cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θείος Βάνιας
Θεατρικές Παραστάσεις
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20as%20%3F%CE%BA%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7Label%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1Label%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82Label%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%0AWHERE%20%7B%0A%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20%20%28wdt%3AP1557%7Cwdt%3AP144%2a%29%20wd%3AQ753298%3B%0A%20%20%20%20%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP2348%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BD.%20%7D%0A%20%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP1191%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP276%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20FILTER%20NOT%20EXISTS%20%7B%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%20wdt%3AP31%20wd%3AQ194428.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP272%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP57%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82.%20%7D%0A%7D%0A%20%20ORDER%20BY%20ASC%20%28%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%29%20%28%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%29%0A Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών παραστάσεων του έργου "Θείος Βάνια"].
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%20%3F%CF%81%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CE%B7%CE%B8%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CF%8C%CF%82Label%20%28%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20as%20%3Fwd_%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%B9%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7Label%20WHERE%20%7B%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570.%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20%28wdt%3AP1557%7Cwdt%3AP144%2a%29%20wd%3AQ753298.%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20p%3AP161%20_%3Ab16.%0A%20%20_%3Ab16%20ps%3AP161%20%3F%CE%B7%CE%B8%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CF%8C%CF%82.%0A%20%20%20_%3Ab16%20pq%3AP453%20%3F%CF%81%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%82.%0A%20%20_%3Ab16%20pq%3AP453%20wd%3AQ15888914.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP2348%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BD.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP161%20%3F%CE%B7%CE%B8%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CF%8C%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP453%20%3F%CF%81%CF%8C%CE%BB%CE%BF%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP272%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7.%20%7D%0A%20%20%20%20%7D%0AORDER%20BY%20ASC%20%28%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%29%20%28%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%29%20 Έλληνες ηθοποιοί που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο του Βάνια - Βοϊνιτσκι Ιβάν Πέτροβιτς].
Όλγα Κάμενεβα
Η Όλγα Νταβίντοβνα Κάμενεβα (Ольга Давыдовна Каменева, Ольга Давидiвна Каменева· 1883 – 11 Σεπτεμβρίου 1941), το γένος Μπρονστέιν (Бронштейн) ήταν Ρωσίδα μπολσεβίκα επαναστάτρια και Σοβιετική πολιτικός. Ήταν αδελφή του Λέοντος Τρότσκι και η πρώτη σύζυγος του Λεβ Κάμενεφ.
Θείος Βάνιας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Αντόν Τσέχωφ
Όλγα Κάμενεβα
Παιδική ηλικία και επαναστατική πορεία (1883 – 1917)
Η Όλγα Καμένεβα γεννήθηκε στη Γιανόφκα, Κυβερνείο Κέρσον, της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα Επαρχία Κιρόβοχραντ, Ουκρανία), ένα μικρό χωριό 15 μίλια από το πλησιέστερο ταχυδρομικό γραφείο. Ήταν μια από τις δύο κόρες του εύπορου αλλά αγράμματου αγρότη, Νταβίντ Λεοντίεβιτς Μπρονστέιν (1847 – 1922), ενός Εβραίου άποικου, και της Άννα Λβόβνα (το γένος Ζιβοτόβσκαγια, 1850 – 1910). Αν και η οικογένεια ήταν Εβραϊκής καταγωγής, δεν ήταν θρησκευόμενοι και οι γλώσσες που μιλούνταν σπίτι ήταν Ρωσικά και Ουκρανικά και όχι Γίντις. Η Όλγα Μπρονστέιν εντάχθηκε στο Ρωσικό Σοσιαλ-Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα το 1921 και σύντομα παντρεύτηκε τον Λεβ Κάμενεφ, έναν σύντροφο Μαρξιστή επαναστάτη. Το 1908, μετά την απελευθέρωση του Κάμενεφ από τη φυλακή, οι Κάμενεφ έφυγαν από τη Ρωσία για τη Γενεύη και στη συνέχεια το Παρίσι, όπου ο Λεβ Κάμενεφ έγινε ένας από τους δύο βοηθούς του Βλαντιμίρ Λένιν. Το ζευγάρι βοήθησε τον Λένιν να εκδόσει το κεντρικό Μπολσεβίκικο περιοδικό Προλετάριος. Τον Ιανουάριο του 1914 οι Κάμενεφ μετακόμισαν στην Αγία Πετρούπολη, ώστε ο Λεβ να μπορεί να έχει άμεσο έλεγχο της νόμιμης εφημερίδας των Μπολσεβίκων Πράβδα και της φράξιάς τους στη Δούμα.
Θέατρο και ο Τομέας Γυναικών του ΚΚΣΕ
Στις αρχές του 1918, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917, η Κάμενεβα μπήκε επικεφαλής του Θεατρικού Τμήματος του Λαϊκού Επιτροπάτου Εκπαίδευσης. Δουλεύοντας μαζί με τον θεατρικό σκηνοθέτη και θεωρητικό Βσεβολόντ Μέγιερχολντ, προσπάθησε να ριζοσπαστικοποιήσει τα Ρωσικά θέατρα, εθνικοποιώντας τα ουσιαστικά υπό Μπολσεβίκικο έλεγχο. Ωστόσο, ο Μέγιερχολντ προσβλήθηκε από φυματίωση τον Μάιο του 1919 και έπρεπε να φύγει νότια. Κατά την απουσία του, ο επικεφαλής του Επιτροπάτου, Ανατόλι Λουνατσάρσκι, εξασφάλισε την άδεια του Λένιν να αναθεωρήσει την κυβερνητική πολιτική υπέρ των πιο παραδοσιακών θεάτρων και απέλυσε την Κάμενεβα τον Ιούνιο. Από την ώρα που οργανώθηκε ο Τομέας Γυναικών του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος τον Οκτώβριο του 1919, η Κάμενεβα ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του. Το 1920 υποστήριξε την άποψη του Λαϊκού Επιτρόπου Δημόσιας Υγείας, Νικολάι Σεμάσκο, ότι η αντισύλληψη ήταν “αναμφισβήτητα βλαβερή” και δεν θα έπρεπε να συνιστάται.
μικρογραφία|δεξιά| Όλγα Κάμενεβα
Στη Διεύθυνση των Σοβιετικών επαφών με τη Δύση (1921 – 1928)
Το 1921 – 1923 η Κάμενεβα ήταν ηγετικό μέλος της Κεντρικής Επιτροπής για την Καταπολέμηση των μετα-Επιπτώσεων της Πείνας και επέβλεψε μια προπαγανδιστική καμπάνια κατά της Αμερικανικής Διεύθυνσης Βοήθειας υπό τον Χέρμπερτ Χούβερ στον Σοβιετικό Τύπο. Το 1923 – 1925 ήταν επικεφαλής της βραχύβιας Επιτροπής Εξωτερικής Βοήθειας, μια Σοβιετική κυβερνητική επιτροπή που ρύθμιζε τις τότε διαλυόμενες, από αυτές που απέμεναν, Δυτικές φιλανθρωπικές οργανώσεις στη Σοβιετική Ένωση. Το 1926 – 1928 η Κάμενεβα υπηρέτησε ως πρόεδρος Σοβιετικής Εταιρίας για τις Πολιτιστικές Σχέσεις με τις Ξένες Χώρες (“Βοκς”, Vsesoiuznoe Obshchestvo Kul'turnoi Sviazi s Zagranitsei). Με αυτή την ιδιότητα απηύθυνε χαιρετισμό σε πολλούς εξέχοντες Δυτικούς επισκέπτες στη Σοβιετική Ένωση, π.χ. τον Λε Κορμπυζιέ και τον Θήοντορ Ντράισερ, και εκπροσώπησε τη Σοβιετική Ένωση στις εορταστικές εκδηλώσεις στη Βιέννη για τον εορτασμό των εκατό χρόνων του θανάτου του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν τον Μάρτιο – Απρίλιο του 1927. Όλη τη δεκαετία του 1920 διηύθυνε ένα πρωτοπόρο λογοτεχνικό σαλόνι στη Μόσχα.
Στις αρχές του 1920 η ζωή της οικογένειας της Κάμενεβα άρχισε να διαλύεται αρχίζοντας με τον φημολογούμενο δεσμό του Λεβ Κάμενεφ με τη Βρετανίδα γλύπτρια Κλερ Σέρινταν το 1920. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 ο Λεβ Κάμενεφ την εγκατέλειψε για την Τατιάνα Γκλεμπόβα, με την οποία είχε έναν γιο, τον Βλαντιμίρ Γκλεμπόφ (1929 – 1994).
Πτώση από την εξουσία και εκτέλεση (1928 – 1941)
Η Κάμενεβα έχασε γρήγορα την επιρροή της μετά την πτώση του Κάμενεφ και του Τρότσκι από την εξουσία το 1927. Στις 27 Ιουλίου 1935 η Ειδική Επιτροπή της NKVD (Σοβιετική μυστική αστυνομία) την απέκλεισε από Μόσχα και Λένινγκραντ για πέντε χρόνια σε σχέση με την Υπόθεση Κρεμλίνο. Μετά τη δίκη παρωδία του Κάμενεφ και την εκτέλεσή του στις 25 Αυγούστου 1936, συνελήφθη και φυλακίστηκε. Ο νεότερος γιος της, Γιούρι Λβόβιτς Κάμενεφ, εκτελέστηκε στις 30 Ιανουαρίου 1938 σε ηλικία 17 ετών. Ο μεγαλύτερος γιος της, αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας Αλεξάντερ Λβόβιτς Κάμενεφ, εκτελέστηκε στις 15 Ιουλίου 1939 σε ηλικία 33 ετών. Το 1941, ήταν στη Φυλακή Αριόλ. Η Όλγα Κάμενεβα εκτελέστηκε στις 11 Σεπτεμβρίου 1941 στο δάσος Μεντβέντεφ έξω από το Ορέλ μαζί με τον Κριστιάν Ρακόφσκι, τη Μαρία Σπιριντόνοβα και 160 άλλους επιφανείς πολιτικούς κρατούμενους στη σφαγή του δάσους Μεντβέντεφ. Αυτή η εκτέλεση ήταν μια από τις πολλές σφαγές της NKVD κρατουμένων που έγιναν το 1941.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπολσεβίκοι Κατηγορία:Ρώσοι επαναστάτες Κατηγορία:Σοβιετικοί πολιτικοί Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης
Κατάλογος πόλεων της Μολδαβίας
Αυτός είναι ο κατάλογος με τις δέκα μεγαλύτερες πληθυσμιακά πόλεις της Μολδαβίας, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2012.
400px|right
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Μολδαβίας Μολδαβια
Θέμα Νεοκάστρων
Το Θέμα Νεοκάστρων ήταν διοικητική διαίρεση (Θέμα) της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας κατά τον 12ο-13ο αιώνα στη βορειοδυτική Μικρά Ασία.
Η προέλευση και έκτασή του είναι ασαφείς. Σύμφωνα με τον Νικήτα Χωνιάτη, το θέμα ιδρύθηκε από τον Μανουήλ Α΄ Κομνηνό (1143-1180) μεταξύ 1162 και 1173. Ο Μανουήλ καθόρισε την περιοχή γύρω από τρεις πόλεις, την Χλιάρα, την Πέργαμο και το Αδραμύττιο. Ο Μανουήλ ξανάχτισε και επανοχύρωσε τις πόλεις αλλά και τα οχυρά στην ύπαιθρο δημιουργώντας ξεχωριστή επαρχία υπό ένα διοικητή, τομ οποίο Χωνιάτης αρχαΐζων αποκαλεί με τον τίτλο του «αρμοστή», αλλά ο πραγματικός τίτλος κατά πάσα πιθανότητα θα πρέπει να ήταν «δούξ». Αυτοκρατορικό χρυσόβουλλο του 1198 προς τους Βενετούς από την άλλη αναφέρει το Αδραμύττιο ξεχωριστά από το θέμα Νεοκάστρων, και η Partitio Romaniae του 1204 αναφέρει το θέμα Νεοκάστρων ως εντελώς ξεχωριστό από τις τρεις πόλεις. Η βυζαντινολόγος Ελένη Αρβελέρ ερμήνευσε τις αντικρουόμενες αναφορές αυτές ότι το θέμα Νεοκάστρων όντως αρχικά περιλάμβανε τις τρεις πόλεις, αλλά το 1198 το Αδραμύττιο αποτελούσε ξεχωριστή περιφέρεια, και ότι ο διαχωρισμός μεταξύ των πόλεων και του θέματος στην Partitio είναι το αποτέλεσμα ενός σφάλματος αντιγραφέα.
Το θέμα επέζησε της κατάλυσης της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από την Τέταρτη Σταυροφορία, και διατηρήθηκε από την Αυτοκρατορία της Νίκαιας, όπου αποτελούσε, μαζί με το Θέμα Θρακησίων στα νότια, τον πυρήνα του κράτους. Τα όρια του θέματος τότε ήταν διαφορετικά, το Αδραμύττιο ανήκε στη νεοσυσταθείσα Λατινική Αυτοκρατορία, και η Πέργαμος εγκαταλείφθηκε και ερειπώθηκε. Ο Γεώργιος Ακροπολίτης, αντικατοπτρίζοντας τη νέα κατάσταση, αναφέρει τα Νεοκάστρα ξεχωριστά από την Χλιάρα και την Πέργαμο, και καταγράφει το χωριό Κάλαμος (σήμερα: Gelembe) ως το βορειότερο σημείο του θέματος, στα σύνορα της Νίκαιας με τους Λατίνους. Βασιζόμενη στον Ακροπολίτη, η ιστορικός Ρούθ Μακρίδης πρότεινε μια εναλλακτική ανάγνωση του Χωνιάτη, η οποία τοποθετεί το αρχικό θέμα των Νεοκάστρων αμέσως στα ανατολικά των τριών πόλεων. Η Αρβελέρ πρότεινε επίσης ότι την εποχή της Νίκαιας το θέμα Νεοκάστρων εκτείνονταν στα νότια ως την Μαγνησία ή τις Σάρδεις, αλλά αυτό είναι καθαρή υπόθεση.
Γνωστοί διοικητές του θέματος είναι οι :
Δήμος Άργους Ορεστικού
thumb|250px|Οι δύο δημοτικές ενότητες που αποτελούν τον σημερινό Δήμο Άργους Ορεστικού. Ο Δήμος Άργους Ορεστικού είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Καστοριάς που ανήκει στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Άργους Ορεστικού και Ίωνα Δραγούμη και μέχρι το 2013 είχε την ονομασία Δήμος Ορεστίδος. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 349,26 τ.χλμ και ο πληθυσμός του είναι 10.685 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Έδρα του νέου δήμου ορίστηκε το Άργος Ορεστικό.
Διοικητική οργάνωση
Οι δημοτικές και τοπικές κοινότητες και ο πληθυσμός (απογραφή 2021) του Δήμου Άργους Ορεστικού είναι:
Δήμαρχοι Άργους Ορεστικού (παλαιά ονομασία Χρούπιστα)
Το Άργος Ορεστικό ανακηρύχθηκε σε δήμο το 1947. Κοινοτάρχες και δήμαρχοι διετέλεσαν οι:
Αόρατη αγάπη
Η Αόρατη αγάπη (Ισπανικά: Sin tu mirada, Μετάφραση: Χωρίς το βλέμμα σου) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2017. Είναι βασισμένη της Βενεζουελάνικη τηλενουβέλα του 1971 Esmeralda.
Πρωταγωνιστούν Κλάουδια Μάρτιν, Οσβάλντο ντε Λεόν, Άνα Μάρτιν, Κλάουδια Ραμίρες και Εδουάρδο Σανταμαρίνα.
Υπόθεση
Η Μαρίνα, μια ταπεινή νεαρή κοπέλα, που ζει ανεξάρτητη παρά το γεγονός ότι γεννήθηκε τυφλή. Ερωτεύεται τον πλούσιο, Λούις Αλμπέρτο, αλλά οι προκαταλήψεις κατά της αναπηρίας της και της τάξης της απειλούν την ευτυχία τους.
Μιχαήλ Σοφιανός (Χίος)
Ο Μιχαήλ Σοφιανός ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο. Ξάδελφός του ήταν ο Νικόλαος Πετροκόκκινος. Μετανάστευσε στην Ιταλία όπου και σπούδασε στην Πάδουα. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ξαναγύρισε στην Ιταλία όπου ανέλαβε την εκπαίδευση του γιου του δούκα της Σαβοΐας. Πέθανε σε ανθηρή ηλικία.
Η υπόθεση της Κύπρου
Το 1563 ο Σουλτάνος Σουλεϊμάν Β’ αποφάσισε να αφαιρέσει τη νήσο Κύπρο από τους Ενετούς, με τους οποίους μεν είχε συνυπογράψει συνθήκη ειρήνης. Προσκάλεσε λοιπόν τον ευπατρίδη Χίο και αντιπρόσωπο του τότε βασιλιά της Πορτογαλίας Νικόλαο Πετροκόκκινο, για να ακούσει τις αξιώσεις του οίκου εκείνου επί της Κύπρου. Ο Πετροκόκκινος επιφορτίστηκε από την Πύλη με τη διαπραγμάτευση της μεταβιβάσεως των δικαιωμάτων, και ήλθε στις 20 Φεβρουαρίου 1564 στη Νίκαια και το Πεδεμόντιο για να ενημερώσει τον δούκα της Σαβοΐας. Μετά από πολλές συζητήσεις αποφασίστηκε να αναβληθεί η διαπραγμάτευση.
Ο δούκας, για να φωτιστεί προσέλαβε τον Μιχαήλ Σοφιανό, ίσως μετά από σύσταση του Πετροκόκκινου και του ανάθεσε την εκπαίδευση του γιου του. Από εκείνη τη στιγμή άρχισε να διατηρείται ενεργητική αλληλογραφία του δούκα με την Πύλη διαμέσου του Σοφιανού και του πανίσχυρου Εβραίου Ιωσήφ Νέζη, ευνοουμένου του Σουλτάνου Σελίμη.
Στην υπόθεση αυτή ενεργητικό μέρος έλαβε και ο Χίος Νικόλαος Ιουστινιάνης, αντί του Πετροκόκκινου, τον οποίο έστειλε ο βασιλιάς της Πορτογαλίας ως διοικητή των Ινδικών κτήσεων. Αντί άλλης λύσης η Κύπρος κατάληξε να γίνει οθωμανική επαρχία, ο δε δούκας της Σαβοΐας αντεκδικούμενος έλαβε μέρος στη φοβερή εκείνη συμμαχία κατά των Τούρκων που οδήγησε στη ναυμαχία της Ναυπάκτου και την καταστροφή των Μουσουλμάνων.
Συγγράμματα
Μερικά από τα χειρόγραφα της βιβλιοθήκης του Μιχαήλ μεταφέρθηκαν το 1606 στην Αμβροσιανή από τον Εμμανουήλ Σοφιανό, πιθανώς απόγονό του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Εργατικό Κόμμα (Λιθουανία)
Το Εργατικό Κόμμα είναι ένα κεντρώο φιλελεύθερο φιλοευρωπαϊκό πολιτικό κόμμα στη Λιθουανία. Ιδρύθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2013 από τον επιχειρηματία Βίκτωρ Ουσπασχίν, ο οποίος ανέλαβε και την ηγεσία του κόμματος.
Ελεονώρα της Βρετάνης
Η Ελεονώρα, η επονομαζόμενη ισχυρή κυρία της Βρετάνης (1182/1184 - 10 Αυγούστου 1241), ήταν κόρη του Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη και της Κωνσταντίας, δούκισσας της Βρετάνης. Ήταν πάντοτε στο πλευρό του αδελφού της Αρθούρου στη διαμάχη του με τον θείο του Ιωάννη τον Ακτήμονα μετά τον θάνατο του άλλου τους θείου, βασιλιά Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου.
Μετά τη μάχη του Μιραμπώ, συνελήφθη μαζί με τον αδελφό της αιχμάλωτη του Ιωάννη στο κάστρο του Κορφ. Σύντομα ο αδελφός της Αρθούρος δολοφονήθηκε από τον θείο του. Η ίδια έμεινε φυλακισμένη σε όλη της την ζωή, ενώ όταν πέθανε ο Ιωάννης ο Ακτήμων (1216) προσπάθησε να διεκδικήσει τον θρόνο από τον γιο του, Ερρίκο Γ΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών
Εργατικό Κόμμα (Λιθουανία)
Ιστορία
Τον Μάιο του 2012 το Εργατικό Κόμμα προσχώρησε στη Συμμαχία Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη. Στις εκλογές του 2012 το κόμμα κέρδισε τις 29 έδρες στο Λιθουανικό Κοινοβούλιο, και μετά τις εκλογές το κόμμα μπήκε στην κυβέρνηση συνεργασίας του Πρωθυπουργού Άλγκιρντας Μπουτκεβίτσιους με 4 από τους 15 υπουργούς. Τον Απρίλιο του 2013 το Εργατικό Κόμμα συγχωνεύτηκε με το Κόμμα Εργαζομένων του Κεντάινιαϊ και ο τότε 31χρονος Βιτάοτας Γκάπσις εξελέγη ως νέος πρόεδρος του κόμματος. Τον Οκτώβριο του 2013 το Εργατικό Κόμμα συγχωνεύτηκε με το Χριστιανικό Κόμμα. Τον Μάιο του 2015 ο Βαλεντίνας Μαζουρόνις εξελέγη νέος πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος, αλλά παραιτήθηκε μετά την ήττα του κόμματος στις εκλογές του 2016, στις οποίες το κόμμα κέρδισε μόνο δύο έδρες. Τον Απρίλιο του 2018 ο Βίκτωρ Ουσπασχίν ανέλαβε και πάλι καθήκοντα ως πρόεδρος του Εργατικού Κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιθουανικά πολιτικά κόμματα
Κλαούντιο Τζεντίλε
Ο Κλαούντιο Τζεντίλε (Claudio Gentile, γεννήθηκε 27 Σεπτεμβρίου 1953) είναι Ιταλός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως δεξιός πλάγιος αμυντικός και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Ένας από τους καλύτερους Ιταλούς αμυντικούς όλων των εποχών, αποτέλεσε βασικό στέλεχος της Γιουβέντους επί 11 συνεχόμενα χρόνια και μέλος της Εθνικής Ομάδας της Ιταλίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982.
Καριέρα
Ο Τζεντίλε γεννήθηκε στη Λιβύη από Ιταλούς γονείς. Σε μικρή ηλικία εντάχθηκε στην ερασιτεχνική ιταλική ομάδα Μασλιάνικο και το 1970 μεταπήδησε στις ποδοσφαιρικές Ακαδημίες του Βαρέζε. Ύστερα από μια σύντομη θητεία στην Αρόνα της Δ΄κατηγορίας (όπου παραχωρήθηκε δανεικός), υπέγραψε στη μεγάλη Γιουβέντους (1973). Με το σύλλογο του Τορίνο έλαβε μέρος σε 283 επίσημους αγώνες σημειώνοντας και 9 τέρματα, ενώ κατέκτησε 6 τίτλους πρωταθλητή, 2 κύπελλα Ιταλίας και δυο ευρωπαϊκά τρόπαια (το 1977 το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και το 1984 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης). Μετά τη λήξη της σταδιοδρομίας του στη Γιουβέντους (1984), έπαιξε στις Φιορεντίνα (70 συμμετοχές) και Πιατσέντσα (20 συμμετοχές).
Εθνική Ιταλίας
Με τη "σκουάντρα ατζούρα" έκανε ντεμπούτο το 1975, αγωνίσθηκε σε 71 αγώνες και σημείωσε ένα γκολ. Έπαιξε στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1978 και του 1982 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980. Διακρινόταν για το δυνατό, γρήγορο κι αποτελεσματικό του παιχνίδι αλλά και τον συχνά τραχύ τρόπο που αντιμετώπιζε τους προσωπικούς του αντιπάλους, ένας από τους οποίους υπήρξε ο Ντιέγκο Μαραντόνα.
Προπονητική
Για τέσσερα χρόνια (2002 έως 2006) ήταν προπονητής της Εθνικής Ελπίδων Ιταλίας, κατακτώντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2004 και το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας, του ίδιου έτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πιατσέντζα Κάλτσιο 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Βαρέζε 1910 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980
Χουάν Πάμπλο Πίνο
Μονακό
Στις 10 Φεβρουαρίου 2007, ο Πίνο αγωνίστηκε στον πρώτο του αγώνα για τη γαλλική Λιγκ 1 με τη Μονακό, με αντίπαλο την Παρί Σεν Ζερμέν.
Γαλατασαράι
Βραβεύτηκε ως MVP στη διάρκεια του ντέρμπι της Κωνσταντινούπολης απέναντι στη Φενέρμπαχτσε στο Καντικόι, ο οποίος τελείωσε με σκορ 0-0, στις 24 Οκτωβρίου 2010. Ο Πίνο πέτυχε το πρώτο του τέρμα με τη νέα του ομάδα απέναντι στην Αντάλιασπορ, στις 30 Οκτωβρίου 2010, σε μια αναμέτρηση που έλειξε με νίκη της ομάδας του με σκορ 2-1. Πριν από την έναρξη της σεζόν 2011–2012, ο νέος προπονητής της Γαλατασαράι, Φατίχ Τερίμ τον άφησε εκτός της αποστολής της ομάδας για την καλοκαιρινή της προετοιμασία.
Στις 29 Αυγούστου, αποχώρησε ως δανεικός με προορισμό την Αλ-Νασρ, έναντι ποσού ύψους €400,000.
Επιστροφή στη Γαλατασαράι
Μετά την επιστροφή του Πίνο από τον δανεισμό του στην Αλ Νασρ, εξέφρασε την επιθυμία του να παραμείνει στη Γαλατασαράι, όμως ο Φατίχ Τερίμ απέρριψε την επιθυμία του παίκτη να παραμείνει στον σύλλογο και δεν τον συμπεριέλαβε στην αποστολή που θα πραγματοποιούσε προετοιμασία, ενόψει της νέας σεζόν, στην Αυστρία.
Μερσίν Ιντμάν Γιουρντού
Στις 20 Ιουλίου 2012, ο Πίνο υπέγραψε στην τουρκική Μερσίν Ιντμάν Γιουρντού έναντι ποσού ύψους €100,000 για συμβόλαιο διετούς διάρκειας. Μετά την προετοιμασία της ομάδας στη Σλοβενία, ο ομάδα και ο ποδοσφαιριστής έλυσαν κοινοί συναινέσει τη συνεργασία τους. Λόγος της απομάκρυνσης του παίκτη ήταν, σύμφωνα με την ομάδα, η αδυναμία του να προσαρμοστεί στο κλίμα.
Ολυμπιακός
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2012, ο Πίνο ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον Ολυμπιακό, ώστε να αγωνιστεί στην ομάδα από το 2013. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους Ερυθρολεύκους στη διάρκεια εντός έδρας αναμέτρησης με αντίπαλο τη Βέροια, περνώντας ως αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο, συμβάλλοντας, με δύο ασίστ, στην άνετη επικράτηση της ομάδας του με σκορ 3-0. Αποτέλεσμα της απόδοσής του ήταν η ανάδειξή του ως MVP της αναμέτρησης, κερδίζοντας το χειροκρότημα της κερκίδας.
Ακόμη, ο Πίνο αγωνίστηκε και στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδος με αντίπαλο τον Αστέρα Τρίπολης και διαιτητή τον Γιάχο, έναν ιστορικό αγώνα τον οποίο ο Ολυμπιακός κέρδισε με σκορ 3-1, και σήκωσε το βαρύτιμο τρόπαιο.
Επιστροφή στην Ιντεπεντιέντε Μεδεγίν
Το καλοκαίρι του 2013, ο Πίνο παραχωρήθηκε σαν δανεικός στην Ιντεπεντιέντε Μεδεγίν.
Διεθνής Καριέρα
Ο Πίνο είναι επίσης Κολομβιανός διεθνής, ο οποίος έχει αγωνιστεί παλιότερα με την ηλικιακή κατηγορία U-20 της χώρας του. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της χώρας του το 2008.
Στατιστικά Καριέρας
Τελευταία Ενημέρωση: 4 Δεκεμβρίου 2010
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολομβιανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Σαρλερουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Νασρ Ριάντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιντεπεντιέντε Μεδεγίν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κολομβίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σαουδική Αραβία
Δυτικός χιμπαντζής
Ο δυτικός χιμπατζής ή δυτικός αφρικανικός χιμπατζής (Pan troglodytes verus) είναι υποείδος του κοινού χιμπατζή. Κατοικεί στην δυτική Αφρική. Οι χιμπατζήδες είναι παμφαγα, πολύ ευφυή ζώα που ζουν σε ομάδες.
Ταξινόμηση
Ο δυτικός χιμπατζης είναι υποείδος το κοινού χιμπατζή (Pan troglodytes), μαζί με τον κεντρικό χιμπατζή (P. t. troglodytes), τον χιμπατζή του Καμερούν και της Νιγηρίας (P. t. ellioti) και τον ανατολικό χιμπατζή (P. t. schweinfurthii). Διαφοροποιήθηκαν γενετικά από τα λοιπά υποείδη χιμπατζή πριν από 500.000 έτη περίπου.
Ετυμολογία
Χιμπαντζης δυτικος
Ευαγγελική Ελεύθερη Εκκλησία της Αμερικής
Η Ευαγγελική Ελεύθερη Εκκλησία της Αμερικής (αγγλ.: Evangelical Free Church of America ή εν συντομία EFCA) είναι Ευαγγελικό Χριστιανικό δόγμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Ιδρύθηκε το 1950, ως αποτέλεσμα της συνένωσης της Σουηδικής Ευαγγελικής Ελεύθερης Εκκλησίας και του Νορβηγοδανικού Συνδέσμου Ευαγγελικής Ελεύθερης Εκκλησίας.
Πίστη
Στην ομολογία της πίστης της, η Ευαγγελική Ελεύθερη Εκκλησία της Αμερικής ομολογεί πίστη στο κύρος και το αλάνθαστο της Αγίας Γραφής, στην Αγία Τριάδα, στην εξιλέωση μέσω της θυσίας του Ιησού Χριστού, στο προπατορικό αμάρτημα, στο Χριστό ως κεφαλή της εκκλησίας και στο δικαίωμα της κάθε τοπικής εκκλησίας για αυτοδιοίκηση, στην προσωπική, προχιλιαστική, επικείμενη έλευση του Χριστού, στη σωματική ανάσταση των νεκρών, και στις δύο διατάξεις του Βαπτίσματος του νερού και του Δείπνου του Κυρίου.
Εξάπλωση
Η Ευαγγελική Ελεύθερη Εκκλησία της Αμερικής, όταν δημιουργήθηκε το 1950 είχε 20,000 μέλη σε περισσότερες από 300 εκκλησίες. Από τότε έχει γνωρίσει σημαντική αύξηση, με αποτέλεσμα το 2010 να έχει 358,416 μέλη σε 1,480 συναθροίσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες
Σέλμα Μπιερνσντάτερ
Η Σέλμα Μπιέρνσντατερ (13 Ιουνίου 1974), επίσης γνωστή ως Σέλμα, είναι Ισλανδή ηθοποιός και τραγουδίστρια, γνωστή διεθνώς για την εκπροσώπηση της χώρας της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον το 1999 και το 2005.
Áfram Latibær
Το 1996, υποδύθηκε την "Solla Stirða" στο ισλανδικό θεατρικό έργο Áfram Latibær. Αυτός ο χαρακτήρας αργότερα εξελίχθηκε στην Στεφανία του παιδικού προγράμματος LazyTown. Επίσης χορογράφησε επεισόδια του LazyTown.
Γιουροβίζιον
Η πρώτη εμπειρία της στη Γιουροβίζιον ήταν στον Διαγωνισμό 1999 στην Ιερουσαλήμ με το τραγούδι All Out of Luck, τοποθετώντας την Ισλανδία στην ασυνήθιστη θέση να είναι το φαβορί στα στοιχήματα. Μετά από μια ζωντανή φωνητική και οπτική απεικόνιση τη νύχτα—με τη χορογραφία να επηρεάζεται κάπως από αυτή της Καρόλας οχτώ χρόνια νωρίτερα- η Σέλμα είχε ένα πρόσκαιρο προβάδισμα στην ψηφοφορία, αλλά σταδιακά έμεινε πίσω από τη Σουηδία που εκπροσωπούσε η Σαρλότ Νίλσον. Παρά το γεγονός ότι η διαφορά Νίλσον και Σέλμας ήταν εξαιρετικά χαμηλή, όταν η Βοσνία-Ερζεγοβίνη έδωσε δωδεκάρι στη Σουηδία και τίποτα στην Ισλανδία. Ωστόσο, η δεύτερη θέση της Σέλμας στην Ιερουσαλήμ εξακολουθεί να κατατάσσεται ως η καλύτερη εμφάνιση της Ισλανδίας στον διαγωνισμό μέχρι σήμερα. Το 2009, η Γιοχάνα κατάφερε να φέρει την Ισλανδία στη δεύτερη θέση και πάλι.
Η πολύ καλή βαθμολογική εικόνα που είχε δώσει το 1999 την έκανε μια πολύ δημοφιλή επιλογή για να εκπροσωπήσει την Ισλανδία στο διαγωνισμό του 2005, που έλαβε χώρα στο Κίεβο. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι ήταν ένα από τα φαβορί του διαγωνισμού, το τραγούδι της If I Had Your Love δεν πέρασε στον τελικό. Αυτό ήταν το χειρότερο αποτέλεσμα της χώρας στον διαγωνισμό.
Η Σέλμα ήταν επίσης ένα από τα κύρια αξιοθέατα στο γκαλά της Γιουροβίζιον κατά το Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Υπερηφάνειας 2005 στο Όσλο, εκτελώντας και τις δύο συμμετοχές της στη Γιουροβίζιον. Άλλοι τραγουδιστές που παρευρέθηκαν ήταν οι Μπακάρα, Νάνε, Bobbysocks και Νόρα Μπρόκστεντ. Αργότερα το ίδιο βράδυ πραγματοποίησε μια συναυλία στο δημοφιλές κοντινό νυχτερινό κέντρο Smuget, όπου εκεί ήταν και ο Πάουλ Όσκαρ, ένας άλλος τραγουδιστής που εκπροσώπησε την Ισλανδία, αλλά και ο Γιόστεϊν Πέτερσεν, νορβηγός σχολιαστής της Γιουροβίζιον.
Άλλες εργασίες
Το 2009, η Σέλμα έγινε μέλος της κριτικής επιτροπής του Idol Stjörnuleit, την Ισλανδική έκδοση του Pop Idol.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισλανδοί μουσικοί
Κατηγορία:Ισλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ισλανδία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1999 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2005 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Εμάνουελ Σικανέντερ
Ο Εμάνουελ Σικανέντερ (Emanuel Schikaneder, 1 Σεπτεμβρίου 1751 - 21 Σεπτεμβρίου 1812), ψευδώνυμο του Γιόχαν Γιόζεφ Σικανέντερ, ήταν Γερμανός δραματουργός, θεατρικός σκηνοθέτης, ηθοποιός, τραγουδιστής και συνθέτης, περισσότερο γνωστός σήμερα ως ο δημιουργός του λιμπρέτου της όπερας Ο Μαγικός Αυλός σε μουσική τού Μότσαρτ.
Βιογραφία
Ασχολήθηκε από νεαρή ηλικία με το τραγούδι και το 1773/74 συμμετείχε για πρώτη φορά ως ηθοποιός στο θίασο του Φ. Γ. Μόζερ, που εκτελούσε έργα όπερας και γερμανικές οπερέτες (Singspiele). Δύο χρόνια αργότερα, παρουσιάστηκε στο Ίνσμπρουκ το έργο Die Lyranten, σε μουσική και λιμπρέτο του ίδιου. Το 1777 εγκαταστάθηκε με το θίασο στο Άουγκσμπουργκ όπου παντρεύτηκε την ηθοποιό Έλεονορ Αρθ (1751-1821). Τον ίδιο χρόνο, ερμήνευσε το ρόλο του Άμλετ στο θέατρο της βασιλικής αυλής του Μονάχου. Μετά από μία περίοδο κατά την οποία ταξίδεψε σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις μαζί με το θίασό του, προσκλήθηκε στη Βιέννη, όπου ξεκίνησε μία τρίμηνη συνεργασία με τον Χούμπερτ Κουμπφ. Ως μέλος του Εθνικού Θεάτρου (Nationaltheater) συμμετείχε στην εκτέλεση αρκετών έργων όπερας κατά την περίοδο 1785-86. Στη Βιέννη, ο Σικανέντερ επικεντρώθηκε στην εκτέλεση έργων όπερας, σε αντίθεση με την προγενέστερη περίοδο, κατά την οποία εστίασε το ενδιαφέρον του σε θεατρικά έργα. Έχοντας συνθέσει δικά του λιμπρέτι, συνεργάστηκε με μουσικούς όπως ο Μότσαρτ ή ο Σύσμαϊερ και ο Βολφλ για τη μουσική επένδυσή τους. Από το 1789 διετέλεσε διευθυντής του θεάτρου Φράιχαους όπου παρουσίασε μία σειρά έργων του, τα οποία σημείωσαν αξιοσημείωτη επιτυχία. Στις 13 Ιουνίου 1801, ίδρυσε το νέο θέατρο του Βίντεν, ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα εξοπλισμένα θέατρα της εποχής, στο οποίο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά Ο Μαγικός Αυλός του Μότσαρτ. Ο Σικανέντερ πούλησε το θέατρο τον επόμενο χρόνο. Συνέχισε να συνθέτει λιμπρέτι και θεατρικά έργα, χωρίς να εγκαταλείψει την ηθοποιία και το 1806 ανέλαβε τη διεύθυνση του θεάτρου του Μπρνο. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπισε μεγάλα οικονομικά προβλήματα, ενώ το 1812, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στη Βουδαπέστη εμφάνισε συμπτώματα φρενοβλάβειας. Πέθανε τον ίδιο χρόνο στη Βιέννη.
Ορισμένα από τα κωμικά έργα που συνέθεσε εξακολούθησαν να παίζονται αρκετά χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή τους, επηρεάζοντας την μεταγενέστερη εξέλιξη του βιενέζικου θεάτρου. Το έργο του περιλαμβάνει συνολικά περίπου 55 θεατρικά έργα και 44 λιμπρέτι. Συνέθεσε επίσης τη μουσική για τουλάχιστον δύο έργα, την όπερα Die Lyranten και την οπερέτα Das Urianische Schloss (1786, Σάλτζμπουργκ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ηθοποιοί Κατηγορία:Αυστριακοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Αυστριακοί θεατρικοί συγγραφείς
Αντώνιος Σβώκος
Ο Αντώνιος Σβώκος (1903 - 23 Οκτωβρίου 1956) υπήρξε Έλληνας δημοσιογράφος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας ως τον θάνατό του.
Δημοσιογραφική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1903 στο χωριό Χόμορη της Ναυπακτίας και ήταν γόνος μεγάλης οικογένειας. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε διάφορες εφημερίδες της πρωτεύουσας ("Τύπος", "Καθημερινή") και ως διευθυντής στο "Ελληνικόν Αίμα"). Αναδείχθηκε ως από τους πιο μαχητικούς λειτουργούς του Τύπου στην εποχή του τόσο ως συντάκτης όσο και ως αρθρογράφος. Κατά την παραμονή του στο Κάιρο υπηρέτησε ως αξιωματικός και συνέχισε να δημοσιογραφεί, καταγράφοντας παράλληλα τις εντυπώσεις του από τις ωμότητες των Ναζί στην Ελλάδα κατά την περίοδο της Κατοχής.
Νομάρχης
Ως νομάρχης προσέφερε σημαντικές υπηρεσίες και ήταν αποφασιστικός και εργατικός, με αποτέλεσμα να χαρακτηρίζεται γόνιμη η νομαρχία του τουλάχιστον στην Πιερία. Το 1950 ήταν Νομάρχης Αργολίδας και επίσης υπηρέτησε νωρίτερα (1946) ως Νομάρχης Χίου. Στις 10 Φεβρουαρίου 1955 διορίστηκε Νομάρχης Πρέβεζας. Με την ανάληψη των εκεί καθηκόντων του κάλεσε τους δημάρχους και κοινοτάρχες του νομού να θέσουν ως μία από τις ευγενέστερες φιλοδοξίες τους να γίνουν "παραμυθηταί εις τον πόνον των δυστυχούντων" (αναφέρεται στην εγκύκλιο του νομάρχη).
Θάνατος και κηδεία
Στις 20 Οκτωβρίου 1956 και ενώ υπηρετούσε ως νομάρχης στην Πιερία, υπέστη εγκεφαλική συμφόρηση και απεβίωσε τρεις ημέρες μετά στην Κατερίνη. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 24 Οκτωβρίου στη Φιλοθέη.
Συγγραφικό έργο
Πέρα από τη δημοσιογραφική και πολιτική του σταδιοδρομία, ο Αντώνιος Σβώκος συνέγραψε και λαϊκά μυθιστορήματα. Κυριότερα έργα του είναι: "Μπροστά στο Απόσπασμα" και "Οι λήσταρχοι Ρεντζαίοι και η ληστεία της πέτρας : ολόκληρη η αιματηρά δράσις των : 96 φόνοι και ληστείαι" (Αθήναι : Αφοι Αλέκος και Ευάγγ. Παπαδημητρίου).
Λουδίας
Ο Λουδίας ή Λυδίας, ή και Λοιδίας, κοινώς Μαυρονέρι (επί τουρκοκρατίας Καρά Ασμάκ), είναι ποταμός της Κεντρικής Μακεδονίας και πλωτός μέχρι την Πέλλα.
Μεταβολές στη ροή του ποταμού
Στο παρελθόν συγκέντρωνε τα νερά που πηγάζαν από τα όρη Βόρας, Βέρμιο και Πάικο, τα οποία κατέληγαν στη λίμνη των Γιαννιτσών και από 'κει έρεαν προς τον Θερμαϊκό. Μετά την αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών το 1930, το τμήμα του ποταμού που προερχόταν από τον Βόρα και αντιστοιχούσε στον τότε παραπόταμό του Μογλενίτσα εκτράπηκε ανατολικότερα και μέσω της τεχνητής κοίτης που δημιουργήθηκε καταλήγει πλέον στον Αλιάκμονα. Ο Λουδίας πλέον συγκεντρώνει νερό που προέρχεται κυρίως από τον Πάικο και οι κυριότερες πηγές του βρίσκονται κοντά στην Αραβησσό. Μεγάλο μέρος του έχει μετατραπεί σε τεχνητό κανάλι μέσω του οποίου επετεύχθη η αποξήρανση της λίμνης των Γιαννιτσών. Σε όλο το μήκος του, περίπου 60 χμ, η περιοχή είναι εύφορη. Λόγω του γεγονότος ότι είναι πλωτός, στην πόλη των Γιαννιτσών από την οποία περνάει, υπάρχει και κωπηλατικό κέντρο στο οποίο από το 1979 έχει την έδρα του ο Ναυτικός Όμιλος Γιαννιτσών.
Ιστορία
Οι περί του Λουδία ποταμού πληροφορίες των αρχαίων δεν συμφωνούν μεταξύ τους. Ο μεν Ηρόδοτος τον αναφέρει να χωρίζει την Ημαθία από τη Βοττιαία, ο δε Σκύλαξ τον αναφέρει ως παραπόταμο των εκβολών, ενώ ο Στράβων τον υπολόγιζε σε μήκος 120 στάδια (περίπου 22 χμ).
Επί του ποταμού αυτού υπάρχουν τέσσερις γέφυρες, μία σιδηροδρομική (της γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου) και τρεις αμαξωτές, της οδού Χαλκηδόνας - Βέροιας, της Εγνατίας Οδού και της επαρχιακής οδού Γιαννιτσών - Αλεξάνδρειας. Στη περιοχή των δύο πρώτων γεφυρών, στις 20 Οκτωβρίου του 1912 διεξήχθη η ομώνυμη μάχη του Λουδία, παράλληλα με τη μάχη των Γιαννιτσών.
Εκβολές Λουδία
Οι εκβολές του Λουδία ποταμού αποτελούν μέρος του Εθνικού Πάρκου Δέλτα Αξιού και φιλοξενούν τις καλύβες των μυδοκαλλιεργητών των Κυμίνων και των Νέων Μαλγάρων.
Αλίν Λαχούντ
Η Αλίν Λαχούντ (ألين لحود, γεννημένη στις 2 Μαρτίου 1981) είναι Λιβανέζα τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Οι γονείς της Λαχούντ είναι οι Σάλουα αλ Κατρίμπ και Ναχί Λαχούντ, παραγωγός. Σπούδασε τραγούδι και δραματική τέχνη από το 1997 μέχρι το 1999. Το 2002, έλαβε μπάτσελορ τεχνών πτυχίο στις επικοινωνιακές τέχνες, με ειδίκευση στις σπουδές σεναρίου και σκηνοθεσίας.
Σταδιοδρομία
Μετά τη νίκη του Διεθνούς Βραβείου στον Διεθνή Μεσογειακό Διαγωνισμό Τραγουδιού Μέγκαχιτ στην Τουρκία, η Λαχούντ επελέγη από την Télé Liban να εκπροσωπήσει τη χώρα της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον 2005, με το τραγούδι "Quand tout s'enfuit". Ωστόσο, ο Λίβανος αποσύρθηκε από τον διαγωνισμό λόγω της εναντίωσης με το Ισραήλ.
Το 2014, ο Λαχούντ συμμετείχε στη τρίτη σεζόν του The Voice: la plus belle voix εκπομπή στο γαλλικό τηλεοπτικό κανάλι TF1. Ωστόσο, μετά τον αρχικό γύρο μάχης, ο Λαχούντ αποκλείστηκε από το πρόγραμμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιβανέζοι μουσικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ελευθέριος Ρόδιος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Ρόδο και ήταν μοναχός. Άκμασε τον καιρό της πολιορκίας της πατρίδας του το 1522. Πέθανε το 1545.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση
NGC 6584
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Τηλεσκόπιον (αστερισμός) κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη 6584
Αστεροσκοπείο Γιερκς
285px|right|thumb|Ο μεγάλος θόλος του Αστεροσκοπείου Γιερκς (Ιανουάριος 2006) thumb|Φωτογραφία του διοπτρικού τηλεσκοπίου των 101,6 εκατοστών όπως ήταν το [[1897.]] thumb|Φωτογραφία του διοπτρικού τηλεσκοπίου των 101,6 εκατοστών όπως ήταν το 2006. Το Αστεροσκοπείο Γιερκς (Yerkes) είναι αστεροσκοπείο που ανήκει στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, αλλά βρίσκεται στο χωριό Γουίλιαμς Μπέι της πολιτείας του Ουισκόνσιν, στις ΗΠΑ (ενώ το Σικάγο βρίσκεται στην πολιτεία Ιλινόι). Το αστεροσκοπείο αυτό, που αυτοαποκαλείται «το γενέθλιο μέρος της σύγχρονης αστροφυσικής», ιδρύθηκε το 1897 από τον Τζορτζ Χέιλ και το χτίσιμό του χρηματοδοτήθηκε από τον Τσαρλς Γιερκς, από τον οποίο πήρε και το όνομά του. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 334 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 42° 34′ 13″ Βόρειο και γεωγραφικό μήκος 88° 33′ 22″ Δυτικό. Υπήρξε δείγμα μιας μεταβολής στο σκεπτικό της χρήσεως των αστεροσκοπείων, από την απλή στέγαση τηλεσκοπίων και παρατηρητών προς τη σύγχρονη τάση που συνδέει λειτουργικά τον παρατηρησιακό εξοπλισμό με εργαστηριακούς χώρους φυσικής και χημείας.
Το Αστεροσκοπείο Γιερκς είναι κυρίως γνωστό για το ότι στεγάζει το μεγαλύτερο διοπτρικό τηλεσκόπιο του κόσμου εδώ και πάνω από έναν αιώνα (αφού όλα τα μεγάλα τηλεσκόπια που κατασκευάσθηκαν μετά τις αρχές του εικοστού αιώνα είναι κατοπτρικά). Εξάλλου, συντηρεί μία συλλογή από 100 και πλέον χιλιάδες φωτογραφικές πλάκες. Διευθυντής του Αστεροσκοπείου είναι σήμερα (2010) ο Dennis Kois.
Ζουπανία Λίκα και Κρβάβα
thumb|right|100px|Το έμβλημα της περιοχής μικρογραφία|Η περιοχή στον χάρτη του Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας μικρογραφία|Οι διοικητικές περιοχές του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων 1918-1922 Η Ζουπανία Λίκα και Κρβάβα (κροατικά : Личко-крбавска жупанија, ουγγρικά : Lika-Krbava vármegye) ήταν διοικητική διαίρεση της Κροατίας από το 1881 έως το 1924. Η περιοχή καταλάμβανε τα εδάφη της γεωγραφικής περιοχής της Λίκα και της λεκάνης του ποταμού Κρβάβα. Η πρωτεύουσα της περιοχής ήταν η πόλη Γκόσπιτς. Είχε έκταση 6.211 τετραγωνικά χλμ, κι σύμφωνα με την απογραφή του 1910 204.710 κατοίκους.
Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια
Το Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια (ισπανικά: Crónica de San Juan de la Peña ή Crónica pinatense) είναι ένα μεσαιωνικό ιστοριογραφικό χρονικό, γραμμένο με πρωτοβουλία του βασιλιά Πέτρου Δ´ της Αραγωνίας, το οποίο καλύπτει την ιστορία του βασιλείου της Αραγωνίας από τις ρίζες του ως κομητεία και αργότερα ως Στέμμα, μέχρι το θάνατο του Αλφόνσου Δ´ (το 1336). Στο προσχέδιο του, κατά το 1342, ήταν γραμμένο στα λατινικά από τον βασιλικό γραφιά Tomás de Canellas, επεκτείνοντας κάποια προηγούμενα μοναστηριακά χρονικά των βασιλιάδων της Αραγωνίας και της Ναβάρρας.
Ζουπανία Λίκα και Κρβάβα
Ιστορία
Αρχικά δημιουργήθηκε μετά την κατάργηση της Στρατιωτικής περιφέρειας και προσαρτάται στο Βασιλείου της Κροατίας και Σλαβονίας, επαρχίας του Βασιλείου της Ουγγαρίας και της Αυστροουγγαρίας στις 15 Ιουλίου 1881. Από το 1918 έως το 1924 αποτέλεσε διοικητική περιοχή του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων.
Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια
Το κείμενο μας έρχεται σε τρία χειρόγραφα. Δύο από αυτά βρίσκονται στην Βιβλιοθήκη του Εσκοριάλ. Το πρώτο (με την σήμανση L-II.13) είναι από τα τέλη του 14ου αιώνα. Υπάρχει ένα άλλο από το 1470 (σήμανση. N-I-13) που ενσωματώνει προσθήκες του Martín de Larraya του 16ου αιώνα. Το τελευταίο, διαθέσιμο σε ψηφιακή έκδοση, χρονολογείται από τον 16ο αιώνα και βρίσκεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Μαδρίτης (κα. 2078).
Αστεροσκοπείο Γιερκς
Τηλεσκόπια
Το μεγάλο διοπτρικό τηλεσκόπιο με διάμετρο 101,6 cm (40 ίντσες) κατασκευάσθηκε από τον κορυφαίο Αμερικανό οπτικό και κατασκευαστή τηλεσκοπίων Άλβαν Κλαρκ. Είναι στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο διοπτρικό που χρησιμοποιήθηκε ποτέ για επιστημονική έρευνα, αφού ένα μεγαλύτερο (1,25 μέτρου) κατασκευάσθηκε για επίδειξη στην Παγκόσμια Έκθεση των Παρισίων του 1900. Το τηλεσκόπιο του Γιερκς εκτέθηκε και αυτό, στην Παγκόσμια Έκθεση του Σικάγου το 1893, προτού εγκατασταθεί στο αστεροσκοπείο.
Ζουπανία Λίκα και Κρβάβα
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 1910 αριθμούσε 204.710 κατοίκους, ανάλογα με τη γλώσσα που μιλούσαν ήταν:
Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια
Περιεχόμενο και δομή
Το Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια, είναι μια γενική ιστορία, γραμμένη από την άποψη των βασιλείων και των κομητειών του Στέμματος της Αραγωνίας και δείχνει μια παρόμοια προσέγγιση με αυτή των έργων της μεσαιωνικής ισπανο-λατινικής ιστοριογραφίας του Αλφόνσου Ι´. Ως εκ τούτου, το έργο αρχίζει με την μυθική πρώτη αποίκηση της ιβηρικής χερσονήσου μέσω του απόπλου του Θοβέλ, η οποία θεωρείται η προέλευση της γενεαλογίας των Ιβήρων. Στη συνέχεια, πραγματεύεται την ιστορία των βησιγότθων βασιλιάδων, και την απώλεια του βασιλείου τους την εποχή του βασιλιά Ροντρίγκο με την κατάκτηση του από τους Σαρακηνούς. Αυτό το πρώτο μέρος καταλαμβάνει τα κεφάλαια I έως IV και θεωρείται, σύμφωνα με το ίδιο Χρονικό, από τα πιο εκτενή χρονικά της Καστίλης: "segunt que las coronicas dizen mas largament, las de Castiella", στα οποία περιλαμβάνονται εκτός από αυτά του Αλφόνσου, το De rebus Hispaniae του Ροντρίγκο Χιμένεθ ντε Ράδα και το Chronicon mundi του Lucas de Tuy.
Αστεροσκοπείο Γιερκς
Τηλεσκόπια
Εκτός από το παραπάνω διάσημο τηλεσκόπιο, το αστεροσκοπείο στεγάζει επίσης κατοπτρικά τηλεσκόπια διαμέτρου 102 και 61 cm, καθώς και αρκετά μικρότερα τηλεσκόπια που χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Ζουπανία Λίκα και Κρβάβα
Παραπομπές
Ζουπανια Λικα και Κρβαβα Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Κροατίας στο Βασίλειο Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση του Βασιλείου της Ουγγαρίας Κατηγορία:Διοικητική διαίρεση της Αυστροουγγαρίας
Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια
Περιεχόμενο και δομή
Το κεφάλαιο V είναι αφιερωμένο στην καταγραφή της ίδρυσης της Μονής του Σαν Χουάν ντε λα Πένια, και παρέχει πολύ σημαντικά στοιχεία για την ιστορία των απαρχών της μονής και του βασιλείου της Αραγωνίας. Από το σημείο αυτό, το κείμενο ακολουθεί μερικές χαμένες Καταγραφές του Σαν Χουάν ντε λα Πένια του 12ου αιώνα (Lasheras, 2003, σελ. 101 και 103), που περιέχουν τη γενεαλογία των κομητών της Αραγωνίας, των πρώτων βασιλιάδων της Ναβάρρας και το διαχωρισμό των δύο βασιλείων, με τον πρώτο βασιλιά της Αραγωνίας, τον Ραμίρο Α´. Όλα αυτά περιγράφονται μέσα στα κεφάλαια V και XVI.
Από το κεφάλαιο XXI μας εξιστορεί την ιστορία των βασιλιάδων Πέτρου Α´ και Αλφόνσου Α´ η Μαχητή με τις αντίστοιχες κατακτήσεις της Ουέσκας και της Σαραγόσας, μέχρι την διαθήκη του τελευταίου, στην οποία κληροδότησε το Βασίλειο στα στρατιωτικά τάγματα.
Αστεροσκοπείο Γιερκς
Ανάπτυξη και σχέδια για διατήρηση
Τον Μάρτιο του 2005 το Πανεπιστήμιο του Σικάγου ανεκοίνωσε την πρόθεσή του να πωλήσει το αστεροσκοπείο και τη γη του στην ακτή της λίμνης Τζενίβα. Αρχικές αναφορές μιλούσαν για δύο υποψήφιους αγοραστές, μια κατασκευάστρια εταιρεία πολυτελών κατοικιών και το Πανεπιστήμιο Aurora, του οποίου η πανεπιστημιόπολη συνορεύει με το Γιερκς. Μία τοπική οργάνωση τάχθηκε υπέρ της σωτηρίας του ιστορικού αστεροσκοπείου για εκπαιδευτικούς και ερευνητικούς σκοπούς, καθώς και για τη διατήρηση της σπάνιας δασωμένης όχθης της λίμνης (η έκταση της γης του αστεροσκοπείου ανέρχεται σε 310 στρέμματα). Στις 7 Ιουνίου 2006 το Πανεπιστήμιο του Σικάγου ανεκοίνωσε ότι θα πωλούσε την έκταση στον πρώτο ενδιαφερόμενο για 8 εκατομμύρια δολάρια με όρο τη διατήρηση των κτισμάτων του Αστεροσκοπείου, των πέριξ αυτών 120 στρεμμάτων και ολόκληρης της παροχθίου εκτάσεως. Η εταιρεία σχεδίαζε ξενώνα 100 δωματίων με μεγάλο spa στα 36 στρέμματα παρθένας δασικής εκτάσεως στην όχθη (το τελευταίο αναλλοίωτο τμήμα της 34 χιλιομέτρων όχθης της Λίμνης Τζενίβα). Περί τις 70 κατοικίες θα ανεγείρονταν στο ψηλότερο μέρος της ιδιοκτησίας, γύρω από το αστεροσκοπείο.
Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια
Περιεχόμενο και δομή
Τα κεφάλαια XXII μέχρι XXXII, και σύμφωνα με το χρονικό Gesta Comitum Barchinonensium, είναι αφιερωμένα στον οίκο των κομητών μέχρι την δυναστική ένωση μεταξύ του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Δ΄ και της Πετρονίλας.
Αστεροσκοπείο Γιερκς
Ανάπτυξη και σχέδια για διατήρηση
Εξαιτίας των δημόσιων αντιδράσεων για το θέμα, το πανεπιστήμιο ακύρωσε αυτά τα σχέδια τον Ιανουάριο του 2007 Στη συνέχεια, το Τμήμα Αστρονομίας και Αστροφυσικής του πανεπιστημίου σχημάτισε μία ομάδα μελέτης από καθηγητές και εκπροσώπους του προσωπικού του Αστεροσκοπείου Γιερκς, καθώς και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη για να σχεδιάσουν τη λειτουργία ενός τοπικού κέτρου για την επιστημονική εκπαίδευση στο Αστεροσκοπείο. Η ομάδα εξέδωσε την τελική αναφορά της στις 30 Νοεμβρίου 2007. Τελικώς, η άρνηση του δήμου του Γουίλιαμς Μπέι να αλλάξει τον χαρακτηρισμό της ζώνης σε «οικιστική» ανάγκασε την εταιρεία να εγκαταλείψει τα αναπτυξιακά της σχέδια.
Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια
Περιεχόμενο και δομή
Τέλος, τα κεφάλαια XXXIII μέχρι το XXXIX αφορούν τα γεγονότα του Στέμματος της Αραγωνίας από τον Αλφόνσο Β´ μέχρι το θάνατο του Αλφόνσου Δ´ το 1336, γεγονός με το οποίο τελειώνει το Χρονικό.
Εκδόσεις
Υπάρχουν τρεις εκδόσεις του Χρονικού. Η πρώτη είναι γραμμένη στα λατινικά και χρονολογείται πριν από το 1359. Ήταν γραμμένη ακολουθώντας ένα προηγούμενο χρονικό, και στην οποία ο Tomás de Canellas, ένας γραμματέας του βασιλιά Πέτρου Δ´ του Τελετουργικού, πρόσθεσε τη μετέπειτα ιστορία της ένωσης της Αραγωνίας με την Καταλωνία. Το έργο συνθέτει την ιστορία ως το επίσημο χρονικό της βασιλικής δυναστείας. Από αυτή τη λατινική έκδοση προέρχεται μια άλλη έκδοση στα μεσαιωνικά αραγωνικά και άλλη μία στα καταλανικά, και οι δύο χρονολογούνται μεταξύ των ετών 1369 και 1372. Η αραγωνική έκδοση δημοσιεύτηκε το 1876 από τον Tomás Ximénez Embún σε μια κριτική έκδοση. Το 1961 ο ιστορικός Antonio Ubieto επεξεργάστηκε κριτικά τη λατινική έκδοση και ο Amadeu J. Soberanas την καταλανική. Ο Carmen Orcástegui δημοσίευσε το 1986 μια νέα κριτική έκδοση του κειμένου στα αραγωνικά.
Αστεροσκοπείο Γιερκς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιερκς Αστεροσκοπειο Γιερκς
Χρονικό του Σαν Χουάν ντε λα Πένια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Αραγωνίας Κατηγορία:Μεσαιωνικά βασίλεια της Ιβηρικής Κατηγορία:Μεσαιωνική Ισπανία
Καντόνι του Σανκτ Γκάλεν
Το καντόνι του Σανκτ Γκάλεν (Kanton St. Gallen ), είναι ένα από τα 26 καντόνια της Ελβετίας. Πρωτεύουσά του είναι το Σανκτ Γκάλεν.
Το καντόνι βρίσκεται στην βορειοανατολική Ελβετία, έχει έκταση 2.026 τετρ.χλμ. (5% της χώρας) και πληθυσμό μισό εκατομμύριο κατοίκους (6% της χώρας). Δημιουργήθηκε το 1803 με συνένωση της πόλης του Σανκτ Γκάλεν, των εκτάσεων του Αβαείου του Σανκτ Γκάλεν και διαφόρων πρώην εδαφών της Παλιάς Ελβετικής Συνομοσπονδίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καντόνια της Ελβετίας Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Κη
Τα αμμώδη κης σχηματίζονται όταν η παλιρροϊκή δραστηριότητα, ο άνεμος και τα θαλασσοπούλια αποθέτουν κοραλλιογεννή θραύσματα και άμμο στα αβαθή του υφάλου για μεγάλη χρονική περίοδο. Αυτές οι αποθέσεις συνήθως συμβαίνουν στην απάνεμη πλευρά του υφάλου αλλά ενίοτε και στην προσήνεμη πλευρά. Ο καιρός επηρεάζει τον σχηματισμό των κης σε μεγάλο βαθμό, οι μεγάλες παλίρροιες μπορεί να φέρουν πολύ περισσότερα φερτά υλικά στο κη και έτσι να γίνει μεγαλύτερο, ενώ μια θύελλα μπορεί να εξαλείψει εντελώς ένα κη.
Κατηγορία:Νησιά
Αλβέρτος του Ούραχ
Ο Αλβέρτος, γερμ.: Albrecht graf von Württemberg, fürst von Urach (18 Οκτωβρίου 1903 - 11 Δεκεμβρίου 1969) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν Γερμανός ευγενής, καλλιτέχνης και πολεμικός συγγραφέας, δημοσιογράφος, γλωσσολόγος και διπλωμάτης.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου-Καρόλου δούκα του Ούραχ (1864-1928), στρατηγού στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος επελέγη για λίγο ως βασιλιάς της Λιθουανίας. Μητέρα του ήταν η Aμαλία των Βίττελσμπαχ (1865-1912), κόρη του Kαρόλου-Θεοδώρου δούκα στη Βαυαρία και ανιψιά της Ελισάβετ, συζύγου του Φραγκίσκου-Ιωσήφ αυτοκράτορα της Αυστρο-Ουγγαρίας. Η αδερφή της Αμαλίας, η Ελισάβετ, ήταν σύζυγος του Αλβέρτου Α΄ του Βελγίου. Ο κλάδος Ούραχ ήταν ένας μοργανατικός κλάδος της βασιλικής οικογένειας της Βυρτεμβέργης, η οποία κυβέρνησε έως το 1918. Το ζεύγος ζούσε στη Στουτγκάρδη και στο κάστρο του Λίχτενσταϊν και πραγματοποιούσαν συχνές επισκέψεις στο Μονακό, πριν από το 1914.