cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονή Αντινίτσης Φθιώτιδας
Οδικά προσκυνητάρια που ανήκουν στη Μονή
Όμως το κακό, έχει πάντα τους υπηρέτες του. Τη νύχτα (ώρα 4 π.μ.) από τις 19 προς την 20ή Φεβρουαρίου 2012, πυρκαγιά από άγνωστη αιτία (από κερί, καντήλι ή κάτι άλλο, όπως ανακοινώθηκε), κατέστρεψε το εκκλησάκι ολοσχερώς (και μαζί το διπλανό κατάστημα με τα ζαχαρώδη προϊόντα). Ευτυχώς η εικόνα της Αγίας Αικατερίνης διασώθηκε.
Ο σεβάσμιος πρώην ηγούμενος της Ι. Μ. Αντίνιτσας έφτασε επιτόπου και αφού περιήλθε το χώρο, με συγκίνηση για το καταστροφικό γεγονός, δήλωσε :
“ ''Αυτό που έφερε τούτο το αποτέλεσμα δεν είναι κακό κερί, αλλά κακό χέρι που απέβη σε βάρος των διερχόμενων πιστών χριστιανών. Ως κληρικός και υπεύθυνος του Ναού της Αγίας Αικατερίνης, εφόσον εποπτεύεται από την Ι. Μ. Αντίνιτσας, και ως ηγούμενος αυτής δεσμεύομαι με το λόγο μου ότι σε 15 ημέρες, ο ναός αυτός που εδώ και δεκαετίες απολάμβανε την ευσέβεια και ευλάβεια των διερχόμενων πιστών χριστιανών, θα είναι έτοιμος να τους δεχθεί όπως πριν, για να ανάψουν το κερί τους και να προσευχηθούν στην Αγία Αικατερίνη. Όσο κι αν θα υπάρχουν αντίχριστες σκέψεις και πράξεις ανθρώπων, για τον καλό άνθρωπο θα επιστρέφει πάντα η ευαγγελική ρήση (με την ημέτερη προσθήκη) :''
Η πίστις σου σέσωκέ σε, πορεύου εν ειρήνη,
Η ανακατασκευή του μετά από πρωτοβουλία του προ-ηγουμένου αρχιμ. Αγαθονίκου άρχισε αμέσως. Ήδη το κτίριο του μικρού ναού της Αγίας Αικατερίνης είναι έτοιμο, λίγο υπερυψωμένο, με θαυμάσια νέα ξύλινη στέγη και νέες μεταλλικές πόρτες και παράθυρα. Το εσωτερικό του σύντομα τελείωσε και έχει αποδοθεί ανακαινισμένο στον πιστό χριστιανό και ταξιδιώτη, στηρίζοντας και προστατεύοντάς τον από τους πολλούς οδικούς κινδύνους.
Είναι αξιοθαύμαστο ότι στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την καταστροφή, δεν έπαυσε να δέχεται διερχόμενους, που ήθελαν να ανάψουν το κερί τους στην Αγία Αικατερίνη για νάχουν «καλό δρόμο».
Την αποκατάσταση του μικρού ναού της Αγίας Αικατερίνης παρακολούθησε, ενέκρινε και επαίνεσε ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Νικόλαος. Ο σεβάσμιος προ-ηγούμενος της Ι. Μονής Αντίνιτσας με πλήρη αφοσίωση στο έργο ζωής που δημιουργεί, υποστήριζε πάντα όλα τα “παιδιά” της Μονής, δηλ. τα οδικά προσκυνητάρια της.
Ιερός Ναός  Αγίου  Σώζοντος
Είναι κτισμένος στο 12ο χλμ Λαμίας -Δομοκού .Είναι έργο-προσφορά του Θ. Αναγνωστόπουλου, πρώην βουλευτή Καρδίτσας και υπουργού σε κυβέρνηση της “Νέας Δημοκρατίας”. Τη δεκαετία του ’90 (το 1994-95) με αιτία ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα που έγινε την 7η Σεπτεμβρίου και στο οποίο σώθηκε ο προαναφερόμενος πιστός, αποφάσισε στο σημείο του δυστυχήματος (είναι σε επικίνδυνη στροφή) να ανεγείρει, με δαπάνη του, ένα ναΐδριο στη μνήμη του αγίου που τιμάται στις 7 Σεπτεμβρίου. Αυτός είναι ο Άγιος Σώζων.
Δίπλα υπήρχε μικρό αναψυκτήριο όπου οι περαστικοί μπορούσαν να ξεκουραστούν με καφέ ή αναψυκτικό. Παράλληλα διατίθονταν και τοπικά προϊόντα (τραχανά, χυλοπίτες, κατίκι, κ.ά.)
Διοικητικά
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1845 στο ΦΕΚ 32Α - 08/12/1845 να προσαρτάται στο δήμο Λαμιέων ως Μονή Γενέσιον της Θεοτόκου ή Αντινίτσης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Καλαμάκι Φθιώτιδας αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλαμακίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 4 μοναχοί. Με την απογραφή του 2001 είχε 14.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοναστήρια στη Φθιώτιδα Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων
Αλβέρτος Ε΄ της Σαξονίας-Κόμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερνέστου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Γκότα και της Ελισάβετ των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Φίλιππου, δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1676 με τη Μαρία Ελισάβετ των Γουέλφων, κόρη του Αυγούστου Β΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ-Βολφενμπύτελ και απέκτησαν ένα γιο, που απεβίωσε ενός έτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Κιζίλ-Ασκέρ
Το Κιζίλ-Ασκέρ είναι χωριό στην Περιφέρεια Τσούι του Κιργιστάν.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κιργιζίας
Νίκος Γιαλεσάκης
Ο Νίκος Γιαλεσάκης (γενν. Γερμανία 14 Ιουλίου 1967, ύψος 1,81 μ.) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Τα τελευταία χρόνια έχει ασχοληθεί με το Beach Soccer όπου διατελεί προπονητής της Εθνικής Ομάδας.
Αθλητική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του από τον ερασιτεχνικό σύλλογο του ''Α.Ο. Βριλησσίων'' και το καλοκαίρι του 1986, σε ηλικία 19 ετών, αποκτήθηκε από τον Χαραυγιακό, πραγματοποιώντας άμεσα το ντεμπούτο του στις επαγγελματικές κατηγορίες (Β΄Εθνική). Στην ομάδα της Ηλιούπολης παρέμεινε για δέκα συνεχή έτη και το 1997 υπέγραψε στον Εθνικό Πειραιώς, με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α΄Εθνική.
Σταμάτησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο το 2000 και έκτοτε ασχολείται με την προπονητική. Είναι ομοσπονδιακός τεχνικός στην Εθνική Ομάδα του Beach Soccer
Παραπομπές
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές
Ασκός Θεσσαλονίκης
Ο Ασκός είναι χωριό του νομού Θεσσαλονίκης του δήμου Λαγκαδά. Βρίσκεται λίγο βορειότερα της λίμνης Βόλβη. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 1.426 κάτοικοι. Μέχρι το 1926 ονομαζόταν Γιακίνια οπότε μετονομάστηκε σε Ασκό σε ανάμνηση του χωριού Ασκώ της Ανατολικής Θράκης. Η τοπική κοινότητα Ασκού είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 70,419 χμ² (2011).
Πληροφορίες
Ευρήματα της Εποχής του Χαλκού φανερώνουν το παρελθόν της περιοχής. Κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, γνωστός με το όνομα Γιαϊκίν, κατοικείται αρχικά, από ομάδα 43 στρατιωτών, Γιουρούκων, ενώ στη συνέχεια μετατρέπεται σε μουσουλμανικό οικισμό με 153 σπίτια. Στο χωριό εγκαταστάθηκαν μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, πρόσφυγες από το χωριό Ασκώ της Ανατολικής Θράκης και από το χωριό Αχτάς του Πόντου. Βασική οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων είναι η καλλιέργεια καπνών και σιτηρών, καθώς και η κτηνοτροφία.
Από τα γύρω υψώματα, η θέα απλώνεται στην πεδιάδα του Λαγκαδά, στις λίμνες, στις κορυφογραμμές του Χορτιάτη και του Χολομώντα.
Ιερό κειμήλιο από την Ανατολική Θράκη αποτελεί η εικόνα της Παναγίας Ασκονίτισσας, η οποία χρονολογείται από τον 8ο αιώνα και μεταφέρθηκε στις αρχές του 20 αι. από τους πρόσφυγες στην νέα τους πατρίδα, τον Ασκό. Φυλάσσεται στον Ναό της Ζωοδόχου Πηγής.
Ανίχνευση ανωμαλιών
Υπάρχουν τρεις κατηγορίες τεχνικών ανίχνευσης ανωμαλιών. Η επιβλεπόµενη ανίχνευση ανωμαλιών, όπου οι τεχνικές που έχουν εφαρμοστεί σε αυτήν την κατηγορία, λαμβάνουν την διαθεσιμότητα τόσο ενός συνόλου δεδομένων εκπαίδευσης που έχει χαρακτηριστεί ως κανονικό όσο και ενός χαρακτηρισμένου ως ακραίων τιμών. Σε τέτοιες περιπτώσεις, συνήθως, εφαρμόζονται μοντέλα πρόβλεψης για κανονικές έναντι ανώμαλων τάξεων. Η ημι-επιβλεπόµενη ανίχνευση ανωμαλιών, όπου οι τεχνικές σε αυτή την περίπτωση θεωρούν ότι ένα σύνολο δεδομένων εκπαίδευσης έχει χαρακτηριστεί μόνο κανονικό. Το θετικό αυτής της κατηγορίας είναι ότι εφαρμόζεται σε μεγαλύτερη κλίμακα από την προηγούμενη, για το λόγο ότι δεν απαιτείται επισήμανση για την τάξη ακραίων τιμών. Η συνήθης προσέγγιση σε αυτή την κατηγορία είναι η κατασκευή ενός μοντέλου για το σύνολο ώστε να ανταποκρίνεται στην κανονική συμπεριφορά, και ύστερα η εφαρμογή του για τον προσδιορισμό των ανωμαλιών στα δοκιμαστικά δεδομένα. Τέλος, η μη-επιβλεπόµενη ανίχνευση ανωμαλιών, όπου δεν απαιτούνται δεδομένα εκπαίδευσης, και έτσι είναι οι πιο ευρέως εφαρμόσιμες τεχνικές. Οι τεχνικές σε αυτή τη περίπτωση υποθέτουν ότι τα κανονικά στιγμιότυπα είναι περισσότερα από τις ακραίες τιμές στα δοκιμαστικά δεδομένα. Αν αυτός ο συλλογισμός δεν ισχύει, τότε οι τεχνικές έχουν μεγάλο ποσοστό λανθασμένης εκτίμησης.
Δημοφιλείς τεχνικές
Αρκετές τεχνικές ανίχνευσης ανωμαλιών έχουν προταθεί στην βιβλιογραφία. Από αυτές οι πιο δημοφιλείς είναι: ( η διαφορα του One Class Support Vector Machines σε σχέση με τα συνηθισμένα είναι ότι τα δεδομένα εκπαίδευσης δεν είναι πανομοιότυπα κατανεμημένα με αυτά του ελέγχου. )
Εφαρμογή στα δίκτυα
Η ανίχνευση εισβολών παρέχει ασφάλεια στους υπολογιστές και τα δεδομένα του δικτύου, με την προϋπόθεση αυτά να μπορούν ελεύθερα να χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες και τις δυνατότητες του δικτύου. Στόχος της ανίχνευσης εισβολής είναι ο άμεσος προσδιορισμός της αναρμόδιας χρήσης, της κακής χρήσης και της κατάχρησης συστημάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών τόσο από τους διαχειριστές των συστημάτων αλλά και από εξωτερικούς χρήστες. Η πολυπλοκότητα αυτής της εφαρμογής αυξάνεται όσο διευρύνεται το πλήθος των συνδεδεμένων υπολογιστών με αποτέλεσμα να γίνεται ευκολότερη η εισβολή κακόβουλων χρηστών.
Ασκός Θεσσαλονίκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Λαγκαδά
Ανίχνευση ανωμαλιών
Εφαρμογή στα δίκτυα
Οι σημαντικότερες ταξινομήσεις συστημάτων ανίχνευσης εισβολής είναι η ανίχνευση ανωμαλιών(anomaly detection) και η ανίχνευση κακής χρήσης (misuse detection). Η λειτουργία της ανίχνευσης ανωμαλιών επικεντρώνεται στην συλλογή πληροφοριών διαμορφώνοντας το προφίλ μίας οντότητας. Η οντότητα αυτή μπορεί να είναι είτε ένας χρήστης ή μία ομάδα χρηστών είτε ένας υπολογιστής(π.χ. ένας εξυπηρετητής) και οι πληροφορίες που συλλέγονται σχετίζονται με την δραστηριότητα του χρήστη, όπως το ποσό των δεδομένων που μεταδίδονται, τις ώρες που συνδέεται καθώς και τα τερματικά με τα οποία συνδέεται, ενώ στην περίπτωση του υπολογιστή συλλέγονται πληροφορίες για την μέση χρήση της κεντρικής μονάδας του επεξεργαστή, τον αριθμό των συνδεδεμένων χρηστών κ.α. Οι ανωμαλίες δικτύου αφορούν αστοχίες και προβλήματα απόδοσης του δικτύου ή προβλήματα που σχετίζονται με την ασφάλειά του.
Κατά την εφαρμογή, λοιπόν, της ανίχνευσης ανωμαλιών, ελέγχεται η δραστηριότητα σε πραγματικό χρόνο του χρήστη ή του υπολογιστικού συστήματος που θέλουμε να εξετάσουμε και συγκρίνεται με αυτή που είναι αποθηκευμένη στην βάση δεδομένων. Όταν εντοπιστεί μεγάλη απόκλιση από την συνηθισμένη συμπεριφορά, ενεργοποιείται η διαχείριση ασφάλειας του συστήματος προκειμένου να ερευνηθεί.
Πλεονεκτήματα/Μειονεκτήματα
Όπως κάθε τεχνική, έτσι και η ανίχνευση ανωμαλιών έχει θετικά αλλά και αρνητικά σημεία. Κάποια από τα θετικά είναι τα εξής:
Από την άλλη πλευρά η ανίχνευση ανωμαλιών παρουσιάζει και κάποιες αδυναμίες. κάποιες από αυτές είναι οι εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών Κατηγορία:Στατική Κατηγορία:Εξόρυξη δεδομένων Κατηγορία:Μηχανική μάθηση Κατηγορία:Ασφάλεια δεδομένων
Πατσός Ρεθύμνου
Ο Πατσός (αναφέρεται και ως θηλυκό, η Πατσός ) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 490 μέτρων. Απέχει από το Ρέθυμνο 24 χιλιόμετρα.
Ιστορία
Το σπήλαιο του Αγίου Αντωνίου μέσα στο ομώνυμο φαράγγι, στη πραγματικότητα μια βραχοσκεπή μήκους 14 μέτρων και βάθους 6,5, λατρευόταν κατά την αρχαιότητα ο Ερμής ο Κραναίος και ήταν γνωστό ως Κραναίο Άντρο. Ίχνη λατρείας στο σπήλαιο χρονολογούνται από την μεσομινωική εποχή, μπορεί και παλαιότερα. Στο σπήλαιο έχει εντοπιστεί βωμός καθώς και επιγραφή η οποία αναφέρει Ερμή Κραναίω Δώρος Στεφάνω ευχήν. Οι ανασκαφές στο σπήλαιο άρχισαν το 1885 από τον Ιταλό αρχαιολόγο Φεντερίκο Άλμπερ. Ανάμεσα στα ευρήματα συμπεριλαμβάνονται ένα μπρούτζινο εγχειρίδιο, μπρούτζινα ειδώλια τα οποία απεικονίζουν άντρες, γυναίκες και διάφορα ζώα, και πολλά όστρακα τα οποία χρονολογούνται από την υστερομινωική μέχρι τη ρωμαϊκή περίοδο. Επίσης έχει εντοπιστεί τμήμα νεκροταφείο του 4ου αιώνα π.Χ., στο οποίο ανασκάφτηκαν 19 τάφοι οι οποίοι ήταν όλοι συλλημένοι. Σε σωστική ανασκαφή η οποία πραγματοποιήθηκε το 1989-1994 εντοπίστηκε ακέφαλο άγαλμα του Πανός, κέρατα ταύρου αποτεθημένα σε κοιλότητα των βράχων, κύπελλα της αρχαϊκής περιόδου και στάχτη από πυρά της ελληνιστικής περιόδου. Τριακόσα μέτρα βορειότερα βρίσκεται το σπήλαιο Φουρναρέ. Ο αρχαιολόγος Πολ Φωρ πραγματοποίησε μικρές ερευνητικές τομές στο σπήλαιο Σπηλιάρι, περίπου 600 μέτρα δυτικά του χωριού, και ανέσκαψε δύο καρινωτά όστρακα τα οποία χρονολόγησε στην πρωτομινωική ή μεσομινωική εποχή.
Στη θέση Πλάκες ή Χάρακες έχουν βρεθεί ερείπια μινωικού οικισμού και στη θέση Κεφάλια ερείπια ρωμαϊκού οικισμού. Έχει προταθεί ότι η αρχαία πόλη Ολόπυξος βρισκόταν κοντά στο Πατσό, λόγω των δύο τελευταίων συλλαβών του ονόματός της (Πυξός), τα οποία θεωρείται ότι σώθηκαν παραφθαρμένα στο όνομα του σύγχρονου οικισμού. Άλλη πιθανή θέση θεωρείται το Ροτάσι Ηρακλείου. Η Ειρήνη Βαρουχά-Χριστοδουλοπούλου ανακοίνωσε στο Γ΄ Κρητολογικό Συνέδριο ότι στη Πατσό έχουν βρεθεί χάλκινα νομίσματα Κυδωνιών του Δομιτιανού και βυζαντινά νομίσματα, υπονοούντας κατοίκηση εκείνη τη χρονική περίοδο.
Στη Πατσό σώζονται ερεπία μεγάλου ναού, αφιερωμένος στη Γέννηση της Θεοτόκου, ο οποίος έχει χρονολογηθεί στις αρχές του 14ου αιώνα. Στο ναό, ο οποίος έχει κτιστεί στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου με τρούλο, σώζονται τοιχογραφίες του 14ου αιώνα. Το 1357 αναφέρεται ότι η Πατσός ήταν έδρα ορθόδοξου επισκόπου, οπότε μπορεί ο ναός της Παναγίας να ήταν επισκοπικός.
Η ετυμολογία του ονόματος Πατσός δεν είναι γνωστή, με την πιο πιθανή θεωρία να αποδίδει το όνομα στο επώνυμο Paço ή Pazo το οποίο αναφέρεται σε έγγραφα του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα. Το χωριό αναφέρεται ως Pazzo το 1577 από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι και Pazzò από τον Βασιλικάτα το 1630. Στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 αναφέρεται ως Pazzò, με 110 κατοίκους και 773 οφειλόμενες αγγαρείες. Κατά την τουρκοκρατία, το χωριό είχε μουσουλμανικό πληθυσμό. Στην αιγυπτιακή απογραφή του 1834, στο χωριό κατοικούσαν 20 τουρκικές οικογένειες. Στην απογραφή του 1881, το χωριό είχε 287 Τούρκους κατοίκους και 14 χριστιανούς και ανήκε στο δήμο Μέρωνα. Το 1900 το χωριό ανήκε στον ίδιο δήμο. μικρογραφία|Το φαράγγι Αγίου Αντωνίου Το 1920 ο Πατσός υπαγόταν στην κοινότητα Παντάνασσας, αλλά το 1930 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Πατσού, η οποία υπαγόταν στην επαρχία Αμαρίου. Το 1997 η κοινότητα Πατσού καταργήθηκε και ο οικισμός προσαρτήθηκε στο δήμο Συβρίτου, ενώ το 2010, με το πρόγραμμα Καλλικράτης, ο Πατσός προσαρτήθηκε στο δήμο Αμαρίου.
Προστατευόμενη τοποθεσία
Ο Πατσός είναι προστατευόμενος βιότοπος του Natura 2000 με κωδικό GR4330004.
1629 Πεκέρ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Πεκέρ εκτιμάται σε 9,34 ± 0,9 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1847. Ο Πεκέρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ως 10,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πεκερ
Ντάμιεν Σάντοου
Ο Άαρον Στίβενς Χάνταντ (γεννημένος στις 3 Αυγούστου, 1982) είναι Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιεί, "Ντάμιεν Σάντοου". Αυτή την περίοδο είναι ανενεργός
Τα πρώτα χρόνια
Ξεκίνησε την καριέρα του το 2001 και περιπλανήθηκε σε διάφορες μικρές εταιρείες πάλης για έναν χρόνο. Από το 2002 έως το 2007 εμφανιζόταν στην θυγατρική εταιρεία του WWE, OVW, ενώ για μερικούς μήνες το 2006 εμφανίστηκε στο SmackDown. Από το 2008 ως το 2010, συνέχισε σε ανεξάρτητο επίπεδο, με εμφανίσεις σε μικρότερες οργανώσεις.
Καθιέρωση στο WWE
Το 2010 επέστρεψε στο WWE και στάλθηκε σε νέα θυγατρική εταιρεία, το Florida Championship Wrestling. Εκεί έμεινε ως το 2012, όταν προωθήθηκε στο WWE SmackDown. Το 2014 έκανε ομάδα με τον Μίζ
Τελειωτικές Κινήσεις
Damien Mizdow
Damien Sandow
Macho Mandow
Aaron Stevens / Idol Stevens
Χαρακτηριστικές Κινήσεις
Damien Mizdow
Damien Sandow
Aaron Stevens / Idol Stevens
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Πυκνότητα πληθυσμού
Πυκνότητα πληθυσμού ονομάζεται η ποσότητα ενός πληθυσμού ανά μονάδα επιφάνειας ή όγκου. Χρησιμοποιείται ευρέως στην καταμέτρηση ζώντων βιολογικών οργανισμών.
Βιολογία
Η πυκνότητα ενός πληθυσμού αποτελεί ένα συνηθισμένο δείκτη στη βιολογία, ο οποίος προτιμάται συχνά έναντι της απόλυτης τιμής του αριθμού ενός πληθυσμού. Μικρές τιμές στην πυκνότητα ενός πληθυσμού συνδέονται άμεσα με κίνδυνο εξαφάνισης ενός είδους, ειδικά αν οδηγούν συγχρόνως και σε μείωση του δείκτη γεννητικότητας. Παραδείγματα αυτού του φαινομένου, γνωστό ως φαινόμενο Alee, περιλαμβάνουν:
Διαφορετικά βιολογικά είδη χαρακτηρίζονται από διαφορετικές αναμενόμενες πυκνότητες πληθυσμού, οι οποίες πολλές φορές εξαρτώνται από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των οργανισμών.
Πυκνότητες ανθρώπινου πληθυσμού
right|450px|thumb|Παγκόσμιος χάρτης της πυκνότητας πληθυσμού ([[1994)]] Στις ανθρώπινες κοινωνίες, η πυκνότητα πληθυσμού ορίζεται ως ο αριθμός των ανθρώπων ανά μονάδα επιφάνειας (συνήθως ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο) και κατά περίσταση αναφέρεται στα γεωγραφικά όρια μιας πόλης, μιας χώρας ή ακόμη και ολόκληρης της γης.
Ο παγκόσμιος πληθυσμός των περίπου 6.5 δισεκατομμυρίων ανθρώπων, αντιστοιχεί σε μία πυκνότητα 43 ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, λαμβάνοντας υπόψη ως έκταση της Γης τα 150 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιομέτρα, που αντιστοιχούν στην συνολικά έκταση του πλανήτη χωρίς να συνυπολογίζεται το τμήμα των θαλασσσών. Το 74% του πληθυσμού της γης κατοικεί στο 5% της επιφάνειάς της. Αρκετοί υποστηρίζουν πως υπάρχει ένα μέγιστο επιτρεπόμενο όριο της παγκόσμιας πυκνότητας πληθυσμού.
Οι γεωγραφικές περιοχές με τον μεγαλύτερο δείκτη πυκνότητας πληθυσμού είναι:
Οι περισσότερες πόλεις με υψηλό δείκτη πυκνότητας πληθυσμού βρίσκονται στην βόρεια και ανατολική Ασία. Σε ό,τι αφορά τις πόλεις, η πυκνότητα του πληθυσμού μπορεί να διαφέρει σημαντικά, ανάλογα με το αν η μέτρηση περιλαμβάνει τα προάστια μιας πόλης, που είναι κατά κανόνα πολύ περισσότερο αραιοκατοικημένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημογραφία Κατηγορία:Παγκόσμιος πληθυσμός
Πέπη Δαράκη
Η Πέπη Δαράκη (1906 - 8 Μαΐου 2006) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ανέπτυξε φεμινιστική δράση και υπήρξε επίσης αγωνίστρια της Αριστεράς. Το 1954 εξελέγη για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων. Επανεξελέγη στη συνέχεια κι άλλες φορές και παύθηκε από τη δικτατορία το 1967. Πολλά έργα της είναι αποκρυστάλλωση της πείρας της από τη θητεία της στην τοπική αυτοδιοίκηση (π.χ. "Θητεία στην τοπική αυτοδιοίκηση", "Λαϊκές βιβλιοθήκες"). Πέθανε σε ηλικία 100 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Χρηστάκης (λαϊκός τραγουδιστής)
Ο Χρήστος Σύρπος (Κωνσταντινούπολη, 1924 - Θεσσαλονίκη, 1 Ιουνίου 1981), γνωστότερος με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Χρηστάκης, ήταν Έλληνας λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης, διάσημος για τα τραγούδια του "Τα μπαγλαμαδάκια", "Θα ζήσω ελεύθερο πουλί", "Έμαθα πως είσαι μάγκας", "Είναι το κρύο τσουχτερό".
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1924 αλλά μεγάλωσε στη Δράμα, όπου άσκησε το επάγγελμα του υδραυλικού. Στον χώρο του τραγουδιού μπήκε με την προτροπή και την βοήθεια του ρεμπέτη Κώστα Καπλάνη. Το διάστημα 1950-1967 τραγουδούσε ως δεύτερη φωνή και έπαιζε κιθάρα και μπαγλαμαδάκι δίπλα σε μεγάλα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού (Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια κ.ά.). Έκανε μεγάλη επιτυχία μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1960 με το «Να χαρείς τα μάτια σου καλέ» των Στ. Ζαφειρίου-Π. Γαβαλά. Στη συνέχεια, με τη χαρακτηριστική παράξενη "κοφτή" ερμηνεία του, αναβίωσε το «Έμαθα πως είσαι μάγκας», «Η γάτα» και θα συνεχίσει δυναμικά με το «Πουλί» («Θα ζήσω ελεύθερο πουλί»), «Στις ταβέρνες τριγυρνάς", «Η Κικίτσα», «Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια» κ.ά. Έκανε πάταγο στα κέντρα και αποκλήθηκε ο "Έλλην Τζόνι Χαλιντέι".
Μετά τη Μεταπολίτευση περιέπεσε σε αφάνεια, καθώς τα μουσικά γούστα είχαν αλλάξει. Ο Χρηστάκης τραγουδούσε για τα προς το ζην σε ένα λαϊκό κέντρο της Καβάλας, όταν υπέστη εγκεφαλικό. Πέθανε την 1η Ιουνίου του 1981 στο ΙΚΑ της Θεσσαλονίκης και κηδεύτηκε στην Καβάλα. Η σορός του βρίσκεται στο Α΄ Νεκροταφείο Δράμας.
Πηγές
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Αριστάρχ Βένες
Ο Αριστάρχ Βίκτοροβιτς Βένες (ρωσ. Аристарх Викторович Венес, γενν. 4 Οκτωβρίου 1989, Μόσχα, ΡΣΟΣΔ, ΕΣΣΔ) είναι Ρώσος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Γιος του ηθοποιού Βίκτωρα Βένες (γενν. 13 Νοεμβρίου 1962), αποφοίτου του Κρατικού Ινστιτούτου Θεάτρου Γιαροσλάβλ. Εγγονός του Αρίσταρχου Βένες, Έλληνα συμμετέχοντος στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό του αντιχιτλερικού συνασπισμού, που μετανάστευσε στην ΕΣΣΔ το 1949. Πήρε το όνομα του παππού του.
Το 2010 εισήλθε στο τμήμα σκηνοθεσίας του Πανρωσικού Κρατικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, στο εργαστήριο των Βαλέρι Ρουμπίντσικ και Σεργκέι Σολοβιόφ. Την ίδια χρονιά, ο Βένες εμφανίστηκε σε έναν από τους κύριους ρόλους στην ταινία "Συμμαθητές" σε σκηνοθεσία Σεργκέι Σολοβιόφ. Η ταινία αναδεικνύει τους προβληματισμούς του σκηνοθέτη για τη νεολαία στη σύγχρονη Ρωσία. Οι χαρακτήρες του διακρίνονται από μια μη τυπική προσέγγιση της ζωής, μια τάση τόσο για φιλοσοφικό συλλογισμό όσο και για αυθόρμητη λήψη αποφάσεων.
Την περίοδο από το 2011 έως το 2014, ο Αριστάρχ Βένες πρωταγωνίστησε σε πολλά έργα, μεταξύ των οποίων και η 20λεπτη ταινία μικρού μήκους "Δόντια στο ράφι" (2011).
Το 2015, το τηλεοπτικό κανάλι TNT κυκλοφόρησε τη σειρά "Ο Νόμος των Πέτρινων Ζούγκλων", στην οποία ο ηθοποιός έπαιξε τον κύριο ρόλο. Το 2017 κυκλοφόρησε η δεύτερη σεζόν της σειράς, η οποία επίσης τράβηξε την προσοχή των ΜΜΕ και στάθηκε αφορμή για αρκετές συνεντεύξεις.
Ο Αριστάρχ έχει μια αδερφή, τη Μαρία, η οποία είναι 13 χρόνια μικρότερη από αυτόν. Έπαιξε σε πολλές ταινίες, αλλά δεν σκοπεύει να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός.
Ο Βένες είναι αφοσιωμένος οπαδός της ποδοσφαιρικής ομάδας Λοκομοτίβ Μόσχας. Ο ηθοποιός παρακολουθεί πολλούς από τους αγώνες της ομάδας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων εκτός έδρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Κιζίλ-Ατά
Το Κιζίλ-Ατά είναι χωριό στην επαρχία Αλά-Μπούκα στην Περιφέρεια Τζαλάλ-Αμπάντ στο Κιργιστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.271 μέτρων. Το 2021 αριθμούσε 2.794 κατοίκους.
ΕΘΑ Έγκωμης
Η ΕΘΑ Έγκωμης (επίσημη ονομασία: Ένωσις Θυέλλης Αναγεννήσεως) είναι ένας κυπριακός αθλητικός σύλλογος από την Έγκωμη της επαρχίας Λευκωσίας. Η ομάδα διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και καλαθοφαίρισης γυναικών. Παλαιότερα διέθετε ποδοσφαιρική ομάδα και ομάδα στίβου. Χρώματα του σωματείου είναι το κίτρινο και το μαύρο.
Ίδρυση
Η ΕΘΑ Έγκωμης δημιουργήθηκε το 1942 από την ενοποίηση των σωματείων Θύελλας και Αναγέννηση. Στο σωματείο δόθηκε το όνομα Ένωσις Θυέλλης Αναγεννήσεως Έγκωμης (ΕΘΑ Έγκωμης).
Καλαθοσφαίριση ανδρών
Το καλαθοσφαιρικό τμήμα ανδρών της ΕΘΑ Έγκωμης συστάθηκε την περίοδο 1969. Πρώτος προπονητής ήταν ο Κρίνος Μακρίδης. Αρχικά η ομάδα αγωνιζόταν στη Β΄ κατηγορία. Την περίοδο 1979-80 η ΕΘΑ συμμετείχε για πρώτη φορά στην Α΄ κατηγορία.
Η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του τμήματος ήρθε την περίοδο 2010-11 όταν αναδείχθηκε για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Κύπρου. Η ΕΘΑ επανέλαβε την επιτυχία της αυτή και την επόμενη περίοδο. Επιπρόσθετα κατέκτησε το Κύπελλο Κύπρου τρεις φορές: 2011, 2013 και 2015. Το 2011 κατέκτησε και το Σούπερ Καπ.
Καλαθοσφαίριση γυναικών
Το καλαθοσφαιρικό τμήμα γυναικών της ΕΘΑ Έγκωμης συμμετέχει στο Κυπριακό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης γυναικών. Έχει αναδειχθεί μία φορά πρωταθλήτρια Κύπρου, την περίοδο 1991-92.
Τίτλοι
Ανδρών
Γυναικών
Ποδόσφαιρο
Στην πρώτη συμμετοχή της στο πρωτάθλημα Δ΄ κατηγορίας, την περίοδο 1986-87, τερμάτισε στην έκτη θέση του ομίλου της. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΑΠΟΕΣΠ. Το ποδοσφαιρικό τμήμα της ΕΘΑ Έγκωμης είναι ανενεργό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1942 Κατηγορία:Κυπριακοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης  Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1969 Κατηγορία:Έγκωμη Λευκωσίας
Αρχαιομαγνητική χρονολόγηση
Γενικές αρχές
Η αρχαιομαγνητική χρονολόγηση βασίζεται κυρίως σύγκριση του αρχαίου γεωμαγνητικού πεδίου, έτσι όπως καταγράφεται στα αρχαιολογικά υλικά, με ένα υπάρχον αρχείο αλλαγών στο γήινο πεδίο μιας ιδιαίτερης γεωγραφικής περιοχής. Οι γεωμαγνητικές αλλαγές ως προς την κατεύθυνση (απόκλιση και κλίση) και τη δύναμη (ένταση) και η αρχαιομαγνητική χρονολόγηση βασίζεται στις αλλαγές διεύθυνσης του πεδίου, στις αλλαγές έντασης ή σε συνδυασμό των δύο.
Η μέθοδος λειτουργεί επειδή τα υλικά που χρησιμοποιούνται σε τέτοιες κατασκευές περιλαμβάνουν μόρια σιδηρούχων υλικών, όπως ο αιματίτης. Όταν αυτά τα υλικά θερμαίνονται πάνω από τους 650°C (σημείο Κιουρί) όλες οι προγενέστερες ευθυγραμμίσεις των μαγνητικών μορίων καταστρέφονται. Αργότερα, καθώς το  υλικό ψύχεται, τα μόρια ευθυγραμμίζονται εκ νέου σύμφωνα με το γήινο φυσικό μαγνητικό πεδίο.
Καθώς το μαγνητικό πεδίο αλλάζει κατεύθυνση στη διάρκεια του χρόνου, είναι δυνατόν να σχεδιαστούν τοπικές και περιφερειακές ακολουθίες στο πρότυπο της μαγνητικής απόκλισης σε ό,τι αφορά τα in situ αρχαιολογικά κατάλοιπα, που υποδεικνύουν πότε συνέβη η τελευταία μείζων θέρμανση πάνω από τους 650°C. Η τεχνική είναι πολύ ευαίσθητη και χρησιμοποιείται ενίοτε για τον υπολογισμό του χρονικού σφάλματος που παρατηρείται μεταξύ των εσωτερικών και των εξωτερικών τοιχωμάτων κλιβάνων και φούρνων που χρησιμοποιήθηκαν επί μακρόν στο παρελθόν.
Εργαστηριακή εφαρμογή
Μετά την in situ δειγματοληψία στο εργαστήριο χρησιμοποιείται μαγνητόμετρο για τη μέτρηση του μαγνητισμού των δειγμάτων. Η συγκεκριμένη μέτρηση υποδεικνύει τη σχετική ένταση και διεύθυνση του μαγνητικού πεδίου του δείγματος. Κατόπιν διερευνάται η σταθερότητα μαγνήτισης του δείγματος με την τοποθέτηση του δείγματος σε μαγνητικά πεδία αυξανόμενης έντασης και τη βαθμιαία αφαίρεση της μαγνήτισης. Οι μετρήσεις απομαγνήτισης επιτρέπουν την αφαίρεση ασταθών μαγνητίσεων που συνέβησαν μετά τη μείζονα θέρμανση του υλικού ή είναι προϊόντα ύστερων αποθέσεων. Η μαγνήτιση που απομένει μετά από τη διαδικασία της αφαίρεσης, είναι εκείνη που ενδιαφέρει από αρχαιολογικής άποψης. Ο προσδιορισμός της σταθερότητας της μαγνήτισης ενός μεμονωμένου δείγματος στη διαδικασία της απομαγνήτισης γίνεται με τη χρήση ενός Καταλόγου Σταθερότητας (Stability Index) που διαμορφώθηκε στη δεκαετία '60-'70.
237
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 237 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Αρχαιομαγνητική χρονολόγηση
Εργαστηριακή εφαρμογή
Οι μαγνητικές διευθύνσεις δειγμάτων που αναμένεται να έχουν την ίδια ημερομηνία συνδυάζονται, προκειμένου να δώσουν τη μέση κατεύθυνση, η ακρίβεια της οποίας προδιορίζεται μέσω συγκεκριμένης στατιστικής μεθόδου. Σε αυτή την περίπτωση μια τιμή π.χ. 098 αναπαριστά την πιθανότητα 98% να βρίσκεται η αληθής κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου μέσα σε έναν κώνο εμπιστοσύνης γύρω από την παρατηρηθείσα μέση κατεύθυνση και αναμένεται η διαφορά να είναι μικρότερη από 5° για τους ιδιαίτερους σκοπούς της χρονολόγησης. Οποιαδήποτε μεγαλύτερη τιμή υποδεικνύει ότι οι μαγνητικές διευθύνσεις των δειγμάτων είναι διεσπαρμένες και επομένως δεν καταγράφουν όλες το ίδιο μαγνητικό πεδίο, πιθανώς καθιστώντας τα δείγματα μη χρονολογήσιμα.
237
Το έτος 237 (CCXXXVII) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Κυριακή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Περπέτιου και Φέλικα (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 990 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 237 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.
Αρχαιομαγνητική χρονολόγηση
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μέθοδοι χρονολόγησης Κατηγορία:Μαγνητισμός
237
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ερρίκος της Σαξονίας-Ρέμχιλντ
Ο Ερρίκος (γερμανικά: Heinrich, 19 Νοεμβρίου 1650 - 13 Μαΐου 1710) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Ρέμχιλντ (1675-1710).
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ερνέστου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Γκότα και της Ελισάβετ Σοφίας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Φίλιππου, δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1676 τη Μαρία Ελισάβετ, κόρη του Λουδοβίκου ΣΤ΄, λαντγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Δούκας του Εδιμβούργου
Ο Δούκας του Εδιμβούργου (αγγλικά: Duke of Edinburgh), που πήρε το όνομά του από την πόλη του Εδιμβούργου της Σκωτίας, είναι ένας ουσιαστικός τίτλος που έχει δημιουργηθεί τέσσερεις φορές για μέλη της βρετανικής βασιλικής οικογένειας από το 1726. Δεν περιλαμβάνει εδαφικές ιδιοκτησίες και δεν παράγει έσοδα για τον κάτοχο του τίτλου.
Μετά τις δύο πρώτες δημιουργίες το 1726 και το 1866, ο τίτλος δημιουργήθηκε για τρίτη φορά το 1947 και αποδόθηκε στον Πρίγκιπα Φίλιππο μετά το γάμο του με τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄.Μετά τον θάνατο του πρίγκιπα Φιλίππου, στις 9 Απριλίου του 2022 ο τίτλος πέρασε στον τότε Πρίγκιπα της Ουαλίας Κάρολο μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου 2022 που ο Κάρολος όταν διαδέχθηκε τον Θρόνο του Ηνωμένου Βασιλείου και ο τίτλος συγχωνεύτηκε στο Στέμμα.
Στις 10 Μαρτίου του 2023, το τίτλος δημιουργήθηκε για τέταρτη φορά και αποδόθηκε στον νεότερο αδελφό του Βασιλιά Καρόλου, πρίγκιπα Εδουάρδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναρχία του Ηνωμένου Βασιλείου
Γιούστους Σούστερμανς
Ο Γιούστους Σούστερμανς (φλαμανδικά: Justus Sustermans, 28 Σεπτεμβρίου 1597 – 23 Απριλίου 1681), γνωστός επίσης ως Τζούστο (Giusto) Σουστερμανς ήταν Φλαμανδός ζωγράφος του ρεύματος μπαρόκ. Γεννήθηκε στην Αμβέρσα και απεβίωσε στη Φλωρεντία.
Ο Σούστερμανς είναι κατά κύριο λόγο γνωστός για τις προσωπογραφίες μελών της οικογένειας των Μεδίκων, καθώς ήταν ο ζωγράφος της Αυλής τους. Τα έργα του υπάρχουν τόσο στο Παλάτσο Πίττι όσο και στην πινακοθήκη Ουφίτσι της Φλωρεντίας, αλλά και σε πολλές άλλες πινακοθήκες ανά τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια του βίου του είχε αναγνωριστεί ως ο καλύτερος προσωπογράφος στην Ιταλία.
Σπούδασε ζωγραφική αρχικά στην Αμβέρσα υπό τον Βίλλεμ ντε Φος (ανεψιό του ζωγράφου Μέρτεν ντε Φος) και το 1609 έγινε βοηθός του. Στη συνέχεια πέρασε τρισήμισι χρόνια στο Παρίσι, όπου σπούδασε συνεργαζόμενος με τον Φρανς Πάουρμπους τον νεότερο. Στη συνέχεια προσκλήθηκε στη Φλωρεντία, υπό την πατρονία της οικογένειας των Μεδίκων, όπου μελέτησε τους Ιταλούς προσωπογράφους, όπως τον Γκουερτσίνο, τον Ισπανό Ντιέγκο Βελάσκεθ και τον Γάλλο Πιέρ Μινιάρ. Κατά τη διαμονή του στην Ιταλία επηρεάστηκε επίσης από τους Βενετσιάνους καλλιτέχνες.
Οικογένεια των Μεδίκων
Το 1620 πήγε στη Φλωρεντία ως Αυλικός ζωγράφος του Κόζιμο Β΄ των Μεδίκων, Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης. Τη χρονιά που άρχισε να σχετίζεται με την οικογένεια, ο Κόζιμο Β΄ απεβίωσε. Πέρασε το υπόλοιπο της σταδιοδρομίας του στην υπηρεσία των Μεδίκων, ζωγραφίζοντας σε πολλές ιταλικές πόλεις, καθώς και στο Ίννσμπρουκ και τη Βιέννη. Τα πορτρέτα του καταγράφουν τρεις γενεές της οικογένειας των Μεδίκων.
Πιστεύεται ότι το πρώτο έργο που ολοκλήρωσε, το 1622, για λογαριασμό των Μεδίκων ήταν το πορτρέτο της χήρας του Κόζιμο Β΄, Μαρίας Μανταλένας της Αυστρίας, το οποίο σήμερα βρίσκεται στα Βασιλικά Μουσεία Καλών Τεχνών του Βελγίου στις Βρυξέλλες. Συνέπεια αυτού ήταν η Μαρία Μανταλένα να γίνει ο πρώτος πατρόνας του Σούστερμανς. Το επόμενο έτος ολοκλήρωσε τον πίνακα Μαρία Μανταλένα της Αυστρίας]], σύζυγος του Μεγάλου Δούκα Κόζιμο Β΄ των Μεδίκων και αδελφή του Αυτοκράτορα Φερδινάνδου, με τον γιο της, μελλοντικό Μέγα Δούκα της Τοσκάνης Φερδινάνδο Γ΄, διπλό πορτρέτο της Μαρίας Μανταλένα και του γιου της Φερδινάνδου Β΄ των Μεδίκων, μελλοντικού Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης. Ολοκληρωμένος περί το 1623, μετά τον θάνατο του πατέρα του Φερδινάνδου, Κόζιμο Β΄, ο πίνακας απεικονίζει τη Μαρία Μανταλένα στο κέντρο, με το δεξιό χέρι στο στέμμα του Κόζιμο Β΄ και το αριστερό να αναπαύεται στον ώμο του γιου της. Απεικονίζοντας το στέμμα του Μεγάλου Δούκα ο Σούστερμανς συμβολικά περιέλαβε τον Κόζιμο Β΄ στο έργο και, στεκόμενη ανάμεσά τους, η Μαρία Μανταλένα αποτελεί τον σύνδεσμο μεταξύ Φερδινάνδου και ηγεμονίας της Τοσκάνης.
Ο Φερδινάνδος θα πρέπει να ήταν δεκατριών ετών όταν ολοκληρώθηκε ο πίνακας, εν τούτοις σε αυτόν μοιάζει σαν να είναι τεσσάρων ή πέντε ετών. Επιπλέον, η μητέρα του μοιάζει πολύ νεότερη στο πορτρέτο αυτό σε σχέση με το άλλο της πορτρέτο που ο Σούστερμανς είχε φιλοτεχνήσει το 1622. Sustermans was known for painting children accurately, so it is unlikely that the artist did not know how to make Ferdinand look his age. Καθώς αυτό το πορτρέτο παραδόθηκε μαζί με μεταθανάτιο πορτρέτο το Κόζιμο Β΄, είναι πιθανόν αυτός ο πίνακας να έχει την έννοια της αναδρομής στο παρελθόν, όπως ακριβώς το μεταθανάτιο πορτρέτο του Κόζιμο Β΄ έκανε αναδρομή στο παρελθόν όσο αυτός ζούσε.
Ο εγγονός του Σούστερμανς, Τζοβάννι Βανγκέλντρι (Giovanni Vangheldri, δραστηριοποιήθηκε την περίοδο 1651-1675) ήταν εξέχων προσωπογράφος για λογαριασμό των Δουκών της Μόντενα και των Κομήτων της Νοβελλάρα
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Αμπελάκια Αχαΐας
Τα Αμπελάκια είναι ένας μικρός οικισμός στους πρόποδες της Σκόλλιδος, σε υψόμετρο 292 μέτρων. Αποτελεί μέρος του χωριού Σαντομέρι. Εγγύς του βρίσκονται τα χωριά Πολύλοφο (Μπράτι), Νεοχώρι (Μπινιαραίικα) και Πηγάδια (Τζάιλο).
Ιστορία
Ο οικισμός είναι σχετικά πρόσφατος και πρωτοαναφέρεται σε απογραφές μόλις το 1981. Από τότε αναφέρεται αυτοτελώς στις απογραφές. Το όνομά του αναφέρεται στην ύπαρξη αμπελλοκαλλιεργειών στην ευρύτερη περιοχή.
Δημογραφικά στοιχεία
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ωλενίας Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Αχαΐας
1630 Μιλέ
Ο Μιλέ (Milet) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,395. Ανακαλύφθηκε το 1952 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γάλλου αστρονόμου Μπερνάρ Μιλέ (Bernard Milet).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μιλέ εκτιμάται σε 20,04 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,146 ± 0,021. ο Μιλέ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 23 ως 42 ώρες περίπου, μία αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μιλε
Κιζίλ-Μπουλάκ (Νοοκάτ)
Το Κιζίλ-Μπουλάκ είναι χωριό στην επαρχία Νοοκάτ της περιφέρειας Ος στο Κιργιστάν και έχει πληθυσμό 2.932 κατοίκων σύμφωνα με την απογραφή του 2009. Στα γύρω χωριά περιλαμβάνονται το Μπες-Μπουρκάν (1 μίλι) και το Ακτσάλ (2 μίλια). Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 1.340 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις και χωριά της Επαρχίας Νοοκάτ‎
ΚΝ Τροφένσε
Η ΚΝ Τροφένσε είναι ποδοσφαιρική ομάδα από την Trofa της Πορτογαλίας. Ιδρύθηκε το 1930. Συμμετέχει στη Σεγκούντα Λίγκα. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio do Clube Desportivo Trofense, χωρητικότητας 5074 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το μπλε.
Τόσι Γιοσίντα
Ο Τόσι Γιοσίντα (吉田遠志, 25 Ιουλίου 1911 - 1 Ιουλίου 1995), γιος του φημισμένου καλλιτέχνη σιν χάνγκα Χιρόσι Γιοσίντα 吉田博 (1876-1950), ήταν Ιάπωνας καλλιτέχνης της ξυλογραφίας που σχετίζεται με το καλλιτεχνικό ρεύμα σοσάκου χάνγκα. Γεννημένος το 1911, βίωσε την κοινωνική απελευθέρωση στην περίοδο Τάισο, τον ανερχόμενο στρατιωτικό καθεστώς και τον καταστροφικό Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Στον κόσμο της τέχνης βίωσε τη άνοδο και πτώση της τέχνης σιν χάνγκα, την μεταπολεμική άνθιση του σοσάκου χάνγκα και του αφηρημένου εξπρεσσιονισμού στην Ιαπωνία.
Βιογραφία και έργο
Ο Τόσι κατά τη διάρκεια της παιδική του ηλικίας έχασε το ένα του πόδι. Μην μπορώντας να παρακολουθήσει σχολείο απολάμβανε την παρέα ζώων και την τέχνη στο εργαστήριο ξυλογραφίας του πατέρα του. Ενθαρρυμένος από τη γιαγιά του Ρούι Γιοσίντα (μέλος της φημισμένης οικογένειας καλλιτεχνών Γιοσίντα) άρχισε να σχεδιάζει σκίτσα ζώων.
Η καριέρα του Toshi Yoshida ήταν μια προσωπική μάχη του καλλιτέχνη ανάμεσα στην πίστη στην καλλιτεχνική κληρονομιά του πατέρα του και στην απεγνωσμένη τάση φυγής του από αυτήν. Ο Χιρόσι Γιοσίντα (1876-1950), φημισμένος καλλιτέχνης τοπίων (σιν χάνγκα) όρισε την καλλιτεχνική καριέρα του Τόσι. Το 1962 ο Τόσι άρχισε να σχεδιάζει τοπία κα αφίσες ουκίγιο-ε παρόμοια με αυτά του πατέρα του. Πατέρας και γιος ταξίδευαν και ζωγράφιζαν μαζί. Μεταξύ του 1930 και 1931 οι Χιρόσι και Τόσι ταξίδεψαν στην Ινδία, Κίνα, Χονγκ Κονγκ, Μαλαισία και Μπούρμα. Το 1940 παντρεύτηκε την Κίσο Γιοσίντα και απέκτησαν 5 γιους.
Η καριέρα του Τόσι ξεκίνησε κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ο Τόσι ήταν ακόμα μαθητευόμενος καλλιτέχνης στην οικογένεια Γιοσίντα. Είχε πολύ μικρή καλλιτεχνική αυτονομία. Το 1936 η άνοδος της στρατιωτικής δικτατορίας απαγόρευσε την τέχνη στην Ιαπωνία. Ο Τόσι δημιούργησε πίνακες με λάδι που απεικονίζουν τους εργάτες των εργοστασίων και αστούς που εργάζονταν στην παραγωγή όπλων. Μετά τον πόλεμο το 1951 δημιούργησε 17 έργα που απεικονίζουν τοπία για Αμερικανούς αξιωματούχους και τις γυναίκες τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ιάπωνες καλλιτέχνες
Τι-Μπόουν Γουόκερ
Ο Τι-Μπόουν Γουόκερ (T-Bone Walker) ήταν αμερικανός μουσικός της μπλουζ. Το πραγματικό του όνομα ήταν Aaron Thibeaux Walker και γεννήθηκε στις 28 Μαΐου του 1910 στο Λίντεν του Τέξας. Άρχισε από μικρός να μαθαίνει μπάντζο και κατά το 1920 έπαιζε σαν lead boy για τον Μπλάιντ Λέμον Τζέφερσον (Blind Lemon Jefferson) στο Ντάλας, ενώ παράλληλα άρχισε να ασχολείται και με την κιθάρα. Το 1929 κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος, ενώ τον επόμενο χρόνο άρχισε να παίζει με την μπάντα του Καμπ Κάλογουεϊ (Cub Calloway).
Το 1935 μετακόμισε στην Καλιφόρνια, ενώ άρχισε να χρησιμοποιεί στις εμφανίσεις του μια καινούργια εφεύρεση της εποχής, την ηλεκτρική κιθάρα. Το 1940 σχημάτισε τη δικιά του μπάντα. Μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο, και μέχρι το 1954, γνώρισε την πιο δημιουργική του περίοδο, που του χάρισε επιτυχίες όπως Hypin Lonesome Woman Blues, Vacation Blues, Travelling Blues και το κλασικό Call It Stormy Monday.
Το 1955 άρχισε ηχογραφήσεις στο Σικάγο με τον Τζούνιορ Γουέλς (Junior Welsh), όμως σύντομα σταμάτησε λόγω προβλημάτων που του προκαλούσε το έλκος του. Ξανάρχισε να παίζει γύρω στα 1960, κάνοντας και περιοδείες στην Ευρώπη. Το 1972 εμφανίστηκε στο Φεστιβάλ του Μοντρέ. Αυτή η νέα περίοδος επιτυχίας σταμάτησε και πάλι λόγω προβλημάτων υγείας, αυτή τη φορά στους πνεύμονες. Η υγεία του συνέχισε να χειροτερεύει, και τελικά πέθανε από πνευμονία στις 16 Μαρτίου 1975 στο Λος Άντζελες.
Ο Τι-Μπόουν Γουόκερ έπαιξε βασικό ρόλο στη συγκρότηση της σύγχρονης μπλουζ. Ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε ηλεκτρική κιθάρα, την οποία χρησιμοποίησε με δεξιοτεχνία, εκτελώντας συνθέσεις γεμάτες λυρισμό. Επίσης συνδύασε τον ήχο των μπλουζ με αυτόν των Big bands των δεκαετιών '30-'40.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γουοκερ
Βασίλης Ζαχαράκης
Ο Βασίλης Ζαχαράκης (1939-1990) ήταν διακεκριμένος ζωγράφος και ποιητής καταγόμενος από το Σκηνέ Χανίων.
Βιογραφία
Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών σχέδιο με το Νίκο Νικολάου και φρέσκο με τον Κώστα Γεωργακόπουλο ενώ παράλληλα δούλεψε στο εργαστήριο του Πάνου Σαραφιανού.
Ως υπότροφος της Ορθόδοξης Μητρόπολης Γερμανίας, έκανε ελεύθερες σπουδές στο Baus και Seckenheim στην Ακαδημία Τέχνης του Ντίσελντορφ.
Μεταξύ αυτών:
Ατομικές εκθέσεις
Απέσπασε πολλές ευμενείς κριτικές από καθιερωμένους κριτικούς τέχνης.
Έργα του υπάρχουν στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, στην Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, στην Πινακοθήκη Δήμου Χανίων και Ηρακλείου και σε πολλές προσωπικές συλλογές, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Ευτυχισμένοι μαζί
Ευτυχισμένοι Μαζί είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega τις σεζόν 2007–2009. Η σειρά αποτελεί διασκευή, βασισμένη στην ισπανική οικογενειακή κωμωδία Los Serrano που προβλήθηκε από το 2003 μέχρι το 2008 από το τηλεοπτικό δίκτυο Telecinco. Τη διασκευή του σεναρίου υπέγραψε η Ρένα Ρίγγα, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ανδρέας Μορφονιός. Σημείωσε μεγάλη επιτυχία κατά τη προβολή της κι έκτοτε επαναπροβάλλεται σε επανάληψη συνεχώς από τον σταθμό.
Η σειρά παρουσιάζει τη ζωή ενός χήρου με τρεις γιους όταν αποφασίζει να παντρευτεί μια χωρισμένη γυναίκα με δύο κόρες και να ζήσουν όλοι μαζί σαν οικογένεια. Μετά την ολοκλήρωση του δεύτερου κύκλου, το κανάλι αποφάσισε να μην ανανεώσει τη σειρά για τρίτη σεζόν. Ο πρωταγωνιστής της σειράς, Γιάννης Μπέζος, δήλωσε πως η απόφαση για τη διακοπή ήταν και δική του:"'Η σκέψη του καναλιού ήταν να συνεχίσουμε και τρίτη χρονιά. Αλλά στην ισπανική σειρά η ηθοποιός, Μπελέν Ρουέδα, τον ρόλο της στην Ελλάδα υποδυόταν η Κατερίνα Λέχου, είχε γυρίσματα με τον Αλμοδοβάρ και έπρεπε να την εγκαταλείψει, οπότε το σενάριο την “αρρώσταινε” και τη “πέθαινε”. Αυτό δε το θέλαμε επ’ ουδενί εδώ'."Τελικά, το κανάλι δημιούργησε μια τηλεταινία που προβλήθηκε στις 7 Οκτωβρίου του 2009 και αποτελεί την ολοκλήρωση της ιστορίας της σειράς.
Πλοκή
Ο Διονύσης και η Ελένη έζησαν έναν εφηβικό έρωτα και μετά χάθηκαν. Ξαναβρίσκονται μετά από αρκετά χρόνια, αυτός χήρος με τρία αγόρια και αυτή χωρισμένη με δύο κορίτσια. Ο έρωτάς τους ξαναζωντανεύει και παντρεύονται. Ζουν όλοι μαζί στο σπίτι του Διονύση. Οι δυσκολίες της συμβίωσης αρχίζουν από την πρώτη μέρα του γάμου. Τα κορίτσια και τ' αγόρια είναι τόσο διαφορετικής νοοτροπίας που οι συγκρούσεις είναι αναπόφευκτες. Όπως επίσης και η περιέργεια για το άλλο φύλο που ξαφνικά μετακομίζει στο διπλανό δωμάτιο. Πόλεμος αλληλοεξόντωσης και εφηβικοί έρωτες κάτω από την ίδια στέγη. Η αγάπη του Διονύση και της Ελένης λειτουργεί ως συγκολλητική ουσία σ' ένα σωρό διαλυτικές καταστάσεις. Γύρω απ' το ζευγάρι και τα παιδιά, η μητέρα της, ο αδελφός του, οι κουμπάροι τους, ο πρώην αγαπημένος της Ελένης, συμμαθητές, συμμαθήτριες, Έλληνες και αλλοδαποί, όλοι μαζί ζουν κωμικές και μη καταστάσεις που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι αυτό που μας χωρίζει είναι αυτό που μας ενώνει.
Υποδοχή
Σε μια από τις επαναλήψεις της σειράς (από τις 21/8/2012) σημείωσε τη μεγαλύτερη τηλεθέαση από όλες τις σειρές, με 30.9% (1,17 εκατομμύρια τηλεθεατές).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Δούκας της Μεδίνα δε λας Τόρρες
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι δουκών
Μεθύδριο
Το αρχαίο Μεθύδριο (Μεθύδριον) ήταν πόλη της Αρκαδίας.
Σύμφωνα με τον Παυσανία που πέρασε από εκεί, ιδρύθηκε από τον Ορχομενό, γιο του Λυκάονα οικιστή επίσης του Αρκαδικού Ορχομενού. Στον πελοποννησιακό πόλεμο καταλήφθηκε από του Λακεδαιμόνιους για να απελευθερωθεί από τους Μαντίνειους και τους συμμάχους τους Ηλείους. Το Μεθύδριο ήταν μέλος της Αχαική Συμπολιτείας και είχε λάβει μέρος στην ίδρυση της Μεγαλόπολης. Το Μεθύδριο ήταν πόλη Ολυμπιονικών, στην πόλη υπήρχε ναός του Ιππίου Ποσειδώνα και σε 40 στάδια η Νυμφαία πηγή. Η θέση της αρχαίας πόλης έχει βρεθεί και ανασκαφεί ανάμεσα στα χωριά Πυργάκι και Μεθύδριο, 5 χιλιόμετρα από την Βυτίνα. Έχουν ανασκαφή αρχαίος ναός και έχουν βρεθεί λείψανα κτιρίων.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Χριστιανός της Σαξονίας-Άιζενμπεργκ
Ο Χριστιανός, γερμ. Christian (6 Ιανουαρίου 1653 - 28 Απριλίου 1707) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν δούκας της Σαξονίας-Άιζενμπεργκ (1675-1707).
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Ερνέστου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Γκότα και της Ελισάβετ Σοφίας των Βέττιν, κόρης του Ιωάννη Φίλιππου, δούκα της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1677 με τη Χριστιανή των Βέττιν, κόρη του Χριστιανού Α΄, δούκα της Σαξονίας-Μέρσεμπουργκ και είχε τέκνο:
Το 1679 απεβίωσε η Χριστίνα και ο Χριστιανός έκανε το 1681 δεύτερο γάμο με τη Σοφία-Μαρία, κόρη του Λουδοβίκου ΣΤ΄ λαντγκράβου της Έσσης-Ντάρμστατ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Γιώργης Βιτσώρης
Ο Γιώργης Βιτσώρης (1899-1954) ήταν Έλληνας τροτσκιστής-αρχειομαρξιστής, ηθοποιός και μέλος της Γαλλικής Αντίστασης.
Βιογραφικό
Ήταν το πρώτο παιδί του Αλέξανδρου Βιτσώρη (1860–1911) και της Αικατερίνης Βιτσώρη το γένος Βανδή (1873–1943). Ο πατέρας του είχε γεννηθεί στην Μάντοβα της Ιταλίας, όπου κατείχε εργοστάσιο οινοποιίας. Η μητέρα του είχε γεννηθεί στην Καβάλα και ήταν μοναχοκόρη καπνεμπόρου. Αδέλφια του Γιώργη Βιτσώρη ήταν η Έμμα Βιτσώρη (γεν. 1900), ο ζωγράφος και γλύπτης Μίμης Βιτσώρης (1902–1945), ο ηθοποιός και ποιητής Τίμος Βιτσώρης (1904–1941), η Μαίρη Βιτσώρη (γεν. 1908) και η Θηρεσία Βιτσώρη (γεν. 1911). Το 1911, μετά το θάνατο του πατέρα του, η οικογένειά του μετακόμισε στην Αθήνα.
Η πολιτική σταδιοδρομία του Βιτσώρη ξεκινά στη δεκαετία του 1920 με τη συγκρότηση της ομάδας "Εργασία" και την έκδοση του περιοδικού "Αρχείο Μαρξισμού". Ο Βιτσώρης έπαιξε, επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο στη συγκρότηση της Ένωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών αρχικά και αργότερα της τροτσκιστικής Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μπολσεβίκων Λενινιστών Ελλάδας- Αρχειομαρξιστών (ΚΟΜΛΕΑ). Το 1934 ο Βιτσώρης συγκρότησε πιστή στον Τροτσκισμό εσωκομματική τάση, η οποία ήρθε σε σύγκρουση με την κυρίαρχη, παραδοσιακή αρχειομαρξιστική τάση του Δημήτρη Γιωτόπουλου- Witte, ο οποίος είχε έρθει σε ρήξη με τον Λέοντα Τρότσκι. Ύστερα από τη διάσπαση της ΚΟΜΛΕΑ την ίδια χρονιά, ο Βιτσώρης συγκρότησε την οργάνωση Μπολσεβίκος που σύντομα διασπάστηκε σε δύο αντιμαχόμενες ομάδες, την ομάδα Νέος Δρόμος και την Κομμουνιστική Διεθνιστική Ένωση Ελλάδας.
Όταν εγκαθιδρύθηκε η δικτατορία του Μεταξά, ο Βιτσώρης συνελήφθη και εξορίστηκε ως αντιφρονούντας στο ολοκληρωτικό καθεστώς. Απελευθερώθηκε πριν ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και κατέφυγε στη Γαλλία, όπου πήρε μέρος στη Γαλλική Αντίσταση ως σαμποτέρ-δυναμιτιστής. Για τη δράση του παρασημοφορήθηκε από τις γαλλικές αρχές μετά το τέλος του πολέμου. Πέθανε στη Γαλλία το 1954.
Ο Γιώργης Βιτσώρης ήταν ο πρώτος σύζυγος της ηθοποιού Νίτσας Τσαγανέα. Κόρη τους ήταν η ηθοποιός Λιάνα Βιτσώρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες τροτσκιστές Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Αρχειομαρξισμός Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Νίκος Ζούρος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη της Λέσβου το 1963. Τελείωσε το 1ο Λύκειο της Μυτιλήνης με άριστα.
Κατέχει πτυχίο Γεωλογίας (1985) από το Τμήμα Γεωλογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα (PhD) από το ίδιο τμήμα, το 1993, με ερευνητική διατριβή που εκπονήθηκε στον τομέα γεωλογίας και φυσικής γεωγραφίας.