cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αβόν (Σεν-ε-Μαρν)
Γεωγραφία
Το Αβόν βρίσκεται στον νομό Σεν-ε-Μαρν και, μαζί με το Φονταινεμπλώ στα δυτικά του και τρεις μικρότερες κοινότητες, σχηματίζουν μια ενιαία αστική περιοχή με 36.713 κατοίκους, δορυφορική των Παρισίων. Διάφορα χωριά υπάρχουν μέσα στο Δάσος του Φονταινεμπλώ, που την περιβάλλει και είναι ένα από τα μεγαλύτερα στη Γαλλία. Το Αβόν ειδικότερα είναι κτισμένο ανάμεσα σε δυο λόφους. Ο ένας από αυτούς, ο Μπυτ Μοντσέ (Butte Montceau), έχει στην πλαγιά του την ομώνυμη συνοικία, κτισμένη με μικρά σπίτια και μικρά οικοδομικά τετράγωνα. Στην απέναντι πλαγιά είναι κτισμένη η συνοικία Φουζέρ (Fougères), που αποτελείται από μεγαλύτερα κτήρια. Ο υπόλοιπος οικισμός του Αβόν, οι συνοικίες Λα Βαλέ και Βιέ Αβόν, χαρακτηρίζονται κυρίως από μικρές οικίες. Τα σύνορα της κοινότητας ορίζονται από τη μία πλευρά από τον ποταμό Σηκουάνα, που στην περιοχή ζεύγνυται από τη γέφυρα του Βαλβέν (Πον ντε Βαλβέν, Pont de Valvins). Η έκταση της κοινότητας είναι 3,83 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρό της κυμαίνεται από 42 έως 100 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ενδιαφέροντα
Το Αβόν έχει μακραίωνη παράδοση στην παραγωγή γυαλιού (υαλουργία) και πορσελάνης. Η πρώτη ύλη για αμφότερα τα προϊόντα παρέχεται από το αμμώδες και αργιλώδες έδαφος της περιοχής. Το κυριότερο αξιοθέατο στην κοινότητα είναι ρωμανικού ρυθμού ναός του Αγίου Πέτρου (St. Pierre), χρονολογούμενος από τον 12ο και τον 16ο αιώνα, όπου είναι θαμμένος ο Γάλλος μαθηματικός του 18ου αιώνα Ετιέν Μπεζού. Στην τοποθεσία Prieuré des Basses Loges έζησε και δίδαξε στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ο Γεώργιος Γκουρτζίεφ, ο οποίος είναι θαμμένος στο κοιμητήριο του Αβόν, όπως και η Νεοζηλανδή συγγραφέας Κάθριν Μάνσφιλντ, που πέθανε νεότατη εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αβον
Βρωμοπροπαδιένιο
Το προπαδιενυλοβρωμίδιο ή βρωμοπροπαδιένιο ή βρωμοαλλένιο είναι η χημική ένωση με χημικό τύπο C3H3Br και σύντομο συντακτικό CH2=C=CHBr. Ανήκει στα αλκαδιενυλοαλογονίδια, δηλαδή στα άκυκλα με δύο (2) διπλούς δεσμούς, οργανομονοαλογονίδια. Τα δυο (3) άτομα άνθρακα του αλλένικού δεσμού βρίσκονται σε υβριδισμό sp2-sp-sp2. Έχει τα ακόλουθα τέσσερα (4) ισομερή θέσης:
Με απόσπαση υδραλογόνου
Με απόσπαση δύο μορίων υδραλογόνου (HX) από 1-βρωμο-1,3-διιωδοοπροπάνιο παράγεται προπαδιενυλοβρωμίδιο :
Οζονόλυση
Με επίδραση όζοντος (οζονόλυση) σε προπαδιένιο, παράγεται ασταθές οζονίδιο που τελικά διασπάται σε μεθανάλη, μεθανοϋλοβρωμίδιο και διοξείδιο του άνθρακα :
Διυδροξυλίωση
Η διυδροξυλίωση προπαδιενυλοβρωμιδίου, αντιστοιχεί σε προσθήκη H2O2 :
1. Επίδραση αραιού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου. Παράγει οξοπροπανάλη: 2. Επίδραση καρβονικού οξέος και υπεροξείδιου του υδρογόνου. Παράγει οξοπροπανάλη: 3. Μέθοδος Sharpless. Παράγει οξοπροπανάλη: 4. Μέθοδος Woodward. Παράγει οξοπροπανάλη: 5. Υπάρχει ακόμη δυνατότητα για 1,3-διυδροξυλίωση με επίδραση αλδευδών ή κετονών σε αιθένιο, παρουσία νερού. Αντίδραση Prins. Π.χ. με μεθανάλη παράγεται 3-βρωμο-4-υδροξυ-βουτανόνη:
Επίδραση πυκνού υπερμαγγανικού καλίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου (KMnO4) παράγεται τελικά διοξείδιο του άνθρακα και μεθανοϋλοβρωμίδιο :
Ενυδάτωση
1. Επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση). Παράγεται προπεν-2-άλη :
2. Υδροβορίωση και στη συνέχεια επίδραση με υπεροξείδιο του υδρογόνου. Παράγεται τρι(1-(βρωμομεθυλο)αιθενυλο)βοράνιο, μετά 3-βρωμοπροπενόλη-2 και τέλος βρωμοπροπανόνη :
3. Αντίδραση με οξικό υδράργυρο και έπειτα αναγωγή. Παράγεται τελικά προπεν-2-άλη
Προσθήκη υποαλογονώδους οξέως
Με επίδραση (προσθήκη) υποαλογονώδους οξέος (HOX) σε προπαδιενυλοβρωμίδιο παράγεται τελικά 2-αλοπροπεν-2-άλη :
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση προπαδιενυλοβρωμίδιου σχηματίζεται αρχικά αλλυλοβρωμίδιο και στη συνέχεια (με περίσσεια υδρογόνου) προπυλοβρωμίδιο :
Αλογόνωση
Με προσθήκη αλογόνου (X2) (αλογόνωση) σε προπαδιενυλοβρωμίδιο έχουμε προσθήκη στους διπλούς δεσμούς. Παράγεται αρχικά 2,3-διαλο-1-βρωμοπροπένιο και στη συνέχεια, με περίσσεια αλογόνου, 1,2,2,3-τετρααλο-1-βρωμοπροπάνιο. Π.χ. :
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνων (HX) (υδραλογόνωση) σε προπαδιενυλοβρωμίδιο παράγεται αρχικά 1-αλο-1-βρωμοπροπένιο και στη συνέχεια, με περίσσεια υδραλογόνου, 1,2-διαλο-1-βρωμοπροπάνιο :
Υδροκυάνωση
Με προσθήκη υδροκυανίου (HCN) (υδροκυάνωση) σε προπαδιενυλοβρωμίδιο παράγεται 2-βρωμοβουτεν-3-νιτρίλιο:
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Υδρόλυση με αραιό διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (NaOH) αρχικά προς προπαδιενόλη και τελικά προς προπεν-2-άλη :
Παραγωγή αιθέρα
Με αλκοολικά άλατα (RONa) προς αλκυλοοπροπαδιενυλοαιθέρα :
Παραγωγή αλκαδιενίνιου
Με αλκινικά άλατα (RC?CNa) προς αλκαδιενίνιο. Π.χ. :
Παραγωγή εστέρα
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) προς καρβονικό προαπδιενυλοεστέρα :
Παραγωγή νιτριλίου
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) προς βουταδιενονιτρίλιο :
Παραγωγή αλκαδιένιου
Με αλκυλολίθιο (RLi) προς αλκάνιο :
Παραγωγή θειάλης
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) αρχικά προς προπαδιενοθειόλη και τελικά προς προπεν-2-θειάλη :
Παραγωγή θειαιθέρα
Με θειολικό νάτριο (RSNa) προς αλκυλoπροπαδιενυλοθειαιθέρα :
Παραγωγή προπαδιενυλοϊωδίδιου
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) προς προπαδιενυλοϊωδίδιο :
Παραγωγή νιτροπαραγώγων
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) προς νιτροπροπαδιένιο :
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Με λίθιο (Li). Παράγεται μεθυλολίθιο:
2. Με μαγνήσιο (Mg) (αντιδραστήριο Grignard) :
Παραγωγή φαινυλοπροπαδιενίου
Με αιθινυλίωση κατά Friedel-Crafts βενζολίου παράγεται φαινυλοπροπαδιένιο:
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Αλκαδιενυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις βρωμίου
Κονσταντίν Γκριγκορίσιν
Ο Κονσταντίν Γκριγκορίσιν (γεννημένος στις 16 Νοεμβρίου 1965) είναι Ρώσος δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας και συλλέκτης έργων τέχνης από την Ουκρανία.
Κατάγεται από τη Ζαπορίζια και έλαβε ουκρανική ιθαγένειά μόλις το 2016.
Ο Γκριγκορίσιν γεννήθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1965 στην Ουκρανία και σπούδασε για το μεταπτυχιακό του στο Ινστιτούτο Φυσικής και Τεχνολογίας της Μόσχας.
Προσωπική ζωή
Ο Γκριγκορίσιν είναι παντρεμένος με την Οξάνα Γκριγκορίσινα, έχουν τρία παιδιά και ζει στη Μόσχα. Η συλλογή έργων τέχνης που κατέχει υπολογίζεται ότι αξίζει 300 εκατομμύρια δολάρια.
Το 2017 ο The Guardian ανέφερε ότι απέκτησε την κυπριακή υπηκοότητα το 2010 μέσω ενός συστήματος «χρυσής βίζας».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολιγάρχες Κατηγορία:Κύπριοι δισεκατομμυριούχοι
Σοφία Κοσμά
Η Σοφία Κοσμά (15 Νοεμβρίου 1993, Αθήνα) είναι είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα της ΑΕΚ στο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ της Ελλάδας ως λίμπερο.
Καριέρα
Η Σοφία Κοσμά ήθελε από μικρή να ασχοληθεί με το τένις, ωστόσο μετά από παρότρυνση του πατέρα της τελικά αποφάσισε να ασχοληθεί με το βόλεϊ. Η Ελληνίδα ακραία έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο του βόλεϊ στην ηλικία των 9 ετών όταν και εγγράφηκε στις ακαδημίες του Ηρακλή Κηφισιάς. Στην ομάδα της Κηφισιάς παρέμεινε μέχρι και το 2006. Μάλιστα μέχρι και τότε η Σοφία Κοσμά θεωρείτο ανερχόμενο ταλέντο στο Μπιτς βόλεϊ, με το οποίο όμως σταμάτησε να ασχολείται λίγο καιρό αργότερα.
Το 2007 πήρε μεταγραφή στον Α.Ο. Μαρκοπούλου, στον οποίο παρέμεινε μέχρι και το 2009. Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τα χρώματα του Γ.Σ. Κερατέας, ενώ το καλοκαίρι του 2010 επέστρεψε και πάλι στον Α.Ο. Μαρκοπούλου στον οποίο αγωνίστηκε ως βασική στο Πρωτάθλημα Ελλάδας 2010-11, και με τον οποίο κατέλαβε τη 2η θέση στην κανονική περίοδο και την 4η θέση στην τελική κατάταξη μετά τα πλέι-οφ.
Το καλοκαίρι του 2011, η Σοφία Κοσμά πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το τέλος της περιόδου 2011-12 την βρήκε Κυπελλούχο Ελλάδος μετά από ένα συγκλονιστικό τελικό στο κλειστό της Πρέβεζας με ανατροπή επί του Παναθηναϊκού από 1-2 σε 3-2 σετ. Έτσι η Κοσμά κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της καριέρας της, και επιπλέον η ίδια μετά από μία εξαιρετική εμφάνιση αναδείχθηκε στα 19 της χρόνια Πολυτιμότερη Παίκτρια (MVP) του τελικού. Τις επόμενες δύο περιόδους κατέκτησε με τις ερυθρόλευκες το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας καταγράφοντας τα δύο πρώτα νταμπλ της καριέρας της. Τον Ιούνιο του 2014 το συμβόλαιο της Σοφίας Κοσμά με τον Ολυμπιακό ανανεώθηκε για ένα χρόνο, αλλά ένας σοβαρός τραυματισμός στην αρχή της περιοδου την κράτησε μακριά από την αγωνιστική δραστηριότητα σχεδόν για ολόκληρη την περίοδο. Πάντως, εφόσον ανήκε στο δυναμικό των ερυθρόλευκων, τις απονεμήθηκαν –κατά δήλωση της ίδιας– τα μετάλλια του Κυπέλλου 2015 και του Πρωταθλήματος 2014-15, που κατέκτησε η ομάδα του Πειραιά εκείνη την περίοδο.
Το Καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε στην ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε το Ασημένιο μετάλλιο του Κυπέλλου Ελλάδας 2016, αλλά με το τέλος της περιόδου συμφώνησε με τον Ηρακλή Κηφισιάς, που τον οδήγησε από την Α΄2 στο Πρωτάθλημα της Βόλεϊ Λίγκ 2017-18, και με τον οποίο ανανέωσε το συμβόλαιό της τον Μάιο του 2017. Ωστόσο τα οικονομικά προβλήματα του συλλόγου της Κηφισιάς τον ανάγκασαν να δηλώσει αδυναμία συμμετοχής στο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ 2017-18 και έτσι αποδέσμευσε τις αθλήτριές του, ώστε να μπορέσουν να αγωνιστούν με άλλες ομάδες. Έτσι η Σοφία Κοσμά συμφώνησε με την ΑΕΚ, αλλά αφενός οι διαμαρτυρίες κάποιων ομάδων για τη νομιμότητα των αποσεσμεύσεων-μεταγραφών του Ηρακλή και αφετέρου μία πρόταση που της είχε φθάσει από αεροπορική εταιρεία για αεροσυνοδός την οδήγησαν στην απόφαση να διακόψει οριστικά –όπως νόμιζε– το βόλεϊ. Εννέα μήνες μετά η Κοσμά έχοντας δοκιμάσει την αεροπορική της περιπέτεια επέστρεψε στην Ελλάδα, ανακάλεσε την αρχική της απόφαση και τον Ιούλιο του 2018 συμφώνησε με τον Παναθηναϊκό, που εκείνη την περίοδο αγωνιζόταν στην Πρε Λιγκ λόγω οικονομικών προβλημάτων. Από την αθηναϊκή ομάδα, στην οποία διατέλεσε αρχηγός, αποχώρησε μετά από δυόμισι χρόνια, στις 21 Δεκεμβρίου 2020 λόγω της παρατεταμένης διακοπής του ελληνικού πρωταθλήματος με αφορμή την πανδημία COVID-19, και τελείωσε την αγωνιστική περίοδο στην ελβετική Κάντι της πόλης Σαφχάουζεν με την οποία κατέκτησε το Κύπελλο Ελβετίας 2021.
Tον Ιούνιο του 2021 επέστρεψε στην Α.Ε.Κ., και τον Ιούλιο του 2022 συμφώνησε με τον Ολυμπιακό Πειραιώς να αγωνιστεί ως λίμπερο, για να καλύψει το κενό στη συγκεκριμένη θέση που άφησε η Αρέτα Κονόμη στην ομάδα του Πειραιά, και με την οποία κατέκτησε τη 2η θέση στο Πρωτάθλημα Ελλάδας 2022-23. Τον Μάιο του 2023 η Σοφία Κοσμά υπέγραψε στην Α.Ε.Κ. και έτσι φόρεσε για τρίτη φορά στην καριέρα της την κιτρινόμαυρη φανέλα.
Διεθνής καριέρα
Από μικρή ηλικία η Σοφία Κοσμά στελέχωσε τις αναπτυξιακές Εθνικές ομάδες. Το 2008 κλήθηκε στην ομάδα Κορασίδων και συμμετείχε στους προκριματικούς και τελικούς του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Κορασίδων 2009. Ακολούθησε η κλήση της στην Εθνική Νεανίδων και το 2010 η κλήση της στην Εθνική Γυναικών για την Ευρωπαϊκή Λίγκα της ίδιας χρονιάς και για τους προκριματικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2011. Το 2013 συμμετείχε στους προκριματικούς του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014, αλλά ο τραυματισμός της τον Σεπτέμβριο του 2014 και η αποχώρησή της από την ενεργό δράση το 2017 την κράτησαν μακριά από την Εθνική ομάδα για κάποιο διάστημα. Επανήλθε στην ομάδα για τους προκριματικούς του Ευρωπαϊκού 2021, συμμετείχε στην προετοιμασία και στα πρώτα παιχνίδια των τελικών όπου είχε εξαιρετικές εμφανίσεις, αλλά μία επιβάρυνση στο γόνατο την ανάγκασε να τερματίσει πρόωρα τη διοργάνωση. Συνολικά η Σοφία Κοσμά μέχρι το 2018 είχε καταγράψει 27 συμμετοχές με τις Εθνικές ομάδες Κορασίδων-Νεανίδων και 20 συμμετοχές με την Εθνική Γυναικών.
Εθνικά Πρωταθλήματα
'''3 Πρωταθλήματα Ελλάδος
Εθνικά Κύπελλα
'''4 Κύπελλα Ελλάδας
'''1 Κύπελλο Ελβετίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Μουριά Αρκαδίας
Η Μουριά (παλιά ονομασία: Συριάμου) είναι χωριό της Γορτυνίας, που αποτελεί τμήμα της  Αρκαδίας. Ανήκει στο Δήμο Κλείτορος, που πήρε το όνομα της αρχαίας πόλης–κράτους του Κλείτορα, ο οποίος υπήρξε, σύμφωνα τον Παυσανία, ο δυνατότερος των βασιλιάδων.
Το χωριό στέκει στο λόφο ακριβώς πάνω από την τεχνητή λίμνη του Λάδωνα. Η λίμνη προσφέρεται για κωπηλασία, ιστιοσανίδα, ψάρεμα, κολύμπι και βαρκάδα. Πέντε χιλιόμετρα από το χωριό, στις όχθες του ποταμού Λάδωνα υπάρχουν οργανωμένες εγκαταστάσεις εναλλακτικού τουρισμού όπου οργανώνονται τοξοβολία, ορεινή ποδηλασία, κωπηλασία, κανό και καγιάκ. Το ποτάμι και η λίμνη είναι γεμάτα από ψάρια διαφόρων ειδών. Ένα από τα αξιοθέατα της Γορτυνίας είναι το Υδροηλεκτρικό φράγμα του ποταμού Λάδωνα, που κατασκευάστηκε σε μια χαράδρα του Αφροδίσιου βουνού. Συγκεντρώνει 50.000.000 κυβικά μέτρα νερό, που διοχετεύεται στους υδροστροβίλους των δύο ηλεκτρογεννητριών του υδροηλεκτρικού εργοστασίου με σήραγγα. Ο σταθμός παράγει μέση ολική ετήσια ηλεκτρική ενέργεια 350.000.000kwh.
Κατηγορία:Δήμος Κλείτορος Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Πρώτη (νήσος)
250px|δεξιά|μικρογραφία|Άποψη της Πρώτης 250px|δεξιά|μικρογραφία|Πρώτη, Πριγκηπόννησα μικρογραφία|Kınalıada - 2012 Η Πρώτη (τούρκικα: Kınalıada) είναι ένα νησί της Τουρκίας στη Θάλασσα του Μαρμαρά. Ανήκει σε μια ομάδα νησιών γνωστές ως τα Πριγκηπόννησα.
Η Πρώτη είναι το πιο κοντινό προς την Κωνσταντινούπολη νησί του συμπλέγματος των Πριγκηπονήσων (περίπου μία ώρα με το πλοίο). Κατά τους βυζαντινούς χρόνους, χρησίμευε ως τόπος εξορίας, με πιο διάσημο εξορισθέντα τον Αυτοκράτορα Ρωμανό Δ' Διογένη.
Η Πρώτη έχει το λιγότερο πράσινο από όλα τα Πριγκηπόννησα και η θάλασσά της έχει κοκκινωπό χρώμα, από τα ορυχεία χαλκού και σιδήρου που βρίσκονταν εκεί.
Είναι το μικρότερο από τέσσερα κατοικημένα Πριγκηπόννησα, με έκταση 1400 τ.μ. περίπου.
Ιστορικές αναφορές
Η παλαιότερη αναφορά στο νησί είναι από τον Εφέσιο Αρτεμίδωρο, στα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ., ο οποίος γράφει για "...νήσον Πρώτα λεγομένην". Πρόκειται για το δωρικό τύπο της σημερινής ονομασίας "Πρώτη". Η ονομασία προήλθε από το γεγονός ότι είναι το πρώτο από τα Πριγκηπόνησα που αντικρύζει ο ταξιδευτής.
Στην πρώιμη βυζαντινή περίοδο αναπτύχθηκε μικρός οικισμός στην ανατολική πλευρά του νησιού, όπου υπάρχει ασφαλές μικρό λιμάνι. Αυτό συμπεραίνεται από πλήθος τάφων και άλλων αρχαιοτήτων που έχουν βρεθεί. Στον οικισμό ζούσαν κυρίως αλιείς και θαλασσινοί γενικότερα. Όμως, στις απόκρημνες και απρόσιτες ανατολικές και βορειοδυτικές περιοχές της Πρώτης υπήρχαν πλήθος από ερημίτες και αναχωρητές καλογήρους.
Αργότερα στο νησί δημιουργηθηκαν τρία μοναστήρια: η "Κάτω Μονή" κοντά στον ψαράδικο οικισμό, η "Μονή Μεταμορφώσεως" στο οροπέδιο του νησιού και η μικρή "Μονή Βαρδανίου" κοντά στο λιμάνι. Τα μοναστήρια αυτά πρωταγωνίστησαν στη μακροχρόνια διαμάχη ανάμεσα στους εικονομάχους και τους εικονολάτρες, οπότε στο νησί συνέβησαν τραγικά γεγονότα, εξορίες και δολοφονίες αντιπάλων, τόσες ώστε ο συγγραφέας Άγγελος Βουδούρης να την χαρακτηρίσει "Πένθιμη Νήσο".
Η Πρώτη λεηλατήθηκε και καταστράφηκε δυο φορές: το 1204 στην πρώτη Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους της Δ' Σταυροφορίας και το 1302 από Λατίνους πειρατές.
Τόπος εξορίας
Μερικοί από τους άρχοντες του Βυζαντίου που εξορίστηκαν ή πέθαναν εδώ ήταν:
Μεταβυζαντινή εποχή
Οι Οθωμανοί την ονόμασαν "Cesire-i Kinali" και με αυτό το όνομα σημειώνεται σε απογραφή του 1563. Την εποχή αυτή είχε 63 κατοίκους, που διατηρούσαν αμπελώνες και κήπους.
Το 1624 υπέστη την επίθεση των Κοζάκων του Ντον, οι οποίοι λεηλάτησαν τα παράλια του Βοσπόρου και της γύρω περιοχής. Παρά το πλήγμα στην απογραφή του 1641 αναφέρονται 100 σπίτια με αμπέλια και καλλιέργειες κι ένα μοναστήρι.
Στις αρχές του 18ου αιώνα, το μοναστήρι είχε πολλά χρέη και γι' αυτό η διαχείριση της περιουσίας του ανατέθηκε σε Χιώτες εμπόρους. Όμως, το νησί είχε αρχίσει να ερημώνεται και το 1743 ήταν έρημο και το χωριό του ερειπωμένο.
Το 1761 περίπου ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωαννίκιος Γ΄ Καρατζάς πούλησε την Πρώτη μαζί με τη Μονή Μεταμορφώσεως Σωτήρος στον άρχοντα Πιτάρη κυρίτζη Διαμαντή, ο οποίος την μεταπούλησε στον Αλέξανδρο Ιωάννου Υψηλάντη, ηγεμόνα της Βλαχίας. Ως τα χρόνια της επανάστασης του εικοσιένα το νησί αποτελούσε μετόχι της μονής Καμαριώτισσας της Χάλκης.
Νεότερη εποχή
Το εγκαταλελειμμένο νησί ξανακατοικήθηκε στα 1828-1830 από προτεστάντες Αρμένιους. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκαν και Έλληνες. Η πρώτη οικογένεια Ρωμιών που αναφέρεται ήταν του Ηλία Σαρή Κωνσταντόγλου στα 1831 περίπου, ο οποίος είχε καΐκια.
Όταν η ελληνική κοινότητα αυξήθηκε, έκτισε το ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο χώρο που υπήρχε άλλοτε η Κάτω Μονή. Επίσης, ίδρυσε τριτάξιο σχολείο. Ναό διατηρούσε και η αρμενική κοινότητα, η οποία τη νεότερη εποχή ήταν πάντα πολυπληθέστερη της ελληνικής.
Το 1906 στα κτίρια της Μονής Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ιδρύθηκε το "Εθνικό του Γένους Ορφανοτροφείο Θηλέων" από τον πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄, έπειτα από γενναία ευεργεσία του Συμεωνάκη Σινιόσογλου.
Κατά τον 20ό αιώνα στο νησί κτίστηκαν κάποιες αρχοντικές κατοικίες από Έλληνες, Λεβαντίνους και Αρμένιους (οικίες: Σεϊμήρη, Φρυδά, Ράκα, Αρσενάκη, Νικολαΐδη, Ελισσαίου, Menevich, Servichen κ.ά.) χωρίς να χάσει τον ψαράδικο χαρακτήρα του. Αποτελούσε θέρετρο των πλούσιων οικογένειών της Πόλης. Για πολλά χρόνια λειτουργούσε το πολυτελές ξενοδοχείο Chahab από την ομώνυμη αρμένικη οικογένεια, που κατεδαφίστηκε το 1960.
Σήμερα
Η Πρώτη όπως πάντοτε,είχε την μικρότερη,σε αριθμό,ελληνική κοινότητα των Πρίγκηπονήσων με 50 κατοίκους.Παλαιότερα υπήρχε και τριταξια σχολή που έκλεισε λόγω έλλειψης μαθητών.Η μοναδική εκκλησία,Ελλήνων,στο νησί είναι ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου με 50 ενορίτες.Η πλειοψηφία του πληθυσμού του νησιού είναι Χριστιανοί Αρμένιοι.
Αυγούστα Λόβενχιελμ
Η Χριστίνα Αυγούστα Λόβενχιελμ, γεννηθείσα ως φον Φέρσεν (Σουηδικά: Christina Augusta Löwenhielm née von Fersen) (10 Μαρτίου 1754 - 8 Απριλίου 1846), ήταν Σουηδή κόμισσα και αυλική. Είναι γνωστή για την ερωτική της σχέση με τον Δούκα Κάρολο και μεταγενέστερο Βασιλιά Κάρολο ΙΓ’ της Σουηδίας. Είναι επίσης διάσημη ως μία από τις «Tρεις Xάριτες» της εποχής της Βασιλείας των Γουσταύων. Οι τρεις κυρίες επί των τιμών (η Αυγούστα φον Φέρσεν, η Ούλα φον Χόπκεν και η Λουίζα Μέϊγερφελτ) έμειναν στην ιστορία μέσα από το ποίημα «Gracernas döpelse» (Το βάπτισμα των Χαρίτων) του Ιωάννη Ερρίκου Κέλγκρεν, αλλά και από τις βιογραφίες της εποχής.
Πρώτη (νήσος)
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκηπόννησα
Αυγούστα Λόβενχιελμ
Τα πρώτα χρόνια
Η Αυγούστα φον Φέρσεν ήταν μια από τις έξι κόρες του Κόμη Κάρολου Ρέινχολντ φον Φέρσεν, ο οποίος ήταν βασιλικός δασοφύλακας, και της κυρίας επί των τιμών, Καρλόττας Σπάρε. Ήταν επίσης ανιψιά του Άξελ φον Φέρσεν του Πρεσβύτερου, ο οποίος ηγούνταν του κόμματος «Hat», και ξαδέλφη του φημισμένου Σουηδού πολίτικου, Κόμη Άξελ φον Φέρσεν του Νεότερου. Ο πατέρας της χαρακτηρίστηκε ως «ένας από τους πιο κομψούς και πνευματικούς κυρίους της εποχής του» και η μητέρα της «υμνήθηκε για την ομορφιά της» στη Γαλλική βασιλική αυλή των Βερσαλλιών, όταν συνόδευσε τη θεία και τον θείο της στο γάμο τους στη Γαλλία, δηλαδή την Ούλα Σπάρε και τον Σουηδό πρεσβευτή της Γαλλίας Κάρολο Γουσταύο Τέσσιν.
Και οι δύο γονείς της πέρασαν τη ζωή τους στην υπηρεσία του Σουηδικού Βασιλείου. Παρόμοια, και η Αυγούστα, καθώς και οι αδελφές της, υπηρέτησαν ως «hovfröken» (κυρίες των τιμών) πριν από το γάμο της. Τον Δεκέμβριο του 1770, παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο Αδόλφο Λόβενχιελμ (1743-1810). Μετά το γάμο τους, το ζευγάρι εγκαταστάθηκε για λίγο στην εξοχική κατοικία του συζύγου της και απέκτησαν έναν γιο.
Η ερωτική της σχέση με τον Δούκα Κάρολο
Κατά τη διάρκεια της χειμερινής κοινωνικής περιόδου του 1771 στη Στοκχόλμη, η Χριστίνα Αυγούστα Λόβενχιελμ πολιορκήθηκε από τον Πρίγκιπα Κάρολο, ο οποίος είχε πρόσφατα επιστρέψει στη Σουηδία, αφού η οικογένεια του τον είχε σταλεί στο εξωτερικό για να τον απομακρύνει από την Μπρίτα Χορν. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρίγκιπας ερωτεύτηκε την Αυγούστα και εκείνη ανταποκρίθηκε. Η σχέση που ακολούθησε έχει περιγραφτεί ως «η πιο σοβαρή και τρυφερή στο ερωτικό χρονικό του Κάρολου». Το ζευγάρι απέκτησε ένα γιο, τον Κάρολο Άξελ Λόβενχιελμ. Η σχέση ήταν αποδεκτή στον περίγυρο τους, αλλά η Χριστίνα Αυγούστα δεν ήταν η επίσημη βασιλική μαιτρέσα. Ο δεσμός τους αντιμετωπίστηκε μάλλον ως ίσος με τις άλλες εξωσυζυγικές ερωτικές σχέσεις που ήταν τότε συνηθισμένες στους κύκλους των ευγενών και της βασιλικής αυλής.
Το 1774, ο Βασιλιάς Γουσταύος Γ’ έπεισε τον αδερφό του Δούκα Κάρολο να συμφωνήσει σε έναν δυναμικό γάμο με την Χεδβίγη Ελισάβετ Καρλόττα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ. Ο σκοπός αυτής της ένωσης ήταν να αποκτηθεί ο κληρονόμος του θρόνου, επειδή ο γάμος του Βασιλιά με τη Σοφία Μαγδαληνή της Δανίας ήταν ακόμα λευκός. Στις 6 Απριλίου 1774, ο σύζυγος της Αυγούστα Λόβενχιελμ, διορίστηκε ως Σουηδός απεσταλμένος στη Δρέσδη και αναχώρησε για τη Σαξονία. Η Αυγούστα παρέμεινε στη Σουηδία έως ότου διατάχθηκε ρητά από τον Μονάρχη να ακολουθήσει τον σύζυγο της πριν από το γάμο του Κάρολου. Εκείνη παρέμεινε στη Δρέσδη κατά τη διάρκεια του γάμου του Καρόλου τον Ιούλιο, και την άφιξη της γυναίκας του Καρλόττας στη Σουηδία, αλλά συνέχισε να επικοινωνεί με τον Κάρολο μέσω μυστικής αλληλογραφίας.
Στην Αυγούστα Λόβενχιελμ δόθηκε η άδεια να επιστρέψει στη Σουηδία μετά την παράξενη υπόθεση της εγκυμοσύνης της Δούκισσας Καρλόττας. Στα τέλη Ιουλίου 1775, έγινε επίσημη διακήρυξη, η οποία δηλώνε ότι η Δούκισσα Χεδβίγη Ελισάβετ Καρλόττα ήταν έγκυος. Η Δούκισσα, η οποία αρχικά είχε αρνηθεί να μείνει έγκυος, σύντομα ισχυρίστηκε ότι ένιωσε το έμβρυο να κινείται μέσα της. Ωστόσο, δεν υπήρχαν ορατά σημάδια κύησης. Εντούτοις, στις 14 Σεπτεμβρίου, η Καρλόττα εξετάστηκε ξανά, και αυτή τη φορά, η εγκυμοσύνη ανακοινώθηκε ως εγγυημένη. Η ημερομηνία της αναμενόμενης γέννησης δόθηκε στις 24 Οκτωβρίου, και έγιναν όλες οι απαραίτητες προετοιμασίες για την επίσημη συνηθισμένη τελετουργία που συνηθιζόταν τότε σε μια βασιλική γέννηση. Ωστόσο, στις 24 Οκτωβρίου, όλες οι προετοιμασίες ακυρώθηκαν ξαφνικά, χωρίς να δοθεί καμία εξήγηση. Δεν είναι γνωστό αν η όλη υπόθεση ήταν μια σκόπιμη απάτη, και αν ναι, δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τον υπεύθυνο, αλλά ούτε και γιατί το έκανε. Από την άλλη μεριά, υπήρχε μια φήμη εκείνη την εποχή, ότι στην πραγματικότητα ο ίδιος ο Βασιλιάς είχε σκαρφιστεί την εγκυμοσύνη. Ο λόγος ήταν ότι είχε αποφασίσει να ολοκληρώσει τον δικό του γάμο και να παρέχει νόμιμο κληρονόμο για τον θρόνο, ώστε να μην αφήσει το καθήκον αυτό στον αδερφό του. Συνεπώς, ήθελε να κάνει τη δούκισσα Καρλόττα σεξουαλικά μη διαθέσιμη και να κατευθύνει το ενδιαφέρον του αδερφού του αλλού, για να αποφευχθούν οι νόμιμοι απόγονοι από τον δικό του γάμο. Ο Αδόλφος Λουδοβίκος Χάμιλτον περιγράφει αυτή τη φήμη ως εξής: «''Ο Βασιλιάς φοβόταν κάθε επιρροή του δούκα Κάρολου στον θρόνο, ιδιαιτέρα ως πατέρας ενός κληρονόμου του θρόνου. Βρήκε ότι η αγάπη μεταξύ εκείνου και της νεαρής συζύγου του ήταν πολύ μεγάλη. Όμως η εν λόγω κατάσταση απόχης ανάμεσα στο ζευγάρι(λόγος της υποτιθέμενης εγκυμοσύνης), απομάκρυνε τον πρίγκιπα από την σύζυγο του, και τον έκανε να κοιτάζει άλλες γυναίκες. Αυτή την συνήθεια που από τότε που την ξεκίνησε, δεν την έχει εγκαταλείψει ο Κάρολος, βοήθησε τον Μονάρχη να φτάσει στον στόχο του, εφόσον είδε ότι η γελοιοποίηση δεν θα επηρέαζε κανέναν άλλο, πέρα από τους δυο συζύγους. Πράγματι, όλα αυτά ήταν πολύ επιτυχημένα''». Το καλοκαίρι του 1775, ο ίδιος ο Βασιλιάς ολοκλήρωσε το γάμο του με τη βοήθεια του Αδόλφου Φρειδερίκου Μούνκ, και ο Δούκας Κάρολος, ο οποίος είχε μια εφήμερη σχέση με την κόμισσα Χεδβίγη Αμαλία Λιέβενχαπτ, ζήτησε από τον Βασιλιά την άδεια να επιστρέψει στη Σουηδία η Αυγούστα Λόβενχιελμ.
Η Χριστίνα Αυγούστα, η οποία φημολογείται ότι είχε σχέση με τον Κάρολο της Κουρλάνδης, ενώ βρισκόταν στην Δρέσδη, επέστρεψε τελικά στη Σουηδία το φθινόπωρο του 1776 και επανήλθε επίσημα στο βασιλικό παλάτι, όπου συστήθηκε στη Δούκισσα Καρλόττα, στις 18 Νοεμβρίου 1776. Η σύζυγος του Κάρολου, περιγράφει το περιστατικό στο διάσημο ημερολόγιο της: «''Αναμφίβολα είναι αξιαγάπητη, τα χαρακτηριστικά του προσώπου της είναι όμορφα, η εμφάνιση της ελκυστική και ενδεδυμένη για γιορτή χορού, είναι πραγματικά υπέροχη, αν και ίσως είναι λίγο στρουμπουλή. Θα έπρεπε να δεις πώς με κοίταξαν όλοι. Προσπάθησα λοιπόν να φαίνομαι αδιάφορη, αν και (στην πραγματικότητα) ήμουν πολύ περίεργη''». Ο Δούκας Κάρολος άρχισε να την φλερτάρει μόλις επέστρεψε, θέλοντας να συνεχίσει την υπόθεση τους. Αυτή η κατάσταση όμως, χώρισε την αυλή του παλατιού σε ομάδες που προσπάθησαν να ενθαρρύνουν ή να αποθαρρύνουν αυτή την σχέση. Όμως η Αυγούστα αρχικά αρνήθηκε. Αντ 'αυτού, έκανε μια σύντομη σχέση με τον βαρόνο Κάρολο Αδάμ Γάκσμεϊστερ. Αργότερα είχε επίσης ένα ειδύλλιο με τον Ρώσο πρίγκιπα Αλέξανδρο Κούρακιν, ο οποίος είχε σταλεί στη Σουηδία από την Μεγάλη Αικατερίνη για να φέρει τα επίσημα νέα του γάμου του Δούκα Κάρολου. Τον Δεκέμβριο του 1776, ωστόσο, ήταν σαφές ότι η σχέση μεταξύ του Κάρολου και της Αυγούστα Λόβενχιελμ είχε ξαναρχίσει. Εντούτοις, ο δεσμός τους διακόπηκε το καλοκαίρι του 1777. Τον τελείωσε η ίδια η Αυγούστα, επειδή σύμφωνα με πληροφορίες, είχε ερωτευτεί τον βαρόνο Χανς Χένρικ φον Έσσεν. Ένα χρόνο αργότερα, ο φον Έσσεν είχε γίνει ο επίσημος εραστής της, ενώ ο Δούκας Κάρολος είχε συνάψει σχέση με την χορεύτρια Καρλόττα Σλότσμπεργκ.
Η ζωή στο παλάτι
αριστερά|μικρογραφία| Η Αυγούστα Λόβενχιελμ στο Ερασιτεχνικό Βασιλικό θέατρο του Γουσταύου Γ'. Πίνακας του Πεχρ Χίλεστρομ. Από το 1777 έως το 1795, η Χριστίνα Αυγούστα υπηρέτησε ως «statsfru» (καμαριέρα) στη βασίλισσα Σοφία Μαγδαληνή.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Παρίσι, η μητέρα της Αυγούστα είχε σπουδάσει χορό υπό την καθοδηγία της Μαρί Σαλλέ. Με τη σειρά της, εκείνη εκπαίδευσε τις κόρες της, και αυτές έγιναν γνωστές για τη χάρη και το ταλέντο τους στο χορό, στο Ερασιτεχνικό Βασιλικό Θέατρο του Γουσταύου Γ’. Οι πιο ταλαντούχοι συμμετέχοντες του θεάτρου ήταν η Καρολίνα Λιόβενχαπτ, ο Κάρολος φον Φέρσεν, η Χεδβίγη Ουλρίκα Ντε λα Γκάρντι, ο Νιλς Μπαρκ, η Μαρία Αούρορα Ούγκλα, ο Όττο Ιάκωβος φον Μάντιφελ Ζογκέ, ο Μπρορ Σέντερστρομ και οι αδελφές Ούλα φον Χόπκεν και Αυγούστα φον Φέρσεν.
Η Χριστίνα Αυγούστα έγινε γνωστή για την κομψότητα, το καλό γούστο και την γοητεία της. Η Δούκισσα Καρλόττα, η σύζυγος του Δούκα Κάρολου, σημείωσε στο ημερολόγιο της ότι η Αυγούστα δεν είχε κακή επίδραση στον άντρα της. Ήταν ένα καλό άτομο που, λόγω της δεκτικότητα της απέναντι στους άλλους, αντιμετωπίστηκε επίσης με τον ίδιο τρόπο. Η Καρλόττα σχολίασε επίσης ένα χιουμοριστικό περιστατικό: « ''Συνέβη τις προάλλες! Η Κόμισσα Αυγούστα Λόβενχιελμ άργησε δεκαπέντε λεπτά στο δείπνο και έφτασε αφού είχε ήδη ξεκινήσει. Δυστυχώς, ο βαρόνος φον Έσσεν έφτασε την ίδια ώρα. Όσοι από εμάς (στο παλάτι) γνωρίζουμε τη σχέση τους, το βρήκαμε διασκεδαστικό, και μερικοί δεν μπορούσαν να κρύψουν το χαμόγελο τους''». Η Ούλα φον Χόπκεν παρατήρησε επίσης το περιστατικό και ανέφερε: «''Σκεφτούν ότι αν κάτι τέτοιο συνέβαινε σε κάποια άλλη φτωχή ψυχή - δεν θα ακούγαμε ποτέ το τέλος της ιστορίας. Αλλά η αδερφή μου είναι πάντα δικαιολογημένη. Αυτή η αστοχία μπορεί να θεωρηθεί μόνο ως απόδειξη της ευγενικής της φύση, και της ειλικρίνεια της να αποκαλύψει τη σχέση της με τον (κατά την άποψη του κόσμου) πράο Έσσεν''». Στη συνέχεια, η Δούκισσα Καρλόττα πρόσθεσε: «''Μπορεί να μην και τόσο προσεκτική όσο είναι κάποιοι άλλοι. Αλλά ο ευγενικός και καλόκαρδος χαρακτήρα της, η φιλικότητα της και το γεγονός ότι δεν παρεμβαίνει στις υποθέσεις των άλλων ανθρώπων, την καθιστά λιγότερο εκτεθειμένη σε συκοφαντίες από ό, τι οι περισσότεροι''».
Η Αυγούστα συμμετείχε έμμεσα σε μια σκανδαλώδη μονομαχία. Από το 1778 έως το 1788, είχε μια μόνιμη σχέση με τον βαρόνο Χανς Χένρικ φον Έσσεν. Όμως το 1788, ο φον Έσσεν, έκανε πρόταση γάμου στην πλούσια κληρονόμο Καρλόττα Ελεονώρα Ντε Γκερ (1771-1798) και εκείνη δέχτηκε. Η κίνηση του όμως αντιμετωπίστηκε με μεγάλη δυσαρέσκεια στο βασιλικό παλάτι λόγω της συμπάθειας που είχαν στην Αυγούστα φον Φέρσεν. Ο Αδόλφος Ρίμπινγκ είχε κάνει επίσης πρόταση γάμου στην Ντε Γκερ, αλλά τον είχε απορρίψει ο πατέρας της. Ο Ρίμπινγκ όμως θεωρούσε ότι είχε λόγους να πιστεύει ότι η Καρλόττα Ελεονώρα τον προτιμούσε και ότι ο Έσσεν το έκανε καθαρά για οικονομικούς λόγους. Επίσης δεν θεωρούσε τυχαίο που το παλάτι δεν τον συμπαθούσε. Έτσι ο Ρίμπινγκ προκάλεσε τον Έσσεν σε μονομαχία. Η μονομαχία πραγματοποιήθηκε στο βασιλικό ιππικό χώρο, παρουσία αρκετών αξιωματικών. Αυτή οδήγησε στην ήττα του φον Έσσεν, ο οποίος τραυματίστηκε ελαφρώς. Εντούτοις αυτή η μονομαχία θεωρήθηκε σκάνδαλο και έγκλημα εναντίον του Μονάρχη. Αυτό έκανε τον Ρίμπινγκ να αισθάνεται μεγάλη εχθρότητα εναντίον του Βασιλιά, και αργότερα συμμετείχε στη δολοφονία του Γουσταύου Γ΄.
Τελευταία χρόνια και θάνατος
Μετά το θυελλώδες Κοινοβούλιο του 1789, ο Βασιλιάς έφτασε σε σύγκρουση με τους ευγενείς, και συνέλαβε τον θείο της Αυγούστας, τον Άξελ φον Φέρσεν τον Πρεσβύτερο ως ηγέτη της αριστοκρατικής αντιπολίτευσης, η οποία εναντιωνόταν στην συνέχιση του Ρωσο-Σουηδικού Πόλεμο (1788– 90) και στην θέσπιση του Βασιλικού Νόμου για την Ένωση και την Ασφάλεια. Όμως σε  αντίθεση με πολλά άλλα μέλη της αριστοκρατίας, ο Άξελ δεν συμμετείχε ποτέ στην δημόσια διαμαρτυρία των γυναικών της αριστοκρατίας, με πρωτεργάτη την Ιωάννα φον Λάντινγκσαουσεν.
Το 1795, η μητέρα της Χριστίνας Αυγούστα, η κυρία επί των τιμών της βασίλισσα Σοφία Μαγδαληνής, ήταν κατάκοιτη στο κρεβάτι, και γι' αυτό απαλλάχτηκε από τα καθήκοντα της. Την ιδία στιγμή όμως και οι κόρες της Ούλα και Αυγούστα εγκατέλειψαν ταυτόχρονα τις θέσεις τους στο Παλάτι, σε ένδειξη αλληλεγγύης, αλλά κυρίως για να φροντίσουν την μητέρας τους. Η μητέρα τους πέθανε λίγο αργότερα τον ίδιο χρόνο. Το 1799, η Χριστίνα Αυγούστα σύστησε τη Λολότε Φρόρσμπεργκ στο Βασίλειο. Τα τελευταία χρόνια της τα πέρασε ανάμεσα στην θρησκεία και τη φιλανθρωπία, και απεβίωσε στις 8 Απριλίου του 1846.
Αναφορές
Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς Κατηγορία:Σουηδές Γυναίκες
Γλώσσα Μπουντέλι
Η Μπουντέλι (Ντεβανάγκαρι: बुन्देली ή बुंदेली) ή Μπουντελχάντι, είναι Ινδοάρια γλώσσα που ομιλείται στην περιοχή Μπουντελχάντ της κεντρικής Ινδίας. Ανήκει στην υποομάδα των δυτικών Χίντι.
Ταξινόμηση
Ένας απόγονος της γλώσσας Σαουρασένι Απαμπράμσα, η Μπουντέλι κατηγοριοποιήθηκε υπό τα δυτικά Χίντι από τον Τζορτζ Αβραάμ Γκρίρσον στην Γλωσσική Έρευνα της Ινδίας. Σύμφωνα με τον Εθνολόγο, οι διαλέκτους της Μπουντέλι είναι οι Λοντάντι, Χατόλα, Μπαναφάρι, Κούντι, Νιμπάτα, Μπανταούρι και Ναγκπούρι. Η Μπουντέλι είναι επίσης στενά συνδεδεμένη με την Μπρατζ Μπάσα, που ήταν η κύρια λογοτεχνική γλώσσα στην κεντρική Ινδία μέχρι τον δέκατο ένατο αιώνα.
Όπως πολλές άλλες Ινδοάριες γλώσσες, τα Μπουντέλι έχουν συχνά λάβει ονομασία ως διάλεκτο αντί για γλώσσα. Επιπλέον, όπως συμβαίνει με τις άλλες γλώσσες Χίντι, οι ομιλητές των Μπουντέλι έχουν καταμετρηθεί με εκείνους των Πρότυπων Χίντι στις απογραφές.
Διάλεκτοι
Ο Γκρίρσον διαίρεσε τα Μπουντέλι σε τέσσερις διαλεκτικές ομάδες:
Γεωγραφική κατανομή
Η περιοχή του Μπουντελχάντ περιλαμβάνει επαρχίες του Ούταρ Πραντές και τη Μάντια Πραντές. Τα Μπουντέλι ομιλούνται στις επαρχίες Τσαταρπούρ, Πάννα, Τικαμγκάρ, Μπάντα, Χαμιρπούρ, Τζαλαούν, Τζάνσι, Γκουαλιόρ, Βιντίσα, Μποπάλ, Σαγκάρ, Νταμόχ, Ασοκναγκάρ, Τζαμπαλπούρ, Λαλιτπούρ, Τσιτρακούτ και Μαχόμπα.
Ιστορία
Στο παρελθόν η Μπουντέλι χρησιμοποιήθηκε σε κυβερνητικές αλληλογραφίες, μηνύματα, τιμολόγια, εφημερίδες και συμφωνίες φιλίας. Τα πρώιμα παραδείγματα λογοτεχνίας στα Μπουντελχάντι είναι οι στίχοι του Μπαντάρι καθώς και οι εκδόσεις του έπους Αλχά-Χαντ. Εξακολουθεί να διατηρείται από βάρδες στην περιοχή Μπαναφάρι. Το έπος αναφέρεται στους ήρωες που έζησαν τον 12ο αιώνα μ.Χ. Ο ποιητής Τσαντ Μπαρντάι, έγραψε αυτό το έπος με βάση τους πολέμους του βασιλιά Πριθιβιράτζ με το κράτος της Μαχόμπα. Πολλά λογοτεχνικά έργα στα Μπουντέλι παρήχθησαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ακμπάρ. Αξιοσημείωτες μορφές είναι ο ποιητής Κεσάμπ Ντας του 16ου αιώνα, ενώ οι Παντμακάρ Πρατ και Πράτζνες έγραψαν αρκετά έργα κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Ο Πρανάθ και ο Λαλ Καμπί παρήγαγαν πολλά έργα στη γλώσσα Μπουντέλι στην αυλή του Τσχαταρσάλ της Πάννα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας Κατηγορία:Ινδοάριες γλώσσες
Ο Χρυσοθήρας
Ο Χρυσοθήρας (πρωτότυπος τίτλος: The Gold Rush) είναι αμερικανική βωβή ταινία του 1925, σε σκηνοθεσία, παραγωγή και σενάριο Τσάρλι Τσάπλιν. Ο Τσάπλιν έγραψε και την πρωτότυπη μουσική της ταινίας, ενώ πρωταγωνίστησε κιόλας, μαζί με τους Τζόρτζια Χέιλ και Μακ Σουέιν. Η ταινία πρόκειται για άλλη μία σειρά ταινιών που ο Τσάπλιν υποδύθηκε το εμβληματικό χαρακτήρα του Σαρλό. Στην ταινία επίσης συμμετέχουν οι Τομ Μιούρι, Χένρι Μπέργκμαν και Μάλκομ Γουέιτ.
Ο Τσάπλιν εμπνεύστηκε την ταινία του από τη μετανάστευση 10.000 ατόμων στην περιοχή Κλόνταϊκ (Γιούκον), ώστε να βρουν χρυσό. Έμπνευση δεν πήρε μόνο από αυτό το γεγονός, αλλά και από τους Donner Party, μία ομάδα Αμερικανών πρωτοπόρων, η οποία αποκλεισμένη στη χιονισμένη Σιέρα Νεβάδα τον χειμώνα του 1846 - 1847, κατέληξαν στον κανιβαλισμό για να επιβιώσουν, φτάνοντας στο σημείο να τρώνε ακόμα και τα δέρματα των παπουτσιών τους. Ο Τσάπλιν, που πίστευε ότι η κωμωδία και η τραγωδία, δεν απέχουν πολύ μεταξύ τους, πήρε αυτά τα δύο γεγονότα στέρησης και τρόμου και τα έκανε κωμωδία. Έτσι, ο γνωστός του ήρωας Σαρλό, στην ταινία αυτή γίνεται χρυσοθήρας και καταλήγει να λιμοκτονεί, να αρρωσταίνει, να πέφτει σε μοναξιά, μέχρι να δεχτεί επίθεση από αρκούδα.
Η ταινία έλαβε δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ, στην επανακυκλοφορία της το 1942, στην κατηγορία Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής και Καλύτερου Ηχογραφημένου Ήχου. Πλέον θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα έργα του Τσάπλιν. Ενώ και ο ίδιος έλεγε, ότι θα του άρεσε να τον μνημονεύουν για αυτό το έργο. Το 1953, η αυθεντική ταινία του 1925, μπήκε σε κατάσταση κοινού κτήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθότι ποτέ δεν ανανεώθηκαν τα δικαιώματα της, κατά την 28η χρονιά μετά την κυκλοφορία της.
Πλοκή
Ο Big Jim, ένας χρυσοθήρας κατά τη διάρκεια του Klondike Gold Rush, στην Αλάσκα, βρίσκει μια τεράστια έκταση χρυσού στο αγροτεμάχιο του, όταν τον χτυπά μια χιονοθύελλα. Ο Lone Prospector χάνεται στην ίδια χιονοθύελλα, ενώ αναζητά επίσης χρυσό. Έτσι, βρίσκει καταφύγιο στην καλύβα του Black Larsen, ενός καταζητούμενου εγκληματία. Ο Larsen προσπαθεί να πετάξει τον Σαρλό έξω από την καλύβα του, όταν ο Jim καταφτάνει επίσης μέσα εκεί. Ο Λάρσεν προσπαθεί να τρομάξει και τους δύο χρησιμοποιώντας το κυνηγετικό όπλο του, αλλά υπερνικήθηκε από τον σωματώδη Τζιμ, και οι τρεις συμφωνούν σε μια άβολη ανακωχή που τους επιτρέπει να μείνουν όλοι.
Η χιονοθύελλα κράτησε πολύ παραπάνω από το προβλεπόμενο και τα φαγητά σώθηκαν. Έτσι, οι τρεις τους τραβούν κλήρο για το ποιος θα βγει στη χιονοθύελλα. Ο Λάρσεν, τελικά που χάνει, βγαίνει και στην αναζήτηση του, βρίσκει τον χρυσό του Big Jim και στρατοπεδεύει εκεί για να του στήσει ενέδρα όταν επιστρέψει ο Jim εκεί.
Εν τω μεταξύ, οι δύο που μένουν στην καλύβα είναι τόσο απελπισμένοι που μαγειρεύουν ένα από τα παπούτσια του Σαρλό. Αργότερα, ο Τζιμ γίνεται παραληρητικός, φαντάζεται τον Σαρλό ως ένα τεράστιο κοτόπουλο και του επιτίθεται. Εκείνη τη στιγμή, μια αρκούδα μπαίνει στην καμπίνα και σκοτώνεται, εξασφαλίζοντας τους έτσι τροφή. left|thumb|thumbtime=1|The Gold Rush 1925 (Ολόκληρη η ταινία, κοινό κτήμα) Αφού υποχωρήσει η καταιγίδα, και οι δύο φεύγουν από την καλύβα, ο Σαρλό συνεχίζει στην επόμενη πόλη της «χρυσής έκρηξης», ενώ ο Τζιμ επιστρέφει στην κρυψώνα του. Εκεί, τον χτυπά ο Λάρσεν με ένα φτυάρι. Ενώ φεύγει με λίγο χρυσό, ο Λάρσεν αργότερα σκοτώθηκε από χιονοστιβάδα. Ο Τζιμ ανακτά τις αισθήσεις του ​​και περιπλανιέται στο χιόνι, έχοντας χάσει τη μνήμη του από το χτύπημα. Όταν καταφτάνει στην πόλη, η μνήμη του έχει αποκατασταθεί εν μέρει και θυμάται ότι είχε βρει μια μεγάλη έκταση χρυσού, κι ότι βρίσκεται κάπου πέριξ της καλύβας. Αλλά δεν γνωρίζει ούτε τη θέση της αποθήκης του ούτε της καλύβας. Έτσι, ψάχνει τον Σαρλό, ελπίζοντας ότι μπορεί να τον οδηγήσει αυτός εκεί.
Ο Σαρλό ωστόσο φτάνει στην πόλη και συναντά την Τζόρτζια, μία χορεύτρια. Εκεί θα εκνευρίσει τον Τζακ, έναν γυναικά που τη φλερτάρει σφοδρά και την ενοχλεί για έναν χορό, αντίθετα όμως αυτή αποφασίζει να χορέψει με τον «πιο αξιοθρήνητο αλήτη στην αίθουσα χορού», τον Σαρλό, ο οποίος αμέσως την ερωτεύεται. Αφού συναντήθηκαν ξανά, εκείνη δέχεται την πρόσκλησή του για δείπνο την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, αλλά δεν την παίρνει στα σοβαρά και σύντομα την ξεχνά. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, περιμένοντας να φτάσει στο δείπνο, ο Σαρλό φαντάζεται να τη διασκεδάζει με έναν χορό στον οποίον χρησιμοποιεί δύο μικρά φρατζολάκια ψωμιού και δύο πιρούνια. Τα μεσάνυχτα αυτή μόνη και απελπισμένη θυμάται την πρόσκληση του Σαρλό και αποφασίζει να τον επισκεφτεί. Βρίσκοντας το σπίτι του άδειο, ενώ βλέπει το σχολαστικά προετοιμασμένο δείπνο και ένα δώρο για αυτήν, αποφασίζει να του γράψει ένα σημείωμα.
Όταν ο Σαρλό πάρει το σημείωμα, πηγαίνει να τη βρει. Αλλά την ίδια στιγμή, ο Τζιμ τον βρίσκει και τον σέρνει μακριά για να ψάξει για την καλύβα, δίνοντας του μόνο λίγο χρόνο για να φωνάξει στην Τζώρτζια ότι σύντομα θα επιστρέψει ως εκατομμυριούχος. Ο Jim και ο Σαρλό βρίσκουν την καλύβα και διανυκτερεύουν. Το βράδυ, τους χτυπά μία τεράστια χιονοθύελλα, η οποία παρασέρνει ολόκληρη την καλύβα. Το επόμενο πρωί, η καλύβα ισορροπεί επικίνδυνα στην άκρη ενός γκρεμού, ενώ οι δύο τους προσπαθούν να ξεφύγουν. Επιτέλους ο Τζιμ καταφέρνει να βγει και να τραβήξει τον Σαρλό με ασφάλεια, με την καλύβα να πέφτει στον γκρεμό.
Ένα χρόνο αργότερα, οι δύο τους έχουν γίνει πλούσιοι. Με τον Σαρλό να μην έχει καταφέρει ακόμα να βρει την Τζώρτζια. Έτσι, επιστρέφουν στις Ηνωμένες Πολιτείες με πλοίο στο οποίο, επίσης, άγνωστο σε αυτούς, η Τζώρτζια ταξιδεύει και αυτή. Όταν ο Σαρλό συμφωνεί να φορέσει τα παλιά του ρούχα για μια φωτογραφία, πέφτει κάτω από κάτι σκάλες, συναντώντας τελικά εκεί τη γυναίκα. Εκείνη αρχικά πιστεύει λανθασμένα ότι είναι λαθρεπιβάτης και προσπαθεί να τον σώσει από το πλήρωμα του πλοίου, η παρεξήγηση ξεκαθαρίζεται και οι δύο τελικά επανενώνονται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1925 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τσάρλι Τσάπλιν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κολοράντο Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Διακρίνουσα βάσης
Έστω αριθμητικό σώμα βαθμού n και a_1,..a_n μια βάση αυτού ως \mathbb{Q} διανυσματικός χώρος. Ακόμα έστω οι ρίζες του  στο \mathbb{C} και  οι n διακεκριμένοι μονομορφισμοί από το Κ στο \mathbb{C} όπου. Κάνοντας χρήση των \sigma_i σχηματίζουμε τον ακόλουθο πίνακα :
Ως διακρίνουσα της βάσης (Basis discriminant) a_1,..a_n του αριθμητικού σώματος Κ ορίζουμε το μιγαδικό αριθμό.
Παραδείγματα
και
οπότε είμαστε πλέον σε θέση να υπολογίσουμε την διακρίνουσα της βάσης του αριθμητικού σώματος. Έχουμε λοιπόν ότι
Κατηγορία:Αλγεβρική θεωρία αριθμών
Πεντάσχοινος
Ο Πεντάσχοινος είναι καλωδιακός σταθμός διασύνδεσης καλωδίων επικοινωνιών στο νησί της Κύπρου.
Τα παρακάτω καλωδιακά συστήματα διασυνδέονται στον Πεντάσχοινο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Επικοινωνίες στην Κύπρο Κατηγορία:Γεωγραφία της Κύπρου
Κέβιν Κίγκαν
Ο Κέβιν Κίγκαν ( Kevin Keegan, γεννήθηκε 14 Φεβρουαρίου 1951) είναι Άγγλος πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής αρκετών ομάδων και της εθνικής ομάδας της Αγγλίας. Ως ποδοσφαιριστής υπήρξε από τους κορυφαίους στην αγγλική ιστορία ψηφισμένος ως 38ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του 20ού αιώνα και 4ος Άγγλος στις εκλογές της IFFHS. To 2004 συμπεριλήφθηκε στη λίστα FIFA 100, ως ένας από τους 125 καλύτερους εν ζωή ποδοσφαιριστές.
Καριέρα σε συλλόγους
Σκάνθορπ Γιουνάιτεντ
Αν και αρχικά ασχολήθηκε με αρκετά αθλήματα όπως κρίκετ, πυγμαχία και ράγκμπι, τελικά αφοσιώθηκε στο ποδόσφαιρο από την ηλικία των 15 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Σκάνθορπ Γιουνάιτεντ της τέταρτης κατηγορίας του πρωταθλήματος σε ηλικία 17 ετών, έγινε βασικός στην ομάδα από την αγωνιστική περίοδο 1969–70 αγωνιζόμενος ως μέσος και σε 124 συνολικά εμφανίσεις πρωταθλήματος σκόραρε 18 γκολ. Οι εμφανίσεις κίνησαν το ενδιαφέρον του Μπιλ Σάνκλι, προπονητή της Λίβερπουλ που τον απέκτησε το 1971.
Λίβερπουλ Φ.Κ.
Στις 14 Αυγούστου 1971 ο Κίγκαν κάνει την πρώτη του εμφάνιση με την φανέλα της Λίβερπουλ απέναντι στη Νότιγχαμ Φόρεστ σκοράροντας μετά από 12 λεπτά. Αν και είχε ξεκινήσει την καριέρα του ως μέσος, η ικανότητα του στο σκοράρισμα, η ταχύτητα, η ικανότητα για τελικές πάσες (ασίστ) και η επιδεξιότητα έκαναν τον Σάνκλι να τον προωθήσει στην επίθεση της ομάδας του, ως δεξιό ακραίο. Η έμπνευση του προπονητή αποδείχθηκε σωστή και γρήγορα ο Κίγκαν έγινε διεθνής με την Εθνική Ελπίδων την ίδια χρονιά αλλά και με την Εθνική ανδρών της Αγγλίας, ενώ με την Λίβερπουλ άρχισε να σαρώνει τους τίτλους. Συνολικά κατέκτησε τα Πρωταθλήματα Αγγλίας το 1972–73, 1975–76, 1976–77, το Κύπελλο Αγγλίας το 1974 σκοράροντας στον τελικό δύο φορές στο 3–0 απέναντι στη Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ, τα Κύπελλα ΟΥΕΦΑ το 1973 σκοράροντας δύο φορές στον τελικό εναντίον της Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ όπου η ομάδα κέρδισε τελικά με 3–0, αλλά και το 1976 σκοράροντας το νικητήριο γκολ με πέναλτι στο τελικό 3–2 εναντίον της Κλαμπ Μπρυζ. Τέλος, το 1977 κατακτά το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης όταν η Λίβερπουλ κερδίζει ξανά την Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ στον ευρωπαϊκό τελικό, σε έναν αγώνα όπου ο Κίγκαν κέρδισε το πέναλτι με το οποίο διαμορφώθηκε το τελικό 3–1. Στο τέλος της χρονιάς ο Κίγκαν αφήνει τη Λίβερπουλ για τη Μπουντεσλίγκα και το Αμβούργο έχοντας αγωνιστεί σε 323 επίσημους αγώνες και σημειώσει 100 τέρματα.
Αμβούργο ΣΦ
Η μεταγραφή εκείνη την εποχή ήταν η σπουδαιότερη στην Ευρώπη και με κόστος ρεκόρ στην ιστορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου αλλά η πρώτη χρονιά δεν ήταν και η καλύτερη για το Αμβούργο, που χάνει από την πρώην ομάδα του Κίγκαν το Σούπερ Κύπελλο Ευρώπης και τερματίζει μόλις στην 10η θέση, ωστόσο κερδίζει σε προσωπικό επίπεδο την Χρυσή Μπάλα ως καλύτερος Ευρωπαίος παίκτης της χρονιάς. Την επόμενη σεζόν 1978–79 η πορεία είναι πετυχημένη και για την ομάδα που κατακτά το Γερμανικό Πρωτάθλημα μετά από 19 χρόνια, ενώ ο Κίγκαν σημειώνει 17 τέρματα σε 35 επίσημους αγώνες και κερδίζει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά την Χρυσή Μπάλα, ο μόνος Βρετανός ποδοσφαιριστής που έχει καταφέρει κάτι τέτοιο. Στην τελευταία του σεζόν με την γερμανική ομάδα το 1979–80 δεν καταφέρνει να κατακτήσει τίποτα αν και έφτασε ως το τελικό στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης η ομάδα χάνει από την Νότιγχαμ Φόρεστ με 1–0 αλλά και το Μπουντεσλίγκα με δύο μόλις βαθμούς διαφορά από την Μπάγερν Μονάχου. Το καλοκαίρι του 1980 αφήνει τη Δυτική Γερμανία και με το ίδιο ποσό το όποιο ήρθε στο Αμβούργο γυρίζει στην Αγγλία και την Σαουθάμπτον ΦΚ.
Σαουθάμπτον ΦΚ
Ο Κίγκαν πήγε σε μία ομάδα με αρκετά καλούς παίκτες όπως ο Άλαν Μπολ, ο Μικ Τσάνον και ο Φιλ Μπόγιερ και την πρώτη του χρονιά η ομάδα κατακτά την έκτη θέση. Την δεύτερη σεζόν η ομάδα φτάνει ως την πρώτη θέση τον Ιανουάριο αλλά τελικά μένει στην 7η θέση. Ο Κίγκαν είχε ήδη αποφασίσει να προχωρήσει σε αναζήτηση μιας νέας πρόκλησης, και λίγες μέρες πριν από την έναρξη της αγωνιστικής περιόδου 1982–83 μετακομίζει στην Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ.
Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ
Εντάχθηκε στη Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ και πέρασε δύο χρονιές στην ομάδα στη διάρκεια του οποίων ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στους οπαδούς. Έπαιξε σε 78 παιχνίδια, σκόραρε 48 γκολ και βοήθησε στην άνοδό της από την δεύτερη κατηγορία το 1984. Στο τέλος της σεζόν 1983–84 σταμάτησε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Διεθνής καριέρα
Ο Κίγκαν έκανε την πρώτη του εμφάνιση με την Εθνική Αγγλίας στις 15 Νοεμβρίου 1972, σε αγώνα της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974 απέναντι στην Ουαλία και σκόραρε το πρώτο γκολ πάλι σε συνάντηση με αντίπαλο την Ουαλία στις 11 Μαΐου 1974. Συνολικά σημείωσε 21 τέρματα σε 63 παιχνίδια με την Εθνική ομάδα της χώρας του και παρέμεινε αρχηγός της ομάδας από το 1976 έως το 1982 (31 αγώνες). Κατάφερε να κάνει μόνο μια εμφάνιση σε Παγκόσμιο Κύπελλο το 1982 και αυτή για 26 λεπτά μιας και τραυματίστηκε. Στις 7 Αυγούστου 1982 ήταν σκόρερ ενός τέρματος με τη Μικτή Ευρώπης στη νίκη της επί της Μικτής Κόσμου με 3–2 σε αγώνα που έγινε για φιλανθρωπικό σκοπό στη Νέα Υόρκη.
Προπονητής
Στις 5 Φεβρουαρίου 1992, σχεδόν οκτώ χρόνια μετά το τελευταίο παιχνίδι του ως παίκτης, ο Κίγκαν επέστρεψε στο ποδόσφαιρο, ως προπονητής της Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ που αγωνιζόταν στην δεύτερη κατηγορία και κατάφερε την επόμενη σεζόν να ανεβάσει την ομάδα στην νεοσύστατη Πρέμιερ Λιγκ. Στα χρόνια που έμεινε στην ομάδα την οδήγησε ως την δεύτερη θέση στην Πρέμιερ Λιγκ τη σεζόν 1995–96. Στις 7 Ιανουαρίου 1997 αποφάσισε να παραιτηθεί από τη Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ, μιας και όπως είπε σε εκείνο το σημείο της ζωής του δεν ήθελε να ασχοληθεί άλλο με το ποδόσφαιρο.
thumb| Ο Κίγκαν το 2008 Τον Σεπτέμβριο του 1997 επέστρεψε ως τεχνικός διευθυντής στην Φούλαμ ΦΚ που αγωνιζόταν στην τρίτη κατηγορία, ανέλαβε όμως προπονητής της ομάδας μετά την απόλυση του προπονητή Ρέι Γουίλκινς στην μέση της σεζόν και η ομάδα τερμάτισε 6η τελικά εκείνη τη χρονιά. Την επόμενη σεζόν ο Κίγκαν οδηγεί τη Φούλαμ στην κατάκτηση του πρωταθλήματος της με 101 βαθμούς συνολικά. Τον Φεβρουάριο του 1999 αναλαμβάνει την Εθνική ομάδα της Αγγλίας αλλά οι κακές εμφανίσεις και οι μόλις 7 νίκες σε 14 αγώνες τον οδηγούν στην παραίτηση τον Οκτώβριο του 2000. Το Μάιο του 2001 αναλαμβάνει τη Μάντσεστερ Σίτι που υποβιβάστηκε στην Τσάμπιονσιπ και την οδηγεί στην κατάκτηση του πρωταθλήματος και στην άμεση επιστροφή στην Πρέμιερ Λιγκ με 99 βαθμούς. Καταφέρνει να καθιερώσει την ομάδα στην Πρέμιερ Λιγκ και το 2005 μετά το τέλος του πρωταθλήματος αποσύρεται από την τεχνική ηγεσία της Μάντσεστερ Σίτι. Τον Ιανουάριο του 2008 επιστρέφει στην Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ μένει ως τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους και έφυγε μετά από διαφωνία με τον ιδιοκτήτη της ομάδας.
Τίτλοι
Λίβερπουλ Αμβούργο
Ατομικές διακρίσεις
Ποδοσφαιριστής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σκάνθορπ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμβούργο ΣΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Φούλαμ ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκταουν Σίτι Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2000
Ενδεκάγραμμα
Στη γεωμετρία, το ενδεκάγραμμα είναι ένα αστεροειδές πολύγωνο που έχει ένδεκα πλευρές.