cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεγάλη Μοραβία
Θρησκεία
Η εξάπλωση του Χριστιανισμού είχε πολλά στάδια και εξακολουθεί να είναι ένα ανοιχτό ερευνητικό ερώτημα. Σε παλαιότερες δημοσιεύσεις οι πρώτες οργανωμένες ιεραποστολές αποδίδονταν κυρίως σε ιεραποστόλους από την Ιρλανδία και τη Σκωτία, αλλά τα σύγχρονα έργα είναι πιο δύσπιστα σχετικά με την άμεση επιρροή τους. Η επικράτεια της Μεγάλης Μοραβίας αρχικά προσηλυτίστηκε από ιεραποστόλους που προέρχονταν από τη Φραγκική Αυτοκρατορία ή από τους Βυζαντινούς θύλακες στην Ιταλία και τη Δαλματία από τις αρχές του 8ου αιώνα και σποραδικά νωρίτερα. Ίχνη μιας αποστολής από την Ακυληία και τη Δαλματία βρίσκονται στην αρχιτεκτονική και τη γλώσσα της Μεγάλης Μοραβίας. Στη βορειοϊταλική επιρροή πιστώνεται επίσης οι χρυσές πλάκες με χριστιανικά μοτίβα από το Μπόινα (πιθανώς από φορητή αγία τράπεζα), που ανήκουν στα σημαντικότερα χριστιανικά τεχνουργήματα που χρονολογούνται πριν από την ιεραποστολή των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Ειδικά μετά την ήττα των Αβάρων στα τέλη του 8ου αιώνα οι Φράγκοι ιεραπόστολοι αποτέλεσαν το σημαντικότερο κομμάτι των οργανωμένων ιεραποστολών. Η πρώτη χριστιανική εκκλησία των Δυτικών και Ανατολικών Σλάβων γνωστή από γραπτές πηγές χτίστηκε το 828 από τον Πρίμπινα στη Νίτρα και καθαγιάστηκε από τον επίσκοπο Ανταλραμ του Σάλτσμπουργκ. Το μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας εκχριστιανίστηκε μέχρι τα μέσα του 9ου αιώνα.[257] Παρά την επίσημη αποδοχή του από τις ελίτ ο Χριστιανισμός της Μεγάλης Μοραβίας χαρακτηριζόταν από πολλά παγανιστικά στοιχεία μέχρι και το 852. Κτερίσματα, όπως τρόφιμα, βρέθηκαν ακόμη και σε νεκροταφεία εκκλησιών. Η οργάνωση της Εκκλησίας στη Μεγάλη Μοραβία εποπτευόταν από τον Βαυαρικό κλήρο μέχρι την άφιξη των Βυζαντινών ιεραποστόλων Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου το 863..
Το 880 ο πάπας χειροτόνησε ένα Σουηβό μοναχό, τον Βίχινγκ, ως επίσκοπο της νεοσύστατης έδρας της Νίτρα ("sancta ecclesia Nitriensis").[261] Ορισμένοι ειδικοί (π.χ. ο Σέκε Μπέλα Μίκλος) υποστηρίζουν ότι η τοποθεσία της έδρας της επισκοπής του 9ου αιώνα είναι διαφορετική από τη σημερινή Νίτρα.[262]
Λογοτεχνία
Ο αντίκτυπος της αποστολής του Κυρίλλου και του Μεθοδίου επεκτάθηκε πέρα ​​από τη θρησκευτική και πολιτική σφαίρα. Η Παλαιά Εκκλησιαστική Σλαβονική έγινε η τέταρτη λειτουργική γλώσσα του χριστιανικού κόσμου. Ωστόσο μετά τον θάνατο του Μεθόδιου (885) όλοι οι οπαδοί του εκδιώχθηκαν από τη Μεγάλη Μοραβία. Συνεπώς η χρήση της σλαβικής λειτουργίας στη Μεγάλη Μοραβία διήρκεσε μόνο 22 περίπου χρόνια.. Η ύστερη μορφή της παραμένει η λειτουργική γλώσσα των Ουκρανικών, της Ρωσικής, της Βουλγαρικής, της Μακεδονικής, της Σερβικής και της Πολωνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο Κύριλλος επινόησε επίσης το γλαγολιτικό αλφάβητο, κατάλληλο για τις σλαβικές γλώσσες, και μετέφρασε για πρώτη φορά την Αγία Γραφή σε σλαβική γλώσσα, μαζί με τον Μεθόδιο, που αργότερα ολοκλήρωσε το έργο.
Δεν υπάρχουν πολλά λογοτεχνικά έργα που μπορούν να αναγνωριστούν με σαφήνεια ότι γράφτηκαν πρωτότυπα στη Μεγάλη Μοραβία. Ένα από αυτά είναι ο Πρόγλας, ένα καλλιεργημένο ποίημα στο οποίο ο Κύριλλος υπερασπίζεται τη σλαβική λειτουργία. Τα Vita Cyrilli (που αποδίδεται στον Κλήμη της Αχρίδας) και Vita Methodii (πιθανότατα γραμμένο από τον διάδοχο του Μεθόδιου Γκόραζντ) είναι βιογραφίες με πολύτιμες πληροφορίες για τη Μεγάλη Μοραβία υπό τον Ραστισλάβο και τον Σβάτοπλουκ Α'.
Η πολιτιστική αποστολή των Κυρίλλου και Μεθοδίου είχε σημαντικό αντίκτυπο στις περισσότερες σλαβικές γλώσσες και συνέπεσε με την αρχή του σύγχρονου κυριλλικού αλφαβήτου, που δημιουργήθηκε τον 9ο αιώνα μ.Χ. στη Βουλγαρία από Βούλγαρους μαθητές του Κύριλλου και του Μεθοδίου (Ναούμ τhw Πρεσλάβας, Κλήμης της Αχρίδας και άλλοι).
Τέχνες
Στο πρώτο μισό του 9ου αιώνα οι μεγάλοι τεχνίτες της Μοραβίας εμπνεύστηκαν από τη σύγχρονή τους τέχνη των Καρολιδών. Στο δεύτερο μισό του 9ου αιώνα τα κοσμήματα της Μεγάλης Μοραβίας επηρεάστηκαν από την τεχνοτροπία του Βυζαντίου, της Ανατολικής Μεσογείου και της Αδριατικής. Ωστόσο, σύμφωνα με τα λόγια του Τσέχου αρχαιολόγου Γιόσεφ Ποίλικ, «αυτές οι νέες μορφές και τεχνικές δεν αντιγράφηκαν παθητικά, αλλά μετασχηματίστηκαν στο τοπικό ιδίωμα, καθιερώνοντας με αυτό τον τρόπο τις ρίζες του ξεχωριστού στυλ κοσμημάτων της Μεγάλης Μοραβίας». Τα κοσμήματα της Μοραβίας περιλάμβαναν ασημένια και χρυσά σκουλαρίκια διακοσμημένα με λεπτόκοκκο κέντημα, καθώς και ασημένια και επιχρυσωμένα μπρούτζινα κουμπιά καλυμμένα με φυλλοειδή στολίδια.
Κληρονομιά
Τα μεγάλα κέντρα της Μοραβίας (π.χ. Μπρατισλάβα (Πόζονι, Πρέσμπουργκ), Nίτρα, Tέκοβ (Μπαρς) και Zέμπλιν διατήρησαν τις λειτουργίες τους μετά την πτώση της Μεγάλης Μοραβίας, αν και δεν είναι γενικά αποδεκτή η ταύτιση της Μπρατισλάβας, του Tέκοβ και του Zέμπλιν ως κάστρων της Μεγάλης Μοραβίας. Αρκετές πηγές υποστηρίζουν ότι οι Ούγγροι ηγεμόνες ακολούθησαν τα σύγχρονά τους γερμανικά ή βουλγαρικά πρότυπα, όταν καθιέρωσαν το νέο διοικητικό σύστημα στο βασίλειό τους, ή εισήγαγαν ένα νέο σύστημα.
Οι περιοχές που αναφέρονται ως «Tercia pars regni» (σ.σ. «το ένα τρίτο μέρος του Βασιλείου της Ουγγαρίας») στις μεσαιωνικές πηγές αναφέρονται ως «Δουκάτο» στα ουγγρικά επιστημονικά έργα και ως «Πριγκιπάτο της Νίτρας» στις σλοβακικές ακαδημαϊκές πηγές. Αυτά τα εδάφη διοικούνταν αυτόνομα από μέλη της δυναστείας των Άρπαντ που κατοικούσαν στο Μπιχάρ (σήμερα Μπιχαρέα της Ρουμανίας) ή στη Νίτρα—μια πρακτική που θυμίζει το σύστημα της Μεγάλης Μοραβίας, αλλά και παρόμοια με εκείνη ορισμένων άλλων δυναστειών στον Πρώιμο Μεσαίωνα (π.χ., οι Ρουρικίδες στους Ρως του Κιέβου). Η ύπαρξη μιας αυτόνομης πολιτικής μονάδας με επίκεντρο τη Νίτρα θεωρείται συχνά από τους Σλοβάκους μελετητές παράδειγμα πολιτικής συνέχειας από την περίοδο της Μεγάλης Μοραβίας.
Η Μεγάλη Μοραβία αποτέλεσε επίσης εξέχον θέμα του τσεχικού και σλοβακικού ρομαντικού εθνικισμού του 19ου αιώνα. Ο βυζαντινός διπλός σταυρός, που πιστεύεται ότι έφεραν ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος, υπάρχει σήμερα στο εθνόσημο της Σλοβακίας και το Σύνταγμα της Σλοβακίας αναφέρεται στη Μεγάλη Μοραβία στο προοίμιό του. Το ενδιαφέρον για εκείνη την περίοδο αυξήθηκε ως αποτέλεσμα της εθνικής αναγέννησης τον 19ο αιώνα. Η ιστορία της Μεγάλης Μοραβίας έχει θεωρηθεί ως πολιτιστική ρίζα πολλών σλαβικών εθνών στην Κεντρική Ευρώπη και χρησιμοποιήθηκε σε προσπάθειες δημιουργίας μιας ενιαίας τσεχοσλοβακικής ταυτότητας τον 20ό αιώνα.
Αν και η προαναφερθείσα και άλλες πηγές αναφέρουν ότι η Μεγάλη Μοραβία εξαφανίστηκε χωρίς ίχνη και ότι οι κάτοικοί της έφυγαν προς τη Βουλγαρία, μετά την ήττα τους από τους Κροάτες και τους Μαγυάρους, η αρχαιολογική έρευνα και τα τοπωνύμια υποδηλώνουν τη συνέχεια του σλαβικού πληθυσμού στις κοιλάδες των ποταμών των Εσω Δυτικών Καρπαθίων. Επιπλέον υπάρχουν σποραδικές αναφορές στη Μεγάλη Μοραβία και τα μεταγενέστερα χρόνια: το 924/925, τόσο ο Φόλκουιν στο ''Gesta abb. Lobiensium όσο και ο Ρούοτγκερ στο Archiepiscopi Coloniensis Vita Brunonis'' αναφέρουν τη Μεγάλη Μοραβία. Το 942 πολεμιστές των Μαγυάρων που αιχμαλωτίστηκαν κατά την επιδρομή τους στην Ισπανία ανέφεραν ότι η Μοραβία είναι ο βόρειος γείτονας του λαού τους. Η τύχη των βόρειων και δυτικών τμημάτων της πρώην Κεντρικής Ευρώπης τον 10ο αιώνα είναι επομένως σε μεγάλο βαθμό ασαφής.
Το ανατολικό τμήμα του πυρήνα της Μεγάλης Μοραβίας (σημερινή Σλοβακία) πέρασε στην κυριαρχία της ουγγρικής δυναστείας των Άρπαντ. Τα βορειοδυτικά σύνορα του Πριγκιπάτου της Ουγγαρίας έγιναν ως επί το πλείστον ακατοίκητη ή αραιοκατοικημένη γη. Αυτό ήταν το ουγγρικό gyepűelve και μπορεί να θεωρηθεί ως μια πορεία που ουσιαστικά διήρκεσε μέχρι τα μέσα του 13ου αιώνα. Τα υπόλοιπα παρέμειναν υπό την κυριαρχία της τοπικής σλαβικής αριστοκρατίας και σταδιακά ενσωματώθηκαν στο Βασίλειο της Ουγγαρίας με μια διαδικασία που ολοκληρώθηκε τον 14ο αιώνα.. Το 1000 ή το 1001 όλη η σημερινή Σλοβακία καταλήφθηκε από την Πολωνία υπό τον Μπολέσλαφ Α΄ και μεγάλο μέρος της προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Ουγγαρίας το 1031.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:9ος αιώνας στην Ευρώπη Κατηγορία:10ος αιώνας στην Ευρώπη Κατηγορία:Μεσαιωνική Αυστρία Κατηγορία:Μεσαιωνική Ουκρανία Κατηγορία:Πρώιμη Μεσαιωνική Πολωνία Κατηγορία:Μεσαιωνική Σλοβενία Κατηγορία:Ιστορία της Μοραβίας Κατηγορία:Ιστορία της Βοημίας Κατηγορία:Ιστορία της Σαξονίας Κατηγορία:Πρώην σλαβικά κράτη Κατηγορία:Ιστορία της Τσεχίας κατηγορία:Ιστορία της Σλοβακίας
Κάστρο του Ληντς
Το Ληντς Κασλ (αγγλ.: Leeds Castle) είναι ένα κάστρο στο Κεντ της Αγγλίας, 5 μίλια (8 χλμ.) νοτιοανατολικά από το Μέιντστοουν. Είναι κτισμένο σε νησίδες σε μία λίμνη, που σχηματίζεται από τον ποταμό Λεν, στα ανατολικά του χωριού Ληντς.
Στον χώρο υπήρχε ένα κάστρο από το 1119· το πρώτο ήταν ένα απλό πέτρινο φρούριο, που κατασκευάστηκε από τον Ρομπέρ ντε Κρεβκέρ, το οποίο χρησίμευσε ως στρατιωτικός σταθμός την εποχή των νορμανδικών εισβολών στην Αγγλία. Τον 13ο αι. ήρθε στα χέρια του Εδουάρδου Α΄, για τον οποίο έγινε μία αγαπημένη κατοικία· τον 16ο αι. ο Ερρίκος Η΄ το χρησιμοποίησε ως κατοικία για την πρώτη του σύζυγο Αικατερίνη της Αραγονίας.
Το παρόν κάστρο χρονολογείται κυρίως από τον 19ο αι. Είναι ανοικτό στο κοινό από το 1976.
Κατά τον Μεσαίωνα και την εποχή των Τυδώρ
μικρογραφία|Ένα εναέριο πανόραμα του Ληντς Κασλ. Από το 857 η τοποθεσία ανήκε σε έναν Σάξωνα αρχηγό, που ονομαζόταν Led ή Leed, ο οποίος έκτισε μία ξύλινη κατασκευή σε δύο νησιά στη μέση του ποταμού Len. Το 1119 ο Robert de Crevecoeur το ξαναχτίστηκε με πέτρα ως Νορμανδικό προπύργιο και το Ληντς Κασλ κληρονομείτο στην οικογένεια de Crevecoeur μέχρι το 1260. Η μορφή που είχε αυτό το Νορμανδικό οχυρό είναι αβέβαιη, επειδή ανοικοδομήθηκε και τροποποιήθηκε τους επόμενους αιώνες. Ο Έιντριαν Πέτιφερ εικάζει ότι μπορεί να ήταν περιτοίχισμα από πασσάλους, με τάφρο.
Το 1278 το κάστρο αγοράστηκε από τη σύζυγο τού Εδουάρδου Α΄, την Ελεονόρα της Καστίλης. Ως ευνοημένη κατοικία του βασιλιά, είδε σημαντικές βελτιώσεις. Ο Εδουάρδος Α΄ ενίσχυσε την οχύρωσή του και μάλλον ο βασιλιάς δημιούργησε τη λίμνη που περιβάλλει το κάστρο. Κτίστηκε ένας πύργος εισόδου (barbican) που εκτεινόταν σε τρία νησιά, επίσης προστέθηκε ένα διακοσμητικό κτήριο κήπου (gloriette) με διαμερίσματα για τον βασιλιά και τη βασίλισσα. Κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα η αύξηση των βασιλικών ακολούθων σήμαινε, ότι λιγότερες πια κατοικίες θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν τον μονάρχη. Ως αποτέλεσμα οι δαπάνες για βασιλικές κατοικίες στη νοτιοανατολική Αγγλία μειώθηκαν γενικά, εκτός από τον Πύργο του Λονδίνου και το Κάστρο του Γουίντσορ. Ωστόσο η δραστηριότητα στο Ληντς Κασλ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Εδουάρδου Α΄ ήταν μία αξιοσημείωτη εξαίρεση σε αυτό το μοτίβο.
Το κάστρο κατέλαβαν στις 31 Οκτωβρίου 1321 οι δυνάμεις του Εδουάρδου Β΄ από τη Μαργαρίτα ντε Κλαρ, σύζυγο του φύλακα του κάστρου, του Μπαρθόλομιου 1ου βαρόνου Μπάντλσμερ, ο οποίος την είχε αφήσει υπεύθυνη κατά τη διάρκεια της απουσίας του. Ο βασιλιάς πολιόρκησε το Ληντς, αφού η Μαργαρίτα είχε αρνηθεί την είσοδο τής συζύγου τού Εδουάρδου Β΄, της Ισαβέλλας της Γαλλίας απουσία τού συζύγου της· όταν η τελευταία είχε προσπαθήσει να εισέλθει με βία, η λαίδη Μπάντλσμερ έδωσε οδηγίες στους τοξότες της να πλήξουν την Ισαβέλα και τους ακολούθους της, έξι από τους οποίους σκοτώθηκαν. Η λαίδη Μπάντλσμερ κρατήθηκε φυλακισμένη στον Πύργο του Λονδίνου μέχρι τον Νοέμβριο του 1322. Μετά το τέλος του Εδουάρδου Β΄ το 1327, η χήρα του ανέλαβε το κάστρο του Ληντς ως την κύρια κατοικία της.
Η πρώτη γυναίκα του Ριχάρδου Β΄, η Άννα της Βοημίας, πέρασε τον χειμώνα του 1381 στο κάστρο κατά τον ερχομό της για να παντρευτεί τον βασιλιά. Το 1395 ο Ριχάρδος Β΄ συνάντησε εκεί τον Γάλλο χρονογράφο Ζαν Φρουασάρ, όπως περιγράφεται στα Χρονικά του Φρουασάρ.
Ο Ερρίκος Η΄ μετέτρεψε το κάστρο το 1519 για την πρώτη του σύζυγο, Αικατερίνη της Αραγονίας. Ένας πίνακας που τιμά τη συνάντησή του με τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας, κρέμεται ακόμη εκεί.
Το 1552 το Κάστρο του Ληντς παραχωρήθηκε στον σερ Άντονυ Σαιντ Λέτζερ (απεβ.1559) του Ulcombe του Κεντ, του οποίου ο πάππος Ραλφ Α΄ Σαιντ Λέτζερ (1470) του Ulcombe, σερίφης του Κεντ το 1467/8, ήταν φύλακας του Ληντς Κασλ.
17ος και 18ος αιώνας
Το κάστρο διέφυγε από την καταστροφή κατά τη διάρκεια του Αγγλικού Εμφύλιου Πολέμου, επειδή ο ιδιοκτήτης του, ο σερ Τσέινυ Κόλπεπερ, συμμετείχε με τους βουλευτικούς. Το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως οπλοστάσιο και φυλακή κατά τη διάρκεια του πολέμου. Άλλα μέλη της οικογένειας Κόλπεπερ είχαν συμμορφωθεί με τους βασιλόφρονες: ο Τζον, 1ος κόμης του Κόλπεπερ, έλαβε περισσότερα από 5000000 έικρ (20.234.282 στρέμματα) γης στη Βιρτζίνια ως ανταμοιβή για τη βοήθεια της διαφυγής του γιου του βασιλιά, του Καρόλου (Β΄) πρίγκιπα της Ουαλίας. Αυτή η κληρονομιά αποδείχθηκε ζωτικής σημασίας για την τύχη του κάστρου.
Ο Τόμας Φέαρφαξ 6ος λόρδος του Κάμερον γεννήθηκε στο κάστρο το 1693 και εγκαταστάθηκε στη Βόρεια Αμερική για να επιβλέπει τα κτήματα Κόλπεπερ, παγιώνοντας μία συνεχή σύνδεση μεταξύ του κάστρου και της Αμερικής. Υπάρχει ένα αναμνηστικό ηλιακό ρολόι στο κάστρο, που λέει την ώρα του Μπίλβορ (Belvoir) της Βιρτζίνια και ένα αντίστοιχο ηλιακό ρολόι στην Αμερική. Ο Φέαρφαξ ήταν ο μεγάλος εγγονός του Τόμας Φέαρφαξ, που είχε ηγηθεί της επίθεσης των κοινοβουλευτικών στην κοντινή μάχη του Μέιντστον το 1648 και του οποίου εκτίθεται το ντάμπλετ (ρούχο), που φορούσε κατά τη διάρκεια της μάχης.
19ος αιώνας
μικρογραφία|Το νέο κάστρο ολοκληρώθηκε το 1823 σε στυλ Τυδόρ. Ο Ρόμπερτ Φέαρφαξ ήταν κάτοχος του κάστρου για 46 χρόνια έως το 1793, όταν αυτό πέρασε στους Γουίκεμ Μάρτινς. Η πώληση των οικογενειακών κτημάτων στη Βιρτζίνια απέφερε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, που επέτρεψε μία εκτεταμένη επισκευή και την αναδιαμόρφωση του κάστρου σε στυλ Τυδόρ, που ολοκληρώθηκε το 1823 με αποτέλεσμα την σημερινή μορφή.
20ος αιώνας
Ο τελευταίος ιδιοκτήτης του κάστρου ήταν η εντιμότατη Όλιβ λαίδη Μπέιλι, κόρη του Άλμερικ Πάτζετ, 1ου βαρόνου Κουίνμπορο και της πρώτης του συζύγου Πόλιν Πέιν Γουίτνι, αμερικανής κληρονόμου. Η λαίδη Μπέιλι αγόρασε το κάστρο το 1926 έναντι 180.000 £ (που ισοδυναμεί με £10,524,500 το 2019). Αναδιακόσμησε το εσωτερικό: συνεργάστηκε πρώτα με τον Γάλλο αρχιτέκτονα και σχεδιαστή Αρμάντ-Αλμπέρ Ρατώ, που επέβλεψε εξωτερικές αλλαγές και πρόσθεσε εσωτερικά χαρακτηριστικά, όπως μία σκαλιστή δρύινη κλίμακα σε στυλ του 16ου αι., και στη συνέχεια με τον διακοσμητή του Παρισιού Στεφάν Μπουντέν. Κατά τη διάρκεια του πρώτου μέρους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως νοσοκομείο, όπου η κυρία Μπέιλι και οι κόρες της φιλοξένησαν καμένους αεροπόρους της Κοινοπολιτείας ως μέρος της ανάρρωσής τους. Οι επιζώντες θυμήθηκαν την εμπειρία με αγάπη. Μετά το τέλος της το 1974, η λαίδη Μπέιλι άφησε το κάστρο στο Ίδρυμα Ληντς Κασλ, ένα ιδιωτικό φιλανθρωπικό κληροδότημα, στόχος του οποίου είναι η διατήρηση του κάστρου και της γης γύρω από αυτό προς όφελος του κοινού. Εκτιμάται ότι επενδύθηκαν 1,4 εκατομμύρια £ (ισοδυναμεί με 14.7 £ εκατομμύρια το ) και άλλες 400.000 £ (4.2 εκατομμύρια £ το ) ανακτήθηκαν από την πώληση των επίπλων, για να γίνουν βελτιώσεις στο Κάστρο και να προσελκύσουν εταιρικά συνέδρια επί πληρωμή. Ωστόσο έγινε γρήγορα κατανοητό ότι το Ίδρυμα δεν μπορούσε να υποστηρίξει τις τρέχουσες δαπάνες λειτουργίας του κτήματος, έτσι το 1975 οι κήποι άνοιξαν στο κοινό και τον επόμενο χρόνο το Κάστρο διατέθηκε επίσης στους επισκέπτες.
Στις 17 Ιουλίου 1978 το κάστρο έγινε ο τόπος συνάντησης μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών της Αιγύπτου Μωάμεθ Ιμπραήμ Καμέλ, του Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών Μοσέ Νταγιάν και του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Σάιρους Βανς για την προετοιμασία του Συμφώνου του Καμπ Ντέιβιντ. Το κάστρο φιλοξένησε επίσης τις ειρηνευτικές συνομιλίες της Βόρειας Ιρλανδίας, που πραγματοποιήθηκαν τον Σεπτέμβριο του 2004 με επικεφαλής τον Τόνι Μπλερ.
Ο τουρισμός
δεξιά|μικρογραφία|Ο λαβύρινθος στο Ληντς Κασλ κατασκευάστηκε με 2.400 δένδρα πρίνου και άνοιξε το 1988. Ένα κλουβί πτηνών προστέθηκε το 1980 και μέχρι το 2011 περιείχε πάνω από 100 είδη, αλλά αποφασίστηκε να κλείσει τον Οκτώβριο του 2012, καθώς θεωρήθηκε ότι το ίδρυμα θα μπορούσε να κάνει καλύτερη χρήση των £ 200.000 το χρόνο αντί να διατηρήσει το κλουβί. Το κάστρο και οι χώροι του είναι ένας σημαντικός προορισμός αναψυχής, με έναν λαβύρινθο που εξέρχεται ενός σπηλαίου από κοχύλια, ένα γήπεδο γκολφ και ένα μουσείο από κολλάρα σκύλων, μάλλον μοναδικό στον κόσμο. Υπάρχουν δύο παιδικές περιπέτειες με θέμα το κάστρο, που στοχεύουν σε ηλικίες κάτω των επτά ετών και στις ηλικίες 8-14 ετών.
Το κτήριο έχει αξιολογηθεί ως βαθμού Ι (το 1952, για πρώτη φορά) και αναγνωρίζεται ως διεθνώς σημαντικό οικοδόμημα. Το 1998 το Λντς Κασλ ήταν ένα από τις 57 ιστορικές περιοχές στην Αγγλία, που έλαβαν περισσότερους από 200.000 επισκέπτες. Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν από την Ένωση Αξιοσημείωτων Αξιοθέατων, 539.971 άτομα επισκέφθηκαν το κάστρο το 2019.
Τοποθεσία ταινίας
Το κάστρο έγινε μία τοποθεσία για την ταινία του Ealing Comedy Studio Kind Hearts and Coronets (1949), όπου βρισκόταν το «Chalfont», το προγονικό σπίτι της αριστοκρατικής οικογένειας των αριστοκρατών d'Ascoyne.
Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες The Moonraker (1958) και Waltz of the Toreadors (1962).
Στη μικρή οθόνη, το κάστρο και οι χώροι παρείχαν όλες τις τοποθεσίες γυρισμάτων για το σήριαλ Doctor Who, The Androids of Tara, το 1978. Ο σερ Κλιφ Ρίτσαρντ κινηματογράφησε μία ζωντανή συναυλία εδώ, με φόντο το Λιντς Κασλ, με τίτλο "Κάστρα στον αέρα".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολύτιμες Κατοικίες της Αγγλίας
Συναγερμός οχήματος
Στους σύγχρονους συναγερμούς, καρδιά της μονάδας είναι ένας μικροελεγκτής με κατάλληλο λογισμικό, το οποίο προσπαθεί να καλύψει όσο γίνεται περισσότερα σενάρια προβλημάτων.
Αισθητήρες συναγερμών
Οι συναγερμοί αυτοκινήτων μπορούν να σχεδιαστούν για να ενεργοποιηθούν από:
Αισθητήρες θραύσης κρυστάλλων
Αν χρειάζεται πολύς χρόνος για ένα κλέφτη να παραβιάσει την κλειδαριά, η αμέσως επόμενη κίνηση είναι να σπάσει το παράθυρο. Ένα πλήρως εξοπλισμένο σύστημα συναγερμού αυτοκινήτου έχει μια συσκευή που αισθάνεται αυτή την ενέργεια.
Ο πιο κοινός ανιχνευτής θραύσεως γυαλιού είναι ένα απλό μικρόφωνο που συνδέεται με τον μικροελεγκτή του συναγερμού. Το μικρόφωνο μετρά τις αλλαγές στη διακύμανση πίεσης αέρα και τις μετατρέπει σε παλμικό ηλεκτρικό ρεύμα ανάλογης συχνότητας. Το γυαλί που σπάει έχει τη δική του διακριτή συχνότητα. Ο μικροελεγκτής διαθέτει κατάλληλο κύκλωμα επεξεργασίας (Digital Signal Processing, DSP)το οποίο αποφασίζει, μετρώντας τη συχνότητα του ήχου και τη μεταβολή της έντασής του, αν προέρχεται από θραύση γυαλιού. Κατ' αυτό τον τρόπο, μόνο αυτός ο συγκεκριμένος ήχος θα προκαλέσει το συναγερμό, και όλοι οι άλλοι ήχοι αγνοούνται.
Αισθητήρες πίεσης
Ένας άλλος τρόπος να ανιχνευθεί η παρουσία εισβολέα είναι να παρακολουθείτο το επίπεδο πίεσης αέρος στο θάλαμο επιβατών. Το άνοιγμα μιας πόρτας ή το σπάσιμο ενός παραθύρου ωθεί ή τραβά αέρα στο αυτοκίνητο, προκαλώντας γρήγορη αλλαγή στην πίεση. Οι διακυμάνσεις στην πίεση αέρα ανιχνεύονται με έναν συνηθισμένο μεγάφωνο. Κανονικά αυτό χρησιμοποιίται για να μετατρέπει τις μεταβολές του ηλεκτρικού ρεύματος σε ήχο αλλά μπορεί να λειτουργήσει και αντίστροφα. Τότε, οι διακυμάνσεις πίεσης κινούν τον κώνο του μεγαφώνου, παράγοντας έτσι ρεύμα στο πηνίο που βρίσκεται πάνω του. Όταν ο μικροελεγκτής του συναγερμού δεχτεί σήμα από τον αισθητήρα πίεσης, θα προκαλέσει συναγερμό.
Αισθητήρες χώρου
Για να αποτρέψουν την μετακίνηση του αυτοκινήτου, μερικά συστήματα συναγερμών περιλαμβάνουν ανιχνευτές περιμέτρου, δηλαδή συσκευές που ελέγχουν τι συμβαίνει γύρω από το αυτοκίνητο. Ο πιό κοινός ανιχνευτής περιμέτρου είναι ένα ραντάρ που αποτελείται από ένα πομπό ραδιοκυμάτων και έναν δέκτη. Ο δέκτης ελέγχει τις αντανακλάσεις των ραδιοκυμάτων πάνω στα αντικείμενα γύρω από το όχημα. Με βάση αυτές τις πληροφορίες, η συσκευή ραντάρ μπορεί να καθορίσει την θέση οποιουδήποτε αντικειμένου στον περιβάλλοντα χώρο.
Αισθητήρες κλίσης
Ένας άλλος τρόπος προστασίας από κλοπή με φορτηγό ρυμούλκησης είναι ο ανιχνευτής κλίσης. Η βασική διάταξη ενός ανιχνευτή κλίσης είναι μια σειρά διακοπτών υδραργύρου. Ένας διακόπτης υδραργύρου αποτελείται από ζεύγος ηλεκτρικών επαφών και μια σφαίρα υδραργύρου που τοποθετούνται μέσα σε έναν κύλινδρο. Ο υδράργυρος είναι υγρό μέταλλο και ρέει όπως το νερό, αλλά μεταφέρει ηλεκτρική ενέργεια όπως ένα στερεό μέταλλο. Όταν ο κύλινδρος γέρνει, μετατοπίζεται ο υδράργυρος έτσι ώστε να ακουμπήσει το ζεύγος επαφών που βρίσκεται στην μία άκρη του κυλίνδρου. Έτσι κλείνει το ηλεκτρικό κύκλωμα και το σήμα πηγαίνει στον μικροελεγκτή. Όταν ο κύλινδρος γέρνει από την άλλη πλευρά, ο υδράργυρος κυλά μακρυά από τα καλώδια ανοίγοντας το κύκλωμα.
Οι αισθητήρες κλίσης τοποθετούνται σε διάφορες γωνίες και θέσεις. Κατά τη στάθμευση, μερικοί από αυτούς είναι στην κλειστή θέση και μερικοί στην ανοικτή. Εάν ένας κλέφτης αλλάξει την κλίση του οχήματος (με την ανύψωσή του με φορτηγό ρυμούλκησης ή με γρύλλο), μερικοί από τους κλειστούς διακόπτες ανοίγουν και μερικοί κλείνουν, διαφοροποιώντας την κατάσταση των διακοπτών σε σχέση με αυτή της θέσης στάθμευσης.
Συστήματα ειδοποίησης
Ανεξάρτητα από το πόσο προηγμένους αισθητήρες έχει ένας συναγερμός, το σύστημα δεν είναι πολύ καλό εάν δεν διαθέτει ένα αποτελεσματικό σύστημα ειδοποίησης.
Παραγωγή ήχων
Ένα σύστημα συναγερμού έχει σειρήνα που παράγει ποικίλους διαπεραστικούς ήχους έντασης πολλών ντεσιμπέλ. Ο δυνατός θόρυβος αποτρέπει τον κλέφτη, κινώντας υποψίες στους περαστικούς. Με μερικά συστήματα συναγερμών, μπορείτε να προγραμματιστεί μια ευδιάκριτη σειρά θορύβων σειρήνας έτσι να μπορεί ο ιδιοκτήτης του οχήματος να διακρίνει το συναγερμό του από άλλους συναγερμούς.
Προσωπική ειδοποίηση / Τηλεχειρισμός
Πολλά συστήματα συναγερμών περιλαμβάνουν έναν ενσωματωμένο ραδιοπομπό και μια φορητή συσκευή λήψης σημάτων που μπορεί να έχει κάποιος μαζί του στο μπρελόκ.
Οι φορητές συσκευές τηλεχειρισμού (τηλεχειριστήρια, remote controls) δίνουν τη δυνατότητα ελέγχου του συναγερμού (π.χ. ενεργοποίηση / απενεργοποίηση) από μακριά. Το σήμα αυτό διαθέτει κωδικοποίηση ώστε να μην είναι εύκολο να επηρεάσει παρακείμενους συναγερμούς ή να αντιγραφεί από απόσταση.
Λειτουργία πανικού
Αυτή η λειτουργία ενεργοποιείται από το τηλεχειριστήριο και ενεργοποιεί το συναγερμό ακόμη κι όταν αυτός είναι απενεργοποιημένος. Είναι χρήσιμη σε περίπτωση που η απόπειρα κλοπής ή ληστείας γίνεται μπροστά στον ιδιοκτήτη του οχήματος.
Κατηγορία:Αυτοκίνητο
Νικκολό ντι Λιμπερατόρε
δεξιά|μικρογραφία|552x552εσ| Ecce Homo (1480-1500). Πάνελ του Νικκολό ντι Λιμπερατόρε ( Μουσείο Τέχνης του [[Σάο Πάολο)..]] Ο Νικκολό ντι Λιμπερατόρε (Niccolò di Liberatore, γνωστός ως L'Alunno (επίσης Niccolò di Liberatore και Niccolò da Foligno, το όνομα γράφεται μερικές φορές Nicolò), 1430-1502) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Σχολής της Ούμπρια.
Βίος και σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Φολίνιο, γιος αποθηκάριου. Ήταν μαθητής του Μπαρτολομέο ντι Τομάζο (Bartolomeo di Tomaso). Βοηθός του δασκάλου του ήταν ο Μπενότσο Γκοτσόλι, μαθητής του Φρα Αντζέλικο. Η απλή αίσθηση της Ούμπρια στο έργο του τροποποιήθηκε κάπως από αυτήν την επιρροή της Φλωρεντίας. Το παλαιότερο γνωστό του έργο (με χρονολογία 1458) βρίσκεται στη Φραγκισκανική Εκκλησία της Ντουρούτα, κοντά στην Περούτζα. Ζωγράφιζε πανό για θρησκευτικές πομπές, καθώς και ρετάμπλ και άλλες εικόνες, πέθανε πλούσιος, και ο Μαρτιόττι υποθέτει ότι ήταν ο δάσκαλος των Περουτζίνο, Πιντουρίκκιο και Αντρέα ντι Λουίτζι.
Ο Βαζάρι απέδωσε λανθασμένα μερικά από τα έργα του στον Alunno di Foligno ή στο l'Alunno, διαβάζοντας λάθος μια επιγραφή στη βάση του μεγάλου πολυπτύχου του στην εκκλησία του San Nicolò, όπου ο ζωγράφος υπέγραψε Ως «Alumnus Fulginiae» ή «Nicholaus Alumnus Fulginiae ", η οποία μεταφράζεται σωστά ως" Νικολό, πολίτης του Φολίνιο".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Νίκολας Μουσουράκα
Ο Νίκολας Μουσουράκα (αγγλικά: Nicholas Musuraca) (25 Οκτωβρίου 1892 - 3 Σεπτεμβρίου 1975), ήταν ένας διευθυντής φωτογραφίας κινηματογραφικών ταινιών που είναι πιο πολύ γνωστός για την δουλειά του στην RKO Pictures στη δεκαετία του 1940, συμπεριλαμβανομένων πολλών ταινιών τρόμου B-Movies του Βαλ Λιούτον.
Πρώτα χρόνια
Ο Μουσουράκα γεννήθηκε στο Ριάτσε της επαρχίας Ρέτζιο ντι Καλάμπρια της Ιταλίας και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1907 μαζί με τον πατέρα του Κόσιμο Μουσουράκα, όπου επιβιβάστηκαν στο ιταλικό ατμόπλοιο Re d'Italia από τη Νάπολη στις 18 Ιουλίου και έφθασαν στο λιμάνι της Νέας Υόρκης στις 3 Αυγούστου 1907.
Εκεί, μεταφέρθηκαν στο νησί Ellis με τους άλλους Ιταλούς συμπολίτες του, όπου υποβλήθηκαν σε ομοσπονδιακή επιθεώρηση των μεταναστών. Ο πατέρας του Μουσουράκα δήλωσε στις αμερικανικές αρχές ότι αυτός και ο γιος του θα πήγαιναν να μείνουν στο Μπρούκλιν όπου διέμενε ο αδελφός του Φραντσέσκο Μουσουράκα.
Καριέρα
Ο Μουσουράκα ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία αρχικά ως οδηγός για τον παραγωγό του Βωβού κινηματογράφου Τζέι Στιούαρτ Μπλάκλον.
Ο Μουσουράκα έχει εργαστεί πίσω από τις κάμερες σε πολυάριθμες βουβές ταινίες και ταινίες δράσης B-movie πριν γίνει ένας από τους βασικούς διευθυντές φωτογραφίας της RKO Radio Pictures στη δεκαετία του 1930. Η ταινία Ο ξένος του τρίτου ορόφου (1940) θεωρείται από πολλούς ιστορικούς ότι ήταν το πρώτο φιλμ. Ενώ εργάστηκε τακτικά στη RKO, εντάχθηκε στην ομάδα παραγωγής του Βαλ Λιούτον κάνοντας ταινίες τρόμου χαμηλού προϋπολογισμού, υπεύθυνο για την κινηματογραφιση συνολικά πέντε ταινιών που παρήγαγε η ομάδα του Λιούτον.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Ζακ Τουρνέ στη ταινία Cat People (1942) και μετά στο Αμάρτημα του Παρελθόντος (1947). Ήταν υποψήφιος για το βραβείο Όσκαρ του 1947 για την δουλειά του στη ταινία Remember my Mama. Αφού εργάστηκε εν συντομία στην Warner Bros. στα τέλη της δεκαετίας του 1950, ο Μουσουράκα εντάχθηκε στην εταιρεία Desilu της Λούσιλ Μπολ, όπου πέρασε τα τελευταία του ενεργά χρόνια του στην τηλεόραση, συμπεριλαμβανομένης της τηλεοπτικής σειράς F Troop.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κινηματογραφιστές
Console Generale Liuzzi (υποβρύχιο)
Κατασκευή
Το Liuzzi ναυπηγήθηκε στον Τάραντα. Οι εργασίες άρχισαν την 1η Οκτωβρίου 1938 και η καθέλκυση έλαβε χώρα στις 17 Σεπτεμβρίου 1939. Τα τέσσερα σκάφη αυτής της κλάσης ήταν οπλισμένα με ένα πυροβόλο των 100 mm, τέσσερα πολυβόλα των 13,2 mm και οκτώ τορπιλοσωλήνες των 53 cm.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η επιχειρησιακή πορεία του υποβρυχίου ήταν βραχύβια: την 27η Ιουνίου 1940, μερικές μέρες μετά την είσοδο της Ιταλίας στον πόλεμο, δέχτηκε επίθεση από τα συμμαχικά αντιτορπιλικά HMS Dainty, HMS Ilex, HMS Decoy, HMS Defender και HMS Voyager νοτίως της Κρήτης και εξαναγκάστηκε σε αυτοβύθιση. Κυβερνήτης ήταν ο Λορέντσο Μπέτσι (Lorenzo Bezzi), που τιμήθηκε μετά θάνατον από το Ιταλικό Ναυτικό διότι αφού διέταξε το πλήρωμα να εγκαταλείψει το βυθιζόμενο υποβρύχιο επέλεξε να παραμείνει στο υποβρύχιο και να πεθάνει με αυτό. Η Σχολή Υποβρυχίων του Τάραντα έχει σήμερα το όνομα του κυβερνήτη Μπέτσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Liuzzi Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Stellantis
μικρογραφία Η Stellantis N.V. είναι ένας πολυεθνικός ευρωπαϊκός-αμερικανικός όμιλος κατασκευής αυτοκινήτων, που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2021 βάσει μιας διασυνοριακής συγχώνευσης 50% - 50% μεταξύ του ιταλο-αμερικανικού ομίλου Fiat Chrysler Automobiles και του γαλλικού ομίλου PSA. Έχει την έδρα του στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Από τον Μάιο του 2021, η Stellantis είναι η έκτη μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία παγκοσμίως (πίσω από τον όμιλο Volkswagen, την Toyota, την Renault – Nissan – Mitsubishi Alliance, την General Motors και την Hyundai Motor Group). Η εταιρεία είναι εισηγμένη στο χρηματιστήριο του Μιλάνο Borsa Italiana, στο χρηματιστήριο του Παρισιού και στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.
Ετυμολογία
Το όνομα προέρχεται από το λατινικό ρήμα stello. Σημαίνει «(αυτού που) φωτίζει με αστέρια».
Ιστορία
Στις αρχές του 2019, η Fiat Chrysler Automobiles (FCA) επιθυμούσε συγχώνευση με τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Renault και αρχικά μάλιστα κατέληξε σε προσωρινή συμφωνία μαζί της. Ωστόσο, η συμπεριφορά της γαλλικής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων οδήγησε στην εγκατάλειψη της συμφωνίας. Ο Economist ανέφερε ότι «για την FCA αυτό προμήνυε μελλοντικές παρεμβολές». Επιπλέον, η Nissan είχε επίσης διάφορες ανησυχίες σχετικά με τον αντίκτυπο της πρότασης στη συμμαχία της με τη Renault.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2020, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε την έγκρισή της για τη συγχώνευση, επιβάλλοντας παράλληλα ελάχιστα μέτρα για τη διασφάλιση του ανταγωνισμού στον τομέα.
Η συγχώνευση εγκρίθηκε στις 4 Ιανουαρίου 2021 από τους μετόχους τόσο της FCA όσο και της PSA και η συμφωνία ολοκληρώθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2021. Οι κοινές μετοχές της νέας εταιρείας άρχισαν να διαπραγματεύονται στο Χρηματιστήριο του Μιλάνου (MTA) και στο Euronext Paris στις 18 Ιανουαρίου 2021 και στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης στις 19 Ιανουαρίου 2021, σε όλα αυτά πάντα με το σύμβολο "STLA". , όλες οι μάρκες έχουν ήδη γίνει μέλη του ομίλου Stellantis.
Το όνομα Stellantis χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την ταυτοποίηση της εταιρικής οντότητας, ενώ τα εμπορικά σήματα και τα λογότυπα του ομίλου παραμένουν αμετάβλητα.
Το 2021, ο Διευθύνων Σύμβουλος Carlos Tavares εξέδωσε μια πρόκληση για τις μάρκες του ομίλου να αποδείξουν τις δυνατότητές τους εντός 10ετούς περιόδου, σε αντάλλαγμα για την απαραίτητη επένδυση σε νέα μοντέλα και τεχνολογία.
Πλατφόρμες
Ο όμιλος σχεδιάζει να διαθέσει 39 ηλεκτρικά μοντέλα οχημάτων μέχρι τα τέλη του 2021. Υπάρχουν τέσσερις πλατφόρμες EV που πρόκειται να αναπτυχθούν έως το τέλος της δεκαετίας:
Μάρκες
Από το 2021 το εμπορικό χαρτοφυλάκιο της Stellantis αποτελείται από τις εξής εταιρείες:
Ιδιοκτησία
Μετά τη συγχώνευση το 50% της FCA και το 50% της PSA, οι κάτοχοι είναι:
Διοικητικό συμβούλιο
Το εκτελεστικό συμβούλιο του Stellantis αποτελείται από 11 μέλη. Τα πέντε μέλη προέρχονται από την PSA και τους κορυφαίους μετόχους (BpiFrance και FFP), ενώ τα άλλα πέντε προέρχονται από την Fiat Chrysler Automobiles και τον κύριο μέτοχο (Exor). Οι υπόλοιπες θέση ανήκουν στον Carlos Tavares, Διευθύνοντα Σύμβουλο της Stellantis και πρώην Διευθύνοντα Σύμβουλο της PSA.
Οδοντόφρακτη περικεφαλαία
thumb|right|350px|Οδοντόφρακτη περικεφαλαία, από την Κνωσσό, (1450–1400 π.Χ.), [[Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.]] Η οδοντόφρακτη περικεφαλαία είναι τύπος περικεφαλαίας που χρησιμοποιήθηκε κατά τη μινωική και μυκηναϊκή εποχή, κυρίως στον ελληνικό χώρο. Είναι κατασκευασμένη από δέρμα και χαυλιόδοντες αγριόχοιρου. Συναντάται από το 1650 έως το 1150 π.Χ., ενώ απεικονίζεται σε πολλές τοιχογραφίες και περιγράφεται λεπτομερώς στην Ιλιάδα του Ομήρου στον Τρωικό πόλεμο, ως περικεφαλαία του Οδυσσέα στν ωδή κ', στίχοι 260 ως 271.
Ιστορική αναδρομή
Η χρήση του κράνους (Αρχαία ελληνικά: κορύς, Γραμμική Β': ko-ru) από χαυλιόδοντες χρονολογείται στις αρχές της εποχής του χαλκού, όταν οι άνθρωποι με τη βοήθεια των μεταλλικών εργαλείων άρχισαν να επεξεργάζονται διάφορα οργανικά και φυσικά υλικά. Από την άλλη μεριά οι κίνδυνοι του κυνηγιού και των ενόπλων μικροσυγκρούσεων ανάγκαζαν τους ανθρώπους να προστατεύσουν τα ζωτικά μέλη του σώματος, και να εφευρίσκουν τρόπους θωράκισης για το κεφάλι, το σώμα και τα άκρα ενάντια της επίδρασης των χάλκινων όπλων. Την ίδια εποχή υπήρχαν βέβαια και κράνη από χαλκό. Επειδή όμως ο χαλκός ήταν ακόμα σπάνια και ακριβή πρώτη ύλη, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν άλλα υλικά, και μάλιστα με πολλή δεξιοτεχνία όπως τεκμηριώνουν τα διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα:
Περιγραφή
thumb|right|350px|Πολεμιστές με οδοντόφρακτες περικεφαλαίες. Τοιχογραφία στο Ακροτήρι, περ. 1600 π.Χ.. Έχουμε λεπτομερειακές περιγραφές κράνους από χαυλιόδοντες στην Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Σύμφωνα με αυτές τις περιγραφές ξέρουμε ότι το κράνος αυτό είναι μια δερμάτινη σκούφια που είναι εσωτερικά καλυμμένη με τσόχα. Στο εξωτερικό μέρος είναι προσαρμοσμένοι οι χαυλιόδοντες. Διακρίνονται δύο τύποι, με κοινό γνώρισμα το πολύ πλήθος κοινοδόντων. Στην αρχαιότερη κατασκευή οι κοινόδοντες ήταν προσαρμοσμένοι σε αραιές οριζόντιες σειρές, όπως μας μαρτυρούν αρχαιολογικά ευρήματα στην Αίγινα, Ελευσίνα, το Άργος και την Θήβα. Αγρότερα η διάταξη γίνεται κάθετη και οι χαυλιόδοντες συμπτήσονται. Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα έχουμε στα Σπάτα, Αθήνα, στο Αστους Αρμένους, στις Μυκήνες, στην Καλλιθέα και Κνωσσό. Απεικονίσεις βρίσκουμε σε τοιχογραφίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κράνη (τέχνεργα)
Νίκος Φέρμας
Ο Νίκος Φέρμας (1905-1972) ήταν ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου.
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1905 και το πραγματικό του ονοματεπώνυμο ήταν Νίκος Χατζηανδρέου. Καθιερώθηκε σε ρόλους μάγκα και ντόμπρου ανθρώπου και εμφανίστηκε, πάντα σε δεύτερους ρόλους, σε πολλές ταινίες των δεκαετιών του '50 και του '60 όπως Ένας ήρως με παντούφλες, Λόλα, Η χαρτοπαίχτρα, Της κακομοίρας, Ο κύριος πτέραρχος, Ανθισμένη αμυγδαλιά, Όσα κρύβει η νύχτα, Ο παπατρέχας, Καλώς ήλθε το δολάριο, Τρεις κούκλες κι εγώ και άλλες. Παντρεύτηκε την επίσης ηθοποιό Άννα Παντζίκα (1912-).
Απεβίωσε σε ηλικία 67 ετών στις 14 Αυγούστου του 1972 και κηδεύτηκε στην Ηλιούπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες κωμικοί
Τούμπα Κιλκίς
Η Τούμπα είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 80 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Τούμπα βρίσκεται δυτικά του Αξιού ποταμού, σε απόσταση 11 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου) και 10 χλμ. Δ. από τη Γουμένισσα, ανάμεσα στον Ευρωπό (Ν.) και την Γοργόπη (ΒΔ.). Η ονομασία οφείλεται στην ύπαρξη τριών ταφικών τύμβων (τούμπες), οι δύο από τους οποίους βρίσκονται στα βορειοανατολικά και σε απόσταση περίπου 3 χλμ. από το χωριό ενώ ο τρίτος μέσα στον οικισμό, στην κορυφή του οποίου υπάρχει το παλιό καμπαναριό της εκκλησίας Άγιος Αθανάσιος (αρχαιολογικός χώρος Τούμπας). Η εκκλησία έχει κηρυχθεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο, χρονολογείται γύρω στα 1815, είναι τρίκλιτη βασιλική με ξύλινη σκεπή, νάρθηκα και γυναικωνίτη και από τον εσωτερικό της διάκοσμο διατηρούνται οι τοιχογραφίες, το τέμπλο και το προσκυνητάρι που χρονολογούνται στα 1819 - 1820.
Διοικητικά στοιχεία
Η Τούμπα αναφέρεται, μετά την απελευθέρωση, το 1918 στο ΦΕΚ 152Α - 09/07/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ορυζάρτσης (Ρύζια). Το 1931 με το ΦΕΚ 214Α - 17/07/1931 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Τούμπας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ευρωπού του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 628 κατοίκους.
Φωτογραφίες
Κατηγορία:Δήμος Παιονίας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Μαουρίτσιο Σάρι
Ο Μαουρίτσιο Σάρι (Maurizio Sarri 10 Ιανουαρίου) είναι Ιταλός προπονητής ποδοσφαίρου, και είναι ο τωρινός προπονητής της Λάτσιο στη Α' Κατηγορία Ιταλίας.
Βιογραφία
Ο Σάρι γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1959 στην περιοχή Μπανιόλι της Νάπολης. Ο πατέρας του που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Τοσκάνη, επέστρεψε στην περιοχή με την οικογένειά του μετά το τέλος της θητείας του ως εργάτης κατασκευής για την Italsider, μια χαλυβουργική εταιρεία. Ο Σάρι διεύρυνε το χρόνο του ως ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής και τραπεζίτης για την Banca Monte dei Paschi di Siena στην Τοσκάνη. Το έργο του ως τραπεζίτης τον είδε να ταξιδεύει στην Ευρώπη, που εργαζόταν στο Λονδίνο, στη Ζυρίχη και στο Λουξεμβούργο. Ο Σάρι θα συνεργαζόταν με την τράπεζα το πρωί και εκπαιδεύτηκε να παίζει σε ποδοσφαιρικά παιχνίδια το απόγευμα και το βράδυ. Το 1999 ηλικίας 40 ετών, ο Σάρι μεταφέρθηκε σε προγύμναση ακολουθώντας το ίδιο πρόγραμμα που ακολούθησε για όλη του την ποδοσφαιρική καριέρα. Μετά την απόκτηση απασχόλησης, αποφάσισε να εγκαταλείψει τη δουλειά του ως τραπεζίτης για να αφιερώσει τον εαυτό του αποκλειστικά στην καριέρα του προπονητή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Λάτσιο
Κατηγορία:Ιταλοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Αρέθο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Δελφίνο Πεσκάρα 1936 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΣ Αβελίνο 1912 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ελλάς Βερόνα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Περούτζα Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΟΣ Γκροσέτο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αλεσσάντρια Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σορρέντο Κάλτσιο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Έμπολι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΣΚ Νάπολι Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Σέριε Α Κατηγορία:Προπονητές της Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Γιουβέντους Κατηγορία:Προπονητές νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
90210
Το 90210 είναι δραματική-εφηβική σειρά αμερικάνικης παραγωγής, η οποία είναι sequel της αρχικής σειράς Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς. Είναι δημιουργία του Darren Star.
Η παραγωγή της πρώτης σαιζόν του 90210 έγινε από την CBS Productions, αλλά τώρα γίνεται από την CBS Television Studios. Η πρεμιέρα της πρώτης σαιζόν έγινε στις 2 Σεπτεμβρίου 2008 από το τηλεοπτικό δίκτυο The CW, με ένα δίωρο επεισόδιο και ολοκληρώθηκε στις 19 Μαΐου 2009. Η σειρά αφορά την οικογένεια Wilson, η οποία μετακομίζει από το Κάνσας στο Μπέβερλι Χιλς. Τα δύο αδέλφια, η Annie και ο Dixon, πηγαίνουν στο νέο τους σχολείο στο Γυμνάσιο Μπέβερλι Χιλς και προσπαθούν να προσαρμοστούν σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον από αυτό που είχαν συνηθίσει, στο σχολείο τους θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τα πλουσιόπαιδα με τα οποία θα αποκτήσουν φιλικές σχέσεις αλλά και ερωτικές. Η δεύτερη σαιζόν έκανε πρεμιέρα στις 8 Σεπτεμβρίου 2009 και oλοκληρώθηκε στις 18 Μαΐου 2010. Στις 16 Φεβρουαρίου 2010 ανακοινώθηκε ότι η σειρά έχει ανανεωθεί για τρίτη σαιζόν η οποία έκανε πρεμιέρα στις 13 Σεπτεμβρίου 2010 ενώ το φινάλε προβλήθηκε στις 16 Μαΐου 2011. Στις 16 Απριλίου 2011 ανακοινώθηκε ότι η σειρά έχει ανανεωθεί για τέταρτη σαιζόν η οποία θα κάνει πρεμιέρα τον Σεπτέμβριο του 2011. Έχει ανακοινωθεί ότι τα συμβόλαια των Lori Loughlin και Ryan Eggold δεν ανανεώθηκαν για την τέταρτη σαιζόν επειδή σε αυτή την σαιζόν η σειρά θα εστιάσει στα παιδιά και στα κολλέγια που φοιτούν, οπότε θα υπάρχει λιγότερη έμφαση σε γονείς και καθηγητές. Έχει προταθεί στην Lori Loughlin να επιστρέψει στην επόμενη σαιζόν ως γκεστ σταρ για μερικά επεισόδια αν της το επιτρέπει το πρόγραμμα της.
Στην Ελλάδα η σειρά προβάλλεται από τον ΣΚΑΪ. Ο πρώτος κύκλος της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 9 Σεπτεμβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο 2010 ενώ ο δεύτερος κύκλος έκανε πρεμιέρα την Κυριακή 10 Οκτωβρίου και ολοκληρώθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2011.
Πλοκή
Η οικογένεια Wilson, μετακομίζει από το Κάνσας στο Μπέβερλι Χιλς, και θα μένουν με την γιαγιά τους Tabitha Wilson. Τα δύο αδέλφια, η Annie και ο Dixon, πηγαίνουν στο νέο τους σχολείο στο Λύκειο Μπέβερλι Χιλς όπου είναι διευθυντής ο πατέρας τους Harry Wilson και προσπαθούν να προσαρμοστούν σε ένα εντελώς διαφορετικό περιβάλλον από αυτό που είχαν συνηθίσει, στο σχολείο τους θα γνωρίσουν τον Ethan, τον παιδικό φίλο της Annie, την Naomi, ένα κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο, την Silver, μια κοπέλα η οποία σχολιάζει τους πάντες στο blog της, την Adrianna, μία θεατρίνα και ναρκωμανής, και τον Navid, τον εκδότη της εφημερίδας του σχολείου. Στο Λύκειο Μπέβερλι Χιλς σύμβουλος είναι η Kelly, η οποία είναι η μεγαλύτερη αδερφή της Silver.
Σαιζόν 1:2008-2009
Το καστ της πρώτης σαιζόν του 90210 περιλαμβάνει 11 βασικούς ρόλους. Οι βασικοί χαρακτήρες είναι η Annie Wilson και ο Dixon Wilson, οι οποίοι μετακόμισαν από το Κάνσας στο Μπέβερλι Χιλς. Οι άλλοι χαρακτήρες είναι, οι γονείς της Annie και του Dixon, Harry και Debbie Wilson, μαζί και η Naomi Clark, η οποία είναι κολλητές με της έγκυο, πρώην ναρκομανής, Adrianna Tate-Duncan, ο δημοφιλής και αστείος Ethan Ward, η Erin Silver με το μπλογκ της, ο Navid Shirazi, ο δημοσιογράφος της σχολικής εφημερίδας ΄΄Blaze΄΄ και η Tabitha Wilson, η γιαγιά της Annie και του Dixon (η οποία έφυγε μετά το 13ο επεισόδιο της πρώτης σαιζόν). Ο Dustin Milligan ο οποίος υποδύεται τον Ethan Ward έφυγε από την σειρά όταν τελείωσε η πρώτη σαιζόν. Στη πρώτη σαιζόν η Annie τα φτιάχνει με τον Ethan, τον πρώην της Naomi, ο Dixon με την Silver, η Adrianna αφού κάνει αποτοξίνωση και μαθαίνει ότι μένει έγκυος από έναν μαθητή αποφασίζει με τον Navid(αφού τα είχαν φτιάξει μετά την αποτοξίνωση) να παντρευτούν και να μεγαλώσουν μαζί το παιδί της Adrianna. Αφού έχουν συνειδητοποιήσεί ότι χαλάνε τις ζωές τους δίνουν το μωρό για υιοθεσία. Ενώ κατά τη διάρκεια της σαιζόν εμφανίζεται η μεγάλη αδερφή της Νaomi, η Jen και ο Liam, ο νέος μαθητής του σχολείου. Αφού ερωτευθούν η Naomi και ο Liam τα φτιάχνουν και για να εκδικηθεί η Jen την Νaomi, κοιμάται με τον Liam. Στο τέλος του κύκλου η Annie οδηγάει μεθυσμένη και πατάει κάποιον άντρα με αποτέλεσμα να τον σκοτώσει αφού τον παράτησε μέσα στη μέση του δρόμου.
Σπέσιαλ Γκεστ Εμφανίσεις
Στη σειρά έχουν εμφανιστεί ως γκεστ σταρ χαρακτήρες από το αρχικό σήριαλ Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς, όπως η Shannen Doherty ως Brenda και η Τόρι Σπέλιγκ ως Ντόνα Μάρτιν(για το 19ο και 20ο επεισόδιο) ενώ συμμετείχε και η Jennie Garth ως Kelly για τους πρώτους δυο κύκλους ως μόνιμη γκεστ σταρ. Μετά το τέλος του δεύτερου κύκλου κανένας χαρακτήρας από το αρχικό σήριαλ Χτυποκάρδια στο Μπέβερλι Χιλς δεν θα εμφανιστεί ξανά στη σειρά 90210.
Πορεία-Βραβεία
Διέγραψε μια εξαιρετικά πετυχημένη πορεία από την πρώτη κιόλας σαιζόν. Ήταν προτεινόμενη έξι φορές στα βραβεία Teen Choice Awards σε έξι κατηγορίες, δύο φορές στα βραβεία Prism Awards και μια φορά στα People's Choice Awards για αγαπημένη νέα δραματική σειρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του The CW
Ιστορία των μαθηματικών
thumb|right|255px|Μία απόδειξη από τα [[Στοιχεία|Στοιχεία του Ευκλείδη, που θεωρείται ένα από τα βιβλία με τη μεγαλύτερη επιρροή όλων των εποχών. ]] Το πεδίο σπουδών γνωστό ως η Ιστορία των Μαθηματικών είναι κατ' εξοχήν μια έρευνα στην προέλευση των μαθηματικών και σε μικρότερο βαθμό μια έρευνα στις μαθηματικές μεθόδους του παρελθόντος.
Πριν τη σύγχρονη εποχή και την παγκόσμια ανάπτυξη της γνώσης, γραπτά παραδείγματα νέων μαθηματικών εξελίξεων ήρθαν στο φως, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα. Τα παλαιότερα διαθέσιμα μαθηματικά κείμενα είναι τα Πλίμπτον 322 (Μαθηματικά των Βαβυλωνίων 1900 π.Χ.), Μαθηματικός πάπυρος του Ριντ (Μαθηματικά των Αιγυπτίων 2000-1800 π.Χ.), Μαθηματικός Πάπυρος της Μόσχας (Μαθηματικά των Αιγυπτίων 1890 π.Χ.). Όλα αυτά τα κείμενα ασχολούνται με το γνωστό ως Πυθαγόρειο θεώρημα, που φαίνεται να είναι η αρχαιότερη και πλέον διαδεδομένη ανακάλυψη μετά την αριθμητική και τη γεωμετρία.
Η μελέτη των μαθηματικών ως θέμα από μόνο του ξεκινάει τον 6ο αιώνα π.Χ. με τους Πυθαγόρειους που επινόησαν τον όρο Μαθηματικά από την αρχαία ελληνική λέξη μάθημα, το οποίο ερμηνεύεται ως θέμα οδηγιών. Οι αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί βελτίωσαν σε μεγάλο βαθμό τις μεθόδους (ειδικά με την εισαγωγή του παραγωγικού συλλογισμού, του μαθηματικού σθένους και τις αποδείξεις) και επέκτειναν την ύλη των μαθηματικών. Οι Κινέζοι μαθηματικοί έκαναν συνεισφορές πολύ ενωρίς, συμπεριλαμβάνοντας ένα σύστημα αξιών. Τα σύμβολα των αριθμών, δηλαδή τα ψηφία 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, και 9, που χρησιμοποιούμε σήμερα σ' όλο τον κόσμο, προέρχονται από την Ινδία. Ονομάστηκαν αραβικοί αριθμοί επειδή έγιναν γνωστοί στην Ευρώπη μέσω των Αράβων. Οι κανόνες, για τη παράσταση με αυτά τα ψηφία των αριθμών στο δεκαδικό σύστημα, εξελίχθηκαν πιθανότατα κατά την πρώτη χιλιετία μ.Χ. στην Ινδία και μεταδόθηκε στη Δύση μέσω των Αράβων μαθηματικών. Οι Άραβες μαθηματικοί ανέπτυξαν και επέκτειναν τα μαθηματικά, που έγιναν γνωστά σε αυτούς τους πολιτισμούς. Πολλά γνωστά ελληνικά και αραβικά μαθηματικά κείμενα μεταφράστηκαν στα Λατινικά, κάτι που οδήγησε σε περαιτέρω εξέλιξη των μαθηματικών στη μεσαιωνική Ευρώπη.
Προϊστορικά μαθηματικά
Η προέλευση της μαθηματικής σκέψης βασίζεται στις έννοιες του αριθμού, του μεγέθους και του σχήματος. Σύγχρονες μελέτες της γνωστικής λειτουργίας των ζώων, έχουν δείξει ότι οι έννοιες αυτές δεν αφορούν μόνο το ανθρώπινο ον. Τέτοιες έννοιες θα ήταν μέρος της καθημερινής ζωής και σε προϊστορικές κοινωνίες κυνηγών-τροφοσυλλεκτών. Η έννοια του αριθμού εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου. Αυτό φαίνεται από το ότι σε ορισμένες γλώσσες διατηρείται η διάκριση μεταξύ των εννοιών "ένα", "δύο" και "πολλά", αλλά όχι αριθμών μεγαλύτερων του δύο.
Το αρχαιότερο γνωστό ενδεχομένως μαθηματικό αντικείμενο είναι τα οστά Λεμπόμπο, που βρέθηκαν στην οροσειρά Λεμπόμπο της Σουαζιλάνδη ς και χρονολογούνται γύρω στο 35000 π.Χ.. Αποτελείται από 29 εμφανείς εγκοπές πάνω σε περόνη μπαμπουίνου. Άλλα προϊστορικά αντικείμενα, που ανακαλύφθηκαν στην Αφρική και τη Γαλλία, τα οποία χρονολογούνται μεταξύ 35000-20000 π.Χ., υποδηλώνουν τις πρώτες απόπειρες να προσδιοριστεί ποσοτικά ο χρόνος.
Το οστό Ισάνγκο, το οποίο βρέθηκε στις πηγές του ποταμού Νείλου (στο βορειοανατολικό Κονγκό), χρονολογείται έως και 20000 έτη π.Χ. Αποτελείται από ομάδες χαραγμένων γραμμών σκαλισμένες σε τρεις στήλες, κατά μήκος του οστού. Συνήθεις ερμηνείες είναι ότι το οστό Ισάνγκο δείχνει είτε την αρχαιότερη γνωστή επίδειξη των ακολουθιών των πρώτων αριθμών, είτε ένα εξαμηνιαίο σεληνιακό ημερολόγιο. Στο βιβλίο How Mathematics Happened: The First 50,000 Years, ο Πέτερ Ρούντμαν υποστηρίζει ότι η ανάπτυξη της έννοιας των πρώτων αριθμών θα μπορούσε μόνο να έχει έρθει σχετικά μετά την έννοια της διαίρεσης, πράγμα το οποίο χρονολογείται μετά το 10000 π.Χ., με τους πρώτους αριθμούς πιθανότατα να μην έχουν γίνει κατανοητοί μέχρι περίπου το 500 π.Χ.. Γράφει επίσης ότι: "δεν έχει γίνει καμία προσπάθεια να εξηγηθεί γιατί μία αντιστοιχία από κάτι που πρέπει να εμφανίζει πολλαπλάσια του 2, πρώτους αριθμούς από το 10 έως το 20, και κάποιους αριθμούς που σχεδόν είναι πολλαπλάσια του 10". Το οστό Ισάνγκο σύμφωνα με τον μελετητή Αλεξάντερ Μάρσακ, ίσως να έχει επηρεάσει τη μετέπειτα ανάπτυξη των μαθηματικών στην Αίγυπτο, γιατί όπως και σε κάποια στοιχεία του οστού Ισάνγκο, και η Αιγυπτιακή αριθμητική έκανε χρήση του πολλαπλασιασμού με το 2· αυτό, όμως, αμφισβητείται.
Οι Αιγύπτιοι της Προδυναστικής περιόδου της Αιγύπτου της 5ης χιλιετίας π.Χ. εκπροσωπούνται εικονογραφικά από γεωμετρικά σχέδια. Έχει διατυπωθεί η άποψη, ότι μεγαλιθικά μνημεία στην Αγγλία και τη Σκωτία, που χρονολογούνται από την 3η χιλιετία π.Χ., ενσωματώνουν γεωμετρικές ιδέες, όπως κύκλους, ελλείψεις, και πυθαγόρειες τριάδες στο σχεδιασμό τους.
Ωστόσο όλα τα παραπάνω αμφισβητούνται, και προς το παρόν η παλαιότερη αδιαμφισβήτητη χρήση των μαθηματικών είναι σε πηγές Βαβυλωνιακές και Αιγυπτιακές της δυναστικής περιόδου. Συνεπώς, το ανθρώπινο ον χρειάστηκε τουλάχιστον 45000 χρόνια από την επίτευξη της συμπεριφορικής και γλωσσικής εξέλιξης, για να αναπτύξει τα μαθηματικά όπως είναι σήμερα.
Βαβυλωνιακά Μαθηματικά
Ο όρος "βαβυλωνιακά μαθηματικά" αναφέρεται στα μαθηματικά που αναπτύχθηκαν από τους λαούς της Μεσοποταμίας (σύγχρονο Ιράκ), από τους πρώτους Σουμέριους μέχρι την Ελληνιστική περίοδο περίπου, ως την εμφάνιση του Χριστιανισμού. Ονομάζονται Βαβυλωνιακά μαθηματικά λόγω του κύριου ρόλου της Βαβυλώνας ως τόπου σπουδών. Αργότερα, κατά την Αραβική αυτοκρατορία, η Μεσοποταμία, ειδικότερα η Βαγδάτη, αποτέλεσε ξανά σημαντικό κέντρο σπουδών, αυτή τη φορά για τα Ισλαμικά μαθηματικά.