cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Magento 2
Επίλογος
Το Magento 2 έχει κερδίσει δημοτικότητα μεταξύ των επιχειρήσεων που επιδιώκουν να εδραιώσουν και να επεκτείνουν την ηλεκτρονική τους παρουσία. Η πλατφόρμα προσφέρει βελτιωμένες επιδόσεις, ένα φιλικό προς το χρήστη περιβάλλον εργασίας και ένα ευρύ φάσμα λειτουργιών, καθιστώντας την μια ισχυρή και ευέλικτη λύση ηλεκτρονικού εμπορίου. Η επεκτασιμότητά του επιτρέπει στις επιχειρήσεις να διαχειρίζονται αποτελεσματικά μεγάλους καταλόγους και να διαχειρίζονται υψηλό όγκο επισκεψιμότητας. Ο ανταποκρινόμενος σχεδιασμός εξασφαλίζει απρόσκοπτη εμπειρία αγορών σε όλες τις συσκευές. Η βελτιωμένη διαδικασία πληρωμής και οι προηγμένες δυνατότητες διαχείρισης καταλόγων συμβάλλουν στην αύξηση των μετατροπών και της ικανοποίησης των πελατών. Η ενεργή κοινότητα προγραμματιστών και οι πόροι υποστήριξης συμβάλλουν περαιτέρω στην ανάπτυξη της πλατφόρμας. Αξιόπιστες πηγές πιστοποιούν τη σημασία του Magento 2 στον κλάδο του ηλεκτρονικού εμπορίου.
Τζιμπουτί (πόλη)
thumb|Αγορά στην πόλη του Τζιμπουτί. Η πόλη του Τζιμπουτί (جيبوتي, σομαλικά Jabuuti, γαλλικά Ville de Djibouti) είναι η πρωτεύουσα και η μεγαλύτερη πόλη της Δημοκρατίας του Τζιμπουτί. Η θέση της είναι σε χερσόνησο που χωρίζει τον Κόλπο του Άντεν από το Κόλπο της Τατζουρά.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1888 από τον Καταλανό Ελόι Πίνο και έγινε πρωτεύουσα της Γαλλικής Σομαλίας το 1891, αντικαθιστώντας την Τατζουρά. Παρέμεινε πρωτεύουσα και τις επόμενες δεκαετίες αλλά και μετά την ανεξαρτησία της χώρας από τους Γάλλους και τη μετονομασία της σε Τζιμπουτί.
Τον Απρίλιο του 2004 στην πόλη σημειώθηκαν μέσα σε δύο ημέρες βροχοπτώσεις ύψους άνω των 100 χιλιοστών. Ως αποτέλεσμα υπερχείλισε ο ποταμός Αμπουλί και 53 άτομα πνίγηκαν ενώ άλλα 1.500 έμειναν άστεγα. Στα τελευταία συμπεριλαμβάνονται Σομαλοί και Ορόμο πρόσφυγες.
Γεωγραφία και κλίμα
Η πόλη του Τζιμπουτί είναι ένα μοναδικό απάνεμο λιμάνι στη δυτική πλευρά του Κόλπου του Άντεν. Το τοπίο γύρω από την πόλη, μαζί με την παράκτια πεδινά του Τζιμπουτί, είναι έρημο ή ημι-έρημο. Οι αμμώδεις παραλίες της πόλης που αναφέρθηκαν από τους ταξιδιώτες ως ένα από τα πιο όμορφα.
Το Τζιμπουτί είναι γενικά πολύ ζεστό και ξηρό σε όλη τη διάρκεια του έτους. Με ένα ξηρό κλίμα, η πόλη βλέπει κατά μέσο όρο 131 χιλιοστόμετρα βροχοπτώσεων ετησίως. Οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από πολύ ζεστή κατά τους μήνες Δεκέμβριο, Ιανουάριο και Φεβρουάριο σε εξαιρετικά ζεστό τον Ιούλιο. Κατά τους θερινούς μήνες, θερμοκρασία συνήθως υπερβαίνει τους 40 °C, με καταπιεστικό υγρασία προσθέτοντας τις δυσάρεστες συνθήκες.
Η ηλιοφάνεια είναι άφθονη στην πόλη, κατά μέσο όρο 8-10 ώρες την ημέρα όλο το χρόνο. Είναι χαμηλότερη κατά τη διάρκεια της υγρής περιόδου, όταν υπάρχει κάποια παράκτια ομίχλη και μεγαλύτερη νέφος κάλυψη ως θερμός αέρας περνά πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας δροσερό.
Παραπομπές
Τζιμπουτί Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Κοινότητα Βασιλιτσίου Μεσσηνίας
Η Κοινότητα Βασιλιτσίου είναι μία από τις 10 Κοινότητες της Δημοτικής Ενότητας Κορώνης του Δήμου Πύλου-Νέστορος, ο οποίος δημιουργήθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης και υπάγεται στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Η Δημοτική Ενότητα Κορώνης βρέχεται από τη θάλασσα σχεδόν περιμετρικά κατά το μεγαλύτερό της μέρος.
Η Κοινότητα Βασιλιτσίου, μέχρι το 2010 ήταν ένα από τα 10 Δημοτικά Διαμερίσματα του πρώην Δήμου Κορώνης που συστάθηκε το 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας από παλαιότερες Κοινότητες της περιοχής, λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Πύλου-Νέστορος.
Η Κοινότητα Βασιλιτσίου έχει ως έδρα της το Βασιλίτσι, και καταλαμβανει έκταση 25,466 τ.χλμ..
Σύνθεση Κοινότητας
Στον παρακάτω κατάλογο αναφέρονται οι οικισμοί της Κοινότητας Βασιλιτσίου.
Κοινότητα Βασιλιτσίου
Συνολικός πληθυσμός: [ 630 ]
Ιστορικό Κοινότητας
Η Κοινότητα Βασιλιτσίου είχε, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας, αξιόλογες διοικητικές μεταβολές, κατά τον 20ο και 21ο αιώνα, που σε γενικές - συνοπτικές γραμμές έχουν ως εξής:
Διοικητικές μεταβολές του 1912
Με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1912 πραγματοποιούνται, (ημερομηνία μεταβολής: 31/08/1912), οι εξής μεταβολές:
Διοικητικές μεταβολές του 1940
Το 1940 πραγματοποιούνται, (ημερομηνία μεταβολής: 16/10/1940), οι εξής μεταβολές:
Διοικητικές μεταβολές του 1951
Το 1951 πραγματοποιείται, (ημερομηνία μεταβολής: 07/04/1951), η εξής μεταβολή:
Διοικητικές μεταβολές του 1961
Το 1961 πραγματοποιείται, (ημερομηνία μεταβολής: 19/03/1961), η εξής μεταβολή:
Διοικητικές μεταβολές του 1971
Με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1971 πραγματοποιούνται, (ημερομηνία μεταβολής: 14/03/1971), οι εξής μεταβολές:
Διοικητικές μεταβολές του 1997
Με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 1997 πραγματοποιούνται, (ημερομηνία μεταβολής: 04/12/1997), οι εξής μεταβολές:
Διοικητικές μεταβολές του 2010-σήμερα
Με τη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας 2011 πραγματοποιούνται, οι εξής μεταβολές:
Οι κάτοικοι της Κοινότητας Βασιλιτσίου
Οι κάτοικοι της Κοινότητας Βασιλιτσίου απασχολούνται κυρίως με παραδοσιακές αγροτικές καλλιέργειες, όπως η παραγωγή ελαιολάδου και σταφίδας. αλλά, δευτερευόντως τα τελευταία χρόνια και με τον τουρισμό που αναπτύσσεται σταδιακά χάρη στις πολλές παραλίες της Κοινότητας.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.783992" longitude="21.831894" zoom="12" width="1000" height="500" align="center" />
Μαίρη Βικτώρια Χάμιλτον
Η Λαίδη Μαίρυ Βικτόρια Ντάγκλας-Χάμιλτον (αγγλ. Lady Mary Victoria Douglas-Hamilton, 11 Δεκεμβρίου 1850 - 14 Μαΐου 1922) από τον Οίκο των Χάμιλτον, ήταν ευγενής από τη Σκωτία, πρόγονος τριών πριγκίπων του Μονακό.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ουίλλιαμ, Mαρκήσιου του Ντάγκλας, 11ου Δούκα του Χάμιλτον, και της Μαρίας Αμαλίας των Τσέρινγκεν, κόρης του Καρόλου του Μπάντεν.
Ο πρώτος της γάμος ήταν στο Σατώ ντε Μαρσαί με τον Αλβέρτο, μόνο γιο και διάδοχο του Καρόλου Γ΄ του Μονακό.Ο γάμος κανονίστηκε με την επιθυμία του πριγκιπικού Οίκου του Μονακό, καθώς από καιρό η μητέρα του και η γιαγιά τού Αλβέρτου φιλοδοξούσαν να τον νυμφεύσουν με ένα μέλος του βρετανικού βασιλικού Οίκου. Επειδή η Βασίλισσα Βικτωρία δεν ήθελε να δώσει μία νύφη από την οικογένειά της, προτάθηκε η Λαίδη Μαίρυ Βικτόρια ως κατάλληλη.
Ο γιος τους Λουδοβίκος έγινε πρίγκιπας του Μονακό. Ο γάμος της Μαίρυ Βικτόρια ακυρώθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1880 από την εκκλησία και στις 28 Ιουλίου 1880 ακυρώθηκε και πολιτικά με διάταγμα του Καρόλου Γ΄.
Ο δεύτερός της γάμος έγινε με τον Τάσσιλο Φεστέτιτς, Κόμη της Τόλνα. Απέκτησαν τέσσερα τέκνα. Κατά τα 40 έτη του γάμου της με τον Κόμη -και έπειτα Πρίγκιπα Φεστέτιτς- η Λαίδη Μαίρη-Βικτώρια επέβλεψε την επέκταση και αναμόρφωση της κύριας έδρας των Φεστέτιτς: του Ανακτόρου Φεστέτιτς και των κήπων του στο Κέστελυ της δυτικής Ουγγαρίας. Σε πολυάριθμες περιπτώσεις αυτή και ο σύζυγός της ψυχαγώγησαν τον αδελφό της Ουίλλιαμ, 12ο Δούκα του Χάμιλτον, και τον σημαίνοντα φίλο του Αλβέρτο Εδουάρδο, Πρίγκιπα της Ουαλίας. Υπάρχουν ακόμη στο ανάκτορο πίνακες με μέλη της οικογένειάς της, όπως ένα του πατέρα της με πλήρη στολή των Χάιλαντς. Έξω από το ανάκτορο, εκατέρωθεν της εισόδου, υπάρχουν τα οικόσημα αυτής και του συζύγου της.
Επιπλέον η Βιβλιοθήκη Ελικώνας του ανακτόρου περιέχει πολλά έργα, που ήρθαν στο Κέστχελυ στη Λαίδη Μαίρυ Βικτόρια από τις συλλογές του πατέρα της και του αδελφού της, από το Ανάκτορο Χάμιλτον. Η γη του ανακτόρου, στις όχθες της λίμνης Μπάλατον, περιέχει ένα μαυσωλείο για τους Φεστέτιτς, όπου τελικά αποτέθηκαν η Λαίδη και ο Τάσσιλο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1869 τον Αλβέρτο Α΄ του Μονακό και είχε τέκνο:
Διαζέυχθηκαν το 1880 και η Μαίρυ Βικτόρια έκανε δεύτερο γάμο το 1880 με τον Ούγγρο Τάσσιλο Φεστέτιτς, Κόμη της Τόλνα. Είχαν τέσσερα τέκνα με τον τίτλο Κόμης/Κόμισσα Φεστέτιτς ντε Τόλνα:
Boeing 80
Το Boeing 80 ήταν αμερικανικό αεροσκάφος της δεκαετίας του 1920. Διέθετε τρεις μηχανές και δύο πτερύγια και κατασκευάστηκε από την εταιρία Boeing Airplane για τις αερογραμμές της Boeing. Η αποστολή του 80 ήταν να μεταφέρει με επιτυχία αερομηνύματα καθώς και επιβάτες σε προγραμματισμένες πτήσεις.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Η πρώτη πτήση πραγματοποιήθηκε στις 27 Ιουλίου του 1928. Είχε έκταση μήκος μέτρα, ενώ το ύψος του ήταν περίπου 17,56 μέτρα. Το καθαρό του βάρος ήταν περίπου 7937,86 kg και μπορούσε να φτάσει μέχρι 222,08 km/h. Το μέγιστο υψόμετρο που έφτανε ήταν τα 4267,2 μέτρα, ενώ μπορούσε να μεταφέρει 3 άτομα προσωπικό, 18 επιβάτες και 407,32 kg εμπόρευμα.
Ο θάλαμος του αεροσκάφους ήταν κατασκευασμένος από συγκολλημένο χάλυβα, καλυμμένο με ύφασμα. Τα πτερύγια του ήταν αφαιρέσιμα, έτσι ώστε να χωράει σε υπόστεγα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη Boeing
Γκράμπεζ
Το Γκράμπεζ (σερβικά κυριλλικά: Грабеж) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.
Κατανομή του πληθυσμού ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, το χωριό αριθμούσε 7 κατοίκους, οι οποίοι ήσαν όλοι τους Σέρβοι.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Γουέιγοτ
Ο όρος Γουέιγοτ μπορεί να αναφέρεται:
Ευάγγελος Κωνσταντίνου
Ο Ευάγγελος Κωνσταντίνου (1933 στην Άσκρη των Θηβών - † 5 Απριλίου 2015 στο Βύρτσμπουργκ, Γερμανία) ήταν Έλληνας βυζαντινολόγος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες βυζαντινολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Γιώργης Σαραντής
Ο Γιώργης Σαραντής (1920, Αθήνα - 20 Φεβρουαρίου 1978, Αθήνα) είναι Έλληνας ποιητής που ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1920. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στο διάστημα 1938 ως το 1945 χωρίς να αποφοιτήσει. Εργάστηκε στο Υπουργείο Οικονομικών την περίοδο 1941-1948. Επίσης, εργάστηκε σε ιδιωτικές επιχειρήσεις ως οικονομικός σύμβουλος.
Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη λογοτεχνία το 1939 με την ποιητική συλλογή «Διάχυτες αιστήσεις». Συνεργάστηκε, γράφοντας κυρίως βιβλιοκριτικές, με τα λογοτεχνικά περιοδικά «Νέος Νουμάς», «Ευβοϊκός Λόγος», «Λογοτέχνης», «Νέα Σύνορα» κ.ά., και με την εφημερίδα «Η Αυγή». Διετέλεσε πρόεδρος της επιτροπής του Γρυπαρείου Επάθλου, αντιπρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, αντιπρόεδρος της Πανελλήνιας Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και Ειρήνη και μέλος της επιτροπής βράβευσης του Συλλόγου Φοιτητών της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών (1964-65).
Πέθανε από καρδιά στις 20 Φεβρουαρίου 1978 στην Αθήνα.
Αποτίμηση του έργου του
Με αφορμή την έκδοση της ποιητικής του συλλογής «Λαύριο» ο Αιμίλιος Χουρμούζιος έγραψε στο περιοδικό «Νέα Εστία» της 15 Μαρτίου 1951 (τεύχος 569): «είναι αναντίρρητα ποιητής ο άνθρωπος που μπορεί να τραγουδήσει έναν αγώνα χωρίς να ξεπέσει σε ρητορική, όταν τόση είναι η πίκρα και τόση η ερήμωση στην καρδιά».
Για την «Πολιτεία χωρίς όνομα» θα γράψει ο Τάσος Βουρνάς στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (τεύχος Απριλίου 1955): «Τα αισθήματα που κινούν την ποίηση του Σαραντή έχουν καθολικότητα, θυμίζουν στον καθένα από μας τα 'οικεία κακά' τούτης της γης στα τελευταία δίσεχτα χρόνια. Οι στίχοι του έχουν μίαν αβίαστη γοργότητα ρεαλιστικής πινελιάς πάνω σ' ένα συνθετικό πίνακα σκοτεινόχρωμο που στο βάθος του πάει να λάμψει μια χαραυγή».
Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά. Μέχρι το 1960 ο ποιητικός του λόγος, που είναι επικός, οδηγείται από τις μνήμες της Κατοχής. Και παραπέμπει σε θεατρική αφήγηση, καθώς εναλλάσσει διαλόγους με μονολόγους. Μετά το 1960 διακρίνουμε στον στίχο του την αμφιβολία και την αποστασιοποίηση από τις ιδεολογικές βεβαιότητες του παρελθόντος. Το έργο του έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες. Αλλά και ο ίδιος έχει μεταφράσει Έλιοτ, Μαγιακόφσκι κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Πρώτη Μεταπολεμική Γενιά
Πέτρος Θέμελης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, γιος του φιλόλογου και υπερρεαλιστή ποιητή Γεωργίου Θέμελη και αδελφός του βιολιστή και διευθυντή του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης Δημητρίου Θέμελη. Ολοκλήρωσε το Δημοτικό και το Γυμνάσιο του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Αρχικά ξεκίνησε σπουδές Φιλολογίας. Πήρε πτυχίο Ιστορίας και Αρχαιολογίας από τη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης το 1959, καθώς και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου το 1972.
Το 1962, προσελήφθη ως επιστημονικός βοηθός στην Αρχαιολογική Υπηρεσία Θεσσαλονίκης. Κατά το διάστημα 1963-1980 ήταν Επιμελητής και Έφορος Αρχαιοτήτων στις Αρχαιολογικές Περιφέρειες Ηλείας-Μεσσηνίας, Αττικής, Εύβοιας, Φωκίδος-Λοκρίδος και Αιτωλοακαρνανίας, ενώ το διάστημα 1977-1980 ήταν Διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου των Δελφών. Από το 1980 ως το 1984, ήταν Προϊστάμενος της Εφορίας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας, ενώ από το 1984 εώς το 2004 διετέλεσε καθηγητής Κλασικής Αρχαιολογίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης στο Ρέθυμνο.
Ως καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης διεύθυνε την πανεπιστημιακή ανασκαφή του Τομέα Ι στην αρχαία Ελεύθερνα του Μυλοποτάμου Ρεθύμνου για την οποία έγραψε και επιμελήθηκε σημαντικό αριθμό επιστημονικών εκδόσεων. Από το 1987, είναι διευθυντής του Προγράμματος Ανασκαφής και Αναστήλωσης της αρχαίας Μεσσήνης, για την οποία έχει συγγράψει μονογραφίες και πλήθος επιστημονικών άρθρων. Οι ανασκαφές στην αρχαία πόλη της Μεσσήνης έχουν αποκαλύψει πολλά από τα μνημεία που περιγράφει και τον 2ο αι. μ.Χ. ο περιηγητής Παυσανίας.
Έχει λάβει μέρος και διευθύνει ανασκαφές στη Βεργίνα, στην Πέλλα, στην Ολυμπία, στους Δελφούς, στην Ερέτρια, και στο Κάλλιο.
Στις 18 Ιανουαρίου 2005, παρέλαβε τον Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Αρχαία Πύλος Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Έλληνες έφοροι αρχαιοτήτων Κατηγορία:Έλληνες έφοροι μουσείων Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Κουφονήσι Λασιθίου
Το Κουφονήσι είναι μία νησίδα, ακατοίκητη σήμερα, του Λιβυκού πελάγους που βρίσκεται στη νοτιοανατολική εσχατιά της Κρήτης και συγκεκριμένα 3 ναυτικά μίλια νότια του ακρωτηρίου Γουδερό. Πρόκειται για την νησίδα Ονεσία των αρχαίων Ελλήνων, όπως μας διέσωσε το όνομά της ο Πλίνιος. Η επιφάνεια της νησίδας είναι περίπου 4,26 τ.χλμ.
Διοικητικά ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου και ειδικότερα στη Κοινότητα Αγίας Τριάδος του Δήμου Σητείας. Η κύρια ασχολία παλαιότερα των κατοίκων της ήταν η σπογγαλιεία. Εξ ου και το φημισμένο για τους σπόγγους του "Μπογάζι του Κουφονησιού".
Ιστορία
Κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και συγκεκριμένα τον Απρίλιο του 1823 μια ομάδα 28 γενναίων Κρητικών από τις ανατολικές επαρχίες της Κρήτης, υπό τους οπλαρχηγούς Εμμανουήλ Καζάνη, Εμμανουήλ Αλέξη κ.ά. επιβιβάστηκαν σε μικρό πλοιάριο και επέδραμαν νύκτα στο Κουφονήσι όπου βρισκόταν εκεί για διασκέδαση ο διαβόητος Τούρκος γενίτσαρος Μεχμέτ Πιλαβάς με τους 30 συντρόφους του. Κατά την επιχείρηση εκείνη, μετά τον αποκλεισμό και τον όλεθρο που ακολούθησε, φονεύθηκαν τόσο ο Πιλαβάς όσο και οι 27 σύντροφοί του, ενώ μόνο τρεις κατάφεραν να σωθούν, παραμένοντας κρυμμένοι σε ρωγμές των βράχων.
Κέβιν Ντουράντ
Βιογραφία
Ο Κέβιν Ντουράντ γεννήθηκε λίγο έξω από την πρωτεύουσα των ΗΠΑ, στο Σουίτλαντ του Μέριλαντ στις 29 Σεπτεμβρίου 1988. Ως ένα από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας, μεγάλωσε αγαπώντας τον αθλητισμό με την αδερφή του και τα δύο αδέρφια του. Η γιαγιά του, είχε ισχυρή επιρροή, λέγοντάς του ότι το ύψος του ήταν μία ευλογία, παρόλο που οι συμμαθητές του τον κορόιδευαν επειδή ήταν πάντα ο ψηλότερος στην τάξη.
Σταδιοδρομία
Το 2016 έγινε η μεταγραφή του στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, μια κίνηση που προκάλεσε πολλές συζητήσεις από τους αναλυτές και μη, του ΝΒΑ. Τελικά κατέκτησε το πολυπόθητο πρωτάθλημα το 2017, βγαίνοντας μάλιστα MVP των τελικών κόντρα στους Κλίβελαντ Καβαλίερς του ΛεΜπρόν Τζέιμς. Ξανακέρδισε το 2018 το πρωτάθλημα του ΝΒΑ, όντας ο MVP των τελικών για δεύτερη φορά.
Τον Ιούλιο του 2019 υπέγραψε με τους Νετς για τα επόμενα 4 χρόνια, με συνολικές απολαβές στα 164 εκατομμύρια δολάρια, ποσό που τον κατατάσσει στους υψηλότερα αμειβόμενους καλαθοσφαιριστές. Στους Νετς άφησε το νούμερο της μέχρι τώρα καριέρας του (35) και πήρε το 7 για μια νέα αρχή, όπως ο ίδιος δήλωσε. Έχασε όλη τη σεζόν 2019-20, λόγω τραυματισμού. Επέστρεψε στην αγωνιστική δράση στις 22 Δεκεμβρίου 2020, έχοντας 22 πόντους με 7/16 σουτ (1/2 τρίποντα), 7/7 βολές, 5 ριμπάουντ, 3 ασίστ, 3 κλεψίματα και ένα κόψιμο σε 25 λεπτά συμμετοχής. Στις 8 Αυγούστου 2021, η ομάδα της Νέας Υόρκης ανακοίνωσε την επέκταση του συμβολαίου του Ντουράντ μέχρι το 2026 έναντι 198 εκατομμυρίων δολαρίων. Στις 30 Ιουνίου 2022 ζήτησε να αποχωρήσει με ανταλλαγή από τους Νετς.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2023, αποκτήθηκε μέσω ανταλλαγής από τους Φοίνιξ Σανς, με τους Μίκαλ Μπρίτζες και Καμ Τζόνσον, Τζέι Κράουντερ και 4 ντραφτ πικ πρώτου γύρου (2023, 2025, 2027, 2029) να πηγαίνουν στους Νετς.
Εθνική Ομάδα
Ήταν μέλος των εθνικής ομάδας των ΗΠΑ που κέρδισε το χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 με τον ίδιο να αναδεικνύεται MVP της διοργάνωσης. Είναι τρεις φορές χρυσός Ολυμπιονίκης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο, του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο και του 2020 στο Τόκιο. Μάλιστα στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο, αναδείχτηκε MVP και μέλος της καλύτερης πεντάδας του τουρνουά μπάσκετ, έχοντας κατά μέσο όρο 20,7 πόντους, 5,3 ριμπάουντ και 3,7 ασίστ, ενώ ήταν σπουδαίος στα νοκ άουτ παιχνίδια και κυρίως στον τελικό, όπου σταμάτησε στους 29 πόντους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σιατλ Σούπερσονικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρούκλιν Νετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φοίνιξ Σανς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Ενωμένοι Δημοκράτες
Οι Ενωμένοι Δημοκράτες (Ε.ΔΗ.) είναι φιλελεύθερο κυπριακό πολιτικό κόμμα. Ιδρύθηκε το 1993 από τον Γιώργο Βασιλείου. Σημερινή πρόεδρος είναι η Πραξούλα Αντωνιάδου.
Το κόμμα είναι μέλος της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη.
Ιστορικό
Οι Ενωμένοι Δημοκράτες ιδρύθηκαν από τον πρώην Πρόεδρο της Κύπρου, Γιώργο Βασιλείου, το 1993, ως «Κίνημα Ελευθέρων Δημοκρατών». Το κόμμα αργότερα συγχωνεύτηκε με το Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα, ένα κόμμα από πρώην στελέχη του Α.Κ.Ε.Λ., και σχημάτισαν τους Ενωμένους Δημοκράτες.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2001, το κόμμα κατέγραψε ποσοστό της τάξης του 2,6% και εξασφάλισαν μία έδρα στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Στο δημοψήφισμα του 2004, οι Ενωμένοι Δημοκράτες υποστήριξαν το Σχέδιο Ανάν.
Το 2005, ο Γιώργος Βασιλείου αποχώρησε από την ηγεσία των Ενωμένων Δημοκρατών και ο Μιχάλης Παπαπέτρου εξελέγη Πρόεδρος του κόμματος.
Ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2018, το Κεντρικό Συμβούλιο των Ενωμένων Δημοκρατών έλαβε την απόφαση να προτρέψει τους πολίτες να ψηφίσουν είτε τον Νίκο Αναστασιάδη είτε τον Σταύρο Μαλά, λόγω του κοινού προγράμματος για την επίλυση του Κυπριακού, στη βάση της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Την ίδια απόφαση έλαβαν και για τον επαναληπτικό γύρο.
Οι Ενωμένοι Δημοκράτες δε συμμετείχαν στις βουλευτικές εκλογές του 2021. Ωστόσο, με ανακοίνωσή τους, κάλεσαν σε υποστήριξη των υποψηφίων που είναι υπέρ της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, ως βάση επίλυσης του Κυπριακού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυπριακά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα κόμματα
ΙΑ Άκρανες
Η ΙΑ Άκρανες (ισλανδικά: ÍA) είναι ισλανδικός αθλητικός σύλλογος από την πόλη Άκρανες. Διατηρεί τμήματα σε Καλαθοσφαίριση, Ποδόσφαιρο, Γκολφ, Ιππασία, Γυμναστική, Πετοσφαίριση, Μπόουλινγκ, Καράτε, Αντιπτέριση, κολύμβηση και powerlifting.
Ποδόσφαιρο
Η αντρική ποδοσφαιρική ομάδα έχει κατακτήσει 18 πρωταθλήματα Ισλανδίας, 9 κύπελλα, 3 Λιγκ Καπ και 1 Σούπερ Καπ.
Against the Grain
Το Against the Grain είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ του μπλουζ ροκ κιθαρίστα Ρόρι Γκάλαχερ, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1975 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chrysalis Records" και επανεκδόθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1999 από την "Buddha Records" με δύο επιπλέον τραγούδια, τα "Cluney Bues" και "My Baby, Sure".
Το 1975, ο Γκάλαχερ υπέγραψε συμβόλαιο για έξι δίσκους με τη δισκογραφική εταιρεία "Chrysalis Records" με πρώτη κυκλοφορία το συγκεκριμένο άλμπουμ. Παρ' όλα αυτά, ο δίσκος έλαβε πιο μέτριες κριτικές σε σύγκριση με τους προκατόχους του.
Το "Against the Grain" βραβεύθηκε ως ασημένιος δίσκος από την British Phonographic Industry στις 31 Οκτωβρίου 1975 και έγινε χρυσό στις 25 Φεβρουαρίου 2005.
Τραγούδια
1. Let Me In (Gallagher) - 4:03
2. Cross Me Off Your List (Gallagher) - 4:26
3. Ain't Too Good (Gallagher) - 3:54
4. Souped-Up Ford (Gallagher) - 6:24
5. Bought and Sold (Gallagher) - 3:24
6. I Take What I Want (Porter, Hodges, Hayes) - 4:22
7. Lost at Sea (Gallagher) - 4:06
8. All Around Man (Davenport) - 6:14
9. Out on the Western Plain (Lead Belly) - 3:53
10. At the Bottom (Gallagher) - 3:18
Θέσεις τσαρτ
Against the Grain (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: Οκτώβριος 1975
Βραβεία
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Against the Grain" είναι οι εξής:
Πύργος του Ρολογιού (Σελεστά)
Ο Πύργος του Ρολογιού (γαλλικά: Tour de l'Horloge) είναι ιστορικό μνημείο ευρισκόμενο στο Σελεστά, εντός του νομού του Κάτω Ρήνου, στη Γαλλία.
Τοποθεσία
Το συγκεκριμένο κτίριο ευρίσκεται επί της Οδού των Ιπποτών (γαλλικά: Rue des Chevaliers), στο Σελεστά.
Ιστορία
Το κτίριο κατεγράφη ως ιστορικό μνημείο το 1929.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία στο Σελεστά Κατηγορία:Ιστορικά μνημεία καταγεγραμμένα το 1929 Κατηγορία:Πύργοι ιστορικά μνημεία στη Γαλλία Σελεστα
Τσενκ Χι
Ο Τσενκ Χι (鄭和, 23 Σεπτεμβρίου 1371 - 1433) ήταν Κινέζος θαλασσοπόρος, εξερευνητής, διπλωμάτης και ναύαρχος. Την περίοδο 1405-1433 ηγήθηκε πολλών αποστολών στον Ειρηνικό και Ινδικό Ωκεανό, όπου πολέμησε με επιτυχία τους πειρατές της περιοχής αλλά ταυτόχρονα εξερεύνησε και τις θάλασσες της Αραβίας και της Ανατολικής Αφρικής. Οι αποστολές αυτές είναι γνωστές και ως «Τα ταξίδια του Τσενκ Χι στον δυτικό Ωκεανό». Λέγεται πως οι τζόγκες που είχε στη διάθεσή του στα ταξίδια αυτά, ήταν από τα μεγαλύτερα ξύλινα καράβια που είχαν κατασκευαστεί ποτέ και ταξίδεψαν συνολικά πάνω από 50.000 χλμ.
Τα πρώιμα χρόνια
Ο Τσενκ Χι γεννήθηκε από μουσουλμάνους γονείς την περίοδο της Δυναστείας Μινγκ στην πόλη Κουνγιάνγκ της επαρχίας Γιουνάν (雲南) και το πραγματικό του όνομα ήταν Μα Χι. Ήταν απόγονος έκτης γενιάς του φημισμένου υπουργού των Μογγόλων Σαγίντ Αντσχάλ Σχαμς αντ-Ντιν Ομάρ (赛典赤·赡思丁, سید اجل شمس‌الدین عمر‎, 1211-1279).
Το 1382, ο εντεκάχρονος Μα Χι αιχμαλωτίστηκε από τις δυνάμεις της Δυναστείας των Μινγκ κατά τη διάρκεια στρατιωτικών επιχειρήσεων που είχαν ως σκοπό τη σταθεροποίηση της επαρχίας Γιουνάν. Σε ηλικία 13 ετών ευνουχίστηκε και διορίστηκε ως υπηρέτης στην αυλή του πρίγκιπα Ζου Ντι (朱棣, 1360-1424) που αργότερα έγινε γνωστός ως Αυτοκράτορας Γιονγκλέ (永樂帝), ο τρίτος ηγεμόνας της Δυναστείας των Μινγκ.
Ώριμος μαθητής
Ωριμος μαθητής (mature student) ή ενήλικος μαθητής θεωρείται όποιος ξεκινά τη διαδικασία της μάθησης σε ηλικία σχετικά μεγαλύτερη από αυτήν του αποφοίτου λυκείου. Ουσιαστικά αναφέρονται με αυτόν τον όρο μαθητές και σπουδαστές που ξεκινούν τις πανεπιστημιακές σπουδές τους σε ηλικία από 25 ετών και άνω. Το φαινόμενο των ώριμων μαθητών στο εξωτερικό είναι ευρέως διαδεδομένο και συνδέεται με τη δια βίου μάθηση Στις ΗΠΑ και τη Βρετανία περίπου το 15% των φοιτητών είναι ώριμοι φοιτητές, για τους οποίους υφίσταται ειδική μέριμνα, που διευκολύνει την πρόσβαση και τη φοίτησή τους.
Τσενκ Χι
Τα πρώιμα χρόνια
Όταν ο πρίγκιπας Ζου Ντι ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας το 1402, ο ρόλος του Τσενκ Χι αναβαθμίστηκε ραγδαία. Το 1403 ο πλέον αυτοκράτορας Γιονγκλέ τον όρισε ναύαρχο και διέταξε να κατασκευαστεί στόλος με σκοπό να επεκταθεί ο ρόλος της Κίνας στις περιοχές των παρακείμενων θαλασσών.
Πρώτο Ταξίδι 1405-1407
Ο πρώτος στόλος του Τσένκ Χι αποτελούνταν από 62 καράβια. Το ταξίδι ξεκίνησε στις 11 Ιουλίου του 1405 με συνολικό πλήρωμα 27.800 άντρες. Προορισμός του ταξιδιού ήταν το λιμάνι της Καλκούτας στην Ινδία με σκοπό να ανταλλάξουν πιπέρι με μετάξι και πορσελάνη. Η Ινδία είχε ήδη εξερευνηθεί από στεριάς τον 7ο μ.Χ. αιώνα από τον κινέζο εξερευνητή Χσουάν Τσανγκ (玄奘). Ο στόλος πραγματοποίησε στάσεις στο Βιετνάμ, την Ιάβα και τη Μαλαισία και κατευθύνθηκε προς τα δυτικά διασχίζοντας τον Ινδικό Ωκεανό μέχρι τη Σρι Λάνκα και τις νότιες ακτές της Ινδίας.
Ο Τσενκ Χι πέρασε εκεί τον χειμώνα του 1406/1407 και ασχολήθηκε με το εμπόριο και τη διπλωματία. Στον δρόμο για την επιστροφή ο στόλος καταδίωξε και πολέμησε πειρατές, οι οποίοι εμπόδιζαν το εμπόριο με την Ινδία. Ο αρχηγός τους αιχμαλωτίστηκε και αποκεφαλίστηκε δημοσίως.
Τον Τσενκ Χι συνόδευε ο μεταφραστής Μα Χουάν (马欢), τον οποίο πήρε μαζί του και σε άλλα δύο ταξίδια και από τις αναφορές του οποίου γνωρίζουμε σήμερα τα περισσότερα συμβάντα αυτών των αποστολών.
Ο στόλος τελικά επέστρεψε στη Ναντζίνγκ το 1407.
Δεύτερο Ταξίδι 1407-1409
Το δεύτερο ταξίδι του στόλου είχε ως προορισμό και πάλι την Ινδία με σκοπό να εξασφαλίσει την ηγεμονία του Βασιλιά της Καλκούτας. Ο Τσενκ Χι δεν έλαβε μέρος σε αυτή την εκστρατεία γιατί είχε αναλάβει την επίβλεψη της ανακατασκευής ναών στην Κίνα.
Τρίτο Ταξίδι 1409-1411
μικρογραφία|259x259εσ|πλοίο θησαυρού Τσενκ Χι Στο τρίτο ταξίδι (δεύτερο για τον Τσενκ Χι) συμμετείχαν 48 πλοία και πλήρωμα 30000 ατόμων. Ακολούθησε όμοια πορεία με το πρώτο ταξίδι και στη διαδρομή κατασκευάστηκαν αποθήκες για εμπορεύματα. Ο βασιλιάς της Σρι Λάνκα ήταν εχθρικός απέναντι στους Κινέζους αλλά οι δυνάμεις του Τσενκ Χι νίκησαν το βασιλικό στρατό και τον έφεραν αιχμάλωτο στη Ναντσίνγκ.
Πηγές
Κατηγορία:Κινέζοι ναυτικοί Κατηγορία:Ιστορία της Κίνας Κατηγορία:Θαλασσοπόροι εξερευνητές Κατηγορία:Πειρατεία στην Κίνα Κατηγορία:Ευνούχοι
Αθανάσιος Ν. Μιαούλης
Ο '''Αθανάσιος Ν. Μιαούλης''' (1868-1932) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, γιος του Νικολάου Δ. Μιαούλη και δισέγγονος του Ναύαρχου της ελληνικής επανάστασης Ανδρέα Μιαούλη, της ιστορικής υδραίικης οικογένειας των Μιαούληδων.
Ο Αθανάσιος Ν. Μιαούλης γεννήθηκε στον Πειραιά το 1868. Εισήχθηκε στη Ναυτική Σχολή ως δόκιμος κατά τη σύστασή της το 1884 μαζί με τον ξάδελφό του Ανδρέα Δ. Μιαούλη. Εξήλθε το 1888 σημαιοφόρος και στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 συμμετείχε με τον βαθμό του ανθυποπλοιάρχου, κυβερνήτης τορπιλοβόλου. Αποστρατεύθηκε ως αντιπλοίαρχος το 1911 προκειμένου να πολιτευτεί στο τόπο καταγωγής του στην Ύδρα. Κατά τους Βαλκανικούς πολέμους ανακλήθηκε στην ενέργεια και ανέλαβε κυβερνήτης του ανιχνευτικού (Θηρίου) ΠΑΝΘΗΡ από της παραλαβής του από τα ναυπηγεία μέχρι της υπογραφής της ειρήνης όπου και επανήλθε στη κατάσταση εφεδρείας. Νυμφεύθηκε την Μαρία το γένος Εμμανουήλ Στ. Λυκούδη. Ανέλαβε τέσσερις φορές υπουργός των Ναυτικών (1909, 1914, 1915 και 1919).
Το 1932, ακραιφνής οπαδός του κόμματος των Φιλελευθέρων πιέστηκε και δέχθηκε να θέσει υποψηφιότητα για τη κενή θέση του Δημάρχου Πειραιά, που όμως ο ίδιος δεν επιθυμούσε. Τελικά δέχθηκε την παμψηφεί επιτυχία του με την υπόσχεση ότι θα γινόταν αποδεκτή η παραίτησή του σε περίπτωση νίκης του κόμματος των Φιλελευθέρων στις βουλευτικές εκλογές του ίδιου έτους. Αισθανόμενος ιδιαίτερη μεγάλη χαρά μετά την επιτυχία του κόμματος συνεπεία της οποίας και θα παραιτούταν από τη δημαρχία και πιθανώς να έπαυε εφεξής να πολιτεύεται υπέστη καρδιακή προσβολή στην οποία και υπέκυψε. Ως συνέπεια μακράς νόσου που ήταν απότοκος της στεναχώριας της, πέθανε και η σύζυγός του στις 16 Ιουνίου 1936.
Πηγές
Αθανασιος Ν Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897) Κατηγορία:Στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Θέση ισορροπίας
μικρογραφία|Σύστημα στο οποίο φαίνεται η θέση ισορροπίας.
Θέση ισορροπίας ονομάζεται η θέση ή κατάσταση ενός ταλαντευόμενου συστήματος στην οποία οι δυνάμεις ταλάντωσης αλληλοεξουδετερόνονται. Το σύστημα όταν δεν ταλαντώνεται βρίσκεται στη θέση ισορροπίας του. Ο όρος κυριολεκτικά αναφέρεται στα συστήματα με ελατήρια ή εκκρεμή, όταν τα ελατήρια έχουν το φυσικό τους μήκος ή τα εκκρεμή σε κατακόρυφη θέση. Όταν ένα σύστημα βρίσκεται στη θέση ισορροπίας του δε σημαίνει ότι δεν ταλαντώνεται, αλλά ότι τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή τα αίτια που προκαλούν την ταλάντωση παύουν στιγμιαία να την επηρεάζουν.
Η θέση ισορροπίας εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά του ίδιου του συστήματος αλλά και από το εξωτερικό περιβάλλον, όπως τα βαρυτικά, ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία. Αν το σύστημα παρεκτραπεί από τη θέση ισορροπίας του, τότε ξεκινάει η ταλάντωση. Στη θέση ισορροπίας η δυναμική ενέργεια του συστήματος είναι η ελάχιστη δυνατή, ενώ άλλη η μορφή της ενέργειας με την οποία εκφράζεται η ταλάντωση είναι η μέγιστη δυνατή. Επομένως, η θεμελιώδης κατάσταση του συστήματος είναι η θέση ισορροπίας του.
Κατηγορία:Μηχανική
Mechanical equilibrium
Σταυρούλα Σαμαϊλίδου-Βάκου
Η Σταυρούλα Σαμαϊλίδου-Βάκου είναι Ελληνίδα συγγραφέας.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στη Μύρινα Λήμνου όπου έζησε τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Οι γονείς της Σταύρος και Μάλαμα ήταν εκπαιδευτικοί. Σπούδασε παιδαγωγική στην Αρσάκειο Παιδαγωγική Ακαδημία Αθηνών και στη συνέχεια εργάστηκε ως τραπεζική υπάλληλος στη Μύρινα. Συνταξιοδοτήθηκε σε σχετικά μικρή ηλικία και ζει στη Σπάρτη με το σύζυγο και τις κόρες της.
Λογοτεχνία
Από μικρή έδειξε ενδιαφέρον για την παράδοση και για τον πολιτισμό της γενέτειρας της, Λήμνου. Δραστηριοποιήθηκε στον Πολιτιστικό Όμιλο Λήμνου "Φιλόστρατος]" και συμμετείχε στην έκδοση λευκώματος για τους παραδοσιακούς λιθογλύπτες. Επίσης, δημοσίευσε παραμύθια και θρύλους σε τοπικές εφημερίδες. Την ενασχόληση με τη συγγραφή συνέχισε και μετά την εγκατάστασή της στη Σπάρτη, τόπο καταγωγής του εκπαιδευτικού συζύγου της Δημήτρη Βάκου.
Έχει εκδώσει επτά λογοτεχνικά βιβλία -μια μυθιστορηματική βιογραφία που αφορά ένα δάσκαλο της αντίστασης από τη Λακωνία και ένα μυθιστόρημα τοποθετημένο την εποχή της άφιξης Ρώσων προσφύγων στη Λήμνο- μια συλλογή παραμυθιών από τη Λακωνία και  έξι ακόμη μυθιστορήματα στις εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Ισαάκ Ασίμωφ
Ο Ισαάκ Ασίμωφ ή Ασίμοφ  (αγγλικά: Isaac Asimov) γεννήθηκε με το όνομα Ισαάκ Γιούντοβιτς Αζίμοφ (ρωσικά: Исаак Юдович Озимов) στο Πετροβίτσι της Ρωσίας στις 2 Ιανουαρίου 1920 και πέθανε στις ΗΠΑ στις 6 Απριλίου 1992. Υπήρξε επιστήμονας ιδιαίτερα γνωστός για το συγγραφικό του έργο και συγκεκριμένα για τα έργα επιστημονικής φαντασίας. Ο Ασίμωφ είχε τέλεια γνώση πάνω στις φυσικές επιστήμες, που τη συνδύαζε με έντονη διορατικότητα και αντίληψη της ανθρώπινης συμπεριφοράς και ψυχολογίας. Έγραψε 465 δημοσιευμένα βιβλία, από τα οποία τα 25 είναι καθαρά επιστημονικής φαντασίας και τα υπόλοιπα μελέτες και επιστημονικά συγγράμματα. Τα γνωστότερα έργα του είναι η σειρά μυθιστορημάτων με τα ρομπότ (Εγώ, το Ρομπότ, Έρχονται τα ρομπότ, Σπηλιές από ατσάλι, Ο γυμνός Ήλιος, Τα ρομπότ της αυγής, Ρομπότ και αυτοκρατορία) και η σειρά της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας (Γαλαξιακή Αυτοκρατορία, 1-6) που διαδραματίζονται στο ίδιο μυθιστορηματικό περιβάλλον και με αυτή τη χρονική σειρά.
Στα έργα του που σχετίζονται με ρομπότ, χρησιμοποιούνται οι τρεις νόμοι της ρομποτικής, τους οποίους επινόησε ο Ασίμωφ.
Συγγραφικό έργο
Ο Ασίμωφ άφησε τεράστιο συγγραφικό έργο σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων έργα επιστημονικής φαντασίας, επιστημονικά συγγράμματα και βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης. Έχει λάβει πολλές διακρίσεις και βραβεία, μεταξύ των οποίων και τα κορυφαία βραβεία Nebula και Hugo.
Εκλαϊκευμένη επιστήμη
Συλλογές δοκιμίων του Ασίμωφ που εκδόθηκαν αρχικά σε μηναία στήλη στο περιοδικό Magazine of Fantasy and Science Fiction:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικοί της επιστήμης Κατηγορία:Αμερικανοί σκεπτικιστές Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές
Σωκράτης Κουγέας
Ο Σωκράτης Κουγέας (14 Σεπτεμβρίου 1877 - 27 Σεπτεμβρίου 1966) ήταν Έλληνας ακαδημαϊκός και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου το 1877 στους Δολούς της Μάνης. Αφού ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Καλαμάτα έκανε σπουδές Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας από το 1894 μέχρι το 1899 της οποίας αναγορεύθηκε διδάκτωρ με τη διατριβή De novo Xiphilineo codice Iberitico 812. Με υποτροφία του Ελληνικού Κράτους συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές του στη Γερμανία (Χάλη, Μόναχο, Βερολίνο) και στη Γαλλία (Παρίσι), από το 1904 έως το 1909. Υπήρξε μαθητής του Σπυρίδωνα Λάμπρου και αργότερα συνεργάτης του. Η διδακτική σταδιοδρομία του μετά την επάνοδό του στην Ελλάδα άρχισε από το Διδασκαλείο Μέσης Εκπαίδευσης (1910-1916). Από το 1916 μέχρι το 1918 διετέλεσε γραμματέας των Γενικών Αρχείων του Κράτους. Από το 1918 έως το 1947 δίδαξε ως τακτικός καθηγητής στην έδρα της Αρχαίας Ιστορίας στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Δίδαξε επίσης στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών από το 1931 έως το 1947, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο από το 1943 μέχρι το 1950. Από το 1923 μέχρι τον θάνατό του υπήρξε άμισθος διευθυντής του Τμήματος χειρογράφων της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Το 1929 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Την ίδια χρονιά το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο του Βερολίνου τον ανακήρυξε αντεπιστέλλον μέλος του. Το 1937 το Πανεπιστήμιο της Τυβίγγης και το 1958 το Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης τον ανακήρυξαν επίτιμο διδάκτορα. Συνεργάστηκε με την παλαιογραφική αποστολή, που πήγε στην Πάτμο και στο Άγιο Όρος (1895) όταν ήταν δευτεροετής φοιτητής της Φιλοσοφικής μαζί με τον Σπυρίδωνα Λάμπρο, καθώς και σε χώρες του εξωτερικού. Μαζί με τον von Soden ερεύνησε χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης σε βιβλιοθήκες της Αθήνας, του Μεγάλου Σπηλαίου, της Πάτμου, της Άνδρου. Μαζί με τον Άμαντο εξέδιδε το περιοδικό Ελληνικά την περίοδο από το 1928 ως το 1939. Μεταξύ άλλων συμμετείχε και στην πρώτη επιτροπή εκλογής των πρώτων καθηγητών της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πέθανε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1966. Ο γιος του, Βενέτης (Βενετσάνος) Κουγέας, υπήρξε πανεπιστημιακός καθηγητής και πρύτανης της Γεωπονικής Σχολής. Το 1982 παραιτήθηκε από καθηγητής και επιδόθηκε στο κτήμα του στην Τρυπιά Αχαΐας. Απεβίωσε πρόωρα στις 8 Σεπτεμβρίου 1992.
Επιλεγμένα έργα
Το πολυδιάστατο έργο του επικεντρώνεται στην κλασική και βυζαντινή φιλολογία και στην Παλαιογραφία.Ασχολήθηκε παράλληλα με τη νεοελληνική φιλολογία και ιστορία. Τα δημοσιεύματά του ανέρχονται σε 218 μέχρι το 1957.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Διευθυντές Γενικών Αρχείων του Κράτους
Γκάρι Κασπάροφ
Ο Γκάρι Κασπάροβ (Га́рри Ки́мович Каспа́ров, 13 Απριλίου 1963) είναι Ρώσος τέως παγκόσμιος πρωταθλητής στο σκάκι και θεωρείται από πολλούς ως ο κορυφαίος σκακιστής όλων των εποχών (Το Αστέρι της Αρμενιας). Είναι επίσης συγγραφέας και πολιτικός ακτιβιστής.
Στη λίστα κατάταξης της FIDE (Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία) τον Ιανουάριο του 2006, ο Κασπάροφ βρισκόταν στην πρώτη θέση με βαθμολογία ΕΛΟ 2812 (ο Κασπάροφ διεγράφη από τη λίστα των ενεργών αθλητών σκακιού, από τον Απρίλιο του 2006 επειδή παρέμεινε ανενεργός περισσότερο του ενός έτους). Το ιστορικό του ρεκόρ των 2851 βαθμών από τον Ιούλιο του 1999 ξεπεράστηκε από τον Μάγκνους Κάρλσεν, ο οποίος στη βαθμολογία της FIDE του Ιανουαρίου του 2013 κατετάγη στην πρώτη θέση συγκεντρώνοντας 2861 βαθμούς ΕΛΟ.
Ο Κασπάροφ βρισκόταν στην πρώτη θέση της λίστας ΕΛΟ για περισσότερα από 20 χρόνια (από το 1985 έως το 2006), και ήταν ο αδιαφιλονίκητος Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο σκάκι από το 1985 έως το 1993, ενώ συνέχισε να είναι ο «κλασικός» Παγκόσμιος Πρωταθλητής στο σκάκι (της PCA και της WCA) (το σκάκι τότε είχε διασπαστεί στην επίσημη ομοσπονδία και μια ομοσπονδία κορυφαίων αποσκιρτήσαντων σκακιστών, με μεγάλο κύρος και οι δύο ομοσπονδίες) έως την ήττα του από τον Βλαντίμιρ Κράμνικ το 2000.
Ο Κασπάροφ ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το επαγγελματικό σκάκι στις 10 Μαρτίου 2005, με σκοπό να αφιερώσει τον χρόνο του στην πολιτική. Είναι ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής 2008: Ελεύθερη Επιλογή, μιας ομάδας φιλελεύθερων αντιπολιτευόμενων πολιτικών αρχηγών και σφοδρός πολέμιος της πολιτικής του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Τα πρώτα χρόνια
thumb|left|200px|Σε ηλικία 11 ετών, στο Βίλνιους της Λιθουανίας, 1974. thumb|right|170px|Ο μικρός Κασπάροφ το 1976, πρωταθλητής Νέων Σοβιετικής Ένωσης σε ηλικία μόλις 13 ετών Ο Γκάρι Κασπάροφ γεννήθηκε με το όνομα Γκάρι Βαϊνστάιν στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν (Δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης εκείνη την εποχή) από Εβραίο πατέρα και Αρμένια μητέρα. Πρωτοξεκίνησε να μελετάει σκάκι σοβαρά όταν ήλθε σε επαφή με ένα σκακιστικό πρόβλημα που είχαν φτιάξει οι γονείς του και το οποίο κατάφερε να λύσει. Ο πατέρας του πέθανε από λευχαιμία όταν εκείνος ήταν 7 ετών και κατόπιν υιοθέτησε το επίθετο της μητέρας του, μόλις του το επέτρεψε ο νόμος στην ηλικία των 12. Η μητέρα του Κλάρα είναι Αρμένια και το επίθετό της είναι «Κασπαριάν». «Κασπάροφ» είναι η ρωσοποιημένη εκδοχή του επιθέτου αυτού.
Το 1978 ο Κασπάροφ συμμετείχε στο τουρνουά εις μνήμην του σκακιστή Σοκόλσκι στο Μινσκ. Είχε λάβει ειδική πρόσκληση για να συμμετάσχει, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να βγει και πάλι πρώτος και να γίνει μαιτρ. Ο Κασπάροφ έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι το τουρνουά αυτό απετέλεσε σημείο καμπής στη ζωή του και τον έπεισε να ακολουθήσει το σκάκι ως το επάγγελμά του. «Θα θυμάμαι το Τουρνουά Σοκόλσκι μέχρι να πεθάνω», έγραψε. Έχει δηλώσει επίσης ότι μετά από την επιτυχία του αυτή, πίστεψε ότι θα μπορούσε πλέον να διεκδικήσει επί ίσοις όροις το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Ο Κασπάροφ ανέβηκε γρήγορα στη λίστα της FIDE. Αρχής γενομένης μίας αβλεψίας της Ρωσικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας, ο Γκάρι Κασπάροφ συμμετείχε σε ένα τουρνουά γκρανμαίτρ στην Μπάνια Λούκα παρόλο που ο ίδιος δεν είχε ακόμη τον τίτλο αυτό (η ομοσπονδία νόμιζε λανθασμένα ότι επρόκειτο για τουρνουά νέων). Το αποτέλεσμα αυτού του τουρνουά υψηλού επιπέδου ήταν η ανάδειξη του Κασπάροφ με προσωρινό βαθμό ΕΛΟ 2595, αρκετό για να τον εκτοξεύσει στη λίστα με τους κουρυφαίους σκακιστές.
Το επόμενο έτος, 1980, κέρδισε το Παγκόσμιο Σκακιστικό Πρωτάθλημα Νέων στο Ντόρτμουντ της Δυτικής Γερμανίας.
Ο Κασπάροφ ήθελε να αναμετρηθεί με τον παγκόσμιο πρωταθλητή Ανατόλι Κάρποφ, ο οποίος ήταν ισχυρά ευνοούμενος από τη Ρωσική Σκακιστική Ομοσπονδία. Ο Κασπάροφ θα έπρεπε βεβαίως να περάσει πρώτα μέσα από το Τουρνουά των Υποψηφίων για να προκριθεί.
Η πρώτη του αναμέτρηση στο Τουρνουά των Υποψηφίων ήταν εναντίον του Αλεξάντρ Μπελιάφσκι, από τον οποίον ο Κασπάροφ βγήκε απρόσμενα κερδισμένος, καθώς ο Μπελιάφσκι ήταν ένας εξαιρετικά δυνατός αντίπαλος. Πολιτικές παρεμβάσεις απείλησαν την επόμενη αναμέτρηση του Κασπάροφ εναντίον του Βίκτωρ Κορτσνόι, η οποία είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί στην Πασαντένα, Καλιφόρνια. Ο Κορτσνόι αυτομόλησε από τη Ρωσία στα τέλη της δεκαετίας του 1970, και την εποχή εκείνη ήταν ο δυνατότερος παίκτης εκτός ΕΣΣΔ. Διάφοροι πολιτικοί «ελιγμοί» παρεμπόδισαν τον Κασπάροφ να παίξει ενάντια στον Κορτσνόι, ώστε αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την αναμέτρηση. Το ζήτημα επιλύθηκε με την άδεια του Κορτσνόι να γίνει η αναμέτρηση στο Λονδίνο, όπου ο Κασπάροφ κέρδισε.
Η αναμέτρηση του 1984
right|thumb|200px|Παγκόσμιος Πρωταθλητής Νέων στο Ντόρτμουντ της Γερμανίας το 1980 Η αναμέτρηση για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1984 μεταξύ του Ανατόλι Κάρποφ και του Γκάρι Κασπάροφ πέρασε από πολλά σκαμπανεβάσματα έχοντας τελικά και το πιο αμφισβητούμενο τέλος που συνέβη ποτέ σε σκακιστική αναμέτρηση. Ο Κάρποφ ξεκίνησε σε πολύ καλή φόρμα και μέσα στις πρώτες δώδεκα παρτίδες ο Κασπάροφ βρέθηκε πίσω στο σκορ με 4-0. Σύμφωνα με τους κανόνες της αναμέτρησης, νικητής - άρα και παγκόσμιος πρωταθλητής - θα αναδεικνύοταν ο πρώτος που θα έφτανε στις έξι νίκες. Διάφοροι παίκτες εξέφρασαν τη γνώμη ότι ο Κασπάροφ θα συντριφθεί με 6-0 μέσα στις πρώτες 18 παρτίδες.
Για τον Κάρποφ, το μέχρι στιγμής αποτέλεσμα «εξόρκιζε» μέχρι ενός σημείου το φάντασμα των εντυπωσιακών αποτελεσμάτων του Μπόμπι Φίσερ στο τουρνουά υποψηφίων του 1970, ενώ θα εδραίωνε τον Κάρποφ στη θέση του πραγματικού Παγκόσμιου Πρωταθλητή.
Ο Κασπάροφ έπεσε με τα μούτρα στη δουλειά παίρνοντας έμπνευση από έναν Ρώσο ποιητή πριν από κάθε παιχνίδι και κράτησε τον Κάρποβ για τις επόμενες 17 παρτίδες επιτυγχάνοντας συνεχείς ισοπαλίες. Ο Κάρποφ όμως την κατάλληλη στιγμή έκανε και μία πέμπτη νίκη η οποία ακολουθήθηκε από μία ακόμη σειρά ισοπαλιών, έως την 32η παρτίδα, στην οποία ο Κασπάροφ πέτυχε την πρώτη του νίκη έναντι του Παγκόσμιου Πρωταθλητή.
Στο σημείο αυτό, ο Κάρποφ, δώδεκα χρόνια μεγαλύτερος από τον Κασπάροφ, είχε φτάσει ένα βήμα πριν την εξάντληση και δεν έμοιαζε με τον παίκτη που είχε ξεκινήσει την αναμέτρηση. Μετά από μερικές παρτίδες, ο Κασπάροφ κέρδισε άλλες δύο φορές φέρνοντας το σκορ στο 5-3 υπέρ του Κάρποφ. Τότε, ο πρόεδρος της FIDE, Φλορένσιο Καμπομάνες έθεσε πρόωρο τέλος στην αναμέτρηση ανακοινώνοντας ότι το ματς θα επαναληφθεί εκ του μηδενός μετά από μερικούς μήνες.
Η πρόωρη λήξη της αναμέτρησης αμφισβητήθηκε έντονα. Στη συνέντευξη τύπου στην οποία ανακοίνωσε την απόφασή του, ο Καμπομάνες δικαιολογήθηκε επικαλούμενος την άσχημη υγεία των δύο παικτών, αποτέλεσμα της μεγάλης διάρκειας της αναμέτρησης, παρόλο που και ο Κάρποφ και ο Κασπάροφ δήλωσαν ότι προτιμούσαν να συνεχιστεί μέχρι τέλους το παιχνίδι. Κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης, ο Κάρποφ είχε χάσει 10 κιλά και είχε νοσηλευτεί στο νοσοκομείο αρκετές φορές. Όμως, η υγεία του Κασπάροφ παρέμενε εξαιρετική, ενώ ο ίδιος ήταν χολωμένος για την απόφαση του Καμπομάνες ρωτώντας τον για ποιον λόγο σταματάει το ματς από τη στιγμή που και οι δύο παίκτες επιθυμούσαν τη συνέχισή του. Ήταν προφανές ότι ο Κασπάροφ έχοντας κερδίσει τις τελευταίες δύο παρτίδες πριν τη διακοπή, ένιωθε ότι πλέον είχε αποκτήσει το ψυχολογικό πλεονέκτημα και ήταν φαβορί να κερδίσει την αναμέτρηση, παρόλο το 5-3 υπέρ του Κάρποφ. Εμφανιζόταν να είναι πιο υγιής από τον Κάρποφ και στις τελευταίες παρτίδες φαινόταν να παίζει καλύτερο σκάκι από τον αντίπαλό του.
Αυτή ήταν η πρώτη, και μοναδική μέχρι σήμερα, αναμέτρηση για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα η οποία διεκόπη χωρίς αποτέλεσμα. Οι σχέσεις του Κασπάροφ με τον Καμπομάνες και την FIDE ψυχράνθηκαν σε μεγάλο βαθμό και η μεταξύ τους βεντέτα θα έφτανε στο αποκορύφωμα το 1993 με την πλήρη αποχώρηση του Κασπάροφ από την FIDE.
Παγκόσμιος Πρωταθλητής
thumb|left|250px|Εναντίον του Κάρποφ για τον τίτλο του Παγκόσμιου Πρωταθλητή το 1985 Η δεύτερη αναμέτρηση Κάρποφ-Κασπάροφ το 1985 θα διαρκούσε 24 παρτίδες. Ο πρώτος παίκτης που θα συγκέντρωνε 12,5 πόντους θα έπαιρνε τον τίτλο (σε περίπτωση ισοπαλίας 12-12, ο Κάρποφ θα διατηρούσε τον τίτλο). Ο Κασπάροφ έδειξε ότι είχε πάρει πολύτιμα μαθήματα από την προηγούμενη αναμέτρηση, και παρόλο που ακόμα και στα «ψιλά γράμματα» η μονομαχία ήταν σχεδόν ισόπαλη, κάποιες εντυπωσιακές παρτίδες του Κασπάροφ με τη Σικελική άμυνα του χάρισαν τελικά τον τίτλο, μόλις στα 22 του χρόνια, και με τελικό αποτέλεσμα 13-11. Αυτό κατέρριπτε το ρεκόρ του Μιχαήλ Ταλ ο οποίος ήταν 23 ετών όταν κέρδισε τον Μποτβίνικ το 1960.
Ο Κασπάροφ εδραίωσε την αυθεντία του στην κορυφή της διεθνούς σκακιστικής λίστας έπειτα από πολύ καλές επιδόσεις σε επακόλουθα διεθνή τουρνουά, αλλά και της επιτυχούς υπεράσπισης του τίτλου του (τρις) απέναντι στον μεγάλο του αντίπαλο Κάρποφ.
Αποβολή από τη FIDE
right|thumb|220px|Στη Βαλέτα της Μάλτας το 1980 Αυτό διήρκεσε έως το 1993, οπότε και προκρίθηκε ένας νέος διεκδικητής του τίτλου μέσω του κύκλου των Υποψηφίων. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής και ο διεκδικητής Βρετανός Νάιτζελ Σορτ αποφάσισαν να διεξαγάγουν την αναμέτρηση εκτός της δικαιοδοσίας της FIDE, υπό την αιγίδα ενός άλλου οργανισμού τον οποίο δημιούργησε ο Γκάρι Κασπάροφ με την ονομασία Επαγγελματική Σκακιστική Ένωση (PCA). Αυτό ήταν και το χρονικό σημείο όπου και ξεκίνησε η μεγάλη ρήξη στη σειρά των Παγκοσμίων Πρωταθλητών.
Ο Κασπάροφ και ο Σορτ απεβλήθησαν από τη FIDE, και διεξήγαγαν την αναμέτρηση στο Λονδίνο με αρκετά υψηλό χρηματικό έπαθλο, το οποίο ο Κασπάροφ κέρδισε αρκετά πειστικά. Η FIDE διοργάνωσε ματς Παγκοσμίου Πρωταθλήματος μεταξύ του ηττημένου του τελικού των Υποψηφίων, Ολλανδού Γιαν Τίμαν και του προηγούμενου παγκοσμίου πρωταθλητή Κάρποφ, το οποίο κέρδισε ο Κάρποφ. Ο Νάιτζελ Σορτ είχε κερδίσει και τους δύο αυτούς παίκτες στους αγώνες Υποψηφίων προτού αντιμετωπίσει τον Κασπάροφ. Έτσι ο Κασπάροφ έγινε κάτοχος του τίτλου του Παγκοσμίου Πρωταθλητή PCA, και ο Κάρποφ κάτοχος του τίτλου του Παγκοσμίου Πρωταθλητή FIDE.
Ο Κασπάροφ υπερασπίστηκε τον τίτλο του το 1995 απέναντι στον Ινδό σκακιστικό αστέρα Βισβανάθαν Ανάντ, λίγο πριν η PCA καταρρεύσει όταν η Intel, μία από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της, απέσυρε τη χορηγία της.
Ο Κασπάροφ προσπάθησε να οργανώσει ένα άλλο ματς για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, υπό την αιγίδα ενός ακόμα οργανισμού, της Παγκόσμιας Σκακιστικής Ένωσης (WCA) με τον οργανωτή του φημισμένου σκακιστικού τουρνουά Λινάρες, Ρεντέρο. Με σκοπό να καθοριστεί ο διεκδικητής του τίτλου, ο Αλεξέι Σίροφ και ο Βλαντίμιρ Κράμνικ αναμετρήθηκαν σε ματς υποψηφίων, το οποίο ο Σίροφ κέρδισε αναπάντεχα. Παρόλα αυτά, η WCA κατέρρευσε όταν ο Ρεντέρο παραδέχθηκε ότι οι απαιτούμενοι χρηματικοί πόροι δεν είχαν υπάρξει ποτέ.