cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Audioslave
Όνομα
Το αρχικό όνομα του συγκροτήματος ήταν "Civilian" αλλά γρήγορα αντικαταστάθηκε από το τελικό Audioslave. Αφού ανακοινώθηκε το όνομα, διαπιστώθηκε ότι υπήρχε κι άλλο συγκρότημα από το Λίβερπουλ με το ίδιο όνομα. Για να λυθεί το νομικό αυτό ζήτημα, οι Audioslave κατέβαλλαν το ποσό των 30.000 δολαρίων και το άλλο συγκρότημα μετονομάστηκε σε "The Most Terrifying Thing". Η κριτική για το όνομα του συγκροτήματος δεν ήταν καλή αφού χαρακτηρίστηκε ως ανέμπνευστο και εν γένει κακό.
Audioslave (2002–2003)
Στις 19 Μαρτίου 2002 ανακοινώθηκε ότι οι Audioslave θα συμμετείχαν στο 7ο ετήσιο φεστιβάλ Ozzfest, παρότι ακόμη δεν είχαν ούτε επίσημο τίτλο ή ημερομηνία για το πρώτο τους άλμπουμ. Μετά από διάφορα προβλήματα που προκλήθηκαν ανάμεσα στα μέλη της μπάντας και τους μάνατζέρ τους, οι Audioslave προσέλαβαν τους The Firm για την εκπροσώπηση τους.
Το πρώτο single του συγκροτήματος (Cochise) παίχτηκε για πρώτη φορά στα αμερικανικά ραδιόφωνα στα τέλη Σεπτεμβρίου και σε γενικές γραμμές δέχτηκε καλές κριτικές. Το πρώτο άλμπουμ Audioslave (Νοέμβριος 2002) έφτασε στην 7η θέση του αμερικάνικου Billboard 200 αφού πούλησε 162.000 αντίτυπα την πρώτη μόλις εβδομάδα. Οι κριτικές που έλαβαν οι Audioslave για την πρώτη τους δισκογραφική δουλειά ήταν ανάμεικτες. Η πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση έγινε στις 25 Νοεμβρίου του 2002 στο Ed Sullivan Theatre του Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης.
Το δεύτερο και πιο πετυχημένο single των Audioslave, το Like a Stone, ήταν έτοιμο στις αρχές του 2003. Το βιντεοκλίπ του ομώνυμου τραγουδιού γυρίστηκε στο σπίτι όπου ο Hendrix είχε γράψει το Purple Haze. Το βίντεο κλιπ του τρίτου single, Show me how to live, απαγορεύτηκε από το MTV, με τη δικαιολογία ότι δείχνει το συγκρότημα να καταδιώκεται, οδηγώντας ένα γρήγορο αυτοκίνητο, από την αστυνομία. Το συγκρότημα έκανε μια πολύ μεγάλη περιοδεία το 2003, για την οποία και δέχτηκε πολύ καλές κριτικές.
Out of Exile (2004–2005)
Το 2004, οι Audioslave κέρδισαν δύο βραβεία Grammy: ένα για το τραγούδι Like a Stone που βραβεύτηκε ως η καλύτερη hard rock εκτέλεση καθώς και για το cd τους Audioslave που βραβεύτηκε ως το καλύτερο rock άλμπουμ της χρονιάς. Μέχρι το τέλος του 2004 το συγκρότημα δεν έκανε άλλες ζωντανές εμφανίσεις διότι τα μέλη του δούλευαν πάνω στο δεύτερο τους άλμπουμ.
Τον Απρίλιο του 2005 οι Audioslave έκαναν μια περιοδεία που κράτησε περίπου δύο μήνες και στην οποία απέφυγαν να παίξουν τραγούδια από τα προηγούμενα τους συγκροτήματα, καθώς ήθελαν κάνουν τη μπάντα μία "ανεξάρτητη οντότητα". Στην πορεία της καριέρας τους, κι αφού πέτυχαν αυτόν τον στόχο, ξεκίνησαν να τραγουδούν επιλεγμένα τραγούδια από τις δύο προηγούμενες μπάντες.
Η έκδοση του δεύτερου τους single, Your Time Has Come, περιελάμβανε ένα σχέδιο προώθησης πολύ πρωτοποριακό. Συγκεκριμένα, ζήτησαν από όλους τους ραδιοφωνικούς σταθμούς να ανεβάσουν στα sites τους ένα link του δικτυακού τόπου των Audioslave. Μόλις ένα εκατομμύριο άνθρωποι θα έμπαιναν σε αυτό το link, το τραγούδι θα γινόταν διαθέσιμο δωρεάν για αυτούς τους ανθρώπους.
Στις 6 Μαΐου του 2005, οι Audioslave, έπαιξαν σε ένα σόου στην Αβάνα της Κούβας, μπροστά από περίπου 50.000 ανθρώπους. Οι μουσικοί του συγκροτήματος υποστήριξαν ότι το ταξίδι δεν έγινε σαν μια μορφή πολιτικής τοποθέτησης αλλά για να συμμετάσχουν σε μια ανταλλαγή μουσικής κουλτούρας. Ο Cornell μάλιστα εξέφρασε την ελπίδα του αυτό το γεγονός να αποτελέσει την αρχή για να ανοίξουν τα μουσικά σύνορα ανάμεσα στις δύο χώρες.
Το Out of Exile βγήκε στην διεθνή αγορά στις 23 Μαΐου του 2005 και στην Αμερική μια μέρα αργότερα. Είναι το μοναδικό cd των Audioslave που ανέβηκε στην 1η θέση του Billboard ενώ μια εβδομάδα αργότερα είχε πέσει στην 3η θέση με μείωση των πωλήσεων κατά 62%. Ο Cornell παραδέχτηκε ότι σε αυτό το άλμπουμ έγραψε τα πιο προσωπικά του τραγούδια επηρεασμένος από την θετική έκβαση της ζωής του από το 2002.
Revelations (2006–2007) και διάλυση του συγκροτήματος
Τον Δεκέμβρη του 2005 οι Audioslave παρέλαβαν το τρίτο τους Grammy για την «Καλύτερη Hard Rock ερμηνεία» στο τραγούδι Doesn’t Remind Me. Οι Audioslave ξεκίνησαν να ηχογραφούν το νέο τους cd με τίτλο Revelations τον Ιανουάριο του 2006 με σκοπό να έχει τελειοποιηθεί μέχρι την Ιούνιο. Παρόλο που 16 από τα 20 κομμάτια ήταν έτοιμα σε μόλις τρεις εβδομάδες, το άλμπουμ βγήκε στην αγορά στις αρχές του Σεπτεμβρίου.
Οι φήμες ότι ο Cornell είχε αποφασίσει να αποχωρίσει από το συγκρότημα άρχισαν και πάλι να οργιάζουν όμως ο ίδιος για μια ακόμη φορά τις διέψευσε. Η καμπάνια για το νέο τους άλμπουμ ήταν τεράστια. Μεταξύ άλλων η καλλιτεχνική ιδέα ήταν η δημιουργία ενός ουτοπικού νησιού στο Google Earth κοντά στην Ωκεανία. Πολλά από τα τραγούδια του cd αποτέλεσαν τα soundtrack σε διάφορες ταινίες και βιντεοπαιχνίδια. Το Revelations έφτασε στο νούμερο 2 του Billboard και πούλησε 142.000 αντίτυπα την πρώτη βδομάδα. Όμως, έγινε το λιγότερο πετυχημένο άλμπουμ τους, αφού οι πωλήσεις του έπεσαν κατά 65% την επόμενη εβδομάδα. Ο δίσκος έγινε χρυσός ένα μήνα μετά. Το άλμπουμ ωστόσο δέχτηκε μια παρόμοια θετική κριτική με το προηγούμενο. Ο Cornell αποφάσισε να καθυστερήσει λίγο τις συναυλίες που ακολούθησαν το Revelations αφενός γιατί ήθελε να ακουστούν τα τραγούδια του δίσκου και αφετέρου για να επικεντρωθεί στο δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ.
Το δεύτερο και τελευταίο single, Revelations, κυκλοφόρησε τον Οκτωβρίου του 2006, ενώ ακολούθησε το βίντεο κλιπ τον επόμενο μήνα. Στις 22 Ιανουαρίου του 2007 ανακοινώθηκε ότι οι Rage Against the Machine θα ενωθούν ξανά για μια και μόνο συναυλία, στο Coachella Valley Music and Arts Festival, στις 29 Απριλίου του 2007. Λιγότερο από ένα μήνα αργότερα, στις 15 Φεβρουαρίου του 2007, ο Cornell ανακοίνωσε επίσημα την αποχώρηση τους από τους Audioslave, δηλώνοντας: «Εξαιτίας άλυτων προσωπικών ζητημάτων καθώς και μουσικών διαφορών, εγκαταλείπω μόνιμα το συγκρότημα Audioslave. Εύχομαι στα άλλα τρία μέλη τα καλύτερα στις μελλοντικές τους δραστηριότητες».
Ο Morello έχει πει ότι μέχρι και σήμερα δεν άκουσε ποτέ από τον Cornell ότι θα εγκατέλειπε το συγκρότημα, ενώ ο Cornell υποστήριζε ότι ο Morello ήξερε ότι είχε σκοπό να κάνει ένα προσωπικό άλμπουμ και ότι ο ίδιος είχε κουραστεί από την τροπή που είχε πάρει η πορεία του συγκροτήματος.
Μουσικό είδος και επιρροές
Συνδυάζοντας το hard rock των 1970s με την εναλλακτική ροκ μουσική, οι Audioslave δημιούργησαν έναν ξεχωριστό ήχο, χάρη στο μεγάλο εύρος φωνής του Cornell, τα καινοτόμα σόλο του Morello και την ρυθμικότητα των Wilk και Commerford. Ο Morello παραδέχτηκε ότι παρότι δεν είχε νιώσει ποτέ μουσικά περιορισμένος στους Rage Against the Machine, στους Audioslave μπόρεσε να εξερευνήσει ένα μεγαλύτερο μουσικό έδαφος, εννοώντας ότι είχε τη δυνατότητα να γράψει αργά και μελωδικά τραγούδια κάτι που δεν είχε κάνει ποτέ στο παρελθόν.
Αντίθετα με του de la Rocha, οι στίχοι του Cornell ήταν κατά βάση απολιτικοί. Ο Morello τους χαρακτήριζε ως «στοιχειωμένη, υπαρξιακή ποίηση». Χαρακτηρίζονται από την αινιγματική του προσέγγιση, σε θέματα όπως υπαρξισμός, αγάπη, ηδονισμός, πνευματικότητα και Χριστιανισμός. Τα δύο πρώτα τους άλμπουμ είναι επηρεασμένα από χαρντ ροκ συγκροτήματα των 1970s όπως οι Led Zeppelin και οι Black Sabbath αλλά και από τα προηγούμενα συγκροτήματα των μελών, δηλαδή τους Soundgarden (alternative metal) και Rage Against the Machine (funk metal). Στον τελευταίο τους δίσκο εμπνεύστηκαν από την funk σκηνή του 1960 και 1970, την soul και την R&B ενώ ο Morello χρησιμοποίησε vintage κιθάρες και ενισχυτές. Όπως οι Rage Against the Machine, έτσι και οι Audioslave σημείωναν ότι στα άλμπουμ τους ακούγονται μόνο κιθάρα, μπάσο, ντραμς και φωνητικά κι αυτό γιατί η τεχνική που ακολουθούσε ο Morello καθώς έπαιζε κιθάρα έκανε πολλούς να πιστεύουν ότι χρησιμοποιεί synthesizer για την παραγωγή των ήχων αυτών.
Τραγούδια και ηχογραφήσεις
Τους στίχους των τραγουδιών των Audioslave έγραψε ο Cornell ενώ τη μουσική την συνέθεταν μαζί και τα τέσσερα μέλη του γκρουπ μια διαδικασία που φαίνεται να τους ικανοποιούσε ιδιαίτερα. Η εξάρτηση του Cornell από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ ήταν ανασταλτικός παράγοντας στην όλη διαδικασία καθώς, όπως και ο ίδιος είχε παραδεχτεί, δεν μπορούσε ποτέ να είναι αποδοτικός στη δουλειά του υπό την επήρεια αλκοόλ.
Πολιτικά θέματα
Αντίθετα με τους Rage Against the Machine, οι Audioslave, ύστερα από απαίτηση κυρίως του Cornell, δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με την πολιτική. Η μπάντα ήταν ανοιχτά αντίθεση στην πολιτική του Τζορτζ Μπους όπως και στον πόλεμο του Ιράκ. Οι Audioslave είχαν ενεργό συμμετοχή στην μη κερδοσκοπική οργάνωση Axis of Justice που δημιουργήθηκε από τους Tom Morello και Serj Tankian με σκοπό να ενώσουν μουσικούς, φανς της μουσικής και πολιτικές οργανώσεις βάσης για να παλέψουν για την κοινωνική δικαιοσύνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες
Παλιό Τορόντο
Το Παλιό Τορόντο (αγγλικά: Old Toronto) αναφέρεται σε έναν από τους έξι δήμους που αποτελούν το σημερινό Τορόντο του Οντάριο στον Καναδά, καθώς και στην πρώην πόλη του Τορόντο, πριν από τη συγχώνευσή του με έξι άλλες πόλεις το 1998 για να σχηματιστεί το σημερινό Τορόντο. Το Τορόντο ενσωματώθηκε ως πόλη το 1834 και τα σύνορά του επεκτάθηκαν το 1967.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός του Παλιού Τορόντο ήταν 797.642 κάτοικοι στην απογραφή του 2016, οι οποίοι ζούσαν σε έκταση 97,15 τ.χλμ. Το 2006, το 70% του πληθυσμού ήταν λευκοί, 9% Κινέζοι, 6% μαύροι, 5% Νοτιοασιάτες, 3% Λατινοαμερικανοί, 2% Νοτιοδυτικοασιάτες, 1% Κορεάτες και 2% άλλοι.
Martin T4M
Το Martin T4M ήταν μονοκινητήριο διπλάνο τορπιλοπλάνο-βομβαρδιστικό που ανέπτυξε η Glenn L. Martin Company με βάση το προγενέστερο T3M. Ήταν το βασικό αεροπλάνο της κλάσης του στα αεροπλανοφόρα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ για μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1930.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η κατασκευάστρια ανέπτυξε το Model 74 προκειμένου να συνεχίσει τις δοκιμές με αστεροειδείς κινητήρες που είχαν γίνει με τα Τ3Μ. Το πρωτότυπο ονομάστηκε XT4M-1 και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση τον Απρίλιο του 1927 και αργότερα πέρασε στην κατοχή του Ναυτικού για περαιτέρω δοκιμές. Είχε πτέρυγες μεταλλικής κατασκευής με υφασμάτινη επικάλυψη, που ήταν μικρότερου εκπετάσματος συγκριτικά με του Τ3Μ. Προωθούνταν από κινητήρα Pratt & Whitney Hornet (όπως το XT3M-3) και είχε επανασχεδιασμένο πηδάλιο. Η άτρακτος του ήταν παρόμοια με του Τ3Μ-2, ενώ ήταν δυνατή η εγκατάσταση συμβατικού συστήματος προσγείωσης ή πλωτήρων για χρήση σαν υδροπλάνο.
Στις 30 Ιουνίου 1927, μετά την επιτυχή ολοκλήρωση των δοκιμών, το Ναυτικό παρήγγειλε 102 αεροσκάφη με την ονομασία T4M-1. Τον Οκτώβριο του 1938 η Martin πούλησε το εργοστάσιο της στο Κλίβελαντ, όπου παράγονταν τα Τ4Μ, στην Great Lakes Aircraft Company. Η τελευταία έλαβε παραγγελία για την κατασκευή επιπλέον 18 αεροσκαφών στα οποία θα ενσωματώνονταν μικροβελτιώσεις. Στις 2 Ιουλίου 1930 το Ναυτικό ζήτησε από την Detroit Aircraft Corporation την κατασκευή ακόμα 32 αεροσκαφών με τον ισχυρότερο αστεροειδή κινητήρα Wright Cyclone. Αυτά ονομάστηκαν ΤΕ-1. Η εταιρεία αυτή επίσης πέρασε στην ιδιοκτησία της Great Lakes και τα αεροσκάφη ολοκληρώθηκαν σαν TG-2.
Επιχειρησιακή ιστορία
Οι παραδόσεις αεροσκαφών ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 1928, προς αντικατάσταση των Τ3Μ-2 επί των αεροπλανοφόρων USS Saratoga και USS Lexington, συνεχίστηκαν δε μέχρι το 1931. Σε αντίθεση με τα Τ3Μ που χρησιμοποιήθηκαν περισσότερο σαν υδροπλάνα παρά σαν συμβατικά αεροσκάφη, τα Τ4Μ επιχειρούσαν κυρίως από τα αεροπλανοφόρα, κάτι που αντανακλούσε εν πολλοίς το γεγονός ότι οι επιτελικοί σχεδιαστές αναγνώριζαν σταδιακά την αξία του αεροπλανοφόρου σαν όπλου.
Τα T4M και TG παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι και το 1938. Αεροσκάφη που προτάθηκαν προς αντικατάστασή τους, όπως τα XT6M και XT3D, δεν είχαν σημαντικά ανώτερες επιδόσεις ώστε να δικαιολογείται η αγορά τους. Τα Τ4Μ παρέμειναν μέχρι την έλευση των Douglas TBD Devastator, όντας τα τελευταία διπλάνα βομβαρδιστικά του Ναυτικού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
T4M Κατηγορία:Αεροσκάφη Great Lakes Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Υδροπλάνα Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Όλμπανι (Νέα Υόρκη)
Το Όλμπανι (αγγλικά: Albany, New York), είναι η πρωτεύουσα της αμερικανικής πολιτείας της Νέας Υόρκης και έδρα της κομητείας Όλμπανι. Η πόλη βρίσκεται 140 χιλιόμετρα βόρεια της Νέας Υόρκης, στη δυτική όχθη του ποταμού Χάντσον, περίπου 15 χιλιόμετρα νότιας της συμβολής του με τον ποταμό Μοχόκ.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2020, το Όλμπανι έχει 99.224 κατοίκους. Η μητροπολιτική περιοχή του Όλμπανι, σύμφωνα με την απογραφή του 2020, έχει 880.381 κατοίκους. Μαζί με τις πόλεις Τρόι, Σενεκτάντι και Σαραντόγκα Σπρινγκς, καθώς και άλλες μικρότερες πόλεις και προάστια, συναποτελούν την ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή του Όλμπανι, η οποία έχει συνολικά πληθυσμό 1.170.483 κατοίκους και είναι η τρίτη μεγαλύτερη στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, και 48η μεγαλύτερη συνδυασμένη μητροπολιτική περιοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σημερινή Δήμαρχος του Όλμπανι, είναι η Δημοκρατική Κάθι Σίχαν, από τον Ιανουάριο του 2014.
Ιστορία
Η πόλη ήταν τον 19ο αιώνα σημαντικό μεταφορικό κέντρο, προσβάσιμα με ατμόπλοιο μέσω του ποταμού και της διώρυγας Ήρι και σιδηροδρομικώς με τη Βοστώνη και την Νέα Υόρκη. Τη δεκαετία του 1960 κατασκευάστηκε στην πόλη η Εμπάιρ Στέιτ Πλάζα και το κάμπους του πολιτειακού πανεπιστημίου SUNY Albany.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νέας Υόρκης
Βάλμιερα
thumb|Το μουσείο της Βάλμιερα. thumb|Ερείπια του κάστρου της Βάλμιερα. Η Βάλμιερα (λετονικά: Valmiera) είναι πόλη στη βόρεια Λετονία περίπου 100 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Ρίγας και έχει 25.093 κατοίκους το 2016. Την πόλη διασχίζει ο ποταμός Γκάουγια ενώ απέχει μόλις 50 χλμ. από την Εσθονία.
Ιστορία
Η Βάλμιερα είναι μία από τις παλαιότερες κατοικημένες περιοχές της Λετονίας. Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι η περιοχή είχε κατοικηθεί πριν από 9.000 χρόνια. Το 1224 η περιοχή περιήλθε στο Τάγμα των Αδελφών του ξίφους, οι οποίοι έχτισαν ένα κάστρο το οποίο είναι σήμερα γνωστό ως Κάστρο της Βάλμιερα. Μετά την Μάχη του Σιαουλάι το 1236 το κάστρο της Βάλμιερα και τα παρακείμενα εδάφη περιήλθαν στο νεοσύστατο Λιβονικό Τάγμα. Η Βάλμιερα αναφέρθηκε πρώτη φορά ως πόλη σε ένα χρονικό που χρονολογείται γύρω στο 1323. Από τον 14ο έως τον 16ο αιώνα ήταν μέλος της Χανσεατικής Ένωσης ενώ μετά τον Λιβονικό πόλεμο το 1583 ενσωματώθηκε στο Δουκάτο της Λιβονίας. Το 1622, μετά από τους Πολωνο-Σουηδικούς πολέμους η πόλη περιήλθε στη Σουηδία. Κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βόρειου Πολέμου, το 1702, η Βάλμιερα καταστράφηκε ολοσχερώς. Η ανάπτυξη της πόλης άρχισε ξανά κατά τον 19ο αιώνα. Σημαντικό ρόλο έπαιξε η κατασκευή της πρώτης γέφυρας στον ποταμό Γκάουγια το 1865 καθώς επίσης και η κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Ρήγα-Αγία Πετρούπολη, το 1899, η οποία περνούσε μέσα από την πόλη.
Δημογραφικά στοιχεία
Εθνοτική σύνθεση την 1 Ιανουαρίου του 2015 της Βάλμιερα.
Στίβος
Η Βάλμιερα έχει φιλοξενήσει τις παρακάτω διοργανώσεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λετονίας
Κάσπερ Ντόλμπεργκ
Ο Κάσπερ Ντόλμπεργκ (Kasper Dolberg, 6 Οκτωβρίου 1997) είναι Δανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της ΟΓΚ Νις και της εθνικής ομάδας της Δανίας.
Ο Ντόλμπεργκ ξεκίνησε την καριέρα του από την Σίλκεμποργκ και το 2015 αποκτήθηκε από τον Άγιαξ. Σκόραρε το πρώτο του ευρωπαϊκού γκολ τον Ιούλιο του 2016. Τον Αύγουστο του 2019 αποκτήθηκε από τη Νις για 20 εκατομμύρια ευρώ. Την πρώτη σαιζόν σκόραρε 11 φορές και ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας και ψηφίστηκε παίκτης της σαιζόν για τον σύλλογο.
Πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση με την εθνική αντρών της Δανίας τον Νοέμβριο του 2016. Ήταν μέλος της αποστολής της Δανίας στο Μουντιάλ 2018 και στο Euro 2020. Στο Euro 2020 σκόραρε δύο γκολ στη φάση των 16 εναντίον της Ουαλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σίλκεμποργκ ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Ιωάννης Ράινχαρντ Γ΄ του Χάναου-Λίχτενμπεργκ
Ο Ιωάννης-Ράινχαρντ Γ΄, γερμ.: Johann-Reinhard III (31 Ιουλίου 1665 - 28 Μαρτίου 1736) από τον Οίκο του Χάναου-Λίχτενμπεργκ ήταν κόμης του Χάναου-Λίχτενμπεργκ το διάστημα 1680-1736 και κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ το 1712-1736.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη-Ράινχαρντ Β΄ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ και της Άννας-Μαγδαληνής των Βίττελσμπαχ, κόρης του Χριστιανού Α΄ κόμη του Παλατινάτου-Μπίρκεφελντ-Μπίσβαϊλερ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1699 τη Δωροθέα-Φρειδερίκη, κόρη του Ιωάννη-Φρειδερίκου μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και είχε τέκνο:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χάναου
CyanogenMod
alt=cyanogenmod|thumb|460x660px|Το λογότυπο του CyanogenMod Το CyanogenMod είναι μια ανοιχτού κώδικα διανομή του λειτουργικού συστήματος Αndroid για έξυπνα κινητά τηλέφωνα και tablet. Είναι μία εναλλακτική των επισήμων διανομών των διαφόρων κατασκευαστών συσκευών, ή οποία προσφέρει εκτός από την περισσότερη υποστήριξη, και περισσότερα χαρακτηριστικά.
Ιστορία
thumb|292x232px|Αρχική οθόνη του CyanogenMod 11 Ξεκίνησε το 2009 από τον Steve Kondik. Το πρώτο smartphone στο οποίο ξεκίνησε να αναπτύσσεται το CyanogenMod ήταν το HTC Dream, όπου κάποιος εκμεταλλευόμενος ορισμένα κενά ασφαλείας, καθώς και την ελεύθερη φύση του λειτουργικού συστήματος Android, μπορούσε να καταφέρει να αποκτήσει δικαιώματα διαχειριστή (root). Έτσι ήταν δυνατό να αλλάξουν πολλά πράγματα σε μια συσκευή. Από το ποιο απλό, όπως το χρώμα μιας γραμματοσειράς, μέχρι και την ριζική αλλαγή ολόκληρης της ROM.
Το όνομα CyanogenMod βγήκε από το ψευδώνυμο «Cyanogen» που χρησιμοποιούσε ο Steve Kondik. Μάλιστα ανέφερε:
Από τις αρχές του το CyanogenMod υποστηρίζεται από την κοινότητα του, όπου διάφοροι χρήστες συνεισφέρουν είτε οικονομικώς είτε κάνοντας συμβατές περισσότερες συσκευές.
Από το 2013 η εταιρία Cyanogen Inc., είναι υπεύθυνη για τη διάθεση του.
Η τελευταία έκδοση, είναι η CyanogenMod 13.0 που βασίζεται στην έκδοση 6.0.1 (Marshmallow) του android
Στις 23 Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί η 2η ετήσια σύνοδος προγραμματιστών στο Hurst του Texas.
Χαρακτηριστικά
Το CyanogenMod προσφέρει περισσότερες δυνατότητες απ' ό,τι μια απλή ρουταρισμένη έκδοση android όπως: Tο CyanogenMod καταναλώνει σημαντικά λιγότερη μνήμη RAM. Αυτό το κάνει ένα πολύ ελαφρύ και γρήγορο λειτουργικό.
Για τους λάτρεις της μουσικής έχει ένα πρόγραμμα που ονομάζεται DSP Manager το οποίο αφήνει τον χρήστη να πειράξει τον equalizer.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι αντίθετα με τις άλλες "πειραγμένες" διανομές του android, το CyanogenMod δίνει την δυνατότητα για αλλαγές στην εμφάνιση σε σχεδόν κάθε πτυχή του. Όπως το πώς θα είναι οργανωμένα τα εικονίδια των ρυθμίσεων. Επιπρόσθετα το πώς θα φαίνεται η status bar, καθώς και το τι θα περιέχει. Αλλά δεν σταματά εκεί. Περιλαμβάνει επίσης κάποιες επιλογές στις ρυθμίσεις οι οποίες καθορίζουν, όσον αφορά τις συσκευές χωρίς φυσικά πλήκτρα, την απόκρυψη των εικονικών πλήκτρων και την επανεμφάνιση τους έπειτα από κάποια χειρονομία που θα κάνει ο χρήστης.
Συνεργασίες
Τον Απρίλιο του 2014 η εταιρία OnePlus ανακοίνωσε την πρώτη της συσκευή, το OnePlus One.
Είναι η πρώτη συσκευή που έρχεται με προεγκατεστημένη μια ειδική έκδοση του CyanogenMod, την 11S (Android 4.4.2).
990
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 990 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
CyanogenMod
Παραπομπές
Κατηγορία:Android (λειτουργικό σύστημα)
990
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πύρρων
Ο Πύρρων ο Ηλείος (Ήλιδα 360 π.Χ. – 270 π.Χ.) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, ιδρυτής της Σχολής του Σκεπτικισμού. Ιερεύς και περίφημος για την ψυχική του γαλήνη, συμπαθών της απλότητος των Κυνικών και επηρεασμένος από τον Δημόκριτο και τον σχετικισμό των Σοφιστών, κήρυξε μία αδιατάρακτη ηρεμία του θυμικού μέσω της διαρκούς αμφιβολίας και της παραιτήσεως από κάθε γνώμη ή ροπή («εποχή», αποφυγή κάθε κρίσεως) λόγω του παντελώς αδύνατου της σιγουριάς.
«Ο πολύς Ηλείος φιλόσοφος Πύρρων, υιός Πλειστάρχου, ο αρχηγός της Πυρρωνείου φιλοσοφικής σκέψεως. Ήτο σύγχρονος του Μ. Αλεξανδρου, μεθ' ου συνεξεστράτευσε μέχρι των Ινδιών· ήτο πρότερον ζωγράφος και έπειτα τραπείς εις την φιλοσοφίαν εν τέλει έζη εν Ήλιδι τιμώμενος σφόδρα υπό των συμπολιτών αυτού· ήτο δε πένης, αλλά μετ' αταραξίας υπέμενε την πενίαν αυτού και απέθανε τω 275 ή 270 π. Χ. ενενηκοντούτης (Διογ. Λαέρτιος, ΙΧ 62...).
Ήτο μαθητής Δρύσωνος του Στύλπωνος και συνηκολούθησεν επί πολύ τον Ανάξαρχον, έσχε δε μαθητάς τους Τίμωνα Φλιάσιον και Φύλωνα Αθηναίον, αλλ' η σχολή αυτού δεν ανεπτύχθη ουδέ διήρκεσεν πολύ, ην κατόπιν ανέπτυξεν ο Αινεσίδημος. Είχε και αδελφήν την Φιλίσταν μαίαν.
Ο Πύρρων ως φιλόσοφος έθετε τα πάντα εν αμφιβολία (σκεπτικισμός) λέγων: «ουδέν γιγνώσκομεν ασφαλώς· ούτε η αίσθησις ούτε η λογική σκέψις παρέχουσι βεβαιότητα, η μεν αίσθησις δεικνύει τα όντα ουχί πως έχουσιν αληθώς, αλλά πως εις ημάς φαίνονται, η δε λογική βασίζεται επί συνηθείας και νόμου». Εκ τούτου δε και νυν οι δυσπιστούντες εις πάντα λέγονται Πυρρώνειοι· ήτο δε και απράγμων και ατάραχος και ηθικός, εξ ου και ιερατικό αξίωμα εις αυτόν οι Ηλείοι έδωκαν και χάριν αυτού εδώρησαν ατέλειαν και τοις λοιποίς φιλοσόφοις. Γνωστή δ' είναι και η φράσις αυτού ότι «ουδέν διαφέρει ζην ή τεθνάναι». Ότε δε τις τον ηρώτησεν εκ τούτου «διατί λοιπόν δεν αποθνήσκει;» απήντησε: «διότι ουδέν διαφέρει» (Ιωαν. Στοβαίος τόμος 4 περί ζωής και θανάτου). Από το βιβλίο του Δ. Φ. Γυμνασιάρχου Γεωργίου Παπανδρέου «Η Ηλεία δια μέσου των αιώνων».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Σκεπτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Επιστημολόγοι
Ιωσήφ Φερδινάνδος, αρχιδούκας της Αυστρίας
thumb|200px|Αρχιδούκας Ιωσήφ Φερδινάνδος της Αυστρίας (1916) Ο Ιωσήφ Φερδινάνδος της Αυστρίας (Ιωσήφ Φερδινάνδος Σαλβάτορ Μαρία Ιωσήφ Ιωάννης Βαπτιστής Ζηνόβιος Ροβέρτος Λουδοβίκος Κάρολος Ιάκωβος Βίβιαν, 24 Μαΐου 1872 - 28 Φεβρουαρίου 1942) από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης ήταν δούκας της Αυστρο-Ουγγρικής αυτοκρατορίας και στρατιωτικός ηγέτης κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αργότερα επέστρεψε ως απλός πολίτης στην Αυστρία και αιχμαλωτίστηκε από τους Ναζί. Δεύτερος γιος και τέταρτο παιδί του Φερδινάνδου Δ΄ της Τοσκάνης και της συζύγου του Αλίκης των Βουρβόνων-Πάρμας έγινε ο ίδιος διάδοχος στην ηγεσία του οίκου μετά την έκπτωση από τα αξιώματα του μεγαλύτερου αδελφού του Λεοπόλδου Φερδινάνδου λόγω σκανδάλων. Διαδέχθηκε ο ίδιος τον πατέρα του ως επικεφαλής του Οίκου της Τοσκάνης στις 17 Ιανουαρίου 1908.
Υπηρεσίες του στον στρατό
Με την άνοδο στον θρόνο του νέου αυτοκράτορα Καρόλου τον Νοέμβριο του 1916 του προσφέρθηκε η θέση του Γενικού επιθεωρητή των δυνάμεων της αεροπορίας γιατί γνώριζε ο Κάρολος το ενδιαφέρον του αρχιδούκα για τα αερόστατα, ο στρατός αντέδρασε έντονα αλλά ο Ιωσήφ Φερδινάνδος παρέμεινε στη θέση αυτή ως τις 3 Σεπτεμβρίου 1918.
Τελευταία χρόνια
Μετά τον πόλεμο εγκαταστάθηκε ως απλός πολίτης στη Βιέννη παντρεύτηκε στις 2 Μαΐου/1921 τη Ρόζα Καλτενμπρούνερ με μοργανατικό γάμο, η πρώτη του σύζυγος πέθανε το 1928. Στις 27 Ιανουαρίου/1929 παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Γερτρούδη Τόμανεκ με την οποία απέκτησε την Κλαούντια (1930) και τον Μαξιμίλιαν (1932) τότε τοποθετήθηκε επικεφαλής του Οίκου της Τοσκάνης. Όταν οι Γερμανοί κατέλαβαν την Αυστρία (1938) συνελήφθη από την Γκεστάπο μαζί με άλλους 70.000 Βιεννέζους ανακρίθηκε και φυλακίστηκε τρεις μήνες στο στρατόπεδο του Νταχάου, οι άσχημες συνθήκες κράτησης κλόνισαν την υγεία του. Αφέθηκε στη συνέχεια ελεύθερος υπό συνεχή παρακολούθηση από τους Ναζί έως τον θάνατο του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1921 τη Μαρία Πλάιν (1878-1929), όχι ευγενή. Διαζεύχθηκαν το 1928, χωρίς να έχουν αποκτήσει παιδιά.
Το 1929 ο Ιωσήφ-Φερδινάνδος έκανε τον δεύτερο γάμο του με τη Γερτρούδη Τόμανεκ Έντλε φον Μπάυερφελς-Μόντσεε (1902-1997) και είχε απογόνους που φέρουν το όνομα φον Χάμπσμπουργκ-Λόθρινγκεν πρίγκιπας (-ισσα) της Φλωρεντίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αυστρίας Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων-Λωρραίνης
Αλεξάντερ Κφασνιέφσκι
Ο Αλεξάντερ Κβασνιέβσκι, σωστότερη προφορά Κφασνιέφσκι (Aleksander Kwaśniewski, 15 Νοεμβρίου 1954) είναι Πολωνός πολιτικός και πρώην πρόεδρος της χώρας.
Γεννήθηκε στις 15 Νοεμβρίου 1954 στο Μπιάλογκαρντ (Białogard). Την κομμουνιστική περίοδο δραστηριοποιήθηκε στην κομμουνιστική Σοσιαλιστική Ένωση Πολωνών Φοιτητών (Socjalistyczny Związek Studentów Polskich, SZSP) και διετέλεσε υπουργός αθλητισμού τη δεκαετία του '80.
Ο Κβασνιέφσκι εξελέγη πρόεδρος το 1995, νικώντας τον προκάτοχό του στο αξίωμα Λεχ Βαλέσα (Lech Wałęsa). Επανεξελέγη για μια δεύτερη και τελική θητεία ως πρόεδρος το 2000 με μια αποφασιστική νίκη από τον πρώτο γύρο.
Είναι παντρεμένος με την δικηγόρο Γιολάντα Κβασνιέβσκα (Jolanta Kwaśniewska) από το 1979 και έχει μία κόρη γεννημένη το 1981. Παρέμεινε Πρόεδρος μέχρι το 2005, οπότε και τον διαδέχθηκε ο Λεχ Καζίνσκι.
Σχετικά άρθρα
Κβασνιέβσκι Κατηγορία:Πολωνοί κομμουνιστές Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Χαμόγελου
Άγια Πάθη
Άγια Πάθη ονομάζονται κυρίως τα, κατά τα Ιερά Ευαγγέλια των Χριστιανών, πάθη που υπέστη ο Ιησούς Χριστός για την σωτηρία του ανθρώπινου γένους τις τελευταίες ημέρες της ενανθρώπισής Του μέχρι του θανάτου Του.
Η ανάμνηση των Παθών αυτών, που λέγονται στην εκκλησιαστική γλώσσα και "Πάθη του Σωτήρος" ή "Σεπτά" ή "Άχραντα Πάθη" γίνεται κατ΄ έτος με την τέλεση ειδικών ακολουθιών και τελετών διάρκειας μιας εβδομάδας που καθιερώθηκε να λέγεται Μεγάλη Εβδομάδα.
Η Μεγάλη Εβδομάδα της οποίας κάθε ημέρα λαμβάνει προ του ονόματος το πρόθεμα Μεγάλη, αρχίζει από την Μεγάλη Δευτέρα, που κατά τον υμνογράφο "λαμπροφορεί των παθών του Κυρίου τας απαρχάς" και λήγει το μεσονύκτιο του Μεγάλου Σαββάτου όπου και αρχίζει η ακολουθία της Αναστάσεως ή κοινώς λεγόμενης "Λαμπρής" επειδή η Κυριακή που ξημερώνει λέγεται "Κυριακή της Ανάστασης" ή "Κυριακή της Λαμπρής" ή και απλά "Λαμπρή" ή "Πάσχα".
Η κατ΄ εξοχήν όμως ημέρα των Αγίων Παθών είναι η Μεγάλη Παρασκευή όπου και κορυφώνεται το "Θείο δράμα" του Ιησού Χριστού.
Η ακολουθία των Αγίων Παθών (όρθρος της Μεγάλης Παρασκευής που τελείται συνήθως το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης) είναι ιδιαίτερα κατανυκτική και μεγάλη. Σ' αυτήν διαβάζονται και τα γνωστά 12 Ευαγγέλια. Το Τυπικό της ημέρας είναι αρκετά ενδιαφέρον και σύνθετο, ενώ διασώζει και αρχαίες τυπικές πράξεις που σήμερα έχουν ατονήσει ή έχουν εξαλειφθεί από τις ακολουθίες του υπόλοιπου χρόνου, όπως μπορεί κανείς να δει και στο Τυπικό της Εκκλησίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Λειτουργική Κατηγορία:Χριστιανική εικονογραφία Κατηγορία:Μεγάλη Εβδομάδα Κατηγορία:Ιησούς Χριστός
Τοντ Λα Τορ
Ο Τοντ Λα Τορ είναι αμερικανός τραγουδιστής και ντράμερ, γνωστός για τη συμμετοχή του στα συγκροτήματα των Crimson Glory και των Queensrÿche.
Βιογραφία
Ο Λα Τορ γεννήθηκε στην Αγία Πετρούπολη της Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Από την παιδική του ηλικία ξεκίνησε να παίζει τύμπανα και να μαθαίνει να παίζει ακουστική κιθάρα. Έγινε γνωστός σαν ντράμερ διαφόρων τοπικών συγκροτημάτων, μέχρι το 2010.
Εκείνη τη χρονιά, ανέλαβε το μικρόφωνο των Crimson Glory, εμφανιζόμενος για πρώτη φορά μαζί τους στις 30 Οκτωβρίου 2010 στο φεστιβάλ "Pathfinder Metal Fest", στη Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών. Στα τέλη της επόμενης χρονιάς, ξεκίνησαν να δουλεύουν σε ένα νέο άλμπουμ, αλλά το Φεβρουάριο του 2013 ο Λα Τορ ανακοίνωσε την αποχώρηση του από το συγκρότημα λόγω της χαμηλής ενεργητικότητας τους.
Στις 29 Μαΐου του 2012, είχε ανακοινωθεί η ένταξη του τραγουδιστή στο συγκρότημα των Queensrÿche αναλαμβάνοντας τη θέση του Τζεφ Τέιτ. Το Νοέμβριο του 2012 ανακοινώθηκε ότι το συγκρότημα ξεκίνησε να δουλεύει στο επόμενο του άλμπουμ, το οποίο κυκλοφόρησε με τον απλό τίτλο "Queensrÿche" στα τέλη Ιουνίου του 2013. Ακολούθησε το "Condition Hüman" δύο χρόνια αργότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του Λα Τορ
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
986
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Άγιος Αρσένιος Θεσπρωτίας
Ο Άγιος Αρσένιος είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 60 μέτρα, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της Θεσπρωτίας σε απόσταση 17 χλμ. Ν.-ΝΑ. από τους Φιλιάτες και 19 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Ηγουμενίτσα. Στα νότια του χωριού περνάει ο ποταμός Καλαμάς και η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας. Η παλιά του ονομασία ήταν "Σκλιάβη" και έτσι αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1919 στο ΦΕΚ 184Α-19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Άγιος Αρσένιος το 1960 με το ΦΕΚ 124Α-10/08/1960. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Κυπάρισσο αποτελούν την τοπική κοινότητα Κυπαρίσσου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλιατών του δήμου Φιλιατών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 57 κατοίκους.
Δείτε επίσης
Το σπήλαιο του Αγίου Αρσενίου στη Χρυσαυγή Θεσπρωτίας.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Μίσο
thumb|250px|Μίσο Το μίσο (ιαπωνικά: みそ ή 味噌) είναι παραδοσιακό ιαπωνικό καρύκευμα το οποίο παράγεται από ζυμωμένους καρπούς σόγιας, μαζί με αλάτι και κότζι (ο μύκητας Aspergillus oryzae) και μερικές φορές με ρύζι, σιτάρι, φύκια και άλλα συστατικά. Το αποτέλεσμα είναι μία παχιά πάστα η οποία χρησιμοποιείται σε σάλτσες και αλείμματα, λαχανικά και κρέατα. Επίσης συνδυάζεται με τη σούπα ντάσι, δημιουργώντας τη σούπα μίσο (μισοσίρου, 味噌汁), ένα χαρακτηριστικό πιάτο της ιαπωνικής κουζίνας. Το μίσο χρησιμοποιείται ευρέως στην Ιαπωνία, τόσο σε παραδοσιακά όσο και σύγχρονα πιάτα, και έχει τραβήξει παγκοσμίως την προσοχή.
Το μίσο είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες και ιχνοστοιχεία και είχε σημαντικό διατροφικό ρόλο στην φεουδαρχική Ιαπωνία. Πωλείται σε σφραγισμένα δοχεία τα οποία συντηρούνται στο ψυγείο μετά το άνοιγμα. Το μίσο περιέχει ωφέλιμα βακτήρια, όπως το Tetragenococcus halophilus, τα οποία μπορεί να πεθάναν κατά το μαγείρεμα. Γι'αυτό το λόγο προτείνεται να προστίθεται στο τέλος, ακριβώς πριν αφαιρεθεί το σκεύος από τη φωτιά, ενώ μπορεί να καταναλωθεί και χωρίς να έχει μαγειρευτεί.
Συνήθως το μίσο είναι αλμυρό, αλλά η γεύση του και το άρωμά του εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως τα υλικά και η διαδικασία ζύμωσης. Ανάλογα με την ποικιλία, μπορεί να περιγραφεί ως αλμυρό, γλυκό, γεώδες, φρουτώδες και ουμάμι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα Κατηγορία:Καρυκεύματα Κατηγορία:Ζυμωμένα τρόφιμα
Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ
Η Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ (γαλλικά: Bourgogne-Franche-Comté, συντομογραφία BFC) είναι μία από τις 18 διοικητικές περιοχές της Γαλλίας και βρίσκεται στο κεντροανατολικό τμήμα της χώρας. Η περιοχή δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 2016, ως αποτέλεσμα του νόμου σχετικά με την τροποποίηση των περιοχών που ψηφίστηκε το 2014,[2] με τη συγχώνευση δύο περιοχών: της Βουργουνδίας και της Φρανς-Κοντέ.
Καλύπτει 47.784 τετραγωνικά χιλιόμετρα και έχει πληθυσμό 2.818.338 κατοίκους (απογραφή 2016).
Αποτελείται από οκτώ νομούς: Κοτ-ντ'Ορ, Ντουμπ, Ωτ-Σον, Ζυρά, Νιέβρ, Σον-ε-Λουάρ, Έδαφος του Μπελφόρ και Ιόν.
Οι μεγαλύτερες πόλεις της είναι η Ντιζόν, πρωτεύουσα της περιοχής, και η Μπεζανσόν, έδρα του περιφερειακού συμβουλίου. Οι μεγάλες περιφερειακές υπηρεσίες του κράτους κατανέμονται μεταξύ αυτών των δύο πόλεων.
Τοπωνύμιο
αριστερά|μικρογραφία|132x132εσ|Το έμβλημα της περιοχής Η ονομασία «Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ», σε συντομογραφία «BFC» είναι μια σύνθετη λέξη που αποτελείται από το όνομα των δύο συγχωνευμένων περιοχών, με αλφαβητική σειρά.
Μετά την εδαφική μεταρρύθμιση του 2014, η περιοχή ονομάστηκε προσωρινά «Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ» σε αναμονή του ορισμού νέου ονόματος μέσω σχετικού διατάγματος του Συμβουλίου του Κράτους, κατόπιν σχετικής προτάσεως του Περιφερειακού Συμβουλίου της συγχωνευθείσης διοικητικής περιοχής.
Τον Φεβρουάριο του 2016, το Περιφερειακό Συμβούλιο ξεκίνησε μια τοπική ηλεκτρονική διαβούλευση όπου οι χρήστες του Διαδικτύου μπορούσαν να υποβάλουν τις προτάσεις τους. Μέχρι την καταληκτική ημερομηνία της 13ης Μαρτίου 2016, συμμετείχαν 1.461 άτομα και σχεδόν το 71% των ψήφων επέλεξαν τη διατήρηση της ονομασίας.
Γεωγραφία
μικρογραφία|Ο ποταμός [[Ντουμπ (ποταμός)|Ντου, λίγο πριν την Μπεζανσόν]] αριστερά|μικρογραφία|[[Βόσγια όρη|Τα Βόσγια όρη]] Με έκταση 47.784 τετραγωνικά χιλιόμετρα, η περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ είναι η έκτη μεγαλύτερη από τις δεκατρείς περιοχές της μητροπολιτικής Γαλλίας.
Συνορεύει με τέσσερις άλλες γαλλικές περιοχές: προς το βορρά με την περιοχή Γκραντ-Εστ, προς τα βορειοδυτικά με την Ιλ-ντε-Φρανς, προς τα δυτικά με τη Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ και προς το νότο με την Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Προς τα ανατολικά συνορεύει με την Ελβετία.
Η περιοχή περιλαμβάνει οκτώ νομούς: Κοτ-ντ' Ορ, Ντουμπ, Ωτ-Σον, Ζυρά, Νιέβρ, Σον-ε-Λουάρ, Έδαφος του Μπελφόρ και Ιόν.
Τα κύρια πλωτά ποτάμια είναι ο Σον και ο Ντου. Ο Λίγηρας διασχίζει τη νοτιοδυτική περιοχή στο Νεβέρ. Ο Σηκουάνας πηγάζει στην Κοτ-ντ'Ορ. Στην περιοχή υπάρχουν επίσης και μικρότεροι ποταμοί όπως ο Αλαίν, ο Ερισόν στο νομό Ζυρά, όπου σχηματίζει καταρράκτη 300 μέτρων και πολλά κανάλια.
Η περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος της ορεινή.Τρεις κύριες οροσειρές χαρακτηρίζουν το τοπίο:
Υπάρχουν επίσης κι άλλες χαμηλότερες ορεινές περιοχές. Στα βορειοανατολικά του Mορβάν βρίσκεται η Κοτ-ντ'Ορ, ένας από τους πιο φημισμένους αμπελώνες του κόσμου, στα 641 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Προς το νότο, στις ανατολικές παρυφές του Κεντρικού Ορεινού Όγκου η περιοχή κυριαρχείται από το Μον Σαιν-Συρ με 771 μέτρα και επίσης τον ορεινό όγκο του Οτυνουά και το βύθισμα Μονσώ-λε-Μιν και του Κρεζό, εκτεταμένη βιομηχανική περιοχή.
Στην περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ υπάρχουν 9.500.000 στρέμματα δασών. Διαθέτει αρκετά φυσικά καταφύγια όπου προστατεύεται η πανίδα και η χλωρίδα και τρία περιφερειακά φυσικά πάρκα.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|420x420εσ|Τα διαμερίσματα της περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ Η Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ περιλαμβάνει 8 από τους 101 νομούς της Γαλλίας:
Πόλεις
μικρογραφία|420x420εσ|Οι κοινότητες της περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ Οι πιο πυκνοκατοικημένες πόλεις της περιοχής είναι:
Οικονομία
μικρογραφία|Οι αμπελώνες της Κοτ-ντ'Ορ Κύρια οικονομική δραστηριότητα στον αγροτικό τομέα  είναι η κτηνοτροφία, κυρίως στο Σαρολαί, το Οσουά και το Νιβερναί και η τυροκομία. Η κτηνοτροφική παραγωγή αντιπροσωπεύει το μισό του συνόλου της αγροτικής παραγωγής και υπάρχουν πολλές βιομηχανίες βοοειδών και κρέατος. Η αμπελουργία, που αποτελεί αντικείμενο απασχόλησης από αιώνες, ασκείται στους λόφους του Λουάρ, στο Μακοναί και κυρίως στο Ιόν και στην Κοτ-ντΌρ (Χρυσή ακτή) και παράγει σε μεγάλες ποσότητες τα περίφημα κρασιά Βουργουνδίας. Η Βουργουνδία είναι ιδιαίτερα γνωστή για τους αμπελώνες της και πάνω από 200 εκατομμύρια μπουκάλια γεμίζονται ετησίως στα κελάρια AOC (Ονομασία Ελεγχόμενης Προελεύσεως) Ένας άλλος τομέας αγροτικής οικονομικής δραστηριότητας της περιοχής είναι η δασοκομία, στα απέραντα δάση της που αποτελούν ένα είδος πράσινου πνεύμονα της Γαλλίας.
Στην περιοχή υπάρχουν μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις και εταιρείες διεθνούς κύρους. Η Κοτ-ντΌρ και κυρίως ο Σον-ε-Λουάρ είναι οι περισσότερο βιομηχανικά ανεπτυγμένοι νομοί. Οι μεγάλες βιομηχανικές περιοχές είναι η αστική περιοχή της Ντιζόν και οι κοιλάδες του Ντεν και της Μπουρμπένς, με βαριά βιομηχανία στο Κρεζό και στην αστική περιοχή Μονσώ-λε Μιν. Υψηλά εκβιομηχανισμένη περιοχή είναι επίσης ο άξονας Σαλόν-Μακόν καθώς και η βιομηχανική περιοχή στην κοιλάδα του Λουάρ, του Ντιγκουάν  στο Κον-συρ-Λουάρ, όπου κύριες βιομηχανίες είναι οι μηχανοκατασκευές και τα ηλεκτρικά είδη. Υπάρχουν επίσης βιομηχανίες σε απομονωμένους πόλους όπως το Μονμπάρ και το Οτέν.
Η περιοχή Φρανς-Κοντέ χαρακτηρίζεται ως «Σιβηρία της Γαλλίας», με τη θερμοκρασία να φθάνει μερικές φορές τους -20 έως -40 βαθμούς το χειμώνα. Η οικονομία της βασίζεται κατά πολύ στη γεωργία και την κτηνοτροφία, ενώ είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η περιοχή έχει μια μεγάλη και προσοδοφόρα τυροκομική βιομηχανία που παράγει 40 εκατομμύρια τόνους τυριών κάθε χρόνο. Αξιοσημείωση είναι επίσης η εκμετάλλευση δασών καθώς και η αυτοκινητοβιομηχανία.
Τουρισμός. Τα πολιτιστικά μνημεία, οι αμπελώνες και γραφικά χωριά προσελκύουν τουρίστες από όλο τον κόσμο.
Ιστορία
[[Αρχείο:Karte Hoch und Niederburgund-el.png|αριστερά|εναλλ.=|μικρογραφία|220x220εσ|Χάρτης των τριών τμημάτων του παλαιού Βασιλείου της Βουργουνδίας μετά τη διαίρεση, γύρω στο 900.
{{legend|#ECE87B|Άνω Βουργουνδία}} {{legend|#FBCB8C|Κάτω Βουργουνδία}} {{legend|#D6B68A|Δουκάτο της Βουργουνδίας}}]] εναλλ.=|μικρογραφία|220x220px|Χάρτης της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ με τους 8 νομούς, με χρώματα σύμφωνα με τις [[Εδάφη του Βασιλείου της Γαλλίας|ιστορικές επαρχίες όπως υπήρχαν μέχρι το 1790.
{{legend|#e1c44a|Βουργουνδία}} {{legend|#a3d283|Φρανς-Κοντέ}} {{legend|#7db3c7|Νιβερναί}} {{legend|#efb3c7|Καμπανία}} {{legend|#838a9d|Αλσατία}} {{legend|#b9b983|Ορλεαναί}} {{legend|#d84d64|Κομητεία του Μονμπελιάρ}} {{legend|#92dbc9|Ιλ-ντε-Φρανς}} {{legend|#b98ab9|Άλλα}} ]] μικρογραφία|Το δουκάτο και η κομητεία της Βουργουνδίας τον 14ο αιώνα
Μεσαίωνας
Τα εδάφη της περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ ήταν ήδη ενωμένα και περιλαμβάνονταν στο Πρώτο Βασίλειο των Βουργουνδών (411-534) που προηγήθηκε του Βασιλείου της Βουργουνδίας των Μεροβιγγείων ( 534-843). Με τη συνθήκη του Βερντέν του 843 η περιοχή χωρίστηκε σε δύο μέρη: μια  «Φραγκική Βουργουνδία» στη Δυτική Φραγκία και μια «Αυτοκρατορική Βουργουνδία» στη  Μέση Φραγκία. Από αυτές προήλθαν το δουκάτο της Βουργουνδίας (880-1790) και η κομητεία της Βουργουνδίας  (986 – 1678) αντίστοιχα.
Η κομητεία επανεντάχθηκε στο Βασίλειο της Γαλλίας τον 17ο αιώνα, χωριστά από το δουκάτο που παρέμεινε υποτελής επαρχία του Βασιλείου της Γαλλίας.
Νεότερη εποχή
Η Φρανς-Κοντέ ενσωματώθηκε στο Βασίλειο της Γαλλίας μετά την κατάκτηση της το 1678 από τα στρατεύματα του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από τη Ντολ στην Μπεζανσόν. Το δουκάτο της Βουργουνδίας και η Φρανς-Κοντέ σχημάτισαν τότε δύο γαλλικές επαρχίες ξεχωριστές, με τη δική τους πρωτεύουσα η καθεμιά (αντίστοιχα η Ντιζόν και η Μπεζανσόν).
Αν και το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας της περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ συνδέεται με αυτές τις δύο πρώην επαρχίες, η περιοχή περιλαμβάνει επίσης το μεγαλύτερο τμήμα του Νιβερναί (περίπου ο νομός Νιέβρ), τμήμα της Καμπανίας (το βόρειο τμήμα του νομού Ιόν με τις Σανς και Τονέρ συγκεκριμένα), μέρος της Ορλεάνης (το νοτιοδυτικό τμήμα του Ιόν), το τμήμα της γαλλικής Αλσατίας που παρέμεινε ελεύθερο μετά τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1871 (σημερινό Έδαφος του Μπελφόρ) και ένα μικρό τμήμα της Ιλ-ντε-Φρανς (το βορειοδυτικό τμήμα του Ιόν).
Οι πρώην επαρχίες της Γαλλίας καταργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης.
Σύγχρονη εποχή
Από το 1941-1944, η περιφερειακή νομαρχία του καθεστώτος Βισύ ένωσε τη Βουργουνδία και την Φρανς-Κοντέ, ωστόσο η Βουργουνδία και η Φρανς-Κοντέ ως το 2015 αποτελούσαν δύο ξεχωριστές περιοχές.
Τον Απρίλιο 2014, οι πρόεδροι των περιοχών της Βουργουνδίας και της Φρανς-Κοντέ, ανακοίνωσαν σε συνέντευξη Τύπου, ότι επιθυμούσαν τη συνένωση των περιοχών τους, στον απόηχο των δηλώσεων του πρωθυπουργού Μανυέλ Βαλς, ο οποίος επιθυμούσε να απλοποιήσει το γαλλικό διοικητικό σύστημα.
Τον Ιούνιο 2014, οι δύο περιοχές συγχωνεύτηκαν στο χάρτη που παρουσίασε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Φρανσουά Ολάντ. Αυτές οι δύο περιοχές ήταν οι μόνες που επιθυμούσαν τη συγχώνευση και, σε αντίθεση με άλλες συγχωνεύσεις δεν υπήρξαν διαφωνίες. Πράγματι, οι δύο περιφέρειες είναι ιστορικά και εν μέρει οικονομικά συνδεδεμένες.
Η συγχώνευση των δύο περιοχών εγκρίθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2014, με έναρξη ισχύος από την 1η Ιανουαρίου 2016.
Γιορτές κρασιού
Η μεγάλη οινοπαραγωγική δραστηριότητα, γνωστή από την αρχαιότητα, της περιοχής και ιδιαίτερα της Βουργουνδίας, καθιέρωσε πολλές γιορτές αφιερωμένες στο κρασί, μερικές από τις οποίες είναι:
Πολιτιστικά μνημεία
μικρογραφία|Ο πύργος Ανσύ-λε-Φραν, στην [[Ιόν (νομός)|Ιόν]] Η Βουργουνδία ήταν επί πολλούς αιώνες σημαντικό πολιτιστικό και καλλιτεχνικό κέντρο. Διασώζονται πολλά πολιτιστικά μνημεία, μερικά από τα οποία είναι:
Celeron
Η επωνυμία Celeron χρησιμοποιήθηκε από την Intel για πολλές σειρές επεξεργαστών x86, με στόχο την αγορά υπολογιστών χαμηλού κόστους. Οι επεξεργαστές Celeron μπορούν να τρέξουν όλα τα προγράμματα των 32-bit, όμως οι επιδόσεις τους είναι συχνά, σημαντικότερα χαμηλότερες από τα παρόμοια ακριβότερα εμπορικά προϊόντα της Intel. Έτσι, η σειρά Celeron ή θα έχει λιγότερη κρυφή μνήμη (cache) ή θα έχει άλλα προηγμένα χαρακτηριστικά απενεργοποιημένα. Αυτά τα ελλιπή χαρακτηριστικά μπορεί να έχουν πολλαπλές επιδράσεις στις επιδόσεις, και συχνά είναι πολύ σημαντικές. Οι περισσότεροι επεξεργαστές αυτής της σειράς έχουν αισθητά μειωμένη απόδοση, με εξαίρεση ορισμένους επεξεργαστές οι οποίοι έχουν παρουσιάσει εντυπωσιακές επιδόσεις. Αυτή ήταν και η κύρια αιτιολόγηση από πλευράς Intel για το υψηλότερο κόστος των άλλων εμπορικών της προϊόντων σε σχέση με τους Celeron.
Ο πρώτος επεξεργαστής της σειράς Celeron κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1998 και βασίστηκε στον πυρήνα του Pentium II. Οι μεταγενέστεροι επεξεργαστές βασίστηκαν στους πυρήνες των Pentium III, Pentium 4, Pentium M και Core. Η τελευταία γενιά Celeron που κυκλοφορεί (από τον Ιούλιο του 2011) βασίζεται στη δεύτερη γενιά των επεξεργαστών Core i3/i5/i7 αρχιτεκτονικής Sandy Bridge. Παρέχουν μέχρι και δύο ανεξάρτητους πυρήνες, αλλά μόνο με το 66% της κρυφής μνήμης που προσφέρει ένας επεξεργαστής Core i3.
Υπόβαθρο
Την ονομοταδοσία της νέας οικογένειας προϊόντων ανέλαβε η Lexicon Branding, η οποία είχε επίσης “βαπτίσει” με το ονομα Pentium, τη διάσημη πλέον σειρά επεξεργαστών. Έτσι η εταιρεία κατέληξε στο όνομα Celeron, δικαιολογώντας τη προέλευση του από το λατινικό «celer» που σημαίνει «επιτάχυνση».
Covington
Οι πρώτοι επεξεργαστές Celeron (με τη κωδική ονομασία Covington) ήταν στην ουσία επεξεργαστές Pentium II, συχνότητας 266 ΜΗz, οι οποίοι κατασκευάζονταν χωρίς κρυφή μνήμη 2ου επιπέδου. Οι Celeron αυτοί ήταν χρονισμένοι είτε στα 266 είτε στα 300 MHz, ωστόσο, ήταν κατά πολύ πιο αργοί σε σχέση με τους επεξεργαστές που θα αντικαθιστούσαν. Κατά το πρώτο τους επίσημο λανσάρισμα στην αγορά πουλήθηκαν σημαντικοί αριθμοί, κυρίως λόγω της δυναμικής του ονόματος της Intel. Το αρχικό ενδιαφέρον ξεθώριασε αρκετά γρήγορα.Οι επεξεργαστές αυτοί σύντομα απέκτησαν κακή φήμη και αρνητικές κριτικές, τόσο από απλούς χρήστες όσο και από επαγγελματίες ειδικούς του κλάδου, εξ αιτίας των πολύ χαμηλών επιδόσεων κάτι που μεταφράστηκε και σε πολύ χαμηλούς αριθμούς πωλήσεων. Παρόλα αυτά όμως, οι πρώτοι αυτοί οι Celeron έγιναν αρκετά δημοφιλείς στις τάξεις των χρηστών που ασχολούνταν με τον υπερχρονισμό, γιατί μπορούσαν να αυξήσουν εύκολα τον εργοστασιακό χρονισμό του επεξεργαστή και γιατί είχαν ικανοποιητική τιμή.
Μendocino
Στις 14 Αυγούστου 1998, κυκλοφόρησαν στην αγορά οι επεξεργαστές Celeron με τη κωδική ονομασία Mendocino. Οι επεξεργαστές αυτοί ήταν οι πρώτοι εμπορικώς διαθέσιμοι επεξεργαστές που διέθεταν κρυφή μνήμη 2ου επιπέδου, ενσωματωμένη στο τσιπ του επεξεργαστή. Η ποσότητα της κρυφής μνήμης ανερχόταν στα 128 KB, και ήταν ένα σημείο υπεροχής σε σχέση με τη προηγούμενη σειρά (Covington) η οποία δεν είχε καθόλου. Η συχνότητα λειτουργίας τους παρόλο που δε μεταβλήθηκε (300 ΜΗz) προσέφερε τη διπλάσια απόδοση σε σχέση με τους Covington. Για να τους διαχωρίσει από αυτούς, η Intel τους έδωσε την εμπορική ονομασία ‘’Celeron 300A’’.
Οι Medocino είχαν από την αρχή πολύ καλή απόδοση.Οι περισσότεροι εργοστασιακοί αναλυτές συμφωνούσαν ότι οι επεξεργαστές αυτοί ήταν αρκετά επιτυχημένοι, η απόδοση ήταν ικανοποιητικά υψηλή και μάλιστα σε τέτοιο επίπεδο που όχι μόνο μπορούσαν να ανταγωνισθούν αποτελεσματικά τα υπόλοιπα προϊόντα της αγοράς αλλά προσέλκυαν και κόσμο από την αγορά των επεξεργαστών υψηλών επιδόσεων, όπου δέσποζαν οι Pentium II. Ειδικότερα, οι χρήστες που ασχολούνταν με τον υπερχρονισμό των επεξεργαστών ανακάλυψαν ότι με μια καλή μητρική πλακέτα οι Medocino Celeron μπορούσαν να λειτουργήσουν αξιόπιστα στα 450 MHz, ανεβάζοντας απλά τη συχνότητα του διάυλου FSB από τα 66 στα 100 ΜΗz (συχνότητα στην οποία λειτουργούσε ο Pentium II). Με αυτή τη συχνότητα λειτουργίας, οι Medocino Celeron μπορούσαν να ανταγωνισθούν ακόμα και τους ταχύτερους επεξεργαστές που κυκλοφορούσαν στην αγορά.
Εκείνη την εποχή οι κρυφές μνήμες των επεξεργαστών κατασκευάζονταν ξεχωριστά από αυτούς, και την τοποθετούσαν είτε πάνω στη μητρική πλακέτα είτε με τη μορφή κάρτας επέκτασης. Αυτός ο τρόπος κρατούσε το κόστος κατασκευής χαμηλά ενώ υπήρχε και ευκολία στην αύξηση του μεγέθους της ανάλογα με τις ανάγκες (συνηθισμένα μεγέθη κρυφής μνήμης τότε ήταν τα 512KB και 1MB). Η επικοινωνία με τον επεξεργαστή γινόταν μέσω του διαύλου FSB, η συχνότητα του οποίου κυμαίνονταν από τα 60 έως τα 100 ΜΗz. Αυτό ήταν ένα μεγάλο μειονέκτημα αυτού του τρόπου κατασκευής καθώς υπήρχε σημαντική μείωση στην απόδοση λόγω του ότι η κρυφή μνήμη και ο επεξεργαστής λειτουργούσαν σε διαφορετικές συχνότητες.
Με τον καιρό κυκλοφορούσαν όλο και νεότεροι Mendocino Celeron με εργοστασιακές συχνότητες στα 333, 366, 400, 433, 466, 500 και 533 ΜHz.
Όταν πρωτοκυκλοφόρησαν αυτοι οι Celeron, ήταν διαθέσιμοι τόσο σε μορφή κάρτας (Slot 1) όσο και ως ανεξάρτητοι επεξεργαστές, για την υποδοχή Socket 370 PPGA. Η πρώτη μορφή είχε επικρατήσει μέχρι τότε για τη κατασκευή των επεξεργαστών έτσι ώστε η κρυφή μνήμη 2ου επιπέδου (η οποία βρισκόταν έξω από τον κυρίως επεξεργαστή) να βρίσκεται στον ίδιο χώρο με τον επεξεργαστή. Καθώς όμως οι Mendocino Celeron ενσωμάτωναν τη κρυφή μνήμη 2ου επιπέδου μέσα στο "πακέτο" του επεξεργαστή, η πρώτη μορφή εγκαταλείφθηκε. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια για τους Mendocino Celeron (μόνο για αυτούς που ήταν συμβατοί με την υποδοχή 370) είναι ότι υποστήριζαν Συμμετρική πολυεπεξεργασία (Symetric multiprocessing - SMP). Τέλος, οι Mendocino Celeron διατέθηκαν σε ειδικές εκδόσεις και για φορητούς υπολογιστές με συχνότητες λειτουργίας από 266 έως 466 ΜΗz.