cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μετεωρικός κρατήρας της Αριζόνας
Ο Μπάρινγκερ
Ας σημειωθεί ότι ο Μπάρινγκερ δεν ήταν κάποιος αποτυχημένος ή τρελός: Το 1894 ήταν ένας από τους επενδυτές που κέρδισαν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια σε σημερινές τιμές, ανοίγοντας το ορυχείο αργύρου «Κόμονγουελθ» στο Πηρς της Αριζόνας. Είχε εκτιμήσει από τις διαστάσεις του κρατήρα ότι ο μετεωρίτης είχε μάζα 100 εκατομμύρια τόνους (σήμερα γνωρίζουμε ότι ήταν 300 φορές μικρότερη). Το σιδηρομετάλλευμα του τύπου που είχε βρεθεί στη γύρω περιοχή άξιζε 125 δολάρια της εποχής ανά τόνο, οπότε έλπιζε να κερδίσει περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο δολάρια της εποχής.
Η έλλειψη αποδοχής της μετεωρικής θεωρίας του συνεχίσθηκε μέχρι και τρεις δεκαετίες μετά τον θάνατό του, οπότε η πλανητική επιστήμη ωρίμασε και κατανόησε τη διαδικασία δημιουργίας των κρατήρων στα ουράνια σώματα. Νωρίτερα πάντως, ένα έτος μετά τον θάνατο του Μπάρινγκερ, το 1930, ο Καθηγητής Χέρμαν Ληρόυ Φαίρτσαϊλντ (Herman Leroy Fairchild, 1850-1943), υπεστήριξε τη θεωρία του στο περιοδικό Science.
Ο Σουμέικερ
Το 1960 ο γεωλόγος Γιουτζήν Σουμέικερ επιβεβαίωσε τη θεωρία του Μπάρινγκερ. Το κλειδί ήταν η παρουσία στον κρατήρα των ορυκτών κοισίτη και στισοβίτη, σπάνιων μορφών διοξειδίου του πυριτίου που βρίσκονται μόνο όπου χαλαζιακά πετρώματα έχoυν υποβληθεί στιγμιαία σε ακραίες πιέσεις. Αυτά τα ορυκτά είναι αδύνατο να δημιουργηθούν από ηφαιστειακή δράση και οι μόνοι γνωστοί τρόποι δημιουργίας τους είναι μια πρόσκρουση μεγάλου μετεώρου ή μια πυρηνική έκρηξη. Η πρόσκρουση θα είχε εξαερώσει το κυρίως σώμα του μετεώρου, ενώ τα τεμάχια-μετεωρίτες που είχαν βρεθεί διάσπαρτα, είχαν αποσπασθεί από το κυρίως σώμα πριν από την πρόσκρουση.
Οι γεωλόγοι χρησιμοποίησαν κρατήρες που είχαν δημιουργηθεί από πυρηνικές εκρήξεις, όπως ο Σένταν στη Νεβάδα (διάμετρος 390 μ.), ώστε να υπολογίσουν άνω και κάτω όρια για την ενέργεια που απελευθέρωσε η πρόσκρουση του μετεώρου.
Γεωλογικός χαρακτήρας
Η πρόσκρουση του μετεώρου δημιούργησε μια ανεστραμμένη στρωματογραφία, ώστε τα γεωλογικά στρώματα έξω από το χείλος του κρατήρα βρίσκονται επιστρωμένα με την ανάστροφη από τη φυσική τους σειρά. Η πρόσκρουση ανέστρεψε τα στρώματα από το χείλος μέχρι και απόσταση άνω του ενός χιλιομέτρου προς τα έξω.
Πιο συγκεκριμένα, κατεβαίνοντας το χείλος του κρατήρα από την εξωτερική πλευρά βρίσκουμε διαδοχικά:
Τα εδάφη γύρω από τον κρατήρα είναι καφετιά, με μικρή έως μέση αλκαλικότητα.
Ο κρατήρας σήμερα
Κατά τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, αστροναύτες της NASA εξασκήθηκαν στον Μετεωρικό κρατήρα της Αριζόνας ως μέρος της προετοιμασίας τους για τις αποστολές του προγράμματος «Απόλλων» στη Σελήνη.
Σήμερα ο κρατήρας αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο, που εκμεταλλεύεται η ιδιοκτήτρια εταιρεία Barringer Crater Company, ουσιαστικά η οικογένεια Μπάρινγκερ, με ένα εισιτήριο εισόδου για τη πρόσβαση στον κρατήρα και στο Κέντρο Επισκεπτών στο βόρειο χείλος του. Στο Κέντρο Επισκεπτών υπάρχουν διαδραστικά εκθέματα για τους μετεωρίτες, τους αστεροειδείς, και γενικότερα για το διάστημα και το Ηλιακό Σύστημα. Υπάρχει ένα ομοίωμα δοκιμών (boilerplate) του οχήματος διακυβερνήσεως του προγράμματος «Απόλλων» (το BP-29), μάζας 638 χιλιογράμμων, που έπεσε στην περιοχή, ενώ ο επισκέπτης μπορεί να αγγίξει δείγματα μετεωριτών από το μετέωρο που δημιούργησε τον κρατήρα. Το Κέντρο διαθέτει επίσης αίθουσα προβολών, πωλητήριο και περιοχές παρατηρήσεως του κρατήρα. Ο γύρος του χείλους του κρατήρα με ξενάγηση γίνεται καθημερινά, καιρού επιτρέποντος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αριζονα Μετεωρικος κρατηρας Μετεωρικος κρατηρας Αριζ
Επιφάνειες ελέγχου πτήσης
thumb|alt=Η μετακίνηση του χειριστηρίου στα αριστερά μετακινεί το πηδάλιο κλίσης στην πτέρυγα προς τα πάνω, αυτό στην δεξιά πτέρυγα προς τα κάτω, κάνοντας το αεροπλάνο να χαμηλώσει την αριστερή πτέρυγα. Το τράβηγμα του χειριστηρίου κινεί τα πηδάλια ανόδου-καθόδου προς τα πάνω, κάνοντας το αεροπλάνο να ανυψώσει την πλώρη του. Το πάτημα του δεξιού πηδαλίου μετακινεί το πηδάλιο προς τα δεξιά, κάνοντας το αεροπλάνο να περιστρέψει την πλώρη του προς δεξιά.|upright=1.14|Οι βασικές επιφάνειες ελέγχου αεροσκάφους και οι κινήσεις τους.
Μια επιφάνεια πτητικού ελέγχου σε ένα αεροσκάφος είναι μια αεροδυναμική συσκευή που επιτρέπει στον κυβερνήτη να προσαρμόζει και να ελέγχει το ύψος πλεύσης ενός αεροσκάφους.
Η ανάπτυξη αποτελεσματικών επιφανειών πτητικού ελέγχου αποτέλεσε κρίσιμη πρόοδο στην εξέλιξη των αεροσκαφών. Οι πρώτες προσπάθειες στον σχεδιασμό των αεροσκαφών σταθερών πτερύγων επέτυχε στην δημιουργία επαρκούς άνωσης για την απογείωση του αεροσκάφους, αλλά όταν αυτό βρισκόταν στον αέρα, γινόταν ανεξέλεκγτο, έχοντας συχνά καταστροφικά αποτελέσματα. Η ανάπτυξη αποτελεσματικών εργαλείων πτητικού ελέγχου είναι αυτή που έδωσε την δυνατότητα εκτέλεσης σταθερών πτήσεων.
Το λήμμα αυτό περιγράφει τις επιφάνειες ελέγχου που χρησιμοποιούνται σε αεροσκάφη σταθερών πτερύγων συμβατικού σχεδιασμού. Αεροσκάφη σταθερών πτερύγων με διαφορετικές διατάξεις ενδεχομένως χρησιμοποιούν διαφορετικές επιφάνειες ελέγχου αλλά οι βασικές αρχές παραμένουν ίδιες. Τε μέσα ελέγχου (ράβδος και πηδάλια) για τα στροφειόπτερα (ελικόπτερο και γυροδύνη) πραγματοποιούν τις ίδιες κινήσεις σχετικά με τους τρεις άξονες περιστροφής, αλλά χειρίζονται τα εργαλεία της περιστροφικής κίνησης (δίσκος κύριου στροφείου και δίσκος ουραίου στροφείου) με εντελώς διαφορετικό τρόπο.
Εξέλιξη
Οι αδελφοί Ράιτ πιστώνονται την εξέλιξη των πρώτων πρακτικών επιφανειών ελέγχου. Αποτελεί κύριο μέρος της πατέντας τους στην πτήση. Εν αντιθέσει με τις σύγχρονες επιφάνειες ελέγχου, χρησιμοποιούσαν στρέβλωση πτερύγων. Σε μια προσπάθεια να καταστρατηγήσει το δίπλωμα ευρισιτεχνίας των Ράιτ, ο Γκλεν Κέρτις κατασκεύασε κρεμαστές επιφάνειες ελέγχου, ίδιου τύπου με τις πρώτες κατοχυρωμένες τέσσερις δεκαετίες νωρίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι κρεμαστές επιφάνειες ελέγχου έχουν το πλεονέκτημα να μην προκαλούν ταση που είναι το πρόβλημα της στρέβλωσης πτερύγων και είναι ευκολότερες στην κατασκευή.
Άξονες κίνησης
thumb|Η περιστροφή γύρω από τους τρεις άξονες|alt=«κλίση» είναι η κίνηση της πλώρης προς τα πάνω ή κάτω, «περιστροφή» είναι κίνηση που ανυψώνει την μία πτέρυγα χαμηλώνοντας την άλλη, Η κίνηση της «εκτροπής» κινεί την πλώρη του αεροσκάφους προς αριστερά ή δεξιά Ένα αεροσκάφος είναι ελεύθερο να περιστραφεί γύρω από τρεις άξονες που ο καθένας είναι κάθετος στον άλλον και διατέμνει το κέντρο βαρύτητας (CG). Για τον έλεγχο της θέσης και της κατεύθυνσης ένας κυβερνήτης πρέπει να έχει την δυνατότητα να ελέγξει την περιστροφή καθενός από αυτούς.
Εγκάρσιος άξονας
Ο εγκάρσιος άξονας, γνωστός και ως πλευρικός άξονας, περνά μέσα από το αεροσκάφος από το ένα ακροπτερύγιο στο άλλο. Η κίνηση γύρω από αυτό τον άξονα ονομάζεται κλίση (pitch). Η κλίση μεταβάλλει την κάθετη διεύθυνση που έχει η πλώρη του αεροσκάφους. Τα πηδάλια ανόδου-καθόδου είναι οι κύριες επιφάνειες ελέγχου της κλίσης.
Κατά μήκος άξονας
Ο κατά μήκος άξονας διαπερνά το αεροσκάφος από την πλώρη στην πρύμνη. Η κίνηση γύρω από αυτόν τον άξονα ονομάζεται περιστροφή (roll). Η γωνιακή μετατόπιση σε σχέση με τον άξονα αυτό ονομάζεται απόκλιση. Ο κυβερνήτης μεταβάλλει την γωνία απόκλισης μέσω της αύξησης της άνωσης στη μία πτέρυγα και την μείωση της στην άλλη. Η διαφορά αυτή στην άνωση προκαλεί την περιστροφή γύρω από τον κατά μήκος άξονα. Τα πηδάλια κλίσης είναι το κύριο όργανο ελέγχου της απόκλισης. Το πηδάλιο διεύθυνσης έχει δευτερεύοντα ρόλο στην επίδραση του στην απόκλιση.
Κάθετος άξονας
Ο κάθετος άξονας διαπερνά το αεροσκάφος από το πάνω στο κάτω μέρος. Η κίνηση γύρω από τον άξονα αυτό ονομάζεται εκτροπή (yaw). Η εκτροπή μεταβάλλει την διεύθυνση της πλώρης του αεροσκάφους, προς τα αριστερά ή τα δεξιά. Το κύριο εργαλείο ελέγχου της εκτροπής είναι το πηδάλιο διεύθυνσης. Τα πηδάλια κλίσης έχουν δευτερεύοντα ρόλο στην εκτροπή.
Κύριες επιφάνειες ελέγχου
Οι κύριες επιφάνειες ελέγχου ενός αεροσκάφους σταθερών πτερύγων είναι τοποθετημένες στην άτρακτο πάνω σε εύκαμπτους συνδέσμους ή τροχιές ώστε να μπορούν να κινηθούν και έτσι να εκτρέπουν τον αεροχείμαρρο να περνά από πανω τους. Η ανακατεύθυνση αυτή του αεροχειμάρρου δημιουργεί μια μη ισορροπημένη δύναμη που περιστρέφει το αεροπλάνο προς τον σχετικό άξονα.
thumb|700px|center|Επιφάνειες πτητικού ελέγχου του [[Boeing 727]]
Πηδάλια κλίσης
thumb|Επιφάνεια πηδαλίου κλίσης Τα πηδάλια κλίσης είναι τοποθετημένα στις άκρες της κάθε πτέρυγας κοντά στα ακροπτερύγια και κινούνται σε αντίθετες κατευθύνσεις. Όταν ο κυβερνήτης μετακινεί το χειριστήριο στα αριστερά, ή στρέφει τον τροχό αντίθετα από την κίνηση του ρολογιού, το αριστερό πηδάλιο κλίσης κινείται προς τα πάνω και το δεξί προς τα κάτω. Ένα ανυψωμένο πηδάλιο κλίσης μειώνει την άνωση στην πτέρυγα αυτή και ένα χαμηλωμένο αυξάνει την άνωση. Έτσι η κίνηση του χειριστηρίου προκαλεί την αριστερή πτέρυγα να χαμηλώσει και την δεξιά να ανέβει. Αυτό προκαλεί το αεροσκάφος να στραφεί προς τα αριστερά και να αρχίσει να περιστρέφεται προς τα αριστερά. Η επαναφορά του χειριστηρίου στο κέντρο στρέφει τα πηδάλια κλίσης στην αρχική τους θέση διατηρώντας την γωνία απόκλισης. Το αεροσκάφος θα συνεχίσει να στρέφεται μέχρις ότου η κίνηση του αντίθετου πηδαλίου κλίσης επιστρέψει σε μηδενική γωνία απόκλισης, ώστε να πετάξει και πάλι ευθεία.
Πηδάλιο ανόδου-καθόδου
Το πηδάλιο ανόδου-καθόδου είναι κινούμενο τμήμα του οριζόντιου σταθεροποιητή, κρεμασμένο πίσω στο σταθερό μέρος του οριζόντιου ουραίου τμήματος. Τα πηδάλια ανόδου-καθόδου κινούνται προς τα πάνω και κάτω μαζί. Όταν ο κυβερνήτης τραβά το χειριστήριο προς τα πίσω, τα πηδάλια πηγαίνουν προς τα πάνω. Το σπρώξιμο του χειριστηρίου προς τα μπροστά προκαλεί την καθοδική κίνηση των πηδαλίων. Τα ανυψωμένα πηδάλια κινούν προς τα κάτω την ουρά και προκαλούν την άνοδο της πλώρης. Αυτό κάνει τις πτέρυγες να βρίσκονται υπό υψηλότερη γωνία προσβολής, η οποία δημιουργεί περισσότερη άνωση και αντίσταση. Η επαναφορά του χειριστηρίου στο κέντρο φέρει τα πηδάλια σε ουδέτερη θέση και διακόπτει την μεταβολή της κλίσης. Ορισμένα αεροσκάφη, όπως το MD-80, χρησιμοποιούν επιφάνειες ασφαλείας στις επιφάνειες των πηδαλίων ανόδου-καθόδου για να κινήσουν αεροδυναμικά την κύρια επιφάνεια. Η κατεύθυνση πλεύσης της επιφανείας ελέγχου θα βρίσκεται σε κατεύθυνση αντίθετη από την κύρια επιφάνεια ελέγχου. Αυτός είναι ο λόγος που το ουραίο πτέρωμα του MD-80 μοιάζει να έχει «χωρισμένο» σύστημα πηδαλίου ανόδου-καθόδου.
Στην διάταξη ψευδοπτέρυγας, τα πηδάλια ανόδου-καθόδου κρέμονται στο μπροστινό μέρος της πρόσθιας πτέρυγας και κινούνται αντίθετα, για παράδειγμα όταν ο κυβερνήτης τραβά το χειριστήριο προς τα πίσω τα πηδάλια κατεβαίνουν προς τα κάτω και αυξάνουν την άνωση στο μπροστινό μέρος ανυψώνοντας την πλώρη.
Πηδάλιο διεύθυνσης
Το πηδάλιο διεύθυνσης είναι κατά κανόνα τοποθετημένο στην άκρη του κάθετου σταθεροποιητή, ως μέρος του ουραίου πτερώματος. Όταν ο κυβερνήτης ωθεί το αριστερό χειριστήριο, το πηδάλιο παρεκκλίνει προς τα δεξιά. Η παρέκκλιση του πηδαλίου προς τα δεξιά ωθεί την ουρά προς τα αριστερά και προκαλεί την εκτροπή της πλώρης προς τα δεξιά. Η επαναφορά του χειριστηρίου φέρει το πηδάλιο σε ουδέτερη θέση και προκαλεί την διακοπή της εκτροπής.
Πηδάλια κλίσης
Τα πηδάλια κλίσης ελέγχουν κυρίως την περιστροφή. Όταν αυξάνεται η άνωση, η προκληθείσα αντίσταση αυξάνεται επίσης. Όταν το χειριστήριο κινείται προς αριστερά για να περιστρέψει το αεροσκάφος προς αριστερά, το δεξί πηδάλιο κλίσης χαμηλώνει κάτι το οποίο αυξάνει την άνωση στην δεξιά πτέρυγα και ως εκ τούτου αυξάνει την προκληθείσα αντίσταση στην δεξιά πτέρυγα. Η χρήση πηδαλίων κλίσης προκαλεί ανεπιθύμητη εκτροπή, κάτι που σημαίνει πως η πλώρη του αεροσκάφους αποκλίνει σε κατεύθυνση αντίθετη από αυτή που εφαρμόζει το πηδάλιο κλίσης. Όταν το χειριστήριο κινείται προς τα αριστερά για να αναχώσει τις πτέρυγες, η ανεπιθύμητη εκτροπή κινεί την πλώρη του αεροσκάφος προς τα δεξιά. Η ανεπιθύμητη εκτροπή συναντάται περισσότερο σε ελαφρά αεροσκάφη με μακρές πτέρυγες, όπως τα ανεμόπτερα. Αντιμετωπίζεται από τον κυβερνήτη με την χρήση το πηδαλίου διεύθυνσης. Τα διαφορικά πηδάλια κλίσης είναι αυτά που είναι εξοπλισμένα με τέτοιο τρόπο ώστε το καθοδικό πηδάλιο κλίσης να παρεκκλίνει λιγότερο από το ανοδικό, μειώνοντας την ανεπιθύμητη εκτροπή.
Μια αξιοθρήνητη ιστορία
Μια αξιοθρήνητη ιστορία (ρωσικός τίτλος: Скверный анекдот) μεταφρασμένο επίσης ως Μεγάλη ατυχία είναι σατιρικό διήγημα  του Ρώσου συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι που δημοσιεύτηκε το 1862 στο περιοδικό Vremya.
Επιφάνειες ελέγχου πτήσης
Πηδάλιο διεύθυνσης
Εάν το πηδάλιο διεύθυνσης εφαρμόζεται συνεχώς σε επίπεδο πτήσης το αεροσκάφος θα εκτραπεί αρχικά στην διεύθυνση του πηδαλίου που εφαρμόζεται – η κύρια επίδραση του πηδαλίου διεύθυνσης. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα το αεροσκάφος θα έχει την τάση να αποκλίνει από την κατεύθυνση της εκτροπής.
Πάνος Παπαδόπουλος (1993)
μικρογραφία|Ο Παπαδόπουλος στον [[Ρινόκερος (Ιονέσκο)|Ρινόκερο του Ιονέσκο το 2020 στο θέατρο Κιβωτός]] Ο Πάνος Παπαδόπουλος (Αθήνα, 19 Ιουνίου 1993) είναι Έλληνας ηθοποιός.
Επιφάνειες ελέγχου πτήσης
Πηδάλιο διεύθυνσης
Αυτή προέρχεται αρχικά από την αυξανόμενη ταχύτητα της πτέρυγας εν αντιθέσει με την διεύθυνση της εκτροπής και την μειωμένη ταχύτητα της άλλης πτέρυγας. Η γρηγορότερη πτέρυγα δημιουργεί περισσότερη άνωση και έτσι ανυψώνεται, ενώ η άλλη πτέρυγα τείνει να κινηθεί προς τα κάτω λόγω της δημιουργίας λιγότερης άνωσης. Η συνεχής εφαρμογή του πηδαλίου διεύθυνσης συντηρεί την τάση περιστροφής μιας και το αεροσκάφος πετά στην γωνία της ροής του αέρα - ολισθαίνοντας προς την πτέρυγα που είναι πιο μπροστά. Όταν στο δεξί πηδάλιο διεύθυνσης σε αεροσκάφος με δίεδρο, η πτέρυγα στα αριστερά θα έχει αυξημένη γωνία προσβολής και η πτέρυγα στα δεξιά θα έχει μειωμένη γωνία προσβολής με αποτέλεσμα να περιστραφεί προς τα δεξιά. Ένα αεροσκάφος με άνεδρο θα αντιμετωπίσει το αντίθετο φαινόμενο. Το φαινόμενο αυτό του πηδαλίου διεύθυνσης είναι συνηθισμένο στα μοντέλα αεροσκάφη όπου εφ' όσον περιλαμβάνονται στην πτέρυγα επαρκή δίεδρα ή πολύεδρα, ο κύριος έλεγχος της περιστροφής, μαζί με τα πηδάλια κλίσης μπορεί να παραλειφθεί πλήρως.
Πάνος Παπαδόπουλος (1993)
Έχει συμμετάσχει στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο.
Επιφάνειες ελέγχου πτήσης
Στροφή του αεροσκάφους
Εν αντιθέσει με ένα πλοίο, η αλλαγή διεύθυνσης σε ένα αεροσκάφος πρέπει να γίνει κανονικά μέσω των πηδαλίων κλίσης και όχι μέσω των πηδαλίων διεύθυνσης. Το πηδάλιο διεύθυνσης στρέφει (εκτρέπει) το αεροσκάφος αλλά έχει ελάχιστη επίδραση την διεύθυνση πλεύσης. Στα αεροσκάφη, η αλλαγή της διεύθυνσης προκαλείται από το οριζόντιο συστατικό της άνωσης, που εφαρμόζεται στις πτέρυγες. Ο κυβερνήτης κλίνει την δύναμη άνωσης, η οποία είναι κάθετη στις πτέρυγες, στην διεύθυνση της προτιθέμενης στροφής μέσω της περιστροφής του αεροσκάφους. Καθώς η γωνία απόκλισης αυξάνεται, η δύναμη άνωσης μπορεί να διαχωριστεί σε δύο συστατικά: μια που δρα κάθετα και μια που δρά οριζόντια.
Εάν η συνολική άνωση παραμένει σταθερή, το κάθετο συστατικό της άνωσης θα μειωθεί. Καθώς το βάρος του αεροσκάφους είναι αμετάβλητο, αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την κάθοδο του αεροσκάφους εαν το πρόβλημα δεν αντιμετωπιστεί. Για την διατήρηση στο επίπεδο πλεύσης απαιτείται πηδάλιο ανόδου για την αύξηση της γωνίας προσβολής, αύξηση της συνολικής άνωσης που δημιουργείται και διατήρηση του κάθετου συστατικού το οποίο θα πρέπει να είναι ίσο με το βάρος του αεροσκάφους. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί αόριστα. Το συνολικό ποσοστό πληρότητας που απαιτείται για την διατήρηση του επιπέδου πλεύσης σχετίζεται ευθέως με την γωνία απόκλισης. Αυτό σημαίνει πως για μια σταθερή ταχύτητα, το επίπεδο πλεύσης μπορεί να διατηρηθεί σε συγκεκριμένη γωνία απόκλισης. Πέρα από αυτή τη γωνία απόκλισης, το αεροσκάφος θα υποφέρει από ταχεία απώλεια ισορροπίας εάν ο κυβερνήτης προσπαθήσει να δημιουργήσει αρκετή άνωση για να διατηρηθεί στο επίπεδο πλεύσης.
Μια αξιοθρήνητη ιστορία
Η ιστορία αναφέρεται στην κωμικοτραγική ιστορία ενός στρατηγού της δημόσιας διοίκησης, ο οποίος έχοντας ενστερνισθεί με περηφάνια τα φιλελεύθερα-ανθρωπιστικά κοινωνικά ιδεώδη, αποφασίζει αυθόρμητα να δοκιμάσει τη θεωρία του παρουσιαζόμενος απρόσκλητος στο γαμήλιο γλέντι ενός από τους χαμηλόβαθμους υφισταμένους του.
Πάνος Παπαδόπουλος (1993)
Είναι αριστούχος απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, ενώ σπούδασε Γερμανική Γλώσσα και Φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Μια αξιοθρήνητη ιστορία
Η ιστορία βασίζεται στο πλαίσιο των διαφορετικών απόψεων που προέκυψαν στην τσαρική Ρωσία μετά την κατάργηση της δουλοπαροικίας το 1861 και των διαφόρων πνευματικών ρευμάτων που πυροδοτήθηκαν από τις μεταρρυθμίσεις του.
Επιφάνειες ελέγχου πτήσης
Εναλλακτικές κύριες επιφάνειες ελέγχου
Μερικές διατάξεις αεροσκαφών διαθέτουν μη κανονικές κύριες επιφάνειες ελέγχου. Για παράδειγμα, αντί για πηδάλια ανόδου-καθόδου στο πίσω μέρος των σταθεροποιητών, ολόκληρο το ουραίο πτέρωμα μπορεί να αλλάξει γωνία. Μερικά αεροσκάφη έχουν ουρά σε σχήμα V, και τα κινούμενα τμήματα στο πίσω μέρος τους συνδυάζουν τις λειτουργίες των πηδαλίων ανόδου-καθόδου και διεύθυνσης. Αεροσκάφη με πτέρυγες δέλτα ενδεχομένως διαθέτουν έλεγχο εκτροπής (elevon) στο πίσω μέρος της πτέρυγας, η οποία συνδυάζει τις λειτουργίες των πηδαλίων ανόδου-καθόδου και κλίσης.
Μια αξιοθρήνητη ιστορία
Υπόθεση
Ένα χειμωνιάτικο βράδυ στην Αγία Πετρούπολη, ο κρατικός σύμβουλος Ιβάν Ίλιτς Πραλίνσκι, ένας υψηλόβαθμος, ακόμη άγαμος 43χρονος ανώτερος δημόσιος υπάλληλος με τον βαθμό του στρατηγού, περνά το βράδυ με δύο μεγαλύτερους και πιο έμπειρους στρατηγούς συναδέλφους του. Στη συζήτηση, εκφράζει διάφορες φιλελεύθερες ιδέες, ιδιαίτερα σε σχέση με τη σημασία του «ανθρωπισμού προς τους υφισταμένους». Είχε την ιδέα ότι αν η υψηλή κοινωνία, συμβάλλοντας στην κοινωνική πρόοδο και στην εδραίωση των αρχών του ανθρωπισμού, έρχονταν κοντά στον απλό λαό, τότε οι άνθρωποι θα πίστευαν στην κρατική μεταρρύθμιση, γεγονός που θα οδηγούσε σε γενική ευημερία. Οι συνάδελφοί του αντιμετωπίζουν τις απόψεις του με χλευασμό και σκεπτικισμό. Μετά, χωρίς να περιμένει την άμαξά του, ξεκινάει με τα πόδια -έχει πιει έξι ποτήρια κρασί- για το σπίτι του. Ο Πραλίνσκι παρατηρεί μια γιορτή που γίνεται σε ένα σπίτι και μαθαίνει ότι πρόκειται για το γαμήλιο γλέντι του υφιστάμενού του νεαρού Πορφίρι Πέτροβιτς Ψελδονίμοφ.
Γεμάτος ευγενείς προθέσεις και για να δώσει ένα μάθημα καταδεκτικότητας, μπαίνει για να συγχαρεί τους νεόνυμφους. Η απροσδόκητη εμφάνιση τέτοιου υψηλού προσώπου παραλύει τους καλεσμένους, η κατάσταση γίνεται όλο και πιο αμήχανη τόσο για τους παριστάμενους όσο και για τον ίδιο τον στρατηγό. Ο γαμπρός φτάνει στα όρια της παραφροσύνης. Ο Πραλίνσκι, έχοντας πιει πάρα πολύ, βυθίζεται γρήγορα στο επίπεδο της μεθυσμένης γαμήλιας παρέας. Θέλοντας να αποδείξει το εύρος των απόψεών του, την καλοσύνη και τον ανθρωπισμό προς άτομα χαμηλότερης κοινωνικής θέσης, παραφέρεται, γελοιοποιείται, τα κίνητρά του παρεννοούνται, ακόμη και προσβάλουν. Ένας καλεσμένος του φωνάζει την αλήθεια κατά πρόσωπο ότι τάραξε τη γενική ευθυμία, ο γαμπρός τον πετάει έξω. Ο Πραλίνσκι θέλει να φύγει, σκοντάφτει και μένει αναίσθητος λόγω μέθης, τον βάζουν να κοιμηθεί στο κρεβάτι των νεονύμφων.
Το επόμενο πρωί, και ενώ μητέρα του γαμπρού τον φροντίζει αφοσιωμένα όλη τη νύχτα, ο αξιωματούχος φεύγει νοιώθοντας ντροπή και αηδία για τον εαυτό του.
Μετά από οκτώ ημέρες απουσίας, ο Πραλίνσκι ξαναπηγαίνει στο γραφείο του. Όλοι συμπεριφέρονται σαν να μην συνέβη τίποτα. Ένας υπάλληλος υποβάλει στον στρατηγό αίτημα για μετάθεση του κατώτερου υπαλλήλου Ψελδονίμοφ σε άλλο τμήμα. Ο Πραλίνσκι συμφωνεί: «... πες σ' αυτόν τον Ψελδονίμοφ ότι δεν του κρατάω κακία... Αντίθετα, είμαι πρόθυμος να ξεχάσω όλα όσα έγιναν...» Ωστόσο, δεν μπορεί να ξεχάσει το ντροπιαστικό περιστατικό και σωριάζεται στην καρέκλα του.
Θέματα
Το τρομερό χάσμα ανάμεσα στην ιδέα ενός ανθρώπου για τον εαυτό του, τα ιδανικά του και τα κίνητρά του, και αυτό που αποδεικνύεται υπό το σκληρό φως της πραγματικότητας. Η αναγνώριση της αποτυχίας να ανταποκριθεί κανείς στις προσδοκίες του είναι ουσιαστικά κωμικοτραγική.
Το πνεύμα της μεταρρύθμισης που εξαπλώθηκε στη Ρωσία στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του «τσάρου-απελευθερωτή» Αλέξανδρου Β', ο οποίος ανέβηκε στο θρόνο το 1855 και το 1861 απελευθέρωσε τους δουλοπάροικους στη Ρωσία.
Διασκευή
Το 1966, οι σκηνοθέτες Alexander Alov και Vladimir Naumov γύρισαν μια ομώνυμη ταινία βασισμένη στο διήγημα. Η ταινία δεν κυκλοφόρησε για λόγους λογοκρισίας. Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό το 1987.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι
Επιφάνειες ελέγχου πτήσης
Δευτερεύουσες επιφάνειες ελέγχου
thumb|[[Fokker 70 της KLM, δείχνει την θέση των πτερυγίων καμπυλότητας και των φθορέων άντωσης. Οι φθορείς άντωσης είναι τα ανυψωμένα πλαίσια με λευκό χρώμα στην πάνω πλευρά της πτέρυγας (στην εικόνα αυτή υπάρχουν πέντε στη δεξιά πτέρυγα). Τα πτερύγια καμπυλότητας είναι οι μεγάλες επιφάνειες που κρέμονται στην άκρη της πτέρυγας.]]
Φθορείς άντωσης
Σε αεροσκάφη που αντιμετωπίζουν μικρά μεγέθη αντίστασης όπως τα υδροπλάνα, οι φθορείς άντωσης χρησιμοποιούνται για να διακόψουν την ροή του αέρα πάνω από την πτέρυγα και να αυξήσουν σε μεγάλο βαθμό την άνωση. Αυτό επιτρέπει σε έναν κυβερνήτη ανεμοπτέρου να μειώσει το ύψος πλεύσης χωρίς να χρειάζεται υπερβολική ταχύτητα. Οι φθορείς άντωσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ασυμμετρικά ονομάζονται πηδάλια άντωσης-κλίσης και μπορούν να επηρεάσουν την περιστροφή του αεροσκάφους.
Πτερύγια καμπυλότητας
Τα πτερύγια καμπυλότητας είναι τοποθετημένα στην άκρη του εσωτερικού τμήματος κάθε πτέρυγας (κοντά στις ρίζες της πτέρυγας). Παρεκκλίνουν προς τα κάτω για να αυξήσουν την αποτελεσματική κυρτότητα της πτέρυγας. Τα πτερύγια αυξάνουν τον Μέγιστο Συντελεστή Άνωσης του αεροσκάφους και έτσι μειώνουν την ταχύτητα απώλειας ισορροπίας. Χρησιμοποιούνται σε χαμηλές ταχύτητες, σε πτήσεις με μεγάλη γωνία προσβολής, συμπεριλαμβανομένης της απογείωσης και της καθόδου για προσγείωση. Ορισμένα αεροσκάφη είναι εξοπλισμένα με «πριονωτά χείλη προσβολής», των οποίων η πιο συνηθισμένη ονομασία είναι «εσωτερικά πηδάλια κλίσης». Οι συσκευές αυτές λειτουργούν κυρίως ως πηδάλια κλίσης, αλλά σε ορισμένα αεροσκάφη, «κρέμονται» όταν ενεργοποιούνται τα πτερύγια καμπυλότητας, και έτσι λειτουργούν τόσο ως πτερύγια καμπυλότητας όσο και ως εσωτερικά πηδάλια κλίσης ελέγχου περιστροφής.
Φράκτες ροής
Οι φράκτες ροής, γνωστοί και ως συσκευές άκρων, είναι επεκτάσεις στο μπροστινό μέρος της πτέρυγας για την αύξηση της άνωσης, με πρόβλεψη να μειώσουν την ταχύτητα απώλειας ισορροπίας αλλάζοντας την ροή του αέρα πάνω από την πτέρυγα. Οι φράκτες ροής μπορούν να είναι σταθεροί ή ανασυρόμενοι - οι σταθεροί φράκτες ροής (π.χ. όπως στο Fieseler Fi 156 Storch) αποδίδουν εξαιρετικά σε χαμηλές ταχύτητες και έχουν την δυνατότητα σύντομης απογείωσης (STOL), αλλά διακινδυνεύουν τις επιδόσεις σε υψηλότερες ταχύτητες. Οι ανασυρόμενοι φράκτες, όπως στα περισσότερα επιβατικά αεροπλάνα, παρέχουν την δυνατότητα για μειωμένη ταχύτητα απώλειας ισορροπίας στην απογείωση και την προσγείωση, αλλά ανασύρονται στην διάρκεια της πτήσης.
Αεροφρένο
thumb|Αεροφρένα στο πίσω μέρος ενός [[British Aerospace 146|BAe 146-300 της Eurowings.]] Τα αεροφρένα χρησιμοποιούνται για την αύξηση της αντίστασης. Οι φθορείς άντωσης μπορεί να λειτουργούν ως αεροφρένα, αλλά δεν είναι καθαρά αεροφρένα μιας και έχουν και διαφορετικές λειτουργίες. Τα αεροφρένα είναι συνήθως επιφάνειες οι οποίες παρεκκλίνουν έξω από την άτρακτο (στις περισσότερες περιπτώσεις συμμετρικά ως προς τις αντίθετες πλευρές) στον αεροχείμαρρο ώστε να αυξήσουν την δομική αντίσταση. Μιας και τις περισσότερες φορές είναι τοποθετημένα σε διαφορετικό σημείο του αεροσκάφους, δεν επηρεάζουν άμεσα την άνωση που δημιουργείται από τις πτέρυγες. Ο σκοπός τους είναι να επιβραδύνουν το αεροσκάφος. Είναι, πιο συγκεκριμένα, χρήσιμα όταν απαιτείται μεγάλος ρυθμός καθόδου. Χρησιμοποιούνται κατά κανόνα σε στρατιωτικά αεροσκάφη υψηλών επιδόσεων καθώς και σε αρκετά πολιτικά αεροσκάφη, ειδικά σε αυτά που υστερούν στη δυνατότητα αντίστροφης ώθησης.
Επιφάνειες ελέγχου περικοπής
Τα πηδάλια ελέγχου περικοπής επιτρέπουν στον κυβερνήτη να ισορροπήσει την άνωση και την αντίσταση που δημιουργούνται από τις πτέρυγες και τις επιφάνειες ελέγχου σε διαφορετικό εύρος φόρτου και ταχύτητας. Αυτό μειώνει την απαιτούμενη προσπάθεια για την τροποποίηση ή διατήρηση του επιθυμητού υψομέτρου πλεύσης.
Περικοπή πηδαλίου ανόδου-καθόδου
Η περικοπή του πηδαλίου ανόδου-καθόδου εξισορροπεί την δύναμη του ελέγχου που απαιτείται για την διατήρηση της σωστής αεροδυναμικής δύναμης στην ουρά ώστε το αεροσκάφος να ισορροπήσει. Ενώ φέρει εις πέρας βασικές πτητικές ασκήσεις, ίσως απαιτείται μεγάλη περικοπή για την διατήρηση της επιθυμητής γωνίας προσβολής. Αυτό εφαρμόζεται κυρίως σε αργές πτήσεις, όπου απαιτείται η πλώρη να βρίσκεται προς τα πάνω, και με τη σειρά της μεγάλη περικοπή προκαλεί την ουρά του αεροπλάνου να ασκήσει ισχυρή καθοδική δύναμη. Η περικοπή του πηδαλίου ανόδου-καθόδου συσχετίζεται με την ταχύτητα της ροής του αέρα πάνω από την ουρά, και έτσι η ταχύτητα του αέρα αλλάζει και το αεροσκάφος ξαναχρειάζεται μεταβολή στην περικοπή. Μια σημαντική σχεδιαστική παράμετρος για ένα αεροσκάφος είναι η σταθερότητα του μετά την περικοπή σε επίπεδο πλεύσης. Οποιεσδήποτε διαταραχές όπως ριπές ή αναταράξεις θα απορριφθούν μετά από σύντομο χρονικό διάστημα και το αεροσκάφος θα επιστρέψει στην περικομμένη ταχύτητα πλεύσης του.
Πάνος Παπαδόπουλος (1993)
Το 2018 υπήρξε υποψήφιος για το θεατρικό Βραβείο Χορν με την ερμηνεία του ως Βατλέν στο Έξυπνο Πουλί του Ζωρζ Φεντώ, σε σκηνοθεσία Μάνου Βαβαδάκη και Γιώργου Κατσή.
Επιφάνειες ελέγχου πτήσης
Κέρας ελέγχου
Το κέρας ελέγχου είναι τμήμα μιας επιφάνειας ελέγχου η οποία προβάλλει μπροστά από το σημείο του άξονα περιστροφής. Δημιουργεί δύναμη η οποία τείνει να αυξήσει την παρέκκλιση της επιφάνειας και έτσι να μειώσει την πίεση του ελέγχου που προκαλείται από τον κυβερνήτη. Το κέρας ελέγχου μπορεί επίσης να ενσωματώνει ένα αντίβαρο το οποίο βοηθά στην στην εξισορρόπηση του ελέγχου και την πρόληψη αυτού να «πτερουγίσει» στον αεροχείμαρρο. Μερικά σχέδια διαθέτουν ξεχωριστά βαρίδια για τον σκοπό αυτό.
Πάνος Παπαδόπουλος (1993)
Παράλληλα με την πορεία του ως ηθοποιός, έχει γράψει και σκηνοθετήσει για τον κινηματογράφο, ενώ διασκεύασε κείμενα και για το θέατρο.
Επιφάνειες ελέγχου πτήσης
Κέρας ελέγχου
(Στα τηλεχειριζόμενα αεροσκάφη μοντέλα, ο όρος «κέρας ελέγχου» έχει διαφορετική έννοια.)
Πάνος Παπαδόπουλος (1993)
Κινηματογράφος
Το 2015, δραστηριοποιείται με τη συγγραφή, τη σκηνοθεσία και την ερμηνεία του στη μικρού μήκους ταινία "Θα 'ταν ωραία να την έλεγαν Νεφέλη". Ακολούθησε η συμμετοχή του στο φεστιβαλικό "Park" της Σοφίας Εξάρχου (υποψηφιότητα Β' ανδρικού ρόλου ως ensemble, στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου), και στην σπονδυλωτή ανθολογία τρόμου "The Field Guide to Evil", που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ SXSW στο Όστιν του Τέξας. Στην ταινία συμμετείχαν οκτώ σκηνοθέτες από διαφορετικές χώρες του κόσμου. Το 2019, γράφει και πρωταγωνιστεί στο "Δεν ακούμε τα τραγούδια" του Τάκη Παπαναστασίου. Η ταινία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, αποσπώντας τρεις υποψηφιότητες για τα βραβεία Greek Film Centre Award, Mermaid Award και Youth Jury Award. Δύο χρόνια αργότερα συνεργάζεται ξανά με τον Τάκη Παπαναστασίου, πρωταγωνιστώντας στο "Εκείνοι τα ήξερε όλα", (Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης).
Επιφάνειες ελέγχου πτήσης
Περικοπή ελατηρίου
Η πιο απλή διάταξη περικοπής πραγματοποιείται μέσω ενός μηχανικού ελατηρίου το οποίο προσθέτει την κατάλληλη δυναμη για να αυξήσει την πηγή εισόδου του ελέγχου του κυβερνήτη. Το ελατήριο συνδέεται συνήθως με ένα χειριστήριο περικοπής ενός πηδαλίου ανόδου-καθόδου το οποίο ενεργεί στην εφαρμογή της δύναμης του ελατηρίου.
Πάνος Παπαδόπουλος (1993)
Θέατρο
Από το 2016 εργάζεται ανελλιπώς στο θέατρο για το ανέβασμα κλασικών κυρίως κειμένων. Έχει συνεργαστεί με σκηνοθέτες όπως ο Νίκος Καραθάνος, η Λένα Κιτσοπούλου, ο Δημήτρης Καραντζάς, ο Άρης Μπινιάρης, ο Γιώργος Παπαγεωργίου, ο Δημήτρης Λιγνάδης, ο Γιάννης Κακλέας κ.α., με οργανισμούς όπως το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, τη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και το Θέατρο του Νέου Κόσμου. Μεταξύ άλλων έχει υποδυθεί τους ομώνυμους ρόλους στα έργα: "Πέερ Γκυντ", "Ο Επιθεωρητής", "Βικτώρ, ή τα παιδιά στην εξουσία", "Μπαίνει η Δεσποινίς Μαργαρίτα" και "Φράνκενσταϊν – Ο χαμένος παράδεισος". Το 2018 διακρίθηκε για την ερμηνεία του στο "Έξυπνο Πουλί" του Ζωρζ Φεντώ, κερδίζοντας μια υποψηφιότητα για το θεατρικό Βραβείο Χορν. Ανέλαβε τις διασκευές για τις παραστάσεις: "Ο Επιθεωρητής" και "Μπαίνει η Δεσποινίς Μαργαρίτα", ενώ το 2019 σκηνοθέτησε μαζί με τη Νάνσυ Μπούκλη το "Γελώντας Άγρια" του Κρίστοφερ Ντουράνγκ στο Θέατρο του Νέου Κόσμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Επιφάνειες ελέγχου πτήσης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροναυπηγική Κατηγορία:Αεροδυναμική
Flugzeug
Εθνική Γερμανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Γερμανίας (γερμανικά: Deutsche Basketballnationalmannschaft der Damen) είναι το συγκρότημα αθλητριών που αντιπροσωπεύουν τη χώρα της Γερμανίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Γερμανικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (Deutscher Basketball Bund).
Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις
Η Γερμανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε επισήμως την 1η Οκτωβρίου 1949, ωστόσο ο προκάτοχός της αποτελούσε μέλος της FIBA ήδη από το 1934. Σήμερα εποπτεύει 16 τοπικές οργανώσεις σε ολόκληρη τη χώρα.
Η πρώτη παρουσία εθνικής γυναικείας ομάδας σε επίσημη διοργάνωση καταγράφεται το 1954 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Γιουγκοσλαβίας. Το διάστημα από το 1952 μέχρι το 1972 την Ανατολική Γερμανία εκπροσωπούσε δική της ξεχωριστή Εθνική Ομάδα.
Το 1997 η Γερμανία κατέκτησε το πρώτο και μοναδικό της μέχρι σήμερα μετάλλιο, κατακτώντας την τρίτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1997 στην Ουγγαρία. Την επόμενη χρονιά διοργάνωσε και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα καταλαμβάνοντας την 11η θέση.
Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA
Οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Γερμανίας σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα FIBA:
Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket)
μικρογραφία|δεξιά|300px|Η σύνθεση της Εθνικής Γερμανίας στα πλαίσια του Ευρωμπάσκετ Γυναικών του 2007 στην [[Ιταλία.]] Οι τελικές θέσεις κατάταξης της Εθνικής Ομάδας της Γερμανίας σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα FIBA (EuroBasket):
Αλέξεϊ Κλίμοφ
Ο Αλέξεϊ Κλίμοφ (ρωσικά: Алексей Васильевич Климов, γενν. 27 Αυγούστου 1975 στο Τομσκ) είναι Ρώσος αθλητής της σκοποβολής. Κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ με 35 βαθμούς από το 2006 στα 25 μέτρα πιστόλι ταχείας βολής, στο οποίο εξειδικεύεται.
Έχει συμμετάσχει σε 2 Ολυμπιακούς Αγώνες.
Φάσιο (Fascio)
Το φάσιο  (από το ιταλ. Fascio, πληθ. fasci, προφέρεται [ˈfaʃʃo], πληθ. "φάσι") είναι ιταλική λέξη που σημαίνει κυριολεκτικά "δεσμίδα" ή "δεμάτι" (π.χ. από στάχυα), και μεταφορικά "σύνδεσμο" (οργάνωση). Χρησιμοποιήθηκε στα τέλη του 19ου αναφερόμενη   σε πολιτικές ομάδες  πολλών διαφορετικών (και μερικές φορές αντίθετων) κατευθύνσεων. Μια σειρά από εθνικιστικές τέτοιες ομάδες  (fasci )  εξελίχθηκε αργότερα στον 20ο αιώνα στο κίνημα των Φάσι το  οποίο έγινε γνωστό ως φασισμός.
Κατά τον  19ο αιώνα, η δέσμη των ράβδων, στα λατινικά ονομαζόμενη fasces και στα ιταλικά fascio, ήρθε να συμβολίσει τη δύναμη μέσα από την ενότητα, εννοώντας  ότι ενώ κάθε ανεξάρτητη ράβδος είναι  εύθραυστη, η δέσμη είναι ισχυρή.
Κατ ' επέκταση, η λέξη fascio ήρθε στη σύγχρονη ιταλική πολιτική χρήση να σημαίνει ομάδα, ένωση, παράταξη, συνασπισμό. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά με αυτή την έννοια τη δεκαετία του 1870 από ομάδες επαναστατών δημοκρατών στη Σικελία, για να περιγράψουν τον εαυτό τους. Η πιο γνωστή από αυτές τις ομάδες ήταν οι  Fasci Siciliani κατά το  1891 -94. Στη συνέχεια  η λέξη διατήρησε επαναστατική χροιά. Ήταν αυτές οι συνδηλώσεις που την έκαναν ελκυστική, για παράδειγμα σε νέους εθνικιστές  που  απαίτησαν την ιταλική παρέμβαση στον Α' Παγκόσμιο Π όλεμο. Οι  "φάσι"  που σχημάτισαν εξαπλώθηκαν σε όλη  την Ιταλία, και σε μία από αυτές, ελεύθερη κομματικών συνδέσεων, ανήκε και ο  Μπενίτο Μουσολίνι. Στις 18 Αυγούστου  1914, ο συνδικαλιστής Alceste de Ambris μιλώντας από το βήμα της Συνδικαλιστικής Ένωσης  (USM), άρχισε μια άγρια επίθεση κατά της ουδετερότητας και ζήτησε την παρέμβαση κατά της γερμανικής αντίδρασης και την αναγκαιότητα να βοηθηθεί η  Γαλλία και το Ηνωμένο Βασίλειο στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο de Ambris εξίσωνε τον πόλεμο με την Γαλλική Επανάσταση.
Αυτό προκάλεσε βαθύ ρήγμα εντός της Unione Sindacale Italiana (USI). Η πλειοψηφία επέλεξε την ουδετερότητα. Το Επιμελητήριο Εργασίας της Πάρμα,   η  USM, και άλλοι ριζοσπάστες συνδικαλιστές έφυγαν από την  USI και στις 1 Οκτωβρίου  1914  ίδρυσαν την  Fasci d'Azione Rivoluzionaria Internazionalista  (Φάσι Επαναστατικής Διεθνιστικής Δράσης). Στις 5 Οκτωβρίου, ο Angelo Oliviero Olivetti δημοσίευσε το μανιφέστο τους, στο πρώτο τεύχος της νέας σειράς των Pagine libere. Ο Μουσολίνι σύντομα  προσχώρησε σε αυτήν την ομάδα και ανέλαβε την ηγεσία. Στις 11 Δεκεμβρίου  1914, ο Μουσολίνι ξεκίνησε μια  πολιτική ομάδα, την  Fasci d' A zione rivoluzionaria , η οποία ήταν μια συγχώνευση των δύο άλλvn κινήσεων: της  παραπάνω Fasci d' azione rivoluzionaria internazionalista και μιας  ομάδας που είχε ιδρύσει ενωρίτερα, της  Fasci autonomi d'azione rivoluzionaria (Αυτόνομοι Φάσι Επαναστατικής Δράσης) .
Αυτή η νέα ομάδα  αναφέρεται επίσης ως "Φάσι του  Μιλάνο",  της  οποίας ο Μουσολίνι ήταν ο ηγέτης. Η 24η Ιανουαρίου 1915 ήταν το σημείο καμπής στην ιστορία των Fasci καθώς οι  ηγέτες τους συναντήθηκαν στο Μιλάνο και σχημάτισαν μια εθνική οργάνωση.
Το 1919, μετά το τέλος του Α' ΠΠ, ο Μουσολίνι επανασύστησε την Φάσι του  Μιλάνο υ, υπό  το νέο όνομα Fasci italiani di combattimento  ("Ιταλικός Σύνδεσμος  Μαχητών"). Άλλες φάσι με  το ίδιο όνομα δημιουργήθηκαν, με τον κοινό στόχο της αντίθεσης σε  όλους  αυτούς – συμπεριλαμβανομένου και του βασιλιά και του κράτους–  των  οποίων οι ειρηνιστικές τάσεις κρίνονταν  ότι στερούσαν την Ιταλία από τους καρπούς της νίκης στον πόλεμο. Σύμφωνα με τον H. W. Schneider, η νέα Φάσι του Μιλάνου σχηματίστηκε από περίπου τα ίδια άτομα που ήταν μέλη της παλαιότερης fascio το 1915, αλλά με νέο όνομα και νέο στόχο.
Στις 7 Νοεμβρίου 1921 σχηματίστηκε  το Partito Nazionale Fascista (PNF), το Εθνικό Φασιστικό Κόμμα.
Στην Ιταλία, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο όρος "fascio" χρησιμοποιείται ως υποτιμητικό  αντί του  "νεο-φασιστικό" (neo-fascista).
Άλλες Ιταλικές Φάσι
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:Φασιστική Ιταλία Κατηγορία:Συνδικαλισμός
Θόρβαλντ Στάουνινγκ
Ο Θόρβαλντ Στάουνινγκ ήταν πολιτικός που διετέλεσε ως Πρωθυπουργός της Δανίας τις περιόδους 1924 με 1926 και ξανά το 1929 με 1942, οπότε και πέθανε. Ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός από τους Σοσιαλδημοκράτες και εξασφάλισε ευρεία αποδοχή στο κόμμα με τη θέσπιση σημαντικών νόμων για την οικονομία και για την κρατική πρόνοια.
Υπό την ηγεσία του, η Δανία απέκτησε κρατικά κοινωνικά προγράμματα, μείωσε τις στρατιωτικές δαπάνες και αναδιοργάνωσε τον ποινικό κώδικα της κρατικής αστυνομίας. Είναι ο μακροβιότερος πρωθυπουργός της ιστορίας της Δανίας.
Οι Άλπες Στάουνινγκ, οροσειρά στη Δανία, ονομάστηκαν προς τιμήν του.
Βιογραφία
Ο Στάουνινγκ εντάχθηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα του 1890 και από το 1894 άρχισε να δραστηριοποιείται εντός αυτού. Ήταν μέλος της Ένωσης Καπνεργατών. Το 1898, έγινε αρχισυντάκτης της Ομοσπονδίας των Συνδικάτων των Φύλλων και την ίδια χρονιά προσλήφθηκε στο κόμμα ως ταμίας όπου και απέκτησε πλήρη απασχόληση.
Ήταν υποψήφιος βουλευτής το το 1901 αλλά δεν συγκέντρωσε αρκετές ψήφους. Παρόλα αυτά, είχε μια τόσο ισχυρή θέση στο κόμμα όπου το 1910 επιλέχθηκε ως διάδοχος του αρχηγού του κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Δανίας Κατηγορία:Πολιτικοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Exodus
To Exodus μπορεί να αναφέρεται:
Στιβ Σκαλίζ
Ο Στίβεν Τζόζεφ Σκαλίζ (αγγλικά: Stephen "Steve" Joseph Scalise, 6 Οκτωβρίου 1965), είναι Αμερικανός πολιτικός, που υπηρετεί ως Ηγέτης της Πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών από τον Ιανουάριο του 2023. Είναι μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 1η κογκρεσιακή περιφέρεια της Λουιζιάνα από τον Ιανουάριο του 2008. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Από το 2019 έως το 2023, υπηρέτησε ως Υφηγητής της Μειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών. Έχει υπηρετήσει και ως Υφηγητής της Πλειοψηφίας της Βουλής των Αντιπροσώπων από το 2014 έως το 2019.
Προηγουμένως, υπηρέτησε ως Μέλος της Γερουσίας της Λουιζιάνα για την 9η περιφέρεια από τον Ιανουάριο έως τον Μάιο του 2008, καθώς και ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λουιζιάνα από την 82η περιφέρεια, από το 1996 έως το 2008.
Βιογραφία
Ο Στιβ Σκαλίζ, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1965 στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνας των ΗΠΑ, όπου και μεγάλωσε. Η καταγωγή του έλκεται από την Ιταλία.
Φοίτησε στο Καθολικό Λύκειο "Archbishop Rummel High School" στο Μέτερι, το οποίο αποφοίτησε το 1983. Σπούδασε Πληροφορική και Πολιτικές Επιστήμες, στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Λουιζιάνας στο Μπάτον Ρουζ, και έλαβε πτυχίο (BS) το 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
__ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Λουιζιάνα Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί
Εκτροχιασμός συρμού στη Λιβράγκα
Ο εκτροχιασμός συρμού στη Λιβράγκα ήταν το πρώτο και μοναδικό, ως σήμερα, σιδηροδρομικό δυστύχημα που σενέβη στο ιταλικό δίκτυο υψηλών ταχυτήτων. Συνέβη στις 6 Φεβρουαρίου 2020, όταν ένας συρμός υψηλής ταχύτητας εκτροχιάστηκε στη Λιβράγκα της Λομβαρδίας. Δύο άτομα σκοτώθηκαν και 31 τραυματίστηκαν. 45.18882°N, 9.56731°W
Το δυστύχημα
Το τρένο 9595 ήταν το πρώτο δρομολόγιο προς νότο οποιασδήποτε ημέρας στους σιδηροδρόμους υψηλής ταχύτητας της Ιταλίας, προγραμματισμένο να ξεκινήσει από το Μιλάνο στις 5:10 και να φτάσει στο Σαλέρνο στις 11:27. Στις 6 Φεβρουαρίου 2020, το τρένο, που εκτελούσε ο συρμός τύπου Frecciarossa 1000 τρένο αρ. 21, μπήκε στη γραμμή υψηλής ταχύτητας Μιλάνο - Μπολόνια και ανέπτυξε, ως συνήθως, την τελική του ταχύτητα. Λίγο μετά την αναχώρηση έφτασε στο "posto di movimento Livraga", μια θέση εξοπλισμένη με βρόχους διέλευσης, όπου σταθμεύουν οχήματα συντήρησης της RFI, που πήρε το όνομά της από την κοντινή πόλη Λιβράγκα.
Για λόγους υπό διερεύνηση, εκείνο το πρωινό το σημείο με αριθμό 5 (που συνδέει την κύρια γραμμή με τον βρόχο διέλευσης) βρισκόταν σε θέση εκτροπής χωρίς να το γνωρίζει κανείς. Στις 05:34 τοπική ώρα (04:34 UTC ),  κατά το πέρασμα στο σημείο 5, το τρένο εκτράπηκε απροσδόκητα στον βρόχο διέλευσης. ενώ ταξίδευε περίπου με 300 km/h, ενώ το σημείο έχει σχεδιαστεί για να διασχίζεται σε θέση εκτροπής σε όχι περισσότερο από 100 km/h, οπότε το τρένο εκτροχιάστηκε.
Η σύζευξη μεταξύ των βαγονιών 1 και 2 έσπασε. Το πρώτο βαγόνι περιστράφηκε κατά 180 μοίρες, συγκρούστηκε με μερικά οχήματα συντήρησης και τελικά σταμάτησε ανατράπηκε κοντά σε ένα σιδηροδρομικό κτίριο (ένας από τους τοίχους του οποίου καταστράφηκε από το σύμπλεγμα τροχών του βαγονιού, το οποίο είχε αποκολληθεί). Τα υπόλοιπα επτά βαγόνια, αντίθετα, παρέμειναν όρθια και συνέχισαν να πηγαίνουν ευθεία με τους τροχούς τους να σύρονται στο έρμα της πίστας, μέχρι που σταμάτησαν μετά από μερικές εκατοντάδες μέτρα.
Από τα 33 άτομα στο τρένο — 5 προσωπικό και 28 επιβάτες — και οι δύο οδηγοί σκοτώθηκαν, και και οι 31 υπόλοιποι επιβαίνοντες τραυματίστηκαν.
Οι τραυματίες μεταφέρθηκαν σε νοσοκομεία στο Καστέλ Σαν Τζοβάννι, Κοντόνιο, Κρέμα, Κρεμόνα, Λόντι, Μελενιάνο, Πιατσέντσα Παβία και στο Humanitas Research Hospital στο Ροτσάνο. Δύο άτομα τραυματίστηκαν σοβαρά. Οι σιδηροδρομικοί υπάλληλοι στην Ιταλία κήρυξαν δίωρη απεργία που ξεκίνησε το μεσημέρι της 7ης Φεβρουαρίου 2020.
Έρευνα
Ξεκίνησε έρευνα για το δυστύχημα. από την Agenzia Nazionale per la Sicurezza delle Ferrovie (Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας Σιδηροδρόμων), η οποία είναι υπεύθυνη για τη διερεύνηση σιδηροδρομικών ατυχημάτων στην Ιταλία.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι το ατύχημα προκλήθηκε από ένα σύνολο σημείων διασταύρωσης που ήταν σε θέση εκτροπής, αλλά αναφέρονταν στο σύστημα σηματοδότησης όπως στην κανονική - δηλαδή ευθεία - θέση. Το ίδιο βράδυ είχαν γίνει εργασίες συντήρησης και, ως συνέπεια του ελέγχου, διαπιστώθηκαν ελαττωματικά σημεία.
Μη μπορώντας να τα αντικαταστήσουν κατά τη διάρκεια της νύκτας, οι εργαζόμενοι στη συντήρηση ακολούθησαν τη διαδικασία προσωρινής παράκαμψης, η οποία επιτρέπεται να πραγματοποιηθεί σε αυτές τις εξαιρετικές περιπτώσεις.
Οι εργαζόμενοι στη συντήρηση ισχυρίστηκαν ότι τοποθέτησαν χειροκίνητα το ελαττωματικό σημείο στην ευθεία θέση, αλλά αποσύνδεσαν τη σύνδεσή του με το δίκτυο και με το σύστημα σηματοδότησης ασφαλείας ( ETCS L2) λόγω της ελαττωματικής τους κατάστασης.
Ως σύνηθες μέρος αυτής της διαδικασίας, οι εργαζόμενοι ανέφεραν (σύμφωνα με τις μαρτυρίες) ότι το σημείο είχε τεθεί με τη βία στην ευθεία θέση και είχε τεθεί εκτός σύνδεσης. Το σύστημα σηματοδότησης χρησιμοποίησε αυτές τις πληροφορίες για να αναφέρει ότι δεν υπάρχουν ανωμαλίες στη γραμμή και, ως εκ τούτου, δεν δόθηκε εντολή στο τρένο να μειώσει ταχύτητα.
Υπό κανονικές συνθήκες (δηλ. εάν η διασταύρωση ήταν πραγματικά ευθεία), όλες οι υπηρεσίες της γραμμής θα μπορούσαν να έχουν συνεχίσει το ταξίδι τους με πλήρη ταχύτητα. Σε αυτή την περίπτωση, το πρώτο τρένο, σύμφωνα με το πρόγραμμα, που έφθασε στη διασταύρωση με 292 χλμ./ώρα, με συνέπεια να εκτροχιαστεί.
Στις 13 Φεβρουαρίου, ο επικεφαλής της υπηρεσίας ασφάλειας σιδηροδρομικών μεταφορών (ANSF) δήλωσε ότι η ελαττωματική καλωδίωση στον εξοπλισμό μεταγωγής που προμήθευε η Alstom πιθανόν να αποτέλεσε παράγοντα του δυστυχήματος. Και τα 11 σημεία που ανήκουν στην RFI και αποτελούσαν τμήμα της ίδιας παρτίδας, τέθηκαν εκτός λειτουργίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Εποξική ρητίνη
μικρογραφία| Μια σύριγγα εποξικής κόλλας «5 λεπτών», που περιέχει ξεχωριστά διαμερίσματα για την εποξική ρητίνη και το σκληρυντικό. μικρογραφία| Δομή της ομάδας εποξειδίου, μια δραστική λειτουργική ομάδα που υπάρχει σε όλες τις εποξικές ρητίνες Οι εποξικές ρητίνες, επίσης γνωστές ως πολυεποξείδια, είναι μια κατηγορία αντιδρώντων προπολυμερών και πολυμερών που περιέχουν ομάδες εποξειδίου. Το όνομα IUPAC για μια ομάδα εποξειδίου είναι οξιράνιο.
Οι εποξικές ρητίνες μπορούν να αντιδράσουν (διασταυρωμένα) είτε με τον εαυτό τους μέσω καταλυτικού ομοπολυμερισμού είτε με ένα ευρύ φάσμα συν-αντιδρόντων συμπεριλαμβανομένων πολυλειτουργικών αμινών, οξέων (και ανυδρίτες οξέων), φαινολών, αλκοολών και θειολών (συνήθως ονομάζονται μερκαπτάνες). Αυτά τα συν-αντιδρώντα συχνά αναφέρονται ως σκληρυντικά και η αντίδραση διασύνδεσης αναφέρεται συνήθως ως σκλήρυνση.
Ιστορία
Η συμπύκνωση εποξειδίων και αμινών αναφέρθηκε για πρώτη φορά και κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τον Πάουλ Σλακ στη Γερμανία το 1934. Οι ισχυρισμοί για ανακάλυψη εποξικών ρητινών με βάση τη δισφαινόλη-Α περιλαμβάνουν τον Πιερ Καστάν το 1943. Το έργο του Καστάν έλαβε άδεια από την Ciba, Ltd. της Ελβετίας, η οποία έγινε ένας από τους τρεις μεγαλύτερους παραγωγούς εποξικών ρητινών παγκοσμίως. Η επιχείρηση εποξικών προϊόντων της Ciba διασπάστηκε ως Vantico στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η οποία πουλήθηκε στη συνέχεια το 2003 και έγινε η επιχειρηματική μονάδα Advanced Materials της αμερικανικής Huntsman Corporation. Το 1946, ο Σίλβαν Γκρίνλι, εργαζόμενος για την Devoe & Raynolds Company, κατοχύρωση με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ρητίνη που προέρχεται από δισφαινόλη-Α και επιχλωροϋδρίνη. Η Devoe & Η Raynolds, η οποία ήταν ενεργή στις πρώτες μέρες της βιομηχανίας εποξειδικών ρητινών, πουλήθηκε στη Shell Chemical. Το τμήμα που εμπλέκεται σε αυτό το έργο τελικά πουλήθηκε και μέσω μιας σειράς άλλων εταιρικών συναλλαγών αποτελεί πλέον μέρος της Hexion Inc.
Εφαρμογές
Οι εφαρμογές για υλικά με βάση εποξικές ουσίες είναι εκτενείς και θεωρούνται πολύ ευέλικτα. Οι εφαρμογές περιλαμβάνουν επιστρώσεις, κόλλες και σύνθετα υλικά όπως αυτά που χρησιμοποιούν ενίσχυση με ίνες άνθρακα και υαλοβάμβακα (αν και πολυεστέρες, βινυλεστέρες και άλλες θερμοσκληραινόμενες ρητίνες χρησιμοποιούνται επίσης για πλαστικό ενισχυμένο με γυαλί). Η χημεία των εποξικών ρητινών και το εύρος των εμπορικά διαθέσιμων παραλλαγών επιτρέπει την παραγωγή πολυμερών ωρίμανσης με ένα πολύ ευρύ φάσμα ιδιοτήτων. Έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς με συστήματα σκυροδέματος και τσιμέντου. Σε γενικές γραμμές, τα εποξικά είναι γνωστά για την εξαιρετική πρόσφυση, την χημική και θερμική αντοχή τους, τις καλές έως εξαιρετικές μηχανικές τους ιδιότητες και τις πολύ καλές ηλεκτρικές μονωτικές τους ιδιότητες. Πολλές ιδιότητες των εποξικών ουσιών μπορούν να τροποποιηθούν (για παράδειγμα, είναι διαθέσιμα εποξικά υλικά με πλήρωση αργύρου με καλή ηλεκτρική αγωγιμότητα, αν και τα εποξικά είναι συνήθως ηλεκτρικά μονωτικά). Διατίθενται παραλλαγές που προσφέρουν υψηλή θερμομόνωση ή θερμική αγωγιμότητα σε συνδυασμό με υψηλή ηλεκτρική αντίσταση για ηλεκτρονικές εφαρμογές.
Όλες οι ποσότητες του μείγματος παράγουν τη δική τους θερμότητα επειδή η αντίδραση είναι εξώθερμη. Μεγάλες ποσότητες παράγουν περισσότερη θερμότητα και έτσι θα αυξήσουν σημαντικά τον ρυθμό της αντίδρασης και έτσι θα μειώσουν το χρόνο εργασίας (διάρκεια ζωής στο δοχείο). Επομένως, είναι καλή πρακτική η ανάμειξη μικρότερων ποσοτήτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν γρήγορα για να αποφευχθεί η σπατάλη και να είναι πιο ασφαλές. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι σκλήρυνσης.
Η εποξική ρητίνη, αναμεμειγμένη με χρωστική ουσία, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως μέσο βαφής, ρίχνοντας στρώματα το ένα πάνω στο άλλο για να σχηματιστεί μια πλήρης εικόνα. Χρησιμοποιείται επίσης σε κοσμήματα, ως ρητίνη θόλου για διακοσμήσεις και ετικέτες, και σε εφαρμογές τύπου decoupage για έργα τέχνης, πάγκους και τραπέζια. Έχει χρησιμοποιηθεί και μελετηθεί για τη διατήρηση της τέχνης και της ιστορικής δομής.