cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρολος Δαρβίνος
Αντιδράσεις
thumb|left|Σατιρικές επιθέσεις κατά του Δαρβίνου τον παρουσίαζαν σαν πίθηκο (περιοδικό Hornet) Το βιβλίο του Δαρβίνου πυροδότησε μια δημόσια διαμάχη την οποία παρακολουθούσε στενά και ο ίδιος. Κρατούσε αποκόμματα από χιλιάδες κριτικές, άρθρα, σάτιρες, παρωδίες και καρικατούρες. Οι κριτικοί γρήγορα έβγαλαν το συμπέρασμα «άνθρωπος από πίθηκο» παρόλο που ο Δαρβίνος δεν έλεγε πουθενά κάτι τέτοιο. Από την άλλη πλευρά, μια ουνιταριστική κριτική ήταν θετική, ενώ και οι Times δημοσίευσαν μία ενθουσιώδη κριτική του Χάξλεϋ η οποία περιείχε αιχμές κατά του Ρίτσαρντ Όουεν, ηγέτη του επιστημονικού στερεώματος που ο Χάξλεϋ προσπαθούσε να ανατρέψει. Ο Όουεν αρχικά φαινόταν ουδέτερος, αλλά αργότερα, σε μια κριτική του, καταδίκασε το βιβλίο. Οι επιστήμονες της Εκκλησίας της Αγγλίας αντέδρασαν ενάντια στο βιβλίο, και οι πρώην καθηγητές του Δαρβίνου στο Κέιμπριτζ Άνταμ Σέτζγουικ και Τζον Στήβενς Χένσλοου εξέφρασαν την απογοήτευση τους για αυτόν, αν και το βιβλίο έτυχε καλύτερης υποδοχής από μία νεότερη γενιά επαγγελματιών φυσιοδιφών. Έπειτα το έργο Δοκίμια και Κριτικές, που γράφηκε από επτά φιλελεύθερους Αγγλικανούς θεολόγους, χαρακτήριζε τα θαύματα παράλογα (και υποστήριζε την Καταγωγή) και απέσπασε την προσοχή από το Δαρβίνο.
Η πιο διάσημη αντιπαράθεση έγινε σε συνάντηση της «Βρετανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης» (British Association for the Advancement of Science) στην Οξφόρδη. Ο καθηγητής Τζον Ουίλιαμ Ντρέιπερ έδωσε μία μακρά διάλεξη για τον Δαρβίνο και την κοινωνική πρόοδο, και μετά ο Σάμιουελ Ουίλμπερφορς, Επίσκοπος της Οξφόρδης, επιχειρηματολόγησε εναντίον του Δαρβίνου. Στη διαμάχη που ακολούθησε, ο Τόμας Χάξλεϋ εδραίωσε τη θέση του ως ο σφοδρότερος υπερασπιστής της θεωρίας της εξέλιξης στη Βικτωριανή εποχή. Όταν ρωτήθηκε από τον Ουίλμπερφορς αν καταγόταν από τους πιθήκους από την πλευρά του παππού του ή της γιαγιάς του, ο Χάξλεϋ φέρεται να ψέλλισε στον εαυτό του: «Ο Κύριος τον έριξε στα χέρια μου» και απάντησε ότι θα προτιμούσε «να κατάγεται από πίθηκο παρά από έναν καλλιεργημένο άνθρωπο, που χρησιμοποιεί τα χαρίσματα της μόρφωσης και της ευγλωττίας στην υπηρεσία της προκατάληψης και της παραπλάνησης». Η ιστορία διαδόθηκε σε όλη τη χώρα ως ο Χάξλεϋ να είχε πει ότι θα προτιμούσε να είναι πίθηκος παρά Επίσκοπος.
Πολλοί πίστευαν ότι οι θεωρίες του Δαρβίνου κατέστρεφαν την πολύ σημαντική διάκριση μεταξύ ανθρώπου και θηρίων. Ο Δαρβίνος προσωπικά δεν υπερασπίσθηκε τις θεωρίες του δημόσια, μολονότι διάβαζε με έκδηλο ενδιαφέρον για τις συνεχιζόμενες διαμάχες. Ήταν συχνά πολύ άρρωστος και αντλούσε στήριξη μέσα από τα γράμματα και την αλληλογραφία. Ένας βασικός κύκλος φίλων του επιστημόνων - ο Χάξλεϋ, ο Κάρολος Λάιελ, ο Τζόζεφ Ντάλτον Χούκερ και ο Asa Gray - προωθούσαν ενεργά το έργο του στο επιστημονικό και δημόσιο προσκήνιο, υποστηρίζοντάς τον στους πολλούς επικριτές αυτής της κύριας επιστημονικής διαμάχης της εποχής, και συμβάλλοντας στην τιμητική απόκτηση του Copley Medal το 1864. Η θεωρία του Δαρβίνου είχε κοινά σημεία με πολλά κινήματα της εποχής και έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της λαϊκής κουλτούρας. Το βιβλίο μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και ανατυπώθηκε πολλές φορές. Έγινε ένα εμπορικό επιστημονικό κείμενο, που ανταποκρινόταν τόσο στην περιέργεια της νέας «μέσης τάξης» όσο και στην «εργατική τάξη», και θεωρήθηκε το πιο αμφιλεγόμενο και πολυσυζητημένο επιστημονικό βιβλίο που είχε γραφτεί ποτέ.
Περαιτέρω εργασία μέχρι τον θάνατο του
right|thumb|220px|Κλασική φωτογραφία του Δαρβίνου το 1880 Παρά το γεγονός πως βασανιζόταν από αρρώστιες κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής του, ο Δαρβίνος συνέχισε την εργασία του. Είχε εκδώσει μια περίληψη της θεωρίας του, αλλά τα πιο αμφιλεγόμενα θέματα του «μεγάλου βιβλίου» του ήταν ακόμη ατελή: η καταγωγή του ανθρώπινου είδους από προγενέστερα ζώα, και ο μηχανισμός της «σεξουαλικής επιλογής», που μπορούσε να εξηγήσει την ύπαρξη χαρακτηριστικών χωρίς καμία προφανή χρησιμότητα πέρα από την κοσμητική ομορφιά, καθώς επίσης και η υπόδειξη βαθύτερων πιθανών αιτίων που καθορίζουν την ανάπτυξη της κοινωνίας και των ανθρώπινων πνευματικών ικανοτήτων. Τα πειράματα, η έρευνα και το συγγραφικό του έργο συνεχίστηκαν.
Όταν η θυγατέρα του Δαρβίνου αρρώστησε, εκείνος έβαλε στην άκρη τα πειράματά του με τους βλαστούς και τα οικόσιτα ζώα και τη μετέφερε σε ένα παράλιο εξοχικό όπου άρχισε να ενδιαφέρεται για τις άγριες ορχιδέες. Το ενδιαφέρον αυτό εξελίχθηκε σε πρωτοποριακή έρευνα για το πώς τα όμορφα λουλούδια τους, έλεγχαν την επικονίαση από τα έντομα και εξασφάλιζαν τη γονιμοποίηση. Ταυτόχρονα παρατήρησε ότι στα όστρακα, ομόλογα μέρη τους εκτελούσαν διαφορετικές λειτουργίες σε διαφορετικά είδη. Στο σπίτι του ήταν καθηλωμένος στο κρεβάτι, σε ένα δωμάτιο γεμάτο με πειράματα σχετικά με αναρριχώμενα φυτά. Τον επισκέφθηκε ο Ερνστ Χέκελ που διέδιδε το ευαγγέλιο του Δαρβινισμού στη Γερμανία. Ακόμα και στο Κέμπριτζ, οι φοιτητές υποστήριζαν πλέον τις ιδέες του. Ο Χάξλεϋ έδινε διαλέξεις για την «εργατική τάξη» προκειμένου να διευρυνθεί το κοινό, και ο Γουάλας παρέμεινε υποστηρικτής, αν και άρχισε να στρέφεται περισσότερο στον πνευματισμό. Το έργο του Δαρβίνου Variation επεκτάθηκε σε δύο υπερμεγέθεις τόμους, αναγκάζοντάς τον να παραλείψει τα περί ανθρώπου και σεξουαλικής επιλογής, αλλά όταν εκδόθηκε είχε πολύ μεγάλη ζήτηση.
Τα πειράματα και οι έρευνες του για την εξέλιξη έχουν καταγραφεί σε πέντε βιβλία για τα φυτά και το τελευταίο του βιβλίο που στράφηκε στους γεωσκώληκες και την επίδραση που έχουν σε διάφορα στρώματα του εδάφους.
Ο Δαρβίνος πέθανε στο Downe του Κεντ στην Αγγλία, στις 19 Απριλίου του 1882. Ήθελε να ταφεί στο νεκροταφείο του St. Mary's στο Downe αλλά μετά από απαίτηση των συναδέλφων του, ο Ουίλιαμ Σπότισγουντ (πρόεδρος της Βασιλικής Ακαδημίας) μεσολάβησε ώστε ο Δαρβίνος να έχει μια επίσημη κηδεία και να ταφεί στο Αββαείο του Γουέστμινστερ.
Θρησκευτικές πεποιθήσεις
thumb|left|Ο θάνατος της κόρης του Άννι το 1851 έσπρωξε ένα ήδη αμφίβολο Δαρβίνο μακριά από τη θεωρία ενός αγαθοεργού θεού Ο Κάρολος Δαρβίνος προερχόταν από ένα αντικομφορμιστικό υπόβαθρο. Αν και αρκετά μέλη της οικογενείας του ήταν προοδευτικοί, και δεν συμμερίζονταν τις συμβατικές θρησκευτικές πεποιθήσεις, ο ίδιος δεν αμφισβητούσε την κυριολεκτική αλήθεια της Βίβλου. Φοίτησε σε σχολείο της Εκκλησίας της Αγγλίας, και αργότερα στο Κέμπριτζ σπούδασε Αγγλικανική θεολογία για να γίνει κληρικός, και ήταν πλήρως πεπεισμένος για το τελεολογικό επιχείρημα του Ουίλιαμ Πέιλι ότι το σχέδιο στη φύση αποδείκνυε την ύπαρξη του Θεού. Ωστόσο, τα πιστεύω του άρχισαν να αλλάζουν όσο βρισκόταν στο πλοίο Beagle. Αμφισβητούσε όσα έβλεπε - αναρωτιόταν για παράδειγμα για την ύπαρξη πανέμορφων πλασμάτων στα βάθη των ωκεανών, όπου κανείς δεν μπορούσε να τα δει, και ανατρίχιαζε στο θέαμα μιας σφήκας που παρέλυε κάμπιες ως ζωντανή τροφή για τα αυγά της. Θεώρησε αυτό το δεύτερο παράδειγμα ως αντίφαση της αντίληψης του Πάλεϋ για την ύπαρξη αγαθοεργού σχεδίου. Όταν βρισκόταν στο Beagle ο Δαρβίνος είχε αρκετά ορθόδοξες αντιλήψεις και συχνά παρέθετε αποσπάσματα από τη Βίβλο ως αυθεντία πάνω στην ηθική, αλλά είχε αρχίσει να βλέπει την ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης ως ψευδή και αναξιόπιστη.
Με την επάνοδο του διερεύνησε τη μετάλλαξη των ειδών. Γνώρισε ότι οι φυσιοδίφες κληρικοί φίλοι του πίστευαν ότι αυτό ήταν θηριώδης αίρεση που υπονόμευε την υπερφυσική δικαιολόγηση της κοινωνικής τάξης. Ήξερε επίσης ότι τέτοιες επαναστατικές ιδέες δεν ήταν καλοδεχούμενες σε μια εποχή που η πάγια θέση της Εκκλησίας της Αγγλίας δεχόταν επιθέσεις από ριζοσπάστες, διαφωνούντες και άθεους. Καθώς ανέπτυσσε κρυφά τη θεωρία του για τη φυσική επιλογή, ο Δαρβίνος αναφέρθηκε στη θρησκεία ακόμα και ως στρατηγική επιβίωσης μιας φυλής, αν και πίστευε ακόμα στο Θεό ως απόλυτο νομοθέτη. Η πίστη του συνέχισε να εξασθενεί με την πάροδο του χρόνου και με τον θάνατο της θυγατέρας του Άννι το 1851, ο Δαρβίνος τελικά έχασε κάθε πίστη στον Χριστιανισμό. Συνέχισε να υποστηρίζει την τοπική εκκλησία και βοηθούσε με ενοριακό έργο, αλλά τις Κυριακές προτιμούσε να πηγαίνει περίπατο όταν η οικογένεια του πήγαινε στην εκκλησία. Προς το τέλος της ζωής του, όταν ρωτήθηκε για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις, έγραψε ότι ποτέ δεν ήταν αθεϊστής με την έννοια ότι αρνείτο την ύπαρξη του Θεού, σημειώνοντας: «ο Αγνωστικισμός θα ήταν μια καλύτερη περιγραφή των σκέψεών μου.»
Ο Κάρολος Δαρβίνος εξιστόρησε στη βιογραφία του τις ψεύτικες ιστορίες που διαδίδονταν και ήθελαν τον παππού του Έρασμο Δαρβίνο να καλεί τον Ιησού κατά τον θάνατο του. Ο Δαρβίνος τελείωνε με το συμπέρασμα ότι «Αυτή ήταν η κατάσταση των χριστιανικών αισθημάτων το 1802 .... Μπορούμε τουλάχιστον να ελπίζουμε πως αυτή η κατάσταση δεν επικρατεί πλέον». Παρά την ελπίδα αυτή, οι ίδιες ιστορίες κυκλοφόρησαν και μετά τον θάνατο του Δαρβίνου, η πιο σημαντική από τις οποίες ήταν εκείνη της Ελίζαμπεθ Χόουπ (γνωστή ως Lady Hope), που εκδόθηκε το 1915 και υποστήριζε ότι ο Δαρβίνος είχε αποκηρύξει τη θεωρία της εξέλιξης μετανοώντας στο κρεβάτι του πόνου. Τέτοιες ιστορίες διαδίδονταν από χριστιανικές ομάδες που άρχισαν να γίνονται αστικοί θρύλοι, ακόμα και όταν οι ισχυρισμοί απορρίφθηκαν από τα παιδιά του Δαρβίνου, και θεωρήθηκαν ψευδείς από τους ιστορικούς.
Η κληρονομιά του Δαρβίνου
thumb|Οι θεωρίες του Δαρβίνου είχαν καθοριστικό ρόλο σε πολλές επιστήμες Η θεωρία του Κάρολου Δαρβίνου ότι η εξέλιξη των ειδών έγινε μέσα από τη φυσική επιλογή άλλαξε τη σκέψη πάνω σε διαφορετικές επιστήμες από τη βιολογία μέχρι και την ανθρωπολογία. Οι έρευνές του καθιέρωσαν ότι η εξέλιξη είχε γίνει, όχι κατά ανάγκη από φυσική ή σεξουαλική επιλογή. Η διαπίστωση αυτή δεν θα καθιερωνόταν επισήμως μέχρι την εκ νέου ανακάλυψη του έργου του Γκρέγκορ Μέντελ στις αρχές του 20ου αιώνα και τη δημιουργία της μοντέρνας εξελικτικής σύνθεσης. Άλλοι, πριν από αυτόν, περιέγραψαν την ιδέα της φυσικής επιλογής (ο Δαρβίνος αναγνώριζε αυτό το γεγονός στα συγγράμματα του Ουίλιαμ Τσαρλς Ουέλς και του Πάτρικ Μάθιου). Όλοι οι φυσιοδίφες της εποχής του δεν γνώριζαν πότε ο Δαρβίνος είχε δημοσιοποιήσει τη θεωρία του. Είναι σίγουρο όμως ότι ήταν ο πρώτος που ανακάλυψε και εξέδωσε την επιστημονική θεωρία της φυσικής επιλογής και ότι οι προηγούμενοι του δεν συνεισέφεραν στην ανάπτυξη ή την επιτυχία της θεωρίας του ως θεωρία στην επιστήμη.
Η εργασία του Δαρβίνου ήταν εξαιρετικά αμφισβητήσιμη την εποχή που εκδόθηκε και πολλοί σύγχρονοί του δεν την έλαβαν σοβαρά υπόψη. Η εξέλιξη με τη φυσική επιλογή αποδείχθηκε ότι ήταν σοβαρό κτύπημα στις ιδέες για τη θεία δημιουργία και του έξυπνου σχεδιασμού που κυριαρχούσαν τον 19ο αιώνα στην επιστήμη, ειδικά μέσα από την ανατροπή του δόγματος των «δημιουργημένων ειδών» (created kinds) της βιολογίας της Δημιουργίας. Η ιδέα ότι δεν υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ του ανθρώπου και του «κτήνους» κατέστησε τον Δαρβίνο για πάντα σύμβολο της εικονοκλασίας που αφαίρεσε τον ρόλο του προνομιούχου ανθρώπου από το κέντρο του σύμπαντος. Μερικοί από τους επικριτές του, τον αποκαλούσαν «άνθρωπο μαϊμού» και μερικές φορές τον παρουσίαζαν σε σκίτσα ως μισό άνθρωπο και μισό πίθηκο, με διάθεση να τον μειώσουν.
Σε ανάμνηση
Κατά τη διάρκεια της ζωής του Δαρβίνου πολλά είδη και γεωγραφικά χαρακτηριστικά πήραν το όνομά του. Σε αυτά περιλαμβάνεται το Darwin Sound που ονομάστηκε έτσι από τον Ρόμπερτ Φιτζρόυ για να τιμήσει την άμεση δράση του Δαρβίνου που έσωσε την περιοχή από την εγκατάλειψη, καθώς και το κοντινό Όρος Darwin στις Άνδεις για να εορταστούν τα 25α γενέθλια του Δαρβίνου. Στις βόρειες περιοχές της Αυστραλίας, η πρωτεύουσα (που ονομαζόταν Πάλμερστον) μετονομάστηκε σε Darwin για να σηματοδοτήσει την επίσκεψη του Beagle' το 1839 εκεί. Η περιοχή διαθέτει επίσης το Πανεπιστήμιο Κάρολου Δαρβίνου και το Εθνικό Πάρκο Κάρολου Δαρβίνου.
Τα 14 είδη σπίνων που μελέτησε στα Νησιά Γκαλαπάγκος τιμητικά ονομάζονται «Σπίνοι Δαρβίνου» ως αναγνώριση της συνεισφοράς του στο είδος. Το 1964, δημιουργήθηκε το Darwin College στο Κέμπριτζ, προς τιμή της οικογένειας των Δαρβίνων, αφού και η γη στην οποία εγκαταστάθηκε ανήκε στους Δαρβίνους. Το 1992, ο Δαρβίνος κατετάγη 16ος στην κατάταξη Michael H. Hart μεταξύ 100 ατόμων με τη μεγαλύτερη επιρροή στην ιστορία. Επίσης το 2000 η Τράπεζα της Αγγλίας εξέδωσε χαρτονόμισμα των δέκα λιρών με τη φωτογραφία του Δαρβίνου, η οποία αντικατέστησε εκείνη του Κάρολου Ντίκενς. Ο Δαρβίνος κατετάγη επίσης τέταρτος σε δημοσκόπηση που διεξήγαγε το BBC για τους 100 πιο διάσημους Βρετανούς.
Ως ένας χιουμοριστικός εορτασμός της εξέλιξης, το ετήσιο Βραβείο Darwin απονέμεται σε άτομα που «βοηθούν τη διαδικασία της εξέλιξης επιδεικνύοντας την ακαταλληλότητά τους» μέσω αναπόφευκτα ανόητων πράξεων.
Ευγονική ή μηχανική των ειδών
Μετά την έκδοση του «Origin of Species», ο ξάδελφος του Δαρβίνου Φράνσις Γκάλτον εφάρμοσε τις έννοιες αυτές στην ανθρώπινη κοινωνία, με την παραγωγή ιδεών για την προώθηση της «κληρονομικής βελτίωσης», που ξεκίνησε το 1865 και επεκτάθηκε σε πολυπλοκότητα το 1869. Στο σύγγραμμά του Η Καταγωγή του Ανθρώπου ο Δαρβίνος συμφώνησε ότι ο Γκάλτον είχε επιδείξει πως το «ταλέντο» και η «ιδιοφυΐα» στους ανθρώπους ήταν κατά πάσα πιθανότητα κληρονομικά, αλλά πίστευε ότι οι κοινωνικές αλλαγές που πρότεινε ο Γκάλτον ήταν υπερβολικά «ουτοπικές». Ούτε ο Γκάλτον ούτε ο Δαρβίνος υποστήριζαν την κυβερνητική παρέμβαση. Αντιθέτως, πίστευαν ότι κατά κύριο λόγο η κληρονομικότητα θα έπρεπε να λαμβάνεται υπόψη από τους ανθρώπους κατά την αναζήτηση πιθανών συντρόφων. Το 1883, μετά το θάνατο του Δαρβίνου, ο Γκάλτον ονόμασε την κοινωνική του φιλοσοφία Ευγονική. Τον εικοστό αιώνα τα κινήματα ευγονικής έγιναν δημοφιλή σε κάποιες χώρες και συσχετίστηκαν με προγράμματα ελέγχου αναπαραγωγής, όπως οι νόμοι υποχρεωτικής στείρωσης, και αργότερα στιγματίστηκαν μετά τη χρήση τους στη ρητορική της Ναζιστικής Γερμανίας και την επιδίωξή της για γενετική «καθαρότητα».
Κοινωνικός Δαρβινισμός
Το 1944 ο Αμερικάνος ιστορικός Richard Hofstadter εφάρμοσε τον όρο «Κοινωνικός Δαρβινισμός» για να περιγράψει την ανάπτυξη των σκέψεων του 19ου και 20ου αιώνα από τις ιδέες των Τόμας Μάλθους και Χέρμπερτ Σπένσερ, που εφάρμοσαν τις ιδέες της εξέλιξης και της «επιβίωσης των ανταγωνιστικότερων» σε ολόκληρες κοινωνίες και έθνη που ανταγωνίζονταν σε ένα αφιλόξενο κόσμο. Αυτές οι ιδέες όμως έχουν κατηγορηθεί για ρατσισμό και ιμπεριαλισμό. Κατά τη διάρκεια της ζωής του Δαρβίνου, η διαφορά μεταξύ του τι αποκλήθηκε αργότερα «Κοινωνικός Δαρβινισμός» και του απλού «Δαρβινισμού» δεν ήταν και τόσο ξεκάθαρη. Ο Δαρβίνος όμως δεν πίστευε ότι η επιστημονική του θεωρία σημαίνει και οποιαδήποτε θεωρία διακυβέρνησης της κοινωνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι βιολόγοι Κατηγορία:Εξελικτικοί βιολόγοι Κατηγορία:Βρετανοί γεωλόγοι Κατηγορία:Ζωολόγοι Κατηγορία:Ηθολόγοι Κατηγορία:Σκεπτικιστές Κατηγορία:Άγγλοι περιηγητές Κατηγορία:Αγνωστικιστές Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Θεωρητικοί της ανθρώπινης εξέλιξης Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου
Ισίδωρος ο Μιλήσιος
Ο Ισίδωρος ο Μιλήσιος (Μίλητος, 442 μ.Χ. - 537 μ.Χ.) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης μαθηματικός, μηχανικός και αρχιτέκτονας. Ως βασικός συνεργάτης του Ανθεμίου από τις Τράλλεις, συμμετείχε στην ανοικοδόμηση του ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, έχοντας μεγάλη συμβολή στην εκπόνηση και υλοποίηση των αρχιτεκτονικών σχεδίων. Πιθανότατα, συμμετείχε στην κατασκευή και άλλων έργων επί αυτοκράτορος Ιουστινιανού Α', όπως και στην επίβλεψη αντιπλημμυρικών και οχυρωματικών έργων.
Σημαντική ήταν η συμβολή του στα μαθηματικά, κυρίως μέσα από τη διάδοση κειμένων του Ευκλείδη και του Αρχιμήδη. Σε αυτόν οφείλεται η συλλογή και η διάδοση των σχολίων του Ευτόχιου πάνω σε έργα του Αρχιμήδη και του Απολλώνιου. Δημιούργησε μια αξιόλογη συλλογή με έργα του Αρχιμήδη, η οποία ολοκληρώθηκε κατά τον 9ο αι. από τον Λέοντα. Συνέθεσε επίσης σύγγραμμα που διαπραγματευόταν το έργο του Ήρωνα Περί καμαρικών. Ο ίδιος ήταν δάσκαλος των μαθηματικών, αλλά και ιδρυτής σχολής μηχανικών. Σύμφωνα με τον Ευτόχιο, ο Ισίδωρος ήταν επίσης εφευρέτης οργάνου, σε μορφή διαβήτη, για τη χάραξη παραβολών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Μίλητος Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Τίμπορ Πλάις
Ο Τίμπορ Πλάις (Μπέργκις Γκλάντμπαχ, 2 Νοεμβρίου 1989), είναι Γερμανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,21 μέτρων, αγωνίζεται στη θέση του σέντερ για την ομάδα της Αναντολού Εφές του Πρωταθλήματος Τουρκίας και της Ευρωλίγκα. Είναι επίσης μέλος της εθνικής ομάδας ανδρών Γερμανίας.
Ευρώπη
Ο Πλάις εντάχθηκε στη Ράινενερτζι Κελν (έναν χρόνο αργότερα άλλαξαν το όνομά τους σε Κελν 99ερς) του Γερμανικού Πρωταθλήματος ως 17χρονος το 2006. Έπαιξε με τον σύλλογο για τρία χρόνια, παίζοντας στο EuroCup του 2008. Μετά το τέλος της χρονιάς, εντάχθηκε στους Μπρόζε Μπάμπεργκ όπου έπαιξε για τρία χρόνια.
Στις 24 Ιουνίου 2012, ο Πλάις άφησε τη Γερμανία και υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τον ισπανικό σύλλογο Σάσκι Μπασκόνια, μία από τις κορυφαίες ομάδες του Ισπανικού Πρωταθλήματος. Την περίοδο 2013–14, είχε μέσο όρο 12,4 πόντους με 58,3 τοις εκατό ευστοχία στα σουτ εντός πεδιάς και 6,0 ριμπάουντ σε 21,8 λεπτά ανά αγώνα. Έφυγε από την Μπασκόνια μετά από δύο χρόνια.
Στις 11 Αυγούστου 2014, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα. Τη χρονιά 2014–15, είχε κατά μέσο όρο 5,7 πόντους και 3,8 ριμπάουντ σε 13,3 λεπτά ανά αγώνα στο Πρωτάθλημα, ενώ ευστοχούσε με 62,3% στα σουτ εντός πεδιάς. Τον Ιούλιο του 2015 έλυσε το συμβόλαιο με την Μπαρτσελόνα, για να υπογράψει στο ΝΒΑ.
ΝΒΑ
Ο Πλάις δήλωσε για το ντραφτ του NBA του 2010. Επιλέχτηκε από τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς, οι οποίοι αντάλλαξαν τα δικαιώματά του στους Ατλάντα Χοκς. Οι Χοκς πούλησαν στη συνέχεια τα δικαιώματά του στους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ. Τον Φεβρουάριο του 2015, τα δικαιώματά του στο ντραφτ ανταλλάχθηκαν στους Γιούτα Τζαζ ως μέρος ενός εμπορίου τριών ομάδων.
Στις 14 Ιουλίου 2015, ο Πλάις υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με τους Γιούτα Τζαζ. Έκανε την παρθενική εμφάνισή του στο ΝΒΑ στις 30 Οκτωβρίου σε μία νίκη με 99–71 επί των Φιλαδέλφια 76ερς, καταγράφοντας δύο πόντους και ένα ριμπάουντ σε δύο λεπτά. Στις 2 Ιανουαρίου 2016, σε μία νίκη με 92–87 στην παράταση επί των Μέμφις Γκρίζλις, ο Πλάις σημείωσε υψηλό σταδιοδρομίας με έξι πόντους, έξι ριμπάουντ σε 17 λεπτά. Κατά τη διάρκεια της πρώτης χρονιάς του, τού δόθηκαν πολλαπλές αποστολές στους Άινταχο Στάμπιντ, τη θυγατρική στη D-League της Γιούτα.
Στις 26 Αυγούστου 2016, ο Πλάις ανταλλάχθηκε, μαζί με δύο επιλογές του δεύτερου γύρου του 2017 και τις εκτιμήσεις μετρητών, στους Φιλαδέλφεια 76ερς σε αντάλλαγμα για τον Κένταλ Μάρσαλ. Πέντε μέρες αργότερα, παραιτήθηκε από τους 76ερς.
Επιστροφή στην Ευρώπη
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2016, ο Πλάις υπέγραψε με την Γαλατασαράι για την περίοδο 2016–17. Μέτρησε 7,7 πόντους, 4,6 ριμπάουντ και 1,2 κοψίματα ανά αγώνα.
Την 1η Αυγούστου 2018 υπέγραψε συμβόλαιο δύο (1+1) ετών με την Αναντολού Εφές. Τη σεζόν 2018-19, η Εφές προκρίθηκε στον Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα, αλλά έχασε τον τελικό από την ΤΣΣΚΑ, κατακτώντας τη δεύτερη θέση. Στο πρωτάθλημα Τουρκίας, η Εφές έφτασε στους Τελικούς, αφού νίκησε τις Μπάνβιτ και Γαλατασαράι με 2-0 και 3-0 αντίστοιχα. Ο ίδιος είχε 8,1 πόντους, 3,7 ριμπάουντ μέσο όρο στην Ευρωλίγκα. Στους τελικούς κέρδισε την Φενέρμπαχτσε 4-3 και κατέκτησε τον πρώτο τίτλο πρωταθλήματος της ομάδας ύστερα από 10 χρόνια. Μετά το τέλος της σεζόν, η Εφές ενεργοποίησε την οψιόν του συμβολαίου του.
Τη σεζόν 2019-20 μέτρησε 9,5 πόντους, 4,3 ριμπάουντ και 11,3 στο ranking σε 28 συμμετοχές στην Ευρωλίγκα. Στις 12 Ιουλίου 2020, ο Πλάις ανανέωσε επίσημα το συμβόλαιό του με την Εφές για άλλες τρεις (2+1) χρονιές. Στις 30 Μαΐου 2021, κατέκτησε την πρώτη Ευρωλίγκα της καριέρας του, αφού η Εφές νίκησε στον τελικό την Μπαρτσελόνα 86-81. Στις 7 Ιουνίου κατέκτησε και το Πρωτάθλημα Τουρκίας, αφού η Εφές νίκησε την Φενέρ στη σειρά των τελικών με 3-0. Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, κατέκτησε το Κύπελλο Τουρκίας αφού η Εφές κέρδισε στον τελικό την Φενέρμπαχτσε 86-72, με τον ίδιο να έχει 20 πόντους και 8 ριμπάουντ και να αναδεικνύεται MVP του τελικού. Στις 29 Απριλίου 2022 κόντρα στην Αρμάνι Μιλάνο, είχε 25 πόντους (5/6 δίποντα, 3/3 τρίποντα, 6/6 βολές), 6 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα και 2 μπλοκς σε 33:29′, συγκεντρώνοντας 37 στο σύστημα αξιολόγησης και αναδείχτηκε MVP της τέταρτης αγωνιστικής των play off της Ευρωλίγκα. Στις 21 Μαΐου 2022, η Εφές νίκησε στον τελικό την Ρεάλ Μαδρίτης 58-57 και έτσι κατέκτησε την δεύτερη Ευρωλίγκα της καριέρας του. Ο ίδιος ήταν καθοριστικός στον τελικό αφού μέτρησε 19 πόντους (7/8 δίποντα, 1/2 τρίποντα, 2/2 βολές), 17 εκ των οποίων στο καθοριστικό δεύτερο ημίχρονο, μαζί με 7 ριμπάουντ, 1 κλέψιμο, 1 λάθος και 24 στο PIR σε 31:34′. Στις 28 Σεπτεμβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Τουρκίας, αφού η Εφές κέρδισε την Φενέρ 71-62. Στις 17 Ιουνίου 2023, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Τουρκίας, κερδίζοντας την Καρσίγιακα 3-0 στη σειρά των τελικών.
Εθνική Γερμανίας
Ο Πλάις ήταν μέλος των μικρών εθνικών ομάδων της Γερμανίας. Έπαιξε για τις μικρές γερμανικές εθνικές ομάδες στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Εφήβων του 2007 της FIBA και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών του 2008 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών του 2009.
Ο Πλάις είναι επίσης μέλος της εθνικής ομάδας ανδρών της Γερμανίας. Έπαιξε για πρώτη φορά για την ανώτερη ομάδα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2009 και είχε δράση σε τρία παιχνίδια. Ήταν επίσης στη γερμανική ομάδα που συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA το 2010 στην Τουρκία, όπου ήταν ο βασικός σέντερ για τη Γερμανία. Έπαιξε επίσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2011 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιούτα Τζαζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολωνία 99ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άινταχο Σταμπίντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2009 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010
Αικατερίνη Χάουαρντ
Η Αικατερίνη Χάουαρντ (Catherine Howard, 1523 - 13 Φεβρουαρίου 1542) ήταν βασίλισσα της Αγγλίας από το 1540 ως το 1542, ως πέμπτη σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.
Η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκο Η΄ στις 28 Ιουλίου 1540 στο Oatlands Palace του Σάρεϊ, σχεδόν αμέσως μετά την ακύρωση του γάμου του με την Άννα της Κλέβης. Η Αικατερίνη αποκεφαλίστηκε μετά από λιγότερο δύο χρόνια γάμου, αφού προηγουμένως κατηγορήθηκε για μοιχεία και προδοσία κατά του βασιλιά.
Η Αικατερίνη γεννήθηκε πιθανότατα στο Λάμπεθ (Lambeth) το 1523, αλλά η ακριβής ημερομηνία γέννησης της είναι άγνωστη. Γονείς της ήταν ο Λόρδος Έντμουντ Χάουαρντ (1478-1539) και η Joyce Culpeper (1480- 1528). Η αδελφή του πατέρα της, Ελισάβετ Χάουαρντ, ήταν η μητέρα της Άννας Μπολέυν (δεύτερης συζύγου του βασιλιά). Ως εκ τούτου, η Αικατερίνη Χάουαρντ και η Άννα Μπολέυν ήταν πρώτα ξαδέλφια.
Ο θείος της Αικατερίνης, Δούκας του Νόρφολκ, της βρήκε μια θέση στην αυλή του Βασιλέα ως κυρία επί των τιμών στην τέταρτη σύζυγο του βασιλιά Άννα της Κλέβης. Ως μια νεαρή και ελκυστική Κυρία επί των τιμών, η Αικατερίνη κέρδισε γρήγορα την εύνοια του Ερρίκου και μέσα σε λίγους μήνες από την άφιξή της στην Αυλή ο Ερρίκος Η΄ της επέδωσε πανάκριβα δώρα.
Ο Ερρίκος Η΄ και η Αικατερίνη παντρεύτηκαν στις 28 Ιουλίου 1540, αφού προηγήθηκε η ακύρωση του γάμου του βασιλέα με την Άννα της Κλέβης.
Στα τέλη του 1541, μετά από παρότρυνση της χήρας δούκισσας του Νόρφολκ, η Αικατερίνη διόρισε τον Francis Dereham ως προσωπικό της γραμματέα. Αυτός ο λάθος υπολογισμός οδήγησε στις κατηγορίες για προδοσία και μοιχεία εναντίον της καθώς και στο θλιβερό της τέλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Σύζυγοι του Ερρίκου Η΄ Κατηγορία:Βασίλισσες της Αγγλίας
Μόριμος ο πένθιμος
Ο Μόριμος ο πένθιμος (Morimus funereus) είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Cerambycidae και την υποοικογένεια Lamiinae. Παραδοσιακά το έντομο αυτό θεωρείται είδος Morimus funereus, σε μια νέα άποψη κατατάσσεται ως Morimus asper funereus υποείδος του είδους Morimus asper. Το γένος Μόριμος (Morimus) συναντάμε μόνο στην Ευρώπη. Με την παραδοσιακή ταξινόμηση από τα τέσσερα είδη του Morimus τα δύο Morimus asper και Morimus funereus συναντάμε και στην Ελλάδα, σύμφωνα με την άλλη άποψη στην Ελλάδα συναντάμε τα δύο υποείδη Morimus asper asper και Morimus asper funereus. Άλλο ένα υποείδος του Morimus asper ο Morimus asper verecundus συναντάμε μόνο στην Ουκρανία Το άλλο είδος του γένους Morimus, ο Morimus orientalis, περιορίζεται στην ευρωπαϊκή Τουρκία
Χαρακτηριστικά του ακμαίου
Το μεγάλο κολεόπτερα αποκτά μήκος από 20 έως 38 χιλιοστόμετρα. Το σώμα είναι μαύρο, αλλά σκεπασμένο από πολύ κοντό τρίχωμα χρώματος ανοικτού γκρι. Για αυτό το λόγο φαίνεται ασημένιο εκτός από τέσσερις μαύρες βούλες στα έλυτρα. Όλος ο εξωσκελετός είναι ισχυρά σκληρός και ανθεκτικός.
Τα στοματικά μόρια δείχνουν όρθια προς τα κάτω. Το τελευταίο άρθρο των γναθικών προσακτρίδων έχει την μορφή αδραχτιού. Οι παχιές κεραίες είναι νηματοειδείς και συνίστανται από ένδεκα άρθρα. Το γερό πρώτο άρθρο έχει μια ημισελινοειδή ουλή κοντά στην άρθρωση με το δεύτερο άρθρο της κεραίας (Εικ. 6 και Εικ. 5). Όπως κατά κανόνα στα Cerambycidae το δεύτερο άρθρο είναι πολύ μικρό. Το τρίτο άρθρο της κεραίας είναι πολύ μεγαλύτερο από το πρώτο (Εικ. 5). Αυτή είναι η πιο σαφής διαφορά μεταξύ του Μόριμος ο πένθιμος και του όμοιου του Ηρόφιλα τρίστις, στην οποία το πρώτο άρθρο είναι μεγαλύτερο. Τα ακόλουθα άρθρα των κεραιών γίνονται όλο και πιο στενά. Ιδιαίτερα στα αρσενικά οι κεραίες είναι επιβλητικές (Εικ. 3). Οι οφθαλμοί είναι νεφροειδείς και περιλαμβάνουν τη βάση των κεραιών από πίσω. Στην κορυφή του κεφαλιού οι άκρες των οφθαλμών είναι πιο κοντά η μία από την άλλη παρά οι βάσεις των κεραιών (Μπορεί να γίνει αντιληπτό σε μεγέθυνση της εικόνας του ταξινομοπλαισίου).
Τα έλυτρα είναι πολύ ανθεκτικά και συμφύονται μεταξύ τους. Σε κάθε έλυτρο είναι μπροστά στη μέση και στο τελευταίο τρίτο από μια μαύρη βούλα. Εκτός από την περιοχή των βουλών τα έλυτρα είναι γερά κοκκώδη. Με το γυμνό μάτι οι κόκκοι φαίνονται σαν πολύ μικρά μαύρα σημεία, σε μεγέθυνση διακρίνεται σαφώς η στρογγυλή μορφή τους (Εικ. 7).
Τα πόδια είναι πολύ γερά. Η μπροστινή κνήμη στην κάτω πλευρά έχει μια εμβάθυνση σε μορφή αυλακιού, που αρχίζει στο τελευταίο τρίτο της κνήμης  κει τρέχει προς την οπίσθια άκρη, στρεφόμενη εκεί προς τα έξω (Εικ. 8). Οι ταρσοί είναι ψευδοτετραμερείς, καθώς το ένα από τα πέντε ταρσομερή είναι τόσο μικρό, που διακρίνεται δύσκολα. Το τρίτο ταρσομερές είναι σχισμένο, και το τέταρτο ταρσομερές είναι κρυμμένο σε αυτό το σχίσιμο.
Βιολογία
Η προνύμφη αναπτύσσεται σε διάφορα παλαιά δέντρα, ιδιαίτερα στην οξιά και τη βελανιδιά. Το ξύλο πρέπει να διατηρεί μια σχετική υγρασία. Ο βιολογικός κύκλος διαρκεί μερικά χρόνια. Για αυτό το λόγο το έντομο καμιά φορά μετακινείται σε περιοχές οι οποίες δεν ανήκουν στον χώρο διαμονής του. Τα ακμαία γίνονται ορατά κατά το τέλος της άνοιξης και την αρχή του καλοκαιριού. Το έντομο ενεργεί κατά τη νύκτα, αλλά μπορούμε να το βρούμε και το δειλινό.
Γεωγραφική εξάπλωση
Ο χώρος διαμονής του Μόριμος ο πένθιμος εξαπλώνεται στη Νότια Ευρώπη από την Ιταλία μέχρι την Ελλάδα. Τα βόρεια σύνορα του χώρου αυτού διατρέχουν την  Αυστρία, Τσεχία, Σλοβακία, Ουγγαρία και Ρουμανία.
Πηγές
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Images And Words
Το Images And Words είναι το δεύτερο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 7 Ιουλίου 1992 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Atco Records".
Ιστορία του δίσκου
Μετά την αποχώρηση του τραγουδιστή Τσάρλι Ντομινίτσι από τους Dream Theater, το συγκρότημα απαλλάχθηκε από το συμβόλαιο που τους έδενε με την "Mechanic Records" και ξεκίνησε να συνθέτει νέα κομμάτια που θα αποτελούσαν τον επόμενο τους δίσκο. Μετά από οντισιόν διακοσίων περίπου μουσικών, αποφάσισαν στα μέσα του 1990 να αναλάβει τα φωνητικά ο Στιβ Στόουν, ο οποίος, όμως, απολύθηκε μετά από μόλις μία συναυλία. Πέντε μήνες αργότερα, έπαιξαν και πάλι ζωντανά, αυτή την φορά χωρίς τραγουδιστή και με την ονομασία YtseJam.
left|thumb|180px|Ο Τζέιμς ΛαΜπρι Τον Ιανουάριο του 1991, έλαβαν ένα ντέμο από τον Τζέιμς ΛαΜπρι, ο οποίος ήταν μέλος του καναδικού glam metal συγκροτήματος Winter Rose, και τον κάλεσαν για οντισιόν. Μετά την ένταξη του ΛαΜπρι στο συγκρότημα, έδωσαν διάφορες συναυλίες στην πόλη της Νέας Υόρκης και υπέγραψαν στην "Atco Records", παράρτημα της "Elektra Records", μέσω του Ντέρεκ Σούλμαν.
Το "Images And Words" ήταν ο πρώτος δίσκος της νέας σύνθεσης του συγκροτήματος και για την προώθηση του, η εταιρεία κυκλοφόρησε το CD σινγκλ "Another Day", συνοδευόμενο από βίντεο κλιπ, χωρίς να γνωρίσει εμπορική επιτυχία. Ακολούθησε το "Pull Me Under", το οποίο μεταδόθηκε σε μεγάλη συχνότητα από το τηλεοπτικό δίκτυο MTV και έφτασε στο # 10 του Billboard Hot Mainstream Rock Tracks. Λίγους μήνες αργότερα, κυκλοφόρησε και τρίτο σινγκλ από το άλμπουμ, το "Take the Time", χωρίς να πλησιάσει την επιτυχία του προκατόχου του.
Η επιτυχία του σινγκλ σε συνδυασμό με τις συνεχείς περιοδείες, οδήγησαν το άλμπουμ στο Top-30 των ιαπωνικών τσαρτ και την βράβευση του ως χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες και πλατινένιο στην χώρα του ανατέλλοντος Ηλίου.
Ο δίσκος έλαβε θετικές κριτικές με το "Allmusic" να του δίνει 4,5 / 5 αστέρια, το "Ultimate Guitar" 9,7 / 10 και το "Metal Archives" 88%.
Λίστα Τραγουδιών
1. Pull Me Under (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 8:14
2. Another Day (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 4:23
3. Take the Time (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 8:21
4. Surrounded (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 5:30
5. Metropolis-Part I: "The Miracle and the Sleeper (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 9:32
6. Under a Glass Moon (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 7:03
7. Wait for Sleep (Moore) - 2:31
8. Learning to Live (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 11:30
Θέσεις τσαρτ
Images And Words (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 7 Ιουλίου 1992
Βραβεία
Images And Words (άλμπουμ)
Ολλανδία (NVPI Certification): Χρυσός
Μέλη των Dream Theater
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Images And Words" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Dream Theater Κατηγορία:Άλμπουμ του 1992
Tear Your Soul Apart
Το Tear Your Soul Apart είναι ΕΡ του αγγλικού χέβι μέταλ συγκροτήματος Venom, το οποίο κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Under One Flag Records". Κυκλοφόρησε ανάμεσα στα άλμπουμ "Prime Evil" και "Temples of Ice", όπου η σύνθεση του συγκροτήματος περιελάμβανε τον τραγουδιστή και μπασίστα Τόνι Ντόλαν και τον κιθαρίστα Αλ Μπαρνς, μαζί με τους Mantas και Abaddon.
Τα κομμάτια "The Ark" και "Civilised" προέρχονται από τις ηχογραφήσεις για το "Prime Evil", ενώ το "Hellbent" είναι διασκευή στο κομμάτι των Judas Priest, με τους στίχους διαφοροποιημένους σε "Hell bent for Metal" αντί για το γνωστό "Hell bent for Leather".
Λίστα Τραγουδιών
1. Skool Daze (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:50
2. Burstin' Out (Live) (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 2:39 3. The Ark (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:43
4. Civilised (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 3:28
5. Angel Dust (Live) (Dunn, Bray, Barnes, Dolan) - 2:38
6. Hellbent (Tipton) - 2:22
Μέλη των Venom
Το "Tear Your Soul Apart" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Venom Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990
Ξενοδοχείο Εβρόπα
Το Ξενοδοχείο «Εβρόπα» (Grand Hotel Evropa) βρίσκεται στην ιστορική Πλατεία Βέντσεσλας (τσέχικα: Vaclavske namesti) της Πράγας και η πολυκύμαντη ενός και πλέον αιώνα ιστορία του αντανακλά την ίδια την ιστορία της τσεχικής πρωτεύουσας σ' όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα.
Το κτίριο του σημερινού ξενοδοχείου χτίστηκε το 1889, ως ξενοδοχείο με το όνομα «Αρχιδούκας Στέφανος» (Hotel Erzherzog Stefan) και απετέλεσε το αριστούργημα του αρχιτέκτονα Φράντα Μπέλσκι (Franta Belsky).
Το ξενοδοχείο «Εβρόπα» φημίζεται για την εντυπωσιακή πρόσοψή του, με τις επιχρυσωμένες γυμνές νύμφες, που φιλοτεχνήθηκαν από το γλύπτη Λάντισλαβ Σάλουν (Ladislav Soloun). Το εσωτερικό του στο ισόγειο με τα αυθεντικά μπαρ, τους μεγάλους καθρέπτες, τους ζωγραφικούς πίνακες και τα φωτιστικά διατηρεί τα χαρακτηριστικά της αρ νουβό διακόσμησης.
Το περίφημο καφέ του ξενοδοχείου ήταν τόπος συνάντησης και έντονης συζήτησης πολιτικών, διανοούμενων, συγγραφέων και καλλιτεχνών, όπως ο Φραντς Κάφκα, ο Γιάροσλαβ Χάσεκ, ο Μίλαν Κούντερα, ο Μίλος Φόρμαν κ. ά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξενοδοχεία στην Τσεχία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πράγα
Κατάλογος αεροδρομίων της Ευρώπης ανά επιβατική κίνηση
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορία στην Ευρώπη
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2020
Η ταινία Η Χώρα των Νομάδων κέρδισε τρία βραβεία, τα περισσότερα της συγκεκριμένης απονομής, συμπεριλαμβανομένης του Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Άλλες ταινίες που κέρδισαν βραβεία ήταν οι ταινίες Ο Πατέρας, Ο Ιούδας και ο Μαύρος Μεσσίας, Ma Rainey’s Black Bottom, Mank, Soul και Sound of Metal και οι ταινίες Another Round, Colette, If Anything Happens I Love You, Minari, My Octopus Teacher, Promising Young Woman, Tenet και Two Distant Strangers.
Υπόβαθρο
Η Ακαδημία Κινηματογράφου ανακοίνωσε τον Ιούνιο 2020 ότι ανέβαλε την τελετή από την αρχικά προγραμματισμένη ημερομηνία (28 Φεβρουαρίου 2021) για τις 25 Απριλίου λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας του κορονοϊού στον κινηματογράφο, επεκτείνοντας συνεπώς την περίοδο υποβολής υποψήφιων ταινιών μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2021. Τα κριτήρια των υποψήφιων ταινιών είχαν ήδη μεταβληθεί προκειμένου να ληφθούν υπόψη και ταινίες που ενώ αρχικά προγραμματίζονταν να κυκλοφορήσουν και στους κινηματογράφους, τελικά κυκλοφόρησαν απευθείας σε υπηρεσίες streaming. Είναι η τέταρτη φορά που τα Βραβεία Όσκαρ αναβλήθηκαν και η πρώτη φορά από την 6η Απονομή των Βραβείων που ταινίες, οι οποίες κυκλοφόρησαν σε δυο διαφορετικά ημερολογιακά έτη, διαγωνίστηκαν στην ίδια τελετή.
Βραβεία
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Ταινίες με πολλαπλές υποψηφιότητες και νίκες
Στην 93η απονομή Όσκαρ, 51 ταινίες έλαβαν 74 υποψηφιότητες.
Βραβεία Governors
Η Ακαδημία Κινηματογράφου ακύρωσε την ετήσια τελετή για τα βραβεία Governors λόγω της πανδημίας του κορονοϊού και σχεδίασε να ενσωματώσει την ανακοίνωση των νικητών κατά την τελετή των Όσκαρ. Αυτή είναι η πρώτη χρονιά που τα βραβεία Governors δεν ανέδειξαν τυχόν επίσημους νικητές για το Τιμητικό Βραβείο Όσκαρ.
Ανθρωπιστικό βραβείο Τζιν Χέρσολτ
Υπήρξαν δυο αποδέκτες του Ανθρωπιστικού Βραβείου Τζιν Χέρσολτ :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2020 Κατηγορία:Αντίκτυπος της πανδημίας COVID-19 στον κινηματογράφο
Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος
Ο Ινφάντης Ερρίκος της Πορτογαλίας, δούκας του Βιζέου (Infante Dom Henrique de Avis, Πόρτο, 4 Μαρτίου 1394 – 13 Νοεμβρίου 1460) γνωστός σήμερα ως Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος μέλος του Οίκου των Αβίς, ήταν σημαντική προσωπικότητα της Πορτογαλικής πολιτικής του 15ου αιώνα και των πρώτων ημερών της Πορτογαλικής Αποικιακής Αυτοκρατορίας. Ήταν επίσης μία από τις διασημότερες Μεσαιωνικές φυσιογνωμίες που δραστηριοποιήθηκαν στον τομέα των ναυτικών εξερευνήσεων, η εποχή του έμεινε γνωστή ως "Εποχή των Μεγάλων Ανακαλύψεων".
Ο Ερρίκος ήταν ο τρίτος επιζήσας γιος του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη Α΄ του Μέγα, του ιδρυτή της Δυναστείας των Αβίς και της Φιλίππης του Λάνκαστερ, κόρης του Ιωάννη της Γάνδης. Ο Ερρίκος ήταν ο δημιουργός της Πορτογαλικής εξερεύνησης και του Πορτογαλικού εμπορίου με άλλες ηπείρους, εξερεύνησε τις ακτές της Δυτικής Αφρικής και ανακάλυψε τα νησιά του Ατλαντικού, στόχος του ήταν η αναζήτηση νέων οδών. Έπεισε αρχικά τον πατέρα του να κατακτήσει τη Θέουτα (1415) ένα σημαντικό λιμάνι στη βορειοανατολική Αφρική απέναντι από το Στενό του Γιβραλτάρ και την Ιβηρική. Αναγνώρισε την τεράστια σημασία που θα μπορούσε να αποκτήσει το εμπόριο με καραβάνια από τη Σαχάρα και τον γοήτευσε σημαντικά ολόκληρη η Αφρική. Ο Ερρίκος εμπνεύστηκε σημαντικά από τον χριστιανικό θρύλο του μυθικού βασιλιά Ιωάννη του Πρεσβύτερου, έμεινε γνωστός ως ο "πατέρας της Πορτογαλικής εξερεύνησης".
Η δημιουργία της Καραβέλας
thumb|250px|right|Μπρούτζινος ανδριάντας του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου στο Λίβερπουλ Την εποχή που ο πατέρας του και τα αδέλφια του κατέκτησαν το μουσουλμανικό λιμάνι της Θέουτα στο βόρειο Μαρόκο ο Ερρίκος ήταν 21 έτους. Η Θέουτα ήταν η σημαντικότερη βάση των πειρατών από την Μπαρμπαριά από την οποία κατέστρεφαν με επιδρομές τις Πορτογαλικές ακτές, άρπαζαν κατοίκους και τους πουλούσαν στα Αφρικάνικα σκλαβοπάζαρα. Μετά από αυτή τη σημαντική κατάκτηση ο Ερρίκος άρχισε να εξερευνά τη Μαυριτανία και τις ακτές της δυτικής Αφρικής που έμειναν γνωστές ως "Ευρωπαϊκές". Οι στόχοι του ήταν η ανακάλυψη εμπορικών δρόμων χρυσού στη δυτική Αφρική και η διακοπή της δραστηριότητας των Βερβέρων πειρατών. Τα πλοία που κυκλοφορούσαν εκείνη την εποχή στη Μεσόγειο ήταν πολύ βαριά και αργά, ακατάλληλα για τις εξερευνήσεις στον ωκεανό. Με τις διαταγές του κατασκευάστηκε ένας νέος τύπος πλοίου που ήταν πολύ πιο ελαφρύ, ευκίνητο και μπορούσε να αλλάξει την κίνηση του ανάλογα με τον άνεμο, την Καραβέλα. Με την Καραβέλα οι Πορτογάλοι μπορούσαν να εξερευνήσουν τα ρηχά ποτάμια, τις λιμνοθάλασσες όπως επίσης και τον ανοιχτό ωκεανό με μεγαλύτερη ευκολία. Η κατασκευή της Καραβέλας ήταν το κύριο μέσο με το οποίο η Πορτογαλία έγινε κυρίαρχη στην υπερωκεάνια εξερεύνηση. Ο πατέρας του τον διόρισε κυβερνήτη του Αλγκάρβε (1419), της νοτιότερης επαρχίας στην Πορτογαλία (1419). Ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος διορίστηκε Μέγας Μάγιστρος του "Στρατιωτικού Τάγματος του Ιησού Χριστού" (25 Μαΐου 1420) που αντικατέστησε τους Ναΐτες Ιππότες στην Πορτογαλία, η έδρα τους ήταν η Τομάρ στην κεντρική Πορτογαλία. Ο Ερρίκος διατήρησε τη θέση αυτή μέχρι τον θάνατο του, ήταν η σημαντικότερη χρηματική πηγή για τον ίδιο προκειμένου να προχωρήσει στις εξερευνήσεις και τις κατακτήσεις του, ο βασικός του στόχος ήταν να κατακτηθούν οι Κανάριες Νήσοι που είχαν ανακαλύψει οι Πορτογάλοι πριν το 1346.
Αναζήτηση εσόδων
Ο δεύτερος αδελφός του Πέτρος, δούκας της Κοΐμπρα ξεκίνησε περιοδείες στην Ευρώπη με στόχο να βρει υλικό που θα βοηθήσει τον Ερρίκο στις εξερευνήσεις του (1425). Όταν επέστρεψε από τη Δημοκρατία της Βενετίας έφερε έναν σημαντικό χάρτη που σχεδίασε κάποιος Βενετός χαρτογράφος. Ο Ερρίκος άρχισε να δωρίζει πολλά γειτονικά κτίρια με στόχο να γίνουν επιστημονικές έδρες αστρονομίας, μουσικής, μαθηματικών, ρητορικής, φιλοσοφίας και ρητορικής, κάθε κτίριο διακοσμήθηκε ανάλογα με τη χρήση του. Τα κτίρια αυτά θα εξελιχθούν σύντομα στο "Πανεπιστήμιο της Λισαβώνας". Ο ηλικιωμένος βασιλιάς Ιωάννης ο Μέγας πέθανε από Πανώλη (1433), τον διαδέχθηκε ο μεγαλύτερος γιος του Εδουάρδος της Πορτογαλίας. Ο Εδουάρδος παραχώρησε στον Ερρίκο όλα τα κέρδη από το εμπόριο στις περιοχές που είχε ανακαλύψει και την άδεια να συνεχίσει τις αποστολές πέρα από το ακρωτήρι Μποζαντόρ, είχε επίσης το μονοπώλιο του εμπορίου Ερυθρού τόνου στην Αλγκράβε. Όταν πέθανε ο Εδουάρδος οκτώ χρόνια αργότερα ο διάδοχος Αλφόνσος Ε΄ της Πορτογαλίας ήταν ακόμα ανήλικος, ο Ερρίκος υποστήριξε στην αντιβασιλεία τον δεύτερο αδελφό του Πέτρο που σαν ανταμοιβή τον εξόπλισε με νέους πόρους. Ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος στάθηκε ο οργανωτής της καταστροφικής εκστρατείας στην Ταγγέρη απέναντι στον Σουλτάνο του Μαρόκου (1437). Ο μικρότερος αδελφός του Φερδινάνδος παραδόθηκε ως όμηρος στους Μαροκινούς μέχρι να εκπληρωθούν οι όροι της Συνθήκης που ήταν η παράδοση της Θέουτα. Τα Πορτογαλικά Κορτές που συγκάλεσε ωστόσο ο μεγαλύτερος αδελφός του βασιλιάς Εδουάρδος αρνήθηκαν να εκπληρώσουν τους όρους της συνθήκης και να παραδώσουν τη Θέουτα όπως υποσχέθηκαν, ο Φερδινάνδος παρέμεινε αιχμάλωτος μέχρι τον θάνατο του έξι χρόνια αργότερα. Ο Ινφάντης Πέτρος στη διάρκεια της αντιβασιλείας του (1439-1448) είχε σημαντικό ρόλο στις εξερευνήσεις στον Ατλαντικό και την Αφρική με σημαντική βοήθεια, την περίοδο αυτή εποικίστηκαν οι Αζόρες.
Η βίλα του Σάγρες
thumb|250px|right|Νόμισμα 20 Εσκούδος που κόπηκε στη μνήμη του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου στην επέτειο 500 ετών από τον θάνατο του (1960)
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος ασχολήθηκε στην αυλή της Πορτογαλίας αποκλειστικά με τις ναυτικές του δραστηριότητες. Ο ιστορικός Ζοάο ντι Μπάρος (1496-1570) έγραψε ότι στην Αλγκράβε εποικίστηκε ένα χωριό με το όνομα Τερσαναμπάλ. Το χωριό αυτό είχε κορυφαία σημασία για όλες τις επόμενες εξερευνητικές αποστολές και αργότερα πήρε την ονομασία "Βίλα του Ινφάντη". Η παράδοση αναφέρει ότι ο Ερρίκος δημιούργησε στην αυλή του, στη χερσόνησο του Σάγκρες σχολή πλοηγών και χαρτογράφων αλλά οι σύγχρονοι ιστορικοί το αμφισβητούν. Η πραγματικότητα είναι ότι χρησιμοποίησε μερικούς χαρτογράφους στις αποστολές του στη Μαυριτανία αλλά δεν υπάρχει καμία ιστορική απόδειξη ότι ίδρυσε τη συγκεκριμένη σχολή. Ο Πορτογάλος μαθηματικός και γεωγράφος Πέντρο Νούνες (1502-1578) σημειώνει σχετικά με το Σάγρες "σε αυτό οι ναυτικοί διδάχτηκαν και παρέλαβαν τα απαραίτητα όργανα για τις αποστολές τους". Η άποψη ωστόσο ότι ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος δημιούργησε στην αυλή του μια μεγάλη σχολή και βάση ναυσιπλοΐας όπως πιστεύει η λαϊκή παράδοση δεν ισχύει στην πραγματικότητα. Ο Ερρίκος είχε στη διάθεση του ωστόσο πολλούς σπουδαίους χαρτογράφους όπως ο Ιούδας Κρέσκες που προσκλήθηκε στην Πορτογαλία προκειμένου να κατασκευάσει χάρτες για τον Ινφάντη. Η διακεκριμένη παρουσία του Κρέσκες στην αυλή του Ερρίκου δημιούργησε πιθανότατα "τον θρύλο για τη δημιουργία της μεγάλης σχολής του Σάγρες που δεν υπήρξε στην πραγματικότητα". Οι πρώτες επαφές με τις αγορές της Αφρικής είχαν στόχο να ελευθερώσουν τους Πορτογάλους αιχμαλώτους που είχαν συλλάβει οι πειρατές σε επιθέσεις τους σε Πορτογαλικά λιμάνια και πλοία. Ο ιστορικός Πίτερ Ράσελ (γεν. το 1946) γράφει ότι "στην σφαίρα του Ερρίκου ο προσηλυτισμός και η υποδούλωση ήταν ανταλλάξιμοι όροι".
Μαδέρα και Αζόρες
thumb|200px|right|Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος, μικρογραφία της εποχής του με την πραγματική του εμφάνιση Ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος χρηματοδότησε τα ταξίδια με το 20% από τους φόρους, η πρακτική αυτή χρησιμοποιήθηκε σε όλα τα Ιβηρικά κράτη εκείνη την εποχή. Το λιμάνι του Λάγος στη Νιγηρία ήταν μία από τις κυριότερες βάσεις του, τα πλοία ήταν συνήθως οι Καραβέλες μικρά και ελαφρά πλοία, ανθεκτικά στους ελιγμούς. Οι καραβέλες χρησιμοποιούσαν συνήθως τα ιστία που είχαν συνήθως όλα τα πλοία από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Στα περισσότερα ταξίδια ο Ερρίκος έστελνε ένα ή δύο πλοία που έπλεαν κατά μήκος της ακτής και προσάραξαν τη νύχτα για ξεκούραση. Τα πλοία στον Ατλαντικό Ωκεανό ακολουθούσαν το διάσημο ρεύμα με το όνομα "στροφή στη θάλασσα", τα δυτικά ρεύματα από τον Ισημερινό έστελναν τα πλοία στο κέντρο του ωκεανού στο σημείο που βρίσκονταν οι Αζόρες. Τα ρεύματα στη συνέχεια άλλαζαν πορεία με κατεύθυνση προς την Ανατολή, βοηθούσαν τα πλοία να επιστρέψουν στο Λάγος. Η πλήρης κατανόηση των θαλασσίων ρευμάτων βοήθησε σημαντικά τους θαλασσοπόρους στη συνέχεια, τα πλοία χρειάστηκαν έναν δυνατό και ήρεμο αέρα για να πετύχουν τους στόχους τους. Ο Χριστόφορος Κολόμβος χρησιμοποίησε τους ίδιους ανέμους στα υπερατλαντικά του ταξίδια.
Οι πρώτες εξερευνητικές αποστολές ξεκίνησαν μετά την κατάκτηση της Θέουτα (1415), ο στόχος του Ερρίκου ήταν να ανακαλύψει την πηγή των καραβανιών που έφερναν στην πόλη χρυσάφι. Την εποχή που ήταν βασιλιάς ο Ιωάννης ο Μέγας απεστάλησαν κατά μήκος των Αφρικανικών ακτών ο Ζοάο Γκονσάλβες Ζαρκό (1390-1471) και ο Τριστάο Τεϊσέιρα. Ο Ζοάο Γκονσάλβες Ζαρκό ήταν ένας ευγενής στην υπηρεσία του Ερρίκου, είχε πάρει εντολές να φυλάξει με τις καραβέλες του τις ακτές του Αλγκράβε από τις επιδρομές των Μαυριτανών, το ίδιο έκανε και στη Θέουτα. Την εποχή που ο Ζοάο Γκονσάλβες Ζαρκό και ο Τριστάο Τεϊσέιρα επέστρεφαν στην Πορτογαλία μέσω του ανατολικού ρεύματος έπεσαν σε καταιγίδα, προσάραξαν στο νησί Πόρτο Σάντο που εποικίστηκε. Το Βασίλειο της Καστίλης ενδιαφέρθηκε έντονα να εποικίσει τα Κανάρια Νησιά, ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος σε απάντηση διέταξε να εποικιστεί η Μαδέρα, εκεί έφτασαν οι πρώτοι Πορτογάλοι έποικοι (1420). Ένας χάρτης κάποιου Καταλανού χαρτογράφου από την Πάλμα ντε Μαγιόρκα δείχνει ότι τις Αζόρες ανακάλυψε για πρώτη φορά ο Ντιόγκο ντε Σίλβες (1427). Ο μοναχός Γκονσάλο Βέλιο πήρε εντολή να καθορίσει την πραγματική θέση των νησιών που είχε αναγνωρίσει ο Ντιόγκο ντε Σίλβες (1431), έφτασε μέχρι τη Φορμίγκα στο ανατολικό Αρχιπέλαγος αλλά επέστρεψε χάρη στην κακοκαιρία. Την ίδια εποχή Πορτογάλοι θαλασσοπόροι έφτασαν μέχρι τη Θάλασσα των Σαργασσών στον βόρειο Ατλαντικό, πήρε το όνομα της από τα πολλά φύκια που υπήρχαν στην περιοχή, "Σαργασσό" μεταφράζεται ως "φύκι" στα Πορτογαλικά.
Δυτική Αφρική
thumb|250px|right|Τάφος του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου Μέχρι την εποχή του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου το ακρωτήρι Μποζαντόρ πίστευαν ότι είναι το νοτιότερο σημείο στην Ευρώπη, πέρα από αυτό βρισκόταν το τέλος του κόσμου. Ο Ζιλ Εάνες, ο αρχηγός της εξερευνητικής αποστολής του Ερρίκου ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που πέρασε πέρα από το ακρωτήρι (1434). Με τον νέο τύπο πλοίου οι κατακτήσεις επεκτάθηκαν, οι Πορτογάλοι έφτασαν στον όρμο του Αργκουίν στη Μαυριτανία (1443) και έκτισαν ένα ισχυρό κάστρο (1448). Ο Ντινίς Ντιάζ διέσχισε τον ποταμό Σενεγάλη και έφτασε στον κόλπο όπου βρισκόταν το Πράσινο Ακρωτήριο (1444). Στο σημείο αυτό ο Ερρίκος ο Θαλασσοπόρος πραγματοποίησε το μεγάλο του όνειρο, έφτασε στη δυτική Σαχάρα και διέκοψε τα καραβάνια χρυσού των Μαυριτανών, πολλοί δούλοι και μεγάλες ποσότητες από χρυσό μεταφέρθηκαν στην Πορτογαλία. Οι ενέργειες αυτές λεηλάτησαν οικονομικά την Αλγερία και την Τυνησία, έκαναν την Πορτογαλία πάμπλουτη. Με την εισαγωγή μεγάλης ποσότητας χρυσού στην Πορτογαλία κόπηκε ένας νέος τύπος χρυσού νομίσματος το "Κρουζάντο" που ισοδυναμούσε εκείνη την εποχή με 400 "Ρεάλ". Την περίοδο 1444-1446 ξεκίνησαν από το Λάγος οι πρώτες ιδιωτικές εμπορικές αποστολές.