cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιπποκράτης Κω (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Αγωνιστική περίοδος 2013-14
Ο Ιπποκράτης κλήθηκε στην επόμενη φάση να αντιμετωπίσει τον 5o στην Κανονική Περίοδο Αθηναϊκό. Βάσει της προκήρυξης του Πρωταθλήματος, νικήτρια θα αναδεικνυόταν η ομάδα που πρώτη θα συγκέντρωνε τρεις νίκες εναντίον της αντιπάλου της, λαμβάνοντας υπόψη και τα αποτελέσματα της κανονικής περιόδου. Οι δύο ομάδες μετέφεραν από μία νίκη και μία ήττα (87-85 στην Κω, 78-50 στο Βύρωνα) και χρειάστηκαν δύο αγώνες προκειμένου ο Αθηναϊκός να συγκεντρώσει δύο ακόμη νίκες, μία εκτός (64-64 κ.α., 76-82 παράταση) και μία εντός έδρας (58-44), για να περάσει στην τετράδα των καλύτερων ομάδων. Για τη διαμόρφωση της κατάταξης στις θέσεις 5 έως 8 η ομάδα της Κω κλήθηκε να αντιμετωπίσει τον Π.Α.Ο.Κ. Αμφότερες οι ομάδες μετέφεραν από μία νίκη από την Κανονική Περίοδο (83-62 στη Θεσσαλονίκη, 58-52 στην Κω). Το πρώτο μεταξύ τους παιχνίδι στα Δωδεκάνησα έληξε υπέρ του γηπεδούχου Ιπποκράτη με σκορ 76-69. Κατόπιν ο τελευταίος δεν ταξίδεψε στη Θεσσαλονίκη παίρνοντας το ρίσκο να αφήσει το «δικέφαλο» να κερδίσει άνευ αγώνος. Στο τρίτο και τελευταίο μεταξύ τους αγώνα, ο Ιπποκράτης κέρδισε με σκορ 73-61 με αποτέλεσμα να περάσει στην εξάδα. Απόδειξη του πόσο διεκπαιρεωτικά αντιμετώπισαν οι δύο ομάδες τη σειρά ήταν και το γεγονός ότι ο Π.Α.Ο.Κ. ταξίδεψε και στα δύο παιχνίδια με πέντε αθλήτριες, οι τέσσερις εκ των οποίων Νεανίδες και με τον έφορο της ομάδας στο πόστο του προπονητή. Η κατάταξη του Ιπποκράτη Κω και της Αναγέννησης Νέου Ρυσίου στις θέσεις 5 και 6 αντίστοιχα του τελικού βαθμολογικού πίνακα βασίστηκε στα αποτελέσματά της κανονικής περιόδου.
Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος, ο Ιπποκράτης διαγωνίστηκε απευθείας στη «Φάση των 16» όπου και νίκησε εκτός έδρας τον Ηρόδοτο Νέας Αλικαρνασσού με σκορ 68-71. Τη «Φάση των 8» την πέρασε άνευ αγώνος μετά από την εθελοντική αποχώρηση του αντιπάλου του, Κρόνου Αγίου Δημητρίου. Σαν αποτέλεσμα ο Ιπποκράτης προκρίθηκε επιτυχώς στο Final-4, του οποίου ήταν και «οικοδεσπότης», εφόσον οι αγώνες διεξήχθησαν στο Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο της Κω στις 15 και 16 Μαρτίου 2014. Στον Ημιτελικό ο Ιπποκράτης οριακά δεν κατάφερε να ξεπεράσει το εμπόδιο του Παναθηναϊκού, χάνοντας με 55-56. Εντούτοις, στο μικρό τελικό συνέτριψε τον Ίκαρο Καλλιθέας με 39-70, καταλαμβάνοντας την 3η θέση.
Αγωνιστική περίοδος 2014-15
μικρογραφία|αριστερά|300px|Η ομάδα του Ιπποκράτη Κω σε βράβευση για τις επιδόσεις της τον Ιανουάριο του 2015.Το επόμενο φθινόπωρο η ομάδα επέστρεψε στην αγωνιστική δράση για τις υποχρεώσεις της στο Κύπελλο Ελλάδος. Αγωνίστηκε απευθείας στη «Φάση των 16», αλλά σε αντίθεση με την προηγούμενη περίοδο δεν μακροημέρευσε στο θεσμό. Αποκλείστηκε άμεσα κατόπιν εκτός έδρας ήττα από τον Άρη Πετρούπολης με σκορ 68-67.
Η ομάδα της Κω ξεκίνησε την προσπάθειά της στο Πρωτάθλημα της περιόδου 2014-15 με προπονητή τον Καπλανίδη που ανανέωσε το καλοκαίρι το συμβόλαιό του. Εντούτοις, το κακό ξεκίνημα του Ιπποκράτη επέφερε και τη λήξη της συνεργασίας των δύο πλευρών στα μέσα Δεκεμβρίου του 2014. Τον αντικατέστησε ο μέχρι πρότινος βοηθός του, Γιάννης Παπούλης. Η ομάδα σταδιακά απομακρύνθηκε από τη ζώνη του υποβιβασμού και μετά την ολοκλήρωση της Κανονικής Περιόδου βρέθηκε στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα (απέναντι σε 9 αντιπάλους). Ο απολογισμός της ήταν 7 νίκες και 11 ήττες, καθώς και το εισιτήριο για τα Play-Offs. Ισοβάθμισε με την Τερψιθέα Γλυφάδας, ωστόσο η τελευταία κατετάγη χαμηλότερα βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων.
Κορυφαία σκόρερ για λογαριασμό της ομάδας αναδείχθηκε η Αμερικανίδα σέντερ Τάλια Κάλντγουελ (352 πόντοι σε 18 αγώνες, 19,56 κατά μ.ό.). Διακρίθηκαν επίσης οι Ελληνίδες Ζωή Κεχαγιά (187 πόντοι σε 13 αγώνες, 14,38 κατά μ.ό.) και Ξένια Χελιώτη (161 πόντοι σε 18 αγώνες, 8,94 κατά μ.ό.). Στους στατιστικούς πίνακες του συνόλου των αθλητριών του Πρωταθλήματος η Κάλντγουελ κατέλαβε τη 2η θέση στη συλλογή πόντων, τη 2η θέση στη συλλογή Ριμπάουντ (238 σε 18 αγώνες, 13,22 κατά μ.ό.) και τη 2η θέση στα Κερδισμένα Φάουλ (125 σε 18 αγώνες, 6,94 κατά μ.ό.). Η Χελιώτη με τη σειρά της βρέθηκε στην 3η θέση σε ό,τι αφορά τις Ασίστ (88 σε 18 αγώνες, 4,89 κατά μ.ό.).
Στην επόμενη φάση ο Ιπποκράτης διασταυρώθηκε με την 4η στην κατάταξη Αναγέννηση Νέου Ρυσίου, έχοντας μειονέκτημα έδρας. Από την Κανονική Περίοδο καθεμία από τις δύο ομάδες μετέφερε μία νίκη (85-67 στην Κω, 68-51 στη Θεσσαλονίκη) και χρειάζονταν ακόμη δύο για να προχωρήσουν. Στον πρώτο μεταξύ τους αγώνα η Αναγέννηση επικράτησε εύκολα με σκορ 85-52. Στην επανάληψη της Κω, διπλασίασε τις νίκες της με σκορ 56-73. Στο σημείο αυτό, σε αντίθεση με την προηγούμενη χρονιά, οι θέσεις 5-8 των ηττημένων ομάδων καθορίστηκαν από τη βαθμολογική τους θέση από την κανονική περίοδο κι όχι με νέο γύρο παιχνιδιών μεταξύ τους. Συνεπώς, ο Ιπποκράτης τερμάτισε οριστικά στην 5η θέση.
Αγωνιστική περίοδος 2015-16
Η πρώτη αγωνιστική υποχρέωση του Ιπποκράτη το επόμενο φθινόπωρο ήταν για το Κύπελλο Ελλάδος όπου και κληρώθηκε στη «Φάση των 16» και πάλι απέναντι στον Άρη Πετρούπολης. Παίρνοντας μια άτυπη εκδίκηση για τον αποκλεισμό της προηγούμενης χρονιάς, αναδείχθηκε νικητής στην έδρα του με τελικό σκορ 61-54. Τον αποκλεισμό γνώρισε στη «Φάση των 8» την περίοδο των Χριστουγέννων, οπότε και ηττήθηκε με σκορ 48-50 στην Κω από τον Π.Α.Ο.Κ.
Συνεχίζοντας με τον Παπούλη στο πάγκο, η ομάδα πορεύτηκε στο Πρωτάθλημα της περιόδου 2015-16 με χαμηλότερες προσδοκίες λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων. Στο αγωνιστικό κομμάτι συγκέντρωσε μέχρι την αυλαία της Κανονικής Περιόδου 5 νίκες και 13 ήττες. Καθώς τη χρονιά αυτή δεν έλαβε χώρα διαδικασία Play-Outs, οι Κώες υποβιβάστηκαν απευθείας στην Α2 Εθνική Κατηγορία, από τη στιγμή που τερμάτισαν στην 9η και προτελευταία θέση της κατάταξης.
Παραγωγικότερη σκόρερ της ομάδας την περίοδο αυτή ήταν η Αμερικανίδα Κορίν Κάμπελ (253 πόντοι σε 14 αγώνες, 18,07 κατά μ.ό.). Ακολούθησαν η Αυστραλέζα Άλεξ Σίντι (264 πόντοι σε 17 αγώνες, 15,53 κατά μ.ό.), η Ελληνίδα Θάλεια Κασάπογλου (180 πόντοι σε 17 αγώνες, 10,59 κατά μ.ό.) και η Ελληνίδα Βικτώρια Γούναρη (145 πόντοι σε 17 αγώνες, 8,53 κατά μ.ό.). Στους στατιστικούς πίνακες του συνόλου των αθλητριών του Πρωταθλήματος η Κάμπελ κατέλαβε τη 2η θέση στη συλλογή Ριμπάουντ (181 σε 14 αγώνες, 12,93 κατά μ.ό.), ενώ η Κασάπογλου τη 2η θέση στη συλλογή Κερδισμένων Φάουλ (109 σε 17 αγώνες, 6,41 κατά μ.ό.) και την 4η θέση στα Κλεψίματα (37 σε 17 αγώνες, 2,18 κατά μ.ό.).
Διοικητική κρίση και επιστροφή στο Τοπικό
Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής περιόδου 2014-15 ήρθαν στην επιφάνεια σοβαρά διοικητικά προβλήματα που αντιμετώπιζε η ομάδα, σχετιζόμενα κυρίως με οικονομικά θέματα. Ήδη από το Δεκέμβριο καταργήθηκε η διοικούσα επιτροπή του τμήματος, με τον έλεγχο της ομάδας να επιστρέφει στη διοίκηση στου ευρύτερου σωματείου. Το καλοκαίρι ξέσπασε διαμάχη ανάμεσα στον πρόεδρο της ομάδας Στέφανο Χαρτοφύλη και το μέλος της διοικούσας επιτροπής Ελένη Δρεττάκη, με δημόσιες επιστολές να ανταλάσσονται εκατέρωθεν. Οικονομικές ωφειλές απέναντι στον προπονητή Παπούλη και ορισμένες αθλήτριες, σε συνδυασμό με τα παραπάνω καθιστούσαν το μέλλον της ομάδας στην Κατηγορία αβέβαιο, παρόλο που είχε αγωνιστικά εξασφαλίσει την παραμονή της εκεί και την περίοδο 2015-16.
Les Enfoirés
Τα Καθάρματα (les Enfoirés) είναι το όνομα που πήρε από το 1989 μια ομάδα καλλιτεχνών και δημόσιων προσώπων (κυρίως γαλλόφωνοι) για να τραγουδήσουν προς όφελος του φιλανθρωπικού συλλόγου των Εστιατορίων της Καρδιάς, που δημιουργήθηκε από τον Coluche από τον οποίο προήλθε και αυτή η ονομασία.
Ιπποκράτης Κω (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Διοικητική κρίση και επιστροφή στο Τοπικό
Η άνοδος του ανδρικού τμήματος του Ιπποκράτη στη Γ' Εθνική δυναμίτισε περισσότερο το κλίμα, καθώς κονδύλια έπρεπε να ανακατευθούν και προς την κατεύθυνση αυτή χωρίς κανένα από τα δύο τμήματα να βρεθεί στη θέση του αδικημένου. Αφού συζητήθηκε εκτενώς το ενδεχόμενο απορρόφησης του ενός από τα δύο τμήματα από κάποιο άλλο σωματείο του νησιού και εν τέλει απορρίφθηκε, κι αφού πραγματοποιήθηκαν εκλογές στο σωματείο, ανακοινώθηκε τελικά στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2015 η κανονική συμμετοχή τόσο του ανδρικού όσο και του γυναικείου τμήματος στις Εθνικές Κατηγορίες που τους αντιστοιχούσαν.
Les Enfoirés
Η Ίδρυση
Τον Ιανουάριο του 1986, ο Coluche, ο οποίος πριν μερικούς μήνες είχε ιδρύσει τον σύλλογο Εστιατόρια της Καρδιάς, συγκέντρωσε σε ένα τηλεοποτικό στούντιο αρκετούς καλλιτέχνες, διασημότητες και πολιτικούς για να προωθήσουν τον σύλλογο και τις δράσεις του. Ζήτησε λοιπόν από τους καλλιτέχνες να συμμετάσχουν εθελοντικά σε μια τουρνέ για λογαριασμό των εστιατορίων της καρδιάς. Σε πρώτη φάση, κάποιοι αρνήθηκαν και ο Coluche φέρεται να τους είπε : " Είστε πράγματι καθάρματα ". Έτσι λέγεται ότι προήλθε το όνομα της ομάδας.
« Η ιστορία άρχισε μια ημέρα με την άφιξη του Coluche στο σπίτι μου :
Ιπποκράτης Κω (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Διοικητική κρίση και επιστροφή στο Τοπικό
Τα οικονομικά προβλήματα στο σύλλογο συνεχίστηκαν τους επόμενους μήνες, ενώ το ακανθώδες ζήτημα του μοιράσματος των χορηγιών μεταξύ ανδρικού και γυναικείου τμήματος χώρισε τη διοίκηση ουσιαστικά σε δύο στρατόπεδα. Σαν αποτέλεσμα, μετά τον αγωνιστικό υποβιβασμό των Γυναικών την άνοιξη του 2016, στα τέλη Αυγούστου λήφθηκε η οριστική απόφαση να μην συμμετάσχει η ομάδα στην Α2 Εθνική, αλλά να περιοριστεί στο Πρωτάθλημα Δωδεκανήσου.
Les Enfoirés
Η Ίδρυση
" Coluche : Γειά, μας χρειάζεται ένα τραγούδι για τα Εστιατόρια της Καρδιάς, κάτι που να τα σπάει, εσύ ξέρεις να το κάνεις.
Ιπποκράτης Κω (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Νέα αρχή στο Πρωτάθλημα Δωδεκανήσου (2016 - σήμερα)
Το καλοκαίρι του 2016 αναβίωσε το μέχρι τότε ανενεργό του τμήμα γυναικείας καλαθοσφαίρισης το σωματείο Π.Α.Σ. Ανταγόρας Κω. Οι περισσότερες από τις αθλήτριες του Ιπποκράτη μετεγράφησαν στην ομάδα, από κοινού με τους Παπούλη και Δρεττάκη. Παρά την «αφαίμαξη» αυτή, ο Ιπποκράτης αποφάσισε να δημιουργήσει από την αρχή το γυναικείο του τμήμα, βασιζόμενο κυρίως στα κορίτσια των ακαδημιών του, προσλαμβάνοντας στη θέση του προπονητή το Βασίλη Κρομμύδα. Τους επόμενους μήνες στον πάγκο κάθησαν επίσης οι Δημήτρης Χατζηστέργος και Αντώνης Ασημακόπουλος.
Les Enfoirés
Η Ίδρυση
Jean-Jacques Goldman : Πότε ?
Ιπποκράτης Κω (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2017-18, ο Α.Σ. Κώων Ιπποκράτης έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα Γυναικών που διοργανώνει η Τοπική Επιτροπή Ε.Ο.Κ. Δωδεκανήσου. Ειδικότερα ήταν η μία από τις 3 ομάδες που αρχικά συνέθεσαν τον Όμιλο Νήσων.
Κατά την ολοκλήρωση της Α' Φάσης, η ομάδα είχε πρωτεύσει εντός του Ομίλου της, περνώντας επιτυχώς στην Τελική Φάση. Αξιοσημείωτα το ρόστερ συνέθεταν Νεανίδες και Κορασίδες. Στον Ημιτελικό ο Ιπποκράτης επικράτησε απέναντι στον Κολοσσό Ρόδου με σκορ 35-29. Στον Τελικό, ο οποίος έλαβε χώρα στο Κλειστό Γυμναστήριο «Ι. Καπνουλλάς» της Σύμης, απώλεσε τον τίτλο του Πρωταθλητή Δωδεκανήσου, εφόσον γνώρισε την ήττα από τον Ιάλυσο με σκορ 54-39. Στα τέλη Ιουνίου ο σύλλογος της Κω έλαβε μέρος στο ετήσιο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου στην Α2 Εθνική Κατηγορία που διοργανώνει η Ε.Ο.Κ. μετά από την εθελοντική αποχώρηση του Ιάλυσου. Εκεί διαδοχικά ηττήθηκε από τον Πελασγό Μεγαλόπολης με σκορ 65-35, νίκησε τον Ίκαρο Ικαρίας με σκορ 58-45 και επίσης ηττήθηκε από τον Αιγέα Χίου με σκορ 70-39.
Les Enfoirés
Η Ίδρυση
Όλα ήταν ήδη εκεί : η δύναμη του Coluche, η δύναμη της ιδέας, η συμπάθεια και των δύο, και το αδύνατον που πραγματοποιήθηκε. Και όλα είναι ακόμα εκεί. Άθικτα. Εκτός από αυτόν. » Φημισμένη αναφορά του Jean-Jacques Goldman
Ιπποκράτης Κω (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Γυναικες Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Τ.Ε. Ε.Ο.Κ. Δωδεκανήσου Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Les Enfoirés
Η Ίδρυση
Ο Jean-Jacques Goldman συνθέτει Το Τραγούδι των Εστιατορίων. Ερμηνεύτηκε από πολλές διασημότητες και βγήκε σε δίσκο 45 στροφών για λογαριασμό του συλλόγου και έτσι με τους ερμηνευτές του τραγουδιού των Εστιατορίων, ο Coluche έδωσε μορφή στην πρώτη μπάντα Καθαρμάτων : Jean-Jacques Goldman, Yves Montand, Nathalie Baye, Michel Platini et Michel Drucker. Χάρη στην εικόνα του Coluche και των κολλητών του, τα Εστιατόρια της Καρδιάς θα μπορέσουν να έχουν την υποστήριξη των μέσων ενημέρωσης και έτσι να γίνουν γνωστά σε πολύ μεγάλο κοινό. Η απώλεια του κωμικού δεν αποθάρρυνε τις ομάδες, το αντίθετο μάλιστα.
Τον Δεκέμβρι του 1986, μόλις είχε πεθάνει ο Coluche τον Ιούνιο, η ιδέα επανενεργοποιείται και οι καλλιτέχνες βρίσκονται στο πάλκο μιας νέας τηλεοπτικής εκπομπής αφιερωμένης στα Εστιατόρια, στο κάλεσμα της Véronique Colucci, σύζυγο του κωμικού. Και ξεναρχίζουν το 1987, 1988, κ.λ.π. Κατάτη διάρκεια του χειμώνα 1989-1990, εύχονται να πάνε λίγο πιο πέρα στην υποστήριξη της δράσης των Εστιατορίων, πέντε Κάθάρματα αποφασίζουν να κάνουν περιοδεία σε 7 μεγάλες πόλεις, με το όνομα « Καθάρματα », για να επαναφέρουν την έκφραση του κωμικού, και να καταθέσουν το σύνολο των κερδών στο σύλλογο. Ο Jean-Jacques Goldman, ο Johnny Hallyday, ο Eddy Mitchell, η Véronique Sanson και ο Michel Sardou οργώνουν έτσι τη Γαλλία. Ονομάστηκε Περιοδεία Καθαρμάτων και αποτέλεσε αντικείμενο ενός άλμπουμ και μίας βιντεοκασσέτας το 1990. Μια βραδυά των Καθαρμάτων έλαβε χώρα κάθε χρόνο με αυξανόμενο αριθμό διασημοτήτων από όλους τους ορίζοντες και η συναυλία των Καθαρμάτων έγινε ετήσια το 1992. Η ιδέα των Καθαρμάτων γεννήθηκε και ο όρος θα καθιερωθεί για να προσδιορίζει την κοινοπραξία των καλλιτεχνών που συνενώνονται για να τραγουδήσουν για όφελος των Εστιατορίων της Καρδιάς.
Το 2000 και 2001 σημαδεύουν η επιστροφή των περιοδειών ώστε να έρθουν μπροστά στο κοινό της επαρχίας. Μέσα σε δύο χρόνια γίνοται καμμία 20αριά συναυλίες σε 18 διαφορετικές πόλεις. Η επιχείρηση της αποκέντρωσης συνεχίστηκε καθώς το 2002, τα Καθάρματα επισκέφτηκαν την Μασαλλία, το 2003 την Λίλ και το 2004 την Τουλούζη. Το 2005, επιστροφή στο Παρίσι με ένα πέρασμα από το Clermont-Ferrand. Η μπάντα είναι πάντα το ίδιο πιστή και ορεξάτη. " Τα Καθάρματα, για μένα, είναι το ίδιο σημαντικά με τα γενέθλια των γονιών μου" αναφορά της Mimie Mathy.
Τα οφέλη των παραστάσεών τους (συναυλίες, τηλεοπτικά δικαιώματα, CD και DVD) καταβάλλονται στο σύλλογο των Εστιατορίων της Καρδιάς. Τα πνευματικά δικαιώματα καταβάλλονται επίσης στα εστιατόρια με τη συμφωνία των δικαιούχων τους. Κάθε χρόνο, το γεγονός αντιπροσωπεύει σχεδόν το ένα τέταρτο των εισπράξεων του συλλόγου. Οι αίθουσες των θεαμάτων είναι πάντα πλήρης και το κοινό της εκπομπής σπάει όλα τα ρεκόρ. Αυτό δίνει γέννηση σε δίσκους των οποίων οι επιδόσεις είναι μεταξύ των πιο δυνατών.
Θεάματα και εκπομπές
Το χρονολόγιο που ακολουθεί παρουσιάζει τα ετήσια θεάματα των Καθαρμάτων και τις άλλες ειδικές εκπομπές που τους αφιερώθηκαν στην τηλεόραση.
Σημειώνονται επίσης οι κάτωθι επανεκδόσεις :
Πρώτοι Ερμηνευτές
Τα τραγούδια που ερμηνεύονται από τα Καθάρματα είναι δανεισμένα κυρίως από το γαλλόφωνο ρεπερτόριο (ρεπερτόριο των μελών των Καθαρμάτων κύρια) αλλά και διεθνές από πάνω από 300 καλλιτέχνες ερμηνευτές. Μεταξύ αυτών, οι 30 πιο συχνά ερμηνευμένοι από τα Καθάρματα καλλιτέχνες :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι τραγουδιστές
Αμπρίνη
Η αμπρίνη ή αβρίνη είναι μια ιδιαίτερα τοξική πρωτεΐνη, η οποία απαντάται στα σπέρματα του φυτού Abrus precatorius. Η μέση τοξική δόση ανέρχεται στα 0,7 μικρογραμμάρια ανά χιλιόγραμμο σωματικού βάρους, όταν χορηγείται ενδοφλεβίως σε ποντίκια, γεγονός που την καθιστά 31,4 φορές περισσότερο τοξική από την συγγενή της ρικίνης. Η μέση τοξική δόση για τον άνθρωπο κυμαίνεται από 10 έως 1000 μικρογραμμάρια ανά χιλιόγραμμο όταν προσλαμβάνεται δια της πεπτικής οδού και είναι 3,3 μικρογραμμάρια ανά χιλιόγραμμο όταν εισπνέεται.
Η αμπρίνη, όπως η ρικίνη, είναι πρωτεΐνη-αναστολέας των ριβοσωμάτων. Μπορεί επίσης να βρεθεί στους σπόρους του φυτού Ricinus communis, από τους οποίους εξάγεται το καστορέλαιο και η ρικίνη.
Φυσικές ιδιότητες
Η αμπρίνη είναι υδατοδιαλυτή λεκτίνη. Όταν παράγεται σε μορφή κόνεως έχει χρώμα λευκό - υποκίτρινο. Είναι σταθερή ουσία και μπορεί να αντέξει σε ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες.
Χρήσεις
Δεν είναι γνωστό να έχει χρησιμοποιηθεί ως πολεμική χημική ουσία (ΠΧΟ). Υπάρχει ως φυσικό συστατικό στα σπέρματα του φυτού Abrus precatorius, φυτό που είναι κοινό σε τροπικές περιοχές και κατά καιρούς έχει χρησιμοποιηθεί ως θεραπευτικό βότανο για ορισμένες ασθένειες, ενώ το εξωτερικό κέλυφος του σπερμάτων προστατεύει το περιεχόμενό τους στα στομάχια των περισσότερων θηλαστικών, αφήνοντάς τα ανεπηρέαστα. Τα σπέρματα κατά καιρούς έχονυ χρησιμοποιηθεί, αφού τρυπηθούν κατάλληλα, ως χάντρες για κατασκευή κοσμημάτων ή κομπολογιών (γι αυτό και μια από τις ονομασίες του φυτού στην αγγλική γλώσσα είναι «μπιζέλι-κομπολόι» (rosary pea)). Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε δηλητηρίαση εάν κάποιος καταπιεί μια από τις χάντρες, ή εάν ένα τμήμα του εν λόγω κοσμήματος έρθει σε επαφή με τραυματισμένο δέρμα Έχει δειχθεί ότι η αμπρίνη μπορεί να δρα ως ανοσοενισχυτικό για τη θεραπεία του καρκίνου σε ποντικούς.
Τοξικότητα
Η αμπρίνη δρα με διείσδυση στα σωματικά κύτταρα και αναστέλλοντας την πρωτεϊνική σύνθεση σε αυτά. Με προσάρτηση σε μια αλυσίδα υδατάνθρακα πάνω στην κυτταρική επιφάνεια, το μόριο της αμπρίνης «αγκιστρώνεται» στο κύτταρο, στη συνέχεια φαγοκυττώνεται και εισέρχεται στα εσωτερικά μέρη του κυττάρου όπου αντιδρά με μία ριβοσωματική υπομονάδα και παρεμβαίνει στην κανονική διαδικασία σύνθεσης πρωτεΐνης του κυττάρου. Χωρίς αυτές τις πρωτεΐνες, τα κύτταρα δεν μπορούν να επιβιώσουν. Αυτό είναι επιβλαβές για το ανθρώπινο σώμα και μπορεί να αποβεί μοιραίο. Η σοβαρότητα των επιδράσεων της δηλητηρίασης από αμπρίνη ποικίλλει ανάλογα με τον τρόπο έκθεσης στην ουσία (με εισπνοή, κατάποση ή ένεση).
Σημεία και συμπτώματα δηλητηρίασης
Τα κύρια συμπτώματα της δηλητηρίασης από αμπρίνη εξαρτώνται από την οδό έκθεσης και της δόσης που έλαβε το άτομο, αν και σε σοβαρές περιπτώσεις πολλά όργανα μπορεί να επηρεαστούν. Αρχικά τα συμπτώματα δηλητηρίασης με εισπνοή μπορεί να σημειωθούν μέσα σε 8 ώρες από την έκθεση. Μετά την κατάποση αμπρίνης, τα αρχικά συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν σε λιγότερο από 6 ώρες αλλά συνήθως καθυστερούν επί 1 έως 3 ημέρες.
Εισπνοή
Μέσα σε λίγες ώρες από την εισπνοή μιας μικρής ποσότητας αμπρίνης, τα ενδεχόμενα συμπτώματα θα είναι αναπνευστική δυσχέρεια, πυρετός, βήχας, ναυτία, και σφίξιμο στο στήθος. Έντονη εφίδρωση μπορεί να ακολουθήσει, καθώς και πνευμονικό οίδημα. Αυτό θα κάνει την αναπνοή ακόμη πιο δύσκολη, και το δέρμα μπορεί να λάβει μπλε απόχρωση. Το πλεονάζον υγρό στους πνεύμονες θα διαγνωστεί με ακτίνες Χ ή με ακρόαση με ένα στηθοσκόπιο. Τέλος, μπορεί να σημειωθεί χαμηλή πίεση του αίματος και αναπνευστική ανεπάρκεια, οδηγώντας σε θάνατο.
Θεραπεία
Επειδή δεν υπάρχει αντίδοτο για την αμπρίνη, ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι η αποφυγή έκθεσης σε αυτή. Εάν δεν μπορεί να αποφευχθεί η έκθεση, ο πιο σημαντικός παράγοντας στη συνέχεια να απομακρυνθεί η αμπρίνη από το σώμα όσο το δυνατόν ταχύτερα. Η δηλητηρίαση αντιμετωπίζεται με την παροχή στα θύματα ιατρικής υποστηρικτικής αγωγής για ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων της δηλητηρίασης. Ο τύπος της υποστηρικτικής θεραπείας θα εξαρτηθεί από διάφορους παράγοντες, όπως η οδός μέσω της οποίας δηλητηριάστηκε ο παθών (δηλαδή, αν ήταν δηλητηρίαση από εισπνοή, κατάποση, ή το δέρμα ή έκθεση των ματιών). Η φροντίδα μπορεί να περιλαμβάνει μέτρα όπως παροχή αναπνευστικής βοήθειας στα θύματα, ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, χορήγηση φαρμάκων για τη θεραπεία παθήσεων όπως η αποπληξία και η χαμηλή αρτηριακή πίεση, πλύση στομάχου με ενεργό άνθρακα (αν η αμπρίνη έχει πολύ πρόσφατα καταποθεί), ή το πλύσιμο των έξω οφθαλμών με νερό, αν υφίσταται ερεθεισμός σε αυτά.
Αφρικανοί Πυγμαίοι
μικρογραφία|Χάρτης με την κατανομή των Πυγμαίων του Κονγκό και των γλωσσών τους, σύμφωνα με τον Bahuchet (2006). Δεν απεικονίζεται η νότια Τούα. μικρογραφία|Χορευτές Baka στην ανατολική επαρχία του [[Καμερούν (2006)]] μικρογραφία|Μητέρα και παιδί των Aka. [[Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (2014)]] Οι Αφρικανοί Πυγμαίοι (ή Πυγμαίοι του Κονγκό, «Αφρικανοί κυνηγοί-συλλέκτες τροπικών δασών» ) είναι ομάδα εθνοτήτων ιθαγενών της Κεντρικής Αφρικής, κυρίως στη λεκάνη του Κονγκό, που παραδοσιακά ακολουθεί τον τρόπο ζωής του τροφοσυλλέκτη και του κυνηγού-τροφοσυλλέκτη. Χωρίζονται σε τρεις, κατά προσέγγιση, γεωγραφικές ομάδες:
Διακρίνονται για το μικρό ανάστημά τους, φαινόμενο που αναφέρεται, στην ανθρωπολογική βιβλιογραφία, ως «πυγμισμός». Υποτίθεται ότι προέρχονται από την αρχική επέκταση, κατά τη Μέση Λίθινη Εποχή, των ανατομικά σύγχρονων ανθρώπων στην Κεντρική Αφρική, αν και επηρεάστηκαν σημαντικά από μεταγενέστερες μεταναστεύσεις από τη Δυτική Αφρική. Κατά την πρώτη καταγραφή τους, τον 19ο αιώνα, οι πληθυσμοί των Πυγμαίων περιορίζονται σε μια συγκριτικά μικρή περιοχή εντός της Κεντρικής Αφρικής, σε μεγάλο βαθμό αποδεκατισμένοι από την προϊστορική επέκταση των Μπαντού, και μέχρι σήμερα επηρεασμένοι ευρέως από την υποδούλωση στα χέρια των γειτονικών ομάδων Μπαντού, Ουμπάνγκι και του Κεντρικού Σουδάν.
Οι περισσότερες σύγχρονες ομάδες Πυγμαίων είναι μόνο εν μέρει τροφοσυλλέκτες και εν μέρει εμπορεύονται με γειτονικούς αγρότες για την απόκτηση καλλιεργούμενων τροφίμων και υλών. Καμία ομάδα δεν ζει βαθιά στο δάσος, χωρίς πρόσβαση σε αγροτικά προϊόντα. Συνολικός αριθμός περίπου 900.000 Πυγμαίων εκτιμάται ότι ζούσαν στα δάση της Κεντρικής Αφρικής το 2016, με περίπου το 60% αυτού του αριθμού να βρίσκεται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Ο αριθμός δεν περιλαμβάνει πληθυσμούς Νότιων Twa, οι οποίοι ζουν εκτός του δασικού περιβάλλοντος της Κεντρικής Αφρικής, εν μέρει σε περιβάλλοντα ανοιχτών βάλτων ή ερήμου.
Επιπλέον, οι Δυτικοαφρικανοί κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες μπορεί να κατοικούσαν στη δυτική Κεντρική Αφρική πριν από το 32.000 π.Χ. και στη Δυτική Αφρική από το 16.000 - 12.000 π.Χ. μέχρι το 1000 π.Χ. ή κάποια χρονική περίοδο μετά το 1500 π.Χ. Οι Δυτικοαφρικανοί κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες, πολλοί από τους οποίους κατοικούσαν στην περιοχή δάσους-σαβάνας, τελικά αφομοιώθηκαν πολιτισμικά και αναμίχθηκαν με μεγαλύτερες ομάδες Δυτικοαφρικανών γεωργών, όπως συνέβη με τους μετανάστες αγρότες που μιλούσαν Μπαντού και τις συναντήσεις τους με κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες της Κεντρικής Αφρικής.
Όνομα
μικρογραφία| Κονγκολέζος Πυγμαίος πατέρας και γιος (Belgian Congo at War, 1942) μικρογραφία| Οικογένεια Πυγμαίων ποζάρει με έναν Ευρωπαίο για ένδειξη της αναλογίας (Collier's New Encyclopedia, 1921) μικρογραφία| Ομάδα Πυγμαίων αντρών από τη Νάλα (Haut-Uele, βορειοανατολικό Κονγκό) που ποζάρει με τόξα και βέλη (περί το 1915) Ο όρος Πυγμαίος, αναφερόμενος σε πολύ μικρόσωμα άτομα, προέρχεται από την ελληνική λέξη πυγμαῖος, η οποία περιέγραφε τον νάνο της ελληνικής μυθολογίας. Η τελευταία προέρχεται από το πυγμή (γροθιά), η υποδηλώνει μικροσκοπικό ύψος.
Η χρήση του όρου «Πυγμαίος» για τους μικρόσωμους Αφρικανούς κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα, στα αγγλικά πρώτα από τον John Barrow, στο Travels Into the Interior of Southern Africa (1806). Ωστόσο, μέχρι την εξερεύνηση της λεκάνης του Κονγκό, ο όρος χρησιμοποιήθηκε διάσπαρτα και αντιμετωπίστηκε ως αβάσιμος ισχυρισμός για «φυλές νάνους» μεταξύ των Βουσμάνων του εσωτερικού της Αφρικής. Στη δεκαετία του 1860, δύο Δυτικοί εξερευνητές, ο Paul Du Chaillu και ο Georg Schweinfurth, ισχυρίστηκαν ότι βρήκαν τους μυθικούς Πυγμαίους». Το 1982, ένας σχολιαστής έγραψε το 1892 ότι, πριν τριάντα χρόνια (δηλαδή, τη δεκαετία του 1860), «κανείς δεν πίστευε στην ύπαρξη αφρικανικών νάνων φυλών» και ότι «χρειαζόταν μια αυθεντία όπως ο Δρ. Schweinfurth για να αποδείχτεί ότι οι Πυγμαίοι υπάρχουν στην Αφρική». (αναφορά στο The Heart of Africa του Georg August Schweinfurth, έκδοση 1873). Το «Αφρικανός Πυγμαίος» χρησιμοποιείται για αποσαφήνιση από το «Ασιάτης Πυγμαίος», όρο ο οποίος χρησιμοποιείται για τους πληθυσμούς Νεγκρίτο (Negrito) της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Ο Dembner, το 1996, ανέφερε πως υπάρχει γενική «περιφρόνηση προς τον όρο Πυγμαίος» μεταξύ των Πυγμαίων λαών της Κεντρικής Αφρικής, καθώς ο όρος αυτός θεωρείται υποτιμητικός, και προτιμούν να αναφέρονται με το όνομα των αντίστοιχων εθνοτικών ή φυλετικών ομάδων τους, όπως π.χ. ως Bayaka, Mbuti και Twa. Δεν υπάρχει σαφής εναλλακτικός όρος για το «Πυγμαίοι». Ένας περιγραφικός όρος που χρησιμοποιείται από τη δεκαετία του 2000 είναι «Κεντροαφρικανοί τροφοσυλλέκτες».
Τα τοπικά ονόματα που χρησιμοποιούνται σε ευρεία κλιμακα για τη δυτική ομάδα των Πυγμαίων είναι «Bambenga» (πληθυντικός αριθμός του Mbenga), που χρησιμοποιείται στη γλώσσα Kongo και «Bayaka» (πληθυντικός του Aka/Yaka), που χρησιμοποιείται στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.
Ομάδες
Οι Πυγμαίοι του Κονγκό μιλούν γλώσσες της οικογένειας γλωσσών Νίγηρα-Κονγκό και του Κεντρικού Σουδάν. Υπήρξε σημαντική ανάμειξη μεταξύ των Μπαντού και των Πυγμαίων.
Προέλευση και ιστορία
Οι Αφρικανοί Πυγμαίοι συχνά θεωρείται ότι είναι οι άμεσοι απόγονοι των λαών κυνηγών-τροφοσυλλεκτών της Μέσης Εποχής του Λίθου του τροπικού δάσους της Κεντρικής Αφρικής. Τη δεκαετία του 2010, βρέθηκαν γενετικές ενδείξεις για βαθύ διαχωρισμό των Πυγμαίων του Κονγκό από τη γενεαλογία των Δυτικοαφρικανών και των Ανατολικοαφρικανών, καθώς και πρόσμιξη από αρχαϊκούς ανθρώπους. Older (pre-2010) studies with inconclusive results: R. Blench and M. Dendo. Genetics and linguistics in sub-Saharan Africa, Cambridge-Bergen, June 24, 2004.
Η γενεαλογία των Αφρικανικών Πυγμαίων συνδέεται στενά με τη μιτοχονδριακή (μητρική γραμμή) απλοομάδα L1, και η απόκλιση συνέβη πριν από 170.000 έως 100.000 χρόνια.
Οι Πυγμαίοι απορροφήθηκαν εν μέρει ή εκτοπίστηκαν από μεταγενέστερη μετανάστευση αγροτών των φύλων του Κεντρικού Σουδάν και των Ουμπανγκί, οποία ξεκίνησε περίπου 5.500 χρόνια πριν ενώ η υιοθέτηση των γλωσσών των Μπαντού άρχισε πριν 3.500 χρόνια.
Γλωσσικό υπόστρωμα
Σημαντικά γλωσσικά υποστρώματα που δεν είναι Bantu ή Ubangi έχουν εντοπιστεί στις γλώσσες των Aka και Baka, αντίστοιχα, της τάξης του 30% του λεξιλογίου. Μεγάλο μέρος αυτού του λεξιλογίου είναι βοτανικό, έχει σχέση με τη συγκομιδή μελιού ή είναι εξειδικευμένο για το δάσος και μοιράζεται μεταξύ των δύο δυτικών ομάδων Πυγμαίων. Έχει προταθεί ότι αυτό το υπόστρωμα αντιπροσωπεύει κατάλοιπο μιας αρχαίας γλωσσικής φυλής «Δυτικών Πυγμαίων», που ονομάστηκε «Mbenga» ή «Baaka». Ωστόσο, καθώς το λεξιλόγιο του υποστρώματος έχει δανειστεί ευρέως από τις φυλές που γειτονεύουν με τους Πυγμαίους, καμία ανακατασκευή μιας τέτοιας γλώσσας «Baaka» δεν είναι δυνατή για χρονολογία αρχαιότερη από μερικούς αιώνες.
Ο Roger Blench (1997, 1999) επέκρινε την υπόθεση της προγονικής «γλώσσας των Πυγμαίων», υποστηρίζοντας ότι ακόμη και αν υπάρχουν στοιχεία για μια κοινή προγονική γλώσσα και όχι απλώς δανεισμό, δεν θα αρκεί να εδραιωθεί μια συγκεκριμένη «πυγμαία» προέλευση παρά οποιαδήποτε από τις πολλές πιθανές απομονωμένες γλώσσες (πρώην) πληθυσμών κυνηγών-τροφοσυλλεκτών που πρεβάλλουν το τροπικό δάσος. Υποστήριξε ότι οι Πυγμαίοι δεν αποτελούν το υπόλειμμα ενός ενιαίου αρχαίου φύλου Κεντροαφρικανών κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, αλλά ότι μάλλον κατάγονται από διάφορες γειτονικές εθνογλωσσικές ομάδες, που προσαρμόζονταν ανεξάρτητα στις στρατηγικές επιβίωσης των δασών. Ο Blench ανέφερε την έλλειψη σαφών γλωσσικών και αρχαιολογικών αποδείξεων για την αρχαιότητα των Αφρικανών Πυγμαίων, ότι τα γενετικά στοιχεία, κατά την εποχή που έγραφε, ήταν αδιευκρίνιστα και ότι δεν υπάρχουν στοιχεία ότι οι Πυγμαίοι είχαν τεχνολογία κυνηγιού διαφορετική από αυτή των γειτόνων τους. Υποστήριξε ότι το χαμηλό ανάστημα των πληθυσμών των Πυγμαίων μπορεί να προκύψει σχετικά γρήγορα (σε λιγότερο από μερικές χιλιετίες) κάτω από την ισχυρή πίεση της φυσικής επιλογής.
Οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες της Δυτικής Αφρικής μπορεί να μιλούσαν ένα σύνολο από σήμερα εξαφανισμένες υποσαχάριες δυτικοαφρικανικές γλώσσες. Στη βορειοανατολική περιοχή της Νιγηρίας, η απομονωμένη γλώσσα Jalaa μπορεί να ήταν μια κατιούσα γλώσσα από το αρχικό σύνολο γλωσσών που μιλούσαν οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες της Δυτικής Αφρικής.
Γενετική
Γενετικές μελέτες έχουν βρει στοιχεία ότι οι Αφρικανοί Πυγμαίοι κατάγονται από τους κατοίκους της Μέσης Λίθινης Εποχής της Κεντρικής Αφρικής, με χρόνο διαχωρισμού από τους Δυτικούς και Ανατολικούς Αφρικανού ς της τάξης των 130.000 ετών. Οι Αφρικανοί Πυγμαίοι κατά την ιστορική περίοδο έχουν εκτοπιστεί σημαντικά και αφομοιωθεί από πολλά κύματα ομιλητών των γλωσσών του Νίγηρα-Κονγκό και της Νειλο-Σαχάριας, των φυλών του Κεντρικού Σουδάν, της Ουμπανγκί και της Μπαντού.
Γενετικά, οι Αφρικανοί Πυγμαίοι έχουν κάποιες βασικές διαφορές με τους λαούς Μπαντού. Οι μονογονικοί γενετικοί δείκτες των Αφρικανών Πυγμαίων εμφανίζουν την πιο αρχαία απόκλιση από άλλες ανθρώπινες ομάδες μεταξύ των ανατομικά σύγχρονων ανθρώπων, αμέσως από αυτή που εμφανίζεται σε ορισμένους πληθυσμούς Khoisan στη Νότια Αφρική. Οι ερευνητές εντόπισαν μια αυτόχθονη προγονική γενεαλογία mtDNA που μοιράζονται οι Πυγμαίοι και οι Μπαντού, υποδηλώνοντας ότι και οι δύο πληθυσμοί ήταν αρχικά ένας και ότι άρχισαν να αποκλίνουν από τους κοινούς προγόνους πριν από περίπου 70.000 χρόνια. Μετά από περίοδο απομόνωσης, κατά τη διάρκεια της οποίας συσσωρεύτηκαν οι διαφορές φαινοτύπου μεταξύ των Πυγμαίων και των αγροτών Μπαντού, οι Πυγμαίες γυναίκες άρχισαν να παντρεύονται άντρες αγρότες Μπαντού (αλλά όχι το αντίθετο). Αυτή η τάση ξεκίνησε πριν από περίπου 40.000 χρόνια και συνεχίστηκε μέχρι πριν από μερικές χιλιάδες χρόνια. Μετά από αυτό, η δεξαμενή γονιδίων των Πυγμαίων δεν εμπλουτίστηκε από άλλες εξωτερικές εισροές γονιδίων.
Η μιτοχονδριακή απλοομάδα L1c συνδέεται στενά με τους Πυγμαίους, ειδικά με τις ομάδες Bambenga. Ο επιπολασμός της L1c αναφέρθηκε ποικιλοτρόπως ως: 100% στοους Ba-Kola, 97% στους Aka (Ba-Benzélé) και 77% στους Biaka, 100% στους Bedzan (Tikar), 97% και 100% στις φυλές Baka της Γκαμπόν και του Καμερούν, αντίστοιχα, 97% στους Μπακόγια και 82% στους Μπα-Μπόνγκο. Οι μιτοχονδριακές απλοομάδες L2a και L0a είναι διαδεδομένες μεταξύ των Bambuti.
Χαμηλό ανάστημα
μικρογραφία| Σύγκριση μεγέθους μεταξύ Πυγμαίων, Άγγλων αξιωματικών, Σουδανών και Ζανζιβαριανών (1890) Διάφορες υποθέσεις έχουν προταθεί για να εξηγήσουν το χαμηλό ανάστημα των Αφρικανών Πυγμαίων. Οι Becker και άλλοι, προτείνουν ότι ο αφρικανικός πυγμισμός μπορεί να έχει προκύψει ως προσαρμογή στα σημαντικά χαμηλότερα μέσα επίπεδα υπεριώδους φωτός που είναι διαθέσιμα κάτω από το θόλο των περιβαλλόντων των τροπικών δασών. Σε παρόμοια υποθετικά σενάρια, λόγω μειωμένης πρόσβασης στο ηλιακό φως, παράγεται συγκριτικά μικρότερη ποσότητα ανατομικά διαμορφωμένης βιταμίνης D, με αποτέλεσμα περιορισμένη πρόσληψη ασβεστίου από τη διατροφή και στη συνέχεια περιορισμένη ανάπτυξη και συντήρηση των οστών, με αποτέλεσμα μια συνολική μέση σκελετική μάζα του πληθυσμού κοντά στο χαμηλότερο περιφέρεια του φάσματος ανάμεσα στους ανατομικά σύγχρονους ανθρώπους.
Άλλες προτεινόμενες εξηγήσεις περιλαμβάνουν τη δυνητικά μικρότερη διαθεσιμότητα πηγών τροφής πλούσιων σε πρωτεΐνες σε περιβάλλοντα τροπικών δασών, τα συχνά μειωμένα επίπεδα ασβεστίου του εδάφους σε περιβάλλοντα τροπικών δασών, τη θερμιδική δαπάνη που απαιτείται για τη διάσχιση των τροπικών δασών, τον νανισμό ως προσαρμογή στην ισημερινή και τροπική ζέστη και υγρασία και τον πυγμισμό ως προσαρμογή που σχετίζεται με την ταχεία αναπαραγωγική ωρίμανση υπό συνθήκες πρώιμης θνησιμότητας.
Πρόσθετα στοιχεία δείχνουν ότι, σε σύγκριση με άλλους πληθυσμούς της Υποσαχάριας Αφρικής, οι πληθυσμοί των Αφρικανών Πυγμαίων εμφανίζουν ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα έκφρασης των γονιδίων που κωδικοποιούν την ανθρώπινη αυξητική ορμόνη και τον υποδοχέα της, φαινόμενο που συνδέεται με χαμηλά επίπεδα ορού του αυξητικού παράγοντα-1 που προσομοιάζει με ινσουλίνη καθώς και με χαμηλό ανάστημα.
Μουσική
μικρογραφία| Πυγμαίοι μουσικοί κρουστών (1930) Οι Αφρικανοί Πυγμαίοι είναι ιδιαίτερα γνωστοί για τη φωνητική τους μουσική, η οποία χαρακτηρίζεται συνήθως από πυκνό αντιστικτικό αυτοσχεδιασμό. Η Simha Arom αναφέρει πως η Ευρώπη έφτασε το επίπεδο πολυφωνικής πολυπλοκότητας της μουσικής των Πυγμαίων τον 14ο αιώνα. Παρόλα αυτά, η κουλτούρα των Πυγμαίων είναι άγραφη και αρχαία, καθώς ορισμένες ομάδες Πυγμαίων είναι οι πρώτοι γνωστοί πολιτισμοί σε ορισμένες περιοχές της Αφρικής. Η μουσική διαπερνά την καθημερινή ζωή, με τραγούδια για διασκέδαση, ειδικές εκδηλώσεις και κοινές δραστηριότητες. Οι Πυγμαίοι είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν ένα όργανο που ονομάζεται n'dehou που είναι φλάουτο από μπαμπού. Το n'dehou παράγει μόνο έναν ήχο (νότα), ωστόσο, το άτομο που χρησιμοποιεί αυτό το όργανο μπορεί να κρατήσει την αναπνοή του και να εισπνέει παράγοντας ήχους υψηλής τονικότητας. Αυτό επιτρέπει στο άτομο να παράγει πολυρυθμική μουσική χρησιμοποιώντας ένα όργανο μιας νότας. Μαζί με τους διαφορετικούς ήχους της αναπνοής και του n'dehou, ο μουσικός μπορεί επίσης να πατήσει τα πόδια του ή να χτυπήσει στο στήθος του για να προσθέσει ακόμα μεγαλύτερη διάσταση και πολυπλοκότητα στη μουσική. Το n'dehou διαδόθηκε, τον υπόλοιπο κόσμο, από τον Καμερουνέζο μουσικό Francis Bebey.
Η πολυφωνική μουσική συναντάται μεταξύ των Aka–Baka και των Mbuti, αλλά όχι μεταξύ των Gyele (Kola) ή των διαφόρων ομάδων Τούα.
Υποδούλωση, κανιβαλισμός και γενοκτονία
Στη Δημοκρατία του Κονγκό, όπου οι Πυγμαίοι εκτιμάται ότι αποτελούν μεταξύ 1,2% και 10% του πληθυσμού, πολλοί Πυγμαίοι ζουν ως δούλοι των Μπαντού. Το έθνος του Κογκό είναι βαθιά διαστρωματωμένο μεταξύ αυτών των δύο μεγάλων εθνοτικών ομάδων. Οι σκλάβοι Πυγμαίοι ανήκουν από τη γέννησή τους στους κυρίους τους σε μια σχέση που οι Μπαντού αποκαλούν μακρόχρονηυ παράδοση. Παρόλο που οι Πυγμαίοι είναι υπεύθυνοι για μεγάλο μέρος του κυνηγιού, του ψαρέματος και της χειρωνακτικής εργασίας στα χωριά της ζούγκλας, οι Πυγμαίοι και οι Μπαντού λένε ότι οι Πυγμαίοι συχνά αμείβονται σύμφωνα με τις ιδιοτροπίες του κυρίου τους, με τσιγάρα, μεταχειρισμένα ρούχα ή ακόμα και τίποτα. Ως αποτέλεσμα της πίεσης της UNICEF και των ακτιβιστών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ένας νόμος που θα παρέχει ειδική προστασία στους Πυγμαίους αναμένει ψήφιση από το Κοινοβούλιο του Κονγκό.
Στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης Ιτούρι, οι ομάδες ανταρτών που υποστηρίζονται από την Ουγκάντα κατηγορήθηκαν από τον ΟΗΕ ότι υποδούλωσαν τους Μπούτι σε αναζήτηση ορυκτών και ζωοτροφών για δασική τροφή, με όσους επέστρεφαν με άδεια χέρια να σκοτώνονται και να τρώγονται.
Το 2003, ο Sinafasi Makelo, εκπρόσωπος των Πυγμαίων Mbuti, ανέφερε στο Φόρουμ των Ιθαγενών του ΟΗΕ ότι κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου του Κονγκό, οι άνθρωποι του λαού του κυνηγήθηκαν και φαγώθηκαν σαν να ήταν θηράματα. Στη γειτονική επαρχία του Βόρειου Κίβου υπήρξε κανιβαλισμός από μια ομάδα θανάτου γνωστή ως Les Effaceurs («οι Γόμες») η οποία ήθελε να εκκαθαρίσει τη γη από τους ανθρώπους της προκειμένου να προχωρήσει η εκμετάλλευση ορυκτών. Και οι δύο εμπόλεμες πλευρές τους θεωρούσαν «υπανθρώπους» και μερικοί πιστεύουν ότι η σάρκα τους μπορεί να προσδώσει μαγικές δυνάμεις.
Ο Μακέλο ζήτησε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να αναγνωρίσει τον κανιβαλισμό ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας και ως πράξη γενοκτονίας. Σύμφωνα με το Minority Rights Group International (MRG), υπάρχουν εκτεταμένα στοιχεία για μαζικές δολοφονίες, κανιβαλισμό και βιασμούς Πυγμαίων και έχει ζητήσει από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να διερευνήσει την εκστρατεία εξόντωσης των Πυγμαίων. Αν και οι Πυγμαίοι έχουν στοχοποιηθεί σχεδόν από όλες τις ένοπλες ομάδες, μεγάλο μέρος της βίας εναντίον τους αποδίδεται στην ανταρτική ομάδα, το Κίνημα για την Απελευθέρωση του Κονγκό, η οποία είναι μέρος της μεταβατικής κυβέρνησης και εξακολουθεί να ελέγχει μεγάλο μέρος του Βορρά, και τους συμμάχους της.
Στην επαρχία της Βόρειας Κατάνγκα, ξεκινώντας από το 2013, οι Πυγμαίοι Batwa, τους οποίους οι φυλές Λούμπα εκμεταλλεύονται συχνά και φέρεται να υποδουλώνουν, οργανώθηκαν σε πολιτοφυλακές, όπως η πολιτοφυλακή «Perci» και επιτέθηκαν στα χωριά των Λούμπα. Μια πολιτοφυλακή των Λούμπα, γνωστή ως «Elements» αντεπιτέθηκε, διαπράττοντας μεταξύ άλλων τον φόνο 30 τουλάχιστον ατόμων στον καταυλισμό εκτοπισμένων «Vumilia 1», τον Απρίλιο του 2015. Από την έναρξη της σύγκρουσης, εκατοντάδες έχουν σκοτωθεί και δεκάδες χιλιάδες έχουν εκτοπιστεί από τα σπίτια τους. Συχνά, τα όπλα που χρησιμοποιούνται στη σύγκρουση συχνά βέλη και τσεκούρια, αντί πυροβόλα όπλα.
Το 1904, στις ΗΠΑ, ο Ότα Μπένγκα, έφηβος Πυγμαίος από το Κονγκό, αγοράστηκε από δουλεμπόρους με σκοπό την επίδειξή του σε διάφορες εκθέσεις, λόγω της ιδιαίτερής του εμφάνισης. Ο Ota είχε ακονισμένα δόντια ως αποτέλεσμα των παραδόσεων της φυλής του και ήταν επίσης κοντός στο ανάστημα. Το 1906, ο Ota μεταφέρθηκε στον ζωολογικό κήπο του Μπρονξ και εκτέθηκε στο σπίτι των πιθήκων. , όπου του δόθηκαν τόξο και βέλη για προστασία από τα ζώα. Μετά το κλείσιμο της έκθεσης, ο Ota δεν μπόρεσε να επιστρέψει στην πατρίδα του στο Κονγκό και έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στη Βιρτζίνια, έως ότου έπαθε κατάθλιψη και έβαλε τέλος στη ζωή του, σε ηλικία 33 ετών.
Συστηματικές διακρίσεις
Ιστορικά, οι μόνιμα εγκατεστημένες φυλές των Μπαντού και οι αποικιακές αρχές θεωρούσαν πάντοτε τους Πυγμαίους κατώτερα όντα. Αυτή η αντίληψη μεταφράστηκε σε συστηματικές διακρίσεις. Ένα πρώιμο παράδειγμα ήταν η σύλληψη παιδιών Πυγμαίων, υπό την αιγίδα των βελγικών αποικιακών αρχών, οι οποίες τα εξήγαγαν σε ζωολογικούς κήπους σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης της παγκόσμιας έκθεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1907.
Το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι Πυγμαίοι είναι η απώλεια της παραδοσιακής πατρίδας τους, των τροπικών δασών της Κεντρικής Αφρικής. Σε χώρες όπως το Καμερούν, η Γκαμπόν, η Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και η Δημοκρατία του Κονγκό αυτό οφείλεται στην αποψίλωση των δασών και στην επιθυμία αρκετών κυβερνήσεων στην Κεντρική Αφρική να εκδιώξουν τους Πυγμαίους από το δασικό τους περιβάλλον προκειμένου να επωφεληθούν από την πώληση σκληρού ξύλου και την εγκατάσταση αγροτών στην εκκαθαρισμένη γη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στη Ρουάντα και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, αυτή η σύγκρουση είναι βίαιη. Ορισμένες ομάδες, όπως οι Χούτου ττης Interahamwe, επιθυμούν να εξαλείψουν τους Πυγμαίους και να πάρουν τους πόρους του δάσους ως στρατιωτική κατάκτηση, χρησιμοποιώντας τους πόρους αυτούς για στρατιωτική αλλά και οικονομική ανάπτυξη. Δεδομένου ότι οι Πυγμαίοι βασίζονται στο δάσος για τη φυσική και πολιτιστική τους επιβίωση, καθώς αυτά τα δάση εξαφανίζονται, το ίδιο συμβαίνει και με τους Πυγμαίους.
Δεδομένου ότι η φτώχεια έχει γίνει πολύ διαδεδομένη στις κοινότητες των Πυγμαίων, έχει γίνει κοινή πρακτική η σεξουαλική εκμετάλλευση των ιθαγενών γυναικών. Το εμπορευματοποιημένο σεξ έχει ενισχυθεί από την υλοτομία, η οποία συχνά τοποθετεί μεγάλες ομάδες ανδρών εργατών σε στρατόπεδα που βρίσκονται κοντά σε κοινότητες Πυγμαίων.
Ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν επίσης αναφέρει εκτεταμένη σεξουαλική κακοποίηση ιθαγενών γυναικών στην, πληττόμενη από συγκρούσεις, ανατολική Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Παρά τους κινδύνους αυτούς, οι πληθυσμοί των Πυγμαίων έχουν γενικά κακή πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και πληροφορίες σχετικά με τον ιό HIV. Το βρετανικό ιατρικό περιοδικό, The Lancet, δημοσίευσε μια ανασκόπηση που δείχνει ότι οι πληθυσμοί των Πυγμαίων συχνά είχαν χειρότερη πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, σε σχέση με τις γειτονικές κοινότητες. Σύμφωνα με την έκθεση, ακόμη και όπου υπάρχουν εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, πολλοί Πυγμαίοι δεν τις χρησιμοποιούν επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν για ιατρικές επισκέψεις και φάρμακα, δεν έχουν τα έγγραφα και τα δελτία ταυτότητας που απαιτούνται για να ταξιδέψουν ή να λάβουν νοσοκομειακή περίθαλψη και υπόκεινται σε εξευτελισμό και μεταχείριση που εισάγει διακρίσεις.
Μελέτες στο Καμερούν και τη ΛΔΚ στις δεκαετίες του 1980 και του 1990 έδειξαν χαμηλότερο επιπολασμό του HIV στους πληθυσμούς των Πυγμαίων από ό,τι μεταξύ των γειτονικών ομάδων, αλλά έχουν καταγραφεί πρόσφατες αυξήσεις. Μια μελέτη διαπίστωσε ότι ο επιπολασμός του HIV μεταξύ των Πυγμαίων Baka στο ανατολικό Καμερούν αυξήθηκε από 0,7% το 1993 σε 4% το 2003.
Αποψίλωση των δασών
Μια κοινοπραξία ερευνητών πραγματοποίησε μελέτη περίπτωσης για τους Πυγμαίους της Αφρικής και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αποψίλωση των δασών έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητά τους. Ο πολιτισμός των Πυγμαίων απειλείται σήμερα από τις δυνάμεις της πολιτικής και οικονομικής αλλαγής.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές της Αφρικής Κατηγορία:Αφρικανοί Πυγμαίοι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αλέξανδρος της Ιουδαίας
Ο Αλέξανδρος της Ιουδαίας, ή Αλέξανδρος Β΄ της Ιουδαίας, επονομαζόμενος και Μακκαβαίος, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Αριστόβουλου Β΄.
Η δραπέτευση και η εξέγερση του Αλέξανδρου. Ιερουσαλήμ
Το 63 π.Χ.  ύστερα από την κατάλυση του Ασμοναϊκού βασίλειου ενώ ο ίδιος, οι γονείς του , ο μικρότερος αδελφός του και οι αδελφές του μεταφέρονταν στην Ρώμη  ο Αλέξανδρος δραπέτευσε και επέστρεψε στην Ιουδαία.
Αφού συσπείρωσε με την πάροδο των ετών τους οπαδούς του πατέρα του  τελικά  το 57 π.Χ. σχημάτισε ένα στρατό από 10.000 πεζούς και 1.500 ιππείς και επιτέθηκε  εναντίον της Ιερουσαλήμ. Ο θείος του αρχιερέας Υρκανός που βρίσκονταν εκεί μη μπορώντας να αντισταθεί  διέφυγε και ο Αλέξανδρος κατέλαβε και οχύρωσε την πόλη.
Τα γεγονότα αυτά θορύβησαν τον Αύλο Γαβίνιο, που μόλις είχε αναλάβει την θέση του έπαρχου της Συρίας, ο  οποίος  έστειλε αμέσως εναντίον του  ένα απόσπασμα  στρατού  με επικεφαλής έναν από τους αξιωματικούς του τον Μάρκο Αντώνιο μαζί με έναν στρατό που σχηματίστηκε από οπαδούς του Υρκάνου με επικεφαλής τους στρατηγούς Πειθόλαο και Μάλιχο ενώ ο ίδιος προετοιμάστηκε να ακολουθήσει με τον κύριο όγκο των δυνάμεων του.
Ο Αλέξανδρος προετοιμάστηκε για τον επικείμενο ερχομό των αντιπάλων του καταλαμβάνοντας τα φρούρια Αλεξάνδρειo, Μαχαιρούντα και Υρκανία. Όταν όμως διαπίστωσε την αδυναμία του να αντιμετωπίσει τον στρατό των αντιπάλων του άρχισε να υποχωρεί προς την Ιερουσαλήμ. Τελικά φτάνοντας κοντά στην πόλη αναγκάστηκε να δώσει μάχη υπό δυσμενείς γι’ αυτόν συνθήκες που κατέληξε σε συντριπτική ήττα (3.000 νεκροί και άλλοι τόσοι αιχμάλωτοι) όταν ο Γαβίνιος έφτασε έγκαιρα στο πεδίο της μάχης και πρόλαβε να ενισχύσει τις δυνάμεις του Αντωνίου και των Ιουδαίων στρατηγών του Υρκανού.
Ύστερα από την νέα αποτυχημένη εξέγερση που οργάνωσε ο πατέρας του Αριστόβουλος το επόμενο έτος (56 π.Χ.) ο Αλέξανδρος και ο αδελφός του Αντίγονος Ματταθίας  απελευθερώθηκαν και εγκαταστάθηκαν στην Ιουδαία, ύστερα από υπόδειξη του Γαβίνιου προς τις ρωμαϊκές αρχές. Το τέλος της αιχμαλωσίας τους ήταν το αντάλλαγμα, για την παρέμβαση της συζύγου του Αριστόβουλου προς τους οπαδούς του συζύγου της, που έγινε με σκοπό την αναίμακτη παράδοση όσων οχυρών θέσεων κατείχαν ακόμη  στους Ρωμαίους.
Νέα εξέγερση του Αλέξανδρου. Ιταβύριο Όρος
Ο Γαβίνιος ύστερα από λίγο καιρό βρέθηκε στην Αίγυπτο καθώς έλαβε παράνομα 10.000 τάλαντα από τον Πτολεμαίο ΧΙΙ Αυλητή για να τον επαναφέρει στον θρόνο εγκαταλείποντας την εκστρατεία που σχεδίαζε εναντίον των Πάρθων (55 π.Χ.). Ο Υρκανός και ο Αντίπατρος ο Ιδουμαίος υποστήριξαν την εκστρατεία του έπαρχου, ο Αντίπατρος μάλιστα έπεισε τους Ιουδαίους που κατοικούσαν στην περιοχή του Πηλούσιου να τον υποστηρίξουν.
Η παραμονή του Γαβίνιου στην Αίγυπτο έγινε αφορμή για το ξέσπασμα νέας εξέγερσης καθώς ο Αλέξανδρος βρήκε την ευκαιρία να ξεσηκώσει τους οπαδούς του και να πολιορκήσει  ορισμένα στρατιωτικά αποσπάσματα των Ρωμαίων στο Όρος Γαριζείν.
Ο Γαβίνιος έστειλε πίσω στην Ιουδαία τον Αντίπατρο για να μεταπείσει όσους από τους εξεγερμένους μπορούσε και ετοιμάστηκε εσπευσμένα να γυρίσει και αυτός. Η αποφασιστική σύγκρουση με τον στρατό του Αλέξανδρου έγινε στο Ιταβύριο Όρος ( Όρος Θαβώρ) στην Γαλιλαία. Ο στρατός του Αλεξάνδρου (30.000 άνδρες) διαλύθηκε, 10.000 από τους άντρες του έπεσαν στο πεδίο της μάχης ο ίδιος όμως διασώθηκε.
Κατόπιν ο Γαβίνιος προχώρησε προς την Ιερουσαλήμ όπου διευθέτησε την κατάσταση προς όφελος του Υρκανού και του Αντίπατρου. Ύστερα από μια επιτυχημένη εκστρατεία εναντίον των Ναβαταίων Αράβων γύρισε πίσω στην Συρία.
Αντίσταση στον Γάιο Κάσσιο.Ταριχέα
Στις αρχές του 54 π.Χ. ο Γαβίνιος γύρισε πίσω στην Ρώμη. Αντικαταστάτης του ήταν ο Μάρκος Λικίνιος Κράσσος. Ο Κράσσος για τις ανάγκες της εκστρατείας που προετοίμαζε εναντίον των Πάρθων πήρε από τον Ναό όλο του τον θησαυρό. Ύστερα από την ήττα και τον θάνατο του στις Κάρρες το επόμενο έτος οι Πάρθοι εισέβαλαν στην Συρία. Την αντιμετώπιση τους ανέλαβε ο υπαρχηγός του Κράσσου Γάιος Κάσσιος Λογγίνος. Αφού σταθεροποίησε τα πράγματα στο μέτρο του δυνατού στην Συρία ο Κάσσιος ήρθε στην Γαλιλαία όπου κατάπνιξε μια στάση στην Ταριχέα (Μάγδαλα) που υποκινήθηκε από τον αποστάτη, πρώην στρατηγό του Υρκανού, Πειθόλαο ο οποίος είχε μεταβληθεί σε ηγετικό στέλεχος της παράταξης του Αριστόβουλου. Περίπου 30.000 Ιουδαίοι πουλήθηκαν ως δούλοι, ενώ ο Πειθόλαος συνελήφθη και εκτελέστηκε από τον Κάσσιο ύστερα από συμβουλή του Αντιπάτρου του Ιδουμαίου. Κατόπιν ο Κάσσιος έκανε μια συνθήκη ειρήνης με τον Αλέξανδρο και αναχώρησε για την Συρία (52 π.Χ.).
Το τέλος του Αλέξανδρου
Ένας νέος ρωμαϊκός εμφύλιος πόλεμος μεταξύ του Γναίου Πομπήιου και του Ιούλιου Καίσαρα ξέσπασε το 49 π.Χ.. Ο Αλέξανδρος, όπως και ο πατέρας του, συντάχθηκαν με την πλευρά του Καίσαρα. Λίγο αργότερα όμως ο Αλέξανδρος συνελήφθη και αποκεφαλίστηκε στην Αντιόχεια από τον έπαρχο Κόιντο Καικίλιο Μετέλλο Σκιπίωνα Νάσικα, πεθερό του Πομπήιου, με άμεση διαταγή του τελευταίου (49/8 π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Ασμοναϊκή δυναστεία Κατηγορία:Ιουδαίοι
Χριστίνα Μαργαρίτα της Έσσης
Η Χριστίνα Μαργαρίτα της Έσσης-Κάσσελ (Christina Margarethe von Hessen-Kassel, 10 Ιανουαρίου 1933 - 22 Νοεμβρίου 2011) ήταν κόρη του Χριστόφορου της Έσσης-Κάσσελ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1933 στο Κρόνμπεργκ ιμ Τάουνους, και ήταν το μεγαλύτερο παιδί και κόρη του Χριστόφορου της Έσσης-Κάσσελ και της Σοφίας της Ελλάδας και της Δανίας.
Στις 2 Αυγούστου 1956 παντρεύτηκε τον Ανδρέα της Γιουγκοσλαβίας στο Κάστρο Φρίντριχσχοφ. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Το 1961 η Χριστίνα άφησε τον σύζυγό της για να ζήσει με έναν αφηρημένο καλλιτέχνη από την Ολλανδία, τον Ρόμπερτ Φλόρις φαν Έυκ. Ο Ανδρέας ξεκίνησε την διαδικασία διαζύγιου και απέκτησε την επιμέλεια των δύο παιδιών του. Το διαζύγιο εκδόθηκε στις 31 Μαΐου 1962.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1962 παντρεύτηκε τον Φαν Έυκ στο Λονδίνο. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά:
Η Χριστίνα και φαν Έυκ χώρισαν το 1985 και το διαζύγιο τους βγήκε στις 3 Φεβρουαρίου 1986.
Πέθανε στις 22 Νοεμβρίου 2011 στο Γκερσάου της Ελβετίας σε ηλικία 78 ετών.