cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουγγρική Επανάσταση του 1956
Ουγγαρία
Με το μεγαλύτερο μέρος της Βουδαπέστης υπό σοβιετικό έλεγχο ως τις 8 Νοεμβρίου, ο Κάνταρ έγινε πρωθυπουργός της "Επαναστατικής Εργατικής-Αγροτικής Κυβέρνησης" και Γενικός Γραμματέας του Ουγγρικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Λίγοι Ούγγροι επανεντάχθηκαν στο αναδιοργανωμένο Κόμμα, καθώς η ηγεσία του είχε εκκαθαριστεί υπό την επίβλεψη του Σοβιετικού Προεδρείου, με επικεφαλής τον Γκεόργκι Μαλενκόφ και τον Μιχαήλ Σουσλόφ. Αν και τα μέλη του Κόμματος μειώθηκαν από 800.000 πριν από την εξέγερση σε 100.000 μέχρι το Δεκέμβριο του 1956 ο Κάνταρ αύξησε σταθερά τον έλεγχο του στην Ουγγαρία και εξουδετέρωσε τους διαφωνούντες. Η νέα κυβέρνηση προσπάθησε να γίνει αποδεκτή υιοθετόντας τις δημοφιλείς αρχές της ουγγρικής αυτοδιάθεσης που είχαν εκφραστεί κατά τη διάρκεια της εξέγερσης, αλλά τα σοβιετικά στρατεύματα παρέμειναν. Μετά το 1956 η Σοβιετική Ένωση εκκαθάρισε ευρέως τον Ουγγρικό στρατό και επανέφερε την πολιτική επιβολή στις μονάδες που είχαν απομείνει. Το Μάιο του 1957 η Σοβιετική Ένωση αύξησε τα στρατεύματά της στην Ουγγαρία και με συνθήκη η Ουγγαρία δέχτηκε τη σοβιετική παρουσία σε μόνιμη βάση.
Ο Ερυθρός Σταυρός και ο Αυστριακός Στρατός ίδρυσαν στρατόπεδα προσφύγων στο Τραϊσκίρχεν και το Γκρατς. Ο Iμρε Νάγκυ μαζί με τους Γκέοργκ Λούκατς, Γκέζα Λόσοντσυ και τη χήρα του Λάζλο Ράικ Γιούλια κατέφυγαν στην Πρεσβεία της Γιουγκοσλαβίας όταν οι σοβιετικές δυνάμεις κατέλαβαν τη Βουδαπέστη. Παρά τις διαβεβαιώσεις των Σοβιετικών και της κυβέρνησης Kάνταρ για ασφαλή διέλευση από την Ουγγαρία ο Νάγκυ και η ομάδα του συνελήφθησαν όταν επιχείρησαν να φύγουν από την πρεσβεία στις 22 Νοεμβρίου και οδηγήθηκαν στη Ρουμανία. Ο Λόσοντσυ πέθανε ενώ ήταν σε απεργία πείνας στη φυλακή περιμένοντας τη δίκη του όταν οι δεσμοφύλακές του «έσπρωξαν απρόσεκτα ένα σωλήνα τροφοδοσίας κάτω από τον αεραγωγό του».
Οι υπόλοιποι της ομάδας επέστρεψαν στη Βουδαπέστη το 1958. Ο Νάγκυ εκτελέστηκε, μαζί με τον Παλ Μάλετερ και τον Μίκλος Γκίμες, μετά από μυστικές δίκες τον Ιούνιο του 1958. Τα σώματά τους τοποθετήθηκαν σε τάφους χωρίς σήμανση στο Δημοτικό Κοιμητήριο έξω από τη Βουδαπέστη.
Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής επίθεσης το Νοέμβριο του 1956 στη Βουδαπέστη ο καρδινάλιος Μίντσεντυ έλαβε πολιτικό άσυλο στην Πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου έζησε για τα επόμενα 15 χρόνια, αρνούμενος να φύγει από την Ουγγαρία, εκτός αν η κυβέρνηση ανέτρεπε την καταδίκη του για προδοσία το 1949. Λόγω της κακής υγείας του και αιτήματος του Βατικανού έφυγε τελικά από την πρεσβεία για την Αυστρία το Σεπτέμβριο του 1971.
Ο Νίκολας Κράσο ήταν ένας από τους αριστερούς ηγέτες της εξέγερσης στην Ουγγαρία και μέλος της συντακτικής επιτροπής του New Left Review. Σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στον Πίτερ Γκόουαν λίγο πριν από το θάνατό του ο Κράσο συνόψισε το νόημα της Ουγγρικής Επανάστασης με μια ανάμνηση από τη σύντομη ομιλία του Στάλιν στο 19ο Συνέδριο της Σοβιετικής Ένωσης το 1952: «Ο Στάλιν παρέμεινε σιωπηλός σε όλο το Συνέδριο μέχρι το τέλος, οπότε έκανε μια σύντομη ομιλία που καλύπτει περίπου δυόμισι τυπωμένες σελίδες. Είπε ότι υπήρχαν δύο λάβαρα, που η προοδευτική αστική τάξη είχε πετάξει και που η εργατική τάξη πρέπει να σηκώσει - τα λάβαρα της δημοκρατίας και της εθνικής ανεξαρτησίας. Σίγουρα κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλλει ότι το 1956 οι Ούγγροι εργάτες σήκωσαν ψηλά αυτά τα λάβαρα. »
Διεθνώς
Παρά τη ρητορική του Ψυχρού Πολέμου από τις Δυτικές χώρες που επιθυμούσαν την ανατροπή της σοβιετικής κυριαρχίας στην Ανατολική Ευρώπη και τις σοβιετικές υποσχέσεις για τον επικείμενο θρίαμβο του σοσιαλισμού οι εθνικοί ηγέτες αυτής της περιόδου (καθώς και μεταγενέστεροι ιστορικοί) είδαν την αποτυχία της Ουγγρικής Επανάστασης ως απόδειξη ότι ο Ψυχρός Πόλεμος είχε οδηγήσει σε αδιέξοδο στην Ευρώπη.
Ο Χάινριχ φον ΜπρεντάνοHeinrich_von_Brentano_di_Tremezzo, Υπουργός Εξωτερικών της Δυτικής Γερμανίας, συνέστησε οι λαοί της Ανατολικής Ευρώπης να μην ενθαρρύνονται για "τη λήψη δραματικών ενεργειών που θα μπορούσαν να έχουν καταστροφικές συνέπειες για τους ίδιους". Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ χαρακτήρισε την Ουγγρική εξέγερση «συλλογική αυτοκτονία ενός ολόκληρου λαού». Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα το 1957 ο Χρουστσόφ σχολίασε "η υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες ... είναι μάλλον στη φύση της υποστήριξης που παρέχει το σχοινί σε έναν κρεμασμένο άνθρωπο". Τον Ιανουάριο του 1957 ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Νταγκ Χάμαρσκελντ, μετά τα ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ που ζητούσαν διερεύνηση και παρακολούθηση των γεγονότων στην κατεχόμενη από τη Σοβιετική Ένωση Ουγγαρία, δημιούργησε την Ειδική Επιτροπή για το Πρόβλημα της Ουγγαρίας. Η επιτροπή, με εκπροσώπους από την Αυστραλία, την Κεϋλάνη (Σρι Λάνκα), τη Δανία, την Τυνησία και την Ουρουγουάη, πραγματοποίησε ακροάσεις στη Νέα Υόρκη, τη Γενεύη, τη Ρώμη, τη Βιέννη και το Λονδίνο. Επί πάνω από πέντε μήνες πάρθηκαν συνεντεύξεις από 111 πρόσφυγες, συμπεριλαμβανομένων υπουργών, στρατιωτικών διοικητών και άλλων αξιωματούχων της κυβέρνησης του Νάγκυ, εργαζόμενων, μελών του επαναστατικού συμβουλίου, διευθυντές και τεχνικοί εργοστασίων, κομμουνιστών και μη, φοιτητών, συγγραφέων, δάσκαλων, ιατρικού προσωπικού και Ούγγρων στρατιωτών. Έγγραφα, εφημερίδες, ραδιοφωνικές μεταγραφές, φωτογραφίες, πλάνα ταινιών και άλλα αρχεία από την Ουγγαρία εξετάστηκαν επίσης, καθώς και γραπτές μαρτυρίες 200 άλλων Ούγγρων.
Οι κυβερνήσεις της Ουγγαρίας και της Ρουμανίας αρνήθηκαν την είσοδο στους υπαλλήλους αυτής της επιτροπής και η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης δεν απάντησε σε αιτήματα για πληροφορίες. . Η Έκθεση της Επιτροπής 268 σελίδων παρουσιάστηκε στη Γενική Συνέλευση τον Ιούνιο του 1957, τεκμηριώνοντας την πορεία της εξέγερσης και της σοβιετικής επέμβασης και καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι "η κυβέρνηση του Kάνταρ και η σοβιετική κατοχή παραβίαζαν τα ανθρώπινα δικαιώματα του ουγγρικού λαού". Εγκρίθηκε ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης, με το οποίο εκφραζόταν η λύπη για «την καταστολή του ουγγρικού λαού και τη σοβιετική κατοχή», αλλά καμία άλλη ενέργεια δεν έγινε.
Πρόεδρος της Ειδικής Επιτροπής ήταν ο Άλσινγκ Άντερσεν, Δανός πολιτικός και ηγετική προσωπικότητα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Δανίας, που είχε υπηρετήσει στην κυβέρνηση Μπουλ το 1942 κατά τη ναζιστική γερμανική κατοχή στη Δανία. Είχε υπερασπιστεί τη συνεργασία με τις δυνάμεις κατοχής και είχε καταγγείλει την αντίσταση. Διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών το 1947 αλλά παραιτήθηκε μετά από έλεγχο του ρόλου του ως Υπουργού Άμυνας το 1940. Στη συνέχεια μπήκε στην αντιπροσωπεία της Δανίας στον ΟΗΕ το 1948. Η έκθεση της επιτροπής και τα κίνητρα των συγγραφέων της επικρίθηκαν από τις αντιπροσωπείες στα Ηνωμένα Εθνη, από τη Σοβιετική Ένωση και την κυβέρνηση Kάνταρ. Ο Ούγγρος εκπρόσωπος διαφώνησε με τα συμπεράσματα της έκθεσης, κατηγορώντας την για παραποίηση των γεγονότων και υποστήριξε ότι η σύσταση της επιτροπής ήταν παράνομη. Η επιτροπή κατηγορήθηκε ως εχθρική απέναντι στην Ουγγαρία και το κοινωνικό της σύστημα. Ένα άρθρο στο σοβιετικό περιοδικό "International Affairs", που εξέδιδε το Υπουργείο Εξωτερικών, φιλοξένησε ένα άρθρο το 1957 στο οποίο κατήγγειλε την έκθεση ως "συλλογή ψευδών και στρεβλώσεων".
Το Time ονόμασε τον Ούγγρο Μαχητή της Ελευθερίας ως το Πρόσωπο της χρονιάς για το 1956. Το συνοδευτικό άρθρο του περιοδικού σχολίαζε ότι αυτή η επιλογή δεν μπορούσε να προβλεφθεί μέχρι τα εκρηκτικά γεγονότα της επανάστασης, σχεδόν στα τέλη του 1956. Το εξώφυλλο του περιοδικού και το συνοδευτικό κείμενο εμφάνιζαν την απεικόνιση από έναν καλλιτέχνη ενός Ούγγρου αγωνιστή ελευθερίας και χρησιμοποίησε ψευδώνυμα για τους τρεις συμμετέχοντες των οποίων οι ιστορίες αποτελούσαν το αντικείμενο του άρθρου. Το 2006 ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας Φέρεντς Γκιουρτσάνι αναφέρθηκε σε αυτό το περίφημο εξώφυλλο του Time ως "τα πρόσωπα της ελεύθερης Ουγγαρίας" σε μια ομιλία για την 50ή επέτειο της εξέγερσης. Ο Γκιουρτσάνι (σε κοινή εμφάνιση με το Βρετανό πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ) σχολίασε "Είναι μια εξιδανικευμένη εικόνα, αλλά τα πρόσωπα των προσωπικοτήτων είναι πραγματικά το πρόσωπο των επαναστατών".
Την Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 1956, ενώ περίπου 55 εκατομμύρια Αμερικανοί παρακολουθούσαν το δημοφιλές τηλεοπτικό βαριετέ του Εντ Σάσλιβαν, με τον 21χρονο τότε Έλβις Πρίσλεϊ βασικό καλεσμένο για δεύτερη φορά, ο Σάλιβαν ζήτησε από τους θεατές να στείλουν βοήθεια στους Ούγγρους πρόσφυγες λόγω των επιπτώσεων της σοβιετικής εισβολής. Ο ίδιος ο Πρίσλεϊ έκανε ένα άλλη μία έκκλση για δωρεές κατά την τρίτη και τελευταία του εμφάνιση στην εκπομπή του Σάλιβαν στις 6 Ιανουαρίου 1957. Ο Πρίσλεϊ αφιέρωσε στη συνέχεια ένα τραγούδι για το φινάλε, που θεωρούσε ότι ταίριαζε στη διάθεση της εποχής, το γκόσπελ "Peace in the Valley" Μέχρι το τέλος του 1957 οι συνεισφορές, που διανεμήθηκαν από το Διεθνή Ερυθρό Σταυρό με έδρα τη Γενεύη ως μερίδες τροφίμων, ρούχα και άλλα είδη πρώτης ανάγκης, ανέρχονταν σε περίπου 26 εκατομμύρια ελβετικά φράγκα (6 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ), που ισοδυναμούν με 55.300.000 σημερινά δολάρια. Την 1η Μαρτίου 2011 ο Ιστβαν Τάρλος, Δήμαρχος της Βουδαπέστης, έκανε τον Πρίσλεϊ επίτιμο πολίτη μετά θάνατον και μια πλατεία που βρίσκεται στη διασταύρωση δύο από τις σημαντικότερες λεωφόρους της πόλης πήρε το όνομά του ως χειρονομία ευγνωμοσύνης.
Εν τω μεταξύ, καθώς η δεκαετία του 1950 έφτανε στο τέλος, τα γεγονότα στην Ουγγαρία προκάλεσαν διασπάσεις στα κομμουνιστικά πολιτικά κόμματα των χωρών της Δυτικής Ευρώπης. Το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα (PCI) διασπάστηκε. Σύμφωνα με την επίσημη εφημερίδα του l'Unità τα περισσότερα απλά μέλη και η ηγεσία του κόμματος, συμπεριλαμβανομένων των Παλμίρο Τολιάτι και Τζόρτζιο Ναπολιτάνο, υποστήριξαν τις ενέργειες της Σοβιετικής Ένωσης για την καταστολή της εξέγερσης. Ωστόσο ο Γκιουζέπε ντι Βιτόριο, επικεφαλής του κομμουνιστικού συνδικάτου CGIL, τάχθηκε κατά της θέσης της ηγεσίας, όπως και τα εξέχοντα μέλη του κόμματος Αντόνιο, Λόρις Φορτούνα και πολλοί άλλοι με επιρροή στο κομμουνιστικό κόμμα. Ο Πιέτρο Νένι του Ιταλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος, στενός σύμμαχος του PCI, αντιτάχθηκε επίσης στη σοβιετική επέμβαση. Ο Ναπολιτάνο, που εξελέγη το 2006 Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, έγραψε στην πολιτική αυτοβιογραφία του το 2005 ότι μετάνιωσε που δικαιολόγησε τη σοβιετική δράση στην Ουγγαρία, δηλώνοντας τότε ότι πίστευε ότι η ενότητα του κόμματος και η ηγεσία του σοβιετικού κομμουνισμού ήταν πιο σημαντική.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Μεγάλης Βρετανίας (CPGB) έχασε χιλιάδες μέλη του μετά τα γεγονότα στην Ουγγαρία. Αν και ο Πέτερ Φράιερ, ανταποκριτής της εφημερίδας του CPGB The Daily Worker, ανέφερε για τη βίαιη καταστολή της εξέγερσης οι αποστολές του λογοκρίθηκαν σε μεγάλο βαθμό από την ηγεσία του κόμματος. Με την επιστροφή του από την Ουγγαρία ο Φράιερ παραιτήθηκε από την εφημερίδα και αργότερα διαγράφηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα.
Στη Γαλλία οι μετριοπαθείς κομμουνιστές, όπως ο ιστορικός Εμμανυέλ Λε Ρουά Λαντυρί, αποχώρησαν από το κόμμα, αμφισβητώντας την πολιτική του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος να υποστηρίξει τις σοβιετικές ενέργειες. Ο Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας Αλμπέρ Καμύ έγραψε μια ανοιχτή επιστολή, Το αίμα των Ούγγρων, επικρίνοντας την έλλειψη δράσης της Δύσης. Ακόμη και ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ, φανατικός ακόμη κομμουνιστής, επέκρινε τους Σοβιετικούς στο άρθρο του Le Fantôme de Staline, στις  Situations VII. Οι αριστεροί κομμουνιστές υποστήριξαν ιδιαίτερα την επανάσταση.
Mνήμη
Στη βορειοδυτική γωνία του ΜακΑρθουρ Παρκ στο Λος Άντζελες η ουγγροαμερικανική κοινότητα κατασκεύασε ένα αναμνηστικό γλυπτό για να τιμήσει τους Ούγγρους μαχητές της ελευθερίας στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Πρόκειται για έναν οβελίσκο με με έναν αμερικανικό αετό στην κορυφή του που ατενίζει την πόλη του Λος Άντζελες. Υπάρχουν αρκετά μνημεία αφιερωμένα στη μνήμη της Ουγγρικής Επανάστασης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα τέτοιο μνημείο βρίσκεται στο Κλίβελαντ, στην Πλατεία Καρδινάλιου Μίντσεντυ. Υπάρχει επίσης ένα μνημείο του Αγοριού από την Πέστη στην πόλη Στσέτσιν της Πολωνίας. Το Ντένβερ έχει το Ουγγρικό Πάρκο Ελευθερίας, που ονομάστηκε έτσι το 1968 για να τιμήσει την εξέγερση.
Η δημόσια συζήτηση για την επανάσταση είχε κατασταλεί στην Ουγγαρία για περισσότερα από 30 χρόνια. Από το λιώσιμο των πάγων της δεκαετίας του 1980 αποτέλεσε αντικείμενο έντονης μελέτης και συζήτησης. Στην ανακήρυξη της Τρίτης Ουγγρικής Δημοκρατίας το 1989 η 23η Οκτωβρίου ανακηρύχθηκε εθνική αργία. Στις 16 Ιουνίου 1989, την 31η επέτειο της εκτέλεσής του, το σώμα του Ιμρε Νάγκι ετάφη εκ νέου με πλήρεις τιμές.
Το Δεκέμβριο του 1991 η υπό διαμελισμό Σοβιετική Ένωση, υπό τον Μιχαήλ Γκορμπατσώφ, και η Ρωσία, εκπροσωπούμενη από τον Μπορίς Γέλτσιν, ζήτησαν επίσημα συγγνώμη για τις σοβιετικές ενέργειες του 1956 στην Ουγγαρία. Αυτή η συγγνώμη επαναλήφθηκε από τον Γέλτσιν το 1992 κατά τη διάρκεια ομιλίας του στο ουγγρικό κοινοβούλιο.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2006 το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ γιόρτασε την πεντηκοστή επέτειο της Ουγγρικής Επανάστασης του 1956. Η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις σχολίασε τη συμβολή των Ούγγρων προσφύγων του 1956 στις Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες χώρες υποδοχής, καθώς και το ρόλο της Ουγγαρίας στην παροχή καταφυγίου στους Ανατολικογερμανούς κατά τις διαδηλώσεις του 1989 κατά της κομμουνιστικής κυριαρχίας. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους επισκέφθηκε επίσης την Ουγγαρία στις 22 Ιουνίου 2006 για να τιμήσει την πεντηκοστή επέτειο.
Επίλογος
Μετά από 7 ημέρες παραμονής στην πρεσβεία της Γιουγκοσλαβίας, ο Nάγκι μαζί με την έκπτωτη κυβέρνησή του αιχμαλωτίστηκε από τους Σοβιετικούς. Εκτελέστηκε δύο χρόνια μετά, στις 16 Ιουνίου 1958 στη Βουδαπέστη. Χιλιάδες μαχητές της πολιτοφυλακής δικάστηκαν από έκτακτα στρατοδικεία και εκτελέστηκαν. Μεταξύ αυτών ο Σάμπο, ο Ντούντας, ο Μπάρανυ και ο Πόνγκρατς. Στην εξουσία εδραιώθηκε η νέα κυβέρνηση του Γιάνος Kάνταρ.
Κινηματογράφος
Ταινίες που έχουν γυριστεί για την ουγγρική επανάσταση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επανασταση 1956 Επανασταση 1956 Ουγγρικη 1956 Κατηγορία:Αντικομμουνισμός Κατηγορία:Σοβιετικές στρατιωτικές κατοχές
Πλακωτό
Το πλακωτό είναι ένα από τα βασικά παιχνίδια του ταβλιού.
Βασικό χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι η δυνατότητα αιχμαλωσίας ("πλακώματος") εχθρικών πουλιών ώστε να εμποδίζεται η κίνησή τους για όσο διάστημα βρίσκονται πλακωμένα (εξ ου και το όνομα του παιχνιδιού).
Κανόνες
Ένας παίκτης έχει πόρτα σε μια θέση όταν Οι πόρτες λειτουργούν ως εμπόδιο στην κίνηση του αντιπάλου αλλά και ως "πατήματα" για να τοποθετεί ένας παίκτης με ασφάλεια τα πούλια του.
Στήσιμο
Ο κάθε παίκτης έχει την περιοχή εκκίνησής του μπροστά του (κάτω δεξιά ή κάτω αριστερά) και απέναντί της βρίσκεται η περιοχή μαζέματος. Κινείται κανονικά από την περιοχή εκκίνησης στην περιοχή μαζέματος κυκλικά (ωρολογιακά ή αντιωρολογιακά). Η περιοχή εκκίνησης του ενός παίκτη είναι η περιοχή μαζέματος του άλλου.
Στην αρχική θέση και τα δεκαπέντε πούλια του παίχτη τοποθετούνται στην θέση α δηλαδή την πρώτη θέση της κίνησής τους (λέγεται μάνα, η β λέγεται παραμάνα και η γ προπαραμάνα)
Πλάκωμα
(ή πιάσιμο) Όταν ένα πούλι βρίσκεται μόνο του σε μια θέση (δεν αποτελεί πόρτα) ο αντίπαλος έχει το δικαίωμα να κινήσει σε αυτήν την θέση πούλι του πλακώνοντας το εχθρικό πούλι. Η θέση γίνεται πόρτα του παίκτη που πλακώνει και ο οποίος έχει την δυνατότητα να τοποθετεί όσα πούλια ακόμα θέλει σε αυτήν. Το πλακωμένο πούλι δεν έχει το δικαίωμα να κινηθεί από την θέση του. Τα πούλια που το πλακώνουν είναι ελεύθερα να κινηθούν από την θέση αυτή αν όμως φύγουν όλα από τη θέση τότε το πούλι ξεπλακώνεται και είναι ελεύθερο να κινηθεί κανονικά.
Ο παίκτης έχει το δικαίωμα να ξεκινήσει το μάζεμα όταν όλα τα πούλια του βρίσκονται στην περιοχή μαζέματος και ο αντίπαλος του δεν έχει κανένα πλακωμένο πούλι του παίκτη. Αν κατά τη διάρκεια του μαζέματος από τον παίκτη, ο αντίπαλος πλακώσει κάποιο πούλι ή πούλια του παίκτη, τότε ο παίκτης σταματάει το μάζεμα μέχρι να ξεπλακώσει ο αντίπαλος τα πούλια του παίκτη.
Στο πλακωτό όπως και στις πόρτες και το φεύγα είναι υποχρεωτική η ολοκλήρωση μιας ζαριάς εφ΄ όσον αυτό είναι εφικτό.
Πιάσιμο της μάνας
Όταν ένας παίκτης πλακώσει την μάνα του αντιπάλου (το τελευταίο πούλι που θα βρεθεί μόνο του στην θέση α (ή ω από την σκοπιά αυτού που πλακώνει) τότε το παιχνίδι από πρακτικής άποψης είναι σχεδόν βέβαιο ότι χάνεται διπλό.
Από θεωρητικής άποψης ο παίκτης που έχει πλακώσει την μάνα του αντιπάλου είναι αδύνατο να χάσει το παιχνίδι διπλό καθώς ο μόνος τρόπος να ξεπλακώσει το αντίπαλο πούλι είναι στο μάζεμα. Στην πράξη όμως δεν υπάρχει πιθανότητα καν να χάσει το παιχνίδι ή να κερδίσει το παιχνίδι μονό και όχι διπλό καθώς στο μάζεμα θα έχει όλη την άνεση να σπάει τα πούλια του αποφεύγοντας να μαζέψει το πούλι που πλακώνει την αντίπαλη μάνα ως το τέλος οπότε και θα κερδίσει το παιχνίδι διπλό.
Πηγές - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τάβλι
Тапа (игра)
Ταγέτης ο λεπτόφυλλος
Ο Ταγέτης ο λεπτόφυλλος (Tagetes tenuifolia) είναι ετήσιο (annual) βότανο, μερικές φορές φτάνοντας σε ύψος τα 50 εκ. (20 ίντσες). Τα φύλλα έχουν μήκος μικρότερο από 3 εκ. (1,2 ίντσες), τα οποία χωρίζονται βαθιά σε πολλά μικρά μέρη. Το φυτό παράγει πολλές μικρές κεφαλές ανθέων σε μια επίπεδη κορυφή σειράς, κάθε κεφαλή με 5 ακτινωτά ανθύλλια (ray florets) και 7-9 ανθύλλια δίσκου (disc florets).
Μαγειρική
Τα άνθη τυγχάνουν να είναι βρώσιμα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως γαρνιτούρα.
Κηπουρική
Οι κατιφέδες, θεωρούνται ως ένα από τα ευκολότερα φυτά για μεγάλωμα. Είναι πολύ ανθεκτικό και μπορεί να επιβιώσει μικρούς παγετούς. Ως επί το πλείστον, το φυτό προτιμά ηλιόλουστες θέσεις και αρκετά καλά αποστραγγισμένα εδάφη. Το υπερβολικά γόνιμο έδαφος, μπορεί να προκαλέσει τα φυτά να γίνουν θαμνώδη και παράγουν λιγότερα άνθη. Οι κατιφέδες έρχονται σε μια ποικιλία χρωμάτων, αλλά κυρίως τα κίτρινα και τα πορτοκαλί, που ανθίζουν στη μέση του καλοκαιριού. Μπορούν να φυτευτούν έξω όταν δεν υπάρχει κίνδυνος παγετού. Μπορούν να αγοραστούν από τα περισσότερα φυτώρια και οι σπόροι είναι εύκολα διαθέσιμοι στα καταστήματα. Συχνά χρησιμοποιείται ως συντροφικό φυτό για τις εντομοαποθητικές του ιδιότητες.
Άλλα
Μερικά είδη Ταγέτη (Tagetes), έχουν μια χαρακτηριστική οσμή η οποία απωθεί τα έντομα, όπως τα κουνούπια, τα μικρά ζώα και τα μικρότερα υπόγεια έντομα. Ο Ταγέτης ο λεπτόφυλλος (Tagetes tenuifolia), είναι ένα από αυτά και συχνά φυτεύεται κοντά σε μικρά ρυάκια ή λακκούβες, επιρρεπείς περιοχές για την απόκρουση των εντόμων, κυρίως των κουνουπιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταγέτης Κατηγορία:Χλωρίδα του Μεξικού Κατηγορία:Χλωρίδα της Κεντρικής Αμερικής Κατηγορία:Χλωρίδα της Νότιας Αμερικής
Muddy "Mississippi" Waters – Live
Muddy "Mississippi" Waters – Live είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του Αμερικανού blues καλλιτέχνη Μάντι Γουότερς, το οποίο κυκλοφόρησε το 1979 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Blue Sky".
Τον τραγουδιστή συνόδευε ο Τζόνι Γουίντερ με το συγκρότημα του, με το set-list να αποτελείται από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του Γουότερς, με μόνο ένα κομμάτι, το "Deep Down in Florida", να προέρχεται από τις τελευταίες κυκλοφορίες του.
Το συγκεκριμένο άλμπουμ έδωσε στον Γουότερς το δέκατο βραβείο Γκράμι της καριέρας του, στην κατηγορία "Best Ethnic or Traditional Folk Recording".
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Muddy Waters Κατηγορία:Άλμπουμ του 1979
Μπρούκλαϊν, Μασαχουσέτη
Το Μπρούκλαϊν (αγγλικά: Brookline, Massachusetts), είναι πόλη των ΗΠΑ, που βρίσκεται στην κομητεία Νόρφολκ στην πολιτεία της Μασαχουσέτης. Αποτελεί μέρος της ευρύτερης περιφέρειας της Βοστώνης, ενώ συνορεύει με το δήμο της Βοστώνης και του Νιούτον.
Ο πληθυσμός της πόλης, ανέρχεται σε 59,180 κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2021 ). Το Μπρούκλαιν, δημιουργήθηκε το 1638 σαν οικισμός μέσα στη Βοστώνη, όμως έγινε ξεχωριστή πόλη το 1705.
Το Μπρούκλαϊν, το 2020, σύμφωνα με τον ιστότοπο κατάταξης και κριτικής "Niche", κατατάχθηκε ως το καλύτερο μέρος για διαμονή στην Μασαχουσέτη, αλλά και ως το 10ο καλύτερο μέρος για διαμονή στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μασαχουσέτης
Ηλεκτρονιοβόλτ
Ένα ηλεκτρονιοβόλτ (συμβολισμός: eV, συχνά προφέρεται «η-βί») αποτελεί μονάδα μέτρησης της ενέργειας, που χρησιμοποιείται κυρίως σε ατομικό και υποατομικό επίπεδο. Ένα (1) eV, εκφράζει το ποσό της κινητικής ενέργειας που αποκτά ένα μη δεσμικό ηλεκτρόνιο καθώς περνά από ηλεκτροστατική διαφορά δυναμικού ενός βολτ (V), στο κενό. Η γραφή του ως μία λέξη έχει προταθεί προσφάτως· η χρήση του παλαιότερου 'ηλεκτρόνιο βολτ' εντούτοις συναντάται και σήμερα. Αποτελεί μονάδα μέτρησης της ενέργειας και χρησιμοποιείται συνήθως για μετρήσεις ενέργειας αλλά και μάζας (ιδιαιτέρως ως μεγαηλεκτρονιοβόλτ - MeV) σε υποατομική κλίμακα. Το συνολικό ποσό ενέργειας ενός ηλεκτρονιοβόλτ είναι:
Το ηλεκτρονιοβόλτ δεν αποτελεί μονάδα του SI, αλλά γίνεται δεκτή η χρήση του με άλλες μονάδες του ιδίου συστήματος.
Κατηγορία:Μονάδες ενέργειας Κατηγορία:Σωματιδιακή φυσική
Red Checkers
μικρογραφία|Οι Red Checkers σε σχηματισμό Οι Red Checkers είναι το ακροβατικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων ακριβείας της Πολεμικής Αεροπορίας της Νέας Ζηλανδίας. Το σμήνος χρησιμοποιεί αεροσκάφη CT-4E Airtrainer. Παλαιότερα χρησιμοποιούσαν αεροσκάφη CT-4B και πρην από αυτά North American T-6 Harvard. Μέχρι το 2000 οι "Red Checkers" είχαν ως έδρα την αεροπορική βάση του Wigram. Τα αεροσκάφη που χρησιμοποιούσε η ομάδα είχαν ένα κόκκινο και άσπρο καρό σχέδιο στο ρύγχος, όμως αυτό τώρα έχει περιοριστεί σε μία μικρή καρό λωρίδα.
Η ομάδα είναι γνωστή για τις επιδείξεις της όπου τα αεροσκάφη εκτελούν τους ελιγμούς τους με τέτοιο τρόπο δίνοντας την εντύπωση στους θεατές ότι κοιτάζουν από ένα καθρέφτη. Οι "Red Checkers" είναι το μακροβιότερο σμήνος στη Νέα Ζηλανδία. Οι Jetabatic με τα de Havilland Vampire τους και οι Kiwi Red με τα A-4 Skyhawk τους άντεξαν λιγα μόνο χρόνια.
Οι πιλότοι των "Red Checkers" είναι ανώτεροι εκπαιδευτές πιλότοι στην Σχολή Πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας της Νέας Ζηλανδίας στην αεροπορική βάση Ohakea.
Χοσρόης
Το όνομα Χοσρόης μπορεί να αναφέρεται:
Κατάλογος παραδοσιακών οικισμών της Ελλάδας
right|thumb|300px|Χάρτης Κατανομής Παραδοσιακών Οικισμών Ελλάδας Παραδοσιακοί οικισμοί θεωρούνται οι οικισμοί που έχουν διατηρήσει αναλλοίωτη την εικόνα που είχαν στο παρελθόν καθώς και τον τοπικό τους χαρακτήρα. Οι χαρακτηρισμένοι με νομοθετική ρύθμιση παραδοσιακοί οικισμοί στην Ελλάδα ξεπερνούν τους 800. Περίπου 830 είναι οι παραδοσιακοί οικισμοί που έχουν χαρακτηριστεί με ευθύνη του ΥΠΕΧΩΔΕ, ενώ τα Υπουργεία Μακεδονίας-Θράκης & Αιγαίου έχουν και αυτά αρμοδιότητα κήρυξης παραδοσιακών οικισμών.
Ακολουθεί κατάλογος με τους παραδοσιακούς οικισμούς της  Ελλάδας ανά νομό.
Ανάφη
Χώρα Ανάφης
===Άνδρος ===
Αλόννησος
Χώρα Αλοννήσου
Σκίαθος
Χώρα Σκιάθου
Σκόπελος
Χώρα Σκοπέλου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παραδοσιακοι οικισμοι Παραδοσιακων Οικισμων
Απρίλιος 2006
20ός αιώνας | 21ος αιώνας | 22ος αιώνας
2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010
Ιανουάριος | Φεβρουάριος | Μάρτιος | Απρίλιος | Μάιος | Ιούνιος | Ιούλιος | Αύγουστος | Σεπτέμβριος | Οκτώβριος | Νοέμβριος | Δεκέμβριος
Κατηγορία:Μήνες Ετών Κατηγορία:2006
2220 Χικς
Ο Χικς (Hicks) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,9. Ανακαλύφθηκε το 1975 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Έλινορ Χέλιν, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού μηχανικού και επιχειρηματία Γουίλιαμ Χικς (William B. Hicks).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χικς
Νεφερμαάτ
Ο Νεφερμαάτ Α' ήταν πρίγκιπας της αρχαίας Αιγύπτου, γιος του Φαραώ Σνεφρού. Κατείχε τον τίτλο του βεζίρη, με τους τίτλους μεγαλύτερος γιος του βασιλιά, βασιλικός σφραγιδοφύλακας, και προφήτης (αρχιερέας) της Μπαστέτ. Το όνομά του σημαίνει "η Μαάτ είναι όμορφη".
Η ζωή του
Ο Νεφερμαάτ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σνεφρού, του ιδρυτή της 4ης Δυναστείας και της πρώτης γυναίκας του, και ετεροθαλής αδελφός του Χέοπα. Η γυναίκα του ήταν η Ιτέτ, με την οποία είχαν πολλά παιδιά, τα ονόματα των οποίων αναφέρονται στον τάφο τους (βλ. Ιτέτ). Μία αδελφή του Νεφερμαάτ, η Νεφερτκαού, είχε γιο που είχε επίσης το όνομα Νεφερμαάτ.
Τάφος
Ο Νεφερμαάτ είναι θαμμένος στο μασταμπά 16 στο Μεϊντούμ, όπως και εκεί είναι θαμμένοι πολλοί συγγενείς του Φαραώ Σνεφρού. Ο τάφος του είναι γνωστός από τη συγκεκριμένη τεχνική που χρησιμοποιήθηκε για τις τοιχογραφίες. Οι γλύπτες χάραξαν τις βαθιά τις εικόνες, και μετά τις γέμισαν με χρωματιστό γύψο. Η τεχνική αυτή απαιτεί πολύ δουλειά, και χρειαζόταν προσοχή γιατί ο γύψος ξεραινόταν, έκανε ρωγμές και έπεφτε. Το αποτέλεσμα ήταν τοιχογραφίες με έντονα χρώματα, και ο τάφος αυτός είναι ο μόνος γνωστός με αυτήν την τεχνική, τα προβλήματα όμως αυτά συνετέλεσαν στο να εγκαταλειφθεί.
Ο τάφος επίσης είναι γνωστός με τη σκηνή που αναπαριστά χήνες, γνωστή ως Χήνες του Μεϊντούμ (τώρα στο Αιγυπτιακό Μουσείο, JE 34571/ CG 1742), είναι φτιαγμένη με την παραπάνω τεχνική του ζωγραφισμένου γύψου, και ανακαλύφθηκε το 1871 από τον Ογκίστ Μαριέτ. Αναπαριστά έξι χήνες, τρεις κοιτάνε στα αριστερά και τρεις στα δεξιά. Σε κάθε ομάδα μία έχει το κεφάλι κάτω βόσκοντας χόρτο, και οι άλλες δύο κοιτάνε απάνω. Οι ομάδα τριών χηνών βασικά αντιστοιχεί σε πολλές χήνες, καθώς το τρία αντιπροσωπεύει τον πληθυντικό αριθμό στο αρχαίο αιγυπτιακό σύστημα γραφής. Στο φτέρωμά τους υπάρχουν διαφορετικές λεπτομέρειες, που συμβάλουν στη συμμετρία της σκηνής. Η σκηνή αποτελεί αριστοτεχνικό παράδειγμα της αρχαίας αιγυπτιακής τέχνης, ένα αριστούργημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Λευτέρης Πουπάκης
Ο Λευτέρης Πουπάκης είναι πρώην ποδοσφαιριστής γεννημένος στις 28 Δεκεμβρίου 1946. Αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.
Ξεκίνησε από την ερασιτεχνική ομάδα του Φοίβου Νέου Κόσμου και σε ηλικία 21 ετών αποκτήθηκε από το Αιγάλεω. Το καλοκαίρι του 1973 μετεγγράφηκε μαζί με τον Μπάμπη Σταυρόπουλο (επίσης ποδοσφαιριστή της Αθηναϊκής ομάδας) στον Ολυμπιακό.
Στο σύλλογο του Πειραιά αποτέλεσε "δίδυμο" τερματοφυλάκων μαζί με τον Παναγιώτη Κελεσίδη, έως το 1978 οπότε υπέγραψε στον ΟΦΗ.
Το 1981 τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός όμως μετά από ένα χρόνο το 1982 επέστρεψε στην ομάδα του Ολυμπιακού για τη σεζόν 1982-1983, ως αναπληρωματικός του Νίκου Σαργκάνη.
Την περίοδο 1984-85 αγωνίσθηκε στον Απόλλωνα Αθηνών, όπου και έκλεισε την πολυετή του καριέρα σε ηλικία 40 ετών!
Επίσης, αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1968 και με την εθνική ενόπλων πήρε την 3η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1972.
Μετά το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε με την προπονητική, ξεκινώντας την καριέρα του ως προπονητής από τον Ο.Φ. Ιεράπετρας, τον οποίο ανέλαβε το καλοκαίρι του 1986 και εργάστηκε για 1 χρόνο. Το καλοκαίρι του 1987 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Εργοτέλη. Από το 2001 ο Λευτέρης Πουπάκης είναι προπονητής τερματοφυλάκων στις ακαδημίες του Εργοτέλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
BBC Radio 4 Extra
Το BBC Radio 4 Extra είναι ψηφιακός ραδιοφωνικός σταθμός του BBC. Το πρόγραμμα του σταθμού εκπέμπει όλο το 24ωρο. Ο σταθμός ξεκίνησε να λειτουργεί το 2002 ως BBC7, το 2008 μετονομάστηκε σε BBC Radio 7 και στις 2 Απριλίου του 2011 σε BBC Radio 4 Extra.
Ο σταθμός το πρώτο τρίμηνο του 2013 είχε σε εβδομαδιαία βάση 1,642 εκατομμύρια ακροατές, το οποίο ήταν 0.95% ακρόαση.
BBC7
190px|left|thumb|Το λογότυπο του BBC Radio 7
Ο σταθμός άρχισε να εκπέμπει στις 15 Δεκεμβρίου του 2002 ως BBC7 από τον κωμικό Paul Merton. Το πρώτο πρόγραμμα του σταθμού ξεκίνησε στις 20:00 και ήταν παρόμοιο με αυτό του BBC Radio 4. Ο σταθμός έπαιζε κυρίως προγράμματα από το αρχείο του BBC. Επιπλέον ο σταθμός είχε και παιδικά προγράμματα, όπως το The Little Toe Radio Show και το The Big Toe Radio Show.
Ο σταθμός είχε κερδίσει τα βραβεία Sony Radio Academy Award το 2003, ήταν υποψήφιος στα βραβεία Promo Award το 2004 και το 2005 πήρε ένα αργυρό στα βραβεία Short-Form.
Ο σταθμός, την τελευταία περίοδο της ζωής του, είδε την ακρόασή του να ανεβαίνει πολύ υψηλά για ένα ψηφιακό ραδιόφωνο. Συγκεκριμένα είχε 9.5% ακρόαση, το οποίο είναι 931,000 ακροατές, το πρώτο τρίμηνο του 2010. Το δεύτερο τρίμηνο είχε 949,000 ακροατές, κάνοντας το σταθμό το δεύτερο δημοφιλέστερο ψηφιακό ραδιοφωνικό σταθμό του BBC εκείνο το καιρό.
BBC Radio 4 Extra
190px|left|thumb|Το λογότυπο του BBC Radio 4 Extra (2011-2022) Στις 2 Μαρτίου του 2010 το BBC είχε ανακοινώσει ότι ο σταθμός θα ξαναέκπεμπε, με αποτέλεσμα ο σταθμός να επαναλειτουργήσει με ως BBC Radio 4 Extra το Σάββατο, 2 Απριλίου του 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation
Σύνδεσμος Φιλίας της Κορέας
Ο Σύνδεσμος Φιλίας Κορέας (ΣΦΚ, Korean Friendship Association – KFA) ιδρύθηκε το Νοέμβριο του 2000, με σκοπό τη δημιουργία διεθνών σχέσεων με την Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας (ΛΔΚ). Έχει μέλη από 120 χώρες, είναι πλήρως αναγνωρισμένος από την Κυβέρνηση της ΛΔΚ και είναι η μεγαλύτερη παγκόσμια οργάνωση υποστηρικτών της. Το ελληνικό παράρτημα, ο Σύνδεσμος Φιλίας Κορέας Ελλάδας (ΣΦΚΕ) ιδρύθηκε το 2016 με τον ορισμό Επίσημου Αντιπροσώπου (Official Delegate) στην Ελλάδα. Εκτός από την Ελλάδα, υπάρχουν Επίσημοι Αντιπρόσωποι στην Ισπανία αλλά και στην Αιθιοπία, Αργεντινή, Αυστραλία, Βενεζούελα, Βολιβία, Βραζιλία, Γαλλία, Γερμανία, Γκάνα, Ελβετία, Ελ Σαλβαδόρ, Ζιμπάμπουε, Ηνωμένο Βασίλειο, ΗΠΑ, Ινδία, Ιταλία, Καμπότζη, Καναδά, Κολομβία, Μεξικό, Νορβηγία, Ολλανδία, Ορουγουάη, Ουγκάντα, Παλαιστίνη, Περού, Πορτογαλία, Σερβία, Σιγκαπούρη, Σλοβενία, Τουρκία, Φινλανδία και Χιλή.
Σκοπός
Οι κύριοι στόχοι του ΣΦΚΕ είναι:
Αυτό το προνόμιο επιτρέπει την ανάπτυξη δραστηριοτήτων στους εξής τομείς:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Βόρειας Κορέας Κατηγορία:Διπλωματία στη Βόρεια Κορέα
Ζέρσον
Ο Ζέρσον ντε Ολιβέιρα Νούνες (πορτογαλικά : Gérson de Oliveira Nunes), γνωστός ως Ζέρσον (πορτογαλική προφορά: [ˈʒɛʁsõ], γεννήθηκε 11 Ιανουαρίου 1941), είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος. Ένας από τους καλύτερους Νοτιοαμερικανούς στη θέση του όλων των εποχών, έγινε ευρέως γνωστός ως «ο εγκέφαλος» της ομάδας της Βραζιλίας που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 στο Μεξικό.
Βιογραφία
Ο Ζέρσον προέρχονταν από ποδοσφαιρική οικογένεια και γρήγορα κατευθύνθηκε προς το άθλημα του ποδοσφαίρου. Μέσα σε ένα χρόνο από το επαγγελματικό του ντεμπούτο για τη Φλαμένγκο το 1959, κλήθηκε στη βραζιλιάνικη ομάδα στους Παναμερικανικούς Αγώνες στο Σικάγο. Ένα χρόνο αργότερα, ήταν ο κορυφαίος της ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης, όπου σημείωσε τέσσερα γκολ, αλλά η Βραζιλία δεν κατάφερε να φτάσει πέρα ​​από τη φάση των ομίλων. Εντυπωσίασε ευρωπαϊκούς συλλόγους αλλά αυτός προτίμησε να παραμείνει στην πατρίδα του με το νεαρό της ηλικίας του να παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο. Το 1961 κλήθηκε στην Εθνική ανδρών της Βραζιλίας και είχε προεπιλεγεί για τη συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962, όμως ένας τραυματισμός τον κράτησε μακριά από τη διοργάνωση.
Το 1963 επέλεξε να μετακομίσει στην Μποταφόγκο που διέθετε ιδιαίτερα ισχυρή ομάδα την εποχή εκείνη. Στη νέα του ομάδα έγινε ένας από τους πιο γνωστούς Βραζιλιάνους παίκτες της γενιάς του, κερδίζοντας το Τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο το 1964 και το 1965, το Πρωτάθλημα Ρίο ντε Τζανέιρο το 1967 και το 1968 και το Εθνικό Πρωτάθλημα το 1968, τον πρώτο εθνικό τίτλο στην ιστορία της Μποταφόγκο.
Ως παίκτης συνδύαζε την τεχνική και το εξαιρετικά ισχυρό αριστερό σουτ με την ευφυΐα και την ιδιαίτερη ικανότητα να ελέγχει το παιχνίδι από το κέντρο. Το σουτ του του έδωσε το ψευδώνυμο  Canhotinha de Ouro ("χρυσό αριστερό πόδι"). Θεωρήθηκε στην αρχή της καριέρας του διάδοχος του Ντίντι. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 συμμετείχε μόνο σε ένα αγώνα και όπως και όλη η εθνική Βραζιλίας η διάκριση δεν ήρθε. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 είχε σημαντικό λειτουργικό ρόλο στην εντυπωσιακή ομάδα που κατέκτησε το τρόπαιο για τρίτη φορά, και έμεινε γνωστή ως η ομάδα των «πέντε δεκαριών» με τους Πελέ (Σάντος), Ριβελίνο (Κορίνθιανς), Ζαϊρζίνιο (Μποταφόγκο), Τοστάο (Κρουζέιρο) και τον Ζέρσον να αγωνίζονται μαζί. Η ομάδα θεωρείται ευρέως ως η καλύτερη όλων των εποχών σε μία διοργάνωση. Ο Ζέρσον ήταν ο καλύτερος παίκτης στη νίκη με 4—1 επί της Ιταλίας στον τελικό, όπου σημείωσε και ένα γκολ. Ο τελικός χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως futebol arte (ποδόσφαιρο τέχνη) εναντίον futebol de resultado (ποδόσφαιρο για το αποτέλεσμα). Συμπεριλήφθηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. Συνολικά, έπαιξε 70 φορές για τη Βραζιλία, σημειώνοντας 14 τέρματα.
Τίτλοι και διακρίσεις
Φλαμένγκο Μποταφόγκο Σάο Πάολο Φλουμινένσε Βραζιλία
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλουμινένσε Φούτμπολ Κλαμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Βαράμης
Το όνομα Βαράμης μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Ισδιγέρδης
Με το όνομα Ισδιγέρδης μπορεί να αναφέρονται:
Πτολεμαίος Α΄ Σωτήρ
Ο Πτολεμαίος Α΄ ο Λάγου, ή Πτολεμαίος ο Λαγίδης (367 π.Χ. - 282 π.Χ.) ήταν Έλληνας στρατηγός του Μεγάλου Αλεξάνδρου καθώς και μέλος της σωματοφυλακής του, σατράπης (323 π.Χ.-305 π.Χ.) και βασιλιάς του Πτολεμαϊκού Βασιλείου στην Αίγυπτο (304/305 π.Χ.-283 π.Χ.), γνωστός με το χαρακτηρισμό «Σωτήρ» από τους Ρόδιους, και ιδρυτής της Πτολεμαϊκής Δυναστείας των Λαγιδών (323 π.Χ.-30 μ.Χ.).
Ήταν γιος της της Αρσινόης της Μακεδονίας από ευγενή οικογένεια της Μακεδονίας της περιοχής της Εορδαίας, αγνώστου όμως πατρός. Εικάζεται ότι ίσως ήταν υιός ή θετός υιός του Λάγου ή ετεροθαλής αδελφός του Μεγάλου Αλεξάνδρου και υιός του Φιλίππου Β΄ του Μακεδόνα. Από την παιδική του ηλικία ήταν ένας από τους πιο στενούς φίλους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τον οποίον ακολούθησε σε όλες του τις εκστρατείες. Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., έγινε κατανομή των επαρχιών στην Βαβυλώνα και ο Πτολεμαίος ανέλαβε τη διοίκηση της Αιγύπτου.
Μετά τον Αλέξανδρο
thumb|left|200px|Ένα σπάνιο νόμισμα του Πτολεμαίου Α΄ μια υπενθύμιση των επιτυχημένων εκστρατειών του με το Αλέξανδρο στην Ινδία. Εμπροσθότυπο: Ο Πτολεμαίος στη αρχή της βασιλείας του. Οπισθότυπο: Ο Αλέξανδρος πάνω σε άρμα ελεφάντων Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ. και τη διανομή της αυτοκρατορίας του με τη Συμφωνία της Βαβυλώνας, ανέλαβε την σατραπεία της Αιγύπτου στην οποία προσάρτησε και την Κυρηναϊκή. Επίσης απέκτησε και το σώμα του Αλέξανδρου το 321 π.Χ. κατά τη μεταφορά του προς τη Μακεδονία, και το κράτησε στην Αίγυπτο, όπου αυτή είναι και η τελευταία γνωστή τοποθεσία του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Πτολεμαίος λέγεται ότι υποκίνησε την επανατοποθέτηση της πρωτεύουσας της Αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Βαβυλώνα. Προσπάθησε και κατάφερε να κρατήσει την Αίγυπτο κάτω από την εξουσία του ενάντια στις επιθέσεις των υπόλοιπων διαδόχων του θρόνου. Απέκτησε μεγάλο κύρος, κυρίως λόγω της συνετής του διοίκησης αλλά και του σεβασμού του προς τη θρησκεία και τα έθιμα των Αιγυπτίων.
Οι αυτονομιστικές του τάσεις, ώστε να διαχωριστεί η Αίγυπτος από τις υπόλοιπες επαρχίες, εκδηλώθηκαν μετά την άμεση εξόντωση του Κλεομένη που διαχειρίζονταν τα οικονομικά της Αιγύπτου. Η πράξη του προκάλεσε την αντίδραση του Περδίκκα, ο οποίος ήθελε να διατηρήσει την ενότητα της αυτοκρατορίας και να αναδειχτεί ως διάδοχος της αυτοκρατορίας. Το 321 π.Χ., όμως σκοτώθηκε προσπαθώντας να εισβάλει στην Αίγυπτο. Κατόπιν ο Πτολεμαίος Α΄ πολέμησε με τον Αντίγονο το 315 π.Χ. και 312 π.Χ. και μετά την ήττα του στη Σαλαμίνα της Κύπρου το 306 π.Χ. από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το νησί. Το 306 π.Χ. ονομάσθηκε βασιλεύς, όρισε ως έδρα του την Αλεξάνδρεια, η οποία επί των ημερών του στολίστηκε με λαμπρά ανάκτορα και δημόσια κτήρια, με αποκορύφωμα τον Φάρο της Αλεξάνδρειας, ένα από τα Επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Κατά την πολιορκία της Ρόδου το 306 π.Χ. από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή, ο Πτολεμαίος βοήθησε ουσιαστικά τους πολιορκημένους, με την αποστολή εφοδίων και ενισχύσεων κάτι που οδήγησε στη σωτηρία της πόλης, και έτσι απέκτησε την ονομασία Πτολεμαίος ο Σωτήρ από τους Ρόδιους. Το 285 π.Χ. παραιτήθηκε από τον θρόνο προς όφελος του δευτερότοκου γιου του Πτολεμαίου Β΄ Φιλαδέλφου. Τελευταίος διάδοχος της Δυναστείας των Πτολεμαίων ήταν η βασίλισσα Κλεοπάτρα που αντιτάχθηκε στην υπαγωγή της Αιγύπτου στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Το έργο
thumb|180px|Ο [[φάρος της Αλεξάνδρειας του οποίου η κατασκευή ξεκίνησε το 297 π.Χ.]] Η προσωπικότητά του απέκτησε κοσμοϊστορική σημασία, καθώς είναι ο ιδρυτής της ομώνυμης Δυναστείας των Λαγιδών-Πτολεμαίων στην Αίγυπτο, που κυριάρχησε στην χώρα για 300 περίπου χρόνια.
Μετέφερε την πρωτεύουσα του κράτους από τη Μέμφιδα στην Αλεξάνδρεια, κυρίως για οικονομικούς λόγους, και ίδρυσε την ελληνική πόλη Πτολεμαΐδα στην Άνω Αίγυπτο ως αντίβαρο της αιγυπτιακής πόλης των Θηβών.
thumb|right|230px|Το εσωτερικό της περίφημης [[Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας|βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας]] Υπήρξε προστάτης των γραμμάτων, ενώ ίδρυσε με παρότρυνση του Δημητρίου του Φαληρέα, το Μουσείον της πόλης, όπου στεγάσθηκε η μεγάλη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, που περιείχε 200.000 τόμους την εποχή του θανάτου του με όλες τις επιστήμες της εποχής, και η οποία αρχικά πυρπολήθηκε το 48 π.Χ. από τον ρωμαϊκό στόλο από τον Ιούλιο Καίσαρα που είχε ως συνέπεια τη μετάδοση της φωτιάς στη Βιβλιοθήκη του Μουσείου και καταστράφηκε ολοσχερώς. Αργότερα ανασυγκροτήθηκε, αλλά το 391 μ.Χ. πυρπολήθηκε εκ νέου επί Θεοδοσίου Α΄.
Τέλος, ο Πτολεμαίος επέστρεψε στους Αιγύπτιους ιερείς αγάλματα θεών, έπιπλα και βιβλία που είχαν κλαπεί από τα ιερά από τον Ξέρξη Α΄.
Ο ίδιος έγραψε το βιβλίο Περί των Πράξεων του Αλεξάνδρου, που δεν σώθηκε αλλά αναφέρεται σε έργο του Αρριανού, την γνωστή βιογραφία του στρατηλάτη Αλεξάνδρου Ανάβασις.
Ήδη από το το 290 π.Χ. όρισε διάδοχό του το γιo του από την τρίτη σύζυγό του Βερενίκη, Πτολεμαίο Β΄ προτιμώντας τον από τον γιο που είχε αποκτήσει από τη δεύτερη σύζυγό του Ευρυδίκη κόρη του Αντιπάτρου τον γνωστό οργίλο και βίαιο Πτολεμαίο Κεραυνό.
2221 Τσίλτον
Ο Τσίλτον (Chilton) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1976 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ και πήρε το όνομά του από το επώνυμο της Τζην Τσίλτον-Μακκρόσκυ (Jean Chilton-McCrosky), συζύγου του Αμερικανού αστρονόμου Ρίτσαρντ Γιουτζήν Μακκρόσκυ, του οποίου το όνομα έχει δοθεί στον αστεροειδή 1880 Μακκρόσκυ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Τσίλτον είναι άγνωστα. Ο Τσίλτον περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ως 9 ώρες περίπου.
Νταντσονίτης
Γενικά
Ο νταντσονίτης (αγγλ. dadsonite) είναι θειούχο / χλωριούχο ορυκτό του μολύβδου και του αντιμονίου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Καναδού ορυκτολόγου Αλεξάντερ Στιούαρτ Ντάντσον (Alexander Stewart Dadson, 1906–1958).
2221 Τσίλτον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσιλτον
Νταντσονίτης
Γενικά
Απαντάται κυρίως σε υδροθερμικές φλέβες μαζί με σουλφίδια μετάλλων και θειούχα ορυκτά του μολύβδου.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο μπουλανζερίτης, ο χαλκαντιμονίτης, ο βουρνονίτης και τα λιγότερο διαδεδομένα ρομπινσονίτης και τζεϊμσονίτης.
Δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο ορυκτό. Ανευρίσκεται στον Καναδά (Βορειοδυτικές περιοχές και Οντάριο), την Πολιτεία Νεβάδα στις ΗΠΑ, τα όρη Χαρτς στη Γερμανία, το Saint-Pons στη Γαλλία, την Τοσκάνη της Ιταλίας, τη Σλοβακία και στην Ελλάδα στα μεταλλεία Λαυρίου (περιοχή Καμάριζας).
Κεπενεκτσί (Γκορανμπόι)
Το Κεπενεκτσί (επίσης, Καπανακτσί) είναι χωριό στην επαρχία Γκορανμπόι του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκορανμπόι
Σίμος Καραγιαννίδης
Ο Σίμος Καραγιαννίδης γεννήθηκε στον Πειραιά στις 4 Ιουλίου του 1965 και είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως αμυντικός και νυν προπονητής.
Ξεχώρισε ως ποδοσφαιριστής για τις ακριβείς μπαλιές και πάσες του, αλλά και για τις εκτελέσεις φάουλ.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα του στους Νέους Δραπετσώνας το 1979, ομάδα της περιοχής όπου μεγάλωσε. Με τη φανέλα των Νέων Δραπετσώνας αγωνίστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα Πειραιά και το 1986 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πειραιά, με αντίπαλο τον Μανδραϊκό στον τελικό στο Στάδιο Γ. Καραϊσκάκης.
Το 1987 πήγε στην Προοδευτική, με την οποία έγινε επαγγελματίας και αναδείχθηκε. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε συνολικά 8 συνεχή χρόνια με επιτυχία μέχρι το 1995 και έκανε ντεμπούτο στα πρωταθλήματα της Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής κατηγορίας. Στη συνέχεια πήγε στην Καλλιθέα, όπου αγωνίστηκε για 2 χρόνια στην Γ΄ Εθνική και το 1997 μεταγράφηκε στην Αγία Ελεούσα, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε επίσης στην Γ΄ Εθνική.
Κατόπιν, το 1998 μεταγράφηκε στον Α.Ο. Κηπούπολης, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στην Α΄ Ε.Π.Σ. Αθηνών. Το 1999 μεταγράφηκε στον Φωστήρα, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 1 χρόνο στην Δ' Εθνική, μέχρι και το 2000 όπου κρέμασε τα παπούτσια του.
Προπονητική καριέρα
Μετά την αποχώρηση του από την ενεργό δράση, παρέμεινε στον Ταύρο και τον Φωστήρα, αναλαμβάνοντας για 3 χρόνια το πόστο του βοηθού προπονητή και σκάουτερ. Το 2003 πήγε στον Απόλλων Αθηνών σαν συνεργάτης με τον Νίκο Αργυρούλη. Στη συνέχεια ταψίδεψε στην Κύπρο για τον Απόλλων Λεμεσού, σαν συνεργάτης με τον νυν προπονητή και πρώην συμπαίκτη του στην Προοδευτική, Σούλη Παπαδόπουλο.
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα συνέχισε σαν προπονητής, αναλαμβάνοντας την τεχνική ηγεσία πολλών ομάδων του Πειραιά. Διετέλεσε προπονητής στους Α.Ε. Χαραυγή, Αετό Κορυδαλλού, Νέους Ευγενείας, Ελλάς Ποντίων, Ολυμπιάδα Κερατσινίου, Α.Σ. Δραπετσώνας, Α.Ο. Κορυδαλλού, και Α.Ο. Αγ. Δημητρίου Πειραιά, όπου εργάζεται μέχρι σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ.Σ. Καλλιθέας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φωστήρα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Απόλλωνα Σμύρνης
The Essentials
Το The Essentials είναι συλλογή τραγουδιών του αμερικάνικου heavy metal συγκροτήματος Twisted Sister, η οποία κυκλοφόρησε στις 17 Σεπτεμβρίου του 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Warner Music Group".
Η συλλογή περιλαμβάνει κομμάτια από τα πέντε στούντιο άλμπουμ του συγκροτήματος, τα οποία κυκλοφόρησαν από το 1982 μέχρι το 1987.
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002 Κατηγορία:Άλμπουμ των Twisted Sister
Παλαιοκαθολική Εκκλησία
Η Παλαιοκαθολική Εκκλησία αποτελεί κοινότητα χριστιανικών εκκλησιών. Πολλές από αυτές ήταν οι γερμανόφωνες εκκλησίες, οι οποίες αποσχίστηκαν από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στη δεκαετία του 1870 εξαιτίας της καθιέρωσης του δόγματος του αλάθητου του Πάπα από την Πρώτη Σύνοδο του Βατικανού το 1870.
Ο όρος «Παλαιοκαθολικοί» πρωτοχρησιμοποιήθηκε το 1853 για να αναφερθεί στα μέλη της έδρας της Ουτρέχτης, οι οποίοι δεν ήταν στη δικαιοδοσία του Πάπα. Σήμερα, παρόλο που οι ευρωπαϊκές παλαιοκαθολικές εκκλησίες ανήκουν στην Ένωση της Ουτρέχτης (η οποία ιδρύθηκε με τη Διακήρυξη της Ουτρέχτης το 1889 και βρίσκεται σε πλήρη κοινωνία με την Αγγλικανική Εκκλησία), υπάρχουν πολλές οι οποίες είναι ανεξάρτητες, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ.
Θρακολογία
Θρακολογία ονομάζεται η επιστήμη που σκοπό έχει τη μελέτη του αρχαίου Θρακικού πολιτισμού, από την απώτατη αρχαιότητα μέχρι και τον 4ο μ.Χ. αιώνα. Η μελέτη των Θρακικών σπουδών γνώρισε ιδιαίτερη προβολή κατά τα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ο Αλέξανδρος Φόλ άρχισε να μελετά τα αρχαία θρακικά μνημεία των παραλίων της Μαύρης Θάλασσας. Μάλιστα ιδρύθηκε στη Βουλγαρία και σχετικό Ινστιτούτο, ως παράρτημα της Βουλγαρικής Ακαδημίας Επιστημών.
Γνωστικά Πεδία
Η Θρακολογία μελετά κυρίως την ιστορία των αρχαίων θρακικών φύλων και των κρατών που αυτά συγκρότησαν, τη θρακική μυθολογία και θρησκεία, καθώς και τη θρακική διάλεκτο. Στην Ελλάδα δεν μελετάται αυτοτελώς, με μόνη εξαίρεση το Θρακικό Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο. Ως γνωστικό αντικείμενο μοιράζεται μεταξύ Αρχαιολογίας και Λαογραφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία Θράκη Κατηγορία:Ιστορία της Θράκης Κατηγορία:Ευρωπαϊκές σπουδές
Εξωνήσι Ρόδου
Το Εξωνήσι είναι βραχονησίδα της Ρόδου στα Δωδεκάνησα η οποία βρίσκεται στα ανατολικά παράλια του νησιού. Είναι στα βόρεια του όρμου Γιάλια, δίπλα και ανατολικά της βραχονησίδας του Αρχαγγέλου.
Αννίβας
Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους στρατηλάτες ολων των εποχων. Η φήμη του οφείλεται στα επιτεύγματά του κατά τη διάρκεια του Β' Καρχηδονιακού πολέμου καθώς και στην πορεία του από την Ισπανία μέσω των Πυρηναίων και των Άλπεων με κατεύθυνση την βόρεια Ιταλία, με 50.000 πεζικό, 9.000 ιππικό και 37 ελέφαντες.Οι νίκες κατά των Ρωμαίων έγιναν στον ποταμό Τρέβια το 218 π.Χ. όπου πήραν μέρος και 14.000 Γαλάτες που πήγαν με το μέρος του Αννίβα. Ακολούθησε η νίκη στη λίμνη Τρασιμένη το 217 π.Χ. (όπου οι Ρωμαίοι έχασαν 15.000 άνδρες) και αυτή στις Κάννες το 216 π.Χ..
Εξωνήσι Ρόδου
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Ρόδου
Αννίβας
Ο δρόμος για τη Ρώμη φαινόταν πλέον ανοιχτός και η φράση «ο Αννίβας προ των πυλών» (Hannibal ante portas Roma) σημάδεψε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για χρόνια. Ωστόσο ο Καρχηδόνιος στρατηγός δεν βάδισε κατά της αιώνιας πόλης και προτίμησε να κινηθεί προς τη Νότιο Ιταλία. Αυτή η κίνηση του Αννίβα έκανε τον Μαάρβα, επικεφαλής του ιππικού, να του πει: «Ξέρεις να νικάς, όχι όμως και να αξιοποιείς τη νίκη». Οι Ρωμαίοι δεν τόλμησαν να αναμετρηθούν μαζί του σε μάχη εκ παρατάξεως, αλλά επιδόθηκαν σε πόλεμο φθοράς επειδή ο Αννίβας αντιμετώπιζε πρόβλημα ανεφοδιασμού λόγω της απόστασης που τον χώριζε από τις βάσεις του στην Ισπανία και την Καρχηδόνα.
Οι νίκες του Αννίβα είχαν κι άλλον έναν αντίκτυπο. Οι Ρωμαίοι κινδύνευαν να χάσουν τους συμμάχους τους από γενικευμένη εξέγερση. Πολλοί από τους συμμάχους της Ρώμης, όπως ο Φίλιππος ο Ε΄, άλλαξαν στρατόπεδο συμμαχώντας με τον Αννίβα. Ωστόσο οι Ρωμαίοι ξαναβρήκαν τη δύναμή τους και επανέκτησαν μερικά από τα εδάφη που είχαν χάσει.