cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσούκα Τζίνα
Η Τσούκα Τζίνα είναι το βουνό της Ηπείρου και αποτελεί τμήμα της Βόρειας Πίνδου. Το υψόμετρο στην κορυφή της Τσούκα Τζίνας φτάνει τα 1.833 μέτρα, είναι γεμάτη από έλατα πεύκα και στους πρόποδες της είναι χτισμένο το χωριό Ελατοχώρι.
Αναφορές
Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων
Μέρε ογκ Ρόμσνταλ
Το Μέρε ογκ Ρόμσνταλ (νορβηγικά: Møre og Romsdal) είναι κομητεία στο βορειότερο τμήμα της Δυτικής Νορβηγίας. Συνορεύει με τις κομητείες Τρέντελαγκ, Ίνλαντετ και Βέστλαντ. Η διοίκηση του νομού βρίσκεται στην πόλη του Μόλντε, ενώ το Ααλεσούντ είναι η μεγαλύτερη πόλη.
Παραπομπές
Μερε ογκ Ρομσνταλ
Λατινική Ένωση
Η Λατινική Ένωση ήταν ένας διεθνής οργανισμός εθνών που χρησιμοποίησε Ρομανικές γλώσσες ως λειτουργικό όργανο από το 1983 έως το 2012. Σκοπός του ήταν να προστατεύσει, να σχεδιάσει και να προωθήσει την κοινή πολιτιστική κληρονομιά των λαών της Λατινικής Αμερικής και τις ενοποιητικές ταυτότητες του λατινοαμερικανικού κόσμου. Δημιουργήθηκε το 1954 στη Μαδρίτη της Ισπανίας και αυξήθηκε σε μέλη από 12 σε 36 κράτη, συμπεριλαμβανομένων των χωρών της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, της Ευρώπης, της Αφρικής και της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού.
Τα επίσημα ονόματα της Λατινικής Ένωσης ήταν τα παρακάτω: Union Latine στα γαλλικά, Unione Latina στα Ιταλικά, União Latina στα Πορτογαλικά, Uniunea Latină στα Ρουμανικά, Unión Latina στα Ισπανικά και Unió Llatina στα Καταλανικά.
Λόγω οικονομικών δυσχερειών, η Λατινική Ένωση ανακοίνωσε στις 26 Ιανουαρίου 2012 την αναστολή των δραστηριοτήτων της, τη διάλυση της Γενικής Γραμματείας της (με ισχύ από τις 31 Ιουλίου 2012) και την παύση της απασχόλησης για όλο το προσωπικό του οργανισμού.
Συμμετοχή
Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της Λατινικής Ένωσης, η συμμετοχή ήταν ανοιχτή σε οποιοδήποτε έθνος που πληρούσε τα ακόλουθα κριτήρια:
Επίσημες γλώσσες
Οι επίσημες γλώσσες της Λατινικής Ένωσης ήταν τα ισπανικά, τα γαλλικά, τα ιταλικά, τα πορτογαλικά, τα ρουμανικά και τα καταλανικά. Τα ισπανικά, τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα πορτογαλικά χρησιμοποιούνταν ως γλώσσες εργασίας. Όλα τα κείμενα γενικού ενδιαφέροντος μεταφράζονταν σε αυτές τις τέσσερις γλώσσες, με μερικά να μεταφράζονται επίσης στα ρουμανικά και τα καταλανικά.
Οργάνωση
Η Ένωση απαρτίζεται από τρία κύρια όργανα, δηλαδή το Κογκρέσο, το Εκτελεστικό Συμβούλιο και τη Γενική Γραμματεία.
Κογκρέσο
Το κογκρέσο, το οποίο απαρτιζόταν από εκπροσώπους όλων των κρατών μελών, συνερχόταν σε τακτική συνάντηση κάθε δύο χρόνια. Οι κύριες λειτουργίες του ήταν
Ένας πρόεδρος και δύο αντιπρόεδροι εκλέγονταν επίσης από το Κογκρέσο. Ο Όλεγκ Σερεμπριάν από τη Δημοκρατία της Μολδαβίας ήταν ο τελευταίος Πρόεδρος.
Υπήρχαν επίσης δύο βοηθητικά όργανα του Κογκρέσου, δηλαδή η Επιτροπή Προσχώρησης και η Επιτροπή Υποψηφίων.
Εκτελεστικό Συμβούλιο
Το Εκτελεστικό Συμβούλιο ήταν το εκτελεστικό τμήμα της Ένωσης. Αποτελούνταν από 12 κράτη μέλη, τα οποία εκλέγονται από το Κογκρέσο ανά τετραετία και με επικεφαλής τον Πρόεδρο και τους δύο Αντιπροέδρους, οι οποίοι εκλέχθηκαν επίσης από το Κογκρέσο.
Υπήρχαν επίσης δύο δευτερεύουσες επικουρικές επιτροπές στο Διοικητικό Συμβούλιο:
Γενική Γραμματεία
Η Λατινική Ένωση διοικούταν από έναν Γενικό Γραμματέα ο οποίος διοριζόταν κάθε τέσσερα χρόνια από το Κογκρέσο. Ο Γραμματέας ήταν υπεύθυνος για την εκτέλεση των προγραμμάτων και εκτελούσε τις αποφάσεις του Κογκρέσου και του Εκτελεστικού Συμβουλίου για θέματα προϋπολογισμού και γενικής διεύθυνσης. Ο Χοσέ Λουίς Ντισέντα Μπαγιεστέρ υπήρξε γενικός γραμματέας της Ένωσης.
Υπό την ευθύνη του Γενικού Γραμματέα, υπήρχαν 4 διευθυντές:
Οικονομία
Η χρηματοδότηση της Ένωσης υποστηρίχθηκε κυρίως από τις υποχρεωτικές συνεισφορές των κρατών μελών. Για ορισμένες δραστηριότητες, η Ένωση μπορεί να συνεργάζεται με άλλα δημόσια ή ιδιωτικά ιδρύματα.
Χάρτης
κέντρο|μικρογραφία|750x750εσ|Χάρτης των κρατών μελών της Λατινικής Ένωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταλανική Γλώσσα Κατηγορία:Γαλλική γλώσσα Κατηγορία:Διακυβερνητικοί οργανισμοί Κατηγορία:Ιταλική γλώσσα Κατηγορία:Λατινική Αμερική Κατηγορία:Ρουμανική γλώσσα Κατηγορία:Ισπανική γλώσσα
Αστέρας νετρονίων
Αστέρας νετρονίων ονομάζεται η μία από τις τρεις μορφές των μόνιμων τελικών υπολειμμάτων της εξέλιξης ενός αστέρα: είναι το ένα είδος «αστρικού πτώματος» (τα άλλα δύο είναι ο λευκός νάνος και η μαύρη τρύπα). Ο αστέρας νετρονίων σχηματίζεται από τη βαρυτική κατάρρευση ενός αστέρα μεγάλης μάζας μετά από μία έκρηξη υπερκαινοφανούς τύπου II, και ίσως τύπων Ia και Ib. Οι αστέρες νετρονίων είναι πολύ μικροί για να ανιχνεύονται στον ουρανό ως άστρα, αλλά βρέθηκε ότι οι θεωρητικές τους ιδιότητες αντιστοιχούν με τις παρατηρούμενες ιδιότητες των ραδιοπηγών πάλσαρ, που ανακάλυψαν οι ραδιοαστρονόμοι το 1967, και έκτοτε ταυτίστηκαν με αυτές. Σε σχέση με τους λευκούς νάνους, οι αστέρες νετρονίων είναι πολύ πιο «εξωτικά» ουράνια σώματα, όπως φαίνεται από τα ακόλουθα ποσοτικά τους χαρακτηριστικά.
Ο μέσος αστέρας νετρονίων έχει μάζα ανάμεσα σε 1,35 και 2,1 ηλιακές μάζες, αλλά η ακτίνα του κυμαίνεται από 10 ως 20 χιλιόμετρα (όπως και οι λευκοί νάνοι, οι αστέρες νετρονίων συρρικνώνονται όταν αυξάνεται η μάζα τους). Επομένως ο όγκος του είναι τρισεκατομμύρια φορές μικρότερος από τον ηλιακό και άρα η μέση πυκνότητα της ύλης του κυμαίνεται από 8×1013 ως 2×1015 γραμμάρια ανά κυβικό εκατοστό. Αυτή είναι η τάξη μεγέθους της πυκνότητας της ύλης μέσα στους πυρήνες των ατόμων, και αυτό πραγματικά συμβαίνει στο εσωτερικό του αστέρα νετρονίων: πρωτόνια και νετρόνια βρίσκονται σε επαφή, όλο το ουράνιο σώμα μπορεί να θεωρηθεί ένας τεράστιος ατομικός πυρήνας και εξαιτίας των νόμων των υποατομικών σωματίων τα περισσότερα ηλεκτρόνια ενώνονται με τα πρωτόνια και μετατρέπονται σε νετρόνια, από όπου και το όνομα των «αστέρων νετρονίων».
Εξ άλλου, καθώς οι κεντρικές περιοχές ενός αστέρα μεγάλης μάζας συμπιέζονται σε μία έκρηξη υπερκαινοφανούς, και καταρρέουν βαρυτικά σε αστέρα νετρονίων, διατηρούν όλη σχεδόν τη στροφορμή τους με βάση την Αρχή διατήρησης της στροφορμής. Επειδή η τελική διάμετρος είναι πάρα πολύ μικρή, η γωνιακή ταχύτητα με την οποία περιστρέφεται ο αστέρας νετρονίων είναι εξαιρετικά υψηλή, φθάνοντας τις δεκάδες περιστροφές το δευτερόλεπτο. Παρόμοια ιλιγγιώδης είναι και η ένταση του βαρυτικού πεδίου στην επιφάνειά του, 200 δισεκατομμύρια ως 3 τρισεκατομμύρια φορές ισχυρότερη από αυτή στην επιφάνεια της Γης. Μέτρο αυτής της βαρύτητας είναι και η ταχύτητα διαφυγής, το μισό περίπου της ταχύτητας του φωτός. Τέλος, επειδή και το μαγνητικό πεδίο «παγώνει» μέσα στην ιονισμένη ύλη καθώς αυτή καταρρέει, η μαγνητική επαγωγή του στην επιφάνεια φθάνει τα 100 εκατομμύρια Τέσλα, δηλαδή περίπου 5 τρισεκατομμύρια φορές αυτή του γήινου μαγνητικού πεδίου, αν και σε μία ειδική κατηγορία μπορεί να φθάσει και το χιλιαπλάσιο αυτού.
Η εξωτική δομή της ύλης
Μερικές πλευρές των παραπάνω φαίνεται ότι ως ένα βαθμό είναι παρατηρησιακά επαληθεύσιμες, καθώς επηρεάζουν, έστω και ελάχιστα, την εξελικτική πορεία ενός τέτοιου αστέρα. Αν π.χ. το εσωτερικό είναι υπερρευστό, τότε σε λιγότερο από εκατό χρόνια μετά τη δημιουργία του, θα καταστεί ισόθερμο. Από την άλλη πλευρά, μπορούμε να εκτιμήσουμε τη θερμική αγωγιμότητα του φλοιού, ώστε αν μπορούσαμε να μετρήσουμε τις επιφανειακές θερμοκρασίες αρκετών αστέρων νετρονίων, θα μπορούσαμε να υπολογίσουμε και τις θερμοκρασίες στο εσωτερικό. Ο υπολογισμός αυτός με τη σειρά του, μαζί με εκτιμήσεις της ηλικίας, θα μπορούσε να μας πληροφορήσει για τη θερμική εξέλιξη, πράγμα που σχετίζεται αναπόφευκτα με το είδος της ύλης των κεντρικών περιοχών. Επειδή όμως οι αστέρες νετρονίων είναι πολύ μικροί, μόλις που μπορούν να ανιχνευθούν οι κοντινότεροι, και αυτοί μόνο στις ακτίνες Χ, από διαστημικές αποστολές όπως ο ROSAT. Αυτό όμως δεν μας διαφωτίζει σχετικώς με τη θερμοκρασία τους, επειδή η λεπτή ατμόσφαιρά τους μπορεί να είναι εξαιρετικώς αδιαφανής σε τόσο ισχυρά μαγνητικά πεδία (π.χ. στη θεμελιώδη κατάσταση του ατόμου του υδρογόνου το ηλεκτρόνιο θα έχει ενέργεια δεσμού 160 ηλεκτρονιοβόλτ βυθισμένο σε ένα τέτοιο πεδίο, αντί των 13,6 που γνωρίζουμε στη Γη). Επομένως οι ανιχνευτές μας των ακτίνων Χ δεν «βλέπουν» την επιφάνεια αλλά την ατμόσφαιρα, και συνεπώς υποεκτιμούν τη θερμοκρασία της επιφάνειας. Οι λεπτομέρειες τυχόν διορθωτικών υπολογισμών είναι πολύ δύσκολες, καθώς απαιτούν ακριβείς προσδιορισμούς της ισορροπίας ιονισμού και ως προς τη διάδοση πολωμένης ακτινοβολίας, πράγμα που είναι εξαιρετικά πολύπλοκο σε πολύ ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία και σε τόσο θερμή και πυκνή ύλη. Παρόλα αυτά, έχουν γίνει σχετικές μελέτες.
Ιστορία
thumb|right|275px|Η πρώτη άμεση παρατήρηση αστέρα νετρονίων (του RX J185635-3754) στο ορατό φως.
Το 1932 ο Τζέιμς Τσάντγουικ ανακάλυψε το νετρόνιο ως στοιχειώδες σωμάτιο. Το 1933 οι Βάλτερ Μπάαντε και Φριτς Τσβίκυ πρότειναν για πρώτη φορά την ύπαρξη των αστέρων νετρονίων: Αναζητώντας μια εξήγηση για τις εκρήξεις υπερκαινοφανών, πρότειναν ότι ένα τέτοιο σώμα σχηματίζεται τότε, ισχυριζόμενοι ορθώς ότι η απελευθέρωση της βαρυτικής δυναμικής ενέργειας επαρκεί για να τροφοδοτήσει με ενέργεια μια τέτοια μεγαλειώδη έκρηξη. Πράγματι, αν τα εσωτερικά στρώματα αστέρα μεγάλης μάζας αμέσως πριν τη βαρυτική κατάρρευση περιέχουν (π.χ.) 3 ηλιακές μάζες, τότε μπορεί να δημιουργηθεί αστέρας νετρονίων μάζας 2 ηλιακών μαζών. Η υπόλοιπη μάζα αντιστοιχεί στη βαρυτική ενέργεια με βάση την περίφημη σχέση E = mc² και «ξοδεύτηκε» ως ενέργεια της εκρήξεως.
Το 1967, η Τζόσελυν Μπελ ανακάλυψε το πρώτο πάλσαρ και από τότε χρειάσθηκαν λίγα μόνο χρόνια ώσπου να ερμηνευθεί ως μεμονωμένος, ταχέως περιστρεφόμενος, αστέρας νετρονίων. Η πηγή της ενέργειας των παλμών ραδιοκυμάτων ενός πάλσαρ είναι η κινητική ενέργεια περιστροφής του αστέρα νετρονίων, τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις. Το 1971 οι Riccardo Giacconi, Herbert Gursky, Ed Kellogg, R. Levinson, E. Schreier και H. Tananbaum ανακάλυψαν παρόμοιας συχνότητας παλμούς (ένας ανά 4,8 δευτερόλεπτα) σε πηγή ακτίνων X στον αστερισμό Κένταυρο, την Cen X-3. Την ερμήνευσαν ως προερχόμενη από υπέρθερμο αστέρα νετρονίων. Η πηγή της ενέργειας εδώ είναι βαρυτική, αποτέλεσμα της πρόσπτωσης νέας ύλης πάνω στην επιφάνεια του αστέρα νετρονίων από ένα συνοδό αστέρα ή από τον διαστρικό χώρο.
Περιστροφή
Οι αστέρες νετρονίων περιστρέφονται ταχύτατα μετά τη δημιουργία τους εξαιτίας της Αρχής Διατηρήσεως της Στροφορμής. Ο μέσος νεογέννητος αστέρας νετρονίων περιστρέφεται πάνω από 10 φορές το δευτερόλεπτο. Καθώς οι αιώνες περνούν, επιβραδύνεται με την περιστροφική ενέργεια να μετατρέπεται σε ραδιοκύματα με τη μεσολάβηση του μαγνητικού πεδίου, με μηχανισμό που επίσης είναι άγνωστος στις λεπτομέρειες, π.χ. πώς παράγεται σύμφωνη ακτινοβολία. Αν όμως ο αστέρας ανήκει σε διπλό αστρικό σύστημα και δέχεται ύλη που αποσπά από τον συνοδό, μπορεί να επιταχύνει σημαντικά την περιστροφή του, καθώς η νέα ύλη σχηματίζει γύρω του ένα ταχύτατα περιστρεφόμενο δίσκο προσαυξήσεως. Δημιουργούνται έτσι οι λεγόμενοι "millisecond pulsars" με εκατοντάδες στροφές ανά δευτερόλεπτο. Ο ταχύτερα περιστρεφόμενος αστέρας νετρονίων που είναι γνωστός αυτή τη στιγμή είναι ο PSR J1748-2446ad, με 1122 στροφές το δευτερόλεπτο. Σε συνηθισμένους αστέρες νετρονίων, οι τεράστιες φυγόκεντρες δυνάμεις που αναπτύσσονται εξαιτίας της ιλιγγιώδους περιστροφής στο πλαίσιο αναφοράς του σώματος είναι αρκετά ισχυρές ώστε να δώσουν στο άστρο ένα ελαφρώς πεπλατυσμένο σχήμα, όπως συμβαίνει με τη Γη ή τον πλανήτη Δία, και αυτό παρά το τρομακτικό βαρυτικό πεδίο του αστέρα.
Επιστρέφοντας στους μεμονωμένους αστέρες νετρονίων, η αύξηση της περιόδου περιστροφής μπορεί να φθάσει τα λίγα εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου ανά γήινο έτος για νεαρούς, όπως είναι ο πάλσαρ στο κέντρο του υπολείμματος υπερκαινοφανούς M1, στον αστερισμό Ταύρο, και περιστρέφεται με 1.810 στροφές το λεπτό. Οι αστέρες νετρονίων ξεπερνούν λοιπόν σε ακρίβεια και τα τελειότερα ρολόγια που έχει φτιάξει ο άνθρωπος. Παρότι η γενική τάση είναι η επιβράδυνση της περιστροφής, σε ορισμένες περιπτώσεις σημειώνεται μια σχεδόν στιγμιαία και απροσδόκητη επιτάχυνση. Αυτά τα επιταχυντικά γεγονότα ονομάζονται "glitches" (λέξη που σημαίνει τις στιγμιαίες δυσλειτουργίες μιας μηχανής, «κολλήματα» ή «κλοτσήματα») και το καθένα μπορεί να μεταβάλει την περίοδο του αστέρα μέχρι και λίγα μέρη στο εκατομμύριο. Λίγες ημέρες αργότερα, ο αστέρας επαναλαμβάνει την κανονική του επιβράδυνση. Μία εξήγηση για τα glitches είναι ότι για κάποιο λόγο το υπερρευστό εσωτερικό και ο φλοιός υφίστανται μία αυθόρμητη σύζευξη και, καθώς το εσωτερικό περιστρεφόταν με σταθερή ταχύτητα κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα, ενώ ο φλοιός επιβραδυνόταν από το μαγνητικό πεδίο, αυτή η σύζευξη επιταχύνει τον φλοιό και άρα την παρατηρήσιμη περίοδο. Το ίδιο το γεγονός της διαφορικής περιστροφής είναι συνηθισμένο στην Αστροφυσική (συμβαίνει και στον Ήλιο μας), αλλά η εξαγωγή αυτής της συμπεριφοράς εδώ από «πρώτες αρχές» είναι πολύ δύσκολη, αφού η κρίσιμη τιμή της διαφορικής περιστροφής φλοιού-εσωτερικού στην οποία επισυμβαίνει η σύζευξη είναι πολύ ευαίσθητη συνάρτηση παραμέτρων των υπερρευστών νετρονίων που οι τιμές τους μας είναι ουσιαστικώς άγνωστες. Επειδή λοιπόν αυτές οι παράμετροι δεν μπορούν να μετρηθούν με πειράματα στο εργαστήριο, πρέπει να αρκεστούμε προς το παρόν στην τρέχουσα ποιοτική (φαινομενολογική) περιγραφή. Ας αναφέρουμε απλώς ότι το glitch θα έπρεπε να θερμαίνει ελαφρώς τον φλοιό, και κατά το γήρας του αστέρα αυτή η πηγή θερμότητας μπορεί να καταστεί εμφανής στη θερμική εξέλιξη του σώματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρική εξέλιξη
Πέτρος Αύγουστος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Ο Πέτρος Αύγουστος (πορτογαλ. Pedro Augusto, 19 Μαρτίου 1866 - 6 Ιουλίου 1934) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Βιογραφία
Ο Πέτρος Αύγουστος Λουδοβίκος Μαρία Μιχαήλ Γαβριήλ Ραφαήλ Γκοντζάγκα ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Αυγούστου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και της Λεοπολδίνας των Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου Β΄ της Βραζιλίας.
Το 1934 απεβίωσε στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας σε ηλικία 69 ετών, άγαμος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Γιάμπλοκο
thumb|right|250px|Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι, ο ιδρυτής του κόμματος. Το Ρωσικό Ηνωμένο Δημοκρατικό Κόμμα Γιάμπλοκο ή αλλιώς Γιάμπλοκο (ρωσ. Яблоко, που από τα ρωσικά σημαίνει "μήλο") είναι ένα ρωσικό φιλελεύθερο κόμμα που ιδρύθηκε το 1990 από τον Γκριγκόρι Γιαβλίνσκι. Σήμερα ηγέτης του κόμματος είναι ο Σεργκέι Μιτρόχιν.Λόγω της ιδεολογίας του η επιρροή του στο εκλογικό σώμα που είναι επί το πλείστον συντηρητικό είναι πολύ περιορισμένη.
Θέσεις
Το κόμμα παλιότερα τασσόταν υπέρ της δημιουργίας ενός σύγχρονου κοσμικού και προοδευτικού κράτους στα πρότυπα των δυτικών κρατών και ήταν υπέρ του διαχωρισμού εκκλησίας-κρατους.Σήμερα δεν υπερασπίζεται πια αυτές τις θέσεις.
Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1990 και ήταν "απόγονος" της εκλογικής σύμπραξης "Γιάβλίνσκι-Μπολντίερεβ-Λουκίν" που συντάχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 1993. Το κόμμα καθιερώθηκε ως ένας δημόσιος οργανισμός το 1993, και ως ένα πολιτικό κόμμα το 2001. Το κόμμα αντιπροσωπέυει την δημόσια και πολιτική ελευθερία της Ρωσίας και έχει βάλει στόχο για καλυτέρευση των σχέσεων της Ρωσίας με την Δύση και την ένταξη της Ρωσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αντίθεση με την κυβέρνηση
Το κόμμα ήταν αντίθετο με την πολιτική του Μπορίς Γιέλτσιν και με την πολιτική του Βλαντίμιρ Πούτιν. Το κόμμα είχε αμφισβητήσει τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 1993, του 1995, του 1999 και του 2003.
Μερικά γεγονότα
Η Ένωση Δεξιών Δυνάμεων της Ρωσίας ίδρυσε στις 16 Φεβρουαρίου 2006 την Επιτροπή για την Ενοποιήση των Δημοκρατικών Δυνάμεων αλλά τα σχέδια συγχώνευσης απορρίφθηκαν τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου. Το κόμμα ήταν παρατηρητής της Διεθνές Ένωση Φιλελεύθερων, και από τον Οκτώβριο του 2006 έγινε πλήρες μέλος της οργάνωσης. Το 2007, το κόμμα έχασε τις θέσεις του στην Κρατική Δούμα.
Πακιστανική μαφία
Το οργανωμένο έγκλημα στο Πακιστάν (Organized crime in Pakistan) ή «Μαφία του Πακιστάν» αναφέρεται στις δραστηριότητες ομάδων οργανωμένου εγκλήματος στο Πακιστάν. Η πακιστανική μαφία εξαπλώνεται σε πολλές χώρες. Οι πακιστανικές ομάδες της μαφίας βασίζονται κυρίως σε εθνικό επίπεδο. Η πακιστανική μαφία ασχολείται με το εμπόριο ναρκωτικών, τις δολοφονίες, την αρπαγή γης, το λαθρεμπόριο όπλων και διάφορες άλλες παράνομες δραστηριότητες.
Μια έκθεση του Κογκρέσου των ΗΠΑ, αναφέρει πως ο τρίτος πλέον καταζητούμενους φυγάς του κόσμου, ο μαφιόζος, Νταούντ Ιμπραχήμ έχει μια «στρατηγική συμμαχία» με την υπηρεσία πληροφοριών του Πακιστάν, καθώς από τότε που κρυβόταν, η τοποθεσία του εντοπίζονταν συχνά στο Καράτσι του Πακιστάν, ένας ισχυρισμός που οι πακιστανικές αρχές αρνήθηκαν.
Άλλοι γνωστοί γκάνγκστερ από το Πακιστάν είναι ο Ραχμάν Ντάκαιτ της Λαικής Επιτροπής του Αμάν. Το Πακιστάν φιλοξενεί επίσης μεγάλα καρτέλ ναρκωτικών που εξάγουν ηρωίνη που παράγεται στο Αφγανιστάν, το οποίο είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός ηρωίνης (βλ. Παραγωγή οπίου στο Αφγανιστάν), αλλά επειδή δεν υπάρχουν υπάρχουσες συνδέσεις με διεθνή ύδατα, το μεγαλύτερο μέρος του προϊόντος του εξάγεται μέσω του Πακιστάν σε διάφορες περιοχές όπως η Μέση Ανατολή, η Ευρώπη και η Αυστραλία.
Οι Πακιστανικές συμμορίες που δραστηριοποιούνται στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και σε πολλές σκανδιναβικές χώρες, σε μικρότερο βαθμό, μοιάζουν περισσότερο με αυστηρά οργανωμένες ομάδες εγκλήματος. Οι ομάδες οργανωμένου εγκλήματος που εδρεύουν στη Μεγάλη Βρετανία είναι κυρίως γνωστές για το εμπόριο ναρκωτικών (κυρίως ηρωίνη), τη διάθεση όπλων, καθώς και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έγκλημα στο Πακιστάν Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις
Μπάλτιμορ Μπούλετς
Μπάλτιμορ Μπούλετς ήταν η ονομασία τριών διαφορετικών αμερικανικών δικαιοχρήσεων (franchises) καλαθοσφαίρισης:
Νίκαια Νιάλια
Η Νίκαια Νιάλια (Nicaea Nialia στα λατινικά) είναι πόλη η οποία αναφέρεται στον Χάρτη του Πόιτινγκερ, στην περγαμηνή 12.1 του χάρτη της έκδοσης του Κόνραντ Μίλλερ (Konrad Miller), 1887/1888.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ασσυρία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας
Toyota Mirai
Το Toyota Mirai (Μιράι, ιαπωνικά トヨタ mirai, που σημαίνει μέλλον) είναι ένα μεσαίο πολυτελές υβριδικό αυτοκίνητο της κατηγορίας E, που παράγεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από τον Δεκέμβριο του 2014 έως σήμερα, σε 2 γενιές. Το Mirai φέρει υβριδικό σύστημα που αποτελείται από μπαταρία και από ντεπόζιτο με αποκλειστικά υδρογόνο ως καύσιμο και είναι από τα πρώτα στην ιστορία αυτοκίνητα μαζικής παραγωγής με καύσιμο το υδρογόνο.
Η πρώτη γενιά του Mirai αποκαλύφθηκε επίσημα τον Νοέμβριο του 2014 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Λος Άντζελες και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Δεκέμβριο του 2014, όπου και διατηρήθηκε έως το 2020. Τον Δεκέμβριο του 2020 ξεκίνησε η παραγωγή της δεύτερης γενιάς του Mirai. Και στις 2 γενιές του, το κιβώτιο ταχυτήτων είναι 1 ταχύτητας.
Πωλήσεις στις ΗΠΑ
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Mirai Κατηγορία:Υβριδικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα με κινητήρα πίσω
Άγκντερ
Το Άγκντερ (νορβηγικά: Agder) είναι κομητεία και ιστορική περιοχή της Νορβηγίας στη νοτιότερη περιοχή της Νορβηγίας.
Πριν από την 1η Ιανουαρίου 2020, η περιοχή χωριζόταν σε δύο κομητείες, Βέστ-Άγκντερ και Έστ-Άγκντερ. Από τις αρχές του 1900, ο όρος Sørlandet ("νότια χώρα") χρησιμοποιείται συνήθως για αυτήν την περιοχή, μερικές φορές με την ένταξη του γειτονικού Ρόγκαλαντ. Πριν από αυτό, η περιοχή θεωρήθηκε τμήμα της Δυτικής Νορβηγίας.
Παραπομπές
Αγκντερ
Κλαμπ Μπρυζ
Η Κλαμπ Μπρυζ (ολλανδικά: Club Brugge, ) είναι βελγική ποδοσφαιρική ομάδα με έτος ίδρυσης το 1891 και έδρα την πόλη Μπρυζ. Η ομάδα αυτή φέρει τον αριθμό 3 στον κατάλογο της Βελγικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου με τις ομάδες της χώρας ανά έτος ίδρυσης, ενώ τα χρώματά της είναι το μπλε και το μαύρο.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1891 υπό την ονομασία Brugsche Football Club. Ήταν η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα που ιδρύθηκε στην περιοχή της Φλάνδρας (Δυτική και Ανατολική). Σύντομα, εσωτερικές έριδες έκαναν την εμφάνισή τους και ένα σχίσμα μεταξύ των μελών του σωματείου επήλθε ως αποτέλεσμα αυτών. Οι «αποχωρήσαντες» ίδρυσαν νέο σύλλογο, την Football Club Brugeois. Δυο χρόνια αργότερα, οι δύο αυτές οντότητες συναντήθηκαν και πάλι, με την πρώτη να απορροφά την δεύτερη.
Η ομάδα υιοθέτησε την σημερινή της ονομασία το 1972. Ωστόσο, στην καθημερινή γλώσσα, οι γαλλόφωνοι, Βέλγοι και Αλλοδαποί, την ονομάζουν Club Brugeois ή Club de Bruges. Στο γαλλόφωνο Βέλγιο, όπου ο σύλλογος μετρά μεγάλο αριθμό υποστηρικτών, η επονομαζόμενη ως matricule 3 τις περισσότερες φορές αναφέρεται και ως «le Club», σε αντίθεση με την «le Cercle», την έτερη επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης.
Η Κλαμπ Μπρυζ διαθέτει μια από τις πλέον αξιοζήλευτες τροπαιοθήκες στο βελγικό ποδόσφαιρο με δεκαοκτώ κατακτήσεις του εθνικού πρωταθλήματος - βρίσκεται στην δεύτερη θέση πίσω από την Άντερλεχτ -, έντεκα Κύπελλα Βελγίου, δεκαεπτά εγχώρια Σούπερ Καπ και δύο συμμετοχές σε τελικό ευρωπαϊκών διοργανώσεων, στον οποίο, όμως, ηττήθηκε και στις δύο περιπτώσεις. Η Κλαμπ Μπρυζ είναι ένας από τους συλλόγους, τους οποίους τα βελγικά ΜΜΕ κατονομάζουν ως «τέσσερις μεγάλους», μαζί με τις Άντερλεχτ, Σταντάρ Λιέγης και Γκενκ -η τελευταία είναι ισχυρή εδώ και περίπου δέκα χρόνια-. Για όλες τις υπόλοιπες ομάδες του βελγικού πρωταθλήματος, μία νίκη επί μίας εκ των τεσσάρων προαναφερθέντων ομάδων έχει μεγάλη αξία. Πρόκειται, επίσης, για τις τέσσερις ομάδες με το μεγαλύτερο αριθμητικά κοινό στο Βέλγιο.
Η Κλαμπ Μπρυζ δεν έχει αγωνιστεί παρά μονάχα σε εθνικά πρωταθλήματα και ποτέ σε τοπικά πρωταθλήματα. Την περίοδο 2012-13, η ομάδα με τον Μπαρτ Φερχέγκε στην προεδρία της και τον Χουάν Κάρλος Γαρρίδο στον πάγκο της, συμμετείχε για εκατοστή όγδοη περίοδο σε εθνική κατηγορία, ενώ για ενενηκοστή πρώτη στην πρώτη κατηγορία του βελγικού ποδοσφαίρου. Η Κλαμπ Μπρυζ, την περίοδο 2011-12, κέρδισε μία θέση στον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ για την περίοδο 2012-13, καθώς τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βελγίου Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1891
Πρόδρομος Ευρυτανίας
Για οικισμούς στην Ελλάδα με το ίδιο όνομα δείτε: Πρόδρομος
Ο Πρόδρομος είναι ορεινό χωριό στον νομό Ευρυτανίας σε υψόμετρο 720 μέτρων και βρίσκεται προς τα νοτιοδυτικά του νομού, κοντά στα όρια με την Αιτωλοακαρνανία. Είναι κτισμένο στα νότια του χείμαρρου Κρικελιώτη και δυτικά από το Γουρνόρεμα. Απέχει 48 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Καρπενήσι, 69 χλμ. ΒΑ. από το Αγρίνιο και 20 χλμ. Α. από τη μονή Προυσού. Ο οικισμός μέχρι το 1929 ονομαζόταν Κόπραινα και είχε αναγνωριστεί ως κοινότητα Κοπραίνης το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Γρανά, αποτελούν τη τοπική κοινότητα Προδρόμου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Προυσού του Δήμου Καρπενησίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως οικισμός έχει πληθυσμό 45 κατοίκους ενώ ως κοινότητα 69.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Προυσού
Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2004-2005
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2004-2005 ξεκίνησε στις 5 Σεπτεμβρίου 2004 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 13 Μαρτίου 2005 με τον τελικό μεταξύ του Α.Ο. Σπόρτιγκ και του Δ.Α.Σ. Άνω Λιοσίων. Το κύπελλο κατέκτησε ο Α.Ο. Σπόρτιγκ για τρίτη φορά στην ιστορία του.
Πηγές
Γυναικων 2004 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 2005
77 (αριθμός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Λουδοβίκος Γκαστόν της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Ο Λουδοβίκος Γκαστόν (γερμ. Ludwig Gaston, 15 Σεπτεμβρίου 1870 - 23 Ιανουαρίου 1942) από τον Οίκο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ήταν πρίγκιπας της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Γκαστόν Κλήμης Μαρία Μιχαήλ Γαβριήλ Ραφαήλ Γκοντζάγκα ήταν ο τέταρτος γιος του Λουδοβίκου Αυγούστου πρίγκιπα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και της Λεοπολδίνης των Μπραγκάνσα, κόρης του Πέτρου Β΄ της Βραζιλίας.
Το 1942 απεβίωσε στο Ίννσμπρουκ (τώρα στην Αυστρία) σε ηλικία 72 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1900 τη Ματθίλδη των Βίττελσμπαχ, κόρη του Λουδοβίκου Γ΄ της Βαυαρίας, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Περιφέρεια Σόνγκουε
Η Περιφέρεια Σόνγκουε (αγγλικά:Songwe Region, σουαχίλι:Mkoa wa Songwe) στην Τανζανία, δημιουργήθηκε στις 29 Ιανουαρίου 2016 από το δυτικό ήμισυ της Περιφέρειας Μπέυα (Mbeya Region). Η πρωτεύουσα της Περιφέρειας Σόνγκουε είναι η Βουάουα (Vwawa).
Γεωγραφία
Η Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region), προς τα νότια συνορεύει με τη Ζάμπια και το Μαλάουι: η Τουντούμα (Tunduma) είναι το κύριο σημείο εισόδου στη Ζάμπια, ενώ το Ισονγκόλε (Isongole) είναι το κύριο σημείο εισόδου στο Μαλάουι. Η Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region), συνορεύει επίσης με τις περιφέρειες Ρούκουα (Rukwa Region) και Κατάβι (Katavi Region) στα δυτικά, την Ταμπόρα (Tabora) βορείως και την Μπέυα (Mbeya) ανατολικά. Η Λίμνη Ρούκουα (Lake Rukwa) είναι ο κύριος υδάτινος όγκος στα δυτικά της περιφέρειας. Το Ρήγμα Ανατολικής Αφρικής (East African Rift) και τα Νότια Υψίπεδα (Southern Highlands) διασχίζουν την περιφέρεια.
Διαχείριση
Ο Επίτροπος της Περιφέρειας Σόνγκουε (Songwe Region) είναι ο Ταξίαρχος Νικόδημος Ηλίας Μουανγκέλα (Nicodemus Elias Mwangela), ο οποίος διορίστηκε την 1η Αυγούστου 2018. Η Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region) απαρτίζεται στην πόλη Τουντούμα (Tunduma) και τις Περιοχές Ιλέτζε (Ileje District), Μπόζι (Mbozi District), Μόμπα (Momba District) και Σόνγκουε (Songwe District). Η Τουντούμα (Tunduma) απαρτίζεται από 15 Τομείς και 71 Αστικά Τμήματα, ενώ οι τέσσερις περιοχές (ή επαρχίες) υποδιαιρούνται σε 12 Τομείς, 94 Τμήματα, 307 χωριά και 1489 οικισμούς.
Περιοχές
Μετά την αναδιοργάνωση του 2016, η Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region) απαρτίζεται πλέον, από τέσσερις περιοχές (ή επαρχίες):
Δημογραφικά
Οι τοπικές κυβερνητικές περιοχές που απαρτίζουν τώρα την Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region) στην απογραφή του 2002 δήλωσαν 723.480 κατοίκους. Οι ίδιες περιοχές, στην απογραφή του 2012, δήλωσαν 998.862 κατοίκους, εκ των οποίων το 46 τοις εκατό ήταν κάτω των 15 ετών, με αποδιδόμενο ετήσιο ρυθμό αύξησης 3,2% του πληθυσμού μεταξύ των ετών 2002 και 2012. Το 2017 ο πληθυσμός στην περιφέρεια εκτιμήθηκε στους 1.173.667 κατοίκους. Το 2012, 211.537 κάτοικοι ή το 21,2 τοις εκατό του πληθυσμού στην περιφέρεια, κατοικούσε σε αστικές περιοχές, μια αύξηση 250,4 τοις εκατό επί του αστικού πληθυσμού των 60.377 που είχαν καταγραφεί το 2002.
Οι κύριες εθνοτικές ομάδες στην περιφέρεια, περιλαμβάνουν τους Nyiha, Nyamwanga, Ndali, Bungu και Lambya.
Οικονομία
Οι κύριες οικονομικές ασχολίες στην Περιφέρεια Σόνγκουε (Songwe Region) είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία και το ψάρεμα. Οι καλλιέργειες που καλλιεργούνται περιλαμβάνουν αναποφλοίωτο ρύζι, καλαμπόκι, καφές, σουσάμι, ηλίανθος, φασόλια και σόργο. Στην περιοχή, οι Μαασάι και οι Σουκούμα ασχολούνται με την κτηνοτροφία. Για το 2016, η προβλεπόμενη εκτίμηση για το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ) στην περιφέρεια, ήταν 1.888,3 δις σελίνια Τανζανίας.
Μεταφορές
Τόσο η ταχεία οδός Tanzam όσο και ο σιδηρόδρομος TAZARA, διασχίζουν τη Βουάουα (Vwawa) και την Τουντούμα (Tunduma) στο νότιο τμήμα της Περιφέρειας Σόνγκουε (Songwe Region).
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Κοινότητα Αρμένων Χανίων
Η Κοινότητα Αρμένων είναι κοινότητα του Δήμου Αποκορώνου στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Αρμένοι. Περιλαμβάνει μόνο την έδρα της και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 345 κατοίκους. Εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Βασίλειο Χαιρετάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Δίκαιο της πληροφορίας
Το δίκαιο της πληροφορίας (αγγλικά: information technology law, IT law, cyberlaw) αναφέρεται στη νομοθεσία που αφορά στους τομείς της πληροφορικής και του διαδικτύου. Επιπλέον ρυθμίζει ζητήματα σχετικά με την ηλεκτρονική διάθεση πληροφοριών και λογισμικού, την προστασία πληροφοριών και το ηλεκτρονικό εμπόριο. Το δίκαιο της πληροφορίας περιλαμβάνει πτυχές της νομοθεσίας σχετικά με την προστασία των δεδομένων, της ιδιωτικής ζωής και της πνευματικής ιδιοκτησίας.
Στην Ελλάδα, ο νόμος που ισχύει σήμερα και ρυθμίζει, μεταξύ άλλων, θέματα που άπτονται του δικαίου της πληροφορίας είναι ο Ν. 4619/2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίκαιο Κατηγορία:Πληροφορική
Ο Μυστικός Δείπνος (Ντα Βίντσι)
Ο Μυστικός Δείπνος (ιταλ. Il Cenacolo ή L'Ultima Cena) είναι τοιχογραφία του 15ου αιώνα, δημιουργημένη από τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι. Βρίσκεται στο Μιλάνο της Ιταλίας, στην τραπεζαρία του μοναστηριού Σάντα Μαρία ντέλλε Γκράτσιε (Santa Maria delle Grazie - Παναγία της Χάριτος), αν και η δημιουργία του έγινε ως παραγγελία από τον δούκα Λουδοβίκο Σφόρτσα, που επιθυμούσε αρχικά το κτήριο να αποτελέσει το μαυσωλείο της οικογένειάς του. Αποτελεί, το μεγαλύτερο έργο του Λεονάρντο και τη μοναδική νωπογραφία του που μας έχει σωθεί. Ένα από τα σημαντικότερα και πολυτιμότερα έργα στην ιστορία της τέχνης και ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα και αναπαραχθέντα έργα ζωγραφικής.
Συνθήκες κατασκευής
Ο Λεονάρντο εργαζόταν με παρουσία θεατών με τους οποίους συζητούσε καθώς ζωγράφιζε. Ένας αυτόπτης μάρτυρας αναφέρει πως ''Μερικές φορές στεκόταν εκεί από τα χαράματα μέχρι τη δύση του ηλίου,χωρίς να αφήνει καθόλου το πινέλο, ξεχνώντας να φάει και να πιει, ζωγραφίζοντας ακατάπαυστα. Αλλες φορές πάλι είχε δύο, τρεις ή τέσσερις μέρες να αγγίξει το πινέλο, αν και περνούσε πολλές ώρες την ημέρα όρθιος μπροστά στο έργο του, με τα χέρια διπλωμένα,εξετάζοντας και σχολιάζοντας τις φιγούρες. Επίσης τον είδα μεσημεριάτικα να αφήνει την Κόρτε Βέκια, όπου εργαζόταν στο πήλινο άλογό του,και,σπρωγμένος από ακαταμάχητο οίστρο,να έρχεται κατευθείαν στη Σάντα Μαρία ντέλε Γκράτσιε,αγνοώντας το λιοπύρι, να ανεβαίνει στη σκαλωσιά, να παίρνει το πινέλο του, να βάζει μια δυο πινελιές και μετά να φεύγει'' Οι αργοί ρυθμοί δημιουργίας του έργου, που εξόργισαν τον ηγούμενο της μονής, οφείλονταν είτε στην μεθοδικότητα του καλλιτέχνη, είτε στις παράλληλη ενασχόλησή του με άλλες παραγγελίες, είτε στην επιθυμία του να χρησιμοποιήσει ως μοντέλα για την απεικόνιση των μαθητών του πρόσωπα πραγματικά και γι' αυτό αξιοποιούσε αρκετό χρόνο στους δρόμους του Μιλάνου για να βρει εκείνους, με τα πιο κατάλληλα χαρακτηριστικά. Το έργο ολοκληρώθηκε σε σημαντικό ποσοστό λόγω της πίεσης που άσκησε ο Λουντονίκο Σφόρτσα.
Αιτίες φθοράς
Ο ντα Βίντσι ακολουθεί την τεχνοτροπία του buonfresco, της πολύ γρήγορης κάλυψης των τοίχων πριν ξεραθεί ο σοβάς. Όμως επειδή αφιέρωσε πιο πολύ χρόνο σε αυτό το έργο επειδή ήθελε να φτιάξει δικά του χρώματα και υλικά για να ζωγραφίσει στον τοίχο, άρχισε η νωπογραφία να φθείρεται. Επίσης ο τοίχος πάνω στον οποίο είχε ζωγραφιστεί ο Μυστικός Δείπνος ήταν εκτεθειμένος στη βροχή και τον άνεμο, ενώ ένα υπόγειο ρυάκι τον έκανε να είναι πάντα υγρός. Το 1620, επίσης, τα κατοχικά ισπανικά στρατεύματα προκάλεσαν φθορές στον τοίχο, ενώ διακόσια χρόνια μετά τα στρατεύματα του Ναπολέοντα έδεναν τα άλογά τους εκεί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Λεονάρντο ντα Βίντσι Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής Κατηγορία:Μιλάνο Κατηγορία:Τοιχογραφίες Κατηγορία:Έργα με θέμα τη διατροφή
Φροντιστήριο Τραπεζούντας
thumb|300x300px|Μαθητές και καθηγητές της σχολής, 1911 Το Ελληνικόν Φροντιστήριον Τραπεζούντος ήταν σχολείο της ελληνικής παροικίας της Τραπεζούντας. Στο σχολείο αυτό η χρήση της ποντιακής διαλέκτου ήταν απαγορευμένη.
Ιστορία
Στο ίδρυμα δίδαξαν από τον 17ο αιώνα διάφοροι διδάσκαλοι όπως ο Τραπεζούντιος Σεβαστός Κυμινήτης, ο Σάββας Τριανταφυλλίδης, ο Σάββας Κωνσταντινίδης, ο Περικλής Τριανταφυλλίδης κ.ά. Με διάταγμα του Βασιλέως Γεωργίου του Α΄ το ίδρυμα αναγωρίσθηκε και επίσημα ως ισότιμο ελληνικό Γυμνάσιο με τον τίτλο "Ελληνικόν Φροντιστήριον Τραπεζούντος".
Λειτούργησε παρά τις αντιξοότητες μέχρι το 1921, η δε προσφορά του υπήρξε πολύ σημαντική στην πνευματική και ηθική ανάπλαση των Ελληνοποντίων, στην ανάπτυξη της εθνικής τους συνείδησης, καθώς και στην κατάρτιση ικανών δασκάλων για τις εκεί κοινότητες.
Στους βασικούς ευεργέτες του Φροντιστηρίου περιλαμβάνονται επίσης πλούσιοι Έλληνες έμποροι, όχι μόνο από την περιοχή της Τραπεζούντας, αλλά και από αλλού, κυρίως τη Ρωσία και τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες. Από τους σπουδαιότερους δωρητές ήταν ο Κ.Λ. Γκίκας και ο Αλέξανδρος Μουρούζης (στις αρχές του 19ου αιώνα), ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα δωρητές και ευεργέτες του ιδρύματος υπήρξαν η Οικογένεια Καλλιβάζη, ο Χαράλαμπος Μουμόλωφ, οι αδελφοί Ασλανίδη (από το Ροστόφ της Νότιας Ρωσίας) και πολλοί άλλοι.
Το 1902 ολοκληρώθηκε η ανέγερση του νέου κτηρίου του Φροντιστηρίου. Το επιβλητικό τετραώροφο κτήριο σε σχήμα Π και με εσωτερική μεγάλη αυλή πίσω, χτισμένο πάνω στα βράχια της παραλίας της Τραπεζούντας, λειτούργησε με διευθυντή το Ματθαίο Παρανίκα ως το 1921, παρ' όλες τις αντιξοότητες που είχαν τα τελευταία έτη δημιουργηθεί από τις αναταραχές που είχαν ξεσπάσει στην περιοχή του Πόντου μετά το 1908, εξαιτίας του κινήματος του Νεοτούρκων και διήρκεσαν μέχρι και το 1922, έτος της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Περαιτέρω βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τραπεζούντα Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός Κατηγορία:Ελληνικά σχολεία κατά την Τουρκοκρατία
Daytripper (DC κόμικς)
Συλλεκτικές εκδόσεις
Ολόκληρη η σειρά έχει κυκλοφορήσει σε δύο πλήρεις εκδόσεις (trade paperback):
Κριτική
Η συλλεκτική έκδοση έφτασε στο Νο1 graphic novel στην εφημερίδα New York Times τον Φεβρουάριο του 2011. Κατέλαβε ξανά την ίδια θέση στα μέσα Μαρτίου του ίδιου έτους όπου και παρέμεινε για μία εβδομάδα, πριν πέσει στη θέση Νο2.
Βραζιλιάνικες Επιρροές
Η σειρά Daytripper παρουσιάζει πολλές επιρροές από τη Βραζιλία, αναφορικά με τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και την κουλτούρα. Το ίδιο το όνομα του πρωταγωνιστή αποτελεί την κυριότερη. Το όνομα Bras θα μπορούσε να θεωρηθεί αναφορά στη Βραζιλία, τη χώρα όπου γεννήθηκε ο δημιουργός της σειράς, αφού το όνομα αποτελείται από τα τέσσερα πρώτα γράμματα της λέξης Βραζιλία γραμμένης στα πορτογαλικά (“Brasil”).
Το όνομα θα μπορούσε, επίσης, να αναφέρεται σε ένα από τους πιο δημοφιλείς ήρωες της βραζιλιάνικης λογοτεχνίας, Brás Cubas. Σε συνέντευξη τους στο A Filanctera, μια βραζιλιάνικη ιστοσελίδα αφιερωμένη στην εικονογραφία, οι Ba και Moon εξηγούν πως, “Ο ήρωας αποτελεί φόρο τιμής, έναν φόρο τιμής που βγάζει νόημα επειδή ο πατέρας του Bras είναι ένας πολύ δημοφιλής συγγραφέας. Είναι το είδος του πατέρα που θα έδινε στο παιδί του όνομα ενός ήρωα μυθιστορήματος." Επίσης, επειδή ο Bras πεθαίνει, όπως πεθαίνει και ο Brás Cubas. Και στις δύο ιστορίες οι χαρακτήρες διηγούνται την ιστορία των θανάτων τους: ο Brás Cubas κάνει ξεκάθαρο στον αναγνώστη πως είναι ήδη νεκρός ενώ διηγείται την ιστορία της ζωής του, ενώ ο Bras de Oliva Domingos πεθαίνει αναπάντεχα με πολλούς διαφορετικούς τρόπους στο τέλος κάθε κεφαλαίου.
Άλλη μια βραζιλιάνικη επιρροή που εντοπίζεται στο Daytripper αφορά στη χρήση της πορτογαλικής γλώσσας. Στο τρίτο κεφάλαιο, όταν ο Bras πεθαίνει αφού τον χτυπήσει ένα φορτηγό παράδοσης εμπορευμάτων, μια σημαντική φράση είναι γραμμένη: “Foda. Entregas”. Αυτό μεταφράζεται στα αγγλικά ως “Fuck. Delivery”, φράση που θα μπορούσε να αναφέρεται στην κατάσταση που μόλις βίωσε ο χαρακτήρας, πεθαίνοντας μερικές στιγμές αφότου αντίκρυσε τη γυναίκα, με την οποία θα ζούσε το υπόλοιπο της ζωής του.
Εκτός από τη γλώσσα και τη λογοτεχνία, στο Daytripper απεικονίζεται η βραζιλιάνικη οικογενειακή παράδοση. Στο κεφάλαιο 5, κατά το οποίο ο Bras επισκέπτεται τη γιαγιά και τον παππού του στην εξοχή, όλη η οικογένεια συγκεντρώνεται: ξαδέρφια, θείοι και θείες. Η συνήθεια να συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια μαζί τα Σαββατοκύριακα είναι συνηθισμένη στη Λατινική Αμερική τιμώντας έτσι την αξία της οικογένειας. Σύμφωνα με τους Clutter και Nieto, παραδοσιακά η ισπανική οικογένεια είναι μια ομάδα που διατηρεί στενές σχέσεις και ο σημαντικότερος φορέας κοινωνικοποίησης. Ο όρος φαμίλια (familia) συχνά ξεπερνά την πυρηνική οικογένεια. Η ισπανική οικογένεια δεν συμπεριλαμβάνει μόνο γονείς και παιδιά αλλά και την εκταταμένη οικογένεια. Αν και η Βραζιλία δεν ανήκει στις ισπανικές χώρες (ήταν υπό πορτογαλική κυριαρχία από το 1500 έως το 1822), αυτό το έθιμο συναντάται σε πολλές λατινικές χώρες, από τη Λατινική Αμερική μέχρι τις ευρωπαϊκές (Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία και Γαλλία) απ’ όπου και προέρχεται. Άλλη μια μεγάλη επιρροή της βραζιλιάνικης κουλτούρας είναι πως το βιβλίο συνδέεται με το φαγητό. Στο κεφάλαιο 5, όταν ολόκληρη η οικογένεια συγκεντρώνεται για το μεσημεριανό, όλα τα πιάτα που σερβίρονται προέρχονται από τη βραζιλιάνικη παραδοσιακή κουζίνα. Το κύριο πιάτο αποτελείται από “ρύζι και φασόλια, πατάτες, μαρούλι - ολα πολύ απλά και χειροποίητα - αλλά το μεσημεριανό πάντα είναι σαν μια θορυβώδης χαρούμενη γιορτή (...) Το κοτόπουλο είναι το αγαπημένο των παιδιών, οπότε η γιαγιά το μαγείρευε πάντα”. Η βάση της βραζιλιάνικης κουζίνας αποτελείται από κοτόπουλο, μαρούλι και ντομάτα και πατάτες. Σύμφωνα με τον Botelho,
“Πέρα από κάποιες τοπικές διαφορές, το καθημερινό φαγητό που βρίσκεται σχεδόν σε κάθε τραπέζι της χώρες αποτελείται από το ζεύγος ρύζι και φασόλι, συνοδευμένο από σαλάτα, κάποιο είδος κρέατος και αλεύρι μανιόκας. Το λεξικό Aurélio της πορτογαλικής γλώσσας ορίζει το δίδυμο feijão-com-arroz (φασόλια και ρύζι) ως “καθημερινής χρήσης, κοινός, συνηθισμένος”. Είναι ένα αληθινό στοιχεία της εθνικής τους ταυτότητας που αγκαλιάζει τους ανθρώπους από τον Βορά μέχρι το Νότο.”
Τέλος, το Daytripper περιγράφει, επίσης, τη σχέση της βραζιλιάνικης κουλτούρας με τη σαπουνόπερα. Στο κεφάλαιο 5, όταν ο Bras λέει, “Η γιαγιά έδωσε στο κοτόπουλο το όνομα ήρωα σαπουνόπερας”, φαίνεται η μεγάλη επιρροή που έχουν αυτές οι εκπομπές στους Βραζιλιάνους. Ενώ σε άλλες χώρες οι τηλεοπτικές σειρές είναι τα πιο δημοφιλή προγράμματα, στη Βραζιλία τα νούμερα τηλεθέασης των σαπουνόπερων ξεπερνούν κάθε άλλη εκπομπή με μεγάλη διαφορά. Σύμφωνα με την εφημερίδα Brazilian Business, “Οι σαπουνόπερες του καναλιού Rede Globo είναι πολύ διάσημες στο εσωτερικό της χώρας αλλά και στο εξωτερικό. Υπάρχουν άλλα κανάλια που διαφημίζουν τις εκπομπές τους λέγοντας, “Όταν τελειώσει η σαπουνόπερα του Globo, αλλάξτε στο δικό μας κανάλι”.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόμικς
Επιχείρηση Τιρμπουσόν
{{Πληροφορίες στρατιωτικής σύγκρουσης
Ιστορικό
Το ενδιαφέρον των Συμμάχων επέστρεψε στην Παντελλερία στις αρχές του 1943. Οι εγκαταστάσεις ραντάρ και το αεροδρόμιο στο νησί θεωρούνταν πραγματική απειλή για την προγραμματισμένη εισβολή στη Σικελία (με την ονομασία Operation Husky). Η ιταλική φρουρά στο νησί αποτελούνταν από 12.000 άνδρες σε καλά εδραιωμένα οχυρά με 21 πυροβόλα με ποικιλία διαμετρημάτων. Επιπλέον, υπήρχε η ευκαιρία να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος του βομβαρδισμού σε καλές οχυρωμένες άμυνες. Αποφασίστηκε από τους Συμμάχους να κοιτάξουν αν το νησί θα μπορούσε να δεχθεί μόνο με εναέριους και ναυτικούς βομβαρδισμούς. Σε αντίθετη περίπτωση, προγραμματίστηκε μια αμφίβια εισβολή για τις 11 Ιουνίου.
Αεροπορικές επιδρομές
Ξεκινώντας στα τέλη Μαΐου, το νησί υπέστη σταθερά αυξανόμενους εναέριους βομβαρδισμούς. Στις αρχές Ιουνίου, οι επιθέσεις εντάθηκαν και 14.203 βόμβες βάρους 4.119 τόνων ρίχτηκαν σε 16 ιταλικά οχυρά. Στις 8 Ιουνίου, μια ομάδα εφόδου του Βασιλικού Ναυτικού με πέντε αποβατικά, οκτώ καταδρομικά και τρεις τορπιλακάτους πραγματοποίησαν βομβαρδισμούς στο κύριο λιμάνι του νησιού.
Η εισβολή παρατηρήθηκε από τον Αμερικανό στρατηγό Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, τον Ανώτατο Συμμαχικό Διοικητή στη Μεσόγειο και τον Ναύαρχο Άντριου Κάννινγκαμ από την ναυαρχίδα HMS Aurora. Από τις 8 Μαΐου έως τις 11 Ιουνίου, 5.285 βομβαρδιστικές επιδρομές πραγματοποιήθηκαν από μεσαία και βαριά αεροσκάφη, ρίχνοντας συνολικά 6.202 τόνους βομβών στο νησί.
Δύο αιτήματα των συμμάχων για παράδοση της φρουράς έμειναν αναπάντητα και, στις 11 Ιουνίου, η αμφίβια επίθεση προχώρησε. Περίπου μία ώρα πριν το αποβατικό σκάφος φτάσει στις παραλίες, τα συνοδευτικά πλοία άνοιξαν πυρ. Άγνωστο στους επιτιθέμενους, ο διοικητής της φρουράς στην Παντελλερία ζήτησε άδεια από τη Ρώμη να παραδοθεί το προηγούμενο βράδυ και την έλαβε εκείνο το πρωί. Όταν προσγειώθηκαν οι πρώτοι από τους Βρετανούς Κομμάντος, οι Ιταλοί παραδόθηκαν.
Συνέπειες
Οι ιταλικές φρουρές σε άλλα κοντινά νησιά (όπως η Λαμπεντούσα και η Λινόζα) έπεσαν γρήγορα. Η επιχείρηση άνοιξε τον δρόμο για την Εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία ένα μήνα αργότερα.
Μνημείο Ουδετερότητας
Το Μνημείο της Ουδετερότητας (Bitaraplyk arkasy) ήταν μνημείο που βρισκόταν στην Ασγκαμπάτ του Τουρκμενιστάν. Το τόξο τριών ποδιών, το οποίο έγινε γνωστό ως "Το Τρίποδο", ήταν 75 μέτρα ψηλό και χτίστηκε το 1998, σχετικά με τις διαταγές του Προέδρου του Τουρκμενιστάν Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ για να τιμήσει την επίσημη θέση της ουδετερότητας της χώρας. Η κατασκευή κόστισε 12 εκατομμύρια δολάρια. Το μνημείο ολοκληρωνόταν από ένα ψηλό επίχρυσο άγαλμα του Νιγιαζόφ ύψους 12 μέτρων που περιστρεφόταν για πάντα προς το πρόσωπο του ήλιου. Η αψίδα βρισκόταν στη κεντρική Ασγκαμπάτ, όπου κυριαρχούσε στον ορίζοντα, και ήταν ψηλότερο από το κοντινό Προεδρικό μέγαρο. Το άγαλμα ήταν φωτισμένο το βράδυ. Η αψίδα χαρακτηριζόταν από μια πλατφόρμα πανοραμικής προβολής, η οποία ήταν ένα δημοφιλές αξιοθέατο για τους επισκέπτες.
Αφαίρεση
Ο Μπερντιμουχαμέτοφ αντικατέστησε το μνημείο με ένα νέο "Μνημείο Ουδετερότητας" ύψους 95 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στα προάστια. Ο πρόεδρος διόρισε τη τουρκική κατασκευαστική εταιρεία Polimeks να πραγματοποιήσει την κατεδάφιση του μνημείου και την κατασκευή του νέου μνημείου. Η αφαίρεση του χρυσού αγάλματος του Νιγιαζόφ ολοκληρώθηκε στις 26 Αυγούστου 2010, αν και στη συνέχεια έγινε μέρος του νέου Μνημείου της Ουδετερότητας. Το άγαλμα δεν είναι περιστρέφεται πλέον, αλλά η πλατφόρμα προβολής είναι συνήθως ανοιχτή για τους επισκέπτες. Υπάρχουν ανελκυστήρες μέσα στα "πόδια" του μνημείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ασγκαμπάτ Κατηγορία:Κατεστραμμένα μνημεία στο Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Μνημεία στο Τουρκμενιστάν
Αρκαθιόκερτα
μικρογραφία|Χάρτης του βασιλείου της Αρμενίας και των υποτελών του, με τη θέση της πόλης Αρκαθιόκερτα - Επιφάνεια Τα Αρκαθιόκερτα ήταν αρχαία πόλη της Μικράς Ασίας, στην περιοχή της αρχαίας Σωφηνής (Βασίλειο της Σωφηνής).
Την πόλη αναφέρει και ο Στέφανος Βυζάντιος ως Επιφάνεια.... κατά Τίγριν, ήτις εκλήθη και Αρκεσίκερτα, ο έστιν Αρκεσίου κτίσμα. Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος την αναφέρει ως Αρτασίγαρτα, στη Γεωγραφικήν Υφήγησίν του. Αναφέρεται επίσης με το όνομα Καρκαθιόκερτα από τον Στράβωνα ο οποίος την αποκαλεί βασιλική πρωτεύουσα της Σωφηνής, και τον Πλίνιο. Κατά την ύστερη αρχαιότητα, η πόλη έφερε επίσης και τα εναλλακτικά ονόματα Βασιλέων Φρούριον (Προκόπιος), Βάρας και Ίγγιλα.
Η πόλη μετονομάστηκε σε Επιφάνεια από τον Αντίοχο Δ΄ Επιφανή, το 165 π.Χ., όταν νίκησε και συνέλαβε τον Αρμένιο βασιλιά Αρταξία Α΄.
Η θέση της είναι στη σημερινή κωμόπολη Εγίλ (Eğil) της ανατολικής Τουρκίας. Παλιότερα είχε ταυτιστεί με την πόλη Χαρπούτ, συνέχεια της οποίας είναι η σημερινή τουρκική πόλη Έλαζιγ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Αρμενίας Κατηγορία:Σωφηνή
Μπάκλα Χοράνι
thumb|right|200px|Στιγμιότυπο από τον εορτασμό του Μπάκλα Χοράνι
Το Μπάκλα Χοράνι ή Μπάκλαχοράνι ή Ταταυλιανή Αποκριά είναι καρναβάλι που εορτάζεται από τους Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως. Εορτάζεται πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή και ομοιάζει στις ελληνικές απόκριες. Τον Μάρτιο 2011 εορτάσθηκε μετά από 70 χρόνια τούρκικης απαγορεύσεως στη δημοσιότητα.
Στα πέρσικα, το «Μπάκλα Χοράνι» σημαίνει «τρώμε φασόλια».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόκριες Κατηγορία:Κωνσταντινούπολη
Άνω Λεύκη Καβάλας
Η Άνω Λεύκη είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Καβάλας στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 17 μονίμων κατοίκων.
Γενικά στοιχεία
Η Άνω Λεύκη είναι κτισμένη σε απόσταση 15 χιλιομέτρων βορειοανατολικά της Καβάλας, σε υψόμετρο 110 μέτρων. Συνορεύει στα νότια και σε απόσταση 5 χλμ. με τη Νέα Καρβάλη. Το όνομα του χωριού προέκυψε από τις πολλές λεύκες που υπάρχουν στην περιοχή. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1961 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Λεύκης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, από το 2011 αποτελεί μαζί με τη Νέα Καρβάλη και τη Λεύκη τη δημοτική κοινότητα Νέας Καρβάλης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καβάλας του ομώνυμου δήμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Καβάλας Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Ρυθμιστικό διάλυμα
Ρυθμιστικό διάλυμα είναι το διάλυμα στο οποίο αν προστεθεί μικρή αλλά υπολογίσιμη ποσότητα ισχυρής βάσης ή ισχυρού οξέος δεν μεταβάλλει το pH του(To pH παραμένει πρακτικά σταθερό. Αν προσθεθεί μεγάλη ποσότητα οξέος/βάσης θα μεταβληθεί ανάλογα). Το pH δεν μεταβάλλεται ακόμα κι αν το αραιώνουμε με νερό σε όρια. Ένα χαρακτηριστικό ρυθμιστικό διάλυμα είναι αυτό που περιέχει ΝΗ4Cl-NH3.
Τα ρυθμιστικά διαλύματα αποτελούνται από ένα ασθενές οξύ σε μορφή άλατος και τη συζυγή βάση του (πιο κοινή σύνθεση) ή από μια ασθενή βάση πάλι σε μορφή άλατος και το συζυγές οξύ της (λιγότερο κοινή σύνθεση). Έχουν την ικανότητα να διατηρούν τη συγκέντρωση Η+ και ΟΗ- σταθερή, αν αραιωθούν ή προστεθεί σε αυτά μικρή ποσότητα οξέος ή βάσεως.
Τύπος ασθενούς οξέος με ισχυρή βάση:
Τύπος ασθενούς βάσεως με ισχυρό οξύ:
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαλύματα
Ουφά
Η Ουφά (ρωσικά: Уфа́; ΔΦΑ: [ʊˈfa], μπασκίρ: Өфө, Öfö; ΔΦΕ: [ʏ̞ˈfʏ̞]) είναι πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Μπασκορτοστάν. Είναι το βιομηχανικό, επιστημονικό και πολιτιστικό κέντρο της δημοκρατίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει 1.062.319 κατοίκους και ήταν η 11η μεγαλύτερη της χώρας. Η πόλη είναι κτισμένη στη συμβολή των ποταμών Μπελάγια και Ουφά, στους χαμηλούς λόφους οι οποίοι αποτελούν το υψίπεδο Ουφά, δυτικά των νότιων Ουραλίων.