cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σχέσεις Ελλάδας-Σερβίας
19ος αιώνας
Κατά την Πρώτη σερβική Εξέγερση (1804-15), οι Σέρβοι επαναστάτες ενώθηκαν με Έλληνες και Βλάχους, με αξιοσημείωτα παραδείγματα το μαχητή Γεωργάκη Ολύμπιο, το διπλωμάτη Πέτρο Ίτσκο, το γραμματέα Ναούμ Καρνάρα, το μαχητή Κόντα Μπίμπα και άλλοι. Ο γνωστός αρματολός Νικοτσάρας (1774-1807) σχεδίαζε να διασχίσει τον Όλυμπο για να ενταχθεί στους Σέρβους αντάρτες. Η στρατιωτική συνεργασία μεταξύ των δύο εθνών ήταν σφυρηλατημένη στις ημιαυτόνομες Παραδουνάβιες Ηγεμονίες, οι οποίες κυβερνιόταν ως επί το πλείστον από Φαναριώτες βοϊβόδες. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η επικοινωνία και η συνεργασία μεταξύ των Σέρβων και των Ελλήνων από την ηπειρωτική Ελλάδα είχε ήδη καθιερωθεί από νωρίς. Για παράδειγμα, το 1806 ο Γάλλος πρόξενος στη Θεσσαλονίκη, ανέφερε ότι "οι Τούρκοι είναι έξαλλοι με τους Έλληνες λόγω της επικοινωνίας με τους Σέρβους". Έχει αναφερθεί ότι πολλοί Σλάβοι και Έλληνες αγρότες συνελήφθησαν με την κατηγορία ότι στήριζαν τους Σέρβους αντάρτες. ΟΙ κλέφτες και αρματολοί ενθαρρύνονταν από τους Σέρβους αντάρτες και τις ρωσικές ενέργειες. Οι Σέρβοι αντάρτες ήταν σημαντικοί σύμμαχοι των Ελλήνων, μετά την κατάπνιξη της Πρώτης Εξέγερσης, ο Kαραγιώργης Πέτροβιτς κατέφυγε στη Βεσσαραβία, όπου εντάχθηκε στο ελληνικό εθνικό απελευθερωτικό κίνημα Φιλική Εταιρεία ως ενεργό μέλος. Οι Έλληνες ήθελαν να χρησιμοποιήσουν τα σερβικά εδάφη για να ξεκινήσουν την εξέγερση από εκεί. Ο Μίλος Ομπρένοβιτς, ο ηγέτης της Δεύτερης Σερβική Εξέγερση ς (1815-1817) ήταν πλήρως συνεργάσιμος. Ο πρώτος ιστορικός της Σερβικής Επανάστασης ήταν Έλληνας, ο Τριαντάφυλλος Δούκας. Πολλοί Σέρβοι εντάχθηκαν στην Ελληνική Επανάσταση (1821-1829), όπως ο Χαντζί-Προντάν και Βάσος Μαυροβουνιώτης.
Ο Δημήτριος Καρατάσος επεδίωξε να ιδρύσει μία ελληνοσερβική συμμαχία το 1861, ταξιδεύοντας στο Βελιγράδι, αλλά πέθανε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Ο Έλληνας βετεράνος και ιστορικός Λάμπρος Κουτσονίκας ονειρευόταν μια ελληνοσερβική ομοσπονδία (1863).
Βαλκανικοί Πόλεμοι
μικρογραφία|Πλάκα μνήμης του [[Ρήγας Φεραίος|Ρήγα Φεραίου μπροστά από τον Πύργο Νεμπόισα στο Βελιγράδι.]] Στον Πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο του 1912-1913, η Ελλάδα, η Σερβία, το Μαυροβούνιο και η Βουλγαρία (Βαλκανικός Συνασπισμός) νίκησαν την Οθωμανική Αυτοκρατορία και χώρισαν τη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας μεταξύ τους. Κατά τη διάρκεια αυτού του πολέμου, τα αρχικά σχέδια της συμμαχίας άλλαξαν από την πίεση των Ευρωπαϊκών Δυνάμεων. Το μεγαλύτερο σε έκταση έδαφος που είχε αρχικά διατεθεί στην Ελλάδα πήγε στη Βουλγαρία. Ο ελληνικός στρατός εκστράτευσε περισσότερο δυτικά από ότι είχε αρχικά σχεδιαστεί και προσάρτησε έδαφος που διατέθηκε στη Σερβία.
Τον Ιούνιο του 1913, η Σερβία και η Ελλάδα υπέγραψαν μια αμυντική συμφωνία αντιτιθέμενη στους επεκτατικούς στόχους της Βουλγαρίας. Τελικά στις 16 Ιουνίου του ίδιου έτους, η Βουλγαρία επιτέθηκε στις δύο χώρες. Έχοντας υποστεί αποφασιστική ήττα από τους Έλληνες στη μάχη Κιλκίς-Λαχανά και από τους Σέρβους στη Μπρεγκάλνιτσα, η Βουλγαρία υποχώρησε σε αμυντικές θέσεις μέχρι τη Ρουμανία. Η Ελλάδα και η Σερβία αναδείχθηκαν ως νικητές έχοντας με επιτυχία πολεμήσει δίπλα δίπλα.
αριστερά|μικρογραφία|Σέρβοι στην Κέρκυρα 1916-1918
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
μικρογραφία|Σερβικό Μουσείο στην [[Κέρκυρα (πόλη)|Κέρκυρα.]] Κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου το 1941, όταν ο Χίτλερ απαίτησε πέρασμα από το Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας για να επιτεθεί στην Ελλάδα, η αντιβασιλεία του πρίγκιπα Παύλου της Γιουγκοσλαβίας επιχείρησε να κατευνάσει τον Χίτλερ προσφέροντας ένα σύμφωνο μη-επίθεσης, αλλά, τελικά, υπογράφηκε η Τριμερής συμφωνία που θα επέτρεπε το γερμανικό πέρασμα. Σε αντάλλαγμα η πόλη της Θεσσαλονίκης είχε υποσχεθεί στη Γιουγκοσλαβία. Δύο μέρες αργότερα ο στρατός ανέτρεψε το καθεστώς με τη λαϊκή υποστήριξη τόσο του σερβικού λαού όσο και των Βρετανών. Αν και μπορεί να υποστηριχθεί ότι αυτό προκλήθηκε περισσότερο εξαιτίας των αντιγερμανικών αισθημάτων των Σέρβων παρά λόγω της αγάπης για την Ελλάδα είναι σίγουρα δεδομένο ότι ο σερβικός λαός θυμόταν ακόμα την απάντηση του Βενιζέλου στην πρόταση της Βιέννης να επιτεθεί η Ελλάδα και να εισβάλει στη Σερβία δύο δεκαετίες νωρίτερα. Παρά το γεγονός ότι η νέα Γιουγκοσλαβική κυβέρνηση προσπαθούσε να κατευνάσει τον Χίτλερ με ουδετερότητα και υποσχέσεις για την τήρηση των προηγούμενων συμφωνιών, ο σερβικός λαός ήταν ενθουσιώδης καταγγέλλοντας το Τριμερές Σύμφωνο και Σέρβοι παρέλασαν στους δρόμους του Βελιγραδίου φωνάζοντας συνθήματα όπως "Καλύτερα Πόλεμος παρά Σύμφωνο".
Πόλεμοι της Γιουγκοσλαβίας (Βοσνία-Ερζεγοβίνη)
Στα μέσα του 1992 ο ΟΗΕ αντέδρασε στη σερβική επίθεση στη Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης κηρύσσοντας πλήρες εμπάργκο στις εμπορικές συναλλαγές με τη Σερβία από όλα τα κράτη-έθνη. Η Σερβία ήταν για την Ελλάδα ένας σημαντικός εμπορικός εταίρος με ισχυρούς θρησκευτικούς και ιστορικούς δεσμούς και αρχικά είχε υποστηρίξει την ελληνική θέση για το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά το 1994 η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποστήριξε τη σερβική θέση. Στις αρχές του 1994 η Ελλάδα καταδίκασε την επέμβαση του ΝΑΤΟ, αρνήθηκε τη χρήση των νατοϊκών βάσεων στην Πρέβεζα για τέτοιες επιθέσεις και δεν απέστειλε ελληνικά στρατεύματα στην ειρηνευτική αποστολή του ΟΗΕ στη Βοσνία. Η Ελλάδα ήταν σε θέση διαμετρικά αντίθετη από την Τουρκία, η οποία υποστήριξε την κυβέρνηση της Βοσνίας.
Πόλεμοι της Γιουγκοσλαβίας (Κοσσυφοπέδιο)
Όταν το ΝΑΤΟ βομβάρδισε την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας προκλήθηκε έντονη αντίδραση στην Ελλάδα. Ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης απαίτησε να αναζητηθεί μια πολιτική λύση στη σύγκρουση του Κοσσυφοπεδίου και αρνήθηκε να συμμετάσχει σε επιδρομές εναντίον της Γιουγκοσλαβίας.
Πολλές έρευνες διεξήχθησαν και μία από αυτές αποκάλυψε ότι το 99.5% του ελληνικού πληθυσμού ήταν εντελώς αντίθετο με τη βομβιστική επίθεση με το 85% να πιστεύει ότι τα κίνητρα του ΝΑΤΟ ήταν στρατηγικά και όχι ανθρωπιστικά. Το 69% ήθελε ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον να δικαστεί για εγκλήματα πολέμου, ενώ το 52% ήταν αντίθετοι με την είσοδο των Αλβανών Κοσοβάρων προσφύγων στην Ελλάδα. Μια άλλη δημοσκόπηση έλεγε ότι το 94% των Ελλήνων αποδοκίμαζε τον βομβαρδισμό.
Σέρβοι στην Ελλάδα
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 5.200 Σέρβοι έχουν ελληνική υπηκοότητα. Εκτιμάται επίσης ότι περισσότεροι από 15.000 Σέρβοι ζουν στην Ελλάδα. Ανάμεσα σε αυτούς είναι και οι εξέχοντες αθλητές Πέτζα Στογιάκοβιτς και Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς.
Ανθρωπισμός
Μετά το ξέσπασμα του πολέμου στα Βαλκάνια οι Σέρβοι έλαβαν σημαντική ανθρωπιστική βοήθεια από την Ελλάδα και την Κύπρο, όπως επίσης και από τις Εκκλησίες της Ελλάδος και της Κύπρου στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Η πλειονότητα των ενισχύσεων είχε στόχο να βοηθήσει τους Σέρβους της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας που υπέφερε ως αποτέλεσμα του πολέμου εκεί.
Βοήθεια προς τους Σέρβους στην Κροατία
Στις 7 Αυγούστου 1995 ο Υπουργός Άμυνας Γεράσιμος Αρσένης ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να στείλει ανθρωπιστική βοήθεια με φάρμακα, τρόφιμα και ρούχα για τους Σέρβους πρόσφυγες στην Κράινα. Τα δύο πρώτα αεροπλάνα έφυγαν στις 8 Αυγούστου.
μικρογραφία|Φωτιά στην [[Αθήνα, 2007]]
Σερβική βοήθεια κατά τη διάρκεια των ελληνικών δασικών πυρκαγιών του 2007
Μετά τις ελληνικές δασικές πυρκαγιές του 2007 η Σερβία έστειλε έξι πυροσβεστικά αεροπλάνα M-18 Dromader και ένα Antonov An-2, 6 πυροσβεστικά οχήματα παντός εδάφους, 55 πυροσβέστες και έθεσε εξειδικευμένες στρατιωτικές μονάδες σε επιφυλακή σε περίπτωση που χρειαζόταν βοήθεια ο ελληνικός στρατός. Σύμφωνα με τον βοηθό υπουργό Εσωτερικών Pedrag Maric, πάνω από 300 πυροσβέστες ενδιαφέρθηκαν να έρθουν στην Ελλάδα σε λιγότερο από μια ώρα.
Διμερείς σχέσεις
Οι ελληνοσερβικές σχέσεις είναι παραδοσιακά εξαιρετικά φιλικές λόγω πολιτιστικών και ιστορικών παραγόντων. Η Ελλάδα είναι κορυφαίος επενδυτής στη σερβική οικονομία και κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία η Ελλάδα εξέφρασε ανοιχτά την αποδοκιμασία της και οι δημοσκοπήσεις αποκάλυψαν ότι το 94% του ελληνικού πληθυσμού ήταν εντελώς αντίθετο με την επίθεση.
Μετά τη διάλυση της κρατικής ένωσης της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, η Σερβία κληρονόμησε τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της ένωσης και το υφιστάμενο διμερές συμβατικό πλαίσιο με την Ελλάδα. Υπάρχουν τακτικές επισκέψεις σε υψηλό επίπεδο μεταξύ των δύο χωρών. Η υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη επισκέφθηκε το Βελιγράδι στις 20 Απριλίου 2007 και ο υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας Βουκ Γέρεμιτς επισκέφθηκε λίγο αργότερα την Αθήνα.
Η Σερβία έχει πρεσβεία στην Αθήνα και γενικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη, ενώ η Ελλάδα έχει πρεσβεία στο Βελιγράδι, γενικό προξενείο στη Νις και σύνδεσμο-γραφείο στην Πρίστινα*. Η Σερβία διατηρεί επίσης επίτιμο προξενείο και ένα μουσείο-μνημείο στην Κέρκυρα.
μικρογραφία|250px|Ο [[Γιώργος Α. Παπανδρέου|Γιώργος Παπανδρέου και ο Μπόρις Τάντιτς το 2010 στο Βελιγράδι.]]
Η ελληνική θέση για τη Σερβία στην Ευρωπαϊκή Ένωση
μικρογραφία|250px|Σερβική διπλωματική διάσκεψη του 2010 με τον [[Γιώργος Α. Παπανδρέου|Γιώργο Παπανδρέου. Η κυβέρνηση της Σερβίας έχει θέσει ως στόχο την ένταξη στην ΕΕ.]] Τον Ιούνιο του 2008 ο πρέσβης της Ελλάδας στη Σερβία Χρήστος Παναγόπουλος είπε ότι η Ελλάδα στηρίζει με συνέπεια την ανάπτυξη της Σερβίας και θέλει να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωση ς. Δήλωσε ότι η επιθυμία της πολιτικής ηγεσίας της Ελλάδας είναι η Σερβία να γίνει μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, και ότι η Ελλάδα πιστεύει ότι είναι το καλύτερο για τη Σερβία και για την περιφερειακή σταθερότητα. Σύμφωνα με τον Παναγόπουλο.
Αδελφικές πόλεις
Μερικές από τις αδελφικές πόλεις μεταξύ της Σερβίας και της Ελλάδας είναι οι εξής:
Πολιτισμικοί δεσμοί
Η Ελλάδα και η Σερβία μοιράζονται μια κοινή Βυζαντινή κληρονομιά και είναι ακόλουθοι της Ορθόδοξης Χριστιανικής θρησκείας. Αναγνωρίζοντας αυτή την πολιτιστική κληρονομιά, ο πρώην αντιπρόεδρος της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας, Ντράγκαν Ντράγκιτς, δήλωσε ότι οι ρίζες των Σέρβων απορρέουν από τον ελληνικό πολιτισμό και ότι οι δύο λαοί συνδέονται μέσω της Ορθοδοξίας. Ορισμένοι Έλληνες πολιτικοί έχουν εκφράσει παρόμοιες απόψεις.
Εκκλησιαστικές σχέσεις
Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία έχει άριστες σχέσεις με τη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία. Η Εκκλησία της Ελλάδος έχει υποστηρίξει τις σερβικές θέσεις για το θέμα της απόσχισης του Μαυροβουνίου από την Ομοσπονδία. Επίσης η Εκκλησία της Ελλάδος δεν αναγνωρίζει την αυτοκεφαλία της αυτοαποκαλούμενης Μακεδονικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και τη θεωρεί μέρος της σερβικής Εκκλησίας.
Τουρισμός
Η Ελλάδα είναι μία από τις κορυφαίες χώρες που προτιμούν οι Σέρβοι για τουρισμό. Η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη και η Χαλκιδική είναι παραδοσιακά δημοφιλείς προορισμοί για τους Σέρβους, ενώ τουριστικές πτήσεις τσάρτερ από το Βελιγράδι έχουν προορισμό το Ηράκλειο, την Κω, τη Ζάκυνθο και άλλους λιγότερο γνωστούς προορισμούς.
Υπολογίζεται ότι περίπου 350.000 Σέρβοι πολίτες επισκέφθηκαν την Ελλάδα το 2008, ενώ το 2009 ο αριθμός αυτός αυξήθηκε στους 432.000. Πολλοί Σέρβοι επισκέπτονται την Ελλάδα για τη σημαντική σερβική κληρονομιά της χώρας, καθώς υπάρχουν μερικά γνωστά πολιτιστικά και θρησκευτικά μνημεία, όπως η μονή Χιλανδαρίου στο Άγιο Όρος, το νεκροταφείο του Ζέιτενλικ στη Θεσσαλονίκη και το νησί της Κέρκυρας.
right|μικρογραφία|250px|[[Γκράφιτι με το έμβλημα του Ολυμπιακού στο Βελιγράδι, Σερβία.]]
Αθλητισμός
Η Σερβία και η Ελλάδα μοιράζονται μια κοινή ποδοσφαιρική και μπασκετική ιστορία. Στη Σερβία η ελληνική Superleague είναι αρκετά γνωστή λόγω των Σέρβων που αγωνίζονται στην Ελλάδα. Ο πρώτος σημαντικός Σέρβος παίκτης στην Ελλάδα ήταν ο Borivoje Đorđević που εκπροσώπησε τον Παναθηναϊκό στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Αναμφισβήτητα γνωστός είναι και ο Πρένταγκ Τζόρτζεβιτς (χαϊδευτικά: Τζόλε) που αναδείχθηκε με τη φανέλα του Ολυμπιακού, όπως επίσης και ο Βλάνταν Ίβιτς που έκανε λαμπρή καριέρα με τον ΠΑΟΚ, τον Άρη και την ΑΕΚ.
Οπαδοί Συλλόγων
Πολλοί οπαδοί ελληνικών και σερβικών σωματείων έχουν άριστες σχέσεις μεταξύ τους. Τα δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι ιδιαίτερες σχέσεις της σερβικής Παρτιζάν Βελιγραδίου και του ΠΑΟΚ, καθώς και του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου και του Ολυμπιακού.
Οι κύριοι υποστηρικτές του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου είναι οι Delije Ultras, ενώ του Ολυμπιακού η θύρα 7 και το σλόγκαν τους είναι "Θύρα 7 - DELIJE: Ορθόδοξα Αδέρφια". Κύριοι υποστηρικτές της Παρτιζάν Βελιγραδίου είναι οι Grobari Ultras, ενώ του ΠΑΟΚ η Θύρα 4 και το σλόγκαν τους είναι "Μαύρο και λευκό. Ίδιο χρώμα - ίδια θρησκεία" (исте боје - иста вера).
Παραπομπές
Σερβια Ελλάδα
Χάρης Μαμουλάκης
Ο Χαράλαμπος (Χάρης) Μαμουλάκης (γενν. 19 Μαΐου 1976 στο Ηράκλειο Κρήτης) είναι Έλληνας πολιτικός, εκλεγμένος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και πολιτικός μηχανικός.
Βιογραφικά Στοιχεία
Είναι διπλωματούχος Πολιτικός Μηχανικός με Master στη Διοίκηση και Διαχείριση Έργων.
Εξελέγη πρώτος στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ στο Νομό Ηρακλείου στις βουλευτικές εκλογές 2019, συγκεντρώνοντας 23.253 ψήφους όπως επίσης 1ος και στις εκλογές Μαίου του 2023 με 12.753 ψήφους.
Εξελέγη πρώτη φορά στις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές του 2014. Έχει διατελέσει Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών Δήμου Ηρακλείου (2014 - 2016), Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος Δήμου Ηρακλείου (2016 - 2019), Πρόεδρος του Ενιαίου Συνδέσμου Διαχείρισης Απορριμμάτων Κρήτης (2016 - 2019) καθώς και μέλος του ελεγκτικού κλιμακίου της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κρήτης (2014 - 2019).
Είναι πρωταθλητής Ελλάδας Α' Εθνικής στο σκάκι (Διασυλλογικό Πρωτάθλημα 1992 & 1993 με τον Ο.Α.Α. Ηρακλείου) και Πρόεδρος του Ναυταθλητικού Ομίλου Γαζίου Κρήτης.
Οικογένεια και προσωπική ζωή
Ο Χάρης Μαμουλάκης είναι παντρεμένος με την Κάλλια Γαρεφαλάκη και πολύτεκνος, πατέρας 4 παιδιών.
Εκπαίδευση
Είναι διπλωματούχος πολιτικός μηχανικός (BEng, MSc), με μεταπτυχιακές σπουδές στη Διοίκηση και Διαχείριση Έργων από London South Bank University, Κάτοχος Ανώτατου Εθνικού Διπλώματος Πολιτικού Μηχανικού από το Portsmouth University (BEng) και απόφοιτος του Πειραματικού Λυκείου Ηρακλείου. Από το 2001 έως και σήμερα εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα, στην κατηγορία των μελετών, των κατασκευών και του τουρισμού.
Μιλάει τέσσερις γλώσσες, Ελληνικά, Αγγλικά, Γερμανικά και Τούρκικα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ
Τανζού Τσολάκ
Ο Τανζού Τσολάκ (τουρκικά: Tanju Çolak, γεννήθηκε 10 Νοεμβρίου 1963) είναι Τούρκος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Τη σεζόν 1987–88 ήταν πρώτος σκόρερ των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων (Χρυσό Παπούτσι) με 39 γκολ, ενώ μία ακόμα φορά ήταν δεύτερος και μία τρίτος.
Βιογραφία
Ξεκίνησε αγωνιζόμενος με την ομάδα νέων της Σαμψούντα. Από εκεί πήγε στη Σαμσουνσπόρ το 1981, όπου ήταν πρώτος σκόρερ και τις δύο σεζόν πρωταθλήματος 1985–86 και 1986–87. Το 1985–86 ήταν τρίτος σκόρερ στην Ευρώπη με 33 γκολ. Μετακόμισε στη Γαλατασαράι στο τέλος της σεζόν 1986–87. Ήταν ο πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη (Χρυσό Παπούτσι) με 39 γκολ τη σεζόν 1987–88. Είναι ο μοναδικός Τούρκος ποδοσφαιριστής μέχρι σήμερα που έχει κερδίσει αυτό το βραβείο, ενώ η επίδοσή του είναι ρεκόρ όλων των εποχών στην Τουρκία. Την ίδια χρονιά ήταν και πρώτος σκόρερ του κόσμου. Ήταν πρώτος σκόρερ τις χρονιές 1990–91 (δεύτερος στην Ευρώπη με 31 γκολ ) και 1991–92 και πήρε μεταγραφή στη Φενέρμπαχτσε στο τέλος της σεζόν. Στις 6 Δεκεμβρίου 1992 στον αγώνα της Φενέρμπαχτσε με την Καρσίγιακα (7–1) σημείωσε 6 γκολ, ρεκόρ στην ιστορία του πρωταθλήματος που παραμένει.
Σημείωσε συνολικά 240 γκολ του και έφτασε στον τίτλο του πρώτου σκόρερ της ιστορίας του τουρκικού πρωταθλήματος πρώτης κατηγορίας καταρρίπτοντας το ρεκόρ του Μετίν Οκτάι και μάλιστα μόνο σε εννέα σεζόν, μεταξύ 1982–83 και 1985–93. Το ρεκόρ του καταρρίφθηκε από τον Χακάν Σουκούρ το 2007–08. Η IFFHS τον επέλεξε στους θρύλους της.
Αγωνίστηκε για την εθνική ομάδα της Τουρκίας, όπου συμμετείχε 31 φορές, σημειώνοντας 9 γκολ.
Τίτλοι και διακρίσεις
Γαλατασαράι
Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμσουνσπόρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιστάνμπουλσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Παπουτσιού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Έλενα Λάτσκοβα
Η Έλενα Λάτσκοβα (το γένος Ντοκτόροβα, γνωστή και ως Ιλόνα Λάτσκοβα, 22 Μαρτίου 1921 - 1 Ιανουαρίου 2003) ήταν Σλοβάκα Ρωμά συγγραφέας και θεατρική συγγραφέας, συγγραφέας λογοτεχνίας για παιδιά και νέους Ρομά.
Ζωή και έργα
Η Έλενα Λάτσκοβα γεννήθηκε στο Βέλκυ Σαρίς, το πρώτο από τα πέντε παιδιά του Ρομά Μικουλάς Ντοκτόρ και μίας Πολωνής μητέρας. Ενδιαφέρθηκε για τη λογοτεχνία από την παιδική ηλικία και άρχισε να γράφει σε ηλικία 14 ετών. Το ποίημά της Λονδίνο - Παρίσι - Βέλκυ Σαρίς μεταδόθηκε στο ραδιόφωνο. Αφού φοίτησε στο δημοτικό σχολείο, η Έλενα Λάτσκοβα συνέχισε την εκπαίδευσή της στην κοντινή πόλη Πρέσοφ από το 1932 έως το 1935. Το 1939 έγραψε το πρώτο της θεατρικό έργο με τίτλο The Transplanted Flower (Το μεταμοσχευμένο λολούδι), το οποίο, ωστόσο, δεν επετράπει να ανέβει. Παντρεύτηκε τον Γιόζεφ Λάκο, με τον οποία είχε έξι παιδιά, δύο από τα οποία πέθαναν κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Οι εμπειρίες της στον πόλεμο είναι από τα κεντρικά θέματα των έργων της. Το 1948 έγραψε το θεατρικό έργο Horiaci cigánsky tábor (A Burning Gypsy Camp), για το οποίο έκανε πρόβες με ανθρώπους από τον οικισμό όπου ζούσε εκείνη την εποχή. Αφού πήρε δημοσιότητα, οι ηθοποιοί κλήθηκαν από το Υπουργείο Κοινωνικών Υποθέσεων στην Πράγα για να παίξουν το έργο στις παραμεθόριες περιοχές της Τσεχικής περιοχής, στις οποίες πολλοί Ρομά είχαν επανεγκατασταθεί από τη Σλοβακία. Το 1951, η Έλενα Λάτσκοβα ξεκίνησε τη δουλειά της στην Περιφερειακή Λαϊκή Επιτροπή, όπου φρόντιζε τους Ρομά.
Το 1960 άρχισε να εργάζεται στον Περιφερειακό Παιδαγωγικό Οίκο στο Κόσιτσε. Το 1964, ενώ εργαζόταν στη Σχολή Εκπαίδευσης και Δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα, αποφοίτησε ως η επίσημα πρώτη καθηγήτρια Ρόμνι στη Σλοβακία το 1970 σε ηλικία 49 ετών και έγινε συνιδρύτρια του Πολιτιστικού Συλλόγου Τσιγγάνων Ρομά στο Πρέσοφ. Μετά την αποφοίτησή της, εργάστηκε για δύο χρόνια ως δασκάλα και κοινωνική λειτουργός στο Ούστι ναντ Λάμπεμ, τότε ως κοινωνική επιμελήτρια στην ανατολική Σλοβακία.
Από το 1976 έως το 1980 εργάστηκε στο Λεμεζάν ως βιβλιοθηκάριος και συγγραφέας ραδιοφωνικών θεατρικών έργων.
Μετά το 1989, η Λάτσκοβα έγινε πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Τσιγγάνων Ρομά και ήταν εκδότριατου περιοδικού Romano ľil. Το 1993, η Έλενα Λάτσκοβα έγινε μέλος της Ένωσης Σλοβάκων Συγγραφέων. Για τη συμβολή της στην ανάπτυξη της πολιτιστικής-κοινωνικής ζωής των Ρομά στη Σλοβακία, με την ευκαιρία της 9ης επετείου του Συντάγματος της Σλοβακικής Δημοκρατίας το 2001, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ρούντολφ Σούστερ της απένειμε τον βαθμό ΙΙΙ του Τάγματος ofudovít-Štúr. Με την ευκαιρία των 80ων γενεθλίων της, της απονεμήθηκε το Μετάλλιο Μνήμης Chatam Sofer για τις υπηρεσίες της στην τεκμηρίωση των συνεπειών του Ολοκαυτώματος των Ρομά.
Θάνατος
Η Έλενα Λάτσκοβα πέθανε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς το 2003 σε ηλικία 82 ετών σε ένα γηροκομείο στο Κόσιτσε, όπου είχε περάσει τα τελευταία χρόνια της ζωής της. Στο τελευταίο ταξίδι της το Σάββατο, 4 Ιανουαρίου 2003, συνοδεύτηκε από περισσότερα από 200 άτομα, και ανάμεσα στα πένθιμα μπουκέτα ήταν ένα από τον Πρόεδρο της Σλοβακίας Ρούντολφ Σούστερ.
Εργα
Πηγές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβάκοι συγγραφείς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σιγισμούνδος Κεστουτάιτις
O Σιγισμούνδος γιος τού Κεστούτις (λιθουαν.: Žygimantas Kęstutaitis, 1365 - 20 Μαρτίου 1440) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν μέγας δούκας της Λιθουανίας (1432-40).
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Κεστούτις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Μπιρουτέ. Βαπτίστηκε Σιγισμούνδος· δεν γνωρίζουμε το παγανιστικό πρότερο όνομά του.
Το 1382 απεβίωσε ο πατέρας του και ο εξάδελφός του Γιαγκιέλον τον φυλάκισε. Βαπτίστηκε καθολικός το 1383. Το επόμενο έτος δραπέτευσε και ακολούθησε τον αδελφό του Βυτάουτας. Αυτός συμμάχησε με τους Τεύτονες Ιππότες για δεύτερη φορά για να πολεμήσει τον Σκιργκάιλα, αδελφό τού Γιαγκέλον. Ο Σιγισμούνδος δόθηκε ως όμηρος στους Τεύτονες Ιππότες μαζί με την οικογένειά του το διάστημα 1389-98. Έγινε δούκας τού Ναβαχρουντάκ (1390-1440) και τού Στέρομπουντ από το 1406. Συμμετείχε στις μάχες τού Βόρσκλα και τού Γκρούνβαλτ. Όταν απεβίωσε ο Βυτάουτας, υποστήριξε τον Σβιτριγκάιλα, αδελφό τού Γιαγκέλον, στη διαμάχη του με την Πολωνία· αργότερα όμως πείστηκε από τους ευγενείς να συνωμοτήσει εναντίον του.
Το 1432 έγινε μέγας δούκας της Λιθουανίας. Υπέγραψε την Ένωση του Γκρόντνο με τον Γιαγκιέλον και παραχώρησε μερικά εδάφη της Βολυνίας και της Ποδολίας στην Πολωνία. Όμως ο Σβιτριγκάιλα είχε ακόμη την υποστήριξη πολλών Ορθοδόξων ευγενών και για να εξσφαλίσει την υποστήριξή τους, εξέδωσε το 1434 προνόμια, εξισώνοντας τα δικαιώματα των Ορθοδόξων ευγενών με αυτά των Ρωμαιοκαθολικών. Εγγυήθηκε ότι κανείς ευγενής δεν θα φυλακιζόταν ή τιμωρείται χωρίς πρώτα δίκη, ανεξάρτητα από τη θρησκεία του. Το προνόμιο ήταν σημαντική ανάπτυξη και επιτάχυνε τη δημιουργία φεουδαλικού συστήματος.
Τελικά ο στρατός του Σιγισμούνδου στη μάχη τού Παμπάισκας νίκησε τον Σβιτριγκάιλα το 1435. Το Λιβονιακό Τάγμα, σύμμαχο του Σβιτριγκάιλα, υπέστη δεινή ήττα. Αφού σταθεροποίησε τη θέση του στη Λιθουανία, προσπάθησε να χαλαρώσει τους δεσμούς του με την Πολωνία και άρχισε να διαπραγματεύεται το 1438 με τον Αλβέρτο Β΄ των Αψβούργων για έναν αντι-Πολωνικό συνασπισμό. Τις διαπραγματεύσεις διέκοψε ο φόνος του από υποστηρικτές τού Σβιτριγκάιλα στο κάστρο της χερσονήσου Τρακάι το 1440.
Οικογένεια
Γιος του ήταν ο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Σανμοτέ
Το Σανμοτέ (γαλλικά: Champmotteux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σανμοτουά (γαλλικά: Champmottois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Σατινιονβίλ
Το Σατινιονβίλ (γαλλικά: Chatignonville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σατινιονβιλουά (γαλλικά: Chatignonvillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Συνθήκη της Βιέννης (1606)
Η Συνθήκη της Βιέννης (γνωστή και ως Ειρήνη της Βιέννης) υπογράφηκε στις 23 Ιουνίου 1606 μεταξύ του Στέφεν Μπόκτσκαϋ, ενός Ούγγρου ευγενή, και του Ροδόλφου αρχιδούκα της Αυστρίας. Με βάση τους όρους της συνθήκης, όλα τα συνταγματικά και θρησκευτικά δικαιώματα και προνόμια παραχωρήθηκαν στους Ούγγρους τόσο στην Τρανσυλβανία, όσο και στη βασιλική Ουγγαρία. Στο Σόπρον, για παράδειγμα, η συμφωνία αναγνώριζε το αυτεξούσιο των Ούγγρων Λουθηρανών, και στην Τρανσυλβανία οι Καλβινιστές απέκτησαν θρησκευτική ανοχή. Η συμφωνία αναγνώριζε επίσης τον Μπότσκαϋ ως πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας και εγγυάτο το δικαίωμα των Τρανσυλβανών να εκλέγουν τους δικούς τους ανεξάρτητους πρίγκιπες στο μέλλον.
Λόγω της σημασίας του για τους Καλβινιστές στην Ουγγαρία και την Τρανσυλβανία, οι πρώτες προτάσεις της συνθήκης και η υπογραφή της απεικονίζονται στο Τείχος της Μεταρρύθμισης στη Γενεύη, ένα μνημείο που τιμά σημαντικές μορφές της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης, δίπλα στο άγαλμα του Στέφεν Μπότσκαϋ.
Δεδομένου ότι ο Στέφεν Μπότσκαϋ είχε ζητήσει την υποστήριξη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, τη Συνθήκη της Βιέννης ακολούθησε η ειρήνη του Zίτβατοροκ μεταξύ του σουλτάνου Αχμέτ Α΄ και του Ματθία αρχιδούκα της Αυστρίας (11 Νοεμβρίου 1606).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες της Μοναρχίας των Αψβούργων
Γιάννης Τσαβαρής
Κοινωνική Δράση
Από πολύ μικρός ασχολείται με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό (ποδόσφαιρο), καταρχήν ως αθλητής και στη συνέχεια ως παράγοντας. Έχει υπηρετήσει το Πειραϊκό Ποδόσφαιρο είτε ως αθλητής, είτε ως παράγοντας στα σωματεία Αργοναύτης, Χατζηκυριάκειο, Ήφαιστος, Αίας. Επίσης, συμμετείχε σε πρωτοβάθμιους και δευτεροβάθμιους εξωραϊστικούς - εκπολιτιστικούς συλλόγους στη Σαλαμίνα (Αγ. Γεώργιος, Ναυτίλος, Ο.Ε.Ε.Σ.Σ.).
Σταδιοδρομία
Τέλος του 1978 «μπαίνει» στην αγορά εργασίας και συγκεκριμένα προσλαμβάνεται στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Το χρονικό διάστημα 1980-1982 υπηρετεί τη στρατιωτική του θητεία. Από το 1982 έως το 1985 εργάζεται στην GM (General Motors) στο τμήμα ποιοτικού ελέγχου. Από το 1985 έως το 1992 εργάζεται στην Επιχείρηση Αστικών Συγκοινωνιών (Τμήματα Στατιστικής, Μικροσυγκροτημάτων, Συντήρησης). Το 1992 απολύεται από την ΕΑΣ (Κυβέρνηση Μητσοτάκη) και προσλαμβάνεται στη Γ.Λ. Τουρνικιώτης (SUBARU) στο Τεχνικό Τμήμα. Το 1994 επαναπροσλαμβάνεται ( κυβέρνηση Α. Παπανδρέου) στην ΕΑΣ και το 1995 μετατίθεται στη Νομαρχία Πειραιά ως ειδικός συνεργάτης του τότε Νομάρχη Πειραιά Χρήστου Φωτίου.
Από το 1997 υπηρετεί στη Δ/νση Μεταφορών της Νομαρχίας Πειραιά στο Τμήμα Εγκαταστάσεων Εξυπηρέτησης Οχημάτων. Παράλληλα εργαζόταν ως ιδιωτικός εκπαιδευτικός από το 1985 έως και το 2001 με πλήρες ωράριο εργασίας στην εσπερινή τεχνική σχολή του δήμου Νίκαιας « Ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ» όπου δίδασκε μαθήματα της ειδικότητας του. Επίσης έχει εργασθεί ως εκπαιδευτικός (1995-1996) στο Α' ΙΕΚ Αθηνών διδάσκοντας τη σύγχρονη τεχνολογία του αυτοκινήτου.
Ταυτόχρονα, λόγω της εξειδίκευσής του στη σύγχρονη Τεχνολογία του Αυτοκινήτου (μετεκπαίδευση στο εξωτερικό, σεμινάρια κλπ) εργάζεται με δελτίο παροχής υπηρεσιών σε διάφορες εταιρείες που δραστηριοποιούνται με τη μετεκπαίδευση προσωπικού ή επαγγελματικών ομάδων μέσω Ευρωπαϊκών προγραμμάτων (π.χ. εταιρεία Euro Space, M.T.E.S. κ.α.).
Συνδικαλιστική Δράση
Από πρωτοετής φοιτητής (1974-1975) συμμετέχει σε όλους του φοιτητικούς αγώνες μέσα από εκλεγμένες θέσεις στα διάφορα φοιτητικά όργανα.
Το 1992, συμμετέχει ενεργά και από την πρώτη γραμμή ως μέλος του Προεδρείου στη μεγάλη και ιστορική απεργία των εργαζομένων στην ΕΑΣ, η οποία διήρκησε 18 μήνες!!, χωρίς να δεχθεί να συμβιβαστεί με την επιλογή της τότε κυβέρνησης και να «προτιμήσει» την απόλυσή του.
Από το 1995 είναι μέλος του Σωματείου των εργαζομένων στη Νομαρχεία Πειραιά, ενώ το 2000 είχε εκλεγεί και πρόεδρος του εν λόγω σωματείου. Επίσης, συμμετείχε ανελλιπώς για όσα χρόνια ήταν εκπαιδευτικός στην Τεχνική σχολή του Δήμου Νικαίας «Ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ», στην τριμελή επιτροπή που εκπροσωπούσε το σύλλογο των καθηγητών της σχολής, σε οποιαδήποτε διαπραγμάτευση για εργασιακά θέματα είχε η σχολή με τον Δήμο Νικαίας.
Πολιτική Δράση
Έχει εκλεγεί τρεις φορές Δημοτικός Σύμβουλος Σαλαμίνας. (1998, 2002, 2006)
Στις Δημοτικές Εκλογές του 2010, τέθηκε επικεφαλής της ανεξάρτητης δημοτικής παράταξης «Πρωτοβουλία Πολιτών Σαλαμίνας», όπου και εξελέγη δήμαρχος μετά τη Β'Κυριακή.
Στις Δημοτικές Εκλογές του 2014, ενώ την Α' Κυριακή κατάφερε να συγκεντρώσει την πλειοψηφία (43,05%), τη Β' Κυριακή ήρθε δεύτερος, με ποσοστό 45,37% χάνοντας το αξίωμα του Δημάρχου, από την κ.Ισιδώρα Νάννου-Παπαθανασίου.
Στις Δημοτικές Εκλογές του 2019, και την Α' αλλά και τη Β' Κυριακή ο κ.Τσαβαρής ήταν δεύτερος, κατά σειρά χάνοντας για άλλη μία φορά τη δημαρχία απο τον δικηγόρο, κ.Γιώργο Παναγόπουλο.
Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων Κατηγορία:Σαλαμίνα (νησί)
NGC 3873
Ο NGC 3873 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ (Heinrich d'Arrest) στις 8 Μαΐου 1864. και ανήκει στο Σμήνος του Λέοντα. Στις 15 Μαΐου 2007 ανακαλύφθηκε στον γαλαξία αυτόν ο υπερκαινοφανής Τύπου Ia SN 2007ci.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Λέων (αστερισμός) 3873 36670 06735
Συνθήκη της Βιέννης (1656)
Η συνθήκη της Βιέννης, που συνήφθη την 1η Δεκεμβρίου 1656, ήταν μια Αυστρο-Πολωνική συμμαχία κατά τον Β΄ Βόρειο Πόλεμο. Ο Φερδινάνδος Γ΄ των Αψβούργων αυτοκράτορας της Γερμανίας συμφώνησε να μπει στον πόλεμο από την αντι-σουηδική πλευρά και να υποστηρίξει τον Πολωνό βασιλιά Ιωάννη Β΄ Καζίμιρ με 4.000 στρατιώτες. Η συνθήκη ήταν, ωστόσο, απογοητευτική για τον Ιωάννη Β΄ Καζίμιρ, ο οποίος ήλπιζε σε πιο ουσιαστική βοήθεια και περαιτέρω αναποτελεσματική, καθώς ο Φερδινάνδος Γ'΄ απεβίωσε τρεις ημέρες μετά την υπογραφή του. Μια παρόμοια, αλλά πιο αποτελεσματική συμμαχία συνήφθη από τον διάδοχο του Φερδινάνδου Γ΄, ον Λεοπόλδο Α' στη Συνθήκη της Βιέννης (1657).
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Συνθήκες της Μοναρχίας των Αψβούργων Κατηγορία:Συνθήκες της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας
Σωφούρ-λεζ-Ετρεσί
Το Σωφούρ-λεζ-Ετρεσί (γαλλικά: Chauffour-lès-Étréchy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καλιντυζιέν (γαλλικά: Calidusiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1968)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 για το 1968 ήταν το 19ο που διοργάνωσε η FIA. Ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου στη Νότια Αφρική κι ολοκληρώθηκε στις 3 Νοεμβρίου στο Μεξικό. Συνολικά περιλάμβανε 12 Γκραν Πρι.
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των Οδηγών το κέρδισε για 2η και τελευταία φορά ο Βρετανός Γκράχαμ Χιλ καθώς το 1ο ήταν το 1962. 28 χρόνια αργότερα δηλαδή το 1996 ο γιος του Ντέιμον κέρδισε κι εκείνος το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα των Οδηγών όμως εκείνος πέραν εκείνου του Πρωταθλήματος δεν κέρδισε απολύτως κανένα άλλο. Κατά τη διάρκεια του Πρωταθλήματος εκείνου συνέβησαν 2 θανατηφόρα ατυχήματα στα οποία ενεπλάκησαν ο Βρετανός οδηγός της Lotus Τζιμ Κλαρκ ο οποίος 3 χρόνια νωρίτερα δηλαδή το 1965 είχε στεφθεί Παγκόσμιος Πρωταθλητής και ο Γάλλος οδηγός της Honda Racing Team Ζο Σλεσέ. Το 1ο συνέβη στις 7 Απριλίου στην πίστα του Χοκενχάιμ στη Γερμανία στη διάρκεια μιας δοκιμής την οποία πραγματοποιούσε ο Κλαρκ και το 2ο στις 7 Ιουλίου στη διάρκεια του Γκραν Πρι Γαλλίας.
Τομ Σέλεκ
Ο Τομ Σέλεκ (Tom Selleck, 29 Ιανουαρίου 1945) είναι Αμερικανός ηθοποιός και παραγωγός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1945 στο Ντιτρόιτ και έχει αγγλική και γερμανική καταγωγή. Πριν γίνει ηθοποιός, ασχολήθηκε με το μόντελινγκ και το μπάσκετ. Υπηρέτησε στον αμερικανικό στρατό από το 1967 ως το 1973.
Στην αρχή της καριέρας του έκανε κάποιες εμφανίσεις στη σειρά Ατίθασα νιάτα. Έγινε γνωστός από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην τηλεοπτική σειρά Magnum, P. I. (1980–1988), για τον οποίο έλαβε επτά υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, κερδίζοντας τη μία, καθώς και ένα βραβείο Emmy.
Επίσης, έχει παίξει στις στις σειρές Blue Bloods, Τα Φιλαράκια, Las Vegas και στη σειρά τηλεταινιών Jesse Stone.
Στον κινηματογράφο, έπαιξε στο Three Men and a Baby και στο σίκουελ Three Men and a Little Lady. Επίσης, έδωσε τη φωνή του στην ταινία κινουμένων σχεδίων Γνωρίστε τους Ρόμπινσον.
Στο θέατρο, έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ το 2001 στην παράσταση A Thousand Clowns.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Αντρικός Ρόλος)
Μιχαήλ Ζυγκιμαντάιτις
Ο Μιχαήλ γιος τού Σιγισμούνδου, λιθουαν. Mykolas Žygimantaitis (πριν το 1406 - μετά το 1452) ήταν μέλος τού Οίκου των Γκεντιμινιδών.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Σιγισμούνδου μεγάλου δούκα της Λιθουανίας, γιού τού Κεστούτις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.
Υποστήρξε τον πατέρα του στη μάχη για την εξουσία έναντι τού Σβιτριγκάιλα, εξαδέλφου τού Σιγισμούνδου. Το 1435 στη μάχη τού Παμπάισκας οδήγησε τον στρατό τού πατέρα του σε νίκη. Μετά τον φόνο τού Σιγισμούνδου, πολέμησε εναντίον τού Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας-Λιθουανίας (γιου τού Γιαγκιέλον) για τον θρόνο της Λιθουανίας, αλλά χωρίς επιτυχία. Πρώτα ο Μιχαήλ υποστηρίθηκε από τη Σαμογιτία, αλλά το 1441 ο Καζίμιρ Δ΄ εξέδωσε προνόμιο υπέρ της ημι-αυτονομίας της και έτσι απετράπη ο εμφύλιος πόλεμος.
Ως το 1447 υποστηρίχθηκε από τους δούκες της Μαζοβίας. Το 1448 ζήτησε τη συνδρομή τού Χανάτου της Κριμαίας. Με τη βοήθειά τους επιτέθηκε και σύντομα ήλεγχε το Κίεβο, το Στάρομπουντ, το Νόβχοροντ-Σιβέρσκυ. Σύντομα όμως αιχμαλωτίστηκε και μεταφέρθηκε στο μεγάλο δουκάτο της Μόσχας, όπου απεβίωσε μάλλον από δηλητήριο. Τάφηκε στον καθεδρικό τού Βίλνιους.
Της εξαδέλφης του Σοφίας η κόρη, η Άννα των Ρουρικιδών, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Η΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την του Άννα των Πιαστ, κόρη τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της Μαζοβίας-Ράβα. Ήταν 2η εξαδέλφη του, καθώς η μητέρα της Αλεξάνδρα ήταν κόρη τού Αλγκίρντας, αδελφού τού Κεστούτις.
Η Άννα απεβίωσε το 1435 και ο Μιχαήλ έκανε δεύτερο γάμο με την εξαδέλφη του Ευφημία των Πιαστ, κόρη τού Μπολέσλαφ διαδόχου τού δουκάτου της Βαρσοβίας. Η Ευφημία ήταν κόρη της Ντανουτέ, κόρης τού Κεστούτις. Αυτή απεβίωσε το 1436.
Τότε ο Μιχαήλ έκανε τρίτο γάμο με την Αικατερίνη των Πιαστ, αδελφή της πρώτης συζύγου του Άννας. Η Αικατερίνη απεβίωσε το 1479/80.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Ανθηρό Ξάνθης
Το Ανθηρό ή Γερομαχαλάς είναι ακατοίκητος ορεινός οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Ανθηρό βρίσκεται προς τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 602 μέτρα. Το χωριό απέχει 13 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Ξάνθη, 47 χλμ. Δ. από την Κομοτηνή και πολιτιστικά ανήκει στα Πομακοχώρια. Θεωρείται από τους εγκαταλειμμένους ορεινούς οικισμούς της Ξάνθης  και μάλλον πρόκειται για τον παλαιότερο οικισμό της περιοχής των Κιμμερίων όπου το 1951 έμεναν 295 κάτοικοι, το 1981 μειώθηκαν στους 103 ενώ το 1973 παρέμεναν ακόμα 22 οικογένειες. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται ως Iχτιάρ Mαχαλά και ανήκε από το 1878 έως το 1912 στο βιλαέτι Aδριανούπολης, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Με την ίδια ονομασία αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κιμμερίων. Το 1949 με το ΦΕΚ 345Α - 10/12/1949 μετονομάστηκε σε Ανθηρόν. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Κιμμερίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ξάνθης του Δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Πομακοχώρια Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Εμπερσβιλέρ
Το Εμπερσβιλέρ (Φραγκονικά της Λωρραίνης Εμπεσβίλερ/Εβεσβέλερ, Εμπερσβάιλερ) είναι μία γαλλική κοινότητα στο νομό του Μοζέλ στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Τοποθεσίες της κοινότητας: Ιζίνγκ (γερμανικά: Ίζινγκεν), Φεράνζ, Κρεσμουλέ (γερμανικά: Κρεσμούλε), Λαμπρούκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Λιάπη Ιωαννίνων
Η Λιάπη είναι ορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 880 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στο Ανατολικό Ζαγόρι. Απέχει 35 χλμ ΒΑ. της πόλης των Ιωαννίνων (μέσω Αμφιθέας), 29 χλμ. Δ. από το Μέτσοβο και 9 χλμ. Β. από τον κόμβο Αράχθου/Ζαγορίου της Εγνατίας οδού. Το χωριό ήταν συνοικισμός της Ιτέας (που παλιά ονομαζόταν Ντουχάνιστα και μέχρι το 1955, Λιάπη) στα νοτιοδυτικά της και σε κοντινή απόσταση. Το 1961, ο συνοικισμός αυτός αναφέρεται ξεχωριστά στην απογραφή ως οικισμός με το όνομα Λιάπη ως μέρος της κοινότητας Ιτέας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Ιτέα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Ιτέας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ανατολικού Ζαγορίου του Δήμου Ζαγορίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 63 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Λιμάνι των Αγίων Σαράντα
thumb|Το λιμάνι των Αγίων Σαράντα Το Λιμάνι των Αγίων Σαράντα (αλβανικά: Porti i Sarandës) είναι λιμένας της Βορείου Ηπείρου στην πόλη των Αγίων Σαράντα της Αλβανίας. Από το 2012, το λιμάνι υφίσταται επέκταση για να συμπεριλάβει τερματικό σταθμό κρουαζιερόπλοιων. Λόγω του μικρού μεγέθους του λιμανιού, οι γραμμές κρουαζιερόπλοιων δεν μπορούν να δέσουν στο λιμάνι. Αντ' αυτού, ένα γρήγορο σκάφος εξυπηρετεί τους τουρίστες μπρος και πίσω μεταξύ των κρουαζιέρων και του λιμανιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιμένες της Αλβανίας Κατηγορία:Άγιοι Σαράντα
Ουλουμπατλί Χασάν
Γεννήθηκε στο χωριό Ulubat, στην επαρχία της Προύσας. Σε ηλικία 25 ετών ήταν παρών στην Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (6 Απριλίου 1453 - 29 Μαΐου 1453). Οι Τούρκοι είχαν προσπαθήσει πολλές φορές να καταλάβουν το τελευταίο προπύργιο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, παρά τις πολλές επιθέσεις και τους κανονιοβολισμούς, τα μεγάλα διπλά τείχη της Κωνσταντινούπολης κράτησαν για 53 ημέρες.
Στις 29 Μαϊου του 1453 οι Τούρκοι μπήκαν στην Κωνσταντινούπολη. Ο Χασάν ανέβηκε πρώτος στα τείχη της Κωνσταντινούπολης, ακολουθούμενος από τριάντα φίλους του. Κρατούσε ένα σπαθί, μια μικρή ασπίδα και την οθωμανική σημαία. Σκαρφάλωσε στα τείχη, έφτασε στην κορυφή και έβαλε την σημαία, την οποία υπερασπίστηκε μέχρι να φτάσουν οι υπόλοιποι τριάντα φίλοι του. Τελικά όμως έπεσε νεκρός από τα βέλη και τις πέτρες των Βυζαντινών. Οι Οθωμανοί εμψυχώθηκαν μόλις είδαν την σημαία τους να ανεμίζει στα τείχη της πόλης, ενώ αντίθετα οι Έλληνες απογοητεύτηκαν και έχασαν το ηθικό τους.
ΛογαριασμόςΓεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό που ονομάζεται Ουλουμπάτ στην επαρχίας της Προύσας.
Σε ηλικία 25 ετών ήταν παρών στην Πολιορκία της Κωνσταντινούπολης (6 Απριλίου 1453 - 29 Μαΐου 1453). Οι Τούρκοι είχαν προσπαθήσει να καταλάβουν τη μεγαλούπολη και το τελευταίο προπύργιο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Παρά τις πολλές επιθέσεις και τη σοβαρή σφυρηλάτηση από τα κανόνια, τα μεγάλα διπλά τείχη της Κωνσταντινούπολης κράτησαν για 53 ημέρες.
Ιωάννα Σαραβάνου
Η Ιωάννα Σαραβάνου (1923, Πειραιάς - 2019, Αθήνα) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας παιδικών βιβλίων.
Βιογραφία
Τελείωσε το Πάντειο Πανεπιστήμιο και φοίτησε δύο χρόνια στην Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εργάστηκε ως ιδιωτική υπάλληλος.
Εμφανίστηκε στα γράμματα το 1972 με το έργο Η Λουλουδένια κούκλα και άλλα παραμύθια. Ασχολήθηκε με την παιδική λογοτεχνία, κυρίως με το παραμύθι. Έγραψε επίσης θεατρικά έργα και ποιήματα για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας. Έχουν εκδοθεί επίσης τα έργα της: Ο Μωλό, Πέντε Γρηγόρηδες και έξη Σταμάτηδες,  Ήταν κάποτε, Τρία αγριοπερίστερα στην Αθήνα, Οι μπελάδες του μπελά, Παραμύθια κι όνειρα και άλλα παραμύθια, Γκέο Βαγκέο, Ένα κουδούνι θυμάται…, Τα ροζ παπουτσάκια, Έγια μόλα, έγια λέσα, Παίζουμε κουκλοθέατρο?, Ο Θαλασσινός, Κόκος, ο τρίτος καπετάνιος.
Έχει αντλήσει τα θέματα της από την ελληνική και την παγκόσμια πραγματικότητα, τον λαϊκό πολιτισμό και τα ενδιαφέροντα των παιδιών. Τα παραμύθια της έχουν κοινωνικό χαρακτήρα, έντονο συμβολισμό και φαντασία.
Ανέκδοτα έργα της είναι η ποιητική συλλογή Ποιήματα για παιδιά και θεατρικά έργα/θεατρικές διασκευές. Επίσης συμμετείχε σε συλλογικά έργα. Τιμήθηκε με διακρίσεις από τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.
Πολλά παραμύθια της έχουν μεταδοθεί από το ραδιοφωνικό σταθμό ΕΡΤ1 (Ώρα του παιδιού), όπως το Λαίμαργο καβουράκι, Ο Τοτός και η Τιτή , Η κούκλα της Αννέτας , από την τηλεφωνική εκπομπή «Γαλάζια Γραμμή» του Εθνικού κέντρου Βιβλίου, τον ραδιοφωνικό σταθμό  Δράμας ΣΤΑΡ FM και από τον σταθμό της Εκκλησίας Ελλάδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Κλεώνυμος της Σπάρτης
Το όνομα του Κλεώνυμου αναφέρεται ξανά όταν είχε επιστρέψει στην Αρχαία Σπάρτη (293 π.Χ.), πήγε να βοηθήσει τους Βοιωτούς που εξεγέρθηκαν εναντίον του Δημήτριου του Πολιορκητή αλλά όταν έφτασε ο Μακεδονικός στρατός αποσύρθηκε. Αν και υπερήλιξ αποφάσισε ο Κλεώνυμος να παντρευτεί σε δεύτερο γάμο την πολύ νεότερη του ευγενή Χιλονίς, την αγάπησε ταυτόχρονα ο μικρανεψιός του γιος του Αρεύς Α΄ και μετέπειτα βασιλιάς Ακρότατος ο Λακεδαιμόνιος. Ο Κλεώνυμος εγκατέλειψε εξοργισμένος την Σπάρτη και εγκαταστάθηκε στην αυλή του βασιλιά της Ηπείρου Πύρρου του Μέγα (275 π.Χ.). Ο Πύρρος επιτέθηκε αργότερα στην Σπάρτη με βεβαιότητα ότι θα την κατακτήσει αφού ο βασιλιάς Αρεύς και ο στρατός του απουσίαζαν στην Κρήτη αλλά η δυναμική αντίσταση των γυναικών τον ανάγκασε να λύσει την πολιορκία (272 π.Χ.). Την ίδια εποχή το Άργος δέχτηκε επίθεση από τον βασιλιά της Μακεδονίας Αντίγονο Γονατά και ο Πύρρος κλήθηκε για βοήθεια από τους οπαδούς του στην πόλη. Ο Κλεώνυμος εξαφανίζεται από τότε σε όλες τις ιστορικές πηγές.
Εμπλάνζ
Το Εμπλάνζ (Έμπλινγκεν) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Μοζέλ στη διοικητική περιοχή του Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Φιόντορ Κοριατόβιτς
Ο Φιόντορ γιος του Καριγιότας (λιθουαν. Teodoras Karijotaitis, απεβ. 1414) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών ήταν δούκας της Ποδολίας (1389-93).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Καριγιότας δούκα τού Ναβαχρούντακ, γιου τού Γκεντιμίνας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.
Όταν απεβίωσαν οι άλλοι αδελφοί του, ο Φιόντορ κληρονόμησε το κάστρο τού Ναβαχρούντακ το 1389. Με την αποφασιστική νίκη του στη μάχη των Κυανών Υδάτων, έγινε δούκας της Ποδολίας.
Το 1392 απειθάρχησε στον εξάδελφό του Βυτάουτας μεγάλο δούκα της Λιθουανίας και εξαναγκάστηκε σε εξορία. Το 1396 αγόρασε την πόλη Μουκάτσεβο και εγκαταστάθηκε στο κάστρο της Πάλανοκ, που έγινε ένα από τα πιο προστατευμένα της περιοχής.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Εθνικό Πάρκο Νίζνιαγια Κάμα
μικρογραφία|282x282εσ|Εθνικό Πάρκο Νίζνιαγια Κάμα Το Εθνικό Πάρκο Νίζνιαγια Κάμα (Ρωσικά:Национальный парк Нижняя Кама, Ταταρική Γλώσσα:Түбән Кама милли паркы) είναι ένα Εθνικό Πάρκο στο κέντρο της Ρωσίας, το οποίο βρίσκεται στις περιοχές Tukayevsky και Yelabuzhsky του Ταταρστάν.Ιδρύθηκε στις 20 Απριλίου 1991 για να προστατεύτουν τα κωνοφόρα δάση (κυρίως πεύκα) στις όχθες του ποταμού Κάμα.
Τοποθεσία
αριστερά|μικρογραφία|241x241εσ|Μάλι Μπορ Η έκταση του εθνικού πάρκου Νίζνιαγια Κάμα είναι 26.601 εκτάρια.Το εθνικό πάρκο αποτελείται από τρεις απομονωμένες ομάδες. Δύο από αυτούς - Μάλι Μπορ και Ταναγιάφσκαγια Ντάχα - βρίσκονται κοντά στην πόλη Γιελαμπούγκα, στη δεξιά όχθη του ποταμού Κάμα, ενώ η τρίτη, η Μπολσόι Μπορ, βρίσκεται στη χερσόνησο στην αριστερή όχθη του ποταμού Κάμα, έξω από πόλη Ναμπερέζνι Τσέλνι.Στα όρια του πάρκου στο ποτάμι Κάμα έχει χτιστεί δεξαμενή.Η δεξιά όχθη του ποταμού είναι ψηλή, με χαράδρες.Ο ποταμός Τοϊμά είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του ποταμού Κάμα μέσα στο πάρκο. Σε αντίθεση με την δεξιά όχθη η αριστερή όχθη του Κάμα είναι επίπεδη.Κάτω από το φράγμα υπάρχουν τα λιβάδια Κάμα.Τα λιβάδια Κάμα και άλλα λιβάδια τα οποία βρίσκονται στη δεξιά όχθη αυτής της περιοχής ανήκουν επίσης στο πάρκο. αριστερά|μικρογραφία|244x244εσ|Εθνικό Πάρκο Νίζνιαγια Κάμα
Πανίδα
Στο πάρκο Νίζνιαγια Κάμα υπάρχουν 41 είδη θηλαστικών.Τα μεγάλα θηλαστικά που είναι ευρέως διαδεδομένα στο πάρκο περιλαμβάνουν άλκες, ζαρκάδια, αγριόχοιρους, λύγκες, ασβούς, κάστορες ευρασίας και ρακούν.Υπάρχουν πολλά είδη νυχτερίδων, μερικά από τα οποία είναι σπάνια.Το πάρκο έχει πάνω από 190 είδη πτηνών (μερικά από αυτά είναι το γεράκι, ο σταχτοτσικνιάς και η γκρίζα κουκουβάγια), 6 είδη ερπετών(κοινή οχιά,κορονέλλα,κονάκι), 10 είδη αμφιβίων(χωματόφρυνος,χτενοτρίτωνας) και 16 είδη ψαριών(πέρκα,τσιπούρα,γατόψαρο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταταρστάν Κατηγορία:Εθνικά πάρκα της Ευρώπης
High fantasy
Χαρακτηριστικά
Η υψηλή φαντασία διαδραματίζεται σε έναν εναλλακτικό, φανταστικό ("δευτερογενή") κόσμο, παρά στον "πραγματικό" ή "πρωταρχικό" κόσμο. Αυτός ο δευτερεύων κόσμος είναι συνήθως εσωτερικά συνεπής, αλλά οι κανόνες του διαφέρουν από εκείνους του πρωτεύοντος κόσμου. Αντίθετα, η χαμηλή φαντασία χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι διαδραματίζεται στη Γη, στον πρωταρχικό ή πραγματικό κόσμο, ή σε έναν ορθολογικό και οικείο φανταστικό κόσμο με τη συμπερίληψη μαγικών στοιχείων.
Τα ειδύλλια του Ουίλιαμ Μόρις, όπως το The Well at the World's End, που διαδραματίζονται σε έναν φανταστικό μεσαιωνικό κόσμο, μερικές φορές θεωρούνται ως τα πρώτα παραδείγματα υψηλής φαντασίας. Τα έργα του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν —ειδικά ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών— θεωρούνται ως αρχετυπικά έργα υψηλής φαντασίας.
Πολλές ιστορίες υψηλής φαντασίας αφηγούνται από την οπτική γωνία ενός κύριου ήρωα. Συχνά, μεγάλο μέρος της πλοκής περιστρέφεται γύρω από την κληρονομιά ή τη μυστηριώδη φύση τους, μαζί με ένα πρόβλημα που απειλεί τον κόσμο. Σε πολλά μυθιστορήματα ο ήρωας είναι ένα ορφανό ή ασυνήθιστο αδερφάκι, και συχνά απεικονίζεται με ένα εξαιρετικό ταλέντο στη μαγεία ή στη μάχη. Ξεκινούν την ιστορία νέοι, αν όχι ως πραγματικό παιδί, ή παρουσιάζονται ως πολύ αδύναμοι και/ή άχρηστοι.
Ο ήρωας ξεκινά συχνά ως μια παιδική φιγούρα, αλλά ωριμάζει γρήγορα, βιώνοντας ένα σημαντικό κέρδος στις ικανότητες μάχης/ επίλυσης προβλημάτων στην πορεία.
Το "High Fantasy" χρησιμεύει συχνά ως ένας ευρύς όρος για να περιλαμβάνει μια σειρά από διαφορετικές γεύσεις του είδους φαντασίας, όπως ηρωική φαντασία, επική φαντασία, μυθική φαντασία, σκοτεινή φαντασία και wuxia. Συνήθως δεν θεωρείται ότι περιλαμβάνει το είδος σπαθιού και μαγείας.
Θέματα
Η υψηλή φαντασία έχει συχνά οριστεί από τα θέματα και τα μηνύματά της. Το καλό εναντίον του κακού είναι κάτι κοινό στην υψηλή φαντασία και ο ορισμός του χαρακτήρα του κακού είναι συχνά ένα σημαντικό θέμα σε ένα έργο υψηλής φαντασίας, όπως στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών. Η σημασία της έννοιας του καλού και του κακού μπορεί να θεωρηθεί ως το διακριτικό σημείο μεταξύ της υψηλής φαντασίας και του ξίφους και της μαγείας. Σε πολλά έργα υψηλής φαντασίας, αυτή η σύγκρουση σηματοδοτεί μια βαθιά ανησυχία για ηθικά ζητήματα. Σε άλλα έργα, η σύγκρουση είναι ένας αγώνας εξουσίας, με, για παράδειγμα, τους μάγους να συμπεριφέρονται ανεύθυνα είτε είναι «καλοί» ή «κακοί».
Ρυθμίσεις παιχνιδιού
Παιχνίδια ρόλων όπως το Dungeons &amp; Dragons με ρυθμίσεις καμπάνιας όπως το Dragonlance των Tracy Hickman και Margaret Weis και Forgotten Realms του Ed Greenwood αποτελούν κοινή βάση για πολλά βιβλία φαντασίας και πολλοί άλλοι συγγραφείς συνεχίζουν να συνεισφέρουν στις ρυθμίσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φαντασία (μυθοπλασία)
Ναϊλέ Σουλτάνα (κόρη του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄)
Η Ναϊλέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:نایلا سلطان) (Τούρκικα: Naile Sultan, 9 Φεβρουαρίου 1884 - 25 Οκτωβρίου 1957) ήταν κόρη του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Η Ναϊλέ γεννήθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 1884 στην Κωνσταντινούπολη, και ήταν κόρη του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ και της πέμπτης συζύγου του Ντιλπεσέντ Καντινεφέντι. Είχε μια ειδική εκπαίδευση στο παλάτι. Η Ναϊλέ έπαιζε πιάνο, τσέλο, και άρπα. Το 1901 ο γιος του Γαζή Οσμάν Πασά τον Τζελαλεντίν Μπέη αρραβωνιάστηκε την Ναϊλέ, αλλά ο αρραβώνας διαλύθηκε λόγω της εμπλοκής του Τζελαλεντίν σε ερωτικό σκάνδαλο.