cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Καθηγητής και η Γυμνή Χορεύτρια
Υπόθεση
Η σέξι χορεύτρια σε νάιτ κλαμπ Γλυκόφατσα "Σούγκαρπους" Ο' Σέι (Μπάρμπαρα Στάνγουικ), βρίσκεται σε δύσκολη θέση καθώς ο εραστής της Τζο Λάιλακ (Ντέινα Άντριους) κατηγορείται για φόνο και η κατάθεσή της θα μπορούσε να τον ενοχοποιήσει. Ο Λάιλακ κάνει πρόταση γάμου στην Ο' Σέι προκειμένου να αποφύγει τους μπελάδες στους οποίους θα μπορούσε να τον βάλει η κατάθεσή της. Όταν όμως η Ο' Σέι ετοιμάζεται για το γάμο εμφανίζεται στο δρόμο της ο Μπέρτραμ Ποτς (Γκάρι Κούπερ), ένας αφελής καθηγητής, ο οποίος συμμετέχει στη διαδικασία συγγραφής μιας εγκυκλοπαίδειας, μαζί με άλλα 7 γεροντοπαλίκαρα. Ο Μπέρτραμ κάνει έρευνες πάνω στη γλώσσα της πιάτσας για την οποία τόσο αυτός, όσο και οι συνεργάτες του έχουν μαύρα μεσάνυχτα και θεωρεί ότι η χειραφετημένη Ο' Σέι μπορεί να τον βοηθήσει με τις έρευνές του. Προσπαθώντας να αποφύγει τον εισαγγελέα και την αστυνομία που θέλουν να της αποσπάσουν κατάθεση, η Ο' Σέι ακολουθεί τον Ποτς στο σπίτι στο οποίο μένει με τους συνεργάτες του και του εξηγεί την έννοια της λέξης "γιαμ, γιαμ".
Πληροφορίες παραγωγής
Ο Μπίλι Γουάιλντερ έγραψε το σενάριο της ταινίας ενώ βρισκόταν ακόμη στην Ευρώπη. Όταν στις αρχές της δεκαετίας του '30 εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ πούλησε τα δικαιώματα του σεναρίου στην Metro-Goldwyn-Mayer και με τη βοήθεια του συνεργάτη του Τσαρλς Μπράκετ έκανε τις κατάλληλες αλλαγές. Μια από αυτές ήταν η προσθήκη της αμερικάνικης αργκό στο τελικό αποτέλεσμα. Πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία των 7 γεροντοπαλίκαρων αποτέλεσε ο μύθος της Χιονάτης. Ο Γουάιλντερ δεν είχε ακόμα κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στο Χόλιγουντ (είχε όμως ήδη κάνει επιτυχία ως σεναριογράφος των ταινιών Νινότσκα (Ninotchka, 1939) και Αύριο δε θα ξημερώσει (Hold Back The Dawn, 1941) και η M-G-M ανέθεσε τη σκηνοθεσία της ταινίας στον Χάουαρντ Χοκς. Παρά το γεγονός ότι ο Χοκς ήταν ένας από τους καλύτερους σκηνοθέτες του Χόλιγουντ, ο Γουάιλντερ είχε ήδη αποφασίσει ότι πλέον να αναλαμβάνει ο ίδιος τη σκηνοθεσία των σεναρίων του για να τα προστατεύει αλλοιώσεις που ήταν δυνατόν να υποστούν από τις εταιρίες παραγωγής του Χόλιγουντ και από τους σκηνοθέτες. Ο Χοκς δέχτηκε να αφήσει τον Γουάιλντερ να έχει τον πρώτο λόγο πάνω στις σκηνοθετικές επιλογές που έκανε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων
Η Τζίντζερ Ρότζερς, που ήταν η πρώτη επιλογή για το ρόλο της Κάθριν Σούγκαρπους Ο' Σέι απέρριψε το ρόλο, ομοίως έπραξε και η Κάρολ Λόμπαρντ, ενώ η Λουσίλ Μπολ ενδιαφέρθηκε για εκείνον. Μετά από παρέμβαση του Γκάρι Κούπερ ο ρόλος δόθηκε τελικά στη Μπάρμπαρα Στάνγουικ, ο οποία τον απογείωσε με την άκρως ερωτική ερμηνεία της. Η Μάρθα Τίλτον ντουμπλάρισε τη Στάνγουικ στην σκηνή της εισόδου της Ο'Σέι στην πίστα τραγουδώντας το τραγούδι Drum Boogie.
Ο παραγωγός της ταινίας Σάμιουελ Γκόλντγουιν υποσχέθηκε στο Γουάιλντερ μπόνους 10.000 δολαρίων σε περίπτωση που η ταινία έκανε επιτυχία. Η ταινία απογειώθηκε στο Box-Office και ο Γουάιλντερ ζήτησε από τον Γκόλντγουιν το μπόνους που του είχε υποσχεθεί. Ο Γκόλντγουιν τον πέταξε έξω από το γραφείο του αποκαλώντας τον "Ούγγρο κλέφτη". Όταν όμως επέστρεψε στο σπίτι του το βράδυ τον έπιασαν οι τύψεις και δε μπορούσε να κοιμηθεί και όταν η σύζυγός του τον ρώτησε τι συνέβη, εκείνος της απάντησε ότι θυμήθηκε ότι όντως είχε υποσχεθεί 10.000 δολάρια μπόνους στον Γουάιλντερ. Όταν η σύζυγός του τον ρώτησε τι επρόκειτο να κάνει για αυτό, εκείνος της απάντησε ότι τελικά θα του παραχωρούσε μπόνους 5.000 δολαρίων.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε 4 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την Μπάρμπαρα Στάνγουικ, το οποίο έχασε από την Τζόαν Φοντέιν για την ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Υποψίες (Suspicion, 1941).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Υποψηφιότητες:
Διαχρονικότητα
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου συμπεριέλαβε την ταινία σε μια λίστα με τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών με βάση διαφορετικά κινηματογραφικά είδη. Έλαβε την 92η θέση στη λίστα AFI 100 Χρόνια... 100 Γέλια (Λίστα με τις καλύτερες 100 κωμωδίες όλων των εποχών).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1941 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Χάουαρντ Χοκς Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής RKO Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές screwball κωμικές ταινίες
Οπλίτης
Σχηματισμοί μάχης
Αντί να αγωνίζονται οι στρατιώτες σώμα με σώμα,όπως γινόταν τα παλαιότερα χρόνια, οι οπλίτες αγωνίζονταν σε σχηματισμό φάλαγγας. Αυτό σήμαινε πολεμιστές παρατεταγμένους κατά μέτωπο σε διάφορες σειρές, οπλισμένους με ακόντια και ασπίδες. Παραταγμένοι έτσι οι στρατιώτες, αποτελούν ανυπέρβλητο φραγμό για τις εχθρικές επιθέσεις. Η φάλαγγα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να διασπάσει την εχθρική παράταξη. Οι στρατιώτες της φάλαγγας ήταν πολύ καλά εκπαιδευμένοι κι είχαν απόλυτη πειθαρχία. Ο κάθε στρατιώτης προστατευόταν από την δική του ασπίδα και από την ασπίδα του στρατιώτη στα δεξιά του.
Φάλαγγα
thumb|right|250px|Το [[Αγγείο Κίτζι είναι η αρχαιότερη γνωστή απεικόνιση φάλαγγας οπλιτών.]] Η ελληνική φάλαγγα περιελάμβανε πλήθος οπλιτών. Είχε βάθος 8 ή 12 ζυγών (ήταν το ισχυρότερο, αλλά και το πιο βραδυκίνητο τμήμα κάθε στρατού). Αξιολογότερες φάλαγγες ήταν η σπαρτιατική, η θηβαϊκή και η μακεδονική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπαρτιατικός στρατός Κατηγορία:Αθηναϊκός στρατός Κατηγορία:Θηβαϊκός στρατός Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της αρχαίας Ελλάδας  Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία Κατηγορία:Τίτλοι στην Αρχαία Ελλάδα Κατηγορία:Πολεμικά επαγγέλματα
Θεωρητική γλωσσολογία
Η θεωρητική γλωσσολογία είναι ο κλάδος της γλωσσολογίας που ασχολείται κυρίως με την ανάπτυξη γλωσσολογικών μοντέλων. Τα πεδία που γενικά θεωρούνται ο πυρήνας της θεωρητικής γλωσσολογίας είναι η σύνταξη, η φωνολογία, η μορφολογία και η σημασιολογία. Αν και η φωνητική συνήθως ενημερώνει την φωνολογία, συχνά δεν συμπεριλαμβάνεται στο πεδίο εφαρμογής της θεωρητικής γλωσσολογίας, καθώς το ίδιο και η ψυχογλωσσολογία και η κοινωνιογλωσσολογία. Η θεωρητική γλωσσολογία προσπαθεί επίσης να εξηγήσει τα καθολικά χαρακτηριστικά της γλώσσας, δηλαδή τις ιδιότητες που έχουν κοινές όλες οι γλώσσες του κόσμου.
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Παιδιατρική
Παιδιατρική είναι ο κλάδος της ιατρικής που ασχολείται με την ιατρική περίθαλψη των βρεφών, των παιδιών και των εφήβων και το όριο ηλικίας κυμαίνεται συνήθως από τη γέννηση έως την ηλικία 18 ετών (σε ορισμένα σημεία μέχρι την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, και έως την ηλικία 21 ετών στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής). Ένας γιατρός, ο οποίος ειδικεύεται στον τομέα αυτό είναι γνωστός ως παιδίατρος. Η λέξη παιδίατρος σημαίνει θεραπευτής των παιδιών. Προέρχεται από δύο ελληνικές λέξεις: το (= παιδί) και το.
Ιστορία
Η παιδιατρική είναι μια σχετικά νέα ιατρική ειδικότητα. Ο Ιπποκράτης, Αριστοτέλης, Κέλσος, Σορανός και ο Γαληνός είχαν κατανοήσει τις διαφορές στην ανάπτυξη και ωρίμανση των οργανισμών που απαιτούσε διαφορετική μεταχείριση.
Ο αρχαίος Έλληνας γιατρός και γυναικολόγος Σωρανός ο Εφέσιος κατά τον 2ο μ.Χ. αιώνα, έγραψε το πρώτο γνωστό χειρόγραφο αφιερωμένο στην παιδιατρική. Ο Πέρσης λόγιος και γιατρός Αλ-Ραζή (865-925) δημοσίευσε μια σύντομη πραγματεία περί ασθενειών μεταξύ των παιδιών. Το πρώτο τυπωμένο βιβλίο για παιδιατρική ήταν στα ιταλικά (1472) – Bagallarder Little Book on Disease in Children. Ο Αβραάμ Τζάκομπι (1830-1919) είναι γνωστός ως ο πατέρας της Παιδιατρικής λόγω της μεγάλης συνεισφοράς του στον τομέα αυτό. Γεννήθηκε στη Γερμανία, όπου έλαβε την ιατρική εκπαίδευσή του, αλλά αργότερα ασκείται στην πόλη της Νέας Υόρκης.
Στο δυτικό κόσμο, το πρώτο γενικά αποδεκτό παιδιατρικό νοσοκομείο είναι το Νοσοκομείο des Enfants Malades (γαλλ.: Νοσοκομείο για Άρρωστα Παιδιά), που άνοιξε στο Παρίσι τον Ιούνιο του 1802 στην περιοχή προηγούμενου ορφανοτροφείου. Από την αρχή, αυτό το περίφημο νοσοκομείο δεχόταν ασθενείς μέχρι την ηλικία των δεκαπέντε ετών, και αυτό συνεχίζεται μέχρι σήμερα, όπως το παιδιατρικό τμήμα του Necker-Enfants Μαλάδες Νοσοκομείου, που δημιουργήθηκε το 1920 από την συγχώνευση με το γειτονικό Νοσοκομείο Necker, που ιδρύθηκε το 1778.
Αυτό το παράδειγμα άρχισε σταδιακά να ακολουθείται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το Charité (ένα νοσοκομείο που ιδρύθηκε το 1710) στο Βερολίνο καθιέρωσε ένα ξεχωριστό Παιδιατρικό Παράρτημα το 1830, ακολουθούμενη από ανάλογους φορείς στην Αγία Πετρούπολη το 1834, και στη Βιέννη το 1837. Ο αγγλόφωνος κόσμος περίμενε μέχρι το 1852 για το πρώτο παιδιατρικό νοσοκομείο του, το Νοσοκομείο για Άρρωστα Παιδιά, Great Ormond Street, περίπου πενήντα χρόνια μετά την ίδρυση του συνονόματού του στο Παρίσι. Στις ΗΠΑ, το πρώτο παρόμοιο ίδρυμα ήταν το Νοσοκομείο Παίδων της Φιλαδέλφεια, το οποίο άνοιξε το 1855, και στη συνέχεια το Νοσοκομείο Βοστώνης Παίδων (1869).
Εκπαίδευση των παιδιάτρων
Η εκπαίδευση των παιδιάτρων διαφέρει σημαντικά σε όλο τον κόσμο. Ανάλογα με τη δικαιοδοσία και το πανεπιστήμιο, οι ιατρικές πανεπιστημιακές σπουδές μπορεί να είναι είτε σε προπτυχιακό επίπεδο ή μεταπτυχιακό επίπεδο. Το πρώτο διαρκεί συνήθως πέντε ή έξι χρόνια, και είναι ενιαίο στην Κοινοπολιτείας. Οι συμμετέχοντες στο μεταπτυχιακό επίπεδο, φοιτούν τέσσερα ή πέντε χρόνια, αφού έχουν ολοκληρώσει την τριετή ή τετραετή πανεπιστημιακή κατάρτιση. Οι πτυχιούχοι ιατρικής έχουν ένα ειδικό πτυχίο για τη χώρα και το πανεπιστήμιο από το οποίο αποφοίτησαν. Αυτός ο βαθμός πληροί τις προϋποθέσεις που επιτρέπουν στον γιατρό να αδειοδοτηθεί ή να απογραφεί σύμφωνα με τους νόμους της συγκεκριμένης χώρας, και μερικές φορές και σε άλλες χώρες, που υπόκεινται σε απαιτήσεις πρακτικής άσκησης. Οι παιδίατροι πρέπει να προβούν σε περαιτέρω εκπαίδευση στον τομέα της προτίμησής τους. Αυτό μπορεί να διαρκέσει 4 έως 8 ή και περισσότερα χρόνια (ανάλογα με τη δικαιοδοσία και το βαθμό εξειδίκευσης). Η μεταπτυχιακή εκπαίδευση για ένα γιατρό πρωτοβάθμιας φροντίδας, δεν είναι γενικά τόσο μακρά όσο για έναν ειδικευόμενο σε νοσοκομείο. Στις περισσότερες χώρες, το επίπεδο του βαθμού εισόδου είναι κοινό για όλους τους κλάδους του ιατρικού επαγγέλματος, αλλά σε ορισμένες δικαιοδοσίες, η εξειδίκευση στην παιδιατρική μπορεί να αρχίσει πριν από την ολοκλήρωση αυτού του βαθμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παιδιατρική Ιατρικη
Καρότσι
μικρογραφία| Ανακατασκευή καροτσιού των μεσαιωνικών χρόνων. Το καρότσι είναι εργαλείο για τη μεταφορά χύδην εμπορευμάτων και άλλων φορτίων.
Καρότσια ήταν σε χρήση ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα. Δύο κατάλογοι από την Ελευσίνα από το 408–407 και το 407–406 π.Χ. αναφέρουν καρότσια. Στην κινεζική αυτοκρατορία, δίτροχα καρότσια ήταν σε χρήση για τη μεταφορά των τραυματιών ήδη από τον 2ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταφορές
Όμηρος Τιγκίτζογλου
thumb|right|250px|Ξυλογραφία του γίγαντα Όμηρου Τιγκίτζογλου από το περιοδικό [[Το Άστυ του 1886]] Ο Όμηρος Τιγκίτζογλου ήταν Έλληνας μεγαλόσωμος άνθρωπος.
Βιογραφικά στοιχεία
Έζησε τον 19ο αιώνα. Γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό κοντά στην Κερασούντα, ήταν Έλληνας το γένος και τη γλώσσα, και ορθόδοξος το θρήσκευμα. Ανακαλύφθηκε σε ένα σπήλαιο στο δάσος, όπου ζούσε κρυφά από τους συνανθρώπους του.
Το 1886, όταν ανακαλύφτηκε ήταν ηλικίας 18 χρονών, είχε μπόι 2,33 μέτρα και ζύγιζε 174 κιλά (136 οκάδες). Παρά το ασυνήθιστο μέγεθος του σώματός του ήταν ευφυής, πνευματώδης, αγαθότατος στην καρδιά και συμπαθητικός ως άνθρωπος.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε κανονικά, μέχρι τα δεκατρία του χρόνια, οπότε ξαφνικά άρχισε να ψηλώνει. Λόγω του αναστήματός του, και επειδή νόμισε ότι για κάποιον λόγο τον τιμώρησε ο Θεός, έφυγε στο δάσος για να κρυφτεί από τα βλέμματα του κόσμου ζώντας σε μια καλύβα μακρυά από τους χωριανούς του. Όλοι οι συγγενείς του, φίλοι και συμπολίτες του τον απέφευγαν γιατί τον θεωρούσαν έκτρωμα της φύσης ή τέρας.
Για καλή του τύχη, οι αδερφοί Σουρμελή από την Κερασούντα τον ανακάλυψαν και τον πήραν μαζί τους στη Ρωσία. Εκεί ο Όμηρος έκανε περιοδείες σε όλα τα μέρη και στην Ευρώπη δίνοντας παραστάσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες
Δίστομον (Παράκτιο βοηθητικό)
Δίστομον (Παράκτιο βοηθητικό) 15
Πρώην ‘FT 15’. Πρώην ‘ΑΡC 66’.
Παραχωρήθηκε από τις Η.Π.Α. τον Ιούλιο του 1943. Εκτόπισμα : 160 ΤΝ – Ταχύτητα : 10 κόμβοι. – Οπλισμός : 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών.
Ομοίου τύπου πλοία ‘Αγχίαλος’, 'Βελεστίνον', ‘Δίστομον’, ‘Ελασσών’, ‘Καλάβρυτα’ και ‘Λέχοβον’.
Χρησιμοποιήθηκε για μεταφορές προσωπικού και στη συνέχεια σαν πλοίο ποντίσεως σημαντήρων στις επιχειρήσεις ναρκαλιείας. Εκποιήθηκε στο 1963.
Κατηγορία:Ελληνικά βοηθητικά πλοία Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Απόστολος Μαυρογένης
Ο Απόστολος Μαυρογένης (Πάρος, Ιανουάριος 1792 - Αθήνα, 7 Νοεμβρίου 1906) ήταν αρχίατρος, συνταγματάρχης και αγωνιστής του 1821.
Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1792 στην Πάρο, γιός του Ιωάννη "Τζανή" Μαυρογένη, γόνος της ξακουστής οικογένειας των Μαυρογένηδων με μεγάλη ιστορία και οικονομική επιφάνεια και με απώτερη καταγωγή από την Κρήτη και της Ζαμπέτως Κονδύλη. Μέλη της οικογένειας του είχαν λάβει ανώτατα αξιώματα από την Οθωμανική Πύλη, ενώ πολλοί άλλοι είχαν υψηλές επιδόσεις στα γράμματα. Η οικογένεια του Απόστολου αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το νησί λόγω Τουρκικών διωγμών και να μεταβεί στην Μυτιλήνη, όταν αυτός ήταν σε παιδική ηλικία.
1029
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1029 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Απόστολος Μαυρογένης
Η επανάσταση του 1821 βρήκε τον Μαυρογένη στην Ιταλία να ολοκληρώνει τις σπουδές του. Το νέο του ξεσηκωμού τον ενθουσίασε και χωρίς δεύτερη σκέψη εγκατέλειψε το πανεπιστήμιο και μετά από ένα περιπετειώδες ταξίδι έφτασε μαζί με 7 Ιταλούς συντρόφους του στην επαναστατημένη Ελλάδα. Αμέσως γνωρίστηκε με τον Κολοκοτρώνη τον οποίο είχε ακολουθήσει στον θρίαμβο στα Δερβενάκια, τον Παπαφλέσσα και τον Νικηταρά. Κατά την διάρκεια του Αγώνα πολύ λίγοι γιατροί προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στα Ελληνικά στρατόπεδα εκ των οποίων η συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν ξένοι. Γενικά οι υγειονομικές υπηρεσίες στην Επαναστατημένη Ελλάδα ήταν ανύπαρκτες και πολύ συχνά οι σοβαροί τραυματισμοί στην μάχη οδηγούσαν σε σίγουρο θάνατο. Για τον λόγο αυτό, τα πρόσωπα που γνώριζαν ακόμη και τις βασικές αρχές της ιατρικής επιστήμης είχαν μεγάλο κύρος στην επαναστατημένη Ελληνική κοινωνία.
Σε ένα τέτοιο περιβάλλον οι υπηρεσίες του Μαυρογένη υπήρξαν πολύτιμες και αναγνωρισμένες σε σημείο ώστε όταν ήρθε ο Καποδίστριας και δόθηκαν τα πρώτα αξιώματα, ο Μαυρογένης διορίστηκε πρώτος στρατιωτικός ιατρός στο στρατιωτικό νοσοκομείο της Σαλαμίνας με μισθό 70 φοίνικες και τρεις μερίδες ψωμιού. Σύμφωνα με μαρτυρίες των διοικητών του ο Μαυρογένης δεν περιορίστηκε μόνο στο να προσφέρει αμισθί τις ιατρικές του υπηρεσίες, αλλά πολέμησε με καρτερία και γενναιότητα στην πρώτη γραμμή στις μάχες της Δραμπάλας και των Δερβενίων κατά του Ιμπραήμ.
1029
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Απόστολος Μαυρογένης
Επί της βασιλείας του Όθωνος του αναγνωρίστηκε μια μικρή τιμητική σύνταξη με την οποία έζησε ξεπερνώντας τα 100 χρόνια. Τιμήθηκε με πολλά παράσημα και διακρίσεις τόσο από τον Όθωνα όσο και από τον Βασιλιά Γεώργιο ενώ ήταν πολύ συχνά καλεσμένος στις εκδηλώσεις τους. Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του διατηρούσε την πνευματική του διαύγεια, έχοντας όμως χάσει την όραση του. Την τελευταία του συνέντευξη την έδωσε στον δημοσιογράφο και λογοτέχνη Ζαχαρία Παπαντωνίου για λογαριασμό της εφημερίδας "Σκρίπ" το 1904. Πέθανε στην Αθήνα στις 7 Νοεμβρίου 1906, τελευταίος από τους σημαντικούς αγωνιστές του 1821.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Οικογένεια Μαυρογένη Κατηγορία:Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Στρατιωτικοί ιατροί
1030
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1030 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Μάικ Μπιμπ
Ο Μάικ Ντέιλ Μπιμπ (Mickey Dale Beebe, 28 Δεκεμβρίου 1946) είναι ο Κυβερνήτης της Πολιτείας του Άρκανσο, ενός από τα 50 ομόσπονδα κράτη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Ανέλαβε στις 9 Ιανουαρίου 2007. Εκλέχθηκε για μία δεύτερη θητεία το 2010. Το 2015 τον διαδέχτηκε ο Έιζα Χάτσινσον. Ο Μπιμπ είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Πρώιμος βίος και εκπαίδευση
Ο Μπιμπ γεννήθηκε στο Άμαγκον, μια μκρή κωμόπολη στην Κομητεία Τζάκσον, στο Άρκανσο. Ανατράφηκε από τη μητέρα του, μια σερβιτόρα, και ουδέποτε συνάντησε τον πατέρα του. Ως παιδί, μετακινείτο συχνά με την οικογένεια του. Έζησαν στο Ντιτρόιτ, στο Σαιντ Λούις, στο Σικάγο, στο Χιούστον κα στο Αλαμόγκορντο, στο Νέο Μεξικό. Επέστρεψαν στο Άρκανσο, κα αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Νιούπορτ το 1964.
Ο Μπιμπ έλαβε πτυχίο bachelor of arts στις πολιτικές επιστήμες από το Arkansas State University το 1968, όπου ήταν μέλος της αδελφότητας Sigma Pi. Έλαβε πτυχίο νομικής από το University of Arkansas το 1972. Ο Μπιμπ υπηρέτησε στις Εφεδρείες του Αμερικανικού Στρατού. Άσκησε την νομική στο Searcy σην Κομητεία Ουάϊτ για δέκα έτη μετά την αποφοίτησή του από τη νομική σχολή.
Πρώιμη πολιτική καριέρα
Το 1982, εκλέχθηκε στην Πολιτειακή Γερουσία του Άρκανσο, όπου θα υπηρετούσε για 20 έτη. Το 2002, εκλέχθηκε Υπουργός Δικαιοσύνης του Άρκανσο, μια θέση που κράτησε μέχρι που εκλέχθηκε Κυβερνήτης του Άρκανσο.
Εκλογή 2006
Στις 14 Ιουνίου 2005, ο Μπιμπ ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος για να διαγωνιστεί για Κυβερνήτης του Άρκανσο. Ο Μπιμπ νίκησε τον πρώην Ρεπουμπλικανό μέλος του Κογκρέσου και νυν αρχηγό της Drug Enforcement Administration (DEA) Έιζα Χάτσινσον as well as the Green Party candidate and independent candidate Rod Bryan in the general election on November 7, 2006, capturing 55 percent of the vote.
Ο Μπιμπ ορκίσθηκε κυβερνήτης στις 9 Ιανουαρίου 2007. εκλέχθηκε στην Εκτελεστική Επιτροπή της Ένωσης Δημοκρατικών Κυβερνητών για το 2008–2009.
Πρώτη θητεία
Στην επίσημη ιστοσελίδα του, ο Μπιμπ αναφέρει κάποιες από τις πολιτικές που έχει προωθήσει κατά την πρώτη του θητεία. Έχει προτείνει ένα σχέδιο για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό και προσπάθησε να περικόψει τους φόρους της μεσαίας τάξης μειώνοντας στο μισό τη φορολογία στα τρόφιμα και αυξάνοντας το αφορολόγητο όριο για την πρώτη κατοικία, κάτι που μπορεί να επιτρέψει την μείωση των φόρων ιδιοκτησίας.
Ο Μπιμπ έχει επικεντρωθεί έντονα στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση. Έχει ζητήσει επιπλέον 19 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο για τη χορήγηση βοήθειας στους μαθητές με ειδικές ανάγκες και έχει σχεδιάσει ένα πρόγραμμα που προσπαθεί να αυξήσει την ποιότητα των δασκάλων στο Άρκανσο παρέχοντας εναλλακτική πληρωμή και πατρονάροντας την παροχή κινήτρων προς τους λαμπρούς μαθητές για να εισέλθουν στην εκπαίδευση ή στους νεαρούς δασκάλους να εργασθούν σε αγωνιζόμενα αγροτικά σχολεία. Ο Μπιμπ έχει απορρίψει εκκλήσεις να επιτρέψει την εγκαθίδρυση προσωπικών λογαριασμών Social Security. Επίσης κάνει σχέδια να εξαλείψει σταδιακά τον φόρο χρησιμοτήτων στους κατασκευαστές.
Τον Σεπτέμβριο 2008, η Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή του Μπιμπ ψήφισε με 11-10 την υιοθέτηση ενός μορατόριουμ για την κατασκευή νέων θερμοηλεκτρικών εργοστασίων στο Άρκανσο. Ήταν ασαφές αν θα υποστήριζε την ψήφο της επιτροπής του ή αν το πολιτειακό νομοθετικό σώμα την συμπεριλάβει σε μελλοντική νομοθεσία.
Δεύτερη θητεία
Τον Ιανουάριο 2011, είπε ότι υποστήριζε μια αύξηση φόρων για την χρηματοδότηση των αυτοκινητοδρόμων λέγοντας "Αν περάσουν μια αύξηση φόρων για τους αυτοκινητοδρόμους και ήταν λογική, θα την υπέγραφα. Δεν νομίζω ότι πρόκειται να συμβεί."
Στην ομιλία για την Κατάσταση της Πολιτείας του 2013, ο Μπιμπ έκανε μια εκτενή αναφορά στην επέκταση τοΜ April 2013, Beebe signed into law Arkansas's "private option" to use federal Medicaid money to purchase private insurance for thousands of low-income residents.
Προσωπική ζωή
Ο Μπιμπ και η σύζυγος του, Τζίντζερ, έχουν τρία παιδιά και επτά εγγόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Άρκανσο Κατηγορία:Δημοκρατικοί του Άρκανσο Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ)
Ευκαρπία Φρυγίας
Η Ευκαρπία ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας.
Η πόλη αναφέρεται από τον Στράβωνα, τον Κλαύδιο Πτολεμαίο και μερικούς άλλους γεωγράφους. Εκείτο στην εμπορική οδό που ένωνε την Ευμένεια με το Δορύλαιον και ήταν μεταξύ του Δορυλαίου, της Ακμονίας και των Συννάδων. Στην βυζαντινή εποχή ανήκε στην επαρχία της Φρυγίας Σαλουταρίας (Phrygia Salutaris) και ήταν βοηθητική επισκοπή της μητροπόλεως των Συννάδων. Στο Notitiae episcopatuum αναφέρεται ως επισκοπή μέχρι και τον 12ο έως τον 13ο αιώνα, οπότε καταλήφθηκε από τους Τούρκους. Έξι επίσκοποι της Ευκαρπίας είναι γνωστοί: ο Ευγένιος (που συμμετείχε στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νικαίας το 325), ο Αυξομενός (381), ο Κυριακός (451), ο Διονύσιος (536), ο Κωνσταντίνος ή Κώνστας (787) και ο Κωνσταντίνος (879).
Τα επιβλητικά ερείπια της φρυγικής Ευκαρπίας εντοπίστηκαν από τον Χάμιλτον στο σημερινό Εμίν Χισάρ το 1837. Έχουν όμως σχεδόν εξαφανιστεί, με αποτέλεσμα να μην είναι γνωστό τίποτα για την ιστορία της. Έκοψε νομίσματα από την εποχή του Αυγούστου έως και του Βολουσιανού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
The Trooper
Το The Trooper είναι ένα τραγούδι του αγγλικού Heavy Metal συγκροτήματος Iron Maiden. Κυκλοφόρησε ως δεύτερο single για τον δίσκο Piece of Mind, το 1983. Το τραγούδι γράφτηκε εξ ολοκλήρου από τον Στιβ Χάρις. Ήταν από τα λίγα τραγούδια τους, που παίχτηκαν πολύ στο ραδιόφωνο στις ΗΠΑ, επίσης, στα US Mainstream Rock charts, κατέλαβε την 28η θέση. Επιτυχία είχε, ωστόσο, και στα βρετανικά chart, καταλαμβάνοντας την 12η θέση. Μία ζωντανή του εκτέλεση, κυκλοφόρησε το 2005.
Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια των Iron Maiden, το οποίο δεν απουσιάζει από τους διάφορους tribute δίσκους για το συγκρότημα. Σε ψηφοφορία που έγινε στην ελληνική έκδοση του Metal Hammer, το τραγούδι συμπεριλήφθηκε μεταξύ των 200 Σπουδαιότερων Τραγουδιών όλων των εποχών, καταλαμβάνοντας την 14η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 1983 Κατηγορία:Τραγούδια των Iron Maiden Κατηγορία:Singles του 1983 Κατηγορία:Singles του 2005 Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Αλεξάνδρα του Ίζενμπουργκ & Μπύντινγκεν
Η Αλεξάνδρα του Ίζενμπουργκ & Μπύντινγκεν (Alexandra zu Ysenburg und Büdingen, 23 Οκτωβρίου 1937 - 1 Ιουνίου 2015) ήταν Γερμανίδα πολιτικός, φιλάνθρωπος και κόρη του Όθωνα Φρειδερίκου Γ΄ του Ίζενμπουργκ & Μπύντινγκεν στο Βέχτερσμπαχ.
Υπήρξε βουλευτής που εκπροσωπούσε την περιοχή Νίντεραντ της Φρανκφούρτης στο Δημοτικό Συμβούλιο της Φρανκφούρτης. Ήταν μέλος του πολιτικού κόμματος της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης.
Βιογραφία
Η Αλεξάνδρα Σοφία Καικιλία Άννα Μαρία Φρειδερίκη Μπενίγκνα Δωροθέα γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1937 στη Φραγκφούρτη, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μοναχοκόρη του Όθωνα Φρειδερίκου Γ΄ του Ίζενμπουργκ & Μπύντινγκεν στο Βέχτερσμπαχ και της Φελισίτας Ρόις του Κέστριτς.
Η Αλεξάνδρα εκπροσωπούσε το Νίντεραντ, περιφέρεια της Φρανκφούρτης στο Δημοτικό Συμβούλιο της Φρανκφούρτης από το 1980. Διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτισμού και Αναψυχής.
Πέθανε την 1η Ιουνίου 2015 στη Φραγκφούρτη σε ηλικία 77 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Αννόβερου Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πολιτικοί της CDU Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Sedan delivery
right|thumb|Αμερικάνικο Chevrolet sedan delivery
Το sedan delivery είναι ένα βαν βασισμένο στο σασί ενός sedan, station wagon ή ενός hatchback. Ένα sedan delivery είναι μικρότερο από ένα panel truck ή ένα βαν. Στην Αμερική αυτά τα οχήματα σταμάτησαν να παράγονται το 2015, αλλά στην Ευρώπη είναι πολύ δημοφιλή σε σύγκριση με άλλες κατηγορίες επαγγελματικών οχημάτων καθώς είναι αρκετά ευέλικτα, πρακτικά και οικονομικά.
right|thumb|Kia Pride Sedan delivery
Το Ford Pinto προσφέρθηκε επίσης σαν sedan delivery. Με τις πωλήσεις από μεγαλύτερα βανάκια, τα sedan delivery άρχιζαν να χάνονται από την Αμερική με τα τελευταία (Ram Promaster City, κτλ.) να πωλούνται το 2015. Τα sedan delivery όμως είναι πολύ δημοφιλές στην Ευρώπη οπού επίσης αναφέρονται σαν panel van. Σήμερα τα περισσότερα sedan delivery παράγονται εκτός Αμερικής.
right|thumb|Fiat Panda Sedan delivery
Ευρωπαϊκά sedan delivery ήταν το Citroën 2CV Fourgonnette, το Citroën H Van, το Citroën C15, το Ford Escort και πολλά άλλα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο τα sedan delivery είναι πιο οικονομικά από τα επιβατικά statiion wagon καθώς υποτίθεται ότι χρησιμοποιούνται μόνο για αγροτική χρήση.
Σχεδόν σε όλη την Ευρώπη υπάρχει ένας παρόμοιος νόμος υπάρχει για τέτοια οχήματα, αν και έχει παραβιαστεί αρκετές φορές, καθώς μερικοί έβαζαν πάνω από 2-3 άτομα σε τέτοιου τύπου οχήματα. Δεν υπάρχει παρόμοια απαγόρευση για τα κανονικά βαν ή για τα panel truck στην Ευρώπη, εκτός της Αγγλίας.
Ατομική μονάδα μάζας
Η ατομική μονάδα μάζας (atomic mass unit, amu ή και πιο σύγχρονα u), ή μονάδα Ντάλτον με σύμβολο Da, εκ του ονόματος του δημιουργού της Τζων Ντάλτον, είναι μια μονάδα μέτρησης μάζας που χρησιμοποιείται για να εκφράσει ατομικές, μοριακές ή ιονικές μάζες.
Σημειώνεται ότι αρχικά η μονάδα amu είχε προσδιοριστεί με βάση το ατομικό βάρος του 16Ο (Οξυγόνου-16). Μετά όμως την ανακάλυψη των Οξυγόνου-17 και Οξυγόνου-18 δημιουργήθηκε μια διαφορά μεταξύ της ατομικής μάζας στη Χημεία και του ατομικού βάρους στη Φυσική, παρουσιάζοντας απόκλιση περίπου 1,000282 μεγαλύτερη μάζα από της φυσικής amu. Έτσι από το 1961 καθιερώθηκε από το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών ως βάση μέτρησης η μάζα του ατόμου του άνθρακα-12. Πολλά νεότερα συγγράμματα αντιγράφοντας παλαιότερα χρησιμοποιούν την παλαιά amu, αντί της u που την αντικατέστησε.
Σήμερα η μονάδα ορίζεται ως το 1/12 της μάζας του ατόμου του άνθρακα-12 : (στη βασική κατάσταση αδράνειας).
Πρακτικά ταυτίζεται περίπου με το ημιάθροισμα της μάζας ενός πρωτονίου και ενός νετρονίου. Η μάζα των ηλεκτρονίων αγνοείται ως πολύ μικρότερη. Η μάζα κάθε ατόμου ισούται με το άθροισμα της μάζας των πρωτονίων και των νετρονίων του πυρήνα του, μείον το λεγόμενο έλλειμμα μάζας, δηλαδή μια ποσότητα μάζας στην οποία αντιστοιχεί η πυρηνική ενέργεια που εκλύεται από τυχόν διάσπασή του.
Ειδικότερα η μονάδα ένα Ντάλτον, 1 Da, (1 dalton) είναι περίπου ίση με τη μάζα ενός νουκλεονίου και ισοδύναμη με 1 g/mol.
Κατηγορία:Μονάδες μάζας
Μάχη του Μπιαουίστοκ-Μινσκ
Η Μάχη του Μπιαουίστοκ–Μινσκ ήταν μια γερμανική στρατηγική επιχείρηση που διεξήγαγε η Ομάδα Στρατιών Κέντρου της Βέρμαχτ υπό τον στρατάρχη Φέντορ φον Μποκ κατά τη διάρκεια της διείσδυσης στη παραμεθόρια περιοχή της Σοβιετικής Ένωσης, στα πρώτα βήματα της επιχείρησης Μπαρμπαρόσα. Διήρκεσε από τις 22 Ιουνίου έως τις 9 Ιουλίου 1941.
Οι Γερμανοί διαπέρασαν το Σοβιετικό Δυτικό Μέτωπο σε 18 ημέρες και προήλασαν 460 χιλιόμετρα εντός σοβιετικού εδάφους. Λόγω της γρήγορης προώθησης των Γερμανών πολλοί Γερμανοί πίστευαν ότι η χώρα τους είχε κερδίσει αποτελεσματικά τον πόλεμο με την Σοβιετική Ένωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Συγκρούσεις το 1941
Ζόραν Μιλάνοβιτς
Ο Ζόραν Μιλάνοβιτς (Zoran Milanović, 30 Οκτωβρίου 1966-) είναι Κροάτης πολιτικός, πρόεδρος της χώρας από τις 18 Φεβρουαρίου 2020. Υπηρέτησε επίσης ως πρωθυπουργός της χώρας από τις 23 Δεκεμβρίου 2011 ως τις 22 Ιανουαρίου 2016 και αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, του μεγαλύτερου κεντροαριστερού κόμματος της χώρας.
Σπουδές και πρώιμη πολιτική σταδιοδρομία
Μετά την αποφοίτησή του από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Ζάγκρεμπ, ο Μιλάνοβιτς άρχισε να εργάζεται για το Υπουργείο Εξωτερικών της Κροατίας. Αργότερα, εργάστηκε ως σύμβουλος της κροατικής αποστολής στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες από το 1996 μέχρι το 1999. Την ίδια χρονιά έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Το 1998 του απονεμήθηκε τίτλος μάστερ από το Φλαμανδικό Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών πάνω στο δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανέλαβε βοηθός υπουργός Εξωτερικών για πολυμερείς σχέσεις το 2003.
Πορεία προς την πρωθυπουργία
Ήταν τοπικός συντονιστής του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος για την 4η περιφέρεια της χώρας και εξελέγη πρόεδρος του κόμματος το 2007, μετά τον θάνατο του επί πολλών ετών ηγέτη του κόμματος και πρώην πρωθυπουργού Ίβιτσα Ράτσαν, έχοντας συμμετάσχει στις εκλογές για την ηγεσία του κόμματος με μία μεταρρυθμιστική πλατφόρμα. Αφού υποστήριξε τον Λιούμπο Γιούρτσιτς ως επίσημο υποψήφιο για την θέση του πρωθυπουργού της χώρας, ο Μιλάνοβιτς έθεσε ως στόχο το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα να γίνει το μεγαλύτερο στο Κροατικό Κοινοβούλιο. Στις εκλογές του 2007, το κόμμα δεν κατάφερε να σχηματίσει κυβέρνηση, αφού το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ήρθε δεύτερο σε αριθμό ψήφων. Παρόλο που το κόμμα έχασε τις εκλογές, επανεξελέγη στη θέση του προέδρου της χώρας το 2008 και έγινε αρχηγός της αντιπολίτευσης, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις επόμενες εκλογές. Το 2011, δημιουργήθηκε ο συνασπισμός Κουκουρίκου, στον οποίο συμμετέχουν τέσσερα μεγάλα κεντροαριστερά κόμματα: το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας, το Κροατικό Λαϊκό Κόμμα - Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, η Δημοκρατική Σύγκλιση της Ίστριας και το Κροατικό Κόμμα Συνταξιούχων. Ο συνασπισμός κέρδισε εύκολα τις εκλογές του 2011 και ο ίδιος ψηφίστηκε πρωθυπουργός της Κροατίας, αφότου το κοινοβούλιο ενέκρινε την κυβέρνησή του.
Η κυβέρνηση του Ζόραν Μιλάνοβιτς έθεσε ως κύριους στόχους την αναζωογόνηση της οικονομίας με την μεταρρύθμιση της διοίκησης και της γραφειοκρατίας, καθώς και τη μείωση του δημοσίου χρέους και την μεταρρύθμιση του φορολογικού κώδικα, καθώς και την επίβλεψη της διαδικασίας ένταξης της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο ίδιος έχει αυτοχαρακτηριστεί ως φιλελεύθερος και υποστηρίζει την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ.
Στις 5 Ιανουαρίου 2020 εξελέγη ως ο 5ος Πρόεδρος της Κροατίας, επικρατώντας με ποσοστό 52,6% της προέδρου Κολίντα Γκράμπαρ-Κιτάροβιτς, η οποία έλαβε γύρω στο 47,3% των ψήφων. Η ορκωμοσία του έγινε στις 18 Φεβρουαρίου 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κροατίας Κατηγορία:Πρόεδροι της Κροατίας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
1031
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1031 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Λέχοβον (Παράκτιο βοηθητικό)
Λέχοβον (Παράκτιο βοηθητικό) 24
Πρώην ‘F/T 24’. Πρώην ‘APC 73’. Εκτόπισμα : 160 ΤΝ – Ταχύτητα : 10 κόμβοι. – Οπλισμός : 2 πυροβόλα 20 χιλιοστών.
Ομοίου τύπου πλοία ‘Αγχίαλος’, 'Βελεστίνον', ‘Δίστομον’, ‘Ελασσών’, ‘Καλάβρυτα’ και ‘Λέχοβον’. Από το 1943 στο ελληνικό Ναυτικό. Εκποιήθηκε το 1964.
Κατηγορία:Ελληνικά βοηθητικά πλοία Κατηγορία:Ελληνικά πολεμικά πλοία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Αυτοκινητόδρομος 1 (Ιταλία)
thumb|right|100px|Το σήμα του αυτοκινητοδρόμου 1 thumb|right|200px|Ο χάρτης του αυτοκινητοδρόμου 1
Ο Αυτοκινητόδρομος 1 (ιταλικά: Autostrada A1) είναι ο μεγαλύτερος και σημαντικότερος αυτοκινητόδρομος στην Ιταλία. Συνδέει το Μιλάνο με τη Ρώμη και τη Νάπολη, μέσω Φλωρεντίας και Μπολόνια. Έχει μήκος 754 χιλιόμετρα και στο μεγαλύτερο μήκος του έχει έξι λωρίδες κυκλοφορίας, ενώ σε ορισμένα κάποια διευρύνεται σε 8 λωρίδες. Αποτελεί μέρος των ευρωπαϊκών οδών Ε35 και Ε45.
Ιστορικά
Οι εργασίες ξεκίνησαν το 1956 και ο αυτοκινητόδρομος ολοκληρώθηκε στις 4 Οκτωβρίου του 1964. Το έργο τόνωσε αισθητά την Ιταλική οικονομία, τόσο στις επιμέρους περιφέρειες όσο και στο σύνολο της επικράτειας. Αρχικά, Α1 ονομάστηκε το κομμάτι από το Μιλάνο μέχρι τη Ρώμη και το υπόλοιπο πήρε τον κωδικό Α2. Στη συνέχεια, ωστόσο, οι δύο οδικοί άξονες συγχωνεύτηκαν.
Φωτογραφίες
1
Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας
Ο Μπέλα Δ΄ (IV. Béla, 29 Νοεμβρίου 1206 - 3 Μαΐου 1270) ήταν βασιλιάς της Ουγγαρίας και της Κροατίας (1235-1270) από τη δυναστεία των Άρπαντ, γιος και διάδοχος του βασιλιά Ανδρέα Β΄ της Ουγγαρίας και της Γερτρούδης της Μερανίας. Η μητέρα του δολοφονήθηκε το 1213 από Ούγγρους ευγενείς. Ο πατέρας του απέτυχε να τιμωρήσει τους δολοφόνους και άφησε στον Μπέλα την πρωτοβουλία να το κάνει 30 χρόνια αργότερα. Ο Μπέλα νυμφεύτηκε (1218) τη Μαρία Λασκαρίνα, κόρη του Αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρου Α΄ Λάσκαρη και της Άννας Αγγελίνας.
Άσχημες περιπέτειες με τους Μογγόλους
To 1228, ο Μπέλα τράπηκε σε φυγή από το Μόχι, όταν επιτέθηκαν στην Ουγγαρία φυλές Κουμάνων, που με την σειρά τους τράπηκαν σε φυγή από τις Μογγολικές ορδές. Ο Μπέλα επιχείρησε συμμαχία με τους Κουμάνους, τους έδωσε άσυλο και αρραβώνιασε τον γιο και διάδοχό του Στέφανο, με την κόρη ενός Κουμάνου χάνου. Οι Κουμάνοι προσηλυτίστηκαν στον χριστιανισμό και βαπτίσθηκαν.
Ο Μπέλα προσπάθησε να εξυψώσει το βασιλικό κύρος ανακτώντας τα χαμένα εδάφη. Οι προσπάθειές του δημιούργησαν ένα μεγάλο κενό ανάμεσα στον ίδιο και τους ευγενείς, την ίδια εποχή που οι Μογγόλοι σάρωναν τα πάντα προχωρώντας δυτικότερα. Ο Μπέλα παρήγγειλε στους ευγενείς να κινητοποιηθούν και να αφήσουν τις προσωπικές έριδες, αλλά λίγοι τον άκουσαν. Ο Μπέλα έστειλε μηνύματα στον πάπα Γρηγόριο Θ΄ και στον Φρειδερίκο Β΄ της Γερμανίας, αλλά πάλι χωρίς ανταπόκριση. Οι Μογγόλοι συνέτριψαν τον στρατό του Μπέλα στην μάχη του Μόχι (1241). Ο σύμμαχος του Κούρθα δολοφονήθηκε από κακόπιστους Ούγγρους άρχοντες μόλις λίγο πριν την επίθεση.
Οι Μογγόλοι κυρίευαν Ουγγρικές πόλεις και χωριά σφάζοντας τον πληθυσμό, μέχρι που έφτασε το νέο τού θανάτου τού μεγάλου τους άρχοντα Οζεντέι Χαν. Τότε ως εκ θαύματος έφυγαν χωρίς να ενοχλήσουν τίποτα στην φυγή τους, αφήνοντας τον Μπέλα και το Ουγγρικό βασίλειο να επιζήσουν.
Μάχες για την αναδιοργάνωση του βασιλείου του
Ο Μπέλα άρχισε να περιφέρεται σε όλο το βασίλειο αναδιοργανώνοντας την άμυνά του και κτίζοντας κάστρα, ώστε να το προστατέψει από νέα Μογγολική επίθεση.
Τα έργα που έκανε σε όλη την χώρα και το πάθος του, τού έδωσαν τον τίτλο του "2ου ιδρυτή του βασιλείου". Ο Μπέλα ήθελε να κερδίσει το Δυτικό τμήμα της Ουγγαρίας, που είχε κυριευθεί από τον Φρειδερίκο Β΄ της Αυστρίας, σαν τιμή της βοήθειας που του παρείχε κατά των Μογγόλων, βοήθεια που δεν ήρθε ποτέ. Ο Μπέλα νίκησε τον Φρειδερίκο (1246), που σκοτώθηκε, αφού καταπατήθηκε από το άλογό του. Ο Μπέλα έκανε και μακροχρόνιο πόλεμο με τον Ότακαρ Β΄ της Βοημίας για να κερδίσει τον έλεγχο στην Αυστρία και στη Στυρία, αλλά τελικά ηττήθηκε στις 12 Ιουλίου 1260 στην μάχη του Κρέσενμπρουν. Στη συνέχεια κοίταξε να προστατέψει τα υπόλοιπα τμήματα του βασιλείου του, όπως τη Δαλματία, τη Βοσνία και τη Σερβία.
Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του αντιμετώπισε την επανάσταση τού γιου και διαδόχου του Στέφανου, που τον ανάγκασε να μοιράσει το βασίλειο του στα δύο, με τον Στέφανο να αντιστέκεται στην πολιτική του πατέρα του.
Οικογένεια
Με τον γάμο του με τη Μαρία Λασκαρίνα, κόρη του Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια, απέκτησε παιδιά:
Κατηγορία:Βασιλείς της Ουγγαρίας Κατηγορία:Βασιλείς της Κροατίας Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Κολλίνες Αρκαδίας
Οι Κολλίνες, πρώην Άνω Κολλίνες, είναι ορεινό χωριό του δήμου Τριπόλεως στο νομό Αρκαδίας, στην πρώην Επαρχία Μαντινείας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 780 μέτρα κι απέχει περίπου 40 χλμ από την Τρίπολη και την Σπάρτη. Βρίσκεται στα σύνορα των πρώην νομών Αρκαδίας και Λακωνίας και των όρεων του Ταΰγετου και Πάρνωνα χτισμένο στις παρυφές του Μαινάλου, συνορεύει με τα χωριά Αγία Βαρβάρα, Βλαχοκερασιά, Καλτεζές και Πελλάνα. Το χωριό έχει αγροτικό ιατρείο και είχε ταχυδρομείο και αστυνομικό σταθμό, ενώ γίνονται και δύο πανηγύρια, ένα στις 9 Μαΐου (του Αγίου Χριστοφόρου) και ένα στις 8 Σεπτεμβρίου (της Παναγίας).
Ιστορία
Κατά την αρχαιότητα η περιοχή ανήκε στην αρχαία Σκυρίτιδα, στην περιοχή έχουν βρεθεί τμήματα αρχαίας οδού μήκους 160 μέτρων και αγάλματίδια. Οι Κολλίνες άγνωστο ακριβώς πότε δημιουργήθηκε το χωριό, πιστεύεται ότι οι κάτοικοί του μετοίκησαν εδώ από τον κοντινό εγκαταλελειμμένο, κατά την Α΄ Τουρκοκρατία, οικισμό Κλειβίτσα. Πιστεύετι ότι οι πρώτοι κάτοικοι επέλεξαν την τοποθεσία λόγω του πυκνού δάσους και δυσπρόσιτου της περιοχής που με τους γύρω λόφους τους έκρυβε από τις επιθέσεις πειρατών κι άλλων λαών αλλά ευνοούσε και την κτηνοτροφία. Μία παράδοση αναφέρει ότι κτίστηκε στην Α΄ τουρκοκρατία κι μία άλλη, νωρίτερα, κατά την Φραγκοκρατία.
Κατά την τουρκοκρατία το χωριό βρισκόταν σε διάφορες διαμάχες με τα γειτονικά χωριά, συχνά έφταναν στον οθωμανό δικαστή, Καδής, που έφταναν και σε συμπλοκές. Κατά την Γερμανική κατοχή και το 1944 οι Γερμανοί έκαψαν το σχολείο και ογδόντα σπίτια για αντίποινα σε επίθεση ανταρτών, άλλα σαράντα διασώθηκαν μισοκαμένα.
Από κατοίκους των Κολλινών δημιουργήθηκαν οι Κάτω Κολλίνες, σήμερα Αγία Βαρβάρα.
Ονομασία
Υπάρχουν πολλές εκδοχές για την ονομασία των Κολλινών. Μία εκδοχή λέει ότι το όνομα προέρχεται από τους γηλόφους της περιοχής που οι Φράγκοι ονόμαζαν Κολλίνες. Άλλη εκδοχή λέει ότι το όνομα προέρχεται από τον πρώτο οικιστή που λεγόταν Κολλίνος, μάλιστα διασώζεται και το σπίτι του σήμερα ιδιοκτησίας άλλης οικογένειας. Τρίτη εκδοχή μιλάει για την Κολλίνα, σύζυγο του Νικολίνα όπου προέρχεται και το όνομα Κολλίνα, που ήταν η πρώτη κάτοικος του με τα παιδιά της όταν το χωριό της η Κλειβίτσα καταστράφηκε σε μία επιδρομή και σκοτώθηκε και ο άντρας της. Άλλη μία εκδοχή μας λέει ότι προέρχεται από το παλιό χωριό, την Κλειβίτσα, όπου αναφέρεται και σαν "Πόρτα Κολλίνα".
Διοικητική ιστορία
Κατά την τουρκοκρατία οι κάτοικοι έκλεγαν για έναν χρόνο δύο δημογέροντες διά βοής στον πλάτανο της πλατείας του χωριού. Διοικητικά ανήκαν στο Βιαλέτι του Μυστρά.
Μετά την απελευθέρωση και το 1835 οι Κολλίνες υπήχθησαν στον Νομό Αρκαδίας, στην επαρχία Μαντινείας και στον Δήμο Καλτεζούντος. Το 1914 όταν και καταργήθηκαν οι δήμοι έγινε ανεξάρτητη κοινότητα.
Εκπαίδευση
Κατά την τουρκοκρατία στο χωριό λειτουργούσε σχολείο με δάσκαλους ιερείς όπου φοιτούσαν και τα παιδιά των Κάτω Κολλίνων, άγνωστο από πότε λειτουργούσε, έχει διασωθεί κατάλογος των μαθητών του 1811. Κατά την επανάσταση διακόπηκε η λειτουργία του για λίγο καιρό για να λειτουργήσει πάλι επί Καποδίστρια σε εκκλησία του χωριού. Αργότερα λειτούργησε σχολαρχείο και κτίστηκε σχολείο όπου το 1944 το έκαψαν οι Γερμανοί.
Λαϊκή παράδοση
Στη λαϊκή παράδοση οι Κολλίνες (Άνω και Κάτω) είχαν στοιχειό που κάποτε έδωσε μάχη στον Ευρώτα με άλλα δύο γειτονικών χωριών και τα νίκησε.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1983
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1983 διεξήχθη στις 27 Φεβρουαρίου στο Τατόι. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Κασιανίδης του Γ.Σ. Παγκύπρια Λευκωσίας (απόσταση 12.000μ.), ενώ ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το πρωτάθλημα σε όλες τις κατηγορίες (ανδρών, νέων, εφήβων, παίδων). Αυτή ήταν η τελευταία χρονιά που Κύπριοι αθλητές και σωματεία συμμετείχαν στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1983 Κατηγορία:Δήμος Αχαρνών
Δάφνη Άρτας
Η Δάφνη είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Αρταίων με 30 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011). Ο οικισμός βρίσκεται σε υψόμετρο 441 μέτρων και απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 13 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Δάφνη υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Βλαχέρνας με έδρα την Γραμμενίτσα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, ο οικισμός εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων. Η Δάφνη μαζί με το Κορφοβούνι, τα Ρουμάνια, τον Δρυώνα και τον Έλατο αποτελούν την τοπική κοινότητα Κορφοβουνίου με συνολικό πληθυσμό 655 κατοίκους.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και εντάχθηκε στην κοινότητα Κορφοβουνίου. Το 1997 εντάχθηκε στο Δήμο Βλαχέρνας και το 2010 στο Δήμο Αρταίων.
Τοποθεσία και Πρόσβαση
Η Δάφνη γειτνιάζει με τους οικισμούς της τοπικής κοινότητας Κορφοβουνίου.
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 30 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 49 κατοίκους. Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δαφνη Αρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Νάνσυ Ρίγκαν
Η Νάνσυ Ντεϊβις Ρίγκαν (Nancy Davis Reagan, πραγματικό όνομα: Άννι Φράνσις Ρόμπινς, Anne Frances Robbins, 6 Ιουλίου 1921 - 6 Μαρτίου 2016) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός και σύζυγος του 40ού  προέδρου των Η.Π.Α, Ρόναλντ Ρήγκαν. Ήταν η Πρώτη Κυρία των Η.Π.Α από το  1981 έως το 1989.
Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Αφού οι γονείς της χώρισαν, έζησε στο Μέριλαντ με την θεία και τον θείο της για αρκετά χρόνια. Μετακόμισε στο Σικάγο όταν η μητέρα της ξανά παντρεύτηκε το 1929, και αργότερα πήρε το επώνυμο Ντέιβις απο τον πατριό της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Αμπντούλ Ραζαγκί Καμαρά
Ο Αμπντούλ Ραζαγκί Καμαρά είναι διεθνής ποδοσφαιριστής από τη Γουινέα, ο οποίος διαθέτει επίσης τη γαλλική εθνικότητα, γεννημένος στις 20 Φεβρουαρίου 1990 στο Μαμού (Γουνέα), και που αγωνίζεται στον ΠΑΟΚ υπό τη μορφή δανεικού από την ΦΚ Σοσό.
Βιογραφία
Ο Αμπντούλ Ραζαγκί Καμαρά ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την ομάδα της ΟΣ Φιβ, ομάδα της ομώνυμης συνοικίας της Λιλ. Έχοντας εντοπιστεί σε ηλικία 14 ετών από τη Σταντ Ρενναί, κλήθηκε στην Εθνική Γαλλίας U-17 στο τέλος της σεζόν 2006-2007. Συμμετέχοντας στην αποστολή της Γαλλίας που θα λάμβανε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο της αντίστοιχης ηλικιακής κατηγορίας, πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της διοργάνωσης στον πάγκο της ομάδας.
Αγωνίστηκε στον πρώτο του αγώνα για τη Λιγκ 1 στις 30 Μαΐου 2009 απέναντι στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Στις 3 Αυγούστου 2009, παραχωρήθηκε δανεικός για μια σεζόν στη Βαν ΟΚ και στις 18 Σεπτεμβρίου 2009 πέτυχε το πρώτο του τέρμα ως επαγγελματίας απέναντι στην Σατορού. Στις 9 Ιανουαρίου 2011, πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τα χρώματα της Σταντ Ρενναί, στον θεσμό του Κυπέλλου Γαλλίας, απέναντι στην ΑΣ Κάννες (7-0). Ο Καμαρά σημείωσε το έβδομο και τελευταίο τέρμα της αναμέτρησης.
Στις 30 Αυγούστου 2011, μεταγράφηκε στην ΦΚ Σοσό με την οποία και υπέγραψε συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών. Στα τέλη Ιανουαρίου του 2013, παραχωρήθηκε δανεικός με οψιόν αγοράς έως το τέλος της σεζόν στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης.
Τον Δεκέμβριο του 2011, ο Καμαρά κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Γουινέας για μια προετοιμασία ενόψει του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής του 2012 προτού κληθεί να συμμετάσχει σε αυτή τη διοργάνωση.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Γουινέα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαν ΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γουινέας Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18
Γ.Σ. Αμαρουσίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Το '''τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών του Γ.Σ. Αμαρουσίου''' είναι ελληνικό αθλητικό επαγγελματικό τμήμα του Γυμναστικού Συλλόγου Αμαρουσίου που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Αμαρουσίου, στην Αττική, με έδρα το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Αμαρουσίου, χωρητικότητας 1.350 θεατών, στη συνοικία του Αγίου Θωμά. Επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το κίτρινο και το μαύρο.
Ιστορική αναδρομή
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Αμαρουσίου ιδρύθηκε το 1950 και είναι το βασικό τμήμα του συλλόγου. Είναι ένας από τους πρώτους συμμετέχοντες στο ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ με πολύ καλές επιδόσεις ειδικά τις δεκαετία 1960 και 1970 όπου αγωνιζόταν και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Τα επόμενα χρόνια όμως (1981-1997) το Μαρούσι δεν είχε ανάλογη πορεία και αγωνιζόταν στην Α2 και τη Β Εθνική.
Το 1998 με προπονητή το Νίκο Παύλου το Μαρούσι επανήρθε στην Α1 και την πρώτη περίοδο (1998-1999) εξασφάλισε τη συμμετοχή του στο Κύπελλο Κόρατς, έχοντας ένα κράμα έμπειρων και νέων παικτών με προπονητή τον Κώστα Πετρόπουλο και ηγέτες τους Τζον Κόρφα, Πιτ Παπαχρόνη, Έρικ Μικ, Χένρυ Τέρνερ.
Την περίοδο 1999-2000 τη θέση προπονητή ανέλαβε ο Βαγγέλης Αλεξανδρής και η ανοδική πορεία συνεχίστηκε με την κατάκτηση της τρίτης θέσης στο φάιναλ φορ του κυπέλλου Ελλάδας.
Η μεγαλύτερη στιγμή της ιστορίας του Αμαρουσίου ήρθε το 2001 όταν με το Βαγγέλη Αλεξανδρή προπονητή και τους Τζίμι Ολιβερ, Ασράφ Αμάγια, Βασίλι Ευθύμοφ, Γιώργο Μασλαρινό, Σωτήρη Νικολαϊδη, Δημήτρη Μαρμαρινό, Αλέξη Φαλέκα, Βαγγέλη Βουρτζούμη, Δημήτρη Καραπλή κατέκτησε το Κύπελλο Σαπόρτα νικώντας τη γαλλική Σαλόν στον τελικό της Βαρσοβίας.
Την ίδια επιτυχία λίγο έλειψε να επαναλάβει τη σεζόν 2001-2002 όταν έφτασε στα ημιτελικά του κυπέλλου Κόρατς, ενώ στην Ελλάδα αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου.
Τη σεζόν 2002-2003 με τον Παναγιώτη Γιαννάκη στον πάγκο έκανε ρεκόρ νικών (14).
Τη σεζόν 2003-2004 και πάλι με τον Παναγιώτη Γιαννάκη στον πάγκο και ρεκόρ 21-5 κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα και έχασε στον τελικό της FIBA Europe League από την Ούνιξ Καζάν. Την περίοδο 2004-05 το Μαρούσι τερμάτισε στην 2η θέση της κανονικής διάρκειας με ρεκόρ 19-7 έχοντας τον Παναγιώτη Γιαννάκη στον πάγκο και τον Βασίλη Σπανούλη ηγέτη της ομάδας. Στα play-off έχασε από την ΑΕΚ με 3-1 χάνοντας το πλεονέκτημα έδρας με 73-74 στον πρώτο αγώνα. Στον μικρό τελικό αντιμετώπισε τον Πανιώνιο όπου έχασε πάλι με 3-1. Στο τέλος της χρονιάς ο Σπανούλης υπέγραψε στον Παναθηναϊκό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1950
Μιχάλης Σταφυλάς
Βίος
Γεννήθηκε στη Γρανίτσα Ευρυτανίας το 1920. Η πρώτη του εμπειρία με τα γράμματα ήταν πικρή, αφού πρωτοσέλιδο άρθρο του που δημοσιεύτηκε στην καθημερινή εφημερίδα της Αθήνας «Πατρίς» (19-7-1936), λίγες μέρες αργότερα θεωρήθηκε επαναστατικό από τη δικτατορία του Μεταξά (4ης Αυγούστου), με αποτέλεσμα να αποβληθεί από το Γυμνάσιο Καρπενησίου αρχικά και του Αγρινίου στη συνέχεια. Γράφτηκε στη Νομική Σχολή την οποία εγκατέλειψε παίρνοντας μέρος στην Εθνική Αντίσταση.
Σταδιοδρόμησε ως υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνιών, απολύθηκε από την δικτατορία της 21ης Απριλίου 1967 και τελικά συνταξιοδοτήθηκε με το βαθμό του διευθυντή. Από το 1981 εκλέγεται διοικητικός σύμβουλος του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών και κατόπιν της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών. Θήτευσε Aντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Λογοτεχνίας - A.I.C.L., Paris και μέλος του ΠΕΝ. Βιογραφείται σε ελληνικές και ξένες εγκυκλοπαίδειες. Έχει λάβει μέρος σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια και έχει δώσει εκατοντάδες ομιλίες. Κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.