cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζαν-Μπατίστ Μπιο
Βιογραφία
Ο Μπιό ήταν επίσης μέλος της Λεγεώνας της Τιμής. Εξελέγη ιππότης το 1814 και διοικητής το 1849. To 1815, εξελέγη Αντεπιστέλλον Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας του Λονδίνου, το 1816 μέλος της Σουηδικής Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών, και το 1822 Αντεπιστέλλον Επίτιμο Μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών. Επιπροσθέτως, ο Μπιό έλαβε το Μετάλλιο Ράμφορντ το 1840, από την Βασιλική Εταιρεία για το έργο του στους τομείς των θερμικών ή οπτικών ιδιοτήτων του υλικού. Το 1850 ο Ζαν-Μπατίστ Μπιό εξέδωσε το Journal des savants, ένα επτασέλιδο υπόμνημα των αναμνήσεων που συνέλεξε την περίοδο από τα τέλη της δεκαετίας του 1790 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1800, αναφέροντας τις συναντήσεις του με τον Λαπλάς.
Ο Ζαν-Μπατίστ Μπιό είχε έναν μόνο γιο, τον μηχανικό και Σινολόγο Εντουάρ Κονστάν Μπιό, ο οποίος γεννήθηκε το 1803. Ο Εντουάρ πέθανε το 1850 και μόνο μετά από προσπάθειες του πατέρα του εκδόθηκε το δεύτερο μισό του τελευταίου βιβλίου του, του Κινεζικού κλασικού Tcheou-li. Είχε μείνει σε μορφή χειρόγραφου, και ανολοκλήρωτο. Για την δημοσίευση του στην ορθή μορφή, ο Ζαν-Μπατίστ Μπιό, συμβουλεύτηκε τον περίφημο Σινολόγο Στανισλάς Ζυλιάν, αλλά επίσης, ειδικά για την μετάφραση του πιο δύσκολου τμήματος, του Kaogongji, επισκέφθηκε πολλά εργαστήρια και ρώτησε τεχνίτες για τις μεθόδους και το λεξιλόγιο τους ώστε να επαληθεύσει το έργο του γιου του. Μέχρι και σήμερα, η μετάφραση του Μπιό παραμένει η μοναδική μετάφραση του βιβλίου αυτού σε δυτική γλώσσα.
Πέθανε στο Παρίσι στις 3 Φεβρουαρίου 1862.
Έργο
Το 1803 ο Μπιό εστάλη από την γαλλική Ακαδημία για την καταγραφή 3.000 μετεωριτών που κατέπεσαν στο Λ'Αιγκλ της Γαλλίας. Ανακάλυψε πως οι μετεωρίτες, αποκαλούμενοι τότε ως «πέτρες», κατέπεσαν από το έξω διάστημα. Με την έκθεση αυτή, ο Μπιό βοήθησε στην υποστήριξη του επιχερήματος του Ερνστ Φλόρενς Φρίντριχ Χλάντνι πως οι μετεωρίτες ήταν μπάζα από το διάστημα, το οποίο δημοσιεύθηκε το 1794.
Μετεωρίτες
thumb|Ο Μπιό το 1851 Πριν την εξονυχιστική έρευνα των μετεωριτών που κατέπεσαν κοντά στο λ'Αιγκλ το 1803, ελάχιστοι πίστευαν πως βράχοι στην Γη θα μπορούσαν να είναι εξωγήινης προέλευσης. Υπήρχαν ανέκδοτοι μύθοι ασυνήθιστων βράχων που βρέθηκαν στο έδαφος μετά από πτώση φλεγόμενων σφαιρών από τον ουρανό, αλλά οι ιστορίες αυτές απορριπτόταν συνήθως ως αποκυήματα της φαντασίας. Η σοβαρή διαμάχη για τους ασυνήθιστους βράχους ξεκίνησε το 1794 όταν ο Γερμανός φυσικός Χλάντνι δημοσίευσε βιβλίο στο οποίο ισχυριζόταν πως κάποιοι βράχοι είχαν εξωγήινη προέλευση. Μόνο μετά την ανάλυση των βράχων στο λ'Αιγκλ από τον Μπιό, έγινε γενικά αποδεκτό πως οι πύρινες σφαίρες στον ουρανό ήταν μετέωρα που εισερχόταν διαμέσω της ατμόσφαιρας. Από την εποχή του Μπιό, η ανάλυση των μετεωριτών είχε ως αποτέλεσμα ακριβείς μετρήσεις της χημικής σύνθεσης του ηλιακού συστήματος. Η σύνθεση και η τοποθεσία των μετεώρων στο ηλιακό σύστημα έδωσε στοιχεία στους αστρονόμους για τον σχηματισμό του ηλιακού συστήματος.
Πολωμένο φως
Το 1812, ο Μπιό στράφηκε στην μελέτη της οπτικής, και ειδικότερα στην πόλωση του φωτός. Πριν τον 19ο αιώνα, το φως θεωρούνταν πως αποτελούνταν από διακριτά πακέτα που ονομαζόταν σωματίδια. Στις αρχές του 19ου αιώνα, πολλοί επιστήμονες άρχισαν να παραβλέπουν την σωματιδιακή θεωρία, προτιμώντας την κυματική θεωρία του φωτός. Ο Μπιό άρχισε το έργο του στην πόλωση για να δείξει πως τα αποτελέσματα που αποκτούσε θα μπορούσαν να γίνουν εμφανή μόνο αν το φως αποτελούνταν από σωμάτια.
Το 1815 απέδειξε πως το «πολωμένο φως, όταν διαπερνά μια οργανική ουσία, μπορεί να περιστραφεί δεξιόστροφα ή αριστερόστροφα, ανάλογα με την οπτική ακτίνα του υλικού». Το έργο του στην χρωματική πόλωση και την περιστροφική πόλωση έδωσε ώθηση στον τομέα της οπτικής, αν και αργότερα αποδείχθηκε πως τα ευρήματά του θα μπορούσαν εξασφαλιστούν και μέσω της κυματικής θεωρίας του φωτός.
Το έργο του Μπιό στην πόλωση του φωτός οδήγησε σε καινοτομίες στο πεδίο της οπτικής. Οι οθόνες υγρών κρυστάλλων (LCD), όπως οι οθόνες τηλεόρασεων και υπολογιστών, χρησιμοποιούν φως που πολώνεται από ένα φίλτρο καθώς αυτό εισέρχεται στον υγρό κρύσταλλο, ώστε αυτός να μπορέσει να ρυθμίσει την ένταση του μεταδιδόμενου φωτός. Αυτό συμβαίνει μιας και η πόλωση του υγρού κρυστάλλου έχει διαφορετική απόκριση από ένα ηλεκτρικό σήμα ελέγχου που εφαρμόζεται σε αυτόν. Τα φίλτρα πόλωσης χρησιμοποιούνται εκτεταμένα στην φωτογραφία για την αποκοπή ανεπιθύμητων αντανακλάσεων ή την ενίσχυση των αντανκλάσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί μηχανικοί Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία) Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Οπτικοί Κατηγορία:Φυσικοί του 19ου αιώνα
Γλώσσα Γουρούγκου
Η γλώσσα Γουρούγκου (ISO 639-3: wur, Ethnologue: wur, Glottolog: wurr1238) γνωστή επίσης και ως γλώσσα του κόλπου του Πόφαμ, είναι εξαφανισμένη γλώσσα των αβοριγινών Αυστραλών. Ομιλούνταν στην περιοχή της χερσονήσου Κόμπουργκ της βορείου Αυστραλίας, και είναι γνωστή μέσω λίγων καταλόγων λέξεων που διασώζονται από τον 19ο αιώνα και ένα άτομο το οποίο γνωρίζει κάποιες λέξεις και φράσεις χωρίς να κατέχει την γλώσσα. Διαθέτει λεξικές ομοιότητες με την γλώσσα Μάργκου.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – Δέκαθλο ανδρών
Το δέκαθλο ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξήχθη στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα από τις 2 έως τις 4 Οκτωβρίου.
Λόγω του προγράμματος, με το τελευταίο αγώνισμα να ξεκινά μετά τα μεσάνυχτα (τοπική ώρα) στις 4 Οκτωβρίου, οι τεχνικοί κανόνες των συνθέτων άλλαξαν: από αυτή τη διοργάνωση, το δέκαθλο θα πρέπει να ολοκληρώνεται μέσα σε δύο εικοσιτετράωρα αντί για δύο συνεχόμενες ημέρες όπως ήταν προηγουμένως.
Κριτήριο πρόκρισης
Το κριτήριο πρόκρισης για είσοδο στον αγώνα ήταν οι 8200 βαθμοί.
Τελικά αποτελέσματα
Τα τελικά αποτελέσματα είναι το σύνολο των βαθμών από τα δέκα αγωνίσματα. Είναι έτσι όπως ακολουθούν: {{legend|#F2F5A9|Η καλύτερη επίδοση κάθε αγωνίσματος είναι σε χρώμα κίτρινο|border=solid 1px #AAAAAA}}
Παραπομπές
Δέκαθλο Αν
Σουνίτσι Γιαμασίτα
Ο Σουνίτσι Γιαμασίτα (山下 俊一, Yamashita Shun'ichi, γεννημένος το 1952) είναι Ιάπωνας επιστήμονας ιατρικής και εργάζεται ως κοσμήτορας και καθηγητής στη Σχολή Αποφοίτων των Βιοϊατρικών Επιστημών στο πανεπιστήμιο του Ναγκασάκι.
Δίλοφο Νικαίας Λάρισας
Το Δίλοφο Νικαίας ή Κιλελέρ είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Σουνίτσι Γιαμασίτα
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|200x200εσ| Στο Τόκιο στις 13 Ιανουαρίου 2012 Ο Σουνίτσι Γιαμασίτα γεννήθηκε στην πόλη Ναγκασάκι, στην επαρχία Ναγκασάκι, το 1952. Η μητέρα του ήταν μια χιμπακούσα, που επέζησε της ατομικής βόμβας, που έπεσε στο Ναγκασάκι στις 9 Αυγούστου 1945. Είναι απόγονος των Κακούρε Κιρισιτάνς στο Ουρακάμι (σημερινή πόλη Ναγκασάκι), που κράτησαν την πίστη τους κρυφά για περισσότερα από 200 χρόνια κάτω από σκληρή δίωξη από το Σογουνάτο Τοκουγκάβα. Ο ίδιος ο Γιαμασίτα είναι Καθολικός και ανήκει στην Καθολική Εκκλησία Σιρογιάμα στην Αρχιεπισκοπή του Ναγκασάκι. Είναι μέλος της Ιαπωνικής Ένωσης Καθολικών Ιατρών και υπηρετεί ως πρόεδρος του παραρτήματος της στο Ναγκασάκι.
Δίλοφο Νικαίας Λάρισας
Γενικά στοιχεία
Το Δίλοφο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 24 χλμ. Ν.-ΝΑ. από την Λάρισα, 26 χλμ. Β.-ΒΑ. από τα Φάρσαλα και 20 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Νίκαια (έδρα του δήμου), σε υψόμετρο 220 μέτρα. Βορειοδυτικά του χωριού είναι το Ζάππειο, βορειοανατολικά το Σοφό, ανατολικά το Καλό Νερό και νότια η Σκοτούσσα. Οι κάτοικοί του είναι κυρίως πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία που μετανάστευσαν στον ήδη υπάρχοντα οικισμό το 1907 και οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και κτηνοτροφία.
Σουνίτσι Γιαμασίτα
Βιογραφία
Από την παιδική του ηλικία, ο Γιαμασίτα σεβόταν τον Άλμπερτ Σβάιτσερ και τον Πωλ Τακάσι Ναγκάι. Τα μότο του είναι «Σεβασμός για τη ζωή» και «Αγάπα τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου». Σύμφωνα με μια συνέντευξη του Ασάχι Σίμπουν, ο σεβασμός του για τον Δρ.Πωλ Τακάσι Ναγκάι (ο συγγραφέας του Η Καμπάνα του Ναγκασάκι) τον ενθάρρυνε να γίνει γιατρός. Στην αρχή, ο Γιαμασίτα προσελκύθηκε από την τροπική ιατρική επειδή σεβόταν τον Χιντέγιο Νογκούτσι. Έλαβε την εκπαίδευσή του στο Δημοτικό και Γυμνάσιο της Αγίας Μαρίας, που ήταν υπό τη διοίκηση του Τάγματος του Αγίου Αυγουστίνου. Ο Γιαμασίτα αργότερα σπούδασε στο Νομαρχιακό Λύκειο του Ναγκασάκι.
Δίλοφο Νικαίας Λάρισας
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σουνίτσι Γιαμασίτα
Βιογραφία
Ο Γιαμασίτα αποφοίτησε από την ιατρική σχολή στο Πανεπιστήμιο του Ναγκασάκι το 1978. Τελείωσε το διδακτορικό του στο μεταπτυχιακό του ίδιου πανεπιστημίου το 1984. Με την υποστήριξη του Δρ. Σιγκενόμπου Ναγκατάκι, σπούδασε στο Cedars-Sinai Medical Center στο UCLA στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 1984 έως το 1987. Αφού επέστρεψε στην Ιαπωνία, ο Γιαμασίτα εργάστηκε υπό τον Δρ Ναγκατάκι. Απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα στην ιατρική το 1989 και τοποθετήθηκε ως καθηγητής της σχολής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Ναγκασάκι το επόμενο έτος. Αργότερα, τοποθετήθηκε ως πρόεδρος του Nagai Takashi Memorial International Hibakusha Medical Center.
Δίλοφο Νικαίας Λάρισας
Δείτε επίσης
Στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα αλλά στον Δήμο Φαρσάλων υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Δίλοφο.
Σουνίτσι Γιαμασίτα
Ιατρική έρευνα στο Τσερνόμπιλ
Από το 1991 και μετά, ο Γιαμασίτα συμμετείχε σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα υγείας, που υποστηρίζεται από το Ίδρυμα Νίππον. Επισκέφτηκε την πληγείσα περιοχή του Τσερνόμπιλ 100 φορές. Σύμφωνα με τον Γιαμασίτα, η επικοινωνία με τα παιδιά των οποίων η ηλικία ήταν ίδια με τη δική του, και τις μητέρες τους, τον έκανε να νιώθει σαν να ήταν η περιοχή δίπλα στο Ναγκασάκι. Τελικά κατέληξε στο συμπέρασμα των επιπτώσεων της ακτινοβολίας στην περιοχή ως εξής: «Εκτός από τη δραματική αύξηση της συχνότητας του καρκίνου του θυρεοειδούς μεταξύ εκείνων που εκτίθενται σε ακτινοβολία σε νεαρή ηλικία, δεν υπάρχει ξεκάθαρα αποδεδειγμένη αύξηση στη συχνότητα εμφάνισης συμπαγών καρκίνων ή λευχαιμίας λόγω ακτινοβολίας στους πληθυσμούς, που έχουν πληγεί περισσότερο».
Προσπάθειες για μείωση της έκθεσης σε ακτινοβολία στην ιατρική θεραπεία
Πριν από την πυρηνική κρίση στη Φουκουσίμα, ο Γιαμασίτα έδειξε την ανησυχία του για τη δόση ακτινοβολίας στην οποία εκτέθηκαν οι νέοι. Στο The Journal of Japan Physicians Association, γράφει: «Κυρίως για τους ανθρώπους κάτω των είκοσι ετών, εάν εκτεθούν σε υπερβολική ακτινοβολία μεταξύ 10 και 100 mSV, ο κίνδυνος καρκινογένεσης είναι αναμφισβήτητος».
Δίλοφο Νικαίας Λάρισας
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας κατηγορία:Δήμος Κιλελέρ
Σουνίτσι Γιαμασίτα
Προσπάθειες για μείωση της έκθεσης σε ακτινοβολία στην ιατρική θεραπεία
Η άλλη έκθεση, που συντάχθηκε με άλλους επιστήμονες επισημαίνει, «οι χαμηλότερες δόσεις ακτίνων Χ για τις οποίες υπάρχουν εύλογα αξιόπιστα στοιχεία αυξημένου κινδύνου καρκίνου κυμαίνονται από 10 έως 50 mGy».
Σχέση με την Καθολική Εκκλησία
Ακόμη και μετά τον διορισμό του σε σύμβουλο διαχείρισης κινδύνων στη Νομαρχία Φουκουσίμα, η στάση της Εκκλησίας απέναντι στον καθηγητή παραμένει αμετάβλητη. Στη Μητρόπολη Σαϊτάμα, η Επισκοπική Επιτροπή για τη Δικαιοσύνη και την Ειρήνη με επικεφαλής τον Σαντάτο Γιαμπούκι, διάκονο της Επισκοπής και ομότιμο καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Γκούνμα, κάλεσε τον Γιαμασίτα να δώσει διάλεξη για την ακτινοβολία στον καθεδρικό ναό στις 7 Μαΐου 2011. Αργότερα, στο όνομα του επισκόπου Μαρσέλιους Νταϊτζί Τάνι, φυλλάδια βασισμένα στη διάλεξη τυπώθηκαν σε έξι γλώσσες και διανεμήθηκαν στην επισκοπή και σε ξενώνες.
Όταν τοποθετήθηκε ως αντιπρόεδρος του Πανεπιστημίου Ιατρικής της Φουκουσίμα, το ενημερωτικό δελτίο της επισκοπής με τίτλο Yoki Otozure (Καλή Επίσκεψη) στην Αρχιεπισκοπή του Ναγκασάκι ανέφερε αυτό το γεγονός. Τον Νοέμβριο, στο Επισκοπικό Καθολικό Κέντρο πραγματοποιήθηκε το συμπόσιο «Έκθεση στην ακτινοβολία» που προκαλεί νέες ζημιές, και ήταν ένας από τους συμμετέχοντες.
Σχέση με τη Soka Gakkai
Από τις 8 Αυγούστου έως τις 10 Αυγούστου 2010, το Soka University Peace Research Institute πραγματοποίησε μια ερευνητική μελέτη στο Ναγκασάκι και ο Γιαμασίτα έκανε διάλεξη στους συμμετέχοντες. Στις 24 Μαΐου 2011, ο Γιαμασίτα προσκλήθηκε από το γραφείο προεκλογικής εκστρατείας του κόμματος Κομέιτο στην πόλη Κοριγιάμα, στο νομό Φουκουσίμα και έκανε διάλεξη εκεί.
Δραστηριότητες μετά την πυρηνική καταστροφή της Φουκουσίμα Νταϊίτσι
Μετά τα πυρηνικά ατυχήματα της Φουκουσίμα Ι, ο Γιαμασίτα και ο καθηγητής Νομπόρου Τακαμούρα κλήθηκαν από τον κυβερνήτη της Νομαρχίας Φουκουσίμα, Γιουχέι Σάτο, στις 19 Μαρτίου 2011, να υπηρετήσουν ως σύμβουλοι διαχείρισης κινδύνου ραδιενέργειας στη νομαρχία. Η επιστολή διορισμού του ως ειδικού καθηγητή στον πρόεδρο στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Φουκουσίμα δόθηκε την 1η Απριλίου του ίδιου έτους.
Ως σύμβουλος διαχείρισης κινδύνων ακτινοβολίας, ο Γιαμασίτα έκανε διάλεξη για την ακτινοβολία κυρίως στον νομό Φουκουσίμα. Ισχυρίζεται ότι η έκθεση σε ακτινοβολία 100 mSv /έτος είναι ασφαλής.
Σε συνέντευξή του στην Fukushima Minyu Shimbun, μια τοπική εφημερίδα του νομού, ο Γιαμασίτα είπε: «Όταν οι άνθρωποι εκτίθενται σε δόσεις ακτινοβολίας περίπου 100 mSV κάθε φορά, η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου αυξάνεται ένας στους δέκα χιλιάδες ανθρώπους» και είπε για τη δόση ακτινοβολίας ότι «Είναι ισοδύναμη με τη δόση ακτινοβολίας, που λαμβάνεις κάνοντας 10 φορές αξονική τομογραφία κάθε φορά. Αλλά η αξονική τομογραφία είναι απαραίτητη για φαρμακευτική αγωγή, επομένως η αξονική τομογραφία από μόνη της δεν είναι κακή».
Στις 19 Μαρτίου 2011, ο Γιαμασίτα επισκέφτηκε το αρχηγείο καταστροφών της νομαρχιακής κυβέρνησης και είπε: «Οι πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους ραδιενέργειας δεν έχουν κοινοποιηθεί σωστά. Κάτω από τα σημερινά επίπεδα, η χορήγηση χαπιών ιωδίου είναι περιττή.»
Εν τω μεταξύ, ως πρόεδρος της Ιαπωνικής Ένωσης Θυρεοειδούς, ο Γιαμασίτα έγραψε μια επιστολή με ημερομηνία 24 Μαρτίου 2011 στα μέλη της ότι η απόφραξη του θυρεοειδούς δεν ήταν απαραίτητη, επικαλούμενος τη γνώμη της Ιαπωνικής Εταιρείας Πυρηνικής Ιατρικής. Ωστόσο, στις πληγείσες περιοχές όπως το Ιιτάτε, το Σόμα και το Μινάμι-Σόμα, οι υψηλές δόσεις ακτινοβολίας που απαιτούσαν από τους ανθρώπους να λαμβάνουν χάπια ιωδίου για απόφραξη του θυρεοειδούς σύμφωνα με το πρότυπο της Ιαπωνίας (100mSV) και του ΠΟΕ (10mSV) ανιχνεύτηκαν ευρέως σύμφωνα με το SPEEDI χάρτη, που κυκλοφόρησε στο κοινό στις 24 Μαρτίου 2011.
Τον Απρίλιο, ο Γιαμασίτα έγινε μέλος της Επιτροπής για τις διαμάχες της πυρηνικής ευθύνης από το Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού, Επιστήμης και Τεχνολογίας.
Σε αντίδραση στις διαλέξεις του Γιαμασίτα, η ομάδα πολιτών συγκέντρωσε υπογραφές για την απόλυσή του από τη θέση του συμβούλου.
Λόγω των αισιόδοξων δηλώσεών του για την έκθεση στην ακτινοβολία σε μια σειρά διαλέξεων, ο Γιαμασίτα κέρδισε παρατσούκλια όπως «ο Κύριος 100mSV» και «Νταμασίτα» (αυτός, που ξεγέλασε). Κάποιοι μάλιστα τον συγκρίνουν με τον Γιόζεφ Μένγκελε.
Έχοντας επικρίσεις και απωθημένα από τους ανθρώπους στη Φουκουσίμα, δήλωσε ότι «η αποχώρηση ή η παραμονή στη Φουκουσίμα χρειάζεται αποφασιστικότητα». Εξήγησε την έννοια της αποφασιστικότητας ως «Δεν αρνούμαι την υπερπροστασία, αλλά οι γονείς πρέπει να αφήνουν τα παιδιά τους να αντιμετωπίσουν δυσκολίες: να κρίνουν σωστά από μόνα τους σε περιόδους άγχους. Είναι να πεις το ρίσκο και το κέρδος σε μια γκρίζα περιοχή χωρίς απάντηση 〇 και X. Η πλεύση στον ωκεανό χωρίς κανένα χάρτη είναι η έννοια της αποφασιστικότητας». Κατέληξε για την κατάσταση ότι «Είναι ένας αγώνας αντοχής μεταξύ εμένα και των ανθρώπων στη Φουκουσίμα».
Ο Τακάσι Χιρόσε, συγγραφέας και ακτιβιστής κατά των πυρηνικών με τον Σοτζίρο Ακάσι, κατηγόρησε για εγκληματική αμέλεια τα στελέχη της TEPCO και των συνδεδεμένων ατόμων, συμπεριλαμβανομένου του Γιαμασίτα τον Ιούλιο του 2011.
Από τις 11 Σεπτεμβρίου έως τις 12 Σεπτεμβρίου 2011, με την υποστήριξη του Ιδρύματος Νίππον, πραγματοποιήθηκε ένα Διεθνές Συμπόσιο Εμπειρογνωμόνων στη Φουκουσίμα —Ακτινοβολία και κίνδυνοι υγείας– και ο Γιαμασίτα ήταν ένας από τους συμμετέχοντες.
Τα λόγια του Γιαμασίτα έχουν τραβήξει την προσοχή από το εξωτερικό. Τον Αύγουστο, το Der Spiegel πήρε συνέντευξη από τον καθηγητή και έκανε ερωτήσεις σχετικά με τις δηλώσεις του. Τον Οκτώβριο του 2011, στο γερμανικό τηλεοπτικό κανάλι ZDF, ένα από τα δημόσια κανάλια, μεταδόθηκαν τα σχόλια του Γιαμασίτα για την ακτινοβολία.
Στις 12 Ιουνίου, περισσότεροι από 1.300 άνθρωποι στη Φουκουσίμα υπέβαλαν καταγγελίες και κατηγόρησαν 33 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του Γιαμασίτα.
Τον Φεβρουάριο του 2013, ο Γιαμασίτα ενημέρωσε τη Nature μέσω email ότι θα παραιτηθεί από τη θέση του ως επικεφαλής της μαζικής έρευνας του νομού Φουκουσίμα στα τέλη Μαρτίου. Ο Γιαμασίτα επιλέχθηκε ως ο δέκατος βασικός ομιλητής του Warren K. Sinclair στην 49η ετήσια συνάντηση του NCRP που θα πραγματοποιηθεί στις 11 και 12 Μαρτίου 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Ιάπωνες ιατροί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ιατροί του 20ού αιώνα
Windows XP Professional x64 Edition
Τα Windows XP Professional x64 Edition είναι μία έκδοση των Windows XP Professional, σχεδιασμένη για υπολογιστές με x86-64 bit. Κυκλοφόρησε στις 25 Απριλίου 2005. Η έκδοση αυτή σχεδιάστηκε για να τρέχει σε υπολογιστές με 64 bit καθώς και σε υπολογιστές που έχουν καλύτερο hardware από αυτό που δέχονται τα Windows XP Professional, π.χ. περισσότερη από 4 GB RAM που είναι το μέγιστο όριο RAM για Windows XP.
Πλεονεκτήματα
Σε σχέση με τα Windows XP τα Windows XP Professional x64:
Ελληνικά
Τα Windows XP Professional x64 διατίθενται μόνο σε ορισμένες γλώσσες (π.χ. Αγγλικά). Στα Ελληνικά η έκδοση αυτή των Windows XP δεν υπάρχει.
Πάπυρος της Αρτεμισίας
thumb|right|250px|Δείγμα γραφής του Πάπυρου της Αρτεμισίας Ο Πάπυρος της Αρτεμισίας είναι ένα από τα αρχαιότατα περισωζόμενα δείγματα ελληνικής φιλολογικής γραφής. Περιλαμβάνεται σε απόσπασμα παπύρου που βρίσκεται στην αυτοκρατορική βιβλιοθήκη της Βιέννης.
Στο κείμενο αυτό, η Αρτεμισία παραπονείται στον Σέραπι εναντίον του πατέρα του κοινού τους παιδιού, διότι την εγκατέλειψε και από τότε δεν εκπληρώνει τις πατρικές του υποχρεώσεις.
Ο πάπυρος μπορεί να αναβιβαστεί τουλάχιστον στο πρώτο ήμισυ του 3ου αιώνα π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Παλαιογραφία Αρτεμισιας
Οταβίτης
Ο οταβίτης (αγγλ. otavite, συντομογραφία ως ορυκτό Ota ) είναι σπάνιο ορυκτό, που από χημικής απόψεως αποτελεί ανθρακικό κάδμιο, με μοριακό χημικό τύπο CdCO3 και μοριακό βάρος 172,41. Το ορυκτό αυτό κρυσταλλώνεται στο τριγωνικό/εξαγωνικό σύστημα, σχηματίζοντας μικρούς σκαληνοεδρικούς κρυστάλλους. Η λάμψη του είναι μαργαρώδης ή αδαμάντινη, ενώ το χρώμα του κυμαίνεται από λευκό έως κοκκινωπό ή καφεκίτρινο. Φωτιζόμενος με υπεριώδη ακτινοβολία, φθορίζει με κόκκινο χρώμα. Η σκληρότητα Mohs του ορυκτού αναφέρεται ότι είναι 3,5 έως 4, και η πυκνότητά του είναι 5,04 gr/cm3. Ο οταβίτης σχετίζεται (ανευρίσκεται μαζί) με ορυκτά όπως ο αζουρίτης, ο ασβεστίτης, ο μαλαχίτης και ο σμιθσονίτης.
Το ορυκτό περιγράφηκε για πρώτη φορά το έτος 1906, από δείγμα που βρέθηκε στο διαμέρισμα του Τσουμέμπ, κοντά στο Οτάβι της βόρειας Ναμίμπια, του οποίου το όνομα τού έδωσε και την ονομασία του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορυκτά του καδμίου Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά
Γενικές εκλογές του Πουέρτο Ρίκο (2016)
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Πουέρτο Ρίκο την Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016 για να εκλέξουν τους αξιωματούχους της κυβέρνησης του Πουέρτο Ρίκο που θα υπηρετήσει από τον Ιανουάριο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2021, κυρίως τον κυβερνήτη του Πουέρτο Ρίκο.
Υποψηφιότητες
Πριν από το έτος των εκλογών, το Σύνταγμα του Πουέρτο Ρίκο προβλέπει ότι οποιοδήποτε προσοντούχο άτομο θα παρουσιάσει την υποψηφιότητά του για συγκεκριμένη θέση. Αν δύο ή περισσότεροι υποψήφιοι από το ίδιο κόμμα παρουσιάσουν την υποψηφιότητά τους για την ίδια θέση και δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία εντός του κόμματος, διεξάγεται μια προκριματική εκλογή. Η εκλογή αυτή πραγματοποιείται στα εγγεγραμμένα μέλη κάθε κόμματος, για να επιλέγει ο υποψήφιος που θα εκπροσωπήσει το κόμμα στις γενικές εκλογές.
Και τα δύο βασικά κόμματα: το Νέο Προοδευτικό Κόμμα (PNP) και το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (PPD), διεξήγαγαν στις 5 Ιουνίου 2016 προκριματικές εκλογές για διάφορες θέσεις.
Νέο Προοδευτικό Κόμμα (PNP)
Οι προκριματικοί πραγματοποιήθηκαν στις 5 Ιουνίου 2016 για να προσδιοριστούν οι υποψήφιοι για τον κυβερνήτη του Πουέρτο Ρίκο, τη Γερουσία, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και άλλα.
Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (PPD)
Οι προκριματικές εκλογές διεξήχθησαν στις 5 Ιουνίου 2016 για να προσδιοριστούν αρκετοί υποψήφιοι για τη Γερουσία, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και άλλα.
Μικρά κόμματα
Δύο δευτερεύοντα κόμματα εξήγγειλαν τους υποψηφίους τους για το αξίωμα του Κυβερνήτη. Το Κόμμα του Εργαζομένου Λαού (PPT) όρισε ξανά τον Ραφαέλ Μπερνάμπε. Το Κόμμα Ανεξαρτησίας (PIP) όρισε τη Μαρία δε Λούρδες Σαντιάγο.
Ανεξάρτητες
Ως τον Νοέμβριο του 2015, δύο ανεξάρτητοι υποψήφιοι εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους για να είναι υποψήφιοι για το αξίωμα του Κυβερνήτη:
Κυβερνήτης
Ο υποψήφιος από το Νέο Προοδευτικό Κόμμα (PNP) Ρικάρδο Ροσελό κέρδισε τον υποψήφιο από το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (PPD), Ντέιβιντ Μπέρνιερ, με 41,76% των ψήφων έναντι 38,92% για τον Μπέρνιερ. Πιο συγκεκριμένα, οι δύο ανεξάρτητοι υποψήφιοι - η Αλεχάντρα Λούχαρο και ο Μανουέλ Σίντρε - κατάφεραν να φθάσουν στην τρίτη και τέταρτη θέση με 11,12% και 5,73% αντίστοιχα. Για την 4η θέση, η υποψήφια του Κόμματος Ανεξαρτησίας του Πουέρτο Ρίκο (PIP) δεν έλαβε το απαιτούμενο 3% των ψήφων για να παραμείνει εγγεγραμμένη. Το ίδιο αποτέλεσμα συνέβη και με τον Ραφαέλ Μπερνάμπε από το Κόμμα του Εργαζομένου Λαού (PPT) για τις επόμενες εκλογές.
Γερουσία
Γερουσία, 8 Νοεμβρίου 2016 ! rowspan="2" colspan="2" style="text-align:center;" | Κόμματα ! style="text-align:center;" colspan="3" | Περιφέρεια ! style="text-align:center;" colspan="3" | Χωρίς εκλογή ! rowspan="2" style="text-align:center;" colspan="1" | Σύνολο εδρών ! rowspan="2" style="text-align:center;" colspan="1" | Σύνθεση ! style="text-align:center;" | Ψήφοι ! style="text-align:center;" | % ! style="text-align:center;" | Έδρες ! style="text-align:center;" | Ψήφοι ! style="text-align:center;" | % ! style="text-align:center;" | Έδρες
Βουλή των Αντιπροσώπων
Βουλή των Αντιπροσώπων του Πουέρτο Ρίκο, 8 Νοεμβρίου 2016 ! rowspan="2" colspan="2" style="text-align:center;" | Κόμματα ! style="text-align:center;" colspan="3" | Περιφέρεια ! style="text-align:center;" colspan="3" | Χωρίς εκλογή ! rowspan="2" style="text-align:center;" colspan="1" | Σύνολο εδρών ! rowspan="2" style="text-align:center;" colspan="1" | Σύνθεση ! style="text-align:center;" | Ψήφοι ! style="text-align:center;" | % ! style="text-align:center;" | Έδρες ! style="text-align:center;" |Ψήφοι ! style="text-align:center;" | % ! style="text-align:center;" | Έδρες
Δημαρχιακές εκλογές
Παρά το γεγονός ότι χάθηκε το μεγαλύτερο μέρος της Γερουσίας και της Βουλής, το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (PPD) κατόρθωσε να κερδίσει την πλειοψηφία στις δημοτικές εκλογές του νησιού, εξασφαλίζοντας συνολικά 45 από τους 78 δήμους. Το Νέο Προοδευτικό Κόμμα (PNP) κέρδισε συνολικά 33.
Παραπομπές
2016
Άρης Θεσσαλονίκης (χειροσφαίριση γυναικών)
Το '''τμήμα χειροσφαίρισης γυναικών του Α.Σ. Άρη''' ιδρύθηκε το 1985 και εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Στις τρεις δεκαετίες της λειτουργίας του έχει συμμετάσχει στο κορυφαίο εθνικό επίπεδο για δεκατρείς χρονιές, ενώ έχει αγωνιστεί τρεις φορές σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
1985-1990
Το γυναικείο τμήμα χειροσφαίρισης του Άρη Θεσσαλονίκης δημιουργήθηκε το φθινόπωρο του 1985 από τον προπονητή του ανδρικού τμήματος του συλλόγου Δημήτρη Σκούφα, ο οποίος ανέλαβε και τα καθήκοντα του προπονητή για τους πρώτους μήνες λειτουργίας του γυναικείου τμήματος με τον Μειμαρίδη Γιάννη.
1991-2000
Την επόμενη σεζόν η ομάδα του Άρη βρέθηκε στη μέση του βαθμολογικού πίνακα για να έρθει η μέτρια πορεία της σεζόν 1991/92 και ο Άρης κατακτώντας την δέκατη θέση να βρεθεί ξανά, στην δεύτερη Εθνική κατηγορία.
Μετά από παραμονή δύο ετών και με νέο προπονητή τον Δανιήλ Ούτσεβλη, η ομάδα του Άρη κατακτά την άνοδο στην Α1 μετά από αγώνες μπαράζ με τις τρεις τελευταίες ομάδες της πρώτης κατηγορίας (Φίλιππος Βέροιας, Άρης Νίκαιας και Αθηναϊκός). Χωρίς όμως να ενισχυθεί το υλικό των παικτριών της ομάδας λόγω οικονομικών δυσχερειών, ο Άρης ξαναβρέθηκε στη δεύτερη κατηγορία μετά από ένα μόλις χρόνο.
Η διοίκηση του συλλόγου προσέλαβε στη θέση του προπονητή τον Αθανάσιο Γιαννάκο, με τον οποίο η ομάδα δεν κατάφερε να κερδίσει την άνοδο της τη σεζόν 1995/96 και στα μέσα της επόμενης περιόδου επέστρεψε ο Δανιήλ Ούτσεβλης, με τον οποίο η ομάδα κατέκτησε τη δεύτερη θέση και την άνοδο.
2001-2010
Η κατάταξη της όμως στην ενδέκατη θέση, την οδήγησε σε εκ νέου υποβιβασμό στην Α2 όπου και παρέμεινε ως τη σεζόν 2001/02, όταν με προπονητή το Ρουμάνο Μιλέα Ντίμπι καταφέρνει να ανέβει και πάλι στη μεγάλη κατηγορία. Το 2003 κατακτά την όγδοη θέση, αλλά την επόμενη χρονιά δεν καταφέρνει να πετύχει την παραμονή αφού κατατάσσεται πρότελευταία.
Με προπονήτρια την Φλορίν Στροέσκου, ανεβαίνει κατευθείαν στην πρώτη κατηγορία για να ξεκινήσει την πιο επιτυχημένη εξαετία του τμήματος. Το 2006, με προπονητή τον Γιάννη Μπιζέτα, η ομάδα του Άρη κατατάσσεται ένατη και συμμετέχει στον προημιτελικό του κυπέλλου, όπου και ηττάται από την ομάδα της Νέας Ιωνίας με 20-34. Την επόμενη χρονιά, με τον Ούτσεβλη και πάλι στο τιμόνι, κατακτά την έκτη θέση σε ένα από τα χειρότερα πρωταθλήματα γυναικείου χάντμπολ που έχουν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα, λόγω της αποχώρησης των ομάδων του Αθηναϊκού και του Παναθλητικού.
Η σεζόν 2007/08 είναι και η πιο επιτυχημένη για την ομάδα του Άρη, αφού με 13 νίκες σε 18 αγώνες κατακτά την τρίτη θέση του πρωταθλήματος. Η πορεία αυτή υπήρξε επιστέγασμα της προσπάθειας που πραγματοποίησε ο διοίκηση του συλλόγου τα προηγούμενα χρόνια αλλά κυρίως, του νέου προπονητή Ευθύμη Πιπελίδη. Η ενίσχυση του υλικού της ομάδας με παίκτριες όπως οι διεθνείς Παπάζογλου, Πάτσιου, Γιουρούκη και Δημητρίου και σε συνδυασμό με την προσθήκη πολύ καλών ξένων αθλητριών οδήγησε τον Άρη στην έξοδο στην Ευρώπη για δεύτερη φορά μετά από 18 χρόνια. Τη σεζόν 2008/09 ο Άρης δεν κατάφερε να ξανακερδίσει την έξοδο του στα ευρωπαϊκά κύπελλα αφού ηττήθηκε στο τελευταίο παιχνίδι των πλέϊ-οφ από τον Μέγα Αλέξανδρο με 20-21.
2011-2015
Λόγω οικονομικών προβλημάτων, η διοίκηση της ομάδας θα αποδεσμεύσει όλα τα πρωτοκλασάτα ονόματα κρατώντας ένα νεανικό ρόστερ ηλικίας 18 μέχρι 21 ετών. Η μεγάλη αυτή αλλαγή, οδήγησε στην κατάκτηση της τελευταίας θέσης του βαθμολογικού πίνακα το 2011 και του υποβιβασμού της ομάδας στην Α2 μετά από έξι συνεχείς παρουσίες στην πρώτη κατηγορία.
Το 2012, η ομάδα του Άρη αγωνίστηκε στον πρώτο υποόμιλο του Βορείου ομίλου της Α2 Εθνικής κατηγορίας και κατέλαβε την τρίτη θέση, η οποία τον οδήγησε σε αγώνες μπαράζ για την παραμονή του με αντίπαλο την ομάδα της Καστοριάς. Παρά την ήττα του με 31-22 στον αγώνα της 11ης Φεβρουαρίου, κατάφερε να κάνει την ανατροπή και να νικήσει με 29-19 στον επαναληπτικό της Μίκρας, κερδίζοντας ταυτόχρονα την παραμονή του.
Την σεζόν 2012-13, ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση στον τρίτο όμιλο της Α2 εθνικής κατηγορίας με 13 νίκες σε 16 αγώνες, παίζοντας όμως με αφαίρεση πέντε βαθμών από την αρχή της χρονιάς. Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου, ο σύλλογος ανακοίνωσε την αναστολή της λειτουργίας του τμήματος για ένα χρόνο.
Το 2014-15, τα τμήματα χάντμπολ του συλλόγου λειτούργησαν και πάλι, με τον Άρη να κατακτά την δεύτερη θέση στον τέταρτο όμιλο της Α2 κατηγορίας.
Ο Άρης συνέχισε στην δεύτερη τει τάξει εθνική κατηγορία ως το καλοκαίρι του 2017, όταν και κέρδισε την επάνοδο του στην Α1, αλλά μετά από μία σεζόν και την όγδοη θέση, το τμήμα διαλύθηκε λόγω οικονομικών προβλημάτων του ερασιτέχνη Άρη. Τον Αύγουστο του 2021, ανακοινώθηκε η επανασύσταση του τμήματος και η συμμετοχή του στην Α2 εθνική κατηγορία.
Κατατάξεις
Συνολικά η ομάδα χειροσφαίρισης γυναικών του Άρη έχει αγωνιστεί 13 χρονιές στην πρώτη και 18 χρονιές στη δεύτερη τη τάξει κατηγορία. Έχει αναδειχθεί μία φορά πρωταθλητής στο τοπικό πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης και τέσσερις φορές στο πρωτάθλημα της Α2/Β' Εθνικής κατηγορίας, ενώ η υψηλότερη θέση που έχει καταλάβει στο πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής κατηγορίας είναι η τρίτη το 2007/08.
Ευρωπαϊκές έξοδοι
Στις τρεις ευρωπαϊκές του εξόδους, ο Άρης αντιμετώπισε τέσσερις ομάδες σε έξι παιχνίδια συνολικά, γνωρίζοντας ισάριθμες ήττες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χειροσφαιριση γυναικων Αρης Θεσσαλονικης
Σμήνος σεισμών
εναλλ.=|μικρογραφία|Σμήνος σεισμών κοντά στο Ρίτζκρεστ της Καλιφόρνιας (Ιούλιος 2019) Σμήνος σεισμών είναι σεισμοί οι οποίοι εκδηλώνονται σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα σε μία συγκεκριμένη περιοχή. Το σμήνος μπορεί να διαρκέσει για μέρες, εβδομάδες ή μήνες. Η διαφορά του σμήνους με τους μετασεισμούς ή τους προσεισμούς είναι ότι οι δύο τελευταίοι είναι σεισμικές ακολουθίες μετά από τον κύριο σεισμό, ενώ στο σμήνος σεισμών δεν υπάρχει κάποιος σεισμός που να είναι εμφανώς ο κύριος. Σμηνοσεισμοί συμβαίνουν κυρίως στις ηφαιστειακές περιοχές και είναι γενικά μικρού μεγέθους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεισμολογία
Πάπυρος του Φαίδωνος του Πλάτωνος
thumb|right|250px|Δείγμα γραφής του Πάπυρου του Φαίδωνα Ο Πάπυρος του Φαίδωνος του Πλάτωνος είναι ένα από τα αρχαιότατα περισωζόμενα δείγματα ελληνικής φιλολογικής γραφής. Περιλαμβάνεται σε απόσπασμα παπύρου που βρίσκεται στην αυτοκρατορική βιβλιοθήκη της Βιέννης. Ο πάπυρος μπορεί να αναβιβαστεί στο πρώτο ήμισυ του 3ου αιώνα π.Χ., διότι βρέθηκε μαζί με δημόσια έγγραφα, τα οποία χρονολογούνται στα έτη της βασιλείας του δεύτερου και του τρίτου των Πτολεμαίων. Ο πάπυρος αυτός αναμφισβήτητα ήταν σε χρήση από τον πρώτο κάτοχό του και για πολύχρονο διάστημα, ίσως και εφ όρου ζωής, μέχρι που, για κάποιο άγνωστο λόγο, παραμελήθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Παλαιογραφία Φαιδωνος του Πλατωνος
Παιρισάδης Α΄ του Βοσπόρου
Ο Παιρισάδης Α΄, επίσης γνωστός ως Βιρισάδης ή Παρυσάδης, από τη δυναστεία των Σπαρτοκιδών, ήταν βασιλιάς τού βασιλείου του Βοσπόρου από το 342 έως το 310/9 π.Χ.
Ο πατέρας του ήταν ο Λεύκων Α΄, ένας βασιλιάς τού Βοσπόρου που ήταν υπεύθυνος για την ίδρυση και επέκταση τού βασιλείου από μία απλή ηγεμονία, που επικεντρωνόταν γύρω από την πόλη Παντικάπαιον, σε ένα μεγάλο ελληνιστικό βασίλειο στον Κιμμέριο Βόσπορο.
Η βασιλεία του
Ο Παιρισάδης γεννήθηκε από τον Λεύκωνα και μία μητέρα, που ονομαζόταν ίσως Θεοδοσία, αν και αυτό είναι ακόμη άγνωστο, καθώς δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ήταν μητέρα του. Ήταν αντιβασιλιάς μαζί με τον Σπάρτοκο Β΄, πριν ανεβεί στον θρόνο, καθώς κυβερνούσε ως κυβερνήτης τα μικρότερα μέρη του βασιλείου, όπως η Θεοδοσία, λόγω του ότι δεν ήταν ο μεγαλύτερος. Ο Παιρισάδης έγινε ο μοναδικός ηγεμόνας τού βασιλείου τού Βοσπόρου, όταν ο μεγαλύτερος αδελφός του Σπάρτοκος απεβίωσε το 342 π.Χ. μετά από πέντε χρόνια διακυβέρνησης, από το 347 έως το 342 π.Χ.
Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του, ο Παιρισάδης πιθανότατα νυμφεύτηκε την εξαδέλφη του Koμοσαρύη, κόρη τού θείου του Γοργίππου και απέκτησαν τέσσερις γιους: τον Σάτυρο Β΄, που πιθανότατα πήρε το όνομά του από τον παππού του Σάτυρο Α΄, τον Εύμηλο, τον Γόργιππο Β΄, που ίσως πήρε το όνομά του από τον πατέρα τής Koμοσαρύης και θείο τού Παιρισάδη, και τον Πρύτανη. Είχε επίσης κόρη την Ακίδα. Μέσω αυτού τού γάμου, έγινε βασιλιάς των Σινδών. Ο Παιρισάδης μπορεί να είχε το επίθετο «Επιφανής», που σημαίνει «θεός φανερωμένος», ή ίσως το επίθετο «Θεός», επειδή ο λαός του τον υμνούσε συχνά ως θεό και τον τιμούσε ως θεό.
Στη μάχη, ο Παιρισάδης είχε τρεις ενδυμασίες για διαφορετικές περιπτώσεις. Φορούσε μία στολή όταν επιθεωρούσε τα στρατεύματά του, μία άλλη όταν ήταν στη μάχη και, τέλος, φορούσε μία όταν αναγκαζόταν να φύγει από τη μάχη. Το έκανε αυτό, ώστε όταν εξέταζε τα στρατεύματά του, να γινόταν έτσι γνωστός σε όλους. Μετά όταν ήταν σε μάχη, ο εχθρός δεν θα τον γνώριζε, και όταν αναγκαζόταν να φύγει, κανείς δεν θα ήξερε ότι ήταν αυτός.
Ήταν επίσης ενεργός στρατιωτικός ηγέτης, πιθανώς κατέκτησε την πόλη Τάναϊ και υπέταξε πολλές φυλές γύρω από τη Μαιώτιδα Λίμνη και επέκτεινε το βασίλειο περισσότερο από ό,τι ο πατέρας του στους Επεκτατικούς Πολέμους του Βοσπόρου, καθώς και να διεξήγαγε πόλεμο εναντίον των Σκυθών κάποια στιγμή, κατά τη διάρκεια τής βασιλείας του.
Το τέλος
Ο Παιρισάδης Α΄ απεβίωσε το 310/09 π.Χ., έχοντας κυβερνήσει περίπου 38 χρόνια ως βασιλιάς τού Βοσπόρου. Μετά το τέλος του, ο Σάτυρος Β΄, ο Πρύτανης και ο Εύμηλος συμμετείχαν στον Εμφύλιο Πόλεμο του Βοσπόρου, επειδή ο Εύμηλος είχε αξίωση για τον θρόνο και ήταν σύμμαχος με τον Αριφάρνη, ενώ ο Σάτυρος Β΄ δεν τον υποστήριζε και έτσι διεξήγαγε πόλεμο εναντίον τού αδελφού του. Ο νικητής Εύμηλος, επέκτεινε πολύ το βασίλειο κατά τη σύντομη, πενταετή βασιλεία του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Σπαρτοκιδών
Αλεξάνταρ Χέμον
Ο Αλεξάνταρ Χέμον (Aleksandar Hemon) (Александар Xeмoн; γεννημένος στις 9 Σεπτεμβρίου 1964) είναι Βόσνιος - Αμερικανός συγγραφέας, δοκιμιογράφος, κριτικός, τηλεοπτικός συγγραφέας και σεναριογράφος. Είναι περισσότερο γνωστός για τα μυθιστορήματα Nowhere Man (2002) και The Lazarus Project (2008) και το γράψιμό του για την ταινία ως συν-σεναριογράφος του The Matrix Resurrections (2021).
Δημοσιεύει συχνά στο The New Yorker και έχει επίσης γράψει για το Esquire, το Paris Review, τη σελίδα Op-Ed των New York Times και το περιοδικό του Σεράγεβο BH Dani.
Νεανικά χρόνια
Ο Αλεξάνταρ Χέμον γεννήθηκε στο Σεράγεβο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, τότε Γιουγκοσλαβία, από πατέρα εν μέρει ουκρανικής καταγωγής και Σερβοβόσνια μητέρα. Ο προπάππους του, Τέοντορ Χέμον, ήρθε στη Βοσνία από τη Δυτική Ουκρανία πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν και οι δύο χώρες ήταν μέρος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Ο Χέμον αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο και ήταν συγγραφέας στην πρώην Γιουγκοσλαβία μέχρι τα 26 του.
Από το 1992 ζει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου βρέθηκε ως τουρίστας και έμεινε αποκλεισμένος με το ξέσπασμα του πολέμου στη Βοσνία. Στις ΗΠΑ εργάστηκε ως ψηφοθήρας της Greenpeace, εργάτης στη γραμμή συναρμολόγησης σάντουιτς, αγγελιοφόρος με ποδήλατα, μεταπτυχιακός φοιτητής αγγλικής φιλολογίας, υπάλληλος σε βιβλιοπωλείο και δάσκαλος ESL. Απέκτησε το μεταπτυχιακό του από το Πανεπιστήμιο Νόρθγουέστερν το 1996.
Είναι ο νικητής της επιχορήγησης του Ιδρύματος MacArthur.
Δημοσίευσε την πρώτη του ιστορία στα αγγλικά, "The Life and Work of Alphonse Kauders" στο Triquarterly το 1995, ακολουθούμενο από το "The Sorge Spy Ring", επίσης στο Triquarterly το 1996, "A Coin" στο Chicago Review το 1997, "Islands" στο Ploughshares το 1998, και τελικά στο "Blind Jozef Pronek" στο The New Yorker το 1999. Το έργο του εμφανίστηκε επίσης τελικά στα Esquire, The Paris Review, Best American Short Stories και αλλού. Ο Ξέμον έχει επίσης μια στήλη δύο φορές την εβδομάδα, γραμμένη και δημοσιευμένη στα βοσνιακά, με την ονομασία "Hemonwood" στο περιοδικό με έδρα το Σεράγεβο, BH Dani ( BH Days ).
Ο Χέμον είναι επί του παρόντος καθηγητής δημιουργικής γραφής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, όπου ζει με τη δεύτερη σύζυγό του, Teri Boyd, και τις κόρες τους Έλλα και Εσθήρ. Το δεύτερο παιδί του ζευγαριού, η 1χρονη κόρη Ίζαμπελ, πέθανε από επιπλοκές που σχετίζονται με όγκο στον εγκέφαλο τον Νοέμβριο του 2010. Ο Ξέμον δημοσίευσε ένα δοκίμιο, "The Aquarium", σχετικά με το θάνατο της Ίζαμπελ στο τεύχος 13/20 Ιουνίου 2011 του The New Yorker.
Ο Χέμον μεγάλωσε κοντά στο στάδιο Γκρμπαβίτσα και είναι υποστηρικτής του Željo, όπως αποκαλείται χαϊδευτικά ο ποδοσφαιρικός σύλλογος FK Željezničar με έδρα το Σεράγεβο, με μέλη.
Έργα
Το 2000 ο Χέμον δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο, The Question of Bruno (Η Ερώτηση του Μπρούνο), το οποίο περιελάμβανε διηγήματα και μια νουβέλα.
Το δεύτερο βιβλίο του, Nowhere Man (Πουθενά Άνθρωπος), ακολούθησε το 2002. Αναφέρεται ποικιλοτρόπως ως μυθιστόρημα και ως συλλογή συνδεδεμένων ιστοριών, το Nowhere Man αφορά τον Γιόζεφ Πρόνεκ, έναν χαρακτήρα, που εμφανίστηκε νωρίτερα σε μια από τις ιστορίες στο The Question of Bruno. Ήταν φιναλίστ για το National Book Critics Circle Award το 2002.
Τον Ιούνιο του 2006 κυκλοφόρησε το "Exchange of Pleasant Words"(Ανταλλαγή Ευχάριστων Λέξεων) και το "A Coin"(Ένα νόμισμα) από την Picador.
Την 1η Μαΐου 2008, ο Χέμον κυκλοφόρησε το The Lazarus Project (Το Εγχείρημα Λάζαρος), εμπνευσμένο από την ιστορία του Λάζαρου Άβερμπουκ, το οποίο περιείχε φωτογραφίες του παιδικού φίλου του Ξέμον, φωτογράφου Βέλιμπορ Μπόζοβιτς. Το μυθιστόρημα ήταν φιναλίστ για το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου του 2008, το Βραβείο Εθνικών Κριτικών Κύκλου Βιβλίου του 2008 και ονομάστηκε "Σημαντικό Βιβλίο των New York Times" και Νο. 1 βιβλίο της χρονιάς του περιοδικού της Νέας Υόρκης.
Τον Μάιο του 2009, ο Χέμον κυκλοφόρησε μια συλλογή ιστοριών, Love and Obstacles (Έρωτας και Έμπόδια), οι οποίες γράφτηκαν σε μεγάλο βαθμό ταυτόχρονα με το έργο του Lazarus.
Το 2011, ο Χέμον τιμήθηκε με το βραβείο PEN/WG Sebald, που επιλέχθηκε από τους κριτές Τζιλ Σάιμεντ, Σαλβατόρε Σκιμπόνα και Γκάρι Στάινγκαρτ.
Το πρώτο μη λογοτεχνικό βιβλίο του Χέμον, The Book of My Lives (Το Βιβλίο των Ζωών Μου), κυκλοφόρησε το 2013.
Δημοσίευσε το δεύτερο έργο του μη μυθοπλασίας, My Parents: An Introduction (Οι Γονείς Μου: Μία Εισαγωγή), το 2019.
Τηλεόραση και κινηματογράφος
Ενώ βρισκόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Χέμον άρχισε να εργάζεται ως σεναριογράφος και συνεργάστηκε με τη Λάνα Γουατσόφσκι ( οι Αδελφές Γουατσόφσκι) και τον Ντέιβιντ Μίτσελ ως συν-σεναριογράφος στο φινάλε της τηλεοπτικής εκπομπής Sense8 και της ταινίας The Matrix Resurrections.
Κριτικές
Ως καταξιωμένος συγγραφέας μυθοπλασίας που έμαθε αγγλικά ως ενήλικας, ο Χέμον έχει κάποιες ομοιότητες με τον Τζόζεφ Κόνραντ, τις οποίες αναγνωρίζει μέσω υπαινιγμών στο The Question of Bruno, αν και συγκρίνεται συχνότερα με τον Βλάντιμιρ Ναμπόκοφ. Όλες οι ιστορίες του πραγματεύονται κατά κάποιο τρόπο τους Γιουγκοσλαβικούς Πολέμους, τη Βοσνία ή το Σικάγο, αλλά ποικίλλουν σημαντικά ως προς το είδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ουκρανικής καταγωγής Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Βόσνιοι συγγραφείς
Βιομάζα από υπολείμματα καφέ στην Ελλάδα
Ένα συστατικό που σχετικά πρόσφατα ανακαλύφθηκε ότι, μπορεί να δημιουργήσει Βιομάζα και σε κάποιες περιπτώσεις εφαρμόζεται στην Ελλάδα, είναι τα υπολείμματα του καφέ. Το γνωστό ρόφημα, αφήνει τα υπολείμματα, είτε αυτό πρόκειται για καφέ espresso, γαλλικό είτε ακόμα και για ελληνικό.
Ο καφές, αποτελεί μεγάλο διαπραγματευτικό αγαθό ανά την υφήλιο, με ύψιστη σημασία στην παγκόσμια οικονομία, καθώς σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Καφέ, η  παγκόσμια κατανάλωση υπολογίστηκε για το 2020 σε 10,07 εκατομμύρια τόνους καφέ, με την αντίστοιχη παραγωγή να είναι στα 10,16 εκατομμύρια. Τα υπολείμματα του καφέ υπάγονται στην κατηγορία της υπολειμματικής βιομάζας τροφίμων και ποτών που είναι μερίδιο στις ΑΠΕ.
Τα υπολείμματα αυτά, μετά από ξήρανση, μπορούν να επεξεργαστούν και γίνουν pellet, τα οποία χρησιμοποιούνται για την παραγωγή θερμικής ενέργειας. Ακόμα, περαιτέρω έρευνες και πειράματα έχουν δείξει ότι με κατάλληλη χημική επεξεργασία, μπορεί να δημιουργηθεί και Βιοντίζελ.
Τι γίνεται στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, η Ενεργειακή Κοινότητα Καρδίτσας, σε μικρή μονάδα παραγωγής ενέργειας που κατέχει, με την κατάλληλη επεξεργασία, δημιουργεί pellet από τα υπολείμματα του καφέ, μεταξύ άλλων, τα οποία θα κατέληγαν στη χωματερή.
Ακόμα, η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία ΑΜΚΕ- ΙnCommOn (Innovative Communities Onwards) με το project Κάφσιμο, συλλέγει τα υπολείμματα του καφέ από τα καταστήματα εστίασης – καφετέριες, της Θεσσαλονίκης και του Κιλκίς, με σκοπό την αξιοποίησή τους σε μονάδες παραγωγής Βιοκαύσιμου με τη μορφή pellet.
Με τον παραπάνω τρόπο, κλείνει ο κύκλος του καφέ, εφαρμόζοντας μία πλήρης κυκλική οικονομία, όπου ξεκινώντας από την καλλιέργεια δέντρων που μας δίνουν τους κόκκους καφέ, το γνωστό ρόφημα και τέλος με την ενεργειακή αξιοποίηση των παραπροϊόντων της διαδικασίας παρασκευής καφέ, δίνεται αξία σε ένα απόβλητο που δεν παρουσιάζει καμία άλλη σημαντική χρήση ανταγωνιστική χρήση και θα κατέληγε στη χωματερή προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.
Ουίλτ Τσάμπερλεϊν
Ο Ουίλτον Νόρμαν «Ουίλτ» Τσάμπερλεϊν (αγγλικά: Wilton Norman "Wilt" Chamberlain, 21 Αυγούστου 1936 – 12 Οκτωβρίου 1999) ήταν Αμερικανός καλαθοσφαιριστής αγωνιζόμενος στη θέση του σέντερ. Θεωρούμενος ως ο κορυφαίος παίκτης της εποχής του, αναγνωρίστηκε το Σεπτέμβριο του 2021 από το NBA ως ένας από τους τέσσερις καλύτερους της ιστορίας του. Τα πολλαπλά ατομικά του επιτεύγματα θεμελιώνουν την αξιολόγησή του ως του δυνητικά μεγαλύτερου όλων των εποχών.
Ήδη από την κολεγιακή του καριέρα εντυπωσίασε με την αγωνιστική του παρουσία πετυχαίνοντας ρεκόρ, ορισμένα από τα οποία παραμένουν μέχρι σήμερα, ενώ ήταν ο πρώτος που έγινε επαγγελματίας στο NBA έχοντας εγκαταλείψει το κολέγιό του. Ήταν από τους πιο ψηλούς και δυνατούς παίκτες του επαγγελματικού πρωταθλήματος των Ηνωμένων Πολιτειών τα χρόνια που αγωνιζόταν και εκμεταλλευόμενος τα σωματικά του πλεονεκτήματα (με άνοιγμα χεριών στα 2,34 μέτρα ), την κορυφαία αλτικότητά του σε συνδυασμό με το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του που εκδηλώθηκε με την υψηλή τεχνική του κατάρτιση στις επιθετικές ενέργειες, έχει καταφέρει να συνδέσει το όνομά του με αυτό του ασταμάτητου σκόρερ και ριμπάουντερ, κυριαρχώντας απόλυτα σε άμυνα και επίθεση. Αρκετά συχνά σκόραρε 50, 60 ακόμα και 70 πόντους και επίσης πολύ συχνά μάζευε 30 ή και 40 ριμπάουντ στο ίδιο παιχνίδι, αριθμούς αδιανόητους για τα σημερινά δεδομένα του αθλήματος. Είναι ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία του NBA που έχει κατά μέσο όρο τουλάχιστον 30 πόντους και 20 ριμπάουντ ανά παιχνίδι σε μία σεζόν, το οποίο πέτυχε επτά φορές. Είναι επίσης ο μόνος παίκτης με μέσο όρο τουλάχιστον 30 πόντους και 20 ριμπάουντ ανά παιχνίδι καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του στο ΝΒΑ. Κέρδισε τον τίτλο του πολυτιμότερου παίκτη του πρωταθλήματος (MVP) τέσσερις φορές, ήταν πρώτος σκόρερ επτά συνεχόμενες σεζόν, ενώ κατέκτησε δύο συλλογικούς τίτλους, τον πρώτο το 1967 με τους Φιλαδέλφεια 76ερς και τον δεύτερο το 1972 με τους Λος Άντζελες Λέικερς.
Εξακολουθεί να διαθέτει τις τέσσερις καλύτερες επιδόσεις σε μέσους όρους πόντων και ριμπάουντ από έναν παίκτη σε μία σεζόν στην ιστορία του του κορυφαίου αμερικανικού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης (NBA), ενώ επίσης έχει και το ρεκόρ των περισσότερων πόντων που σημειώθηκαν από έναν παίκτη σε ένα μόνο παιχνίδι που φτάνουν τους 100, σε αγώνα απέναντι στους Νιου Γιορκ Νικς το 1962. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατέρριψε συνολικά 128 ρεκόρ στο NBA (σύμφωνα με τα τότε δεδομένα), τα περισσότερα από τα οποία παραμένουν ακόμα, διατηρώντας τον ως τον κορυφαίο κάτοχο ρεκόρ στην ιστορία του αθλήματος. Προσωνύμια που του δόθηκαν ήταν τα Wilt the Stilt («Ουίλτ ο ξυλοπόδαρος» ) και The Big Dipper. Το πρώτο προσωνύμιο του δόθηκε από τα κολεγιακά του χρόνια καθώς τότε με βάρος 110 κιλά τα μακριά του πόδια έδιναν αντίστοιχη χαρακτηριστική παρουσία. Δεν ήταν της αρεσκείας του καθώς σήμαινε ότι δεν είχε τίποτα να παρουσιάσει παρά μόνο το ύψος του. Το δεύτερο ψευδώνυμο («Η Μεγάλη Άρκτος») του το έδωσαν φίλοι του επειδή έπρεπε να χτυπήσει το κεφάλι του όταν περνούσε από μία πόρτα. Λόγω του μεγέθους του (από τους ψηλότερους της δεκαετίας του 1960 και με σωματικό βάρος στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής καριέρας του περίπου 125 κιλά) τον αποκαλούσαν επίσης «Ο Γολιάθ».
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνια στις 21 Αυγούστου 1936 με ύψος 55 εκατοστά και βάρος 3,9 κιλά, σε οικογένεια με άλλα εννιά παιδιά. Οι γονείς του είχαν φυσιολογικό ύψος και κανένα από τα αδέρφια του δεν ξεπέρασε το 1,75 μέτρα σε ύψος. Ο πατέρας του ήταν θυρωρός σε εκδοτικό οίκο, ενώ η μητέρα του δεν δούλευε μεγαλώνοντας τα παιδιά. Η ζωή του Ουίλτ κινδύνεψε από πνευμονία σε μικρή ηλικία με αποτέλεσμα να χάσει ένα χρόνο από το σχολείο. Στα εφηβικά του χρόνια δεν συμπαθούσε το μπάσκετ. Αντ' αυτού, ήταν ελπιδοφόρος στα αγωνίσματα στίβου: πηδούσε 2 μέτρα στο ύψος, ενώ διακρίνονταν στο μήκος, στο τριπλούν, στα 100 και τα 400 μέτρα. Αλλά σύμφωνα με τον ίδιο, «το μπάσκετ ήταν βασιλιάς στη Φιλαδέλφεια», οπότε τελικά στράφηκε στο άθλημα.