cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πλατεία Κονκόρντ
Τα συντριβάνια
Το βόρειο συντριβάνι ήταν αφιερωμένο στα ποτάμια, με αλληγορικές μορφές που συμβόλιζαν τους ποταμούς Ροδανό και Ρήνο, τις τέχνες της συγκομιδής λουλουδιών και φρούτων, τη συγκομιδή και την καλλιέργεια σταφυλιών και τιμούσε την ποταμοπλοΐα, τη βιομηχανία και τη γεωργία της Γαλλίας.
Το νότιο, πιο κοντά στον Σηκουάνα, αντιπροσώπευε τις θάλασσες και είχε στοιχεία από τον Ατλαντικό και τη Μεσόγειο: κοράλλια, ψάρια, κοχύλια και μαργαριτάρια, και τιμούσε τη ναυτιλία, το εμπόριο και την αστρονομία.
Παραπομπές
Κονκορντ
Fairey Firefly IIM
Το Fairey Firefly IIM ήταν βρετανικό μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό αεροσκάφος της δεκαετίας του 1930. Κατασκευάστηκε από τη Fairey Aviation Company Limited και χρησιμοποιήθηκε κυρίως από τη Βελγική Πολεμική Αεροπορία σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, μέχρι το ξέσπασμα του Παγκοσμίου Πολέμου.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Το Firefly II και το ανταγωνιστικό Hawker Fury συμμετείχαν σε διαγωνισμό της RAF για την προμήθεια νέου μαχητικού.Ήταν ταχύτερο από το Fury αλλά είχε βαρύτερα χειριστήρια. Επίσης είχε σαν κύριο δομικό συστατικό του το ξύλο, παρόλο που το Υπουργείο Αεροπορίας απαιτούσε τα νέα αεροσκάφη να είναι κατά κύριο λόγο μεταλλικής κατασκευής, με αποτέλεσμα να επιεγεί τελικά το Fury για χρήση με τη RAF. Αργότερα το πρωτότυπο ανακατασευάστηκε και έγινε ένα αεροσκάφος με ολομεταλλική δομή, που μετονομάστηκε σε Firefly IIM με το γράμμα "Μ" να αναφέρεται στη μεταλλική δομή του (από το metal, που στα αγγλικά σημαίνει "μέταλλο").
Το Firefly III ήταν ένα τροποποιημένο πρωτότυπο με πτέρυγες μεγαλύτερου εκπετάσματος που σχεδιάστηκε για να καλύψει την απαίτηση Ν21/26 του Υπουργείου, που αφορούσε την ανάπτυξη ενός ναυτικού μαχητικού για χρήση με τα αεροπλανοφόρα του Βασιλικού Ναυτικού που θα αντικαθιστούσε τα Fairey Flycatcher. Το Firefly III πέταξε για πρώτη φορά στις 17 Μαΐου 1929. Όπως και το Firefly II, ανακατασκευάστηκε αργότερα προκειμένου να έχει περισσότερα μέρη από μέταλλο και σε αντιστοιχία με το Firefly IIM, μετονομάστηκε σε Firefly IIIM. Και αυτό έχασε στον σχετικό διαγωνισμό από ένα σχέδιο της Hawker, αυτή τη φορά το Hawker Nimrod. Παρόλο που δεν μπήκε σε παραγωγή, τοποθετήθηκαν πλωτήρες στο Firefly IIIM και χρησιμοποιήθηκε σαν εκπαιδευτικό από τη RAF για την προετοιμασία των πληρωμάτων που θα συμμετείχαν στο Βραβείο Schneider του 1931.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η Βελγική Πολεμική Αεροπορία αγόρασε 25 Firefly IIM, ενώ σύντομα ακολούθησε παραγγελία για την κατασκευή 62 ακόμα αεροσκαφών από την Avions Fairey, τη θυγατρική της Fairey στο Βέλγιο. Τα βελγικά αεροσκάφη παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Χρησιμοποιήθηκαν για λίγο στις επιχειρήσεις όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες τον Μάιο/Ιούνιο του 1940.
Δύο από τα βελγικά αεροσκάφη μετατράπηκαν σε Firefly IV, με ισχυρότερο κινητήρα Hispano-Suiza 12Xbrs των 785 hp, αλλά η βελτίωση των επιδόσεων δεν κρίθηκε επαρκής για να συνεχιστεί η ανάπτυξη αυτής της έκδοσης. Το ένα αεροσκάφος μετατράπηκε πάλι σε σύνηθες Firefly IIM, το άλλο δόθηκε στη Fairey για δοκιμές.
Ένα αεροσκάφος δόθηκε στην ΕΣΣΔ για δοκιμές.
Βιβλιογραφία
Firefly IIM Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Εθνική Μπαρμπάντος (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Μπαρμπάντος είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Μπαρμπάντος. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μπαρμπάντος. Έδρα της ομάδας είναι το Barbados National Stadium. Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση κάποιας σημαντικής, διεθνούς διοργάνωσης. Το 2005 κατέλαβε την 4η θέση στο Caribbean Cup.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Μπαρμπάντος Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Βόρειας Αμερικής
Σημαία της Ταϊλάνδης
thumb|250px|Λόγος σημαίας : 2:3
Ιστορικά
Η πρώτη σημαία που χρησιμοποιήθηκε από το Σιαμ ήταν πιθανά μια απλή κόκκινη. Τη χρησιμοποίησε πρώτος ο Βασιλιάς του Σιαμ Ναράι (1656-1688). Οι ναυτικές σημαίες είχαν διαφορετικά σύμβολα, όπως τον ελέφαντα.
Επίσημα, η πρώτη σημαία δημιουργήθηκε από τον Βασιλέα Ράμα Δ΄ το 1855 και έδειχνε έναν διπλό ελέφαντα σε κόκκινο φόντο (βασιλικό σύμβολο). Αυτό επιβλήθηκε επειδή η απλή σημαία δεν ήταν επαρκής για τις διεθνείς σχέσεις.
Το 1916 η σημαία έλαβε τη σημερινή μορφή, με τη διαφορά όμως ότι το μεσαίο χρώμα ήταν κι αυτό κόκκινο, όπως η εξωτερική λωρίδα. Η παράδοση λέει ότι την εποχή των πλημμυρών, ο Βασιλιάς Ράμα ΣΤ΄ είδε τη σημαία να κρέμεται ανάποδα και για να μην επαναλαμβανόταν αυτό, δημιούργησε μια νέα, συμμετρικότερη σημαία. Το 1917 το μεσαίο χρώμα άλλαξε σε μπλε, που είναι το χρώμα της Παρασκευής, ημέρας κατά την οποία γεννήθηκε ο Βασιλιάς Βατζιραβούντ. Σύμφωνα με άλλες πηγές, το γαλάζιο χρώμα επιλέχθηκε για να δείξει αλληλεγγύη προς τους Συμμάχους στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τα ίδια χρώματα.
Η σημαία μοιάζει με αυτήν της Κόστα Ρίκας, η οποία καθιερώθηκε 11 χρόνια νωρίτερα. Η κυριότερη διαφορά είναι ότι τα μπλε και κόκκινα χρώματα είναι αντεστραμμένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταϊλάνδη Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ταϊλάνδης
Η ιστορία της Ο (ταινία)
Η ιστορία της Ο είναι Γαλλική ταινία του ερωτικού κινηματογράφου του 1975 σε σκηνοθεσία Just Jaeckin βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Dominique Aury.
Πλοκή
Η Ο είναι μια νεαρή Παριζιάνα, επιτυχημένη επαγγελματίας φωτογράφος της μόδας. Για να ικανοποιήσει τις σεξουαλικές επιθυμίες του φίλου της, Ρενέ, πηγαίνει τρόφιμος στον απόμερο πύργο Roissy, όπου λειτουργεί ιδιωτική σχολή σαδομαζοχισμού, για να εκπαιδευτεί ως πειθήνια ερωτική παρτενέρ.
Στο πολυτελές περιβάλλον του μεσαιωνικού γοτθικού πύργου Roissy, η Ο και οι συμφοιτήτριές της εξοικειώνονται σιγά σιγά με όλα τα μυστικά της τέχνης της οικειοθελούς μα και απόλυτης ερωτικής υποταγής. Μαθαίνουν με αυτοπεποίθηση και επαγγελματική τελειότητα να ερεθίζουν σεξουαλικά τους άνδρες και, αφού πρώτα αυτές δηλώσουν τη συγκατάθεσή τους, να ικανοποιούν όλες τις σεξουαλικές αρέσκειές τους όταν τις μεταχειρίζονται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Πολωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες από Δυτική Γερμανία Κατηγορία:Γαλλικές ερωτικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ερωτικές ταινίες Κατηγορία:Ερωτικές δραματικές ταινίες
Στάρι Μοστ
Η γέφυρα Στάρι Μοστ (βοσνιακά: Stari Most, ελληνικά: παλαιά γέφυρα) είναι το ορόσημο της πόλης Μόσταρ στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Εκτείνεται πάνω από τον ποταμό Νερέτβα και ενώνει το κυριαρχούμενο από Βόσνιους ανατολικό τμήμα της πόλης με το κυριαρχούμενο από Κροάτες δυτικό τμήμα της. Εδώ και αιώνες θεωρείται ένα σύμβολο γεφύρωσης της Ανατολής με τη Δύση, όχι μόνο του Χριστιανικού με τον Ισλαμικό κόσμο αλλά και των καθολικών Κροατών με τους ορθόδοξους Σέρβους. Η γέφυρα καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας και ανακατασκευάστηκε μετά τη λήξη του.
Περιγραφή
Με μήκος 28,7 μέτρα, πλάτος 4 και 19 μέτρα ύψος (πάνω από τον ποταμό) η γέφυρα ήταν ένα αριστούργημα της μηχανικής του 16ου αιώνα, οπότε και κατασκευάστηκε. Στα άκρα της υπάρχουν 2 οχυρωματικοί πύργοι, ο Χελέμπιγια στο βόρειο ανατολικό και ο Τάρα στα νοτιοδυτικό, οι οποίοι αποκαλούνται μοστάρι (ελληνικά:φύλακες της γέφυρας)
Κατασκευή
Η γέφυρα κατασκευάστηκε από το 1565 έως το 1566 ή 1567 από τον Οθωμανό αρχιτέκτονα Μιμάρ Χαϊρουντίν ή και Χαϊρεντίν ύστερα από παραγγελία του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή το 1556. Ο Χαϊρουντίν ήταν μαθητής του Μιμάρ Σινάν, του σημαντικότερου ίσως Οθωμανού αρχιτέκτονα. Σύμφωνα με έναν ανεπιβεβαίωτο θρύλο πριν από την κατασκευή της Στάρι Μοστ θέλησε να δοκιμάσει τη νέα μέθοδο κατασκευής γεφυροποϊίας που ήθελε να χρησιμοποιήσει σε μικρότερη κλίμακα. Γι’αυτό κατασκεύασε στα περίχωρα μια πανομοιότυπη γέφυρα σε μικρότερη κλίμακα, η οποία ακόμα υπάρχει. Μέχρι την κατασκευή της μικρής γέφυρας ο αρχιτέκτονας ήταν γνωστός μόνο για την κατασκευή τζαμιών. Η μικρότερη γέφυρα ονομάζεται Κρίβα Τσούπριγια (Kriva Ćuprija, ελληνικά: τοξοτή γέφυρα) και βρίσκεται στον ποταμό Ραντόμπολια.
Καταστροφή
Η γέφυρα καταστράφηκε στις 9 Νοεμβρίου του 1993 κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας ύστερα από 427 χρόνια ύπαρξης. .Η καταστροφή, ύστερα από πολύωρο βομβαρδισμό, καταγράφηκε από ερασιτεχνικές κάμερες. Σύμφωνα με το πόρισμα του διεθνούς δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία η γέφυρα καταστράφηκε εκ προθέσεως από το Κροατικό Συμβούλιο Άμυνας.
Επανακατασκευή
Ύστερα από το τέλος του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου κατασκευάστηκε αρχικά στη θέση της κατεστραμμένης Στάρι Μοστ μια προσωρινή κρεμαστή γέφυρα. Η Παγκόσμια Τράπεζα, η UNESCO, το Ίδρυμα Αγά Χαν και το Παγκόσμιο Ταμείο Μνημείων σχημάτισαν μια συμμαχία για να επιβλέπουν την επανακατασκευή της Στάρι Μοστ και του παλαιού κέντρου του Μόσταρ. Στο πρόγραμμα συνέδραμαν οικονομικά η Ιταλία, η Ολλανδία, η Κροατία, η Τουρκία καθώς και η Αναπτυξιακή Τράπεζα του Συμβουλίου της Ευρώπης καθώς και η κυβέρνηση της Βοσνίας. Κόστισε περίπου 15 εκατομμύρια ευρώ και την κατασκευή της γέφυρας ανέλαβε η τουρκική κατασκευαστική εταιρεία ER-BU. Στο μέτρο του δυνατού χρησιμοποιήθηκαν οι αυθεντικοί ογκόλιθοι της γέφυρας του 1566 όπου υπήρχαν ακόμα και ήταν αξιοποιήσιμοι, οι οποίοι ανασύρθηκαν από το ποτάμι από Ούγγρους δύτες. Συνολικά τοποθετήθηκαν 1088 ογκόλιθοι. Η επίσημη επαναλειτουργία της γέφυρας έγινε στις 23 Ιουλίου του 2004 με παρόντες εκπρόσωπους από 60 χώρες.
Παγκόσμια Κληρονομιά
Στις 15 Ιουλίου 2005 η γέφυρα και τα περίχωρα της χαρακτηρίστηκαν από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς όχι μόνο λόγω της αρχιτεκτονικής της αξίας αλλά και της μεγάλης συμβολικής της σημασίας.
Είναι το πρώτο μνημείο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης στον κατάλογο της UNESCO. Η UNESCO περιέγραψε τη γέφυρα σαν «Σύμβολο συμφιλίωσης και διεθνούς συνεργασίας [...] και [...] σύμβολο της συνύπαρξης διαφορετικών θρησκειών, πολιτισμών και εθνοτήτων.» Επιπλέον η γέφυρα προστατεύεται ως πολιτιστικό δημιούργημα από τη συνθήκη της Χάγης.
Θρύλοι
thumb|Πανόραμα της Παλαιάς πόλης του Μόσταρ 2007 thumb|Κατάδυση από τη γέφυρα Ο Χαϊρουντίν φαίνεται να μην είδε ποτέ τη γέφυρα ολοκληρωμένη. Σύμφωνα με ένα παλαιό θρύλο αποκεφαλίστηκε ως τιμωρία λόγω της κατάρρευσης της. Η γέφυρα φέρεται να είχε ήδη καταρρεύσει δύο φορές, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι έλεγαν: «Το ποτάμι δεν μπορεί να γεφυρωθεί» uberspringen. Σύμφωνα με άλλο θρύλο, ο Χαϊρουντίν είχε αποτραβηχτεί όχι μακριά από το Μόσταρ, στην περιοχή Μπίγελο Πόλιε (Bijelo Polje, ελληνικά λευκό κουτί) και περίμενε τα νέα του απεσταλμένου του,  ο οποίος παρακολουθούσε την απομάκρυνση των σκαλωσιών. Αφού τον ενημέρωσε πως η γέφυρα ήταν εντάξει, ο Χαϊρουντίν έφυγε προς την κατεύθυνση των όρων Βέλεζ (Velež) με προορισμό την Τουρκία. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού αρρώστησε από ίκτερο και πέθανε στο Γιεντρενέ (Jedrenè), στην ορεινή Βουλγαρία. Υπάρχει και ένας άλλος θρύλος σύμφωνα με τον οποίο για την κατασκευή της γέφυρας χρησιμοποιήθηκαν ως κονίαμα άπλυτο μαλλί προβάτου, ασπράδια αυγών και μέλι και για να βρεθούν τα υλικά απαγορεύτηκε πλήρως η κατανάλωση αυγών στην περιοχή. Σύμφωνα με το θρύλο αυτό χρησιμοποιήθηκαν 300,000 αυγά για την κατασκευή.
Καταδύσεις από τη γέφυρα
Ανάμεσα στους νέους του Μόσταρ υπάρχει η παράδοση να πηδούν από τη γέφυρα στον Νερέτβα, η οποία πλέον αποτελεί τουριστική ατραξιόν επί πληρωμή. Επειδή τα νερά είναι πολύ κρύα και η γέφυρα βρίσκεται πολύ ψηλά πάνω από το ποτάμι, η κατάδυση απαιτεί θάρρος και πολύ καλή φυσική κατάσταση. Το έθιμο λέγεται πως ξεκίνησε από την περίοδο της κατασκευής της γέφυρας και η πρώτη αναφορά κατάδυσης χρονολογείται το 1665. Από το 1986 διεξάγεται κάθε καλοκαίρι και ένας σχετικός διαγωνισμός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Βοσνία Ερζεγοβίνη Κατηγορία:Γέφυρες
Πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων της Ελλάδας
thumb|Ελληνική πινακίδα αυτοκινήτου (2004 - σήμερα)|300x300εσ
Οι πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων στην Ελλάδα χρησιμοποιούν τα γράμματα Α, Β, Ε, Ζ, Η, Ι, Κ, Μ, Ν, Ο, Ρ, Τ, Υ και Χ, που είναι κοινά στο ελληνικό και στο λατινικό αλφάβητο.
Στο τρέχον σύστημα, οι πινακίδες για τα αυτοκίνητα αποτελούνται από τρία γράμματα και τέσσερις αριθμούς και έχουν τη μορφή ΧΧΧ-0000. Στις μοτοσικλέτες οι πινακίδες αποτελούνται από τρία γράμματα και από έναν έως τρεις αριθμούς και έχουν τις μορφές ΧΧΧ-0, ΧΧΧ-00 και ΧΧΧ-000. Τα δύο πρώτα γράμματα αντιπροσωπεύουν τον νομό, ακριβέστερα την Υπηρεσία Μεταφορών και Επικoινωνιών της Νομαρχίας, όπου εκδόθηκε η πινακίδα ή υποδεικνύουν ειδική κατηγορία.
Οι πινακίδες είναι λευκού χρώματος με μαύρα γράμματα. Για μερικές ειδικές κατηγορίες εκδίδονται πινακίδες με άλλο χρωματισμό. Οι νεότερες πινακίδες «ευρωπαϊκού τύπου», από το 2004 και μετά, αριστερά έχουν ένα μπλε πεδίο με την ευρωπαϊκή σημαία και το διεθνές αυτοκινητιστικό σήμα της Ελλάδας (GR). Σε κάθε πινακίδα υπάρχει ανάγλυφη η σφραγίδα του Κράτους με το εθνόσημο και με την ένδειξη: «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Υ.Μ.Ε.». Στην επιφάνειά τους τίθεται επίσης, ως σήμανση ασφαλείας, το εθνόσημο της Ελλάδας στο μέσον της πινακίδας ως προς το ύψος, είτε επαναλαμβανόμενο ανά εκατό χιλιοστά στον οριζόντιο άξονα, είτε μία φορά ανάμεσα στο αριστερό μπλε πεδίο και το πρώτο γράμμα του συνδυασμού.
Πινακίδες κυκλοφορίας από το 1984 έως σήμερα
thumb|Ελληνική πινακίδα 2004-σήμερα thumb|Ελληνική πινακίδα 1984-2004Στις ομάδες συνδυασμών της Αττικής και της Θεσσαλονίκης, το τρίτο γράμμα ακολουθεί πιστά την αλφαβητική σειρά Α, Β, Ε, Ζ, Η, Ι, Κ, Μ, Ν, Ο, Ρ, Τ, Υ, Χ. Στους υπόλοιπους νομούς, η αλφαβητική σειρά δεν ακολουθείται πιστά. Για παράδειγμα, στο νομό Τρικάλων ακολουθείται η αλφαβητική σειρά Α, Β, Ε, Ζ, Η, Μ, Ν, Ρ, Τ, Χ, Ι, Κ, Ο, Υ. Αυτό σημαίνει ότι αρχικά για τον νομό Τρικάλων, για το τρίτο γράμμα είχε προβλεφθεί η αλφαβητική σειρά Α, Β, Ε, Ζ, Η, Μ, Ν, Ρ, Τ, Χ και τα γράμματα Ι, Κ, Ο, Υ ανήκαν στην κατηγορία "Προσωρινά εξαιρούμενοι συνδυασμοί", δηλαδή εξαιρούνταν από τη σειρά εκτύπωσης και διάθεσης των πινακίδων, τα οποία εκ των υστέρων προστέθηκαν στο τέλος της αλφαβητικής σειράς, με αποτέλεσμα η αλφαβητική σειρά του τρίτου γράμματος στον νομό Τρικάλων να είναι Α, Β, Ε, Ζ, Η, Μ, Ν, Ρ, Τ, Χ, Ι, Κ, Ο, Υ.
Μετά το όνομα του νομού, δίνεται η πόλη όπου εδρεύει η Υπηρεσία Μεταφορών και Επικoινωνιών της εκάστοτε Νομαρχίας. Η πόλη αυτή είναι η πρωτεύουσα του νομού. Ωστόσο σε ορισμένες νομαρχίες που λειτουργούν τέτοιες υπηρεσίες σε περισσότερες από μία πόλεις, είτε δίνονται 2 διαφορετικές ομάδες συνδυασμών σαν να επρόκειτο για διαφορετικό νομό, π.χ. στο νομό Λέσβου δίνονται οι συνδυασμοί ΜΥ*, ενώ στη νήσο Λήμνο, που ανήκει στον ίδιο νομό, δίνονται οι συνδυασμοί ΜΗ*, είτε δίνονται διαφορετικά τμήματα των συνδυασμών από την ίδια ομάδα. Η πρώτη περίπτωση αφορά νομούς όπου είχαν δημιουργηθεί τμήματα συγκοινωνιών εκτός της πρωτεύουσας του νομού πριν την υπουργική απόφαση του 1982 που καθόριζε τις προδιαγραφές των πινακίδων κυκλοφορίας με τρία γράμματα και τις κατανομές των αντίστοιχων συνδυασμών γραμμάτων (τέτοια τμήματα είναι του Αγρινίου, της Ορεστιάδας, της Κω και της Λήμνου), ενώ στη δεύτερη περίπτωση τα τμήματα δημιουργήθηκαν μετά το 1982 (π.χ. Ναύπακτος, Θήβα, Αλιβέρι κλπ) και σε παρένθεση αναφέρονται όλες οι πόλεις όπου αυτά λειτουργούν.
Η διαδικασία μετάβασης από το παλαιό σύστημα ΧΧ-0000 στο νέο ΧΧΧ-0000 ξεκίνησε το 1984 από τις μεγάλες περιφέρειες όπως η Αττική, ενώ σε περιοχές περιορισμένων ταξινομήσεων οχημάτων, το νέο σύστημα ΧΧΧ-0000 ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του '80 όταν και εξαντλήθηκαν οι συνδυασμοί του προηγούμενου συστήματος ΧΧ-0000.
Ο ακόλουθος κατάλογος περιέχει όλες τις ομάδες συνδυασμών πινακίδων που ακολουθούν το σύστημα ΧΧΧ-0000 (όπου Χ ένας χαρακτήρας (γράμμα) από τους Α, Β, Ε, Ζ, Η, Ι, Κ, Μ, Ν, Ο, Ρ, Τ, Υ, Χ, και όπου 0 ένα από τα ψηφία 0 έως 9). Στους καταλόγους αναφέρονται μόνο οι 2 πρώτοι χαρακτήρες (εκτός από ειδικές περιπτώσεις όπου ορισμένοι συνδυασμοί έχουν διατεθεί είτε σε άλλες περιοχές σε σχέση με την κανονική σειρά, είτε για ειδικές κατηγορίες οχημάτων, όπως τα επιβατικά Ι.Χ. αυτοκίνητα που εισάγονται με μειωμένες δασμοφορολογικές επιβαρύνσεις ή και ατελώς, τα φορτηγά Δ.Χ. Εθνικών Μεταφορών (κόκκινες πινακίδες) και τα οχήματα Κρατικών Υπηρεσιών, Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης κλπ (πορτοκαλί πινακίδες)).
Πινακίδες μοτοσικλετών
Οι πινακίδες αυτές ακολουθούν το σύστημα αρίθμησης των αυτοκινήτων αλλά έχουν από έναν έως τρεις αριθμούς και είναι της μορφής ΧΧΧ-1, ΧΧΧ-99, ΧΧΧ-999 (όπου Χ, χαρακτήρας) με λευκό χρώμα και μαύρα γράμματα. Στο τρίτο γράμμα ακολουθεί την αλφαβητική σειρά (Α,Β,Ε,Ζ,Η,Ι,Κ,Μ,Ν,Ο,Ρ,Τ,Υ,Χ) και ισχύουν από 1ης Ιανουαρίου 1990. Μέχρι το Φθινόπωρο του 2005 υπήρχε μόνο εθνόσημο αριστερά κάτω. Έκτοτε, υπάρχει μπλε τμήμα με την ευρωπαϊκή σημαία και τον κωδικό της Ελλάδας (GR) στα αριστερά επάνω, εθνόσημο στα αριστερά κάτω καθώς και νέα γραμματοσειρά ακολουθώντας το σχέδιο των πινακίδων αυτοκινήτου "ευρωπαϊκού τύπου" που εισήχθησαν το 2004.
Πινακίδες κυκλοφορίας από το 1972 έως το 1984
thumb|Ελληνική πινακίδα αυτοκινήτου 1972-1984 Πινακίδες με 2 χαρακτήρες και 4 ψηφία.
Οι ακόλουθοι κατάλογοι περιέχουν όλους τους συνδυασμούς πινακίδων που ακολουθούν το σύστημα ΧΧ-0000, όπου Χ χαρακτήρας και 0 ψηφίο.
Ταξινόμηση ανά νομό
Ταξινόμηση αυτοκινήτων (και μοτοσικλετών) ΙΧ και ΔΧ, ανά κωδικό αριθμό γραφείου συγκοινωνιών, από το 1972 έως το 1984 περίπου. Η διαδικασία μετάβασης από το παλαιό σύστημα ΧΧ-0000 στο νέο ΧΧΧ-0000 ξεκίνησε το 1984 από τις μεγάλες περιφέρειες όπως η Αττική, ενώ σε περιοχές περιορισμένων ταξινομήσεων το νέο σύστημα ΧΧΧ-0000 ξεκίνησε αργότερα, έως και τα τέλη της δεκαετίας του '80 σε κάποιες περιπτώσεις όταν και εξαντλήθηκαν οι συνδυασμοί του προηγούμενου συστήματος ΧΧ-0000.
Περιοχές Αττικής (2 γραφεία συγκοινωνιών):
Περιοχές Ανατολικής Στερεάς Ελλάδας και Νήσων (περισσότερο Α) (7 γραφεία συγκοινωνιών):
Περιοχές Μακεδονίας (περισσότερο Ν) (9 γραφεία συγκοινωνιών):
Περιοχές Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, Πελοποννήσου και Νοτίων Επτανήσων (περισσότερο Ρ) (11 γραφεία συγκοινωνιών):
Περιοχές Θεσσαλίας, Βόρειας Στερεάς Ελλάδας (περισσότερο Τ) (7 γραφεία συγκοινωνιών):
'''Περιοχές Ηπείρου και Β. Ιονίων Νήσων''' (Περρισότερο Ι) (6 γραφεία συγκοινωνιών):
Περιοχές Κρήτης (περισσότερο Η) (4 γραφεία συγκοινωνιών):
Περιοχές Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης (περισσότερο Κ) (6 γραφεία συγκοινωνιών):
Ειδικές κατηγορίες: ΕΥ (αφορολόγητα οχήματα υπεράκτιων εταιριών), ΚΥ (Κρατικές Υπηρεσίες).
Δεν δόθηκαν ποτέ: ΕΧ, ΙΧ, ΚΚ
Πινακίδες κυκλοφορίας από το 1956 έως το 1972
Από το 1956 έως και το 1972 το σύστημα ήταν σχετικά απλό. Η αρίθμηση ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1956 από τον αριθμό "1" και έφτασε την άνοιξη του 1972 στον εξαψήφιο αριθμό 451.000 περίπου. Οι χαρακτήρες ήταν μαύροι το φόντο λευκό. Μια ξεχωριστή λωρίδα υπήρχε στο επάνω τμήμα των πινακίδων όπου υποδεικνυόταν η πόλη ή η περιφέρεια της εγγραφής του οχήματος (π.χ. "Α" για την Αθήνα, "Θ" για την Θεσσαλονίκη, "Ηπ" για την Ήπειρο κλπ), ο αριθμός "56" και τέλος ο τύπος χρήσης του οχήματος (ΙΧ, ΔΧ κλπ). Μετά το 1960 η λωρίδα στην μπροστινή πινακίδα αφαιρέθηκε και η πινακίδα έγινε μικρότερη σε ύψος, ενώ στην πίσω πινακίδα η λωρίδα απέκτησε μπλε χρώμα. Τέλος γύρω στο 1962-63 το "56" στο άνω τμήμα της πινακίδας άλλαξε σε "60" (καθώς είχε προβλεφθεί νέα απογραφή το 1960 -με διατήρηση όμως της υπάρχουσας αριθμοδότησης- η οποία όμως και πάλι καθυστέρησε 2-3 χρόνια). Αυτή η τελευταία αλλαγή ήταν και υποχρεωτική αν και ουσιαστικά τα οχήματα δεν άλλαξαν αριθμό κυκλοφορίας. Το 1972 όταν και άλλαξε εντελώς το σύστημα αριθμοδότησης (σε γράμματα και αριθμούς) δεν ήταν υποχρεωτική η αλλαγή αυτών των πινακίδων στα υπάρχοντα οχήματα, ως εκ τούτου, οι λεγόμενες "εξαψήφιες" πινακίδες (που στην πραγματικότητα δύναται να έχουν από 1 έως και 6 ψηφία) μπορούν ακόμα περιστασιακά να εντοπιστούν σε μερικά παλιά οχήματα.
Περιφέρειες εγγραφής οχημάτων
Οι περιφέρειες εγγραφής των οχημάτων υποδεικνυόταν με τα αντίστοιχα γράμματα στο επάνω τμήμα των πινακίδων και ήταν:
Πινακίδες κυκλοφορίας από το 1954 έως το 1956
Οι πινακίδες κυκλοφορίας αυτοκινήτων την περίοδο 1954-1956 ήταν της μορφής Χ-00, Χ-000, Χ-0000 και Χ-00000, αποτελούνταν από ένα γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου που ήταν το αρχικό γράμμα της πόλης στην οποία είχαν λάβει την άδεια (π.χ. "Α" για την Αθήνα, "Θ" για την Θεσσαλονίκη, "Π" για την Πάτρα κλπ.) και δύο, τρεις, τέσσερις ή πέντε αριθμούς. Οι χαρακτήρες ήταν μαύροι και το φόντο κίτρινο. Αυτές οι πινακίδες είχαν και μια λευκή λωρίδα στο επάνω μέρος χωρισμένη στη μέση που στο αριστερό τμήμα εμφανίζουν το "1953-54" (την αρχική χρονική περίοδο για την αλλαγή η οποία δεν τηρήθηκε) και στο δεξί τον τύπο του οχήματος (π.χ. ΙΧ) και το εθνόσημο της χώρας με μαύρους χαρακτήρες χρησιμοποιώντας μικρότερα τυπογραφικά στοιχεία. Αυτές οι πινακίδες αποσύρθηκαν υποχρεωτικά τον Απρίλιο του 1956.
Πινακίδες κυκλοφορίας από το 1911 έως το 1954
thumb|170px|Ελληνική πινακίδα την περίοδο 1911-54 Στην αρχή, από το 1911 και μέχρι το 1954 οι ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας ήταν αρκετά απλές μαύροι αριθμοί σε λευκό φόντο. Οι αριθμοί υποδείκνυαν τον αύξοντα αριθμό που αναγραφόταν στην άδεια του αυτοκινήτου. Ξεκίνησαν από τον αριθμό 1 και έφτασαν στο 75.000 περίπου όταν άλλαξε το σύστημα. Ο ιδιοκτήτης έπρεπε μόνος του να κατασκευάζει τις πινακίδες και οι προδιαγραφές ήταν ελάχιστες και αυτές ήταν: το μέγεθος των πινακίδων, το μέγεθος των αριθμών, καθώς και τα αντίστοιχα χρώματα τους. Αυτό σήμαινε ότι οι πινακίδες δεν ήταν πολύ ομοιόμορφες. Τα ταξί έπρεπε να αναγράφουν στα αριστερά πριν τον αριθμό το αρχικό γράμμα της πόλης στην οποία είχαν λάβει την άδεια (π.χ. "Α" για την Αθήνα). Το 1954 έγινε υποχρεωτικό για όλα τα οχήματα να αλλάξουν πινακίδες στο νέο σύστημα αρίθμησης.
Ρυμουλκούμενα
Η αρίθμηση των πινακίδων για τα ρυμουλκούμενα γίνεται με το γράμμα Ρ και από τον αριθμό 1000 έως τον αριθμό 99999. μικρογραφία|Πινακίδα του Αγίου Όρους
Πινακίδες Αγίου Όρους
Στο Άγιο Όρος χρησιμοποιούνται διαφορετικού είδους πινακίδες για τα οχήματα και οι οποίες φέρουν τα αρχικά ΑΟ. Οι παλιότερες ήταν της μορφής ΑΟ 000, όπου 000 ένα ως τρία ψηφία. Οι νέες ευρωπαϊκού τύπου, που αριστερά φέρουν το μπλε πεδίο με την ευρωπαϊκή σημαία και το σήμα GR, είναι της μορφής ΑΟ 000 00, όπου 000 τρία ψηφία και 00 δύο ψηφία από το 01 έως το 21. Τα ψηφία 01-20 υποδηλώνουν μία εκ των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους και το 21 την Ιερά Κοινότητα. Ωστόσο η γραμματοσειρά είναι διαφορετική από αυτή που χρησιμοποιείται στις πινακίδες της υπόλοιπης Ελλάδας. Μεταξύ γραμμάτων και αριθμών υπάρχει το έμβλημα του Αγίου Όρους, ο δικέφαλος αετός. Αλφαβητική ταξινόμηση πινακίδων κυκλοφορίας οχημάτων της Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταφορές στην Ελλάδα Ελλαδα
Γκέοργκ Ωμ
Ο Γκέοργκ Ωμ (Georg Ohm, 16 Μαρτίου 1789 - 6 Ιουλίου 1854) ήταν Γερμανός φυσικός. Ο πατέρας του ήταν κλειδαράς και ακολούθησε στην αρχή το επάγγελμά του. Αργότερα σπούδασε και το 1813 διορίστηκε δάσκαλος στο Μπάμπεργκ. Μετά από τέσσερα χρόνια έγινε καθηγητής Μαθηματικών και της Φυσικής στο Κολέγιο των Ιησουϊτών στην Κολωνία και το 1826 έγινε καθηγητής στη Σχολή Παλέρμου του Βερολίνου. Για αρκετό διάστημα, έμεινε μακριά από τη διδασκαλία, επειδή διαφώνησε με το υπουργείο Παιδείας πάνω σε ζητήματα παιδαγωγικής. Στο διάστημα αυτό είχε τη δυνατότητα να ασχοληθεί σοβαρά με τη Φυσική Επιστήμη, την οποία εμπλούτισε με ιδιαίτερα σοβαρές ανακαλύψεις. Το 1833 διορίστηκε διευθυντής στην Πολυτεχνική Σχολή της Νυρεμβέργης και το 1849 έγινε καθηγητής της Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου.
Έργο
Στον Ωμ οφείλεται η ανακάλυψη του θεμελιώδους νόμου του συνεχούς ηλεκτρικού ρεύματος (1827). Το 1830 επισήμανε το φαινόμενο της πόλωσης των ηλεκτρικών στηλών. Ο Ωμ ασχολήθηκε επίσης με την Ακουστική, την Οπτική και τη Μηχανική. Το 1843 απέδειξε ότι το ανθρώπινο αυτί είναι σε θέση να συλλάβει ημιτονοειδείς ταλαντώσεις και διατύπωσε μια θεωρία για τη λειτουργία της σειρήνας.
Προς τιμή του η μονάδα μέτρησης της αντίστασης ενός ηλεκτρικού διπόλου (V/I) ονομάστηκε Ωμ. 1Ω= 1V/1A.
Κατηγορία:Γερμανοί φυσικοί Κατηγορία:Βαυαροί Κατηγορία:Φυσικοί του 19ου αιώνα
Βανέσα Χάντζενς
Η Βανέσα Αν Χάντζενς (Vanessa Anne Hudgens, 14 Δεκεμβρίου 1988) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια. Έγινε γνωστή μέσα απο την νεανική σειρά / μιούζικαλ High School Musical, που προβλήθηκε απο το Disney Channel. Εκεί, είχε τον ρόλο της Γκαμπριέλα Μόντεζ (Gabriella Montez). Αυτός ο ρόλος, την βοήθησε πάρα πολύ στην καριέρα της, αφού την έκανε παγκοσμίως γνωστή και μια απο τις πιο γνωστές και ακριβοπληρωμένες νεαρές διάσημες. Συγκεκριμένα, ένα τραγούδι απο την σειρά, με τίτλο "Breaking Free" κατάφερε να εισαχθεί στα 10 κορυφαία τραγούδια της λίστας Billboard Hot 100. Η επιτυχία του τραγουδιού, οδήγησε την Χάντζενς να κυκλοφορήσει το πρώτο της άλμπουμ, με τίτλο "V" στις 26 Σεπτεμβρίου 2006, δηλαδή σε ηλικία μόλις 18 ετών. Το άλμπουμ έγινε χρυσό κι έτσι, αποφάσισε να κυκλοφορήσει και δεύτερο άλμπουμ. Το δεύτερο άλμπουμ είχε τίτλο "Identified" και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, την 1η Ιουλίου 2008.
Έχει πρωταγωνιστήσει επίσης σε ταινίες όπως "Journey 2: The Mysterious Island" (2012) με τους Ντουέιν Τζόνσον & Τζος Χάτσερσον, "Spring Breakers" (2013) με την Σελίνα Γκόμεζ, "Machete Kills" (2013) σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ κ.α. Το 2015, έπαιξε στο θέατρο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης, στο μιούζικαλ "Gigi" όπου και είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στην περιοχή Σαλίνας της Καλιφόρνια και μεγάλωσε με την οικογένεια της, στο Όρεγκον. Η μητέρα της, Τζίνα Χάντζενς Γουάνγκτσο εργαζόταν ως υπάλληλος γραφείου, ενώ ο πατέρας της, Γκρέγκορι Χάντζενς, ήταν πυροσβέστης. Έχει επίσης μια μικρότερη αδερφή, την Στέλλα Χάντζενς που είναι επίσης ηθοποιός. Η Χάτζενς είναι Ρωμαιοκαθολική στο θρήσκευμα, ενώ όσον αφορά την καταγωγή της, ο πατέρας της, κατάγεται απο την Ιρλανδία, ενώ η μητέρα της, απο τις Φιλιππίνες, την Κίνα και την Ισπανία. Όλοι οι παππούδες της Χάντζενς, ήταν μουσικοί στο επάγγελμα.
1994-2005: Η αρχή της καριέρας
Ξεκινώντας αρχικά από την ηλικία των οχτώ, η Χάτζενς συμμετείχε σε διάφορες θεατρικές παραστάσεις όπως το "Καρουζέλ", ο "Μάγος του Ωζ", "Ο Βασιλιάς κι εγώ" και πολλά άλλα. Λίγο αργότερα, ξεκίνησε να πηγαίνει σε ακροάσεις για διαφημιστικά σποτ αλλά και για ρόλους σε νεανικές σειρές. Μάλιστα, μετακόμισαν και οικογενειακώς στο Λος Άντζελες και η πιο γνωστές από τις πρώτες της δουλειές, ήταν η guest εμφάνιση στο πρώτο επεισόδιο της σειράς «The Brothers Garcia» το 2000 και η guest εμφάνιση σε ένα επεισόδιο της σειράς «Drake & Josh». Και οι δύο προαναφερόμενες σειρές, προβλήθηκαν από το Nickelodeon. Η επαγγελματική της καριέρα ξεκίνησε όταν ήταν μόλις 14 ετών, δηλαδή το 2002, παρακολουθώντας παράλληλα και μαθήματα υποκριτικής στο County High School of the Arts.
2006-08: High School Musical, V & Identified
Το 2005, πέρασε από οντισιόν για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Γκαμπριέλα Μόντεζ στο νεανικό μιούζικαλ του Disney Channel, High School Musical, όπου και τελικά κατάφερε να πάρει τον συγκεκριμένο ρόλο. Ο ρόλος απεικόνιζε μια κοπέλα στο λύκειο, που ερωτεύεται τον καλύτερο παίκτη της σχολικής ομάδας μπάσκετ. Αργότερα, οι δύο έφηβοι ανακαλύπτουν ότι έχουν πάθος με το τραγούδι, έτσι αποφασίζουν μαζί με άλλα παιδιά να δημιουργήσουν μια σχολική μπάντα. Στο συγκεκριμένο μιούζικαλ, πέρα από την Χάτζενς, πρωταγωνιστούσαν μεταξύ άλλων και οι Ζακ Έφρον και Άσλεϊ Τίσντεϊλ. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 20 Ιανουαρίου 2006 και σύμφωνα με μετρήσεις, οι τηλεθεατές που την παρακολούθησαν ξεπέρασαν τους 7.7 εκατομμύρια. Στις 29 Δεκεμβρίου 2006, έγινε η πρώτη παραγωγή του Disney Channel που προβλήθηκε από το BBC και το τραγούδι της σειράς με τίτλο "Breaking Free", το οποίο ερμήνευσαν Χάντζενς και Έφρον, κατάφερε να εισαχθεί στα δέκα κορυφαία τραγούδια της λίστας Billboard Hot 100. Η Χάτζενς μάλιστα, συμπεριέλαβε αυτό το τραγούδι στο πρώτο της άλμπουμ "V", ενώ λίγο αργότερα, κυκλοφόρησαν άλλα δύο τραγούδια. Το "Come Back To Me" και το "Say OK".
Στα μέσα του 2007, η Χάτζενς ξεκίνησε να δουλεύει το δεύτερο άλμπουμ της, με τίτλο "Identified", το οποίο κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, την 1η Ιουλίου 2008, ξεπερνώντας τα 22.000 αντίτυπα μέσα σε μια εβδομάδα, ενώ το τραγούδι της "Hot Dance" κατέλαβε την 8η θέση στα Αμερικανικά charts. Μετά την εμπορική επιτυχία του δευτέρου άλμπουμ της, ανακοινώθηκε η λήξη της συνεργασίας της, με την δισκογραφική εταιρία Hollywood Records.
2009-15: Επικεντρωμένη στην υποκριτική καριέρα
Μετά την ολοκλήρωση του High School Musical, η Χάτζενς εξέφρασε την επιθυμία της να κάνει ένα διάλειμμα από τη μουσική της καριέρα και να επικεντρωθεί στην υποκριτική. Το 2009, έπαιξε στην ταινία "Bandslam", η οποία βγήκε στις αίθουσες των κινηματογράφων, στις 17 Αυγούστου 2009. Το 2011, πρωταγωνίστησε στην ταινία "Beastly" μαζί με την Μέρι-Κέιτ Όλσεν. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 4 Μαρτίου 2011 και έλαβε κυρίως αρνητικές κριτικές. Την ίδια χρονιά, η Χάτζενς έπαιξε και στην ταινία "Sucker Punch", της οποίας οι πωλήσεις έφτασαν τα 19.058.199 δολάρια. Μέχρι στιγμής συγκεντρώσει συνολικά $36.392.502 στην εγχώρια αγορά και $53.400.000 στο εξωτερικό, που οδηγεί σε παγκοσμίως συνολικά $89.792.502.
Το 2012, πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική ταινία «Journey 2: The Mysterious Island» μαζί με τους Ντουέιν Τζόνσον & Τζος Χάτσερσον. Η ταινία κέρδισε $103,836,147 στην Βόρεια Αμερική και 222.000.000 δολάρια σε άλλες χώρες. Επίσης απέσπασε άριστες κριτικές σχετικά με την πλοκή του.
Τον Νοέμβριο του 2011, μια ιστοσελίδα ενημέρωσης, ανακοίνωσε ότι η Χάντζενς θα πρωταγωνιστήσει με την Σελίνα Γκόμεζ και τον Τζέιμς Φράνκο σε μια ταινία. Έτσι, τον Μάρτιο του 2012, έκανε πρεμιέρα η ταινία «Spring Breakers», μια ταινία που παρουσίαζε την ζωή τεσσάρων κοριτσιών, στο κολλέγιο, όταν αποφασίζουν να ληστέψουν ένα φορτηγό προκειμένου να πληρώσουν για τους Spring Break. Η ταινία έλαβε σχετικά θετικές κριτικές ενώ σχολιάστηκε το γεγονός ότι παρουσίαζε θέματα όπως η χρήση ναρκωτικών, η βία και οι σεξουαλικές περιπέτειες. Αργότερα η Χάτζενς, κυκλοφόρησε ένα τραγούδι με τίτλο "$$$ex", το οποίο σχετίζονταν με την συγκεκριμένη ταινία. Το τραγούδι ήταν γραμμένο από τους Rock Mafia.
Το 2013, έπαιξε στις ταινίες «The Frozen Ground», «Machete Kills» και «Gimmie Selter» ενώ συμμετείχε και στο ντοκιμαντέρ «Inner Circle». Το 2015, έπαιξε στην ταινία «Freaks of Nature» ενώ έπαιξε και στο θέατρο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης, στο μιούζικαλ "Gigi" όπου και είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο.
2016-σήμερα
Το 2016, έπαιξε στο «Grease: Live», το οποίο προβλήθηκε ζωντανά από το κανάλι Fox. Η Χάτζενς αφιέρωσε εκείνη την ερμηνεία στον πατέρα της, ο οποίος απεβίωσε από καρκίνο μια μέρα πριν την προβολή. Το 2017, η Χάτζενς έπαιξε στη σειρά «Powerless» του NBC ως Έμιλυ Λόουκ. Το 2018, έπαιξε στις ταινίες «Dog Days», «The Princess Switch» και «Second Act» αλλά και στη σειρά «Drunk History». Τον Ιανουάριο του 2019, πρωταγωνίστησε σε μια ακόμη ζωντανή μουσική παρουσίαση του Fox, το «Rent: Live» αλλά και στην κινηματογραφική ταινία «Polar».
Το 2020, συμμετείχε στις ταινίες «Bad Boys For Life» και «The Princess Switch: Switched Again» αλλά και στο τηλεοπτικό «The Disney Family Singalong», το οποίο προβλήθηκε στις 16 Απριλίου από το ABC.
Σχέσεις
Από το 2005 έως το 2010 ήταν σε σχέση με τον Ζακ Έφρον, με τον οποίο συνεργάστηκαν στο «High School Musical» και από το 2011 μέχρι το 2020 ήταν ζευγάρι με τον ηθοποιό Όστιν Μπάτλερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Σημαία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας
thumb|Η σημαία της Σερβοβοσνιακής Δημοκρατίας. Λόγος σημαίας: 1:2
Η σημαία της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας είναι τρίχρωμη και αποτελείται από τρεις οριζόντιες λωρίδες ίσου μεγέθους, χρώματος κόκκινου, μπλε και λευκού. Καθιερώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1992. Το όλο σχέδιο της σημαίας βασίζεται στην επίσης τρίχρωμη σημαία της Σερβίας.
Η Σερβική Δημοκρατία (Σερβικά: Република Српска, Republika Srpska), αποτελεί τμήμα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, η οποία έχει τη δική της σημαία.
Αναγνώστης Μπιζιώτας
Ο Αναγνώστης Μπιζιώτας ή Μπζιώτας ή Μπιζιώτης ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 από το Μεταξά Κοζάνης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αναγνώστης Μπιζιώτας γεννήθηκε στα τέλη του 18ου αιώνα στο Μεταξά Κοζάνης. Ήταν γιος του κλεφταρματωλού Στέργιου Μπιζιώτα και εγγονός του επίσης κλεφταρματωλού των Σερβίων Κιζιώτα. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Ολύμπου (1821) και της Νάουσας, το 1822. Συγκρούστηκε σε πολλές μάχες επιτυχώς με τον Οθωμανικό στρατό, στο Καταφύγιο Κοζάνης, στα Πιέρια και σε διάφορες περιοχές της Κοζάνης, απασχολώντας μονάδες του Οθωμανικού στρατού. Διευκόλυνε έτσι, τη διέλευση των στρατευμάτων του Νικόλαου Κασομούλη, από τη Σιάτιστα και το Βόιο προς τον Όλυμπο. Στη συνέχεια, κατήλθε με το σώμα του στη νότια Ελλάδα, προκειμένου να συνεχίσει τον αγώνα, και ανακηρύχτηκε στρατηγός. Κατατάχτηκε στην έβδομη τάξη, στον τακτικό στρατό το 1830, ως χιλίαρχος. Η αίτησή του για αποζημίωση, καθώς είχε ξοδέψει όλη την περιουσία του στον αγώνα, δεν έγινε δεκτή από την τότε κυβέρνηση του Κόμη Ιωσήφ Λουδοβίκου Άρμανσπεργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Κλέφτες
Γιοχάννες φαν ντερ Βάαλς
Ο Γιοχάννες Ντίντερικ φαν ντερ Βάαλς (Ολλανδικά: Johannes Diderik van der Waals, 23 Νοεμβρίου 1837 - 8 Μαρτίου 1923) ήταν Ολλανδός φυσικός στον οποίο απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1910.
Πρώτα χρόνια
Ο Γιοχάννες φαν ντερ Βάαλς γεννήθηκε στην πόλη Λέιντεν της Ολλανδίας. Πατέρας του ήταν ο Jacobus van der Waals και μητέρα του η Elisabeth van den Burg. Έγινε καθηγητής σε σχολείο και αργότερα του επετράπη να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του από το 1862 ως το 1865 πήρε πτυχίο στα μαθηματικά και στη φυσική. Παντρεύτηκε την Anna Magdalena Smit 1864 και απέκτησαν τρεις κόρες (Anne Madeleine, Jacqueline Elisabeth (ποιήτρια), Johanna Diderica) και έναν γιο.
Καριέρα
Το 1866 ο φαν ντερ Βάαλς έγινε διευθυντής σε ένα σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη Χάγη. Απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα στο Λέιντεν το 1873 και το 1876 διορίστηκε ο πρώτος καθηγητής της Φυσικής στο νεοσύστατο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ.
Η διδακτορική διατριβή του φαν ντερ Βάαλς είχε τίτλο Over de Continuïteit van den Gas- en Vloeistoftoestand (Σχετικά με τη συνέχεια της αέριας και υγρής κατάστασης). Σε αυτή την διατριβή ανακάλυψε την εξίσωση που φέρει το όνομα του. Το έργο αυτό έδωσε ένα μοντέλο, στο οποίο η υγρή και η αέρια κατάσταση μιας ουσίας σχετίζονται μεταξύ τους με έναν συνεχή τρόπο και δείχνει ότι οι δύο καταστάσεις είναι της ίδιας φύσης. Θέτοντας την εξίσωση του, δεν υπέθετε μόνο την ύπαρξη των μορίων (ήταν αμφισβητούμενη την εποχή εκείνη), αλλά και ότι έχουν πεπερασμένο μέγεθος και έλκονται μεταξύ τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί φυσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής
Κάβειροι
thumb|[[Ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη (Μουσείο του Λούβρου, αρ. Ma 697)|Ανάγλυφο από τη Σαμοθράκη που εικονίζει τον Αγαμέμνονα να μυείται στα μυστήρια των Καβείρων. Περ. 560 Π.Κ.Ε., Λούβρο, αρ. εκθέματος Ma 697.]] Οι Κάβειροι (ή Κάβιροι στη Βοιωτία) ήταν θεότητες αρχαίας Ελληνικής μυστηριακής λατρείας η οποία πρωτοεμφανίζεται στη Λήμνο, την Ίμβρο, τη Σαμοθράκη και τη Θήβα (ή πιο συγκεκριμένα, αρχικά τουλάχιστον, σε περιοχή της Βοιωτίας λίγο δυτικά της Θήβας) αλλά αργότερα επεκτείνεται και αλλού (Μικρά Ασία, Μακεδονία, Θράκη, υπόλοιπο Αιγαίο).
Ιστορία
Οι Κάβειροι συχνά, ήδη από την αρχαιότητα, ταυτίζονται και με τους "Μεγάλους Θεούς" των Μυστηρίων της Σαμοθράκης. Θεωρούνταν γενικώς κακοποιά πνεύματα, κακοί δαίμονες που από τα βάθη της γης και από το βυθό της μητέρας τους της θάλασσας εξακόντιζαν φωτιά και τράνταζαν τη γη. Σε αυτούς αποδιδόταν οι σεισμοί και οι πυρκαγιές. Επίσης ήταν κοντοί στο ύψος, είχαν μεγάλα γεννητικά όργανα και ήταν υπερφυσικά πνεύματα που εκπροσωπούσαν την υπόγεια φωτιά και τις μεταλλευτικές εργασίες. Ο Ηρόδοτος ισχυρίζεται πως ήταν γιοι του Ήφαιστου και πως του αντικαθιστούσαν τους χαλκουργούς Κύκλωπες. Ο Φερεκύδης προσθέτει ότι μητέρα τους ήταν η Καβείρη, κόρη του Πρωτέα. Σύμφωνα με άλλη παράδοση, ήταν παιδιά του Δία και της Ηλέκτρας, δηλαδή της φωτεινής φλόγας.
Ενώ ο Βίκερ και ο Μάρεϋ δέχονται πως το όνομα είναι ελληνικό και προέρχεται από το ρήμα καίω, πολλοί εξακολουθούν να θεωρούν την προέλευσή τους άγνωστη, πιθανώς μη ελληνική και συχνά έχουν διατυπωθεί θεωρίες προελληνικής ή ανατολικής προέλευσης: το όνομα Κάβειρος, σύμφωνα με τον Γκρόουτ, προέρχεται από το σημιτικό καβιρίμ "ισχυρός, μεγάλος, δυνατός".
Οι Κάβειροι της Θήβας αναφέρονται σε αφιερωματικές επιγραφές ως "Κάβιρος" και "Παις" (γιος του Κάβιρου). Σύμφωνα με τον Παυσανία, η Καβείρια Δήμητρα ξεκίνησε τις τελετές των Καβείρων της Θήβας ως δώρο προς τον Προμηθέα, ο οποίος ήταν ένας από τους Κάβειρους και το γιο του, τον Αιτναίο. Ο ίδιος αναφέρει αλλού πως ο Αθηναίος Μέθαπος, αφού επανοργάνωσε τα μυστήρια στην Ανδανία της Μεσσηνίας, ίδρυσε τα μυστήρια των Καβείρων της Θήβας.
Για τους Κάβειρους της Λήμνου ο Ακουσίλαος αναφέρει ότι ο Ήφαιστος και η θεά Καβειρώ γέννησαν τον Καδμίλο (ή Κασμίλο ή Κάμιλλο), ο οποίος γέννησε τους τρεις Κάβειρους, που με τη σειρά τους γέννησαν τρεις Καβειρίδες νύμφες. Το σύμβολο των τριών Λήμνιων Καβείρων ήταν η λαβίδα και το σφυρί του μεταλλουργού.
Μεγάλοι Θεοί της Σαμοθράκης
Στο ιερό των Μεγάλων Θεών στη Σαμοθράκη οι "Θεοί Μεγάλοι" ή "Θεοί" δεν αναφέρονται ποτέ ως Κάβειροι, ωστόσο ο Στησίμβροτος ο Θάσιος και ο Ηρόδοτος (ο οποίος έμμεσα αναφέρει ότι ήταν μύστης ο ίδιος) ταυτίζουν τους δύο. Ο περιηγητής Μνασέας δίνει τα ονόματά τους ως Αξίερος, Αξιόκερσα και Αξιόκερσος, τους οποίους ταυτίζει αντίστοιχα με τους Δήμητρα, Περσεφόνη και Άδη ενώ ο σχολιαστής του Μνασέα προσθέτει ένα τέταρτο, το Καδμίλο τον οποίο ταυτίζει με τον Ερμή.
Στα Αργοναυτικά του Απολλώνιου Ρόδιου, οι Αργοναύτες αποβιβάζονται στη Σαμοθράκη και μυώνται στα μυστήρια ώστε να πλεύσουν με ασφάλεια υπό την προστασία των Καβείρων.
Αναφορές
* Κατηγορία:Αρχαία Λήμνος Κατηγορία:Θρησκεία στην αρχαία Βοιωτία Κατηγορία:Μυστηριακές θρησκείες
Εθνική Μπαχαμών (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Μπαχαμών είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου των Μπαχάμων. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μπαχάμων. Ιδρύθηκε το 1967 και εντάχθηκε στη FIFA το 1968. Δεν έχει προκριθεί ποτέ σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου. Έδρα της ομάδας είναι το Thomas Robinson Stadium.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στις Μπαχάμες Μπαχαμες
Συκιές Καρδίτσας
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Συκιές
Οι Συκιές ή Συκέες ή Συκέαι ή ο Συκεώνας, είναι πεδινό χωριό της Καρδίτσας σε υψόμετρο 115 μέτρα.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Οι Συκιές βρίσκονται στα βορειοανατολικά όρια του νομού Καρδίτσας με το νομό Λάρισα ς. Είναι κτισμένες βόρεια και κοντά στον ποταμό Ενιπέα, σε απόσταση 13,5 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τον Παλαμά, 30 χλμ. ΒΔ. από την Καρδίτσα και 27 χλμ. από τη Λάρισα. Το πιο σημαντικό αξιοθέατο της περιοχής είναι ο γήλοφος "Μαγούλα" Συκεώνος, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 2,5 χλμ. νοτιοδυτικά του χωριού, στην τοποθεσία "Ζευγαρολίβαδο". Υπάρχουν ευρήματα της μέσης εποχής χαλκού, καθώς και αρχιτεκτονικά λείψανα της αρχαϊκής, κλασικής και ελληνιστικής εποχής. Η θέση "Κάστρο" στην κορυφή του λόφου στα βόρεια, από το 1964 έχει κηρυχθεί αρχαιολογικός χώρος.
Ονομασία - Διοικητικά
Την περίοδο της τουρκοκρατίας ονομαζόταν Μισαλάρ ή Μουσαλάρ και το 1883 αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 με το όνομα αυτό να προσαρτάται στον τότε δήμο Φύλλου που ανήκε στο νομό Τρικκάλων. Μετονομάστηκε σε Συκέαι το 1940 με το ΦΕΚ 271Α-03/09/1940. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την όμορη Μαγουλίτσα αποτελεί την τοπική κοινότητα Συκεών που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Φύλλου του δήμου Παλαμά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 294 κατοίκους, ενώ ως οικισμός 257.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Παλαμά
Μπέρτραμ Ράμσεϋ
Ο Σερ Μπέρτραμ Ράμσεϋ (Sir Bertram Ramsay, 20 Ιανουαρίου 1883 - 2 Ιανουαρίου 1945) ήταν Βρετανός ναύαρχος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που διακρίθηκε ιδιαίτερα στις αμφίβιες επιχειρήσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ράμσεϋ γεννήθηκε στις 20 Ιανουαρίου του 1883 στο Λονδίνο. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του ακολούθησε στρατιωτικό επάγγελμα όπου το 1898 εντάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό όπου και άρχισε να εξελίσσεται. Στη διάρκεια του Α΄ Π.Π. υπηρέτησε σε περιπολικό σκάφος στο Στενό της Μάγχης επιτηρώντας τις ακτές του Βελγίου.
Λίγο πριν το ξέσπασμα του Β΄ Π.Π. ο Μπ Ράμσεϋ είχε αποστρατευτεί με τον τίτλο του επιτελάρχη του μητροπολιτικού στόλου. Με το ξέσπασμα του πολέμου ο Ουίνστον Τσώρτσιλ τον ανακάλεσε στην ενεργό υπηρεσία όταν και προάχθηκε σε υποναύαρχο και τοποθετήθηκε στη Ναυτική Διοίκηση του Ντόβερ αναλαμβάνοντας τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο στη περιοχή. οργανώνοντας σχετικές αποστολές. Κατά την επιχείρηση της εκκένωσης της Δουνκέρκης, που έφερε την κωδική ονομασία "επιχείρηση Δυναμό" ο Ράμσεϋ ανέλαβε την διοίκηση της όλης επιχείρησης διασώζοντας περίπου 340.000 Βρετανούς αλλά και Γάλλους στρατιώτες που είχαν παγιδευτεί από τις προελαύνουσες γερμανικές δυνάμεις. Η επιχείρησε που σχεδιάστηκε και ολοκληρώθηκε σε εννέα ημέρες στέφθηκε με επιτυχία με την θαυμαστή βέβαια βοήθεια του βρετανικού λαού που έσπευσε να βοηθήσει με οποιοδήποτε κατάλληλο μέσο. Για την επιτυχία του αυτή χρίστηκε ιππότης του Λουτρού.
Ακολούθως συμμετείχε στην μεγάλη διασυμμαχική αποβατική επιχείρηση που πραγματοποιήθηκε στη ΒΔ. Αφρική και που έφερε την κωδική ονομασία "επιχείρηση Πυρσός. Κατά την επιχείρηση αυτή που είχε αρχικά προγραμματιστεί να γίνει στα παράλια της Βόρειας Ευρώπης με την κωδική ονομασία "επιχείρηση Αρκαδία" και που τελικά πραγματοποιήθηκε στα παράλια της Β. Αφρικής είχε αναλάβει αναπληρωτής διοικητής υπό τον Άντριου Κάνινγκαμ. Στη δε έτερη επιτυχή απόβαση που ακολούθησε στη Σικελία τον Ιούλιο του 1943 είχε αναλάβει διοικητής των ανατολικών ναυτικών δυνάμεων.
Στις 27 Απριλίου του 1944 προάχθηκε σε ναύαρχο και τον ίδιο χρόνο διορίστηκε αρχηγός των συμμαχικών ναυτικών δυνάμεων όπου και ανέλαβε τη διεύθυνση στην απόβαση της Νορμανδίας στις 6 Ιουνίου του 1944. Δυστυχώς όμως έξι μήνες αργότερα, στις 2 Ιανουαρίου του 1945 ο Ράμσεϋ κατά την μετάβασή του στις Βρυξέλλες προς συνάντηση με τον στρατηγό Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ βρήκε τραγικό θάνατο, καθώς το αεροσκάφος στο οποίο επέβαινε συνετρίβη κατά την απογείωσή του στο αεροδρόμιο της Τουλούζ λε Νομπλ κοντά στο Παρίσι. Τάφηκε στο Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λε.
Διακρίσεις
Ο Μπ. Ράμσεϋ είχε τιμηθεί με πολλές διακρίσεις και παράσημα, σημαντικότερα των οποίων ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι ναύαρχοι
Εθνόσημο των Φιλιππίνων
thumb|Το εθνόσημο των Φιλιππίνων. Το εθνόσημο των Φιλιππίνων δείχνει έναν ήλιο με οκτώ ακτίνες, εκ των οποίων η καθεμιά εκπροσωπεί μία από τις οκτώ επαρχίες της χώρας. Πρόκειται για τις: Καβίτε, Λαγκούνα, Μανίλα, Μπατάνγκας, Μπουλακάν, Νουέβα Εσίχα, Παμπάνγκα και Ταρλάκ. Σε αυτές κηρύχθηκε ο στρατιωτικός νόμος όταν ήταν Γενικός Διοικητής ο Ραμόν Μπλάνκο στη διάρκεια της Επανάστασης των Φιλιππίνων.
Συμβολισμός
Τα τρία πεντάκτινα αστέρια συμβολίζουν τις τρεις κύριες γεωγραφικές περιοχές της Λουσόν, Βισάγιας και Μιντανάο. Στο γαλάζιο φόντο στα αριστερά βρίσκεται ο Αετός των ΗΠΑ και στο κόκκινο φόντο στα δεξιά το αδέσποτο Λιοντάρι της Ισπανίας, τα οποία αποτελούν σύμβολα της αποικιοκρατικής εποχής. Το σχέδιο προσιδιάζει σε αυτό που καθιερώθηκε από την Κοινοπολιτεία των Φιλιππίνων το 1940.
Μεταβολές
Τα λόγια στην περγαμηνή έχον υποστεί πολλές αλλαγές. Την περίοδο από το 1946 μέχρι το 1972, όταν ο Πρόεδρος Φερντινάντ Μάρκος κήρυξε το στρατιωτικό νόμο, η περγαμηνή περιείχε τις λέξεις «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΙΝΩΝ». Από το 1979 μέχρι την ανατροπή του Μάρκος, το 1986, υπήρχε η πρόταση "ISANG BANSA ISANG DIWA" («Ένα Έθνος, ένα Πνεύμα»). Έπειτα από την πτώση του καθεστώτος του Μάρκος, η περγαμηνή γράφει το "REPUBLIKA NG PILIPINAS", που υπάρχει και σήμερα. Το 1998, με ειδικό νόμο αφαιρέθηκαν το λιοντάρι και ο αετός από το θυρεό. Ωστόσο, αυτό το τροποποιημένο εθνόσημο δεν είναι σε ευρεία χρήση (χρησιμοποιείται π.χ. στα κυβερνητικά οχήματα), επιφέροντας την πιθανή επικύρωση του νόμου με μελλοντικό δημοψήφισμα, βάσει του Συντάγματος.
Πνευμονική ίνωση
Οι αιτίες περιλαμβάνουν περιβαλλοντική ρύπανση, ορισμένα φάρμακα, ασθένειες του συνδετικού ιστού, λοιμώξεις (συμπεριλαμβανομένων των λοιμώξεων του SARS - Covid-19), διάμεσες πνευμονοπάθειες. Η Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση (IPF), διάμεση πνευμονοπάθεια άγνωστης αιτίας, είναι πιο συχνή. Η διάγνωση μπορεί να βασίζεται σε συμπτώματα, ιατρική απεικόνιση, βιοψία πνευμόνων και έλεγχο λειτουργίας των πνευμόνων.
Δεν υπάρχει θεραπεία και υπάρχουν περιορισμένες διαθέσιμες επιλογές θεραπείας. Η θεραπεία κατευθύνεται προς προσπάθειες βελτίωσης των συμπτωμάτων και μπορεί να περιλαμβάνει θεραπεία οξυγόνου και πνευμονική αποκατάσταση. Ορισμένα φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να προσπαθήσουν να επιβραδύνουν την επιδείνωση των ουλών. Η μεταμόσχευση πνευμόνων μπορεί περιστασιακά να αποτελεί μια επιλογή. Τουλάχιστον 5 εκατομμύρια άνθρωποι επηρεάζονται παγκοσμίως. Το μέσο προσδόκιμο ζωής, μετά τη διάγνωση, είναι περίπου τέσσερα έτη με μέγιστο τα 10 έτη.
Σημεία και συμπτώματα
Τα συμπτώματα της πνευμονικής ίνωσης είναι κυρίως:
Η πνευμονική ίνωση υποδηλώνεται από ιστορικό προοδευτικής δύσπνοιας ( δύσπνοια ) με άσκηση. Μερικές φορές μπορεί να ακουστεί λεπτό ήχο σαν κροτάλισμα στις βάσεις των πνευμόνων κατά την ακρόαση. Η ακτινογραφία θώρακα μπορεί ή όχι να είναι μη φυσιολογική, αλλά η αξονική τομογραφία υψηλής ανάλυσης συχνά θα εμφανίζει ανωμαλίες.