cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άνω Λεχώνια Μαγνησίας
Νεότερα χρόνια
Με το πέρασμα του χρόνου πολλά άλλαξαν. Ασφαλτοστρώθηκαν οι δρόμοι, ενώ κτίστηκαν σχολείο (1956), ιατρείο, νηπιαγωγείο κλπ. Σήμερα το χωριό αποτελεί προάστιο του Βόλου και συνδέεται με την αστική συγκοινωνία Νο 5. Τωρινός πρόεδρος του χωριού είναι ο Νίκος Νομικός.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Άνω Λεχωνίων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 3,519 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Πλατανίδια.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Παραπομπές
Ανω Λεχωνια άνω Λεχωνια
The Fray
Οι The Fray είναι ένα πιανιστικό ροκ συγκρότημα που αποτελείται από 4 μέλη, τα οποία κατάγονται από το Ντένβερ του Κολοράντο.
Όξω Νησί
Το Όξω Νησί είναι νησί της Κύπρου, το οποίο ανήκει στην Επαρχία Αμμοχώστου. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της χώρας απέναντι από την Αμμόχωστο, στο λιμάνι της πόλης, εντός του Κόλπου της Αμμόχωστου. Βρίσκεται 50 χλμ ανατολικά της Λευκωσίας.
The Fray
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά pop rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Κολοράντο
Όξω Νησί
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Κύπρου Κατηγορία:Επαρχία Αμμοχώστου
Χριστίνα της Δανίας
Η Χριστίνα της Δανίας (1522-1590) ήταν πριγκίπισσα της Δανίας, δούκισσα του Μιλάνου από τον πρώτο γάμο της της Λωρραίνης από τον δεύτερο και στην συνέχεια αντιβασιλιά της Λωρραίνης (1545 - 1552) για λογαριασμό του ανήλικου γιου της Καρόλου. Παντρεύτηκε (1533) τον Φραγκίσκο Β' Σφόρτσα που πέθανε σε δύο χρόνια χωρίς να αποκτήσουν παιδιά, στη συνέχεια έζησε στην αυλή της θείας της Μαρίας της Ουγγαρίας κυβερνήτη των Κάτω Χωρών που την αγαπούσε αφού την είχε μεγαλώσει μετά τον θάνατο της μητέρας της. To 1541 παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο του Μπάρ διάδοχο του δουκάτου της Λωρραίνης που διαδέχθηκε τον πατέρα του Αντώνιο ως δούκας της Λωρραίνης (1544) αλλά πέθανε το επόμενο έτος αφήνοντας την Χριστίνα αντιβασιλιά για λογαριασμό του μεγαλύτερου γιου τους Καρόλου. Το 1552 η Γαλλία επιτέθηκε στη Λωρραίνη αναγκάζοντας την Χριστίνα να παραιτηθεί από την αντιβασιλεία παρέδωσε τον γιό της στη Γαλλική αυλή ως όμηρο. Έφυγε για τις Κάτω Χώρες όπου μετά τον θάνατο της θείας της (1558) αγωνίστηκε να την αντικαταστήσει, δεν τα κατάφερε αφού πήρε τη θέση η Μαργαρίτα της Πάρμας και η Χριστίνα επέστρεψε στην Λωρραίνη. Στη Λωρραίνη έγινε σύμβουλος του γιου της και αντιβασιλιάς την εποχή που απουσίαζε, αυτοονομάστηκε βασίλισσα της Δανίας Νορβηγίας και Σουηδίας ενώ συνωμότησε να εκθρονίσει τον δεύτερο ξάδελφο της βασιλιά της Δανίας Φρειδερίκο Β'. Την εποχή του πολέμου μεταξύ Δανίας και Σουηδίας (1563 - 1570) προσπάθησε να παντρέψει την κόρη της Ρενάτα με τον βασιλιά της Δανίας Φρειδερίκο Β' και της Σουηδίας Έρικ ΙΔ' αλλά απέτυχε.
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Φραγκίσκο παιδιά της ήταν:
Παραπομπές
Χριστινα Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Δούκισσες του Μιλάνου
Λιουντμίλα Ιβάνοβνα
Η Λιουντμίλα Ιβάνοβνα (22 Ιουνίου 1933 - 7 Οκτωβρίου 2016) ήταν μια Ρωσίδα-σοβιετική ηθοποιός. Έλαβε το Τάγμα της Τιμής και το Τάγμα της Φιλίας. Έγραψε πολλά τραγούδια για κιθάρα.
Βιογραφία
Η Ιβάνοβνα γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1933 στη Μόσχα. Αποφοίτησε από τη Σχολή Θεάτρου Τέχνης της Μόσχας το 1955 και έγινε δεκτός στο θίασο του κινητού δράματος της Μόσχας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Ρωσική γλώσσα
Η Ρωσική γλώσσα (русский язык) είναι η πιο διαδεδομένη γεωγραφικά γλώσσα της Ευρασίας, η περισσότερο ομιλούμενη των Σλαβικών γλωσσών, και η μεγαλύτερη μητρική γλώσσα στην Ευρώπη. Ανήκει στην ανατολική ομάδα των σλαβικών γλωσσών, είναι η επίσημη γλώσσα της Ρωσίας και κατατάσσεται στην πέμπτη θέση στον κόσμο κατ' αριθμό ομιλητών μετά την κινέζικη, την αγγλική, τη Χίντι και την ισπανική.
Τα γραπτά ευρήματα της ανατολικής σλαβικής βεβαιώνονται από το 10ο αιώνα και έπειτα. Ενώ τα ρωσικά διατηρούν ένα μεγάλο μέρος της ανατολικής σλαβικής συνθετικής-κλιτικής δομής και μιας κοινής σλαβικής βάσης λέξεων, τα σύγχρονα ρωσικά διαθέτουν ένα μεγάλο απόθεμα του δανεισμένου διεθνούς λεξιλογίου στην πολιτική, την επιστήμη, και την τεχνολογία. Εκ του καθεστώτος της Σοβιετικής Ένωσης ως υπερδύναμης, η ρωσική γλώσσα είχε τεράστια πολιτική σημασία στον 20ο αιώνα. Ως εκ τούτου, η ρωσική είναι μια εκ των έξι επισήμων και ενεργών γλωσσών στον ΟΗΕ και άλλους διεθνείς οργανισμούς, ενώ παράλληλα είναι και υποχρεωτική για τους αστροναύτες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού.
Κατηγοριοποίηση
Η ρωσική γλώσσα είναι μια Σλαβική γλώσσα της Ινδοευρωπαϊκής οικογένειας. Από την άποψη των ζωντανών γλωσσών, οι κοντινότερες αυτής συγγενικές γλώσσες είναι η Ουκρανική και η Λευκορωσική, οι δύο άλλες εθνικές γλώσσες της ομάδας των Ανατολικών Σλαβικών. Σε πολλά μέρη της ανατολικής Ουκρανίας και της Λευκορωσίας, αυτές οι γλώσσες ομιλούνται εναλλακτικά, και σε συγκεκριμένες περιοχές. Η παραδοσιακή διγλωσσία είχε ως αποτέλεσμα μια γλωσσική μείξη, π.χ. τη Σούρζικ (суржик) στην ανατολική Ουκρανία και την Τρασιάνκα (λευκορωσικά: трасянка) στη Λευκορωσία. Η Ανατολική Σλαβική Αρχαία διάλεκτος του Νόβγκοροντ, αν και εξαφανίστηκε κατά το 15ο και 16ο αιώνα, θεωρείται ότι προόρισε το σχηματισμό της σύγχρονης Ρωσικής γλώσσας.
Το λεξιλόγιο (κυρίως αφηρημένες και λόγιες λέξεις), οι κανόνες σχηματισμού των λέξεων, και, καθ' έναν βαθμό, οι καταλήξεις των λέξεων και το λογοτεχνικό ύφος της Ρωσικής έχουν επηρεαστεί επίσης από την Αρχαία εκκλησιαστική Σλαβονική, σε μια αναπτυγμένη και εν μέρει υιοθετημένη της μορφή από τη Νότιο Σλαβική η οποία είναι η Εκκλησιαστική Σλαβονική γλώσσα, χρησιμοποιηθείσα από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία ως λειτουργική γλώσσα. Εντούτοις, οι μορφές της Ανατολικής Σλαβικής είχαν την τάση να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά σε διάφορες διαλέκτους, οι οποίες γνωρίζουν μια γρηγορότατη παρακμή. Σε μερικές περιπτώσεις τόσο οι τύποι των Ανατολικών Σλαβικών γλωσσών όσο και αυτοί της Εκκλησιαστικής Σλαβονικής χρησιμοποιούνται με πολύ διαφορετικές σημασίες.
Η ρωσική φωνολογία και το συντακτικό (ειδικά στις βόρειες διαλέκτους) έχουν επίσης επηρεασθεί καθ' έναν βαθμό από το πλήθος των Φιννικών γλωσσών της Φιννοουγγρικής υποοικογένειας: όπως οι γλώσσες Μέργια, Μόκσα, Μουρόμιαν και η γλώσσα της Μεστσέρα και η Βεπς και ούτω καθεξής. Μερικές γλώσσες αυτών πλέον εξαφανισμένες ομιλούνταν στο κέντρο και το βορρά όπου σήμερα είναι το Ευρωπαϊκό τμήμα της Ρωσίας. Ήλθαν σε επαφή με τις Ανατολικές Σλαβικές γλώσσες περί τα πρώιμα χρόνια του Μεσαίωνα και στην πραγματικότητα χρησιμοποιήθηκαν ως υπόστρωμα για τη σύγχρονη Ρωσική γλώσσα. Οι ρωσικές διάλεκτοι, ομιλούμενες βόρεια, βορειοανατολικά και βορειοδυτικά της Μόσχας έχουν ένα σημαντικό αριθμό λέξεων Φιννοουγγρικής προέλευσης. . Στο πέρασμα των αιώνων, το λεξιλόγιο και το λόγιο ύφος της Ρωσικής γλώσσας έχουν επίσης επηρεαστεί από γλώσσες της Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης, όπως είναι η Πολωνική, τα Λατινικά, η Ολλανδική, η Γερμανική, η Γαλλική και η Αγγλική.
Επιδράσεις της Ελληνικής
Με τον εκχριστιανισμό της Ρωσίας άρχισαν να διεισδύουν στη Ρωσική (μέσω της εκκλησιαστικής σλαβονικής) ελληνικά στοιχεία, κατά κύριο λόγο λεξικά δάνεια. (Οι ονομασίες των μηνών π.χ. ενσωματώθηκαν στη ρωσική γλώσσα όχι απ΄ ευθείας από τη Λατινική αλλά μέσω της Ελληνικής, αυτό εξηγεί γιατί μοιάζουν περισσότερο στον ελληνικό τύπο παρά στον λατινικό. Το λατινικό Augustus έγινε Август, προφέρεται σύμφωνα με το ΔΦΑ: [ˈavgʊst] ≈ άβγκουστ, σύμφωνα με την ελληνική γραφή). Το Βυζάντιο έπαιξε σημαντικό ρόλο σ΄ αυτή τη διαδικασία. Την περίοδο μεταξύ 10ου και 17ου αι. διείσδυσαν στη Ρωσική πολλές ελληνικές λέξεις κυρίως από τη σφαίρα α΄. της θρησκείας, π.χ. ад, анафема, ангел, епископ, демон, икона, монах, монастырь, лампада, архимандрит, дьяк, игумен (άδης, ανάθεμα, άγγελος, επίσκοπος, δαίμων, εικόνα, μοναχός, μοναστήρι, λαμπάδα, αρχιμανδρίτης, διάκος, ηγούμενος), β΄. της καθημερινής ζωής, π.χ. известь, сахар, скамья, тетрадь, фонарь, кровать, крокодил, кукла, магнит, саван, уксус (ασβέστης, ζάχαρη, σκάμνος, τετράδιο, φανάρι, κράββατος, κροκόδειλος, κούκλα, μαγνήτης, σάβανο, ξίδι "όξος"), γ΄.της τέχνης και των επιστημών, π.χ. мантия, комедия, стих, логика, аналогия (μανδύας, κωμωδία, στίχος, λογική, αναλογία), δ΄. ονομασίες ζώων και φυτών όπως για παράδειγμα буйвол, фасоль (βούβαλος, φασόλι). Εκτός αυτού η Ελληνική δάνεισε στη Ρωσική και ορισμένα προσφύματα, κατά κύριο λόγο προθήματα όπως λόγου χάριν: а-, анти-, архи-, пан-(α-, αντι-, αρχι-, παν-), τα οποία χρησιμεύουν μέχρι σήμερα στην παραγωγή και σύνθεση. Η συντριπτική πλειοψηφία των ρωσικών χριστιανικών κυρίων ονομάτων είναι δάνεια από την Ελληνική: Александр, Алексей, Андрей, Аркадий, Василий, Геннадий, Георгий, Дмитрий, Евгений, Кирилл, Кузьма, Леонид, Лука, Макар, Никита, Николай, Пётр, Степан, Тимофей, Фёдор, Филипп, Анастасия, Варвара, Екатерина, Елена, Зоя, Ирина, Ксения, Пелагея, Прасковья, Софья, (Αλέξανδρος, Αλέξιος, Ανδρέας, Αρκάδιος, Βασίλειος, Γεννάδιος, Γεώργιος, Δημήτριος, Ευγένιος, Κύριλλος, Κοσμάς, Λεωνίδας, Λουκάς, Μακάριος, Νικήτας, Νικόλαος, Πέτρος, Στέφανος, Τιμόθεος, Θεόδωρος, Φίλιππος, Αναστασία, Βαρβάρα, Αικατερίνη, Ελένη, Ζωή, Ειρήνη, Ξένια, Πελαγία, Παρασκευή, Σοφία). Μέσω της Ελληνικής διείσδυσαν στη Ρωσική και πολλά χριστιανικά κύρια ονόματα εβραϊκής προέλευσης όπως Вениамин, Даниил, Иван, Илья, Матвей, Михаил, Осип, Семён, Яков; Анна, Елизавета, Мария, Марфа (Βενιαμίν, Δανιήλ, Ιωάννης, Ηλίας, Ματθαίος, Μιχαήλ, Ιωσήφ, Συμεών, Ιάκωβος, Άννα, Ελισάβετ, Μαρία, Μάρθα).
Σύμφωνα με πολλούς επιφανείς Ρώσους ανθρώπους των γραμμάτων και των επιστημών η Ελληνική έπαιξε πολύ σπουδαίο ρόλο στην εξέλιξη της Ρωσικής. Ο μεγάλος Ρώσος επιστήμονας Μ.Β. Λομονόσοφ (το όνομα του οποίου φέρει και το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της Ρωσίας), ο εθνικός ποιητής Α.Σ. Πούσκιν και πολλοί άλλοι έγραψαν γι΄ αυτό το θέμα. Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του ποιητή Β.Α. Ζουκόφσκι σε μια από τις επιστολές του: «Σκέφτομαι με θαυμασμό την ελληνική γλώσσα, η οποία ήταν απαραίτητη για την τελειοποίηση της ρωσικής, διότι η ρωσική μας γλώσσα ανατράφηκε από την ελληνική από την οποία μεταφράστηκαν τα πρώτα μας βιβλία...» Ο Α.Σ. Πούσκιν έγραψε: ''«Η Σλαβορωσική (έτσι αποκαλεί ο ποιητής τη ρωσική λογοτεχνική γλώσσα) αναμφίβολα υπερτερεί όλων των άλλων ευρωπαϊκών γλωσσών. Η Ρωσική στάθηκε εξαιρετικά τυχερή. Τον 11ο αιώνα η αρχαία ελληνική γλώσσα άνοιξε στη ρωσική τις πύλες του λεξιλογίου της, το θησαυροφυλάκιο της αρμονίας της, της δώρισε τους νόμους της τέλειας γραμματικής της, τους υπέροχους τρόπους της, τον μεγαλοπρεπή λόγο της, με δυο λόγια η Ελληνική υιοθέτησε τη Ρωσική και τη γλίτωσε από τη διαδικασία της αργής εξέλιξης που επιφέρει ο χρόνος».''
Ονοματικό σύστημα
Η Ρωσική ανήκει στις συνθετικές γλώσσες οι οποίες χαρακτηρίζονται από ένα ανεπτυγμένο σύστημα μετατροπής της λέξης μέσω προσφυμάτων (καταλήξεις, προθήματα, επιθήματα). Το όνομα διαθέτει τις κατηγορίες του γένους, του αριθμού και της πτώσης καθώς επίσης και την κατηγορία του έμψυχου-άψυχου που είναι άγνωστη στην ελληνική. Η μορφολογία της ρωσικής γλώσσας είναι πιο απλή από εκείνη της προσλαβικής. Η Ρωσική απέβαλε σχεδόν ολοκληρωτικά τον δυικό αριθμό, την αρχαία μορφή της κλητικής πτώσης η οποία διατηρείται μόνο σε μερικά γλωσσικά απολιθώματα π.χ. Боже! = Θεέ μου!, Господи! = Kύριε!. Η σύγχρονη ρωσική γλώσσα διαθέτει ένα πτωτικό σύστημα με δώδεκα τύπους, έξι για τον ενικό και έξι για τον πληθυντικό αριθμό.
Εκτός της ονομαστικής, γενικής, δοτικής και αιτιατικής το ρωσικό πτωτικό παράδειγμα διακρίνει δύο ακόμα τύπους: την οργανική και την προθετική πτώση. Αυτό το γεγονός είναι και ένας από τους λόγους που η σύνταξη στη Ρωσική και η σειρά των μελών της πρότασης είναι πολύ ελεύθερη. Τα μέλη της πρότασης μπορούν να διαταχθούν με πολλούς διαφορετικούς τρόπους χωρίς, ωστόσο, να αλλοιώνεται η νοηματική ακεραιότητα της πρότασης. Αυτό συμβαίνει, κατά κύριο λόγο, διότι οι σχέσεις μεταξύ των μελών της πρότασης καθορίζονται από τις καταλήξεις τους. Το πλεονέκτημα αυτό έναντι των καθαρά αναλυτικών γλωσσών προσφέρει περισσότερες δυνατότητες έκφρασης μίας και της αυτής πρότασης με διαφορετικούς τρόπους. Τα αριθμητικά παρουσιάζουν πολλές ιδιομορφίες σε σύγκριση με άλλες γλώσσες της ινδοευρωπαϊκής οικογένειας. Είναι όλα κλιτά μέρη του λόγου. Το αριθμητικό ένας, μία, ένα συντάσσονται με ονομαστική πτώση, τα δύο, τρία και τέσσερα με γενική ενικού ενώ τα υπόλοιπα με γενική πληθυντικού.
Το άρθρο ως ξεχωριστό μέρος του λόγου απουσιάζει από τη Ρωσική. Τα αριθμητικά ένας, μία και ένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αόριστα άρθρα. Το γραμματικό γένος (η Ρωσική έχει τρία γένη όπως και η Ελληνική) της λέξης καθορίζεται από την κατάληξή της. Αρσενικού γένους είναι όλα τα ουσιαστικά που λήγουν σε σκληρό (μη ουρανωμένο) σύμφωνο: стол, кот, стакан, дом, сок, дуб, собор, покров και όσα τελειώνουν σε й: музей, шалфей, трамвай, пoпугай, сарай, рай. Θηλυκά είναι όσα ουσιαστικά λήγουν σε а και я: земля, сумка, музыка, химия. Τέλος, ουδετέρου γένους είναι τα ουσιαστικά που λήγουν σε о, е και ολιγάριθμες λέξεις που λήγουν σε мя: окно, дерево, небо, здание, море, знамя, время, бремя, пламя, вымя, семя. Όσα ουσιαστικά λήγουν σε ь (μαλακό σημείο) είναι είτε αρσενικά είτε θηλυκά (το γραμματικό γένος σ΄ αυτή την περίπτωση καθορίζεται από την κατάληξη της γενικής ενικού που για τα αρσενικά είναι я και για τα θηλυκά и). Αρσενικού γραμματικού γένους είναι και ορισμένα ουσιαστικά που λήγουν σε а και я τα οποία δηλώνουν όντα αρσενικού φύλου: папа, дядя, дедушка, και υποκοριστικά αρσενικών κυρίων ονομάτων: Юра, Миша, Саша, από τα Юрий, Михаил, Александр. Υπάρχουν φυσικά και αποκλίσεις από τους παραπάνω κανόνες όπως για παράδειγμα η λέξη кофе που αν και λήγει σε e είναι επίσημα γένους αρσενικού, σύμφωνα με την Ακαδημία Επιστημών και πολλά λεξικά, παρόλο που οι περισσότεροι ρωσόφωνοι τη χρησιμοποιούν ως λέξη ουδετέρου γένους. Λέξεις δάνειες που δεν έχουν ακόμη αφομοιωθεί ολοκληρωτικά από το ρωσικό λεξιλόγιο και λήγουν σε φθόγγους μη τυπικούς για το ρωσικό κλιτικό σύστημα θεωρούνται στην πλειοψηφία τους γένους ουδετέρου: такси, салями, шоу, конфетти, жюри.
Οι προσωπικές αντωνυμίες του τρίτου προσώπου σε αντίθεση με τα ελληνικά δηλώνουν το γραμματικό γένος μόνο στον ενικό αριθμό όπου διακρίνονται δύο τύποι: ένας για το αρσενικό και ουδέτερο γένος και ένας για το θηλυκό σε όλες τις πλάγιες πτώσεις. Μόνο στην ονομαστική ενικού διακρίνονται και τα τρία γραμματικά γένη (βλ. πίνακα). Στον πληθυντικό αριθμό υπάρχει ένας κοινός τύπος και για τα τρία γένη σε όλες τις πτώσεις:
Χάλεσερ ΦΚ
Η Χάλεσερ ΦΚ (Hallescher FC) είναι μια γερμανική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Χάλλε (Ζάαλε). Η ομάδα αγωνίζεται στη 3η Λίγκα, την τρίτη κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου. Για πολλά χρόνια η ομάδα αγωνιζόταν στην ανώτατη κατηγορία της Ανατολικής Γερμανίας, την Ομπερλίγκα, μέχρι τη Γερμανική επανένωση. Ωστόσο, όπως πολλές άλλες ομάδες της Ανατολικής Γερμανίας, υπέφερε από τα οικονομικά και δημογραφικά αποτελέσματα της επανένωσης τη δεκαετία του 1990, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί σε ερασιτεχνικές κατηγορίες. Από το 2000 σταμάτησε η φθίνουσα πορεία και την περίοδο 2011-2012 κατάφερε τελικά να επιστρέψει στα επαγγελματικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήμα μετά από 20 χρόνια απουσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1966 Κατηγορία:Χάλεσερ ΦΚ
Ρωσική γλώσσα
Ρηματικό σύστημα
Το χρονικό σύστημα της σύγχρονης Ρωσικής απέβαλε τον αόριστο, τον παρατατικό, τον υπερσυντέλικο και το σουπίνο, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα την αντίθεση του ποιού ενεργείας των ρημάτων. Τα ρήματα της Ρωσικής κλίνονται κατά δύο συζυγίες: την Α΄ ή συζυγία "e" και τη Β΄ ή συζυγία "i". Υπάρχουν ρήματα μικτής κλίσης και ανώμαλα ρήματα. Απέμειναν μόνο τρεις γραμματικοί χρόνοι, ο ενεστώς, ο μέλλων και ο παρελθών. Η διάρκεια μιας πράξης, δηλαδή αν είναι στιγμιαία ή εξακολουθητική, εκφράζεται με το ποιόν ενεργείας του εκάστοτε ρήματος. Τα ρήματα σχηματίζουν ζεύγη τετελεσμένου και μη τετελεσμένου ποιού ενεργείας. Έτσι, ανάλογα με το τι ρήμα χρησιμοποιείται στον μέλλοντα ή στον παρελθόντα χρόνο δηλώνεται και η διάρκεια της πράξης. Τα ρήματα με τετελεσμένο ποιόν ενεργείας δεν έχουν ενεστώτα. Μια άλλη ιδιομορφία της ρωσικής σύνταξης είναι η παράλειψη του βοηθητικού ρήματος είμαι στον ενεστώτα. Έτσι έχουμε στον ενεστώτα καθαρά ονοματικές προτάσεις του τύπου (*Αυτός δάσκαλος που σημαίνει Αυτός είναι δάσκαλος). Ο μέλλων (στα ρήματα μη τετελεσμένου ποιού ενεργείας) σχηματίζεται περιφραστικά με το βοηθητικό ρήμα είμαι στον μέλλοντα και το απαρέμφατο του ρήματος. Εκτός από τις κατηγορίες του προσώπου, αριθμού, έγκλισης, και χρόνου το ρωσικό ρήμα διαθέτει και την κατηγορία του γένους που είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του ονόματος. Η κατηγορία του γένους στο ρήμα δηλώνεται μόνο στον παρελθοντικό χρόνο με τις καταλήξεις "-a" για το θηλυκό και "-o" για το ουδέτερο γένος, και την κατάληξη "-и" που χρησιμοποιείται και για τα τρία γένη στον πληθυντικό αριθμό. Το αρσενικό γένος στερείται ειδικής κατάληξης. Καταλήγει ως επί το πλείστον στο επίθημα "-л" που είναι και ο βασικός δείκτης του παρελθοντικού χρόνου: он сдела-л αρσενικό γένος, она сдела-л-а θηλυκό, оно сдела-л-о ουδέτερο, они сдела-л-и κοινός τύπος για όλα τα γένη στον πληθυντικό αριθμό. Αναλυτικά στοιχεία χαρακτηρίζουν την υποτακτική έγκλιση που σχηματίζεται με τον αοριστικό τύπο του κλινόμενου ρήματος και το μόριο "бы".
Παράδειγμα κλίσης ρήματος α΄ συζυγίας σε -у, -ут
пишу, пишешь, пишет, пишем, пишете, пишут
Παράδειγμα κλίσης ρήματος α΄ συζυγίας σε -ю, -ют
читаю, читаешь, читает, читаем, читаете, читают
Ενεστωτικές καταλήξεις των ρημάτων της δεύτερης ή "i" συζυγίας:
Παράδειγμα κλίσης ρήματος β΄ συζυγίας σε -у, -aт
Παράδειγμα κλίσης ρήματος β΄ συζυγίας σε -ю, -ят
говорю говоришь говорит говорим говорите говорят
Φωνολογία - Φωνητική
Το φωνολογικό σύστημα της σύγχρονης επίσημης ρωσικής περιέχει 39 φωνήματα (34 σύμφωνα <п п' б б' м м'ф ф' в в'т т' д д' с с' з з' ц л л' н н'ш ж ш' ж' ч' р р'j к г х> και 6 φωνήεντα <и э а о у ы>) σύμφωνα με τη Φωνολογική Σχολή της Μόσχας (ΦΣΜ) ή 42 (36 σύμφωνα και 6 φωνήεντα) σύμφωνα με τη Φωνολογική Σχολή της Πετρούπολης (ΦΣΠ, πρώην ΦΣ Λενινγκράντ). Οι δύο σχολές διαφωνούν στον ορισμό της έννοιας του φωνήματος εξ ου και η διαφορά στον αριθμό των φωνημάτων της ρωσικής. Για τον φωνηεντισμό της ρωσικής(σύμφωνα με τη ΦΣΜ) παίζει σημαντικότατο ρόλο η θέση του τόνου η οποία ονομάζεται ισχυρή θέση. Φωνήεντα άτονα, που βρίσκονται σε ασθενή θέση μέσα στη φωνητική μονάδα αντιπροσωπεύονται από τα αλλόφωνά τους, παραλλαγές δηλαδή του βασικού φωνήματος. Αλλοιώνονται και ποσοτικά και ποιοτικά. Ένας άλλος βασικός παράγων που επηρεάζει την προφορά των φωνηέντων είναι και η φύση του επόμενου συμφώνου. Τα ουρανωμένα (μαλακά σύμφωνα) προκαλούν μεγάλες αλλοιώσεις στα φωνήεντα. Αυτό προκαλεί πολύ συχνά προβλήματα στη σωστή ανάγνωση των ρωσικών από ξένους. Στο συμφωνικό σύστημα φωνολογικής σημασίας είναι η διάκριση ηχηρού-άηχου και ουρανισκόφωνου - μη ουρανισκόφωνου (στην παραδοσιακή ρωσική ορολογία σκληρά και μαλακά σύμφωνα). Ο τόνος στη Ρωσική όπως και στη Νέα Ελληνική είναι δυναμικός. Είναι ελεύθερος σε αντίθεση με τα Νέα Ελληνικά όπου περιορίζεται στις τρεις τελευταίες συλλαβές. Μπορεί να βρίσκεται σε οποιαδήποτε συλλαβή και σε πολυσύλλαβες λέξεις αναπτύσσεται ένας δευτερεύων, βοηθητικός τόνος. Τα ηχηρά σύμφωνα στο τέλος λέξης ή μορφήματος χάνουν την ηχηρότητά τους και προφέρονται όπως τα άηχα αντίστοιχά τους. Παραδείγματος χάριν η λέξη друг(φίλος) (προφέρεται ντρουκ, με άηχο κ παρόλο που γράφεται ντρουγκ γιατί βρίσκεται στο τέλος της λέξης) όμως друга (του φίλου ή τον φίλο) (το г προφέρεται κανονικά ως ηχηρό γκ), Петров (προφέρεται πετρόφ). Αυτό το φαινόμενο παρατηρείται και όταν ένα ηχηρό σύμφωνο βρεθεί μπροστά από ένα άηχο: водка (η βότκα) το д προφέρεται ως τ, χάνει δηλαδή την ηχηρότητά του λόγω του άηχου κ που ακολουθεί. Άηχο σύμφωνο μπροστά από ηχηρό ηχηροποιείται: Στη λέξη сделать(κάνω) το с(σ) προφέρεται ως ζ λόγω του ηχηρού д (ντ) που ακολουθεί. Εξαίρεση στον κανόνα αυτό αποτελεί το ηχηρό σύμφωνο "в" πριν από το οποίο τα άηχα σύμφωνα δεν αλλοιώνονται: Στη λέξη свет το с(σ) προφέρεται κανονικά, δηλαδή άηχο.
Τα σύμφωνα της ρωσικής γλώσσας
Διάλεκτοι
Ήδη από τον 15ο αιώνα στο ευρωπαϊκό μέρος της Ρωσίας διαμορφώθηκαν δύο μεγάλες ομάδες ιδιωμάτων, το βόρειο και το νότιο τα οποία χωρίζονται από μία σειρά ξεκάθαρων ισόγλωσσων (π.χ. η προφορά του [ο] σε όλες τις θέσεις, η προφορά του στιγμιαίου [g] και ο σχηματισμός της γενικής ενικού με την κατάληξη [ы] στα βόρεια ιδιώματα σε αντίθεση με την προφορά αλλοφώνων του [ο] σε άτονες θέσεις, την αντικατάσταση του [g] από το [γ] και την κατάληξη [e] στη γενική ενικού). Εμφανίστηκαν επίσης και μίγματα των παραπάνω που ονομάστηκαν ενδιάμεσα ιδιώματα, όπως είναι για παράδειγμα το ιδίωμα της Μόσχας που έχει στοιχεία και από τα δύο. Αυτά τα ενδιάμεσα ιδιώματα, κυρίως το μοσχοβίτικο, αποτέλεσαν τη βάση της γλώσσας της λογοτεχνίας καθώς επίσης και της επίσημης γλώσσας του ρωσικού κράτους που χρησιμοποιείται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Οι υπόλοιπες διάλεκτοι δε διαθέτουν επίσημη γραφή. Οι διαφορές μεταξύ των ρωσικών διαλέκτων ήταν ανέκαθεν περιορισμένες (σε σύγκριση με τις γερμανικές) και δεν αποτελούσαν εμπόδιο στη συνεννόηση γιατί οι Ρώσοι κατοικούσαν κατά κύριο λόγο σε πεδιάδες και η μεταξύ τους επαφή δε διακοπτόταν από γεωγραφικά εμπόδια.
Γεωγραφική κατανομή
Η ρωσική γλώσσα ομιλείται κυρίως στη Ρωσία, την Ουκρανία, το Καζακστάν και τη Λευκορωσία, και, σε μικρότερο βαθμό, και σε άλλες χώρες οι οποίες ήταν κάποτε συστατικά της μέρη, δηλ. δημοκρατίες της Σοβιετικής Ένωσης. Στη διάρκεια της Σοβιετικής περιόδου, η πολιτική για τις γλώσσες των διαφόρων εθνικών ομάδων είχε διακυμάνσεις στην πράξη. Αν και κάθε μια των δημοκρατιών είχε τη δική της επίσημη γλώσσα, ο ενοποιητικός ρόλος και ένα καθεστώς υπεροχής επιφυλάσσονταν για τη Ρωσική. Ακολουθώντας την κατάρρευση της ΕΣΣΔ το 1991, πολλά από τα νέα ανεξάρτητα κράτη ενεθάρρυναν τις εθνικές τους γλώσσες, γεγονός που εν μέρει αντέστρεψε το προνομιακό καθεστώς της Ρωσικής, αν και ο ρόλος της ως γλώσσας στη μετασοβιετική εθνική επικοινωνία συνεχίστηκε. Στους μητρικούς ομιλητές της ρωσικής σε αυτές τις χώρες δεν περιλαμβάνονται μόνο Ρώσοι, αλλά και Ουκρανοί, Λευκορώσοι, λοιποί εσωτερικοί μετανάστες από άλλες Σοβιετικές δημοκρατίες, ακόμη και άτομα ντόπιας καταγωγής.
Στη Λετονία η επίσημη αναγνώρισή της και η νομιμότητα χρήσης της στις σχολικές αίθουσες αποτελεί ένα θέμα σημαντικού διαλόγου όπου περισσότερο του ενός τρίτου του πληθυσμού είναι ρωσόφωνο, ενώ το 2012 είχε γίνει και δημοψήφισμα για το καθεστώς της. Παρομοίως, στην Εσθονία οι ρωσόφωνοι αποτελούν το 25,6% του τρέχοντος πληθυσμού της χώρας και το 58.6% του πληθυσμού των ιθαγενών Εσθονών μπορεί επίσης να μιλήσει ρώσικα. Συνολικά, το 67.8% του πληθυσμού της Εσθονίας μπορεί να μιλήσει ρωσικά.
Στο Καζακστάν και στην Κιργιζία, η ρωσική παραμένει από κοινού επίσημη γλώσσα με την καζακική και την κιργιζική αντίστοιχα. Μεγάλες ρωσόφωνες κοινότητες υπάρχουν ακόμη στο βόρειο Καζακστάν, και οι κατ΄εθνικότητα Ρώσοι αποτελούν το 25.6 % του πληθυσμού της χώρας. Μέχρι τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης υπήρχαν περισσότεροι ρωσόφωνοι από καζακόφωνους. Ωστόσο, εκεί τα ποσοστά των ρωσόφωνων μειώνονται λόγω της χαμηλότερης γεννητικότητας, της μεγαλύτερης διάμεσης ηλικίας αλλά και λόγω της μετανάστευσης προς τη Ρωσία.
Όσοι τη μιλούν ως μητρική ή δεύτερη γλώσσα στη Λιθουανία αντιπροσωπεύουν κατά προσέγγιση το 60% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Επίσης περισσότερο του ημίσεως του πληθυσμού των Βαλτικών χωρών μιλούν τη ρωσική. Καθώς το Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας ήταν τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1809 έως το 1918, ένας αριθμός ρωσόφωνων έχει παραμείνει στη Φινλανδία. Υπάρχουν περίπου 50.000 ρωσόφωνοι στη Φινλανδία, αποτελώντας το 0.9% του πληθυσμού. Το 0.1% από αυτούς είναι παλιοί μετανάστες από τον 19ο και 20ο αιώνα, και οι λοιποί είναι πρόσφατοι μετανάστες, που έφτασαν στη χώρα στη δεκαετία του 1990 ή αργότερα.
Στον 20ο αιώνα, η ρωσική διδάχτηκε σε ευρεία κλίμακα στα σχολεία των χωρών του παλαιού Συμφώνου της Βαρσοβίας και σε άλλες χώρες που συνήθως ήταν σύμμαχες με την ΕΣΣΔ. Συγκεκριμένα, σε αυτές τις χώρες περιλαμβάνεται η Πολωνία, η Βουλγαρία, η Τσεχία, η Σλοβακία, την Ουγγαρία, την Αλβανία και την Κούβα. Εν τούτοις, οι νεότερες γενεές δεν είναι συνήθως εξοικειωμένες με αυτήν, επειδή η ρωσική δεν είναι πλέον υποχρεωτική στα σχολεία τους. Αυτή τη στιγμή είναι η πιο ευρέως διδασκόμενη γλώσσα στη Μογγολία και έχει γίνει υποχρεωτική από τα 7 και πάνω ως δεύτερη ξένη γλώσσα από το 2006.
Η ρωσική ομιλείται επίσης και στο Ισραήλ από τουλάχιστον 750,000 εθνικής καταγωγής Εβραίους μετανάστες από την πρώην Σοβιετική Ένωση (απογραφή 1999). Τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης και οι ιστοσελίδες πολύ συχνά δημοσιεύουν υλικό στα Ρώσικα.
Σημαντικές ρωσόφωνες κοινότητες υπάρχουν επίσης στη Βόρεια Αμερική, ιδίως σε μεγάλα αστικά κέντρα των ΗΠΑ και του Καναδά όπως η Νέα Υόρκη, η Φιλαδέλφεια (ΗΠΑ), η Βοστώνη, το Λος Άντζελες, η Νάσβιλ, το Σαν Φρανσίσκο, το Σιάτλ κ.ά. Σε κάποιους από τους τόπους εγκατάστασής τους εκδίδουν τις δικές τους εφημερίδες, και ζουν σε εθνικούς θύλακες (ειδικά η γενεά των μεταναστών που ξεκίνησε να φτάνει στις αρχές της δεκαετίας του '60). Παρά ταύτα, μόνο το ένα τέταρτο αυτών είναι ρωσικής εθνικότητας. Προ της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης, η συντριπτική πλειοψηφία των ρωσοφώνων της Βόρειας Αμερικής ήταν Εβραίοι ομιλούντες ρώσικα. Στη συνέχεια, το κύμα μεταναστών από χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης άλλαξε κάπως τη στατιστική εικόνα. Σύμφωνα με την απογραφή των ΗΠΑ του 2000, η Ρωσική είναι η πρώτη γλώσσα που ομιλείται στα σπίτια για περισσότερα από 700.000 άτομα που ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σημαντικές ομάδες ρωσοφώνων υπάρχουν επίσης στη Δυτική Ευρώπη και στη Νότια Ευρώπη. Αυτές έχουν αναπτυχθεί μετά διαδοχικά κύματα μεταναστών μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνος, κάθε μια τους με τη δική της χροιά. Η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία, το Βέλγιο, η Ελλάδα, η Κύπρος, η Βραζιλία, η Νορβηγία, η Αυστρία και η Τουρκία έχουν ρωσόφωνες κοινότητες με σημαντικό πληθυσμό ρωσόφωνων. Οι πόλεις της Αυστραλίας Μελβούρνη και Σίδνεϊ έχουν επίσης ρωσικούς πληθυσμούς, με τους περισσότερους Ρώσους να ζουν στη νοτιοανατολική Μελβούρνη. Δύο τρίτα από αυτούς είναι στην πραγματικότητα ρωσόφωνοι απόγονοι Γερμανών, Ελλήνων, Εβραίων, Αρμενίων ή Ουκρανών, που είτε παλλινόστησαν, μετά την κατάρρευσή της ΕΣΣΔ είτε απλώς αναζητούν προσωρινή εργασία.
Κατά το Ινστιτούτο Γλώσσας του Υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ, με έδρα στο Μοντερέυ της Καλιφόρνιας, η Ρωσική γλώσσα κατατάσσεται στο επίπεδο III των γλωσσών σε όρους δυσκολίας εκμάθησης για τους έχοντες μητρική τα Αγγλικά, και απαιτεί κατά προσέγγιση 780 ώρες αφοσιωμένης εκμάθησης για να πετύχεις ένα μεσαίο επίπεδο άνεσης με τη γλώσσα. Θεωρείται επίσης από την Κοινότητα Υπηρεσιών Πληροφοριών των ΗΠΑ ως μια γλώσσα σκληρού στόχου, τόσο για τη δυσκολία που παρουσιάζει για να τον επαρκή χειρισμό της από τους ομιλούντες τα Αγγλικά όσο επίσης και για τον κρίσιμο ρόλο που έχει στην Αμερικανική παγκόσμια πολιτική.
Αλφάβητο
thumb|300px|ρωσικό χειρόγραφο αλφάβητο (1916) thumb|380px|ρωσικό χειρόγραφο αλφάβητο (2012)
Η βάση του αλφάβητου της Ρωσικής γλώσσας είναι το Κυριλλικό αλφάβητο.
Ορθογραφική μεταρρύθμιση του 1918
Το ρωσικό αλφάβητο υπέστη πολλές τροποποιήσεις κατά καιρούς. Η ορθογραφική μεταρρύθμιση του 1918 ήταν η μεγαλύτερη και σημαντικότερη που έγινε ποτέ. Από τότε υιοθετήθηκε και καθιερώθηκε το ρωσικό αλφάβητο στη σημερινή του μορφή με 33 γράμματα, γεγονός που συνέβαλε στην απλοποίηση της ορθογραφίας. Συνολικά αφαιρέθηκαν 4 γράμματα τα οποία αντικαταστάθηκαν από άλλα που απέδιδαν τους ίδιους φθόγγους αλλά ήταν απλούστερα στη γραφή. Τα γράμματα αυτά είναι τα εξής:
Στις 24 Δεκεμβρίου 1942 εισήχθη επίσημα στο ρωσικό αλφάβητο το γράμμα ё (γιο). Έχει την έβδομη θέση στο ρωσικό αλφάβητο. Οι συλλαβές που περιέχουν αυτό το γράμμα φέρουν πάντοτε τον τόνο της λέξης. Η χρήση του δεν είναι υποχρεωτική, συνήθως στη θέση του χρησιμοποιείται το γράμμα e εκτός κι αν αυτό δημιουργεί προβλήματα κατανόησης του κειμένου. Οι λέξεις все (όλοι) και всё (όλο), για παράδειγμα, στη γραφή ξεχωρίζουν μόνο από τη χρήση του ё ή του e. Το γράμμα ё χρησιμοποιείται ευρέως σε εγχειρίδια εκμάθησης της ρωσικής γλώσσας για ξένους προς αποφυγή λανθασμένης προφοράς.
Χρήση λατινικού αλφαβήτου
Λόγω πολλών τεχνικών περιορισμών στην πληροφορική και επίσης επειδή δεν είναι διαθέσιμα κυριλλικά αλφάβητα στο εξωτερικό, τα Ρωσικά συχνά μεταγράφονται με τη χρήση του Λατινικού αλφαβήτου. Για παράδειγμα, η τυπική μεταγραφή της λέξης "мороз" (ελληνικά: παγωνιά) είναι "moroz" και για τη λέξη "мышь" (ελληνικά: ποντικός) είναι "mysh'". Η μεταγραφή χρησιμοποιείται συχνά από ζώντες εκτός Ρωσίας, αν και χρησιμοποιείται ολοένα και λιγότερο συχνά από τους Ρώσους λόγω της επέκτασης της Unicode κωδικοποίησης των χαρακτήρων, η οποία πλέον ενσωματώνει διαφορετικά αλφάβητα φτάνοντας από το Λατινικό μέχρι το Χίντι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσική γλώσσα Κατηγορία:Ανατολικές σλαβικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Αρμενίας Κατηγορία:Γλώσσες της Γεωργίας Κατηγορία:Γλώσσες της Εσθονίας Κατηγορία:Γλώσσες του Καζακστάν Κατηγορία:Γλώσσες του Κιργιστάν Κατηγορία:Γλώσσες της Λευκορωσίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ουκρανίας Κατηγορία:Γλώσσες της Πολωνίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ρωσίας Κατηγορία:Σλαβικές γλώσσες
Πλημμύρες στην Κίνα το 1931
Οι πλημμύρες της Κίνας το 1931 ή οι πλημμύρες του ποταμού Γιάνγκζι-Χουάι το 1931 ήταν μια σειρά καταστροφικών πλημμυρών που σημειώθηκαν στη Δημοκρατία της Κίνας. Ήταν μια από τις πιο θανατηφόρες πλημμύρες -και πιθανώς η πιο θανατηφόρα- στην ιστορία, και μία από τις πιο θανατηφόρες φυσικές καταστροφές του 20ου αιώνα, εξαιρουμένων των πανδημιών και των λιμών. Οι εκτιμήσεις του συνολικού αριθμού θανάτων κυμαίνονται από 422.499 έως 3,7 και 4 εκατομμύρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλημμύρες
Έμπολι (αποσαφήνιση)
Ως Έμπολι μπορεί να αναφέρονται:
Αρχή (δορυφόρος)
Η Αρχή (αγγλικά: Arche) ή Δίας XLIII είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από μία ερευνητική ομάδα αστρονόμων του Πανεπιστημίου της Χαβάης με επικεφαλής τον Σκοτ Σέπαρντ το 2002. Πήρε το όνομά του τον Μάρτιο του 2005 από την Αρχή, η οποία ήταν κόρη του Δία και της νύμφης Πλουσίας και κατά τον ποιητή Άρατο (και από τον Κικέρωνα) μία από τις 4 Μούσες στην ύστερη ελληνική παράδοση, μαζί με την Θελξινόη, τη Μελέτη και την Αοιδή. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2002 J 1.
Έχει διάμετρο περίπου 3 χλμ. και περιφέρεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 23.717.000 χλμ. σε 746,185 ημέρες, σχηματίζοντας κλίση 165° με την εκλειπτική (162° προς τον Ισημερινό του Δία), σε ανάδρομη φορά και με εκκεντρότητα τροχιάς 0,149.
Η Αρχή ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Κάρμης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 23 και 24 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς γύρω στις 165°.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Νγκερενγκέρε (πόλη)
Το Νγκερενγκέρε (αγγλικά και Σουαχίλι: Ngerengere) είναι τμήμα της Αγροτικής Περιοχής Μορογκόρο, της Περιφέρειας Μορογκόρο, στην Τανζανία. Βρίσκεται νότια της εθνικής οδού A7 που συνδέει το Νταρ ες Σαλαάμ με το Μορογκόρο. Ονομάστηκε έτσι, λόγω της γειτνίασής του με τον Ποταμό Νγκερενγκέρε (Ngerengere River). Η Πολεμική Αεροπορία των Ενόπλων Δυνάμεων της Τανζανίας διατηρεί αεροπορική βάση πλησίον της περιοχής.
Μεταφορές
Στο Νγκερενγκέρε υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός ο οποίος συνδέει την πόλη με το Νταρ ες Σαλαάμ και το Μορογκόρο.
Χαρακτηριστικά περιοχής
Η περιοχή είναι εύφορη αλλά και ολίγον ελώδης.
Απαρίθμηση των Ελλήνων στο Νγκερενγκέρε (κατά το 1950)
Κατά το 1950, στο Νγκερενγκέρε κατοικούσαν λιγοστοί Έλληνες, οι παρακάτω: • 3
NGC 663
To NGC 663 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Κασσιόπη. Απέχει περίπου 6.850 έτη φωτός από τη Γη και θεωρείται ότι αποτελεί τμήμα της ομάδας ΟΒ Κασσιόπη 8, η οποία βρίσκεται στο βραχίωνα του Περσέα του Γαλαξία, μαζί με τα ανοικτά σμήνη Μεσιέ 103, NGC 654 και NGC 659, τα οποία έχουν παρόμοια ηλικία και βρίσκονται σε παρόμοια απόσταση. Το NGC 663 αποτελείται από περίπου 400 μέλη και έχει ηλικία 20-25 εκατομμύρια έτη. Ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι ο μεγάλος αριθμός αστέρων Be, καθώς έχουν ανακαλυφθεί συνολικά 24 στο σμήνος.
Το σμήνος ανακάλυψε ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1787. Το σμήνος αναφέρεται ότι έχει φαινόμενο μέγεθος +7,1, αλλά πολλοί παρατηρητές θεωρούν ότι είναι λαμπρότερο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Κασσιόπη (αστερισμός) 0663 Κατηγορία:Αντικείμενα Caldwell
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Κυκλάδων 2011–12
Για την περίοδο 2011–12, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κυκλάδων είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στον νομό Κυκλάδων.
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2011-12 ήταν η 32η διοργάνωση πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της ΕΠΣ Κυκλάδων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Α.Σ. Άνω Μερά Μυκόνου, η οποία έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώθηκε από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Δ΄ Εθνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου διοργανώθηκε για 30η φορά και θα αποτελούσε ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ, το οποίο όμως δεν διεξήχθη τελικά εκείνη την αγωνιστική περίοδο. Κυπελλούχος Κυκλάδων αναδείχθηκε ο Πανναξιακός Α.Ο.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων ήταν η εξής:
Β' Κατηγορία
1ος όμιλος
2ος όμιλος
Κύπελλο
Στον θεσμό του κυπέλλου συμμετείχαν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων όλων των κατηγοριών. Οι 22 σύλλογοι χωρίστηκαν σε δύο ομίλους με βάση τη γεωγραφική τους θέση, ώστε να ελαχιστοποιηθούν τα έξοδα των ομάδων για μετακινήσεις και διαμονή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κυκλάδων Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2011-2012 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2011-2012
Βασίλειο της Βουργουνδίας
Το Βασίλειο της Βουργουνδίας ήταν ένα όνομα που αποδόθηκε σε διάφορα κράτη στη Δυτική Ευρώπη κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα. Η ιστορική Βουργουνδία περιέχει συνοριακές περιοχές ανάμεσα στη Γαλλία, την Ιταλία και την Ελβετία με τις πόλεις Γενεύη και Λυών. Η Βουργουνδία σαν πολιτική οντότητα υπήρξε σε πολλές διαφορετικές μορφές με άλλα σύνορα ιδιαίτερα όταν διαιρέθηκε σε Άνω Βουργουνδία και Κάτω Βουργουνδία. Οι δύο από τις ενότητες αυτές η πρώτη τον 6ο και η δεύτερη τον 11ο αιώνα πήραν τον τίτλο Βασίλειο της Βουργουνδίας, άλλοι τίτλοι ήταν Κομητεία της Προβηγκίας που συνταυτιζόταν με την Κάτω Προβηγκία, Δουκάτο της Βουργουνδίας και Κομητεία της Βουργουνδίας.
Το Βασίλειο των Βουργουνδών (4ος αιώνας - 534)
thumb|250px|right|Το βασίλειο της Βουργουνδίας σαν τμήμα της Αυτοκρατορίας των Φράγκων (534 - 843) Οι Βουργουνδοί ήταν ένα από τα αρχαία Γερμανικά φύλα με αρχική καταγωγή από τη Σκανδιναβία, από εκεί εγκαταστάθηκαν στο νησί Μπόρνχολμ το οποίο στην Αρχαία νορδική γλώσσα μεταφράζεται ως "Νησί των Βουργουνδών". Από το Μπόρνχολμ πέρασαν απέναντι σε Γερμανικά εδάφη στη Ρωμαϊκή Γαλατία, εγκαταστάθηκαν στις δυτικές Άλπεις και στην κοιλάδα του Ρήνου δημιουργώντας το πρώτο βαρβαρικό Βασίλειο των Βουργουνδών. Ο πρώτος βασιλιάς της Βουργουνδίας που καταγράφεται σε επίσημο έγγραφο ήταν ο Γεβίκκας που έζησε στα τέλη του 4ου αιώνα, διασχίζοντας τον Μέσο Ρήνο εγκαταστάθηκαν σαν Φοιδεράτοι στη Ρωμαϊκή επαρχία Τζερμάνια Σεκούντα κατά μήκος του Μέσου Ρήνου. Η θέση τους χειροτέρεψε όταν ο βασιλιάς Γκούντερ ξεκίνησε επιδρομές στη Βελγική Γαλατία, αποτέλεσμα η συντριπτική τους ήττα από τους Ρωμαίους που είχαν συμμαχήσει με τους Ούννους στο Βορμς. Στη μάχη έπεσε ο Γκούντερ, αρχηγός του Ρωμαϊκού στρατού ήταν ο Φλάβιος Αέτιος. Η μεγάλη Ρωμαϊκή νίκη αποθανατίστηκε στο πασίγνωστο Μεσαιωνικό έπος Τραγούδι των Νιμπελούνγκεν.
Οι υπόλοιποι Βουργουνδοί εγκαταστάθηκαν γύρω από τη Σαβοΐα επίσης ως Φοιδεράτοι, οι προσπάθειες τους να επεκταθούν νότια από τον Ροδανό τους έφερε σε σύγκρουση με το Βασίλειο των Βησιγότθων στον νότο. Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (476) ο βασιλιάς Γκουντομπάντ συμμάχησε με τον ισχυρό Φράγκο βασιλιά Κλόβις Α΄ εναντίον της απειλής του Οστρογότθου Θευδέριχου του Μέγα.Έτσι, μπόρεσε να εξασφαλίσει τις Βουργουνδικές του κτήσεις και να εκδώσει τον "Λεχ Βουργουνδιόνουμ", έναν αρχαίο Γερμανικό νομικό κώδικα. Αργότερα, όταν η Ρώμη δεν μπορούσε να προστατέψει τους κατοίκους της Γαλατίας, οι Σεκουάνοι ενσωματώθηκαν στο νεοϊδρυθέν Βασίλειο της Βουργουνδίας. Η παρακμή του βασιλείου της Βουργουνδίας ξεκίνησε όταν δέχτηκε επίθεση από τους πρώην συμμάχους τους Βασιλείς των Φράγκων. Οι γιοι του Κλόβις Α΄ ξεκίνησαν εκστρατεία στη Βουργουνδία (523) με προτροπή της μητέρας τους Κλοτίλδης που ο πατέρας της Χιλπέριχος Β΄ της Βουργουνδίας είχε δολοφονηθεί από τον αδελφό του Γκουντομπάντ. Οι Βουργουνδοί γνώρισαν τη συντριβή από τους Φράγκους δέκα χρόνια αργότερα στη "Β΄ Βουργουνδική Εκστρατεία" (534), ο βασιλιάς τους Γκοντομάρ Γ΄ γιος του Γκουντομπάντ έπεσε στη μάχη και τα εδάφη τους ενσωματώθηκαν στο Βασίλειο των Φράγκων. Αργότερα η Βουργουνδία έγινε σποραδικά ξανά σποραδικά ανεξάρτητο βασίλειο (561-584) και (639-737) με Μεροβίγγειους βασιλείς που χρησιμοποίησαν τον τίτλο του "Βασιλιά της Βουργουνδίας".
Το Βασίλειο της Βουργουνδίας των Καρολιδών (855 - 863)
thumb|250px|right|Το βασίλειο της Αρλ Οι εγγονοί του Καρλομάγνου μοίρασαν το Φραγκικό βασίλειο με τη Συνθήκη του Βερντέν (843), δημιουργώντας το βραχύβιο βασίλειο Μέση Φραγκία από τη νότια Ιταλία μέχρι τη Βαλτική Θάλασσα, το παρέλαβε ο μεγαλύτερος εγγονός του Λοθάριος Α΄. Το βορειοδυτικό τμήμα του πρώην βασιλείου της Βουργουνδίας περιήλθε στη Δυτική Φραγκία, έμεινε γνωστό σαν Δουκάτο της Βουργουνδίας. Ο Λοθάριος Α΄ που πήρε τον τίτλο του αυτοκράτορα σαν μεγαλύτερος αδελφός μοίρασε το βασίλειο του λίγο πριν τον θάνατο του (855) : Λοθαριγγία, Βασίλειο της Ιταλίας και Κάτω Βουργουνδία μαζί με την Προβηγκία που κληρονόμησε ο μικρότερος γιος του Κάρολος της Προβηγκίας. Η διαίρεση δημιούργησε νέες συγκρούσεις αφού οι βασιλείς από τη Δυναστεία των Καρολιδών που κυβερνούσαν τη Δυτική και την Ανατολική Φραγκία διεκδικούσαν τα πρώην εδάφη της Μέσης Φραγκίας. Ο Κάρολος της Προβηγκίας πέθανε πολύ πρόωρα χωρίς να αφήσει παιδιά, την πραγματική εξουσία είχε ο αντιβασιλιάς Ζιράρ Β΄ της Βιέννης που είχε παντρευτεί την κουνιάδα του αυτοκράτορα Λοθάριου Α΄. Ο Ζιράρ στάθηκε πολύ ισχυρός αντιβασιλιάς, απέκρουσε επιτυχώς τις επιδρομές των Βίκινγκ που έφτασαν μέχρι τη Βαλάνς. Ο θείος του Καρόλου της Προβηγκίας και βασιλιάς των Δυτικών Φράγκων Κάρολος ο Φαλακρός προσπάθησε να επέμβει στην Προβηγκία ύστερα από την πρόσκληση που του έκανε ο κόμης του Αρλ. Ο Κάρολος ο Φαλακρός επιτέθηκε στην Προβηγκία (861), έφτασε μέχρι τη Μακόν αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει με την επέμβαση του αρχιεπισκόπου του Ρενς.
Άνω και Κάτω Βουργουνδία
Ο κόμης Ζιράρ τακτοποίησε ότι σε περίπτωση που θα πεθάνει ο Κάρολος της Προβηγκίας χωρίς παιδιά το βασίλειο της Προβηγκίας θα το κληρονομούσε ο αδελφός του Λοθάριος Β΄ της Λοθαριγγίας (858). Όταν ωστόσο πέθανε ο Κάρολος (863) διεκδίκησε την Προβηγκία ο μεγαλύτερος αδελφός Λουδοβίκος Β΄ της Ιταλίας. Το βασίλειο μοιράστηκε μετά στα δύο : ο πρώτος αδελφός Λουδοβίκος Β΄ πήρε την Αρλ και την Αιξ-αν-Προβάνς, ο δεύτερος αδελφός Λοθάριος Β΄ πήρε τη Λυών, τη Βιέν (Ιζέρ) και την Γκρενόμπλ. Με τον επίσης πρόωρο θάνατο του Λοθάριου Β΄ ακολούθησε η Συνθήκη του Μέρσεν, το βόρειο τμήμα του παλιού βασιλείου της Μέσης Φραγκίας παρέλαβε ο βασιλιάς των Ανατολικών Φράγκων Λουδοβίκος ο Γερμανικός, τα νοτιότερα τμήματα του βασιλείου της Προβηγκίας παρέλαβε ο Κάρολος ο Φαλακρός. Μετά την ανατροπή και τον θάνατο του Καρόλου του Φαλακρού (877) ο ανίκανος γιος του Λουδοβίκος ο Τραυλός έχασε δύο χρόνια αργότερα την Προβηγκία. Ο Φράγκος ευγενής Μπόζο της Προβηγκίας ανακηρύχτηκε στη Βιεν "Βασιλιάς της Βουργουνδίας και της Προβηγκίας" (879), ίδρυσε το βασίλειο της Κάτω Βουργουνδίας και της Προβηγκίας. Η Άνω Βουργουνδία παρέμεινε υπό τη διοίκηση του Καρόλου του Παχύ, το κέντρο της ήταν η σημερινή δυτική Ελβετία περιείχε και τμήματα της Ιταλίας και της Γαλλίας όπως η σημερινή Φρανς-Κοντέ. Ο Ροδόλφος Α΄ της Βουργουνδίας μέλος του Οίκου των Παλαιών Γουέλφων ανακήρυξε στις περιοχές αυτές το Βασίλειο της Άνω Βουργουνδίας (887) με έδρα τον Άγιο Μαυρίκιο στην Ελβετία.
Το Βασίλειο της Αρλ
thumb|250px|right|Οι κατοχές του [[Κάρολος της Βουργουνδίας|Καρόλου του Ισχυρού στα τέλη του 15ου αιώνα]] Ο γιος του Ροδόλφου Α΄ Ροδόλφος Β΄ της Βουργουνδίας διεκδίκησε την Κάτω Βουργουνδία από τον Ούγο της Προβηγκίας (933) και δημιούργησε το Βασίλειο της Αρλ. Το βασίλειο παρέμεινε ανεξάρτητο μέχρι την εποχή που ο Κορράδος Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το ενσωμάτωσε στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (1033), διοικήθηκε με σχετική αυτονομία ενώ ο αυτοκράτορας είχε τιμητικά τον τίτλο του "Βασιλιά της Αρλ". Στάθηκε ένα από τα τρία μεγαλύτερα βασίλεια στην κεντρική Ευρώπη μαζί με το βασίλειο της Γερμανίας και το βασίλειο της Ιταλίας. Το βασίλειο διαλύθηκε και μοιράστηκε στους διαδόχους, πολλές περιοχές κέρδισαν με τη διπλωματία, άλλες με τους δυναστικούς γάμους. Το Βασίλειο της Αρλ σταμάτησε οριστικά να υπάρχει (1378), τα περισσότερα τμήματα του κρατήθηκαν από την Κομητεία της Σαβοΐας. Τα υπόλοιπα τμήματα παραχωρήθηκαν από τον αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄ στον Δελφίνο της Γαλλίας Κάρολο δημιουργώντας το Δελφινάτο.
Τρίτο Βασίλειο της Βουργουνδίας
Στα τέλη του 15ου αιώνα ο δούκας Κάρολος της Βουργουνδίας αποφάσισε να συγκεντρώσει τα εδάφη του και να δημιουργήσει το "Τρίτο Βασίλειο της Βουργουνδίας" με τον ίδιο σαν ανεξάρτητο μονάρχη. Ο Κάρολος έπεισε τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Γ΄ να τον στέψει στο Τριρ, η τελετή δεν έγινε τελικά, ο αυτοκράτορας δραπέτευσε νύχτα τον Σεπτέμβριο του 1473 επειδή εξοργίστηκε από την αλαζονική συμπεριφορά του Καρόλου. Οι προσπάθειες για την αναγνώριση του τρίτου βασιλείου τερματίστηκαν όταν ο Κάρολος ηττήθηκε και έπεσε στη "μάχη της Νανσύ".
Ο Κόκκινος Δράκος
Ο Κόκκινος Δράκος είναι ψυχολογική ταινία θρίλερ του 2002, η οποία είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τόμας Χάρις του 1981. Σκηνοθετήθηκε από τον Μπρετ Ράτνερ και γράφτηκε από τον Ted Tally. Είναι prequel της Σιωπής των Αμνών (1991), και στην ταινία αυτήν ένας πράκτορας του FBI Will Graham (Έντουαρντ Νόρτον) ζητά τη βοήθεια του κατά συρροήν δολοφόνου Χάνιμπαλ Λέκτερ (Άντονι Χόπκινς) για να πιάσει έναν άλλο δολοφόνο, τον Francis Dolarhyde (Ρέιφ Φάινς). Οι Χάρβεϊ Καϊτέλ, Έμιλι Γουάτσον, Μέρι-Λουίζ Πάρκερ και Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν πρωταγωνιστούν επίσης στην ταινία. Το μυθιστόρημα είχε προηγουμένως προσαρμοστεί με την ταινία Ο Ανθρωποκυνηγός (1986). Ο Κόκκινος Δράκος κυκλοφόρησε στις 4 Οκτωβρίου 2002 και έλαβε μεικτές κριτικές.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures
Τσαβούς (βραχονησίδα)
Επί της νησίδας βρίσκεται μία τουρκική στρατιωτική βάση.
Η μέση ετήσια θερμοκρασία στο νησάκι είναι 19 °C. Ο θερμότερος μήνας είναι ο Αύγουστος, στους 28 °C και ο πιο κρύος ο Φεβρουάριος, στους 12 °C. Η μέση βροχόπτωση είναι 945 χιλιοστά το χρόνο. Ο υγρότερος μήνας είναι ο Δεκέμβριος, με 229 χιλιοστά βροχόπτωσης, και ξηρότερος ο Ιούλιος, με 1 χιλιοστό βροχόπτωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Τουρκίας
Ο δεκαπενταετής πλοίαρχος
thumb|right|225px|Η πρώτη σελίδα της αρχικής εικονογραφημένης γαλλικής εκδόσεως Ο δεκαπενταετής πλοίαρχος (τίτλος πρωτοτύπου Un capitaine de quinze ans) είναι περιπετειώδες μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Ιουλίου Βερν, που εκδόθηκε το 1878 στη σειρά του Βερν «Voyages Extraordinaires» (νο. 17). Το έργο περιστρέφεται γύρω από τα θέματα της πρώιμης ενηλικιώσεως, της καταδίκης του δουλεμπορίου και της εκδικήσεως.
Περίληψη της πλοκής
Ο Ντικ Σαντ είναι ένας ανήλικος ναυτικός στη σκούνα «Pilgrim». Το πλήρωμα είναι φαλαινοθήρες που ταξιδεύουν κάθε χρόνο φθάνοντας μέχρι τη Νέα Ζηλανδία. Μετά από μία φτωχή κυνηγετική περίοδο, καθώς ετοιμάζονται για την επιστροφή, η κ. Γουέλντον, σύζυγος του ιδιοκτήτη της φαλαινοθηρικής εταιρείας για την οποία εργάζονται, ο πεντάχρονος γιος της Τζακ και ο εξάδελφός της Μπένεντικτ (που είναι εντομολόγος) τούς ζητούν να περάσουν από το Σαν Φρανσίσκο για να τους αφήσουν εκεί. Αρκετές ημέρες αργότερα, διασώζουν 5 ναυαγούς και έναν σκύλο, επιβάτες ενός άλλου πλοίου. Προς το τέλος του ταξιδιού, ανιχνεύουν και μία φάλαινα, και το πλήρωμα, ελπίζοντας να βγουν τουλάχιστον τα έξοδα, αποφασίζει να την κυνηγήσει. Ο πλοίαρχος, με κάποιο δισταγμό, αφήνει στον Ντικ την ευθύνη του πλοίου. Αλλά το κυνήγι έχει τραγική κατάληξη, καθώς όλα τα μέλη του πληρώματος και ο καπετάνιος σκοτώνονται. Τώρα ο Ντικ μένει για να κυβερνήσει το 400 τόνων πλοίο χωρίς κάποιον έμπειρο ναυτικό για να τον βοηθήσει. Επιχειρεί να διδάξει τους 5 ναυαγούς την τέχνη του ναυτικού και να φθάσει στις ακτές της Νότιας Αμερικής, αλλά ο Νεγκόρο, ο μάγειρας του πλοίου, καταφέρνει να τους παραπλανήσει, χαλώντας μία από τις πυξίδες τους και την ταχυμετρική συσκευή τους. Τελικά, αφού βεβαιώνεται πως έχουν χάσει τον δρόμο τους, τούς οδηγεί στην ισημερινή Αφρική. Στην Αγκόλα αρχίζει το δεύτερο μέρος του έργου, όπου έρχονται αντιμέτωποι με τον θεσμό της δουλείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δεκαπενταετης π
Metal Blade Records
Η Metal Blade Records είναι δισκογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε από τον Μπράιαν Σλάγκελ ( αγγλικά: Brian Slagel) το 1982. Τα αμερικανικά γραφεία της εταιρείας βρίσκονται στην πόλη Αγκούρα Χιλς ( Αγγλικά: Agoura Hills) στην Πολιτεία Καλιφόρνια των Η.Π.Α.. Η Metal Blade Records έχει επίσης γραφεία στη Γερμανία, τον Καναδά, την Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Τη διανομή της εταιρείας την έχει αναλάβει η Sony Music Entertainment/RED Distribution για τις Η.Π.Α., η Warner Music Group για τη διανομή εκτός Η.Π.Α., η Riot Entertainment για την Αυστραλία και η Fontana Distribution για τον Καναδά. Από το 1988 έως το 1993 τη διανομή στις Η.Π.Α. την είχε αναλάβει η Warner Bros. Records.
Η Metal Blade Records έχει τις Death Records, Ironclad Recordings και Poison Tongue, θυγατρικές εταιρείες.
Ιστορία
Η Metal Blade Records ιδρύθηκε το 1982 από τον Μπράιαν Σλάγκελ ( Αγγλικά: Brian Slagel) που εκείνη την εποχή εργαζόταν σαν υπάλληλος σε δισκοπωλείο σε προάστιο του Λος Άντζελες με στόχο την αναγνώριση και προώθηση των τοπικών μέταλ συγκροτημάτων. Ο πρώτος δίσκος της εταιρείας ήταν μια συλλογή με όνομα "The New Heavy Metal Revue presents Metal Massacre" και συμπεριλάμβανε τους Metallica, Ratt και Black 'N Blue.
Οι καλλιτέχνες της Metal Blade που έχουν εμφανιστεί στο Top 200 Billboard περιλαμβάνουν τους The Goo Goo Dolls, Amon Amarth, Trouble, As I Lay Dying, Behemoth, The Black Dahlia Murder, Slayer, Cannibal Corpse, Fates Warning, Lizzy Borden, Anvil, Gwar, King Diamond, Job for a Cowboy, Whitechapel, Armored Saint, The Red Chord, Unearth, Between the Buried and Me, D.R.I. και οι Corrosion of Conformity.
Από το 1985 έως το 1998, η εταιρεία είχε τη θυγατρική Death Records, η οποία κυκλοφορούσε τους δίσκους των D.R.I., Corrosion of Conformity, School of Violence, Cryptic Slaughter, The Mentors, Cannibal Corpse, Atheist, Angkor Wat, Loss for Words, Dr. Know, Beyond Possession, και των Dark Funeral.
Από το 2010, η Metal Blade Records ανήκει στον Όμιλο Δισκογραφικών Εταιρειών Αμερικής ( Αγγλικά: Recording Industry Association of America) - ή αλλιώς RIAA.