cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καμίλα Μπελ
Βιογραφικά στοιχεία
Πήγε στο Saint Paul Catholic Elementary School του δυτικού Λος Άντζελες και αργότερα στο elite all-girls Marlborough School πάλι στο Λος Άντζελες. Ξέρει πιάνο και πολλές γλώσσες και μια από αυτές είναι τα πορτογαλικά που τα μιλά απταίστως.
Δεν κατάφερε ποτέ να ολοκληρώσει μια χρονιά στο σχολείο αφού συνέχεια δούλευε. Στα 13 της έκανε ένα διάλειμμα για να αφοσιωθεί σε αυτές.
Είναι διεθνής ομιλίτρια για οργανισμούς όπως το "kids with a cause".
Πρώτα βήματα καριέρας
Σε ηλικία μόλις εννέα μηνών συμμετείχε σε έντυπη διαφήμιση. Στην ηλικία των 5 απέκτησε τον πρώτο της ρόλο στην ταινία "Trapped beneath the Earth" και Empty Cradle (1993), ενώ αργότερα πήρε ένα μικρό ρόλο στο "A Little Princess " (2005) ως Τζέιν, ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Φρανς Χόντσον Μπέρνετ. Εκεί πρωταγωνίστρια ήταν η Λίζελ Μάθιους. Ως Σίδνεϋ Μίλλερ πρωταγωνίστησε στο "Rip Girls", το 2000, στο Ντίσνεϋ Τσάννελ. Άργησε κάπως βέβαια και επόμενος ρόλος ήταν το "When a Stranger Calls", έκδοση του 2006. Ύστερα από αυτούς τους ρόλους ακολούθησε η Έβολετ στο 10.000 BC, ταινία μεγάλου μήκους.
Βήματα ως μοντέλο
Από το 2006-2008 εργάστηκε μαζί με τη μητέρα της και συγκεκριμένα σε μια καμπάνια για άρωμα "πριγκίπισσας" της Βέρα Γουάνγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Δαλιδά
Η Δαλιδά (Κάιρο 17 Ιανουαρίου 1933 - Παρίσι 3 Μαΐου 1987) ήταν Γαλλίδα τραγουδίστρια, χορεύτρια και ηθοποιός. Έχει ηχογραφήσει σε περισσότερες από 10 γλώσσες, ήταν η πρώτη τραγουδίστρια που έλαβε διαμαντένια απονομή δίσκου στην ιστορία της μουσικής και από το 1955 μέχρι το 1986 είχε κάνει 55 χρυσούς δίσκους μόνο στη Γαλλία. Έδωσε τέλος στη ζωή της το 1987, όταν ήταν μόλις 54 ετών. Θεωρείται η σπουδαιότερη τραγουδίστρια στην Αίγυπτο και μία από τις πιο σημαντικές τραγουδίστριες παγκοσμίως του προηγούμενου αιώνα. Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει πολλές ταινίες και ντοκιμαντέρ σχετικά με τη ζωή της και το θρύλο της.
Βιογραφία
Τελικά, χωρίς να εγκαταλείψει την ηθοποιία, στράφηκε κυρίως στο τραγούδι, όταν το 1956 ήλθε μια απρόσμενα μεγάλη επιτυχία, τραγουδώντας το Βambino, το οποίο αν και 45άρι κατάφερε να πουλήσει περισσότερα από 300 χιλιάδες αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα της κυκλοφορίας του. Έκτοτε η καριέρα της απογειώθηκε, καθώς συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα του τραγουδιού, έκανε περιοδείες σε όλο τον κόσμο και οι περισσότεροι δίσκοι της γίνονταν χρυσοί και πλατινένιοι.
Πούλησε περισσότερα από 85 εκατομμύρια αντίτυπα σ' όλο τον κόσμο, ενώ πρωταγωνίστησε συνολικά σε 11 ταινίες και σε 2 αυτοβιογραφικά ντοκιμαντέρ. Ανάμεσα στα τραγούδια της, ξεχώρισε το ελληνικό Ντιρλαντά το οποίο διασκεύασε στα γαλλικά και ιταλικά ως Darla dirladada, ο Ζορμπάς του Μίκη Θεοδωράκη με γαλλικό στίχο (Zorba), καθώς και Τα παιδιά του Πειραιά επίσης στα γαλλικά (Les enfants du Pirée). Επίσης τεράστια επιτυχία κατάφερε και με τα τραγούδια "Je suis malade", "Parole Parole", "C'est fini la comedie", "Il venait d'avoir 18 ans" και "Histoire d'un amour".
Στην προσωπική της ζωή η Δαλιδά θεωρήθηκε μια δυστυχισμένη γυναίκα και τραγικό πρόσωπο καθώς δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει μία οικογένεια όπως ονειρευόταν. Έζησε 3 μεγάλους έρωτες, αρχικά με τον Γάλλο μάνατζερ Λυσιέν Μορισσέ, μετά με τον Ιταλό τραγουδιστή Λουίτζι Τένκο και στη συνέχεια με τον Γάλλο παρουσιαστή Ρισάρ Σανφρέ. Και οι τρεις άντρες είχαν ψυχική εμμονή μαζί της, κάτι που τους οδήγησε στην αυτοκτονία. Αυτό κλόνισε τη Δαλιδά και έτσι το τέλος της, ήταν μοιραία ανάλογο. Στις 3 Μαΐου 1987 βρέθηκε νεκρή στο διαμέρισμά της έχοντας λάβει μία ισχυρή δόση βαρβιτουρικών. Είχε αφήσει σημείωμα στο οποίο ανέφερε: "Η ζωή μου άρχισε να γίνεται ανυπόφορη. Συγχωρέστε με". Ο ξαφνικός θάνατός της σόκαρε και βύθισε στο πένθος τη Γαλλική και Αιγυπτιακή κοινωνία, ενώ η Δαλιδά θεωρήθηκε το μεγαλύτερο σύμβολο "μοιραίας γυναίκας" (femme fatale).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες τραγουδίστριες Δαλιδα Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αιγύπτιες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλόφωνοι τραγουδιστές
Τζωρτζ Μπένθαμ
Ο Τζωρτζ Μπένθαμ (George Bentham, 22 Σεπτεμβρίου 1800 – 10 Σεπτεμβρίου 1884) ήταν Άγγλος βοτανολόγος, που χαρακτηρίσθηκε από τον συνάδελφό του Ντουέιν Άιζλυ (Duane Isely) ως «ο κυριότερος συστηματικός βοτανολόγος του 19ου αιώνα». Αρχικώς σπούδασε νομικά, αλλά ανέκαθεν τον συνάρπαζε η βοτανική, την οποία και ακολούθησε, αν και αυτοδίδακτος σε αυτή. Είναι γνωστότερος από το έργο του στην ταξινόμηση των φυτών σε συνεργασία με τον Τζόζεφ Ντάλτον Χούκερ, με το έργο Genera Plantarum (1862-1883). Συνέγραψε και άλλα σημαντικά έργα στην επιστήμη του. Ο Μπένθαμ διετέλεσε πρόεδρος της Λινναίας Εταιρείας του Λονδίνου το 1861 και ήταν μέλος της Βασιλικής Εταιρείας από το 1862.
Η ζωή του
Ο Μπένθαμ γεννήθηκε στο Στόουκ του Πλύμουθ. Η οικογένειά του ήταν διακεκριμένη: Ο πατέρας του, ο ναυπηγός σερ Σάμιουελ Μπένθαμ, ήταν ο μοναδικός αδελφός του φιλοσόφου Τζέρεμυ Μπένθαμ που επέζησε ως την ενηλικίωση. Η μητέρα του, η Μαίρυ Σοφία Μπένθαμ, ασχολήθηκε επίσης με τη βοτανική και τη συγγραφή. Ο Τζωρτζ είχε από μικρός μεγάλη ευκολία στην εκμάθηση γλωσσών: μέχρι να γίνει οκτώ ετών μπορούσε ήδη να μιλάει γαλλικά, γερμανικά και ρωσικά, ενώ έμαθε και τη σουηδική γλώσσα κατά τη διάρκεια μιας σύντομης παραμονής του στη Σουηδία προτού ενηλικιωθεί. Η οικογένεια πραγματοποίησε ένα μεγάλο ταξίδι σε όλη τη Γαλλία, παραμένοντας επί δύο έτη στο Μοντωμπάν, όπου ο Τζωρτζ μελέτησε την εβραϊκή γλώσσα και μαθηματικά στην Προτεσταντική Θεολογική Σχολή. Τελικώς εγκαταστάθηκαν κοντά στο Μονπελιέ, όπου ο Σάμιουλ Μπένθαμ αγόρασε μια μεγάλη έκταση.
Την εποχή που μελετούσε στην Ανγκουλέμ, ο Τζωρτζ Μπένθαμ έτυχε να ξεφυλλίσει το βιβλίο Flore française του Ελβετού βοτανολόγου ντε Καντόλ και ενδιαφέρθηκε για τους αναλυτικούς πίνακές του για την αναγνώριση διάφορων ειδών φυτών. Τους δοκίμασε αμέσως στο πρώτο φυτό που είδε και το αποτέλεσμα ήταν επιτυχημένο, οπότε τους εφάρμοζε σε κάθε φυτό που συνάντούσε. Επανερχόμενος στο Λονδίνο το 1823, συναντήθηκε με Άγγλους βοτανολόγους, όμως ο θείος του τον ώθησε να σπουδάσει νομικά στο Λίνκολνς Ιν. Πράγματι, έφθασε να γίνει μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου και το 1832 είχε την πρώτη και μοναδική του δικαστική υπόθεση. Αλλά το ενδιαφέρον του για τη βοτανική δεν μειώθηκε ούτε στιγμή και το 1829 έγινε γραμματέας της Βασιλικής Κηπουρικής Εταιρείας του Λονδίνου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1840.
Το 1831 ο Τζωρτζ Μπένθαμ κληρονόμησε την περιουσία του πατέρα του και το επόμενο έτος του θείου του, του Τζέρεμυ Μπένθαμ, οπότε είχε εξασφαλισμένο εισόδημα ώστε να ασχοληθεί πλέον με ό,τι επιθυμούσε, δηλαδή με τη βοτανική και τη λογική. Το 1833 πήρε ως σύζυγό του τη Σάρα Τζόουνς (1798-1881), θυγατέρα του διπλωμάτη και συγγραφέα σερ Χάρφορντ Τζόουνς-Μπρύτζες, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά. Ο Μπένθαμ απεβίωσε στο σπίτι του στο Λονδίνο σε ηλικία 83 ετών και τάφηκε στο Κοιμητήριο του Μπρόμπτον.
Η πρότυπη συντομογραφία Benth. χρησιμοποιείται διεθνώς για να υποδηλώσει τον Τζωρτζ Μπένθαμ σε επιστημονικές αναφορές βοτανικών ονομασιών.
Ονομάσθηκαν προς τιμή του
Σε δύο γένη φυτών έχει δοθεί το όνομα του Μπένθαμ: στο γένος ορχιδέας μπενθαμία με 29 είδη και στο γένος μπενθαμιέλλα με 12 είδη. Επιπλέον, το όνομά του έχει δοθεί στα παρακάτω μεμονωμένα είδη ή υποείδη:
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι βοτανολόγοι Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Κουβέιτ
Το Πρωτάθλημα Κουβέιτ (αραβικά: الدوري الكويتي) αποτελεί την κορυφαία κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κουβέιτ. Υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κουβέιτ.
Ιστορία
Η πρώτη αγωνιστική περίοδος του πρωταθλήματος ήταν το 1961–62.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουβειτ Πρωταθλημα Κουβειτ
Φρανς Φράνκεν ο πρεσβύτερος
Ο Φρανς Φράνκεν ο πρεσβύτερος (φλαμανδικά: Frans Francken (I), 1542, Χέρενταλς – 1616, Αμβέρσα) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, μια από τις ηγετικές μορφές στη ζωγραφική της Αμβέρσας κατά την Αντιμεταρρύθμιση]. Είναι κυρίως γνωστός για τους μεγάλους πίνακες για Αγία Τράπεζα και τους αλληγορικούς του πίνακες. Ήταν μέλος της δυναστείας ζωγράφων Φράνκεν, που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην καλλιτεχνική ζωή της Αμβέρσας κατά τον 17ο αιώνα.
Βιογραφία
Ο Φράνκεν γεννήθηκε στο Χέρενταλς, γιος του Νίκολας Φράνκεν, ενός αφανούς ζωγράφου της πόλης. Αργότερα ο πατέρας του εγκαταστάθηκε στην Αμβέρσα και, πιθανότατα, υπήρξε ο πρώτος δάσκαλός του. Έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας το 1567 και "διάκονος" σε αυτήν το 1587. Οι νεότεροι αδελφοί του Χιερόνυμους Φράνκεν ΙΙ και Αμπρόσιους Φράνκεν Ι έγιναν επίσης επιτυχημένοι ζωγράφοι. Ο πρώιμος βιογράφος Κάρελ φαν Μάντερ αναφέρει ότι ο Φρανς Φράνκεν ο πρεσβύτερος ήταν μαθητής του διακεκριμένου μανιεριστή ζωγράφου Φρανς Φλόρις.
Ο Φρανς Φράνκεν νυμφεύτηκε την Ελίζαμπετ Μέρτενς. Όταν απεβίωσε, το 1619, τα τέκνα τους που είχαν επιβιώσει ήταν ο Τόμας, ο Φρανς Φράνκεν ο νεότερος, ο Χιερόνυμους Φράνκεν ΙΙ, ο Αμπρόσιους Φράνκεν ΙΙ, η Μαγκνταλένα και η Ελίζαμπετ.
Ανάμεσα στους μαθητές του συγκαταλέγονται οι Φρανς Φράνκεν ο νεότερος, Χόρτζιους Χέλντορπ, Χέρμαν φαν ντερ Μαστ και Γιαν ντε Βελ Ι.
Έργο
Ο Φρανς Φράνκεν ο πρεσβύτερος εργάστηκε κυρίως φιλοτεχνώντας εικόνες για Αγία Τράπεζα, για τις οποίες υπήρχε τότε μεγάλη ζήτηση, ως αποτέλεσμα της εικονοκλασίας των Καλβινιστών. Το αριστούργημά του είναι ένα τρίπτυχο που ονομάστηκε Ο Χριστός ανάμεσα στις Γραφές, το οποίο δημιούργησε για τον καθεδρικό ναό της Αμβέρσας το 1587. Οι μορφές είναι μάλλον "ξύλινες" και στο ύφος του ύστερου μανιερισμού. Εν τούτοις, οι κεφαλές τους αναδεικνύουν την ικανότητα του καλλιτέχνη στις προσωπογραφίες. Ο Φρανς Φράνκεν ήταν επίσης προσωπογράφος και ορισμένα πορτρέτα Αυλικών αποδίδονται σε αυτόν.
Τα πρώτα του έργα είχαν το ύφος του Φρανς Φλόρις, αλλά μετά το 1600 ανέπτυξε το δικό του ύφος, στο οποίο εμφάνιζε κλασικιστικά χαρακτηριστικά, σχετικά όμοια με αυτά στα έργα του Όττο φαν Φέιν.
Ο Φρανς Φράνκεν ζωγράφισε, επίσης, μικρής κλίμακας πίνακες (αποκαλούνται "πίνακες του μπουφέ", cabinet pictures), ένα είδος ζωγραφικής στο οποίο οι γιοι του Φρανς και Χιερόνυμους ΙΙ θα διέπρεπαν. Ήταν, επιπλέον, γνωστός για τους αλληγορικούς του πίνακες και ο γιος του Φρανς θα συνέχιζε αυτή την παράδοση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου πίνακα είναι Η μάχη του Χρόνου απέναντι στον Θάνατο (σήμερα στην Bayerische Staatsgemäldesammlungen)
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – 100 μέτρα ανδρών
Τα 100 μέτρα ανδρών ήταν ένα από τα αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018. Πραγματοποιήθηκε στις 6-7 Αυγούστου 2018.
Σύνοψη
Νικητής του αγωνίσματος αναδείχθηκε ο Ζαρνέλ Χιουζ της Μεγάλης Βρετανίας, δεύτερος ήταν ο Ρις Πρέσκοντ πάλι της Μεγάλης Βρετανίας. Η Μεγάλη Βρετανία σημείωσε μεγάλη επιτυχία σε αυτό το αγώνισμα, γιατί κατέκτησε την 1η, 2η και 4η θέση, με 4ο τον Τσιγιντού Γιούτζα. 3ος ήταν ο Ζακ Αλί Χάρβεϊ από την Τουρκία.
Ο νικητής του αγωνίσματος της προηγούμενης διοργάνωσης, Τσουράντι Μαρτίνα, τερμάτισε στην 6η θέση στον τελικό.
Ρεκόρ
Αυτά ήταν τα ρεκόρ πριν τον αγώνα.
Πρόγραμμα
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (Ώρα Γερμανίας UTC+2)
Αποτελέσματα
μικρογραφία|268x268εσ|Η σειρά 1. μικρογραφία|267x267εσ|Η σειρά 3. μικρογραφία|268x268εσ|Η σειρά 4. μικρογραφία|268x268εσ|Η σειρά 5.
Γύρος 1
Οι 2 πρώτοι από κάθε σειρά (Q) και οι 5 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στους ημιτελικούς.
Άνεμος:
Σειρά 1: -0.2 μ/δ, Σειρά 2: +0.1 μ/δ, Σειρά 3: +0.2 μ/δ, Σειρά 4: -0.3 μ/δ, Σειρά 5: +0.4 μ/δ
Ημιτελικοί
μικρογραφία|269x269εσ|Η σειρά 1. μικρογραφία|269x269εσ|Η σειρά 2. μικρογραφία|270x270εσ|Η σειρά 3. Οι 2 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι 2 επόμενοι καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στον τελικό.
Άνεμος:
Σειρά 1: +0.4 μ/δ, Σειρά 2: +0.6 μ/δ, Σειρά 3: +0.2 μ/δ εναλλ.=|μικρογραφία|395x395εσ|Ο τερματισμός του τελικού.
Τελικός
Άνεμος: 0.0 μ/δ
Παραπομπές
00100 μέτρα αν 2018
Utopia (άλμπουμ)
Το Utopia είναι το ένατο στούντιο άλμπουμ της Ισλανδής μουσικού Μπιορκ. Γράφτηκε κατά κύριο λόγο από την ίδια, ενώ σε ορισμένα κομμάτια συμμετέχει στη δημιουργία τους και η Arca. Κυκλοφόρησε στις 24 Νοεμβρίου 2017 από τη δισκογραφική εταιρία One Little Indian. Θεματικά αναφέρεται σε έναν δικό της φανταστικό και παραδεισένιο κόσμο. Σε αντίθεση με το Vulnicura, το οποίο γράφτηκε με πόνο ψυχής και η ίδια δήλωσε πως ένιωθε σαν να βρίσκεται στην κόλαση, στο Utopia η Μπιορκ ένιωθε πως βρίσκεται στον παράδεισο.
Κυκλοφορία
Στις 2 Αυγούστου 2017 η Μπιορκ ανακοίνωσε το άτιτλο νέο της άλμπουμ με ένα χειρόγραφο σημείωμα στα κοινωνικά της δίκτυα, δηλώνοντας ότι το άλμπουμ θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα. Το πρώτο σίνγκλ από το επερχόμενο άλμπουμ, το "The Gate" κυκλοφόρησε τα μεσάνυχτα στις 15 Σεπτεμβρίου, τρεις μέρες νωρίτερα από την αρχική ημερομηνία στις ψηφιακές πλατφόρμες. Την ίδια μέρα, σε συνέντευξη του Nowness ανακοίνωσε πως ο τίτλος του επερχόμενου άλμπουμ θα είναι "Utopia" και πως είχε χιλιάδες προτάσεις για όνομα. Μεταξύ άλλων είπε: «Μου αρέσει το γεγονός οτι είναι κλισέ, αυτή η λέξη [...] έχει ένα φασιστικό "Θέλω ο κόσμος να είναι έτσι!" αίσθημα, καθώς είναι μια πρόταση για το πως μπορούμε να ζούμε με τη φύση και την τεχνολογία με όσο το δυνατόν πιο αισιόδοξο τρόπο». Στις 25 Νοεμβρίου κυκλοφόρησε το "Blissing Me" ως δεύτερο σίνγκλ σε μορφή digital download, συνοδευόμενο από ένα μουσικό βίντεο, σκηνοθετημένο από τον Tim Walker και την Emma Dalzell που κυκλοφόρησε την ίδια μέρα.
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 14 Νοεμβρίου 2017 σε CD και σε δύο 12" δίσκους βινυλίου, με όσους το αγόραζαν να λαμβάνουν επίσης κρυπτονομίσματα σε μορφή 100 audiocoins. Η special edition του Utopia σε digipak περιελάμβανε και μια αφίσα. Λίγο αργότερα έγινε διαθέσιμο για περιορισμένη κυκλοφορία και σε δύο ροδακινί δίσκους βινυλίου.
Σινγκλ
Τα μεσάνυχτα στις 15 Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησε το "The Gate" ως το πρώτο σινγκλ του Utopia. Μια εβδομάδα μετά κυκλοφόρησε και σε φυσική έκδοση, σε 12" βινύλιο μιας όψης. Το βινύλιο περιλάμβανε μια εκτεταμένη εκδοχή του τραγουδιού, με ένα διαφορετικό κλείσιμο με φλάουτο. Το μουσικό βίντεο του "The Gate" κυκλοφόρησε στις 17 Σεπτεμβρίου στο κανάλι του Nowness στο YouTube και τρεις μέρες μετά έγινε διαθέσιμο στο κανάλι της Μπιορκ.
Το δεύτερο σινγκλ του Utopia, "Blissing Me", κυκλοφόρησε μια εβδομάδα πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ. Ένα μήνα αργότερα, στις 13 Δεκεμβρίου 2017, ένα ρεμίξ EP δύο τραγουδιών κυκλοφόρησε με δύο νέες μίξεις του τραγουδιού. Η πρώτη ήταν μαζί με τον τραγουδιστή Serpentwithfeet και περιελάμβανε νέους στίχους και beats, ενώ το δεύτερο περιελάμβανε μόνο άρπα. Στις 7 Φεβρουαρίου 2018 ανακοινώθηκε μια περιορισμένη φυσική εκδοχή του "Blissing Me" σε τυρκουάζ δίσκο βινυλίου και κυκλοφόρησε στις 23 Φεβρουαρίου.
Στις 21 Μαρτίου 2018, το "Arisen My Senses" κυκλοφόρησε ως τρίτο σινγκλ από το Utopia. Ένα EP έγινε διαθέσιμο ψηφιακά με τρία ρεμίξ από τους Lanark artefax, Jlin και Kelly Lee Owens. Την ίδια μέρα στο ηλεκτρονικό κατάστημα της ίδιας, αλλά και της One Little Indian έγινε διαθέσιμο για προπαραγγελία σε 12" χρωματιστό δίσκο βινυλίου. Στη φυσική του εκδοχή θα κυκλοφορήσει στι 25 Μαΐου.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2019, κυκλοφόρησαν δύο remixes του "Features Creatures" ψηφιακά, διά χειρός του Fever Ray και των The Knife. Η Μπιορκ με τη σειρά της παρουσίασε μια δική της εκδοχή του "This Country", από τον δίσκο Plunge (2017) του Fever Ray. Το πρότζεκτ ανταλλαγής τραγουδιών μεταξύ τους κυκλοφόρησε ως EP, με τίτλο "Country Creatures" την 1η Νοεμβρίου 2019.
Utopia Tour
Στις 30 Οκτωβρίου 2017, η Μπιορκ ανακοινώθηκε ως μια από τους headliners για το All Points East φεστιβάλ του Λονδίνου στις 27 Μαΐου 2018. Τελικά, έως τις 30 Ιουλίου του ίδιου έτους ακολούθησαν ακόμη 8 συναυλίες σε φεστιβάλ διαφόρων ευρωπαϊκών πόλεων. Δύο πρόβες διοργανωθηκαν στην Ισλανδία ένα μήνα πριν αρχίσει η περιοδεία, τις οποίες μπορούσε το κοινό να παρακολουθήσει.
Cornucopia
Στις 12 Νοεμβρίου 2018, η Μπιορκ ανακοίνωσε μια νέα σειρά από shows, το Cornucopia, για το οποίο θα ετοίμαζε την πιο περίτεχνη σκηνή ως τότε και σε αυτό θα συνδυάζονταν ήχος και ψηφιακά μέσα. Θα παρουσιάζονταν σε 8 εμφανίσεις στο The Shed της Νέας Υόρκης, από τις 6 Μαΐου έως την 1η Ιουνίου 2019. Για την παραγωγή του υπερθεάματος συνεργάστηκε με επτά παίκτριες φλάουτου, τις Viibra, τον μουσικό Manu Delago, την αρπίστρια Katie Buckley και τον Bergur Þórisson στα ηλεκτρονικά. Επίσης συμμετείχε η φημισμένη στην Ισλανδία χορωδία Hamrahlid, τα αεροπορικά έξοδα της οποίας κάλυψε το Υπουργείο Παιδείας της Ισλανδίας. Η παραγωγή δέχτηκε διθυραμβικές κριτικές και μεταφέρθηκε στο Μεξικό για 5 shows στο δεύτερο μισό του Αυγούστου. Στις 5 Αυγούστου ανακοινώθηκε πως το Cornucopia θα ταξίδευε στην Ευρώπη ώς περιοδεία το Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2019.
Ερωτικά παιχνίδια (ταινία, 1999)
Το Ερωτικά παιχνίδια (πρωτότυπος τίτλος: Cruel Intentions) είναι μία αμερικανική ταινία παραγωγής 1999 σε σκηνοθεσία Ρότζερ Καμπλ (Roger Kumble). Το σενάριο έχει βασιστεί στο βιβλίο "Les Liaisons dangereuses" του Πιερ Σοντερλό ντε Λακλό. Πρωταγωνιστούν οι Ράιαν Φίλιπι, Σάρα Μισέλ Γκέλαρ, Ρις Γουίδερσπουν και Σέλμα Μπλερ.
Utopia (άλμπουμ)
Λίστα τραγουδιών
Όλοι οι στίχοι και η μουσική γράφτηκαν από τη Μπιορκ, εκτός από τα σημειωμένα. Η παραγωγή έγινε από την ίδια και τον Arca, εκτός από τα "Features Creatures" και "Paradisia", τα οποία παρήγαγε μόνη της. Στην παραγωγή του "Losss" συμμετέχει και ο Rabit.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2017 Κατηγορία:Μπιορκ Κατηγορία:Άλμπουμ της Μπιορκ
Ερωτικά παιχνίδια (ταινία, 1999)
Πλοκή
Ωστόσο η Κάθριν έχει χωρίσει πρόσφατα από τον φίλο της Κορτ Ρέινολντς, ο οποίος την άφησε για την αφελή Σεσίλ. Η Κάθριν, θέλοντας να πάρει εκδίκηση αποφασίζει να καταστρέψει τη φήμη της Σεσίλ πριν ακόμα προλάβει να έρθει στο κολέγιο, βάζοντας τον Σεμπάστιαν να την ξελογιάσει και παρακολουθώντας την στενά. Ο Σεμπάστιαν ξεκινά τις πρώτες προσπάθειες με την Ανέτ, οι οποίες δεν έχουν αποτέλεσμα, αφού η κοπέλα γνωρίζει ήδη το παρελθόν και τη φήμη του αγοριού. Στη συνέχεια όμως τα δύο παιδιά πλησιάζουν ο ένας τον άλλον και ερωτεύονται.
Box Office
Με προϋπολογισμό 10,5 εκατομμύρια δολάρια η ταινία Ερωτικά Παιχνίδια έκανε άνοιγμα στη 2η θέση με 13 εκ. δολάρια. Στις ΗΠΑ οι συνολικές εισπράξεις έφτασαν τα 38,3 εκ. δολάρια ενώ παγκοσμίως απέφερε 75,9 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1999 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ναρκισσισμό
Άννα του Ιησού Μαρία, Ινφάντα της Πορτογαλίας
H Άννα ντε Ζεσούς Μαρία (πορτογαλ. Ana de Jesus Maria de Bragança e Bourbon, infanta de Portugal, 23 Οκτωβρίου 1806 - 22 Ιουνίου 1857) από τον Οίκο της Μπραγκάνσα ήταν πριγκίπισσα της Πορτογαλίας και με τον γάμο της έγινε μαρκησία του Λουλέ.
Βιογραφία
Η Άννα ντε Ζεσούς (= του Ιησού) Μαρία Λουίς Γκοντζάγκα Ιωακείμη Μιχαέλα Ραφαέλα Φραγκίσκη Ιαβερία ντε Πάουλα ήταν η πέμπτη κόρη του Ιωάννη ΣΤ΄ της Πορτογαλίας και της Καρλόττας Ιωακείμης των Βουρβόνων-Ισπανίας, κόρης του Καρόλου Δ΄ της Ισπανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1827 τον δον Νούνο-Ζοζέ-Σεβέρο ντε Μεντόσα Ρολίμα ντε Μόουρα Μπαρρέτο, 1ο Δούκα του Λουλέ, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Μπραγκάνσα Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Ρομπέρ Αμπντεσαλάμ
Ο Ρομπέρ Αμπντεσαλάμ (γαλλικά : Robert Abdesselam) (Ελ Μπιάρ 27 Ιανουαρίου 1920 - Παρίσι 6 Ιουλίου 2006) είναι Αλγερινής καταγωγής Γάλλος πρωταθλητής της αντισφαίρισης, πολιτικός και νομικός. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της Γαλλικής Ομοσπονδίας Τένις 1968-1974 και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Τένις 1975-1976 και έπαιξε σημαντικό ρόλο κατά τον χρόνο της συγχώνευσης επαγγελματίες και ερασιτέχνες κυκλώματα.
Βιογραφία
Ήταν γιος του "Μεχάνα Αμπντεσαλάμ" (Mehana Abdesselam) δικηγόρου στο εφετείο του Παρισιού και της ζωγράφου "Μαργκερίτ Τεντέσκι" (Marguerite Tedeschi). Μεγάλωσε στο Ελ Μπιάρ όπου γνώρισε και ασχολήθηκε με την αντισφαίριση. Παρακολούθησε το γυμνάσιο στο Αλγέρι και το λύκειο στο "Lycée Janson de Sailly" στο Παρίσι. Στη συνέχεια πήρε μαθήματα στο "Ινστιτούτο πολιτικών επιστημών του Παρισιού" και αποφοίτησε από την νομική σχολή του Παρισιού. Παράλληλα παίζει αντισφαίριση και γίνεται ένας από τους καλύτερους Γάλλους παίκτες. Πρωταθλητής νέων της Γαλλίας δύο φορές το 1937 και το 1938 και πρωταθλητής το 1939 στην φοιτητική κοινότητα.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ παγκοσμίου πολέμου και το 1942 εντάχθηκε στον συμμαχικό στρατό στο Αλγέρι. Συμμετείχε στην ιταλική εκστρατεία του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος Μάρσαλ τον Ιούνιο. Έλαβε τα μετάλλια ανδρείας του "Ταξιάρχη της Λεγεώνας της Τιμής" και τον "Πολεμικό Σταυρό 1939-1945". Όταν τελείωσε ο πόλεμος συνέχισε την αντισφαίριση. Παράλληλα παραμένει ο δεύτερος καλύτερος Γάλλος παίκτης και επιλέγεται με την Γαλλική εθνική ομάδα για τον Κύπελλο Ντέιβις από το 1947 έως το 1953. Έφτασε στον τέταρτο γύρο το 1938 και το 1947 και στα προημιτελικά το 1949 στο Ρολάν Γκαρός. Το 1947 στα προημιτελικά του Γουίμπλεντον. Από το 1946 έως το 1963 ασκεί επίσης το επάγγελμα του δικηγόρου στο εφετείο του Αλγερίου. Το 1947 στους διεθνείς εαρινούς αγώνες του Πανελλήνιου Γ.Σ. ήταν νικητής στο διπλό με συμπαίκτη τον Ανρί Κοσέ. Το 1951 είχε συμμετάσχει στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου όπου ήταν δεύτερος στο μονό αντρών. Το 1951 ήταν πρώτος στο διεθνές πρωτάθλημα της Αλεξάνδρειας ,
Το 1956, αποφάσισε να σταματήσει τον αθλητισμό και να αφοσιωθεί στην πολιτική. Εξελέγη βουλευτής στο Αλγέρι το 1958. Στη συνέχεια τάχθηκε υπέρ της διατήρησης της γαλλικής κυριαρχίας στην Αλγερία. Το 1960 θεωρείται από τους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας της Αλγερίας ως προδότης, υπέστη απόπειρα δολοφονίας στην Rue de la Faisanderie στο Παρίσι από τον Larbi Lamraoui στις 5 Μαΐου. Στις 8 Νοεμβρίου 1961 ο Ρομπέρ Αμπντεσαλάμ είναι ήταν ένας από τους 80 βουλευτές που ψήφισαν την «τροποποίηση Σαλάν». Το 1962 κλήθηκε ως μάρτυρας στη δίκη των Εντμόν Ζουό και Ραούλ Σαλάν αρχηγών της ΟΑΣ (Οργάνωση Μυστικός Στρατός). Μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας το 1962 ο Ρομπέρ Αμπντεσαλάμ εγκατέλειψε την πολιτική για να αφοσιωθεί στη δικηγορική του καριέρα ενώ παράλληλα συμμετείχε στην ανάπτυξη της εταιρείας Λακόστ στο εξωτερικό.
Από το 1968 έως το 1974 διετέλεσε αντιπρόεδρος της Γαλλικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης, και 1975-1976 της Διεθνούς Ομοσπονδίας Αντισφαίρισης. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς το 1959-1992 και πρόεδρος του Διεθνούς συλλόγου Λόουν τένις το 1993-2004.
Πέθανε στο Παρίσι στις 26 Ιουλίου 2006 και η κηδεία του έγινε στο παρεκκλήσι του στρατιωτικού σχολείου. Στη βιογραφία του ο Μισέλ Ντρέιγους περιγράφει τη ζωή του ως «το πιο σαγηνευτικό μυθιστόρημα.»
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γάλλοι βουλευτές Κατηγορία:Γάλλοι νομικοί Κατηγορία:Γαλλική Αλγερία Κατηγορία:Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς
Giovanni da Verrazzano (αντιτορπιλικό)
Το Αντιτορπιλικό Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο ήταν πολεμικό πλοίο του Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού, ένα από τα δώδεκα αδελφά πλοία, της πρωτοποριακής τότε κλάσης "Θαλασσοπόρος" (Ναβιγκατόρι). Τα πλοία αυτά έφεραν ονομασίες Ιταλών θαλασσοπόρων, εξ ου και η ονομασία της κλάσης τους, τα οποία έλαβαν μέρος στη περίοδο του Β' Π.Π., που όμως μετά τη λήξη του μόνο ένα είχε επιζήσει εκ των καταστροφών.
Ναυπηγικά χαρακτηριστικά
Το Α/Τ Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο ναυπηγήθηκε στα  ναυπηγεία του Φιούμε την περίοδο  1928-1929 και εντάχθηκε στη δύναμη του ιταλικού βασιλικού ναυτικού στις 30 Νοεμβρίου του 1930. Το όνομά του δόθηκε προς τιμή του Ιταλού θαλασσοπόρου Τζοβάνι ντα Βερατσάνο. Είχε μήκος ολικό 107 μ., πλάτος μέγιστο 10,2 μ και βύθισμα 3,5 μ., ήταν εκτοπίσματος 1900 τόνων (άφορτο πυρομαχικών, καυσίμων κ.λπ.) και πλήρους φόρτου 2.650 τόνων. Ήταν διπλέλικο (δύο μηχανές) έφερε 4 λέβητες με συνολική ιπποδύναμη μηχανής 50.000 ίππων, προσδίδοντας υπηρεσιακή ταχύτητα περί τους 38 κόμβους.
Έφερε δύο καπνοδόχους, μία ακριβώς πρύμνηθεν της γέφυρας του πλοίου, στο μεσόστεγο, και τη δεύτερη στο επίστεγο, επίσης έφερε δεξαμενή καυσίμου 630 τόνων μαζούτ. Είχε σχεδόν κάθετη πλώρη και πρύμνη καταδρομικού, ενώ το μεσόστεγο και το πρόστεγο ήταν στο αυτό υπερυψωμένο κατάστρωμα έναντι του πρυμναίου.
Οπλισμός
Ο οπλισμός του πλοίου περιελάμβανε τρεις δίδυμους πύργους πυροβόλων των 120 χιλ. (4,7 ιντσών) εγκατεστημένων κατά το διάμηκες, ανά ένας, στο πρόστεγο, το μεσόστεγο και το επίστεγο, ένα δίδυμο αντιαεροπορικό πυροβόλο των 40 χιλ., τύπου πομ-πομ, ακριβώς πρύμνηθεν της 2ης καπνοδόχου, 8 πολυβόλα των 13 χιλ. και 6 τορπιλοσωλήνες των 21 ιτσών. Στον εξαιρετικό οπλισμό του περιελάμβανε επίσης και ένα μεγάλο αριθμό ναρκών θαλάσσης και βομβών βυθού.
Πλήρωμα
Ο συνολικός αριθμός του πληρώματος αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και ναύτες αριθμούσαν 225 άνδρες
Επιχειρήσεις – απώλεια
Με την έναρξη των πολεμικών επιχειρήσεων στο Β’ Π.Π. συμμετείχε ενεργά κυρίως σε νηοπομπές και διάφορες αποστολές προς την Αφρική. Παραμένει άγνωστο αν συμμετείχε σε ναρκοθέτηση ελληνικών θαλασσών, τόσο του Ιονίου όσο και του Αιγαίου, ή στην εισβολή του ιταλικού στρατού στην Αλβανία.
Στις 19 Οκτωβρίου του 1942 πλέοντας στη περιοχή παρά τη νησίδα Λαμπηδούσα, (μεταξύ Σικελίας - Τυνησίας), μετά από εύστοχη επίθεση τορπίλης που δέχθηκε από το βρετανικό υποβρύχιο "Ακατάβλητος", ("Unbending"), βυθίστηκε μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Άγνωστος αριθμός των απωλειών των μελών του πληρώματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Navigatori Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Χανς-Ντίτερ Φλικ
Ο Χανς-Ντίτερ "Χάνσι" Φλικ (γεννημένος στις 24 Φεβρουαρίου 1965) είναι Γερμανός επαγγελματίας προπονητής ποδοσφαίρου και πρώην ποδοσφαιριστής. Αυτή την περίοδο διατελεί χρέη προπονητή στην εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γερμανίας. Μάλιστα, από τον Αύγουστο του 2006 έως τον Ιούλιο του 2014, ήταν βοηθός του Γιοάχιμ Λεβ στην εθνική Γερμανίας. Τον Αύγουστο του 2020, ο Φλικ κέρδισε το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ ως προπονητής της Μπάγερν, κάνοντας μόλις το 2ο τρεμπλ στην ιστορία του συλλόγου. Το 2021, οδήγησε επίσης την ομάδα σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων FIFA και έναν ακόμη τίτλο στην Μπούντεσλίγκα.
Καριέρα ως παίκτης
Ως παίκτης έπαιξε 104 αγώνες για την Μπάγερν Μονάχου, σκοράροντας 5 φορές το διάστημα 1985-1990 , κερδίζοντας 4 τίτλους Μπουντεσλίγκα , 1 κύπελλο καθώς και έπαιξε σε έναν τελικό κυπέλλου πρωταθλητριών το 1987. Αργότερα έπαιξε 44 αγώνες για την Κολωνία πριν αποσυρθεί το 1993 λόγω των πολλαπλών τραυματισμών που αντιμετώπισε. Τελευταίος του σταθμός ως ποδοσφαιριστής αποτέλεσε η Βικτόρια Μπαμεντάλ όπου αγωνίστηκε από το 1994 μέχρι το 2000. Δεν κλήθηκε ποτέ για την εθνική Γερμανίας ωστόσο έκανε 2 εμφανίσεις με την Κ-18 της εθνικής Γερμανίας στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα Κ-18 το 1983, στις 15 και 17 Μαΐου σε 2 νίκες της ομάδας του εναντίον της Σουηδίας και Της Βουλγαρίας με 1-0 και 3-1 αντίστοιχα.
Καριέρα ως προπονητής
Η προπονητική καριέρα του Φλικ ξεκίνησε το 1996 όταν προπόνησε την Βικτόρια Μπαμεντάλ. Το 1999 η ομάδα υποβιβάστηκε αλλά ο Φλικ παρέμεινε στην θέση του προπονητή.
1999 Χόφενχαϊμ
Τον Ιούλιο του 2000 έγινε προπονητής της Χόφενχάϊμ η οποία αγωνίζονταν τότε στην 4η κατηγορία της Γερμανίας ( η οποία αντικαταστάθηκε το 2008 από την 3.Liga). Στην πρώτη του σεζόν κέρδισε την άνοδο για την 3η κατηγορία και το πρωτάθλημα ωστόσο η αδυναμία του Φλικ να οδηγήσει την ομάδα ψηλότερα στην Τσβάϊτε Μπουντεσλίγκα (2.Bundesliga) οδήγησε στην απόλυση του στις 19 Νοεμβρίου 2005.
Ρεντ Μπουλ Σάλτσπουργκ (βοηθός)
Ο Φλικ εργάστηκε ως βοηθός προπονητή του Τζιοβάνι Τραπατόνι και του Λόταρ Ματέους στην Σάλτσπουργκ. Ο Τραπατόνι δίδαξε στον Φλικ τεχνικές προπονητικής, τρόπους δημιουργίας καλών σχέσεων παίκτη-προπονητή. Παρόλα αυτά ο Φλικ διαφωνούσε έντονα στην αμυντική νοοτροπία που εφάρμοζε ο Τραπατόνι.
Αισχίνης ο Σφήττιος
Ο Αισχίνης ο Σφήττιος (περίπου 425-350 π.Χ) ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος και ακόλουθος του Σωκράτη κατά τη διάρκεια της νιότης του. Οι ιστορικοί τον αποκαλούν Αισχίνη Σωκρατικό, για να τον ξεχωρίσουν από τον ρήτορα Αισχίνη.
Χανς-Ντίτερ Φλικ
Γερμανία (βοηθός)
μικρογραφία| Ο Φλικ το 2006 Ορίστηκε βοηθός προπονητή με την Εθνική Γερμανίας στις 23 Αυγούστου 2006. Παρόλο που δεν αναγράφεται ως επίσημα αναγνωρισμένος προπονητής από τηνΓερμανική Ποδοσφαρική Ομοσπονδία, λόγω της αποβολής του Γιοάχιμ Λεβ στο προηγούμενο παιχνίδι, ο Φλικ ήταν ουσιαστικά ο προπονητής της εθνικής Γερμανίας στον προημιτελικό του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου 2008 εναντίον της Πορτογαλίας στις 19 Ιουνίου 2008, ο οποίος έληξε 3 –2 υπέρ της Γερμανίας. Αφού τερμάτισε δεύτερος στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 2008 και τρίτος στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου 2010, έφτασε στα ημιτελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου 2012 και κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014 ως βοηθός προπονητή της Γερμανίας. Έγινε αθλητικός διευθυντής στη Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο 2014 έως τις 16 Ιανουαρίου 2017.
Αισχίνης ο Σφήττιος
Αισχίνης και Σωκράτης
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, ο Αισχίνης ο Σφήττιος ήταν παρών στη δίκη και στον θάνατο του Σωκράτη. Είναι γνωστό πως μετά τον θάνατο του Σωκράτη, ο Αισχίνης ξεκίνησε να γράφει φιλοσοφικούς διαλόγους, στους οποίους ο Σωκράτης ήταν ο κύριος ομιλητής. Αν και διασώθηκαν μονάχα αποσπασματικά και σε αναφορές μεταγενέστερων συγγραφέων, ήταν γνωστός στην αρχαιότητα για την προσεκτική διαμόρφωση των διαλόγων. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, ο Αισχίνης ξεπερνούσε τον Ξενοφώντα και έφθασε στο επίπεδο του Πλάτωνα. Υπάρχουν ενδείξεις πως ο Αισχίνης παρουσίαζε τους διαλόγους του στα Σικελικά Μέγαρα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στον Διονύσιο Β΄ τον Νεότερο, ενώ φαίνεται να του δώρισε μερικά αντίγραφα των διαλόγων του.
Χανς-Ντίτερ Φλικ
Μπάγερν Μονάχου
Την 1η Ιουλίου 2019 ο Φλικ υπέγραψε στην Μπάγερν ως βοηθός προπονητή του Νίκο Κόβατς. Όταν ο Κόβατς έφυγε από την Μπάγερν με κοινή συναίνεση αυτού και της ομάδας, ο Φλικ έγινε στις 3 Νοεμβρίου 2019 υπηρεσιακός προπονητής. Στο πρώτο του αγώνα η Μπάγερν κέρδισε 2-0 τον Ολυμπιακό στην φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ και μετά από πολλαπλές νίκες και ένα αήττητο σερί της Μπάγερν, ανακοινώθηκε στις 22 Δεκεμβρίου ότι ο Φλικ θα παραμείνει στην θέση του προπονητή μέχρι το τέλος της σεζόν.
Αισχίνης ο Σφήττιος
Διάλογοι
Σύμφωνα με αρχαίες πηγές, όπως ο Διογένης Λαέρτιος, γνωρίζουμε πως ο Αισχίνης έγραψε τους εξής διαλόγους:
Χανς-Ντίτερ Φλικ
Μπάγερν Μονάχου
Τον Απρίλιο του 2020, ο Φλικ ανανέωσε με την Μπάγερν έως το 2023.
Αισχίνης ο Σφήττιος
Ενδιαφέροντα γεγονότα
Ο Διογένης Λαέρτιος, σε σύντομη αναφορά προς το πρόσωπο του Αισχίνη, αναφέρει πως είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα γι' αυτό και αποφάσισε να εργαστεί στο δικαστήριο του Διονύσιου του νεότερου στις Συρακούσες, όπου εξασκήθηκε στην ρητορική και έγραφε ομιλίες για τις εμπλεκόμενες πλευρές. Παράλληλα, ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης, στο έργο Κατά Αισχίνη, το οποίο γράφτηκε από τον Λυσία, αναφέρει πως ο Αισχίνης είχε διάφορα χρέη ως αρωματοπώλης και τον κατηγορεί γι' αποχή από τις διδαχές του Σωκράτη. Επίσης, χαρακτηρίζει τον Αισχίνη ως σοφιστή. Ο Διογένης Λαέρτιος αναφέρει πως στον πλατωνικό διάλογο «Κρίτων», πρωταγωνιστής δεν ήταν ο Κρίτωνας αλλά ο Αισχίνης, γεγονός που βασίζεται στην αντιπάθεια που έτρεφε ο Πλάτωνας για τον Αισχίνη.
Χανς-Ντίτερ Φλικ
Μπάγερν Μονάχου
Κατά τη διάρκεια της σεζόν 2019-20 ο Φλικ οδήγησε την Μπάγερν στο 2ο τρεμπλ της ιστορίας της, κερδίζοντας την Μπουντεσλίγκα , το Κύπελλο Γερμανίας και το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς λιγκ. Ανακηρύχθηκε Γερμανός προπονητής της χρονιάς από το αθλητικό περιοδικό Κίκερ καθώς και κέρδισε το βραβείο του καλύτερου προπονητή της χρονιάς από την ΟΥΕΦΑ. Μετά το τέλος της σεζόν και κατά την διάρκεια της σεζόν 2020-21 κέρδισε και το ΟΥΕΦΑ σούπερ Καπ εναντίον της Σεβίλλης αλλά και το παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων απέναντι στην Μεξικάνικη Τίγκρες, ολοκληρώνοντας το πρώτο sextuple (κατάκτηση 6 τίτλων σε μια χρονιά από έναν σύλλογο) στην ιστορία της Μπάγερν.
Αισχίνης ο Σφήττιος
Βιβλιογραφία
κατηγορία:Αρχαίοι φιλόσοφοι
Χανς-Ντίτερ Φλικ
Μπάγερν Μονάχου
Στις 17 Απριλίου 2021, ο Φλικ ανακοίνωσε στην ομάδα την επιθυμία του να φύγει στο τέλος της σεζόν 2020-21 για να προπονήσει την Εθνική Γερμανίας. Έφυγε κερδίζοντας 7 τίτλους ( 2 Μπουντεσλίγκα, ένα κύπελλο Γερμανίας 1 ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ , 1 Σούπερ Καπ Γερμανίας , 1 ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων ) , καταρρίπτοντας πολλαπλά ρεκόρ. Μεταξύ αυτών έκανε την Μπάγερν την πρώτη ομάδα στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ/ Κυπέλλου Πρωταθλητριών που κέρδισε και τα 23 παιχνίδια που έδωσε με ποσοστό νίκης 100% το διάστημα 16 Φεβρουαρίου 2020-18 Σεπτεμβρίου 2020, το δεύτερο τρεμπλ στην ιστορία του Συλλόγου και ένα εξωπραγματικό ποσοστό νικών 83% σε όλες τις διοργανώσεις με μέσο όρο 3 γκολ ανά παιχνίδι. Τον Οκτώβριο του 2020 κέρδισε το βραβείο του καλύτερου Ευρωπαίου προπονητή της χρονιάς.
Εθνική Γερμανίας
Στις 25 Μαΐου 2021, η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ανακοίνωσε ότι ο Φλικ υπέγραψε τριετές συμβόλαιο από την 1η Αυγούστου 2021 ως προπονητής της εθνικής Γερμανίας, αντικαθιστώντας τον πρώην προπονητή Γιοάχιμ Λεβ μετά το τέλος του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου 2020. Στους πρώτους έξι αγώνες ως προπονητής, κατάφερε και σημείωσε έξι νίκες, το οποίο συνιστά ρεκόρ πρωτοεμφανιζόμενου προπονητή στην Εθνική Γερμανίας.
Ως παίκτης
Μπάγερν Μονάχου
ΦΚ Κολωνία
Ως προπονητής
Εθνική Γερμανίας (ως βοηθός προπονητή)
Χόφενχαϊμ
Μαξιμιλιανέουμ
Ο αρχηγός ήταν ο βασιλιάς Μαξιμιλιανός Β΄ της Βαυαρίας, ο οποίος ξεκίνησε το έργο το 1857. Ο κορυφαίος αρχιτέκτονας ήταν ο Friedrich Bürklein. Το κτίριο βρίσκεται στην όχθη του ποταμού Isar, πριν από τη γέφυρα Maximilian και σηματοδοτεί το ανατολικό άκρο της Maximilianstrasse, μιας από τις βασιλικές λεωφόρους του Μονάχου που πλαισιώνεται από νεο-γοτθικά παλάτια που επηρεάζονται από το Αγγλικό Perpendicular στυλ. Λόγω στατικών προβλημάτων, η κατασκευή ολοκληρώθηκε μόλις το 1874 και η πρόσοψη του Maximilianeum, που σχεδιάστηκε αρχικά και σε νεο-γοτθικό ρυθμό, έπρεπε να αλλάξει σε αναγεννησιακό ύφος υπό την επίδραση του Gottfried Semper. Η πρόσοψη ήταν διακοσμημένη με καμάρες, κολώνες, ψηφιδωτά και κόγχες γεμάτες προτομές. Το κτίριο επεκτάθηκε στην πλάτη του για νέα γραφεία του κοινοβουλίου, αρκετά σύγχρονα φτερά προστέθηκαν το 1958, το 1964, το 1992 και πάλι το 2012.
Χανς-Ντίτερ Φλικ
Ως προπονητής
Μπάγερν Μονάχου
Μαξιμιλιανέουμ
Ιστορία
μικρογραφία|Το Μαξιμιλιανέουμ την [[Νύχτα]] Στις 5 Οκτωβρίου 1857 ο βασιλιάς Μαξιμιλιανός Β΄ ξεκίνησε την κατασκευή του αρχιτέκτονα Friedrich Bürklein. Λόγω στατικά προβλήματα που προκαλούνται από τη θέση του κτιρίου στο Isarhochufer η πρόσοψη του Μαξιμιλιανέουμ, η οποία είχε αρχικά προγραμματιστεί νεο-γοτθικό Maximilianstraße σχεδιάστηκε υπό την επήρεια Gottfried Semper στο στυλ της Αναγέννησης με καμάρες, κίονες, μωσαϊκά και προτομή-γεμάτο κόγχες. Το 1874 το κτίριο ολοκληρώθηκε τελικά μετά από επανειλημμένες επισκευές.
Χανς-Ντίτερ Φλικ
Ως προπονητής
Ατομικές διακρίσεις
Μαξιμιλιανέουμ
Ιστορία
Μέχρι το 1918, η βασιλική Page Σχολή στεγάστηκε στο Maximilianeum δίπλα από το Ακαδημαϊκό Ίδρυμα και μια ιστορική γκαλερί. Μέχρι λίγο πριν από το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, πραγματοποιήθηκε στο χώρο της γκαλερί η Έκθεση Τέχνης του Μονάχου. Προς το τέλος του πολέμου, τα δύο τρίτα του κτιρίου βομβάρδισαν. Μετά τον πόλεμο, το κτήριο ανοικοδομήθηκε από τον Karl Kergl. Το 1949, το Βαυαρικό Κρατικό Κοινοβούλιο εξέλεξε το κτίριο ως έδρα του, πράγμα που απαιτούσε αντίστοιχες αλλαγές στο χώρο της γκαλερί. To πρώην Βαυαρικό Κρατικό Κοινοβούλιο στην Prannerstraße είχε υποστεί σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια του πολέμου. Όταν η κατασκευή του Μαξιμιλιανέουμ για τις πολλαπλές χρήσεις ήταν πολύ μικρό, προστέθηκαν 1958/59 και 1964/65 σχετικά με τα ανατολικά φτερά με γραφεία και αίθουσες συσκέψεων.
Από το 1992-1994 ακολούθησε μια επέκταση από τον αρχιτέκτονα Volker Staab και Jürgen Pleuser, 2010-2012 περαιτέρω επέκταση του γραφείου του Βερολίνου Léon-Wohlhage-Wernik αρχιτέκτονες.
Χανς-Ντίτερ Φλικ
Παραπομπές
Κατηγορία:Προπονητές νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Προπονητές Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2022 Κατηγορία:Δυτικογερμανοί ποδοσφαιριστές
Μαξιμιλιανέουμ
Ιστορία
Στην ανατολική όψη της αίθουσας συνεδριάσεων του σήμερα να είναι το τμήμα του Ιστορικού Gallery μεγάλο, που δημιουργήθηκε από Engelbert Seibertz τοιχογραφία στην εισαγωγή του Alexander von Humboldt σε μια ομάδα επιστημόνων και καλλιτεχνών με φόντο την Maximilianeum, ούτε στους νεο-γοτθικό μορφές πριν από την τροποποίηση σχεδίου από το 1864, εμφανίζεται. Η ιστορική φωτογραφία Η Hermannsschlacht, ο ζωγράφος Friedrich Gunkel είχε δημιουργήσει 1862-1864 για το Μαξιμιλιανέουμ βρίσκεται στο Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κατηγορία:Μόναχο
Κιούλιν του Ουέσσεξ
Ο Κιούλιν του Ουέσσεξ (Ceawlin of Wessex, ... - 593) ήταν βασιλιάς του Ουέσσεξ (560 – 592), γιος του Κινρίκ, εγγονός του Κέρντικ και ο τρίτος βασιλιάς από τον Οίκο του Ουέσσεξ. Ανήκαν στην πρώτη ομάδα των Σαξόνων που εισέβαλαν στην Αγγλία. Επί της βασιλείας του, το Ουέσσεξ έγινε ένα ισχυρό Αγγλοσαξονικό βασίλειο. Πέθανε έναν χρόνο μετά την εκθρόνιση του από τον ανιψιό του Κεόλ, ενώ αναφέρεται ότι είχε σαν γιους τους Κάθα και Κάθγουιν του Ουέσσεξ.
Από την μάχη του Μονς Μπαντόνικους (Βαδονικό όρος), όπου νίκησαν οι Σάξονες (550), οι γηγενείς Άγγλοι άρχισαν να χάνουν σταδιακά τον έλεγχο που είχαν στο νησί: σταδιακά τα επόμενα 25 χρόνια πέρασε κάτω από τον έλεγχο των Σαξόνων κατακτητών. Οι κυριότερες πηγές για εκείνη την εποχή είναι τα Αγγλοσαξονικά χρονικά, που γράφτηκαν την εποχή του βασιλιά του Ουέσσεξ Αλφρέδου του μέγα (890), περιλαμβάνοντας όλες τις προφορικές και γραπτές παραδόσεις που σώθηκαν από τους προηγούμενους αιώνες. Μία δεύτερη πηγή ήταν η λίστα των Δυτικών Σαξόνων βασιλέων, όπου βρίσκουμε το όνομα και το χρονικό διάστημα που βασίλεψε ο καθένας. Σύμφωνα με τα Αγγλοσαξονικά χρονικά, το βέβαιο είναι ότι ο Κερντίκ με τον γιο του Κινρίκ αποβιβάστηκαν στην Αγγλία το 495.
Συμμετοχή σε μάχες
Ο Κιούλιν αναφέρεται ότι πολέμησε στην μάχη του Μπεράν (556) μαζί με τον πατέρα του στο κάστρο του Μπάρμπουρι, ενώ σαν βασιλιάς πολέμησε για πρώτη φορά στο Βίμπαντουν (568) κατά του βασιλιά του Κεντ Εθελμπέρχτ. Το 571 πολέμησε στο Μπέντκανφορντ μαζί με τον Κάθγουλφ, όπου κατέλαβε 4 φρούρια, ενώ το 577 είχε σε συμμαχία με τον βασιλιά Κάθγουιν την μεγαλύτερη νίκη του. Εκεί σκότωσε 3 βασιλείς και κατέλαβε 3 πόλεις, το Γκλόστερ, Σάιρενσεστερ και Μπαθ. Τελευταία νίκη του καταγράφεται το 584 με τον Κάθα. Ο Άγγλος χρονικογράφος Βέδας έγραψε (731) ένα έργο με τίτλο "Εκκλησιαστική ιστορία της Αγγλίας", όπου κάνει αναφορά για 7 βασιλείς της Νότιας Αγγλίας τους αποκαλούμενους αυτοκρατορικούς. Ο Κιουλίν βρίσκεται δεύτερος στην λίστα των αυτοκρατορικών βασιλέων των μπρετβάλντα. Στη λίστα των μπρεντβάλντα του Βέδα τον διαδέχτηκε ο βασιλιάς του Κεντ Εθελμπέρχτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς του Ουέσσεξ Κατηγορία:Οίκος του Ουέσσεξ
Λίνα Μεδίνα
Η Λίνα Μεδίνα (Lina Medina Vásquez, 27 Σεπτεμβρίου 1933) είναι Περουβιανή γυναίκα και η νεαρότερη μητέρα που έχει καταγραφεί στα παγκόσμια ιατρικά χρονικά, καθώς σε ηλικία μόλις 5 χρονών, 7 μηνών και 21 ημερών έφερε στον κόσμο ένα υγιές αγόρι.
Η Λίνα μεταφέρθηκε από τους γονείς της στο νοσοκομείο επειδή η κοιλιά της "κατά έναν περίεργο τρόπο" είχε φουσκώσει υπερβολικά. Στην αρχή οι γονείς νόμιζαν πως πρόκειται για όγκο, όμως στη συνέχεια, μετά από ιατρικές εξετάσεις, οι γιατροί αποφάνθηκαν πως η μικρή Λίνα διανύει τον 8ο μήνα της εγκυμοσύνης της.
Ο Δρ. Χεράρδο Λοζάδα μετέφερε τη Λίνα στη Λίμα, πριν την υποβάλλει σε εγχείρηση, με σκοπό να διαπιστωθεί και από άλλους συναδέλφους του αν όντως ήταν έγκυος. Ενάμιση μήνα μετά, στις 14 Μαΐου 1939, η Λίνα γέννησε ένα υγιές αγόρι με καισαρική τομή, λόγω του γεγονότος ότι η λεκάνη της ήταν υπερβολικά μικρή για να γεννήσει φυσιολογικά, εξ αιτίας του νεαρού της ηλικίας της.
Σύμφωνα με τον Δρ. Εδμούνδο Εσκομέλ, ο οποίος δημοσίευσε με άρθρο του λεπτομερώς την υπόθεση της Λίνα στο επιστημονικό περιοδικό "La Presse Medicale", η νεαρή μητέρα είχε την πρώτη της έμμηνο ρύση σε ηλικία μόλις 2 ετών, το στήθος της ήταν ήδη σχηματισμένο σε ηλικία 4 ετών, ενώ στην ηλικία των 5 ετών η λεκάνη της είχε ήδη ανοίξει και τα οστά της είχαν ήδη ωριμάσει αρκετά.
Το νεογέννητο γεννήθηκε έχοντας βάρος 2 κιλά και 700 γραμάρια και βαπτίσθηκε Χεράρδο, λαμβάνοντας το όνομα του μαιευτήρα γιατρού. Ο Χεράρδο μεγάλωσε με την εντύπωση πως η Λίνα ήταν η μεγάλη του αδελφή, αλλά στην ηλικία των 10 ετών έμαθε πως τελικά είναι η μητέρα του. Αν και μεγάλωσε χωρίς κάποιο πρόβλημα υγείας, ο Χεράρδο πέθανε το 1979 σε ηλικία 40 ετών από μία ασθένεια του μυελού των οστών.
Όπως έδειξαν όλα τα στοιχεία, η εγκυμοσύνη της Λίνα προέκυψε με τον συνηθισμένο τρόπο, όμως η ίδια δεν αποκάλυψε ποτέ τον πατέρα του παιδιού της, ούτε και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έμεινε έγκυος. Ο πατέρας της συνελήφθη ως ύποπτος με την κατηγορία του βιασμού και της αιμομιξίας αλλά αφέθηκε ελεύθερος λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Η Λίνα παντρεύτηκε αργότερα τον Ραούλ Χουράδο, με τον οποίο απέκτησε το δεύτερο γιο της το 1972 (σε ηλικία πια 39 ετών), 33 χρόνια μετά την πρώτη της γέννα.
Κατά την ενηλικίωσή της, η Λίνα εργαζόταν ως γραμματέας στην κλινική του μαιευτήρα της, Δρ. Χεράρδο Λοζάδα. Ο Λοζάδα τη βοήθησε να σπουδάσει, ενώ ανέλαβε και τις σπουδές του πρωτότοκου γιου της.
Έχουν δημοσιευτεί δύο φωτογραφίες της Λίνα. Η πρώτη τραβήχτηκε τον Απρίλιο του 1939, όταν δηλαδή η Λίνα ήταν 7 1/2 μηνών έγκυος και τη δείχνει στα πλάγια, γυμνή, με την κοιλιά της να προεξέχει. Αυτή είναι η μόνη δημοσιευμένη φωτογραφία της που τη δείχνει έγκυο και έχει τεράστια αξία γιατί αποδεικνύει την εγκυμοσύνη της καθώς και το μέγεθος της σωματικής της ανάπτυξης. Η δεύτερη φωτογραφία τραβήχτηκε ένα χρόνο αργότερα, όταν ο μικρός Χεράρδο ήταν 11 μηνών.
Παρ' ότι κάποιοι έκαναν λόγο για απάτη, πολλοί γιατροί επιβεβαίωσαν το γεγονός, βάσει βιοψιών, ακτινογραφιών στον εμβρυικό σκελετό εντός της μήτρας και ενός αριθμού φωτογραφιών που είχαν τραβήξει οι θεράποντες ιατροί της. Η πρόωρη εφηβεία σε υπερβολικό βαθμό σε παιδιά κάτω των 5 ετών είναι σπάνια, όχι όμως και απίθανη. Παρ' όλα αυτά, η εγκυμοσύνη και η γέννα σε μία τόσο μικρή ηλικία θεωρείται ακόμα πιο σπάνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
' Μεδινα Μεδινα Μεδινα Μεδινα Κατηγορία:Παράδοξα Κατηγορία:Ανθρώπινη ανάπτυξη
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου
Νικητές
{{legend|#B0C4DE|Υποδυκνύει τον νικητή}}
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σικάγου
Αδεόνα
Η Αδεόνα ή Αντεόνα (λατιν. Adeona) ήταν θεά της αρχαίας ρωμαϊκής μυθολογίας, για την οποία οι αρχαίοι Ρωμαίοι πίστευαν ότι προστάτευε τους ξενιτεμένους που επέστρεφαν στην πατρίδα τους, ήταν δηλαδή μια θεότητα του νόστου. Τους συμπαραστεκόταν κατά τη διάρκεια του κουραστικού ταξιδιού της επιστροφής, ιδίως όταν αυτό το ταξίδι ήταν μεγάλο. Το όνομα «Αντεόνα» προέρχεται από το λατινικό ρήμα adire, που σημαίνει ακριβώς «επιστρέφω», «έρχομαι πίσω». Συμπληρωματικά με τη λατρεία της Αδεόνας οι αρχαίοι Ρωμαίοι λάτρευαν και μία άλλη θεότητα, την Αβεόνα ή Αμπεόνα (Abeona), όνομα που προέρχεται από το λατινικό ρήμα abire, που σημαίνει «φεύγω». Η Αμπεόνα παραστεκόταν και βοηθούσε τους ανθρώπους που έφευγαν για ταξίδι, ιδίως κατά την αναχώρησή τους.
Πηγές
Αδεονα
Αδενοφόρα
Η αδενοφόρα (Adenophora) ή (στην καθαρεύουσα) αδενοφόρος είναι γένος ποωδών φυτών της οικογένειας κωδωνιοειδή (κοινώς «καμπανούλες»), που απαντώνται σε ευρεία κατανομή στην εύκρατη και την πολική ζώνη του Βόρειου Ημισφαιρίου της Γης. Τα περισσότερα είδη αδενοφόρας είναι ιθαγενή της ανατολικής Ασίας και λιγότερα της Ευρώπης. Πολλά είναι ενδημικά της Κίνας ή της Σιβηρίας.
Περιγραφή
Οι αδενοφόρες είναι πολυετείς πόες, που συχνά έχουν χονδρές και σαρκώδεις ρίζες. Το στέλεχος συνήθως υψώνεται κατακόρυφα, μαζί με αρκετά φύλλα που εκφύονται από τη βάση του με μακρούς μίσχους. Πάνω στο στέλεχος τα φύλλα εκφύονται εναλλάξ στη μία και στην άλλη πλευρά στα περισσότερα είδη. Τα άνθη είναι είτε μοναχικά, είτε διατεταγμένα σε ταξιανθίες με ένα τερματικό άνθος στην κορυφή. Το σύστημα πετάλων τους έχει το σχήμα καμπάνας, χωνιού ή σωλήνα, ενώ ο αριθμός των πετάλων είναι πέντε και το χρώμα τους στα περισσότερα είδη είναι βαθύ μπλε. Τα άνθη στρέφονται προς τα κάτω. Στη βάση κάθε στήμονα υπάρχει ένας χαρακτηριστικός δίσκος με νέκταρ.
Χρήσεις
Πολλά είδη αδενοφόρας χρησιμοποιήθηκαν και ακόμα χρησιμεύουν στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική. Μερικά είδη καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά για τα άνθη τους, ιδίως το Adenophora triphylla.
Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικότερα περί τα 62 είδη αδενοφόρων, τα εξής :
thumb|right|Adenophora nikoensis thumb|right|Η ποικιλία [[Adenophora triphylla japonica]]
Πηγές
Αδενοφορα
Γεγονότα Σεπτεμβρίου 2019
18 Σεπτεμβρίου
(fast-track). (Reuters)
30 Σεπτεμβρίου
09
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ταεκβοντό ανδρών και γυναικών 2021
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ταεκβοντό που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Ταεκβοντό στο Ωραιόκαστρο της Θεσσαλονίκης, διεξήχθη το διήμερο 18-19 Νοεμβρίου 2021. Την πρώτη θέση κατέλαβε ο Αίαντας Αγ. Δημητρίου με τέσσερα χρυσά, τρία ασημένια μετάλλια και ένα χάλκινο,ενώ ακολούθησαν το Αθλητικό Κέντρο Ευκαρπίας Άθλησις (2-0-1) και ο ΑΣ Hwarang Μαχητές (2-0-0).
ΑΝΔΡΕΣ