cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τριακοστή δυναστεία Φαραώ
Η βασιλεία του Νεκτανεβώ Β' χαρακτηρίστηκε από τις προσπάθειες των Περσών να ανακαταλάβουν την Αίγυπτο, την οποία θεωρούσαν σατραπεία τους σε επανάσταση. Τα πρώτα δέκα χρόνια ο Νεκτανεβώ απέφυγε την κατάκτηση, γιατί ο Αρταξέρξης Γ΄ σταθεροποιούσε τον έλεγχο του βασιλείου του. Ο Αρταξέρξης επιχείρησε μια αποτυχημένη εισβολή στην Αίγυπτο το χειμώνα του 351/350 π.Χ., η αποτυχία της οποίας πυροδότησε εξεγέρσεις στην Κύπρο, την Φοινίκη και την Κιλικία. Παρόλο που ο Νεκτανεβώ υποστήριξε αυτές τις εξεγέρσεις, ο Αρταξέρξης τελικά θα τις κατέστειλε, και ήταν έτοιμος να εισβάλει στην Αίγυπτο ακόμα μια φορά, το 343 π.Χ. Αυτή η δεύτερη εισβολή ήταν επιτυχημένη, και ο Νεκτανεβώ αναγκάστηκε να αποσυρθεί από τις αμυντικές του γραμμές στο Δέλτα του Νείλου, στην Μέμφιδα, όπου συνειδητοποίησε ότι ο αγώνας του ήταν χαμένος. Κατόπιν κατέφυγε νότια στην Νουβία, όπου προσπάθησε να βρει καταφύγιο στην αυλή του βασιλιά Ναστασέν της Ναπάτα. Υπάρχει περίπτωση ο Νεκτανεβώ να διατήρησε κάποια μορφή αυτόνομης διοίκησης στην νότια Αίγυπτο για δύο ακόμα χρόνια, καθώς ένα έγγραφο από το Εντφού αναφέρει χρονολογία στο δέκατο όγδοο έτος της βασιλείας του.
Παρόλο που ένας επαναστάτης, ο Χαμπάς, αυτοανακηρύχτηκε βασιλιάς (338 – 336 π.Χ.), ο Νεκτανεβώ θεωρείται ως ο τελευταίος γηγενής Φαραώ της Αιγύπτου, και η φυγή του σηματοδότησε το τέλος της Αιγύπτου ως ανεξάρτητης εθνικής οντότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστείες της αρχαίας Αιγύπτου
Αρμόνιος ο Αθηναίος
Ο Αρμόνιος ήταν λόγιος και βιβλιογράφος του 15ου αιώνα. thumb|right|210px|«Αύτη η βίβλος εστίν Αρμονίου του Αθηναίου του νυν λεγομένου Μουράδ Ριμ, δώρον της αυτού αγαθής τύχης, τουτέστι θείου [[Θεόδωρος Γαζής|Θεόδωρου Θεσσαλονικίου του Γαζή.»]] Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Ήταν ανεψιός του Θεόδωρου Γαζή του Θεσσαλονικέως, ο οποίος πέθανε υπερεκατονταερής στην Ιταλία το 1475. Ο Αρμόνιος μάλλον ήρθε και αυτός στην Ιταλία μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Είναι δε γνωστός για την πλούσια συλλογής κωδίκων βιβλιοθήκη του.
Η βιβλιοθήκη του Αρμόνιου
Οι κώδικες που είχε στην συλλογή του και ίσως να έγραψε ο ίδιος βρίσκονται σήμερα στις βιβλιοθήκες της Μαδρίτης, της Φλωρεντίας και αλλού:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 15ου αιώνα
Βασάκιος Παχλαβουνί
Ο Βασάκιος Παχλαβουνί, ήταν βυζαντινός αξιωματούχος, αρμενικής καταγωγής, στρατηγός, και Δουξ Αντιόχειας το 1077 ή 1078 για λίγο διάστημα.
Ο Βασάκιος ήταν γιος του Γρηγορίου Αρσακίδη κι αδελφός του Γρηγορίου Β΄, ήταν από πολύ σημαντική και παλιά αριστοκρατική οικογένεια της Αρμενίας. Η θητεία του ήταν πολύ μικρή, δολοφονήθηκε από δύο βυζαντινούς στρατιώτες στην αγορά της πόλης, τον πλησίασαν με τέχνασμα για να του δώσουν κάποια επιστολή. Έπειτα από αυτό ο στρατός κλείστηκε στην ακρόπολη της Αντιόχειας ώσπου έπειτα άνοιξαν τις πύλες στον Φιλάρετο Βραχάμιο τον νέο δούκα.
Ο Βραχάμιος αναφέρεται ότι συνέλαβε του υπαίτιους για την δολοφονία του Βασάκιου όπου τους εκτέλεσε σε κάποιο χωριό της περιοχής. Πιθανότερη φαίνεται η εκδοχή να είχαν ανάμιξη στην δολοφονία του ο Φιλάρετος Βραχάμιος και ο Νικηφόρος Βοτανειάτης.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διοικητές της Αντιόχειας Κατηγορία:Βυζαντινοί δούκες Κατηγορία:Βυζαντινοί αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Τζιτζιμπίρα
Η τζιτζιμπύρα ή τζιτζιμπίρα (Ginger ale) είναι ένα ανθρακούχο αναψυκτικό αρωματισμένο με πιπερόριζα, με έναν από τους δύο τρόπους:
Ιστορία
Ο Δρ. Thomas Cantrell, Αμερικανός αποθηκάριος (apothecary) και χειρουργός, ισχυρίστηκε ότι είχε εφεύρει την τζιτζιμπύρα στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας και την διέθετε στην αγορά με τον τοπικό παρασκευαστή ποτών Grattan and Company. Ο Grattan, αποτύπωσε ανάγλυφα στα μπουκάλια του, το σύνθημα: "Οι Αρχικοί Παρασκευαστές Τζιτζιμπύρας" ("The Original Makers of Ginger Ale"). Αυτή ήταν η Χρυσή τζιτζιμπύρα, σκούρου χρώματος, γενικώς γλυκιά στη γεύση, με έντονη γεύση από καρύκευμα ζιγγίβερη. Είναι το παλαιότερο στυλ και υπάρχει μικρή ή καμία διαφορά ανάμεσα σε αυτό και τις μη αλκοολούχες εκδόσεις τζιτζιμπύρας. Ως εκ τούτου, η χρυσή τζιτζιμπύρα και η τζιτζιμπύρα, είναι ουσιαστικά το ίδιο πράγμα, εκτός από μία σημαντική διαφορά, η χρυσή τζιτζιμπύρα είναι διαυγής, ενώ, η τζιτζιμπύρα είναι θολή και έχει μια ισχυρότερη γεύση ζιγγίβερης. Η χρυσή τζιτζιμπύρα, κυρίως καταναλώνεται ως ανθρακούχο ποτό και ως εναλλακτικό της τζιτζιμπύρας και όχι ως αναμείκτης, όπως συχνά χρησιμοποιείται η ξηρή τζιτζιμπύρα. Η ξηρή τζιτζιμπύρα, συχνά χρησιμοποιείται ως εναλλακτική της σόδας, ιδίως αναμειγνύοντάς την με αλκοολούχα ποτά.
Η ξηρή τζιτζιμπύρα, αναγνωρίζεται ως Καναδική δημιουργία από τον John McLaughlin, χημικό και φαρμακοποιό. Έχοντας δημιουργήσει ένα εργοστάσιο εμφιάλωσης σόδας το 1890, ο McLaughlin το 1904, άρχισε να αναπτύσσει εκχυλίσματα αρωματικών ουσιών και να τα προσθέτει στο νερό. Εκείνη τη χρονιά, εισήγαγε τη "Χλωμό-ξηρη τζιτζιμπύρα" ("Pale Dry Ginger Ale"), την αφρώδη σπονδή η οποία το 1907, θα κατοχυρωνόταν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ως "Canada Dry Ginger Ale". Μια στιγμιαία επιτυχία, τα προϊόντα της Canada Dry έγιναν δεκτά υπό την έγκριση του Vice-Regal Household of the Governor General of Canada. Το ξηρό στυλ έγινε επίσης δημοφιλές, στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατά την εποχή της ποτοαπαγόρευσης, όπου χρησιμοποιούταν ως αναμείκτης για αλκοολούχα ποτά. Η ξηρή τζιτζιμπύρα, σύντομα ξεπέρασε σε δημοτικότητα τη χρυσή τζιτζιμπύρα. Σήμερα, η χρυσή τζιτζιμπύρα είναι ένα ασυνήθιστο, πιο περιφερειακό ποτό, το οποίο δίδεται παραδειγματικά από τη Vernors. Αντιθέτως, η ξηρή τζιτζιμπύρα παράγεται σε μεγάλη κλίμακα διεθνώς.
Η ξηρή τζιτζιμπύρα, ως ένας αναμεικτήρας για τα αλκοολούχα ποτά, είναι βασική στα ράφια των σούπερ μάρκετ, στα μπαρ και στις αεροπορικές εταιρείες.
Συστατικά
thumb|upright|250px|left|Τζιτζιμπύρα [[σμέουρου.]] Η τζιτζιμπύρα συνήθως περιέχει ανθρακούχο νερό, ζάχαρη/σιρόπι αραβοσίτου υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη (High fructose corn syrup - HFCS) και τεχνητό άρωμα πιπερόριζας. Η περιεκτικότητα σε ζιγγίβερη, συχνά αναφέρεται στις ετικέτες κατά τρόπο γενικό "φυσικό άρωμα" ή "φυσικά αρωματικά" ως δήλωση, προκειμένου να διατηρηθεί το απόρρητο της περίπλοκης αποκλειστικής εκμετάλλευσης μείγμα μπαχαρικών, φρούτων και των άλλων γεύσεων που χρησιμοποιούνται. Το λεμόνι, λάιμ και η ζάχαρη ζαχαροκάλαμου αποτελούν τα πιο κοινά συστατικά. Ο ανανάς και το μέλι είναι επίσης περιστασιακά συστατικά. Η τζιτζιμπύρα μπορεί επίσης να περιέχει μαγιά, όταν γίνεται ανθρακούχος με φυσική ζύμωση.
Οι περισσότερες τζιτζιμπίρες που παρασκευάζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, γίνονται με σιρόπι αραβοσίτου υψηλής περιεκτικότητας σε φρουκτόζη, ως γλυκαντικό.
Χρήσεις
Η τζιτζιμπίρα, όπως και με άλλα προϊόντα τζίντζερ, συχνά χρησιμοποιείται ως παραδοσιακή θεραπεία για την ανακούφιση της δυσπεψίας ή ναυτίας ή να ανακουφίσει και να καταπραΰνει τον βήχα και τον πονόλαιμο. Μελέτες για την αποτελεσματικότητά του ως αντιεμετικό, έχουν αποφέρει ανάμεικτα αποτελέσματα, με τις περισσότερες να διαπιστώνουν ότι το εκχύλισμα της πιπερόριζας θα ανακουφίσει τα συμπτώματα της ναυτίας.
Είναι δημοφιλές σε ανάμεικτα ποτά, ιδιαίτερα στα μη αλκοολούχα καθώς και το παντς (punch) και ορισμένες φορές χρησιμοποιείται ως μη αλκοολούχο υποκατάστατο για τη σαμπάνια ή τη μπύρα, δεδομένου ότι αυτά τα ποτά μοιάζουν μεταξύ τους στην εμφάνιση. Η τζιτζιμπίρα, μπορεί να αναμιχθεί με τα περισσότερα σκληρά ποτά, μπύρες και κρασιά σε πολλά ανάμεικτα ποτά και λέγεται ότι αναμειγνύεται καλά με τα πάντα. Στην Τζαμάικα, ένας κοινός τρόπος για την κατανάλωση της τζιτζιμπύρας, είναι η ανάμειξή της με τη μπύρα Red Stripe· οπότε ονομάζεται Shandy Gaff.
Παραλλαγές
Η ξηρή τζιτζιμπύρα, πωλείται επίσης με την προσθήκη αρώματος μέντας. Ορισμένες μάρκες τζιτζιμπίρα μέντας, έχουν ένα τεχνητό πράσινο χρώμα το οποίο προστίθεται, ενώ άλλες είναι διαυγείς. Προσφάτως, η Canada Dry εισήγαγε μια σειρά από τζιτζιμπίρα, αναμεμειγμένα με πράσινο τσάι. Σε επιλεγμένα Ιαπωνικά αυτόματα μηχανήματα πώλησης, η Canada Dry προσφέρει επίσης και ζεστή τζιτζιμπύρα, η οποία είναι απλώς η θερμαινόμενη έκδοση της αρχικής, αλλά εξακολουθεί να διατηρεί την ενανθράκωση.
Κατασκευαστές
thumb|upright|250px|Εμφιαλωμένη τζιτζιμπίρα.
Βόρεια Αμερική
Οι διαθέσιμες μάρκες στη Βόρεια Αμερική περιλαμβάνουν τις Canada Dry, Bull's Head, Canfield's, Bruce Cost Fresh Ginger Ginger Ale, Hansen Natural, Vernors, Seagram's, Seaman's (εξαγοράστηκε από την PepsiCo και τώρα έχει διακόψει την λειτουργία της), Schweppes, Sussex, Buffalo Rock, Boylan Bottling Company, Polar Beverages, Ale-8-One, Blenheim, Foxon Park, Fitz's, Sprecher, Vally, Market Basket/Chelmsford, Red Rock, Reed's Ginger Brew, Thomas Kemper, Blaze (παράγεται από την Pipeline Brands), Chek (River of Dreams), Shasta, Northern Neck και Sussex Golden Ginger Ale.
Η Vernors είναι μια αρωματισμένη χρυσή τζιτζιμπίρα, η οποία παλαιώνεται σε δρύινα βαρέλια, για τρία χρόνια, πριν από την εμφιάλωση. Ήταν το πρώτο Αμερικανικό αναψυκτικό το οποίο χρονολογείται από το 1866, αν και διαμορφώθηκε, σύμφωνα με τις εισαγόμενες Ιρλανδικές τζιτζιμπύρες. Στο Ντιτρόιτ, Μίσιγκαν, ένα ποτό που γίνεται με παγωτό βανίλια και Vernors τζιτζιμπίρα, καλείται Boston cooler.
Η Blenheim είναι η χρυσή τζιτζιμπίρα που γίνεται στη Νότια Καρολίνα· σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες μάρκες είναι διαθέσιμη με αρκετούς βαθμούς πικαντικότητας: Παλαιό #3 Καυτό, #5 Όχι τόσο καυτό και #9 Δίαιτα.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανθρακούχα ποτά Κατηγορία:Επτανησιακή κουζίνα
Ημιτόνιο
Το ημιτόνιο είναι μουσικό διάστημα ίσο με το ήμισυ του συνολικού τόνου. Το ημιτόνιο είναι το μικρότερο διάστημα στην παραδοσιακή και ακαδημαϊκή μουσική της Ευρώπης. Το "μουσικο-θεωρητικό" ημιτόνιο, το οποίο είναι κατανοητό ως δομικό στοιχείο διατονικής και χρωματικής κλίμακας, δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία μόνο μαθηματικοακουστική αξία. Το γεγονός ότι οι μουσικοί σε διαφορετικές εποχές χρησιμοποιούσαν τη λέξη "ημιτόνιο" δεν αντιπροσωπεύει μια ποσότητα, αλλά μια ομάδα διαφορετικών ποσοτήτων (αριθμητικές τιμές).
Το πρόβλημα υπολογισμού του μεγέθους ενός ημιτονίου είναι ένα από τα πιο συζητημένα θέματα σε θεωρητικές πραγματείες για τη μουσική από την εποχή της αρχαιότητας μέχρι την καθιέρωση ενός ομοιόμορφα μετριασμένου συστήματος (όταν έχασε τη σημασία του).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μουσική θεωρία
Lover (άλμπουμ)
Το Lover, είναι το έβδομο στούντιο άλμπουμ της αμερικανίδας τραγουδίστριας Τέιλορ Σουίφτ, με ημερομηνία δημοσίευσης την 23η Αυγούστου 2019. Το Lover αναδείχτηκε το άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις το 2019 τόσο στις ΗΠΑ (όπου πωλήθηκαν 3 εκατομμύρια αντίτυπα και αναγνωρίστηκε ως 3 φορές πλατινένιο), όσο και παγκοσμίως αφού πωλήθηκαν περισσότερα από 7 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Στην Κίνα το Lover, πούλησε περισσότερα από 2 εκατομμύρια αντίτυπα και κατάφερε να γίνει το πιο επιτυχημένο σε πωλήσεις άλμπουμ της χρονιάς, καθώς και το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις μη Κινέζου καλλιτέχνη στην ιστορία της χώρας. Το Lover έσπασε πολλά ρεκόρ, συμπεριλαμβανομένων του ρεκόρ γκίνες για το άλμπουμ που σημείωσε τις περισσότερες πωλήσεις το 2019, και κέρδισε 7 American Music Awards, έλαβε 17 υποψηφιότητες για τα MTV Video Music Awards, κερδίζοντας 4 συμπεριλαμβανομένων του σημαντικότερου βραβείου, του βίντεο της χρονιάς, του βίντεο για καλό σκοπό, (και τα δύο για το You Need To Calm Down) των καλύτερων οπτικών εφέ (για το ME!), το 2019 καθώς και της καλύτερης σκηνοθεσίας (για το The Man) το 2020. Επιπλέον κατάφερε να κερδίσει το βραβείο για το άλμπουμ της χρονιάς στα 45α People's Choice Awards. Τέλος κερδίζοντας πολλά ακόμη βραβεία, το Lover έγινε το πιο βραβευμένο άλμπουμ της χρονιάς και αποθεώθηκε από το κοινό και τους κριτικούς αφού τερμάτισε σε πολλές λίστες για τα άλμπουμ της χρονιάς, στη πρώτη θέση. Το Lover δημοσιεύτηκε μετά το Reputation και ανήκει στην Τέιλορ Σουίφτ.
Το Lover κατάφερε να γίνει το πιο επιτυχημένο άλμπουμ και στην Ελλάδα, αφού κατάφερε να καταλάβει την πρώτη θέση στα ελληνικά charts. Στις ΗΠΑ το Lover ξεκίνησε με 900.000 αντίτυπα καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση των charts. Στο τέλος του 2019 κατάφερε όχι μόνο να γίνει το μόνο άλμπουμ στη χώρα που ξεπέρασε τις ένα εκατομμύριο πωλήσεις, αλλά τις ξεπέρασε κατά πολύ φτάνοντας τις 1,2 εκατομμύρια πωλήσεις. Κατά τις πρώτες 24 ώρες της δημοσίευσης του στο youtube, το μουσικό βίντεο του ME! έφτασε σχεδόν τις 70 εκατομμύρια προβολές, με αποτέλεσμα να σπάσει το ρεκόρ για το πιο προβεβλημένο βίντεο κατά τις 24 πρώτες ώρες τις δημοσίευσης του στην πλατφόρμα.
Κατηγορία:Δισκογραφία της Τέιλορ Σουίφτ Κατηγορία:Άλμπουμ του 2019
Παστού
Η Παστού είναι μία από τις επίσημες γλώσσες του Αφγανιστάν. Ανήκει στον κλάδο των ανατολικών ιρανικών γλωσσών και χρησιμοποιεί ως σύστημα γραφής μια εκδοχή του περσοαραβικού αλφάβητου. Μιλιέται από πολλούς Αφγανούς ως μητρική γλώσσα στο Αφγανιστάν και σε άλλες χώρες όπου κατοικούν Αφγανοί μετανάστες. Ομιλητές της Παστού υπάρχουν και σε χώρες της ινδικής χερσονήσου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες του Αφγανιστάν Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας Κατηγορία:Ανατολικές ιρανικές γλώσσες
Λάε
Το Λάε είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Μορόμπ στην Παπούα Νέα Γουινέα καθώς και η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας μετά την πρωτεύουσα Πορτ Μόρεσμπι. Βρίσκεται κοντά στο Δέλτα του ποταμού Μαρκάμ και στην αρχή του αυτοκινητόδρομου Χάιλαντϛ, του κύριου δρόμου της Παπούας Νέας Γουινέας. Το Λάε είναι το μεγαλύτερο εμπορικό λιμάνι και το βιομηχανικό κέντρο της χώρας.
Είναι γνωστή και ως Πόλη των Κήπων. Είναι η έδρα του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας της Παπούα Νέας Γουινέας.
Ιστορία
Ο Τζον Λούκας (1972) περιγράφει την ιστορία της πόλης σε τέσσερις περιόδους: την εποχή της αποστολής (1886–1920), τη φάση του χρυσού (από το 1926 μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο), τη φάση της ξυλείας και της γεωργίας (μέχρι το 1965) και την εποχή της βιομηχανικής έκρηξης (από το 1965 με τη παράδοση του αυτοκινητοδρόμου Χάιλαντς για δημόσια χρήση. αριστερά|μικρογραφία|Η Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία Λούθεραν Λάιτ (Lutheran Lite) στο Τοπ Τάουν του Λάε. μικρογραφία|Η Καθολική Εκκλησία της Αγ. Μαρίας, στο Τοπ Τάουν του Λάε. Από το 1884 έως το 1918, η Γερμανική Εταιρεία Νέας Γουινέας ίδρυσε εμπορικού σταθμούς στο Κάιζερ-Βίλχελμσλαντ της Γερμανικής Νέας Γουινέας. Στις 12 Ιουλίου 1886 ο γερμανός ιεραπόστολος Γιόχαν Φλιρλ, ένας πρωτοπόρος ιεραπόστολος της Λουθηρανικής Συνόδου της Νότιας Αυστραλίας και της Αποστολικής Κοινωνίας Νοϊεντέτελζαου, ταξίδεψε μέσω πλοίου για το Σίμπανγκ στο Φίνσχαφεν του Κάιζερ-Βίλχελμσλαντ και έφθασε στο Λάε λίγες μέρες αργότερα. Η αποστολική κοινωνία παρείχε ιερείς και θρησκευτική εκπαίδευση για τους Λουθηρανικούς οικισμούς στο Μιζούρι, την Αϊόβα, το Οχάιο, την Αυστραλία και όπου αλλού είχαν εγκατασταθεί "ελεύθερα σκεπτόμενοι" Λουθηρανοί. μικρογραφία|Ένα παλιό κτίριο της [[Υπηρεσία Επεστραμμένων και Υπηρεσιών|Υπηρεσίας Επεστραμμένων και Υπηρεσιών της Αυστραλίας με θέα στον κόλπο Χιούον]] Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ανατολική Νέα Γουινέα έπεσε σε βρετανικά χέρια (και πιο συγκεκριμένα στην Αυστραλία) και πολλά γερμανικά ονόματα αντικαταστάθηκαν από αγγλικά ή ιθαγενή ονόματα. Οι αυστραλιανοί αξιωματούχοι (ή κιάπ) τοποθετούνταν σε διάφορες τοποθεσίες στην περιοχή και το 1921 η στρατιωτική διοίκηση της περιοχής μετετράπη σε πολιτική. Το 1921 ο χρυσοθήρας Σέσιλ Τζον Λέβιν διορίστηκε ως επαρχιακός αξιωματούχος (κιάπ) του Μορόμπε.
Στις 1 Ιανουαρίου 1923 ο Λέβιν απόκτησε δικαίωμα εξόρυξης στην περιοχή και ίδρυσε λίγο αργότερα την κοινοπραξία Guinea Gold. Τον Νοέμβριο του 1927 η κοινοπραξία Guinea Gold ίδρυσε την Guinea Airways Limited. Λίγο αργότερα η πόλη απέκτησε αεροδιάδρομο, ο οποίος στήθηκε για να βοηθήσει τις δραστηριότητες εξόρυξης χρυσού κοντά στο Βάου. μικρογραφία|Μνημείο στο χώρο του παλαιού κτιρίου της Υπηρεσίας Επεστραμμένων και Υπηρεσιών. Τιμά το σημείο όπου στις 16 Σεπτεμβρίου 1943 ο [[Κένεθ Ίδερ της 25ης Ταξιαρχίας ύψωσε την αυστραλιανή σημαία μετά την ήττα των Ιαπώνων.]] Το Λάε απέκτησε καθεστώς πόλης σύμφωνα με τον Κανονισμό Συνόρων της Νέας Γουινέας στις 31 Μαρτίου 1931, κατά τη διάρκεια της ακμής της εποχής των χρυσωρυχείων . Το Λάε έγινε η πόλη-υπόδειγμα για τις πόλεις της Νέας Γουινέας που χτίζονταν γύρω από αεροδιαδρόμους. Οι Ευρωπαίοι κάτοικοι της πόλης ζούσαν στο τμήμα του Λάε που βρισκόταν ανατολικά του αεροδιαδρόμου, ενώ οι ιθαγενείς κάτοικοι ζούσαν δυτικά του αεροδιαδρόμου. Το φορτίο που ερχόταν στο Λάε μεταφερόταν μέσω αέρος στα χρυσωρυχεία του Βάου.
Τον Ιούλιο του 1937 η αμερικανίδα αεροπόρος Αμέλια Έρχαρτ αναχώρησε από το Λάε για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά την διάρκεια της πτήσης προς τις ΗΠΑ εξαφανίστηκε και δεν έδωσε ίχνη ζωής ποτέ ξανά.
Η ναυμαχία της θάλασσας του Μπίσμαρκ έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 1943 κατά τις προσπάθειες των Ιαπώνων να ενισχύσουν το Λάε με μεταφορά στρατευμάτων από τη Ραμπαούλ. Οι προσπάθειες αυτές απέτυχαν λόγω των συνεχών συμμαχικών επιθέσεων στις μεταφορές στρατευμάτων των Ιαπώνων. Στα μέσα του 1943, μετά από ήττες στην εκστρατεία του μονοπατιού Κοκόντα, στη μάχη του Μπούνα-Γκόνα και τη μάχη του Βάου, οι Ιάπωνες υποχώρησαν στο Λάε και στη Σαλαμάουα. Ωστόσο, η εκστρατεία του Σαλαμάουα-Λάε διήρκεσε για αρκετές εβδομάδες. Το Λάε έπεσε στα χέρια των Συμμάχων στις 16 Σεπτεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Παπούα Νέας Γουινέας
Μέρλιν (κύκλος 1)
Ο Κύκλος ένα του Μέρλιν, μια Βρετανική τηλεοπτική σειρά φαντασίας, ξεκίνησε στις 20 Σεπτεμβρίου του 2008 και έληξε στις 13 Δεκεμβρίου του 2008. Τα μόνιμα μέλη του καστ του πρώτου κύκλου περιλαμβάνουν τους Κόλιν Μόργκαν, Μπράντλεϊ Τζέιμς, Κέιτι ΜακΓκράθ, Έιντζελ Κόλμπι, Άντονι Χεντ, Ρίτσαρντ Γουίλσον, και Τζον Χερτ ως τη φωνή του Μέγα Δράκου. Ο πρώτος κύκλος αποτελείται από δεκατρία επεισόδια και κατά μέσο όρο 7.15 εκατομμύρια στην πρεμιέρα με 6,27 στο φινάλε της σειράς και 82,19 εκατομμύρια θεατές σε όλα τα επεισόδια του πρώτου κύκλου.
Πριν από το φινάλε της σειράς, το BBC επιβεβαίωσε ότι η σειρά θα ανανεωθεί για τον δεύτερο κύκλο, με τους ίδιους κύριους χαρακτήρες και άλλο ένα σύνολο επίσημων προσκεκλημένων. Ο Κύκλος δύο έκανε πρεμιέρα στις 19 Σεπτεμβρίου, 2009.
Πλοκή
Ο νεαρός Μέρλιν είναι ένας έφηβος, που ανακαλύπτει και στη συνέχεια μαθαίνει να ελέγχει το χάρισμά του στη μαγεία. Ο Μάγιστρος Γάιος, ο πολυμαθής γιατρός της αυλής του Ούθερ Πεντράγκον στον οποίο έχει ανατεθεί ως ταπεινός ακόλουθος, τον διδάσκει ιατρική, εκπαιδεύει την αυτοδιδασκαλία του στη μαγεία και τον προειδοποιεί για τη διεφθαρμένη απέχθεια του Ούθερ για τη μαγεία. Ο Μέρλιν γίνεται υπηρέτης του ευγενή αλλά απερίσκεπτου διάδοχου του θρόνου, του Άρθουρ, του οποίου το πεπρωμένο συνδέεται με του Μέρλιν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Ιωάννης Δόμπολης
Ο Ιωάννης Δομπόλης (1769 - 1849) ήταν σημαντικός Έλληνας εθνικός ευεργέτης του 19ου αιώνα.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1769 στη Νίζνα αλλά καταγόταν από την Ήπειρο και ήταν γιος του του δερματέμπορου Τριαντάφυλλου Δομπόλη που είχε μεταναστεύσει στη Ρωσία.
Το 1828 ο Δομπόλης ήρθε στην Ελλάδα με τη συνοδεία του Καποδίστρια και διορίστηκε ταμίας της Ελλάδας, θέση που διατήρησε χωρίς μισθό, όπως ο ίδιος επιθυμούσε, μέχρι τις 18 Νοεμβρίου του 1829 οπότε παραιτήθηκε για λόγους υγείας. Επέστρεψε στην Πετρούπολη όπου τιμήθηκε με τίτλο ευγενείας.
Στις 4 Φεβρουαρίου 1849 συνέταξε στην Πετρούπολη τη διαθήκη του με την οποία άφησε στο ελληνικό δημόσιο το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του με τον όρο ότι το ποσό που θα σχηματιζόταν (στην αυτοκρατορική τράπεζα της Ρωσίας) μαζί με τους τόκους μέχρι το 1906 θα χρησιμοποιούνταν για την ίδρυση και λειτουργία πανεπιστημίου στην Αθήνα ή σε οποιαδήποτε άλλη πόλη ήταν πρωτεύουσα του Ελληνικού Κράτους το 1906. Επιπλέον, το ανώτατο αυτό εκπαιδευτικό ίδρυμα θα ονομαζόταν Καποδιστριακό, προς τιμήν του αγαπημένου του φίλου και συνεργάτη. Στη διαθήκη του επίσης ανέφερε ότι το πανεπιστήμιο αυτό θα έπρεπε να είχε εκτός των άλλων επιστημονικών οργάνων και εργαστηρίων, και ιδιαίτερο παρεκκλήσιο για να εκκλησιάζονται σε αυτό οι διδάσκαλοι και οι φοιτητές.
Εν τέλει, η Ρωσική Κυβέρνηση παραχώρησε στην Ελληνική χρήματα που αντιστοιχούσαν σε ποσοστό μικρότερο του 50% του κεφαλαίου που είχε σωρευτεί στις ρωσικές τράπεζες. Το 1906 μετέφερε μόνον 1.000.000 δραχμές και μέχρι το 1916 άλλες 2.500.000 δραχμές σε δόσεις. Το 1917 η εισροή χρημάτων σταμάτησε, λόγω της κατακόρυφης πτώσης του ρουβλιού και της πολιτικής μεταβολής που έφερε η Οκτωβριανή Επανάσταση.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Βορειοηπειρώτες
Αντεμάριος του Αμάλφι
Ο Αντεμάριος ή Αντεμάρ (Ademar - Ademarius), ήταν, κατά μία και μόνο πηγή, Δούκας του Αμάλφι.
Ήταν γιος του Σέργιου Β΄ κι αδελφός των δουκών Αδελφέριου και Μάνσο. Σε δωρεά στην εκκλησία του Σαν Λορέντζο του Αμάλφι που χρονολογείτε το 988 αναφέρεται κυβερνήτης του Αμάλφι μαζί με τους δύο αδελφούς του, χωρίς αυτό να επιβεβαιώνεται από άλλη πηγή.
Με αγνώστου ονόματος σύζυγο είχαν έναν γιο, τον Λάντολφ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Αμάλφι Κατηγορία:Βυζαντινοί κυβερνήτες του Αμάλφι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα Κατηγορία:Οίκος Σεργίων του Αμάλφι
Μαγδαληνή του Βάλντεκ
Η Μαγδαληνή, γερμ.: Magdalena του Waldeck (9 Σεπτέμβριος 1558 – Αύγουστος 1599) από τον Οίκο του Βάλντεκ ήταν κόρη του κόμη του Βάλντεκ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Χάναου-Μύντσενμπεργκ και μετά κόμισσα του Νάσσαου-Ζήγκεν.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φιλίππου Δ΄ κόμη του Βάλντεκ-Βίλντουνγκεν (1493-1574) και της Γιούττας του Ίζενμπεργκ (απεβ. 1564), κόρης του Ζάλεντιν Ζ΄ του Ίζενμπεργκ-Νόιμαγκεν.
Ο πρώτος γάμος
Στις 2 ή 6 Φεβρουαρίου 1576 παντρεύτηκε τον Φίλιππο-Λουδοβίκο Α΄ κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ. Αυτός ο γάμος είχε μερικά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά για την εποχή του: πρώτα φαίνεται ότι ήταν ένα ταίριασμα από έρωτα, καθώς κατά τη μεσαιωνική άποψη των ευγενών, η Μαγδαληνή κατατασσόταν χαμηλότερα από τον Φίλιππο. Έπειτα πολιτικά ο γάμος θα μπορούσε επίσης να αντιπροσωπεύει μία συνειδητή απόσυρση εκ μέρους τού γαμπρού από την πολιτικά κυρίαρχη επιρροή τού κηδεμόνα του Ιωάννη ΣΤ΄ κόμη του Nάσσαου-Ντίλενμπουργκ, ο οποίος θα προτιμούσε ο Φίλιππος-Λουδοβίκος Α΄ να νυμφευτεί ένα μέλος τού Οίκου τού Νάσσαου. Η οικογένειά της ήταν πιο προσανατολισμένη προς το λαντγκραβάτο της Έσσης και την αρχιεπισκοπή της Κολωνίας.
Δεύτερος γάμος
Στις 24 Νοεμβρίου 1581, παντρεύτηκε τον Ιωάννη Ζ΄ κόμη του Nάσσαου-Ζήγκεν. Η Μαγδαληνή έλαβε την καλβινιστική ομολογία του δεύτερου συζύγου της. Μετακόμισε μαζί του στο Ντίλενμπουργκ, όπου πήρε τα δύο επιζόντα παιδιά από τον πρώτο της γάμο. Αυτό οδήγησε τον πρώτο γιο της Φίλιππο-Λουδοβίκο Β΄ να ανατραφεί ως Καλβινιστής. Έτσι όταν αυτός έγινε κόμης του Χάναου-Μύντσενμπεργκ το 1595, έκανε τον Καλβινισμό την καθιερωμένη πίστη εκεί· είναι η λεγόμενη «δεύτερη Μεταρρύθμιση» στην κομητεία.
Οικογένεια
Η Μαγδαληνή και ο Φίλιππος-Λουδοβίκος Α΄ είχαν τέκνα:
Η Mαγδαληνή και ο Ιωάννης είχαν τέκνα:
Σωτήρης Σοφιανόπουλος
Ο Σωτήρης Σοφιανόπουλος (Αθήνα, 1938-2020) ήταν Έλληνας πολιτικός, επιχειρηματίας και πρώην οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων με καταγωγή απο το Σοποτό Καλαβρύτων. Είναι γνωστός και με το ψευδώνυμο Είπωρχ, το οποίο χρησιμοποιούσε όταν έτρεχε στους αγώνες.
Έβγαλε το γυμνάσιο Αναβρύτων και σπούδασε χημικός στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και στο Πανεπιστήμιο του Ντάρμστατ. Εργάστηκε για πολλά χρόνια στην εταιρεία "ΧΡΩΠΕΙ" όπου ήταν και ο τελευταίος της ιδιοκτήτης. Το 1977 παρήγαγε το πρώτο πετρέλαιο στην Ελλάδα στο Κερί Ζακύνθου και, παρότι είχε δύο άδειες, είχε νομικές περιπέτειες με το κράτος. Ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος Ελληνισμού που παίρνει μέρος στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές από το 1981.
Αγωνιζόταν για πολλά χρόνια στους ελληνικούς αγώνες αυτοκινήτων με μεγαλύτερη επιτυχία του η κατάκτηση του πανελλήνιου πρωταθλήματος ταχύτητας το 1968 και του πρωταθλήματος Ράλι το 1973.
Απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στις 20 Φεβρουαρίου 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων
Χοσέ ντε Ριμπέρα
Ο Χοσέ δε Ριμπέρα (José de Ribera y Cucó, 12 Ιανουαρίου 1591 - 2 Σεπτεμβρίου 1652), γνωστός και ως Τζουζέπε Ριμπέρα ή με το ιταλικό προσωνύμιο Lo Spagnoletto (ο μικρός Ισπανός), ήταν Ισπανός ζωγράφος και χαράκτης της μπαρόκ περιόδου. Παρά την ισπανική του καταγωγή, έζησε κατά το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του στην Ιταλία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1591, στην Σάτιβα του Βασιλείου της Βαλένθια και βαφτίστηκε στις 17 Φεβρουαρίου. Σχετικά με τα νεανικά του χρόνια δεν διαθέτουμε αρκετές πληροφορίες. Σύμφωνα με τον ζωγράφο και βιογράφο Αντόνιο Παλομίνο, δάσκαλός του στη ζωγραφική υπήρξε ο Φρανθίσκο Ριμπάλτα (Francisco Ribalta). Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, υπάρχουν ωστόσο ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες είναι πιθανό να εργάστηκε στην Πάρμα και στη Ρώμη, κατά τις αρχές του 17ου αιώνα. Το 1616 παντρεύτηκε την κόρη ενός πλούσιου εμπόρου έρων τέχνης, στη Νάπολη, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ Κατηγορία:Ισπανοί χαράκτες
Υπουργείο Ενέργειας των ΗΠΑ
Το Υπουργείο Ενέργειας, ιδρύθηκε το 1977. Σημαντικό ρόλο για την δημιουργία του διαδραμάτισε η πετρελαϊκή κρίση του 1973.
Ο επικεφαλής του Υπουργείου Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι ο εκάστοτε Υπουργός Ενέργειας (U.S. Secretary of Energy), ο οποίος αποτελεί μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου των Ηνωμένων Πολιτειών και αναφέρεται απευθείας στον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών. Το Υπουργείο Ενέργειας, βρίσκεται και εδρεύει στην νοτιοδυτική Ουάσινγκτον Π.Κ., και επιπλέον διατηρεί γραφεία στο Τζέρμανταουν του Μέριλαντ.
Σημερινή και 16η Υπουργός Ενέργειας των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι η Δημοκρατική Τζένιφερ Γκράνχολμ, από τις 25 Φεβρουαρίου 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργεία Ενέργειας Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Υπουργείο Ενέργειας (ΗΠΑ) __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ελβετικά δημοψηφίσματα (2012)
Εντός του 2012 διεξήχθησαν συνολικά 12 δημοψηφίσματα στην Ελβετία. Στις 11 Μαρτίου έγιναν 5 δημοψηφίσματα, στις 17 Ιουνίου άλλα 3, στις 23 Σεπτεμβρίου επίσης 3 και στις 25 Νοεμβρίου ένα τελευταίο.
Δημοψήφισμα Νοεμβρίου 2012
Στο τελευταίο δημοψήφισμα στις 25 Νοεμβρίου 2012 εγκρίθηκε με ποσοστό 68% η πράξη για τις ασθένειες των ζώων.
Σίκιννος (μέτοικος)
Ο Σίκιννος ήταν μέτοικος (ή οικέτης) και Πέρσης ακόλουθος του Θεμιστοκλή, καθώς και παιδαγωγός των παιδιών του Αθηναίου στρατηγού. Είναι γνωστός για την συμμετοχή του στην ναυμαχία της Σαλαμίνας.
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Θεμιστοκλής έστειλε τον Σίκιννο στο στρατόπεδο των Περσών, πριν την ναυμαχία της Σαλαμίνας, για να τους μεταφέρει την πληροφορία ότι ένα μέρος των Ελλήνων σκόπευαν να φύγουν από το νησί και επίσης του ζήτησε να μεταφέρει στον Ξέρξη ότι ήταν με το μέρος των Περσών και ότι έπρεπε να επιτεθούν στους Έλληνες για να τους καταστρέψουν όλους μαζί. Οι Πέρσες έπεσαν στην παγίδα του Θεμιστοκλή και ηττήθηκαν στην ναυμαχία.
Δεν είναι γνωστό ο τόπος και η ημερομηνία θανάτου του Σίκιννου, ούτε και το όνομα των γονιών του και η πόλη γέννησης του.
Πηγές
κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων
Τόρα Μπόρα
μικρογραφία|Το Τόρα Μπόρα το 2006 Το Τόρα Μπόρα (παστού: توره بوره, «μαύρη σκόνη») είναι δίκτυο σπηλαίων στην οροσειρά Σαφέντ Κοχ στο ανατολικό Αφγανιστάν. Η κατασκευή του χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από την CIA στις αρχές της δεκαετίας του 1980, όταν υπήρξε η υποστήριξη προς τους τζιχαντιστές που μάχονταν κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Η ονομασία του προέρχεται από τη συριακή λέξη "Toura Boura" που σημαίνει «πετρώδες βουνό».
Στις αρχές του πολέμου στο Αφγανιστάν το 2001, το Τόρα Μπόρα ήταν ένα από τα προπύργια των Ταλιμπάν και των συμμάχων τους προτού αυτό πέσει στη Μάχη του Τόρα Μπόρα. thumb|Αμερικανικοί βομβαρδισμοί στο Τόρα Μπόρα τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2001
Στις 14 Ιουνίου 2017, μετά από σύντομη μάχη με τους Ταλιμπάν, το Τόρα Μπόρα κατελήφθη από το Ισλαμικό Κράτος.
Γεωλογία
Σε λιθολογικό επίπεδο, το Τόρα Μπόρα αποτελείται από μεταμορφικό γνευσίτη και σχιστόλιθο.
Παραπομπές
Τορα Μπο
Βαρκά Καρδίτσας
Η Βαρκά είναι μικρός οικισμός νότια των Ελληνικών του Δήμου Αργιθέας στην Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, η οποία βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων σε υψόμετρο 960 μέτρων. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Ελληνικών του δήμου Αργιθέας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τα Ελληνικά και την Φτέρη αποτελούν την κοινότητα Ελληνικών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αργιθέας του Δήμου Αργιθέας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 23 κάτοικοι. Στην απογραφή του 2001 ήταν 42 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας κατηγορία:χωριά του νομού Καρδίτσας
Μάγοι και Γίγαντες
Το Μάγοι και Γίγαντες (ισπανικά: Magos y Gigantes) είναι μεξικανική φανταστική-κωμική ταινία παραγωγής 2003. Κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 19 Νοεμβρίου 2003, από την 20th Century Fox. Αυτή είναι η πρώτη κινηματογραφική παραγωγή της Ánima Estudios και η πρώτη που δημιουργήθηκε για τους κινηματογράφους μέσω Adobe Flash, ενός προγράμματος που συνήθως χρησιμοποιείται για διαδικτυακά κινούμενα σχέδια. Επρόκειτο τότε για την πρώτη Μεξικάνικη ταινία κινουμένων σχεδίων μετά το La Aventuras de Oliver Twist (1987).
Μια σειρά κινουμένων σχεδίων μερικώς βασισμένη στην ταινία, το Awesome Magical Tales (επίσης γνωστό ως Teenage Fairytale Dropouts), έκανε πρεμιέρα στο Αυστραλιανό Seven Network στις 31 Δεκεμβρίου 2012.
Πλοκή
Η ταινία αφηγείται τις περιπέτειες ενός Γίγαντα, μιας κακοδιάθετης νεράιδας που περιμένει να μεγαλώσουν τα φτερά της και ενός περίεργου μικρού μάγου, οι οποίοι συμμετέχουν σε έναν διαγωνισμό μάγων στην χώρα Μagic Realm. Εκεί παραμονεύει ο Titan Goldface, ένας μάγος που αποκλείστηκε από τον διαγωνισμό και αναζητά εκδίκηση καταστρώνοντας ένα σχέδιο, κατά το οποίο θα κλέψει τις μαγικές δυνάμεις από τους κατοίκους της χώρας.
Ηθοποιοί
Η ελληνική μεταγλώττιση έγινε στα στούντιο Τρίτον, σε σκηνοθεσία Παύλου Τσιάντου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Μεξικάνικες ταινίες‎ Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2003
Αμυντικός μέσος
Με τον όρο μέσος αμυντικός αναφερόμαστε σε μία θέση του ποδοσφαίρου και συγκεκριμένα στον παίχτη που αγωνίζεται μπροστά από τους κεντρικούς αμυντικούς και πίσω από τους δημιουργικούς μέσους. Είναι επιφορτισμένος τόσο με αμυντικά καθήκοντα όσο και με την ανάπτυξη της ομάδας. Η θέση του αμυντικού μέσου θεωρείται μία από τις νευραλγικές θέσεις της ενδεκάδας στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Σήμερα, στη θέση αυτή σε παγκόσμιο επίπεδο ξεχωρίζουν παίχτες όπως ο Τσάβι Ερνάντεθ, ο Έμερσον, ο Πατρίκ Βιεϊρά και ο Τζενάρο Γκατούζο, ενώ στην Ελλάδα ξεχωρίζουν ο Άκης Ζήκος, ο Θοδωρής Ζαγοράκης, ο Άγγελος Μπασινάς και ο Κώστας Κατσουράνης.
Αμυντικός μέσος
Ναυτίλος (Ιούλιος Βερν)
«Ναυτίλος» ονομάζεται το φανταστικό υποβρύχιο του Πλοιάρχου Νέμο, που εμφανίζεται στα μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν «20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα» (1870) και «Η Μυστηριώδης Νήσος» (1874). Ο Βερν τον ονόμασε έτσι από το πραγματικό υποβρύχιο που κατασκεύασε ο Ρόμπερτ Φούλτον το 1800. Τρία χρόνια πριν γράψει το μυθιστόρημά του, ο Βερν επίσης μελέτησε ένα μοντέλο του πρόσφατα εξελιγμένου υποβρυχίου του Γαλλικού Ναυτικού «Plongeur» (Βουτηχτής), στη Διεθνή Έκθεση του 1867, η οποία τον ενέπνευσε για τα χαρακτηριστικά του Ναυτίλου.
Περιγραφή
Ο Ναυτίλος περιγράφεται από τον Βερν ως «ένα θαύμα αποτελούμενο από θαύματα» που σχεδιάστηκε και ελέγχεται από τον Πλοίαρχο Νέμο. Ηλεκτρισμός παραγόμενος από μπαταρίες νατρίου/υδράργυρου (με νάτριο παραγόμενο από την εξάτμιση του θαλασσινού νερού) είναι η κυριότερη πηγή ισχύος για προώθηση και άλλες λειτουργίες.
Ο Ναυτίλος έχει διπλό σκαρί, και επιπλέον είναι χωρισμένος σε υδατοστεγή διαμερίσματα. Η μέγιστη ταχύτητά του είναι 50 κόμβοι. Το εκτόπισμά του είναι 1.356,48 γαλλικοί τόνοι (1.507 όταν βρίσκεται σε κατάδυση). Με τα λόγια του Πλοιάρχου Νέμο:
''«Εδώ, Καθηγητα Αρονάξ, βρίσκονται αρκετές διαστάσεις του πλοίου που βρίσκεστε. Είναι ένας επιμήκης κύλινδρος με κωνικές άκρες. Μοιάζει πολύ με πούρο στο σχήμα, ένα σχήμα πρόσφατα υιοθετημένο στο Λονδίνο σε διαφορές κατασκευές του ίδιου μεγέθους. Το μήκος του κυλίνδρου, απ' άκρη σ' άκρη, είναι ακριβώς 70 μέτρα, και το μέγιστο πλάτος του είναι οχτώ μέτρα. Δεν είναι κατασκευασμένος σε κλίμακα ένα προς δέκα όπως τα δικά σας μεγαλοτάξιδα πλοία, αλλά οι γραμμές του είναι αρκετά μακριές, και οι καμπύλες του αρκετά παρατεταμένες, ώστε να επιτρέπουν στα νερά να υποχωρούν εύκολα, και να μη αντιμετωπίζει κανένα εμπόδιο στο πέρασμά του. Αυτές οι δύο διαστάσεις σάς επιτρέπουν να βρείτε με έναν απλό υπολογισμό την επιφάνεια και τον όγκο του Ναυτίλου. Το εμβαδόν του: 1011,45 τετραγωνικά μέτρα. Και τον όγκο του: 1500,2 κυβικά μέτρα. Για να πω την αλήθεια, όταν αναδύεται εντελώς, εκτοπίζει 1500,2 κυβικά μέτρα νερού, ή 1500,2 μετρικούς τόνους.»''
Ο Ναυτίλος φιλοξενεί ένα πλήρωμα το οποίο συλλέγει και εκτρέφει φαγητό από τη θάλασσα. Περιέχει μια κουζίνα για την προετοιμασία αυτού του φαγητού, η οποία περιελάμβανε ένα μηχάνημα που παράγει πόσιμο νερό από το θαλασσινό μέσω απόσταξης. Ο Ναυτίλος δεν μπορεί να αναδημιουργεί τα απαραίτητα αποθέματά του σε αέρα, οπότε ο Πλοίαρχος Νέμο τον σχεδίασε να το κάνει ανεβαίνοντας στην επιφάνεια και αντικαθιστώντας τον χρησιμοποιημένο αέρα με φρέσκο, όπως μία φάλαινα. Ο Ναυτίλος μπορεί να διανύσει μεγάλες αποστάσεις χωρίς να ανανεώνει τα αποθέματά του. Ο μέγιστος χρόνος κατάδυσής του είναι περίπου πέντε ημέρες.
Αρκετά μεγάλο μέρος του πλοίου είναι διακοσμημένο σε επίπεδα πολυτελείας τα όποια είναι μοναδικά για ένα ποντοπόρο σκάφος της εποχής του. Αυτά περιλαμβάνουν μια βιβλιοθήκη και συλλογές από πολύτιμα ωκεάνια δείγματα άγνωστα στην επιστήμη της εποχής, ανεκτίμητης άξιας πινάκες και αρκετές συλλογές από κοσμήματα. Ο Ναυτίλος επίσης διαθέτει μια πλούσια τραπεζαρία, ακόμα και ένα εκκλησιαστικό όργανο, το οποίο ο Πλοίαρχος Νέμο χρησιμοποιεί για να διασκεδάζει τα απογεύματα. Αντίθετα, τα προσωπικά διαμερίσματα του Πλοιάρχου Νέμο είναι σπαρτιατικά επιπλωμένα, αλλά περιέχουν αντίγραφα των οργάνων της γέφυρας του σκάφους, έτσι ώστε ο Πλοίαρχος να μπορεί να παρακολουθεί την πορεία του, χωρίς να χρειάζεται να είναι στη γέφυρα. Παρ' όλα αυτά, αυτές οι διευκολύνσεις είναι διαθέσιμες μόνο στον Πλοίαρχο Νέμο, τον καθηγητή Αρονάξ και τους συντρόφους του.
Από τις επιθέσεις του σε πλοία, χρησιμοποιώντας ένα έμβολο για να τρυπήσει τα αντίπαλα πλοία κάτω από την ίσαλο γραμμή, ο κόσμος νομίζει ότι είναι ένα θαλάσσιο τέρας, αλλά αργότερα ανακαλύπτει ότι είναι ένα υποβρύχιο σκάφος με καταστροφική δύναμη, αφότου επιτίθεται στο «Αβραάμ Λίνκολν» και ο Νεντ Λαντ κτυπάει τη μεταλλική επιφάνεια του Ναυτίλου με το καμάκι του.
Τμήματά του έχουν κατασκευαστεί κατά παραγγελία σε Γαλλία, Αγγλία, Καναδά, Πρωσία, Σουηδία, τις Ηνωμένες Πολιτείες κλπ. Έπειτα συναρμολογούνται από τους άντρες του Νέμο σε ένα έρημο νησί. Ο Ναυτίλος πιθανότατα επέστρεψε σε αυτό το νησί και αργότερα βοήθησε τους ναυαγούς στο μυθιστόρημα «Η Μυστηριώδης Νήσος». Λίγες ημέρες αφότου ο Πλοίαρχος πεθαίνει επί του Ναυτίλου, το ηφαιστειογενές νησί εκρήγνυται, θάβοντας τον Πλοίαρχο Νέμο και τον Ναυτίλο για πάντα.
Πηγές
Ναυτιλος
Αντορίτης
Ο αντορίτης (αγγλ. andorite) είναι θειούχο ορυκτό του μολύβδου, του αργύρου και του αντιμονίου.
Περιγραφή και χαρακτηριστικά
Ονομάστηκε «αντορίτης» προς τιμήν του Ούγγρου συλλέκτη ορυκτών Άντορ φον Σέμσεϊ (Andor von Semsey, 1833-1923). Το όνομα αυτό, αν και αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία, δεν χρησιμοποιείται πλέον, καθώς έγιναν διακρίσεις ανάμεσα στον αντορίτη IV (ο παλαιός αντορίτης) και στον αντορίτη VI (Pb18Ag15Sb47S96, μονοκλινές).
Σχηματίζεται σε υδροθερμικές πολυμεταλλικές φλέβες χαμηλών θερμοκρασιών. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο αντιμονίτης, ο σφαλερίτης, ο βαρύτης, ο σιδηρίτης, ο κασσιτερίτης, ο αρσενοπυρίτης, ο κασσιτερίτης, ο τετραεδρίτης, ο σιδηροπυρίτης, ο χαλαζίας, ο ροδοχρωσίτης και ο πυραργυρίτης.
Απαντάται κυρίως στη Ρουμανία (Baia Sprie, όπου είναι και χαρακτηριστικό ορυκτό - type locality, TL), την Τσεχία, τη Σλοβακία, τη Γαλλία, τη Βολιβία (περιοχές Oruro και Potosi), την Αυστραλία, τον Καναδά και τις Πολιτείες Νεβάδα, Καλιφόρνια και Ουάσιγκτον των ΗΠΑ. Αναφέρεται η ύπαρξή του σε αρκετές ακόμη χώρες.
Στην Ελλάδα απαντάται στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχή Καμάριζα).
Βιβλιογραφία
Αντοριτης Κατηγορία:Ορυκτά του αργύρου Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:Ορυκτά του μολύβδου
Άλτε Νατσιονάλγκαλερι
Η Alte Nationalgalerie (Παλαιά Εθνική Πινακοθήκη) είναι μουσείο τέχνης στο Βερολίνο. Φιλοξενεί συλλογές νεοκλασικών, ρομαντικών, Μπίντερμαϊερ, ιμπρεσιονιστικών και πρώιμων μοντερνιστικών έργων. Αποτελεί τμήμα της Εθνικής Πινακοθήκης του Βερολίνου, που με τη σειρά της υπάγεται στα Κρατικά Μουσεία του Βερολίνου. Στεγάζεται στο επώνυμο κτίριο της Νήσου των Μουσείων (Museumsinsel), η οποία έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Έχει όψη ρωμαϊκού ναού και κτίστηκε πάνω σε σχέδιο του Φρίντριχ Άουγκουστ Στύλερ από τον Καρλ Μπούσε. Τα εγκαίνιά της έγιναν στις 22 Μαρτίου 1876.
Παραπομπές
Αλτε Νατσιοναλγκαλερι Κατηγορία:Μουσεία στο Βερολίνο
Μήλα των Εσπερίδων
right|thumb|Ο Ηρακλής αρπάζει τα μήλα των Εσπερίδων. Μωσαϊκό.|326x326εσ Τα μήλα των Εσπερίδων ήταν σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι χρυσοί καρποί των δέντρων που βρίσκονταν στον κήπο των Εσπερίδων. Είναι κυρίως γνωστά μέσω του μύθου του Ηρακλή, καθώς η απόκτησή τους αποτέλεσε το αντικείμενο του ενδέκατου άθλου του.
Ο άθλος του Ηρακλή
Ο Ευρυσθέας ανέθεσε στον Ηρακλή να μεταβεί στον κήπο των Εσπερίδων και να του προσκομίσει τα χρυσά μήλα. Στην πορεία του προς τον κήπο ο ήρωας αντιμετώπισε πολλές περιπέτειες. Σημαντικότερη από αυτές ήταν η απελευθέρωση του Προμηθέα από τον βράχο στον οποίο ήταν δεμένος. Ο Ηρακλής απελευθέρωσε τον Προμηθέα και σκότωσε τον αετό που έτρωγε το συκώτι του, δίνοντας έτσι τέλος στο μαρτύριο του Τιτάνα. Ο Προμηθέας συνόδευσε στη συνέχεια τον Ηρακλή στον κήπο των Εσπερίδων. Για το κυρίως μέρος του άθλου υπάρχουν τρεις διαφορετικές εκδοχές.
Σύμφωνα με την πρώτη και πλέον διαδεδομένη ο Ηρακλής ακολούθησε τη συμβουλή του Προμηθέα να μην μπει ο ίδιος στον κήπο. Συμφώνησε λοιπόν με τον Άτλαντα να κρατήσει για λίγο εκείνος το φορτίο του, μέχρι ο Άτλας να του φέρει τα χρυσά μήλα. Ο Άτλας συμφώνησε με την πρόταση αυτή. Επιστρέφοντας όμως από τον κήπο, αρνήθηκε να παραδώσει τους καρπούς στον Ηρακλή. Δήλωσε ότι θα πήγαινε ο ίδιος τα μήλα στον Ευρυσθέα και ότι θα άφηνε τον Ηρακλή στη θέση του για πάντα. Ο Ηρακλής επιστράτευσε τότε όλη του την ευστροφία για να μπορέσει να ξεφύγει από την αιώνια καταδίκη στην οποία τον έριξε ο Άτλαντας. Άφησε τον Άτλαντα να πιστέψει ότι αποδέχτηκε τη μοίρα του, του ζήτησε όμως πρώτα να κρατήσει για λίγο τον ουρανό προκειμένου να φτιάξει ένα μαξιλάρι για το κεφάλι του. Ο Άτλας δέχτηκε, ο Ηρακλής όμως δραπέτευσε παίρνοντας μαζί του και τα μήλα. Η δεύτερη εκδοχή φέρει τον Ηρακλή να πηγαίνει ο ίδιος στον κήπο, να φονεύει τον Λάδωνα και να παίρνει τα μήλα, ενώ η τρίτη τις Εσπερίδες να παραδίδουν τα μήλα στον Ηρακλή με τη θέλησή τους, αφού πρώτα αποκοίμισαν τον δράκοντα.
Όταν ο Ηρακλής έφτασε στις Μυκήνες παρέδωσε τα μήλα στον Ευρυσθέα. Εκείνος τα έδωσε πίσω στον ήρωα ως δώρο. Ούτε ο Ηρακλής όμως κράτησε τα μήλα. Τα παρέδωσε στην Αθηνά, η οποία τα επέστρεψε στον κήπο των Εσπερίδων, καθώς εκεί ήταν η θέση στην οποία έπρεπε να βρίσκονται.
Πηγές
Κατηγορία:Άθλοι του Ηρακλή
Νώντας Σακελλαρόπουλος
Ο Επαμεινώνδας «Νώντας» Σακελλαρόπουλος ήταν Έλληνας εκπαιδευτικός, συγγραφέας, ποιητής και ιστορικός των Καλαβρύτων και της Αχαΐας.
Βιογραφία
Ήταν ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Λογοτεχνών Νοτιοδυτικής Ελλάδος. Ήταν εκπαιδευτικός, φιλόλογος. Από τις 18 Ιανουαρίου 1966 έγινε γυμνασιάρχης στο Β΄ Γυμνάσιο Πατρών, μάλιστα για πρώτη φορά προβιβαζόταν σε γυμνασιάρχη λόγω του ότι ήταν ο αρχαιότερος των πρωτοβάθμιων καθηγητών. Υπήρξε μέλος του ΕΑΜ (διαφωτιστής στην Επαρχία Καλαβρύτων) 1942-1944. Κατά την πρώτη θητεία του στην Κύπρο (1951-1956) ανέπτυξε έντονη Εθνική δράση, υπήρξε μέλος της ΕΟΚΑ και απελάθηκε από την Αγγλοκρατούμενη Κύπρο λόγω της δράσης του. Με την ανεξαρτησία της Κύπρου τιμήθηκε για την προσφορά του από την Ελληνοκυπριακή Βουλή. Για την προσφορά του στην πνευματική ζωή της Επαρχίας Καλαβρύτων τιμήθηκε από τον Δήμο Αροανίας Καλαβρύτων.
Το 1971, με το βιβλίο του Επιδρομές του Ιμπραήμ στα Καλάβρυτα, κέρδισε το πρώτο βραβείο και το αντίστοιχο χρηματικό έπαθλο από την Αχαϊκή Εταιρεία Μελετών.
Εργογραφία
Μερικά από τα έργα του ήταν τα :
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Βενλαφαξίνη
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν απώλεια όρεξης, δυσκοιλιότητα, ξηροστομία, ζάλη, εφίδρωση και σεξουαλικά προβλήματα. Σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο αυτοκτονίας, μανίας και συνδρόμου σεροτονίνης. Η διακοπή της λήψης, ιδίως η απότομη, μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο διακοπής αντικαταθλιπτικών. Υπάρχουν ανησυχίες ότι η χρήση κατά τη διάρκεια του τελευταίου μέρους της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Ο τρόπος λειτουργίας της δεν είναι απολύτως σαφής, αλλά πιστεύεται ότι περιλαμβάνει αλλοιώσεις στους νευροδιαβιβαστές στον εγκέφαλο.
Η βενλαφαξίνη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1993. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Το 2017, ήταν η 49η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες με περισσότερες από 16 εκατομμύρια συνταγές.
Ιατρικές χρήσεις
Η βενλαφαξίνη χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία της κατάθλιψης, της γενικευμένης αγχώδους διαταραχής άγχους, της κοινωνικής φοβίας, της διαταραχής πανικού και των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων.
Η βενλαφαξίνη έχει χρησιμοποιηθεί εκτός ετικέτας για τη θεραπεία της διαβητικής νευροπάθειας και της πρόληψης της ημικρανίας (σε μερικούς ανθρώπους, ωστόσο, η βενλαφαξίνη μπορεί να επιδεινώσει ή να προκαλέσει ημικρανίες). Μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο μέσω επιδράσεων στον υποδοχέα οπιοειδών. Έχει επίσης βρεθεί ότι μειώνει τη σοβαρότητα των «εξάψεων» σε γυναίκες σε εμμηνόπαυση και άνδρες υπό ορμονική θεραπεία για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη.
Λόγω της δράσης της τόσο στα σεροτονινεργικά όσο και στα αδρενεργικά συστήματα, η βενλαφαξίνη χρησιμοποιείται επίσης ως θεραπεία για τη μείωση των επεισοδίων καταπληξίας, μιας μορφής μυϊκής αδυναμίας, σε ασθενείς με ναρκοληψία. Ορισμένες ανοιχτές και τρεις διπλά τυφλές μελέτες έχουν δείξει την αποτελεσματικότητα της βενλαφαξίνης στη θεραπεία της διαταραχής έλλειψης προσοχής-υπερκινητικότητας (ADHD). Κλινικές δοκιμές έχουν βρει πιθανή αποτελεσματικότητα σε άτομα με διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD).
Κατάθλιψη
Μια συγκριτική μετα-ανάλυση 21 κύριων αντικαταθλιπτικών διαπίστωσε ότι η βενλαφαξίνη, η αγομελατίνη, η αμιτριπτυλίνη, η εσκιταλοπράμη, η μιρταζαπίνη, η παροξετίνη και η βορτιοξετίνη ήταν πιο αποτελεσματικές από άλλα αντικαταθλιπτικά, αν και η ποιότητα πολλών συγκρίσεων αξιολογήθηκε ως χαμηλή ή πολύ χαμηλή.
Η βενλαφαξίνη είχε παρόμοια αποτελεσματικότητα με το άτυπο αντικαταθλιπτικό βουπροπιόνη. Ωστόσο, το ποσοστό ύφεσης ήταν χαμηλότερο για τη βενλαφαξίνη. Σε μια διπλά τυφλή μελέτη, οι ασθενείς που δεν ανταποκρίθηκαν στα SSRI άλλαξαν αγωγή και τους χορηγήθηκε βενλαφαξίνη ή σιταλοπράμη. Και οι δύο ομάδες παρουσίασαν παρόμοια βελτίωση.
Μελέτες για τη χρήση βενλαφαξίνης σε παιδιά δεν έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητά της.
Αντενδείξεις
Η βενλαφαξίνη δεν συνιστάται σε ασθενείς που παρουσιάζουν υπερευαισθησία σε αυτήν, ούτε πρέπει να λαμβάνεται από άτομα που είναι αλλεργικά στα ανενεργά συστατικά, όπως ζελατίνη, κυτταρίνη, αιθυλοκυτταρίνη, οξείδιο του σιδήρου, διοξείδιο του τιτανίου και υπρομελλόζη. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε συνδυασμό μεαναστολείς της μονοαμινοξειδάσης (ΜΑΟΙ), καθώς μπορεί να προκαλέσει δυνητικά θανατηφόρο σύνδρομο σεροτονίνης.
Δυσμενείς επιδράσεις
Η βενλαφαξίνη μπορεί να αυξήσει την πίεση των ματιών, επομένως τα άτομα με γλαύκωμα μπορεί να απαιτούν συχνότερους οφθαλμικούς ελέγχους.
Αυτοκτονία
Ο Οργανισμός Διαχείρισης Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) απαιτεί από όλα τα αντικαταθλιπτικά, συμπεριλαμβανομένης της βενλαφαξίνης, να φέρουν προειδοποίηση μαύρου κουτιού με μια γενική προειδοποίηση για πιθανό κίνδυνο αυτοκτονίας.
Μια μετα-ανάλυση του 2014 21 κλινικών δοκιμών με βενλαφαξίνης για τη θεραπεία της κατάθλιψης σε ενήλικες διαπίστωσε ότι, σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, η βενλαφαξίνη μείωσε τον κίνδυνο αυτοκτονικών σκέψεων και συμπεριφοράς.
Μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στη Φινλανδία παρακολούθησε περισσότερους από 15.000 ασθενείς για 3,4 χρόνια. Η βενλαφαξίνη αύξησε τον κίνδυνο αυτοκτονίας κατά 60% (στατιστικά σημαντική), σε σύγκριση με τη μη θεραπεία. Ταυτόχρονα, η φλουοξετίνη (Prozac) μείωσε κατά το ήμισυ τον κίνδυνο αυτοκτονίας.
Σύνδρομο διακοπής
Τα άτομα που σταματούν τη βενλαφαξίνη συνήθως εμφανίζουν συμπτώματα διακοπής όπως δυσφορία, πονοκεφάλους, ναυτία, ευερεθιστότητα, συναισθηματική αστάθεια, αίσθηση ηλεκτροπληξίας και διαταραχή του ύπνου. Η βενλαφαξίνη έχει υψηλότερο ποσοστό μεσαίων έως σοβαρών συμπτωμάτων διακοπής σε σχέση με άλλα αντικαταθλιπτικά (παρόμοια με το SSRI παροξετίνη).
Ο υψηλότερος κίνδυνος και η αυξημένη σοβαρότητα των συμπτωμάτων του συνδρόμου διακοπής σε σχέση με άλλα αντικαταθλιπτικά μπορεί να σχετίζονται με το σύντομο χρόνο ημιζωής της βενλαφαξίνης και του ενεργού μεταβολίτη της. Μετά τη διακοπή της βενλαφαξίνης, τα επίπεδα τόσο της σεροτονίνης όσο και της νορεπινεφρίνης μειώνονται, οδηγώντας στην υπόθεση ότι τα συμπτώματα διακοπής θα μπορούσαν να προκύψουν από μια υπερβολικά γρήγορη μείωση των επιπέδων νευροδιαβιβαστών.
Σύνδρομο σεροτονίνης
Η ανάπτυξη ενός δυνητικά απειλητικού για τη ζωή συνδρόμου σεροτονίνης (επίσης πιο πρόσφατα ταξινομήθηκε ως «τοξικότητα σεροτονίνης») μπορεί να συμβεί με τη θεραπεία με βενλαφαξίνη, ιδιαίτερα με ταυτόχρονη χρήση άλλων σεροτονεργικών φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά των SSRI και των SNRI, πολλών παραισθησιογόνων όπως οι τρυπταμίνες και φαιναιθυλαμίνες (π.χ. LSD / LSA, DMT, MDMA, μεσκαλίνη, δεξτρομεθορφάνη (DXM), τραμαδόλης, ταπενταδόλης, πεθιδίνης (μεπεριδίνη) και τριπτάνων και φαρμάκων που επηρεάζουν το μεταβολισμό της σεροτονίνης (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων ΜΑΟ). Τα συμπτώματα του συνδρόμου σεροτονίνης μπορεί να περιλαμβάνουν αλλαγές στη διανοητική κατάσταση (π.χ. διέγερση, ψευδαισθήσεις, κώμα), αστάθεια αυτόνομου νευρικού συστήματος (π.χ. ταχυκαρδία, ευμετάβλητη αρτηριακή πίεση, υπερθερμία), νευρομυϊκές εκτροπές (π.χ. υπερρεφλεξία, έλλειψη συντονισμού) ή γαστρεντερικά συμπτώματα (π.χ. ναυτία, έμετος, διάρροια). Σύνδρομο σεροτονίνης έχει αναφερθεί επίσης όταν η βενλαφαξίνη ληφθεί σε δόση μεγαλύτερη από το φυσιολογικό. Έχει αναφερθεί μια κατάσταση αποβολής του συνδρόμου σεροτονίνης, στην οποία ορισμένα αλλά όχι όλα τα συμπτώματα του πλήρους συνδρόμου σεροτονίνης, έχει αναφερθεί με λήψη βενλαφαξίνης σε δόσεις μεσαίου εύρους (150 mg ανά ημέρα). Η περίπτωση ασθενούς με σύνδρομο σεροτονίνης με χαμηλή δόση βενλαφαξίνης (37,5 mg ανά ημέρα) έχει επίσης αναφερθεί.