cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μέλος του Κοινοβουλίου (Ράτζια Σαμπχά)
Θητεία
Σε αντίθεση με την ένταξη στη Λοκ Σαμπχά, η συμμετοχή στη Ράτζια Σαμπχά είναι μόνιμη και διαρκεί για μια περίοδο έξι ετών. Επίσης δεν μπορεί να διαλυθεί ανά πάσα στιγμή.
Κριτήρια επιλεξιμότητας
Ένα άτομο πρέπει να πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις για να γίνει μέλος του κοινοβουλίου της Ράτζια Σαμπχά:
Κριτήρια μη επιλεξιμότητας
Ένα άτομο δεν θα είναι επιλέξιμο να γίνει μέλος της Ράτζια Σαμπχά εάν πληροί κάποια από τις παρακάτω προϋποθέσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ινδίας
Μύτικας (βουνοκορφή)
Ο Μύτικας είναι η υψηλότερη κορυφή του Ολύμπου και της Ελλάδος, δεύτερη υψηλότερη των Βαλκανίων, μετά τη Μουσαλά στη Βουλγαρία. Μέχρι πρόσφατα το ύψος του ανερχόταν στα 2917.85 μ., οι πιο πρόσφατες όμως μετρήσεις, που έγιναν από μια συνεργασία του Διεθνούς Πανεπιστημίου Ελλάδος, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ξένων ιδρυμάτων, υπολογίζουν με ακρίβεια το ύψος του στα 2.917,727 μ.
Ο Μύτικας είναι καμπύλη κορυφή και μαζί με το Στεφάνι, την τρίτη ψηλότερη κορυφή, σχηματίζουν τις δύο πλευρές ενός τριγώνου. Αυτό σημαίνει ότι δύσκολα μπορούν να συγκριθούν με το μάτι οι δυο κορυφές.
Η κορφή, ως ορειβατική πρόκληση, είναι ανάμεσα στις δυσκολότερες κορυφές της Ελλάδας, ενώ το σημείο της Κακόσκαλας αποτελεί ένα από τα επικινδυνότερα σημεία ορειβασίας, λόγω της μεγάλης κλίσης, του δύσβατου της πλαγιάς, αλλά και του δέους που σε κατακλύζει αντικρίζοντας την υψομετρική απόσταση έως το τέλος της πλαγιάς. Τα μονοπάτια (είναι δύο) που οδηγούν στον Μύτικα, της Σκάλας-Κακόσκαλας και των Ζωναριών-Λουκιού, τα οποία ανήκουν στο Ευρωπαϊκό Μονοπάτι Ε4, και έτσι είναι σε γενικά καλή κατάσταση. Στην αρχή σχεδόν του καθενός βρίσκονται τα τρία από τα τέσσερα καταφύγια του Ολύμπου, δύο στα 2.650 μ. ("Γ. Αποστολίδης", "Χ. Κάκκαλος") και το καταφύγιο "Σπήλιος Αγαπητός" στα 2.100μ.
Ο Μύτικας είναι επίσης γνωστός ως κατοικία των θεών, όντας η υψηλότερη κορυφή, ενώ το Στεφάνι ως ο θρόνος του Δία. Παρά το γεγονός πως ο Μύτικας είναι υψηλότερος, η ανάβαση σ' αυτόν είναι πιο εύκολη σε σύγκριση με την ανάβαση στο Στεφάνι, που απαιτεί αναρριχητική εμπειρία.
Παραπομπές
Ολυμπος Ολυμπος Κατηγορία:Ακραία σημεία της Ελλάδας Μυτικας Μύτικας
Αλέξανδρος Παρράς
Ο Αλέξανδρος Παρράς (γενν. 12 Μαΐου 1998) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός για την ΑΕΚ.
Παναιτωλικός
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες του Παναιτωλικού. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο τον Αύγουστο του 2017.
Έκανε το ντεμπούτο του στη Superleague στις 21 Οκτωβρίου 2017, σε έναν αγώνα εναντίον της Κέρκυρας.
ΑΕΚ
Στις 7 Ιουνίου του 2021, υπέγραψε 5ετες συμβόλαιο με την ομάδα της ΑΕΚ.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει μία συμμετοχή με την Εθνική Ελπίδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
Σακαβέμ
Η Σακαβέμ (πορτογαλικά: Sacavém; αραβικά: شقبان; προφορά σε IPA: sɐkɐ'vɐ̃ĩ) είναι πόλη της Πορτογαλίας, και ένα από τα 18 τοπικά διαμερίσματα (freguesia) του ευρύτερου δήμου Λόυρες (Loures) στην Κεντρική Πορτογαλία, 12 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας, Λισσαβώνας. Η Σακαβέμ καλύπτει έκταση 3,81 τ.χλμ. και κατά την απογραφή του 2001 είχε εγγεγραμμένο πληθυσμό 17.659 κατοίκους.
Στη Σακαβέμ βρίσκεται η γέφυρα Βάσκο ντα Γκάμα, που ενώνει τις δύο πλευρές του ποταμού Τάγου, και είναι η μεγαλύτερη γέφυρα στην Ευρώπη και η ένατη σε μήκος στον κόσμο.
Η πόλη γιορτάζει την πρώτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου την Παναγία της Υγείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πορτογαλίας
Σπρινγκ ρολ
Το σπρινγκ ρολ (αγγλικά: spring roll, κυριολεκτικά ρολό της άνοιξης ή ανοιξιάτικο ρολό) είναι ορεκτικό της κουζίνας της νότιας Κίνας. Παραδοσιακά σερβίρεται κατά το Κινέζικο νέο έτος και θεωρείται σύμβολο της άνοιξης. Το ρολό είναι γεμιστό με διάφορα λαχανικά και καμιά φορά και κρέας. Το τηγάνισμα γίνεται σε γουόκ η σε φριτέζα.
Τα σπρινγκ ρολ είναι δημοφιλέστατο ορεκτικό των κινεζικών εστιατορίων που βρίσκονται εκτός Κίνας.
Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα Κατηγορία:Ζεστά ορεκτικά
179 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης
Η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης (ΑΔΚ) είναι μία από τις ενιαίες αποκεντρωμένες διοικήσεις της Ελλάδας. Αποτελεί βαθμίδα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης και συστήθηκε το 2011 σύμφωνα με τη νέα διοικητική διαίρεση της χώρας. Στα όρια της περιλαμβάνει μόνο την Περιφέρεια Κρήτης με τους νομούς Ηρακλείου, Λασιθίου, Ρεθύμνου και Χανίων και έχει έδρα το Ηράκλειο. Σκοπός της είναι η καλύτερη συνεργασία του κράτους με την τοπική αυτοδιοίκηση Α΄ και Β΄ βαθμού. Επικεφαλής της διοίκησης είναι από το 2017 η Κοζυράκη Μαρία (συντονίστρια, θέση η οποία διορίζεται από την κυβέρνηση).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κρητης
Ευπρεπία
Η Ευπρεπία Μονομαχίνα από την Οικογένεια Μονομάχων ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, αδελφή του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Θ´ Μονομάχου. Ήταν κόρη του Θεοδοσίου Μονομάχου, αξιωματούχου της αυλής του Βασιλείου Β´ και του Κωνσταντίνου Η΄ των Μακεδόνων. H μητέρα της μάλλον λεγόταν Ειρήνη Ταρονίτισσα (ή Τορνίκαινα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μακεδόνων Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα
Μέδουσα Ξάνθης
Η Μέδουσα (πομάκικα: Μέμκοβα· βουλγαρικά: Мемково) είναι ένας ορεινός οικισμός 311 κατοίκων (απογραφή 2001) στο Νομό Ξάνθης ο οποίος βρίσκεται στα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα και διασχίζεται από τον ποταμό Κομψάτο.
Ο πληθυσμός του έχει στενούς οικογενειακούς δεσμούς με τον πληθυσμό του Ζλάτογκραντ. Οι ντόπιοι διατήρηουν και σήμερα τη μητρική Πομάκικη γλώσσα τους, η οποια εχει κρατησει τα πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα για την Ζλάτογκραντ διάλεκτο. Στο χωριό σώζονται ακόμη τα παλιά σπίτια, η αρχιτεκτονική του οποίου συμπίπτει με εκείνη από τα παλαιότερα κτήρια στο Ζλάτογκραντ.
Αξιοθέατο στο χωριό είναι η παραδοσιακή αρχιτεκτονική των σπιτιών και το τοξοτό γεφύρι πάνω από το ποταμό Κομψάτο. Στο παρελθόν υπήρχε και δεύτερο τοξοτό γεφύρι το οποίο καταστράφηκε από τις πλημμύρες του ποταμού το 1996.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Μεδουσα Κατηγορία:Δήμος Μύκης
Γ.Α.Π.Σ. Ροδόπη '87
Ο Γυναικείος Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος Κομοτηνής «Ροδόπη '87» είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα την Κομοτηνή. Ιδρύθηκε το 1987 με αρκετά τμήματα λειτουργίας, που περιλαμβάνουν από γυναικείο ποδόσφαιρο μέχρι σκάκι και ενόργανη γυμναστική, αλλά λόγω οικονομικών δεν λειτουργούν.
Τμήμα ποδοσφαίρου γυναικών
Το 1987 δημιουργήθηκε μια ποδοσφαιρική ομάδα, που έπαιρνε μέρος σε διάφορα ποδοσφαιρικά τουρνουά. Η ομάδα στάθηκε όλα αυτά τα χρόνια μέχρι και το 2004 στην Α’ Εθνική και διεκδίκησε με αξιώσεις πρωταθλήματα αλλά και κύπελλα Ελλάδος. Ο διαχωρισμός όμως της τότε Α’ κατηγορίας σε δύο ομίλους καταδίκασε τις επαρχιακές και αδύναμες ομάδες στο περιφερειακό πρωτάθλημα. Σήμερα μετά και τη νέα αναδιάρθρωση κατηγοριών και τα οικονομικά προβλήματα μετακινήσεων, βρίσκεται στην Β’ Εθνική στον 1ο Όμιλο.
Από τις τάξεις της ομάδας αναδείχθηκαν αρκετές παίκτριες, που βοήθησαν την προσπάθεια της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου.
Από την γυναικεία ομάδα της Κομοτηνής έχουν περάσει ως προπονητές αρκετοί παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές του Πανθρακικού.
Τα τελευταία χρόνια ξεκίνησε μια ριζική ανανέωση στην ομάδα και σήμερα υπάρχουν πάνω από είκοσι κορίτσια και άλλα τόσα μικρότερης ηλικίας στην ακαδημία της ομάδας.
2021 - 2022
Η ομάδα έχει κληθεί να αντιμετωπίσει πληθώρα αντιπάλων από διαφορετικούς νομούς και περιφέρειες ανά την Επικράτεια, καθώς ανήκει στον 1ο Όμιλο της Β' Εθνικής κατηγορίας Γυναικών της ΕΠΟ με τις αντίπαλες ομάδες να είναι οι ακόλουθες:
1ος Όμιλος, Β' Εθνική
Αγροτικός Αστέρας Αγίας Βαρβάς, 🇬🇷 Ημαθία
Βόλος 2004, 🇬🇷 Βόλος
Κιλκισιακός ΑΟ, 🇬🇷 Κιλκίς
Λέοντες ΑΟ, 🇬🇷 Θεσσαλονίκη
Νεφέλες ΑΠΣ, 🇬🇷 Πιερία
Πανσερραϊκή ΑΕ, 🇬🇷 Σέρρες
Σειρήνα ΑΟ, 🇬🇷 Γρεβενά
Εγκαταστάσεις
Από την ημέρα της ιδρύσεως του, ο ΓΑΠΣ «Ροδόπη ‘87», φιλοξενείται στο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Κομοτηνής, έχει τα αποδυτήρια του εκεί και χρησιμοποιεί τον χώρο για την αγωνιστική της δράση.
Πηγές-Συνδέσεις
Ροδόπη 87 Κατηγορία:Κομοτηνή Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Ροδοπη 87
Νταβίντ-Χαραντόκ
Το Νταβίντ-Χαραντόκ (λευκορωσικά: Давыд-Гарадок, λευκορωσική προφορά: daˈvɨd ɣaraˈdok, ρωσικά: Давид-Городок, πολωνικά: Dawidgródek) είναι πόλη στη νοτιοδυτική Λευκορωσική περιφέρεια  Μπρεστ. Έχει 7.681 κατοίκους (εκτίμηση 2006).
Ιστορία
Το 1940, πάνω από το ένα τρίτο του συνολικού πληθυσμού ήταν Εβραίοι, δηλαδή 4.350 Εβραίοι. Στις 10 Αυγούστου 1941, 3.000 Εβραίοι ηλικίας άνω των 14 ετών δολοφονήθηκαν σε μια μαζική εκτέλεση που διαπράχθηκε από μονάδα των Einsatzgruppen μονάδα που αποτελούταν από τους Γερμανούς και τους συνεργάτες τους.
Οι επιζώντες φυλακίστηκαν σε ένα γκέτο που υποχρεώθηκαν σε καταναγκαστική εργασία, και υπέστησαν σκληρές συνθήκες διαβίωσης. Πολλά άτομα πέθαναν. Στις 10 Σεπτεμβρίου του 1942, οι 1.263 εναπομείναντες κατοίκους του γκέτο, η συντριπτική πλειοψηφία γυναίκες και παιδιά, δολοφονήθηκαν. Περίπου εκατό από αυτούς κατάφεραν να διαφύγουν στο δάσος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Λευκορωσίας
180 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γουίλιαμ Ρότζερ Πάτον
Ο Γουίλιαμ Ρότζερ Πάτον (William Roger Paton) ή όπως αναφερόταν στα βιβλία του W.R. Paton (Αμπερντήν, Σκωτία, 9 Φεβρουαρίου 1857 - Βαθύ, Σάμος, 21 Απριλίου 1921) ήταν επιγραφολόγος, συγγραφέας και μεταφραστής αρχαίων ελληνικών κειμένων και ποιητών, κυρίως γνωστός για τη μετάφραση του της Ελληνικής ανθολογίας και του έργου «Ιστορίες» του Πολύβιου.
Γονείς / Οικογένεια
Ο πατέρας του, Τζον Πάτον (από το Φέρατσι - Ferrachie και το Γκράντχολμ - Grandholme ή Γκράντχόουμ - Grandhome ) σπούδασε στο Κολλέγιο Ήτον (Eton College) και ήταν στρατιωτικός, αρχικά στην Aberdeenshire militia ως λοχαγός και αργότερα συνταγματάρχης, καθώς και ως αντισυνταγματάρχης του Αμπερντινσάϊρ (Aberdeenshire) και δικαστής (magistrate). Η μητέρα του ήταν κόρη του Τόμας Μπερνέτ (Thomas Burnett) του Κέππλστον (Kepplestone), και αυτή από το Αμπερντινσάϊρ. Παντρεύτηκαν στις 11 Ιουνίου 1844 και έκαναν πέντε παιδιά, τέσσερις κόρες (Μαίρη-Λουίζα, Ίντα-Μάργκαρετ-Έλεν, Σάρα-Ματίλντα και Ελισάβετ-Μπέρτα) και τον Γουίλιαμ Ρότζερ, (τέταρτο από τα πέντε παιδιά). Ο Γουίλιαμ Ρότζερ Πάτον γεννήθηκε στην οδό Chanonry, 10, στο Παλαιό Αμπερντήν, στις 9 Φεβρουαρίου 1857. Η μητέρα του πέθανε τρία χρόνια αργότερα, στις 24 Φεβρουαρίου του 1860 σε ηλικία 37 ετών. Το 1862, ο πατέρας του παντρεύτηκε την Κάθριν Μάργκαρετ Λούμσντεν (Catherine Margaret Lumsden), κόρη του συντ. Λούμσντεν.
Σπουδές
Εκπαιδεύτηκε στο ίδιο κολέγιο με τον πατέρα του, στο Κολλέγιο Ήτον (Eton College) στην Οξφόρδη από το 1871-1873, ως εσωτερικός στο Edward Peake Rouse's house και στη συνέχεια στο Oscar Browning's. Στις 23 Οκτωβρίου 1876, σε ηλικία 19 ετών έγινε φοιτητής στο University College, Oxford, όπου πήρε το πρώτο πτυχίο σε «Classical Moderations» το 1877. Το επόμενο έτος, το 1878, άλλαξε κατεύθυνση και σπούδασε νομικά στο Middle Temple, στο Λονδίνο. Στη συνέχεια άλλαξε πάλι, επιστρέφοντας στην Οξφόρδη και απέκτησε τρίτο πτυχίο σε Classic «Literae Humaniores» το 1880. Αν και δεν έλαβε κλήση να εργαστεί ως δικηγόρος, συνέχισε να έχει σχέση με το Middle Temple μέχρι το 1884.
Μετά από τη συνεργασία του με το Γερμανικό Αυτοκρατορικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο, το γερμανικό πανεπιστήμιο της Χάλλε του απένειμε διδακτορικό δίπλωμα το 1900.
Γάμος και ζωή στο Νότο
Παντρεύτηκε το 1885 με την Ειρήνη Εμμ. Ολυμπίτη (1869/70-1908, αδελφη του Εμμανουήλ Ιω. Ολυμπίτη, δημάρχου της Καλύμνου), μια γυναίκα από το νησί της Καλύμνου που είχε ένα σπίτι και περιουσία στη Μύνδο (Gümüşlük) επίσης, αλλά αργότερα μετακόμισε στη Χίο και τη Λέσβο, έτσι ώστε οι γιοι του μπορούσαν να παρακολουθήσουν το γυμνάσιο εκεί. Είχε δύο γιους και δύο κόρες: Τον Τζορτζ Πάτον (George Paton) (Μύνδος, 13 Αυγούστου 1886 -?), τη Θέτιδα Πάτον (Thetis Paton) (21 Νοέμβρη, 1887, Woodside, -?), τον Τζον Ντέιβιντ Πάτον (John David Paton), (1890 -1922) και τη Σεβαστή ή Αουγκούστα Πάτον (Sevastie -Augusta Paton) (1900, Μύνδος-1989) που παντρεύτηκε τον βαρώνο Γιάνος Κεμένυ János Kemeny, Ούγγρο συγγραφέα, σκηνοθέτη θεάτρου και δραματουργό.
Ο Γουλιέλμος Ρότζερ Πάτον (William R. Paton) εμφανίζεται ως κάτοικος στο Βαθύ της Σάμου, από το 1897 έως το θάνατό του, το 1921, από έναν αριθμό περιοδικών που δείχνουν αυτή τη διεύθυνση και ορισμένα από τα δημοσιευμένα γράμματα του. Στην πραγματικότητα εγκαταστάθηκε στη Σάμο το 1911, αρκετά μετά τον θάνατο της πρώτης του γυναίκας, όταν ξαναπαντρεύτηκε με την Κλειώ, κόρη του Ιωάννη Νομικού, μια χήρα από τη Σμύρνη.
Απεβίωσε στις 21 Απριλίου 1921 στο Βαθύ της Σάμου.
Έργα
Δημοσιεύτηκαν τα εξής βιβλία του :
Αναφορές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι συγγραφείς Κατηγορία:Σκωτσέζοι μεταφραστές Κατηγορία:Ελληνιστές επιγραφολόγοι
Παναγιώτης Μπαχράμης
Ο Παναγιώτης Μπαχράμης (12 Μαρτίου 1976 - 13 Αυγούστου 2010) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, μεσοεπιθετικός και στο παρελθόν υπήρξε διεθνής με τις Εθνικές ομάδες Νέων και Ελπίδων. Στις 13 Αυγούστου 2010 έχασε τη ζωή του όταν τον χτύπησε ταχύπλοο σκάφος ενώ έκανε κατάδυση με ψαροντούφεκο σε παραλία της Κυπαρισσίας.Επίσης ξάδερφος του Ζώη Μπαχράμη, ιδιοκτήτη της εταιρίας Έπιπλα Μπαχράμης.
Καριέρα
Αν και ταλαιπωρείτο από συχνούς τραυματισμούς υπήρξε πολύτιμο στέλεχος σε όλες τις ομάδες που αγωνίστηκε, καθώς ήταν ταχύς, μαχητής, ήρεμος, ομαδικός, συνεργάσιμος και μπορούσε να αγωνιστεί σε πολλές θέσεις στον αγωνιστικό χώρο καλύπτοντας τυχόν κενά.
Και τερματοφύλακας
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Παναγιώτης Μπαχράμης είχε αγωνιστεί ακόμα και τερματοφύλακας σε αγώνα της ΑΕΛ. Αυτό συνέβη στις 12 Απριλίου 2006, στο Στάδιο Αλκαζάρ, στον επαναληπτικό αγώνα για την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Ελλάδος εναντίον του Ολυμπιακού. Στο 90΄, και ενώ είχαν γίνει οι τρεις αλλαγές, ο τακτικός τερματοφύλακας Στέφανος Κοτσόλης αποχώρησε λόγω τραυματισμού και τη θέση του κάτω από τα δοκάρια πήρε ο Μπαχράμης.
Στα έξι λεπτά των καθυστερήσεων που αγωνίστηκε, δέχθηκε μεγάλη πίεση, δεδομένου ότι η ομάδα έπαιζε με εννέα παίκτες, αφού νωρίτερα είχε αποβληθεί ο Νίκος Νταμπίζας. Ο Μπαχράμης έκανε μια καλή απόκρουση αλλά στο 94΄ νικήθηκε από το Νέρι Καστίγιο, αφού προηγουμένως είχε αποκρούσει δύο αλλεπάλληλα σουτ του Ντάνι Γκαρσία. Η ΑΕΛ ηττήθηκε με 0-1 αλλά είχε ήδη αποχαιρετήσει την πρόκριση, αφού είχε ηττηθεί με 1-3 στο πρώτο ματς.
Στην Εθνική Ελπίδων
Όταν αγωνιζόταν στην Καλαμάτα ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελπίδων, η οποία προκρίθηκε στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το 1997. Μάλιστα στις 10 Ιανουαρίου 1996 σκόραρε σε φιλικό αγώνα προετοιμασίας στο Αγρίνιο με τον Παναιτωλικό το τρίτο από τα τέσσερα γκολ της ομάδας (σκορ: 4-2). Όμως, ένας τραυματισμός δεν του επέτρεψε να πάρει μέρος στην τελική φάση, όπου η Εθνική έφτασε ως τον τελικό. Ήταν η φουρνιά των Καραγκούνη, Μπασινά, Χαριστέα, Δέλλα, Λάκη, Στολτίδη, Γκούμα, Λυμπερόπουλου, Άντζα που με την Εθνική Ανδρών κατέκτησαν αργότερα το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου του 2004.
Αγωνίστηκε μόνο σε δυο διεθνή ματς των Ελπίδων. Στις 23 Ιανουαρίου 1996 έκανε ντεμπούτο στο φιλικό κατά του Ισραήλ στο γήπεδο Βύρωνα (σκορ 4-0), όταν μπήκε ως αλλαγή στο 60΄ στη θέση του Σφακιανάκη. Η δεύτερη συμεμτοχή του ένα χρόνο αργότερα, στις 22 Ιανουαρίου 1997, στο φιλικό αγώνα με την Ιταλία στο Στάδιο Καραϊσκάκη (σκορ 1-0), στον οποίο αγωνίστηκε στην αρχική ενδεκάδα ως το 61΄ που αντικαταστάθηκε από τον Παντελή Κωνταντινίδη.
Ρεκόρ
Τίτλοι
Συμμετοχές: 283 αγώνες
Γκολ: 30
Τιμητικές εκδηλώσεις
Εκτός από το ταλέντο, ο Παναγιώτης Μπαχράμης, κατά κοινή ομολογία, ξεχώριζε για το ήθος του, κάτι σπάνιο στον "αγγελικό" χώρο του ποδοσφαίρου. Γι' αυτό ο θάνατός του γέμισε με θλίψη τους οπαδούς όλων των συλλόγων που αγωνίστηκε, αφού από όπου πέρασε άφησε μόνο φίλους. Μετά τον τραγικό χαμό του "Ποτούλη", όπως τον φώναζαν οι φίλοι του, πραγματοποιήθηκαν πολλές εκδηλώσεις στη μνήμη του, απόδειξη της εκτίμησης που είχε.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Σ. Καλαμάτας
Ελληνοαμερικανοί
Ελληνοαμερικανοί ονομάζονται οι πολίτες των ΗΠΑ, οι οποίοι έχουν ελληνική καταγωγή. Σύμφωνα με επίσημους αμερικανικούς υπολογισμούς το 2000 ζούσαν στις ΗΠΑ 1.153.295 άτομα ελληνικής καταγωγής. Σύμφωνα με τους ίδιους υπολογισμούς, 365.435 από αυτά τα άτομα μιλούσαν ελληνικά στο σπίτι τους. Κατά το Στέιτ Ντιπάρτμεντ το 2005 3.000.000 περίπου κάτοικοι των ΗΠΑ ανέφεραν ότι έχουν ελληνική καταγωγή.
Μεγάλος αριθμός Ελληνοαμερικανών διαβιούν στη Νέα Υόρκη, κυρίως στην Αστόρια, στη συνοικία Κουίνς. Επίσης, αρκετοί κατοικούν στις πόλεις Ντιτρόιτ, Βοστόνη, Κλίβελαντ και Σικάγο. Μεγάλη ελληνοαμερικανική κοινότητα υπάρχει ακόμη στο Τάρπον Σπρινγκς της Φλόριντα.
Οι πρώτοι Έλληνες στην Αμερική
right|250px|thumb|Έλληνες επιβιβάζονται σε βάρκες για να μεταβούν σε υπερωκεάνειο που θα τους μεταφέρει στις ΗΠΑ (Πάτρα, 1910).
Ο πρώτος Έλληνας που είναι γνωστό ότι έφτασε στο έδαφος των σημερινών ΗΠΑ ήταν ένας άνδρας που ονομαζόταν Δον Τεόντορο. Αποβιβάστηκε στη Φλόριντα το 1528 με την εξερευνητική αποστολή του Ισπανού Πανφίλιο Ναρβάεθ και πέθανε εκεί, όπως οι περισσότεροι από τους συντρόφους του.
Το 1592 ο Έλληνας καπετάνιος από την Κεφαλονιά Ιωάννης Φωκάς (ή κατ' άλλους Απόστολος Βαλεριανός), ο οποίος υπηρετούσε το ισπανικό στέμμα και γι' αυτό έμεινε γνωστός στην ιστορία ως Χουάν ντε Φούκα, έπλευσε κατά μήκος των ακτών του Ειρηνικού αναζητώντας το βόρειο πέρασμα που συνέδεε τον Ειρηνικό με τον Ατλαντικό ωκεανό. Το πέρασμα αυτό δεν το βρήκε, άλλωστε είναι δυσπρόσιτο αφού είναι σχεδόν μόνιμα παγωμένο, αλλά ανακάλυψε ένα θαλάσσιο δίαυλο στα σημερινά διεθνή σύνορα των ΗΠΑ με τον Καναδά, ο οποίος αργότερα πήρε το όνομά του: «Πορθμός Χουάν ντε Φούκα».
Το 1764 έφτασε στη Ρωσική τότε, Αλάσκα ο Μακεδόνας γουνέμπορος και θαλασσοπόρος Ευστράτιος Ντελάρωφ, ο οποίος πραγματοποίησε σειρά εξερευνήσεων στη χερσόνησο για λογαριασμό Ρωσικών εταιρειών γουναρικών. Πολλά τοπωνύμια φέρουν έκτοτε το όνομά του, όπως το εγκαταλελειμμένο σήμερα, λιμάνι Γκρέκο-Ντελαρόφσκογιε που ίδρυσε ο ίδιος στη νήσο Ούγγα, ο κόλπος Ντελάρωφ στην ίδια νήσο, καθώς και οι Νήσοι Ντελάρωφ, συστάδα των Αλεούτιων νήσων.
Το 1768 περίπου 500 Έλληνες κυρίως από τη Σμύρνη, την Κρήτη και τη Μάνη μαζί με Ιταλούς, Κορσικανούς και Μινορκανούς εγκαταστάθηκαν και δημιούργησαν τη Νέα Σμύρνη στη Φλόριντα υπό την καθοδήγηση του Άντριου Τέρνμπολ (Andrew Turnball) και της γυναίκας του, Μαρίας Ρουμπίνη. Η αποικία δεν ήταν επιτυχής, αφού πολλοί από τους αποίκους ασθένησαν και απεβίωσαν, και στις 17 Ιουλίου 1777 εγκαταλείφθηκε επίσημα. Πολλοί από τους αποίκους μεταφέρθηκαν ή είχαν ήδη μετοικήσει στον γειτονικό Άγιο Αυγουστίνο. . Πάντως εκεί σώζεται το πρώτο ξύλινο σχολείο των ΗΠΑ, το οποίο δημιούργησε στις αρχές του 19ου αιώνα ο Ιωάννης Γιαννόπουλος από τη Μάνη, απόγονος των πρώτων αποίκων.
Στη διάρκεια της Επανάστασης του 1821 και μετά από αυτήν, αρκετοί Έλληνες - κυρίως ορφανά παιδιά - πήγαν στις ΗΠΑ με τη βοήθεια φιλελλήνων. Ένας από αυτούς, ο Χριστόφορος Πλάτωνος Καστάνης, που έφτασε στις ΗΠΑ το 1828 με τη βοήθεια του Σαμουήλ Χάου, αναφέρει ότι περίπου 40 ορφανά από την Ελλάδα και τη Μικρά Ασία πήγαν στην Αμερική με τη βοήθεια φιλελλήνων, και έκαναν σπουδές σε διάφορα πανεπιστήμια.
Οι πρώτες ελληνικές κοινότητες
Η συστηματική μετανάστευση Ελλήνων προς τις ΗΠΑ άρχισε κατά το β΄ μισό του 19ου αι. Την εποχή εκείνη, οι Έλληνες εισέρχονταν στις ΗΠΑ ως «Λεβαντίνοι» (αγγλ. Levantines), επειδή προέρχονταν από τη Μικρά Ασία και από ελληνικά νησιά που ανήκαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Μέχρι το 1880, οι Έλληνες μετανάστες στις ΗΠΑ δεν ξεπερνούσαν τις 2.000. Η πρώτη αξιοσημείωτη Ελληνική κοινότητα δημιουργήθηκε στη Νέα Ορλεάνη της Λουιζιάνα τη δεκαετία του 1850. Γύρω στα 1866 η κοινότητα ήταν πολυάριθμη ώστε να συσταθεί Ελληνικό προξενείο και να ιδρυθεί η πρώτη ελληνορθόδοξη εκκλησία στις ΗΠΑ. Οι πρώτοι Έλληνες μετανάστες εγκαταστάθηκαν σε μεγάλα αστικά και βιομηχανικά κέντρα, όπου έβρισκαν εύκολα εργασία. Στη συντριπτική τους πλειονότητα άνδρες, εργάστηκαν σε μεταλλεία και στη διάνοιξη του αμερικανικού σιδηροδρομικού δικτύου. Έλληνες συμμετείχαν σε μεγάλες εργατικές κινητοποιήσεις που συντάραξαν τις ΗΠΑ στις αρχές του 20ού αι. Μάλιστα, ο Έλληνας συνδικαλιστής Λούης Τίκας, που δολοφονήθηκε στο Κολοράντο το 1914 κατά τη διάρκεια μεγάλης απεργίας ανθρακωρύχων, θεωρείται ένας από τους μάρτυρες του εργατικού κινήματος στις ΗΠΑ.
Στα 1890 ζούσαν στις ΗΠΑ περίπου 15.000 Έλληνες. Τη δεκαετία του 1890 η μετανάστευση αυξήθηκε, κυρίως λόγω των πολλών οικονομικών ευκαιριών που υπήρχαν στις ΗΠΑ, λόγω των δυσκολιών που αντιμετώπιζαν οι χριστιανοί στο Οθωμανικό κράτος και αργότερα λόγω των βαλκανικών πολέμων και του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Από το 1890 ως το 1917 έφτασαν στις ΗΠΑ 450.000 Έλληνες μετανάστες κι άλλοι 70.000 από το 1918 ως το 1924. Οι περισσότεροι εργάζονταν στις πόλεις των βορειοανατολικών ΗΠΑ και λιγότεροι ως εργάτες στο σιδηρόδρομο και στα μεταλλεία των δυτικών ΗΠΑ.
Το 1900 οι αμερικανικές αρχές κατήργησαν τους περιορισμούς (αγγλ., quota) στην είσοδο Ελλήνων μεταναστών. Έτσι ο αριθμός τους αυξήθηκε εντυπωσιακά. Σε μεγάλα αστικά κέντρα των ΗΠΑ δημιουργήθηκαν ελληνικές γειτονιές. Μικρές ελληνικές επιχειρήσεις — κυρίως εστιατόρια και καφενεία, αλλά και παντοπωλεία, κ.ά. — άρχισαν να εμφανίζονται παντού. Η ομογένεια άρχισε να οργανώνεται σε ελληνορθόδοξες ενορίες, εθνικοτοπικούς συλλόγους και άλλες οργανώσεις. Το 1915 εμφανίστηκε στη Νέα Υόρκη η ελληνική εφημερίδα Εθνικός Κήρυξ, η οποία εξακολουθεί ακόμα να κυκλοφορεί, και το 1922 δημιουργήθηκε η μεγαλύτερη και μακροβιότερη ελληνική οργάνωση ΑΧΕΠΑ (AHEPA: American Hellenic Educational and Progressive Association).
Συνθήκες για μόνιμη εγκατάσταση
220px|right|thumb|Έλληνες μετανάστες παρελαύνουν στη Νέα Υόρκη κατά την εθνική γιορτή των ΗΠΑ (4 Ιουλίου). Φωτογραφία του 1910 με 1915. μικρογραφία|Ο Γεώργιος Δ. Μαρίνος (1892-1955), έζησε στο Λόξλεϋ της Αλαμπάμας και γεννήθηκε στο Άργος, επιχειρηματίας. Δώρισε το 10% της περιουσίας του για το ναό του Αγίου Νικολάου και το 40% της περιουσίας του ως σύνολο για το Άργος. Πολλοί Ελληνοαμερικανοί μνημονεύονται σαν ευεργέτες στον τόπο καταγωγής τους, καθώς τον ενίσχυσαν οικονομικά. Οι Έλληνες μετανάστες εκείνη την εποχή ήταν κατά 90% άντρες, σε αντίθεση με τους Ιταλούς και Ιρλανδούς που οι άνδρες μετανάστες ήταν 50-60%. Πολλοί Έλληνες προσδοκούσαν να εργαστούν και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους με κάποιο κεφάλαιο ώστε να ενισχύσουν την οικογένειά τους. Όμως, δυο παράγοντες άλλαξαν τα δεδομένα και τις προσδοκίες αυτές:
Μεταπολεμική περίοδος
Μεγάλος αριθμός Ελλήνων άρχισε να έρχεται πάλι στις ΗΠΑ μετά το 1945. Αιτία ήταν οι οικονομικές καταστροφές που υπέστησαν από το Β' Παγκόσμιο πόλεμο και από τον Εμφύλιο Πόλεμο που ακολούθησε. Από το 1946 ως το 1982 μετανάστευσαν στις ΗΠΑ περίπου 211.000 Έλληνες. Οι μεταπολεμικοί μετανάστες δεν δέχτηκαν τόσες πολλές πιέσεις αφομοίωσης, όπως οι παλιότεροι. Έτσι ανανέωσαν την ελληνοαμερικανική ταυτότητα, ειδικότερα σε χώρους όπως τα ελληνόφωνα μέσα ενημέρωσης.
Με την πάροδο των χρόνων, η ελληνική ομογένεια στις ΗΠΑ άρχισε να ανέρχεται τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά. Από τη δεκαετία του 1960, πολλοί Ελληνοαμερικανοί της δεύτερης και τρίτης γενιάς άρχισαν να αναμειγνύονται και στην πολιτική ζωή της χώρας. Ο Σπύρο Άγκνιου (Αναγνωστόπουλος), ο Τζον Μπραδήμας, ο Μάικλ Δουκάκης, ο Πωλ Σαρμπάνης, ο Πωλ Τσόγκας, ο Τζωρτζ Στεφανόπουλος, ο Τζωρτζ Τένετ και ο Τζον Νεγκρεπόντε (Νεγρεπόντης) ανέβηκαν ψηλά στην αμερικανική πολιτική ζωή, αν και οι περισσότεροι από αυτούς απομακρύνθηκαν από την ελληνική ομογένεια.
Μετά το 1981 και την είσοδο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση οι αριθμοί των μεταναστών στις ΗΠΑ μειώθηκαν πολύ και υπολογίζονται στους 2.000 ετησίως. Όμως, υπάρχει μια ποιοτική διαφορά σε σχέση με τους παλιότερους, αφού οι περισσότεροι Έλληνες ή Ελληνίδες έρχονται πλέον στις ΗΠΑ όχι ως ανειδίκευτοι εργάτες ή ως νύφες αλλά για σπουδές και στη συνέχεια παραμένουν στη χώρα για να κάνουν ακαδημαϊκή καριέρα. Τα πιο πρόσφατα χρόνια η μετανάστευση έχει ελαχιστοποιηθεί. Αντιθέτως, υπάρχει αντίστροφη πορεία επιστροφής Ελληνοαμερικανών στην Ελλάδα. Το 1999 υπολογιζόταν ότι πάνω από 72.000 Αμερικανοί πολίτες ζουν στην Ελλάδα, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι Ελληνοαμερικανοί.
Στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι Ελληνοαμερικανοί μετανάστες είναι ορθόδοξοι χριστιανοί αλλά υπάρχει μικρός αριθμός χριστιανών άλλων δογμάτων καθώς και Εβραίων σεφαραδιτών και ρωμανιωτών.
Σήμερα συχνά γίνεται λόγος για δύο με τρία εκατομμύρια Έλληνες ομογενείς στις ΗΠΑ, όμως αυτός ο αριθμός είναι υπερβολικός.
Απογραφικά στοιχεία έδειξαν ότι το 1990 στις ΗΠΑ κατοικούσαν περίπου 700.000 άτομα με ελληνική καταγωγή και από τους δύο γονείς και 400.000 άλλα άτομα με κάποια ρίζα ελληνική. Το 2000 στις ΗΠΑ κατοικούσαν 1.153.300 άτομα με ελληνική καταγωγή από τον έναν ή και τους δύο γονείς. Δηλαδή, το 0,41% των Αμερικανών έχουν ρίζες ελληνικές. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία του 2000, τα περισσότερα άτομα ελληνικής καταγωγής κατοικούν στις βορειοανατολικές πολιτείες, στην Καλιφόρνια και τη Φλόριντα.
Ο αριθμός των Αμερικανών που μιλούν την ελληνική γλώσσα αποτελεί το 0,116% του πληθυσμού (στοιχεία 2005 ). Αυτό σημαίνει πως μόνον 312.000 κάτοικοι των ΗΠΑ, ή το 27% των Αμερικανών ελληνικής καταγωγής μιλούν την ελληνική γλώσσα. Προφανώς, η διακοπή της εισροής νέων Ελλήνων μεταναστών και η αφομοίωση των νεότερων γενεών έχει ως συνέπεια τη σταδιακή εξαφάνιση του ελληνικού στοιχείου στις ΗΠΑ. Έρευνα του 1990 έδειξε επίσης ότι στις ΗΠΑ κατοικούν περίπου 550.000 ελληνορθόδοξοι, ενώ τα μέλη της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής στις ΗΠΑ ανέρχονται σε 400.000 άτομα περίπου. Ακόμα και η οργάνωση AΧΕΠΑ έχει πλέον αποβάλει τον αποκλειστικά ελληνικό εθνικό χαρακτήρα και δέχεται ως μέλη άτομα οποιασδήποτε προέλευσης.
Η ιστορία των Ελλήνων μεταναστών στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει κινήσει το ενδιαφέρον πολλών μελετητών, όπως η Ελένη Ζήση-Παπανικόλα (Helen Zeese-Papanikolas, 1917–2004), κ.ά. Σε πολλά αμερικανικά πανεπιστήμια υπάρχουν έδρες μελέτης του νεότερου ελληνισμού.
Ελληνοαμερικανικές Οργανώσεις
Από τις αρχές του 20ού αιώνα αναφέρονται ελληνοαμερικανικές οργανώσεις, όπως η «Παλλημνιακή Αδελφότητα Ν. Υόρκης ο Ήφαιστος» το 1906. Όμως, μεγάλος αριθμός οργανώσεων, συλλόγων και αδελφοτήτων δημιουργήθηκε μετά το 1920, οπότε επικράτησαν πιο ευνοϊκές συνθήκες.
Σήμερα δραστηριοποιούνται εκατοντάδες τοπικές, θρησκευτικές και επαγγελματικές ελληνοαμερικανικές οργανώσεις. Οι μεγαλύτερες και οι πιο αξιοσημείωτες είναι οι ακόλουθες:
Επίσης, υπάρχουν πολυάριθμα τοπικά σωματεία, στα συσπειρώνονται οι Έλληνες ανάλογα με τον τόπο καταγωγής τους, όπως: Παμμακεδονική Οργάνωση (Pan Macedonian Association), Πανηπειρωτική Ομοσπονδία (Panepirotic Federation), Πανκρητική Οργάνωση (Pan Cretan Association), Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ-Καναδά (Pan Pontian Federation of U.S.A-Canada) κλπ.
Διάσημοι Ελληνοαμερικανοί
Μια μικρή επιλογή από διάσημους Ελληνοαμερικανούς σε διάφορους τομείς αναφέρεται εδώ:
Σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας
Η σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας (ΣΔΠ, Schizoid personality disorder/SPD) είναι μια διαταραχή προσωπικότητας που χαρακτηρίζεται από την απουσία ενδιαφέροντος για κοινωνικές σχέσεις, τη ροπή στη μοναχικότητα, τη συναισθηματική ψυχρότητα και την απάθεια. Τα άτομα τα οποία επηρεάζονται μπορεί ταυτόχρονα να έχουν πλούσιο εσωτερικό κόσμο γι'αυτό και έρευνες συσχετίζουν τη διαταραχή αυτή με τις δημιουργικές ιδιοφυίες. Η σχιζοειδής διαταραχή προσωπικότητας δεν θα πρέπει να συγχέεται με τη σχιζοφρένεια ή την αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας. Ορισμένοι ψυχολόγοι διατείνονται ότι ο ορισμός της ΣΔΠ δεν είναι ακριβής λόγω των πολιτισμικών προκαταλήψεων.
Συμπτώματα
Τα άτομα με Σχιζοειδης διαταραχή προσωπικότητας φαίνονται συχνά αποστασιοποιημένα, ψυχρά και αδιάφορα, κάτι που προκαλεί δυσκολίες στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Τα περισσότερα άτομα που έχουν διαγνωσθεί με ΣΔΠ δυσκολεύονται να δημιουργήσουν προσωπικές σχέσεις ή να εκφράσουν τα συναισθήματα τους. Παραμένουν παθητικά μπροστά σε δυσάρεστες γι' αυτά καταστάσεις. Η επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους μπορεί να χαρακτηρίζεται από απάθεια και λακωνικότητα. Λόγω της απουσίας ουσιώδους επικοινωνίας, τα άτομα με ΣΔΠ δεν μπορούν να αναπτύξουν ακριβή αίσθηση του πόσο καλά τα πηγαίνουν με τους άλλους ανθρώπους. Οι προβολές αυτές πιστεύεται ότι είναι πολύ σημαντικές για την αυτοεπίγνωση του ατόμου και την ικανότητά του να αξιολογήσει το αντίκτυπο των πράξεων του σε κοινωνικές περιστάσεις. Ο R.D. Laing διατείνεται ότι όταν κάποιος δεν εμπλουτίζεται με εισροή διαπροσωπικών δεδομένων, η εικόνα για τον εαυτό του γίνεται ολοένα και πιο κενή και σταδιακά εξαερώνεται, κάτι που οδηγεί το άτομο να νιώθει απόκοσμο.
Όταν ο προσωπικός χώρος των ατόμων παραβιάζεται, αυτά νιώθουν ασφυξία και την ανάγκη να ελευθερωθούν και να είναι ανεξάρτητα. Άτομα με ΣΔΠ τείνουν να είναι πιο ευτυχισμένα όταν βρίσκονται σε μια σχέση όπου ο σύντροφός τους έχει λίγες απαιτήσεις για οικειότητα και συναισθηματισμό. Δεν επιθυμούν να αποφεύγουν τέτοιου τύπου άτομα, αλλά τα ίδια τα συναισθήματα (θετικά ή αρνητικά), τη συναισθηματική εγγύτητα και την αποκάλυψη του εαυτού τους. Αυτό σημαίνει ότι είναι πιθανό για τα άτομα με ΣΔΠ να αναπτύξουν σχέσεις βασισμένες σε διανοητικές, σωματικές, οικογενειακές, επαγγελματικές ή ψυχαγωγικές δραστηριότητες, αρκεί αυτός ο τύπος σχέσης να μην απαιτεί ή επιβάλλει τη συναισθηματική εγγύτητα, την οποία το άτομο με ΣΔΠ θα απορρίψει. Ο Ντόναλντ Γουίνικοτ εξηγεί αυτή την ανάγκη να ρυθμίζεται η συναισθηματική αλληλεπίδραση λέγοντας ότι τα άτομα με ΣΔΠ "προτιμούν να κάνουν σχέσεις με τους δικούς τους όρους και όχι με τους όρους των παρορμήσεων των άλλων ανθρώπων." Εφόσον αυτό αποτυγχάνουν να το υλοποιήσουν, προτιμούν την απομόνωση.
Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ο Οίκος της Βυρτεμβέργης (γερμανικά: Haus von Württemberg) είναι ένας δυναστικός Οίκος της Κεντρικής Ευρώπης, που μέλη του έγιναν κόμητες, δούκες, εκλέκτορες και τελικά βασιλείς της Βυρτεμβέργης. Η περιοχή έχει ως μεγαλύτερη πόλη τη Στουτγκάρδη και γειτονεύει δυτικά με τη Βάδη (με την οποία από το 1952 αποτελεί ενιαίο ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας), ανατολικά και βόρεια με τη Βαυαρία και νότια με την Ελβετία.
Ιστορία του Οίκου
Οι πρώτοι εκπρόσωποι του Οίκου ήταν, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, απόγονοι του Οίκου των Σαλίων. Περί το 1080 ο Κορράδος Α΄ εγκαταστάθηκε στην περιοχή γύρω από τη Στουτγάρδη και έγινε κληρονόμος του Οίκου του Μπόιτελσμπαχ· έκτισε το κάστρο Βίρτεμμπεργκ και το 1089 έγινε κόμης του Βίρτεμμπεργκ (αργότερα Βύρττεμμπεργκ). Η περιοχή του αυξανόταν σταθερά, με την απόκτηση περιοχών του Τύμπινγκεν από Οίκους που πτώχευαν.
Το 1495 στη Συνέλευση (Diet) του Βορμς ο Έμπερχαρντ Ε΄, κόμης της Βυρτεμβέργης αναβαθμίστηκε σε δούκα από τον Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας. Το 1534-37 ο Ούλριχ εισήγαγε τη Μεταρρύθμιση και η χώρα έγινε Προτεσταντική: ο Ούλριχ έγινε επικεφαλής της τοπικής Εκκλησίας. Το 1733 ο κύριος κλάδος των Προτεσταντών εξέλιπε με τελευταίο τον Έμπερχαρντ Λουδοβίκο, τον οποίο διαδέχθηκε ο Καθολικός εξάδελφός του Κάρολος Αλέξανδρος. Τότε η Εκκλησία διοικήθηκε από συμβούλιο Προτεσταντών ευγενών. Αυτό συνέβαινε ως το 1797, οπότε ανέλαβε ο εγγονός του τελευταίου, Φρειδερίκος Α΄ της Βυρτεμβέργης, που ήταν Προτεστάντης, όπως και οι απόγονοί του.
Ο Φρειδερίκος Α΄ ήταν σύμμαχος του Ναπολέοντα Α΄ της Γαλλίας, μάλστα συμμετείχε στην Συνομοσπονδία του Ρήνου. Ο Ναπολέων Α΄ τον έκανε εκλέκτορα (1803) και του έδωσε κοσμικές και ημι-εκκλησιαστικές περιοχές. Έτσι το δουκάτο διευρύνθηκε και αναβαθμίστηκε σε βασίλειο (1806). Το 1828 ο γιος του Γουλιέλμος Α΄ της Βυρτεμβέργης εξέδωσε νόμο για τον Οίκο του, όπου όρισε τη διαδοχή σε άρρενες μόνο και έγκυρους τους γάμους με ίσης καταγωγής σύζυγο. Ο γιος αυτού Κάρολος Α΄ της Βυρτεμβέργης το 1867 έκανε τον εξάδελφό του Γουλιέλμο, μετά από μοργανατικό γάμο που έκανε, δούκα του Ούραχ. Επίσης το 1871 έκανε τον γιο του εξαδέλφου του, τον Φραγκίσκο, μετά από μοργανατικό γάμο του, δούκα του Τεκ. Ο γιος του εξαδέλφου του Καρόλου Α΄, Γουλιέλμος Β΄ της Βυρτεμβέργης αναγκάστηκε το 1918 -με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και την κατάργηση των ηγεμονιών στη Γερμανία- να παραιτηθεί και να μείνει τιτουλάριος βασιλιάς και δούκας της Βυρτεμβέργης. Ήταν ο τελευταίος του πρεσβύτερου κλάδου και τον διαδέχθηκε το 1921 ο Αλβέρτος του νεότερου κλάδου. Ο εγγονός αυτού Κάρολος είναι επικεφαλής του Οίκου.
Οι κλάδοι
Ο Φρειδερίκος Β΄ Ευγένιος είχε επτά γιους, από τους οποίους οι πέντε είχαν απογόνους και έτσι έγιναν ιδρυτές κλάδων:
181 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Α.Ο. Αμπελοκήπων
Ο '''Α.Ο. Αμπελοκήπων ή Αμπελόκηποι''' όπως συνηθίζεται να αναφέρεται είναι αθλητικό σωματείο καλαθοσφαίρισης με έδρα τους Αμπελοκήπους Αθήνας. Η ομάδα μπάσκετ αγωνίζεται στην Γ΄ΕΣΚΑ κατηγορία.
Ιστορία
Ο Αθλητικός Όμιλος Αμπελόκηπων είναι ένας ιστορικός σύλλογος της Αθηνάς ο οποίος ιδρύθηκε το 1929 με πρώτη ονομασία Ήφαιστος Αθηνών. Μετά το πόλεμο μετονομάστηκε σε Αθλητική Ένωση Αμπελοκήπων. Το 1954 έγινε συγχώνευση με την Νίκη Αμπελοκήπων, με αποτέλεσμα την δημιουργία του Αθλητικού Ομίλου Αμπελοκήπων. Το τμήμα καλαθοσφαίρισης υπάρχει από το 1955 και είναι το μοναδικό ενεργό τμήμα πλέον στην ομάδα με το όνομα Αθλητικός Όμιλος Αμπελόκηπων.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα της ομάδας έφθασε μέχρι την Α2 κατηγορία Αθηνών και υπήρξε φυτώριο αθλητών οι οποίοι μετέπειτα αγωνιστήκαν σε μεγάλους ελληνικούς συλλόγους καθώς και την εθνική Ελλάδος
Η ομάδα ‘‘Βόλεϊ’’ υπήρχε για πολλά χρονιά πρωταγωνίστρια σε τοπικές κατηγορίες με  ανδρικά και γυναικεία τμήματα καθώς και τμήματα υποδομής.
Η ομάδα των Αμπελοκήπων γνώρισε μεγάλη επιτυχία τη δεκαετία του 90 όταν ο ανερχόμενος τότε προπονητής Γιώργος Καλαφατάκης συγκρότησε μια ομάδα με ταλαντούχους νεαρούς καλαθοσφαιριστές κυρίως με καταγωγή από την περιοχή των αμπελοκήπων. Με πρωταγωνιστές τους Τζαννή Σταυρακόπουλο το Γιώργο Φλώρο και τον Παναγιώτη Παναγιωταράκο ανέβασαν την ομάδα από τις τοπικές κατηγορίες της ΕΣΚΑ, σε διάστημα 5 ετών στην ανταγωνιστικότατη Α1 το 1994. Η πορεία αυτή, τους έδωσε την ονομασία το «τρένο των Αμπελοκήπων» (Ονομασία που χρησιμοποίησε και η Ευρωλίγκα στην ιστοσελίδα της) και ευμενή σχόλια για το κατόρθωμα τους.
Την σεζόν 1994-95 που ήταν και η πρώτη για τους Αμπελόκηπους στην Α1, η ομάδα ενισχύθηκε με τους Αμερικάνους Λόρενς Φάντεμπεργκ και Ασράφ Αμάγια. Η ομάδα κατατάχθηκε στη 12η θέση αποσπώντας την παραμονή της στην κατηγορία όντας η πιο ευχάριστη έκπληξη του πρωταθλήματος. Μεγάλη επιτυχία του Αθλητικού Ομίλου Αμπελοκήπων της χρονιάς εκείνης ήταν το ότι πήγαν κόντρα στο ρεύμα της εποχής που προωθούσε το αμυντικό και αργό μπάσκετ και αγωνίστηκαν επιθετικά με έμφαση στην ταχύτητα και το θέαμα γεγονός που συγκέντρωσε το ενδιαφέρον του φίλαθλου κοινού. Ο Τζαννής Σταυρακόπουλος ήταν το μεγάλο αστέρι της ομάδας αλλά και ένας από τους πιο δεινούς σκόρερ του πρωταθλήματος (21 πόντους μ.ο.), παίκτες της ομάδας ήταν και οι Παναγιώτης Παναγιωταράκος, ο Γιώργος Φλώρος, ο Αντωνης Κυριτσης, ο Πέτρος Οικονομάκης και αλλοι.
Τη σεζόν 1995-1996 δεύτερη χρόνια στην Α1 μεταγράφηκε στον Παναθηναϊκό ο Τζαννής Σταυρακόπουλος, οι Λώρενς Φάντεμπεργκ και Αμάγια αποχώρησαν. Επίσης αποχώρησε και ο προπονητής της ομάδας ο Γιώργος Καλαφατάκης. Αυτά όλα μαζί με την διοικητική ανικανότητα δεν κατέστησαν δυνατά ώστε η ομάδα να βρίσκεται στην πρώτη κατηγορία. Η ομάδα την επόμενη χρόνια 1996-1997 στην Α2, (μεταγράφηκε και ο Γιώργος Φλώρος) βρέθηκε πολύ κοντά στην άνοδό της στην Α1. Δεν το κατάφερε, καθώς τα τελευταία 6 παιχνίδια και ενώ η ομάδα ήταν στις πρώτες θέσεις, συνεχόμενες ήττες δεν της το επέτρεψαν. Στην ομάδα αγωνίστηκε για δυο περιόδους(στην Α1 μια χρονία και στην Α2 την δευτερη) ο νεαρός τότε "πλέι μέικερ" Θοδωρής Παπαλουκάς και ένας εκ των αρχηγών της Εθνικής Ελλάδος αποκτώντας τις πρώτες παραστάσεις του από τον επαγγελματικό αθλητισμό.
Την επόμενη χρόνια 1997-1998 δεύτερη συνεχόμενη φορά στην Α2 η ομάδα δεν κατάφερε να κρατηθεί στην κατηγορία και άρχισε μια πτώση, μέχρι την Γ ΕΣΚΑ.
Στην χρονιά αυτή προπονητής της, ήταν ο Αναγνώστου.
Στην χρονιά 1998-1999 στην Β Εθνική με προπονητή τον Νίκο Πασχάλη, έγινε μια προσπάθεια να κρατηθεί η ομάδα στην κατηγορία όμως η ατυχία ήταν φανερή καθώς πολύ νωρίς τραυματίστηκε ο καλύτερος ψηλός της ομάδας Πανταζής. Η χρονιά συνέχισε ο προπονητής άλλαξε και ανέλαβε την ομάδα ο Ρόμπερτ Σγουρος.
Ο ίδιος προπονητής ανέλαβε και τις τύχες των Αμπελογκάρντεν και στην Γ Εθνική, τα οικονομικά προβλήματα όμως δεν έπετρεψαν σε ένα δυνατό ρόστερ και έτσι παιδιά απο τις ακαδημιές του συλλόγου καθώς και αθλητές απο ερασιτεχνικά σωματεία δημιούργησαν ένα σύνολο, το όποιο πάλεψε, αλλά δεν τα κατάφερε και ενώ αποδυναμώθηκε και άλλο δεν κατάφερε τις επαγγελματικές κατηγόριες και ουσιαστικά από τότε μέχρι και σήμερα αποτελεί ένα άκρα ερασιτεχνικό σωμάτειο με μεγάλη ιστορία.
Προπονητής Αντρικό
Προπονητής ΕΦηβικό
Προπονητής Παιδικό
Σεζόν 2011-12_ Δ΄ ΕΣΚΑ
Προπονητής Εφηβικό Α Κατηγορία : Νίκος Γκατίδης
Προπονητής ΕΦηβικό Β : Αποστολάκης Βασίλης
Προπονητής Παιδικό : Αποστολάκης Βασίλης
Σεζόν 2012-13_ Γ ' ΕΣΚΑ
Προπονητής Αντρικό : Νίκος Γκατίδης
Προπονητής ΕΦηβικό : Αποστολάκης Βασίλης
Σεζόν 2013-14_ Γ ' ΕΣΚΑ
Προπονητής Νέων : Αποστολάκης Βασίλης
Σεζόν 2014-15 _ Β ' ΕΣΚΑ
Προπονητής Αντρικό : Ρόμπερτ Σγουρός (5 παιχνίδια) - Αποστολάκης Βασίλης(19 παιχίδια)
Σεζόν 2016-17
Προπονητής Αντρικό : Νίκος Πασχάλης
Σεζόν 2017-18
Σεζόν 2018-19
Σεζόν 2019-20
Το αντρικό τμήμα βρίσκεται στην Γ΄ κατηγόρια της ΕΣΚΑ, ενώ τα τμήματα υποδομής αριθμούν γύρω στα 150 παιδιά σε αγωνιστικά τμήματα (έφηβων, παίδων, παμπαίδων, μίνι) και τμήματα ακαδημιών.
Το γυναικείο τμήμα είναι ανενεργό τα τελευταία έτη καθώς και το τμήμα κορασίδων και νεανίδων απο το έτος 2009. Παρόλα αυτά είναι άκρα ιστορικό το τμήμα των γυναίκων του Α.Ο.Αμπελοκήπων.Σημαντική παρουσία επί σειρά ετών σε όλα τα τμήματα του γυναικείου μπάσκετ, με μεγαλύτερη επιτυχία αυτή της κατάκτησης του ελληνικού πρωταθλήματος για δυο φορές στα μέσα της δεκαετίας του 1950 καθώς και ένα κύπελλο εσκα την δεκαετία του 1990 και ενα τελικό ελλάδος στις κορασίδες την ίδια δεκαετία.
Ρόστερ Αντρικού (έτος: 2012-13)
Προπονητής:Νικόλαος Γκατίδης Βοηθός Προπονητή: Βασίλειος Αποστολάκης Αθλητές:
Ρόστερ Εφηβικού (Για το παρόν έτος:2012-13)
Προπονητής:Βασίλειος Αποστολάκης Αθλητές:
Πετοσφαίριση
Το τμήμα πετοσφαίρισης το 2000 συνενώθηκε με τον Π.Σ. Αμπελόκηπων και δημιουργήθηκε η '''Α.Ε. Αμπελόκηπων '''
Ποδόσφαιρο
Ο σύλλογος διατηρούσε και τμήμα ποδοσφαίρου μέχρι το 2003, όταν αποφασίστηκε η απορρόφησή του από τον "Α.Π.Σ. Πυρσός", σύλλογο της περιοχής Γκύζη, και η δημιουργία του '''Α.Π.Σ. Αμπελόκηποι''' (Αθλητικός Πολιτιστικός Συλλογος "οι Αμπελόκηποι") που συμμετέχει στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1929 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1955
Σολ Μπας
thumb|right|Διαφημιστική αφίσα του Ανθρώπου με το Χρυσό Χέρι.
Ο Σολ Μπας (Saul Bass, 8 Μαΐου 1920 - 25 Απριλίου 1996) ήταν Αμερικανός σχεδιαστής γραφικών και κινηματογραφικών ταινιών, ιδιαίτερα γνωστός για τις αφίσες των ταινιών και τους τίτλους. Σχεδίασε επίσης σήματα αμερικανικών εταιριών, τα οποία έγιναν σύμβολα της βόρειας Αμερικής. Για την ταινία του Why Man Creates κέρδισε το 1968 ένα Όσκαρ. Οι γονείς του ήταν Εβραίοι από την Ανατολική Ευρώπη.
Συνεργάστηκε με γνωστούς σκηνοθέτες όπως ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, ο Όττο Πρέμιγκερ, ο Μπίλι Γουάιλντερ, ο Στάνλεϊ Κιούμπρικ και ο Μάρτιν Σκορσέζε. Το 1954 έγινε ο πρώτος σχεδιαστής αφίσας το οποίου το όνομα μπήκε στους συντελεστές, στη ταινία του Πρέμιγκερ Carmen Jones. Έγινε περισσότερο γνωστός μετά την σχεδίαση της αφίσας της ταίνιας του Πρέμιγκερ The Man with the Golden Arm, με το χέρι του ναρκομανή, ή με τους τίτλους να κινούνται πάνω κάτω μέχρι να σχηματίσουν ένα ουρανοξύστη στην ταινία του Χίτσκοκ Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές
Πέντρο Αμαράλ
Ο Πέντρο Μιγκέλ Γκάσπαρ Αμαράλ (Pedro Miguel Gaspar Amaral, γεννημένος στις 25 Αυγούστου 1997) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος αμυντικός για τον Παναιτωλικό, με δανεισμό από τη Μπενφίκα.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Στις 9 Ιανουαρίου 2019, εντάχθηκε στον Παναιτωλικό με δανεισμό 6 μηνών, με δυνατότητα επέκτασης για ένα επιπλέον έτος.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί σε όλες τις μικρές Εθνικές ομάδες τις Πορτογαλίας (U15, U16, U17, U18, U19, U20 και U21).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Παμπλόνα
Η Παμπλόνα (Pamplona) ή Ιρούνια (Iruña στα βασκικά) βρίσκεται στην Ισπανία και είναι η ιστορική πρωτεύουσα της Ναβάρρας. Έχει πληθυσμό περίπου 200.000 κατοίκους.
Λέγεται πως ιδρύθηκε από τον Ρωμαίο στρατηγό Πομπήιο. Τον 9ο αιώνα έγινε πρωτεύουσα του Βασιλείου της Παμπλόνα.
Η πόλη είναι διάσημη για το Φεστιβάλ του Σαν Φερμέ, το οποίο γίνεται κάθε χρόνο από τις 6 έως τις 14 Ιουλίου, και για τις ταυροδρομίες. Το φεστιβάλ αυτό απέκτησε και λογοτεχνική σημασία το 1926 έπειτα από το βιβλίο που έγραψε ο Έρνεστ Χέμινγουεϊ "The Sun Also Rises".
Από τα παλιά τείχη της πόλης (μουράγιας) έχει κανείς γενική θέα στη Παμπλόνα. Ο γειτονικός καθεδρικός της Παμπλόνα, χτισμένος με πέτρα σε χρώμα ώχρας, βλέπει στον ποταμό Άργκα. Χτίστηκε στα θεμέλια προηγούμενου ναού, του 12ου αι., και είναι βασικά γοτθικού ρυθμού, με δίδυμους πύργους, πρόσοψη του 18ου αι. και όμορφα στασίδια στο χοροστάσιο. Εδώ βρίσκεται ο αλαβάστρινος τάφος του Κάρολου Γ' και της βασίλισσας Ελεονώρας. Η νότια είσοδος στο περιστύλιο είναι η όμορφη ανάγλυφη μεσαιωνική Πουέρτα ντε λα Πρεθιόσα. Οι ιερείς του καθεδρικού συγκεντρώνονταν εδώ για να ψάλλουν ένα αντίφωνο στην Παναγία πριν από τον εσπερινό. Στο Μουσείο Ντιοσεσάνο, στην κουζίνα και στο εστιατόριο του καθεδρικού, εκτίθενται γοτθικά ρετάμπλ, πολύχρωμα ξύλινα ειδώλια απ' όλη τη Ναβάρρα, και μία γαλλική λάρνακα του 13ου αι.
Βόρεια από το Παλάθιο βρίσκεται η μεσαιωνική εκκλησία του Σαν Σατουρνίνο (εκεί όπου ο άγιος Σατουρνίνος λέγεται ότι βάπτισε περίπου 40.000 παγανιστές) και το μπαρόκ δημαρχείο.
Κάτω από το παλιό δημαρχείο, σε νοσοκομείο του 16ου αι. με είσοδο ρυθμού Πλατερέσκο, βρίσκεται το Μουσείο της Ναβάρρας, αφιερωμένο στην ιστορία και την τέχνη της περιοχής. Τα εκθέματα περιλαμβάνουν ρωμαϊκά ψηφιδωτά και μία ελεφαντοστέινη κασετίνα του 11ου αι. επηρεασμένη από την ισλαμική τέχνη. Υπάρχουν επίσης τοιχογραφίες του 14ου-16ου αι., ένα έργο του Φρανθίσκο Γκόγια και συλλογή έργων Βάσκων ζωγράφων.
Στα νοτιοανατολικά της πόλης βρίσκεται το τεράστιο φρούριο του 16ου αι., που ανεγέρθηκε κατά τη βασιλεία του Φίλιππου Β'. Έχει σχήμα αστεριού με πέντε προπύργια. Από κάτω βρίσκονται οι φαρδιές λεωφόροι της καινούργιας πόλης και η πανεπιστημιούπολη.
Γεωγραφία
Η Παμπλόνα βρίσκεται στο μέσο της Ναβάρρας σε μία κυκλική κοιλάδα, γνωστή ως “Λεκάνη της Παμπλόνα” η οποία ενώνει τον ορεινό βορρά με την κοιλάδα του Έβρου. Απέχει 92 χλμ από την πόλη του Σαν Σεμπάστιαν, 117 χλμ από το Μπιλμπάο, 735 χλμ από το Παρίσι και 407 χλμ από την Μαδρίτη. Το κλίμα και το τοπίο της λεκάνης απορροής είναι μια μετάβαση μεταξύ αυτών των δύο κύριων ναβαρρέζικων γεωγραφικών περιοχών. Η κεντρική του θέση πάνω σε σταυροδρόμι έχει χρησιμεύσει σαν εμπορικός σύνδεσμος ανάμεσα σε αυτά τα πολύ διαφορετικά φυσικά μέρη της Ναβάρρας.
Το ιστορικό κέντρο του Angelo βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Arga, έναν παραπόταμο του Έβρου. Η πόλη έχει αναπτυχθεί και στις δύο πλευρές του ποταμού.
Οικονομία
Η Παμπλόνα έχει μετατραπεί μέσα σε λίγες δεκαετίες από μια μικρή διοικητική και ακόμη αγροτική πόλη σε μια μεσαίου μεγέθους πόλη της βιομηχανίας και των υπηρεσιών. Ο τομέας της βιομηχανίας είναι διαφοροποιημένος, αν και η σημαντικότερη δραστηριότητα σχετίζεται με την αυτοκινητοβιομηχανία. Η Volkswagen κατασκευάζει το μοντέλο Polo στο εργοστάσιο της Landaben και υπάρχουν πολλές βοηθητικές βιομηχανίες που εργάζονται για τη Volkswagen και άλλες εταιρείες. Άλλες αξιόλογες βιομηχανίες είναι τα δομικά υλικά, η μεταλλουργία και η επεξεργασία τροφίμων. Οι τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας αποτελούν επίσης έναν αναπτυσσόμενο οικονομικό τομέα (κατασκευή και παραγωγή ανεμογεννητριών) και η γειτονική περιοχή Sarriguren είναι η έδρα του Εθνικού Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (CENER) και της Acciona Energía.
Η Παμπλόνα είναι το κύριο εμπορικό και εξυπηρετικό κέντρο της Ναβάρρας. Η περιοχή επιρροής της δεν ξεπερνά την επαρχία, εκτός από το Πανεπιστήμιο της Ναβάρρας και το νοσοκομείο διδασκαλίας του, το οποίο παρέχει ιδιωτικές υπηρεσίες εκπαίδευσης και υγείας σε εθνικό επίπεδο.
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Ναβάρρα