cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρόποση στον Πόε
Άλλα περιστατικά
Το 2007 εμφανίστηκε ένας 92χρονος άντρας ο οποίος ανέφερε ο ίδιος είχε ξεκινήσει την παράδοση κατά την δεκαετία του 1960 ως ένα τέχνασμα δημοσιότητας για να ωφελήσει την τοπική εκκλησία και το ποίμνιο της, και πως είχε πει ψέματα σε ένα δημοσιογράφο πως η παράδοση είχε ξεκινήσει το 1949. Ωστόσο οι πρώτες έντυπες μαρτυρίες υπάρχουν όντως από τη δεκαετία του 1950, και οι προφορικές ξεκινούν από τη δεκαετία του 1930, ενώ εντοπίστηκε και πλήθος αντιφάσεων στις λεπτομέρειες των ισχυρισμών του ατόμου αυτού.
Ξενόγλωσσοι
Κατηγορία:Ταφικά έθιμα Κατηγορία:Έντγκαρ Άλλαν Πόε
Αραζάπ
Το Αραζάπ (αρμενικά: Արազափ, έως το 1947 γνωστό ως Εβτζιλάρ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Αρμαβίρ, στην Αρμενία. Το 2009, αριθμούσε 1,833 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Αρμαβίρ
Σιδηροδρομικός Σταθμός Βρανά
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Βρανά ήταν σταθμός των Σιδηροδρόμων Ελληνικού Κράτους, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Βαρθολομιού - Λουτρών Κυλλήνης, στη χιλιομετρική θέση 1,591 από Βαρθολομιό. Βρίσκεται στον Δήμο Βαρθολομιού και πήρε το όνομά του από τον οικισμό που εξυπηρετεί, τον Βρανά.
Εγκαινιάστηκε την 1η Ιουνίου 1892 και έκλεισε το 1969, μαζί με τη γραμμή Βαρθολομιού - Λουτρών Κυλλήνης. Διαθέτει πλευρική αποβάθρα.
Βρανας Βρανας Βρανας
Δαυλός
Ο Δαυλός είναι κοινότητα της επαρχίας Αμμοχώστου στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Σεσενόν-συρ-Ορμπ
Το Σεσενόν-συρ-Ορμπ (γαλλικά: Cessenon-sur-Orb, οξιτανικά: Cecenon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Δαυλός
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Σεσενόν-συρ-Ορμπ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεσενοναί (γαλλικά: Cessenonais).
Δαυλός
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Αμμοχώστου
Κινεζική ποίηση
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Quatrain_on_Heavenly_Mountain.jpg|μικρογραφία|200x200εσ|"Τετράστιχο στο παραδεισένιο βουνό '' του αυτοκράτορα Γκαοζόνγκ Η κινεζική ποίηση είναι ποίηση γραμμένη, προφορική ή τραγουδιστή στην κινεζική γλώσσα. Ως κινεζική γλώσσα, εννοούνται τα Κλασικά Κινέζικα, τα Κοινά Κινέζικα, τα Μανδαρίνικα Κινέζικα, τα Κινέζικα Γιουέ, και άλλες ιστορικές και κλασικές μορφές της κινεζικής. Η ποίηση στη κινεζική γλώσσα εντάσσεται γενικά στην Κλασική Κινεζική ποίηση ή στην Σύγχρονη Κινεζική ποίηση, ανάλογα με το πότε έχει γραφτεί το έργο.
Κλασική κινεζική ποίηση
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Chinese_New_Year's_poetry.jpg|μικρογραφία|300x300εσ|Το ζωγραφισμένο στο χέρι Ντουέι Λιέν της Κινέζικης Πρωτοχρονιάς (对联, "δίστιχο"), ένα υποπροϊόν της κινεζικής ποίησης, επικολλήθηκε στις πλευρές των θυρών που οδηγούν σε σπίτια, στην πόλη Λιτζιάνγκ, [[Γιουνάν.]] Η κλασική κινεζική ποίηση περιλαμβάνει, ίσως πρώτα και κυρίως το Σι (詩 / 诗), και επίσης άλλους σημαντικούς τύπους όπως το Τσι (詞 / 词) και το Τσου (曲). Υπάρχει επίσης μια παραδοσιακή κινεζική λογοτεχνική μορφή που ονομάζεται Φου (賦 / 赋), η οποία αψηφά την κατηγοριοποίηση στα Ελληνικά περισσότερο από τους άλλους όρους, αλλά συχνά μεταφράζεται ως «ραψωδία». Κατά τη σύγχρονη περίοδο, έχει επίσης αναπτυχθεί ελεύθερος στίχος δυτικής μορφής. Οι παραδοσιακές μορφές της κινεζικής ποίησης είναι με ομοιοκαταληξία, ωστόσο η απλή ομοιοκαταληξία του κειμένου μπορεί να μην χαρακτηρίζει τη λογοτεχνία ως ποίηση. Και, επίσης, η έλλειψη ομοιοκαταληξίας δεν αποκλείει απαραίτητα ένα σύγχρονο έργο από το να θεωρείται ποίηση, με την έννοια της σύγχρονης κινεζικής ποίησης. Για παράδειγμα, οι στίχοι του Ι Τσινγκ είναι συχνά ομοιοκατάληκτες, αλλά μπορεί να μην θεωρούνται ποίηση, ενώ ο σύγχρονος στίχος μπορεί να θεωρηθεί ποίηση ακόμη και χωρίς ομοιοκαταληξίες. Μια διαπολιτισμική σύγκριση σε αυτό μπορούν να καταστήσουν τα Προ-Σωκρατικά φιλοσοφικά έργα στην Αρχαία Ελλάδα τα οποία συχνά γράφονταν σε έμμετρο λόγο έναντι του ελεύθερου στίχου.
Σύγχρονη (μετακλασική) ποίηση
Η σύγχρονη κινεζική ποίηση (新诗 / 新詞 "νέα ποίηση") αναφέρεται στο σύγχρονο στιλ της ποίησης, σε αντίθεση με την παραδοσιακή ποίηση που γράφεται στην κλασική κινεζική γλώσσα. Συνήθως η σύγχρονη κινεζική ποίηση δεν ακολουθεί προδιαγεγραμμένα πρότυπα. Η ποίηση επαναστάθηκε μετά το Τέταρτο Κίνημα του Μαΐου 1919, όταν συγγραφείς (όπως ο Χου Σιχ) προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τα λαϊκά στυλ πιο κοντά σε αυτό που ομιλούταν (Μπαϊχουά) παρά τις προηγούμενες μορφές. Ποιητές των αρχών του 20ού αιώνα όπως ο Σου Τζιμό, ο Γκουό Μορουό και ο Γουεν Ιντόου προσπάθησαν να διαχωρίσουν την κινεζική ποίηση από προηγούμενες συνήθειες υιοθετώντας δυτικά μοντέλα. Για παράδειγμα, ο Σου ακολουθεί συνειδητά το στυλ των Ρομαντικών ποιητών με τελικές ομοιοκαταληξίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινεζική λογοτεχνία
Επαρχία Ασκεράν
Η Επαρχία Ασκεράν (αρμενικά: Ասկերան) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία έχει περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Είναι σχεδόν εφαπτόμενη με την Αζερική περιοχή Χοτζαλί. Βρίσκεται στο κέντρο του Αρτσάχ, γύρω από την πρωτεύουσα, το Στεπανακέρτ. Είναι αξιοσημείωτο για τα ερείπια του Τιγκρανακέρτ.
Υπάρχουν 42 κοινότητες στην επαρχία, από τις οποίες η 1 θεωρείται αστική και οι 41 θεωρούνται αγροτικές.
Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Γουλιέλμος Βερτράνδος της Προβηγκίας
Ο Γουλιέλμος Βερτράνδος της Προβηγκίας, (Γαλλικά ː Guillaume-Bernard, πέθανε στις 28 Ιουλίου 1094 ) μέλος του Οίκου των Μποζονιδών ήταν Κόμης και Μαγδράβος της Προβηγκίας (1062 - 1094) σε συμβασιλεία με τον μικρότερο αδελφό του Γοδεφρείδο Β΄ (1062 - 1067) και τον ξάδελφο του Βερτράνδο Β΄ (1062 - 1094).
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος Βερτράνδος ήταν γιος του Φουλκ-Βερτράνδου κόμη της Προβηγκίας και της Χίλντεγκαρντ. Το 1051 διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης. Ο θείος του Γοδεφρείδος Α΄ της Προβηγκίας ήταν επίσης κόμης και μάργραβος της Προβηγκίας. Ο τίτλος του μαργράβου δινόταν στον πρεσβύτερο κόμη μόνο, έτσι όταν το 1062 απεβίωσε ο θείος του, ο Γουλιέλμος-Βερτράνδος έλαβε και τον τίτλο του μαργράβου.
Το 1081 ο Γουλιέλμος-Βερτράνδος αποκήρυξε τη συμμαχία του με τον Γερμανό βασιλιά και ορκίστηκε πίστη στον πάπα. Όταν απεβίωσε το 1094 τον διαδέχθηκε ο Ραϋμόνδος Δ΄ της Τουλούζης κόμης της Τουλούζης, σύζυγος της εξαδέλφης του Γκέρμπεργκας. Έτσι η Προβηγκία πέρασε στον Οίκο του Ρουέργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Τερέζα των Χιμένεθ, κόρη του Ραμίρο Α΄ της Αραγωνίας.
Αργότερα ο Γουλιέλμος-Βερτράνδος έκανε δεύτερο γάμο με την Αδελαΐδα του Καβένεθ και είχε τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μποζονιδών
Ηλίας Παπαγεωργίου
Ο Ηλίας Παπαγεωργίου (1925-1998) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε το 1925 στον Πειραιά. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 13 ετών στην ΑΕ Χρωματουργείων ως έξω δεξιά μαζί με τον Ανδρέα Μουράτη. Στη συνέχεια μεταπήδησε στον Απόλλωνα Ρέντη το 1943, όπου αγωνίστηκε μέσα δεξιά, θέση στην οποία καθιερώθηκε. Αυτά ήταν ανεπίσημα σωματεία. Σε επίσημη ομάδα πήγε το 1946 στον Ατρόμητο Πειραιά όπου έπαιξε μέχρι το 1949. Τότε κλήθηκε στη Μικτή Πειραιώς και για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα, χωρίς να αγωνιστεί.
Ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης
Ένα ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης (integrated development environment, IDE) είναι μία σουίτα λογισμικού που βοηθάει στην ανάπτυξη προγραμμάτων υπολογιστή. Συνήθως ένα IDE περιλαμβάνει κάποιον επεξεργαστή πηγαίου κώδικα, έναν μεταγλωττιστή, εργαλεία αυτόματης παραγωγής κώδικα, αποσφαλματωτή, συνδέτη, σύστημα ελέγχου εκδόσεων και εργαλεία κατασκευής γραφικών διασυνδέσεων χρήστη για τις υπό ανάπτυξη εφαρμογές.
Ηλίας Παπαγεωργίου
Το 1949 μεταγράφηκε στην ΑΕΚ χωρίς τη συγκατάθεση του σωματείου του με αποτέλεσμα να μείνει δύο σεζόν εκτός αγώνων σύμφωνα με τους τότε κανονισμούς. Στην ΑΕΚ έμεινε μέχρι το 1955. Αρχικά έπαιζε μόνο σε φιλικά. Τελικά, το 1950 κλήθηκε στη μικτή Αθηνών και στην εθνική ομάδα, σε αγώνα με την Αίγυπτο στην Αλεξάνδρεια στον οποίο πέτυχε το μοναδικό γκολ του αγώνα δίνοντας τη νίκη στην ελληνική ομάδα.
Ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης
Κατηγορία:Αλληλεπίδραση Ανθρώπου-Υπολογιστή Κατηγορία:Προγραμματισμός
Ηλίας Παπαγεωργίου
Επέστρεψε στον Ατρόμητο Πειραιά για να κλείσει την ποδοσφαιρική του καριέρα. Έπαιξε 12 φορές με την Εθνική Ελλάδας σημειώνοντας και 4 γκολ.
Μετά το ποδόσφαιρο ασχολήθηκε με την προπονητική και εργάστηκε σε πολλούς συλλόγους, μεταξύ των οποίων στους Ιωνικό Νίκαιας, Προοδευτική, Παναργειακό, Βύζαντα Μεγάρων, Ατρόμητο Πειραιά, Αίαντα Σαλαμίνας, Γ.Σ. Καλλιθέα, Θρίαμβο Νέου Κόσμου κ.α.
Ιδιωτική ζωή
Ως επαγγελματίας εργάστηκε στην Ηλεκτρική Εταιρεία Αθηνών-Πειραιώς και αργότερα στη ΔΕΗ. Είχε παντρευτεί την Καλλιρρόη Παπαγεωργίου το γένος Μπούρα και απέκτησαν δύο τέκνα, τον Κωνσταντίνο και την Νεκταρία.
Πηγές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Προοδευτικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βύζαντα Μεγάρων Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γ.Σ. Καλλιθέας
Θεόδωρος Σγουρός
Ο Θεόδωρος Σγουρός (... - 1198) ήταν Βυζαντινός άρχοντας και κυβερνήτης του Άργους και του Ναυπλίου, καθώς και γενικότερα της περιοχής της Αργολίδας. Αναφέρεται με το αξίωμα του Λόρδου της Ναυπλίας.
Έζησε κατά τον 12ο αιώνα και γιοι του ήταν ο Λέων που τον κληρονόμησε και ο Γαβριήλ που διαδέχτηκε τον αδερφό του μετά τον θάνατο του όταν και αυτοκτόνησε στην Ακροκόρινθο. Κατείχε την εξουσία στην περιοχή μέχρι και τον θάνατό του, το 1198.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί άρχοντες Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Θεοδωρος
Μηλιές Λέσβου
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Μηλιές
Οι Μηλιές, επίσημα Μηλέαι είναι χωριό της Λέσβου.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Οι Μηλιές είναι ημιορεινός οικισμός στο Πλωμάρι της Λέσβου σε υψόμετρο 400 μέτρα. Το χωριό βρίσκεται στα νότια του νησιού, 8 χλμ. ΒΑ.του Πλωμαρίου και 30 χλμ. ΝΔ.της Μυτιλήνης. Αξιοθέατα του χωριού είναι η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας που φιλοτεχνήθηκε από τον λαϊκό ζωγράφο Θεόφιλο, το οροπέδιο του Καρυώνα και η τοποθεσία "Τούμπα" με πανοραμική θέα προς τα βουνά και τη θάλασσα στον δρόμο προς Κολυμβάτερα καθώς και οι πεζοπορικές και ιππικές διαδρομές της ευρύτερης περιοχής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Αγία Νάπα (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Αγία Νάπα υπάρχουν:
Κατηγορία:Αποσαφήνιση Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Ροντρίγκο Σαντόρο
O Ροντρίγκο Σαντόρο (Rodrigo Santoro) είναι Βραζιλιάνος ηθοποιός γεννημένος το 1975 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Βιογραφία
Ξεκίνησε την καριέρα του στη Βραζιλία το 1993 παίζοντας σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες. Έγινε γνωστός το 2003, όταν συμμετείχε στις αμερικανικές παραγωγές Αγάπη είναι... και Οι άγγελοι του Τσάρλι: Δράση πέρα από τα όρια. Στη συνέχεια, έπαιξε στην ταινία 300 και στο σίκουέλ της 300: Η άνοδος της Αυτοκρατορίας, όπου υποδύθηκε τον βασιλιά Ξέρξη, καθώς και στις δύο ταινίες Che υποδυόμενος τον Ραούλ Κάστρο. Επίσης, έχει δώσει τη φωνή του για τη μεταγλώττιση της βραζιλιάνικης εκδοχής των ταινιών κινουμένων σχεδίων Ρίο και Ρίο 2. Την περίοδο 2006 έως 2007 εμφανίστηκε στη τηλεοπτική σειρά Lost και από το 2016 παίζει στη σειρά Westworld.
Το 2004 τιμήθηκε με το βραβείο Chopard στο Φεστιβάλ των Καννών, το οποίο απονέμεται σε νέους ηθοποιούς που θεωρούνται η αποκάλυψη της χρονιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ηθοποιοί
Κατσικάνια
Τα Κατσικάνια είναι περιοχή της πόλης του Άργους. Βρίσκονται στα βόρεια σύνορα της πόλης και οριοθετούνται νότια από την διασταύρωση του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου (Παλαιού), βόρεια και ανατολικά από τον Ίναχο ποταμό (και τον ομώνυμο οικισμό) και δυτικά από την Ε.Ο. Άργους-Κορίνθου. Είναι η πρώτη συνοικία του Άργους που συναντά ο ερχόμενος από Αθήνα επισκέπτης στα αριστερά του, περίπου δύο χιλιόμετρα πριν προσεγγίσει την κύρια είσοδο της πόλης (γέφυρα Ξεριά).
Τα Κατσικάνια είναι αραιοκατοικημένη αγροτική κυρίως περιοχή, που στο μεγαλύτερό της μέρος αποτελείται από πορτοκαλεώνες και άλλες καλλιέργειες εσπεριδοειδών ανάμεσα στις οποίες υπάρχουν διάσπαρτες κατοικίες. Το μικροκλίμα της περιοχής είναι εξαιρετικό για τέτοιου είδους καλλιέργειες αφού η θερμοκρασία κατά τους μήνες του χειμώνα είναι ηπιότερη σε σχέση με τον υπόλοιπο αργολικό κάμπο, προσδίδοντας έτσι στο πορτοκάλι των Κατσικανίων ιδιαίτερη φήμη ανάμεσα στα εσπεριδοειδή της Αργολίδας. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται επίσης αυξημένη τάση της καλλιέργειας ελαιοδένδρων.
Στα Κατσικάνια έχουν την έδρα τους μερικές από τις σημαντικότερες βιομηχανίες της Αργολίδας, οι οποίες δραστηριοποιούνται στην επεξεργασία και χυμοποίηση εσπεριδοειδών, στην κατασκευή αντλιών, στην σωληνουργία καθώς και μια ζυθοποιεία. Επίσης το μεγαλύτερο σούπερ-μάρκετ της πόλης βρίσκεται στην περιοχή όπως και τα κτίρια του πρώην Γαλακτοκομικού Συνεταιρισμού Αργολίδας.
Εβραίοι
Εβραίοι (εβραϊκά: עברים, μεταγραφή: ιβρί/χεβέρ, ελληνικά: περνάω πέρα) ή Ισραηλίτες ονομάζονται τα μέλη του εβραϊκού λαού, επίσης γνωστού ως Ιουδαϊκό έθνος ή γιοι του Ισραήλ, μιας εθνικοθρησκευτικής ομάδας που κατάγεται από τους Αρχαίους Ισραηλίτες και τα μέλη της οποίας ασκούν κατά παράδοση τον Ιουδαϊσμό. Η Βίβλος, η οποία γράφτηκε από Εβραίους, καταγράφει κατά κύριο λόγο την εθνική και θρησκευτική τους ιστορία. Ο εβραϊκός πληθυσμός σήμερα αριθμεί περισσότερο από 15 εκατομμύρια άτομα παγκόσμια, η πλειοψηφία των οποίων ζουν στο Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ως Ιουδαίοι (εβραϊκά: יְהוּדִים, μεταγραφή: Γεχουντίμ, ελληνικά: παιδιά του Ισραήλ) περιγράφονται είτε οι ακόλουθοι της θρησκείας του Ιουδαϊσμού, είτε εκείνοι που έχουν εβραϊκή καταγωγή.
Εβραίοι και Ιουδαϊσμός
Η προέλευση των Εβραίων χρονολογείται παραδοσιακά γύρω στο 1800 π.Χ. με τη βιβλική αναφορά στην ίδρυση του Ιουδαϊσμού.
Η Στήλη του Μερνεφθά, η οποία χρονολογείται γύρω στο 1200 π.Χ., είναι ένα από τα παλαιότερα αρχαιολογικά αρχεία των Εβραίων στο Ισραήλ, όπου ανέπτυξαν τη μονοθεϊστική θρησκεία του Ιουδαϊσμού και απόλαυσαν περιόδους αυτοδιάθεσης. Ως αποτέλεσμα των κατακτήσεων και επεκτάσεων που δέχτηκαν από τον 8ο αιώνα π.Χ. έκανε την εμφάνισή της η εβραϊκή Διασπορά.
Οι ήττες στους Ιουδαιορωμαϊκούς πολέμους του 70 και του 135 συνέβαλαν σημαντικά στο μέγεθος του πληθυσμού και στη γεωγραφική κατανομή της διασποράς, αφού σημαντικοί αριθμοί του εβραϊκού πληθυσμού της Γης του Ισραήλ εξορίστηκαν και πουλήθηκαν ως σκλάβοι σε όλη τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. Έκτοτε οι Εβραίοι έχουν κατοικήσει σε όλη την Ευρώπη και την ευρύτερη Μέση Ανατολή, επιβιώνοντας διαμέσου εκδηλώσεων ρατσισμού, κακουχιών, φτώχειας, ακόμη και κυμάτων γενοκτονίας (βλέπε το άρθρο Αντισημιτισμός), με κάποιες περιόδους πολιτιστικής, οικονομικής και ατομικής άνθησης.
Μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, οι όροι Εβραίος και Ιουδαίος ήταν πρακτικά συνώνυμοι και ο Ιουδαϊσμός ήταν ο κύριος συνεκτικός παράγοντας των Εβραίων, αν και δεν ήταν απολύτως απαραίτητο να ισχύει η Ιουδαϊκή θρησκευτική ταυτότητα ώστε να ανήκει κάποιο άτομο στον εβραϊκό λαό. Ακολουθώντας την Εποχή του Διαφωτισμού και το εβραϊκό της αντίστοιχο, τη Χασκαλά, συνέβη μία σταδιακή μεταβολή κατά την οποία πολλοί Εβραίοι άρχισαν να θεωρούν ότι το να αποτελεί ένα άτομο μέλος του εβραϊκού έθνους ήταν κάτι διαφορετικό από το να είναι ακόλουθος της ιουδαϊκής πίστης.
Το εβραϊκό όνομα Ιουδαίος (στην εβραϊκή Γεχούντι, πληθυντικός αριθμός Γεχουντίμ) διαδόθηκε όταν η Βασιλεία του Ισραήλ διαιρέθηκε στο βόρειο Βασίλειο του Ισραήλ και στο νότιο Βασίλειο του Ιούδα. Ο όρος αναφερόταν αρχικά στον λαό του νοτίου βασιλείου, αν και ο όρος Μπ'νέι Ισραέλ (bn'e' Israél, Γιοι του Ισραήλ ή Ισραηλίτες) εξακολουθούσε να χρησιμοποιείται και για τις δύο ομάδες. Όταν οι Ασσύριοι κατέλαβαν το βόρειο βασίλειο αφήνοντας το νότιο βασίλειο ως το μόνο Ιουδαϊκό κράτος, η λέξη Γεχουντίμ σταδιακά επικράτησε να αναφέρεται στον λαό που είχε την Ιουδαϊκή πίστη ως σύνολο, παρά σε εκείνους συγκεκριμένα που προέρχονταν από την Ιουδαία.
Η λέξη Ιουδαίος χρησιμοποιείται με ταυτόσημη έννοια, όπως και σε άλλες γλώσσες, «Jew» στα αγγλικά, «Jude» στα γερμανικά, «Juif» στα γαλλικά, αλλά και αντίστοιχα με την ελληνική λέξη Εβραίος, «Hebrew» στα αγγλικά, «Ebreo» στα ιταλικά κ.λπ.
thumb|220px|left|Εβραίοι που προσεύχονται σε [[συναγωγή κατά τη γιορτή του Γιομ Κιπούρ. (Πίνακας του Μορίς Γκότλιμπ, 1878)]]
β) άτομα που δεν έχουν Εβραίους γονείς αλλά ασπάστηκαν τον Ιουδαϊσμό
γ) εκείνοι οι Εβραίοι που, αν και δεν ακολουθούν τον Ιουδαϊσμό ως θρησκεία, αυτοπροσδιορίζονται ως Εβραίοι λόγω της οικογενειακής καταγωγής και της προσωπικής πολιτιστικής και ιστορικής ταύτισής τους με τον εβραϊκό λαό.
Κατά τον Ιουδαϊσμό, Εβραίος είναι όποιος έχει Εβραία μητέρα. Η θρησκεία του πατέρα δεν παίζει ρόλο. Μπορεί και κάποιος από ξένη μητέρα να ασπαστεί τον Ιουδαϊσμό, οφείλει όμως να ακολουθήσει μια διαδικασία κατήχησης, η οποία διαρκεί συνήθως πάνω από ένα χρόνο. Οι Εβραίοι, θεωρώντας τον εαυτό τους "εκλεκτό λαό του Θεού", ουδέποτε επιδίωξαν να διαδώσουν τη θρησκεία τους σε άλλους λαούς και να προσηλυτίσουν.
Ιστορικές έννοιες της Εβραϊκής ταυτότητας βασίζονται παραδοσιακά σε χαλακικούς (δηλαδή του Παραδοσιακού Νόμου) ορισμούς αναφορικά με τη γενεαλογική γραμμή μέσω της μητέρας και τη μεταστροφή στον Ιουδαϊσμό. Οι ιστορικοί ορισμοί τού ποιος είναι Εβραίος ανάγονται στην εποχή της κωδικοποίησης της προφορικής παράδοσης στο Βαβυλωνιακό Ταλμούδ. Βιβλικές ερμηνείες τμημάτων του Τανάκ, όπως τα εδάφια Δευτερονόμιο 7:1-5 (ΜΝΚ), χρησιμοποιούνται ως προειδοποίηση εναντίον της επιγαμίας μεταξύ Εβραίων και μη Εβραίων, διότι «[ο μη Εβραίος γαμπρός ή νύφη] θα κάνει τον γιο σου να πάψει να με ακολουθεί, και θα υπηρετήσουν άλλους θεούς». Τα εδάφια Λευιτικό 24:10-16 αναφέρονται στον γιο που προήλθε από τον γάμο μιας Εβραίας και ενός Αιγύπτιου ως μέρος της "σύναξης του Ισραήλ", ενώ στα εδάφια Έσδρας κεφ. 9 και 10 αναφέρεται ότι ζητήθηκε από τους άρρενες Ισραηλίτες να ορκιστούν ότι θα απέβαλλαν τις συζύγους και τα παιδιά που προέρχονταν από επιγαμίες με γυναίκες από τα γύρω ειδωλολατρικά έθνη. Από την εποχή της Χασκαλά και έπειτα, αμφισβητήθηκαν οι χαλακικές ερμηνείες αναφορικά με την πιστοποίηση της εβραϊκής ταυτότητας.
Εβραϊκή κουλτούρα
thumb|150px|Η επτάφωτος λυχνία ή Μενορά και η Κιππά (κάλυμμα του κεφαλιού) δύο από τα κυριότερα σύμβολα της εβραϊκής θρησκείας Ο Ιουδαϊσμός καθοδηγεί τους ακολούθους του όσον αφορά τις πράξεις και τα πιστεύω, μάλιστα έχει περιγραφεί ότι δεν είναι απλώς θρησκεία αλλά επίσης τρόπος ζωής, πράγμα που καθιστά μάλλον δύσκολο τον διαχωρισμό μεταξύ του Ιουδαϊσμού, της εβραϊκής κουλτούρας και της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας. Σε διάφορες περιόδους και τόπους, όπως στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, στην Ευρώπη πριν και μετά τον Διαφωτισμό (βλέπε Χασκαλά) και στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ σήμερα, έχουν κάνει την εμφάνισή τους φαινόμενα εβραϊκής κουλτούρας τα οποία χαρακτηρίζονται εν μέρει τυπικώς εβραϊκά, χωρίς να είναι με καμία έννοια συγκεκριμένα θρησκευτικά. Κάποιοι από τους παράγοντες για το γεγονός αυτό προέρχονται μέσα από τον Ιουδαϊσμό, άλλοι από τον συγχρωτισμό των Εβραίων με τους γύρω τους, άλλοι από τις εσωτερικές κοινωνικές και πολιτισμικές δυναμικές της κοινότητας, οι οποίοι έρχονται σε σύγκρουση με την ίδια τη θρησκεία.
Εθνοτικές ομάδες
Οι ευρύτερα χρησιμοποιούμενοι όροι σήμερα για την περιγραφή των εθνοτικών ομάδων των Εβραίων είναι οι εξής:
Και οι δύο όροι αναφέρονται τόσο στη θρησκευτική όσο και στην εθνοτική διαφοροποίηση.
Σεσερά
Το Σεσερά (γαλλικά: Cesseras, οξιτανικά: Sesseraç) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εβραίοι
Εθνοτικές ομάδες
Άλλες εβραϊκές εθνοτικές ομάδες περιλαμβάνουν τους εξής:
Σεσερά
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σεσερασουά (γαλλικά: Cesserassois).
Εβραίοι
Κράτος του Ισραήλ
thumb|150px|Το [[Άστρο του Δαβίδ, νεότερο σύμβολο του Ισραήλ και του Ιουδαϊσμού]] Το Ισραήλ είναι το μοναδικό κράτος όπου οι Εβραίοι αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Ιδρύθηκε ως ανεξάρτητο δημοκρατικό κράτος στις 14 Μαΐου του 1948. Από τα 120 μέλη του κοινοβουλίου του, της Κνεσέτ, τα 9 μέλη είναι Ισραηλινοί Άραβες και τα 2 μέλη είναι Ισραηλινοί Δρούζοι. Τον καιρό που κήρυξε την ανεξαρτησία του, περίπου 600.000 Εβραίοι ζούσαν στο Ισραήλ. Από τότε ο Εβραϊκός πληθυσμός της χώρας αυξήθηκε κατά περίπου ένα εκατομμύριο ανά δεκαετία καθώς περισσότεροι μετανάστες έφταναν και περισσότεροι Ισραηλινοί γεννιόνταν, με αποτέλεσμα μία από τις σημαντικότερες παγκόσμιες μετακινήσεις εβραϊκών πληθυσμών κατά τα τελευταία 2.000 χρόνια.
Διασπορά (εκτός Ισραήλ)
Τα κύματα μετανάστευσης προς τις Ηνωμένες Πολιτείες στην αρχή του 19ου αιώνα, η σφαγή του εβραϊκού στοιχείου στην Ευρώπη κατά το Ολοκαύτωμα και η εγκαθίδρυση του κράτους του Ισραήλ (και της μετέπειτα Εβραϊκής εξόδου από τα Αραβικά εδάφη) είχαν όλα μαζί ως αποτέλεσμα σημαντικές μετακινήσεις μεταξύ των πληθυσμιακών κέντρων του παγκόσμιου εβραϊκού στοιχείου κατά τον 20ό αιώνα.
Προς το παρόν, η μεγαλύτερη εβραϊκή κοινότητα βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες, με σχεδόν 5,7 εκατομμύρια Εβραίους. Και σε άλλα μέρη της αμερικανικής ηπείρου υπάρχουν επίσης μεγάλοι εβραϊκοί πληθυσμοί, όπως στον Καναδά και την Αργεντινή, και μικρότεροι πληθυσμοί στη Βραζιλία, το Μεξικό, την Ουρουγουάη, τη Βενεζουέλα, τη Χιλή και σε διάφορες άλλες χώρες.
Ο μεγαλύτερος πληθυσμός Εβραίων στην Δυτική Ευρώπη βρίσκεται στη Γαλλία με 600.000 Εβραίους, η πλειονότητα των οποίων είναι μετανάστες (ή απόγονοι μεταναστών) από βορειοαφρικανικές αραβικές χώρες όπως η Αλγερία, το Μαρόκο και η Τυνησία. Υπάρχουν πάνω από 265.000 Εβραίοι στο Ηνωμένο Βασίλειο. Στην Ανατολική Ευρώπη υπολογίζεται ότι υπάρχουν περίπου 500.000 έως και πάνω από 2 εκατομμύρια Εβραίοι στην πρώην Σοβιετική Ένωση, χωρίς να είναι δυνατό να καθοριστούν τα ακριβή στοιχεία. Η γρηγορότερα αναπτυσσόμενη εβραϊκή κοινότητα στον κόσμο, εκτός του Ισραήλ, είναι στη Γερμανία, και ιδιαίτερα στην πρωτεύουσα, το Βερολίνο. Δεκάδες χιλιάδες Εβραίοι από το πρώην Ανατολικό Μπλοκ έχουν εγκατασταθεί στη Γερμανία μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.
Οι αραβικές χώρες της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής αποτέλεσαν κατοικία περίπου 900.000 Εβραίων το 1945. Οι συστηματικές διώξεις μετά την ίδρυση του Ισραήλ έκαναν σχεδόν όλους εκείνους τους Εβραίους να καταφύγουν στο Ισραήλ, στη Βόρεια Αμερική και στην Ευρώπη τη δεκαετία του 1950. Σήμερα, περίπου 8.000 Εβραίοι παραμένουν σε αραβικά κράτη. Το Ιράν έχει περίπου 25.000 Εβραίους, από τους 100.000 που είχε πριν από την επανάσταση του 1979. Μετά την επανάσταση, κάποιοι από τους Ιρανούς Εβραίους μετανάστευσαν στο Ισραήλ ή στην Ευρώπη, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς μετανάστευσαν (μαζί με τους μη Εβραίους Ιρανούς συμπατριώτες τους) στις Ηνωμένες Πολιτείες (και ειδικά στο Λος Άντζελες).
Αφομοίωση
Ήδη από την εποχή των Αρχαίων Ελλήνων, ένα μέρος των Εβραίων είχε αφομοιωθεί μέσα στην ευρύτερη μη εβραϊκή κοινωνία γύρω τους, είτε ως αποτέλεσμα της επιλογής τους είτε διά της βίας, παύοντας να ασκούν τον Ιουδαϊσμό και χάνοντας την εβραϊκή τους ταυτότητα. Κάποιες εβραϊκές κοινότητες, για παράδειγμα οι Καϊφένγκ Εβραίοι της Κίνας, εξαφανίστηκαν ολοκληρωτικά, αλλά η αφομοίωση παρέμεινε σχετικά χαμηλή στο μεγαλύτερο μέρος της περασμένης χιλιετίας, καθώς συχνά δεν επιτρεπόταν στους Εβραίους να ενταχθούν στις ευρύτερες κοινότητες μέσα στις οποίες ζούσαν. Η έναρξη του Εβραϊκού Διαφωτισμού (Χασκαλά) του 18ου αιώνα και η επακόλουθη νομιμοποίηση των εβραϊκών πληθυσμών της Ευρώπης και της Αμερικής του 19ου αιώνα άλλαξαν την κατάσταση, επιτρέποντας στους Εβραίους σταδιακά όλο και περισσότερο να συμμετάσχουν και ενσωματωθούν στην κοινωνία. Το αποτέλεσμα ήταν μεγαλύτερο ρεύμα αφομοίωσης, καθώς Εβραίοι παντρεύονταν με μη Εβραίους συντρόφους και έπαυαν να συμμετέχουν στην εβραϊκή κοινότητα. Το ποσοστό τέτοιων επιγαμιών ποικίλλει ιδιαίτερα: Στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι λίγο κάτω του 50%, στο Ηνωμένο Βασίλειο περίπου 50% και στην Αυστραλία και το Μεξικό στο 10%, ενώ στη Γαλλία ανέρχεται σε 75%. Στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνο περίπου το ένα τρίτο των παιδιών από τέτοιους γάμους ακολουθούν τις πρακτικές του Ιουδαϊσμού. Επιπροσθέτως, καθώς οι μη θρησκευόμενοι Εβραίοι γενικά τείνουν να παντρεύονται πιο αργά και να αποκτούν λιγότερα παιδιά σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, η εβραϊκή κοινότητα σε πολλές χώρες γερνάει. Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλές χώρες της Διασποράς των Εβραίων έχουν σταθερά ή ελάχιστα πτωτικούς αριθμούς πληθυσμών, καθώς οι Εβραίοι συνεχίζουν να αφομοιώνονται στις χώρες όπου ζουν.
Αύξηση
Το Ισραήλ είναι η μοναδική χώρα με σταθερά αυξανόμενο εβραϊκό πληθυσμό λόγω της κανονικής πληθυσμιακής ανάπτυξης, αν και οι εβραϊκοί πληθυσμοί σε άλλες χώρες της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής έχουν τελευταία αυξηθεί εξαιτίας της μετανάστευσης. Στις χώρες της Διασποράς, σχεδόν σε καθεμιά από αυτές ο εβραϊκός πληθυσμός γενικά είτε μειώνεται είτε παραμένει σταθερός, αλλά οι εβραϊκές κοινότητες των Ορθόδοξων και των Χαρεντί (Υπερορθόδοξων) Εβραίων, των οποίων τα μέλη συνήθως απαγορεύουν τον έλεγχο των γεννήσεων (δηλαδή την αντισύλληψη) για θρησκευτικούς λόγους, έχουν ραγδαία πληθυσμιακή αύξηση με ποσοστά που αγγίζουν το 4% ετησίως για τους Χαρεντί Εβραίους στο Ισραήλ και παρόμοια ποσοστά σε άλλες χώρες.
Ο Ορθόδοξος και ο Συντηρητικός Ιουδαϊσμός αποδοκιμάζουν τον προσηλυτισμό μη Εβραίων, αλλά πολλές εβραϊκές ομάδες έχουν προσπαθήσει να προσεγγίσουν τις αφομοιωμένες εβραϊκές κοινότητες της Διασποράς με σκοπό να αυξήσουν τον αριθμό των Εβραίων. Επιπροσθέτως, καθώς ο Μεταρρυθμιστικός Ιουδαϊσμός κατά βάση ευνοεί την αναζήτηση νέων μελών της πίστης, η θέση αυτή δεν έχει μεταφραστεί σε ενεργό προσηλυτισμό αλλά έχει πάρει τη μορφή μιας προσπάθειας να προσεγγιστούν μη Εβραίοι σύντροφοι των μικτών ζευγαριών. Υπάρχει επίσης μία τάση στα Ορθόδοξα κινήματα να προσεγγίζουν μη θρησκευόμενους Εβραίους με σκοπό να ενισχύσουν την εβραϊκή τους ταυτότητα, ώστε να περιοριστεί η πιθανότητα μικτών γάμων. Ως αποτέλεσμα των προσπαθειών αυτών και άλλων εβραϊκών ομάδων κατά τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια, υπάρχει μία τάση των μη θρησκευόμενων Εβραίων να γίνουν συνεπέστεροι στα θρησκευτικά τους καθήκοντα, γνωστή ως κίνηση Μπαάλ Τεσουβά, αν και οι δημογραφικές επιπτώσεις της τάσης αυτής είναι άγνωστες. Επιπροσθέτως, υπάρχει μία αναπτυσσόμενη κίνηση Εβραίων μέσω Επιλογής από Εθνικούς οι οποίοι αποφασίζουν να κατευθυνθούν προς τη μεταστροφή τους στον Ιουδαϊσμό.
Εβραϊκές γλώσσες
Τα Εβραϊκά είναι η ιερή (ή λειτουργική) γλώσσα του Ιουδαϊσμού (αναφερόμενη ως λασόν χα κοντές, «η αγία γλώσσα») και είναι μία από τις δύο επίσημες γλώσσες του Κράτους του Ισραήλ (η άλλη είναι τα Αραβικά). Η αναβίωση έγινε από τον Ελιέζερ Μπεν Γεχούντα, ο οποίος πήγε στην Παλαιστίνη το 1881, σε μια εποχή που κανείς δεν μιλούσε την εβραϊκή γλώσσα. Οι Εβραίοι της Διασποράς (εκτός Ισραήλ) σήμερα μιλούν τις τοπικές γλώσσες των χωρών τους. Η Γίντις είναι η ιστορική γλώσσα πολλών Ασκεναζιτών Εβραίων και η Λαντίνο πολλών Σεφαρδιτών Εβραίων.
Ιστορία των Εβραίων
Αναφορές στον Εβραϊκό λαό απαντούν στη Βίβλο καθώς και στο Κοράνι. Η ιστορία των Εβραίων είναι αρκετά παλιά και συνδέεται άμεσα με τη θρησκεία του Ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού. Κατά παράδοση νομαδικός λαός, που έφυγε από την Αίγυπτο προϊστορικά για τη Γη της Επαγγελίας (την Υπεσχημένη Γη), ακολουθώντας τις οδηγίες του Θεού, υπό τον Μωυσή. Αυτή η ιστορία, η Έξοδος, αποτέλεσε βασικό τμήμα των Εβραϊκών Γραφών, του πιο γνωστού θρησκευτικού βιβλίου πριν από την έλευση του Ιησού.
Μελετητές της εβραϊκής εθνογένεσης, όπως οι Αζάρ Γκατ, Στήβεν Γκρόσμπυ, David Goodblatt και Steven Weitzman, υποστηρίζουν την αρχαιότητα του εβραϊκού έθνους. Ως θεμέλια αυτής της εθνογένεσης θεωρούνται η Βίβλος, η εβραϊκή γλώσσα και η γραφή. Σημαντική ώθηση στην εβραϊκή εθνική συνείδηση έδωσε το γεγονός ότι στην αρχαιότητα έζησαν ως υπήκοοι αυτοκρατοριών όπου την εξουσία είχαν άλλα έθνη, όπως οι Έλληνες (ελληνιστική εποχή) και οι Ρωμαίοι. Κατά τον Goodblatt, παρ’ όλο που πολλοί αρχαίοι Εβραίοι δεν μιλούσαν την εβραϊκή γλώσσα, και μόνο η ύπαρξη της γλώσσας σε προφορική και γραπτή μορφή δημιουργούσε την ιδέα της εβραϊκής εθνικής ταυτότητας. Ακόμα και οι αγράμματοι αναγνώριζαν τα σύμβολα του εβραϊκού αλφαβήτου. Αυτό τους έκανε να πιστεύουν ότι αποτελούν ένα έθνος διακριτό από τους γείτονες. Σημαντική θεωρείται και η χρήση των ονομάτων Ισραήλ, Ιούδα και Σιών, και ο ρόλος των ιερέων σαν οδηγών του έθνους. Ο Goodblatt υποστηρίζει ότι ο εβραϊκός εθνικισμός εμφανίζεται στην αυτο-περιγραφή των Εβραίων της περιόδου του Δεύτερου Ναού (5ος - 1ος αι. π.Χ.). Οι Doron Mendels και Aviel Roshwald, υποστηρίζουν επίσης την άνοδο ενός είδους εθνικισμού μεταξύ των αρχαίων Εβραίων.
Οι Εβραίοι γνώρισαν διώξεις στη δυτική Ευρώπη κατά το Μεσαίωνα. Ο τελευταίος και μεγαλύτερος διωγμός τους κατά την εποχή εκείνη συνέβη το 1492 στην Ισπανία, όταν οι ντόπιοι Εβραίοι εκδιώχθηκαν, μεταναστεύοντας έτσι σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Αρκετοί έφτασαν στην Πολωνία, ενώ αρκετοί εγκαταστάθηκαν στη Θεσσαλονίκη, εγκαθιδρύοντας μια εβραϊκή κοινότητα που άκμασε μέχρι τη ναζιστική κατοχή της πόλης.
Το πιο γνωστό γεγονός που επηρέασε όχι μόνο την πορεία του Ισραήλ, αλλά και την πορεία του σημερινού κόσμου, είναι το Ολοκαύτωμα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τους Ναζί του Χίτλερ, όταν οι Εβραίοι της κατεχόμενης Ευρώπης γνώρισαν τη συστηματική δίωξη και εξόντωση, με περίπου έξι εκατομμύρια θύματα.
Σήμερα αρκετά εκατομμύρια Εβραίοι κατοικούν στο Ισραήλ (που σημαίνει "Ο Θεός Μάχεται· Μαχητής (Εκείνος που Εγκαρτερεί) με τον Θεό") στη Μέση Ανατολή. Το κράτος του Ισραήλ ιδρύθηκε το 1948, έπειτα από απόφαση του ΟΗΕ, γεγονός που οδήγησε σε εισβολή 5 όμορων αραβικών κρατών στην Παλαιστίνη για να πνίξουν το κράτος του Ισραήλ στη γέννησή του. Στον επακολουθήσαντα πόλεμο, το Ισραήλ βγήκε νικητής. Η ίδρυση του κράτους του Ισραήλ έγινε χωρίς την ταυτόχρονη ίδρυση αραβικού κράτους στη γη της Παλαιστίνης (όπως προέβλεπε η απόφαση 181 του ΟΗΕ), δηλαδή "ένα αραβικό και ένα εβραϊκό κράτος". Παράλληλα, ούτε οι Άραβες της Παλαιστίνης δε δέχτηκαν την απόφαση του ΟΗΕ και ως αποτέλεσμα αυτό θέμα αποτελεί έως σήμερα πηγή διπλωματικών αντιπαραθέσεων και στρατιωτικών διενέξεων.
Σήμερα, οι μεγαλύτερες πόλεις του Ισραήλ, η Ιερουσαλήμ και το Τελ Αβίβ, γνωρίζουν ανάπτυξη, αλλά το Παλαιστινιακό πρόβλημα εξακολουθεί να μένει άλυτο και αποτελεί ουσιαστικό πρόβλημα για την ειρήνη στην περιοχή για παραπάνω από μισό αιώνα πλέον. Η Δυτική Όχθη του Ιορδάνη και η Λωρίδα της Γάζας αποτελούν περιοχές καθημερινής σύγκρουσης μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ιουδαϊσμός Κατηγορία:Ισραήλ * Κατηγορία:Λαοί της Βίβλου Κατηγορία:Βίβλος Κατηγορία:Σημιτικοί λαοί Κατηγορία:Εθνοθρησκευτικές ομάδες
Γρηγέντιος Ταφάρ
Ο Γρηγέντιος Ταφάρ (- 552) ήταν Ιταλικής καταγωγής Χριστιανός επίσκοπος στην Αιθιοπία που έζησε τον 6ο αιώνα μ.Χ.. Είναι άγιος της Εκκλησίας και η μνήμη του εορτάζεται στις 19 Δεκεμβρίου.
Βίος
Δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς γεννήθηκε ο «Γρηγέντιος», πάντως καταγόταν από τα Μεδιόλανα. Οι γονείς του λέγονταν Αγάπιος και Θεοδότη. Στα χρόνια του Ιουστινιανού θα πάει στην Αίγυπτο για να ασκητέψει. Επειδή οι Αιθίοπες είχαν κατακτήσει τη χώρα των Ομηριτών (σημερινή Υεμένη) και ήθελαν να μεταστρέψουν στον Χριστιανισμό τους ντόπιους πληθυσμούς οι οποίοι είχαν εξιουδαϊσθεί, στάλθηκε εκεί από τον επίσκοπο Αλεξανδρείας ο Γρηγέντιος για να οργανώσει εκκλησιαστικά τους ντόπιους πληθυσμούς. Έτσι θα εγκατασταθεί ως επίσκοπος της πρωτεύουσας της χώρας των Ομηριτών Ταφάρ και άρχισε με τη βοήθεια του Χριστιανού βασιλιά Ελεσβαάν να διδάσκει, να κατηχεί και να βαπτίζει παρά τα μεγάλα εμπόδια που συναντούσε από φανατικούς Εβραίους. Προχώρησε σε χειροτονίες ιερέων και οικοδόμηση ναών. Πέθανε το 552 και η μνήμη του εορτάζεται στις 19 Δεκεμβρίου.
Συγγραφικό έργο
Δεν μας έχει σωθεί κάτι δικό του. Πάντως έχουμε κείμενα με το όνομά του, όπως το Διάλεξις μετά νομοδιδασκάλου Ερβάν τούνομα. Ο Γρηγέντιος συζητά με τον Ερβά, ο οποίος είναι ανήσυχος επειδή ο Χριστιανισμός διαδίδεται στην Αραβία. Όμως ο Γρηγέντιος επιχειρηματολογεί επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον του στην εκπλήρωση των προφητειών σχετικά με το πρόσωπο του Ιησού. Μόλις τελειώνει η μεταξύ τους συζήτηση εμφανίζεται ο Χριστός. Ο φανταστικός αυτός διάλογος πρόκειται για μεταγενέστερη κατασκευή βασιζόμενη στη δράση του Γρήγεντος στην Αραβία.
Πηγή
Γρηγεντιος Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιστορία της Υεμένης Κατηγορία:Προϊσλαμική Αραβία
Εξεγερσιακός αναρχισμός
Ο σύγχρονος εξεγερσιακός αναρχισμός ενεφανίσθη στην Ιταλία κατά τα λεγόμενα "μολυβένια χρόνια" (περίπου από το 1968 έως τις αρχές της δεκαετίας του 1980). Έχει τις βάσεις του σε ορισμένες παλαιότερες αντιοργανωτικές τάσεις του αναρχοκομμουνισμού και στον ιλλεγκαλισμό (αδικοπραγία, κακονομία, αθεμιτούργημα) των αρχών του εικοστού αιώνα. Στηρίζεται στην απόρριψη των μόνιμων δομών οργάνωσης και αντιπροτείνει τη δράση μέσα από παροδικές ομάδες συνάφειας και αυτόνομες ζώνες στο εσωτερικό των αστικών κέντρων (π.χ. καταλήψεις), οι οποίες λειτουργούν ως εστίες κατανεμημένης αυτοδιαχείρισης, ελεύθεροι χώροι στέγασης, νησίδες οικοδόμησης μη εμπορευματικών σχέσεων και δραστηριοτήτων (οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών, καλλιτεχνικών κλπ), ορμητήρια ενεργειών κατά κρατικών ή καπιταλιστικών συμβόλων και κέντρα μίας εναλλακτικής, αντιιεραρχικής κοινωνικοποίησης για τους συμμετέχοντες.
Κύριο χαρακτηριστικό του εξεγερσιακού αναρχισμού είναι η έμφαση στη διαρκή άμεση δράση και σύγκρουση με το κράτος αντί για τη ρητορική προπαγάνδα. Οι εξεγερσιακοί βλέπουν στην καθημερινή ανυπακοή και εξέγερση τον σπόρο της πραγματικής επανάστασης, στόχος της οποίας θα πρέπει να είναι η άνθιση της ατομικότητας του καθενός μέσα από συνθήκες αγώνα για ισότητα πρόσβασης στους οικονομικούς πόρους και όπου η εμπειρία του αγώνα συσσωματώνει την εξέλιξη της επαναστατικής ατομικότητας μέσα από την κοινωνική "συνδιαλλαγή" και αλληλεπίδραση με το ευρύτερο κοινωνικό υποκείμενο και υπερκείμενο των κρατικών δομών. Η αυτότροπος δράση μετουσιώνεται σε αυτενέργεια του εξεγερσιακού συνόλου. Έτσι, σε αντίθεση με τον παραδοσιακό σοσιαλισμό, δε γίνεται αυστηρός διαχωρισμός μεταξύ προεπαναστατικής και μετεπαναστατικής δράσης ή κοινωνικού γίγνεσθαι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελληνικά:
Αγγλικά:
Σημασιολογία
Η σημασιολογία ορίζεται ως:
Ορολογία
Πρώτος ο Reisig χρησιμοποίησε τον όρο σημασιολογία (Semasiologie) για να δηλώσει τον κλάδο της επιστήμης που εξετάζει τις σημασίες των λέξεων. Έπειτα ο γάλλος σημασιολόγος Breal χρησιμοποίησε τον όρο sémantique (αγγλ. semantics, γερμ. Semantik) απο το ελληνικό επίθετο σημαντικός ("ο σημαίνων" ή "ο έχων σημασία").
Το θηλυκό του επιθέτου σημαντική χρησιμοποιείται σε άλλους τομείς έρευνας γι' αυτό και στην Ελληνική χρησιμοποιείται ο όρος σημασιολογία.
Σημασία
Ανάλογα με την θεωρητική σκοπιά που βλέπει κανείς την σημασία καθορίζει και την έννοιά της, έτσι ώστε η ποικιλία των ορισμών είναι τεράστια. Έτσι οι γλωσσολόγοι "θα διαφωνούσαν λιγότερο" μ' έναν ορισμό της έννοιας της σημασίας της εξής γενικής μορφής: Σημασία είναι το σύνολο των παραδειγματικών και των συνταγματικών σημασιολογικών σχέσεων που χαρακτηρίζουν κάθε λέξη. Με άλλα λόγια, η θέση μιας λέξης στο σημασιολογικό σύστημα της γλώσσας και οι σχέσεις που αναπτύσσει χρησιμοποιούμενη στις συγκεκριμένες προτάσεις της ίδιας γλώσσας.
Εξέλιξη της Σημασιολογίας
Η μελέτη της σημασίας εμφανίζεται από την αρχαία ελληνική φιλοσοφική γραμματική και αργότερα στη γραμματική των τροπιστών (Modistae) του Μεσαίωνα, όμως η συστηματική σπουδή της είναι σχετικά πρόσφατη κατάκτηση της γλωσσολογίας. Τόσο η αρχαία και η μετέπειτα φιλοσοφική γραμματική όσο και η ιστορικοσυγκριτική γλωσσολογία, μελέτησαν την σημασία απο τελείως διαφορετική σκοπιά, απ' ό,τι η σύγχρονη σημασιολογία. Η παλαιότερη φιλοσοφική γραμματική έδωσε έμφαση στη σχέση των λέξεων (ως γλωσσικών σημείων) με τα αντικείμενα που σημαίνουν, δηλ. στη σχέση δηλώσεως (denotatio) και μάλιστα σε ονομασιολογικό επίπεδο παρα σε σημασιολογικό. Στην ιστορικοσυγκριτική γλωσσολογία ό,τι ενδιέφερε ήταν η μελέτη της μεταβολής των σημασιών των λέξεων και η αναζήτηση των αρχικών (ετυμολογικώς) σημασιών, που θεωρούνταν απαραίτητες για την επανασύνθεση των πρωτογλωσσών και στην μελέτη της ιστορίας των επιμέρους γλωσσών.
Όπως και σε κάθε κλάδο της γλωσσολογίας έτσι και τη σημασιολογία μπορούμε να εξετάσουμε τα γλωσσικά φαινόμενα κατα δύο τρόπους: διαχρονικώς και συγχρονικώς.
Διαχρονική Σημασιολογία
Η Διαχρονική Σημασιολογία, ή αλλιώς Ιστορική/συγκριτική Σημασιολογία, εξετάζει τις μεταβολές των σημασιών των λέξεων. Κυριότερος εκπρόσωπος είναι ο J.Breal, που πρώτος εντόπισε και περιέγραψε τις διαδικασίες με τις οποίες επιτελούνται οι μεταβολές στην σημασία των λέξεων. Τέτοιες διαδικασίες είναι οι ακόλουθες:
1) διεύρυνση/επέκταση σημασίας (élargissement de sens) π.χ. παιδεύω «ανατρέφω παιδιά» > «διδάσκω παιδιά» > «διδάσκω» (γενικά)/ «εκπαιδεύω» (και ζώα) τράπεζα «τραπέζι» > «τραπέζι συναλλαγών, πιστωτικό ίδρυμα»
3) μεταφορά (transfert de sens) εμφανίζεται με διάφορες μορφές:
4)ως μετασχηματισμός (déformation de sens), δηλαδή μεταβολή της σημασίας θετικά (mélioratif) ή αρνητικά (pejoratif), π.χ. απο το αρχαίο αγγλικό cwén «γυναίκα» (*gwen-) προήλθαν οι λέξεις quean, «παλιογυναίκα» και queen «βασίλισσα».
Εξωτερικοί δεσμοί
* Κατηγορία:Γλωσσολογία
1478
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1478 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σόαιμος της Έμεσας
Ο Γάιος Ιούλιος Σόαιμος ο Φιλοκαίσαρ και Φιλορωμαίος, ή Σόαιμος της Σοφηνής, λατιν. Gaius Julius Sohaemus Philocaesar Philorhomaeus (έζησε τον 1ο αι. μ.Χ.) από τη Δυναστεία της Έμεσας ήταν ιερέας-βασιλιάς της Έμεσας στη Συρία (54-73), υποτελής των Ρωμαίων. To όνομα Σόαιμος στα Συριακά σημαίνει εγχειρίδιο, ξιφίδιο.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Σαμψιγέραμου Β΄ ιερέα-βασιλιά της Έμεσας (βασ. 14-42) και της Ιοτάπας των Οροντιδών, κόρης τού Μιθριδάτη Γ΄ της Κομμαγηνής. Οι Οροντίδες ήταν η πρώτη δυναστεία των Αρμενίων. Αδέλφια του ήταν ο μεγαλύτερος Γάιος Ιούλιος Αζίζος, η Ιοτάπα της Έμεσας και η Ιουλία Μαμαία.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Έμεσα. Ο Σαμψιγέραμος Β΄ ήταν γιος τού Ιάμβλιχου Β΄. Η μητέρα του Σόαιμου, η Ιοτάπα των Οροντιδών, ήταν κόρη της Ιοτάπας της Μηδίας.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Αζίζιος διαδέχθηκε τον πατέρα τους το 42, αλλά απεβίωσε το 54 χωρίς απογόνους, έτσι τον διαδέχθηκε ο Σόαιμος. Έγινε ιερέας τού Συριακού θεού Ήλιου, γνωστού στα Αραμαϊκά ως Ελ-Γκεμπάλ. Κάποια στιγμή έγινε προστάτης της Ηλιόπολης (νυν Μπάαλμπεκ Λιβάνου), ρωμαϊκής αποικίας. Προς τιμήν του αφιερώθηκε από την πόλη στήλη με την επιγραφή:
Δηλ. ο μεγάλος βασιλιάς Γ. Ι. Σόαιμος, γιος τού μεγάλου βασιλιά Σαμψιγέραμου, ο Φιλοκαίσαρ και Φιλορωμαίος, τιμητικά κοσμείται (θεωρείται) ως ύπατος [...] προστάτης της αποικίας, κ.λπ.
Κατά το πρώτο έτος της βασιλείας του, δηλ. το 54, από τον Κλαύδιο ή τον διάδοχό του Νέρωνα, έλαβε την επαρχία της Σωφηνής (που παλαιότερα ανήκε στους Οροντίδες). Η Σωφηνή ήταν στις πηγές τού Τίγρη και από εκεί θα μπορούσαν οι περίφημοι τοξότες της Έμεσας να απομακρύνουν τους Πάρθους. Το 56 ο Σόαιμος νυμφεύτηκε τη Δρουσίλλα τη Νεότερη, κόρη τού Πτολεμαίου της Μαυριτανίας, βασιλιά υποτελούς των Ρωμαίων. Ο Πτολεμαίος ήταν εγγονός τού Μάρκου Αντώνιου και της Κλεοπάτρας Ζ΄ της Αιγύπτου.
Κατά τη βασιλεία του οι σχέσεις της Έμεσας με τη Ρώμη ήλθαν εγγύτερα. Όταν ο Βεσπασιανός έγινε το 69 Αυτοκράτορας, ο Σόαιμος ήταν από τους πρώτους, που ορκίστηκαν πίστη σε αυτόν. Έστειλε σώμα τοξοτών για να βοηθήσει τον ρωμαϊκό στρατό στην πολιορκία της Ιερουσαλήμ το 70. Το 72 ο Σόαιμος προμήθευσε στρατιώτες στο Ρωμαίο στρατηγό Λ. Καισσένιο Παίτο, διοικητή της VI Λεγεώνας "Φερράτα" κατά την προσάρτηση τού βασιλείου της Κομμαγηνής.
Όταν απεβίωσε, τάφηκε στον τύμβο των προγόνων του στην Έμεσα και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Αλεξίων. Αυτού απόγονοι ήταν μάλλον ο Ιούλιος Βασσιανός, πατέρας της Ιουλίας Δόμνας, συζύγου τού Σεπτιμίου Σεβήρου και ίσως η Ζηνοβία της Παλμύρας (βασ. 260-272).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Δρουσίλα τη Νεότερη, κόρη τού Πτολεμαίου της Μαυριτανίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία της Έμεσας
Επαρχία Χαντρούτ
Η Επαρχία Χαντρούτ (αρμενικά: Հադրութի շրջան) ήταν επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία ήταν de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία έχει περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Είχε σχηματιστεί από την περιοχή Τζαμπραγίλ εκτός του χωριού Τσοτζούκ Μαρτζανλί, από το δυτικό τμήμα της περιοχής Φιζούλι με το κέντρο του και από το νοτιοδυτικό τμήμα της περιοχής Χοτζαβέντ.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020, πραγματοποιήθηκαν έντονες μάχες μέσα και γύρω από την πόλη του Χαντρούτ. Ανεξάρτητες πηγές επιβεβαίωσαν ότι ο στρατός του Αζερμπαϊτζάν ανέλαβε τον έλεγχο της πόλης Χαντρούτ στις 14 ή στις 15 Οκτωβρίου 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Χατσίκ (Σιράκ)
Το Χατσίκ (αρμενικά: Հացիկ, έως το 1949 γνωστό ως Ταπαρλού ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Περιλαμβάνοντας, επίσης, τον οικισμό του Χατσικαβάν, το 2008, αριθμούσε 1,055 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Λουτράκι Σκοπέλου
Το Λουτράκι (επίσημα Λουτράκιον) είναι επίνειο της Γλώσσας και το δεύτερο λιμάνι της Σκοπέλου. Η αρχαία ονομασία του ήταν Σελινούντα, διατηρούνται ακόμα τα τείχη της αρχαίας πόλης. Μοναδικά στην περιοχή είναι και τα ρωμαϊκά λουτρά στην περιοχή Κατακαλού του Λουτρακίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Γλώσσα και το Αθέατο συναποτελούν την Δημοτική Κοινότητα Γλώσσης που ανήκει στο Δήμο Σκοπέλου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 163 κάτοικους. Συνδέεται ακτοπλοϊκά με τα λιμάνια της Σκιάθου του Βόλου της Αλοννήσου και του Μαντουδίου Ευβοίας (Κυμάσι).
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιμένες της Ελλάδας Κατηγορία:Σκόπελος
Κορωνούδα Κιλκίς
Η Κορωνούδα είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία σε υψόμετρο 400 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κορρωνούδα βρίσκεται δυτικά της πόλης του Κιλκίς σε απόσταση 13 χλμ. Μέσα από το χωριό περνάει η επαρχιακή οδός Κιλκίς - Ισώματος και απέχει 56,5 χλμ. Β.-ΒΔ. της Θεσσαλονίκης. Ανατολικά του χωριού διαρρέει ο Ξηροπόταμος. Στην περιοχή έχουν ανασκαφεί μια αγροικία και τέσσερα πιθάρια που χρονολογούνται στην ύστερη αρχαιότητα (3ος - 5ος αιώνας) που αποτελούν ενδείξεις ύπαρξης αρχαίου οικισμού. Η παλιά ονομασία του χωριού, από την εποχή της τουρκοκρατίας, ήταν Άρμπουρ ή Άρμπουρο και αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 48Α-05/03/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Μετονομάστηκε σε Κορωνούδα το 1927. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κορωνούδας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κρουσσών του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 145 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
1479
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1479 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Επαρχία Κασατάγ
Η Επαρχία Κασατάγ (αρμενικά: Քաշաթաղի շրջան) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία έχει περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Είναι η μεγαλύτερη επαρχία ανά περιοχή (3.376,60 τ.χλμ). Ο πληθυσμός κατά το 2013 ήταν 9.656 κάτοικοι. Η πρωτεύουσά της είναι το Λατσίν (Μπερντζόρ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Χαϊκαβάν (Σιράκ)
Το Χαϊκαβάν (αρμενικά: Հայկավան, παλαιότερα γνωστό ως Μπατζογλού ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,511 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
MLS Cup Playoffs
Τα MLS Cup Playoffs αποτελούν μία σειρά αγώνων του πρωταθλήματος της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS), παρόμοια με τα πλέιοφς του NBA. Δώδεκα ομάδες στο σύνολό τους, οι πρώτες έξι ομάδες της κανονικής περιόδου από την Ανατολική και οι αντίστοιχες έξι από τη Δυτική Περιφέρεια, λαμβάνουν μέρος στους αγώνες για την κατάκτηση του MLS Cup.
Η συγκεκριμένη διαδικασία για την κατάκτηση του πρωταθλήματος, διαφέρει σε σύγκριση με τα περισσότερα πρωταθλήματα ανά τον κόσμο, στα οποία, η ομάδα που έχει συγκεντρώσει τους περισσότερους πόντους στην κανονική περίοδο, στέφεται πρωταθλήτρια. Η MLS επιβραβεύει την πρωταθλήτρια της κανονικής περιόδου με το Supporters' Shield και με μία θέση στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ. Η πρωταθλήτρια της κανονικής περιόδου πρέπει να εδρεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ούτως ώστε να μπορεί να προκριθεί άμεσα στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Πρόκριση
12 ομάδες προκρίνονται στα πλέιοφς: oi έξι κορυφαίες ομάδες σε κάθε περιφέρεια οι οποίες συγκεντρώνουν τους περισσότερους πόντους στην κατάταξη στο τέλος της κανονικής περιόδου, έπειτα από 34 αγωνιστικές.
Τα κριτήρια πρόκρισης είναι τα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ
Επαρχία Μαρτακέρτ
Η Επαρχία Μαρτακέρτ (αρμενικά: Մարտակերտ) είναι επαρχία της Δημοκρατίας του Αρτσάχ. Ενώ η επαρχία είναι de facto τμήμα του Αρτσάχ, η Δημοκρατία έχει περιορισμένη διεθνή αναγνώριση και το έδαφος της επαρχίας είναι, de jure, μέρος της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Ο πληθυσμός είναι κυρίως αρμενικός. Η Επαρχία Μαρτακέρτ έχει 43 κοινότητες, εκ των οποίων η 1 θεωρείται αστική και οι 42 αγροτικές.
Κατηγορία:Δημοκρατία του Αρτσάχ
Τσαρλς Μπάρκλεϊ
Ο Τσαρλς Ουέιντ Μπάρκλεϊ (Charles Wade Barkley, γεννήθηκε 20 Φεβρουαρίου 1963) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Είναι δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης, 11 φορές NBA All-Star και πολυτιμότερος παίκτης (MVP) του NBA το 1993. Ένας από τους κορυφαίους πάουερ φόργουορντ όλων των εποχών, συμπεριλήφθηκε στις Επετειακές Ομάδες των 50 και 75 χρόνων του NBA.
Πρώτα χρόνια
Στην εφηβική του ηλικία το ύψος των 1,78 μέτρων και το υπέρβαρό του δεν του επέτρεψαν να διακριθεί. Ο Μπάρκλεϊ έπαιξε στο κολέγιο για το Πανεπιστήμιο Όμπορν αγωνιζόμενος κυρίως ως σέντερ, αν και το ύψος του την πρώτη χρονιά του, περίπου 1,85 μέτρα ήταν μικρότερο από τον μέσο όρο για τους συνομηλίκους του. Στη συνέχεια το ύψος του αυξήθηκε στο 1,98, ενώ ταυτόχρονη αύξηση παρουσίαζε και το βάρος του που ξεπέρασε τα 135 κιλά στο κολέγιο. Το παρατσούκλι The Round Mound of Rebound ("το στρογγυλό βουνό του ριμπάουντ") ξεκινά από το διάστημα στο κολέγιο, όπου έγινε γνωστός για την παράδοση μιας πίτσας, ενώ καθόταν στον πάγκο κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού κανονικής περιόδου. Παρ' αυτά, ήταν γρήγορος και απρόσμενα αλτικός και διακρίθηκε κερδίζοντας δημοφιλία με τα καρφώματά του.