cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανοσοχρωματογραφία
Η ανοσοχρωματογραφική μέθοδος, γνωστή και ως γρήγορο τεστ πλευρικής ροής, ανήκει στην κατηγορία των ανοσοενζυμικών μεθόδων. Οι ανοσοχρωματογραφικές δοκιμασίες πραγματοποιούνται σε απλές συσκευές οι οποίες έχουν την ικανότητα να ανιχνεύουν την παρουσία ή την απουσία ενός στόχου στο υπό ανάλυση δείγμα, χωρίς την ανάγκη ύπαρξης εξειδικευμένου και ακριβού εξοπλισμού. Η ανοσοχρωματογραφική μέθοδος χρησιμοποιείται για την κλινική διάγνωση είτε στο σπίτι του ίδιου του ασθενούς, είτε για εργαστηριακή χρήση. Το τεστ εγκυμοσύνης αποτελεί ένα παράδειγμα ευρέως διαδεδομένης χρήσης της τεχνικής στο σπίτι.
Μνημείο της Βικιπαίδειας
Ιστορικό
Ο ιδρυτής της Βικιπαίδειας και κεντρικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου του οργανισμού Wikimedia, Τζίμι Γουέιλς, ανακοίνωσε πως ήταν ιδιαίτερα ενθουσιασμένος και ξαφνιασμένος από τη δημιουργία του μνημείου, και πως προτίθονταν κάποια στιγμή να επισκεφτεί και ο ίδιος το μνημείο και να συναντήσει τους ιθύνοντες του έργου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βικιπαίδεια Κατηγορία:Μνημεία στην Πολωνία
Ανοσοχρωματογραφία
Αρχή μεθόδου της ανοσοχρωματογραφίας
Η τεχνική αυτή βασίζεται σε μία σειρά από κομμάτια πορώδους χαρτιού, νιτροκυτταρίνης ή ειδικού πολυμερούς, τα οποία αποτελούν τη βάση της συσκευής. Η βάση αυτή (υπόστρωμα) έχει την ικανότητα να μεταφέρει το βιολογικό υγρό με φυσικό τρόπο χρησιμοποιώντας την αρχή της διάχυσης. Το υπόστρωμα αυτό λειτουργεί σαν «σφουγγάρι» και παρακρατεί την περίσσεια από το υγρό του υπό εξέταση δείγματος. Σ'ένα σημείο του υποστρώματος βρίσκεται το αντιδραστήριο το οποίο περιέχει αντισώματα ειδικά για το υπό ανίχνευση αντιγόνο συζευγμένα με το χρωμοφόρο (conjugate αντίσωμα) (συνήθως μόρια χρυσού σε μέταλλο ή μικροσφαιρίδια latex). Εάν το δείγμα είναι θετικό τα αντισώματα που είναι συζευγμένα με το χρωμοφόρο ενώνονται με το αντίστοιχο αντιγόνο. Το σύμπλεγμα αντιγόνων και αντισωμάτων συζευγμένων με το χρωμοφόρο, ρέει στην υπόλοιπη επιφάνεια του υποστρώματος. Μετά από λίγο όταν περισσότερα και περισσότερα μόρια του διαλύματος διαβρέχουν την μεμβράνη του υποστρώματος, τα μόρια συσσωρεύονται και καθώς το πορώδες χαρτί διαβρέχεται η περιοχή αλλάζει χρώμα. Τυπικά υπάρχουν δύο περιοχές: η μία αναφερόμενη ως περιοχή ελέγχου (control) ή οποία εγκλωβίζει οποιοδήποτε μόριο και με αυτόν τον τρόπο διαβεβαιώνει ότι η αντίδραση αυτή λειτούργησε σωστά και η δεύτερη περιοχή, περιοχή δοκιμής (test) περιέχει ένα εξειδικευμένο εγκλωβισμένο μόριο το οποίο δεσμεύει μόνο τα μόρια πάνω στα οποία έχει ακινητοποιηθεί το μόριο του δείγματος το οποίο αναλύεται ή ανιχνεύεται από τη συγκεκριμένη ανοσοχρωματογραφική δοκιμασία. Στο τέλος το υγρό διαπερνά όλο το πορώδες υλικό και αφού απορροφηθεί εξολοκλήρου, δίνεται το τελικό αποτέλεσμα. Η ανοσοχρωματογραφία μπορεί να βασίζεται στη μεθοδολογία της ανταγωνιστικής ή μη ανταγωνιστικής (sandwich) δοκιμασίας.
Χρωμοφόρα που χρησιμοποιούνται στην ανοσοχρωματογραφία
Θεωρητικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε χρωματισμένο σωματίδιο, όπως σωματίδια latex (μπλε χρώματος), ή σωματίδια χρυσού (κόκκινου χρώματος), τα οποία είναι και τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν φθορίζοντα ή μαγνητικά σωματίδια. Ωστόσο, αυτού του τύπου τα σωματίδια χρειάζονται κάποια ηλεκτρονική συσκευή ανάγνωσης αποτελέσματος.
Ποσοτική δοκιμασία
Τα περισσότερα tests που βασίζονται στη μεθοδολογία της ανοσοχρωματογραφίας κάνουν μόνο ποιοτικό προσδιορισμό. Παρ’ όλα αυτά είναι δυνατόν από τη μέτρηση της έντασης του χρώματος της γραμμής του test να καθοριστεί η ποσότητα του δείγματος. Για αυτό τον λόγο μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια εύχρηστη διαγνωστική συσκευή για την ανάγνωση του χρωματικού αποτελέσματος της ανοσοχρωματογραφίας η οποία παρέχει ένα πλήρες και ποσοτικό αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα παράγεται ειδικού μήκους κύματος φωτός σε συνδυασμό με ημιαγωγό μεταλλικού οξειδίου (CMOS - Complementary metal–oxide–semiconductor) ή CCD (charge-coupled device, συσκευή συζευγμένου φορτίου) η οποία τεχνολογία ανίχνευσης παράγει σήμα από τις γραμμές της δοκιμασίας. Χρησιμοποιούνται εικόνες και ειδικοί αλγόριθμοι που επεξεργάζονται το οπτικό αποτέλεσμα, οι οποίοι είναι ειδικά σχεδιασμένοι για συγκεκριμένο τύπο δοκιμασίας. Η ένταση των γραμμών συσχετίζεται με τις συγκεντρώσεις που θα δοθούν από τον αναλυτή. Εναλλακτικά και μη οπτικές μέθοδοι μπορούν να δώσουν ποσοτικό αποτέλεσμα στην ανοσοχρωματογραφία. (Magnetic immunoassay ή MIA).
Πλεονεκτήματα της μεθόδου
Ο χρόνος απόκτησης των αποτελεσμάτων είναι το κλειδί για την ανοσοχρωματογραφική μέθοδο. Το αποτέλεσμα της μεθόδου εξάγεται σε ελάχιστα λεπτά. Γενικότερα, υπάρχει ασυμβατότητα μεταξύ ευαισθησίας και χρόνου, καθώς πολλές μέθοδοι με ιδιαίτερη ευαισθησία παίρνουν περισσότερο χρόνο. Το άλλο πλεονέκτημα είναι αυτή η μέθοδος σε σύγκριση με άλλες, έχει μεγάλη ευκολία στη χρήση. συνήθως χρειάζεται λίγη ή και καθόλου προετοιμασία για το υπό εξέταση δείγμα και το αντιδραστήριο της μεθόδου.
Παραδείγματα
Το πιο διαδεδομένο παράδειγμα αυτής της μεθόδου είναι προφανώς το test εγκυμοσύνης. Παρά όλα αυτά, υπάρχουν κι αρκετές άλλες γρήγορες μέθοδοι για μεγάλο εύρος εφαρμογών συμπεριλαμβανομένων των παρακάτω: HIV test, Malaria test, Avian flu test, αναπνευστικής νόσου test, κ.τ.λ.
Νεκρόπολη
Ως νεκρόπολη (νεκρόπολις) στην αρχαιολογία αναφέρεται ταφικό πεδίο ή ταφικό σύμπλεγμα με ακανόνιστη ή κανονική σχεδίαση που θυμίζει ενίοτε αστικό πολεοδομικό σχεδιασμό. Σε αρκετές περιπτώσεις (βλ. Ταρκινία και Κερβετέρι των Ετρούσκων αιγυπτιακές και ελληνικές νεκροπόλεις) οι εκτάσεις που καλύπτουν τα ταφικά πεδία είναι μεγαλύτερες από εκείνες που καλύπτουν οι κατοικήσεις από τις οποίες εξαρτώνται.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων η αρχαιολογική μαρτυρία υποδεικνύει ένα πρότυπο ανάπτυξης, σύμφωνα με το οποίο μικρά ταφικά πεδία αναπτύχθηκαν, σταδιακά περιβαλόμενα από μεγάλους αριθμούς τάφων. Ο ιστορικός της τέχνης Νάιτζελ Σπίβι (Nigel Spivey) θεωρεί ότι ο όρος κοιμητήριο είναι ανεπαρκής για να αιτιολογήσει τέτοιες πολύπλοκες θέσεις ταφής.
Σημειώσεις παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι
Μάριο Βίττι
Ο Μάριο Βίττι (ιταλ. Mario Vitti, 18 Αυγούστου 1926 – 14 Φεβρουαρίου 2023) ήταν Ιταλός ερευνητής της νέας ελληνικής φιλολογίας και ομότιμος καθηγητής της ελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Tuscia στο Βιτέρμπο της Ιταλίας.
Βιογραφία
Ο Μάριο Βίττι γεννήθηκε το 18 Αυγούστου 1926 στην Κωνσταντινούπολη. Από την πλευρά της μητέρας του ο Βίττι ήταν ελληνικής καταγωγής. Μεγάλωσε μέσα στην ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης, και μιλούσε και έγράφε εξίσου καλά στα ελληνικά και στα ιταλικά. Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η οικογένεια μετακόμισε από την Κωνσταντινούπολη στην Ιταλία. Σπούδασε στη Ρώμη, όπου ξεκίνησε το έργο του ως ερευνητής της νέας ελληνικής λογοτεχνίας. Από το 1957 εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης "L'Orientale". Το 1968 διορίστηκε μόνιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Παλέρμο. Διετέλεσε επίσης επισκέπτης καθηγητής στα πανεπιστήμια Παρισιού, Γενεύης και Θεσσαλονίκης. Σε μεγάλη ηλικία δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Τοσκάνης. Ο Βίττι ζούαε στη Ρώμη και ήταν πρόεδρος της Ιταλικής Ένωσης των Νέων Ελληνικών Σπουδών (Associazione Nazionale di Studi Neogreci). Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους εμπειρογνώμονες της Ιταλίας σχετικά με το πλήρες φάσμα της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας. Η ελληνική λογοτεχνία χρωστά στον Βίττι τη δεύτερη γέννηση του παλαιότερου κειμένου του σύγχρονου Ελληνικού Θεάτρου (ο διάλογος του Νικολάου Σοφιανού), του θρησκευτικού δράματος Ευγένα – (Βενετία 1646) του Θεόδωρου Μοντσελέζε από τη Ζάκυνθο, καθώς και δύο τόμων κειμένων του Ανδρέα Κάλβου. Ο Βίττι ανακάλυψε και έκανε γνωστό το βιβλίο ενός ανώνυμου Έλληνα συγγραφέα, που δημοσιεύθηκε στη Βραΐλα της Ρουμανίας το 1870, με τίτλο Η Στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι). Ο Βίττι μελέτησε τα έργα των Ελύτη και Σεφέρη. Είχε λάβει τιμητικά διδακτορικούς τίτλους από τα πανεπιστήμια Παρισιού, Θεσσαλονίκης και Κύπρου, και βραβεύθηκε από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών.
Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2023
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνιστές Κατηγορία:Ιταλοί μεταφραστές
Εθνική Ουκρανίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ουκρανίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι μία από τις εθνικές ομάδες νέων ποδοσφαίρου της Ουκρανίας, η οποία συμμετέχει στις διεθνείς διοργανώσεις κάτω των 21 ετών. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Ουκρανίας. Συμμετέχει στα προκριματικά των ολυμπιακών διοργανώσεων, στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου Κ-20 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Κ-21.
Το πρώτο της παιχνίδι το έδωσε στις 28 Οκτωβρίου 1992. Η πρώτη διοργάνωση που συμμετείχε ήταν η προκριματική φάση του Ευρωπαϊκού Κ-21 του 1996. Μετά από σχεδόν 10 χρόνια, το 2006 όχι μόνο προκρίθηκε για πρώτη φορά στην τελική φάση, αλλά έφτασε μέχρι και τον τελικό, όπου έχασε από την Ολλανδία στις 4 Ιουνίου 2006 με 3–0. Συμμετείχε επίσης στην τελική φάση του τουρνουά του 2011, όπου αποκλείστηκε στους ομίλους.
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Καταδύσεις στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Συμμετέχουσες χώρες
Οι δύο χώρες που συμμετείχαν είναι οι εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών):
Εθνική Ουκρανίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουκρανια Κατηγορία:Εθνική Ουκρανίας (ποδόσφαιρο)
Καταδύσεις στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904
Μακροβούτι
Ημερομηνία: 5 Σεπτεμβρίου 1904
Πρόκειται για το πρώτο χρονικά αγώνισμα καταδύσεων στην ιστορία των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν ένα παράξενο αγώνισμα, αλλά αρκετά συνηθισμένο για την εποχή. Οι αθλητές έπεφταν στη λίμνη από όρθια στάση και είχαν ένα λεπτό στη διάθεσή τους ώστε να φτάσουν όσο πιο μακριά μπορούσαν, μένοντας συνεχώς κάτω από την επιφάνεια του νερού και χωρίς να χρησιμοποιήσουν τα άκρα τους για να κολυμπήσουν. Όλοι είχαν από τρεις προσπάθειες. Η μέτρηση της απόστασης που είχαν διανύσει γινόταν είτε όταν περνούσε ένα λεπτό ή όταν το κεφάλι του αθλητή έβγαινε στην επιφάνεια πριν ολοκληρωθεί ο χρόνος.
Νικητής αναδείχθηκε ο Γουίλιαμ Ντίκι με σημαντική διαφορά από τον δεύτερο Έντγκαρ Άνταμς και τον τρίτο Λίο Γκούντγουιν.
Πλατφόρμα
Ημερομηνία: 7 Σεπτεμβρίου 1904
Νικητής αναδείχθηκε ο Αμερικανός Τζορτζ Σέλντον, γιατρός στο επάγγελμα, ο οποίος βαθμολογήθηκε με 12.66 βαθμούς και πήρε εύκολα το χρυσό μετάλλιο. Το ασημένιο κατέκτησε ο Γερμανός Τζορτζ Χόφμαν με 11.66 βαθμούς, ενώ προέκυψε μεγάλη διαμάχη για το χάλκινο.
Στην τρίτη θέση ισοβάθμησαν με 11.33 βαθμούς ο Φρανκ Κιχόε από τις ΗΠΑ και ο Άλφρεντ Μπραουνσβάιγκερ από τη Γερμανία. Οι Γερμανοί διαμαρτυρήθηκαν έντονα για το αποτέλεσμα, θεωρώντας ότι η επίδοση του αθλητή τους ήταν πολύ καλύτερη από αυτή του Κιχόε. Σύμφωνα με τον κανονισμό, προγραμματίστηκε μία επιπλέον κατάδυση μεταξύ των δύο για την τρίτη θέση, όμως ο Μπραουνσβάιγκερ αρνήθηκε να αγωνιστεί και το χάλκινο μετάλλιο απονεμήθηκε στον Κιχόε. Στις μέρες μας παρ' όλα αυτά, ο Μπραουνσβάιγκερ αναφέρεται και αυτός ως χάλκινος ολυμπιονίκης στον επίσημο πίνακα μεταλλίων της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής.
Πίνακας μεταλλίων
thumb|right|160px|Ο Γουίλιαμ Ντίκι
Πατριάρχης Μιχαήλ Γ΄
Ο Μιχαήλ Γ΄ διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως από το 1170 έως το 1177.
Ο Μιχαήλ έγινε Πατριάρχης από τον Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνό. Ως Πατριάρχης, ο Μιχαήλ Γ΄ ασχολήθηκε με το θεολογικό ζήτημα της σχέσης του Υιού με τον Πατέρα εντός της Αγίας Τριάδας. Το θέμα προέκυψε από ερμηνεία που έδωσε ένας Δημήτριος από τη Λάμπη της Φρυγίας στη φράση του Ευαγγελίου «» (Ιω. Ιδ´ 29). Ο Μιχαήλ ενήργησε ως εκπρόσωπος του Αυτοκράτορα σε αυτό το θέμα. Ζήτησε επίσης την κωδικοποίηση των Ορθόδοξων εκκλησιαστικών και αυτοκρατορικών νόμων και διαταγμάτων από τον Θεόδωρο Βαλσαμών, γνωστής ως «Σχόλια» (περί το 1170).
Αγωνίστηκε κατά των αιρέσεων. Προώθησε τις ενωτικές προσπάθειες με τους Αρμένιους, αλλά εναντιώθηκε στις προσπάθειες για ένωση με την Καθολική Εκκλησία που κατέβαλλε ο Αυτοκράτορας και ο Πάπας. Έτσι, ο Διάλογος, ο οποίος διεξήχθη κατά την περίοδο της Πατριαρχίας του για την προσέγγιση Ορθόδοξης και Καθολικής Εκκλησίας και για θεραπεία του Σχίσματος με απευθείας διαπραγματεύσεις με παπική αντιπροσωπεία, δεν απέδωσε. Ο Αλέξανδρος Γ΄ ζητούσε αναγνώριση του Πρωτείου του σε Ανατολή και Δύση, ενώ ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Κομνηνός αναγνώριση της κοσμικής του εξουσίας στη Δύση. Ακόμη και αν γίνονταν και από τους δύο δεκτοί αυτοί οι δύσκολοι όροι, η Ένωση δεν θα γινόταν αποδεκτή από τον λαό. Έτσι, όπως φαίνεται και στην αλληλογραφία που σώζεται, ο Μιχαήλ κράταγε μια βαθιά ευγενική, αλλά άκαμπτη στάση από πλευράς της Εκκλησίας του.
Σώζεται μέρος της αλληλογραφίας μεταξύ Πατριάρχη και Αυτοκράτορα, από την οποία διαφαίνεται μια καλή σχέση συνεργασίας μεταξύ τους, όπως και η ομιλία του Μιχαήλ όταν ορκίστηκε ύπατος. Άλλα έγγραφα που αποδόθηκαν σε αυτόν, όπως η αλληλογραφία με τον Πάπα Αλέξανδρο Γ΄, είναι πιθανότατα μεταγενέστερες αποκρυφικές δημιουργίες του 13ου αιώνα. Ο Μιχαήλ Γ΄ πιστώνεται επίσης το ότι ενήργησε ως προστάτης του νεαρού Μιχαήλ Χωνιάτη, ο οποίος συνέθεσε και εγκώμιο προς τιμήν του, το οποίο σώζεται.
Πέθανε το 1177.
Πηγές
Μιχαήλ Γ Κατηγορία:Αγχίαλος Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 12ου αιώνα
Ασπρούλα Κοζάνης
Η Ασπρούλα είναι χωριό του νομού Κοζάνης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Ασπρούλα έχει 76 κατοίκους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης η Ασπρούλα ανήκει στο δήμο Βοΐου ενώ με το πρόγραμμα Καποδίστριας ανήκε στο δήμο Νεάπολης.
Το χωριό επί Τουρκοκρατίας ανήκε στον Καζά Ανασελίτσας έχοντας το όνομα Βελίστη ή Βελίστι και αναφέρεται ότι ονομάστηκε έτσι από έναν Τούρκο μπέη που διοικούσε το χωριό ενώ άλλη άποψη αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από τον ποταμό Βέλο που είναι παραπόταμος του Αλιάκμονα, το 1927 μετονομάστηκε σε Ασπρούλα όνομα που διατηρεί μέχρι και σήμερα.
Ο πληθυσμός της Ασπρούλας εμφανίζει πτωτικές τάσεις όπως και στα περισσότερα χωρια του Βοΐου. Ενδεικτικά η Ασπρούλα στη απογραφη του 1961 είχε 603 κατοίκους και ήταν από τα μεγαλύτερα χωρια της περιοχής. Από εκει και έπειτα λογω της μετανάστευσης στο εξωτερικό και της αστυφιλίας μέχρι σήμερα ο πληθυσμός έχει μειωθεί στους 70 κατοίκους που είναι στο σύνολο τους άτομα της τρίτης ηλικίας. Το ορεινό κλίμα οι χαμηλές θερμοκρασίες, η δυσκολία πρόσβασης το χειμώνα και η έλλειψη δυνατοτήτων για επαγγελματική απασχόληση αποτέλεσαν περεταίρω αιτία της μείωσης του πληθυσμού. Το χωριό έχει πολλούς απόδημους στην Αυστραλία και πολύ λιγότερους σε Καναδά και Γερμανία Ο πληθυσμός του χωριού αποτελείται από ντόπιους,  κατοίκους από την περιοχή των Οντρίων και κατοίκους από χωριά των Χασίων που ήρθαν στη περιοχή λίγο μετά το 1800. Επιπλέον μισοί σχεδον κάτοικοι είναι Ποντιακής καταγωγής πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία που ήρθαν στην περιοχή το 1922 ύστερα από την  ανταλλαγή των πληθυσμών.
Κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η γεωργία και λιγότερο η κτηνοτροφία, στο χωριό άκμασε η καπνοκαλλιέργεια μέχρι και τη δεκαετία του 1990 οπού παραγόταν εξαιρετικής ποιότητας καπνά ποικιλίας Μπασμάς και μέχρι σήμερα καλλιεργούνται ακόμα αρκετές εκτάσεις. Τα τελευταία χρόνια αναπτύσσεται η δεντροκαλλιέργια με φυτεύσεις αμυγδαλιάς και καρυδιάς ενώ τη μεγαλύτερη έκταση καταλαμβάνουν τα σιτηρά και κύρίως μαλακός σίτος.
Ιστορικά στοιχεία
Κοντά στο σημερινό χωριό και συγκεκριμένα στο λόφο «Κτήριο», που υψώνεται στη συμβολή του ρέματος «Βαθύλακκος» με τον ποταμό Βέλο, παραπόταμο του Αλιάκμονα, μαρτυρείται από επιφανειακά αρχαιολογικά ευρήματα η ύπαρξη αρχαίου οικισμού-φρουρίου. Επίσης, αρχαιολογικά ευρήματα έχουν επισημανθεί στο διπλανό λόφο «Παλιόκαστρο» που βρίσκεται στην κτηματική περιοχή του Μεσόλογγου.
Στο χωριό βρίσκεται εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο που χρονολογείται από το 1480 ενώ υπάρχουν αγιογραφίες και ένα Ευαγγέλιο του 16ου αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Βοΐου
Anthem (τραγούδι των Deep Purple)
Το Anthem είναι τραγούδι του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple. Κυκλοφόρησε το 1968 και περιλαμβάνεται στο στούντιο άλμπουμ "The Book of Taliesyn", του οποίου αποτέλεσε το έκτο κομμάτι. Η ηχογράφηση του κομματιού έγινε από την πρώτη γραμμή μελών του συγκροτήματος.
Μέλη των Deep Purple
Η πρώτη γραμμή μελών των Deep Purple είχε αντοχή μόλις ένα χρόνο, αφού μετά την κυκλοφορία τριών δίσκων ο τραγουδιστής Ροντ Έβανς και ο μπασίστας Νικ Σίμπερ απολύθηκαν από τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, για να έρθουν στη θέση τους ο Ίαν Γκίλαν και ο Ρότζερ Γκλόβερ, αντίστοιχα. Η σύνθεση του συγκροτήματος είχε την εξής μορφή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια των Deep Purple Κατηγορία:Τραγούδια του 1968
Πρωτοχριστιανική περίοδος
Πρωτοχριστιανική περίοδος ονομάζεται η χρονική περίοδος μεταξύ της Ανάστασης του Ιησού Χριστού γύρω στο 30 μ.Χ. και της Πρώτης Συνόδου της Νικαίας το 325 μ.Χ. Η πρώτη περίοδος κατά τη διάρκεια της ζωής των Αποστόλων (λέγεται και αποστολική περίοδος) περιλαμβάνει τους πρώτους Ιουδαίους που προσηλυτίστηκαν από τους Αποστόλους και κυρίως από τον Παύλο που επιτέλεσε τεράστιο έργο στη διάδοση του χριστιανισμού. Με το πέρασμα των χρόνων ο χριστιανισμός απομακρύνθηκε από τον Ιουδαϊσμό και με τον προσηλυτισμό των εθνικών σε αυτόν. Δέκα χρόνια μετά την Ανάσταση του Κυρίου βρίσκουμε τους αποστόλους να έχουν διαδώσει το χριστιανισμό από την Ιερουσαλήμ ως την Αντιόχεια, την Αλεξάνδρεια, την κυρίως Ελλάδα, την Κύπρο, την Κρήτη και τη Ρώμη. Οι πληροφορίες για τις πρώτες χριστιανικές κοινότητες μας έρχονται από τις Πράξεις των Αποστόλων κυρίως για τη πρώτη χριστιανική κοινότητα, αυτή των Ιεροσολύμων. Αν και ο όρος Χριστιανός ακούστηκε αρκετά αργότερα στην Αντιόχεια, ωστόσο ταιριάζει και στην κοινότητα των Ιεροσολύμων.
Η Εξάπλωση του Χριστιανισμού
Το 50 μ.Χ. έλαβε χώρα και η σύνοδος της Ιερουσαλήμ, η πρώτη σύνοδος του χριστιανισμού με τη παρουσία του αποστόλου Παύλου και του αδερφόθεου Ιακώβου.
Το 1ο αιώνα ο απόστολος Παύλος από την Ιερουσαλήμ πήγε στη Δαμασκό και τη Βαβυλώνα, στην Αντιόχεια, Ταρσό, Έφεσο και από κει πέρασε στην Ελλάδα και στη Ρώμη και θεμελίωσε τις πρώτες χριστιανικές κοινότητες. Από την Ιερουσαλήμ άλλοι απόστολοι κήρυξαν το Ευαγγέλιο στην Αλεξάνδρεια και στην Κυρήνη και την Καρχηδόνα. Από τη Ρώμη, πάλι ιεραπόστολοι πέρασαν στην Ισπανία και στους Γαλάτες της Γαλλίας.
Ο Απόστολος Πέτρος ξεκίνησε από την Ιουδαία, κήρυξε στην Αντιόχεια όπου χειροτόνησε πολλούς επισκόπους, μετά πήγε στη Σικελία όπου χειροτόνησε επισκόπους στις Συρακούσες και στην Κατάνη, κατέληξε στη Ρώμη και χειροτόνησε τον Άγιο Λίνο, δεύτερο επίσκοπο και Πάπα της Ρώμης.
Ο Απόστολος Ανδρέας μετά την Πεντηκοστή έφυγε μαζί με τον αδερφό του Πέτρο και έφτασε και στη Σινώπη του Πόντου και από κει στη Σαμψούντα. Περιόδευσε και σε άλλες περιοχές της Παρθίας και της Ιβηρίας και το 34 ξαναγύρισε στην Ιερουσαλήμ. Στη δεύτερη πορεία του πήγε Λαοδίκεια της Φρυγίας, τη Βιθυνία, τη Νικομήδεια, τη Χαλκηδόνα, και ξανά Σαμψούντα, Τραπεζούντα, Βυζάντιο, Θράκη, Μακεδονία, Πελοπόννησο και κυρίως Αχαΐα και χειροτόνησε το πρώτο επίσκοπο Πατρών μετά το θάνατό του, τον Στρατοκλή έναν από τους πρώτους μαθητές του, μαζί με τη γυναίκα του Μαξιμιλίνα. Αυτός και η γυναίκα του αφού πήραν το σώμα του αποστόλου Ανδρέα, το έθαψαν, και επίσης έχτισαν το κτίριο της επισκοπής και πολλά ησυχαστήρια. Έδωσαν όλη τη περιουσία τους στους φτωχούς και κήρυξαν ακούραστα το χριστιανισμό.
Ο Απόστολος Ιάκωβος, αδερφός του ευαγγελιστή Ιωάννη, μετά την Πεντηκοστή ανέλαβε να κηρύξει το ευαγγέλιο στην ευρύτερη περιοχή της Παλαιστίνης και αφού συνελήφθη, τον αποκεφάλισαν το 44 μ.Χ. κάνοντας τον, τον πρώτο μάρτυρα των Αποστόλων.
Ο Απόστολος Ιωάννης μετά την καταστροφή των Ιεροσολύμων από το Τίτο το 70 μ.Χ. πήγε να κηρύξει στη Μικρά Ασία, την Έφεσο και εκεί συνελήφθη με διαταγή του αυτοκράτορα Δομιτιανού και εξορίστηκε στην Πάτμο, το 82 μ.Χ. Κάποια στιγμή επανήλθε στην Έφεσο και χειροτόνησε πολλούς επισκόπους αυξάνοντας εκεί τη χριστιανική κοινότητα.
Ο Απόστολος Φίλιππος, αδερφός του Ναθαναήλ, κήρυξε το ευαγγέλιο στους Πάρθους, στους Λυδούς και στους Μυσούς. Στην Ιεράπολη της Φρυγίας πέθανε με μαρτυρικό θάνατο.
Ο Απόστολος Βαρθολομαίος ή Ναθαναήλ κήρυξε το ευαγγέλιο στην Ινδία και στην Αρμενία και θεωρείται ο θεμελιωτής του χριστιανισμού στους Αρμένιους.
Ο Απόστολος Θωμάς πήγε και αυτός στους Ινδούς και στους Πέρσες.
Ο Απόστολος Ματθαίος αφού κήρυξε κάποια χρόνια στην Παλαιστίνη, έφυγε για την Αιθιοπία, την Περσία και τη Μηδία.
Ο Απόστολος Ματθίας εξελέγη ύστερα από την ανάληψη του Ιησού, από τους 120 περίπου μαθητές του, στη θέση του Ιούδα για να ξαναγίνουν 12 οι απόστολοι. Πιστεύεται ότι κήρυξε στη σημερινή Γεωργία και εκεί, στη Σεβαστούπολη, πέθανε με μαρτυρικό θάνατο.
Υπολογίζεται ότι γύρω στο 100 μ.Χ. υπήρχαν 40 χριστιανικές κοινότητες. Το 301 μ.Χ. το βασίλειο της Αρμενίας ήταν το πρώτο κράτος που έκανε τον χριστιανισμό επίσημη θρησκεία του, αφού η βασιλική οικογένεια μεταστράφηκε σε αυτόν.
Τόποι λατρείας των πρώτων Χριστιανών
Στην αρχή μετέτρεπαν οικίες σε ναούς, όπως βλέπουμε σε ένα πολύ καλά διατηρημένο ιερό που βρήκαν οι αρχαιολόγοι στην πόλη Δούρα-Ευρωπος της Συρίας, που χρονολογείται το 3ο αι. Σε αυτό το ναό βρήκαν ένα μεγάλο δωμάτιο, με υπερυψωμένο δάπεδο στην ανατολική πλευρά (που θεωρούν ότι τοποθετούνταν η αγία τράπεζα), ένα διπλανό δωμάτιο με το βαφτιστήριο και τις ανάλογες εγκαταστάσεις ύδρευσης και διακοσμημένο με τοιχογραφίες, και μια αυλή να χωρίζει αυτά τα δύο δωμάτια. Άλλες πληροφορίες για τη λατρευτική ζωή των πρώτων χριστιανών έρχονται από τις τοιχογραφίες των κατακομβών.
Τελετουργίες των πρώτων Χριστιανών
Πολλοί συγγραφείς εκείνων των αιώνων μας έχουν αφήσει στοιχεία για το τρόπο λατρείας των χριστιανών τότε όπως ο άγιος Ιουστίνος ο απολογητής κυρίως για την εκκλησία της Ρώμης, ο Τερτυλλιανός για την εκκλησία της Καρχηδόνας και γενικά της βόρειας Αφρικής, ο επίσκοπος Αντιόχειας Ιγνάτιος για την εκκλησία της Συρίας, και άλλοι.
Θεία Ευχαριστία
Για τη θεία ευχαριστία παρόλο που ξέρουμε ότι τελούνταν μία φορά την εβδομάδα και ότι ήταν η βάση της χριστιανικής κοινότητας έχουμε λίγες πληροφορίες για τις λεπτομέρειες της.
Στην αρχή η Θεία Ευχαριστία τελούνταν μαζί με το κυριακάτικο δείπνο όλης της χριστιανικής κοινότητας αλλά από το 100–150μ.Χ. και μετά άρχισαν σιγά-σιγά αυτά τα δύο να αποσυνδέονται. Η Α’ Απολογία του μάρτυρα Ιουστίνου μας δίνει πολύτιμες πληροφορίες για το πώς τελούσε τη Θεία Ευχαριστία η κοινότητα της Ρώμης που ανήκε ο Ιουστίνος γύρω στο 150 μ.Χ.:
που όπως χαρακτηριστικά γράφει, και όπως ακόμα συντηρεί η ορθόδοξη εκκλησία «Διότι δεν λαμβάνομεν ταύτα ως κοινόν άρτον και κοινόν ποτόν∙ αλλά καθ΄ ον τρόπον ο Ιησούς Χριστός ο Σωτήρ ημών σαρκοποιηθείς δια λόγου του Θεού έλαβε και σάρκα και αίμα υπέρ της σωτηρίας ημών, ούτως εδιδάχθημεν ότι και η τροφή η αγιασθείσα δια της ευχής του παρ’ αυτού προερχομένου λόγου, εκ της οποίας το αίμα και αι σάρκες ημών τρέφονται κατά μετουσίωσον, είναι σάρξ και αίμα εκείνου του σαρκοποιηθέντος Ιησού».
Βάπτισμα
Συνεχίζοντας στην ίδια περίοδο ο Ιουστίνος μας δίνει πληροφορίες και για το βάφτισμα. Προηγείται η κατήχηση και η αποδοχή του τρόπου ζωής των χριστιανών, προσευχές και νηστεία και του κατηχούμενου και όλης της κοινότητας. Οι βαφτισμένοι οδηγούνται σε τοποθεσία με νερό και βαφτίζονται στο όνομα της Αγίας Τριάδας. Έπειτα οδηγούνται στην κοινή σύναξη, όπου λέγονται προσευχές και ύμνοι, γίνεται ο ασπασμός, τα μέλη έτσι καλωσορίζουν τον νεοεισερχόμενο στην κοινότητά τους και μετά ακολουθείται όλη η διαδικασία της Θείας Ευχαριστίας.
Την ίδια περίοδο πληροφορίες για το βάφτισμα στη Βόρεια Αφρική παίρνουμε από το Τερτυλλιανό και το Κυπριανό. Έτσι έχουμε την περίοδο της κατήχησης που περιλαμβάνει συχνές προσευχές, νηστείες, γονυκλισίες και εξομολόγηση αμαρτιών. Ευχή καθαγιασμού των υδάτων. Απόταξη του Σατανά. Χρίσμα, προσευχή με όλη τη χριστιανική κοινότητα και συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία.
Οι πληροφορίες που έχουμε για το βάφτισμα και τον τρόπο που γινόταν στη Συρία είναι από το κείμενο της Διδαχής. Μετά από κατήχηση, και νηστεία 1 ή 2 ημερών τόσο του κατηχούμενου όσο και όλης της κοινότητας, ο κατηχούμενος βαφτίζεται σε «ύδωρ ζων» «στο όνομα του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος». Οι βαφτισμένοι πλέον μπορούσαν να μεταλάβουν τη Θεία Κοινωνία. Από τα κείμενα του 3ου αιώνα βλέπουμε ότι στη Συρία δινόταν σημασία μεγάλη και στο χρίσμα πριν από τη βάπτιση, στην αρχή μόνο στο κεφάλι και αργότερα σε όλο το σώμα. Κατεξοχήν ημέρα βαπτίσεως θεωρούνταν τα Επιφάνεια στις 6 Γενάρη και συνήθως προηγούνταν 3 βδομάδες κατήχησης πριν το βάπτισμα. Το βάφτισμα των νηπίων άλλες κοινότητες το δέχονταν και το πραγματοποιούσαν και άλλες όχι αν και το συχνότερο ήταν να βαπτίζουν τα νήπια για να τα εντάσσουν από νωρίς στο σώμα της Εκκλησίας. Οπωσδήποτε μετά την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου το βάφτισμα των νηπίων καθιερώθηκε.
Προσευχή
Ήδη από 150μ.Χ. και μετά, η Κυριακή είχε γίνει η κατ’ εξοχήν μέρα λατρείας, η αρχαιότερη χριστιανική γιορτή, αρχαιότερη ακόμα και από το Πάσχα. Η αρχαιότερη νηστεία είναι αυτή της Τετάρτης και της Παρασκευής. Οι χριστιανοί γιόρταζαν το Πάσχα, συνήθως την ίδια μέρα με το εβραϊκό Πάσχα, τη 14η μέρα του μήνα Νισσάν(περίπου ο σημερινός Απρίλης), ημέρα θανάτου του Ιησού σύμφωνα με τα ημερολόγια της εποχής. Από την αρχή η γιορτή του Πάσχα συνδέθηκε με μια περίοδος νηστείας πριν τον εορτασμό του που ποίκιλλε ανάλογα από την τοπική παράδοση, από 2 ημέρες μέχρι 1 εβδομάδα. Η εκκλησία από τότε τιμούσε τη μνήμη των μελών της που μαρτύρησαν για τον Ιησού Χριστό με τις λεγόμενες «γενέθλιες ημέρες». Την ημέρα του θανάτου του μια φορά το χρόνο η τοπική εκκλησία τελούσε τη Θεία Ευχαριστία στο «μαρτύριο» δηλαδή στο τάφο του μάρτυρα και σύντασσε τη ζωή και το θάνατό του, σα διδαχή προς τους μεταγενέστερους, κάτι που αργότερα θα ονομαστεί Συναξάρι. Σε αυτή την περίοδο βρίσκουμε κάποιες αρχές της λατρείας της Παναγίας, μια λατρεία που αναπτύχθηκε μετά το 431 και την Γ’ Οικουμενική σύνοδο στην Έφεσο.
Τέχνη
Σε αυτή την περίοδο η κύρια πνευματική έκφραση μέσω της τέχνης λέγεται αρχαϊκή εικονογραφία· είχε συμβολικό χαρακτήρα και είναι γνωστή και ως η τέχνη των κατακομβών. Η τεχνοτροπία στις απεικονίσεις των κατακομβών είναι ελεύθερη. Άρχισε με μοτίβα, τα οποία παρέλαβε από την ειδωλολατρική τέχνη, όπως π.χ. ο Ορφέας. Ο σκοπός της τέχνης αυτής είναι καθαρά διδακτικός. Χρησιμοποιήθηκαν σύμβολα όπως η ναυς, ο ιχθύς, η Ελιά, η Άγκυρα, η Άμπελος κ.α. Οι θρησκευτική τέχνη αυτής της περιόδου δεν είναι όσο εκλεπτυσμένη είναι η Βυζαντινή τέχνη και έχει περισσότερο θρησκευτική παρά καλλιτεχνική σημασία.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Χριστιανισμού
Μπράιαν Μέι
Ο Σερ Μπράιαν Χάρολντ Μέι (αγγ.: Sir Brian Harold May, Λονδίνο, 19 Ιουλίου 1947) είναι Άγγλος μουσικός, συνιδρυτικό μέλος του ροκ συγκροτήματος Queen και αστροφυσικός. Θεωρείται ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών. Έγραψε το τραγούδι We Will Rock You, το οποίο είναι ένα από τα δημοφιλέστερα τραγούδια των Queen.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards Κατηγορία:Βρετανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Queen
Κρίστοφερ Μακουάρι
Ο Κρίστοφερ Μαγκουάιρ (γεννηθείς το 1968) είναι Αμερικανός σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός. Έχει γραψει το σενάριο της ταινίας "Οι συνήθεις ύποπτοι", συν-έγραψε και παρήγαγε την ταινία Επιχείρηση Βαλκυρία και συν-έγραψε επίσης το "Jack the Giant Slayer" και "Edge of Tomorrow", συνεργαζόμενος ξανά με τον Τομ Κρουζ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Jeep Gladiator (SJ)
Το Jeep Gladiator ήταν ένα αγροτικό ελαφρύ φορτηγό που παράχθηκε από την American Motors Corporation και την Jeep από το 1962 μέχρι το 1989. Το φορτηγό αντικατέστησε το Willys Jeep Truck και το Willys Jeep Forward Control.
Το φορτηγό ήταν αρκετά δημοφιλές και φτιαχνόταν στο σασί από το Jeep Wagoneer.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φορτηγό Κατηγορία:Αγροτικά Gladiator (SJ)
Jeronimo
Οι Jeronimo ήταν γερμανικό ροκ συγκρότημα της δεκαετίας του 1970. Ιδρύθηκαν το 1969 από τους Rainer Marz, Gunnar Schäfer και Ringo Funk. Σημείωσαν αμέσως επιτυχία στην Ευρώπη με το Heya (1969) και Na Na Hey Hey Kiss Him Goodbye (1970).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικά hard rock συγκροτήματα
Ο κουρέας της Σεβίλλης (Παϊζιέλλο)
μικρογραφία|299x299εσ|Μια παραγωγή του 2015 στο θέατρο der Wien της Βιέννης Ο κουρέας της Σεβίλλης ή Οι ανώφελες προφυλάξεις (ιταλικά: ΙΙ Barbiere di Siviglia ovvero La precauzione inutile) είναι κωμική όπερα σε δύο πράξεις του Ιταλού συνθέτη Τζοβάννι Παϊζιέλλο σε λιμπρέτο του Τζουζέπε Πετροσελίνι. Η όπερα έχει χαρακτηριστεί από τον Παϊζιέλλο ως δίπρακτο κωμικό δράμα ενώ το λιμπρέτο είναι βασισμένο στην γαλλική κωμωδία Ο κουρέας της Σεβίλλης (1775) του Πιερ-Ωγκυστέν Καρόν ντε Μπωμαρσαί.
Η όπερα έκανε πρεμιέρα στις 26 Σεπτεμβρίου 1782 στην Αγία Πετρούπολη ενώ μια δεύτερη έκδοση σε τρεις πράξεις έκανε πρεμιέρα το 1787 στη Νάπολη. Στη πρεμιέρα της όπερας ο πλήρης τίτλος ήταν: Ο Κουρέας της Σεβίλλης ή Οι ανώφελες προφυλάξεις, μουσικό κωμικό δράμα που μεταφράζεται ελεύθερα στα γαλλικά, που παρουσιάζεται στο Αυτοκρατορικό Δικαστήριο, το έτος 1782.
Η όπερα αποδείχθηκε η μεγαλύτερη επιτυχία του Παϊζιέλλο. Ακόμη και μετά την πολυτάραχη πρεμιέρα του 1816 της εκδοχής του Ροσσίνι, η εκδοχή του Παϊζιέλλο συνέχισε να είναι πιο δημοφιλής συγκριτικά. Με τον καιρό, όμως, αυτή η κατάσταση άλλαξε. Καθώς η εκδοχή του Ροσσίνι κέρδιζε δημοτικότητα, η εκδοχή του Παϊζιέλλο μειώθηκε παράλληλα, σε σημείο που εξαφανίστηκε από το ρεπερτόριο.
Όμως με τον καιρό αναβίωσε τα επόμενα χρόνια, και άρχισε να παίζεται σε παραστάσεις και συναυλίες.
Κατηγορία:Όπερες
Νόα Ρίνγκερ
Πρώτα χρόνια
Ο Νόα Ρίνγκερ γεννήθηκε στο Ντάλας του Τέξας, και είναι αθλητής του ταεκβοντό. Στη ηλικία των 12, έλαβε τη μαύρη ζώνη από την Αμερικάνικη Όμοσπονδία Ταεκβοντό. Αποτελεί μέλος μιας ομάδας ταεκβοντό, από όπου έμαθε για ένα κάστινγκ της Paramount Pictures για το ρόλο του Άανγκ στη ταινία The Last Airbender. Μετά το κάστινγκ, έγινε δεχτός για το ρόλο του Άανγκ στη ταινία και άρχισε τη συνεργασία του με τη Creative Artists Agency. Στις 27 Μαρτίου 2010, συμμετείχε στα Nickelodeon Kids' Choice Awards, μαζί με τη Νίκολα Πέλτζ, το Ντέβ Πάτελ και το Τζάκσον Ρέτμπουν, για να παρουσίασει τη ταινία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
On Thorns I Lay
Οι "On Thorns I Lay" είναι μια ελληνική μπάντα μεταλλικής death-doom και gothic metal, που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1992. Η μπάντα γνώρισε μια ορισμένη επιτυχία στα τέλη της δεκαετίας του 1990 με τα άλμπουμ τους Orama και Crystal Tears. Η μπάντα, πολύ ποικίλη σε ό,τι αφορά τις εμπνεύσεις, πέρασε από διάφορες στυλιστικές φάσεις μέσα από τα άλμπουμ της. , ξεκινώντας με το brutal death metal στις πρώτες τους μέρες, στη συνέχεια περνώντας σε ένα συμφωνικό στυλ death doom blackened με το πρώτο τους Extended Play (EP) με το όνομα Phlebotomy, και στη συνέχεια υιοθετώντας ένα προσωπικό στυλ ατμοσφαιρικού doom-death στα πρώτα τους άλμπουμ και το gothic metal αργότερα με τα επόμενα άλμπουμ τους. Οι On Thorns I Lay είναι μέρος αυτού του πρώτου μεγάλου κύματος του γοτθικού ντουμ (μαζί με τους Theatre of Tragedy, Tristania και The Sins of Thy Beloved) που συστημάτισαν την αρχή της αντίθεσης των φωνών, γνωστή ως στυλ "ομορφιά και τέρας", που έγινε δημοφιλές προς το τέλος της δεκαετίας του 1990. Ο κοινωνιολόγος Φαμπιάν Χάιν, ένας ερευνητής και ειδικός στις μελέτες του μέταλ, κατατάσσει το συγκρότημα ανάμεσα στους πρωτοπόρους της ανάπτυξης αυτού που αναφέρεται γενικά ως 'Atmospheric Metal', δίπλα σε συγκροτήματα όπως οι Tiamat και The Gathering. Επηρεασμένοι από τους Katatonia, μεταξύ άλλων, στράφηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 2000 προς ένα πιο απολυταρχικό και εσωστρεφές ροκ-μεταλ στυλ που είναι πιο απλό.
Η μπάντα παρέμεινε αδρανής το 2006 για σχεδόν δέκα χρόνια. Επανενώθηκαν το 2015 και επανήλθαν στο doom-death στυλ των αρχικών τους ημερών. Έχουν κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ από την επανένωσή τους, και ένα νέο άλμπουμ είναι προγραμματισμένο για τον Οκτώβριος του 2023. Είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι η ομάδα βίωσε μια διασπορά το 2021-2022. Αρκετά από τα μέλη της, συμπεριλαμβανομένου του τραγουδιστή, του κιθαρίστα και του πρώην ντράμερ που είχαν αποχωρήσει από το συγκρότημα, ανασυνδέθηκαν με τον αρχικό τους συγκρότημα, τους, επανενεργοποιώντας έτσι μια προηγούμενη εκδοχή της ομάδας, κάτω από την οποία κυκλοφόρησαν επίσης έναν δίσκο το 2023.
Δισκογραφία
Studio album
EP
Παραπομπές
Κατηγορία:Gothic metal συγκροτήματα Κατηγορία:Doom metal συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά heavy metal συγκροτήματαΚατηγορία:Ελληνικά melodic death metal συγκροτήματαΚατηγορία:Ελληνικά death metal συγκροτήματαΚατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματαΚατηγορία:Ελληνικά gothic metal συγκροτήματα
The Book of Taliesyn
To The Book Of Taliesyn είναι το δεύτερο κατά χρονολογική σειρά άλμπουμ του συγκροτήματος Deep Purple. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1968 σε βινύλιο και αργότερα επανακυκλοφόρησε σε CD, με την επίσημη έκδοση της "ΕΜΙ" με επιπλέον ανέκδοτες ηχογραφήσεις να κυκλοφορεί στις 8 Φεβρουαρίου του 2000.
Με αυτό το δίσκο οι Deep Purple προσπάθησαν να διατηρήσουν τη φήμη και να συνεχίσουν την επιτυχία του πρώτου τους άλμπουμ, κυκλοφορώντας το δεύτερο μέσα σε διάστημα τριών μηνών. Οι πωλήσεις του δίσκου ήταν μικρότερες από το "Shades of Deep Purple", αλλά αυτή τη φορά είχε δύο σινγκλ τα οποία μπήκαν στην αμερικάνικη λίστα επιτυχιών, το "Kentucky Woman" και το "River Deep – Mountain High".
Ιστορία του δίσκου
Από τα μέσα Αυγούστου ως και τα τέλη Σεπτεμβρίου του 1968, οι Deep Purple πήγαν και πάλι στα "Pye Studios" του Λονδίνου. Ο σκοπός της τόσο γρήγορης ηχογράφησης του δεύτερου δίσκου ήταν ότι ήθελαν να εκμεταλλευτούν την εμπορική επιτυχία του πρώτου άλμπουμ και ακόμα περισσότερο, του "Hush". Ένα από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου ήταν το ορχηστρικό "Wring that Neck", το οποίο παρέμεινε στο set list των ζωντανών εμφανίσεων τους ως το 1971. Οι διασκευές δεν έλειπαν ούτε από αυτό το δίσκο με το "Kentucky Woman" του Νηλ Ντάιαμοντ που αποτέλεσε και το επόμενο σινγκλ του συγκροτήματος, αλλά και το "We Can Work It Out" των Beatles, που αποτελούσε το δεύτερο μέρος ενός τραγουδιού που λεγόταν "Exposition". Ένα από τα καλύτερα κομμάτια που κυκλοφόρησε το συγκρότημα με τον Ροντ Έβανς στα φωνητικά ήταν το "Anthem", μία από τις σπάνιες ηχογραφήσεις των Deep Purple με ακουστική κιθάρα και βιολί. Στο άλμπουμ υπήρχε μία ακόμη διασκευή, στο "River Deep – Mountain High" του Άικ και της Τίνα Τέρνερ, ενώ για τον συγκεκριμένο δίσκο ηχογραφήθηκαν δύο ακόμη τραγούδια, το "Listen, Learn, Read On" που άνοιγε το δίσκο και το "Shield".
Το άλμπουμ με την ονομασία The Book of Taliesyn τέθηκε σε κυκλοφορία τον Οκτώβριο του 1968, στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον επόμενο Ιούνιο στην Ευρώπη. Η επιτυχία του ήταν μικρότερη σε σχέση με το "Shades of Deep Purple" φτάνοντας ως το # 54 του Billboard. Το εξώφυλλο ήταν μία αρκετά ψυχεδελική δουλειά που φανέρωνε διάφορες στιγμές της αυλής του κάστρου του Κάμελοτ, όπου σύμφωνα με το μύθο υπήρχε και το βιβλίο με τίτλο "Taliesyn" που περιείχε έργα του ποιητή Taliesin. Το εξώφυλλο σχεδιάστηκε από τον Τζον Βέρνον Λορντ, καθηγητή βρετανικού πανεπιστημίου, αν και πολλοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι ο Τζον Λορντ ήταν ο σχεδιαστής.
Μετά τις ηχογραφήσεις του δίσκου το συγκρότημα έδωσε δύο συναυλίες, στο Μπέρμιγχαμ και το Πλίμουθ, στις 27 και 28 Σεπτεμβρίου 1968, αντίστοιχα. Μετά από ένα διάστημα 20 ημερών, αποφάσισαν να ξεκινήσουν την πρώτη τους αμερικανική περιοδεία, σαν support στους Cream του Έρικ Κλάπτον. Έτσι στις 18 και 19 Οκτωβρίου οι Deep Purple έπαιξαν στο "Inglewood Forum" (συναυλία στην οποία ηχογραφήθηκε και το "Inglewood - Live in California") και το "LA Forum", το θρυλικό στάδιο των Los Angeles Lakers, αντίστοιχα. Όμως οι Cream ήταν υπό διάλυση και οι Deep Purple βρισκόταν σε πολύ καλή φόρμα, με τον Ρίτσι Μπλάκμορ να βρίσκει την ευκαιρία για καταπληκτικά σόλο, γεγονός που οδήγησε τον Κλάπτον στην απόφαση να μη συνεχίσουν την περιοδεία μαζί, λόγω της ανωτερότητας των εμφανίσεων των Deep Purple. Στις 23 Οκτωβρίου εμφανίστηκαν στην τηλεοπτική εκπομπή "Playboy After Dark", στην οποία έπαιξαν τα "Hush" και "And the Address". Το "Hush" βιντεοσκοπήθηκε και η εκτέλεση του αυτή υπάρχει στη βιντεοκασέτα "Heavy Metal Pioneers". Οι επόμενες δύο εμφανίσεις τους έγιναν στο "International Pop festival" του Σαν Φρανσίσκο, στις 26 και 27 του μήνα.
Η περιοδεία συνεχίστηκε στα τέλη Νοεμβρίου, ξεκινώντας με μία συναυλία στην Καλιφόρνια και με μία επίσκεψη στο Βανκούβερ του Καναδά, την πρώτη Αμερικανική συναυλία του συγκροτήματος εκτός ΗΠΑ. Μετά από αυτές τις συναυλίες, οι Deep Purple περιόδευσαν στις ανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες στις αρχές Δεκεμβρίου, περνώντας από τις πόλεις Σικάγο, Ντιτρόιτ, Ιντιανάπολις, Μίσιγκαν και καταλήγοντας στη Νέα Υόρκη, στις 21 Δεκεμβρίου του 1968. Στις 23 Δεκεμβρίου, πήγαν σε στούντιο της Νέας Υόρκης, όπου ηχογράφησαν δύο τραγούδια, το "Emmaretta" και το "Bird Has Flown". Από την παραμονή Χριστουγέννων ως και την παραμονή Πρωτοχρονιάς έπαιξαν στο "Electric Circus" στη Νέα Υόρκη όπου και τελείωσαν την περιοδεία αυτή.
Αλίκη των Βουρβόνων-Πάρμας (1917-2017)
Η Αλίκη (ιταλ. Alicia di Borbone di Parma, 13 Νοεμβρίου 1917 - 28 Μαρτίου 2017) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμας ήταν κόρη του Δούκα της Πάρμα και με τον γάμο της έγινε Δούκισσα της Καλαβρίας.
The Book of Taliesyn
Ιστορία του δίσκου
Στις 6 Δεκεμβρίου, κυκλοφόρησε παγκοσμίως το δεύτερο σινγκλ του συγκροτήματος, "Kentucky Woman" με b-side το "Wring that Neck", δύο τραγούδια του "The Book of Taliesyn". Η επιτυχία του περιορίστηκε και πάλι στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου το συγκεκριμένο 45αρι, πούλησε αρκετά και γνώρισε μεγάλη ραδιοφωνική ανταπόκριση, ως το επόμενο σινγκλ μετά το πολύ επιτυχημένο "Hush". Το "Kentucky Woman" ανέβηκε στο Αμερικανικό Top-40 και κράτησε την δημοτικότητα του συγκροτήματος σε υψηλά επίπεδα.
Αλίκη των Βουρβόνων-Πάρμας (1917-2017)
Βιογραφία
Η Αλίκη Μαρία Θηρεσία Φραγκίσκη Λουίζα Πία Άννα Βαλερία ήταν η τέταρτη κόρη του Ηλία της Πάρμας και της Μαρίας Άννας των Αψβούργων-Λωρραίνης, κόρης του Φρειδερίκου, Αρχιδούκα της Αυστρίας & Δούκα του Τέσσεν.
The Book of Taliesyn
Μέλη των Deep Purple
Η πρώτη γραμμή μελών των Deep Purple είχε αντοχή μόλις ένα χρόνο, αφού μετά την κυκλοφορία τριών δίσκων ο τραγουδιστής Ροντ Έβανς και ο μπασίστας Νικ Σίμπερ απολύθηκαν από τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, για να έρθουν στη θέση τους ο Ίαν Γκίλαν και ο Ρότζερ Γκλόβερ, αντίστοιχα. Η σύνθεση του συγκροτήματος είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1968
Αλίκη των Βουρβόνων-Πάρμας (1917-2017)
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1936 τον Αλφόνσο της Καλαβρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Δούκισσες της Καλαβρίας
Μίλος Μπογκίσεβιτς
Ο Μίλος Μπογκίσεβιτς (σερβικά : Милош Богићевић) (Λοζνίτσα 1811 - Σάμπατς 20 Οκτωβρίου 1844) ήταν Σέρβος στρατιωτικός, πολιτικός, δήμαρχος της πόλης του Βελιγραδίου.
Βιογραφία
Ήταν ο νεότερος γιος του Άντα Μπογκίσεβιτς που ήταν από τους ηγέτες της πρώτης Σερβικής εξέγερσης και πέθανε το 1813. Το 1829 έγινε γραμματέας του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς για να παραιτηθεί το 1832. Ανέλαβε κι άλλες δημόσιες θέσεις και στις 28 Μαΐου 1840 έγινε Δήμαρχος Βελιγραδίου έως τις 24 Σεπτεμβρίου 1840 όπου ανέλαβε υπηρεσία στο υπουργείο Εσωτερικών, όπου υπηρέτησε ως βοηθός υπουργός. Την ίδια χρονιά από ταγματάρχης προήχθη σε αντισυνταγματάρχη.
Όταν το 1842 ανατράπηκε η δυναστεία των Ομπρένοβιτς ακολούθησε τον πρώην πρίγκιπα στο Ζεμούν που τότε ανήκε στην επικράτεια της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, στη συνέχεια στάλθηκε στο Νόβι Σαντ όπου ήταν επικεφαλής του γραφείου του Πρίγκιπα. Το 1843 του δόθηκε αμνηστία κι επέστρεψε στη Σερβία. Το 1844 πήρε μέρος σε αποτυχημένη εξέγερση κατά του πρίγκιπα της δυναστείας Καραγιώργεβιτς πέρασε από στρατοδικείο και καταδικάστηκε σε θάνατο.
Πηγές
Μιλος Κατηγορία:Δήμαρχοι Βελιγραδίου Κατηγορία:Σέρβοι στρατιωτικοί
Κλάρα Μοργκάν
Η Κλάρα Μοργκάν (Emmanuelle Aurélie Munos) είναι τραγουδίστρια, προσωπικότητα των media, τηλεοπτική παρουσιάστρια και πρώην πορνοστάρ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1981 στη Μασσαλία της Γαλλίας. Στην ηλικία των 12, η Κλάρα Μοργκάν δούλεψε ως φωτομοντέλο για λογαριασμό ενός πρακτορείου μοντέλων. Στα 19 της χρόνια, αποφάσισε να ασχοληθεί με το χώρο του πορνό μετά μια από έκθεση ερωτικού περιεχομένου που επισκέφτηκε στο Παρίσι. Όπως ήταν φυσικό στην αρχή της καριέρας της ως πορνοστάρ, δεν είχε εμπειρία και έτσι εμφανίστηκε σε σειρές ταινιών με έναν μόνο ερωτικό παρτενέρ (Greg Centauro) ο οποίος, εκείνη την περίοδο, ήταν και το αγόρι της. Μετά το τέλος της σχέσης της με τον Greg Centauro, η Μοργκάν έπαιξε και με άλλους ηθοποιούς του πορνό όπως ο Ian Scott στην ταινία La Cambrioleuse.
Αρχίζοντας το 2001 και συνεχίζοντας για μεγάλο χρονικό διάστημα, η Κλάρα Μοργκάν ήταν η παρουσιάστρια της εκπομπής Journal du hard, του γαλλικού συνδρομητικού καναλιού Canal+. Παράλληλα, η Μοργκάν δημιούργησε την δική της μάρκα αισθησιακών εσωρούχων με το όνομα Clara M. Το 2003, κυκλοφόρησε η αυτοβιογραφία της με τίτλο Sex Star.
Επίσης γράφει άρθρα με συμβουλές για το σεξ σε διάφορα Γαλλικά περιοδικά.
Καριέρα στο τραγούδι
Το 2007, η Κλάρα Μοργκάν άρχισε την καριέρα της στο τραγούδι. Το πρώτο της άλμπουμ DéCLARAtions κυκλοφόρησε στις 18 Ιουνίου 2007, περιέχοντας στοιχεία funk, χιπ -χοπ και R'n'B. Οι στίχοι όλων των τραγουδιών της είναι γραμμένοι από την ίδια. Τον Μαρτίο του 2007, κυκλοφόρησε το πρώτο single (J'Aime) του άλμπουμ, στο οποίο την πλαισιώνει ο ράπερ Lord Kossity. Τον ίδιο μήνα κυκλοφόρησε και το δεύτερο single με τίτλο Sexy Girl.
Βραβεία
Έχει ανακηρυχθεί από την Γαλλική έκδοση του περιοδικού «FHM», ως η πιο σέξι Γαλλίδα και η έκτη πιο σέξι γυναίκα στον κόσμο.
Η Κλάρα Μοργκάν ήταν η πρώτη Γαλλίδα που έγινε εξώφυλλο στην αμερικανική έκδοση του περιοδικού “Penthouse”. Επίσης, έχει κάνει περισσότερα από 40 εξώφυλλα για περιοδικά όπως τα: VSD, FHM, Penthouse, Private, Playboy, Newlook και Maxim.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Penthouse Pets Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Γάλλοι ηθοποιοί πορνογραφικών ταινιών
Μαρία Φραγκίσκη των Βουρβόνων-Πάρμας
Η Μαρία Φραγκίσκη (ιταλ. Marie Françoise di Borbona di Parma, γενν. 19 Αυγούστου 1928) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Πάρμας ήταν κόρη του Δούκα της Πάρμα και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Λόμπκοβιτς.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1959 τον πρίγκιπα Εδουάρδο του Λόμπκοβιτς και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Πάρμας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας
Σεσίλια Μπόουζ-Λάιον του Στράθμορ και Κίνγκχορν
Η Σεσίλια Μπόουζ-Λάιον του Στράθμορ και Κίνγκχορν (Cecilia Bowes-Lyon of Strathmore and Kinghorne) γεννημένη ως Σεσίλια Νίνα Κάβεντις-Μπέντινκ (Cecilia Nina Cavendish-Bentinck, 11 Σεπτεμβρίου 1862 - 23 Ιουνίου 1938) ήταν Βρετανίδα ευγενής και η μητέρα της Βασιλομήτορος Ελισάβετ και η μητρική γιαγιά και νονά της Ελισάβετ Β΄.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1862 στη Μπελγκρέιβια του Ουέστμινστερ, και ήταν κόρη του Τσαρλς Κάβεντις-Μπέντινκ και της Λουίζα Μπέρναμπυ.
Στις 16 Ιουλίου 1881 παντρεύτηκε τον Κλωντ Μπόουζ-Λάιον, 14ο Κόμη του Στράθμορ και Κίνγκχορν. Μαζί απέκτησαν δέκα παιδιά:
Υπέστη καρδιακή προσβολή τον Απρίλιο του 1938 κατά τη διάρκεια του γάμου της εγγονής της, Ανν Μπόουζ-Λάιον, με τον Τόμας, Υποκόμη Άνσον.
Πέθανε στις 23 Ιουνίου 1938 στο Αρχοντικό Κάμπερλαντ του Λονδίνου σε ηλικία 75 ετών. Είναι θαμμένη στο Κάστρο Γκλάμις του Άνγκους της Σκωτίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Βρετανίδες κόμισσες
Κερατών
Ο Κερατών ήταν αρχαίος βωμός και ιερό στο νησί της Δήλου, στην Ελλάδα. Αποτελεί τμήμα του ευρύτερου αρχαιολογικού τόπου της Δήλου, χαρακτηρισμένου ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO. Πιο συγκεκριμένα, ο χώρος αποτελούσε τμήμα του ιερού του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος.
Ο Κερατών αποτελούσε βωμό προς τιμήν του Απόλλωνος, ο οποίος αναφέρεται πως αποτελείτο από κέρατα κατάλοιπα θυσιασμένων ζώων, τα οποία ήσαν στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους χωρίς τη χρήση οποιουδήποτε σχοινιού. Ως εκ τούτου, ο βωμός έλαβε τη συγκεκριμένη ονομασία. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, ο βωμός κατασκευάστηκε από τον ίδιο τον Απόλλωνα, ο οποίος και χρησιμοποίησε ως υλικό τα κέρατα ελαφιού το οποίο είχε κυνηγήσει η αδερφή του, Άρτεμις. Ο συγκεκριμένος βωμός αποτελούσε εκ των ιερότερων χώρων εντός του ευρύτερου ιερού, ενώ θεωρείται ως πρώιμο επίκεντρο του τελευταίου. Ο αρχαίος βωμός της Δήλου αναφέρεται, μεταξύ άλλων, εντός της «Οδύσσειας» του Ομήρου, καθώς και εντός των «Εις Δήλον Ύμνων» του Καλλίμαχου. Παράλληλα, αναφέρεται πως ο Θησέας, κατά την επιστροφή του από την Κρήτη, πραγματοποίησε κυκλικό χορό περιμετρικά του βωμού, αντίστοιχο της περιπλάνησής του εντός του λαβύρινθου.
Πιθανολογείται πως ο Κερατών βρισκόταν εντός του δυτικού τμήματος του ιερού του Απόλλωνος και της Αρτέμιδος, δυτικά των ναών του Απόλλωνος (Δηλίου, Αθηναίου και Πώρινου) και νότια του ναού της Αρτέμιδος. Οι ναοί του Απόλλωνος είχαν κατεύθυνση προς τον συγκεκριμένο βωμό, με τους εκατέρωθεν σηκούς τους να διαθέτουν είσοδο με κατεύθυνση τον βωμό. Κατά το παρελθόν, ο Κερατών θεωρείτο ως κτίριο εντός του ευρύτερου χώρου του ιερού, με τη χρονολόγησή του να υπολογίζεται κατά τη διάρκεια της ύστερης κλασικής περιόδου, πιο συγκεκριμένα, περίπου, στο 350 π.Χ. Η ανέγερσή του αποδίδεται στους Αθηναίους κατά τη διάρκεια της επονομαζόμενης Δεύτερης Αθηναϊκής Συμμαχίας, περίοδο κατά την οποία το νησί της Δήλου βρισκόταν, εκ νέου, υπό αθηναϊκό έλεγχο. Επρόκειτο για ναοειδή κατασκευή, αποτελούμενη από πρόναο, ναό και σηκό. Η ζωφόρος του κτιρίου απεικόνιζε τα κατορθωματα του Θησέως.
Ωστόσο, ο ίδιος ο βωμός του Κερατώνος πιθανώς να βρισκόταν εμπρός του συγκεκριμένου κτιρίου, συχνά αποκαλούμενου ως Κερατώνος, τοποθεσία εντός της οποίας ανευρέθηκαν κατάλοιπα αψιδωτής κατασκευής, με την χρονολόγησή τους να υπολογίζεται στον 5ο αιώνα π.Χ. Αμφότερες οι συγκεκριμένες κατασκευές πιθανολογείται πως αντικατέστησαν πρότερης χρονολογίας κατασκευές, ενώ η ακριβής χρονολογία κατασκευής του βωμού παραμένει άγνωστη. Παράλληλα, ο βωμός υπέστη τροποποιήσεις κατά τη διάρκεια ύστερης ημερομηνίας, ενώ παρέμεινε σε χρήση έως, τουλάχιστον, τον 2ο αιώνα π.Χ.