cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συνθήκη του Τριανόν
Μειονότητες στη μετά το Τριανόν Ουγγαρία
Ο αριθμός των δίγλωσσων ήταν πολύ υψηλότερος, για παράδειγμα 1.397.729 άτομα μιλούσαν Γερμανικά (17%), 399.176 άτομα μιλούσαν Σλοβακικά (5%), 179.928 άτομα μιλούσαν Κροατικά (2.2%) και 88.828 άτομα μιλούσαν Ρουμανικά (1.1%). Ουγγρικά μιλούσε το 96% του συνολικού πληθυσμού και ήταν η μητρική γλώσσα του 89%. Το ποσοστό και ο απόλυτος αριθμός όλων των μη Ουγγρικών εθνικοτήτων μειώθηκαν τις επόμενες δεκαετίες, αν και ο συνολικός πληθυσμός της χώρας αυξήθηκε. Η διγλωσσία εξαφανιζόταν επίσης. Οι κύριοι λόγοι αυτής της διαδικασίας ήταν τόσο η αυθόρμητη αφομοίωση όσο και η σκόπιμη πολιτική της μαγυαροποίησης του κράτους. Οι μειονότητες αποτελούσαν το 8% του συνολικού πληθυσμού το 1930 και το 7% το 1941 (στα εδάφη μετά το Τριανόν).
Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο περίπου 200.000 Γερμανοί απελάθηκαν στη Γερμανία, σύμφωνα με τις αποφάσεις της Διάσκεψης του Πότσδαμ. Με την αναγκαστική ανταλλαγή πληθυσμού μεταξύ Τσεχοσλοβακίας και Ουγγαρίας περίπου 73.000 Σλοβάκοι εγκατέλειψαν την Ουγγαρία και σύμφωνα με διαφορετικές εκτιμήσεις 120.500 ή 45.000 Ούγγροι από την Τσεχοσλοβακία μετακόμισαν στο σημερινό ουγγρικό έδαφος. Μετά από αυτές τις μετακινήσεις πληθυσμού η Ουγγαρία έγινε μια σχεδόν ομοιογενής χώρα από εθνική άποψη.
Πολιτικές συνέπειες
Επισήμως η συνθήκη επρόκειτο να επιβεβαιώσει το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των εθνών και την έννοια των εθνικών κρατών που αντικατέστησαν την παλιά πολυεθνική Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία. Αν και η συνθήκη αφορούσε ορισμένα θέματα εθνικότητας, πυροδότησε επίσης κάποια νέα.
Οι μειονοτικές εθνοτικές ομάδες του προπολεμικού βασιλείου ήταν οι κυρίως επωφεληθείσες. Οι Σύμμαχοι είχαν δεσμευτεί ρητά για την υπόθεση των μειονοτικών λαών της Αυστροουγγαρίας στα τέλη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι καμπάνες θανάτου της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας ήχησαν στις 14 Οκτωβρίου 1918, όταν ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Ρόμπερτ Λάνσινγκ ενημέρωσε τον Αυστροουγγρικό Υπουργό Εξωτερικών Ιστβαν Μπούριαν ότι η αυτονομία των εθνικοτήτων δεν αρκούσε πλέον. Κατά συνέπεια οι Σύμμαχοι υπέθεσαν ασυζητητί ότι οι μειονοτικές εθνοτικές ομάδες του προπολεμικού βασιλείου ήθελαν να εγκαταλείψουν την Ουγγαρία. Οι Ρουμάνοι ενώθηκαν με τους εθνοτικούς αδελφούς τους της Ρουμανίας, ενώ οι Σλοβάκοι, οι Σέρβοι και οι Κροάτες βοήθησαν στην ίδρυση των δικών τους εθνικών κρατών (Τσεχοσλοβακία και Γιουγκοσλαβία). Ωστόσο αυτές οι νέες ή διευρυμένες χώρες απορρόφησαν επίσης μεγάλες περιοχές με πλειοψηφία Ούγγρων ουγγρόφωνων. Ως αποτέλεσμα περίπου το ένα τρίτο των ουγγρόφωνων βρέθηκαν εκτός των συνόρων της μετά το Τριανόν Ουγγαρίας.
Ενώ τα εδάφη που ήταν τώρα έξω από τα σύνορα της Ουγγαρίας είχαν συνολικά μη ουγγρική πλειοψηφία, υπήρχαν επίσης σημαντικές περιοχές με πλειοψηφία Ούγγρων, σε μεγάλο βαθμό κοντά στα πρόσφατα καθορισμένα σύνορα. Τον περασμένο αιώνα περιστασιακά εκφράστηκαν ανησυχίες σχετικά με τη μεταχείριση αυτών των ουγγρικών κοινοτήτων στα γειτονικά κράτη. Περιοχές με σημαντικούς ουγγρικούς πληθυσμούς περιλάμβαναν τη Γη του Σέκελι στην Ανατολική Τρανσυλβανία, την περιοχή κατά μήκος των νέων συνόρων Ρουμανίας-Ουγγαρίας (πόλεις Αράντ και Οράντεα), την περιοχή βόρεια των νέων συνόρων Τσεχοσλοβακίας-Ουγγαρίας (Kόμαρνο, Τσαάλοκοζ), τα νότια τμήματα της Υποκαρπαθίας και τα βόρεια τμήματα της Βοϊβοντίνας.
Οι Σύμμαχοι απέρριψαν την ιδέα των δημοψηφισμάτων στις επίμαχες περιοχές με εξαίρεση την πόλη Σόπρον, που ψήφισε υπέρ της Ουγγαρίας. Οι Σύμμαχοι ήταν αδιάφοροι ως προς την ακριβή γραμμή των πρόσφατα καθορισμένων συνόρων μεταξύ Αυστρίας και Ουγγαρίας. Επιπλέον η εθνοτικά διαφορετική Τρανσυλβανία, με συνολική ρουμανική πλειοψηφία (53,8% - στοιχεία απογραφής 1910 ή 57,1% - δεδομένα απογραφής 1919 ή 57,3% - δεδομένα απογραφής 1920), αντιμετωπίστηκε ως ενιαία οντότητα στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις και ανατέθηκε στο σύνολό της στη Ρουμανία. Η εναλλακτική επιλογή της διαίρεσής της με εθνικά κριτήρια απορρίφθηκε.
Ένας άλλος λόγος για τον οποίο οι νικητές Σύμμαχοι αποφάσισαν να διαλύσουν την Αυστροουγγαρία, τη μεγάλη κεντροευρωπαϊκή δύναμη, ισχυρό υποστηρικτή της Γερμανίας και ταχέως αναπτυσσόμενη περιοχή, ήταν να εμποδίσει τη Γερμανία να αποκτήσει ουσιαστική επιρροή στο μέλλον. Η κύρια προτεραιότητα των Δυτικών δυνάμεων ήταν να αποτρέψουν την αναβίωση του Γερμανικού Ράιχ και ως εκ τούτου αποφάσισαν ότι οι σύμμαχοί της στην περιοχή, η Αυστρία και η Ουγγαρία, θα πρέπει να «περιορίζονται» από ένα κύκλο κρατών φιλικών προς τους Συμμάχους, το καθένα εκ των οποίων θα ήταν μεγαλύτερο τόσο από την Αυστρία όσο και από την Ουγγαρία. Σε σύγκριση με το Βασίλειο της Ουγγαρίας των Αψβούργων η Ουγγαρία μετά το Τριανόν είχε 60% λιγότερο πληθυσμό και το πολιτικό και οικονομικό της αποτύπωμα στην περιοχή μειώθηκε σημαντικά. Η Ουγγαρία έχασε τη σύνδεσή της με τις στρατηγικές στρατιωτικές και οικονομικές της υποδομές λόγω της ομόκεντρης διάταξης του σιδηροδρομικού και οδικού της δικτύου, που με τα σύνορα διχοτομήθηκαν. Επιπλέον η δομή της οικονομίας της κατέρρευσε, επειδή είχε βασιστεί σε άλλα τμήματα του προπολεμικού Βασιλείου. Η χώρα έχασε επίσης την πρόσβαση στη Μεσόγειο και στο σημαντικό θαλάσσιο λιμάνι της Ριέκα (Φιούμε) και έγινε περίκλειστη, γεγονός που είχε αρνητική επίδραση στις θαλάσσιες εμπορικές συναλλαγές και τις στρατηγικές ναυτικές επιχειρήσεις. Επιπλέον πολλές εμπορικές διαδρομές, που διέσχιζαν τα νεοσυσταθέντα σύνορα από διάφορα μέρη του προπολεμικού βασιλείου, εγκαταλείφθηκαν.
Όσον αφορά τα εθνικά ζητήματα οι Δυτικές δυνάμεις είχαν επίγνωση του προβλήματος που έθετε η παρουσία τόσων πολλών Ούγγρων (και Γερμανών) εκτός των νέων εθνικών κρατών της Ουγγαρίας και της Αυστρίας. Η Ρουμανική αντιπροσωπεία στις Βερσαλλίες φοβόταν το 1919 ότι οι Σύμμαχοι είχαν αρχίσει να ευνοούν τη διχοτόμηση της Τρανσυλβανίας με εθνικά κριτήρια για να μειωθεί η ενδεχόμενη έξοδος (Ούγγρων και Γερμανών)] και ο πρωθυπουργός Ιον Μπρετιάνου μάλιστα κάλεσε τη γεννημένη στη Βρετανία Βασίλισσα Μαρία στη Γαλλία για να ενισχύσει την υπόθεσή τους. Οι Ρουμάνοι είχαν υποστεί υψηλότερο σχετικά ποσοστό απωλειών στον πόλεμο από τη Βρετανία ή τη Γαλλία, οπότε θεωρήθηκε ότι οι Δυτικές δυνάμεις είχαν ηθικό χρέος να τους το ξεπληρώσουν. Σε απόλυτους όρους τα ρουμανικά στρατεύματα είχαν σημαντικά λιγότερες απώλειες από τη Βρετανία ή τη Γαλλία, ωστόσο ο βασικός λόγος για την απόφαση ήταν ένα μυστικό σύμφωνο μεταξύ της Αντάντ και της Ρουμανίας. Με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (1916) είχαν υποσχεθεί στη Ρουμανία την Τρανσυλβανία και κάποια άλλα εδάφη στα ανατολικά του ποταμού Τίσα, υπό την προϋπόθεση να επιτεθεί στην Αυστροουγγαρία από τα νοτιοανατολικά, όπου η άμυνά της ήταν αδύναμη. Ωστόσο όταν οι Κεντρικές Δυνάμεις παρατήρησαν τον στρατιωτικό ελιγμό η προσπάθεια κατεπνίγη γρήγορα και το Βουκουρέστι έπεσε τον ίδιο χρόνο. Οταν οι νικητές Σύμμαχοι έφτασαν στη Γαλλία, η συνθήκη είχε ήδη διευθετηθεί, γεγονός που έκανε το αποτέλεσμα αναπόφευκτο. Στο επίκεντρο της διαφοράς βρίσκονταν θεμελιωδώς διαφορετικές απόψεις σχετικά με τη φύση της ουγγρικής παρουσίας στις αμφισβητούμενες περιοχές. Για τους Ούγγρους τα εξωτερικά εδάφη δεν θεωρούντο αποικιακά, αλλά μάλλον μέρος της καρδιάς του εθνικού εδάφους. Οι μη Ούγγροι που ζούσαν στη Λεκάνη της Παννονίας θεωρούσαν τους Ούγγρους ως αποικιοκράτες ηγεμόνες που καταπίεζαν τους Σλάβους και τους Ρουμάνους από το 1848, όταν εισήγαγαν νόμους που έκαναν την Ουγγρική γλώσσα της εκπαίδευσης και των τοπικών υπηρεσιών. Για τους μη Ούγγρους της Λεκάνη της Παννονίας ήταν μια διαδικασία αποαποικιοποίησης και όχι τιμωρητικού διαμελισμού (όπως φάνηκε στους Ούγγρους). Οι Ούγγροι δεν το είδαν έτσι επειδή τα πρόσφατα καθορισμένα σύνορα δεν σέβονταν πλήρως την εδαφική κατανομή των εθνοτικών ομάδων, σε περιοχές όπου υπήρχαν ουγγρικές πλειοψηφίες έξω από τα νέα σύνορα. Οι Γάλλοι τάχθηκαν με τους συμμάχους τους τους Ρουμάνους που είχαν μακρά πολιτική πολιτιστικών δεσμών με τη Γαλλία από τότε που η χώρα αποχώρησε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία (εν μέρει λόγω της σχετικής ευκολίας με την οποία οι Ρουμάνοι μπορούσαν να μάθουν γαλλικά) αν και ο Κλεμανσό απεχθανόταν προσωπικά τον Ιον Μπρετιάνου. Ο Πρόεδρος Ουίλσον υποστήριξε αρχικά ένα περίγραμμα συνόρων που θα σεβόταν περισσότερο την εθνική κατανομή του πληθυσμού με βάση την Έκθεση Κούλιτζ, από τον ομώνυμο καθηγητή του Χάρβαρντ, αλλά αργότερα ενέδωσε, λόγω της αλλαγής της διεθνούς πολιτικής και αβροφροσύνης προς τους άλλους συμμάχους.
Για την ουγγρική κοινή γνώμη το γεγονός ότι σχεδόν τα τρία τέταρτα του εδάφους του προπολεμικού βασιλείου και ένας σημαντικός αριθμός Ούγγρων εκχωρήθηκαν σε γειτονικές χώρες προκάλεσε μεγάλη πικρία. Οι περισσότεροι Ούγγροι προτιμούσαν να διατηρήσουν την εδαφική ακεραιότητα του προπολεμικού βασιλείου. Οι Ούγγροι πολιτικοί ισχυρίστηκαν ότι ήταν έτοιμοι να δώσουν στις μη Ουγγρικές εθνότητες μεγάλη αυτονομία. Οι περισσότεροι Ούγγροι θεώρησαν τη συνθήκη ως προσβολή της τιμής του έθνους. Η ουγγρική πολιτική στάση απέναντι στον Τριανόν συνοψίστηκε στις φράσεις Nem, nem, soha! ("Όχι, όχι, ποτέ!") και Mindent vissza! ("Επιστρέψτε τα πάντα!" Ή "Όλα πίσω!"). [120] Η θεωρούμενη ταπεινωτική συνθήκη έγινε κυρίαρχο θέμα της ουγγρικής πολιτικής του μεσοπολέμου, όπως η γερμανική αντίδραση στη Συνθήκη των Βερσαλλιών.
Με την επιδιαιτησία της Γερμανίας και της Ιταλίας η Ουγγαρία επέκτεινε τα σύνορά της προς τις γειτονικές χώρες πριν και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό ξεκίνησε με την Πρώτη Επιδίκαση της Βιέννης, συνεχίστηκε με τη διάλυση της Τσεχοσλοβακίας το 1939 (προσάρτηση του υπολοίπου της Ρουθηνίας των Καρπαθίων και μιας μικρής λωρίδας της ανατολικής Σλοβακίας), μετά με τη Δεύτερη Επιδίκαση της Βιέννης το 1940 και τέλος με τις προσαρτήσεις εδαφών μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Αυτή η εδαφική επέκταση ήταν βραχύβια, αφού τα μεταπολεμικά σύνορα της Ουγγαρίας με τις Συνθήκες Ειρήνης του Παρισιού το 1947 ήταν σχεδόν πανομοιότυπα με αυτά του 1920 (με μόνο μεταφορά τριών χωριών -Χόρβατγιαρφαλού, Οροσβαρ και Ντούνατσουν-στην Τσεχοσλοβακία).
Κληρονομιά
Η ουγγρική πικρία για το Τριανόν ήταν επίσης πηγή περιφερειακής έντασης μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1989. Για παράδειγμα η Ουγγαρία τράβηξε την προσοχή των διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης το 1999 για την ψήφιση του "καθεστωτικού νόμου" που αφορά περίπου τρία εκατομμύρια ουγγρικών μειονοτήτων στη γειτονική Ρουμανία, τη Σλοβακία, τη Σερβία και το Μαυροβούνιο, την Κροατία, τη Σλοβενία ​​και την Ουκρανία. Ο νόμος αποσκοπούσε στην παροχή εκπαίδευσης, παροχών υγείας και εργασιακών δικαιωμάτων σε αυτές τις μειονότητες ως μέσο για την αποκατάσταση των αρνητικών συνεπειών του Τριανόν.
Η κληρονομιά του Τριανόν εμπλέκεται ομοίως στο ερώτημα αν θα δοθεί ουγγρική υπηκοότητα στους εκτός Ουγγαρίας Ούγγρους, ένα σημαντικό ζήτημα στη σύγχρονη ουγγρική πολιτική. Το 2004 η πλειοψηφία των ψηφοφόρων ενέκρινε σε δημοψήφισμα την επέκταση της ιθαγένειας σε εκτός της χώρας Ούγγρους Ούγγρους, που ωστόσο δεν ίσχυσε λόγω χαμηλής συμμετοχής. Το 2011 η νεοσύστατη κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν επέκτεινε τον νόμο περί ιθαγένειας. Αν και ο Όρμπαν χαρακτήρισε τον νέο νόμο ως διόρθωση του Τριανόν, πολλοί σχολιαστές έκαναν λόγο για ένα επιπλέον πολιτικό κίνητρο : ο νόμος παραχώρησε δικαιώματα ψήφου σε εκτός της χώρας Ούγγρους, που θεωρήθηκαν ως αξιόπιστη βάση υποστήριξης για το εθνικό-συντηρητικό κόμμα Φίντες του Όρμπαν.
Αλλες συνέπειες
Η Ρουμανία, η Γιουγκοσλαβία και η Τσεχοσλοβακία υποχρεώθηκαν να αναλάβουν μέρος των οικονομικών υποχρεώσεων του πρώην Βασιλείου της Ουγγαρίας, λόγω των τμημάτων του πρώην εδάφους του που τους εκχωρήθηκαν.
Ορισμένοι όροι της Συνθήκης ήταν παρόμοιοι με αυτούς που επέβαλε στη Γερμανία η Συνθήκη των Βερσαλλιών. Μετά τον πόλεμο ο στρατός το ναυτικό και η η αεροπορία της Αυστροουγγαρίας διαλύθηκαν. Ο στρατός της μετά το Τριανόν Ουγγαρίας έπρεπε να περιοριστεί σε 35.000 άνδρες και η στρατιωτική θητεία καταργήθηκε. Απαγορεύτηκαν τα βαρέα πυροβόλα, τα άρματα μάχης και η αεροπορία. Περαιτέρω διατάξεις ανέφεραν ότι στην Ουγγαρία δεν θα κατασκευάζονταν σιδηρόδρομοι με περισσότερες από μία γραμμές, επειδή εκείνη την εποχή οι σιδηρόδρομοι είχαν σημαντική στρατηγική σημασία οικονομικά και στρατιωτικά.
Τα άρθρα 54–60 της Συνθήκης απαιτούσαν από την Ουγγαρία να αναγνωρίσει διάφορα δικαιώματα εθνικών μειονοτήτων εντός των συνόρων της.
Τα άρθρα 61–66 ανέφεραν ότι όλοι οι πρώην πολίτες του Βασιλείου της Ουγγαρίας που ζούσαν εκτός των πρόσφατα καθορισμένων συνόρων της Ουγγαρίας θα έχαναν αυτοδικαίως την ουγγρική τους υπηκοότητα σε ένα έτος.
Σύμφωνα με τα άρθρα 79 έως 101 η Ουγγαρία αποποιήθηκε όλων των δικαιωμάτων της σε εδάφη εκτός Ευρώπης, που αφορούσαν το Μαρόκο, την Αίγυπτο, το Σιάμ και την Κίνα, που ανήκαν στην πρώην Αυστροουγγρική μοναρχία.
Πηγές
Κατηγορία:Συνθήκες του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Συνθήκες της Ουγγαρίας Κατηγορία:Συνθήκες της Αυστριακής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Αυστροουγγαρίας Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας Κατηγορία:Ιστορία της Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ιστορία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ιστορία της Σλοβενίας Κατηγορία:Επακόλουθα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Συνθήκες της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Εδαφική εξέλιξη της Ρουμανίας
Σεντ Λόρενς (νησί)
Το Σεντ Λόρενς (αγγλικά: St. Lawrence Island) είναι αμερικανικό νησί και ειδικότερα το έκτο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, των ΗΠΑ μετά τη νήσο Χαβάη, το Κόντιακ, το Πουέρτο Ρίκο, τη Νήσο Πρίγκηπα Ουαλίας και το Τσιτσάγκοφ. Έχει έκταση 4.640 τ.χλμ. και μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Gambell με 681 κατοίκους (2010).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Αλάσκας
Άντα Μπάκερ
Η Άντα Μπάκερ (λατινικό αλφάβητο : Ada Bakker), γεννημένη στις 8 Απριλίου 1948, ήταν Ολλανδή πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έπαιξε σε τρία από τα τέσσερα τουρνουά γκραντ σλαμ, συγκεκριμένα το Αυστραλιανό όπεν, το Γουίμπλεντον και το Αμερικανικό όπεν. Η πιο επιτυχημένη παρουσία της ήταν το Γουίμπλεντον όπου έφτασε στον τρίτο γύρο του απλού το 1968, 1970 και 1971. Το καλύτερο αποτέλεσμα στα διπλά ήταν στον προημιτελικό του Αυστραλιανού όπεν το 1968.
Αγωνίστηκε στην Πανεπιστημιάδα του 1967 στο Τόκιο και κέρδισε στο διπλό το χρυσό μετάλλιο με συμπαίκτρια την Astrid Suurbeek. Έφτασε επίσης στον τελικό του απλούt που έχασε από την Νιλ Τρούμαν. Το 1970 στο Τοτίνο κέρδισε πάλι το χρυσό στο διπλό με συμπαίκτρια την Tine Zwaan.
Το 1969 και το 1974 η Μπάκερ συμμετείχε με την Ολλανδία στο Φεντ καπ και έφτασε στα ημιτελικά και στις δύο περιπτώσεις. Συνολικά έπαιξε επτά αγώνες όλοι στο διπλό, από τους οποίους κέρδισε πέντε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδές αθλήτριες της αντισφαίρισης
Στίβεν Γκρέι (καλαθοσφαιριστής, γενν. το 1989)
Ο Στίβεν Γκρέι (Steven Gray) (Ουάσινγκτον, 8 Απριλίου 1989) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,96 μέτρα αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ για το Περιστέρι.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Σε 125 αγώνες με τους Γκονζάγκα Μπούλντογκς, ο Γκρέι είχε μέσο όρο σταδιοδρομίας 11,5 πόντους, 3,5 ριμπάουντ, 2,7 ασίστ και 1,2 κλεψίματα ανά αγώνα. Ως τελειόφοιτος, ψηφίστηκε στην NABC Πρώτη Ομάδα της Περιοχής 9 και ονομάστηκε στην Πρώτη Ομάδα της West Coast Conference τις σεζόν 2009-10 και 2010-11. Κέρδισε το τουρνουά WCC με τους Μπούλντογκς το 2009 και το 2011.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 12 Ιουλίου 2011, ο Γκρέι υπέγραψε το πρώτο επαγγελματική συμβόλαιο του με τη λετονική ΜΚ Βέντσπιλς, για τη σεζόν 2011-12.
Τον Ιούλιο του 2013, ο Γκρέι εντάχθηκε στους Ιντιάνα Πέισερς για το Σάμερ Λιγκ 2013. Στις 7 Αυγούστου 2013, υπέγραψε με την Τανταμόν Ζουκ από το Λίβανο για τη σεζόν 2013-14. Το πέρασμα του από τη Τανταμόν δεν διήρκησε πολύ και αργότερα υπέγραψε με τη γαλλική Γκραβελίν-Ντανκέρκ για την υπόλοιπη σεζόν, στις 7 Δεκεμβρίου 2013.
Τον Ιούλιο του 2014, ο Γκρέι εντάχθηκε στους Κλίβελαντ Καβαλίερς για το Σάμερ Λιγκ 2014. Αργότερα τον ίδιο μήνα, υπέγραψε με την ΖΝΑ Ντιζόν για τη σεζόν 2014-15. Με την Ντιζόν, που αποτέλεσε τον τρίτο του σταθμό στο γαλλικό πρωτάθλημα, αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στην γαλλική λίγκα έχοντας κατά μέσο όρο, 16,8 πόντους (42% στα τρίποντα, 49,5% στα δίποντα και 94,8 στις βολές), 3,1 ριμπάουντ, 1,7 ασίστ και 1,3 κλεψίματα σε 34 αγώνες, ενώ έπαιξε και στο EuroCup (11,2 πόντοι και 2,1 ριμπάουντ).
Στις 21 Μαΐου 2015, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Γκραβελίν-Ντανκέρκ, επιστρέφοντας στο σύλλογο για δεύτερη φορά. Τον Ιούλιο του 2015, εντάχθηκε στους Μπρούκλιν Νετς για το Σάμερ Λιγκ 2015.
Στις 5 Δεκεμβρίου 2016, ο Γκρέι αποχώρησε από την Γκραβελίν-Ντανκέρκ και εντάχθηκε στο Λαύριο της Α1 Εθνικής, αντικαθιστώντας τον Μπράντον Γιάνγκ στην ομάδα. Την πρώτη του χρονιά στο Ελληνικό Πρωτάθλημα αγωνίστηκε σε 19 παιχνίδια και μέτρησε 10,6 πόντους (37,1% στα τρίποντα, 45,6% στα δίποντα και 82,1% στις βολές), 2,5 ριμπάουντ και 1,6 ασίστ κατά μέσο όρο.
Υπέγραψε ξανά με το Λαύριο στις 5 Οκτωβρίου 2017, προκειμένου να αντικαταστήσει τον τραυματία Ντόρον Λαμπ. Με το Λαύριο είχε 10, 3 πόντους (41% στα τρίποντα, 36,2% στα δίποντα και 82,4% στις βολές), 2,6 ριμπάουντ και 2,4 ασίστ σε 14 αγώνες. Στις 28 Ιανουαρίου 2018, αποχώρησε από το Λαύριο και υπέγραψε με την κροατική Ζάνταρ για την υπόλοιπη σεζόν 2017-18, με την οποία είχε κατά μέσο όρο, 19,8 πόντους (48,4% στα τρίποντα, 47,6% στα δίποντα, 91% στις βολές), 3,1 ριμπάουντ και 2,1 ασίστ σε 16 αγώνες του Κροατικού πρωταθλήματος.
Στις 31 Ιουλίου 2018, ο Γκρέι υπέγραψε με το Περιστέρι. Στις 27 Ιανουαρίου 2019, στον αγώνα κόντρα στον Προμηθέα με τα 8/12 τρίποντα που είχε έσπασε το ρεκόρ με τα περισσότερα τρίποντα σε ένα αγώνα που είχε ο αείμνηστος Αλφόνσο Φορντ με τους “κυανοκίτρινους”. Στις 17 Ιουνίου 2019, ανανέωσε το συμβόλαιο του με την ομάδα για άλλη μία σεζόν. Τη σεζόν 2019-20, που ολοκληρώθηκε αιφνιδιαστικά λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, ο Γκρέι, σε 20 αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος, είχε 256 πόντους συνολικά (12,8 μέσο όρο), 2,9 ριμπάουντ, με 53.8% στα δίποντα, 43.2% στα τρίποντα σε 26’45” ανά αγώνα. Ενώ στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ με τους «κυανοκίτρινους» είχε 11,9 πόντους, 2,4 ριμπάουντ και 2,4 ασίστ σε 16 παιχνίδια. Στις 17 Ιουνίου 2020, ανανέωσε για ακόμα μια χρονιά με το Περιστέρι. Στις 27 Οκτωβρίου 2020, πραγματοποίησε εμφάνιση ρεκόρ στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, στην νίκη του Περιστερίου κόντρα στην Ρίτας (106-88). Σε 29:42’’ ο 31χρονος Αμερικανός γκαρντ είχε 39 πόντους (3/5 δίποντα, 10/13 τρίποντα, 3/4 βολές), 3 ριμπάουντ, 7 ασίστ, 5 κλεψίματα, 1 λάθος και 47 στην αξιολόγηση. Μάλιστα έσπασε κάποια αγωνιστικά ρεκόρ για την διοργάνωση. Οι 39 πόντοι αποτελούν και career high για τον Γκρέι σε όλες τις διοργανώσεις, ενώ ο ίδιος δήλωσε ότι ήταν ο καλύτερος αγώνας της καριέρας του. Μάλιστα η συγκεκριμένη εμφάνιση, ήταν η κορυφαία στο BCL για ολόκληρο το 2020. Αναδείχτηκε MVP του μήνα Οκτωβρίου στην διοργάνωση. Στις 10 Ιανουαρίου 2021, έφτασε τις 100 εμφανίσεις στο Ελληνικό Πρωτάθλημα και έγινε ο 76ος ξένος παίκτης στην ιστορία του επαγγελματικού Πρωταθλήματος (από το 1992-93) που έφτασε σε τριψήφιο αριθμό αγώνων. Τον Ιανουάριο του 2021, ζήτησε να αποχωρήσει από την ελληνική ομάδα μετά από τρία χρόνια παρουσίας. Ο Γκρέι αποχώρησε έχοντας την τελευταία του σεζόν 12.9 πόντους (με 36.5% στα τρίποντα), 2.5 ριμπάουντ και 1.9 ασίστ στο Ελληνικό Πρωτάθλημα.
Στις 15 Ιανουαρίου 25021, ανακοινώθηκε από την βοσνιακή Ιγκοκέα.
Στις 19 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε από την Χάποελ Χολόν. Στο Ισραήλ είχε 12,3 πόντους μέσο όρο, 2,5 ασίστ και 2,2 ριμπάουντ σε 28,8 λεπτά συμμετοχής.
Στις 16 Δεκεμβρίου 2021, επέστρεψε στο Περιστέρι.
The Basketball Tournament (TBT) (2017-σήμερα)
Το καλοκαίρι του 2017, ο Γκρέι έπαιξε στο The Basketball Tournament του ESPN για την ομάδα A Few Good Men (αποφοίτων του Γκονζάγκα). Αγωνίστηκε για το βραβείο των 2 εκατομμυρίων δολαρίων και για την ομάδα A Few Good Men, είχε κατά μέσο όρο 24,7 πόντους ανά αγώνα. Ο Γκρέι βοήθησε την ομάδα A Few Good Men να προκριθεί στον γύρο Super 16, όπου έχασε στη συνέχεια από την Team Challenge ALS με 77-60.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Βέντσπιλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λετονικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σοράλ Ροάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιβανέζικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιζόν Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λαυρίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάνταρ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κροατικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου
Κέδρος (αποσαφήνιση)
Οικισμοί, χωριά και τοπωνύμια Αθλητισμός Επιχειρήσεις Φυτά
Nissan 300ZX
Πρώτη γενιά (Ζ31)
Το αρχικό Nissan 300ZX έφτασε στην αγορά στα τέλη του 1983 και αρχικά ονομαζόταν Datsun 300ZX. Το 1985 όμως, καθιερώθηκε διεθνώς το εμπορικό σήμα της Nissan για όλα τα μοντέλα της, όπως συνέβη φυσικά και με το 300ZX. Η αισθητική του, που διαμορφώθηκε από τον Kazumasi Takagi και την ομάδα του, είχε μάλλον εξορθολογιστεί σε σύγκριση με τον προκάτοχό του, πλην όμως έδειχνε σαφώς πιο σύγχρονη.
Σε αντίθεση με τους 6-κύλινδρους σε σειρά (I6) κινητήρες των προκατόχων του, το 300ZX ήταν το πρώτο μοντέλο της σειράς Ζ με κινητήρες διάταξης V6. Διατέθηκε ο νέος 3-λιτρος με εκκεντροφόρους επικεφαλής (κωδικός VG30E) ή υπερτροφοδοτούμενος (κωδικός VG30ET) με 119 kW (162 PS) ή 149 kW (203 PS). Το 1987, υπέστη κάποιες βελτιώσεις και πλέον απέδιδε 123 kW (167 PS) ή 153 kW (208 PS).
Στην Ιαπωνία, όπου το αυτοκίνητο ονομαζόταν Nissan Fairlady, υπήρξαν επίσης και τα μοντέλα Z, ZG, ZR και ZR ΙΙ με εξακύλινδρους κινητήρες 2 λίτρων. Αρχικά προσφέρθηκε με έναν κινητήρα V6 Turbo 126 kW (172 PS) και μεταγενέστερα με έναν 6-κύλινδρο κινητήρα turbo με 160 kW (218 PS). Με τον κινητήρα κάτω των 2 λίτρων το 300ZX είχε και ευνοϊκή φορολογική αντιμετώπιση σε κάποιες χώρες. thumb|left|Το σαλόνι ενός Nissan 300ZX του 1985. Το σασί ήταν παρόμοιο με αυτό του 280ZX και όλα τα τούρμπο μοντέλα είχαν ανάρτηση με ηλεκτρονικά ελεγχόμενα αμορτισέρ και τρεις διαφορετικές ρυθμίσεις.
Επίσημα, προσφέρθηκε σε έκδοση με σαλόνι 2+2 θέσεων, με μακρύτερο μεταξόνιο, και σε έκδοση με πιο κοντό μεταξόνιο, η οποία ήταν αυστηρά διθέσια. Η 2-θέσια εκδοχή δεν είχε κυκλοφορήσει σε κάποια κράτη, όπως στη Γερμανία και στην Αυστραλία.
Μέσα στο 1986, το 300ZX υπέστη ένα λίφτινγκ, κυρίως στο καπό και στα πλαϊνά όπου προστέθηκαν ποδιές. Η αρχική πίσω αεροτομή αντικαταστάθηκε από μια καινούρια, από ενισχυμένο πλαστικό, που ειδικά στις ΗΠΑ είχε πλέον και τρίτο φως φρένων, το οποίο καθιερώθηκε τη σεζόν (model year) του 1986 από την αμερικανική νομοθεσία. Το 1987, το αμάξωμα έλαβε μια νέα ανανέωση και οι προφυλακτήρες επανασχεδιάστηκαν, με πιο αεροδυναμικό σχήμα, ενώ απέκτησαν και μπροστινά φώτα ομίχλης. Στο πίσω μέρος καθιερώθηκε μια λωρίδα με ανακλαστήρα όπου αναγραφόταν η ονομασία 300ZX και η λωρίδα αυτή κάλυπτε ολόκληρο το διάστημα ανάμεσα στα πίσω φώτα, δίνοντας έτσι την οπτική εντύπωση μιας ενιαίας λωρίδας. Επίσης, το τρίτο φως φρένων επανατοποθετήθηκε στην κορυφή της πίσω τρίτης πόρτας.
Η πρώτη γενιά του 300ZX ήταν και αυτή με την μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία μεταξύ όλων των γενεών της σειράς Ζ. Ενδεικτικώς, μόνο το 1985 πωλήθηκαν 70.000 αντίτυπα, και σε ολόκληρο τον κύκλο ζωής του η παραγωγή έφτασε τα 329.900 αντίτυπα. Τελικώς, η Z31 αντικαταστάθηκε το 1989 από το 300ZX σειράς Z32.
Δεύτερη γενιά (Ζ32)
Η διαθέσιμη αρχικά το 1989 έκδοση 300ZX ΤΤ είχε έναν 3 λίτρων twin turbo κινητήρα V6 με 208 kW (283 PS) ή στην εκδοχή με το αυτόματο κιβώτιο 268 PS και ηλεκτρονικά περιορισμένη τελική ταχύτητα στα 250 χλμ./ώρα, ενώ η ατμοσφαιρική έκδοση του ίδιου κινητήρα απέδιδε 165 kW (224 PS) και δεν προοριζόταν για την Ευρώπη. Στα κράτη της Ευρώπης, η δεύτερη γενιά διατέθηκε από το 1990 έως το 1995 - 1996, αναλόγως με τη χώρα, ενώ στις ΗΠΑ η εξαγωγή σταμάτησε το 1996.
Το αυτοκίνητο προσφέρθηκε σε τρεις εκδόσεις: ως κουπέ αυστηρά 2+2 θέσεων, ένα διθέσιο καμπριολέ (από το 1993 και μόνο με χειροκίνητο έλεγχο της οροφής) και επίσης ως ένα κουπέ διθέσιο. Οι δύο εκδόσεις κουπέ είχαν οροφή δύο αφαιρούμενων τμημάτων από γυαλί τύπου T-bar. Το καμπριολέ πωλήθηκε κυρίως στις ΗΠΑ, όπου γνώρισε αξιοσημείωτη απήχηση και εμπορικώς κατάφερε μεγάλα νούμερα.
Τα επίπεδα εξοπλισμού ήταν ιδιαίτερα υψηλά σε όλες τις εκδόσεις του μοντέλου. Εκτός από τα εξ αρχής στάνταρ ηλεκτρικά παράθυρα, ένα πλήρους κλίμακας ηχοσύστημα μπορούσε να τοποθετηθεί από το 1994, με ένα εργοστασιακό ράδιο-CD, ενώ στα κουπέ με twin turbo κινητήρα υπήρχε επίσης δυνατότητα τετραδιεύθυνσης μέσω του συστήματος διεύθυνσης «Super HICAS» της Nissan.
Η συνολική παραγωγή της δεύτερης γενιάς έφτασε τα 164.170 αντίτυπα, από τα οποία τα 99.286 ήταν μοντέλα εξαγωγής και τα 64.884 ήταν για την Ιαπωνία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
300ZX Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Παρκέ
Τα μοτίβα παρκέ είναι συχνά εντελώς γεωμετρικά και γωνιακά - τετράγωνα, τρίγωνα, ρόμβοι - αλλά μπορεί να περιέχουν καμπύλες. Το πιο δημοφιλές μοτίβο παρκέ είναι το ψαροκόκκαλο.
Ετυμολογία
Η λέξη προέρχεται από το γαλλικό parquet («μικρό τμήμα»), όπου προέρχεται από το παλιό γαλλικό parchet, που κυριολεκτικά σημαίνει «ένα μικρό περίκλειστο κενό».
Ιστορία
μικρογραφία| Παρκέ των Βερσαλλιών Μεγάλα διαγώνια τετράγωνα γνωστά ως παρκέ των Βερσαλλιών εισήχθησαν το 1684 ως παρκέ de menuiserie (ξύλινο παρκέ) για να αντικαταστήσουν το μαρμάρινο δάπεδο που απαιτούσε συνεχές πλύσιμο, το οποίο τείνει να σαπίζει τους δοκούς κάτω από τα πατώματα. Τέτοια parquets en losange τοποθετήθηκαν από τον Σουηδό αρχιτέκτονα Ντάνιελ Κρόνστρομ στις Βερσαλλίες και στο Γκραν Τριανόν το 1693.
Υλικά
Υπάρχει ποικιλία χρωμάτων και υφών στη ξυλεία, όπως βελανιδιά, καρυδιά, κερασιά, φιλύρα, πεύκο, σφένδαμο, κτλ, όπου χρησιμοποιούνται μερικές φορές, καθώς και πιο ακριβά είδη πλούσιου σε χρώμα μαονιού. Μερικές φορές, χρησιμοποιούνται επίσης άλλα τροπικά σκληρά ξύλα. Αν και τεχνικά δεν είναι ξύλο, το μπαμπού είναι επίσης ένα δημοφιλές υλικό για μοντέρνα δάπεδα.
Τα δάπεδα παρκέ παλαιότερα ήταν συνήθως επικολλούνταν με ζεστή πίσσα. Σήμερα χρησιμοποιούνται σύγχρονες κρύες κόλλες.
Επισκευή
Τα δάπεδα παρκέ είναι συνήθως μακράς διαρκείας εάν συντηρούνται σωστά. Τα μπλοκ που δεν ξεκολλάνε μπορούν να επανακολληθούν. Τα συγκολλημένα με άσφαλτο μπλοκ απαιτούν τη χρήση είτε καυτής πίσσας, γαλακτώματος ψυχρής πίσσας είτε κόλλας με βάση το αλκοόλ.
Οικιακή χρήση
Τα δάπεδα παρκέ βρίσκονται συχνά στα υπνοδωμάτια και στους διαδρόμους. Θεωρούνται καλύτερα από τα κανονικά δάπεδα με πλακάκια αφού αισθάνονται πιο ζεστά στα πόδια. Ωστόσο, δεν μπορούν να απορροφήσουν ήχους όπως το περπάτημα, η ηλεκτρική σκούπα και η τηλεόραση, που μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα σε πολυκατοικίες.
Γήπεδα καλαθοσφαίρισης
δεξιά|μικρογραφία| Το δάπεδο παρκέ που χρησιμοποιείται από τους [[Μπόστον Σέλτικς στο TD Garden.]] Ένα από τα πιο διάσημα δάπεδα παρκέ είναι αυτό που χρησιμοποιείται από τους Μπόστον Σέλτικς του NBA. Το αρχικό πάτωμα, το οποίο εγκαταστάθηκε στην αρχική έδρα των Σέλτικς, την Αρένα Μπόστον, το 1946, μεταφέρθηκε άθικτο στο Boston Garden το 1952 και χρησιμοποιήθηκε εκεί μέχρι που η ομάδα μετακόμισε σε αυτό που ήταν τότε γνωστό ως FleetCenter το 1995, τώρα γνωστό ως TD Garden. Το πάτωμα παρέμεινε άθικτο και σε χρήση μέχρι να κοπεί και να πωληθεί ως αναμνηστικά το 1999, μετά την κατεδάφιση του Boston Garden το 1998. Οι Σέλτικς παίζουν σήμερα σε παρκέ στο εσωτερικό του TD Garden που συνδυάζει παλιά και νέα τμήματα. Είναι ο μόνο δάπεδο γηπέδου του NBA από κόκκινη βελανιδιά, καθώς όλα τα άλλα είναι κατασκευασμένα από σακχαρώδη σφένδαμο.
Παρόμοια δάπεδα παρκέ με τετράγωνα κομμάτια, αν και σε σφένδαμνο, κατασκευάστηκαν για τους Ορλάντο Μάτζικ, Μινεσότα Τίμπεργουλβς, Ντένβερ Νάγκετς και Νιου Τζέρσεϊ Νετς. Από τις τέσσερεις ομάδες, μόνο οι Μάτζικ συνεχίζουν να χρησιμοποιούν δάπεδο παρκέ με τετράγωνα κομμάτια (ξεκινώντας το 1989 από το Orlando Arena και στη συνέχεια στο Amway Center το 2010). Οι Νετς έκαναν το ντεμπούτο του στο παρκέ στην Meadowlands Arena το 1988 και συνέχισαν να χρησιμοποιούν το δάπεδο μέχρι το 1997. το πάτωμα παρέμεινε σε χρήση με την ομάδα Σέτον Χολ Πάιρετς μέχρι το 2007. Οι Νάγκετς χρησιμοποίησαν δάπεδο παρκέ από το 1990 έως το 1993 στην McNichols Sports Arena, ενώ οι Τίμπεργουλβς έπαιζαν σε δάπεδο παρκέ από το 1996 έως το 2008 στο Target Center.
Το 1995, οι Τορόντο Ράπτορς έκαναν το ντεμπούτο τους σε παρκέ ψαροκόκκαλο και χρησιμοποίησαν το δάπεδο μέχρι το 1999 παίζοντας σε τρεις διαφορετικούς χώρους: SkyDome, Copps Coliseum και Maple Leaf Gardens. Οι Νετς αναβίωσαν τη χρήση του παρκέ ψαροκόκκαλου όταν μετακόμισαν στο Barclays Center το 2012.
Ενώ οι Σάρλοτ Χόρνετς παρουσίασαν ένα δάπεδο που έμοιαζε με παρκέ στην Time Warner Cable Arena για τη σεζόν 2014/15, δεν θεωρείται πραγματικό δάπεδο παρκέ. Αντ' αυτού, προσομοιώθηκε το μοτίβο του παρκέ ζωγραφίζοντας εναλλάξ φωτεινά και σκοτεινά τραπεζοειδή τμήματα με χρήση βερνικιού, σχηματίζοντας ένα μοτίβο κυψέλης που είναι συνώνυμο του franchise.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δάπεδα Κατηγορία:Σύνθετα υλικά Κατηγορία:Επιφανειακές διακοσμητικές τεχνικές στην ξυλουργική Κατηγορία:Ξυλουργική
Κβαντικό παράδοξο του Ζήνωνα
Το κβαντικό παράδοξο του Ζήνωνα έχει να κάνει με την κατάρρευση της κυματοσυνάρτησης και προτάθηκε το 1977 από τους Misra και Sudarshan. Η βασική ιδέα έγκειται στο παρακάτω πείραμα:
Έστω ότι έχουμε ένα ασταθές σύστημα το οποίο βρίσκεται στην διεγερμένη κατάσταση \psi_2 \,, και το οποίο πρόκειται να μεταβεί φυσικά στη θεμελιώδη κατάσταση, μετά από χρόνo \tau \,. Για χρόνους μικρότερους του χρόνου \tau \,, η πιθανότητα μετάβασης στη θεμελιώδη κατάσταση είναι
ενώ η πιθανότητα το σύστημα να βρίσκεται ακόμη στη διεγερμένη κατάσταση \psi_2 \, μετά από χρόνο t \, είναι
Δηλαδή η πιθανότητα ολοένα και μειώνεται με την πάροδο του χρόνου, όπως και θα έπρεπε να συμβαίνει. Το παράδοξο εμφανίζεται όταν επαναλάβουμε το πείραμα κάνοντας πολλές μετρήσεις ανά μικρά χρονικά διαστήματα. Για πολύ μικρούς χρόνους, η πιθανότητα μετάβασης στη θεμελιώδη κατάσταση είναι ανάλογη του t^2 \,
Επαναλαμβάνοντας λοιπόν το πείραμα, από t=0 \, μέχρι t=\Tau \,, δηλαδή παίρνοντας μετρήσεις σε χρόνους, η πιθανότητα το σύστημα να βρίσκεται στην κατάσταση \psi_2 \, είναι περίπου
Το κβαντικό παράδοξο του Ζήνωνα έχει να κάνει με τη γενικότερη ερμηνεία της κβαντικής μηχανικής, καθώς και με τον ρόλο που διαδραματίζει η μέτρηση στην κβαντική θεωρία. Σύμφωνα με νεώτερες απόψεις (Ιακωβής, Αναπολιτάνος) η λύση στα παράδοξα του συνεχούς που έθεσε ο Ζήνων, δίδεται θεωρώντας τις πεπερασμένες αποστάσεις όχι σαν ένα άπειρο σύνολο σημείων, αλλά σαν πεπερασμένα κβαντικά βήματα σχετιζόμενα με τη δυνατότητα της παρατήρησης, αλλά και το ποιόν του εκάστοτε παρατηρητή. Επί παραδείγματι, το θέμα του δρομέα που ποτέ δεν φθάνει στον τελικό προορισμό του διότι δήθεν έχει να διανύσει άπειρα διαιρούμενα διαστήματα, έχει τη λύση του στην κβαντική θεώρηση της διαδρομής του ως μια πεπερασμένη ομάδα βημάτων και όχι σαν μια άπειρη ομάδα σημείων. Φαίνεται ότι η επίδραση του Κάντ και των ιντουσιονιστικών μαθηματικών συνάδει με την ανωτέρω άποψη. Η «κατασκευαστικότητα» ενός δεδομένου μεγέθους και η αντιμετώπισή του ως «όλον» απομακρύνει έξ αρχής την ύπαρξη των παραδόξων του συνεχούς (Ιακωβής, 2014)
Πηγές
Παραδο Κατηγορία:Μαθηματικά παράδοξα
Τζέρεμι Μάσεϊ
Ο Τζέρεμι Μάσεϊ, (Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, 22 Ιουλίου 1982), είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στο πρωτάθλημα της Ουρουγουάης, ενώ στο παρελθόν φόρεσε την φανέλα του Γ.Σ. Λάρισας και του Άρη Θεσσαλονίκης.
Καριέρα
Ο Μάσεϊ αγωνίστηκε στο λύκειο του Μακένζι και εντάχθηκε στο πανεπιστήμιο του Όξναρντ το 2001. Δύο χρόνια αργότερα, μεταγράφηκε στο Κάνσας Στέιτ, με το οποίο μπήκε στην τρίτη και την δεύτερη δωδεκάδα του πρωταθλήματος, το 2004 και το 2005 αντίστοιχα.
Το 2005, ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τον Γ.Σ. Λάρισας, με τον οποίο αναδείχθηκε πρώτος ριμπάουντερ του ελληνικού πρωταθλήματος του 2006.
Την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στον Άρη, με τον οποίο κατέλαβε την τρίτη θέση του πρωταθλήματος, έχοντας μέσο όρο 12,2 πόντων, 7,3 ριμπάουντ και 1,0 κοψίματος, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί δεύτερος στα ριμπάουντ και τρίτος στα κοψίματα. Το 2007-08, πέτυχε 450 πόντους σε 25 αγώνες (μ.ο. 18,0), όντας δεύτερος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος, ενώ υπήρξε και δεύτερος στα ριμπάουντ, τα κλεψίματα, το ποσοστό δίποντων, όπως και τρίτος στα κοψίματα. Παρ' όλα αυτά, ο Άρης αναδείχθηκε πέμπτος, χάνοντας στα πλέι-οφ με πλεονέκτημα έδρας από το Μαρούσι. Παράλληλα, ο Μάσεϊ αναδείχθηκε ο πιο θεαματικός παίκτης της Ευρωλίγκα το 2007.
Το συμβόλαιο του Μάσεϊ με τους "κίτρινους" έληγε το 2009, αλλά η ομάδα της Θεσσαλονίκης πούλησε τον καλαθοσφαιριστή στην Ρεάλ Μαδρίτης, όπου υπέγραψε τριετές συμβόλαιο. Με την ισπανική ομάδα έφθασε ως την προημιτελική φάση της ανώτερης διασυλλογικής ευρωπαϊκής διοργάνωσης και στα μέσα της σεζόν 2009-10 μεταγράφηκε στην Ομπραντόιρο.
Το καλοκαίρι του 2010, υπέγραψε στην ρωσική Λοκομοτίβ Κουμπάν, με την οποία έφθασε στον τελικό του EuroChallenge του 2011. Την επόμενη χρονιά, ψηφίστηκε στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα του Eurocup, αλλά μετά το τέλος της χρονιάς αποφάσισε να μην συνεχίσει στην Λοκομοτίβ Κουμπάν.
Το Νοέμβριο του 2012, υπέγραψε στην Κράσνιε Κρίλια και δύο μήνες αργότερα μεταγράφηκε στην γερμανική Μπάμπεργκ, από την οποία τιμωρήθηκε για πειθαρχικά παραπτώματα πριν ολοκληρωθεί το συμβόλαιο του, για να ολοκληρώσει την σεζόν στην λιβανέζικη Τσάμπβιλ.
Τον Δεκέμβριο του 2013, υπέγραψε στην Αμτσίτ Κλαμπ από τον Λίβανο, έχοντας μέσο όρο 21,0 πόντων, 8,6 ριμπάουντ, 5,5 ασίστ και 2,9 κλεψιμάτων. Την επόμενη χρονιά μεταγράφηκε στην Αλ Ριγιάντι, κατακτώντας το πρωτάθλημα του Λιβάνου.
Το 2016, υπέγραψε στην Λιμπερτάδ ντε Σουχάλες από την Αργεντινή, ενώ συνέχισε στην ΜΖΤ Σκοπίων, από την οποία αποχώρησε μόλις τρεις αγώνες μετά.
Την τελευταία τετραετία (2016-2020), αγωνίστηκε σε πολλές ομάδες κυρίως στη Λατινική Αμερική (Αργεντινή, Βραζιλία, Ουρουγουάη).
Εθνική ομάδα
Από το 2008 και έπειτα, ο Μάσεϊ έχει πάρει την υπηκοότητα του κράτους της Βόρειας Μακεδονίας. Αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα της χώρας στην προκριματική φάση του Ευρωμπάσκετ του 2009, βοηθώντας την να προκριθεί στην τελική φάση για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σαμπβίλ ΣΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιβανέζικων συλλόγων
Ρωσοπερσικοί πόλεμοι
Οι ρωσοπερσικοί πόλεμοι ήταν μια σειρά συγκρούσεων μεταξύ της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Περσικής Αυτοκρατορίας από τον 17ο έως τον 19ο αιώνα. Γενόμενη σταδιακά υπερδύναμη, η Ρωσία άρχισε να αμφισβητεί την ηγεμονία της Οθωμανικής Αυτοκρατορία και του Ιράν των Σαφαβιδών (ακολουθούμενο από τους Αφσαρίδες και τη Δυναστεία των Κατζάρων) στην Μαύρη θάλασσα την Κασπία και κυρίως τον Καύκασο. Ο Καύκασος άλλωστε ήταν το κεντρικό σημείο για την ρωσοπερσική διένεξη. Σε όλη την ιστορία της η Τρανσκαυκασία (σύγχρονη Γεωργία, Αζερμπαϊτζάν και Αρμενία) και μεγάλα τμήματα του Νταγκεστάν ήταν συνήθως ενσωματωμένα με τον ιρανικό κόσμο. Κατά τον 19ο αιώνα η ρωσική αυτοκρατορία αφαίρεσε τα εδάφη από το Ιράν των Κατζάρ.
Σημειώσεις παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσοπερσικοί πόλεμοι
Γουλιέλμος Γ΄ των Κάτω Χωρών
Ο Γουλιέλμος Γ΄ (Willem Alexander Paul Frederik Lodewijk, 19 Φεβρουαρίου 1817 - 23 Νοεμβρίου 1890) ήταν βασιλιάς της Ολλανδίας (1849-1890), μέγας δούκας του Λουξεμβούργου (το ίδιο διάστημα) και δούκας της Λιμβουργίας (1849-1866) από τον Οίκο του Νασσάου.
Ήταν γιος του Γουλιέλμου Β΄ της Ολλανδίας και της Άννας Πάβλοβνας, κόρης του Παύλου της Ρωσίας. Όταν το 1840 ο πατέρας του ανέλαβε βασιλιάς, ο Γουλιέλμος ως διάδοχος πήρε τον τίτλο του πρίγκιπα της Οράγγης.
Η εποχή του
Ο Γουλιέλμος Αλέξανδρος Παύλος Φρειδερίκος Λουδοβίκος γεννήθηκε το 1817 στο Ανάκτορο των Εθνών στις Βρυξέλλες του τότε Ηνωμένου Βασιλείου της Ολλανδίας. Το 1827 έγινε τιμητικά συνταγματάρχης του Βασιλικού Στρατού της Ολλανδίας· το 1830 λοχαγός του Συντάγματος των Γρεναδιέρων και το 1834 τιμητικά αντισυνταγματάρχης του Συντάγματος των Γρεναδιέρων του Αυτοκρατορικού Στρατού της Ρωσίας.
Το 1839 νυμφεύτηκε τη Σοφία της Βυρτεμβέργης, αλλά ενώ εκείνος ήταν συντηρητικός και αγαπούσε το στρατό, εκείνη ήταν μια φιλελεύθερη διανοούμενη. Αυτό ήταν αιτία έντασης στο ζεύγος, καθώς ο Γουλιέλμος απαγόρευε τις πνευματικές συζητήσεις στο σπίτι και ο χαρακτήρας του ήταν τέτοιος που μπορούσε τη μια ημέρα να είναι οργισμένος με κάποιον και την άλλη να είναι ευγενικός μαζί του. Επιπλέον είχε εξωσυζυγικές σχέσεις. Απεχθανόταν τις συνταγματικές αλλαγές του 1848, που έκανε ο πατέρας του και ο εξέχων πολιτικός Ι. Ρ. Θόρμπεκε ως την αναγκαία προσαρμογή για τη διατήρηση της μοναρχίας στους μεταβαλλόμενους καιρούς. Η φιλελεύθερη σύζυγός του συμμεριζόταν την άποψη αυτή, όμως ο Γουλιέλμος θεωρούσε άχρηστους τους περιορισμούς στη βασιλική εξουσία του πατέρα του και θα προτιμούσε την πεφωτισμένη δεσποτεία του πάππου του Γουλιέλμου Α΄. Για μια στιγμή σκέφθηκε να παραιτηθεί από τη διαδοχή του θρόνου, αλλά η μητέρα του τον μετάπεισε. Όταν ο πατέρας του απεβίωσε το 1849 ο Γουλιέλμος βρισκόταν στη Βρετανία. Αντιπρόσωποι της Κυβέρνησης ταξίδεψαν ως το Λονδίνο όπου τον συνάντησαν σκεπτικό, όμως τον κατέπεισαν· ο Γουλιέλμος δέχθηκε απρόθυμα. Κατά την επιστροφή του τον υποδέχθηκε η σύζυγός του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα τη Σοφία, κόρη του Γουλιέλμου Α΄ της Βυρτεμβέργης. Είχε τέκνα:
Όταν η Σοφία απεβίωσε το 1877 ο Γουλιέλμος νυμφεύτηκε έπειτα από δύο έτη την Έμμα, κόρη του Γεωργίου Βίκτωρα του Βάλντεκ και Πύρμοντ. Είχε τέκνο:
Του άρεσε να ερωτοτροπεί και από διάφορες ερωμένες είχε αρκετά εκτός γάμου τέκνα. Ενός νόθου τέκνου του εγγονός είναι ο πυγμάχος Alistair Overeem.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Κάτω Χωρών Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Σκήτη Αγίας Τριάδος
Η Σκήτη Αγίας Τριάδος, επίσης γνωστή ως Σκήτη των Καυσοκαλυβίων, υπάγεται στη Μονή Μεγίστης Λαύρας. Απέχει γύρω στις 4:30 ώρες από την κυρίαρχη μονή. Είναι σε μορφή οικισμού. Το καθολικό της είναι αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα. Ονομάζεται "Καυσοκαλύβια" καθώς σε αυτή την περιοχή ασκήτεψε ο Όσιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης, ο οποίος ονομάστηκε έτσι επειδή ακριβώς δεν έμενε για πολύ καιρό σε μια καλύβα, αλλά την έκαιγε, για να μην αποκτήσει ποτέ περιουσία.
Ο οικισμός της Σκήτης Καυσοκαλυβίων, περιλαμβάνει τριάντα τέσσερις καλύβες με ενσωματωμένο ναό και πέντε ξεροκάλυβα. Διαθέτουν μικρή εδαφική έκταση. Διασώζεται η καλύβη του Αγίου Ακακίου, αρχών του 18ου αιώνα, με προσωπικά αντικείμενα.
Οι τριάντα πέντε γέροντες της σκήτης ασχολούνται με την αγιογραφία, την ξυλογλυπτική, τη μικρογλυπτική και με άλλα εργόχειρα. Κατασκευάζουν εικόνες, σφραγίδες για τα πρόσφορα, κοχλιάρια, κομβολόγια, και κομβοσχοίνια.
Κελιά
Κελιά:
• Αγ Γεωργίου
• Υπαπαντής του Χριστού
• Αναλήψεως
• Νεομαρτύρων
• Κοιμήσεως Αγίας Αννης
• Αγ Ευσταθίου
• Αγ Δημητρίου
• Αρχαγγέλων
• Αγ Μεθοδίου
• Αγ Παχωμίου
• Αγ Χαραλάμπους
• Αγ Μαξίμου
• Ευαγγελισμού
• Γενεσίου Θεοτόκου
• Αγ Σκεπής
Ευφράνωρ (στρατηγός)
Ο Ευφράνωρ (2ος αιώνας π.Χ.) υπήρξε στρατηγός του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας, του Περσέα. Κατά την πολιορκία της πόλεως Μελιβοίας στην ανατολική Θεσσαλία από τους Ρωμαίους, και συγκεκριμένα από τον Μάρκο Πόπλιο, ο Ευφράνωρ ήλθε σε βοήθεια των πολιορκημένων και ελευθέρωσε την πόλη λύνοντας την πολιορκία. Η Μελίβοια καταλήφθηκε αργότερα από τον Ρωμαίο Οκτάβιο.
Σκήτη Αγίας Τριάδος
Κελιά
• Αγιορειτών Πατέρων
Ευφράνωρ (στρατηγός)
Ευφρανωρ Ευφρανωρ
Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (2000-2009)
Τη δεκαετία του 2000 οι ελληνικές ομάδες είχαν εντονότερη παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, σε σχέση με τις προηγούμενες δεκαετίες, καθώς έδωσαν πολύ περισσότερους αγώνες. Αυτό συνέβη λόγω της αύξησης των εκπροσώπων της Ελλάδας, που έφτασαν ακόμη και τις έξι ομάδες, καθώς και της αλλαγής του τρόπου διεξαγωγής των ευρωπαϊκών διοργανώσεων, με παρεμβολή προκριματικών γύρων, όπου οι αγώνες διεξάγονταν σε ομίλους. Την καλύτερη πορεία αυτή τη δεκαετία σημείωσε ο Παναθηναϊκός την αγωνιστική περίοδο 2001-02, καθώς έφτασε μέχρι τα προημιτελικά του Champions League.
Σκήτη Αγίας Τριάδος
Κελιά
• Αγ Ακακίου
Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (2000-2009)
Αναλυτικά η παρουσία των ελληνικών ομάδων τη δεκαετία του 2000:
Σκήτη Αγίας Τριάδος
Κελιά
• Αγ Παντελεήμονος
• Αγ Ιωασάςο
• Αγ Συμεών
• Ημίονος
• Αγ Ιωάννου του Θεολόγου
• Εισοδίων Θεοτόκου
• Αγ Αποστόλων
• Κοιμήσεως Θεοτόκου
• Τριών Ιεραρχών
Παραπομπές
Αγίας Τριάδος Κατηγορία:Μονή Μεγίστης Λαύρας
Έρικα (τραγουδίστρια)
Star Factory: Ρωσία-Ουκρανία
Παρουσιαστής: Ντμίτρι Σέπελεφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Ουκρανές τραγουδίστριες Κατηγορία:Ουκρανοί ηθοποιοί Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Ουκρανοί μοντέλα
Ντουμπνά
Η Ντουμπνά (ρωσ. Дубна́) είναι πόλη στην Περιφέρεια Μόσχας, στην ευρωπαϊκή Ρωσία. Είναι μία από τις ναουκογκράντ (δηλαδή «πόλεις της επιστήμης») της χώρας, καθώς φιλοξενεί το κέντρο ερευνών σωματιδιακής και πυρηνικής φυσικής της πρώην ΕΣΣΔ και της Ρωσίας, γνωστό σήμερα ως Κοινό Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών, ένα από τα μεγαλύτερα επιστημονικά κέντρα της χώρας. Η πόλη ιδρύθηκε στα μέσα του 20ού αιώνα και κατά την απογραφή του 2010 είχε 70.663 κατοίκους.
Γεωγραφία
Η Ντουμπνά είναι κτισμένη σε υψόμετρο 120 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, περίπου 125 χιλιόμετρα βορείως της Μόσχας, στις όχθες του Βόλγα και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 56°44΄ Β και μήκος 37°10΄ Α. Λίγο πάνω από την πόλη στον Βόλγα, μέσα στα όριά της, βρίσκεται το υδροηλεκτρικό φράγμα και Ταμιευτήρας του Ιβάνκοβο. Καθώς η Ντουμπνά είναι κτισμένη σε αμφότερες τις όχθες του ποταμού, το φράγμα χρησιμεύει και ως η μοναδική γέφυρα που ενώνει τα δύο μέρη της. Το δυτικό σύνορο της πόλεως ορίζεται από το Κανάλι της Μόσχας, ενώ το ανατολικό από τον ομώνυμο ποταμό, δεξιό παραπόταμο του Βόλγα.
Η Ντουμπνά είναι η βορειότερη από όλες τις πόλεις της Περιφέρειας Μόσχας.
Οι απαρχές
Το φρούριο Ντουμπνά του Πριγκιπάτου Βλαντίμιρ-Σούζνταλ ανεγέρθηκε στην περιοχή το έτος 1132 με διαταγή του ιδρυτή της Μόσχας Γιούρι Ντολγκορούκι και υπήρχε μέχρι το 1216, οπότε και καταστράφηκε κατά τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των γιων του Βσέβολοντ Γ΄ του Βλαντίμιρ. Το χωριό Γκαρόντιστσε (Городище) αναφέρεται αργότερα στην ίδια περιοχή, στη δεξιά όχθη του Βόλγα, ως μέρος του Πριγκιπάτου του Κάσιν. Επί Μεγάλου Πριγκιπάτου του Τβερ, υπήρχε στην ίδια θέση το «Τελωνείο της Ντουμπνά» (Дубненское мыто).
Πριν από την Οκτωβριανή Επανάσταση στην περιοχή της Ντουμπνά βρίσκονταν λίγα χωριά: το Παντμπερέζυε στην αριστερή όχθη του Βολγα και τα Γκαρόντιστσε, Αλεξαντρόφκα, Ιβάνκοβο, Γιούρκινο και Κόζλακι (Козлаки) στη δεξιά όχθη. Αμέσως μετά την Επανάσταση, μία από τις πρώτες κολεκτίβες οργανώθηκε στην περιοχή.
Το 1931 το Οργκμπιρό του Κ.Κ.Σ.Ε. απεφάσισε να κατασκευάσει το Κανάλι της Μόσχας, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1937. Ως μέρος του προγράμματος κατασκευάσθηκαν το φράγμα του Ιβάνκοβο και το ομώνυμο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο. Πολλά χωριά και η κωμόπολη Κορτσεβά βυθίστηκαν κάτω από τα νερά της τεχνητής λίμνης του φράγματος.
Πόλη και επιστήμη
Η πόλη Ντουμπνά εγκαινιάσθηκε επισήμως το 1956, μαζί με το Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών, που αναπτύχθηκε σε ένα μεγάλο διεθνές ερευνητικό εργαστήριο, ειδικευόμενο στη σωματιδιακή φυσική, τη φυσική βαρέων ιόντων, τη σύνθεση υπερουράνιων στοιχείων και τη ραδιοβιολογία. Το 1960 το χωριό Ιβάνκοβο στην απέναντι (αριστερή) όχθη του Βόλγα ενσωματώθηκε στην Ντουμπνά. Το 1964 η Ντουμπνά φιλοξένησε το 12ο Διεθνές Συνέδριο Φυσικής Υψηλών Ενεργειών.
Εξέχοντες φυσικοί του 20ού αιώνα, μεταξύ των οποίων και οι Νικολάι Μπογκολιούμποφ, Γκεόργκι Φλιέροφ, Βλαντίμιρ Βέκσλερ και Μπρούνο Ποντεκόρβο, εργάζονταν στην Ντουμπνά. Μερικά στοιχειώδη σωματίδια και πυρήνες νέων υπερουράνιων στοιχείων (πιο πρόσφατα του στοιχείου με ατομικό αριθμό 117) ανακαλύφθηκαν και ερευνήθηκαν στο Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών, με αποτέλεσμα το στοιχείο με ατομικό αριθμό 105 να λάβει το όνομα ντούμπνιο (σύμβολο Db) προς τιμή της, το έτος 1997. Ακόμα ένα υπερουράνιο στοιχείο, το μοσκόβιο (σύμβολο Mc, ατομ. αριθμός 115), ονομάσθηκε έτσι το 2016 προς τιμή της Περιφέρειας Μόσχας, «επειδή σε αυτή βρίσκεται το Κοινό Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών» της Ντουμπνά.
Οικονομία
Πριν από τη διάλυση της Σοβιετικής Ενώσεως, το Ινστιτούτο Πυρηνικών Ερευνών και η εταιρεία αμυντικών πυραύλων MKB Ραντούγκα αποτελούσαν τους βασικούς εργοδότες στην πόλη. Από τότε ο ρόλος τους μειώθηκε σημαντικά, με το πρώτο να ανακτά δυνάμεις μετά το 2010. Αρκετές μικρές βιομηχανικές επιχειρήσεις ξεπρόβαλαν, ωστόσο η ανεργία στην πόλη είναι ακόμα σχετικώς υψηλή. Η εγγύτητα στη Μόσχα παρέχει μια διέξοδο προς την εκεί αγορά εργασίας.
Μεταφορές
thumb|Ο σιδηροδρομικός σταθμός «Μπαλσάγια Βολγκά» της Ντουμπνά και έκθεμα ατμομηχανής 9P512 Η Ντουμπνά συνδέεται με τη Μόσχα με ταχεία αμαξοστοιχία, προαστιακό σιδηρόδρομο και υπεραστικά λεωφορεία χωρίς ενδιάμεσες στάσεις που αναχωρούν από τον σιδηροδρομικό σταθμό Σαβιολόφσκυ της Μόσχας.
Πολιτισμός
thumb|Το θέατρο της Ντουμπνά Από το 2007 η Ντουμπνά αποτελεί την έδρα και κύριο χώρο διεξαγωγής του διεθνούς φεστιβάλ τζαζ «MuzEnergo», με δωρεάν μονοήμερη δημόσια εκδήλωση στο ύπαιθρο το καλοκαίρι και εβδομαδιαίες εκδηλώσεις την άνοιξη και το φθινόπωρο.
Υπάρχει θέατρο και αρκετά μουσεία στην πόλη, μεταξύ των οποίων και τα παρακάτω :