Ιστορία_της_αρχαίας_Μακεδονίας
Μακεδονική Αυτοκρατορία
Σε όλη τη στρατιωτική του σταδιοδρομία και τη βασιλεία του, ο Αλέξανδρος κέρδισε κάθε μάχη που διεύθυνε προσωπικά. Η πρώτη του νίκη εναντίον των Περσών στη Μικρά Ασία στη μάχη του Γρανικού το 334 π.Χ. χρησιμοποιώντας ένα μικρό ιππικό που απόσπασε την προσοχή των Περσών, επέτρεψε στο πεζικό του να διασχίσει τον ποταμό και στους εταίρους του να τους διώξουν από τη μάχη με ιππικό. Ακολουθώντας την παράδοση των Μακεδόνων βασιλιάδων, ο Αλέξανδρος ηγήθηκε προσωπικά του ιππικού στη Μάχη της Ισσού το 333 π.Χ., αναγκάζοντας τον Πέρση βασιλιά Δαρείο Γ' και τον στρατό του σε φυγή. Ο Δαρείος Γ', παρόλο που είχε περισσότερους στρατιώτες, αναγκάστηκε και πάλι να φύγει από τη Μάχη των Γαυγαμήλων το 331 π.Χ. Ο Πέρσης βασιλιάς αργότερα συνελήφθη και εκτελέστηκε από τον ίδιο του τον σατράπη της Βακτριανής και συγγενή του, τον Βησσό, το 330 π.Χ. Ο Μακεδόνας βασιλιάς στη συνέχεια κυνήγησε και εκτέλεσε τον Βησσό στο σημερινό Αφγανιστάν, θέτωντας υπό τον έλεγχο του την περιοχή της Σογδιανής. Στη Μάχη του Υδάσπη το 326 π.Χ. (σημερινό Παντζάμπ), όταν οι πολεμικοί ελέφαντες του βασιλιά Πώρου των Παουράβα απείλησαν τα στρατεύματα του Αλέξανδρου, τους έβαλε να σχηματίσουν ανοιχτές τάξεις για να περικυκλώσουν τους ελέφαντες και να απομακρύνουν τους χειριστές τους χρησιμοποιώντας τις σάρισες τους. Όταν τα μακεδονικά στρατεύματά του εξεγέρθηκαν εναντίον του στην Όπις της Βαβυλωνίας (κοντά στη σύγχρονη Βαγδάτη, Ιράκ) το 324 π.Χ., ο Αλέξανδρος Γ' προσέφερε στρατιωτικούς τίτλους και μεγαλύτερες ευθύνες στους Πέρσες αξιωματικούς του, αναγκάζοντας τα Μακεδονικά στρατεύματά του να ζητήσουν συγχώρεση, κάτι που πρόσφερε ο βασιλιάς σε συμπόσιο που παροτρύνει τη συμφιλίωση μεταξύ Περσών και Μακεδόνων. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/19/Stag_hunt_mosaic%2C_Pella.jpg/300px-Stag_hunt_mosaic%2C_Pella.jpg|αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| Κυνήγι ελαφιού, π. 300 π.Χ., από την [[Αρχαία Πέλλα|Πέλλα. Η φιγούρα στα δεξιά είναι πιθανώς ο Μέγας Αλέξανδρος λόγω της ημερομηνίας του μωσαϊκού μαζί με την απεικονιζόμενη αναπήδηση των κεντρικά χωρισμένων μαλλιών του. Η φιγούρα στα αριστερά που κρατά ένα δίκοπο τσεκούρι (που σχετίζεται με τον Ήφαιστο) είναι ίσως ο Ηφαιστίωνας, ένας από τους πιστούς φίλους του Αλέξανδρου.]] Παρά τις ικανότητές του ως στρατηγός, ο Αλέξανδρος ίσως υπονόμευσε τη δική του κυριαρχία επιδεικνύοντας σημάδια μεγαλομανίας. Ενώ χρησιμοποιούσε αποτελεσματικό πειστικό λόγο όπως το κόψιμο του Γόρδιου Δεσμού, προσπάθησε επίσης να απεικονίσει τον εαυτό του ως ζωντανό θεό και γιο του Δία μετά την επίσκεψή του στο μαντείο της Σίβας στην έρημο της Λιβύης (στη σύγχρονη Αίγυπτο) το 331 π.Χ. Όταν προσπάθησε να κάνει τους άνδρες του να προσκυνήσουν μπροστά του στη Βάκτρα το 327 π.Χ. σε μια πράξη προσκύνησις (δανεισμένη από τους Πέρσες βασιλιάδες), οι Μακεδόνες θεώρησαν αυτή την πράξη βλασφημία και σφετερισμό της εξουσίας των θεών. Ο ιστορικός του οίκου του Αλέξανδρου Καλλισθένης αρνήθηκε να πραγματοποιήσει αυτό το τελετουργικό και οι υπόλοιποι ακολούθησαν το παράδειγμά του, μια πράξη διαμαρτυρίας που οδήγησε τον Αλέξανδρο να εγκαταλείψει την πρακτική. Όταν ο Αλέξανδρος δολοφόνησε τον Παρμενίωνα στα Εκβάτανα το 330 π.Χ., αυτό ήταν «σύμπτωμα του αυξανόμενου χάσματος μεταξύ των συμφερόντων του βασιλιά και εκείνων της χώρας του και των ανθρώπων της», σύμφωνα με τον Errington. Η δολοφονία του Κλείτου του Μέλα το 328 π.Χ. περιγράφεται ως «εκδικητική και απερίσκεπτη» από τους Dawn L. Gilley και Ian Worthington. Ακολούθησε επίσης τις πολυγαμικές συνήθειες του πατέρα του Φιλίππου Β' και ενθάρρυνε τους άνδρες του να παντρευτούν γηγενείς γυναίκες στην Ασία, δίνοντας το παράδειγμα όταν παντρεύτηκε τη Ροξάνα, μια Σογδιανή πριγκίπισσα της Βακτριανής. Στη συνέχεια παντρεύτηκε τη Στάτειρα Γ', μεγαλύτερη κόρη του Δαρείου Γ', και την Παρυσάτιδα Β', τη μικρότερη κόρη του Αρταξέρξη Γ', στους γάμους των Σουσών το 324 π.Χ.