cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ψυχολογικό τραύμα
Ψυχολογικό τραύμα είναι μια βλάβη στον εγκέφαλο του ανθρώπου ως αποτέλεσμα ενός ή περισσότερων ενοχλητικών γεγονότων που προκαλούν υπερβολικό άγχος, το οποίο υπερβαίνει την ικανότητα του ανθρώπου να αντιμετωπίσει τα συναισθήματα που αναγείρονται, καταλήγωντας σε σοβαρές και μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες.
Αντιδράσεις στο τραύμα
Δεδομένου ότι το ψυχολογικό τραύμα διαφέρει μεταξύ των ανθρώπων, ανάλογα με τις υποκειμενικές εμπειρίες τους, οι άνθρωποι αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο σε παρόμοια τραυματικά γεγονότα. Με άλλα λόγια, δεν τραυματίζονται ψυχολογικά όλοι οι άνθρωποι που βιώνουν ένα ψυχολογικά τραυματικό συμβάν. Είναι πιθανό όμως ότι ορισμένα άτομα αναπτύσσουν μετατραυματικές διαταραχές στρες μετά την έκθεσή τους σε ένα σημαντικό τραυματικό συμβάν. Αυτή η απόκλιση στο ποσοστό κινδύνου μπορεί να αποδοθεί σε προστατευτικούς παράγοντες που ενδέχεται να έχουν ορισμένα άτομα, τα οποία τους επιτρέπουν να αντιμετωπίζουν το εν λόγω ψυχολογικό τραύμα. Σχετίζονται μεταξύ άλλων με περιβαλλοντικούς και ιδιοσυγκρασίας παράγοντες. Μερικά παραδείγματα είναι χαρακτηριστικά για την ανθεκτικότητα του ατόμου και την ενεργή αναζήτηση βοήθειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία : Ψυχολογία Κατηγορία : Ψυχιατρική
Ουλί Μπούφι
Ο Ουλί Μπούφι (Ylli Bufi, γεν. 25 Μαΐου 1948, Τίρανα) είναι Αλβανός πολιτικός που υπηρέτησε για σύντομο διάστημα ως ο 26ος Πρωθυπουργός της Αλβανίας το 1991.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας
Slipknot (άλμπουμ)
Το Slipknot είναι το ντεμπούτο άλμπουμ του αμερικανικού nu metal συγκροτήματος Slipknot, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Ιουνίου του 1999, από τη Roadrunner Records. Προηγουμένως, είχαν κυκλοφορήσει ένα demo, ονόματι ''Mate. Feed. Kill. Repeat.'', από το οποίο συμπεριέλαβαν και μερικά κομμάτι στον ντεμπούτο δίσκο τους. Τον Δεκέμβριο του 1999, ο δίσκος επανακυκλοφόρησε, εξ αιτίας νομικών θεμάτων. Στην παραγωγή του δίσκου, συμμετείχε και ο Ρος Ρόμπινσον, ο οποίος επηρέασε και τον μετέπειτα ήχο του σχήματος.
Το άλμπουμ σφύζει από την πολυπλοκότητα των μουσικών ειδών που περιέχει, ωστόσο είναι γνωστό για την ευρεία χρήση κρουστών οργάνων και του βαρύ ήχου. Ο δίσκος έγινε αποδεκτός από τους φίλους του ιδιώματος, ενώ επίσης έλαβε θετική κριτική από τους κριτικούς, βοηθώντας έτσι το συγκρότημα να αυξήσει τη δημοτικότητά του αρκετά. Στα αμερικανικά Billboard 200, έφτασε έως το νούμερο 51, και στις Ηνωμένες Πολιτείες έγινε διπλά πλατινένιος, όντας ο πιο επιτυχημένος δίσκος του σχήματος έως και σήμερα. Σε λίστα του περιοδικού Metall Hammer, ο δίσκος ονομάστηκε ως ο πιο επιτυχημένος ντεμπούτο δίσκος των τελευταίων 25 ετών.
Επιπλέον ανάγνωση
Κατηγορία:Άλμπουμ των Slipknot Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Ίντι (τηλεοπτική σειρά)
Το Ίντι (Αγγλική ονομασία: How to be Indie) είναι Καναδέζικη εφηβική σειρά παραγωγής YTV. Ο κύριος πρωταγωνιστής της σειράς είναι μία 13χρονη Ινδο-Καναδή, η οποία ονομάζεται Ίντιρα "Ίντι" Μέχτα. Η σειρά είναι γυρισμένη με μόνο μία κάμερα και απευθύνεται σε νεανικό κοινό.
Η σειρά δημιουργήθηκε από τους Σούζαν Μπολτς, Τζον Μέι και Βέρα Σανταμαρία και αποτελείται από δύο κύκλος με 52 επεισόδια. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στον Καναδά στις 24 Οκτωβρίου του 2011 στο YTV και στην Ελλάδα στις 16 Ιουνίου του 2016 από την ΕΡΤ2. Στο Ηνωμένο Βασίλειο έκανε πρεμιέρα στις 26 Μαΐου του 2012 από το Disney Channel.
Πλοκή
Βρισκόμαστε στη μέση της σχολικής χρονιάς. Για την Ίντι, μια δεκατριάχρονη έφηβη, που φτάνει στην πόλη μαζί με τους μετανάστες γονείς της, αρχίζει η περίοδος προσαρμογής. Έχει δύο κολλητούς φίλους τον Μάρλον Παρκς και την Άμπιγκαλ "΄Αμπι" Φλόρες. Η Ίντι πέφτει συνεχώς σε παγιδές προσπαθώντας να εντυπωσιάσει τους συμμαθητές της. Σε κάθε επεισόδιο ο Μάρλον περιπλέκεται σε απίστευτες καταστάσεις και προσπαθεί να ξεμπλέξει από αυτές. Συνήθως η Άμπι, από προθυμία, τον βοηθάει.
Παραγωγή
Η σειρά έχει παραχθεί από την Heroic Film Company σε συνεργασία με το DHX Media και το YTV και δημιουργήθηκε από τους Σούζαν Μπολτς, Τζον Μέι και Βέρα Σανταμαρία. Ο πρώτος κύκλος αποτελείται από 26 επεισόδια. Ο δεύτερος κύκλος αποτελείται από 26 επεισόδια και τα πέντε πρώτα επεισόδια γυρίστηκαν το καλοκαίρι του 2010 και τα υπόλοιπα τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεανικές σειρές Κατηγορία:Καναδικές τηλεοπτικές σειρές
Γκαετάνο Βενετσιάνο
Ο Γκαετάνο Βενετσιάνο (Gaetano Veneziano, Μπισέλιε 21 Οκτωβρίου 1656 – Νάπολη 15 Ιουλίου 1716) ήταν Ιταλός συνθέτης και μουσικοπαιδαγωγός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βενετσιάνο γεννήθηκε στο Μπισέλιε της ΝΑ. Ιταλίας, το 1656. Ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές, το 1675, στο Ωδείο Santa Maria di Loreto στη Νάπολη, όπου σπούδασε μέχρι το επόμενο έτος, με δάσκαλο τον Φ. Προβεντσάλε (Francesco Provenzale). Το 1678, με τον διορισμό ενός πρόσθετου οργανίστα, άρχισε να εργάζεται για το Βασιλικό Παρεκκλήσιο (Cappella Reale) και, το 1686, εισήλθε εκεί ως τακτικό μέλος με μηνιαίο μισθό 4 δουκάτων. Το 1703, ο φημισμένος Αλεσσάντρο Σκαρλάττι εγκατέλειψε τη θέση του αρχιμουσικού στο Βασιλικό Παρεκκλήσιο της Νάπολης, και έφυγε από την πόλη. Ακολούθησε διαγωνισμός για τη διαδοχή του, με τη συμμετοχή τεσσάρων συνθετών, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Βενετσιάνο. Ο διαγωνισμός διεξήχθη τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους με περιεχόμενο τη σύνθεση μιας Λειτουργίας. Ο Βενετσιάνο κέρδισε και, στις 25 Οκτωβρίου 1704, διορίστηκε Διευθυντής του Βασιλικού Παρεκκλησίου. Όμως, αυτή η εξέχουσα θέση διήρκεσε ελάχιστα διότι, το 1707, οι Αυστριακοί κατέκτησαν τη Νάπολη και ο Βενετσιάνο έπρεπε να εγκαταλείψει το πόστο, επειδή συμπαθούσε το προηγούμενο καθεστώς.
Στις 10 Ιουλίου 1684, διορίστηκε Διευθυντής στο Ωδείο της Santa Maria di Loreto, όπου είχε σπουδάσει σε νεαρή ηλικία, αλλά εγκατέλειψε τη θέση το επόμενο έτος. Επέστρεψε εκεί, μετά την 5η Αυγούστου 1695. Το 1704, οι μαθητές του Ωδείου δήλωσαν στους δασκάλους τους ότι δεν τους έδιναν αρκετή προσοχή (ίσως λόγω των πολλών δεσμεύσεων που θα μπορούσε να έχει η θέση ενός Διευθυντή στο Βασιλικό Παρεκκλήσιο). Στις 7 Ιανουαρίου 1705 το Ωδείο λειτούργησε υπό τη διεύθυνση του Τ. Περουτζίνο ( Giuliano Perugino), αλλά ο Βενετσιάνο συνέχισε να εργάζεται μέχρι το θάνατό του, το 1716. Ο γιος του, Τζοβάνι, υπήρξε και αυτός αξιόλογος συνθέτης.
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Ο Βενετσιάνο συνέθεσε, επί το πλείστον, θρησκευτική μουσική σε χειρόγραφα που, σχεδόν όλα (περίπου 60 ), διατηρούνται επί του παρόντος στη Βιβλιοθήκη Φιλιππίνι της Νάπολης. Έγραψε περισσότερα από 120 έργα, όπως ορατόρια, πάθη, λειτουργίες, μοτέτα, ύμνους, νυκτερινά και καντάτες. Θεωρείται σημαντικός κρίκος στο πέρασμα της Ναπολιτάνικης μουσικής από τον 17ο στον 18ο αιώνα.
Λιμνοθάλασσες Μικρό και Μεγάλο Λιβάρι Ιστιαίας
Είναι παράκτια περιοχή μεγάλης ορνιθολογικής αξίας. Βρίσκονται 5,5 χιλιόμετρα βόρεια της Ιστιαίας εκατέρωθεν του οικισμού Κανατάδικα, και σε υψόμετρο 0-3 μέτρα.
Υδροβιότοπος
Είναι δύο αβαθείς λιμνοθάλασσες όπου βρίσκουν τροφή και ξεκούραση σπάνια πουλιά την εποχή της αποδημίας. Μέρος της επιφάνειάς τους καλύπτουν καλάμια, βούρλα και νούφαρα, ενώ στις όχθες υπάρχουν πόες, θάμνοι και καλλιέργειες. Εδώ βρίσκουμε πάπιες, βουβόκυκνους, φοινικόπτερα, χουλιαρομύτες, χαλκόκοτες, πολλά είδη ερπετών και βίδρες. Στο βόρειο όριο της λιμνοθάλασσας Μεγάλο Λιβάρι βρίσκεται μία μονάδα παραγωγής γόνου ψαριών. Το Μικρό Λιβάρι βρίσκεται πλάι στην παραλία Τσοκαΐτη. Ολόγυρα υπάρχουν πυκνοί καλαμώνες και περιμετρικά υπάρχει αγροτικός δρόμος. Οι δύο λιμνοθάλασσες μαζί με το Δέλτα του ποταμού Ξεριά, το Υδροχαρές Δάσος Αγίου Νικολάου (800 μ. Ν των Κανατάδικων), και την Παράκτια Θαλάσσια Ζώνη, έχουν ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000 και έτσι υπάγονται σε καθεστώς ειδικής προστασίας. Επίσης η περιοχή έχει θεσμοθετηθεί ως Ζώνη Οικιστικου Ελέγχου (ΖΟΕ) από το 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.ornithologiki.gr/
Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές
Φίλιππος Σιγισμούνδος του Βολφενμπύτελ
Ο Φίλιππος Σιγισμούνδος (Philipp Sigismund von Braunschweig-Wolfenbüttel, 1 Ιουλίου 1568 - 19 Μαρτίου 1623) ήταν Γερμανός Λουθηρανός πρίγκιπας-επίσκοπος (Fürstbischof) του Φέρντεν και του Οσναμπρύκ (1591-1623), γιος του Ιουλίου του Βολφενμπύτελ και της Χέντβιχ των Χοεντσόλερν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην πόλη Χέσσεν της Σαξονίας-Άνχαλτ (σήμερα συνοικία της πόλης Όστερβικ) και ήταν γιος του Ιουλίου, πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ, μέρους του δουκάτου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ και της Χέντβιχ των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωακείμ Β΄ Έκτορος εκλέκτορα μαργράβου του Βρανδεμβούργου. Ήταν λουθηρανός και το 1586 έγινε διοικητής της πριγκιπικής επισκοπής του Φέρντεν και το 1591 διοικητής της πριγκιπικής επισκοπής του Οσναμπρύκ· και οι δύο βρίσκονται στην Κάτω Σαξονία.
Απεβίωσε στο Μπαντ Ίμπουργκ και τον διαδέχθηκαν στο Φέρντεν ο Φρειδερίκος του Ολδεμβούργου (πριν γίνει βασιλιάς της Δανίας ως Φρειδερίκος Γ΄) και στο Οσναμπρύκ ο Άιτελ Φρειδερίκος του Χοεντσόλερν-Ζίγκμαρινγκεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επίσκοποι στη Γερμανία Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Αμάγια Ρομέρο
Η Αμάγια Ρομέρο Αρμπίζου (3 Ιανουαρίου 1998-) είναι Ισπανίδα τραγουδίστρια. Έχει λάβει μέρος στην ένατη έκδοση του ισπανικού σόου Operación Triunfo και εκπροσώπησε την Ισπανία στη Eurovision 2018 με τον Άλφρεντ Γκαρθία, και το τραγούδι "Tu canción" καταλαμβάνοντας την 23η θέση με 61 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018
Κάτω Αμπέλα Σερρών
Η Κάτω Αμπέλα ή Κάτω Αμπέλια είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Σερρών με υψόμετρο 140 μέτρα. Απέχει περίπου 4 χλμ. Ν. από το Σιδηρόκαστρο και 25 χλμ. Β.-ΒΔ. από τις Σέρρες. Η παλιά της ονομασία ήταν Κάτω Ινανλή και έτσι αναφέρεται στο ΦΕΚ 7Α - 14/01/1927 να μετονομάζεται σε Κάτω Αμπέλια. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σιδηροκάστρου του Δήμου Σιντικής και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 219 κατοίκους, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 184 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Σιντικής
Boeing 757
Το Boeing 757 είναι αμερικανικό αεροσκάφος στενής ατράκτου που σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε από την Boeing Commercial Airplanes. Το τότε-που ονομαζόμενο 7N7, ένας δικινητήριος διάδοχος του 727 (ένα τρικινητήριο αεροσκάφος), έλαβε την πρώτη παραγγελία του τον Αύγουστο του 1978. Το πρωτότυπο ολοκλήρωσε την παρθενική του πτήση στις 19 Φεβρουαρίου 1982 και πιστοποιήθηκε από την FAA στις 21 Δεκεμβρίου 1982. Η Eastern Air Lines έθεσε το πρωτότυπο 757-200 σε εμπορική υπηρεσία την 1η Ιανουαρίου 1983. Μια παραλλαγή μεταφοράς φορτίων (PF) τέθηκε σε λειτουργία τον Σεπτέμβριο του 1987 και ένα συνδυαστικό μοντέλο τον Σεπτέμβριο του 1988. Το επεκτειμμένο 757-300 κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 1996 και άρχισε να λειτουργεί τον Μάρτιο του 1999. Μετά την κατασκευή 1.050 για 54 πελάτες, η παραγωγή έληξε τον Οκτώβριο του 2004, ενώ η Boeing προσέφερε τις μεγαλύτερες παραλλαγές 737 NG ως διάδοχο μοντέλο.
Σημαντικοί οι χειριστές του 757 περιλαμβάνονται αμερικανικές πολιτικές αεροπορικές εταιρείες, οι ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες τσάρτερ, και οι εταιρείες μεταφοράς φορτίου. Χρησιμοποιήθηκε συνήθως για εσωτερικά δρομολόγια μικρής και μεσαίας εμβέλειας και διηπειρωτικές πτήσεις στις ΗΠΑ. Οι εκτεταμένες πτήσεις εγκρίθηκαν το 1986 για τη διηπειρωτικές διαδρομές. Οι ιδιωτικοί και κυβερνητικοί φορείς έχουν προσαρμόσει τους 757 ως VIP αερομεταφορείς όπως το US C-32. Τον Ιούλιο του 2017, 666 ήταν σε αεροπορική υπηρεσία. Η Delta Air Lines ήταν ο μεγαλύτερος χειριστής με 127 αεροσκάφη. Το αεροσκάφος κατέγραψε έντεκα ατυχήματα απώλειας κύτους, συμπεριλαμβανομένων οκτώ θανατηφόρων ατυχημάτων, όσον αφορά τον Ιούλιο του 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροσκάφη Boeing Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη
Λατγαλία
thumb|250x250px|Ιστορικές περιοχές της Λετονίας, η Λατγαλία με κίτρινο thumb|150x150px|Η σημαία της Λατγαλίας thumb|150x150px|Το έμβλημα της Λατγαλίας thumb|350x350px|Ιστορικές περιοχές της Λετονίας, η Λατγαλία με πράσινο Η Λατγαλία (λετονικά και λατγαλικά: Latgola, ρωσικά: Латгалия, λατινικά: Lettgallia) είναι μία από τις τέσσερις ιστορικές και πολιτιστικές περιοχές της Λετονίας που αναγνωρίζονται στο Σύνταγμα της Λετονικής Δημοκρατίας. Είναι η ανατολικότερη περιοχή βόρεια του ποταμού Νταουγκάβα. Ενώ στο μεγαλύτερο μέρος της Λετονίας επικρατεί ο Λουθηρανισμός, στη Λατγαλία επικρατεί κατά κύριο λόγο ο Ρωμαιοκαθολικισμός, στην πραγματικότητα, σύμφωνα με έρευνα του 2011, το 65,8% του συνολικού πληθυσμού είναι καθολικοί. Υπάρχει επίσης μια ισχυρή Ορθόδοξη μειονότητα, η οποία αντιστοιχεί στο 23,8% του συνολικού πληθυσμού, διαιρούμενο σε 13,8% Ρώσους Ορθόδοξους Χριστιανούς και 10,0% Παλαιοί Πιστοί.
Ιστορία
Αρχικά η περιοχή που τώρα ονομάζεται Λατγαλία είχε κατοικηθεί από την Ανατολική Βαλτική φυλή των Λατγαλών. Κατά τη διάρκεια του 10ου-12ου αιώνα υπήρχαν δύο πριγκηπάτα στην επικράτεια της σύγχρονης Λατγαλίας και του ανατολικού Βίντζεμε, το Γιέρσικα και το Άτζελε. Επιπλέον, οι Λατγάλιοι κατοικούσαν σε περιοχές της σύγχρονης περιφέρειας Πσκοφ της Ρωσίας και της περιφέρειας Βιτσέμπσκ της Λευκορωσίας.
Μεσαιωνική Λιβονία, Δουκάτο της Λιβονίας και Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία
Την πρώτη δεκαετία του 13ου αιώνα το πριγκηπάτο του Γιέρσικα, γνωστό και ως Λέττια, συμμάχησε με το Πριγκιπάτο του Πολότσκ και με τους Λιθουανούς Δούκες ενάντια στην Επισκοπή της Λιβονίας, αλλά ηττήθηκε το 1209. Μέρος αυτού χωρίστηκε μεταξύ της Επισκοπής της Λιβονίας και του Τάγματος των Αδελφών του Ξίφους ενώ το υπόλοιπο έγινε υποτελής χώρα. Το 1239, μετά το θάνατο του Βασιλιά Βισβάλντις, το τελευταίο ενσωματώθηκε στα εδάφη του Λιβονικού Τάγματος. Το 1242, μετά την ήττα στη Μάχη των Πάγων, η Ανατολική Λατγαλία πέρασε προσωρινά στη Δημοκρατία του Νόβγκοροντ. Το 1263 οι Λιβόνιοι ιππότες άρχισαν να κατασκευάζουν το κάστρο Φόλκενμπεργκ κοντά στη λίμνη Ράζνα (σήμερα στο Εθνικό Πάρκο Ράζνα). Το 1277 ο Μεγάλος Δούκας Τραϊντένις του Δουκάτου της Λιθουανίας πολιορκεί ανεπιτυχώς το νεόκτιστο κάστρο του Ντάουγκαβπιλς. Το 1481-1493 ο Μεγάλος Πρίγκιπας Ιβάν Γ΄ της Ρωσίας κατέλαβε προσωρινά τη Λατγαλία. Κατά τη διάρκεια του Λιβονικού πολέμου, η Λατγαλία προσαρτήθηκε από το Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας (1559-1562), το οποίο το 1569 ενσωματώθηκε στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία. Ο Ιβάν Δ΄ της Ρωσίας προσάρτησε τη Λατγαλία το 1577, αλλά παραιτήθηκε από τους ισχυρισμούς του προς τη Λιβόνια στην εκεχειρία του Γιαμ Ζάπολσκι το 1582. Το 1621 το μεγαλύτερο μέρος του Δουκάτου της Λιβονίας παραχωρήθηκε στη Σουηδική Αυτοκρατορία, αλλά μέρος του δουκάτου, συμπεριλαμβανομένου της Λατγαλίας, παρέμεινε κάτω από Πολωνο-Λιθουανικό έλεγχο με την ονομασία Βοϊβοδάτο του Ινφλάντι. Το πολωνικό Ινφλάντι είναι η περιοχή που γνωρίζουμε σήμερα ως Λατγαλία. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Λατγαλική διάλεκτος επηρεάστηκε από την πολωνική γλώσσα και αναπτύχθηκε ξεχωριστά από τα λετονικά που μιλούσαν σε άλλες περιοχές της Λετονίας.
Η Λατγαλία κατά τη διάρκεια και μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Το 1772, η Λατγαλία προσαρτήθηκε από τη Ρωσική Αυτοκρατορία, και το 1865, στο πλαίσιο των αντιπολωνικών πολιτικών της Ρωσίας, άρχισε μια περίοδος Εκρωσοποίησης, κατά την οποία απαγορεύτηκε η Λατγαλική γλώσσα (γραμμένη με λατινική γραφή). Αυτή η απαγόρευση άρθηκε το 1904 και άρχισε μια περίοδος αναζωογόνησης της Λατγαλικής. Πολλά σημαίνοντα πρόσωπα της Λατγαλίας ζήτησαν την επανένωση με την υπόλοιπη Λετονία στο Κογκρέσο του Ρέζεκνε το 1917, ενώ κάποια προτιμούσαν την αυτονομία ή την ενσωμάτωση στη Ρωσία. Οι αποφάσεις του Κογκρέσου του 1917 και η κήρυξη της ανεξαρτησίας στις 18 Νοεμβρίου του 1918, στις οποίες διεκδικούνταν η Λατγαλία ως μέρος της Λετονίας, ώθησαν τόσο τις λετονικές ένοπλες δυνάμεις όσο και τις τοπικές δυνάμεις να αγωνιστούν για την απελευθέρωση της Λατγαλίας, ένα δύσκολο έργο, δεδομένου του ενδιαφέροντος της Μπολσεβίκικης Ρωσίας και της Πολωνίας.
Η Λατγαλία ως μέρος της μεσοπολεμικής Λετονίας
Το 1920 η Λατγαλία ενσωματώθηκε με τη Λετονία. Με την ειρηνευτική συνθήκη του 1920 με τη Σοβιετική Ρωσία, τμήματα της Διοίκησης του Βιτσέμπσκ και της Διοίκησης του Πσκοφ ενσωματώθηκαν στη νέα Δημοκρατία της Λετονίας. Συνδυασμένες με άλλες εθνοτικές περιοχές της Λετονίας, σύμφωνα με τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας, σχημάτισαν τις επαρχίες Ντάουγκαβπιλς, Λούτζα, Ρέζεκνε και Γιάουνλατγκαλε, την μετέπειτα περιφέρεια Αμπρενέ.
Η Λατγαλία κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Το 1944, στην αρχή της δεύτερης κατοχής της Λετονίας από την ΕΣΣΔ, οι ανατολικοί δήμοι της περιφέρειας Αμπρενέ, συμπεριλαμβανομένου του Αμπρενέ, ενσωματώθηκαν στη Ρωσική Ομοσπονδία. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, η Λατγαλία έγινε μία από τις πολιτιστικές περιοχές της Δημοκρατίας της Λετονίας. Ορισμένοι Ρώσοι ευνοούν την επανένταξη της Λατγαλίας στη Ρωσία, όπως αποδεικνύεται από μια μικρή διαδήλωση στη Λετονική Πρεσβεία στη Μόσχα τον Απρίλιο του 2014.
Συνθήκη της Βαρσοβίας (1970)
Η Συνθήκη της Βαρσοβίας (Warschauer Vertrag, πολωνικά: Układ PRL-RFN) ήταν συνθήκη μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (Δυτική Γερμανία) και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας. Υπεγράφη από τον Καγκελάριο Βίλλυ Μπραντ και τον Πρωθυπουργό Γιούζεφ Τσιρανκιέβιτς στο Προεδρικό Μέγαρο στις 7 Δεκεμβρίου 1970 και επικυρώθηκε από τη Δυτικογερμανικό Μπούντεσταγκ στις 17 Μαΐου 1972.
Στη Δυτική Γερμανία, ο Μπραντ επικρίθηκε έντονα από τη συντηρητική αντιπολίτευση Χριστιανοδημοκρατική Ένωση/Χριστιανοκοινωνική Ένωση Βαυαρίας, η οποία χαρακτήρισε την πολιτική του ως προδοσία των εθνικών συμφερόντων. Την εποχή που υπογράφηκε η συνθήκη, οι Δυτικογερμανοί σχολιαστές προσπάθησαν να υποστηρίξουν ότι αυτή δεν θα μπορούσε να είναι μια οριστική διευθέτηση του ζητήματος των πολωνικών συνόρων, επειδή το άρθρο IV αυτής της συνθήκης όριζε ότι προηγούμενες συνθήκες όπως η Συμφωνία του Πότσνταμ δεν αντικαταστάθηκαν από αυτήν την τελευταία συμφωνία, οπότε θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι οι διατάξεις αυτής της συνθήκης θα μπορούσαν να αλλάξουν με μια τελική συνθήκη ειρήνης μεταξύ της Γερμανίας και των Συμμάχων του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου — όπως προβλεπόταν στη Συμφωνία του Πότσνταμ. Στην πραγματικότητα, αυτές οι επιφυλάξεις ήταν για εσωτερική πολιτική κατανάλωση, καθώς οι όροι της συνθήκης θα είχαν αναμφίβολα θεωρηθεί δεσμευτικοί για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία και τους διαδόχους της σε οποιοδήποτε δικαστήριο διεθνούς δικαίου.
Η Συνθήκη της Βαρσοβίας ήταν ένα σημαντικό στοιχείο της Οστπολιτίκ, που προτάθηκε από τον καγκελάριο Μπραντ και υποστηρίχθηκε από το κυβερνών Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας. Στον απόηχο της Συνθήκης του 1990 για τη τελική ρύθμιση όσον αφορά τη Γερμανία, η Γραμμή Όντερ-Νάισσε επιβεβαιώθηκε χωρίς καμία επιφύλαξη με τη Συνθήκη Συνόρων Γερμανίας-Πολωνίας, που υπογράφηκε στις 14 Νοεμβρίου 1990 από την επανενωμένη Γερμανία και την Πολωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνορα Γερμανίας-Πολωνίας Κατηγορία:Σχέσεις Γερμανίας-Πολωνίας Κατηγορία:Συνθήκες ρύθμισης συνόρων κρατών Κατηγορία:Συνθήκες της Δυτικής Γερμανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας
Οθωμανικό Χαλιφάτο
Το οθωμανικό χαλιφάτο υπό την οθωμανική δυναστεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήταν το τελευταίο σουνιτικό ισλαμικό χαλιφάτο της ύστερης μεσαιωνικής και πρώιμης σύγχρονης εποχής. Κατά την περίοδο της οθωμανικής ανάπτυξης, οι οθωμανικοί ηγεμόνες ισχυρίστηκαν πως κατείχαν την εξουσία του χαλίφη, μετά την κατάληψη της Αδριανούπολης από τον Μουράτ Α΄ το 1362. Αργότερα, ο Σελίμ Α΄, μέσω της κατάκτησης και ενοποίησης των μουσουλμανικών εδαφών, έγινε ο υπερασπιστής των ιερών πόλεων της Μέκκας και της Μεδίνας που ενίσχυσαν περαιτέρω την οθωμανική αξίωση για το χαλιφάτο στον μουσουλμανικό κόσμο.
Η κατάρρευση του οθωμανικού χαλιφάτου πραγματοποιήθηκε εξαιτίας της αργής διάβρωσης εξουσίας σε σχέση με τη Δυτική Ευρώπη και λόγω της κατάλυσης του οθωμανικού κράτους λόγω της κατανομής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από την εντολή της Κοινωνίας των Εθνών. Ο Αμπντούλ Μετζίτ Β΄, ο τελευταίος οθωμανός χαλίφης, κατείχε τον τίτλο του χαλίφη για μερικά χρόνια μετά την κατάλυση, αλλά με τις κοσμικές μεταρρυθμίσεις του Μουσταφά Κεμάλ και την επακόλουθη εξορία της βασιλικής οικογένειας Οσμάνογλου από τη Δημοκρατία της Τουρκίας το 1924, η θέση του χαλίφη καταργήθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Κεφαλάρι (αποσαφήνιση)
Το κεφαλάρι είναι πηγή με μεγάλη ροή νερού. Ως Κεφαλάρι ονομάζονται οικισμοί που περιέχουν σημαντικές πηγές. Οι εξής οικισμοί στην Ελλάδα εμπεριέχουν το τοπωνύμιο Κεφαλάρι:
Επίσης Κεφαλάρι λέγεται μία περιοχή της Κηφισιάς, προαστίου της Αθήνας.
Φαμπιόλα Γουαχάρδο
Η Φαμπιόλα Γουαχάρδο (Fabiola Guajardo, γεννημένη ως Φαμπιόλα Χασμίν Γουαχάρδο Μαρτίνες Fabiola Jazmin Guajardo Martínez, 5 Ιανουαρίου 1987 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, μοντέλο, συντάκτρια, μουσικός, εστεμμένη στα καλλιστεία Μις Νουέβο Λεόν 2007 και πρώτη αναπληρωματική στα καλλιστεία Μις Μεξικό 2007.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανοί μοντέλα Κατηγορία:Μεξικανοί μουσικοί
9η Συμφωνία (Μπετόβεν)
Ήταν η πρώτη συμφωνία, στην οποία υπήρξαν χορωδιακά μέρη (εξ ου και το Χορωδιακή Συμφωνία). Η χορωδία εισέρχεται στο τελευταίο μέρος της Συμφωνίας, και περιέχει στίχους από το ποίημα Ωδή στη Χαρά, του Φρίντριχ Σίλερ, που γράφτηκε το 1785 και αναθεωρήθηκε το 1803. Σήμερα θεωρείται μία από τις πιο πολυεκτελεσμένες συμφωνίες στον κόσμο. Το 2001, χειρόγραφα του Μπετόβεν από τη Συμφωνία, που τα κατείχε η Staatsbibliothek zu Berlin, προστέθηκαν στην Memory of the World Programme της UNESCO, και έγινε το πρώτο μουσικό κομμάτι που έλαβε τέτοια τιμή.
Σύνθεση
Η Φιλαρμονική Κοινότητα του Λονδίνου αρχικά του ανάθεσε τη Συμφωνία το 1817. Ο κύριος όγκος της σύνθεσης έγινε μεταξύ του φθινοπώρου του 1822 και ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 1824. Η συμφωνία προέκυψε από άλλα κομμάτια του Μπετόβεν, που, αν και τα ολοκλήρωσε αυτά, βρίσκονται σε σημειώσεις του, σημειώσεις για μία μελλοντική συμφωνία. Η Choral Fantasy Opus. 80, ένα κονσέρτο για πιάνο, φέρνει μαζί στο τέλος τη χορωδία και τους σολίστ φωνής, ώστε να κορυφωθεί το φινάλε, όπως συνέβη και στην 9η Συμφωνία. Πηγαίνοντας ακόμα πιο πίσω, μία πρώιμη μορφή του Choral Fantasy, βρίσκεται στο τραγούδι Gegenliebe, για πιάνο και φωνή, όπου αυτό χρονολογείται περί το 1795. According to Robert W. Gutman, Mozart's K. 222 Offertory in D minor, "Misericordias Domini", written in 1775, contains a melody that foreshadows "Ode to Joy". Σύμφωνα με τον Ρόμπερτ Γκάτμαν, το K. 222 Offertory σε Ρε ελάσσονα, του Μότσαρτ, γραμμένο το 1775, περιέχει μία μελωδία που "προμηνύει" την Ωδή στη Χαρά.
Πρεμιέρα
Αν και τα περισσότερα σπουδαία έργα του Μπετόβεν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο κοινό της Βιέννης, ο ίδιος ήθελε αυτή η σύνθεση του να παρουσιαστεί στο Βερολίνο, όσο το δυνατό γρηγορότερα, καθώς άρχισε να θεωρεί πως το κοινό της Βιέννης άρχισε να κυριαρχείται από Ιταλούς συνθέτες όπως ο Ροσσίνι. Όταν οι φίλοι του και ευεργέτες του άκουσαν την γνώμη του, τον προέτρεψαν να παρουσιάσει τελικά το έργο στη Βιέννη. Ο Μπετόβεν ήταν γοητευμένος από τον θαυμασμό που του έδειξαν, κι έτσι η Συμφωνία έκανε πρεμιέρα στις 7 Μαΐου, του 1824, στο θέατρο Theater am Kärntnertor, μαζί με το Die Weihe des Hauses και τρία μέρη του Μίσα Σολέμνις. Αυτή ήταν η πρώτη εμφάνιση επί σκηνής του Μπετόβεν, μέσα σε 12 χρόνια. Στην πρεμιέρα της Ενάτης Συμφωνίας συμμετείχε η Μουσική Κοινότητα της Βιέννης, μαζί με ικανότατους μουσικούς. Όμως, χωρίς να υπάρχει κάποιο έγγραφο για τους συμμετέχοντες, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι, παρά μόνο ότι μερικοί από τους σπουδαιότερους μουσικούς στη Βιέννη συμμετείχαν. Τις θέσεις σοπράνο και άλτο, πήραν δύο διάσημες νεαρές τραγουδίστριες: η Ενριέτε Σόνταγκ και η Κάρολιν Ούνγκερ. Η Σόνταγκ, που ήταν Γερμανίδα, και μόλις 18 ετών, ήταν προσωπική επιλογή του Μπετόβεν, για να ερμηνεύσει την Ενάτη του. Η Ούνγκερ, που ήταν 20 ετών τότε, αποτέλεσε κι αυτή προσωπική επιλογή του Μπετόβεν, η οποία ήταν γεννημένη στη Βιέννη. Μετά από αυτήν ερμηνεία, η Ούνγκερ έκανε καριέρα σε Ιταλία και Παρίσι. Μάλιστα, οι Ιταλοί συνθέτες Γκαετάνο Ντονιτσέττι και Βιντσέντζο Μπελίνι έγραψαν ρόλους συγκεκριμένα για τη φωνή της.
Υπάρχουν πολλά ανέκδοτα για την πρεμιέρα της Ενάτης. Ένας συμμετέχων βιολιστής είπε: Ο Μπετόβεν διεύθυνε μόνος το έργου του, δηλαδή στεκόταν μπροστά στο αναλόγιο και ξεκίνησε να διευθύνει θυελλωδώς. Άλλες φορές σηκωνόταν ψηλά, άλλες φορές χαμήλωνε. Συμπεριφερόταν λες και ήθελε να παίξει μόνος του το κάθε όργανο». Αν και η παράσταση ήταν άκρως επιτυχημένη προηγήθηκαν μόνο δύο πλήρεις πρόβες. Όταν το κοινό χειροκροτούσε, αναφορές λένε ότι και μετά το τέλος του έργου ο Μπετόβεν συνέχισε να διευθύνει. Έτσι, η Καρολίν Ούνγκερ, πήγε προς το μέρος του, και τον έστρεψε προς το κοινό, ώστε να δεχτεί τον ενθουσιασμό που είχε καταβάλλει το κοινό. Σύμφωνα με έναν μάρτυρα: «το κοινό αντιμετώπισε αυτόν τον μουσικό ήρωα με όλες τις τιμές, ακούγοντας αυτό το εκπληκτικό έργο, ενώ πολλές φορές κατά τη διάρκεια αυτού, το κοινό ξεκινούσε να χειροκροτά από θαυμασμό. Το κοινό, του έδωσε 5 λεπτά συνεχόμενων χειροκροτημάτων, ενώ στον αέρα πετούσαν, καπέλα, μαντήλια και σηκωμένα χέρια, ώστε ο Μπετόβεν, που δεν μπορούσε να ακούσει, να δει τουλάχιστον τον πολύ ενθουσιασμό του κοινού.
Εκδόσεις
Η πρώτη γερμανική έκδοση έγινε από τον οίκο B. Schott's Söhne, το 1826. Η έκδοση του Breitkopf & Härtel, χρονολογείται από το 1864, και είναι μάλλον η πιο πολύ-χρησιμοποιημένη. Το 1997, ο οίκος Bärenreiter, κυκλοφόρησε μία έκδοση του Τζόναθαν Ντελ Μαρ. Σύμφωνα με τον Ντελ Μαρ, αυτή η έκδοση διορθώνει περίπου 3.000 λάθη από την έκδοση του Breitkopf, μερικά εκ των οποίων ήταν μεγάλα. Ο Ντέιβιντ Λέβι, έκρινε την εν λόγω έκδοση, χαρακτηρίζοντας τη «αρκετά πιθανώς λανθασμένη». Το 2005, ο Breitkopf, εξέδωσε νέα έκδοση της, από τον Πίτερ Χάουσχιλντ.
Ενορχήστρωση
Η Συμφωνία είναι γραμμένη για την ακόλουθη ορχήστρα. Στην πρεμιέρα ο Μπετόβεν, ήθελε δύο παίχτες για κάθε πνευστό όργανο.
Ξύλινα πνευστά
Χάλκινα
Κρουστά
Φωνές (4ο μέρος μόνο)
Έγχορδα
Δομή
Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:
Σε αυτή τη Συμφωνία ο Μπετόβεν αλλάζει τα καθιερωμένα στις συμφωνίες της κλασσικής περιόδου και τοποθετεί το scherzo, πριν το αργό μέρος. Αυτή είναι η πρώτη φορά που το κάνει σε μία συμφωνία του, κατά τ' άλλα, το είχε κάνει αρκετές φορές σε παλιότερα έργα του. Ο Χάυντν, επίσης, το είχε κάνει σε αρκετά από τα δικά του έργα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αναλύσεις
Οπτικοακουστικά αρχεία
Περαιτέρω υλικό
Ο.Φ.Η. (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ο Όμιλος Φιλάθλων Ηρακλείου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στο Ηράκλειο, στον ομώνυμο νομό της Κρήτης από το 1925 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μαύρο και το λευκό. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών ιδρύθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1950, αποτελώντας αργότερα ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κρήτης. Σήμερα αποτελεί νομικά ένα από τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου. Καλλιεργεί τμήματα τόσο ενηλίκων όσο και νεαρότερων ηλικιακά αθλητών. Έδρα του αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο του «Βαρδινογιάννειου» Αθλητικού Κέντρου, χωρητικότητας 1.000 θεατών.
Ίδρυση και πορεία στα Παγκρήτια Πρωταθλήματα (1969-1987)
Ο Όμιλος Φιλάθλων Ηρακλείου δημιούργησε τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης ήδη από τη δεκαετία του 1950. Πρώτος πρόεδρος ήταν ο Εμμανουήλ Παπακαλιάτης και προπονητής ο καθηγητής αγγλικών Χάρης Ευαγγελινός. Ο τελευταίος πρωτοστάτησε και στη δημιουργία της γυναικείας ομάδας, της πρώτης που ιδρύθηκε στο νησί της Κρήτης. Την εποχή αυτή το άθλημα βρισκόταν υπό την αιγίδα του Σ.Ε.Γ.Α.Σ. με αγώνες να διοργανώνονται περιστασιακά.
Επίσημη ημερομηνία λειτουργίας του τμήματος καταγράφεται η 1η Απριλίου 1969, ένα χρόνο μετά τη δημιουργία της παλαιάς Τοπικής Ένωσης Κρήτης υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1970 κατέκτησε τρεις φορές τον τίτλο του Πρωταθλητή Κρήτης και ειδικότερα κατά τα έτη 1972, 1975 και 1978. Και στις τρεις περιστάσεις διεκδίκησε το δικαίωμα συμμετοχής στη Β' Εθνική Κατηγορία Ανδρών μέσω του Πανεπαρχιακού Πρωταθλήματος, χωρίς ωστόσο να τα καταφέρει.
Το 1983 ο Όμιλος βρέθηκε μεταξύ των ιδρυτικών ομάδων της Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Κρήτης. Λίγο αργότερα κατέκτησε δύο ακόμη φορές την κορυφή του Παγκρήτιου Πρωταθλήματος κατά τα έτη 1986 και 1988. Στη δεύτερη περίσταση πέτυχε για πρώτη φορά την άνοδό του στη νεοσύστατη Γ' Εθνική Κατηγορία. Προπονητής τη χρονιά αυτή ήταν ο Δημήτρης Τούλης, ενώ στον τελικό ανέλαβαν καθήκοντα οι Θεόδωρος Ροδόπουλος και Σωκράτης Ηλιάδης.
Αξιοσημείωτο γεγονός είναι, επίσης, η πρώτη συμμετοχή της ομάδας του Ηρακλείου στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος την περίοδο 1985-86. Το ντεμπούτο της πραγματοποιήθηκε το Φεβρουάριο του 1986 απέναντι στον Άρη Νικαίας. Στο παιχνίδι αυτό ο Ο.Φ.Η. γνώρισε εκτός έδρας ήττα με σκορ 107-81.
Πρώτη δεκαετία στη Γ' Εθνική (1988-1998)
Κατά την αγωνιστική περίοδο 1988-89, στα πλαίσια της Γ' Εθνικής Κατηγορίας, η οποία τότε αποτελούταν από έξι ομίλους, ο σύλλογος του Ηρακλείου αναδείχθηκε Πρωταθλητής του Επαρχιακού Ομίλου, χάνοντας ωστόσο τον τίτλο του Υπερπρωταθλητή Νότου από τον Κρόνο Αγίου Δημητρίου.
Πρωταθλητής της Γ' Εθνικής Κατηγορίας αναδείχθηκε τελικά δέκα χρόνια αργότερα, κατά την περίοδο 1997-98.
Στο ενδιάμεσο ο Ο.Φ.Η. αγωνίστηκε αδιάλειπτα στη Γ' Εθνική, με εξαίρεση την περίοδο 1995-96, οπότε και προσέθεσε στη συλλογή του ένα ακόμη Πρωτάθλημα Κρήτης.
Επιστροφή στις ερασιτεχνικές Εθνικές Κατηγορίες (2016-σήμερα)
Το Νοέμβριο του 2017 ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Βασίλη Ράλλη στη θέση του πρώτου προπονητή, ενώ ο Κόκκινος παρέμεινε στο πόστο του τεχνικού διευθυντή. Την περίοδο 2017-18 η οργανωτική δομή του 2ου Ομίλου Νότου παρέμεινε η ίδια, με τη συμμετοχή και πάλι 13 συλλόγων. Ο Ο.Φ.Η. κατάφερε να συλλέξει 11 νίκες και 13 ήττες, ισοβαθμώντας με το Βούρειο Χίου. Καθώς υπερτερούσε στα μεταξύ τους αποτελέσματα τερμάτισε μία θέση υψηλότερα από εκείνον και ειδικότερα στην 7η θέση. Παραγωγικότερος σκόρερ αναδείχθηκε για τη χρονιά αυτή ξανά ο Κώστας Αγαπιάδης (362 πόντοι σε 23 αγωνιστικές, 15,57 κατά μ.ό.), ενώ τον ακολούθησαν οι Γιάννης Καραλής (322 πόντοι σε 23 αγωνιστικές, 14,00 κατά μ.ό.) και Κώστας Πάλλης (215 πόντοι σε 22 αγωνιστικές, 9,77 κατά μ.ό.).
Το επόμενο φθινόπωρο η ομάδα του Ηρακλείου επέστρεψε ξανά στα γήπεδα του 2ου Ομίλου Νότου με το Ράλλη πάντα στην τεχνική ηγεσία. Οι ομάδες είχαν αυξηθεί κατά μία, με αυτή του Ο.Φ.Η. να τερματίζει την περίοδο 2018-19 με 22 νίκες σε 26 αγωνιστικές. Ισοβάθμισε στην κορυφή με τα Μελίσσια, ωστόσο έχασε τον τίτλο της Πρωταθλήτριας καθώς μειονεκτούσε στα μεταξύ τους αποτελέσματα. Μολαταύτα εξασφάλισε την απευθείας άνοδο στη Β' Εθνική χωρίς να χρειαστεί να εμπλακεί σε αγώνα μπαράζ. Τους περισσότερους πόντους για τη χρονιά αυτή συγκέντρωσε ο Αλέξανδρος Πετράκης (316 πόντοι σε 26 αγωνιστικές, 12,15 κατά μ.ό.). Επίσης διακρίθηκαν οι Κώστας Αγαπιάδης (230 πόντοι σε 21 αγωνιστικές, 10,95 κατά μ.ό.), Πρόδρομος Τσερκιτσόγλου (283 πόντοι σε 26 αγωνιστικές, 10,88 κατά μ.ό.) και Γιάννης Καραλής (260 πόντοι σε 26 αγωνιστικές, 10,00 κατά μ.ό.).
Το Σεπτέμβριο του 2019 ο Ο.Φ.Η. επέστρεψε στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος μετά από απουσία τεσσάρων ετών. Αγωνίστηκε, εντούτοις, μόλις στην πρεμιέρα της Α' Φάσης όπου και γνώρισε εκτός έδρας ήττα από τον Πρωτέα Βούλας με σκορ 84-65. Έχοντας πλέον ανέλθει στη Β' Κατηγορία, ο Ο.Φ.Η. προετοιμάστηκε καταλλήλως, ενώ ανανέωσε και τη συνεργασία του με το Ράλλη. Ωστόσο το Πρωτάθλημα της αγωνιστικής περιόδου 2019-20 δεν έληξε ποτέ, καθώς διεκόπη οριστικά μετά την ολοκλήρωση της 21ης Αγωνιστικής εξαιτίας των πρωτοφανών συνθηκών που προκάλεσε η Πανδημία COVID-19 στην Ελλάδα. Στο σημείο αυτό ο Ο.Φ.Η. βρισκόταν στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου Νότου.
Ακόμα πιο άδοξη ήταν η περίοδος 2020-21 που ολοκληρώθηκε μετά από μόλις 4 αγωνιστικές για τους ίδιους λόγους. Στο σημείο αυτό ο Ο.Φ.Η., πάντα με προπονητή το Ράλλη, βρισκόταν στη δεύτερη θέση του βαθμολογικού πίνακα του Ομίλου του. Στο δε Κύπελλο Ελλάδος συμμετείχαν ομάδες μόνο των δύο ανώτερων εθνικών κατηγοριών.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2021-22, ο Ο.Φ.Η. έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα εντάχθηκε στο 2ο Όμιλο Νότου τον οποίο συνέθεσαν 14 σύλλογοι από τη Νότια Ελλάδα. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη η ομάδα του Ηρακλείου τοποθετήθηκε στην 9η θέση, μία χαμηλότερη από τον Πανιώνιο Σμύρνης με τον οποίο είχε ισοβαθμίσει. Ο απολογισμός της περιόδου ήταν 11 νίκες και 15 ήττες, με την ομάδα να συνεχίζει στην ίδια Κατηγορία και την επόμενη χρονιά.
Έδρα του αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο του «Βαρδινογιάννειου» Αθλητικού Κέντρου, χωρητικότητας 1.000 θεατών. Επικεφαλής της διοικητικής επιτροπής του τμήματος ήταν ο Συμεών Καμπάκας ο οποίος το καλοκαίρι υπέβαλε την παραίτησή του μετά από 10 περίπου χρόνια κοινής πορείας. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Νοέμβριο του 2017 ο Βασίλης Ράλλης με άμεσο συνεργάτη το Μάνο Καρλάφτη.<!--
Τμήματα υποδομής
Ο Ο.Φ.Η. ως φυτώριο νεαρών αθλητών έχει σημειώσει επιτυχίες σε τοπικό επίπεδο. Ειδικότερα στο παρελθόν έχει κατακτήσει:
Αφιερώματα
Καλαθοσφαιριση Ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Κ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1969
Ανρί ντ'Ορλεάν (1908-1999)
Ο Ερρίκος (5 Ιουλίου 1908 - 19 Ιουνίου 1999) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν κόμης του Παρισιού και διεκδικητής βασιλιάς, ως Ερρίκος (ΣΤ΄), της Γαλλίας.
Οικογένεια
Το 1931 νυμφεύτηκε την τρίτη εξαδέλφη του Ισαβέλλα της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα, κόρη του Πέτρου ντε Αλκάνταρα πρίγκιπα του Γκράο-Παρά και είχε τα εξής τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ορλεάνης
Μπόντο Ίλγκνερ
Ο Μπόντο Ίλγκνερ (γερμανικά: Bodo Illgner) (7 Απριλίου 1967) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας.
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του έπαιξε για την ΦΚ Κολωνία και τη Ρεάλ Μαδρίτης και βοήθησε τη Δυτική Γερμανία στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, όπου έγινε ο πρώτος τερματοφύλακας που κράτησε καθαρή εστία σε τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ίλγκνερ γεννήθηκε στο Κόμπλεντς και ήταν «προϊόν» της ακαδημίας νέων της ΦΚ Κολωνίας. Έκανε το ντεμπούτο του στη Μπούντεσλιγκα στις 22 Φεβρουαρίου 1986, πριν κλείσει τα 19, σε μια ήττα με 1-3 εναντίον της Μπάγερν Μόναχου. Από την σεζόν 1987–88 και μετά, έγινε ο βασικός τερματοφύλακας του συλλόγου - ως διάδοχος του Τόνι Σούμαχερ τόσο στην ΦΚ Κολωνίας όσο και στην Εθνική Γερμανίας -, όπου ψηφίστηκε ως ο Κορυφαίος Ευρωπαίος Τερματοφύλακας το 1991.
Στις 30 Αυγούστου 1996, έχοντας ήδη ξεκινήσει τη σεζόν με την Κολωνία, ο Ίλγκνερ υπέγραψε με τη Ρεάλ Μαδρίτης και έπαιξε σε 40 αγώνες στην Πριμέρα Ντιβσιόν τον πρώτο χρόνο του για να βοηθήσει την ομάδα στην κατάκτηση του εθνικού πρωταθλήματος. Την επόμενη σεζόν έχασε τη θέση του από τον Σαντιάγο Κανιθάρες, αλλά την ανέκτησε στην πορεία για να παίξει στο στον τελικό του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Γιουβέντους (νίκη με 1-0).
Τη σεζόν 1999–2000, τον Ίλγκνερ διαδέχθηκε ο 18χρονος Ίκερ κασίγιας, όπου στη συνέχεια αποσύρθηκε εντελώς από το ποδόσφαιρο. Αργότερα συνέχισε να εργάζεται ως ειδικός στις εκπομπές του Sky Deutschland και στις αγγλόφωνες μεταδόσεις του BeIN Sports και τον Απρίλιο του 2013, ορίστηκε από την Marca ως μέλος της «Καλύτερης Ενδεκάδας Ξένων στην ιστορία της Ρεάλ Μαδρίτης».
Εθνική ομάδα
Συνολικά, ο Ίλγκνερ έκανε 54 συμμετοχές φορές για τη χώρα του και έπαιξε επίσης στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, όπου προς έκπληξη όλων αποσύρθηκε μετά την ήττα στους προημιτελικούς εναντίον της Βουλγαρίας, αν και ήταν μόλις 27 ετών.
Συλλογικές
Ρεάλ Μαδρίτης
Διεθνείς
Γερμανία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Οσπεντάλε ντελι Ιννοτσέντι
μικρογραφία|250x250εσ|Το Οσπεντάλε ντελι Ιννοτσέντι, στη Φλωρεντία. μικρογραφία|Λεπτομέρεια ενός μεταλλίου (tondo). μικρογραφία|Η προσκύνηση των Μάγων από τον [[Ντομένικο Γκιρλαντάιο|Ντομέντικο Γκιρλαντάιο.]] Το Νοσοκομείο των Αθώων (ιταλ.: Ospedale degli Innocenti, επίσης γνωστό στην παλaιά διάλεκτο της Τοσκάνης ως Spedale degli Innocenti) είναι ένα ιστορικό κτήριο στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Σχεδιάστηκε από τον Φιλίππο Μπρουνελλέσκι, o οποίος έλαβε την παραγγελία το 1419 από τη Συντεχνία του Μεταξιού (Arte della Seta). Αρχικά ήταν ορφανοτροφείο για έκθετα βρέφη. Θεωρείται ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα της πρώιμης ιταλικής Αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής. Το Νοσοκομείο, που διαθέτει μία στοά με εννέα τόξα προς την Πιάτσα Σαντίσιμα Ανουντσιάτα, κτίστηκε και διευθύνθηκε από την Άρτε ντελα Σέτα της Φλωρεντίας. Η Συντεχνία του Μεταξιού ήταν μία από τις πλουσιότερες της πόλης και, όπως και οι περισσότερες συντεχνίες, ανέλαβε φιλανθρωπικό έργο. Σήμερα το κτήριο στεγάζει ένα μικρό μουσείο Αναγεννησιακής τέχνης με έργα των Λούκα ντελλα Ρόμπια, Σάντρο Μποτιτσέλλι, Πιέρο ντι Κόζιμο και μία Προσκύνηση των Μάγων του Ντομένικο Τζιρλαντάιο.
Η πρόσοψη
Η πρόσοψη αποτελείται από εννέα ημικυκλικά τόξα, που ερίδονται σε κίονες σύνθετου ρυθμού. Τα ημικυκλικά τόξα δείχνουν το κτήριο χαμηλό, γήινο· δεν είναι στο επάνω μέρος τους οξυκόρυφα (γοτθικά), καθώς η πρόθεση είναι η αναβίωση της κλασικής αρχαιότητας. Στον χώρο μεταξύ των τόξων υπάρχουν μπλε, γυαλιστερά, από τερακότα μετάλλια με ανάγλυφα μωρά, που σχεδιάστηκαν από τον Αντρέα ντελλα Ρόμπια, ενδεικτικά της λειτουργίας του κτηρίου. Υπάρχει έμφαση στις οριζόντιες γραμμές, επειδή το κτήριο είναι πολύ μακρύ και όχι υψηλό. Επάνω από κάθε ημικυκλική αψίδα, στον 1ο όροφο, υπάρχει ένα ορθογώνιο παράθυρο με ένα τριγωνικό αέτωμα στην κορυφή του.
Το κτήριο αποκαλύπτει μία απλή και καθαρή αίσθηση αναλογίας. Το ύψος υ των κιόνων είναι το ίδιο με το μεσοκιόνιο διάστημα και το πλάτος της στοάς, έτσι κάθε δύο κίονες δημιουργούν έναν κύβο. Οι απλές αναλογίες του κτηρίου αντικατοπτρίζουν μία νέα εποχή, αυτήν της κοσμικής εκπαίδευσης και μία αίσθηση μεγάλης τάξης και ακρίβειας. Παρομοίως, το ύψος του κίονα, του τόξου και του θριγκού είναι 2υ, ο θριγκός με τον επάνω όροφο είναι ύψους υ και τα παράθυρα με το αέτωμα είναι υ/2: απλές αναλογίες, όπως είναι κατάλληλο για μία με καθαρό νου κοινωνία.
Τα παιδιά μερικές φορές εγκαταλείπονταν σε μία λεκάνη, που βρισκόταν στην μπροστινή στοά. Ωστόσο αυτή η λεκάνη αφαιρέθηκε το 1660 και αντικαταστάθηκε από μία περιστρεφόμενη υποδοχή, για μεγαλύτερη μυστικότητα. Στην υποδοχή υπήρχε μία πόρτα, που έβαζαν το μωρό από έξω· μετά η υποδοχή περιστρεφόταν οριζόντια και έβγαζαν το μωρό μέσα στο κτήριο, χωρίς να φαίνεται ο γονέας. Έτσι επιτρεπόταν στους ανθρώπους να θέτουν τα βρέφη τους ανώνυμα στη φροντίδα του ορφανοτροφείου. Αυτό το σύστημα λειτουργούσε μέχρι το κλείσιμο του νοσοκομείου το 1875.
Η ιστορία οικοδόμησης
Το Ιδρυτικό Νοσοκομείο κατασκευάστηκε σε διάφορες φάσεις και μόνο η πρώτη φάση (1419–1427) ήταν υπό την άμεση επίβλεψη του Μπρουνελλέσκι. Υπό την επίβλεψή του τέθηκαν τα θεμέλια, ανεγέρθηκαν οι κύριοι τοίχοι, τελείωσε το υπόγειο (με μία κρυφή στοά κάτω από τους χώρους περιπάτου του μοναστηριού) και το κάτω μέρος της στοάς της πρόσοψης. Οι μεταγενέστερες φάσεις πρόσθεσαν τον όροφο (1439), αν και παρέλειψαν τους ψευδοκίονες που ο Μπρουνελλέσκι φαίνεται να είχε οραματιστεί, και επέκτειναν το κτήριο με ένα ακόμη (τυφλό) τόξο προς τα δεξιά της πρόσοψης (νότια) το 1430. Έγχρωμα μετάλλια από τερακότα, έργα του Αντρέα ντελα Ρόμπια, φαίνονται μεταξύ των τόξων, τα λεγόμενα "βρέφη", που τοποθετήθηκαν το 1485. Παρά τη δημοτικότητα αυτών των μεταλλίων, δεν ήταν οι αρχικές προθέσεις του Μπρουνελλέσκι. Αν ήταν, τα μετάλλια θα παρέμεναν κενά. Επίσης αργότερα προστέθηκε ένα τόξο στα αριστερά της πρόσοψης, που οδηγεί σε έναν θολωτό διάδρομο. Δεδομένου ότι η στοά ξεκίνησε πριν από την έναρξη του Νοσοκομείου, αυτό δεν άνοιξε επίσημα μέχρι το 1445.
Τα μετάλλια
Τα διακριτικά της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής βασίζονται σε ένα από ταμετάλλια.
Πιάτσα Σαντίσιμα Ανουντσιάτα
Το Ιδρυτικό Νοσοκομείο οριοθετεί την ανατολική πλευρά της Πιάτσα Σαντίσιμα Ανουντσιάτα (Πλατείας του Ευαγγελισμού). Οι άλλες δύο πλευρές της κτίστηκαν αργότερα, για να μιμηθούν τη στοά του Μπρουνελλέσκι. Ώστε η πλατεία δεν σχεδιάστηκε από αυτόν, όπως αναφέρεται μερικές φορές σε οδηγούς. Η δυτική πλευρά, η Λότζια ντεϊ Σέρβι ντι Μαρία, σχεδιάστηκε από τον Αντόνιο ντα Σανγκάλλο τον Πρεσβύτερο το 1520. Κτίστηκε για το Επαιτικό Τάγμα Υπηρέτες της Μαρίας, αλλά σήμερα είναι ένα ξενοδοχείο. Η βόρεια πλευρά της πλατείας οριοθετείται από τη μπαζίλικα ντελα Σαντίσιμα Αννουντσιάτα (βασιλική της Αγιοτάτης Αναγγελίας, δηλ. του Ευαγγελισμού). Αν και το κτήριο είναι πολύ παλαιότερο, η πρόσοψη προστέθηκε το 1601 από τον αρχιτέκτονα Τζοβάννι-Μπαττίστα Κατσίνι. Ο έφιππος ανδριάντας του Φερδινάνδου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης κατασκευάστηκε από τον διάσημο γλύπτη Τζαμπολόνα και τοποθετήθηκε εκεί το 1608. Η κρήνη προστέθηκε το 1640.
Ιστορία του νοσοκομείου
μικρογραφία|Το κεντρικό, τετράγωνο αίθριο για τα αγόρια. μικρογραφία|Το δεξί, επίμηκες αίθριο για τα κορίτσια. Το Οσπεντάλε ντελι Ιννοτσέντι ήταν ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα, υπεύθυνο για τη φροντίδα των έκθετων βρεφών. Αντιπροσώπευε τις κοινωνικές και ανθρωπιστικές απόψεις της Φλωρεντίας κατά την πρώιμη Αναγέννηση. Μπορεί επίσης να εξηγήσει, πώς οι επενδυτές χρησιμοποιούσαν τα φιλανθρωπικά ιδρύματα της Φλωρεντίας ως τράπεζες ταμιευτηρίου. Μπορεί να μελετηθεί η σχέση μεταξύ φιλανθρωπίας και ιταλικών πόλεων-κρατών, χρησιμοποιώντας το Οσπεντάλε ως περίπτωση μελέτης. Επιπλέον το νοσοκομείο, πέρα από το έργο του, παραμένει ένα σημαντικό δείγμα εκδήλωσης συμπόνιας και μέριμνας.
Το 1552 ο Βιτσέντσο Μπορτζίνι τοποθετήθηκε επιθεωρητής (spedalingo) του Νοσοκομείου. Διορίστηκε από τον Κόζιμο των Μεδίκων, μεγάλο δούκα της Τοσκάνης. Η εκπαίδευση που είχε ο Μπορτζίνι ως Βενεδικτίνος μοναχός διαμόρφωσε και τη ζωή των παιδιών στο νοσοκομείο. Ο Μπορτζίνι, μετά από πέντε μήνες που έγινε επιθεωρητής, ζήτησε να ελέγχει τους εργαζόμενους του Νοσοκομείου, για να εξαλείψει τις θηλάστριες που εξαπατούσαν το Νοσοκομείο: Ένα από τα κύρια ζητήματα ήταν ότι ο θηλασμός αύξαινε τον αριθμό των έκθετων βρεφών· κάποιες κατέφευγαν στη σίτιση των βρεφών με αγελαδινό ή κατσικίσιο γάλα. Οι μητέρες μερικές φορές εγκατέλειπαν τα δικά τους παιδιά για να ταΐσουν ένα παιδί από το νοσοκομείο· άλλες άφηναν τα δικά τους παιδιά στο Νοσοκομείο, μετά προσλαμβάνονταν ως θηλάστριες και κατέληγαν να ταΐζουν το δικό τους παιδί με αμοιβή. Επίσης απάτη ήταν το ότι συνέχιζε να καταβάλλεται ο μισθός από το νοσοκομείο, μετά το θάνατο ενός βρέφους.
Υπήρχαν τρία κύρια έτη μεγάλης πείνας: 1556–57, 1567 και 1569–70. Αυτό οφείλεται στην ανισορροπία μεταξύ του πληθυσμού και της γεωργικής ικανότητας. Ήταν πολύ δύσκολο να μειωθεί το κόστος τροφίμων και να ελεγχθούν οι υψηλές τιμές των εισαγμένων. Κατά τον 16ο αι. μία αύξηση τού πληθυσμού επηρέασε το Νοσοκομείο, καθώς ανέβηκαν οι τιμές σίτου. Το 1557 υπήρξαν επίσης προβλήματα στη διατήρηση των προμηθειών, καθώς σημειώθηκαν πλημμύρες στην αποθήκη του Νοσοκομείου.
Το Νοσοκομείο ταλανιζόταν από οικονομικό χρέος. Το κύριο πρόβλημα ήταν η εξισορρόπηση εξόδων και εσόδων. Ο Κόζιμο και ο Φραντσέσκο είχαν μία ασταθή οργάνωση μεταξύ ιδιωτικής φιλανθρωπίας και οικονομικών και συνεχώς απέσυραν χρήματα. Είχαν χρησιμοποιήσει το Νοσοκομείο ως προσωπική φιλανθρωπική τράπεζα ταμιευτηρίου τους. Το χρέος του νοσοκομείου αυξήθηκε από 300.000 σε 700.000 λίρες, ωστόσο τα ετήσια λειτουργικά του έξοδα ήταν μικρά (100.000 λίρες). Το 75% των χρεών του νοσοκομείου ήταν ποσά οφειλόμενα στους επενδυτές.
Οι συνέπειες του χρέους οδήγησαν στην απόλυση κοριτσιών και αγοριών. Ο Μπορτζίνι ζήτησε να δοθούν τα παιδιά σε άτομα υψηλού κύρους, με καλή φήμη. Τα αγόρια απολύοντο στην ηλικία των δεκαοκτώ ετών. Για τα κορίτσια προσπάθησε να δοθούν σε ευγενείς οικογένειες, και αύξησε την προίκα τους για όσους ήθελαν να τα νυμφευτούν. Οι γυναίκες που δεν έγιναν μοναχές ούτε παντρεύτηκαν, εκπαιδεύτηκαν για το εμπόριο και τη χειρωνακτική εργασία.
Μετέπειτα επίδραση
Στο μυθιστόρημα του E.M. Φόρστερ του 1908, Δωμάτιο με θέα, η Λούσυ εκφράζει την προτίμησή της για τα «μωρά του Ντέλλα Ρόμπια» έναντι του Τζόττο στο Κεφάλαιο 2 και αργότερα αγοράζει αρκετές φωτογραφίες με «μερικά μωρά του Ντέλλα Ρόμπια» στο Κεφάλαιο 4.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Φλωρεντία
MINIX
Το MINIX (από το mini-Unix) είναι ένα λειτουργικό σύστημα που μοιάζει με Unix και βασίζεται σε αρχιτεκτονική μικροπυρήνα. Από την έκδοση 2.0, είναι συμβατό με το Portable Operating System Interface (POSIX).
Οι πρώτες εκδόσεις του MINIX δημιουργήθηκαν από τον Άντριου Τανενμπάουμ για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Ξεκινώντας με το MINIX 3, ο πρωταρχικός στόχος ανάπτυξης μετατοπίστηκε από την εκπαίδευση στη δημιουργία ενός εξαιρετικά αξιόπιστου και αυτοθεραπευόμενου λειτουργικού συστήματος μικροπυρήνα. Το MINIX 3 αναπτύχθηκε ως λογισμικό ανοιχτού κώδικα.
Άλφρεντ Γκαρθία
Ο Άλφρεντ Γκαρθία Καστίγιο (γενν. 14 Μαρτίου 1997) είναι Ισπανός τραγουδιστής. Έχει λάβει μέρος στην ένατη έκδοση του ισπανικού σόου Operación Triunfo και εκπροσώπησε την Ισπανία στη Eurovision 2018 με την Αμάγια Ρομέρο, και το τραγούδι "Tu canción", καταλαμβάνοντας την 23η θέση με 61 βαθμούς.
MINIX
MINIX 1.0
Ο Άντριου Τανενμπάουμ δημιούργησε το MINIX στο πανεπιστήμιο Vrije του Άμστερνταμ για να παραδειγματίσει τις αρχές που μεταφέρονται στο σχολικό του βιβλίο, Operating Systems: Design and Implementation (1987). (Παρά το κοινό όνομα, δεν έχει καμία σχέση με το παλαιότερο MINIX της Digital Systems House, Inc. με βάση τον κώδικα Unix της AT&amp;T)
Άλφρεντ Γκαρθία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ισπανοί συμμετέχοντες στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018