cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ονυχοκύρτωση
Χειρουργική θεραπεία
Ιδεώδης σκοπός της χειρουργικής θεραπείας της Ονυχοκυρτώσεως θα ήταν μιά μόνιμη λύση του προβλήματος των μολύνσεων, λόγω της κύρτωσης του όνυχος, αλλά και μιά μόνιμη διόρθωση αυτής της υπερκυρτότητας του όνυχος. Ο χειρουργός μπορεί να επιλέξει μία εκ των ακολούθων λύσεων:
Δήμος Φαρίδος
Διαίρεση
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς (σε αγκύλη ο πληθυσμός σύμφωνα με την απογραφή του 2001):
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Φ
Παναγιώτης Ραφαηλίδης
Ο Παναγιώτης Ραφαηλίδης (3 Ιανουαρίου 1980) είναι Έλληνας τραγουδιστής. Το 2003 έκανε την πρώτη του σημαντική τηλεοπτική εμφάνιση στη σειρά "Eurostar".
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου. Κατάγεται από τις Κρηνίδες της Καβάλας. . Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος σε συνέντευξή του σε πολύ μικρή ηλικία έχασε τη φωνή του και χρειάστηκε τη βοήθεια λογοθεραπευτή για να επανέλθει. Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, τελικά όμως τον κέρδισε η πίστα. Το τραγούδι μπήκε εντελώς τυχαία στη ζωή του. Μια φίλη του τραγουδίστρια, το 2004, τον έπεισε να λάβει μέρος στο Eurostar, έναν διαγωνισμό που έκανε η ΕΡΤ για να επιλεχθεί αντιπρόσωπός μας στη Eurovision. Ο Παναγιώτης βγήκε 4ος! (Τελικά αποφασίστηκε να μας εκπροσωπήσει ο Σάκης Ρουβάς). Αυτό όμως στάθηκε η αφορμή να τον δουν άνθρωποι του χώρου και αμέσως ξεκίνησε να εμφανίζεται στο πλευρό του Γιάννη Πλούταρχου στο "Posidonio", ενώ ταυτόχρονα υπέγραψε το πρώτο του δισκογραφικό συμβόλαιο με την Minos EMI. Αμέσως μετά, εμφανίστηκε στον "Βοτανικό" στο πλευρό της Χαρούλας Αλεξίου και της Ελευθερίας Αρβανιτάκη.
SportDay
Η SportDay είναι καθημερινή αθλητική εφημερίδα, η οποία εκδίδεται από την ομότιτλη ανώνυμη εμπορική, παραγωγική και εκδοτική εταιρεία γραφικών τεχνών, με έδρα την Αθήνα.
Παναγιώτης Ραφαηλίδης
Βιογραφία
Το 2006 κυκλοφόρησε την πρώτη του δισκογραφική δουλειά, με τίτλο "Θέλω να μάθω". Ένα άλμπουμ βασισμένο σε σύγχρονους ήχους και στίχους. Ο Χρήστος Σούμκα έχει βάλει την σφραγίδα του, υπογράφοντας την ενορχήστρωση του δίσκου και πρόκειται για έναν ιδιαίτερο δίσκο που αποτελείται από τραγούδια ποπ, ροκ, μπαλάντες αλλά και λαϊκά. Το τραγούδι με το οποίο ανοίγει ο δίσκος είναι το ομώνυμο του άλμπουμ "Θέλω να μάθω", ένα τραγούδι που χάρισε στον Παναγιώτη ο Λάκης Παπαδόπουλος. Τον ίδιο χρόνο, ο Παναγιώτης ήταν υποψήφιος για τον τίτλο "Άνδρας της χρονιάς" από το περιοδικό STATUS. Το τραγούδι του "Θέλω Να Μάθω" ήταν υποψήφιο για ένα βραβείο στα MAD Video Music Awards το 2007, στην κατηγορία καλύτερο βιντεοκλίπ, σε σκηνοθεσία των White Room. Μετά από μια ακόμα σεζόν στο πλευρό του Γιάννη Πλούταρχου στο "Αρείων", και αμέσως μετά στο "Fix" της Θεσσαλονίκης, ο Παναγιώτης συνεργάζεται με τον Νίκο Βέρτη στο "Posidonio". Η δεύτερη δισκογραφική του δουλειά, σε πιο λαϊκούς ρυθμούς, κυκλοφορεί από την Impact music με τίτλο "Χρόνο μου ζήτησες", σε μουσική, στίχο, ενορχήστρωση και προγραμματισμό του Αλέξη Σέρκου.
SportDay
Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2003 με έδρα στην Αθήνα, και στα τέλη της χρονιάς μετακόμισε στην Καλλιθέα εντασσόμενος στον ΣΠΟΡ FM 94.6    με το πρώτο της φύλλο να βγαίνει στις 13 Μαρτίου του 2005 και στα τέλη της χρονιάς να γίνεται τροποποίηση καταστατικού. Το 2007 και το 2019 αντίστοιχα έγινε εναρμόνιση του καταστατικού της εταιρείας.
Παναγιώτης Ραφαηλίδης
Βιογραφία
Για λίγους μήνες μετά ο Παναγιώτης παρουσιάζεται φαντάρος, αλλά από τον Μάιο του 2011 επιστρέφει στη νυχτερινή διασκέδαση στο πλευρό του Νίκου Βέρτη στο “Fantasia” (πρώην Show Center). Επόμενο digital single του, το «Μες στην Καλή Χαρά», σε στίχους του ίδιου, και μουσική του Κώστα Δουδουνή. Στα μέσα του 2012, κυκλοφορεί το καινούργιο του τραγούδι, «Ποτέ σου δεν μ’ αγάπησες», μία δυναμική μπαλάντα με ροκ ήχο, στην οποία τη μουσική έχει γράψει ο Αντρέας Λάμπρου ενώ τους στίχους ο Κωνσταντής Χανιώτης. Απο το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, ο Παναγιώτης ξεκινά εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα αλλα και το εξωτερικό στο πλευρό της Άντζελας Δημητρίου, της Δέσποινας Βανδή αλλά και της Έλλης Κοκκίνου.
SportDay
Ιστορία
Η μέση ημερήσια κυκλοφορία της εφημερίδας ήταν 25.000 φύλλα, ενώ η αναγνωσιμότητα μέσου τεύχους (άτομα που τη διάβασαν σε μία ημέρα κυκλοφορίας) με βάση τα στοιχεία της Focus Bari για το διάστημα από το Σεπτέμβριο του 2010 μέχρι το Μάρτιο του 2011 είναι 247.000 φύλλα (μέγεθος δείγματος: με μέθοδο προσωπικών συνεντεύξεων με CAPI, 8.975 άτομα). Το 2018 έπεσε κατά μέσο όρο στις 5.000 φύλλα.
Στις 17 Αυγούστου 2007 έκανε ρεκόρ κυκλοφορίας από την ημέρα της ίδρυσης της, πουλώντας 85.730 φύλλα. Στις 15 Μαρτίου του 2008 προχώρησε σε μία πρωτοποριακή κίνηση για τα ελληνικά δεδομένα, προσφέροντας κάθε Σάββατο την ελληνική έκδοση της -κατά πολλούς κορυφαίας αθλητικής εφημερίδας στον κόσμο- L'Equipe.
Παναγιώτης Ραφαηλίδης
Βιογραφία
Τον Απρίλιο του 2013 ξεκινάει να εμφανίζεται ιδιαίτερα επιτυχημένα στο "Θέα" με το Γιάννη Πλούταρχο και την Πέγκυ Ζήνα, με την οποία συνεχιζει εμφανίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Στις 4 Δεκεμβρίου 2013 κυκλοφορεί το πρώτο του digital single, απο την Spicy, με τίτλο "Για Χάρη Σου" σε μουσική του Τάσου Παναγή και στιχους του Κωνσταντή Χανιώτη, που σηματοδοτεί την δυναμική του επιστροφή στη δισκογραφία, και κερδίζει πολύ γρήγορα εξαιρετικές εντυπώσεις.
Πανίκος Λουρουτζιάτης
Ο Πανίκος Λουρουτζιάτης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Δήμαρχος Γερμασόγειας.
SportDay
Ιστορία
Την Τρίτη 21 Ιανουαρίου του 2014 η εφημερίδα μαζί με τον ΣΠΟΡ FM πουλήθηκε στον Γιάννη Αλαφούζο, καθιστώντας την αυτομάτως, μέλος του ομίλου ΣΚΑΪ ενώ στα μέσα της επόμενης χρονιάς η εφημερίδα πέρασε στον όμιλο επιχειρήσεων ΔΕΜΚO, συμφερόντων Δημητρίου Κοντομηνά και μεταφέρθηκε στην Παιανία. Στα τέλη του 2016 μετακόμισε στις εγκαταστάσεις του (τότε ομόσταβλου) Alpha TV στην Παλλήνη ενώ μετά από δύο χρόνια επανήλθε στην Παιανία.
Πανίκος Λουρουτζιάτης
Πολιτική διαδρομή
Διεκδίκησε και κέρδισε τη θέση του Δημάρχου Γερμασόγειας στις Δημοτικές εκλογές του 1994. Είχε την υποστήριξη του ΑΚΕΛ. Ήταν ο πρώτος δήμαρχος του Δήμου Γερμασόγειας. Επανεξελέγη στις Δημοτικές εκλογές του 1996 και στις Δημοτικές εκλογές του 2001.
SportDay
Ιστορία
Η τιμή της άλλαξε πολλές φορές. Τον Ιούλιο του 2015 έπεσε στο 1 ευρώ, από 1,30 ενώ τον Ιανουάριο του 2016 επανήλθε στο 1,30. Τον Μάιο του 2016 έπεσε στα 0,90 λεπτά, στο 1 ευρώ τον Αύγουστο του 2018, και κατέληξε στο 1,20 την 1 Αυγούστου 2019, τιμή στην οποία πωλείται και σήμερα.
Πανίκος Λουρουτζιάτης
Πολιτική διαδρομή
Διεκδίκησε επανεκλογή στις Δημοτικές εκλογές του 2006 με τη στήριξη του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ, αλλά έχασε με διαφορά δέκα ψήφων. Επιπρόσθετα, συμμετείχε στις Δημοτικές εκλογές του 2016 ως ανεξάρτητος, αλλά δεν εξελέγη.
SportDay
Ιστορία
Τον Μάιο του 2020 μετακόμισε στη Λεωφόρο Κηφισίας ενώ στα τέλη της χρονιάς μετακόμισε μαζί με το Channel 9 στις εγκαταστάσεις του Action 24 στην περιοχή του σχολικού συγκροτήματος Γκράβα (Σκιάθου 147 και Σκόκου).
Πανίκος Λουρουτζιάτης
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Γερμασόγειας
SportDay
Ιστορία
Την δημοσιογραφική της ομάδα απαρτίζουν οι Αντώνης Καρπετόπουλος, Ευάνθης Γκόγκουλης, Κώστας Γουλής, Μπάμπης Παπάζογλου, Βαγγέλης Αρναούτογλου, Τόλης Κοτζιάς, Παύλος Δεπόλλας, Νίκος Μποζιονέλος και αρκετοί άλλοι. Εκδότης της εφημερίδας είναι ο Τάσος Μπούρας, διευθυντής ο Γιώργος Μαζιάς, σύμβουλος έκδοσης είναι ο Θεολόγος Αλεξανδράτος, αρχισυντάκτης ο Νίκος Σαρίδης και καλλιτεχνικός διευθυντής ο Κώστας Χαροκόπος. Νέος διευθυντής σύνταξης της ηλεκτρονικής Sportday είναι ο δημοσιογράφος Αλέξανδρος Σόμογλου.
Παναγιώτης Ραφαηλίδης
Βιογραφία
Την σεζόν 2015-16 ήταν στην εκπομπή Namaste με παρουσιάστρια την Ναταλία Γερμανού στο κανάλι Epsilon TV. Την σεζόν 2016-2018 ήταν στην εκπομπή Επιτέλους Σαββατοκύριακο με παρουσιάστρια την Ναταλία Γερμανού στο κανάλι Epsilon TV. Ωστόσο το καλοκαίρι του 2018 παρουσίαζε την εκπομπή Splash με την Μαντώ Γαστεράτου στο κανάλι Epsilon TV. Την 31η Νοεμβρίου 2018 ήταν ένας από τους εργαζομένους που απολύθηκαν απότομα και μαζικά από το Open TV που εδώ και λίγους μήνες τελούσε υπό την λειτουργία του Ιβάν Σαββίδη.
SportDay
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα
Παναγιώτης Ραφαηλίδης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές
Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού (Ράουμα)
Περιγραφή
Αρχικώς, το κτίριο ανεγέρθηκε εντός της Παλαιάς Ράουμα, πιθανώς μεταξύ του 1515 και του 1520, ως μέρος του Φραγκισκανικού Μοναστηριού της Ράουμα. Χρησιμοποιήθηκε από τους Φραγκισκανούς έως το 1538, ημερομηνία κατά την οποία το μοναστήρι έκλεισε στα πλαίσια της Μεταρρυθμίσεως στη Σουηδία. Η κατάσταση της εκκλησίας σταδιακά επιδεινώθηκε, έως την επαναλειτουργία της ως λουθηρανική εκκλησία, το 1640.
Λόγω της μορφής του, το κτίριο θυμίζει τις λίθινες εκκλησίες της Σατακούντα. Είναι δυνατό να χωρέσει συνολικό αριθμό 800 ατόμων. Οι διακοσμητικοί πίνακες χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα. Ο πύργος του κωδωνοστασίου ανεγέρθηκε το 1816, χρησιμοποιώντας ως δομικό υλικό λίθους προερχόμενους από την προηγούμενη εκκλησία, ενώ, παράλληλα, εκείνη την περίοδο χρησίμευε ως σημείο αναφοράς για τους ναυτικούς. Κατεστραμμένος κατά την διάρκεια πυρκαγιάς, ανεγέρθηκε εκ νέου το 1968.
Πέρα Χωριό
Το Πέρα Χωριό είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Η κοινότητα έχει δικό της Κοινοτικό Συμβούλιο, ωστόσο το Πέρα Χωριό και η γειτονική Νήσου αποτελούν ένα Σύμπλεγμα Κοινοτήτων, το Πέρα Χωρίου-Νήσου, το οποίο διοικείται από το Συμβούλιο Συμπλέγματος Κοινοτήτων Πέρα Χωρίου-Νήσου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Άγιος Ανδρέας (Κάτω Πατήσια)
Για το μεσαιωνικό εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα στην Πλατεία Αμερικής στην Αθήνα, δείτε αυτό το άρθρο.
Ο Άγιος Ανδρέας είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στα Κάτω Πατήσια κοντά στην παλιά σιδηροδρομική γραμμή Κηφισιάς. Είναι ρυθμού βασιλικής, μονόκλιτος, καμαροσκέπαστος. Η κόγχη του ιερού είναι ημιεξαγωνική.
Πηγές
Ανδρεας Κατω Πατησια
Βασίλης Δημητριάδης (πολιτικός)
Ο Βασίλης Δημητριάδης είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Ήταν Υφυπουργός Ναυτιλίας της Κύπρου.
Ο υπέροχος Γκάτσμπυ
Ο υπέροχος Γκάτσμπυ (The Great Gatsby) είναι μυθιστόρημα του Αμερικανού συγγραφέα Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ, που δημοσιεύθηκε το 1925. Η υπόθεσή του εκτυλίσσεται την ίδια χρονική περίοδο, την «εποχή της τζαζ», στο Λονγκ Άιλαντ. Το βιβλίο περιγράφει τις αλληλεπιδράσεις του αφηγητή του Νικ Κάραγουέι με τον μυστηριώδη εκατομμυριούχο Τζέι Γκάτσμπυ και το πάθος του Γκάτσμπυ να επανασυνδεθεί με την παλιά αγαπημένη του, τη Νταίζη Μπιουκάναν.
Βασίλης Δημητριάδης (πολιτικός)
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βασίλης Δημητριάδης γεννήθηκε στις 15 Μαρτίου 1972 στη Λεμεσό. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Σάρρεϋ. Ακολούθως, απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στη διοικητική επιστήμη από το ίδιο πανεπιστήμιο.
Ο υπέροχος Γκάτσμπυ
Μια νεανική ερωτική ιστορία του Φιτζέραλντ με τη νεαρή κοσμική Τζινέβρα Κινγκ, καθώς και τα οργιώδη πάρτι στα οποία πήγαινε στη βόρεια ακτή του Λονγκ Άιλαντ το 1922 υπήρξαν αρκετή έμπνευση για το μυθιστόρημα. Μετά από μια διαμονή στη νότια Γαλλία, ο συγγραφέας ολοκλήρωσε ένα σχεδίασμά του το 1924. Υπέβαλε την πρώτη εκδοχή του στον εκδότη Μάξγουελ Πέρκινς, που έπεισε τον Φιτζέραλντ να αναθεωρήσει το έργο τον επόμενο χειμώνα. Μετά τις αναθεωρήσεις, ο Φιτζέραλντ ήταν ευχαριστημένος με το κείμενο, αλλά παρέμενε αναποφάσιστος σχετικώς με το τίτλο του μυθιστορήματος και σκέφθηκε αρκετούς πιθανούς τίτλους. Κατέληξε στον «Κάτω από το κόκκινο, το λευκό και το μπλε», αλλά ο Πέρκινς τον έπεισε να τον αλλάξει στο «Ο υπέροχος Γκάτσμπυ».
Το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1925 και απέσπασε γενικώς καλές κριτικές, αν και μερικοί κριτικοί λογοτεχνίας έγραψαν ότι δεν ήταν αντάξιο των προηγούμενων έργων του συγγραφέα. Ωστόσο, από εμπορικής πλευράς Ο υπέροχος Γκάτσμπυ υπήρξε αποτυχία: ως τον Οκτώβριο είχε πουλήσει λιγότερα από 20 χιλιάδες αντίτυπα και οι ελπίδες του Φιτζέραλντ για μεγάλα έσοδα διαψεύσθηκαν. Ο συγγραφέας πίστευε από τότε μέχρι τον πρόωρο θάνατό του το 1940, ότι είχε αποτύχει στη ζωή του και ότι το έργο του θα ξεχνιόταν. Μετά τον θάνατό του το μυθιστόρημα επανεξετάσθηκε από τη φιλολογική κριτική και σύντομα μετά τον πόλεμο συμπεριλήφθηκε στην ύλη πολλών ανθολογίων λογοτεχνίας που χρησιμοποιούσαν στα αμερικανικά γυμνάσια, ενώ βρηκέ και μια αντίστοιχη θέση στο κέντρο της λαϊκής κουλτούρας των ΗΠΑ. Μέχρι σήμερα Ο υπέροχος Γκάτσμπυ έχει μεταφερθεί στον κινηματογράφο ως 4 διαφορετικές ταινίες (με την πιο πρόσφατη αυτή του Μπαζ Λούρμαν το 2013), σε τηλεταινίες, έχει διασκευασθεί σε θεατρικά έργα, σε κόμικς, ακόμη και σε όπερα και μπαλέτο.
Βασίλης Δημητριάδης (πολιτικός)
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1998 προσελήφθη στο Τμήμα Εμπορικής Ναυτιλίας ως Λειτουργός Εμπορικής Ναυτιλίας. Από το 2004 έως το 2008 υπηρέτησε ως Ναυτιλιακός Σύμβουλος της Κυπριακής Δημοκρατίας στη Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Κύπρου στην ΕΕ εκπροσωπώντας την Κύπρο στα διάφορα όργανα της ΕΕ σε ζητήματα Θαλάσσιων Μεταφορών και Ολοκληρωμένης Θαλάσσιας Πολιτικής. Την περίοδο 2009-2013 διετέλεσε Επικεφαλής του Κλιμακίου Ευρωπαϊκών Θεμάτων του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων για τα θέματα ΕΕ που άπτονται των αρμοδιοτήτων του Υπουργείου και ήταν συντονιστής των θεμάτων αυτών κατά τη διάρκεια της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της ΕΕ. Την ίδια περίοδο διετέλεσε Επιστημονικός Συνεργάτης-Εκπαιδευτής στη Κυπριακή Ακαδημίας Δημόσιας Διοίκησης για θέματα ΕΕ.
Ο υπέροχος Γκάτσμπυ
Το βιβλίο εξακολουθεί να προσελκύει την προσοχή του αναγνωστικού κοινού και των μελετητών. Οι σύγχρονοι μελετητές τονίζουν την προσέγγιση του μυθιστορήματος στα θέματα της κοινωνικής τάξεως, τον κληρονομικού πλούτου σε αντιπαραβολή με τον «αυτοδημιούργητο» πλούτο, της φυλής, της περιβαλλοντικής συνειδήσεως, όπως και την κυνική στάση του απέναντι στο αμερικανικό όνειρο. Όπως και με άλλα έργα του Φιτζέραλντ, οι επικρίσεις περιλαμβάνουν ισχυρισμούς για αντισημιτισμό. Ο υπέροχος Γκάτσμπυ θεωρείται ωστόσο ευρύτατα ως λογοτεχνικό αριστούργημα και υποψήφιος για τον τίτλο του «μεγάλου αμερικανικού μυθιστορήματος».
Βασίλης Δημητριάδης (πολιτικός)
Βιογραφικά στοιχεία
Έχει εργαστεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως εθνικός εμπειρογνώμονας για θέματα αειφόρου ανάπτυξης του ναυτιλιακού τομέα. Επιπλέον, έχει εργαστεί στη Γενική Διεύθυνση Μεταφορών και Κινητικότητας συντονίζοντας την ναυτιλιακή πολιτικής της ΕΕ καθώς και τις εξωτερικές σχέσεις της ΕΕ στο τομέα των θαλάσσιων μεταφορών. Προηγουμένως, εργάστηκε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως εθνικός εμπειρογνώμονας για θέματα αειφόρου ανάπτυξης του ναυτιλιακού τομέα. Ακόμη, διετέλεσε σύμβουλος και μέλος του Γραφείου της Επιτρόπου Εκπαίδευσης, Πολιτισμού, Πολυγλωσσίας και Νεολαίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ανδρούλλας Βασιλείου.
Ο υπέροχος Γκάτσμπυ
Σύνοψη της πλοκής
Την άνοιξη του 1922 ο Νικ Κάραγουέι — ένας απόφοιτος του Γέιλ από τις μεσοδυτικές πολιτείες και βετεράνος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου — ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη για να βρει εργασία ως πωλητής ομολόγων. Νοικιάζει ένα μπανγκαλόου στο χωριό Γουέστ Εγκ του Λονγκ Άιλαντ, δίπλα σε ένα πολυτελές μέγαρο που κατοικείται από τον Τζέι Γκάτσμπυ, έναν αινιγματικό πολυεκατομμυριούχο που διοργανώνει εκεί εκθαμβωτικά σουαρέ, αλλά δεν συμμετέχει σ' αυτά.
Κάποιο βράδυ ο Νικ δειπνεί με μια μακρινή συγγενή, την Νταίζη Μπιουκάναν, στη μοδάτη κωμόπολη Ηστ Εγκ. Η Νταίζη είναι παντρεμένη με τον Τομ Μπιουκάναν, πρώην ποδοσφαιριστή και παλαιό γνώριμο του Νικ από τα φοιτητικά τους χρόνια. Το ζεύγος έχει προσφάτως μετακομίσει από το Σικάγο σε ένα αρχοντικό ακριβώς απέναντι από τον κόλπο από το κτήμα του Γκάτσμπυ. Εκεί ο Νικ συναντά την Τζόρνταν Μπέικερ, μια ανυπόμονη νεαρή πρωταθλήτρια του γκολφ, που είναι παιδική φίλη της Νταίζης. Η Τζόρνταν εμπιστεύεται στον Νικ ότι ο Τομ έχει μια ερωμένη, τη Μυρτώ Γουίλσον, που του τηλεφωνεί με θράσος στο σπίτι του και η οποία ζει στην «Κοιλάδα της στάχτης», μια εκτεταμένη χωματερή.
Βασίλης Δημητριάδης (πολιτικός)
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι νυμφευμένος με την Έλενα Τοφή και έχει ένα υιό και μία κόρη.
Ο υπέροχος Γκάτσμπυ
Σύνοψη της πλοκής
Μερικές ημέρες αργότερα ο Νικ συνοδεύει απρόθυμα τον πιωμένο και νευριασμένο Τομ στη Νέα Υόρκη με το τρένο. Στη διαδρομή σταματούν σε ένα γκαράζ που κατοικείται από τον μηχανικό Τζωρτζ Γουίλσον και τη σύζυγό του, που είναι η Μυρτώ. Η Μυρτώ τους ακολουθεί και η τριάδα προχωρά σε ένα μικρό διαμέρισμα της Νέας Υόρκης, το οποίο ο Τομ έχει νοικιάσει για συναντήσεις με τη Μυρτώ. Εκεί έρχονται και καλεσμένοι, και ακολούθεί ένα πάρτι που τελειώνει με τον Τομ να χτυπάει τη Μυρτώ και να σπάζει τη μύτη της όταν εκείνη αναφέρει την Νταίζη.
Βασίλης Δημητριάδης (πολιτικός)
Πολιτική διαδρομή
Στις 10 Ιουλίου 2020 διορίστηκε Υφυπουργός Ναυτιλίας στην Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018.
Ο υπέροχος Γκάτσμπυ
Σύνοψη της πλοκής
Ένα πρωί, ο Νικ λαμβάνει μια επίσημη πρόσκληση σε δεξίωση στο αρχοντικό του Γκάτσμπι. Μόλις φθάσει εκεί, ο Νικ, όντας αμήχανος καθώς δεν αναγνωρίζει κανέναν, αρχίζει να πίνει έντονα μέχρι να συναντήσει την Τζόρνταν. Ενώ συνομιλεί μαζί της, τον πλησιάζει ένας άντρας που συστήνεται ως Τζέι Γκάτσμπυ και επιμένει ότι τόσο αυτός όσο και ο Νικ υπηρέτησαν στην 3η Μεραρχία Πεζικού κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ο Γκάτσμπυ προσπαθεί να αγκαλιάσει τον Νικ και όταν ο Νικ φεύγει από το πάρτι, παρατηρεί ότι ο Γκάτσμπυ τον παρακολουθεί.
Στα τέλη Ιουλίου ο Νικ και ο Γκάτσμπυ γευματίζουν σε εστιατόριο που σερβίρει οινοπνευματώδη ποτά παράνομα (είναι η εποχή της ποτοαπαγόρευσης). Ο Γκάτσμπυ προσπαθεί να εντυπωσιάσει τον Νικ με ιστορίες για τον ηρωισμό του στον πόλεμο και για τις ημέρες του όταν φοιτούσε στην Οξφόρδη. Στη συνέχεια ο Νικ συναντά την Τζόρνταν στο Ξενοδοχείο Πλάζα (Νέα Υόρκη). Η Τζόρνταν του αποκαλύπτει ότι ο Γκάτσμπυ και η Νταίζη γνωρίσθηκαν γύρω στο 1917, όταν ο Γκάτσμπυ ήταν αξιωματικός στο Αμερικανικό Εκστρατευτικό Σώμα. Ερωτεύτηκαν, αλλά όταν ο Γκάτσμπυ πήγε να πολεμήσει στο εξωτερικό, η Νταίζη παντρεύτηκε απρόθυμα τον Τομ. Ο Γκάτσμπυ ελπίζει ότι ο νεοαποκτηθείς πλούτος του και τα εκθαμβωτικά πάρτι του θα συμβάλουν ώστε η Νταίζη να επιστρέψει σε αυτόν. Ο Γκάτσμπυ χρησιμοποιεί τον Νικ προκειμένου να στήσει μια επανένωση με την Νταίζη και οι δύο ξεκινούν μια ερωτική σχέση.
Βασίλης Δημητριάδης (πολιτικός)
Πηγές
Κατηγορία:Υφυπουργοί Ναυτιλίας (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Ο υπέροχος Γκάτσμπυ
Σύνοψη της πλοκής
Τον Σεπτέμβριο, ο Τομ ανακαλύπτει την απιστία της συζύγου του όταν η Νταίζη απευθύνεται απρόσεκτα στον Γκάτσμπυ με ξεδιάντροπη οικειότητα μπροστά του. Αργότερα, σε μια σουίτα στο Πλάζα, ο Γκάτσμπυ και ο Τομ αντιδικούν για την υπόθεση. Ο Γκάτσμπυ επιμένει ότι η Νταίζη δηλώνει ότι δεν αγαπούσε ποτέ τον Τομ. Η Νταίζη ισχυρίζεται ότι αγαπά τον Τομ και τον Γκάτσμπυ, αναστατώνοντας και τους δύο. Ο Τομ αποκαλύπτει ότι ο Γκάτσμπυ είναι απατεώνας, του οποίου τα χρήματα προέρχονται από την παράνομη διακίνηση αλκοόλ. Ακούγοντας αυτό, η Νταίζη επιλέγει να μείνει με τον Τομ. Ο Τομ λέει περιφρονητικά στον Γκάτσμπυ να την πάει στο σπίτι του, γνωρίζοντας ότι η Νταίζη δεν θα τον αφήσει ποτέ.
Ενώ επστρέφουν στο Ηστ Εγκ, ο Γκάτσμπυ και η Νταίζη περνούν από το γκαράζ του Γουίλσον και με το αυτοκίνητό τους σκοτώνουν κατά λάθος τη Μυρτώ. Ο Γκάτσμπυ αποκαλύπτει στον Νικ ότι η Νταίζη οδηγούσε το αυτοκίνητο, αλλά σκοπεύει να αναλάβει την ευθύνη για το ατύχημα για να την προστατεύσει. Ο Νικ προτρέπει τον Γκάτσμπυ να φύγει για να αποφύγει τη δίωξη, αλλά εκείνος αρνείται. Αφού ο Τομ λέει στον Γουίλσον ότι ο Γκάτσμπυ κατέχει το αυτοκίνητο που χτύπησε τη Μυρτώ, ο Γουίλσον υποθέτει ότι ο ιδιοκτήτης του οχήματος πρέπει να είναι ο εραστής της συζύγου του. Ο Γουίλσον πυροβολεί θανάσιμα τον Γκάτσμπυ στην πισίνα του αρχοντικού του και μετά αυτοκτονεί.
Αρκετές μέρες μετά τη δολοφονία του Γκάτσμπυ, ο πατέρας του, Χένρι Γκατς, έρχεται για την σε κλειστό κύκλο κηδεία του. Μετά τον θάνατο του Γκάτσμπυ, ο Νικ καταλήγει στο να μισήσει τη Νέα Υόρκη και συμπεραίνει ότι ο Γκάτσμπυ, η Νταίζη, ο Τομ και ο ίδιος ήταν όλοι τους Δυτικοί, απροσάρμοστοι στη ζωή της ανατολικής ακτής των ΗΠΑ. Ο Νικ συναντά τον Τομ και στην αρχή αρνείται να του δώσει το χέρι του. Ο Τομ παραδέχεται ότι ήταν αυτός που είπε στον Γουίλσον ότι το όχημα που σκότωσε τη Μυρτώ ανήκε στον Γκάτσμπυ. Προτού επιστρέψει στη Δύση, ο Νικ επιστρέφει στο αρχοντικό του Γκάτσμπυ και κοιτάζει πέρα από τον κόλπο το πράσινο φως που εκπέμπεται από το τέλος της αποβάθρας της Νταίζης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν θεατρικές παραστάσεις Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν όπερες
Αντριέβιτσα
Η Αντριέβιτσα (σερβικά: Андријевица) είναι μια πόλη του ανατολικού Μαυροβουνίου. Αποτελεί την έδρα του ομώνυμου δήμου και έχει πληθυσμό 1.048 κατοίκους (2011).
Ιστορία
Η πόλη της Αντριέβιτσας είναι μια σχετικά νέα εγκατάσταση, καθώς τα θεμέλιά της τέθηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα. Ιδρυτές της ήταν η σερβική φυλή των Βασογιεβίτσι. Το 1858 ο Μίλιαν Βούκοφ ανακήρυξε την περιοχή μέρος του Πριγκιπάτου του Μαυροβουνίου. Από εκείνο το σημείο, ο οικισμός ξεκίνησε να επεκτείνεται σταδιακά με τη μορφή πόλης, όμως αυτή η ανάπτυξη διεκόπη κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον Ιούλιο του 1944, μια γερμανική μεραρχία, κατέσφαξε πάνω από 400 Ορθόδοξους Χριστιανούς της πόλης. Η οικονομία της Αντριέβιτσα χτυπήθηκε βαριά με την παρακμή της βιομηχανίας κατά τη διάρκεια των Πολέμων της Γιουγκοσλαβίας, με ταυτόχρονη μείωση του πληθυσμού.
Μεταφορές
Η Αντριέβιτσα συνδέεται με το υπόλοιπο Μαυροβούνιο με διπλής λωρίδας αυτοκινητόδρομους. Επαρχιακοί δρόμοι την συνδέουν με Μπέρανε και Κολάσιν (που απέχουν και οι δύο περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά). Ο μελλοντικός αυτοκινητόδρομος Βελιγράδι-Αντιβάριο αναμένεται να περνάει από την πόλη.
Το Αεροδρόμιο της Ποντγκόριτσα, από όπου εξυπηρετούνται αεροπορικώς οι πολίτες και οι επισκέπτες της Αντριέβιτσας, απέχει περίπου 120 χιλιόμετρα μακριά.
Τουρισμός
Η Αντριέβιτσα περιβάλλεται από τα βουνά Κόμοβι, Μπιελασίτσα και Προκλετίγιε. Τοποθετείται σε ένα λόφο 40 μέτρα πάνω από την επιφάνεια του ποταμού Λιμ. Ο δήμος απολαμβάνει ένα μεγάλο ποσοστό τουρισμού εξαιτίας της εκπληκτικής παρθένας φύσης που τον περιβάλλει, αλλά και εξαιτίας της τοποθεσίας στη χώρα. Οι δραστηριότητες που αξιοποιούνται εδώ είναι: ορειβασία, ποδηλασία, ράφτινγκ και άλλες αθλητικές δραστηριότητες, όπως το ποδόσφαιρο. Κύριο τουριστικό αξιοθέατο είναι το βουνό Κόμοβι το οποίο εκτίνεται μέχρι τα 2.461 μέτρα. Αυτό το βουνό μπορεί να προσεγγιστεί με αυτοκίνητο σε λιγότερο από 45 λεπτά, μέσω ενός ελικοειδούς δρόμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Μαυροβουνίου
Μικρό Σούλι Σερρών
Το Μικρό Σούλι είναι χωριό του Νομού Σερρών, χαρακτηρισμένο ως παραδοσιακός οικισμός. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 έχει πληθυσμό 334 κατοίκων, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 385 κατοίκων. Είναι χτισμένο στους πρόποδες του Παγγαίου, «σκαρφαλωμένο» σε ένα μεγάλο βράχο που θυμίζει έντονα το Σούλι της Ηπείρου. Εξάλλου τη σημερινή του ονομασία, την οποία απέκτησε το 1924 την οφείλει σε αυτή τη μορφολογική του ομοιότητα με το ιστορικό Σούλι, αλλά και στη γενναιότητα με την οποία πολέμησαν οι Μακεδονομάχοι του χωριού, κατά τον Μακεδονικό Αγώνα (1904 — 1908). Λέγεται μάλιστα ότι το όνομα αυτό το έδωσε στο χωριό ο Μητροπολίτης Δράμας, Φιλίππων και Ζιχνών και αργότερα Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, όταν βρέθηκε εκεί το 1909, για να παρακολουθήσει μια θεατρική παράσταση που δόθηκε από κατοίκους του χωριού.
Ιστορία
Σύμφωνα με το βιβλίο του Αστέριου Γούσιου «Η κατά Παγγαίον χώρα», το Μικρό Σούλι στο τέλος του 19ου αιώνα διέθετε Δημοτικό Σχολείο και Νηπιοπαρθεναγωγείο, στα οποία φοιτούσαν 70 αγόρια και 45 κορίτσια. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Κοινότητας Μ. Σουλίου το 1964 το χωριό απαριθμούσε 1.082 κατοίκους. Παλιότερα το χωριό λεγόταν Σέμαλτο. Ορισμένοι πιστεύουν ότι η ονομασία αυτή προέρχεται από το αρχαίο ρήμα «άλλομαι» που σημαίνει πηδώ, κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι η ονομασία Σέμαλτο προέρχεται από τις λατινικές λέξεις Σεμ και Άλτο που σημαίνουν Ημί και Λόφος αντίστοιχα, δηλαδή ημίψηλος λόφος. Πιθανότερο όλων όμως είναι η ονομασία αυτή να προέρχεται από το Σεμάλτιον όρος, που είναι το Παγγαίο.
Λίγα χιλιόμετρα δυτικά του σημερινού χωριού, στο λόφο «Ζαβαρνίκια», μαρτυρούνται τα ίχνη (πολυάριθμα όστρακα αγγείων κ.ά.) αρχαίου οικισμού, ο οποίος βρισκόταν πάνω στην Εγνατία οδό, όπως εικάζεται από την ανεύρεση εδώ ενός ρωμαϊκού μιλιαρίου. Στο διπλανό πάλι λόφο της «Αγίας Μαρίνας» διαπιστώθηκε η ύπαρξη προϊστορικού οικισμού της ύστερης νεολιθικής και πρώιμης εποχής του Χαλκού. Αυτό σημαίνει ότι η περιοχή των δύο αυτών λόφων κατοικήθηκε συνεχώς από τα προϊστορικά ως τα βυζαντινά χρόνια, όπως μαρτυρούν και τα ερείπια παλαιοχριστιανικών βασιλικών. thumb|Ο [[Χρυσόστομος Σμύρνης|άγιος Χρυσόστομος, ως μητροπολίτης Δράμας, Φιλίππων και Ζιχνών την περίοδο 1902-1910, ο οποίος έδωσε το όνομα Μικρό Σούλι στο χωριό]] Αναφορές στο Μικρό Σούλι υπάρχουν σε έγγραφα της βυζαντινής περιόδου που βρέθηκαν στο Άγιον Όρος (στο οποίο ανήκε). Πιο συγκεκριμένα, μνημονεύονται οι δύο γειτονικοί οικισμοί, το Σέμαλτον και τα Ζαβαρνίκια. Στα Ζαβαρνίκια υπάρχουν και διατηρούνται σε αρκετά καλή κατάσταση τα ερείπια των τούρκικων λουτρών, ότι απέμεινε δηλαδή από το χωριό που υπήρχε εκεί την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Το Μικρό Σούλι απελευθερώθηκε στις 24 Οκτώβρη του 1912, όπως άλλωστε και τα υπόλοιπα παγγαιοχώρια, από τον Καπετάν Δούκα.
Το Μάιο του 1913 το χωριό πέφτει στα χέρια των Βουλγάρων. Οι κάτοικοι του Μικρού Σουλίου αλλά και της Παλαιοκώμη, της Αμφίπολης και των Λακοβικίων, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα χωριά τους για να ξεφύγουν από τις βιαιότητες των Βουλγάρων κατακτητών της Ανατολικής Μακεδονίας. Οι κάτοικοι αυτοί κατέφυγαν στη Βουρβουρού Χαλκιδικής για να εγκατασταθούν σε ασφαλή τόπο. Εκεί όμως τους βρίσκει επιδημία χολέρας, με αποτέλεσμα πάνω από 110 άνθρωποι να πεθάνουν εκεί, ενώ οι υπόλοιποι αναγκάστηκαν να ξαναγυρίσουν πίσω στο χωριό. Οι κακουχίες όμως των Μικροσουλιωτών δεν τελειώνουν, αφού αμέσως σχεδόν με την επιστροφή τους ξεσπάει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Οι Βούλγαροι στέλνουν πολλούς κατοίκους ομήρους στη Βουλγαρία, όπου και πεθαίνουν οι περισσότεροι από αυτούς. Ακόμη οι Βούλγαροι καταστρέφουν ολοσχερώς το χωριό και χρησιμοποιούν τα απομεινάρια των σπιτιών σαν οικοδομικά υλικά για να φτιάξουν τα οχυρωματικά τους έργα.
Η εκκλησία του χωριού, η οποία χτίστηκε το 1835, ήταν το μοναδικό κτίσμα του χωριού που έμεινε ανέπαφο. Όμως κι αυτή γκρεμίστηκε από βόμβα, που έπεσε στο χωριό κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, οι ξένες δυνάμεις κατοχής υποχρέωσαν τους κατοίκους του Μ. Σουλίου, αλλά και των γύρω χωριών να κατασκευάσουν το δρόμο που οδηγεί σε μια περιοχή του Παγγαίου που ονομάζεται «Κανόνι». Εκεί, με καταναγκαστική δουλειά των κατοίκων της περιοχής, κατασκευάστηκε φρούριο, προκειμένου να ελέγχουν οι ξένες δυνάμεις ολόκληρο τον Στρυμονικό κόλπο.
Όσοι κάτοικοι επέζησαν από τους πολέμους και τις κακουχίες αναγκάστηκαν να ζήσουν σε ένα χωριό κατεστραμμένο και ερειπωμένο. Στεγάστηκαν λοιπόν αρχικά σε παράγκες και ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Το κράτος έχτισε δύο μεγάλες αποθήκες για να αποθηκεύουν οι κάτοικοι τα αγροτικά τους προϊόντα. Αργότερα οι αποθήκες αυτές χρησιμοποιήθηκαν σαν δημοτικό σχολείο η μία και σαν κοινοτικό κατάστημα η άλλη. Το 1923 οι αρχές του χωριού μαζί με τον ιερέα αλλά και πολλούς κατοίκους, πήγαν στη Βουρβουρού Χαλκιδικής και αφού ξέθαψαν τους νεκρούς συγχωριανούς τους, πήραν τα κόκαλά τους και τα έφεραν πίσω στο χωριό.
Το 1931 η κυβέρνηση βοήθησε οικονομικά τους κατοίκους του χωριού κι έχτισαν σπίτια για να κατοικήσουν. Στα χρόνια που ακολούθησαν, το Μικρό Σούλι, παρόλο που πάντοτε ήταν ένα κατά βάση αγροτικό χωριό ανέπτυξε σημαντική πολιτιστική δραστηριότητα. Ακουστά σ' όλη την περιοχή ήταν τα γλέντια των κατοίκων του, οι παρελάσεις καρναβαλικών αρμάτων τις Αποκριές, οι συναυλίες που έδινε η μπάντα του χωριού, αλλά και οι θεατρικές παραστάσεις που ανέβαζαν οι σύλλογοι του Μικρού Σουλίου.
Τα τελευταία χρόνια το Μικρό Σούλι, όπως άλλωστε και όλα τα χωριά του Παγγαίου, ακολούθησε μια φθίνουσα πορεία με συνεχή μείωση του πληθυσμού του.
Βραχογραφίες
Από ένα βαθύ πέπλο μυστηρίου εξακολουθούν να καλύπτονται τα «ακιδογραφήματα» ή «βραχογραφίες» που συναντάμε στις πλαγιές του Παγγαίου, πάνω από το Μικρό Σούλι και το Ροδολίβος, δηλαδή κάποια σχεδιάσματα ζωγραφισμένα επάνω στο σκληρό γρανίτη ή το σκληρό ασβεστόλιθο.
Πράγματι οι βραχογραφίες αυτές παρατηρήθηκαν και μελετήθηκαν για πρώτη φορά από τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Νικόλαο Μουτσόπουλο, ο οποίος όμως δεν ήταν αρχαιολόγος, στο Νότιο και Νοτιοδυτικό Παγγαίο το 1966. Από τότε όμως και μετά, δεν έχει γίνει ενδελεχής επιστημονική έρευνα, οπότε δεν μπορούμε με βεβαιότητα να μιλήσουμε για την προέλευσή τους. Με τις βραχογραφίες ασχολήθηκε και ο Ροδολιβινός Γιώργος Βογιατζής, ο οποίος έχει γράψει και ένα βιβλίο σχετικό με αυτές.
Οι βραχογραφίες είναι απεικονίσεις, κυρίως ειδών της πανίδας που υπήρχε στην περιοχή, αλλά και ανθρώπινων μορφών. Στο Παγγαίο όλες οι βραχογραφίες, έχουν την ίδια μορφή, πράγμα που σημαίνει ότι φτιάχτηκαν από τον ίδιο λαό και μάλιστα με μια τεχνική (της διάνοιξης οπών πάνω στον σκληρό βράχο, που στο τέλος ενώνονται μεταξύ τους και σχηματίζουν γραμμές), την οποία τεχνική χρησιμοποιούν μέχρι και σήμερα ακόμη οι κτηνοτρόφοι του Παγγαίου, για να χαράζουν τα ονόματά τους στους βράχους.
Η χρονολόγηση των χαραγμάτων αυτών βέβαια είναι ακόμη πιο δύσκολη, αφού όπως είπαμε δεν έχουν μελετηθεί από αρχαιολόγους. Πάντως γίνεται γενικά δεκτό από όσους ασχολήθηκαν με τις βραχογραφίες, ότι οι παλιότερες ανάγονται στην όψιμη εποχή του χαλκού (γύρω δηλαδή στην 3η χιλιετία π.Χ.), ενώ οι νεώτερες φθάνουν μέχρι και τους πρώτους Χριστιανικούς χρόνους.
Διοικητική ιστορία
Το χωριό είχε αναγνωριστεί ως Κοινότητα Σεμάλτου στις 04/01/1920 και στις 30/08/1927 μετονομάστηκε στο όνομα Κοινότητα Μικρού Σουλίου. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, η κοινότητα ενσωματώθηκε στον Δήμο Ροδολίβους. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης ο Δήμος Ροδολίβους εντάχθηκε στον νέο δήμο Αμφίπολης και το Μικρό Σούλι είναι τοπική κοινότητα αυτού του Δήμου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Σερρών
Τετράδα του Ρόμπερτ
thumb|right|250px|Η Τετράδα του Ρόμπερτ: [[NGC 87 (πάνω δεξιά), NGC 88, NGC 89 (κάτω) και NGC 92 (πάνω αριστερά).]] Η Τετράδα του Ρόμπερτ είναι μικρή ομάδα γαλαξιών η οποία βρίσκεται στον αστερισμό Φοίνικα και απέχει περίπου 160 εκατομμύρια έτη φωτός. Αποτελείται από τέσσερις γαλαξίες που βρίσκονται σε φάση σύγκρουσης και συγχώνευσης. Αποτελείται από τους NGC 87, NGC 88, NGC 89 και NGC 92, που ανακάλυψε ο Τζων Χέρσελ (John Herschel) τη δεκαετία του 1830. Ο NGC 101 θεωρείται χαλαρά συνδεδεμένο μέλος του σχηματισμού. Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα παραδείγματα ισχυρά συνεκτικής ομάδας γαλαξιών. Επειδή τέτοιου είδους ομάδες έχουν από τέσσερις ως οκτώ γαλαξίες, αποτελούν εξαιρετικά πεδία μελέτης της αλληλεπίδρασης των γαλαξιών και των επιπτώσεων τους, ιδίως όσον αφορά στη γένεση νέων άστρων. Ονομάστηκε έτσι από τους Χάλτον Αρπ (Halton Arp) και Barry F. Madore όταν συνέγραψαν το έργο A Catalogue of Southern Peculiar Galaxies and Associations το 1987.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ομάδες γαλαξιών Κατηγορία:Φοίνιξ (αστερισμός)
Vocaloid
Το Vocaloid (ιαπωνικά: ボーカロイド, Χέπμπορν: Bōkaroido) είναι φωνοσυνθετική συσκευή. Η επεξεργασία σήματος αναπτύχθηκε με συλλογικό εγχείρημα υπό τον Kenmochi Hideki στο Πανεπιστήμιο Πονπέου Φάβρα στη Βαρκελώνη της Ισπανίας το 2000 (η ίδια ομάδα που ίδρυσε αργότερα τα εργαστήρια Voctro) ) και αρχικά δεν προοριζόταν για εμπορικό εγχείρημα. Με την υποστήριξη της Yamaha Corporation, αναπτύχθηκε το λογισμικό στο πλήρως εμπορικό προϊόν "Vocaloid." Το λογισμικό βοηθά τους χρήστες να συνθέσουν τραγούδι, πληκτρολογώντας στίχους και μελωδία. Χρησιμοποιεί τεχνολογία συνθετητή με ειδικά ηχογραφημένα φωνητικά από ηθοποιούς ή τραγουδιστές. Για να δημιουργήσει ένα τραγούδι, ο χρήστης πρέπει να εισάγει τη μελωδία και τους στίχους. Η μελωδία εισάγεται με πιάνο midi, ενώ οι στίχοι εισάγονται σε κάθε νότα. Το λογισμικό μπορεί να αλλάξει την ένταση της προφοράς και να παράγει vibrato ή να αλλάξει τους τόνους της φωνής. Κάθε vocaloid πωλείται με τη φωνή ενός τραγουδιστή και ενώ αρχικά το λογισμικό προσφερόταν μόνο στην αγγλική (με πρώτα δείγματα τα Leon, Lola και Miriam) και την ιαπωνική (με δείγματα τα Meiko και Kaito), στην έκδοση Vocaloid 3 διαθέτει υποστήριξη  για την ισπανική (με δείγματα τα Bruno, Clara και Maika) την κινεζική (με δείγματα τα Luo Tianyi και Yan He), την κορεατική (με δείγμα το SeeU), την καταλανική (με δείγμα το Ona) και τη γαλλική (με δείγμα το ALYS).
Χρήση
Το λογισμικό προορίζεται για επαγγελματίες μουσικούς καθώς και για χρήστες που συνθέτουν μουσική μέσω υπολογιστή και έως τώρα οι πωλήσεις του στηρίζονται στην ίδέα ότι ο μόνος περιορισμός είναι οι ικανότητες των χρηστών. Αρκετά ιαπωνικά μουσικά σχήματα της Sony Music Entertainment Japan χρησιμοποίησαν το vocaloid αντί της φυσικής φωνής. Η ιαπωνική εταιρεία Exit Tunes της Quake Inc. κυκλοφόρησε συλλογές με συνθέσεις Vocaloid. Καλλιτέχνες όπως ο Μάικ Όλντφιλντ χρησιμοποίησαν τα vocaloid για φωνές και ηχητικά δείγματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Vocaloid Κατηγορία:Λογισμικό Windows
ΝΚ Μούρα
Η ΝΚ Μούρα ήταν σλοβένικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μούρσκα Σόμποτα. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 16 Αυγούστου 1924 και ήταν μια από τις πρώτες ομάδες της περιοχής. Καθόλη την ιστορία της, η ομάδα θεωρείτο σαν ένας από τους γίγαντες του σλοβένικου ποδοσφαίρου και από τις πιο λαοφιλής της χώρας. Η ομάδα είχε την χρυσή της εποχή τη δεκαετία του 1990 όταν κατάφερε να κερδίσει Κύπελλο Σλοβενίας (ποδόσφαιρο ανδρών). Επίσης, ήταν φιναλίστ Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σλοβενίας δύο φορές και φιναλίστ στο κύπελλο μία φορά.
Τίτλοι
Πρωτάθλημα
Παραπομπές
Κατηγορία:ΝΚ Μούρα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σλοβενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924
Αλυκή (αποσαφήνιση)
Αλυκή είναι ο τόπος παραγωγής του αλατιού από εξάτμιση.
Η ονομασία αυτή είναι συνηθισμένο τοπωνύμιο που δείχνει την ύπαρξη είτε ενεργών είτε ανενεργών αλυκών:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Δυσθεϊσμός
Ο δυσθεϊσμός είναι είναι η θεολογική άποψη που αντίκειται στον ευθεϊσμό, και σύμφωνα με την οποία ο Θεός δεν είναι πανάγαθος, όπως περιγράφεται στις περισσότερες θρησκείες, αλλά έχει αρνητικά χαρακτηριστικά, και ιδιαίτερα κακία. Μία χαρακτηριστικότατη θρησκεία της οποίας η θεότητα συμφωνεί με τον δυσθεϊσμό είναι ο θειστικός σατανισμός.
Πηγές
Αγγλική έκδοση αυτού του άρθρου
Κατηγορία:Θεολογία Κατηγορία:Θρησκευτική διάκριση
Αλέξανδρος Β΄ του Καχέτι
Πρώιμη βασιλεία και πολιτικές συμμαχίες
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d7/%E1%B2%A7%E1%B2%9B%E1%B2%90-%E1%B2%9B%E1%B2%90%E1%B2%9B%E1%B2%A3%E1%B2%9A%E1%B2%98%E1%B2%A1_%E1%B2%A8%E1%B2%94%E1%B2%AC%E1%B2%98%E1%B2%A0%E1%B2%A3%E1%B2%9A%E1%B2%94%E1%B2%91%E1%B2%98%E1%B2%A1_%E1%B2%AC%E1%B2%98%E1%B2%92%E1%B2%9C%E1%B2%98_%E1%B2%9B%E1%B2%94%E1%B2%A4%E1%B2%94_%E1%B2%90%E1%B2%9A%E1%B2%94%E1%B2%A5%E1%B2%A1%E1%B2%90%E1%B2%9C%E1%B2%93%E1%B2%A0%E1%B2%94_II-%E1%B2%98%E1%B2%A1%E1%B2%90_%E1%B2%A1%E1%B2%95%E1%B2%94%E1%B2%A2%E1%B2%98%E1%B2%AA%E1%B2%AE%E1%B2%9D%E1%B2%95%E1%B2%94%E1%B2%9A%E1%B2%98%E1%B2%A1%E1%B2%90%E1%B2%93%E1%B2%9B%E1%B2%98%2C_1579_%E1%B2%AC.jpg/150px-thumbnail.jpg|αριστερά|μικρογραφία|365x365εσ|Βασιλικός καταστατικός χάρτης του Αλεξάνδρου Β΄. Ο Αλέξανδρος Β΄ ήταν γιος τού βασιλιά Λέβαν τού Καχέτι από την πρώτη σύζυγό του Τινατίν Γκουριέλι. Μετά το τέλος τού Λέβαν το 1574, ο Αλέξανδρος Β΄ εξασφάλισε τη διαδοχή του σε έναν αγώνα εξουσίας με τα ετεροθαλή αδέλφια του – τον Ελ-Μίρζα και τον Καϊχοσρό – και τους υποστηρικτές τους. Βοηθήθηκε από τον συγγενή του και δυτικό γείτονά του, Δαβίδ ΙΑ΄ τού Κάρτλι (Νταούντ Χαν), ο οποίος έστειλε βοηθητικά στρατεύματα υπό τους πρίγκιπες Μπαρτζίμ Aμιλαχβέρι και Eλιζμπάρ των Ξάνι, και βοήθησε τον Αλέξανδρο να συντρίψει τους αντιπάλους στη μάχη τού Tόργκι.
Μεταξύ 1596 και 1597, απεσταλμένοι του Αλεξάνδρου Β΄, τού Σίμωνα Α΄ τού Κάρτλι και τού Μανουχέρ τού Σάμτσκε έφτασαν στην αυλή των Σαφαβιδών, συμπεριλαμβανομένων σκλάβων αγοριών και κοριτσιών, τα οποία διασκέδασε ο πρίγκιπας Κωνσταντίνος (επίσης γνωστός ως Κουνσταντίλ), ο γιος τού ίδιου τού Αλέξανδρου Β΄, ο οποίος είχε ανατραφεί στην αυλή των Σαφαβιδών.
Παρακμή
Τον Οκτώβριο του 1601, ο γιος του Αλέξανδρου, ο Δαβίδ, επαναστάτησε από τη βασιλική εξουσία και ανέλαβε το στέμμα, αναγκάζοντας τον πατέρα του να αποσυρθεί σε ένα μοναστήρι. Ο Δαβίδ απεβίωσε έναν χρόνο αργότερα, στις 2 Οκτωβρίου 1602, και ο Αλέξανδρος μπόρεσε να ξαναπάρει τον θρόνο. Εν τω μεταξύ το Ιράν άρχισε να ανακτά, ό,τι είχε χάσει νωρίτερα από τους Οθωμανούς. Ο δραστήριος σάχης Αμπάς Α΄ πολιόρκησε το οθωμανικό φρούριο Εριβάν τον Νοέμβριο του 1603 και κάλεσε τον Αλέξανδρο στο αρχηγείο του. Μετά από μήνες δισταγμού, ο Αλέξανδρος προσχώρησε, έσφαξε την οθωμανική φρουρά στην Τιφλίδα και έφτασε στο Εριβάν τον Απρίλιο του 1604. Στις αρχές του 1605, ο σάχης ΑμπάςΑ΄ τον έστειλε πίσω με εντολή να επιτεθεί στο Σιρβάν. Συνοδευόταν από τον γιο του, Κωνσταντίνο, ο οποίος είχε μεγαλώσει στην αυλή των Σαφαβιδών ως προσήλυτος στο Ισλάμ.
Πίσω στο Καχέτι, ο Αλέξανδρος βρήκε μία νέα ρωσική πρεσβεία, που ζήτησε την υποστήριξή του σε μία προβλεπόμενη εκστρατεία κατά του σαμκάλ. Οι Ρώσοι απεσταλμένοι είχαν ήδη γίνει ευνοϊκά δεκτοί από τον γιο τού Αλέξανδρου, Γεώργιο, ο οποίος διοικούσε το βασίλειο κατά την απουσία τού πατέρα του. Δυσαρεστημένος από αυτόν τον ελιγμό, ο Κωνσταντίνος απαίτησε την πιστή εκτέλεση των διαταγών του σάχη. Στις 12 Μαρτίου 1605, ο Αλέξανδρος συγκάλεσε συμβούλιο στο Zάγκεμ. Μέσα σε λίγες ώρες, ο Κωνσταντίνος οδήγησε την ακολουθία του των Κουιζιμπάς σε ένα αιματηρό πραξικόπημα εναντίον του πατέρα του. Ο Αλέξανδρος, ο Γεώργιος και αρκετοί από τους ευγενείς σφαγιάστηκαν. Ο Κωνσταντίνος έγινε από τον σάχη βασιλιά τού Καχέτι και η επικυριαρχία των Σαφαβιδών, προς το παρόν, επιβεβαιώθηκε εκ νέου στο βασίλειο.
Οικογένεια
Ο Αλέξανδρος Β΄ ήταν νυμφευμένος με την Tινατίν, κόρη του πρίγκιπα Μπαρτζίμ Aμιλακβάρι, η οποία τού γέννησε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="1">
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Πράχοβα
Η Πράχοβα αποτελεί διοικητικό διαμέρισμα, (νομό), στη νοτιοκεντρική Ρουμανία. Η έκτασή της φθάνει περίπου τα 4.700 τ.χλμ. και περιλαμβάνει τμήμα των ανατολικών Καρπαθίων και Υποκαρπαθίων Ορέων. Πρωτεύουσα της Πράχοβας είναι το Πλοέστι.
Η περιοχή αυτή είναι γνωστή από τον μεγάλο αριθμό πετρελαιοπηγών και μεγάλων διυλιστηρίων, αποτελώντας κυρίαρχο κέντρο της ρουμανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας. Κατά την απογραφή του 1989 αριθμούσε 876.053 κατοίκους.
Ιστορία
Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή της Πραχόβας έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εσωτερική πολιτική εκτροπή της Χώρας αλλά και στην επέκταση του πολέμου στις Χώρες της Βαλκανικής και ειδικότερα στην έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940.
Συγκεκριμένα τον Μάιο του 1940 η χιτλερική Γερμανία σύναψε με τη Ρουμανία στρατιωτικό σύμφωνο που θα εξασφάλιζε στον Χίτλερ τις πετρελαιοπηγές και τη συνεργασία του ρουμανικού στρατού. Όταν όμως τον Ιούνιο του ίδιου έτους η Σοβιετική Ένωση απαίτησε με τελεσίγραφο τη βόρεια Βουκοβίνα, τότε η Ρουμανία ζήτησε γερμανική στρατιωτική αποστολή και εγγύηση της Χώρας από τον Χίτλερ. Παρόμοιες όμως εδαφικές διεκδικήσεις άρχισαν να ζητούν και άλλα κράτη με συνέπεια η νότια Δοβρουτσά να εκχωρηθεί στη Βουλγαρία (Συνθήκη Κραϊόβας), και η βόρεια Τρανσυλβανία στην Ουγγαρία (Ρύθμιση Βιέννης). Αυτό είχε ως συνέπεια την κατακραυγή των Ρουμάνων που οδήγησε σε παραίτηση τη κυβέρνηση και τη παραίτηση του Βασιλέως Καρόλου υπέρ του διαδόχου Μιχαήλ, καθώς και τη γερμανική στρατιωτική αποστολή που έφθασε στη περιοχή στις 12 Οκτωβρίου του 1940.
Η γερμανική αυτή στρατιωτική παρουσία στο χώρο της Βαλκανικής ανησύχησε έντονα τον δικτάτορα Μουσσολίνι ο οποίος με τη σειρά του και χωρίς να συνεννοηθεί με τον Χίτλερ εξαπέλυσε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 επτά μεραρχίες (155.000 στρατιώτες) κατά της Ελλάδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ρουμανίας
Δυτική αναπτυξιακή περιοχή (Νεπάλ)
500px|right
Η δυτική αναπτυξιακή περιοχή (Νεπαλ. पस्चिमान्चल, pashchimanchal) είναι μία από τις 5 αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ. Πρωτεύουσα είναι η Ποκάρα.
Γκαντάκι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Γκαντάκι
Λουμπίνι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Λουμπίνι
Νταουλαγκίρι
thumb|250px|right|Συνοικίες του Νταουλαγκίρι
Κατηγορία:Αναπτυξιακές περιοχές του Νεπάλ
Ευγένιος Β΄
Ο Ευγένιος Β΄ εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλως σε διαδοχή του καθαιρεθέντος Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄, λίγο πριν από τον απαγχονισμό του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε περί το 1780 στη Φιλιππούπολη. Κατά τον Μανουήλ Γεδεών, ήταν Βούλγαρος στην καταγωγή, κάτι που κατ’ άλλους δεν ευσταθεί. Ο καθηγητής Σταματόπουλος, δεχόμενος την βουλγαρική καταγωγή του Ευγενίου, θεωρεί ότι η κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης έκανε την Οθωμανική κυβέρνηση να επανεξετάσει το παλαιό μοντέλο διακυβέρνησης και να εισάγει βουλγαρόφωνους κληρικούς στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, καθώς και λαϊκούς με βουλγαρική προέλευση, «εθνοποιώντας» τη διακυβέρνησή της.
Είχε χαμηλή μόρφωση, αλλά ήταν επιβλητικός, ευλαβής και πολύ δραστήριος. Είχε διατελέσει μέγας πρωτοσύγκελος του Οικουμενικού θρόνου επί Κυρίλλου ΣΤ΄ και λίγα χρόνια πριν την Ελληνική Επανάσταση του 1821, τον Ιούλιο του 1814, χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Πισιδίας.
Πατριαρχία
Την 10 Απριλίου 1821, αφού ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ συνελήφθη και καθαιρέθηκε, ο Σουλτάνος ζήτησε επιτακτικά την άμεση εκλογή διαδόχου του, προκειμένου ο καθαιρεθείς να εκτελεστεί ως απλός κληρικός, και όχι ως Πατριάρχης, πράγμα που θα είχε διπλωματικές παρενέργειες. Κανένας όμως από τους τότε Μητροπολίτες της Συνόδου δεν τόλμησε να δεχθεί να θέσει υποψηφιότητα υπ' αυτές τις συνθήκες, εκτός από τον Ευγένιο. Η σουλτανική διαταγή εκλογής νέου πατριάρχη όριζε ότι αυτός έπρεπε «όχι μόνο να μην επιτελέσει, αλλά ούτε και να επιχειρήσει πράξεις και τολμήματα με τις οποίες θα απέβαλε την πίστη του [προς το κράτος] και θα εκδιωκόταν από την πατριαρχεία», και επέβαλε στην Σύνοδο να εκλέξει πατριάρχη «ικανόν προς περίθαλψιν του βασιλικού ραγιά, συνετόν δε και άξιον υπουργήσαι τα αρέσκοντα τη υψηλή βουλή. Λόγω του τρόπου με τον οποίον εκλέχθηκε πατριάρχης ο Ευγένιος, αν και ήταν έμπιστος του καθαιρεθέντος Γρηγορίου, παρεξηγήθηκε από πολλούς και η εκλογή του έγινε δεκτή με δέος.
Στις 10 Απριλίου 1821, λίγο μετά την τελετή ενθρόνισης του νέου Πατριάρχη, ο Γρηγόριος Ε΄ απαγχονιζόταν στην κεντρική Πύλη του Πατριαρχικού Οίκου. Ο Πατριάρχης Ευγένιος, ο οποίος ήταν αυτόπτης της εκτέλεσης του προκατόχου του, αγωνίστηκε να περισώσει το λείψανό του και προσευχόταν συνεχώς για την ανάπαυση της ψυχής του. Στις 23 Απριλίου κινδύνευσε και ο ίδιος να λιντσαριστεί, όταν διαπομπεύτηκε συρόμενος από τα γένια στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης και γρονθοκοπούμενος από μαινόμενο πλήθος.
Η δεκαεξάμηνη Πατριαρχία του χαρακτηρίστηκε από τον αγώνα να περισωθεί το ποίμνιό του από τις σφαγές και τους διωγμούς, ενώ χρειάστηκε να υπερασπιστεί και το Πατριαρχείο από εισβολή όχλου, ζητώντας να κρεμάσουν αυτόν αντί να καταστρέψουν το κτήριο. Τον Αύγουστο του 1821 έστειλε επιστολές σε αρχιερείς, με τις οποίες τους γνωστοποιούσε ότι η Υψηλή Πύλη αμνήστευε όσους μετανιώσουν και αποκηρύξουν την Επανάσταση. Τον Σεπτέμβριο, η Εκκλησία της Κύπρου τον κάλεσε να χειροτονήσει νέους επισκόπους, στη θέση των τεσσάρων που απαγχονίστηκαν από τους Τούρκους. Ο Ευγένιος ανέθεσε την εκτέλεση της χειροτονίας στον Πατριάρχη Αντιοχείας Σεραφείμ.
Πάνω του ασκούσε ισχυρή επιρροή μια τολμηρή και όμορφη γυναίκα της Κωνσταντινούπολης, η Ελένκω Εμφιετζήδενα. Αυτή η γυναίκα ασκούσε εξουσία στους επιζήσαντες άρχοντες και συμπατριώτες της λέγοντας «εγώ είμαι το Γένος», εννοώντας ότι κατηύθυνε τον ηγέτη του Γένους με τον ίδιο τρόπο που το έκαναν και οι παλαιοί Φαναριώτες. Εν μέσω σκανδάλου ηθών με την γυναίκα αυτήν, ο Ευγένιος Β΄ πέθανε στη Κωνσταντινούπολη από δυσεντερία στις 27 Ιουλίου 1822.
Διάδοχός του εξελέγη ο Χαλκηδόνος Άνθιμος, ο οποίος ήταν φυλακισμένος στην φυλακή του Μποσταντζίμπασι.
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μητροπολίτες Πισιδίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 19ου αιώνα
Φτερίνι Ζακύνθου
Το Φτερίνι (ή Φτερίνη) είναι πολύ μικρός οικισμός του Δήμου Ζακύνθου που διοικητικά ανήκει στον Άγιο Λέοντα και με την απογραφή 2011 έχει 7 κατοίκους. Στο Φτερίνι, εκτός από τα σπίτια που κατοικούνται μόνιμα, υπάρχουν και εξοχικές κατοικίες. Αυτά τα σπίτια κινδύνεψαν από μεγάλη πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις 26 Αυγούστου του 2011. , χωρίς όμως να καούν κτίσματα. Η περιοχή βρίσκεται μεταξύ των οικισμών Άγιος Λέοντας και Κοιλιωμένο.
Στον οικισμό βρίσκεται τηλεμετρικός σταθμός συλλογής ηλεκτρομαγνητικών και ηλεκτρικών διαταραχών που χρησιμοποιούνται στις προσπάθειες για την πρόγνωση σεισμών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ζακύνθου Κατηγορία:Δήμος Ζακύνθου
Ελ Αλία
δεξιά|μικρογραφία|260px| Πανόραμα της Ελ Αλία Η Ελ Αλία είναι μεσόγεια πόλη της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βορειότερο κεντρικό τμήμα της χώρας και διοικητικά υπάγεται στο Κυβερνείο Μπιζέρτα, από του οποίου την πρωτεύουσα Μπιζέρτα απέχει περίπου 19 χλμ. ανατολικά. Κατά τη απογραφή του 2004 ο πληθυσμός της αριθμούσε 16.819 κατοίκους, καλούμενοι Αλουοί ή Αλιαοί.
Η πόλη βρίσκεται επί του βορείου οδικού άξονα αυτοκινητοδρόμου Μπιζέρτας – Τύνιδας. Αν και γεωργική πόλη τελευταία έχει αναδειχθεί στο μεταφορικό εμπόριο. Στα περίχωρα της πόλης έχει αναπτυχθεί βιομηχανική ζώνη με εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας, επεξεργασίας και συσκευασίας τροφίμων καθώς και επεξεργασίας μαρμάρων.
Άλκης Μίχος
Ο Άλκης Μίχος (γενν. Αθήνα 1924) ήταν Έλληνας οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων.
Φοίτησε στο αμερικάνικο κολέγιο της Αθήνας κι έπειτα στη νομική σχολή όπου εγκατέλειψε τις σπουδές του για καταταχθεί εθελοντής στο πολεμικό ναυτικό. Παραιτήθηκε νωρίς.
Ήταν οδηγός αγωνιστικών αυτοκινήτων παίρνοντας μέρος σε όλους τους αγώνες της εποχής του από το 1951 κι έως το 1965. Το 1957 στο διεθνές Ράλι Ακρόπολις τερμάτισε πρώτος οδηγός, ο μοναδικός Έλληνας στην ιστορία των αγώνων με διεθνή χαρακτήρα, αλλά έχασε τη νίκη όταν του αφαιρέθηκαν 20 πόντοι επειδή στη διαδρομή έχασε προσωρινά την αγωνιστική του πινακίδα. Η καταγγελία έγινε από Έλληνα οδηγό, το γεγονός αυτό έλαβε πολλά κολακευτικά σχόλια από τους ξένους για την αδιάβλητη και τίμια διεξαγωγή του αγώνα.
Σταμάτι Ξάνθης
Το Σταμάτι ή Σταμάτιο είναι ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 560 μέτρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης Κατηγορία:Πομακοχώρια
Η Πανούκλα
Η Πανούκλα (γαλλ La peste) είναι έργο του Αλμπέρ Καμύ ο οποίος τιμήθηκε με Νόμπελ λογοτεχνίας (1957). Το βιβλίο διηγείται τα παράξενα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα στο Οράν, μια παραθαλάσσια πόλη στην Αλγερία (γαλλική επαρχία) από το 1940 και μετά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Αλμπέρ Καμύ Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Οράν
Χρήστος Ξανθόπουλος - Παλαμάς
Ο Χρήστος Ξανθόπουλος - Παλαμάς (1904 - 7 Ιανουαρίου 1977) ήταν Έλληνας πολιτικός και διπλωμάτης.