cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έξαλα
Ειδικότερα, Ύψος εξάλων λέγεται η μετρούμενη, στη μέση πάντα εγκάρσια τομή ενός πλοίου, απόσταση της γραμμής φόρτωσης, δηλαδή της ισάλου θέρους από την νοητή τομή των δύο εξωτερικών επιφανειών του σκάφους, α) της πλευράς του και β) εκείνης του κυρίου καταστρώματος. Λόγω δε του σοβαρότατου χαρακτήρα του, η γραμμή αυτή της τομής των δύο επιπέδων σημειώνεται εξωτερικά, στις αμφότερες πλευρές του σκάφους, στο μέσο εγκάρσιο αυτού και ακριβώς πάνω από το δίσκο Πλίμσολ ή κοινώς «μπάλα». Η τεχνική προδιαγραφή αυτής της σήμανσης είναι μία μεταλλική βέργα πλάτους 3" (ιντσών) και μήκους ίσου της πραγματικής διαμέτρου της «μπάλας» δηλαδή 12" που φέρεται μόνιμα εξωτερικά, ακριβώς στο σημείο τομής των επιπέδων. Έτσι η οριζόντια αυτή βέργα αποτελεί το σημείο αναφοράς του ύψους των εξάλων. Το ελάχιστο ύψος εξάλων, (και στη πραγματικότητα το μέγιστο επιτρεπόμενο βύθισμα) κάθε πλοίου κατά εποχές και γεωγραφικές ζώνες καθορίζεται από ειδικό πιστοποιητικό (load line certificate) που εκδίδουν οι Νηογνώμονες ή άλλες κυβερνητικές αρχές, π.χ. η Ε.Ε.Π..
Όταν το κατάστρωμα του πλοίου καλύπτεται από ξύλινο δάπεδο (επένδυση) τότε η άνω κόψη της βέργας, δηλαδή της γραμμής αναφοράς του ύψους των εξάλων, αντιστοιχεί στη προέκταση της άνω επιφάνειας του ξύλινου δαπέδου.
Δείτε επίσης
Εξαλα Εξαλα
Γκος
Το Γκος (αρμενικά: Գոշ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,155 κατοίκους.
Το μοναστήρι του Γκοσαβάνκ ευρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τον οικισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Συνοικία Ίμπο
thumb|right|300px|Η παραλία Κιλαλέα
Η Ίμπο (πορτογαλικά: Ibo) είναι μια συνοικία της Επαρχίας Κάμπο Ντελγκάντο της Μοζαμβίκης. Πρωτεύουσα είναι η Ίμπο. Έχει έκταση 48 τ.χλμ. και πληθυσμό 7.706 κατοίκων το 2005. Είναι η μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο.
Γεωγραφία
Η Ίμπο βρίσκεται κεντρο-δυτικά της Κάμπο Ντελγκάντο και βορειοδυτικά της Μοζαμβίκης. Ξεχωριστή είναι η παραλία της Κιλαλέα. Έχει συνολική έκταση 48τ.χλμ. (19 τ.μ.). Είναι η μικρότερη συνοικία της Κάμπο Ντελγκάντο.
Νησιά
Η Ίμπο, αν και μικρή, είναι πλούσια σε νησιά. Τα κυριότερα νησιά είναι το Φιό, το Ίμπο, το Ματέμο, το Νιβάβε, το Κιλάλεα, το Κιράμπο το Νησί Κιρίμπα, το Ρόλας και το Σενκάρ.
Δημογραφία
Η Ίμπο το 2005 είχε 7.706 κατοίκους. Η πυκνότητα πληθυσμού είναι 194.67 κάτοικοι ανά χιλιόμετρο. Το 1997 είχε 7.061 κατοίκους με πυκνότητα 147,1 ανά χιλιόμετρο
Μάλιστα, η συνοικία Ίμπο έχει τον μικρότερο πληθυσμό από όλες τις άλλες συνοικίες της Κάμπο Ντελγκάντο και έναν από τους μικρότερους σε όλη τη Μοζαμβίκη.
Διοικητική διαίερση
Η Ίμπο διαιρείται σε 2 υποσυνοικίες και 3 περιοχές. Οιπρωτεύουσες των υποσυνοικιών είναι με μαύρα γράμματα. Οι υποσυνοικίες και οι περιοχές είναι οι εξής:
Πόλεις
Οι κυριότερες πόλεις της Ίμπο είναι οι εξής:
Photomath
μικρογραφία|Επίσημο λογότυπο της εφαρμογής Photomath Η Photomath είναι εφαρμογή κινητού, η οποία έχει περιγραφή ως "αριθμομηχανή-κάμερα". Χρησιμοποιεί μια κάμερα τηλεφώνου για να αναγνωρίζει τις μαθηματικές εξισώσεις και μετά τις εμφανίζει λυμένες βήμα προς βήμα στην οθόνη. Είναι διαθέσιμη δωρεάν στα λειτουργικά Android και iOS. Η εφαρμογή κυκλοφόρησε το 2014 από τη Microblink, μια εταιρεία με έδρα το Ζάγκρεμπ, η οποία διαθέτει γραφείο στο Λονδίνο. Η εταιρεία ειδικεύεται στο λογισμικό αναγνώρισης κειμένου.
Από το 2016, εκτός από τυπωμένα κείμενα, αναγνωρίζει και τους γραφικούς χαρακτήρες, παρέχοντας τα βήματα για την λύση της μαθηματικής εξίσωσης.
Από το 2017, η Photomath λειτουργεί ως ξεχωριστή εταιρεία.
Κατατάχθηκε τρίτη στον κατάλογο των 20 καλύτερων εφαρμογών μάθησης. Επαινέθηκε και επικρίθηκε από τους εκπαιδευτικούς.
Έχει πάνω από 100 εκατομμύρια λήψεις στο Google Play.
Μανώλης Λουκάκης
Ο Μανώλης Λουκάκης του Χαραλάμπους (Ρέθυμνο, 1937- 3 Απριλίου 2012) ήταν Έλληνας πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής και υφυπουργός με το ΠΑΣΟΚ. Υπηρέτησε επίσης ως γενικός γραμματέας της Περιφέρειας Κρήτης και Νομάρχης Χανίων (1982-85) και Ηρακλείου (1985-87). Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του «Ομίλου Γιώργος Γεννηματάς».
Βιογραφία
Ήταν υιός του στρατηγού Χαράλαμπου Λουκάκη από τις Πρασιές Ρεθύμνης.
Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβειο Πολυτεχνείο. Μετά την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, το 1974, αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος του και πολιτεύτηκε στις εκλογές με επιτυχία. Εξελέγη βουλευτής Ρεθύμνης στις εκλογές των ετών Ιουνίου 1989, Νοεμβρίου 1989, 1990, 1993, 1996 και 2000. Στις 16 Ιανουαρίου 1991 εξέπεσε από το βουλευτικό αξίωμα και τον αντικατέστησε με τον Ιωάννη Σμπώκο.
Στην κυβέρνηση του Σημίτη χρημάτισε υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ από τις 22 Ιανουαρίου 1996 ως τις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Επίσης, στη δεύτερη κυβέρνηση Σημίτη υπηρέτησε ως υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών, από τις 25 Σεπτεμβρίου 1996 ως τις 30 Οκτωβρίου 1998.
Απεβίωσε το 2012, σε ηλικία 75 ετών, από σοβαρή νόσο. Ήταν πατέρας 2 κοριτσιών. Η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη στη Μητρόπολη Ρεθύμνης και η ταφή έγινε στο νεκροταφείο του Αγίου Κωνσταντίνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων Κατηγορία:Νομάρχες Χανίων Κατηγορία:Νομάρχες Ηρακλείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών
Στάβιες Ηρακλείου
Οι Στάβιες  (επίσημο: αι Στάβιαι) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Γορτύνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται στα 10 χλμ. δυτικά του Ασημίου, κτισμένος στη νότια παρυφή της πεδιάδος της Μεσαράς.
Ιστορικά στοιχεία
Η πρώτη μνεία στις Στάβιες γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάντακα, το 1370. Πιστεύεται ότι πιθανότατα ήταν οικισμός των ρωμαϊκών χρόνων και να ιδρύθηκε από κατοίκους της Stabia, η οποία είχε καταστραφεί το 79 με την έκρηξη του Βεζουβίου. Στις ενετικές απογραφές αναφέρονται οι Στάβιες με το όνομα Tavies  με 206 κατοίκους το 1583  και στο Κ98 ο Ακάματος με το όνομα Acamato και 119 κατοίκους. Το ίδιο χωριό είχε 4 μουσουλμανικές οικογένειες το 1834 και 46 μουσουλμανικές κατοίκους το 1881. Το Φουρνοφάραγγο το βρίσκουμε στον κατάλογο του 1583 με 22 κατοίκους και στην απογραφή του 1834 με 5 μουσουλμανικές οικογένειες και 1 χριστιανική, ενώ το 1881 είχε 103 Χριστιανούς. Το 1842 αναφέρεται ότι στα ανατολικά του χωριού ήταν ναός του Αγίου Γεωργίου του Κουλουρίτη, σε αρχαία τοποθεσία με αυτό το όνομα. Τα Καπετανιανά αναφέρονται στην απογραφή του 1834 με 30 χριστιανικές οικογένειες και το 1881 με 201 Χριστιανούς. Στο χωριό αυτό στη θέση Μετζολατί κοντά στην κορυφή του Κόφινα βρισκόταν ιερό κορυφής, το οποίο χρονολογείται από τη Μεσομινωική περίοδο. Πιστεύεται ότι χρησιμοποιούνταν για ιεροτελεστίες, καθώς ανακαλύφθηκαν στις γύρω σπηλιές διάφορα ειδώλια και αναθήματα.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρονται επίσημα, με την παλιά τους ονομασία Στάβγιες, το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζονται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 μετονομάστηκαν σε Στάβιαι. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Άγιος Ιωάννης, Ακάμωτος, Καπετανιανά και Φουρνοφάραγγο αποτελούν την κοινότητα Σταβιών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κοφινά του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 211 κατοίκους.
Δείτε Κοινότητα Σταβιών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Κόφινα Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Μίνι Ρίπερτον
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σικάγο το 1947 και σπούδασε μουσική και χορό στη γενέτειρά της. Φοίτησε επίσης σε δραματική σχολή. Από πολύ μικρή ασχολήθηκε με τη μουσική, αρχικά σε ένα γυναικείο συγκρότημα (The Gems) και έπειτα κάνοντας φωνητικά για καλλιτέχνες όπως η Έτα Τζέιμς και ο Μάντι Γουότερς. Αργότερα έγινε μέλος του συγκροτήματος της σόουλ και φανκ, Rotary Connection, ως τις αρχές της δεκαετίας του '70.
Το αποκορύφωμα της καριέρας της ήταν το τραγούδι "Lovin' You" την άνοιξη του 1975. Το άλμπουμ όπου περιέχεται το τραγούδι έγινε χρυσό και κυκλοφόρησε το 1974 με τον τίτλο "Perfect Angel". Το τραγούδι αυτό έφτασε στην πρώτη θέση του καταλόγου επιτυχιών Hot 100 στις ΗΠΑ και τη δεύτερη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Είναι ένα από τα πρώτα τραγούδια που ανέβηκε στην κορυφή με τους μουσικούς καταλόγους επιτυχιών, χωρίς να έχει ούτε ένα κρουστό μουσικό όργανο.
Το 1976, σε ηλικία 29 ετών, στη νεαρή τραγουδίστρια διαγνώστηκε καρκίνος του μαστού και υποβλήθηκε σε μαστεκτομή. Το 1977 έγινε η πρώτη Αφροαμερικανή που ανέλαβε θέση εκπροσώπου Τύπου στην Αμερικανική Εταιρεία κατά του Καρκίνου. Της απονεμήθηκε το Βραβείο Θάρρους από τον τότε Πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ. Πέθανε σε ηλικία 31 ετών, στις 12 Ιουλίου 1979, στα χέρια του συζύγου της. Κηδεύτηκε τρεις μέρες μετά στο Λος Άντζελες και τη νεκρώσιμη ακολουθία παρακολούθησαν περισσότερα από 500 άτομα. Απέκτησε με το σύζυγό της έναν γιο και μία κόρη. Η οικογένειά της χάραξε στον τάφο της τους στίχους του πιο δημοφιλούς τραγουδιού της: "Lovin' you is easy cause you're beautiful." .
Albums
Συλλογές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες
Πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Volley
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Volley ξεκίνησε το 1994 κι έκτοτε διεξάγεται κάθε χρόνο από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης.
Οι πρωταθλητές
200px|thumb|Βάσω Καραντάσιου
Πρωτάθλημα συλλόγων
Το Διασυλλογικό πρωτάθλημα Ελλάδος παράκτιας πετοσφαίρισης (Μπιτς βόλεϊ) ήταν διοργάνωση της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (Ε.Ο.ΠΕ.) για το άθλημα της πετοσφαίρισης σε άμμο. Διεξήχθη πρώτη φορά ανεπίσημα το 2012 με την ονομασία Μπιτς Βόλεϊ Clubs Cup. Η πρώτη επίσημη διοργάνωση έγινε το 2013 και διεξάγεται σε μία κατηγορία, με όμιλο βορρά και νότου, και τέλος με την τελική φάση για την ανακηρύξει του πρωταθλητή Ελλάδος.
Δικαίωμα συμμετοχής έχουν όλα τα σωματεία μέλη της ΕΟΠΕ και κάθε σύλλογος μπορεί να χρησιμοποιήσει αθλητές που αγωνίζονται σε οπουδήποτε ομάδα του πρωταθλήματος σάλας. Κάθε σύλλογος πρέπει να διαθέτει δύο ομάδες, ανδρών και γυναικών, και από τέσσερις έως έξι αθλητές.
Τουχοβίστα
Η Τουχοβίστα (Βουλγαρική- Туховища, παραλλαγές της ονομασίας Τουβίστα ή Δουχοβίστα) είναι χωριό στη νοτιοδυτική Βουλγαρία, στο Δήμο Σατόφτσας, Μπλαγκόεβγκραντ.
Γεωγραφία
thumb|left|250px|Χειμωνιάτικη άποψη του χωριού Η Τουχοβίστα βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του όρους Ροδόπη και αποτελεί τμήμα της ιστορικής και γεωγραφικής περιοχής Τσετς. Βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Ελλάδα. Το υψόμετρο του χωριού είναι 700-999 μέτρα και η έκταση της γης είναι 17,151 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το έδαφος είναι κυρίως ορεινό και ημιορεινό. Το υπέδαφος είναι πλούσιο κυρίως από πετρώματα γρανίτη και ψαμμίτη.
Το χωριό βρίσκεται στο σταυροδρόμι μεταξύ αρκετών μικρών λόφων. Η Τουχοβίστα έχει δύο από τις υψηλότερες κορυφές στην περιοχή: την Τσουκάτα (τοπικό όνομα Μιτνιτσάτα) προς τα βορειοανατολικά σε υψόμετρο 1010 μέτρων και, επίσης, την κορυφή Δικίλιτας, πιο γνωστή ως Πόβιτ Κάμεν μεταξύ των κατοίκων της περιοχής, με ύψος 1.100 μ.
Θρησκεία
Η Τουχοβίστα έχει πάνω από 830 κατοίκους μουσουλμάνους. Το χωριό έχει δύο τεμένη - ένα στο κάτω άκρο, που χτίστηκε το 1989, και ένα άλλο παλαιότερο, που βρίσκεται στην κορυφή του χωριού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Μπλαγκόεβγκραντ Κατηγορία:Πομακοχώρια
Ακτινόλιθος
Ο ακτινόλιθος (αγγλικά: actinolite) είναι ένα από τα κοινότερα πυριτικά ορυκτά της ομάδας των αμφιβόλων και σχηματίζεται σε ζώνες μεταμόρφωσης χαμηλών θερμοκρασιών επαφής, κυρίως από βασικά ή υπερβασικά πετρώματα. Ανευρίσκεται, επίσης, σε κυανοσχιστόλιθους που φέρουν γλαυκοφανή. Σχετίζεται με τάλκη, επίδοτο, γλαυκοφανή, αλβίτη και χλωρίτη.
Σχηματίζει πλήρη παραμικτική σειρά με τον τρεμόλιθο και τον σιδηροακτινόλιθο.
Μια παραλλαγή του ακτινόλιθου ονομάζεται νεφρίτης και αποτελεί το ένα από τα δύο συστατικά του ίασπι (jade) (το άλλο συστατικό του οποίου είναι ο ιαδεΐτης). Ο νεφρίτης και ο ίασπις χρησιμοποιήθηκαν από πολύ παλιά τόσο στην Κίνα όσο και στην Κεντρική Αμερική ως διακοσμητικοί λίθοι με βαθιά θρησκευτική σημασία. Ο νεφρίτης χρησιμοποιήθηκε και μόνος του στην Κίνα, αν και παρουσιάζει μικρή χρωματική ποικιλία (κρεμώδες λευκό έως πράσινο).
Η λεπτοϊνώδης ποικιλία του ακτινολίθου ονομάζεται βυσσόλιθος (byssolite) και μοιάζει πολύ με τον αμίαντο.
Ο ακτινόλιθος δεν έχει οικονομική σημασία. Αποτελεί, όμως, σημαντικό ορυκτό για τους συλλέκτες, λόγω των χρωματισμών και, κυρίως, των σχημάτων που μπορούν να πάρουν οι συσσωματώσεις των κρυστάλλων του. Τέτοια συλλεκτικά δείγματα ανευρίσκονται στην Ελβετία, την Αυστρία, το Άρενταλ στη Νορβηγία, τα Ουράλια όρη στη Ρωσία, τα όρη Κουνλούν στην Κίνα, τις ΗΠΑ (Αλάσκα - Jade mountains, Καλιφόρνια, Βέρμοντ και Καναδά (Βρετανική Κολομβία).
Στην Ελλάδα απαντά στις νήσους Άνδρο και Σέριφο, στα μεταλλεία Κασσάνδρας στη Χαλκιδική, στην Εύβοια (Αλιβέρι) και στην Ξάνθη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Αγαβναβάνκ
Το Αγαβναβάνκ (αρμενικά: Աղավնավանք, παλαιότερα γνωστό ως Σαλάχ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 282 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Ιερά Μητρόπολις Μπουένος Άιρες
Η Ιερά Μητρόπολις Μπουένος Άιρες (ισπ. Arquidiócesis Ortodoxa de Buenos Aires y Sudamérica) είναι μια από τις Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με έδρα το Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή.
Η δικαιοδοσία της περιλαμβάνει τις χώρες: Αργεντινή, Βραζιλία, Ουρουγουάη, Χιλή, Παραγουάη, Περού, Βολιβία, Εκουαδόρ, Σουρινάμ, Γουιάνα και Γαλλική Γουιάνα.
Ο Μητροπολίτης της φέρει τον τίτλο «Μητροπολίτης Μπουένος Άιρες, Υπέρτιμος και Έξαρχος Νοτίου Αμερικής» και από το 2019 είναι ο Ιωσήφ (Μπος).
Ιστορικά στοιχεία
Οι πρώτοι Ελληνορθόδοξοι έφτασαν στην Αργεντινή τη δεκαετία του 1880. Από το 1889 ασκούσαν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία του Μπουένος Άιρες, τον πρώτο ορθόδοξο ναό που άνοιξε στην Αργεντινή.
Το 1905 ο ιερέας Δαμιανός, προερχόμενος από την Ελλάδα, εγκαταστάθηκε στο Berisso για να βοηθήσει τους Έλληνες μετανάστες και το 1907 ιδρύθηκε ένα παρεκκλήσι στην Galería Pacífico στην πόλη του Μπουένος Άιρες. Επίσης το 1905 εγκαινιάστηκε η πρώτη ελληνική εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο στη Φλοριανόπολις (Βραζιλία). Αργότερα, δύο ακόμη παρεκκλήσια ιδρύθηκαν διαδοχικά στο Μπουένος Άιρες, στις γειτονιές του Παλέρμο και της Βίλα Κρέσπο, ώσπου από το 1926 χτίστηκε ο Καθεδρικός Ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τα σημαντικότερα κύματα Ελλήνων μεταναστών από την Ελλάδα και τη Μικρά Ασία έφτασαν στην Αργεντινή μεταξύ των ετών 1914 και 1935.
Στις 11 Μαΐου 1922, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Μελέτιος δημιούργησε την Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής με δικαιοδοσία σε ολόκληρη την αμερικανική ήπειρο, η οποία ανέλαβε όλες τις ενορίες που ως τότε υπάγονταν στην Εκκλησία της Ελλάδος. Το 1937 η Αρχιεπισκοπή έστειλε τον πρώτο μόνιμο ιερέα στο Μπουένος Άιρες, τον Αρχιμανδρίτη Φώτιο Πάντο. Το 1950 ο Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Παπαβασιλόπουλος αντικατέστησε τον Πάντο.
Τον Μάρτιο του 1950 ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής επισκέφθηκε το Μπουένος Άιρες και συμφώνησε να στείλει εκεί έναν επίσκοπο. Έτσι, το 1952 δημιουργήθηκε επισκοπή στο Μπουένος Άιρες (υπαγόμενη στην Αρχιεπισκοπή, ως 10η επισκοπική περιφέρεια), με πρώτο επίσκοπο τον Αβύδου Ειρηναίο. Το 1958 τον διαδέχθηκε ο Επίσκοπος Ροδοστόλου Τιμόθεος. Στις 15 Μαρτίου 1979 δημιουργήθηκε η Επισκοπή Μπουένος Άιρες και Νότιας Αμερικής ως τμήμα της Αρχιεπισκοπής Βορείου και Νοτίου Αμερικής. Στις 30 Ιουλίου 1996, η επισκοπή ανυψώθηκε σε Μητρόπολη και διαχωρίστηκε από την Αρχιεπισκοπή, και ο Επίσκοπος Γεννάδιος προήχθη σε Μητροπολίτη στις 24 Σεπτεμβρίου 1996.
Εξωτερικές συνδέσεις
Μπουενος Αιρες
Ένωση Αγροτικών και Μικρών Βιβλιοθηκών (ΗΠΑ)
Η Ένωση Αγροτικών και Μικρών Βιβλιοθηκών (αγγλ.Association for Rural & Small Libraries, Inc - ARSL) είναι μια κοινότητα ανθρώπων που υποστηρίζουν τις μικρές και αγροτικές Βιβλιοθήκες, εργάζονται για την ανάπτυξη τους και προωθούν τα συμφέροντα τους σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Ιστορία
Σύμφωνα με το παλαιότερο καταγεγραμμένο έγγραφο η ARSL ιδρύθηκε το 1982, αποτελούμενη κατά κύριο λόγο από φοιτητές της Βιβλιοθηκονομίας και της Επιστήμης της Πληροφόρησης. Μια συνάντηση του Διοικητικού Συμβουλίου (Board Members) της ένωσης τον Ιανουάριο του 2007, οδήγησε στην καθιέρωση της ετήσιας αναθεώρησης του στρατηγικού σχεδιασμού και προσανατολισμού της ARSL. Με την πάροδο των χρόνων η ένωση διεξήγαγε συνεδριάσεις, ώσπου κατέληξε στη διοργάνωση ενός συνεδρίου σε ετήσια συχνότητα και σε διαφορετική περιοχή κάθε φορά.
Διοίκηση
Το κυβερνητικό σώμα της ARSL είναι το Διοικητικό Συμβούλιο (Board of Directors), το οποίο υπηρετεί τριετή θητεία και απαρτίζεται το μέγιστο από 15 μέλη εκλεγμένα από το σύνολο των μελών της ένωσης. Το Διοικητικό Συμβούλιο είναι αρμόδιο για τη διαχείριση των υποθέσεων της ένωσης και έχει τη δυνατότητα να ενεργεί εξ ονόματος της. Στις αρμοδιότητες του Διοικητικού Συμβουλίου έγκειται η σύσταση Εκτελεστικής Επιτροπής (Executive Committee), απαρτιζόμενη από τον Πρόεδρο (President), τον Αντιπρόεδρο (Vice President/President-Elect), τον Προηγούμενο Πρόεδρο (Immediate Past President), το Γραμματέα (Secretary) και τον Ταμία (Treasurer), οι οποίοι εκλέγονται από τα μέλη της ARSL πλην του Γραμματέα και του Ταμία που εκλέγονται από το Διοικητικό Συμβούλιο. Η Εκτελεστική Επιτροπή ενεργεί υπό την επίβλεψη του Διοικητικού Συμβουλίου και σύμφωνα με το καταστατικό της ένωσης. Η σύσταση επιμέρους Επιτροπών (Other Committees.) είναι δυνατή σύμφωνα με την κρίση του Συμβουλίου. Οι συγκεκριμένες Επιτροπές έχουν συγκεκριμένο αντικείμενο και σκοπό λειτουργίας και απαρτίζονται από μέλη της ένωσης και του Συμβουλίου. Για τη ρύθμιση και την επεξεργασία σημαντικών ζητημάτων του χώρου, πραγματοποιείται ετήσια συνέλευση (Annual Meeting), καθώς και άλλες ειδικές συνελεύσεις κατόπιν έγκρισης του Προέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου.
Σκοπός
Βασικό σκοπό της ARSL αποτελεί η ενίσχυση και υποστήριξη των μικρών και αγροτικών βιβλιοθηκών. Για την επίτευξη του βασικού σκοπού της η ένωση έχει θέσει επιμέρους στόχους, οι οποίοι αντικατοπτρίζονται στα 8 τονισμένα φύλλα του δέντρου στο λογότυπο της. Οι επιμέρους στόχοι της ένωσης, όπως δηλώνονται στην καταστατικό λειτουργίας της, είναι οι εξής:
Μέλη
Κάθε άτομο, ίδρυμα ή φορέας που σχετίζεται με τη Βιβλιοθηκονομία, συμφωνεί με τον προσανατολισμό της ARSL και επιθυμεί να ενισχύσει το έργο της, μπορεί να ενταχθεί σε μια από τις κατηγορίες μελών που διαθέτει έναντι ετήσιας συνδρομής. Τα μέλη της ένωσης διακρίνονται σε:
Δράση
Η ARSL μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της αποσκοπεί στην ενίσχυση του έργου των συγκεκριμένων βιβλιοθηκών και την προώθηση της ανάπτυξης τους. Διεξάγει ετήσιο συνέδριο (Conference), όπου τα μέλη της έρχονται σε επαφή και ενημερώνονται για σημαντικά ζητήματα του χώρου, διοργανώνει εκδηλώσεις και παρέχει προϊόντα και υπηρεσίες για την κάλυψη των αναγκών των βιβλιοθηκών που βρίσκονται στις αγροτικές κοινότητες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγροτικων Μικρων
Διοργάνωση ποδοσφαίρου Ελλάδας 1916
Υπάρχουν περιορισμένα στοιχεία για τη διοργάνωση αυτή, συγκεκριμένα μόνον ότι τη διεξαγωγή ανέλαβε ο σύλλογος Πειραϊκή Ένωσις και την εποπτεία η Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων (ΕΟΑ, πλέον ΕΟΕ), ότι οι αναμετρήσεις χαρακτηρίστηκαν επίσημες και ότι συμμετείχαν ομάδες "στρατιωτικής φύσεως". Νικητής φέρεται ο Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως..
Οι στρατιωτικοί ποδοσφαιρικοί αγώνες
Στις 27 Μαρτίου 1916 η εφημερίδα Εμπρός αναφέρει: "Σήμερον Κυριακήν και ώραν 4ην απογευματινήν άρχονται εν τω Ποδηλατοδρόμιον Νέου Φαλήρου οι προαγγελθέντες υπό της Πειραϊκής Ποδοσφαιρικής Ενώσεως προκηρυσσόμενοι επίσημοι ποδοσφαιρικοί αγώνες μετά των Στρατιωτικής φύσεως ποδοσφαιρικών ομάδων. Εις την τέλεσιν των αγώνων τούτων, οίτινες διατελούσιν υπό την εποπτείαν και της Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων, θέλει παρίσταται Ελλανοδικός επιτροπή δια τα τεχνικά εν γένει ζητήματα. Τους αγώνας τούτους θέλει τιμήσει η Α.Β.Υ. ο Διάδοχος, οι κ.κ. υπουργοί, ο Δήμαρχος μετά του Διοικητικού Συμβουλίου, τα μέλη της Ολυμπιακής Επιτροπής, οι Διοικηταί των Συνταγμάτων. Καθ' όλην την διάρκειαν των αγώνων θέλει παιανίζει η μουσική του Ορφανοτροφείου."
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1916 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ελλάδας
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 2011
Ο παρακάτω κατάλογος περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Αιν (Ω-ντε-Φρανς)
Η Αιν (γαλλικά: Aisne) είναι γαλλικός νομός στην περιοχή Ω-ντε-Φρανς, στα βόρεια της Γαλλίας. Το όνομά του νομού προέρχεται από τον ομώνυμο ποταμό που τον διαρρέει. Το INSEE και η La Poste του αποδίδουν τον κωδικό 02. Πρωτεύουσα είναι η Λαν. Οι κάτοικοι ονομάζονται Αξοναί, από το κελτικό όνομα του ποταμού Aιν, Aξόνα.
Ο πληθυσμός του νομού ανέρχεται σε 534.490 κατοίκους (απογραφή του 2017). Έχει έκταση 7.361,68 τετραγωνικά χιλιόμετρα και διοικητικά αποτελείται από 5 διαμερίσματα.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Χάρτης του νομού Αιν Ο νομός Αιν συνορεύει με τους νομούς Νορ, Σομ, Ουάζ, Σεν-ε-Μαρν, Μάρνη και Αρδένες, καθώς και με το Βέλγιο στα βορειοανατολικά. Έχει μήκος από βορρά προς νότο 140 χιλιόμετρα με μέγιστο πλάτος 85 χιλιόμετρα και περιλαμβάνει 5 διαμερίσματα: Σατώ Τιερί, Λαν, Σαιν Κεντέν, Σουασόν και Βερβέν.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2003, η δασική έκταση του νομού είναι 123.392 εκτάρια, ή 16,6% σε μητροπολιτικό μέσο όρο 27,4%.
Ο ποταμός Αιν διασχίζει την περιοχή από τα ανατολικά προς τα δυτικά, όπου ενώνεται με τον ποταμό Oυάζ. Ο Μάρνης αποτελεί μέρος του νότιου ορίου του νομού με το νομό Σεν-ε-Μαρν. Ο νομός διασχίζεται επίσης από πολλούς παραποτάμους και πολλά κανάλια, όπως το κανάλι του Σαιν-Κεντέν, μήκους 93 χιλιομέτρων.
Το ανάγλυφο παρουσιάζει ποικιλία χωρίς έντονο διαμελισμό. Από βορρά προς νότο εκτείνονται διαδοχικά: το αρχέγονο οροπέδιο των Αρδενών, που χωρίζεται από τα αργιλο-ασβεστολιθικά οροπέδια της Τιεράς με το βύθισμα των κάτω Αρδενών. Ακολουθούν οι κρητιδικές πεδιάδες της Πικαρδίας, του Λανουά και της Καμπανίας και οι λόφοι και τα οροπέδια από συμπαγή ασβεστόλιθο του Σουασοναί, του Βαλουά και της Μπρι.
Το νότιο τμήμα του νομού είναι η γεωγραφική περιοχή γνωστή ως la Brie poilleuse, ένα οροπέδιο που είναι γνωστό για τα γαλακτοκομικά προϊόντα και το τυρί μπρι.
Στα νοτιοδυτικά βρίσκεται το δάσος Ρετζ γύρω από την κοινότητα Βιλέ-Κοτερέ.
Κύριες πόλεις είναι : η Λαν, πρωτεύουσα του νομού, το Σαιν-Κεντέν, η Σουασόν, το Σατώ-Τιερί, η Τερνιέ, η Σωνύ, η Βιλέ-Κοτερέ, η Ιρσόν, η Γκυζ και η Βερβέν.
Ιστορία
Από τα πρώτα χρόνια του Μεσαίωνα, στα εδάφη της διαδραματίστηκαν γεγονότα, πολλά από τα οποία είχαν μεγάλη σημασία για το μέλλον της Γαλλίας.
Όταν έφτασαν οι Ρωμαίοι στη Γαλατία, στο σημερινό έδαφος του νομού Αιν κατοικούσαν οι Βέλγες, λαός γαλατικός, που αποτελούνταν από διάφορες φυλές, όπως ήταν οι Ρέμοι, οι Σουεσσιώνες, οι Κονδρούσοι, οι Βιρομάντες κ.α. Ήταν ανεξάρτητοι ο ένας από τον άλλο και συνδέονταν μεταξύ τους με συμμαχίες ή εμπορικές συνδιαλλαγές. Το 57 π.Χ., ενημερωμένοι για τις ρωμαϊκές κατακτήσεις στη Γαλατία, οι Βέλγες συνασπίστηκαν και ετοιμάζονταν να επιτεθούν στις ρωμαϊκές λεγεώνες. Ο Ιούλιος Καίσαρ, όπως αναφέρει στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου, εισέβαλε στην περιοχή τους και την κατέλαβε (μάχη του Αιν, 57 π.Χ.). Οι λαοί της περιοχής γρήγορα αφομοίωσαν τα έθιμα και τους νόμους των κατακτητών τους και ευημερούσαν. Από τον 3ο αιώνα άρχισαν να δέχονται βαρβαρικές επιδρομές έως ότου το 486, μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορία ς, ο τελευταίος Ρωμαίος εκπρόσωπός της στη Γαλατία, ο Συάγριους, νικήθηκε στη μάχη του Σουασόν από τους Σάλιους Φράγκους υπό τον Κλόβι Α΄. Ολόκληρη η περιοχή πέρασε υπό τον έλεγχο των Φράγκων και μια νέα εποχή άρχισε για την περιοχή.
Κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών πολέμων, το 1567, η Σουασόν λεηλατήθηκε από τους Καλβινιστές. Το 1594, ο Ερρίκος Δ΄ ανακατέλαβε τη Λαν που είχε καταληφθεί από την Καθολική Λίγκα.
Το 1659, η υπογραφή της συνθήκης των Πυρηναίων (στον ποταμό Μπιδασόα, στη Χώρα των Βάσκων) έθεσε τέρμα στις ισπανικές απειλές για το Tιεράς.
Κατά τη Γαλλική επανάσταση, από το 1791 έως το 1793 ο νομός Αιν παρείχε πέντε τάγματα εθνικών εθελοντών.
Το 1814, μετά από μια σύντομη νίκη εναντίον των Πρώσων στη μάχη της Κραόν στις 7 Μαρτίου, ο Ναπολέων Βοναπάρτης νικήθηκε στη μάχη της Λαν στις 9 και 10 Μαρτίου, λίγο πριν την πτώση του.
Κατά τη διάρκεια του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου ο νομός Αιν βρέθηκε στο επίκεντρο των εχθροπραξιών. Στην περιοχή Σεμέν ντε Νταμ, τον Απρίλιο του 1917 διεξήχθη μια μεγάλη επίθεση κατά των Γερμανών, που όμως αποδείχθηκε καταστροφική για τους Γάλλους. Οι Γερμανοί είχαν πληροφορηθεί τα γαλλικά σχέδια, και οι οχυρώσεις τους αποδείχθηκαν πολύ ισχυρές. Οι απώλειες έφτασαν τους 187.000 άνδρες και πολλές γαλλικές μονάδες στασίασαν. Ο στρατηγός Νιβέλ απολύθηκε εσπευσμένα και αντικαταστάθηκε από τον ήρωα του Βερντέν, στρατηγό Φιλίπ Πεταίν, ο οποίος κατάφερε να επαναφέρει τάξη στο στράτευμα με την υπόσχεση ότι θα περιοριζόταν στην άμυνα.
Οικονομία
Η γεωργία κυριαρχεί στην οικονομία, ειδικά στις καλλιέργειες δημητριακών. Τα ζαχαρότευτλα είναι επίσης μία από τις σημαντικότερες βιομηχανικές καλλιέργειες της περιοχής. Η Γκυζ είναι το γεωργικό κέντρο της βόρειας περιοχής του νομού Αιν.
Το Σαιν-Γκομπαίν είναι γνωστό κέντρο υαλουργίας και παραγωγής καθρεφτών, με παραγωγή που ανάγεται στον 17ο αιώνα. Η νηματουργία, που πήρε τη θέση της οικοτεχνίας του μαλλιού και του λιναριού που άκμαζε από παλιά στην περιοχή, έχει προσανατολιστεί προς το βαμβάκι και τις τεχνητές ίνες και εξελίχθηκε από τη νηματοποίηση ως την κατασκευή ενδυμάτων. Είναι κυρίως συγκεντρωμένη στο βορρά, στο Σαιν-Κεντέν και άλλες πόλεις. Η μεταλλουργία κατέχει σημαντική θέση. Η ανάπτυξή της οφείλεται στην ύπαρξη σιδήρου και ξυλείας στην περιοχή των Αρδενών.
Διοικητική διαίρεση
εναλλ.=|μικρογραφία|490x490εσ|Τα διαμερίσματα του νομού Ο νομός Αιν περιλαμβάνει 5 διοικητικά διαμερίσματα, 21 καντόνια και 800 κοινότητες: αριστερά|μικρογραφία|358x358εσ|Οι κυριότερες πόλεις του νομού Αιν|εναλλ.=
Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού είναι:
Αξιοθέατα
μικρογραφία|270x270εσ|Εσωτερικό της Σπηλιάς του δράκου μικρογραφία|270x270εσ|Το [[κάστρο του Μπλερανκούρ]] Όπως και σε ολόκληρη την ανατολική Γαλλία, υπάρχουν πολλά κτίρια γοτθικού ρυθμού. Ιδιαίτερα αξιόλογοι είναι οι καθεδρικοί ναοί των κοινοτήτων Λαν, Σουασόν και Σαιν-Κεντέν. Σε πολλές πόλεις και στην ύπαιθρο υπάρχουν μεσαιωνικά κάστρα και αναγεννησιακοί πύργοι.
Στην βορειοανατολική περιοχή της Tιεράς πολλές εκκλησίες μετατράπηκαν σε οχυρά, κυρίως κατά τη διάρκεια του Ογδοηκονταετούς Πολέμου. Χαρακτηριστικές είναι οι εκκλησίες στο Ενγκλανκούρ ή το Αρσόν.
Όσον αφορά την πρόσφατη ιστορία, ιδιαίτερα τα πεδία μάχης του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, υπάρχει το μουσείο της Μάχης του Αιν του 1917, στην περιοχή Σεμέν ντε Νταμ στις Αρδένες. Δίπλα, βρίσκεται η Σπηλιά του δράκου, ένα παλιό λατομείο που χρησίμευε για καταφύγιο. Στο σπήλαιο παρουσιάζονται η καθημερινή ζωή στον πόλεμο και οι κακουχίες του πολέμου. Το εθνικό μνημείο υπέρ των πεσόντων στη Δεύτερη Μάχη του Μάρνη (1918) βρίσκεται στην πεδιάδα του Σαλμόν και περιλαμβάνει τα γλυπτά Les Fantômes. Το κάστρο του Μπλερανκούρ, έδρα της οργάνωσης «Αμερικανική Επιτροπή για Κατεστραμμένες Περιοχές» στεγάζει το Γαλλο-αμερικανικό Μουσείο αφιερωμένο στη συνεργασία των δύο χωρών και τους Αμερικανούς εθελοντές του Μεγάλου Πολέμου.
Σημαντικά πρόσωπα
Επιπλέον, αρκετοί γνωστοί καλλιτέχνες έχουν στενό σύνδεσμο με το νομό Αιν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί των Ω-ντε-Φρανς
Πρώτο κανάλι Οστάνκινο
Το Πρώτο Κανάλι Οστάνκινο (ρωσικά: 1-й канал Останкино, Τηλεόραση "Οστάνκινο") ήταν τηλεοπτικό κανάλι που εξέπεμπε στη Ρωσία, από τις 27 Δεκεμβρίου 1991 όταν ανέλαβε τη συχνότητα του πρώτου προγράμματος της Σοβιετικής Κεντρικής Τηλεόρασης έως την 1η Απριλίου 1995. Εξέπεμπε από τις 06:30 έως τις 00:00 στις καθημερινές και από τις 07:00 έως τις 00:00 τα σαββατοκύριακα.
Λόγω χρεών προς τους συντελεστές, από τις 4/7/1994 έως τις 3/10/1994 μετέδιδε πρόγραμμα από τις 06:30 έως τις 11:20 και από τις 16:00 έως τις 01:00, ενώ από τις 3/10/1994 μετέδιδε πρόγραμμα από τις 06:30 έως τις 11:00 και από τις 15:50 έως τις 01:00.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1991 Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Ρωσία
Ζαχαρίας Χατζηϊωάννου
Ο Ζαχαρίας Χατζηϊωάννου (1911 - 18 Φεβρουαρίου 1981), του Ιωάννη, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής Πέλλας. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρία και είχαν παιδιά.
Σταδιοδρομία
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πέλλας με την ΕΠΕΚ στις 26 Νοεμβρίου 1950, μετά τον θάνατο του βουλευτή Γρηγορίου Τηλικίδη.
Απεβίωσε σε ηλικία 70 ετών στις 18 Φεβρουαρίου 1981 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ναό της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στην Καλή της Σκύδρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές Πέλλας
Αγία Ευφημία
Η Αγία Ευφημία είναι η ονομασία δύο βυζαντινών εκκλησιών.
Η πρώτη ανεγέρθηκε στην διάρκεια του 4ου αιώνα επάνω από το μνήμα της ομώνυμης Αγίας στα περίχωρα της Χαλκηδόνας: επρόκειτο για βασιλική συνδεδεμένη με ένα κυκλικού σχήματος Martyrium, όπου διατηρείτο το σώμα της Αγίας εντός μιας αργυρής σαρκοφάγου. Το λείψανο ήταν γνωστό για το αίμα που ανάβλυζε με τρόπο θαυματουργό από αυτό, γεγονός το οποίο επαναλαμβανόταν σε ετήσια βάση: το αίμα αυτό, το οποίο συγκεντρωνόταν, μοιραζόταν σε γυάλινα φιαλίδια.
Ήταν εντός της συγκεκριμένος εκκλησίας που διεξήχθη η Σύνοδος της Χαλκηδόνας το 451.
Το 471, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Λέων Α΄, επηρεαζόμενος από δύο αντίπαλες μεταξύ τους πολιτικές παρατάξεις της αυλής του, σχεδίασε την δολοφονία του Άσπαρ, του magister militum του. Ο Άσπαρ και οι υιοί του, Αρνταμπούρ, Πατρίκιος και Ερμενερίκος, μετέβησαν στον θέατρο όπου γιουχαΐστηκαν από το εξαγριωμένο πλήθος χωρίς ο αυτοκράτορας να παρέμβει. Εμπρός στην βιαιότητα του πλήθους, κατέφυγαν στην Χαλκηδόνα και την εκκλησία της Αγίας Ευφημίας. Ο επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως και ο αυτοκράτορας τους έπεισαν να εξέλθουν, υποσχόμενοί τους την σωματική τους ακεραιότητα. Ωστόσο, ο Άσπαρ και ο Αρνταμπούρ φονεύθηκαν λίγη ώρα αργότερα.
Η εκκλησία αργότερα καταστράφηκε από τις περσικές επιδρομές, οι οποίες έλαβαν χώρα κατά την περίοδο βασιλείας του Ηρακλείου (το 615 ή το 626).
Τα λείψανα της Αγίας μεταφέρθηκαν, τότε, στην Κωνσταντινούπολη εντός της μεγάλης, εξαγωνικού σχήματος, αιθούσης του Παλατιού του Αντίοχου, το οποίο και γειτνίαζε με το βόρειο τμήμα του ιπποδρόμου: το κτίριο, με την ευκαιρία εκείνη, μετετράπη σε εκκλησία η οποία έμεινε γνωστή με την ονομασία Ἁγία Εὐφημία ἐν τῷ Ἱπποδρόμῳ.
Κατά την περίοδο της Εικονομαχίας, ο Κωνσταντίνος Ε΄ βεβήλωσε την εκκλησία και διέταξε να πεταχτούν τα λείψανα της Αγίας στην θάλασσα. Ως από θαύμα, τα λείψανα διατηρήθηκαν, ενώ κατά την περίοδο βασιλείας της Ειρήνης, επανήλθαν εντός της ανακαινισμένης εκκλησίας.
Η εκκλησία επέζησε έως και το τέλος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ενώ την περίοδο μεταξύ 1280-1290 διακοσμήθηκε με σειρά τοιχογραφιών οι οποίες απεικόνιζαν τον βίο της Αγίας.
Ήταν οι αρχαιολογικές ανασκαφές, οι οποίες έλαβαν χώρα στην Αγία Ευφημία το 1942 και την περίοδο μεταξύ 1950-1952, οι οποίες αποκάλυψαν την ύπαρξη του Παλατιού του Αντίοχου.
Παραπομπές
Ευθυμια Ευθυμια
Καθεδρικός ναός της Γάνδης
Ο Καθεδρικός ναός της Γάνδης (Σιντ-Μπάαφ Κατεντράαλ, Sint Baafskathedraal) είναι η έδρα της μητρόπολης της Γάνδης.
Ο Άγιος Μπάφο (ή Μπαβόν στα γαλλικά) (St. Bavo), ο τοπικός Άγιος της Γάνδης του 7ου αιώνα, εγκατέλειψε την πλούσια και έκλυτη ζωή του για να γίνει ο πρώτος ιεραπόστολος στη Φλάνδρα και τη Γαλλία, και κατόπιν ερημίτης. Χτισμένος σε διάφορα στάδια, ο Σιντ Μπάαφ Κατεντράαλ (Καθεδρικός Αγίου Μπάβο) αντιπροσωπεύει διάφορες φάσεις του γοτθικού ρυθμού, από το ιερό του 13ου και 14ου αιώνα μέχρι το μεταγενέστερο κλίτος που στηρίζεται σε λεπτεπίλεπτους κίονες. Το κύριο αξιοθέατο του καθεδρικού είναι το περίφημο Πολύπτυχο της Γάνδης των αδελφών φαν Άικ, που στεγαζόταν σε πλευρικό παρεκκλήσιο και συνεχίζει να στεγάζεται μέσα στον ναό.
Περιγραφή
Το κτίσμα βασίστηκε στο υπάρχον παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, το οποίο ήταν κατά βάση ξύλινο. Καθαγιάστηκε το 942 από τον Τρανσμάρους, επίσκοπο της Τουρναί και της Νουαγιόν (Noyon). Ίχνη της αρχικής κατασκευής είναι εμφανή στην κρύπτη του ναού.
Το παρεκκλήσιο σταδιακά επεκτάθηκε σε στυλ Ρωμανικής αρχιτεκτονικής στο 1038. Ίχνη και αυτής της επέκτασης είναι σήμερα εμφανή στην κρύπτη του ναού.
Κατά την περίοδο από τον 14ο ως τον 16ο αιώνα, έγιναν σχεδόν συνεχείς επεκτάσεις στην υπάρχουσα δομή, με γοτθική τεχνοτροπία. Νέο χοροστάσιο, ακτινωτά διατεταγμένα παρεκκλήσια, επεκτάσεις των πτερύγων, διάδρομοι στον σηκό και το δυτικό τμήμα με ένα πύργο προστέθηκαν στον ναό. Η κατασκευή θεωρήθηκε ολοκληρωμένη στις 7 Ιουνίου 1569.
Το 1539, ως αποτέλεσμα της επανάστασης κατά του Καρόλου Ε΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το παλαιό αββαείο του Αγίου Μπάβο διαλύθηκε και ο ηγούμενος με τους μοναχούς αποτέλεσαν σώμα κανόνος που συνάφθηκε με τον ναό. Όταν ιδρύθηκε η επισκοπή της Γάνδης, ο ναός αποτέλεσε την έδρα του (Καθεδρικός ναός). Στον ναό αυτό βαπτίστηκε ο Κάρολος Ε΄.
Το πολύπτυχο της Γάνδης
Οι Γερμανοί δυσανασχέτησαν για την "απώλεια των πτερύγων" και, όταν άρχισε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος στο Βέλγιο λήφθηκε η απόφαση το έργο να σταλεί προς φύλαξη στο Βατικανό, ώστε να παραμείνει ασφαλές. Ενώ το έργο βρισκόταν καθ' οδόν στη Γαλλία, έγινε γνωστή η προσχώρηση της Ιταλίας στον πόλεμο, στο πλευρό των δυνάμεων του Άξονα. Προσωρινά φυλάχθηκε σε ένα μουσείο στο Πω (Pau) στα Ατλαντικά Πυρηναία μέχρι λήξεως του πολέμου καθώς οι στρατιωτικοί αντιπρόσωποι Γαλλίας, Βελγίου και Γερμανίας συμφώνησαν ότι για να μετακινηθεί το έργο θα χρειαζόταν η συναίνεση και των τριών πλευρών. Το 1942 ο Χίτλερ διέταξε να μεταφερθεί το έργο και να φυλαχθεί σε ένα κάστρο στη Βαυαρία. Όταν οι αεροπορικές επιδρομές των Συμμάχων έθεσαν το κάστρο σε κίνδυνο, το έργο μεταφέρθηκε στις στοές ενός αλατωρυχείου. Οι βελγικές και οι γαλλικές αρχές διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την υφαρπαγή του έργου και ο επικεφαλής της Μονάδας Προστασίας της Τέχνης του γερμανικού στρατού απολύθηκε αφού διαφώνησε με την υφαρπαγή αυτή. Μετά το τέλος του Πολέμου, το πολύπτυχο επέστρεψε στον Καθεδρικό ναό. Αποφασίστηκε να μην αναρτηθεί στην αρχική του θέση, στο παρεκκλήσιο του Γιόοστ Βάιντ, αλλά σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα εντός του ναού, με ελεγχόμενες συνθήκες, ώστε να αποφευχθεί η φθορά του. Το πολύπτυχο είναι επισκέψιμο για το κοινό, απαγορεύεται η φωτογράφησή του και η είσοδος στην αίθουσα φύλαξής του στοιχίζει 4€ κατ' άτομο (Οκτώβριος 2015).
Στο πλάι του ναού, στον περίβολο του νότιου τμήματος του ιερού, η πόλη της Γάνδης έχει ανεγείρει μνημείο, τιμώντας τους δημιουργούς του πολύπτυχου αδελφούς φαν Άικ.
Άλλα έργα τέχνης
Στον ναό στεγάζονται και άλλα έργα αξιομνημόνευτων καλλιτεχνών: Υπάρχει ο πίνακας του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς "Ο Άγιος Μπάβο εισέρχεται στη Μονή της Γάνδης", το "Τρίπτυχο της Σταύρωσης", που αποδίδεται στον Γιούστους φαν Χεντ (Justus van Gent), έργα του Λούκας ντε Χέερε (Lucas de Heere), ένα από τα οποία είναι η "Άποψη της Γάνδης". Ο Φρανς Πάουρμπους ο πρεσβύτερος (Frans Pourbus the Elder) συνέθεσε 14 πίνακες με την "Ιστορία του Αγίου Ανδρέα" (1572) και το "Τρίπτυχο του Βίγκλιους" (Triptych of Viglius). Ο Κασπάρ ντε Κράιερ (Caspar de Crayer) αντιπροσωπεύεται από τους πίνακες "Ο Άγιος Μακάριος της Γάνδης" "Ο αποκεφαλισμός του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή" και "Το μαρτύριο της Αγίας Βαρβάρας". Στον ναό στεγάζονται, επίσης, έργα του Άντοον φαν ντερ Χέβελ (Antoon van den Heuvel), περιλαμβανομένου του πίνακα "Ο Ιησούς και η μοιχαλίς" και "Η Ανάσταση του Χριστού". Υπάρχουν ακόμη έργα του Λούκας φαν Ούντεν (Lucas van Uden) και Γιαν φαν Κλέεφ (Jan van Cleef) .
Κύρια σημεία ενδιαφέροντος στην εσωτερική διακόσμηση, είναι η σε στυλ μπαρόκ αγία Τράπεζα (1702-1782) από λευκό, μαύρο και κόκκινο μάρμαρο, ο σε στυλ ροκοκό άμβωνας (1741-1745) κατασκευασμένος από βαλανιδιά, επιχρυσωμένο ξύλο, λευκό και μαύρο μάρμαρο, δημιουργία του Λωράν Ντελβώ (Laurent Delvaux), με κάγκελο από σφυρήλατο σίδηρο του Γ. Άρενς (J. Arens), το επιτύμβιο μνημείο των επισκόπων της Γάνδης από λευκό και μαύρο μάρμαρο (1652-1654), έργο του Ζερόμ Ντυκενουά (ΙΙ) (Jerôme Duquesnoy (II)) και, τέλος, συλλογή από πολύτιμα ασημικά και λειτουργικά άμφια.
Τα καθίσματα είναι σύγχρονα, σχεδιασμένα από τον Μάαρτεν φαν Σέφερεν (Maarten Van Severen).
Παραπομπές
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στο Βέλγιο
2772 Ντάγκαν
Ο Ντάγκαν (Dugan) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,4. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Ρέιμοντ Σμιθ Ντάγκαν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ντάγκαν είναι B. Ο Ντάγκαν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 170 ως 300 ώρες περίπου, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Νταγκαν
Ελευθέριος ο Νεότερος
Ο Ελευθέριος ο Νεότερος ήταν ένας Ρωμαίος αξιωματούχος, που εκτόπισε τον Γεννάδιο έξαρχο της Βορείου Αφρικής και μάλλον τον διαδέχθηκε ως έξαρχος.
Το 662 ο Αυτοκράτορας Κώνστας Β΄ μετέβη στη Δυτική επικράτεια και άφησε τον γιο του Κωνσταντίνο (Δ΄) να κυβερνήσει στην Κωνσταντινούπολη, ενώ ο Κώνστας Β΄ ξεκίνησε ένα έργο για τη βελτίωση των οχυρώσεων της Αυτοκρατορίας στη Δύση. Το 662 ζήτησε αύξηση της εισφοράς από την Αφρική για να χρηματοδοτήσει της δραστηριότητές του στις Συρακούσες της Σικελίας. Τότε ο έξαρχος της Αφρικής Γεννάδιος αρνήθηκε να αποδώσει τον επιπρόσθετο φόρο και έδιωξε τον απεσταλμένο του Αυτοκράτορα. Ο Ελευθέριος ο Νεότερος ηγήθηκε των πολιτών του τόπου, που ενώθηκαν με τους στρατιώτες της φρουράς και εκτόπισαν τον Γεννάδιο το 665. Ο Γεννάδιος διέφυγε στην Αυλή του Μωαβία Α΄ των Ομεϋαδών στη Δαμασκό, ζητώντας του βοήθεια για να ανακτήσει την Καρχηδόνα. Έτσι το 665 ο χαλίφης έστειλε μία δύναμη για να κατακτήσει τη Βόρειο Αφρική, αλλά ο Γεννάδιος απεβίωσε στα τέλη του 665 μόλις έφθασε στην Αλεξάνδρεια.
Χοριοειδής χιτώνας
thumb|right|250px|Σχηματικό διάγραμμα του ανθρώπινου ματιού. Ο χοριοειδής φαίνεται με ροζ. thumb|250px|Τομή του πρόσθιου μέρους τους χοριοειδούς.
Ο χοριοειδής χιτώνας είναι το αγγειακό στρώμα του βολβού του ματιού, και βρίσκεται μεταξύ του αμφιβληστροειδή και του σκληρού χιτώνα. Ο χοριοειδής εφοδιάζει με οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες την εξωτερική στιβάδα του αμφιβληστροειδούς.
Μαζί με το ακτινωτό σώμα και την ίριδα, ο χοριοειδής συγκροτεί τον ραγοειδή χιτώνα. Στους ανθρώπους και άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά, η σκοτεινόχρωμη χρωστική μελανίνη του χοριοειδή βοηθάει να περιοριστούν οι αντανακλάσεις μέσα στο μάτι κι έτσι να βελτιωθεί η ποιότητα της εικόνας. Οι αλμπίνοι, στον οργανισμό των οποίων δεν υπάρχει μελανίνη, συχνά υποφέρουν από προβλήματα στην όραση. Σε άλλα ζώα, ο χοριοειδής περιέχει ανακλαστικές ουσίες που βοηθούν στη συλλογή φωτός (το λεγόμενο χοριοειδές ταπήτιο (tapetum lucidum-φωτεινό χαλί)) κι έτσι εξασφαλίζουν καλύτερη όραση στο σκοτάδι.
Τα "κόκκινα μάτια" που φαίνονται μερικές φορές στις φωτογραφίες είναι αποτέλεσμα της αντανάκλασης του φωτός στα αιμοφόρα αγγεία του χοριοειδή.
Στρώματα
Ο χοριοειδής χωρίζεται γενικά σε τέσσερα στρώματα:
Έμφραγμα του μυοκαρδίου
Το έμφραγμα του μυοκαρδίου, κοινώς γνωστό ως καρδιακή προσβολή, προκαλείται από αιφνίδια διακοπή της ροής του αίματος προς την καρδιά.
Επιδημιολογία
To έμφραγμα του μυοκαρδίου αποτελεί μια από τις συχνότερες αιτίες θανάτου και αναπηρίας στον κόσμο. Η συχνότητα της ασθένειας (νοσηρότητα) παγκόσμια είναι 195,3/100.000 για τους άντρες και 115,0/100.000 για τις γυναίκες, με τα συγκεκριμένα ποοσοστά να μειώνονται κυρίως στις ανεπτυγμένες χώρες. Επίσης τις τελευταίες δεκαετίες, μειώθηκε και η θνητότητα και οι αρκετές από τις επιπλοκές που συνδέονται με το έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η βελτίωση οφείλεται στην καλύτερη θεραπευτική αντιμετώπιση.
Παράγοντες κινδύνου εμφάνισης Εμφράγματος του Μυοκαρδίου:
Παθοφυσιολογία
Έμφραγμα του μυοκαρδίου προκαλείται όταν μια στεφανιαία αρτηρία (δηλαδή αρτηρία της καρδίας-υπάρχουν 3 κύριες στεφανιαίες αρτηρίες) αποφράσσεται, όταν ο καρδιακός μυς που τροφοδοτείται παραμένει χωρίς οξυγόνο- απαραίτητο στοιχείο για τη ζωή του κάθε κυττάρου. Κύρια αιτία αυτής της απόφραξης ειναι η αθήρωματική πλάκα.
Η αθηρωματική πλάκα με την σειρά της σχηματίζεται μέσω μιας πολύπλοκης διαδικασίας εξαιτίας μιας σειράς από παραγόντων. Κυριότερος όμως παράγοντας είναι οι υψηλές τιμές της απολιποπρωεϊνης Β (apo-B) η οποία συνήθως βρίσκεται στην μορφή της χαμηλής πυκνότητας βάρους λιποπρωτεϊνης (low density lipoprotein-LDL), δηλαδή της λεγόμενης «κακής χοληστερόλης». Η διαδικασία ξεκινάει με μια μικρή, τυχαία βλάβη κάπου στο αρτηριακό δίκτυο, στο συγκεκριμένο σημείο κατακρατούνται λιποπρωτεϊνες στον εσωτερικό χιτώνα της στεφανιαίας αρτηρίας (οι αρτηρίες αποτελούνται από τρεις χιτώνες τον έσω, μέσο και εξω). Η συσσώρευση των λιποπρωτεϊνών οδηγεί σε φλεγμονώδη αντίδραση, κατα την οποία καταφθάνουν ειδικά κύτταρα, τα μακροφάγα, τα οποία όταν περιέχουν χοληστερόλη ονομάζονται αφροκύτταρα (foam cells). Η δημιουργία νησιδίων πλούσιων σε λιπαρές ουσίες οδηγεί σε παθολογική πάχυνση του εσωτερικού χιτώνα, ενώ ένα μέρος του εσωτερικού χιτώνα μπορεί να νεκρωθεί- μια επικίνδυνη εξέλιξη. Ταυτόχρονα, η εναπόθεση κολλαγόνου στην περιοχή περικλείει την βλάβη σε μια ‘’ινώδη κάψα’’ η οποία σταδιακά επασβεστώνεται. Καθώς η διαδικασία της δημιουργίας της αθηρωματικής πλάκας συνεχίζεται, το αγγείο αλλάζει μέγεθος-συνήθως αυξάνεται σε διάμετρο- διατηρώντας τουλάχιστον στα αρχικά στάδια σταθερή την διάμετρο του αγγείου.
Καθώς η αθηρωματική πλάκα θα μεγαλώνει και ο αυλός του αγγείου θα γίνεται ολοένα και μικρότερος, τότε συμπτώματα σταθερής ή ασταθής στηθάγχης (ο πόνος στο στήθος κατα την διαρκεια μιας εργασίας ονομάζεται σταθερή στηθάγχη ενώ ο πόνος στο στήθος κατά την ξεκούραση χαρακτηρίζεται ως ασταθής στηθάγχη) θα παρουσιάζονται. Οταν η ινώδης κάψα όμως υποστεί ρήξη, τότε δημιουργείται ξαφνικά θρόμβος εντός του στεφανιαίου αγγείου, πράγμα που σημαίνει πως αρκετά γρήγορα η ροή του αίματος γίνεται πολύ πιο αργή ή σταματά εντελώς-αν ο θρόμβος καλύψει όλο τον αυλό του στεφανιαίου. Αυτή η τελευταία κατάσταση, ονομάζεται έμφραγμα του μυοκαρδίου.
Έμφραγμα μπορει να προκύψει και με διαφορετική "διαδικασία". Όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να προσφέρει ικανοποιητική ποσότητα οξυγόνου για παθολογικούς λόγους (π.χ. αναιμία, καρδιακή ανεπάρκεια) πάλι το αποτέλεσμα είναι έμφραγμα (ταξινομείται ως τύπου 2 έμφραγμα).
Η μείωση της παροχής οξυγόνου στο μυοκάρδιο πάντως, δεν συνεπάγεται κατ ανάγκη έμφραγμα του μυοκαρδίου. Οταν είναι ήπιας μορφής, τότε το μυοκάρδιο απλώς δυσκολεύεται να πάρει οξυγόνο, ωστόσο ο στηθαγχικός πόνος εμφανίζεται, παρόμοιος με τον πόνο του εμφράγματος. Χωρίς νέκρωση των μυοκαρδιακών κυττάρων, δεν υπάρχει έμφραγμα αλλά ασταθής στηθάγχη. Η διάκριση δεν μπορεί να γίνει χωρις την βοήθεια του Ηλεκτροκαρδιογραφήματος και των καρδιακών δεικτών (τροπονίνες).
Η βλάβη στο μυοκάρδια εξελίσσεται και κατά την φάση επανεμάτωσης της καρδιάς, μπορει δε να προκαλέσει κοιλιακές αρρυθμίες.
Συμπτωματολογία
Το κλασικό συμπτωμα του εμφράγματος του μυοκαρδίου είναι ο πόνος στο στήθος. Ο χαρακτήρας του είναι συνήθως συσφικτικός ή διαξιφιστικός, περιγράφεται συχνά «σαν βάρος» απο τον ασθενή. Ωστόσο μπορεί να εμφανιστεί και με πιο αμβρηχρή εικόνα, ως απλώς ένα κάψιμο ή μούδιασμα. Κατανέμεται στην οπισθοστερνικά, δηλαδή στην μέση του θώρακα - ίσως λίγο προς τα αριστερά, ενώ μπορεί να αντανακλά και στον αριστερό βραχίονα (εσωτερική επιφάνεια), αριστερό λαιμό, αριστερή κάτω γνάθο ή πίσω στην πλάτη. Ο πόνος στο στήθος δεν σημαίνει κατ ανάγκη έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μπορεί να οφείλεται σε σταθερή ή ασταθή στηθάγχη (δηλαδή περιορισμό του αίματος στην καρδιά, όχι εντελώς απόφραξη) ή σε νόσους απο τους πνεύμονες, γαστρεντερικό ή μυοσκελετικά προβλήματα.
Συνοδά συμπτώματα είναι η εφίδρωση, η δύσπνοια και η κούραση. Ο ασθενής μπορεί να λιποθυμήσει.
Διάγνωση
Η διάγνωση του εμφράγματος γίνεται βαση της κλινικής εικόνας, εργαστηριακών και απεικονιστικών εξετάσεων. Διάγνωση μπορεί να γίνει μόνο με το ιστορικό και το ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ), αν σε αυτό εμφανίζονται οι τυπικές αλλοιώσεις του εμφράγματος.
Η κλινική διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό και την κλινική εικόνα. Στο ιστορικό σημαντική θέση κατέχει ο πόνος και τα χαρακτηριστικά του (τύπος, διάρκεια, τι το προκάλεσε, που αντανακλά, ενδεχόμενως κάποιο συνοδο εμπύρετο) καθώς δεν είναι κάθε πόνος στο στήθος συνεπεία εμφράγματος. Η κλινική εξἐταση μπορεί να αποκαλύψει επιπλοκές του εμφράγματος, αν παρουσιαστούν τόσο νωρίς, όπως κυάνωση ή παθολογικά ακροαστικά σημεία, τόσο στους πνεύμονες οσο και των καρδιακών βαλβίδων (φυσήματα).
Το ΗΚΓ είναι εξαιρετικά χρήσιμο στην διαγνωση του εμφράγματος. Η χαρακτηριστική αλλοίωση που προκαλεί το έμφραγμα είναι οι ανασπάσεις του τμήματος ST του καρδιογραφήματος.
Οι τροπονίνες είναι οι πλεον αξιόπιστες εργαστηριακές αναλύσεις που καταδεικνύουν το έμφραγμα. Σύμφωνα με τον Οικουμενικό Ορισμό του Μυοκαρδιακού εμφράγματος, στους ασθενείς οι οποίοι διερευνόνται για πιθανό έμφργμα του μυοκαρδίου πρέπει να λαμβάνάνονται σειρά απο δείγματα αιματος για να εξεταστεί η τιμή των τροπονίων.
Άλλες εξετάσεις που μπορεί να βοηθήσουν στην διάγνωση είναι το υπερηχοκαρδιογράφημα, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία της καρδίας.
Προνοσοκομιακή αντιμετώπιση
Όσο προχωρά ο χρόνος από την στιγμή της διακοπής ροής αίματος προς μια περιοχή του μυοκαρδίου, οι επιπτώσεις του εμφράγματος γίνοται ολοένα και δυσμενέστερες για τον ασθενή. Για αυτό, οπου είναι δυνατον η αντιμετώπιση του εμφράγματος ξεκινά πριν ο ασθενής καταφτάσει στο νοσοκομείο. Σημαντικό είναι ο γενικός πληθυσμός να μπορεί να αναγνωρίσει τα συμπτώματα του εμφράγματος και να ζητήσει βοήθεια-ή ακόμη να υπάρχουν μέλη της κοινότητα οι οποίοι να μπορουν να παρέσχουν Καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ). Αυτό επιτυχάνεται με εκστρατείες ενημέρωσης του κοινού, που παρόλο που αυξάνουν τους «λάθος συναγερμούς», είναι χρήσιμες.