cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταξίδι στον χρόνο
Εξίσωση του Αϊνστάιν
Σύμφωνα με τη θεωρία, η μάζα συνδέεται με την ενέργεια, δηλαδή η ενέργεια έχει μάζα και η μάζα είναι μια μορφή ενέργειας. Ο παράγων μετατροπής c2 είναι ένας πολύ μεγάλος αριθμός, επειδή η ταχύτητα του φωτός είναι πολύ μεγάλη. Έτσι ένα γραμμάριο ύλης διαθέτει τεράστια ποσά ενέργειας και αντίστροφα οι συνήθεις ποσότητες ενέργειας δεν έχουν μεγάλη μάζα.
Η ενέργεια εισέρχεται στο σενάριο της χρονομηχανής μέσω της βαρύτητας. Η μάζα είναι μια πηγή βαρύτητας. Καθώς η ενέργεια έχει μάζα, πρέπει να ασκεί και βαρυτική δύναμη. Το αποτέλεσμα είναι πως καθώς η ταχύτητα του πλησιάζει εκείνη του φωτός, το σωματίδιο γίνεται βαρύτερο, δηλαδή η μάζα του αυξάνεται (ένα ηλεκτρόνιο για παράδειγμα που περιφέρεται στο εσωτερικό του επιταχυντή LEP, για παράδειγμα, ζυγίζει περίπου 200.000 φορές περισσότερο από ένα ακίνητο ηλεκτρόνιο. Έτσι η επιτάχυνση του γίνεται διαρκώς πιο δύσκολη (βλ. F=ma). Ολοένα και μεγαλύτερο ποσοστό ενέργειας καταναλώνεται για να γίνει το σωματίδιο βαρύτερο, ενώ αντιστοίχως ολοένα και μικρότερο ποσοστό ενέργειας απαιτείται για την αύξηση της ταχύτητας. Η ταχύτητα του φωτός είναι το τελικό φράγμα, αν το σωματίδιο μπορούσε να την αποκτήσει, τότε η μάζα του θα απειριζόταν. Για να το κάνουμε να κινηθεί ταχύτερα, θα απαιτείτο μια άπειρη δύναμη κάτι που είναι αδύνατο.
Το μόνο που χρειάζεται ως αποτελεσματική "χρονομηχανή" είναι ένα διαστημόπλοιο που να μπορεί να κινηθεί με ταχύτητες παραπλήσιες εκείνης του φωτός ή να αντέξει τις συνθήκες που επικρατούν κοντά σε ένα αστέρα νετρονίων. Οι πολύ μεγάλες ταχύτητες δεν αποτελούν κατ’ αρχήν πρόβλημα, παρά απλώς και μόνο μία πρακτική δυσκολία που ενδέχεται κάποια μέρα να ξεπεραστεί. Το κύριο μειονέκτημα είναι το κόστος σε ενέργεια. Για να επιταχύνουμε ένα φορτίο βάρους δέκα τόνων σε ταχύτητα ίση με το 99,9% εκείνης του φωτός, απαιτείται ενέργεια ίση με δέκα δισεκατομμύρια τζάουλ. Όμως όπως είναι το μέλλον έτσι και το παρελθόν βρίσκεται εκεί έξω και μας περιμένει να το επισκεφθούμε.
Χρονικά Παράδοξα
Ίσως το πιο γνωστό από τα παράδοξα των ταξιδιών στο χρόνο είναι εκείνο στο οποίο ο ταξιδιώτης του χρόνου πηγαίνει πίσω στον χρόνο και δολοφονεί ένα από τους προγόνους του. Το πρόβλημα είναι τότε προφανές. Αν π.χ. ο παππούς του πεθάνει, προτού γεννηθεί ο ίδιος, τότε ο χρονοταξιδιώτης δεν θα έχει υπάρξει ποτέ. Όμως στην περίπτωση αυτή είναι αδύνατον να διαπράξει τη δολοφονία. Άρα αν ο παππούς ζήσει στο μέλλον θα δολοφονηθεί, άλλα αν πεθάνει, στο μέλλον δε θα δολοφονηθεί. Σε κάθε περίπτωση καταλήγουμε σε αντιφάσεις. Παράδοξα όπως αυτό προκύπτουν επειδή το παρελθόν συνδέεται αιτιακά με το μέλλον.
Υπάρχουν όμως και φαινομενικά χρονικά παράδοξα που αποτελούν τμήμα της θεωρίας της σχετικότητας και τα οποία ωστόσο έχουν εξηγηθεί, έχουν επαληθευτεί πειραματικά και είναι συνεπή με τον φορμαλισμό της θεωρίας, όπως η διαστολή του χρόνου και το παράδοξο των διδύμων.5
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονική φαντασία Κατηγορία:Φιλοσοφία της φυσικής *
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1985-1986
Το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1985-1986 κατέκτησε η Ρεάλ Μαδρίτης κερδίζοντας σε διπλό τελικό την ΦΚ Κολωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Γεώργιος Λεχουρίτης
Ο Γεώργιος Λεχουρίτης (Παπαδόπουλος) ήταν μία από τις ηρωικότερες φυσιογνωμίες του αγώνα του 1821.
Γεννήθηκε στο χωριό Λεχούρι των Καλαβρύτων όπου και διασώζεται ο ιστορικός πύργος της οικογένειάς του. Αδελφοί του ήταν οι Αναγνώστης και Νικόλαος. Επικεφαλής σώματος από τα Καλάβρυτα διέπρεψε στην μάχη του Λεβιδίου, στις συμπλοκές του Λάλα, στην πολυθρήνητη μάχη των Δερβενακίων, στην Άλωση του Ναυπλίου, στο Βαλτέτσι. Πολέμησε και στις τρεις εισβολές του Ιμπραήμ στα Καλάβρυτα και κυρίως στα χωριά Σοπωπό και Καρνέσι. Πολέμησε και στην πολιορκία της Ακρόπολης το 1827, όπου και τραυματίστηκε στο πόδι ενώ πολεμούσε γενναία. Τιμήθηκε με τον βαθμό του συνταγματάρχη της Φάλαγγας. Πέθανε από χολέρα το 1854 στο χωριό του το Λεχούρι όπου και διέμενε τα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Ατομικό σπάθης ανδρών
Σύνοψη αγωνίσματος
Οι πέντε αθλητές που έλαβαν μέρος ήταν: οι Έλληνες Τηλέμαχος Καράκαλος, Ιωάννης Γεωργιάδης και Γεώργιος Ιατρίδης, ο Δανός Χόλγκερ Νίλσεν και ο Αυστριακός Άντολφ Σμαλ.
Τελική κατάταξη
180px|μικρογραφία|δεξιά|Ο [[Ιωάννης Γεωργιάδης (ολυμπιονίκης)|Ιωάννης Γεωργιάδης]]
Πηγές
Κατηγορία:Ξιφασκία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896
Αμαλία Ισαβέλλα της Βαυαρίας
Η Αμαλία Ισαβέλλα (γερμ. Amalia Isabella von Wittelsbach, prinzessin von Bayern, 15 Δεκεμβρίου 1921 - 28 Μαρτίου 1985) από τον Οίκο του Βίττελσμπαχ ήταν πριγκίπισσα της Βαυαρίας και με τον γάμο της έγινε κόμισσα του Ασσάνντρι.
Βιογραφία
Η Αμαλία Ισαβέλλα Μαρία Γκίζελα Μαργαρίτα ήταν η μόνη κόρη του Κορράδου της Βαυαρίας και της Μαρίας Μπόνας της Σαβοΐας, κόρης του Θωμά της Γένουας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1945 τον Ουμπέρτο Πολέττι Γκαλιμπέρτι, κόμη του Ασσάνντρι (1921-1995), και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Βαυαρίας Κατηγορία:Βαυαροί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Ανδρέας Πιπίνος
Ο Ανδρέας Πιπίνος (Ύδρα 12 Μαρτίου 1788 - Αθήνα 14 Δεκεμβρίου 1836) ήταν ναυτικός αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
μικρογραφία|αριστερά|Πυρπόληση Τουρκικής Ναυαρχίδας στη Χίο, [[Ιβάν Αϊβαζόφσκι, 1881.]]
Γεννήθηκε στην Ύδρα. Το έτος 1822 κατόρθωσε μαζί με τον Κωνσταντίνο Κανάρη να μπει νύχτα στο στενό μεταξύ Χίου και Τσεσμέ όπου ήταν αγκυροβολημένος ο εχθρικός στόλος και κατόρθωσαν ο μεν Κανάρης να πυρπολήσει το πρώτο δίκροτο, ο δε Πιπίνος να προσκολλήσει το πυρπολικό του σε ένα δεύτερο πλοίο. Το εχθρικό πλοίο αποσπάστηκε από τον στόλο, καταστράφηκε όμως και έχασε όλο του το πλήρωμα.
Η επιτυχία αυτή ήταν ιστορική και προκάλεσε τρόμο στον εχθρικό στόλο, ο οποίος αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη.
Ο Πιπίνος τιμήθηκε από την Ύδρα με θρησκευτικές παρατάξεις και με στεφάνια. Στην Νέα Σμύρνη ονομάστηκε προς τιμή του η «οδός Πιπίνου».
Στη ναυμαχία των Σπετσών, στις 8 Σεπτεμβρίου 1822 νίκησε και καταδίωξε τον τουρκικό στόλο, ενώ το 1824 στη Ναυμαχία του Γέροντα ο Πιπίνος κατέκαψε εχθρικό πλοίο, αλλά τραυματίστηκε βαριά. Ανάρρωσε όμως και συνέχισε να πολεμάει. Διορίστηκε από το νεοσύστατο ελληνικό κράτος αρχηγός της ανατολικής μοίρας, και αποστρατεύτηκε το 1836.
Πηγές
Κατηγορία:Πυρπολητές του 1821
Σουνίλ Τσέτρι
Ο Σουνίλ Τσέτρι (αγγλικά: Sunil Chhetri, γεννήθηκε 3 Αυγούστου 1984) είναι Ινδός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Μπένγκαλουρου και την Εθνική ομάδας της Ινδίας. Γνωστός ως Captain Fantastic, είναι και ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές και τέρματα με την εθνική ομάδα της χώρας του.
Βιογραφία
Ο Σουνίλ Τσέτρι γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1984 στη Σεκουντεραμπάντ της Άντρα Πραντές (σήμερα αποτελεί μέρος της Τελανγκάνα) στην Ινδία. Είναι παιδί του Κ. Μ. Τσέτρι, αξιωματικού του Σώματος Ηλεκτρονικών και Μηχανολόγων Μηχανικών του Ινδικού Στρατού και Σουσίλα Τσέτρι. Ο πατέρας του έπαιξε για την ομάδα του Ινδικού Στρατού, ενώ η μητέρα του και οι δίδυμες αδελφές του έπαιξαν για την εθνική ομάδα γυναικών του Νεπάλ. Ο Τσέτρι άρχισε να παίζει ποδόσφαιρο από νεαρή ηλικία όταν συμμετείχε σε διάφορα τουρνουά.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στη Μοχούν Μπαγκάν το 2002. Στη συνέχεια μεταγράφηκε στην ΤΚΤ όπου σκόραρε 21 γκολ σε 48 αγώνες. Το 2010 υπέγραψε στους Κάνσας Σίτι Ουίζαρντς της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ και έγινε ο τρίτος παίκτης από την υποήπειρο που αγωνίστηκε στο εξωτερικό. Ωστόσο, η παραμονή του στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν κράτησε πολύ και σύντομα επέστρεψε στην Ι-Λιγκ της Ινδίας, όπου έπαιξε για την Τσιράγκ Γιουνάιτεντ και τη Μοχούν Μπαγκάν, προτού επιστρέψει στο εξωτερικό. Αυτή τη φορά υπέγραψε στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας της Πριμέιρα Λίγα, όπου αγωνίστηκε με τη δεύτερη ομάδα του συλλόγου.
Βοήθησε την Ινδία να κερδίσει το Κύπελλο Νεχρού το 2007, το 2009 και το 2012, καθώς και το Πρωτάθλημα Νότιας Ασίας του 2011. Ήταν επίσης ένας από τους καλύτερους παίκτες της Ινδίας κατά τη διάρκεια του Ασιατικού Τσάλεντζ Καπ το 2008, όπου η Ινδία κέρδισε το τουρνουά και έτσι προκρίθηκε για πρώτη φορά στο Ασιατικό Κύπελλο σε 27 χρόνια. Στη συνέχεια, βοήθησε την Ινδία να σκοράρει κατά τη διάρκεια της σύντομης πορείας της στο Ασιατικό Κύπελλο του 2011 με δύο τέρματα. Ο Τσέτρι ονομάστηκε επίσης Παίκτης της Χρονιάς στην Ινδία τέσσερις φορές το 2007, το 2011, το 2013 και το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ινδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντέμπο ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κάνσας Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιστ Μπένγκαλ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπένγκαλουρου ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μουμπάι Σίτι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ινδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2011 Κατηγορία:FIFA Century Club
Χούγκο Μπαλ
Ο Χούγκο Μπαλ (Hugo Ball, 22 Φεβρουαρίου 1886 - 14 Σεπτεμβρίου 1927) ήταν Γερμανός καλλιτέχνης και ποιητής. Αποτέλεσε έναν από τους ιδρυτές του ντανταϊστικού κινήματος στη Ζυρίχη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη γερμανική πόλη Pirmasens και ανήκε σε μία Καθολική οικογένεια με έξι παιδιά. Σπούδασε κοινωνιολογία και φιλοσοφία στα πανεπιστήμια του Μονάχου και της Χαϊδελβέργης (1906-1907), ενώ το 1910 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο προκειμένου να ασχοληθεί με την ηθοποιΐα και παρακολούθησε μαθήματα στη δραματική σχολή του Max Reinhardt. Αργότερα εργάστηκε ως βοηθός του Reinhardt στη σκηνοθεσία θεατρικών παραστάσεων ενώ το 1913 ανέλαβε ο ίδιος σκηνοθέτης σε θέατρο του Μονάχου. Στο Μόναχο γνώρισε και την ποιήτρια Έμμυ Χένινγκς, την οποία παντρεύτηκε.
Το 1915 και κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου πολέμου, εγκαταστάθηκε στην ουδέτερη Ζυρίχη και όπως χαρακτηριστικά έγραψε ο Χανς Ρίχτερ: "[...] οδηγημένος και βασανισμένος, ίσως από τη συνείδησή του, έγινε ο καταλύτης που συνένωσε γύρω του όσα στοιχεία έμελλαν τελικά να γεννήσουν το Νταντά". Το 1916 εγκαινίασε το Καμπαρέ Βολταίρ, έναν χώρο αφιερωμένο στην καλλιτεχνική ψυχαγωγία αλλά και τόπο δημιουργίας της πρώτης ντανταϊστικής ομάδας στη Ζυρίχη.
Σε ότι αφορά στο προσωπικό, καλλιτεχνικό του έργο, ο Μπαλ είναι περισσότερο γνωστός ως ο δημιουργός μίας νέας μορφής τέχνης, αυτής των ηχητικών ποιημάτων αλλά και εν γένει για τη συνεισφορά του στο είδος της αφηρημένης ποίησης. Τα ηχητικά ποιήματα αποτελούσαν ουσιαστικά έργα που συνδύαζαν την ποιητική με τη μουσική σύνθεση, περιλαμβάνοντας όμως στίχους χωρίς πραγματικές λέξεις ή νόημα και προορισμένα κυρίως να απαγγέλλονται δημόσια. Ο ίδιος ο Μπαλ στήριζε τη σύλληψή του στην ιδέα πως "το επόμενο βήμα για την ποίηση είναι να αποβάλλει τη γλώσσα, όπως η ζωγραφική απέβαλε το αντικείμενο". Τα αφηρημένα ηχητικά ποιήματα του Μπαλ βρήκαν αργότερα μιμητές και συνεχιστές, ενώ κατά τη δεκαετία του 1940 εξελίχθηκαν στον γαλλικό λετρισμό. Από το συγγραφικό του έργο ξεχωρίζουν ακόμα το βιβλίο του Κριτική της γερμανικής διανόησης (Zur Kritik der deutschen Intelligenz), όπου αναλύει το πνευματικό κλίμα στη Γερμανία την εποχή εκείνη, καθώς και η βιογραφία του για τον Έρμαν Έσσε (Herman Hesse: Sein Leben und sein Werk).
Η συμμετοχή του Μπαλ στο ντανταϊστικό κίνημα διήρκεσε περίπου δύο χρόνια και θεωρείται πιθανό πως διαφωνούσε με την τροπή που έπαιρνε η ομάδα των ντανταϊστών υπό την καθοδήγηση του Τριστάν Τζαρά. Ο ίδιος σημείωνε σχετικά με αυτό στα ημερολόγια του: "Εξέτασα τον εαυτό μου και δεν θα μπορούσα να καλωσορίσω το χάος". Εργάστηκε για ένα διάστημα στη Βέρνη ως δημοσιογράφος στην Freie Zeitung αλλά στη συνέχεια αποσύρθηκε στο καντόνι του Τιτσίνο στην Ελβετία, όπου έζησε μία θρησκευτική και φτωχική ζωή, έχοντας αποκηρύξει τη δράση των νεανικών του χρόνων.
Πέθανε το 1927 στο χωριό Σαν Αμπόντιο του Τιτσίνο. Μετά το θάνατό του, δημοσιεύτηκαν τα ημερολόγιά του με τον τίτλο Flucht aus der Zeit (Φυγή από το χρόνο), τα οποία καλύπτουν χρονικά την περίοδο της ζωής του από το 1913 έως το 1921 και το τέλος της ανάμιξης του με το ντανταϊσμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ντανταϊσμός
Θεόδωρος Πυρίλλης
Ο Θεόδωρος Πυρίλλης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Από το 2012 είναι Δήμαρχος Παραλιμνίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1964 στο Παραλίμνι. Σπούδασε στο Ανώτατο Ξενοδοχειακό Ινστιτούτο Κύπρου (ΑΞΙΚ). Στη συνέχεια ακολούθησε σπουδές για ένα χρόνο στη Γερμανία. Επέστρεψε στην Κύπρο το 1989. Ξεκίνησε να εργάζεται ως Διευθυντής Ξενοδοχείου.
Το 1993 δημιούργησε την εταιρεία Bagno Designs που κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς στον τομέα των ειδών υγιεινής στην επαρχία Αμμοχώστου. Από το 1999 οι πωλήσεις της εταιρείας επεκτάθηκαν σε όλη την Κύπρο με αποτέλεσμα η εταιρεία σήμερα να συγκαταλέγεται στους πρωτοπόρους στον τομέα της σε όλη τη χώρα.
Είναι νυμφευμένος με την Κικούλα Κίτσιου και έχει ένα υιό.
Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο 2003-2006 διετέλεσε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Παραλιμνίου. Την περίοδο 2007-2011 διετέλεσε πρόεδρος Τοπικής Επιτροπής Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ) Παραλιμνίου, μέλος της Επαρχιακής Γραμματείας Αμμοχώστου ΔΗΣΥ καθώς επίσης και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΔΗΣΥ.
Στις Δημοτικές εκλογές του 2011 εκλέχθηκε Δήμαρχος Παραλιμνίου με τη στήριξη του ΔΗΣΥ. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 2016.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Παραλιμνιου Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες
Μήτρος Τζατζάς
Ο Δημήτριος (Μήτρος) Τζατζάς ήταν Έλληνας λήσταρχος που έδρασε στη Θεσσαλία, στην Ήπειρο και στην Μακεδονία την περίοδο του Μεσοπολέμου. Ήταν ιδιαίτερα γνωστός για την απαγωγή του γερουσιαστή Σωτηρίου Χατζηγάκη το 1929 στη Θεσσαλία.
Η έναρξη της εγκληματικής δραστηριότητας του Μήτρου Τζατζά
Ο Τζατζάς γεννήθηκε το 1888 στην Κρανιά Λάρισας. Το 1914 ενώ υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία στην Λάρισα έμαθε ότι ο αδερφός του είχε πεθάνει στις φυλακές της πόλης. Ζήτησε τότε άδεια μερικών ημερών προκειμένου να πάει στο χωριό του και να φροντίσει για την κηδεία του αδερφού του, το αίτημα του όμως αυτό δεν έγινε δεκτό. Τότε ο Τζατζάς λιποτάκτησε, βγήκε στο βουνό και άρχισε τις ζωοκλοπές. Τρία χρόνια αργότερα όταν ένας ταγματάρχης της χωροφυλακής του υποσχέθηκε ότι αν παραδιδόταν οικιοθελώς και παρέδιδε τον οπλισμό του, αυτός θα μεσολαβούσε ώστε να μην διωχθεί, ο Τζατζάς παραδόθηκε αλλά κατέληξε και αυτός στις φυλακές της Λάρισας από όπου όμως αργότερα κατάφερε να δραπετεύσει.
Η ληστεία στο Όρλιακο Σερρών
Στις 11 Δεκεμβρίου του 1924 κοντά στο χωριό Όρλιακο Σερρών (σήμερα ονομάζεται Στρυμονικό) ο Μήτρος Τζατζάς, μαζί με τον Δημήτριο Μπουρλή, τον Σπύρο Γκανάτσιο ή Γκάτσιο και τον Βασίλη Μπούτο ή Μπότσαρο αφού έκλεισαν το δρόμο με συρματόπλεγμα, σταμάτησαν πέντε αυτοκίνητα που πήγαιναν από την Νιγρίτα στη Θεσσαλονίκη και λήστεψαν τους επιβαίνοντες που ήταν άνθρωποι πλούσιοι (μεταξύ αυτών ήταν γιατροί και καπνέμποροι). Η λεία της ληστείας ήταν 100.000 δραχμές. Μετά την ληστεία και τη διαφυγή των ληστών τα θύματα κατάφεραν να φτάσουν αρχικά στον Λαγκαδά και τελικά στη Θεσσαλονικη όπου κατείγγειλαν την ληστεία. Αμέσως άρχισε μια γιγάντια επιχείρηση της χωροφυλακής σε ολόκληρο των κάμπο των Σερρών και στο όρος Μπέλες προκειμένου να μην μπορέσουν οι ληστές να διαφύγουν από την περιοχή, στις έρευνες δε βοηθούσαν και στρατιώτες του πεζικού. Παρ' όλα αυτά οι δράστες κατάφεραν να περάσουν από την περιοχή της Δοϊράνης στη Σερβία όπου βρήκαν καταφύγιο σε γνωστούς τους ληστοτρόφους.
Τον Ιανουάριο του 1925 όμως αυτοί οι ληστοτρόφοι που τους είχαν βοηθήσει τους κατέδωσαν στις σερβικές αρχές που τους συνέλαβαν. Ο Βασίλης Μπούτος ενώ οδηγούνταν στη σερβική αστυνομική διεύθυνση στο Μοναστήρι κατάφερε να δραπετεύσει οι δε άλλοι τρεις παραδόθηκαν στην ελληνική χωροφυλακή και οδηγήθηκαν στις φυλακές του Γεντί Κουλέ. Δύο μήνες αργότερα ο Τζατζάς με τον Μπουρλή δραπέτευσαν από το Γεντί Κουλέ, κατά την απόδραση όμως ο δεύτερος τραυματίστηκε σοβαρά. Ο Τζατζάς αρχικά τον κουβάλησε στις πλάτες του όμως κάποια στιγμή αναγκάστηκε να τον εγκαταλείψει στο δάσος του Σέιχ Σου προκειμένου να μην τον πιάσουν οι χωροφύλακες που τους κυνηγούσαν. Ο Μπουρλής συνελήφθη, δικάστηκε (μαζί με τον Σπύρο Γκανάτσιο ή Γκάτσιο και τον Νικόλαο Κοζάρα) καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε. Ο Γκανάτσιος καταδικάστηκε σε ισόβια ενώ ο Κοζάρας αθωώθηκε λόγω αμφιβολιών.
Η απαγωγή των αδερφών Κουκουμπάνη και των βουλευτών Μελά και Μυλωνά
Την Πρωτομαγιά του 1928 ο Τζατζάς απήγαγε έξω από την Λάρισα τους αδερφούς Κουκουμπάνη, ο ένας εκ των οποίων ήταν διευθυντής των Σιδηροδρόμων Πελοποννήσου και άλλος διευθυντής των κτημάτων Τόψιν.
Στις 4 Αυγούστου του 1928 τα ξαδέρφια Τάκης και Κώστας Κουμπής, γνωστοί λήσταρχοι που δρούσαν στην Ήπειρο, με τη συμμορία τους μαζί και με συνεργάτες του Μήτρου Τζατζά, απήγαγαν τους καφανταρικούς βουλευτές Αλέξανδρο Μυλωνά και Αλέξανδρο Μελά έξω από τα Γιάννενα. Οι ληστές άφησαν ελεύθερο τον Μυλωνά μετά 4 μέρες και κράτησαν τον Μελά, που ήταν και πλουσιότερος, μέχρι την καταβολή των λύτρων ύψους 5.200.000 δραχμών, που πραγματοποιήθηκε 8 μέρες μετά την απαγωγή. Φαίνεται πάντως ότι η σχέση του Τζατζά με τους Κουμπαίους διαταράχθηκε μετά την απαγωγή των βουλευτών πιθανόν λόγω διαφωνιών σχετικά με το μοίρασμα των λύτρων. Η απαγωγή των δύο βουλευτών επισκίασε την προεκλογική περίοδο για τις εκλογές της 19ης Αυγούστου και όξυνε περισσότερο το ήδη τεταμένο πολιτικό κλίμα.
Η απαγωγή του γερουσιαστή Χατζηγάκη
Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1929 η απαγωγή του γερουσιαστή Σωτηρίου Χατζηγάκη και άλλων τεσσάρων ατόμων, από τη συμμορία του Τζατζά, συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία.
Όταν οι ληστές κατάλαβαν ότι τα πρόσωπα που έψαχναν δεν ήταν ανάμεσα στους ταξιδιώτες, αποφάσισαν να απαγάγουν τον μικρό Μελέτη Σταματόπουλο, που ο πατέρας του και τα αδέρφια του είχαν την Ηλεκτρική Εταιρία Τρικάλων κ ήταν εγγονός του γερουσιαστή Χατζηγάκη. Τότε ο γερουσιαστής τους παρακάλεσε και κατάφερε να τους πείσει να πάρουν αυτόν μαζί τους αντί του παιδιού. Ο Τζατζάς και οι σύντροφοί του πήραν μαζί τους επίσης το γιό του Αθανασίου Μπαλιάκου, το γιό του πιλοποιού Ραφτάκου, το διοικητή του σταθμού χωροφυλακής στο Περτούλι υπενωματάρχη Καραμπέτσο και τον γιατρό Κωνσταντίνο Ζάχο.
Οι ληστές στην αρχή ζήτησαν ως λύτρα 5.000.000 δραχμές. Ο γαμπρός του Χατζηγάκη Σταματόπουλος υπέβαλλε αίτηση προς την κυβέρνηση «να καταβάλλει εξ ονόματος του Κράτους τα ζητηθέντα λύτρα δια τον Γερουσιαστήν Χατζηγάκην» αναφερόμενος συγχρόνως και στη στάση της κυβέρνησης κατά την απαγωγή των βουλευτών Μελά και Μυλωνά, όμως ο Βενιζέλος και η κυβέρνηση δεν έκαναν δεκτό το αίτημα προκειμένου «όπως μη καθιερωθεί η αρχή τής υπό του Κράτους καταβολής λύτρων». Παράλληλα αναφέρθηκε ότι στην απαγωγή των Μελά και Μυλωνα η κυβέρνηση δεν είχε καταβάλλει τα λύτρα «''αλλά απλώς εγγυήθηκε στην Εθνική Τράπεζα για λογαριασμό της συγγενούς του Μελά κυρίας Σλήμαν, πιστώτριας του Κράτους, διά ποσόν 17 εκ. δρχ.''».
Τελικά οι ληστές απελευθέρωσαν τους απαχθέντες εννιά μέρες μετά την απαγωγή αφού πήραν ως λύτρα 600.000 δραχμές.
Ο θάνατος του Τζατζά
Ο Μήτρος Τζατζάς, ο οποίος ήταν επικηρυγμένος για 700.000 δρχ., σκοτώθηκε σε συμπλοκή με καταδιωκτικά αποσπάσματα στις 23 Μαρτίου του 1930, κοντά στο χωριό Ελάτεια λίγο έξω από την Λάρισα. Μαζί με τον Τζατζά σκοτώθηκε και οι σύντροφοί του Καραντώνης και Χρήστος ή Τάκη Ζαμπούρας (τον δεύτερο τον βρήκαν τραυματισμένο οι χωροφύλακες και τον σκότωσαν). Στην ίδια συμπλοκή σκοτώθηκε ο ανθυπασπιστής Ιωάννης Δαφέρμος, που ήταν ιδιαίτερα γνωστός καθώς είχε καταφέρει να εξοντώσει διάφορους ληστές, και ο χωροφύλακας Τσάμης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εγκληματίες Κατηγορία:Ληστές
Ράιαν Τέιλορ (καλαθοσφαιριστής)
Ο Ράιαν Τέιλορ (γεννήθηκε στο Γκάρι (Ιντιάνα), στις 1 Φεβρουαρίου 1995) είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που παίζει στον Ηρακλή της Α1 Εθνικής. Με ύψος 1,98 μέτρων παίζει στη θέση του σούτινγκ γκαρντ.
Κολεγιακή πορεία
Έπαιξε μία χρονιά με τους Μπόμπκατς του Πανεπιστημίου του Οχάιο, έχοντας κατά μέσο όρο 8,1 πόντους, 2,5 ριμπάουντ και 1,3 ασίστ ανά παιχνίδι. Στο τέλος της περιόδου, οι Πέρπλ Έισις του Πανεπιστημίου του Έβανσβιλ τον έβαλαν σε πειρασμό με μια καλή αθλητική υποτροφία, αποδεχόμενος την προσφορά. Μετά το κενό έτος που επιβλήθηκε από το NCAA, έπαιξε δύο χρονιές, στις οποίες είχε μέσο όρο 17,2 πόντους και 3,3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, συμπεριλαμβανόμενος το 2018 στην καλύτερη τετράδα του της Διάσκεψης του Μιζούρι Βάλεϊ, αφού ηγήθηκε της διάσκεψης στο σκοράρισμα.
Ο Τέιλορ υπέγραψε με το Νορθγουέστερν τον Μάιο του 2018 για την περιόδου 2018-19 ενώ παρακολουθούσε μεταπτυχιακό. Του έμεινε ένας χρόνος αθλητικής καταλληλότητας και μπόρεσε να αγωνιστεί αμέσως. Κατέληξε να έχει μέσο όρο 9,8 πόντους και 1,9 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αφού δεν επιλέχτηκε στο ντραφτ του NBA του 2019, επιλέχθηκε στο ντραφτ του NBA G League του 2019, στην 24η θέση από τους Λέικλαντ Μάτζικ, όπου δεν έκανε την πρώτη εμφάνισή του, καθώς κόπηκε λίγο πριν την έναρξη του πρωταθλήματος. Τον Δεκέμβριο υπέγραψε στους Σάντα Κρουζ Γουόριορς, όπου ολοκλήρωσε τη χρονιά με μέσο όρο 9,2 πόντους και 1,9 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Στις 7 Αυγούστου 2021, ο Τέιλορ εντάχθηκε στον Ηρακλή της Α1 Εθνικής για την χρονιά 2021-22.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάντα Κρουζ Ουόριορς
Γεώργιος Θεοχάρης (πυρπολητής)
Ο Γεώργιος Θεοχάρης ήταν αγωνιστής του 1821.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ύδρα. Διακρίθηκε μαζί με τους άλλους πυρπολητές ως προς τα ηθικά του προσόντα και την πυρπολική του τέχνη. Φημίζονταν για την δραστηριότητά του και τις πολλές του επιτυχίες. Το έτος 1824 στη Ναυμαχία του Γέροντα κατέκαψε μια εχθρική φρεγάτα. Το 1825 στη Μεθώνη πυρπόλησε το καλύτερο πλοίο του εχθρικού στόλου.
Η Ύδρα τον τίμησε με στεφάνι.
Πηγές
Κατηγορία:Πυρπολητές του 1821
Φωσφετάνιο
Το φωσφετάνιο (αγγλικά phosphetene) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φωσφόρο, με μοριακό τύπο C3H7P. Είναι μια ετεροκυκλική φωσφίνη. Το μόριό του αποτελείται από έναν τετραμελή δακτύλιο, με τρία (3) άτομα άνθρακα και ένα (1) άτομο φωσφόρου, στα οποία συνδέονται, επίσης, συνολικά επτά (7) άτομα υδρογόνου. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος φωσφετάνιο μπορεί, επίσης, να αναφέρεται (γενικότερα) σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων ενώσεων, αρκεί να περιέχουν έναν (τουλάχιστον) φωσφετανικό δακτύλιο, δηλαδή τετραμελή δακτύλιο με τρία (3) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο φωσφόρου και κανένα διπλό δεσμό.
Με κυκλοποίηση 1,3-διβρωμοπαραγώγου
Το φωσφετάνιο μπορεί να παραχθεί επίδραση μαγνησίου σε (βρωμαιθυλο)(βρωμομεθυλο)φωσφίνη. Η απόδοση της αντίδρασης είναι μικρότερη από ότι η αντίστοιχη για το φωσφιράνιο, γιατί η διαμόρφωση των 1,3-διβρωμοπαραγώγων είναι λιγότερο κατάλληλη για αντίδραση κυκλοποίησης 40px|Τύπος φωσφετανίου
Με φωτοχημική κυκλοποίηση 2+2
Εναλλακτικά, μπορεί να παραχθεί και με φωτοχημική 2+2 αντίδραση Πατέρνο-Μπούχι (Paternò-Büchi-Reaktion), μεταξύ αιθενίου και μεθυλενοφωσφίνης : 40px|Τύπος φωσφετανίου
Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
To φωσφετάνιο έχει έντονο πυρηνόφιλο χαρακτήρα, λόγω της μεγάλης επιδεκτικότητας πόλωσης του φωσφόρου. Ως οργανοφωσφίνη, παρουσιάζει τις αντίστοιχες ιδιότητες. Συνδυάζει, ταυτόχρονα, τη δυνατότητα του τετραμελούς δακτυλίου για αντιδράσεις κυκλοπροσθήκης. Συνήθως διασπάται ο ένας δεσμός C-P, γιατί είναι ασθενέσθερος από τους δεσμούς C-C, εφόσον
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση σε φωσφετάνιο παράγεται προπυλοφωσφίνη : 40px|Τύπος φωσφετανίου
Υδραλογόνωση
Με επίδραση υδραλογόνου (ΗΧ) σε φωσφετάνιο παράγεται αλοπροπυλοφωσφίνη: 40px|Τύπος φωσφετανίου
Υδροξυαλογόνωση
Με επίδραση υπαλογονώδους οξέος (HOX) σε φωσφετάνιο παράγεται (3-αλοπροπυλο)υδροξυφωσφίνη: 40px|Τύπος φωσφετανίου 40px|Τύπος φωσφετανίου
Ενυδάτωση
Με επίδραση θειικού οξέως σε φωσφετάνιο παράγεται αρχικά ο όξινος θειικός προπυλοφωσφυλεστέρας (CH3CH2CH2PHOSO3H), που υδρολύεται σχηματίζοντας προπυλυδροξυφωσφίνη: 40px|Τύπος φωσφετανίου
Διυδροξυλίωση
Με επίδραση υπεροξείδιο του υδρογόνου σε φωσφετάνιο, παρουσία καρβοξυλικών οξέων παράγεται υδροξυ-(3-υδροξυπροπυλο)φωσφίνη: 40px|Τύπος φωσφετανίου
Αλκοξυλίωση
Με επίδραση αλκοόλης (ROH) σε φωσφετάνιο παράγεται αλκοξυπροπυλοφωσφίνη: 40px|Τύπος φωσφετανίου
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανικές φωσφίνες Κατηγορία:C3
Γουίλιαμ Πέρσι (επίσκοπος)
Ο Γουίλιαμ Πέρσι (κάστρο του Άλνουικ 7 Απριλίου 1428 - 26 Απριλίου 1462) Μεσαιωνικός επίσκοπος του Καρλάιλ από την Οικογένεια Πέρσι ήταν πέμπτος γιος του Χένρι Πέρσι, 2ου Κόμη του Νορθάμπερλαντ και της Ελεονώρας Νέβιλ δεύτερης κόρης του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας Μπωφόρ. Ο Γουίλιαμ Πέρσι διορίστηκε Καγκελάριος στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ (1451 - 1456), εξελέγη επίσκοπος του Καρλάιλ στις 30 Αυγούστου 1452 μετά τον διορισμό του προκατόχου του Νίκολας Κλός στην επισκοπή του Κόβεντρι και του Λίχφιλντ. Ο Γουίλιαμ Πέρσι αφιερώθηκε μεταξύ 16 Νοεμβρίου και 18 Δεκεμβρίου 1452, πέθανε στις 26 Απριλίου 1462.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι
Ραλφ Πέρσι
Ο Σερ Ραλφ Πέρσι (11 Αυγούστου 1425 - 25 Απριλίου 1464) Άγγλος ευγενής από την Οικογένεια Πέρσι ήταν τρίτος γιος του Χένρι Πέρσι, 2ου Κόμη του Νορθάμπερλαντ και της Ελεονώρας Νέβιλ δεύτερης κόρης του Ραλφ Νέβιλ, 1ου κόμη του Γουέστμορλαντ και της δεύτερης συζύγου του Ιωάννας Μπωφόρ. Ο Ραλφ Πέρσι ήταν κυβερνήτης του κάστρου του Μπάμπουργκ και οπαδός του Οίκου του Λάνκαστερ όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων.
Την περίοδο 1462 - 1463 που κυβερνούσε ο Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας οι Λάνκαστερ προσπάθησαν να αποσταθεροποιήσουν το βασίλειο, οι προσπάθειες συγκεντρώθηκαν στον βορά υπό την αρχηγία της πρώην βασίλισσας Μαργαρίτας του Ανζού συζύγου του Ερρίκου ΣΤ΄ της Αγγλίας. Ο Ριχάρδος Νέβιλ, 16ος κόμης του Γουόρικ ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1460 εκστρατεία να υποτάξει τους οπαδούς των Λάνκαστερ στον βορά. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1462 ο Ραλφ Πέρσι παρέδωσε στον Εδουάρδο Δ΄ το κάστρο του Μπάμπουργκ και του ορκίστηκε υποταγή, ο Εδουάρδος Δ΄ με την σειρά του επέστρεψε στον Ραλφ τα κάστρα. Οι μάχες στον βορά συνεχίστηκαν, ο Ιάκωβος Γ΄ της Σκωτίας, ο Ερρίκος ΣΤ΄ και η Μαργαρίτα του Ανζού ξεκίνησαν επίθεση από τα βόρεια (1463), όταν οι Σκωτσέζοι αναγκάστηκαν να ζητήσουν ειρήνη ο Τζων Νέβιλ, 1ος μαρκήσιος του Μόνταγκιου πήγε να ρυθμίσει τους όρους. Στις 25 Απριλίου 1464 ενω ο Μόνταγκιου βρισκόταν στον δρόμο για το Νόρχαμ ο Ερρίκος Μπωφόρ, 3ος δούκας του Σόμερσετ παραβίασε τους όρους και επιτέθηκε στον Μόνταγκιου με 5.000 άντρες. Ο Ραλφ Πέρσι διοικούσε την εμπροσθοφυλακή του Σόμερσετ και σκοτώθηκε στην μάχη του Χέτζελι Μουρ στις 25 Απριλίου 1464.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Ελεονώρα Άκτον με την οποία απέκτησε :
Παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Τζέι Τέγ με την οποία απέκτησε :
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Πέρσι
Παλαιοχώρι Μουζακίου Καρδίτσας
Το Παλαιοχώρι Μουζακίου ή Οξυάς είναι οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας.
Γενικά στοιχεία
Το Παλαιοχώρι βρίσκεται στις βορειοανατολικές πλαγιές του όρους Καράβα σε υψόμετρο 840 μέτρα και απέχει περίπου 52 χιλιόμετρα δυτικά από την Καρδίτσα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε 17 μόνιμους κάτοικους. Διοικητικά, ανήκει στην κοινότητα Οξυάς του Δήμου Μουζακίου.
Σημείωση
Στην ίδια Περιφερεικαή Ενότητα και ίδιο Δήμο αλλά στην Δημοτική Ενότητα Παμίσου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Παλαιοχώρι ενώ στον Δήμο Αργιθέας το Παλαιοχώρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Μουζακίου
Μεταγιγνώσκειν
Το μεταγιγνώσκειν (απόδοση του αγγλικού όρου metacognition) αποτελεί έναν νέο όρο για την ελληνική γλώσσα και αναφέρεται στη γνώση και την ενημερότητα του υποκειμένου για τις γνωστικές του διεργασίες. Χρησιμοποιείται για να περιγραφεί η συλλογή πληροφοριών αναφορικά με το τι αισθάνεται και συνειδητοποιεί το άτομο για τις γνώσεις, τις πεποιθήσεις, τις σκέψεις, τις κρίσεις και τα αισθήματα που το χαρακτηρίζουν μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Οι σκέψεις αυτές δεν ταυτίζονται με τις διεργασίες που επιτελούνται την ώρα της γνωστικής επεξεργασίας ή της επίλυσης ενός προβλήματος, αλλά αφορούν στο τι πιστεύει το άτομο ότι συμβαίνει στο γιγνώσκειν του σε σχέση με διάφορα γνωστικά αντικείμενα.
Το μεταγιγνώσκειν αποτελεί ερευνητικό αντικείμενο της ψυχολογίας και συγκεκριμένα της γνωστικής ψυχολογίας, με ποικίλες όμως προεκτάσεις σε διάφορους τομείς όπως αυτός της εκπαίδευσης.
Ορισμός
Ο όρος προτείνεται για πρώτη φορά στη βιβλιογραφία από τον Flavell σχετικά με την ενημερότητα του ατόμου κατά την επίλυση προβλημάτων. Το όρισε ως το "γιγνώσκειν του γιγνώσκειν", συνοψίζοντας τις μορφές που μπορεί να πάρει σε μεταγνωστικές εμπειρίες και μεταγνωστική γνώση. Ωστόσο, πραγματικός εισηγητής θεωρείται ο Tarski (1956,1985) που συνέλαβε αυτήν την ιδέα στο πλαίσιο εξήγησης διάφορων παραδόξων που είχε εντοπίσει η φιλοσοφία. Έχουν διατυπωθεί διάφοροι ορισμοί στην προσπάθεια κατανόησης τόσο της φύσης του όσο και της λειτουργίας του, όπως "η σκέψη για τη σκέψη", "η γνώση για τη γνώση". Κύριο χαρακτηριστικό των διάφορων ερευνητικών προσπαθειών είναι ότι επιχειρούν να περιγράψουν τις περιστάσεις εκείνες στις οποίες ο νους λειτουργεί σε ένα ανώτερο επίπεδο από αυτό του γιγνώσκειν, δηλαδή σε αυτό του "μετά". Η χρήση του όρου "γιγνώσκειν" είναι απαραίτητη για να διαφοροποιηθούν οι όροι metacognition και cognition από αυτούς του metaknowledge και knowledge που αντιστοιχούν σε μια στατική κατάσταση, στο αποτέλεσμα της επεξεργασίας και όχι στην ίδια την επεξεργασία. Το γιγνώσκειν δεν αποτελεί μια διαφορετική οντότητα από το μεταγιγνώσκειν, αλλά το ίδιο σύστημα είναι υπεύθυνο ταυτόχρονα και για τις δυο τύπου διεργασίες, τις γνωστικές και τις μεταγνωστικές. Το μεταγιγνώσκειν έχει σχετιστεί με τις γνωστικές ικανότητες και την γνωστική επάρκεια, μέσω ερευνών πάνω στην νοημοσύνη, στα μαθηματικά και τη μνήμη.
Μορφές του μεταγιγνώσκειν
Το μεταγιγνώσκειν μπορεί να λάβει διάφορες μορφές. Η πρώτη διάκριση ανάμεσα στη μεταγνωστική γνώση και τις μεταγνωστικές εμπειρίες έγινε όπως αναφέρθηκε από τον Flavell, ο οποίος θεωρούσε ότι η ύπαρξη της μεταγνωστικής γνώσης εξυπηρετούσε μέσω των στρατηγικών τη λειτουργία του ελέγχου του γιγνώσκειν. Ωστόσο, μεταγενέστερες έρευνες έδειξαν ότι η δηλωτική γνώση των στρατηγικών δεν σημαίνει απαραίτητα και τη χρήση τους, με αποτέλεσμα την πρόταση για περαιτέρω μελέτη τους ως μια τρίτη κατηγορία του μεταγιγνώσκειν, αυτήν των μεταγνωστικών δεξιοτήτων.
Μεταγνωστική γνώση
Είναι η γνώση που είναι αποθηκευμένη στη μνήμη και αφορά στο τι γνωρίζει ή πιστεύει το άτομο τόσο για τον εαυτό του και τους άλλους ως γνωστικά όντα, όσο και για τις σχέσεις τους με τα διάφορα γνωστικά έργα, τους στόχους, τις ενέργειες, τις στρατηγικές και τις σχετικές με αυτά εμπειρίες. Έχει δηλωτικό χαρακτήρα, καθώς καταγράφει το τι είχε μάθει ή αισθανθεί το άτομο κατά την λήψη απόφασης ή την επίλυση ενός προβλήματος. Μεταγνωστική γνώση μπορούν να θεωρηθούν η "Θεωρία του Νου" και οι απλοϊκές θεωρίες που διαθέτει το άτομο για τις γνωστικές του λειτουργίες.
Μεταγνωστικές εμπειρίες
Αφορούν οποιεσδήποτε εμπειρίες θυμικές ή γνωστικές και μεταγνωστική γνώση βιώνει το άτομο καθώς ασχολείται με ένα έργο. Με αυτήν την έννοια δηλαδή αναφερόμαστε σε ό,τι βιώνει το άτομο κατά τη διάρκεια της γνωστικής επεξεργασίας. Η διαφορά τους από τη μεταγνωστική γνώση έγκειται στο ότι βρίσκονται πολύ πιο κοντά στην πραγματική γνωστική επεξεργασία από χρονική άποψη και είναι παρούσες στη βραχύχρονη μνήμη σε αντίθεση με τη μεταγνωστική γνώση που ανακαλείται από τη μακρόχρονη.
Μεταγνωστικές δεξιότητες
Είναι διαδικασίες ή στρατηγικές που εφαρμόζονται σκόπιμα για τη ρύθμιση της γνωστικής επεξεργασίας και της συμπεριφοράς εν γένει. Αφορούν στον έλεγχο του γιγνώσκειν, αντίθετα από τις μεταγνωστικές εμπειρίες και τη μεταγνωστική γνώση που αποτελούν εκφάνσεις της διεργασίας παρακολούθησης του γιγνώσκειν. Είναι διαδικαστικού τύπου που θα πει ότι καταγράφουν το πως, δηλαδή τις διαδικασίες που εφαρμόζονται επί του γιγνώσκειν. Παραδείγματα μεταγνωστικών δεξιοτήτων, αποτελούν οι ερωτήσεις που θέτουμε στον εαυτό μας για να ελέγξουμε το κατά πόσο κατανοούμε τα δεδομένα ενός προβλήματος καθώς και ο συνειδητός σχεδιασμός της πορείας της λύσης του προβλήματος. Οι μεταγνωστικές δεξιότητες καλλιεργούνται μέσα από την άσκηση και αποσκοπούν στον έλεγχο και την καθοδήγηση της γνωστικής επεξεργασίας σε συνειδητό επίπεδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαιδευτική ψυχολογία
Φυγόκεντρος δύναμη
Η φυγόκεντρος δύναμη είναι φαινόμενη (ψευδής) δύναμη που φαινομενικά εμφανίζεται να ασκείται σε ένα σώμα το οποίο εκτελεί κυκλική κίνηση όταν ο παρατηρητής είναι στο περιστρεφόμενο μη αδρανειακό σύστημα. Η φυγόκεντρος είναι ίση σε μέτρο και αντίθετη προς της κεντρομόλο η οποία στην πραγματικότητα είναι η μόνη που ασκείται στο περιστρεφόμενο σώμα.
Κάθε σώμα που κινείται σε μη επιταχυνόμενο σύστημα αναφοράς διατηρεί την ταχύτητα που έχει κάθε στιγμή.
Η κεντρομόλος δύναμη ως πραγματική δύναμη
Σημαντικό ρόλο στην αντίληψη της ύπαρξης φυγόκεντρου δύναμης παίζει η κεντρομόλος δύναμη. Η κεντρομόλος είναι η μόνη πραγματική δύναμη που ασκείται στο περιστρεφόμενο σώμα γύρω από σημείο (κέντρο περιστροφής) αναγκάζοντάς το να κινείται σε κυκλική τροχιά. Η κεντρομόλος έχει κατεύθυνση προς το κέντρο του κύκλου τον οποίο διαγράφει η τροχιά, σε αντίθεση με την φυγόκεντρη που εμφανίζεται να έχει την αντίθετη κατεύθυνση, από το κέντρο της κυκλικής τροχιάς προς τα έξω. Αισθητό παράδειγμα φυγόκεντρης δύναμης είναι η αίσθηση των επιβατών μέσα σε ένα αυτοκίνητο όταν αυτό στρίβει, που νιώθουν να πετάγονται προς την εξωτερική μεριά της στροφής. Η κεντρομόλος στην περίπτωση αυτή είναι προς το κέντρο περιστροφής και οφείλεται στην τριβή που έχουν τα λάστιχα με το οδόστρωμα ώστε το αυτοκίνητο να μην γλυστρά.
Η φυγόκεντρη ως αντίθετη της κεντρομόλου
Η φυγόκεντρη δύναμη είναι αντίθετη της κεντρομόλου. Αυτό για παράδειγμα συμβαίνει σε έναν δορυφόρο που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τη Γη, όπου η περιστροφή του εξετάζεται προσεγγιστικά ως προς μη περιστρεφόμενο (αδρανειακό) σύστημα αναφοράς, τη Γη. Η κεντρομόλος δύναμη προέρχεται από τη βαρυτική έλξη της Γης στον δορυφόρο στην απόσταση που αυτός βρίσκεται σε τροχιά, και είναι σε μέτρο ίση ακριβώς με την φαινόμενη δύναμη της φυγόκεντρης, με αποτέλεσμα να μη γίνεται καμία εκ των δύο αισθητή στον ίδιο τον δορυφόρο (θεωρώντας τον με καλή προσέγγιση σημειακό και όχι με διαστάσεις τέτοιες που θα προκαλούσαν εφελκυσμό του).
Στην περίπτωση που έχουμε έναν άνθρωπο στην επιφάνεια της Γης καθώς αυτή περιστρέφεται (μη αδρανειακό σύστημα αναφοράς), η κεντρομόλος δύναμη που επιδρά στον άνθρωπο σχετίζεται επίσης με τη δύναμη της βαρύτητας. Λόγω της περιστροφής της Γης όμως, μια ζυγαριά εμφανίζει τον άνθρωπο πιο ελαφρύ σε σχέση με την περίπτωση που ο πλανήτης ενδεχομένως δεν περιστρεφόταν. Η ελάφρυνση αυτή στο βάρος του ανθρώπου ισούται σε μέτρο με τη φυγόκεντρη δύναμη. Εξαιτίας αυτού του φαινομένου η γη, όπως και κάθε σφαιρικό ουράνιο σώμα είναι ελαφρά πεπλατυσμένο στον ισημερινό.
Η φυγόκεντρος δύναμη, γίνεται ιδιαίτερα αισθητή στο λουναπάρκ στη λεγόμενη "μπαλαρίνα" όταν αυτή περιστρέφεται. Όπως και στην παιδική χαρά, στον μύλο, όταν αυτός περιστρέφεται, όπου μάλιστα κατά καιρούς συμβαίνουν και ανάλογα ατυχήματα. Επίσης, το πλυντήριο ρούχων όταν βρίσκεται στο τελικό στάδιο πλυσίματος, να αφαιρέσει από τα ρούχα το νερό (στύψιμο), ο κάδος που τα φιλοξενεί, περιστρέφεται πολύ γρήγορα, βασίζεται κι αυτός στη φυγόκεντρο δύναμη.
Το κατεξοχήν άθλημα που βασίζεται στη φυγόκεντρο δύναμη, είναι η σφυροβολία. Επίσης τα δίκυκλα οχήματα (μοτοσυκλέτα, ποδήλατο), όταν στρίβουν, γέρνουν προς την κατεύθυνση που στρίβουν, για να αντισταθμίσουν τη φυγόκεντρο δύναμη, ενώ στη φυγόκεντρο δύναμη βασίζεται και ο "γύρος του θανάτου", με μια μοτοσυκλέτα που ενώ έχει γείρει κατά μια ορθή γωνία, γυρίζει κυκλικά πατώντας σ' έναν κύλινδο κάθετο στο έδαφος.
Γενικά
Γενικά η φυγόκεντρη δύναμη, ενώ στην ουσία είναι το αποτέλεσμα της αδράνειας στην κίνηση των σωμάτων και όχι δύναμη, βοηθά στη μαθηματική μελέτη των προβλημάτων όταν την θεωρούμε δύναμη κατά σύμβαση. Η φυγόκεντρος δύναμη υφίσταται όσο χρόνο ασκείται η κεντρομόλος δύναμη. Μόλις παύσει η δεύτερη παύει ταυτόχρονα και η πρώτη και το σώμα τείνει πλέον να κινείται ευθύγραμμα, στην εφαπτομένη στην κυκλική τροχιά τη στιγμή που απομακρύνεται η κεντρομόλος, με την προϋπόθεση πως το σώμα κινείται σε αδρανειακό σύστημα αναφοράς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δυναμική Κατηγορία:Περιστροφική κίνηση Κατηγορία:Δύναμη
Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπολιτών
Ο Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινουπολιτών  (Π.Α.Ο.Κ.) είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Ιδρύθηκε στις 20 Απριλίου 1926 και είναι από τους μεγαλύτερους αθλητικούς συλλόγους στην Ελλάδα. Το καταστατικό της ίδρυσης του συλλόγου εγκρίθηκε με την υπ' αριθμόν 822 απόφαση του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης στις 20 Απριλίου 1926, ενώ πρόεδρος του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου ήταν ο Τριαντάφυλλος Τριανταφυλλίδης.
Ιστορικά ο Π.Α.Ο.Κ. αν κι ιδρύθηκε από επιφανείς πρόσφυγες, εκπροσωπεί κατά κύριο λόγο όχι μόνο το ελληνικό προσφυγικό, αλλά και προλεταριακό στοιχείο του πληθυσμού της Θεσσαλονίκης, ενώ ο μεγάλος του ανταγωνιστής Άρης Θεσσαλονίκης αποτελούσε τον κατεξοχήν εκπρόσωπο της πολυπολιτισμικής και αστικής Θεσσαλονίκης. Αποτελεί τον μεγαλύτερο προσφυγικό σύλλογο καθώς ιδρύθηκε από πρόσφυγες της περιόδου 1915–1922, των οποίων η συντριπτική πλειονότητα εγκαταστάθηκε στη Βόρεια Ελλάδα.
Είναι ο μοναδικός αθλητικός σύλλογος ιστορικά στην Ελλάδα που διατηρεί ταυτόχρονα ενεργά τμήματα στην πρώτη κατηγορία σε Άνδρες και Γυναίκες στα 5 βασικά ομαδικά αθλήματα (Ποδόσφαιρο, Μπάσκετ, Βόλεϊ, Χάντμπολ και Πόλο). Έχει τίτλους στα 7 από τα 10 τμήματα των παραπάνω ομαδικών αθλημάτων. Ο αθλητικός σύλλογος έχει στο δυναμικό του 5.000 ενεργούς αθλητές. Το 2022, ο Π.Α.Ο.Κ. ήταν ο πρώτος αθλητικός σύλλογος στην κρατική χρηματοδότηση από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Από το 1998 έως σήμερα, πρόεδρος του Π.Α.Ο.Κ. είναι ο Αθανάσιος Κατσαρής.
Ιστορικό
thumb|right|120px|[[Κωνσταντινούπολη (1921)]]
Ίδρυση
Ο Π.Α.Ο.Κ. ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη από Κωνσταντινουπολίτες πρόσφυγες που βρέθηκαν στην πόλη λόγω της μικρασιατικής εκστρατείας αλλά και της ανταλλαγής των πληθυσμών μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και τη Συνθήκη της Λωζάνης που ακολούθησε. Στις 15 Ιανουαρίου του 1923 ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη το πολιτικό/πολιτιστικό σωματείο «Ένωσις Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης», κυρίως από μέλη των ελληνικών συλλόγων της Κωνσταντινούπολης, τον Αθλητικό Πολιτιστικό Σύλλογο «Ερμής» ( είχε ιδρυθεί στην Κωνσταντινούπολη το 1875 και αποτέλεσε τον αρχαιότερο ποδοσφαιρικό σύλλογο που ιδρύθηκε στην τουρκική επικράτεια) και τον Αθλητικό Σύλλογο Πέραν.
Στις 24 Νοεμβρίου 1923 ιδρύεται από μέλη της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών, η Βυζαντινή Αθλητική Ένωσις (Β.Α.Ε.) με έμβλημα τον Δικέφαλο Αετό Στις 6 Απριλίου 1924 στο αναθεωρημένο καταστατικό της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών, στο άρθρο 27 προβλέπεται η ίδρυση Αθλητικού Τμήματος, και αρχίζει η σταδιακή απορρόφηση της Β.Α.Ε.. Έτσι, η Ένωση Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης με βάση το νέο καταστατικό δημιούργησε στις 4 Ιουνίου του 1925 αθλητικό τμήμα για να συμμετάσχει στο νέο πρωτάθλημα. Λόγω του ότι η Ένωση Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης ήταν πολιτικό σωματείο η Ε.Π.Σ. Μακεδονίας - Θράκης αρνούνταν να την εγγράψει στην δύναμη της και είχε πρόβλημα με την συμμετοχή της στο πρωτάθλημα.
Τον επόμενο μήνα ξεκινάει μία διαμάχη μεταξύ των μελών της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών και της Α.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης και τελικά στις 25 Μαρτίου 1926 13 μέλη-ποδοσφαιριστές της Α.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης βγάζουν ανακοίνωση κατά της διοίκησής τους η οποία τους διαγράφει και 5 μέρες αργότερα στις 30 Μαρτίου 1926 υπογράφεται το πρωτόκολλο Ιδρύσεως του Πανθεσσαλονικείου Αθλητικού Όμιλου Κωνσταντινουπολιτών μέσα στην Λέσχη της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών.
Το πρώτο καταστατικό υπογράφεται στις 10 Απριλίου 1926, και στις 20 Απριλίου 1926 το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με την απόφαση αριθμό 822 αναγνώρισε και επίσημα τον Π.Α.Ο.Κ. Στις 29 Απριλίου 1926 ο νέος σύλλογος βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, γνωστοποίησε την ίδρυση του μέσω επιστολής προς τον Παγκεφαλλονιακό Αργοστολίου. Ο σύλλογος της Κεφαλονιάς επιλέχθηκε επειδή είχε ιδρυθεί από πρόσφυγες το 1923. Γενέθλια ημερομηνία του συλλόγου ορίστηκε η 12η Απριλίου, ως Ημέρα Μνήμης της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους.
Αν και η Α.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης κατάφερε να εντάξει στο δυναμικό της ποδοσφαιριστές προερχόμενους από τον Άρη Θεσσαλονίκης (Βεντουρέλης, Μαλτέζος κλπ.) και από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (Γεωργιάδης κλπ.), εν τούτοις είχε ως βασικό άξονα της ύπαρξής της την ένταξη σε αυτήν μόνο Κωνσταντινουπολιτών και γενικά προσφύγων αθλητών. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση αρκετών στελεχών της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών Θεσσαλονίκης κι έτσι από τις τάξεις της ιδρύθηκε δεύτερο αθλητικό σωματείο, ο Π.Α.Ο.Κ., ο οποίος εφαρμόζοντας τον προσδιορισμό «Πανθεσσαλονίκειος» στην ονομασία του, άνοιγε τις πόρτες του σε όλους τους πρόσφυγες και Θεσσαλονικείς.
Στα πρώτα χρόνια του συλλόγου το ποδοσφαιρικό τμήμα στελεχώθηκε από ποδοσφαιριστές οι οποίοι προέρχονταν από τον σύλλογο του Α.Σ. Πέραν. Συγκεκριμένα, οι ποδοσφαιριστές Ανδρεάδης, Καρυωτάκης, Παντερμαλής, Τσολακίδης και Σπανούδης ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Π.Α.Ο.Κ.. Στα επόμενα χρόνια μετακινήθηκαν από τον Α.Σ. Πέραν στον Π.Α.Ο.Κ. άλλοι πέντε παίκτες οι: Μαλαξόπουλος, Παζάρλογλου, Καβούνης, Βλασταρδής και Ραϊμόν Ετιέν
1926–1930
Τα τμήματα πάλης και ποδηλασίας του Π.Α.Ο.Κ. δημιουργήθηκαν το 1926 με την ίδρυση του συλλόγου. Το 1928 ιδρύθηκαν τα τμήματα μπάσκετ και στίβου.
Μετά την απορρόφηση της Α.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης το 1929 έπειτα από ενέργειες της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών, ο Π.Α.Ο.Κ. διατήρησε τα χρώματα του, μαύρο και λευκό και πήρε ως έμβλημα τον Δικέφαλο Αετό ο οποίος ήταν το έμβλημα του μητρικού σωματείου (Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών) αλλά και των αθλητικών σωματείων που είχαν δημιουργηθεί από τους κόλπους της (Β.Α.Ε., Αθλητικό τμήμα της Ένωσης Κωνσταντινουπολιτών, Α.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης), και πήρε το γήπεδο στο οποίο αγωνιζόταν η Α.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης, το οποίο ανήκε στο μητρικό σωματείο την Ένωση Κωνσταντινουπολιτών 1923 και σε όλους τους πρόσφυγες της Κοινής Ομοσπονδίας Αλυτρώτων 1923. Έτσι το πέταλο με το τετράφυλλο τριφύλλι αντικαταστάθηκε από τον Δικέφαλο Αετό, ενώ έδρα του Π.Α.Ο.Κ. μεταξύ 1930 και 1959 έγινε το γήπεδο Συντριβανίου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, το οποίο στη συνέχεια απαλλοτριώθηκε με σκοπό να ανεγερθεί στη θέση του η Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
1931–1940
Το 1931 σχηματίστηκε το τμήμα πόλο του Π.Α.Ο.Κ. και το ίδιο έτος ο Νίκος Λούλης με την τριπλή ιδιότητα του γενικού αρχηγού, προπονητή και κολυμβητή, συστήνει το κολυμβητικό τμήμα. Το 1933 ιδρύθηκε το τμήμα βόλεϊ του Π.Α.Ο.Κ..
Το 1935 ο Π.Α.Ο.Κ. μαζί με τον Πανελλήνιο Γ.Σ. και τον Εθνικό Γ.Σ. ήταν από τους ιδρυτικούς συλλόγους της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πάλης, όταν αυτή αποσπάστηκε από τον Σ.Ε.Γ.Α.Σ.. Το 1937 η ομάδα ποδοσφαίρου κατακτά το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
1941–1950
Από το 1940 διακόπηκαν όλα τα πανελλήνια πρωταθλήματα λόγω του πολέμου και οι αθλητές επιστρατεύτηκαν. Το 1941 σκοτώνεται στη μάχη της Κλεισούρας ο ποδοσφαιριστής του Π.Α.Ο.Κ. Νίκος Σωτηριάδης. Κατά την περίοδο της κατοχής πολλά τμήματα του Π.Α.Ο.Κ. διαλύθηκαν και επανασυγκροτήθηκαν αρκετά χρόνια αργότερα. Το 1948 η ομάδα ποδοσφαίρου κατακτά το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας.
1951–1960
thumb|right|180px|Η ριγωτή ασπρόμαυρη φανέλα του Π.Α.Ο.Κ. στο [[Γήπεδο Τούμπας|γήπεδο της Τούμπας]]
Ο ποδηλάτης του Π.Α.Ο.Κ. Θεόδωρος Ασβεστόπουλος αναδείχθηκε δεύτερος πανελληνιονίκης στα 1.000 μέτρα και στα 4.000 μέτρα το 1955. Η ποδοσφαιρική ομάδα, ενισχυμένη με τους ποδοσφαιριστές Λέανδρο, Κουιρουϊκίδη και Πρόγιο, κατακτά 4 συνεχόμενα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας τις χρονιές 1954, 1955, 1956, 1957. Το 1959 η ομάδα μπάσκετ του Π.Α.Ο.Κ. κατακτά για πρώτη φορά στην ιστορία της το Πρωτάθλημα Ελλάδας. Το 1959 η ομάδα ποδοσφαίρου αγωνίζεται για πρώτη φορά στο γήπεδο της Τούμπας, το οποίο γίνεται η μόνιμη έδρα της.
1961–1970
thumb|right|120px|[[Γιώργος Κούδας]]
Το 1963 εντάσσεται στο ανδρικό τμήμα της ποδοσφαιρικής ομάδας ο Γιώργος Κούδας, ο οποίος αγωνιζόταν από το 1958 στα εφηβικά τμήματα του Π.Α.Ο.Κ. και αναδείχθηκε σε κορυφαία μορφή του συλλόγου. Το 1965 αποκτάται από το τμήμα στίβου του Π.Α.Ο.Κ. ο Κώστας Χειμωνίδης, ο οποίος προσέφερε αξιόλογο έργο αναδεικνύοντας μεγάλους αθλητές. Το 1966 ιδρύθηκε το τμήμα πυγμαχίας του Π.Α.Ο.Κ.. Το 1968 η ομάδα στίβου του Π.Α.Ο.Κ. κατακτά το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών.
1971–1980
Το 1972 η ομάδα ποδοσφαίρου κατακτά το κύπελλο Ελλάδας απέναντι στον Παναθηναϊκό στο στάδιο Καραϊσκάκη. Το 1973 ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου (Π.Σ.Α.Τ.) βράβευσε τους εκπροσώπους του Π.Α.Ο.Κ. Βασίλη Παπαδημητρίου (στίβος) ως κορυφαίο αθλητή ανεξαρτήτως φύλου της χρονιάς στη χώρα και την ποδοσφαιρική ομάδα ως κορυφαία ελληνική αντίστοιχα.
Το 1974 η ομάδα ποδοσφαίρου κατακτά και πάλι το κύπελλο Ελλάδας στη Νέα Φιλαδέλφεια απέναντι στον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το 1974 ο Π.Α.Ο.Κ. κατακτά το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών. Το 1975 η ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου του Π.Α.Ο.Κ. κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών. Το 1976 η ομάδα ποδοσφαίρου κατακτά για πρώτη φορά στην ιστορία της το Πρωτάθλημα Ελλάδας. Το 1976 και το 1977 ο Π.Α.Ο.Κ. κατακτά το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών.
1981–1990
Το 1982 ο Π.Α.Ο.Κ. κατακτά το Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών. Το 1983 η ομάδα βόλεϊ αγωνίζεται στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας. Το 1984 η ομάδα μπάσκετ του Π.Α.Ο.Κ. κατακτά το πρώτο της Κύπελλο Ελλάδας επικρατώντας του Άρη Θεσσαλονίκης στο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο. Το 1985 η ποδοσφαιρική ομάδα κατακτά για δεύτερη φορά το Πρωτάθλημα Ελλάδας.