cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τοπική ομάδα γαλαξιών
Χαρακτηριστικά
Οι δύο μεγαλύτεροι γαλαξίες της Τοπικής Ομάδας είναι ο Γαλαξίας της Ανδρομέδας (Μ31 ή NGC 224), το μεγαλύτερο μέλος της Ομάδας, με 1 τρισεκατομμύριο αστέρες, και ο δικός μας Γαλαξίας, με 200 δισεκατομμύρια αστέρες όπως υπολογιζόταν παλαιότερα ή πιθανότατα με σύγχρονες ενδείξεις 400 ή ακόμα και 500 δισεκατομμύρια αστέρες (δεύτερος σε αριθμό αστέρων, αλλά πιθανώς μεγαλύτερος σε συνολική μάζα, σύμφωνα με μελέτες του 21ου αιώνα). Αμφότεροι είναι ραβδωτοί σπειροειδείς, με δύσκολα διακρινόμενες ράβδους και διάμετρο εκατοντάδων χιλιάδων ετών φωτός. Οι περισσότεροι από τους άλλους γαλαξίες της Τοπικής Ομάδας είναι νάνοι και δορυφόροι κάποιου από αυτούς τους δύο μεγάλους γαλαξίες. Μοναδική εξαίρεση είναι ο Γαλαξίας του Τριγώνου (Μ33), που είναι ο τρίτος μεγαλύτερος γαλαξίας της ομάδας, και είναι απλός σπειροειδής.
Η Τοπική Ομάδα περιλαμβάνει τους Μ32 και Μ110, δυο νάνους ελλειπτικούς γαλαξίες˙ αμφότεροι είναι δορυφόροι του Μ31. Επίσης, υπάρχουν τουλάχιστον 12 ανώμαλοι γαλαξίες στην Τοπική Ομάδα, μεταξύ των οποίων οι γνωστότεροι είναι τα Νέφη του Μαγγελάνου, τουλάχιστον ακόμη 2 νάνοι ελλειπτικοί και οι υπόλοιποι είναι νάνοι σφαιροειδείς γαλαξίες.
Η Τοπική Ομάδα αποτελεί ένα μικρό τμήμα μιας πολύ μεγαλύτερης συγκέντρωσης γαλαξιών, η οποία έχει ονομαστεί Υπερσμήνος της Παρθένου και περιλαμβάνει χιλιάδες γαλαξίες, το οποίο εντάσσεται στο ακόμα μεγαλύτερο Υπερσμήνος Λανιακέα (γνωστό και ως τοπικό υπερσμήνος), που είναι υπερσμήνος γαλαξιών που φιλοξενεί εκατό χιλιάδες γειτονικούς γαλαξίες.
Γαλαξίες της Τοπικής Ομάδας
Ο παρακάτω πίνακας δίνει πληροφορίες για τον τύπο, την απόσταση από τον Ήλιο, το απόλυτο μέγεθος και το οπτικό μέγεθος των γαλαξιών που αποτελούν τα μέλη της Τοπικής Ομάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερσμήνος της Παρθένου
Αμαδέα Παλαιολογίνα
Η Αμαδέα Παλαιολογίνα (3 Αυγούστου 1429 - Λευκωσία, 13 Σεπτεμβρίου 1440) ήταν ευγενής καταγόμενη από τη Δυναστεία των Παλαιολόγων και Βασίλισσα της Κύπρου, της Ιερουσαλήμ και της Αρμενίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη-Ιάκωβου Παλαιολόγου μαρκησίου του Μονφερράτου και της Ιωάννας της Σαβοΐας, κόρης του Αμεδαίυ Ζ΄ κόμη της Σαβοΐας.
Νυμφεύθηκε το 1440 τον Ιωάννη Β΄ της Κύπρου, υιό του Ιωάννη Α΄ της Κύπρου και της δεύτερης συζύγου του, Καρλόττας των Βουρβόνων. Ο γάμος αυτός ήταν αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος που έδειχναν οι Παλαιολόγοι για την κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο γάμος έλαβε χώρα δι'αντιπροσώπου το 1437, ενώ η σύζυγος μετέβη στην Κύπρο τον Ιούνιο του 1440. Μετά την άνοδο στον θρόνο του Ιωάννη το 1432, μετά τον θάνατο του πατέρα του, η Αμαδέα έγινε, μέσω του γάμου της, βασιλικής σύζυγος της Κύπρου, της Ιερουσαλήμ και της Αρμενίας. Η τελετή της στέψης έλαβε χώρα στην Εκκλησία της Αγίας Σοφίας της Λευκωσίας στις 3 Ιουλίου 1440.
Ωστόσο, η Αμαδέα κατείχε τον συγκεκριμένο τίτλο για σχετικά μικρό διάστημα, καθώς απεβίωσε, ξαφνικά, δύο μήνες, μόλις, μετά τον γάμο. Το σώμα της ετάφη δίπλα σε εκείνο της μητέρας του Ιωάννη, το οποίο ευρισκόταν στο μοναστήρι του Αγίου Δομίνικου.
Με τον θάνατο της Αμαδέας, ο ουμανιστής Γκουϊνιφόρτε Μπαρτζίτζα απέστειλε επιστολή υπό την μορφή στίχων στον Ιωάννη-Ιάκωβο, επιστολή την οποία ορισμένοι θεωρούν, σήμερα, ως απόδειξη της ίδρυσης ουμανιστικής σχολής στο Καζάλε.
Ο βασιλιάς, ο οποίος χρειαζόταν να αποκτήσει κάποιον διάδοχο στον θρόνο, νυμφεύθηκε, λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα, την Ελένη, η οποία καταγόταν από τον κλάδο των Παλαιολόγων του Βυζαντίου. Ο διάδοχος του θρόνου, ωστόσο, προήλθε από τον έρωτά του με τη Μαριέττα της Πάτρας, μητέρα του Ιακώβου Β΄ της Κύπρου, ο οποίος ήταν εξαρχής γνωστός ως ο Νόθος.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1437/40 με τον Ιωάννη Β΄ των Πουατιέ βασιλιά της Κύπρου. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Οίκος Παλαιολόγων του Μομφεράτου Κατηγορία:Σύζυγοι βασιλέων του Βασιλείου της Κύπρου
Κρυονέρι Λακωνίας
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Αραβικά της Δαμασκού
Τα Αραβικά της Δαμασκού (اللهجِة الشاميِّة, llahže ššāmiyye) είναι μια Βόρεια Λεβαντινική διάλεκτος, αυτόχθονη και ομιλούμενη κυρίως στη Δαμασκό. Ως διάλεκτος της πρωτεύουσας της Συρίας, και λόγω της χρήσης της στα μέσα ενημέρωσης της Συρίας, είναι διάσημη και αναγνωρίζεται ευρέως από τους ομιλητές άλλων Συριακών διαλέκτων, καθώς και στον Λίβανο, την Παλαιστίνη και την Ιορδανία. Συνεπώς, στη σύγχρονη εποχή ονομάζεται μερικές φορές ως Συριακά Αραβικά. Ωστόσο, αυτός ο όρος μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να αναφερθεί στην ομάδα παρόμοιων αστικών καθιστικών διαλέκτων της Ανατολής, ή στα Λεβαντινικά Αραβικά σε γενικές γραμμές.
Muddy Waters Live (At Mr. Kelly's)
Muddy Waters Live (At Mr. Kelly's) είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Αμερικανού blues καλλιτέχνη Muddy Waters, το οποίο κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1971 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chess Records".
Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στο κλαμπ "Mr Kelly's" του Σικάγου, στις 11 και 12 Ιουνίου του 1971. Την παραγωγή του δίσκου ανέλαβε ο Ραλφ Μπέις, ενώ το συγκρότημα του Waters αποτελούνταν από τους κιθαρίστες Τζέιμς Μάντισον και Σάμι Λόχορν, τους αρμονίστες Τζέιμς Κότον και Πολ Όσερ, τον πιανίστα Πάιντοπ Πέρκινς, τον μπασίστα Κάλβιν Τζόουνς και το ντράμερ Γουίλι Σμιθ.
Τέσσερα από τα κομμάτια του δίσκου δεν είχαν συμπεριληφθεί σε άλλη κυκλοφορία, το "Mud Cat", το "C.C. Woman", το οποίο ήταν μία διασκευή της επιτυχίας "C.C. Rider", το "What Is That She Got?" και το "Strange Woman", μια πιο βαριά και αργή εκτέλεση του "Mattie Mae". Τα "Blow Wind Blow" και "Country Boy" κυκλοφόρησαν σε μορφή σινγκλ, ενώ στον δίσκο συμπεριλήφθηκαν και οι διασκευές στα "You Don't Have to Go" του Jimmy Reed, "Stormy Monday Blues" του T-Bone Walker, "Nine Below Zero" του Sonny Boy Williamson II και "Boom Boom" του John Lee Hooker.
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Muddy Waters Live (At Mr. Kelly's)" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Muddy Waters Κατηγορία:Άλμπουμ του 1971
Κρυονέρι Ηλείας
Το όνομα Κρυονέρι Ηλείας έχουν οι οικισμοί:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κατάλογος βιβλίων της Μπάρμπαρα Κάρτλαντ
Ο παρακάτω είναι ο ολοκληρωμένος, με αλφαβητική σειρά, κατάλογος των 664 μυθιστορημάτων της Μπάρμπαρα Κάρτλαντ, που έχουν εκδοθεί μέχρι τον Δεκέμβριο του 2006, σύμφωνα με το γιό της Ίαν.
Μυθιστορήματα
Κατηγορία:Κατάλογοι βιβλίων
Ευνίκη
Ευνίκη, θηλυκό όνομα εκ του αρχαιοελληνικού Εὐνίκη, σύνθεση των εὐ και νίκη, το οποίο σημαίνει καλή ή υπερήφανη νίκη.
Εὐνίκη (Καινή Διαθήκη)
Η Εὐνίκη ήταν μητέρα του Τιμόθεου. Ο απόστολος Τιμόθεος (17 – 97 μ.Χ.) είχε Έλληνα πατέρα και Ιουδαία μητέρα. Καταγόταν από τα Λύστρα της Λυκαονίας και ήταν μαθητής και συνεργάτης του αποστόλου Παύλου. Χρημάτισε πρώτος επίσκοπος Εφέσου, χειροτονημένος από τον απόστολο Παύλο περίπου το 60 μ.Χ.. Μητέρα της Εὐνίκης και επομένως γιαγιά του αποστόλου Τιμοθέου ήταν η πιστή και ευσεβής Λωΐς (τῆς Λωΐδος). Βλ. Προς Τιμόθεον Β΄ ἐπιστολή Παύλου 1:5.
Βακτήριο
thumb|270px|right|Το βακτήριο Pseudomonas aeruginosa σε [[ηλεκτρονικό μικροσκόπιο σάρωσης.]] Τα βακτήρια, παλαιότερα γνωστά ως βακτηριόφυτα ή σχιζομύκητες, είναι μικροσκοπικοί, μονοκύτταροι (σπάνια πολυκύτταροι), προκαρυωτικοί οργανισμοί, που συναντούνται σε κάθε είδους βιότοπο και σε πολύ μεγάλους αριθμούς, όπως σε δισεκατομμύρια ανά γραμμάριο γόνιμου κηποχώματος ή σε εκατομμύρια σε μια σταγόνα σάλιου. Μερικά εξ αυτών είναι αυτότροφα και περιέχουν βακτηριοχλωροφύλλες και βακτηριοβιριδίνη εκτελώντας αναεροβική φωτοσύνθεση. Τη μορφή και τη δράση των βακτηρίων μελετά η Βακτηριολογία.
Το όνομα «βακτήρια» (λιγότερο ορθά βακτηρίδια), που έχει καταστεί διεθνής όρος, προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη βακτηρία (δηλαδή ράβδος, μπαστούνι), λόγω του σχήματος που είχαν οι πρώτοι εξ αυτών παρατηρηθέντες μικροοργανισμοί. Στη νεότερη ελληνική γραμματεία ο όρος αυτός εισήχθη ως «βακτηρίδια» το 1879 από τον Γεώργιο Καραμήτσα.
Μέγεθος
Οι διαστάσεις των βακτηρίων μετριούνται σε μικρόμετρα, (μm), (εκατομμυριοστά του μέτρου, ή χιλιοστά του χιλιοστομέτρου), κατά συνέπεια είναι ορατά μόνο με μικροσκόπιο. Πρόκειται για τους μικρότερους μονοκύτταρους οργανισμούς μεταξύ των εμβίων όντων της Φύσης, μετά από τους ιούς και τις συγγενικές ρικέτσιες. Απαντώνται σε οποιοδήποτε περιβάλλον, από τους πάγους των πολικών περιοχών μέχρι τις ερήμους των τροπικών περιοχών και από τις κορυφές των υψηλότερων βουνών μέχρι τα βάθη των ωκεανών. Εντοπίζονται πάνω στα σώματα ζώων και φυτών καθώς και στο έδαφος.
Τα περισσότερα βακτήρια χαρακτηρίζονται ενεργά όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι μεγαλύτερη των +5 °C, με εξαίρεση κάποια θαλάσσια και εδαφικά που παραμένουν ενεργά γύρω στους 0 °C, ή λίγο χαμηλότερα. Τα βακτήρια, γενικά, εμφανίζουν αξιοσημείωτο εύρος ιδανικής θερμοκρασίας ανάπτυξης, ανάλογα με το φύλο τους. Το γένος Aquifex (υποχρεωτικώς χημειολιθοτροφικό), για παράδειγμα, εμφανίζει άριστη θερμοκρασία ανάπτυξης τους 85 °C, ενώ μπορεί να αναπτυχθεί μέχρι και τους 95 °C.
Σε ακραίες θερμοκρασίες ή υπό την επίδραση ακτινοβολιών και άλλων ιδιαίτερα βλαβερών περιβαλλοντικών παραγόντων ορισμένα γένη βακτηρίων σχηματίζουν ανθεκτικές, μη αναπαραγωγικές δομές, τα ενδοσπόρια.
Κυτταρική δομή
Τα βακτήρια έχουν πολύ απλή κυτταρική δομή. Η κυτταρική μεμβράνη τους αποτελείται από ημικυτταρίνες ή πηκτινοειδείς ουσίες, συνεπώς δεν υφίσταται τυπικά κυτταρικός πυρήνας καθώς και σύνθετα οργανίδια. Αυτή η κυτταρική μεμβράνη των βακτηρίων περιβάλλεται από το κυτταρικό τοίχωμα, που είναι το κοινό χαρακτηριστικό όλων των βακτηρίων, εκτός των εκπροσώπων της τάξης Mollucutes (Bacteria > Firmicutes > Mollucutes).
Το DNA τους οργανώνεται σε πυρηνοειδές, χωρίς πυρηνική μεμβράνη και χωρίς σχηματισμό χρωμοσωμάτων. Πολλά βακτήρια περιέχουν επιπλέον πλασμίδια, δηλαδή μικρά, αυτόνομα κυκλικά μόρια DNA. Η ικανότητα των πλασμιδίων να μεταφέρονται από το ένα βακτήριο στο άλλο, προσθέτοντάς του έτσι νέες ιδιότητες, έχει τεράστια σημασία στην ανάπτυξη παθογονικότητας και ανθεκτικότητας σε αντιβιοτικά από βακτηριακά στελέχη· έχει επίσης βρει θεαματικές εφαρμογές στην «Τεχνολογία του Ανασυνδυασμένου DNA» (γενετική μηχανική).
Ταξινόμηση βακτηρίων
Για την ταξινόμηση των βακτηρίων λαμβάνονται υπόψη διάφορα χαρακτηριστικά τους όπως: το σχήμα, το μέγεθος, η δυνατότητα σχηματισμού αποικίας, το είδος της τροφής, τα προϊόντα του μεταβολισμού, οι αντιδράσεις, η αντιγονική σύνθεσή τους καθώς και ο βαθμός ανοχής στην περιβαλλοντική αλλαγή. Ένας κλασικός, πλέον, τρόπος χαρακτηρισμού των βακτηρίων βασίζεται στη δομή του κυτταρικού τους τοιχώματος και περιλαμβάνει τη χρήση της τεχνικής της χρώσης κατά Γκραμ, οπότε τα βακτήρια χαρακτηρίζονται ως αρνητικά ή θετικά κατά Γκραμ. Το πλέον διαφοροποιημένο και μεγαλύτερο φύλο αρνητικών κατά Γκραμ βακτηρίων είναι αυτό των πρωτεοβακτηρίων, που παρουσιάζουν ευρύτατη μεταβολική ποικιλομορφία και περιλαμβάνουν πέντε ομάδες που προσδιορίζονται με τα γράμματα α, β, γ, δ και ε.
Στο βασίλειο των φυτών
Αρχικά, τα βακτήρια κατατάσσονταν στο βασίλειο των φυτών, στην ομοταξία των Σχιζομυκήτων, σε δέκα τάξεις με βασικά κριτήρια το σχήμα και την ακαμψία του βακτηριακού κυττάρου, την ικανότητά του προς κίνηση και την ικανότητα αυτών να συναθροίζονται σε αλυσίδες (ή βότρυς) ειδικού σχήματος, παράλληλα με τα φυσιολογικά χαρακτηριστικά τους. Οι τάξεις των βακτηρίων, το 1957, ήταν:
Σημειώνεται ότι η ταξινόμηση των δέκα παραπάνω κατηγοριών, όπως και σ΄ άλλες περιπτώσεις π.χ. φύκη, παραμένει προβληματική. Τα βακτήρια είναι πολύ πρωτόγονοι οργανισμοί. Πολλοί βιολόγοι τα κατατάσσουν με τις ρικέτσιες και τους ιούς σε ξεχωριστή ομώνυμη ομοταξία. Για πολλά χρόνια οι ακτινομύκητες, τα μυξοβακτήρια και τα μυκητοπλάσματα κατατάσσονταν ως βακτήρια, αν και έχουν ασυνήθιστο κύκλο ζωής και διαφορετική δομή. Σήμερα περιλαμβάνονται όλα στην ομοταξία σχιζομύκητες, ενώ οι ρικέτσιες που άλλοτε κατατάσσονταν στα βακτήρια, σήμερα θεωρούνται ιδιαίτερη τάξη της ομοταξίας μικροτατόβια.
Στο βασίλειο των βακτηρίων
Η κατηγορία των προκαρυωτικών μπορεί να διακριθεί σε δύο επικράτειες: τα ευβακτήρια (eubacteria) και τα αρχαιοβακτήρια ή «αρχαία» (archaebacteria). Σε μοριακό επίπεδο, τα μέλη των δύο επικρατειών διαφέρουν αρκετά μεταξύ τους.
Σήμερα τα βακτήρια ταξινομούνται στο δικό τους βασίλειο, που περιλαμβάνει πάνω από 20 συνομοταξίες-φύλα, συμπεριλαμβανομένων των ακτινοβακτηρίων, πρωτεοβακτηρίων, κυανοβακτηρίων, και σπειροχαίτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βακτηριο *
Το Γεράκι της Μάλτας (ταινία)
Το Γεράκι της Μάλτας (The Maltese Falcon), γνωστό και ως 5 Ένοχοι, 3 Εγκλήματα είναι φιλμ Νουάρ παραγωγής 1941, σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον, βασισμένο στο ομότιτλο αστυνομικό μυθιστόρημα του Ντάσιελ Χάμετ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στο ρόλο του ιδιωτικού ντετέκτιβ Σαμ Σπέιντ και η Μαίρη Άστορ στο ρόλο της φαμ φατάλ πελάτισσάς του. Οι δύο πρωταγωνιστές πλαισιώνονται από τους Γκλάντις Τζορτζ, Πίτερ Λόρε και Σίντνεϊ Γκρίνστριτ.
Πλοκή
Στο Σαν Φρανσίσκο του 1941, ο (ιδιωτικός ερευνητής) Σαμ Σπέιντ και ο συνέταιρος του Μάιλς Άρτσερ συναντούν την υποψήφια πελάτισσα Ρουθ Γουόντερλυ. Η Γουόντερλυ ισχυρίζεται ότι αναζητά την αδερφή της που έχουν χαθεί τα ίχνη της, η οποία διατηρεί σχέση με έναν άνδρα που ονομάζεται Φλόυντ Θέρσμπι. Ο Άρτσερ συμφωνεί να την ακολουθήσει εκείνο το βράδυ σε ένα ραντεβού με τον Θέρσμπι και να βοηθήσει να πάρει την αδερφή της πίσω.
Αργότερα εκείνο το πρωί, ο Σπέιντ συναντά την πελάτισσα του, η οποία του αποκαλύπτει ότι το πραγματικό της όνομα είναι Μπρίτζιτ Ο'Σονέσσυ. Του εξηγεί ότι ο Θέρσμπι ήταν ο σύντροφός της και πιθανότατα σκότωσε τον Άρτσερ, αλλά ισχυρίζεται ότι δεν έχει ιδέα ποιος σκότωσε τον Θέρσμπι. Ο Σπέιντ δεν την εμπιστεύεται, αλλά συμφωνεί να ερευνήσει τις δολοφονίες. Στο γραφείο του, ο Σπέιντ συναντά τον Τζόελ Κάιρο, ο οποίος του προσφέρει πρώτα 5.000 δολάρια για να βρει μια «μαύρη φιγούρα ενός πουλιού» και μετά του τραβά ένα όπλο για να ψάξει το δωμάτιο για αυτό. Ο Σπέιντ χτυπά τον Κάιρο και ψάχνει μέσα στα υπάρχοντά του. Όταν ο Κάιρο συνέρχεται, προσλαμβάνει τον Σπέιντ. Αργότερα εκείνο το βράδυ, ο Σπέιντ λέει στην Ο'Σονέσσυ για τον Κάιρο. Όταν ο Κάιρο εμφανίζεται, γίνεται σαφές ότι και οι πελάτες του γνωρίζουν ο ένας τον άλλον. Ο Κάιρο αναστατώνεται όταν η Ο'Σονέσσυ αποκαλύπτει στον Σπέιντ ότι ο «Χοντρός» βρίσκεται στο Σαν Φρανσίσκο.
Το πρωί, ο Σπέιντ πηγαίνει στο ξενοδοχείο του Κάιρο, όπου εντοπίζει τον Γουίλμερ, έναν νεαρό άνδρα που τον ακολουθούσε νωρίτερα, και του δίνει ένα μήνυμα για να το μεταφέρει στο αφεντικό του, τον Κάσπερ Γκάτμαν. Όταν ο Σπέιντ πηγαίνει να συναντήσει τον Γκούτμαν, στη σουίτα του ξενοδοχείου, εκείνος δέχεται να θα μιλήσει μόνο για το Μαύρο Γεράκι αποφεύγοντας κάθε άλλη συζήτηση, με τον Σπέιντ να προσποιείται ότι θυμωμένος, εκτοξευόντας απειλές. Ο Γκάτμαν εξηγεί την ιστορία του Γερακιού της Μάλτας και, στη συνέχεια, προσφέρει στον Σπέιντ μια αμοιβή των 25.000 δολαρίων για να βρει το πουλί και άλλα 25.000 δολάρια μετά την πώληση του, ή το ένα τέταρτο των εσόδων από την πώλησή του. Καθώς ο Σπέιντ πέφτει αναίσθητος εξαιτίας ενός ποτού που περιέχει υπνωτικά χάπια, ο Γουίλμερ και ο Κάιρο μπαίνουν μέσα από άλλο δωμάτιο και φεύγουν με τον Γκάτμαν.
Ανακτώντας τις αισθήσεις του, ο Σπέιντ ψάχνει τη σουίτα και βρίσκει μια εφημερίδα με την ώρα άφιξης του φορτηγού πλοίου «La Paloma». Πηγαίνει στην αποβάθρα, μόνο για να διαπιστώσει ότι το πλοίο έχει πάρει φωτιά και καίγεται. Αργότερα, ο καπετάνιος του πλοίου, ονόματι Τζάκομπι, ο οποίος έχει πυροβοληθεί αρκετές φορές, βαριά τραυματισμένος φτάνει στο γραφείο του Σπέιντ προτού πεθάνει. Το πακέτο που έχει μαζί του περιέχει το Μαλτέζικο Γεράκι.
Η Ο'Σονέσσυ καλεί στο γραφείο, δίνει μια διεύθυνση και, στη συνέχεια, φωνάζει πριν κοπεί ξαφνικά η γραμμή. Ο Σπέιντ αποθηκεύει το πακέτο στον τερματικό σταθμό των λεωφορείων και στη συνέχεια πηγαίνει στη διεύθυνση, η οποία αποδεικνύεται ότι είναι ψεύτικη. Ο Σπέιντ επιστρέφει στο σπίτι του και βρίσκει την Ο'Σονέσσυ να κρύβεται πίσω από μια πόρτα. Την παίρνει μέσα και βρίσκει τον Γκάτμαν, τον Κάιρο και τον Γουίλμερ που τον περιμένουν, οπλισμένοι. Ο Γκάτμαν δίνει στον Σπέιντ τα 10.000 δολάρια για το Γεράκι, αλλά ο Σπέιντ τους λέει ότι μέρος της τιμής του είναι κάποιος που θα μπορέσει να παραδώσει στην αστυνομία για τις δολοφονίες του Θέρσμπι και του καπετάνιου Τζάκομπι, υποδεικνύωνταςς τον Γουίλμερ, ο οποίος, μετά από την επιβεβαίωση του Γκάτμαν είναι αυτός που πυροβόλησε και τους δύο. Μετά από κάποιες έντονες διαπραγματεύσεις, ο Γκάτμαν και ο Κάιρο συμφωνούν και ο Γουίλμερ αφοπλίζεται για να παραδωθεί στην αστυνομία.
Αμέσως μετά την αυγή, ο Σπέιντ καλεί τη γραμματέα του, Έφι, για να του φέρει το πακέτο. Ωστόσο, όταν ο Γκούτμαν επιθεωρεί το αγαλματίδιο, διαπιστώνει ότι είναι ψεύτικο και ο Γουίλμερ δραπετεύει κατά τη διάρκεια της αναταραχής. Ανακτώντας την ηρεμία του, ο Γκάτμαν καλεί τον Κάιρο να επιστρέψει μαζί του στην Κωνσταντινούπολη, συνεχίζοντας την αναζήτηση. Καθώς φεύγουν, ο Σπέιντ καλεί την αστυνομία και τους λέει πού να βρουν το ζευγάρι. Στη συνέχεια, ο Σπέιντ αντιμετωπίζει θυμωμένος την Ο'Σονέσσυ, λέγοντάς της ότι ξέρει ότι αυτήν σκότωσε τον Άρτσερ για να εμπλέξει τον Θέρσμπι, τον ανεπιθύμητο συνεργό της. Η Ο'Σονέσσυ ομολογεί, αλλά παρακαλεί τον Σπέιντ να μην την παραδώσει στην αστυνομία. Παρά τα συναισθήματά του για αυτήν, ο Σπέιντ τελικά την παραδίδει.
Υπόβαθρο
Παρά το γεγονός ότι ο συγγραφέας του μυθιστορήματος Ντάσιελ Χάμετ είχε εργαστεί ως ιδιωτικός ντετέκτιβ στο Σαν Φρανσίσκο, ο ίδιος δήλωσε ότι ο κεντρικός ήρωας Σαμ Σπέιντ ήταν αποκύημα της φαντασίας του και ότι δεν εμπνεύστηκε από πραγματικό πρόσωπο για τη δημιουργία του.
Ο Χάμετ χρησιμοποίησε την πείρα του, από τα χρόνια που εργάστηκε ως ντετέκτιβ, για να δημιουργήσει πολλούς από τους χαρακτήρες του μυθιστορήματος. Χρησιμοποίησε επίσης στοιχεία από δύο διηγήματα (The Whosis Kid και The Gutting of Couffignal ) που δημοσίευσε στο περιοδικό Black Mask το 1925 και τα ενσωμάτωσε στην ταινία. Το μυθιστόρημά του δημοσιεύτηκε πρώτα σε πέντε μέρη από το περιοδικό Black Mask πριν κυκλοφορήσει σε μορφή βιβλίου από τις εκδόσεις Alfred A. Knopf το 1930.
Η εκδοχή του 1941 αποτελεί την τρίτη κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος. Η πρώτη έφερε τον τίτλο του μυθιστορήματος, είχε ως πρωταγωνιστές τον Ρικάρντο Κορτές και την Μπίμπι Ντάνιελς στους κεντρικούς ρόλους και προβλήθηκε το 1931. Η δεύτερη εκτέλεση με τίτλο Η Γυναίκα και οι Χίλιοι Άνδρες (Satan Met a Lady) είχε ως πρωταγωνιστές τη Μπέτι Ντέιβις και το Γουίλιαμ Γουόρεν και είχε μετατραπεί σε ελαφρά κωμωδία, με αλλαγές σε πολλά στοιχεία του αυθεντικού.
Διανομή ρόλων
Ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ δεν ήταν η πρώτη επιλογή για τον ρόλο του Σαμ Σπέιντ. Ο παραγωγός της ταινίας Χαλ Ουόλις προσέγγισε αρχικά τον Τζορτζ Ραφτ, ο οποίος απέρριψε το ρόλο του Σπέιντ επειδή δεν ήθελε να συνεργαστεί με έναν άπειρο σκηνοθέτη, προτίμησε αντιθέτως να συμπρωταγωνιστήσει με τη Μάρλεν Ντίτριχ και τον Έντουαρντ Τζ. Ρόμπινσον στην ταινία του Ράουλ Γουόλς Γυναίκα της Ταβέρνας (Manpower, 1941). Ο Ραφτ είχε επίσης απορρίψει νωρίτερα την ίδια χρονιά τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Ο δραπέτης της Σιέρα (High Sierra, 1941) που εκτίναξε την καριέρα του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, ο οποίος μέχρι εκείνη την περίοδο λάμβανε μόνο δευτερεύοντες ρόλους από τη Warner Bros. Όταν του ανέθεσαν το ρόλο του Σπέιντ ο 42χρονος Μπόγκαρτ ήταν ενθουσιασμένος που επρόκειτο να ερμηνεύσει έναν άνδρα που ήταν συνάμα άπληστος και έντιμος. Η συνεργασία του με τον Χιούστον σηματοδότησε την αρχή της φιλίας του με τον σκηνοθέτη, καθώς και της μετέπειτα συνεργασίας τους σε ταινίες όπως Ο Θησαυρός της Σιέρα Μάντρε (The Treasure of the Sierra Madre, 1948), Στη βοή της καταιγίδος (Key Largo, 1948) και Η Βασίλισσα της Αφρικής (The African Queen, 1951). Η ερμηνεία του Μπόγκαρτ στην ταινία αποτελεί το αρχέτυπο του ντετέκτιβ του είδους νουάρ. Αυτή ήταν επίσης η ταινία που η Ίνγκριντ Μπέργκμαν παρακολούθησε πολλές φορές για να προετοιμαστεί για το ρόλο της στην ταινία Καζαμπλάνκα (Casablanca, 1942) και να καταλάβει τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να προσεγγίσει τον Μπόγκαρτ.
Ο ρόλος της femme fatale Μπρίτζιντ Ο'Σόνεσι ανατέθηκε αρχικά στην Τζεραλντίν Φιτζέραλντ, αλλά πέρασε στη Μαίρη Άστορ όταν η Φιτζέραλντ αποφάσισε να συμμετάσχει σε μια θεατρική παράσταση. Ο Χάμετ δήλωσε ότι ο ρόλος της Ο'Σόνεσι ήταν βασισμένος σε δύο γυναίκες: μια καλλιτέχνιδα και μια γυναίκα που εμφανίστηκε στο γραφείο του στο Σαν Φρανσίσκο ζητώντας τρόπους για να μπορέσει να ξεφορτωθεί την οικονόμο της. Καμιά από εκείνες τις γυναίκες δεν ήταν όμως εγκληματίας.".
Ο χαρακτήρας του Τζόελ Κάιρο ήταν βασισμένος σε έναν εγκληματία, τον οποίο ο Χάμετ είχε συλλάβει το 1920 για πλαστογραφία. Στο μυθιστόρημα ο ήρωας είναι φανερά θηλυπρεπής. Για να αποφευχθούν προβλήματα με τους λογοκριτές, ο Πίτερ Λόρε που ανέλαβε τον ρόλο υποδύθηκε τον ήρωα χωρίς υπερβολές. Από τα συμφραζόμενα μπορεί κανείς όμως να καταλάβει τις σεξουαλικές προτιμήσεις του Κάιρο (π.χ. από τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεται ένα μπαστούνι που κρατάει στο χέρι του, κατά τη διάρκεια της συζήτησής του με τον Σπέιντ, που παραπέμπει σε αναπαράσταση πεολειχίας). Η ομοφυλοφιλία δεν ήταν δυνατόν να αναφερθεί ως όρος στις ταινίες της περιόδου, καθώς απαγορευόταν από τον Κώδικα Χέιζ. Γι' αυτό το λόγο οι κινηματογραφιστές έπρεπε να βρουν τον κατάλληλο τρόπο για να την αναπαραστήσουν.
Ο Ελίσα Κοοκ Τζ. ένας γνωστός καρατερίστας ανέλαβε το ρόλο του Γουίλμερ. Ο συγκεκριμένος ρόλος όπως και εκείνος του Κάιρο θεωρείται ως ομοφυλοφιλικός από πολλούς κριτικούς, καθώς αφήνεται να εννοηθεί ότι συζούσε με άνδρα μεγαλύτερης ηλικίας.
Η Γκλάντις Τζορτζ είχε επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ πρωταγωνιστώντας στην κωμωδία του Λόρενς Ρίλεϊ Personal Appearance. Όπως και στο θεατρικό έτσι και στην ταινία ξεδίπλωσε το ταλέντο της ερμηνεύοντας τη σύζυγο του συνεργάτη του Σπέιντ Μάιλς Άρτσερ.
Ο ηθοποιός Γουόλτερ Χιούστον, πατέρας του σκηνοθέτη έκανε σύντομο πέρασμα από την ταινία για να φέρει τύχη στην πρώτη ταινία του γιου του.
Ανάπτυξη
Προκειμένου να σκηνοθετήσει με επιτυχία την πρώτη του ταινία ο Τζον Χιούστον σχεδίασε την κάθε σκηνή σε χαρτί και άφησε σημειώσεις σε κάθε σελίδα του σεναρίου για τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να κινήσει την κάμερα, έτσι ώστε να μην υπάρξουν καθυστερήσεις στα γυρίσματα. Ο σκηνοθέτης έμεινε σταθερός στην άποψη ότι η ταινία δεν έπρεπε να βγει εκτός προϋπολογισμού, ο οποίος ήταν ήδη περιορισμένος. Παρείχε ένα λεπτομερές σενάριο στους ηθοποιούς, που τους επέτρεψε να κάνουν πρόβες με ελάχιστη ανάμειξη από την πλευρά του.
Η αποτελεσματικότητα των μεθόδων του ήταν τέτοια ώστε η ταινία να μην ξεπεράσει τον προϋπολογισμό, αλλά και να μην αφαιρεθεί σχεδόν καμιά γραμμή διαλόγου από το τελικό μοντάζ της ταινίας. Πέρα από κάποια εξωτερικά γυρίσματα, ο Χιούστον γύρισε ολόκληρη την ταινία με τη σειρά του σεναρίου, πράγμα το οποίο βοήθησε πολύ τους ηθοποιούς του. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν πολύ ομαλά και πριν την προθεσμία και οι ηθοποιοί με τον σκηνοθέτη είχαν τον χρόνο να περάσουν μερικές ευχάριστες μέρες. Ο Χιούστον κάλεσε τον Μπόγκαρτ, την Άστορ και τους υπόλοιπους στο Lakeside Golf Club κοντά στην εταιρία Warner για να χαλαρώσουν στην πισίνα, να δειπνήσουν και να συζυτήσουν μέχρι το βράδυ.
Οι μόνες αφαιρέσεις που έκανε ο Χιούστον, σε σχέση με το μυθιστόρημα του Χάμετ, είχαν να κάνουν με το σεξ. Το Γραφείο Λογοκρισίας του Χέιζ απαγόρευε οποιαδήποτε σεξουαλική αναφορά.
Υποδοχή
Ο Μπόσλεί Κράουδερ αποκάλεσε την ταινία το καλύτερο θρίλερ μυστηρίου της χρονιάς, λέγοντας: Ο νεαρός κύριος Χιούστον αφήνει υποσχέση ότι πρόκειται να γίνει ένας από τους εξυπνότερους σκηνοθέτες που υπάρχουν. Σύμφωνα με τον Κράουδερ το κόλπο που χρησιμοποίησε ο Χιούστον, ήταν ο συνδυασμός της αμερικανικής τραχύτητας με την ευγένεια της αγγλικής σχολής και με λίγο πάθος ''.
Η ταινία είχε ανέλπιστη επιτυχία και η εταιρία Warner Bros. σχεδίαζε να γυρίσει και συνέχεια με τίτλο The Further Adventures of the Maltese Falcon που επρόκειτο να σκηνοθετήσει ο Χιούστον. Αλλά τόσο το φορτωμένο πρόγραμμα του σκηνοθέτη, όσο και η αναχώρησή του για το μέτωπο στα τέλη του 1942 εμπόδισαν την υλοποίησή της.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1941 Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζον Χιούστον Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Χιούστον Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε ξενοδοχεία
438 π.Χ.
Γεγονότα
Κατηγορία:Έτη
Raid on Bungeling Bay
Το Raid on Bungeling Bay είναι ένα βιντεοπαιχνίδι shoot 'em up και multi-scrolling και αποτελεί το πρώτο παιχνίδι που δημιούργησε ο Γουίλ Ράιτ. Εκδόθηκε από την Brøderbund για τα συστήματα Commodore 64 (1984), NES και MSX (1985). Το παιχνίδι παίζεται σε μια έκταση 10 X 10 οθόνες με σχετικά απλά γραφικά και ήχο και δίχως μουσική.
Ιστορία του σκακιού
Η λέξη σκάκι προέρχεται από την ιταλική scacco η οποία προέρχεται από τα περσικά.Υπαρχουν πολλοί μύθοι από την αρχαιότητα που λένε για το σκάκι όπως και πολλά παραμύθια
Raid on Bungeling Bay
Υπόθεση
Το Bungeling Empire (συνηθισμένος ανταγωνιστής στα παιχνίδια της Brøderbund) προσπαθεί για άλλη μια φορά, αφού είχε αποτύχει ήδη στο παιχνίδι Lode Runner, να κατακτήσει τον κόσμο χρησιμοποιώντας αυτή τη φορά το war machine, η οποία όμως δεν έχει τελειοποιηθεί ακόμη, καθώς έξι εργοστάσια της Bungeling Bay δουλεύουν συνεχώς για την ολοκλήρωση αυτού του υπερόπλου. Σκοπός του παιχνιδιού είναι η ισοπέδωση των έξι αυτών εργοστασίων. Για την πραγματοποίηση του σκοπού αυτού ο παίκτης έχει στην διάθεσή του ένα αεροπλανοφόρο και πέντε μαχητικά ελικόπτερα.
Ιστορία του σκακιού
Γενικά
right|180px Η ιστορία του παιχνιδιού αυτού χάνεται στα βάθη των αιώνων. Παιχνίδια σχετιζόμενα με το σκάκι παίζονταν ήδη από την μακρινή αρχαιότητα, στην περιοχή από την Ελλάδα και την Αίγυπτο ως και την Κίνα. Όλες οι χώρες που βρίσκονται σε αυτήν την περιοχή διεκδικούν την καταγωγή του παιχνιδιού. Ένα τέτοιο παιχνίδι είχε φτάσει και στους Κέλτες ήδη πριν την Ρωμαϊκή κατάκτηση.
Raid on Bungeling Bay
Υπόθεση
Ωστόσο, το Bungeling Empire έχει αρκετά περισσότερα στην διάθεσή του:
Ιστορία του σκακιού
Γενικά
Παρά ταύτα δεν έχει μέχρι σήμερα καθορισθεί ούτε ο εφευρέτης του, ούτε ο χρόνος της εμφάνισής του. Πολλές, περισσότερο θεωρίες, έχουν αναπτυχθεί ως προς τη αρχική μορφή του που παιζόταν στις Ινδίες πριν 15 - 20 αιώνες, δηλαδή γύρω στην ελληνιστική περίοδο. Τότε το παιχνίδι αυτό φέρονταν με την ονομασία τσατουράγκα που σημαίνει τετραπλή σύνθεση, δηλαδή παιγνίδι με τα τέσσερα όπλα των αρχαίων Ινδών: τους ελέφαντες, το ιππικό, τα άρματα και το πεζικό, που παίζονταν από τέσσερα άτομα και όχι από δύο, κατέχοντας καθένας παίκτης από μία γωνία της σκακιέρας. Αρχηγός του στρατού φυσικά ήταν ο βασιλιάς.
Raid on Bungeling Bay
Υπόθεση
Εκτός αυτού, το Bungeling Empire κατασκευάζει σε λιμάνι του βορειοανατολικού νησιού κατά την διάρκεια του παιχνιδιού ένα επιπλέον μεγάλο και επικίνδυνο πολεμικό πλοίο, το οποίο έχει εντολή να καταστρέψει το αεροπλανοφόρο και επίσης διαθέτει "έξυπνους" πυραύλους.
Ιστορία του σκακιού
Γενικά
Από όλες όμως τις διάφορες θεωρίες που έχουν αναπτυχθεί, επικρατέστερη εκδοχή είναι ότι το σκάκι τελικά προήλθε από την Ινδία και συγκεκριμένα εφευρέτης του είναι ο βραχμάνος Σίσσα, σε εποχή όμως απροσδιόριστη. Τούτο βασίζεται κυρίως στην σπουδαία εκείνη παράδοση με τον διπλασιασμό των σπόρων.
Raid on Bungeling Bay
Κριτικές
Το Raid on Bungeling Bay έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τον τύπο. Το 1996 ψηφίστηκε στην 24η θέση της λίστας των 150 καλύτερων παιχνιδιών όλων των εποχών από το αμερικανικό περιοδικό Computer Gaming World.
Ιστορία του σκακιού
Το αίτημα του Σίσσα
Σύμφωνα με την παράδοση αυτή, όταν κάποτε ο ηγεμόνας της περιοχής που ζούσε ο βραχμάνος Σίσσα κάλεσε αυτόν για να επιδείξει το παιχνίδι που είχε εφεύρει τόσο πολύ γοητεύτηκε απ΄ αυτό, που ρώτησε τον Σίσσα τι θα ήθελε ως ανταμοιβή. Τότε ο σοφός εκείνος ζήτησε τόσους κόκκους σιτάρι όσους θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στα 64 τετράγωνα της σκακιέρας βάζοντας στο πρώτο ένα κόκκο, στο δεύτερο δύο, στο τρίτο τέσσερις, στο τέταρτο οκτώ κλπ, διπλασιάζοντας έτσι κάθε φορά στο επόμενο τετράγωνο, μέχρι το 64-ο τετράγωνο.
Raid on Bungeling Bay
Κληρονομία
Ο δημιουργός του παιχνιδιού Γουίλ Ράιτ είπε ότι ο σχεδιασμός των τοπίων της Bungeling Bay χρησιμοποιώντας το level editor που είχε δημιουργήσει του άρεσε τόσο που σκέφτηκε να σχεδιάσει παιχνίδι προσομοίωσης μιας πόλης στο οποίο ο ίδιος ο παίκτης θα μπορούσε να δημιουργήσει και να διαμορφώσει πόλη, να οργανώσει την συγκοινωνία κλπ. Το παιχνίδι αυτό ήταν το γνωστό SimCity. Ήταν μεγάλη επιτυχία και καθιέρωσε τον Ράιτ ως σχεδιαστή ηλεκτρονικών παιχνιδιών.
Ιστορία του σκακιού
Το αίτημα του Σίσσα
Ο ηγεμόνας κρίνοντας το αίτημα ασήμαντο, τον ξαναρώτησε για κάτι σοβαρότερο. Στην επιμονή όμως του Σίσσα, ο ηγεμόνας διέταξε ν΄ αδειάσουν μια φορτωσιά καμήλας σιτάρι δίπλα του. Η έκπληξή του όμως υπήρξε μεγάλη όταν ο θησαυροφύλακάς του και προϊστάμενος των αποθηκών του ανέφερε ότι όχι μόνο το σιτάρι της ηγεμονίας, αλλά και όλων των γύρω ηγεμονιών να συγκεντρωθεί δεν φθάνει να ικανοποιήσει το αίτημα του Σίσσα. Πράγματι το συνολικό σιτάρι που χρειάζονταν ανέρχονταν σε 18.446.744.073.709.551.616 κόκκους, που αυτοί εκπεφρασμένοι σε βάρος, έχοντας υπόψη το βάρος ενός κόκκου ίσο με 0,053 γραμμάρια, ισοδυναμούσαν στη τεράστια ποσότητα των 977.677.436.907 τόνων! left|180px
Raid on Bungeling Bay
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1984 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια shoot 'em up Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της MSX
Ιστορία του σκακιού
Το αίτημα του Σίσσα
Το σκάκι είχε ήδη αποκτήσει την τελική σύγχρονή του μορφή στην δυτική Ευρώπη τον 15ο αιώνα. Οι μεταβολές των κανόνων τους τελευταίους πέντε αιώνες έχουν γενικά να κάνουν με την διαιτησία των αγώνων και όχι με το ίδιο το παιχνίδι.
Πολύ αρχαιότερα, στο Βυζάντιο παιζόταν μια παραλλαγή του παιχνιδιού, το γνωστό ζατρίκιον. Το παιχνίδι αυτό πιθανότατα ήρθε κατευθείαν από τους Πέρσες. Μάλιστα η λέξη ζατρίκιον ετυμολογείται από την αρχαία περσική shatranj που σημαίνει "βασιλικό παιχνίδι" (αυτό λογικά ερμηνεύεται από τον ιδιαίτερο ρόλο του βασιλιά στο παιχνίδι και όχι "επειδή παιζόταν από βασιλιάδες").
Παρόλο που το ζατρίκιο είναι πολύ αρχαιότερο από το σκάκι στην υπόλοιπη Ευρώπη, δεν είναι ο άμεσος πρόγονος του σύγχρονου σκακιού. Ο άμεσος πρόγονος του σκακιού ήρθε στην δυτική Ευρώπη από τους Άραβες. Οι Άραβες με την σειρά τους είχαν πάρει το παιχνίδι επίσης από τους Πέρσες.
Παλιότερα πολύ δημοφιλής ήταν η θεωρία ότι το σκάκι γενικά κατάγεται από ένα ινδικό παιχνίδι, το τσατούραγκα (chaturanga) περίπου το 600 μ.Χ., αλλά οι αποδείξεις θεωρούνται πια αδύναμες. Ακόμα και έτσι η Ινδία είναι πολύ δημοφιλής υπόθεση για την καταγωγή του σκακιού.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι από το αραβικό σκάκι οι κινήσεις του ίππου, του πύργου, του βασιλιά και σε μεγάλο βαθμό των πιονιών παραμένουν αναλλοίωτες. Οι Άραβες κατασκεύαζαν επίσης και σκακιστικά προβλήματα. Κάποια, χάρις στην παραπάνω ομοιότητα, διατηρούν αναλλοίωτη την λειτουργικότητά τους, όπως στο παράδειγμα αριστερά, (λύση: 1.Ιθ5+ Π:θ5 2.Π:η6+ Ρ:η6 3.Πε6# ). Οι βασικές μεταβολές που υπέστη το σκάκι είναι η κίνηση της βασίλισσας που, εξαιτίας της πανίσχυρης βασίλισσας Ισαβέλλας τη Καστίλης και της Λεόν, στο σύγχρονο σκάκι έγινε πανίσχυρη, η κίνηση του αξιωματικού, η δυνατότητα των πιονιών να κινηθούν κατά δύο τετράγωνα στην πρώτη τους κίνηση (από τον 15ο αιώνα), καθώς και το ροκέ (από τον 14ο ή 15ο αιώνα).
Ο πύργος αρχικά συμβόλιζε τα άρματα, αλλά με κάποιον τρόπο φαίνεται να συνδέθηκε και με τους πολιορκητικούς πύργους.
Νατάσσα Μποφίλιου (δισκογραφία)
Η Δισκογραφία της Νατάσσας Μποφίλιου. Ακολουθεί κατάλογος με τους τίτλους όλων των δίσκων και των τραγουδιών της ερμηνευτριας.
Προσωπική Δισκογραφία
2005
2007
2008
2009
2010
2012
2013 2016
2018
Συμμετοχές
2004
2006
2011
2012
2013
2015
Νατάσσα Μποφίλιου
Αείλανθος ο ακεραιόφυλλος
Ο Αείλανθος ο ακεραιόφυλλος (Ailanthus integrifolia) είναι ένα είδος φυτού στην οικογένεια των Σιμαρουβοειδών (Simaroubaceae). Βρίσκεται στην Ινδία, την Ινδονησία, τη Μαλαισία, την Παπούα Νέα Γουινέα, τα Νησιά Σολομώντα, και το Βιετνάμ.
Πηγές
Κατηγορία:Σιμαρουβοειδή Κατηγορία:Χλωρίδα της Ινδίας Κατηγορία:Χλωρίδα της Ωκεανίας Κατηγορία:Χλωρίδα του Βιετνάμ Κατηγορία:Χλωρίδα της Μαλαισίας
Πιάβε
Ο Πιάβε (ιταλικά: Piave) είναι ποταμός στην βόρεια Ιταλία. Ο ποταμός αποτέλεσε σταθμό του ιταλικού στρατού κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, διότι σε αυτόν σταμάτησαν την υποχώρησή τους οι Ιταλοί, μετά την πανωλεθρία τους στις 13 μάχες του Ισόνζο από τα αυστροουγγρικά στρατεύματα κατά το έτος 1917. Η Ιταλία αποτελούσε χώρα-μέλος τη Εγκάρδιας Συνεννόησης (Αντάντ), ενώ η ετοιμόρροπη Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία στήριζε τις Κεντρικές Δυνάμεις, μαζί με τις Γερμανική Αυτοκρατορία, Οθωμανική Αυτοκρατορία και Βουλγαρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ιταλίας
Πρόχωμα Θεσσαλονίκης
Το Πρόχωμα είναι χωριό της Μακεδονίας, το οποίο βρίσκεται 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Θεσσαλονίκης στην παλιά εθνική οδό Θεσσαλονίκης - Ευζώνων, σε υψόμετρο 100 μέτρων περίπου και ανατολικά της κοίτης του Αξιού ποταμού. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Χαλκηδόνας. Ο πληθυσμός του είναι 1.214 κάτοικοι (απογραφή 2011). Στο χωριό υπάρχει νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και λύκειο, αγροτικό ιατρείο, ένα πολιτιστικό κέντρο, γήπεδο ποδοσφαίρου και ο Ιερός Ναός Τίμιου Σταυρού. Δυτικά του χωριού και σε απόσταση 700-1.000 μέτρων σε ευθεία από τα όριά του, βρίσκονται η σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης-Ειδομένης και ο Αξιός ποταμός. Επίσης υπάρχει γέφυρα στον Αξιό ποταμό για την οδική σύνδεση Προχώματος-Κουφαλίων αλλά και γενικότερα της περιοχής ανατολικά με την περιοχή  δυτικά του Αξιού.
Ιστορία
Στην ονομαζόμενη Τράπεζα Προχώματος βρέθηκε οικισμός της Ύστερης Εποχής του Χαλκού και της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου που κατοικήθηκε μέχρι και τους ιστορικούς χρόνους. Βρίσκεται στην ανατολική όχθη του Αξιού ποταμού και σε απόσταση 1χλμ. από τον οικισμό Πρόχωμα. Ευρήματα μεγάλης αρχαιολογικής αξίας είναι 13 μεγάλα αποθηκευτικά πιθάρια και τα κατάλοιπα μιας πλίνθινης κατασκευής. Η παλαιά ονομασία του χωριού ήταν Δογατζί ή Δογατζή (Ντογαντζή) όπου ζούσαν περίπου 200 μουσουλμάνοι τούρκοι και 50 βούλγαροι εξαρχικοί. Η ονομασία αυτή προέρχονταν από την τουρκική λέξη Ντογάν που σημαίνει γεράκι (λόγω των αρκετών γερακιών στην περιοχή ονομάστηκε το χωριό Ντογαντζή=τόπος με γεράκια). Με τη Συνθήκη της Λωζάνης και την ανταλλαγή πληθυσμών το 1922 οι μέχρι τότε κάτοικοι του Ντογαντζή (κυρίως Τούρκοι) έφυγαν. Το ελληνικό κράτος εγκατέστησε στα σπίτια τους χριστιανούς πρόσφυγες. Στην περιοχή έγιναν οχυρωματικά έργα από τους συμμάχους της Αντάντ και κυρίως από τους Γάλλους κατά την περίοδο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Εξ' αιτίας αυτών των οχυρωματικών έργων μετονομάστηκε το χωριό σε Πρόχωμα. Στο νοτιοανατολικό άκρο του χωριού υπάρχει το σημαντικότερο από τα προαναφερθέντα οχυρωματικά έργα που έχουν απομείνει και το οποίο αποκαλείται από τους κατοίκους του χωριού «πλιντάς». Κοντά σε αυτό έχει κτιστεί εκκλησάκι αφιερωμένο στην Απόδοση της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Χαλκηδόνος Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης
Νάσος Γαλακτερός
Ο Νάσος Γαλακτερός (Κορυδαλλός Αττικής, 10 Μαρτίου 1969) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στη θέση του φόργουορντ.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του από τον Αμύντα και γρήγορα επισημάνθηκε ως ένα από τα ανερχόμενα ταλέντα του ελληνικού μπάσκετ. Αποκτήθηκε από την ΑΕΚ της διοίκησης του Μάκη Ψωμιάδη αντί του ποσου των 170 εκατομμυρίων δραχμών. Mε την ΑΕΚ έγινε γνωστός και αγαπήθηκε από τους φίλους της ομάδας. Ήταν φιναλίστ Κυπέλλου Ελλάδος το 1992. Η μεταγραφή του στον ΠΑΟΚ το 1993 προκάλεσε διαμαρτυρίες από μερίδα των οπαδών.
Τη σεζόν 1993-1994 αγωνίζεται στον ΠΑΟΚ και κατακτά το Κύπελλο Κόρατς μέσα στην Τεργέστη, σε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της ομάδας. Το 1995 κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος και πάλι με τον ΠΑΟΚ.
Την επόμενη χρονιά μετακομίζει στον Πειραιά και τον Ολυμπιακό με τον οποίο κατακτά 2 πρωταθλήματα (1996, 1997), 1 κύπελλο (1997) αλλά και την Ευρωλίγκα το 1997. Αυτά, σε συνδυασμό με τα άλλα 2 τρόπαια που κατέκτησε την ίδια χρονιά τον έκαναν κάτοχο του τριπλ κράουν.
Στη συνέχεια αποκτήθηκε από τον Άρη με τον οποίο και κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος το 1998.
Εθνική Ελλάδας
Αξιόλογη ήταν η προσφορά του στην Εθνική Ελλάδας καθώς συμμετείχε σε 73 αγώνες σημειώνοντας 768 πόντους (10,5 μ.ο.). Συμμετείχε στο Μουντομπάσκετ της Αργεντινής το 1990 (6η θέση), στο Ευρωμπάσκετ του 1993 στην Καρλσρούη (4η θέση) και στο Μουντομπάσκετ του Τορόντο το 1994 (4η θέση).
Εξωγηπεδικά
Από τον πρώτο του γάμο έχει αποκτήσει ένα γιο, τον Παύλο Γαλακτερό. Ήταν παντρεμένος με την τηλεπαρουσιάστρια Ρούλα Κορομηλά. Σήμερα είναι παντρεμένος για τρίτη φορά με τη δημοσιογράφο Νάνσυ Ζαμπέτογλου, και έχουν αποκτήσει μια κόρη.
Ασχολείται με τη μουσική γράφοντας στίχους και συνθέσεις. Το 2011 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τετράγωνο, το πρώτο του βιβλίο, ένα μυθιστόρημα με τίτλο "Τελευταίος αγώνας". Μια ερωτική ιστορία, με έντονα αυτοβιογραφικά στοιχεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ16 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993
Ιφιγένεια εν Ταύροις
Η Ιφιγένεια εν Ταύροις είναι τραγωδία του Ευριπίδη, συνέχεια της Ιφιγένειας εν Αυλίδι, που διδάχθηκε ωστόσο πριν από αυτή (414-413 π.Χ.). Πραγματεύεται το προσφιλές στην ελληνική αρχαιότητα θέμα της σωτηρίας δύο ανθρώπων που τους συνδέουν συγγενικοί δεσμοί, υπό αντίξοες συνθήκες.
Υπόθεση
Στο ναό της Αρτέμιδος στην Ταυρίδα γίνονται ανθρωποθυσίες. Ειδικά θυσιάζουν στη θεά τους Έλληνες που συλλαμβάνουν στη χώρα και η Ιφιγένεια, ως ιέρεια, κάνει τον εξαγνισμό των θυμάτων πριν τη σφαγή.
Η Ιφιγένεια έχει δει κακό όνειρο τη νύχτα, ότι πέθανε στο Άργος ο αδελφός της Ορέστης και έχει βγει τώρα το πρωί στον αέρα και στο φως να το διηγηθεί και έτσι να το ακυρώσει.
Φτάνει στο μεταξύ ο Ορέστης με τον Πυλάδη και κατά το χρησμό και την εντολή του Απόλλων/Φοίβος πρέπει να πάρει από το ναό το άγαλμα της θεάς και να το φέρει στην Αθήνα· έτσι θα λυτρωθεί από τη μανία των Ερινύων που τον κυνηγάνε σαν μητροκτόνο. Αλλά οι δύο ήρωες συλλαμβάνονται από βάρβαρους ως ιερόσυλοι, που σύμφωνα με δικούς τους νόμους και καθώς ο βασιλιάς της Ταυρίδας, Θόας, μισούσε τους ξένους και τους Έλληνες, έπρεπε να θυσιαστούν. Προτού λοιπόν θανατωθούν ως θυσία προς τη Θεά Αρτέμιδα, οδηγούνται για εξαγνισμό, στο ναό της Θεάς, από την ιέρεια του ναού. Όμως ιέρεια του Ναού της Θεάς τυγχάνει να είναι η αδελφή του Ορέστη η Ιφιγένεια με την οποία αναγνωρίζονται. Έτσι με τέχνασμα αυτής οι ήρωες και μαζί τους η Ιφιγένεια καταφέρνουν με την βοήθεια της Θεάς Αθηνάς να αποδράσουν αποκομίζοντας και το ιερό ξόανο της Θεάς.
Προτέρημα
Ο θρήνος της Ιφιγένειας με την αναφορά του στη σχέση Ύβρις- Άτη της γενιάς της και με την παραφορά για την προσωπική της τύχη και την ένταση που προκαλεί το όνειρο σε συνδυασμό και με του χορού τη σύμπραξη είναι από τα πιο λυρικά και ωραιότερα μέρη της τραγωδίας ή ακόμα και άλλων τραγωδιών. (στροφές 205-235 και 392-465)
«Ξένη τώρα στ΄άξενα του Πόντου τ΄αγριόμερα χωρίς πατρίδα, απάντρευτη χωρίς παιδιά και φίλους απ΄ όλους ξεχασμένη! Ούτε την Ήρα τραγουδώ ούτε της Αθηνάς και των Τιτάνων τις μορφές στον αργαλειό υφαίνω! Τώρα την αιματόλουστη την όλο κλάματα σφαγή των ξένων ευλογώ που μαύρο δάκρυ χύνουνε σαν τους φορώ στεφάνια. Αχ! Ορέστη μου που βρέφος τότε σ΄άφησα στο βυζί της μάνας τρυφερό βλαστάρι που ήταν να γίνεις βασιλιάς στο Άργος για σένα κλαίω».
Θεολογική σκέψη
Η άποψη αυτή του Ευριπίδη που προϋποθέτει «κάθαρση» παραδοσιακών μύθων που περιείχαν απάνθρωπες συμπεριφορές θεών και αναίρεση της αντίληψης για το φθόνο των θεών (η οποία κυριαρχεί στον Όμηρο και τον Ηρόδοτο) δείχνει τη σημαντική πρόοδο που σημείωσε η θεολογική σκέψη των Ελλήνων και που επιγραμματικά διατυπώνεται για πρώτη φορά από τον Ευριπίδη στην Ιφιγένεια εν Ταύροις
Παραστασιογραφία
Από την έρευνα της παραστασιογραφίας της τραγωδίας του Ευριπίδη Ιφιγένεια εν Ταύροις, η πρώτη παράσταση που εντοπίζεται είναι ερασιτεχνική και δόθηκε κατά τις θερινές εξετάσεις του 1869 στο Παρθεναγωγείο Ληξουρίου όπου «η διευθύντρια Ζηνοβία Ζαλούχου έκαμεν επίδειξιν των μαθητριών της και της εργασίας της με θεατρική διδασκαλίαν».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγωδίες του Ευριπίδη
Φλεσιάδα Μεσσηνίας
Η Φλεσιάδα ή Φλεσιά, αναφερόμενη επίσημα ως η Φλεσιάς και παλαιότερα ως το Παιδεμένον, είναι ορεινός οικισμός κοντά στην Χώρα και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Η Φλεσιάδα βρίσκεται περίπου 15,5 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Χώρας. Έχει υψόμετρο 603 μέτρα και απέχει 26 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους. Κοντά στη Φλεσιάδα βρίσκονται, προς τα βορειοανατολικά της το Παλαιό Λουτρό σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων, προς τα νότιά της το Μανιάκι, σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοδυτικά της η Μεταξάδα σε απόσταση επίσης 4 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.
Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Πυλίας, όσο και της Τριφυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου.
Β΄ Ενετοκρατία
Την εποχή της Β΄ Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Παιδεμένου ή Πεδεμένου ή Παιδεμένο ή Πεδεμένο (Pedhemenu ή Pedemeno ). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/1684-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο, μέσω της κτήσης τους (Stato da Mar), η οποία είναι γνωστή και ως Βασίλειο του Μορέως (1688-1715). Το χωριό Παιδεμένου (Pedhemenu), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας ή Αρκαδιάς (Territorio di Arcadia). Η επαρχία αυτή ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Με βάση την ενετική απογραφή Corner του 1689, το χωριό Παιδεμένου είχε 60 κατοίκους. Το χωριό, αναφερόταν ως Παιδεμένου κατά την Καταγραφή της Εκκλησιαστικής περιουσίας του 1699, ως Pedemenu, στην απογραφή Grimani του 1700 και επίσης ως Pedemeno στην απογραφή Pacifico/Alberghetti του 1704.
Νεότερη ιστορία
Το χωριό αναφερόταν τον 19ο αιώνα ως Pedemanon σύμφωνα με τον Pouqueville το 1815 και Pedemenou σύμφωνα με την απογραφή του 1829, που έγινε από την «επιστημονική αποστολή του Μοριά» (Mission scientifique de Morée), τμήμα της γαλλικής αποστολής με την ονομασία Εκστρατεία του Μοριά (Expédition de Morée), η οποία ήταν αποστολή εκστρατευτικού σώματος 13.000-15.000 ανδρών, υπό την αρχηγία του Νικολάου - Ιωσήφ Μαιζώνος στην Πελοπόννησο, μεταξύ των ετών 1828 και 1833. Η πρώτη επίσημη εμφάνιση της ονομασίας του χωριού, το 1836, μετά από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, ήταν Πεδεμένου.
1825: Μάχη στο Μανιάκι
Το χωριό είναι ο πλησιέστερος οικισμός, κοντά στον λόφο Μανιάκι, όπου στις 20 Μαΐου 1825, έγινε η Μάχη στο Μανιάκι. Κατά τη διάρκειά της, έπεσε μαχόμενος ο Παπαφλέσσας, ο οποίος αντιστάθηκε στον Ιμπραήμ Πασά. Ο Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, στο έργο του «Ελληνικά» αναφέρει σχετικά:  ''Κατά τον Μάϊον του έτους 1825 παρά το χωρίον τούτο Παιδεμένου περιχαρακωθείς ο Δικαίος Παπά Φλέσας, αντετάχθη μετά 300 μόνον ανδρείων μαχητών κατά στρατού πολυαρίθμου του Αιγυπτίου Ιβραχίμ πασά, και πολεμήσας ηρωϊκώς, έπεσεν ενδόξως, πεσόντων προ αυτού πάντων των συν αυτώ, πλην δύο μόνον υποκρυβέντων μεταξύ των νεκρών. Όταν επαρουσίασαν εις τον πασάν την κεφαλή αυτού, την ησπάσθη και ανέκραξεν• «Αί, να μην ήναι ζων!» Προς τιμή του Παπαφλέσσα, έγινε το 1915 και η μετονομασία του χωριού το Παιδεμένου ως η Φλεσσιάς (με 2σ) και από το 1940 ως η Φλεσιάς'' (με 1σ).