cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καπλάνι Μεσσηνίας
Κτίρια – εκδηλώσεις – αξιοθέατα
μικρογραφία|Ο ενοριακός Ιερός Ναός του Προφήτη Ηλία του Καπλανίου. Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια υπάρχει το παλαιό Δημοτικό Σχολείο, το οποίο λειτούργησε για πρώτη φορά το 1898 και οι εκκλησίες του χωριού, Η Εκκλησία  του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος κτίστηκε το 1907, Η Εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και ο ενοριακός Ιερός Ναός του Προφήτου Ηλία, οι οποίοι υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Διάφορες εκδηλώσεις και πολιτιστικά δρώμενα διοργανώνει ο Σύλλογος Απανταχού Καπλαναίων «Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΗΛΙΑΣ»  και ο Μορφωτικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Καπλαναίων Μεσσηνίας. Στις 19 και 20 Ιουλίου πραγματοποιείται πανηγύρι προς τιμήν του Προφήτη Ηλία, με μουσική, φαγητό και ποτό, ενώ τον Αύγουστο διοργανώνεται στην πλατεία του χωριού, κάτω από τον αιωνόβιο πλάτανό της, ετήσιο αντάμωμα-πανηγύρι. Σημαντικά αξιοθέατα της περιοχής είναι το Παλιόκαστρο, αλλά και οι μυκηναϊκοί θολωτοί τάφοι στη θέση Βίγλα.
Θολωτοί μυκηναϊκοί τάφοι στο Καπλάνι (θέση Βίγλα)
Μεταξύ των χωριών Καπλάνι και Ζιζάνι στη θέση Βίγλα υπάρχουν δυο θολωτοί μυκηναϊκοί τάφοι. Ο πρώτος τάφος, διαμέτρου 5 μέτρων, με σωζόμενο ύψος 2.50 μέτρων περίπου, είναι κτισμένος με πλακοειδείς ντόπιες πέτρες και έχει διάδρομο μήκους 6 μέτρων. Ο τάφος αυτός είχε σοβαρά αναμοχλευθεί από αρχαιοκάπηλους, κατά την αρχαιότητα, που είχαν φθάσει στο δάπεδο σχεδόν του μισού τάφου, συσσωρεύοντας πέτρες, όστρακα και οστά στο άλλο μισό. Παρά το γεγονός ότι είχε συληθεί, βρέθηκαν δύο νεκροί σε λάκκο. Προς τα νοτιοανατολικά του βρίσκεται ο δεύτερος τάφος, του οποίου διακρινόταν το ανώφλι της εισόδου σε μικρή απόσταση βορειότερα και ο οποίος είχε διαφύγει της προσοχής των λαθρανασκαφέων. Η ανασκαφή του τάφου αυτού διήρκεσε δύο μήνες υπό δύσκολες συνθήκες, αλλά τα αρχαιολογικά ευρήματα ήταν πενιχρά και η κεραμική αποσπασματική, γεγονός που καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την ακριβή χρονολόγησή του, που πάντως σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις τοποθετείται στην YE ΙΙΑ εποχή. Ανευρέθηκαν λίγα ψήγματα χρυσού, τέσσερις οκτώσχημοι χρυσοί ρόδακες, σφαιρική διάτρητη χάνδρα από γυαλί και χάνδρα από φαγεντιανή. Τάφοι, όπως οι θολωτοί τάφοι στο Καπλάνι, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην επικράτεια του βασιλείου του Νέστορα στη Μεσσηνία, που θεωρείται «η πατρίδα του θολωτού τάφου», πριν εξαπλωθούν στην υπόλοιπη Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος Κατηγορία:Δήμος Κορώνης Κατηγορία:Δημοτική Ενότητα Κορώνης Κατηγορία:Υάμεια
Εθνόσημο του Μοντσερράτ
thumb|200px|Το εθνόσημο του Μοντσερράτ. Το εθνόσημο του Μοντσερράτ καθιερώθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1999. Υπάρχει στη σημαία του Μοντσερράτ όπως επίσης και στη σημαία του Κυβερνήτη του νησιού.
Το εθνόσημο αποτελείται από έναν θυρεό στον οποίο απεικονίζεται μια γυναίκα που αντιπροσωπεύει την Ερίν, θηλυκή προσωποποίηση της Ιρλανδίας, με βάση τη μυθολογία. Η Ερίν είναι ντυμένη στα πράσινα και κρατά χρυσή άρπα, σύμβολο που χρησιμοποιείται και στο εθνόσημο της Ιρλανδίας, ενώ ο σταυρός συμβολίζει τη χριστιανοσύνη.
Το εθνόσημο αποδίδει φόρο τιμής στην ιρλανδική προέλευση των περισσότερων κατοίκων του Μοντσερράτ, που ήρθαν για πρώτη φορά εξόριστοι στο Μοντσερράτ το 17ο αιώνα, με διαταγή του Όλιβερ Κρόμγουελ.
Παραπομπές
Μοντσερρατ Κατηγορία:Μοντσερράτ
Παλούκι Ηλείας
Το Παλούκι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 3 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Παλούκι βρίσκεται στα δυτικά παράλια της Πελοποννήσου στον Χελωνίτη κόλπο. Απέχει 17 χλμ. ΒΔ. του Πύργου. και 8 χλμ. ΝΔ. της Αμαλιάδας, της οποίας είναι παραθεριστικό θέρετρο. Υπάρχει μικρό λιμανάκι που είναι αλιευτικό καταφύγιο, εφοδιασμένο με δίκτυα παροχής νερού και καυσίμων για την εξυπηρέτηση των ψαράδων της περιοχής και τα σκάφη αναψυχής. Σε παράπλευρο χώρο στεγάζεται και ο Λιμενικός Σταθμός και στα νότια του καταλήγει ο χείμαρρος Λατίφη. Στην περιοχή υπάρχει οργανωμένο κάμπινγκ, ενοικιαζόμενα δωμάτια καθώς και ποδηλατοδρόμοι που το συνδέουν με την γειτονική Κουρούτα.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1981 να απογράφεται στον τότε δήμο Αμαλιάδος. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Αμαλιάδος που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Αμαλιάδος και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 143 κατοίκους.
Ύδρα
μικρογραφία|Είσοδος στο λιμάνι της Ύδρας μικρογραφία|Άποψη του λιμανιού Η Ύδρα είναι νησί του Αργοσαρωνικού. Πρωτεύουσα της είναι η Ύδρα που είναι και ο μοναδικός οργανωμένος οικισμός του νησιού. Η Ύδρα είχε 1.948 μόνιμους κατοίκους στην απογραφή του 2011. Το ανάγλυφο του νησιού, η έλλειψη υδάτινων πόρων και η μικρή έκταση συντέλεσαν ώστε οι Υδραίοι να ασχοληθούν από νωρίς με την ναυτιλία και το εμπόριο και να πλουτίσουν. Στα χρόνια πριν την επανάσταση του 1821 η Ύδρα έγινε από τα πλουσιότερα και πολυπληθέστερα ναυτικά κέντρα του Ελλαδικού χώρου ενώ εξαιτίας του μεγάλου της στόλου έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση. Η Ύδρα ωστόσο παρήκμασε με την εμφάνιση των ατμόπλοιων και την άνοδο του Πειραιά και της Ερμούπολης με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της να μεταναστεύσει. Σήμερα η οικονομία της στηρίζεται κατά βάση στον τουρισμό, και λιγότερο στην αλιεία ενώ το νησί ανήκει στον ομώνυμο δήμο Ύδρας.
Γενικά
Η Ύδρα είναι ιδιαίτερα δημοφιλής προορισμός για ξένους τουρίστες αλλά και Αθηναίους, δεδομένης της σχετικά μικρής της απόστασης από την πρωτεύουσα. Οφείλει το όνομά της στα άφθονα νερά, που ανάβλυζαν από τις πλούσιες πηγές που είχε κατά την αρχαιότητα. Έχει σημαντική ναυτική ιστορία και παράδοση. Αναπαλαιωμένα αρχοντικά, το παλιό γραφικό λιμάνι με τις πολεμίστρες και τα κανόνια, τα μουσεία, τα μοναστήρια, η ναυτική σχολή, συνθέτουν την εικόνα του νησιού, η οποία μας μαρτυρεί την σημαντική ιστορική σημασία της. Κατά τον αγώνα της επανάστασης του 1821 η Ύδρα μαζί με τις Σπέτσες και τα Ψαρά έπαιξαν σημαντικό ρόλο, λόγω της μεγάλης ναυτικής δύναμης που διέθεταν. Στην Επανάσταση του 1821 η Ύδρα διέθετε 186 πλοία.
Μεγάλοι πλοιοκτήτες, ναυμάχοι του 1821 και πολιτικοί κατάγονται από το νησί. Ανάμεσά τους οι Ανδρέας Μιαούλης, Κουντουριώτης, Κριεζής, Τσαμαδός, Σαχίνης, Τομπάζης, Σαχτούρης κ.α. Αυτή η ναυτική παράδοση συνεχίζεται μέχρι σήμερα απο τους πλοιάρχους και ναυτικούς της, έναν μικρό τοπικό αλιευτικό και επιβατηγό στόλο και την Ακαδημία Εμπορικού ναυτικού, που άρχισε να λειτουργεί αμέσως μετά την επανάσταση του 1821 και είναι η αρχαιότερη εν λειτουργία σχολή εμποροπλοιάρχων της ανατολικής Μεσογείου· στις μέρες μας στεγάζεται στο αρχοντικό του Λάζαρου Τσαμαδού και της Μαρίας Δ. Σαχίνη και βοηθητικά κτίρια δωρεάς Αθ. Κουλούρα.
Η πόλη της Ύδρας, που είναι και η μοναδική πόλη του νησιού, έχει ανακηρυχθεί διατηρητέα και απαγορεύονται τα τροχοφόρα. Είναι απλωμένη σε δύο βραχώδεις λόφους και σφύζει από παραδοσιακά σπίτια με κεραμιδένιες σκεπές, έντονες μπλε πόρτες και παράθυρα. Η Ύδρα εδώ και δεκαετίες, είναι ένας από τους αγαπημένους προορισμούς Ελλήνων και ξένων επισκεπτών. Στο νησί υπάρχουν 300 εκκλησίες και πέντε μοναστήρια.
Η Ύδρα, περισσότερο από όλα τα Ελληνικά νησιά, ενέπνευσε τις Καλές Τέχνες. Διάσημοι Έλληνες και ξένοι ζωγράφοι απεικόνισαν στα έργα τους τα τοπία της. Μεγάλοι καλλιτέχνες, όπως ο Πάμπλο Πικάσο και ο Μαρκ Σαγκάλ, την επισκέφτηκαν και αποτύπωσαν σε σχέδια τα αυστηρά της σχήματα. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ύδρα υπάρχει παράρτημα της Σχολής Καλών Τεχνών από το 1936, το οποίο στεγάζεται στο τετραώροφο αρχοντικό του Εμμανουήλ Τομπάζη και της Ξανθής Δ. Σαχίνη στα δεξιό τμήμα του λιμανιού.
Η Ύδρα συνδέεται ακτοπλοϊκώς, όλο το έτος, με τα υπόλοιπα νησιά του Αργοσαρωνικού, καθώς και με τα Μέθανα, την Ερμιόνη, το Πόρτο Χέλι, το Ναύπλιο, τον Τυρό. Δεν διαθέτει αεροδρόμιο και ίσως ποτέ να μην αποκτήσει εξαιτίας του ορεινού εδάφους της. Το νησί δεν διαθέτει ούτε ελικοδρόμιο, όμως υπάρχει κοντά στην πόλη της Ύδρας μία επίπεδη περιοχή την οποία τα ελικόπτερα χρησιμοποιούν σαν χώρο απογείωσης και προσγείωσης.
Ιστορία
thumb|right|Η σημαία της Ύδρας κατά την Ελληνική Επανάσταση 1821
Η Ύδρα σύμφωνα με νεότερες αρχαιολογικές έρευνες, έχει κατοικηθεί από τη Νεολιθική εποχή. Δρύοπες, Μυκηναίοι, Κάρες, Σάμιοι, Αθηναίοι πρόσφυγες της εποχής των περσικών πολέμων, εποίκησαν και κατοίκησαν την Ύδρα. Η ακμή του νησιού συνέπεσε με την Πρωτοελλαδική και την Μυκηναϊκή εποχή. Το νησί ήταν εμπορικό-ναυτικό κέντρο, ανάμεσα στην Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου. Η περιοχή της Επισκοπής, του Αγίου Γεωργίου-Αγίου Νικολάου Μπίστη, το Μπαλί, η ακρόπολη του Βλυχού και η περιοχή της Ζωοδόχου Πηγής της Ζούρβας, ήταν σημαντικοί οικισμοί εκείνης της εποχής, ενώ την Κλασσική εποχή η Ύδρα ήταν στη δικαιοδοσία της Ερμιόνης. Από αυτούς, την αγόρασαν Σάμιοι πολιτικοί εξόριστοι που οχύρωσαν την ακρόπολη του Βλυχού. Οι Σάμιοι, αφού ήρθαν σε σύγκρουση και μετά από ήττα με τους Αιγινήτες, πούλησαν την Ύδρα στους Τροιζήνιους. Την Κλασική εποχή η Ύδρα παρουσιάζει έναν συγγραφέα κωμωδιών, τον Ευάγη τον Υδρεάτη. Την ρωμαίικη και κατόπιν την βυζαντινή περίοδο το νησί κατοικείται ανελλιπώς.
Γύρω στο 1460 αρχίζει η σημαντική ανάπτυξη της Ύδρας με την εγκατάσταση Αρβανιτών φυγάδων που εγκατέλειψαν την Πελοπόννησο εξαιτίας της κατάκτησής της από τα οθωμανικά στρατεύματα του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή. Τότε είναι που ξεκινά να χτίζεται και η σημερινή πόλη της Ύδρας και συγκεκριμένα γύρω από τον λόφο του Κιάφα για λόγους ασφαλείας από πειρατικές επιδρομές.
Τους επόμενους αιώνες παρατηρήθηκαν νέες εγκαταστάσεις πολυάριθμων οικογενειών στο νησί. Μεταξύ αυτών οι οικογένειες Λαζάρου (μετέπειτα Κοκκίνη) και Ζέρβα (μετέπειτα Κουντουριώτη) από την Ήπειρο, οι Μπαρού ή Ραφαλιά, Νέγκα και Γκούμα από την Κύθνο, Κριεζή και Βώκου (μετέπειτα Μιαούλη) από την Εύβοια, Γιακουμάκη (κατόπιν Τομπάζη) και Χονδροδημήτρη ή Παπαμανώλη από τη Μικρά Ασία, Λιγνού από την Κρήτη κλπ. Ως συνέπεια του Ζ΄ Βενετοτουρκικού Πολέμου εγκαταστάθηκαν στην Ύδρα νέοι κάτοικοι προερχόμενοι από την Πελοπόννησο, η οποία πέρασε εκ νέου στα χέρια των Οθωμανών.
Διοικητικά, κοινοτικοί άρχοντες της Ύδρας ήταν αρχικά οι εκάστοτε δύο ιερείς του νησιού. Κατά το 1667 εγκαινιάστηκε η συμμετοχή τριών ακόμη μελών (ένας με καθήκοντα γραμματέα και δύο ως επίτροποι). Με την πάροδο των ετών οι επίτροποι αντικαταστάθηκαν από ισάριθμους δημογέροντες, ενώ μετά το 1770 η εξουσία πέρασε σχεδόν ολοκληρωτικά στους ισχυρούς πλοιοκτήτες. left|thumb|231x231px|Ανδρική φορεσιά της Ύδρας με τη χαρακτηριστική "βράκα". Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο]]
Αλέξης Αλεξίου
Ο Αλέξης Αλεξίου (Θεσσαλονίκη, 8 Σεπτεμβρίου 1963) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.
Σε συλλογικό επίπεδο
Αγωνιζόταν στην άμυνα και ξεκίνησε την καριέρα του από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς. Το 1986 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό με τον οποίο κατέκτησε 1 πρωτάθλημα το 1987 και 1 κύπελλο το 1990. Το καλοκαίρι του 1990 αποκτήθηκε από τον ΠΑΟΚ με τον οποίο αγωνίστηκε επί 7 συνεχή χρόνια.
Ύδρα
Η Ύδρα στην Επανάσταση του 1821
Η Επανάσταση βρίσκει την Ύδρα κάτοχο αμύθητου πλούτου από χρυσά νομίσματα της εποχής, αποτέλεσμα κυρίως της επιτυχημένης εμπλοκής της στο εμπόριο σίτου κατά τους Ναπολεόντειους πολέμους. Το εμπόριο μετά το 1810 είχε κάμψη αλλά ο στόλος της αριθμούσε 186 μικρά και μεγάλα πλοία συνολικής χωρητικότητας 27.736 τόνων δηλαδή ήταν διπλάσιος από αυτόν των Σπετσών που διέθεταν ως δύναμη 64 πλοία συνολικά 15.907 τόνων. Τα Ψαρά διέθεταν 35 - 40 πλοία και η Κάσος 15. Τα πληρώματα είχαν αποκτήσει και πολεμική εμπειρία λόγω των συγκρούσεων με πειρατές της Αλγερίας. Τουλάχιστον από το 1820 οι προεστοί είχαν μυηθεί από τη Φιλική Εταιρεία στο μυστικό της Επανάστασης.
Εθνικός Άχνας
Η ομάδα μετράει 32 συμμετοχές στην Α΄ Κατηγορία της Κύπρου, το ανώτατο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της χώρας. Ο Εθνικός έχει μια συμμετοχή σε τελικό του Κυπέλλου Κύπρου της περιόδου 2001-02.
Ύδρα
Η Ύδρα στην Επανάσταση του 1821
Σε συνάντηση μελών της Φιλικής Εταιρείας με τον Παπαφλέσσα κατά τα τέλη του 1820 στην Ύδρα, διαπιστώθηκε η ύπαρξη δύο τάσεων στις τάξεις των ντόπιων Φιλικών: από τη μια πλευρά υπήρχε η παράταξη εκείνων των Φιλικών με κύριους εκφραστές τον Αντώνη Οικονόμου, τον Γκίκα Θ. Γκίκα κ.ά. που δήλωναν έτοιμοι για την εξέγερση και από την άλλη η συντηρητική παράταξη των ισχυρών προεστών του νησιού (Κουντουριώτηδες κ.ά.) που αντιμετώπιζαν με καχυποψία τις ενθουσιώδεις διακηρύξεις του Παπαφλέσσα και προβληματίζονταν από την ισχύ του οθωμανικού στόλου.
Εθνικός Άχνας
Ιστορία
Ο Εθνικός Άχνας ιδρύθηκε το 1968 στην Άχνα. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1969 η γενική συνέλευση της Κυπριακής Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) ενέκρινε το αίτημα του Εθνικού Άχνας και το σωματείο εντάχθηκε στις τάξεις της ως ομάδα Β΄ κατηγορίας. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 συμμετείχε μερικές φορές στην Α΄ κατηγορία, για να καθιερωθεί στην ανώτατη κατηγορία από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Ύδρα
Η Ύδρα στην Επανάσταση του 1821
Όταν κηρύχθηκε η Επανάσταση στην Πελοπόννησο, οι Υδραίοι ενημερώθηκαν με αλληλογραφία από τους Πελοποννήσιους οπλαρχηγούς. Με επιστολή της 24 Μαρτίου 1821 οι προύχοντες της Πελοποννήσου ενημερώνουν τους Υδραίους και Σπετσιώτες ότι η Επανάσταση άρχισε νωρίτερα γιατί το μυστικό είχε προδοθεί από "τουρκολάτρες", και ζητούν τη βοήθειά τους για ναυτικό αποκλεισμό του εχθρού. Κατά την επικρατούσα άποψη οι Υδραίοι φάνηκαν διστακτικοί στο να εξεγερθούν ταυτόχρονα με την έκρηξη της Επανάστασης στην Πελοπόννησο, ενθυμούμενοι τις καταστροφές που είχαν πάθει κατά την προηγούμενη αποτυχημένη εξέγερση του 1770 και λαμβάνοντας υπόψη την στρατιωτική υπεροχή του εχθρού. Τελικώς κήρυξαν την επανάσταση στις 14 Απριλίου με εκκλησιαστική πομπή. Κατά την άποψη του Αντώνιου Λιγνού που εξέδωσε το ιστορικό αρχείο της Ύδρας, ο λαός της Ύδρας επαναστάτησε την Κυριακή 27 Μαρτίου, και καθαίρεσε τον εκπρόσωπο της Οθωμανικής εξουσίας Νικόλαο Κοκοβίλα. Την επαναστατική διοίκηση ανέλαβε ο Αντώνιος Οικονόμου. Την 31 Μαρτίου οι πρόκριτοι αναγνώρισαν τον Οικονόμο και του έδωσαν την εξουσία να κινητοποιήσει τις απαιτούμενες ναυτικές και πεζές δυνάμεις. Την 15 Απριλίου, αφού έγιναν οι απαραίτητες προετοιμασίες, κηρύχθηκε επισήμως η Επανάσταση από όλους. Την 14η Απριλίου οι προεστοί τύπωσαν ειδικό συνοδευτικό έγγραφο για τα πλοία που απέπλεαν από το νησί για καταδρομικές επιχειρήσεις. Το έντυπο αυτό, στην ελληνική και ιταλική, αποτελούσε και γραπτή επαναστατική διακήρυξη που έφερε τον τίτλο "Διαβατήριον των Ελληνικών Μαχομένων Πλοίων". Είχε κενό το όνομα του καπετάνιου, του πλοίου, τον αριθμό των κανονιών και την ημερομηνία, τα οποία συμπληρώνονταν κατά περίπτωση. Ένα τέτοιο έγγραφο εκδοθέν για τον Γιακουμάκη Τομπάζη δημοσίευσε ο Ομηρίδης Σκυλίτσης:
Αλέξης Αλεξίου
Στην Εθνική Ελλάδας
Στην Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 5 Σεπτεμβρίου 1989 και συμμετείχε σε 10 συνολικά αγώνες. Ήταν μέλος της ομάδας που αγωνίστηκε στο Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, έχοντας μία συμμετοχή.
Ύδρα
Μιαούλεια
Τα Μιαούλεια είναι φεστιβάλ που διεξάγεται κάθε χρόνο στο τέλος του Ιουνίου στην Ύδρα. Είναι αφιερωμένο στην ναυτική πολεμική δράση του Ανδρέα Μιαούλη και των άλλων Υδραίων Ναυμάχων, κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων (1821-1827).
Αλέξης Αλεξίου
Προπονητική καριέρα
Ο Αλέξης Αλεξίου στα πρώτα χρόνια της προπονητικής του καριέρας ξεκίνησε από συλλόγους μικρότερων κατηγοριών. Ήταν ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Νέων, την οποία οδήγησε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Νέων το 2008, ενώ την περίοδο 2012-2013 βρέθηκε και πάλι στον πάγκο της, ως τεχνικό δίδυμο με τον Θόδωρο Παχατουρίδη. Υπήρξε επίσης προπονητής των τμημάτων υποδομής του ΠΑΟΚ, ενώ το 2012 βρέθηκε για ένα διάστημα στον πάγκο του Οδυσσέα Κορδελιού. Από τα τέλη του 2013 είναι ο προπονητής του Απόλλωνα Καλαμαριάς.
Ύδρα
Μιαούλεια
Το φεστιβάλ αποτελείται από μια σειρά εορταστικών εκδηλώσεων που διαρκούν δύο εβδομάδες και περιλαμβάνουν ποικίλες δραστηριότητες και γεγονότα καλλιτεχνικά, εκθέσεις, συναυλίες και άλλες. Κέντρο των εκδηλώσεων είναι η αναπαράσταση μικρού τμήματος της ναυμαχίας και κυρίως της στιγμής που πυρπολείται μια μεγάλη φρεγάτα που ολοκληρώνεται με την καύση στην είσοδο του λιμανιού, ενός μικρού ομοιώματος της τουρκικής φρεγάτας.
Ρουπακιά Αχαΐας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε: Ρουπακιά (αποσαφήνιση)
Ύδρα
Δήμος Ύδρας
Ο Δήμος Ύδρας περιλαμβάνει το νησί της Ύδρας, το νησί Δοκός, το νησί Άγιος Γεώργιος και άλλες μικρότερες κοντινές του νησίδες. Συστάθηκε το 1946 και προήλθε από την αναγνώριση σε Δήμο της Κοινότητας Ύδρας. Παρέμεινε αμετάβλητος στην συνέχεια και με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας το 1997 αλλά και του σχεδίου Καλλικράτης το 2010.
Διατελέσαντες δήμαρχοι Ύδρας
Δήμαρχοι Ύδρας έχουν διατελέσει οι:
Ρουπακιά Αχαΐας
Η Ρουπακιά είναι μικρό χωριό της Αχαΐας. Ανήκει διοικητικά στην Δημοτική Ενότητα Τριταίας του Δήμου Ερυμάνθου. Βρίσκεται σε υψόμετρο 360 μέτρων περίπου.
Ύδρα
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Ύδρας απο το 1861 μέχρι και σήμερα έχει μειωθεί σημαντικά με μικρές εξαιρέσεις το 1896, 1928, 1940, 1981 και 2001 όπου υπήρξε αύξηση. Η Ύδρα κατέγραψε τον μεγαλύτερο πληθυσμό της το 1861 (9.011) και τον μικρότερο το 2011 (1.948). Η μεγαλύτερη αύξηση του πληθυσμού έγινε το 1928 (11,2%) και η μικρότερη το 1940 (1,2%). Η μεγαλύτερη μείωση του πληθυσμού έγινε το 1920 (40,7%) και η μικρότερη το 1961 (1,5%).
Ρουπακιά Αχαΐας
Γενικά
Στα 1885 αναφέρεται ότι οικισμός απείχε δυόμιση ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι ότι το χωριό απείχε τρεις ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα, καθώς και ότι διέθετε και γραμματείο (δημοτικό σχολείο).
Ύδρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις της Πελοποννήσου Κατηγορία:Ύδρα
Ρουπακιά Αχαΐας
Γενικά
Η κάρα του καπετάνιου του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ Καπετάν Νικήτα (Νικόλαος Πολυκράτης) φωτογραφήθηκε και εκτέθηκε στα χωριά της Τριταίας και στο χωριό Ρουπακιά. Ο καπετάνιος σκοτώθηκε μαχόμενος στις 12 Μαρτίου του 1949 στο χωριό Παλαιοκωσταίικα, κοντά στην Ρουπακιά, μετά από προδοσία.
Αλέξης Αλεξίου
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ελλάδας ανδρών U19 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πιερικού
Ρουπακιά Αχαΐας
Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
Εθνικός Άχνας
Ονομασία
Η ονομασία του συλλόγου προέρχεται από τον Εθνικό Γυμναστικό Σύλλογο Αθηνών, μετά από εισήγηση του αχνιώτη αθλητή Παναγιώτη Πιερή.
Έμβλημα και χρώματα
Χρώματα της ομάδας είναι το κυανό (μπλε) και το άσπρο, όπως τα εθνικά χρώματα της Ελλάδας. Το έμβλημα της ομάδας περιλαμβάνει το χάρτη της Ελλάδας μαζί με αυτόν της Κύπρου.
Περίοδος 1971-1979
Την περίοδο 1970-71 ο Εθνικός Άχνας συμμετείχε για πρώτη φορά στα πρωταθλήματα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Συμμετείχε στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1970-71. Τερμάτισε στη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία. Στην υπόλοιπη δεκαετία συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία καταλαμβάνοντας επί το πλείστον ψηλές θέσεις στο βαθμολογικό πίνακα. 1 Την περίοδο 1974-75 διοργανώθηκε Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 χωρισμένο σε δύο ομίλους και με προαιρετική συμμετοχή των ομάδων των δύο κατηγοριών. Ο Εθνικός Άχνας συμμετείχε στον Β΄ όμιλο.
Δεκαετία 1980-1989
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ο Εθνικός Άχνας συνέχισε τις καλές παρουσίες στη Β΄ κατηγορία με αποκορύφωμα την κατάκτηση της δεύτερης θέσης την περίοδο 1982-83 και τον προβιβασμό του στην Α' κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Στην πρώτη παρουσία του στην ανώτατη κατηγορία τερμάτισε στη δέκατη τρίτη θέση και υποβιβάστηκε. Ο Εθνικός Άχνας ισοβαθμούσε με την δωδέκατη ομάδα, υστερούσε ωστόσο στη διαφορά τερμάτων και έτσι δεν κατάφερε να παραμείνει στην κατηγορία. Πέτυχε έξι νίκες με πιο σημαντικές την εντός έδρας νίκη με 2-1 επί του ΑΠΟΕΛ και την εκτός έδρας νίκη με 0-2 επί της Ανόρθωσης.
Την επόμενη περίοδο περιορίστηκε στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος Β' κατηγορίας και έτσι δεν κατάφερε να επιστρέψει στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 1985-86 ο Εθνικός Άχνας κατακτά τον πρώτο τίτλο της ιστορίας του, το πρωτάθλημα Β' κατηγορίας και επιστρέφει στην Α' κατηγορία.
Στο πρωτάθλημα Α' κατηγορίας 1986-87 ο Εθνικός, παρόλο που τερματίζει στη δέκατη τέταρτη θέση, εξασφαλίζει εύκολα την παραμονή του στην κατηγορία. Το ίδιο συμβαίνει και τις περιόδους 1987-88 και 1988-89.
Δεκαετία 1990-1999
Την περίοδο 1989-90 ο Εθνικός Άχνας τερματίζει στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος και υποβιβάζεται. Στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 1990-91 καταλαμβάνει την τρίτη θέση, αποκτώντας το δικαίωμα να διεκδικήσει τη συμμετοχή του στην Α΄ κατηγορία σε αγώνες μπαράζ. Αντίπαλος του ήταν η δωδέκατη ομάδα της Α΄ κατηγορίας 1990-91 Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Ο Εθνικός Άχνας ηττήθηκε και στα δύο παιχνίδια (4-0 εκτός έδρας, 3-1 εντός έδρας) και παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία.
Δεκαετία 2000-2009
Τη δεκαετία 2000-2009 ο Εθνικός Άχνας κινδύνεψε μερικές φορές με υποβιβασμό, αλλά τις περισσότερες είχε πολύ καλές παρουσίες. Κορυφαία στιγμή της δεκαετίας αλλά και της ιστορίας της ομάδας είναι η συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Κύπρου 2000-01. Αντίπαλος ήταν η Ανόρθωση από την οποία έχασε με 1-0.
Επιπλέον, στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2006 ο Εθνικός Άχνας κατάφερε να προκριθεί από όλους τους γύρους της διοργάνωσης και να κερδίσει μια θέση στον β΄ προκριματικό γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2006-07. Στα επίσημα πρακτικά της UEFA, ο Εθνικός Άχνας θεωρείται ως νικητής του Κυπέλλου Ιντερτότο 2006, καθώς τη χρονιά αυτή νικητές αναδεικνύονταν οι 11 ομάδες που προκρίνονταν από τον τρίτο γύρο και εξασφάλιζαν θέση στο β΄ προκριματικό γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Συνεχίζοντας στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ διεκδίκησε την είσοδο του στους ομίλους της διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκε με μια ισοπαλία και μία ήττα από τη ΡΚ Λανς. Την περίοδο αυτή (2006-07) ο Εθνικός Άχνας ανακηρύχθηκε από την Ένωση Αθλητικογράφων Κύπρου ως η ομάδα της χρονιάς.
Ακόμη, την περίοδο 2006-07 ο Εθνικός Άχνας κατάφερε να τερματίσει για τρίτη φορά στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας, που είναι η υψηλότερη που έχει καταλάβει στην ιστορία του.
Δεκαετία 2010-2019
Μέχρι το 2017 ο Εθνικός Άχνας, αν και κινδύνευσε σε ορισμένες περιπτώσεις με υποβιβασμό, παρέμενε με άνεση στην κατηγορία. Αξιοσημείωτη είναι η παρουσία της ομάδας για δύο συνεχόμενες περιόδους (2010-11, 2011-12) στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κύπρου, όπου αποκλείστηκε και τις δύο φορές από την Ομόνοια. Το καλοκαίρι του 2017 η ομάδα δεν πραγματοποίησε μετεγγραφές (εκτός από νεαρούς κάτω των 19 ετών) λόγω εμπάργκο που δέχθηκε από την FIFA. Ο Εθνικός Άχνας τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος 2017-18 και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία, έχοντας συμπληρώσει 26 συνεχόμενες παρουσίες στην Α΄ κατηγορία.
Την περίοδο 2018-19 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία.
Συνολικά στατιστικά στην Α΄ κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τη συνολική πορεία του Εθνικού Άχνας στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας από την περίοδο 1983-84 έως και την περίοδο 2018-19. Η βαθμολογία είναι το άθροισμα της πραγματικής βαθμολογίας κάθε περιόδου, ανεξάρτητα από το σύστημα βαθμολόγησης. Χρησιμοποιώντας το σύγχρονο σύστημα βαθμολόγησης (νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα:0 βαθμοί) οι βαθμοί που εξασφαλίζει είναι 1107.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως και την περίοδο 2019-20 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2018-19.
Ευρωπαϊκή πορεία
Ο Εθνικός Άχνας εξασφάλισε 6 φορές τη συμμετοχή του στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ. Στις πρώτες τρεις συμμετοχές του δεν εξασφάλιζε την πρόκριση. Ωστόσο στο Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ 2006, όπου και αυξήθηκαν οι νικήτριες ομάδες, ο Εθνικός Άχνας πέτυχε την καλύτερη κυπριακή εκπροσώπηση στο θεσμό. Ξεκινώντας από τον α΄ γύρο απέκλεισε διαδοχικά τις Παρτιζάνι Τιράνων, ΝΚ Όσιγιεκ και Μακάμπι Πετάχ Τίκβα. Η πρόκριση από τον γ΄ γύρο έδινε στις 11 προκρινόμενες ομάδες θέση στον β΄ προκριματικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2006-2007. Στα επίσημα πρακτικά της ΟΥΕΦΑ, ο Εθνικός Άχνας θεωρείται ως ένας από τους νικητές του Κυπέλλου Ιντερτότο 2006, καθώς τη χρονιά αυτή νικητές αναδεικνύονταν οι 11 ομάδες που προκρίνονταν από τον τρίτο γύρο και εξασφάλιζαν θέση στο Β΄ προκριματικό γύρο του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ 2006-07.
Στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αντιμετώπισε την ΚΣΦ Ρούσελαρε την οποία απέκλεισε. Στον επόμενο γύρο της διοργάνωσης, από τον οποίο κρίνονταν οι ομάδα που θα συμμετείχαν στους ομίλους της διοργάνωσης, αντιμετώπισε την ΡΚ Λανς. Στον πρώτο αγώνα οι δύο ομάδες εξήλθαν ισόπαλες 0-0. Στον επαναληπτικό στη Γαλλία ο Εθνικός Άχνας έχασε με 1-3 και αποκλείστηκε. Τα επόμενα δύο χρόνια ο Εθνικός Άχνας συμμετείχε και πάλι στο Ιντερτότο, αλλά αποκλειόταν από τον πρώτο γύρο.
Ευρωπαϊκά παιχνίδια
Ο ακόλουθος πίνακα παρουσιάζει τα αποτελέσματα του Εθνικού Άχνας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.
Συνολικές συμμετοχές
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Στατιστικά ανά χώρα
Ο Εθνικός Άχνας έχει αντιμετωπίσει αντιπάλους από 8 διαφορετικές χώρες.
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Στατιστικά ανά αντίπαλο
Ο Εθνικός έχει αντιμετωπίσει συνολικά 10 διαφορετικούς αντιπάλους.
Για σκοπούς σύγκρισης υπολογίζεται βαθμολογία με το σύστημα: νίκη=3 βαθμοί, ισοπαλία=1 βαθμός, ήττα=0 βαθμοί.
Πρώην ποδοσφαιριστές
Για περισσότερους παλαιούς ποδοσφαιριστές, δείτε Ποδοσφαιριστές Εθνικού Άχνας.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Κυπριακοί προσφυγικοί αθλητικοί σύλλογοι Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1968  Κατηγορία:Άχνα
Αμφικτύονας
Στην αρχαία ελληνική μυθολογία ο Αμφικτύονας (Αμφικτύων) ήταν μυθικός βασιλιάς στις Θερμοπύλες και αργότερα στην Αρχαία Αθήνα.
Ο Αμφικτύονας (Αμφικτύων) ήταν δεύτερος γιος του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, και αδελφός του Έλληνος, σύμφωνα με διαφορετικές παραδόσεις ήταν γιος του Έλληνος ή αυτόχθονας της Αττικής γης. Οι γονείς του, που βασίλευαν στη Θεσσαλική Φθία, θεωρούνταν οι γενάρχες των Ελλήνων. Κατά το Πάριο Χρονικό ο Αμφικτύων βασίλευσε αρχικώς στις Θερμοπύλες (Λοκρίδα) και ύστερα χάρη στον γάμο του με την κόρη του βασιλιά Κραναού στην Αρχαία Αθήνα. Ως πρώτη σύζυγός του όταν ήταν βασιλιάς στην Λοκρίδα αναφέρεται η Χθονοπάτρα, η κόρη του Κραναού που παντρεύτηκε αναφέρεται ότι ήταν η Ατθίς αν και σύμφωνα με άλλες πηγές πέθανε νέα και παρθένα.
Ως βασιλιάς της Λοκρίδας, απέκτησε ένα γιο, τον Φύσκο, που έγινε πατέρας του Λοκρού, γενάρχη των Λοκρών. Ο Παυσανίας (Ι΄ 8, 1) αναφέρει την παράδοση ότι ο Αμφικτύονας είχε ιδρύσει την Πυλαία Αμφικτιονία κοντά στις Θερμοπύλες. Κατά τους αττικούς μύθους όμως (Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου Γ 14, 6, Παυσανίας Α΄ 2, 6) ο Αμφικτύονας δεν ήταν γιος του Δευκαλίωνα, ούτε καταγόταν από τη Θεσσαλία ή τη Λοκρίδα. Αναφέρεται ως αυτόχθονας από την Αττική, και βασίλευσε στην Αθήνα επί 12 χρόνια εκθρονίζοντας τον πεθερό του Κραναό, ώσπου να εκθρονισθεί και ο ίδιος από τον Εριχθόνιο. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αμφικτύονα, ο Πήγασος, ένας ιερέας του Διονύσου στις Ελευθερές, εισήγαγε τη λατρεία του θεού αυτού στην Αθήνα.
Πηγές
Αμφικτυονα Αμφικτυονα
Διαδηλώσεις στο Πόζναν το 1956
Οι διαδηλώσεις του Πόζναν (Poznański Czerwiec), ήταν οι πρώτες από αρκετές διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν απέναντι στη φιλοσοβιετική κομμουνιστική κυβέρνηση της Πολωνίας. Οι διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν από εργάτες οι οποίοι επιθυμούσαν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Στις 28 Ιουνίου 1956, οι εργάτες ξεκίνησαν διαδηλώσεις στα Εργοστάσια Τσεγκιέλσκι του Πόζναν, απαιτώντας καλύτερες συνθήκες και μισθούς και διαμαρτύρονταν για μια πρόσφατη αύξηση των φόρων και υψηλότερες ποσοστώσεις εργασίας. Έπειτα, τα μηνύματα των διαδηλωτών διαδόθηκαν γρήγορα σε όλη την πόλη. Περίπου εκατό χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυσαν το κέντρο του Πόζναν και κατευθύνθηκαν προς το Υπουργείο Εθνικής ασφάλειας.
Η αντίδραση της Σοβιετικής Ένωσης
Όπως προαναφέρθηκε, περίπου εκατό χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν μπροστά από το Υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας διαδηλώνοντας. Μέχρι τις 11.00 (της 28ης Ιουνίου 1956) ο αριθμός συνεχώς αυξανόταν. Μετά τις 16.00 όμως, τανκς, τεθωρακισμένα αυτοκίνητα, πυροβόλα και φορτηγά γεμάτα στρατιώτες περικύκλωσαν την πόλη και άρχισαν να συλλαμβάνουν κόσμο και να τον περνούν από βάναυση ανάκριση. Ο φόβος των σοβιετικών σχετιζόταν με το γεγονός πως τα μηνύματα των εργατών θα διαδίδονταν και σε άλλες πόλεις. Εάν αυτό πραγματοποιούταν θα είχε καλλιεργηθεί ένα ιδιαίτερα αρνητικό κλίμα εις βάρος της ΕΣΣΔ. Οι στρατιώτες οι οποίοι επενέβησαν ανέρχονταν σε περίπου 10.000 με τη συνοδεία 400 τανκς. Παρά την αριθμητική διαφορά και το γεγονός πως ορισμένοι διαδηλωτές ήταν εξοπλισμένοι πρέπει να ληφθεί υπόψιν ένας σημαντικός παράγοντας: Ο φόβος απέναντι στα τανκς και του στρατιωτικού εξοπλισμού εκείνων που αποπειράθηκαν να αναχαιτίσουν τις διαδηλώσεις.
Νεκροί και τραυματίες
Σύμφωνα με τον ιστορικό Ουούκας Γιάστρζιαμπ (πολωνικά: Łukasz Jastrząb), 57 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και 600 τραυματίστηκαν. Επίσης 250 συνελήφθησαν καθώς θεωρήθηκαν ως απειλή. Στις 28 Ιουνίου έχει θεσπιστεί επέτειος για τα θύματα, από το πολωνικό κράτος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας Κατηγορία:Διαδηλώσεις στην Πολωνία
Κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα
Η μεγαλύτερη διοικητική διεύθυνση σε πληθυσμό είναι η πρωτεύουσα Σαν Χοσέ με πληθυσμό 288.054 κατοίκους. Η μικρότερη διοικητική διεύθυνση σε πληθυσμό είναι το Turrubares με 5.512 κατοίκους.
Πολιτική δομή
Κάθε διοικητική διεύθυνση ελέγχεται από μια κυβερνητική μονάδα που ονομάζεται Municipalidad. Ο όρος αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι οι διοικητικές Διευθύνσεις στην Κόστα Ρίκα έχουν περίπου την ίδια λειτουργία με τα municipios («δήμοι») σε πολλές άλλες ισπανόφωνες χώρες. Αυτή η διοικητική μονάδα αποτελείται από δύο όργανα: ένα δημοτικό συμβούλιο (Concejo Municipal) και ένα εκτελεστικό στέλεχος που ονομάζεται δήμαρχος (alcalde / alcaldesa δημοτικός), τίτλος που εισήχθη το 1998.
Τα κύρια καθήκοντα του δημάρχου είναι να έρχεται σε επαφή με το δημοτικό συμβούλιο, τα περιφερειακά συμβούλια και ολόκληρο τον διοικητικό μηχανισμό της διοικητικής διευθύνσεως και να εγκρίνει και να εφαρμόζει τις αποφάσεις που λαμβάνονται από το δημοτικό συμβούλιο. Ο αριθμός των μελών του δημοτικού συμβουλίου ποικίλλει από την μια διοικητική διεύθυνση στην άλλη και εκλέγονται με τοπικές εκλογές που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια. Ο επικεφαλής του συμβουλίου τιτλοφορείται δημοτικός πρόεδρος (presidente δημοτική). Το κύριο καθήκον του συμβουλίου είναι να διαχειρίζεται τις διοικητικές Διευθύνσεις σε τοπικό επίπεδο και είναι υπεύθυνο για τον σχεδιασμό βασικών πολιτικών και την κατάρτιση προϋπολογισμών. Πιο συγκεκριμένα, οι αρμοδιότητες περιλαμβάνουν πολεοδομικό και αγροτικό σχεδιασμό και οργάνωση πολιτιστικών θεμάτων, υγειονομική περίθαλψη, εκπαίδευση και βιομηχανία. Κάθε πρόεδρος του δήμου διορίζει μια σειρά από επιτροπές εργασίας που ασχολούνται με θέματα που αφορούν ειδικά τον δήμο.
Πόλεις στην Κόστα Ρίκα
Σύμφωνα με το εκτελεστικό διάταγμα αριθ. παραγόντων όπως ο πληθυσμός, η πυκνότητα του πληθυσμού ή οι οικονομικοί δείκτες. Αυτή η ονομασία είναι επίσης γνωστή ως cabecera de cantón, πρωτεύουσα της διοικητικής διεύθυνσης. thumb|right|250px|Πόλεις της Κόστα Ρίκα
Αυτός είναι ένας κατάλογος πόλεων της Κόστα Ρίκα. μικρογραφία|Πανοραμικός χάρτης της [[Κόστα Ρίκα με την πρωτεύουσα της χώρας (Σαν Χοσέ)]]
Παραπομπές
Κόστα Ρίκα
Βράτκο Νέμανιτς
Βιογραφία
Ήταν ο πατέρας της Μιλίτσα, που ήταν η σύζυγος του Λαζάρου πρίγκιπα της Σερβίας του Μοράβα.
Στην Προκούπλιε έκτισε μία εκκλησία γνωστή σήμερα ως "η λατινική εκκλησία" λόγω του ότι οι Ενετοί που κατέλαβαν την πόλη για λίγα χρόνια την είχαν μετατρέψει σε λατινικό ναό. Η εκκλησία χτίστηκε από τον Βράτκο τον 14ο αιώνα σε ένα λόφο όπου πάνω στα ερείπια εκκλησίας του 5ου αιώνα, η οποία ήταν χτισμένη στη θέση ναού του 2ου αιώνα αφιερωμένου στον Ηρακλή. Τμήματα και τοιχογραφίες των δύο προηγούμενων ναών έχουν σήμερα βρεθεί. Σε αυτή την εκκλησία τάφηκε μετά τον θάνατό του.
Σερβική επική ποίηση
Στην σερβική επική ποίηση είναι ο ένας γιος του "Γιουγκοβίτσι" (εννέα συνολικά αδέλφια). Μία από τις κόρες του η "Αντζελία" είναι παντρεμένη με τον "Μπανόβικ Στραχίνια", αλλά απήχθη από τους Οθωμανούς του υποτελής Βλάχου Αλία. Ο Στραχίνια ρωτά τον Μπόγνταν αν αυτός και οι αδελφοί του θα μπορούσαν να την σώσουν, αλλά ο Μπόγνταν αρνήθηκε, δεδομένου ότι η Αντζελίνα είχε κοιμηθεί με Τούρκο και έφερε μεγάλη ντροπή για την οικογένεια. Σκοτώθηκε μαζί με τους αδελφούς του κατά τη διάρκεια της μάχης του Κοσσυφοπεδίου. Σήμερα υπάρχει ένα μνημείο με ένα μεγάλο λευκό σταυρό που έχει την επιγραφή:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς Κατηγορία:Βασίλειο της Σερβίας (Μεσαίωνας) Βρατκο Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Σερβίας Κατηγορία:Μάχη του Κοσσυφοπεδίου
Αντρέα ντελ Καστάνιο
Ο Αντρέα ντελ Καστάνιο (Andrea del Castagno ή Andrea di Bartolo di Bargilla, περ. 1421 – 19 Αυγούστου 1457) ήταν Ιταλός ζωγράφος της φλωρεντινής Αναγέννησης.
Βιογραφία
Άρχισε τη σταδιοδρομία του με μία τοιχογραφία στο Palazzo del Podestà της Φλωρεντίας όπου εικονιζόταν ο απαγχονισμός των εξεγερμένων κατά του Κοσμά των Μεδίκων μετά τη Μάχη του Ανγκιάρι. Το (κατεστραμμένο πλέον) έργο τού χάρισε την προσωνυμία Andrea degli Impiccati (ο Αντρέα των κρεμασμένων).
Το 1443 βρίσκεται στη Βενετία και τοιχογραφεί την εκκλησία του San Zaccaria (το παλιότερο σωζόμενο έργο του). Το 1444 επιστρέφει στη Φλωρεντία και εκτελεί το υαλογράφημα της Αποκαθήλωσης σε παράθυρο της μητρόπολης. Το 1447 ανέλαβε τον ζωγραφικό διάκοσμο της Sant'Apollonia, όπου η τέχνη του, ειδικά με τον Μυστικό Δείπνο, έφτασε στο απόγειο του ρωμαλέου συναισθηματισμού.
Τα σημαντικότερα έργα
Ο Μυστικός Δείπνος του είναι από περιφημότερα έργα με το θέμα αυτό και πιθανολογείται ότι επηρέασε τον Λεονάρντο ντα Βίντσι στην εκτέλεση του ομώνυμου έργου του στη Santa Maria della Grazie του Μιλάνου.
Άλλα ονομαστά έργα του είναι ο Κύκλος επιφανών ανδρών και γυναικών για τη Βίλλα Καρντούτσι στη Λενιάια της Φλωρεντίας (1448-1451, σήμερα στην Πινακοθήκη Ουφίτσι, μεταξύ των εικονιζομένων οι Δάντης, Πετράρχης και Βοκκάκκιος), οι τοιχογραφίες του στη Βασιλική του Ευαγγελισμού (Φλωρεντία) το 1455 και το έφιππο πορτραίτο του Niccolò da Tolentino στη μητρόπολη.
Η υπόθεση της δολοφονίας
Ο Βαζάρι ισχυρίζεται ότι ο Καστάνιο δολοφόνησε τον ζωγράφο Ντομένικο Βενετσιάνο, αλλά αυτό πρέπει να είναι μία από τις πολλές ανακρίβειές του, δεδομένου ότι είναι γνωστό πως ο Ντομένικο πέθανε τέσσερα χρόνια μετά τον Αντρέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Νίκος Βετούλας
Ο Νίκος Βετούλας (γενν. 6 Φεβρουαρίου 1974) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής. Είναι ο τωρινός προπονητής του Απόλλωνα Πατρών.
Σταδιοδρομία ως καλαθοσφαιριστής
Ο Βετούλας ξεκίνησε τον αθλητισμό ως τερματοφύλακας της «Νίκης» Προαστίου, μέχρι που τον ανακάλυψαν οι Στάθης Βέργος και Σταύρος Χαραλαμπόπουλος και τον ώθησαν να αγωνιστεί ως καλαθοσφαιριστής στην Παναχαϊκή, τουλάχιστον από τη σεζόν 1989-1990. Το 1994, μεταγράφηκε στον Απόλλωνα Πατρών, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1999, με μεγαλύτερες επιτυχίες τις προκρίσεις στην φάση των «16» στο κύπελλο Κυπελλούχων του 1997 και στο κύπελλο Κόρατς του 1999, όπως και στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας του 1997. Παράλληλα, αγωνίστηκε σε 32 παιχνίδια με την εθνική Ελπίδων, μεταξύ αυτών στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1996 και φόρεσε την φανέλα της εθνικής Ελλάδας Ανδρών στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1997, στο Μπάρι της Ιταλίας.
Το 1999, υπέγραψε στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο έφθασε μέχρι τον τελικό του ελληνικού πρωταθλήματος, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό. Την επόμενη χρονιά, φόρεσε την φανέλα της Νήαρ Ηστ, η οποία κατέλαβε την ενδέκατη θέση στο ελληνικό πρωτάθλημα του 2001, με τον Βετούλα να παραμένει και την επόμενη χρονιά στην ομάδα της Καισαριανής, όπου είχε μέσο όρο 12,2 πόντους και 3,9 ασίστ ανά αγώνα.
Το 2002-03, αγωνίστηκε με την ομάδα του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας, πριν υπογράψει στην ομάδα του Άρη, με την οποία κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας του 2004.
Τα επόμενα δύο χρόνια αγωνίστηκε στην ομάδα της Ούντινε από την Ιταλία, όπου είχε κατά μέσο όρο 7,4 και 7,1 πόντους αντίστοιχα σε κάθε σεζόν. Επέστρεψε στην Ελλάδα και την ΑΕΚ το 2006-07, παραμένοντας στην Αθήνα μέχρι τον Ιανουάριο του 2007, πριν μεταγραφεί στην Μούρθια, για το δεύτερο μισό της σεζόν. Ολοκλήρωσε την αγωνιστική του σταδιοδρομία, επιστρέφοντας στην Ούντινε, με την οποία έπαιξε σε 34 αγώνες, με μέσο όρο 2,6 πόντους, 1,9 ριμπάουντ και 1,9 ασίστ.
Σταδιοδρομία ως προπονητής
Το 2008-09, κάθισε στον πάγκο του Άρη ως βοηθός προπονητή του Αντρέα Ματσόν. Από την επόμενη χρονιά, ανέλαβε καθήκοντα προπονητή για την ομάδα του Απόλλωνα Πατρών, όπου παρέμεινε μέχρι το 2015, φτάνοντας μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου και ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό 68-53.
Το Μάιο του 2016 ξεκίνησε να προπονεί την ελβετική Μασάνο. Ακολούθως, τον Ιούλιο του 2016, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Προμηθέα Πατρών, ωστόσο το Δεκέμβριο του ίδιου έτους παραιτήθηκε από το πόστο του.
Στις 30 Ιανουαρίου του 2017 ανέλαβε το Ρέθυμνο Cretan Kings. Στις 26 Ιουνίου 2018, ανέλαβε τον Κολοσσό Ρόδου. Στις 22 Νοεμβρίου 2018, λύθηκε η συνεργασία του με τον Κολοσσό Ρόδου.
Ακολούθως, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Ιωνικό Νίκαιας, που συμμετείχε στην Α2 Εθνική. Με τον Ιωνικό κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α2, ωστόσο τον Ιούνιο αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα. Τελικά, τον Οκτώβριο του 2019, επέστρεψε στον πάγκο του Ιωνικού.
Τίτλοι
Ως καλαθοσφαιριστής
Ως προπονητής
Διακρίσεις
Ως καλαθοσφαιριστής
Ως προπονητής
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μούρθια Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Νήαρ Ηστ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ιωνικού Νικαίας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Προμηθέα Πατρών Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ρεθύμνου
Γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη
Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (ΗbA1c) είναι μια μορφή φυσιολογικής αιμοσφαιρίνης που προέρχεται από την χημική ένωσή της με τη γλυκόζη. Η υπεργλυκαιμία αυξάνει το ρυθμό σύνδεσης της γλυκόζης με την αιμοσφαιρίνη μέσω μιας αντίδρασης που καλείται μη ενζυματική γλυκοζυλίωση, γιατί λαμβάνει χώρα χωρίς την παρουσία ενζύμου, και συμβαίνει σε όλο το χρόνο ζωής των ερυθρών αιμοσφαιρίων, που είναι 100 - 120 ημέρες.
Ιστορία της ανακάλυψης της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης
Η αιμοσφαιρίνη Α1c διαχωρίστηκε από τις άλλες μορφές αιμοσφαιρίνης από τους Huisman και Meyering το 1958, χρησιμοποιώντας χρωματογραφική στήλη. Για πρώτη φορά χαρακτηρίζεται ως γλυκοπρωτεΐνη από τους Bookchin και Gallop το 1968, ενώ οι αντιδράσεις που οδηγούν στο σχηματισμό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης περιγράφηκαν από τους Bunn και συνεργάτες το 1975. Η χρήση της αιμοσφαιρίνης Α1c για την παρακολούθηση του μεταβολισμού της γλυκόζης σε διαβητικούς ασθενείς είχε προταθεί από τους Cerami, Koenig και συνεργάτες ήδη από το 1976.
Σχέση γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης και διαβήτη
Καθώς γερνάνε τα ερυθρά αιμοσφαίρια, επέρχεται μια προοδευτική μετατροπή ενός κλάσματος της φυσικής αιμοσφαιρίνης Α (HbA) στη γλυκοζυλιωμένη της μορφή (HbA1c), έτσι ώστε σε ένα παλιότερο ερυθρό αιμοσφαίριο το κλάσμα της HbA που έχει μετατραπεί στη μορφή HbA1c να είναι μεγαλύτερο. Ο ρυθμός σχηματισμού της HbA1c είναι πολύ μεγαλύτερος σε καταστάσεις υπεργλυκαιμίας και είναι ανάλογος της συγκέντρωσης της γλυκόζης στο πλάσμα. Επειδή στο φυσιολογικό pH ο σχηματισμός προϊόντων προσθήκης της γλυκόζης γίνεται πρακτικά μη αντιστρεπτά, ο ρυθμός γλυκοζυλίωσης της αιμοσφαιρίνης που επάγεται από την υπεργλυκαιμία αποτελεί ένα «αρχείο» αυτής της διαδικασίας που διατηρείται σε όλο το υπόλοιπο της ζωής του ερυθρού αιμοσφαιρίου, ακόμα και αν στη συνέχεια επιτευχθεί καλή ρύθμιση της υπεργλυκαιμίας. Έτσι, η συγκέντρωση της HbA1c στο αίμα αντιπροσωπεύει το χρονικά σταθμισμένο επίπεδο της γλυκαιμίας κατά τη διάρκεια των 3-6 εβδομάδων πριν τη μέτρησή της.
Τεχνικές προσδιορισμού της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης
Υπάρχουν πολλές μέθοδοι για τον προσδιορισμό της HbA1c:
Τιμές αναφοράς της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης
Η τιμή της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης εκφράζεται σε εκατοστιαίο ποσοστό της ολικής αιμοσφαιρίνης. Στα φυσιολογικά άτομα η τιμή αυτή, αν και διαφέρει στις διάφορες μεθόδους προσδιορισμού της, είναι η εξής:
Στους διαβητικούς ασθενείς, στους οποίους δεν ελέγχονται τα επίπεδα της γλυκόζης, η τιμή του αιμοσφαιρινικού κλάσματος είναι σαφώς αυξημένο (2 - 3 φορές πάνω από τη φυσιολογικό). Στο σακχαρώδη διαβήτη η τιμή της γλυκόζης στο αίμα κυμαίνεται μέσα στο 24ωρο, αλλά και από ημέρα σε ημέρα, λόγω διαφόρων παραγόντων (δίαιτα, φάρμακα), ενώ τα επίπεδα της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης παραμένουν σταθερά.
Έτσι ο προσδιορισμός του αιμοσφαιρινικού κλάσματος HbA1c αποτελεί τον καλύτερο δείκτη ελέγχου της θεραπείας του σακχαρώδη διαβήτη, από ότι ο προσδιορισμός της γλυκόζης στο αίμα, γιατί η HbA1c καλύπτει το μεταβολισμό της γλυκόζης για 8-10 εβδομάδες, ενώ η γλυκόζη για ένα 24ωρο. Αν οι τιμές γλυκόζης αίματος είναι υψηλές, η γλυκόζη δεσμεύεται μόνιμα από την αιμοσφαιρίνη και η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη παραμένει μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους περίπου δηλαδή για 4 μήνες. Δεδομένου ότι η HbA1c μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια είναι σταθερή για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, μια εξέταση γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης δείχνει τη μέση τιμή γλυκόζης στο αίμα τους τελευταίους 4 μήνες.
Επομένως το ποσοστό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης αυξάνεται στο σακχαρώδη διαβήτη και είναι ευθέως ανάλογο με τα επίπεδα σακχάρου αίματος νηστείας, τα μεταγευματικά επίπεδα σακχάρου καθώς επίσης και με το σάκχαρο των ούρων 24ωρου.
Ερμηνεία εργαστηριακών αποτελεσμάτων για τη HbΑ1c
Τα εργαστηριακά αποτελέσματα μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με την τεχνική ανάλυσης, την ηλικία του ατόμου και την βιολογική μεταβολή ανάμεσα σε δύο άτομα. Δηλαδή δύο άτομα με την ίδια μέση τιμή γλυκόζης μπορεί να έχουν τιμή γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης, η οποία να διαφέρει ως και 3 ποσοστιαίες μονάδες. Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι αναξιόπιστα σε πολλές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα μετά από απώλεια αίματος, μετά από μετάγγιση αίματος, αναιμία, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατική νόσο, μετά από χορήγηση υψηλών δόσεων βιταμίνης C ή μετά από θεραπεία με ερυθροποιητίνη.
Η συνεχής αύξηση της γλυκόζης στο αίμα και συνεπώς και της HbA1c, αυξάνουν τον κίνδυνο μακροχρόνιων αγγειακών επιπλοκών του διαβήτη, όπως είναι η στεφανιαία νόσος, η καρδιακή προσβολή, η καρδιακή ανεπάρκεια, η νεφρική ανεπάρκεια, η τύφλωση, η στυτική δυσλειτουργία, η νευροπάθεια (απώλεια της αίσθησης, ιδίως στα πόδια), η γάγγραινα, η γαστροπάρεση και η κακή επούλωση των πληγών.
Αντίστοιχα υψηλά επίπεδα HbA1c παρατηρούνται σε ασθενείς με παρατεταμένο χρόνο ζωής των ερυθρών αιμοσφαιρίων, όπως σε ανεπάρκεια Β12 ή φυλλικού οξέος.
Ενδείξεις για το προσδιορισμό της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης
Η εξέταση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης συνιστάται:
Η American Diabetes Association συνιστά η εξέταση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης να πραγματοποιείται τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, με την προϋπόθεση ότι ακολουθούν στοχευμένη θεραπεία και έχουν σταθερό γλυκαιμικό δείκτη, ενώ κάθε τρεις μήνες σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη στους οποίους έχει γίνει αλλαγή στη θεραπεία ή δεν έχουν σταθεροποιημένα τα επίπεδα της γλυκόζης αίματος.
Η μέτρηση της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης δεν πρέπει να γίνεται όταν υπάρχει αλλαγή στη διατροφή ή στη θεραπεία εντός 6 εβδομάδων. Επίσης η δοκιμασία της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης προϋποθέτει ερυθρά αιμοσφαίρια με φυσιολογική διαδικασία ωρίμανσης και φυσιολογικά ποσοστά των τύπων της αιμοσφαιρίνης. Ως εκ τούτου, άτομα με πρόσφατη απώλεια αίματος, αιμολυτική αναιμία ή γενετικές διαφοροποιήσεις στη μοριακή δομή της αιμοσφαιρίνης (αιμοσφαιρινοπάθειες), όπως η δρεπανοκυτταρική αναιμία, καθώς και όσα έχουν πρόσφατα αιμοδοτήσει δεν είναι κατάλληλα για την δοκιμασία της γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης. Οι συγκεντρώσεις της αιμοσφαιρίνης Α1 είναι αυξημένες, τόσο σε ασθενείς με διαβήτη όσο και σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια, όταν χρησιμοποιείται ως δοκιμασία μέτρησης η χρωματογραφία ιοντοανταλλαγής. Η μέθοδος του θειοβαρβιτουρικού οξέος δείχνει, ότι ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια έχουν τιμές γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης παρόμοιες με εκείνες που παρατηρήθηκαν σε φυσιολογικά άτομα, γεγονός που υποδηλώνει ότι οι υψηλές τιμές σε αυτούς τους ασθενείς είναι αποτέλεσμα της δέσμευσης της αιμοσφαιρίνης με κάποια άλλη ουσία.
Στην αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία, η συγκέντρωση της αιμοσφαιρίνης Α1 είναι μη ανιχνεύσιμη. Η χορήγηση πρεδνιζολόνης (PSL), θα επιτρέψει την ανίχνευση της HbΑ1. Ενώ η εναλλακτική δοκιμασία της φρουκτοζαμίνης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της μέσης τιμής των επιπέδων της γλυκόζης στο αίμα των προηγουμένων 2-3 εβδομάδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εξετάσεις αίματος Κατηγορία:Ιατρικές εργαστηριακές εξετάσεις Κατηγορία:Διαβήτης (ασθένεια)
Τοπ Καπί (ταινία)
Η ταινία Τοπ Καπί γυρίστηκε το 1964 είναι μια ταινία techicolor heist που εκτελέστηκε από τις Filmways Pictures και διανεμήθηκε από τη United Artists.
Σκηνοθετήθηκε από τον Ζυλ Ντασσέν. Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Έρικ Άμπλερ Το φως της ημέρας, προσαρμοσμένο ως σενάριο της Μόνια Ντανισέφσκι. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μελίνα Μερκούρη, Μαξιμίλιαν Σελλ, Πίτερ Ουστίνοφ, Ρόμπερτ Μόρλεϊ, Ζιλ Σεγκάλ και Ακίμ Ταμίροφ. Η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, εικονολήπτης ήταν ο Ανρί Αλεκάν.