cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσινγκίζ Μουσταφάγιεφ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αζέροι τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Αζερμπαϊτζάν
Ιωάννα Μπωφόρ
Η Ιωάννα Μπωφόρ (Joan Beaufort, περί το 1404 – 15 Ιουλίου 1445) βασίλισσα της Σκωτίας με τον γάμο της με τον Ιάκωβο Α΄ της Σκωτίας ήταν κόρη του Ιωάννη Μπωφόρ, 1ου κόμη του Σόμερσετ και της Μαργαρίτας Χόλαντ. Ο πατέρας της ήταν γιος του Ιωάννη της Γάνδης και της ερωμένης του Αικατερίνης Σουίνφορντ που έγινε αργότερα η τρίτη σύζυγος του, η μητέρα της ήταν εγγονή της Ιωάννας του Κέντ συζύγου του Εδουάρδου του Μαύρου πρίγκιπα με τον πρώτο σύζυγο της Τόμας Χόλαντ, 1ο κόμη του Κεντ. Η Ιωάννα του Κεντ ήταν ανιψιά του Ερρίκου Δ΄ της Αγγλίας, του Ριχάρδου Β΄ της Αγγλίας και δισέγγονη του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας, ο θείος της Ερρίκος Μπωφόρ διετέλεσε Καγκελάριος της Αγγλίας. Η Ιωάννα έγινε αντιβασίλισσα της Σκωτίας και κηδεμόνας του μικρού γιου της Ιακώβου Β΄ μετά τη δολοφονία του συζύγου της.
Γάμος με τον Ιάκωβο Α΄ της Σκωτίας
Ο Ιάκωβος Α΄ της Σκωτίας συνάντησε για πρώτη φορά την Ιωάννα την εποχή που ήταν ακόμα αιχμάλωτος των Άγγλων στα τέλη της δεκαετίας του 1420. Η Ιωάννα στάθηκε για τον αιχμάλωτο βασιλιά της Σκωτίας πηγή έμπνευσης για να γράψει το γνωστό ποίημα "Δε Κίνγκις Κουαίρ", από τότε την έβλεπε συνέχεια στον κήπο από το παράθυρο του. Ο γάμος τους έγινε την περίοδο που ελευθερώθηκε ο Ιάκωβος Α΄ περισσότερο για πολιτικούς λόγους, οι Άγγλοι ήθελαν να εξασφαλίσουν την υποστήριξη των Σκωτσέζων ώστε να αποφύγουν μια συμμαχία ανάμεσα στη Σκωτία και τη Γαλλία. Η προίκα της Ιωάννας για τον γάμο έφτασε τα 10.000 μάρκα, το ποσό αυτό αφαιρέθηκε από τα λύτρα για την απελευθέρωση του Ιακώβου.
Ο Ιάκωβος Α΄ και η Ιωάννα Μπωφόρ παντρεύτηκαν στις 12 Φεβρουαρίου 1424 στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας στο Σάουθαρκ, οι εορταστικές εκδηλώσεις έγιναν στα ανάκτορα του Ουίντσεστερ με πρωτοβουλία του θείου της Καρδιναλίου Ερρίκου Μπωφόρ. Το βασιλικό ζεύγος επέστρεψε κατόπιν στη Σκωτία και έγινε η στέψη στο αβαείο του Σκον, η βασίλισσα είχε έντονη επίδραση στον Ιάκωβο σχετικά με την εκτέλεση των ανεπιθύμητων ευγενών.
Η Ιωάννα μετά τη δολοφονία του Ιακώβου
Ο Ιάκωβος Α΄ δολοφονήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1437 στο Περθ, η Ιωάννα ήταν και αυτή στόχος των δολοφόνων αλλά κατάφερε να δραπετεύσει τραυματισμένη. Είχε επιτυχή ηγεσία στους οπαδούς του συζύγου της οι οποίοι συνέλαβαν και εκτέλεσαν τον πρωτεργάτη της συνωμοσίας Γουόλτερ Στιούαρτ αλλά αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την εξουσία σε 3 μήνες επειδή στη Σκωτία ήταν ασυνήθιστο να κυβερνούν γυναίκες. Ο κόμης του Ντάγκλας ανέλαβε τη διοίκηση του βασιλείου ενώ η ίδια η Ιωάννα ασχολήθηκε μονάχα με την ανατροφή του γιου της.
Τον Ιούλιο του 1439 η Ιωάννα Μπωφόρ παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Ιάκωβο Στιούαρτ, τον Μελανό ιππότη της Λορν, επειδή ήταν συγγενείς απαιτήθηκε μια παπική απαλλαγή για να προχωρήσει ο γάμος. Ο Ιάκωβος Α΄ ήταν σύμμαχος του τελευταίου κόμη του Ντάγκλας που επιχείρησε να ανατρέψει τον Αλεξάντερ Λίβινγκστον κυβερνήτη του κάστρου του Στέρλινγκ την εποχή που ο Ιάκωβος Β΄ ήταν ανήλικος, ο Λίβινγκστον όμως αιχμαλώτισε την Ιωάννα και την ανάγκασε να του δώσει την κηδεμονία του νεαρού βασιλιά. Η σύγκρουση συνεχίστηκε, πολιορκήθηκε στο κάστρο του Ντάνμπαρ (1445) και πέθανε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας στις 15 Ιουλίου 1445, τάφηκε στην Καρτεσιανή μονή του Περθ.
Οικογένεια
Με τον πρώτο σύζυγό της Ιάκωβο Α΄ Στιούαρτ βασιλιά της Σκωτίας απέκτησε τέκνα:
Με τον δεύτερο σύζυγό της Ιάκωβο Στιούαρτ, τον Μελανό ιππότη της Λορν, απέκτησε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες της Σκωτίας (σύζυγοι βασιλέων) Κατηγορία:Οίκος Μπωφόρ Κατηγορία:Βασιλομήτωρ
Τόμας Έμριχ
Ο Τόμας Έμριχ (γερμανικά: Thomas Emmrich), γεννημένος στις 27 Ιουλίου 1953 στο Ανατολικό Βερολίνο, είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και σήμερα προπονητής.
Μεταξύ του 1970 και 1988, ο Έμριχ κέρδισε 47 τίτλους της Γερμανικής Λαϊκής Δημοκρατίας (Ανατολική Γερμανία), 16 στο απλό και 31 στο διπλό και μικτό. Δυστυχώς την εποχή που αγωνιζόταν η Ανατολική Γερμανία είχε αποφασίσει να προωθήσει μόνο τα αθλήματα που αφορούσαν τα μετάλλια των Ολυμπιακών Αγώνων. Οι αθλητές της αντισφαίρισης δεν επιτρεπόταν να συμμετέχουν σε διεθνή τουρνουά εκτός των χωρών του ανατολικού μπλοκ και ήταν υποχρεωτικά του ερασιτέχνες, ενώ δεν συστάθηκε ποτέ εθνική ομάδα. Ωστόσο, κέρδισε ένα τουρνουά της ATP στη Σόφια το 1980, καθώς οι υπάλληλοι της Ανατολικής Γερμανίας δεν είχαν παρατηρήσει ότι είχε γίνει μέρος της περιοδείας της  ATP. Μετά από αυτό το τουρνουά, η ATP τον κατέταξε στο Νο 482 στον κόσμο - η μόνη είσοδος αντισφαιριστή της Ανατολικής Γερμανίας στην κατάταξη της ATP. Ήταν δεύτερος στο διπλό στην πανεπιστημιάδα της Σόφιας το 1977.
Αγωνίστηκε με την Εθνική ομάδα της Ανατολικής Γερμανίας στο κύπελλο Γκαλέα, τη μοναδική διοργάνωση αντισφαίρισης που συστάθηκε εθνική ομάδα, το 1970 και το 1971 όπου έφτασαν στα ημιτελικά.
Η Μαρτίνα Ναβρατίλοβα ισχυρίστηκε ότι θα μπορούσε να γίνει ο κορυφαίος παίκτης της δεκαετίας του 1970. Μετά την επανένωση της Γερμανίας το 1990 ο Έμριχ απέδειξε ότι θα μπορούσε να αγωνιστεί σε υψηλό διεθνές επίπεδο καθώς κέρδισε αρκετούς διεθνής τίτλους παλαιμάχων και πολλούς εθνικούς τίτλους μετά το 1990 σε διαγωνισμούς παλαιμάχων.
Παιδιά του, επίσης πρωταθλητές της αντισφαίρισης, είναι ο Μάρτιν Έμριχ και η Μανουέλα Έμριχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές της αντισφαίρισης
Αρίστων ο Αλεξανδρινός
Ο Αρίστων ο Αλεξανδρινός ήταν Έλληνας περιπατητικός φιλόσοφος μαθητής του Αντιόχου του Ασκαλωνίτου. Έζησε και έδρασε στην Αλεξάνδρεια όπως μαρτυρεί το όνομά του περί τον 1ο αιώνα π.Χ. κατά την ελληνιστική περίοδο.
Ο Αρίστων ο Αλεξανδρινός φέρεται ως συγγραφέας των έργων: «Λογικά σχήματα» και «Εξήγησις των κατηγοριών».
Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Περιπατητικοί φιλόσοφοι
Επαρχία Θακουργκαόν
Το Θακουργκαόν (βεγγαλικά: ঠাকুরগাঁও জেলা) είναι επαρχία στο βορειοδυτικό Μπαγκλαντές, στην επαρχία Ρανγκπούρ. Υφίσταται από το 1984. Το Διοικητικό κέντρο είναι στο Θακουργκαόν. Η επαρχία καταλαμβάνει έκταση 1.810 τ.χλμ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο πληθυσμός της επαρχίας ήταν 1.429.196 άτομα. Το επίπεδο αλφαβητισμού ενηλίκων ήταν 27.3%, σημαντικά κατώτερο από το μέσο όρο του Μπαγκλαντές (43.1%). Οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 74.97% του πληθυσμού ενώ οι Ινδουιστές το 24.05% και οι Χριστιανοί το 0.54%.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία αποτελείται από 5 υποεπαρχίες (ουπαζίλα).
Οι υποεπαρχίες είναι οι παρακάτω (το όνομα σε παρένθεση είναι το διοικητικό κέντρο):
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Θακουργκαον
Α.Ο. Αμύντας Δάφνης - Υμηττού
Αθλητικός Όμιλος Αμύντας είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος με κέντρο δραστηριοτήτων το Δήμο Δάφνης-Υμηττού στην Αθήνα. Ιδρύθηκε το 2010 από τη συνένωση των σωματείων Α.Ο. Αμύντας Υμηττού και Α.Ο. Δάφνης, με το έμβλημά του να φέρει τα σύμβολα και των δύο. Οι αθλητές του αγωνίζεται με χρώματα το μπλε και το πορτοκαλί. Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα ανδρικής και γυναικείας καλαθοσφαίρισης, καθώς και τα αντίστοιχα τμήματα υποδομής για αθλητές και αθλήτριες νεανικής ηλικίας.
Ίδρυση
Το καλοκαίρι του 2010, με αφορμή τη συνένωση των Δήμων Δάφνης και Υμηττού σύμφωνα με το «σχέδιο Καλλικράτης», τα σωματεία Α.Ο. Αμύντας Υμηττού (ίδρυση 1948) και Α.Ο. Δάφνης (ίδρυση 1939), αποφάσισαν τη συνένωση τους. Η κίνηση αυτή βρήκε σύμφωνους τους τότε Δημάρχους Υμηττού και Δάφνης και είχε σαν σκοπό τη δημιουργία ενιαίας ανταγωνιστικότερης ομάδας. Η ένωση αφορούσε όλα τα τμήματα των δύο ομάδων, αγωνιστικά και υποδομών, τόσο αντρικά, όσο και γυναικεία.
Η συγχώνευση αυτή τελικά υπήρξε επιφανειακή, καθώς συμφωνήθηκαν μεν το όνομα, το σήμα και η έδρα του ενιαίου συλλόγου, ωστόσο δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ οι νόμιμες διαδικασίες για την συνένωση των δύο σωματείων. Μετά από πέντε αγωνιστικές περιόδους ο Α.Ο. Δάφνης επανασυστάθηκε ως ανεξάρτητο σωματείο και τα νέα στοιχεία ταυτότητας χρησιμοποιήθηκαν πλέον ως μετεξέλιξη του παλαιού Αμύντα Υμηττού.
Ιστορική αναδρομή
Ο σύλλογος ξεκίνησε την πορεία του από την Α2 Εθνική Κατηγορία στην οποία άνηκαν αμφότεροι οι σύλλογοι από τους οποίους προέκυψε. Κατά την πρώτη του χρονιά, 2010-11, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στην 6η θέση της βαθμολογικής κατάταξης. Σε ο,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, γνώρισε τον αποκλεισμό κατά τη 2η Αγωνιστική της Β' Φάσης, όταν ηττήθηκε με σκορ 73-74 από τον Ίκαρο Καλλιθέας.
Την επόμενη περίοδο, 2011-12, βρέθηκε στη 12η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, με αποτέλεσμα να γνωρίσει τον υποβιβασμό. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου αποκλείστηκε κατά την 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης κατόπιν ήττας από το Φιλαθλητικό Ζωγράφου με σκορ 94-91.
Την περίοδο 2012-13, οπότε και έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα του Ομίλου Νότου της Β' Εθνικής Κατηγορίας, η ομάδα τερμάτισε στην 5η θέση της βαθμολογίας, εξασφαλίζοντας χωρίς προβλήματα την παραμονή της.
Αγωνιστική περίοδος 2013-14
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, ο Α.Ο. Αμύντας Δάφνης - Υμηττού διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον Όμιλο Νότου. Έχοντας συγκεντρώσει 15 νίκες και 11 ήττες, κατέλαβε την 6η θέση της τελικής βαθμολογίας (ισοβαθμώντας με το Ηράκλειο), εξασφαλίζοντας χωρίς προβλήματα την παραμονή του στην κατηγορία.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Υμηττού. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Άγγελος Ζούπας, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Μάιο του 2013 ο Αλέξανδρος Ζαβός. Το ρόστερ του Αμύντα για την αγωνιστική περίοδο 2013-14 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλητές:
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14, ο Α.Ο. Αμύντας Δάφνης - Υμηττού διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Γυναικών που διοργάνωσε η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής. Έχοντας συγκεντρώσει 14 νίκες και 8 ήττες στη διάρκεια της κανονικής περιόδου, κατέλαβε την 6η θέση της τελικής βαθμολογίας. Η αθλήτρια του συλλόγου Στεφανία Πατέρα αναδείχθηκε 10η καλύτερη σκόρερ του Πρωταθλήματος έχοντας συλλέξει 244 σε αριθμό. Επίσης βρέθηκε στην 3η θέση του στατιστικού πίνακα με τις αθλήτριες που σημείωσαν τα περισσότερα τρίποντα, 32 σε αριθμό, με την επίσης αθλήτρια του συλλόγου, Ευσταθία Τσιμιτσιλή, να ακολουθεί στην 7η θέση με 27 στον αριθμό.
Παράλληλα ο Αμύντας συμμετείχε στο Κύπελλο Γυναικών της Ένωσης, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό στους ημιτελικούς όπου ηττήθηκε από την Αγία Παρασκευή με σκορ 50-57.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Υμηττού. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Άγγελος Ζούπας, ενώ καθήκοντα πρώτης προπονήτριας διατηρεί η Φρόσω Δρακάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α.Ο. Αμύντας Δάφνης - Υμηττού Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1950 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1950
Νήσος Άκουιντνεκ
thumb|right|245px|Η θέση της νήσου Άκουιντνεκ (πορτοκαλί) στην πολιτεία [[Ρόουντ Άιλαντ (κρεμ)]] Η Νήσος Άκουιντνεκ ή Άκιντνεκ (αγγλ. Aquidneck Island), γνωστή αρχικώς ως Ρόουντ (Rhode Island), είναι νησί στον Κόλπο Ναραγκάνσιτ των ΗΠΑ και υπάγεται στην πολιτεία Ρόουντ Άιλαντ. Η όλη πολιτεία πήρε το όνομά της από το νησί αυτό. Το Συμβούλιο Γεωγραφικών Ονομάτων των Ηνωμένων Πολιτειών αναγνωρίζει ακόμα το όνομα Ρόουντ Άιλαντ για το νησί, αν και οι κάτοικοι του νησιού και όλης της πολιτείας αναφέρονται σε αυτό σχεδόν πάντοτε ως Άκουιντνεκ. Η έκταση της νήσου είναι 97,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα, δηλαδή είναι το μεγαλύτερο νησί του κόλπου, ενώ ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2020 ήταν 60.109 κάτοικοι.
Στη Νήσο Άκ(ου)ιντνεκ υπάρχουν τρεις πόλεις. Από τα βόρεια προς τα νότια αυτές είναι: το Πόρτσμουθ, το Μίντλταουν και το Νιούπορτ (η μεγαλύτερη).
Ετυμολογία και ονομασίες
Η λέξη «άκουιντνεκ» προέρχεται από την ονομασία που είχαν για τη νήσο οι ιθαγενείς Ναραγκάνσιτ: «άκουιντνετ» (aquidnet). Ο Ρότζερ Γουίλιαμς ήταν αυθεντία στη γλώσσα των Ναραγκάνσιτ, αλλά είχε δηλώσει ότι ποτέ του δεν έμαθε τη σημασία της λέξεως αυτής. Δεν είναι σαφές το πώς η νήσος αποκλήθηκε Rhode Island, αλλά η παλαιότερη γνωστή χρήση της ονομασίας είναι από τον Ρ. Γουίλιαμς το 1637 και η πρώτη επίσημη χρήση της έγινε το 1644 ως «Ile of Rods ή Rhod-Island», ενώ σώζεται σε νομικό έγγραφο του 1646 και η μορφή «Isle of Rodes».
Σύμφωνα με μια θεωρία, το 1524 ο εξερευνητής Τζοβάνι ντα Βερρατσάνο σημείωσε την ύπαρξη νήσου κοντά στην είσοδο του Κόλπου Ναραγκάνσιτ, την οποία παρομοίασε με την ελληνική νήσο Ρόδο. Είναι αβέβαιο σε ποια νήσο εντός ή εκτός του κόλπου αναφερόταν (πιθανώς στη σημερινή Νήσο Μπλοκ), αλλά οι άποικοι που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή αποφάσισαν να αποκαλούν το σημερινό Άκουιντνεκ «Ρόουντ Άιλαντ». Μια άλλη δημοφιλής θεωρία υποστηρίζει ότι ο Adriaen Block πέρασε από το νησί κατά την εξερεύνηση του 1614 και το περιέγραψε το 1625 ως «νήσο ερυθρωπής εμφανίσεως» (στα ολλανδικά της εποχής: een rodlich Eylande). Οι ολλανδικοί χάρτες από το 1659 αναγράφουν έτσι για την Άκουιντεκ την ονομασία «Roode Eylant», δηλαδή «κόκκινο νησί». Ιστορικοί έχουν υποθέσει ότι η ονομασία προήλθε είτε από το χρώμα του φθινοπωρινού φυλλώματος των δέντρων της, είτε από το κοκκινόχωμα σε μέρη της ακτής της.
Το 1644 οι δύο τότε οικισμοί του νησιού (Πόρτσμουθ και Νιούπορτ) ενώθηκαν με τους οικισμούς Πρόβιντενς Πλαντέισιονς και Γουόρικ δημιουργώντας την «Αποικία του Ρόουντ Άιλαντ και των Πρόβιντενς Πλαντέισιονς», τη σημερινή πολιτεία Ρόουντ Άιλαντ των ΗΠΑ. Η επίσημη ονομασία της Νήσος Άκουιντνεκ είναι ακόμα «Ρόουντ Άιλαντ». Το Συμβούλιο Γεωγραφικών Ονομάτων των Ηνωμένων Πολιτειών αντιμετώπισε το θέμα το 1930 με τη χρήση αμφότερων των ονομασιών για τη νήσο στους χάρτες του. Αλλά το 1964 το Συμβούλιο απεφάσισε ότι το να διατηρεί και τις δύο ονομασίες επέφερε σύγχυση και από τότε υιοθέτησε το «Ρόουντ Άιλαντ» αποκλειστικά ως την επίσημη ονομασία. Απόπειρες να αλλάξει η ονομασία σε «Aquidneck Island» έγιναν μέχρι και το 2004, όμως καμιά τους δεν είχε αποτέλεσμα. Οι κάτοικοι του νησιού και όλης της πολιτείας πάντως αναφέρονται σε αυτό σχεδόν πάντοτε ως «Άκουιντνεκ»''
Ιστορία
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι άποικοι εγκαταστάθηκαν στο νησί το 1638, στην περιοχή που οι Ινδιάνοι Ναραγκάνσιτ ονόμαζαν «Ποκασέτ» (= «εκεί που το ρέμα πλαταίνει»), το βόρειο μέρος του Πόρτσμουθ. Ανέθεσαν στον Ρότζερ Γουίλιαμς να διαπραγματευθεί την αγορά της περιοχής από τον «σάτσεμ» των Ναραγκάνσιτ, τον Μιαντονόμοχ. Ανάμεσά σε αυτους του πρώτους εποίκους ήταν και η πρωτοπόρος φεμινίστρια Αν Χάτσινσον με τον σύζυγό της Γουίλιαμ, ο μετέπειτα κυβερνήτης ολόκληρης της Αποικίας του Ρόουντ Άιλαντ και των Πρόβιντενς Πλαντέισιονς Γουίλιαμ Μπρέντον και ο συντάκτης του καταστατικού αυτής της αποικίας, πάστορας των Βαπτιστών Τζων Κλαρκ. Αγόρασαν όλο το νησί από τους Ινδιάνους για 45 οργιές λευκού γουάμπουμ, 20 τσάπες και 10 παλτά. Αρχικώς παρέμειναν στο Ποκασέτ, αλλά την επόμενη άνοιξη (1639) ο Γουίλιαμ Κόντινγκτον επέλεξε τη θέση του Νιούπορτ για έναν νέο οικισμό λόγω του εξαιρετικού λιμανιού του και μερικοί τον ακολούθησαν.
Κατά την Αμερικανική Επανάσταση ο βρετανικός στρατός κατέλαβε τη νήσο. Οι δυνάμεις των επαναστατών υπό τη διοίκηση του υποστρατήγου Τζων Σάλιβαν επεχείρησαν να τους εκδιώξουν στη Μάχη του Ρόουντ Άιλαντ, στις 29 Αυγούστου 1778, αλλά δεν το κατόρθωσαν.
Εκπαίδευση
Το νησί φιλοξενεί το ιδιωτικό (Ρωμαιοκαθολικό) πανεπιστήμιο «Σάλβε Ρεγκίνα», παράρτημα του Κοινοτικού Κολεγίου του Ρόουντ Άιλαντ, καθώς και τη «Διεθνή Σχολή Επιδιορθώσεως Θαλαμηγών» (International Yacht Restoration School, σήμερα «Τεχνική και Εμπορική Σχολή IYRS»).
Επιπλέον υπάρχουν δύο ευρύτερα γνωστά ιδωτικά σχολεία, του Αγίου Γεωργίου στο Μίντλταουν και του Αββαείου του Πόρτσμουθ, εκτός από τα πολλά άλλα ιδιωτικά και δημόσια σχολεία.
Γέφυρες
thumb|Η Γέφυρα Κλαίρμπορν Πελ του Νιούπορτ Η Νήσος Άκουιντνεκ συνδέεται με την ηπειρωτική ακτή με τη Γέφυρα του Μάουντ Χόουπ (1929), μήκους 1.868 μέτρων, που συνδέει το βόρειο άκρο του νησιού στο Πόρτσμουθ με το Μπρίστολ. Η Γέφυρα Κλαίρμπορν Πελ του Νιούπορτ (1969), μήκους 3.428 μ., συνδέει το νησί με την κωμόπολη Τζέιμσταουν στη γειτονική Νήσο Κονάνικατ και από εκεί με την ηπειρωτική δυτική ακτή του Κόλπου Ναραγκάνσιτ. Τέλος, η Γέφυρα του ποταμού Σακονέτ (1956 και νέα από το 2012), επίσης στο Πόρτσμουθ, συνδέει το βορειοανατολικό άκρο της νήσου με την ηπειρωτική ακτή στο Τίβερτον.
Περιβάλλον
Η δυτική ακτή της Νήσου Άκουιντνεκ είναι μέρος του Ναυστάθμου του Νιούπορτ Naval Station Newport, που συμπεριελήφθηκε ωστόσο στο περιβαλλοντικό πρόγραμμα «Superfund» το 1989. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ αποκαθιστά την περιοχή του ναυστάθμου από τη ρύπανση που προκάλεσε με πετρέλαιο, βαρέα μέταλλα (μόλυβδος, αρσενικό), καθώς και πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCB) όπου υπήρχαν ηλεκτρικοί μετασχηματιστές.
Βιβλιογραφία
Ακουιντνεκ Νησος Ακουιντνεκ
Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 1949
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα πυγμαχίας ανδρών 1949 ήταν η πρώτη διοργάνωση του διασυλλογικού πρωταθλήματος πυγμαχίας. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός Α.Ο.. Έντονες αντιδράσεις υπήρξαν από συλλόγους και αθλητές εκτός κέντρου επειδή δεν πήραν μέρος στο πρωτάθλημα, το οποίο ουσιαστικά πραγματοποιήθηκε με 3 ομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1949 Κατηγορία:Αθλητικά γεγονότα του 1949 Κατηγορία:Διοργανώσεις πυγμαχίας στην Αθήνα
Καίτη Λιβανού
Η Καίτη Λιβανού (πραγματικό όνομα: Αικατερίνη Κοντοπίδου, 27 Δεκεμβρίου 1969) είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νάξο. Από μικρό παιδί γαλουχήθηκε με τις παραδόσεις και τα έθιμα του νησιού. Η ίδια από το δημοτικό άρχισε να ψέλνει στην εκκλησία του χωριού της, ενώ παίρνει και τα πρώτα μάθημα βυζαντινής μουσικής. Στα 25 χρόνια της καριέρας της η Καίτη Λιβανού έχει πραγματοποιήσει πολλές επιτυχημένες εμφανίσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει συνεργασίες με τα μεγαλύτερα ονόματα του λαϊκού δημοτικού και νησιωτικού τραγουδιού μας: Πίτσα Παπαδοπούλου, Ζαφείρης Μελάς, Νίκος Νομικός, Μάκης Χριστοδουλόπουλος Βασίλης Τερλέγκας, Χαρούλα Λαμπράκη, Δημήτρης Κοντολάζος, Τζένη Βάνου, Τόλης Βοσκόπουλος, Αθηναϊκή Κομπανία, Μιχάλης Δημητριάδης, Αλέκος Κιτσάκης, Πετρολούκας Χαλκιάς, Γιάννης Κωνσταντίνου και άλλους.
Καριέρα
Ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία δίπλα στο Μανώλη Μπαρμπεράκη. Η πρώτη της δισκογραφική δουλειά ήταν τι 1994 από μεγάλη δισκογραφική εταιρεία τι SONY BMG. Της εμπιστεύτηκαν τα τραγούδια τους Σταμάτης Χατζόπουλος, ο Θανάσης Περιστεράκης, και ο Μανώλης Μπαρμπεράκης. Το 1997 έρχεται μια νέα συνεργασία στο δεύτερο προσωπικό της άλμπουμ με τίτλο «Απάνεμο Λιμάνι» με δημιουργούς το Γιάννης Φακίρης και Νίκος Νικολαΐδης. Η τρίτη δισκογραφική δουλειά το 2001 με τίτλο «Του Πελάγους Και Της Αγάπης» με νησιωτικά παραδοσιακά τραγούδια με την υπογραφή του Νίκου Οικονομίδη. Ακολουθεί μια μεγάλη πανελλοδική επιτυχία το 2004 από το δίσκο «Τα Μηνύματα» με το τραγούδι «Αναπάντητες» του Ματθαίος Γιαννούλης, στον ίδιο δίσκο συμμετέχουν ο Θανάσης Περιστεράκης, ο Αντώνης Κοντόπουλος, ο Λευτέρης Βαζαίος, και ο Βαγγέλης Σίμος. Επί 11 εβδομάδες η κυκλοφορία του δίσκου ήταν στον επίσημο κατάλογο της IFPI στην πρώτη δεκάδα. Η επόμενη δισκογραφική δουλειά με τραγούδια των Φακίρη Νικολαΐδη και φιλική συμμετοχή του Βασίλη Τερλέγκα ήταν με τίτλο «Κάτι Τρέχει». Επόμενη δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Σύστησε Με». Ακολουθεί το CD: «Η Καίτη Λιβανού τραγουδάει Σταμάτη Χατζόπουλο» που κυκλοφορεί με την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος και γίνεται χρυσό. Τώρα βρίσκεται στο στούντιο ολοκληρώνοντας νέα δισκογραφική δουλειά με τραγούδια του Μάνου Κοντοπίδη.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον Νίκο Οικονομίδη και καρπός της συνεργασίας αυτής υπήρξε η δισκογραφική δουλειά του" Πελάγου και της αγάπης"όπου ερμήνευσε παραδοσιακά νησιώτικα τραγούδια, μία δουλειά που αγαπήθηκε πολύ από τους Έλληνες ομογενείς και της ανοιξε το δρόμο να ταξιδέψει σε πολλές χώρες του εξωτερικού. Η επιτυχία δεν άργησε να έρθει και το τραγούδι "Αναπάντητες"του Ματθαίου Γιαννούλη βρίσκει πανελλαδική απήχηση και βρισκόταν στις πρώτες θέσεις στον επίσημο κατάλογο της IFPI για 8 εβδομάδες. Τίτλος του cd "Μηνύματα" που κυκλοφόρησε από την Spot music Υπογράφουν τη δισκογραφική αυτή δουλειά ο Ματθαίος Γιαννούλης ,Θανάσης Περιστεράκης ,Βαγγέλης Σίμος ,Αντώνης Κονιτόπουλος και Λευτέρης Βαζαίος Στη συνέχεια συμμετείχε στο cd "Τα νησιωτικα" που κυκλοφόρησε από την FM records με παραδοσιακά νησιώτικα τραγούδια. Ακολουθεί το CD "Τα μουσικά μηνύματα του χθες και του σήμερα "που κυκλοφόρησε από το περιοδικό Πίστα Η επόμενη δισκογραφική δουλειά ήταν με τίτλο" Τέτοια να μου λες" που κυκλοφόρησε με το περιοδικό" Μουσικές νότες" Επόμενο cd ήταν από την Alpha records με τίτλο "Κάτι Τρέχει" των Φακίρη -Νικολαΐδη και φιλική συμμετοχή του Βασίλη Τερλέγκα
Το CD" Σύστησέ με" ήταν η επόμενη δισκογραφική δουλειά με νησιώτικα και λαϊκά τραγούδια που κυκλοφόρησε από την Cronos music και το περιοδικό Δημοτικό γλέντι Το πρώτο κέντρο που τραγούδησε στην Αθήνα η Καίτη Λιβάνου ήταν ο "Γλάρος" μαζί με το Σταμάτη χατζόπουλο το 1993, ακολούθησαν το κέντρο "Φίλοι"οπου είχε την τιμή να είναι δίπλα στον Βαγγέλη Περπινιάδη Συνέχισε τις εμφανίσεις στο "Μαρακές" με τον Τόλη Βοσκόπουλο ,στην" Πειραιώτισσα", "Κοκκινιώτισσα",,στις "Αμπάρες"με τον Μάκη Χριστοδουλόπουλο και τον επόμενο χειμώνα με τον Γιάννη Κωνσταντίνου Στο "Μon Senier" με την Αθηναϊκή Κομπανία, στο "Χάνι"με τη Λιζέτα Νικολάου στην" Όαση" με τον Γιώργο Σαρρή, στο "Χρυσό Ελάφι" με την Χαρούλα Λαμπράκη στο "Αvaton" με τον Βασίλη Τερλέγκα στο "Box "με τον Χάρη Κωστόπουλο στο "Stork" με την Τζένη Βάνου,στον "Μπάμπη στη Κηφισιά" με το Δημήτρη Κοντολάζο,στο "Can-Can" με την Πίτσα Παπαδοπούλου, στο "Carvel" με τον Τριαντάφυλλο, στο κέντρο "Miraz"στη Θεσσαλονίκη με τον Ζαφείρη Μελά ,στο" Μον Ρεπό"με τον Νικο Νομικο, στο" Κονέ"με τον Μιχάλη Δημητριάδη ,στο" Ηπειρωτικο σαλόνι"με τον Αλέκο Κιτσάκη στο θέατρο "Χυτήριο" ,στο θέατρο "Παλλάς", στη μουσική σκηνή "Hollywood" ενώ έκανε εμφανίσεις με την ορχήστρα της σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό με μεγάλη επιτυχία.
Στα 29 χρόνια πορείας της η Καίτη Λιβανου συνεργάστηκε δισκογραφικά και σε live εμφανίσεις με κορυφαίους μουσικούς όπως ο Γιώργος Κόρος,ο Πετρολούκας Χαλκιάς,ο Θανάσης Πολυκανδριώτης, ο Λευτέρης Ζέρβας και ο Μανώλης Καραντίνης ενώ έχει συνεργαστεί σχεδόν με όλους τους νησιώτες καλλιτέχνες. Το 2014 η καλλιτεχνική πορεία της Καίτης Λιβανού συνεχίστηκε με τη συνεργασία της με τον Σταμάτη χατζόπουλο στο CD με τίτλο "Η Καίτη Λιβανου τραγουδάει Σταμάτη Χατζόπουλο", Κυκλοφορεί με την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος και γίνεται χρυσό Ακολουθεί cd με παραδοσιακά νησιώτικα τραγούδια από τον όμιλο MAD που κυκλοφόρησε αποκλειστικά σε χώρες του εξωτερικού. 2018 και Καίτη Λιβανου δέχεται πρόταση από την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος να κυκλοφορήσει το cd "Νησιώτικο γλέντι με την Καίτη Λιβανου" Ετσι το Πάσχα του 2019 κυκλοφορεί το CD με την εφημερίδα, παραγωγή της Ορφέας group με μουσική επιμέλεια και ενορχήστρωση από το Νίκο Δρακάκη Σε αυτό το CD συμμετέχει ο Λευτέρης Βαζαίος σε ένα ντουέτο με την Καίτη Λιβανου με τίτλο "Ξανά μαζι" Απο τις πωλήσεις της εφημερίδαςτο cd έγινε χρυσό.
Ακολουθούν τραγούδια σε στίχους του Μάνου Κοντοπίδη ενώ τις μουσικές έχουν γράψει ο Νίκος Δρακάκης ο Γιάννης Ανδρής και ο Μάνος Γιαννούλης 2020 κυκλοφορεί το νέο τραγούδι της Καίτης Λιβανού με τίτλο"Δε μου αξίζει αυτό που ζω" όπου της το εμπιστεύτηκε ο κορυφαίος συνθέτης της χώρας μας Χρήστος Νικολόπουλος ενώ οι στίχοι ανήκουν στον Μπάμπη Παπαφιλιππάκη Μετά το "Δε μου αξίζει αυτό που ζω "η Καίτη Λιβανού επιστρέφει με το τραγούδι "Κατάληψη" τη μουσική του οποίου έχει γράψει και πάλι ο Χρήστος Νικολόπουλος. Οι στίχοι του τραγουδιού φέρουν την υπογραφή του Μπάμπη Παπαφιλιππάκη ενω η ενορχήστρωση έχει γίνει από το Γιάννη Κουρκουμέλη. Ο Χρήστος Νικολόπουλος σε συνέντευξη του τόνισε"
προσωπική ζωή
Η Καίτη Λιβανού είναι παντρεμένη και έχει μια κόρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Άλις Κούπερ
Ο Άλις Κούπερ (πραγμ. όνομα Βίνσεντ Ντέιμον Φουρνιέ, 4 Φεβρουαρίου 1948) είναι Αμερικάνος τραγουδιστής της ροκ μουσικής σκηνής. Θεωρείται ο "νονός της σοκ ροκ" και στις ζωντανές του εμφανίσεις συμπεριλαμβάνεται ένα σόου με ηλεκτρικές καρέκλες, γκιλοτίνες, ζωντανούς βόες, κ.α.. Το 2011 έγινε μέλος του Rock and Roll Hall of Fame.
Η αρχή
Ο Κούπερ γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ το 1948 και ο πατέρας του ήταν κληρικός, όπως και ο παππούς του.
Το 1964 σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα, τους Earwigs. Λίγο αργότερα, μετονομάστηκαν σε Spiders με τον Κούπερ στα φωνητικά, τον Γκλεν Μπάξτον και τον Τζον Τάτουμ στις κιθάρες, τον Ντένις Ντάναγουεϊ στο μπάσο και και τον Τζον Σπιρ στα τύμπανα. Το 1965 ηχογράφησαν το σινγκλ "Why Don't You Love Me", το οποίο κυκλοφόρησε μέσω της "Mascot Records". Την επόμενη χρονιά και ενώ τα μέλη του σχήματος αποφοιτούσαν από το λύκειο, ο Μάικλ Μπρους αντικατέστησε τον Τάτουμ και κυκλοφόρησαν το σινγκλ "Don't Blow Your Mind", ενώ ο Σπιρ αντικαταστάθηκε από τον Νιλ Σμιθ.
Το 1968, το συγκρότημα ονομαζόταν The Nuzz, αλλά όταν έμαθαν ότι αυτή την ονομασία την είχε ένα άλλο σχήμα αποφάσισαν να μετονομαστούν σε Alice Cooper. Εκείνη τη χρονιά υπέγραψαν συμβόλαιο με τη "Straight Records" του Φρανκ Ζάπα κυκλοφορώντας το δίσκο "Pretties for You" τον Αύγουστο του 1969. Παρ' όλη τη σοκαριστική εικόνα την οποία δημιούργησαν οι συναυλίες του συγκροτήματος ανεβάζοντας τη δημοτικότητα τους, το δεύτερο τους άλμπουμ "Easy Action" δεν κατάφερε να μπει στα τσαρτ και οι Alice Cooper μετακόμισαν πίσω στο Ντιτρόιτ, αφού τρία χρόνια νωρίτερα είχαν μεταφερθεί στο Λος Άντζελες. Το συγκρότημα εμφανίστηκε στο φεστιβάλ "Strawberry Fields" του 1970 και κυκλοφόρησε τον τρίτο του δίσκο, "Love it to Death" ανεβαίνοντας στο # 35 του Billboard, λόγω της μεγάλης επιτυχίας του σινγκλ "I'm Eighteen". Η επιτυχία του δίσκου οδήγησε την εταιρεία "Warner Bros." να τους προτείνει συμβόλαιο συνεργασίας.
Επιτυχία και αλλαγή
Στα τέλη του 1971 κυκλοφόρησαν τον πλατινένιο δίσκο "Killer", αλλά το συγκρότημα έγινε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα της αμερικάνικης χαρντ ροκ σκηνής μετά την κυκλοφορία του σινγκλ "School's Out", το οποίο ανέβηκε στο # 7 του Billboard και το # 1 στη Μεγάλη Βρετανία. Παράλληλα, ο ομώνυμος δίσκος έφθασε στο # 2 στις Ηνωμένες Πολιτείες και έγινε πλατινένιος. Η εικόνα των Alice Cooper προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις, ιδιαίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου μέλος του κοινοβουλίου αιτήθηκε την απαγόρευση των εμφανίσεων του συγκροτήματος στη χώρα.
Το "Billion Dollar Babies" του 1973 έγινε ο πιο επιτυχημένος, από εμπορικής άποψης, δίσκος του συγκροτήματος αφού ανέβηκε στην κορυφή των τσαρτ και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, ενώ περιείχε τρία σινγκλ τα οποία ανέβηκαν στο βρετανικό Top-10, τα "Elected", "Hello Hurray" και "No More Mr. Nice Guy". Στα τέλη της χρονιάς ακολούθησε ο Top-10 δίσκος "Muscle of Love", ενώ προβλήματα άρχισαν να διαφαίνονται στις σχέσεις μεταξύ των μελών του σχήματος. Οι Alice Cooper διαλύθηκαν το 1974 και η "Warner Bros." κυκλοφόρησε τη συλλογή "Alice Cooper's Greatest Hits" η οποία έφθασε στο # 8 στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σόλο καριέρα
Το 1975, ο Κούπερ επέστρεψε με το προσωπικό του σχήμα, κυκλοφορώντας το επιτυχημένο "Welcome to My Nightmare" το οποίο έφθασε στο # 5 στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνοδευόμενο από την επιτυχία "Only Women Bleed". Αυτός ήταν ο μοναδικός δίσκος του Άλις Κούπερ ο οποίος κυκλοφόρησε μέσω της "Atlantic" και οι στίχοι των τραγουδιών παρουσίαζαν μία ιστορία βασισμένη στον εφιάλτη ενός παιδιού, ενώ συμμετείχε ως αφηγητής ο ηθοποιός Βίνσεντ Πράις.
Τα μέλη του προηγούμενου συγκροτήματος του Κούπερ, σχημάτισαν τους Billion Dollar Babies κυκλοφορώντας το δίσκο "Battle Axe", το 1977. Τον Ιούλιο του 1976 κυκλοφόρησε το σινγκλ "I Never Cry", το οποίο σκαρφάλωσε στο # 12 στις Ηνωμένες Πολιτείες για να ακολουθήσει ο δίσκος "Alice Cooper Goes to Hell", ενώ το "Lace and Whiskey" του 1977 περιείχε την Top-10 επιτυχία "You and Me". Στη συνέχεια ηχογράφησε το ζωντανό άλμπουμ "The Alice Cooper Show" και την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το "From the Inside" με την επιτυχία "How You Gonna See Me Now".
Παρακμή και επιστροφή
thumb|240px|Ο Άλις Κούπερ το 2006 Στις αρχές της δεκαετίας του '80, ο Κούπερ πειραματίστηκε με τον ήχο του, γεγονός που μείωσε τη δημοτικότητα του συγκροτήματος αφού έχασε ένα μεγάλο μέρος του φανατικού του κοινού. Οι δίσκοι "Flush the Fashion", "Special Forces", "Zipper Catches Skin" και "DaDa" εισήγαγαν New Wave και ποπ στοιχεία στη μουσική του σχήματος, την εποχή που ο ίδιος υπέφερε από τον εθισμό του στο αλκοόλ. Μετά από ένα χρόνο διαλείμματος με σκοπό να σώσει το γάμο του, ο Κούπερ αποφάσισε να επιστρέψει στη μουσική σκηνή με το δίσκο "Constrictor" του 1986, μπαίνοντας στο Billboard Hot-100 για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια. Η περιοδεία για την προώθηση του δίσκου ονομάστηκε "The Nightmare Returns", ενώ το 1987 κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Raise Your Fist and Yell".
Το 1988, υπέγραψε συμβόλαιο με την "Epic Records" και κυκλοφόρησε τον πλατινένιο δίσκο "Trash" ο οποίος έφθασε στο # 2 στο Ηνωμένο Βασίλειο και περιείχε τις μεγάλες επιτυχίες "Poison", "Bed of Nails" και "House of Fire". Μία πολύ επιτυχημένη παγκόσμια περιοδεία ακολούθησε και το συγκρότημα κυκλοφόρησε το χρυσό "Hey Stoopid" το 1991, με τρία Top-40 σινγκλ στη Μεγάλη Βρετανία. Με τη δημοτικότητα του συγκροτήματος να έχει ανέβει και τα μέλη του να πραγματοποιούν αρκετές τηλεοπτικές εμφανίσεις, ακολούθησε το "The Last Temptation" του 1994, φθάνοντας στο # 6 στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το 1997 κυκλοφόρησε το ζωντανό "A Fistful of Alice" και δύο χρόνια αργότερα η τετραπλή συλλογή "The Life and Crimes of Alice Cooper". Ακολούθησε το πρώτο του στούντιο άλμπουμ μετά από έξι χρόνια, με τίτλο "Brutal Planet" με τον Κούπερ να περιοδεύει παγκοσμίως για την προώθηση του. Στη συνέχεια ηχογράφησε τα "Dragontown" του 2001 και "The Eyes of Alice Cooper" του 2003, ενώ ξεκίνησε τη ραδιοφωνική εκπομπή του με την ονομασία "Night with Alice Cooper", στις 26 Ιανουαρίου 2004.
Το 2005, κυκλοφόρησε το "Dirty Diamonds", με το συγκρότημα να εμφανίζεται στο φεστιβάλ τζαζ του Μοντρέ στην Ελβετία, στις 12 Ιουλίου. Δύο χρόνια αργότερα, μοιράστηκε τη σκηνή με έναν άλλο καλλιτέχνη της Shock Rock, τον Μέριλυν Μάνσον, ενώ το 2008 κυκλοφόρησε το πιο επιτυχημένο άλμπουμ του από το 1991, με τίτλο "Along Came a Spider".
Το 2010, περιόδευσε με τον Rob Zombie και ξεκίνησε τις ηχογραφήσεις για το επόμενο άλμπουμ του με τίτλο "Welcome 2 My Nightmare", το οποίο αποτελεί sequel του πρώτου προσωπικού του δίσκου από το 1975. Τον Μάρτιο του 2011 έγινε μέλος του Rock and Roll Hall of Fame.
Το καλοκαίρι του 2012 περιόδευσε στην Ευρώπη ανοίγοντας τις συναυλίες των Iron Maiden, ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε στην ταινία του Τιμ Μπάρτον, "Dark Shadows". Δύο χρόνια αργότερα, ανακοινώθηκε ότι θα εμφανιζόταν ως support συγκρότημα στην τελευταία περιοδεία των Motley Crue, η οποία διήρκεσε καθ' όλο το 2014 και το 2015. Επίσης, το 2015 δημιούργησε τους Hollywood Vampires, με τον Τζόνι Ντεπ και τον Τζο Πέρι στις κιθάρες και γκεστ μουσικούς για τις ζωντανές τους εμφανίσεις.
Το 2017, έγινε γνωστό ότι στις 28 Ιουλίου θα κυκλοφορήσει το νέο του άλμπουμ με τίτλο "Paranormal", σε παραγωγή του Μπομπ Έζριν. Πρώτο σινγκλ του δίσκου ήταν το "Paranoiac Personality", ενώ την παραγωγή του δίσκου ανέλαβε για μία ακόμη φορά ο Μπομπ Έζριν. Γκεστ συμμετοχές έκαναν στο άλμπουμ οι Μπίλι Γκίμπονς (ZZ Top), Λάρι Μάλεν Τζούνιορ (U2) και Ρότζερ Γκλόβερ (Deep Purple).
Προσωπική ζωή
Στις 20 Μαρτίου 1976, ο Κούπερ παντρεύτηκε την καθηγήτρια μπαλέτου Σέριλ Γκόνταρντ, με την οποία έφθασαν στα πρόθυρα του διαζυγίου όταν ο τραγουδιστής αντιμετώπιζε προβλήματα αλκοολισμού. Παρ' όλα αυτά, το ζευγάρι παραμένει μαζί μέχρι σήμερα.
Τον Ιούνιο του 2005, πριν από το τουρ Ιουνίου-Ιουλίου 2005, ο Κούπερ έδωσε μία συνέντευξη εφ'όλης της ύλης για ένα αυστραλιανό τηλεοπτικό πρόγραμμα. Στη διάρκεια της συνέντευξης συζήτησε διάφορα θέματα συμπεριλαμβανομένων του τρόμου που ένοιωθε λόγω του αλκοολισμού του, της χριστιανικής θεώρησής του και της κοινωνικής και εργασιακής σχέσης με την οικογένεια του.
Θρησκευτική Ζωή
Στη διάρκεια μια συνέντευξης στο BBC το Σεπτέμβριο του 2007, ο Άλις ανέφερε οτι δεν ήταν χριστιανός όταν σταμάτησε το ποτό αλλά είπε ότι ευχαριστεί τον Θεό "που το πήρε μακρυά"! Είπε, αν ο Θεός μπορεί να δημιουργήσει το σύμπαν, τότε σίγουρα μπορεί να πάρει τον αλκοολισμό από κάποιον! Αν και δεν μιλούσε αρχικά δημοσίως για τα θρησκευτικά πιστεύω του, ο Κούπερ αργότερα ήταν σαφής για την αναγεννημένη χριστιανική ζωή του!
Πηγές
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards
Αρίστων (χαλκουργός)
Ο Αρίστων (ο χαλκουργός) ήταν αρχαίος Έλληνας χαλκουργός της αρχαϊκής σχολής. Ήταν Λάκωνας στη καταγωγή και γνωστός από τον αδελφό του που έφτιαξε το κολοσιαίο άγαλμα του Διός στην Αρχαία Ολυμπία, που αποτελούσε και ένα από τα επτά θαύματα της αρχαιότητας.
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες χαλκουργοί Κατηγορία:Αρχαίοι Λάκωνες
L'Abidjanaise
L'Abidjanaise ("Το τραγούδι του Αμπιτζάν") είναι ο εθνικός ύμνος της Ακτής Ελεφαντοστού. Υιοθετήθηκε το 1960 και παραμένει εθνικός ύμνος, αν και πρωτεύουσα δεν είναι πλέον το Αμπιτζάν. Οι στίχοι γράφτηκαν από τους Ματιέ Εκρά, Γιοακίμ Μπονύ και Πιέρ Μαρί Κοτύ. Ο Κοτύ συνέθεσε επίσης και τη μουσική μαζί με τον Πιέρ Μισέλ Πάνγκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ακτής Ελεφαντοστού Κατηγορία:Μουσική στην Ακτή Ελεφαντοστού Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι σε Λα ύφεση μείζονα
Κοχινκίνα
thumb|right|250px|Η Κοχινκίνα αποτελεί το νότιο τμήμα του [[Βιετνάμ]] Η Κοχινκίνα (βιετναμέζικα: Nam Kỳ) είναι περιοχή που περιλαμβάνει το νότιο τρίτο του Βιετνάμ με κύρια πόλη τη Σαϊγκόν. Ήταν γαλλική αποικία από το 1862 ώς το 1954. Το κράτος του Νοτίου Βιετνάμ ολοκληρώθηκε το 1954 με την ένωση της Κοχινκίνας με το νότιο τμήμα του Ανάμ. Στα βιετναμέζικα, η περιοχή ονομάζεται Ναμ Μπο. Ιστορικώς, ονομάστηκε διαδοχικά ως Γκια Ντινχ (1779–1832), Ναμ Κυ (1834–1945), Ναμ Μπο (1945–48), Ναμ Φαν (1948–56), Ναμ Βιετ (1956–75) και αργότερα ως Μιεν Ναμ. Στα γαλλικά λεγόταν «η αποικία της Κοχινκίνας».
Το 17ο αιώνα, το Βιετνάμ ήταν διαιρεμένο ανάμεσα στους άρχοντες Τρινχ στο Βορρά και τους άρχοντες Νγκουγιέν στο Νότο. Το βόρειο τμήμα του ονομαζόταν «Τονκίνο» από τους Ευρωπαίους και το νότιο τμήμα του «Κοχινκίνα» από τους περισσότερους Ευρωπαίους και Κινάμ από τους Ολλανδούς.
Κατά τη διάρκεια της γαλλικής αποικιακής περιόδου, η ονομασία αναφερόταν στο πιο νότιο από τα τρία τμήματα του Βιετνάμ, που βρισκόταν τότε υπό τον έλεγχο της Καμπότζης κατά τους προηγούμενους αιώνες, με πρωτεύουσα τη Σαϊγκόν. Τα άλλα δύο τμήματα του Βιετνάμ εκείνη την εποχή ήταν στο κέντρο της χώρας το Ανάμ και στα βόρεια το Τονκίνο.
Κατηγορία:Γεωγραφία του Βιετνάμ Κατηγορία:Πρώην γαλλικές αποικίες
Χοσρόης Α΄ της Αρμενίας
Ο Χοσρόης Α' της Αρμενίας (2ο μισό 2ου αιώνα μ.Χ. - 259) ήταν πρίγκηπας του βασιλείου των Πάρθων που έγινε από τους Ρωμαίους υποτελής βασιλιάς της Αρμενίας. Ήταν ένας από τους γιούς του βασιλιά Βολογήση Ε' των Πάρθων (Βολογήση Β' της Αρμενίας) με άγνωστη μητέρα. Ενώ ο πατέρας του ήταν βασιλιάς στο ενωμένο βασίλειο της Παρθίας και της Αρμενίας, το 198 αναγκάστηκε να παραιτηθεί στην Αρμενία υπέρ του γιου του Χοσρόη για τον οποίο δεν είναι τίποτα γνωστό ώς τότε. Το 198 ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Σεπτήμιος Σεβήρος έκανε μεγάλη εκστρατεία στην Παρθία λεηλατώντας την πρωτεύουσα Κτησιφώντα. Ο Χοσρόης του έστειλε δώρα και ομήρους ως ένδειξη υποτέλειας. Ήταν πάντα υπό την προστασία ως υποτελής του Σεπτήμιου Σεβήρου και του γιου του Καράκαλλα. Αναφέρεται επανάσταση της Αρμενίας στη Ρώμη (214). Τότε ο Καράκαλλας επιτέθηκε στην Αρμενία το (215), φυλακίζοντας τον Χοσρόη και την οικογένεια του. Μετά τον θάνατο του (217) και τη δολοφονία του Καράκαλλα, ο γιος του Τιριδάτης Β' έγινε βασιλιάς της Αρμενίας.
Γ.Α.Σ. Κιλκίς (χειροσφαίριση)
Το '''τμήμα χειροσφαίρισης του Γ.Α.Σ. Κιλκίς''' ιδρύθηκε το 1980 και το ποιο επιτυχημένο τμήμα του Γ.Α.Σ. Κιλκίς. Είναι μία από τις ιστορικές ομάδες του αθλήματος με διακρίσεις και τίτλους στην Ελλάδα και αξιόλογη αντιπροσώπευση στα ευρωπαϊκά σαλόνια, έχοντας συμπληρώσει 43 αγώνες και έχοντας βρεθεί δύο φορές στα προημιτελικά του Τσάλεντζ Καπ κατά τις περιόδους 2001-02 και 2003-04. Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στην 11η θέση της Α1, μετά από τα μπαράζ με την ΧΑΝΘ, χάνοντας 2-0 στη σειρά των παιχνιδιών και υποβιβάστηκε στην Α2 κατηγορία.
Ιστορία
Ο ΓΑΣ Κιλκίς λίγα χρόνια αργότερα από την ίδρυση του, προβιβάστηκε στην Handball Premier/A1 και την περίοδο 1993-94 τερμάτισε στην 2η θέση του πρωταθλήματος.Το 2000 συμμετείχε στον τελικό του πρωταθλήματος και συνολικά έχει τερματίσει στην 2η θέση, τρεις φορές, τις χρονιές 1994, 2000 και 2008. Έχει κερδίσει ένα Κύπελλο Ελλάδος το 2004 και έχει βρεθεί σε τελικό κυπέλλου ακόμα δύο φορές (1999,2005). Την περασμένη περίοδο κατετάγη στην ενδέκατη θέση και υποβιβάστηκε στην Α2. Το τμήμα διαθέτει και υποδομές, δύο εξ αυτών, οι κάτω των 16 σε αγόρια και κορίτσια κέρδισαν το πρωτάθλημα το 1990.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Κιλκίς Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980
Σκορπιός Α΄
Πιστεύεται ότι έζησε στην Θίνη έναν ή δυο αιώνες πριν τον Σκορπιό Α΄. Στην νεκρόπολη της Άβυδου όπου έχουν βρεθεί οι τάφοι όλων των Θινιτών Φαραώ του αποδίδεται ο τάφος U-j. Ο τάφος αυτός έχει συληθεί ήδη από την αρχαιότητα, από τα λίγα ευρήματα είναι μικρές πλάκες με οπή στη μέση. Επίσης τα ιερογλυφικά πάνω στις πλάκες ήταν μισό κατεστραμμένα και πιστεύεται ότι ήταν κατάλογοι με τα ονόματα πόλεων που έδιναν φόρους. Στις δύο πλάκες αναφέρονται τα ονόματα των πόλεων Βούβαστις και Βούτος που βρίσκονταν στο Δέλτα του Νείλου. Αυτό δείχνει ότι η επικράτεια του Σκορπιού είχε φτάσει μέχρι το δέλτα του Νείλου και την Κάτω Αίγυπτο. Από αυτή την περίοδο άρχισε η τήρηση αρχείων με ιερογλυφική γραφή.
Ο Σκορπιός κατάφερε να ενώσει τα μικρά βασίλεια στην Άνω Αίγυπτο, ενώ κατέκτησε εδάφη στη Νουβία και Παλαιστίνη.
Ο Τζον Νταρνέλ του πανεπιστημίου του Γέιλ ανακάλυψε τοιχογραφία, 5.000 ετών, με απεικόνιση του Σκορπιού και αναφέρεται σε νίκη του επί άλλου προδυναστικού βασιλιά, ίσως του Ναρμάντα. Υπάρχει και η άποψη ότι οι δύο Φαραώ με το όνομα Σκορπιός ήταν το ίδιο πρόσωπο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαραώ της προδυναστικής Αιγύπτου
Γιώργος Καμπερίδης (προπονητής ποδοσφαίρου)
Ο Γιώργος Καμπερίδης είναι Έλληνας προπονητής ποδοσφαίρου. Γεννήθηκε στην Κατερίνη στις 28 Μαΐου του 1965. Έχει προπονήσει μέχρι τώρα αρκετές ομάδες, στο πλείστον τους τοπικές, με πιο σημαντική αυτή του Πιερικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Πιερικού
Darkthrone
Οι Darkthrone είναι ένα νορβηγικό metal συγκρότημα, το οποίο σχηματίστηκε το 1986 στο Κόλμποτν. Το συγκρότημα είχε υιοθετήσει αρχικά το death metal ύφος, πριν αλλάξει το 1991 προς το νορβηγικό black metal. Από το 2006 και έπειτα, έχουν υιοθετήσει στοιχεία πανκ και παραδοσιακού χέβι μέταλ στο ύφος των Motörhead.
Black Death και οι πρώτες ηχογραφήσεις
Οι Darkthrone σχηματίστηκαν στο Κόλμποτν το 1986 με την ονομασία Black Death. Η σύνθεση τους περιελάμβανε τον τραγουδιστή και ντράμερ Γκίλβε Νάγκελ και τον κιθαρίστα Άντερς Ρισμπεργκέτ. Οι πρώτες τους ηχογραφήσεις ήταν για το ντέμο Trash Core και πραγματοποιήθηκαν στη σοφίτα του σπιτιού του κιθαρίστα.
Τον Μάρτιο του 1989 ηχογράφησαν άλλο ένα ντέμο με τίτλο Thulcandra, ακολουθούμενο από το ζωντανά ηχογραφημένο Cromlech τον επόμενο Δεκέμβριο, το οποίο έφερε για πρώτη φορά το λογότυπο του συγκροτήματος.
Ένα αντίτυπο του Cromlech έφθασε στα γραφεία της Peaceville Records στην Αγγλία, η οποία τους πρότεινε συμβόλαιο συνεργασίας. Το συγκρότημα ταξίδεψε στη Σουηδία για την ηχογράφηση του πρώτου τους άλμπουμ με παραγωγό τον Τόμας Σκόγκσμπεργκ. Ο Fenriz αναγράφεται ως Hank Amarillo στο εσώφυλλο του άλμπουμ με τίτλο Soulside Journey, τη μοναδική κυκλοφορία των Darktrhone σε death metal ύφος.
Η Ακμή του νορβηγικού black metal
left|thumb|140px|Ο Fenriz Τον Μάιο του 1991, το συγκρότημα πραγματοποίησε μία σύντομη περιοδεία στη Φινλανδία μαζί με το speed metal συγκρότημα Prestige. Οι συγκεκριμένες εμφανίσεις ήταν οι τελευταίες συναυλίες που έδωσαν για περισσότερο από μία δεκαετία.
Οι Darkthrone υιοθέτησαν ένα ύφος παραδοσιακού black metal επηρεαζόμενοι από τις πρώιμες κυκλοφορίες των Bathory και των Celtic Frost. Τον Αύγουστο του 1991 επέστρεψαν στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το δεύτερο τους άλμπουμ με τη σύνθεση των Fenriz, Zephyrous και Nocturno Culto. Οι φωτογραφίες της εποχής παρουσιάζουν ένα συγκρότημα με corpse-paint σε ασπρόμαυρο φόντο στο απόλυτο κοντράστ με σκοπό να περιορίσουν τις λεπτομέρειες. Ο δίσκος κυκλοφόρησε στις 26 Φεβρουαρίου 1992 με τίτλο A Blaze in the Northern Sky, λαμβάνοντας διθυραμβικές κριτικές. Αυτό ήταν το τελευταίο άλμπουμ στο οποίο συμμετείχε ο Νίλσεν, με το συγκρότημα να ακυρώνει την προγραμματισμένη βρετανική περιοδεία έχοντας ως σκοπό να μην εμφανιστούν ζωντανά στο μέλλον, την ίδια περίοδο που απείχαν από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Στις αρχές του 1993, κυκλοφόρησαν το Under a Funeral Moon με το Nocturno Culto στο μπάσο και τα φωνητικά, τον Fenriz στα τύμπανα και τον Zephyrous στην κιθάρα. Το άλμπουμ εμφανίστηκε λίγο πριν ξεκινήσει μία περίοδος όπου εκκλησίες καίγονταν στη Νορβηγία από μέλη black metal συγκροτημάτων. Παράλληλα με το μηδενιστικό και πένθιμο ύφος του δίσκου, το συγκρότημα συνέχισε να αποφεύγει οποιαδήποτε επαφή με τον Τύπο.
Ακολούθησε το Transilvanian Hunger τον Φεβρουάριο του 1994, με τον Varg Vikernes των Burzum να συνθέτει τα μισά κομμάτια του άλμπουμ ενώ βρισκόταν σε σωφρονιστικό ίδρυμα. Η συγκεκριμένη κυκλοφορία έδωσε την ταμπέλα του ακροδεξιού συγκροτήματος στους Darkthrone λόγω της επιγραφής "Norsk Arisk black metal" (Νορβηγικό Άριο black metal), ενώ τα έξι από τα οκτώ τραγούδια του άλμπουμ ήταν σε νορβηγική γλώσσα, κάτι πρωτότυπο εκείνη την εποχή.
Η συνεργασία με τη Moonfog Productions
thumb|140px|Ο Nocturno Culto Οι Darkthrone υπέγραψαν στην ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία Moonfog Productions και κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Panzerfaust τον Ιούνιο του 1995, με πολλά στοιχεία των πρώιμων Celtic Frost να χαρακτηρίζουν τον ήχο του συγκροτήματος, ενώ ο Vikernes συμμετείχε και πάλι προσφέροντας τους στίχους του κομματιού Quintessence. Η σύνθεση του συγκροτήματος αποτελούνταν από το Nocturno Culto στα φωνητικά και τον Fenriz να παίζει τύμπανα, μπάσο, κιθάρα και σινθεσάιζερ, ενώ έκανε και τα φωνητικά του τραγουδιού Snø og granskog (Utferd).
Ακολούθησε το Total Death του 1996, με όλους τους στίχους του άλμπουμ να γράφονται από το Nocturno Culto, ενώ από ένα κομμάτι έγραψαν ο Ihsahn των Emperor, o Garm των Ulver, ο Carl-Michael Eide των Ved Buens Ende και ο Satyr των Satyricon. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησαν τη συλλογή Goatlord, με ντέμο τραγούδια που προοριζόταν να αποτελέσουν το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος.
Το 1998, η Moonfog κυκλοφόρησε ένα άλμπουμ με τίτλο Darkthrone Holy Darkthrone, όπου συγκροτήματα όπως οι Satyricon, Thorns, Immortal, κ.α. διασκεύαζαν κομμάτια του συγκροτήματος. Την επόμενη χρονιά, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το Ravishing Grimness και το 2000 κυκλοφόρησαν τη συλλογή Preparing for War με ντέμο ηχογραφήσεις.
Το συγκρότημα επέστρεψε στη δισκογραφία με το Plaguewielder του 2001 και πέρασε την επόμενη χρονιά προετοιμάζοντας το επόμενο άλμπουμ του. Ο δίσκος με αρχικό τίτλο Leper Unction, ηχογραφήθηκε σε διάστημα 26 ωρών τον Δεκέμβριο του 2002 και κυκλοφόρησε ως Hate Them στις 10 Μαρτίου 2003. Το 2004 κυκλοφόρησαν το Sardonic Wrath και τον Αύγουστο του 2004 εμφανίστηκαν ξανά ζωντανά, όταν στο Wacken Open Ai οι Satyricon ανακοίνωσαν ότι κατά το τελευταίο ημίωρο της εμφάνισης τους θα έπαιζαν μαζί με τον Nocturno Culto, κομμάτια των Darkthrone.
Αλλαγή ύφους
Στις αρχές του 2005, κυκλοφόρησε στην Ιαπωνία το ΕΡ Under Beskyttelse av Mørke, με την έκδοση βινυλίου να κυκλοφορεί στον περιορισμένο αριθμό των 666 αντιτύπων. Ακολούθησε το άλμπουμ The Cult Is Alive με πολλά πανκ στοιχεία στον ήχο τους. Το σινγκλ Too Old, Too Cold ανέβηκε στο # 11 των νορβηγικών τσαρτ, ενώ ο δίσκος έφθασε στο # 22. Την επόμενη χρονιά, ο Nocturno Culto εξέδωσε το ντοκιμαντέρ του με τίτλο The Misanthrope, το οποίο περιελάμβανε ανέκδοτες εικόνες του συγκροτήματος και περιστρεφόταν γύρω από τη ζωή στη Νορβηγία.
Τον Σεπτέμβριο του 2007 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ F.O.A.D., με τον ήχο του συγκροτήματος να εστιάζει στο παραδοσιακό χέβι μέταλ. Ακολούθησε το Dark Thrones and Black Flags τον Οκτώβριο του 2008 στο ύφος του προκατόχου του, όπως και το Circle the Wagons του 2010, το οποίο έφθασε στο # 23 των τσαρτ της πατρίδας τους.
Τον Ιούλιο του 2012, οι Darkthrone ανακοίνωσαν την κυκλοφορία του The Underground Resistance για τον Φεβρουάριο του επόμενου έτους. Ο δίσκος ανέβηκε στο # 22 των νορβηγικών τσαρτ.
Το καλοκαίρι του 2016 ανακοινώθηκε ότι το επόμενο τους άλμπουμ με τίτλο Arctic Thunder θα κυκλοφορήσει στις 14 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Ο δίσκος ανέβηκε στο φινλανδικό Top-40, ενώ το συγκρότημα κυκλοφόρησε τη συλλογή "The Wind of 666 Black Hearts" μία εβδομάδα αργότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορβηγικά black metal συγκροτήματα Κατηγορία:Heavy metal ντουέτα
Διασυμμαχικοί Αθλητικοί Αγώνες 1919
Οι Διασυμμαχικοί Αθλητικοί Αγώνες (Inter-Allied Games) διεξήχθησαν στο Παρίσι από τις 22 Ιουνίου ως τις 6 Ιουλίου 1919. Μετείχαν αθλητές που ήταν ενεργοί ή παλαίμαχοι στρατιώτες από τις νικήτριες χώρες του Α΄ παγκοσμίου πολέμου και διεξήχθησαν αγωνίσματα από πολλά σπορ.
Ιστορικό των αγώνων
thumb|right|250px|Η ελληνική ομάδα ποδοσφαίρου Οι αγώνες διεξήχθησαν στο Στάδιο Πέρσινγκ (Stade Pershing) στο πάρκο του προάστιου Vincennes που βρίσκεται στα ανατολικά του Παρισιού. Το στάδιο κατασκευάστηκε από τον αμερικανικό στρατό και τη Χριστιανική Νεολαία (YMCA) αμέσως μετά τη λήξη του πολέμου, ειδικά για τη φιλοξενία των αγώνων. Μετά το τέλος των Διασυμμαχικών Αγώνων προσφέρθηκε ως δώρο των ΗΠΑ στο γαλλικό κράτος. Μεταγενέστερα χρησιμοποιήθηκε για αγώνες ποδοσφαίρου και ράγκμπι, ενώ φιλοξένησε παιχνίδια των Ολυμπιακών Αγώνων του 1924. Στους αγώνες μετείχαν στρατιωτικοί, βαθμοφόροι και οπλίτες, είτε εν ενεργεία είτε παλαίμαχοι του πολέμου. Ουσιαστικά ήταν μια στρατιωτική μίνι ολυμπιάδα. Προσκλήθηκαν 29 συμμαχικές χώρες αλλά ανταποκρίθηκαν 18, διότι οι υπόλοιπες είχαν διαθέσει πολύ λίγους άνδρες στον πόλεμο, τα στρατεύματά τους είχαν αποχωρήσει από τη Γαλλία και δεν είχαν το κατάλληλο χρονικό περιθώριο για να προετοιμάσουν τους αθλητές τους.
Χώρες που μετείχαν
Δεν ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση: Μαυροβούνιο, Πολωνία, Ρωσία, Λιβερία, Νότια Αφρική, Νικαράγουα, Κούβα, Παναμάς, Αϊτή, Ονδούρα, Ιαπωνία, Σιάμ.
Αθλήματα και αγωνίσματα
Τα αθλήματα και τα αγωνίσματα που υπήρχαν στο πρόγραμμα ήταν:
Υδατοσφαίριση
Μετείχαν 4 χώρες: * Η Πορτογαλία δεν αγωνίστηκε, διότι ένας παίκτης της είχε ένα ατύχημα.
Μετάλλια - Βαθμολογία
* Βαθμολογία μόνο των κολυμβητικών αγωνισμάτων.