα ντας Πόμπας (πορτογαλικά: Vila das Pombas) ή απλά Πόμπας (Pombas) ή Πόνμπας (Pónbas) είναι ένα χωριό του Πράσινου Ακρωτηρίου. Είναι η πρωτεύουσα του Δήμου Παούλ. Έχει πληθυσμό 1.818 κατοίκων (2005).
Γεωγραφία
Η Πόμπας βρίσκεται βορειοδυτικά του Πράσινου Ακρωτηρίου και βορειοανατολικά του Δήμου Παούλ. Είναι ένας από τους βορειότερους οικισμούς του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται νότια της Σιναγκόγκα και νοτιοανατολικά της Ριμπέιρα Γκράντε, σε συντεταγμένες 17°08′45″ Β 25°00′45″ Δ.
Άποψη
Τα περισσότερα σπίτια χτίζονται από πέτρα και τσιμέντο.
Οικονομία
Στην Βίλα ντας Πάμπας παράγονται κυρίως μπανάνες και ανανάς. Οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες είναι η γεωπονία και το ψάρεμα.
Δείτε επίσης
πομπας Πομπας
Blackburn Velos
Το Blackburn T.3 Velos (Βέλος) ήταν διθέσιο βρετανικό υδροπλάνο παράκτιας άμυνας της δεκαετίας του 1920, που κατασκευάστηκε από την Blackburn Aeroplane & Motor Company Limited, στο αεροδρόμιο Μπρο (Brough Aerodrome) και το Ελληνικό Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών. Συνολικά κατασκευάστηκαν 22 αεροσκάφη.
Σχεδίαση και εξέλιξη
Το βασικό σχέδιο του Blackburn Dart εξελίχθηκε σε διθέσια έκδοση ώστε να καλύψει τις απαιτήσεις του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού για ένα υδροπλάνο παράκτιας άμυνας. Το αεροσκάφος που προέκυψε έγινε το T.3 Velos, ένα υδροπλάνο διπλών πλωτήρων. Το Velos διέφερε από το κανονικό Dart T.2 αφού διέθετε διθέσιο πιλοτήριο με ένα οπίσθια τοποθετημένο πυροβόλο Lewis, αυξημένη μεταφορική ικανότητα οπλισμού με τέσσερις βόμβες των 230 λιβρών τοποθετημένες κάτω από τις πτέρυγες και την ικανότητα να επιχειρεί είτε ως υδροπλάνο με πλωτήρες είτε ως συμβατικό αεροσκάφος.
Το 1925 μία μικρή παρτίδα τεσσάρων αεροσκαφών κατασκευάστηκαν στο αεροδρόμιο Μπρο για λογαριασμό του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού. Αργότερα τον ίδιο χρόνο το αεροσκάφος επιλέχτηκε ως ο πρώτος τύπος που κατασκευάστηκε κατόπιν αδείας στην Ελλάδα, σε ένα εργοστάσιο που κατασκευάστηκε από τη Blackburn και λειτούργησε βάσει ενός πενταετούς συμβολαίου. Το Εργοστάσιο Αεροσκαφών, που αργότερα μετονομάστηκε Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών ή Ελληνικό Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών, λειτούργησε στο Παλαιό Φάληρο και κατασκεύασε 12, Ελληνικής κατασκευής, αεροσκάφη T.3 Velos. Το πρώτο αεροσκάφος παραγωγής πέταξε τον Μάρτιο του 1926.
Η Blackburn κατασκεύασε δύο επιπλέον T.3, γνωστά ως T.3A Velos, αρχικά για δοκιμές των νέων μεταλλικών πλωτήρων της εταιρίας και αργότερα ένα από αυτά πραγματοποίησε μία περιοδεία επίδειξης και προώθησης πωλήσεων στην Νότια Αμερική, το 1927. Παρά την προώθηση όμως το T.3A δεν απέσπασε παραγγελίες. Αμφότερα τα T.3A τροποποιήθηκαν σε εκπαιδευτικά υδροπλάνα και εντάχθηκαν στην ήδη υπάρχουσα δύναμη των τεσσάρων αεροσκαφών παραγωγής που διέθετε η Σχολή Εφέδρων της Blackburn (Blackburn Reserve School - North Sea Aerial and General Transport Co. Ltd), για την αντικατάσταση των εκπαιδευτικών Dart στην παροχή εκπαίδευσης. Μετά το 1929, όλα τα T.3A τροποποιήθηκαν σε συμβατικά αεροσκάφη και συνέχισαν να βρίσκονται σε υπηρεσία μέχρι την αντικατάστασή τους από τα Ripon και τα Baffin το 1933.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Blackburn T.3 Velos χρησιμοποιήθηκε σε ρόλους παράκτιας άμυνας και ως τορπιλοπλάνο από της Ελληνικές μοίρες Ναυτικής Αεροπορίας. Οι επιχειρήσεις ξεκίνησαν με την είσοδό του σε υπηρεσία το 1926 στις τάξεις του Πολεμικού Ναυτικού και επιχειρούσε από το αεροδρόμιο Τατοΐου και τον κόλπο του Φαλήρου. Δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ σε μάχη οπότε είναι άγνωστο το πως θα ανταποκρίνονταν σε τέτοια περίπτωση, καθώς η ταχύτητά του ήταν χαμηλή ακόμα και για τα αεροπλάνα εκείνης της εποχής. Παρέμεινε σε υπηρεσία σε μάχιμες μοίρες μέχρι το 1934 ενώ όλα τα αεροσκάφη αποσύρθηκαν το 1936.
Χρήστες
🇬🇧
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
V V V V V V V Κατηγορία:Αεροσκάφη Blackburn
Ναυτική τέχνη
Ο όρος «Ναυτική Τέχνη» ή «ναυτοσύνη» χρησιμοποιείται γενικά ως ένα ευρύτατο πεδίο ναυτικών γνώσεων με όρια μάλλον ακαθόριστα. Στον όρο αυτό περιλαμβάνονται πρώτιστα τεχνικές γνώσεις επί των πλοίων, του εξαρτισμού (τα «μέσα εξοπλισμού») τους, των χειρισμών και συντήρησης αυτών των εξαρτημάτων, άλλοι ειδικοί χειρισμοί εκτός ναυσιπλοΐας, επαγγελματικές γνώσεις ευστάθειας, καταμέτρησης, φόρτωσης, καθώς και τα γενικά καθήκοντα Πλοιάρχου, Αξιωματικών γέφυρας και πληρώματος καταστρώματος κυρίως σε αντιμετώπιση διαφόρων συνθηκών.
Γενικά η τεχνολογία που αφορά το πλοίο τον εξαρτισμό και την αξιοποίησή του ανάλογα με τις ανάγκες, εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια με πολύ γοργούς ρυθμούς, έτσι ώστε να ναυπηγούνται όλο και εξειδικευμένα πλοία. Παράλληλα θεσπίζονται διεθνείς κανονισμοί που συνεχώς βελτιούμενοι συμβάλουν τα μέγιστα στην ασφάλεια της ανθρώπινης αυτής δραστηριότητας... αυτά και καλές θάλασσες
Στον ευρύτερο όρο της "ναυτοσύνης" πρέπει να συμπεριλάβουμε και τον παραδοσιακό κώδικα "ηθικής" των ναυτικών, σε ότι αφορά στην συμπεριφορά τους κατά την αντιμετώπιση έκτακτων καταστάσεων (ναυαγίου, εγκατάλειψης σκάφους, διάσωσης ναυαγών κλπ), όπου ο Πλοίαρχος είναι κατά παράδοση ο τελευταίος που εγκαταλείπει το πλοίο, ενώ το πλήρωμα με αυταπάρνηση ρισκάρει και τη ζωή του ακόμη για τη διάσωση των επιβατών, αξίες παραδοσιακές, συνώνυμο της ελληνικής ναυτοσύνης.
* Κατηγορία:Δεξιότητες
Κουκουμάς
Ο Κουκουμάς είναι παληό έθιμο της Σύμης του Δωδεκανησιακού Αρχιπελάγους που οι κάτοικοι αναβίωναν στις 2 Μαΐου, επέτειο ανακομιδής των λειψάνων του Αγίου Αθανασίου. Στό έθιμο αυτό έπαιρναν μέρος, ανύπαντροι νέοι και νέες. Αποβραδίς, η κυρά του σπιτιού όπου θα γιόρταζαν τον Κουκουμά, έδινε ένα αγγείο της Βενετίας, το ξυστί, σε εφτά νέες για να φέρουν από ισάριθμα σπίτια, που ένα μέλος του λεγόταν Ειρήνη, το λεγόμενο αμίλητο νερό, διότι καθ’οδόν δεν έπρεπε να μιλούν. Στην επιστροφή, έβαζαν μέσα στο ξυστί τα δαχτυλίδια τους και το σκέπαζαν με κόκκινο μαντήλι κι' ένα μεγάλο κλειδί. Το ξυστί το ανέβαζε, τότε, η κυρά στο ανώι, όπου το άφηνε ως το πρωί, για να το δουν ο ουρανός και τ’ άστρα. Έτσι, πίστευαν ότι θα παντρεύονταν γρήγορα. Το πρωί, μετά την Λειτουργία στο ναό του Αγίου Αθανασίου, μετέβαιναν στο σπίτι όπου έκαναν τον Κουκουμά παίρνοντας θέση γύρω από ένα μπακιρένιο ταψί, το σινί. Η νοικοκυρά κατέβαζε από το ανώι το ξυστί και το έβαζε στο κέντρο του σινιού. Αμέσως οι νέες αφαιρούσαν το κλειδί, το κόκκινο μαντήλι, έβγαζαν τα δαχτυλίδια τους και έβαζαν στο ξυστί φρεσκοκομμένα λουλούδια και γύρω στο σινί καμιά δεκαριά κουτάλια της σούπας. Με τις παλάμες τους χτυπούσαν ρυθμικά το σινί και τα κουτάλια έκαναν ένα ωραίο ήχο, ενώ οι λυράρηδες άρχιζαν να παίζουν μουσική και οι νέες, να τραγουδούν δίστιχα επαινώντας τους αγαπημένους τους. Μετά το γεύμα που πρόσφερε η κυρά, άρχιζαν να καταφθάνουν οι νέοι με τριαντάφυλλο στ' αυτί και χόρευαν με τις νέες τραγουδώντας άλλα δίστιχα. Στο τέλος του Κουκουμά, η κυρά έδινε σε κάθε νέα ένα κομμάτι από πίττα φτιαγμένη με το αμίλητο νερό, αλάτι και αλεύρι κοσκινισμένο από πρωτότοκη νέα, της οποίας ζούσαν οι γονείς. Λόγω του αλατιού στην πίττα που έτρωγαν, οι νέες διψούσαν και στον ύπνο τους έβλεπαν σε ποιού νέου το σπίτι θα πήγαιναν για να πιουν και να ξεδιψάσουν. Αυτός θα ήταν ο νέος που θα παντρεύονταν.
Μπαρτίν
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Επαρχία Μπαρτίν
Χάρης Παυλίδης
Ο Χάρης Παυλίδης (γεννημένος στη Θεσσαλονίκη στις 25 Ιανουαρίου 1971) είναι Έλληνας προπονητής στην υδατοσφάιριση.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χάρης Παυλίδης ξεκίνησε την καριέρα του ως προπονητής της ομάδας πόλο Ανδρών του Εθνικού και συνέχισε στη γυναικεία ομάδα πόλο του ΑΝΟΓ, όπου έφτασε μέχρι το Final-4 της Ευρωλίγκας τη σεζόν 2006-07 στη Φλωρεντία (3η θέση). Το 2007 επέστρεψε στον Ολυμπιακό αναλαμβάνοντας την ομάδα πόλο Γυναικών, παίρνοντας μαζί του αρκετές παίκτριες από τον ΑΝΟΓ. Αποχώρησε απο τον Ολυμπιακό τον Ιανουάριο του 2022 για να αναλάβει την Εθνική ομάδα πόλο γυναικών της Κίνας. Ως προπονητής της γυναικείας ομάδας πόλο του Ολυμπιακού κατέκτησε 10 πρωταθλήματα (από τα οποία τα 8 ήταν συνεχόμεντα), 3 Κύπελλα Ελλάδας, 1 Σούπερ Καπ Ελλάδας, 2 LEN Euroleague, 1 LEN Trophy και 2 LEN Super Cup.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Προπονητές υδατοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς
Λαοδίκεια η Κατακεκαυμένη
Η Λαοδίκεια η Κατακεκαυμένη ήταν αποικία του Σελεύκου Α΄ του Νικάτορος κοντά στα σύνορα Λυκαονίας - Πισιδίας. Ήταν γνωστή στους Ρωμαίους ως Λαοδίκεια Κομβούστα (Laodicea Combusta) και ως Κλαυδιολαοδίκεια (Claudiolaodicea). Βρίσκεται στη σημερινή Λαντίκ (Ladik) της επαρχίας Ικονίου της ασιατικής Τουρκίας.
Στη σημερινή πόλη Λαντίκ έχουν ανακαλυφθεί πολυάριθμα θραύσματα αρχιτεκτονικής και γλυπτικής. Οι επισκέπτες του 19ου αιώνα περιέγραφαν διαζώματα, επιτύμβιες μαρμάρινες στήλες με κεφαλαία γράμματα, κορνίζες, καθώς και βωμούς διάσπαρτους στους δρόμους, ανάμεσα στα σπίτια και θαμμένα στο έδαφος. Επί αυτοκρατορίας του Κλαυδίου ονομάστηκε Κλαυδιολαοδίκεια, ενώ νομίσματα ήλθαν στο φως από την εποχή του Τίτου και του Δομιτιανού.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστικές αποικίες Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Πισιδίας
Ασσατάτ
Το ασσατάτ (qassatat – το q δεν προφέρεται στα μαλτέζικα) είναι ένα μαλτέζικο έδεσμα. Έχει τη μορφή μικρής σακούλας ανοιχτής από την πάνω πλευρά και έχει συνήθως γέμιση με λευκό, σχεδόν ανάλατο τυρί (ρικόττα) ή άλλη γέμιση. Για το λόγο αυτό άλλωστε το πλήρες όνομά του στα μαλτέζικα είναι Qassatat ta’ l-irkotta (ασσατάτ με ρικόττα). Είναι η πιο ελαφριά έκδοση του άλλου μαλτέζικου εδέσματος, του παστίτσι (pastizzi). Η γέμιση του ασσατάτ μπορεί να είναι σπανάκι ή αντσούγιες. Το μέγεθός του είναι τόσο που να χωρά το πολύ σε μια παλάμη.Τα ασσατάτ πωλούνται σε πολλά σημεία στη Μάλτα.
Αναφορές
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Πολιτισμός στη Μάλτα
Maltese_cuisine Cuisine_maltaise
Αγία Παρασκευή (συνοικία Μόρφου)
Η Αγία Παρασκευή είναι συνοικία του Δήμου Μόρφου. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα του Δήμου Μόρφου δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τη Χρυσηλιού, στα ανατολικά με το Αργάκι, στα νότια με την Κάτω Ζώδεια, στα δυτικά με τον Άγιο Μάμα και στα βορειοδυτικά με τον Άγιο Γεώργιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Μόρφου
Κυτταρόπλασμα
thumb|right|220px|Το [[κυτταρόπλασμα αποτελεί σημαντικό μέρος του πρωτοπλάσματος]]
Με τον όρο κυτταρόπλασμα (Αγγλικά: cytoplasm) χαρακτηρίζεται στη Βιολογία όλο το μέρος του κυτταρικού πρωτοπλάσματος εκτός εκείνου στον πυρήνα, δηλαδή όλο το μέρος του κυττάρου από την εσωτερική επιφάνεια της κυτταρικής μεμβράνης μέχρι την εξωτερική επιφάνεια της μεμβράνης του πυρήνα, του ίδιου του κυττάρου.Χαρακτηρίζεται ως παχύρρευστο υλικό (σαν ζελέ) το οποίο συγκρατεί τα υπόλοιπα οργανίδια, τα προστατεύει και αναπληρώνει τον κενό χώρο του κυττάρου. Η έκταση και ο αριθμός των οργανιδίων που βρίσκονται στο κυτταρόπλασμα ποικίλλει κατά πολύ μεταξύ των προκαρυωτικών και των ευκαρυωτικών κυττάρων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κυτταρολογία
Περδίκκας
Ο Περδίκκας (365 - 321 π.Χ.), γιος του Ορόντη, ήταν ευγενής από την Ορεστίδα της Άνω Μακεδονίας, που έγινε ένας από τους Διαδόχους του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μεγάλου.
Κατά τη δολοφονία του Φιλίππου από τον Παυσανία το 336 π.Χ., ο Περδίκκας μαζί με τον Λεοννάτο κατεδίωξαν τον δολοφόνο, όπου και τελικά τον σκότωσαν κατά την καταδίωξη.
Κατά τις εκστρατείες του Αλεξάνδρου, συμμετείχε ως ταξίαρχος (επικεφαλής τάξης πεζεταίρων της μακεδονικής φάλαγγας), προήχθη σε σωματοφύλακα του Αλεξάνδρου (αξίωμα μεγάλου κύρους στον μακεδονικό στρατό) το 330 π.Χ. και σε χιλίαρχο το 324 π.Χ., μετά τον θάνατο του Ηφαιστίωνα. Σε αυτόν παρέδωσε ο Αλέξανδρος το δακτυλίδι του πεθαίνοντας και, με βάση αυτή την ένδειξη προτίμησης του βασιλιά, αλλά και με την ουσιαστική δύναμη που είχε, ο Περδίκκας αναδείχτηκε σε πρωταγωνιστή της πρώτης φάσης του ανταγωνισμού των Διαδόχων.
Πρώτες ενέργειες
Για να στερεώσει τη θέση του ο Περδίκκας, συνήργησε στη δολοφονία της κόρης του Δαρείου, Στάτειρας (μίας από τις συζύγους του Μεγάλου Αλεξάνδρου), από τη Ρωξάνη και κατέστειλε ανταρσία των Ελλήνων συμμάχων που είχαν εγκατασταθεί στις ανατολικότατες σατραπείες, εξουδετερώνοντας ταυτόχρονα τις κινήσεις του φιλόδοξου σατράπη της Μηδίας, Πείθωνα, που ήθελε να τους προσεταιριστεί. Ύστερα βοήθησε τον Ευμένη τον Καρδιανό, που στη διανομή της Βαβυλώνας είχε ονομαστεί σατράπης της Παφλαγονίας και Καππαδοκίας να κατακτήσει τις χώρες αυτές (στις οποίες βασίλευε ο Αριαράθης Α'). Μετά την ήττα και τη θανάτωση του Αριαράθη Α΄, ο Ευμένης έγινε πιστός σύμμαχος του Περδίκκα.
Η ρήξη
Κατόπιν ο Περδίκκας κάλεσε τον σατράπη της Μεγάλης Φρυγίας, Αντίγονο Α΄ τον Μονόφθαλμο, να απολογηθεί γιατί δεν βοήθησε τον Ευμένη, όπως τον είχε διατάξει. Αυτός κατέφυγε στη Μακεδονία και ο Περδίκκας, που έκανε το σφάλμα να φανερώσει πολύ νωρίς τις προθέσεις του για απόλυτη κυριαρχία, βρέθηκε μπροστά στον ισχυρότατο συνασπισμό Αντίγονου, Κρατερού, Αντίπατρου και Πτολεμαίου. Μοναδικοί του σύμμαχοι, εκτός από το τεκμήριο νομιμότητος που είχε ως Επιμελητής και τους αδύναμους βασιλείς, ήταν ο σατράπης της Αρμενίας, ο Νεοπτόλεμος και ο Ευμένης. Η ρήξη είχε επέλθει και ο Περδίκκας εξεστράτευσε εναντίον του Πτολεμαίου για να υποτάξει την Αίγυπτο ώστε να αντλήσει άντρες από τις εφεδρείες των Αιγυπτίων, εφόδια από την πλούσια αυτή χώρα και να έχει τα νώτα του καλυμμένα στην επίθεση που θα επιχειρούσε κατόπιν εναντίον της Μακεδονίας, όπου είχαν συγκεντρωθεί οι αντίπαλοί του. Στη Μικρά Ασία έμειναν ο Ευμένης και ο Νεοπτόλεμος καθώς και ο αδελφός του Περδίκκα, ο Αλκέτας, για να αντιμετωπίσουν τον Αντίπατρο και τον Κρατερό που κατέφθαναν. Ο Αντίπατρος συνέχισε την πορεία του εναντίον του Περδίκκα, που βάδιζε εναντίον του Πτολεμαίου, ενώ ο Κρατερός κινήθηκε εναντίον του Ευμένη και του Νεοπτόλεμου. Ο τελευταίος ήρθε σε συνεννόηση με τον Κρατερό και αυτομόλησε, αλλά στη μάχη που έγινε ο Κρατερός τραυματίστηκε θανάσιμα και ο Ευμένης θριάμβευσε, σκοτώνοντας με τα χέρια του το Νεοπτόλεμο που τον πρόδωσε, σε μονομαχία αρχηγών (321).
Το τέλος
Η εκστρατεία του Περδίκκα κατέληξε σε καταστροφή. Δεν επέτυχε την καταδίκη του Πτολεμαίου από τον στρατό, σε δίκη που τον εισήγαγε σύμφωνα με τα μακεδονικά έθιμα και κατά την πορεία προς την Αίγυπτο πολλοί αυτομόλησαν στον Πτολεμαίο, ο οποίος αντιστεκόταν σθεναρά. Οι ελέφαντές του καταπατούσαν τους στρατιώτες του Περδίκκα και πολλοί κατασπαράχθηκαν από τους κροκόδειλους κατά τη διάβαση του Νείλου. Τέλος, ο στρατός στασίασε και ο Περδίκκας δολοφονήθηκε μέσα στη σκηνή του από τους Πείθωνα, Σέλευκο και Αντιγένη.
Οικογένεια
Το 323 π.Χ. νυμφεύτηκε τη Νίκαια κόρη του Αντίπατρου, που αργότερα τη χώρισε, διότι θεώρησε καλύτερο για τη διεκδίκηση της βασιλείας να νυμφευτεί την αμφιθαλή αδελφή του Αλεξάνδρου Γ΄ του Μέγα.
Έτσι νυμφεύτηκε τη χήρα Κλεοπάτρα, κόρη του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και της Ολυμπιάδας. Και από αυτόν το γάμο δεν απέκτησε απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Διάδοχοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου Κατηγορία:Τριήραρχοι του στόλου του Νεάρχου
Ιβηρική Χερσόνησος
thumb|250px|Δορυφορική εικόνα της χερσονήσου Η Ιβηρική Χερσόνησος είναι μια από τις μεγαλύτερες χερσονήσους της Ευρώπης που αποτελεί και το νοτιοδυτικό άκρο της. Ονομάζεται από πολλούς και Ιβηρία από το όνομα του αρχαίου λαού των Ιβήρων που την κατοικούσε.
Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1895
Το Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1895 (γαλλ: Championnats de France d'athlétisme 1895) ήταν η 8η διοργάνωση του Γαλλικού Πρωταθλήματος Στίβου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Ένωσης Γαλλικών Αθλητικών Σωματείων (Union des sociétés françaises de sports athlétiques). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο στάδιο Κρουά-Κατελάν στο Παρίσι στις 21 Απριλίου, 26 Μαΐου και 2 Ιουνίου του 1895.
Ιβηρική Χερσόνησος
Χωρίζεται από την υπόλοιπη Ευρώπη με την οροσειρά των Πυρηναίων, που αποτελούν επίσης το φυσικό σύνορο Ισπανίας - Γαλλίας. Νοτιοδυτικά, Δυτικά και Βόρεια βρέχεται από τον Ατλαντικό ωκεανό και Ανατολικά και νοτιοανατολικά από τη Μεσόγειο θάλασσα. Το νοτιότερο σημείο της είναι το Πούντα ντε Ταρίφα που είναι το πλησιέστερο σημείο της Ευρώπης με την Αφρική που αποτελεί και τη δυτική πύλη της Μεσογείου. Μεγαλύτερος ποταμός της είναι ο Τάγος.
Η έκταση της είναι όση η έκταση της Γαλλίας και του Βελγίου μαζί και φτάνει περίπου τα 580.000 τ.χλμ. εκτός από τα ισπανικά νησιά Βαλεαρίδες και Κανάρια και τα πορτογαλικά Αζόρες και Μαδέρα. Στο έδαφος της Ιβηρικής χερσονήσου βρίσκονται τα ευρωπαϊκά κράτη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, η Ανδόρρα και ο βράχος του Γιβραλτάρ που ανήκει στη Βρετανική Κοινοπολιτεία.
Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1895
Το Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1895 αποτελούνταν από έντεκα αγωνίσματα ανδρών μόνο.
Ιβηρική Χερσόνησος
Τον γεωγραφικό της σκελετό διαμορφώνουν διάφορες οροσειρές καλούμενες «σιέρες», υψηλότερες των οποίων είναι η «Σιέρρα ντε λα Ντεμάντα» (2.308 μ.), η Σιέρρα Νεβάδα (3.478 μ.), η «Σιέρρα ντε Μονκάγιο» (2317 μ.) και η «Σιέρρα ντε Θεμπογέρα» (2178 μ.). Επίσης υπάρχουν και μεμονωμένα όρη όπως το «Σαν Χουάν» και το «Αμπαλέρε» (2.039 μ.). Κυριότεροι ποταμοί είναι ο Γουαδιάνα, ο Γκουαδαλαβιάρ, ο Τάγος, ο Ντουέρο και ο Έβρος (ο αρχαίος «Ίβηρ» των Ελλήνων).
Το όνομα της η Ιβηρική χερσόνησος ή Ιβηρία το πήρε από τους αρχαίους Έλληνες που ήταν οι πρώτοι, που ονόμασαν τους κατοίκους της Ίβηρες, επειδή κατοικούσαν γύρω από τον Ίβηρα ποταμό, τον σημερινό Έβρο. Κατά τους χρόνους της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας η Ιβηρική χερσόνησος ονομαζόταν Ισπανία, όνομα που έμεινε και σε μία από τις δύο χώρες της. Γενικά η Ιβηρική χερσόνησος αποτελεί ένα τεράστιο σε έκταση οροπέδιο με το μεγαλύτερο μέρος της να το καταλαμβάνει η Ισπανία.
Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1895
Αποτελέσματα
1893 | 1894 | 1895 | 1896 | 1897 thumb|right|Ο πρωταθλητής στα 400 μέτρα, Ζωρζ Γκαρνιέ. thumb|right|Ο πρωταθλητής στα 800 μέτρα, 1500 μέτρα και 4000 μέτρα στιπλ, Μισέλ Σοαλά.
Ιβηρική Χερσόνησος
Τη χερσόνησο αυτή περιβάλλουν δυτικά η Θάλασσα του Αλμποράν και η Ιβηρική θάλασσα στη Μεσόγειο και ανατολικά ο Ατλαντικός Ωκεανός.
Χώρες και εδάφη που περιλαμβάνει
Κατηγορία:Χερσόνησοι Κατηγορία:Γεωγραφία της Ισπανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Πορτογαλίας Κατηγορία:Χερσόνησοι της Ευρώπης Κατηγορία:Περιοχές της Ευρώπης
Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1895
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικά Πρωταθλήματα Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1895 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Παρίσι
Γιουλίγια Εφίμοβα
Η Γιουλίγια Αντρέγιεβνα Εφίμοβα (ρωσικά: Юлия Андреевна Ефимова, 3 Απριλίου 1992) είναι Ρωσίδα αθλήτρια της κολύμβησης και τρεις φορές ολυμπιονίκης. Γεννήθηκε στο Γκρόζνυ της Ρωσίας, αλλά δυο χρόνια μετά, εξ αιτίας του Πρώτου Τσετσενικού Πολέμου, η οικογένεια της μετακόμισε στο Βολγκοντόσκ, της περιφέρειας του Ροστόφ. Εκεί ξεκίνησε την κολύμβηση στην ηλικία των έξι ετών, με προπονητή τον Αντρέι Εφίμοβ, δηλαδή τον πατέρα της. Το 2008, συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου, όπου και κατάκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 200μ εμπρόσθιο και ασημένιο μετάλλιο στα 50μ. Την ίδια χρονιά συμμετέχει για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Πεκίνο.
Το 2010, κερδίζει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου και στα 50μ και στα 100μ εμπρόσθιο. Το 2012, συμμετέχει και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, εκεί κατάκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 200μ εμπρόσθιο. Το 2013, αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου, κι έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στα 50μ εμπρόσθιο, με 29.78, το οποίο όμως έσπασε στην ημιτελική φάση η Ρούτα Μεϊλουτίτε. Ωστόσο, στον τελικό, η Εφίμοβα, πήρε το χρυσό μετάλλιο. Τον Αύγουστο του 2015, κέρδισε και για πρώτη φορά το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου στα 100μ, ενώ στα 50μ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο. Η Εφίμοβα ζούσε έως και το 2011 στο Ταγκανρόγκ. Αργότερα, σπούδασε και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Ροστόφ, ενώ μετά μετακόμισε στην Καλιφόρνια.
Παρόλα αυτά για τα επόμενα χρόνια ενεπλάκη σε διάφορα σκάνδαλα με ντόπινγκ. Το 2014, η Εφίμοβα δεν πέρασε το αντι-ντόπινγκ τεστ, που της είχε γίνει λίγο καιρό νωρίτερα. Ακολούθως, στις 13 Μαΐου του 2014, έφαγε ποινή 16 μηνών από κάθε διοργάνωση. Η ποινή έληξε στις 28 Φεβρουαρίου του 2015. Το μετάλλιο που είχε πάρει στο Ευρωπαϊκό του 2013, το έχασε, ενώ και τα τέσσερα παγκόσμια ρεκόρ σε διαφορετικές κατηγορίες που είχε κάνει τον χειμώνα του 2013, ακυρώθηκαν. Ακολούθως, ήρθε και το ντόπινγκ σκάνδαλο της ρωσικής αποστολής των Ολυμπιακών Αγώνων του 2016. Λόγω προϊστορικού, της απαγορεύτηκε να συμμετάσχει στους αγώνες, πράγμα όμως που αναιρέθηκε από το Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο. Κάθε φορά που η Εφίμοβα ωστόσο κολυμπούσε το κοινό την αποδοκίμαζε. Παρόλα αυτά, το 2017, η χρονιά ήταν επιτυχημένη για αυτήν, καθώς κέρδισε 1 χρυσό, 2 ασημένια κι ένα χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Ρώσοι Ολυμπιονίκες
Δάρδανος ο Ιλλυριός
Ο Δάρδανος ο Ιλλυριός είναι πρόσωπο που αναφέρεται στην Ελληνική Μυθολογία ως γιος του Ιλλυριού και εγγονός του Κύκλωπα Πολύφημου και της Νηρηίδας Γαλάτειας.
Από αυτόν τον μυθικό οικιστή, κατά την παράδοση, ονομάσθηκε Δαρδανία η περιοχή της Βαλκανικής που σήμερα ορίζεται η Αλβανία και μέρος από τη σημερινή Βόρεια Μακεδονία, που παλαιότερα ονομάζονταν Ιλλυρία.
Σταθμός Αμπελόκηποι (Μετρό Αθήνας)
Στην οροφή του σταθμού εκτείνονται πολύχρωμες γραμμές φωτισμένες με φώτα νέον, έργο του Στήβεν Αντωνάκου με τίτλο Πομπή. Οι φωτεινές εικαστικές γραμμές που οδηγούν τους επιβάτες μέσα και έξω από τον σταθμό, παραπέμπουν στις αρχαίες αθηναϊκές πομπές των πολιτών.
Το 1979 η αρχική χωροθέτηση του σταθμού είχε γίνει στο Θων (Αλεξάνδρας και Βασιλίσσης Σοφίας), αλλά το 1991 καθορίστηκε στη σημερινή του θέση.
Παραπομπές
Αμπελοκηποι Αμπελοκηποι
Πανεπιστήμιο Αλ Αζχάρ
Το Πανεπιστήμιο Αλ Αζχάρ (αραβικά: جامعة الازهر, Γκάμετ Αλ-Αζχάρ, κυριολεκτικά: Πανεπιστήμιο Λαμπρό) ιδρύθηκε το 970-972 μ.Χ. στο Κάιρο της Αιγύπτου. Είναι το κύριο κέντρο της λογοτεχνίας και της αραβικής σουνιτικής ισλαμικής μάθησης στον κόσμο και το δεύτερο παλαιότερο. Χορηγεί πτυχίο πανεπιστημίου. Το πανεπιστήμιο ιδρύθηκε από την Φατιμική (από την Φατίμα, κόρη του Προφήτη Μωάμεθ) δυναστεία της Αιγύπτου. Οι μελέτες ξεκίνησαν στο Αλ-Αζχάρ στο μήνα του Ραμαζανιού το 975 μ.Χ.
Σήμερα το Αζχαρ έχει εξήντα έξι κολλέγια στις διάφορες επιστήμες και έχει καθιερωθεί για τη μελέτη του Ισλάμ ως θρησκείας, ιδεολογίας και ηθικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αζχαρ Κατηγορία:Κάιρο
Τιμόθεος Κιλίφης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αρχιμανδρίτης Τιμόθεος Κιλίφης (κατά κόσμον Γεώργιος Κ. Κιλίφης) ήταν Έλληνας κληρικός, αρχιμανδρίτης της Ιεράς Μονής Πεντέλης. Γεννήθηκε στο Αίγιο το 1928, όπου τελείωσε το εξατάξιο τότε γυμνάσιο το 1948, με καθυστέρηση 2 ετών λόγω της κατοχής.
Το 1952 συνεργάστηκε και κατόπιν έγινε μέλος της Αδελφότητας Θεολόγων "Η Ζωή" και το 1960 της Αδελφότητας Θεολόγων "Ο Σωτήρ", απ' όπου κι αποχώρησε το 1972 για να γίνει μοναχός στην Ιερά Μονή Πεντέλης, στην οποία παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε το μεσημέρι της 2ας Μαρτίου 2014 σε ηλικία 86 ετών.
Βραβεύσεις
Πολυγραφότατος συγγραφέας και λογοτέχνης, έχει λάβει πληθώρα λογοτεχνικών βραβείων και τιμητικών διακρίσεων. Ήταν τακτικό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών, της Πανελλήνιας Ένωσης και του Συνδέσμου Ιστορικών Συγγραφέων.
Στις 20 Δεκεμβρίου 2000, βραβεύτηκε από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών με το βραβείο Α΄ τάξεως και το Χρυσό Μετάλλιο, για τη λογοτεχνική και την εν γένει προσφορά του στα γράμματα, αλλά και στην κοινωνία.
Η Σύγκλητος της Ακαδημίας Φλωρεντίας, Τεχνών, Λογοτεχνίας, Επιστημών, Εργασίας και Θεάματος, στις 24 Νοεμβρίου 2001, τον ανακήρυξε με -κατά νόμον- απόφασή της, Επίτιμο Ακαδημαϊκό με χρυσό Μετάλλιο, "Για την ένθερμη και γενναιόδωρη συμβολή του στην επιβεβαίωση των υψηλότερων ιδανικών της ζωής, για τις Τέχνες και τον Πολιτισμό". Για τους ιδίους λόγους, βραβεύτηκε από τη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία Αιγίου και το Δήμο Αιγίου στο χώρο της αίθουσας του Αρχαιολογικού Μουσείου.
Θα είναι παράλειψη εάν δεν υπενθυμήσουμε την τιμητική διάκριση, η οποία έγινε προς τον π. Τιμόθεο Κιλίφη στον τόπο της γενέτειράς του, για τους ίδιους λόγους, από τη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία Αιγίου και το Δήμο Αιγίου στο χώρο της αίθουσας του Αρχαιολογικού Μουσείου, όπου η αθρόα προσέλευση των συμπολιτών του απέδειξε την πλήρη αποδοχή και το θαυμασμό τους προς το πρόσωπό του και το έργο του.. ( 2 }
Παραπομπές
2. net-periodiko.gr [https://net-periodiko.gr/timotheos-kilifhs-arximandriths/όθεος Κιλίφης – Αρχιμανδρίτης Ι. μονής Πεντέλης ( 1928 – 2014 ) Τιμόθεος Κιλίφης – Αρχιμανδρίτης Ι. μονής Πεντέλης ( 1928 – 2014 )]
Πάγοι Κέρκυρας
Οι Πάγοι ειναι χωριό της βορειοδυτικής Κέρκυρας κοντά στον όρμο και το τουριστικό θέρετρο του Αγίου Γεωργίου σε υψόμετρο 170 μέτρων.
Οι Πάγοι παλιότερα αποτελούσαν κοινότητα του Νομού Κερκύρας στα διοικητικά όρια της οποίας εντάσσονταν και οι οικισμοί Πρινύλας, Βατωνιές και Άγιος Γεώργιος. Κατά την απογραφή του 2011 η κοινότητα είχε πληθυσμό 511 κατοίκων ενώ οι Πάγοι 304.
Από τους οικισμούς του πρώην Διαμερίσματος, ο Πρινύλας αναφέρεται ήδη σε έγγραφα του τέλους του 12ου αιώνα ώς έδρα Βυζαντινής Δεκαρχίας ενώ το κυρίαρχο επώνυμο του οικισμού Βατωνιών (Λευτεριώτης, Λευθεριώτης) παραπέμπει σε χρυσόβουλο του Εμμανουήλ Κομνηνού Α΄ (12ος αιών).
Αρχαιολογικά ευρήματα υποδεικνύουν κατοίκηση της περιοχής την Ρωμαϊκή περίοδο. Διαγνωστικές ανασκαφές έγιναν στην περιοχή Αγίου Γεωργίου από Αυστριακούς την περίοδο 1935-1936. Τα κυρίαρχα επώνυμα είναι Ρωμαίος, Ρουβάς, Παγιατάκης, Συναδινός, Νεράντζης, Πιθαμίτσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Χέρμαν Μύλερ (πολιτικός)
Ο Χέρμαν Μύλερ (γερμ. Hermann Müller) (* 18 Μαΐου 1876 στο Μανχάιμ της Γερμανίας, † 20 Μαρτίου 1931 στο Βερολίνο) ήταν Γερμανός σοσιαλδημοκράτης πολιτικός (SPD). Το 1920 και από το 1928 μέχρι το 1930 ήταν καγκελάριος του Γερμανικού Ράιχ.
Βιογραφία
Ο Μύλερ ήταν γιος παραγωγού σαμπάνιας. Το 1882 πήγε στο δημοτικό σχολείο του Μανχάιμ, αργότερα σε σχολείο της Δρέσδης. Αφού τελείωσε το σχολείο, πήγε στην Φρανκφούρτη, όπου ασχολήθηκε με το εμπόριο. Αργότερα εργάσθηκε στο Μπρέσλαου. Το 1902 παντρεύτηκε την Φρίντα Τόκους († 1905). Η κόρη τους Άννα Μαρία γεννήθηκε το 1905. Από το 1899 μέχρι το 1906 ο Μύλερ ήταν συντάκτης μιας σοσιαλδημοκρατικής εφημερίδας στην πόλη Γκέρλιτς.
Πολιτική
Το 1893 έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD). Μετά από πρόταση του Αυγούστου Μπέμπελ, το 1906, έγινε μέλος του κομματικού προεδρείου. Το 1916 έγινε βουλευτής στο γερμανικό κοινοβούλιο (Ράιχσταγκ) και το 1919 ψηφίσθηκε πρόεδρος του κόμματος. Επίσης το 1919 υπήρξε μέλος της Γερμανικής Εθνοσυνέλευσης.
Από τις 21 Ιουνίου 1919 μέχρι τις 26 Μαρτίου 1920 ο Μύλερ υπήρξε υπουργός εξωτερικών της κυβέρνησης του καγκελάριου Γκούσταφ Μπάουερ. Ως υπουργός υπέγραψε την συνθήκη των Βερσαλλιών μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στις 27 Μαρτίου του 1920 ανέλαβε για πρώτη φορά καγκελάριος του Ράιχ. Έμεινε στην θέση αυτή μέχρι τις 6 Ιουνίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καγκελάριοι της Γερμανίας Κατηγορία:Πολιτικοί της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης
Γκέραρντ Τσιέσλικ
Ο Γκέραρντ Τσιέσλικ (πολωνικά: Gerard Cieślik) (27 Απριλίου 1927 – 3 Νοεμβρίου 2013), γνωστός και ως Γκιένεκ (Gienek), ήταν ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε σε όλη την καριέρα του στην Ρουχ Χόζουφ (1949-1955 Ούνια Χόζουφ, 1956 Ούνια-Ρουχ Χόζουφ). Παίζοντας για την Εθνική Πολωνίας, είναι περισσότερο γνωστός για το ότι σημείωσε δύο γκολ εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης στις 20 Οκτωβρίου 1957 στο Στάδιο της Σιλεσίας. Ο βραχύσωμος επιθετικός (163 εκ., 59 κιλά) συμμετείχε 45 φορές και σημείωσε 27 γκολ με την εθνική ομάδα. Έπαιξε επίσης για την Πολωνία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Βιέλκιε Χαϊντούκι, τώρα μέρος του Χόζουφ, πέρασε ολόκληρη την καριέρα του με τη Ρουχ, από τον Ιούλιο του 1939 έως τον Ιούνιο του 1959, μια θητεία που περιελάμβανε την κατάκτηση του Κυπέλλου Πολωνίας το 1951 και 3 τίτλους Πρωταθλήματος Πολωνίας (1951, 1952, 1953). Συνολικά πέτυχε 177 γκολ με τη Ρουχ. Έγινε προπονητής και ανιχνευτής ταλέντων του συλλόγου το 1959, και αφού δεν έκοψε ποτέ τους δεσμούς με την ομάδα, θεωρείται εξαιρετικό παράδειγμα πίστης στο πολωνικό ποδόσφαιρο.
Επιλέχτηκε στη Βέρμαχτ τα έτη 1944/1945 και μετατέθηκε στη Δανία.
Το 2003, αφότου μια συγκεκριμένη ομάδα οπαδών της Ρουχ εμφάνισε αμφιλεγόμενα ένα πανό με το γερμανικό όνομα για την Άνω Σιλεσία, ο Τσιέσλικ εξέφρασε την αντίθεσή του στο πανό και προέτρεψε τους οπαδούς να σεβαστούν τη μνήμη των ιδρυτών του συλλόγου που ήταν πατριώτες και συμμετείχαν στις Σιλεσικές εξεγέρσεις κατά της γερμανικής κυριαρχίας της Σιλεσίας.
Το 2006, η ταινία ντοκιμαντέρ Das Alphabet von Gerard Cieślik παρουσιάστηκε από την Ανέτα Γκουρνοσλόνσκα ως μέρος της έκθεσης Oberschlesier in der deutschen und polnischen Fußballnationalmannschaft – gestern und heute. Sport und Politik in Oberschlesien im 20. Jahrhundert, που καλύπτει τους κατοίκους της Άνω Σιλεσίας που έπαιξαν για την Εθνική Πολωνίας ή/και την Εθνική Γερμανίας.
Το 2006, υπέγραψε μια διαμαρτυρία κατά του Ρόμαν Γκιέρτιχ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1952 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουχ Χόζουφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Πολωνοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρουχ Χόζουφ Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Wings of Storm
μικρογραφία|200px|δεξιά|Οι Wings of Storm Οι Wings of Storm - Φτερά της Καταιγίδας (Κροατικά: Krila Oluje), είναι το αεροβατικό σμήνος επιδείξεων της Κροατικής Πολεμικής Αεροπορίας. Το σμήνος ιδρύθηκε επίσημα την άνοιξη του 2005, η πρώτη εμφάνισή του όμως πραγματοποιήθηκε στις 23 Ιουνίου 2004, στη διάρκεια του αγώνα του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ιστιοπλοΐας που πραγματοποιήθηκε εκείνη τη χροχιά στο Ζαντάρ (Zadar). Η πρώτη επίσημη επίδειξη πραγματοποιήθηκε στις 5 Αυγούστου 2005 πάνω από την πόλη Κνιν, κατά τη διάρκεια των εορτασμών της Εθνικής Εορτής Νίκης και Ευχαριστιών (Victory and Homeland Thanksgiving Day), καθώς και στη 10η επέτειο της Επιχείρησης Καταιγίδα. Εκείνη την εποχή το σμήνος χρησιμοποιούσε τέσσερα αεροσκάφη Pilatus PC-9M, τα οποία αυξήθηκαν σε πέντε το φθινόπωρο του ίδιου έτους. Το πρόγραμμά τους διαρκεί περίπου δεκαεπτά λεπτά.
Οι πιλότοι του σμήνους είναι εκπαιδευτές της Κροατικής αεροπορίας και η ομάδα έχει έδρα την αεροπορική βάση Ζέμουνικ.
Πηγές
Κατηγορία:Κροατία
Συμμετοχή της Ιταλίας στη Eurovision
Η Ιταλία έχει συμμετάσχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 47 φορές από τότε που έκανε το ντεμπούτο της στον πρώτο διαγωνισμό το. Ήταν μία από τις επτά χώρες που συμμετείχαν στον πρώτο διαγωνισμό, ο οποίος επηρεάστηκε από το Φεστιβάλ Μουσικής του Σαν Ρέμο. Η Ιταλία συμμετείχε στο διαγωνισμό αδιάκοπα μέχρι το, διακόπτοντας τη συμμετοχή της σε πολλές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990. Μετά από 13 χρόνια απουσίας που ξεκίνησε το, η χώρα επέστρεψε στον διαγωνισμό το. Η Ιταλία έχει κερδίσει τον διαγωνισμό τρεις φορές, μαζί με επιπλέον 15 τερματισμούς στην πρώτη πεντάδα. Η Ιταλία φιλοξένησε τον διαγωνισμό στη Νάπολη, στη Ρώμη και στο Τορίνο.
Το, ο Ντομένικο Μοντούνιο τερμάτισε τρίτος με το τραγούδι "Nel blu, dipinto di blu". Μετονομαζόμενο σε "Volare", το τραγούδι σημείωσε μεγάλη επιτυχία διεθνώς, φτάνοντας στο νούμερο ένα στο αμερικανικό Billboard Hot 100, καθώς κέρδισε και δύο Βραβεία Grammy στην πρώτη τους έκδοση. Ο Εμίλιο Περίκολι τερμάτισε επίσης τρίτος το, πριν η Ιταλία κερδίσει για πρώτη φορά το με την Τζιλιόλα Τσικουέντι και το τραγούδι "Non ho l'età". Η Τσικουέντι επέστρεψε στο διαγωνισμό το και τερμάτισε δεύτερη με το τραγούδι "Sì", χάνοντας από τους ABBA. Η Ιταλία τερμάτισε τρίτη το με τους Wess και Ντόρι Γκέτσι και το τραγούδι "Era". Το καλύτερο αποτέλεσμα της χώρας από τη δεκαετία του ήταν ο Ουμπέρτο Τότσι και ο Raf που τερμάτισαν τρίτοι το. Η δεύτερη νίκη της Ιταλίας στον διαγωνισμό ήρθε το με τον Τότο Κουτούνιο και το τραγούδι "Insieme: 1992". Άλλα καλά αποτελέσματα της δεκαετίας του 1990 ήταν η Μία Μαρτίνι το και οι Jalisse το, που τερμάτισαν και οι δύο στην τέταρτη θέση. Μετά το 1997, η Ιταλία αποσύρθηκε από τον ανταγωνισμό.
Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) ανακοίνωσε ότι η Ιταλία θα επέστρεφε στον διαγωνισμό ως μέρος των "Μεγάλων Πέντε, δίνοντας έτσι στη χώρα αυτόματη πρόκριση για τον τελικό. Η επιστροφή της Ιταλίας στον διαγωνισμό αποδείχθηκε επιτυχημένη, τερματίζοντας στην πρώτη δεκάδα στους εννέα από τους τελευταίους έντεκα διαγωνισμούς (2011–22), συμπεριλαμβανομένων των δεύτερων θέσεων για τον Ραφαέλ Γκουαλάτσι και τον Μαχμούντ  και την τρίτη θέση των Il Volo . Οι Il Volo κέρδισαν την τηλεψηφοφορία, λαμβάνοντας ψήφους από όλες τις χώρες, αλλά ήρθαν έκτοι στην κριτική επιτροπή. Αυτή ήταν η πρώτη φορά από την εισαγωγή του συστήματος μικτής κριτικής επιτροπής–τηλεψηφοφορίας το 2009 που ο νικητής της τηλεψηφοφορίας δεν κατέληξε να κερδίσει τον διαγωνισμό. Η Ιταλία πέτυχε την τρίτη της νίκη στο διαγωνισμό το, με το ροκ συγκρότημα Måneskin και το τραγούδι "Zitti e buoni".
Απουσίες
Η Ιταλία έχει αποσυρθεί από τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision αρκετές φορές. Η πρώτη απόσυρση έγινε το, όταν η RAI δήλωσε ότι το ενδιαφέρον μειώθηκε στη χώρα. Η απουσία αυτή συνεχίστηκε, πριν από την επιστροφή της Ιταλίας το. Η Ιταλία αποσύρθηκε και πάλι το, όταν η RAI αποφάσισε να μην εισέλθει στον διαγωνισμό. Από το έως το, η Ιταλία αποσύρθηκε και πάλι, ενώ η RAI επικαλέστηκε έλλειψη ενδιαφέροντος για συμμετοχή. Η Ιταλία επέστρεψε το, πριν αποχωρήσει ξανά χωρίς εξηγήσεις, και η χώρα δεν συμμετείχε ξανά μέχρι το.
Κανένα από τα τραγούδια της Eurovision δεν ήταν ιδιαίτερα επιτυχημένο στα ιταλικά τσάρτ. Το "Non ho l'età" της Τζιλιόλα Τσινκουέτι έκανε επιτυχία το Φεβρουάριο του 1964 όταν το τραγούδι κέρδισε το φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, αλλά σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα "Hit Parade Italia", το "Waterloo", το "Ding-a-dong", το "Puppet on a String", το "Save Your Kisses for Me" και ακόμη και η νικητήρια συμμετοχή της Ιταλίας το 1990, "Insieme: 1992", δεν μπόρεσαν να εισέλθουν στην πρώτη δεκάδα των charts για πωλήσεις. Μια αξιοσημείωτη εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα ήταν, ωστόσο, η συμμετοχή του 1984 "I treni di Tozeur" από την Άλις και τον Φράνκο Μπατιάτο που μοιράστηκε την 5η θέση στον τελικό, αλλά έγινε επιτυχία φτάνοντας στο #3 στην Ιταλία και τοποθετήθηκε στο #20 στο τσάρτ των καλύτερων πωλήσεων σίνγκλ στην Ιταλία του 1984.
Τηλεοπτική λογοκρισία του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision το 1974
Το RAI αρνήθηκε να μεταδώσει το, γιατί το διαγωνιστικό τους κομμάτι, που τραγούδησε η Τζιλιόλα Τσινκουέτι, συνέπεσε με την έντονη πολιτική εκστρατεία για το Ιταλικό δημοψήφισμα διαζυγίου του 1974 που επρόκειτο να διεξαχθεί ένα μήνα αργότερα, τον Μάιο. Παρά το γεγονός ότι ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision έλαβε χώρα περισσότερο από ένα μήνα πριν από την προγραμματισμένη ψηφοφορία, οι Ιταλοί λογοκριτές αρνήθηκαν να επιτρέψουν την προβολή ή την ακρόαση του διαγωνισμού και του τραγουδιού. Οι λογοκριτές της RAI θεώρησαν ότι το τραγούδι με τίτλο "Sì" (Ναι) περιείχε στίχους που επαναλάμβαναν συνεχώς την προαναφερθείσα λέξη, θα μπορούσε να κατηγορηθεί για υποσυνείδητα μηνύματα και μια μορφή προπαγάνδας για να επηρεαστεί το ιταλικό κοινό να ψηφίσει "ναι" στο δημοψήφισμα (άρα να καταργηθεί ο νόμος που επέτρεψε το διαζύγιο). Το τραγούδι παρέμεινε λογοκριμένο στους περισσότερους ιταλικούς κρατικούς τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς για πάνω από ένα μήνα. Στο διαγωνισμό στο Μπράιτον, η Τσινκουέτι τερμάτισε δεύτερη, χάνοντας από τους ABBA. Το "Sì" πήγε για να είναι ένα από τα κορυφαία δέκα του Ηνωμένου Βασιλείου, φτάνοντας στον αριθμό οκτώ. Έφτασε επίσης στο top 20 της Γερμανίας.
Ένα νέο ενδιαφέρον;
Το 2008, δύο Ιταλοί μουσικοί, ο Βίνς Τεμπέρα (που ήταν ο μαέστρος για τη Μάλτα το 1975 και είχε βοηθήσει τον Άγιο Μαρίνο να λάβει μέρος στο διαγωνισμό το 2008) και ο νικητής της Eurovision Τότο Κουτούνιο εξέφρασαν τη λύπη τους για τη μη συμμετοχή της Ιταλίας και ζήτησαν να επιστρέψει η χώρα στον διαγωνισμό.
Διαγωνιζόμενοι από το, ξεκινώντας με τον νικητή Ντίμα Μπιλάν εμφανίστηκε στην ιταλική επίδειξη ''Carramba! Che fortuna'', που φιλοξενείται από την Ραφαέλα Καρά στο Rai Uno. Είτε πρόκειται για πρωτοβουλία της Καρά (η οποία παρουσίασε τρεις εκδηλώσεις στο TVE σχετικά με την εκδήλωση) για να προσπαθήσει να φέρει την Eurovision πίσω στην Ιταλία, δεν είναι σαφής, αλλά ο Σίτσε Μπάκερ, Διευθυντής Επικοινωνιών και PR του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision, επανέλαβε ότι "η Ιταλία είναι πολύ ευπρόσδεκτη να λάβει μέρος στον διαγωνισμό".
Λίγο μετά την αποκάλυψη του καταλόγου των συμμετεχόντων για το, η EBU ανακοίνωσε ότι θα δούλευε σκληρότερα για να φέρει την Ιταλία πίσω στον διαγωνισμό, μαζί με το και την.