cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Java User Group
Ελληνικές Ομάδες
Στην Ελλάδα ομάδες χρηστών Java δραστηριοποιούνται στο χώρο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.
Java Hellenic User Group (JHUG)
Στην Αθήνα δραστηριοποιείται το Java Hellenic User Group (JHUG) από το 2001. Αρχικά δομήθηκε ως μία διαδικτυακή κοινότητα, ενεργή μέσα από διάφορα διαδικτυακά Ελληνικά και διεθνή forums, συνεισφέροντας σχετικό υλικό και οδηγούς για τη Java στην Ελληνική γλώσσα. Μετά από μερικά χρόνια πήρε μορφή Μ.Κ.Ο. με το όνομα "Σύλλογος Προγραμματιστών Java" από τις Ελληνικές αρχές, κάτι που ήταν αναγκαίο για τη διεξαγωγή μικρών ημερίδων τεχνολογίας και σεμιναρίων.
Πλέον οι συναντήσεις της ομάδας είναι ανά μερικούς μήνες και η διοργάνωση γίνεται συνήθως μέσα από την πλατφόρμα meetup.
Thessaloniki Java Meetup Group
Στη Θεσσαλονίκη δραστηριοποιείται το Thessaloniki Java Meetup Group. Η ομάδα δραστηριοποιείται από το 2014 και η διοργάνωση των συναντήσεων γίνεται αποκλειστικά μέσα από τη πλατφόρμα meetup.
Η ομάδα είναι ανοιχτή σε οποιονδήποτε ενδιαφέρεται για τη Java, JVM γλώσσες, καλές πρακτικές, προγραμματισμό για android κλπ., ανεξαρτήτους εμπειρίας.
Διεθνείς Ομάδες Χρηστών Java
Υπάρχουν μερικές ομάδες που έχουν διεθνή εμβέλεια.
Αυτές είναι οι παρακάτω:
Devoxx
Το 2001 η Βελγική ομάδα χρηστών Java (BeJUG) διοργάνωσε το Javapolis, ένα ανεξάρτητο συνέδριο. Το 2008 το Javapolis μετονομάστηκε σε Devoxx. Το Devoxx είναι ένα από τα μεγαλύτερα ανεξάρτητα συνέδρια για την κοινότητα χρηστών Java της Ευρώπης με πάρα πολλούς συνέδρους.
Έπειτα πολλές άλλες ομάδες διοργάνωσαν τοπικά συνέδρια Devoxx με διεθνής ομιλητές.
Στην Ελλάδα έχει διοργανωθεί μία φορά στη Θεσσαλονίκη το 2017 και δύο στην Αθήνα το 2017 και 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Java
Άννα ντε Νοάιγ
Η Άννα Ματιέ ντε Νοέγ (15 Νοεμβρίου 1876 - 30 Απριλίου 1933) ήταν Γαλλίδα ελληνικής και ρουμανικής καταγωγής, συγγραφέας και σοσιαλιστική φεμινίστρια.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε ως Πριγκίπισσα Άννα Ελισάβετ Μπιμπέσκο-Μπασαράμπα ντε Μπρανκοβάν στο Παρίσι, ήταν απόγονος των οικογενειών Μπιμπέσκου και Κραγιοβέστι των Ρουμάνων βογιάρων. Ο πατέρας της ήταν ο πρίγκιπας Γκρεγκουάρ Μπιμπέσκο-Μπασαράμπα, γιος του Πρίγκιπα Τζόρτζε Μπιμπέσκου και της Ζόε Μαυροκορντάτο-Μπασαράμπα ντε Μπρανκοβάν. Η Ελληνίδα μητέρα της ήταν η Ραλούκα (Rachel) Μούσσουρη, μία μουσικός, στην οποία ο Πολωνός συνθέτης Ιγκνάτσι Παντερέφσκι αφιέρωσε πολλές από τις συνθέσεις του.
Το 1897 παντρεύτηκε τον Ματιέ Φερνάν Φρεντερίκ Πασκάλ ντε Νοέγ (1873–1942), τον τέταρτο γιο του 7ου Δούκα ντε Νοέγ. Το ζευγάρι σύντομα δραστηριοποιήθηκε στην παρισινή υψηλή κοινωνία. Είχαν γιο τον Κόμη Ανν-Ζυλ ντε Νοέγ (1900–1979).
Καριέρα
δεξιά|μικρογραφία| Άννα ντε Νοέγ, πορτρέτο του Ιγκνάτσιο Ζουλοάγκα, 1913 Η Άννα ντε Νοέγ έγραψε τρία μυθιστορήματα, μια αυτοβιογραφία και πολλές συλλογές ποίησης. Είχε σχέσεις με την πνευματική, λογοτεχνική και καλλιτεχνική ελίτ της ημέρας, συμπεριλαμβανομένων των Μαρσέλ Προυστ, Φράνσις Τζέιμς, Κολέτ, Αντρέ Ζιντ, Φρεντερίκ Μιστράλ, Ρομπέρ ντε Μοντεσκιού-Φεζενσάκ, Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Πωλ Βαλερύ, Ζαν Κοκτώ, Πιερ Λοτί, Πωλ Ερβιέ και Μαξ Ζακόμπ.
Πέθανε το 1933 στο Παρίσι, σε ηλικία 56 ετών, και θάφτηκε στο Κοιμητήριο του Περ-Λασαίζ. Ήταν ξάδερφος του πρίγκιπα Αντουάν Μπιμπέσκο και της πριγκίπισσας Μαρτ Μπιμπέσκο.
Στην τέχνη
Ήταν τόσο δημοφιλής η Άννα ντε Νοέγ που διάφοροι αξιοσημείωτοι καλλιτέχνες της ημέρας ζωγράφισαν το πορτραίτο της, συμπεριλαμβανομένων των Αντόνιο ντε Λα Γκαντάρα, Ιγκνάτσιο Ζουλοάγκα, Κις βαν Νόντζεν, Ζακ-Εμίλ Μπλανς και του Βρετανού ζωγράφου Φιλίπ ντε Λασλό. Το 1906 η εικόνα της σμιλεύτηκε από τον Ωγκύστ Ροντέν Το μοντέλο εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο Ροντέν στο Παρίσι, και η τελική μαρμάρινη προτομή εκτίθεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Βραβεία
Η Άννα ντε Νοέγ ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε Διοικητής της Λεγεώνας της Τιμής, η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή στη Βασιλική Ακαδημία Γαλλικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας και τιμήθηκε με το "Grand Prix" της Γαλλικής Ακαδημίας το 1921
Η ντε Νοέγ χρησίμευσε ως ένορκος με τη Φλόρενς Μέγιερ Μπλούμενθαλ για την απονομή του Prix Blumenthal, μια επιχορήγηση που δόθηκε μεταξύ 1919-1954 σε ζωγράφους, γλύπτες, διακοσμητές, χαράκτες, συγγραφείς και μουσικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταξιάρχες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Γάλλοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ρουμανίας
Hrvatska riječ
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1945 με σκοπό να χρησιμεύσει ως πληροφοριακό όργανο για την κροατική μειονότητα της Σερβίας. Συνέχισε με αυτό το ρόλο μέχρι το 1956 όταν διέκοψε την κυκλοφορία της. Το 2003 η εφημερίδα δημιουργήθηκε εκ νέου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Βοϊβοντίνα Κατηγορία:Εφημερίδες
Τικ
Ο όρος τικ μπορεί να σχετίζεται με τα ακόλουθα:
Μαρία Αντωνία της Πάρμας
Η Μαρία Αντωνία της Πάρμας (28 Νοεμβρίου 1774 - 20 Φεβρουάριο του 1841) ήταν πριγκίπισσα της Πάρμας, κόρη του Δούκα Φερδινάνδου της Πάρμας και της συζύγου του, της Αρχιδούκισσας Αμαλίας της Αυστρίας. Σε αντίθεση με την κοινή γνώμη, το όνομά της δεν προήλθε από τη θεία της, Βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα της Γαλλίας, που δεν ήταν νονά της. Ανάδοχοί της ήταν ο εκ μητρός θείος της Ιωσήφ Β΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και η θεία του πατέρα της Μαρία Αντωνία Φερδινάνδη της Ισπανίας, από την οποία πήρε το όνομα η πριγκίπισσα.
Βιογραφία
Η Λουίζα Μαρία Αντωνία Ιωσηφίνα Άννα Βαλπουργία Βικεντία Μαργαρίτα Αικατερίνη μεγάλωσε με τον αδελφό και τις αδελφές της στο δουκάτο της Πάρμας, όπου ήταν γνωστή ως Τονίνα. Ήταν μία ταλαντούχα ζωγράφος.
Ένα ήσυχο άτομο, η Μαρία Αντωνία δεν παντρεύτηκε ποτέ και έγινε δόκιμη μοναχή το 1802. Στις 22 Απριλίου του 1803, έγινε επισήμως μοναχή και άλλαξε το όνομά της σε Αδελφή Λουίζα Μαρία (Maria Luigia). Μετά το τέλος της μητέρας της το 1804, η αδελφή της μεταφέρθηκε στη Ρώμη. Η Αντωνία παρέμεινε στην Πράγα μέχρι την πτώση του Ναπολέοντα Α΄, μετά την οποία επέστρεψε στην Πάρμα. Κατά τα επόμενα χρόνια έζησε μία ήσυχη και συγκρατημένη ζωή σε ένα μοναστήρι στην Πάρμα. Στις 9 Μαΐου του 1831, μετακινήθηκε στη Μονή της Αγίας Αγάθης στη Ρώμη, όπου και απεβίωσε το 1841.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Βουρβόνων-Πάρμας
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1965
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πόλο του έτους 1965 έγινε σε δύο γύρους τον Αύγουστο (α' γύρος) και τον Σεπτέμβριο (β' γύρος) παράλληλα με το Πανελλήνιο κολυμβητικό πρωτάθλημα.
Ο Εθνικός αναδείχθηκε πρωταθλητής φέρνοντας μόνο μια ισοπαλία 0–0 στον αγώνα του δεύτερου γύρου (5/9/1965) με τον Ολυμπιακό. Ο αγώνας αυτός είναι και ο μοναδικός στην ιστορία που έληξε χωρίς τέρματα, καθώς ο Ολυμπιακός από το δεύτερο πεντάλεπτο έκανε καθυστέρηση μη πραγματοποιώντας επίθεση κρατώντας την ισοπαλία και έχοντας σκοπό την επίτευξη του νικητήριου τέρματος κοντά στην λήξη του αγώνα. Ο αγώνας ήταν βαθμολογικά αδιάφορος αφού ο Εθνικός είχε εξασφαλίσει τον τίτλο και έτσι δεν προσπάθησε να ανακόψει την τακτική του Ολυμπιακού και να πάρει την νίκη.
Τελική βαθμολογία
Βαθμολογικό σύστημα: 3 βαθμοί για νίκη, 2 βαθμοί για ισοπαλία, 1 βαθμός για ήττα, 0 βαθμοί σε περίπτωση μηδενισμού. ΝΟ Πατρών και Παναθηναϊκός μηδενίστηκαν στο μεταξύ τους παιγνίδι.
Πηγές
1965 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1965
Μέναιχμος (γλύπτης)
Ο Μέναιχμος ήταν γλύπτης του 5ου π.Χ. αιώνα από τη Ναύπακτο.
Φιλοτέχνησε μαζί με τον συμπατριώτη του Σοΐδα, όπως μας πληροφορεί ο Παυσανίας, το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αρτέμιδος Λαφρίας στην Καλυδώνα. Το άγαλμα παρίστανε τη θεά ως κυνηγό, και αργότερα, όταν επί Αυγούστου η Καλυδώνα ερημώθηκε, μεταφέρθηκε στην αρχαία Πάτρα.
Παραπομπές & Σημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Σύμβαση του Άκκερμαν
Η Σύμβαση του Άκκερμαν, ή Συμφωνία του Άκκερμαν, ήταν μια διμερής συμφωνία – συνθήκη που συνομολογήθηκε μεταξύ της Ρωσικής και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στις 7 Οκτωβρίου (ν.ημερ.) του 1826 στην παράλια πόλη Άκκερμαν της Βεσσαραβίας, παρά τις εκβολές του Δνείστερου, εξ ου και η ονομασία της.
Γενικά
Η Σύμβαση αυτή ουσιαστικά επικύρωνε τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1812) και η Υψηλή Πύλη αναγνώριζε το δίκαιο όλων των ρωσικών αιτημάτων και των διατάξεων περί Μολδαβίας και Βλαχίας.
Σημειώνεται ότι πριν τη συνομολόγηση της συνθήκης αυτής, μετά από ρωσικό τελεσίγραφο που είχε προηγηθεί, στις 5/17 Μαρτίου (1826), με προθεσμία εκτέλεσης απαιτήσεων έξι εβδομάδων, η Οθωμανική Αυτοκρατορία με επίσημη πράξη της στις 11 Μαΐου του ίδιου έτους, (περίπου 5 μήνες πριν τη συνομολόγηση της παρούσας), είχε υποσχεθεί ν΄ αποκαταστήσει τα πράγματα στη Σερβία, σύμφωνα με τα από του 1820 υποβληθέντα αιτήματα. Σ΄ αυτά περιλαμβάνονταν κυρίως ο καθορισμός των συνόρων του σερβικού Πριγκιπάτου, όπως ήταν επί Καραγιώργη, ο καθορισμός του φόρου υποτέλειας, η αναγνώριση του Μίλος Ομπρένοβιτς ως κληρονομικού Πρίγκιπα της Σερβίας και κυβερνήτη της χώρας από κοινού με τη Γερουσία, αναγνώριση του δικαιώματος των Σέρβων να ανοικοδομούν ελεύθερα εκκλησίες και σχολεία, καθώς επίσης και απαγόρευση σε Μουσουλμάνους να εγκαθίστανται στη χώρα εκτός από τους ήδη εγκατεστημένους στις πόλεις της Σερβίας.
Αποδοχή του τελεσιγράφου
thumb|right|180px|Ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄ Τόσο για την Οθωμανική Αυτοκρατορία με την τότε κατάσταση που επικρατούσε όσο και για τον ίδιο τον Σουλτάνο η αποδοχή των όρων του ρωσικού τελεσιγράφου είχε καταστεί αμείλικτη ανάγκη.
Αποτέλεσμα αυτών ήταν τελικά η Υ. Πύλη ν΄ απαντήσει θετικά στο ρωσικό τελεσίγραφο με αποδοχή των όρων, δηλώνοντας την αποδοχή της με πράξη στις 11 Μαΐου (ν.ημερ.), όπου και έσπευσε να γνωρίσει τόσο προς τη Ρωσία όσο και προς τις άλλες Δυνάμεις, αναγγέλλοντας την προσεχή έναρξη των διαπραγματεύσεων με τη δήλωση ότι ο Σουλτάνος σκοπεύει να ενεργήσει "μετ΄ αποφασιστικότητας και ενεργητικότητας εφόσον δύναται να οδηγήσει σε ασφαλή επιτυχία".
Όροι της σύμβασης
Κατόπιν των παραπάνω:
Παρατηρήσεις
Κατά τις συζητήσεις που διεξάχθηκαν μεταξύ των δύο πλευρών για την συνομολόγηση της παρούσης συνθήκης δεν θίχτηκε κανένα ζήτημα που ν΄ αφορούσε την Ελλάδα, ή τους Έλληνες που τελούσαν ακόμα υπό Επανάσταση. Το γεγονός αυτό εκλήφθηκε από την Υψηλή Πύλη, κατ΄ ερμηνεία του Μέττερνιχ, ότι η Ρωσία εγκατέλειπε το Πρωτόκολλο της Πετρούπολης (1826) (που κάτι είχε ακούσει, αλλά τίποτα δεν είχε δημοσιευτεί) και ότι το ελληνικό ζήτημα θα λυνόταν στα πεδία των μαχών αισιοδοξώντας να δοθεί έτσι τέλος σ΄ αυτό.
Μετά την υπογραφή της συνθήκης αυτής η Ρωσία κατείχε πλέον δύο πολύ σοβαρά έγγραφα που αφορούσαν την Βαλκανική. Το Πρωτόκολλο της Πετρούπολης, που είχε συνάψει με την Αγγλία και που αφορούσε την Ελλάδα, και που παρέμενε μυστικό, και την παρούσα Συνθήκη Άκκερμαν που αφορούσε τη Σερβία και την Μολδοβλαχία.
Εξελίξεις
Μετά τη συνομολόγηση και επικύρωση της εν λόγω συνθήκης, όπου και άρχισαν να τρέχουν οι προθεσμίες εκτέλεσης των συμφωνημένων, ένα χρόνο ακριβώς μετά, στις 20 Οκτωβρίου του 1827 συνέβη η Ναυμαχία του Ναυαρίνου με καταστρεπτικές συνέπειες του οθωμανικού στόλου. Το γεγονός ότι σ΄ αυτή συμμετείχε και η Ρωσία εξώθησε τον Σουλτάνο να αποκηρύξει τη σύμβαση αυτή "ως μη υπάρχουσα" καθώς και άλλες συνθήκες που είχαν συνομολογηθεί με τις άλλες Δυνάμεις.
Σημειώσεις
(*) Η Άκκερμαν ήταν η παλαιότερη ονομασία της σημερινής πόλης Μπιέλγκοροντ Ντνιεστρόφσκι της Ουκρανίας. Η ονομασία της άλλαξε το 1944. Πρόκειται για αρχαία ελληνική πόλη που έφερε το όνομα Τύρας και αργότερα Λευκόπολις.
Πηγές
Κατηγορία:Συνθήκες Κατηγορία:Συνθήκες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821 Κατηγορία:Συνθήκες της Ρωσίας Κατηγορία:Συνθήκες της Ρουμανίας Κατηγορία:Συνθήκες της Σερβίας
ΠΕΛΑΡΓΟΣ Α.Ε.
Η ΠΕΛΑΡΓΟΣ Α.Ε. είναι ελληνική εταιρεία τομάτας και είναι ένα από τα σημαντικότερα σήματα τοματοπολτού στην Ελλάδα. Η έδρα της είναι στην Αθήνα στην Βιομηχανική Περιοχή της Αθήνας, δυτικά του κέντρου. Παρασκευάζει τοματοπολτούς, οι οποίοι χρησιμοποιούνται σε πιάτα με ζυμαρικά, λαζάνια και άλλες συνταγές.
Η ΠΕΛΑΡΓΟΣ Α.Ε. έχει αρκετά εργοστάσια σε όλη την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου ενός 1 χλμ. νοτιοανατολικά από το κέντρο της Γαστούνης. Το εργοστάσιο βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά της Εθνικής Οδού 9 (Πάτρα - Πύργος - Κυπαρισσία) και περίπου 1 χλμ. νότια και ανατολικά της νέας (Ευρωπαϊκή Οδός E75). Η έκταση που χρησιμοποιεί είναι 500 μ. επί 800 μ., που το καθιστούν το μεγαλύτερο κτήριο της πόλης. Ο δρόμος προς το Παλαιοχώρι βρίσκεται νότια. Κατασκευάστηκε στα μέσα προς τέλος του 20ού αιώνα και άνοιξε για πρώτη φορά αργότερα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες Κατηγορία:Εταιρείες τροφίμων και ποτών στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Ποδηλατόδρομος
thumb|Ποδηλατόδρομος σε μέση πεζοδρομίου. μικρογραφία|250px|Ποδηλατόδρομος σε άκρη δρόμου, στη [[Νέα Υόρκη.]] thumb|250px|right|Ποδηλατόδρομος σε άκρη πεζοδρομίου, στη [[Λεωφόρος Νίκης (Θεσσαλονίκη)|Λεωφόρο Νίκης, Θεσσαλονίκη.]] thumb|250px|left|Ξεχωριστός ποδηλατόδρομος. Ο ποδηλατόδρομος είναι μια λωρίδα κυκλοφορίας των ποδηλάτων και μόνο, πολλές φορές με ειδικό σήμα ή & διαφορετικό χρώμα στο δάπεδο. Έχει δύο μορφές και είναι κατά την 1η ενσωματωμένος με τον δρόμο ή την λεωφόρο και κατά την 2η ενσωματωμένος με το πεζοδρόμιο.
Περιγραφή
Στην 1η μορφή είναι πάντα η ακραία λωρίδα του δρόμου και εφαρμόζεται σε μεγάλους δρόμους ή λεωφόρους, όπως συμβαίνει και με την ξεχωριστή λωρίδα των λεωφορείων (λεωφορειόδρομος).
Στη 2η μορφή αποτελεί μέρος του πεζοδρομίου και δεν έχει συγκεκριμένη θέση. Μπορεί να βρίσκεται στη μέση του, που είναι και η πιο συνηθισμένη θέση ή σε κάποια πλευρά του, και θεωρείται πιο ασφαλής από την προηγούμενη μορφή γιατί δεν εφάπτεται με τον δρόμο, αποκλείοντας έτσι σε μεγάλο ποσοστό τα τροχαία ατυχήματα. Εφαρμόζεται στα μεγάλα (φαρδιά) πεζοδρόμια ή στο ύψωμα του πεζοδρομίου δηλ. στην επιφάνειά του ή σε πιο χαμηλό, συνήθως σε αυτό του δρόμου, σαν ξεχωριστό δρομάκι, παράλληλο με τον δρόμο ή την λεωφόρο. μικρογραφία|250px|left|Σήμα ποδηλατόδρομου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οδικό δίκτυο
Μινάμι-Τόρι-σίμα
Το Μινάμι-Τόρι-σίμα (南鳥島, σημ. «Νότια Νήσος των Πτηνών») είναι απομονωμένη ιαπωνική κοραλλιογενής ατόλη στον βορειοδυτικό Ειρηνικό Ωκεανό, η οποία βρίσκεται περίπου 1.848 χλμ. νοτιοανατολικά του Τόκιο και 1.267 χλμ. ανατολικά του πλησιέστερου ιαπωνικού νησιού, το Νότιο Ίβο Τζίμα των Νήσων Ογκασαβάρα, και σχεδόν σε ευθεία γραμμή μεταξύ του Τόκιο στην ηπειρωτική χώρα και της Νήσου Ουέηκ, 1.415 χλμ. μακρινότερα στα ανατολικά-νοτιοανατολικά. Το πλησιέστερο νησί στο Μινάμι-Τόρι-σίμα είναι η Ανατολική Νήσος στις Μαριάνες Νήσους, η οποία βρίσκεται 1.015 χλμ. προς τα δυτικά-νοτιοδυτικά.
Είναι το ανατολικότερο έδαφος που ανήκει στην Ιαπωνία και το μόνο ιαπωνικό έδαφος στην Πλάκα του Ειρηνικού, πέρα ​​της Τάφρου της Ιαπωνίας. Παρόλο που είναι μικρό (1,51 τετραγωνικά χιλιόμετρα) είναι στρατηγικής σημασίας, καθώς επιτρέπει στην Ιαπωνία να διεκδικεί αποκλειστική οικονομική ζώνη 428.875 τετραγωνικών χιλιομέτρων στα γύρω ύδατα. Αποτελεί επίσης το ανατολικότερο έδαφος του Τόκιο, όντας διοικητικά τμήμα του χωριού Ογκασαβάρα. Δεν υπάρχει πληθυσμός πολιτών, εκτός από το προσωπικό της Ιαπωνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, των Ιαπωνικών Δυνάμεων Αυτοάμυνας και της Ιαπωνικής Ακτοφυλακής που εξυπηρετούν προσωρινό χρόνο απασχόλησης στο νησί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοραλλιογενείς ύφαλοι Κατηγορία:Νησιά της Ιαπωνίας
Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα
Το Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΟΣΚ, Magyar Szocialista Párt), γνωστό κυρίως με το ακρωνύμιο του MSZP, είναι σοσιαλδημοκρατικό   κόμμα στην Ουγγαρία.
Ιδρύθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1989 ως μετακομμουνιστικό κόμμα και ένας από τους δύο νόμιμους διαδόχους του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος (MSZMP). Μαζί με το συντηρητικό αντίπαλό του Φίντες, το ΟΣΚ ήταν ένα από τα δύο κυρίαρχα κόμματα στην ουγγρική πολιτική μέχρι το 2010. Ωστόσο έχασε μεγάλο μέρος της δημοτικότητας του λόγω της ομιλίας του Ούσεντ, τις διαδηλώσεις του 2006 και την οικονομική κρίση του 2008. Μετά τις εκλογές του 2010, το ΟΣΚ έγινε το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης στο Κοινοβούλιο, θέση που κατείχε μέχρι 2018, όταν ξεπεράστηκε από το δεξιό εθνικιστικό Γιόμπικ.
Ιστορία
Το ΟΣΚ εξελίχθηκε από το κομμουνιστικό Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (ΟΣΕΚ ή MSZMP), το οποίο κυβέρνησε την Ουγγαρία μεταξύ 1956 και 1989. Μέχρι το καλοκαίρι του 1989, το ΟΣΕΚ δεν ήταν πια μαρξιστικό-λενινιστικό κόμμα και είχε καταληφθεί από μια ομάδα μεταρρυθμιστών υπέρ της απόρριψης του κομμουνιστικού συστήματος για μια οικονομία της αγοράς. Ένας από τους ηγέτες της, ο Ρέζου Νιερς, αρχιτέκτονας του Νέου Οικονομικού Μηχανισμού στη δεκαετία του 1960 και του 1970, εξελέγη πρόεδρος μιας συλλογικής Προεδρίας τεσσάρων ατόμων που αντικατέστησε το παλιό Πολιτικό Γραφείο του ΟΣΕΚ. Αν και ο γενικός γραμματέας Κάρολι Γκρος, ο οποίος διαδέχθηκε τον Γιάνος Κάνταρ ένα χρόνο νωρίτερα, εξελέγη σε αυτό το σώμα, ο Νιερς τον είχε ξεπεράσει–και έτσι ήταν τώρα ο ντε φάκτο ηγέτης της Ουγγαρίας.
Σε κομματικό συνέδριο στις 7 Οκτωβρίου 1989, το ΟΣΕΚ διαλύθηκε και επανιδρύθηκε ως ΟΣΚ με τον Νιερς ως πρώτο πρόεδρο. Μια περιθωριακή "κομμουνιστική" φατρία με επικεφαλής τον Γκρος ίδρυσε ένα αναβιωμένο Ουγγρικό Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα, το σημερινό Ουγγρικό Εργατικό Κόμμα, τον άλλο διάδοχο του ΟΣΕΚ.
Η απόφαση της ονομασίας του ΟΣΚ ως διάδοχο του ΟΣΕΚ ήταν αμφιλεγόμενη και εξακολουθεί να έχει επιπτώσεις τόσο για το ΟΣΚ όσο και για την Ουγγαρία. Μια άλλη πηγή διαμάχης είναι ότι ορισμένα μέλη της πρώην κομμουνιστικής ελίτ διατήρησαν πολιτική επιρροή στο νέο ΟΣΚ. Πράγματι, πολλοί βασικοί πολιτικοί του ΟΣΚ ήταν ενεργά ή ηγετικά μέλη του ΟΣΕΚ, όπως οι Γκιούλα Χορν και Λάσλο Κόβατς.
Εκτός από μια πιο φιλελεύθερη προσέγγιση της οικονομίας συνολικά, το ΟΣΚ έχει διαφοροποιηθεί από την συντηρητική αντιπολίτευση από την πιο πρόσφατη έμφαση του στην μεταμόρφωση της κρατικής πολιτικής από μια σειρά μέτρων που ωφελούν ολόκληρο τον πληθυσμό, όπως οι επιχορηγήσεις για όλους τους πολίτες, σε μια που βασίζεται στην οικονομικοκοινωνική ανάγκη.
Πέρα από τον Γκιούλα Χορν, οι πιο διεθνώς αναγνωρισμένοι πολιτικοί του ΟΣΚ ήταν οι Φέρεντς Γκιουρτσάνι και Λάσλο Κόβατς, πρώην μέλος της Κομισιόν, υπεύθυνος για τη φορολογία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Ουγγαρία
Προτομή του Φαραώ Τούθμωσις Γ'
Η Προτομή του Φαραώ Τούθμωσις Γ΄ είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Αίγυπτο. Φιλοξενείται στο Μουσείο της Βιέννης.
Περιγραφή
Πρόκειται για το άνω μέρος αγάλματος του Φαραώ Τούθμωσις Γ'. Στην στήλη που στηρίζει το άγαλμα φέρει μέρος ιερογλυφικής επιγραφής, η οποία όμως δεν αρκεί για να επιβεβαιώσουμε το όνομα του αγάλματος, το οποίο αποδίδεται στον Φαραώ Τούθμοσι Γ' λόγω της ομοιότητας των χαρακτηριστικών του με άλλες επιβεβαιωμένες απεικονίσεις που σώζονται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη
Μάναιχμος (φιλόσοφος)
Ο Μάναιχμος, σύμφωνα με τη Σούδα, ήταν πλατωνικός φιλόσοφος από την Αλωπεκόννησο της Θράκης ή, κατ' άλλους, την Προκόννησο και είχε γράψει διάφορα φιλοσοφικά έργα, καθώς και ένα υπόμνημα τριών βιβλίων στην Πολιτεία του Πλάτωνος.
Αν εξαιρέσουμε την ψευδο-Ευδοκία (που προφανώς αντλεί τις πληροφορίες της κατευθείαν από τη Σούδα), καμιά άλλη αρχαία ή βυζαντινή πηγή δεν αναφέρεται στον φιλόσοφο Μάναιχμο.
Παραπομπές & σημειώσεις
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι
Χορούγ
Η πόλη Χορούγ (τατζικικά: Хоруғ) είναι η πρωτεύουσα της Αυτόνομης επαρχίας Γκόρνο-Μπανταχσάν στο Τατζικιστάν. Είναι επίσης η πρωτεύουσα του Διαμερίσματος Σουγνόν στην περιοχή του Γκόρνο-Μπανταχσάν. Έχει πληθυσμό 30.500 κατοίκους (εκτίμηση του 2020).
Το Χορούγ βιώνει ημίξηρο κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BSk) με κρύους, χιονισμένους χειμώνες και καυτά, ξηρά καλοκαίρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Τατζικιστάν
Κοινότητα Πετροχωρίου Ρεθύμνης
Η Κοινότητα Πετροχωρίου είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1926 με το ΦΕΚ 356Α - 09/10/1926 με την απόσπαση του οικισμού Αποσέτι (μετέπειτα Πετροχώρι) από την κοινότητα Βυζαρίου και τον ορισμό της ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 137 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ενώ εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Ελευθέριο Πατρικαλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Ντάλσλαντ
Το Ντάλσλαντ (Dalsland, προφορά: [ˈdɑːlsland]) είναι σουηδική παραδοσιακή επαρχία του Γέταλαντ της νότιας Σουηδίας.
Βρίσκεται δυτικά της λίμνης Βένερν, συνορεύει με το Βέρμλαντ στα βόρεια, το Βέστεργκετλαντ στα νοτιοανατολικά, το Μπούχουσλεν στα δυτικά και τη Νορβηγία στα βορειοδυτικά.
Έχει χαμηλή πυκνότητα πληθυσμού περίπου 14 κατοίκους/km2 και μόνο μία πόλη σημαντικού μεγέθους, το Όμολ. Ο συνολικός πληθυσμός ανέρχεται σε 50.604. Οι ακατοίκητες περιοχές χαρακτηρίζονται από πυκνά δάση στα βορειοδυτικά υψίπεδα και λίμνες στα ανατολικά, δημιουργώντας το επίθετο, που χρησιμοποιείται συνήθως για το Ντάλσλαντ, της «επαρχίας της λίμνης της Σουηδίας».
Το λατινικό όνομα Ντάλια (Dalia), το οποίο χρησιμοποιείται συχνά για την ονομασία Ντάλσλαντ σε παλαιότερες εκτυπώσεις, μπορεί μερικές φορές να συναντηθεί.
Δουκάτο
Από το 1772, οι Σουηδοί/ές Πρίγκιπες/ίσσες φέρουν τον τίτλο του/ης Δούκα/ισσας από διάφορες επαρχίες και είναι αποκλειστικά μόνο ονομαστικός τίτλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουηδίας
Γλυπτικό σύνταγμα του θεού Ώρου και του Φαραώ Χορεμχέμπ
Το γλυπτικό σύνταγμα του θεού Ώρου και του Φαραώ Χορεμχέμπ είναι αρχαιολογικό εύρημα της αρχαίας Αιγύπτου που φιλοξενείται στο Μουσείο Τέχνης στην Βιέννη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή τέχνη
Αντριαναμποϊνιμερίνα
Ο Αντριαναμποϊμερίνα ανέλαβε την εξουσία με την καθαίρεση του θείου του, Βασιλιά Αντριαντζάφι, ο οποίος κυβερνούσε στην Ιμερίνα Αβαραντράνο (Βόρεια Ιμερίνα). Πριν από τη βασιλεία του Αντριαναμποϊμερίνα, η Ιμερίνα Αβαραντράνο ήρθε σε σύγκρουση με τις τρεις άλλες γειτονικές επαρχίες του πρώην βασιλείου των Μερίνα που είχαν ενοποιηθεί για τελευταία φορά υπό τον Αντριαναμασιναβαλόνα έναν αιώνα πριν. Ο πρώτος ίδρυσε την πρωτεύουσά του στην οχυρωμένη πόλη Αμποχιμάνγκα, μια τοποθεσία πνευματικής, πολιτιστικής και πολιτικής σημασίας που χαρακτηρίστηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO το 2001. Από αυτή την τοποθεσία, επέκτεινε σταδιακά την επικράτειά του πρώτα σε όλη την Μερίνα και στη συνέχεια στα Μεγάλα Υψίπεδα, απορροφώντας τις περιοχές Betsileo, Sihanaka, Bezanozano και Bara.
Ο ίδιος ίδρυσε την Ταναναρίβη (σημερινή Ανταναναρίβο) και την κατέστησε πρωτεύουσα, όπου έκτισε το βασιλικό παλάτι ή ρόβα (rova). Σε αυτόν αποδίδεται η φράση: "Ny ranomasina no valapariako" ("Η θάλασσα είναι τα σύνορα του ορυζώνα μου"). Κωδικοποίησε τους νόμους και εισήγαγε το άροτρο από μέταλλο. Επίσης, έκτισε φράγματα και άνοιξε ορύγματα για να αυξήσει το ποσοστό καλλιεργήσιμης γης. Ενώ, έχοντας βασιλέψει για 23 χρόνια, κατάφερε να επανενώσει με επιτυχία τη Μαδαγασκάρη, κατακτώντας ένα μεγάλο μέρος της, με την πρόθεση να ενώσει τελικά όλο το νησί υπό την κυριαρχία του. Ο γιος και κληρονόμος του, Ραντάμα Α', συνέχισε τις κατακτήσεις τις επόμενες δύο δεκαετίες που είχε ξεκινήσει ο πατέρας του και το κατάφερε σε μεγάλο βαθμό.
Μασσανάσσης
Ο Μασσανάσσης (περί το 238 π.Χ. - 148 π.Χ.) ήταν αρχαίος βασιλιάς της Νουμιδίας, αρχηγός της Ομοσπονδίας των Μασιλιανών Βερβέρων όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος, τους ένωσε όλους σε ένα ισχυρό βασίλειο στην βόρεια Αφρική. Τα περισσότερα γεγονότα που σχετίζονται με τον Μασσανάσση είναι γνωστά από το έργο που έγραψε ο Τίτος Λίβιος "Ιστορία της Ρώμης" και από το έργο που έγραψε ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων "Το Όνειρο του Σκιπίωνος". Ο Μασσανάσσης ήταν γιος του Βέρβερου οπλαρχηγού των Μασιλιανών Γάλα που είχε συμμαχήσει με την Αρχαία Καρχηδόνα εναντίον της Ρώμης, ο ίδιος άλλαξε συμμαχία, υποστήριξε την Αρχαία Ρώμη και ένωσε όλες τις Βερβερικές φυλές στο ισχυρό Βασίλειο της Νουμιδίας. Ο ίδιος είχε ισχυρή συμβολή όταν ο Ρωμαίος στρατηγός Σκιπίων ο Αφρικανός συνέτριψε τους Καρχηδόνιους στην Μάχη της Ζάμας (202 π.Χ.) που τερμάτισε την ηγεμονία των Καρχηδόνιων. Η σύζυγος του Σοφονίσβη που ήταν διάσημη Καρχηδόνια ευγενής ήθελε να αυτοκτονήσει από ντροπή για να μην παραστεί στον Ρωμαϊκό θρίαμβο, ο ίδιος της επέτρεψε να το κάνει.
Μετά την νίκη κυβέρνησε ένα πανίσχυρο βασίλειο με την υποστήριξη της Ρώμης, την βοήθησε και όταν ξέσπασε ο Γ΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος που είχε ως συνέπεια την ολοκληρωτική καταστροφή της Καρχηδόνας αφήνοντας την Νουμιδία σαν το μοναδικό ισχυρό βασίλειο στην Αφρική. Ο Μασσανάσσης βασίλευσε 54 χρόνια πάντα σταθερός σύμμαχος της Ρώμης, πέθανε σε ηλικία 90 ετών αφήνοντας 44 γιους. Ο Έλληνας ιστορικός Πολύβιος τον καταγράφει ως "τον βέλτιστο άνδρα όλων των βασιλέων της εποχής του" και "πριν από αυτόν η Νουμιδία ήταν μία άγονη χώρα και ο Μασσανάσσης την μετέτρεψε σε παραγωγική". Τους επόμενους αιώνες η Νουμιδία θα μετατραπεί σε σιτοβολώνα της Ρώμης. Οι θρύλοι που σχετίζονται με τον Μασσανάσση στους Καρχηδονιακούς Πολέμους τον μετέτρεψαν σαν την μεγαλύτερη μορφή όλων των εποχών για τους Βέρβερους που τον θεωρούν προπάτορα τους.
Πρώτα χρόνια
Ο Μασσανάσσης ήταν γιος του οπλαρχηγού Γαία της Νουμαδικής φυλής των Μασιλιανών που κυριαρχούσε στην ανατολική Νουμιδία. Ο πατέρας του όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος υποστήριζε την Καρχηδόνα σε αντίθεση με τους Μασισιλιανούς υπό τον Σύφαξ στην ανατολική Νουμιδία, σημερινή Αλγερία που υποστήριζαν τους Ρωμαίους. Σε ηλικία μόλις 17 ετών ο Μασσανάσσης συνέτριψε τις δυνάμεις του Σύφαξ και αρραβωνιάστηκε την κόρη του Καρχηδόνιου στρατηγού Χασντρουμπάλ Γκίσκο. Μετά την νίκη του επί του Σύφαξ ο Μασσανάσσης διηύθυνε επιδέξια στην Ισπανία το Νουμιδικό ιππικό εναντίον των Ρωμαίων όπου αρχικά πέτυχε σημαντικές νίκες (211 π.Χ.). Ο Χασντρουμπάλ Γκίσκο αναχώρησε για την Ιταλία και ο Μασσανάσσης έγινε αρχηγός του Νουμιδικού ιππικού της Ισπανίας, αντιμετώπησε επιτυχώς τον Σκιπίωνα τον Αφρικανό (207 π.Χ.) ενώ τα αδέλφια του Αννίβα Μάγκο Μπάρκα και Χασντρουμπάλ στρατολόγησαν νέες δυνάμεις. Στην μάχη του Ίλιπα ωστόσο οι Καρχηδόνιοι και οι σύμμαχοι τους γνώρισαν την συντριβή από τον Σκιπίωνα τον Αφρικανό με αποτέλεσμα να καταρρεύσει η εξουσία τους στην Ισπανία. Όταν πέθανε ο πατέρας του (206 π.Χ.) ο Μασσανάσσης και ο αδελφός του Οεζάλκης συγκρούστηκαν για την διαδοχή, ο Σύφαξ βρήκε την ευκαιρία να κατακτήσει πολλά εδάφη στην Ανατολική Νουμιδία. Την ίδια εποχή οι Ρωμαίοι εκδίωξαν τους Καρχηδόνιους από την Ισπανία, το γεγονός αυτό ο Μασσανάσσης το θεώρησε σαν ήττα των Καρχηδονίων και αποφάσισε να υποστηρίξει τους Ρωμαίους.
Ο Μασσανάσσης δήλωσε στον Σκιπίωνα ότι θα τον υποστηρίξει στην εισβολή του στην Αφρική, ο Σκιπίων σαν ένδειξη καλής θέλησης ελευθέρωσε τον ανεψιό του Μασσίβα που είχε αιχμαλωτίσει επειδή είχε αποστατήσει στους Καρχηδόνιους. Ο Χασντρουμπάλ Γκίσκο είδε ότι είχε χάσει την συμμαχία του με τον Μασσανάσση, πάντρεψε την κόρη του Σοφονίσβη που είχε αρραβωνιαστεί τον Μασσανάσση με τον Σύφαξ. Όταν επιτέθηκε ο Σκιπίων στην Αφρική (204 π.Χ.) ο Μασσανάσσης ενώθηκε μαζί του και συμμετείχε στην μεγάλη νίκη των Ρωμαίων στην "μάχη των Μεγάλων Πεδιάδων" (203 π.Χ.). Στην μάχη ο Σκιπίων νίκησε τον Χασντρουμπάλ Γκίσκο και τον Σύφαξ, ενώ ο Ρωμαίος στρατηγός επικεντρώθηκε στην Καρχηδόνα ο Γκάιους Λέλιους και ο Μασσανάσσης καταδίωξαν τον Σύφαξ, τον συνέλαβαν στην Κωνσταντίνη και τον παρέδωσαν στον Σκιπίωνα. Μετά την ήττα του Σύφαξ ο Μασσανάσσης παντρεύτηκε την γυναίκα του Σοφονίσβη αλλά ο Σκιπίων την αμφισβήτησε και την διέταξε να μεταβεί στην Ρώμη για να παρευρεθεί στον γύρο του θριάμβου. Ο Μασσανάσσης της έστειλε ένα δηλητήριο για την περίπτωση που ήθελε να αυτοκτονήσει, αυτή το δέχτηκε επειδή προτιμούσε να πεθάνει παρά να παραστεί από ντροπή στον γύρο του θριάμβου. Ο Σκιπίων επικύρωσε τον Μασσανάσση σαν βασιλιά των Μασιλιανών που του ορκίστηκε αιώνια πίστη, ο βασιλιάς του Μαρόκου με έδρα την Τίγγις τπυ δήλωσε την υποταγή του. Στην "μάχη της Ζάμας" ο Μασσανάσσης διηύθυνε την δεξιά πτέρυγα του στρατού του Σκιπίωνα με 6.000 Νουμίδιους και 3.000 Ρωμαίους, ο Σκιπίων καθυστέρησε την άφιξη του με στόχο να δώσει χρόνο στον Μασσανάσση να ενωθεί με τον στρατό του. Ο Μασσανάσσης απομάκρυνε τους ιππείς των Καρχηδονίων, επέστρεψε και τους επιτέθηκε αιφνίδια στα μετόπισθεν. Ο στρατός του Αννίβα βρέθηκε σε πανικό και κατέρρευσε, με τον τρόπο αυτό έληξε νικηφόρα ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος, ο Μασσανάσσης δέχτηκε από τον Σκιπίωνα και το βασίλειο των Μασεσιλιανών του Σύφαξ, ανακηρύχτηκε βασιλιάς ολόκληρης της Νουμιδίας. Η θέση του ενδυναμώθηκε και μετά την ειρήνη της Καρχηδόνας με την Ρώμη (201 π.Χ.) προχώρησε σε πόλεμο με την Καρχηδόνα χωρίς Ρωμαϊκή άδεια, αυτό εξασθένησε περισσότερο την Καρχηδόνα κάτι που επιθυμούσαν οι Ρωμαίοι.
Τελευταία χρόνια
Με Ρωμαϊκή υποστήριξη ο Μασσανάσσης ίδρυσε το βασίλειο της Νουμιδίας, στα δυτικά της Καρχηδόνας με πρωτεύουσα την Κωνσταντίνη, οι Ρωμαίοι ήθελαν πάντα να δημιουργήσουν στην Καρχηδόνα προβλήματα με τους γείτονες της. Ο Μασσανάσσης ήθελε ένα ισχυρό και ενωμένο κράτος, εισήγαγε νέες γεωργικές τεχνικές που ώθησαν πολλούς Νουμίδιους να γίνουν αγρότες. Παρά το γεγονός ότι σε όλη την διάρκεια της βασιλείας του φέρθηκε ειρηνικά στην Καρχηδόνα την προκάλεσε στο τέλος να ξεκινήσει μαζί του πόλεμο. Οι Καρχηδόνιοι δεν μπορούσαν να απαντήσουν άμεσα λόγω της Συνθήκης με την Ρώμη αλλά σύμμαχοι τους Ισπανόφωνοι Λουζιτανοί λεηλάτησαν τα εδάφη του Μασσανάσση (153 π.Χ.). Οι ελπίδες του Μασσανάσση να επεκταθεί σε ολόκληρη την βόρειο Αφρική διακόπηκαν όταν οι Ρωμαίοι έφεραν απεσταλμένους για να διευθετήσουν την διαμάχη ανάμεσα στον ίδιο και την Καρχηδόνα. Ο Μασσανάσσης νίκησε ωστόσο τους Καρχηδόνιους στην "μάχη της Οροσκόπας" (151 π.Χ.) και ο υπέργηρος Κάτων ο Πρεσβύτερος από φόβο ότι θα αναβιώσει η παλιά ισχυρή Καρχηδόνα αποφάσισε την καταστροφή της. Ο Τίτος Λίβιος περιγράφει ότι οι Νουμίδιοι άρχισαν να λεηλατούν χωριά στην επικράτεια της Καρχηδόνας, οι πράξεις αυτές τους εξόργισαν με αποτέλεσμα να σπάσει η ειρήνη με την Ρώμη και να κηρυχτεί ο Γ΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος. Ο Μασσανάσσης είχε εξοργιστεί με την κάθοδο των Ρωμαίων στην Αφρική αλλά πέθανε (149 π.Χ.) έναν χρόνο πριν την άφιξη (148 π.Χ.), άνω των 90 ετών και στην πρώτη γραμμή του στρατού του παρά την ηλικία του. Ο Μασσανάσσης είχε προσφέρει στους κατοίκους της Δήλου ένα πλοίο με σιτάρι και αυτοί από ευγνωμοσύνη του πρόσφεραν ένα χρυσό στέμμα. Οι κάτοικοι της Δήλου ανήγειραν πολλούς ανδριάντες για να τιμήσουν τον Μασσανάσση και τους γιους του με επιγραφές από Ρόδιους, έναν ανδριάντα στον Μασσανάσση αφιέρωσε στην Δήλο και ο βασιλιάς της Βιθυνίας Νικομήδης. Τον Μασσανάσση διαδέχθηκε ο γιος του Μικίψα, αυτόν με την σειρά του οι γιοι του Ιεμψάλ Α΄ και Aδερβάλ που τους ανέτρεψε ο νόθος ξάδελφος τους Ιουγούρθας, οι βασιλείς Ιόβας Α΄ της Νουμιδίας και Ιόβας Β΄ ήταν απόγονοι του.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Νουμιδίας
Κοινότητα Πλατανίων
Με την ονομασία Κοινότητα Πλατανίων αναφέρονται:
Γκλομπ
Ρόπαλο είναι ράβδος από ξύλο, καουτσούκ, πλαστικό ή μέταλλο. Χρησιμοποιείται ως εργαλείο συμμόρφωσης και αμυντικό όπλο από αστυνομικούς, φύλακες ασφαλείας και στρατιωτικό προσωπικό. Σε πολλές χώρες, χρησιμοποιούνται απλώς συμβολικά για την επιβολή του νόμου και σπάνια χρησιμοποιούνται ως όπλο.
Κάποιοι εγκληματίες χρησιμοποιούν τα ρόπαλα ως όπλα λόγω της απλής κατασκευής τους και της εύκολης απόκρυψης. Η χρήση ή η μεταφορά ροπάλων από άλλους ανθρώπους εκτός των οργάνων περιορίζεται από το νόμο σε πολλές χώρες και είναι παράνομη όπως η οπλοφορία.
Ιστορία
Στη βικτοριανή εποχή, σύμφωνα με το Λεξικό Online Ετυμολογίας, το όνομα "κλομπ" καταγράφεται για πρώτη φορά το 1856.
Το βικτοριανό πρωτότυπο έχει εξελιχθεί από τότε σε διάφορες ποικιλίες που είναι διαθέσιμες σήμερα. Το τυπικό μέγεθος είναι μία ευθεία ράβδος από ξύλο ή συνθετικό υλικό, διαμέτρου περίπου 32 mm έως 910 mm, με μια αυλακωτή λαβή. Τα ρόπαλα συχνά διακοσμούνται με τα οικόσημα των οργανώσεών τους.
Ευθεία ρόπαλα από καουτσούκ έχουν μαλακότερο αντίκτυπο. Κάποια από την κινητική ενέργεια κάμπτουν και συμπιέζουν το λάστιχο και αναπηδούν όταν το αντικείμενο χτυπηθεί. Οι ράβδοι από καουτσούκ δεν είναι πολύ αποτελεσματικοί όταν χρησιμοποιούνται στους βραχίονες ή τα πόδια του ατόμου και μπορούν ακόμη να προκαλέσουν τραυματισμό. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα περισσότερα αστυνομικά τμήματα έχουν σταματήσει την έκδοση τους. Η Ρωσική Αστυνομία χρησιμοποιεί καουτσούκ, εκτός από περιοχές όπως η Σιβηρία, όπου μπορεί να είναι αρκετά κρύο ώστε το λάστιχο να μπορεί να γίνει εύθραυστο και να σπάσει εάν χτυπηθεί. Στη Ρωσία, τα ρόπαλα της τροχαίας είναι ασπρόμαυρα για τον ίδιο λόγο και στη Σουηδία είναι λευκά. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '90, Bρετανοί αστυνομικοί έφεραν παραδοσιακά ξύλινα ρόπαλα ενός είδους που είχε αλλάξει ελάχιστα από τους βικτοριανούς χρόνους. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, η πτυσσόμενη σκυτάλη εκδίδεται εκτός από τα καθήκοντα δημόσιας τάξης, όπου χρησιμοποιείται σταθερή ακρυλική σπάγκος. Οι βραχίονες με πλευρικά χειριστήρια εκδόθηκαν για λίγο.
Κατηγορία:Έγκλημα
Βόρεια Βοθνία
Η Βόρεια Βοθνία ή Νορμπότεν (Norrbotten, προφορά: [ˈnɔ̂rːˌbɔtːɛn]) είναι σουηδική επαρχία στο βόρειο τμήμα της Σουηδίας. Συνορεύει νότια με το Βεστερμπότεν, δυτικά με το Λάπλαντ και ανατολικά με τη Φινλανδία.
Οι παραδοσιακές επαρχίες της Σουηδίας δεν εξυπηρετούν διοικητικούς ή πολιτικούς σκοπούς, αλλά είναι ιστορικές και πολιτιστικές οντότητες. Σε αυτήν την περίπτωση, ωστόσο, ο νομός είναι παλαιότερος από την επαρχία. Όταν σχηματίστηκαν τα νέα εθνικά σύνορα με το Ρωσικό Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας, η επαρχία του Βεστερμπότεν χωρίστηκε στα δύο και σχημάτισε τους δήμους Κόλαρι, Μούνιο, Πέλο, Τόρνιο και Ιλιτόρνιο.
Ωστόσο, το Φινλανδικό Βεστερμπότεν δεν αναγνωρίζεται αρκετά ως η ιστορική του επαρχία, επομένως συγχωνεύεται συνήθως με το Έστερμποτεν (Ostrobothnia), ωστόσο αφήνει το Μούνιο στο Λάπλαντ. Οι βορειότερες από τις κομητείες της Σουηδίας δημιουργήθηκαν το 1810 αποτελούμενες από τα βόρεια μέρη του Λάπλαντ και του Βεστερμπότεν. Μετά από αυτό, το βόρειο Βεστερμπότεν εξελίχθηκε σταδιακά ως δική του επαρχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουηδίας
Τάσος Καριπίδης
Ο Τάσος Καριπίδης (Αχινός Σερρών, 1957) είναι Έλληνας μαθηματικός και πολιτικός, πρώην βουλευτής Σερρών με την Νέα Δημοκρατία. Επιπλέον, διατέλεσε Νομάρχης Σερρών την περίοδο 1995 - 2002.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Νομάρχες Σερρών
Κοινότητα Πλατανίων Αμαρίου
Η Κοινότητα Πλατανίων είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 289Α - 06/10/1925 με την απόσπαση του οικισμού Πλατάνια από την κοινότητα Βισταγής και τον ορισμό της ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της έχει 199 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ενώ εκπροσωπείται από τον πρόεδρο κ. Αλέξανδρο Λίτινα. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
The Delfonics
μικρογραφία|Οι Delfonics στο druid hill park της [[Βαλτιμόρη|Βαλτιμόρης, 1995]] The Delfonics είναι αμερικανικό R&B / soul φωνητικό συγκρότημα από τη Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια, Ηνωμένες Πολιτείες. Οι Delfonics ήταν πιο δημοφιλείς στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Οι πιο αξιοσημείωτες επιτυχίες τους περιλαμβάνουν τα " La-La (Means I Love You) ", " Didn't I (Blow Your Mind This Time) ", "Break Your Promise", " I'm Sorry " και " Ready or Not Here Έρχομαι (Δεν μπορώ να κρυφτώ από την αγάπη) ». Τα επιτυχημένα τραγούδια τους γράφτηκαν/συντέθηκαν και παρήχθησαν κατά κύριο λόγο από τον βασικό τραγουδιστή και ιδρυτικό μέλος William "Poogie" Hart και τα μουσικά όργανα διασκευάστηκαν/διευθύνθηκαν από τον τραγουδοποιό και παραγωγό Thom Bell.
Αρχικά μέλη
Η αρχική ονομασία του συγκροτήματος ήταν Four Gents. Τα πρώτα μέλη ήταν οι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικά μουσικά συγκροτήματα
Αποστολή Εκτός Έδρας
Το Αποστολή Εκτός Έδρας (πρωτότυπος τίτλος: Red Heat) είναι αμερικανική buddy αστυνομική ταινία δράσης, του 1988, σε σκηνοθεσία Ουόλτερ Χιλ. Το σενάριο γράφτηκε από τον σκηνοθέτη, σε συνεργασία με τους Χάρι Κλάινερ και Τρόι Κένεντι Μάρτιν. Πρωταγωνιστούν οι Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ και Τζέιμς Μπελούσι. Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε έναν Σοβιετικό αστυνομικό, ο οποίος ταξιδεύει στις ΗΠΑ, για να συλλάβει και να μεταφέρει πίσω στην ΕΣΣΔ, έναν Γεωργιανό έμπορα ναρκωτικών.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 14 Ιουνίου του 1988 και κυκλοφόρησε τέσσερις μέρες αργότερα και στους κινηματογράφους των ΗΠΑ. Αυτή η ταινία ήταν η πρώτη αμερικανική ταινία που πήρε άδεια να κάνει γυρίσματα στην Κόκκινη Πλατεία, αν και τα περισσότερα πλάνα στη Σοβιετική Ένωση, γυρίστηκαν στην Ουγγαρία. Η ταινία ξεπέρασε τον αρχικό της προϋπολογισμό, οπότε θεωρείται εισπρακτικά επιτυχημένη. Οι κριτικές ήταν μέτριες, προς το θετικές. Ο Σβαρτσενέγκερ για αυτόν τον ρόλο του, έλαβε το ποσό των 8 εκατομμυρίων δολαρίων. Ενώ, εν τέλει, ήταν δυσαρεστημένος με τα τελικά έσοδα της ταινίας, καθώς περίμενε να γίνει μεγαλύτερη επιτυχία.
Πλοκή
Ο Ιβάν Ντάνκο, αρχηγός της Αστυνομίας της Μόσχας, στήνει παγίδα στον Βίκτορ Ροσταβίλι, έναν Γεωργιανό, διαβόητο έμπορα ναρκωτικών. Η ενέδρα που του έστησε οδήγησε σε πυροβολισμούς, με τον Βίκτορ να δραπετεύει σκοτώνοντας και τον συνάδελφο και φίλο του Ντάνκο. Μετά από αυτό το περιστατικό, διέφυγε στις ΗΠΑ, όπου συνέχισε εκεί το εμπόριο. Όμως, συλλαμβάνεται από την Αστυνομία του Σικάγο.
Ο Ιβάν Ντάνκο, στέλνεται εκεί ώστε να τον επιστρέψει στη Σοβιετική Ένωση, κατά τη μεταφορά, δραπετεύει με τη βοήθεια κάποιων συνεργών του, με τον Ντάνκο πλέον να κάθεται στις ΗΠΑ, μέχρι να συλληφθεί. Όμως επειδή έχει περιορισμένες αρμοδιότητες εκεί, βάζουν έναν αστυνομικό από το Σικάγο να τον συνοδεύει, τον Αρτ Ρίτζικ, ο οποίος είναι μια κωμική φιγούρα, σε αντίθεση με τον σοβαρό Ντάνκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1988 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες συσχετιζόμενες με ναρκωτικά Κατηγορία:Ταινίες Ψυχρού Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής TriStar Pictures
Φιλάρετος Βραχάμιος
Ο Φιλάρετος Βραχάμιος (ή Βαχράμ) (στα αρμένικα Փիլարտոս Վարաժնունի) ήταν Αρμένιος-Βυζαντινός πολιτικός και στρατιωτικός του 11ου αιώνα. Έπειτα από την Μάχη του Μαντζικέρτ το 1071 κι ενώ οι Σελτζούκοι επέδραμαν στην Ανατολία, ο Φιλάρετος πέτυχε να διατηρήσει υπό τον έλεγχό του την Κιλικία, την Ευφρατησία και την Αντιόχεια. Αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ίδρυσε αυτόνομη ηγεμονία στην ευρύτερη περιοχή η οποία και διατηρήθηκε έως την δεκαετία του 1080, θέτοντας, με αυτό τον τρόπο, τα θεμέλια του μελλοντικού Αρμενικού Βασιλείου της Κιλικίας, προτού σταδιακά απολέσει τον έλεγχο του συνόλου των εδαφών του.
Καταβολές και σταδιοδρομία υπό τους Βυζαντινούς
Ο Φιλάρετος Βραχάμιος καταγόταν από αρμένικη οικογένεια ευγενών (τους Βαραζνουνί, οι οποίοι κατάγονταν από το Βασπουρακάν) η οποία είχε εισέλθει στην υπηρεσία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στην διάρκεια του 10ου αιώνα, και η οποία φαίνεται να είχε ενσωματωθεί σε σύντομο διάστημα: ο Φιλάρετος περιγράφεται ως Έλληνας ως προς την γλώσσα, τα έθιμα και την θρησκεία , καθότι ο ίδιος ήταν Χαλκηδόνιος.
Ο Φιλάρετος πέτυχε σταδιακά να αναρριχηθεί στις βαθμίδες της βυζαντινής ιεραρχίας: διετέλεσε διαδοχικά κουροπαλάτης, στρατοπεδάρχης των Ανατολικών, δουξ της Αντιόχειας, Δομέστικος των Σχολών της Ανατολής, καθώς και, πιθανώς, σεβαστός. Υπηρέτησε πιστά την Αυτοκρατορία υπό τον Ρωμανό Δ΄ Διογένη, έως και την Μάχη του Μαντζικέρτ, το 1071.
Σελτζουκικές εισβολές και αυτονομία
thumb|upright=1.5|Τα εδάφη ευρισκόμενα υπό τον έλεγχο του Φιλάρετου Βραχάμιου. Η βυζαντινή ήττα του 1071 επέτρεψε την εισβολή στην Ανατολία των Σελτζούκων του Αλπ Αρσλάν. Ο Φιλάρετος συγκέντρωσε, τότε, τις φρουρές των ανατολικών συνόρων, οι οποίες περιελάμβαναν αριθμό Αρμενίων, με την βοήθεια, μεταξύ άλλων, του Γαβριήλ στη Μελιτηνή και του Βασιλείου Αποκάπη στην Έδεσσα. Η μακρά σε χρονικό διάστημα αντίσταση της οποίας ο ίδιος ηγήθηκε οδήγησε στη σύσταση ενός κρατιδίου υπό κατ'όνομα βυζαντινή κυριαρχία. Η συγκεκριμένη αυτόνομη ηγεμονία εκτεινόταν σχεδόν επί του συνόλου της Κιλικίας (με, μεταξύ άλλων, τις πόλεις Ταρσό, Μοψουεστία και Ανάζαρβο), της Αντιόχειας, της Ευφρατησίας, καθώς και του νοτιοδυτικού άκρου της Μεγάλης Αρμενίας, ενώ, για σύντομο διάστημα, στα εδάφη της συμπεριλήφθηκαν και η ανατολική Καππαδοκία και η Κύπρος.
Υπό τον Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα, ο Φιλάρετος κλήθηκε να αντιμετωπίσει την αντίσταση ορισμένων εκ των συμπατριωτών του (οι οποίοι υπάγονταν στην Αρμένικη Αποστολική Εκκλησία), όπως ο Απελγαρίπ Αρτσρουνί και ο Βασάκ Παχλαβουνί, καθώς και, αναμφίβολα, ο Τορνίκ του Σασούν. Οι σχέσεις του με την Κωνσταντινούπολη άρχισαν να βελτιώνονται παρά μόνον μετά το 1078, κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Νικηφόρου Γ΄ Βοτανειάτη ο οποίος και αναγνώρισε επισήμως την αυτόνομη διακυβέρνησή του επί των αποκομμένων από την Αυτοκρατορία, λόγω των Σελτζούκων, εδαφών.
Ο Φιλάρετος ενέταξε στα στρατεύματά του, μεταξύ άλλων, Φράγκους μισθοφόρους (στρατεύματα των Ρουσέλ ντε Μπαγιέλ, Ερβέβιο Φραγκόπουλο, ή, ακόμη, του Ραιμπώ).
Ήττες και θάνατος
Αρκετοί εκ των αξιωματικών του, ωστόσο, πέτυχαν να αντισταθούν, όπως ο Γαβριήλ, ο Τορός και ο Βασίλειος ο Κλέφτης, ενώ οι Ρουπενίδες υποχώρησαν, από την πλευρά τους, προς τα κιλικιακά όρη, όπου και ίδρυσαν μια πρωτογενή μορφή του μελλοντικού Αρμένικου Βασιλείου της Κιλικίας, του οποίου πρόδρομος ήταν, έμμεσα, και ο ίδιος ο Φιλάρετος.
Η ακριβής ημερομηνία του θανάτου του Φιλάρετου δεν είναι βέβαιη: παρά το γεγονός πως η τελευταία αναφορά στο όνομά του εντός των πηγών γίνεται το 1086, ο Ντεντεγιάν ορίζει ως πιθανή ημερομηνία θανάτου του το 1090 και ο Σενέ το 1092.
Μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα
Οι σχέσεις του Φιλάρετου με το Βυζάντιο, η πίστη του προς τον Ρωμανό Δ΄, καθώς και τα προβλήματα που συνάντησε ο Μιχαήλ Ζ΄ τον καθιστούν αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, κυμαινόνενη μεταξύ του πιστού στρατηγού και του στασιαστή. Η χαλκηδονιακή πίστη του οδήγησε, επίσης, στην απόρριψή του από ορισμένους εκ των Αρμενίων, όπως ο Ματθαίος της Εδέσσης ο οποίος τον χαρακτηρίζει, μεταξύ άλλων, ως « πρωτότοκο υιό του Εωσφόρου ».
Πηγές
Κατηγορία:Δομέστικοι των Σχολών Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Βαραζνουνί Κατηγορία:Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:11ος αιώνας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Κατηγορία:Βυζαντινοί Στρατοπεδάρχες
Ντόροθι Χεντ
Η Ντόροθι Χεντ Νόουντ (αγγλικά : Dorothy Head Knode) γεννημένη στις 4 Ιουλίου 1925 είναι πρώην αμερικανίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης. Έφτασε στον τελικό του μονού του γαλλικού Πρωταθλήματος το 1955 (χάνοντας από την Άντζελα Μόρτιμερ Μπάρετ στα τρία σετ) και το 1957. Έφθασε στους ημιτελικούς σε έξι διοργανώσεις των τουρνουά Γκράντ σλαμ, ξεχωρίζοντας από το 1952 έως το 1957.
Το 1948 κέρδισε τον τίτλο του μονού στο πρωτάθλημα του Σινσινάτι, κερδίζοντας την Μερσέντες Μάντεν Λούις στον τελικό σε δύο συνεχόμενα σετ. Κέρδισε τον τίτλο του μονού στο γερμανικό πρωτάθλημα το 1950, 1952 και 1953. Κέρδισε επίσης τον τίτλο του μονού στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ το 1951, 1955, 1958, και το 1960 και το χάλκινο μετάλλιο στο 1959 Παναμερικάνικους Αγώνες του Σικάγο. Αυτή και η συμπαίκτρια της Νταρλέν ήταν φιναλίστ στο διπλό γυναικών στο γαλλικό Πρωτάθλημα του 1956, χάνοντας από το δίδυμο Αλθέα Γκίμπσον και Άντζελα Μπάχτον με 6-8, 8-6, 6-1.
Σύμφωνα με τις εφημερίδες The Daily Telegraph και Daily Mail, κατετάγη στην πρώτη δεκάδα στον κόσμο το 1952, 1953, 1955, 1957, και 1958 (δεν υπάρχουν βαθμολογίες που εκδόθηκαν από το 1940 έως το 1945), φθάνοντας την θέση 5 σε αυτές τις βαθμολογίες το 1955 και 1957. Συμπεριλήφθηκε στην πρώτη δεκάδα κατάταξης για τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1943, 1944, 1946, 1947, 1949, 1951 και 1956 με 1959. Ήταν τρίτη το 1957 και το 1959.
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν πρώτη στο μονό το 1952, στο διπλό γυναικών το 1950 με συμπαίκτρια την Μέρι Βάις και δεύτερη το 1952 στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Λεόν Νόργκαρμπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Όνγκερμανλαντ
Το Όνγκερμανλαντ (Ångermanland, προφορά: [ˈɔ̂ŋːɛrmanˌland]) είναι ιστορική επαρχία στο βόρειο τμήμα της Σουηδίας. Συνορεύει με το Λάπλαντ, το Βεστερμπότεν, τον Βοθνιακό Κόλπο, το Μίεντελπαντ και το Γιέμτλαντ.
Το όνομα προέρχεται από τον παλιό θυμό της Νορβηγίας, που σημαίνει "βαθύ φιόρδ" και αναφέρεται στην βαθιά εκβολή του ποταμού Όνγκερμαν. Παλαιότερα η επαρχία ήταν γνωστή, στα μεσαιωνικά λατινικά, ως Όνγκερμανια (Angermannia).
Δουκάτο
Από το 1772, οι Σουηδοί/ές Πρίγκιπες/ίσσες φέρουν τον τίτλο του/ης Δούκα/ισσας από διάφορες επαρχίες και είναι αποκλειστικά μόνο ονομαστικός τίτλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουηδίας
Ο εφημέριος της Τουρ
Ο εφημέριος της Τουρ ή Ο παπάς της Τουρ (γαλλικός τίτλος: Le Curé de Tours) είναι νουβέλα του Γάλλου συγγραφέα Ονορέ ντε Μπαλζάκ που γράφτηκε το 1832 και περιλαμβάνεται στις Σκηνές της επαρχιακής ζωής της Ανθρώπινης κωμωδίας.
Με τον αρχικό τίτλο Οι άγαμοι, δημοσιεύτηκε το 1832 στις Σκηνές της ιδιωτικής ζωής, στη συνέχεια επανεκδόθηκε το 1833 και ξανά το 1839 με τον ίδιο τίτλο, αλλά ως μία ιστορία από τις Σκηνές της επαρχιακής ζωής. Το 1843 πήρε τον σημερινό του τίτλο Ο εφημέριος της Τουρ.
Η πλοκή αναφέρεται σε έναν ευγενικό αλλά αφελή επαρχιακό εφημέριο, που βλέπει τη ζωή του να καταστρέφεται από τον κυνισμό, την υποκρισία και τη φιλοδοξία των γύρω του. Είναι ένα δείγμα της οξείας ψυχολογικής ανάλυσης του Μπαλζάκ και ένα από τα πιο γνωστά έργα του.
Η δράση της νουβέλας διαδραματίζεται το 1826 στην Τουρ, με μια σύντομη αναφορά στο Παρίσι.
Υπόθεση
Επιστρέφοντας στο σπίτι του ένα βράδυ, ο Μπιροτώ διαπιστώνει ότι δεν του ανοίγουν αμέσως, παρά το ότι χτυπάει πολλές φορές. Αφού τελικά μπαίνει στο σπίτι, ενοχλείται που το κηροπήγιο δεν είναι στη θέση του. Φτάνοντας στο διαμέρισμά του στον πρώτο όροφο, το βρίσκει χωρίς θέρμανση, επίσης οι παντόφλες του δεν είναι στη σωστή θέση. Το πρωί μετά το νυχτερινό περιστατικό, ο Μπιροτώ συνειδητοποιεί ότι οι προσπάθειές του να ξεκινήσει τη συνηθισμένη συζήτηση στο τραπέζι του πρωινού δεν έχουν αποτέλεσμα. Μόνο ο αββάς Τρουμπέρ απαντά ευγενικά, αλλά μονοσύλλαβα. Όταν επιστρέφει για το γεύμα, το πρώτο πιάτο έχει ήδη σερβιριστεί. Καταλαβαίνει ότι είναι ανεπιθύμητος.
Ο εφημέριος καταφεύγει απελπισμένος στο εξοχικό κτήμα της αριστοκράτισσας φίλης του βαρόνης ντε Λιστομέρ, λίγα χιλιόμετρα από την Τουρ. Λίγες μέρες αργότερα, εμφανίζεται ο δικηγόρος της σπιτονοικοκυράς και ζητά από τον εφημέριο να παραιτηθεί από το διαμέρισμα. Ο Μπιροτώ υπογράφει, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι έτσι θα χάσει και τα έπιπλα που κληρονόμησε. Με την αφέλειά του δεν είχε προσέξει ότι το συμφωνητικό ενοικίασης προέβλεπε ότι τα έπιπλα και η βιβλιοθήκη θα παραδίδονταν αν ο ένοικος πέθαινε ή έφευγε νωρίτερα. Ο Μπιροτώ πηγαίνει στο παλιό του σπίτι όπου μαθαίνει από την καμαριέρα ότι ο αββάς Τρουμπέρ έχει εγκατασταθεί στο άνετο διαμέρισμά του αφήνοντας το υγρό και μικρό όπου έμενε. Τότε μαθαίνει με τρόμο την απώλεια της βιβλιοθήκης και των επίπλων του. Επιστρέφει στους φίλους του.