cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εουσέμπιο
Σπόρτινγκ Κλουμπ ντε Λοουρένσο Μάρκες
Με τους φίλους του σχημάτισαν μια τοπική ερασιτεχνική ομάδα ποδοσφαίρου που την ονόμασαν Os Brasileiros (Οι Βραζιλιάνοι), προς τιμήν της μεγάλης ομάδας της Εθνική Βραζιλίας της δεκαετίας του 1950. Οι μπάλες που χρησιμοποιούσαν γίνονταν από κάλτσες και εφημερίδες. Προσπάθησε να μπει, μαζί με μερικούς φίλους του, στις τάξεις της Γκρούπο Ντεπορτίβο ντε Λοουρένσο ντε Μάρκες (Grupo Desportivo de Lourenço de Marques, τωρινό όνομα KN Μασακέν), την αγαπημένη του ομάδα που τροφοδοτούσε με ταλέντα την ομάδα της Μπενφίκα, όπως για παράδειγμα τον Μάριο Κολούνα που αγωνιζόταν σε αυτή πριν μετακινηθεί στην ομάδα της Λισαβόνας. Όμως απορρίφθηκε, χωρίς καν να του δοθεί η ευκαιρία να αποδείξει το ταλέντο του. Στη συνέχεια απευθύνθηκε και κατάφερε να ενταχθεί στην ομάδα της Σπόρτινγκ Κλουμπ ντε Λοουρένσο Μάρκες (Sporting Clube de Lourenço Marques). Ο ίδιος έχει επιβεβαιώσει πως ένας πρώην τερματοφύλακας της Γιουβέντους τον είχε παρακολουθήσει και ενδιαφερθεί για αυτόν, όταν ήταν 15 χρονών: «Όταν ήμουν 15, η Γιουβέντους από την Ιταλία, ήθελε να με αποκτήσει, επειδή ένας από τους σκάουτερ της, ο οποίος ήταν ένας διάσημος Ιταλός τερματοφύλακας της, με είδε και τους είπε ότι υπήρχε ένα αγόρι με δυναμική, που θα ήταν καλό να εκμεταλλευτούν, ενώ ήμουν ακόμα άγνωστος. Η Γιουβέντους έκανε πρόταση αλλά η μάνα μου ποτέ δεν ήθελε να ακούσει τίποτα από κανέναν».
Ο Εουσέμπιο αγωνίστηκε δύο περιόδους με την ομάδα νέων της Σπόρτινγκ, ενώ το 1960 εντάχθηκε στην ανδρική ομάδα ακατακτώντας το Περιφερειακό Πρωτάθλημα Μοζαμβίκης και το Πρωτάθλημα του Λοουρένσο Μάρκες. Στη Μοζαμβίκη σημείωσε 35 γκολ σε 18 αγώνες πρωταθλήματος και συνολικά 39 σε επίσημους αγώνες.
Μπενφίκα
Το 1960 σε ηλικία 18 χρονών εντάσσεται στην ομάδα της Μπενφίκα. Τον παίκτη είχε παρακολουθήσει ο βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής Χοσέ Κάρλος Μπάουερ. Ο Εουσέμπιο ξεχώριζε για την ταχύτητά του, καθώς μπορούσε να τρέξει τα 100 μέτρα σε 11 δευτερόλεπτα στην ηλικία των 16 ετών, ενώ η φυσική του δύναμη, τα ισχυρότατα σουτ του και οι ντρίμπλες ήταν στα βασικά του προσόντα. Η ικανότητα συνεργασίας με τους συμπαίκτες του και η εργασιακή ηθική του ξεχώρισαν στο επόμενο χρονικό διάστημα και τον βοήθησαν στην παγκόσμια καταξίωσή του. Ο Μπάουερ συνέστησε αρχικά τον Εουσέμπιο στην πρώην του ομάδα, Σάο Πάολο, αλλά εκείνοι τον απέρριψαν. Τότε απευθύνθηκε στον πρώην προπονητή της ομάδας, τον Μπέλα Γκούτμαν, ο οποίος εργαζόταν εκείνη την περίοδο στην ομάδα της Μπενφίκα.
Ωστόσο επρόκειτο για μία κίνηση αμφιλεγόμενη, καθώς η Σπόρτινγκ Λοουρένσο Μάρκες ήταν θυγατρική της Σπόρτινγκ Λισαβόνας, η οποία αμφισβήτησε τη νομιμότητα της μεταγραφής. Η Σπόρτινγκ σκόπευε να τον εντάξει στην ομάδα νέων και χωρίς οικονομικό αντάλλαγμα. Σύμφωνα με τον ίδιο: «Η Μπενφίκα ήθελε να με πληρώσει με ένα συμβόλαιο για να πάω, ενώ η Σπόρτινγκ ήθελε να με πάρει ως ταλέντο για να αποκτήσω εμπειρία χωρίς χρηματική ανταμοιβή. Η Μπενφίκα έκανε καλή προσέγγιση. Πήγαν να μιλήσουν με τη μητέρα μου, τον αδελφό μου και προσέφεραν 1.000 ευρώ για τρία χρόνια. Ο αδελφός μου ζήτησε τα διπλά και θα αυτοί τα κατέβαλαν. Υπέγραψαν συμβόλαιο με τη μητέρα μου και πήρε τα χρήματα».
thumb|280px| Σε φωτογραφία του 1963
Μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου 1960 ο Εουσέμπιο είχε φτάσει στη Λισαβόνα, απ’ όπου εστάλη στο Λάγος, στο Αλγκράβε, καθώς η Μπενφίκα φοβόταν επιχείρηση «απαγωγής» του από τη Σπόρτινγκ. Η μεταφορά του έγινε με το όνομα Ρουθ Μαλόσο (Ruth Malosso). Παρέμεινε εκεί για 12 ημέρες, έως ότου σωπάσει η αναταραχή από τη μεταγραφή. Ο ίδιος ο Εουσέμπιο σκεφτόταν την επιστροφή του στην πατρίδα του, αλλά η μητέρα του τον έπεισε να παραμείνει στην Πορτογαλία. Τελικά, η Μπενφίκα κατάφερε να τον καταγράψει στη λίστα της ομάδας της τον Μάιο του επόμενου έτους. Ο Εουσέμπιο έκανε την πρώτη εμφάνισή του με τα χρώματά της με αντίπαλο την Ατλέτικο Κλούμπε ντε Πορτουγάλ, σε φιλικό παιχνίδι στις 23 Μαΐου 1961, σημειώνοντας χατ τρικ στη νίκη με 4–2. Το ντεμπούτο του σε επίσημο αγώνα πραγματοποιήθηκε την 1η Ιουνίου 1961, έναντι στη Βιτόρια Σετούμπαλ, στον επαναληπτικό του τρίτου γύρου του Κυπέλλου Πορτογαλίας της αγωνιστικής περιόδου 1960–61. Το παιχνίδι είχε προγραμματιστεί για την επομένη του τελικού του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπου η Μπενφίκα αντιμετώπισε την ομάδα της Μπαρτσελόνα, χωρίς η Πορτογαλική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου να αναβάλει το παιχνίδι του Κυπέλλο Πορτογαλίας. Έτσι η ομάδα αγωνίστηκε στον αγώνα αυτό με τους αναπληρωματικούς της και έχασε με 1–4. Το μοναδικό γκολ της Μπενφίκα πέτυχε ο Εουσέμπιο, αλλά δεν ήταν αρκετό για να προκριθεί η ομάδα του από τον γύρο (4–5 στο σύνολο). Στον ίδιο αγώνα, ο Εουσέμπιο απέτυχε σε ένα πέναλτι, το πρώτο από τα πέντε συνολικά που έχασε σε όλη την καριέρα του. Στις 10 Ιουνίου 1961 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο Πρωτάθλημα Πορτογαλίας, την τελευταία αγωνιστική κόντρα στην Μπελενένσες, όπου σημείωσε ένα γκολ στη νίκη της Μπενφίκα με 4–0.
Η Μπενφίκα έφτασε μέχρι τους τελικούς του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης και το 1963, το 1965 και το 1968, χωρίς όμως να καταφέρει να το κατακτήσει. Στον τελικό του 1963 ο Εουσέμπιο άνοιξε το σκορ με αντίπαλο την Ίντερ αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό με την ιταλική ομάδα να σημειώνει δύο γκολ κατακτώντας το τρόπαιο. Δεν ήταν μόνο ένας εξαιρετικά ταλαντούχος παίκτης: είχε επίσης το θάρρος και την επιμονή να αγωνίζεται και με πόνο, όπως έκανε στον ημιτελικό του 1968 με αντίπαλο τη Γιουβέντους, όταν έπαιξε με ένα σοβαρά τραυματισμένο γόνατο. Παρόλα αυτά, διέπρεψε και στις δύο ισοπαλίες, καθεμία από τις οποίες κέρδισε η Μπενφίκα χάρη σε μεγάλο βαθμό στα γκολ του, ένα από τα οποία σημείωσε με φάουλ από 35 μέτρα. Στην ήττα το 1968, από την πρωταθλήτρια Αγγλίας Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Γουέμπλεϊ, και ενώ το σκορ του αγώνα ήταν στο 1–1, έφτασε κοντά στο γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα, με τον τερματοφύλακα της ομάδας του Μάντσεστερ Άλεξ Στέπνεϊ να πραγματοποιεί μία θεαματική απόκρουση στο σουτ που επιχείρησε. Η Γιουνάιτεντ κέρδισε τελικά στην παράταση με 4–1. Ο Εουσέμπιο συνεχάρη τον Στέπνεϊ για την εμφάνισή του σε όλο το παιχνίδι, σταματώντας για να χειροκροτήσει τον τερματοφύλακα της Γιουνάιτεντ καθώς επανέφερε τη μπάλα στο παιχνίδι.
Το 1965 ψηφίστηκε ως καλύτερος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς (Χρυσή Μπάλα), ενώ εκτός από το 1962, κατέλαβε άλλη μια φορά τη δεύτερη θέση, το 1966. Το 1968 ήταν ο νικητής του βραβείου του Χρυσού Παπουτσιού, που απονεμόταν για πρώτη φορά, ως πρώτος σκόρερ στην Ευρώπη με 42 γκολ. Το ίδιο κατόρθωμα επανέλαβε πέντε χρόνια αργότερα με 40 γκολ. Ήταν ο πρώτος σκόρερ της Πρωταθλήματος Πορτογαλίας επτά φορές (1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1970 και 1973), βοηθώντας την Μπενφίκα να κατακτήσει 11 φορές το πρωτάθλημα, 5 φορές το Κύπελλο και μία φορά το Κύπελλο Πρωταθλητριών (1961–62). Το 1964 ήταν η πιο παραγωγική χρονιά του σκοράροντας 57 γκολ σε επίσημους αγώνες, αριθμός που τον κατέστησε πρώτο στον κόσμο, επίτευγμα που επανέλαβε το 1968.
thumb|280px|Σε αγώνα με αντίπαλο την Τζένοα το 1971
Σημείωσε συνολικά 727 γκολ σε 715 αγώνες για τη Μπενφίκα, 482 σε 449 επίσημους με την πρώτη ομάδα, μεταξύ των οποίων 319 γκολ σε 313 αγώνες  πρώτης κατηγορίας πρωταθλήματος, 97 γκολ σε 60 αγώνες Κυπέλλου Πορτογαλίας και 57 σε 75 ευρωπαϊκούς αγώνες. Το τελευταίο παιχνίδι του με τη Μπενφίκα ήταν στις 18 Ιουνίου 1975, απέναντι στη Μικτή Αφρικής στην Καζαμπλάνκα.
Μετά την Μπενφίκα
Ο Εουσέμπιο συνέχισε την καριέρα του στη Βόρεια Αμερική, με δύο ενδιάμεσες περιόδους κατά τις οποίες επέστρεψε στην Πορτογαλία: το 1976–77 για να αγωνιστεί με τη Μπέιρα Μαρ (πρώτη κατηγορία) και το 1977–78 για λογαριασμό της Ουνιάο ντε Τομάρ (δεύτερη κατηγορία).
Στο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου Βορείου Αμερικής (NASL), αγωνίστηκε με τρεις διαφορετικές ομάδες, από το 1975 έως το 1977: με τις Μπόστον Μίνιτμεν (1975), Τορόντο Μέτρος-Κροέσια (1976) και Λας Βέγκας Κουικσίλβερς (1977). Η πιο επιτυχημένη σεζόν του στο NASL ήταν το 1976, με την Τορόντο Μετρός-Κροάσια, όπου σκοράροντας στον τελικό της διοργάνωσης στη νίκη της ομάδας με 3–0 κατάφερε να κατακτήσει μαζί της τον τίτλο του NASL. Την ίδια χρονιά, έπαιξε δέκα παιχνίδια για την ΚΦ Μοντερρέι του Μεξικού στο μεξικανικό πρωτάθλημα.
Η επόμενη χρονιά (1977), υπέγραψε στους Λας Βέγκας Κουικσίλβερς. Με τους τραυματισμούς να τον έχουν καταβάλει κατάφερε να σκοράρει μόνο δύο γκολ σε όλη τη χρονιά. Αν και η κατάσταση των γονάτων του στοίχισαν από τον Εουσέμπιο τη δυνατότητα να συνεχίσει στο NASL, ο ίδιος δεν ήθελε να σταματήσει το ποδόσφαιρο. Το 1978 αγωνίστηκε σε τρεις ομάδες της Νότιας Αφρικής (συνολικά τρεις αγώνες) στην εποχή του απαρτχάιντ. Επέστρεψε αρχικά στην Πορτογαλία για την Ουνιάο ντε Τομάρ και και το αγωνίστηκε σε τρεις ομάδες της Νότιας Αφρικής (συνολικά τρεις αγώνες) στην εποχή του απαρτχάιντ. Την ίδια χρονιά επανήλθε στις ΗΠΑ με τους Νιου Τζέρσεϊ Αμέρικανς, που αγωνιζόταν στη δεύτερη κατηγορία της Αμερικανικής ένωσης ποδοσφαίρου (ASL). Αναγκάστηκε τελικά να αποσυρθεί στο τέλος της σεζόν. Το 1979–80 αγωνίστηκε για πέντε παιχνίδια με την ομάδα Buffalo Stallions στο πρωτάθλημα Κλειστού Ποδοσφαίρου των ΗΠΑ (Major Indoor Soccer League).
Αποχώρησε από την ενεργό δράση το 1979 έχοντας σημειώσει 626 σε 658 επίσημους αγώνες, Σύμφωνα με την IFFHS τα 422 είναι σε πρωταθλήματα πρώτης κατηγορίας, αν και η RSSSF έχει τεκμηριώσει συνολικά 400 γκολ πρωταθλημάτων.
Διεθνής καριέρα
Ο Εουσέμπιο ήταν ο κορυφαίος σκόρερ για την Πορτογαλία, με 41 γκολ σε 64 αγώνες, μέχρι τη στιγμή που ο Παουλέτα κατάφερε να ξεπεράσει το ρεκόρ του, στον αγώνα εναντίον της Λετονίας στις 12 Οκτωβρίου 2005. Ήταν επίσης ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές στην Εθνική Πορτογαλίας, μέχρι ο Ταμανίνι Νενέ φτάσει τις 64 συμμετοχές στον φιλικό αγώνα με τη Γιουγκοσλαβία στις 2 Ιουνίου 1984, καταρρίπτοντας τελικά το ρεκόρ του Εουσέμπιο κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος του 1984, στις 20 Ιουνίου με αντίπαλο τη Ρουμανία.
Έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα ποδοσφαίρου της Πορτογαλίας κόντρα στην εθνική Λουξεμβούργο, στις 8 Οκτωβρίου 1961, στον οποίο Πορτογαλία έχασε με 4–2, σκοράροντας το πρώτο γκολ της ομάδας του στον αγώνα.
δεξιά|230px|thumb|Με τη φανέλα της Εθνικής Πορτογαλίας (1972)
Με την Εθνική Πορτογαλίας κατάφερε να προκριθεί στα τελικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1966, στην Αγγλία. Ήταν ο πρώτος ποδοσφαιριστής από την Αφρική που πρωταγωνίστησε στην κορυφαία διοργάνωση του αθλήματος και ένας από εκείνους που κατόρθωσαν να ξεφύγουν από την κατάσταση που τότε επικρατούσε στη Μαύρη Ήπειρο, γνωρίζοντας δόξα στην Ευρώπη. Στη φάση των ομίλων αντιμετώπισε την παγκόσμια πρωταθλήτρια Βραζιλία την οποία και νίκησαν με 3–1 με δύο γκολ του Εουσέμπιο αποκλείοντας έτσι ένα από τα ισχυρά φαβορί της διοργάνωσης. Η ομάδα του έφτασε μέχρι τον ημιτελικό, όπου κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη διοργανώτρια Αγγλία. Αν και ο Εουσέμπιο κατάφερε να σκοράρει, η Πορτογαλία αποκλείστηκε από τον τελικό της διοργάνωσης με σκορ 2–1, σε ένα αγώνα που άλλαξε την τελευταία ημέρα χώρο διεξαγωγής και ώρα και ενίσχυσε τη δυσαρέσκεια πολλών ομάδων (ιδιαίτερα της Λατινικής Αμερικής) για τη διοργάνωση αφήνοντας υποψίες δόλου. Τελευταία παράσταση του Εουσέμπιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ο μικρός τελικός με αντίπαλο τη Σοβιετική Ένωση του Λεβ Γιασίν. Οι δύο φίλοι βρέθηκαν αντιμέτωποι μόλις στο 12ο λεπτό, όταν η Πορτογαλία κέρδισε πέναλτι. Ο κορυφαίος τερματοφύλακας της ιστορίας έπεσε σωστά, αλλά δεν κατάφερε να αποτρέψει το 9ο τέρμα του αρχισκόρερ του θεσμού, που πανηγύρισε την τρίτη θέση στο ντεμπούτο της Πορτογαλίας στην κορυφαία διοργάνωση, την κατάκτηση του τίτλου του πρώτου σκόρερ και του τρίτου καλύτερου παίκτη στο τουρνουά. Ο Εουσέμπιο σημείωσε συνολικά 9 γκολ (τέσσερα με πέναλτι) σε 6 αγώνες, από τα οποία τέσσερα στον αγώνα με τη Βόρεια Κορέα, από την οποία στα πρώτα 25 λεπτά έχαναν με 3–0 αλλά κατάφερε με τα απανωτά γκολ του να ανατρέψει το σκορ. Η συνάντηση αυτή τοποθέτησε τον Εουσέμπιο στην κορυφή του διεθνούς ποδοσφαίρου και εξακολουθεί να είναι ένας από τους πιο αξιομνημόνευτους αγώνες στην ιστορία της διοργάνωσης. Η έλλειψη επαρκώς ικανών συμπαικτών του στέρησε από τον ίδιο τη δυνατότητα περαιτέρω διεθνών επιτυχιών. Τα έξι γκολ στις τρεις τελευταίες συναντήσεις της Πορτογαλίας ήταν συνεχόμενα, επίδοση ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτη. Οι εμφανίσεις του του χάρισαν το βραβείο του BBC Overseas Sports Personality of the Year το 1966.
Το τελευταίο του παιχνίδι με την ομάδα της Πορτογαλίας ήταν ενάντια στην ομάδα της Βουλγαρίας (2–2) για τα προκριματικά του Παγκόσμιου Κυπέλλου του 1974, στις 19 Οκτωβρίου του 1973.
Στις 23 Οκτωβρίου 1963 συμμετείχε ως μέλος της Μικτής Κόσμου στον αγώνα εναντίον της Εθνικής Αγγλίας για τον εορτασμό των 100 χρόνων της αγγλικής ποδοσφαιρικής ιστορίας μαζί με τους Αλφρέδο Ντι Στέφανο, Φέρεντς Πούσκας, Λεβ Γιασίν, Ρεϊμόν Κοπά, Φρανσίσκο Χέντο, Γιόζεφ Μάζοπουστ, Ντζάλμα Σάντος, Ντένις Λόου, Ούβε Ζέελερ κα. Επίσης συμμετείχε στη Μικτής Ευρώπης στον αγώνα προς τιμή του Στάνλεϊ Μάθιους στις 28 Απριλίου 1965 και σημείωσε ένα από τα τρία τέρματα της Μικτής Κόσμου στον αγώνα με την Εθνική Ισπανίας το 1967 στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου της Μαδρίτης προς τιμή των 65 χρόνων του θρυλικού τερματοφύλακα Ρικάρδο Θαμόρα.
Μετά το ποδόσφαιρο
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, έγινε βοηθός προπονητή με την Μπενφίκα και ταξίδεψε ευρέως με την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας ως «πρεσβευτής ποδοσφαίρου». Εργάστηκε επίσης ως μέλος της τεχνικής επιτροπής της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Πορτογαλίας. Η ζωή του έχει γυριστεί σε ταινία με τίτλο «Η αυτού εξοχότης, ο βασιλιάς». Το 1994 τιμήθηκε από τη FIFA για τη συνεισφορά του με την ανώτατη διάκριση του αθλήματος, το Τάγμα Αξίας. Το 2003 επελέγη από την Ομοσπονδία της Πορτογαλίας ως ο «Χρυσός παίκτης» της χώρας για τον εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ.
Υποστήριξε επίσης την εκστρατεία 1GOAL της FIFA, που είχε ως στόχο να εξασφαλίσει σε 72 εκατομμύρια παιδιά της Αφρικής θα λάμβαναν εκπαίδευση μέχρι το 2015. Παράλληλα, ο ίδιος ξεκίνησε πολλά φιλανθρωπικά προγράμματα στη Μοζαμβίκη διατηρώντας  διπλή υπηκοότητα. Η Μπενφίκα τον τίμησε με άγαλμά του μπροστά από το γήπεδό της. Απεβίωσε στις 5 Ιανουαρίου 2014 σε ηλικία 71 ετών. Στην Πορτογαλία κηρύχθηκε τριήμερο πένθος.
Στατιστικά στοιχεία επίσημων αγώνων
Πηγή : RSSSF - Eusebio (2023)
Τίτλοι
Πορτογαλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Μοντερρέι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορόντο Μπλίζαρτ (1971-1984) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λας Βέγκας Κουικσίλβερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόστον Μίνιτμεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιου Τζέρσεϊ Αμέρικανς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (1968-84) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΚΙ Τομάρ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Παπουτσιού Κατηγορία:Πορτογάλοι ανγκολέζικης καταγωγής Κατηγορία:Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA Κατηγορία:Κορυφαίοι σκόρερ του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Ορουζγκάν (περιοχή)
Με το όνομα Ορουζγκάν, ή Ουρουζγκάν, αναφέρεται μία από τις 34 διοικητικές περιφέρειες (νομούς) του Αφγανιστάν.
Γεώργιος Χιονίδης
Ο Γεώργιος Χιονίδης (Ράχη Ημαθίας, 1 Μαΐου 1934-), του Χαραλάμπους, είναι Έλληνας συνταξιούχος δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής και νομάρχης, ενώ συνέγραψε και ιστορικά και λογοτεχνικά έργα. Έχει τιμηθεί με τον Χρυσό Σταυρό του Αγίου Παύλου από την Ιερά Μητρόπολη Βεροίας και Καμπανίας.
Ορουζγκάν (περιοχή)
Βρίσκεται λίγο νοτιότερα του κεντρικού τμήματος της Χώρας. Το 2004 ένα μεγάλο βόρειο τμήμα της περιοχής αποσπάστηκε για τη δημιουργία της Ντεϊκούντι. Η έκτασή της φθάνει περίπου τα 22.700 τ.χλμ. Ο δε πληθυσμός της, το 2006 ανέρχοταν στους 627.000 κατοίκους. Περιλαμβάνει σήμερα 6 επαρχίες. Επικρατούσα γλώσσα στη περιοχή είναι η περσική πάστο ή παστούν. Πρωτεύουσα του νομού είναι η Τάριν Κόουτ, της ομώνυμης επαρχίας.
Πηγές
Ορουζγκαν
Γεώργιος Χιονίδης
Βιογραφία
Τον Αύγουστο του 1974 διορίστηκε από την κυβέρνηση εθνικής ενότητας ως Νομάρχης Πιερίας, θέση στην οποία υπηρέτησε ως τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς. Στη συνέχεια, εξελέγη το 1974 βουλευτής Ημαθίας με την Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις (από το 1976 ΕΔΗΚ).
Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΚΟΔΗΣΟ, με το οποίο ήταν υποψήφιος στις ευρωεκλογές του 1981 και του 1984. Το 1994 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Βεροίας. Ανάμεσα στα άλλα ήταν πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Βεροίας και της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της πόλης.
Ένα από τα σημαντικότερα βιβλία του είναι η "Ιστορία της Βέροιας: της πόλεως και της περιοχής". (Βέροια, 1960).
Το έργο του αναγνωρίστηκε με βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών, το 1995.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομάρχες Πιερίας Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις
Μαρία Άννα Βικτώρια της Σαβοΐας
Η Μαρία Άννα Βικτωρία (ιταλ. Maria Anna Victoria di Savoia, 11 Σεπτεμβρίου 1683 - 11 Οκτωβρίου 1763) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του Κόμη του Σουασσόν και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Λουδοβίκου Θωμά, Κόμη του Σουασσόν, και της Υρανί ντε Λα Κρόπτ ντε Μπωβαί, κόρης του Φρανσουά Πωλ ντε Μπωβαί.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1738 τον Ιωσήφ της Σαξονίας-Χίλντμπουργκχαουζεν. Δεν απέκτησαν απογόνους και διαζεύχθηκαν το 1757.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Χιλντμπουργκχάουζεν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας
Γκολφίνος Αν. Πετιμεζάς
Ο Γκολφίνος Πετιμεζάς (1922 - 25 Μαΐου 2007) ήταν αντιναύαρχος ε.α. του Πολεμικού Ναυτικού.
Γεννήθηκε στους Κάτω Λουσούς Καλαβρύτων και ήταν γιος του Αντώνιου Πετιμεζά. Ήταν μέλος της οικογένειας Πετιμεζά και ήταν δισέγγονος του Γκολφίνου Πετιμεζά. Ακολούθησε την παράδοση της οικογένειας και κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό. Φοίτησε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και συμπλήρωσε τις σπουδές του στην Ναυτική Σχολή Πολέμου. Τον Απρίλιο του 1941 υπηρετούσε ως αρχικελευστής δόκιμος στο Θωρηκτό Αβέρωφ, με το οποίο διέφυγε στην Αίγυπτο. Κατά την περίοδο του εμφυλίου ήταν κυβερνήτης πλοίου. Διετέλεσε υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού και αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του αντιναυάρχου ε.α. Επίσης χρημάτισε πρόεδρος του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.
Απεβίωσε στις 25 Μαΐου 2007 στην Αθήνα. Στην ιδιοκτησία του ήταν ο οικογενειακός πύργος, ενετικής εποχής, των Πετιμεζάδων στους Κάτω Λουσούς Καλαβρύτων. Γιος του είναι ο επίσης αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού Αντώνιος Πετιμεζάς.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Γκολφινος
Αριστείδης Ράινεκ
Ο Αριστείδης Ράινεκ (1834 - 1913) ήταν ναύαρχος του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Βιογραφία
Δευτερότοκος γιος του μεγάλου φιλέλληνα και υποστράτηγου Φρειδερίκου Φον Ράινεκ και της Ευφροσύνης, το γένος Μαυροκορδάτου, αδελφής του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου και αδελφός του Αδόλφου, του Μεγάλου Αυλάρχη του Βασιλέως Γεωργίου Α΄  και της Βιλελμίνης, της Κυρίας των Τιμών της Βασίλισσας Αμαλίας. <Br> Γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1834. Υπήρξε στενός φίλος του Λεωνίδα Παλάσκα του οποίου διέσωσε όλο το χειρόγραφο αρχείο και αργότερα δώρισε στο Υπουργείο Ναυτικών. Τον Ιανουάριο του 1897 ανέλαβε μοίραρχος και αρχηγός της θωρηκτής μοίρας που στάλθηκε στη Κρήτη και οργάνωσε την απόβαση του εκστρατευτικού σώματος υπό τον Τιμολέοντα Βάσσο. Εκεί συνέβαλε στη επιτυχή διεξαγωγή επιχειρήσεων παρά τον αποκλεισμό που επιχειρούσαν τα πλοία των Μεγάλων Δυνάμεων. Τον επόμενο χρόνο προάχθηκε σε υποναύαρχο και αποστρατεύθηκε λόγω ορίου ηλικίας. Τιμήθηκε με πλείστα παράσημα από τον Βασιλέα Γεώργιο τον Α΄. Πέθανε στην Αθήνα το 1913.
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Ρ Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 01/2010
Μαρκ Κέλι
Ο Κέλι, υπηρέτησε ως ναυτικός αεροπόρος στον Πόλεμο του Κόλπου το 1991, προτού επιλεγεί πιλότος διαστημικών μεταφορών στην NASA το 1996. Την πρώτη του διαστημική αποστολή ως πιλότοτς του STS-108 το 2001, και ήταν υπεύθυνος πιλότος στις αποστολές STS-121 (2006), STS-124 (2008), καθώς και στην STS-134, τελευταία διαστημική αποστολή του Διαστημικού Λεωφορείου Εντέβορ το 2011.
Ο δίδυμος αδερφός του, Σκοτ Κέλι, είναι επίσης πρώην αστροναύτης της NASA, και αποτελούν τα μοναδικά αδέρφια του έχουν πετάξει μαζί στο διάστημα.
Σύζυγος του Γερουσιαστή Κέλι, είναι η πρώην ομοσπονδιακή βουλευτής των ΗΠΑ από την 8η περιφέρεια της Αριζόνας και υποστηρίκτρια ελέγχου των όπλων, Γκάμπριελ Γκίφορντς, η οποία πυροβολήθηκε σε κοντινή απόσταση στο κεφάλι και παρ'ολίγον να χάσει τη ζωή της, σε μια απόπειρα δολοφονίας, στις 8 Ιανουαρίου 2011 στο Τούσον της Αριζόνας.
Εξελέγη στην ειδική εκλογή του Νοεμβρίου του 2020, για την θέση της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αριζόνα, όπου κατάφερε να νικήσει την τότε εν ενεργεία Ρεπουμπλικανή Γερουσιαστή Μάρθα ΜακΣάλι, με 51,2% έναντι 48,8%. Ορκίστηκε στο αξίωμα, στις 2 Δεκεμβρίου 2020. Στις εκλογές του 2022, κατάφερε να επανεκλεγεί για πλήρη θητεία.
Βιογραφία
Αποφοίτησε από το Λύκειο "Mountain High School" στο Γουέστ Όραντζ, το 1982. Σπούδασε Ναυπηγός Μηχανολόγος Μηχανικός στην Ακαδημία του Εμπορικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών, λαμβάνοντας αριστούχος πτυχίο (BS) το 1986. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στην Αεροναυπηγική Μηχανική στην Μεταπτυχιακή Σχολή του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MS) το 1994. αριστερά|μικρογραφία|202x202εσ|Ο Μαρκ Κέλι ως αστροναύτης της [[NASA (2005). ]] Το 1986, εντάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Τον Δεκέμβριο του 1987, έγινε Ναυτικός Αεροπόρος. Παρακολούθησε μαθήματα στη Σχολή Πιλότων Ναυτικών Δοκίμων των Ηνωμένων Πολιτειών.
Συμμετείχε σε 39 αποστολές μάχης κατά την "Επιχείρηση: Καταιγίδα της Ερήμου" στον Πόλεμο του Κόλπου. Κατέγραψε πάνω από 5.000 ώρες πτήσης σε περισσότερα από 50 διαφορετικά αεροσκάφη. Παρέμεινε στο Πολεμικό Ναυτικό έως τον Οκτώβριο του 2011.
Από το 1996 έως το 2011, υπηρέτησε στο Σώμα Αστροναυτών της NASA.
Πολιτική
Το 2013, μαζί με την Γκάμπι Γκίφορντς, ίδρυσαν μια επιτροπή πολιτικής δράσης (PAC) με τίτλο "Americans for Responsible Solutions". Το συγκεκριμένο PAC, είχε ως αποστολή να προωθήσει λύσεις για την ένοπλη βία με εκλεγμένους αξιωματούχους και το ευρύ κοινό.
Γερουσία των ΗΠΑ
Τον Φεβρουάριο του 2019, ο Κέλι, ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του με το Δημοκρατικό Κόμμα, για την ειδική εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στην Αριζόνα για την κάλυψη του διαστήματος, του εκλιπόντος Γερουσιαστή Τζον Μακέιν.
Αφού κέρδισε στις προκριματικές εκλογές του Δημοκρατικού Κόμματος το 2020, αντιμετώπισε στην ειδική εκλογή του Νοεμβρίου, την τότε εν ενεργεία Ρεπουμπλικανή (διορισμένη από τον Κυβερνήτη Νταγκ Ντούσεϊ) Μάρθα ΜακΣάλι, την οποία κατάφερε να νικήσει με ποσοστό 51.2% έναντι 48.8%. Ορκίστηκε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Αριζόνας, στις 2 Δεκεμβρίου 2020 στο τέλος του 116ου Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ήταν υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος για τις γενικές εκλογές του 2022 προκειμένου να κερδίσει πλήρη (6ετη) θητεία. Στις εκλογές, κατάφερε να νικήσει τον Ρεπουμπλικανό αντίπαλό του, επιχειρηματία Μπλέικ Μάστερς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ Κατηγορία:Αριζόνα Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί αστροναύτες Κατηγορία:NASA (πρόσωπα) Κατηγορία:Αμερικανοί μηχανικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κερέμ Καντέρ
Πρώιμη ζωή
Ο Καντέρ έπαιξε μία σεζόν στην Ακαδημία IMG, όπου είχε μέσο όρο 17 πόντους και 9 ριμπάουντ ανά αγώνα. Παρά το γεγονός ότι έλαβε μεγάλη προσοχή στο κολέγιο, πήρε πολύ χρόνο για να αποφασίσει αν θα πάει στο κολέγιο ή θα παίξει σε επαγγελματικό πρωτάθλημα. Όταν τελικά επέλεξε το κολέγιο, τα περισσότερα ρόστερ είχαν ολοκληρωθεί και οι Γκριν Μπέι Φίνιξ του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν-Γκριν Μπέι ήταν οι μοναδικοί που μπορούσαν να τον πάρουν.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ως πρωτοετής στο Γκριν Μπέι, ο Καντέρ έπαιξε μαζί με τον Κέιφερ Σάικς. Ο Καντέρ είχε κατά μέσο όρο 4,0 πόντους και 2,3 ριμπάουντ ερχόμενος από τον πάγκο ως δευτεροετής φοιτητής. Βοήθησε τους Φίνιξ στο πρώτο τουρνουά NCAA σε 20 χρόνια, κερδίζοντας την 14η θέση. Ως τριτοετής, είχε 11,3 πόντους και 6,3 ριμπάουντ ανά αγώνα. Μετά τη σεζόν, δήλωσε συμμετοχή για το ΝΒΑ Ντραφτ, αλλά αποχώρησε πριν από την προθεσμία. Ο Καντέρ αποφάσισε να μετακινηθεί στο Πανεπιστήμιο Ζέιβιερ για τους Ζέιβιερ Μασκετίερς σύμφωνα με τον κανόνα μεταγραφών του NCAA. Ως τελειόφοιτος, ο Καντέρ είχε κατά μέσο όρο 10,9 πόντους και 4,5 ριμπάουντ ανά αγώνα. Βοήθησε τους Μασκετίερς σε μια σεζόν με ρεκόρ 29-6, τον πρώτο τους τίτλο της Περιφέρειας Big East στην κανονική περίοδο και μία πρώτη θέση στο τουρνουά NCAA. Ο Καντέρ σημείωσε 24 πόντους και κέρδισε 5 ριμπάουντ στη νίκη του πρώτου γύρου εναντίον των Τέξας Σάουθερν Τάιγκερς.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αφού δεν επιλέχθηκε στο ΝΒΑ Ντραφτ 2018, ο Καντέρ υπέγραψε στην γαλλική Ζενές Λαΐκ ντε Μπουρ-αν-Μπρες στις 6 Αυγούστου 2018. Είχε μέσο όρο 7,2 πόντους ανά αγώνα. Στις 22 Ιανουαρίου 2019, ο Καντέρ υπέγραψε με τη λιθουανική ΜΚ Ντζούκιγια.
Τον Ιούλιο του 2019, ο Καντέρ υπέγραψε με την Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα. Το Νοέμβριο, αρνήθηκε να ταξιδέψει στην Τουρκία για να παίξει εναντίον της Νταρουσάφακα λόγω φόβων για σύλληψη του. Ο Καντέρ είχε κατά μέσο όρο 6,8 πόντους και 3,8 ριμπάουντ ανά αγώνα στο Γιούροκαπ και 5,9 πόντους και 2,5 ριμπάουντ στο Πρωτάθλημα Ισπανίας Αποδεσμεύτηκε από την ομάδα στις 6 Ιουλίου 2020.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2020, ο Καντέρ υπέγραψε με τον Κολοσσό Ρόδου. Με τον Κολοσσό πραγματοποίησε εξαιρετική σεζόν, όντας ένας εκ ων πρωταγωνιστών της ομάδας και γενικότερα του Πρωταθλήματος Ελλάδας. Μέτρησε κατά μέσο όρο 17.4 πόντους (με 36,5% στο τρίποντο), 7.4 ριμπάουντ, 1.1 ασίστ, σε 28.7' λεπτά συμμετοχής. Με αυτά τα νούμερα αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ με 382 πόντους, πρώτος ριμπάουντερ με 162 ριμπάουντ, αλλά και κορυφαίος στο σύστημα αξιολόγησης με 402 βαθμούς, στο Πρωτάθλημα Ελλάδας.
Στις 24 Αυγούστου 2021, συμφώνησε με την πολωνική Σλασκ Βρότσουαφ. Στις 15 Δεκεμβρίου, πέτυχε 21 πόντους κόντρα στην Παρτίζαν για το Γιούροκαπ. Τη σεζόν 2021-22 είχε στο Γιούροκαπ 11,8 πόντους, 8,8ριμπάουντ και 1,2 ασίστ κατά μέσο όρο, όντας παράλληλα ο κορυφαίος ριμπάουντερ της διοργάνωσης. Στην Πολωνία κατέκτησε το εθνικό πρωτάθλημα, αφού η Σλασκ Βρότσουαφ νίκησε στη σειρά των τελικών την Λέγκια 4-1, με τον ίδιο να έχει στον τελευταίο αγώνα 26 πόντους, 5 ριμπάουντ και 4ασίστ.
Τον Ιούνιο του 2022, συμφώνησε με τους Ακίτα Νόθερν Χάπινετς του Πρωταθλήματος Ιαπωνίας.
Εθνική ομάδα
Ο Καντέρ αγωνίστηκε με την Εθνική Τουρκίας U18 το 2013, βοηθώντας την στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U18 στη Λετονία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας U18 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζενές Λαΐκ ντε Μπουρ-αν-Μπρες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Ντζούκιγια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Λιθουανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Κολοσσού Ρόδου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών
Η Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) είναι η ανεξάρτητη διοικητική αρχή, η οποία κατά το Σύνταγμα (άρθρο 19 παράγραφος 2) έχει ως αποστολή τη διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών. Η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών είναι μία από τις πέντε (5) συνολικώς ανεξάρτητες αρχές, των οποίων η ύπαρξη προβλέπεται από το Σύνταγμα, μετά τη συνταγματική αναθεώρηση του 2001.
Πρόβλεψη ιδρύσεως της ΑΔΑΕ
Υλοποιώντας τη διάταξη του άρθρου 19§2 του Συντάγματος, η οποία προστέθηκε μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος από την Ζ' Αναθεωρητική Βουλή, ο ν. 3115/2003 (που φέρει τον τίτλο «Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών» και είναι δημοσιευμένος στο ΦΕΚ Α΄ 47/27-2-2003) προέβλεψε τη σύσταση και λειτουργία αυτής της ανεξάρτητης αρχής. Σκοπός της ΑΔΑΕ είναι η προστασία του απορρήτου της επικοινωνίας, στον οποίο συμπεριλαμβάνεται ο έλεγχος της τήρησης των όρων και της διαδικασίας άρσης του απορρήτου.
Ειδικότερα περί της νομικής φύσεως της ΑΔΑΕ
Η ΑΔΑΕ ως ανεξάρτητη αρχή έχει ξεχωριστή νομική προσωπικότητα. Διαθέτει διοικητική αυτοτέλεια, ικανότητα αυτοτελούς παράστασης ενώπιον των δικαστηρίων και αρμοδιότητα έκδοσης εκτελεστών διοικητικών πράξεων. Υπόκειται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο κατά τα οριζόμενα στον Κανονισμό της Βουλής (101Α §3 Σ, 1§3 ν. 3115/2003). Έδρα της είναι η Αθήνα, αλλά μπορεί να αποφασίζει την εγκατάσταση και λειτουργία γραφείων της και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.
Μέλη της ΑΔΑΕ
Η ΑΔΑΕ είναι επταμελής, αποτελούμενη από τον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο και πέντε μέλη της, οι οποίοι επιλέγονται από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής μαζί με ισάριθμους αναπληρωτές τους και διορίζονται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης. Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους απολαύουν προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας, αλλά υπέχουν πειθαρχική και ποινική ευθύνη.
Αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ
Οι προβλεπόμενες από τον Νόμο αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ διακρίνονται σε α)αρμοδιότητες ελέγχου, β)κανονιστικές αρμοδιότητες, γ)κατασταλτικές αρμοδιότητες, δ)αρμοδιότητες έμμεσης συμμετοχής στη διαδικασία άρσης του απορρήτου, ε)γνωμοδοτικές αρμοδιότητες, στ) αρμοδιότητες επιβολής διοικητικών κυρώσεων, ζ) εσωτερικές αρμοδιότητες για την εύρυθμη λειτουργία της, η) αρμοδιότητες συνεργασίας με άλλους φορείς.
Οι κυριότερες αρμοδιότητες ελέγχου της ΑΔΑΕ είναι: α)Η διενέργεια ελέγχων σε δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς. β)Η λήψη πληροφοριών από τους φορείς τους οποίους είναι αρμόδια να ελέγχει και από τους εποπτεύοντες Υπουργούς. γ)Η κλήση σε ακρόαση κάθε προσώπου που κατά την κρίση της μπορεί να συμβάλει στην αποστολή της.
Οι κανονιστικές αρμοδιότητές της έγκεινται στην έκδοση κανονιστικών πράξεων, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, με τις οποίες ρυθμίζεται κάθε διαδικασία και λεπτομέρεια σε σχέση με τις άλλες αρμοδιότητές της, καθώς και η γενικότερη διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών.
Κατασταλτικές αρμοδιότητές της συνιστούν: α)Η κατάσχεση των μέσων παραβίασης του απορρήτου που υποπίπτουν στην αντίληψή της. Τα αντικείμενα αυτά διατηρεί στην κατοχή της, ως μεσεγγυούχος, μέχρι να αποφανθούν για την τύχη τους τα αρμόδια δικαστήρια. β)Η καταστροφή πληροφοριών ή στοιχείων ή δεδομένων που αποκτήθηκαν με παράνομη παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών.
Αρμοδιότητες της ΑΔΑΕ που αφορούν την έμμεση συμμετοχή της στη διαδικασία άρσης του απορρήτου είναι οι εξής: α)Η εξέταση καταγγελιών αναφορικά με τη διαδικασία άρσης του απορρήτου (6§1περ. ε΄ ν. 3115/2003). β)Ο έλεγχος της τήρησης των όρων και της διαδικασίας άρσης του απορρήτου (κατά τα άρθρα 3-5 ν. 2225/1994), χωρίς να υπεισέρχεται στην κατ’ ουσία κρίση των αρμόδιων δικαστικών αρχών (6§1περ. α΄ ν. 3115/2003). γ)Η τήρηση αρχείου απόρρητης αλληλογραφίας, στο οποίο περιέχονται οι κοινοποιούμενες στην ΑΔΑΕ διατάξεις των δικαστικών αρχών, με τις οποίες αποφασίζεται η άρση του απορρήτου (6§1περ. ζ΄ ν. 3115/2003, 5§4 ν. 2225/1994, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 περ. β΄ ν. 3115/2003). δ)Η δυνητική γνωστοποίηση της επιβολής άρσης του απορρήτου στους θιγόμενους, μετά τη λήξη του μέτρου και εφόσον δεν διακυβεύεται ο σκοπός για τον οποίο διατάχθηκε (5§9 ν. 2225/1994,όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 12 περ. δ΄ ν. 3115/2003).
Η αρμοδιότητα της ΑΔΑΕ για την επιβολή διοικητικών κυρώσεων θεσπίζεται με το άρθρο 11 ν. 3115/2003, το οποίο ορίζει ως κυρώσεις που μπορεί να επιβάλει σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα, σε περίπτωση παραβάσεως της νομοθεσίας που αφορά το απόρρητο των επικοινωνιών, τις εξής: α)σύσταση για συμμόρφωση σε συγκεκριμένη διάταξη της νομοθεσίας με προειδοποίηση επιβολής κυρώσεων σε περίπτωση υποτροπής, β)πρόστιμο από δεκαπέντε χιλιάδες (15.000) ευρώ έως ένα εκατομμύριο πεντακόσιες χιλιάδες (1.500.000) ευρώ. Για την επιβολή κυρώσεων ρητώς ο νόμος απαιτεί αιτιολογημένη απόφαση της ΑΔΑΕ, ύστερα από προηγούμενη κλήση των παραπάνω προσώπων για παροχή εξηγήσεων.
Η πιο σημαντική αρμοδιότητά της ΑΔΑΕ (απολογιστική-γνωμοδοτική) είναι η κατάρτιση, στο τέλος κάθε έτους, της έκθεσης πεπραγμένων της. Η ετήσια έκθεση πεπραγμένων υποβάλλεται στον Πρόεδρο της Βουλής, στον Υπουργό Δικαιοσύνης, στους αρχηγούς των κομμάτων που εκπροσωπούνται στη Βουλή και στους αρχηγούς των κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Επίσης, ο νόμος προβλέπει την αρμοδιότητα της ΑΔΑΕ να συνεργάζεται με αντίστοιχες αρχές άλλων κρατών και με ευρωπαϊκούς και διεθνείς οργανισμούς για θέματα της αρμοδιότητάς της.
Σκάνδαλο υποκλοπών
Στις 24 Ιανουαρίου 2023, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλέξης Τσίπρας, επισκέφθηκε τον πρόεδρο της ΑΔΑΕ, Χρήστο Ράμμο και παρέλαβε -μετά από αίτημα που είχε υποβάλει- φάκελο με ονόματα κυβερνητικών αξιωματούχων που παρακολουθούσε η ΕΥΠ. Ακολούθως, επισκέφθηκε την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, την οποία ενημέρωσε.
Την επομένη, από το βήμα της Βουλής, ανέφερε ότι σε νόμιμη επισύνδεση από την ΕΥΠ βρίσκονταν ο υπουργός Εργασίας Κωστής Χατζηδάκης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Κωνσταντίνος Φλώρος, ο αρχηγός ΓΕΣ Χαράλαμπος Λαλούσης, ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας, καθώς και οι πρώην και νυν επικεφαλής της διεύθυνσης εξοπλισμών. Κατόπιν, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, κατέθεσε πρόταση μομφής κατά της κυβέρνησης, κατηγορώντας την για εκτροπή και παραβίαση του Συντάγματος.
Ιστότοπος της ΑΔΑΕ
Ο επίσημος ιστότοπος της ΑΔΑΕ βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση adae.gr.
Αβαντεία ασπίς
Ο κορυφαίος Ρωμαίος ποιητής Βιργίλιος βρήκε την έμπνευσή του στην Αβαντεία ασπίδα προκειμένου να κολακέψει τον Καίσαρα Αύγουστο όταν εκείνος νίκησε τον Αντώνιο στη Ναυμαχία του Ακτίου. Φαντάσθηκε λοιπόν ότι οι θεοί έδωσαν το δικαίωμα στον Αινεία να παραλάβει τη μαγική ασπίδα από την Τροία και να τη μεταφέρει στο ιερό του Απόλλωνα του Ακτίου (Αινειάδα, ΙΙΙ 273 κ.ε.).
Πηγές
Αβαντ
Seven (τηλεοπτικός σταθμός)
Το 1999 το κανάλι εξαγοράστηκε από τον επιχειρηματία Γιώργο Μπατατούδη μέσω τρίτων εταιρειών ο οποίος σκόπευε να τον κάνει συνδρομητικό, αλλά τελικά, προέκυψαν οικονομικές αντιπαραθέσεις. Μετά το 2000 το κανάλι είχε αρχίσει να έχει μεγάλα οικονομικά προβλήματα, από τα οποία δεν ανέκαμψε και εν τέλει, το 2005, η συχνότητα, πωλήθηκε στην οικογένεια Αλαφούζου και στις 1 Απριλίου 2006 εξέπεμψε η νέα τηλεόραση του ΣΚΑΪ αξιοποιώντας την άδεια εθνικής εμβέλειας που διέθετε το Seven.
Ιστορία
Το κανάλι βγήκε στον αέρα τον Δεκέμβριο του 1989 με την ονομασία Seven X έχοντας στην κατοχή του και ραδιοφωνικό σταθμό με την ίδια ονομασία στους 98,7 αλλά την πρώτη του εκπομπή την πραγματοποίησε τον Οκτώβριο του 1990. Το 1992 ο σταθμός μετονομάστηκε σε Channel Seven X και το 1999 σε Seven ενώ απέκτησε εμβέλεια και στην περιοχή της Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησε ο σχεδιασμός της πρώτης δορυφορικής πλατφόρμας στην Ελλάδα από την Intersat, με κεντρικό άξονα το Seven υπό την ευθύνη του Κωνσταντάρα, πράγματα που δεν έγιναν πραγματικότητα, παρότι το κανάλι απέκτησε και τυπικά πανελλαδική εμβέλεια. Το πείραμα κράτησε μόνο για λίγους μήνες καθώς όλες οι εκπομπές που είχε τελευταία σταμάτησαν λόγω κόστους, οι συνεργάτες και τα διευθυντικά στελέχη αποχώρησαν και το κανάλι πέρασε εξ ολοκλήρου, λόγω χρεών, στον έλεγχο της Αγροτικής Τράπεζας.
Το 2005 και ενώ στην ουσία δεν εξέπεμπε πρόγραμμα παρά μόνο παλιές κινηματογραφικές ταινίες και παλαιότερες εκπομπές από το αρχείο του, η συχνότητά του αγοράστηκε από την οικογένεια Αλαφούζου η οποία αρχικά είχε εξαγοράσει και τον τηλεοπτικό σταθμό Smart και προγραμμάτιζε να εκπέμψει το νέο πρόγραμμα του ΣΚΑΪ από τις συχνότητες του δεύτερου, κάτι που δεν έγινε ποτέ, επειδή έχει άδεια περιφερειακής εμβέλειας και μη ενημερωτικού - ψυχαγωγικού χαρακτήρα για την Αττική σε αντίθεση με το πανελλαδικό και ενημερωτικό Seven. Ο Smart παρέμεινε στην ιδιοκτησία του ομίλου Αλαφούζου, μέχρι το 2008, όπου εξαγοράστηκε από τον επιχειρηματία Βίκτωρα Ρέστη ο οποίος το λειτουργεί μέχρι και σήμερα με την ονομασία RISE TV.
Πρόγραμμα
Η φυσιογνωμία του άλλαζε κατά διαστήματα. Αρχικά, το κανάλι ως Seven X πρόβαλε πολλή μουσική και μουσικές εκπομπές ενώ από το 1992 εμπλουτίστηκε το πρόγραμμα του με εκπομπές πολιτικού, πολιτιστικού και καλλιτεχνικού περιεχομένου και στην πορεία με ελληνικές κλασικές ταινίες περασμένων δεκαετιών. Για μεγάλο διάστημα αναμετέδιδε μεγάλο και μετέπειτα περιορισμένο μέρος από το πρόγραμμα του γαλλικού μουσικού καναλιού MCM ενώ ως Seven μετέδιδε μέσω της ομόσταβλης τότε Intersat (νυν Techland) τους αγώνες του ΠΑΟΚ όπου ο Γιώργος Μπατατούδης ήταν συμμέτοχος και πρόεδρος.
Ιδιοκτησία
Στις 23 Ιανουαρίου 1990 συστάθηκε η Ξενία Ραδιοφωνική και Τηλεοπτική Ανώνυμος Εταιρεία με τον διακριτικό τίτλο Ξενία TV Α.Ε. για την ίδρυση και διαχείριση του καναλιού με την ονομασία Seven X από την οικογένεια Κουλουκουντή που πρωτοξεκίνησε το καλοκαίρι του 1989 τον ομότιτλο ραδιοφωνικό σταθμό στη συχνότητα 98.7 υπό διαφορετική επιχείρηση έχοντας την ίδια οντότητα ο οποίος στην πορεία μετονομάστηκε στον Cool FM. Το κανάλι πήρε άδεια τοπικής εμβέλειας στην περιοχή της Αττικής και ειδική άδεια τεχνικής δικτύωσης για πανελλαδική εμβέλεια με αριθμό πρωτοκόλλου 19210/Ε/9.9.1993.
Το 1999 το κανάλι πέρασε στα χέρια του Γιώργου Μπατατούδη ενώ ο Cool FM 98.7 πουλήθηκε στον όμιλο Τσοτσορού για το στήσιμο του Alpha News (νυν Alpha 98.9). Μετέπειτα προχώρησε ξανά σε αλλαγές στο μετοχικό κεφάλαιο και στην αλλαγή του διοικητικού συμβουλίου. Στα μέσα της επόμενης χρονιάς, μεταβλήθηκε η επωνυμία σε Seven Ραδιοφωνική και Τηλεοπτική Ανώνυμος Εταιρεία και ο διακριτικός τίτλος σε Seven TV Α.Ε. η οποία εταιρεία προχώρησε ξανά σε αλλαγές στο μετοχικό κεφάλαιο, στο διοικητικό συμβούλιο και σε επέκταση των δραστηριοτήτων της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1989 Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 2006
Τελέωνας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Τελέωνας (Τελέων) είναι γνωστός ο πατέρας του Αργοναύτη Εριβότη από τη Λοκρίδα, ή, σύμφωνα με την Αθηναϊκή παραλλαγή του μύθου, ο πατέρας του Αθηναίου Αργοναύτη Βούτη. Στη δεύτερη εκδοχή, ο Τελέωνας ήταν ο πρώτος σύζυγος της Ζευξίππης, της μετέπειτα συζύγου του βασιλιά Πανδίονα.
Πηγές
Τελεωνας
Αβώνου τείχος
Ως αρχαιολογική θέση η Αβώνου τείχος, μεταγενέστερα Ιωνόπολις, είναι πόλη που πιθανώς ιδρύθηκε από Ίωνες, στην αφιλόξενη ακτή της Παφλαγονίας κατά μήκος της Μαύρης θάλασσας (Εύξεινου Πόντου). Το status της ως πόλις το πέτυχε τον 1ο αι., οπότε και μετονομάστηκε σε Ιονόπολι υπό τον Μάρκο Αυρήλιο. Το όνομα γνωρίζει ο Μαρκιανός Ηρακλείας και ο Ιεροκλής και απαντάται σε νομίσματα της εποχής του Αντωνίνου και του Λεύκιου Βέρου Ἰωνοπολιτῶν και Ἀβωνοτειχιτῶν. Έγινε διάσημη στην εποχή της ανάπτυξή της ως έδρα του μαντείου του θεωρούμενου τσαρλατάνου Αλέξανδρου, τουλάχιστον στις επιστολές του Λουκιανού. Ίχνη των αρχαίων τειχών βρέθηκαν στην ακρόπολη, ενώ η πόλη είναι διάσπαρτη από αρχιτεκτονικά μέλη. Η σύγχρονη ονομασία της Ινεμπολού (İnebolu) είναι προφανώς παραφθορά του ονόματος Ιονόπολις ].
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τουρκία Κατηγορία:Μικρά Ασία Κατηγορία:Επαρχία Κασταμονής
Εθνική Ομοσπονδία Προηγμένων Υπηρεσιών Πληροφόρησης
Σκοπός
Η NFAIS μέσα από το έργο της επιδιώκει να συνεισφέρει στο έργο όσων εργάζονται για την ευημερία της Κοινωνίας της Πληροφορίας και να υπερασπιστεί τα επαγγελματικά τους συμφέροντα. Βασική επιδίωξη της NFAIS, όπως δηλώνεται στην επίσημη ιστοσελίδα της, αποτελεί η ενίσχυση και η υποστήριξη όλων όσων δημιουργούν, συγκεντρώνουν, οργανώνουν και διευκολύνουν με κάθε τρόπο την εύκολη πρόσβαση και την αποτελεσματική πλοήγηση και χρήση έγκυρης και αξιόπιστης πληροφόρησης, προκειμένου να τοποθετηθούν τα θεμέλια της παγκόσμιας γνώσης. Επιπλέον, η NFAIS εργάζεται για βελτιώσει τις δυνατότητες των μελών της και να συνεισφέρει στη συνεχή επιτυχία τους.
Μέλη
Η NFAIS αποτελείται από ένα σύνολο μελών, αποτελούμενο από ιδρύματα και μεμονωμένα άτομα, τα οποία διακρίνονται σε Πλήρη Μέλη (Full Members) και Συνεργαζόμενα Μέλη (Associate Member), εκ των οποίων στην πρώτη κατηγορία μπορούν να ενταχθούν οργανισμοί που διευκολύνουν την πρόσβαση στην πληροφόρηση και στη δεύτερη κατηγορία, οργανισμοί που δεν πληρούν τα κριτήρια συμμετοχής στην πρώτη κατηγορία μελών.
Δράση
Η NFAIS μέσα από το σύνολο των δραστηριοτήτων της επιδιώκει να συμβάλλει στη διασφάλιση της πρόσβασης στην πληροφόρηση και για την επίτευξη του στόχου της έχει συστήσει επιμέρους Επιτροπές (Committees) με συγκεκριμένο αντικείμενο και σκοπό λειτουργίας. Παράλληλα, αποτελεί τόπο δημόσιας συζήτησης για σημαντικά ζητήματα του επιστημονικού τομέα, παρέχει εκπαιδευτικές ευκαιρίες και διοργανώνει ποικίλες δραστηριότητες, οι οποίες συμβάλλουν στην πλήρη ενημέρωση των μελών της, καθώς και στην επαγγελματική τους εξέλιξη. Επιπρόσθετα, προχωρά στη δημοσίευση επιστημονικού υλικού και διαθέτει το ενημερωτικό δελτίο «Enotes», μέσα από το οποίο προβάλλονται αναδυόμενα θέματα του χώρου και εξετάζονται τα προϋπάρχοντα ζητήματα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματικές ενώσεις
Φάνης Κοφινάς
Ο Φάνης (Θεοφάνης) Κοφινάς (γενν. 5 Σεπτεμβρίου 1960, ύψος 1,81 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, που διακρινόταν στη θέση του τερματοφύλακα και έκανε πολυετή καριέρα.
Αγωνίστηκε αρκετές φορές στην εθνική ομάδα των ελπίδων, ενώ φόρεσε τη φανέλα της ΑΕΚ στο πρωτάθλημα της Α΄Εθνικής κατηγορίας.
Καριέρα
Ο Κοφινάς ξεκίνησε τον αθλητισμό από το ερασιτεχνικό σωματείο του χωριού του (Λυκοποριά) και ακολούθως αποκτήθηκε από το σύλλογο του Πέλοπα Κιάτου (όπου καθιερώθηκε χάρις στον προπονητή του Θανάση Σούλη ) με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β΄Εθνικής την περίοδο 1980-81 (όμιλος νότου-31 συμμετοχές) και στο πρωτάθλημα της Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας την περίοδο 1981-82.
Το καλοκαίρι του 1982 μετεγγράφηκε στην ΑΕΚ. Συνέχισε σαν δανεικός στον Α.Π.Σ. Κόρινθος από το 1983 έως το 1985, στον Ιωνικό Νικαίας από το 1985 έως το 1987 και από το 1987-88 έως και το 1992 ήταν ξανά στέλεχος της "Ένωσης". Ακολούθως αγωνίστηκε για 2 χρονιές μέχρι και το 1994 στον Αιγάλεω Α.Ο.
Πηγές
Κοφινας Φανης Κοφινας Φανης Κοφινας Φανης Κοφινας Φανης Κοφινας Φανης Κοφινας Φανης Κοφινας Φανης Κοφινας Φανης Κοφινας Φανης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21
Πάπας Μαρίνος Β΄
Ο Μαρίνος Β΄ (ή Μαρτίνος Γ΄), γεννημένος στη Ρώμη, ήταν Πάπας από το 942 έως το 946. Αναρριχήθηκε στον παπισμό μέσω της παρέμβασης του Αλβέριχου Γ' (932–954) του Σπολέτο και συγκεντρώθηκε στις διοικητικές πλευρές του παπισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 10ου αιώνα
Τζαννής Σταυρακόπουλος
Ο Τζαννής Σταυρακόπουλος είναι πρώην καλαθοσφαιριστής γεννημένος στις 30 Οκτωβρίου 1971. Με ύψος 2,02 αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ.
Άντονιν Σκαλία
Ο  Άντονιν Σκαλία (Antonin Gregory Scalia, 11 Μαρτίου 1936 – 13 Φεβρουαρίου 2016) ήταν Αμερικανός δικαστής που διετέλεσε μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ την περίοδο 1986-2016.
Τζαννής Σταυρακόπουλος
Καριέρα
Έγινε γνωστός από τον Α.Ο. Αμπελοκήπων στον οποίο αγωνιζόταν από 16 ετών. Με προπονητή το Γιώργο Καλαφατάκη και συμπαίκτες το Γιώργο Φλώρο και τον Παναγιώτη Παναγιωταράκο ανέβασαν την ομάδα από τις τοπικές κατηγορίες της ΕΣΚΑ στην ανταγωνιστικότατη Α1 της δεκαετίας του 90'. Ο Τζαννής Σταυρακόπουλος διακρινόταν για τις επιθετικές του ικανότητες και ήταν πλέον ένας από τους πιο δεινούς σκόρερ του πρωταθλήματος. Η τριάδα Σταυρακόπουλος, Φλώρος, Παναγιωταράκος με τους Αμερικάνους Φάντεμπεργκ και Αμάγια συνέθεσαν μια επιθετική ομάδα που προσέφερε θέαμα και χειροκροτήθηκε από τους φιλάθλους.
Άντονιν Σκαλία
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Τρέντον του Νιου Τζέρσεϊ και ήταν γιος του Σαλβατόρ Σκαλία, Ιταλού μετανάστη από τη Σικελία και καθηγητή στο Brooklyn College, και της Κάθριν Σκαλία, δασκάλας. Σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Τζώρτζταουν, από όπου αποφοίτησε το 1957, και νομικά στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, απ'όπου αποφοίτησε το 1960. Εργάστηκε στον ιδιωτικό τομέα ως δικηγόρος εργαζόμενος στη διεθνή δικηγορική εταιρεία Jones, Day, Cockley and Reavis στο Κλίβελαντ, το 1967 όμως εγκατέλειψε τη σταδιοδρομία του για να γίνει καθηγητής νομικών στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια. Το 1971 διορίστηκε από τον Ρίτσαρντ Νίξον πρόεδρος του Γραφείου Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών, και το 1974 διορίστηκε, από τη Γερουσία, στη θέση του βοηθού γενικού εισαγγελέα στο γραφείο της νομικής υπηρεσίας, η οποία είναι υπεύθυνη για τη νομική υποβοήθηση του Προέδρου των ΗΠΑ. Στη θέση αυτή παρέμεινε μέχρι και το 1977, οπότε και αντικαταστάθηκε. Από το 1977 έως το 1982 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου με μικρά διαλείμματα.
Τζαννής Σταυρακόπουλος
Καριέρα
Το 1995 ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς εισηγήθηκε την αποκτήσή του από τον Παναθηναϊκό και έτσι ο Τζαννής Σταυρακόπουλος κατέκτησε την Ευρωλίγκα το 1996 και στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης στο φάιναλ φορ του Παρισίου.
Άντονιν Σκαλία
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1982 διορίστηκε μέλος του Ομοσπονδιακού Εφετείου της περιοχής Κολούμπια παραμένοντας μέχρι και το 1986. Το ίδιο έτος, ύστερα από πρόταση του Ρόναλντ Ρήγκαν, εξελέγη, από τη Γερουσία, μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ. Ως μέλος του υπήρξε ο κατεξοχήν εκπρόσωπος της συντηρητικής πλευράς, τασσόμενος κατά των εκτρώσεων, της απαγόρευσης της θανατικής ποινής αλλά και των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων. Ο ίδιος θεωρούσε ότι το Σύνταγμα έπρεπε να ερμηνεύεται με βάση τις σκέψεις και τις θεωρήσεις αυτών που το συνέταξαν και δεν δεχόταν τη θεωρία περί εξέλιξης του ίδιου του συντάγματος. Ήταν πιστός οπαδός της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Απεβίωσε στις 12 Φεβρουαρίου 2016. Ήταν παντρεμένος και είχε εννέα παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δικαστικοί
Τζαννής Σταυρακόπουλος
Εθνική Ελλάδος
Αγωνίστηκε στην εθνική Ελλάδος 15 φορές σημειώνοντας 68 πόντους (4,5 μ.ο.). Συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 1995.