cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νυχτερινό Δελτίο
Υπόθεση
Παράλληλα, σε ένα φτηνό ξενοδοχείο της Αχαρνών ο Κολάκογλου εντοπίζεται από το Hellas Channel. Παγιδευμένος ο Κολάκογλου, ανεβαίνει στην ταράτσα του ξενοδοχείου και απειλεί να αυτοπυροβοληθεί. Ο Πετράτος θριαμβολογεί για την επιτυχία του Hellas Channel, όμως ο Σωτηρόπουλος φέρνει στην περιοχή τη μητέρα του Κολάκογλου. Μπροστά στη μητέρα του, ο Κολάκογλου λυγίζει και ζητάει την εκκένωση του ξενοδοχείου από τους δημοσιογράφους για να απομακρυνθεί. Ο Χαρίτος ικανοποιεί το αίτημά του και ο Κολάκογλου εξαφανίζεται, γεγονός που χρεώνεται στον Πετράτο. Η θέση του Πετράτου επιβαρύνεται περισσότερο από το γεγονός ότι ένα τζιπ ίδιο με το δικό του ήταν σταθμευμένο στην περιοχή του σπιτιού της Κωσταράκου τη στιγμή της δολοφονίας της.
Από τη λίστα των Ελλήνων που ταξίδεψαν στην Ανατολική Ευρώπη, μόνο ένας βρίσκεται ακόμα εν ζωή. Το τμήμα Ανθρωποκτονιών τον εντοπίζει και ο Χαρίτος τον καλεί. Από την ανάκριση, μαθαίνει ότι σκοπός του ταξιδιού του ήταν η μεταμόσχευση νεφρού, ενώ την οργάνωση του ταξιδιού ανέλαβε κάποια Ελένη Δούρου αντί 3.000.000 δραχμών. Το όνομα αυτό ήταν σημειωμένο στο φάκελο της Καραγιώργη, όμως ο Χαρίτος δυσκολεύεται να συνδέσει μια τυπικώς μη παράνομη οργάνωση μεταμοσχεύσεων στο εξωτερικό με το υλικό εμπορίας βρεφών, στο οποίο είχε αποκτήσει πρόσβαση η Καραγιώργη. Η συνέχιση της έρευνας αποκαλύπτει ότι τα ψυγεία της εταιρείας του Πυλαρινού επέστρεφαν άδεια από την Αλβανία, όμως όλες οι διελεύσεις θεωρούνταν από τον ίδιο τελωνειακό, το Στράτο Χουρδάκη. Ο Χουρδάκης έχει λάβει πρόωρη συνταξιοδότηση και κατοικεί σε μια πολυτελέστατη επάυλη στο Μήλεσι, μαζί με τη σύζυγό του, το γιο του και την πεθερά του.
Ο Πετράτος ανακρίνεται για την σύμπτωση της ύπαρξης του αυτοκινήτου του στην περιοχή διαμονής της Κωσταράκου. Παρουσία του δικηγόρου του στο γραφείο του Γκίκα παραδέχεται ότι ήταν εκεί, επικαλούμενος την παρουσία του στο σπίτι της κοπέλας του, όμως αρνείται να δώσει περισσότερα στοιχεία γι’ αυτή. Αργότερα, ο Χαρίτος δέχεται την επίσκεψή της: πρόκειται για τη Νένα Ντελοπούλου, κόρη του ιδιοκτήτη του Hellas Channel, η οποία παραδέχεται τη σχέση της με τον Πετράτο και τη μεσολάβησή της για τη μη απόλυσή του. Προς στιγμήν, ο Χαρίτος αναρωτιέται αν ο «Ν.» των απειλητικών σημειωμάτων προς την Καραγιώργη είναι η Νένα Ντελοπούλου. Όμως, οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές: ο Ραμίζ Σέχη, ο δολοφόνος των Αλβανών, δολοφονείται εντός των φυλακών Κορυδαλλού και μεταξύ των προσωπικών του αντικειμένων εντοπίζονται κάποια καινούρια ρούχα, καθώς και ένα σημείωμα με τη διεύθυνση «Κουμανούδη 34» στην περιοχή του Γκύζη.
Υποπτευόμενος ότι στην Κουμανούδη βρίσκεται κάποια γιάφκα, ο Χαρίτος την επισκέπτεται, συνοδευόμενος από μια διμοιρία των ΕΚΑΜ. Εκεί διαπιστώνει ότι πρόκειται για ένα βρεφονηπιακό σταθμό, ο οποίος διευθύνεται από την Ελένη Δούρου. Η Δούρου συλλαμβάνεται και ανακρίνεται από το Γκίκα και το Χαρίτο, αδυνατώντας να δώσει επαρκείς εξηγήσεις για το ότι όλα τα παιδιά είναι αλβανικής προέλευσης και το ότι δε διαθέτει κανένα στοιχείο επικοινωνίας με τους γονείς τους, όμως επιμένει ότι τα παιδιά τα έχει παραλάβει από τους βιολογικούς τους γονείς για φύλαξη και φροντίδα. Αρνείται ότι έχει κάποια σχέση με το Σέχη, όμως η βοηθός της τον αναγνωρίζει και καταθέτει ότι δεν είχε τακτική έξοδο και ότι κάθε φορά που επέστρεφε από κάποια έξοδο έβρισκε πάντα κάποιο καινούριο νήπιο.
Παράλληλα, μαθαίνει πως η Ελένη Δούρου είναι αδελφή του Δήμου Σοβατζή. Ο Χαρίτος είναι πεπεισμένος ότι ο Σοβατζής χρησιμοποιεί ως κάλυμμα τις πέραν πάσης υποψίας επιχειρήσεις του Πυλαρινού για το εμπόριο βρεφών. Μαζί με το Γκίκα, καλούν στην Ασφάλεια το Χρήστο Πυλαρινό, ο οποίος εκπλήσσεται από τις δραστηριότητες του Σοβατζή και δηλώνει πρόθυμος να παράσχει κάθε στοιχείο. Μεταξύ αυτών, είναι τα ονόματα δύο οδηγών της εταιρείας του, οι οποίοι εντοπίζονται και ομολογούν την εμπλοκή τους στο εμπόριο βρεφών, από έναν άγνωστό τους άνδρα, υπό την ανοχή του Χουρδάκη στο τελωνείο. Όμως, τα μωρά δεν παραδίνονταν στην έδρα της Δούρου, αλλά στο Σέχη, έξω από την Καστοριά. Πλέον, έχει εξακριβωθεί το κίνητρο του φόνου στο Ρέντη: ο Σέχη και το ζευγάρι των Αλβανών πωλούσαν και οι ίδιοι παιδιά και δε συμφώνησαν σε μια πώληση.
Ο Χουρδάκης τελικώς ανευρίσκεται και ομολογεί τη συμμετοχή του στην υπόθεση. Αντί 1.000.000 δραχμών, επέτρεπε τη διέλευση σε συγκεκριμένα ψυγεία της εταιρείας του Πυλαρινού, όμως η «προθυμία» του να εργάζεται σε νυχτερινή βάρδια προκάλεσε τις υποψίες των συναδέλφων του, ώστε τελικά να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα. Ο Χουρδάκης αναγνωρίζει τους δύο οδηγούς, όχι όμως το Σέχη ή το ζευγάρι των Αλβανών.
Ο Πυλαρινός επισκέπτεται ξανά την ασφάλεια, ισχυριζόμενος ότι ο Χουρδάκης ή οι τελωνειακοί είναι οι μόνοι ύποπτοι για το φόνο των δημοσιογράφων και τονίζοντας εμφατικά ότι η υπόθεση έκλεισε. Παρουσιάζεται βέβαιος για την ακεραιότητα του Σοβατζή, αναφέροντας ότι του ανέθεσε καθήκοντα αντιπροέδρου του Δ.Σ. της εταιρείας του. Οι δίαυλοι προς το Σοβατζή κλείνουν, ο Χαρίτος αδυνατεί να τον συνδέσει με το οτιδήποτε, όμως είναι απόλυτα πειπεισμένος ότι αποτελεί τον ιθύνονται νου των παράνομων δραστηριοτήτων. Κι εκεί, επεμβαίνει ο Ζήσης…
Ο Ζήσης φέρνει το Χαρίτο σε επαφή με τον Κολάκογλου, ο οποίος του αποκαλύπτει ότι η απειλή προς την Καραγιώργη αφορά στο άγνωστο νόθο παιδί της. Συγκεκριμένα, πριν 20 χρόνια ο Κολάκογλου εργαζόταν ως λογιστής στο Ν.Α.Τ. και μια μέρα τον επισκέφτηκε η Αντωνακάκη, για να διευθετήσει τις εισφορές του συζύγου της, και η Καραγιώργη εγκυμονούσα. Όταν αργότερα η Καραγιώργη τον προσέγγισε ως δημοσιογράφος, τη ρώτησε για το παιδί της κι εκείνη ταραγμένη αρνήθηκε ότι έχει παιδί. Ο Χαρίτος συνειδητοποιεί ότι ο «Ν.» των άγνωστων σημειωμάτων δεν είναι παρά ο πατέρας του παιδιού της Καραγιώργη, η οποία αρνείτο να το το δείξει. Έτσι, επισκέπτεται ξανά τη Μίνα Αντωνακάκη, η οποία αρχικώς αρνείται την εγκυμοσύνη της αδελφής της, όμως υποχωρεί στην επιμονή του Χαρίτου, αποκαλύπτοντάς του ότι το παιδί της Γιάννας Καραγιώργη δεν είναι παρά η δική της «κόρη», η Άννα. Ο σύζυγος της Αντωνακάκη απέδιδε στη σύζυγό του την αδυναμία τεκνοποίησής τους, έτσι η εγκυμοσύνη της Καραγιώργη, σε συνδυασμό με την μακροχρόνια επαγγελματική απουσία του Αντωνακάκη και τη ρητή απροθμία της Καραγιώργη να μεγαλώσει το παιδί της, αποτέλεσε την ευκαιρία για την Αντωνακάκη να σώσει το γάμο της, παρουσιάζοντας την ανηψιά της ως κόρη της. Ο Χαρίτος της ζητά προσωπικά αντικείμενα της Καραγιώργη και σε μια νεανική φωτογραφία της αναγνωρίζει το δολοφόνο της…
Και ο δολοφόνος είναι ο Θανάσης! Μη έχοντας ελπίδα διαφυγής, ομολογεί όλη την αλήθεια στο Χαρίτο: πριν από 20 χρόνια, ως φοιτητής της Σχολής Αξιωματικών της Αστυνομίας, διατηρούσε σχέση με την, άσημη τότε, Καραγιώργη. Όταν εκείνη έμεινε έγκυος, της ζήτησε να παντρευτούν, όμως εκείνη ήταν ανένδοτη, ισχυριζόμενη ότι θα προσωρήσει σε άμβλωση. Μπροστά στην επιμονή του Θανάση, εξαφανίζεται και επανεμφανίζεται μετά από πολλά χρόνια, λέγοντάς του ότι η κόρη του είναι πια 19 χρόνων. Ο Θανάσης καταλαμβάνεται από έντονη επιθυμία να γνωρίσει το παιδί του, όμως η Καραγιώργη του το αρνείται, εκτός αν τη βοηθήσει στην έρευνά της. Έτσι, αποκαλύπτεται ο τροφοδότης των εγγράφων της αστυνομίας, ενώ ο Θανάσης παραδέχεται την εμπλοκή του με την υπόθεση της Δούρου και του Χουρδάκη. Όταν συνειδητοποίησε ότι η Καραγιώργη δεν πρόκειται να του δείξει ποτέ το παιδί τους, τη σκότωσε και ακολούθως σκότωσε και την Κωσταράκου, ανησυχώντας μήπως στο φάκελο της Καραγιώργη υπήρχαν στοιχεία που τον ενοχοποιούν. Υπό το βάρος των αποκαλύψεων ο Θανάσης αυτοκτονεί, ενώ ο Χαρίτος και ο Γκίκας προσπαθούν να ετοιμάσουν μια εκδοχή των γεγονότων που να διασώζει την τιμή του Θανάση, τη μη αρνητική έκθεση της Αστυνομίας και, κυρίως, την ουδεμία εμπλοκή της οικογένειας της Άννας Αντωνακάκη στην υπόθεση.
Τηλεοπτική μεταφορά
Το "Νυχτερινό Δελτίο" μεταφέρθηκε στην τηλεόραση από την εταιρεία Frenzy Films σε σκηνοθεσία του Πάνου Κοκκινόπουλου. Η ιστορία αναπτύχθηκε σε σειρά 18 επεισοδίων, τα οποία προβλήθηκαν από την ΕΤ1 κατά τη σεζόν 1998-1999.
Διανομή :
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα
Ανατολική Φραγκίστα Ευρυτανίας
Η Ανατολική Φραγκίστα είναι χωριό του νομού Ευρυτανίας. Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 680 μέτρων και απέχει 39 χλμ από το Καρπενήσι. Μέχρι το 1915 ονομαζόταν Μεγάλη Φραγκίστα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ανατολική Φραγκίστα είναι ένα από τα πιο ιστορικά και πιο παλιά χωριά της Ρούμελης και το παρελθόν της είναι συνυφασμένο με την πορεία ολόκληρης της Ευρυτανίας και φυσικά της Κεντρικής Ελλάδας. Η ονομασία της και η ύπαρξή της αναφέρεται από τον 14ο αιώνα.
Τα χωριά της ονομάστηκαν Πολιτοχώρια γιατί ένα σημαντικό μέρος των κατοίκων τους ξενιτεύονταν στην Κωνσταντινούπολη κι εργαζόταν εκεί. Το γεγονός αυτό, υπήρξε καθοριστικό για την εξέλιξη και την πορεία της Ανατολικής Φραγκίστας. Εξαιτίας της σχέσης που ανέπτυξε με την Κωνσταντινούπολη, το χωριό εξελίχθηκε σε ένα από τα πλουσιότερα των Πολιτοχωρίων. Εκτός από την εισροή πλούτου από την Πόλη η οικονομία του χωριού στηρίζονταν στη κτηνοτροφία και τη μεταξοβιοτεχνία. Όταν έπαψε η Κωνσταντινούπολη να αποτελεί πόλο έλξης για τους κατοίκους της Ανατολικής Φραγκίστας, ένας σημαντικός αριθμός από αυτούς στράφηκε προς τις χώρες της Βόρειας Αμερικής και πολλοί εγκαταστάθηκαν και πρόκοψαν σε πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Ανατολική Φραγκίστα ευτύχισε να βρίσκεται κοντά στους βασικούς οδικούς άξονες που ένωναν τα περασμένα χρόνια τις μεγάλες πόλεις και τα διαμερίσματα της Κεντρικής Ελλάδας.
Ίδρυμα Καφαντάρη - Λαογραφικό Μουσείο
μικρογραφία|Ίδρυμα Καφαντάρη|253x253εσΤο 2008 εγκαινιάσθηκε, προς τιμήν του πολιτικού Γεωργίου Καφαντάρη το Ίδρυμα Καφαντάρη με πλούσιο υλικο απ το αρχείο της Βουλής. Το έργο πραγματοποιήθηκε εξ ολοκλήρου με ιδιωτική πρωτοβουλία με πλήρη οικονομική ενίχυση από τον Κωνσταντίνο Πανουριά (επιχειρηματία εξ Αμερικής) και με επιμέρους οικονομική βοήθεια απο συγχωριανούς. Λειτουργεί από την ίδρυση του μέχρι σήμερα υπο την προεδρία του συνιδρυτή Κωνσταντίνου Κωστόπουλου.
Αξιοθέατα
Στην κεντρική πλατεία βρίσκεται το Ηρώο του χωριού, με μνημείο των πεσόντων και προτομών του έφεδρου ανθυπολοχαγού Δημητρίου Ε. Ζώτου (έργο του γλύπτη Χρήστου Καπράλου) που έπεσε στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο. Στον ίδιο χώρο βρίσκεται και η προτομή του Γεωργίου Καφαντάρη, έργο της γλύπτριας Βάσως Καπάνταη που έγινε με δαπάνες του Συλλόγου "Οι δώδεκα Απόστολοι". Στην είσοδο της πλατείας έχει χτιστεί πέτρινη βρύση. Δίπλα από τους Αγίους Αποστόλους βρίσκεται το πατρικό σπίτι του Γεωργίου Καφαντάρη
Στην περιοχή υπάρχουν δύο παλιά μοναστήρια. Το πρώτο, η Ιερά Μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος ή Σωτήρα που χτίστηκε στα μέσα του 16ου αιώνα και ανακαινίστηκε το 1725 ενώ το έτερο της Παναγίας (Γέννεση Της Θεοτόκου), χρονολογείται και αυτό την ίδια ακριβώς περίοδο. Νότια του χωριού, υπάρχει η βρύση του «Κοσμά». Το όνομά της το οφείλει κατά πάσα πιθανότητα στον Ιεραπόστολο Κοσμά τον Αιτωλό που πέρασε από εκεί.
Εκκλησίες
Αν αναλογιστεί κανείς τo μέγεθος του χωριού διαθέτει 7 εκκλησίες. Τα σοκάκια του χωριού σου επιτρέπουν να δεις κάθε μια από αυτές σε ένα μοναδικό περίπατο που ξεκινάει από την κεντρική πλατεία του χωριού και περνάει μέσα από τους οικισμούς και τις εκκλησίες του:
Πληθυσμός
Κατά την Απογραφή πληθυσμού του 2011 το χωριό είχε 177 κατοίκους. Η διακύμανση του πληθυσμού του χωριού στο πέρασμα των ετών είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Δείκτης τιμής προς κέρδη ανά μετοχή
Ο δείκτης τιμής προς κέρδη ανά μετοχή (price-to-earnings ratio, P/E) εκφράζει την τιμή που καταβάλλεται για μια μετοχή σε σχέση με το ετήσιο καθαρό εισόδημα ή κέρδος που κερδίζει η επιχείρηση ανά μετοχή και αποτελεί τον πιο γνωστό χρηματοοικονομικό δείκτη αποτίμησης. Σε αντίθεση με το EV / EBITDA, ο λόγος Ρ / Ε αντικατοπτρίζει την κεφαλαιακή διάρθρωση της εν λόγω εταιρείας. Το P / E είναι μια οικονομική αναλογία που χρησιμοποιείται για αποτίμηση με την εξής λογική: ένα υψηλότερο P / E σημαίνει ότι οι επενδυτές πληρώνουν περισσότερα για κάθε μονάδα του καθαρού εισοδήματος, σε σχέση με ένα με χαμηλότερο P / E. Ο λόγος P / E έχει μονάδες χρόνου, και  μπορεί  να ερμηνευθεί ως " ο αριθμός των ετών που απαιτούνται για την επανείσπραξη του επενδυμένου κεφαλαίου», αγνοώντας τη διαχρονική αξία του χρήματος. Με άλλα λόγια, η αναλογία P / E δείχνει την τρέχουσα ζήτηση των επενδυτών για μια μετοχή της εταιρείας. Το αντίστροφο του P / E είναι γνωστό ως απόδοση κερδών. Η απόδοση κερδών είναι μια εκτίμηση της προσδοκώμενης απόδοσης  αν κρατήσουμε τη μετοχή, αποδεχόμενοι ορισμένες περιοριστικές υποθέσεις
Ορισμός
Υπάρχουν διάφορες αναλογίες P / E, όλες ορίζονται ως εξής:
Η τιμή ανά μετοχή στον αριθμητή είναι η τιμή αγοράς ενός ενιαίου μεριδίου της μετοχής. Τα κέρδη ανά μετοχή στον παρονομαστή εξαρτώνται από τον τύπο του P / E:
διά του αριθμού των μετοχών σε κυκλοφορία. Αυτή είναι η πιο κοινή έννοια του "P / E", εάν δεν υπάρχει κάποια διευκρίνηση. Μηνιαία στοιχεία κέρδους για τις μεμονωμένες εταιρείες δεν είναι διαθέσιμα, έτσι χρησιμοποιούνται οι εκθέσεις κερδών των προηγούμενων τεσσάρων τριμήνων και τα κέρδη ανά μετοχή ενημερώνονται ανά τρίμηνο.
Η αναλογία P / E μπορεί εναλλακτικά, να υπολογιστεί διαιρώντας  την κεφαλαιοποίηση της εταιρείας με τα συνολικά ετήσια κέρδη της.
Για παράδειγμα, αν η μετοχή Α διακινείται στα $ 24 και τα κέρδη ανά μετοχή για την πιο πρόσφατη περίοδο των 12 μηνών είναι $ 3, τότε η αναλογία  P / E για τη μετοχή  Α είναι 24 / 3 ή 8. Με άλλα λόγια, ο αγοραστής της μετοχής πληρώνει $ 8 για κάθε δολάριο εισοδήματος. Εταιρείες με ζημίες (αρνητικά κέρδη) έχουν μια απροσδιόριστη αναλογία P / E (που συνήθως εμφανίζεται ως Δεν ισχύει ή "N / A"). Μερικές φορές, ωστόσο, μια αρνητική αναλογία P / E μπορεί να αποδειχθεί.
Με τη σύγκριση των τιμών και των κερδών ανά μετοχή για μια επιχείρηση, μπορεί κανείς να αναλύσει την αποτίμηση της μετοχής μιας εταιρίας σε σχέση με τα έσοδα τα οποία στην πραγματικότητα η εταιρία έχει. Μετοχές που προβλέπεται να έχουν μεγάλη αύξηση κερδών, θα έχουν συνήθως ένα υψηλότερο P / E, καθώς και εκείνες που αναμένονται να έχουν μικρότερη αύξηση κερδών (ή / και πιο επικίνδυνες) στην πλειονότητα των περιπτώσεων έχουν χαμηλότερο P / E. Οι επενδυτές μπορούν να χρησιμοποιήσουν την αναλογία P / E για να συγκρίνουν  την αξία των μετοχών: αν μία μετοχή έχει διπλάσιο P / E από μία άλλη, δεδομένων άλλων στοιχείων ίσων (ειδικά το ποσοστό αύξησης κερδών), είναι μια λιγότερη ελκυστική  μετοχή. Ωστόσο, οι εταιρείες είναι σπάνια ίσες, και οι συγκρίσεις μεταξύ των βιομηχανιών, εταιρειών, καθώς και τις χρονικώς περιόδων μπορεί να είναι παραπλανητικές.
Από το 1900, η μέση αναλογία P / E για τον S & P 500 έχει κυμανθεί από 4,78 το Δεκέμβριο 1920 με 44,20 το Δεκέμβριο του 1999, με τη μέση τιμή γύρω στο 15. Η μέση αναλογία P / Ε της αγοράς διαφέρει σε σχέση με, μεταξύ άλλων παραγόντων, την αναμενόμενη αύξηση των κερδών, την αναμενόμενη σταθερότητα των κερδών, τον αναμενόμενο πληθωρισμό, και των αποδόσεων των εναλλακτικών επενδύσεων. Για παράδειγμα, όταν κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ έχουν υψηλή απόδοση, οι επενδυτές πληρώνουν λιγότερο για δεδομένα κέρδη ανά μετοχή και αυτό έχει ως αποτέλεσμα την πτώση του λόγου P / E.
Καθορισμός των τιμών των μετοχών
Με τη διαίρεση της τιμής μιας μετοχής σε μια εταιρεία με τα κέρδη της εταιρείας ανά μετοχή, φτάνετε στην αναλογία P / E. Αν τα κέρδη ανά μετοχή κινούνται αναλογικά με τις τιμές των μετοχών,η αναλογία παραμένει η ίδια. Εάν αυξάνεται η αξία των τιμών των μετοχών και τα κέρδη παραμένουν ίδια ή μειώνονται, η αναλογία P / E αυξάνεται.
Άλλα σχετικά μέτρα
Το forward P / E χρησιμοποιεί τα εκτιμώμενα κέρδη πέραν των δώδεκα μηνών.
Το P/E10 χρησιμοποιεί μέσες αποδοχές για τα τελευταία 10 χρόνια. Υπάρχει η άποψη ότι οι μέσες αποδοχές για μια περίοδο 20 ετών παραμένων σε μεγάλο βαθμό σταθερές,, οπότε η χρήση του P/E10 θα μειώσει των όγκο των δεδομένων.
Η αναλογία P / E σχετίζεται με την αξία ιδίων κεφαλαίων. Ένα παρόμοιο μέτρο μπορεί να οριστεί για την ακίνητη περιουσία.
Ο δείκτης PEG προκύπτει από τη διαίρεση του P / E με τον ετήσιο ρυθμό αύξησης κερδών. Θεωρείται ένα είδος εξομάλυνσης επειδή υψηλότερος ρυθμός ανάπτυξης θα πρέπει να προκαλέσει υψηλότερα επίπεδα P / E.
Ο παραπλήσιος δείκτης για το επίπεδο επιχειρησιακής αξίας είναι EV / EBITDA δηλαδή η αξία της επιχείρησης διά του EBITDA.
Παρούσα Αξία των ευκαιριών ανάπτυξης (PVGO) είναι μια άλλη εναλλακτική μέθοδος για την αποτίμηση των μετοχών. Η παρούσα αξία των ευκαιριών ανάπτυξης υπολογίζεται με την εύρεση της διαφοράς μεταξύ της τιμής των μετοχών με συνεχή ανάπτυξη και της τιμής των μετοχών που δεν παρουσιάζουν ανάπτυξη.
PVGO = P (Ανάπτυξη) - P (Χωρίς ανάπτυξη) = [D1 / (r -g)] - E / r
Δεδομένου ότι το Multiple P/E είναι  «Τιμή ανά μετοχή / Κέρδη ανά μετοχή», μπορεί να γραφεί ως
Έτσι, όταν το PVGO αυξάνεται, το P / E αυξάνεται.
Απόδοση κερδών
Το αντίστροφο του P / E είναι η αναλογία Ε / P, επίσης γνωστή ως απόδοση κερδών. Η απόδοση κερδών είναι ποσοστό, και είναι χρήσιμη στη σύγκριση μετοχών ή αποτίμησης της αγοράς σε σχέση με τα ομόλογα.
Η απόδοση κερδών είναι επίσης το κόστος για μια εισηγμένη εταιρεία της άντλησης κεφαλαίων επέκτασης, μέσω της έκδοσης μετοχών. Υπολογίζεται ως (ΚΕΡΔΗ ΑΝΑ ΜΕΤΟΧΗ / τιμή αγοράς ανά μετοχή)
Αναλογία τιμής / μέρισμα
Οι εισηγμένες στο χρηματιστήριο εταιρείες κάνουν συχνά την περιοδική τριμηνιαία ή ετήσια καταβολή μετρητών στους ιδιοκτήτες τους, τους μετόχους, αναλογικά με τον αριθμό των μετοχών που κατέχουν. Σύμφωνα με την αμερικανική νομοθεσία, τέτοιες πληρωμές μπορούν να γίνονται μόνο από τις σημερινές αποδοχές ή από αποθεματικά (κέρδη που παραμένουν από προηγούμενα έτη). Η εταιρεία αποφασίζει για το συνολικό ύψος των πληρωμών το οποίο διαιρείται με τον αριθμό των μετοχών. Το προκύπτον μέρισμα δηλώνει τα μετρητά ανά μετοχή. Ακριβώς όπως η αναλογία P / E είναι ο λόγος της τιμής προς κέρδη, η αναλογία Τιμών / Μέρισμα είναι ο λόγος της τιμής είσπραξης /μέρισμα.
Μερισματική απόδοση
Η μερισματική απόδοση είναι το μέρισμα που πληρώθηκε κατά το τελευταίο λογιστικό έτος διαιρεμένο με την τρέχουσα τιμή της μετοχής: είναι το αντίστροφο του λόγου τιμής / Μέρισμα. Ιστορικά, μετοχές με πολύ υψηλό P / E πληρώνουν ελάχιστα ή καθόλου μερίσματα. Θεωρητικά μιλώντας, αν το μέρισμα υπερβαίνει τα κέρδη, η εταιρεία μπορεί να θεωρηθεί ότι συμβαίνει επιστροφή κεφαλαίου στους επενδυτές της, μια κατάσταση που δεν μπορεί να παραμείνει επ´αόριστον.
Σχέσεις μεταξύ μέτρων
Αρκετά από τα μέτρα αυτά σχετίζονται μεταξύ τους: δεδομένη τιμή, κέρδη και μερίσματα. Υπάρχουν 6 πιθανές σχέσεις, οι οποίες έρχονται σε αμοιβαία ζεύγη:
Σχετίζονται με τις ακόλουθες εξισώσεις:
Ερμηνεία
Ο μέσος όρος της αναλογίας P / E  στις ΗΠΑ από το 1900  έως το 2005 είναι 14 (ή 16, ανάλογα με το αν χρησιμοποιείται ο γεωμετρικός μέσος ή ο αριθμητικός μέσος όρος, αντίστοιχα).
Κανονικά, οι μετοχές με μεγαλύτερη αύξηση κερδών διαπραγματεύονται σε υψηλότερες τιμές P / E. Στο προηγούμενο παράδειγμα, η μετοχή Α, η οποία διαπραγματεύεται στα 24 δολάρια ανά μετοχή, αναμένεται να αποφέρει $ 6 ανά μετοχή το επόμενο έτος. Τότε η αναλογία forward P / E είναι $ 24 / 6 = 4. Έτσι, οι επενδυτές θα πληρώνουν 4 δολάρια για κάθε ένα δολάριο από τα κέρδη, γεγονός που καθιστά τη μετοχή πιο ελκυστική από ότι ήταν το προηγούμενο έτος.
Η αναλογία P / E ενσωματώνει σιωπηρά τον κίνδυνο που μπορεί να υπάρξει όσον αφορά στα μελλοντικά κέρδη μιας εταιρείας. Για τον αγοραστή μετοχών, ο κίνδυνος αυτός περιλαμβάνει το ενδεχόμενο πτώχευσης της εταιρίας. Για τις εταιρείες με υψηλή μόχλευση (δηλαδή υψηλά επίπεδα χρέους), ο κίνδυνος χρεοκοπίας είναι υψηλότερος από ό,τι για άλλες εταιρείες. Αν υποθέσουμε ότι η επίδραση της μόχλευσης είναι θετική, οι αποδοχές για μία αρκετά μοχλευμένη εταιρεία θα είναι επίσης υψηλότερες. Κατ 'αρχήν, η αναλογία P / E ενσωματώνει την πληροφορία αυτή, καθώς επίσης οι διαφορετικές αναλογίες P / E μπορεί να αντικατοπτρίζουν τη δομή του ισολογισμού.
Αποκλίσεις από την τυπική αναλογία P / E και την αναλογία forward P / E  είναι συνηθισμένες. Γενικά, τα εναλλακτικά μέτρα της αναλογίας P / E αντιπροσωπεύουν διαφορετικά μέτρα των κερδών. Για παράδειγμα μπορεί να αναφέρονται σε «διορθωμένα» αριθμητικά στοιχεία που αφορούν στα κέρδη τα οποία προκύπτουν κατόπιν εξαίρεσης ορισμένων έκτακτων γεγονότων ή σε περίπτωση έκτακτου κέρδους ή ζημίας. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι ορισμοί δεν μπορούν να τυποποιηθούν.
Διάφορες ερμηνείες μιας συγκεκριμένης αναλογίας P / E είναι δυνατές, και ο ιστορικός πίνακας που ακολουθεί είναι  ενδεικτικός και δεν μπορεί να είναι οδηγός, καθώς οι τρέχοντες δείκτες  P / E θα πρέπει να συγκρίνονται με τα τρέχοντα πραγματικά επιτόκια.
N/A 	Για μια εταιρεία που δεν έχει αποδοχές η αναλογία P / E είναι απροσδιόριστη. Κατά συνθήκη, εταιρείες με απώλειες (αρνητικές αποδοχές) συνήθως αντιμετωπίζονται σαν να έχουν απροσδιόριστη αναλογία P / E, αν και ένα αρνητικό P / E μαθηματικά ευσταθεί.
0–10	Είτε η μετοχή είναι υποτιμημένη ή τα κέρδη της εταιρείας θεωρείται ότι είναι σε ύφεση. Εναλλακτικά, οι τρέχουσες αποδοχές μπορεί να είναι σημαντικά πάνω από ιστορικές τάσεις ή η εταιρεία μπορεί να ωφελείται από την πώληση περιουσιακών στοιχείων. 10-17	Για πολλές εταιρείες μία αναλογία P / E αυτού του εύρους μπορεί να θεωρηθεί ως αξιόλογη αξία.
17-25	Είτε η μετοχή είναι υπερτιμημένη είτε τα κέρδη της εταιρείας αυξήθηκαν από τα τελευταία στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα *και αφορούν στα κέρδη. Η μετοχή μπορεί επίσης να είναι αναπτυσσόμενη, με κέρδη που αναμένεται να αυξηθούν σημαντικά στο μέλλον.
25+	Μια εταιρεία της οποίας οι μετοχές έχουν πολύ υψηλό P / E μπορεί να έχει μεγάλη αναμενόμενη μελλοντική αύξηση κερδών ή η μετοχή μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο μιας κερδοσκοπικής φούσκας.
Συνήθως δεν είναι αρκετό το να εξετάσουμε την αναλογία P / E μιας εταιρίας και να αποφανθούμε για την κατάσταση της. Συνήθως, ένας αναλυτής εξετάζει την αναλογία P / E μιας εταιρείας σε σχέση με τη βιομηχανία στην οποία βρίσκεται, τον κλάδο της εταιρίας, καθώς και τη συνολική αγορά. Ιστοσελίδες όπως το Reuters προσφέρουν αυτές τις συγκρίσεις σε έναν πίνακα. Συχνά, οι συγκρίσεις γίνονται επίσης μεταξύ τριμηνιαίων και ετήσιων στοιχείων. Μόνο μετά από μια σύγκριση με τη βιομηχανία, τον κλάδο και την αγορά μπορεί ένας αναλυτής να εκτιμήσει αν η αναλογία P / E είναι υψηλή ή χαμηλή, με τις προαναφερθείσες διακρίσεις (δηλαδή, λόγω υποτίμησης, υπερτίμησης, ορθής εκτίμησης, κλπ).
Χρησιμοποιώντας μεθόδους προεξοφλημένων ταμειακών ροών, ο αντίκτυπος της αύξησης κερδών και του πληθωρισμού μπορεί να αξιολογηθεί. Η on-line αριθμομηχανή στο Moneychimp, επιτρέπει την αξιολόγηση της «δίκαιης» τιμής της αναλογίας P / E.
Η αναλογία P / E της αγοράς
Για τον υπολογισμό της αναλογίας P / E του δείκτη της αγοράς, όπως του S & P 500, δεν είναι ακριβές να πάρουμε τον "απλό μέσο όρο" των αναλογιών Ρ / E όλων των συνιστώμενων  μετοχών. Η προτιμώμενη και ακριβής μέθοδος είναι να υπολογίσουμε το σταθμισμένο μέσο όρο. Στην περίπτωση αυτή, η τιμή της κάθε μετοχής πολλαπλασιάζεται με το αντίστοιχο πλήθος τους που έχει εκδοθεί και τα αποτελέσματα αθροίζονται για να εξαχθεί η συνολική αξία σε όρους χρηματιστηριακής αξίας για το σύνολο της αγοράς. Η ίδια μέθοδος χρησιμοποιείται για τα συγκρίσιμα καθαρά κέρδη κάθε μετοχής (τα κέρδη ανά μετοχή πολλαπλασιάζονται με τον αριθμό των μετοχών που έχουν εκδοθεί). Στην περίπτωση αυτή, το σύνολο των καθαρών κερδών υπολογίζεται και αυτό δίνει τα συνολικά κέρδη για το σύνολο της αγοράς. Το τελικό στάδιο είναι η διαίρεση της συνολικής κεφαλαιοποίησης της αγοράς με τα συνολικά κέρδη και το αποτέλεσμα δίνει την αναλογία P / E της αγοράς. Ο λόγος της χρήσης του σταθμισμένου μέσου όρου αντί του «απλού» μέσου μπορεί να περιγραφεί καλύτερα από το γεγονός ότι τα μικρότερα «συστατικά» έχουν μικρότερο αντίκτυπο στον συνολικό δείκτη της αγοράς. Για παράδειγμα, αν ο δείκτης της αγοράς αποτελείται από τις εταιρείες X και Y, οι οποίες έχουν την ίδια αναλογία P / E (επομένως και ο δείκτης της αγοράς θα έχει την ίδια αναλογία), αλλά η εταιρία Χ έχει εννιά φορές μεγαλύτερη κεφαλαιοποίηση από την Y, τότε μία ποσοστιαία  μείωση των κερδών ανά μετοχή της εταιρίας Y πρέπει να αποφέρει πολύ μικρότερη επίπτωση στο δείκτη της αγοράς από την ίδια ποσοστιαία μείωση των κερδών ανά μετοχή της εταιρίας Χ.
Μια παραλλαγή που χρησιμοποιείται συχνά είναι να αποκλείονται εταιρείες με αρνητικά κέρδη από το δείγμα - ειδικά όταν εξετάζουμε υπο-δείκτες με μικρότερο αριθμό μετοχών, όπου οι εταιρείες με αρνητικά κέρδη θα στρεβλώσουν τα στοιχεία.
Ακρίβεια και πλαίσιο
Στην πράξη, πρέπει να ληφθούν ορισμένες αποφάσεις ως προς το πώς ακριβώς να προσδιοριστούν τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται στους υπολογισμούς.
Ιστορικά vs. εκτιμώμενα κέρδη
Διάκριση πρέπει να γίνει μεταξύ του πραγματικού P / E και του τρόπου με τον οποίο στην πραγματικότητα υπολογίζουμε τις αναλογίες P / E. Η πραγματική αναλογία  P / E εξετάζει τις προβλέψεις των κερδών. Στην πραγματικότητα, υπολογίζουμε τις αναλογίες P / E χρησιμοποιώντας τα εταιρικά κέρδη των τελευταίων 12 μηνών. Το να χρησιμοποιούμαι προηγούμενες αποδοχές δημιουργεί μια χρονική αναντιστοιχία η οποία όμως είναι καλύτερη από το να χρησιμοποιούσαμε  μελλοντικά κέρδη, δεδομένου ότι οι προβλέψεις μελλοντικών κερδών είναι εμφανώς ανακριβής και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για σκόπιμη χειραγώγηση.
Από την άλλη πλευρά, το γεγονός ότι μία μετοχή διαπραγματεύεται με ένα χαμηλό πραγματικό P / E δεν αποτελεί ένδειξη ότι η μετοχή είναι υποτιμημένη. Μία μετοχή μπορεί να διαπραγματεύεται με ένα χαμηλό P / E, διότι οι επενδυτές είναι λιγότερο αισιόδοξοι για τα μελλοντικά έσοδα που θα προκύψουν από αυτή τη μετοχή. Έτσι, ένας τρόπος για να κάνουμε μια δίκαιη σύγκριση μεταξύ των μετοχών είναι να χρησιμοποιήσουμε το primary P / Ε τους. Αυτή η αναλογία βασίζεται στις προβλέψεις κερδών για τα προσεχή έτη, για τα οποία χρησιμοποιείται ένας προεξοφλητικός υπολογισμός.
Η αναλογία P / E στην επιχειρηματική κουλτούρα
Η αναλογία P / E μιας επιχείρησης είναι ένας σημαντικός δείκτης στον οποίο εστιάζει η διαχείριση σε πολλές εταιρείες και βιομηχανίες. Αυτό συμβαίνει γιατί η διαχείριση πληρώνεται κυρίως με μετοχές της εταιρείας (μια μορφή πληρωμής που έχει ως αποτέλεσμα να συμβαδίζουν τα συμφέροντα της διαχείρισης με τα συμφέροντα των άλλων κατόχων μετοχών), με σκοπό την αύξηση της τιμής της μετοχής. Ένας τρόπος για να αυξηθεί η τιμή μιας μετοχής είναι μέσω της αύξησης των κερδών. Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, μία υψηλότερη αναλογία P / E είναι το αποτέλεσμα ενός πλεονεκτήματος που επιτρέπει σε μια εταιρεία να αυξάνει τις αποδοχές της με την πάροδο του χρόνου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Οικονομικοί δείκτες
Φαινόμενο Ρόουλαντ
Με την ονομασία φαινόμενο Ρόουλαντ χαρακτηρίστηκε το φαινόμενο εκείνο κατά το οποίο σώματα ηλεκτρισμένα στατικά, όταν τεθούν σε κίνηση δημιουργούν γύρω τους μαγνητικό πεδίο, όμοιο με εκείνο που δημιουργεί το ηλεκτρικό ρεύμα. Πρόκειται για το μετέπειτα καλούμενο ηλεκτροστατικό πεδίο.
Το φαινόμενο αυτό απέδειξε πειραματικά ο Αμερικανός φυσικός Χένρυ Ώγκαστους Ρόουλαντ (1848-1901) εργαζόμενος στο εργαστήριο του διάσημου Γερμανού Χέρμαν φον Χέλμχολτς, λίγο πριν αναλάβει έδρα στο νεοϊδρυθέν Πανεπιστήμιο της Βαλτιμόρης (1875), όπου «τιμής ένεκεν» το φαινόμενο αυτό έλαβε το όνομά του.
Πηγές
Φαινομενο Ροουλαν Ροουλαντ
Αλιγάτορας
Ο αλιγάτορας είναι ερπετό που ανήκει στην οικογένεια των κροκοδειλιδών. Είναι μεγαλόσωμο ζώο και μοιάζει στις γιγάντιες σαύρες, στα υδρόβια και στα αρπακτικά. Ζει κατά αγέλες σε λίμνες και ποτάμια των τροπικών περιοχών, όπου παραμονεύει το θήραμα του κρυμμένο μέσα στο νερό. Το ζευγάρωμα γίνεται τη νύχτα μέσα στο νερό, προς τον Απρίλιο. Χάρη στη ζύμωση των φυτικών υλικών, μέσα στη φωλιά διατηρείται θερμοκρασία ευνοϊκή για την επώαση των αυγών.
Οι αλιγάτορες κινούνται με δυσκολία στην ξηρά, αλλά κολυμπούν γρήγορα και αθόρυβα στο νερό. Έχουν πολύ μεγάλο στόμα και δυνατά δόντια. Τρέφονται κυρίως με ψάρια, βατράχους, μικρά καρκινοειδή, χελώνες, μικρά θηλαστικά και πουλιά. Ο Αμερικάνος αλιγάτορας (Αλιγάτορας του Μισισιπή - Alligator mississippiensis) ζει στις ΗΠΑ, κυρίως στον ποταμό Μισισιπή. Ο Κινεζικός αλιγάτορας (Αλιγάτορας ο σινικός - Alligator sinensis), ο οποίος είναι μικρότερος, ζει στον ποταμό Γιανγκ τσε Κιανγκ.
Πηγές
Κατηγορία:Αλιγατορίδες
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1960
Το 1ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε ως 1η Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου στις 20-26 Σεπτεμβρίου 1960 στον κινηματογράφο Ολύμπιον. Αν και ελάχιστος ο αριθμός των νέων παραγωγών (Μια του κλέφτη του Δημήτρη Ιωαννόπουλου, Το ποτάμι του Νίκου Κούνδουρου, Έγκλημα στα παρασκήνια του Ντίνου Κατσουρίδη και Μανταλένα του Ντίνου Δημόπουλου), το γεγονός δεν εμπόδισε να διεξαχθεί το φεστιβάλ ή καλύτερα η "γενική δοκιμή", όπως χαρακτηρίστηκε, ενός μελλοντικού θεσμού, με επισημότητα και την παρουσία όλης της καλλιτεχνικής αφρόκρεμας της εποχής. Αδιαμφισβήτητη πρωταγωνίστρια η ανατέλλουσα σταρ, ήδη δημοφιλής, Αλίκη Βουγιουκλάκη που απέσπασε και το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου για τη Μανταλένα.
Ρετροσπεκτίβα
Θέμα: Αναδρομικές προβολές των καλύτερων ταινιών παραγωγής 1955 - 59. Προβλήθηκαν 9 ταινίες:
Παραπομπές
1960
Οπτική ίνα
Υπάρχει ιδιαίτερος κλάδος της επιστήμης που ασχολείται με έρευνα για τις δυνατότητες και εφαρμογές τους. Οι οπτικές ίνες χρησιμοποιούνται κυρίως σε δίκτυα επικοινωνιών και επιτρέπουν τη μετάδοση φωτεινών σημάτων σε μεγαλύτερες αποστάσεις και σε υψηλότερη ταχύτητα μετάδοσης δεδομένων σε σχέση με άλλες μορφές μετάδοσης σημάτων, όπως ο χαλκός, ενώ η ταχύτητα μετάδοσης πλησιάζει αυτή με την οποία διαδίδεται το φως. Οι οπτικές ίνες χρησιμοποιούνται αντί των μεταλλικών καλωδίων, διότι τα σήματα μεταφέρονται με μικρότερη απώλεια και  δεν επηρεάζονται από ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές. Οι οπτικές ίνες χρησιμοποιούνται επίσης για φωτισμό. Επιπλέον μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μεταφορά εικόνων, επιτρέποντας έτσι την προβολή σε στενούς χώρους. Τέλος ειδικά σχεδιασμένες οπτικές ίνες χρησιμοποιούνται και για πολλές άλλες εφαρμογές, συμπεριλαμβανομένων των αισθητήρων λέιζερ.
Απλού τύπου (Single mode)
Οι οπτικές ίνες απλού τύπου ή μονοτροπικές ίνες έχουν διαστάσεις μέχρι 10 μικρομέτρων. Τα κύματα φωτός ταξιδεύουν σε ευθεία γραμμή και μπορούμε να στείλουμε δεδομένα σε μεγάλες αποστάσεις. Η μικρή αυτή διάμετρος του πυρήνα επιτρέπει τη διέλευση σε ένα περιορισμένο πλήθος ακτίνων, ουσιαστικά μόνο σε ακτίνες που προσπίπτουν κάθετα στην επιφάνεια της διατομής των οπτικών ινών. Οι ίνες αυτές χαρακτηρίζονται συνήθως ως ίνες με βηματική κατανομή.
Πολλαπλού τύπου (Multi mode)
Οι οπτικές ίνες πολλαπλού τύπου έχουν διαστάσεις από 50 − 100 μικρομέτρων, είναι πιο χοντρές από τις απλού τύπου, αλλά μπορούν να στείλουν ταυτόχρονα, σε ξεχωριστό μονοπάτι, πολλά κύματα φωτός. Το κάθε κύμα φωτός, εισέρχεται στην οπτική ίνα υπό ελαφρώς διαφορετική γωνία σε σχέση με τα άλλα, και ακολουθεί το δικό του μονοπάτι μέσα της, μέσω των διαδοχικών ανακλάσεων στο περίβλημα. Αυτό συμβαίνει παράλληλα με πολλά κύματα φωτός (όλα σε διαφορετική γωνία σε σχέση με τα άλλα) κι έτσι μπορούμε να στείλουμε ταυτόχρονα, τεράστιο όγκο δεδομένων.
Ίνες Κλιμακωτού Δείκτη
Στην πιο απλή μορφή της, μία οπτική ίνα αποτελείται από έναν κυλινδρικό πυρήνα από γυαλί πυριτίου, ο οποίος περιβάλλεται από ένα περίβλημα με δείκτη διάθλασης μικρότερο από εκείνο του πυρήνα. Εξαιτίας της απότομης αλλαγής του δείκτη διάθλασης στην επιφάνεια πυρήνα-περιβλήματος, οι ίνες αυτές ονομάζονται ίνες κλιμακωτού δείκτη διάθλασης.
Δομή οπτικών ινών
Στην πράξη χρησιμοποιούμε δέσμη οπτικών ινών. Αν οι ίνες αποτελούνταν μόνο από ένα υλικό, τότε το φως που “ταξιδεύει” στο εσωτερικό τους θα περνούσε, όταν θα έρχονταν σε επαφή, από την μια ίνα στην άλλη. Γι΄ αυτό κάθε ίνα επικαλύπτεται με ένα λεπτό στρώμα υλικού μικρότερου δείκτη διάθλασης ή με πολλά λεπτά στρώματα, έτσι ώστε κάθε επόμενο στρώμα να έχει μικρότερο δείκτη διάθλασης από τον προηγούμενο. Επίσης στο σύστημα της γυάλινης ίνας τοποθετείται ένα περίβλημα που την προστατεύει και την κάνει πιο ανθεκτική σε μηχανικές καταπονήσεις.
Κάθε οπτική ίνα αποτελείται από τα εξής τρία μέρη :
Στις οπτικές ίνες που απαρτίζουν ένα οπτικό καλώδιο, ουσιαστικά υπάρχει και ένα τέταρτο, εξωτερικό, στρώμα που είναι το έγχρωμο μελάνι που εφαρμόζεται για την αναγνώριση των ινών.
Δομή καλωδίου οπτικών ινών
200px|right|thumb|Καλώδιο οπτικών ινών
Δομή δικτύου οπτικών ινών
Η δομή ενός δικτύου οπτικών ινών είναι αρκετά απλή. Συγκεκριμένα αποτελείται από τον πομπό, ένα μέσο μεταφοράς, τον ενισχυτή σήματος και τον δέκτη. Ο πομπός μετατρέπει το ψηφιακό σήμα σε φωτεινή πληροφορία και πραγματοποιεί την εκπομπή της. Βρίσκεται σε επαφή με το οπτικό καλώδιο και διαθέτει κατάλληλο φακό, ώστε να διοχετεύει το φως στο εσωτερικό του. Ως μέσο μεταφοράς χρησιμοποιείται το το καλώδιο οπτικών ινών. Ο ενισχυτής σήματος, είναι απαραίτητος μόνο σε συνδέσεις μεγάλων αποστάσεων, επειδή παρατηρείται συχνά εξασθένιση του σήματος και αναλαμβάνει την ενίσχυση του σήματος σε τακτικά διαστήματα. Διαθέτει ειδικά κυκλώματα, τα οποία όταν λάβουν την εξασθενημένη φωτεινή πληροφορία, εκπέμπουν το σήμα εκ νέου, με πλήρη ισχύ. Τέλος ο δέκτης λαμβάνει το φωτεινό σήμα και το μετατρέπει ξανά στην αρχική του μορφή, δηλαδή σε ψηφιακά δεδομένα. Όπως και ο πομπός, βρίσκεται σε άμεση επαφή με το καλώδιο οπτικών ινών και χρησιμοποιεί φωτοδιόδους για ανιχνεύσει το λαμβανόμενο σήμα.
Λόγοι εξασθένησης του φωτός
Το φως κατά τη διάρκεια του «ταξιδιού» του μέσα στην οπτική ίνα μπορεί να εξασθενήσει. Αυτό μπορεί να συμβεί για κάποιους συγκεκριμένους λόγους :
Εφαρμογές
Οι οπτικές ίνες έχουν πάρα πολλές εφαρμογές στην καθημερινότητά μας. Χρησιμοποιούνται ευρέως για την φωταγώγηση καταστημάτων αλλά και έργων τέχνης, για τον φωτισμό πισίνων, σε συστήματα αρχιτεκτονικού φωτισμού καθώς επίσης και για βιομηχανικό έλεγχο. Μεγάλη εφαρμογή επίσης βρίσκουν και σε συστήματα οικονομικών υπηρεσιών, σε τοπικά και μητροπολιτικά δίκτυα, αλλά κυρίως στην ιατρική και στις τηλεπικοινωνίες.
Ιατρική
250px|right|thumb|Λέιζερ σε οπτική ίνα Οι οπτικές ίνες εκτός από τις τηλεπικοινωνίες βρίσκουν εφαρμογές και στην ιατρική
Τηλεπικοινωνίες
Η χρήση των οπτικών ινών στον τομέα τον τηλεπικοινωνιών έφερε την επανάσταση στις επικοινωνίες για πολλούς λόγους:
Πλεονεκτήματα
Οι οπτικές ίνες έχουν αρκετά πλεονεκτήματα  όπως:
Μειονεκτήματα
Παρά τα πολλά πλεονεκτήματα που έχουν οι οπτικές ίνες παρουσιάζουν και κάποια μειονεκτήματα :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Διαδικτυακή σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ (2022)
Η διαδικτυακή σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ του 2022 ήταν μια συνάντηση των αρχηγών κρατών και αρχηγών κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκε μέσω διαδικτύου, στις 25 Φεβρουαρίου 2022. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε κατόπιν αιτήματος των κυβερνήσεων της Λετονίας και της Εσθονίας, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022, η οποία είχε ξεκινήσει μια ημέρα νωρίτερα. Το αίτημα έγινε σύμφωνα με το άρθρο 4 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου, το οποίο απαιτεί διαβουλεύσεις όταν "απειλείται η εδαφική ακεραιότητα, η πολιτική ανεξαρτησία ή η ασφάλεια οποιασδήποτε χώρας".
Παραπομπές
Κατηγορία:ΝΑΤΟ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μονεμβασιά
Η Μονεμβασία ή Μονεμβασιά ή Μονεμβαζία ή Μονοβάσια, γνωστή στους Φράγκους ως Μαλβαζία, είναι μια μικρή ιστορική πόλη της ανατολικής Πελοποννήσου, του Δήμου Μονεμβασιάς, στο Νομό Λακωνίας. Είναι περισσότερο γνωστή από το μεσαιωνικό φρούριο, επί του ομώνυμου "Βράχου της Μονεμβασίας", που αποτελεί στην κυριολεξία μικρή νησίδα που συνδέεται με γέφυρα σε σχηματιζόμενο λαιμό συνολικού μήκους 400 μέτρων με τη σημερινή παράλια κατ΄ έναντι πόλη επί της λακωνικής ακτής. Από γεωφυσικής απόψεως αποτελεί ένα τόμπολο (tombolo). Στα διασωθέντα κτήρια και τις δομές στο κάστρο περιλαμβάνονται αμυντικές κατασκευές του εξωτερικού κάστρου και αρκετές μικρές βυζαντινές εκκλησίες.
Το όνομά της είναι σύνθετη λέξη, που προέρχεται από τις δύο ελληνικές λέξεις Μόνη και Έμβασις. Πολλές από τις οδούς είναι στενές και κατάλληλες μόνο για τους πεζούς. Ο κόλπος της Παλαιάς Μονεμβασίας βρίσκεται στο Βορρά. Το παρωνύμιο της Μονεμβασίας είναι «Γιβραλτάρ της ανατολής», επειδή τυγχάνει να είναι σε σμίκρυνση πανομοιότυπη με τον βράχο του Γιβραλτάρ.
Μπαίνοντας στην πόλη ο κεντρικός δρόμος με το βυζαντινό καλντερίμι οδηγεί στη Κεντρική Πλατεία με το παλαιό κανόνι και την Εκκλησία του Ελκομένου Χριστού.
Ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος καταγόταν από τη Μονεμβασία, όπου και βρίσκεται σήμερα ο τάφος του.
Τοποθεσία
250px|thumb|Ο Βράχος της Μονεμβασιάς.|αριστερά Η Μονεμβασία είναι κτισμένη πάνω σε ασβεστολιθικό βράχο στη νοτιοανατολική ακτή της Πελοποννήσου, περίπου 20 ναυτικά μίλια από το ακρωτήριο Μαλέας. Ο βράχος έχει μήκος 1,5 χιλιόμετρο, μέγιστο πλάτος 600 μέτρα και μέγιστο ύψος 198,5 μέτρα. Γύρω από τους γκρεμούς υπάρχει λωρίδα ξηράς. Η κορυφή του βράχου είναι σχετικά ομαλή και κεκλιμένη. Αν και δεν περιγράφεται ως νησί από αρχαίους περιηγητές όπως ο Στράβων και ο Παυσανίας, περιγράφουν ότι είχε μορφή παρόμοια με τη σημερινή. Οι γεωλογικές μεταβολές τις τελευταίες τρεις χιλιετίες ήταν μικρές και αποτελούσαν κυρίως βύθιση ή ανύψωση εκτάσεων γης, όπως αυτές που προκλήθηκαν από ισχυρό σεισμό το 365. Σήμερα η Μονεμβασιά συνδέεται με τη ξηρά με γέφυρα, στην οποία υπάρχει άνοιγμα για να περνούν βάρκες. Στο παρελθόν, εκατέρωθεν της γέφυρας υπήρχε λιμάνι. Στην κορυφή του βράχου βρίσκεται η Πάνω Πόλη και η Κάτω Πόλη βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του βράχου.
Ίδρυση
Η Μονεμβασιά ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα, από την μετεγκατάσταση σε αυτή των κατοίκων της Αρχαίας Σπάρτης, η οποία τότε ήταν γνωστή ως Λακεδαίμονα. Η Σπάρτη, σε αντίθεση με άλλες πόλεις που εγκαταλείφθηκαν, συνέχισε να κατοικείται μέχρι τον 6ο αιώνα μ.Χ., παρά τους σεισμούς, τις επιδρομές Γότθων το 395 υπό τον Αλάριχο και Βανδάλων το 468 υπό τον Γιζέριχο και την επιδημία πανώλης το 541-43. Σύμφωνα με το μεταγενέστερο Χρονικό της Μονεμβασίας, η πόλη εγκαταλείφθηκε μετά από επιδρομή Σλάβων το 587-588, επί βασιλείας Μαυρικίου. Το Χρονικό αναφέρει ότι οι κάτοικοί της εγκατέλειψαν την Σπάρτη πανικόβλητοι και οχυρώθηκαν υπό την ηγεσία του επισκόπου της στη Μονεμβασιά ενώ άλλοι εγκαταστάθηκαν στα περάσματα της περιοχής, ενώ αναφέρει ότι και πολλές άλλες πόλεις της Πελοποννήσου εγκαταλείφθηκαν τοιουτοτρόπως. Παρόλα αυτά, τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν συνηγορούν σε αυτή την άποψη και τοποθετούν την ίδρυση της Μονεμβασιάς μερικές δεκαετίες νωρίτερα, στη βασιλεία του Ιουστινιανού. Από τότε χρονολογείται το πρώτο στάδιο βασιλικής του Χριστού Ελκόμενου στο κέντρο της Κάτω Πόλης.
Λόγω των προαναφερθέντων λόγων, οι αρχές της πόλης προχώρησαν όχι μόνο σε μετακίνηση του πληθυσμού της Σπάρτης, ιδρύοντας τη Μονεμβασιά, αλλά και αναδιοργάνωση των οικισμών της νοτιοανατολικής Λακωνίας. Η αναδιοργάνωση περιλάμβανε την εγκατάσταση στα ορεινά περάσματα του Πάρνωνα και στη μετανάστευση από το Γύθειο. Το Χρονικό της Μονεμβασιάς αναφέρει ότι μέρους του πληθυσμού μετεγκαταστάθηκε στη Σικελία. Επειδή η ανοικοδόμηση, μετακίνηση και εγκατάσταση του πληθυσμού στη νέα θέση πρέπει να ολοκληρώθηκε αρκετά χρόνια αργότερα, είναι πιθανόν οι δύο πόλεις να συνυπήρχαν για κάποιο χρονικό διάστημα. Μαζί με τους κατοίκους, μετακινήθηκε και η έδρα της επισκοπής Λακεδαιμονίας, αν και διατήρησε το παλιό της όνομα.
Βυζαντινή περίοδος
Σε αντίθεση με άλλους οικισμούς στην περιοχή της Πελοποννήσου οι οποίοι παρήκμασαν από τον 7ο αιώνα και μετά - μια περίοδος γνωστή ως σκοτεινοί χρόνοι - η Μονεμβασιά λόγω της θέσης πάνω σε σημαντικούς θαλάσσιους δρόμους, όπως αυτός που τη συνέδεε με τη Σικελία, αναπτύχθηκε σε εμπορικό και καλλιτεχνικό κέντρο. Στην Κάτω Πόλη βρέθηκε χάλκινο νόμισμα κομμένο στη Σικελία του Φιλιππικού Βαρδάνη. Η παλαιότερη γνωστή μνεία στη Μονεμβασία χρονολογείται από την τρίτη δεκαετία του 8ου αιώνα, και γίνεται από τον προσκυνητή Βιλιβάλδο, ο οποίος ταξίδευσε από τη Σικελίαστους Άγιους Τόπους με ενδιάμεση στάση στη Μονεμβασιά. Η Μονεμβασιά αναφέρεται επίσης από τον Θεοφάνη Ομολογητή, ο οποίος περιγράφει την άφιξη της πανούκλας στο Βυζάντιο το 746-747.
Η καίρια θέση της Μονεμβασιάς στο θαλάσσιο δρόμο προς την ανατολική Μεσόγειο υπήρξε στόχος πειρατικών επιδρομών στους επόμενους αιώνες, καθώς και επιδρομών ηγεμόνων της Δύσης. Οι επιδρομές Αράβων αρχίζουν τον 9ο αιώνα και μετά την εγκατάστασή τους στην Κρήτη, οι επιδρομές πολλαπλασιάζονται. Μια τέτοια επιδρομή αναφέρεται στις λεγόμενες Ψυχωφελείς Αφηγήσεις του επισκόπου Παύλου Μονεμβασιάς, οι οποίες γράφηκαν τον 10ο αιώνα και σώζονται μόνο σε αραβική μετάφραση. Σε μια από αυτές αναφέρεται ότι οι Άραβες επιτέθηκαν στο φρούριο των Βουκόλων, το οποίο έχει ταυτιστεί με τη Μονεμβασιά. Νωρίτερα στο ίδιο κείμενο αναφέρεται ότι στην πόλη είχαν ξεβραστεί τα λείψανα των αγίων της Βαρκελώνης, του επισκόπου Βαλέριου, της Ευλαλίας, του Βικέντιου και άλλων. Οι κάτοικοι περισυνέλεξαν τις σαρκοφάγους που τα περιείχαν και κατασκεύασαν μια εκκλησία πάνω στον απόκρημνο λόφο. Αργότερα, μετά την επιδρόμη, αναφέρεται ότι επί αυτοκρατόρων Λέοντος και Αλεξάνδρου, το εκκλησάκι εντοπίστηκε και τα λείψανα μεταφέρθηκαν στο παρεκκλήσι της Αγίας Ειρήνης, δίπλα στο ναό της Αγίας Αναστασίας (σήμερα είναι αφιερωμένος στον Χριστό Ελκόμενο). Στις αρχές του 10ου αιώνα, η εκκλησιαστική έδρα της Μονεμβασιάς μεταφέρθηκε από την δικαιοδοσία της εκκλησίας της Ρώμης στο πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, όπου υποβαθμίστηκε σε επισκοπή της Κορίνθου. Παρόλα αυτά, η Μονεμβασιά συνέχισε να αναπτύσσεται, ενώ παράλληλα διατηρούσε προνόμια, ανάμεσα στα οποία ήταν και η αυτοδιοίκηση. μικρογραφία|Ο ναός της Αγίας Σοφίας στην Πάνω πόλη Κατά τη διάρκεια του 11ου και 12ου αιώνα, η Μονεμβασιά γνώρισε εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη. Εκείνη την περίοδο, ο οικισμός εξαπλώθηκε σε όλο το βράχο και όχι μόνο στην αθέατα πλευρά του και σε ανοικοδομήθηκαν σημαντικά μνημεία, όπως ο ναός της αγίας Σοφίας (αρχικά αφιερωμένο στην Παναγία Οδηγήτρια) στην πάνω πόλη και ο ναός του Ελκόμενου Χριστού, ο οποίος ανακατασκευάστηκε εκείνη την περίοδο, πιθανόν λόγω της τοποθέτησης της εικόνας του Χριστού Ελκόμενου στο ναό. Την εποχή των Κομνηνών, η Μονεμβασία είχε εξελιχθεί σε φύλακα της δυτικής εισόδου του Αιγαίου. Το 1147 πλοία του βασιλιά της Σικελίας Ρογήρου Β' προσπάθησαν να την καταλάβουν χωρίς επιτυχία και αναγκάστηκαν να αποχωρήσουν με σοβαρές απώλειες. Ο άρχων της Μονεμβασιάς κατά τη διάρκεια της επίθεσης Θεόδωρος Μαυροζώμης στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην αυτοκρατορική αυλή και μετά τη Μάχη του Μυριοκέφαλου ετέθη επικεφαλής της αριστερής πτέρυγας του στρατού και εν συνέχεια του δόθηκε το αξίωμα του μεσάζοντα. Σύμφωνα με μία άποψη, ο Μανουήλ Μαυροζώμης ήταν γιος του Θεόδωρου. Επίσης, Μονεμβασιώτες είχαν αναλάβει τη διοίκηση των Κυθήρων, αρχικά ο Γεώργιος Παχής και ύστερα οι Ευδαιμογιάννηδες, οι οποίοι διοικούσαν το νησί μέχρι το 1204.
thumb|250px|Η κεντρική πλατεία της Μονεμβασιάς, με τον βυζαντινό ναό του Χριστού Ελκόμενου. Όταν ο Γουλιέλμος αιχμαλωτίστηκε από τους Βυζαντινούς στη μάχη της Πελαγονίας το 1259 και αρνήθηκε να παραχωρήσει τις κτήσεις του στην Πελοπόννησο με αντάλλαγμα την απελευθέρωσή του, ο Μιχαήλ τον κράτησε αιχμάλωτο μέχρι το 1262, οπότε δέχθηκε να παραδώσει στους Βυζαντινούς τα κάστρα της Μονεμβασιάς, του Μυστρά, της Μαΐνης και του Γερακίου. Ο Μιχαήλ τον τίμησε με τον τίτλο του μεγάλου δομεστίκου, σύμβολο υποτέλειας στην αυτοκρατορία. Η Μονεμβασία ορίστηκε έδρα Βυζαντινού στρατηγού και έδρα Ορθόδοξου μητροπολίτη, ενώ παράλληλα παραχωρήθηκαν στους κατοίκους σημαντικά προνόμια, που ανανεώθηκαν και διευρύνθηκαν από τον Ανδρόνικο Β' Παλαιολόγο (1282-1328), όπως η απαλλαγή από φόρο κληρονομιάς και η απαλλαγή από το κομμέρκιον (δασμοί). Ο Ανδρόνικο Γ' Παλαιολόγο στη συνέχεια απάλλαξε τη Μονεμβασιά από 28 φόρους. Η ακμή της πόλης υπήρξε ραγδαία: εκτός από την αύξηση του πληθυσμού, που κύρια επίδοσή του ήταν το εμπόριο και η ναυτιλία, δημιουργήθηκαν προϋποθέσεις για την πνευματική και εκκλησιαστική ανάπτυξη, σε βαθμό που η ως το 1460 περίοδος να θεωρείται «χρυσή εποχή» της πόλης. Είναι χαρακτηριστικό το 1324 από τα συνολικά 3.108 υπέρπυρα που εισέφεραν οι μητροπόλεις στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, τα 800 προέρχονταν από την μητρόπολη Μονεμβασιάς, τα περισσότερα από κάθε άλλη. Ο Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός προβίβασε την μητρόπολη Μονεμβασίας το 1347 ή το 1348 στην ιεραρχική σειρά του πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Την ειρηνική ζωή της Μονεμβασίας κατά τον 14ο και το α' μισό του 15ου αιώνα τάραξαν πειρατικές επιδρομές και εσωτερικές συγκρούσεις, που δεν επηρέασαν εν τούτοις την ιστορική της πορεία στα πλαίσια του δεσποτάτου του Μορέως.
Το 1354 τη διοίκηση του δεσποτάτου του Μυστρά ανέλαβε ο Μανουήλ Καντακουζηνός, ο οποίος διατηρήθηκε στην εξουσία μέχρι το 1380. Η διοίκηση της Μονεμβασιάς δόθηκε στον Ιωάννη Καντακουζηνό, ο οποίος όταν έμαθε ότι μετά τον θάνατο του Μανουήλ δεσπότης ορίστηκε ο Θεόδωρος Παλαιολόγος στασίασε. Ο Θεόδωρος προσπάθησε να προσεγγίσει την Μονεμβασιά αλλά απομακρύνθηκε και κατέφυγε στην βενετοκρατούμενη Κορώνη για να ζητήσει βοήθεια, με αντάλλαγμα την περιοχή της Μονεμβασιάς, αλλά οι Μονεμβασιώτες αποκήρυξαν τους στασιαστές. Το 1394 ο Θεόδωρος αιχμαλωτίστηκε από τον σουλτάνο Βαγιαζήτ Α΄ και για να ελευθερωθεί ζήτησε την παράδοση της Μονεμβασιάς. Ο Θεόδωρος κατάφερε να δραπετεύσει και με τη βοήθεια της Βενετίας ανακατέλαβαν τη Μονεμβασιά από τους Οθωμανούς τον Ιούλιο του 1394. Αποτέλεσμα όλων αυτών των ταραχών ήταν ο πληθυσμός της πόλης να μειωθεί και η εμπορική κίνηση να σταματήσει.
Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453 επικράτησε αναταραχή στο δεσποτάτο του Μορέως, το οποίο είχε τότε δύο δεσπότες, τον Θωμά και τον Δημήτριο, οι οποίοι διαφωνούσαν σχετικά με το μέλλον του δεσποτάτου. Ο Δημήτριος παρέδωσε τη Μονεμβασιά τον Μάιο του 1460 στον Μωάμεθ Β΄, ο οποίος όμως αποχώρησε χωρίς να τη πολιορκήσει. Στη συνέχεια, ακολουθώντας τη συμβουλή του Θωμά Παλαιολόγου, οι κάτοικοι προσέφεραν την πόλη στον Πάπα Πίο Β΄ στις 12 Σεπτεμβρίου 1460, ο οποίος και δέχθηκε.