cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κάρολος Θ΄ της Σουηδίας
Η ζωή του
Αυτό ξεκίνησε σχεδόν επτά δεκαετίες σποραδικών δυναστικών πολέμων, καθώς οι δύο κλάδοι του διαιρεμένου Οίκου των Βάσα επιχειρούσαν την επανένωση του πολωνικού και του σουηδικού στέμματος με αντίθετες ανταπαιτήσεις. Πολύ πιθανό, η δυναστική έριδα μεταξύ της Σουηδίας και της Πολωνίας του Οίκου των Βάσα να επηρέασε τις μετέπειτα ενέργειες των Καθολικών πριγκίπων στα γερμανικά κρατίδια, όπως το Διάταγμα της Αποκατάστασης. Στην πραγματικότητα, επιδεινώθηκε η ευρωπαϊκή πολιτική καθώς εγκαταλείφθηκε η πρόληψη τετελεσμένων γεγονότων με τη διπλωματία και τον συμβιβασμό, οδηγώντας στη μεγάλη αιματοχυσία του Τριακονταετούς Πολέμου.
Οικογένεια
Από την πρώτη σύζυγό του Άννα-Μαρία των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου ΣΤ΄ εκλέκτορα του Παλατινάτου, είχε τέκνα:
Από τη δεύτερη σύζυγό του Χριστίνα του Χόλσταϊν-Γκότορπ, κόρη του Αδόλφου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ, είχε τέκνα:
Από μία εκτός γάμου σχέση με την Κάρεν, κόρη του Νιλς, γιος του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος των Βάσα Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Βίλεμ Σχάουτεν
thumb|right|300px|Το ταξίδι του Σχάουτεν
Ο Βίλεμ Σχάουτεν (Willem Cornelisz Schouten, 1577 - 1625) ήταν Ολλανδός θαλασσοπόρος και εξερευνητής, που ανακάλυψε την Παπούα Νέα Γουινέα.
SEAT Tarraco
Το SEAT Tarraco είναι ένα μεσαίο crossover SUV της ισπανικής αυτοκινητοβιομηχανίας SEAT. Κατασκευάζεται από τον Οκτώβριο του 2018 στο εργοστάσιο του Βόλφσμπουργκ, Γερμανία, όπου είναι και η έδρα του Ομίλου Volkswagen. Αποτελεί το κορυφαίο σε διαστάσεις SUV της εταιρείας (πάνω από τα SEAT Arona και SEAT Ateca) και μάλιστα μπορεί να παραγγελθεί με 5-θέσιο ή 7-θέσιο σαλόνι. Πήρε το όνομά του από την πόλη Ταρραγόνα.
Εισαγωγή
thumb|left|Το σαλόνι ενός SEAT Tarraco στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού τον Οκτώβριο του 2018.
Για πρώτη φορά αποκαλύφθηκε στον Τύπο στις 18 Σεπτεμβρίου 2018, ενώ παρουσιάστηκε επίσημα τον Οκτώβριο του 2018 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού. Η μαζική παραγωγή του ξεκίνησε μέσα στον ίδιο μήνα και κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2018. Τεχνικά, έχει στενή συγγένεια με το Volkswagen Tiguan Allspace και το Škoda Kodiaq, που είναι το μεγαλύτερο SUV της Škoda.
Πωλήσεις
Κατά την έναρξη των πωλήσεων στη Γερμανία, τον Δεκέμβριο του 2018, πρόλαβε να πουλήσει μόλις 30 αντίτυπα εντός του έτους. Το 2019 όμως, έφτασε τις 10.256 πωλήσεις στη χώρα αυτή, από τις οποίες οι 6.097 ήταν με κινητήρες ντίζελ και οι 7.778 με τετρακίνηση. Το έτος 2020 πούλησε 8.323 αντίτυπα στην ίδια χώρα, από τα οποία τα 4.924 ήταν ντίζελ και τα 6.019 με τετρακίνηση.
Ποταμός Αχουριάν
Ο Αχουριάν (αρμενικά: Ախուրյան, Axuryan, παλαιά αρμενικά: Ախուրեան, Axurean, τουρκικά: Arpaçay, ρωσικά: Арпачай ή Ахурян ) είναι ένας ποταμός στον νότιο Καύκασο. Προέρχεται από την Αρμενία και ρέει από τη λίμνη Άρπι, κατά μήκος των κλειστών συνόρων με την Τουρκία, αποτελώντας μέρος των γεωγραφικών συνόρων μεταξύ των δύο κρατών, μέχρι να φτάσει στον ποταμό Αράς ως αριστερός παραπόταμος κοντά στο Μπαγκαράν. Ο Αχουριάν αποστραγγίζει μια έκταση περίπου 9.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων και έχει συνολικό μήκος 186 χιλιομέτρων.
Μαίρη Σταυρακέλη
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1963. Έκανε την πρώτη της εμφάνιση στην τηλεόραση το 1989 στη σειρά της κρατικής τηλεόρασης Στο κάμπινγκ. Ακολούθησαν δύο έκτακτες εμφανίσεις στην κωμική σειρά των Ρέππα-Παπαθανασίου Οι τρεις Χάριτες στο Mega Channel. Την περίοδο 1994-1995 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική σειρά Οι Αγνοημένοι υποδυόμενη την Κλειώ, ενώ στη συνέχεια έκανε κάποιες εμφανίσεις στις σειρές Εμείς κι Εμείς και Κωνσταντίνου και Ελένης.
Ποταμός Αχουριάν
Το Γκιούμρι, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Αρμενίας, βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού, ο οποίος διέρχεται επίσης από τέσσερις από τις δώδεκα ιστορικές πρωτεύουσες της Αρμενίας: Άνι, Μπαγκαράν, Γιερβαντασάτ και Γιεραζγκαβόρς.
Μαίρη Σταυρακέλη
Βιογραφικό
Ο ρόλος που την έκανε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό ήταν αυτός της Κατερίνας στην αισθηματική σειρά Το καρέ της ντάμας. Εκεί από το 1997 μέχρι το 1999, συμπρωταγωνίστησε μαζί με την Τζόυς Ευείδη, την Χρύσα Σπηλιώτη και την Μαρία Κατσανδρή, υποδυόμενες τέσσερις παιδικές κολλητές φίλες που μοιράζονται στιγμές των ζωών τους μαζί. Το 2001, έγραψε το σενάριο της κωμικής τηλεοπτικής σειράς Οικογένεια Καράμπελα που εξιστορούσε την ζωή μίας ελληνικής οικογένειας η οποία κάνει τη ζωή της τηλεοπτική εκπομπή reality και γνωρίζει μεγάλη αναγνωρισιμότητα. Η σειρά προβλήθηκε τη σεζόν 2001-2002 στον τηλεοπτικό σταθμό ANT1, ενώ η ίδια υποδύθηκε τη μεγάλη κόρη της οικογένειας. Τη σεζόν 2005-2006 είχε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά εποχής Οι Μάγισσες της Σμύρνης. Από το 2007 μέχρι το 2008 έπαιξε στη σειρά Δεληγιάννειον Παρθεναγωγείον. Ακολούθησαν οι σειρές Επτά Θανάσιμες Πεθερές, Έρωτας Μετά, Χαιρέτα μου τον Πλάτανο, Το Αύριο Μας Ανήκει, Συμπέθεροι από τα Τίρανα και Μαίρη, Μαίρη, Μαίρη.
Ποταμός Αχουριάν
Ιστορία
Όταν ο βυζαντινός στρατός έφτασε στην επαρχία Σιράκ το 1041, οι τοπικοί αρμένιοι άρχοντες (ναχαράροι) συγκεντρώθηκαν εναντίον τους υπό την εποπτεία του στρατηγού Βαχράμ Παχλαβούνι. Στη συνέχεια, ο Βαχράμ επέλεξε ένα σώμα 30.000 πεζικού και 20.000 ιππικού, που αποτελούσαν τρία τμήματα, τα οποία πολέμησαν εναντίον των Βυζαντινών. Ακολούθησε μια μάχη στην οποία οι εισβολείς διέφυγαν με μεγάλη σφαγή. Η μάχη ήταν τόσο άγρια ώστε η έκχυση του αίματος που έρρεε στον ποταμό Αχουριάν λέγεται ότι είχε χρωματίσει τα νερά εντελώς κόκκινα. Οι Βυζαντινοί άφησαν πίσω τους 21.000 νεκρούς. Αυτή η νίκη επέτρεψε στον Βαχράμ Παχλοβούνι μαζί με τον Καθολικό Πέτρο Γκενταντάρτς να στέψει τον Γκαγκίκ Β΄ ως βασιλιά της Αρμενίας και στη συνέχεια να πάρει το φρούριο του Άνι, το οποίο ήταν στα χέρια του Βεστ Σάρκις.
Μαίρη Σταυρακέλη
Βιογραφικό
Στον κινηματογράφο έχει συνεργαστεί τρεις φορές με το συγγραφικό δίδυμο των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου παίζοντας στις ταινίες Safe Sex, Το κλάμα βγήκε απ' τον παράδεισο και Οξυγόνο.
Ποταμός Αχουριάν
Γέφυρες
Η μονή αψίδα της γέφυρας έχει πέσει, αφήνοντας μόνο ψηλά στηρίγματα που ήταν ίσως μέρος μιας οχυρωμένης πύλης. Οι ταξιδιώτες του δέκατου ένατου αιώνα ανέφεραν ένα πειθαρχείο στη γέφυρα, αλλά σήμερα έχει εξαφανιστεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Αρμενίας Κατηγορία:Ποταμοί της Τουρκίας Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Μαίρη Σταυρακέλη
Παραστασιογραφία
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Aero Lanka
Στόλος
Ο στόλος της Aero Lanka περιλαμβάνει (στοιχεία του 2006) :
Από τον Ιανουάριο του 2005 η εταιρία χρησιμοποιεί και ένα Antonov An-24.
Πηγές
Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Σρι Λάνκα
Μπυνί
Το Μπυνί (γαλλικά: Bugny) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Δήμος Μακέντονσκα Καμένιτσα
Γεωγραφία
Ο δήμος συνορεύει με τον Δήμο Κρίβα Παλάνκα στα βόρεια, με τη Βουλγαρία και με τον Δήμο Ντελτσέβου στα ανατολικά, με τον Δήμο Κότσανης στα δυτικά και με τον Δήμο Βίνιτσα στα νότια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Ανατολική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Υδρολογία
thumb|400px|Το νερό καλύπτει το 70% της επιφάνειας της Γης. Η Υδρολογία είναι η επιστημονική μελέτη της κίνησης, της διανομής και της διαχείρισης του νερού στη Γη και σε άλλους πλανήτες, συμπεριλαμβανομένου του κύκλου του νερού, των υδάτινων πόρων και της περιβαλλοντικής βιωσιμότητας της λεκάνης απορροής.
Οι υδρολόγοι είναι επιστήμονες προερχόμενοι από τις Γεωεπιστήμες ή τις Περιβαλλοντικές Επιστήμες, την Αστική Μηχανική ή την Περιβαλλοντική Μηχανική και τη Φυσική Γεωγραφία. Χρησιμοποιώντας διάφορες αναλυτικές μεθόδους και επιστημονικές τεχνικές, συλλέγουν και αναλύουν δεδομένα για να βοηθήσουν στην επίλυση προβλημάτων που σχετίζονται με το νερό, όπως η προστασία του περιβάλλοντος, οι φυσικές καταστροφές και η διαχείριση των υδάτων.
Η υδρολογία υποδιαιρείται σε υδρολογία επιφανειακών υδάτων, υδρολογία υπόγειων υδάτων (υδρογεωλογία) και θαλάσσια υδρολογία. Οι τομείς της υδρολογίας περιλαμβάνουν υδρομετεωρολογία, επιφανειακή υδρολογία, υδρογεωλογία, διαχείριση λεκάνης απορροής και ποιότητα νερού, όπου το νερό παίζει τον κεντρικό ρόλο.
Η Ωκεανογραφία και η Μετεωρολογία δεν περιλαμβάνονται στους κλάδους της υδρολογίας, επειδή το νερό είναι μόνο μία από τις πολλές σημαντικές πτυχές σε αυτούς τους τομείς.
Κλάδοι της υδρολογίας
Η Υδρολογία λόγω του μεγάλου όγκου και πεδίων έρευνας και μελέτης διακρίνεται στους ακόλουθους επιμέρους κλάδους κατ΄ αντικείμενο:
!Κλάδοι Υδρολογίας || Αντικείμενο έρευνας και μελέτης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιβαλλοντικές επιστήμες
Σαγκάη Εξπρές
Η ταινία Σαγκάη Εξπρές (αγγλ. Shanghai Express) είναι δράμα παραγωγής 1932 σε σκηνοθεσία Γιόζεφ Φον Στέρνμπεργκ. Το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο ομώνυμο διήγημα του Χάρι Χέρβεϊ, το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη ο Τζουλς Φέρθμαν. Το διήγημα του Χέρβεϊ βασίζεται με τη σειρά του σε αληθινό γεγονός που έλαβε χώρα τον Μάιο του 1925 όταν λίγο πριν το ξέσπασμα του Κινέζικου Εμφυλίου Πολέμου, αντάρτες αιχμαλώτισαν τους επιβάτες της αμαξοστοιχίας με προορισμό τη Σαγκάη. Όλοι οι αιχμάλωτοι ελευθερώθηκαν με επιτυχία. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι η Μάρλεν Ντίτριχ και ο Κλάιβ Μπρουκ. Η ταινία αποτέλεσε την τέταρτη από τις 7 συνεργασίες της Ντίτριχ με τον Φον Στέρνμπεργκ.
Η ταινία έλαβε 3 υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ, μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας και βραβεύτηκε με Όσκαρ Φωτογραφίας.
Υπόθεση
Η αμαξοστοιχία "Σαγκάη Εξπρές" αναχωρεί από το Πεκίνο με προορισμό τη Σαγκάη, κατά τη διάρκεια του κινέζικου εμφυλίου πολέμου. Η είδηση που κάνει όμως μεγαλύτερο "σούσουρο" στο τρένο είναι το γεγονός ότι στο τρένο ταξιδεύει, μαζί με τους υπόλοιπους και η Σάγκαη Λίλι (Μάρλεν Ντίτριχ), μια πόρνη πολυτελείας ξακουστή σε ολόκληρη την Κίνα. Η Λίλι της οποίας η ζωή καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου, συναντά στην αμαξοστοιχία τον πρώην της εραστή και παρολίγον σύζυγο, γιατρό Ντόναλντ Χάρβεϊ (Κλάιβ Μπρουκ). Οι δυο τους είχαν χωρίσει 5 χρόνια πριν όταν η Λίλι, προσπάθησε να τον δοκιμάσει στήνοντάς του κάποιο γυναικείο κόλπο. Ο χωρισμός τους ώθησε τη Λίλι στην πορνεία και τον Ντόναλντ σε μια μοναχική ζωή. Οι σχέσεις μεταξύ τους αναθερμαίνονται, αλλά ο Ντόναλντ δεν εμπιστεύεται ακόμα τη Λίλι. Όταν οι αντάρτες σταματάνε το τρένο και κρατάνε τον Ντόναλντ ως αιχμάλωτο, η Λίλι μπαίνει σε δίλημμα, καθώς καλείται να θυσιάσει την τιμή της προκειμένου να σώσει τον άνδρα που αγάπησε και εξακολουθεί να αγαπά.
Σημειώσεις
Ταινία του 1932 σε σκηνοθεσία Γιόζεφ Φον Στέρνμπεργκ, βασισμένη σε διήγημα του Χάρι Χέρβεϊ. Η ταινία σηματοδότησε την τέταρτη συνεργασία μεταξύ του Στέρνμπεργκ και της μούσας του Μάρλεν Ντίτριχ, ήταν η εμπορικότερη για το έτος 1932 στο αμερικανικό box-office. Η πρώτη συνεργασία του Φον Στέρνμπεργκ με τη Ντίτριχ ήταν στην ταινία Ο γαλάζιος άγγελος (Der Blaue Engel, 1930), που χάρισε και στους δυο παγκόσμια αναγνωρισιμότητα. Ακολούθησαν οι ταινίες Μαρόκο (Morocco, 1930) και Κατάσκοπος Χ-27 (Dishonored, 1931), ενώ το ζευγάρι συνεργάστηκε σε συνολικά 7 ταινίες.
Η ταινία φημίζεται μέχρι και σήμερα για τη νεωτεριστική της φωτογραφία με το αχνό σκούρο χρώμα, υπεύθυνος για την οποία, σύμφωνα με την Μαρλέν Ντίτριχ, ήταν ο ίδιος ο Φον Στέρνμπεργκ κι όχι ο Λι Γκαρμς, το όνομα του οποίου αναφέρεται στους τίτλους έναρξης. Ο Φον Στένμπέργκ ήταν επίσης υπεύθυνος για την καλλιτεχνική επιμέλεια της ταινίας καθώς ο ίδιος, σε συνεργασία με τον Χανς Ντάιερ, σχεδίασε τα ατμοσφαιρικά σετ, τα οποία της έδωσαν ζωή. Στη συγγραφή του σεναρίου συμμετείχε επίσης και ο σκηνοθέτης Χάουαρντ Χοκς. Για την ταινία επιστρατεύτηκαν 1.000 κινέζοι κομπάρσοι που έμεναν στο Λος Άντζελες. Οι κομπάρσοι εμφανίζονται στην ταινία να μιλούν καντονέζικα, αντί για μανδαρινικά που μιλούν οι κάτοικοι της Βόρειας Κίνας. Η προβολή της ταινίας στην Κίνα αρχικά απαγορεύτηκε. Η Κίνα επίσης θέλησε να θέσει βέτο στην παγκόσμια προβολή της ταινίας, το απέσυρε όμως όταν η εταιρία παραγωγής Paramount έδωσε υπόσχεση, ότι δεν επρόκειτο να χρηματοδοτήσει άλλη ταινία με θέμα την πολιτική κατάσταση της Κίνας.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φωκίδας 2012–13
Το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Φωκίδας της περιόδου 2012-13 διεξήχθη σε έναν όμιλο με τη συμμετοχή 11 ομάδων (υπήρχαν ρεπό) και την κλήρωση των αγώνων να έχει πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012. Το πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας ξεκίνησε το σαββατοκύριακο 6 και 7 Οκτωβρίου 2012. Το Σάββατο 23 Φεβρουαρίου του 2013 (19η ημέρα), ο Αστέρας Ιτέας κερδίζοντας με σκορ 6-1 τον Κρισσαίο Χρισσού εξασφάλισε τον τίτλο τρεις αγωνιστικές πριν τη λήξη της περιόδου.
Πρωτάθλημα έγινε και στη Β΄ τοπική κατηγορία (επίσης ένας όμιλος, με 10 ομάδες) η οποία άρχισε στις 21/22 Οκτωβρίου, ενώ διοργανώθηκε και Κύπελλο, του οποίου η έναρξη προηγήθηκε εκείνης του πρωταθλήματος, αφού οι δυο πρώτες αγωνιστικές του έλαβαν χώρα στις 22-23 και 29-30 Σεπτεμβρίου, αντίστοιχα.
Για πρώτη φορά στα χρονικά διοργανώθηκε και αγώνας σούπερ καπ, μεταξύ του πρωταθλητή της προηγούμενης περιόδου Ανδρούτσου Γραβιάς και του κυπελλούχου Αμφισσαϊκού, ο οποίος ανέδειξε νικητή τον πρώτο
Οι πρώτοι σκόρερ
Ο Ανδρέας Κουρελής και ο Γιάννης Δελής (αμφότεροι παίκτες του πρωταθλητή Αστέρα Ιτέας) μοιράστηκαν τον τίτλο του πρώτου σκόρερ, έχοντας επιτύχει από 24 γκολ έκαστος.
Β΄Κατηγορία
Τον τίτλο στη Β΄ κατηγορία κατέκτησαν οι Δωριείς, ενώ στη 2η θέση τερμάτισε ο Διαγόρας Πολυδρόσου, κερδίζοντας κι αυτός την άνοδο στην πρώτη τοπική κατηγορία για την επόμενη σεζόν. Τρίτος στη βαθμολογία ήταν ο Ολυμπιακός Κίρρας που προερχόταν από την ανώτερη κατηγορία, όπως και η 6η της τελικής κατάταξης Φωκίδα 2000. Οι υπόλοιπες συμμετοχές ήταν: Ακαδημία '94, Ηρακλής Μοναστηρακίου, Ελπίδες, Μυωνία Αγίας Ευθυμίας, Α.Ο. Σάλωνα και Α.Σ. Κουλοβάτα, ο οποίος αποσύρθηκε από το πρωτάθλημα.
Παραπομπές
ΕΠΣ Φωκίδας 2012-13 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2012-2013
Βλαντ Σοκολόφσκι
Ο Βσέβολοντ Αντρέγεβιτς Σοκολόφσκι (Ρωσικά: Всеволод Андреевич Соколовский), πιο γνωστός ως Βλαντ Σοκολόφσκι (Ρωσικά: Влад Соколовский) είναι Ρώσος τραγουδιστής, ηθοποιός και χορευτής, γεννημένος. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στο ριάλιτι "Фабрика звёзд" όπου βγήκε τρίτος, τότε ο Βλαντ ήταν μακρυμάλλης και σε γκρουπ ονομαζόμενο "БиС" (2007-2010).
Фабрика звёзд: Россия-Украина
Παρουσιαστής: Ντμίτρι Σέπελεφ
Видеография
В составе группы БиС: Сольный проект VS:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
Τσαρλς Μ. Ράις
Ο Τσαρλς Μόεν Ράις (Charles Moen Rice, γεν. στις 25 Αυγούστου 1952) είναι Αμερικανός ιολόγος και νομπελίστας, του οποίου το κύριο αντικείμενο έρευνας είναι ο ιός της ηπατίτιδας Γ. Είναι καθηγητής ιολογίας στο Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ στην Νέα Υόρκη.
Ο Ράις είναι μέλος της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης, μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών και πρόεδρος της Αμερικανικής Εταιρείας Ιολογίας από το 2002 μέχρι το 2003. Το 2016 παρέλαβε το Βραβείο Κλινικής Ιατρικής Έρευνας Λάσκερ-ΝτεΜπέικι, από κοινού μαζί με τους Ραλφ Φ. Β. Μπαρτενσλάγκερ και Μάικλ Ζ. Σοφία. Μαζί με τον Μάικλ Χάφτον και τον Χάρβι Τζ. Άλτερ, είναι ο παραλήπτης του Βραβείου Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής 2020 "για την ανακάλυψη του ιού της Ηπατίτιδας Γ."
Εκπαίδευση και σταδιοδρομία
Ο Ράις αποφοίτησε με μπάτσελορ επιστημών στη ζωολογία από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Ντέιβις το 1974. Το 1981 ολοκλήρωσε τις διδακτορικές τους σπουδές στην βιοχημεία από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, όπου μελέτησε τους ιούς του ριβονουκλεοτιδικού οξέους στο εργαστήριο του Τζέιμς Στράους. Παρέμεινε στο πανεπιστήμιο για τέσσερα χρόνια για να κάνει μεταδιδακτορική έρευνα. Μετά τη μεταδιδακτορική του εργασία ο Ράις μετακόμισε στην πολιτεία της Ουάσινγκτον όπου έγινε επίκουρος καθηγητής της Σχολής Ιατρικής του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον το 1986 και καθηγητής το 2001.
από το 2001. Είναι επίκουρος καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Ουάσινγκτον και του Πανεπιστημίου Κορνέλ. Έχει διατελέσει μέλος επιτροπών στην Διοίκηση Τροφίμων και Φαρμάκων, στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας.
Ήταν ο αρχισυντάκτης του Journal of Experimental Medicine από το 2003 έως το 2007, του Journal of Virology από το 2003 έως το 2008 και του PLoS Pathogens από το 2005. Έχει συγγράψει πάνω από 400 εργασίες αναθεωρημένες από ομότιμους.
Μπυλ (Ντου)
Το Μπυλ (γαλλικά: Bulle) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Τσαρλς Μ. Ράις
Έρευνα
Ενώ σπούδαζε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια συμμετείχε στην έρευνα για το γονιδίωμα του ιού Σίντμπις και στην θεώρηση των φλαβιιών ως ξεχωριστή οικογένεια ιών. Το στέλεχος του κίτρινου πυρετού που χρησιμοποίησε για την εργασία του χρησιμοποιήθηκε τελικά για την ανάπτυξη του εμβολίου για το κίτρινο πυρετό. Αυτό τον οδήγησε στο έργο του για τον σχετιζόμενο ιό της ηπατίτιδας C, έργο για το οποίο έχει λάβει αρκετά βραβεία και πιο πρόσφατα το βραβείο Νόμπελ.
Μπυλ (Ντου)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Τσαρλς Μ. Ράις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Ιολόγοι Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Ιωάννης Σκανδαλίδης
Ο  Ιωάννης Σκανδαλίδης ήταν πολιτικός της επανάστασης του 1821, γεννήθηκε ίσως το 1775 στην Θεσσαλονίκη και πέθανε το 1826.
Χρημάτισε πληρεξούσιος Μακεδονίας στον Άρειο Πάγο την προσωρινή διοικητική αρχή που συστάθηκε στην Στερεά Ελλάδα με την κήρυξη της επανάστασης, όπου υπέγραφε ως Ιωάννης Σκανδαλίδης Μακεδών. Επίσης χρημάτισε πληρεξούσιος στην Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου το 1821 της οποίας διετέλεσε και γραμματέας, μέλος του βουλευτικού που επίσης ήταν γραμματέας του. Είχε πάρει μέρος στην συνέλευση της Βυτίνας τον Αύγουστο του 1821, στην συνέλευση αυτή έλαβαν μέρος οι υποστηριχτές του Μαυροκορδάτου σε αντίθεση με αυτούς που υποστήριζαν τον Υψηλάντη και έλαβαν μέρος σε άλλη συνέλευση στη Ζαράκοβα, οι δύο αυτές συνελέυσεις αργότερα οδήγησαν στην πρώτη εμφύλια σύγκρουση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Μακεδόνες
Black Sabbath (αποσαφήνιση)
Οι Black Sabbath είναι βρετανικό ροκ συγκρότημα.
To όνομα Black Sabbath μπορεί επίσης να αναφέρεται:
Μαρκ Χέρρινγκ
Για άλλους ανθρώπους με το όνομα Μαρκ Χέρρινγκ, βλέπε Μαρκ Χέρρινγκ (αποσαφήνιση)
Ο Μαρκ Ράνκιν Χέρρινγκ (αγγλικά: Mark Rankin Herring, γεννημένος 25 Σεπτεμβρίου 1961) είναι Αμερικανός δικηγόρος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως 47ος Γενικός Εισαγγελέας της Βιρτζίνια από τον Ιανουάριο του 2014 έως τον Ιανουάριο του 2022. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Το 2013 εξελέγη Γενικός Εισαγγελέας, έχοντας νικήσει τον Ρεπουμπλικανό υποψήφιο Μαρκ Όμπενσεϊν σε μια οριακή εκλογή.
Στις 31 Ιανουαρίου 2006 εκλέχτηκε στη Γερουσία της Βιρτζίνια, σε μια ειδική εκλογή. Προηγουμένως αντιπροσώπευε την 33η περιφέρεια, αποτελούμενη από μέρη των Κομητειών Φέρφαξ και Λούντουν. Το 2017, επανεξελέγη Γενικός Εισαγγελέας της Βιρτζίνια.
Στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2021, δεν κατάφερε να επανεκλεγεί για 3η θητεία στο αξίωμα του Γενικού Εισαγγελέα, και ηττήθηκε από τον Ρεπουμπλικανό Τζέισον Μιγιάρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτειακοί Γενικοί Εισαγγελείς (ΗΠΑ) Κατηγορία:Βιρτζίνια Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί εισαγγελείς
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019
Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019 ήταν μια αθλητική διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στις 1 με 3 Μαρτίου στο κλειστό στάδιο Emirates Arena στη Γλασκώβη της Σκωτίας. Είναι η δεύτερη φορά που το πρωτάθλημα πραγματοποιείται στην ίδια πόλη, μετά από το 1990, και η τρίτη που πραγματοποιείται στο Ηνωμένο Βασίλειο, μετά από επίσης το 2007 που έγινε στο Μπέρμιγχαμ. Η τριήμερη διοργάνωση ακολουθείται από 26 αγωνίσματα, 13 ανδρών και 13 γυναικών και χωρίζονται σε 6 προγράμματα, 3 πρωινά και 3 απογευματινά.
Υποψηφιότητες
Το Άπελντooρν, η Γλασκώβη, το Μινσκ και το Τόρουν ήταν οι υποψήφιες πόλεις για να διοργανώσουν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2019. Η Γλασκώβη όμως επιλέχθηκε να διοργανώσει την 35η διοργάνωση με 9 ψήφους, το Τόρουν με 6 και το Άπελντοορν με 1.
Στάδιο
κέντρο|μικρογραφία|516x516εσ|Το στάδιο Emirates Arena κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος.
Πίνακας μεταλλίων
{{Legend|#ccf|Διοργανώτρια χώρα|text=*}}
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2019
Μπυρζίλ
Το Μπυρζίλ (γαλλικά: Burgille) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Viacom
Η Viacom, συντομογραφία του "Video & Audio Communications", ήταν αμερικανική κινηματογραφική και τηλεοπτική εταιρεία. Ιδρύθηκε το 2006 από την διάσπαση της αρχικής Viacom και διαλύθηκε στις 4 Δεκεμβρίου του 2019, όταν συγχωνεύθηκε με το CBS Corporation. Κύριοι ανταγωνιστές της ήταν οι εταιρίες The Walt Disney Company, Time Warner και News Corporation.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 2005 Κατηγορία:Paramount Global
Παλαιοχούνη Αρκαδίας
Η Παλαιοχούνη (Τοπική Κοινότητα Παλαιοχούνης - Δημοτική Ενότητα Βαλτετσίου), ανήκει στον δήμο Τρίπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Μέχρι το 1940 ονομαζόταν Παληόχουνη, όνομα που χρησιμοποιείται και σήμερα. Είχε 24 κατοίκους στην απογραφή του 2011.
Έχει υψόμετρο 700 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας.
Βρίσκεται επί του δρόμου Τρίπολης - Μεγαλόπολης, στη θέση Βίγλες, στα 10 Χλμ. περίπου από την Μεγαλόπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Χάρβεϊ Τζ. Άλτερ
Ο Χάρβεϊ Τζέιμς Άλτερ (γεννημένος στις 12 Σεπτεμβρίου 1935) είναι Αμερικανός ιατρικός ερευνητής, ιολόγος, γιατρός και νομπελίστας, γνωστός για το έργο του που οδήγησε στην ανακάλυψη του ιού της ηπατίτιδας C. Ο Άλτερ είναι ο επικεφαλής του τμήματος λοιμωδών νοσημάτων και αναπληρωτής διευθυντής έρευνας του Τμήματος Ιατρικής των Μεταγγίσεων στο Κλινικό Κέντρο Ουόρεν Γκραντ Μάργκιουσον στα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας στο Βηθεσδά της Μέριλαντ. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο Άλτερ και η ερευνητική του ομάδα απέδειξε ότι οι περισσότερες περιπτώσεις ηπατίτιδας μετά την μετάγγιση δεν οφείλονταν σε ιούς της ηπατίτιδας Α ή της ηπατίτιδας Β. Εργαζόμενοι ανεξάρτητα, ο Άλτερ και ο Έντουαρντ Τέιμπορ, επιστήμονας στο Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ, απέδειξε ότι μέσω μελετών μετάδοσης σε χιμπατζήδες είχε βρεθεί μια νέα μορφή ηπατίτιδας. Αρχικά ονομάστηκε μη-Α, μη-Β ηπατίτιδα και πιστευόταν ότι μάλλον μεταδίδεται από ιό. Το έργο τους οδήγησε στην ανακάλυψη του ιού της ηπατίτιδας C το 1988, επίτευγμα για το οποίο μοιράστηκε Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 2020, μαζί με τον Μάικλ Χάφτον και Τσαρλς Μ. Ράις.
Ο Άλτερ έχει αναγνωριστεί για την έρευνα του που οδήγησε στην ανακάλυψη του ιού που προκαλεί την ηπατίτιδα C. Τιμήθηκε με το Μετάλλιο Διακεκριμένων Υπηρεσιών (το υψηλότερο βραβείο που αποδίδεται σε πολίτες από την αμερικανική κυβέρνηση για υπηρεσίες στην δημόσια υγεία). Το 2000 παρέλαβε το Βραβείο Άλμπερτ Λάσκερ για την Κλινική Ιατρική Έρευνα.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε την Μπάρμπαρα Μπέιλι. Έχουν αποκτήσει δύο παιδιά, τον Μαρκ (ο οποίος έχει επίσης διδακτορικό στην ιατρική) και την Στέισι, δασκάλα. Σήμερα είναι παντρεμένος με την Νταϊάν Ντόουλινγκ και έχει δύο θετά παιδιά, την Λίντια Ρόντιν και τον Έριν Τόρες, και εννέα εγγόνια. Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη σε οικογένεια Εβραίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί Κατηγορία:Ιολόγοι
Πίνακας μεταλλίων Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1952
[[Αρχείο:1952 Winter Olympic Games medals map.png|thumb|400px|Χάρτης με τις χώρες που κατέκτησαν μετάλλιο κατά τη διάρκεια των Αγώνων.
Υπόμνημα:
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χρυσό μετάλλιο.
Χώρες που κέρδισαν τουλάχιστον ένα χάλκινο μετάλλιο.
Χώρες που δεν κέρδισαν κανένα μετάλλιο.
Χώρες που δεν έλαβαν μέρος στους Αγώνες.]] Ο πίνακας μεταλλίων των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1952 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952.
Συνολικά, 694 αθλητές από 30 χώρες έλαβαν μέρος σε 22 αγωνίσματα των 4 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο Όσλο της Νορβηγίας, το διάστημα 14-25 Φεβρουαρίου 1952. Από τις 30 συμμετέχουσες χώρες, οι 13 κέρδισαν μετάλλιο στους Αγώνες.
Στην κορυφή του πίνακα βρέθηκε για πέμπτη φορά σε Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες η Νορβηγία, αφήνοντας δεύτερους τους Αμερικανούς και τρίτους τους Φινλανδούς. Από την άλλη, η Ολλανδία κατέκτησε το πρώτο της μετάλλιο στις Χειμερινές Ολυμπιάδες.
Πίνακας μεταλλίων
thumb|270px|Ο Νορβηγός [[Χιάλμαρ Άντερσεν κατέκτησε 3 χρυσά μετάλλια σε αγωνίσματα της παγοδρομίας ταχύτητας.]] Παρακάτω είναι ο πίνακας μεταλλίων, που κατατάσσει τις χώρες με βάση τα μετάλλια που απονεμήθηκαν από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στη διάρκεια των Αγώνων. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των ασημένιων και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Αν μετά από αυτά υπάρχουν ισοπαλίες μεταξύ των χωρών, τότε οι χώρες κατατάσσονται στην ίδια θέση και μπαίνουν στη λίστα αλφαβητικά, σύμφωνα με τους κωδικούς χωρών της ΔΟΕ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1952 1952
Ραούλ Α΄ των Μπριέν του Ε
Ο Ραούλ Α΄ (δολοφονήθηκε στο Παρίσι στις 19 Ιανουαρίου του 1344 κατά τη διάρκεια ενός τουρνουά) από τον Οίκο του Μπριέν, ήταν κόμης του Ε (1302 - 1344). Υιός και διάδοχος του Ιωάννη Β΄ της Βρυέννης του Ε και της Ιωάννας κόμισσας του Γκιν. Διαδέχθηκε τον πατέρα του σαν Κόμης του Ε (1302) και την μητέρα του στο Γκιν (1332) ενώ ορίστηκε (1329) Κοντόσταυλος της Γαλλίας. Με τον γάμο του (1315) με την Ιωάννα του Μελλό (που πέθανε το 1351) απέκτησε :
Ρωμαϊκή Δημοκρατία (1798-1799)
Η Ρωμαϊκή Δημοκρατία (Repubblica Romana) ήταν βραχύβια κρατική οντότητα που συστάθηκε στις 15 Φεβρουαρίου 1798, αφότου ο Λουί Αλεξάντρ Μπερτιέ (στρατηγός του Ναπολέοντα, που τότε ήταν διοικητής των γαλλικών δυνάμεων στο μέτωπο της Ιταλίας), εισέβαλε στη Ρώμη, στις 10 Φεβρουαρίου 1798, καταλύοντας την παπική εξουσία στα Παπικά εδάφη. Αφορμή της εισβολής υπήρξε ο φόνος του Γάλλου στρατηγού Μαδουρίν-Λεονάρντ Ντυφό το 1797.
Το κρατίδιο που συστάθηκε έγινε δορυφόρο κράτος (république sœur, «αδελφή Δημοκρατία», αδελφό κράτος) της επαναστατικής Γαλλίας. Ο Πάπας Πίος ΣΤ΄ εξορίστηκε στη Γαλλία και πέθανε εκεί το 1799. Την ίδια χρονιά η Ρωμαϊκή Δημοκρατία ενώθηκε με ένα άλλο προτεκτοράτο της Γαλλίας, την Τιβερινή Δημοκρατία. Το κρατίδιο είχε σύντομη ζωή, καθώς το Παπικό Κράτος ανασυστάθηκε τον Ιούνιο του 1800.
Κατηγορία:Πρώην κρατίδια της Ιταλίας Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Ρ
Αταλάντη Τασουλή
Η Αταλάντη Τασουλή, γεννημένη στις 28 Σεπτεμβρίου 1976 στο Κολοράντο, Η.Π.Α., είναι Ελληνίδα διεθνής καλαθοσφαιρίστρια. Διαθέτοντας ύψος 1,78 μέτρα αγωνίζεται ως Shooting Guard.
Συλλογικό επίπεδο
Η Τασουλή ξεκίνησε την καριέρα της φορώντας τα χρώματα της ΑΕΚ Τρίπολης, μάλιστα από τη χρονιά ίδρυσης του συλλόγου. Αποτέλεσε μέλος της μεγάλης ομάδας του Σπόρτιγκ Αθηνών, η οποία κυριάρχησε στο γυναικείο μπάσκετ κατά τη δεκαετία του 1990. Έχει επίσης αγωνιστεί με την Αμαρυλλίδα Βριλησσίων και πιο πρόσφατα με τον Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου. Εκτός συνόρων αγωνίστηκε στο ισπανικό πρωτάθλημα ως παίκτρια της Χετάφε και της Μαδρίτης. Το καλοκαίρι του 2010 πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο Σμύρνης.
Κατατάσσεται τρίτη στη λίστα των καλαθοσφαιριστριών με συμμετοχές στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος με έξι στο σύνολο: πέντε με το Σπόρτιγκ και μία με το Παλαιό Φάληρο. Διαθέτει στην τροπαιοθήκη της τέσσερα Κύπελλα, όλα με την ομάδα του Σπόρτιγκ.
Εθνική Ελλάδος
Με την Εθνική Ελλάδος Γυναικών μετρά 97 συμμετοχές από το 1995 έως το 2004. Έλαβε μέρος στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997, καθώς και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (EuroBasket) των ετών 2001 και 2003. Η τελευταία φορά που φόρεσε το εθνόσημο ήταν στα πλαίσια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα.
Άλλες δραστηριότητες
Η Τασουλή διατηρεί σήμερα θέση τεχνικού συμβούλου στην ομάδα του Απόλλωνα Τρίπολης, προπονήτρια του οποίου αποτελεί η αδερφή της, Πανδώρα Τασουλή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αμαρυλλίδας Βριλησσίων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Παλαιού Φαλήρου Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Κοροβάι
μικρογραφία|Το κοροβάι σε ένα φεστιβάλ ψωμιού στο Ιβάνο-Φρανκίβσκ της Ουκρανίας Το κοροβάι (ουκρανικά: коровай, πολωνικά: korowaj), καραβάι (ρωσικά: каравай) ή κραβάι (βουλγαρικά: кравай) είναι παραδοσιακό βουλγαρικό, ρωσικό, ουκρανικό, ρουμανικό και πολωνικό ψωμί το οποίο χρησιμοποιείται συχνότερα στους γάμους, όπου έχει μεγάλο συμβολικό νόημα και παρέμεινε μέρος της γαμήλιας παράδοσης στη Λευκορωσία, τη Ρωσία, την Ουκρανία και την ουκρανική διασπορά. Η χρήση του στη Λευκορωσία, τη Ρωσία και την Ουκρανία χρονολογείται από τη φιλοξενία και τα έθιμα των διακοπών στην αρχαία Ρωσία. Το στρογγυλό κοροβάι είναι ένα κοινό στοιχείο της τελετής ψωμιού και αλατιού.
Προέλευση και διακόσμηση του κοροβάι
Το ψωμί ετοιμαζόταν παραδοσιακά στο σπίτι της νύφης από γυναίκες που τραγουδούσαν παραδοσιακά τραγούδια για να τα καθοδηγήσουν μέσα από την παραγωγή. Αυτές οι γυναίκες ονομάζονταν κοροβάινιτσι (πολωνικά: korowajnice), και συχνά προσκαλούνταν σε περιττούς αριθμούς για να κάνουν τη δουλειά της παρασκευής του ψωμιού. Οι γυναίκες συνήθως ήταν εφτά.
Τα διακοσμητικά στοιχεία εξυπηρετούσαν μια συμβολική λειτουργία. Δύο πτηνά, κατασκευασμένα από ζύμη, αντιπροσωπεύουν το ζευγάρι και άλλα πουλιά αντιπροσωπεύουν την οικογένεια και τους φίλους. Ολόκληρη η διαρρύθμιση περιβάλλεται από ένα στεφάνι από πέρκα, ένα σύμβολο αγάπης και καθαρότητας. Το κοροβάι λαμβάνει ευλογίες πριν τοποθετηθεί στο φούρνο για το ψήσιμο.
Η νύφη και ο γαμπρός λαμβάνουν το κοροβάι ως ευλογία πριν την γαμήλια τελετή. Το κοροβάι μοιράζεται με όλους τους προσκεκλημμένους του γάμου, και γι'αυτό θεωρείται ως το αποκορύφωμα του γάμου. Σε περιόδους δυσκολίας, όταν ένας γάμος ήταν αδύνατος, η ευλογία και το μοίρασμα του ψωμιού θεωρούταν συχνά αρκετό για να αποτελέσει γάμο στα μάτια της κοινότητας.
Κόβοντας το κοροβάι
Το άνω μέρος του καραβάι συμβολίζει τη Σελήνη. Χωρίζεται στο μισό και ανήκει στο ζευγάρι, το επόμενο κομμάτι πηγαίνει στη μητέρα και τον πατέρα της νύφης και ούτω καθεξής. Στην ανατολική Ουκρανία, η μητέρα λαμβάνει ένα ζευγάρι παπούτσια κατασκευασμένα από ζύμη, ενώ ο πατέρας λαμβάνει μια κουκουβάγια, από εκείνες που διακοσμούν το κοροβάι.
Το κάτω μέρος του κοροβάι που ονομάζεται πιντόσβα μπορεί να μοιραστεί με τους επισκέπτες και την ομάδα ως σύμβολο καλής τύχης και μελλοντικής ευημερίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα Κατηγορία:Γαμήλια εδέσματα Κατηγορία:Σλαβική κουζίνα Κατηγορία:Βουλγαρική κουζίνα
Εβραϊκό Νεκροταφείο Θεσσαλονίκης
Το Εβραϊκό Νεκροταφείο Θεσσαλονίκης ήταν ευρείας έκτασης κοιμητήριο, το οποίο φιλοξενούσε μεταξύ 300,000 έως 500,000 τάφους και το οποίο βρισκόταν στα ανατολικά της παλαιάς πόλης της Θεσσαλονίκης και το οποίο κατεστράφη κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τους Ναζί.
Τοποθεσία
Το Εβραϊκό Νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης βρισκόταν έξω από τα ανατολικά τείχη της πόλης και το 1930 η έκτασή του ήταν 357.796 τ.μ. Τα όριά του τότε ήταν τα εξής: βόρεια η οδός Παύλου Μελά και ο συνοικισμός Παύλου Μελά (στις Σαράντα Εκκλησιές ), βορειοανατολικά ο συνοικισμός των Σαράντα Εκκλησιών, νοτιοδυτικά στρατιωτικά νεκροταφεία και η οδός Νοσοκομείων (σημερινή οδός Γρηγορίου Λαμπράκη), νότια δρόμος προς τη Τριανδρία, δυτικά ο συνοικισμός της Αγίας Φωτεινής και το γήπεδο του ΠΑΟΚ και βορειοδυτικά το κτίριο της Παλιάς Φιλοσοφικής Σχολής και το γήπεδο του Ηρακλή. (Τα γήπεδα των δύο ομάδων βρίσκονταν τότε στο χώρο όπου βρίσκεται σήμερα η Πανεπιστημιούπολη). Δίπλα στο γήπεδο του Ηρακλή βρισκόταν το κοιμητήριο των Ντονμέδων.
Ιστορία
Η ίδρυση του κοιμητηρίου φαίνεται να πραγματοποιήθηκε από Ρωμανιώτες Εβραίους εν μέρει επί των καταλοίπων παλαιότερης χρονολογίας βυζαντινού κοιμητηρίου.
Δεν ήταν παρά μόνον μετά την μαζική άφιξη Σεφαρδιτών Εβραίων, με σημείο εκκίνησης το 1492 , έπειτα από τον εκδιωγμό των Εβραίων από την Ισπανία που το συγκεκριμένο κοιμητήριο άρχισε να επεκτείνεται σε σημαντικό βαθμό, εκτεινόμενο στο μέσον γαιών, οι οποίες, εκείνη την περίοδο, ήσαν ερημικές και γνωστές ως ακαλλιέργητων. Η συγκεκριμένη επέκταση πραγματοποιήθηκε, επίσης, επί της τοποθεσίας άλλου παλαιότερου βυζαντινού κοιμητηρίου, όπως καταδεικνύεται μέσω της ύπαρξης επιτύμβιων στηλών χαραγμένων, στην μία πλευρά τους, με εβραϊκούς χαρακτήρες και, στην άλλη πλευρά τους, με ελληνικούς ή λατινικούς χαρακτήρες. Επί περισσότερο από 400 χρόνια, οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης έθαβαν τους νεκρούς τους εντός του συγκεκριμένου κοιμητηρίου, γεγονός το οποίο κατέστησε το τελευταίο ως το μεγαλύτερο εβραϊκό κοιμητήριο μεταξύ των Σεφαρδιτών, καθώς και, γενικότερα, των Εβραίων ανά την Ευρώπη. Το 1911, κάλυπτε έκταση της τάξεως των 324,000 m², ενώ, παράλληλα, εκτιμάται πως αριθμούσε περισσότερους από 300,000 τάφους. Οι τελευταίοι ήσαν χωροθετημένοι άναρχα, ενώ, σε ορισμένα σημεία, η συγκέντρωσή τους ήταν σε τέτοιο βαθμό πυκνή ώστε ήταν αδύνατο για κάποιον να μεταβεί στον τάφο που επιθυμούσε να επισκεφθεί, δίχως να υποχρεωθεί, προηγουμένως, να πατήσει επάνω σε άλλες επιτύμβιες στήλες.
Εξέλιξη της χρήσης του κοιμητηρίου
μικρογραφία|αριστερά|Άποψη της Θεσσαλονίκης από το ύψος του εβραϊκού κοιμητηρίου, σε άγνωστης ημερομηνίας οθωμανική καρτ ποστάλ, με φόντο την [[Ροτόντα (Θεσσαλονίκη)|Ροτόντα (δεξιά) και κτίριο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου (αριστερά).]] Το κοιμητήριο αποτέλεσε ιδιαιτέρως σημαντική πηγή πληροφοριών σχετικά με το παρελθόν της κοινότητας, ενώ αριθμός ιστορικών προχώρησε σε σχετική μελέτη του. Οι παλαιότεροι, ως προς την χρονολόγησή τους, τάφοι οι οποίοι ανευρέθηκαν ήσαν εκείνοι Ασκεναζιτών προερχόμενων από την περίοδο προ της μεγάλης σεφαρδιτικής μετανάστευσης του 1492. Οι πρώτοι Σεφαρδίτες οι οποίοι αφίχθησαν στην περιοχή, τοποθέτησαν τους τάφους των νεκρών τους επί των υψωμάτων, δίχως, ωστόσο, να υπάρξει, εντός του κοιμητηρίου, κατάλληλη χωροθέτηση ή σχεδιασμός. Σταδιακά, το κοιμητήριο άρχισε να επεκτείνεται προς τα παράλια, όπου και έφθασε κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, ενώ ο ελεύθερος χώρος μεταξύ των τάφων άρχισε να γίνεται όλο και περισσότερο περιορισμένος. Εκείνη την περίοδο, νέοι τάφοι άρχισαν να τοποθετούνται επί των παλαιότερων. Σταδιακά, επίσης, το μέγεθος των επιτύμβιων στηλών άρχισε να αυξάνεται. Πράγματι, ενώ στις αρχές του 16ου αιώνα το μέγεθός τους δεν ξεπερνούσε το μέγεθος ενός ανθρώπινου σώματος, ωστόσο, σταδιακά, οι Εβραίοι ξεκίνησαν να κατασκευάζουν όλο και πιο επιβλητικές επιτύμβιες στήλες. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, ξεκίνησαν να κάνουν την εμφάνισή τους μεγαλοπρεπείς τάφοι, η οποίοι αποτελούσαν παραγγελία εύπορων Εβραίων, συνήθως καταγόμενων από το Λιβόρνο, ενώ φιλοτεχνούνταν στην Ιταλία και διακοσμούνταν καλλιτεχνικά βάσει των αρχών του ευρωπαϊκού αισθητισμού.
Επιγραφική
μικρογραφία|Εβραϊκή ταφόπλακα που αφαιρέθηκε κατά την καταστροφή του νεκροταφείου. Η επιγραφή στην [[εβραϊκή γλώσσα αναφέρει τον "Νεαρό σπουδαστή Γιακόβ, γιο του Σμουήλ" και η ημερομηνία είναι 15 Τισρί 5481 του εβραϊκού ημερολογίου που αντιστοιχεί σε 17 Οκτωβρίου 1720 του Γρηγοριανού ημερολογίου (ξεκινώντας από το βράδυ της προηγούμενης) και είναι και η ημέρα της Σκηνοπηγίας.]] Οι επιγραφές, παραδοσιακά στην εβραϊκή γλώσσα στα παλαιά εβραϊκά κοιμητήρια, στη Θεσσαλονίκη, ορισμένες φορές, συνοδεύονταν από μεταγραφές σε άλλη γλώσσα. Το γεγονός αυτό αφορούσε, κυρίως, τους τάφους των πολυάριθμων Μαράνων οι οποίοι κατέφυγαν στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα. Αριθμός εξ'αυτών είχε απολέσει την γνώση της εβραϊκής γλώσσας, με αποτέλεσμα την δημιουργία, για λογαριασμό τους, επιτύμβιων στηλών στα καστιγιανικά. Ορισμένοι Εβραίοι ιταλικής καταγωγής, οι οποίοι κατέφθασαν κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου, προχώρησαν, επίσης, στη δημιουργία δίγλωσσων επιγραφών, στα ιταλικά και τα εβραϊκά , επί των τάφων. Ανευρέθηκαν, επίσης, επιτύμβιες στήλες με επιγραφές στα γίντις, γλώσσα των Ασκεναζιτών, καθώς και, σπανιότερα, στα γερμανικά. Με σημείο εκκίνησης τον 19ο αιώνα, περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας η ευρωπαϊκή και, ιδιαιτέρως, γαλλική επιρροή άρχισε να γίνεται αισθητή, το κοιμητήριο ξεκίνησε να περιλαμβάνει και επιγραφές στα γαλλικά , καθώς και, σε μικρότερο βαθμό, στα ισπανοεβραϊκά. Έπειτα από την Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, πλέον, επιγραφές στα ελληνικά άρχισαν, επίσης, να υφίστανται.
Λατρεία
Κατά τις αρχές του 16ου αιώνα, δεν υφίστατο άλλη μορφή λατρείας εντός του κοιμητηρίου πέραν των εβραϊκών ταφικών τελετουργικών, ωστόσο, σταδιακά, πιθανώς υπό την μουσουλμανική επιρροή και ενώ ο μυστικισμός έβρισκε όλο και περισσότερους πιστούς μεταξύ του τμήματος του πληθυσμού ο οποίος προερχόταν από την λαϊκή τάξη, άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους ιδιαίτερες μορφές λατρείας, οι οποίες είχαν ως επίκεντρό τους το κοιμητήριο. Οι γυναίκες μετέβαιναν εκεί δύο φορές τον χρόνο ως προσκύνημα, την Άνοιξη κατά τη διάρκεια της περιόδου του Πεσάχ, καθώς και κατά το τέλος του Καλοκαιριού. Αντιθέτως, οι άνδρες μετέβαιναν εκεί μία φορά, κατά τη διάρκεια του μηνός του Ελούλ, προ του Ρος Χασανά. Εκείνη την περίοδο, το κοιμητήριο πλημμύριζε από προσκυνητές οι οποίοι ενοικίαζαν τις υπηρεσίες ειδικών ψαλτών, των χονατζήδων , οι οποίοι διέθεταν ιδιαίτερη γνώση της γεωγραφίας του κοιμητηρίου και βοηθούσαν τους προσκυνητές να βρουν τους τάφους των συγγενών τους ή εκείνους σημαντικών ραββίνων, όπως του Σαμουήλ ντι Μεντίνα , του Σουκάτ Νταβίντ , του Καχάνα , του Σαούλ Μόλχο , του Σαμουέλ Γκαόν , ή του Λεβή Γκατένιο , στους οποίους απέτιαν φόρο τιμής , ενώ, παράλληλα, έψελναν ύμνους κατά τη διάρκεια των μνημοσύνων τα οποία τελούνταν εντός του κοιμητηρίου. Οι τάφοι ορισμένων εκ των συγκεκριμένων ραββίνων ήσαν γνωστοί λόγω των μαγικών ιδιοτήτων τους, ενώ αριθμός ατόμων μετέβαινε εκεί προκειμένου να αναζητήσει παρηγοριά απέναντι στις δυστυχίες της καθημερινής ζωής. Θεραπεύτριες πάσης φύσεως προσέφεραν, εκεί, τις υπηρεσίες τους, επικαλούμενες μαγικές φόρμουλες, επικλήσεις και ξόρκια, σε απόσταση κοντινή των φερόμενων ως διακατεχόμενων από θεραπευτικές ιδιότητες τάφων.
Κατακερματισμός
Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ύπαρξής του, το κοιμητήριο δεν γνώρισε παρά μόνον ολίγες φθορές εκ μέρους των μη εβραϊκών πληθυσμών. Ορισμένες φορές, βοσκοί μετέβαιναν στη συγκεκριμένη τοποθεσία προκειμένου να βοσκήσουν τα κοπάδια τους, ενώ, ταυτόχρονα, αποτελούσε τοποθεσία συνευρέσεων ερωτευμένων ζευγαριών σε αναζήτηση ησυχίας.
Αριθμός επιτύμβιων στηλών χρησιμοποιήθηκε από τους Οθωμανούς κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1821-29, προς ενίσχυση των τειχών της πόλης, ως συνέπεια της εξέγερσης των Ελλήνων στην Πελοπόννησο, καθώς και προς αποφυγή, σε τοπικό επίπεδο, επιδρομών.
Η ευρεία έκταση την οποία κάλυπτε το συγκεκριμένο κοιμητήριο, τελικώς, ξεκίνησε να αποτελεί το αντικείμενο ενδιαφέροντος κατά τη διάρκεια της περιόδου αστικής ανάπτυξης της Θεσσαλονίκης, με σημείο εκκίνησης τα τέλη του 19ου αιώνα. Μία πρώτη φάση αστικής επέκτασης έλαβε χώρα, κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄, στα νοτιοανατολικά της παλαιάς πόλης, ενώ, παράλληλα, κατέστη σαφές πως το κοιμητήριο θα αποτελούσε πηγή προβλημάτων για τυχόν μελλοντική επέκταση της πόλης , καθώς η παρουσία του απέτρεπε την σύνδεση μεταξύ των νέων συνοικιών και της παλαιάς πόλης. Αιτήματα και πιέσεις σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα πραγματοποιήθηκαν προς την εβραϊκή κοινότητα, προκειμένου η τελευταία να αποδεχθεί τον κατακερματισμό του κοιμητηρίου, ώστε η συγκεκριμένη περιοχή να ενταχθεί στο νέο πολεοδομικό σχέδιο. Η άρνηση των Εβραίων ήταν βασισμένη επί θρησκευτικής φύσεως αιτιολογιών, καθώς οι τάφοι, στον Ιουδαϊσμό, έχουν ιδιαιτέρως ιερό χαρακτήρα , γεγονός το οποίο δεν ήταν δυνατό να γίνει κατανοητό, τόσο από τους Μουσουλμάνους, όσο και από τους Ελληνορθόδοξους. Πράγματι, οι πρώτοι έθαβαν, στις περισσότερες εκ των περιπτώσεων, τους νεκρούς τους σε κοντινή απόσταση των ζωντανών, πράγμα αδιανόητο για τους Εβραίους, καθώς οι τελευταίοι θεωρούν τα κοιμητήρια ως ακάθαρτα, ενώ οι Ελληνορθόδοξοι είχαν ως έθιμο την εκταφή των οστών των νεκρών τους, τρία χρόνια μετά τον θάνατό τους, και την τοποθέτησή τους εντός οστεοφυλακίων.
Τελικώς, ο Κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης, Σαμπρί Πασάς, προχώρησε στην επίταξη μεγάλου τμήματος του κοιμητηρίου, επί του οποίου και σχεδίασε την Οδό Χαμιντιέ (μετέπειτα Οδός Βασιλίσσης Σοφίας και σημερινή Οδός Εθνικής Αμύνης ), εκ του ονόματος του σουλτάνου, ενώ, παράλληλα, προχώρησε στην ανέγερση σχολείου με την χρήση, ως δομικών υλικών, επιτύμβιων στηλών, το οποίο, στη συνέχεια, αποτέλεσε τον πυρήνα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.
Κατά τις απαρχές της δεκαετίες του 1930, κι ενώ οι φθορές εντός του εβραϊκού κοιμητηρίου γίνονταν όλο και σημαντικότερες, δημοσιεύθηκε σχετικός νόμος ο οποίος είχε ως απώτερο σκοπό την απαλλοτρίωση του κοιμητηρίου και την μεταφορά των λειψάνων εντός νέου κοιμητηρίου. Το 1931, έλαβε χώρα το Πογκρόμ του Κάμπελ , το οποίο έλαβε την ονομασία του από το όνομα συνοικίας η οποία κατοικείτο, κυρίως, από Εβραίους και η οποία πυρπολήθηκε από Έλληνες , ενώ, παράλληλα, οι τελευταίοι προχώρησαν στη βεβήλωση περίπου εκατό εβραϊκών τάφων. Εκείνη την περίοδο, αποφασίστηκε η προστασία του κοιμητηρίου, μέσω της σύστασης περιπόλων αποτελούμενων από Εβραίους και Χριστιανούς, οι οποίοι αμείβονταν από την εβραϊκή κοινότητα. Τελικώς, το 1937 αποφασίστηκε η περαιτέρω επέκταση του πανεπιστημίου κατά NaN m², η οποία οδήγησε στην καταστροφή ενός εκ των παλαιότερων τμημάτων του κοιμητηρίου , όπου ήσαν θαμμένοι ραββίνοι όπως, μεταξύ άλλων, οι Ιτσχάκ Μπαρκελώνη , Σάμουελ Γκαόν , Ιακώβ Ρομπέο και Μωσέ Ρομπέο , ενώ οι Εβραίοι υποχρεώθηκαν στην εκταφή των λειψάνων των νεκρών, τα οποία μεταφέρθηκαν στο Κοιμητήριο Σενιόρ Ζακ.
Τελική καταστροφή
Τελικώς, η συνολική έκταση του κοιμητηρίου καταστράφηκε, ενώ πεντακόσιοι Έλληνες εργάτες αμειβόμενοι από τον τοπικό δήμο προχώρησαν, στις 6 Δεκεμβρίου 1943, στην καταστροφή των τάφων. Σύντομα, το κοιμητήριο μετετράπη σε ευρείας έκτασης λατομείο, όπου Έλληνες και Γερμανοί μετέβαιναν προκειμένου να παραλάβουν τις επιτύμβιες στήλες, οι οποίες, στη συνέχεια, χρησίμευαν ως δομικό υλικό. Ορισμένες εξ'αυτών χρησιμοποιήθηκαν για την ανακατασκευή της Εκκλησίας Αγίου Δημητρίου, ενώ άλλες για την ανέγερση πισίνας για την ψυχαγωγία των Γερμανών αξιωματικών  ή για την ανέγερση αίθουσας χορού. Ο Έλληνας αρχαιολόγος Ευστράτιος Πελεκίδης προχώρησε σε σύντομη καταγραφή των τάφων οι οποίοι έφεραν επιγραφές με ελληνικό ή λατινικό αλφάβητο, ωστόσο δεν ήταν σε θέση να διαβάσει το εβραϊκό αλφάβητο, με συνέπεια οι συγκεκριμένες επιγραφές να έχουν αφανισθεί ολοκληρωτικά.
Ολίγον καιρό αργότερα, η εβραϊκή κοινότητα, σχεδόν στο σύνολό της, εξοντώθηκε στα στρατόπεδα θανάτου των Ναζί.
Δεύτερο κοιμητήριο
Το σημερινό κοιμητήριο των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, το οποίο βρίσκεται σε διαφορετική τοποθεσία, εκτείνεται επί έκτασης της τάξεως των 17,000 m², ενώ, εντός αυτού, ορισμένες επιτύμβιες στήλες, προερχόμενες από το παλαιό νεκροταφείο, έχουν μεταφερθεί.
Σημειώσεις
<references group="Σ"/>
Πηγές
Κοιμητηριο, Παλαιο Θεσσαλονικη
Οστροβούλ Μάρε
μικρογραφία|Δορυφορικοί χάρτες του Οστροβούλ Μάρε και της περιοχής Το Οστροβούλ Μάρε, (μτφ : μεγάλο νησί ), (ρουμανικά : Ostrovul Mare ) είναι νησί της Ρουμανίας στον ποταμό Δούναβη. Το νησί αποτελεί εθνικό φυσικό καταφύγιο, βιότοπο (Rezervaţia Naturala Ostrovul Mare). Βρίσκεται δίπλα στη Ρουμανική πόλη Καλνοβάτ και τη Βουλγαρική πόλη Βιντίν. Διοικητικά ανήκει στον νομό Ολτέα και βρίσκεται στο βόρειοδυτικό του τμήμα.
Στο νησί υπάρχει μια αποικία αναπαραγωγής λαγγόνας (Microcarbo pygmaeus). Τον χειμώνα τα νερά του Δούναβη ανεβαίνουν έως και τρία μέτρα και καλύπτουν μέρος της νησίδας. Το 2007 σε ανασκαφή του μουσείου των Σιδηρών πυλών βρέθηκαν ερείπια χριστιανικής βασιλικής που έχει καταστραφεί από τον 4ο μ.χ. αιώνα. Επίσης σε ανασκαφή βρέθηκε εγκατάσταση λίθινης εποχής και ερείπια ρωμαϊκού οχυρού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Ρουμανίας Κατηγορία:Νησιά του Δούναβη Κατηγορία:Φυσικά καταφύγια
Εθνικό Κέντρο Βιβλίου
Το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (Ε.ΚΕ.ΒΙ.) δημιουργήθηκε το 1994 στην Αθήνα, με σκοπό να συμβάλλει στην ενίσχυση και την προώθηση του βιβλίου στην Ελλάδα. Υπάγεται, εποπτεύεται και επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού. Η εύρυθμη λειτουργία του Ε.ΚΕ.ΒΙ. οφείλεται στη συμβολή ανθρώπων, οι οποίοι απασχολούνται επαγγελματικά στο χώρο του βιβλίου και των εκδόσεων εντός της χώρας.
Σκοπός
Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Ε.ΚΕ.ΒΙ. , βασικό σκοπό του Κέντρου αποτελεί ο καθορισμός, ο σχεδιασμός και η εφαρμογή της εθνικής πολιτικής για την προώθηση του βιβλίου και της ανάγνωσης. Επιπρόσθετα, ο γενικός προσανατολισμός του Ε.ΚΕ.ΒΙ. προωθεί την προβολή της ελληνικής βιβλιοπαραγωγής στο εξωτερικό.
Βιβλιολογική βιβλιοθήκη
Η συλλογή της περιλαμβάνει υλικό για το βιβλίο και τα θέματα που αφορούν σε αυτό. Απευθύνεται σε όσους σχετίζονται επαγγελματικά και μη με το χώρο του βιβλίου στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Βιβλιοθήκη Στρατή Τσίρκα
Φιλοξενεί ένα μέρος της προσωπικής βιβλιοθήκης του Στρατή Τσίρκα, το οποίο παραχωρήθηκε ως δωρεά από τη σύζυγό του.
Βιβλιοθήκη μεταφρασμένων Ελληνικών βιβλίων
Περιλαμβάνει τόμους σε διάφορες γλώσσες και σε συνδυασμό με το Αρχείο Μεταφρασμένων Ελληνικών Βιβλίων που διαθέτει το Ε.ΚΕ.ΒΙ., παρέχουν μια σαφή εικόνα της ελληνικής εκδοτικής στο εξωτερικό.