cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταχυμεταφορές
Οι ταχυμεταφορές στην αρχαιότητα
Στην αρχαιότητα, τα μηνύματα μεταφέρονταν με δρομείς, με περιστέρια και γεράκια, ενώ ο θεός Ερμής ήταν μεταξύ άλλων και αγγελιαφόρος των θεών. Όταν ο άνθρωπος άρχισε να χρησιμοποιεί τα άλογα για διάφορες υπηρεσίες, αυτό έγινε και το μέσο μεταφοράς των ταχυδρόμων.
Οι ταχυμεταφορές σήμερα
Σήμερα οι ταχυδρόμοι στις πόλεις χρησιμοποιούν το ποδήλατο και το μοτοποδήλατο καθώς και μικρά αυτοκίνητα (αγγλικά: van). Για τις μεγάλες αποστάσεις, χρησιμοποιούν φορτηγά αυτοκίνητα, πλοία και αεροπλάνα. Για την λειτουργία των υπηρεσιών courier χρησιμοποιούνται κέντρα διαλογής, ειδικές διαδρομές (άξονες), ειδικά συστήματα παρακολούθησης και εντοπισμού (ΕΣΠΕΤΑ) και Συνοδευτικού Δελτίου Ταχυμεταφοράς (ΣΥΔΕΤΑ).
Οι ταχυμεταφορές στην Ελλάδα
Οι μεγαλύτερες εταιρείες ταχυμεταφορών στην Ελλάδα είναι οι ACS COURIER, η elta-courier η ΓΕΝΙΚΗ ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΗ,  η SPEEDEX, η COURIER CENTER, η Svuum και η EASY MAIL. Η ΕΕΤΤ έχει αδειοδοτήσει περισσότερες από 350 εταιρείες ταχυμεταφορών σε όλη την Ελλάδα.
Νομοθετικό πλαίσιο
Το νομοθετικό πλαίσιο καθορίζεται κυρίως από τον Νόμο 2668/98 (ΦΕΚ 282/18-12-98) Οργάνωση του τομέα με παροχή Ταχυδρομικές Υπηρεσίες.
Προϋποθέσεις
Άδεια από την ΕΕΤΤ και Ύπαρξη Συστήματος Διαχείρισης και Εντοπισμού Ταχυδρομικών Αντικειμένων (ΣΥΔΕΤΑ) και Συνοδευτικού Δελτίου Ταχυμεταφοράς (ΣΥΔΕΤΑ).
Ρίτσαρντ Ντουξάιρ
Ο Ρίτσαρντ Ντουξάιρ (Richard "Duke" Dukeshire, Dick Dukeshire) (1933-2012) ήταν Αμερικανός πρώην προπονητής καλαθοσφαίρισης, ο οποίος γεννήθηκε στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ.
Αγωνίστηκε στις ομάδες των κολλεγίων Νορθάμπτον και Αμέρκαν Ιντερνάσιοναλ του Σπρίνγκφιλντ παράλληλα με τις σπουδές του εκεί. Ανέλαβε προπονητής του Πανεπιστημίου του Νορθέρστερν από το 1956 έως το 1971.
Ελληνικές εθνικές ομάδες
Ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος από τις 7 Ιανουαρίου μέχρι και τις 19 Αυγούστου το 1972. Στη συνέχεια εργάστηκε στην Εθνική Εφήβων και την Εθνική Παίδων Ελλάδας. Επέστρεψε στην Εθνική Ανδρών και εργάστηκε από το 1975 έως το 1979 στο τιμόνι της.
Με την εθνική ανδρών σε 107 αγώνες σημείωσε 64 νίκες και 43 ήττες, με την Εθνική εφήβων σε 8 αγώνες σημείωσε 6 νίκες και 2 ήττες και με την εθνική παίδων σε 16 αγώνες είχε 7 νίκες και 9 ήττες. Ο Ρίτσαρντ Ντουξάιρ ήταν ο πρώτος αλλοδαπός προπονητής που ανέλαβε την Εθνική Ελλάδος καλαθοσφαίρισης και ο μοναδικός μέχρι το 2009, οπότε προσελήφθη ο Γιόνας Καζλάουσκας.
Χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς
Μεγαλύτερη επιτυχία του με την Εθνική Ελλάδος ήταν η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Μεσογειακούς Αγώνες του Σπλιτ το οποίο ήταν και το πρώτο χρυσό μετάλλιο στην ιστορία της εθνικής καλαθοσφαίρισης. Στον τελικό η Ελλάδα επικράτησε της Γιουγκοσλαβίας με 85-74 γεγονός που προκάλεσε έκπληξη, καθώς 10 ημέρες νωρίτερα η Ελλάδα με προπονητή το Ντουξάιρ είχε νικήσει και πάλι τη Γιουγκοσλαβία με 66-62 για το Βαλκανικό πρωτάθλημα. Οδήγησε επίσης την εθνική Ελλάδος στο Ευρωμπάσκετ 1979.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Αμερικανοί προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Αμβέρσας
Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Αμβέρσας (ολλ. Museum van Hedendaagse Kunst, γνωστότερο με τις συντομογραφίες M HKA και MuHKA είναι μουσείο σύγχρονης τέχνης που βρίσκεται στην Αμβέρσα του Βελγίου και ένα από τα σημαντικότερα μουσεία τέχνης της χώρας. Το μουσείο διατηρεί μία μόνιμη έκθεση που περιλαμβάνει έργα Βέλγων και ξένων καλλιτεχνών, έναν κινηματογράφο και μία βιβλιοθήκη με βιβλία σχετικά με τη σύγχρονη τέχνη. Ο αρχιτέκτονας του κτηρίου ήταν ο Μισέλ Γκρανσάρντ, ο οποίος σχεδίασε και την επέκταση του κτηρίου του μουσείου το 1997.
Διευθυντής του μουσείου είναι ο Μπαρτ ντε Μπέρε από το 1992.
Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στο Βέλγιο Κατηγορία:Μουσεία μοντέρνας τέχνης
Πάπας Ιωάννης ΙΓ΄
Ο Πάπας Ιωάννης ΙΓ΄ (Papa Giovanni XIII, 930/935 - 6 Σεπτεμβρίου 972), μέλος της οικογένειας των Κρεσέντσι, χρημάτισε Πάπας από την 1η Οκτωβρίου 965 μέχρι τον θάνατό του.
Γεννημένος στη Ρώμη, πέρασε την καριέρα του στην παπική αυλή. ήταν αδελφός του Κρεσέντσιο Β΄, patricius romanorum, και της Στεφάνια, λαίδης της Παλεστρίνα.
Μετά από μια περίοδο ως επίσκοπος του Νάρνι, εκλέχθηκε Πάπας Ιωάννης ΙΓ΄ πέντε μήνες μετά τον θάνατο του Πάπα Λέοντα Η΄ ως συμβιβαστικός υποψήφιος με την σύμφωνη γνώμη του Αυτοκράτορα Όθωνα Β΄ (936–973). Η συμπεριφορά του Ιωάννη ΙΓ΄ και η ξένη υποστήριξη τον έκαναν αντιπαθή στη Ρώμη. Υπήρξε μια εξέγερση η οποία κατέληξε στην προσωρινή του εξορία τον Δεκέμβριο 965, αλλά επέστρεψε στη Ρώμη τον Νοέμβριο 966.
Μετά την αποκατάσταση του εργάσθηκε με τον Αυτοκράτορα σε εκκλησιαστικές βελτιώσεις, περιλαμβανομένης της δημιουργίας της Αρχιεπισκοπής του Μαγδεβούργου.
Τα Χριστούγεννα του 967, ο Ιωάννης ΙΓ΄ έστεψε τον γιο του Όθωνα Α΄, τον Όθωνα Β΄ συναυτοκράτορα. Ο Όθωνας Β΄ μετά παντρεύτηκε την ανιψιά του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Ιωάννη Α΄ Τζιμισκή, την πριγκίπισσα Θεοφανώ, ως μέρος της συνεχιζόμενης προσπάθειας να συμφιλιωθούν η Ανατολική και η Δυτική Εκκλησία. Ο Ιωάννης ΙΓ΄ δημιούργησε νέες Λατινικές αρχιεπισκοπές στην νότια Ιταλία, ούτως μειώνοντας την επιρροή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 10ου αιώνα
Γκεζμπαράξ
Το Γκεζμπαράξ , επίσης γνωστό ως Γκιοζπαράκ  και Γκιοζμπαράχ, είναι χωριό και δήμος της επαρχίας Ζακατάλα του Αζερμπαϊτζάν.
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Ζακατάλα
Ρόναλντ Σόλομον
Ο Ρόναλντ (Ρον) Σόλομον (Ronald "Ron" Solomon) (15 δεκεμβρίου 1948 ) είναι Αμερικανός μαθηματικός με ειδίκευση στη θεωρία των πεπερασμένων ομάδων.
Ο Σολομών σπούδασε  ως προπτυχιακός στο Queens College και έλαβε το Διδακτορικό του δίπλωμα το 1971 στο Πανεπιστήμιο του Yale, υπό Walter Feit με μια διατριβή με τίτλο Πεπερασμένες Ομάδες με Sylow 2-Υποομάδες τύπου Εναλλασσόμενης Ομάδας σε Δώδεκα Επιστολές. Το 1972 ξεκίνησε η συμμετοχή του στην ταξινόμηση προγράμματος για τις πεπερασμένες απλές ομάδες, αφού άκουσε μια διάλεξη του Daniel Γκορενστείν. Ήταν για δύο χρόνια εκπαιδευτής στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο και το ακαδημαϊκό έτος 1974-1975 στο Πανεπιστήμιο Rutgers, πριν γίνει καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο, όπου και παρέμεινε. Το 2006 έλαβε το Levi Λ Κόναντ Βραβείο και το 2012, το Leroy P Steele Βραβείο.
Με τον Γκορενστείν και τον Richard Lyons έγραψε μια σειρά από έξι τόμους σχετικά με την ταξινόμηση προγράμματος πεπερασμένων απλών ομάδων στο πλαίσιο του έργου για την εξέταση της απόδειξης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Κανόνας τριών δευτερολέπτων
Ο κανόνας των τριών δευτερολέπτων απαιτεί ότι στην καλαθοσφαίριση ένας παίκτης δεν επιτρέπεται να παραμείνει στην απαγορευμένη περιοχή του αντιπάλου για περισσότερα από τρία συνεχόμενα δευτερόλεπτα, ενώ η ομάδα του έχει τον έλεγχο ζωντανής μπάλας στο εμπρός μέρος του γηπέδου και το ρολόι του παιχνιδιού τρέχει.
Ο κανόνας των τριών δευτερολέπτων εισήχθη επίσημα το 1936 και τότε ορίστηκε ως εξής: κανένας επιθετικός παίκτης δεν επιτρέπεται να παραμείνει στη γραμμή των ελευθέρων βολών, με ή χωρίς την μπάλα, για περισσότερο από 3 δευτερόλεπτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κανόνες της Καλαθοσφαίρισης
Έλαφος Ιωαννίνων
Η Έλαφος είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Δωδώνης στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου σε υψόμετρο 580 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Έλαφος βρίσκεται ανατολικά από τα Όρη Σουλίου και νοτιοδυτικά του Τόμαρου (Ολύτσικα). Είναι κτισμένη αμφιθεατρικά σε πτυχή του λόφου "Καλός" βόρεια της Άρδοσης και βορειοδυτικά της Σμυρτιάς. Απέχει 45 χλμ. νοτιοδυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και 18 χλμ. από το κόμβο Τύριας της Εγνατίας Οδού. Στο κέντρο του χωριού είναι ο βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου ο οποίος κτίστηκε στα 1600 και έχει διακοσμηθεί με αξιόλογες και καλά συντηρημένες τοιχογραφίες. Στο δρόμο προς την Άρδοση και νότια υπάρχει το εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου του Κούτρου, το οποίο είναι το μοναδικό κτίριο που διασώθηκε από το χωριό Κούτρου που την περίοδο της τουρκοκρατίας (1740 -1850) θάφτηκε από κατολισθήσεις.
Παλληκάρι
Παλληκάρι λέγεται ο νέος άντρας, θαρραλέος, μαχητικός, γενναίος, τολμηρός//νεαρός, νιος, ανύπαντρος, εργένης.
Έλαφος Ιωαννίνων
Ιστορία - Διοικητικά
Στην Έλαφο έχουν βρεθεί κεραμικά και λίθινα εργαλεία (πέλεκυς κ.α.) τα οποία βρίσκονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ιωαννίνων και μαρτυρούν αρχαία κατοίκηση της περιοχής. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Δραγοβέτσι και συγκαταλεγόταν μεταξύ των 27 χωριών της "Λάκκας Σουλίου" ή "Λακκοχώρια" και ειδικότερα στα 14 της "Λάκκας Μπότσαρη", έτσι όπως αυτά ονομάστηκαν προς τιμή του ήρωα του 1821, Μάρκου Μπότσαρη, ο οποίος καταγόταν και έζησε στην περιοχή για ένα διάστημα. Με το όνομα αυτό αναφέρεται στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895, ως τσιφλίκι του καζά Ιωαννίνων με 114 κατοίκους. Το 1928 μετονομάστηκε σε Έλαφος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Βάρδα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ελάφου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Λάκκας Σουλίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 97 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Παλληκάρι
Ετυμολογία
Πιθανότατα προέρχεται από το αρχαίο "πάλληξ" και "πάλλαξ" που σημαίνουν "νεαρός, νέος που δεν έχει φτάσει ακόμα στην εφηβία".
Επίσης, υπάρχει πιθανότητα να προέρχεται από το ιαπετικό pele/on ή να πρόκειται για λέξη συγγενή με το εβραϊκό pileges ή το αραμαϊκό pilacta που σημαίνουν "πολεμιστής", αν και αυτές οι προελεύσεις αμφισβητούνται.
Λέγεται επίσης πως οι Λακεδαίμονες πολεμιστές συνήθιζαν να "πάλλουν την κάρα" (κουνούν το κεφάλι δεξιά-αριστερά) ώστε η συντονισμένη αυτή κίνηση να προκαλεί δέος στον εχθρό. Το λοφίο στο επάνω μέρος του κράνους πρόσθετε επιπλέον στον εντυπωσιασμό.
Πρόσθετες πληροφορίες
Παροιμίες και φράσεις που περιέχουν τη λέξη "παλληκάρι": Ελληνικές ταινίες των οποίων ο τίτλος περιέχει τη λέξη "παλληκάρι": Η νεράιδα και το παλικάρι, Κάτι κουρασμένα παλικάρια.
Συνώνυμα: Λεβέντης, λεβεντονιός, ασίκης, τολμηρός, τολμητίας, αντρειωμένος, ήρωας //νεανίας, ανύπαντρος, εργένης, αμούστακος, μπεκιάρης, αγόρι.
Παράγωγα: Παλληκαράς/παλικαράς, παλληκαράκι/παλικαράκι, παλλήκαρος/παλίκαρος παλληκαριά/παλικαριά, παλληκαρίσιος/παλικαρίσιος, παλληκαρίστικος/παλικαρίστικος, παλληκαροσύνη/παλικαροσύνη, παλληκαρισμός/παλικαρισμός, παλληκαρόπουλο/παλικαρόπουλο.
Σύνθετα: πρωτοπαλλήκαρο/πρωτοπαλίκαρο, γεροντοπαλλήκαρο/γεροντοπαλίκαρο, ψευτοπαλληκαράς/ψευτοπαλικαράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκφράσεις
Αυτοκράτορας Ταϊτζού των Σονγκ
Ο αυτοκράτορας Ταϊτζού των Song (21 Μαρτίου 927 - 14 Νοεμβρίου 976), προσωπικό όνομα Τζάο Κουάνγκγιν, ευγενική ονομασία Γιουανλάνγκ, ήταν ο ιδρυτής και πρώτος αυτοκράτορας της δυναστείας Σονγκ στην Κίνα. Βασίλευσε από το 960 μέχρι το θάνατό του το 976. Στο παρελθόν ένας διακεκριμένος στρατηγός της δυναστείας του μεταγενέστερου Τζόου, ο αυτοκράτορας Ταϊτζού ήρθε στην εξουσία μετά τη διεξαγωγή πραξικοπήματος και ανάγκασε τον αυτοκράτορα Γκονγκ, τον τελευταίο αργότερα κυβερνήτη του Τζόου, να παραιτηθεί από το θρόνο του.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο αυτοκράτορας Ταϊτζού κατέκτησε τις πολιτείες του Νότιου Τανγκ, Μεταγενέστερου Σου, Νότιου Χαν και Τζινγκναν, επανενώνοντας έτσι το μεγαλύτερο μέρος της Εσωτερικής Κίνας και τερματίζοντας αποτελεσματικά την ταραχώδη περίοδο των Πέντε Δυναστειών και των Δέκα Βασιλείων. Για να ενισχύσει τον έλεγχό του, μείωσε τη δύναμη των στρατηγών του στρατού και βασίστηκε σε πολιτικούς αξιωματούχους στη διοίκηση. Τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδερφός του, ο Τζάο Κουάνγκγι (αυτοκράτορας Ταιτζόνγκ).
Πρώτα Χρόνια
Γεννημένος στο Λουογιάνγκ από τον διοικητή Τζάο Χονγκγίν, ο Τζάο Κουανγκγίν μεγάλωσε με εξαιρετική ικανότητα στην τοξοβολία. Κάποτε, ιππεύοντας ένα ανήμερο άλογο χωρίς χαλινάρι, χτύπησε το μέτωπό του στον τοίχο πάνω από την πύλη της πόλης και έπεσε, αλλά σηκώθηκε πίσω και κυνήγησεε το άλογο, υποτάσσοντάς το, τελικά, χωρίς ταρυματισμούς. Στα μέσα της δεκαετίας του 940, παντρεύτηκε την Λαίδη Χε, μετά από ετοιμασίες του πατέρα του. Αφού περιπλανήθηκε για λίγα χρόνια, το 949 προσχώρησε στο στρατό του Γκούο Γουέι, ενός jiedushi (στρατιωτικού κυβερνήτη) της δυναστείας των Μεταγενέστερων Χαν, και βοήθησε τον Γκούο να καταστρέψει την εξέγερση του Λι Σοουτζέν.
Καριέρα υπό το Μεταγενέστερο Τζόου
Το 951, ο Γκούο Γουέι επαναστάτησε και δημιούργησε τη Μεταγενέστερη Δυναστεία Τζόου. Λόγω των λαμπρών δεξιοτήτων μάχης του, ο Τζάο Κουάνγκγιν προήχθη σε διοικητή της φρουράς του παλατιού. Ο Τσάι Ρονγκ (Αυτοκράτορας Σιτζόνγκ του Μεταγενέστερου Τζόου) συναντούσε συχνά τον Γκούο Γουέι και παρατήρησε τις δυνατότητες του Τζάο Κουανγκίν. Υπό την ηγεσία του, ο Τζάο Κουανγκίν έγινε διοικητής των μονάδων ιππικού. Κάτω από τον Τσάι Ρονγκ, είχε αρχίσει η άνοδος του Τζάο Κουανγκίν στην εξουσία.
Η καριέρα του Τζάο Κουανγκίν ξεκίνησε στη Μάχη του Γκαοπίνγκ, ενάντια στη συμμαχία των δυναστειών του Βόρειου Χαν και του Λιάο.
Αυτή η αντιπαλότητα ξεκίνησε όταν ο Τσάι Ρονγκ ανέβηκε στο θρόνο και ο Λιου Τσονγκ αποφάσισε να συνεργαστεί με τη δυναστεία Λιάο. Στην αρχική αντιπαράθεση, η δεξιά πλευρά του στρατού, με επικεφαλής τον Φαν Αϊνένγκ (樊愛能) και τον Χε Χούι (何徽), ηττήθηκε. Κοιτάζοντας την κατάσταση, Τζάο Κουανγκίν και ο Τζανγκ Γιόνγκντε (張永德) οδήγησε 4.000 ελίτ στρατεύματα του παλατιού για να αντιμετωπίσει τον στρατό του Λιάο. Η προτροπή του Τζάο Κουανγκίν για πίστη στον αυτοκράτορα γρήγορα ενίσχυσε το ηθικό. Οι ολιγάριθμες δυνάμεις απέκρουαν τον μεγαλύτερο στρατό του Λιάο μέχρι να φτάσουν οι ενισχύσεις. Στο τέλος, η επιτυχημένη αντεπίθεση απώθησε το Βόρειο Χαν πίσω στο Ταϊγιουάν.
Η νίκη ανέβασε τον Τζάο Κουανγκίν στη θέση του μεγάλου διοικητή των φρουρών του ανακτόρου, καθώς ανέλαβε και την αναδιοργάνωση και εκπαίδευσή τους. Το πιο σημαντικό, ανέπτυξε σχέσεις με άλλους στρατηγούς και αξιωματούχους που σχετίζονταν με τον Αρχηγό του Παλατιού, συμπεριλαμβανομένων των Σι Σόουσιν, Γουαάνγ Σέντζι (王審琦), Γιανγκ Γκουάνγκγι (楊光義), Γουάνγκ Τζενγκτζόνγκ (王政忠), Λίου Τσίνγκγι (劉慶義), Λιου Σούτζονγκ (劉守忠), Λίου Γιανράνγκ (劉延讓), Μι Σιν (米信), Τιαν Τσόνγκτζιν (田重進 ), Παν Μέι, ο αδερφός τουΤζάο Κουανγκίν, Σεν Γιλούν (沈義倫), Λου Σουτσίνγκ, Τζάο Που (趙普), Τσου Τζαοφού (楚楚昭輔). Μέσα σε λίγα χρόνια, ο Τζάο Κουανγκίν έλεγχε πλήρως τους φρουρούς των ανακτόρων και μάλιστα ανέπτυξε μια ομάδα υπαλλήλων υπό αυτόν με τους ανθρώπους που αναφέρονται παραπάνω.
Σύντομα, προήχθη σε τζίε-ντου-σι (jiedushi: στρατιωτικός κυβερνήτης), ελέγχοντας το μεγαλύτερο μέρος της στρατιωτικής εξουσίας υπό τον Chai Rong. Παρ 'όλα αυτά, είχε ακόμα δύο αντιπάλους - τον Τζανγκ Γιόνγκντε (γαμπρός του Γκούο Γουέι ) και τον Λι Τσονγκτζίν (ανιψιός του Γκούο Γουέι). Το 959, μετά από παγίδα στημένη από τον Τζάο Κουανγκίν, ο Τζάνγκ Γιόνγκντε υποβιβάστηκε. Μετά το θάνατο του Τσάι Ρονγκ, ο θρόνος του Μεταγενέστερου Τζόου αφέθηκε στον επτάχρονο γιο του Γκουο Ζονγκσούν και ο δεύτερος αντίπαλός του, Λι Τσονγκτζίν, σύντομα βρέθηκε να στερείται πολιτικής υποστήριξης. Ως αποτέλεσμα, ο Τζάο Κουανγκίν μπόρεσε να χρησιμοποιήσει την επιρροή του για να μεταφέρει τον Λι Τσονγκτζίν στο νομό Γιάνγκ ως jiedushi.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι αυτοκράτορες Κατηγορία:10ος αιώνας στην Ασία Κατηγορία:Κινέζοι μονάρχες
Σύνταγμα του Ηνωμένου Βασιλείου
Ως Σύνταγμα του Ηνωμένου Βασιλείου ορίζεται το άθροισμα των νόμων και των αρχών που απαρτίζουν το πολιτικό σώμα του Ηνωμένου Βασιλείου. Αφορά τόσο τη σχέση μεταξύ του ατόμου και του κράτους, όσο και τη λειτουργία της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής εξουσίας. Σε αντίθεση με πολλά άλλα έθνη, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχει ενιαίο συνταγματικό έγγραφο. Έτσι, ορισμένες φορές αυτό χαρακτηρίζεται ως ακωδικοποίητο ή άγραφο σύνταγμα. Μεγάλο μέρος του βρετανικού συντάγματος είναι ενσωματωμένο σε γραπτά έγγραφα, στο πλαίσιο καταστατικών, δικαστικών αποφάσεων, έργα αρχών και συνθηκών. Το σύνταγμα έχει άλλες άγραφες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των κοινοβουλευτικών συνταγματικών συμβάσεων.
Μετά την Ένδοξη Επανάσταση του 1688, το θεμέλιο του νομοθετικού συντάγματος χαρακτηρίστηκε το δόγμα της κοινοβουλευτικής κυριαρχίας, σύμφωνα με το οποίο τα καταστατικά που ψηφίζονται από το Κοινοβούλιο αποτελούν υπέρτατη και τελική πηγή της νομοθεσίας του Ηνωμένου Βασιλείου. Κατά συνέπεια, το Κοινοβούλιο μπορεί αλλάξει το σύνταγμα απλά ψηφίζοντας νέες Πράξεις. Ωστόσο, υπάρχει μία αμφισβήτηση σχετικά με το αν η αρχή της κοινοβουλευτικής κυριαρχίας εξακολουθεί να ισχύει, ιδίως υπό το πρίσμα της ένταξης του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια άλλη βασική αρχή του βρετανικού συντάγματος, όπως διατυπώνεται από τον νομικό λόγιο Άλμπερτ Βεν Ντάισι, είναι το κράτος δικαίου.
Μέττα Τσικρικά
Η Μέττα Τσικρικά είναι Ελληνίδα δημοσιογράφος.
Γεννήθηκε στη Χαλκίδα στις 12 Ιανουαρίου του 1961. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Βαλκανική Ιστορία στα κολλέγια SSEES και LSE στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Το 2009 αποφοίτησε και από το κολλέγιο SOAS του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, με πτυχίο (ΒΑ) στην αραβική γλώσσα και φιλολογία.
Η δημοσιογραφική της καριέρα ξεκίνησε το 1990 στην ελληνική υπηρεσία του BBC World Service, όπου εργάστηκε μέχρι το κλείσιμο της υπηρεσίας το 2005. Από το 1992 και επί δεκαεννέα χρόνια ήταν ανταποκρίτρια στο Λονδίνο του ελληνικού τηλεοπτικού σταθμού Mega Channel. Από το 2007 είναι δημοσιογράφος στο βραβευμένο πρόγραμμα Newshour του BBC World Service.
Ζει στο Λονδίνο με τον σύζυγό της, Όθωνα Αναστασάκη, πανεπιστημιακό στην Οξφόρδη, και τον γιο τους, Άγγελο.
Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Δημοσιογράφος-επέκταση
Οικία Σεβήρου
δεξιά|μικρογραφία|Τα ερείπια του Σεπτιζωδίου (Septizodium) σε εκτύπωση του 1582, λίγο πριν την κατεδάφισή του.
Η Οικία του Σεβήρου, λατιν.: Domus Severiana είναι το σύγχρονο όνομα, που δόθηκε στην τελική επέκταση στα αυτοκρατορικά ανάκτορα στον Παλατίνο λόφο της Ρώμης, κτισμένη στα νοτιοανατολικά του Παλατινού Σταδίου (Stadium Palatinum). Η επέκταση έγινε στην Οικία του Αυγούστου (Domus Augustana) από τον Σεπτίμιο Σεβήρο. Περιλάμβανε τα Λουτρά του Σεπτίμιου Σεβήρου (Παλατινό Βαλανείο, Balneum Palatii).
Το μόνο που απομένει από το κτήριο είναι οι επιβλητικές πλινθόκτιστες υποδομές στη γωνία του λόφου, που δημιούργησαν μία τεχνητή πλατφόρμα στο ίδιο επίπεδο με το παλάτι του Δομιτιανού, επεκτείνοντάς το, αφού οι αυτοκράτορες είχαν εξαντλήσει τον χώρο στον λόφο. Υπάρχουν ελάχιστα ερείπια από το ίδιο το κτήριο, το οποίο στη συνέχεια κτίστηκε στην ταράτσα κάτω από τις υποδομές. Είχε θέα στη Ρώμη από τον Μέγιστο Ιππόδρομο και τον Aβεντίνο λόφο μέχρι τον Καίλιο λόφο και τις Θέρμες του Καρακάλλα. Αποτελούσε μέρος ενός αυτοκρατορικού συγκροτήματος θερμών, ορατού τώρα στα ερείπια κάτω από την εξέδρα του Παλατινού Σταδίου (Stadium Palatinum), το οποίο μπορεί να κτίστηκε επί Δομιτιανού και το οποίο ξαναχτίστηκε από τον Μαξέντιο. Υδροδοτείτο από μία διακλάδωση του Υδραγωγείου του Κλαυδίου (Aqua Claudia), το οποίο εκτεινόταν στην κοιλάδα μεταξύ του Παλατινού λόφου και του Καίλιου λόφου και του οποίου οι καμάρες είναι ακόμη ορατές.
Από την πλευρά που βλέπει προς την Αππία Οδό ο Σεπτίμιου Σεβήρος ανέθεσε μία εντυπωσιακή, τριών επιπέδων πρόσοψη όμοια με την σκηνή (scaena) σε ένα θέατρο, με αναβρυτήρια και κιονοστοιχίες. Αυτό έγινε γνωστό ως Σεπτιζώδιον (Septizodium). Λέγεται ότι ο Αυτοκράτορας έκανε μνημειακή αυτή την πλευρά του κτηρίου, για να εντυπωσιάσει τους συναδέλφους του Αφρικανούς, οι οποίοι θα έφταναν στη Ρώμη από την Αππία Οδό. Τα ερείπια του Σεπτιζωδίου κατεδαφίστηκαν τον 16ο αι. και είναι γνωστό μόνο από σχέδια της Αναγέννησης.
Λουτρά Σεπτίμιου Σεβήρου
Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Ρώμη Κατηγορία:Ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στην Ιταλία
Θλιμμένη Τζάσμιν
Θλιμμένη Τζάσμιν (αγγλικά: Blue Jasmine) είναι αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 2013, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Γούντι Άλεν. Πρωταγωνιστεί η Κέιτ Μπλάνσετ στο ρόλο της Τζάσμιν, μιας πλούσιας Νεοϋορκέζας, η οποία μετά τη διάλυση του γάμου της και αφού έχει χάσει όλη της την περιουσία, προσπαθεί να φτιάξει από την αρχή τη ζωή της. Έτσι αναγκάζεται να μετακομίσει στο Σαν Φρανσίσκο και να μείνει μαζί με την αδερφή της. Στην ταινία επίσης συμμετέχουν οι Άλεκ Μπάλντουιν, Σάλι Χόκινς, Μπόμπι Καναβάλι, Λούι Σ.Κ., Άντριου Ντάις Κλέι, Πίτερ Σάρσγκααρντ και Μάικλ Στούλμπαργκ.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 13 Αυγούστου 2013. Απέσπασε θετικά σχόλια από τους κριτικούς με τους περισσότερους να επαινούν την ερμηνεία της Μπλάνσετ. Με προϋπολογισμό 18 εκατομμύρια δολάρια απέφερε 97,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έλαβε τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ ενώ βραβεύτηκε με τη Χρυσή Σφαίρα, το BAFTA , το Screen Actors Guild Award και το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Μπλάνσετ.
Πλοκή
Η Τζάσμιν μετά τον θάνατο του συζύγου της, τον Χαλ, έναν πλούσιο επιχειρηματία από το Μανχάταν, μετακομίζει μόνιμα στο Σαν Φρανσίσκο όπου κατοικεί η αδελφή της, Τζίντζερ. Οι δυο αδερφές είναι πολύ διαφορετικές και η στάση που κρατούσε η Τζάσμιν απέναντι στη ζωή ήταν κάπως υπεροπτική, κάτι το οποίο η Τζίντζερ ανεχόταν. Ένα βασικό ελάττωμα της Τζάσμιν είναι ότι δίνει πολύ σημασία στο πως την βλέπει ο κόσμος αδιαφορώντας εντελώς για το τι συμβαίνει γύρω της. Μετά από λίγο καιρό συμβίωσης, η Τζάσμιν πιάνει δουλειά ως γραμματέας σε ένα οδοντιατρείο, ενώ παρακολουθεί και μαθήματα κομπιούτερ. Ενώ είναι ακόμη σε θέση να προβάλλει την αριστοκρατική της εικόνα, συνεχίζει να είναι συναισθηματικά επισφαλής και αδυνατεί να υποστηρίξει τον εαυτό της. Δεν εγκρίνει και αποδοκιμάζει συνεχώς τον φίλο της αδελφής της, τον Τσίλι, τον οποίο θεωρεί τελείως αποτυχημένο. Ώσπου έρχεται η μέρα που η Τζάσμιν θα γνωρίσει τον Ντουάιτ, έναν διπλωμάτη, ο οποίος αμέσως εκδηλώνει τα συναισθήματά του για εκείνη αναδεικνύοντας συνεχώς την ομορφιά της, τη φινέτσα και το απαράμιλλο στιλ της.
Κίμων Ε. Μαραγκός
Ο '''Κίμων Ε. Μαραγκός''' (4 Φεβρουαρίου 1904 - 4 Νοεμβρίου 1988) γεννήθηκε στην Αίγυπτο αλλά η καταγωγή των γονιών του ήταν από τη Λήμνο. Υπήρξε διάσημος γελοιογράφος με καριέρα στο Λονδίνο με την υπογραφή Kem (Kimon Evan Marengo). Πιο γνωστές είναι οι σατιρικές γελοιογραφίες που δημιούργησε κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου.
Βιογραφικό
Ο Κίμων Μαραγκός γεννήθηκε στην πόλη Ζίφτα της Αιγύπτου, όπου ζούσαν οι γονείς του. Πατέρας του ήταν ο Ευάγγελος Μαραγκός, έμπορος βαμβακιού με καταγωγή από τη Λήμνο, ο οποίος ζούσε στην Αίγυπτο τουλάχιστον από το 1875. Το όνομά του περιλαμβάνεται σε κατάλογο δωρητών υπέρ των σχολείων της Λήμνου, κατοίκων της αιγυπτιακής πόλης Ζαγαζίκ, με ημερομηνία 17/29 Μαρτίου 1875.
Ως παιδί τα πρώτα χρόνια μεγάλωσε στη Λήμνο, όπου παρακολούθησε μαθήματα στο δημοτικό σχολείο. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αίγυπτο, όπου τελείωσε τη βασική εκπαίδευση. Από το 1923 ως το 1931 δημοσίευε σατιρικά σκίτσα και σχόλια στο εβδομαδιαίο πολιτικό περιοδικό "Maalesh", το οποίο κυκλοφορούσε στην Αλεξάνδρεια και στο Κάιρο.
Το 1929 μετέβη στο Παρίσι, όπου σπούδασε πολιτικές επιστήμες στην "Ecole Libre des Sciences Politiques". Εκεί άρχισε να συνεργάζεται με γνωστά περιοδικά και εφημερίδες, υπογράφοντας τα σκίτσα του με τα αρχικά του: Kem (Kimon Evan Marengo). Εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους πολιτικούς γελοιογράφους της εποχής του και συνεργάστηκε με σημαντικές γαλλικές, αγγλικές και αμερικανικές εφημερίδες. Το 1938 έχει ήδη εγκατασταθεί στην Αγγλία και του ανατέθηκε ο σχεδιασμός της κάρτας του μενού της 50ής επετείου της Ένωσης Ξένων Ανταποκριτών.
Το 1939 γράφτηκε στην Οξφόρδη με σκοπό να σπουδάσει ιστορία και γλώσσες. Όμως, με το ξέσπασμα του Β' παγκοσμίου πολέμου προσλήφθηκε στο Υπουργείο Πληροφοριών. Στη διάρκεια του πολέμου φιλοτέχνησε πάνω από 3.000 φυλλάδια, αφίσες και πολιτικές γελοιογραφίες για λογαριασμό της προπαγάνδας κατά των Γερμανών. Εκτός από τις εφημερίδες και τα περιοδικά, οι γελοιογραφίες του τυπωνόταν στα πακέτα τσιγάρων και στα φακελάκια τσαγιού που στέλνονταν στο μέτωπο προς εμψύχωση των πολεμιστών. Μετείχε, επίσης, ως σύμβουλος του συμμαχικού στρατηγείου σε θέματα Μέσης Ανατολής και, μεταξύ άλλων, δημιούργησε αφίσες σε αραβικές και περσικές διαλέκτους, προπαγανδίζοντας την υποστήριξη των Συμμάχων από τους συγκεκριμένους λαούς.
Μεταπολεμικά αποφοίτησε από την Οξφόρδη και η διατριβή του είχε θέμα: "Το σκίτσο ως πολιτικό όπλο στην Αγγλία: 1783-1832" ("The Cartoon as a Political Weapon in England: 1783-1832"). Επίσης, έγραψε οκτώ βιβλία και σχεδίασε χριστουγεννιάτικες κάρτες.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε και έζησε στο Λονδίνο, όπου πέθανε το 1988. Πήρε τη βρετανική υπηκοότητα και γι' αυτό αναφέρεται ως Βρετανός. Με τη σύζυγό του, Ούνα, απέκτησαν δύο γιους, τον Ρίτσαρντ και τον Αλέξανδρο.
Τιμές
Μετά τον πόλεμο του απονεμήθηκαν οι διακρίσεις:
Έντυπα που συνεργάστηκε
Σκίτσα του ΚΕΜ δημοσιεύτηκαν στα ακόλουθα έντυπα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες γελοιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 2003-04
Η διοργάνωση
Ήταν μια διοργάνωση που κύλησε χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις μέχρι τη φάση των ημιτελικών, με μόνη εξαίρεση τον αποκλεισμό του κατόχου του τροπαίου ΠΑΟΚ από την Καστοριά, ομάδα Γ' εθνικής κατηγορίας. Ήταν και η πρώτη φορά που ομάδα από αυτή την κατηγορία έφτανε ως τους ημιτελικούς της διοργάνωσης, και μάλιστα χωρίς να έχει πετύχει ούτε μία νίκη στην έδρα της (1 ισοπαλία, 3 ήττες), αλλά και μένοντας αήττητη εκτός έδρας (3 νίκες, 1 ισοπαλία).
Στον τελικό βρέθηκαν μετά από 5 χρόνια Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, στο φινάλε μιας πολύ δυνατής από συγκινήσεις χρονιά, μιας και οι 2 αντίπαλοι πάλεψαν ολόκληρη τη χρονιά και για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Οι "πράσινοι" ήταν εκείνοι που πανηγύρισαν στο τέλος την κατάκτηση του νταμπλ.
Ο τελικός είχε εξ΄ αρχής προγραμματιστεί να διεξαχθεί στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο της Πάτρας, όμως την τελευταία στιγμή δεν δόθηκε η έγκριση για την τέλεσή του έπειτα από άρνηση της Αστυνομικής Διεύθυνσης Αχαΐας, με το φόβο της πρόκλησης επεισοδίων από τους οπαδούς των 2 ομάδων και μάλιστα ελάχιστους μήνες πριν την τέλεση των Ολυμπιακών αγώνων, καθώς και η Πάτρα συγκαταλεγόταν ανάμεσα στις Ολυμπιακές πόλεις.
Τελικά και έπειτα από συστάσεις του Υπουργού Δημόσιας Τάξεως, Γιώργου Βουλγαράκη, για το ότι ο τελικός έπρεπε να διεξαχθεί εντός Λεκανοπεδίου Αττικής για την όσο το δυνατόν καλύτερη αστυνόμευση, ορίστηκε να γίνει στο γήπεδο του Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη, καθώς το Ολυμπιακό Στάδιο, λόγω της επερχόμενης τέλεσης των αγώνων, ήταν στην τελική φάση της ανακατασκευής του. Αρχικά ο δήμαρχος της Νέας Σμύρνης και πρόεδρος του ερασιτέχνη Πανιωνίου Γ.Σ., Γιώργος Κουτελάκης, εξέφρασε την αντίθεσή του και την άρνησή του για την παραχώρηση του γηπέδου και για λόγους ασφαλείας ήταν περιορισμένος ο αριθμός των εισιτηρίων που διατέθηκαν προς πώληση. Εκεί η νίκη του Παναθηναϊκού ήρθε με 3-1, σ' έναν από τους τελευταίους αγώνες της προπονητικής καριέρας του Νίκου Αλέφαντου. Πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης αναδείχθηκε ο Ανδρέας Νινιάδης που πέτυχε 5 γκολ.
Χάρης Σαββίδης
Με το ονοματεπώνυμο Χάρης Σαββίδης μπορεί να αναφέρονται τα παρακάτω πρόσωπα:
Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1989-90
Η Δ΄ κατηγορία Κύπρου 1989-90 αποτέλεσε το 5ο πρωτάθλημα στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Ήταν χωρισμένο σε 3 γεωγραφικούς ομίλους. Η πρωταθλήτρια κάθε ομίλου συμμετείχε σε αγώνες μπαράζ. Οι δύο πρώτες ομάδες των μπαράζ προβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1990-91.
Σύστημα διεξαγωγής
Το πρωτάθλημα ήταν χωρισμένο σε 3 ομίλους: Λευκωσίας-Κερύνειας, Λάρνακας-Αμμοχώστου, Λεμεσού-Πάφου. Στους ομίλους Λευκωσίας-Κερύνειας και Λάρνακας-Αμμοχώστου συμμετείχαν 14 ομάδες και στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου 13 ομάδες. Σε κάθε όμιλο οι ομάδες οποίες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια κάθε ομίλου ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρωταθλήτριες ομάδες έδωσαν αγώνες μπαράζ και οι δύο πρώτες προβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1990–1991. Οι δύο τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1988-89
Η βασική διαφορά σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο ήταν ότι την περίοδο 1988-89 οι όμιλοι ήταν 4 ενώ την περίοδο 1989-90 οι όμιλοι ήταν 3. Ομάδες που προήχθησαν στην Γ΄ κατηγορία 1989-90
Ομάδες που υποβιβάστηκαν στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Γ΄ κατηγορία 1989-90
Ομάδες που προήχθησαν από τα αγροτικά πρωταθλήματα:
Επιπρόσθετα, ο Κέδρος Κορμακίτη και ο Λίβανος Κορμακίτη ενοποιήθηκαν δημιουργώντας την ομάδα Ο Κορμακίτης ο οποίος συμμετείχε στο πρωτάθλημα στη θέση των δύο ομάδων.
Όμιλος Λευκωσίας-Κερύνειας
Η τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Όμιλος Αμμοχώστου-Λάρνακας
Η τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Όμιλος Λεμεσού-Πάφου
Η τελική βαθμολογία του ομίλου ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Μπαράζ ανόδου
Οι τρεις πρωταθλήτριες ομάδες έδωσαν αγώνες μπαράζ. Τα παιχνίδια μπαράζ έγιναν με το σύστημα βαθμολόγησης. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στη Γ΄ κατηγορία 1990–91. Την άνοδο εξασφάλισαν οι ΑΠΕΑΝ Αγίας Νάπας και Τσαγγάρης Πελενδρίου.
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1989-1990 Κατηγορία:Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Ήπειρος (διαμέρισμα)
Η Ήπειρος είναι γεωγραφικό διαμέρισμα της Ελλάδας που εκτείνεται στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας. Δυτικά βρέχεται από το Ιόνιο Πέλαγος, ενώ ανατολικά συνορεύει με την Μακεδονία και τη Θεσσαλία. Νότια εκτείνεται μέχρι τον Αμβρακικό κόλπο και το νομό Αιτωλοακαρνανίας. Τέλος, στα βόρεια συνορεύει με την Αλβανία. Αποτελείται από τις περιφερειακές ενότητες Άρτας, Ιωαννίνων, Πρέβεζας και Θεσπρωτίας. Η έκτασή του είναι 9.223 τ.χλμ. και ο συνολικός πληθυσμός 319.543 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη είναι τα Ιωάννινα με πληθυσμό 111.740 κατοίκους. Ο αρμόδιος για την περιοχή ΟΤΑ ονομάζεται Περιφέρεια Ηπείρου.
Αρτσίμπ
μικρογραφία|502x502εσ| Χάρτης της Αρτσί γλώσσας και των χωριών Αρτσί. Το Αρτσίμπ είναι στη μέση. Το Αρτσίμπ (Арчиб σε Κυριλλικά) είναι ένα χωριό στη Δημοκρατία του Νταγκεστάν στη Ρωσία κοντά στο αζερικά σύνορα. Αυτό είναι το κεντρικό χωριό της φυλής Αρτσί, που μιλάνε την ομώνυμη γλώσσα.
Είναι το κέντρο του σελσοβέτ Αρτσίμπσκι της επαρχίας Τσαροντίνσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νταγκεστάν
Αλεξάντρ Γκουτσκόφ
Ο Αλεξάντρ Ιβανόβιτς Γκουτσκόφ (ρωσικά: Алекса́ндр Ива́нович Гучко́в, 26 Οκτωβρίου 1862 – 14 Φεβρουαρίου 1936) ήταν Ρώσος πολιτικός, 4ος Πρόεδρος της Δούμας και υπουργός Πολέμου στη Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Αλεξάντρ Γκουτσκόφ γεννήθηκε στη Μόσχα. Σε αντίθεση με τους περισσότερους συντηρητικούς πολιτικούς εκείνης της εποχής, ο Γκουσκόφ δεν ανήκε στη Ρωσική αριστοκρατία. Ο πατέρας του, εγγονός χωρικού, ήταν ιδιοκτήτης εργοστασίου ορισμένων μέσων, του οποίου η οικογένεια προήλθε από ένα σόι Παλαιών Πιστών, οι οποίοι είχαν αναγνωρίσει την εξουσία της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας τηρώντας παράλληλα το αρχαίο τελετουργικό τους. Η μητέρα του ήταν Γαλλίδα.
Ο Γκουτσκόφ σπούδασε ιστορία και ανθρωπιστικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας, και, αφού έκανε τη στρατιωτική του εκπαίδευση στο σύνταγμα στρατοχωροφυλάκων, έφυγε για τη Γερμανία όπου μελέτησε πολιτική οικονομία στο Βερολίνο υπό τον Σμόλερ. Οι θεωρητικές σπουδές, ωστόσο, δεν ταίριαζαν στον ενεργητικό και περιπετειώδη χαρακτήρα του. Τις εγκατέλειψε και άρχισε να ταξιδεύει. Ταξίδεψε μόνος του καβάλα στ’ άλογο μέσα από τη Μογγολία στη δυτική Σιβηρία, και μόλις και μετά βίας απέφυγε τη σφαγή από μια συμμορία. Τελικά έγινε πλούσιος καπιταλιστής, επικεφαλής μιας τεράστιας ασφαλιστικής εταιρίας. μικρογραφία|αριστερά|Α. Ι. Γκουτσκόφ
Έγινε γνωστός για τις επικίνδυνες πράξεις του, στις οποίες περιλαμβανόταν η εθελοντική κατάταξη στον στρατό των Μπόερς στον Δεύτερο Πόλεμο των Μπόερς υπό τον Στρατηγό Σμούτς, όπου τραυματίστηκε και πιάστηκε αιχμάλωτος. Επίσης έκανε πολλές μονομαχίες.
Εξελέγη από τη δημοτική Δούμα της Μόσχας για να είναι μέλος της εκτελεστικής (Uprava), και πήρε ενεργό μέρος στην αυτοδιοίκηση της πόλης. Κατά τον Ρωσο-Ιαπωνικό πόλεμο, υπηρέτησε στον  Ερυθρό Σταυρό και στη Δημοτική Ένωση για την οργάνωση των νοσοκομείων, και τον άφησαν να αναλάβει τη φροντίδα των Ρώσων τραυματιών μετά τη Μάχη του Μούκντεν. Όταν εκδηλώθηκε η Ρωσική Επανάσταση του 1905, πήρε μέρος στις συνελεύσεις των εκπροσώπων των Ζέμστβο, αλλά δεν εντάχθηκε στους Καντέτ, τους οποίους θεωρούσε ότι είναι πολύ δογματικοί και κοσμοπολίτες.
Ο Γκουτσκόφ ήθελε στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένης της μεταβίβασης συγκεκριμένων χειρισμών από την Αυλή στη Δούμα και την κυβέρνηση. Υπό τον Σεργκέι Βίτε διορίστηκε Υπουργός Εμπορίου και Βιομηχανίας.
Τον Οκτώβριο του 1906, ο Γκοτσκόφ έγινε επικεφαλής της συντηρητικής φιλελεύθερης Ένωσης της 17ης Οκτωβρίου. Είχε την ελπίδα ότι η κυβέρνηση του Τσάρου θα αναγνώριζε την αναγκαιότητα των μεγάλων μεταρρυθμίσεων και θα συνεργαζόταν με τους μετριοπαθείς φιλελεύθερους των Ζέμστβος, διαφυλάσσοντας συγχρόνως τη μοναρχική αρχή. Ο Τσάρος υπέγραψε το Μανιφέστο του Οκτώβρη. Ο Πιότρ Στολίπιν για κάποιο διάστημα συμμεριζόταν αυτή την ατζέντα, και επιπλέον σκεφτόταν τον σχηματισμό ενός υπουργείου ενισχυμένου με ηγέτες της κοινής γνώμης, από τους οποίους ο Γκουτσκόφ, ο Κόμης Χέιδεν και ο Ν. Λβοβ θα ήταν εξέχοντα μέλη. Όταν αυτό το σχέδιο κατέληξε σε αποτυχία, ο Γκουτσκόφ συνέχισε να στηρίζει τον Στολίπιν.
Στην Τρίτη Δούμα, εκλεγμένοι χάρη σε ένα περιοριστικό δικαίωμα ψήφου, οι Οκτωβριστές ανέλαβαν ηγετικό ρόλο. Μετά την παραίτηση Κομιακόφ το 1910, ο Γκουτσκόφ εξελέγη Πρόεδρος. Επιτέθηκε στις “ανεύθυνες επιρροές” στη Ρωσική Αυλή και στην ανεπάρκεια του Υπουργείου Πολέμου στην προετοιμασία για την αναπόφευκτη σύγκρουση με τη Γερμανία. Καθώς ο Στολίπιν γινόταν όλο πιο βίαιος και αντιδραστικός, οι Οκτωβριστές έχασαν τη βάση τους, και ο Γκουτσκόφ τελικά παραιτήθηκε από την προεδρία της Δούμας.
Η κρίση στο Κόμμα και ο Παγκόσμιος Πόλεμος
Το 1912 οι Οκτωβριστές ηττήθηκαν στις εκλογές για την Τέταρτη Δούμα, χάνοντας 30 έδρες. Ο Γκουτσκόφ ιδιαίτερα ηττήθηκε στην εκλογική του περιφέρεια στη Μόσχα. Οι απομείναντες Οκτωβριστές στη Δούμα διασπάστηκαν σε δύο παρατάξεις και πήγαν στην αντιπολίτευση. Μέχρι το 1915 πολλές τοπικές οργανώσεις του κόμματος και η κύρια εφημερίδα του κόμματος “Φωνή της Μόσχας” έπαψαν να υπάρχουν. Ο Γκουτσκόφ συνδέεται με τη διάδοση των επιστολών μεταξύ της Τσαρίνας Αλεξάνδρας και του Ρασπούτιν. Η συμπεριφορά του Γκριγκόρι Ρασπούτιν συζητήθηκε στην Τέταρτη Δούμα,  και τον Μάρτιο του 1913 οι Οκτωβριστές, με ηγέτη τον Γκουτσκόφ και Πρόεδρο της Δούμας, ζήτησαν έρευνα. Ανήσυχος από την απειλή ενός σκανδάλου, ο Τσάρος ζήτησε από τον Ρασπούτιν να φύγει για τη Σιβηρία. Απ’ όταν ο Ρασπούτιν δέχτηκε επίθεση στη Δούμα, η Τσαρίνα Αλεξάνδρα μισούσε τον Γκουτσκόφ και πρότεινε να τον κρεμάσουν. Με το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γκουτσκόφ τέθηκε επικεφαλής της οργάνωσης του Ερυθρού Σταυρού στο Γερμανικό μέτωπο, κι έτυχε σ’ αυτόν να ψάξει για το πτώμα του άτυχου Σαμσονόφ. Ο Γκουτσκόφ έγινε επικεφαλής της Στρατιωτικής-Βιομηχανικής Επιτροπής, ενός οργάνου που δημιουργήθηκε από βιομηχανικούς μεγιστάνες για να προμηθεύουν τον στρατό. Έγινε φίλος με τον Αλεξέι Πολιβανόφ. Το 1915 ο Γκουτσκόφ ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές του Προοδευτικού Μπλοκ, το οποίο απαίτησε την καθιέρωση της υπουργικής ευθύνης ενώπιον της Δούμας. Ο Νικόλαος Β΄ σταθερά απέφυγε να ικανοποιήσει αυτό το αίτημα. Ο Βλαντίμιρ Σουχομλίνοφ έφυγε με την κατηγορία της κατάχρησης εξουσίας και για προδοσία από τον Γκουτσκόφ και τον Μέγα Δούκα Νικόλαο. Τον Ιούλιο του 1915 ο Γκουτσκόφ εξελέγη πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής της Βιομηχανίας Πολέμου. μικρογραφία|αριστερά|Η παραίτηση του Νικολάου Β΄. Στο βασιλικό τρένο: Ο Υπουργός της Αυλής Βαρώνος Βλαντίμιρ Φρέντερικς, ο Στρατηγός Νικολάι Ρούζκι, ο Β.Β. Σούλγκιν, ο Α.Ι. Γκουτσκόφ, ο Νικόλαος Β΄. 2 Μαρτίου 1917, Κρατικό Ιστορικό Μουσείο.
Τον Αύγουστο του 1916 η λέξη επανάσταση ήταν στα χείλη όλων. Τον Οκτώβριο ταξίδεψε στο Κισλοβόντσκ λόγω της κακής υγείας του. Τον Δεκέμβριο του 1916 ο Γκουτσκόφ κατέληξε στο επώδυνο συμπέρασμα ότι η κατάσταση θα μπορούσε να βελτιωθεί μόνο όταν θα αντικαθίστατο ο Τσάρος. Ο Γκουτσκόφ ανέφερε ότι τα μέλη του Προοδευτικού Μπλοκ εξέταζαν ένα πραξικόπημα, αλλά δεν προέβησαν σε κάποια ενέργεια.
Όταν ξέσπασε η Φεβρουαριανή Επανάσταση του 1917, ο Γκουτσκόφ κλήθηκε να αναλάβει το Υπουργείο Πολέμου και Πολεμικού Στόλου. Λίγο μετά τις ταραχές στην Πετρούπολη τον Φεβρουάριο του 1917, ο Γκουτσκόφ, μαζί με τον Βασίλι Σούλγκιν, ήρθε στο αρχηγείο στρατού κοντά στο Πσκοβ για να πείσει τον Τσάρο να παραιτηθεί. Στις 2 Μαρτίου 1917 ( παλαιό ημερολόγιο) ο Νικόλαος Β΄ παραιτήθηκε. Ταυτοχρόνως, το βράδυ ο Γκουτσκόφ συνελήφθη και απειλήθηκε με εκτέλεση από τους εργάτες.
Μετά την επανάσταση
Μετά την Φεβρουαριανή Επανάσταση η Ένωση της 17ης Οκτωβρίου έπαψε να υπάρχει νομικά. Ο Γκουσκόφ κατείχε το αξίωμα του Υπουργού Πολέμου στη Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση μέχρι τις 29 Απριλίου. Αναγκάστηκε να παραιτηθεί μετά από τη λαϊκή εξέγερση, που προκλήθηκε από τη Διακοίνωση Μιλιουκόφ. Μαζί με τον συνάδελφό του Οκτωβριστή, Μιχαήλ Ροντζιάνκο συνέχισε να παλεύει για την καθιέρωση της “ισχυρής κυβέρνησης”. Υποστήριξε τον Λαβρ Κορνίλοφ και συνελήφθη μετά το πραξικόπημα Κορνίλοφ, αλλά αφέθηκε ελεύθερος την επόμενη ημέρα. μικρογραφία|δεξιά|Ο Αλεξάντρ Γκουτσκόφ το 1918.
Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ο Γκουτσκόφ έδωσε οικονομική βοήθεια για τη Λευκή Φρουρά. Όταν η πιθανή ήττα της Λευκής Φρουράς έγινε αναπόφευκτη, μετανάστευσε πηγαίνοντας στην αρχή στη Γερμανία. Πέθανε το 1936 στο Παρίσι.
Σύγχρονη αντίληψη
Ο Γκουτσκόφ έχει γίνει κάτι σαν πρόσωπο της μόδας τα τελευταία χρόνια: η φήμη του στη Ρωσία έχει αυξηθεί μετά από ένα ντοκιμαντέρ στο βασικό κρατικό κανάλι, το οποίο συμπεριλάμβανε συνέντευξη με τον τότε Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν. Στο ντοκιμαντέρ ο Πούτιν αποκάλυψε ότι ο Γκουτσκόφ ήταν ένας από τους παιδικούς του ήρωες για τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησε να φέρει τη δημοκρατία στη χώρα.
Σιγατάι
Το Σιγατάι (επίσης, Σιγατάι, Σικατάι, Ντζιγκάτα, και Ντζιγκατάι) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Χατσμάζ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 656.
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Χατσμάζ Κατηγορία:Χωριά του Αζερμπαϊτζάν
Οικογένεια Κύβο
Με το επίθετο Κύβος ή Κυβός ή και Ζυβός (Cibo) φέρεται οικογένεια ευγενών της Γένουας που προήλθε από το Βυζαντινή Αυτοκρατορία και από της οποίας κάποια μέλη έδρασαν κυρίως στον ελλαδικό χώρο. Αξιολογότερα εξ αυτών των μελών ήταν οι:
Από την οικογένεια των Κύβων προήλθε επίσης ο Ιωάννης Βαπτιστής Κύβος, ο μετέπειτα πάπας Ιννοκέντιος Η΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές οικογένειες Κατηγορία:Γένοβα Κυβο
Παράγωγος
''Αυτό το άρθρο αφορά τον όρο που χρησιμοποιείται στο λογισμό.Για μια λιγότερο τεχνική επισκόπηση του θέματος, δείτε διαφορικός λογισμός. Για άλλες χρήσεις, δείτε Παράγωγος (αποσαφήνιση).''thumb|200px|Το [[Γραφική παράσταση συνάρτησης|γράφημα μιας συνάρτησης, με μαύρο χρώμα, και η εφαπτομένη της συνάρτησης, με κόκκινο χρώμα. Η κλίση της εφαπτόμενης γραμμής είναι ίση με την παράγωγο της συνάρτησης στο υποδεικνυόμενο σημείο.]]
Η παράγωγος μιας συνάρτησης με πραγματική μεταβλητή είναι ένα μέτρο που εκφράζει τη μεταβολή της τιμής της συνάρτησης (μια συνάρτηση ή εξαρτημένη μεταβλητή) η οποία προσδιορίζεται από μια άλλη ποσότητα (η ανεξάρτητη μεταβλητή). Είναι ένα θεμελιώδες εργαλείο του λογισμού. Για παράδειγμα, η παράγωγος της θέσης ενός κινητού αντικειμένου σε σχέση με το χρόνο είναι η ταχύτητα του αντικειμένου: η οποία μετρά πόσο γρήγορα αλλάζει η θέση του αντικειμένου όταν ο χρόνος προχωρήσει. Η παράγωγος μετρά τον στιγμιαίο ρυθμό μεταβολής της συνάρτησης, όπως διακρίνεται από τον μέσο ρυθμό μεταβολής, και ορίζεται ως το όριο του ρυθμού μεταβολής της συνάρτησης όπου το μήκος του διαστήματος που ορίζεται ο μέσος όρος τείνει στο μηδέν.
Η έννοια της παραγώγου μπορεί να γενικευθεί σε συναρτήσεις πολλών πραγματικών μεταβλητών. Η παράγωγος μιας συνάρτησης πολλών μεταβλητών είναι ένας γραμμικός μετασχηματισμός που ονομάζεται διαφορικός πίνακας. Η αναπαράσταση του πίνακα είναι ένας Ιακωβιανός πίνακας, ο οποίος μειώνει την κλίση του διανύσματος στην περίπτωση πραγματικής συνάρτησης πολλών μεταβλητών.
Η διαδικασία εύρεσης της παραγώγου ονομάζεται παραγώγιση. Η αντίστροφη διαδικασία ονομάζεται αντιπαραγώγιση. Το Θεμελιώδες Θεώρημα του λογισμού αναφέρει ότι η αντιπαραγώγιση είναι το ίδιο με το ολοκλήρωμα. Παραγώγιση και ολοκλήρωση αποτελούν δυο βασικές λειτουργίες στο λογισμό.
Παραγώγιση και παράγωγος
Η παραγώγιση είναι η μέθοδος για τον υπολογισμό της παραγώγου. Η παράγωγος μιας συνάρτησης f(x) με μεταβλητή x είναι ένα μέγεθος βαθμού με το οποίο η τιμή της συνάρτησης αλλάζει σε σχέση με τη μεταβολή της μεταβλητής. Αυτό ονομάζεται παράγωγος της f στο x. Αν το x και το y είναι πραγματικοί αριθμοί, και αν σχεδιαστεί η γραφική παράσταση της f συναρτήσει του x, η παράγωγος είναι η κλίση του γραφήματος σε κάθε σημείο.
y + Δy = f(x + Δx) = m (x + Δx) + b = m x + m Δx + b = y + m Δx.
και από αυτό έχουμε ότι Δy=m Δx.
Αυτό δίνει ακριβή τιμή για την κλίση μιας γραμμής. Αν η συνάρτηση f δεν είναι γραμμική (δηλαδή η γραφική της παράσταση δεν είναι ευθεία) τότε η αλλαγή του y σε σχέση με την αλλαγή του x ποικίλει: η παραγώγιση είναι μια μέθοδος της ακριβούς τιμής του βαθμού αλλαγής για οποιαδήποτε δοθείσα τιμή του x.
Σημειογραφία
Δυο ξεχωριστές σημειογραφίες που χρησιμοποιούνται συνήθως για την παράγωγο, η μια απορρέει από τον Leibniz και η άλλη από τον Joseph Louis Lagrange.
Στη σημειογραφία του Leibniz, μια απειροελάχιστη αλλαγή στο x συμβολίζεται με dx, και η παράγωγος του y σε συνάρτηση με το x γράφεται
συμβολίζοντας τον λόγο των δυο απειροελάχιστα μικρών ποσοτήτων.(Η παραπάνω έκφραση διαβάζεται ως "η παράγωγος του y σε συνάρτηση με το x", "dy από dx", ή "dy πέρα dx". Η προφορική μορφή "dy dx" συχνά χρησιμοποιείται conversationally, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση.)
Στη σημειογραφία του Lagrange, η παράγωγος της συνάρτησης f(x) σε συνάρτηση με το x συμβολίζεται f '(x) (διαβάζεται "f τόνος του x") ή fx ' (x) (διαβάζεται "f τόνος x του x"), σε περίπτωση ασάφειας συνεπάγεται η παράγωγος της μεταβλητής. Η σημειογραφία του Lagrange μερικές φορές αποδίδεται λανθασμένα στον Newton.
thumb|300px|Σχήμα 1. Η [[εφαπτομένη|εφαπτόμενη γραμμή στο (x, f(x))]] thumb|300px|Σχήμα 2. Η [[τέμνουσα της καμπύλης y= f(x) που ορίζεται από τα σημεία (x,f(x)) και (x+h,f(x+h)).]] thumb|300px|Σχήμα 3. Η εφαπτομένη ως το όριο τεμνουσών.
Ορισμός μέσω διηρημένων διαφορών
Έστω μια πραγματική συνάρτηση f συναρτήσει ενός πραγματικού αριθμού a που ορίζεται σε ένα ανοιχτό διάστημα.Στην κλασική γεωμετρία, η εφαπτομένη γραμμή του γραφήματος της συνάρτησης f στο a είναι η μοναδική γραμμή που περνά από το σημείο (a,f(a)) και δεν συναντά το γράφημα της f εγκάρσια, που σημαίνει ότι η γραμμή δεν περνά μέσα από το γράφημα. Η παράγωγος του y σε σχέση με το x στο σημείο a, γεωμετρικά είναι η κλίση της εφαπτόμενης γραμμής στο γράφημα της f στο σημείο (a,f(a)).Η κλίση της εφαπτομένης είναι πολύ κοντά στην κλίση της γραμμής που περνάει από το (a,f(a)) και από ένα κοντινό σημείο σε αυτό (δηλαδή στο(a,f(a))) του γραφήματος, για παράδειγμα το (a+h,f(a+h)). Αυτή η γραμμή ονομάζεται τέμνουσα. Όσο η τιμή του h είναι πιο κοντά στο μηδέν δίνει καλύτερη προσέγγιση στην κλίση της εφαπτόμενης γραμμής, και οι μικρότερες τιμές (κατά απόλυτη τιμή) του h, γενικά, δίνουν καλύτερη προσέγγιση. Η κλίση m της τέμνουσας είναι η διαφορά μεταξύ των τιμών της y διαιρούμενη με τη διαφορά των τιμών του x, δηλαδή,
Αυτή η έκφραση είναι η διηρημένη διαφορά του Newton. Η μετάβαση από μια προσέγγιση σε μια ακριβή απάντηση επιτυγχάνεται με τη χρήση του ορίου. Γεωμετρικά το όριο της τέμνουσας είναι η εφαπτομένη. Ως εκ τούτου, το όριο της διηρημένης διαφοράς ως προς το h το οποίο τείνει στο μηδέν, αν υπάρχει, πρέπει να αντιπροσωπεύει την κλίση της εφαπτομένης στο σημείο (a,f(a)).Το όριο αυτό ορίζεται να είναι η παράγωγος της f στο a: Όταν το όριο υπάρχει, η f ονομάζεται παραγωγίσιμη στο a. Εδώ το f '(a) είναι ένας από τους κοινούς συμβολισμούς για την παράγωγο.
Ισοδύναμα, η παράγωγος ικανοποιεί την ιδιότητα η οποία έχει την ερμηνεία (δείτε Σχήμα 1) ότι η εφαπτομένη της f στο a δίνει την καλύτερη γραμμική προσέγγιση. της f στο a (π.χ. για μικρές τιμές του h). Η ερμηνεία αυτή είναι η πιο εύκολη για γενίκευση.
Αντικαθιστώντας με 0 το h στη διηρημένη διαφορά θα είχαμε διαίρεση με το μηδέν, έτσι η κλίση της εφαπτομένης δε μπορεί να βρεθεί άμεσα χρησιμοποιώντας αυτή τη μέθοδο. Αντί αυτού, ορίζεται η Q(h) ως η διηρημένη διαφορά συναρτήσει του h: Q(h) είναι η κλίση της τέμνουσας μεταξύ (a,f(a)) και (a+h,f(a+h)). Αν f είναι συνεχής συνάρτηση,πράγμα που σημαίνει ότι η γραφική της παράσταση δεν διακόπτεται και δεν έχει κενά, τότε και η Q είναι συνεχής συνάρτηση μακριά από το h=0. Αν το όριο υπάρχει, που σημαίνει ότι υπάρχει τρόπος επιλογής τιμής για το Q(0) επομένως Q είναι συνεχής συνάρτηση, τότε η συνάρτηση f είναι παραγωγίσιμη στο a και η παράγωγός της ισούται με το Q(0).
Στην πράξη, η ύπαρξη μιας συνεχούς επέκτασης της διηρημένης διαφοράς Q(h) στο h=0 προκύπτει από την αλλαγή του αριθμητή ώστε να απαλειφθεί το h του παρονομαστή. Τέτοιοι χειρισμοί μπορεί να κάνουν την οριακή τιμή της Q ξεκάθαρη για μικρές τιμές του h ακόμη και αν η Q δεν ορίζεται στο h=0. Αυτή η διαδικασία μπορεί να είναι τεράστια και κουραστική για πολύπλοκες συναρτήσεις, και γίνονται πολλές συντομεύσεις για να απλοποιηθεί η διαδικασία.