cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάτια Ερμητικά Κλειστά
Πλοκή
Κατόπιν οδηγείται στην αίθουσα με τους μασκαρεμένους να βρίσκονται όλοι εκεί και να τον περιμένουν. Ο Μπιλ ερωτάται από τον τελετάρχη ποιος ήταν ο πρώτος κωδικός, της εξωτερικής πύλης, τον οποίο και ο Μπιλ του λέει, αλλά και ποιος ο δεύτερος, για να μπει στην έπαυλη, τον οποίο όμως δεν γνωρίζει. Έτσι, ο τελετάρχης τού λέει να αποκαλυφθεί βγάζοντας τη μάσκα του και να γδυθεί. Ξαφνικά, εμφανίζεται η γυναίκα που προσπαθούσε να τον σώσει και δηλώνει ότι επιθυμεί να τον λυτρώσει παίρνοντας αυτή τη θέση του. Ο Μπιλ αφήνεται ελεύθερος με την προειδοποίηση να μην αποκαλύψει σε κανέναν ό,τι είδε και άκουσε, να μην ερευνήσει το θέμα και να πάει στο σπίτι του. Όταν μπαίνει στην κρεβατοκάμαρά του, βλέπει την Άλις να κοιμάται και να γελάει στον ύπνο της. Αμέσως ξυπνάει και του αναφέρει ότι έβλεπε ένα ερωτικό όνειρο με όργια, παρόμοιο με το όργιο που έζησε ο Μπιλ, αλλά και με εκείνον, για τον οποίο είχε σκεφτεί να παρατήσει τον Μπιλ παλιότερα. Την άλλη μέρα ο Μπιλ πάει να βρει τον Νικ, που όμως λείπει από το ξενοδοχείο, όπου έμενε. Ο ρεσεψιονίστ τού λέει ότι ήρθε τα ξημερώματα και έφυγε με δυο περίεργους τύπους φοβισμένος, ενώ είχε και μία μελανιά στο πρόσωπο. Επίσης, του αναφέρει ότι ο Νικ προσπάθησε να του δώσει ένα φάκελο, αλλά οι άντρες το κατάλαβαν και τον πήραν. Έπειτα, ο Μπιλ πηγαίνει πάλι στην έπαυλη και του δίνουν από την εξώπορτα ένα απειλητικό σημείωμα. Παράλληλα, επιστρέφει και το κουστούμι του στο μαγαζί, η μάσκα όμως προς έκπληξή του λείπει. Εκεί βλέπει πάλι τους Ιάπωνες με την κόρη του Μίλιτς, ντυμένους αυτή τη φορά, και ο Μίλιτς λέει στον Μπιλ πως, όποτε το θελήσει, μπορεί να του δώσει οτιδήποτε χρειαστεί, υπονοώντας την κόρη του.
Ο Μπιλ, ο οποίος δεν έχει ξεχάσει τη σκέψη της γυναίκας του να τον παρατήσει για άλλον άντρα, παίρνει τηλέφωνο τη Μάριον, αλλά όταν το σηκώνει ο Καρλ, το κλείνει. Αργότερα πηγαίνει να βρει τη Ντόμινο για να της δώσει κι ένα δώρο, αλλά εκείνη λείπει. Τον υποδέχεται η συγκάτοικός της, η Σάλυ, και του λέει πως η Ντόμινο έμαθε ότι είναι οροθετική κι εξαφανίστηκε. Παρά τη διαχυτική στάση της φίλης της Ντόμινο απέναντι στον Μπιλ, αυτός σοκαρισμένος με τα άσχημα νέα για την Ντόμινο φεύγει. Περπατώντας στο δρόμο, αντιλαμβάνεται την παρουσία ενός άντρα που τον παρακολουθεί. Έτσι, αγοράζει μια εφημερίδα και μπαίνει σε μία καφετέρια. Στην εφημερίδα, που έχει στο εξώφυλλο τον συμβολικό τίτλο "τυχερός που είσαι ζωντανός", αναγράφεται ότι βρέθηκε νεκρό ένα νεαρό μοντέλο, με το όνομα Αμάντα Κάρραν, από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Πηγαίνει στο νοσοκομείο, παριστάνοντας το γιατρό της, και ζητά να τη δει. Στο νεκροτομείο, συνειδητοποιεί πως ήταν η ίδια κοπέλα που είχε σώσει στο πάρτι του Ζίγκλερ, η Μάντυ. Αμέσως μετά, στο νοσοκομείο, ο Μπιλ δέχεται ένα τηλεφώνημα από τον Ζίγκλερ, ο οποίος ζητάει από τον Μπιλ να έρθει στο σπίτι του.
Ο Ζίγκλερ τού αποκαλύπτει ότι ήταν παρών εκείνη την οργιαστική νύχτα στην έπαυλη. Ρίχνει όλη την ευθύνη για το λάθος του Μπιλ να παρευρεθεί στην τελετή στον πιανίστα τον Νικ, τον οποίο, όπως ισχυρίστηκε, έστειλαν πίσω στο σπίτι του στο Σιάτλ. Επίσης, του επισημαίνει ότι όλα ήταν μία φάρσα, αφού η σκηνή κατά την οποία η κοπέλα προσφέρθηκε να θυσιαστεί για τον Μπιλ αποτελούσε θέατρο. Ο Μπιλ τον ρωτάει αν η κοπέλα αυτή είναι το νεκρό μοντέλο και μετά την καταφατική απάντησή του Ζίγκλερ, του ζητά να του εξηγήσει πώς βρέθηκε τελικά νεκρή, αλλά ο Ζίγκλερ φανερά ταραγμένος τον καθησυχάζει λέγοντας ότι ήταν λογικό, εφόσον ήταν μία ναρκομανής πόρνη. Ο Μπιλ επιστρέφει στο σπίτι του. Μπαίνοντας στην κρεβατοκάμαρα, βλέπει στο μαξιλάρι δίπλα στη γυναίκα του, η οποία κοιμάται, τη χαμένη μάσκα του. Βάζει τα κλάματα και εξιστορεί στη γυναίκα του όσα πέρασε εκείνη τη νύχτα. Την επόμενη μέρα πηγαίνουν για ψώνια με τη μικρή τους κόρη, όπως της είχαν υποσχεθεί. Καθώς το ζευγάρι κουβεντιάζει για το μέλλον του, η Άλις λέει στον Μπιλ ότι πρέπει να βάλουν πίσω τις περιπέτειές τους και να κοιτάξουν το μέλλον, είτε ήταν όλα ένα όνειρο είτε όχι. Του λέει ότι τον αγαπάει και ότι ένα πράγμα πρέπει να κάνουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Στην ερώτηση του Μπιλ ποιο είναι αυτό, η Άλις του απαντά αφοπλιστικά... "Να κάνουμε σεξ".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1999 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ερωτικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ερωτικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη σεξουαλικότητα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Στάνλεϊ Κιούμπρικ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Βρετανικές χριστουγεννιάτικες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές χριστουγεννιάτικες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Βρετανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου
Focke-Wulf Flitzer
Το Focke-Wulf Flitzer ήταν μονοκινητήριο αεριωθούμενο μαχητικό το οποίο σχεδιάστηκε στη Γερμανία στα καταληκτικά στάδια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν ολοκληρώθηκε κανένα αεροσκάφος αυτού του τύπου, που παρέμεινε στο στάδιο του σχεδιασμού και της κατασκευής ορισμένων υποσυστημάτων.
Περιγραφή
Το σχέδιο, που έφερε επίσης την ονομασία Entwurf VI, ομοίαζε ως προς τη γενική του διάταξη με το σύγχρονό του de Havilland Vampire, έχοντας μάλιστα ουραίο «twin boom».
Αρχικά είχε τους αεραγωγούς του εκατέρωθεν του ρύγχους, ακριβώς κάτω από το κόκπιτ, όμως η εκτιμώμενη μέγιστη ταχύτητά του σε οριζόντια πτήση δεν κρίθηκε ικανοποιητική με συνάπεια να μεταφερθούν στις ρίζες των πτερύγων. Η άτρακτός του επανασχεδιάστηκε προκειμένου να γίνει στενότερη και πιο αεροδυναμική, ενώ βελτιώθηκε και η καλύπτρα του κόκπιτ. Προκειμένου να βελτιωθεί ο ρυθμός ανόδου, δημιουργήθηκε ο πυραυλοκινητήρας υγρών καυσίμων Walter HWK 109-509 που θα παρείχε ώση επικουρικά.
Κατασκευάστηκε ένα πλήρες ομοίωμα και ολοκληρώθηκαν όλα τα μηχανολογικά σχέδια κατασκευής και συναρμολόγησης, όμως το αεροσκάφος δεν έγινε αποδεκτό από το Υπουργείο Αεροπορίας του Ράιχ (γερμ. Reichsluftfahrtministerium, RLM). Πρέπει επίσης να σημειωθεί πως παρόλο που σε ορισμένες πηγές αναφέρεται ως Fw 272, το Flitzer δεν έλαβε ποτέ επίσημη ονομασία από το Υπουργείο Αεροπορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη Focke-Wulf Κατηγορία:Αεριωθούμενα στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Πλατώ ντε Κορντουάν
thumb|left| Το Πλατώ ντε Κορντουάν εντός παλαιού ναυτικού χάρτη της εισόδου των Εκβολών της Ζιρόντ. Το Πλατώ ντε Κορντουάν (γαλλικά: Plateau de Cordouan) είναι περιοχή βραχωδών και αμμωδών υφάλων στη Γαλλία, στην είσοδο των Εκβολών της Ζιρόντ, στον Ατλαντικό Ωκεανό. Ο Φάρος του Κορντουάν ανεγέρθηκε επάνω σε βράχους οι οποίοι οδήγησαν στον σχηματισμό αμμοσυρτών, ο τελευταίος, χρονολογικά, εκ των οποίων, ανώνυμος, ανακαλύφθηκε τον Μάρτιο του 2009.
Γεωλογία
Στο Πλατώ ντε Κορντουάν και στον Βράχο Σαιν-Νικολά εναλλάσσονται μεταξύ τους τα κάτωθι:
Πανίδα και χλωρίδα
thumb|left| Άποψη του υφάλου από τον φάρο. Οι ασβεστολιθικές περιοχές του συγκεκριμένου βραχώδους υψιπέδου είναι δυνατό να αποτελέσουν οικοτόπους για θαλάσσια είδη τα οποία είναι δυνατό να αντέξουν την ένταση των κυμάτων ή είδη όπως τα Necora puber, τα οποία αναζητούν καταφύγιο εντός της συγκεκριμένης περιοχής. Οι βράχοι λειτουργούν ως οικότοπος για αριθμό ειδών όπως, μεταξύ άλλων, οι τσιπούρες, οι αστερίες και οι αχινοί. Ωστόσο, τα συγκεκριμένα οικοσυστήματα είναι ευαίσθητα.
Το διάταγμα της 31ης Δεκεμβρίου 2015 με αντικείμενο τον ορισμό του συγκεκριμένου βραχώδους υψιπέδου ως Natura 2000, μαζί με τις εκβολές του ποταμού Ζιρόντ, επισημοποιήθηκε στις 3 Μαΐου 2016. Η προστατευόμενη περιοχή καλύπτει θαλάσσιες εκτάσεις οι οποίες βρίσκονται επί του παλιρροϊκού έλους, καθώς και εκτός της γραμμής της αμπώτιδος. Τα παραρτήματα του διατάγματος παρέχουν έναν κατάλογο των ειδών των φυσικών οικοτόπων, καθώς και των σχετικών ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ύφαλοι Κατηγορία:Εκβολές της Ζιρόντ Κατηγορία:Ακτογραμμή της Σαράντ-Μαριτίμ
Μπάσο τύμπανο
Το μπάσο τύμπανο γνωστό και ως μπότα ή κασα, είναι μεμβρανόφωνο κρουστό όργανο με κυλινδρικό σώμα, που φέρει από μία τεντωμένη μεμβράνη σε κάθε άνοιγμα. Λέγεται και γκρανκάσα. Χρησιμοποιείται για την παραγωγή βαθύφωνων ήχων και αποτελεί βασικό μέλος των κρουστών της ορχήστρας (συνήθως με την ιταλική του ονομασία, grancassa), ενός συνόλου τυμπάνων, καθώς και στρατιωτικών συνόλων (μπάντα), ενώ τύμπανα με παρόμοιο μέγεθος και λειτουργικότητα δεν λείπουν από σύνολα αφρικάνικης, βαλκανικής, νοτιοαμερικάνικης και κουβανέζικης παραδοσιακής μουσικής. Ανάλογα με το μουσικό πλαίσιο, τοποθετείται στο πάτωμα (στην περίπτωση των τυμπάνων), στερεώνεται σε βάση (λ.χ., σε σύνολα ευρωπαϊκής κλασσικής μουσικής), ή, στην περίπτωση παρελάσεων, κρεμιέται στο σώμα του τυμπανιστή με τη βοήθεια ενός ιμάντα μεταφοράς.
Μουσική χρήση
Είναι το μεγαλύτερο τύμπανο που χρησιμοποιείται στο σύνολο και εξαιτίας του μεγέθους του, τοποθετείται με το επίπεδο της μιας μεμβράνης της κάθετα προς το μπροστινό μέρος του ντράμερ. Κατά το στήσιμό της πρέπει απαραίτητα να τοποθετείται πάνω σε χαλί ή κάποιο άλλο παρόμοιο υλικό που δεν γλυστράει, καθώς σε διαφορετική περίπτωση η ώθηση από το πεντάλ θα μετακινούσε τη μπότα και μαζί και τα δυο τύμπανα εκτός θέσης. Ανάλογα με τον ήχο που θέλει να πετύχει κανείς, μπορεί στο εσωτερικό της να τοποθετηθούν κομμάτια από υλικό που δημιουργούν κάποια συντομότερη απόσβεση στον ήχο, όπως αφρολέξ.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα Κατηγορία:Μεμβρανόφωνα
Κώστας Ουράνης
Ο Κώστας Ουράνης (πραγματικό όνομα: Κλέαρχος Νιάρχος ή Νεάρχου, όπως το άλλαξε ο ίδιος, 12 Φεβρουαρίου 1890 - 12 Ιουλίου 1953) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος.
Βιογραφία
Το 1908 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και για κάποιο διάστημα έγραφε στην εφημερίδα Ακρόπολις του Βλάση Γαβριηλίδη. Στη συνέχεια θέλησε να συνεχίσει τις σπουδές του όπου σπούδασε πολιτικές επιστήμες στα πανεπιστήμια της Γαλλίας,της Ελβετίας καί του Βελγίου αλλά και να ταξιδεύει, όπως του άρεσε, προσβλήθηκε όμως στο Παρίσι από φυματίωση και νοσηλεύτηκε σε σανατόριο του Νταβός της Ελβετίας, όπου γνώρισε την πρώτη του γυναίκα, την Πορτογαλέζα Μανουέλα Σαντιάγκο. Διορίστηκε στα 1920 και για τέσσερα χρόνια γενικός πρόξενος της Ελλάδας στη Λισαβόνα. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα και εργάστηκε σε εφημερίδες και περιοδικά σαν χρονογράφος, συντάκτης, ανταποκριτής ή έκτακτος απεσταλμένος: διευθυντής στον Ελεύθερο Λόγο, συνεργάτης στο Νουμά, τα Γράμματα και τη Νέα Ζωή Αλεξάνδρειας, τη Δάφνη, τον Καλλιτέχνη, τη Μούσα, το Ελεύθερο Βήμα, τον Ελεύθερο Λόγο, τον Εθνικό Κήρυκα της Αμερικής κ.ά.Επίσης διετέλεσε καί ανταποκριτής και διευθυντής της μεγάλης εφημερίδας του Καΐρου της Αιγύπτου «Άλ Αχράμ» στην Ελλάδα.
Στα 1930 χώρισε και παντρεύτηκε την συγγραφέα και κριτικό της λογοτεχνίας Ελένη Νεγρεπόντη, που είχε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Άλκης Θρύλος.
Έργο
Στο έργο του φαίνεται να επηρεάζεται από τον Γάλλο ποιητή Σαρλ Μπωντλαίρ. Κυριαρχούν οι συμβολισμός, ο νεορομαντισμός και ο κοσμοπολιτισμός ενώ από τα ποιήματά του είναι διαποτισμένα με έντονη καί διάχυτη μελαγχολία, νοσταλγία, πλήξη, διάθεση φυγής, αίσθημα αθυμίας καί πίκρας καθώς και μια αίσθηση ανεκπλήρωτου.Τα έργα του Ουράνη τον εντάσσουν στο κλίμα της γενιάς του μεσοπολέμου.
Έγραψε επίσης πεζογραφήματα καθώς και ταξιδιωτική λογοτεχνία (ως δημοσιογράφος και ανταποκριτής ταξίδεψε σ' όλο τον κόσμο και με αναφορά τα ταξίδια του έγραψε ταξιδιωτικά βιβλία), χρονογραφήματα, δοκίμια (κυρίως για θέματα εικαστικών τεχνών) ενώ ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνική κριτική και τη μετάφραση.Στα ταξιδιωτικά του έργα ό Ουράνης με την υποκειμενική,ρομαντική καί αισθητική θεώρηση των πραγμάτων συνδυασμένη με την ευσυνείδητη προθεσή του να μην αλλοιωθεί το φυσικό τοπίο ή το κοινωνικό περιβάλλον,δημιουργούν ένα ισορροπησμένο αποτέλεσμα καί δημιουργούν ένα νέο αυτόνομο λογοτεχνικό είδος.
Αρχείο του λογοτέχνη υπάρχει στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.)
Αναφορές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες περιηγητές Κατηγορία:Γενιά του ’20
Γεώργιος Μανιάκης
Ο Γεώργιος Μανιάκης (998 - 1043) ήταν Βυζαντινός στρατηγός που έδρασε κατά το β΄ τέταρτο του 11ου αιώνα. Από πολλούς νεώτερους ιστορικούς θεωρείται συνεχιστής της «Μακεδονικής εποποιίας», δηλαδή των στρατιωτικών επιτευγμάτων των αυτοκρατόρων-στρατηλατών Νικηφόρου Β΄ Φωκά, Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή και Βασιλείου Β΄ Βουλγαροκτόνου. Υπό την ηγεσία του Μανιάκη τα βυζαντινά όπλα θριάμβευσαν στο ανατολικό (Συρία) και δυτικό (Κάτω Ιταλία, Σικελία) μέτωπο κατά την περίοδο παρακμής που ακολούθησε τον θάνατο του Βουλγαροκτόνου. Όμως, η συνεχής υπονόμευσή του από την αυτοκρατορική αυλή, τον εξώθησε σε ανταρσία με άδοξο τέλος. Οι επιτυχίες του ήταν από τα ελάχιστα δείγματα δυναμισμού του Βυζαντίου εκείνης της περιόδου, καθώς η επιπολαιότητα και η κακοδιοίκηση της κεντρικής εξουσίας οδήγησαν στη συρρίκνωση της αυτοκρατορίας, που ανεστάλη με την άνοδο του Αλεξίου Α΄ Κομνηνού στον αυτοκρατορικό θώκο.
Αρχική σταδιοδρομία
Ο Μανιάκης εμφανίζεται στο ιστορικό προσκήνιο κατά τα έτη 1029/30 ως στρατηγός-κυβερνήτης των ακριτικών πόλεων στην περιοχή της βυζαντινής Μεσοποταμίας. Δεν είναι γνωστός ο χρόνος γέννησής του, αλλά εικάζεται ότι την εποχή εκείνη ήταν μεταξύ είκοσι και τριάντα ετών. Τα ίδια έτη, η βυζαντινή αυτοκρατορία υπέστη δύο βαριές ήττες από τους Άραβες του Χαλεπίου της Συρίας. Στη δεύτερη περίπτωση μάλιστα, η πολυπληθής βυζαντινή στρατιά οδηγείτο από τον ίδιο τον αυτοκράτορα Ρωμανό Γ' Αργυρό. Άμεση απάντηση έδωσε ο Μανιάκης, που με τέχνασμα εξολόθρευσε ένα αραβικό απόσπασμα 800 ανδρών. Ο αυτοκράτορας αναγνωρίζοντας την αξία του νεαρού στρατηγού, τον διόρισε κατεπάνω Κάτω Μηδίας και αρχιστράτηγο των βυζαντινών δυνάμεων του ανατολικού μετώπου. Από τη θέση αυτή, ο Μανιάκης ανέλαβε τον αγώνα του Βυζαντίου κατά του Ισλάμ. Το 1032 κατέλαβε τη σημαντική και πλούσια πόλη της Βόρειας Συρίας, Έδεσσα αφού εξανάγκασε τους υπερασπιστές της σε παράδοση. Στην πόλη αυτή ανακαλύφθηκε ένα σπουδαίο χριστιανικό κειμήλιο, η ιδιόγραφη (απόκρυφη) επιστολή του Ιησού Χριστού προς τον τότε ηγεμόνα της Έδεσσας η οποία εστάλη στην Κωνσταντινούπολη με τιμές. Η κατάληψη της Έδεσσας είχε ως συνέπεια σημαντικές εδαφικές παραχωρήσεις εκ μέρους των Αράβων προς την αυτοκρατορία, ο δε Μανιάκης τοποθετήθηκε κυβερνήτης της πόλης και από τη νέα του θέση σταθεροποίησε τη βυζαντινή εξουσία και επιρροή στην περιοχή. Το 1034/35 διορίστηκε κυβερνήτης των περιοχών της Βαασπρακανίας (Βασπουρακάν) στο απώτατο ανατολικό σύνορο της αυτοκρατορίας, ίσως λόγω εμφάνισης των Σελτζούκων Τούρκων.
Πρώτη εκστρατεία (Σικελία)
Οι επιτυχίες του Μανιάκη στην ανατολή οδήγησαν τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Δ' να στείλει τον δοκιμασμένο στρατηγό στη Σικελία, όπου τα βυζαντινά εδάφη απειλούντο από τους Άραβες. Μάλιστα ο τελευταίος διορίστηκε «στρατηγός αυτοκράτωρ», ενώ στην εκστρατεία έλαβε μέρος ο μετέπειτα βασιλιάς της Νορβηγίας Χάραλντ Χαρντράαντε και πολλοί ακόμη μισθοφόροι από τη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη. Οι βυζαντινές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στο Ρήγιο της Νότιας Ιταλίας το 1038 και το ίδιο έτος πολιορκήθηκε και κατελήφθη η Μεσσήνη. Ακολούθησε ταχεία επέλαση και κατάληψη της ανατολικής Σικελίας. Οι Άραβες της νήσου στην προσπάθειά τους να οργανώσουν αντίσταση, παραμέρισαν τις μεταξύ τους διαφορές και έλαβαν ενισχύσεις από την Αφρική. Συγκέντρωσαν έτσι ένα πολυάριθμο στράτευμα το οποίο έσπευσε να αντιμετωπίσει του αυτοκρατορικό στρατό. Οι δύο στρατοί συγκρούστηκαν στη Ραμέττα, όπου οι αραβικές δυνάμεις υπέστησαν πανωλεθρία.
Πριν οι Άραβες προλάβουν να συνέλθουν, ο Μανιάκης κατέλαβε κατά την περίοδο 1038/39 άλλες 13 σικελικές πόλεις. Συνάμα φρόντιζε να ισχυροποιεί τις θέσεις των Βυζαντινών επισκευάζοντας τα οχυρωματικά έργα στις πόλεις που καταλάμβανε ή χτίζοντας οχυρά σε διάφορες σημαντικές θέσεις. Το 1040, ισχυρή αραβική στρατιά, ενισχυμένη ακόμα μια φορά από τη μουσουλμανική Βόρεια Αφρική, επεχείρησε να ανακαταλάβει τα χαμένα εδάφη. Η αποφασιστική μάχη δόθηκε στην πεδιάδα των Δραγγίνων κοντά στην Αίτνα, όπου οι Άραβες συνετρίβησαν εκ νέου. Άμεσο αποτέλεσμα της μάχης των Δραγγίνων ήταν η θριαμβευτική είσοδος των Βυζαντινών στις Συρακούσες. Έμμεσο αποτέλεσμα ήταν η συνθήκη ειρήνης που υπεγράφη μεταξύ Βυζαντίου και Φατιμιδών της Αιγύπτου, καθώς η περιφανής νίκη και γενικότερα οι επιχειρήσεις του Μανιάκη στη Σικελία είχαν προκαλέσει αίσθηση στον μουσουλμανικό κόσμο.
Τότε όμως έφτασε από την Πόλη διαταγή ανάκλησης του νικηφόρου στρατηγού, συνέπεια συκοφαντίας από τον ναύαρχο Στέφανο, που τελούσε υπό τις διαταγές του Μανιάκη στη Σικελία. Η διένεξη των δύο ανδρών άρχισε όταν μετά τη μάχη των Δραγγίνων ο Στέφανος επέδειξε αμέλεια καθήκοντος, με συνέπεια αρκετοί Άραβες να διαφύγουν στην Αφρική εκμεταλλευόμενοι την αδράνεια του βυζαντινού στόλου. Γι’ αυτή του την ενέργεια προσεβλήθη δημοσίως από τον Μανιάκη, ο τελευταίος μάλιστα χειροδίκησε επί του ναυάρχου. Εις αντεκδίκησιν, ο Στέφανος σε επιστολή του προς τον αυτοκράτορα, εξέπεμψε κατηγορίες περί συνομωσίας του Μανιάκη κατά του στέμματος. Έτσι ο στρατηγός ανεκλήθη στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνελήφθη και φυλακίστηκε. Στη θέση του στην αρχηγία των αυτοκρατορικών δυνάμεων στη Σικελία διορίστηκε ο συκοφάντης του, ναύαρχος Στέφανος.
Δεύτερη εκστρατεία (Κάτω Ιταλία)
Χωρίς ικανή ηγεσία, το σικελικό μέτωπο κατέρρευσε και δυο χρόνια αργότερα μόνον η Μεσσήνη βρισκόταν υπό βυζαντινή κυριαρχία. Στη Νότια Ιταλία η κατάσταση ήταν το ίδιο οικτρή. Οι Νορμανδοί μισθοφόροι του Βυζαντίου, εκμεταλλευόμενοι την αστάθεια που επικρατούσε στην περιοχή, επαναστάτησαν καταλαμβάνοντας πόλεις των πρώην εργοδοτών τους. Παράλληλα και άλλοι τοπικοί ηγεμόνες επεξέτειναν τις επικράτειές τους εις βάρος της αυτοκρατορίας. Ο νέος αυτοκράτορας Μιχαήλ Ε' ο Καλαφάτης αντελήφθη το λάθος του προκατόχου του, αποφυλάκισε τον Μανιάκη (1042) και ετοιμάστηκε να τον στείλει στην Ιταλία. Αν και ο Καλαφάτης σύντομα ανατράπηκε, οι αυτοκράτειρες Ζωή και Θεοδώρα παραχώρησαν σημαντικές δυνάμεις στον Μανιάκη, ο οποίος έφτασε στον Τάραντα της Κάτω Ιταλίας το Πάσχα του 1042. Αμέσως η κατάσταση άλλαξε υπέρ των Βυζαντινών. Πολλές πόλεις ανακατελήφθησαν και η νορμανδική απειλή περιορίστηκε σε σημαντικό βαθμό. Πάλι όμως ο Μανιάκης έπεσε θύμα διαβολής και συκοφαντίας από την κωνσταντινουπολίτικη αυλή. Κυριότερος εχθρός αυτή τη φορά ήταν ο αξιωματούχος Ρωμανός Σκληρός με τον οποίο είχαν παλιές διαφορές. Χρησιμοποιώντας την επιρροή της αδερφής του, που ήταν ερωμένη του νέου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ' Μονομάχου, ο Ρωμανός διέβαλε συστηματικά τον Μανιάκη στον αυτοκράτορα, πράγμα που οδήγησε στην απόφαση ανάκλησης του στρατηγού για δεύτερη φορά ώστε να δώσει εξηγήσεις για τις εναντίον του κατηγορίες (αρχές φθινοπώρου 1042). Ο Ρωμανός έφτασε στο σημείο να λεηλατήσει την περιουσία του Μανιάκη στη Μικρά Ασία και μάλιστα να ατιμάσει τη σύζυγο του τελευταίου. Η είδηση των πράξεων αυτών εξόργισε τον Μανιάκη ο οποίος τον Οκτώβριο του ιδίου έτους στασίασε και ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματά του.
Επανάσταση και θάνατος του Μανιάκη
Πρώτη ενέργεια του στασιαστή στρατηγού ήταν να εκτελέσει με παραδειγματικό τρόπο τους απεσταλμένους του αυτοκράτορα. Έπειτα συγκέντρωσε τα στρατεύματά του και διεκπεραιώθηκε στη Βαλκανική, στην πόλη του Δυρραχίου, η οποία παραδόθηκε αμαχητί (αρχές 1043). Στην ίδια περιοχή προσχώρησαν στον στρατό του εθελοντές και οι στασιαστές βάδισαν προς την πρωτεύουσα. Ο αυτοκράτορας προσπάθησε να έρθει σε κάποιο συμβιβασμό με τον Μανιάκη, αλλά οι προτάσεις του απορρίφθηκαν περιφρονητικά. Η σύγκρουση, λοιπόν, ήταν βέβαιη γι’ αυτό η κυβέρνηση συγκέντρωσε ογκώδες στράτευμα επικεφαλής του οποίου έθεσε τον απειροπόλεμο ευνούχο Στέφανο Περγαμηνό. Οι δύο αντίπαλοι συναντήθηκαν στη Μακεδονία, κοντά στην Αμφίπολη. Ο στρατός του Μανιάκη, εμπειροπόλεμος και με ικανή ηγεσία, σύντομα επικράτησε του αυτοκρατορικού στρατεύματος, κατά την καταδίωξη που ακολούθησε, όμως, ο ηγέτης των στασιαστών σκοτώθηκε αναπάντεχα, με αποτέλεσμα ο στρατός του να διαλυθεί. Οι αιχμάλωτοι επαναστάτες οδηγήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου με ταπεινωτικό τρόπο κόσμησαν τον θρίαμβο του Περγαμηνού μαζί με την αποκομμένη κεφαλή του στρατηγού. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Μιχαήλ Ψελλός, ο αυτοκράτορας ανέπνευσε με ανακούφιση (και ος καθαπερεί τινός καλυπτόμενος απαλλαγείς κύματος και βραχύ τι εξαναπνεύσας) όταν είδε την κεφαλή του ανθρώπου που κατά τύχη δεν κατέλαβε τον θρόνο της Βασιλεύουσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:11ος αιώνας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Πρόσωπα των Αραβοβυζαντινών Πολέμων Κατηγορία:Κατεπάνω της Ιταλίας Κατηγορία:Βυζαντινοί επαναστάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Εδέσσης Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη
Ζάκυνθος Ι (επίτακτο)
Ζάκυνθος Ι (Επίτακτο) / Επιβατηγό
Επιβατηγό – Επίτακτο την περίοδο 1940-1941. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως για μεταφορές προσωπικού. Βυθίστηκε στις 26 Απριλίου 1941 μαζι με το Κ/Β ‘ΚΥΔΩΝΙΑΙ’ στην περιοχή Μονεμβασιά από Γερμανική επιδρομή ενώ μετέφερε στην Κρήτη 50 εκατομμύρια σε χαρτονομίσματα της Τράπεζας της Ελλάδος. Υπάλληλος της τράπεζας της Ελλάδος ο Αναγνωστόπουλος.
Κατηγορία:Ελληνικά επίτακτα πλοία
Ο μακρυμάλλης
Ο μακρυμάλλης είναι ο τίτλος δίσκου του Γιάννη Ζουγανέλη που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1993 από την WEA. Ο δίσκος περιέχει 12 τραγούδια, τα 11 σε ενορχήστρωση του Νίκου Λαβρανού και 1 σε ενορχήστρωση Γιώργου Αρχοντάκη. Όταν κυκλοφόρησε γνώρισε μεγάλη επιτυχία χάρη στο σατυρικό πνεύμα του και στην προβολή του μέσα από την ψυχαγωγική σειρά που παρουσίαζε τότε ο Γιάννης Ζουγανέλης στην τηλεόραση.
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία Κατηγορία:Άλμπουμ του 1993
Ζανκτ Αντρέ αμ Τσίκζεε
Το Σανκτ Αντρέ αμ Τσίκσεε (γερμανικά: Sankt Andrä am Zicksee, ουγγρικά: Mosonszentandrás) είναι πόλη στην επαρχίας Νόισιντλ αμ Ζέε της Αυστριακής πολιτείας του Μπούργκενλαντ. Ο δήμαρχος είναι ο Έριχ Γκόλντενιτς. Ο ταχυδρομικός κώδικας είναι ο 7161, ενώ ο κωδικός περιοχής είναι ο	02176. Στις 1 Ιανουαρίου 2016 είχε πληθυσμό 1.365 κατοίκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αυστρίας
Andante spianato και Μεγάλη Πολωνέζα μπριλάντε
Η Andante spianato και Μεγάλη Πολωνέζα μπριλάντε σε Μι ύφεση μείζονα, Op. 22 είναι σύνθεση του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε μεταξύ το 1830 και το 1834. Η Μεγάλη Πολωνέζα σε Μι ύφεση μείζονα είναι έργο για πιάνο και ορχήστρα, όμως το 1834, ο Σοπέν πρόσθεσε ένα andante spianatο για σόλο πιάνο, σε Σολ μείζονα. Το ολοκληρωμένο έργο, κυκλοφόρησε το 1836 και αφιερώθηκε στη μαντάμ ντ'Εστέ.
Αν και η σύνθεση προορίζεται για πιάνο και ορχήστρα, πολλές φορές αποδίδεται μόνο με πιάνο. Ο όρος spianato είναι η πρώτη και τελευταία φορά που χρησιμοποιήθηκε από τον συνθέτη. Μία μέση εκτέλεση της διαρκεί περίπου 14 λεπτά. Τέλος πρόκειται για ένα από τα πιο απαιτητικά του κομμάτια στο πιάνο. Επίσης, το κομμάτι χρησιμοποιήθηκε και στην ταινία Ο Πιανίστας (2002).
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνέζες του Φρεντερίκ Σοπέν Κατηγορία:Συνθέσεις σε Μι ύφεση μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1834 Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Βασίλειος Παναρίτης
Ο Βασίλειος Παναρίτης (1924 - 22 Ιουνίου 2004), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Λακωνίας μεταπολιτευτικά.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στους Μολάους. Σπούδασε νομικά. Εξελέγη βουλευτής Λακωνίας για πρώτη φορά στις βουλευτικές εκλογές του 1974 με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας με 11.857 σταυρούς. Επανεξελέγη βουλευτής με τη ΝΔ το 1977.
Πέθανε στις 22 Ιουνίου 2004 και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό Γεννήσεως του Χριστού στους Μολάους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας
The New York Times
thumb| Λογότυπο της εφημερίδας
Η The New York Times (Καιροί της Ν. Υόρκης ή Νεοϋορκέζικοι καιροί) είναι ημερήσια πρωινή αμερικανική εφημερίδα που ιδρύθηκε το 1851 και εκδίδεται στη Νέα Υόρκη. Ιδρυτής της ήταν ο Χένρι Ρέιμοντ. Το 1952 η ημερήσια κυκλοφορία της έφθανε τα 500.000 φύλλα, ενώ τις Κυριακές τα 1.500.000 φύλλα. Διανέμεται διεθνώς, ενώ έχει κερδίσει 95 βραβεία Πούλιτζερ.
Κυκλοφορία
Η New York Times είναι η τρίτη εφημερίδα σε κυκλοφορία στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά από τη USA Today και τη The Wall Street Journal. Το 2009, η κυκλοφορία έπεσε κατά 7,3% με αποτέλεσμα να πέσει για πρώτη φορά κάτω από 1 εκατομμύρια φύλλα. Το Φεβρουάριο του 2013, η εφημερίδα ανέφερε κυκλοφορία 1,317,100 φύλλων για την καθημερινή έκδοση 1,781,100 για την κυριακάτικη. Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο πάροχο στοιχείων διαδικτυακής επισκεψιμότητας Similar Web, η ιστοσελίδα των Τάιμς ήταν η 223η σε επισκεψιμότητα ιστοσελίδα παγκοσμίως και 3η μεταξύ των ειδησεογραφικών ιστοσελίδων, προσελκύοντας περισσότερους από 150 εκατομμύρια επισκέπτες σε μηνιαία βάση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Εφημερίδες στην αγγλική γλώσσα
Κιμ Χάντερ
Η Κιμ Χάντερ (αγγλικά: Kim Hunter, γεννημένη ως Τζάνετ Κόουλ [Janet Cole], 12 Νοεμβρίου 1922 - 11 Σεπτεμβρίου 2002) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου, του θεάτρου και της τηλεόρασης. Κέρδισε τόσο το Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου όσο και τη Χρυσή Σφαίρα Β´ Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της ως Στέλλα Κοβάλσκι στην ταινία του 1951, Λεωφορείον ο Πόθος. Δεκαετίες αργότερα, ήταν υποψήφια για το Καθημερινό Βραβείο Έμμυ για τη δουλειά της στη σαπουνόπερα του CBS, The Edge of Night. Επίσης, απεικόνισε τον χαρακτήρα του χιμπαντζή Ζίρα στις τρεις πρώτες ταινίες της αρχικής προσαρμογής της ταινίας Ο Πλανήτης των Πιθήκων.
Πρώτα χρόνια
Η Χάντερ γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, κόρη της Γκρέις Λιντ, η οποία εκπαιδεύτηκε ως πιανίστρια συναυλιών και του Ντόναλντ Κόουλ, μηχανικού ψύξης. Ήταν αγγλικής και ουαλικής καταγωγής. Η Χάντερ φοίτησε στο Λύκειο του Μαϊάμι Μπιτς.
Καριέρα
Το 1952, η Χάντερ έγινε η συμπρωταγωνίστρια του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στο Deadline USA.
Η Χάντερ μπήκε στη μαύρη λίστα του Χόλυγουντ τόσο στον κινηματογράφο όσο και στην τηλεόραση τη δεκαετία του 1950, εν μέσω υποψιών ότι ήταν κομμουνίστρια, κατά την εποχή της Επιτροπής Αμερικανικών Δραστηριοτήτων (HUAC).
Οι άλλοι σημαντικοί κινηματογραφικοί της ρόλοι περιλαμβάνουν το ερωτικό ενδιαφέρον του χαρακτήρα του Ντέιβιντ Νίβεν στην ταινία του 1946 Ζήτημα Ζωής και Θανάτου (A Matter of Life and Death) και τη Ζίρα, τον συμπαθητικό χιμπαντζή επιστήμονα στην ταινία Ο Πλανήτης των Πιθήκων του 1968 και σε δύο συνέχειες της αρχικής σειράς. Εμφανίστηκε επίσης σε αρκετές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές σαπουνόπερες, κυρίως ως ηθοποιός του Χόλιγουντ, Νόλα Μάντισον, στο The Edge of Night του ABC, για την οποία έλαβε το Καθημερινό Βραβείο Έμμυ ως Εξαιρετική Ηθοποιός σε Δραματική Σειρά το 1980. Το 1979, εμφανίστηκε ως Πρώτη Κυρία Έλεν Άξον Ουίλσον στη δραματική σειρά Backstairs at the White House.
Η Χάντερ πρωταγωνίστησε στην αμφιλεγόμενη τηλεοπτική ταινία Born Innocent (1974) παίζοντας τη μητέρα της Λίντας Μπλερ (Linda Blair). Έπαιξε επίσης σε πολλά επεισόδια του CBS Radio Mystery Theatre στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Το 1971, εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο της τηλεοπτικής σειράς Cannon. Την ίδια χρονιά, πρωταγωνίστησε σε ένα επεισόδιο της σειράς Columbo στο "Suitable for Framing". Το 1973, εμφανίστηκε δύο φορές στο βραχύβιο εγκληματικό δράμα Griff του Λορν Γκριν, συμπεριλαμβανομένου του επεισοδίου "The Last Ballad", στο οποίο απεικόνισε τη γιατρό Μάρθα Ριντ (Martha Reed), ιατρό που κρατήθηκε από την αστυνομία για το θάνατο ενός ασθενούς. Το 1974, εμφανίστηκε στο Ironside του Raymond Burr. Το 1977, εμφανίστηκε στη σειρά γουέστερν, The Oregon Trail, του NBC με πρωταγωνιστή τον Ροντ Τέιλορ, στο επεισόδιο "The Waterhole", στο οποίο εμφανίστηκε επίσης ο Lonny Chapman.
Ο τελευταίος κινηματογραφικός ρόλος της Χάντερ σε μια μεγάλη κινηματογραφική ταινία ήταν στην ταινία του Κλιντ Ίστγουντ το 1997, Μεσάνυχτα στον κήπο του καλού και του κακού (Midnight in the Garden of Good and Evil). Σε αυτό, η Χάντερ απεικόνισε την Μπέτυ Χάρτι, νομική γραμματέα για τον πραγματικό δικηγόρο της Σαβάννα, Σόνι Σέιλερ (Sonny Seiler).
Προσωπική ζωή
Η Χάντερ παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος της γάμος έγινε το 1944 με τον Ουίλιαμ Μπάλντουιν (William Baldwin), του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ. Πριν διαλυθεί ο γάμος το 1946, το ζευγάρι είχε αποκτήσει μια κόρη, την Κάθριν Ντίρντρε (Kathryn Deirdre, γεν. 1944). Ο δεύτερος γάμος της ήταν το 1951 με τον ηθοποιό Ρόμπερτ Έμετ (Robert Emmett). Μαζί, απέκτησαν έναν γιο, τον Σον Ρόμπερτ (γ. 1954). Η Χάντερ και ο Έμετ έπαιζαν περιστασιακά μαζί σε θεατρικά έργα. Ο Έμετ πέθανε το 2000. Η Χάντερ ήταν σε όλη της τη ζωή προοδευτική δημοκράτης.
Η Χάντερ πέθανε στη Νέα Υόρκη στις 11 Σεπτεμβρίου του 2002, από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 79 ετών. Αποτεφρώθηκε και η στάχτη της δόθηκε στην κόρη της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ
Μέγα Σινικό Τείχος
thumb|right|Το Σινικό τείχος
Δήμος Χάλκειας
Τοποθεσία
Ο δήμος Χάλκειας βρισκόταν νότια του νομού Αιτωλοακαρνανίας. Νότια του υπάρχει ο Πατραϊκός κόλπος, ανατολικά ο Δήμος Μεσολογγίου, δυτικά ο Δήμος Αντιρρίου και βόρεια ο Δήμος Μακρυνείας. Ουσιαστικά στον δήμο περιλαμβάνονται όλοι οι οικισμοί που υπάρχουν γύρω από την Βαράσοβα.
Μέγα Σινικό Τείχος
Το Σινικό Τείχος είναι κινεζική οχύρωση που κατασκευάστηκε σταδιακά, προκειμένου να προστατευθεί η Κίνα από τις επιδρομές μογγολικών και τουρκικών φύλων από τα βόρεια σύνορά της. Η κατασκευή του ξεκίνησε σταδιακά από τον 7ο αι. π.Χ., αλλά η σημερινή του μορφή οφείλεται κυρίως στη δυναστεία Μινγκ (τέλη του 14ου αι. με αρχές του 17ου αι. μ.Χ.). Το Τείχος εκτείνεται σε συνολικό μήκος 8.850 χλμ, σύμφωνα με πρόσφατη μέτρηση,, αποτελούμενο από 6.259 χλμ πραγματικού τείχους, 359 χλμ τάφρου και 2.232 χλμ φυσικών οχυρώσεων όπως λόφοι και ποταμοί. . Αποτελεί έτσι το μεγαλύτερο σε διαστάσεις ανθρώπινο οικοδόμημα. Κατά άλλη σύγχρονη μέτρηση, το Σινικό Τείχος, με όλες τις διακλαδώσεις του, έχει συνολικό μήκος 21.196 χιλιόμετρα.
Δήμος Χάλκειας
Ιστορία
right|200px|thumb|Η τοποθεσία "Λιμνοπούλα" Πήρε το όνομα της από την Ομηρική πόλη Χάλκεια (Χαλκίς) ή Αγχίαλο Χαλκίδα που ήταν κτισμένη σ' έναν αυχένα της Βαράσοβας πάνω από την τοποθεσία Λιμνοπούλα, δυτικά της Κάτω Βασιλικής. Η Αγχίαλος Χαλκίδα μνημονεύεται στην Ιλιάδα του Ομήρου ως μια από τις 5 Αιτωλικές πόλεις που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Μετά τον Πελοποννησιακό πόλεμο η πόλη περιήλθε στους Αιτωλούς. Από το λιμάνι της εξόρμησε ο αθηναϊκός στόλος του Φορμίωνα, κατά το δεύτερο έτος του Πελοποννησιακού πολέμου και νίκησε το στόλο Κορινθίων και Σπαρτιατών.
Μέγα Σινικό Τείχος
Ιστορία
Το πρώτο σημαντικό τείχος της Κίνας χτίστηκε κατά τη διάρκεια του πρώτου αυτοκράτορα της βραχύβιας Δυναστείας Τσιν. Αυτό το τείχος δεν κατασκευάστηκε διαμιάς αλλά μάλλον δημιουργήθηκε από την ένωση διάφορων προϋπαρχόντων τειχών. Βρισκόταν δε πολύ βορειότερα από το σημερινό τείχος και έχουν βρεθεί πολύ μικρά υπολείμματα από αυτό.
Δήμος Χάλκειας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χ
Μέγα Σινικό Τείχος
Ιστορία
Στη συνέχεια συνεχίστηκαν οι προσπάθειες προστασίας της περιοχής και υπήρξαν συνολικά τέσσερα Τείχη:
Το Τείχος που μπορεί να δει κανείς σήμερα χτίστηκε κατά τη διάρκεια της δυναστείας Μινγκ, σε πολύ μεγαλύτερη έκταση από τα παλαιότερα τείχη και με τη χρήση υλικών μεγαλύτερης αντοχής. Ο αρχικός σκοπός του Τείχους δεν ήταν να κρατηθούν έξω οι εισβολείς, αλλά να εξασφαλιστεί ότι οι ημι-νομαδικές φυλές του βορρά δεν θα μπορούσαν να το διασχίσουν με τα άλογά τους ή να επιστρέψουν εύκολα μετά από κάποια επιδρομή τους.
Κάθε πύργος έχει οπτική επαφή τουλάχιστον με τον προηγούμενο αλλά και με τον επόμενο, ώστε σε περίπτωση επίθεσης να γίνεται ορατή η φρυκτωρία και έτσι να μεταδίδεται από πύργο σε πύργο το μήνυμα μέχρι το Πεκίνο.
Υλικά κατασκευής
thumb|right|Πύργος στο Σινικό τείχος Τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν στην κατασκευή του τείχους ήταν τα εκάστοτε διαθέσιμα στην κάθε περιοχή. Κοντά στο Πεκίνο το τείχος κατασκευάστηκε από ασβεστόλιθο.
Παρατηρητήρια και στρατώνες
Το Τείχος συμπληρώνεται από αμυντικούς πύργους-παρατηρητήρια, στους οποίους οι υπερασπιστές των τειχών μπορούσαν να υποχωρήσουν, σε περίπτωση που βρίσκονταν σε δυσχερή θέση. Κάθε πύργος διαθέτει σκάλες και εισόδους ειδικά σχεδιασμένες, έτσι ώστε να προκαλείται σύγχυση στους επιτιθέμενους.
Οι στρατώνες και τα διοικητικά κέντρα του Τείχους βρίσκονται απλωμένα κατά μήκος του, ανά μεγαλύτερα διαστήματα.
Το τείχος από το διάστημα
thumb|left|upright|Το Σινικό τείχος από το διάστημα, σε ψευδοχρωματική εικόνα που ελήφθη από το [[διαστημικό Λεωφορείο|Space Shuttle, τον Απρίλιο του 1994]] thumb|right|Η περιοχή του τείχους σε δορυφορική εικόνα
Το κατά πόσο είναι ορατό το Σινικό τείχος από το διάστημα είναι από καιρό αντικείμενο διαφωνίας.
Είναι αμφισβητήσιμο ακόμη και το αν το Σινικό τείχος είναι ορατό από τροχιά γύρω από τη Γη. Ένας αστροναύτης ανέφερε ότι «μπορούμε να δούμε πράγματα τόσο μικρά όσο τα αεροδρόμια, αλλά το Σινικό τείχος είναι σχεδόν αόρατο από απόσταση μεγαλύτερη των 180 μιλίων (290 χλμ).» Ο αστροναύτης Γουίλιαμ Πογκ πίστεψε ότι το είχε δει από το Σκάιλαμπ αλλά με προσεκτικότερη ματιά διαπίστωσε ότι έβλεπε το μεγάλο κανάλι κοντά στο Πεκίνο. Στη συνέχεια επισήμανε το τείχος χρησιμοποιώντας διόπτρες, αλλά είπε ότι «δεν ήταν ορατό στο γυμνό μάτι». Ένας άλλος αστροναύτης είπε ότι καμία ανθρώπινη δομή δεν ήταν ορατή σε απόσταση μερικών χιλιάδων μιλίων. Ο κινέζος αστροναύτης Γιανγκ Λιγουέι ανέφερε ότι δεν μπόρεσε να δει καθόλου το Τείχος.
Ο βετεράνος Αμερικάνος αστροναύτης Τζιν Κέρναν έχει δηλώσει: «Σε τροχιά 160 - 320 χιλιομέτρων, το μεγάλο τείχος της Κίνας είναι, πράγματι, ορατό στο γυμνό μάτι». Ο Εντ Λου επιστήμονας στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, έχει προσθέσει ότι, «''... είναι λιγότερο ορατό από πολλά άλλα αντικείμενα. Και πρέπει να ξέρετε πού να κοιτάξετε''». Ένας κινεζο-αμερικανός αστροναύτης, ο Ληρόι Τσιάο, δήλωσε σε καθημερινή εφημερίδα της Κίνας ότι πρόσφατες φωτογραφίες που ελήφθησαν από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό φαίνεται να επιβεβαιώνουν ότι το Σινικό τείχος μπορεί τελικά να γίνει ορατό με γυμνό μάτι υπό ορισμένους ευνοϊκούς όρους και εάν κανείς ξέρει ακριβώς πού να κοιτάξει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΓΝ Μεγα Σινικο Τειχος Μεγα Σινικο Τειχος Μεγα Σινικο Τειχος
Άρση βαρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Με δύο χέρια
Η άρση βαρών με δύο χέρια ήταν το ένα από τα δύο αγωνίσματα άρσης βαρών στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις.
Σύνοψη αγωνίσματος
Το συγκεκριμένο ήταν το τελευταίο χρονολογικά αγώνισμα άρσης βαρών, το οποίο διεξήχθη στις 3 Σεπτεμβρίου στο Φράνσις Φιλντ. Έλαβαν μέρος τέσσερις αρσιβαρίστες από δύο χώρες. Απών από τον αγώνα ήταν ο Δημήτριος Τόφαλος, ο οποίος αν και δήλωσε συμμετοχή, αρρώστησε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και αναγκάστηκε να νοσηλευτεί σε νοσοκομείο στην Αμβέρσα του Βελγίου.
Η κίνηση που χρησιμοποιήθηκε στο αγώνισμα ήταν παρόμοια με αυτή του ζετέ που ξέρουμε σήμερα. Ο Περικλής Κακούσης αποδείχθηκε ανώτερος από τους αντιπάλους του, κερδίζοντας με διαφορά άνω των 27 κιλών από τον δεύτερο Όσκαρ Όστχοφ. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Φρανκ Κούγκλερ, ο οποίος κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης πήρε επίσης μετάλλια στη διελκυστίνδα και στην πάλη, με αποτέλεσμα να γίνει ο μοναδικός αθλητής που κερδίζει μετάλλια σε τρία διαφορετικά αθλήματα στην ίδια Ολυμπιάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Με δύο χέρια
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2021
Παρατίθενται παρακάτω σημαντικά γεγονότα απ' όλο τον κόσμο που συνέβησαν το μήνα Φεβρουάριο του 2021, συνοδευόμενα από τις πηγές μέσω των οποίων μεταδόθηκαν.
1 Φεβρουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
2 Φεβρουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
3 Φεβρουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
4 Φεβρουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον Κηρύσσεται κατάσταση έκτακτης ανάγκης στη Σομαλία επειδή σμήνη ακρίδων της ερήμου κατέκλυσαν τη χώρα. (Daily Sabah)
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
5 Φεβρουαρίου
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
Πολιτική και εκλογές
6 Φεβρουαρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
7 Φεβρουαρίου
Υγεία και περιβάλλον
Πολιτική και εκλογές
8 Φεβρουαρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Διεθνείς σχέσεις
Πολιτική και εκλογές
9 Φεβρουαρίου
Υγεία και περιβάλλον
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
Επιστήμη και τεχνολογία
10 Φεβρουαρίου
Καταστροφές
Υγεία και περιβάλλον
Επιστήμη και τεχνολογία
11 Φεβρουαρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Νόμος και έγκλημα
Αθλητισμός
12 Φεβρουαρίου
Οικονομία
Υγεία και περιβάλλον
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
13 Φεβρουαρίου
Πολιτισμός και τέχνες
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
14 Φεβρουαρίου
Νόμος και έγκλημα
15 Φεβρουαρίου
Οικονομία
Καταστροφές και δυστυχήματα
Περιβάλλον και υγεία
Αθλητισμός
16 Φεβρουαρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Πολιτική και εκλογές
17 Φεβρουαρίου
Υγεία και περιβάλλον
Άγιος Ευστράτιος
Ο Άγιος Ευστράτιος ή Άη Στράτης είναι νησί του βορειοανατολικού Αιγαίου με 270 κατοίκους (απογραφή 2011). Διοικητικά ανήκει στην περιφερειακή ενότητα Λήμνου της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου. Από το 1912 μέχρι και την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης (2010) υπαγόταν στον νομό Λέσβου με έδρα τη Μυτιλήνη.
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2021
17 Φεβρουαρίου
Πολιτική και εκλογές
Άγιος Ευστράτιος
Είναι το πιο απομονωμένο νησί του Αρχιπελάγους και απέχει από τη Λήμνο 18 ναυτικά μίλια, από τη Σκύρο 38, από τη Λέσβο 42, και από τη Χαλκιδική 48 περίπου ναυτικά μίλια. Το νησί έχει σχήμα άνισου τριγώνου, εμβαδόν 49,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μήκος ακτογραμμής 51,6 χιλιόμετρα.
Ονομασία
alt=www.sanstrati.sail.to|thumb|261x261px|Άποψη του λιμανιού του Αγίου Ευστρατίου Το νησί στην αρχαιότητα ονομαζόταν Αλόννησος, από τις λέξεις ἅλς και νήσος (θάλασσα και νησί). Ο Παυσανίας την καταγράφει με το όνομα Νέα διότι θεωρούνταν πως αναδύθηκε από τη θάλασσα την εποχή που καταποντίστηκε η ομηρική νήσος Χρυσή, η οποία κατά πάσα πιθανότητα βρισκόταν κοντά στο ακρωτήριο Μέθωνες, στο βορειοανατολικό τμήμα της Λήμνου.
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2021
17 Φεβρουαρίου
Επιστήμη και τεχνολογία
18 Φεβρουαρίου
Διεθνείς σχέσεις
Άγιος Ευστράτιος
Ονομασία
Η ονομασία Άγιος Ευστράτιος καθιερώθηκε διότι κατά τη βυζαντινή εποχή ο Όσιος Ευστράτιος ο Θαυματουργός, από τη Βιτζιανή της Βιθυνίας (αρχαία Ταρσό), ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αυγάρων ή Αγαύρων, του μεγαλύτερου μοναστηριού του Ολύμπου Βιθυνίας, κατά την εποχή της Εικονομαχίας αναγκάστηκε να αποβιβαστεί σ' αυτό το νησί λόγω θαλασσοταραχής, καθ' οδόν προς τον τόπο της εξορίας του, καθώς ήταν αντίθετος προς την εικονομαχική πολιτική του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄. Ο τάφος του λέγεται πως βρίσκεται στο νησί, που για το λόγο αυτό πήρε τιμητικά το όνομά του, άγνωστο πότε ακριβώς, ενώ μεγάλα τμήματα γης στον Άη Στράτη ανήκουν σε Αγιορείτικα μοναστήρια και κυρίως στη Μονή Μεγίστης Λαύρας, όπου φυλάσσεται η κάρα του Αγίου Ευστρατίου. Λείψανά του δεν αναφέρεται να υπάρχουν κάπου. Αν όντως, ο τάφος του βρισκόταν εκεί, ίσως κάποια μέρα αποκαλυφθούν.
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2021
18 Φεβρουαρίου
Πολιτική και εκλογές
Άγιος Ευστράτιος
Ονομασία
Το νησί αναφέρεται στο Νησολόγιο του Κριστόφορο Μπουοντελμόντι το 1420 ως Sanstrati και στον Άτλαντα του Laurenberg το 1656 καταγράφεται ως Chryse S.Stratj (Χρυσή - Άγιος Ευστράτιος). . Στη Χάρτα του Ρήγα, το έργο του Ρήγα Βελεστινλή που τυπώθηκε το 1797 στη Βιέννη, το νησί αναγράφεται ως Νέα Άγιος Ευστράτιος.
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2021
18 Φεβρουαρίου
Επιστήμη και τεχνολογία
19 Φεβρουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Άγιος Ευστράτιος
Οικισμός και οικονομία
Ο οικισμός του νησιού βρισκόταν αρχικά στην κορυφή του μικρού λοφίσκου, όπου οι κάτοικοι ακολουθώντας την παραδοσιακή αρχιτεκτονική του Αιγαίου είχαν χτίσει τις κατοικίες τους μαζί με τους απαραίτητους για την εποχή ανεμόμυλους. Οι σεισμοί του 1968 έγιναν η αιτία για να καταστραφεί ο ιστορικός οικισμός και ακολούθως να κτισθεί νέος στην έκταση της κοιλάδας. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την αλιεία και την κτηνοτροφία και αντιμετωπίζουν συχνά, ιδίως τον χειμώνα, προβλήματα στη συγκοινωνία με τα άλλα νησιά και την ηπειρωτική Ελλάδα. αριστερά|μικρογραφία|[[Κρίνος της θάλασσας|Κρίνοι της θάλασσας στη παραλία Αγίου Δημητρίου]]
Γεωγραφία και περιβάλλον
alt=www.sanstrati.sail.to|thumb|261x261px|Άλλη άποψη του λιμανιού του Αγίου Ευστρατίου Το νησί βρίσκεται ανάμεσα στη Λέσβο και τη Σκύρο, και έχει έκταση 43 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το έδαφος χαρακτηρίζεται ως ορεινό και ηφαιστειογενούς σύστασης. Το ένα τρίτο μόνον καλύπτεται από καλλιέργειες ενώ έχουν βρεθεί και κατάλοιπα οικισμού της Μυκηναϊκής εποχής.αριστερά|μικρογραφία|[[Πάπια|Πάπιες στο λιμάνι]]
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2021
19 Φεβρουαρίου
'Διεθνείς σχέσεις
Άγιος Ευστράτιος
Γεωγραφία και περιβάλλον
Οι υψηλότερες κορυφές είναι το Σημάδι (298 μέτρα), ο Άγιος Αλέξης και ο Προφήτης Ηλίας. Ανάμεσα στους λόφους της δυτικής πλευράς σχηματίζονται μικρές κοιλάδες που τελειώνουν σε αμμουδερές ακρογιαλιές. Μεγαλύτερη από όλες είναι η κοιλάδα, όπου βρίσκεται και ο μοναδικός οικισμός. Στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού απλώνεται μια επικλινής πεδινή ζώνη μήκους περίπου ενός χιλιομέτρου.
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2021
19 Φεβρουαρίου
Πολιτική και εκλογές
20 Φεβρουαρίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Άγιος Ευστράτιος
Γεωγραφία και περιβάλλον
Επίγεια τρεχούμενα ή στάσιμα νερά δεν υπάρχουν, μόνο υπόγεια. Η μεγαλύτερη πηγή είναι στη Μεγάλη Παναγιά ανατολικά του χωριού, από όπου γίνεται και η ύδρευση των κατοίκων.
Προστατευόμενη τοποθεσία
Το νησί και η παράκτια θαλάσσια ζώνη του είναι προστατευόμενος βιότοπος του δικτύου Natura 2000 με κωδικό GR4110002 κατά μία έκταση 62,84 τ.χλμ. Η βλάστηση του νησιού περιλαμβάνει θαμνώτοπους με φρύγανα, αγκαθωτές κενταύριες στις παραθαλάσσιες περιοχές, απομεινάρια από δάση δρυός, λευκές ιτιές και ασημόλευκες κοντά στο χωριό, πικροδάφνες και λυγαριές στις παραποτάμιες περιοχές. Οι μεσογειακές φώκιες μοναχοί χρησιμοποιούν τα σπήλαια του νησιού ως τόπους αναπαραγωγής. Στην προστατευόμενη χλωρίδα περιλαμβάνονται: κρίνοι της θάλασσας, ενδημικοί μελίλωτοι, ανθέμιδες, καλλίτριχα, και τα υποθαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας. Στην προστατευόμενη πανίδα περιλαμβάνονται: ελληνικές χελώνες, ρινοδέλφινα, έφιοι, κυρτοδάκτυλοι, σαμιαμίδια, φιδόσαυρες, κ.ά. Στην προστατευόμενη ορνιθοπανίδα περιλαμβάντονται: μαυροπετρίτες, μύχοι και θαλασσοκόρακες.
Γεγονότα Φεβρουαρίου 2021
20 Φεβρουαρίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Άγιος Ευστράτιος
Οικότοπος
Το νησί αποτελεί σταθμό για πολλά μεταναστευτικά είδη πουλιών καθώς βρίσκεται σ' έναν από τους κύριους δρόμους της εαρινής και της φθινοπωρινής μετανάστευσης. Η σημαντική παρουσία μικρόπουλων προσελκύει σημαντικό αριθμό μαυροπετρίτη. Καθώς, 70% του παγκόσμιου πληθυσμού του είδους αναπαράγεται στην Ελλάδα (4.500 ζευγάρια), είναι από τα πιο σημαντικά είδη πουλιού που φιλοξενεί η Ελλάδα. Το είδος αυτό φωλιάζει σε μικρές ακατοίκητες νησίδες. Αναπαράγεται κατά τη φθινοπωρινή περίοδο και τρέφεται με μικρά μεταναστευτικά πουλιά.
Αρχαιότητα
Το νησί, που κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Αλόννησος ή Νέα, σύμφωνα με τον Παυσανία, κατοικήθηκε ήδη από τους προϊστορικούς χρόνους ενώ στην ανατολική ακτή του νησιού βρέθηκαν πολλά ευρήματα ανθρώπινης παρουσίας που χρονολογούνται στη μυκηναϊκή περίοδο. Επίσης λείψανα των ιστορικών χρόνων υπάρχουν σε όλη σχεδόν τη δύσβατη και άγονη έκταση και περιλαμβάνουν κίονες, νομίσματα, θραύσματα, αγγείων, γλυπτά κ.ά. Ξεχωρίζουν οι αναλημματικοί τοίχοι των αρχαϊκών χρόνων κοντά στο κοιμητήριο και ελληνιστικοί τάφοι γύρω από το λιμάνι.
Τη σπουδαιότητα της αρχαίας Αλοννήσου και τη σημαντική γεωγραφική της θέση στον μεγαλύτερο εμπορικό θαλάσσιο δρόμο της αρχαιότητας, επισημαίνει στους Αθηναίους ο ρήτορας Δημοσθένης στους Φιλιππικούς λόγους του.
Μεσαιωνικά χρόνια
Στα τέλη του 15ου αιώνα, το νησί κατοικήθηκε ξανά μετά από ερήμωση δυο αιώνων. Κατά την ίδια περίοδο κτίστηκε έξω από το κάστρο και το χωριό (στη θέση που βρισκόταν μέχρι τον σεισμό του 1968). Στα 1540 ανακαινίστηκε μέσα στο κάστρο ο προϋπάρχων ναός των Αγίων Πέντε Μαρτύρων. Από το 16ο αιώνα και έπειτα, το νησί αναπτύσσεται οικονομικά με τη συλλογή βελανιδιών και την κτηνοτροφία.
Βαλκανικοί Πόλεμοι
Κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο το ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό με το πλοίο «Κανάρης» κατέλαβε το πρωί της 18ης Οκτωβρίου 1912 το νησί του Αγίου Ευστρατίου χωρίς κάποια σύγκρουση, αφού δεν υπήρχαν Τούρκοι στο νησί και ο πληθυσμός του ήταν πάντα αμιγώς ελληνικός. Η ελληνική κυριότητα στα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου αναγνωρίστηκε επίσημα από τις Μεγάλες Δυνάμεις στις 31 Ιανουαρίου 1914.
Τόπος εξορίας
Κατά τον 20ό αιώνα χρησιμοποιήθηκε ως τόπος εξορίας για τους αριστερούς. Την αρχή έκανε το 1929 η κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου με βάση το νόμο του 1929 «περί Ιδιωνύμου αδικήματος» και τότε βρέθηκαν οι πρώτοι εκτοπισμένοι κομμουνιστές στο νησί. Οι επόμενες κυβερνήσεις συνέχισαν να χρησιμοποιούν τον Άη Στράτη για την εκτόπιση Αριστερών και το φαινόμενο κορυφώθηκε στην περίοδο της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά (1936-41), όπου εκτοπίστηκαν εκεί εκατοντάδες αντίπαλοι του καθεστώτος.