cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καλανός
Δήλωση
Ο Αλέξανδρος απουσίαζε από την πυρά του Καλανού, την τελευταία φορά που ήταν μαζί όμως και πριν αποχωρηστούν ο Καλανός φέρεται να του είπε "θα συναντηθούμε στη Βαβυλώνα" κάτι που εκείνη τη στιγμή θεωρήθηκε ως ασήμαντη ασυναρτησία, μια και τη χρονική περίοδο εκείνη ο Αλέξανδρος δε σκόπευε να πάει στη Βαβυλώνα και ο Καλανός θα καιγόταν στην πυρά σύντομα. Έτσι εμφανίζεται σαν να έχει προβλέψει τον θάνατο του Αλέξανδρου μερικούς μήνες νωρίτερα απ'ότι αυτός συνέβη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί Κατηγορία:Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου
Πελαργόνιο
Το γένος Πελαργόνιο (Pelargonium) (κοινώς "πελαργόνι") είναι μέλος της οικογένειας των Γερανιίδων (Geraniaceae) και σε αυτό ανήκουν πάνω από 200 είδη πολυετών, παχύφυλλων ποωδών. Τα φυτά του γένους Pelargonium τα συναντάμε ευρέως στην κηποτεχνία λόγω της πλούσιας και συνεχούς ανθοφορίας που τα χαρακτηρίζει. Πολλά είδη μάλιστα του γένους αυτού είναι συνυφασμένα με την Ελληνική παράδοση αφού τα συναντάμε στους Ελληνικούς κήπους κυρίως σε γλάστρες (γεράνι, βαμβακούλα), αλλά και στην μαγειρική (αρμπαρόριζα). Πολύ συχνά συγχέεται με το γένος Geranium. Έτσι τα είδη του γένους Pelargonium πολύ συχνά τοποθετούνται στο γένος Γεράνιον (Geranium) και αποκαλούνται από πολύ κόσμο ως γεράνια. Στην πραγματικότητα όμως τα δύο γένη είναι ξεχωριστά.
Είδη
Τα πιο γνωστά είδη του γένους Pelargonium είναι:
Πελαργόνιον το βαρύοσμον (Pelargonium graveolens)
Το είδος ''Pelargonium graveolens – κοιν. αλμπαρόριζα ή αρμπαρόριζα, μοσχόφυλλο) ξεχωρίζει για το πολύ δυνατό άρωμα που απελευθερώνεται από τα φύλλα του. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιείται πολύ στην βιομηχανία αρωμάτων αλλά και στη ζαχαροπλαστική και μαγειρική.
Pelargonium x hortorum
right|thumb|200px|Pelargonium x hortorum Το Pelargonium x hortorum (συν. P. zonale – κοιν. γεράνι, σαρδέλα, τσαρτελλούδιν). Είναι το πλέον χρησιμοποιούμενο είδος του γένους Pelargonium στους κήπους και στις βεράντες. Υπάρχουν περισσότερες από 200 ποικιλίες σε πληθώρα χρωμάτων. Το είδος Pelargonium x hortorum έχει προέλθει από διασταύρωση των P. zonale και P. inquinans. Έχει στρογγυλά φύλλα τα οποία σε πολλές ποικιλίες διαθέτουν μία σκούρα ζώνη, ως εκ τούτου και ζωνωτό. Υπάρχουν ποικιλίες με συμπαγή και χαμηλή βλάστηση αλλά και ποικιλίες που φθάνουν το 1,0 με 1,5 m σε ύψος. Τα χρώματα των ανθέων μπορεί να είναι κόκκινο, λευκό, ροζ, σωμόν, πορτοκαλί, μωβ κ.α. Οι απαιτήσεις του σε νερό είναι μικρές. Εδώ να αναφέρουμε ακόμα μία φορά ότι φυτά τα οποία είναι φυτεμένα σε φυτοδοχεία μικρού όγκου, θα πρέπει να ποτίζονται αρκετά συχνά. Πάντως τα γεράνια ζημιώνονται πολύ πιο συχνά από υπερβολική υγρασία παρά από έλλειψη νερού. Προτιμούν τις ηλιαζόμενες θέσεις και τα καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη.
Pelargonium x domesticum
right|thumb|200px|Pelargonium x domesticum Το είδος Pelargonium x domesticum (συν. P. grandiflorum – κοιν. πελαργόνι, γεράνι) προέρχεται από την διασταύρωση των P. cucullatum και P. grandiflorum. Σχηματίζει ξυλώδη στελέχη και μπορεί να φθάσει και τα 2 m σε ύψος. Τα άνθη του έχουν δίχρωμα πέταλα και συνηθέστερα αποχρώσεις του ροζ και του μωβ. Τα φύλλα είναι πράσινα με εγκολπώσεις και συχνά οδοντωτά. Οι απαιτήσεις του σε νερό είναι μικρές και προτιμάει τις φωτεινές και καλά αποστραγγιζόμενες θέσεις στον κήπο. Επίσης θα πρέπει να κλαδεύονται προκειμένω να κρατήσουν μία συμπαγή μορφή. Κατάλληλα για φύτευση στο έδαφος και σε γλάστρα.
Πηγές
Κατηγορία:Γερανιοειδή Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Άνθη Κατηγορία:Αρωματικά φυτά
Ανδρόνικος Ταρχανειώτης
Ο Ανδρόνικος Ταρχανειώτης ήταν βυζαντινός αξιωματούχος του 13ου αιώνα από την Οικογένεια Ταρχανειώτη.
Ήταν από το 1267 ή 68 άρχων της Αδριανούπολης και όλης της γύρω περιοχής όπου κι έμεινε με την σύζυγο του μετά τον γάμο τους. Ήταν άρχων ως το 1271 δυσαρεστημένος με τον Μιχαήλ Η΄ εγκατέλειψε την Αδριανούπολη κι αυτομόλησε στον πεθερό του, το μόνο γνωστό για την μετέπειτα ζωή του είναι ότι απεβίωσε από πανούκλα το 1283.
Παραπομπές
Ανδρονικος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Μεγάλοι Κονόσταυλοι Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες
Τσιμπιδάκι
Το τσιμπιδάκι ή φουρκέτα είναι αντικείμενο κομμωτηρίου, καλλωπισμού και στερέωσης των μαλλιών. Χρησιμοποιείται από τους αρχαίους χρόνους αλλά και μέχρι σήμερα. Συνήθως είναι φτιαγμένο από μέταλλο ή πλαστικό. Αποτελείται από διχαλωτό σώμα που εισάγεται στα μαλλιά με τη διχάλα ανοιχτή. Όταν τοποθετηθεί στη θέση του, η διχάλα κλείνει και συγκρατεί τα μαλλιά. Συνήθως είναι μαύρα και χωρίς διακόσμηση, κυκλοφορούν όμως και με διάφορα χρώματα και διακοσμήσεις, ακόμη και ως κοσμήματα. Η φουρκέτα έγινε δημοφιλής κατά τη δεκαετία του 1920, όταν άρχισε να χρησιμοποιείται για τη στερέωση του νέου, τότε, καρέ στυλ μαλλιών.
Κατηγορία:Κομμώσεις
Φαρακλό
Με το όνομα Φαρακλό φέρονται δύο ελληνικά χωριά, το ένα στη Λακωνία και το άλλο στη Νάξο, τα οποία και είναι:
Ντούλα
μικρογραφία|"Ντούλα" φουστάνι από την Κύμη. Αρχές 20ού αι. Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο]] Η ντούλα ήταν ένδυμα παλαιότερων εποχών, πολύπτυχη φούστα ραμμένη σε ένα μπούστο. Ουσιαστικά έμοιαζε με αμάνικο φουστάνι.
Βικτωριανή μόδα
Η Βικτωριανή μόδα είναι η μόδα που επικράτησε κατά τη βικτωριανή εποχή (1840-1900) επί βασιλείας της Αλεξαντρίνα Βικτωρίας στη Μ. Βρετανία. Αναφέρεται και ως "πένθιμη εποχή", καθότι το στυλιστικό ύφος της φέρει πένθιμη "χροιά" τόσο λόγω των χρωματικών συνδυασμών, όσο και των κοινωνικών συνθηκών που επικρατούσαν και επέβαλαν το πένθος.
Κοινωνικές συνθήκες
Η μόδα αυτή άνθισε τον 19ο και 20ό αιώνα. Στην απαρχή της εποχής αυτής, οι τεχνολογικές γνώσεις και δυνατότητες ήταν περιορισμένες. Οι θετικές επιστήμες (ιατρική, φαρμακολογία κλπ) δεν είχαν προοδεύσει, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να χάνουν τη ζωή τους από επιδημίες και ασθένειες που σήμερα αντιμετωπίζονται άμεσα έως και εκλείπουν. Έτσι, οι γυναίκες της εποχής αναγκάζονταν σε μεγάλο μέρος της ζωής τους να πενθούν. Το γεγονός αυτό όμως δεν τις εμπόδισε να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία τους και σύντομα να μετατρέψουν την πένθιμη αμφίεση σε υψηλή ραπτική.
Πρότυπα
Τα πρότυπα της εποχής αυτής δεν ήταν άλλα από τα μέλη των βασιλικών οικογενειών. Η βασίλισσα Βικτωρία αποτέλεσε το πιο ισχυρό πρότυπο της εποχής, καθώς επί της βασιλείας της η χώρα έφτασε στο απόγειο της ακμής της, όχι μόνο λόγω της ηγεσίας της, αλλά και λόγω των κοινωνικών εξελίξεων.
Η Βικτωρία χήρεψε νωρίς και πένθησε τον σύζυγό της για τέσσερις δεκαετίες, γεγονός που την κατέστησε επικρατέστερο παράδειγμα προς μίμηση για τις γυναίκες της εποχής, είτε κατ' επιλογήν, είτε λόγω κοινωνικών πιέσεων.
Χαρακτηριστικά
thumb|left|Ζακέτο του οίκου John Redfern & Son. Παρίσι. Δεκαετία 1880. Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο]]
Στη δεκαετία του 1840 και του 1850, τα φορέματα των γυναικών χαρακτηρίζονταν από τα απαλά χρώματα και τα φουσκωτά μανίκια, καθώς και από τα μισοφόρια, τους κορσέδες και τα πουκάμισα που φορούσαν εσωτερικά.
Στη δεκαετία του 1850, ο αριθμός των μισοφοριών μειώθηκε και αντικαταστάθηκαν από το κρινολίνο. Τα πρωινά φορέματα είχαν εφαρμοστό μπούστο, ενώ τα βραδινά είχαν χαμηλή λαιμόκοψη και τα φορούσαν με σάλι στον ώμο.
Στη δεκαετία του 1860, οι φούστες έγιναν πιο ίσιες εμπρός και τόνιζαν περισσότερο το πίσω μέρος. Τα πρωινά φορέματα είχαν φαρδιά μανίκια σε στυλ παγόδας, κλειστή λαιμόκοψη με βολάν στον γιακά και διακόσμηση από δαντέλα, ενώ τα βραδινά είχαν βαθύ ντεκολτέ και κοντά μανίκια και τα φορούσαν με κοντά γάντια, πλεκτά ή δαντελένια χωρίς δάχτυλα.
Στη δεκαετία του 1870 ξεκίνησαν να φοριούνται απογευματινά φορέματα χωρίς κορσέ, κυρίως μέσα στο σπίτι, που όμως σύντομα έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλή, ενώ το κρινολίνο αντικαταστάθηκε από τα τουρνούρια που τόνιζαν μόνο το πίσω μέρος.
Τέλος, στη δεκαετία του 1890, την τελευταία της βικτωριανής εποχής, η μόδα προστάζει ψηλούς γιακάδες και μπούστο με μπανέλες εσωτερικά. Τα κρινολίνα και τα τουρνούρια έχουν πλέον εγκαταλειφθεί.
Οι ενδυματολογικές συνήθειες στη Βικτωριανή μόδα καθορίστηκαν, κατά κύριο λόγο, από το πένθος. Το πένθος της βασίλισσας Βικτωρίας για τον σύζυγό της επηρέασε τις πενθούσες γυναίκες να ακολουθήσουν το στυλιστικό ύφος της βασίλισσάς τους. Το μαύρο χρώμα κυριαρχούσε πάνω στη σχεδιαστική απλότητα. Η συνήθεια αυτή όμως τις ανάγκασε να εξελίξουν τις ενδυματολογικές τους επιλογές εισάγοντας, πλέον, καλύτερη ποιότητα υφάσματος και ποικιλία στο χρώμα. Το μοβ και το γκρι χρώμα κυριαρχούν σαν χρωματικοί συνδυασμοί με το απόλυτο μαύρο, ενώ το μετάξι καθιερώνεται ως υψίστης ποιότητας ύφασμα. Αργότερα, κοσμήματα και άλλα αξεσουάρ παίρνουν ρόλο καλλωπισμού και στυλιστικής ενίσχυσης.
Πηγές
Κατηγορία:Μόδα
Ακρωτήριο Φυρό
Με την ονομασία Φυρό (= ξανθό, κόκκινο) φέρονται τέσσερα ακρωτήρια στα ακόλουθα ισάριθμα ελληνικά νησιά του Αιγαίο:
Λαογόρας
Ο Λαογόρας σκοτώθηκε από τον Ηρακλή, μαζί με τον Κόρωνο.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Σκωτική γλώσσα (αποσαφήνιση)
Με τον όρο Σκωτική γλώσσα μπορεί να αναφέρονται οι εξής γλώσσες:
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Μπικενιμπέου Παενίου
Ο Μπικενιμπέου Παενίου (Bikenibeu Paeniu) είναι πολιτικός από το Τουβαλού. Υπήρξε δύο φορές Πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας. Μάλιστα, είναι ο πρώτος και μοναδικός ως σήμερα που θήτευσε επί δύο θητείες στην πρωθυπουργία.
Βιογραφία και πρώιμη πολιτική καριέρα
Γεννήθηκε στις 10 Μαΐου του 1956 στο Μπικενιμπέου της ατόλης Ταράουα στα πρώην Νησιά Γκίλμπερτ.
Η χρονιά καθόδου του στα πολιτικά της χώρας ήταν το 1989, οπότε κέρδισε μία έδρα στο Κοινοβούλιο του Τουβαλού, έπειτα από επαναληπτική εκλογή.
Πρώτη πρωθυπουργική θητεία
Την ίδια χρονιά κατήλθε στις βουλευτικές εκλογές στις οποίες αναδείχθηκε νικητής. Κέρδισε τον ως τότε πρωθυπουργό Τομάζι Πουαπούα και έγινε πρωθυπουργός. Στις εκλογές του 1993 ηττήθηκε με μικρή διαφορά από τον Καμούτα Λατάζι.
Δεύτερη πρωθυπουργική θητεία
Το 1996 αντικατέστησε το Λατάζι και έγινε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός. Στην περίοδο της δεύτερης πρωθυπουργίας του προέκυψε το ζήτημα με τη σημαία του κράτους. Ο Παενίου ηγήθηκε με επιτυχία των προσπαθειών να επαναφερθεί το προηγούμενο σχέδιο στη σημαία, που συμπεριελάμβανε το Union Jack της σημαίας του Ηνωμένου Βασιλείου.
Στις 13 Απριλίου του 1999 έπειτα από πρόταση μομφής, η κυβέρνησή του κατέρρευσε και ο ίδιος παρέμεινε υπηρεσιακός πρωθυπουργός μέχρι την εκλογή του διαδόχου του. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Ιονάτανα Ιονάτανα, ο οποίος εξελέγη στις 26 Απριλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παε
Σκωτική Αγγλική γλώσσα
Με τον όρο Σκωτική Αγγλική γλώσσα αναφέρονται όλες οι επιμέρους διάλεκτοι της Αγγλικής γλώσσας οι οποίες ομιλούνται στη Σκωτία.
Η κύρια, επίσημη μορφή της ονομάζεται Επίσημη Σκωτική Αγγλική γλώσσα (Scottish Standard English). Η γλώσσα έχει κάποιας έκτασης διακριτό λεξιλόγιο, κυρίως όσον αφορά τη χρήση της από την Εκκλησία της Σκωτίας, την τοπική κυβέρνηση και το εκπαιδευτικό και νομικό σύστημα.
Η Σκωτική Αγγλική γλώσσα δεν πρέπει να συγχέεται με τη Σκωτική Γαελική γλώσσα, μια γλώσσα της Γοϊδελικής υποοικογένειας της οικογένειας των Κελτικών γλωσσών, ούτε και με τη Σκωτική γλώσσα (Σκωτς), μια διακριτή από τα Αγγλικά γλώσσα της υποομάδας των Αγγλικών γλωσσών της Αγγλοφριζικής οικογένειας του Γερμανικού κλάδου.
Παρ' όλα αυτά, η Επίσημη Σκωτική Αγγλική γλώσσα αποτελεί το ένα άκρο ενός διπολικού γλωσσικού συνεχούς με τη Σκωτική γλώσσα (Σκωτς). Κατ' αυτόν τον τρόπο οι δύο γλώσσες επηρρεάζουν η μία την άλλη, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό. Πολλοί Σκώτοι ομιλητές διαχωρίζουν τη χρήση μεταξύ των δύο γλωσσών σε διαφορετικές κοινωνικές περιστάσεις, με τη Σκωτική Αγγλική γλώσσα να χρησιμοποιείται γενικότερα σε περισσότερο επίσημες περιπτώσεις ή όταν οι ομιλητές ανήκουν στις ανώτερες κοινωνικά τάξεις.
Η Σκωτική Αγγλική γλώσσα είναι το αποτέλεσμα της επαφής της Επίσημης Αγγλικής της Αγγλίας με τη Σκωτική γλώσσα (Σκωτς) μετά τον 17ο αιώνα. Το αποτέλεσμα της χρήσης της Αγγλικής γλώσσας από τους Σκώτους ομιλητές της οδήγησε σε πολλούς φωνολογικούς συμβιβασμούς και λεξιλογικά δάνεια.
Κατηγορία:Διάλεκτοι
Τάφος του Ααρών
Ο Τάφος του Ααρών είναι η ονομασία του πιθανού τόπου ταφής του Ααρών, αδερφού του Μωυσή. Η παράδοση αναφέρει δύο πιθανούς τόπους ταφής, το Όρος Χορ, κοντά στο Όρος Σινάι στο Σινάι, ή μια τοποθεσία κοντά στην Πέτρα της Ιορδανίας.
Τοποθεσία
Το βιβλικό Βιβλίο των Αριθμών αναφέρει πως ο Ααρών απεβίωσε και ετάφη στο Όρος Χορ. Το Όρος Χορ ευρίσκεται πλησίον του Όρους Σινάι στο Σινάι. Άλλες παραδόσεις αναφέρουν πως ο Ααρών, γνωστός ως Χαρούν στα αραβικά, απεβίωσε και ετάφη στο Τζαμπάλ Χαρούν, ή Όρος του Ααρών, κοντά στην Πέτρα της Ιορδανίας. Ένα τζαμί ανεγέρθηκε στην ιορδανική τοποθεσία κατά την διάρκεια του 14ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιορδανίας Κατηγορία:Ιουδαϊσμός Κατηγορία:Τζαμιά στην Ιορδανία Ααρων
Ντενίλσον Περέιρα Νέβες
Ο Ντενίλσον Περέιρα Νέβες (πορτογαλικά: Denílson Pereira Neves, 16 Φεβρουαρίου 1988), πιο γνωστός ως Ντενίλσον είναι Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός και αμυντικός μέσος. Στο παρελθόν διετέλεσε διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες της χώρας του.
Καριέρα
Από το 2011 μέχρι το 2015 αγωνίστηκε στη Σάο Πάολο (αρχικά ως δανεικός), ενώ αργότερα είχε περάσματα πρώτα από την Αλ Ουάχντα ΣΚΚ των ΗΑΕ και έπειτα από την Κρουζέιρο. Ακολούθησε μια διετής αποχή από τους αγωνιστικούς χώρους λόγω τραυματισμών. Κατά το 2019 αγωνίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα στη Μποταφόγκο Φουτεμπόλ Κλούμπε (ΣΠ) και κατόπιν αποκτήθηκε από τη μαλτέζικη Σλιέμα Γουόντερερς. Το 2021 αγωνίστηκε στη Γκρέμιο Εσπορτίβο Μπραζίλ.
Είναι διεθνής με την εθνική Ελπίδων της Βραζιλίας, ενώ έχει κληθεί και στην εθνική ανδρών, χωρίς όμως να χρησιμοποιηθεί.
Παραπομπές
Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α
Bon Jovi
Οι Bon Jovi είναι αμερικανικό hard rock συγκρότημα από το Σέιριβιλ του Νιου Τζέρσεϊ. Κάποια από τα πιο γνωστά τους τραγούδια είναι τα You Give Love a Bad Name, Livin' On a Prayer, It's My Life, Have a Nice Day, Always κ.ά. Είναι ένα από τα πιο πετυχημένα hard rock συγκροτήματα όλων των εποχών, καθώς έχουν πουλήσει πάνω από 130 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως.
Ιστορία
Οι Bon Jovi δημιουργήθηκαν στις 14 Μαρτίου το 1983 από τους Τζων Μπον Τζόβι, Ντέιβιντ Μπράιαν, Αλεκ Τζον Σατς, Τίκο Τόρρες και Ντέιβ Σάμπο ο οποίος πολύ γρήγορα εγκατέλειψε το γκρουπ και αντικαταστάθηκε από τον Ρίτσι Σαμπόρα. Τα μέλη έμειναν μαζί για περίπου μία δεκαετία. Την επόμενη χρονιά, το συγκρότημα έβγαλε τον πρώτο, ομώνυμο δίσκο τους, που περιέχει την πρώτη τους επιτυχία, Runaway. Έπειτα, το συγκρότημα άνοιξε συναυλίες των ZZ Top, Kiss και Scorpions. Ο δεύτερός τους δίσκος, 7800° Fahrenheit, δεν σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία. Το 1986, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το Slippery When Wet, το οποίο περιέχει τις μεγάλες επιτυχίες You Give Love a Bad Name και Livin' on a Prayer, πούλησε περισσότερα από 28 εκατομμύρια κομμάτια και παραμένει μέχρι σήμερα το πιο καλοπουλημένο άλμπουμ τους. Και τα δύο προαναφερθέντα τραγούδια έφτασαν στο νούμερο ένα των ΗΠΑ. Ο επόμενός τους δίσκος, New Jersey, έμεινε στη κορυφή για τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες και στις ΗΠΑ πούλησε 7 εκατομμύρια κομμάτια στις ΗΠΑ και περισσότερα από 18 εκατομμύρια παγκοσμίως. Το 1992, το συγκρότημα έβγαλε τον δίσκο Keep the Faith. Μετά από αυτό, ο μπασίστας Άλεκ Τζον Σατς αποφάσισε να αποχωρίσει από το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από τον Χιου ΜακΝτόναλντ ο οποίος συνεχίζει στο πλευρό των Bon Jovi μέχρι σήμερα. Το 1996, το συγκρότημα κυκλοφορεί το άλμπουμ These Days το οποίο σημειώνει αρκετά μεγάλη επιτυχία τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη, αφού τραγούδια όπως το Hey God, Dry County και These Days κατέχουν υψηλές θέσεις στα charts. Το 2000, έπειτα από φήμες που ήθελαν το συγκρότημα να διαλυθεί, οι Bon Jovi έβγαλαν τον δίσκο Crush, ο οποίος περιείχε το monster hit και μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες τους, It's My Life. Το 2005, το συγκρότημα κυκλοφορεί ένα ακόμα πολύ πετυχημένο δίσκο, το Have a Nice Day, που περιέχει το ομότιτλο τραγούδι. Το 2007, οι Bon Jovi έβγαλαν το κάντρι-ροκ άλμπουμ Lost Higway που σημείωσε μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ, όχι όμως και στην Ευρώπη. Τέλος, στα τέλη του 2009, το συγκρότημα αποφάσισε να επιστρέψει στην ροκ φόρμα του και έτσι κυκλόρησε τον δίσκο The Circle. Ανάμεσα στα δέκα studio albums του συγκροτήματος, οι Bon Jovi έχουν κυκλοφορήσει 4 compilation albums, ένα live και ένα box set. Ο Ντέιβιντ Μπράιαν, ο Τζον Μπον Τζόβι και ο Ρίτσι Σαμπόρα έχουν στο ενεργητικό τους από δυο solo albums ο καθένας.
Δισκογραφία
Studio albums
Compilation albums
Live
Box sets
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νικητές World Music Awards Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Αμερικανικά glam metal συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αμερικανικά pop rock συγκροτήματα Κατηγορία:Rock συγκροτήματα από το Νιου Τζέρσεϊ
Βουλευτικές εκλογές στην Ακτή Ελεφαντοστού 2021
Κοινοβουλευτικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στην Ακτή Ελεφαντοστού στις 6 Μαρτίου 2021. Στις προηγούμενες εκλογές, που πραγματοποιήθηκαν το 2016, ο προεδρικός συνασπισμός (ο Συναγερμός των Ουφουετιστών για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη, αποτελούμενος από το Συναγερμό των Ρεπουμπλικάνων, το Δημοκρατικό Κόμμα της Ακτής Ελεφαντοστού - Αφρικανικός Δημοκρατικός Συναγερμός και μερικά μικρά κόμματα) κέρδισε περισσότερες από τις μισές έδρες στην Εθνοσυνέλευση.
Εκλογικό σύστημα
Η Εθνοσυνέλευση είναι η Κάτω Βουλή του διθάλαμου κοινοβουλίου. Από τα 255 μέλη του, τα 169 εκλέγονται σε μονομελείς εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα και τα υπόλοιπα 86 εκλέγονται από 36 εκλογικές περιφέρειες μεταξύ δύο και έξι εδρών με γενική ψηφοφορία, με τη λίστα των υποψηφίων που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους να κερδίζει όλες τις έδρες που πρέπει να καλυφθούν.
Μετά το διάταγμα του Νοεμβρίου 2020, το 30% των συνολικών υποψηφίων από κάθε κόμμα πρέπει να είναι γυναίκες. Το διάταγμα ενθαρρύνει επίσης τα κόμματα να παρουσιάσουν περισσότερες, παρέχοντας πρόσθετη δημόσια χρηματοδότηση σε εκείνους των οποίων το μερίδιο των γυναικών υποψηφίων υπερβαίνει το 50%.
Αποτελέσματα
Σύμφωνα με τα επίσημα αποτελέσματα, ο Συναγερμός των Ουφουετιστών για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη (RHDP) κέρδισε 137 από τις 254 έδρες που διεκδικήθηκαν στις εκλογές. Η Ένωση για τη Δημοκρατία και την Ειρήνη στην Ακτή Ελεφαντοστού (UDPCI) κατήγγειλε νοθεία και το Ιβοριανό Λαϊκό Μέτωπο (FPI) συνέστησε ηρεμία. Μια έδρα έμεινε ανοιχτή στις 10 Μαρτίου επειδή ένας υποψήφιος πέθανε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Οι εκλογές ήταν ειρηνικές και η συμμετοχή ήταν 37,88%, με 2.788.022 ψηφοφόρους να ασκούν το εκλογικό τους δικαίωμα επί συνόλου 7.359.399 εγγεγραμμένων. Υπήρχαν 82.184 άκυρα ψηφοδέλτια και 34.083 λευκά ψηφοδέλτια.
Ο Πατρίκ Ασί διορίστηκε μεταβατικός πρωθυπουργός στις 8 Μαρτίου, κατά τη διάρκεια της ασθένειας του Χαμέντ Μπακαγιόκο. Ο Μπακαγιόκο πέθανε από καρκίνο στις 10 Μαρτίου.
Η μεγαλύτερη ομάδα αντιπολίτευσης θα είναι κατά πάσα πιθανότητα ένας συνασπισμός που σχηματίζεται από το UPDCI του Ανρί Κονάν Μπεντιέ και το FPI του Λοράν Γκμπαγκμπό, που κέρδισε 50 έδρες. "Ivory Coast: Ouattara's party wins majority in parliament vote". aljazeera.com. Al Jazeera English. 9 Μαρτίου 2021. Archived from the original στις 9 Μαρτίου 2021.
Παραπομπές
2021 Ακτη Ελεφαντοστου
Ηλιόλουστος Έρωτας
Ηλιόλουστος Έρωτας (Under the Tuscan Sun) είναι το όνομα μιας κινηματογραφικής κωμωδίας που κυκλοφόρησε στις αμερικανικές αίθουσες στις 20 Σεπτεμβρίου 2003. Πρωταγωνιστεί η Νταϊάν Λέιν, ενώ γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από την Όντρει Γουέλς. Το σενάριο αποτελεί διασκευή του αυτογραφικού μυθιστορήματος της Φράνσις Μέις.
Πλοκή
Η Φράνσις Μέις (Νταϊάν Λέιν), συγγραφέας και κριτικός βιβλίων, κατοικεί στο Σαν Φρανσίσκο και είναι πλήρως απορροφημένη από την εργασία της. Κάποια στιγμή, ωστόσο, μαθαίνει με άκομψο τρόπο πως ο σύζυγός της τής είναι άπιστος και στην πραγματικότητα δεν την αγαπά. Το διαζύγιο είναι αναπόφευκτο, σε μια στιγμή που η Φράνσις νιώθει εξαρτημένη από τον έρωτα που ακόμη νιώθει για το σύζυγό της. Σαν επιστέγασμα όλων αυτών, εκείνος της ζητά το διαμέρισμα το οποίο η ίδια λατρεύει, καθώς είχε κοπιάσει πολύ να διακοσμήσει.
Για να βοηθήσουν τη Φράνσις να ξεχαστεί λίγο από τα προβλήματά της, η καλύτερή της φίλη, η Πάττι (Σάντρα Ο), η οποία μόλις είχε μάθει πως ήταν έγκυος, και η σύντροφός της, κάνουν δώρο στη φίλη τους ένα ρομαντικό δεκαήμερο ταξίδι στην Τοσκάνη της Ιταλίας. Υποτίθεται πως το ταξίδι δεν θα της επέφερε την οποιαδήποτε συναισθηματική πίεση, μιας και οργανωνόταν για ζευγάρια ομοφυλοφίλων.
Φτάνοντας στην Τοσκάνη, και ακόμη με μελαγχολική διάθεση, γοητεύεται τόσο από το τοπίο, που σε μια παρόρμηση αγοράζει μια παλιά βίλα, που δείχνει να χρειάζεται πολλές επισκευές, όπως άλλωστε και η καρδιά της Φράνσις. Η προσωπικότητα του σπιτιού είναι τέτοια που δείχνει να συμβαδίζει σε όλη τη διάρκεια της διαμονής της εκεί με την ψυχολογική της κατάσταση.
Τελικά θα ζήσει μια παθιασμένη περιπέτεια με ένα ιδιαίτερα ελκυστικό Ιταλό, τον Μαρτσέλο (Raoul Bova), τον οποίο και συναντά τυχαία, ψάχνοντας οδηγίες. Με θάρρος, αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα προς τη νέα της ζωή μακριά από το σύζυγό της, χωρίς όμως να λείπει η αβεβαιότητα πως η μοίρα πράγματι τη σπρώχνει προς αυτή την κατεύθυνση. Μόνο όταν αντικρίσει κατάματα το τι πραγματικά κέρδισε από τη νέα της ζωή, θα καταλάβει το τι αναζητούσε και το τι είναι πραγματικά σημαντικό για εκείνη.
Διανομή
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Touchstone Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κρίστοφ Μπεκ
Breaker (άλμπουμ)
Breaker είναι ο τίτλος του τρίτου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού metal συγκροτήματος Accept, το οποίο κυκλοφόρησε στις 16 Μαρτίου του 1981 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Brain Metronome GmbH Records" στην Ευρώπη και της "Reprise Records" στην Αμερική.
Σε αυτό το άλμπουμ, το συγκρότημα αποφάσισε να αποφύγει την εμπορική κατεύθυνση του προκατόχου του. Σύμφωνα με τον τραγουδιστή Ούντο Ντιρκσνάιντερ, αυτός είναι ένας από τους καλύτερους δίσκους των Accept, ενώ ο Βολφ Χόφμαν έχει δηλώσει ότι αυτή ήταν μία προσπάθεια για το συγκρότημα να ηχογραφήσει αυτό που του άρεσε περισσότερο και όχι αυτό που ήθελε η δισκογραφική τους εταιρεία.
Τραγούδια του δίσκου
1. Starlight (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:52
2. Breaker (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:35
3. Run If You Can (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 4:49
4. Can't Stand the Night (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 5:23
5. Son of a Bitch (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:52
6. Burning (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 5:14
7. Feelings (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 4:48
9. Breaking Up Again (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 4:37
10. Down and Out (Dirkschneider, Hoffmann, Fischer, Baltes, Kaufmann) - 3:44
Τα μέλη των Accept
Το "Breaker" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1981 Κατηγορία:Άλμπουμ των Accept
Περονοφόρο ανυψωτικό όχημα
thumb|right|350px|Περονοφόρο ανυψωτικό όχημα Περονοφόρα ανυψωτικά οχήματα ονομάζονται τύποι βοηθητικών οχημάτων, σχετικά βραδυκίνητων που χρησιμοποιούνται στη φορτο-εκφόρτωση και μεταφορά βαρέων φορτίων που είναι συσκευασμένα σε παλέτες ή κιβώτια. Σε αντίθεση με τους τροχήλατους γρύλους, έχουν σημαντική δυνατότητα ανύψωσης και μεταφοράς του φορτίου, ενώ ηλεκτροδοτούνται ή έχουν κινητήρα εσωτερικής καύσης για πηγή ενέργειας.
Μηχανήματα σαν αυτά χρησιμοποιούνται σε μεγάλες επιχειρήσεις (αναψυκτικών, αλουμινίων, ειδών υγιεινής κτλ.) με σκοπό την εξοικονόμηση χρόνου και την πιο γρήγορη μεταφορά των εμπορευμάτων σε μακρινές περιοχές. Είναι ένα είδος μικρού φορτηγού το οποίο στο μπροστινό του μέρος έχει δυο πιρούνες όπως ονομάζονται όπου τοποθετούνται τα προϊόντα για μεταφορά και στα οποία μπορούμε να ρυθμίσουμε το ύψος τους ανάλογα με το ύψος του φορτηγού ή της τοποθεσίας στην οποία θέλουμε να ξεφορτώσουμε τα εμπορεύματα. Ορισμένα έχουν την ικανότητα του σκαρφαλώματος και άλλα πολύ γρήγορη ταχύτητα.
Ονομάζονται περονοφόρα από τις μεγάλες μεταλλικές περόνες (κοινώς νύχια) με τις οποίες και ανυψώνουν τις παλέτες. Εξέλιξη αυτών είναι τα περονοφόρα που φέρουν διπλά αντιτακτά ζεύγη περόνων με τα οποία μπορούν ν΄ αγκαλιάζουν μια συσκευασία, ακομα και κυλινδρική, να την υψώσουν και να την μετακινήσουν δεξιά - αριστερά, άνευ μετακίνησης του οχήματος, καθώς επίσης και να την αναστρέψουν μέχρι 180° για ταχύτερη στοιβασία.
Στην Ελλάδα ονομάζονται συχνά και Κλαρκ από συνήθεια αν και Clark είναι το όνομα της κατασκευαστικής εταιρείας των πρώτων οχημάτων αυτού του είδους. Τέτοια οχήματα απαντώνται κυρίως σε βιομηχανικές ζώνες, λιμένες, αεροδρόμια, κ.λπ. που περιλαμβάνονται στους τεχνικούς εξοπλισμούς τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εργαλεία
Λαμίσκος
Ο Λαμίσκος ήταν αρχαίος Έλληνας Πυθαγόρειος φιλόσοφος. Γεννήθηκε στον Τάραντα της Ιταλίας στις αρχές του 4ου αιώνα π.Χ. Ανήκε στον κύκλο του φιλοσόφου Αρχύτα και συνδεόταν με τον Πλάτωνα. Την εποχή που ο Πλάτων ήταν κρατούμενος του τυράννου των Συρακουσών Διονυσίου Α', ο Λαμίσκος κατάφερε να πείσει τον Διονύσιο να ελευθερώσει τον Αθηναίο φιλόσοφο και να τον αφήσει να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Πυθαγόρειοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Ταραντίνοι
Οφιδούσσα Αστυπάλαιας
Για συνώνυμες νησίδες στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Οφιδούσα (αποσαφήνιση)
Η Οφιδούσσα ή Οφιδούσα είναι νησίδα των Δωδεκανήσων. Βρίσκεται δυτικά της Αστυπάλαιας σε απόσταση περίπου 3 χλμ. και συνδέεται με αυτήν με καμπύλη βάθους 200 μέτρων. Η έκτασή της είναι 1,94 τ.χλμ. και η βλάστησή της είναι φρυγανική. Στο κέντρο της υπάρχει λόφος με υψόμετρο 130 μέτρα και χαρακτηρίζεται από απόκρημνες και βραχώδεις ακτές. Έχει κηρυχθεί ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae), Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii) και Μύχος (Puffinus yelkouan) από το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν υπάρχουν μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκουν στον δήμο Αστυπάλαιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Αστυπάλαιας
Αγγελική (χορός)
Η Ἀγγελική ήταν ένας διάσημος χορός ανάμεσα στους αρχαίους Έλληνες, που διενεργούνταν κυρίως κατά τη διάρκεια των συμποσίων στις Συρακούσες.
Το όνομά του προέρχεται από την ελληνική λέξη ἄγγελος, καθώς όπως μας βεβαιώνει κι ο Ιούλιος Πολυδεύκης, οι χορευτές του ήταν ντυμένοι με τη συνήθεια των αγγελιοφόρων  "και την αγγελικήν δεν πάροινον ηκρίβουν όρχησιν" Αθήν. (ΙΔ' 629Ε, 27).
Χαράλαμπος Βοζίκης
Ο Χαράλαμπος Βοζίκης (1862 – 30 Ιουλίου 1937) ήταν Έλληνας πολιτικός από την Αρκαδία, πολλές φορές βουλευτής, υπουργός και πρόεδρος της Βουλής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1862 στον Άγιο Πέτρο Κυνουρίας και πέθανε στην Αθήνα στις 30 Ιουλίου του 1937. Σπούδασε στη νομική Αθηνών και στη συνέχεια πολιτεύτηκε στην ιδιαίτερη επαρχία του, στην αρχή υπό τον Θεόδωρο Δηλιγιάννη, στη συνέχεια υπό τον Αλέξανδρο Ζαΐμη και τέλος υπό τον Δημήτριο Γούναρη. Αποτέλεσε σημαίνον μέλος της ομάδας των «Ιαπώνων». Υπήρξε ακέραιος, θυμόσοφος, εύστροφος, ευφυέστατος, ετοιμόλογος και μαχητικός ρήτορας.
Το 1895 εκλέχτηκε για πρώτη φορά ως φίλος του Δηλιγιάννη και έκτοτε εκλεγόταν συνεχώς. Τον Δεκέμβριο του 1912 διορίστηκε Γενικός Διοικητικός Επίτροπος των νησιών του Αιγαίου. Το 1915 χρημάτισε υπουργός Παιδείας στην πρώτη κυβέρνηση Γούναρη που σχηματίστηκε στις 25 Φεβρουαρίου 1915, μετά την παραίτηση της κυβέρνησης Βενιζέλου, λόγω διαφωνίας του τελευταίου με τον βασιλιά Κωνσταντίνο για την εξωτερική πολιτική της χώρας. Στις 13 Μαΐου (παλαιό ημερολόγιο) επιβιβάστηκε ως υπουργός Παιδείας μαζί με τον επίσκοπο Σύρου, στο θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ», το οποίο είχε διαταχτεί να πλεύσει στην Τήνο για να παραλάβει την εικόνα της Θεοτόκου και να τη φέρει στην Αθήνα προς ίαση του πάσχοντος από βαριά πλευρίτιδα Βασιλέα Κωνσταντίνου.
Τον Μάρτιο του 1920 δημιουργήθηκε η «Ηνωμένη Αντιπολίτευσις», της οποίας ήταν ένας εκ των ηγετικών στελεχών της. Στις 31 Μαρτίου (13 Απριλίου) 1920 έκανε την πρώτη της εμφάνιση με βίαιη κατά του Βενιζέλου διαμαρτυρία τον οποίο κατηγόρησε για κατάλυση του πολιτεύματος, τυραννική πολιτεία, κομματική εξαχρείωση και ασύστολη σπατάλη του δημοσίου χρήματος, προέβαλλε δε ως αίτημα τη διενέργεια εκλογών. Έκτοτε άρχισε περίοδος έντονης και σκληρής αντιπολίτευσης.
Το 1921 διετέλεσε για λίγο Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου στην κυβέρνηση Νικολάου Καλογερόπουλου (24 Ιανουαρίου 1921), αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του στις 22 Φεβρουαρίου 1921. Στις 8 Μαΐου 1921 ανέλαβε Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και προσωρινά Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση Δημητρίου Γούναρη της 26ης Μαρτίου 1921. Στις 29 Ιανουαρίου 1922 παραιτήθηκε από Υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου και διορίστηκε υπουργός Επισιτισμού και προσωρινά Δικαιοσύνης. Ταυτόχρονα ανέλαβε και την πολιτική διοίκηση της διοίκησης Θράκης. Στην Κυβέρνησης Γούναρη του 1922 ανέλαβε ξανά Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Στις 16 Ιουνίου 1922 διορίστηκε Υπουργός Γενικός Διοικητής Θράκης. Το 1926 εκλέχτηκε βουλευτής στην περιοχή Αθήνας. Το 1933 χρημάτισε πρόεδρος της βουλής.
Χαρακτηριστικό της παλαιοκομματικής αντίληψης του Βοζίκη είναι το ακόλουθο συμβάν που συνήθιζε να διηγείται ο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλόπουλος. Με την απελευθέρωση των νήσων Αιγαίου κατά τους Βαλκανικούς πολέμους ο Κ. Τριανταφυλλόπουλος (1881 - 1966) ορίστηκε Γενικός Γραμματέας της Διοίκησης των Νήσων του Αιγαίου, τις οποίες διοικούσε ήδη ο Χαράλαμπος Βοζίκης. Κάποτε τον ρώτησε ο Βοζίκης περί της τύχης μιας αίτησης κάποιου πολιτικού του φίλου. Εκείνος που τον ενδιέφερε η επίδειξη της ταχύτερης δυνατής διεκπεραίωσης των υποθέσεων απάντησε ότι το ζήτημα είχε ήδη λυθεί. Επακολούθησε δε ο εξής διάλογος:
Οδοστρωτήρας
thumb|Σύγχρονος οδοστρωτήρας Ο οδοστρωτήρας είναι τύπος οχημάτων για την συμπίεση του υλικού και την ευθυγράμμιση του οδοστρώματος.
Χαράλαμπος Βοζίκης
Βιογραφία
Κάτω από τέτοιες συνθήκες η συνεργασία ήταν δυσχερής και διεκόπη με την παραίτηση του Τριανταφυλλόπουλου.
Οδοστρωτήρας
Ιστορική αναδρομή
Οδοστρωτήρες χρησιμοποιούνται από το 1830 στην κατασκευή δρόμων και σε άλλες παρεμφερείς εργασίες. Οι πρώτες κατασκευές ήταν απλοί κύλινδροι μεγάλου βάρους που τους έσερναν άλογα. Ο κύλινδρος κατασκευάζονταν από πέτρα. Αργότερα από μαντέμι που το γεμίζαν πέτρες ή νερό. Από την δεκαετία του 1860, και με την ανακάλυψη της ατμομηχανής, κατασκευάστηκαν ατμοκινούμενα οχήματα οδοστρωτήρες. Στις αρχές του 20ού αι. εμφανίστηκαν οι πρώτοι οδοστρωτήρες με μηχανή ντίζελ.
Χαράλαμπος Βοζίκης
Βιογραφία
Την εποχή εκείνη υπηρετούσε στη Γενική Διοίκηση νήσων, ως διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών, ο Ανάργυρος Π. Νομικός, αργότερα διευθυντής του Υπουργείου Οικονομικών και Σύμβουλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, αναγνωρισμένης ευφυΐας και ακεραιότητας. Αυτός διηγούταν στον Σπ. Μαρκεζίνη ότι ο Χαραλ. Βοζίκης, όπως και ο ίδιος αρχικά, υπέβλεπαν τον Κ. Τριανταφυλλόπουλο, όπως και όλους όσοι επέστρεφαν από το εξωτερικό και ιδίως από τη Γερμανία, ως τάχα σπουδαίους, οι οποίοι θα δίδασκαν τους ευφυέστατους, Έλληνες αλλά που δεν είχαν τύχει περαιτέρω παιδείας, τον ορθό τρόπο διοίκησης. Αυτού του είδους η αντίδραση, δεν ήταν η μόνη εκείνη την εποχή και οδηγούσε σε χάσμα και αδυναμία συνεργασίας. Εξαλείφθηκε αυτή κατά τις τελευταίες δεκαετίες, όταν η μετεκπαίδευση εις το εξωτερικό απέκτησε καθολικότερη βάση.
Οδοστρωτήρας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εργαλεία
Χαράλαμπος Βοζίκης
Βιογραφία
Ο Χαράλαμπος Βοζίκης σε εκτενή εισαγωγή του στο βιβλίο για τη δίκη των έξι «Αι απολογίαι των θυμάτων της 15ης Νοεμβρίου 1922», εκθέτει εκτενώς τις πολιτικές του απόψεις για τα γεγονότα της εποχής του.
Νησί Σαλ Ρέι
Το Νησί Σαλ Ρέι (πορτογαλικά: Sal Rei) είναι ένα ακατοίκητο νησί του Πράσινου Ακρωτηρίου. Βρίσκεται δυτικά του νησιού Μπόα Βίστα. Ανήκει στον δήμο Μπόα Βίστα.
Ονομασία
Sal Rei σημαίνει Βασιλιάς του Αλατιού. Το νησί πήρε το όνομά του από την κωμόπολη Σαλ Ρέι, που βρίσκεται στο Νησί Μπόα Βίστα, βορειοανατολικά του νησιού.
Δείτε επίσης
σ Νησί Σαλ Ρέι
Νίκος Πλατής
Ο '''Νίκος Δ. Πλατής''' είναι γνωστός συγγραφέας και ιστοριοδίφης. Είναι ο συγγραφέας του «περίφημου "Black out / Μαύρου λεξικού", του "Μπαχαρικού λεξικού", του "Αθωνικού λεξικού" και άλλων είκοσι περίπου βιβλίων, που ως κοινό τους γνώρισμα έχουν την απρόβλεπτη θεματογραφία και το χιούμορ». Το "Κάμα τσούχτρα" ήταν το βιβλίο που τον έκανε ευρύτερα γνωστό, στην δεκαετία του 1980, δίνοντας του για εβδομάδες θέση στα μπεστ σέλερς. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1951, όπου ζει και εργάζεται.
Κόμικς
(έρευνα-παρουσίαση, διασκευή, απόδοση κειμένου)
Τηλεοπτικά
Τίτλος σειράς ντοκιμαντέρ 6 αυτοτελών επεισοδίων, παραγωγή της CINE GROUP, σκηνοθεσία Διονύσης Γρηγοράτος, ιστορικό κείμενο, έρευνα και αρχείο Νίκος Πλατής, μεταδόθηκε από την ΕΤ1, παραγωγή 1990:
Ο Έλληνας λογοτέχνης, κριτικός θεάτρου και τηλεόρασης, Γιώργος Κάρτερ χαρακτήρισε τη σειρά «ενδιαφέρουσα κι αξιοθέατη», θεωρώντας πως οι συντελεστές της κρατούν σε «ψηλή στάθμη» τη δουλειά τους.
παραγωγή της CINE GROUP σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κοσμίδη. Ιστορικό κείμενο-σύμβουλος: Νίκος Δ. Πλατής. Ενδιαφέρθηκαν από την ολλανδική τηλεόραση να αγοράσουν τα δικαιώματα μετάδοσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πλατής, Νίκος Δ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Καβούρ (Ιταλία)
Το Καβούρ (ιταλικά: Cavour) είναι ιταλική πόλη, δήμος, έκτασης 40 περίπου τ.χλμ. που βρίσκεται στην επαρχία του Τορίνο, του νομού Πεδεμόντιο στη βορειοδυτική Ιταλία κοντά στην ιταλογαλλική μεθόριο. Απέχει περί τα 40 χλμ. από το Τορίνο.
Στις 31 Δεκεμβρίου του 2004 αριθμούσε 5.581 κατοίκους.
Στους ρωμαϊκούς χρόνους έφερε το όνομα "Κάμπουρουμ" (Caburrum). Βρίσκεται σε μία πεδιάδα βόρεια της οποίας υψώνονται μεγάλοι γρανιτένιοι όγκοι οι καλούμενοι Βράχοι του Καβούρ (Rocca di Cavour). Στην πόλη απαντώνται ερείπια μεσαιωνικής οχύρωσης. Το 1771 φέρεται ν΄ αποτέλεσε μαρκησιάτο της οικογένειας Μπένσο όπου κατ΄ αρρενογονία δίδονταν ο τίτλος του Κόμη του Καβούρ.
Τον τίτλο αυτό έφερε και ο καταγόμενος από την πόλη αυτή πρωθυπουργός της Ιταλίας Καμίλλο Μπένσο Κόμης του Καβούρ, που υπήρξε ο πρωτεργάτης της ενοποίησης του ιταλικού Βασιλείου, προς τιμή του οποίου και έλαβαν το όνομα δύο πολεμικά πλοία, ένα του άλλοτε Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού,  πρωτοπόρο θωρηκτό, στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ένα αεροπλανοφόρο του σημερινού πολεμικού ναυτικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Σπήλαιο Φράγχθι
300px|right|thumb|Άποψη της εισόδου του Σπηλαίου Φράγχθι 300px|right|thumb|Η λίμνη στο εσωτερικό του Σπηλαίου Φράγχθι Το σπήλαιο Φράγχθι βρίσκεται στην βόρεια ακτή του κόλπου της Κοιλάδας Ερμιονίδας του νομού Αργολίδας στην Πελοπόννησο. Είναι ένα από τα σημαντικότερα σπήλαια της Ευρώπης και σίγουρα της Ανατολικής Μεσογείου. Το σπήλαιο έχει βάθος 150 μέτρα και πλάτος εισόδου 30 μέτρα.
Αρχαιολογία
Το σπήλαιο Φράγχθι είναι μία από τις σημαντικότερες προϊστορικές θέσεις του Ελληνικού χώρου. Πιθανόν πρώτα κατοικήθηκε από τον άνθρωπο του Νεάντερταλ, κατά τη Μουστιαία περίοδο 40.000 χρόνια π.Χ., αλλά σίγουρα από τον Homo sapiens την περίοδο μετά από το 30.000 π.Χ. Μέχρι σήμερα έχει διερευνηθεί μέσω των ανασκαφών περίοδος 25.000 χρόνων και υπάρχουν ενδείξεις, ότι το σπήλαιο κατοικούταν συνεχώς από το 20.000 μέχρι το 3.000 π.Χ., οπότε και γκρεμίστηκε.
Την εποχή που οι πρώτοι κυνηγοί βρήκαν καταφύγιο στη σπηλιά, το τοπίο ήταν διαφορετικό. Οι θάλασσες είχαν μαζευτεί αφήνοντας χώρο στην ξηρά. Η θάλασσα ήταν 6-8 χιλιόμετρα από τη σημερινή της θέση και μεγάλες πεδιάδες απλώνονταν μπροστά στην είσοδο του σπηλαίου. Σήμερα η είσοδος είναι 12,5 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και σε απόσταση 50 μέτρων. Τότε το σπήλαιο δέσποζε σε μία μεγάλη πεδιάδα, που έφτανε μέχρι τις Σπέτσες και την Σπετσοπούλα. Κατά την πρώιμη περίοδο κατοίκησής του βρέθηκαν υπολείμματα από ελάφια, βίσονες, αλεπούδες, άγριους όνους, λαγούς και εργαλεία από πυριτόλιθο και σχιστόλιθο.
Ενώ το κλίμα βελτιωνόταν και πλούσια δάση γέμιζαν τον τόπο, οι κυνηγοί που το χρησιμοποιούν δεν ήταν περιστασιακοί κάτοικοι της σπηλιάς, αλλά όλο και περισσότερο μόνιμοι. Το σπήλαιο φτάνει στην ακμή του στη Μέση Νεολιθική (5.000-4.500 π.Χ.) και την Ύστερη Νεολιθική περίοδο, που ακολουθεί για τα επόμενα 500 χρόνια. Αυτήν την περίοδο βρέθηκε οψιδιανός, ένα πέτρωμα που υπάρχει μόνο στη Μήλο, 140 χμ. (80 μίλια) μακρυά και φέρνει μία αληθινή επανάσταση σχετικά με την αντίληψη για τις θαλάσσιες μεταφορές. Ο οψιδιανός εξορίζει τα προηγούμενα εργαλεία από σχιστόλιθο και δίνει την δυνατότητα να φτιαχτούν πολύ καλύτερα με μεγαλύτερη αντοχή. Μία απόπειρα που έγινε να επιβεβαιωθεί η θαλάσσια επικοινωνία Ερμιονίδας – Μήλου ήταν στις 14/06/87, όταν τετραμελές πλήρωμα πήγε από την Ερμιόνη στη Μήλο με πλοιάριο από πεύκα, που είχε κατάρτι και πανί. Πήραν οψιδιανό και γύρισαν στην Ερμιόνη.
thumb|300px|Το εσωτερικό του σπηλαίου
Αυτή την περίοδο στην τροφή προστίθενται γιγάντια ψάρια, φακές που συλλέγονταν με δρεπάνι από πυριτόλιθο, θαλασσινά όστρακα και προς το τέλος της περιόδου διαπιστώθηκε καλλιέργεια της γης και οικόσιτα ζώα. Οι κάτοικοι δεν είναι πια τροφοσυλλέκτες και κυνηγοί μόνο, αλλά και παραγωγοί. Στην ακμή του, το 4.000 π.Χ., το σπήλαιο έφτασε τους 150 κατοίκους και ο οικισμός εξαπλώθηκε και έξω από την είσοδο. Εκεί που με το ανέβασμα της στάθμης είναι σήμερα η θάλασσα, βρέθηκαν κάποια οικήματα, άριστης ποιότητας εργαλεία οψιδιανού. αλλά όχι ξύλινα σκεύη λόγω φυσικής φθοράς.
Όλα τα πήλινα θραύσματα, που ανήκουν στη Νεολιθική εποχή, είναι εσωτερικά μαύρα και εξωτερικά καφέ, δοχεία (κούπες) χωρίς βάσεις και χερούλια, ή κάποια διακοσμητικά με επίπεδα χείλη. Βρέθηκαν ακόμη γυναικεία ειδώλια (νεώτερης νεολιθικής εποχής), αγαλματίδια, χάντρες, κοσμήματα και κατεργασμένα όστρακα. Όλα τα ευρήματα είναι στο αρχαιολογικό μουσείο Ναυπλίου.
Όμως η πιο σημαντική ανακάλυψη θεωρείται ο σκελετός. Πρόκειται για τον αρχαιότερο πλήρη σκελετό στην Ελλάδα 10.000 – 8.000 χρόνια παλαιό. Ήταν άνδρας 25 χρονών με ύψος 1,56 που δέχτηκε ισχυρό χτύπημα στο κεφάλι. Πάνω από τον νεκρό είχαν μπει πέτρες, αλλά δεν βρέθηκαν κοσμήματα η αφιερώματα. Είχε τα πόδια λυγισμένα και τα χέρια στο στήθος στην στάση του εμβρύου· ήταν θαμμένος με το κεφάλι νότια και τα πόδια στον βορρά. Βρέθηκαν ακόμη σκελετοί δύο παιδιών με αντίστροφο προσανατολισμό.
Οι ανασκαφές έχουν γίνει μόνο στον μπροστινό χώρο του σπηλαίου σε επιφάνεια 700 τ.μ. Το υπόλοιπο είναι καταπλακωμένο από την οροφή και ίσως κρύβει μοναδικές πληροφορίες. Τις ανασκαφές έχουν κάνει τα πανεπιστήμια της Ιντιάνα και της Πενσυλβάνια την περίοδο 1967-1976 με επικεφαλής καθηγητή τον Thomas Jacobsen.
Χρονολόγηση
300px|right|thumb|Άποψη του Σπηλαίου Φράγχθι Οι ραδιοχρονολογήσεις σε περισσότερα από πενήντα δείγματα από τα διάφορα στρώματα του σπηλαίου, καθορίζουν τις παρακάτω περίόδους κατοίκησης. Η χρονολόγηση αυτή των διαφόρων περιόδων ισχύει μόνο για το σπήλαιο και δεν μπορεί να εφαρμοστεί γενικά στον Ελληνικό χώρο ή τις περιφέρειές του. Όλες οι χρονολογίες είναι ραδιοχρονολογίες χωρίς διόρθωση.
Πρόσφατες δράσεις
Επί δημαρχίας Καμιζή τo 2000 ξεκινήσαν εργασίες επισκευής του παλαιού σχολείου Κοιλάδας, προκειμένου να γίνει Μουσείο, που θα φιλοξενούσε ένα μέρος από τα ευρήματα του σπηλαίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φράγχθι Κατηγορία:Νεολιθικοί αρχαιολογικοί τόποι στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία σπήλαια της Ελλάδας Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Αργολίδας Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί της Πελοποννήσου
Ριζοσπαστική Μεταρρύθμιση
thumb|210px|left|Ο Αναβαπτιστής Dirk Willems σώζει έναν από τους διώκτες του. Η Ριζοσπαστική Μεταρρύθμιση (αγγλ. Radical Reformation) αποτελεί προσπάθεια επιστροφής στην πνευματικότητα και απλότητα της πρώτης Χριστιανικής Εκκλησίας.
Οι Ομολογίες που ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία δεν ανήκουν στον Προτεσταντισμό και αρχικά είχαν έρθει σε ρήξη με αυτόν, αν και αργότερα ορισμένες ομάδες ασπάστηκαν τον Ευαγγελικαλισμό, όπως από τους Αναβαπτιστές η Ευαγγελική Μεννονιτική Εκκλησία και από τους Κουάκερους η Διεθνής των Ευαγγελικών Φίλων.
Οι Εκκλησίες που ανήκουν σε αυτό το ρεύμα απορρίπτουν το νηπιοβάπτισμα και τον απόλυτο προορισμό. Αγωνίζονται για «θρησκευτική ελευθερία για όλους τους ανθρώπους», είναι ειρηνιστές και πιστεύουν στην «οδηγία του Αγίου Πνεύματος» και στον «εσωτερικό φωτισμό». Γενικά είναι συντηρητικοί Χριστιανοί και ζουν με απλότητα και μέτρο. Αρκετές από τις Ομολογίες αυτές όπως οι Άμις δεν χρησιμοποιούν τη σύγχρονη τεχνολογία, ενώ άλλες, όπως οι Χουτερίτες, έχουν κοινοκτημοσύνη κατά το πρότυπο της Εκκλησίας της Ιερουσαλήμ.
Κυριότεροι εκπρόσωποι είναι οι Αναβαπτιστές και οι Κουάκεροι. Οι ρίζες τους βρίσκονται σε παλιότερες Ομολογίες όπως είναι οι Καθαροί.
Ιστοσελίδες
Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα Κατηγορία:Ριζοσπαστική Μεταρρύθμιση
Ελένη Φυρστ
Η Ελένη Φυρστ, το γένος Ταβουλάρη, (Κωνσταντινούπολη 1873-) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του θιασάρχη, Διονυσίου Ταβουλάρη.
Προσωπική ζωή
Το 1894 παντρεύτηκε τον δραματικό ηθοποιό Εδμόνδο Φυρστ και τον ίδιο χρόνο ανέβηκε στη θεατρική σκηνή. Εργάσθηκε με τον σύζυγό της στο Βασιλικό Θέατρο σε όλο το διάστημα της πρώτης λειτουργίας του και στη συνέχεια με τον θίασο του συζύγου της μέχρι και το 1922, οπότε και αποσύρθηκε από τη σκηνή, μετά από 28 περίπου χρόνια θεατρικής καριέρας.
Διακρίσεις
Αντίθετα από το σύζυγό της η Ελένη Φυρστ διακρίθηκε κυρίως σε κωμικούς χαρακτηριστικούς τύπους που διέπλασε η ίδια, σπουδαία μιμήτρια των οποίων θεωρείται ότι υπήρξε αργότερα η Μαρίκα Νέζερ. Ειδικότερα η Ελένη Φυρστ διακρίθηκε στα έργα "Νύφη της Κούλουρης" του Ε. Παντόπουλου, "Ζιζάνιο", "Βιβλιοθηκάριος", "Πληκτικός κόσμος" κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Πι Ραμεσέ
μικρογραφία|Βάθρο από άγαλμα στην Πι Ραμεσέ Η Πι Ραμεσέ ή Πι Ραμές (αρχαία αιγυπτιακά : Pi-Ramesses Aa-nakhtu, μτφ : το σπίτι του Ραμσή, μεγάλη η νίκη), ήταν αρχαία πόλη της Αιγύπτου στην Κάτω Αίγυπτο που χτίστηκε αποκλειστικά σαν η νέα πρωτεύουσα κατά την δέκατη ένατη δυναστεία της Αιγύπτου από τον Φαραώ Ραμσή Β΄ (1279-1213 π.Χ.). Βρίσκεται κοντά στη σημερινή Καντίρ και στην αρχαία Άβαρις. Η πόλη είχε προηγουμένως υπηρετήσει ως θερινό ανάκτορο υπό τον Σέτι Α΄ (1290-1279 π.Χ.).
Ιστορία
Ο Ραμσής Β΄ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην περιοχή κάτι που μπορεί να έπαιξε ρόλο στην τοποθεσία που κατασκεύασε την πόλη κι μετέφερε την πρωτεύουσα. Ίσως επέλεξε την περιοχή και για γεωπολιτικούς λόγους, βρίσκεται κοντά στα σύνορα με την Αυτοκρατορία των Χεταίων και θα μπορούσε να αντιμετωπίσει μια επιδρομή ποιο γρήγορα με στρατεύματα που στάθμευαν στην πόλη.
Η πόλη χτίστηκε στις όχθες του Νείλου και του κλάδου του Πηλούσιου, κι έφτασε τους 300,000 κατοίκους. Άκμασε σχεδόν έναν αιώνα μετά τον θάνατο του Ραμσή. Κατά τη διάρκεια της 20ης δυναστείας η πόλη έχασε τη σημασία της και σταδιακά εγκαταλείφθηκε.
Η Πι Ραμεσέ αναφέρεται και στο βιβλίο της εξόδου σαν Ραμεσή όπου αναφέρει ότι χρησιμοποιήθηκαν και Εβραίοι στην κατασκευή της. Από την πόλη αυτή οι Εβραίοι αναχώρησαν από την Αίγυπτο προς το σημερινό Ισραήλ. Σύγχρονη εκδοχή δίνει σαν την πόλη Ραμεσή όχι την Πι Ραμεσέ αλλά την Πειθώ αφού η Πι Ραμεσέ είχε εγκαταλειφθεί τότε εκτός κι αν διατηρούνταν κάποιο φρούριο στα ερείπια της.
Η 21η δυναστεία μετέφερε την πρωτεύουσα της Αιγύπτου στην Τανίς και η πόλη σχεδόν εγκαταλείφθηκε αποτελώντας λατομείο για έτοιμα μνημεία. Σαν πόλη συνεχίζεται να αναφέρεται σε κατάλογους έως την 22α δυναστεία.
Ανασκαφές
Το 1884 ο Πέτριε Φλίντερς ξεκίνησε ανασκαφές στην Τάνις όπου συνεχίστηκαν το 1930 από τον Πιέρ Μοντιέτ. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ότι πολλά ευρήματα δεν ανήκαν στην πόλη αλλά είχαν μεταφερθεί εκεί από την Πι Ραμεσέ. Στη δεκαετία του 1960 ο Μάνφρεντ Μπίετακ εντόπισε τη θέση της πόλης και ξεκίνησε ανασκαφές. Παρά το γεγονός ότι δεν υπήρχαν ίχνη οποιασδήποτε προηγούμενης κατοίκησης ορατά στην επιφάνεια, οι ανακαλύψεις σύντομα εντόπισαν την πρωτεύουσα των Υκσώς Άβαρις. Η σύγχρονη Καντίρ αναγνωρίστηκε ως περιοχή της πρωτεύουσας του Ραμσή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αρχαίας Αιγύπτου Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αίγυπτο Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αιγύπτου
Ένας Αμερικανός στο Παρίσι
μικρογραφία|260x260εσ|Η [[Λέσλι Καρόν και ο Τζιν Κέλι σε σκηνή της ταινίας]] Η ταινία Ένας Αμερικανός στο Παρίσι (αγγλ. An American in Paris) είναι μιούζικαλ του 1951 παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer, σε σκηνοθεσία Βινσέντε Μινέλι. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Τζιν Κέλι (που δημιούργησε και τις χορογραφίες) και η Λέσλι Καρόν. Η μουσική επένδυση της ταινίας βασίστηκε στη μουσική σύνθεση του Τζορτζ Γκέρσουιν με τίτλο An American in Paris, ενώ τους στίχους τον τραγουδιών έγραψε ο αδελφός του Άιρα Γκέρσουιν. Προσθήκες στο μουσικό θέμα της ταινίας έκαναν οι Σολ Τσάπλιν και Τζονι Γκριν και το σενάριο έγραψε ο Άλαν Τζέι Λέρνερ. Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας το 1951, ενώ έλαβε συνολικά έξι αγαλματίδια. Το 1993 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Υπόθεση
Ο Τζέρι Μάλιγκαν (Τζιν Κέλι), απόμαχος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ζει στο Παρίσι μετά τη λήξη του πολέμου, όπου προσπαθεί να καθιερωθεί ως ζωγράφος. Ο συγκάτοικος του Τζέρι, Άνταμ (Όσκαρ Λεβάν) είναι πιανίστας που προσπαθεί να ορθοποδήσει και συνεργάζεται με τον τραγουδιστή Ανρί Μπορέλ (Ζορζ Γκεταρί). Κάποια στιγμή ο Τζέρι γνωρίζεται με την Μάιλο Ρόμπερτς (Νίνα Φος) μια μοναχική γυναίκα της καλής κοινωνίας που διατίθεται να τον βοηθήσει να διακριθεί ως ζωγράφος. Αλλά η Μάιλο ενδιαφέρεται περισσότερο για τον ίδιο τον Τζέρι παρά για την τέχνη του. Ο Τζέρι δεν ανταποκρίνεται στο φλερτ της κι ερωτεύεται τη Λιζ (Λέσλι Καρόν) μια Γαλλίδα που γνωρίζει σε εστιατόριο. Η Λιζ ερωτεύεται επίσης τον Τζέρι, αλλά έχει ήδη σχέση με τον Ανρί, πράγμα το οποίο ο Τζέρι αγνοεί.
Πληροφορίες Παραγωγής
Η ταινία σηματοδότησε την παρθενική εμφάνιση της Γαλλίδας Λέσλι Καρόν στη μεγάλη οθόνη. Η Καρόν έμελλε να γίνει σταρ της ταινίας του 1958 Ζιζί (Gigi) επίσης σε σκηνοθεσία Βινσέντε Μινέλι και να προταθεί για βραβείο όσκαρ 2 φορές.