cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σιγισμόνδος της Βουργουνδίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Βουργουνδών Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 6ου αιώνα
Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως
thumb|Ο Γιώργος Κάρτερ παρουσιάζει τις Ειδήσεις στο ΕΙΡΤ.
Το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως (ΕΙΡΤ) ήταν ελληνικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας που ιδρύθηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1970 με το υπ' αριθμόν 745/1970 νομοθετικό διάταγμα της χούντας. Προέκυψε ως διάδοχος του ΕΙΡ, πρώτου φορέα ενημέρωσης που διαχειρίστηκε ραδιόφωνο και τηλεόραση. Στις 3 Δεκεμβρίου του 1975, με το νόμο 230/1975 μετεξελίχθηκε στη σημερινή ΕΡΤ.
Ιστορία
Το ΕΙΡΤ ήταν ο τέταρτος δημόσιος (πολιτικός) φορέας ενημέρωσης της Ελλάδας και ο πρώτος δημόσιος τηλεοπτικός φορέας στην Ελλάδα. Ο πρώτος φορέας ήταν η ΥΡΕ (Υπηρεσία Ραδιοφωνικής Εκπομπής), η οποία κατείχε τον ΡΣΑ (Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών), που ιδρύθηκε επί Δικτατορίας του Μεταξά το 1938.
Ο δεύτερος φορέας ήταν η ΑΕΡΕ (Ανώνυμη Εταιρία Ραδιοφωνικών Εκπομπών) και πάλι με τον ΡΣΑ, η οποία ιδρύθηκε στην Κατοχή. Το 1945 ιδρύθηκε το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας με την Συντακτική Πράξη 54/1945 «Περί ιδρύσεως του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας», με την οποία περιήλθε στην κυριότητά του όλη η περιουσία της πρώην Α.Ε.Ρ.Ε.
Ίδρυση
Στις 21 Απριλίου 1967 επιβάλλεται η Χούντα των Συνταγματαρχών, η οποία αναλαμβάνει τη διοίκηση του ΕΙΡ και της ΤΕΔ (μετέπειτα ΥΕΝΕΔ). Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος θέλει να δημιουργήσει και δεύτερο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι για να ενισχύσει την προπαγάνδα του καθεστώτος. Οι εγκαταστάσεις του ΕΙΡ στο Ζάππειο δεν επαρκούν και την διετία 1968-1969 κατασκευάζεται το Ραδιομέγαρο στην Αγία Παρασκευή. Στις 10 Δεκεμβρίου 1970 η κυβέρνηση της Χούντας ιδρύει το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας Τηλεοράσεως με τον -μόνιμο πλέον- τηλεοπτικό σταθμό του πρώην ΕΙΡ και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς Πρώτο, Δεύτερο και Τρίτο Πρόγραμμα. Τον Ιανουάριο του 1974 εγκαινιάζεται το Ραδιομέγαρο, όπου μετεγκαθίσταται το ΕΙΡΤ από τα κτήρια του Ζαππείου, της οδού Ρηγίλλης και του ΟΤΕ.
Ρόλος
Ο ρόλος της ΕΙΡΤ ήταν η πανελλήνια ραδιοτηλεοπτική ενημέρωση και ψυχαγώγηση του ελληνικού λαού.
Μεταπολίτευση, διάδοχος φορέας
Κατά την πτώση της Χούντας το ΕΙΡΤ έδειξε σε έκτακτα ασπρόμαυρα δελτία την παράδοση της εξουσίας στην πολιτική ηγεσία καθώς και την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Ελλάδα.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1975 το ΕΙΡΤ καταργήθηκε και το διαδέχτηκε η νεοϊδρυθείσα Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση (ΕΡΤ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημόσιοι φορείς τηλεόρασης στην Ελλάδα Κατηγορία:Δημόσιοι φορείς ραδιοφώνου στην Ελλάδα Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1970 Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 1975
Φρανκίνο Γκαφούριο
Ο Φρανκίνο ή Φρανκίνι Γκαφούριο ή Γκαφόρι, εκλατινισμένη ονομασία Φρανκίνους Γκαφούριους (Franchino ή Franchini Gaffurio ή Gaffori/Gafori ή Franchinus Gaffurius, Λόντι 14 Ιανουαρίου 1451 – Μιλάνο 25 Ιουνίου 1522) ήταν Ιταλός θεωρητικός της μουσικής και συνθέτης, από τους γνωστότερους στη χώρα του κατά την περίοδο της Αναγέννησης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γκαφούριο γεννήθηκε στο Λόντι της Β. Ιταλίας, το 1451. Γονείς του ήσαν οι, αριστοκρατικής καταγωγής, Μπετίνο ‘από το Αλμένο’ (Bettino ‘di Almenno’), κοντά στο Μπέργκαμο, και Κατερίνα Φισιράγκα (Caterina Fissiraga) από το Λόντι. Από παιδί, ακολούθησε ιερατική σταδιοδρομία στη Μονή Βενεδικτίνων του Αγίου Πέτρου, στο Παλαιό Λόντι. Έφυγε από το μοναστήρι μετά τον Σεπτέμβριο του 1473 και χειροτονήθηκε ιερέας στα τέλη του 1473 ή του 1474, υπό τον ουμανιστή επίσκοπο Κάρλο Παλαβιτσίνο (Carlo Pallavicino). Ξεκίνησε να σπουδάζει μουσική με τον Γιοχάνες Μποναντί ή Ζαν Γκόντενταχ (Johannes Bonadies ή Godendach), πιθανότατα στο Λόντι, όπου αναφέρεται ότι τραγούδησε στον καθεδρικό ναό της Ανάληψης, στις 18 Μαΐου 1474. Το ίδιο έτος πήγε στη Μάντοβα μαζί με τον πατέρα του, όπου πέρασε δύο ακόμη χρόνια μελετώντας μουσική. Στη συνέχεια, εγκαθίσταται στη Βερόνα όπου διδάσκει και, παράλληλα, γράφει τα Musicae institutionis collocutiones και Flos Musice, δύο πραγματείες που χάθηκαν, συνεχίζοντας τις σπουδές του.
Το 1477 προσκλήθηκε στη Γένοβα από τον δόγη Π. Αντόρνο (Prospero Adorno) και, αφού δίδαξε εκεί για ένα έτος, τον Νοέμβρη του 1478 τον ακολούθησε στη Νάπολη. Εκεί, αφιερώθηκε στην θεωρία της μουσικής, υποστηρίζοντας συζητήσεις με διάφορους συνθέτες, όπως με τον Γιοχάνες Τινκτόρις, και δημοσιεύοντας την πρώτη μεγάλη πραγματεία του, Theoricum opus musicae disciplinae (1480). Η επιδημία πανώλης και η τουρκική εισβολή στην Απουλία τον οδήγησαν να αποδεχθεί την πρόσκληση του Παλαβιτσίνο να επιστρέψει στο Λόντι. Έζησε στο κάστρο του επισκόπου στο Μοντιτσέλι (Monticelli d'Ongina), από το 1480 έως το 1483, όπου διδάσκει και γράφει το πρώτο μέρος του Practica musicae. Από τις 19 Μαΐου 1483, υπηρέτησε στο παρεκκλήσιο του Μπέργκαμο, αλλά σύντομα έφυγε από εκεί εξαιτίας του πολέμου της Φερράρα. Στις 22 Ιανουαρίου 1484 διορίστηκε «μάγιστρος», δηλαδή διευθυντής παρεκκλησίου του καθεδρικού ναού Ντουόμο του Μιλάνου, όπου παρέμεινε για σχεδόν σαράντα χρόνια, μέχρι τον θάνατό του, επειδεικνύοντας bona prudentia ac solicitudo «καλή σύνεση και αλληλεγγύη». Στο Μιλάνο δημοσίευσε τις τελικές αναθεωρήσεις των πραγματειών του Theoricum opus musicae disciplinae (1480, 1492) και Practica musicae (1496, 4 τόμοι).
Στο Ντουόμο, δίδαξε και έφερε σημαντικές μεταρρυθμίσεις στη χορωδία, επιβάλλοντας αυστηρή πειθαρχία που προέβλεπε ακόμη και πρόστιμα για όσους απουσίαζαν αδικαιολόγητα από τις πρόβες. Επίσης, αναδιοργάνωσε την scuola puerorum, με την επιλογή παιδιών-τραγουδιστών για διάφορους σκοπούς, είτε για μουσική προετοιμασία είτε για εγκύκλιες σπουδές. Λόγω της μακράς και έντονης αφοσίωσής του, ο Γκαφούριο θεωρείται ο πραγματικός ιδρυτής της χορωδίας του Ντουόμο, της οποίας το ρεπερτόριο, η πειθαρχία και το κύρος αυξήθηκαν σε τέτοιο βαθμό έτσι, ώστε το 1492, ο Λουδοβίκος Σφόρτσα ήθελε να γίνει αυλικός πρωτοψάλτης με διδακτικά, κυρίως, καθήκοντα. Ο Γκαφούριο είχε σχεδόν την ίδια ηλικία με τους Ζοσκέν ντε Πρε και Λεονάρντο ντα Βίντσι. Τους συνέδεε προσωπική φιλία, μάλιστα ο ντα Βίντσι είχε -πιθανότατα- φιλοτεχνήσει τον Γκαφούριο στον πίνακά του, Πορτρέτο Ενός Μουσικού. Ωστόσο, ο Ολλανδός ζωγράφος πορτρέτων Ζ. Βόλντχεκ (Siegfried Woldhek) υποστηρίζει πως, ο συγκεκριμένος πίνακας δεν είναι παρά η μία (1) από τις τρεις αυτοπροσωπογραφίες του αινιγματικού Λεονάρντο.
Πέθανε στο Μιλάνο, το 1522, και ενταφιάστηκε στην εκκλησία του Αγίου Μαρκελίνου στην Porta Comasina. Το 1917, στη γενέτειρα πόλη του Γκαφούριο, ιδρύθηκε από τον συνθέτη Τ. Σπετσαφέρι (Giovanni Spezzaferri), η «Μουσική Σχολή Γκαφούριο του Λόντι» (αργότερα «Αστικό Μουσικό Ινστιτούτο Φρανκίνι Γκαφούριο») που, σήμερα, συνεχίζει τη δραστηριότητά του υπό την επωνυμία της «Ακαδημίας Μουσικής και Χορού Φρανκίνο Γκαφούριο». Το ίδρυμα διευθύνεται από τον ομώνυμο Μουσικό Σύνδεσμο, ο οποίος έχει το θεσμικό σκοπό να «επεκτείνει το ενδιαφέρον σε τέτοιες τέχνες (μουσική και χορό) σε όλες τις εκφάνσεις τους». Το όνομα του συνθέτη δόθηκε στην «Πολυφωνική Χορωδία Φρανκίνο Γκαφούριο» της Όστια Λίντο, που ιδρύθηκε στη Ρώμη το 1985, από τον Λ. Λουτσιάνι (Luciano Luciani).
Μουσική και μουσικολογικά στοιχεία
Μεγάλος ανθρωπιστής, ο Γκαφούριο έγραψε μια σειρά μουσικών πραγματειών που έτυχαν ευρείας αποδοχής, πραγματειών που εμβαθύνουν το μουσικό φαινόμενο από κάθε άποψη. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Σ. ντε Λέτο (Sardi de Letto) θα αναθεωρηθεί, εν μέρει, η αντίληψη ότι επηρέασε σημαντικά τη σκέψη του Τ. Τσαρλίνο (Giοseffo Zarlino).
Τα δύο έργα του Γκαφούριο, ιδιαίτερα το Practica musicae, ήσαν ευρέως διαδεδομένα και συνέβαλαν στην εξέλιξη αυστηρών φιλοσοφικών και επιστημονικών ερευνών γύρω από τη μουσική. Εκείνη την εποχή, όμως, για να υποστηρίξει τις δικές του μουσικές ιδέες, αντιμετώπισε σκληρή αντίδραση από τους θεωρητικούς της Μπολόνιας που υποστήριζαν τις θεωρίες του Ισπανού Ράμος δε Παρέχα (Bartolomé Ramos de Pareja). Το 1491, ο Σπατάρο τον επέκρινε με πικρό τρόπο στο έργο του Bartolomei Ramis honesta defensio in Nicolai Burtii parmensis opusculum. Ο Γκαφούριο απάντησε με, εξίσου, σκληρό τρόπο το 1520 με το Apologia Franchini Gafurii musici adversus Ioannem Spatarium et complices musicos Bononienses. Ο Σπατάρο απάντησε το επόμενο έτος με το Dilucide et probatissime demonstratione de maestro Zoanne Spatario musico bolognese contra certe frivole et vane excusatione da Franchino Gafurio (maestro de li errori) in lude aducte αλλά, σ’ αυτό το σημείο, η αντιπαράθεση σταμάτησε, πιθανόν, λόγω θανάτου τού Γκαφούριο. Στο θεωρητικό έργο του De harmonia musicorum instrumentorum προαναγγέλεται το πέρασμα από την αντίστιξη στην αρμονία. Παρομοίως, οι πολλές θρησκευτικές του συνθέσεις μαρτυρούν επιτυχημένο συνδυασμό ανάμεσα στη γαλλοφλαμανδική αντίστιξη και στη ρέουσα ιταλική μελωδία.
Πραγματείες
Επίσης, έγραψε λειτουργίες, πολλά μοτέτα, δοξαστικά και ύμνους, κυρίως κατά τα έτη που βρισκόταν στο Μιλάνο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες
Αλ Γκαράφα ΣΚ
Η Αλ Γκαράφα ΣΚ είναι αθλητικός σύλλογος από το Κατάρ. Είναι περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα, παρόλο που διαθέτει και άλλα αθλητικά τμήματα. Ιδρύθηκε στις 6 Ιουνίου 1979 σαν Al-Ittihad και έγινε μέλος στην Καταρινή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου στις 23 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους. Το 2004 μετονομάστηκε στο σημερινό του όνομα. Έχει κατακτήσει 7 Qatari League (1992, 1994, 2002, 2005, 2008, 2009, 2010), 3 πρωταθλήματα δεύτερης κατηγορίας (1980, 1982, 1987), 7 Emir of Qatar Cup (1995, 1996, 1997, 1998, 2002, 2009, 2012), 3 Qatar Crown Prince Cup (2000, 2010, 2011) και 1 Qatari Stars Cup (2009). Έδρα της ομάδας είναι το Al-Gharafa Stadium 25000 θέσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1979 Κατηγορία:Αλ Γκαράφα ΣΚ
Αλιάκμων ΙΙΙ (συνοδό στόλου)
ΠΓΥ Αλιάκμων ΙΙΙ (Συνοδό στόλου) Α-470
Πρώην ‘SAARBUG’. Ναυπηγήθηκε στις 1 Μαρτίου 1966 στο Ναυπηγείο ‘Blohm – Voss’ του Αμβούργου. Εντάχθηκε στο Γερμανικό Ναυτικό στις 15 Ιουλίου 1966. Ύψωση της Ελληνικής Σημαίας στις 19 Οκτωβρίου 1994 στον Ναύσταθμό Κρήτης. Ομοίου τύπου πλοίο : Αξιός ΙΙΙ . Το πλοίο έχει μεταφορική ικανότιτα 1100 τόνους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνικά πλοία Συνοδείας Στόλου
Σημαία της Σιγκαπούρης
thumb|250px|right|[[Αρχείο:FIAV 110000.svg|23px Σημαία της Σιγκαπούρης. Λόγος σημαίας: 2:3]] Η εθνική σημαία της Σιγκαπούρης καθιερώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1959 και αντικατέστησε τη βρετανική σημαία, η οποία ήταν σε χρήση επί 140 χρόνια. Αποτελείται από δύο οριζόντια μισά, ένα κόκκινο και ένα άσπρο. Στην πάνω αριστερή γωνία, υπάρχει ένα λευκό μισοφέγγαρο και πέντε λευκά αστέρια, τα οποία σχηματίζουν κύκλο.
Το κόκκινο χρώμα συμβολίζει την καλοτυχία για το λαό των Κινέζων, την παγκόσμια αδελφότητα και την ισότητα των ανθρώπων, όπως και το θάρρος των Μαλαίων, ενώ το λευκό αντιπροσωπεύει την αγνότητα που διαρκεί και την αρετή. Το λευκό φεγγάρι συμβολίζει ένα νέο κράτος που ξεκινάει την πορεία του και τα πέντε αστέρια αφορούν τα ισάριθμα ιδανικά της δημοκρατίας, της ειρήνης, της προόδου, της δικαιοσύνης και της ισότητας.
Προηγούμενες σημαίες
Το 19ο αιώνα η Σιγκαπούρη βρισκόταν υπό βρετανική κυριαρχία. Η σημαία που χρησιμοποιήθηκε για τις Αποικίες των Στενών ήταν η βρετανική μπλε σημαία με τρία χρυσά στέμματα, ένα για κάθε οικισμό. Αυτά χωρίζονται από ένα κόκκινο ρόμβο που περιέχει τα τρία στέμματα σε ένα λευκό αντεστραμμένο Υ.
Στη διάρκεια της ιαπωνικής Κατοχής χρησιμοποιήθηκε η σημαία της Ιαπωνίας. Μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Σιγκαπούρη έγινε ανεξάρτητη αποικία του βρετανικού στέμματος και υιοθέτησε τη δική της σημαία. Ο αριθμός των στεμμάτων από 3 μειώθηκε σε 1 σε σχέση με την προηγούμενη σημαία των οικισμών.
Στις 3 Ιουνίου 1959 η Σιγκαπούρη απέκτησε αυτοδιοίκηση. Έξι μήνες μετά, στην τελετή ανάληψης καθηκόντων του νέου αρχηγού κράτους (Yang di-Pertuan Negara) στις 3 Δεκεμβρίου 1959, υιοθετήθηκε η εθνική σημαία, μαζί με το εθνόσημο και τον εθνικό ύμνο Majulah Singapura ("Προχώρα Σιγκαπούρη").
Μόνιμα παγωμένο έδαφος
Ως μόνιμο παγωμένο έδαφος, γνωστό και ως πέρμαφροστ, ορίζεται το παγωμένο έδαφος, ίζημα ή πέτρωμα. Η κατάταξη του εδάφους ως μόνιμα παγωμένο σχετίζεται αποκλειστικά με τη θερμοκρασία, όχι με την υγρασία ή οποιασδήποτε μορφής εδαφοκάλυψη. Για να θεωρηθεί μόνιμα παγωμένο, το έδαφος θα πρέπει να βρίσκεται σε θερμοκρασία μικρότερη ή ίση των -2°C επί δύο τουλάχιστον χρόνια. Όπως είναι φυσικό, τέτοιου είδους έδαφος μπορεί να είναι χιλιάδων ετών σε ορισμένες περιοχές του πλανήτη.
Το μόνιμα παγωμένο έδαφος που έχει απωλέσει την υγρασία του και συνεπώς δεν περιέχει πάγο, ορίζεται ως ξηρό μόνιμα παγωμένο έδαφος. Το μόνιμα παγωμένο έδαφος απαντάται σε σημεία με ψυχρούς χειμώνες με λίγο χιόνι και σχετικά ξηρά, ψυχρά και σύντομα καλοκαίρια. Τέτοιος τύπος εδάφους απαντάται στον αρκτικό και υποαρκτικό κύκλο και στην Ανταρκτική.
Έκταση και μορφές
Σε περιοχές που δεν επικαλύπτονται από πάγο, το μόνιμα παγωμένο έδαφος διαμορφώνεται κάτω από ένα στρώμα εδάφους, πετρώματος ή ιζήματος, που παγώνει και λειώνει σε ετήσια βάση και ονομάζεται ενεργό στρώμα. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι το μόνιμο στρώμα πάγου ή πέρμαφροστ συμβαίνει σε μέση θερμοκρασία αέρα έως -2°C. Το πάγος του ενεργού στρώματος ποικίλει ανάλογα την εποχή, από 0.3 έως 4 μ (ρηχό κατά μήκος των αρκτικών ακτών, βαθύ στη νότια Σιβηρία και το υψίπεδο του Θιβέτ). Στο βόρειο ημισφαίριο, το 24% της γης που είναι ελεύθερη χιονού, με έκτασης 19 εκ χλμ² επηρεάζεται σε μεγάλο ή μικρό βαθμό από το πέρμαφροστ. Το μεγαλύτερο τμήμα αυτής της περιοχής βρίσκεται στη Σιβηρία, τον βόρειο Καναδά, την Αλάσκα και τη Γροιλανδία. Κάτω από το ενεργό στρώμα οι θερμοκρασιακές μεταβολές γίνονται μικρότερες, όσο αυξάνεται το βάθος. Στο βαθύτερο στρώμα του πέρμαφροστ η γεωθερμία αποδίδει θερμοκρασία τήξης. Πάνω από αυτό το όριο είναι πιθανό να υπάρχει μόνιμα παγωμένο έδαφος με θερμοκρασία που δεν αλλάζει ετησίως και το οποίο ονομάζεται "ισοθερμικό πέρμαφροστ".
Η έκταση του πέρμαφροστ αλλάζει ανάλογα με τις συνθήκες. Σήμερα, μια σημαντική περιοχή του αρκτικού κύκλου καλύπτεται από πέρμαφροστ, στην οποία περιλάμβάνονται και οι σχετικές ασυνέχειες. Η φυτική ζωή υποστηρίζεται μόνο στο ενεργό στρώμα του πέρμαφροστ, και σε ορισμένες εποχές. Σε περιοχές συνεχούς πέρμαφροστ και παγωμένων χειμώνων, το βάθος του πέρμαφροστ μπορεί να φθάσει τα 1493 m στις βόρειες λεκάνες του Λένα και του Γιάνα στη Σιβηρία. Σε αυτό το μόνιμα παγωμένο έδαφος αποθηκεύεται άνθρακας, τόσο ως τύρφη όσο και ως μεθάνιο. Στην πλέον πρόσφατη έρευνα για το μέγεθος της αποθήκευσης άνθρακα υπολογίζεται ότι 1400–1700 Μτ άνθρακα αποθηκεύονται σε πέρμαφροστ παγκοσμίως. Αυτή η μεγάλη δεξαμενή άνθρακα περιλαμβάνει περισσότερο άνθρακα από αυτόν που υπάρχει επί του παρόντος σε όλες τις ζώσες υπάρξεις και διπλάσιο άνθρακα από αυτόν που υπάρχει στην ατμόσφαιρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωμορφολογία Κατηγορία:Ορεινή οικολογία Κατηγορία:Φυσική γεωγραφία
Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας
Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας (τουρκικά: Anayasa Mahkemesi) αποτελεί το ανώτατο νομικό όργανο στην Τουρκία. Εξετάζει τη συνταγματικότητα, όσον αφορά τόσο τη μορφή όσο και την ουσία, των νόμων, των διαταγμάτων που έχουν την ισχύ νόμου, καθώς και του Κανονισμού της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης (άρθρο 148 του τουρκικού συντάγματος). Όταν είναι απαραίτητο, λειτουργεί επίσης ως Ανώτατο Ποινικό Δικαστήριο (Yüce Divan) και εξετάζει οποιεσδήποτε περιπτώσεις αφορούν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, ή τους προέδρους και τα μέλη των ανώτατων δικαστηρίων. Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας απαρτίζεται από 17 μέλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σ
Εθνική Αυστρίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης ανδρών της Αυστρίας, η οποία συγκεντρώνει τους καλύτερους καλαθοσφαιριστές αυστριακής εθνικότητας, αντιπροσωπεύει την Αυστρία στις διεθνείς διοργανώσεις ανδρικής καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Αυστριακής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Austrian Basketball Federation).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αυστρια Ανδρων
Σαμουήλο Γιακόβλεβιτς
Ο Σαμουήλο Γιακόβλεβιτς (σερβικά: Самуило Јаковљевић) (Νόβι Παζάρ 7 Δεκεμβρίου 1760 - Κωνσταντινούπολη 26 Αυγούστου 1824) ήταν Σέρβος, Αρχιμανδρίτης Στουντενίσκι και αγωνιστής της Σερβικής επανάστασης.
Ήταν γιος του Γιάκοβ και της Τζούρτζια Ομπρένοβιτς, ο πατέρας του ήταν αδελφός του πρίγκιπα Μίλος Ομπρένοβιτς. Αδέλφια του ήταν ο Πέταρ που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της εξέγερσης και ο Τζόρτζε.
Με το ξέσπασμα της πρώτης Σερβικής εξέγερσης το 1804 πολέμησε στις τάξεις των εξεγερμένων Σέρβων. Το 1815 με την ήττα των επαναστατών έφυγε στο Σρεμ της Αυστροουγγαρίας. Έπειτα επέστρεψε στη Σερβία στο μοναστήρι Κάλενιτς. Με την ανακήρυξη του Πριγκιπάτου της Σερβίας διορίσθηκε σε επαρχιακές διοικήσεις. Το 1820 στάλθηκε σε διπλωματική αποστολή στην Κωνσταντινούπολη, κατά την παραμονή του εκεί ξέσπασε η Ελληνική επανάσταση και φυλακίστηκε έως το 1824 που πέθανε στις φυλακές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές της Α΄ Σερβικής εξέγερσης Κατηγορία:Σέρβοι διπλωμάτες Σαμουηλο
Εθνόσημο της Σιγκαπούρης
Χρυσό εθνόσημο της Σιγκαπούρης στην επίσημη προεδρική κατοικία|thumb
Το εθνόσημο της Σιγκαπούρης καθιερώθηκε μαζί με τη σημαία και τον εθνικό ύμνο της χώρας, στις 3 Δεκεμβρίου του 1959. Αποτελείται από ένα θυρεό με μια ημισέληνο σε κόκκινο φόντο, με 5 λευκά αστέρια. Το θυρεό κρατάει ένα λιοντάρι στα αριστερά και ένας τίγρης στα δεξιά. Κάτω από το θυρεό βρίσκεται ένα πανό που αναγράφει το εθνικό ρητό, Majulah Singapura (Εμπρός Σιγκαπούρη). Το λιοντάρι εκφράζει την ίδια τη Σιγκαπούρη και ο τίγρης στους ιστορικούς δεσμούς του νησιού με τη Μαλαισία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιγκαπούρη Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σιγκαπούρης
Καστρί Εύβοιας
Με το όνομα Καστρί αναφέρονται δύο οικισμοί της Εύβοιας
Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ισλανδίας (Hæstiréttur Íslands) είναι το ανώτατο όργανο απονομής δικαιοσύνης στην Ισλανδία. Ιδρύθηκε υπό την πράξη 22/1919 και οργάνωσε την πρώτη του συνεδρία στις 16 Φεβρουαρίου του 1920.
Το Δικαστήριο στεγάστηκε αρχικά στο κτίριο των αναμορφωτικών φυλακών του Ρέυκιαβικ, και μεταφέρθηκε στο παλιό δικαστικό κτήριο της Λινταργκάτα το 1949. Από τις 5 Σεπτεμβρίου του 1996 το Δικαστήριο στεγάζεται στο νέο Δικαστικό Μέγαρο του Αρναρχόλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι και Πηγές
Κατηγορία:Ισλανδία
Κάστορας (αστέρας)
Ονομασίες και ιστορία
Το όνομα αυτό (και στα λατινικά Castor), χρησιμοποιούμενο για αιώνες, προέρχεται από την αρχαία ελληνική μυθολογία, και συγκεκριμένα από τον ένα από τους δύο Διοσκούρους, γιους του Δία. Ο άλλος, ο Πολυδεύκης, έδωσε το όνομά του στον άλλο φωτεινό αστέρα του αστερισμού (τον βήτα), και οι δύο μαζί την επωνυμία «Δίδυμοι» σε ολόκληρο τον αστερισμό.
Ο Οβίδιος ονομάζει τον Κάστορα Eques, ως τον ιππέα από τους δύο Διοσκούρους, αλλά στην ύστερη ελληνική αρχαιότητα τον βρίσκουμε με το όνομα Απόλλων, με τους αστρονόμους να χρησιμοποιούν το Apollo ακόμα και μέχρι τον 1700 μ.Χ. περίπου. Και αυτό, παρότι θα πρέπει να δημιουργούσε κάποια σύγχυση, αφού μέχρι τον 1ο αιώνα μ.Χ. «Απόλλων» ήταν και το όνομα με το οποίο αποκαλούσαν τον πλανήτη Ερμή όταν εμφανιζόταν την αυγή πριν την ανατολή (ανάλογο με το «Αυγερινός» για τον πλανήτη Αφροδίτη). Με τη δωρική μορφή Απέλλων, το όνομα αυτό παραφθάρηκε αργότερα σε Aphellon, Aphellan, Apullum, Aphellar, Afelar και Avel(l)ar στον Πέτρο Απιανό (Μπίνεβιτς) τον 16ο αιώνα. Παρόμοια, στους Αλφόνσειους Πίνακες το βρίσκουμε ως Anhelar. Ο Καίσιος παραθέτει το συνώνυμο Phoebus.
Οι Βαβυλώνιοι χρησιμοποίησαν τον Κάστορα ως σημάδι του ενδέκατου εκλειπτικού αστερισμού τους, του Mash-mashu-Mahru (= «ο Δυτικός των Διδύμων»), ενώ με τον Πολυδεύκη συναποτελούσαν τους Mas-tab-ba-gal-gal, τους «Μεγάλους Διδύμους». Προγενέστερα, στους Ασσυρίους ήταν γνωστός ως Mas-mas και, ως αντικείμενο λατρείας, Tur-us-mal-mah, δηλαδή «Υιός του Ανωτάτου Ναού». Ωστόσο στην αστρολογία ήταν παντού οιωνός δυστυχίας και βίας.
Οι Άραβες, όταν υιοθέτησαν τους ελληνικούς αστερισμούς, βάφτισαν τον Κάστορα στην αραβική γλώσσα με το περιγραφικό όνομα Al-Ras al-Taum al-Muqadim, δηλαδή «Η κεφαλή του εμπρόσθιου δίδυμου». Αλλά σύμφωνα με την πρωταρχική τους Αστρονομία της ερήμου αποτελούσε το κάτω μέρος του ενός από τα δύο μπροστινά πόδια του δικού τους τεράστιου Λέοντα: στον κατάλογο αστέρων του Calendarium of Al Achsasi Al Mouakket, ο Κάστορας αποκαλείται Aoul al Dzira (άλλη γραφή: Al Awwal al Dhira), που μεταφράσθηκε στη λατινική ως Prima Brachii.
Ο Κάστορας κείται σήμερα πάνω από 10 μοίρες βόρεια της εκλειπτικής. Παρότι ανατέλλει πριν από τον Πολυδεύκη, οι αστρονόμοι μέχρι τον 19ο αιώνα συμφωνούσαν γενικά ότι κατά την αρχαιότητα και μέχρι τον 16ο αιώνα πρέπει να ήταν φωτεινότερος από τον Πολυδεύκη, αλλιώς δεν θα του είχε δοθεί το γράμμα «α».
Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα
Ολόκληρο το σύστημα του Κάστορα απομακρύνεται από το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 6 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (21.600 χιλιόμετρα την ώρα).
Γιωργής Τσαμπουράκης
Ο Γιωργής Τσαμπουράκης (31 Οκτωβρίου 1974 -) είναι Έλληνας ηθοποιός με μακρά πορεία στον χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
Γεννήθηκε στο Ντύσσελντορφ της Γερμανίας στις 31 Οκτωβρίου 1974. Γιος του Ιωάννη και της Ειρήνης Τσαμπουράκη. Κατάγεται από την Αυγενική Ηρακλείου.
Είναι απόφοιτος της Σχολής Δραματικής Τέχνης Βεάκη. Το 2001 έκανε το ντεμπούτο στην τηλεόραση στη σειρά Τι συμβαίνει με το Χάρη.
Έχει βραβευτεί με το «βραβείο ερμηνείας νέων δημιουργών» για την ερμηνεία του στο θεατρικό έργο «Άλλοι Άνθρωποι» του Κρίστοφερ Σιν και το 2012 ήταν υποψήφιος για το Βραβείο Χορν στο θεατρικό έργο «Ο Ερωτόκριτος» του Βιτσέντζου Κορνάρου.
Παρακολούθησε σεμινάρια με τους Lilo Bauer, Peter Rain, Θωμά Μοσχόπουλο, Λυδία Κονιόρδου, Anatoli Vasilief. Έχει πάρει μέρος στα έργα: Μπεντ (σκην. Γ.Θεοδοσιάδης), Άλλοι άνθρωποι (Βραβείο ερμηνείας), Ο Ελαφοβασιλιάς (σκην. Θ. Μοσχόπουλος), Το αίμα που μαράθηκε (σκην. Γ. Σαχίνης), Οιδίποδας (σκην. Α. Κράλλη), Ορέστεια (σκην. Λ. Θάνος), Φύλλα από γυαλί (σκην. Β. Γεωργιάδου), Βασιλιάς Λήρ (σκην. Σ. Λιβαθινός), Ο θάνατος του Δαντόν (σκην. Σ. Λιβαθινός), Ερωτόκριτος (σκην. Γ. Χατζάκης) και με το Εθνικό θέατρο στα έργα: Πέρσες (σκην. Λ. Κονιόρδου), Καλιγούλας (σκην. Γ. Σαχίνης), Ο Βασιλικός (σκην. Σ. Ευαγγελάτος), Οδύσσεια (συμπαραγωγή με το Piccolo Teatro di Milano και σκηνοθεσία Robert Wilson).
Την τηλεοπτική περίοδο 2019-2020 υποδυθηκε τον Αλή Ομέρογλου (Πρωταγωνιστικός ρόλος) στη σειρά "Το Κόκκινο Ποτάμι" (OpenTv).
Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Είναι ιδιοκτήτης του εστιατορίου "ΑΣΤΕΡ" στα Πετράλωνα, μαζί με τον φίλο του και ηθοποιό Μιχάλη Μουλακάκη.
Είναι ιδρυτής και σκηνοθέτης της εταιρείας θεάτρου «Ίμερος» και Καλλιτεχνικός διευθυντής της Ανώτερης Σχολής Δραματικής Τέχνης "ΝΟΤΟΣ" στο Ηράκλειο Κρήτης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Επεξεργασία πληροφοριών
Επεξεργασία πληροφοριών ονομάζεται η αλλαγή (επεξεργασία) ενός συνόλου πληροφοριών, με τρόπο ανιχνεύσιμο από κάποιον παρατηρητή. Η αυτοματοποιημένη επεξεργασία πληροφοριών στηρίζεται στις έννοιες του αλγορίθμου και του υπολογισμού, επομένως συνδέεται στενά με την επιστήμη υπολογιστών.
Κατά τη δεκαετία του 1950 η εισαγωγή του μοντέλου της επεξεργασίας πληροφοριών στην ψυχολογία οδήγησε στην εμφάνιση του πεδίου της γνωστικής ψυχολογίας (συνδεόμενη με την υπολογιστική θεωρία του νου και τον λειτουργισμό στη φιλοσοφία του νου), η οποία ερευνά τα νοητικά φαινόμενα ως φυσικά υπολογιστικά φαινόμενα και αντιλαμβάνεται τον νου ως λογισμικό του εγκεφάλου.
Η επεξεργασία πληροφοριών μπορεί να είναι σειριακή ή παράλληλη. Και στις δύο περιπτώσεις μπορεί να είναι συγκεντρωτική ή κατανεμημένη. Το κλασικό μοντέλο αυτοματοποιημένης επεξεργασίας φον Νόιμαν είναι σειριακό και συγκεντρωτικό. Κατά τη δεκαετία του 1980 όμως, με αφορμή παλαιότερες έρευνες της γνωσιακής επιστήμης και της τεχνητής νοημοσύνης, απέκτησε πλέον κύρος και εφαρμογές η έννοια των παράλληλων και κατανεμημένων συστημάτων επεξεργασίας (π.χ. νευρωνικά δίκτυα). Η αντίληψη αυτή στη γνωσιακή επιστήμη και στην ψυχολογία είναι γνωστή ως συνδετισμός ή κονεξιονισμός (αγγλ. «connectionism»).
Κατηγορία:Τεχνολογία πληροφοριών Κατηγορία:Γνωσιακή επιστήμη
Αμπελουργία ακριβείας
Η αμπελουργία ακριβείας είναι η μέθοδος εξακρίβωσης της ποιότητας των σταφυλιών μέσα στον αμπελώνα πριν τον τρύγο με την χρήση νέων τεχνολογιών. Με αυτό τον τρόπο γίνεται δυνατό ο αμπελουργός και κυρίως ο οινολόγος που είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στον παραγωγό και τον καταναλωτή να γνωρίζει ποιο μέρος του αμπελώνα μπορεί να δώσει οίνους υψηλής ποιότητας και ποιο οίνους μετριότερης ποιότητας, ώστε ο τρύγος να γίνεται επιλεκτικά. Έτσι μπορούν να ξεχωρίσουν η παραγωγή και το κρασί που θα κοστολογηθούν υψηλότερα σε αντίθεση με αυτά που θα αμειφθούν χαμηλότερα.
Κατηγορία:Αμπελουργία
Πιερ Αντουάν Βερόν
Ο Πιερ Αντουάν Βερόν (Pierre-Antoine Véron, 1736–1770) ήταν Γάλλος αστρονόμος και μαθηματικός. Υπήρξε μαθητής του αστρονόμου και συγγραφέα Ζερόμ Λαλάντ. Ο Βερόν είναι περισσότερο γνωστός για την αστρονομική μέτρηση του μεγέθους του Ειρηνικού Ωκεανού. Μαζί με τον Φιλιμπέρ Κομερσόν, ο Βερόν ήταν ένας από τους επιστήμονες που συνόδευσαν τον Λουί Αντουάν ντε Μπουγκαινβίλ στο εξερευνητικό ταξίδι του.
Η εξερεύνηση του Ειρηνικού Ωκεανού
Ο Βερόν ήταν ο αστρονόμος πάνω στα πλοία του Μπουγκαινβίλ (La Boudeuse και L'Étoile) κατά τη διάρκεια του περίπλου της Γης το 1766–1769, αλλά είχε συμμετάσχει και σε άλλες ναυτικές αποστολές προηγουμένως. Με τη βοήθεια μιας εκλείψεως Ηλίου και των νέων τεχνικών μέσων που είχε στη διάθεσή του, ο Βερόν μπόρεσε να προσδιορίσει το γεωγραφικό μήκος κοντά στο Πορ Πραλέν, στο νότιο μέρος του νησιού Νέα Ιρλανδία, στις 13 Ιουλίου 1768. Σε συνδυασμό έτσι με μία προηγούμενη μέτρηση του μήκους στο Πορθμό του Μαγγελάνου, ο Βερόν κατόρθωσε να υπολογίσει το εύρος του Ειρηνικού Ωκεανού με ακρίβεια για πρώτη φορά στην Ιστορία.
Ο Πιερ Αντουάν Βερόν πέθανε από κάποια τροπική ασθένεια στο Τιμόρ. Προς τιμή του ονομάσθηκε η Οροσειρά Βερόν, μία από τις μικρές οροσειρές της Νέας Ιρλανδίας, που όμως στο λατινικό αλφάβητο καθιερώθηκε παραδόξως να γράφεται με δύο «r» (Verron Range).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Γάλλοι εξερευνητές Κατηγορία:Αστρονόμοι του 18ου αιώνα
Ιωάννης Πάμφιλος
Ο Ιωάννης Πάμφιλος ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Άνδρο και φοίτησε στο Ελληνικό Γυμνάσιο της Ρώμης. Επέστρεψε στην πατρίδα του, όπου μαζί με τα μαθήματα δίδασκε και τους νεωτερισμούς της καθολικής εκκλησίας. Για το προσηλυτιστικό του αυτό έργο εξέγειρε τον θυμό των ντόπιων, οι οποίοι τον συνέλαβαν και τον μαστίγωσαν με δερμάτινα λουριά. Από την τιμωρία αυτή κόντεψε να πεθάνει, και ανάρρωσε μετά από πολύ καιρό. Παρέμεινε όμως και εξακολούθησε την διδασκαλία. Οι συμπατριώτες του τότε ξανά τον κακοποίησαν και τον καταμήνυσαν στις τουρκικές αρχές, οι οποίες τον συνέλαβαν και τον έριξαν στα κάτεργα. Μεσολάβησε ο δυτικός αρχιεπίσκοπος για να τον ελευθερώσει, και επέστρεψε στην Ρώμη, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες Ρωμαιοκαθολικοί
Κουρτ Γκέντελ
Ο Κουρτ Γκέντελ (γερμ.: Kurt Friedrich Gödel, 28 Απριλίου 1906 – 14 Ιανουαρίου 1978) ήταν Αυστρο-Αμερικανός επιστήμονας της λογικής, μαθηματικός και φιλόσοφος. Ένας από τους πιο σημαντικούς επιστήμονες της λογικής όλων των εποχών, ο Γκέντελ είχε τεράστια επιρροή στην επιστημονική και φιλοσοφική σκέψη του 20ου αιώνα, σε μια εποχή όταν πολλοί, όπως ο Μπέρτραντ Ράσελ, ο Α. Ν. Γουάιτχεντ και ο Νταβίντ Χίλμπερτ, πρωτοπορούσαν στη χρήση της λογικής και της θεωρίας συνόλων για την κατανόηση των θεμελίων των μαθηματικών.
Ο Γκέντελ είναι περισσότερο γνωστός για τα δύο του θεωρήματα μη-πληρότητας, δημοσιευμένα το 1931 όταν ήταν 25 χρονών, ένα χρόνο μετά το τέλος του διδακτορικού του στο πανεπιστήμιο της Βιέννης. Το πιο διάσιμο θεώρημα μη-πληρότητας διατυπώνει ότι για κάθε αυτο-συνεπές αναδρομικό αξιωματικό σύστημα αρκετά ισχυρό ώστε να περιγράφει την αριθμητική των φυσικών αριθμών (αριθμητική Πεάνο), υπάρχουν αληθείς προτάσεις για τους φυσικούς που δεν μπορούν να αποδειχθούν από τα αξιώματα. Για να αποδείξει το θεώρημα αυτό, ο Γκέντελ ανέπτυξε μια τεχνική γνωστή ως Γκεντελοποίηση, η οποία κωδικοποιεί τυπικές εκφράσεις ως φυσικούς αριθμούς.
Έδειξε ακόμα ότι η υπόθεση του συνεχούς δεν μπορεί να διαψευσθεί από τα δεκτά αξιώματα της θεωρίας συνόλων, αν τα αξιώματα αυτά είναι συνεπή. Έκανε σημαντικές συνεισφορές στην θεωρία αποδείξεων με το να ξεκαθαρίσει τις σχέσεις μεταξύ κλασικής λογικής, διαισθητικής λογικής και τροπικής λογικής.
Παιδική ηλικία
Ο Κουρτ Γκέντελ γεννήθηκε στις 28 Απριλίου του 1906 στο Μπρνο, μέλος της (Γερμανικής εθνότητας) οικογένειας του Ρούντολφ Γκέντελ, διευθυντή εργοστασίου υφασμάτων, και της Μαριάν Γκέντελ (γεν. Χάντσουχ). Κατά τη γέννησή του η πόλη είχε μια ελαφρά πλειοψηφία Γερμανόφωνων, και αυτή ήταν και η γλώσσα των γονέων του. Οι πρόγονοι του Κουρτ Γκέντελ ήταν συχνά ενεργοί στην πολιτιστική ζωή του Μπρνο. Για παράδειγμα, ο παππούς του, Ιωσήφ Γκέντελ, ήταν διάσημος τραγουδιστής της εποχής και για κάποια χρόνια μέλος της "Brünner Männergesangverein".
Αν και ο ίδιος μιλούσε πολύ λίγα Τσέχικα, ο Γκέντελ έγινε αυτόματα Τσεχοσλοβάκος πολίτης στην ηλικία των 12 ετών, όταν η Αυστροουγγρική αυτοκρατορία διασπάστηκε στο τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αργότερα είπε στο βιογράφο του, Τζον Ντόσον, ότι ένιωθε σαν εξορισμένος Αυστριακός στην Τσεχοσλοβακία ("ein Österreicher im Exil in der Tschechoslowakei") εκείνη την περίοδο. Επέλεξε να γίνει Αυστριακός πολίτης στην ηλικία των 23 ετών. Όταν η Ναζιστική Γερμανία προσάρτησε την Αυστρία, ο Γκέντελ αυτόματα έγινε Γερμανός πολίτης στην ηλικία των 32 ετών. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στην ηλικία των 42 ετών, έγινε Αμερικανός πολίτης.
Στην οικογένειά του, ο νεαρός Κουρτ ήταν γνωστός ως ο Herr Warum ("Κύριος Γιατί") εξ' αιτίας της ακόρεστης περιέργειάς του. Σύμφωνα με τον αδελφό του Ρούντολφ, στην ηλικία των έξι ή επτά ετών ο Κουρτ υπέφερε από ρευματικό πυρετό. Επανήλθε τελείως, αλλά για το υπόλοιπο της ζωής του έμεινε πεπεισμένος ότι η καρδιά του είχε τραυματιστεί ανεπανόρθωτα.
Ο Γκέντελ παρακολούθησε το Evangelische Volksschule, ένα Λουθηρανικό σχολείο στο Μπρνο, από το 1912 έως το 1916, και εγγράφηκε στο Deutsches Staats-Realgymnasium όπου φοίτησε από το 1916 έως το 1924 και αρίστευσε με τιμές σε όλα του τα μαθήματα και ιδιαίτερα στα μαθηματικά, τις γλώσσες και τη θρησκεία. Αν και ο Κουρτ είχε αρχικά αριστεύσει στις γλώσσες, αργότερα ανέπτυξε περισσότερο ενδιαφέρον για την ιστορία και τα μαθηματικά. Το ενδιαφέρον του για τα μαθηματικά αυξήθηκε όταν το 1920 ο μεγαλύτερος αδελφός του (γεννημένος το 1902) έφυγε για τη Βιέννη για να παρακολουθήσει την ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Βιέννης (UV). Στην εφηβεία του ο Κουρτ μελέτησε τη στενογραφία Γκαμπελσμπέργκερ, το βιβλίο Θεωρία των χρωμάτων του Γκαίτε, κριτικές του Ισαάκ Νιούτον και τα έργα του Εμμάνουελ Καντ.
Σπουδές στη Βιέννη
Στην ηλικία των 18, ο Κουρτ συνάντησε τον αδελφό του Ρούντολφ στη Βιέννη και εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Μέχρι τότε, κατείχε ήδη μαθηματικά πανεπιστημιακού επιπέδου. Αν και αρχικά είχε πρόθεση να μελετήσει Θεωρητική Φυσική, ο Κουρτ παρακολούθησε επίσης μαθήματα μαθηματικών και φιλοσοφίας. Κατά την περίοδο αυτή, υιοθέτησε ιδέες μαθηματικού ρεαλισμού. Διάβασε τα Metaphysische Anfangsgründe der Naturwissenschaft του Εμμάνουελ Καντ και συμμετείχε στον Κύκλο της Βιέννης με τον Μόριτζ Σλικ, τον Χανς Χαν και τον Ρούντολφ Κάρναπ. Έπειτα μελέτησε Θεωρία Αριθμών, αλλά κατά τη συμμετοχή σε ένα σεμινάριο του Μόριτζ Σλικ που μελετούσε το βιβλίο Εισαγωγή στη Μαθηματική Φιλοσοφία του Μπέρτραντ Ράσελ, του κίνησε το ενδιαφέρον η Μαθηματική Λογική.
Εργασία στη Βιέννη
Το 1931 ο Γκέντελ δημοσίευσε τα διάσημά του θεωρήματα μη-πληρότητας, στο "Über formal unentscheidbare Sätze der Principia Mathematica und verwandter Systeme" (Περί των Τυπικά Αναποφασιστέων Προτάσεων του Principia Mathematica και Σχετικών Συστημάτων). Στο άρθρο αυτό, απέδειξε για οποιοδήποτε υπολογίσιμο αξιωματικό σύστημα αρκετά ισχυρό για να περιγράψει την αριθμητική των φυσικών αριθμών (δηλαδή τα αξιώματα Πεάνο ή ZFC) ότι: Τα θεωρήματα αυτά έφεραν τέλος σε μισό αιώνα προσπαθειών, ξεκινώντας από το έργο του Φρέγκε και με κορύφωση την Principia Mathematica και τη διατύπωση του Χίλμπερτ, για να βρεθεί ένα σύνολο αξιωμάτων, ικανό για όλα τα μαθηματικά. Τα θεωρήματα μη-πληρότητας συνεπάγονται ακόμα και ότι δεν είναι όλες οι μαθηματικές ερωτήσεις δυνατό να απαντηθούν.
Στο δισέλιδο άρθρο του "Zum intuitionistischen Aussagenkalkül" (1932) ο Γκέντελ αναίρεσε την ιδιότητα πεπερασμένων τιμών της διαισθητικής λογικής. Στην απόδειξη χρησιμοποίησε έμμεσα αυτό που έγινε αργότερα γνωστό ως ενδιάμεση λογική Γκέντελ-Ντάμετ ή ασαφής λογική του Γκέντελ.
Επισκέψεις στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής
Το 1933 ο Γκέντελ ταξίδεψε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συνάντησε τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, με τον οποίο έγινε καλός φίλος. Εκεί έδωσε μια διάλεξη στην ετήσια συνάντηση της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρίας. Κατά το έτος αυτό ο Γκέντελ ανέπτυξε, επίσης, τις ιδέες του περί υπολογισιμότητας και αναδρομικών συναρτήσεων σε βαθμό ώστε να δώσει μια διάλεξη για τις γενικές αναδρομικές συναρτήσεις και την έννοια της αλήθειας. Η εργασία αυτή αναπτύχθηκε στη θεωρία αριθμών, με χρήση της Γκεντελοποίησης.
Το 1934 ο Γκέντελ έδωσε μια σειρά από διαλέξεις στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών στο Πρίνστον, με τίτλο On undecidable propositions of formal mathematical systems (Περί των αναποφασιστέων προτάσεων των τυπικών μαθηματικών συστημάτων). Ο Στέφεν Κλέινι, που είχε μόλις τελειώσει το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, κράτησε σημειώσεις από τις διαλέξεις αυτές, οι οποίες αργότερα δημοσιεύθηκαν.
Ο Γκέντελ θα επισκεπτόταν ξανά το Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών το φθινόπωρο του 1935. Το ταξίδι και η σκληρή δουλειά τον είχαν εξουθενώσει, και την επόμενη χρονιά χρειάστηκε να αναρρώσει από κατάθλιψη. Επέστρεψε στη διδασκαλία το 1937. Στην περίοδο αυτή εργάστηκε πάνω στην απόδειξη συνέπειας του αξιώματος επιλογής και της υπόθεσης του συνεχούς. Στη συνέχεια έδειξε ότι οι υποθέσεις αυτές δεν μπορούν να διαψευσθούν από το κοινό σύστημα αξιωμάτων της θεωρίας συνόλων.
Νυμφεύτηκε την Αντέλ Νιμπέρσκυ (γεν. Πόρκετ, 1899-1981), την οποία γνώριζε για πάνω από 10 χρόνια, στις 20 Σεπτεμβρίου του 1938. Η σχέση τους είχε βρει αντίθετους τους γονείς του, λόγω του ότι αυτή ήταν διαζευγμένη χορεύτρια, έξι χρόνια μεγαλύτερή του. Δεν απέκτησαν παιδιά.
Στη συνέχεια έφυγε για μια ακόμα επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες, περνώντας το φθινόπωρο του 1938 στο Πρίνστον και την άνοιξη του 1939 στο Πανεπιστήμιο της Νοτρ Νταμ.
Ο Γκέντελ και η σύζυγός του Αντέλ πέρασαν το καλοκαίρι του 1942 στο Μπλου Χιλ, Μέιν, στο Blue Hill Inn στην κορυφή του κόλπου. Ο Γκέντελ έκανε διακοπές από το Πρίνστον. Παρ' όλα αυτά, το καλοκαίρι αυτό ήταν πολύ παραγωγικό. Χρησιμοποιώντας το Heft 15 (τόμος 15) του ακόμα αδημοσίευτου Arbeitshefte (σημειωματάρια) του Γκέντελ, ο Τζον Ντόσον εικάζει ότι ο Γκέντελ ανακάλυψε μια απόδειξη για την ανεξαρτησία του αξιώματος επιλογής από την πεπερασμένη θεωρία τύπων, μια ασθενή μορφή της θεωρίας συνόλων, όσο ήταν στο Μπλου Χιλ το 1942. Ο στενός φίλος του Γκέντελ, Χάο Ουάνγκ, υποστηρίζει την εικασία αυτή, σημειώνοντας ότι τα σημειωματάρια του Γκέντελ από το Μπλου Χιλ περιέχουν την πιο εκτεταμένη εξέταση του προβλήματος.
Πρίνστον
Μετά το Anschluss το 1938, η Αυστρία έγινε μέρος της Ναζιστικής Γερμανίας. Η Γερμανία κατάργησε τον τίτλο του Privatdozent και ο Γκέντελ αναγκάστηκε να κάνει αίτηση για νέα θέση υπό το νέο καθεστώς. Οι προηγούμενες σχέσεις του με Εβραίους, μέλη του κύκλου της Βιέννης, και ειδικά με τον Χαν, ήταν εις βάρος του. Το Πανεπιστήμιο της Βιέννης απέρριψε την αίτησή του. Η ήδη δυσχερής κατάστασή του χειροτέρεψε όταν ο Γερμανικός στρατός τον βρήκε ικανό προς επιστράτευση. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ξεκίνησε το Σεπτέμβριο του 1939. Πριν το τέλος του έτους ο Γκέντελ και η σύζυγός του άφησαν τη Βιέννη για το Πρίνστον. Για να αποφύγουν τη δυσκολία του να διασχίσουν τον Ατλαντικό, οι Γκέντελ πήραν τον Υπερσιβηρικό Σιδηρόδρομο μέχρι τον Ειρηνικό, απέπλευσαν από την Ιαπωνία φτάνοντας στο Σαν Φρανσίσκο στις 4 Μαρτίου του 1940, και στη συνέχεια διέσχισαν τις Ηνωμένες Πολιτείες με τραίνο μέχρι το Πρίνστον όπου ο Γκέντελ θα αποδέχονταν μια θέση στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών.
Ο Γκέντελ επέστρεψε στη μαθηματική του εργασία πολύ γρήγορα. Το 1940 δημοσίευσε την εργασία Consistency of the axiom of choice and of the generalized continuum-hypothesis with the axioms of set theory (συνέπεια του αξιώματος επιλογής και της γενικευμένης υπόθεσης του συνεχούς με τα αξιώματα της θεωρίας συνόλων) που έγινε κλασική για τα σύγχρονα μαθηματικά. Στην εργασία αυτή εισήγαγε το κατασκευάσιμο σύμπαν, ένα μοντέλο της θεωρίας συνόλων στο οποίο τα μόνα σύνολα που υπάρχουν είναι αυτά που μπορούν να κατασκευαστούν από απλούστερα σύνολα. Ο Γκέντελ έδειξε ότι τόσο το αξίωμα επιλογής όσο και η γενικευμένη υπόθεση του συνεχούς είναι αληθή στο κατασκευάσιμο σύμπαν και επομένως πρέπει να είναι συνεπή με τα αξιώματα Ζερμένο-Φράνκελ για τη θεωρία συνόλων. Ο Πωλ Κοέν αργότερα κατασκεύασε ένα μοντέλο της ZF-συνολοθεωρίας στο οποίο το αξίωμα επιλογής και η γενικευμένη υπόθεση του συνεχούς είναι ψευδή, οι αποδείξεις αυτές μαζί σημαίνουν ότι το αξίωμα επιλογής και η γενικευμένη υπόθεση του συνεχούς είναι ανεξάρτητα από τα αξιώματα ZF για τη θεωρία συνόλων.
Το 1951 ο Γκέντελ απέδειξε την ύπαρξη παράδοξων λύσεων για τις εξισώσεις πεδίων του Άλμπερτ Αϊνστάιν στη Γενική σχετικότητα. Έδωσε αυτή την εκπόνηση στον Αϊνστάιν ως δώρο για τα εβδομηκοστά του γενέθλια. Αυτά τα «περιστρεφόμενα σύμπαντα» θα επέτρεπαν το ταξίδι στο χρόνο, και έκαναν τον Αϊνστάιν να έχει αμφιβολίες για τη θεωρία του. Οι λύσεις αυτές έγιναν γνωστές ως η μετρική Γκέντελ.
Ο Γκέντελ έγινε μόνιμο μέλος του Ινστιτούτου Προχωρημένων Σπουδών το 1946. Τότε περίπου σταμάτησε να δημοσιεύει, αν και συνέχισε να εργάζεται. Έγινε ομότιμος καθηγητής στο Ινστιτούτο το 1953 και επίτημος καθηγητής το 1976. Του απονεμήθηκε (μαζί με τον Τζούλιαν Σβίνγκερ) το πρώτο Βραβείο Άλμπερτ Αϊνστάιν το 1951 και επίσης το Εθνικό Μετάλλιο Επιστημών το 1974.
Θάνατος
Προς το τέλος της ζωής του ο Γκέντελ υπέφερε κατά περιόδους από ψυχικές διαταραχές και ασθένεια. Είχε έμμονους φόβους δηλητηρίασης, δεν έτρωγε παρά μόνο αφού η σύζυγός του Αντέλ δοκίμαζε το φαγητό του. Στο τέλος του 1977 η Αντέλ νοσηλεύθηκε σε νοσοκομείο για έξι μήνες και δεν μπορούσε να δοκιμάζει πλέον το φαγητό του Γκέντελ. Κατά την απουσία της αρνήθηκε να φάει και, τελικά, πέθανε από ασιτία. Ζύγιζε περίπου 30 κιλά όταν πέθανε. Το πιστοποιητικό θανάτου του ανέφερε ότι πέθανε από «υποσιτισμό και εξάντληση που προκλήθηκε από διαταραχή προσωπικότητας» στο Νοσοκομείο του Πρίνστον στις 14 Ιανουαρίου του 1978.
left|thumb|200px|Ταφόπλακα του Kurt Gödel στο κοιμητήριο του Πρίνστον
Κληρονομιά
Η Συντροφιά Κουρτ Γκέντελ, που ιδρύθηκε το 1987, ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του. Είναι μια διεθνής οργάνωση για την προώθηση της έρευνας στα πεδία της λογικής, της φιλοσοφίας και της ιστορίας των μαθηματικών.
Θρησκευτικές απόψεις
Ο Γκέντελ ήταν πεπεισμένος θεϊστής και ισόβια Χριστιανός. Απέρριπτε την έννοια ότι ο Θεός ήταν απρόσωπος, όπως πίστευε ο Αϊνστάιν. Πίστευε ακράδαντα στην μετά θάνατον ζωή, λέγοντας: "Πιστεύω στην μετά θάνατον ζωή, ασχέτως θεολογίας. Αν ο κόσμος ήταν λογικά κατασκευασμένος, θα πρέπει να υπάρχει ζωή μετά το θάνατο."
Η φιλία του Γκέντελ με τον Αϊνστάιν
Ο Άλμπερτ Αϊνστάιν και ο Γκέντελ είχαν θρυλική φιλία και έκαναν μαζί περιπάτους από και προς το Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών. Η φύση των συνομιλιών τους αποτελούσε μυστήριο για τα άλλα μέλη του Ινστιτούτου. Ο οικονομολόγος Όσκαρ Μόργκενστερν εξιστορεί ότι προς το τέλος της ζωής του ο Αϊνστάιν εξομολογήθηκε ότι η ''ίδια του η δουλειά δεν ήταν πια πολύ σημαντική, ότι ερχόταν στο Ινστιτούτο απλά... για να έχει το προνόμιο να περπατάει μέχρι το σπίτι με τον Γκέντελ.''
Στις 5 Δεκεμβρίου του 1947 οι Αϊνστάιν και Μόργκενστερν συνόδευσαν το Γκέντελ στις εξετάσεις του για την αμερικανική πολιτογράφηση, όπου παραστάθηκαν ως μάρτυρες. Ο Γκέντελ τούς είχε εξομολογηθεί ότι είχε ανακαλύψει μια ασυνέπεια στο Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, που θα μπορούσε να επιτρέψει οι Ηνωμένες Πολιτείες να γίνουν δικτατορία. Οι Αϊνστάιν και Μόργκενστερν ανησυχούσαν ότι η απρόβλεπτη συμπεριφορά του φίλου τους θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την πολιτογράφησή του. Ευτυχώς, δικαστής ήταν ο Φίλιπ Φόρμαν. Ο Φόρμαν γνώριζε τον Αϊνστάιν και ήταν αυτός που είχε επιβλέψει τον όρκο στην ορκωμοσία πολιτογράφησης του Αϊνστάιν. Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που ο Φόρμαν έτυχε να ρωτήσει τον Γκέντελ αν θεωρούσε ότι μια δικτατορία, όπως το Ναζιστικό καθεστώς, θα μπορούσε να συμβεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Γκέντελ τότε ξεκίνησε να εξηγεί την ανακάλυψή του στον Φόρμαν. Ο Φόρμαν κατάλαβε τι συνέβαινε, διέκοψε τον Γκέντελ και συνέχισε την ακροαματική διαδικασία με άλλες ερωτήσεις και ένα συμπέρασμα ρουτίνας.
Απόρρητος Φάκελος Οντέσσα
Ο Απόρρητος Φάκελος Οντέσσα (The Odessa File) είναι δραματικό πολιτικό θρίλερ Γερμανο-Βρετανικής παραγωγής 1974 σε σκηνοθεσία Ρονάλντ Νιμ, βασισμένο στην ομώνυμο μυθιστόρημα του Φρεντέρικ Φορσάιθ. Πρωταγωνιστούν οι Τζον Βόιτ και Μαξιμίλιαν Σελ.
Κουρτ Γκέντελ
Σημαντικότερες Δημοσιεύσεις
Στα Γερμανικά:
Απόρρητος Φάκελος Οντέσσα
Πλοκή
Το 1963 στο Αμβούργο, ένας ηλικιωμένος Εβραίος αυτοκτονεί, αφήνοντας πίσω του ένα ημερολόγιο το οποίο πέφτει στα χέρια του φιλελεύθερου δημοσιογράφου Πήτερ Μίλερ. Το ημερολόγιο καταγράφει τα εγκλήματα, τα βασανιστήρια και τους μαζικούς φόνους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης όπου υπεύθυνος ήταν ο διοικητής Έντουαρντ Ρόσμαν.
Κουρτ Γκέντελ
Σημαντικότερες Δημοσιεύσεις
Στα Αγγλικά:
Απόρρητος Φάκελος Οντέσσα
Πλοκή
Ο Μίλερ ξεκινάει ένα ανθρωποκυνηγητό για να εντοπίσει τον Ρόσμαν, που τον οδηγεί στην καρδιά της Οντέσσα, μιας παντοδύναμης μυστικής οργάνωσης των SS που προστατεύει τα μέλη της σ’ όλο τον κόσμο.
Κουρτ Γκέντελ
Σημαντικότερες Δημοσιεύσεις
Σε Αγγλική μετάφραση:
Απόρρητος Φάκελος Οντέσσα
Παραγωγή
Τα γυρίσματα έγιναν σε τοποθεσίες στο Αμβούργο, στη Χαϊδελβέργη και το Μόναχο της Γερμανίας, στο Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας  καθώς στα Pinewood Studios στην Αγγλία. Οι σκηνές γυρίστηκαν με εξοπλισμό Panavision, κατασκευασμένο με τεχνολογίες Eastmancolor.
Κουρτ Γκέντελ
Σχετικά άρθρα
Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αυστριακοί μαθηματικοί Κατηγορία:Αυστριακοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Κύκλος της Βιέννης Κατηγορία:Λογικολόγοι Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα
Απόρρητος Φάκελος Οντέσσα
Παραγωγή
Το τραγούδι του τίτλου της ταινίας, " Christmas Dream ", που γράφτηκε από τους Άντριου Λόυντ Γουέμπερ και Τιμ Ράις, τραγουδήθηκε από τον Πέρι Κόμο και τους London Boy Singers.
Κριτικές
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο το 1974. Το Αμερικανικό Ναζιστικό Κόμμα οργάνωσε μια διαμαρτυρία έξω από την κινηματογραφική αίθουσα, αλλά θεωρήθηκε λάθος για προώθηση της ταινίας.
Η Νόρα Σάιρ των New York Times είπε: «Η ταινία δημιουργεί τις απόψεις της μεθοδικά, σχεδόν ακαδημαϊκά. Επίσης, σέρνεται επειδή υπάρχουν πολλά περιττά μεταβατικά περάσματα, αφιερωμένα στη μετακίνηση (φλάσμπακ) των χαρακτήρων από τη μια κατάσταση στην άλλη. Σχεδόν κάθε περιστατικό είναι προβλέψιμο»
Κέλαδος ποταμός
Ο Κέλαδος, σήμερα και Ρογκοζιός, είναι μικρός ποταμός της Ηλείας, ένας από τους παραποτάμους του Αλφειού. Στην αρχαιότητα ανήκε εξ ολοκλήρου στην αρχαία Αρκαδία και στην χώρα της Θεισόας.
Το όνομα του προέρχεται από το "κελαδέω", κάνω θόρυβο, (κέλω-ηχώ). Πηγάζει από το Λύκαιο και το Ματεσαίϊκο βουνό, παρυφάδα του, κοντά στο χωριό Μάτεσι κινούμενος βόρεια όπου σχηματίζει φαράγγι συναντά τον Αλφειό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Ηλείας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Αλφειού
Πέτρος ο Πατρίκιος (9ος αι.)
Ο Πέτρος ο Πατρίκιος ήταν ανώτερος βυζαντινός στρατιωτικός διοικητής στις αρχές του 9ου αι., ο οποίος αργότερα έγινε μοναχός και αγιοποιήθηκε από την Εκκλησία. Τιμάται την 1η Ιουλίου.
Βιογραφία
Ο Πέτρος είναι γνωστός μόνο από τις μηνολογίες. Ήταν γιος τού πατρικίου Κωνσταντίνου, ο οποίος σύμφωνα με το Συναξάριον Κωνσταντινουπόλεως κατείχε τη θέση τού στρατηγού. Ο Πέτρος γεννήθηκε κατά την κοινή βασιλεία της Ειρήνης της Αθήνας και τού γιου της Κωνσταντίνου ΣΤ΄ (780–796).
Ο Πέτρος είχε επίσης τον βαθμό του πατρικίου και υπηρέτησε ως διοικητής τού επίλεκτου τάγματος των Σχολών κατά τη διάρκεια της αποκλειστικής βασιλείας της Ειρήνης της Αθήνας (βασ. 797–802 ) και ως διοικητής τού τάγματος των Ικανάτων υπό τον διάδοχό της, Νικηφόρο Α΄ (βασ. 802–811 ). Πολέμησε στην καταστροφική μάχη της Πλίσκα το 811, και αιχμαλωτίστηκε μαζί με άλλους 50 αξιωματικούς από τους Βούλγαρους. Ο Πέτρος κατάφερε να δραπετεύσει «θαυματουργικά» με τη βοήθεια τού Αγ. Ιωάννη του Θεολόγου, έγινε μοναχός στον Όλυμπο της Βιθυνίας, μαζί με τον Ιωαννίκιο τον Μέγα, με τον οποίο έζησε μαζί ως μαθητής του για 34 χρόνια. Μετά το τέλος τού Ιωαννίκιου το 846, ο Πέτρος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, όπου έκτισε μια εκκλησία στη συνοικία τα Ευάνδρου. Έζησε σε μία καλύβα κοντά και απεβίωσε οκτώ χρόνια αργότερα, την 1η Ιουλίου 854. Η αλήθεια της ζωής του αυτής μετά το 811 αμφισβητήθηκε από τον Τζον Γουόρτλυ, ο οποίος θεωρεί τη μοναστική του ζωή θρύλο.
Ο Ροντόλφ Γκυγιάν πρότεινε μία ταύτηση με έναν πατρίκιο με το ίδιο όνομα, που αναφέρεται στην Ιστορία τού Θεοφάνη του Ομολογητή, ο οποίος συμμετείχε στην ανατροπή της Ειρήνης το 802, και ο οποίος το 809 κατέστειλε μία ανταρσία τού στρατού εναντίον τού Νικηφόρου Α΄. Ωστόσο, το άτομο αυτό αναφέρεται από τον Θεοφάνη ότι σκοτώθηκε στην Πλίσκα.
Πηγές
Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών Κατηγορία:Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί αιχμάλωτοι πολέμου Κατηγορία:Βυζαντινοί των Βυζαντινοβουλγαρικών Πολέμων Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 9ου αιώνα
Μεταστροφή
Γενικά μεταστροφή χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε στροφή προς άλλη κατεύθυνση, μεταβολή. Ως όρος είναι ο κυριότερος προσφιλής της προπαγάνδας, "μεταστροφή του λαϊκού φρονήματος".
Στη ναυτιλία απαντάται τόσο στην ιστιοδρομία όσο και στη στολοδρομία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη Κατηγορία:Ναυτικά κελεύσματα
7001 Νέτερ
Η Νέτερ (Noether) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1955 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλιν της Ιντιάνα) και πήρε το όνομά της προς τιμή της Γερμανίδας μαθηματικού Έμι Νέτερ.