cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αδελαΐδα της Ιταλίας
Η Αδελαΐδα της Ιταλίας ή Αδελαΐδα της Βουργουνδίας (Adélaïde de Bourgogne, 931 - 16 Δεκεμβρίου 999) από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων ήταν αυτοκράτειρα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, θρησκευτική μεταρρυθμίστρια, προστάτιδα της εκκλησίας και της τέχνης, συνδημιουργός της Οθωνικής Αναγέννησης και δεύτερη σύζυγος του αυτοκράτορα Όθωνα Α΄. Θεωρούνταν από τους σύγχρονούς της ως η πιο αξιόλογη ηγεμόνας της εποχής της.
Πρώτα χρόνια
Η Αδελαΐδα γεννήθηκε στο κάστρο του Ορμπ, στην Άνω Βουργουνδία (στη σημερινή Ελβετία). Ήταν κόρη του Ροδόλφου Β΄ βασιλιά της Βουργουνδίας και της Μπέρτας της Σουαβίας. Παντρεύτηκε στην ηλικία των δεκαπέντε ετών τον Λοθάριο Β΄ της Ιταλίας. Η κόρη τους Έμμα της Ιταλίας, γεννήθηκε γύρω στο 948. Αρραβωνιάστηκε σε ηλικία 6 ετών και παντρεύτηκε σε ηλικία 16 ετών τον γιο του Λοθάριου βασιλιά της Ιταλίας. Το 949 η Αδελαΐδα γέννησε την πρώτη της κόρη, την Έμμα της Ιταλίας.
Ο γάμος της με τον Όθωνα Α΄
Ο πρώτος σύζυγος της Αδελαΐδας δηλητηριάστηκε από τον διάδοχό του, τον Βερεγγάριο, ο οποίος προσπάθησε να την αναγκάσει να παντρευτεί τον γιο του, Αντάλμπερτ. Όταν εκείνη αρνήθηκε, φυλακίστηκε για τέσσερις μήνες στο Κόμο. Η Αδελαΐδα τελικά κατάφερε να ξεφύγει από την αιχμαλωσία με περιπετειώδη και αξιοθαύμαστο τρόπο καθώς διέφυγε μέσα από ένα τούνελ που είχε σκάψει, μεταμφιέστηκε σε χωρική και κρύφτηκε στα κοντινά χωράφια όπου κατάφερε να αποφύγει τους λογχισμούς των αντρών του Βερεγγάριου που προσπαθούσαν να την κάνουν να βγει από τα χόρτα. Η παράτολμη και ευφάνταστη απόδρασή της που έγινε γνωστή μέσα από τα κείμενα και τα ποιήματα της Ροσβίτα του Γκάντερσχάιμ, έγινε άμεσα θέμα συζήτησης στις αυλές της Ευρώπης.
Τότε εκείνη έστειλε έναν απεσταλμένο στον Όθωνα Α΄ βασιλιά της Γερμανίας, που ήταν σύμμαχος τους αδελφού της Κορράδος Α΄ της Βουργουνδίας, ζητώντας την προστασία του. Εκείνος, εντυπωσιασμένος από όσα είχε ακούσει για εκείνη, δέχτηκε όχι μόνο να την προστατέψει αλλά και να την γνωρίσει προσωπικά. Η Αδελαΐδα, με την βασιλική της καταγωγή και την εκτεταμένη περιουσία και προίκα της, αποτελούσε για τον Όθωνα μίας πρώτης τάξης ευκαιρία για να κερδίσει αίγλη και υπόσταση η διεκδίκησή του στα εδάφη της Ιταλίας και της Αλσατίας. Όπως γράφει η Penelope Nash: "στα περίπου δεκαεννιά της η Αδελαΐδα ήταν μια νέα, όμορφη και πλούσια χήρα, που ήταν ακόμα πιο επιθυμητή λόγω της ικανότητάς της να ενισχύσει την διεκδίκηση του νέου συζύγου της στο βασίλειο της Ιταλίας."
Αυτοκράτειρα
Το 952 Αδελαΐδα έκανε το πρώτο της παιδί με τον Όθωνα, τον Ερρίκο, αλλά αυτό δημιούργησε πολλά προβλήματα καθώς ο Όθωνας είχε ήδη παιδιά από την πρώτη του σύζυγο, Έντιθ της Αγγλίας και όποια παιδιά έκανε με την Αδελαΐδα έθεταν σε κίνδυνο τη γραμμή διαδοχής των υπολοίπων. Έτσι το 953 ο πρωτότοκος γιος του Όθωνα με την Έντιθ, ο Λιούντολφ, που ήταν δούκας της Σουαβίας, επαναστάτησε διεκδικώντας τον θρόνο με την υποστήριξη του δούκα Κόνραντ της Λωραίνης. Η Αδελαΐδα φρόντισε άμεσα να υπερασπιστεί τα κληρονομικά δικαιώματα των δικών της παιδιών και μέσω των γνωριμιών και της επιρροής που είχε στην ιταλική αυλή από την οποία προερχόταν, κατάφερε να απομονώσει τον Λιούντολφ από τους συμμάχους του. Έτσι ο Όθωνας κατάφερε να καταπνίξει την εξέγερση και το 954 αφαίρεσε το δουκάτο από τον Λιούντολφ που όμως εξακολούθησε να δημιουργεί μικροπροβλήματα μέχρι τον θάνατό του από πυρετό το 957. Με αυτόν τον τρόπο η Αδελαΐδα διατήρησε την επιρροή της και την θέση ισχύος που κατείχε αφού κατάφερε να προστατέψει και να διατηρήσει, όχι μόνο τα κληρονομικά δικαιώματα των παιδιών της, αλλά και τα εδάφη που της είχαν δοθεί ως προίκα τα οποία δεν ήταν καθόλου ευκαταφρόνητα.
Τελικά η Αδελαΐδα έκανε και άλλα τρία παιδιά, τον Μπρούνο, την Ματθίλδη, που έγινε αβάισσα του Κέτλινμπεργκ, και τον Όθωνα Β΄. Τα δύο πρώτα αγόρια πέθαναν με αποτέλεσμα να παραμείνει μόνος διάδοχος του θρόνου ο Όθωνας Β΄. μικρογραφία|Η αγία Αδελαΐδα σε βιτρό στην εκκλησία του Τουρί στη Γαλλία. Η Αδελαΐδα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας της, βοήθησε τον Όθωνα Α΄ να μετατρέψει την γερμανική αυλή σε κέντρο αναβίωσης της κλασικής παιδείας και προώθησης των τεχνών και των γραμμάτων, κάτι που συνεχίστηκε και από τους απογόνους της και οδήγησε στην δημιουργία της λεγόμενης Οθωνικής Αναγέννησης. Μέσω των γνωριμιών της στην Βουργουνδία και την Λομβαρδία έθεσε την οθωνική δυναστεία σε μία τροχιά πιο εξωστρεφή και ευρύτερα ευρωπαϊκή. Μαζί με τον σύζυγό της υποστήριξε μοναστήρια και αββαεία που στη εποχή της, αλλά και στην εποχή της νύφης της, της Θεοφανούς του Βυζαντίου, μετατράπηκαν σε κέντρα εκπαίδευσης και "φυτώρια" καλλιτεχνίας και φιλοσοφίας. Κατά την διάρκεια της ζωής της διατήρησε στενές σχέσεις με το Αββαείο του Κλυνύ, που τότε ήταν το επίκεντρο της εκκλησιαστικής μεταρρύθμισης, και υποστήριξε ιδιαίτερα τους ηγούμενους Οντιλό και Μαγιόλους που αργότερα ανακηρύχθηκαν και άγιοι από την Καθολική Εκκλησία. Στήριξε επίσης πολύ το έργο της Ροσβίτα του Γκάντερσχάιμ.
Ο Όθων Α΄ πέθανε τον Μάιο του 973, στο παλάτι του Μέμφεμπεν.
Ο γιος της Όθων Β΄ στέφθηκε αυτοκράτορας αμέσως μετά τον θάνατο του πατέρα του και, παρά το γεγονός ότι είχε παντρευτεί από το 970 την βυζαντινή πριγκίπισσα Θεοφανώ Σκλήραινα, η Αδελαΐδα συνέχισε να ασκεί εξουσία για τουλάχιστον έναν χρόνο μετά την στέψη του γιου της. Αυτό σταμάτησε όταν η Θεοφανώ, όπως ήταν αναμενόμενο, αντέδρασε και διεκδίκησε την βασιλική εξουσία που δικαιωματικά της ανήκε. Αυτό οδήγησε στην εξορία της Αδελαΐδας για περίπου δέκα χρόνια.
Το 983, πέθανε ο γιος της Όθων Β΄ και μετά από την καθοριστική παρέμβαση της Αδελαΐδας, της Θεοφανούς και άλλων γυναικών της οικογένειας στην λεγόμενη Σύνοδο των Ισχυρών Γυναικών (985) τον διαδέχτηκε ο εγγονός της, Όθων Γ΄, υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του, της αυτοκράτειρας Θεοφανούς. Όταν η Θεοφανώ πέθανε το 991, η Αδελαΐδα ανέλαβε την αντιβασιλεία. Παραιτήθηκε όταν ο Όθων Γ΄ κηρύχθηκε αυτοκράτορας το 995.
Η Αδελαΐδα πέθανε τελικά το 999 και ανακηρύχθηκε αγία από την καθολική Εκκλησία λόγω του σημαντικού έργου της σχετικά με την εκκλησιαστική μεταρρύθμιση, τον εκχριστιανισμό των Σλάβων και την ανάπτυξη του θρησκευτικού πολιτισμού της Ευρώπης της εποχή της. Τμήμα από το λείψανό της φυλάσσεται σε εκκλησία στο Αννόβερο ενώ η μνήμη της τιμάται στις 16 Δεκεμβρίου.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 947 τον Λοθάριο Β΄ των Μποζονιδών βασιλιά της Λομβαρδίας. Έκαναν μια κόρη:
Το 951 η Αδελαςιδα έκανε δεύτερο γάμο με τον Όθωνα Α΄ της Γερμανίας και απέκτησε τέκνα:
Μπουρ-ντε-Σιρό
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Σύνδεσμος
Ο όρος Σύνδεσμος μπορεί να αναφέρεται:
Λ'Ετουάλ (Ζυρά)
Το Λ'Ετουάλ (γαλλικά: L'Étoile) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Πάβεου Βοϊτσιεχόφσκι
Ο Πάβεου Βοϊτσιεχόφσκι (πολωνικά: Paweł Wojciechowski) (γενν. 6 Ιουνίου 1989) είναι Πολωνός αθλητής του στίβου, ο οποίος εξειδικεύεται στο άλμα επί κοντώ.
Είναι ο παγκόσμιος πρωταθλητής του άλματος επί κοντώ το 2011, με άλμα στα 5.90, και ο χάλκινος παγκόσμιος πρωταθλητής τέσσερα χρόνια μετά με 5.80 μέτρα. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2014 κέρδισε το αργυρό μετάλλιο πίσω από τον Ρενό Λαβιλενί. Σε κλειστό στίβο έχει κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο, κερδίζοντας τον ομόεθνό του Πιοτρ Λίσεκ, με άλμα στα 5.90 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019, και το 2017 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο πίσω από τον χρυσό Πιοτρ Λίσεκ και τον αργυρό Κωνσταντίνο Φιλιππίδη, με άλμα στα 5.85.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές του άλματος επί κοντώ Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Φιφής Ιωάννου
Ο Νεόφυτος (Φιφής) Ιωάννου (1914 - 1988), ήταν Ελληνοκύπριος πολιτικός, Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ και εκδότης.
Εσερβάλ-Ταρτρ
Το Εσερβάλ-Ταρτρ (γαλλικά: Esserval-Tartre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Φιφής Ιωάννου
Πολιτική πορεία
Γεννήθηκε στην Λευκωσία το 1914 και διαδέχτηκε τον Πλουτή Σέρβα στην ηγεσία του αριστερού κόμματος της Κύπρου το 1945 και διατήρησε την θέση ως το 1949, όπου τον διαδέκτηκε ο Εζεκίας Παπαϊωάννου.
Εσερβάλ-Ταρτρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λεζ Εσπανιόλ (γαλλικά: Les Espagnols).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Φιφής Ιωάννου
Πολιτική πορεία
Το 1947, στο πρώτο συνέδριο των κομμουνιστικών κομμάτων της Βρετανικής αυτοκρατορίας, εκπροσώπησε το ΑΚΕΛ. Τάχθηκε υπέρ της Ένωσις δηλώνοντας «η Ελλάδα σήμερα είναι χώρα φασιστική, όχι επειδή ο φασισμός έχει κάποιο έρεισμα στον ηρωϊκό λαό της, αλλά επειδήτον επέβαλε ο Τσώρτσιλ με σφαίρες και ξιφολόγχες και επειδή ο Μπέβιν, προς αισχύνη του, τον διατήρησε» Το συνέδριο αποδέκτηκε την τοποθέτηση του Ιωάννου.. Πάντως, η Ένωση ήταν ο μακροχρόνιος στόχος του ΑΚΕΛ επί Ιωάννου, καθώς ο πρώταρχικός ήταν η αυτοδιοίκηση του νησιού για βετίωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης των εργαζομένων.
Ο Φίφης ήταν μέλος της αποστολής του ΑΚΕΛ, όπου είχε ζητήσει γνώμη αδελφών κομμάτων για θέματα που το ταλάνιζαν. Είχε προηγηθεί το 1947 η δημιουργία του ΕΑΣ (Εθνικός Απελευθερωτικός Συνασπισμός), ο οποίος μεσα σε ενα χρόνο είχε 20 χιλιάδες μέλη, αρκετοί δε ήταν προοδευτικοί διανοούμενοι και αστοί. Ο ΕΑΣ ήτανε υπέρ της συνέχισης των διαβουλεύσεων με τους Βρετανούς για ψήφιση δημοκρατικού συντάγματος, ακόμη και μετά το τέλος της Διασκεπτικής συνέλευσης, ωστόσο τα μισά περίπου μέλη της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ ήταν εναντίον και ήθελαν να προτάξουν την επιδίωξη της Ένωσις (ανάμεσα σε αυτούς και ο Φίφης). Προ του φάσματος της διάσπασης, αποφάσισαν να οργανώσουν αποστολή για συναντήσεις με άλλα κομμουνιστικά κόμματα.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του ΑΚΕΛ
Σίλε
Ο όρος Σίλε μπορεί να αναφέρεται σε:
Γουαϊκάτο
Ο όρος Γουαϊκάτο μπορεί να αναφέρεται σε:
Ιβάν Λούτσκιεβιτς
Ο Ιβάν Λούτσκιεβιτς (Ivan Luckievič) ( Iван Луцкевіч; πολωνικά: Iwan Łuckiewicz, 9 Ιουνίου 1881 - 20 Αυγούστου 1919) ήταν ηγετική φυσιογνωμία του κινήματος ανεξαρτησίας της Λευκορωσίας στις αρχές του 20ου αιώνα, δημοσιολόγος και αρχαιολόγος. Ήταν αδελφός του Άντον Λούτσκιεβιτς.
Πρώιμη ζωή
Ο Λούτσκιεβιτς γεννήθηκε στο Σιαουλιάι της επαρχίας Κάουνας της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στην οικογένεια ενός μικρού ευγενή, που εκείνη την εποχή εργαζόταν ως υπάλληλος σιδηροδρόμων.
Το 1890 ξεκίνησε τις σπουδές του στο Γυμνάσιο Λιεπάγια και ακολούθησε το Γυμνάσιο του Μινσκ από το 1897 έως το 1902. Ακολούθησαν σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αγίας Πετρούπολης και στο Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Μόσχας.
Συμμετοχή σε επαναστατικές δραστηριότητες
Το 1903 ο Λούτσκιεβιτς έγινε ένας από τους ιδρυτές της Λευκορωσικής Επαναστατικής Συνέλευσης (αργότερα Λευκορωσική Σοσιαλιστική Συνέλευση). Φυλακίστηκε για λίγο για τις πολιτικές του δραστηριότητες και το 1904 μετακόμισε στην Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης.
Το 1905 ο Λούτσκιεβιτς επέστρεψε στο Μινσκ, για να λάβει ενεργό μέρος στα γεγονότα της Ρωσικής Επανάστασης του 1905. Υπό την απειλή σύλληψης, έφυγε για το Βίλνιους στις αρχές του 1906.
Ηγετική προσωπικότητα του κινήματος ανεξαρτησίας της Λευκορωσίας
Εκείνη την εποχή το Βίλνιους γινόταν «το πιο σημαντικό κέντρο του λευκορωσικού πνευματικού ακτιβισμού» και ο Λούτσκιεβιτς συμμετείχε ενεργά στο κίνημα πολιτιστικής αναγέννησης και ανεξαρτησίας της Λευκορωσίας.
Συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία του εκδοτικού οίκου "Nasha Khata" ("Το σπίτι μας") και της Λευκορωσικής Εκδοτικής Εταιρείας και στην έκδοση των πρώτων λευκορωσικών εφημερίδων "Nasha Dolya " ("Το πεπρωμένο μας"), " Nasha Niva " ( "Το χωράφι μας με καλαμπόκι") και " Homan ".
Επίσης, ίδρυσε μια λευκορωσική λέσχη όπου παιζόταν ερασιτεχνικό δράμα και το Λευκορωσικό Γυμνάσιο της Βίλνια, όπου δίδαξε τοπική παράδοση και Λευκορωσικές σπουδές.
Ασθένεια και θάνατος
Στα τέλη της δεκαετίας του 1910 ο Λούτσκιεβιτς προσβλήθηκε από φυματίωση. Το 1919 πήγε σε ένα πολωνικό θέρετρο στο Ζακοπάνε ,όπου υπέκυψε στην ασθένεια στις 20 Αυγούστου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορώσοι πολιτικοί
Μπωμ-λε-Μεσιέ
Το Μπωμ-λε-Μεσιέ (γαλλικά: Baume-les-Messieurs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπωμουά (γαλλικά: Baumois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Λεζ Εσάρ-Ταινιεβώ
Το Λεζ Εσάρ-Ταινιεβώ (γαλλικά: Les Essards-Taignevaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Το Ουρλιαχτό (ταινία, 2010)
Πλοκή
Στις ΗΠΑ της δεκαετίας του '50, το ποίημα Ουρλιαχτό του Άλλεν Γκίνσμπεργκ προκαλεί αντιδράσεις στους συντηρητικούς κύκλους, λόγω του περιεχομένου του και του λεξιλογίου του. Η υπόθεση αυτή πήγε στα δικαστήρια, με κατηγορούμενους τον Γκίνσμπεργκ και τον εκδότη Λόρενς Φερλινγκέτι. Ο ίδιος ο Γκίνσμπεργκ δεν παρέστη στη δίκη.
Κατά τη διάρκεια της ταινίας βλέπουμε, εκτός από την εξέλιξη της δίκης, τον Γκίνσμπεργκ να απαγγέλλει το Ουρλιαχτό δύο χρόνια πριν, δηλαδή όταν εκδόθηκε, και τον ποιητή στο σήμερα να μιλάει για τη ζωή του. Εξιστορεί την ιδιαίτερη σχέση με τη μητέρα του και το τραγικό τέλος της, τον ανεκπλήρωτο έρωτα για τον ετεροφυλόφιλο Τζακ Κέρουακ, τον εγκλεισμό του στο ψυχιατρείο, την περιστασιακή του σχέση με τον Νιλ Κάσαντι, την ποίηση και την γενιά μπιτ και τη σχέση με τον ισόβιο σύντροφό του, τον ποιητή Πήτερ Ορλόβσκι.
Στο τέλος, το δικαστήριο αποφασίζει πως το Ουρλιαχτό έχει λογοτεχνική αξία και πως ο κατηγορούμενος είναι αθώος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Δικαστικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες
Ούιπεστ ΤΕ
Η Ούιπεστ ΤΕ (ουγγρικά: Újpesti ΤΕ, UTE) είναι ουγγρικός πολυαθλητικός σύλλογος, με έδρα την πρωτεύουσα της Ουγγαρίας Βουδαπέστη, στη συνοικία Ούιπεστ (Νέα Πέστη). Ο σύλλογος, που ιδρύθηκε το 1885, καλλιεργεί αθλητικά τμήματα στα αθλήματα χόκεϊ επί πάγου, υδατοσφαίριση, πετοσφαίριση, στίβο, πάλη, πάλη λάσπης, τζούντο, σπριντ κανό/καγιάκ, καράτε, πυγμαχία, μοντέρνο πένταθλο, σκοποβολή, γυμναστική, τρίαθλο, κολύμβηση, ξιφασκία. Υπάρχει ακόμη και ένα τμήμα ψυχαγωγίας καθώς επίσης και ένα τμήμα για τους οπαδούς του συλλόγου που ονομάζεται "Κύκλος των φίλων" (baráti KOR). Η ποδοσφαιρική ομάδα Ούιπεστ ΦΚ αποτελεί επίσης μέρος του ευρύτερου συλλόγου Ούιπεστ ΤΕ.
Τμήμα υδατοσφαίρισης
Το τμήμα υδατοσφαίρισης ιδρύθηκε το 1911 αλλά είναι ανενεργό από το 2011 εξαιτίας οικονομικών προβλημάτων. Η Ούιπεστ είναι πολυνίκης σε Πρωταθλήματα Ουγγαρίας από το 1946. Κατέχει 26 πρωταθλήματα, τα περισσότερα από κάθε άλλη. Επίσης έχει κατακτήσει 1 Πρωτάθλημα Ευρώπης (2 φορές φιναλίστ), 3 Κύπελλα Ευρώπης και 1 Σούπερκαπ Ευρώπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1885 Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ουγγαρίας
Σατιγιόν (Ζυρά)
Το Σατιγιόν (γαλλικά: Châtillon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σατιγιοναί (γαλλικά: Châtillonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Κούτσινγκ
Το Κούτσινγκ, επίσημα πόλη του Κούτσινγκ, είναι πρωτεύουσα και πολυπληθέστερη πόλη του κρατιδίου του Σαράουακ στη Μαλαισία. Είναι επίσης πρωτεύουσα της περιφέρειας Κούτσινγκ. Η πόλη βρίσκεται στον ποταμό Σαράουακ στο νοτιοδυτικό άκρο του κρατιδίου Σαράουακ στο νησί Βόρνεο και καλύπτει έκταση 431 τετραγωνικών χιλιομέτρων με πληθυσμό 325.132 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2010, 165.642 κατοίκους στη διοικητική περιοχή του Βόρειου Κούτσινγκ και 159.490 κατοίκους στη διοικητική περιοχή του Νότιου Κούτσινγκ.
Το Κούτσινγκ ήταν η τρίτη πρωτεύουσα του Σαράουακ, το 1827, κατά τη διάρκεια της διοίκησης του Σαράουακ από την Αυτοκρατορία του Μπρουνέι. Το 1841, το Κούτσινγκ έγινε η πρωτεύουσα του Βασιλείου του Σαράουακ, και το Σαράουακ παραχωρήθηκε στον Τζέιμς Μπρουκ για τη βοήθεια που προσέφερε στην Αυτοκρατορία του Μπρουνέι για να συντρίψει μια εξέγερση, ιδίως από τους κατοίκους του εσωτερικού Βόρνεο, οι οποίοι αργότερα έγιναν πιστοί οπαδοί του, αφού τους έδωσε αμνηστία προσχώρησαν με το μέρος του. Η πόλη συνέχισε να αναπτύσσεται κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Τσαρλς Μπρουκ, με την κατασκευή συστήματος αποχέτευσης, νοσοκομείου, φυλακής, φρουρίου και παζαριού. Το 1941 πραγματοποιήθηκε ο εκατονταετής εορτασμός της κυριαρχίας των Μπρουκ στο Κούτσινγκ. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το Κούτσινγκ καταλήφθηκε από τις ιαπωνικές δυνάμεις από το 1942 έως το 1945. Η ιαπωνική κυβέρνηση ίδρυσε το στρατόπεδο Μπατού Λιντάνγκ κοντά στο Κούτσινγκ στο οποίο κρατούσε αιχμαλώτους πολέμου και πολιτικούς αντιφρονούντες. Μετά τον πόλεμο, η πόλη παρέμεινε ανέπαφη. Ωστόσο το 1946, ο τελευταίος Rajah του Σαράουακ, ο Τσαρλς Βάινερ Μπρουκ αποφάσισε να παραχωρήσει το Σαράουακ ως Βρετανική αποικία του Στέμματος. Το Κούτσινγκ παρέμεινε η πρωτεύουσα της Βρετανικής αποικίας του Στέμματος. Μετά το σχηματισμό της Μαλαισίας το 1963, το Κούτσινγκ διατήρησε την ιδιότητά του ως πρωτεύουσα του κρατιδίου του Σαράουακ και του χορηγήθηκε το καθεστώς της πόλης το 1988. Έκτοτε, το Κούτσινγκ χωρίζεται σε δύο διοικητικές περιοχές που διαχειρίζονται δύο ξεχωριστές τοπικές αρχές. Το διοικητικό κέντρο της τοπικής κρατικής κυβέρνησης του Σαράουακ βρίσκεται στο Wisma Bapa Malaysia, στο Κούτσινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μαλαισίας
Γουέλφος της Καρινθίας
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Γουέλφου Β΄ κόμη της Σουαβίας και της Ίμιτσας των Αρντέν-Λουξεμβούργου, κόρης του Φρειδερίκου κόμη του Μόζελγκαου. Ο Φρειδερίκος είχε αδελφή την Κουνιγούνδη, σύζυγο του Ερρίκου Β΄ της Γερμανίας.
Το 1030 διαδέχθηκε το πατέρα του ως κόμης της Σουαβίας και στις κτήσεις του στη Βαυαρία. Η θεία του Ρίχιλντ του Άλτντορφ (αδελφή του πατέρα του), χήρα και κληρονόμος του Άνταλμπερτ Β΄ κόμη του Έμπερσμπερκ, του μεταβίβασε την κομητεία το 1045. Το 1039 απεβίωσε ο Κορράδος Β΄ των Σαλίων δούκας της Καρινθίας και το δουκάτο περιήλθε στον Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας (γιο τού εξαδέλφου τού δούκα). Μάλλον με την παρέμβαση της Ίμιτσα, ο βασιλιάς παραχώρησε το δουκάτο της Καρινθίας (που συνοδευόταν από τη γειτονική μαρκιωνία της Βερόνας) στον Γουέλφο.
Σωσέν (Ζυρά)
Το Σωσέν (γαλλικά: Chaussin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Γουέλφος της Καρινθίας
Βιογραφία
Συνόδευσε τον Ερρίκο Γ΄, μαζί με τον Μπρετίσλαφ Α΄ της Βοημίας, στην εκστρατεία τού 1051 εναντίον τού Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας. Όμως αργότερα στράφηκε εναντίον τού βασιλιά και ενεπλάκη στη συνωμοσία του εκτοπισθέντος Κορράδου Α΄ των Ετσονιδών δούκα της Βαυαρίας, ο οποίος με τη βοήθεια Ούγγρων λεηλάτησε τη μαρκιωνία της Στυρίας στην Καρινθία. Ο Γουέλφος ασθένησε και από την κλίνη που βρισκόταν, αποκάλυψε το σχέδιο δολοφονίας του Ερρίκου Γ΄, έτσι το εγχείρημα απέτυχε.
Σωσέν (Ζυρά)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σωσινουά (γαλλικά: Chaussinois).
Γουέλφος της Καρινθίας
Βιογραφία
Απεβίωσε στο κάστρο Μπόντμαν στη λίμνη Κωνσταντία το 1055· ήταν άγαμος και ο τελευταίος άρρην του Οίκου του. Παραχώρησε τις κτήσεις στη Σουαβία και τη Βαυαρία στη μητέρα του, που τότε ήταν ηγουμένη του αββαείου Βάινγκαρτεν στο Άλτντορφ, η οποία με τη σειρά της τις παραχώρησε στον εγγονό της Γουέλφο Α΄, γιο της κόρης της Κουνιγκούντε. Αυτός ανήκε στον πρεσβύτερο κλάδο των Έστε και έγινε ο ιδρυτής του (νεότερου) Οίκου των Γουέλφων. Η Καρινθία (με τη Βερόνα) δόθηκε από τον βασιλιά στον Κορράδο Γ΄ των Ετσονιδών, μάλλον εξάδελφο του πατέρα του.
Σωσέν (Ζυρά)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Γουέλφος της Καρινθίας
Πηγές
B. Schneidmüller, Die Welfen. Herrschaft und Erinnerung (819–1252). (Stuttgart, 2000) H. Dopsch, ‘Welf III und Kärnten’ in D. Bauer, et al., eds., Welf IV. - Schlüsselfigur einer Wendezeit: Regionale und europäische Perspektiven (Munich, 2004), pp. 84–128.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Παλαιών Γουέλφων
B'lieve I'm Goin Down...
Το "b'lieve I'm goin down..." είναι το έκτο στούντιο άλμπουμ του Kurt Vile. Κυκλοφόρησε στις 25 Σεπτεμβρίου του 2015 από την Matador Records. Η deluxe έκδοση του άλμπουμ θα ονομάζεται, b'lieve I'm goin (deep) down... και θα περιέχει 6 επιπλέον κομμάτια. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε σε δέκα διαφορετικά στούντιο με κύριους παραγωγούς τον ίδιο και το μέλος της μπάντας του, Rob Laakso
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2015
Ντραμελαί
Το Ντραμελαί (γαλλικά: Dramelay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Σω-Σαμπανί
Το Σω-Σαμπανί (γαλλικά: Chaux-Champagny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Βομβιστικές επιθέσεις στο μετρό της Μόσχας (2010)
Οι Βομβιστικές επιθέσεις στο Μετρό της Μόσχας το 2010 ήταν βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας που πραγματοποιήθηκαν από δύο Ισλαμιστές τρομοκράτες την πρωινή ώρα αιχμής της 29ης Μαρτίου 2010, σε δύο σταθμούς του μετρό της Μόσχας (Λουμπιάνκα και Παρκ Κουλτούρυ), με περίπου 40 λεπτά ενδιάμεσα. Τουλάχιστον 40 άνθρωποι σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 100 τραυματίστηκαν.
Ρώσοι αξιωματούχοι χαρακτήρισαν το περιστατικό "την πιο θανατηφόρα και πιο περίπλοκη τρομοκρατική επίθεση στη ρωσική πρωτεύουσα τα τελευταία έξι χρόνια", μια αναφορά στις βομβιστικές επιθέσεις που είχαν γίνει στις Αβτοζαβοντσκάγια και Ριζσκάγια το 2004. Την εποχή των επιθέσεων, υπολογίζεται ότι 500.000 άνθρωποι μετακινούνταν μέσω των γραμμών του μετρό της Μόσχας.
Η αρχική έρευνα έδειξε ότι οι βομβιστικές επίθεσεις διενεργήθηκαν από την μαχητική ισλαμιστική ομάδα  των Εμιράτων του Καυκάσου. Στις 31 Μαρτίου, ο ηγέτης των Εμιράτων του Καυκάσου Ντόκου Ουμάροφ ανέλαβε την ευθύνη σε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο. Δήλωσε επίσης ότι τέτοιες επιθέσεις στη Ρωσία θα συνεχιστούν εκτός εάν η Ρωσία παραχωρήσει ανεξαρτησία σε μουσουλμανικά κράτη στην περιοχή του Βόρειου Καυκάσου. Ο άνδρας που μετέφερε τους βομβιστές αυτοκτονίας στη Μόσχα συνελήφθη τον Ιούλιο του 2010. Η Αντιτρομοκρατική Επιτροπή της Ρωσίας επιβεβαίωσε τον Αύγουστο του 2010 ότι ο Μαγκομεντάλι Βαγκάμποφ, μαζί με άλλους τέσσερις μαχητές, σκοτώθηκαν σε μια επιχείρηση στο Νταγκεστάν. Πιστεύεται ότι είναι ο μαχητής πίσω από τις βομβιστικές επιθέσεις, στενός συνεργάτης του Ουμάροφ και σύζυγος της Μάριαμ Σαριπόβα, μιας από τις δύο βομβιστές αυτοκτονίας.
Νταμαρτέν-Μαρπαίν
Το Νταμαρτέν-Μαρπαίν (γαλλικά: Dammartin-Marpain) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Βομβιστικές επιθέσεις στο μετρό της Μόσχας (2010)
Ιστορικό
Οι βομβιστικές επιθέσεις ήταν οι τελευταίες σε μια σειρά επιθέσεων στη Ρωσία από το 1994, πολλές από τις οποίες αποδίδονται σε Τσετσένους μαχητές ή στο Εμιράτο του Καυκάσου. Από το 1999, οι Τσετσένοι αυτονομιστές σταδιακά απομακρύνθηκαν από μια φιλοδυτική προσέγγιση της Τσετσενικής Δημοκρατίας της Ιτσκερίας, επηρεασμένοι έντονα από τις πεποιθήσεις των Σαλαφιτών που τους έβαζαν σε σύγκρουση όχι μόνο με τη Ρωσία και τον πρόεδρο της Τσετσενίας Ραμζάν Καντίροφ, αλλά και με έναν πληθυσμό του Νταγκεστάν με ισχυρές σουφιτικές παραδόσεις. Μια ομάδα μουτζαχεντίν ισχυρίστηκε ότι διεξάγαγε έναν «ιερό πόλεμο», και επιθυμούσε να δημιουργήσει ένα «Ειράτο» στον Καύκασο. Εκτιμάται ότι πάνω από 5.000 άνθρωποι έχουν σκοτωθεί και τραυματιστεί στον Καύκασο από το 2002.
Νταμαρτέν-Μαρπαίν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Βομβιστικές επιθέσεις στο μετρό της Μόσχας (2010)
Μεταγενέστερα γεγονότα
Περίπου 48 ώρες μετά τις βομβιστικές επιθέσεις στο Μετρό της Μόσχας, μια διπλή βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας έπληξε την Καυκάσια Δημοκρατία του Νταγκεστάν, σκοτώνοντας μεταξύ άλλων τον αρχηγό της αστυνομίας της πόλης. Η Ρωσία έκανε αμέσως παραλληλισμούς, λέγοντας ότι οι δύο επιθέσεις συνδέονται μεταξύ τους. Την 1η Απριλίου άλλη μια βομβιστική επίθεση στο Νταγκεστάν σκότωσε δύο ακόμη άτομα. Στις 5 Απριλίου, ακριβώς μια εβδομάδα μετά τις επιθέσεις στη Μόσχα, μια άλλη βομβιστική επίθεση στην Ινγκουσετία με στόχο έναν αστυνομικό στρατώνα έκανε παραλληλισμούς μεταξύ αυτής και των επιθέσεων στο Νταγκεστάν. Υπήρχε φόβος ότι αυτά τα περιστατικά θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε κλιμάκωση της βίας γενικότερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρομοκρατία στη Ρωσία Κατηγορία:Ισλαμική τρομοκρατία Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα
Περιοχή Κορόγκουε
Η Περιοχή Κορόγκουε (Αγγλικά: Korogwe District, Σουαχίλι: Wilaya ya Korogwe), είναι μία από τις οκτώ Επαρχίες στην Περιφέρεια Τάνγκα (Tanga Region) της Τανζανίας. Στα βόρεια συνορεύει με την Περιοχή Λουσότο (Lushoto District), στα ανατολικά με την Περιοχή Μουχέζα (Muheza District), στα νότια με την Περιοχή Χαντένι (Handeni District) και στα δυτικά με την Περιφέρεια Κιλιμαντζάρο (Kilimanjaro Region). Επαρχιακή πρωτεύουσα είναι το Κορόγκουε (Korogwe).
Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, ο πληθυσμός στην Αγροτική Περιοχή Κορόγκουε ήταν 242.038 κάτοικοι.
Τμήματα
Η Επαρχία Κορόγκουε διαιρείται διοικητικά από δύο Συμβούλια, το Επαρχιακό Συμβούλιο Κορόγκουε και το Δημοτικό Συμβούλιο, με 20 Τμήματα. Ακολούθως εμφανίζονται τα Τμήματα που βρίσκονται στο Επαρχιακό Συμβούλιο Κορόγκουε και ότι είναι σε έντονους χαρακτήρες βρίσκονται στο Δημοτικό Συμβούλιο. • 3
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Τάνγκα Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Χάρβεϊ Μιλκ
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1930 στη Νέα Υόρκη από εβραϊκή οικογένεια. Σπούδασε μαθηματικά στο College for Teachers at Albany της Νέας Υόρκης. Μετά την αποφοίτησή του, υπηρέτησε στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ στον Πόλεμο της Κορέας.
Υστεροφημία
Το 2008 κυκλοφόρησε η ταινία Milk, στην οποία τον υποδύεται ο Σον Πεν και αναφέρεται στα τελευταία χρόνια της ζωής του.
Το 2009 του απονεμήθηκε μετά θάνατον από τον Μπαράκ Ομπάμα το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας, εισήχθη στο California Hall of Fame και καθιερώθηκε στην Καλιφόρνια ημέρα προς τιμήν της μνήμης του (22 Μαΐου).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ Εβραίοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία τον 20ο αιώνα Κατηγορία:Δολοφονημένοι πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί θύματα δολοφονικών ενεργειών Κατηγορία:Παραλήπτες του Προεδρικού Μεταλλίου της Ελευθερίας
Έντουαρντ Χάου
Ο Έντουαρντ Χάου (ρωσικά: Эдуард Петрович Гау, 16 Ιουλίου 1807undefined, Ρέβαλ – 22 Δεκεμβρίου 1887undefined, Τάρτου) ήταν Γερμανός της Βαλτικής ζωγράφος και γραφίστας.
Ζωή και έργο
Ήταν στον κατάλογο μελών της Αυτοκρατορικής Ακαδημίας Τεχνών το 1854. Παρέμεινε στη Ρωσία πιθανότατα μέχρι το 1880.
Έξω από τη Ρωσία είναι γνωστός κυρίως για τα πορτρέτα των καθηγητών του Πανεπιστημίου Ντόρπατ. Δημιουργήθηκαν από το 1837 έως το 1839 και διανεμήθηκαν σε μια σειρά λιθογραφιών, σε έξι τεύχη, από την εταιρεία του Γκέοργκ Φρίντριχ Σλάτερ (1804-1870). Τα πορτρέτα περιελάμβαναν τον Φρίντριχ Καρλ Χέρμαν Κρούσε, τον Νικολάι Πιρόγκοφ και τον Φρίντριχ Γκέοργκ Βίλχελμ Στρούβες. Δημιούργησε επίσης τα πορτρέτα του Φρίντριχ Ρόμπερτ Φέλμαν (1837, λιθογραφία) και του Γιόχαν Καρλ Σίμον Μόργκενστερν (1838, ελαιογραφία).
Πίνακες του παλατιού Γκάτσινα
Μόνο στο παλάτι Γκάτσινα ο Χάου δημιούργησε 59 υδατογραφίες. Μερικές από αυτές έμειναν αποθηκευμένες στη συλλογή του παλατιού μέχρι τη δεκαετία του 1920 και μόνο τότε μεταφέρθηκαν στο Ερμιτάζ. Στη Γκάτσινα ο Χάου εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1862 για να δημιουργήσει υδατογραφίες με τις απόψεις των γραφείων του Νικολάου Α΄ και του Αλεξάνδρου Β΄ και συνέχισε να εργάζεται στο παλάτι ως το 1874.
Οι υδατογραφίες του Γκάτσινα έχουν ιδιαίτερη αξία, καθώς το παλάτι κάηκε εντελώς κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου από τα γερμανικά στρατεύματα που υποχωρούσαν και αυτά τα έργα ζωγραφικής αποτέλεσαν πολύτιμο υλικό για την αποκατάσταση των εσωτερικών χώρων του παλατιού. Τα τελευταία έργα του καλλιτέχνη δημιουργήθηκαν στο παλάτι Γκάτσινα και χρονολογούνται από το 1880.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γραφίστες
Ωμύρ
Το Ωμύρ (γαλλικά: Aumur) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωμυρουά (γαλλικά: Aumurois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Ωτύμ
Το Ωτύμ (γαλλικά: Authume) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωτυμουά (γαλλικά: Authumois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Στάνος Αιτωλοακαρνανίας
Ο Στάνος είναι πεδινό χωριό στην Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας με υψόμετρο 140 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Στάνος βρίσκεται δυτικά της λίμνης Αμβρακίας, σε απόσταση 6,5 χλμ. νότια της Αμφιλοχίας. Το χωριό είναι κτισμένο στις πλαγιές ενός λόφου και  στην ανατολική του πλευρά περνάει η ΕΟ Αντιρρίου - Ιωαννίνων. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται από τον Άγγλο περιηγητή Γουλιέλμος Λήκ ο οποίος στις 18 Ιουνίου 1805 γράφει: "Η Στάνος είναι ένα χωριό του ίδιου μεγέθους με την Αμβρακιά και στο ίδιο μ’ αυτήν ύψος". Σύμφωνα με την παράδοση στη σημερινή του θέση κτίστηκε το 1883 μετά από μετακίνηση των κατοίκων του από βορειότερη τοποθεσία και το όνομα της περιοχής προήλθε από τις πολλές στάνες κτηνοτρόφων που υπήρχαν στην περιοχή. Αξιοθέατο της περιοχής είναι η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής απέναντι από τη λίμνη και τις πλαγιές του όρους Πεταλάς, η οποία είναι κτισμένη στη βάση μεγάλων βράχων από το 1550 και διακοσμείται με σημαντικές μεταβυζαντινές τοιχογραφίες. Το 1836 αναφέρεται να προσαρτάται στον τότε δήμο Αμβρακίας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελείν την Τοπική Κοινότητα Στάνου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Αμφιλοχίας του Δήμου Αμφιλοχίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 935 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αμφιλοχίας
Σαπουά (Ζυρά)
Το Σαπουά (γαλλικά: Chapois) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαπουαζιέν (γαλλικά: Chapoisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
ΦΚ Κάουνο Ζαλγκίρις
Η ΦΚ Κάουνο Ζαλγκίρις είναι μια λιθουανική ποδοσφαιρική ομάδα από το Κάουνας. Ιδρύθηκε το 2004. Χρώματα της ομάδας είναι το πράσινο και άσπρο. Η ομάδα αγωνίζεται στο Ντάριους και Γκιρένας Στάτιουμ, χωρητικότητας 15315 θέσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λιθουανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2004
Μιχαήλ Χοντορκόφσκι
Ο Μιχαήλ Μπορίσοβιτς Χοντορκόφσκι (ρωσικά: Михаи́л Бори́сович Ходорко́вский), (γενν. 26 Ιουνίου 1963) είναι εξόριστος Ρώσος επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος και πρώην Ρώσος Ολιγάρχης. Σημέρα είναι κάτοικος Ελβετίας.
Το 2003, ο Χοντορκόφσκι, πιστεύεται ότι ήταν ο πιο πλούσιος άνθρωπος στη Ρωσία (με την περιουσία του να εκτιμάται στα 15 δισ. δολάρια) και να είναι 16ος στην κατάταξη των δισεκατομμυριούχων του περιοδικού Forbes.
Σύλληψη και αποφυλάκιση
Τον Οκτώβριο του 2003 συνελήφθη από τις ρωσικές αρχές και κατηγορήθηκε για απάτη. Η κυβέρνηση υπό τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν μετέτρεψε στη συνέχεια τις μετοχές της Yukos μετά από φόρους. Η κυβέρνηση του Πούτιν ανέλαβε περαιτέρω ενέργειες ενάντια στη Yukos, με αποτέλεσμα την  κατάρρευση της τιμής της μετοχής της εταιρείας και την εξαυλωση μεγάλου μέρους  της περιουσίας του Χοντορκόφσκι.
Τον Μάιο του 2005, κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε 9 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2010, ενώ εξακολουθούσε να εκτίει την ποινή του, ο Χοντορκόφσκι και ο συνεργάτης του Πλάτων Λεμπέντεφ κατηγορήθηκαν για υπεξαίρεση και ξέπλυμα χρήματος. Η ποινή φυλάκισης του Χοντοκόρβσκι επεκτάθηκε μέχρι το 2014. Αφού ο Χανς-Ντίντριχ Γκένσερ άσκησε πίεση για απελευθέρωσή του, ο Πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έδωσε χάρη στον Χοντορκόφσκι, απελευθερώνοντάς τον από τη φυλακή στις 20 Δεκεμβρίου 2013.
Μετά την εξόδο του από τη φυλακή στα τέλη του 2013, ο Χοντοκόρβσκι εγκατέλειψε αμέσως τη Ρωσία και πήγε στην Ελβετία. Στα τέλη του 2013, η προσωπική του περιουσία θεωρήθηκε ότι ανερχόταν, ως ακαθάριστη εκτίμηση, 100-250 εκατομμύρια δολάρια. Στα τέλη του 2014, λέγεται ότι ανερχόταν σε περίπου 500 εκατομμύρια δολάρια. Τον Δεκέμβριο του 2016, ένα δικαστήριο απελευθέρωσε 100 εκατομμύρια δολάρια από τα περιουσιακά στοιχεία του Χοντοκόρβσκι που υπήρχαν στην Ιρλανδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι επιχειρηματίες
Αρλαί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρλαιγιέν (γαλλικά: Arlayens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Σπιτσίμιες
Το Σπιτσίμιες (πολωνικά: Spycimierz) είναι χωριό στη διοικητική περιφέρεια Γκμίνα Ουνιέγιουφ του Πόβιατ Ποντεμπίτσε, στο Βοεβοδάτο Λοτζ στην κεντρική Πολωνία. Απέχει περίπου 4 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Ουνιέγιουφ, 15 χιλιόμετρα δυτικά του Ποντεμπίτσε και 52 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λοτζ. Το χωριό έχει πληθυσμό 380 κατοίκους. Φημίζεται για την όμορφη γιορτή της Αγίας Δωρεάς (Corpus Christi), όπου οι κάτοικοι δημιουργούν λουλουδένια χαλιά κατά μήκος της μήκους 2 χλμ. διαδρομής της πομπής.
Ιστορία
Το όνομα του χωριού προέρχεται από το όνομα Spycimir (Σπιτσίμιρ), που γράφεται επίσης Spycimierz στα πολωνικά. Το χωριό αναφέρθηκε για πρώτη φορά ως Spicimir στο χρονικό του Γάλλου Ανώνυμου, που γράφτηκε το 1112–1116. Ο Γάλλος έγραψε ότι δέχθηκε επίθεση σε επιδρομή των Πομερανίων το 1108.
Κατά το Μεσαίωνα, στη θέση του σημερινού χωριού υπήρχε οχυρωμένο γκορντ. Το Σπιτσίμιες βρισκόταν στη διασταύρωση δύο σημαντικών διαδρομών, από την Πομερανία στη Ρουθηνία και από τη Γουεντσίτσα στο Κάλις. Το γκορντ ήταν δακτυλιοειδές, με ξύλινη και χωμάτινη οχύρωση, στην κορυφή του οποίου υπήρχε ένα ξύλινο τοίχος. Εδώ, ο δούκας Μπολέσλαφ Γ΄ ο Στραβόστομος φυλάκισε τον Αρχιεπίσκοπο Μάρτιν Α΄ περίπου το 1106. Το Σπιτσίμιες θεωρήθηκε ως δουκική ιδιοκτησία, που αναφέρθηκε το 1136 σε ένα παπικό διάταγμα του Πάπα Ιννοκεντίου Β΄.
Το γκορντ ήταν η έδρα ενός καστελάνου και παρέμεινε μέχρι τις αρχές του 14ου αιώνα. Το Καστελανάτο Σπιτσίμιες ανήκε στο Δουκάτο του Σιέραντζ και βρισκόταν κατά μήκος της δεξιάς όχθης του ποταμού Βάρτα. Λίγο καιρό πριν από το 1331, υπό άγνωστες συνθήκες, το γκορντ έγινε ιδιοκτησία ενός ντόπιου ευγενή, του Πάβεου Ογκόντσικ.
Ο Σπιτσίμιες κάηκε ολοσχερώς το 1331, όταν μια μονάδα Τεύτονων Ιπποτών διέσχισε τον Βάρτα και πυρπόλησε το γκορντ. Ένα ξύλινο κάστρο χτίστηκε στη θέση του πρώην γκορντ, αλλά το Σπιτσίμιες έχασε τη σημασία του από τη γειτονική πόλη Ουνιέγιουφ. Το γκορντ είναι ακόμα ορατό. Βρίσκεται σε ένα λιβάδι, κοντά στον ποταμό Βάρτα στη λίμνη Όξμποφ.
Λουλουδένια χαλιά για την πομπή της Αγίας Δωρεάς
Το Σπιτσίμιες είναι περισσότερο γνωστό για τα λουλουδένια χαλιά που τα μέλη της τοπικής ενορίας δημιουργούν για την πομπή της Αγίας Δωρεάς εδώ και δεκαετίες. Το 2018, η παράδοση μπήκε στον Εθνικό Κατάλογο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Τον Μάρτιο του 2020, η Πολωνία όρισε την παράδοση λουλουδένιων χαλιών για τις πομπές της Αγίας Δωρεάς στο Σπιτσίμιες και σε τέσσερις ενορίες στη νότια Πολωνία (Κλουτς, Ολσόβα, Ζαλέσιε Σλόνσκιε, Ζίμνα Βούντκα) για εγγραφή στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανρθωπότητας που διατηρεί η Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO). Στις 15 Νοεμβρίου 2021, ένας Φορέας Αξιολόγησης της UNESCO εξέδωσε έγγραφο που περιείχε την εξέταση των υποψηφιοτήτων για εγγραφή στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας το 2021. Ο Φορέας Αξιολόγησης συνέστησε να εγγραφεί η παράδοση των λουλουδένιων χαλιών για τις πομπές της Αγίας Δωρεάς στον Αντιπροσωπευτικό Κατάλογο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας. Η τελική απόφαση για την επιγραφή ελήφθη στις 15 Δεκεμβρίου 2021 από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για τη Διαφύλαξη της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Η ιστορία των λουλουδένιων χαλιών στο Σπιτσίμιες πηγαίνει πίσω σε μια δύσκολη περίοδο. Αν και η παλαιότερη γραπτή αναφορά αυτού του εθίμου προέρχεται από το ενοριακό χρονικό που χρονολογείται από το 1957, η προφορική επικοινωνία είναι πολύ παλαιότερη. Για το παλαιότερο μήνυμα, θα πρέπει κανείς να αναγνωρίσει τον θρύλο της εμφάνισης αυτού του εθίμου μαζί με την επιστροφή των στρατιωτών από τον Ναπολέοντα στο χωριό τους. Η σύνθεση των λουλουδένιων χαλιών άλλαξε και εξελίχθηκε με τα χρόνια. Στην αρχή χρησιμοποιήθηκε κίτρινη άμμος και κλαδιά, οπότε η παλιά διακόσμηση ήταν λιτή. Αργότερα άρχισαν να χρησιμοποιούνται λουλούδια και ο σημερινός τρόπος στολίσματος της διαδρομής διαμορφώθηκε μετά το 1945. Το πολύχρωμο χαλί των ζωντανών λουλουδιών στρώνεται από τους ενορίτες κατά μήκος του δρόμου της Αγίας Δωρεάς, που έχει μήκος περίπου 1 χιλιόμετρο. Μια πανηγυρική πομπή περνά από πάνω του στις 5 μ.μ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Πολωνίας
Δύο χρόνια διακοπές
Το Δύο χρόνια διακοπές (τίτλος πρωτότυπου Deux ans de vacances) είναι μυθιστόρημα του Ιουλίου Βερν που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1888. Ανήκει στα Voyages Extraordinaires. Διηγείται τις περιπέτειες μιας παρέας μαθητών που ναυάγησαν σε ένα άγνωστο ερημονήσι του νοτίου Ειρηνικού. Η ιστορία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα Ροβινσώνας Κρούσος. Ο Βερν είπε ότι ο στόχος του ήταν να δημιουργήσει ένα περιβάλλον Ροβινσώνων για παιδιά.
Πλοκή
Το βιβλίο ξεκινάει τον Μάρτιο του 1860 κατά την διάρκεια μιας μεγάλης τρικυμίας στον Ειρηνικό. Μία Σκούνα με το όνομα Σλούγκι θαλασσοδερνόταν και μοναδικοί επιβάτες της ήταν 15 παιδιά (12 Βρετανοί, 2 Γάλλοι και 1 Αμερικανός). Έπειτα από μεγάλη πάλη με τα κύματα το πλοίο τους προσαράζει στην αμμουδιά ενός άγνωστου νησιού. Τότε ο Βερν σταματάει την αφήγηση του για να εξηγήσει τι συνέβη πριν ξεκινήσει η ιστορία: Τα 14 από τα παιδιά που ναυάγησαν κατοικούσαν στην Νέα Ζηλανδία και ήταν μαθητές του οικοτροφείου Τσαίρμαν που βρισκόταν στο Όκλαντ. Το μεγαλύτερο παιδί ήταν 14ων χρονών και το μικρότερο 8. Μετά την ολοκλήρωση της σχολικής χρονιάς τα παιδιά θα συμμετείχαν στον ακτοπλοϊκό περίπατο της Νέας Ζηλανδίας που θα πραγματοποιούσε το Σλούγκι. Τα 14 παιδιά μαζί με τον μούτσο Μόκο είχαν επιβιβαστεί στο Σλούγκι την βραδιά πριν την αναχώρηση ενώ το πλήρωμα θα ερχόταν τα χαράματα της επόμενης. Όμως κατά την διάρκεια της νύχτας το παλαμάρι που συγκρατούσε την σκούνα στο λιμάνι λύθηκε (ο λόγος ήταν άγνωστος) και μετά από μία ώρα είχε βγει στον ωκεανό. Οι γονείς τους πίστευαν ότι τα παιδιά τους είχαν πνιγεί καθώς βρήκαν την πινακίδα του Σλούγκι (η οποία είχε πέσει έπειτα από σύγκρουση με ένα Περουβιανό ατμόπλοιο). Τα παιδιά εγκαταστάθηκαν προσωρινά στο Σλούγκι (που δεν είχε υποστεί σοβαρές ζημιές) και άρχισαν να εξερευνούν την άγνωστη γη. Κατά την εξερεύνηση τους ανακάλυψαν μία σπηλιά όπου το 1803 κατοικούσε εκεί ένας Γάλλος ναυαγός και αποφάσισαν να εγκατασταθούν μόνιμα σε αυτήν. Επίσης ονομάζουν το νησί Τσαίρμαν και εκλέγουν ένα από τα παιδιά αρχηγό της αποικίας τους με θητεία ενός χρόνου. Όμως οι φιλονικίες των παιδιών είναι τόσο συχνές που δοκιμάζουν την φιλία και την συνοχή τους. Τελικά ανακαλύπτουν πως επικίνδυνοι πειρατές είχαν φτάσει στο νησί. Τα παιδιά έπρεπε να λύσουν τις διαφορές τους και να τους αντιμετωπίσουν χωρίς να αποκαλυφθούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Κώστας Καϊμακόγλου
Ο Κωνσταντίνος Καϊμακόγλου (Παλιά Κοκκινιά, 15 Μαρτίου 1983), είναι Έλληνας πρώην επαγγελματίας, διεθνής καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 2.05 μέτρων, αγωνιζόταν ως πάουερ φόργουορντ.
Πρώτα χρόνια, Μαρούσι
Ο Καϊμακόγλου άρχισε την επαγγελματική σταδιοδρομία του με τη Νήαρ Ηστ Καισαριανής τη σεζόν 2002-03. Το 2004 μετακόμισε στο Μαρούσι και παρέμεινε εκεί για έξι σεζόν. Το 2005 πήρε τη δεύτερη θέση στην κανονική διάρκεια της περιόδου, ενώ το 2006 έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό 68-57. Τη σεζόν 2008-09, αγωνίστηκε με το Μαρούσι στο Γιούροκαπ. Τη σεζόν 2009-10 έφτασε να αγωνίζεται στην Ευρωλίγκα, φτάνοντας μάλιστα μέχρι το Top 16. To 2010, κατατάχθηκε στην καλύτερη ομάδα του Ελληνικού Πρωταθλήματος έχοντας 13,2 πόντους, 5,1 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ κατά μέσο όρο.
Παναθηναϊκός
Μετά από έξι χρόνια στο Μαρούσι, τον Ιούλιο του 2010 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό με τον οποίο αναδείχθηκε Πρωταθλητής Ευρώπης κόντρα στη Μακάμπι Τελ Αβίβ με 78-70 και Πρωταθλητής Ελλάδας το 2011. Αγωνίστηκε στο All Star Game του ΕΣΑΚΕ το 2010 και το 2011. Το 2012 κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας κόντρα στον Ολυμπιακό με 71-70 και τον ίδιο να σκοράρει 8 πόντους, ενώ έφτασε στην Ευρωλίγκα μέχρι το Final four.
Ούνικς Καζάν
Το καλοκαίρι του 2012, υπέγραψε διετές συμβόλαιο αξίας 2,4 εκατομμυρίων ευρώ, με τη ρωσική Ούνικς Καζάν. Με την Ούνικς έφτασε μέχρι τον τελικό του Γιούροκαπ το 2014, ενώ την ίδια χρονιά κατέκτησε το Κύπελλο Ρωσίας. Το καλοκαίρι του 2014 ανανέωσε το συμβόλαιό του για δυο ακόμα χρόνια. Το 2015, έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του Γιούροκαπ. Το 2016 έφτασε μέχρι τους τελικούς της VTB Λίγκα όπου έχασε τον τίτλο κόντρα στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας και στο τέλος της σεζόν, υπέγραψε μονοετή ανανέωση του συμβόλαιό του με την Ούνικς. Στις 7 Νοεμβρίου 2017, ανακοινώθηκε ότι έχει υποστεί ρήξη χιαστού στο αριστερό γόνατο, με αποτέλεσμα να χάσει το υπόλοιπο της χρονιάς. Τον Οκτώβριο του 2018 ανακοινώθηκε η παραμονή του στο Καζάν. Αυτή τη σεζόν έφτασε ξανά μέχρι τα ημιτελικά του Γιούροκαπ, όπου και αποκλείστηκε από τη Βαλένθια. Το καλοκαίρι του 2019, δέχτηκε να συνεχίσει στην Ούνικς με μειωμένες απολαβές και έτσι είναι κάτοικος Καζάν για όγδοη διαδοχική χρονιά. Αποτελεί ένα από τους παλαιότερους παίκτες της διοργάνωσης του Γιούροκαπ και είναι ο 9ος καλύτερος ριμπάουντερ στην ιστορία της διοργάνωσης με 434, ενώ είναι 7ος στα αμυντικά ριμπάουντ με 338. Έχει αγωνιστεί σε 115 αγώνες, αριθμός που τον φέρνει στην όγδοη θέση της σχετικής λίστας και έχει 82 νίκες στη διοργάνωση. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2020, ανανέωσε για ακόμα μια φορά το συμβόλαιό του με την Ούνικς.
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2021, ανακοίνωσε πως αποσύρεται από το μπάσκετ σε ηλικία 38 ετών, μετά από 19 χρόνια παρουσίας στα παρκέ.
Εθνική Ομάδα
Ο Καϊμακόγλου κατέκτησε με την Εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης Νέων Ανδρών Ελλάδας το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων του 2002. Συμμετείχε με την Εθνική Νέων 2005 World University Games στην Τουρκία. Αγωνιζόμενος με την Εθνική Ανδρών κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ 2009 στην Πολωνία και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα το 2010, στο οποίο η Ελλάδα ήρθε 11η και στο Ευρωμπάσκετ 2011 στη Λιθουανία, στο οποίο η Ελλάδα ήρθε 6η, εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή στο Προολυμπιακό Τουρνουά του 2012. Επίσης συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2013, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2014 και στο Ευρωμπάσκετ 2015. Με την εθνική ομάδα ο Κώστας Καϊμακόγλου αγωνίστηκε σε 94 παιχνίδια και σκόραρε 476 πόντους (μ.ο: 5.06).
Ελεονώρα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Πορτογαλίας
Η Ελεονώρα της Αραγωνίας, (Ισπανική γλώσσα : Leanor, 2 Μαΐου 1402 - 19 Φεβρουαρίου 1445) μέλος του Οίκου της Τραστάμαρα ήταν πριγκίπισσα της Αραγωνίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας. Έγινε αργότερα αντιβασίλισσα κατά την ανηλικότητα του γιου της.
Βιογραφία
Η Ελεονώρα ήταν η δεύτερη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ της Αραγωνίας και της Ελεονώρας της Τραστάμαρα, κόρης του Σάντσο-Αλφόνσου, 1ου κόμη του Αλμπουρκέρκε. Ο πατέρας της απεβίωσε, όταν η Ελεονώρα ήταν 14 ετών. Η μητέρα της τελικά κανόνισε τον γάμο της με τον Εδουάρδο, μέλλοντα βασιλιά της Πορτογαλίας. Η τελετή έγινε το 1428 και απέκτησαν 9 παιδιά, από τα οποία ενηλικιώθηκαν τα 5, ωστόσο κανένα δεν πέρασε τα 50 έτη. Το 1433 έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας. Δεν είχε ενεργό πολιτικό ρόλο και σύντομα έγινε αντιδημοφιλής.
Το 1438 απεβίωσε ο σύζυγός της και η Ελεονώρα, που ήταν έγκυος, ορίστηκε αντιβασίλισσα με τη διαθήκη του, η θέση της επικυρώθηκε από την Πορτογαλική Συνέλευση (Cortes). Πάντως ήταν άπειρη, με ασθενή υγεία και, ως Αραγωνέζα, αντιδημοφιλής στον λαό, που προτιμούσε τον αδελφό του βασιλιά, τον Πέτρο δούκα της Κοΐμπρα. Έτσι η επικύρωση της αντιβασιλείας της προκάλεσε εξέγερση στη Λισαβόνα. Η στάση κατεστάλη από τον αδελφό της Ιωάννη κόμη της Βαρκελώνης, μετέπειτα Ιωάννη Β΄ της Αραγωνίας. Η Ελεονώρα υποστηρίχθηκε από τους ευγενείς και τη διαθήκη, ενώ ο Πέτρος από μερίδα των ευγενών και τον λαό. Οι διαπραγματεύσεις που έγιναν για συμβιβασμό, διήρκεσαν αρκετούς μήνες και έγιναν περίπλοκες με την παρέμβαση του Αλφόνσου, κόμη του Μπαρσέλος που υποστήριζε την Ελεονώρα, και τον αρχιεπίσκοπο της Λισαβόνας, που υποστήριζε τον Πέτρο. Στις 24 Μαρτίου απεβίωσε η κόρη της Φιλίππα από φυματίωση και 7 ημέρες μετά γεννήθηκε η υστερότοκη Ιωάννα. Τελικά η Συνέλευση διόρισε τον Πέτρο ως μόνο αντιβασιλιά. Η Ελεονώρα συνέχισε τις συνωμοσίες, αλλά ασθένησε σοβαρά και πιέστηκε να πάει εξορία στην Καστίλη το 1440. Έπειτα από μακρά αναπνευστική ασθένεια, απεβίωσε στο Τολέδο το 1445 και τάφηκε στο Μπατάλα της Πορτογαλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Τραστάμαρα Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Ινφάντας της Αραγωνίας
I Just Can't Stop Loving You
Το I Just Can't Stop Loving You είναι μπαλάντα του Μάικλ Τζάκσον και της Σίνταχ Γκάρρετ. Το τραγούδι γράφτηκε από τον Τζάκσον και αρχικά σχεδιάστηκε ως συνεργασία του Τζάκσον με μια γυναίκα: ή της Μπάρμπρα Στρέισαντ ή της Γουίτνεϊ Χιούστον. Επίσης προτάθηκε συνεργασία με την Αρέθα Φράνκλιν και Ανγκνέτα Φιάλτσκογκ (προηγούμενο μέλος του ABBA), αλλά και οι τέσσερις είχαν άλλες υποχρεώσεις.
Ωστόσο, ο στιχουργός και ο Κουίνσι Τζόουνς προτίμησαν την Γκάρρετ, η οποία έγραψε το τραγούδι Man in the Mirror, να τραγουδήσει μαζί με τον Τζάκσον. Αυτό ήταν το πρώτο hit μετά τη συνεργασία με τον Ντέννις Έντβαρντ, Don't Look Any Further. Η Γκάρρετ αναφέρεται στο The Billboard Book of Number One Hits από τον Φρεντ Μπρόνσον, καθώς ο συγγραφέας γράφει ότι δεν ήξερε ότι θα τραγουδούσε με τον Τζάκσον μέχρι τις ημέρες των ηχογραφήσεων, όταν ο Τζόουνς της είπε να πιάσει το μικρόφωνο και να τραγουδήσει με τον Τζάκσον.
Αρχικά, η εκδοχή του άλμπουμ είχε μια διήγηση στην αρχή. Αυτή η εισαγωγή αφαιρέθηκε από τις μετέπειτα κυκλοφορίες του άλμπουμ.
Επιτυχία στο τσαρτ
Το I Just Can't Stop Loving You ήταν το κύριο single από το άλμπουμ Bad. Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο U.S. Billboard Hot 100 Singles Chart στη 37η θέση, την εβδομάδα της 8ης Αυγούστου 1987. Το single είχε το καλύτερο ντεμπούτο του 1987, και γρήγορα έφθασε στην κύρια τετράδα του Hot 100, φθάνοντας στη 16η θέση στη δεύτερη εβδομάδα, και έφθασε στη 1η θέση στην έβδομη εβδομάδα, την εβδομάδα της 19ης Σεπτεμβρίου 1987.
Στην αυτοβιογραφία του, Moonwalk, ο Τζάκσον δήλωσε ότι το τραγούδι δεν γράφτηκε για κάποιον, αλλά σκεφτόταν για κάποιον όταν το τραγουδούσε ζωντανά.