cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συμμετοχή της Βουλγαρίας στη Eurovision
2011–2018
Η τραγουδίστρια Σόφι Μαρίνοβα εκπροσώπησε τη Βουλγαρία στον διαγωνισμό της Eurovision 2012 στο Μπακού με ένα τραγούδι που ονομάζεται "Love Unlimited" (βουλγαρικά: Lubov bez granitsi / Любов без граници). Το τραγούδι της ήταν κυρίως στα βουλγαρικά αλλά περιέχει επίσης τη φράση "Σε αγαπώ" σε 12 άλλες γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων Τουρκικά, Ελληνικά, Ισπανικά, Γαλλικά, Σέρβικα και άλλες. Η Βουλγαρία ισοφάρισε με τη Νορβηγία για την 10η θέση στον ημιτελικό. Ωστόσο, η ισοπαλία έσπασε υπέρ της Νορβηγίας, επειδή έλαβε βαθμούς από περισσότερες χώρες, καθιστώντας το 2012 την πέμπτη συνεχόμενη χρονιά που η Βουλγαρία δεν είχε προκριθεί στον τελικό.
Το 2013, οι Ελίτσα Τοντόροβα και Στόγιαν Γιανκούλοφ επιλέχθηκαν ξανά και εκπροσώπησαν τη Βουλγαρία για δεύτερη φορά, αυτή τη φορά στο Μάλμε της Σουηδίας. Το τραγούδι τους, Samo shampioni (βουλγαρικά: Само Шампиони), ήρθε 6ο στην ψηφοφορία των τηλεθεατών του δεύτερου ημιτελικού, αλλά ήταν στη 17η θέση (τελευταία) στα αποτελέσματα της κριτικής επιτροπής. Το δίδυμο τερμάτισε 12ο με 45 βαθμούς, και η Βουλγαρία έμεινε εκτός τελικού για μια ακόμη φορά. Στις 22 Νοεμβρίου 2013, η Βουλγαρία ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετέχει στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2014 λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2014, ανακοινώθηκε ότι η Βουλγαρία είχε υποβάλει μια προκαταρκτική αίτηση για να συμμετάσχει στον, αλλά τον επόμενο μήνα, ανακοινώθηκε ότι δεν θα επέστρεφαν στον διαγωνισμό. Στις 31 Οκτωβρίου 2014, ανακοινώθηκε ότι η συμμετοχή της Βουλγαρίας ήταν ακόμη αναποφάσιστη λόγω της πολιτικής κατάστασης της χώρας. Η EBU χορήγησε παράταση και περίμενε την τελική απόφαση. Στις 18 Δεκεμβρίου 2014, η BNT επιβεβαίωσε μέσω του επίσημου λογαριασμού της στην Eurovision στο Twitter ότι δεν θα λάβουν μέρος στον διαγωνισμό του 2015.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2015, ανακοινώθηκε ότι η BNT έστειλε μια προκαταρκτική αίτηση για να διαγωνιστεί στον, και η ουσιαστική συμμετοχή επιβεβαιώθηκε περαιτέρω στις 26 Νοεμβρίου 2015. Η Πόλι Γκένοβα επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Βουλγαρία για δεύτερη φορά, αφού προηγουμένως το είχε κάνει το 2011. Με το "If Love Was a Crime", η Πόλι εμφανίστηκε δωδέκατη στον δεύτερο ημιτελικό στις 12 Μαΐου 2016 και προκρίθηκε στον τελικό τερματίζοντας στην 5η θέση με 220 βαθμούς. Στον τελικό στις 14 Μαΐου 2016, εμφανίστηκε όγδοη και τερμάτισε 4η με 307 βαθμούς.
Το 2017, ο Κριστιάν Κόστοβ εκπροσώπησε τη Βουλγαρία με το "Beautiful Mess", όντας ο πρώτος τραγουδιστής στη Eurovision που γεννήθηκε τη δεκαετία του 2000. Κατέλαβε την 1η θέση στον δεύτερο ημιτελικό, με 403 βαθμούς, το καλύτερο σκορ ποτέ σε οποιοδήποτε ημιτελικό, προκρίνοντας τη Βουλγαρία στους τελικούς για τρίτη φορά. Ο Κόστοβ κατέληξε να έχει το καλύτερο αποτέλεσμα για τη Βουλγαρία μέχρι σήμερα, τερματίζοντας στη 2η θέση με 615 βαθμούς.
Το 2018, η BNT επέλεξε τους Equinox με το "Bones". Το γκρουπ εμφανίστηκε δέκατο στον πρώτο ημιτελικό και προκρίθηκε στον τελικό, καταλαμβάνοντας την 7η θέση με 177 βαθμούς. Η Βουλγαρία έφτασε στον τελικό για τέταρτη φορά, τερματίζοντας 14η με 166 βαθμούς.
2019–2022
Στις 10 Σεπτεμβρίου 2018, ανακοινώθηκε ότι η Βουλγαρία είχε υποβάλει προκαταρκτική αίτηση για να συμμετάσχει στον, αλλά στις 15 Οκτωβρίου 2018, η BNT ανακοίνωσε ότι δεν θα λάβει μέρος λόγω οικονομικών δυσκολιών.
Στις 30 Οκτωβρίου 2019, η BNT ανακοίνωσε ότι η Βουλγαρία θα επέστρεφε για τον. Η χώρα επέλεξε εσωτερικά τη Victoria ως εκπρόσωπο της με το "Tears Getting Sober". Ωστόσο, λόγω της πανδημίας COVID-19, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε και η Victoria διατηρήθηκε αργότερα ως εκπρόσωπος της Βουλγαρίας για τον. Η συμμετοχή της για το 2021, "Growing Up Is Getting Old", επιλέχθηκε εσωτερικά από μια επιλογή τραγουδιών από το EP της A Little Dramatic, με τη συμβολή του κοινού και διαφόρων ομάδων εστίασης. Η Victoria εμφανίστηκε δέκατη τρίτη στον δεύτερο ημιτελικό και προκρίθηκε στον τελικό, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση με 250 βαθμούς, πετυχαίνοντας έτσι την πέμπτη και τελευταία εμφάνιση της Βουλγαρίας. Στη συνέχεια τερμάτισε 11η με 170 βαθμούς.
Το 2022, η BNT επέλεξε το Intelligent Music Project με το "Intention". Το γκρουπ δεν κατάφερε να προκριθεί στον τελικό, τερματίζοντας 16ο στον πρώτο ημιτελικό με 29 βαθμούς. Η BNT επιβεβαίωσε αργότερα την απουσία της από τον, επικαλούμενη οικονομικούς περιορισμούς.
Ιστορικό ψηφοφορίας
Μέχρι το 2022, το ιστορικό ψηφοφορίας της Βουλγαρίας έχει ως εξής:
Οι μεγάλες βαθμολογίες που έδωσε η Βουλγαρία
Στους τελικούς:
Κ.Ε. → Κριτική Επιτροπή T. → Τηλεψηφοφορία
Στους ημιτελικούς:
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βουλγαρια Eurovision
Εύδης της Βρετάνης
Ο Εύδης της Βρετάνης (999 – 7 Ιανουαρίου 1079) ήταν κόμης του Παντιέβρ, νεώτερος γιος του δούκα Γοδεφρείδου Α΄ της Βρετάνης και της Αουίς της Νορμανδίας κόρης του Ριχάρδου Α΄ της Νορμανδίας. Ο Εύδης παντρεύτηκε την Αγνή της Κορνουάλης, αδελφή του Οέλ Β΄ της Βρετάνης ο οποίος είχε παντρευτεί την ανεψιά του Αβουάζ της Βρετάνης. Μετά τον θάνατο του αδελφού του δούκα Αλαίν Γ΄ της Βρετάνης έγινε αντιβασιλιάς της Βρετάνης στο όνομα του ανιψιού του Κόναν Β΄ της Βρετάνης (1040 – 1062). Όταν πέθανε ο πατέρας τους (20 Νοεμβρίου 1008) ο Εύδης και ο μεγαλύτερος αδελφός τους Αλαίν Γ΄ ήταν ακόμα ανήλικοι. Ο πατέρας του Γοδεφρείδος Α΄ είχε ρυθμίσει έναν διπλό δυναστικό γάμο, ο ίδιος παντρεύτηκε την Αουίς μία από τις αδελφές του Ριχάρδου Β΄ της Νορμανδίας (996), η αδελφή του Ιουδήθ της Βρετάνης παντρεύτηκε τον ίδιο τον Ριχάρδο Β΄ (1000). Ο Αλαίν Γ΄ και ο Εύδης ήταν ανιψιοί του Ριχάρδου Β΄, πρώτα τους ξαδέλφια ήταν ο Ριχάρδος Γ΄ της Νορμανδίας και ο Ροβέρτος Α΄ της Νορμανδίας, πατέρας του Γουλιέλμου του Κατακτητή. Η Έμμα της Νορμανδίας κόρη του Ριχάρδου Α΄ ήταν θεία τους, ξαδέλφια τους ήταν τα παιδιά της : Εδουάρδος ο Ομολογητής, Αρθακανούτος, Γκόντα της Αγγλίας, Γκουνχίλντα της Δανίας και Άλφρεντ Έθελινγκ.
Διακυβέρνηση της Βρετάνης
thumb|250px|left|Εύδης της Βρετάνης Με τον θάνατο του Γοδεφρείδου Α΄ οι δυο ανήλικοι γιοι του Αλαίν Γ΄ και Εύδης ανέλαβαν να κυβερνήσουν μαζί το Δουκάτο της Βρετάνης υπό την κηδεμονία της μητέρας τους Αουίς της Νορμανδίας. Ο θείος τους Ριχάρδος Β΄ ανέλαβε τον τίτλο του "Φύλακα της Βρετάνης", οι ρόλοι αντιστράφηκαν με τον θάνατο του Ροβέρτου του Μεγαλοπρεπούς (1035). Αργότερα (1035) ξέσπασε μια διαφωνία ανάμεσα στον Εύδη και τον μεγαλύτερο αδελφό του Αλαίν Γ΄, ο θείος τους Ιουδικαέλ επίσκοπος της Βαν μεσολάβησε για να την επιλύσει σαν διαιτητής. Ο Εύδης πήρε τις επισκοπές του Σαιν-Μπριέκ, Σαιν-Μαλό, του Ντολ-ντε-Μπρετάνι, τις κομητείες Παντιέβρ, Αβωγκούρ και Λαμπάλ, εγκαταστάθηκε στην πρωτεύουσα των εδαφών του Λαμπάλ όπου έκοψε νομίσματα στο όνομα του. Με τον θάνατο του μεγαλύτερου αδελφού του Αλαίν Γ΄ (1040) ο Εύδης κυβέρνησε τη Βρετάνη σαν αντιβασιλιάς στο όνομα του ανήλικου ανεψιού του Κονάν Β΄ τον οποίο κράτησε σαν όμηρο, αργότερα (1047) απελευθερώθηκε από τους οπαδούς του. Ο Εύδης ήταν υποχρεωμένος να παραιτηθεί από την αντιβασιλεία όταν ενηλικιώθηκε ο Κόναν (1054) αλλά αρνήθηκε να εγκαταλείψει τη διακυβέρνηση του δουκάτου. Ο Γοδεφρείδος υποκόμης του Μαγιέν στο Μαιν βρέθηκε αντιμέτωπος με τις νέες οχυρώσεις του Γουλιέλμου της Νορμανδίας στο Αμπιέρ. Ο υποκόμης "έκανε έκκληση στον Γοδεφρείδο, κόμη του Ανζού" ο οποίος "ζήτησε τη βοήθεια του Γουλιέλμου-Γκυ της Ακουιτανίας και του Εύδη της Βρετάνης". Σε ένα διάταγμα (1056/1060) ο Κόναν Β΄ παραχωρούσε δωρεές γης στο αβαείο του Σαιντ-Αουμπίν στην Ανζέ, περιέχονται τα ονόματα της συζύγου του Αγνής και των γιων του Γοδεφρείδου, Άλαν Ρούφου, Γουλιέλμου, Ροβέρτου και Ριχάρδου. Ο Κόναν Β΄ πήρε τελικά το πάνω χέρι στη Βρετάνη (1056), την επόμενη χρονιά (1057) έκλεισε τον θείο του αλυσοδεμένο στη φυλακή, ο μεγαλύτερος γιος του Γοδεφρείδος συνέχισε τον πόλεμο. Το 1062 ο Κόναν Β΄ και ο Γοδεφρείδος έκλεισαν ειρήνη, ο Εύδης ελευθερώθηκε και μπορούσε να πολεμήσει για λογαριασμό του. Οι ιστορίες που είναι ευνοϊκές με τον Οίκο του Παντιέβρ γράφουν ότι ο Εύδης ήταν ικανός κυβερνήτης της Βρετάνης την περίοδο 1040 - 1062, οι υπόλοιπες ιστορίες σταματάνε στην αιχμαλωσία του από τον ανεψιό του (1057). Ο Εύδης ήταν πάντα διεκδικητής του θρόνου της Βρετάνης και ο σπουδαιότερος αντίπαλος του ανεψιού του.
Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας
Τη διετία 1064-1065 ξέσπασε ο Βρετανο-Νορμανδικός πόλεμος, η Νορμανδία, το Ανζού, το Ντολ και ο Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας συνασπίστηκαν εναντίον του Κόναν Β΄ όπως φαίνεται σε τρεις πίνακες στην Ταπεστρί του Μπαγιέ. Οι ιστορικές πηγές διαφέρουν, μερικοί ιστορικοί δεν αναγνωρίζουν ότι ο Κόναν Β΄ ήταν τελικά ο νικητής. Ο Εύδης συγκέντρωσε 5.000 Βρετόνους στρατιώτες στην υπηρεσία του Γουλιέλμου του Κατακτητή, οι 4.000 από αυτούς ήταν επαγγελματίες τοξότες, ιππείς και ακοντιστές οι υπόλοιποι ερασιτέχνες. Ο στρατός προχώρησε να συναντήσει τους Νορμανδούς στο Μπαρφλέρ, στη συνέχεια ετοιμάστηκε να διασχίσει τη Μάγχη. Παρά το γεγονός ότι ήταν ηλικιωμένος ο Εύδης συμμετείχε στην επανάσταση εναντίον του Οέλ Β΄ της Βρετάνης που έγινε με πρωτοβουλία του Γοδεφρείδου της Ρεν και του Ραλφ ντι Γκαέλ. Ο Γουλιέλμος ο Κατακτητής υποστήριξε τον Οέλ κάτι που τον έφερε προσωρινά σε σύγκρουση με τον Εύδη, το πρόβλημα λύθηκε όταν με πίεση του Γουλιέλμου ο Οέλ έκλεισε ειρήνη με τους επαναστάτες. Ο Εύδης της Βρετάνης πέθανε σε ηλικία 80 ετών (7 Ιανουαρίου 1079), τάφηκε στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Στεφάνου του Σαιν-Μπριέ.
Οικογένεια
Με τη σύζυγο του Αγνή της Κορνουάλης, αδελφή του Οέλ Β΄ της Βρετάνης απέκτησε :
Οι δύο τουλάχιστον από τους γιους του Εύδη συμμετείχαν στη Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας. Οι απόγονοι του αποτελούσαν τον δευτερεύοντα κλάδο της βασιλικής οικογένειας της Βρετάνης που ανέλαβαν τον έλεγχο του δουκάτου με τον Κόναν Δ΄ της Βρετάνης, είναι ο 28ος προπάτορας της Σίντι Κρόφορντ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Ρεν
Ημίκυνες
Στην ελληνική μυθολογία οι Ημίκυνες ήταν λαός που ζούσε στις ακτές του Ευξείνου Πόντου, όχι μακριά από τους Μασσαγέτες και τους Υπερβορέους. Οι θρύλοι σχετικά με τους Ημίκυνες έλεγαν ότι είχαν κεφάλι και φωνή σκύλου — από όπου και η ονομασία: ημί- (μισο-) + κύνες (σκύλοι) — ενώ κατά τα άλλα ήταν άνθρωποι. Υπάρχει και η εκδοχή ότι ήταν μία φυλή πιθηκανθρώπων.
Πηγές
Ημικυνες Κατηγορία:Λαοί της Σκυθίας
Λέιζερ
thumb|[[Αστεροσκοπείο Παρανάλ στην Χιλή, με τη χρήση οδηγού λέιζερ προς το κέντρο του Γαλαξία|285x285px]] Ο όρος λέιζερ ή λέηζερ προέρχεται από το αγγλικό ακρωνύμιο LASER: (Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation) που αποδίδεται στα ελληνικά ως ενίσχυση φωτός με εξαναγκασμένη εκπομπή ακτινοβολίας και καλύπτει τόσο τις συσκευές που την παράγουν όσο και την αντίστοιχη ακτινοβολία.
Τα λέιζερ παράγουν συμφασικό, μονοχρωματικό φως (δηλαδή φως με συγκεκριμένο μήκος κύματος-χρώμα), το οποίο διαδίδεται σε μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, σχηματίζοντας στενές δέσμες. Αντίθετα, οι συνηθισμένες πηγές φωτός, όπως οι λαμπτήρες πυρακτώσεως, παράγουν μη-σύμφωνο φως προς όλες τις διευθύνσεις και, επιπλέον, έχουν μεγάλο φασματικό εύρος.
Η λειτουργία των λέιζερ ερμηνεύεται από τη θεωρία της κβαντικής μηχανικής και της θερμοδυναμικής. Πολλά υλικά με τα απαραίτητα χαρακτηριστικά για να αποτελέσουν ενεργό υλικό των λέιζερ έχουν βρεθεί, με αποτέλεσμα τη δημιουργία πολλών τύπων λέιζερ με διαφορετικά χαρακτηριστικά, που χρησιμοποιούνται σε μεγάλο εύρος εφαρμογών.
Η εφεύρεση των λέιζερ στηρίχθηκε στην κατασκευή των μέιζερ στη δεκαετία του 1950. Το πρώτο λέιζερ κατασκευάστηκε το 1960, από τότε όμως τα λέιζερ βρήκαν εφαρμογή στις θετικές επιστήμες, στη βιομηχανία, στην ιατρική, και στην ηλεκτρονική.
Αρχή λειτουργίας
Τα λέιζερ αποτελούνται από το ενεργό υλικό και την οπτική κοιλότητα. Το ενεργό υλικό μετατρέπει την εξωτερική ενέργεια σε δέσμη φωτός. Συνήθως είναι υλικό με συγκεκριμένο μέγεθος, σύσταση, καθαρότητα και μορφή, που παράγει φως μέσω εξαναγκασμένης εκπομπής, η οποία αποτελεί κβαντομηχανική διαδικασία που προτάθηκε από τον Αλβέρτο Αϊνστάιν για να ερμηνεύσει το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο. Το ενεργό υλικό αντλεί ενέργεια από μία εξωτερική πηγή. Τέτοιες πηγές μπορεί να είναι ηλεκτρικές ή φωτεινές, όπως η λυχνία έκλαμψης (flash lamp) ή κάποια άλλη πηγή λέιζερ. Η ενέργεια που απορροφάται αποτίθεται στα σωματίδια του ενεργού υλικού, έτσι ώστε αυτά να οδηγηθούν σε μία διεγερμένη κβαντική κατάσταση. Όταν ο αριθμός των σωματιδίων που βρίσκονται στη διεγερμένη κατάσταση είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό των ατόμων που βρίσκεται στη βασική κατάσταση, επιτυγχάνεται αντιστροφή πληθυσμού. Τότε μία δέσμη φωτός που περνάει μέσα από το υλικό έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να οδηγήσει σε εξαναγκασμένη εκπομπή φωτονίων από ό,τι σε εξαναγκασμένη απορρόφηση, με αποτέλεσμα να επιτυγχάνεται ενίσχυση της δέσμης. Ένα διεγερμένο ενεργό υλικό μπορεί να λειτουργήσει επίσης και ως οπτικός ενισχυτής.
Τα χαρακτηριστικά του φωτός που παράγονται από εξαναγκασμένη εκπομπή είναι παρόμοια με αυτά του αρχικού φωτός, ως προς το μήκος κύματος, την πόλωση και τη φάση. Το φως του λέιζερ που παράγεται είναι σύμφωνο, ενώ η σταθερότητα της πόλωσης και η μονοχρωματικότητα εξαρτώνται από τα χαρακτηριστικά της οπτικής κοιλότητας.
Η οπτική κοιλότητα αποτελεί παράδειγμα κοιλότητας ταλάντωσης και περιέχει μια σύμφωνη δέσμη φωτός μεταξύ δύο ανακλαστικών επιφανειών, έτσι ώστε κάθε φωτόνιο να περνά τουλάχιστον δύο φορές από το ενεργό υλικού προτού φύγει από την οπή εξόδου της πηγής λέιζερ ή χαθεί λόγω απορρόφησης ή περίθλασης. Αν η ενίσχυση που προέρχεται από την επαναλαμβανόμενη διέλευση του φωτός μέσα από το ενεργό υλικό είναι μεγαλύτερη από τις απώλειες της κοιλότητας, τότε εμφανίζεται εκθετική αύξηση της ισχύος του φωτός μέσα στην κοιλότητα. Όμως, κάθε εξαναγκασμένη εκπομπή αναγκάζει ένα σωματίδιο να επιστρέψει από την διεγερμένη κατάσταση στη βασική, μειώνοντας έτσι την ικανότητα του ενεργού υλικού για επιπλέον ενίσχυση. Όταν αυτό το φαινόμενο μεγιστοποιείται τότε λέμε ότι η ενίσχυση έχει φτάσει σε κορεσμό. Η συνθήκη όπου η ισχύς άντλησης γίνεται περίπου ίση με την τιμή κορεσμού της ενίσχυσης και με τις απώλειες της κοιλότητας οδηγεί σε κατάσταση ισορροπίας της ισχύος του λέιζερ μέσα στην κοιλότητα. Αυτή η τιμή ισορροπίας καθορίζει και το σημείο λειτουργίας του λέιζερ. Αν η ισχύς άντλησης είναι πολύ μικρή, η ενίσχυση δεν είναι αρκετή ώστε να καλυφθούν οι απώλειες του ταλαντωτή, με αποτέλεσμα να εκπέμπεται πολύ μικρή ένταση λέιζερ. Η ελάχιστη τιμή ισχύος άντλησης που απαιτείται για την παραγωγή λέιζερ ονομάζεται κατώφλι λέιζερ. Το ενεργό υλικό ενισχύει οποιοδήποτε φωτόνιο περάσει μέσα από αυτό, αλλά μόνο αυτά που είναι ευθυγραμμισμένα με την κοιλότητα μπορεί να περάσουν περισσότερο από μια φορά μέσα από το ενεργό υλικό για να επιτευχθεί σημαντική ενίσχυση.
Αν η δέσμη δημιουργείται και διαδίδεται σε ελεύθερο περιβάλλον και όχι μέσα σε κυματοδηγούς (όπως στην περίπτωση των οπτικών ινών), τότε η ένταση του φωτός εμφανίζει  κανονική (Γκαουσιανή) κατανομή, κάθετα στην διεύθυνση διάδοσής της. Η δέσμη του λέιζερ είναι σχεδόν απόλυτα ευθυγραμμισμένη, δηλαδή δεν αποκλίνει. Παρόλα αυτά, τέλεια ευθυγραμμισμένη δέσμη δεν μπορεί να υπάρξει λόγω περίθλασης. Για παράδειγμα, μια δέσμη με αρχική διάμετρο 2 mm, που δημιουργείται από ένα μικρό εργαστηριακό λέιζερ (όπως ένα λέιζερ Ηλίου-Νέου), αποκλίνει αποκτώντας διάμετρο 1,6 χιλιόμετρα, όταν διανύσει απόσταση ίση με αυτή της γης-σελήνης. -
Κύριοι τύποι λέιζερ
thumb|right|250px|Κοινό πράσινο λέιζερ (100mW, κλάσης IIIB) Υπάρχουν διάφοροι κύριοι τύποι λέιζερ, που διακρίνονται ανάλογα με το υλικό το οποίο παράγει την ακτινοβολία. Οι τύποι αυτοί είναι:
Στερεάς κατάστασης
Διακρίνονται σε κρυστάλλου, π.χ. YAG, Ruby, YVO, κ.τ.λ, τα οποία βρίσκονται σε μορφή δίσκου, ράβδου ή πλάκας και σε υάλου, π.χ. BK7, πυριτίου κ.τ.λ, τα οποία βρίσκονται σε μορφή ίνας ή ράβδου.
Υγρών χρωστικών
Για παράδειγμα: Ροδαμίνης 6G, Φλουορεσκεΐνης, Κουμαρίνης, Στιλβενίου, Σκιαδοφερόνης, Τετρακαΐνης, Πράσινου του μαλαχίτη κ.τ.λ.
Αερίων χρωστικών
Διακρίνονται σε ηλεκτρικά: CO2, N, Cu, Au και σε χημικά: O2, I, H2F. Μια συνήθης σύνθεση αερίων ενός ηλεκτρικού λέιζερ είναι: 10% CO2, 10% N, 80% He.
Θέματα υγείας
Σύμφωνα με τα πρότυπα ΕΝ 60825-1 και ANSI Z136.1, τα λέιζερ μπορούν τα καταταχθούν ανάλογα με τη βλαπτικότητα τους ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κβαντική οπτική Κατηγορία:Οπτοηλεκτρονική Κατηγορία:Φωτεινές πηγές Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Ευέλικτη μεθοδολογία
Η ευέλικτη μεθοδολογία (ή ευέλικτη ανάπτυξη λογισμικού, στην αγγλική agile software development (ASD)) είναι μια ομάδα μεθόδων ανάπτυξης λογισμικού όπου οι απαιτήσεις και οι λύσεις εξελίσσονται μέσω της συνεργασίας μεταξύ αυτοοργανωμένων, διατμηματικών ομάδων εργασίας. Προωθεί τον προσαρμοστικό σχεδιασμό, την εξελικτική ανάπτυξη, την έγκαιρη παράδοση, τη συνεχή βελτίωση, και ενθαρρύνει την ταχεία και ευέλικτη ανταπόκριση στις αλλαγές.
Με πολύ απλά λόγια αφορά τον γρήγορο και σταδιακό σχεδιασμό, παραγωγή και παράδοση ενός υπό-προϊόντος το οποίο μονίμως παρακολουθείται. Παραδίδεται το συντομότερο δυνατόν στον πελάτη, με στόχο την ανάδραση του. Έπειτα το project ξανά σχεδιάζεται με βάση τις νέες απαιτήσεις και συνεχίζεται η διαδικασία έως ότου καλυφθούν όλες οι απαιτήσεις του πελάτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεθοδολογία ανάπτυξης λογισμικού
Παλλάδιο (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Παλλάδιο ή Παλλάδιον φέρονται τα ακόλουθα:
Ελεύθερος λιμένας
Με τον όρο ελεύθερος λιμένας (free port) χαρακτηρίζεται ο λιμένας εκείνος στον οποίο τόσο η εισαγωγή όσο και η εξαγωγή διαφόρων ειδών εμπορευμάτων ή φορτίων, από ή πρός συγκεκριμένους τόπους, πραγματοποιείται χωρίς τελωνειακές διατυπώσεις.
Αν για ορισμένα μόνο είδη φορτίων επιτρέπεται κατά τα παραπάνω η εισαγωγή ή η εξαγωγή τότε ο λιμένας ονομάζεται ελεύθερος για τα συγκεκριμένα φορτία. Για παράδειγμα το Γύθειο για εσπεριδοειδή, κυρίως πορτοκάλια, το Κατάκωλο για τοματοπολτό κ.λπ.
Πρώτοι ελεύθεροι λιμένες στην Ευρώπη ήταν οι λιμένες της Χανσεατικής Ένωσης (Λύμπεκ, Αμβούργο, Βρέμη κ.ά.).
Κατηγορία:Εμπόριο Κατηγορία:Λιμένες
Μεσιέ 56
Ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ το 1779. Ο πρώτος που το ανέλυσε σε άστρα ήταν ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1784.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη 56 6779 Κατηγορία:Λύρα (αστερισμός)
Αρίσταρχος ο Τεγεάτης
Ο Αρίσταρχος ο Τεγεάτης (αρχ. ελλ., fl. 454 π.Χ.) ήταν Έλληνας τραγικός ποιητής των αρχαίων χρόνων. Το Λεξικό του Σουίδα, το οποίο περιέχει και την πιο εκτενή μαρτυρία σχετικά με τον ποιητή, αναφέρει ότι έζησε παραπάνω από εκατό έτη. Σύμφωνα με την ίδια πηγή ο Αρίσταρχος συνέθεσε την τραγωδία  από ευγνωμοσύνη στην ομώνυμη θεότητα για τη θεραπεία του από κάποια ασθένεια. Επιπλέον, αναφέρεται ότι ήταν σύγχρονος του Ευριπίδη, συνέθεσε 70 έργα και νίκησε 2 φορές στους δραματικούς διαγωνισμούς. Άλλα έργα του ιδίου των οποίων τα ονόματα έχουν σωθεί είναι η τραγωδία, η οποία αποδόθηκε στα λατινικά από τον ποιητή Έννιο και εκείνη υπό τον τίτλο Τάνταλος.
Ο Αρίσταρχος ήταν γνωστός και στον Αθήναιο τον Ναυκράτιο, ο οποίος διασώζει ένα μικρό απόσπασμά του. Περισσότερα αποσπάσματα απαντώνται στο έργο του Ιωάννη Στοβαίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές
Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες Στίβου 1947
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1947 Κατηγορία:Βουκουρέστι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες Στίβου 1947
Ξανθός Πειρασμός
Η ταινία Ξανθός Πειρασμός (Πρωτότυπος τίτλος Platinum Blonde) είναι σοφιστικέ κωμωδία παραγωγής 1931 σε σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα με πρωταγωνιστές τους Λορέτα Γιανγκ, Ρόμπερτ Γουίλιαμς και Τζιν Χάρλοου.
Πλοκή
Ο δαιμόνιος δημοσιογράφος Στου Σμιθ (Ρόμπερτ Γουίλιαμς) πηγαίνει στο σπίτι της οικογένειας Σκάιλερ προκειμένου να αποσπάσει πληροφορίες πάνω στη σκανδαλώδη σχέση του γιου των Σκάιλερ, Μάικλ, με μια χορεύτρια. Στην οικία των Σκάιλερ γνωρίζεται με την κόρη των Σκάιλερ, Αν (Τζιν Χάρλοου) και την ερωτεύεται. Προκειμένου να την προσεγγίσει της υπόσχεται να αποκρύψει τα ερωτικά γράμματα του Μάικλ με τη χορεύτρια. Η Αν ερωτεύεται τον Στου και οι δυο τους παντρεύονται κρυφά. Ο γάμος του Στου με την Αν προκαλεί τη λύπη στη συνεργάτιδά του Γκάλαχερ (Λορέτα Γιανγκ) που είναι κρυφά ερωτευμένη με τον άνδρα. Ο έγγαμος βίος του Στου με την Αν σύντομα τον κουράζει. Η ζωή του με την πλούσια κληρονόμο τον κάνει να νοσταλγήσει το παλιό τρόπο ζωής του. Ο άνδρας δεν μπορεί επίσης να δεχτεί τις συνήθειες της καλής κοινωνίας. Παράλληλα η Γκάλαχερ παρεβρίσκεται σε μια δεξίωση στην οικία των Σκάιλερ προκειμένου να γράψει ένα άρθρο για τον προσκεκλημένο πρέσβη. Όταν ο Στου ξαναβλέπει τη Γκάλαχερ καταλαβαίνει ότι τρέφει αισθήματα για εκείνη. Σε εκείνη τη δεξίωση παρεβρίσκεται κι ένας δημοσιογράφος αντιπάλου εφημερίδας τον οποίο ο Στου διώχνει με τις μπουνιές. Την επόμενη μέρα η είδηση βρίσκεται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων κι ο Στου γελειοποιείται αποκαλούμενος ζιγκολό και Σταχτοπούτος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Ταινίες του 1931 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα
Μητρόπολις Φρυγίας
Η Μητρόπολις ήταν αρχαία πόλη της Φρυγίας, στη Μικρά Ασία η οποία ίσως υπήρξε σελευκιδική αποικία..
Η πόλη αναφέρεται από τον Ρωμαίο ιστορικό Λίβιο, στην εποχή του πολέμου του Αντιόχου Γ΄ με τους Ρωμαίους. Βρισκόταν στην εμπορική οδό που ένωνε την Έφεσο με τη Λαοδίκεια και την Απάμεια. Γύρω από την πόλη ήταν η Μητροπολιτική πεδιάς (η σημερινή Col Ova). Κατά την αυτοκρατορική ρωμαϊκή περίοδο αναφέρονται σε επιγραφή άνδρες με μακεδονικά ονόματα (Αμύντας, Σέλευκος, Άτταλος, Αλέξανδρος). Φαίνεται ότι, κατά την ελληνιστική περίοδο, η Μητρόπολις ανήκε σε συνομοσπονδία φρυγικών πόλεων (κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, μαζί με την Απάμεια), όπως αποδεικνύεται από ελληνιστική επιγραφή της λυδικής Σελεύκειας.
Πρόκειται για το σημερινό Ταταρλί (Tatarli) της Τουρκίας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας Κατηγορία:Επαρχία Αϊδινίου
Μίλγουολ (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Μίλγουολ μπορεί να αναφέρονται:
Τσετσεβός Αχαΐας
Ιστορία
Το χωριό Τσετσεβός (ή Τζετζεβός) ήταν μια κωμόπολη του πρώην Δήμου Ερινεού που καταστράφηκε από καθιζήσεις στο διάστημα 1750-1775. Βρισκόταν χτισμένο στη βόρεια πλαγιά του όρους Παναχαϊκού, κοντά στο βουνό όπου σήμερα βρίσκεται το μοναστήρι του Αγ. Ιωάννη του Θεολόγου (ή Άγ. Ιωάννης ο Τσετσεβός). Σύμφωνα με την παράδοση είχε πληθυσμό περίπου 2.000 κατοίκων. Στην απογραφή όμως του Ενετού Francesco Grimani το 1700, είχε 63 οικογένειες, δηλαδή μόνο 233 κατοίκους. Σε αυτήν την απογραφή εμφανίζεται και για πρώτη φορά επίσημα με το όνομα Cicevo.
Οι καθιζήσεις
Γύρω στα 1750 άρχισαν να παρατηρούνται καθιζήσεις στην περιοχή του χωριού και οι κάτοικοι άρχισαν να το εγκαταλείπουν σταδιακά. Οι καθιζήσεις συνεχίστηκαν μέχρι το 1775 περίπου όταν όλοι οι κάτοικοι το είχαν πλέον εγκαταλείψει. Οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν σε επτά τοποθεσίες όπου αρχικά είχαν τα κτήματά τους και έχτισαν νέα χωριά. Τα χωριά αυτά είναι γνωστά με την επωνυμία Τσετσεβοχώρια και είναι τα εξής: Αραγόζαινα, Γρόπα, Βερίνο, Μυρόβρυση, Δουκαναίικα, Συνανιά και Μάγειρα. Αξιοσημείωτο είναι ότι παρά την ολοσχερή καταστροφή του χωριού 3 χρόνια αργότερα οι κάτοικοι των παραπάνω χωριών θεωρούνται ακόμα ως κάτοικοι Τσετσεβού, όπως φαίνεται σε ένα Πατριαρχικό επιτίμιο του 1778 που απευθύνεται "Προς Τζετζεβόν".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Αχαΐας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ερινεού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Αρίσταρχος
Με το όνομα Αρίσταρχος μπορεί να εννοείται ένα από τα παρακάτω ιστορικά πρόσωπα:
καθώς επίσης και:
Το όνομα Αρίσταρχος χρησιμοποιείται ως:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Χρυσόβουλο
Γενικά
Χρυσόβουλα ονομάζονταν τα διατάγματα των Αυτοκρατόρων του Βυζαντίου, τα οποία γράφονταν σε περγαμηνή, στην οποία φέρονταν εξαρτημένη χρυσή σφραγίδα. Τα χρυσόβουλα αφορούσαν κυρίως δωρεές προς μοναστήρια, ναούς κ.λπ. καθώς και όποτε τύχαινε ανάγκη πρόσθετων διατάξεων με προσθήκη νέων τεμαχίων περγαμηνής που αναλάμβανε ο Μέγας λογοθέτης ή ο λεγόμενος λογοθέτης του δρόμου με ειδικές σημειώσεις τη συγκόλληση των νέων τεμαχίων, βεβαιώνοντας έτσι το αλληλένδετο και τη φυσική συνέχεια του κειμένου.
Στο χρυσόβουλο υπέγραφε ο Αυτοκράτορας με κιννάβαρη, ειδικό ερυθρό μελάνι, δια της λέξεως «λόγος» (της Βασιλείας μου). Η γραφή σε αυτό ήταν τυποποιημένη, ιδιαίτερα καλλιγραφική, με περίλαμπρη διακόσμηση, που φρόντιζε ιδιαίτερα η γραμματεία του παλατιού. Το πρωτόκολλο του εγγράφου είχε ιδιαίτερη διακόσμηση και έφερε πλήρη χρονολόγηση: το όνομα του μήνα, τον αριθμό του έτους της Ινδικτιώνας και τον αριθμό της χρονολογίας από κτίσεως κόσμου.
Χρυσόβουλα διασώθηκαν στα αρχεία των Μονών του Αγίου Όρους καθώς και σε αρχεία παλαιών ιστορικών Μονών εντός και εκτός του ελλαδικού χώρου.
Άγγελος Χρυσομάλης
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Χρυσόβουλο
Παραδείγματα
Παραδείγματα χρυσόβουλων λόγων είναι:
Το Χρυσόβουλο του Αλέξιου Α΄
Το 1082, για να ανταμείψει τους συμμάχους του (δηλαδή τους Βενετούς), ο Αλέξιος ο Α' τους έδωσε με το χρυσόβουλο κάποια προνόμια:
"Επιπροσθέτως παραχωρούμε στους Βενετούς τα εργαστήρια μαζί με τους επάνω ορόφους, που βρίσκονται στη συνοικία του Περάματος (σημείο επιβίβασης για τη συνοικία του Γαλατά), η οποία εκτείνεται από την Εβραϊκή Πύλη (Τσιφούτ-Καπού) ως την Πύλη της Βίγλας (Οντούν-Καπί), όπου ζουν Βενετοί και Έλληνες· και [τους παραχωρούμε] τρεις σκάλες που καταλήγουν σε αυτή την περιοχή [...]. Δίνεται επίσης στους Βενετούς το δικαίωμα να κάνουν εμπόριο με κάθε λογής εμπορεύματα σε όλα τα μέρη της Ρωμανίας, γύρω από τη μεγάλη Λαοδικεία, την Αντιόχεια, τη Μάμιστρα, τα Άδανα, την Ταρσό, την Αττάλεια, τη Στρόβιλο, τη Χίο, τον Θεολόγο (= Έφεσο), τη Φώκαια, το Δυρράχιο, την Αυλώνα, την Κορυφώ (=Κέρκυρα), τη Βόνδιτσα (=Βόνιτσα), τη Μεθώνη, την Κορώνη, τη Ναυπλία (=Ναύπλιο), την Κόρινθο, τις Θήβες, την Αθήνα, τον Εύριπο (=Χαλκίδα), τη Δημητριάδα, τη Θεσσαλονίκη, τη Χρυσόπολη, το Περιθεώριον (=ανατολικά της Ξάνθης), την Άβυδο, τη Ραιδεστό, την Αδριανούπολη, την Άπρο, την Ηράκλεια, τη Σηλυμβρία, και την ίδια τη Μεγαλόπολη Κωνσταντινούπολη) και γενικά όλα τα μέρη που είναι κάτω από την εξουσία της ευσεβούς και ελεήμονος Εξοχότητάς μας, χωρίς να πληρώνουν εντελώς τίποτε για τις δραστηριότητές τους, δηλ. το κομμέρκιον και τους άλλους δασμούς που μπαίνουν στο δημόσιο ταμείο, το ξυλοκάλαμον, το λιμεν(ι)ατικόν, το ποριατικόν, το κανίσκιον, τις εξαφόλλεις, το αρχοντίκιον και τους άλλους εμπορικούς δασμούς. Σε όλους αυτούς τους τόπους η αυτοκρατορική μου εξουσία τους δίνει το δικαίωμα να μη δέχονται οποιοδήποτε έλεγχο.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία Κατηγορία:Βυζαντινό Δίκαιο
Ηνιοπέας
Στην ελληνική μυθολογία ο Ηνιοπέας (Ηνιοπεύς) ήταν ένας από τους Τρώες κατά τον Τρωικό Πόλεμο. Αναφέρεται ως γιος του Θηβαίου. Ο Ηνιοπέας (Ιλιάδα, ραψωδία Θ) ήταν ο ηνίοχος (οδηγός) στο άρμα του Έκτορα και τον σκότωσε ο Διομήδης χτυπώντας τον με το ακόντιό του. Μετά από αυτό, ο Έκτορας χρησιμοποίησε ως ηνίοχο στο άρμα του τον Αρχεπτόλεμο.
Πηγές
Κατηγορία:Τρώες
Γεώργιος Χούμνος
Ο Γεώργιος Χούμνος (απεβ. μετά το 1342) ήταν Βυζαντινός πολιτικός.
Βιογραφία
Ο Γεώργιος Χούμνος ήταν νεότερος γιος του λόγιου και πολιτικού Νικηφόρου Χούμνου και αδελφός του στρατηγού και πολιτικού Ιωάννη Χούμνου. Σύμφωνα με τον Ροντόλφ Γκιγιάν, πιθανόν να ταυτίζεται με τον -κατά τα άλλα άγνωστο- μεγάλο Στρατοπεδάρχη Χούμνο, που πιστοποιείται το 1328. Εκείνη την εποχή, στα τελευταία στάδια του Βυζαντινού εμφυλίου πολέμου των ετών 1321–1328, ήταν κυβερνήτης της Θεσσαλονίκης και υπερασπίστηκε ανεπιτυχώς την πόλη ενάντια στις δυνάμεις του Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου. Εμφανίζεται ξανά στα τέλη της βασιλείας του Ανδρόνικου Γ΄, από το 1337 και μετά, κατέχοντας τη θέση του επί της τραπέζης (υπεύθυνου του Αυτοκρατορικού τραπεζιού). Ήταν προφανώς άτομο με επιρροή: ο ανώνυμος γιος του είχε οικογενειακούς δεσμούς με τον Ανδρόνικο Γ΄ και ο ίδιος ο Γεώργιος μαρτυρείται ότι μιλούσε πρώτος στα Αυτοκρατορικά συμβούλια, ακόμη και πριν από τον στενό φίλο και βοηθό του Ανδρόνικου Γ΄, τον μεγάλο Δομέστικο Ιωάννη (ΣΤ΄) Καντακουζηνό. Επίσης το 1339 πιστοποιείται ως κεφαλατικεύων σε μία από τις συνοικίες της Κωνσταντινούπολης.
Στον εμφύλιο πόλεμο των ετών 1341–1347 παρέμεινε πιστός στον ανήλικο γιο του Ανδρόνικου Γ΄, Ιωάννη Ε΄ Παλαιολόγο, και εναντιώθηκε στον Καντακουζηνό. Ως ανταμοιβή, ανήλθε στο αξίωμα του μεγάλου Στρατοπεδαρχη με την ευκαιρία της στέψης του Ιωάννη Ε΄ στις 19 Νοεμβρίου 1341. Μία από τις ανιψιές του έγινε η δεύτερη σύζυγος ενός από τους αρχηγούς του συμβουλίου της αντιβασιλείας του Ιωάννη Ε΄, του Αλέξιου Αποκαύκου, αλλά στα τέλη του 1342 ο Γεώργιος περιήλθε σε σύγκρουση με τον Απόκαυκο, όταν παρακάλεσε υπέρ της ειρήνης με τον Καντακουζηνό και τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό. Πιθανόν να ταυτίζεται με κάποιον μοναχό Γεράσιμο Χούμνο, κάτι που θα έδειχνε, ότι κάποια στιγμή αμέσως μετά, αναγκάστηκε να αποσυρθεί σε μοναστήρι.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί φυλακισμένοι και κρατούμενοι Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα
Τσακάλι
300px|μικρογραφία|Η εξάπλωση των τριών ειδών τσακαλιών Το τσακάλι ή ο θώς είναι μεσαίου μεγέθους παμφάγο θηλαστικό του γένους Κύων. Ως τσακάλια ονομάζονται τρία διαφορετικά είδη. Το χρυσό τσακάλι Canis aureus, το ριγωτό τσακάλι Canis adustus και το μελανόραχο τσακάλι Canis mesomelas. Τα δύο τελευταία είναι συγγενικά μεταξύ τους, αλλά το πρώτο είναι πιο συγγενικό με το λύκο, τον αφρικανικό χρυσό λύκο, το κογιότ και τον αιθιοπικό λύκο. Το χρυσό τσακάλι μπορούμε να το βρούμε στην Ευρώπη, και στην Ασία. Στην Ελλάδα είναι απειλούμενο είδος και συναντάται κυρίως στην Κερκίνη, τη Χαλκιδική, τη Φωκίδα, τη Σάμο, την Πελοπόννησο, την Αττική και στην Ανατολική Μακεδονία και στη Θράκη, ενώ έχει εξαφανισθεί ή είναι πολύ σπάνιο σε μέρη που ήταν κοινό πριν από λίγες δεκαετίες. Τα δύο άλλα είδη τσακαλιών ζουν στην Υποσαχάρια Αφρική.
Είδη
μικρογραφία|αριστερά|Χρυσό τσακάλι της Ευρασίας μικρογραφία|Ριγωτό τσακάλι της Υποσαχάριας Αφρικής
2000-2002
Η WWF Ελλάδος δημιούργησε πανελλαδική καταγραφή των τσακαλιών, η οποία ολοκληρώθηκε το 2004.
2008-2009
To χρονικό διάστημα 2008 μεταξύ 2009, η WWF μαζί με την Καλλιστώ δημιούργησαν ένα πρόγραμμα καταγραφής και μέτρησης του πληθυσμού των τσακαλιών στην Πελοπόννησο και στην Χαλκιδική. Σκοπός τους ήταν να διατηρήσουν το είδος του τσακαλιού στην Ελλάδα.
2010
Η WWF συνεχίζει την καταγραφή της στην περιοχή του Έβρου, για την προστασία του απειλούμενου είδους σε όλες τις περιοχές της Ελλάδος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυνίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Ευρώπης Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Αηδόνια Άνδρου
Τα Αηδόνια είναι οικισμός της Άνδρου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα και δημοτική ενότητα Κορθίου, του δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Τα Αηδόνια είναι πεδινός οικισμός της Άνδρου. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νησιού, στις βόρειες απολήξεις της κορυφής «’Αγιος Τρύφωνας» (571 μ.) του βουνού Ράχη, πάνω από τον όρμο Κορθίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 140. Απέχει περίπου 24 χλμ. Ν. της Χώρας Άνδρου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1835 ως Αηδόνι και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορθίου της Άνδρου. Το 1912 αποσπάστηκε από τον δήμο Κορθίου και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κορθίου. Το 1913 η ονομασία του διορθώθηκε σε Αηδόνια. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κορθίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορθίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κορθίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Κασλίκ
μικρογραφία| Sibier, η περιοχή και η πόλη, μπορεί να δει κανείς σε αυτόν τον χάρτη από τον [[Γεράρδος Μερκάτορ|Γεράρδο Μερκάτορα (δημοσιεύθηκε το 1595), που βρίσκεται σε έναν αριστερό παραπόταμο του ποταμού Ομπ. Ο Μερκάτορ τοποθετεί σωστά το Κασλίκ σε περίπου 58° βόρειο γεωγραφικό πλάτος, αλλά κάπως υπερβολικά προς τα δυτικά. ]] Το Κασλίκ, Ισκέρ ή Σιμπίρ (σιβηρική ταταρική γλώσσα: Sibir, Qaşliq ή Esker) ήταν ένα μεσαιωνικό (14ο-16ο αιώνα) φρούριο των Τατάρων της Σιβηρίας, που αποτέλεσε τον 16ο αιώνα πρωτεύουσα του Χανάτου της Σιβιρίας, στη δεξιά όχθη του ποταμού Ιρτίς στην συμβολή του με το ρυάκι Σιμπίρσκα, περίπου 17 χιλιόμετρα από τη σύγχρονη πόλη Τομπόλσκ.
Ετυμολογία
Η ανάμειξη διαφορετικών εθνοτήτων στον οικισμό του χανάτου της Σιβηρίας αντανακλάται στις παραπάνω -κατά καιρούς - ονομασίες της πρωτεύουσας:
Ιστορία
Η ευρύτερη περιοχή αποικίστηκε από τα φύλα των Χάντι, Μάνσι, Νένετς, Σελκούπ και Σάβιρων από το τέλος της Εποχής του Χαλκού.
Η πόλη Ισκέρ ιδρύθηκε πριν την μογγολική εισβολή των Ρως. Οι Σάβιροι αποκαλούσαν την περιοχή αυτή ανατολικά των Ουραλίων Κασλίκ ή Σιμπίρ.
Το φρούριο αναφέρεται για πρώτη φορά στις ρωσικές πηγές του 14ου αιώνα.
Το 1367 η πόλη Ισκέρ αναφέρεται για πρώτη φορά στη δυτική Ευρώπη με το όνομα Σεμπούρ στο χάρτη των αδελφών Ντομένικο και Φρανσέσκο Πιτσιγκάνο από τη Βενετία. Οκτώ χρόνια αργότερα, αναφέρεται με το ίδιο όνομα στον Καταλανικό Παγκόσμιο Άτλαντα.
Από τα τέλη του 15ου αιώνα, το Ισκέρ ήταν η πρωτεύουσα του Χανάτου της Σιβηρίας. Μετά από μια διαμάχη ντόπιων του Ταϊμπουγκά εναντίον Μογγόλων του Σαϊβάν, απόγονου του Τζένγκις Χαν και ιδρυτή της δυναστείας των Σαϊβανίδων, μετακίνησαν την πρωτεύουσα του Χανάτου το 1495 από το Τσιμκί Τουρά στο Σιμπίρ (Κασλίκ). Το 1563, ο Κουτσούμ Χαν ανακατέλαβε το χανάτο και η πρωτεύουσα παρέμεινε το Κασλίκ.
Η περίοδος της μεγαλύτερης ανάπτυξής του ήταν το πρώτο μισό του 16ου αιώνα. Το 1582, τα στρατεύματα του Κοζάκου αταμάν Γερμάκ κατέλαβαν και κατέστρεψαν το Κασλίκ. Η κατεστραμμένη πόλη ανακτήθηκε από τους Τατάρους της Σιβηρίας το 1584 και χάθηκε για πάντα το 1586. Η κοντινή πόλη Τομπόλσκ ιδρύθηκε το 1587.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, δεν είχαν μείνει παρά ερείπια από πέτρες και τούβλα ανάμεσα στο γρασίδι και στα δέντρα.
Νικόλ Ουάλας
Η Νικόλ Ουάλας ντελ Μπάριο (Μαδρίτη, 22 Μαρτίου, 2002) είναι Ισπανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια, γνωστή για τους ρόλους της ως Νόα Μόργκαν στην ταινία Culpa mía (2023) και ως Νόρα Γκρέις στη σειρά του Movistar+, Skam (2018-2020).
Κασλίκ
Ανασκαφές
Οι πρώτες ανασκαφές του Κασλίκ έγιναν το 1881 από τον Ρώσο συγγραφέα και καλλιτέχνη Μιχαήλ Ζναμένσκ. Οι ανακαλύψεις του παρείχαν πλούσιο υλικό σχετικά με τον τρόπο ζωής των Τατάρων και τις αγόρασε το Πανεπιστήμιο Τομσκ για 300 ρούβλια. Αργότερα, μετά το θάνατο του Ζναμένσκ, συγγενείς πούλησαν τα εναπομείναντα αντικείμενα στο Φινλανδικό Εθνικό Μουσείο για 3.000 ρούβλια.
Νικόλ Ουάλας
Βιογραφία
Η Νικόλ Ουάλας γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Μαδρίτη της Ισπανίας και ο πατέρας της είναι Αμερικανός. Μεγάλωσε μαθαίνοντας βιόλα και πιάνο και έκανε μαθήματα τραγουδιού από μικρή. Η Νικόλ ασκεί επίσης τον σύγχρονο χορό για περισσότερα από 8 χρόνια. Έχει επίσης μια μεγαλύτερη αδερφή, την Κλοέ, η οποία είναι σκηνοθέτης, συγγραφέας και φωτογράφος.
Καριέρα
Το 2018 επιλέχθηκε για τον χαρακτήρα της Νόρα Αμάλια Γκρέις στη σειρά Skam, η οποία αρχικά, ήταν η σειρά που την εκτόξευσε στη φήμη. Έκτοτε έχει εμφανιστεί σε εκδόσεις όπως τα SModa, Glamour και Vogue. Η Νικόλ έπαιξε τη Νόρα Γκρέις για τέσσερις σεζόν, πρωταγωνιστώντας σε όλες και τον κεντρικό χαρακτήρα της τρίτης σεζόν.
Κασλίκ
Ανασκαφές
Οι ανασκαφές του 1915 έφεραν στο φως αρχαιολογικά ευρήματα, 334 στον αριθμό, τα οποία εκτίθενται στο Μουσείο του Τομπόλσκ.
Νικόλ Ουάλας
Καριέρα
Το 2021 εντάχθηκε στην ισπανική τηλεοπτική σειρά Parot, όπου μοιράστηκε ένα καστ με την Αδριάνα Ουγκάρτε, τον Μισέλ Μπράουν, μεταξύ άλλων.
Το 2023 έκανε το ντεμπούτο της ως πρωταγωνίστρια στην ταινία βασισμένη στο βιβλίο της Μερθέδες Ρον, My fault (Culpa mía), μαζί με τον ηθοποιό Γκαμπριέλ Γκεβάρα, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Amazon Prime Video και έγινε διεθνής επιτυχία. Επιπλέον, συμμετείχε στην ταινία Vera της Στέφυ Άργκελιχ.
Σύντομα, θα πρωταγωνιστήσει στη νέα σειρά παραγωγής του Netflix και βασισμένη στο μυθιστόρημα του συγγραφέα Μιγκέλ Σαέθ Καράλ, Ni una más, όπου θα υποδυθεί την Άλμα και θα πρωταγωνιστήσει με την Κλάρα Γκάλε. Η μυθοπλασία άρχισε να γυρίζεται τον Οκτώβριο στη Μαδρίτη.
Κασλίκ
Τοποθεσία
Οι πηγές διαφωνούν στην ακριβή τοποθεσία του φρουρίου. Οι περισσότεροι δίνουν την απόσταση ανάντη από το Τομπόλσκ έως 17-18 χιλιόμετρα, ή βέρστια, αλλά άλλοι δίνουν 23 χιλιόμετρα. Πηγές των αρχών του 19ου αιώνα ισχυρίζονται ότι τα ερείπια του φρουρίου πλέον διακρίνονταν με δυσκολία. Τα ερείπια του Κασλίκ, όταν ήταν ακόμη ορατά, αναφέρονταν επίσης ως Φρούριο Κουτσούμ από τους Ρώσους. Ακόμη κι ο αρχαιολογικός χώρος λέγεται σήμερα στα ρώσικα Kuchumovo Gorodishche.
Νικόλ Ουάλας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ισπανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ισπανίδες τραγουδίστριες
Κασλίκ
Τοποθεσία
Το σύγχρονο χωριό Σιμπίριακ βρίσκεται κοντά στο μέρος.
Δημήτριος Μοάτσος
Ο Δημήτριος Μοάτσος (Ρέθυμνο 1927 - Αθήνα 2001) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από το Ροδάκινο Ρεθύμνου. Υπηρέτησε ως νομάρχης, βουλευτής και υπουργός.
Βιογραφία
Σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αρχικά δικηγόρησε στο Ρέθυμνο (στο Πρωτοδικείο) και έπειτα στην Αθήνα. Προήχθη σε αρεοπαγίτη το 1968.
Το 1954 και το 1959 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Ρεθύμνου (πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου το 1957). Την περίοδο 1965-1967 υπηρέτησε ως Νομάρχης Λάρισας, ενώ το 1974 θήτευσε ως Νομάρχης Αττικής. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου στις εκλογές του 1974 με τη Νέα Δημοκρατία. Από τις 21 Νοεμβρίου 1974 ως τις 10 Σεπτεμβρίου 1976 ήταν υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Καραμανλή. Ήταν υποψήφιος πάλι στο Ρέθυμνο στις εκλογές του 1977 με την ΕΔΗΚ, χωρίς να εκλεγεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ρεθύμνου Κατηγορία:Νομάρχες Αττικής Κατηγορία:Νομάρχες Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Μεσιέ 69
Το Μ69 μπορεί να παρατηρηθεί με κιάλια σε μία σκοτεινή νύκτα, αρκεί ο παρατηρητής να μη βρίσκεται πολύ βόρεια.
Ιστορικό
Το Μεσιέ 69 ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ τις 31 Αυγούστου 1780, την ίδια νύκτα που ανακάλυψε το Μεσιέ 70. Τότε νόμιζε ότι ξαναβρεί ένα αντικείμενο που είχε παρατηρήσει ο Λακάιγ την περίοδο 1751-2, αλλά είναι αμφίβολο να είναι το Μ69 το αντικείμενο που ο Λακάιγ ταξινόμησε ως Lac I.11.
Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 69 έχει διάμετρο περίπου 85 έτη φωτός. Απέχει από το Γαλαξιακό κέντρο μόνο 6.200 έτη φωτός και γι´αυτό το λόγο έχει μικρή σφαίρα βαρυτικής επιρροής, μόνο 145 έτη φωτός. Η μισή μάζα του σμήνους είναι συγκεντρωμένη σε μία σφαίρα με ακτίνα 7,2 έτη φωτός. Είναι ένα από τα πλουσιότερα σε μέταλλα σφαιρικά σμήνη. Έχουν εντοπιστεί το Μ69 μόνο 8 μεταβλητοί αστέρες. Ένας κοντινός γείτονάς του είναι το σφαιρωτό σμήνος Μεσιέ 70, από το οποίο και απέχει μόνο 1.800 έτη φωτός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη 69 6637 Κατηγορία:Τοξότης (αστερισμός)
Χίλντε
Χίλντε είναι επίσης ένα μυθικό πρόσωπο του γερμανικού έπους Κούντρουν. Είναι ή γυναίκα του Έτελ, βασιλιά των Έγκελίνγκεν.
Γνωστές προσωπικότητες
Κατηγορία:Πολιτισμός της Γερμανίας Κατηγορία:Γυναικεία ονόματα Κατηγορία:Γερμανοί
Ιωάννης Πικατόρος
Ο Ιωάννης Πικατόρος ήταν Έλληνας ποιητής του 16ου αιώνα. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης, πιθανώς στις αρχές του 16ου αιώνα.
Βίος
Ο Πικατόρος έγραψε ποίημα, Ρίμα θρηνηνιτική εις τον πικρόν και ακόρεστον Άδην από 563 ομοιοκατάληκτους στίχους, στο οποίο περιγράφει την φανταστική ιστορία του. Ένας μαύρος τον πέταξε στον φάρυγγα φοβερού δράκοντα. Φτάνοντας στο εσωτερικό του θηρίου, ανακαλύπτει ότι βρίσκεται στον Άδη. Μπροστά στην πύλη κάθεται ένας τρικέφαλος όφις. Ο Χάρος καταφθάνει καβάλα πάνω στο άλογο, και τον ρωτάει γιατί ήρθε στον Άδη. Ο θνητός απαντάει ότι ήρθε για να δει και να γνωρίσει τον θρόνο, τα μέγαρα, τις χώρες και τους δεσμώτες του Χάρου. Ο Χάρος τον παίρνει λοιπόν μαζί του και τον γυρίζει παντού στον Άδη. Το τέλος του ποιήματος λείπει.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Πεντλανδίτης
Ο πεντλανδίτης (αγγλ. pentlandite) είναι σημαντικό θειούχο ορυκτό του νικελίου. Οφείλει το όνομά του στον Joseph Barclay Pentland (1797–1873), Ιρλανδό φυσιοδίφη, ο οποίος τον πρωτοπαρατήρησε στο Sudbury του Οντάριο.
Εμφανίσεις, παραγενέσεις
Σχετίζεται ισχυρά με πυρροτίτη - σπάνια τα δύο ορυκτά απαντούν χωριστά. Ο πεντλανδίτης σχηματίζει σειρά από σπάνια ορυκτά, τα οποία συνιστούν την ομάδα πεντλανδίτη, η οποία έχει γενικό χημικό τύπο AB8(S, Se)8, όπου Α = άργυρος, μαγγάνιο, κάδμιο, μόλυβδος και Β = χαλκός, νικέλιο, κοβάλτιο, σίδηρος. Τα ορυκτά της ομάδας είναι τα εξής:
Σπάνια ανευρίσκονται σχηματισμένοι κρύσταλλοι. Η συνηθέστερη μορφή του είναι σε κοκκώδη συμπαγή συσσωματώματα σχεδόν πάντα με πυρροτίτη, από τον οποίο διαφέρει στο ότι δεν είναι μαγνητικός. Εμφανίζεται σε υπερβασικά και βασικά εκρηξιγενή πετρώματα και αποχωρίζεται από αυτά μέσω μαγνητικού φυσικού διαχωρισμού. Εμφανίζεται, επίσης, σε ξενολίθους και σε υδροθερμικές υποθαλάσσιες διεξόδους - θερμές πηγές ("black smokers"), που είναι ιδιαίτερα πλούσιες σε διαλυμένα μικτά θειούχα. Έχει, επίσης, ανευρεθεί και σε μετεωρίτες.
Εκτός από τον πυρροτίτη, σχετίζεται επίσης και με χαλκοπυρίτη, κουβανίτη, μαγνητίτη, σιδηροπυρίτη, μιλλερίτη, βιοτίτη.
Ανευρίσκεται σε αρκετά σημεία της Γης. Ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματά του είναι στο Sudbury του Οντάριο, στα οποία περιέχονται και ποσότητες μετάλλων της ομάδας του λευκοχρύσου όπως επίσης (μικρότερα) στο Κεμπέκ, το Λαμπραντόρ και τη Μανιτόμπα (Καναδάς). Σημαντικές εμφανίσεις του, επίσης, είναι στη Σκωτία (Strathclyde), στην Αγγλία (Κορνουάλλη), το Λιλεχάμερ της Νορβηγίας, αρκετές περιοχές στη Φινλανδία, στο σύμπλεγμα Bushveld της Νότιας Αφρικής, τη νότια Αυστραλία, την Τασμανία και τη Νέα Ζηλανδία, τη Σιβηρία στη Ρωσία, την Κίνα, τη Ναμίμπια, την Bahia στη Βραζιλία και αρκετές μεσοανατολικές Πολιτείες των ΗΠΑ.
Στην Ελλάδα απαντάται στην περιοχή του Κιλκίς (Κορωνούντα, μαζί με χρυσό και χαλκό), την περιοχή του Βούρινου στην Κοζάνη (Ορυχείο Αετορράχης), τη Λαμία (όρος Όρθρυς), την Ερέτρια και τη Μαρώνεια (μαζί με χαλκό και μολυβδαίνιο).
Βιβλιογραφία
Πεντλανδιτης Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:Ορυκτά του νικελίου
The Village Squire
The Village Squire είναι Βρετανική κωμωδία σε σκηνοθεσία Ρέτζιναλντ Ντένχαμ και με πρωταγωνιστές τον Ντίβιντ Χορν, Λέσλι Πέρρινς, Μόιρα Λυντ και Βίβιαν Λι. Βασίσθηκε σε ένα θεατρικό έργο του Άρθουρ Τζάρβις Μπλακ.
Πλοκή
Μια ερασιτεχνκή παραγωγή του Μάκβεθ από έναν χωρικό βοηθείται από την άφιξη ενός επαγγελματία ηθοποιού.
Αναφορές
Κατηγορία:Ταινίες του 1935 Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Βρετανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ασπρόμαυρες ταινίες
Λοράν Νταβίντ
Ο Λοράν Νταβίντ είναι επαγγελματίας Γάλλος ποδοσφαιριστής, γεννημένος στις 9 Ιανουαρίου 1971 στο Σαιν-Μπριέκ. Είναι μικρότερος αδερφός του Πιέρ-Υβ Νταβίντ, ο οποίος υπήρξε, επίσης, επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Ο Λοράν Νταβίντ αγωνίζεται στην θέση του μέσου.
Καριέρα
Κάνοντας τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στην περιοχή της Βρετάνης, ο Λοράν Νταβίντ ξεκίνησε την καριέρα του την σεζόν 1991/1992 στην Σταντ Μπρεστουά, στην Ντιβιζιόν 3. Έπειτα από μια καλή σεζόν σε αυτό το επίπεδο, δέχτηκε κρούση από την ΚΣ Σεντάν-Αρδέννες, στην οποία παρέμεινε δύο σεζόν, αποκτώντας την φήμη ενός σταθερού μέσου.
Τραβώντας το ενδιαφέρον με τις εμφανίσεις του, μπήκε στο μεταγραφικό στόχαστρο ομάδων της πρώτης κατηγορίας του γαλλικού ποδοσφαίρου, καταλήγοντας, τελικά, στην ΦΚ Μαρτίγκ (D1) με την οποία πραγματοποίησε μια καλή πρώτη σεζόν, αγωνιζόμενος ως βασικός.
Αλλά από την δεύτερη χρονιά, άρχισε να αγωνίζεται πολύ λιγότερο και εγκατέλειψε τον σύλλογο πριν από το τέλος της σεζόν για να επιστρέψει στο πρωτάθλημα της D2 μέσω της ΦΚ Μυλούζ η οποία επιθυμούσε την άμεση επιστροφή της στην ανώτερη κατηγορία. Ο Λοράν θα πραγματοποιήσει καλές εμφανίσεις, αλλά η ομάδα δεν θα καταφέρει να επιστρέψει στην D1.
Ακόμη χειρότερα, ο παίκτης θα βιώσει τρεις συνεχόμενους υποβιβασμούς στην Νασιονάλ :
Πράγματι, την σεζόν 1997/1998, δεν κατάφερε να αποτρέψει τον υποβιβασμό της Μυλούζ. Ελεύθερος, πλέον, εντάχθηκε στην ΑΣ Μπωβαί, ομάδα από την Πικαρδία. Σε ένα πρωτάθλημα δεύτερης κατηγορίας το οποίο είχε, πλέον, αναπροσαρμοστεί με είκοσι ομάδες να συμμετέχουν σ'αυτό, η Μπωβαί έπεσε θύμα τραυματισμών πολλών βασικών της παικτών, σε τέτοιο σημείο ώστε η ομάδα να τερματίσει στην 20ή θέση της βαθμολογίας (με μόλις τρεις βαθμούς διαφορά από την παραμονή στην κατηγορία).
Η Αμιάν ΣΚ, γειτονική ομάδα από την περιοχή της Πικαρδίας, εκμεταλλευόμενη την ευκαιρία που της παρουσιάστηκε, απέκτησε τον Νταβίντ. Η ομάδα, αρχικώς, βρέθηκε στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας προτού τελειώσει στον πάτο της βαθμολογίας, μεταξύ των τριών τελευταίων ομάδων.
Αυτή την φορά, ο Λοράν αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στην Νασιονάλ (D3) με την φιλόδοξη ομάδα της Γκρενόμπλ Φουτ, με την οποία επέστρεψε στην δεύτερη κατηγορία, έπειτα από μια πορεία πρωταθλητισμού του συλλόγου της περιοχής των Άλπεων κατά τον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος. Επί δύο πρόσθετα χρόνια, συνέχισε να αγωνίζεται με την ομάδα, ως βασικός της παίκτης στην Λιγκ 2.
Έπειτα από το πέρασμα από την Ιζέρ, επέστρεψε στην ομάδα από την οποία ξεκίνησε το ποδόσφαιρο : την Σταντ Μπρεστουά με την οποία κατάφερε ακόμη μια φορά να πετύχει την άνοδο στην Λιγκ 2. Αλλά η αμέσως επόμενη σεζόν αποδείχτηκε δυσκολότερη με τον παίκτη να αποτελεί, απλώς, μια εναλλακτική λύση αναπληρωματικού.
Από το 2004 κι έπειτα, αποφάσισε να ενταχθεί στην ερασιτεχνική ομάδα της Σταντ Πλαμπενεκουά με την οποία πέτυχε ανόδους στο CFA και την Νασιονάλ.
Για την σεζόν 2011/2012 αποδέχτηκε στις αρχές του Σεπτέμβρη να ενταχθεί στην ερασιτεχνική ομάδα της ΟΣ Τρεγκάν (29) η οποία αγωνίζεται στην DSR, στο νότιο τμήμα του Φινιστέρ. Αποφάσισε να ενταχθεί στην ομάδα λόγω της παρουσίας, εκεί, του φίλου του και πρωταθλητή κόσμου Στεφάν Γκιβάρς, ο οποίος διατελούσε χρέη προπονητή.
Battle Hymns
Το Battle Hymns είναι το πρώτο άλμπουμ του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Manowar, το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 1982 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Liberty Records.
Η ηχογράφηση του δίσκου πραγματοποιήθηκε στα Criteria Studios του Μαϊάμι με παραγωγούς τους Τζόι Ντι Μάιο και Ross the Boss. Στο άλμπουμ συμμετείχε ο Όρσον Γουέλς στην αφήγηση του κομματιού "Dark Avenger", ενώ ο Ντι Μάιο διασκεύασε το "William Tell Overture" του Τζοακίνο Ροσσίνι, ως σόλο μπάσου.
Το συγκρότημα υποστήριξε ότι ανήκει στα πλαίσια του αληθινού heavy metal, της "σπουδαιότερης μορφής μουσικής στον κόσμο", αλλά κάτι τέτοιο δεν ήταν αρκετό για να διατηρήσει την συμφωνία του με την δισκογραφική εταιρεία ΕΜΙ, η οποία διέκοψε το συμβόλαιο που είχαν υπογράψει. Η κίνηση αυτή, απέτρεψε τους Manowar από την εμφάνιση τους στο φεστιβάλ του Ρέντινγκ.
Ο ντράμερ Ντόνι Χάμτσικ απολύθηκε στις αρχές του 1983, δίνοντας την θέση του στον Σκοτ Κολούμπους, ο οποίος είχε γίνει γνωστός στο συγκρότημα από μία οπαδό τους, η οποία ανέφερε ότι χτυπούσε αλουμίνιο σε εργοστάσιο. Οι πρώτες του εμφανίσεις με τους Manowar πραγματοποιήθηκαν στη Νέα Υόρκη, όπου έπαιζαν support στους Virgin Steele.