cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πιτ Μπούτιτζετζ
Δήμαρχος του Σάουθ Μπεντ (2012-2020)
Η θητεία του ως «Δήμαρχος Πιτ», περιγράφεται ως αρκετά επιτυχημένη. Ανέπτυξε στο Σάουθ Μπεντ, ένα δίκτυο υποδομών και μεταφορών, προχώρησε σε αποφάσεις που αφορούσαν το κλίμα, εισήγαγε προγράμματα κοινωνικής, οικονομικής και περιβαλλοντικής φύσεως. Αφυπηρετώντας από το αξίωμα του Δημάρχου το 2020, ο ιστότοπος για τις καλύτερες πόλεις της χρονιάς "Best Cities" κατέταξε την πόλη του Σάουθ Μπεντ, στην 39 από τις 100 μεσαίες πόλεις, κάτι το οποίο οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στην Δημαρχία του Μπούτιτζετζ. μικρογραφία|Ο Μπούτιτζετζ, ανακοινώνοντας την υποψηφιότητά του, στις 14 Απριλίου 2021.
Προεδρική Εκστρατία 2020
Ο Πιτ Μπόυτιτζετζ, στις 23 Ιανουαρίου 2019, ανακοίνωσε ότι θα είναι υποψήφιος για το χρίσμα του Δημοκρατικού Κόμματος, για την Προεδρία των ΗΠΑ στις εκλογές του 2020. Στις 14 Απριλίου 2019, ξεκίνησε επίσημα την εκστρατεία του. Στις προκριματικές εκλογές, έλαβε ανέλπιστα υψηλά ποσοστά, παρόλο που τελικά δεν κατάφερε να λάβει το χρίσμα. Έτσι την 1η Μαρτίου 2020, αποσύρθηκε από την κούρσα και υποστήριξε τον Τζο Μπάιντεν.
Υπουργός Μεταφορών των ΗΠΑ (2021-)
αριστερά|μικρογραφία|247x247εσ|Ο Μπούτιτζετζ, ορκιζόμενος ως 19ος Υπουργός Μεταφορών των ΗΠΑ, στις 3 Φεβρουαρίου 2021. Ύστερα από την νίκη του Τζο Μπάιντεν, στις εκλογές του 2020, στις 15 Δεκεμβρίου 2020, ανακοίνωσε τον Μπούτιτζετζ, ως υποψήφιο για την θέση του Υπουργού Μεταφορών των Ηνωμένων Πολιτειών.
Πολιτικές θέσεις
Ο Μπούτιτζετζ, θεωρεί τον εαυτό του ιδεολογικά κεντρώο/κεντροαριστερό και μετριοπαθή. Ανήκει στη πτέρυγα των μετριοπαθών Δημοκρατικών.
Προσωπική Ζωή
Ο Πιτ Μπούτιτζετζ, θεωρεί τον εαυτό του βαθιά θρησκευόμενο Χριστιανό. Μεγάλωσε ως Καθολικός, όμως σήμερα είναι μέλος της Επισκοπικής Εκκλησίας.
Εκτός από Αγγλικά, γνωρίζει και Νορβηγικά, Ισπανικά, Ιταλικά, Αραβικά, Περσικά και Γαλλικά. Γνωρίζει να παίζει Πιάνο και Κιθάρα, και στον ελεύθερό του χρόνο είναι σολίστας Πιάνου στην συμφωνική ορχήστρα του Σάουθ Μπεντ.
Τον Ιούνιο του 2015, ανακοίνωσε ότι είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλος, έτσι έγινε ο πρώτος εκλεγμένος αξιωματούχος στην Ιντιάνα. Στις 16 Ιουνίου 2018, παντρεύτηκε τον σύντοφό του και εκπαιδευτικό, Τσέιστεν Γκλίζμαν, στην Εκκλησία του Αγίου Ιακώβου στο Σάουθ Μπεντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Δήμαρχοι Κατηγορία:Ιντιάνα Κατηγορία:Δήμαρχοι των ΗΠΑ Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Πολυστρωματική ζύμη
μικρογραφία|Σφολιάτα, μία πολυστρωματική ζύμη, πριν το ψήσιμο Η πολυστρωματική ζύμη είναι μαγειρικό παρασκεύασμα με εναλασσόμενα στρώματα ζύμης και βούτυρο υ πιεσμένα καλά μεταξύ τους. Η διαδικασία παρασκευής περιλαμβάνει ενσωμάτωση και άπλωμα του βουτύρου μέσα στη ζύμη, που ακολουθείται από μία σειρά ανοιγμάτων και διπλωμάτων της ζύμης. Τελικά η ζύμη μπορεί να περιέχει πάνω από ογδόντα στρώματα. Κατά τη διάρκεια του ψησίματος, το νερό του βουτύρου εξατμίζεται και απλώνεται, φουσκώνοντας τη ζύμη και χωρίζοντας τα φύλλα. Ενώ τα λιπίδια του βούτυρου απορροφώνται από τα στρώματα της ζύμης, με αποτέλεσμα ένα ελαφρύ, τραγανό προϊόν. Παράδειγμα πολυστρωματικής ζύμης είναι η σφολιάτα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μαγειρική Κατηγορία:Ζύμες Κατηγορία:Ζαχαροπλαστική Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος
Αικατερίνη του Βρανδεμβούργου
Οικογένεια
Ήταν η τρίτη κόρη του Ιωάννη-Σιγισμούνδου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Άννας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου-Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας.
Η Αικατερίνη μεγάλωσε στο Βρανδεμβούργο, αλλά έζησε με τη μητέρα της στη Σουηδία για αρκετά χρόνια, έπειτα από τον γάμο της αδελφής της Μαρίας-Ελεονόρας με τον Γουσταύο Β΄ Αδόλφο των Βάσα, βασιλιά της Σουηδίας το 1620. Εκπαιδεύτηκε για να γίνει μία ιδανική σύζυγος ενός ηγεμόνα και «ήταν πλούσια κεκοσμημένη με αρετές, κατάλληλες για μία πριγκιπική σύζυγο».
Πριγκιπική σύζυγος της Τρανσυλβανίας
Στις 2 Μαρτίου 1626 παντρεύτηκε τον Γαβριήλ Μπέτλεν, πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας. Ο γάμος συνέδεσε τον προτεστάντη πρίγκιπα της Τρανσυλβανίας με τις προτεσταντικές δυνάμεις της Δανίας, της Σουηδίας και του Παλατινάτου. Ένας πρώτος γάμος δια πληρεξουσίων εορτάστηκε στο Βερολίνο και ένας δεύτερος γάμος με τα ίδια τα πρόσωπα πραγματοποιήθηκε στο Κοσίτσε στην Τρανσυλβανίας, μετά την άφιξη της Αικατερίνης. Το ζευγάρι εγκαταστάθηκε στην Άλμπα Γιούλια της Τρανσυλβανίας.
Πριγκίπισσα κυβερνήτης της Τρανσυλβανίας
Η πολιτική της ήταν να επαναφέρει την Τρανσυλβανία υπό την επιρροή του Φερδινάνδου Β΄ των Αψβούργων. Προσπάθησε μάταια για έναν χρόνο να παραμείνει στο θρόνο, υποστηρίζοντας τον αγαπημένο της Ίστβαν Τσάκυ, αλλά αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την εξουσία στις 21 Σεπτεμβρίου 1630.
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|[[Δουκάτο (νόμισμα)|Δουκάτο της Τρανσυλβανίας με την Αικατερίνη του Βρανδεμβούργου του 1630.]]
Η Υψηλή Πύλη επέλεξε αρχικά τον κουνιάδο της Στέφεν Μπέτλεν ως διάδοχο, αλλά τελικά τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος Α΄ Ρακότσι. Ο νέος αυτός πρίγκιπας εξελέγη την 1η Δεκεμβρίου 1630.
Μετέπειτα ζωή
Η Αικατερίνη μετακόμισε πίσω στη Γερμανία, όπου μεταστράφηκε στον καθολικισμό το 1633 και παντρεύτηκε τον Φραγκίσκο-Κάρολο πρίγκιπα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ το 1639. Απεβίωσε στις 27 Αυγούστου 1649.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ούγγροι ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Αλέξανδρος Λώλης
Ο Αλέξανδρος Λώλης (Λαδοχώρι Ηγουμενίτσας, 5 Σεπτεμβρίου 2002) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής που παίζει ως μέσος στην ομάδα ποδοσφαίρου ΠΑΣ Γιάννινα.
Καριέρα
Ο Αλέξανδρος Λώλης υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τον ΠΑΣ Γιάννινα το καλοκαίρι του 2019. Στις 1η Δεκεμβρίου του 2019 Ο Λώλης έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για το ΠΑΣ Γιάννινα εναντίον του Πλατανιά. Τον Σεπτέμβριο του 2020 ο Λώλης έκανε ντεμπούτο στην πρώτη κατηγορία στον αγώνα εναντίον του Άρη στο Κλ. Βικελίδης.
Διακρίσεις
ΠΑΣ Γιάννινα
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ 2 Ελλάδας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα
Δίδελφυς μήτρα
Τα περισσότερα θηλαστικά εκτός του ανθρώπου δεν έχουν μια μήτρα χωρίς διαχωρισμό των κεράτων. Τα μαρσιποφόρα θηλαστικά και τα τρωκτικά έχουν διπλή μήτρα. Σε άλλα ζώα, ο όρος "δίδελφυς" αναφέρεται σε μια διπλή γεννητική οδό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναικολογικές παθήσεις Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες
Βερεγγάριος της Βέργα
Ο Βερεγγάριος (καταλαν.: Berenguer, πέθανε το 1093) ήταν κόμης της Μπέργα το 1050 και επίσκοπος της Χιρόνα από το 1050 μέχρι το 1093. Προερχόταν από τον Οίκο της Βαρκελώνης.
Βιογραφία
Ήταν μάλλον ο έβδομος γιος τού Βιφρέδο Β΄ κόμη της Σερδάνια & Βέργα και της Γουίσλα δε Πιγιάρς.
Το 1035 ο πατέρας του αποσύρθηκε σε μονή και οι αδελφοί μοιράστηκαν τις κτήσεις του: ο Ραϋμόνδος έλαβε τη Σερδάνια, ο Βερνάρδος Α΄ τη Βέργα, ενώ άλλοι τρεις έγιναν επίσκοποι. Το 1050 ο Βερνάρδος Α΄ αποσύρθηκε σε μονή και τον διαδέχθηκε ο Βερεγγάριος. Αργότερα το ίδιο έτος παραιτήθηκε και αυτός και έγινε επίσκοπος της Ζιρόνα, ώσπου απεβίωσε. Η Βέργα περιήλθε στον πρωτότοκο Ραϋμόνδο.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα Κατηγορία:Ισπανοί Επίσκοποι
Κέρτις ΜακΜάλεν
Βιογραφία
Ο ΜακΜάλεν αποφοίτησε ως αριστούχος από το Κολέγιο Γουίλιαμς το 1980 και έλαβε το διδακτορικό του το 1985 από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, υπό την επίβλεψη του Ντένις Σάλιβαν. Διετέλεσε μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης, στο Ερευνητικό Ινστιτούτο Μαθηματικών Επιστημών και στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών, ενώ στη συνέχεια εργάστηκε ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον (1987-1990) και στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ (1990-1997), πριν ενταχθεί στο Χάρβαρντ το 1997. Ο ΜακΜάλεν ήταν πρόεδρος του Τμήματος Μαθηματικών του Χάρβαρντ από το 2017 έως το 2020. Ήταν ο διδακτορικός σύμβουλος της Μαριάμ Μιρζαχανί, η οποία τιμήθηκε με το μετάλλιο Φιλντς ως η πρώτη γυναίκα στην ιστορία του θεσμού.
Βραβεία
Ο ΜακΜάλεν τιμήθηκε με το Βραβείο Σάλεμ το 1991 και κέρδισε το Μετάλλιο Φιλντς το 1998 στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών (ICM) στο Βερολίνο. Στο ICM του 1990 στο Κιότο ήταν προσκεκλημένος ομιλητής. Του απονεμήθηκε υποτροφία Γκούγκενχαϊμ το 2004, εξελέγη στην Εθνική Ακαδημία Επιστημών το 2007 και έλαβε το Βραβείο Έρευνας Χούμπολντ το 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Πάτρικ Ουρεντνίκ
Ο συγγραφέας Πάτρικ Ουρεντνίκ (τσεχικά: Patrik Ouředník) γεννήθηκε στην Πράγα το 1957 και έγράψε στην τσέχικη και στη γαλλική γλώσσα. Έχει γράψει γύρω στα είκοσι έργα και έχει μεταφράσει στη τσέχικη γλώσσα τους Γάλλους συγγραφείς Ραμπελαί, Ζαρύ, Κενώ, Μπεκέτ, Μισώ, Σιμόν και Βιάν. Το 2001, δημοσιεύει το έργο Ευροπεάνα. Σύντομη ιστορία του 20ου αιώνα. Το έργο αυτό έχει μεταφραστεί ως σήμερα (2022) σε 40 γλώσσες.
Ο Πάτρικ Ουρεντνίκ πέρασε τα νεανικά του χρόνια στην Τσεχοσλοβακία της δεκαετίας του 1970, την εποχή της πλήρους «εξομάλυνσης» του πολιτικού συστήματος που έθεσε τέρμα στις ελπίδες της Άνοιξης της Πράγας του 1968. Το 1979, υπογράφει το κείμενο για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων που κυκλοφόρησε η «Επιτροπή για την υποστήριξη των υπό διωγμό ατόμων». Είναι επίσης εκδότης των «σαμιζντάτ». Λόγω αυτών των δραστηριοτήτων, εκδιώκεται από το πανεπιστήμιο λόγω μη συμμόρφωσης με την κρατούσα ιδεολογία. Το 1984 αυτοεξορίζεται στη Γαλλία, όπου και ζει μέχρι σήμερα.
Όλο το έργο του Πάτρικ Ουρεντνίκ, – «αντισυμβατικά» λεξικά, δοκίμια, μυθιστορήματα, ποιήματα, παρωδίες –, χαρακτηρίζεται από το ενδιαφέρον του για τις προκαταλήψεις και τα στερεότυπα, που εξετάζει μέσω της γλώσσας, την έκφραση, κατά τον συγγραφέα, της «αλήθειας μιας εποχής»: «Υποθέτω ότι είναι δυνατόν να ληφθεί ως συνώνυμο της αλήθειας μιας εποχής’’ η γλώσσα της ίδιας της εποχής».
Βιογραφία
Μυθιστορήματα και Ιστορίες
Ποίηση
Θέατρο
Δοκίμια
Λεξικά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι συγγραφείς Κατηγορία:Μεταφραστές
Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Πορτογαλίας γυναικών
Το Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Πορτογαλίας γυναικών (πορτογαλικά: Primeira Divisão de Polo Aquático Feminino), είναι ένα πρωτάθλημα της Πορτογαλίας για γυναικείους συλλόγους υδατοσφαίρισης. Στο Σύστημα πρωταθλημάτων υδατοσφαίρισης Πορτογαλίας γυναικών, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Πορτογαλική Ομοσπονδία Κολύμβησης (Federação Portuguesa de Natação). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 7 ομάδες και λειτουργεί με το σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία.
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1987 με την ονομασία «Εθνικό Τουρνουά» (Torneio Nacional) και την περίοδο 1988–1989 ονομάστηκε σε «Εθνικό Πρωτάθλημα» (Campeonato Nacional).
Από την έναρξη του πρωταθλήματος το 1987, 6 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με τις καλύτερες από αυτές να είναι η Νταφούντο και η Πορτουένσε (12). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Μπενφίκα, η οποία κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2020−21.
Κάτοχοι τίτλου
¹ Το πρωτάθλημα ακυρώθηκε εξαιτίας της πανδημίας του Κορωνοϊού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στην Πορτογαλία Πορτογαλία
Ιοάν Μανίου
Ο Ιοάν Μανίου (10 Σεπτεμβρίου 1833 – 4 Νοεμβρίου 1895) ήταν Τρανσυλβανός Ρουμάνος δικηγόρος, πολιτικός και δημοσιογράφος.
Βιογραφία
Ο Μανίου γεννήθηκε το 1833 στο Σιλαγκιμπαντατσόνι (Szilágybadacsony), Βασίλειο της Ουγγαρίας, τώρα το χωριό Μπαντατσίν, στην κοινότητα Περιτσέι, στην κομητεία Σαλάζ, στη Ρουμανία. Σπούδασε νομικά στην Πέστη και τη Βιέννη. Ο Μανίου επηρεάστηκε βαθιά από τον θείο του, Σιμιόν Μπαρνούτσιου.
Σε ηλικία 6 ετών, το 1839, άρχισε να σπουδάζει στο Σιμλέου Σιλβάνιεϊ, τα μαθήματα για το μειονοτικό γυμνάσιο των Φραγκισκανών, όπου αποφοίτησε από το δημοτικό σχολείο και τις 4 κατώτερες τάξεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Πέρασε 8 χρόνια κάτω από την αυστηρή πειθαρχία των μοναχών. Σε αυτό το μέρος γνώρισε τον εφημέριο Αλεξάντρου Στέρκα-Σουλούτσιου και τον δάσκαλο της Ρουμάνικης γλώσσας Αντρέι Λίβιου Ποπ, που αργότερα θα επηρέαζαν τη ζωή του.
Το φθινόπωρο του 1849, πήγε στα ρουμανικά σχολεία στο Μπλαζ, όπου γράφτηκε στην πέμπτη τάξη. Ως μαθητής στο Μπλαζ, ο Μανίου έζησε πολύ σκληρά, με την «κραυγή» (η Μητρόπολη είχε μοιράσει δωρεάν ψωμί στους φτωχούς μαθητές) και επίσης, τους έδιναν δωρεάν το φτωχό «ζεάμα» (είδος κοτόσουπας) από την κουζίνα της Θεολογικής Σχολής, όπου σε καθημερινή βάση οι μάγειρες έφτιαχναν τη σούπα για τους φτωχούς μαθητές.
Το 1850 επέστρεψε στο σπίτι για διακοπές του Πάσχα, αλλά λόγω ελλείψεων, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο. Έμεινε εδώ μέχρι, που παρενέβη ο πρώην δάσκαλός του, Αντρέι Λίβιου Ποπ, λέγοντας στη μητέρα του Ιλεάνα ότι θα ήταν κρίμα για το αγόρι να μείνει σπίτι, ως αγρότης, βλέποντας τους άριστους βαθμούς του. Από τις ετήσιες εκθέσεις του λυκείου παρατηρήθηκε ότι, στις τάξεις VI-VIII (έλλειπαν αυτές της πέμπτης τάξης), αλλά ο μαθητής Μανίου ήταν μεταξύ των πρώτων, σχετικά με τους βαθμούς και τη συμπεριφορά. Ξεκινώντας από την 7η τάξη, ο θείος Μπαρνούτσιου μπόρεσε να στείλει κάποια λιγοστή βοήθεια. Ένας από τους πολύ καλούς συναδέλφους και φίλους του ήταν ο Ιοάν Μίκου Μολντοβάν, ο οποίος παρέμεινε μέχρι θανάτου φίλος του και σύμβουλος της οικογένειας, μεταδίδοντας την παλιά φιλία ειδικά στον Γιούλιου Μανίου, ο οποίος, μετά από πρότασή του, διορίστηκε δικηγόρος της Μητροπολιτικής Εκκλησίας του Μπλαζ.
Παντρεύτηκε το 1865 την Κλάρα Κοροϊάν, την κόρη του ελληνοκαθολικού κληρικού Ντεμετρίου Κοροϊάν. Απέκτησαν πέντε παιδιά: Κάσσιου, Γιούλιου, Σαμπίνα, Κορνέλια και Έλενα. Το δεύτερο παιδί τους, ο Γιούλιου Μανίου, ήταν πολιτικός. Πέθανε το 1895 στο χωριό του, το Μπαντατσίν.
Οικογένεια
Γεννήθηκε στις 10 Σεπτεμβρίου 1833 σε μια ρουμανική οικογένεια (ελληνοκαθολική), όντας γιος του Τέοντορ Μαν και της Ιλένα Μπαρνούτσιου, αδερφής του επαναστάτη Σιμιόν Μπαρνούτσιου. Ο Τέοντορ Μαν ήταν ένας αγρότης-ευγενής από το Μπαντατσίν, ένας από τους απογόνους του Λαουρέντσιου Μαν. Σε μια επιστολή προς τον θείο του, Σιμιόν Μπαρνούτσιου, στις 10 Μαρτίου 1861, ο Ιοάν Μανίου, είχε κάνει την περιγραφή του εαυτού του, στην οποία έλεγε ότι είναι ψηλός, «μόνο ότι είμαι αδύνατος και όχι χοντρός σαν τον πατέρα μου». Ο Τέοντορ Μαν πέθανε στην ακμή του λόγω πνευμονίας, από την οποία προσβλήθηκε ενώ εργαζόταν για την κατασκευή του σπιτιού του. Ο Ιοάν Μανίου ήταν μόλις 2 ετών, όταν πέθανε ο πατέρας του.
Η Ιλεάνα Μπαρνούτσιου ήταν κόρη του δασκάλου και τραγουδιστή Ιοάν Μπαρνούτσιου, που ήταν παντρεμένος με την Άνα Όρος από την Μπότσα. Ο Ιοάν Μπαρνούτσιου ήταν γιος του ιερέα Σιμιόν Μπαρνούτσιου από τη Μπότσα, ο τελευταίος ήταν επίσης γιος ιερέα και ο πατέρας του ονομαζόταν επίσης Σιμιόν Μπαρνούτσιου. Στην επιστολή που ο Ιοάν Μανίου απηύθυνε στον θείο του, Σιμιόν Μπαρνούτσιου, στις 30 Οκτωβρίου 1855, έγραψε: «Είσαι το πιστό αντίγραφο της μητέρας σου, με μόνη διαφορά το πρόσωπο της Μητέρας, που ήταν πιο στεγνό και πιο χλωμό από το δικό σου». Σε άλλο γράμμα ο Ιοάν Μανίου είπε επίσης στον θείο του: «Έχω και άλλη ανάπτυξη μέχρι τα 16 χρόνια μου, δεν είχα τίποτα άλλο παρά τη μητέρα μου, που έλεγε γλυκά λόγια. Ένα άλλο παράδειγμα αρετής, που είχα ήταν μόνο η ευγενική της συμπεριφορά, η ευγενής καρδιά της, που όλοι οι άνθρωποι θαύμαζαν». Η Ιλεάνα Μπαρνούτσιου πέθανε το 1854-1855. Ο Τέοντορ Μαν και η Ιλένα Μπαρνούτσιου απέκτησαν τρία παιδιά: τον Ιοάν, τη Σοφία (παντρεμένη με τον Τέοντορ Μαν, οικονομολόγο από Μπαντατσίν), και τον Στέφαν.
Μαρία Α΄ της Βουλώνης
Μοναχή
Η Μαρία έγινε για πρώτη φορά μοναχή όταν μπήκε στο αβαείο του Λίλετσαρτς στο Κεντ, στην συνέχεια μεταφέρθηκε στο αβαείο του Ράμσεϊ στο Χαμσάιρ. Το αβαείο έκτισε ο θείος της Ερρίκος του Μπλουά, επίσκοπος του Ουίντσεστερ, μπήκε στο αβαείο του Ράμσεϊ την περίοδο 1148 - 1155 και έγινε ηγουμένη ένα χρόνο μετά τον θάνατο του πατέρα της (1155), τον διαδέχθηκε στον Αγγλικό θρόνο ο Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας.
Κόμισσα της Βουλώνης
Ο αδελφός της Γουλιέλμος πέθανε άτεκνος στην Τουλούζη (11 Οκτωβρίου 1159), η Μαρία σαν το μοναδικό από τα αδέλφια του που ζούσε ακόμα τον διαδέχθηκε στην κομητεία της Βουλώνης. Ο Ματθαίος της Αλσατίας απήγαγε την Μαρία από το αβαείο (1160) και την ανάγκασε να τον παντρευτεί ερχόμενος σε σύγκρουση με τους θρησκευτικούς κανόνες. Ο Ματθαίος έγινε κόμης της Βουλώνης και συμβασιλέας της Μαρίας. Ο Πάπας Αλέξανδρος Γ΄ έστειλε γράμμα στον επίσκοπο του Ρενς και έθεσε το θέμα του γάμου της Μαρίας με τον Ματθαίο (18 Δεκεμβρίου 1161), το ζεύγος απέκτησε δυο κόρες.
Τελευταία χρόνια
Ο γάμος της Μαρίας με τον Ματθαίο ακυρώθηκε (1170) την χρονιά που η Μαρία γεννούσε την μικρότερη κόρη της Ματθίλδη στο Λέουβεν. Μετά την ακύρωση του γάμου της η Μαρία ξαναμπήκε στο Βενεδικτιανό μοναστήρι του Αγίου Άουστρεμπερ στο Μοντρέιγ, εκεί πέθανε στις 25 Ιουλίου 1182 σε ηλικία 46 ετών. O πρώην σύζυγος της εξακολουθούσε να είναι κόμης της Βουλώνης μέχρι τον δικό του θάνατο (1173), τον διαδέχθηκε η μεγαλύτερη κόρη του Ίδα. Μετά τον θάνατο της κόρης της Ίδας Ματθίλδης Β΄ ο θρόνος της Βουλώνης πέρασε στην Αδελαΐδα της Βραβάντης κόρη της δεύτερης κόρης της Ίδας και του Ματθαίου Ματθίλδης.
Οικογένεια
Με τον Ματθαίο του Οίκου της Λωρραίνης απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Βουλώνης Κατηγορία:Οίκος του Μπλουά Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Γαλλίδες κόμισσες
Βάκλον
thumb|320px|Βάκλον ενός [[Πέος κυνοειδούς|σκυλίσιου πέους· το βέλος δείχνει τον ουρηθρικό αύλακα.]] thumb|Απολιθωμένο βάκλον μιας [[αρκούδας από το Μειόκαινο.]]
Το βάκλον (επίσης κόκκαλο πέους ή οστό πέους, λατ.: baculum) είναι οστό που βρίσκεται στο πέος πολλών πλακουντοφόρων θηλαστικών. Απουσιάζει στο ανθρώπινο πέος, αλλά υπάρχει στα πέη άλλων πρωτευόντων, όπως στον γορίλα και στον χιμπατζή. Το οστό βρίσκεται πάνω από την ουρήθρα των αρσενικών και βοηθά στη σεξουαλική αναπαραγωγή διατηρώντας επαρκή ακαμψία κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής διείσδυσης. Το ομόλογο του βάκλου στα θηλυκά θηλαστικά είναι γνωστό ως baubellum- οστό στην κλειτορίδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατομία των θηλαστικών Κατηγορία:Ανδρολογία Κατηγορία:Πέος
Ηγούμενος Ολίβα
Ο Ολίβα (ισπαν.: Oliba, περίπου 971 - 1046) ήταν κόμης της Μπέργα και Ριπόλ από το 998 μέχρι 1002, αργότερα ηγούμενος των μονών Σάντα Μαρία δε Ριπόλ και Σαντ Μικέλ δε Κουιξά από το 1008 μέχρι το 1046 και τέλος επίσκοπος του Μπικ από το 1018 μέχρι το 1046. Προερχόταν από τον Οίκο της Βαρκελώνης και θεωρείται ένας από τους πνευματικούς ηγέτες της Καταλωνίας και ίσως ο πιο σημαντικός ιεράρχης της εποχής του στην Ιβηρική χερσόνησο. Ο Ολίβα υπήρξε σημαντικός συγγραφέας και στο εργαστήριο παραγωγής χειρογράφων στο Ριπόλ βρήκε πρόσφορο έδαφος η συνεχής παραγωγή έργων, που μας διαφωτίζουν για την εποχή του. Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματά του ήταν η μετάφραση σημαντικών αραβικών χειρογράφων στα Λατινικά, απ' την οποία που επωφελήθηκε ολόκληρη η Ευρώπη.
Βιογραφία
Το 1002 παραιτήθηκε και ανέλαβε το σχήμα των Βενεδικτίνων στη μονή της Σάντα Μαρία δε Ριπόλ. Η Βέργα περιήλθε στον Βιλφρέδο Β΄ και το Ριπόλ στον Βερνάρδο Α΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα Κατηγορία:Ισπανοί Επίσκοποι
Ωτ-Λουάρ
Η Ωτ-Λουάρ (γαλλικά: Haute-Loire) είναι γαλλικός νομός που βρίσκεται στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, στα νοτιοανατολικά του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ). Το όνομα του νομού προέρχεται από τον ποταμό Λίγηρα. Πρωτεύουσα είναι το Πουί-αν-Βελαί.
Το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής και Οικονομικών Μελετών (INSEE) και το Ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 43.
Από το 1960 έως το 2015 ήταν νομός της περιοχής Ωβέρνη. Την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιοχή Ωβέρνη συγχωνεύτηκε με την περιοχή Ρον-Αλπ και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του ονομάζονται Αλτιλιζεριέν.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Τοπίο στα όρη [[Μαρζερίντ]] εναλλ.=|μικρογραφία|370x370εσ|Θέση του νομού Ωτ-Λουάρ στην [[Ωβέρνη-Ρον-Αλπ]] Ο νομός Ωτ-Λουάρ αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Έχει έκταση 4.977 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Διοικητικά αποτελείται από 3 διαμερίσματα και περιλαμβάνει 257 κοινότητες. Ο πληθυσμός του νομού είναι 227.339 κάτοικοι (στην απογραφή του 2016).
Συνορεύει στα βόρεια με τους νομούς Πουί-ντε-Ντομ και Λουάρ, στα ανατολικά και νοτιοανατολικά με το νομό Αρντές, στα νοτιοδυτικά με το νομό Λοζέρ της Οξιτανίας και στα δυτικά με το νομό Καντάλ.
Πρωτεύουσα του νομού είναι το Πουί-αν-Βελαί με 19.115 κατοίκους (2016), που βρίσκεται σε απόσταση 440 χιλιομέτρων (οδικώς 540 ) νοτιοανατολικά από το Παρίσι.
Ο νομός βρίσκεται εξ ολοκλήρου στο κεντρο-ανατολικό τμήμα του Μασίφ Σαντράλ. Αν και δεν είναι ο υψηλότερος νομός της οροσειράς (το μεγαλύτερο υψόμετρο του νομού είναι 1.753 μέτρα στη βόρεια κορυφή του όρους Μεζέν), το μέσο υψόμετρο παραμένει υψηλό. Τα δύο τρίτα του εδάφους του νομού Ωτ-Λουάρ υπερβαίνουν τα 800 μέτρα υψομέτρου και το χαμηλότερο σημείο βρίσκεται στα 393 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας (στη Γαλλία, μόνο ο νομός Ωτ-Αλπ έχει υψηλότερο ελάχιστο υψόμετρο).
Τα όρη του Ωτ-Λουάρ οριοθετούνται από την κοιλάδα του ποταμού Αλλιέ, ο οποίος ρέει στα δυτικά του νομού με κατεύθυνση προς τα βορειοδυτικά. Στα δυτικά του ποταμού Αλλιέ βρίσκονται τα όρη της Μαρζερίντ. Στα ανατολικά εκτείνεται η περιοχή Βελαί, η οποία περιλαμβάνει αρκετές κοιλάδες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Λίγηρα και του Λινιόν ντυ Βελαί. Επιπλέον, ορισμένες περιοχές του νομού έχουν συγκεκριμένα ονόματα που σχετίζονται με τα βουνά τους, όπως η οροσειρά του Μεζέν και το Μεγκάλ.
Το έδαφος του νομού απαρτίζεται περίπου κατά 40% από δασικές εκτάσεις (200.000 εκτάρια).
Κλίμα
Το κλίμα της περιοχής είναι ημι-ηπειρωτικό και επηρεάζεται από τον Ατλαντικό ωκεανό καθώς και από τα βουνά που την περιβάλλουν. Μια μικρή μεσογειακή επιρροή παρατηρείται από την άποψη των βροχοπτώσεων προς το νότο, κυρίως νοτιοανατολικά του νομού. Η θερμοκρασία το χειμώνα φθάνει σε πολύ χαμηλά επίπεδα με παγετό και χιονοπτώσεις ενώ το καλοκαίρι επικρατούν υψηλές θερμοκρασίες. Οι θυελλώδεις άνεμοι είναι συχνό φαινόμενο στην περιοχή.
Ιστορία
[[Αρχείο:Haute-Loire_et_provinces.svg|εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|317x317εσ|Ο νομός Ωτ-Λουάρ και οι επαρχίες πριν τη σύσταση των γαλλικών νομών το 1790:
{{legend|#b0dd92|Ωβέρνη}} {{legend|#c1b3ca|Βελαί (τμήμα του Λανγκεντόκ)}} {{legend|#c09a94|Ζεβωντάν (τμήμα του Λανγκεντόκ)}} {{legend|#dbb9b2|Βιβαραί (τμήμα του Λανγκεντόκ)}} {{legend|#b9b771|Φορέζ}} ]] Ο νομός Ωτ-Λουάρ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς (πλέον 101) που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Ο νομός δημιουργήθηκε από τμήματα των πρώην επαρχιών Ωβέρνη, Λανγκεντόκ και Λυονναί. Τα δύο τρίτα της έκτασης του νομού, με επίκεντρο την πρωτεύουσα Πουί-αν-Βελαί, αποτελούσαν τμήμα της πρώην επαρχίας του Λανγκεντόκ και είναι γνωστή ως Βελαί. Η γεωγραφική απόσταση από την Τουλούζη είχε επιτρέψει στην περιοχή αυτή να απολαύσει μεγάλη αυτονομία.
Από το 1960 έως το 2015 ήταν νομός της περιοχής Ωβέρνη. Την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιοχή Ωβέρνη συγχωνεύτηκε με την περιοχή Ρον-Αλπ και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Το τμήμα δεν έχει υποβληθεί σε εδαφικές αλλαγές από την ημερομηνία δημιουργίας του.
Γλώσσα
Οι παραδοσιακές γλώσσες της περιοχής ήταν τα οξιτανικά και οι διάλεκτοι των οξιτανικών, βελαβιέν στην περιοχή του Βελαί και ωβερνιά στην περιοχή που προήλθε από την Ωβέρνη.
Στα οξιτανικά, το όνομα του νομού είναι Leger-Naut και στα βελαβιέν, ανατολικά του Βελαί, ο νομός ονομάζεται Leir-Naut.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|320x320εσ|Τα διοικητικά διαμερίσματα του νομού Ωτ-Λουάρ Ο νομός Ωτ-Λουάρ χωρίζεται σε 3 διαμερίσματα, 19 καντόνια και 257 κοινότητες:
Πόλεις
μικρογραφία|320x320εσ|Ο νομός Ωτ-Λουάρ Οι κυριότερες πόλεις του νομού Ωτ-Λουάρ είναι:
Οικονομία
μικρογραφία|Η πράσινη φακή, ιδιαίτερο προϊόν του νομού Ωτ-Λουάρ Ο νομός Ωτ-Λουάρ είναι νομός αγροτικός και κτηνοτροφικός, ιδιαίτερα στο δυτικό τμήμα του και έχει στραφεί περισσότερο προς τη βιομηχανία στο ανατολικό τμήμα του.
Το καλλιεργήσιμο έδαφος αντιπροσωπεύει 235.000 εκτάρια, ή σχεδόν το 50% της περιοχής του νομού.
Η καλλιέργεια σιτηρών (σχεδόν 35.000 εκτάρια, εκ των οποίων το 40% είναι μαλακό σιτάρι) είναι η δεύτερη γεωργική δραστηριότητα στο νομό, καθώς και η καλλιέργεια φακής, ονομαστό προϊόν του νομού, η πράσινη φακή του Πουί με Προστατευόμενη ονομασία προέλευσης.
Οι γεωργοκτηνοτροφικές δραστηριότητες παραδοσιακά συμπληρώνονταν από την οικοτεχνία με δαντέλες, υφαντά, διακοσμητικά σειρήτια και κεντήματα, τα οποία πλέον αποτελούν αντικείμενο βιοτεχνιών και εργαστηρίων, καθώς και σχολών μαθητείας.
Άννα της Πρωσίας (1576-1625)
μικρογραφία|Μία αλληγορία της ένωσης των εδαφών που ενώνονται υπό το Βρανδεμβούργο, μέσω των κληρονομικών δικαιωμάτων της Άννας της Πρωσίας.
Ωτ-Λουάρ
Οικονομία
Οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο νομό Ωτ-Λουάρ, στις 22 Αυγούστου 2019 δημοσίευσαν ετήσιο κύκλο εργασιών άνω των 20 εκατομμυρίων ευρώ.
Άννα της Πρωσίας (1576-1625)
Η Άννα της Πρωσίας (γερμανικά: Anna von Preußen, 3 Ιουλίου 1576 - 30 Αυγούστου 1625) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του δούκα της Πρωσίας και με τον γάμο της έγινε σύζυγος του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Αλβέρτου Φρειδερίκου δούκα της Πρωσίας και της Μαρίας-Ελεονώρας των Λα Μαρκ, κόρης του Γουλιέλμου δούκα του Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ.
Ωτ-Λουάρ
Τουρισμός-Αξιοθέατα
μικρογραφία|Η εκκλησία Σαιν Μισέλ του Αιγκυίλ αριστερά|μικρογραφία|Το άγαλμα της Παναγίας στο Πουί-αν-Βελαί Ο νομός Ωτ-Λουάρ στα νότια της Ωβέρνης έχει τουριστική κίνηση καθώς προσφέρει μια υπέροχη σειρά από πράσινα λιβάδια, ηφαιστειακά όρη, οροπέδια, άγρια φαράγγια και ποτάμια και απολαμβάνει πολλές ώρες ηλιοφάνειας. Στην περιοχή βρίσκονται τρία από τα «Πιο όμορφα χωριά της Γαλλίας», έτσι χαρακτηρίστηκαν οι κοινότητες Πραντέλ, Μπλελ και Λαβωντιέ. Ο ποταμός Λίγηρας διασχίζει επίσης το νομό για περίπου 100 χιλιόμετρα, προερχόμενος από τις πηγές του στο όρος Ζερμπιέ-ντε-Ζον στο γειτονικό νομό Αρντές.
Άννα της Πρωσίας (1576-1625)
Βιογραφία
Η Άννα παντρεύτηκε τον Ιωάννη-Σιγισμούνδο εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου στις 30 Οκτωβρίου 1594. Πριν από τον γάμο, η μητέρα του Αικατερίνη του Βρανδεμβούργου-Κυστρίν, επεσήμανε ότι η Άννα δεν ήταν όμορφη, αλλά ο γάμος κανονίστηκε για να εξασφαλίσει την ενσωμάτωση του δουκάτου της Πρωσίας στο εκλεκτοράτο του Βρανδεμβούργου μέσω της Άννας, της οποίας ο πατέρας δεν είχε άρρενα τέκνα. Αυτό ήταν ένα πολιτικό ταίριασμα εξαιρετικής σημασίας, καθώς η Άννα δεν ήταν μόνο κληρονόμος της Πρωσίας, αλλά και η αναμενόμενη κληρονόμος των δουκάτων Κλέβης, Γύλιχ, Μπεργκ και των κομητειών Μαρκ, Ράβενσμπεργκ.
Ωτ-Λουάρ
Τουρισμός-Αξιοθέατα
Μερικά από τα φυσικά αξιοθέατα και ιστορικά κτίρια του νομού είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας Κατηγορία:Νομοί της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ
Άννα της Πρωσίας (1576-1625)
Βιογραφία
Η Άννα περιγράφεται ως πνευματικά ανώτερη από τον σύζυγό της, ευέξαπτη και με ισχυρή θέληση. Έχει αναφερθεί ότι είχε ρίξει πιάτα και ποτήρια στον σύζυγό της κατά τη διάρκεια διαφωνιών. Αγωνίστηκε από μόνη της για να εξασφαλίσει τα κληρονομικά της δικαιώματα σε διάφορα φέουδα και χειρίστηκε διαπραγματεύσεις με τους ανταγωνιστές της. Το 1612 υπέβαλε τις απαιτήσεις της ενώπιον του αυτοκράτορα. Μετά τη μεταστροφή του συζύγου της στον Καλβινισμό, η Άννα έγινε προστάτης και εκπρόσωπος των Λουθηρανών. Συνέχισε να παίζει σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του γιου της. Αντιτάχθηκε στους Αψβούργους και εξασφάλισε τον γάμο της κόρης της Μαρίας-Ελεονώρας με τον Γουστάβο Β΄ Αδόλφο της Σουηδίας ενάντια στη θέληση του γιου της το 1620.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1594 τον Ιωάννη-Σιγισμούνδο των Χοεντσόλερν εκέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Οικονομία της Ινδίας
Η οικονομία της Ινδίας έχει μεταβεί από μια μικτή προγραμματισμένη οικονομία σε μια μικτή μεσαίου εισοδήματος αναπτυσσόμενη οικονομία της αγοράς με αξιοσημείωτη κρατική συμμετοχή σε στρατηγικούς τομείς. Είναι η 5η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο ως προς το ονομαστικό ΑΕΠ και η 3η μεγαλύτερη από την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP). Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με βάση το κατά κεφαλήν εισόδημα, η Ινδία κατατάχθηκε στην 142η θέση ως προς το ονομαστικό ΑΕΠ και στην 125η θέση ως προς το ΑΕΠ (ΙΑΔ). Από την ανεξαρτησία το 1947 έως το 1991, οι διαδοχικές κυβερνήσεις ακολούθησαν σοβιετικού τύπου σχεδιασμένη οικονομία και προώθησαν προστατευτικές οικονομικές πολιτικές, με εκτεταμένη κρατική παρέμβαση και οικονομική ρύθμιση. Αυτό χαρακτηρίζεται ως dirigism, με τη μορφή του License Raj. Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η οξεία κρίση του ισοζυγίου πληρωμών το 1991 οδήγησαν στην υιοθέτηση μιας ευρείας οικονομικής απελευθέρωσης στην Ινδία. Από τις αρχές του 21ου αιώνα, η μέση ετήσια αύξηση του ΑΕΠ ήταν 6% έως 7%. Η οικονομία της ινδικής υποηπείρου ήταν η μεγαλύτερη στον κόσμο για το μεγαλύτερο μέρος της καταγεγραμμένης ιστορίας μέχρι την έναρξη της αποικιοκρατίας στις αρχές του 19ου αιώνα. Η Ινδία αντιπροσώπευε το 7,2% της παγκόσμιας οικονομίας το 2022 σε όρους Ισοτιμίας Αγοραστικής Δύναμης και περίπου το 3,4% σε ονομαστικούς όρους το 2022.
Η ποικιλόμορφη οικονομία της Ινδίας περιλαμβάνει την παραδοσιακή γεωργία των χωριών, τη σύγχρονη γεωργία, τη χειροτεχνία, ένα ευρύ φάσμα σύγχρονων βιομηχανιών και ένα πλήθος υπηρεσιών. Ελαφρώς λιγότερο από το μισό εργατικό δυναμικό είναι στη γεωργία, ενώ οι υπηρεσίες είναι η κύρια πηγή οικονομικής ανάπτυξης, καθώς αντιπροσωπεύουν σχεδόν τα 2/3 της παραγωγής της Ινδίας, αλλά απασχολούν λιγότερο από το 1/3 του εργατικού δυναμικού της. Η μακροπρόθεσμη προοπτική ανάπτυξης της ινδικής οικονομίας παραμένει θετική λόγω του νεαρού πληθυσμού της και του αντίστοιχου χαμηλού ποσοστού εξάρτησης, των υγιών ρυθμών αποταμίευσης και επενδύσεων, της αυξανόμενης παγκοσμιοποίησης στην Ινδία και της ένταξης στην παγκόσμια οικονομία. Η οικονομική ανάπτυξη επιβραδύνθηκε το 2017 λόγω των κραδασμών της « απονομισματοποίησης » το 2016 και της εισαγωγής του Φόρου Αγαθών και Υπηρεσιών το 2017. Σχεδόν το 70% του ΑΕΠ της Ινδίας οφείλεται στην εγχώρια ιδιωτική κατανάλωση. Η χώρα παραμένει η έκτη μεγαλύτερη καταναλωτική αγορά στον κόσμο. Εκτός από την ιδιωτική κατανάλωση, το ΑΕΠ της Ινδίας τροφοδοτείται επίσης από κρατικές δαπάνες, επενδύσεις και εξαγωγές. Το 2020, η πανδημία COVID-19 είχε επηρεάσει το εμπόριο και η Ινδία ήταν ο 14ος μεγαλύτερος εισαγωγέας στον κόσμο και ο 18ος μεγαλύτερος εξαγωγέας. Η Ινδία είναι μέλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου από την 1η Ιανουαρίου 1995 Κατατάσσεται στην 63η θέση στον δείκτη Ευκολίας στην άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας και στην 68η στην Έκθεση Παγκόσμιας Ανταγωνιστικότητας. Λόγω των ακραίων διακυμάνσεων των επιτοκίων ρουπίας/δολαρίου, το ονομαστικό ΑΕΠ της Ινδίας παρουσιάζει επίσης σημαντικές διακυμάνσεις. Με 500 εκατομμύρια εργαζόμενους, το ινδικό εργατικό δυναμικό είναι το δεύτερο μεγαλύτερο στον κόσμο. Η Ινδία έχει τους μεγαλύτερους δισεκατομμυριούχους στον κόσμο και ακραία εισοδηματική ανισότητα. Λόγω αρκετών εξαιρέσεων, μόλις το 2% των Ινδών πληρώνουν φόρους εισοδήματος.
Κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, η οικονομία αντιμετώπισε μια ήπια επιβράδυνση. Η Ινδία έλαβε μέτρα τόνωσης (τόσο δημοσιονομικά όσο και νομισματικά) για να τονώσει την ανάπτυξη και να δημιουργήσει ζήτηση. Τα επόμενα χρόνια, η οικονομική ανάπτυξη αναζωπυρώθηκε. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, για να επιτύχει βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη, η Ινδία πρέπει να επικεντρωθεί στη μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα, τις υποδομές, τη γεωργική και αγροτική ανάπτυξη, την κατάργηση των κανονισμών για τη γη και την εργασία, την οικονομική ένταξη, την τόνωση των ιδιωτικών επενδύσεων και εξαγωγών, την εκπαίδευση και τη δημόσια υγεία.
Το 2020, οι δέκα μεγαλύτεροι εμπορικοί εταίροι της Ινδίας ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Κίνα, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Σαουδική Αραβία, η Ελβετία, η Γερμανία, το Χονγκ Κονγκ, η Ινδονησία, η Νότια Κορέα και η Μαλαισία. Το 2019–2020, οι άμεσες ξένες επενδύσεις (ΑΞΕ) στην Ινδία ήταν 74,4 $ δισ. δολάρια. Οι κορυφαίοι τομείς για εισροές ΑΞΕ ήταν ο τομέας των υπηρεσιών, ο κλάδος των υπολογιστών και ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών. Η Ινδία έχει συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών με πολλά έθνη, συμπεριλαμβανομένων της ASEAN, SAFTA, Mercosur, Νότιας Κορέας, Ιαπωνίας και πολλών άλλων που βρίσκονται σε ισχύ ή στο στάδιο των διαπραγματεύσεων.
Ο τομέας των υπηρεσιών αποτελεί το 50% του ΑΕΠ και παραμένει ο ταχύτερα αναπτυσσόμενος τομέας, ενώ ο βιομηχανικός και ο αγροτικός τομέας απασχολούν την πλειοψηφία του εργατικού δυναμικού. Το Χρηματιστήριο της Βομβάης και το Εθνικό Χρηματιστήριο είναι μερικά από τα μεγαλύτερα χρηματιστήρια στον κόσμο βάσει κεφαλαιοποίησης. Η Ινδία είναι ο έκτος μεγαλύτερος κατασκευαστής στον κόσμο, αντιπροσωπεύοντας το 2,6% της παγκόσμιας μεταποιητικής παραγωγής. Σχεδόν το 66% του πληθυσμού της Ινδίας είναι αγροτικός και συνεισφέρει περίπου στο 50% του ΑΕΠ της Ινδίας. Διαθέτει τα τέταρτα μεγαλύτερα συναλλαγματικά αποθέματα στον κόσμο, αξίας 588.314 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Ινδία έχει υψηλό δημόσιο χρέος με 86% του ΑΕΠ, ενώ το δημοσιονομικό της έλλειμμα διαμορφώθηκε στο 6,7% του ΑΕΠ. Οι κρατικές τράπεζες της Ινδίας αντιμετώπισαν αυξανόμενα επισφαλή χρέη, με αποτέλεσμα τη χαμηλή πιστωτική ανάπτυξη. Ταυτόχρονα, ο κλάδος NBFC έχει βυθιστεί σε κρίση ρευστότητας. Η Ινδία αντιμετωπίζει μέτρια ανεργία, αυξανόμενη εισοδηματική ανισότητα και πτώση της συνολικής ζήτησης. Το ακαθάριστο εγχώριο ποσοστό αποταμίευσης της Ινδίας ήταν 31,38 του ΑΕΠ το 2020. Τα τελευταία χρόνια, ανεξάρτητοι οικονομολόγοι και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν κατηγορήσει την κυβέρνηση ότι χειραγωγεί διάφορα οικονομικά δεδομένα, ιδιαίτερα την αύξηση του ΑΕΠ. Οι συνολικές κοινωνικές δαπάνες της Ινδίας ως μερίδιο του ΑΕΠ το 2021–22 θα είναι 8,6%, το οποίο είναι πολύ χαμηλότερο από το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ.
Η Ινδία είναι ο μεγαλύτερος κατασκευαστής γενόσημων φαρμάκων στον κόσμο και ο φαρμακευτικός τομέας της καλύπτει πάνω από το 50% της παγκόσμιας ζήτησης για εμβόλια. Η ινδική βιομηχανία πληροφορικής είναι σημαντικός εξαγωγέας υπηρεσιών πληροφορικής με 196 δισ. δολάρια έσοδα και απασχολεί πάνω από 4,47 εκατομμύρια ανθρώπους. Η χημική βιομηχανία της Ινδίας είναι εξαιρετικά διαφοροποιημένη και υπολογίζεται σε 178 δισ. δολάρια. Η τουριστική βιομηχανία συνεισφέρει περίπου το 9,2% του ΑΕΠ της Ινδίας και απασχολεί πάνω από 42 εκατομμύρια άτομα. Η Ινδία κατατάσσεται δεύτερη παγκοσμίως σε τρόφιμα και αγροτική παραγωγή, ενώ οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων ήταν 35,09 δισ. δολάρια. Ο τομέας των κατασκευών και των ακινήτων κατέχει την τρίτη θέση μεταξύ των 14 σημαντικών τομέων όσον αφορά τις άμεσες, έμμεσες και επαγόμενες επιπτώσεις σε όλους τους τομείς της οικονομίας. Η ινδική κλωστοϋφαντουργία υπολογίζεται στα 100 δισ. δολάρια και συνεισφέρει το 13% της βιομηχανικής παραγωγής και το 2,3% του ΑΕΠ της Ινδίας, ενώ απασχολεί άμεσα πάνω από 45 εκατομμύρια ανθρώπους. Η βιομηχανία τηλεπικοινωνιών της Ινδίας είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο από τον αριθμό των χρηστών κινητών τηλεφώνων, smartphone και διαδικτύου. Είναι ο 24ος μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου στον κόσμο και ο τρίτος μεγαλύτερος καταναλωτής πετρελαίου. Η ινδική αυτοκινητοβιομηχανία είναι η τέταρτη μεγαλύτερη στον κόσμο σε παραγωγή. Η Ινδία έχει λιανική αγορά αξίας 1,17 τρισ. δολάρια, που συνεισφέρει πάνω από το 10% του ΑΕΠ της Ινδίας. Διαθέτει επίσης μία από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες αγορές ηλεκτρονικού εμπορίου στον κόσμο. Η Ινδία έχει τους τέταρτους μεγαλύτερους φυσικούς πόρους στον κόσμο, με τον τομέα της εξόρυξης να συνεισφέρει το 11% του βιομηχανικού ΑΕΠ της χώρας και το 2,5% του συνολικού ΑΕΠ. Είναι επίσης ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός άνθρακα στον κόσμο, ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός τσιμέντου, ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός χάλυβα και ο τρίτος μεγαλύτερος παραγωγός ηλεκτρικής ενέργειας.
Αδάμος Αδαμίδης
Ο Αδάμος Αδαμίδης είναι Ελληνοκύπριος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων της Κύπρου.
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 και την κατάληψη της Αμμοχώστου από τα τουρκικά στρατεύματα, εγκαταστάθηκε στη Λεμεσό. Αποτελεί εκ των ιδρυτών του σωματείου Κίνηση Προσφύγων Αμμοχώστου, του οποίου υπήρξε γενικός γραμματέας και αντιπρόεδρος στα πρώτα συμβούλια μετά την ίδρυση του. Επιπλέον, διετέλεσε μέλος της Επιτροπής του Δικηγορικού Συλλόγου Αμμοχώστου, γενικός γραμματέας του Ναυτικού Ομίλου Αμμοχώστου και γενικός συντονιστής των πρώτων Αμμοχωστείων.
Επιπρόσθετα, διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου.
Πολιτική διαδρομή
Στις 28 Φεβρουαρίου 1993 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993. Στη θέση αυτή παρέμεινε έως τις 8 Απριλίου 1997.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993
Αζουλένιο
Το αζουλένιο (αγγλικά azulene) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, δηλαδή είναι αρωματικός υδρογονάνθρακας, με μοριακό τύπο C10H8. Όπως δείχνει ο μοριακός του τύπος, το μόριό του αποτελείται από δέκα (10) άτομα άνθρακα και οκτώ (8) άτομα υδρογόνου. Δομικά, το αζουλένιο αποτελείται από τη συμπύκνωση (δηλαδή με κοινή πλευρά και δυο κοινά άτομα) δύο (2) δακτυλίων, ενός κυκλοεπτατριενικού και ενός κυκλοπενταδιενικού.
Είναι ένωση ισομερής του ναφθαλίνιου. Όμως,  ενώ το ναφθαλίνιο είναι άχρωμο, το αζουλένιο είναι σκούρο μπλε.
Ο όρος αζουλένιο επεκτείνεται και πέραν της «μητρικής» ένωσης και σε μια σειρά «θυγατρικών» παραγώγων αυτής, που ονομάζονται συλλήβδην αζουλένια.
Ιστορία
Το αζουλένιο έχει (σχετικά) μακρά ιστορία, αφού χρονολογείται από τον 15ο αιώνα, ως το γαλάζιο-μπλε «χρωμοφόριο», που λαμβάνεται με απόσταξη με υδρατμούς από το γερμανικό χαμομήλι. Το χρωμοφόριο ανακαλύφθηκε στην αγριαψιθιά και στην αρτεμισία, και ονομάστηκε με την ονομασία αυτή («χρωμοφόριο») το 1863 από το Σέπτιμους Πιζ (Septimus Piesse). Η δομή του αναφέρθηκε για πρώτη φορά από τον Λαβοσλάβ Ρουζίκα (Lavoslav Ružička). Ακολούθησε η αναφορά της οργανικής του σύνθεσης, το 1937 από τον Πλακίδους Πλάττνερ (Placidus Plattner).
Παραγωγή
Οι συνθετικές οδοί για το αζουλένιο παρουσίασαν για (σχετικά) μεγάλο χρονικό διάστημα ερευνητικό ενδιαφέρον, εξαιτίας της ασυνήθιστης δομής τπυ. Το 1939 αναφέρθηκε η πρώτη σχετικήμέθοδος, από τους ''Στ. Πφάου (St. Pfau) και Πλάττνερ (Plattner''), ξεκινώντας από το ινδάνιο (χωρίς-πλαίσιο|50x50εσ) και τον διαζωαιθανικό αιθυλεστέρα (CHN2COOCH2CH3), ως πρόδρομες ενώσεις.
Μια αποτελεσματική συνθετική οδός ενός σταδίου συνεπάγεται την αννουλίωση του 1,3-κυκλοπενταδιενίου με ακόρεστα C5-συνθόνια. Η εναλλακτική προσέγγιση από το 1,3,5-κυκλοεπτατριένιο είναι από καιρό γνωστή. Τα χαρακτηριστικά αυτής της μεθόδου φαίνονται στο παρακάτω συνθετικό διάγραμμα: κέντρο|με-πλαίσιο|Παραγωγική οδός αζουλενίου με τη μέθοδο του 1,3,5-κυκλοεπτατριενίου ως πρόδρομη ένωση: 1. 2+2 [[Αντίδραση κυκλοπροσθήκης|κυκλοπροσθήκη μεταξύ 1,3,5-κυκλοεπτατριενίου και διχλωροκετένης (CCl2=CO). 2. Επίδραση παρεμβολής μεθυλενίου {[:CH2]}, με χρήση διαζωμεθανίου (CH2N2). 3. Αντίδραση αφυδραλογόνωσης με DMF. 4. Αναγωγή Λουχέ (Luche reduction) με νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4). 5. Αντίδραση απόσπασης με αντιδραστήριο Μπέρτζες (Burgess reagent). 6. Απαλογόνωση με πολυμεθυλυδροσιλοξάνιο [(CH3SiHO)n], αιθανικό παλλάδιο [(CH3COO)2Pd], φωσφορικό κάλιο (K3PO4) και συναρμοτή BINAP. ]]
Οργανομεταλλικά σύμπλοκα
Στην οργανομεταλλική χημεία, το αζουλένιο χρησιμεύει ως συναρμοτής για τα μεταλλικά κέντρα χαμηλού σθένους, που είναι επίσης γνωστά με τη μορφή των d-συμπλόκων με δύο (2) κυκλοπενταδιενυλο- ή και κυκλοεπτατριενυλο- ως συναρμοτές. Ενδεικτικά παραδείγματα τέτοιων ενώσεων είναι το αζουλενοεξακαρβονυλοδιμολυβδένιο [(azulene)Mo2(CO)6] και ο αζουλενοπεντακαρβονυλοδισίδηρος [(azulene)Fe2(CO)5].
Παραδείγματα
Δύο τερπενοειδή, το βετιβαζουλένιο (4,8-διμεθυλ-2-ισοπροπυλαζουλένιο) και γουαιαζουλένιο (1,4-διμεθυλ-7-ισοπροπυλαζουλένιο) είναι παραδείγματα «θυγατρικών» αζουλενίων, που βρίσκονται στη φύση ως συστατικά χρωστικών ουσιών μανιταριών, του γουαιελαίου, και κάποιων θαλάσσιων ασπόνδυλων. Η 1-αζουλενόλη είναι ένα ασταθές πράσινο έλαιο, που δεν δίνει την συνηθισμένή κετοενολική ταυτομέρεια. Η 2-αζουλενόλη λαμβάνεται με υδρόλυση του 2-μεθοξυαζουλένιου με υδροβρωμικό οξύ (HBr). Είναι σταθερή και δίνει την κετοενολική ταυτομέρεια. Η pKa της 2-αζουλενόλης στο νερό είναι 8,71. Επομένως, είναι πιο όξινη από τη φαινόλη (PhOH) και τις ναφθόλες. Η pKa της 6-αζουλενόλης στο νερό είναι 7,38. Επομένως είναι πιο όξινη και από την 2-αζουλενόλη. Στο ναφθ[a]αζουλένιο, ένα ναφθαλινικό σύστημα συμπυκνώνεται στις θέσεις #1,2 με ένα αζουλενικό. Στο σύστημα που διαμορφώνεται, παρατηρείται παρόμοια παραμόρφωση από την επιπεδότητα με την αντίστοιχη στο τετραελικένιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:C10 Κατηγορία:Αρωματικοί υδρογονάνθρακες Κατηγορία:Χρωστικές
Ξανθοφύκη
Τα ξανθοφύκη (Xanthophyceae) αποτελούν κλάση φυκών της ομάδας των Ετεροκοντοφύτων (Σταχυομαστιγωτά). Είναι επίσης γνωστά με πλήθος διαφορετικών ονομασιών, όπως ξανθόφυτα (xanthophytes), τριβοφύκη (Tribophyceae) ή, άτυπα, κιτρινοπράσινα φύκη (Αγγλικά: yellow-green algae).
Περιγραφή
Τα ξανθοφύκη είναι ευκαρυωτικοί φωτοσυνθετικοί οργανισμοί. Διαθέτουν κυτταρικά τοιχώματα αποτελούμενα κυρίως από κυτταρίνη, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται και παρουσία πυριτίου. Κύριος αποταμιευτικός πολυσακχαρίτης είναι η χρυσολαμιναρίνη, η οποία πιθανότατα αποθηκεύεται σε ένα κυτταροπλασματικό κενοτόπιο. Στο κυτταρόπλασμα εντοπίζονται επίσης σταγονίδια λιπιδίων, τα οποία αποτελούν το κύριο φωτοσυνθετικό αποταμιευτικό τους προϊόν.
Φωτοσυνθετικές χρωστικές
Οι βασικές φωτοσυνθετικές χρωστικές των ξανθοφυκών είναι οι χλωροφύλλες a και c, με τη δεύτερη να συναντάται σε μικρότερες ποσότητες. Επιπλέον, διαθέτουν επικουρικές χρωστικές, μεταξύ των οποίων β-καρωτίνη, ξανθοφύλλες, διατοξανθίνη και διαδινοξανθίνη. Αντίθετα, η επικουρική χρωστική φυκοξανθίνη, αν και ευρέως διαδεδομένη στα φωτοσυνθετικά σταχυομαστιγωτά, δεν συναντάται στα ξανθοφύκη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα πλαστίδιά τους να εμφανίζονται πράσινα ή κιτρινοπράσινα καθιστώντας συχνά δύσκολη τη διάκρισή τους από τα μορφολογικά παρόμοια χλωροφύκη.
Αναπαραγωγή
Η αναπαραγωγή τους μπορεί να είναι τόσο αγενής όσο και εγγενής. Αγενής αναπαραγωγή πραγματοποιείται είτε με μη-μαστιγιοφόρα αυτοσπόρια, απλανοσπόρια ή παχύτοιχες κύστεις είτε με μαστιγιοφόρα ζωοσπόρια, ανάλογα με το γένος ή τις περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν. Λίγες είναι οι περιπτώσεις εγγενούς αναπαραγωγής, η οποία περιλαμβάνει ισογαμία ή ωογαμία.
Εξάπλωση
Έχουν καταγραφεί πάνω από 600 είδη ξανθοφυκών, τα οποία κατατάσσονται σε περίπου 90 γένη. Εντοπίζονται κυρίως σε βιοτόπους γλυκών υδάτων, αν και μερικά διαβιούν σε θαλασσινά νερά, στο έδαφος ή ακόμα και πάνω σε κορμούς δέντρων. Γενικά δεν συναντώνται σε αφθονία και πολλά είδη έχουν βρεθεί μόλις μία φορά, με αποτέλεσμα πολλές μορφές ξανθοφυκών να θεωρούνται σπάνιες. Ωστόσο, αποτελούν τους κυρίαρχους παραγωγούς σε ορισμένες αλυκές, ενώ άλλα ξανθοφύκη (όπως αυτά του γένους Tribonema) είναι κοσμπολιτικά, δηλαδή έχουν παγκόσμια εξάπλωση.
Φυλογένεση
Τα φερόμενα ως αρχαιότερα γνωστά απολιθώματα σταχυομαστιγωτών φαίνεται πως ανήκουν σε ξανθοφύκη (ομοιότητες με είδη του γένους Vaucheria) και χρονολογούνται μέχρι και τον Μεσοπροτεροζωικό Αιώνα.
Φυλογενετικά, μελέτες υποδεικνύουν την πιθανή προέλευση των ξανθοφυκών από έναν μονοκύτταρο πρόγονο. Σήμερα γνωρίζουμε ότι τα ξανθοφύκη εμφανίζουν στενή συγγένεια με τα φαιοφύκη (κλάση Phaeophyceae), ενώ σύμφωνα με μοριακές φυλογενετικές αναλύσεις οι δύο αυτές ομάδες είναι με τη σειρά τους στενά συγγενικές με άλλες μικρότερες κλάσεις φωτοσυνθετικών σταχυομαστιγωτών, όπως Chrysomerophyceae, Phaeothamniophyceae και Pinguiophyceae.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυκολογία Κατηγορία:Φύκη
Αργιόπη (αράχνη)
thumb|Argiope bruennichi thumb|150px|Argiope bruennichi
Η Αργιόπη (Argiope bruennichi) είναι μια αράχνη της οικογένειας Araneidae και της υπόταξης Araneomorphae, η οποία απαντάται σε όλον τον κόσμο.
Η Αργιόπη είναι μια από τις μεγαλύτερες αράχνες της Ευρώπης. Το μέγεθος των θηλυκών είναι 2 εκατοστά, αλλά όταν έχουν τεντωμένα τα πόδια τους φτάνουν τα 4 εκατοστά. Επίσης, οι αράχνες του γένους Αργιόπη κατασκευάζουν πολύ ανθεκτικούς και εντυπωσιακούς ιστούς. Τα κύρια ενδιαιτήματα της Αργιόπης είναι οι κήποι και τα μεσογειακά δάση.
Κατηγορία:Αραχνίδια
Μαρία του Νεμούρ
Η Μαρία, γαλλ. Marie (1625 - 1707) από τον Οίκο των Βαλουά-Λονγκβίλ ήταν κόρη του δούκα του Λονγκβίλ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Νεμούρ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ερρίκου Β΄ δούκα του Λονγκβίλ και της Λουίζας των Βουρβόνων-Κονντέ, κόρης του Καρόλου κόμη του Σουασσόν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1657 τον Ερρίκο Β΄ του Οίκου της Σαβοΐας δούκα του Νεμούρ· δεν απέκτησαν τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λονγκεβίλ Κατηγορία:Δούκισσες του Νεμούρ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Γκίνα Λίκενκεμπερ
Η Γκίνα Λίκενκεμπερ είναι Γερμανίδα αθλήτρια του στίβου. Συμμετέχει στους δρόμους ταχύτητας των 100 και 200 μέτρων.
Γεννήθηκε στις 21 Νοεμβρίου 1996 στο Χάμμ της Γερμανίας. Έχει κατακτήσει 1 ασημένιο και 3 χάλκινα μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Λίκενκεμπερ Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Συμμετοχή του Μεξικού στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Το Μεξικό θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο. Ήταν προγραμματισμένοι να διοργανωθούν από τις 24 Ιουλίου μέχρι τις 9 Αυγούστου 2020, αλλά λόγω ανησυχιών για την πανδημία του κορονοϊού 2019–20 αναβλήθηκαν για το έτος 2021, από τις 23 Ιουλίου έως τις 8 Αυγούστου. Αν και έκανε το ντεμπούτο της το 1900, η χώρα συμμετέχει ενεργά χωρίς παύση από το 1924.
Παραπομπές
Μεξικό Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Ο Σημαδεμένος (ταινία)
Ο Σημαδεμένος (γαλλικά: La  Scoumoune), είναι μια αστυνομική ταινία του 1972 Γαλλικής παραγωγής σε σκηνοθεσία Ζοζέ Ζιοβανί και πρωταγωνιστούν οι Ζαν Πολ Μπελμοντό, Κλαούντια Καρντινάλε και Μισέλ Κονσταντέν.
Η ταινία είναι μια κινηματογραφική προσαρμογή του μυθιστορήματος του Τζιοβάνι "L'Excommunié" και είναι μια νέα έκδοση της γαλλικής ταινίας του 1961 με τίτλο "A Man Named Rocca", σε σκηνοθεσία Ζαν Μπεκέρ, που βασίζεται επίσης στο μυθιστόρημα του Χοσέ Τζιοβάνι και παίρνει μέρος σε αυτήν πάλι ο Ζαν Πολ Μπελμοντό.
Πλοκή
Μασσαλία 1934. Ο Ξαβιέ Σαρατόφ (Μισέλ Κονσταντίν) βρίσκεται στη φυλακή για μια δολοφονία που του απέδωσε ο Ζανό Βιλανόβα (Αλντο Μπάφι Λαντί), αφεντικό του υποκόσμου της Μασσαλίας, τοποθετώντας ένα πτώμα στο αυτοκίνητό του.