cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάτμος
Ιστορία
Μετά τη Συνθήκη της Κωνσταντινουπόλεως (9 Ιουλίου 1832) η Πάτμος περιήλθε και πάλι στην Οθωμανική αυτοκρατορία, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1912, οπότε καταλήφθηκε από τους Ιταλούς στους οποίους και παρέμεινε μέχρι την κατάρρευση του Φασισμού, περί το θέρος του 1943, οπότε τους αντικατέστησαν γερμανικοί σχηματισμοί που με τη κατάρρευση του Ναζισμού παραδόθηκαν στους Συμμάχους. Τέλος, με τη συνθήκη της 10ης Φεβρουαρίου του 1947 ενσωματώθηκε στην Ελλάδα μαζί με τα υπόλοιπα πρώην ιταλοκρατούμενα νησιά που απετέλεσαν τη Γενική Διοίκηση Δωδεκανήσου.
Θρησκευτική ιστορία
thumb|150px|Η Πάτμος όπως φαίνεται από το Ιερό Σπήλαιο της Αποκάλυψης Η Πάτμος κατά τη θρησκευτική ιστορία γίνεται γνωστή από τον 1ο αιώνα από την παρουσία εκεί ως εξόριστου για δύο χρόνια του Ιωάννου του Θεολόγου, μαθητή του Ιησού, ο οποίος βρισκόμενος στη σπηλιά Αγίας Άννας συνέγραψε το «Ευαγγέλιο» (πιθανώς) και την «Αποκάλυψη», όπως ο ίδιος μαρτυρεί: «''Εγενόμην εν τη νήσω τη καλουμένη Πάτμω δια τον λόγον του Θεού και δια την μαρτυρίαν του Ιησού Χριστού. Εγενόμην εν πνεύματι εν τη Κυριακή ημέρα και ήκουσα οπίσω μου φωνήν ως σάλπιγγος λεγούσης: ό βλέπεις γράψον εις βιβλίον και πέψον ταις επτά Εκκλησίαις''» (Αποκάλυψη α, 9). Στη Σκάλα (επίνειο) σώζονται τα δύο εκκλησάκια αφιερωμένα το μεν ένα στον Ιωάννη τον Ευαγγελιστή και το άλλο στους μαθητές του Πολύκαρπο και Πρόχορο.
Μετά το θάνατο του Ιωάννη του Θεολόγου στην Έφεσο, περί το έτος 100, η Πάτμος πέφτει στην αφάνεια για οκτώ αιώνες, όταν το 904 μετά την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους κουρσάρους του Λέοντα του Τριπολίτη, οι αιχμάλωτοι Θεσσαλονικείς προσορμίσθηκαν στο νησί. Ο Βυζαντινός ιστορικός Ιωάννης Καμενιάτης, που έγραψε το χρονικό της τραγωδίας εκείνης, σημειώνει τα ακόλουθα: «Ούτω φερόμενοι κατηντήσαμεν είς τινα νήσον, Πάτμον καλουμένην, ένθα δή και προσεμείναμεν εξ ημέρας, παντός χαλεπού πείραν εν αυτή καθυπομένοντες, ανύδρου γαρ όντος του τόπου εληΐζετο τους αιχμαλώτους η δίψα».
Το έρημο αυτό νησί άρχισε να εποικίζεται στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας, όταν ο μοναχός Όσιος Χριστόδουλος από τη Βιθυνία έλαβε από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Αλέξιο Α΄ τον Κομνηνό (1081–1118) την άδεια να ιδρύσει στην Πάτμο τη Μονή Ιωάννου του Θεολόγου επί υψώματος ψηλότερα από του σπηλαίου της Αποκαλύψεως ακριβώς επί του αρχαίου βωμού της Θεάς Άρτεμης.
Η εν λόγω περίτειχη Μονή κτίσθηκε σε μορφή μεσαιωνικού κάστρου με επάλξεις και τείχη επιστήριξης με καθολικό στο κέντρο αυτής, μικρό μεν, αλλά περίλαμπρο στην τέχνη, καθώς και με άλλα πέριξ κτίσματα και κελιά, καθώς και δεξαμενές. Πέριξ της Μονής άρχισαν να εγκαθίστανται πλην μοναχών και κοσμικοί με τις οικογένειές τους ανεγείροντας οικίες και έχοντας ως άσυλο την εν είδει κάστρου οχυρωμένη Μονή σε περίπτωση κινδύνου πειρατικής επιδρομής. Έτσι η Μονή συνδέθηκε με την ιστορία και την ανάπτυξη του νησιού.
Επίσης, με χρυσόβουλο του ίδιου του Αυτοκράτορα Αλέξιου Α' το 1088 ιδρύεται στη Μονή η Πατμιάδα Σχολή, η οποία, σύμφωνα με το ιδρυτικό χρυσόβουλο, φέρει την ονομασία «Φροντιστήριο μαθητών». Η έναρξη λειτουργίας της, όμως, καταγράφεται το έτος 1534, που οργανώθηκε από το Μητροπολίτη Νεοκαισαρείας Γρηγόριο και συστηματικότερα από το 17ο αιώνα, όταν εξασφαλίσθηκε η οικονομική συντήρηση από τον επιφανή Έλληνα Μανωλάκη Καστοριανό, κάτοικο Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια από το 1713 που ανέλαβε τη διδασκαλία σ΄ αυτήν ως γυμνασιάρχης ο Πάτμιος στην καταγωγή Μακάριος Καλογεράς.
Το 1769 με Πατριαρχικό σιγίλιο η Σχολή μεταρρυθμίζεται σε «Κοινή Σχολή του Γένους», οπότε και ανέλαβε τη γυμνασιαρχία αυτής ο Πάτμιος Δανιήλ Κεραμεύς. Τη Σχολή της Πάτμου, από την οποία προήλθαν πλείστοι διδάσκαλοι του Γένους, λόγιοι και διάσημοι Αρχιερείς και Πατριάρχες, συντηρούσε στα τέλη του 19ου αιώνα και μέχρι του 1912 ο εν Αθήναις ιδρυθείς σύλλογος των Μικρασιατών «Ανατολή», ενώ ήδη στη Σχολή λειτουργεί Ιερατική Σχολή με καθηγητές του Ελληνικού κράτους και λογίους μοναχούς παρέχουσα τη μόρφωση πλήρους Γυμνασίου και Εκκλησιαστικού Λυκείου αναγνωρισμένη ως κρατικό ίδρυμα.
Εκκλησιαστική υπαγωγή
Η νήσος Πάτμος αποτελεί την έδρα της Πατριαρχικής Εξαρχίας Πάτμου.
Η Εξαρχία περιλαμβάνει τα νησιά Πάτμο, η οποία δια Σεπτής Πατριαρχικής και Συνοδικής Πράξεως και του Νόμου 1155/81 του Ελληνικού Κράτους κηρύχθηκε «Ιερά Νήσος», οι Λειψοί, το Αγαθονήσι και οι Αρκοί και τελεί υπό την άμεση εκκλησιαστική δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης φέρει στην Εξαρχία της Πάτμου τον τίτλο: «Κυρίαρχος της Ιεράς Μονής και Εξαρχίας Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κκ Βαρθολομαίος».
Στην Εξαρχία της Πάτμου υπάγονται επίσης 8 ενοριακοί Ναοί, το Μοναστηριακό προσκύνημα «Παναγία η Διασώζουσα» καθώς και 3 γυναικείες Μονές (Ζωοδόχου Πηγής, Μητρός Ηγαπημένου και Άγια Αγίων), 3 Ησυχαστήρια και 6 Ιερά Καθίσματα.
Δήμος Πάτμου
Ο Δήμος Πάτμου περιλαμβάνει το νησί της Πάτμου, το νησί Αρκοί καθώς και τις γύρω πολυάριθμες νησίδες. Με την εφαρμογή της νέας διοικητικής διαίρεσης της χώρας κατά το Πρόγραμμα Καλλικράτης το 2011, ουδεμία μεταβολή επήλθε στο Δήμο, σύμφωνα με το άρθρο 1,§ 2.10.Γ. αυτού.
Οικισμοί και νησίδες
Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν τον δήμο Πάτμου:
Δήμαρχοι
Ο δήμος συστάθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1948 με έδρα τον οικισμό Πάτμος (Χώρα).
2055 Ντβόρζακ
Ο Ντβόρζακ (Dvořák) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,5. Ανακαλύφθηκε το 1974 από τον Τσέχο αστρονόμο Λούμπος Κόχουτεκ, που παρατηρούσε από το Μπέργκεντορφ του Αμβούργου, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Τσέχου συνθέτη Αντονίν Ντβόρζακ.
Εξαιτίας της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, ο Ντβόρζακ κοντά στο περιήλιό του βρίσκεται πολύ έξω από τα εσώτατα όρια της Κύριας Ζώνης και τέμνει την τροχιά του πλανήτη Άρη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ντβόρακ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντβορζακ
Πρωτοστάτης
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαιοελληνική στρατιωτική ορολογία
Αμπού αλ Ουάφα
Ο Αμπού Αλ-Ουάφα ή Αμπού λ-Ουάφα' ή Μοχάμεντ Αμπούλ-Ουάφα, (περσικά: محمد ابوالوفای بوزجانی), γεννήθηκε το 940 στο Μπουζτζάν και πέθανε το 998 στη Βαγδάτη ήταν Πέρσης και Μουσουλμάνος αστρονόμος και μαθηματικός, γνωστός κυρίως για τις συνεισφορές του στην επίπεδη τριγωνομετρία και τη σφαιρική τριγωνομετρία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 939 ή το 940 στο Μπουζτζάν που βρίσκεται στην περιοχή Χορασάν και σπούδασε μαθηματικά με τους θείους του.
Το 959 μετανάστευσε στη Βαγδάτη, όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του την εποχή της ακμής της δυναστείας των Αββασιδών. Επί βασιλείας των Μπουγιδών, του `Αντχούντ αδ-Ντάουλα και του γιου του Τσαράφ αδ-Ντάουλα, η Βαγδάτη αποτέλεσε σημαντικό πολιτιστικό κέντρο. Εισήχθη στην αυλή, ο Αμπού ι-Γουάφα εντάχθηκε στον αλ-Κούχι και τον αλ-Σίτζι ως αστρονόμος.
Παράλληλα με τις αστρονομικές του παρατηρήσεις, ο Αμπού ι-Γουάφα ενδιαφέρθηκε για τη γεωμετρία, την τριγωνομετρία και την άλγεβρα και αλληλογραφούσε με άλλους επιστήμονες της εποχής του.
Αστρονομία
Ο Αμπού αλ Ουάφα ενδιαφερόταν για τις κινήσεις της σελήνης. Συγκεκριμένα, στη Βαγδάτη, παρατήρησε τη σεληνιακή έκλειψη της 24ης Μαΐου 997 την ίδια στιγμή με τον αλ-Μπιρούνι στο Καθ, καθιστώντας έτσι δυνατό τον προσδιορισμό της διαφοράς γεωγραφικού μήκους μεταξύ των δύο πόλεων. Διόρθωσε τους σεληνιακούς πίνακες της εποχής του, αναδεικνύοντας αυτό που ο Tycho Brahe θα ονόμαζε αργότερα τρίτη παραλλαγή.
Τριγωνομετρία
Ας δούμε το διπλανό σχήμα. Ας υποθέσουμε έναν κύκλο ακτίνας [OB] (που θεωρούμε ότι έχει μήκος 1) και δύο τόξα BA και BC των οποίων τα ημίτονα BT και BH είναι γνωστά. Πρέπει να προσδιορίσουμε το ημίτονο του τόξου AC, τη διαφορά μεταξύ των τόξων BA και BC.
Ας υποθέσουμε ότι το D είναι έτσι ώστε το τόξο BD να είναι το διπλάσιο του τόξου BC, και το Z έτσι ώστε το τόξο BZ να είναι το διπλάσιο του τόξου BA. Το τόξο DZ είναι επομένως διπλάσιο του τόξου AC, και το ημίτονο του AC είναι το μισό του μήκους της χορδής [DZ]. Εφόσον τα Τ και Η είναι τα μέσα σημεία των [BZ] και [BD], μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το θεώρημα του Θαλή για να συμπεράνουμε ότι το ημίτονο που ψάχνουμε είναι το μήκος Θ.
Τα τριγωνα TOB και HOB είναι ορθογώνια στα σημεία T και H, εγγράφονται στον ίδιο κύκλο διαμέτρου [OB] (που δεν απεικονίζεται). Επομένως, οι εγγεγραμμένες γωνίες HOB και HTB στο τμήμα [HB] είναι ίσες. Το ίδιο ισχύει και για τις γωνίες TOH και TBH, μέσω του τμήματος [TH].
Αν το Ν είναι η ορθογώνια προβολή του Β στο (TH), προκύπτει ότι τα τρίγωνα BNT και BHO είναι όμοια, καθώς οι γωνίες τους είναι ίσες. Συνεπώς : Επιπλέον, οι γωνίες NBT και HBO αυτών των δύο τριγώνων είναι ίσες. Αν αφαιρέσουμε τη γωνία HBT, έχουμε ίσες γωνίες NBH και TBO. Τα δύο ορθογώνια τρίγωνα NBH και TBO επομένως έχουν ίσες γωνίες και συνεπώς είναι ισομετρικά. Κατά συνέπεια, έχουμε : Από αυτό μπορούμε να συμπεράνουμε TN και HN, τότε TH = TN - HN. Συνεπώς, μπορούμε να αναγνωρίσουμε τον τύπο που δίνει το ημίτονο της διαφοράς μεταξύ δύο τόξων. Και μάλιστα επειδή :
Του οφείλουμε την έννοια του τριγωνομετρικού κύκλου, καθώς και την δευτερεύουσα και την κοσεκάστη. Του αποδίδεται επίσης ο τύπος του ημιτόνου στη σφαιρική τριγωνομετρία:
Γεωμετρία
μικρογραφία|258x258εσ|[[Ισοσκελές τρίγωνο AEF που εμπεριέχεται στο τετράγωνο ABCD]] Ο Αμπού αλ-Γουάφα σχολίασε τα έργα του Ευκλείδη, του Διόφαντου και του αλ-Κουαρίζμι (τα σχόλια αυτά έχουν εξαφανιστεί). Στο βιβλίο του με τίτλο Περί απαραίτητων για τους τεχνίτες των κατασκευών, αναπτύσσει προσεγγιστικές κατασκευές με τη χρήση χάρακα και πυξίδας για κανονικά πολύγωνα με πέντε, επτά ή εννέα πλευρές. Ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τις κατασκευές που μπορούσαν να επιτευχθούν με πυξίδα σταθερής απόστασης. Πρότεινε μια κατασκευή της παραβολής. Πρότεινε μηχανικές κατασκευές τριχοτόμησης γωνιών και διπλασιασμού του κύβου. Μελέτησε το πρόβλημα της διαίρεσης ενός τετραγώνου σε άθροισμα πολλών τετραγώνων και πρότεινε μια πρώτη λύση για την τριχοτόμηση του τετραγώνου. Απέδειξε επίσης το Πυθαγόρειο θεώρημα και χρησιμοποίησε αυτή την απόδειξη με τεμαχισμό για να εξηγήσει το Πυθαγόρειο θεώρημα σε τεχνίτες.
Η λύση που προτείνει ο Αμπού αλ-Γουάφα έχει ως εξής:
Το Βιβλίο για τις γεωμετρικές κατασκευές που είναι απαραίτητες για τους τεχνίτες του Αμπού αλ-Γουάφα είναι μια συλλογή εκατό περίπου γεωμετρικών κατασκευών. Η σύγκρισή τους με εκείνες που εμφανίζονται σε μαθηματικές πραγματείες της Αναγέννησης δείχνει εντυπωσιακές ομοιότητες. Ωστόσο, οι ομοιότητες αυτές δεν έχουν θεωρηθεί πειστικές, διότι θα μπορούσαν εξίσου εύκολα να είναι αποτέλεσμα ανεξάρτητων ανακατασκευών. Η καταγωγή αυτής της πραγματείας στη λατινική Ευρώπη εξακολουθεί να συζητείται.
Αριθμητική
Στο βιβλίο του "Τι πρέπει να γνωρίζουν οι λογιστές και οι επιχειρηματίες για την αριθμητική", αναπτύσσει μαθηματικά που είναι τόσο θεωρητικά (κλάσματα, πολλαπλασιασμός, διαίρεση, μετρήσεις) όσο και πρακτικά (υπολογισμοί φόρων, νομισματικές μονάδες, πληρωμή μισθών). Αν και ήταν εξοικειωμένος με την ινδική αρίθμηση, δεν τη χρησιμοποίησε σε αυτό το έργο που απευθυνόταν στο ευρύ κοινό. Ανέπτυξε, ωστόσο, μια θεωρία για τους αρνητικούς αριθμούς, συνδέοντάς τους με την εικόνα ενός χρέους: 3 - 5, για παράδειγμα, αντιπροσωπεύει ένα χρέος 2. Συμφώνησε να πολλαπλασιάσει αυτούς τους αρνητικούς αριθμούς με θετικούς και να τους ενσωματώσει στους υπολογισμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πέρσες μαθηματικοί Κατηγορία:Πέρσες αστρονόμοι
Ευστάθιος Κεχαγιάς
Ο Ευστάθιος Κεχαγιάς ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Άμφισσα και ήταν από γνωστή οικογένεια. Πήρε μέρος στον αγώνα της Ελληνικής Επανάστασης και βρέθηκε σε πολλές μάχες, όπου έδειξε παραδειγματική ανδρεία. Υπό του Πανουργιά πήγε και αυτός στο Χάνι της Γραβιάς όταν ο Οδυσσέας Ανδρούτσος και οι άνδρες του αμύνονταν τις επιθέσεις των Μεχμέτ και Βρυώνη. Ο Κεχαγιάς αψηφώντας τα βόλια σύρθηκε ως τον εξωτερικό τοίχο και τροφοδότησε τους πολιορκημένους με τρόφιμα και πολεμοφόδια για να μπορέσουν να κρατήσουν όλη την ημέρα και τελικά να επικρατήσουν.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νεβάδα 1964
Η εκλογή της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών στη Νεβάδα το 1964 διεξήχθη στις 3 Νοεμβρίου 1964. Ο κάτοχος Δημοκρατικός Γερουσιαστής των ΗΠΑ Χάουαρντ Κάννον επανεκλέχθηκε σε δεύτερη θητεία με μια απειροελάχιστη διαφορά μόνο 48 ψήφων.
Αναφορές
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Citroën Visa
Το Citroën Visa ήταν ένα 5-πορτο αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Ιούνιο του 1978 έως τον Οκτώβριο του 1988. Αντικατέστησε τα εμφανώς γηρασμένα πλέον Citroën Ami και Citroën Dyane. Αρχικά επρόκειτο να αντικαταστήσει ταυτόχρονα και το κλασικό Citroën 2CV, με παράλληλη διατήρηση πάντως του 2CV στην παραγωγή, αλλά και τα δυο μοντέλα αντικαταστάθηκαν τελικά από το Citroën AX τον Οκτώβριο του 1986, ενώ ειδικότερα το 2CV συνέχισε να παράγεται έως τον Ιούλιο του 1990. Συνολικά κατασκευάστηκαν 1.254.390 αντίτυπα σειράς Visa στα 10 έτη παραγωγής του μοντέλου.
Βασικά στοιχεία
Το Visa έφτασε στις αγορές της Ευρώπης στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1978, λίγο μετά την έναρξη της παραγωγής του, ενώ η δεξιοτίμονη έκδοση κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο στα μέσα του 1979. Τεχνικά, το αυτοκίνητο ήταν παρόμοιο του Peugeot 104, με το οποίο μοιραζόταν πολλά εξαρτήματα και μάλιστα υπάρχουν πολλά κοινά ανταλλάξιμα μηχανικά μέρη μεταξύ των δύο μοντέλων, αν και το Visa δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως 3-πορτο hatchback, παρά μόνο ως 5-πορτο, ενώ και η αισθητική του ήταν εντελώς διαφορετική, σε βαθμό που ο εξωτερικός παρατηρητής να μην μπορεί να αντιληφθεί τη συγγένεια. thumb|left|Citroën Visa Décapotable (Cabriolet) του 1985.
Εκτός της στάνταρ 5-πορτης hatchback εκδοχής αμαξώματος του Visa, διατέθηκε επίσημα και ως καμπριολέ (cabriolet) το διάστημα 1983 - 1985, ως Visa Décapotable, από το οποίο μόλις 2.633 αντίτυπα παρήχθησαν, που βασίστηκε στο Visa 11RE και παραδόξως, αν και επρόκειτο για κάμπριο, ήταν 4-πορτο. Επίσης προσφέρθηκε και ως 2-πορτο επαγγελματικό mini-van, μολονότι αυτή η εκδοχή κυκλοφόρησε, παρομοίως, σε περιορισμένα αντίτυπα. Αρχικά, είχε σχεδιαστεί και εξελιχθεί επίσης και μια 4-πορτη σεντάν εκδοχή, η οποία όμως δεν έφτασε ποτέ στην παραγωγή.
Υπήρξαν και αγωνιστικές εκδόσεις του μοντέλου, που κατασκευάστηκαν επίσημα από την ίδια την εταιρεία. Από αυτές, η Chrono (ισχύος 135 hp) του 1982 και η Mille Pistes 4 x 4 (1.000 Pistes 4 x 4) του 1983 γνώρισαν μεγάλη επιτυχία σε αρκετά ράλλυ.
Βελτιώσεις
thumb|left|Citroën Visa 14 RS του 1986, με τα έξτρα φώτα [[ομίχλης, στο Örebro της Σουηδίας, σε φωτογραφία του 2001.]]
Τον Μάρτιο του 1981, έγινε μια αισθητική ανανέωση σε όλες τις εκδόσεις του Visa, που του προσέδωσε ένα πολύ πιο σύγχρονο προφίλ και καλύτερη αεροδυναμική. Την άνοιξη του 1984, το μοντέλο απέκτησε και μια έκδοση με κινητήρα ντίζελ, κυβισμού 1.7 λίτρων, που γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία στη Δυτική Ευρώπη. Αντιθέτως, δεν εισήχθη ποτέ στην Ελλάδα, ούτε καν από παράλληλες εισαγωγές, καθώς τα έτη παραγωγής αυτής της έκδοσης απαγορευόταν εντελώς η εισαγωγή πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων ιδιωτικής χρήσης στη χώρα.
Επίσης, το 1987 η Citroën προσέθεσε και μια καταλυτική έκδοση του βενζινοκινητήρα των 1.360 cm³, με ισχύ 55 PS (40 kW), η οποία κυκλοφόρησε σε αγορές με αυστηρότερες προδιαγραφές καυσαερίων. Να σημειωθεί ότι το Visa δεν προσφέρθηκε ποτέ με αυτόματο κιβώτιο.
Αντικατάσταση του Visa
thumb|right|Αγωνιστικό Citroën Visa εν δράσει, το 1984.
Ο διάδοχος του Visa εισήχθη τον Οκτώβριο του 1986 και ήταν το Citroën AX. Επειδή όμως το AX αρχικά προσφερόταν μόνο ως 3-πορτο hatchback, ενώ το Visa σε όλη την καριέρα του ήταν αποκλειστικά 5-πορτο, η παραγωγή του Visa συνεχίστηκε για 2 έτη ακόμα, παράλληλα με το AX. Τελικώς, τον Σεπτέμβριο του 1988 προστέθηκε και η 5-πορτη εκδοχή του AX και αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη λήξη της παραγωγής του Visa έναν μήνα μετά, τον Οκτώβριο του 1988.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Visa Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Καροτενοειδές
Τα καροτενοειδή είναι κίτρινες, πορτοκαλί και κόκκινες χρωστικές. Βρίσκονται σε όλα τα φωτοσυνθετικά κύτταρα, όμως το χρώμα τους καλύπτεται από αυτό της χλωροφύλλης. Το φθινόπωρο, όταν η χλωροφύλλη αποσυντίθεται, γίνεται ορατό το χρώμα τους. Είναι γραμμικά μόρια που περιέχουν συζυγιακά συστήματα διπλών δεσμών, στα οποία οφείλεται και το χρώμα τους. Αυτά είναι υδρογονάνθρακες στα καροτένια και οξυγονωμένοι υδρογονάνθρακες στις ξανθοφύλλες με αλυσίδες 40 ατόμων άνθρακα.
Τα καροτενοειδή βρίσκονται συνήθως σε στενή επαφή με τις χλωροφύλλες. Η ενέργεια που απορροφούν μπορεί να μεταφερθεί στη χλωροφύλλη. Επίσης, σε καταστάσεις έντονου φωτισμού, τα καροτενοειδή προστατεύουν τη χλωροφύλλη. Τα καροτενοειδή προσλαμβάνουν την επιπλέον ενέργεια από την χλωροφύλλη και την αποδίδουν ως θερμότητα, αντί αυτή η ενέργεια να δοθεί στο οξυγόνο, με αποτέλεσμα την φωτοξείδωση και καταστροφή του φωτοσυνθετικού μηχανισμού. Στον άνθρωπο, τα καροτενοειδή (κυρίως το β καροτένιο, το πιο άφθονο καροτένιο στις τροφές) έχουν δράση παρόμοια με την βιταμίνη Α, δηλαδή μπορούν να μετατραπούν σε ρετινάλη, και έχουν επίσης αντιοξειδωτική δράση.
Η βιοσύνθεσή του γίνεται μέσω του μονοπατιού των ισοπρενοειδών, το οποίο ξεκινάει από το ακέτυλο-συνένζυμο Α. Το πρώτο κύριο τερπενοειδές στο μονοπάτι είναι το 15-cis-φυτοένιο, το οποίο ύστερα από μια σειρά οξειδώσεων σχηματίζει το λυκοπένιο. Μετά το 15-cis-φυτοένιο το μονοπάτι διακλαδίζεται και τα δύο μόρια από τα οποία συντίθενται τα υπόλοιπα είναι τα γ και δ καροτένιο. Τα καροτενοειδή παράγονται κυρίως στα φυτά, στα φύκη και στα φωτοσυνθετικά βακτήρια και κάποια είδη μυκήτων. Τα ζώα δεν μπορούν να τα βιοσυνθέσουν, οπότε πρέπει να τα λαμβάνουν μέσω της τροφής.
Πιστεύεται ότι η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε καροτενοειδή θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο κακοηθειών του παχέος εντέρου, του πνεύμονα, και του μαστού. Μεταξύ των καροτενοειδών, η φυκοξανθίνη και η ασταξανθίνη (ΑΧ) είναι γνωστές για την αντιοξειδωτική τους δράση, που θα μπορούσε να βοηθήσει στον έλεγχο της προόδου του καρκίνου. Η φυκοξανθίνη, ένα σημαντικό καροτενοειδές των φαιοφυκών, έχει πρόσφατα αποδειχθεί ότι αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων του καρκίνου του παχέος εντέρου. Η ασταξανθίνη βρίσκεται σε αφθονία στα φύκη, και έχει αναφερθεί ότι παρουσιάζει διάφορες βιολογικές δραστηριότητες ανάμεσα στις οποίες και προληπτικές επιδράσεις ενάντια στον καρκίνο της ουροδόχου κύστης, δράση που ίσως οφείλεται εν μέρει στην καταστολή του πολλαπλασιασμού των καρκινικών κυττάρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιπίδια Κατηγορία:Χρωστικές Κατηγορία:Φωτοσύνθεση Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή
Ντίνο Ράτζα
Ο Ντίνο Ράτζα (Dino Rađa, 24 Απριλίου 1967) είναι Κροάτης πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει κατακτήσει δύο φορές το Κύπελλο Πρωταθλητριών, ως μέλος της φημισμένης Γιουγκοπλάστικα, ενώ έχει αναδειχθεί δύο φορές πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική Ομάδα της Γιουγκοσλαβίας. Αποτέλεσε έναν από τους πιο σημαντικούς καλαθοσφαιριστές της εποχής του.
Καριέρα
Την ίδια χρονιά άρχισε να αγωνίζεται στο ΝΒΑ, στη Βοστόνη, με τους Σέλτικς. Κατά την πρώτη του χρονιά ήταν μέλος της δεύτερης καλύτερης ομάδας ρούκι του πρωταθλήματος. Στους Σέλτικς παρέμεινε για 3,5 χρόνια έχοντας μέσο όρο 17 πόντους και 8 ριμπάουντ. Ακολούθησε βραχύβια παραμονή στους Φιλαδέλφεια 76ερς όπου δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Στο ΝΒΑ είχε συνολικά σε 224 αγώνες, 3.733 πόντους, 1.883 ριμπάουντ και 356 ασίστ.
Με την επιστροφή του στην Ευρώπη αγωνίστηκε με τον Παναθηναϊκό, τη χρονιά που ξανακέρδισε το πρωτάθλημα Ελλάδας, το 1998, το οποίο ήταν για την ομάδα το πρώτο από το 1984. Με αυτή την επιτυχία αναδείχθηκε και MVP των τελικών του πρωταθλήματος. Επίσης την ίδια σεζόν (1997-98), ήταν ο πρώτος ριμπάουντερ του πρωταθλήματος (12,7 μ.ό.). Αφού στέφθηκε ξανά πρωταθλητής και την επόμενη χρονιά με τον Παναθηναϊκό (1999) επέστρεψε στην Κροατία και αγωνίστηκε με τη Ζαντάρ, κατακτώντας το κύπελλο του 2000, βγαίνοντας MVP και πρώτος σκόρερ του φάιναλ φορ.
Ένα χρόνο αργότερα ξαναγύρισε στην Ελλάδα, αλλά αυτή τη φορά για τον Ολυμπιακό, με τον οποίο αναδείχθηκε πρώτος στα ριμπάουντ στο ελληνικό πρωτάθλημα (11,4 μ.ό.) χωρίς να κατακτήσει κάποιο τρόπαιο. Το 2001 τον ξαναβρήκε στην Κροατία με την Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ κερδίζοντας για δεύτερη φορά το κύπελλο. Τελείωσε την καριέρα του κερδίζοντας το πρωτάθλημα με την ομάδα που ξεκίνησε, ΚΚ Σπλιτ (πρώην Γιουγκοπλάστικα ή ΠΟΠ 84).
Σήμερα είναι πρόεδρος της ΚΚ Σπλιτ.
Τιμές
Το 2008 αναδεικνύεται ένας από τους 50 κορυφαίους συντελεστές στην ιστορία της Ευρωλίγκα ανδρών (Φεβρουάριος 2008).
Στις 31 Μαρτίου 2018, ανακοινώθηκε η είσοδός του στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.
Εθνικές ομάδες
Γεμάτη διακρίσεις ήταν και η πορεία του σε εθνικό επίπεδο.
Με την εθνική Κροατίας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Κροάτες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπλιτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Ρόμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπόστον Σέλτικς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάνταρ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσιμπόνα Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κροατικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1991 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1993 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 1995 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1994 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame
2056 Νάνσυ
Η Νάνσυ (Nancy) είναι αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Γερμανό αστρονόμο Γιόζεφ Χέλφριχ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα της συζύγου του αστρονόμου Μπράιαν Μάρσντεν, της Νάνσυ Λου Ζίσελ-Μάρσντεν (Nancy Lou Zissell-Marsden).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Νάνσυ είναι S (λιθώδης). Η Νάνσυ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της πιθανώς μία φορά κάθε 15 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νανσυ
Ιρανοί
Οι Ιρανοί ή Ιρανικοί λαοί   είναι μια εκτεταμένη Ινδο-Ευρωπαϊκή εθνογλωσσική ομάδα που αποτελείται από ομιλητές των Ιρανικών γλωσσών.
Πιστεύεται οι Πρωτοϊρανοί ότι έχουν αναδειχθεί ως ένας ξεχωριστός κλάδος των Ινδοϊρανών στην Κεντρική Ασία στα μέσα της 2ης π.Χ. χιλιετίας. Στο αποκορύφωμα της επέκτασής τους στα μέσα της 1ης χιλιετίας π.Χ., η επικράτεια των ιρανικών λαών απλωνόταν κατά μήκος του Ιρανικού υψιπέδου και σε ολόκληρη την Ευρασιατική Στέπα από τη Μεγάλη Ουγγρική Πεδιάδα στα δυτικά μέχρι το Οροπέδιο Όρντος στα ανατολικά. Οι δυτικές ιρανικές Περσικές Αυτοκρατορίες ήρθαν για να κυριαρχήσουν σε ένα μεγάλο μέρος του αρχαίου κόσμου τότε, αφήνοντας μια σημαντική πολιτιστική κληρονομιά, ενώ οι ανατολικοί ιρανικοί νομάδες της στέπας έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του ευρασιατικού νομαδισμού και το Δρόμο του Μεταξιού.
Οι αρχαίοι ιρανικοί λαοί περιλαμβάνουν τους Βάκτριους, Δάες, Μασσαγέτες, Πέρσες, Μήδους, Χοράσμιους, Πάρθιους, Σάκες, Σαρμάτες, Σκύθες, Σόγδιους, και άλλους λαούς στην Κεντρική Ασία, την Καυκασία, την Ανατολική Ευρώπη, και το Ιρανικό Υψίπεδο.
Στην 1η χιλιετία μ.Χ. η περιοχή εγκατάστασής τους μειώθηκε ως αποτέλεσμα των σλαβικών, γερμανικών, τουρκικών και μογγολικών επεκτάσεων, και πολλοί υποβλήθηκαν σε εκσλαβισμό,    και εκτουρκισμό. Οι ιρανικοί λαοί στη σημερινή εποχή περιλαμβάνουν τους Αζέρους, Βαλούχους, Κούρδους, Γκιλάκους, Λούρς, Μαζαντεράνους, Οσσέτιους, Παστούν, Παμίρους, Πέρσες, Τατζίκους, Ταλείς, Ουάχους, και Γιαγνόμπους. Η τρέχουσα κατανομή τους εξαπλώνεται σε όλο την ιρανικό οροπέδιο, και εκτείνεται από τον Καύκασο στα βόρεια μέχρι το Περσικό Κόλπο στο νότο, και από το Σιντζιάνγκ στα ανατολικά μέχρι την ανατολική Τουρκία στη Δύση – μια περιοχή που ονομάζεται μερικές φορές η «ιρανική πολιτιστική ήπειρος», ή Μείζον Ιράν από ορισμένους μελετητές, και αντιπροσωπεύει το εύρος των ιρανικών γλωσσών και της σημαντικής επιρροής των ιρανικών λαών, μέσω της γεωπολιτικής επιρροής του «Μείζονος Ιράν».
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιρανοί Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Μέση Ανατολή Κατηγορία:Σύγχρονοι ινδοευρωπαϊκοί λαοί
Αρχαία Ήλιδα Ηλείας
''Το λήμμα αφορά το σύγχρονο χωριό της Ηλείας. Για την αρχαία πόλη, δείτε: Ήλιδα.''
Η Αρχαία Ήλιδα ή Ήλιδα (καθαρεύουσα Ήλις)  είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 74 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Αρχαία Ήλιδα βρίσκεται δυτικά της τεχνικής λίμνης του Πηνειού σε απόσταση 15 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Αμαλιάδα (μέσω Ρουπακίου). Οι κάτοικοί του ασχολούνται περισσότερο με τη γεωργία (καλλιέργεια πατάτας, δημητριακών, κηπευτικών - πιπεριές, ελιές, παλαιότερα αμπέλια) και λιγότερο με την κτηνοτροφία.
Η παλιά ονομασία την περίοδο της τουρκοκρατίας είναι Παλαιόπολις και έτσι αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1835 όταν προσαρτήθηκε στο δήμο Ήλιδος. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1915 με το ΦΕΚ 149Α - 20/04/1915 μετονομάστηκε σε Ήλιδα. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αρχαίας Ήλιδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 306 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1972-73
Το κύπελλο πρωταθλητριών της περιόδου 1972-73 ήταν το δεκατοόγδοο από την καθιέρωση του θεσμού. Το κατέκτησε ο ΑΦΚ Άγιαξ για τρίτη συνεχόμενη φορά κερδίζοντας στον τελικό την Γιουβέντους με σκορ 1-0. Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαΐου, στο Βελιγράδι και τον παρακολούθησαν 93.000 θεατές. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Μπούφος
Μπούφα είναι η κοινή ονομασία του γένους Bubo και με την ευρύτερη έννοια του γένους Asio, Γλαυκόμορφων πτηνών της οικογένειας Stringidae. Ο Ευρασιατικός μπούφος (είδος B. bubo, αγγλ. eagle owl, γαλλ. grand duc) χαρακτηρίζεται από μεγάλο μέγεθος (μήκος 66-71 εκατοστόμετρα), από 2 θυσάνους φτερών στα αυτιά και από μεγάλα πορτοκαλί μάτια. Το φτέρωμά του είναι ξανθοκάστανο ως κιτρινόμαυρο, με καφέ κηλίδες, πιο ανοιχτόχρωμο στο κάτω μέρος. Ζει μοναχικός και φωλιάζει σε σχισμές βράχων, κουφάλες δέντρων, θάμνους και εγκαταλελειμμένες φωλιές αρπαχτικών. Το λυκόφως κουρνιάζει όρθιος σε ένα κλαδί και ανιχνεύει το έδαφος για τη λεία του, που αποτελείται κυρίως από Τρωκτικά, λαγούς, κουνέλια και πουλιά. Απαντάται στην Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αφρική αλλά μόνο περιπλανώμενος στη ΒΔ. Ευρώπη. Έχει σχεδόν εξαφανιστεί στη Γαλλία. Συγγενικός είναι ο αμερικάνικος Μπούφος της Βιρτζίνια (B. virginianus), διαδεδομένο από την Αρκτική ως τον Πορθμό του Μαγγελάνου. Είναι ισχυρό αρπακτικό, με καφέ κηλίδες (μήκος πάνω από 60 εκατοστόμετρα) και με άνοιγμα φτερών που φτάνει συχνά τα δύο μέτρα στο θηλυκό. Παρότι η συνήθης λεία του είναι τρωκτικά και μικρά πουλιά, μπορεί να μεταφέρει και μεγάλα θηράματα (όπως χήνες). Προσαρμοσμένο στην έρημο και στο δάσος, μεταναστεύει κατά την εποχή της έλλειψης τροφής.
Είδη
Παρακάτω τα είδη μπούφων: Μπούφοι θεωρούνται και τα παρακάτω είδη (γνωστά ως ψαρόμπουφοι):
Επιθέσεις
Οι μπούφοι θεωρούνται σχετικά επιθετικά πουλιά που υπερασπίζονται σθεναρά τη φωλιά τους με νύχια και με ράμφος. Όταν απειλούνται,ανοίγουν τα φτερά τους, έτσι ώστε να δείχνουν μεγαλύτεροι. Επιπλέον ο Ευρασιατικός μπούφος, μετά την εφαρμογή της παραπάνω τακτικής, αν δεν φύγει ο εχθρός, βρυχάται βροντερά και επιτίθεται. Τον Μάρτιο του 2015 στην πόλη Πουρμερέντ της Ολλανδίας ένας Ευρασιατικός μπούφος έκανε επίθεση σε τουλάχιστον 50 άτομα τραυματίζοντάς τα στο κεφάλι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλαυκίδες
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Το Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού (με τη διεθνή συντομογραφία: BIOT) είναι ένα Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος που βρίσκεται στον Ινδικό Ωκεανό, στο μισό της απόστασης μεταξύ Αφρικής και Ινδονησίας. Το έδαφος περιλαμβάνει τις 6 ατόλλες του Αρχιπελάγους Τσάγκος με τα 65 νησιά τους.
Το μεγαλύτερο νησί είναι το Ντιέγκο Γκαρσία, η τοποθεσία των κοινών στρατιωτικών εγκαταστάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ιστορία
Τα νησιά του Αρχιπελάγους Τσάγκος ανακαλύφθηκαν από τον Βάσκο ντα Γκάμα στις αρχές του 16ου αιώνα, και διεκδικήθηκαν πολύ αργότερα, τον 18ο αιώνα από τη Γαλλία ως κτήση του Μαυρικίου. Όμως, το 1810, ο Μαυρίκιος καταλήφθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο, και η Γαλλία παραχώρησε την περιοχή με τη Συνθήκη των Παρισίων. Εργάτες αγροκαλλιεργειών μετανάστευσαν στα νησιά στα τέλη του 19ου αιώνα, και εγκαταστάθηκαν στο κύριο νησί της ατόλλης Ντιέγκο Γκαρσία και έστησαν φυτείες κόπρας.
Το 1965, το Ηνωμένο Βασίλειο χώρισε το Αρχιπέλαγος Τσάγκος από τον Μαυρίκιο και τα νησιά Αλντάμπρα, Φαρκουχάρ και Ντεσρότσες από τις Σεϋχέλλες για να σχηματίσει το Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού. Σκοπός ήταν να επιτραπεί η κατασκευή στρατιωτικών εγκαταστάσεων για το κοινό συμφέρον του Ηνωμένου Βασιλείου και των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα νησιά επίσημα σχημάτισαν ένα υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου στις 8 Νοεμβρίου 1965. Στις 23 Ιουνίου 1976 τα νησιά Αλντάμπρα, Φαρκουχάρ και Ντεσρότσες επιστράφηκαν στις Σεϋχέλλες ως αποτέλεσμα της επικείμενης ανεξαρτησίας τους. Συνεπώς, το BIOT αποτελείται από τις 6 κύριες νησιωτικές ομάδες που αποτελούν το Αρχιπέλαγος Τσάγκος.
Η Αλντάμπρα αποτελούσε την πρώτη επιλογή για τη στρατιωτική βάση επειδή ήταν ακατοίκητη, αλλά υπήρχε ο φόβος της αντίδρασης των οικολογικών οργανώσεων λόγω του ότι αποτελεί τόπο αναπαραγωγής σπάνιων ειδών χελώνας. Το Ηνωμένο Βασίλειο ανάλαβε να κρύψει την ύπαρξη ιθαγενούς πληθυσμού στο αρχιπέλαγος Τσάγκος, παρουσιάζοντας τους ως εποχικούς εργάτες, και να τους απομακρύνει από αυτό, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες επιθυμούσαν ένα ακατοίκητο νησί για τη βάση και για λόγους ασφαλείας τη μη ύπαρξη πληθυσμού σε μια μεγάλη ακτίνα γύρω από αυτό.
Το 1966, η Βρετανική Κυβέρνηση αγόρασε τις ιδιωτικές φυτείες κόπρας, και τις έκλεισε, και μετακίνησε ολόκληρο τον πληθυσμό (που είναι γνωστοί ως Τσαγκόσσιοι, ή Ιλουάζ) από το Ντιέγκο Γκαρσία στον Μαυρίκιο. Το 1971, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέγραψαν μια συνθήκη, μισθώνοντας το νησί του Ντιέγκο Γκαρσία στον Αμερικανικό στρατό με σκοπό την κατασκευή μιας μεγάλης αεροπορικής και ναυτικής βάσης στο νησί. Η συμφωνία ήταν σημαντική για το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες συμφώνησαν να τους κάνουν μια σημαντική έκπτωση στην αγορά των πυρηνικών πυραύλων Πολάρις ως αντάλλαγμα για τη μίσθωση. Η στρατηγική θέση του νησιού ήταν επίσης σημαντική στο κέντρο του Ινδικού Ωκεανού, για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε Σοβιετικής απειλής στην περιοχή.
Οι εργασίες στη στρατιωτική βάση ξεκίνησαν το 1971, με την κατασκευή μιας μεγάλης αεροπορικής βάσης με αρκετούς αεροδιαδρόμους μεγάλου μήκους, καθώς και ενός λιμένα ικανού να δεχθεί μεγάλα πολεμικά σκάφη. Αν και η βάση κατηγοριοποιείται ως κοινή βάση του Η.Β. και των Η.Π.Α., στην πραγματικότητα επανδρώνεται κυρίως από τον Αμερικανικό στρατό, αν και μια Βρετανική φρουρά διατηρείται εκεί όλο τον χρόνο, και αεροσκάφη μεγάλης ακτίνας περιπολίας της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας (RAF) είναι παραταγμένα εκεί. Η Αμερικανική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποίησε τη βάση κατά τη διάρκεια του Πολέμου στον Κόλπο το 1991 και στον πόλεμο στο Αφγανιστάν το 2001, καθώς και στον Πόλεμο του Ιράκ το 2003.
Τζουζέππε Τερράνι
Ο Τζουζέππε Τερράνι (Giuseppe Terragni) (18 Απριλίου 1904 – 19 Ιουλίου 1943), ήταν Ιταλός αρχιτέκτονας που εργάστηκε κυρίως κάτω από το φασιστικό καθεστώς του Μπενίτο Μουσολίνι και καθορίστηκε ως ο αντιπρόσωπος του ιταλικού Ρασιοναλισμού. Το πιο διάσημο του έργο είναι το Κάζα ντελ Φάσιο (Casa del Fascio) χτισμένο στο Κόμο (Como), βόρεια Ιταλία (1932-1936) και στέγαζε τα κεντρικά γραφεία φασιστικού κόμματος της Ιταλίας. Αποτέλεσε το έργο «κανόνα» για τον Ιταλικό Ρασιοναλισμό.
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Ιστορία
280px|right|thumb|Το BIOT πριν την ανεξαρτησία των Σεϋχελλών το 1976 (Το Ντεσρότσες δεν φαίνεται, αλλά αποτελεί τμήμα των Νήσων Αμιράντε) Κατά τη δεκαετία του 1980 η Κυβέρνηση του Μαυρίκιου βεβαίωσε τη διεκδίκηση κυριαρχίας του στην περιοχή, θέτοντας τον διαμελισμό του 1965 υπό το διεθνές δίκαιο, παρά τη φαινομενική συμφωνία του εκείνην την περίοδο. Οι Σεϋχέλλες επίσης διεκδικούν αρκετά από τα νησιά του αρχιπελάγους.
Οι Ιλουάζ, που τώρα κατοικούν στον Μαυρίκιο και τις Σεϋχέλλες συνεχώς διεκδικούν το δικαίωμα επιστροφής τους στο Ντιέγκο Γκαρσία, και έχουν κερδίσει μια σημαντική δικαστική νίκη στο Αγγλικό Ανώτατο Δικαστήριο το 2000. Η Βρετανική Κυβέρνηση δεν κατάθεσε έφεση σ’ αυτήν την απόφαση, αλλά στη συνέχεια, προσπάθησε να αντιστρέψει την απόφαση του δικαστηρίου με ένα νέο Διάταγμα, που απαγόρευε την επιστροφή των Ιλουάζ στο αρχιπέλαγος, τον Ιούνιο του 2004.
Τζουζέππε Τερράνι
Βιογραφικά Στοιχεία
Ο Τζουζέππε Τερράνι γεννήθηκε στη πόλη Μέντα της Λομβαρδίας.
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Ιστορία
Στις 11 Μαΐου 2006 το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι το Διάταγμα ήταν παράνομο, και συνεπώς οι Ιλουάζ δικαιούνταν να επιστρέψουν στο Αρχιπέλαγος Τσάγκος. Στις 23 Μαΐου 2007, αυτό επικυρώθηκε από το Εφετείο, που αρνήθηκε να δώσει άδεια να στραφεί η Κυβέρνηση στη Βουλή των Λόρδων. Δεν είναι ακόμα γνωστό εάν η Κυβέρνηση αναζητήσει άδεια να στραφεί σε αυτήν απευθείας από τη Βουλή των Λόρδων.
Τζουζέππε Τερράνι
Βιογραφικά Στοιχεία
Αποφοίτησε από την Τεχνική Σχολή στο Κόμο και έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στο πολυτεχνείου του Μιλάνου όπου αποφοίτησε το 1926. Ένα χρόνο αργότερα, το 1927, άνοιξε αρχιτεκτονικό γραφείο μαζί με τον αδερφό του και τον Luigi Zuccali. Παράλληλα μόλις αποφοίτησε από το πολυτεχνείο ίδρυσε το «Γκρούπο 7» (Gruppo 7)  μαζί με άλλους 6 απόφοιτους του πολυτεχνείου του Μιλάνου:  Sebastino Larco, Guido Frette, Carlo Enrico Rava, Adalberto Libera, Luigi Figini. Gino Pollini. Ο στόχος τους ήταν μεσώ της επανερμηνέιας της παράδοσης να εξερευνήσουν τις εθνικιστικές αξίες του Ιταλικού Ρασιοναλισμού και της δομικής λογικής της εποχής της μηχανής, δημιουργώντας έτσι μια νέα αρχιτεκτονική που είχε ως αποτέλεσμα μια στενή σχέση ανάμεσα στη λογική και στον ορθολογισμό. Ζητούσαν δηλαδή μια αρχιτεκτονική βασισμένη αυστηρά στους κανόνες της λογικής και της αναλογίας-όπου η λέξη αναλογία μεταφράζεται στη λατινική ονομασία «ratio» απ’όπου προέρχεται και η λέξη «Rationalism». Σύντομα το Ιταλικό Ρασιοναλιστικό Κίνημα συγκροτήθηκε ως επίσημο σώμα με την ονομασία Μανιφέστο του ιταλικού Ρασιοναλισμού (Movimento Italiano Architettura Razionale-MIAR) το οποίο πήρε πολιτικές διαστάσεις καθώς φανέρωσε σε μια έκθεση του το 1930 την αναφορά στον Μουσολίνι για την Αρχιτεκτονική. Υποστήριζαν δηλαδή, ότι η ρασιοναλιστική αρχιτεκτονική είναι η μοναδική αληθινή έκφραση των φασιστικών επαναστατικών αρχών.
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Ιστορία
Στους Ιλουάζ δόθηκε η άδεια να επισκεφτούν το Ντιέγκο Γκαρσία στις 3 Απριλίου 2006 για ανθρωπιστικούς λόγους, για να σταθούν στους τάφους των προγόνων τους.
Πολιτική και νόμοι
250px|left|Άποψη του Ντιέγκο Γκαρσία με τη στρατιωτική βάση Ως έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου, Αρχηγός του κράτους είναι ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄. Δεν υπάρχει διορισμένος Κυβερνήτης να αντιπροσωπεύει τον βασιλιά στην περιοχή, καθώς δεν έχει (πλέον) ιθαγενή πληθυσμό. Αρχηγός της Κυβέρνησης είναι ο Αρμοστής ή Επίτροπος (ο Πολ Κάντλερ από την 1η Ιουλίου 2021) και Διοικητής είναι ο Κιτ Πάιμαν (από τον Ιανουάριο του 2020). Όλοι τους διαμένουν στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Τζουζέππε Τερράνι
Βιογραφικά Στοιχεία
Το πρώτο του σημαντικό έργο ήταν η πολυκατοικία Novocomum (1928), που δήλωνε την φανερή επιρροή του από τον Λε Κορμπιζιέ και τον Muzio. Το σημαντικότερο όμως έργο ήταν η Casa del Fasco (1936) όπου ήταν πλέον φανερή η πολιτική του πεποίθηση με την οποία χτίστηκε αυτό το έργο.
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Πολιτική και νόμοι
Οι νόμοι του εδάφους βασίζονται στο Σύνταγμα, που ορίζεται από το Διάταγμα σύναψης του Συντάγματος για το Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού του 2004. Οι εφαρμόσιμες συνθήκες μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Ηνωμένων Πολιτειών ορίζουν τη χρήση της στρατιωτικής βάσης. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να ζητήσουν την άδεια του Ηνωμένου Βασιλείου για να χρησιμοποιήσουν τη βάση για επιθετικές στρατιωτικές ενέργειες.
Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει μια συμφωνία με τον Μαυρίκιο να επιστρέψει την περιοχή όταν δεν θα χρειάζεται πλέον για αμυντικούς σκοπούς.
Τζουζέππε Τερράνι
Βιογραφικά Στοιχεία
Η τεχνοτροπία με την οποία σχεδίασε την Casa del Fascio ο Τερράνι, που θεωρείται το αριστούργημα του, την χρησιμοποίησε και ύστερα στα άλλα οικοδομήματα του όπως στο Νηπιαγωγείο Sant’Elia (1936-1937) και στην πολυκατοικία Juliano – Frigero (1939-1940) και τα δύο στο Κόμο.
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Πολιτική και νόμοι
thumb|300px|right|Χάρτης του ΒΙΟΤ μετά το 1976
Τζουζέππε Τερράνι
Βιογραφικά Στοιχεία
Στα 13 αυτά χρόνια της καριέρας του ο Τερράνι σχεδίασε λίγα αλλά πολύ σημαντικά έργα, περισσότερα χτισμένα στο Κόμο, που πλέον είναι ένα από τα κέντρα του Μοντέρνου Κινήματος της Ιταλίας. Αυτά τα έργα αποτελούν την ταυτότητα του Ιταλικού Ρασιοναλισμού. Ο Τερράνι επίσης ήταν ιδρυτής και ενός άλλου κινήματος ονόματι «astrattisti comaschi» με τον Mario Radice και τον Manlio Rho, καθώς και συνέβαλε στην έκθεση της Φασιστικής Επανάστασης του 1932.
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Γεωγραφία και επικοινωνίες
Το έδαφος είναι ένα αρχιπέλαγος 65 νησιών, με μεγαλύτερο το Ντιέγκο Γκαρσία. Η συνολική τους χερσαία έκταση είναι 63,17 τ.χλμ. Το έδαφος είναι επίπεδο και χαμηλό, με ένα τυπικό υψόμετρο των 4 μέτρων. Το κλίμα είναι θαλάσσιο τροπικό, ζεστό, υγρό, που μετριάζεται από τους αλιγείς ανέμους.
Τζουζέππε Τερράνι
Βιογραφικά Στοιχεία
Πέθανε από θρόμβωση στο Κόμο το 1943.
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Γεωγραφία και επικοινωνίες
Με εξαίρεση ενός αυτοκινητοδρόμου τεσσάρων λωρίδων, τον μοναδικό στον νότιο Ινδικό Ωκεανό, τα περισσότερα νησιά στο Έδαφος δεν έχουν καθόλου δρόμους. Το Ντιέγκο Γκαρσία έχει έναν βραχύ στρωμένο δρόμο μεταξύ του αεροδρομίου και του λιμένα, ειδάλλως το μεγαλύτερο μέρος της κυκλοφορίας γίνεται με ποδήλατο.
Κωνσταντία της Βρετάνης
Η Κωνσταντία της Βρετάνης (1161 - Σεπτέμβριος 1201) ήταν κληρονομική δούκισσα της Βρετάνης (1166 - 1201) και κόμισσα του Ρίτσμοντ (1171 - 1201). Η Μαργαρίτα ήταν μοναδικό παιδί του δούκα Κόναν Δ΄ της Βρετάνης και κόμη του Ρίτσμοντ και της Μαργαρίτας, εγγονής του βασιλιά Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας και αδελφής των Μάλκολμ Δ΄ της Σκωτίας και Γουλιέλμου του Λέοντα. Ο πατέρας της Κόναν Δ΄ ένωσε ξανά το Δουκάτο της Βρετάνης ύστερα από μια σειρά πολέμων με τον Ερρίκο Β΄ της Αγγλίας. Μετά την ενοποίηση ακολούθησε μια σειρά από εξεγέρσεις ευγενών, ο Κόναν Δ΄ κάλεσε αυτή τη φορά τον Ερρίκο Β΄ για βοήθεια. Ο Ερρίκος Β΄ επιτέθηκε στη Βρετάνη με στόχο να τιμωρήσει τους επαναστάτες βαρόνους (1166), για να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο στο δουκάτο πίεσε τον Κόναν Δ΄ να παραιτηθεί για χάρη της πεντάχρονης κόρης του Κωνσταντίας και να την αρραβωνιάσει με τον τέταρτο γιο του Γοδεφρείδο Πλανταγενέττη. Η Κωνσταντία διαδέχθηκε τον πατέρα της στο Δουκάτο της Βρετάνης. Πέρασε τα νεανικά της χρόνια στην Αγγλική αυλή. Ο Κόναν Δ΄ πέθανε τον Φεβρουάριο του 1171, η Κωνσταντία αν και έγινε τυπικά κόμισσα του Ρίτσμοντ (1171) δεν μπορούσε μέχρι το 1183 να μπει στην κληρονομιά της. Σε ηλικία 20 ετών (1181) η Κωνσταντία πιέστηκε να παντρευτεί επίσημα τον μνηστήρα της Γοδεφρείδο Πλανταγενέτη. Ο Γοδεφρείδος πέθανε σε ατύχημα σε ένα τουρνουά ιππασίας στο Παρίσι (19 Αυγούστου 1186) και η Κωνσταντία έμεινε η μοναδική κυβερνήτης της Βρετάνης, μαζί του απέκτησε :
Αυχένας
thumb|Ανατομία του αυχένα|250px|right Ο αυχένας (κοινώς σβέρκος) είναι άνω τμήμα της σπονδυλικής στήλης. Πρόκειται για διάταξη επτά διαδοχικών οστών, των λεγόμενων αυχενικών σπονδύλων, που στηρίζουν το κρανίο.
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Γεωγραφία και επικοινωνίες
Η στρατιωτική βάση στο Ντιέγκο Γκαρσία διαθέτει το μοναδικό αεροδρόμιο του Εδάφους (έναν στρωμένο διάδρομο με μήκος πάνω από 3.000 μέτρα) και το μόνο μεγάλο λιμάνι.
Τζουζέππε Τερράνι
Novocomum Apartment House, Κόμο 1927-1928
Η πιο ξεκάθαρη έκφραση των μορφικών και αισθητικών προτεραιοτήτων του ορθολογισμού βρίσκεται στο κτίριο Novocomum. Με την ξεκάθαρη επιρροή του Τερράνι από τον Muzio καθιερώθηκε από αυτό το συγκρότημα ενοικιαζόμενων δωματίων που κατασκευάστηκε στην Κόμο το 1928. Το συμμετρικό πενταώροφο αυτό κτήριο υποδήλωνε μια προσπάθεια εκτοπίσματος του όγκου καθώς στη γωνία του κτηρίου, όπου θα έπρεπε να ενισχυθεί με κολώνες, ήταν αποκομμένες εντυπωσιακά προβάλλοντας έτσι τους γυάλινους κυλίνδρους που έφεραν τον βαρύ όγκο του τελευταίου ορόφου και που δένονταν στη σύνθεση με το μπαλκόνι του τρίτου και τον όγκο του δευτέρου ορόφου.
Αυχένας
Σύντομη ανατομική
Η εγκάρσια διάταξη των νευροανατομικών στοιχείων του αυχένα μπορεί να περιγραφεί, αν νοερά φαντασθούμε μια βελόνη που «τρυπάει» τον λαιμό μας από μπροστά προς τα πίσω, δηλαδή από το σπονδυλικό σώμα και βγαίνοντας από την ακανθώδη απόφυση του σπονδύλου. Η βελόνα θα συναντήσει στη διαδρομή της τα εξής ανατομικά στοιχεία (αναφέρεται κατά προσέγγιση το πάχος τους):
Κωνσταντία της Βρετάνης
Ο Πάπας Ιννοκέντιος Γ΄ αποφάσισε ότι η αρχιεπισκοπή του Ντολ δεν θα υποταχθεί στη μητροπολιτική αρχιεπισκοπή της Τουρ, η Κωνσταντία διαφώνησε με την απόφαση επειδή έδινε πλεονέκτημα στον Φίλιππο Αύγουστο για τη Βρετάνη και αφορίστηκε. Η Κωνσταντία της Βρετάνης παντρεύτηκε τον Οκτώβριο του 1199 σε τρίτο γάμο τον Γκυ του Τουάρ. Την περίοδο 1198 - 1201 η Κωνσταντία συμβασίλευσε με τον γιο της Αρθούρο, συμβούλευε συνεχώς τον Αρθούρο να ακολουθεί πολιτική συμμαχίας με τη Γαλλία σύμφωνα με τις επιθυμίες του πρώτου συζύγου της Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη. Η Κωνσταντία δεν είχε κανένα δικαίωμα σαν κορίτσι να κληρονομήσει τον πατέρα της σε περίπτωση που είχε αδελφό, σε ένα διάταγμα της μητέρας της Μαργαρίτας φαίνεται ότι είχε με τον σύζυγο της Κόναν μόνο ένα παιδί. Σε δύο άλλα διατάγματα ωστόσο της Κωνσταντίας και του γιου της Αρθούρου (1200) φαίνεται ότι είχε έναν αδελφό τον Γουλιέλμο που έγινε κληρικός. Ο Έβεραρντ γράφει ότι όταν ο Ερρίκος Β΄ ζήτησε από τον Κόναν να παραιτηθεί του επέβαλε να αποκλείσει οποιονδήποτε γιο του από τη διαδοχή. Όταν πέθανε ο βασιλιάς της Αγγλίας Ριχάρδος Α΄ (1199) ο βασιλιάς Φίλιππος Β΄ της Γαλλίας αποφάσισε να αναγνωρίσει τον γιο της Αρθούρο σαν διάδοχο του Ριχάρδου, υπό τον όρο ότι θα του έδινε όρκο πίστης και υποταγής. Αλλά ο 13χρονος Αρθούρος με την αδελφή του συνελήφθησαν αιχμάλωτοι από τον θείο τους Ιωάννη τον Ακτήμονα που σφετερίστηκε τον θρόνο, και ο Αρθούρος δολοφονήθηκε λίγο αργότερα υπό μυστήριες συνθήκες. Με τον Γκυ του Τουάρ απέκτησε :
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Οικονομία
Όλη η οικονομική δραστηριότητα επικεντρώνεται στο Ντιέγκο Γκαρσία, όπου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της κοινής βάσης Η.Β. – Η.Π.Α. Οι σχεδόν 2.000 ιθαγενείς κάτοικοι, οι Τσαγκόσσιοι ή Ιλουάζ, μετακινήθηκαν στον Μαυρίκιο πριν την κατασκευή της βάσης, το 1995, υπήρχαν περίπου 1.700 άτομα Βρετανικό και Αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό και 1.500 πολίτες εργολάβοι που διέμεναν στο νησί. Τα κατασκευαστικά έργα και διάφορες υπηρεσίες που είναι απαραίτητες για την υποστήριξη των στρατιωτικών εγκαταστάσεων γίνονται από στρατιωτικούς και συμβασιούχους εργαζομένους από το Ηνωμένο Βασίλειο, τον Μαυρίκιο, τις Φιλιππίνες, και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν υπάρχουν βιομηχανικές ή γεωργικές δραστηριότητες στα νησιά. Η αδειοδότηση για την επαγγελματική αλιεία στην ευρύτερη περιοχή παρέχει ένα ετήσιο εισόδημα περίπου 1.000.000 δολαρίων για το Έδαφος. Ξεχωριστές τηλεφωνικές εγκαταστάσεις για τις στρατιωτικές και τις πολιτικές ανάγκες είναι διαθέσιμες, που παρέχουν όλες τις υπηρεσίας τηλεφωνίας, συμπεριλαμβανομένης της σύνδεσης στο Διαδίκτυο. Οι διεθνείς τηλεφωνικές κλήσεις γίνονται μέσω δορυφόρου. Το Έδαφος έχει τρεις ραδιοφωνικούς σταθμούς, έναν Μακρών Κυμάτων (AM) και δύο Βραχέων Κυμάτων (FM), και έναν τηλεοπτικό σταθμό. Ο Διαδικτυακός κωδικός χώρας (ανώτατο πεδίο ορισμού) είναι το .io.
Αυχένας
Σύντομη ανατομική
Υπερακάνθιος μυς -Εκφύεται από τον υπερακάνθιο βόθρο. -Καταφύεται στο άνω εντύπωμα του μείζονος βραχιονίου ογκώματος. -Ενέργεια του είναι η απαγωγή βραχίονα.
Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού
Οικονομία
Ταχυδρομικά γραμματόσημα εκδίδονται για το Βρετανικό Έδαφος Ινδικού Ωκεανού από τις 17 Ιανουαρίου 1968.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμφισβητούμενα νησιά
Αυχένας
Σύντομη ανατομική
Υπακάνθιος μυς -Εκφύεται από τα έσω 2/3 της ακάνθου της ωμοπλάτης. -Καταφύεται στο μείζων βραχιόνιο όγκωμα. -Στρέφει προς τα έσω το βραχίονα, σταθεροποιεί τη γληνοβραχιόνια άρθρωση μαζί με άλλους στροφείς.
Υποπλάτιος -Εκφύεται από τον υποπλάτιο βόθρο. -Καταφύεται στο ελάσσων βραχιόνιο όγκωμα. -Στρέφει προς τα έσω το βραχίονα και προσάγει το βραχίονα.
Ελάσσων στρογγύλος -Εκφύεται από την άνω μοίρα του έξω χείλους της ωμοπλάτης. -Καταφύεται στο κάτω εντύπωμα του μείζονος βραχιόνιου ογκώματος
Μείζων στρογγύλος -Εκφύεται από την οπίσθια επιφάνεια της κάτω γωνίας της ωμοπλάτης. -Καταφύεται στο έσω χείλος του δικέφαλου βραχιονίου μυός. -Στρέφει προς τα έξω τον βραχίονα, συγκρατεί την κεφαλή, προσάγει και στρέφει προς τα έσω τον βραχίονα.
Μείζων ρομβοειδής -Εκφύεται από τις άκανθες των σπονδύλων Θ2 - Θ5 και υπερακάνθιων συνδέσμων του. -Καταφύεται στο έσω χείλος της ωμοπλάτης. -Στρέφει προς τα έσω το βραχίονα.
Ελάσσων ρομβοειδής -Εκφύεται από τις άκανθες και υπερακάνθιους συνδέσμους των Α7-Θ1. -Καταφύεται στο έσω χείλος της ωμοπλάτης κοντά στην ωμοπλατιαία άκανθα. -Επαναφέρει την ωμοπλάτη και την στρέφει προς τα έσω.
Πρόσθιος οδοντωτός -Εκφύεται από τις πλευρές 1-9 και περιτονία που καλύπτει τα μεσοπλεύρια διαστήματα. -Καταφύεται στο πρόσθιο έσω χείλος της ωμοπλάτης. -σταθεροποιεί την ωμοπλάτη, απάγει το βραχιόνιο, βοηθά την έξω στροφή της ωμοπλάτης.
Τα νεύρα της περιοχής του αυχένος
Υποκλείδιος -Εκφύεται από το έσω τμήμα 1ης πλευράς. -Καταφύεται στη μεσότητα της κλείδας. -Σταθεροποιεί την κλείδα, ελκύει προς τα κάτω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκελετικό σύστημα Κατηγορία:Ανθρώπινη ανατομία Κατηγορία:Ανθρώπινη κεφαλή και λαιμός
Κωνσταντία της Βρετάνης
Πέθανε στη Νάντη σε ηλικία 40 ετών από Λέπρα ή από επιπλοκές στη γέννα του τελευταίου της παιδιού.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες της Βρετάνης Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης