cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονάδες Αποκατάστασης Τάξης
Δημιουργήθηκαν με σκοπό την απαλλαγή του στρατού και της πυροσβεστικής από την ενασχόλησή τους για αποκατάσταση της τάξης και επεμβαίνουν όταν αυτό κρίνεται αδύνατο να γίνει από τις απλές αστυνομικές δυνάμεις, ή τα μέλη της ΥΜΕΤ. Οι άντρες των ΜΑΤ είναι γνωστοί και ως «ματατζήδες» ή «ματάδες» και συνήθως αποκαλούνται τα ΜΑΤ αντί για οι ΜΑΤ. Η ιδέα της δημιουργίας τους ανήκει στον πρωθυπουργό επί δικτατορίας Σπύρο Μαρκεζίνη, ενώ η εντολή για την υλοποίηση και τη δημιουργία της πρώτης ομάδας δόθηκε το 1976 από τον τότε πρωθυπουργό, Κωνσταντίνο Καραμανλή. Η δύναμή τους αυξήθηκε κατά τη διάρκεια των μεταπολιτευτικών χρόνων, για να καταλήξει τελικά τριπλάσια επί κυβέρνησης Κώστα Σημίτη. Στις πρώτες κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου, τα ΜΑΤ αντικαταστάθηκαν από τα ΜΕΑ (Μονάδες Ειδικών Αποστολών) αλλά τελικά επανήλθαν στον κυρίαρχο ρόλο τους. Η χαρακτηριστική πράσινη στολή των ΜΑΤ καθιερώθηκε το 1995 όταν Αρχηγός της ΕΛΑΣ ήταν ο Αντιστράτηγος Μανώλης Χουρδάκης και Υπουργός Δημόσιας Τάξης ο Σήφης Βαλυράκης.
Ιστορία
Η καταστολή των διαδηλώσεων μέχρι και τη Μεταπολίτευση γινόταν από αστυφύλακες ή χωροφύλακες, μόνο με γκλομπς, και με τη συνδρομή ειδικών οχημάτων της Πυροσβεστικής, ενώ μόνο σε σοβαρότερες περιπτώσεις επενέβαινε ο Στρατός. Δεν γινόταν χρήση δακρυγόνων (τα οποία ήταν άγνωστα τότε στην Ελλάδα), και στις πιο ακραίες περιπτώσεις ρίπτονταν πυροβολισμοί στον αέρα ή και σπάνια κατά του πλήθους. Με τις ταραχές του 1960 στην Αθήνα άρχισαν οι πρώτες διερευνήσεις για χρήση άλλων τρόπων καταστολής. Διερευνητικά στάλθηκαν για εκπαίδευση και ενημέρωση στην Αμερική τρεις αξιωματικοί της αστυνομίας, οι Ηλίας Ψυχογιός, Γεώργιος Σαμπάνης και Θεόδωρος Χαρλαύτης. Ο πρώτος θα αναλάμβανε την εκπαίδευση των ΜΑΤ αρκετά χρόνια αργότερα, ενώ ο δεύτερος θα γινόταν διοικητής του Σώματος.
Στα απομνημονεύματά του ο Σπύρος Μαρκεζίνης, υπηρεσιακός πρωθυπουργός, ισχυρίζεται ότι, αν είχε προλάβει να φτιάξει τα ΜΑΤ, τότε τα επεισόδια του Νοεμβρίου του 1973, τα οποία οδήγησαν στην πτώση της χούντας, θα είχαν ενδεχομένως αποφευχθεί. Όπως αναφέρει :
ΜΑΤ και ΜΕΑ
Η πρώτη μονάδα των ΜΑΤ συγκροτήθηκε κατ' εντολή του Κ. Καραμανλή λίγο μετά τη Μεταπολίτευση, με υπουργική απόφαση. Η ιδέα της ονομασίας τους ανήκε στον τότε γενικό γραμματέα του υπουργείου Δημόσιας Τάξης (και μετέπειτα βουλευτή Πρεβέζης και υπουργό Δημόσιας Τάξης) Αναστάσιο Μπάλκο. Η μονάδα αυτή αποτελούταν από 150 άνδρες που προέρχονταν από διάφορες υποδιευθύνσεις της Αστυνομίας, στους οποίους αργότερα προστέθηκαν και άντρες των Ειδικών Δυνάμεων του στρατού. Δημιουργήθηκε μια δεύτερη μονάδα στη Θεσσαλονίκη, ενώ αντίστοιχο σώμα οργάνωσε και η Χωροφυλακή για μικρό διάστημα.
Οι μονάδες αυτές εκπαιδεύτηκαν από τον Ηλία Ψυχογιό, με βάση δικά του εγχειρίδια και την πείρα του από την εκπαίδευση που είχε λάβει σε παρόμοια θέματα στην Αμερική αρκετά χρόνια νωρίτερα. Η εκπαίδευση περιελάμβανε κυρίως ασκήσεις ομαδικές και σχηματισμών και ασκήσεις στη ρίψη και τη χρήση δακρυγόνων.
Το 1978, μετά την αποτυχημένη επέμβαση της Αστυνομίας στο σπίτι του γιατρού Βασίλη Τσιρώνη, που κατέληξε στο θάνατό του, δημιουργήθηκαν οι Μονάδες Ειδικών Αποστολών (ΜΕΑ). Τα ΜΕΑ φορούσαν χαρακτηριστική φαιοπράσινη στολή με μπλούζα τύπου ζιβάγκο, αλλά πολλές φορές εμφανίζονταν και με πολιτική περιβολή. Οι μονάδες αυτές αρκετές φορές δρούσαν παράλληλα με τα ΜΑΤ, ενώ με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία τα υποκατέστησαν για κάποιο διάστημα, ιδιαίτερα επί αρχηγίας του αντιστράτηγου Νίκωνα Αρκουδέα.
Αργότερα, δημιουργήθηκαν οι ομάδες της ΥΜΕΤ ως υποστηρικτικές στις διμοιρίες των ΜΑΤ, η Ομάδα ΔΕΛΤΑ καθώς και οι Ομάδες Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος (ΟΠΚΕ), παρόμοιες με τα ΜΑΤ, αλλά βαρύτερα εξοπλισμένες και με ειδικότερη εκπαίδευση.
Εξοπλισμός
Τα ΜΑΤ φέρουν ειδικό εξοπλισμό με σκοπό την καταστολή διαδηλώσεων.
Μετακίνηση
Οι μονάδες των ΜΑΤ μετακινούνται με ειδικά λεωφορεία που διαθέτουν πλέγμα στα παράθυρα και μεταφέρουν και τον εξοπλισμό των ΜΑΤ (ασπίδες, δακρυγόνα, κράνη κ.λπ.).
Οι κλούβες χρησιμοποιούνται συνήθως και σαν οδοφράγματα, τοποθετημένες κάθετα στο οδόστρωμα για να ανακόπτουν την πορεία των διαδηλωτών αλλά και να εξασφαλίζουν τα νώτα των ΜΑΤ.
Αντιδράσεις και κριτική
Τα ΜΑΤ έχουν συχνά κατηγορηθεί για υπέρμετρη χρήση βίας. Η παρουσία τους σε πορείες συχνά δυναμιτίζει το κλίμα, καθώς οι διαδηλωτές συχνά θεωρούν απαξιωτικό ν' αντιμετωπίζονται από τις βαριές αυτές δυνάμεις καταστολής και η παρουσία τους εκλαμβάνεται ως σκληρή στάση της κυβέρνησης απέναντι στην πορεία. Συχνά, μόλις γίνει αντιληπτή η παρουσία των ΜΑΤ σε πορεία, οι διαδηλωτές φωνάζουν συνθήματα κατά των συγκεκριμένων μονάδων.
Μερικοί από τους λόγους για τους οποίους τα ΜΑΤ θεωρούνται προκλητικά είναι:
Η διάλυση των ΜΑΤ και των παρεμφερών σωμάτων αποτελεί χρόνιο αίτημα σχεδόν όλων των αριστερών οργανώσεων και κομμάτων, αλλά και συνδικαλιστικών φορέων. Βασικός λόγος είναι οι πολλές καταγγελίες και βίντεο που δημοσιεύονται και υποστηρίζουν ότι τα ΜΑΤ κάνουν υπέρμετρη χρήση βίας.
(με πρώτη φορά από τον Ανδρέα Παπανδρέου το 1981) αλλά ουδέποτε έχει εφαρμοστεί κάτι τέτοιο.
Από την άλλη πλευρά, πολλές φορές τα ΜΑΤ έχουν κατηγορηθεί ότι δεν επεμβαίνουν έγκαιρα ακολουθώντας μια πολιτική αποκλιμάκωσης της έντασης, η οποία ανέχεται εκτεταμένες υλικές φθορές.
Έχουν σημειωθεί επίσης πολλές καταγγελίες με βάση τις οποίες τα ΜΑΤ επιτέθηκαν σε δημοσιογράφους και φωτο-ρεπόρτερ όπως στην Τατιάνα Μπόλαρη στον Χρήστο Αβραμίδη στον Γιώργο Αυγερόπουλο στον Δημήτρη Τρίμη, στον Μάριο Λώλο κ.α.
Θα πρέπει τέλος να σημειωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις έχουν υπάρξει καταγγελίες ότι η χρήση βίας από τα ΜΑΤ, παραμένει ατιμώρητη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνική Αστυνομία
Σισενάνδ
Ο Σισενάνδ, Sisenand, Ισπανικά, Γαλικιανά και Πορτογαλικά: Sisenando, Sisenandus, (c. 605 – 12 Μαρτίου 636) ήταν Βησιγότθος βασιλιάς της Ισπανίας, της Σεπτιμανίας και της Γαλισίας από το 631 έως το 636.
Βιογραφία
Με την ανάληψη του θρόνου, έβαλε ο Σουιντίλα, ο προηγούμενος βασιλιάς, να ανακηρυχθεί τύραννος για τα πολλά του εγκλήματα, την ανομία και τη συσσώρευση πλούτου σε βάρος των φτωχών. Αφαίρεσε επίσης όλους τους φόρους για τον κλήρο.
Μεταξύ 632 και 633 έγινε -από ό,τι φαίνεται- μία απόπειρα εξέγερσης μέσα στο βασίλειο, με επικεφαλής τον Ιουδίλα, που μαρτυρείται μόνο από δύο νομίσματα από τη Μέριδα και τη Γρανάδα, που έφεραν την επιγραφή IUDILA REX. Η επανάσταση απέτυχε και ο Ιουδίλα σκοτώθηκε αργότερα.
Προκειμένου να επιτύχει την εκκλησιαστική ομοιογένεια, στις 8 Δεκεμβρίου 633, ο Σισενάνδ συγκάλεσε την Δ΄ Σύνοδο του Τολέδο, η οποία συνέταξε αστικούς και εκκλησιαστικούς νόμους εντός του Βησιγοτθικού βασιλείου, συμπεριλαμβανομένης της θανατικής ποινής, του αφορισμού και της καταδίκης σε αιώνια κόλαση για όσους επαναστατούσαν εναντίον του βασιλείου. Παρόμοιες κυρώσεις εγκρίθηκαν για όσους επιθυμούσαν να αποστασιοποιηθούν από αυτόν τον νόμο. Ωστόσο η Σύνοδος δεν παραχώρησε κανένα κληρονομικό δικαίωμα στον βασιλιά. Ο επόμενος βασιλιάς θα εκλεγόταν από τους επισκόπους και τους μεγιστάνες, από έναν δικό τους.
Ο Σισενάνδ απεβίωσε με φυσικό τέλος στην πόλη του Τολέδου στις 12 Μαρτίου 636. Ο Σιντίλα επιλέχθηκε από τους επισκόπους για να τον διαδεχθεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
Νικόλαος Β΄ Ζόρζι
Ο Νικόλαος Β΄ Ζόρζι (ιταλικά : Niccolò Zorzi ή Giorgi) ήταν Ενετικής καταγωγής Μαρκήσιος της Βοδονίτσας από το 1410 έως το 1414. Ήταν γιος του Φραγκίσκου Ζόρζι ή του Ιακώβου Ζόρζι.
Διαδέχτηκε τον Ιακώβο Ζόρζι σε μιά δύσκολη περίοδο που το Μαρκιζάτο βρισκόταν σε πόλεμο με τους Οθωμανούς και πολιορκούσαν την Βοδονίτσα. Ο Νικόλαος είχε πιαστεί αιχμάλωτος και ελευθερώθηκε μέσω μια συνθήκης μεταξύ Ενετών και Οθωμανών. Στις 20 Ιουνίου 1414 έχασε το κάστρο της Βοδονίτσας από τους Οθωμανούς και αναγκάστηκε και κατέφυγε στην Βενετία αλλά επέστρεψε το 1416 μετά από μία συνθήκη της Βενετίας με τους Οθωμανούς. Αντάλλαξε τα δικαιώματα του στο Μαρκιζάτο με τον Νικόλαο Γ΄ Ζόρζι, παίρνοντας φέουδα στον Πτελεό.
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Βοδονίτσας Κατηγορία:Οικογένεια Ζόρζι
Απαθεϊσμός
Απαθεϊσμός (από το απάθεια και το θεϊσμός) είναι η στάση της απάθειας στο ερώτημα αν υπάρχει ή όχι θεός. Είναι περισσότερο στάση παρά πίστη ή σύστημα πίστης.
Απαθεϊστής είναι κάποιος που δεν ενδιαφέρονται στην αποδοχή ή απόρριψη ισχυρισμών αν υπάρχουν ή όχι θεοί. Η ύπαρξη των θεοτήτων δεν ενδιαφέρει τον απαθεϊστή..
Ο επιστήμονας και φιλόσοφος Ian von Hegner έχει επιχειρηματολογίσει πως ο απαθεϊσμός είναι η εναλλακτική θέση απέναντι στον θεϊσμό, αθεϊσμό και αγνωστικισμό, με ηθικές συνέπειες οι οποίες έχουν παραβλεφθεί από την σύγχρονη φιλοσοφία.. Philosopher Trevor Hedberg has called apatheism uncharted territory in the philosophy of religion.
Είδη
Ένα είδος απαθεϊσμού θεωρεί ότι η ερώτηση για την ύπαρξη θεών, είναι εντελώς άσχετη με την καθημερινή ζωή. Αυτή η πρόταση δεν πρέπει να εκληφθεί ως σκεπτικιστική στάση, όμοια με των άθεων ή αγνωστικιστών που αμφισβητούν την ύπαρξη των θεών ή αν μπορούμε να ξέρουμε κάτι για αυτούς.
Ιστορία
Ο όρος απαθεϊσμός, εκτιμάται ότι έχει έρθει σε χρήση το 2001 από τον συγγραφέα Robert J. Nash.
Απαθεϊστικός αγνωστικισμός
Ο απαθεϊστικός αγνωστικισμός, ισχυρίζεται ότι καμιά συζήτηση δεν μπορεί να αποδείξει ή να απορρίψει την ύπαρξη του θεού ή θεοτήτηων και αν υπάρχουν τελικά θεότητες, αυτές δεν απασχολούνται με την μοίρα των ανθρώπων. Ετσι η ύπαρξη τους έχει λίγη ή καθόλου επίδραση στην προσωπική ανθρώπινη ζωή του καθενός και δεν θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει..
Πρακτικός αθεϊσμός
Η άποψη πως κάποιος πρέπει να ζει την ζωή του, χωρίς να νοιάζεται για την ύπαρξη ή όχι θεών. Ο πρακτικός αθεϊσμός πάντως, δεν βλέπει την ερώτηση για τον θεό ως άσχετη, σε αντίθεση με τον απαθεϊσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθεϊσμός
Κορνηλία Μέτελλα
Η Κορνηλία Μέτελλα ήταν Ρωμαία υψηλής κοινωνικής θέσης, που έζησε κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. Ήταν κόρη του Κοΐντου Καικιλίου Μετέλλου Πίου Σκιπίωνος Νασικά. Το όνομά της θα έπρεπε ορθότερα να είναι Καικιλία Μέτελλα, αλλά τον πατέρα της, πριν τον υιοθετήσουν οι Καικίλιοι Μέτελλοι, ανήκε στο γένος των Κορνηλίων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πλούταρχος την περιγράφει σαν μία όμορφη γυναίκα με καλό χαρακτήρα, μορφωμένη, και με ταλέντο στο να παίζει λύρα. Επίσης είχε σημαντικές γνώσεις γεωμετρίας και φιλοσοφίας.
Η Κορνηλία αρχικά παντρεύτηκε τον Πόπλιο Λικίνιο Κράσσο. Πατέρας τού τελευταίου ήταν ο Μάρκος Λικίνιος Κράσσος, μέλος της Α΄ Τριανδρίας. Μετά το τέλος τού συζύγου της κατά τη διάρκεια τού πολέμου, που διεξήγαγε ο πατέρας του στην Παρθία, η Κορνηλία αποτέλεσε την πέμπτη σύζυγο τού Πομπηίου Μάγκνου το 52 π.Χ.. Ήταν πιστή στο πρόσωπό του και τον συνάντησε μαζί με το γιο του, Σέξτο Πομπήιο, στη Μυτιλήνη, μετά το καταστροφικό αποτέλεσμα για την οικογένεια στη Μάχη των Φαρσάλων. Μαζί κατέφυγαν στην Αίγυπτο, όπου ο Πομπήιος δολοφονήθηκε από τους επιτρόπους τού ανήλικου βασιλιά Πτολεμαίου ΙΓ', ελπίζοντας στην εύνοια του Ιουλίου Καίσαρα. Όταν έφτασε εκεί ο τελευταίος, οργίστηκε πολύ και εν καιρώ τιμώρησε τους δολοφόνους τού Πομπηΐου. Έδωσε δε τις στάχτες του στην Κορνηλία μαζί με τον σφραγιστικό του δακτύλιο. Εκείνη επέστρεψε στη Ρώμη, και πέρασε το υπόλοιπο της ζωής της στα κτήματα τού αποθανόντος συζύγου της στην Ιταλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1966-67 συμμετείχαν 12 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Δεν διαβαθμίστηκε καμία ομάδα.
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1967-68. Επιπρόσθετα, από την περίοδο αυτή ξεκίνησε ο θεσμός της συμμετοχής κυπριακών ομάδων στο ελληνικό πρωτάθλημα, μέσα από τον οποίο ο εκάστοτε πρωταθλητής Κύπρου εξασφάλιζε τη συμμετοχή του στην Α΄ Εθνική Ελλάδας για την επόμενη περίοδο, εκτός και αν πρωταθλήτρια της περασμένης περιόδου εξασφάλιζε την παραμονή της στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Η απόφαση αυτή λήφθηκε στην ετήσια γενική συνέλευση της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου στις 10 Σεπτεμβρίου 1967 (τρεις μήνες μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος).
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς, η ισοπαλία με 2 βαθμούς ενώ η ήττα με ένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1965-66, στο πρωτάθλημα της περιόδου 1966-67 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 1965-66, ΑΠΟΠ.
Σαπωνίτης
Ο σαπωνίτης (αγγλ. saponite) είναι ένυδρο φυλλοπυριτικό ορυκτό που περιέχει νάτριο, ασβέστιο, μαγνήσιο και σίδηρο. Οφείλει το όνομά του στην ελληνική λέξη σάπων (σαπούνι), λόγω ομοιότητας σε αφή και αίσθηση.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67
Ομάδες, στάδια και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τα στάδια που χρησιμοποίησαν.
Σαπωνίτης
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Αποτίθεται υδροθερμικά σε μεταλλοφόρες φλέβες, ενώ εμφανίζεται και υπό μορφή εγκλείστων σε βασάλτες. Σχηματίζεται επίσης σε σχισμές ασβεστοπυριτικών ορυκτών, μεταμορφωμένων ασβεστολίθων πλούσιων σε σίδηρο, σε αμφιβολίτες και σε σερπεντινίτες.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67
Βαθμολογία
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Αναλογία τερμάτων (Η αναλογία τερμάτων προέκυπτε από το γινόμενο γκολ κατά x 100 διαιρεμένου με τον αριθμό των γκολ υπέρ. Η ομάδα με το μικρότερο αποτέλεσμα είχε την καλύτερη αναλογία τερμάτων οπόταν καταλάμβανε υψηλότερη θέση στη βαθμολογία).
Σαπωνίτης
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο χλωρίτης, το ορθόκλαστο, ο δολομίτης, ο ασβεστίτης, ο χαλαζίας και ο αυτοφυής χαλκός.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67
Βαθμολογία
1Από την ΕΠΑ αφαιρέθηκε ένας βαθμός.
Σαπωνίτης
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Απαντάται σε πάρα πολλά σημεία του πλανήτη. Σημαντικότερες είναι οι εμφανίσεις του στην Κορνουάλλη (Αγγλία), στη Σκωτία, την Τσεχία, τη Σιλεσία (Πολωνία), τις Πολιτείες Μινεσότα, Καλιφόρνια, Αριζόνα των ΗΠΑ και στο Οντάριο του Καναδά.
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Σαπωνίτης
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Στην Ελλάδα απαντάται στη νησίδα «Πλανήτης» του όρμου Πανόρμου της νήσου Τήνου εντός βασάλτη και στα μεταλλεία Λαυρίου Καμάριζα και Πλάκα (Αδάμη Νο. 2 και Πλάκα Νο. 80).
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1966-67
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1966-1967
Σαπωνίτης
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ορυκτά του αργιλίου Σαπωνιτης Κατηγορία:Ορυκτά του μαγνησίου Κατηγορία:Ορυκτά του νατρίου Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου Κατηγορία:Ορυκτά του σιδήρου Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Κατάλογος προέδρων του Ιράκ
Ακολουθεί κατάλογος με τους προέδρους του Ιράκ από την ίδρυση της Ιρακινής Δημοκρατίας, το 1958, έως σήμερα. Σημερινός κάτοχος του αξιώματος είναι ο Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ από τον Οκτώβριο του 2022. Ο Λατίφ Ρασίντ κέρδισε την εκλογή του 2022.
Ιστορικό
Ο πρώτος πρόεδρος της χώρας ήταν ο Μουχάμαντ Νατζίμπ αρ-Ρουμπάι. Μαζί με τον Αμπντούλ Καρίμ Κασίμ, ήταν ένας από τους ηγέτες της Επανάστασης της 14ης Ιουλίου, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ανατροπή του βασιλιά Φαϊζάλ Β΄ το 1958. Πρόεδρος εξελέγη ο αρ-Ρουμπάι, με την ονομασία Πρόεδρος του Συμβουλίου Κυριαρχίας. Το 1953, μετά την ανατροπή του αρ-Ρουμπάι σε άλλη επανάσταση, νέος πρόεδρος έγινε ο Αμπντούλ Σαλάμ Αρίφ. Ο Αρίφ σκοτώθηκε σε συντριβή στρατιωτικού αεροσκάφους στις 13 Απριλίου 1966 και αντικαταστάθηκε από τον αδερφό του, Αμπντ αλ-Ραχμάν αλ-Μπαζάζ. Ο τρίτος πρόεδρος του Ιράκ, Αμπντούλ Ραχμάν Αρίφ, ανατράπηκε σε αναίμακτο πραξικόπημα το 1968, με το οποίο εδραιώθηκε το μπααθικό καθεστώς. Ο επόμενος πρόεδρος, ο Αχμέντ Χασάν αλ-Μπακρ ανατράπηκε με πραξικόπημα το 1979. Νέος ισχυρός άντρας του Ιράκ έγινε ο Σαντάμ Χουσεΐν, ο οποίος κυβέρνησε επί δυόμισι δεκαετίες, μέχρι την ανατροπή του έπειτα από την δυτική εισβολή στο Ιράκ, το 2003. Από το 2003 έως το 2004 κυβέρνησε προσωρινά τη χώρα ένα μεταβατικό Κυβερνητικό Συμβούλιο. Μετά τη διάλυση του Συμβουλίου, μεταβατικός πρόεδρος εξελέγη ο Γκαζί Μασάλ Ατζίλ αλ-Γιαγουέρ. Εν συνεχεία, διορίστηκαν και εξελέγησαν από το Κοινοβούλιο του Ιράκ πρόεδροι οι: Τζαλάλ Ταλαμπανί (2005-14), Φουάντ Μασούμ (2014-18), Μπαρχάμ Σαλίχ (2018-22) και Αμπντούλ Λατίφ Ρασίντ, τον Οκτώβριο του 2022.
Απόδοση (οικονομικά)
Όταν οι διαπραγματεύσεις των αξιογράφων στο χρηματιστήριο αξιών δεν είναι συνεχείς, η απόδοση R του αξιογράφου i τη χρονική στιγμή t ισούται με τη μεταβολή της τιμής P τη χρονική στιγμή t από την τιμή που είχε τη χρονική στιγμή t-1, προς την αρχική αυτή τιμή. Δηλαδή, η απόδοση μετράει πόσο μεταβλήθηκε η αξία του αξιογράφου προς την αρχική του αξία.
Όταν όμως έχουμε συνεχείς συναλλαγές των αξιογράφων, χρησιμοποιείται ο εξής λογάριθμος της τιμής P τη χρονική στιγμή t συν το μέρισμα D την ίδια χρονική στιγμή, προς την τιμή που είχε το αξιόγραφο τη στιγμή t-1:
Αναμενόμενη απόδοση
Η αναμενόμενη απόδοση ER του αξιογράφου i τη χρονική στιγμή t, ορίζεται ως η πιθανότητα να πραγματοποιηθεί η συγκεκριμένη απόδοση αυτή τη δεδομένη χρονική στιγμή. Μπορεί να υπολογισθεί ως ο σταθμικός μέσος όρος όλων των n δυνητικών αποδόσεων R που μπορούν να παρουσιασθούν σε μία επένδυση, έκαστη από τις οποίες σταθμίζεται από την αντίστοιχη πιθανότητα P να παρουσιασθεί:
Νικόλαος Γ΄ Ζόρζι
Ο Νικόλαος Γ΄ Ζόρζι (ιταλικά : Niccolò Zorzi ή Giorgi) ήταν ο τελευταίος Μαρκήσιος της Βοδονίτσας και τριτημόριος της Καρύστου, ενετικής καταγωγής από το 1416 έως το 1436. Ήταν γιος του Νικόλαου Α΄ Ζόρζι και της Γουλιέλμας Παλαβιτσίνι.
Στην πραγματικότητα ο Νικόλαος ήταν τιτουλάριος Μαρκήσιος, το Μαρκιζάτο κατεχόταν από τους Οθωμανούς, απέκτησε τον τίτλο του Μαρκησίου μετά από ανταλλαγή με τον ανιψιό του Νικόλαο Β΄ Ζόρζι. Ήταν τριτημόριος ηγεμόνας της Καρύστου αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Βενετία. Ήταν πρεσβευτής της Ενετικής δημοκρατίας στην Ουγγαρία και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πέθανε όταν δηλητηριάστηκε από τους άνδρες του Μουράτ Β΄ το 1436, κόρη του ήταν η Κιάρα Δούκισσα των Αθηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Βοδονίτσας Κατηγορία:Τριτημόριοι της Καρύστου Κατηγορία:Οικογένεια Ζόρζι
Διοτίμα
Η Διοτίμα (δηλ. αυτή που τιμά τον Δία) ήταν ιέρεια από την αρχαία Μαντίνεια της Αρκαδίας, αναφέρεται στο πλατωνικό «Συμπόσιο» σαν σοφή γυναίκα, που δίδαξε στον Σωκράτη, κατά ομολογία του ίδιου τα μυστήρια του Έρωτος ως πόθου και ως κινήτρου για το ωραίο και το αληθινό. Γνώστρια της πυθαγόρειας αριθμοσοφίας, κατά τον Ξενοφώντα δεν ήταν άπειρη των πλέον δυσκολονόητων γεωμετρικών θεωρημάτων («ουκ άπειρος δυσσυνέτων διαγραμμάτων έστι»). Αλλά και ο Πρόκλος θεωρεί τη Διοτίμα «Πυθαγορική». Η Διοτίμα ήταν η ιέρεια εκείνη που έκανε τον καθαρμό των Αθηναίων μετά το λοιμό του 429 π.Χ..
Το όνομα Διοτίμα είναι σήμερα δηλωτικό φιλοσοφικών, επιστημονικών και κοινωνικών αναζητήσεων σε παγκόσμια κλίμακα (τις δεκαετίες 1970-90 ελληνικό φιλοσοφικό περιοδικό, σήμερα περιοδικό που εκδίδεται στην Τρίπολη της Αρκαδίας και αναφέρεται σε ιστορικά, φιλοσοφικά, επιστημονικά, καλλιτεχνικά και εκπαιδευτικά ζητήματα). αριστερά|μικρογραφία|269x269εσ|«Ο Σωκράτης και ένας μαθητής του συνομιλούν με τη Διοτίμα». Έργο του Φρανζ Κάουτσινγ του 19ου αιώνα. Το όνομα Διοτίμα είναι επίσης δηλωτικό δράσεων για την ισότητα ανδρών και γυναικών: η Διοτίμα είναι η μόνη γυναίκα που αναφέρεται στο ανδροκρατούμενο Συμπόσιο του Πλάτωνα. Γενικά θεωρείται μυθικό πρόσωπο, αλλά έχει διατυπωθεί αμφιβολία για αυτό καθώς οι απόψεις της Διοτίμας στο Συμπόσιο απέχουν πολύ από τις απόψεις του Πλάτωνα.
Αλίκη και Βύρωνας
Η Αλίκη και Βύρωνας (αγγλόγλωσση μορφή: Άλις και Μπομπ) είναι συνηθισμένα ψευδώνυμα / χαρακτήρες στην επιστήμη της κρυπτογραφίας και της φυσικής. Τα ονόματα αυτά χρησιμοποιούνται για ευκολία, σε παραδείγματα της μορφής "Το πρόσωπο Α θέλει να στείλει το μήνυμα στο πρόσωπο Β", και ιδιαίτερα σε πολύπλοκα συστήματα τα οποία περιλαμβάνουν πολλά βήματα. Η επιλογή των ονομάτων ακολουθεί την συνέχεια της αγγλικής αλφάβητου (πρώτο γράμμα το A: ο χαρακτήρας Άλις, δεύτερο γράμμα το B: ο χαρακτήρας Μπομπ). Η επανειλημμένη χρήση αυτών των ονομάτων βοηθάει στην καλύτερη κατανόηση των τεχνικών θεμάτων.
Στην κρυπτογραφία και στην ασφάλεια υπολογιστών, υπάρχουν πολλά ονόματα τα οποία χρησιμοποιούνται για την παρουσίαση των διάφορων πρωτοκόλλων. Τα ονόματα χρησιμοποιούνται για ευκολία, αρκετές φορές είναι ενδεικτικά και χιουμοριστικά για το κάθε παράδειγμα. Σε πολλές από τις υλοποιήσεις των πρωτοκόλλων οι αναφορές στην Άλις και τον Μπομπ δεν αναφέρονται σε ανθρώπινες ενέργειες αλλά σε διεργασίες του πρωτοκόλλου (π.χ. ένα πρόγραμμα που τρέχει μια ενέργεια).
Λίστα χαρακτήρων
Η παρακάτω λίστα είναι από το βιβλίο Applied Cryptography (απόδοση: εφαρμοσμένη κρυπτογραφία) του Μπρους Σνάιερ. Οι χαρακτήρες Αλίκη και Μπομπ είναι αρχετυπικοί χαρακτήρες στην κρυπτογραφία. Η Ιβ είναι επίσης διάσημος χαρακτήρας στα παραδείγματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρυπτογραφία
Porky Pig
Ο Porky Pig (ελληνική απόδοση: Πόρκυ Πιγκ ή Πόρκι Πιγκ) είναι ένας φανταστικός χαρακτήρας των σειρών κινουμένων σχεδίων Looney Tunes και Merrie Melodies, της Warner Bros.. O Porky ήταν ο πρώτος καρτούν χαρακτήρας της εταιρείας και εξ αιτίας της δημοτικότητάς του τράβηξε αρκετό κοινό. Αν και αργότερα, καινούριοι χαρακτήρες γίνανε περισσότεροι γνωστοί, ο Porky, συνέχιζε να συμμετάσχει στα επεισόδια και να είναι δημοφιλής. Εμφανίστηκε σε 153 ταινίες, την περίοδο της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ.
O Porky Pig είναι ανθρωπόμορφο χοντρό γουρούνι. Ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι το τραύλισμα, και φυσικά ο τρόπος που λέει τη γνωστή φράση της σειράς Looney Tunes: Th-th-th-that's all folks. Ο πρώτος που υποδύθηκε τον χαρακτήρα ήταν ο Τζο Ντόερτι και μετά για περίπου πέντε δεκαετίες ο Μελ Μπλανκ. Είναι ο παλαιότερος χαρακτήρας των Looney Tunes, που συνεχίζει να εμφανίζεται έως τώρα. To TV Guide, τον κατέταξε 47ο καλύτερο χαρακτήρα καρτούν όλων των εποχών, ανάμεσα σε 50.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Looney Tunes (χαρακτήρες)
Ελληνική Ομοσπονδία Τζούντο
Η ελληνική ομοσπονδία τζούντο αποτελεί τον ανώτερο οργανισμό διοίκησης του τζούντο στην Ελλάδα.Ιδρύθηκε το 1985 και είναι μέλος της Βαλκανικής ομοσπονδίας τζούντο, της Ευρωπαικής ένωσης τζούντο (E.J.U.), της παγκόσμιας ομοσπονδίας τζούντο (I.J.F.). Πρόεδρος της ομοσπονδίας είναι ο Δημήτριος Μιχαηλίδης.
== Η ιστορία του τζούντο στην Ελλάδα == Στην Ελλάδα το τζούντο εμφανίστηκε λίγο μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Συγκεκριμένα άρχισε να «καλλιεργείτε» το 1947, όταν ένας Άγγλος εκπαιδευτικός Σίντνεϊ Βάος άρχισε να διδάσει ένα μίγμα Τζουτζούτσου και Τζούντο. Μετά το θάνατό του (1950), το έργο του συνέχισε στον Πανελλήνιο Γυμναστική Σύλλογο (ΠΓΣ), ένας εκ των μαθητών του, ο Δημήτριος Δαμιανού, ο οποίος κατά πολλούς θεωρείται και ο «πατέρας» του Τζουτζούτσου και του Τζούντο στην Ελλάδα.
Ο Δημήτριος Δαμιανού συνέχισε το έργο του στον Όμιλο Αντισφαιρίσεως Αθηνών (ΟΑΑ), ενώ στον ΠΓΣ άρχισε να διδάσκει ο Χρήστος Παπαηλιόπουλος (2ο Νταν), που προερχόμενος από τη Γερμανία ήταν ουσιαστικά ο πρώτος δάσκαλος αγωνιστικού τζούντο στην Ελλάδα.
Στον ΟΑΑ, άρχισε να διδάσει και ο Γιώργος Καράγιωργας (1ο Νταν στη Γαλλία), ενώ ο Δημήτριος Δαμιανού απήλθε και συνέχισε να διδάσκει στον όμιλο που ίδρυσε στην Ελληνοαμερικανική Ένωση. Ο πρώτος, επισκέφθηκε αργότερα το Κόντοκαν στην Ιαπωνία, όπου του απενεμήθη το 2ο Νταν (σ.σ. ο πρώτος Έλληνας που προήχθη σε αυτόν το βαθμό μέσα στο ίδιο το Κόντοκαν).
Το 1971, δημιουργήθηκε ένας ακόμη σύλλογος, πολύ ισχυρός αγωνιστικά στη Θεσσαλονίκη υπό την αιγίδα της ΧΑΝ. Συγκεκριμένα, ήρθε από την Ιαπωνία, με 3ο Νταν από το Κόντοκαν, ο Ιωάννης Βερώνης, ο οποίος και ίδρυσε τη σχολή του, την Μπούντοκαν.
Χωρίς ομοσπονδία και αγώνες, το τζούντο έψαχνε να βρει το δρόμο του. Το 1976, χάρη στις προσπάθειες του Χρήστου Παπαηλιόπουλου και την αμέριστη συμπαράσταση του Γενικού Γραμματέα Αθλητισμού, Κωνσταντίνου Παπαναστασίου, ιδρύθηκε υπό την αιγίδα του ΣΕΓΑΣ η πρώτη τεχνική επιτροπή τζούντο στη χώρα μας. Ένα χρόνο αργότερα διεξήχθησαν οι 1οι προκριματικοί αγώνες τζούντο, με σκοπό τη συγκρότηση της πρώτης εθνικής ομάδας, η οποία και αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στους Βαλκανικούς Αγώνες του Βουκουρεστίου.
Το 1977, αφίχθη από τη Ρουμανία ο ομογενής Δημήτριος Βασιλείου (Βασιλέσκου), διεθνής διαιτητής, ο οποίος δίδαξε τους κανόνες διαιτησίας του τζούντο, βάζοντας ουσιαστικά τα θεμέλια του αμιγώς αγωνιστικού τζούντο.
Η πρώτη διοργάνωση από τη χώρα μας, οι Βαλκανικοί Αγώνες Τζούντο, έγινε πραγματικότητα το 1979. Έξι χρόνια αργότερα, το τζούντο απέκτησε τη δική του, αυτόνομη ομοσπονδία, την Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Τζούντο (ΕΟΦΤ), η οποία αργότερα μετονομάστηκε σε Ελληνική Ομοσπονδία Τζούντο (ΕΟΤ). Πρώτος Πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας εξελέγη ο αείμνηστος Γρηγόρης Βακατάσης.
== Επιτροπές ==
Διοργανώσεις
Η ελληνική ομοσπονδία τζούντο διοργανώνει κάθε χρόνο το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τζούντο Ανδρών-Γυναικών, το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τζούντο Νέων Ανδρών-Νέων Γυναικών, το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τζούντο Εφήβων - Νεανίδων, το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τζούντο Παίδων-Κορασίδων Α και το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τζούντο Παίδων-Κορασίδων Β. Επιπλέον η Ε.Ο.Τ. διοργανώνει από το 2009 το Athens Junior European Cup «Iliadis Cup».
Athens Junior European Cup «Iliadis Cup»
Το Iliadis cup διοργανώθηκε πρώτη φορά το 2009 και από τότε έχει διοργανωθεί 10 φόρες με πιο πρόσφατη αυτή του 2019.Στην διοργάνωση του 2019 που πραγματοποιήθηκε το διήμερο 23-24 Μαρτίου 2019 συμμετείχαν 365 αθλητές και αθλήτριες από 26 χώρες στο Ολυμπιακό Κέντρο Άνω Λιοσίων. To ILIADIS CUP είναι το μοναδικό ελληνικό τουρνούα το οποίο είναι εντεταγμένο στο καλεντάρι της Ευρωπαϊκής ένωσης τζούντο και της παγκόσμιας ομοσπονδίας τζούντο.Καθώς και το μοναδικό ελληνικό τουρνουά που δίνει βαθμούς για την παγκόσμια κατάταξη των νέων.
Διήθηση
Διήθηση ή φιλτράρισμα ονομάζεται η μέθοδος με την οποία απομονώνονται στερεά σωματίδια που περιέχονται σε ένα υγρό μείγμα.
Με τη μέθοδο αυτή το μείγμα διοχετεύεται από ένα φίλτρο (διηθητήρα). Το φίλτρο είναι υλικό που φέρει πολύ μικρές οπές. Έτσι το υγρό μείγμα περνάει από τις οπές αυτές οι οποίες όμως κατακρατούν τα στερεά σωματίδια. Η διήθηση μπορεί να γίνει υπό ατμοσφαιρική πίεση ή υπό κενό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικές διεργασίες Κατηγορία:Εργαστηριακές τεχνικές Κατηγορία:Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Σινοθιβετικές γλώσσες
thumb| συνοθιβετικές γλώσσες με κόκκινο
Οι Σινοθιβετικές γλώσσες είναι μια γλωσσική οικογένεια που αποτελείται από την κινεζική και τις θιβετοβιρμανικές γλώσσες (όπως η βιρμανική, η θιβετική και η νεβάρι). Περιλαμβάνουν πάνω από 250 γλώσσες της Ανατολικής Ασίας. Έχουν τους περισσότερους ομιλητές στον κόσμο αμέσως μετά τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες.
*
Film (συγκρότημα)
Βρίσκονται στο χώρο της μουσικής περισσότερα από 9 χρόνια και έχουν κυκλοφορήσει 4 album. To 2006 συμπεριλήφθηκαν σε ένα μεγάλο αφιέρωμα του Βρετανικού περιοδικού NME και χαρακτηρίστηκαν ως μία από τις μεγάλες ανερχόμενες Ευρωπαϊκές μπάντες.
Μέσα στο 2010 ήταν η μοναδική Ελληνική μπάντα, που συμμετείχε σε φεστιβάλ μουσικής στο εξωτερικό. Ύστερα από επιτυχείς εμφανίσεις σε Γερμανία, Δανία και Ισλανδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά rock συγκροτήματα
Βουπρενορφίνη
thumb|210px|Η χημική δομή της βουπρενορφίνης Η βουπρενορφίνη είναι ημισυνθετικό οπιοειδές το οποίο χρησιμοποιείται για την θεραπευτική υποκατάσταση των οπιοειδών, ιδίως της ηρωίνης, και την αντιμετώπιση του συνδρόμου στέρησης των οπιοειδών σε μεγάλες δόσεις, με περίπου τα ίδια αποτελέσματα με τη μεθαδόνη, και ως μέτρια ισχυρό αναλγητικό σε μικρότερες δόσεις για την αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου. Η βουπρενορφίνη άρχισε αν χρησιμοποιείται ως αναλγητικό τη δεκαετία του 1980. Η χρήση της σε θεραπείες υποκατάστασης εγκρίθηκε το 2002 στις Ηνωμένες Πολιτείες από το FDA και το 2006 στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η χορήγηση του φαρμάκου γίνεται συνήθως σε υπογλώσσια ταμπλέτα. Η βουπρενορφίνη, σε αντίθεση με άλλα οπιοειδή, όταν λαμβάνεται δεν προκαλεί ευφορία. Προσδένεται αγωνιστικά/ανταγωνιστικά στους υποδοχείς των οπιοειδών μ και κ στον εγκέφαλο και έχει διάρκεια δράσης έως και 72 ώρες, περισσότερο δηλαδή από τη μεθαδόνη. Το στερητικό σύνδρομο της βουπρενορφίνης είναι ήπιο με αποτέλεσμα να είναι πιο εύκολο να γίνει αποτοξίνωση σε σχέση με τη μεθαδόνη. Παρενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία και εμετούς, ζάλη, πονοκέφαλο, αμνησία, εφίδρωση, ξηροστομία, ορθοστατική υπόταση, σεξουαλική δυσλειτουργία ανορεξία και κατακράτηση ούρων. Επηρεάζει το ΚΝΣ λιγότερο σε σχέση με τη μορφίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οπιοειδή Κατηγορία:Αναλγητικά Κατηγορία:Κυκλοπροπάνια
I Verdi Corsi
Ιστορία
Η πρώτη οικολογικού περιεχομένου δράση του κόμματος ανάγεται στον Απρίλιο του 1960, όταν η Κυβέρνηση Ντεμπρέ αποφάσισε την δημιουργία ενός κέντρου υπογείων πυρηνικών δοκιμών στα ανακαινισμένα, για την περίσταση, ορυχεία της Αρζεντέλα.
Τοπικές Εκλογές του Μαρτίου 1992
Επρόκειτο για τις πρώτες τοπικές εκλογές μετά το νέο καταστατικό της Κορσικής, το οποίο επισημοποιήθηκε στις 13 Μαΐου 1991, και που καθιστούσε το νησί ως αυτόνομη διαχειριζόμενη περιοχή.
Το I Verdi Corsi συσπειρώθηκε εντός της εκλογικής συμμαχίας Corsica Nazione ενόψει των εκλογών. Κατάφερε να εκλέξει έναν υποψήφιο, τον Νορμπέρ Λαρεντό.
Τοπικές Εκλογές του Μαρτίου 1998
Το I Verdi Corsi κατέβηκε μόνο του στις εκλογές και έλαβε ποσοστό επί των ψήφων της τάξεως του 1,15 %.
Τοπικές Εκλογές του Μαρτίου 1999
Το I Verdi Corsi εντάχθηκε στην εκλογική συμμαχία Uniti.
Τοπικές Εκλογές του Μαρτίου 2004
Το I Verdi Corsi συμμετείχε στην εκλογική συμμαχία Unione Naziunale η οποία πέτυχε να έχει 8 υποψηφίους εκλεγμένους (3 του Chjama Naziunale, 3 του Corsica Nazione και 2 του Partitu di a Nazione Corsa).
Τοπικές Εκλογές του Μαρτίου 2010
Το I Verdi Corsi δεν περιλαμβανόταν στην εκλογική συμμαχία "Femu a Corsica", παρά το γεγονός ότι είχε συνεισφέρει σημαντικά στην δημιουργία της. Το I Verdi αρνήθηκε ο εκπρόσωπος του, Νορμπέρ Λαρεντό, να βρεθεί σε θέση μικρότερη της έβδομης στην λίστα των υποψηφίων του συνδυασμού και να μην μπορέσει, συνεπώς, να φέρει θέματα οικολογικού περιεχομένου ενώπιον της Τοπικής Συνέλευσης. Δεσμεύσεις είχαν ληφθεί προς αυτή την κατεύθυνση από το PNC σε συνεργασία με τους Πράσινους κατά την διάρκεια της προετοιμασίας ενόψει των ευρωεκλογών: ο λόγος που είχε δοθεί, ωστόσο, δεν τηρήθηκε.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
I Verdi Corsi I Verdi Corsi
Γ.Φ.Π.Σ. Αιγέας Πλωμαρίου
Διατηρεί ενεργά τμήματα ποδοσφαίρου ανδρών, καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών και πετοσφαίρισης γυναικών, ενώ στο παρελθόν διέθετε και άλλα αθλητικά τμήματα όπως ξιφασκίας και ποδοσφαίρου γυναικών μεταξύ άλλων.
Ιστορία
Η ιστορία του συλλόγου ξεκινά το 1923, όποτε και ιδρύθηκε ο «Πανπλωμαριακός» με τμήμα ποδοσφαίρου. Με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ανέστειλε τη λειτουργία του και επαναδραστηριοποιήθηκε το 1947, ενώ το 1949 με απόφαση του Πρωτοδικείου Μυτιλήνης μετονομάστηκε σε «Αιγέας» με τμήμα ποδοσφαίρου αλλά και φιλοτεχνικό-θεατρικό.
Τα επόμενα χρόνια δημιουργήθηκαν και άλλα αθλητικά τμήματα. Το 1982 ιδρύθηκε το τμήμα πετοσφαίρισης, το 1983 το τμήμα καλαθοσφαίρισης και το 1983 το τμήμα ξιφασκίας.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Η ιστορία του ποδοσφαιρικού τμήματος του Αιγέα Πλωμαρίου ξεκινάει με αυτή του συλλόγου το 1949. Ο Αιγέας Πλωμαρίου αρχικά αγωνίστηκε σαν ανεπίσημο σωματείο και αργότερα εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Λέσβου, αγωνιζόμενος έκτοτε στα επίσημα πρωταθλήματα. Το 1975 αναδείχθηκε πρωταθλητής Β΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Λέσβου και ανήλθε στην Α΄ Κατηγορία. Το 1989, 40 χρόνια από την ίδρυσή του και για πρώτη φορά στην ιστορία του, ο Αιγέας Πλωμαρίου κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Λέσβου της χρονιάς 1988-89 και κέρδισε την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία. Στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής αγωνίστηκε συνεχώς για 6 χρονιές, από τη σεζόν 1989-90 έως και τη σεζόν 1994-95 που υποβιβάστηκε.
Το 1999 αναδείχθηκε ξανά πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Λέσβου, κατακτώντας το πρωτάθλημα της σεζόν 1998-99 και προκρίθηκε στους αγώνες μπαράζ του πρωταθλήματος ανόδου με αντιπάλους τους πρωταθλητές Ε.Π.Σ. Σάμου και Ε.Π.Σ. Χίου, Πολυκράτη Πυθαγορείου και Δάφνη Δαφνώνα αντίστοιχα, όπου κατακτώντας επίσης την 1η θέση κέρδισε την επάνοδο στην Δ΄ Εθνική, γιορτάζοντας παράλληλα τα 50 χρόνια ιστορίας του.
Στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής αγωνίστηκε τις επόμενες 2 χρονιές, 1999-00 και 2000-01, όποτε και υποβιβάστηκε. Τη σεζόν 2005-06 αναδείχθηκε ξανά πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Λέσβου και προβιβάστηκε στην Δ΄ Εθνική, στην οποία κάνει την τελευταία του εμφάνιση τη σεζόν 2006-07, όποτε και υποβιβάζεται. Έκτοτε αγωνίζεται στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Λέσβου.
Συνολικά ο Αιγέας Πλωμαρίου έχει κατακτήσει 3 πρωταθλήματα (1988-89, 1998-99, 2005-06) και 1 κύπελλο Ε.Π.Σ. Λέσβου (2006-07), ενώ έχει 9 συμμετοχές στο πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας.
Τμήμα πετοσφαίρισης
Αγωνίζεται στις επίσημες διοργανώσεις της Τοπικής Επιτροπής Ε.Ο.ΠΕ. Λέσβου.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών του συλλόγου δημιουργήθηκε το 1983, ενώ αργότερα ιδρύθηκε και το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών.
Τα τμήματα καλαθοσφαίρισης του Αιγέα Πλωμαρίου αγωνίζονται στις επίσημες διοργανώσεις της Τοπικής Επιτροπής Ε.Ο.Κ. Λέσβου.
Τμήμα ξιφασκίας
Το τμήμα ξιφασκίας του συλλόγου δημιουργήθηκε το 1984, με ιδρυτή τον Γιώργο Καπελώνη. Σήμερα έχει πάψει η λειτουργία του.
Ο Αιγέας Πλωμαρίου πραγματοποίησε σημαντικές διακρίσεις στα Πανελλήνια πρωταθλήματα και στα Βαλκανικά πρωταθλήματα ξιφασκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι νήσου Λέσβου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1949 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1949 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ξιφασκίας
Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄
δεξιά|310x310εσ
Ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ (λατινικά: Benedictus XVI, κατά κόσμον Γιόζεφ Άλοϊς Ράτσινγκερ, γερμανικά: Joseph Alois Ratzinger, 16 Απριλίου 1927 – 31 Δεκεμβρίου 2022) διετέλεσε 265ος Πάπας, Επίσκοπος Ρώμης, επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και ανώτατος άρχοντας του ανεξάρτητου κράτους-πόλεως του Βατικανού.
Έπειτα από την παραίτησή του, στις 28 Φεβρουαρίου 2013, έλαβε τον τίτλο «Επίτιμος Πάπας» (Pontifex emeritus) και συνέχισε να προσφωνείται ως «Η Αγιότητά σας, Βενέδικτε ΙΣΤ'».
Βιογραφικό
Ο Γιόζεφ Ράτσινγκερ γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1927 στο Μαρκτλ αμ Ινν, στη Βαυαρία της Γερμανίας, όπου ο πατέρας του ήταν αστυνομικός. Τα αδέρφια του ήταν η Μαρία και ο Γκέοργκ Ράτσινγκερ. Όταν έκλεισε τα 14 έγινε, όπως του επέβαλλε ο νόμος, υποχρεωτικά μέλος της χιτλερικής νεολαίας. Από την αρχή όμως δεν πήγαινε στις συναντήσεις και έκανε αίτηση για να παραιτηθεί από μέλος. Το 1943, σε ηλικία 16 ετών, υποχρεώθηκε από το Τρίτο Ράιχ να υπηρετήσει με τους υπόλοιπους συμμαθητές του στα αντιαεροπορικά πυροβόλα για την υπεράσπιση ενός εργοστασίου της BMW, έξω από το Μόναχο. Έκανε τη βασική εκπαίδευση και στάλθηκε στην Ουγγαρία, από όπου το 1944 ρισκάροντας τη θανατική ποινή κατάφερε να διαφύγει.
Από το 1946 μέχρι το 1951 σπούδασε θεολογία και φιλοσοφία. Το 1951 δέχτηκε το μυστήριο της Ιεροσύνης μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του, Γκέοργκ Ράτσινγκερ. Το 1953 πήρε διδακτορικό στη θεολογία και το 1957 υπέβαλε την υφηγεσία του στο πανεπιστήμιο του Μονάχου. Ένα χρόνο αργότερα, το 1958, ο Ράτσινγκερ έγινε καθηγητής δογματικής θεολογίας στην Ανώτατη Φιλοσοφική Θεολογική Σχολή του Φράιζιγκ. Μέχρι το 1977 εργάστηκε σε αυτόν τον τομέα στα Πανεπιστήμιο του Μονάχου, του Μίνστερ, του Τίμπιγκεν και του Ρέγκενσμπουρκ. Από το 1962 μέχρι το 1965 ήταν παράλληλα και σύμβουλος του Αρχιεπίσκοπου Κολονίας, του Καρδινάλιου Γιόζεφ Φρινγκς.
Το 1977 ο Παύλος ΣΤ΄ ανακήρυξε τον Ράτσινγκερ καρδινάλιο. Το 1978 ο Καρδινάλιος Ράτσινγκερ συμμετείχε στην εκλογή του Ιωάννη Παύλου Α΄ και του Ιωάννη Παύλου Β΄. Ο Ιωάννης Παύλος Β΄ τον κάλεσε το 1981 να μείνει στη Ρώμη σαν ανώτερος σύμβουλος για θεολογικά θέματα.
Μετά το θάνατο του Ιωάννη Παύλου Β΄, ο Ράτσινγκερ εξελέγη από το συμβούλιο των καρδιναλίων (κονκλάβιο) στις 19 Απριλίου 2005, και έγινε μετά τον Αδριανό ΣΤ΄ ο πρώτος Γερμανός Πάπας της Καθολικής Εκκλησίας μετά από 482 χρόνια. Τρεις μέρες πριν εκλεγεί Πάπας έκλεισε τα 78. Έτσι από το 1730 και μετά είναι ο μεγαλύτερος σε ηλικία εκλεγμένος Πάπας. Το όνομα που επέλεξε για την ενθρόνισή του ήταν Βενέδικτος ΙΣΤ΄.
Γενικά στοιχεία
Ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ είχε ως μητρική του γλώσσα τα γερμανικά και μιλούσε σε πολύ καλό επίπεδο ιταλικά, γαλλικά, λατινικά, αγγλικά και τα ισπανικά. Εκτός αυτού διάβαζε τα αρχαία ελληνικά και τα εβραϊκά.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Άντονυ Γκράφτον, ο πάπας Βενέδικτος ήταν «ο πιο σημαντικός λόγιος που ανέβηκε στην κορυφή της εκκλησιαστικής ιεραρχίας από την εποχή του Ιννοκέντιου Γ΄».
Έργο ως Πάπας
Ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ θεωρήθηκε Πάπας που έμεινε προσηλωμένος στις παραδοσιακές απόψεις της καθολικής εκκλησίας. Δέχτηκε κριτική για την αμετακίνητη θέση της Καθολικής Εκκλησίας κατά της χρήσης προφυλακτικών, που θεωρείται από τους ειδικούς καίριας σημασίας για την αναχαίτιση της εξάπλωσης της επιδημίας του AIDS στην Αφρική. Δήλωσε ότι ήθελε να συνεχίσει τις προσπάθειες διαλόγου με άλλες θρησκείες, καθώς και με τα υπόλοιπα χριστιανικά δόγματα.
Κρίση με το Ισλάμ
Τον Σεπτέμβριο του 2006 βρέθηκε στο στόχαστρο του μουσουλμανικού κόσμου. Όλα ξεκίνησαν από τις δηλώσεις του που έγιναν κατά την επίσκεψή του στη Γερμανία, στις 14 Σεπτεμβρίου 2006. Δανειζόμενος αυτούσιο τμήμα διαλόγου του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου με Πέρση λόγιο και θέμα τις αλήθειες του Ισλάμ και του Χριστιανισμού, είπε: «Ο αυτοκράτορας μιλά για το θέμα του τζιχάντ, του ιερού πολέμου. Έλεγε, και μεταφέρω αυτούσια τη φράση: Δείξε μου τι νέο έφερε ο Μωάμεθ και εκεί θα βρεις μόνον πράγματα διαβολικά και απάνθρωπα, όπως η διαταγή του να διαδοθεί η πίστη που κήρυττε με το σπαθί». Αντιλαμβανόμενος ξεκάθαρα το πόσο λεπτό είναι το θέμα, σημειώνουν διεθνή πρακτορεία, ο Πάπας είπε δύο φορές τη φράση «μεταφέρω αυτούσια τη φράση», δίχως να σχολιάσει θετικά ή αρνητικά την παράθεση. Τη «βαθιά λύπη» του, για τις αντιδράσεις που προκάλεσαν στο μουσουλμανικό κόσμο οι δηλώσεις του στη Γερμανία, εξέφρασε ο Πάπας, στις 18 Σεπτεμβρίου 2006, πολλοί όμως ήταν αυτοί που δεν ικανοποιήθηκαν. Διαδηλώσεις, βανδαλισμοί, αλλά και μια δολοφονία Ιταλίδας μοναχής στη Σομαλία φέρεται να αποτέλεσαν απάντηση στην «προσβολή».
Τουρκία, Νοέμβριος 2006
Εν μέσω πολλών αντιδράσεων, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Τουρκία κατόπιν πρόσκλησης του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου Α΄.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης αυτής, παρέστη στους εορτασμούς για τη θρονική εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου και υπέγραψε κοινή διακήρυξη με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Επισκέφτηκε την Αγία Σοφία, αλλά και το Μπλε Τζαμί, σε μια προσπάθεια κατευνασμού των αντιδράσεων του μουσουλμανικού κόσμου απέναντι στο πρόσωπό του, λόγω των δηλώσεών του, δύο μήνες νωρίτερα. Αντιδράσεις, όμως, καταγράφονται και από μέλη της κοινότητας του Αγίου Όρους για τα όσα διαδραματίστηκαν στον Πατριαρχικό ναό του Αγίου Γεωργίου στις 30 Νοεμβρίου, την ημέρα μνήμης του Αγίου Ανδρέα (θρονική εορτή για το Οικουμενικό Πατριαρχείο), δηλαδή τη συμμετοχή του Πάπα στην τέλεση Θείας Λειτουργίας και τις τιμές που του αποδόθηκαν εντός του Ιερού Ναού.
Παραίτηση
Στις 11 Φεβρουαρίου 2013, ημέρα της εορτής της Παναγίας της Λούρδης, που το 1992 είχε θεσπιστεί από τον πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ ως παγκόσμια ημέρα των αρρώστων, ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ ανακοίνωσε σε ιδιωτικό εκκλησιαστικό συμβούλιο ότι θα παραιτείτο του αξιώματός του στις 28 Φεβρουαρίου 2013, λόγω της επιδεινούμενης υγείας του. Στην ανακοίνωσή του ανέφερε ότι «στον σημερινό κόσμο, στον οποίο λαμβάνουν χώρα τόσες ταχείες αλλαγές και που ταράζεται από βαθύτατα ερωτήματα επί της πίστης, για να είναι δυνατή η διακυβέρνηση από τον θρόνο του Αγίου Πέτρου και να τελούνται οι λειτουργίες, τόσο οι πνευματικές όσο και οι σωματικές αντοχές είναι απαραίτητες». Την ίδια ημέρα το Βατικανό επιβεβαίωσε την είδηση και ανέφερε ότι ο Παπικός Θρόνος θα είναι κενός (Sede Vacante) από τις τις 28 Φεβρουαρίου 2013 στις 20:00 (τοπική ώρα) έως την ανάδειξη του διαδόχου από το Κονκλάβιο του 2013.
Η κίνηση αυτή ήταν εντελώς απρόσμενη για τους σύγχρονους καιρούς, καθώς όλοι οι Πάπες διατηρούσαν το αξίωμά τους μέχρι τον θάνατό τους. Είναι ο πρώτος Πάπας από τον Γρηγόριο ΙΒ΄ το 1415 που παραιτήθηκε του αξιώματός του, και ο δεύτερος Πάπας Βενέδικτος, με τον προηγούμενο να είναι ο Πάπας Βενέδικτος Θ΄.
Ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ δήλωσε ότι μετά την παραίτησή του, θα συνέχιζε να υπηρετεί την εκκλησία «μέσω μιας ζωής αφιερωμένης στην προσευχή ».
Θάνατος
Απεβίωσε στις 31 Δεκεμβρίου 2022 σε ηλικία 95 ετών στο Βατικανό. Κηδεύτηκε στις 5 Ιανουαρίου 2023 στην κρύπτη της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Γερμανοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 21ου αιώνα Κατηγορία:Βαυαροί Κατηγορία:Παιδιά στρατιώτες
Άνω Καλλιθέα Αχαΐας
Η Άνω Καλλιθέα είναι χωριό της Αχαΐας που βρίσκεται νότια της Πάτρας, σε απόσταση 15 χλμ από το κέντρο της πόλης και μόλις 3 χλμ ανατολικά του οικισμού της Καλλιθέας (Καλλιθεόκαμπος).
Κατά την εθνική απογραφή του 2011 η Άνω Καλλιθέα είχε πληθυσμό 146 κατοίκους και σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» που διαμόρφωσε την διοικητική διαίρεση της χώρας από το 2011 και είναι σε ισχύ, μαζί με την Καλλιθέα συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Καλλιθέας που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Μεσσάτιδος του Δήμου Πατρέων και αριθμεί συνολικά 837 κατοίκους.
Ιστορικά στοιχεία
Τα ευρήματα που έχουν ανασκαφεί στην περιοχή αποδεικνύουν κατοίκηση της από τα αρχαϊκά μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια χωρίς μέχρι στιγμής να έχουν εντοπιστεί ίχνη αρχαίας πολίχνης. Στην Άνω Καλλιθέα έχουν ανασκαφεί δύο μυκηναϊκά νεκροταφεία στις θέσεις Ραμπαντάνα και Λαγκαδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Μεσσάτιδος Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Ευφροσύνη Σομμαρίπα
Η Ευφροσύνη Σομμαρίπα (Euphrosina Sommaripa), ήταν Μαρκησία της Βοδονίτσας μαζί με τον γιο της Ιάκωβο Ζόρζι. Καταγόταν από την Γαλλο-ιταλική οικογένεια Σομμαρίμπα (Sommerive, Sommariva, Sommaripa) ηγεμόνων πολλών νησιών του Δουκάτου του Αρχιπελάγους.
Όταν πέθανε ο άντρας της Φραγκίσκος Ζόρζι συγκυβέρνησε, σαν αντιβασίλισσα, μαζί με τον γιο της Ιάκωβο. Γιος της ήταν ο Μαρκήσιος της Βοδονίτσας και τριτημόριος της Εύβοιας Νικόλαος Γ΄ Ζόρζι
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαρκησίες της Βοδονίτσας Κατηγορία:Οικογένεια Ζόρζι Κατηγορία:Οικογένεια Σομμαρίπα
Στερεό του Αρχιμήδη
Στερεό του Αρχιμήδη (ή Αρχιμήδειο στερεό) είναι ένα κυρτό ημικανονικό πολύεδρο, οι έδρες του οποίου είναι κανονικά πολύγωνα, αλλά όχι του ίδιου τύπου, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στα Πλατωνικά στερεά.
Τα κανονικά πολύγωνα, που αποτελούν τις έδρες, έχουν όλα ίσες τις πλευρές τους, δηλαδή οι ακμές του πολυέδρου είναι όλες ίσες. Οι έδρες ενώνονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο σε κάθε κορυφή του πολυέδρου, διαμορφώνοντας ίσες πολυεδρικές γωνίες. Για παράδειγμα, στο διπλανό ρομβοεικοσιδωδεκάεδρο η διαμόρφωση κορυφής είναι (3.4.5.4), δηλαδή οι πολυγωνικές έδρες που φτιάχνουν την κάθε κορυφή του πολυέδρου είναι: τρίγωνο-τετράγωνο-πεντάγωνο-τετράγωνο (πάντα με αυτήν ακριβώς τη σειρά).
Τα στερεά του Αρχιμήδη είναι 13 και έχουν ως έδρες δύο ή τρία διαφορετικά κανονικά πολύγωνα. Όλα μπορούν να προκύψουν από τα Πλατωνικά στερεά μέσω κατάλληλων μετασχηματισμών, όπως αποκοπή των κορυφών ή των ακμών κ.ά.
Ονομάστηκαν έτσι, επειδή τα ανακάλυψε ο Αρχιμήδης, ο οποίος τα διαπραγματευόταν στο έργο του «Περί 13 ημικανονικών πολυέδρων», που δεν έχει διασωθεί.
Χαρακτηριστικά
Ο πεπλατυσμένος κύβος και το πεπλατυσμένο δωδεκάεδρο είναι χειρικά, δηλαδή εμφανίζονται σε δύο αντικατοπτρικές μορφές, τα εναντιόμορφα (δεξιόστροφο και αριστερόστροφο).
Κάθε στερεό του Αρχιμήδη είναι εγγράψιμο σε σφαίρα, δηλαδή όλες οι κορυφές ισαπέχουν από το κέντρο του πολυέδρου. Επίσης, όλες οι ακμές του πολυέδρου ισαπέχουν από το κέντρο του. Όσον αφορά τις έδρες, ισαπέχουν από το κέντρο μόνο όσες είναι του ίδιου τύπου.
Τα δυϊκά (συζυγή) πολύεδρα των στερεών του Αρχιμήδη είναι τα Καταλανικά στερεά.
Υψηλή Κατάδυση Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015 – Άντρες
Στο άθλημα της Υψηλή Κατάδυσης στους άντρες για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015 που πραγματοποιήθηκε από της 3 Αυγούστου έως της 5 Αυγούστου 2015. Ο διαγωνισμός χωρίζεται σε πέντε γύρους με άλματα από 27 μέτρα.Συμμετείχαν 20 αθλητές από 12 χώρες.
Αποτελέσματα
Κατηγορία:Κολύμβηση
Η εύθυμη χήρα
Η Εύθυμη χήρα (στα γερμανικά: Die lustige Witwe) είναι ιδιαίτερα επιτυχημένη οπερέτα του Αυστροούγγρου συνθέτη Φραντς Λέχαρ που παίχτηκε πρώτη φορά το 1905 (παγκόσμια πρεμιέρα στις 3 Δεκεμβρίου 1905), τα λιμπρέτα της οποίας έγραψαν οι Βικτόρ Λεόν (Viktor Léon) και Λεό Στάιν (Leo Stein), με βάση την κωμωδία-φάρσα του 1861 L'attaché d'ambassade («Ο ακόλουθος της πρεσβείας») του Γάλλου συγγραφέα Ανρί Μεϊλάκ (Henri Meilhac), και από τότε παίζεται τακτικά σε όπερες σε όλο τον κόσμο.
Υπόθεση
Η Εύθυμη χήρα είναι οπερέτα η υπόθεση της οποίας ξεκινά από ένα φανταστικό κρατίδιο, το Ποντεβέντρο (κάποιο «βαλκανο-γερμανικό» πριγκηπάτο), όπου ένας βαθύπλουτος νυμφεύεται μια νεαρή κοπέλα, τη Χάννα. Όταν πεθαίνει, η χήρα Χάννα, ως κληρονόμος της περιουσίας, πηγαίνει στο Παρίσι για να ζήσει μια μεγάλη ζωή. Ο αρχηγός του φανταστικού κρατιδίου δυσανασχετεί με την προοπτική να φύγει και να πάρει μαζί της την τεράστια περιουσία, ερωτευόμενη μάλιστα και κάποιον Γάλλο. Έτσι, αναθέτει σε έναν νεαρό ακόλουθο της πρεσβείας, τον κόμη Ντανίλο Ντανίλοβιτς, να κατακτήσει τη χήρα και να παντρευτούν, προκειμένου η περιουσία να μείνει στη χώρα του.
Πηγές
Ευθυμη χηρα, Η
Σταμάτης Κρεστενίτης
Ο Σταμάτης Κρεστενίτης ήταν πρόκριτος και οπλαρχηγός απο την Ηλεία.
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας και ήταν γιος του Γιάννη Κρεστενίτη. Πολέμησε στην μάχη του Χλεμουτσίου μαζί με τον Γεώργιο Σισίνη, Χαράλαμπο. Βιλαέτη κ.α. Το 1823 υπήρξε διαφωνία για την εκλογή παραστατών στην βουλή, με αποτέλεσμα το ίδιο έτος ο Ιωάννης Διάκος, οπλαρχηγός και πρόκριτος, να σκοτώσει για προσωπικές διαφορές τον Σταμάτη Κρεστενίτη στο μοναστήρι της Κρεμαστής.
Αναφορές
Κατηγορία:Οπλαρχηγοί του 1821 Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες πρόκριτοι Κατηγορία:Έλληνες που δολοφονήθηκαν από Έλληνες στην Επανάσταση του 1821 Σταμάτιος