cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αυτοκρατορία των Σελευκιδών
Πολιτισμός
μικρογραφία|Ο [[Βαγαδάτης Α΄ (το νόμισμα κόπηκε το 290–280 π.Χ.) ήταν ο πρώτος σατράπης των Σελευκιδών ο οποίος καταγόταν από τις περιοχές που ήλεγχαν και όχι από την Ελλάδα. ]] Το γεωγραφικό εύρος της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, το οποίο ξεκινούσε από το Αιγαίο και έφτανε μέχρι το σημερινό Αφγανιστάν και Πακιστάν, περιείχε μια μεγάλη ποικιλία λαών και πολιτισμών. Έλληνες, Ασσύριοι, Αρμένιοι, Γεωργιανοί, Πέρσες, Μήδοι, Μεσοποτάμιοι, Εβραίοι και άλλα ζούσαν εντός των ορίων της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών. Το τεράστιο μέγεθος της αυτοκρατορίας έδωσε στους ηγεμόνες των Σελευκιδών μια δύσκολη δοκιμασία εξισορρόπησης των σχέσεων των εθνοτήτων με τη κυβέρνηση, για να διατηρηθεί η σταθερότητα του κράτους. Δόθηκε έτσι ένα μείγμα παραχωρήσεων στους τοπικούς πολιτισμούς να διατηρήσουν τις δικές τους πρακτικές, ενώ παράλληλα έλεγχαν και ενοποιούσαν σταθερά τις τοπικές ελίτ κάτω από το λάβαρο των Σελευκιδών.
Η κυβέρνηση ίδρυσε ελληνικές πόλεις και οικισμούς σε όλη την αυτοκρατορία. Ξεκίνησε επίσης ένα πρόγραμμα αποικισμού της αυτοκρατορίας και ενθάρρυνε τη μετανάστευση από τη Μακεδονία και την Ελλάδα. Δημιουργήθηκαν πόλεις και χωριά, που κατοικούνταν από Έλληνες. Σε αυτούς τους Έλληνες δόθηκε γη καλής ποιότητας και απόδοσης και προνόμια. Ως αντάλλαγμα αναμενόταν να υπηρετήσουν στο στρατό του κράτους. Παρά το γεγονός ότι αποτελούσαν μια μικρή μειοψηφία του πληθυσμού της αυτοκρατορίας, αυτοί οι Έλληνες ήταν η ραχοκοκαλιά της αυτοκρατορίας: όντας πιστοί και αφοσιωμένοι σε ένα τεράστιο κράτος, υπηρέτησαν στη συντριπτική τους πλειοψηφία στο στρατό και επάνδρωσαν την κυβέρνηση της χώρας. Σε αντίθεση με την Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, οι Έλληνες στην Αυτοκρατορία των Σελευκιδών φαίνεται ότι σπάνια παντρεύονταν μη Έλληνες και αντ' αυτού παντρεύονταν, σε πολύ μεγάλο ποσοστό, Έλληνες από τις πόλεις, που ζούσαν.
Οι διάφοροι μη Έλληνες λαοί της αυτοκρατορίας εξακολουθούσαν να επηρεάζονται από τη διάδοση της ελληνικής σκέψης και του ελληνικού πολιτισμού, ένα φαινόμενο που είναι γνωστό με τον όρο εξελληνισμός. Ιστορικά σημαντικές πόλεις όπως η Αντιόχεια, δημιουργήθηκαν αποκτώντας ελληνικά ονόματα ή μετονομάστηκαν αποκτώντας ελληνικά ονόματα. Επίσης ιδρύθηκαν εκατοντάδες νέες πόλεις για την στήριξη του εμπορίου και χτίστηκαν με βάση τον ελληνικό τρόπο πολεοδομίας. Οι ντόπιες μορφωμένες ελίτ που έπρεπε να συνεργαστούν με την κυβέρνηση έμαθαν την ελληνική γλώσσα, έγραφαν στα ελληνικά, απορρόφησαν ελληνικές φιλοσοφικές ιδέες και συστήνονταν με ελληνικά ονόματα. Μερικές από αυτές τις πρακτικές σιγά σιγά διαδόθηκαν στις κατώτερες τάξεις. Οι ελληνικές ιδέες, η ελληνική γλώσσα και ο ελληνικός πολιτισμός ξεκίνησαν μια σχεδόν 250χρονη διείσδυση στους πολιτισμούς της Εγγύς Ανατολής, της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας.
Η ανάμειξη ελληνικών και γηγενών πολιτιστικών, θρησκευτικών και φιλοσοφικών ιδεών γνώρισε ποικίλους βαθμούς επιτυχίας. Το αποτέλεσμα ήταν η ύπαρξη εποχών όπου στην αυτοκρατορία αλλού υπήρχε ειρήνη και αλλού εξέγερση. Γενικά, οι Σελευκίδες επέτρεψαν στις τοπικές θρησκείες να λειτουργούν ανενόχλητες. Για παράδειγμα επέτρεψαν στους Μεσοποτάμιους να εξασκούν ανενόχλητα την βαβυλωνιακή θρησκεία, για να κερδίσουν υποστήριξη. Ωστόσο, μια σπάνια εξαίρεση έγινε ένα από τα πιο τεκμηριωμένα μέρη της ιστορίας των Σελευκιδών: η Εξέγερση των Μακκαβαίων στην Ιουδαία. Ενώ οι περισσότερες κυβερνήσεις των Σελευκιδών είχαν ανεχτεί τον Ιουδαϊσμό, υπό τον βασιλιά Αντίοχο Δ΄ η κυβέρνηση μάλλον απαγόρευσε και περιόρισε την πρακτική του ιουδαϊσμού μετά από μια περίοδο ευνοιοκρατίας, όπου πιθανότατα σε αυτή τη περίοδο πούλησε τη θέση του Αρχιερέα στον πλειοδότη υποψήφιο αγοραστή. Το αποτέλεσμα ήταν η τελική απώλεια του ελέγχου της Ιουδαίας σε ένα ανεξάρτητο Ασμοναϊκό βασίλειο, αποδεικνύοντας το πόσο σωστό είναι για ένα κράτος να μην παρεμβαίνει υπερβολικά στην τοπική θρησκευτική πρακτική.
Στρατός
Όπως και με τους άλλους μεγάλους ελληνιστικούς στρατούς, ο στρατός των Σελευκιδών οργανώθηκε με τον μακεδονικό τρόπο, όπου το κύριο πολεμικό σώμα του σελευκικού στρατού ήταν η φάλαγγα. Η φάλαγγα ήταν ένας μεγάλος, πυκνός σχηματισμός ανδρών οπλισμένοι με μικρές ασπίδες και τη σάρισα. Αυτός ο σχηματισμός μάχης είχε χρησιμοποιηθεί από τον μακεδονικό στρατό κατά τη βασιλεία του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας και του γιου του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Δίπλα στη φάλαγγα, οι στρατοί των Σελευκιδών χρησιμοποίησαν μεγάλο αριθμό γηγενών και μισθοφόρων, για να συμπληρώσουν τις ελλείψεις τους σε στρατιωτικές δυνάμεις, οι οποίες ήταν περιορισμένες λόγω της απόστασης από τη Μακεδονία, την πατρίδα των Σελευκιδών ηγεμόνων. Το μέγεθος του στρατού των Σελευκιδών κυμαινόταν συνήθως μεταξύ 70.000 και 200.000 στρατιωτών.
Αυτοί οι Έλληνες έποικοι χρησιμοποιήθηκαν, για να σχηματίσουν τις μονάδες της φάλαγγας και του ιππικού των Σελευκιδών. Επιλεγμένοι άνδρες τοποθετήθηκαν στα συντάγματα φρουρών του βασιλείου. Ο υπόλοιπος στρατός των Σελευκιδών αποτελούνταν από ιθαγενείς και μισθοφόρους στρατιώτες, οι οποίοι χρησίμευαν ως ελαφρά βοηθητικά στρατεύματα. Ενώ οι Σελευκίδες ήταν πρόθυμοι να στρατολογήσουν άτομα από λιγότερο κατοικημένες και απομακρυσμένες περιοχές της Αυτοκρατορίας (π.χ. άνδρες από τους Άραβες και τους Εβραίους στο νότο, ή άνδρες ιρανικής καταγωγής από τα ανατολικά και Μικρασιάτες από τον βορρά), γενικά απέφευγαν να στρατολογήσουν αυτόχθονες Σύριους και ιθαγενείς Μεσοποτάμιους (Βαβυλώνιους). Αυτό προφανώς προήλθε κυρίως από την επιθυμία τους να μην εκπαιδεύσουν και να μην εξοπλίσουν τους ανθρώπους, που αποτελούσαν τη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων στις περιοχές, όπου βρίσκονταν τα εμπορικά και κυβερνητικά κέντρα της Αυτοκρατορίας στην Αντιόχεια και τη Βαβυλώνα, διακινδυνεύοντας εξέγερση. Σε μικρότερο βαθμό, αυτή η επιφυλακτικότητα των Σελευκιδών να εντάξουν τους Μεσοποτάμιους στο στρατό προήλθε από τη συνήθη περιφρόνηση, που τρέφει μια άρχουσα τάξη για έναν κατακτημένο λαό. Μετά από τις εδαφικές απώλειες στη Μικρά Ασία κατά τον Ρωμαιοσελευκιδικό πόλεμο, ο βασιλιάς Αντίοχος Δ΄ υποστήριξε ένα νέο κύμα μετανάστευσης και εποικισμών, για να αντισταθμίσει τις απώλειες στον στρατό του, αλλά και για να βρεθούν αρκετοί Έλληνες, για να στελεχώσουν τις φάλαγγες, που εμφανίστηκαν στη στρατιωτική παρέλαση στη Δάφνη το 166 – 165 π.Χ. Ο Αντίοχος Δ΄ έκτισε 15 νέες πόλεις «και η συσχέτισή τους με το αυξημένο μέγεθος της φάλαγγας... στη Δάφνη είναι πολύ προφανής, για να αγνοηθεί».
Οικονομία
Επειδή οι Σελευκίδες ήταν μια ηγεμονική αυτοκρατορία, μεγάλο μέρος της εκμετάλλευσης του πλούτου των Σελευκιδών δαπανιόταν στη συντήρηση του στρατού. Αν και το κίνητρο γι' αυτό είναι αρκετά απλό, η αυτοκρατορία των Σελευκιδών είχε μια εξελιγμένη πολιτική οικονομία, που αντλούσε πλούτο από τοπικούς ναούς, πόλεις και βασιλικά κτήματα, πολλά από τα οποία κληρονομήθηκαν από τους Αχαιμενίδες προκατόχους τους. Η πρόσφατη συζήτηση δείχνει ότι οι Σελευκίδες είχαν μια οικονομία της αγοράς. Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία περιορίζουν τις γνώσεις μας για τις οικονομικές δραστηριότητες των Σελευκιδών στην ελληνιστική Εγγύς Ανατολή, δηλαδή στη Συρία, τη Μικρά Ασία και τη Μεσοποταμία. Λίγα είναι γνωστά για την οικονομία των Άνω Σατραπειών.
Νομισματοποίηση
Η υιοθέτηση του αττικού προτύπου δεν ήταν ομοιόμορφη σε ολόκληρο το βασίλειο. Το αττικό πρότυπο χρησιμοποιούνταν ήδη στη Μεσόγειο και πριν τις κατακτήσεις του Αλεξάνδρου. Το αττικό πρότυπο ήταν το προτιμώμενο νόμισμα για τις διακρατικές συναλλαγές. Το αττικό πρότυπο ήταν το κοινά αποδεκτό βάρος των νομισμάτων στην αρχαία Ελλάδα. Ως αποτέλεσμα, οι παράκτιες περιοχές υπό τους Σελευκίδες —η Συρία και η Μικρά Ασία— υιοθέτησαν γρήγορα το νέο πρότυπο. Στη Μεσοποταμία, ωστόσο, επικράτησε το σεκέλ (βάρους 8.33 γραμμάρια αργύρου) έναντι του αττικού προτύπου. Σύμφωνα με τον ιστορικό Ρ. Τζ. φαν ντε Σπεκ, αυτό οφείλεται στην ιδιαίτερη μέθοδο καταγραφής της τιμής, η οποία ευνόησε τις ανταλλαγές έναντι των νομισματικών συναλλαγών. Οι Μεσοποτάμιοι χρησιμοποιούσαν την αξία ενός σεκέλ ως σταθερό σημείο αναφοράς. Το ένα σεκέλ ήταν η βάση πάνω στην οποία δινόταν η ποσότητα ενός αγαθού. Οι ίδιες οι τιμές υπολογίζονταν ως προς το βάρος τους σε ασήμι ανά τόνο. Η ελάχιστη διαφορά βάρους μεταξύ ενός σεκέλ και του δίδραχμου (βάρους 8,6 γρ. αργύρου) δεν μπορούσε να εκφραστεί σε αυτό το σύστημα ανταλλαγής. Και η χρήση ενός ελληνικού τετράδραχμου θα ήταν «μια πολύ βαριά ονομασία για το καθημερινό εμπόριο», προφανώς λόγω του βάρους του.
Τα χάλκινα νομίσματα, τα οποία χρονολογούνται από τα τέλη του πέμπτου και τέταρτου αιώνα, διαδόθηκαν ως «καταπιστευματικό» νόμισμα το οποίο διευκόλυνε τις «μικρής κλίμακας ανταλλαγές» στην ελληνιστική περίοδο. Ήταν κυρίως ένα νόμιμο νόμισμα το οποίο κυκλοφορούσε μόνο γύρω από τους τόπους παραγωγής του· ωστόσο, το μεγάλο νομισματοκοπείο των Σελευκιδών στην Αντιόχεια κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αντιόχου Γ΄ (το οποίο ο νομισματιστής Άρθουρ Χόουτον βαφτίζει "Το πείραμα της Συρίας και της Κοίλης Συρίας") άρχισε να κόβει χάλκινα νομίσματα (με βάρος 1.25 με 1.5 γραμμάριο), τα οποία κυκλοφορούσαν σε μεγαλύτερη έκταση. Οι λόγοι πίσω από αυτό το πείραμα παραμένουν ασαφείς. Ωστόσο, ο Σπεκ σημειώνει μια χρόνια έλλειψη αργύρου στην αυτοκρατορία των Σελευκιδών. Μάλιστα, η μεγάλη απόσυρση αργύρου από τον σατράπη από τον Αντίοχο Α΄ σημειώνεται από τους Βαβυλώνιους: "οι αγορές στη Βαβυλώνα και σε άλλες πόλεις γίνονταν με ελληνικά χάλκινα νομίσματα." Αυτό ήταν άνευ προηγουμένου, διότι «στα επίσημα έγγραφα [τα χάλκινα νομίσματα] δεν έπαιζαν κανένα ρόλο». Η χρήση χάλκινων νομισμάτων ήταν σημάδι «δυσκολίας» για τους Σελευκίδες. Ωστόσο, η χαμηλή ονομαστική αξία των χάλκινων νομισμάτων σήμαινε ότι χρησιμοποιούνταν παράλληλα με την ανταλλαγή, καθιστώντας την δημοφιλές και επιτυχημένο μέσο ανταλλαγής.
Γεωργία
Η γεωργία, όπως και οι περισσότερες οικονομίες πριν τον 19ο αιώνα, αποτελούσε τη βάση της οικονομίας των Σελευκιδών. Ένα 80 με 90% του πληθυσμού των Σελευκιδών απασχολούνταν στη γεωργία υπό κάποια μορφή, καθώς εργαζόταν στις επικρατούσες γεωργικές δομές, που οι Σελευκίδες κληρονόμησαν από τους νεοβαβυλωνιακούς και Αχαιμενίδες προκατόχους τους. Οι άνθρωποι εργάζονταν σε κτήματα, που ανήκαν σε ναούς, στα χωριά, στις πόλεις και στα βασιλικά κτήματα. Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι ο όρος πόλεις, σύμφωνα με τον Σπεκ, στους Σελευκίδες, είχε την ίδια σημασία με τους υπόλοιπους Έλληνες. Ανεξάρτητα, η γεωργική παραγωγή διέφερε από περιοχή σε περιοχή. Αλλά γενικά, οι πόλεις παρήγαγαν: «σιτηρά, ελιές και ελαιόλαδο, κρασί…σύκα, τυριά από αιγοπρόβατα, [και] κρέας». Στη Μεσοποταμία, η παραγωγή από τα κτήματα των ναών περιελάμβανε: "κριθάρι, χουρμάδες, μουστάρδα, κάρδαμο, σουσάμι και μαλλί"· Η Μεσοποταμία, ως περιοχή-πυρήνας της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, ήταν και η πιο παραγωγική. μικρογραφία|Η τιμή του κριθαριού και των χουρμάδων ανά τόνο Νέα στοιχεία δείχνουν ότι η παραγωγή σιτηρών στη Μεσοποταμία, υπό τους Σελευκίδες, υπόκειτο στις δυνάμεις της προσφοράς και της ζήτησης, βασικά στοιχεία της σημερινής οικονομίας της αγοράς. Οι παραδοσιακές «πρωτογονιστικές» αφηγήσεις για την αρχαία οικονομία υποστηρίζουν ότι δεν είχε κάποια μορφή οικονομίας της αγοράς. Ωστόσο, τα βαβυλωνιακά αστρονομικά ημερολόγια δείχνουν ένα υψηλό βαθμό ενσωμάτωσης των τιμών του κριθαριού των χουρμάδων στις διαθέσεις της αγοράς. Αυτό συνέβαινε και στη Βαβυλωνία της εποχής των Σελευκιδών. Αν οι τιμές των προϊόντων ξεπερνούσαν τα 370 γραμμάρια αργύρου ανά τόνο στη Σελευκιδική Μεσοποταμία, τότε κάτι τέτοιο θεωρούταν σημάδι πείνας. Επομένως, σε περιόδους πολέμου, βαριάς φορολογίας και αποτυχίας των καλλιεργειών, οι τιμές αυξάνονται δραστικά. Σε ένα ακραίο παράδειγμα, ο Σπεκ πιστεύει ότι οι επιδρομές των Αραβικών φυλών στη Βαβυλωνία προκάλεσαν την αύξηση των τιμών του κριθαριού στα 1.493 γραμμάρια αργύρου ανά τόνο τον Μάιο του 124 π.Χ. Ο μέσος Μεσοποτάμιος αγρότης, αν δούλευε σε κτήμα κάποιου ναού, για να λάβει κάποιο μισθό, θα έπαιρνε 1 σεκέλ. «Το ένα σεκέλ ήταν ένας λογικός μηνιαίος μισθός με τον οποίο μπορούσε κανείς να αγοράσει ένα κορ σιτηρών= 180 [λίτρα]». Αν και αυτή η αύξηση φαίνεται τραγική, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Μεσοποταμία της εποχής των Σελευκιδών ήταν σε μεγάλο βαθμό σταθερή και οι τιμές των προϊόντων παρέμειναν χαμηλές. Ωστόσο, με την ενθάρρυνση του αποικισμού των εδαφών της αυτοκρατορίας με Έλληνες και την ανάκτηση γης με σκοπό να ενισχυθεί η προμήθεια της χώρας με σιτηρά, το ερώτημα, εάν αυτή η μέθοδος διατήρησε τεχνητά σταθερές τις τιμές είναι αβέβαιο.
Οι Σελευκίδες συνέχισαν επίσης την παράδοση της διατήρησης των πλωτών οδών της Μεσοποταμίας. Επειδή αποτελούσε τη μεγαλύτερη πηγή κρατικού εισοδήματος, οι Σελευκίδες βασιλείς διαχειρίζονταν ενεργά την άρδευση, την ανάκτηση γης και τον πληθυσμό της Μεσοποταμίας. Μάλιστα, συχνά σκάβονταν κανάλια λόγω της έκδοσης βασιλικών διαταγμάτων. Γι' αυτό μερικά ονομάζονται και κανάλια του Βασιλιά. Για παράδειγμα, η κατασκευή του καναλιού Παλλακόττα μπόρεσε να ελέγξει τη στάθμη του νερού του Ευφράτη. Ο Αρριανός στην Ανάβαση 7.21.5, γράφει ότι η κατασκευή του καναλιού απαιτούσε «πάνω από δύο μήνες εργασίας από περισσότερους από 10.000 Ασσύριους».
Ρόλος του κράτους-πολιτική οικονομία
Ως ηγεμονική αυτοκρατορία, η κύρια έγνοια του κράτους ήταν η συντήρηση του μεγάλου του στρατού μέσω της αποκόμισης πλούτου από τρεις κύριες πηγές: τον φόρο υποτελείας από αυτόνομες πόλεις και ναούς και τον αναλογικό φόρο γης από βασιλική γη. Ο ορισμός της «βασιλικής γης» παραμένει αμφισβητούμενος. Αν και όλοι συμφωνούν ότι οι πόλεις δεν αποτελούν βασιλική γη, ορισμένοι παραμένουν αβέβαιοι για το καθεστώς της γης, ή όπως έχει μεταφραστεί εδώ, κτημάτων που ανήκαν σε ναούς. Παρά ταύτα, ο σελευκιδικός τρόπος εξόρυξης των πόρων, σε αντίθεση με προηγούμενα καθεστώτα, θεωρείται πιο «επιθετικός» και «αρπακτικός».
Θεωρητικά, το κράτος των Σελευκιδών ήταν μια απόλυτη μοναρχία η οποία δεν αναγνώριζε την ατομική ιδιοκτησία με τη σύγχρονη έννοια. Κάθε κομμάτι γης, το οποίο δεν ανήκε στις πόλεις ή στους ναούς, θεωρούνταν προσωπική ιδιοκτησία του ιδιοκτήτη της. Επομένως, κάθε κομμάτι γης, που δεν ανήκε στις πόλεις ή στους ναούς ήταν βασιλική γη και ήταν δυνατή η φορολόγηση της από το κράτος με την υποχρέωση καταβολής άμεσου φόρου από τον ιδιοκτήτη στο κράτος. Εδώ, υπήρχε ο «αναλογικός φόρος γης», δηλαδή ένας φόρος του οποίου το ποσό, που έπρεπε να καταβληθεί εξαρτιόταν από το μέγεθος του οικοπέδου. Τον φόρο εισέπραττε ο τοπικός διοικητής (ή Σατράπης) και τον απέστειλε στην πρωτεύουσα. Ωστόσο, δεν υπάρχουν στοιχεία για το ποσό, που έπρεπε να πληρώσουν οι φορολογούμενοι καλλιεργητές σε οποιαδήποτε δεδομένη περιοχή.
Ο φόρος υποτελείας πληρωνόταν από πόλεις και ναούς. Αν και η καταβολή αυτού του φόρου ήταν ετήσια υποχρέωση, το ποσό που έπρεπε να πληρώσουν οι πόλεις και οι ναοί αυξανόταν σημαντικά κατά την διάρκεια του πολέμου. Κατά τη διάρκεια ενός εμφυλίου πολέμου το 149 π.Χ., ο Δημήτριος Β΄ απαίτησε από την επαρχία της Ιουδαίας να πληρώσει 300 τάλαντα ασημίου, φόρος ο οποίος ήταν βαρύς στη προκειμένη περίπτωση. Αλλά η απαίτηση καταβολής υψηλού φόρου από τους Ιουδαίους το 149 π.Χ. δεν ήταν μια μεμονωμένη περίπτωση. Στην πραγματικότητα, τα Βαβυλωνιακά Αστρονομικά Ημερολόγια του 308/7 π.Χ. σημειώνουν την επιβολή φόρου 50% στη συγκομιδή, που προερχόταν από τα κτήματα του ναού Σαμάς. Ωστόσο, ο ετήσιος φόρος υποτελείας ήταν «μια από καιρό αποδεκτή και αδιαμφισβήτητη πρακτική». Επίσης, η βασιλική γη χαριζόταν συχνά από το κράτος σε πόλεις και ναούς. Αυτό γινόταν ίσως με την προϋπόθεση ότι ως αντάλλαγμα για τη παραχώρηση οι πόλεις και οι ναοί θα επέστρεφαν στο κράτος μεγαλύτερο ποσοστό από τις εισπράξεις τους.
Ακαδημαϊκή συζήτηση
Οι ερμηνείες, που έχουν γίνει για την δομή της οικονομίας των Σελευκιδών από τα τέλη του 19ου αιώνα και έπειτα ανήκουν στο μοντερνιστικό ή στο πρωτογονιστικό στρατόπεδο. Από τη μια πλευρά, η μοντερνιστική άποψη -που συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με τους Μάικλ Ροστόφτσεφ και Έντουαρντ Μέγιερ- υποστηρίζει ότι οι οικονομίες της ελληνιστικής εποχής εδραιώνονταν πάνω στις αγορές, οι οποίες λειτουργούσαν με βάση την ρύθμιση των τιμών. Οι οικονομίες της ελληνιστικής εποχής χαρακτηρίζονταν και από καπιταλιστικές επιχειρήσεις, που εξήγαγαν προϊόντα σε μεγάλες αποστάσεις, σε «πλήρως νομισματικοποιημένες αγορές». Από την άλλη πλευρά, η πρωτογονιστική άποψη -που συνδέεται με τους Μ.Ι. Φίνλεϊ, Καρλ Πόλανι και Καρλ Μπύχερ- ερμηνεύει τις αρχαίες οικονομίες ως έχουσες μια «αυταρχική» φύση με ελάχιστη έως καθόλου αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Ωστόσο, η πιο πρόσφατη συζήτηση έχει επικρίνει αυτές τις προσεγγίσεις, επειδή βασίζονται σε ελληνοκεντρικές πηγές.
Παραπομπές
* Κατηγορία:Αρχαίες Αυτοκρατορίες - Χώρες Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ασίας Σελευκιδες  Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ασίας
411
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 411 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εθνική Λιθουανίας U16 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U16
2172 Πλαβσκ
Ο Πλαβσκ (Plavsk) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τη Σοβιετική αστρονόμο Ταμάρα Σμιρνόβα, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά της από την πόλη Πλαβσκ της Ρωσίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πλαβσκ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πλαβσκ
Βερνέ-λε-Μπαιν
Το Βερνέ-λε-Μπαιν (γαλλικά: Vernet-les-Bains, καταλανικά: Vernet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βερνετουά (γαλλικά: Vernetois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Ηφαίστεια της Καμτσάτκα
thumb|300px|Δορυφορική φωτογραφία μερικών ηφαιστείων της Καμτσάτκα
Τα ηφαίστεια της Καμτσάτκα είναι μια μεγάλη ομάδα ηφαιστείων που βρίσκονται στη χερσόνησο Καμτσάτκα. Ο ποταμός Καμτσάτκα και η γύρω κεντρική κοιλάδα περιτριγυρίζεται από μια ηφαιστειακή ζώνη που περιλαμβάνει περίπου 160 ηφαίστεια, 29 εκ των οποίων σήμερα είναι ενεργά. Η μεγάλη πυκνότητα των ηφαιστείων και των σχετιζόμενων με αυτά ηφαιστειακά φαινόμενα, με τα 29 από αυτά ενεργά, περιλαμβάνονται στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Αυτά χωρίζονται σε έξι κύριες περιοχές, με τα περισσότερα να βρίσκονται στη χερσόνησο Καμτσάτκα.
Το ψηλότερο ηφαίστειο είναι το Κλουτσέφκαγια με ύψος 4.750 μέτρα, το μεγαλύτερο ενεργό ηφαίστειο στο Βόρειο Ημισφαίριο, ενώ το πιο εντυπωσιακό είναι το Κρονότσκι, το σχήμα του οποίου είναι τέλειος κώνος και έχει ειπωθεί από τους διάσημους ηφαιστειολόγους Ρόμπερτ και Μπάρμπαρα Ντέκερ ότι αποτελεί την κύρια υποψηφιότητα για το πιο όμορφο ηφαίστειο του κόσμου. Κάπως πιο προσιτά είναι τα τρία ηφαίστεια που είναι ορατά από την πόλη Πετροπάβλοφσκ Καμτσάτσκι, το Κοριάκσκι, το Αβατσίνσκι και το Κοζέλσκι.
Λόγω της τάφρου Κουρίλ–Καμτσάτκα, σεισμικά γεγονότα μεγάλου εστιακού βάθους και τσουνάμι είναι αρκετά συχνά. Δύο πολύ ισχυροί σεισμοί συνέβησαν κοντά στην ακτή της Καμτσάτκα στις 16 Οκτωβρίου 1737 και στις 4 Νοεμβρίου 1952, μεγέθους 9,3 και 8,2 αντίστοιχα. Σειρές από επιφανειακούς σεισμούς καταγράφονται μέχρι και τον Απρίλιο του 2006.
Σε αυτές τις ηφαιστειακές συνθήκες εμφανίζονται ορισμένοι ακραιόφιλοι μικροοργανισμοί, οι οποίοι είναι ικανοί να επιβιώνουν σε εξαιρετικά θερμό περιβάλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Ρωσία
Άντον Σίντλερ
Ο Άντον Φέλιξ Σίντλερ (γερμανικά: Anton Felix Schindler, 13 Ιουνίου 1795 - 16 Ιανουαρίου 1864) ήταν συνεργάτης, γραμματέας και πρώιμος βιογράφος του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μοραβία. Περί το 1813, μετακόμισε στη Βιέννη, για να σπουδάσει νομική. Το 1822, έγινε υπάλληλος δικηγορικού γραφείου. Παράλληλα, ασχολούνταν και με το βιολί, χωρίς να έχει ιδιαίτερη κλίση. Αργότερα, αποφάσισε να παρατήσει τη νομική σχολή και να επικεντρωθεί στη μουσική.
Ήδη από το 1822, έγινε το πρώτο βιολί του Theater in der Josefstadt, και το 1825 του Theater am Kärntnertor της Βιένης. Περί το 1814, συμμετέχοντας σε διάφορα σύνολα, είχε πρωτγνωρίσει τον Μπετόβεν. Η σχέση τους συνεχίστηκε έκτοτε, και το 1825, ξεκίνησε να μένει στο σπίτι του συνθέτη, ως γραμματέας αμισθί. Το 1825, ήρθε σε ρήξη με τον συνθέτη, και τη θέση του την πήρε, ένας φίλος και βιολονίστας νεαρός του Μπετόβεν, ονόματι Καρλ Χολζ. Το 1826, ωστόσο, ο Σίντλερ, επέστρεψε. Μετά τον θάνατο του Μπετόβεν (1827) ξεκίνησε να ταξιδεύει και να ασχολείται με τη μουσική, και άρχισε να βιογραφεί τον συνθέτη.
Κατά τα επόμενα χρόνια, από την άλλη, κατηγορήθηκε για ψευδή στοιχεία και μη έγκυρα, τα οποία αφορούσαν τη ζωή του Μπετόβεν. Ο Σίντλερ, διέθετε ένα μεγάλο αρχείο εγγράφων του συνθέτη, το οποίο όμως καταστράφηκε. Στις σημειώσεις του για τον Μπετόβεν, υπήρξαν πολλές αναμφίβολου περιεχομένου καταχωρήσεις μετά τον θάνατό του. Ωστόσο, μία έρευνα του Δρ. Μπαρθ (1992), φέρνει στο φως μία άλλη οπτική της υπόθεσης, με τον Σίντλερ, σιγά σιγά να αρχίζει ξανά να θεωρείται πλέον μία χρήσιμη πηγή για τη ζωή του Μπετόβεν.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λούντβιχ βαν Μπετόβεν Κατηγορία:Γερμανοί βιογράφοι
Πάμισος
Πάμισος είναι όνομα που προέρχεται τους παρακάτω ελληνικούς ποταμούς:
και στη συνέχεια έχει χρησιμοποιηθεί ως:
Πάνθεον (Ρώμη)
³
Το Πάνθεον της Ρώμης είναι αρχαία θρησκευτική κατασκευή η οποία βρίσκεται στην Piazza della Rotonda (Ρώμη). Κατασκευάστηκε ύστερα από εντολή του Αγρίππα κατά τον 1ο αιώνα π.Χ. και στον θριγκό φέρει την επιγραφή Marcus Agrippa Lucius filius, consul tertium, fecit, δηλ. ο Μάρκος Αγρίππας τού Λούκιου γιος, ύπατος για τρίτη φορά, το έκανε. Υπέστη αρκετές καταστροφές από πυρκαγιές, με αποτέλεσμα να ανακατασκευαστεί πλήρως από τον Αδριανό στις αρχές του 2ου αιώνα μ.Χ. Αρχικά, το Πάνθεον ήταν ναός αφιερωμένος σε όλες τις θεότητες της Αρχαίας Ρώμης. Μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία κατά τον 7ο αιώνα. Αποτελεί το μεγαλύτερο σε μέγεθος ρωμαϊκό μνημείο, που να έχει διασωθεί έως σήμερα σχεδόν άφθαρτο, λόγω της ασταμάτητης χρήσης του έως και σήμερα. Έχει δώσει την ονομασία του σε συνοικία της Ρώμης.
Η ονομασία του πάνθεον προέρχεται από το αρχαιοελληνικό επίθετο πάνθειον, το οποίο σημαίνει «όλων των θεών». Η πλειονότητα των Ρωμαίων συγγραφέων το αναφέρουν με την ελληνική του ονομασία Πάνθεον. Η εκλατινισμένη εκδοχή του ονόματός του, Pantheum απαντάται στον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο.
Το Πάνθεον διέθετε τον μεγαλύτερο θόλο σε όλη την Αρχαιότητα (43,3 μέτρα διαμέτρου στο εσωτερικό του), ο οποίος και παραμένει έως σήμερα ο μεγαλύτερος κατασκευασμένος από διαδοχικές και διαφορετικές στρώσεις από béton non-armé (μη ενισχυμένο σκυρόδεμα). Έπειτα από σχεδόν δύο χιλιετίες, η αξιοσημείωτη αυτή κατασκευή δεν παρουσιάζει κανένα σημάδι κατάρρευσης, παρά τις αρκετές αφαιρέσεις τμημάτων της διακόσμησής του, καθώς και τις επαναλαμβανόμενες τελουρικές κινήσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Ρώμη Κατηγορία:Βασιλικές Κατηγορία:Ναοί στο Άρεως Πεδίον
Λου Ριντ
Ο Λιούις Άλεν "Λου" Ριντ (Lewis Allen "Lou" Reed, 2 Μαρτίου 1942 — 27 Οκτωβρίου 2013) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, συνθέτης της ροκ μουσικής και κιθαρίστας. Ως μέλος των The Velvet Underground τη δεκαετία του 1960, ο Ριντ άνοιξε νέους δρόμους στο χώρο της ροκ προς διάφορες κατευθύνσεις.
Η ζωή και το έργο του
Γεννήθηκε από οικογένεια Εβραίων στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης και μεγάλωσε στο Φρίπορτ του Λονγκ Άιλαντ. Ο ίδιος έλεγε ότι το όνομά του είναι Λιούις Άλεν Φέρμπανκ αλλά το πραγματικό του όνομα είναι Λιούις Άλεν Ραμπίνοβιτς.
Όντας ακόμη νεαρός, έκανε πραγματικότητα το όνειρό του, μαθαίνοντας να παίζει κιθάρα, ενώ άρχισε να συμμετέχει σε σχολικές ροκ μπάντες. Σύντομα έκανε και την πρώτη του ηχογράφηση σε στιλ ριθμ εντ μπλουζ (Rythm and Blues) με το συγκρότημα The Shades.
Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο των Συρακουσών (Syracuse University) όπου ο ποιητής και καθηγητής του Ντέλμορ Σβαρτς τον ενθάρρυνε στην πορεία του και τον βοήθησε όσον αφορά τη χρήση της αγγλικής γλώσσας. Αργότερα ο Ριντ απότισε φόρο τιμής σε αυτόν τον μέντορά του με το τραγούδι "My House", με αναφορές στον Οδυσσέα του Τζέιμς Τζόις. Εκεί, επίσης, αναπτύχθηκε το ενδιαφέρον του για την φρι τζαζ (free jazz) και την πειραματική μουσική (experimental). Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ποίηση της γενιάς μπιτ και για την πρόζα του Γουίλιαμ Μπάροουζ.
Μετά την αποφοίτησή του το 1964, έπιασε δουλειά ως συνθέτης στη δισκογραφική εταιρία Pickwick Records. Την επόμενη χρονιά δημιούργησε μαζί με τον Ουαλό αβανγκάρντ βιολιστή συνάδελφό του, Τζον Κέιλ, το συγκρότημα The Primitives, το οποίο μετεξελίχθηκε τελικά στους The Velvet Underground. Ενώ η σύνθεση του συγκροτήματος δεν υπήρξε σταθερή (ο Κέιλ το εγκατέλειψε το 1968, ο Ριντ το 1970) και δεν ήταν εμπορικά βιώσιμο, αποτέλεσε ένα από τα underground συγκροτήματα με την μεγαλύτερη επιρροή στην ιστορία της ροκ. Αποτελούνταν από τον Λου Ριντ, τον Τζον Κέιλ, τον Στέρλινγκ Μόρισον και την Μορίν Τάκερ. Εκείνη την περίοδο γράφτηκαν τα τραγούδια "Heroin" και "I'm Waiting for my Man", τραγούδια που μοιάζουν να σκιαγραφούν τα έργα του Μπάροουζ. thumb|250px|left|Το συγκρότημα The Velvet Underground και η Νίκο το 1966. Με τη φορά του ρολογιού από κάτω αριστερά: Νίκο, Λου Ριντ, Στέρλιγκ Μόρισον, Τζον Κέιλ, Μορίν Τάκερ Η συνάντησή τους με τον Άντι Γουόρχολ ήταν καθοριστική καθώς απογείωσε τη φήμη τους. Ο Πάπας της Ποπ υπήρξε ο μάνατζέρ τους, ο οποίος διοργάνωσε τις περιοδείες του γκρουπ σε όλη την Αμερική και τον Καναδά, αποσπώντας εντυπωσιακές κριτικές. Ο Γουόρχολ επέμεινε στην προσθήκη ενός ακόμη μέλους, της Γερμανίδας πρώην μοντέλου Νίκο. Η αντίρρηση του Ριντ και των υπολοίπων καταγράφηκε στο ντεμπούτο άλμπουμ τους The Velvet Underground and Nico το 1967. Αναφέρεται επίσης ότι συχνά στις συναυλίες ο Ριντ και ο Κέιλ έπαιζαν σκόπιμα πάνω από τη φωνή της Νίκο, ή χαμήλωναν την ένταση του καναλιού της την ώρα που τραγουδούσε. Στα τέσσερα χρόνια που ακολούθησαν, οι Velvet Underground κυκλοφόρησαν ισάριθμους δίσκους. Έως τότε, τα αγαπημένα θέματα του Ριντ ήταν η κακόφημη γειτονιά του, τα ναρκωτικά και ο θάνατος. Μέχρι την ηχογράφηση του δίσκου του White Light/White Heat, η Νίκο είχε απομακρυνθεί και ο Γουόρχολ είχε απολυθεί, ενώ στη θέση του μάνατζερ προσλήφθηκε ο Στιβ Σεσνίκ. Το 1970 εμφανίστηκε το γνωστό τραγούδι "Sweet Jane" στο δίσκο Loaded των Velvet Underground, το οποίο γνώρισε διάφορες επανεκτελέσεις. Η εκτέλεσή του από τους Cowboy Junkies έγινε μέρος του σάουντρακ της ταινίας "Natural Born Killers" (Γεννημένοι Δολοφόνοι) του Όλιβερ Στόουν.
Σόλο Καριέρα
Το 1970 ο Ριντ αποχώρησε από το συγκρότημα και ακολούθησε σόλο καριέρα, ενώ ταυτόχρονα μετακόμισε στο Λονδίνο. Εκεί γνωρίστηκε με τον Ντέιβιντ Μπάουι, ο οποίος μαζί με τον Μικ Ρόνσον ανέλαβε την παραγωγή στο πρώτο προσωπικό του άλμπουμ, με τίτλο Transformer το 1972. Αυτός ο γκλαμ ροκ (glam rock) δίσκος περιλαμβάνει το γνωστότερο ίσως τραγούδι του Ριντ, το "Walk on the Wild Side", το οποίο περιγράφει τους κοινωνικά απροσάρμοστους (misfits), τους εκπορνευόμενους άντρες (male hustlers) και τους τραβεστί στο Factory του Αντι Γιούρχολ. Αυτός ο δίσκος περιλαμβάνει επίσης τα τραγούδια "Perfect Day", "Vicious" και "Satellite of Love".
thumb|δεξιά|200px|Ο Λου Ριντ
Το τραγούδι "Perfect Day" εμφανίστηκε σε μια εκτέλεση με έγχορδα του Μικ Ρόνσον η οποία εγκωμιάστηκε από τον Ριντ στο επεισόδιο Transformer της σειράς του BBC "Classic Albums" (Κλασικά Άλμπουμ). Το τραγούδι αυτό περιλήφθηκε αργότερα στο σάουντρακ της ταινίας Trainspotting και ακούγεται στην σκηνή της ταινίας όπου ο πρωταγωνιστής Μαρκ Ρέντον έχει κάνει υπερβολική χρήση ηρωΐνης. Το τραγούδι αυτό έχει επίσης μεταγραφεί στα ελληνικά και έχει γίνει η μουσική του εκτέλεση από τον Διονύση Σαββόπουλο, στο δίσκο του Το Ξενοδοχείο το 1997.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Λου Ριντ διατήρησε το καταθλιπτικό στιλ του, γεγονός που απογοήτευσε μέρος του κοινού του. Το αποκορύφωμα τη αποτυχίας του θεωρείται το άλμπουμ Metal Machine Music. Στα μέσα της δεκαετίας του '80 αποφάσισε να κάνει μία στροφή, αρχίζοντας να γράφει πιο ρυθμικά και αισιόδοξα τραγούδια. Το άλμπουμ The Bells συγκρίθηκε από τους κριτικούς με τα κλασικά Astral Weeks του Βαν Μόρισον και Exile on Main Street των Rolling Stones, καθώς συνεργάστηκε σε αυτό και ο τζαζίστας Ντον Τσέρι. Το 1993 ξαναβρέθηκε για τελευταία φορά με τα υπόλοιπα μέλη των Velvet Underground για μία ευρωπαϊκή περιοδεία.
Το 1980 παντρεύτηκε τη Σίλβια Μοράλες με την οποία χώρισε μια δεκαετία αργότερα. Ο Ριντ έδειξε ενδιαφέρον για τα πολιτικά ζητήματα το 1986 όταν συμμετείχε στην περιοδεία της Διεθνούς Αμνηστίας A Conspiracy of Hope Tour. Στο άλμπουμ του New York το 1989, αποδοκίμασε το έγκλημα, τα υψηλά ενοίκια, τον πολιτευόμενο ιεροκήρυκα Τζέσε Τζάκσον, τον Γενικό Γραμματέα του Ο.Η.Ε. Κουρτ Βάλντχαϊμ ακόμη και τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β'. Επίσης, συνδεόταν φιλικά με τον Τσέχο αντιφρονούντα συγγραφέα και πολιτικό Βάτσλαβ Χάβελ.
Μετά το θάνατο του Γουόρχολ στη διάρκεια μιας εγχείρισης το 1987, ο Ριντ συνεργάστηκε με τον Τζον Κέιλ το 1990 στο μινιμαλιστικό άλμπουμ Songs for Drella (Τραγούδια για την Ντρέλα, "Drella" από τον συνδυασμό των λέξεων "Dracula" [Δράκουλας] και "Cinderella" [Σταχτοπούτα], ένα παρατσούκλι του Γουόρχολ).
Η δεκαετία του 1990 χαρακτηρίστηκε από τρία άλμπουμ —με θεωρoύμενο ως καλύτερο το Magic and Loss—, κάποιες ζωντανές εμφανίσεις, την ερωτική του φιλία με την Λόρι Άντερσον, την ενασχόλησή του με τη φωτογραφία και μια επίμονη μελέτη των έργων του Άλαν Πόε. Το 1996 το συγκρότημα Velvet Underground καταχωρήθηκε στο Rock and Roll Hall of Fame.
Η δεκαετία του 2000 ξεκίνησε για τον Ριντ με το επιτυχημένο άλμπουμ Ecstasy και τρία χρόνια αργότερα επανήλθε στο προσκήνιο με το The Raven, στο οποίο συμμετείχαν θρύλοι όπως ο Ορνέτ Κόλμαν, οι Blind Boys of Alabama, οι ηθοποιοί Στιβ Μπουσέμι, Ντάνιελ Νταφόε, Λόρι Άντερσον και ο ταχύτατα ανερχόμενος Άντονι. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε μια ανθολογία από το σύνολο το έργου του με τον τίτλο Lou Reed: New York Man, ενώ το 2004 κυκλοφόρησε το διπλό live άλμπουμ με τίτλο Animal Serenade δίνοντας έτσι ένα ισχυρό «παρών!» στην ροκ εντ ρολ σκηνή.
Απεβίωσε στις 27 Οκτωβρίου 2013, από κίρρωση ήπατος όπως τελικά ανακοινώθηκε και για το λόγο αυτό ο Ριντ είχε υποστεί μεταμόσχευση ήπατος τον Μάιο του 2013.
Πρόσθετη ανάγνωση
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Φερεντσβάρος (ποδόσφαιρο)
Η Φερεντσβάρος (ουγγρικά: Ferencvárosi TC) είναι ουγγρική ποδοσφαιρική ομάδα, που εδρεύει στη Βουδαπέστη. Ιδρύθηκε το 1899, αποτελεί τμήμα του αθλητικού σωματείου Φερεντσβάρος.
Είναι η ομάδα που έχει κατακτήσει τους περισσότερους τίτλους στην Ουγγαρία. Έχει φτάσει μια φορά και στο τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης το 1975, όπου και ηττήθηκε από τη Δυναμό Κιέβου, έχει κατακτήσει μια φορά το Κύπελλο Διεθνών Εκθέσεων την περίοδο 1964–65, νικώντας στον τελικό με 1-0 την Γιουβέντους στο Τορίνο, ενώ στην ίδια διοργάνωση ήταν φιναλίστ και το 1968 χάνοντας τον τίτλο από την Λιντς.
Το 2006 η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ουγγαρίας δεν έδωσε άδεια στην ομάδα να αγωνιστεί στη μεγάλη κατηγορία της Ουγγαρίας λόγω χρεών, έτσι μετά από 105 χρόνια η Φερεντσβάρος έπεσε στη δεύτερη κατηγορία της χώρας. Η ομάδα δεν κατάφερε να ανέβει την περίοδο 2006–07 και συνέχισε να αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία, μέχρι το Μάιο του 2009, που ανέβηκε ξανά στη πρώτη κατηγορία.
Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στη Groupama Aréna στη Βουδαπέστη, ενώ τα χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και το λευκό. Έχει επίσης μακροχρόνια αντιπαλότητα με την Ουίπεστ, στο τοπικό ντέρμπι της Βουδαπέστης. Η ΜΤΚ είναι άλλη μία τοπική ομάδα με την οποία υπάρχει αντιπαλότητα.
Τίτλοι
Η Φερεντσβάρος έχει κατακτήσει 34 φορές το Πρωτάθλημα Ουγγαρίας, 24 φορές το Κύπελλο Ουγγαρίας και 6 φορές το Σούπερ Καπ Ουγγαρίας και 2 φορές το Λιγκ Καπ Ουγγαρίας.
Σήμα
Το σήμα της ομάδας που αφορά τα ΜΜΕ άλλαξε το 2013. Πλέον το προηγούμενο σήμα χρησιμοποιείται μόνο στη φανέλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1899 Κατηγορία:Φερεντσβάρος
Τζίμι Ντουρμάζ
Ο Τζίμι Γιακούπ Ντουρμάζ, γνωστός και ως Τζίμι Τούμα (γεννήθηκε στις 22 Μαρτίου 1989 στην πόλη Έρεμπρο της Σουηδίας), είναι Σουηδός επαγγελματίας διεθνής ποδοσφαιριστής, συριακής καταγωγής, ενώ έχει και τουρκική ιθαγένεια. Αγωνίζεται ως μέσος στο γαλλικό πρωτάθλημα με τη φανέλα της Τουλούζ.
Έχει συγγένεια με τον Ντέιβιντ Ντουρμάζ και τον Σαρμπέλ Τούμα, που είναι αμφότεροι ποδοσφαιριστές.
Ξεκίνημα και Μάλμε
Ο Τζίμι Τούμα έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο του ποδοσφαίρου το 2001 σε ηλικία 12 ετών, όταν και εισήχθη στις ακαδημίες της ΒΚ Φόργουορντ, τοπική ομάδα της γενέτειράς του Έρεμπρο. Ο Τούμα παρέμεινε στην ομάδα νέων της ΒΚ Φόργουορντ μέχρι και το 2005, χρονιά την οποία προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα του σουηδικού συλλόγου. Ο Τούμα έπαιρνε τακτικά συμμετοχές στη ΒΚ Φόργουορντ, κυρίως αγωνιζόμενος ως αλλαγή. Στην ομάδα του Έρεμπρο παρέμεινε μέχρι το 2008, έχοντας πραγματοποιήσει συνολικά 35 εμφανίσεις και έχοντας παράλληλα καταφέρει να επιτύχει και τέσσερα γκολ.
Κατά τη μεταγραφική περίοδο του Ιουλίου του 2008, ο Τζίμι Τούμα πήρε μεταγραφή, ως ελεύθερος, στην επίσης σουηδική Μάλμε. Κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου 2008-09, ο Τζίμι Τούμα, πραγματοποίησε πολύ λίγες συμμετοχές στο πρωτάθλημα Σουηδίας (9) όλες ως αναπληρωματικός, αγωνιζόμενος, συνολικά, μόλις 177 λεπτά.
Το 2009, ο Τζίμι αποφάσισε να αλλάξει το επώνυμό του, το οποίο και έκανε "Ντουρμάζ", αντί για "Τούμα".
Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της Μάλμε για την αγωνιστική περίοδο 2009-10, ο Ντουρμάζ, έδειξε να βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση με αποτέλεσμα να λογίζεται πλέον ως παίκτης της αρχικής ενδεκάδας της ομάδας. Η σεζόν 2009-10 ήταν πολύ καλή τόσο για τον ίδιο τον παίκτη (28 συμμετοχές, 2 γκολ) όσο και για την ομάδα του, τη Μάλμε, η οποία κατάφερε να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Σουηδίας του 2010. Ο Ντουρμάζ παρέμεινε στη Μάλμε για άλλα δύο χρόνια, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιον ακόμα τίτλο. Συνολικά, με την ομάδα της Μάλμε, την τετραετία 2008-12, ο Ντουρμάζ πραγματοποίησε στο Πρωτάθλημα Σουηδίας 91 εμφανίσεις (τις περισσότερες ως βασικός), ενώ κατάφερε να πετύχει και 14 γκολ.
Γκεντσλερμπιρλιγκί
Το καλοκαίρι του 2012 η Γκεντσλερμπιρλιγκί κατέθεσε πρόταση ύψους 580.000 ευρώ στη διοίκηση της Μάλμε για την απόκτηση των δικαιωμάτων του Ντουρμάζ, η οποία και έγινε αποδεκτή με τον παίκτη να γίνεται για πρώτη φορά στην καριέρα του κάτοικος Τουρκίας. Ο Ντουρμάζ υπέγραψε για τρία χρόνια και γρήγορα πήρε φανέλα βασικού στην τουρκική ομάδα. Το 2014, κι ενώ είχαν προηγηθεί δύο γεμάτες χρονιές του Ντουρμάζ, στο πρωτάθλημα Τουρκίας με τη φανέλα της Γκεντσλερμπιρλιγκί (61 εμφανίσεις, 11 γκολ).
Ολυμπιακός
Το καλοκαίρι του 2014, ο Ολυμπιακός Πειραιώς κατέθεσε πρόταση ύψους 2.000.000 ευρώ για την απόκτηση του παίκτη. Η πρόταση έγινε αποδεκτή από τη διοίκηση του τουρκικού συλλόγου, και ο Ντουρμάζ ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της Πειραϊκής ομάδας. Στις 22 Αυγούστου 2014 ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε τη μεταγραφή του παίχτη.
Στον Ολυμπιακό έκανε το ντεμπούτο του στις 30 Αυγούστου 2014, εναντίον της ομάδας του Παναιτωλικού, το σκορ σε εκείνον τον αγώνα ήταν 1-1. Στις 13 Σεπτεμβρίου, ξανά σε αγώνα πρωταθλήματος, με αντίπαλο τον ΟΦΗ (3-0), ο Ντουρμάζ σκόραρε για πρώτη φορά, φορώντας τη φανέλα του Ολυμπιακού. Ενώ το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ το έκανε στην 1 Οκτώβρη 2014, εναντίον της Μάλμε, το τελικό σκορ, σε εκείνον τον αγώνα ήταν 2-0, υπέρ της. Ο Ντουρμαζ, το πρώτο του χατ τρικ με τη φανέλα του Ολυμπιακού το έκανε στις 28 Ιανουαρίου 2015, σε έναν αγώνα Κυπέλλου, με αντίπαλο τον Τύρναβο, σε αυτόν τον αγώνα μοίρασε και 3 ασίστ, ενώ το τελικό σκορ του αγώνα ήταν 8-0.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Τζίμι Ντουρμάζ έχει πραγματοποιήσει 8 συμμετοχές με την Εθνική Σουηδίας Κ21, χωρίς όμως να έχει καταφέρει να πετύχει κάποιο γκολ.
Σήμερα, ο Ντουρμάζ είναι διεθνής με την Εθνική Σουηδίας ανδρών, με την οποία έχει πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής 17 συμμετοχές, ενώ έχει καταφέρει να πετύχει και ένα γκολ. Το ντεμπούτο του με την εθνική Σουηδίας το πραγματοποίησε στις 8 Φεβρουαρίου 2011 σε φιλικό αγώνα με αντίπαλο την Κύπρο ενώ το πρώτο του γκολ με την εθνική ομάδα της χώρας του το πέτυχε στις 23 Ιανουαρίου 2012 στο νικηφόρο αγώνα της Σουηδίας με αντίπαλο την εθνική ομάδα του Κατάρ Κ23 (0-5 το σκορ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλμε ΦΦ Κατηγορία:Σύροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουλούζ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Σουηδοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκεντσλερμπιρλιγκί Σπορ Κουλουμπού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Ασσύριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία
Χουάν Αλμέιδα Βόσκε
Ο Χουάν Αλμέιδα Βόσκε (ισπανικά: Juan Almeida Bosque, 17 Φεβρουαρίου 1927 – 11 Σεπτεμβρίου 2009) ήταν Κουβανός πολιτικός και ένας από τους αρχικούς ηγέτες της Κουβανικής Επανάστασης. Μετά την επιτυχία της Επανάστασης, ήταν από τις εξέχουσες προσωπικότητες του Κομμουνιστικού Κόμματος Κούβας. Την στιγμή του θανάτου του, τον Σεπτέμβριο του 2009, κατείχε την θέση του αντιπροέδρου του κουβανικού λαϊκού συμβουλίου.
Λόγω των αγαθοεργιών του, του απονεμήθηκε μεγάλος αριθμός αριθμός παρασήμων και μεταλλίων τόσο στην Κούβα όσο και διεθνώς.
Πηγές
ΑλμειδΑ ΑλμειδΑ
Μον (αποσαφήνιση)
Ο όρος Μον μπορεί να αναφέρεται σε:
414
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 414 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σύρος ΙΙΙ (ναρκαλιευτικό)
Το Ελληνικό πολεμικό πλοίο Ν/Κ 313 Σύρος ήταν ξύλινο ναρκαλιευτικό τύπου MMS (πρώην MMS 1813 ή 313). Ήταν ένα από τα σκάφη που παραχωρήθηκαν στο Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό το 1945 από το Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό για την εκτέλεση του προγράμματος ναρκαλιείας των ελληνικών θαλασσών που άρχισε το 1946. Ήταν όμοιου τύπου με τα Άνδρος, Αργυρόκαστρο, Κορυτσά, Μύκονος, Τεπελένι, Τήνος και Χειμάρρα. Ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία ‘Lebanon – Beirvt’. Μετά το πέρας των εργασιών το 1952 επεστράφη στο Βρετανικό Ναυτικό.
Είχε εκτόπισμα 250 τόνων, μήκος 36 μέτρα, πλάτος 3,9 και βύθισμα 2,35 μέτρα. Έφερε 2 κύριες μηχανές Ντίζελ, ισχύος 250 ίππων εκάστη (συνολική ισχύς 480 ίπποι), που του έδιναν ταχύτητα 9-10 κόμβων. Ο οπλισμός του σκάφους περιελάμβανε 2 αντιαεροπορικά πυροβόλα των 20 χιλιοστών και 2 πολυβόλα. Επίσης έφερε εγκατεστημένο πλήρη εξοπλισμό μαγνητικής ναρκαλιείας. Το πλήρωμά του ήταν 20 άνδρες.
Κατηγορία:Ελληνικά Ναρκαλιευτικά
X-Kid
Το "X-Kid" είναι ένα τραγούδι από την αμερικάνικη πανκ ροκ μπάντα Green Day. Το τραγούδι ηχογραφήθηκε για τις ανάγκες του ενδέκατου άλμπουμ της μπάντας, ¡Tré!. Κυκλοφόρησε σαν single στις 12 Φεβρουαρίου 2013. Στις 19 Δεκεμβρίου 2012 κυκλοφόρησε ένα βίντεο με το τραγούδι να παίζει σε κασέτα. Το τραγούδι μιλάει για ένα κοντινό φίλο της μπάντας, ο οποίος αυτοκτόνησε. Ο Άρμστρονγκ δήλωσε "Δεν θέλω να το συζητήσω, είναι πολύ βαρύ." Επίσης το τραγούδι μιλάει για τη παιδιά της Γενιάς Χ (παιδιά γεννημένα μεταξύ του 1960 και του 1980).
Κομμάτια
Promotional single και ψηφιακό single:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια των Green Day Κατηγορία:Τραγούδια του 2012 Κατηγορία:Singles του 2013 Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records Κατηγορία:Singles της Reprise Records
Βιλφράνς-ντε-Κονφλάν
Το Βιλφράνς-ντε-Κονφλάν (γαλλικά: Villefranche-de-Conflent, καταλανικά: Vilafranca de Conflent) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βιλφρανσουά (γαλλικά: Villefranchois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος
Ο Μπολέσλαφ Α΄ ο γενναίος ή ο μέγας (πολων.: Bolesław I Chrobry, 967 - 17 Ιουνίου 1025) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της Πολωνίας (992-1025) και πρώτος βασιλιάς της (1025). Έγινε, ως Μπολέσλαφ Δ΄, δούκας της Βοημίας (1002-03).
Σύμπλεγμα του Ιεχωβά
Το «σύμπλεγμα του Ιεχωβά» (στα αγγλικά "Jehovah complex") είναι όρος που χρησιμοποιείτο από τη Γιουνγκιανή αναλυτική ψυχολογία. Σήμερα η χρήση του όρου αποφεύγεται. Σύμφωνα με τον Γιουνγκ, περιγράφει έναν τύπο νεύρωσης κατά τον οποίο το άτομο χαρακτηρίζεται από εγωιστική μεγαλομανία. Το άτομο που διακατέχεται από αυτό το κόμπλεξ έχει ξεπεράσει πλέον τη φάση του ναρκισσισμού και λατρεύει μια εξιδανικευμένη εικόνα του εαυτού του. Ζει σε μια ψευδαίσθηση προσωπικού μεγαλείου και «παντοδυναμίας».
Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μιέσκο Α΄ δούκα της Πολωνίας και της πρώτης συζύγου του Ντουμπράβκας των Πρεμυσλιδών, κόρης τού Μπολέσλαος Α΄ δούκα της Βοημίας.
Σύμφωνα με μία θεωρία των λογίων, κυβέρνησε τη Μικρή Πολωνία ήδη κατά τα τελευταία έτη της ζωής τού πατέρα του. Ο Μιέσκο Α΄ απεβίωσε το 992 και διαίρεσε την Πολωνία μεταξύ των γιων του. Όμως ο Μπολέσλαφ Α΄ εκτόπισε τους τρεις ετεροθαλείς αδελφούς του και τη δεύτερη σύζυγο τού πατέρα του Όντα και ενοποίησε την Πολωνία ως το 995.
Σύμπλεγμα του Ιεχωβά
Ο όρος αυτός φαίνεται ότι βασίζεται στην προσέγγιση πως ο Θεός της Παλαιάς Διαθήκης (Ιεχωβά), εμφανίζεται ως αιμοβόρος και γενοκτόνος, ο οποίος δεν ανέχεται τη λατρεία κανενός άλλου θεού.
Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος
Βιογραφία
Υποστήριξε τις ιεραποστολικές βλέψεις τού αγίου Αδαλβέρτου επισκόπου της Πράγας και τού αγίου Μπρούνο του Κέρφουρτ. Το 997 ο Αδαλβέρτος μαρτύρησε και η αγιοποίησή του χρησιμοποιήθηκε για την εδραίωση της αυτονομίας της Πολωνίας από τη Γερμανία. Αυτό μάλλον έγινε το 1000 στο Συνέδριο τού Γκιέζνο, όπου αποφασίστηκε και η ίδρυση της Πολωνικής Εκκλησίας με μητρόπολη στο Γκνιέζνο. Η μητρόπολη θα ήταν ανεξάρτητη από την αρχιεπισκοπή τού Μαγδεβούργου, η οποία ως τότε προσπαθούσε να επιβάλει τη δικαιοδοσία της επί της Πολωνικής εκκλησίας. Επίσης επισκοπές ιδρύθηκαν σε Κρακοβία, Βρότσλαφ και Κολόμπζεκ και ο Μπολέσλαφ Α΄ αποκήρυξε επίσημα την καταβολή φόρου στη Γερμανία. Το 1002 απεβίωσε ο Όθων Γ΄ της Γερμανίας και ο Μπολέσλαφ Α΄ χρειάστηκε να κάνει μία σειρά από πολέμους με τον διάδοχο εκείνου Ερρίκο Β΄ της Γερμανίας. Η διαμάχη έληξε το 1018 σε τη Συνθήκη στο Μπάουτσεν.
Το ίδιο έτος έκανε εκστρατεία και κατέλαβε το Κίεβο, όπου εγκατέστησε τον γαμπρό του Σβιατοπόλκ Α΄ τον αθεόφοβο. Σύμφωνα με τον θρύλο, το σπαθί του όταν χτύπησε τη Χρυσή Πύλη τού Κιέβου, απέκτησε σπασίματα. Αργότερα, στην ανάμνηση της κατάληψης, ένα ξίφος που αποκαλείται το οδοντωτό ξίφος, θα χρησιμοποιείται στις τελετές στέψεις των Πολωνών βασιλέων.
Σύμπλεγμα του Ιεχωβά
Βιβλιογραφία & πηγές
Κομπλεξ του Ιεχωβά
Μπολέσλαφ Α΄ ο Γενναίος
Βιογραφία
Ο Μπολέσλαφ Α΄ ήταν αξιοσημείωτος πολιτικός, στρατηγός και κυβερνήτης. Όχι μόνο μετάτρεψε την Πολωνία σε χώρα συγκρίσιμη με παλαιότερες δυτικές μοναρχίες, αλλά την αναβίβασε στις πρώτες χώρες της Ευρώπης. Επιχείρησε επιτυχείς εκστρατείες στα δυτικά, νότιο και ανατολικά. Έκανε συμπαγή χώρα τις Πολωνικές περιοχές και κατέκτησε γαίες έξω από τα όρια της σημερινής Πολωνίας, όπως τη Σλοβακία, Μοραβία, Ερυθρά Ρουθηνία, Μάισσεν, Λουσατία και Βοημία. Ήταν ο ισχυρός μεσολαβητής στα ζητήματα της κεντρικής Ευρώπης. Τελικά ως αποκορύφωμα της ηγεμονίας του, το 1025 στέφθηκε βασιλιάς της Πολωνίας· ήταν ο πρώτος που έλαβε τον τίτλο rex.
Ήταν ικανός διοικητής: εγκαθίδρυσε τον "Πριγκιπικό Νόμο", έκτισε πολλά φρούρια, ναούς, μονές και γέφυρες. Εισήγαγε την πρώτη νομισματική μονάδα, τη γκζύβνα, που ήταν ίση με 240 δηνάρια και έκοψε τα δικά του νομίσματα. Θεωρείται ευρέως ως ένας από τους πιο επιτυχημένους ηγεμόνες των Πιαστ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα μία κόρη τού Ρίκνταγκ μαργράβου τού Μάισσεν. Σύμφωνα με το Χρονικό τού Τήτμαρ του Μέρσεμπουργκ ο Μπολέσλαφ Α΄ την έδιωξε, όταν ο πατέρας της απεβίωσε.
Έκανε δεύτερο γάμο με μία από την Ουγγαρία, μάλλον την Ιουδήθ των Άρπαντ, κόρη τού Γκέζα μεγάλου πρίγκιπα των Ούγγρων και είχε τέκνο:
Ο Μπολέσλαφ Α΄ έδιωξε και αυτήν και το 988 έκανε τρίτο γάμο με την Εμνίλντα της Λουσατίας, κόρη τού Ντομπρομίρ πρίγκιπα των Σλάβων, ίσως των Βιστούλανς. Είχε τέκνα:
Το 1025 ο Μπολέσλαφ Α΄ έκανε τέταρτο γάμο με την Όντα, κόρη τού Έκκαρντ Α΄ των Εκκεχαρντιδών μαργράβου τού Μάισσεν και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Σωζόμενος
Με το Σωζόμενος μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Γιοστέιν Γκάαρντερ
Ο Γιοστέιν Γκάαρντερ (Jostein Gaarder, 8 Αυγούστου 1952) είναι Νορβηγός διανοούμενος και συγγραφέας πολλών μυθιστορημάτων, διηγημάτων και παιδικών βιβλίων. Συχνά γράφει από την προοπτική των παιδιών, προσπαθώντας να «εξερευνήσει» την αίσθηση της απορίας τους για τον κόσμο και ό,τι τον αποτελεί. Δεν είναι παράξενο το ότι πολλοί από τους πρωταγωνιστές των μυθιστορημάτων του είναι παιδιά ή έφηβοι. Επίσης, συχνά χρησιμοποιεί την τεχνική της metafiction στα έργα του και δημιουργεί ιστορίες μέσα σε ιστορίες. Είναι περισσότερο γνωστός για το έργο του «Ο κόσμος της Σοφίας: Μυθιστόρημα για την ιστορία της φιλοσοφίας» (1991), το οποίο έχει μεταφραστεί σε 60 γλώσσες. Έχουν κυκλοφορήσει περίπου πάνω από 40 εκατομμύρια αντίτυπα σ' όλο τον κόσμο.
Οικογένεια
Ο Γκάαρντερ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Όσλο. Ο πατέρας του ήταν διευθυντής σε σχολείο και η μητέρα του ήταν δασκάλα και συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Το 1974, παντρεύτηκε στο Όσλο την Siri Dannevig. Πέντε χρόνια αργότερα, το 1979, μετακόμισαν στον Μπέργκεν και πλέον έχουν δύο γιους.
Εκπαίδευση
Μαθήτευσε και φοίτησε αντίστοιχα στο Oslo Cathedral School και στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, όπου σπούδασε θεολογία και έδειξε ενδιαφέρον για τις Σκανδιναβικές διαλέκτους (γλώσσες). Ήταν καθηγητής γυμνασίου στο Μπέργκεν πριν ασχοληθεί αρκετά με τη λογοτεχνία.
Περιβαλλοντικός ακτιβισμός
Ο Γιοστέιν Γκάαρντερ συμμετείχε στην προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης για σχεδόν δύο δεκαετίες. Όπως προαναφέρθηκε θέσπισε το βραβείο Sophie, το 1997, ένα διεθνές βραβείο που απονεμήθηκε μέχρι το 2013 σε ιδρύματα και άτομα που ασχολούνται με το περιβάλλον. Μέσω του βραβείου Sophie, συνεισέφερε πάνω από 1,5 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ για την αντιμετώπιση ιδιαίτερων περιβαλλοντικών προβλημάτων. Το τελευταίο βραβείο απονεμήθηκε τον Οκτώβριο του 2013 στον Bill McKibben.
Πολιτική προάσπιση και θρησκευτική αμφισβήτηση
Είναι πολιτικά ενεργός. Το επίκεντρο της ανησυχίας του είναι το δράμα των Παλαιστινίων προσφύγων, καθώς και ο ίδιος έχει επικρίνει σφόδρα την ισραηλινή κατοχή της Παλαιστίνης. Τον Αύγουστο του 2006, ο Γκάαρντερ δημοσίευσε ένα αμφιλεγόμενο κείμενο με τίτλο «God's Chosen People» στην μεγαλύτερη καθημερινή εφημερίδα της Νορβηγίας, στην Aftenposten. Ήταν η απάντησή του στον πόλεμο του Λιβάνου το 2006. Ο ίδιος τάχθηκε υπέρ της «αναγνώρισης του κράτους του Ισραήλ του 1948, αλλά όχι το ένα του 1967».
Ο Γκάαρντερ περιέγραψε τον Ιουδαϊσμό ως «μία αρχαϊκή, εθνική και πολεμοχαρής θρησκεία», σε αντίθεση με τη χριστιανική ιδέα ότι «η βασιλεία του Θεού είναι η συμπόνια και η συγχώρεση». Τέλος, αμφισβήτησε τους ισχυρισμούς του αντισημιτισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορβηγοί λογοτέχνες Κατηγορία:Νορβηγοί μυθιστοριογράφοι
Live Rare Remix Box
To Live Rare Remix Box είναι ένα box set από τους Red Hot Chili Peppers.