cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επιδότηση τύπου στο Λουξεμβούργου
Τα συνολικά έξοδα του προγράμματος ανήλθαν σε 7.754.499 ευρώ το 2009. Το ένα τρίτο της συνολικής επιδότησης απλώνεται ομοιόμορφα μεταξύ των χρηματοδοτούμενων εφημερίδων, με τα υπόλοιπα δύο τρίτα να αναλογούν στον αριθμό των σελίδων. Όλες οι εφημερίδες, εκτός από την κυρίαρχη Luxemburger Wort, εξαρτώνται από την επιδότηση τύπου για την επιβίωσή τους.
Ναζαρηνή Σχολή
Ιστορία
Στη Ρώμη, η ομάδα ζούσε ημι-μοναστική ζωή, ως τρόπο αναδημιουργίας του εργαστηρίου του μεσαιωνικού καλλιτέχνη. Τα θρησκευτικά θέματα κυριαρχούσαν στην παραγωγή τους και δύο μεγάλες επιτροπές τους επέτρεψαν να επιχειρήσουν μια αναβίωση της μεσαιωνικής τέχνης της τοιχογραφίας. Δύο σειρές τοιχογραφιών ολοκληρώθηκαν στη Ρώμη για το Casa Bartholdy (1816–17, μεταφέρθηκε στην Alte Nationalgalerie στο Βερολίνο) και το Casino Massimo (1817–29), και απέκτησαν διεθνή προσοχή για το έργο των «Ναζαρηνών». Ωστόσο, μέχρι το 1830 όλοι εκτός από τον Overbeck είχαν επιστρέψει στη Γερμανία και η ομάδα είχε διαλυθεί. Πολλοί Ναζαρηνοί έγιναν δάσκαλοι με επιρροή σε γερμανικές ακαδημίες τέχνης.
Επιδότηση τύπου στο Λουξεμβούργου
Επιπλέον, οι εφημερίδες λαμβάνουν έμμεση επιδότηση από ένα προνομιακό ταχυδρομικό ποσοστό, ένα ανώτατο όριο για την τηλεοπτική και ραδιοφωνική διαφήμιση, και ένα μειωμένο φόρο προστιθέμενης αξίας με συντελεστή 3%.
Ναζαρηνή Σχολή
Κληρονομιά
Το πρόγραμμα των Ναζαρηνών — η υιοθέτηση της έντιμης έκφρασης στην τέχνη και η έμπνευση των καλλιτεχνών πριν τον Ραφαήλ — άσκησε σημαντική επιρροή στους Προραφαηλίτες στη Γερμανία και στην Αγγλία. Επηρέασαν επίσης άμεσα τους Βρετανούς καλλιτέχνες William Dyce, Frederick Leighton και Ford Madox Brown.
Επιδότηση τύπου στο Λουξεμβούργου
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στο Λουξεμβούργο Κατηγορία:Κυβέρνηση του Λουξεμβούργου
Ναζαρηνή Σχολή
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλλιτεχνικές οργανώσεις Κατηγορία:Ζωγραφική στη Γερμανία
Κατσάνο Σαντ'Αντρέα
Το Κατσάνο Σαντ'Αντρέα (ιταλικά: Cazzano Sant'Andrea) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Γιέμπλ
Το Γιέμπλ (γαλλικά: Yèbles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γιεμπυλιέν (γαλλικά: Yébuliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Αιγκμπελέτ-λε-Λακ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αιγκμπελετουά ή Γκαμπελάν (γαλλικά: Aiguebelletois ή Gabelans).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Αγιόν-λε-Ζεν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αγιοναί (γαλλικά: Aillonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Αεροδρόμιο Μπίντγκοστς «Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι»
Το Αεροδρόμιο Μπίντγκοστς «Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι» (πολωνικά: Port Lotniczy im. Ignacego Jana Paderewskiego Bydgoszcz) είναι περιφερειακό αεροδρόμιο στο Μπίντγκοστς της Πολωνίας. Βρίσκεται 3,5 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης και περίπου 50 χιλιόμετρα από το Τόρουν. Είναι το 11ο μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Πολωνίας όσον αφορά την επιβατική κίνηση. Το αεροδρόμιο εξυπηρέτησε 413.245 επιβάτες το 2018. Διαθέτει έναν τερματικό σταθμό επιβατών και τέσσερις διαδρόμους, με τον κύριο να είναι 2.500 επί 60 μέτρα.
Αεροπορικές εταιρείες και προορισμοί
Οι ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες εκτελούν τακτικές τακτικές και τσάρτερ πτήσεις στο Αεροδρόμιο Μπίντγκοστς «Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι»:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπιντγκοστς Αεροδρομιο Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Μπίντγκοστς
Αββαείο του Μελκ
Το Αββαείο του Μελκ (γερμανικά: Stift Melk) βρίσκεται στην πόλη Μελκ της βορειοανατολικής Αυστρίας και στη συμβολή του ποταμού Μελκ με τον Δούναβη.
Το σημερινό επιβλητικό αββαείο των Βενεδικτίνων, στην κορυφή ενός απότομου βραχώδους λόφου, οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1702 και 1736 πάνω στα ερείπια ενός παλαιότερου αββαείου. Τα σχέδια σε στυλ μπαρόκ εκπόνησε ο διάσημος Αυστριακός αρχιτέκτονας Γιάκομπ Πραντάουερ (Jacob Prandtauer, 1660 – 1726). Είναι το μεγαλύτερο θρησκευτικό κτίσμα μπαρόκ αρχιτεκτονικής στην Αυστρία και τη Γερμανία.
Η έξοχη εσωτερική διακόσμηση του αββαείου είναι φιλοτεχνημένη από τον Γιόζεφ Μούνγκεναστ (Joseph Munggenast, 1680 – 1741), ανιψιό του Πραντάουερ, ο οποίος συνέχισε τις εργασίες του και μετά το θάνατο του θείου του. Μέρος της διακόσμησης είχε ανατεθεί στον Αντόνιο Μπεντούτσι (Antonio Beduzzi, 1675 – 1735), θεατρικό σκηνογράφο από τη Βιέννη, ενώ οι μπαρόκ τοιχογραφίες και οι χρυσοποίκιλτες μορφές αγγέλων ανήκουν στον Πάουλ Τρόγκερ (Paul Troger, 1698 – 1762). Μια πυρκαγιά που ξέσπασε το 1736 κατέστρεψε όλες τις οροφές, τους πύργους και πολλές αίθουσες του αββαείου. Μεγάλης έκτασης αναστηλώσεις άρχισαν το 1746.
Το αββαείο της Μελκ αναφέρεται ως "έδρα" του φραγκισκανού μοναχού Άντσο (Adso), ενός εκ των δύο ηρώων του μυθιστορήματος «Το όνομα του Ρόδου» του Ουμπέρτο Έκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Αυστρία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αυστρία
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης γυναικών 2012-13
Το Κύπελλο Κύπρου 2012-13 ήταν η 38η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (36η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οχτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2012-13. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση για 6η φορά στην ιστορία της.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ανόρθωση και ο Απόλλων. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 30 Απριλίου 2013 στο Κίτιον Αθλητικό Κέντρο στη Λάρνακα. Νικήτρια ήταν η Ανόρθωση με σκορ 3-0 σετ (25-18, 25-20, 25-16).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2012 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2013
Ματαράγκα Καρδίτσας
Η Ματαράγκα είναι το κεφαλοχώρι της Δημοτικής Ενότητας Άρνης του Δήμου Σοφάδων και ανήκει στην Περιφέρεια Θεσσαλίας, με 1.421 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011). Έχει υψόμετρο 117 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Οι περισσότεροι αποδίδουν την ονομασία του χωριού στο γεγονός ότι ήταν το μάτι (κέντρο) του κάμπου.
Ιστορία
Στις αρχές του 20ου αιώνα οι Τούρκοι που κατείχαν τη Ματαράγκα έφυγαν για την Κωνσταντινούπολη πουλώντας ή νοικιάζοντας τα χωράφια που είχαν στην κυριαρχία τους. Το χωρίο σαν κοινότητα άρχισε να λειτουργεί από το 1914. Πριν ανήκε στον Δήμο Τιτανίου (σημερινό Παλαμά). Το 1922 έγινε απαλλοτρίωση και το επίσημο συνεργείο μοίρασε τα χωράφια με κλήρους, που ο καθένας περιελάμβανε 70 στρέμματα. Το 1933 μοιράστηκαν τα οικόπεδα και το χωριό απλώθηκε στην έκταση που είναι σήμερα. Παλιά ήταν μαζεμένο σε τρεις μαχαλάδες (συνοικίες). Ο ένας λεγόταν Μπελίδικο, ο άλλος Μπασιώτικο και μεταξύ αυτών ήταν ο τρίτος που λεγότανε Μισιακός. Τα σπίτια του κάθε μαχαλά επικοινωνούσαν το ένα με το άλλο και ήταν όλα ίδια.
Διοικητικά - Δημογραφικά
Η Ματαράγκα αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτώνται στον τότε δήμο Τιτανίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 αποσπάται από το δήμο Τιτανίου και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την κοινότητα Ματαράγκας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Άρνης του Δήμου Σοφάδων.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο είναι: Οι διατελέσαντες πρόεδροι της κοινότητας (μεταπολιτευτικά) είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Σοφάδων
Ίνα
δεξιά|μικρογραφία| Μια δέσμη [[Οπτική ίνα|οπτικών ινών]] Ίνα είναι μια φυσική ή τεχνητή ουσία που είναι σημαντικά μακρύτερη από ό,τι είναι πλατιά. Οι ίνες χρησιμοποιούνται συχνά στην κατασκευή άλλων υλικών. Τα ισχυρότερα υλικά μηχανικής συχνά ενσωματώνουν ίνες, για παράδειγμα ανθρακονήματα και πολυαιθυλένιο εξαιρετικά υψηλού μοριακού βάρους.
Οι συνθετικές ίνες μπορούν συχνά να παραχθούν πολύ φθηνά και σε μεγάλες ποσότητες σε σύγκριση με τις φυσικές ίνες, αλλά για τα ρούχα οι φυσικές ίνες μπορούν να προσφέρουν κάποια πλεονεκτήματα, όπως άνεση, έναντι των συνθετικών αντιστοίχων τους.
Φυσικές ίνες
Οι φυσικές ίνες αναπτύσσονται ή εμφανίζονται σε σχήμα ίνας και περιλαμβάνουν αυτές που παράγονται από φυτά, ζώα και γεωλογικές διεργασίες. Μπορούν να ταξινομηθούν ανάλογα με την προέλευσή τους:
Τεχνητές ίνες
Οι τεχνητές ή χημικές ίνες είναι ίνες των οποίων η χημική σύνθεση, η δομή και οι ιδιότητες υφίστανται σημαντική τροποποίηση κατά τη διαδικασία παραγωγής. Στη μόδα, μια ίνα είναι ένα μακρύ και λεπτό νήμα υλικού που μπορεί να πλεχθεί ή να υφανθεί ως ύφασμα. Οι τεχνητές ίνες αποτελούνται από αναγεννημένες ίνες και συνθετικές ίνες.
Ημισυνθετικές ίνες
Οι ημισυνθετικές ίνες κατασκευάζονται από πρώτες ύλες με φυσική δομή πολυμερούς μακράς αλυσίδας και τροποποιούνται και αποικοδομούνται μόνο μερικώς με χημικές διεργασίες, σε αντίθεση με τις πλήρως συνθετικές ίνες όπως το νάιλον (πολυαμίδιο) ή το dacron (πολυεστέρας), τις οποίες συνθέτει ο χημικός συνθέτει από χαμηλού μοριακού βάρους ενώσεις με αντιδράσεις πολυμερισμού. Η παλαιότερη ημι-συνθετική ίνα είναι η αναγεννημένη ίνα κυτταρίνης, το ρεγιόν. Οι περισσότερες ημισυνθετικές ίνες είναι αναγεννημένες ίνες κυτταρίνης.
Συνθετικές ίνες
Τα συνθετικά προέρχονται εξ ολοκλήρου από συνθετικά υλικά όπως τα πετροχημικά, σε αντίθεση με τις τεχνητές ίνες που προέρχονται από φυσικές ουσίες όπως η κυτταρίνη ή η πρωτεΐνη.
Η ταξινόμηση των ινών στα ενισχυμένα πλαστικά εμπίπτει σε δύο κατηγορίες: (i) κοντές ίνες, γνωστές επίσης ως ασυνεχείς ίνες, με γενική αναλογία διαστάσεων (που ορίζεται ως ο λόγος του μήκους της ίνας προς τη διάμετρο) μεταξύ 20 και 60 και (ii) μακριές ίνες, γνωστές και ως συνεχείς ίνες, ο γενικός λόγος διαστάσεων είναι μεταξύ 200 και 500.
Ανθρακόνημα
Οι ίνες άνθρακα ή ανθρακονήματα βασίζονται συχνά σε οξειδωμένα και μέσω πυρόλυσης ανθρακοποιημένα πολυμερή όπως το PAN, αλλά το τελικό προϊόν είναι σχεδόν καθαρός άνθρακας.
Φράγκο Γαλλικής Ισημερινής Αφρικής
Το φράγκο ήταν το νόμισμα της Γαλλική Ισημερινής Αφρικής και κυκλοφορούσε στα εδάφη αυτά παράλληλα με το γαλλικό φράγκο. Τα πρώτα χαρτονομίσματα εκδόθηκαν το 1917 και 25 χρόνια μετά, το 1942, κυκλοφόρησαν τα πρώτα κέρματα. Συνέχισε να χρησιμοποιείται ακόμα και μετά την υιοθέτηση του φράγκου CFA το 1945 το οποίο το αντικατέστησε. Υποδιαιρούταν σε 100 σαντίμ (centimes).
Ίνα
Ίνα καρβιδίου του πυριτίου
Ίνες καρβιδίου του πυριτίου, όπου τα βασικά πολυμερή δεν είναι υδρογονάνθρακες αλλά πολυμερή, όπου περίπου το 50% των ατόμων άνθρακα αντικαθίσταται από άτομα πυριτίου, τα λεγόμενα πολυκαρβοσιλάνια. Η πυρόλυση αποδίδει ένα άμορφο καρβίδιο του πυριτίου, που περιλαμβάνει κυρίως άλλα στοιχεία όπως το οξυγόνο, το τιτάνιο ή το αλουμίνιο, αλλά με μηχανικές ιδιότητες πολύ παρόμοιες με εκείνες των ινών άνθρακα.
Φράγκο Γαλλικής Ισημερινής Αφρικής
Κέρματα
Το 1942 τέθηκαν στην κυκλοφορία ορειχάλκινα κέρματα των  50 σαντίμ και του 1 φράγκου, Το 1943 ακολούθησε νέα χάλκινη αυτή τη φορά έκδοση των 50 σαντίμ και του 1 φράγκου.
Ίνα
Μικροΐνες
Οι μικροΐνες εφευρέθηκαν στην Ιαπωνία στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ακρυλικές ίνες, νάιλον, πολυεστέρας, lyocell και ρεγιόν μπορούν να παραχθούν ως μικροΐνες. Το 1986, η Hoechst AG της Γερμανίας παρήγαγε μικροΐνες στην Ευρώπη. Αυτή η ίνα έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1990 από την DuPont.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υφάσματα Κατηγορία:Υλικά Κατηγορία:Ίνες
Φράγκο Γαλλικής Ισημερινής Αφρικής
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Ιστορία του Καμερούν Κατηγορία:Τσαντ Κατηγορία:Γκαμπόν Κατηγορία:Δημοκρατία του Κονγκό
Τσενάτε Σόπρα
Το Τσενάτε Σόπρα (ιταλικά: Cenate Sopra) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Αγιόν-λε-Βιέ
Το Αγιόν-λε-Βιέ (γαλλικά: Aillon-le-Vieux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αγιοναί (γαλλικά: Aillonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Τσενάτε Σόττο
Το Τσενάτε Σόττο (ιταλικά: Cenate Sotto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Βάτραχος της Καρπάθου
Ο βάτραχος της Καρπάθου (Pelophylax cerigensis) είναι ένας βάτραχος της οικογένειας των Ρανίδων (Ranidae). (Ονομασία στο Ελυμπίτικο γλωσσικό ιδίωμα: "τ΄ Αργκονίου ο βατρακλός" ). Είναι ενδημικό είδος του νησιού της Καρπάθου που ανήκει στο σύμπλεγμα της Δωδεκανήσου και βρίσκεται στο Νότιο Αιγαίο.
Ο βάτραχος της Καρπάθου είναι το αμφίβιο της οικογένειας των Άνουρων που κινδυνεύει περισσότερο διότι η περιοχή εξάπλωσής του εκτείνεται αποκλειστικά και μόνο σε δυο μικρούς ποταμούς ("τ' Αργκονίου ο ποταμός" και "του Χωριού ο ποταμός" στο Βόρειο τμήμα του νησιού (περιοχή Ολύμπου Καρπάθου).
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάρπαθος Κατηγορία:Όλυμπος Καρπάθου Κατηγορία:Αμφίβια της Ελλάδας
Πρώτη Τσεχοσλοβακική Δημοκρατία
Ως Πρώτη Τσεχοσλοβακική Δημοκρατία (První československá republika, Prvá česko-slovenská republika, συχνά γνωστή ως "První Republika (Πρβνι ρεπούμπλικα, ελληνικά: πρώτη δημοκρατία) από τους Τσέχους-Σλοβάκους) είναι γνωστή η μεσοπολεμική Τσεχοσλοβακία (1918-1938). Στην καθομιλουμένη, η χώρα ήταν γνωστή ως Τσεχοσλοβακία (τσεχικά και Československo). Αποτελούνταν από τη Βοημία, τη Μοραβία, την Τσεχική Σιλεσία, τη Σλοβακία και την Υποκαρπάθια Ουκρανία.
Ιστορία
μικρογραφία|270x270εσ|Χάρτης της μεσοπολεμικής Τσεχοσλοβακίας Η ανεξαρτησία της Τσεχοσλοβακίας ανακηρύχθηκε στις 28 Οκτωβρίου 1918 από το Τσεχοσλοβάκικο Εθνικό Συμβούλιο της Πράγας. Αρκετές εθνικές ομάδες και επικράτειες με διαφορετικές ιστορικές, πολιτικές και οικονομικές παραδόσεις πλέον ενσωματώθηκαν σε ένα νέο κράτος. Η προέλευση της Πρώτης Δημοκρατίας ανάγεται στο 10ο σημείο των δεκατεσσάρων σημείων του Γούντροου Γουίλσον: "Οι λαοί της Αυστροουγγαρίας, για τους οποίους θέλουμε να έχουν εξασφαλισμένη θέση ανάμεσα στα έθνη, πρέπει να έχουν την ελευθερότερη ευκαιρία για αυτόνομη ανάπτυξη."
Τα πλήρη σύνορα-οργάνωση της χώρας καθιερώθηκαν στο σύνταγμα του 1920. Οι σύμμαχοι του Α΄ ΠΠ αναγνώρισαν τον Τόμας Μάσαρυκ ως επικεφαλής της προσωρινής κυβέρνησης της Τσεχοσλοβακίας, ενώ το 1920 εξελέγη πρόεδρος. Επανεξελέγη το 1925 και το 1929, υπηρετώντας ως πρόεδρος μέχρι τις 14 Δεκεμβρίου 1935 όταν για λόγους υγείας αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Ο διάδοχος του ήταν ο Έντβαρντ Μπένες.
Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας τον Μάρτιο του 1938, ο επόμενος στόχος προσάρτησης της Ναζιστικής΄Γερμανίας και του Χίτλερ ήταν η Τσεχοσλοβακία. Η δικαιολογία του ήταν οι κακουχίες που υπέφεραν οι γερμανόφωνοι της Τσεχοσλοβακίας που ζούσαν στις βόρειες και δυτικές περιοχές της Τσεχοσλοβακίας, συλλογικά γνωστές ως Σουδητία. Η ενσωμάτωση της Σουδητίας στη διευρυνόμενη Γερμανία θα άφηνε τα απομεινάρια της Τσεχοσλοβακίας αδύναμα να αντισταθούν στην επερχόμενη κατοχή.
Πολιτική
Σε μια μεγάλη έκταση, η τσεχοσλοβάκικη δημοκρατία συνδυαζόταν με τον πρόεδρο Τόμας Μάσαρυκ. Ως ο κύριος ιδρυτικός πατέρας της δημοκρατίας, ο Μάσαρυκ μπορούσε να θεωρηθεί ως ο "Τζορτζ Ουάσινγκτον της Τσεχοσλοβακίας". Ο καθολικός σεβασμός του Μάσαρυκ επέτρεψε τη λύση προβλημάτων που φαίνονταν άλυτα. Ο Μάσαρικ διατηρεί την υστεροφημία του ως σύμβολο της τσεχοσλοβάκικης δημοκρατίας.
Το σύνταγμα του 1920 ενέκρινε το προσωρινό σύνταγμα του 1918. Η Τσεχοσλοβακία ήταν κοινοβουλευτική δημοκρατία. Η Εθνοσυνέλευση αποτελούνταν από τη Γερουσία και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, η οποία εκλεγόταν με καθολική ψηφοφορία. Η Εθνοσυνέλευση είχε νομοθετικές εξουσίες. Η Εθνοσυνέλευση είχε εποπτικό έλεγχο στον εκτελεστικό και δικαστικό τομέα του κράτους. Επίσης, κάθε επτά χρόνια το κοινοβούλιο εξέλεγε τον πρόεδρο και επιβεβαίωνε το υπουργικό συμβούλιο που διοριζόταν από αυτόν. Η εκτελεστική εξουσία μοιραζόταν από τον πρόεδρο και το υπουργικό συμβούλιο, το οποίο ελεγχόταν από το κοινοβούλιο.
Σύμφωνα με το σύνταγμα του 1920, η κεντρική κυβέρνηση είχε μεγάλο βαθμό ελέγχου πάνω από την τοπική αυτοδιοίκηση. Από το 1928 έως το 1940 η Τσεχοσλοβακία διαιρούταν σε τέσσερις περιφέρειες ("země", "krajiny"): Βοημία, Μοραβία-Σιλεσία, Σλοβακία και Υποκαρπαθιανή Ρουθηνία. Ήδη από το 1927 υπήρχαν τοπικές συνελεύσεις (κοινοβούλια) για τη Βοημία, τη Σλοβακία και τη Ρουθηνία, αλλά η δικαιοδοσία τους περιοριζόταν στην προσαρμογή των νόμων και κανονισμών της τοπικής κυβέρνησης στις τοπικές ανάγκες. Η κεντρική κυβέρνηση διόριζε το ένα τρίτο των μελών αυτών των συνελεύσεων. Το σύνταγμα αναγνώριζε "τσεχοσλοβακικό έθνος" ως δημιουργό και κύρια συνιστώσα του τσεχοσλοβακικού κράτους, ορίζοντας την τσεχική και σλοβακική ως επίσημες γλώσσες.
Η ιδέα του τσεχοσλοβάκικου έθνους ήταν απαραίτητη για να δικαιολογηθεί η καθιέρωση της Τσεχοσλοβακίας στον κόσμο, ειδάλλως η στατιστική πλειοψηφία των Τσέχων απέναντι στους Γερμανούς θα ήταν αδύναμη, ενώ οι Γερμανοί θα ήταν περισσότεροι από τους Σλοβάκους. Οι εθνικές μειονότητες απολάμβαναν ειδική προστασία: στις επαρχίες όπου αποτελούσαν τουλάχιστον το 20% του πληθυσμού, τα μέλη των μειονοτικών ομάδων μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις γλώσσες τους ελεύθερα στην καθημερινή τους ζωή, στα σχολεία, στην επικοινωνία με τις αρχές.
Μια συνοπτική περιγραφή των κύριων κομμάτων του συνασπισμού:
Εξωτερική πολιτική
Ο Έντβαρντ Μπένες, Τσεχοσλοβάκος υπουργός εξωτερικών από το 1918 έως το 1935, δημιούργησε τις συμμαχίες που όρισαν τη διεθνή θέση της χώρας μέχρι το 1938. Ήταν δημοκράτης πολιτικός, ενώ εξαρτόταν σε μεγάλο βαθμό από την Κοινωνία των Εθνών ως εγγυητή του μεταπολεμικού στάτους κβο και της ασφάλειας των νέων κρατών. Διαπραγματεύτηκε τη Μικρή Αντάντ (Μικρή Συννενόηση, συμμαχία με Γιουγκοσλαβία και Ρουμανία) το 1921, ως αντίβαρο στον ουγγρικό ρεβανσισμό και την αποκατάσταση της εξουσίας των Αψβούργων. Διαπραγματεύτηκε συμμαχία με τη Γαλλία. Η φιλοδυτική πολιτική του Μπένες δέχτηκε το πρώτο της σοβαρό "χαστούκι" το 1925. Το σύμφωνο του Λοκάρνο, το οποίο επέτρεπε την ένταξη της Γερμανίας στην Κοινωνία των Εθνών, εγγυόταν το δυτικό σύνορο της Γερμανίας. Τα γαλλικά στρατεύματα ακινητοποιήθηκαν στον Ρήνο κάνοντας δύσκολη την παροχή γαλλικής στρατιωτικής βοήθειας στην Τσεχοσλοβακία. Επίσης, το σύμφωνο δήλωνε ότι το ανατολικό γερμανικό σύνορο ήταν αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Όταν ο Αδόλφος Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία το 1933, η ανατολική Κεντρική Ευρώπη άρχισε να φοβάται την αυξανόμενη γερμανική επιθετικότητα. Ο Μπένες ωστόσο, αγνόησε την πιθανότητα μιας ισχυρότερης συμμαχίας των χωρών της Κεντρικής Ευρώπης. Ωστόσο, ζητούσε τη συμμετοχή της Σοβιετικής Ένωσης σε μια συμμαχία με τη Γαλλία. Το 1935, η Σοβιετική Ένωση υπέγραψε συμφωνίες με τη Γαλλία και τη Τσεχοσλοβακία. Οι συμφωνίες έγραφαν ότι η Σοβιετική Ένωση θα παρείχε βοήθεια στην Τσεχοσλοβακία μόνο αν η Γαλλία προσφέρει πρώτα αυτή τη βοήθειά της.
Το 1935, όταν ο Μπένες διαδέχθηκε τον Μάσαρυκ στην προεδρία της χώρας, νέος υπουργός εξωτερικών έγινε ο Μίλαν Χότζα. Οι προσπάθειες του Χότζα για την ενίσχυση των συμμαχιών στην Κεντρική Ευρώπη ήταν πλέον πολύ αργά για να γίνουν. Τον Φεβρουάριο του 1936, το υπουργείο εξωτερικών περιήλθε υπό τη διεύθυνση του Καμίλ Κρόφτα, οπαδού της γραμμής του Μπένες.
Οικονομία
δεξιά|μικρογραφία|400x400εσ|Φυσικός χάρτης της Τσεχοσλοβακίας του 1920-1938 Το νέο έθνος ξεπερνούσε τα 13.5 εκατομμύρια κατοίκων. Το νέο κράτος συμπεριέλαβε στα εδάφη του το 70 με 80% των βιομηχανιών της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένων των βιομηχανιών ζάχαρης και πορσελάνης. Επίσης τα εδάφη της Τσεχοσλοβακίας περιελάμβαναν πάνω από το 40% των αποστακτηρίων και ζυθοποιίων της πρώην αυτοκρατορίας. Ακόμη κατείχε τη Škoda Works του Πίλσεν (Πλζεν), η οποία παρήγαγε οπλικά συστήματα, τρένα, αυτοκίνητα και μηχανές. Επίσης κατέλαβε τη χημική βιομηχανία της βόρειας Βοημίας. Τέλος, το 17% της συνολικής ουγγρικής βιομηχανίας στο τέλος του 19ου αιώνα προερχόταν από τη Σλοβακία, η οποία μετά τον Α΄ ΠΠ πέρασε στη Τσεχοσλοβακία. Έτσι η Τσεχοσλοβακία ήταν ένα από τα πιο εκβιομηχανισμένα κράτη του κόσμου.
Οι Τσέχικες γαίες ήταν πολύ πιο βιομηχανοποιημένες σε σχέση με τη Σλοβακία. Στη Βοημία, τη Μοραβία και τη Σιλεσία το 39% του πληθυσμού εργαζόταν στη βιομηχανία και το 31% ασχολούταν στη γεωργία και τη δασοκομία. Οι περισσότερες ελαφριές και βαριές βιομηχανίες της χώρας βρίσκονταν στη Σουδητία, ενώ οι ιδιοκτήτες τους ήταν Γερμανοί και γερμανικές τράπεζες. Οι Τσέχοι ήλεγχαν το 20-30% της βιομηχανίας της Τσεχίας. Στη Σλοβακία, το 17.1% εργαζόταν στη βιομηχανία και το 60.4% εργαζόταν στη γεωργία-δασοκομία. Εδώ μόνο το 5% των βιομηχανιών ανήκαν σε Σλοβάκους. Η Καρπαθιανή Ρουθηνία ήταν μια περιοχή χωρίς σχεδόν καθόλου βιομηχανία.
Εθνικές ομάδες
Εθνική απογραφή του 1921
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Τσεχίας Κατηγορία:Ιστορία της Σλοβακίας Κατηγορία:Ιστορία της Ουκρανίας Κατηγορία:Ιστορία της Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Πρώην κράτη της Ευρώπης
Α.Ε.Π.Σ. Μαχητές Πειραματικό
Η Αθλητική Ένωση Πεύκων Συκεών Μαχητές Πειραματικό είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή Πεύκα του πολεοδομικού συγκροτήματος Θεσσαλονίκης. Αγωνίζεται με χρώματα το σκούρο μπλε και το κίτρινο. Στο έμβλημά του εμφανίζεται ένας πολεμιστής καθώς και μια μπάλα καλαθοσφαίρισης, το άθλημα το οποίο καλλιεργεί. Ως έδρα χρησιμοποιεί το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Πεύκων, χωρητικότητας 350 καθήμενων θεατών.
Η ίδρυση του συλλόγου έλαβε χώρα τον Ιούλιο του 2017. Προέκυψε από τη σταδιακή συγχώνευση των τμημάτων καλαθοσφαίρισης πολλών σωματείων του Δήμου Νεαπόλεως-Συκεών, με τελευταία αυτή των Μαχητών Δόξας Πεύκων και του Παναθλητικού Πειραματικού Συκεών. Η γυναικεία ομάδα αγωνίστηκε το επόμενο φθινόπωρο στην Α1 Εθνική Κατηγορία με την επωνυμία «Παναθλητικός Πειραματικό Συκεών», ενώ η ανδρική στη Β' Εθνική Κατηγορία ως «Μαχητές Πειραματικό Πεύκων».
Δόξα Ρετζικίου (1959)
Ο ''«Α.Ο. Δόξα Ρετζικίου»'' ιδρύθηκε το 1959 στην περιοχή του Ρετζικίου με κύρια ενασχόληση στην αρχή το άθλημα του ποδοσφαίρου. Την δεκαετία του 1970 η καλαθοσφαίριση μπήκε στους κλάδους άσκησης του σωματείου με ανδρικό αλλά και γυναικείο τμήμα. Το ανδρικό τμήμα κατέκτησε την περίοδο 2010-11 το Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας Θεσσαλονίκης, ανεβαίνοντας στη Γ' Εθνική. Σημαντικότερες στιγμές στην ιστορία του γυναικείου τμήματος είναι η κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Α' Κατηγορίας Γυναικών της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. το 1996-97 και η μετέπειτα συμμετοχή του στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας την αγωνιστική περίοδο 1996-97.
Παναθλητικός Συκεών (1988)
Ο ''«Παναθλητικός Σ.Φ. Συκεών» και μετέπειτα «Παναθλητικός Α.Ε. Συκεών»'' ιδρύθηκε το 1988, καλλιεργώντας πληθώρα αθλημάτων. Πρώτο δημιουργήθηκε το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης και το ανδρικό αργότερα, το 2013. Το γυναικείο ανήλθε στις εθνικές κατηγορίες το 2008, φτάνοντας στην κορυφαία το 2014. Το ανδρικό αγωνίστηκε μόνο σε τοπικό επίπεδο.
Απόφοιτοι Πειραματικού
Η ομάδα καλαθοσφαίρισης του Πειραματικού Σχολείου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε στην Α1 Εθνική Γυναικών την περίοδο 1992-1993.
Μαχητές Πεύκων (1996)
Ο ''«Α.Σ. Μαχητές Πεύκων»'' ιδρύθηκε το 1996 με την ονομασία «Μαχητές Ιπποδρομίου» από μια παρέα νεαρών φίλων. Το 2000 η ομάδα μετέφερε την έδρα της στην περιοχή των Πεύκων, αλλάζοντας το όνομά της σε «Μαχητές Πεύκων». Από εκεί αρχίζει η πορεία της σε διάφορα αθλήματα παράλληλα με την καλαθοσφαίριση, όπως το ποδόσφαιρο, η πετοσφαίριση και η ποδηλασία. Στην καλαθοσφαίριση, η σημαντικότερη στιγμή του σωματείου ήταν η άνοδος το 2011 του ανδρικού τμήματος στην Α' Κατηγορία Ε.ΚΑ.Σ.Θ.
Μαχητές Δόξας Πεύκων (2012)
Τα δύο σωματεία από το 2010 συνεργάζονταν σε επίπεδο ακαδημιών. Το Μάιο του 2012 αποφασίστηκε από τις διοικήσεις τους η συγχώνευση των τμημάτων τους για το άθλημα της καλαθοσφαίρισης και η δημιουργία ενός νέου σωματείου με αμιγή ενασχόληση το συγκεκριμένο άθλημα. Το νέο σωματείο ονομάστηκε «Α.Σ. Μαχητές Δόξας Πεύκων» και ως χρώματά του ορίστηκαν το σκούρο μπλε και το κίτρινο. Τα υπόλοιπα τμήματα των προηγούμενων σωματείων συνέχισαν αυτόνομα την πορεία τους.
Παναθλητικός Πειραματικό Συκεών (2015)
Τον Αύγουστο του 2015 ανακοινώθηκε η απορρόφηση των τμημάτων καλαθοσφαίρισης του Σ.Α. Πειραματικού από το σωματείο Παναθλητικός Α.Ε. Συκεών. Προϊόν ήταν το νέο σωματείο του «Παναθλητικού Πειραματικού Συκεών» με ανδρικό και γυναικείο τμήμα. Το πρώτο εντάχθηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Θεσσαλονίκης, ενώ το δεύτερο στην Α2 Εθνική Κατηγορία.
Ίδρυση
Τον Ιούλιο του 2017 ο Παναθλητικός Πειραματικό Συκεών συστρατεύτηκε με τους Μαχητές Δόξας Πεύκων. Η γυναικεία ομάδα αγωνίστηκε το επόμενο φθινόπωρο στην Α1 Εθνική Κατηγορία με την επωνυμία «Παναθλητικός Πειραματικό Συκεών», ενώ η ανδρική στη Β' Εθνική Κατηγορία ως «Μαχητές Πειραματικό Πεύκων» και αργότερα ως «Αθλητική Ένωση Πεύκων Συκεών Μαχητές Πειραματικό». Τα αγωνιστικά τμήματα νεαρών αθλητών και αθλητριών (Κ20, εφηβικό, νεανίδες, παίδες, κορασίδες) λειτούργησαν ενιαία κάτω από την ομπρέλλα της αντρικής και γυναικείας ομάδας αντίστοιχα.
Την αγωνιστική περίοδο που μόλις είχε ολοκληρωθεί ο Παναθλητικός είχε αναδειχθεί Πρωταθλητής στο 2ο Όμιλο Βορρά της Γ' Εθνικής, λαμβάνοντας το εισιτήριο ανόδου στη Β' Εθνική. Οι Μαχητές με τη σειρά τους εξασφάλισαν αγωνιστικά την παραμονή τους στην Α2 Εθνική, αλλά αποχώρησαν αυτοβούλως λόγω οικονομικών δυσκολιών. Ο σύλλογος που προέκυψε από τη συγχώνευσή τους δήλωσε συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Βορρά της Β' Εθνικής, από κοινού με 14 ακόμη σωματεία. Καθήκοντα πρώτου προπονητή ανέλαβε ο μέχρι τότε προπονητής του Παναθλητικού, Δημήτρης Γεροφώτης, με συνεργάτη τον Παναγιώτη Βρογγιστινό. Οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας για την περίοδο 2017-18 ξεκίνησαν από το Κύπελλο Ελλάδος. Ο πρώτος επίσημος αγώνας του νέου συλλόγου έλαβε χώρα στις 13 Σεπτεμβρίου 2017 στα Πεύκα με αντίπαλο την Καβάλα. Στο παιχνίδι αυτό ηττήθηκε με σκορ 55-63 και αποκλείστηκε από τη συνέχεια του θεσμού. Σε ό,τι αφορά το Πρωτάθλημα, οι Μαχητές συγκέντρωσαν 14 νίκες σε 28 αγωνιστικές, καταλαμβάνοντας την 9η θέση στην τελική βαθμολογία. Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας ήταν ο αθλητής Τάσος Δήμας.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2019-20, ο Α.Ε.Π.Σ. Μαχητές Πειραματικό λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών, που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Ειδικότερα τοποθετήθηκε στον Όμιλο Βορρά, τον οποίο συνθέτουν 16 στον αριθμό σύλλογοι.
Την ίδια χρονιά συμμετείχε και στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος. Στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης πραγματοποίησε νικηφόρο πέρασμα από την έδρα της Χ.Α.Ν.Θ., με το τελικό σκορ να διαμορφώνεται σε 68-83. Στη 2η Αγωνιστική ήταν η σειρά της ομάδας των Πεύκων να αποκλειστεί, εφόσον ηττήθηκε εντός έδρας από τον Α.Σ. Καρδίτσας με σκορ 56-90.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου Πεύκων, χωρητικότητας 350 καθήμενων θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Άγγελος Παντελογλου. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Φεβρουάριο του 2019 ο Λευτέρης Χατζηκυριακίδης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.ΚΑ.Σ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2017 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2017
Τσένε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Αιμ-λα-Πλάνι
Το Αιμ-λα-Πλάνι (γαλλικά: Aime-la-Plagne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Αιτόν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αιτονέν (γαλλικά: Aitonins).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Angel's Egg
Το Angel's Egg (ιαπωνικά: 天使のたまご, Χέπμπορν: Tenshi no Tamago) είναι ιαπωνική OVA ταινία φαντασίας που κυκλοφόρησε από την Tokuma Shoten στις 15 Δεκεμβρίου του 1985. Πρόκειται για συνεργασία μεταξύ του εικαστικού καλλιτέχνη Γιοσιτάκα Αμάνο και του σκηνοθέτη Μαμόρου Οσίι. Η ταινία έχει ελάχιστους διαλόγους και χαλαρό σενάριο. Αυτά, σε συνδυασμό με το οπτικό του στυλ, έχουν οδηγήσει στο να χαρακτηριστεί ως "animated τέχνη παρά ιστορία". Η πλοκή εξελίσσεται σε ένα σκοτεινό κόσμο, όπου ένα μικρό κορίτσι φυλά ένα αβγό και συναντά έναν νεαρό. Το 1988 προβλήθηκε η εμπνευσμένη από το anime ταινία με τίτλο In the Aftermath: Angels Never Sleep, περιλαμβάνοντας live action και animation γραφικά.
Θέματα
Πριν από την έναρξη της παραγωγής της ταινίας, ο Οσίι έχασε την πίστη του στον Χριστιανισμό. Το διαδικτυακό περιοδικό ταινιών Senses of Cinema θεώρησε ότι η ταινία "αντλεί έμπνευση από την υπαρξιακή απόγνωση που προκαλείται από την κατάρρευση του συστήματος πιστεύω ενός". Ο ίδιος ο Οσίι, δήλωσε ότι δεν γνωρίζει περί τίνος πρόκειται η ταινία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Anime με πρωτότυπο σενάριο Κατηγορία:Anime και manga φαντασίας Κατηγορία:Δραματικά anime και manga Κατηγορία:Ταινίες σκοτεινής φαντασίας Κατηγορία:Studio Deen
Τσερέτε
Το Τσερέτε (ιταλικά: Cerete) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Τα χρώματα της πυρκαγιάς
Τα χρώματα της πυρκαγιάς (γαλλικός τίτλος Couleurs de l'incendie) είναι μυθιστόρημα του Πιέρ Λεμαίτρ που εκδόθηκε το 2018. Η πλοκή εκτυλίσσεται με φόντο τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα και την κοινωνική, οικονομική και πολιτική κατάσταση της Γαλλίας στα χρόνια πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Είναι το δεύτερο μυθιστόρημα της τριλογίας του Λεμαίτρ που καλύπτει την περίοδο του Μεσοπολέμου. Το πρώτο μυθιστόρημα της σειράς, Καλή αντάμωση εκεί ψηλά, εκδόθηκε το 2013. Το τρίτο, Ο καθρέφτης των δεινών μας, εκδόθηκε το 2020.
Υπόθεση
Το μυθιστόρημα ανοίγει το 1927 με την κηδεία του Μαρσέλ Περικούρ στην οποία παρευρέθηκε όλη η καλή κοινωνία του Παρισιού, ακόμη και υψηλόβαθμα μέλη της κυβέρνησης. Η Μαντλέν, κόρη του νεκρού και αδελφή του Εντουάρ Περικούρ (ο οποίος αυτοκτόνησε επτά χρόνια νωρίτερα), γίνεται μάρτυρας της τραγικής πτώσης του Πωλ, του 7χρονου γιου της, ατύχημα που αφήνει το παιδί παράλυτο. Ως μοναδική κληρονόμος της τεράστιας οικονομικής αυτοκρατορίας που άφησε ο πατέρας της, η Μαντλέν πρέπει να αναλάβει τη διαχείριση της οικογενειακής τράπεζας, παρόλο που δεν έχει ασχοληθεί με αυτόν τον τομέα. Ο πρώην σύζυγός της, υπολοχαγός Πραντέλ, βρίσκεται στη φυλακή για απάτη. Μόνη της, βρίσκεται περιτριγυρισμένη από αδίστακτους συμβούλους, μεταξύ των οποίων ο θείος της Σαρλ Περικούρ. Πρέπει επίσης να φροντίσει τον ανάπηρο γιο της και προσλαμβάνει μια Πολωνή γκουβερνάντα για να τον βοηθήσει. Αντιμέτωπη με την αντιπαλότητα των ανδρών, την απληστία της εποχής της, τη διαφθορά και τη φιλοδοξία του περιβάλλοντός της, η Μαντλέν θα χρησιμοποιήσει την ευφυΐα, την ενεργητικότητα αλλά και μακιαβελισμό για να επιβιώσει και να ξαναχτίσει τη ζωή της.
Το μυθιστόρημα διαδραματίζεται κυρίως στη Γαλλία της δεκαετίας του 1930 και απεικονίζει τη γαλλική κοινωνία του μεσοπολέμου, έμφαση δίνεται στον αγώνα που χρειάστηκε να δώσουν οι γυναίκες για τη χειραφέτησή τους στην ανδροκρατούμενη κοινωνία. Απεικονίζει επίσης την Ευρώπη βυθισμένη στην άνοδο του ολοκληρωτισμού (Ναζισμός, Φασισμός, Φρανκισμός, Κομμουνισμός) και τη Γαλλία που παρατηρεί, ανίσχυρη, την ειρήνη να αμφιταλαντεύεται καθώς εμφανίζονται τα πρώτα χρώματα της επερχόμενης πυρκαγιάς που θα ρημάξει την Ευρώπη και τον κόσμο όλο.
Κριτικές
Ο ενθουσιασμός που προκάλεσε η κυκλοφορία του μυθιστορήματος οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη μεγάλη επιτυχία του πρώτου βιβλίου της τριλογίας Καλή αντάμωση εκεί ψηλά. Οι κριτικοί, ομόφωνα ευνοϊκοί, το χαρακτήρισαν ένα μυθιστόρημα που «κατατρώει τον εαυτό του», «μια μυθιστορηματική τοιχογραφία» και υπογράμμισαν τις ομοιότητες με το έργο του Αλέξανδρου Δουμά. Γενικά, η παρουσίαση του ιστορικού πλαισίου και του αγώνα για τη γυναικεία χειραφέτηση σχολιάσθηκαν θετικά από τον Τύπο, ο οποίος αναφέρθηκε επίσης στις «δοκιμασίες της Τρίτης Δημοκρατίας» και «τον πειρασμό του φασισμού μεταξύ των διανοουμένων».
Ο Πιέρ Λεμαίτρ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Paris Match ανέφερε ότι ο τίτλος του έργου είναι παρμένος από έναν στίχο του ποιητή Λουί Αραγκόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Οίκος των Σασσανιδών
Ο Οίκος των Σασσανιδών είναι μία δυναστεία, που μέλη της έγιναν βασιλείς (shah-an-shah, βασιλείς βασιλέων ή αυτοκράτορες) της Περσίας. Διαδέχθηκαν τους Πάρθους Αρσακίδες το 224 και ήταν η τελευταία Περσική δυναστεία, αφού το 651 τη χώρα κατέλαβαν οι Άραβες.
Ιστορία
Πρώτος ηγεμόνας του Οίκου είναι ο Αρδασίρ Α΄, εγγονός εκ μητρός του Σασσάν, από τον οποίο πήρε το όνομά του ο Οίκος. Τελευταίος ήταν ο Ισδιγέρδης Γ΄ που πολέμησε τους Άραβες, αλλά ηττήθηκε στις μάχες της Καδεσίας (637), της Κτησιφώντος και του Νιχαβάντ (642) και οι εισβολείς κατέλαβαν τη χώρα του. Αποσύρθηκε στο Εστακίρ όπου δολοφονήθηκε. Ο γιος του Περόζης Γ΄ πήγε στο Αφγανιστάν, που ήταν μέρος της Κινεζικής αυτοκρατορίας των Τανγκ, οργάνωσε εξόριστη Αυλή και χρίστηκε βασιλιάς, όπως και ο γιος του Ναρσής Β΄.
Διαδέχθηκαν τη Δυναστεία των Αρσακιδών της Παρθίας (247 π.Χ.-228 μ.Χ.), όταν ο Αρδασίρ Α΄ νίκησε τον Αρτάβανο Δ΄ των Πάρθων. Το 651 ο Ισδιγέρδης Δ΄, έπειτα από αγώνα 19 ετών με το Αραβικό χαλιφάτο, νικήθηκε και η Περσία ενσωματώθηκε στην Ισλαμική αυτοκρατορία. Εν τω μεταξύ ιδρύθηκε το βασίλειο των Δαβουγιδών (642-760) στο βορρά. Ακολούθησε το χαλιφάτο, πρώτα των Ρασιντούν (Δικαίων, δηλ. των πρώτων τεσσάρων χαλιφών) και μετά των Ομεϋαδών (661-750) και των Αββασιδών (750-946).
Η εξελληνισμένοι Αρσακίδες έφεραν τον τίτλο τού βασιλέως των βασιλέων, δικαίου, επιφανούς, φιλέλληνος. Οι Σασσανίδες απεκαλούντο σαχανσάχ, ενώ οι μετά από αυτούς είχαν τον τίτλο τού χαλίφη, ηγέτη των πιστών (αμίρ αλ-Μου'μινίν)
Πιστεύεται, ότι οι ακόλουθες δυναστείες και ευγενείς οικογένειες είναι απόγονοι Σασσανιδών ηγεμόνων:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών
Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης γυναικών 2013-14
Το Κύπελλο Κύπρου 2013-14 ήταν η 39η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου (37η υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης). Συμμετείχαν οι οχτώ ομάδες της Α΄ κατηγορία 2013-14. Νικητής ήταν ο Απόλλων για 1η φορά στην ιστορία του.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που κληρώθηκε ως γηπεδούχος. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση έγιναν διπλοί αγώνες. Κάθε ομάδα αγωνίστηκε στην έδρα της και στην έδρα του αντιπάλου. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των αγώνων.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν ο Απόλλων και η ΑΕΚ. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 29 Απριλίου 2014 στο Λευκόθεο Κλειστό Γυμναστήριο στη Λευκωσία. Νικητής ήταν ο Απόλλων με σκορ 3-0 σετ (25-17, 25-18, 25-14).
Πηγές
Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (πετοσφαίριση γυναικών) Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2013 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2014
Κινιόλο ντ'Ίζολα
Το Κινιόλο ντ'Ίζολα (ιταλικά: Chignolo d'Isola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μπέης της Κωνσταντίνης
Ο μπέης της Κωνσταντίνης (αραβικά: ) ήταν αξιωματούχος που διοικούσε το μπεηλίκι της Ανατολής από το 1528, υπό το εγιαλέτι του Αλγερίου. Ο μπέης διοριζόταν από τον νταή του Αλγερίου, μέχρι τη γαλλική εισβολή και την κατάληψη της Κωνσταντίνης από το γαλλικό στρατό στις 13 Οκτωβρίου 1837.
Πρώτος μπέης της Κωνσταντίνης διετέλεσε ο Ραμντάν-Τσουλάκ μπέης, ο οποίος βασίλεψε από το 1567 έως το 1574 στο μπεηλίκι της Ανατολής. Όπως και στα υπόλοιπα μπεηλίκια του εγιαλετίου (το δυτικό μπεηλίκι και το μπεηλίκι του Τιτρί), ο μπέης της Κωνσταντίνης ήταν ο εκπρόσωπος του Αλγερίου και διοικούσε το μπεηλίκι για λογαριασμό του.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Αλγερίας
Τσαχιανά Ρεθύμνης
Τα Τσαχιανά είναι οικισμός της Κοινότητος Κρυονερίου του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμης της Κρήτης, σε υψόμετρο 380 μέτρα.
Γεωγραφία - ιστορία
Τα Τσαχιανά βρίσκονται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου σε απόσταση 47 χλμ. Α. από το Ρέθυμνο (μέσω Πάνορμο) και 20 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Πέραμα (έδρα του δήμου). Το χωριό είναι κτισμένο στους νότιους πρόποδες του Κουλούκωνα, δίπλα στους οικισμούς Αγρίδια (ΒΑ.) και Αΐμονας (Α.). Το σημαντικότερο αξιοθέατο της περιοχής είναι η φρουριακού τύπου Μονή Χαλέπας που έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Είναι κτισμένη σε λόφο με θέα προς την κοιλάδα του Μυλοπόταμου και έχει ανακαινιστεί πλήρως στις αρχές του 2000. Η μονή αναφέρεται πρώτη φορά σε βενετσιάνικα νοταριακά έγγραφα του 1555-1625, ενώ την περίοδο της τουρκοκρατίας διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο για τον αγώνα. Το χωριό, ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Κλεψιμίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα Αγρίδια και το Κρυονέρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Κρυονερίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κουλούκωνα του Δήμου Μυλοποτάμου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 22 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μυλοπόταμου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης
Αλμπιέ-λε-Ζεν
Το Αλμπιέ-λε-Ζεν (γαλλικά: Albiez-le-Jeune) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλμπιέν ή Αλμπιένς (γαλλικά: Albiens ή Albienches).
Ινκερμάν
Το Ινκερμάν (ουκρανικά: Інкерман, ρωσικά: Инкерман, κριμαϊκά ταταρικά: İnkerman) είναι μια πόλη στη χερσόνησο της Κριμαίας. Βρίσκεται 5 χιλιόμετρα ανατολικά της Σεβαστούπολης, στις εκβολές του ποταμού Τσέρναγια που χύνεται στον κόλπο της Σεβαστούπολης (ονομάζεται επίσης βόρεια είσοδος). Διοικητικά, το Ινκερμάν υπάγεται στον δήμο της Σεβαστούπολης. Ενώ είναι de facto εντός της ομοσπονδιακής πόλης της Σεβαστούπολης της Ρωσικής Ομοσπονδίας, de jure είναι εντός της Ουκρανίας. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 10.348 (απογραφή 2014).
Κατά τη σοβιετική εποχή (μεταξύ 1976 και 1991) η περιοχή ήταν γνωστή ως Μπιλοκαμιάνσκ (ουκρανικά: Білокам'янськ), που κυριολεκτικά σημαίνει «Λευκή Πέτρινη Πόλη», σε σχέση με τη μαλακή λευκή πέτρα που εξορύσσεται στην περιοχή και χρησιμοποιείται συνήθως για τις κατασκευές. Το 1991 οι ουκρανικές αρχές αποκατέστησαν την ονομασία της πόλης όπως ήταν πριν από το 1976.
Η πόλη βρέθηκε στο επίκεντρο της παγκόσμιας προσοχής το 1854 κατά τη διάρκεια του Κριμαϊκού Πολέμου, όταν στο Ινκερμάν ξετυλίχθηκαν οι σκηνές της Μάχης του Ινκερμάν και της Μάχης του ποταμού Τσέρναγια, και οι δύο νικηφόρες για τα γαλλικά και τα βρετανικά στρατεύματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κριμαίας
Κιουντούνο
Το Κιουντούνο (ιταλικά: Chiuduno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Τσιζάνο Μπεργκαμάσκο
Το Τσιζάνο Μπεργκαμάσκο (ιταλικά: Cisano Bergamasco) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Άνταμ Πάινακερ
μικρογραφία| Ο Pynacker παρουσιάζεται με χαραγμένο πορτρέτο στο μέρος II της σειράς 4 μερών από τον Jean-Baptiste Descamps : " La Vie des Peintres Flamands, Allemands et Hollandois ", 1754 Ο Άνταμ Πάινακερ (Adam Christiaensz Pynacker ή Pijnacker, 15 Φεβρουαρίου 1622, Σχίνταμ - τάφηκε στις 28 Μαρτίου 1673, Άμστερνταμ ) ήταν Ολλανδός ζωγράφος, κυρίως τοπίων, της Χρυσής Εποχής,.
Πορτρέτα γάμου
Ο ντε Χέιστ ήταν πολύ επιτυχημένος προσωπογράφος που ζωγράφισε την κόρη του το 1652 και δύο χρόνια μετά τον γάμο τους ζωγράφισε το πορτρέτο του νέου γαμπρού του σε αντίστοιχο ύφος, ως μενταγιόν:
Κληρονομιά
μικρογραφία| Τοπίο με κοπάδι κατσίκες, Μουσείο Τέχνης Σεντ Λούις. Ο Πάινακερ θεωρείται παράδειγμα τοπιογράφου σε ιταλικό ύφος, μαζί με τους Γιαν Μποτ, Γιαν Μπάπτιστ Βέινιξ, Νικολάες Μπέρχεμ και Γιαν Ασσελάιν. Ειδικεύτηκε στη διακόσμηση ολόκληρων δωματίων. Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, "θα έτριζαν τα κόκκαλά του αν ήξερε πώς είχαν αλλάξει οι τάσεις", αλλά ο ποιητής Π. Φέρχουκ (P. Verhoek) έγραψε ποίημα για ένα από τα διακοσμημένα δωμάτιά του.
Το "κυνήγι του ελαφιού" του Πάινακερ, το οποίο είχε κλαπεί στο Βέλγιο, εμφανίστηκε στη ρωσική αγορά τέχνης το 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Αλμπιέ-Μονρόν
Το Αλμπιέ-Μονρόν (γαλλικά: Albiez-Montrond) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλμπιέν (γαλλικά: Albiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Τσιζεράνο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Μάχη του Μαχερσφοντέιν
Η μάχη του Μαχερσφοντέιν (Battle of Magersfontein) ήταν η δεύτερη από τις τρεις μάχες της μαύρης εβδομάδας του Δευτέρου Πολέμου των Μπόερς. Έλαβε χώρα στις 11 Δεκεμβρίου 1899 στο Μαχερσφοντέιν, πλησίον του Κίμπερλεϊ, στη μεθόριο μεταξύ της Αποικίας Κέιπ και του Ελεύθερου Κράτους της Οράγγης. Στη μάχη αυτή τα στρατεύματα των Μπόερς υπό την καθοδήγηση των στρατηγών Πιέτ Κρόνιε και Ντε λα Ρέι επικράτησαν των Βρετανικών στρατευμάτων τα οποία καθοδηγούνταν από τον υπολοχαγό Λόρδο Μεθούεν που είχε σκοπό να διασπάσει την πολιορκία του Κίμπερλεϊ.
Παρασκήνιο
Τις πρώτες μέρες του πολέμου, οι Μπόερς περικύκλωσαν και άρχισαν να πολιορκούν την πόλη του Κίμπερλεϊ, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην αποικία Κέιπ και κέντρο εξόρυξης διαμαντιών στη Νότια Αφρική. Όταν έφτασαν βρετανικές ενισχύσεις στη Νότια Αφρική (όπως το σώμα υπό τον Ρέντβερς Μπούλερ), η μάχη απέκτησε τρία κύρια μέτωπα. Ενώ ο Μπούλερ κινήθηκε από το λιμάνι του Ντέρμπαν προς το Νατάλ για την απελευθέρωση της πολιορκούμενης πόλης του Λέιντισμιθ, και ένα μικρότερο τμήμα υπό την καθοδήγηση του υπολοχαγού Γκατέικρ διασφάλιζε τα υψίπεδα του Κέιπ, η ενισχυμένη 1η Μεραρχία του Λόρδου Μεθούεν κινήθηκε παράλληλα με τον ποταμό Οράγγη για να ελευθερώσει το Κίμπερλεϊ.
Αφού μεταφέρθηκε από μεσαίου μεγέθους κάρο που έλκονταν από βόδια, ο Μεθούεν έλαβε πλεονέκτημα στην επικράτηση του στην αποικία Κέιπ και το Τράνσβααλ, με την προσέγγισή του να γίνεται εμφανής. Τα στρατεύματα των Μπόερς περίμεναν τους Βρετανούς σε αμυντικές θέσεις προφυλάσσοντας τον ποταμό Μόντερ, τον οποίο αργότερα πέρασαν μετά από τρεις επιθέσεις, με απώλειες περίπου 1.000 νεκρών και τραυματιών στρατιωτών. Αυτή η σύγκρουση, που έγινε γνωστή ως μάχη του Ποταμού Μόντερ, εξουθένωσε και τις δύο πλευρές, και έτσι ο Μεθούεν ανέμενε αρκετές μέρες για την άφιξη των ενισχύσεων και των προμηθειών, αλλά και την ανακατασκευή της σιδηροδρομικής γέφυρας επί του ποταμού, την οποία οι Μπόερς κατέστρεψαν κατά την υποχώρησή τους. Επίσης, χρειαζόταν επιπλέον στρατεύματα για την προστασία της γραμμής προμηθειών από τυχόν σαμποτάζ. Αυτό έδωσε στους Μπόερς χρόνο να αναδιοργανώσουν και να βελτιώσουν την άμυνα τους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Ιστορία της Νότιας Αφρικής
Χάρι Πότερ (αποσαφήνιση)
Η ονομασία «Χάρι Πότερ» μπορεί να αναφέρεται επίσης σε άλλα μέρη της σειράς:
Λεζ Αλύ
Το Λεζ Αλύ (γαλλικά: Les Allues) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σαβοΐας, στη διοικητική περιοχή της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ.
Χάρι Πότερ (αποσαφήνιση)
Άλλα
Κατηγορία:Αποσαφήνιση __DISAMBIG__
Λεζ Αλύ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλυεταί ή Αλυεταίν ή Αλουιταί (γαλλικά: Alluetais ή Alluetains ή Alluitais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Μπιτλίς
Οικονομία
Η τοπική οικονομία βασίζεται κυρίως στα γεωργικά προϊόντα που περιλαμβάνουν φρούτα, δημητριακά και καπνά. Η βιομηχανία ασχολείται κυρίως με την επεξεργασία δερμάτων, κατασκευή καπνικών προϊόντων καθώς και την ύφανση και βαφή απλών ρούχων. Το Μπιτλίς συνδέεται με άλλα αστικά κέντρα οδικώς, περιλαμβάνοντας την πόλη Τατβάν στη λίμνη Βαν, 25 χλμ. στα βορειοανατολικά, καθώς και τις πόλεις Μους, 100 χλμ. στα βορειοδυτικά, και Ντιγιάρμπακιρ, 200 χλμ. δυτικά.
Κλίμα
Το κλίμα του Μπιτλίς μπορεί να είναι δριμύ, με μεγάλους χειμώνες και βαριές χιονοπτώσεις. Τα καλοκαίρια είναι θερμά, και συχνά με υψηλή υγρασία. Έχει πληθυσμό 46.111 στην κύρια αστική περιοχή και 64.725 στην ευρύτερη περιοχή (απογραφή 2012).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας Κατηγορία:Κουρδικοί οικισμοί στην Τουρκία
Τσιβιντάτε αλ Πιάνο
Το Τσιβιντάτε αλ Πιάνο (ιταλικά: Cividate al Piano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Μπέργκαμο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Μπέργκαμο
Χέραρντ Χάουκχεϊστ
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Χέραρντ Χάουκχεϊστ, Περιπατητήριο τηε Νέας Εκκλησίας του Ντελφτ, με τον τάφο του [[Γουλιέλμος Α΄ της Οράγγης|Γουλιέλμου Α΄της Οράγγης, 1651]] Ο Χέραρντ Χάουκχεϊστ (Gerard Houckgeest, περ. 1600 – Αύγουστος 1661) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της Χρυσής ολλανδικής Εποχής. Ζωγράφισε πίνακες με αρχιτεκτονικές σκηνές και εσωτερικά εκκλησιών.
Βιογραφία
Ο Χάουκχεϊστ πιστεύεται ότι γεννήθηκε στη Χάγη, όπου, σύμφωνα με το RKD, σπούδασε ζωγραφική με τον Μπαρτολομέους φαν Μπάσσεν  και εργάστηκε στη Χάγη (1625–1635), στο Ντελφτ (1635–1649), στο Στέινμπέρχεν (1651–52) και στο Μπέρχεν οπ Ζόομ (1652–1669). Κάποιοι πιστεύουν ότι πέρασε λίγο χρόνο και στην Αγγλία. Ειδικεύτηκε στη ζωγραφική φανταστικών εσωτερικών εκκλησιών και αναγεννησιακών κτιρίων και απεβίωσε στο Μπέρχεν οπ Ζοομ. Μερικά από τα έργα του βρίσκονται σήμερα στο Μαουριτσχάους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Αντόν Πουτσίλα
Καριέρα
Γεννημένος στην Όρσα, ο Πουτσίλα ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ΡΟΟΡ Μινσκ, προτού, στη συνέχεια, υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με την Ντιναμό Μινσκ, τον Ιανουάριο του 2004. Έως τον δανεισμό του στην Αμβούργο ΣΦ, είχε, συνολικά, πραγματοποιήσει 21 συμμετοχές, το 2007, αγωνιζόμενος ως μέσος για λογαριασμό της Ντιναμό Μινσκ, στην Πρέμιερ Λιγκ Λευκορωσίας, πετυχαίνοντας, παράλληλα, ένα τέρμα.
Παραχωρήθηκε ως δανεικός στο Αμβούργο τον Ιανουάριο του 2008, έναντι ποσού της τάξεως των €500.000. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού της σεζόν 2007-08, πραγματοποίησε, συνολικά, τρεις συμμετοχές στην Μπουντεσλίγκα με τα χρώματα της Αμβούργο ΣΦ, εισερχόμενος στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή, κάθε φορά.
Στις 21 Ιουνίου 2010, γνωστοποίησε την μεταγραφή του στην ΣΚ Φράιμπουργκ, ως ελεύθερη μεταγραφή, στις 1 Ιανουαρίου 2011.
Διακρίσεις
Ντιναμό Μινσκ
Διεθνής Καριέρα
Ο Πουτσίλα έχει πραγματοποιήσει διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Λευκορωσίας U17, καθώς και την Εθνική Λευκορωσίας U21, πραγματοποιώντας, συνολικά, έντεκα συμμετοχές, κατά τη διάρκεια των οποίων πέτυχε ένα τέρμα. Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την Εθνική Λευκορωσίας στις 2 Φεβρουαρίου 2008.