cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αυτοσυζυγής τελεστής
Επεκτάσεις συμμετρικών τελεστών
Βλέπουμε ότι υπάρχει ένας ισομορφισμός μεταξύ των συμμετρικών επεκτάσεων ενός τελεστή και των ισομετρικών επεκτάσεων των Cayley μετασχηματισμών τους. Ένας τελεστής ο οποίος έχει μια μοναδική αυτοσυζυγή επέκταση λέγεται ότι είναι  ουσιωδώς αυτοσυζυγής. Τέτοιου είδους τελεστές έχουν ένα καλά ορισμένο Borel συναρτησιακό λογισμό. Οι συμμετρικοί τελεστές που δεν είναι ουσιωδώς αυτοσυζυγείς μπορεί ακόμη να έχουν μια κανονική αυτοσυζυγή επέκταση. Τέτοια είναι η περίπτωση για τους μη αρνητικούς  συμμετρικούς τελεστές ( ή γενικότερα, τελεστές που είναι άνω φραγμένοι ). Αυτοί οι τελεστές πάντα έχουν μια κανονικά ορισμένη Friedrichs επέκταση και για αυτούς τους τελεστές μπορούμε να ορίσουμε έναν κανονικό συναρτησιακό λογισμό. Πολλοί τελεστές που προκύπτουν στην ανάλυση είναι άνω φραγμένοι (όπως οι αρνητικοί των Laplacian τελεστών), έτσι το πρόβλημα της ουσιώδης συζυγίας για αυτούς τους τελεστές είναι λιγότερο κρίσιμο.
Αυτοσυζυγείς τελεστές στην κβαντική μηχανική
Στην κβαντική μηχανική οι παρατηρήσιμες μεταβλητές αντιστοιχούν σε αυτοσυζυγείς τελεστές. Από το θεώρημα του Stone για μοναδιαίες ομάδες με μία παράμετρο, οι αυτοσυζυγείς τελεστές είναι ακριβώς οι απειροστοί γεννήτορες των μοναδικών ομάδων της χρονικής εξέλιξης τελεστών. Ωστόσο πολλά προβλήματα στην φυσική είναι διατυπωμένα ως εξίσωση χρονικής εξέλιξης,περιλαμβάνοντας διαφορίσιμους τελεστές για τους οποίους η μόνη συμμετρική είναι η Χαμιλτονιανή μεταβλητή.Σε τέτοιες περιπτώσεις είτε η Χαμιλτιανή είναι ουσιοδώς αυτοσυζυγής τελεστής,όπου εδώ το πρόβλημα φυσικής έχει μοναδικές λύσεις ή προσπαθεί να βρει αυτοσυζυγείς επεκτάσεις των Χαμιλτιανών που αντιστοιχούν σε διαφορετικούς τύπους συνοριακών συνθηκών ή των συνθηκών στο άπειρο.
Παράδειγμα.Ο μονοδιάστατος τελεστής Schrödinger με δυναμικό ,ορισμένος αρχικά για τους ομαλούς συμπαγείς φορείς συναρτήσεων,είναι ουσιαστικά αυτοσυζυγής(δλδ έχει έναν αυτοσυζυγή κλειστότητας) για
0 < α ≤ 2
αλλά όχι για
..Βλέπε Berezin και Schubin σελίδες 55 και 86 ή στην ενότητα 9.10 του Hall. Παράδειγμα. Δεν υπάρχει αυτοσυζυγής τελεστής ροπής p. για ένα σωματίδιο που κινείται σε μια ημιευθεία .Παρόλα αυτά το Χαμιλτονιανό p^2 του "ελεύθερου" σωματιδίου σε ημιευθεία έχει πολλές αυτοσυζυγείς επεκτάσεις που αντιστοιχούν σε διαφορετικούς τύπους συνοριακών συνθηκών.Φυσικά,αυτές οι συνοριακές συνθήκες σχετίζονται από την αρχή με τις συμμετρίες του σωματιδίου.(βλέπε Reed και Simon, vol.2).
Τύποι Von Neumann
Ας υποθέσουμε ότι ο A είναι πυκνά και συμμετρικά ορισμένος.Έπειτα κάθε συμμετρική επέκταση του Α είναι ένας περιορισμός του A A*.Πράγματι αν το B είναι συμμετρικό τότε το  A ⊆ B συνεπάγεται ότι B* ⊆ A*.
dom(A*):
Κροκοΐτης
Ο κροκοΐτης (αγγλ. crocoite) είναι ορυκτό χρωμικό άλας του μολύβδου. Οφείλει το όνομά του στην ελληνική λέξη κρόκος, του οποίου οι στήμονες έχουν το ίδιο χρώμα με αυτό του ορυκτού.
Αυτοσυζυγής τελεστής
Τύποι Von Neumann
Στην αναφορά του Akhiezer και του Glazman τα παραπάνω αναφέρονται ως τύποι του Von Neumann.
Κροκοΐτης
Είναι από τα ελάχιστα χρωμικά άλατα που ανευρίσκονται στη φύση. Θεωρείται ασύνηθες ορυκτό, προερχόμενο από εξαλλοίωση (οξείδωση) μολυβδούχων ορυκτών, τα οποία σχετίζονται με ορυκτά του χρωμίου. Απαντά, συνήθως, με φοινικοχρωίτη (Pb2(O, CrO4), βωκελινίτη (Vauquelinite, Pb2Cu((OH, PO4, CrO4)), πυρομορφίτη, βαναδινίτη, βουλφενίτη, αγγλεσίτη, κερουσίτη και χαλαζία.
Αυτοσυζυγής τελεστής
Παραδείγματα.
Αρχικά εξετάζουμε τον διαφορικό τελεστή
Κροκοΐτης
Χρησιμοποιείται ως δευτερεύον ορυκτό για την παραγωγή χρωμίου. Χαρακτηριστικά δείγματά του ανευρίσκονται στην Τασμανία, την Αυστραλία (περιοχή Dundas District), τα Ουράλια όρη στη Ρωσία, την περιοχή Obercallenberg στη Σαξωνία (Γερμανία), την Κορνουάλλη και την Σκωτία (Βρετανία), την περιοχή Dordogne της Γαλλίας, τη Νότια Αφρική (Τράνσβααλ), τη Ζιμπάμπουε, την περιοχή Minas Gerais στη Βραζιλία και στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ.
Αυτοσυζυγής τελεστής
Παραδείγματα.
που ορίζεται στον χώρο των μιγαδικών C∞ συναρτήσεων στο [0,1] τείνοντας προς το 0 και το 1.Το D είναι ένας συμμετρικός τελεστής όπως μπορεί ν'αποδειχθεί από την ολοκλήρωση κατά παράγοντες. Οι χώροι N+, N− δίνονται αντίστοιχα από λύσεις κατανομών του τελεστή
Κροκοΐτης
Δείτε επίσης
Κατάλογος ορυκτών
Αυτοσυζυγής τελεστής
Παραδείγματα.
οι οποίοι είναι στο L2[0, 1]. Μπορεί κάποιος ν'αποδείξει ότι καθένα από τα διαστήματα λύσης είναι μονοδιάστατο,παραγόμενο καθένα από τις συναρτήσεις x → eix and x → e−ix αντίστοιχα. Αυτό μας δείχνει ότι το D δεν είναι ουσιοδώς αυτοσυζυγής, αλλά έχει αυτοσυζυγείς επεκτάσεις.Αυτές οι αυτοσυζυγείς επεκτάσεις είναι παραμετρικοποιημένες στο διάστημα των απεικονίσεων N+ → N−,οι οποίες στην προκειμένη περίπτωση τυγχάνει να είναι ο μοναδιαίος κύκλος T.
Κροκοΐτης
Σημειώσεις
Κροκοιτης Κατηγορία:Ορυκτά του χρωμίου
Αυτοσυζυγής τελεστής
Παραδείγματα.
όπου Pdist είναι η διανεμητική επέκταση του P.
Στη συνέχεια θα δώσουμε ένα παράδειγμα διαφορικών τελεστών σταθερό συντελεστή.Ας είναι
και
χρησιμοποιούμε επίσης την παράσταση
Έπειτα ο τελεστής P(D) ορίζεται στο διάστημα των απείρως διαφορίσιμων συναρτήσεων των συμπαγών φορέων του Rn από
είναι ουσιοδώς αυτοσυζυγής στο L2(Rn).
Γενικότερα θεωρούμε ότι οι γραμμικοί διαφορικοί τελεστές ενεργούν σε απείρως διαφορίσιμες μιγαδικές συναρτήσεις των φορέων συμπαγότητας.Αν M είναι ένα ανοιχτό υποσύνολο του Rn
όπου aα είναι (όχι απαραίτητα σταθερή) απείρως διαφορίσιμες συναρτήσεις.Ο P είναι ένας γραμμικός τελεστής
που αντιστοιχεί στο P υπάρχει και και ένας άλλος διαφορικός τελεστής ο τυπικός συζυγής του P
Θεωρία φασματικής πολλαπλότητας
Η πολλαπλασιαστική αναπαράσταση ενός αυτοσυζυγή τελεστή αν και εξαιρετικά χρήσιμη δεν είναι μια κανονική αναπαράσταση.Αυτό δείχνει ότι δεν είναι εύκολο να εξαχθεί από αυτήν την αναπαράσταση ένα κριτήριο που θα καθορίζει πότε οι αυτοσυζυγείς τελεστές A and B είναι μοναδικά ισοδύναμοι.Η καλύτερη αναπαράσταση που θα συζητήσουμε τώρα,περιλαμβάνει φασματική πολλαπλότητα.Αυτός ο κύκλος των αποτελεσμάτων ονομάζεται θεωρία φασματικής πολλαπλότητας Hahn-Hellinger.
Ορισμός.Ένας αυτοσυζυγής τελεστής A έχει ομαλή πολλαπλότητα n όπου n τέτοιο ώστε 1 ≤ n ≤ ω αν και μόνον αν το A είναι μοναδικά ισοδύναμο με τον τελεστή  Mf από τον πολλαπλασιασμό με την συνάρτηση f(λ) = λ για
όπου Hn είναι ένα διάστημα Hilbert διάστασης n.Το πεδίο ορισμού της Mf αποτελείται από διανυσματική συνάρτηση ψ στο R τέτοια ώστε
Μη αρνητικά αριθμήσιμα προσθετικά μέτρα μ, ν είναι αμοιβαία χαρακτηριστικά αν και μόνον αν υποστηρίζονται σε ανεξάρτητα σύνολα Borel.
Αυτή η παράσταση είναι μοναδική με την εξής έννοια:Για κάθε δύο τέτοιες αναπαραστάσεις του ίδιου A, τα αντίστοιχα μέτρα είναι ισοδύναμα ,με την έννοια ότι έχουν τα ίδια σύνολα μέτρου 0.
Το θεώρημα φασματικής πολλαπλότητας μπορεί να διατυπωθεί κατευθείαν,χρησιμοποιώντας ολοκληρώματα των χώρων  Hilbert:
Η κλάση ισοδυναμίας του μέτρου μ (ή ισοδύναμα σύνολα μέτρου 0) καθορίζεται μοναδικά και η μετρήσιμη οικογένεια {Hx}x καθορίζεται σχεδόν παντού σε σχέση με το μ.
Παράδειγμα:η δομή του Laplacian
Η Laplacian στον Rn είναι ο τελεστής
Όπως παρατηρούμε παραπάνω, η Laplacian διαγωνοποιείται από τον μετασχηματισμό Fourier.Στην πραγματικότητα είναι πιο φυσικό να θεωρήσουμε την αρνητικότητατου Laplacian −Δ δεδομένου ότι σαν τελεστής είναι μη αρνητικός; (ελλειπτικός τελεστής).
Θεώρημα. Ανn=1, τότε −Δ έχει ομοιόμορφη πολλαπλότητα mult=2, διαφορετικά −Δ έχει ομοιόμορφη πολλαπλότητα mult=ω. Επιπλέον, το μέτρο μmult είναι Borel μέτρο στο [0, ∞).
Καθαρό σημείο φάσματος
Αυτή η Χαμιλτονιανή έχει καθαρό σημείο φάσματος; αυτό είναι χαρακτηριστικό της δέσμιας Χαμιλτονιανής κατάστασης στην κβαντική μηχανική.Όπως επισημάνθηκε σε προηγούμενο παράδειγμα, μια επαρκής προϋπόθεση του ότι ένας μη φραγμένος συμμετρικός τελεστής έχει ιδιοδιανύσμτα που αποτελούν την βάση Hilbert είναι ότι έχει έναν συμπαγή αντίστροφο.
Αναφορές
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική Κατηγορία:Θεωρία τελεστών
Θαργηλιών
Ο Θαργηλιών είναι ο ενδέκατος μήνας στο αττικό ημερολόγιο. Ήταν αφιερωμένος στους θεούς Απόλλωνα και Άρτεμη, ενώ αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα Νεας σεληνης μαιου με Νεα σεληνη Ιουνιου ( το αρχαιο Αττικο ημερολογιο ειναι σεληνιακο). Π.χ. το 2015 ο μηνας αρχιζει την 18η Μαιου και τελειωνει την 16η Ιουνιου.
Κυριότερες γιορτές του μήνα αυτού ήταν τα ομώνυμα Θαργήλια, που κρατούσαν δυο ημέρες, τα Βενδίδεια, τα οποία αναφέρονται και στη Πολιτεία του Πλάτωνα, καθώς και τα Καλλυντήρια και τα Πλυντήρια, δυο γιορτές προς τιμήν της θεάς Αθηνάς.
Πηγές
Κατηγορία:Αττικό ημερολόγιο
Φωσφοράνιο
Τα φωσφοράνια (πλήρης ονομασία κατά IUPAC λ5-φωσφίνη, αγγλικά: phosphorane) είναι μια σειρά ανόργανων και οργανικών χημικών ενώσεων, του πεντασθενούς φωσφόρου, με γενικό τύπο PR5. Το «μητρικό» υδρίδιο φωσφοράνιο (PH5) είναι (προς το παρόν) υποθετική ένωση, αλλά το πενταφαινυλοφωσφοράνιο (PhP5), είναι σταθερό.
Τα φωσφοράνια υιοθετούν μοριακή γεωμετρία τριγωνικής διπυραμίδας, που περιέχει δυο (2) «αξονικούς» και τρεις (3) «ισημερινούς» δεσμούς, με το άτομο του φωσφόρου στο κέντρο. Οι υπερσθενικοί δεσμοί περιγράφηκαν με την εμπλοκή και μη δεσμικών μοριακών τροχιακών, όπως ομοίως συμβαίνει και με το συγγενικό (δομικά) πενταφθοριούχο φωσφόρο (PF5).
Υπάρχουν και φωσφοράνια με γενικό τύπο R3P=CR2. Είναι πιο συνηθισμένα και πιο σημαντικά. Περιέχουν διπλό δεσμό φωσφόρου άνθρακα (P=C). Αυτές οι ενώσεις (δηλαδή τα φωσφοράνια με γενικό τύπο R3P=CR2) χρησιμοποιήθηκαν ως αντιδραστήρια στην αντίδραση Βίτινγκ (Wittig reaction). Παράδειγμα φωσφοράνιου με γενικό τύπο R3P=CR2 αποτελεί το μεθυλενοτριφαινυλοφωσφοράνιο (Ph3P=CH2). Τα φωσφοράνια (αυτά) υιοθετούν τετραεδρική μοριακή γεωμετρία, με το άτομο του φωσφόρου στο κέντρο και θεωρούνται, επίσης, ότι είναι μια από τις ταυτομερείς μορφές των υλιδίων (R3P+-−CR2). Π.χ: Τέλος, στα φωσφοράνια ταξινομούνται και ετεροκυκλικές ενώσεις, αν αυτές περιέχουν πεντασθενή φωσφόρο σε ετεροκυκλικό δακτύλιο.
Μάρινερ 6 και 7
[[Εικόνα:Mariner6.jpg|thumb|right|350px|Μάρινερ 6 και 7.
Μάρινερ 6
Οργανισμός: NASA
Τύπος αποστολής: Προσέγγιση
Ημερομηνία εκτόξευσης: 24 Φεβρουαρίου 1969, ώρα 01:29:02 UTC
Πύραυλος εκτόξευσης: Άτλας Κένταυρος SLV-3C
Κωδικός SSDC: 1969-014A
Ιστοσελίδα: 1969-014A
Μάζα: 411.8 κιλά
Ηλεκτρική ισχύς: 449 W
Μάρινερ 7
Προσέγγιση: του Άρη
Κωδικός NSSDC: 1969-030A
Ιστοσελίδα: 1969-030A
Ηλεκτρική ισχύς: 449 W ]] Το Μάρινερ 6 και το Μάρινερ 7 ήταν δύο διαστημόπλοια που το 1969 εκτέλεσαν, στα πλαίσια του ευρύτερου προγράμματος Μάρινερ (αγγλ. Mariner, ναυτικός), μια διπλή αποστολή στον Άρη. Πέταξαν πάνω από τον ισημερινό και το νότιο πόλο του πλανήτη, μελέτησαν την ατμόσφαιρα και την επιφάνειά του και έστειλαν εκατοντάδες εικόνες στην γη.
Περιγραφή της αποστολής
Οι στόχοι της αποστολής ήταν
Ο Μάρινερ 6 είχε επιπλέον το στόχο, να συγκεντρώσει την απαραίτητη εμπειρία και τα στοιχεία που θα ήταν χρήσιμα στον προγραμματισμό του Μάρινερ 7 που θα πλησίαζε τον Άρη 5 ημέρες αργότερα.
Ο Μάρινερ 6 εκτοξεύτηκε από την εξέδρα LC-36Β και ο Μάρινερ 7 από την γειτονική LC-36Α στην βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στο ακρωτήριο Κανάβεραλ.
Τελικά, αν και κατόπιν της προσέγγισης του Μάρινερ 6, η επικοινωνία με τον Μάρινερ 7 μέσω της κεραίας υψηλής απολαβής αποκαταστάθηκε. Με βάση τις παρατηρήσεις που έγιναν από τον Μάρινερ 6, ο Μάρινερ 7 επαναπρογραμματίστηκε κατά την πτήση έτσι ώστε να εστιάσει τις παρατηρήσεις του σε επιλεγμένες περιοχές υψηλότερου ενδιαφέροντος, και έστειλε τελικά περισσότερες εικόνες από το Μάρινερ 6, παρά την έκρηξη στις μπαταρίες.
Αν και οι δυο αποστολές ανακάλυψαν πολλούς κρατήρες και άλλα χαρακτηριστικά της επιφάνειας, εντούτοις δεν ανακάλυψαν την περιοχή Tharsis με τα γιγάντια βόρεια ηφαίστεια όπως τον Όλυμπο ή το Valles Marineris, το μεγάλο φαράγγι στον ισημερινό. Αυτοί οι γεωλογικοί σχηματισμοί ανακαλύφθηκαν αργότερα από τον Μάρινερ 9. Παρόλα αυτά φωτογράφησαν περίπου το 20% της επιφάνειας του πλανήτη, επιβεβαιώνοντας χαρακτηριστικές δομές, γνωστές από τις παρατηρήσεις από τη Γη, αλλά και αντικρούοντας την θεωρία των καναλιών του Άρη που εσφαλμένα μέχρι τότε ορισμένοι αστρονόμοι πίστευαν ότι παρατηρούσαν.
Συνολικά λήφθηκαν 198 φωτογραφίες και διαβιβάστηκαν στη Γη, προσφέροντας περισσότερες λεπτομέρειες από την προηγούμενη αποστολή, τον Μάρινερ 4.
Και τα δύο σκάφη μελέτησαν την ατμόσφαιρα του Άρη. Προσέγγισαν τον πλανήτη σε μια απόσταση 3.430 χιλιομέτρων στις 5 Αυγούστου 1969. Τα φασματόμετρα υπεριωδών με τα οποία ήταν εξοπλισμένα τα Μάρινερ 6 και 7, κατασκευάστηκαν από το Εργαστήριο Φυσικής Ατμόσφαιρας και Διαστήματος του Πανεπιστημίου του Κολοράντο. Το μοντέλο των Μάρινερ 6 και 7 που κατασκευάστηκε κατά την ανάπτυξη των διαστημοσυσκευών υπάρχει ακόμα, και αποτελεί ιδιοκτησία του Jet Propulsion Laboratory. Είναι αυτήν την περίοδο δανεισμένο στο Εργαστήριο Ατμοσφαιρικής και Διαστημικής Φυσικής, και επιδεικνύεται στον προθάλαμο του εργαστηρίου. Τα σκάφη είναι πλέον αδρανή σε ηλιοκεντρικές τροχιές.
Περιγραφή του σκάφους και του εξοπλισμού
Τα διαστημικά σκάφη Μάρινερ 6 και Μάρινερ 7 ήταν και τα δυο ίδιας κατασκευής. Το κυρίως σκάφος είχε γεωμετρική μορφή οκτάγωνου, ύψους 45,7 εκ. και διαμέτρου 138,4 εκ. και ήταν κατασκευασμένο από μαγνήσιο με τέσσερις ηλιακούς συλλέκτες, διαστάσεων 215 X 90 εκ. ο κάθε ένας, που επεκτείνονταν από την κορυφή του πλαισίου προς τα έξω. Από την μια άκρη του ενός συλλέκτη μέχρι την άλλη άκρη του αντικρινού η απόσταση ήταν 5,79 μέτρα. Το συνολικό ύψος του σκάφους ήταν 3,35 μέτρα.
Τα σκάφη μπορούσαν να ελέγχουν τον προσανατολισμό τους σε τρεις άξονες και για το σκοπό αυτό ήταν εξοπλισμένα το καθένα με τρία γυροσκόπια, έναν εντοπιστή του αστέρα Κάνωπου καθώς και δύο κυρίων και τεσσάρων βοηθητικών αισθητήρων για την ανίχνευση της θέσης του ήλιου. Η μηχανή προώθησης είχε ισχύ 223 Ν.
Επιστημονικά όργανα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόγραμμα Μάρινερ Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 1969
Λαγανάς
Με την ονομασία Λαγανάς υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ευαγγέλιο της Μαρίας
Το Ευαγγέλιο της Μαρίας είναι ένα αποκρυφικό βιβλίο που ανακαλύφθηκε το 1896 σε έναν κώδικα παπύρου του 5ου αιώνα γραμμένο στα Σαχιδικά Κοπτικά. Αυτός ο Κώδικας του Βερολίνου αγοράστηκε στο Κάιρο από τον Γερμανό διπλωμάτη Καρλ Ράινχαρντ.
Αν και το έργο είναι ευρέως γνωστό ως Ευαγγέλιο της Μαρίας, δεν ταξινομείται τεχνικά ως ευαγγέλιο με σχολαστική συναίνεση, επειδή "ο όρος 'ευαγγέλιο' χρησιμοποιείται ως ετικέτα για οποιοδήποτε γραπτό κείμενο που επικεντρώνεται κυρίως στην καταγραφή των διδασκαλιών ή / και δραστηριοτήτων του Ιησού κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής του.
Ιστορία
Τα δύο κομμάτια δημοσιεύθηκαν το 1938 και το 1983 αντίστοιχα, και η κοπτική μετάφραση δημοσιεύτηκε το 1955 από τον Ουόλτερ Τιλ.
Οι περισσότεροι μελετητές συμφωνούν ότι το αρχικό ευαγγέλιο γράφτηκε στα ελληνικά κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα. Ωστόσο η καθηγήτρια θεολογίας Κάρεν Κινγκ στη Σχολή Θεολογίας του Χάρβαρντ υποστηρίζει ότι γράφτηκε την εποχή του Χριστού.
Το Ευαγγέλιο της Μαρίας δεν περιλαμβάνεται στη λίστα των αποκρυφικών βιβλίων του τμήματος πέντε του Γκελασιανού Διατάγματος (Decretum Gelasianum).
Ποια Μαρία;
Οι μελετητές δεν συμφωνούν πάντα ποιο από τα άτομα της Καινής Διαθήκης που ονομάζεται Μαρία είναι ο κεντρικός χαρακτήρας του Ευαγγελίου της Μαρίας. Ο Στέφεν Τζ. Σούμεϊκερ και ο Φ. Στάνλεϊ Τζόουνς πρότειναν ότι μπορεί να είναι η Μαρία η μητέρα του Ιησού. Η Μπάρμπαρα Τζ. Σίλβερτσεν υποδηλώνει εναλλακτικά ότι μπορεί να είναι αδελφή του Ιησού - ένα άτομο που έχει χαθεί σε μεγάλο βαθμό στην ιστορία. Η Σίλβερτσεν σημειώνει ότι ενώ κανένα από τα κανονικά Ευαγγέλια δεν ταυτίζει τις αδελφές του Ιησού με το όνομά του (Κατά Μάρκον 6:3, Κατά Ματθαίον 13:56), μια από τις αδελφές του αναγνωρίζεται ως «Μαρία» στο Ευαγγέλιο του Φίλιππου.
Τα επιχειρήματα υπέρ της Μαρίας Μαγδαληνής βασίζονται στην ιδιότητά της ως γνωστού οπαδού του Ιησού, την παράδοση του πρώτου μάρτυρα της ανάστασής του και της εμφάνισής της σε άλλα παλαιοχριστιανικά γραπτά. Αναφέρεται ότι συνοδεύει τον Ιησού στα ταξίδια του (Κατά Λουκάν 8:2) και αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου ως παρών στη σταύρωσή του (Κατά Ματθαίον 27:56). Στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη, καταγράφεται ως η πρώτη μάρτυρας της ανάστασης του Ιησού (Κατά Ιωάννην 20:14–16).
Περιεχόμενα
Το μεγαλύτερο μέρος του Ευαγγελίου της Μαρίας περιλαμβάνεται στον Κώδικα του Βερολίνου, αλλά παρόλα αυτά, λείπουν έξι σελίδες χειρόγραφων στην αρχή του εγγράφου και τέσσερις σελίδες χειρογράφων στη μέση. Ως εκ τούτου, η αφήγηση ξεκινά στη μέση μιας σκηνής, αφήνοντας το σκηνικό και τις συνθήκες ασαφείς. Ο Κινγκ πιστεύει, ωστόσο, ότι οι αναφορές στο θάνατο του Σωτήρα και στη σκηνή των αναθέσεων των αποστολών των μαθητών αργότερα στην αφήγηση δείχνουν ότι το κείμενο στην πρώτη ενότητα του κειμένου είναι μια εμφάνιση του Χριστού μετά την Ανάσταση.
Καθώς ανοίγει η αφήγηση, ο Σωτήρας συμμετέχει σε διάλογο με τους μαθητές του, απαντώντας στις ερωτήσεις τους σχετικά με τη φύση της ύλης και τη φύση της αμαρτίας. Στο τέλος της συζήτησης, ο Σωτήρας αναχωρεί αφήνοντας τους μαθητές απογοητευμένους και ανήσυχους. Σύμφωνα με την ιστορία, η Μαρία μιλάει με λόγια παρηγοριάς και ενθάρρυνσης. Τότε ο Πέτρος ζητά από τη Μαρία να μοιραστεί μαζί τους οποιαδήποτε ειδική διδασκαλία έλαβε από τον Σωτήρα. Πες μας τα λόγια του Σωτήρα που θυμάσαι - τα οποία γνωρίζεις (αλλά) δεν τα γνωρίζουμε, ούτε τα έχουμε ακούσει.". Η Μαρία ανταποκρίνεται στο αίτημα του Πέτρου εξηγώντας μια συνομιλία που είχε με τον Σωτήρα σχετικά με τα οράματα."(Η Μαρία) είπε: «Είδα τον Κύριο σε ένα όραμα και του είπα: 'Κύριε, σε είδα σήμερα σε ένα όραμα.'. Απάντησε και μου είπε: 'Μακάρια είσαι, που δεν αμφισβήτησες το ότι με είδες. Γιατί εκεί που βρίσκεται ο νους, υπάρχει ο θησαυρός.' Του είπα, 'Λοιπόν, Κύριε, κάποιος που βλέπει ένα όραμα το βλέπει μέσω της ψυχής ή μέσω του πνεύματος;'»."Στη συνομιλία, ο Σωτήρας διδάσκει ότι ο εσωτερικός εαυτός αποτελείται από ψυχή, πνεύμα / λογική και ένα τρίτο μυαλό που βρίσκεται μεταξύ των δύο που χρησιμοποιούν την όραση. Στη συνέχεια, το κείμενο διακόπτεται και λείπουν οι επόμενες τέσσερις σελίδες. Όταν η αφήγηση συνεχίζεται, η Μαρία δεν θυμάται πλέον τη συζήτησή της με τον Σωτήρα. Αντιθέτως, αφηγείται την αποκάλυψη που της δόθηκε στο όραμά της. Η αποκάλυψη περιγράφει την ανάβαση μιας ψυχής, η οποία καθώς περνά στο δρόμο της για την τελική της ανάπαυση, αρχίζει διάλογο με τέσσερις δυνάμεις που προσπαθούν να την σταματήσουν.
Οι απόστολοι ως τόσο δεν δέχθηκαν την γνησιότητα του οράματός της:"«Αλλά ο Ανδρέας απάντησε και είπε στους αδελφούς, 'Πείτε, τι πιστεύετε για αυτό που είπε. Γιατί δεν πιστεύω ότι το είπε ο Σωτήρας. Σίγουρα αυτές οι διδασκαλίες είναι άλλων ιδεών.'»."Ο Πέτρος την αντιτάχθηκε επίσης και ρώτησε τους άλλους μαθητές: «Μιλούσε τότε κρυφά με μια γυναίκα, αντί με εμάς, και όχι ανοιχτά; Θα γυρίσουμε πίσω και όλοι θα την ακούσουμε; Μήπως την προτιμούσε από εμάς;».
Ερμηνεία
Το Ευαγγέλιο της Μαρίας συχνά ερμηνεύεται ως Γνωστικό κείμενο. Σύμφωνα με τον Φεμ Πέρκινς, με βάση δεκατρία έργα, το Ευαγγέλιο ακολουθεί μια μορφή παρόμοια με άλλους γνωστούς Γνωστικούς διαλόγους που περιέχουν έναν λόγο αποκάλυψης που πλαισιώνεται από αφηγηματικά στοιχεία. Οι διάλογοι αφορούν γενικά την ιδέα του Σωτήρα ως υπενθύμιση στους ανθρώπους του δεσμού τους με τον Θεό και της αληθινής ταυτότητας, καθώς και τη συνειδητοποίηση του πιστού ότι η λύτρωση συνίσταται στην επιστροφή στον Θεό και στην ελευθερία από την ύλη μετά το θάνατο.
Σύμφωνα με τον Μπαρτ Έρμαν, «Η Μαρία (Μαγδαληνή) είχεε υψηλό καθεστώς μεταξύ των αποστόλων του Ιησού. Ο Λευΐ αναγνωρίζει στην πραγματικότητα ότι ο Ιησούς την αγαπούσε περισσότερο από ότι αγαπούσε όλους τους άλλους αποστόλους. Η Μαρία ισχυρίστηκε ότι είχε συνομιλία με τον Ιησού, και ο Ανδρέας και ο Πέτρος το αμφισβήτησαν. "Τέσσερις σελίδες χάνονται από το χειρόγραφο", οπότε δεν υπάρχει κανένας τρόπος να γνωρίζει κανείς ακριβώς τι συνέβη.».
Ο Ντε Μπορ, ωστόσο, προτείνει ότι το Ευαγγέλιο της Μαρίας δεν θα πρέπει να διαβαστεί ως ένα συγκεκριμένο Γνωστικό κείμενο, αλλά ότι πρέπει να «ερμηνευθεί υπό το φως ενός ευρύτερου χριστιανικού πλαισίου». Υποστηρίζει ότι το Ευαγγέλιο πηγάζει από μια μονιστική άποψη της δημιουργίας και όχι από τη δυαδική κεντρική της Γνωστικής θεολογίας και επίσης ότι οι απόψεις του Ευαγγελίου τόσο για τη φύση όσο και για την αντίθετη φύση μοιάζουν περισσότερο με τις Εβραϊκές, Χριστιανικές και Στωικές πεποιθήσεις. Προτείνει ότι η ψυχή δεν πρέπει να απελευθερωθεί από τις "δυνάμεις του υλικού", αλλά από τις "δυνάμεις της αντίθετης φύσης". Ισχυρίζεται επίσης ότι ο κύριος σκοπός του Ευαγγελίου είναι να ενθαρρύνει τους φοβισμένους μαθητές να βγουν έξω και να κηρύξουν το ευαγγέλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γνωστικά κείμενα Κατηγορία:Απόκρυφα κείμενα της Καινής Διαθήκης
Βραβεία TVyNovelas
Τα Βραβεία TVyNovelas (Ισπανικά:Premios TVyNovelas)  παρουσιάζονται κάθε χρόνο από την Televisa και το περιοδικό TVyNovelas για να τιμήσει τις καλύτερες τηλεοπτικές παραγωγές του Μεξικού, συμπεριλαμβανομένου και τις σαπουνόπερες, η πρώτη απονομή έγινε το 1983.
Η τελετή μεταδίδεται μέσω του Canal de las Estrellas στο Μεξικό και τη Λατινική Αμερική, και η Univision στις Ηνωμένες Πολιτείες. Για πρώτη φορά στα 30 χρόνια της ιστορίας της, το Canal de las Estrellas και η Univision μετάδοσαν ταυτόχρονα τα βραβεία στις 28 Απριλίου 2013.
Fandango (Αμερικάνικο συγκρότημα)
thumb|220px|Ο Τζο Λιν Τέρνερ Οι Fandango ήταν ένα ροκ συγκρότημα το οποίο σχηματίστηκε το 1976, από τον μετέπειτα τραγουδιστή των Rainbow και των Deep Purple, Τζο Λιν Τέρνερ, με τον Ρικ Μπλέικμορ στην κιθάρα, τον Μπομπ Ντάνιλς στο μπάσο, τον Ντένι ΛαΡού στα πλήκτρα και τον Έιμπ Σπέλερ στα τύμπανα.
Οι Fandango κυκλοφόρησαν τέσσερα άλμπουμ, ξεκινώντας με το ομώνυμο ντεμπούτο τους το 1977. Μετά από σειρά προβλημάτων, το συγκρότημα έπεσε θύμα κλοπής όπου έχασαν τον εξοπλισμό τους, γεγονός που αποτέλεσε την αιτία διάλυσης τους. Ο Τέρνερ προσλήφθηκε στους Rainbow, ενώ ο Λάρι Ντόσον, κιμπορντίστας του συγκροτήματος από το δεύτερο δίσκο του και έπειτα, έπαιξε με τον Γερμανό κιθαρίστα Ούλι Τζον Ροθ, πρώην κιθαρίστα των Scorpions.
Δισκογραφία
Όλες οι κυκλοφορίες των Fandango εκδόθηκαν από την εταιρεία "RCA".
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικά μουσικά συγκροτήματα
Ίαν Βουγιούκας
Ο Ίαν Βουγιούκας (Λονδίνο, 31 Μαΐου 1985) είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,11 μέτρα αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Λονδίνο. Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Άρη Γλυφάδας, παίζοντας στην κατηγορία «mini» αρχικά στη θέση του Σέντερ, αφού από πολύ νωρίς είχε μεγάλη διαφορά ύψους (για την ηλικία του) σε σύγκριση με τα άλλα παιδιά. Στη συνέχεια και αφού έπαιξε ως βασικός στα αντίστοιχα-της ηλικίας του πρωταθλήματα ως βασικός στον Άρη Γλυφάδας,  μετακόμισε  στον Κρόνο Αγ. Δημητρίου και στη συνέχεια αγωνίστηκε στον Ηλυσιακό. Έφυγε από την Ελλάδα στα 18 του χρόνια για να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στο NCAA στο κολλέγιο του Σεντ Λιούις, όπου και εντυπωσίασε με τις δυνατότητές του. Τη σεζόν 2005-2006 είχε μ.ό. 13,9 πόντους, 7,4 ριμπάουντ, 1,9 τάπες και 1,7 ασίστ σε 29 αγώνες, ενώ τη σεζόν 2006-2007 είχε μ.ό. 12,4 πόντους, 7,4 ριμπάουντ, 1,7 τάπες και 1,5 ασίστ σε 33 αγώνες.
Απόφοιτος, πλέον, του Σεντ Λιούις στις 26 Ιουνίου 2007 υπέγραψε συμβόλαιο τριετούς διάρκειας με την ομάδα του Ολυμπιακού. Τη σεζόν 2007-2008 αγωνίστηκε στον ΑΓΟΡ με τον οποίο διένυσε μια εξαιρετική χρονιά (σημείωσε 11,2 πόντους και κέρδισε 6 ριμπάουντ κατά μ.ο.) με αποτέλεσμα να κερδίσει το βραβείο του καλύτερου νέου καλαθοσφαιριστή (ρούκι) του πρωταθλήματος καθώς αναδείχθηκε 16ος καλύτερος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος, 7ος στα ριμπάουντ, 6ος στα περισσότερα κερδισμένα φάουλ, 4ος στις τάπες, 5ος στην αξιολόγηση TENDEX, 6ος στα περισσότερα εύστοχα δίποντα και 6ος στο ποσοστό ευστοχίας στα δίποντα.
Το 2008 επέστρεψε στον Ολυμπιακό, και σε 16 παιχνίδια στο Πρωτάθλημα Ελλάδας είχε μέσο όρο: 5,5 πόντους και 2,7 ριμπάουντ, ενώ αγωνίστηκε και σε 7 παιχνίδια στην Ευρωλίγκα.
Τη σαιζόν 2009-2010 έπαιξε στον Πανελλήνιο, ξανά ως δανεικός από τον Ολυμπιακό. Ο Βουγιούκας έκανε πολύ καλή χρονιά, εντυπωσιάζοντας με τις επιδόσεις του ιδιαίτερα στην επίθεση. Με 13.1 πόντους, 5.9 ριμπάουντ και 1.1 ασίστ κατά μέσο όρο, αποτέλεσε μια από τις κυριότερες αιτίες για την πολύ καλή πορεία των «Ολυμπιονικών».
Τον Ιούλιο του 2010, συμφώνησε με την ομάδα του Παναθηναϊκού. Στις 26 Φεβρουαρίου 2011, στη νίκη του Παναθηναϊκού κόντρα στο Μαρούσι με 98-57 για την 19η αγωνιστική, ο Βουγιούκας έκανε ρεκόρ καριέρας με τους πράσινους στο σκοράρισμα με 21 πόντους (7/9 δίποντα, 0/1 τρίποντο και 7/8 βολές). Επιπλέον το καλύτερο σκοράρισμα με τη φανέλα του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα, το σημείωσε στην Πόλη έχοντας κόντρα στην Εφές 18 πόντους (8/9 δίποντα και 2/4 βολές). Την πρώτη σεζόν κέρδισε την Ευρωλίγκα και το Πρωτάθλημα Ελλάδας. Τη δεύτερη χρονιά έφτασε στο Φάιναλ φορ της Ευρωλίγκα, ενώ στην Ελλάδα κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον Ολυμπιακό (71-70) με τον ίδιο να έχει στον τελικό 7 πόντους. Επίσης στον πρώτο αγώνα των τελικών του πρωταθλήματος απέναντι στον Ολυμπιακό είχε 20 πόντους (6/9 δίποντα και 8/10 βολές).
Έπειτα αποχώρησε από το ελληνικό πρωτάθλημα για το ρωσικό, όπου αγωνίστηκε για δύο χρόνια με τη φανέλα της Ούνικς Καζάν. Με την Ούνικς Καζάν κατέκτησε το Κύπελλο Ρωσίας, με τον ίδιο να κάνει πολύ καλή εμφάνιση στον τελικό με 13 πόντους και 8 ριμπάουντ. Στο πρώτο μισό της σεζόν 2014-15 αγωνίστηκε με τη φανέλα της τούρκικης Γαλατασαράι για λίγους μήνες. Τον Φεβρουάριο του 2015 υπέγραψε στην γερμανική Ράτιοφαρμ Ουλμ για το υπόλοιπο της σεζόν.
Τον Αύγουστο του 2016 συνέχισε την καριέρα του στη ρώσικη ομάδα Λοκομοτίβ Κουμπάν. Την 1η Ιουλίου 2017 αποχώρησε από την Λοκομοτίβ. Με την ομάδα είχε εξαιρετική σεζόν στο Γιούροκαπ με 8.4 πόντους, 4.7 ριμπάουντ και 1.4 ασίστ ανά παιχνίδι, ενώ στη VTB Λίγκα μέτρησε 10.2 πόντους, 4.2 ριμπάουντ σε 19.05 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο.
Στις 4 Ιουλίου 2017 επέστρεψε στην Ελλάδα για τον Παναθηναϊκό, μετά από πέντε χρόνια απουσίας στο εξωτερικό, υπογράφοντας συμβόλαιο 2 (1+1) ετών. Τον Φλεβάρη συμμετείχε στο ελληνικό All Star Game για τρίτη φορά στην καριέρα του. Στις 22 Μαρτίου 2018 ήταν κομβικός στην νίκη του Παναθηναϊκού κόντρα στην Μακάμπι για την Ευρωλίγκα έχοντας 16 πόντους (6/6 δίποντα και 4/4 βολές), 5 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 1 κλέψιμο. Στις 17 Ιουνίου 2018 στέφτηκε πρωταθλητής Ελλάδος για δεύτερη φορά στην καριέρα του. Τον Φλεβάρη του 2019 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, κόντρα στον ΠΑΟΚ με 79-73. Τον Ιούνιο του 2019, κατέκτησε το τρίτο του πρωτάθλημα με τα πράσινα, νικώντας στην σειρά των τελικών τον Προμηθέα Πατρών με 3-0. Στις 25 Ιουλίου 2019, ανανέωσε με τους πράσινους. Τη σεζόν 2019-20 είχε κατά μέσο όρο στην Ευρωλίγκα με τον Παναθηναϊκό 2,7 πόντους και 1,4 ριμπάουντ. Στις 16 Ιουλίου 2020, ανακοινώθηκε το τέλος της συνεργασίας του με τους πράσινους μετά από τρία χρονιά, με την ομάδα να τον ευχαριστεί για την προσφορά του. Ωστόσο τον Σεπτέμβριο συμφώνησε ξανά με τους πράσινους και παρέμεινε στην ομάδα για ακόμα μια σεζόν. Στις 24 Ιανουαρίου 2021, έφτασε τις 150 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα Ελλάδας με την πράσινη φανέλα, όντας ο 14ος παίκτης που πετυχαίνει κάτι αντίστοιχο. Στις 24 Απριλίου, έγινε ο 21ος παίκτης στην ιστορία του Παναθηναϊκού που έφτασε τους 1.000 πόντους, στο 153ο παιχνίδι του με τα πράσινα στην κατηγορία. Στις 9 Μαΐου 2021, κατέκτησε το τρίτο Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας τον τελικό τον Προμηθέα Πάτρας με 91-79. Μάλιστα σήκωσε το τρόπαιο μαζί με τον αρχηγό της ομάδας Ιωάννη Παπαπέτρου, ως ο παλαιότερος αθλητής της ομάδας. Στις 10 Ιουνίου, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας, αφού ο Παναθηναϊκός κέρδισε στη σειρά των τελικών το Λαύριο με 3-1.
Τον Νοέμβριο του 2021, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, μετά από 14 χρόνια επαγγελματικής πορείας, σε ηλικία 36 ετών.
Εθνική ομάδα
Ο Ίαν Βουγιούκας ήταν μέλος των μικρότερων ελληνικών ομάδων μπάσκετ. Έπαιξε στο πρωτάθλημα FIBA Europe Under-16 και το 2003 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIBA κάτω των 19 κερδίζοντας στον μικρό τελικό την Κροατία 73-64. Το 2004 έφθασε με την εθνική ομάδα κάτω των 20 ετών στην ημιτελική φάση του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος FIBA Europe Under-20 στο Μπρνο, έχοντας σε 8 παιχνίδια μ.ο: 6,9 πόντους, 4 ριμπάουντ, 1 ασίστ και 6,9 κοψίματα. Το 2005 κατέκτησε την 5η θέση στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα FIBA Europe Under-20 της Μόσχας με την εθνική ομάδα κάτω των 20 ετών, έχοντας σε 8 παιχνίδια μ.ο: 8,9 πόντους, 6,1 ριμπάουντ,1,1 κλεψίματα και 1,9 κοψίματα. Την ίδια χρονιά κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIBA του Under 21 στην Αργεντινή.
Έγινε μέλος της εθνικής ανδρών το 2009 όταν και κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009. Ως μέλος της ελληνικής εθνικής ομάδας ανδρών, έπαιξε επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIBA του 2010 καθώς και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIBA του 2014. Μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας επέστρεψε για την προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019. Με την εθνική ομάδα έχει 45 αγώνες με 268 πόντους (μ.ο: 5.96).
Εθνική Νέων Ανδρών
Αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 2005, στην Αργεντινή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κρόνου Αγίου Δημητρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηλυσιακού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεθύμνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανελληνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ούνικς Καζάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ράτιοφαρμ Ουλμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Λιθουανίας Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014
C3H6O3
Ο μοριακός τύπος C3H6O3 (με μοριακή μάζα 90,07 amu) μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
Μίλαν Γ΄ Ομπρένοβιτς
Ο Μίλαν Γ΄ (Milan Obrenović) (22 Αυγούστου 1854 - 11 Φεβρουαρίου 1901) από τον Οίκο των Ομπρένοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Σερβίας (1868-82) και μετά ως Μίλαν Α΄ βασιλιάς της Σερβίας (1882-89).
Βιογραφικά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Μίλος Ομπρένοβιτς, που ήταν ανιψιός του Μίλος ο οποίος έγινε πρίγκιπας της Σερβίας. Ο πατέρας του είχε πολεμήσει ως μισθοφόρος στον στρατό της Ρουμανίας και είχε πέσει το 1861 στο Βουκουρέστι στη μάχη εναντίον των Τούρκων. Μητέρα του ήταν η Έλενα-Μαρία Καταργίου, ευγενικής καταγωγής από τη Ρουμανία.
Ο ανήλικός Μίλαν κηδεμονεύτηκε από τον μεγάλο θείο του Μίλος πρίγκιπα της Σερβίας και εγκαταστάθηκε σε νεαρή ηλικία στο Κραγκούγιεβατς, όπου και μεγάλωσε. Σπούδασε στο Λύκειο Λουί-λε-Γκραν στο Παρίσι. Νυμφεύτηκε τη Ναταλία Κέσκο, με την οποία όμως χώρισε το 1888. Τον μεγάλο θείο του Μίλος διαδέχθηκαν οι γιοί του Μίλαν Β΄ και Μιχάηλο στο πριγκιπάτο της Σερβίας.
Μετά τη δολοφονία του Μιχάηλο το 1868, ο μικρός Μίλαν τον διαδέχτηκε: ο Μιχάηλο ήταν εξάδελφος του πατέρα του. Μέχρι την ενηλικίωσή του το 1872 διοίκησε ο Γιόβαν Ρίστιτς (Jovan Ristić), Πρωθυπουργός και αρχηγός του φιλελεύθερου κόμματος της Σερβίας. Το 1882 ανακήρυξε ότι το πριγκιπάτο αναβαθμίζεται σε βασίλειο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη 2η εξαδέλφη του Ναταλία Κέσκο· και οι δύο ήταν απόγονοι των Στούρτζα και των Μπάλτσα (Balş), Φαναριωτών της Μολδαβίας. Ο Μίλαν είχε παιδιά: Από την εκτός γάμου σχέση του με την ελληνίδα Αρτεμησία Ιωαννίδη από την Κωνσταντινούπολη είχε ένα φυσικό τέκνο:
Εικόνες
Κατηγορία:Βασιλείς της Σερβίας Κατηγορία:Πρίγκιπες της Σερβίας Κατηγορία:Οίκος των Ομπρένοβιτς
Πατριωτικό μέτωπο (Βουλγαρία)
thumb|200px|Η σημαία του Πατριωτικού Μετώπου Το Πατριωτικό μέτωπο (βουλγαρικά : Отечествен фронт, ОФ) ιδρύθηκε το 1942 και ήταν αρχικά ένα βουλγαρικό πολιτικό κίνημα αντίστασης κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Συστατικές ιδρυτικές ομάδες του ήταν το κίνημα Ζβενό, το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας, η Βουλγαρική Αγροτική Εθνική Ένωση και το Βουλγαρικό Σοσιαλδημοκρατικό εργατικό κόμμα. Οι συστατικές ομάδες του είχαν ευρέως αντίθετες ιδεολογίες και συνεργάστηκαν μαζί χωρίς μια ενιαία ομάδα εξουσίας. Ωστόσο, το Βουλγαρικό Κομμουνιστικό κόμμα άρχισε να κυριαρχεί σύντομα στην οργάνωση. Το 1944, μετά τη Σοβιετική Ένωση που κήρυξε τον πόλεμο στη Βουλγαρία, το Πατριωτικό μέτωπο διέπραξε πραξικόπημα ανέλαβε την εξουσία σε όλη τη χώρα και κήρυξε τον πόλεμο στη Γερμανία και τις άλλες χώρες του Άξονα. Η κυβέρνηση με επικεφαλής τον Κίμωνα Γκεοργκίεφ αμέσως υπέγραψε κατάπαυση του πυρός και συνθήκη με τη Σοβιετική Ένωση. Σύντομα το Κομμουνιστικό Κόμμα Βουλγαρίας έγινε κυρίαρχο στην οργάνωση.
Στις εκλογές τις 18 Νοεμβρίου 1945 κέρδισε μια μεγάλη πλειοψηφία, αφού ήταν το μόνο κόμμα ή συνασπισμός που αναφέρονταν στο ψηφοδέλτιο. Το 1946 ο Γκεοργκίεφ παραιτήθηκε και ο διάδοχός του ήταν ο Γκεόργκι Δημητρόφ ηγέτης του Κομμουνιστικού κόμματος και η Βουλγαρία έγινε Λαϊκή Δημοκρατία. Τελικά το Πατριωτικό μέτωπο μετατράπηκε σε ένα ευρύ λαϊκό μέτωπο κάτω από το Κομμουνιστικό έλεγχο, και όλα τα κόμματα-μέλη εκτός από τη Βουλγαρική Αγροτική Λαϊκή Ένωση διαλύθηκαν. Με το τέλος του κομμουνισμού το 1989 διαλύθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Βουλγαρίας
Νίκος Παππάς (ποιητής)
O Νίκος Παππάς (Τρίκαλα Θεσσαλίας 1906-Αθήνα 1997) ήταν Έλληνας ποιητής και ιστορικός της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Σπούδασε στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών και σταδιοδρόμησε ως δικηγόρος στα Τρίκαλα και στην Αθήνα. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο λογοτεχνικό προσκήνιο το 1928 με την δημοσίευση μηνυμάτων του στο περιοδικό «Νέα Εστία» στο οποίο το 1930 δημοσίευσε την ποιητική συλλογή ΄΄ Μάταια Λόγια’’. Κατά την διάρκεια της κατοχής από το 1941 μέχρι και το 1944 έλαβε ενεργό μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Δημοσίευσε μάλιστα την ποιητική συλλογή ’’ Το Αίμα των Αθώων’’ στην οποία και και καταγράφονται συγκλονιστικά γεγονότα της περιόδου εκείνης. Ποιήματα του Νίκου Παππά μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες. Το 1946 ολοκλήρωσε τον κύκλο της κατοχικής δημιουργίας αφού κυκλοφόησε την συλλογή’’ Τετράχρονη Νύχτα’’ με πολύ έντονα τα αντιπολεμικά και ανθρωπιστικά στοιχεία. Συνεργάστηκε με τα περιοδικά "Νέα Εστία", "Ελληνικά Γράμματα", "Το Ξεκίνημα", "Το Νέον κράτος", "Νεοελληνικά Γράμματα", "Μακεδονικές Ημέρες", "Εφημερίδα των ποιητών", "Επιθεώρηση Τέχνης", και άλλα, όπου δημοσίευσε ποιήματα, μεταφράσεις και δοκίμια.
Πέθανε στις 28 Απριλίου 1997 και κηδεύτηκε τη μεθεπομένη από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Σκιροφοριών
Ο Σκιροφοριών είναι ο δωδέκατος μήνας στο αττικό ημερολόγιο, ο οποίος στην Αθήνα σηματοδοτούσε το τέλος του έτους. Ήταν αφιερωμένος στην Αθηνά Σκιράδα και αντιστοιχεί με το χρονικό διάστημα 24 Μαΐου-22 Ιουνίου.
Σημαντικότερη γιορτή αυτό το μήνα ήταν τα Σκιροφόρια προς τιμήν της Αθηνάς Σκιράδος, του Φυταλμίου Ποσειδώνα, καθώς και των Ελευσινίων Δήμητρας και Κόρης. Πραγματοποιούνταν τη δωδέκατη μέρα του μήνα, δυο μέρες πριν από τα Διιπόλεια ή Βουφόνια, προς τιμήν του Πολιέως Διός.
Επίσης, στις 22 του μήνα τελούνταν τα Αρρηφόρια ή Ερσηφόρια προς τιμήν της Αθηνάς Πολιάδας, που αποκαλούνταν επίσης Έρση.
Πηγές
Κατηγορία:Αττικό ημερολόγιο
116 Πτέρυγα Μάχης
Η 116 Πτέρυγα Μάχης (116 ΠΜ) είναι μονάδα της Πολεμικής Αεροπορίας και υπάγεται στο Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ). Η 116 ΠΜ εδρεύει στην Αεροπορική Βάση Αράξου στον Άραξο.
Ιστορία
Το Α/Δ Αράξου χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1936, ενώ ο διάδρομος το 1941 μπορούσε να δεχτεί αεροσκάφη. Το 1958, η μετατροπή του Α/Δ σε σύγχρονο, επέτρεψε την υποδοχή αεριωθούμενων Α/Φ. Η 116 Σμηναρχία Μάχης συγκροτήθηκε το 1962. Η μονάδα μετονομάστηκε σε 116 Πτέρυγα Μάχης το 1969.
Έμβλημα
Το έμβλημα της 116 Πτέρυγας Μάχης αποτελείται από γεωμετρικά σχήματα. Στην κορυφή του θυρεού υπάρχει το ρητό ΠΑΡΑ ΔΥΝΑΜIΝ ΤΟΛΜΗΤΑΙ (τολμηροί πέραν των δυνάμεών μας).
Διάρθρωση
Η επιχειρησιακή διάρθρωση της 116 Πτέρυγας Μάχης είναι η εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική Πολεμική Αεροπορία Κατηγορία:Νομός Αχαΐας
Καιέχως
Ο Καιέχως ή Χορ Νέμπρε ή Ώρος Νέμπρε ή Καιχώος ή Κεχώης 	(Hor-nebre ή Kakau ή Raneb ή Nebra) ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου, ο δεύτερος της δεύτερης δυναστείας. Η διάρκεια της βασιλείας του δεν είναι γνωστή, ο Μανέθων αναφέρει 39 έτη ενώ σύγχρονες έρευνες του αποδίδουν 10 έως 14 έτη.
Το όνομα του Χορ Νέμπρε (Hor-nebre) παραπέμπει στον θεό Ώρο που συμβολίζεται από το γεράκι, και μεταφράζεται Ο Ήλιος είναι κύριος του Ώρος'. Το όνομα του έχει βρεθεί σε πυραμίδα, σε επιγραφές στην Άβυδο, στη Γκίζα, στη Σακκάρα και στην όαση Armant χαραγμένο στον βράχο.
Αναφέρεται και σε μια στήλη από τη Μέμφιδα και Σακκάρα, που βρίσκεται σήμερα στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέα Υόρκη. Στη Μέμφιδα βρέθηκε το άγαλμα του ιερέα Redjit, στο ώμο του αγάλματος υπάρχει μια επιγραφή που αναφέρει τα ονόματα των βασιλιάδων Hetepsechemui, Nebre (Καιώχος), και Ninetjer. Το άγαλμα χρονολογείται στην τρίτη δυναστεία και πιστεύεται ο ιερέας ήταν υπεύθυνος για την λατρεία των τριών βασιλιάδων.
Ο Μανέθωνας μας αναφέρει ότι κατά την διάρκεια της βασιλείας του επικράτησε η λατρεία των Άπις, Μνεύι και του Μενδήσιου τράγου.
Σημαία του Πράσινου Ακρωτηρίου
δεξιά|μικρογραφία|[[Αρχείο:FIAV 111111.svg|23px Λόγος σημαίας: 2:3]]
Η εθνική σημαία του Πράσινου Ακρωτηρίου καθιερώθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1992 και σηματοδότησε τη διακοπή των σχέσεων με τη Γουινέα-Μπισσάου, με την οποία η χώρα ήταν ενωμένη.
Τα 10 αστέρια στη σημαία συμβολίζουν τα κυριότερα νησιά της χώρας. Το μπλε χρώμα αντιπροσωπεύει τον ωκεανό και τον ουρανό. Η άσπρη και ερυθρή λωρίδα συμβολίζει την πορεία προς την ανοικοδόμηση της χώρας και τα χρώματα είναι αυτά της ειρήνης (λευκό) και της προσπάθειας (κόκκινο). Το κίτρινο χρώμα και η κυκλική διάταξη των αστεριών, όπως και το σκούρο μπλε του φόντου της σημαίας έχουν ομοιότητες με τη σημαία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι λωρίδες είναι σε αναλογία 6:1:1:1:3 και ο κύκλος των αστεριών είναι στο κέντρο, καλύπτοντας τα 3/8 της σημαίας.
Η αρχική σημαία εισήχθη το 1975 και περιείχε τα κοινά αφρικανικά χρώματα, δηλαδή κόκκινο, πράσινο και κίτρινο.
Το Σύνταγμα της χώρας δεν καθορίζει συγκεκριμένες αναλογίες για το ύψος και το πλάτος της σημαίας. Ωστόσο, οι αναλογίες που τυγχάνουν ευρείας χρήσης είναι οι 2:3, οι οποίες είναι οι ίδιες αναλογίες που χρησιμοποιούνταν πριν το 1992. Η αναλογία 2:3 είναι ντε φάκτο (όχι όμως ντε γιούρε) αναλογία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρασινο Ακρωτηριο Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Πράσινου Ακρωτηρίου
Καινούργιο Χωριό
Με την ονομασία Καινούργιο Χωριό υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κατάφυτο
Με την ονομασία Κατάφυτο υπάρχουν δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αύγουστος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ
Ο Αύγουστος, γερμ. August (13 Φεβρουαρίου 1652 - 26 Σεπτεμβρίου 1689) από τον Οίκο του Μπεκ/Γκλύξμπουργκ ήταν δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ (1675-1689).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αυγούστου Φιλίππου, δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Μπεκ και της Μαρίας Σίβυλλας, κόρης του Γουλιέλμου Λουδοβίκου, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν. O πατέρας του ήταν ο ιδρυτής του κλάδου του Μπεκ· όταν ο 5ος απόγονός του απέκτησε το Γκλύξμπουργκ, ο κλάδος έγινε γνωστός με το όνομα αυτό.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1675. Το μέγαρο Μπεκ ήταν η έδρα της ομώνυμης κυριότητας στο Ούλενμπουργκ, που στην εποχή μας είναι ο μικρότερος δήμος του Λένε (Löhne). Η πόλη Λένε βρίσκεται στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία. Την εποχή εκείνη το Ούλενμπουργκ υπαγόταν στην επισκοπή του Μύντεν, περιοχή που απέκτησε το 1648 ο μαργράβος του Βρανδεμβούργου. Αυτός επέκτεινε τον στρατό του και ζητούσε στρατιώτες και αξιωματικούς. Επειδή η πρώτη απαίτηση για να γίνει κάποιος αξιωματικός ήταν να έχει γεννηθεί ευγενής, ήταν φυσικό για τον Αύγουστο να ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία: έγινε υποστράτηγος του στρατού του Βρανδεμβούργου.
Το 1689 ασθένησε από δυσεντερία και απεβίωσε στη Βόννη σε ηλικία 37 ετών. Τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Κρυονέρια Αιτωλοακαρνανίας
Τα Κρυονέρια είναι ορεινό χωριό της Ναυπακτίας στο νομό Αιτωλοακαρνανίας σε υψόμετρο 1.170 μέτρα. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, αποτελεί τη Τοπική Κοινότητα Κρυονερίων, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αποδοτίας του Δήμου Ναυπακτίας και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 145 κάτοικοι.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Τα Κρυονέρια είναι κτισμένα στη βόρειοδυτική πλαγιά του όρους Φτερόπυργος (Άι Λιας) που είναι η συνέχεια του όρους Τσεκούρα. Απέχει 65 χλμ. Β από την Ναύπακτο και 15 χλμ. Β από την Άνω Χώρα. Το χωριό διαθέτει σπάνια φυσική ομορφιά με δάση από πανύψηλα έλατα, καστανιές και πλατάνια. Έχουν καταγραφεί 9 είδη άγριας ορχιδέας, ένα σπάνιο είδος τουλίπας καθώς και μεγάλη ποικιλία μανιταριών, 3 εκ των οποίων αποκαλύπτονται για πρώτη φορά στην Ευρώπη. Στα δάση της περιοχής ζουν λύκοι, αγριογούρουνα, ζαρκάδια, ελάφια, λίγκες ενώ έχει θεαθεί και ένα ζευγάρι καφετιάς αρκούδας. Από τα πτηνά της περιοχής ξεχωρίζουν ο χρυσαετός, ο γύπας ασπροπάρης, ο φιδαετός και ένα πολύ σπάνιο είδος δρυοκολάπτη με τροπικά χρώματα.
Αξιοθέατα στα Κρυονέρια είναι ο πολιούχος ναός του Αγίου Γεωργίου που υπήρχε το 1829 και ξανακτίσθηκε το 1864, οι ναοί του Αγίου Νικόλαου, κτισμένος το 1816, η Παναγιά από το 1935, οι Άγιοι Ταξιάρχες (πριν το 1800) καθώς και το ξωκλήσσι του Άϊ Λιά, σε υψόμετρο 1.500 μ., στο Φτερόπυργο. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν το “αρχοντικό” του Ζήσιμου Παπαλάμπρου όπου στεγάζεται το Πολιτιστικό Κέντρο και Λαογραφικό Μουσείο των Κρυονερίων. Οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία καθώς και με την κτηνοτροφία.
Ιστορία
Η παλαιότερη γραπτή αναφορά στο χωριό βρίσκεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1454-1455 (επαρχίας Κράβαρη βιλαετίου Τρικάλων, σαντζάκι Τρικάλων), όπου καταγράφεται ως Κουτουλίστα (Ḳutliste). Ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ τα αναφέρει με το όνομα Κουτουλίτσα, την περίοδο της τουρκοκρατίας, μεταξύ των χωριών της περιοχής των Κραβάρων να κατοικείται από 40 οικογένειες. Το 1912 αναφέρεται με το όνομα Κουκουλίστα, ενώ πήρε το σημερινό του όνομα το 1927 λόγω της πληθώρας των υδάτινων πόρων που το περιστοιχίζουν.
Διοικητικά
Ως Κουτουλίστα αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1835 στο ΦΕΚ 19Α - 07/12/1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Οφιονίας. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάστηκε σε Κρυθνέρια. Από το 1997, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, αποτελεί την τοπική κοινότητα Λεύκας που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Αποδοτίας του Δήμου Ναυπακτίας και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 116 κάτοικοι. Το 1940, πρωτοαναγνωρίστηκε ο γειτονικός οικισμός Λάλικας, ο οποίος μαζί με τα Κρυονέρια αποτέλεσαν την ενιαία κοινότητα Κρυονερίων με πληθυσμό 122 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2001). Παλαιότερα, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκαν στο δήμο Αποδοτίας.
Νικόλαος του Μερκέρ
Βιογραφία
Αρχικά ήταν προορισμένος για εκκλησιαστική σταδιοδρομία έγινε επίσκοπος του Μετς (1543) και του Βερντέν (1544) έγινε κηδεμόνας του ανήλικου ανιψιού του Καρόλου Γ΄ της Λωρραίνης (1545) μαζί με τη νύφη του Χριστίνα της Δανίας. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου η Χριστίνα του αφαίρεσε την αντιβασιλεία μόνο για τον εαυτό της, ο ίδιος αντιτάχθηκε στην ιμπεριαλιστική της πολιτική, πήρε τον τίτλο του κόμη του Βωντεμόν και παραιτήθηκε από τις επισκοπές του υπέρ του θείου του Ιωάννη, καρδιναλίου της Λωρραίνης (1548). Μετά την κατάληψη των επισκοπών από τον βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκο Β΄ έγινε ξανά αντιβασιλέας του ανήλικου ανιψιού του Καρόλου (1552 - 1559). Η Νομενύ αποσπάστηκε από την επισκοπή του Μετς (1551) και ο Νικόλαος διορίστηκε Μαργράβος από τον αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Β΄, αναγνωρίστηκε κληρονομικός πρίγκιπας της αυτοκρατορίας. Ο Οίκος της Λωρραίνης θα αποκτήσει πλήρη ψήφο στην Αυτοκρατορική Δίαιτα (1736) για τη Νομενύ σαν αποζημίωση για την παραχώρηση του Δουκάτου της Λωρραίνης στη Γαλλία. Στη Γαλλία τιμήθηκε με την προαγωγή της βαρονίας της μητέρας του Μερκέρ σε πριγκιπάτο (1563) και τελικά σε δουκάτο (1569), έγινε επιπλέον μέλος του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τρεις φορές έκανε πολλά παιδιά που ακολούθησαν τον εκκλησιαστικό κλάδο, ανάμεσα στα παιδιά του ήταν η Λουΐζα της Λωρραίνης (1533 - 1601) που παντρεύτηκε (1575) τον βασιλιά της Γαλλίας Ερρίκο Γ΄. Νυμφεύτηκε πρώτα το 1549 τη Μαργαρίτα, κόρη του Ιωάννη Δ΄ κόμη του Έχμοντ και είχε τέκνα:
Το 1554 απεβίωσε η Μαργαρίτα και ο Νικόλαος έκανε δεύτερο γάμο το 1555 με την Ιωάννα της Σαβοΐας, κόρη του Φιλίππου δούκα του Νεμούρ και είχε τέκνα;
Το 1568 απεβίωσε η Ιωάννα και το 1569 ο Νικόλαος έκανε τρίτο γάμο, με την Αικατερίνη της Λωρραίνης, κόρη του Κλαυδίου δούκα του Ωμάλ. και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Επίσκοποι του Μετς Κατηγορία:Επίσκοποι του Βερντέν