cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κακόφημοι δρόμοι
Σενάριο
Το σενάριο ξεκίνησε ως συνέχεια των χαρακτήρων στο Who's That Knocking at My Door. Ο Σκορσέζε άλλαξε τον τίτλο της ταινίας, κανόντας μια αναφορά στο δοκίμιο του Ρέημοντ Τσάντλερ Η απλή τέχνη της δολοφονίας, όπου ο Τσάντλερ γράφει: «Αλλά κάτω από αυτούς τους κακόφημους δρόμους ένας άνθρωπος πρέπει να πάει που δεν είναι ο ίδιος εννοούμε, ο οποίος ούτε αμαυρώνεται ούτε φοβάται». Ο Σκορσέζε έστειλε το σενάριο στον Κόρμαν, ο οποίος συμφώνησε να υποστηρίξει την ταινία εάν όλοι οι χαρακτήρες ήταν μαύροι. Ο Σκορσέζε ανυπομονούσε να κάνει την ταινία, οπότε εξέτασε αυτήν την επιλογή, αλλά η ηθοποιός Βέρνα Μπλουμ διοργάνωσε μια συνάντηση με τον πιθανό χρηματοδότη Τζόναθαν Τάπλιν, τον διευθυντή της εταιρείας The Band. Στον Τάπλιν άρεσε το σενάριο και ήταν πρόθυμος να συγκεντρώσει τα 300.000 δολάρια που ήθελε ο Σκορσέζε, αν ο Κόρμαν υποσχόνταν, γραπτώς, να διανείμει την ταινία. Η πρόταση του Κόρμαν τελικά δεν πέρασε καθώς η χρηματοδότηση από την Warner Bros. επέτρεψε στον Σκορσέζε να κάνει την ταινία με ιταλοαμερικανούς χαρακτήρες.
Κριτικές
Ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Σκορσέζε, ο Ρότζερ Ίμπερτ των Chicago Sun-Times έγραψε ότι «με αμέτρητους τρόπους, μέχρι τις λεπτομέρειες, τυπικά των σύγχρονων αστυνομικών τηλεοπτικών σειρών, οι Κακόφημοι δρόμοι - είναι ένα από τα σημεία εκκίνησης της σύγχρονης κινηματογραφικής βιομηχανίας». Ο Βίνσεντ Κάρμπι από τους New York Times έγραψε ότι «ανεξάρτητα από το πόσο σκοτεινό είναι το περιβάλλον, ανεξάρτητα από το πόσο θλιβερή είναι η ιστορία, ορισμένες ταινίες είναι τόσο λεπτομερείς και όμορφα ρεαλιστικές που έχουν τονωτικό αποτέλεσμα, ανεξάρτητα από το θέμα». Ο Ντέιβ Κερ του Chicago Reader στην κριτική του ανέφερε μεταξύ άλλων πως: «Η υποκριτική και η σκηνοθεσία έχουν τόσο πρωτότυπη, ταραχώδη δύναμη που η ταινία είναι εντυπωσιακή», ενώ το περιοδικό Timeout στην κριτική του που δημοσιεύθηκε στις 9 Φεβρουαρίου 2006 χαρακτήρισε την ταινία ως: «Μία από τις καλύτερες αμερικανικές ταινίες της δεκαετίας».
Ο ιστότοπος Rotten Tomatoes συλλογής κριτικών, δίνει βαθμολογία (Ιανουάριος 2021) θετικής έγκρισης 95% βασισμένες σε 62 κριτικές με μέσο όρο 8.90/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: «Οι Κακόφημοι δρόμοι είναι μια ισχυρή ιστορία αστικών αμαρτιών και ενοχών που σηματοδοτεί την άφιξη του Σκορσέζε ως μια σημαντική κινηματογραφική φωνή και διαθέτει ηλεκτρικές παραστάσεις από τους Χάρβεϊ Καϊτέλ και Ρόμπερτ Ντε Νίρο».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Μάρτιν Σκορσέζε Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Δροσέλα Ευρυτανίας
Η Δροσέλα είναι μικρός ορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας στην περιοχή των Επινιανών και τα βουνά της οροσειράς των δυτικών Αγράφων. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στο δήμο Αγράφων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Επινιανά, την Ανηφόρα, την Πτέρη και το Ασπρόρρευμα αποτελούν την τοπική κοινότητα Επινιανών που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγράφων του Δήμου Αγράφων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 31 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Ντουλαγλουτίδη
Η ντουλαγλουτίδη (dulaglutide) είναι ένας αγωνιστής υποδοχέα πεπτιδίου-1 τύπου γλυκαγόνης (αγωνιστής GLP-1) που αποτελείται από GLP-1 (7-37) ομοιοπολικά συνδεδεμένο με ένα κομμάτι Fc ανθρώπινης IgG4. Χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 2 και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μία φορά την εβδομάδα. Το GLP-1 είναι μια ορμόνη που εμπλέκεται στην ομαλοποίηση του επιπέδου γλυκόζης στο αίμα (γλυκαιμία). Ο FDA ενέκρινε την dulaglutide για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Σεπτέμβριο του 2014. Το φάρμακο κατασκευάζεται από την Eli Lilly με την ονομασία Trulicity.
Ιατρικές χρήσεις
Η ένωση ενδείκνυται για ενήλικες με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 ως συμπλήρωμα στη διατροφή και την άσκηση, για τη βελτίωση του γλυκαιμικού ελέγχου. Η ντουλαγλουτίδη δεν ενδείκνυται στη θεραπεία ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ή σε ασθενείς με διαβητική κετοξέωση επειδή αυτά τα προβλήματα είναι αποτέλεσμα των νησίδων των κυττάρων που δεν είναι σε θέση να παράγουν ινσουλίνη και μία από τις δράσεις της ντουλαγλουτίδης είναι η διέγερση της λειτουργίας των κυττάρων των νησίδων για την παραγωγή περισσότερης ινσουλίνης. Η ντουλαγλουτίδη μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε αυτόνομα είτε σε συνδυασμό με άλλα φάρμακα για διαβήτη τύπου 2, συγκεκριμένα με μετφορμίνη, σουλφονυλουρίες, θειαζολιδινεδιόνες και ινσουλίνη που λαμβάνεται ταυτόχρονα με τα γεύματα. Μια μετα-ανάλυση το 2017 κατέρριψε τον ισχυρισμό ότι η θεραπεία με αγωνιστές GLP-1 ή αναστολείς DPP-4 αύξησε τη θνησιμότητα όλων των αιτιών στους διαβητικούς τύπου 2.
Παρενέργειες
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν γαστρεντερικές διαταραχές, όπως δυσπεψία, μειωμένη όρεξη, ναυτία, έμετο, κοιλιακό άλγος, διάρροια. Ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες: οξεία παγκρεατίτιδα (συμπτώματα περιλαμβάνουν επίμονο σοβαρό κοιλιακό άλγος, ακτινοβολώντας μερικές φορές στην πλάτη και συνοδεύονται από έμετο), υπογλυκαιμία, νεφρική δυσλειτουργία (που μπορεί μερικές φορές να απαιτεί αιμοδιάλυση). Ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας αυξάνεται εάν το φάρμακο χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με σουλφονυλουρίες ή ινσουλίνη.
Αντενδείξεις
Η ένωση αντενδείκνυται σε άτομα με υπερευαισθησία στο δραστικό συστατικό ή σε οποιοδήποτε από τα συστατικά του προϊόντος. Ως προληπτικό μέτρο, συνιστάται το 2013 οι ασθενείς με προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό μυελοειδούς καρκίνου του θυρεοειδούς ή που έχουν προσβληθεί από πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία τύπου 2 να μην λαμβάνουν ντουλαγλουτίδη, επειδή θα μπορούσαν να αυξήσουν τον κίνδυνο αυτών των καρκίνων.
Μηχανισμός δράσης
Η ντουλαγλουτίδη συνδέεται με υποδοχείς πεπτιδίου 1 τύπου γλυκαγόνης, επιβραδύνοντας τη γαστρική κένωση και αυξάνει την έκκριση ινσουλίνης από τα βήτα κύτταρα του παγκρέατος. Ταυτόχρονα η ένωση μειώνει την αυξημένη έκκριση γλυκαγόνης αναστέλλοντας τα άλφα κύτταρα του παγκρέατος, τα οποία είναι γνωστό ότι είναι ακατάλληλα στον διαβητικό ασθενή. Το GLP-1 εκκρίνεται κανονικά από κύτταρα L του γαστρεντερικού βλεννογόνου ως απόκριση σε ένα γεύμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιδιαβητικά φάρμακα
Δαβίδ πρίγκιπας της Ουγγαρίας
Ο Δαβίδ, ουγγρ. Dávid (π. 1054 - μετά το 1094) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν αδελφός τού Σολομών της Ουγγαρίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας και της Αναστασίας των Ρουρικιδών, κόρης τού Γιαροσλάβ Α΄ τού Σοφού, μεγάλου πρίγκιπα τού Κιέβου.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Σολομών γεννήθηκε το 1053 και το καταστατικό ίδρυσης της μονής τού Τιχάνυ τού 1055 αναφέρει, ότι ο Ανδρέας Α΄ είχε γιους, άρα ο Δαβίδ θα γεννήθηκε ανάμεσα στα δύο αυτά έτη. Κατά την εμφύλια διαμάχη που είχε ο Ανδρέας Α΄ με τον αδελφό του Μπέλα Α΄, η Αναστασία κατέφυγε με τους γιους της στην Αυστρία. Έμεινε ως το 1063, οπότε ο Μπέλα Α΄ απεβίωσε από ατύχημα. Ο Δαβίδ δεν συμμετείχε στη διαμάχη μεταξύ τού Σολομών και των εξαδέλφων τους Γκέζα Α΄ και Λαδισλάου Α΄ (γιων τού Μπέλα Α΄)· δεν ενεπλάκη με την πολιτική.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Μορ Βέρτνερ ο Δαβίδ ήταν μέλος τού κλήρου το 1094. Το ίδιο έτος δώρησε ένα μεγάλο ποσό χρημάτων στη μονή τού Τιχάνυ, την οποία είχε ιδρύσει ο πατέρας του. Πιθανόν απεβίωσε σύντομα μετά, καθώς το ύφος τού καταστατικού της δωρεάς έχει τη μορφή διαθήκης. Το 1095 ο Λαδίσλαος Α΄ της Ουγγαρίας απεβίωσε και οι πηγές της εποχής αναφέρουν, ότι από τους πρίγκιπες επιζούσαν αυτού μόνο ο αδελφός του Λάμπερτ και οι ανιψιοί του Κολομάν και Άλμος (γιοί τού Γκέζα Α΄). Άρα ο Δαβίδ είχε αποβιώσει.
Τάφηκε στη μονή Τιχάνυ δίπλα στον πατέρα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Καρτέλ του Μεδεγίν
Το Καρτέλ του Μεδεγίν (Cartel de Medellín) ήταν ένα ισχυρό και άκρως οργανωμένο κολομβιανό καρτέλ ναρκωτικών και τρομοκρατική οργάνωση με προέλευση την πόλη Μεδεγίν της Κολομβίας που ιδρύθηκε και ηγήθηκε από τον Πάμπλο Εσκομπάρ. Συχνά θεωρείται ότι είναι το πρώτο μεγάλο «καρτέλ ναρκωτικών» και αναφέρεται ως τέτοιο (καρτέλ) λόγω των ανώτερων κλιμακίων της οργάνωσης και της συνολικής δομής εξουσίας που χτίστηκε σε μια συνεργασία μεταξύ πολλών Κολομβιανών διακινητών που δρούσαν δίπλα στον Εσκομπάρ. Συμπεριλαμβάνονταν οι αδελφοί Οτσόα Βάσκες (Χόρχε Λουίς, Φάμπιο και Χουάν Νταβίντ), Χοσέ Γκονζάλο Ροντρίγκεζ Γκάτσα και Κάρλος Λέντερ. Ωστόσο, ο κύριος συνεργάτης του Εσκομπάρ στην οργάνωση ήταν ο ξάδερφός του Γκουστάβο Γκαβίρια, ο οποίος χειριζόταν πολλές από τις ναυτιλιακές υποθέσεις του καρτέλ και τις πιο γενικές και λεπτομερείς υλικοτεχνικές πτυχές των οδών διακίνησης κοκαΐνης και των διεθνών δικτύων λαθρεμπορίου που προμήθευαν τουλάχιστον το 80% της παγκόσμιας κοκαΐνης κατά τη διάρκεια της κορύφωσης του. Ο Γκουστάβο Γκαβίρια, γνωστός και ως Λεόν φαίνεται ότι είχε επίσης ισχυρή ανάμειξη στις πρωτοφανείς πράξεις τρομοκρατίας του καρτέλ, δίπλα στον ξάδερφό του Πάμπλο και θεωρούνταν δεύτερος στην εξουσία του καρτέλ, με τον ίδιο και τον Εσκομπάρ να έχουν εκκρεμή εντάλματα σύλληψης από άλλα έθνη όπου είχε εξαπλωθεί η εγκληματική τους δραστηριότητα, όπως στην Ισπανία και τις ΗΠΑ. Εν τω μεταξύ, ο αδελφός του Πάμπλο Εσκομπάρ, Ρομπέρτο ​​Εσκομπάρ, ενήργησε ως λογιστής της οργάνωσης. Το καρτέλ λειτούργησε από το 1972 έως το 1993 στην Κολομβία, την Βολιβία, τον Παναμά, την Κεντρική Αμερική, το Περού, τις Μπαχάμες, τις Ηνωμένες Πολιτείες (συγκεκριμένα στο Λος Άντζελες, την Νέα Υόρκη και το Μαϊάμι), καθώς και στον Καναδά.
Βονιφάτιος ντα Βερόνα
O Βονιφάτιος, ιταλ. Bonifacio da Verona (απεβ. τέλη του 1317 ή αρχές του 1318) από την Οικογένεια ντα Βερόνα ήταν ένας ισχυρός Λομβαρδός σταυροφόρος, κύριος στη Φραγκοκρατούμενη Ελλάδα κατά τα τέλη του 13ου και τις αρχές του 14ου αι. Αρχικά ήταν ένας ένας ενδεής ιππότης από έναν κύριο κλάδο του Οίκου του, που έγινε ο προστατευόμενος του Γκυ Β΄ ντε λα Ρος δούκα των Αθηνών· εκτοπίστηκε από τους Ρωμαίους από την Εύβοια το 1296 και εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο ισχυρούς κυρίους της Φραγκοκρατίας. Υπηρέτησε ως επίτροπος για το δουκάτο των Αθηνών το διάστημα 1308-09, έπειτα από το τέλος του Γκυ Β΄, και αιχμαλωτίστηκε στη μάχη του Αλμυρού τον Μάρτιο του 1311. Ο Βονιφάτιος, τον οποίο εκτιμούσαν οι Καταλανοί, αρνήθηκε την προσφορά τους να γίνει ο ηγέτης τους, αλλά διατήρησε στενές σχέσεις με εκείνους, μοιραζόμενος μία εχθρότητα εναντίον Βενετών και των ενδιαφερόντων τους στην Εύβοια. Όταν απεβίωσε ο Βονιφάτιος άφησε έναν γαμπρό, τον Καταλανό γενικό βικάριο Αλφόνσο Φαδρίκ ως τον κύριο κληρονόμο των εκτεταμένων ιδιοκτησιών του.
Καρτέλ του Μεδεγίν
Στο αποκορύφωμά του, το καρτέλ του Μεντεγίν αναγνωρίστηκε ως το μεγαλύτερο καρτέλ ναρκωτικών στον κόσμο, καθώς εκτιμάται ότι διακινούσε λαθραία τριπλάσια ποσότητα κοκαΐνης από τον κύριο ανταγωνιστή του, το Καρτέλ Κάλι, μια διεθνή οργάνωση διακίνησης ναρκωτικών με έδρα την Βάλε ντελ Κάουκα της Κολομβίας. Ωστόσο, ορισμένοι εμπειρογνώμονες και αξιωματούχοι της κυβέρνησης των ΗΠΑ ισχυρίστηκαν το αντίθετο ή είπαν ότι τα περισσότερα δεδομένα κατά τη διάρκεια αυτών των περιόδων ήταν δυνητικά παραμορφωμένα επειδή το μεγαλύτερο μέρος της εστίασης επικεντρώθηκε στο καρτέλ του Μεντεγίν λόγω της τάσης του να τραβάει την προσοχή από τις πιο σημαντικές πράξεις βίας του. Παραδοσιακά, ο Εσκομπάρ και το Καρτέλ Μεντεγίν είχαν μια συμφωνία με το Καρτέλ Κάλι από νωρίς που είχε ως αποτέλεσμα το Μεντεγίν να ελέγχει το εμπόριο κοκαΐνης στο Λος Άντζελες, το Κάλι να ελέγχει τη Νέα Υόρκη, ενώ και οι δύο συμφώνησαν να μοιραστούν το Μαϊάμι και το Χιούστον. Τελικά, μια προσωπική διαμάχη μεταξύ του Εσκομπάρ και ενός από τους ηγέτες του Καρτέλ του Κάλι, του Πάτσο Ερέρα εμφανίστηκε σε μια διαφωνία στο έδαφος σε έναν ή περισσότερους από αυτούς τους κόμβους διανομής. Μέχρι το 1988, τόσο το καρτέλ Μεντεγίν όσο και του Κάλι στη συνέχεια δεν ξανασυνεργάστηκαν ποτέ και συνέχισαν ως ακλόνητοι εχθροί από εκείνο το σημείο και μετά μέχρι το τέλος του Μεντεγίν το 1993, που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην άνοδο της ομάδας επαγρύπνησης κατά του Εσκομπάρ, γνωστής ως Los Pepes. Το Los Pepes είναι μια υποκοριστική μορφή της φράσης "Perseguidos por Pablo Escobar" ("Διωκόμενοι από τον Πάμπλο Εσκομπάρ"), που χρηματοδοτήθηκε σε μεγάλο βαθμό από το Καρτέλ Κάλι με επικεφαλής τους Κάρλος και Φιντέλ Καστάνο.
Δεκαετία του 1960
thumb|350px|Το Μεδεγίν στην Κολομβία. Έδρα του καρτέλ και παραδοσιακό κέντρο για τη διακίνηση ναρκωτικών.
Βονιφάτιος ντα Βερόνα
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια ντα Βερόνα
Καρτέλ του Μεδεγίν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκληματικές οργανώσεις Κατηγορία:Έγκλημα στην Κολομβία
Τυρρηνός
Στην Ελληνική μυθολογία και την Ετρουσκική μυθολογία με το όνομα Τυρρηνός είναι γνωστός ένας γιος του Άτυος και της Καλλιθέας ή (σύμφωνα με άλλη εκδοχή) του ήρωα Ηρακλή και της Ομφάλης, ή ακόμα γιος του Τηλέφου και της Ιέρας, συνεπώς αδελφός του Τάρχωνος, (οπότε ο Τυρρηνός συγκαταλέγεται στους Ηρακλείδες). Σύμφωνα με τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα, ο Τυρρηνός ήταν αδελφός του Λυδού. Ο Τυρρηνός ταξίδεψε από τη Λυδία μαζί με τη σύζυγό του Σαρδώ στην Ιταλία, όπου και εγκαταστάθηκαν. Εκεί έγινε βασιλιάς του λαού που πήρε το όνομά του (Τυρρηνοί), ενώ έδωσε το όνομά του και στη χώρα.
Στην Ιταλία, ο Τάρχωνας αναφέρεται ως αδελφός του Τυρρηνού, αμφότεροι υπήρξαν οι μυθικοί ιδρυτές της Ετρουσκικής Ομοσπονδίας των 12 πόλεων. Ο Ηρόδοτος τον περιγράφει σαν σωτήρα των Ετρούσκων επειδή τους έσωσε από την πείνα που μάστιζε την εποχή του πατέρα του την Λυδία. Η Λυδική καταγωγή των Ετρούσκων αμφισβητείται ωστόσο επειδή σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές είχαν μεγάλες διαφορές στα γλωσσικά και πολιτισμικά στοιχεία. . Το όνομα Ετρούσκοι δόθηκε στον λαό αυτό από τους Έλληνες, οι Ιταλοί τον χρησιμοποίησαν για την Τυρρηνική θάλασσα.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Τυρρηνος Τυρρηνος Κατηγορία:Βασιλείς της ρωμαϊκής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθολογικά αρχέτυπα
Ισοζύγιο
Ο όρος ισοζύγιο είναι λογιστικός όρος και κατ΄ επέκταση στατιστικός και οικονομικός. Γενικά με τον όρο αυτό χαρακτηρίζεται επί συγκεκριμένου χρόνου η συνοπτική κατάσταση σε χρηματικές μονάδες όλων των λογαριασμών μιας επιχείρησης. Η σύνταξή του αποτελεί το κύριο μέσον ελέγχου εγγραφών λογαριασμών και της μεταφοράς αυτών στα λογιστικά βιβλία. Επίσης μέσω αυτού είναι δυνατός ένας πρόχειρος προσδιορισμός της χρηματοοικονομικής κατάστασης μιας επιχείρησης και των αποτελεσμάτων στο συγκεκριμένο χρόνο.
Διάκριση
Το ισοζύγιο ανάλογα του περιεχομένου διακρίνεται σε πλήρες ισοζύγιο, ισοζύγιο ποσών και ισοζύγιο υπολοίπων. Ανάλογα με το χρόνο σύνταξής του διακρίνεται σε προσωρινό προσαρμοσμένο και οριστικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογιστική Κατηγορία:Ορολογία οικονομικών Κατηγορία:Φορολογία
Νομός Ραιδεστού
Ο Νομός Ραιδεστού ήταν διοικητική διαίρεση, Νομός, της Ελλάδος κατά την περίοδο 1920-1922. Η Ανατολική Θράκη προσαρτήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών και καταλήφθηκε από τον ελληνικό στρατό υπό τον Εμμανουήλ Ζυμβρακάκη τον Ιούνιο-Ιούλιο του 1920. Εγκαταλείφθηκε όμως τον Οκτώβριο του 1922 στα πλαίσια της Ανακωχής των Μουδανιών.
Με τη Συνθήκη της Λωζάνης του 1923 η περιοχή προσαρτήθηκε στην Τουρκία. Διοικητικά ο νομός ανήκε στη Γενική Διοίκηση Θράκης μαζί με τους νομούς Έβρου, Αδριανουπόλεως, Καλλιπόλεως, Ροδόπης και Σαράντα Εκκλησιών. Ο νομός σύμφωνα με την απογραφή του 1920 είχε 281 πόλεις, χωριά και οικισμούς.
Ο νομός αυτός βρισκόταν στο ανατολικό τμήμα της χώρας, και καταλάμβανε τα νότια τμήματα της Ανατολικής Θράκης στα παράλια της Προποντίδας. Σήμερα τα εδάφη του τέως ελληνικού νομού αποτελούν κυρίως μέρος τόσο της τούρκικης επαρχίας Ραιδεστού που έχει διαφορετική έκταση, άλλα και της επαρχίας Κωνσταντινούπολης (ανήκουν σήμερα στην επαρχία η Σηλυβρία και το Εξάστερο).
Πρωτεύουσα του νομού ήταν η Σηλυβρία, και είχε 4.500 κατοίκους, που ασχολούνταν με την αλιεία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Κατά την ανταλλαγή πληθυσμών στην Ανατολική Θράκη, οι κάτοικοι της Σηλυβρίας κατέφυγαν υποχρεωτικά στην Ελλάδα κυρίως στις πόλεις της Μακεδονίας, όπως η Θεσσαλονίκη και η Καβάλα. Ο νομός πήρε την ονομασία του για ιστορικούς λόγους από την πόλη Ραιδεστό, η οποία επίσης ήταν τότε και η μεγαλύτερη πόλη σε πληθυσμό του νομού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοί της Ελλάδας
Ρον Κλάιν
Ο Ρόναλντ Άλαν Κλάιν (αγγλικά: Ronald Alan Klain, 8 Αυγούστου 1961), είναι Αμερικανός δικηγόρος, πολιτικός αναλυτής και πρώην λομπίστας, που υπηρέτησε ως 30ος Προσωπάρχης του Λευκού Οίκου από τις 20 Ιανουαρίου 2021 έως τις 7 Φεβρουαρίου 2023. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Έχει υπηρετήσει επίσης, Προσωπάρχης στον Αντιπρόεδρο των ΗΠΑ (1995-1999) και (2009-2011), ενώ επίσης ήταν και Συντονιστής του Λευκού Οίκου για τον ιό Έμπολα (2014-2015).
Βιογραφία
Ο Ρον Κλάιν, γεννήθηκε το 1961 στην Ιντιανάπολη της Ιντιάνα, από τον Στάνλεϊ Κλάιν και την Σαράν Ουόρνερ. Έχει Εβραϊκή καταγωγή.
Σπούδασε Νομική, στο Πανεπιστήμιο Τζόρτζτάουν (1983) και είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος (JD), από την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ (1987).
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του, ως νομικός σύμβουλος σε μέλη του Κογκρέσου (1987-1995).
Προσωπάρχης του Αλ Γκορ (1995-1999)
Το 1999, παραιτήθηκε από την θέση.
Προσωπάρχης του Τζο Μπάιντεν (2009-2011)
Από τις 20 Ιανουαρίου 2009 έως τις 14 Ιανουαρίου 2011, διατέλεσε Επικεφαλής του Επιτελείου του 47ου Αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν.
Συντονιστής Απόκρισης για τον Έμπολα (2014-2015)
Ο Μπαράκ Ομπάμα, ανέθεσε στον Κλάιν, στις 17 Οκτωβρίου 2014, τον συντονισμό για την κατάσταση του ιού έμπολα, θέση στην οποία παρόλο που δεν είχε κάποια εμπειρία, έλαβε εύσημα.
Επικεφαλής του Επιτελείου του Λευκού Οίκου
Στις 11 Νοεμβρίου 2020, ο νεοεκλεγμένος Πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ανακοίνωσε ότι ο Ρον Κλάιν. Ο Κλάιν, ανέλαβε το αξίωμα του Προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, στις 20 Ιανουαρίου 2021.
Τον Ιανουάριο του 2023, ανακοίνωσε την πρόθεσή του να αποχωρήσει από τον Λευκό Οίκο. Παραιτήθηκε από την θέση του Προσωπάρχη του Λευκού Οίκου, επίσημα στις 7 Φεβρουαρίου 2023.
Προσωπική Ζωή
Ο Ρον Κλάιν, είναι παντρεμένος με την δικηγόρο και περιβαλλοντική ακτιβίστρια, Μόνικα Μεντίνα, η οποία διατέλεσε Αναπληρώτρια Υφυπουργός Εμπορίου αρμόδια για τους Ωκεανούς και την Ατμόσφαιρα από το 2009 έως το 2013 στην Κυβέρνηση Ομπάμα. Έχουν τρια παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προσωπάρχες του Λευκού Οίκου Κατηγορία:Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί
Παιχνίδι του Καλαμαριού
Το Παιχνίδι του Καλαμαριού (κορεάτικα:오징어 게임, αγγλικά: Squid Game) είναι νοτιοκορεάτικο δράμα επιβίωσης του netflix. Σκηνοθέτης και σεναριογράφος είναι ο Χουάνγκ Τόνγκ-χιουκ, ενώ πρωταγωνιστούν οι Λι Τζονγκ-τζε, Παρκ Χε-σου, Ο Γιονγκ-σου, Ουί Χα-τζον, Τζανγκ Χο-γιον, Χο Σουνγκ-τε, Ανούπαμ Τριπάτι και Κιμ Τζου-ριουνγκ. Η σειρά κυκλοφόρησε στις 17 Σεπτεμβρίου 2021 παγκοσμίως από το Netflix. Η σειρά έλαβε πολύ θετικές κριτικές και πολλοί εκτιμούν ότι θα αποτελέσει το πιο επιτυχημένο πρόγραμμα της σειράς.
Πλοκή
Μια ομάδα 456 ατόμων από κάθε κοινωνική ομάδα προσκαλούνται να συμμετάσχουν σε μια σειρά παιδικών παιχνιδιών με απειλητικές για τη ζωή τους συνέπειες για να κερδίσουν ένα βραβείο ύψους 45.6 δισεκατομμυρίων γουόν (περίπου 35 εκατομμύρια ευρώ).
Κυπριακές βουλευτικές εκλογές 2001
Οι βουλευτικές εκλογές του 2001 ήταν οι όγδοες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο. Διεξήχθησαν στις 27 Μαΐου 2001 για την εκλογή των 56 εκ των 80 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων για την Η΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Πολιτικό σύστημα
Η Κύπρος είναι μια ενιαία δημοκρατία με προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, άμεσα εκλεγμένος στο μέσο της νομοθετικής περιόδου, είναι και αρχηγός κράτους και επικεφαλής της κυβέρνησης, και προεδρεύει του εκτελεστικού Υπουργικού Συμβουλίου. Ωστόσο, οι αναλογικές εκλογές για τη Βουλή των Αντιπροσώπων διευκολύνουν τον πολυκομματισμό, όπου το κόμμα του εκλεγμένου προέδρου συνήθως συμμαχεί με άλλα μικρότερα κόμματα για να σχηματιστεί μια κυβέρνηση συνεργασίας που συνήθως προσαρμόζεται στις κοινοβουλευτικές αλλαγές μετά τις βουλευτικές εκλογές.
Εκλογικό σύστημα
Οι 80 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται από έξι πολυπληθείς εκλογικές περιφέρειες, με τον αριθμό των εδρών να κατανέμεται ανάλογα με τον πληθυσμό κάθε περιφέρειας. Από τις 80 θέσεις, οι 56 εκλέγονται από τους Ελληνοκύπριους και οι 24 από τους Τουρκοκύπριους. Ωστόσο, λόγω του διχοτόμησης του νησιού μετά την τουρκική εισβολή του 1974, οι 24 τουρκοκυπριακές έδρες μένουν κενές και η Βουλή των Αντιπροσώπων είχε εκ των πραγμάτων 56 έδρες από την αύξησή τους το 1985.
Οι εκλογές διεξάγονται με αναλογική εκπροσώπηση ανοικτής λίστας, με τις θέσεις να κατανέμονται χρησιμοποιώντας την απλή αναλογική. Οι υπόλοιπες έδρες κατανέμονται σε λίστες που κέρδισαν τουλάχιστον μία έδρα ή κόμματα που έλαβαν τουλάχιστον 1,8% των ψήφων. Στο σύστημα ανοικτής λίστας, οι ψηφοφόροι πρώτα επιλέγουν τη λίστα που θέλουν να ψηφίσουν, και στη συνέχεια επιλέγουν ένα αριθμό υποψηφίων ίσον με το ένα τέταρτο του αριθμού των εδρών της εκλογικής περιφέρειας.
Πλαίσιο εκλογών 2001
Οι Βουλευτικές Εκλογές διενεργήθηκαν και ρυθμίστηκαν με βάση τις διατάξεις των περί Εκλογής Μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων Νόμων του 1979 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Για σκοπούς βουλευτικών εκλογών η Κυπριακή Δημοκρατία διαιρέθηκε σε έξι εκλογικές περιφέρειες, οι οποίες αντιστοιχούσαν στις έξι διοικητικές περιφέρειες. Οι 56 βουλευτικές έδρες κατανεμήθηκαν κατά εκλογική περιφέρεια με βάση τον αριθμό των εγγεγραμμένων εκλογέων κάθε εκλογικής περιφέρειας. Οι εκλογικές περιφέρειες ήταν:
Η Βουλή των Αντιπροσώπων εκλέγεται για πενταετή θητεία, όμως αυτή μπορεί να αυτοδιαλυθεί πρόωρα, με απόφαση που λαμβάνεται με απόλυτη πλειοψηφία των μελών της.
Κόμματα και επικεφαλής
Στις εκλογές συμμετείχαν 8 κόμματα/κινήματα και 6 ανεξάρτητοι υποψήφιοι.
Αντιπρόσωποι θρησκευτικών ομάδων
Στη Βουλή των Αντιπροσώπων συμμετέχουν αντιπρόσωποι των θρησκευτικών ομάδων των μειονοτήτων στην Κύπρο, χωρίς να έχουν δικαίωμα ψήφου. Η εκλογή τους διεξάγεται ταυτόχρονα και παράλληλα με τις βουλευτικές εκλογές για ανάδειξη των πενήντα έξι Ελληνοκύπριων βουλευτών. Εξελέγησαν οι:
Εθνόσημο της Βόρειας Μακεδονίας
Το εθνόσημο της Βόρειας Μακεδονίας αποτελείται από μία γιρλάντα διπλά δεμένη με στάχυα σιταριού, φύλλα καπνού και σπόρους οπιούχου παπαρούνας, κύρια προϊόντα της χώρας, δεμένα με κορδέλα όλα διακοσμημένα με ένα παραδοσιακό μακεδονικό κέντημα. Στο κέντρο του ελλειπτικού πλαισίου εικονίζονται ένα βουνό, μία λίμνη και η ανατολή του ηλίου. Το βουνό που εικονίζεται είναι το όρος Κόραμπ στα σύνορα Βόρειας Μακεδονίας - Αλβανίας, ενώ στο πρώτο εθνόσημο της χώρας την περίοδο 1944 - 1946 απεικονιζόταν τα όρη Πιρίν της Βουλγαρίας. Στην κορυφή του πλαισίου υπήρχε ως το 2009 ένα πεντάκτινο αστέρι ερυθρού χρώματος, σύμβολο του σοσιαλισμού. Το κόκκινο αστέρι αφαιρέθηκε από το εθνόσημο με το αιτιολογικό ότι αποτελούσε το κατάλοιπο μιας παλαιάς ιδεολογίας.
Τα σύμβολα αυτά αντιπροσωπεύουν τον παραγωγικό πλούτο της χώρας, τους αγώνες και την ελευθερία. Η όλη σύνθεση και το σχέδιο προσιδιάζουν με το εθνόσημο της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Παραπομπές
ΠΓΔΜ Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βόρειας Μακεδονίας
Ιμπ
Το Ιμπ (αραβικά: إِبّ) είναι πόλη στην Υεμένη, η πρωτεύουσα του Κυβερνείου Ιμπ, η οποία βρίσκεται περίπου 117 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Μόχα και 194 χιλιόμετρα νότια της Σαναά. Εμπορική πόλη και διοικητικό κέντρο που αναπτύχθηκε κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες μεσαίου μεγέθους πόλεις της χώρας. Βρίσκεται σε μια κορυφογραμμή βουνού, που περιβάλλεται από εύφορη γη. Από το 2005, είχε 160.000 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Υεμένης
Αντίπαλος με τις σκιές 3D: Τελευταίος γύρος
Αντίπαλος Με Τις Σκιές 3D: Τελευταίος Γύρος (Ρωσικά: Бой с тенью 3D: Последний раунд), είναι ρωσική ταινία του 2011 στο είδος δράσης/δράμα/θρίλερ, πρωταγωνιστεί ο Ντενίς Νικιφόροφ.
Πλοκή
Ο πρωταθλητής στο μποξ Αρτιόμ Κόλτσιν ξεπέρασε όλες τις δυσκολίες και έγινε εθνικός ήρωας. Δεν ξανανέβηκε στο ρινγκ πια, επιλέγοντας την προπόνηση και την άγρια ζωή, συμπεριλαμβανομένου τις συνεχείς εμφανίσεις στην τηλεόραση, βγαίνοντας βόλτα και έχοντας ερωτικές σχέσεις. Ένα πρωί η γυναίκα του Βίκα και η κόρη τους τον συναντάνε στο σπίτι. Η Βίκα δε βλέπει πλέον τον Αρτιόμ που γνώρισε και ερωτεύτηκε. Η ευτυχισμένη ζωή του Αρτιόμ καταρρέει όταν ο μποξέρ που ο ίδιος προπονεί παραλίγο να πεθάνει κατά τη διάρκεια αγώνα στο ρινγκ με αντίπαλο τον διάσημο μποξέρ Κουέρτε. Ο Αρτιόμ υποψιάζεται ότι ο Κουέρτε χρησιμοποίησε κάποια απαγορευμένη τεχνική. Για να το αποδείξει, πρέπει να ταξιδέψει στο Χονγκ Κονγκ, όπου ο παλιός του φίλος Βαγκίτ Βάλιεφ τον περιμένει: γνωρίζει κάτι για τον Κουέρτε, κάτι που δεν το ξέρει κανένας άλλος. Για να κερδίσει, ο Αρτιόμ πρέπει να ξανανέβει στο ρινγκ, ξανά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Ρωσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ρωσικές 3D ταινίες
Μπεν Τζόνσον (δραματικός ποιητής)
Ο Μπέντζαμιν "Μπεν" Τζόνσον (Benjamin "Ben" Jonson, 11 Ιουνίου 1572 - 6 Αυγούστου 1637) ήταν Άγγλος δραματικός και λυρικός ποιητής, θεωρούμενος ο σημαντικότερος δραματουργός της Ελισαβετιανής και της Ιακώβειας περιόδου, ύστερα από τον Σαίξπηρ. Υπήρξε ο εισηγητής και ο διαμορφωτής της καθαρόαιμης αγγλικής κωμωδίας της Ελισαβετιανής εποχής (city comedy και comedy of humours), εκπρόσωπος της αγγλικής Αναγέννησης και μεγάλη επιρροή για τους συγγραφείς της Ιακωβιανής και Καρολίνειας εποχής.
Αν και καταγόταν από φτωχή οικογένεια σπούδασε για ένα διάστημα στο Σχολείο του Ουέστμινστερ, πολέμησε μετά ως εθελοντής στις Κάτω Χώρες και επέστρεψε στην Αγγλία για ν’ ασχοληθεί με το θέατρο ως ηθοποιός και συγγραφέας.
Η πρώτη του επιτυχία ήταν το έργο Ο καθένας με τον χαρακτήρα του (Every Man in His Humour), μια προσπάθεια προσαρμογής του πνεύματος της ρωμαϊκής κωμωδίας στην αγγλική σκηνή. Ακολούθησε το Ο καθένας έξω από τον χαρακτήρα του (Every Man out of His Humour), που ήταν παταγώδης αποτυχία. Έγραψε άλλα δύο έργα αμέσως μετά και ασχολήθηκε επί πολύ με τις «μάσκες», αυλικές παραστάσεις με χορούς, μουσική και φανταχτερά κοστούμια, όπου ο ρόλος του ποιητή αν και μικρός, ήταν σημαντικός.
Ο τάφος του βρίσκεται στο Αββαείο του Ουέστμινστερ και έχει την επιγραφή «Ο Rare Ben Johnson» (Ω, σπάνιε Μπεν Τζόνσον).
Επιλογή θεατρικών έργων
(κωμωδίες εκτός από τις τραγωδίες Σηιανός και Κατιλίνας. Η πρώτη χρονολογία είναι της πρώτης παράστασης, η δεύτερη της έκδοσης)
Τον Βολπόνε μετέφρασε έμμετρα ο Άγγελος Τερζάκης («Σχολή Μωραΐτη» 1973)
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Λυρικοί ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι εγκληματίες
Αλβέρτος Β' του Βελγίου
Ο Αλβέρτος Β΄ (γεν. 6 Ιουνίου 1934) υπηρέτησε ως Βασιλιάς των Βέλγων από το 1993 μέχρι την παραίτησή του το 2013. Είναι μέλος του βασιλικού Οίκου του Βελγίου, που προέρχεται από τον Οίκο του Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα. Ο Αλβέρτος είναι θείος του Ερρίκου του Λουξεμβούργου και πρώτος ξάδελφος του Χάραλντ Ε΄ της Νορβηγίας.
Στις 3 Ιουλίου του 2013 ο Βασιλιάς Αλβέρτος Β΄ συμμετείχε σε μια συνεδρίαση του βελγικού υπουργικού συμβουλίου. Εκεί ανακοίνωσε ότι στις 21 Ιουλίου θα εγκαταλείπει τον θρόνο για λόγους υγείας. Έτσι, στις 21 Ιουλίου 2013 τον θρόνο ως Βασιλιάς των Βέλγων ανέλαβε ο γιος του Φίλιππος. Ο Αλβέρτος Β΄ ήταν ο τέταρτος μονάρχης που παραιτήθηκε το 2013, μετά τον Πάπα Βενέδικτο ΙΣΤ΄, τη Βεατρίκη της Ολλανδίας και τον εμίρη Χαμάντ μπιν Χαλίφα του Κατάρ. Ταυτόχρονα, έγινε ο δεύτερος Βέλγος Βασιλιάς που παραιτήθηκε από τον θρόνο του, μετά τον πατέρα του, Λεοπόλδο Γ΄, ο οποίος παραιτήθηκε το 1951 μετά από έντονες διαδηλώσεις.
Πρώιμα χρόνια
Ο Αλβέρτος Φήλιξ Ουμβέρτος Θεόδωρος Χριστιανός Ευγένιος Μαρία γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1934 στο Κάστρο Στίβενμπεργκ των Βρυξελλών. Είναι ο δεύτερος γιος του Λεοπόλδου Γ΄ και της πρώτης συζύγου του, Άστριντ της Σουηδίας. Ανάδοχοι στη βάπτισή του ήταν ο Φήλιξ των Βουρβόνων-Πάρμας και η γιαγιά του Ελισάβετ.
Στις 10 Μαΐου 1940 όταν το Βέλγιο δέχθηκε επίθεση από τη Ναζιστική Γερμανία, ο Πρίγκιπας Αλβέρτος, μαζί με τα μεγαλύτερα αδέλφια του Ιωσηφίνα Καρλότα και Βαλδουίνο, φυγαδεύτηκαν από τη χώρα για τη Γαλλία και αργότερα για την Ισπανία. Αργότερα, τον ίδιο χρόνο, όμως, επέστρεψαν στο Βέλγιο. Τον Ιούνιο του 1944, περίοδο που είχε ξεκινήσει η συμμαχική αντεπίθεση, ο Λεοπόλδος Γ΄, η σύζυγός του Λίλιαν, την οποία είχε παντρευτεί το 1941, και τα παιδιά του εξορίστηκαν από τους Γερμανούς στο Χιρστάιν της Γερμανίας και αργότερα στο Στρομπλ της Αυστρίας, όπου απελευθερώθηκαν από τον αμερικανικό στρατό στις 7 Μαΐου 1945. Εξαιτίας της πολιτικής κατάστασης στο Βέλγιο, ο Βασιλιάς Λεοπόλδος και η οικογένειά του μετακόμισαν τον Οκτώβριο του 1945 από την Αυστρία στη βίλα "Le Reposoir" στο Πρενύ-Σαμπεζύ στην Ελβετία, όταν έφυγαν από την Αυστρία στην Ελβετία, όπου και έμεινε εκεί μέχρι τον Ιούλιο του 1950. Τελικώς θα επιστρέψουν στο Βέλγιο στις 22 Ιουλίου 1950.
Περίοδος της βασιλείας του
left|thumb|125px|Το προσωπικό διακριτικό του Βασιλιά Αλβέρτου Β΄
Ως Βασιλιάς, τα καθήκοντα του Αλβέρτου περιελάμβαναν την εκπροσώπηση του Βελγίου στο εσωτερικό και το εξωτερικό μέσω επίσημων επισκέψεων, εμπορικών αποστολών και διεθνών συσκέψεων. Εξέφραζε, μάλιστα, ενδιαφέρον για τη βελγική κοινωνία, τον πολιτισμό και τις επιχειρήσεις.
Τον Ιανουάριο του 2012 ο Αλβέρτος ανακοίνωσε ότι η βασιλική οικογένεια θα παγώσει τους μισθούς της και τα έξοδα από την αύξηση που της αναλογούσε θα χρησιμοποιούνταν για τη συντήρηση των βασιλικών ανακτόρων.
Το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Αλβέρτου, τον Δεκέμβριο του 2012, προκάλεσε έντονες διαμάχες με την αναφορά του σε «λαϊκιστικά κινήματα». Πολλοί έβγαλαν το συμπέρασμα ότι αυτή η φράση είχε στόχο το εθνικιστικό κόμμα των Φλαμανδών Νέα Φλαμανδική Συμμαχία. Ο Μπαρτ ντε Βέβερ, αρχηγός του κόμματος, αντέδρασε ζητώντας να αφαιρεθούν από τον Βασιλιά οι εξουσίες σχηματισμού κυβερνήσεων και οι ρόλοι του εντός αυτών.
Παραίτηση
Στις 3 Ιουλίου 2013 ο 79χρονος Αλβέρτος Β΄ συμμετείχε σε μια συνεδρίαση του βελγικού υπουργικού συμβουλίου. Εκεί ανακοίνωσε στην κυβέρνηση ότι στις 21 Ιουλίου θα εγκαταλείπει τον θρόνο για λόγους υγείας. Όπως αποκαλύφθηκε, την ίδια μέρα, ο Αλβέρτος είχε ενημερώσει τον Πρωθυπουργό Έλιο Ντι Ρούπο και στο παρελθόν για την πρόθεσή του να παραιτηθεί, αλλά ο Πρωθυπουργός του είχε ζητήσει να το επανεξετάσει. Τελικώς, ο Αλβέρτος υπέγραψε την παραίτησή του στις 21 Ιουλίου 2013 και τον θρόνο ως Βασιλιάς των Βέλγων ανέλαβε ο γιος του Φίλιππος. Ο Αλβέρτος διατήρησε τον τίτλο του Βασιλιά, όμως του αφαιρέθηκε η ιδιότητα του Βασιλιά των Βέλγων, την οποία πλέον διατηρεί ο Φίλιππος.
Οικογένεια
Ο Αλβέρτος και η Πάολα επιθυμούσαν να παντρευτούν στο Βατικανό, κάτι που ήθελαν και οι δύο οικογένειές τους. Ωστόσο, η βελγική κυβέρνηση δεν το ενέκρινε αυτό, καθώς υποστήριζε ότι ο γάμος έπρεπε να γίνει εντός του Βελγίου. Ο Πάπας, ύστερα από διπλωματικές πιέσεις, αρνήθηκε και αυτός με τη σειρά του τον γάμο στο Βατικανό, λέγοντας ότι ο γάμος θα έπρεπε να γίνει κοντά στον λαό.
Ο γάμος τελικώς έγινε στις 2 Ιουλίου 1959 στις Βρυξέλλες. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά, δύο γιους και μια κόρη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς του Βελγίου Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Χέρσελτ
Η Χέρσελτ είναι πόλη (δήμος) του Βελγίου στη περιφέρεια της Αμβέρσας, βόρεια βορειοανατολικά του Άαρσχοτ.
Σήμερα ο δήμος της Χέρσελτ περιλαμβάνει την πόλη Χερσελτ και τις όμορες πόλεις Ράμσελ, Μπλάουμπεργκ, Βέργκομ και Βάρεντογκ. Παλαιότερα η Χέρσελτ αποτελούσε γεωργικό κέντρο. Η έκτασή της φθάνει περίπου τα 52,5 τ.χλμ. Ο πληθυσμός της το 1980 ανέρχονταν σε 11.100 κατοίκους. Στις 1 Ιανουαρίου του 2006 αριθμούσε περί τους 13.836 κατοίκους.
Ναταλία Ρασούλη
Η Ναταλία Ρασούλη (Αγγλικά: Natalie Rassoulis, 27 Ιουνίου 1973, Λονδίνο) είναι Ελληνοβρετανίδα μουσικός, τραγουδίστρια, συνθέτης, στιχουργός, μουσική παραγωγός και αρθρογράφος. Σπούδασε βιολί, κλασική κιθάρα, όπερα και Ανώτερα Θεωρητικά της Μουσικής. Παράλληλα σπούδασε Σύνθεση Μουσικής για το Θέατρο και τον Κινηματογράφο με καθηγητές τον Δημήτρη Παπαδημητρίου και τον Γιώργο Μπουντουβή. Έχει ασχοληθεί με πολλά είδη μουσικής και έχει συνεργαστεί με πολλούς Έλληνες καλλιτέχνες από τον χώρο της λαϊκής και της έντεχνης μουσικής, καθώς και με ξένα συγκροτήματα της μέταλ και της ροκ μουσικής σκηνής.
Καριέρα
Άρχισε τις σπουδές της στην μουσική όταν ήταν 7 χρονών. Στα 12 της χρόνια ξεκίνησε να τραγουδά με την κιθάρα της σε πολιτιστικές εκδηλώσεις του σχολείου της με την προτροπή και καθοδήγηση του καθηγητή της και στιχουργού, Ηλία Κατσούλη.
Στα δεκατέσσερα της παίρνει μέρος σε συναυλία του πατέρα της και έκτοτε συμμετέχει συχνά στις συναυλίες και παραστάσεις του. Έχοντας πάρει τα εύσημα από καλλιτέχνες, όπως ο Άκης Πάνου, στην ηλικία των δεκαπέντε ετών, ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Χάρις Αλεξίου, η Ελένη Βιτάλη, ο Ηλίας Ανδριόπουλος, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Ηλίας Κατσούλης και άλλοι, η νεαρή καλλιτέχνης κάνει το προσωπικό της ντεμπούτο στη Virgin Rec. με το δίσκο "Αγάπα μας και μη μας χαιρετάς". Ο Μανώλης Ρασούλης της εμπιστεύτηκε τα λόγια του και οι Σωκράτης Μάλαμας, Γιώργος Γαβαλάς, Νίκος Ξυδάκης, Πέτρος Βαγιόπουλος και Χάρης Παπαδόπουλος τα έντυσαν με τη μουσική τους καθώς και με δική της και τα έκαναν τραγούδια.
​Έχοντας από μικρή ξεκινήσει τα μαθήματα στο ωδείο, ανακαλύπτει τη κλασική μουσική την οποία και θα αγαπήσει με πάθος, αν και μεγαλώνοντας, τα ακούσματα της όπως είναι φυσικό "εμπλουτίζονται". Από ροκ και χέβι μέταλ μέχρι όπερα και δημοτική. Δεν ήταν περίεργη λοιπόν η συμμετοχή της στα τέσσερα άλμπουμ του μέταλ γκρουπ Septic Flesh, και σε δυο άλμπουμ του γκρουπ θεατρικού μέταλ Chaostar ως βασικός ερμηνευτής, που κυκλοφορούν με μεγάλη επιτυχία στο εξωτερικό, με κριτικές στον βρετανικό και τον γαλλικό τύπο να την χαρακτηρίζουν ως "ηλεκτρική Κάλλας" και καινούργια Λίζα Τζέραρντ. Στην Ιαπωνία, σε metal site, ψηφίζεται ως η καλύτερη μέταλ τραγουδίστρια στον κόσμο.
Παράλληλα η σχέση της με τη κλασική μουσική δυναμώνει. Ολοκληρώνει τις σπουδές της στο βιολί, την κλασική κιθάρα και τα Ανώτερα Θεωρητικά και παρακολουθεί μαθήματα κλασικού τραγουδιού.
Συμμετέχει και σε άλλους ψηφιακούς μουσικούς δίσκους (CD) του Μανώλη Ρασούλη όπως Σελοτέιπ και Τι γυρεύεις μες την Κίνα Τσάκι Τσάν, καθώς και στα CD του Γιώργου Μίχα Άδηλος Τόπος και του μέταλ συγκροτήματος Swan Christy, One with the swan.
Ταυτόχρονα γίνεται μέλος της Αθηναϊκής Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων (ΑΣΟΝ) παίζοντας βιολί, αλλά συμμετέχοντας και σαν λυρική σολίστ. Αυτή η συνεργασία της δίνει την ευκαιρία να παίξει, να τραγουδήσει, αλλά και να εντρυφήσει σε πολλά σπουδαία έργα της κλασικής μουσικής.
Συνεχίζει την συμμετοχή της στους Septic Flesh και τους Chaostar, λαμβάνοντας γράμματα ενθουσιασμού από όλο τον κόσμο και τραγουδώντας μαζί τους σε συναυλίες και φεστιβάλ, σημειώνοντας ιδιαίτερη επιτυχία στο χώρο της Metal μουσικής σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Ιαπωνία, η Ρωσία, η Τουρκία και στις σκανδιναβικές χώρες, μέχρι και το 2003 όπου και αποφασίζει να συνεχίσει πιο επικεντρωμένα στην κλασική μουσική και το ελληνικό τραγούδι.
Παράλληλα συνεργάζεται με τον Δημοτικό σταθμό του Πειραιά, το Κανάλι 1, ως μουσική παραγωγός για 7 χρόνια και το 2010 κάνει την συμπαραγωγή της εκπομπής του Μανώλη Ρασούλη "It's all Greek to me" στο Δεύτερο Πρόγραμμα της ΕΡΤ.
Συμμετέχει σε έργο του Χρήστου Αντωνίου, συνθέτη των Chaostar με το οποίο έργο λαμβάνει μέρος σε διαγωνισμό σύνθεσης του BBC και το οποίο αποσπά το Α' Βραβείο.
Σημαντική στιγμή για εκείνη είναι όταν της ζητήθηκε να συμμετάσχει με τον πατέρα της σε ένα φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη αφιερωμένο στον γνωστό σκηνοθέτη του τούρκικου κινηματογράφου Γιλμάζ Γκιουνέι, ανάμεσα σε σπουδαίους τραγουδιστές της Τουρκίας και του Κουρδιστάν με αποκορύφωμα στην συναυλία τους το τραγούδισμα του τραγουδιού Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ μαζί με 20.000 Κούρδους και Τούρκους και καταχειροκροτούνται με​ ενθουσιασμό.
Ιδιαίτερα σημαντική είναι και η συνεργασία της με τον σπουδαίο συνθέτη Νίκο Μαμαγκάκη και η συμμετοχή της στη γενέθλια συναυλία για τα 85 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη που έγινε στον Λυκαβηττό τον Ιούλιο του 2010.
Παράλληλα αρθρογραφεί σε ηλεκτρονική εφημερίδα μέχρι σήμερα.
Στα πλαίσια της αυτής της σημαντικής αλλαγής στην ζωή της, συνεργάζεται με την σημαντικότερη τραγουδίστρια της Ελλάδας και συνεργάτη του πατέρα της Μανώλη Ρασούλη, Χάρις Αλεξίου, με καινούργια, ανέκδοτα τραγούδια σε στίχους του Μανώλη Ρασούλη σε μουσική των φίλων του και συνεργατών του, των σπουδαίων συνθετών Χρήστου Νικολόπουλου, Πέτρου Βαγιόπουλου, Βάσως Αλλαγιάννη, Ορφέα Περίδη και του σπουδαιότερου Ισραηλινού τραγουδοποιού Λεωνίδα Πόλικερ (Leon Y. Poliker). Συμμετέχει στην δουλειά αυτή σε ένα τραγούδι που τραγουδάει μαζί με την Χάρις Αλεξίου.
Στις 15 Ιουνίου 2014 κυκλοφόρησε το πρώτο single από το επικείμενο δίσκο της, σε στίχους και μουσική της ίδιας, με τον τίτλο "Αναγέννηση".
Ελληνικά
Η Ναταλί Ρασούλη ηχογραφεί τον πρώτο της προσωπικό δίσκο το 1999, με στίχους της ίδιας και του πατέρα της, σε τρία από τα τραγούδια γράφει την μουσική, ενώ τον δίσκο υπογράφουν ο Γιώργος Γαβαλάς, ο Χάρης Παπαδόπουλος, ο Πέτρος Βαγιόπουλος, ο Νίκος Ξυδάκης, ο Σωκράτης Μάλαμας.
Αγγλικά
Ως τραγουδίστρια του συμφωνικού μέταλ συγκροτήματος Chaostar.
Ελληνικά
Συμμετέχει σε δίσκους και συλλογές μαζί με τον πατέρα της Μανώλη Ρασούλη και σε παραγωγές με άλλους καλλιτέχνες.
Αγγλικά
Η Ναταλία Ρασούλη, συμμετέχει για πρώτη φορά ως Guest ενώ αργότερα ως μέλος του Μέταλ (Death Metal) συγκροτήματος Septic Flesh. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Σπύρος Σκλαβενίτης
Ο Σπύρος Σκλαβενίτης (Λευκάδα, 21 Φεβρουαρίου 1927 - 9 Μαρτίου 2006) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας σούπερ μάρκετ «Σκλαβενίτης» και συνιδρυτής της χαρτοβιομηχανίας «Γλάρος».
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λευκάδα στις 21 Φεβρουαρίου 1927. Το 1936 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Αθήνα. Με το τέλος της Κατοχής εργάστηκε σε εργοστάσιο σαπωνοποιίας και ως φύλακας στον Ερυθρό Σταυρό. Ξεκίνησε με την οικογένειά του επιχείρηση μπαχαρικών και ειδών μπακαλικής στον Πειραιά, διαθέτοντας προϊόντα και στη Κεντρική Αγορά της Αθήνας (τη «Βαρβάκειο»).
Το 1954 υπήρξε συνιδρυτής της εταιρείας «Σκλαβενίτης & Σια Ο.Ε.Ε.», που το 1971 μετεξελίχθηκε στην «Ι. & Σ. Σκλαβενίτης Α.Ε.Ε.» (σήμερα «Σκλαβενίτης»). Αρχικά δραστηριοποιούνταν στο εμπόριο μπαχαρικών, αλλά αργότερα, επέκτεινε τις δραστηριότητές της στο λιανικό εμπόριο. Η εταιρεία αργότερα θα αναδεικνυόταν η τρίτη ελληνική εταιρεία λιανικού εμπορίου. Τo 2004, ο Σκλαβενίτης μαζί με τα παιδιά του ίδρυσε την χαρτοβιομηχανία «Γλάρος», μια από τις ταχύτερα αναπτυσσόμενες ελληνικές βιομηχανίες, με βάση τον κύκλο εργασιών της.
Είχε τρία αδέρφια, τον Γιάννη, τον Νάσο και τη Δώρα. Ήταν παντρεμένος και είχε τέσσερα παιδιά: τη Μαρία, τον Γεράσιμο, τον Στέλιο και την Βίκυ. Απεβίωσε στις 9 Μαρτίου 2006, σε ηλικία 79 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες
Γεώργιος (γιος του Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας)
Ο Γεώργιος, ουγγρ. György (2ο ήμισυ 11ου αι.) από τον Οίκο των Αρπάντ ήταν ο θρυλικός πρόγονος της γενιάς των Ντρουμμόνντ στη Σκωτία.
Βιογραφία
Ήταν ο νόθος γιος τού Ανδρέα Α΄ της Ουγγαρίας από έναν μη χριστιανικό γάμο με μία Ουγγαρέζα.
Έπειτα ο Ανδρέας Α΄ μετεστράφη στον Καθολικισμό και νυμφεύτηκε την Αναστασία τού Κιέβου, που ήταν Ορθόδοξη. Κατά με τον (Καθολικό) νόμο τα τέκνα τού πρώτο γάμου ήταν νόθα και έτσι δεν είχαν δικαίωμα διαδοχής στον θρόνο της Ουγγαρίας.
Σύμφωνα με τον θρύλο ο Γεώργιος μετέβη στη Σκωτία και οι απόγονοί του είναι η γενιά των Ντουμμόνντ.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Εξέγερση του Γκέτο της Βαρσοβίας
Η εξέγερση κατά των Γερμανών ξεκίνησε στις 19 Απριλίου του 1943 και τελείωσε όταν η φτωχά εξοπλισμένη αντίσταση συντρίφτηκε από τα γερμανικά στρατεύματα υπό τις διαταγές του Γιούργκεν Στρόοπ. Ήταν η μεγαλύτερη εξέγερση των Εβραίων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος.
Υπόβαθρο
thumb|left|200px|Ο τοίχος που διαχώριζε το γκέτο από την υπόλοιπη Βαρσοβία κατασκευάζεται μετά από διαταγές των Γερμανών τον Αύγουστο του 1940 Κατά το 1940 οι Ναζί άρχισαν να συγκεντρώνουν τα περίπου τρία εκατομμύρια Εβραίων της Πολωνίας σε γκέτο που ιδρύθηκαν για αυτό το σκοπό σε μεγάλες πόλεις της χώρας. Το μεγαλύτερο από αυτά, το γκέτο της Βαρσοβίας, αποτέλεσε τόπο εγκλεισμού περίπου 300.000-400.000 ανθρώπων σε μια περιορισμένη κεντρική περιοχή της πόλης. Χιλιάδες Εβραίοι πέθαναν από τις ασθένειες και την ασιτία στο γκέτο, που διοικούνταν από τον Οντίλο Γκλομπότσνικ και τον Λούντβιχ Χαν, ήδη πριν αρχίσουν οι μαζικές μεταφορές προς το στρατόπεδο εξόντωσης Τρεμπλίνκα.
Οι ναζιστικές δυνάμεις πραγματοποίησαν τις περισσότερες μεταφορές κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Επιχείρησης Βαρσοβία (Grossaktion Warschau) μεταξύ της 23ης Ιουλίου και της 21ης Σεπτεμβρίου 1942. Περίπου 254.000 - 300.000 κάτοικοι του γκέτο στάλθηκαν στο θάνατό τους στην Τρεμπλίνκα κατά τη διάρκεια των δυο μηνών που διήρκεσε η επιχείρηση, που διευθυνόταν από τον Oberführer των SS Φέρντιναντ φον Ζάμερν-Φράνκενεγκ (Ferdinand von Sammern-Frankenegg), διοικητή της περιοχής της Βαρσοβίας από το 1941. Στα καθήκοντά του τον διαδέχτηκε ο διοικητής των SS και της αστυνομίας (SS-und-Polizeiführer) Γιούργκεν Στρόοπ, που στάλθηκε στη Βαρσοβία από τον Χάινριχ Χίμλερ στις 17 Απριλίου 1943, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης. Ο Στρόοπ ανέλαβε τη διοίκηση όταν ο Ζάμερν απαλλάχτηκε των καθηκόντων του λόγω της ανεπιτυχούς επέμβασής του στο γκέτο. Λίγο πριν αρχίσει η επιχείρηση αποστολής των Εβραίων στα στρατόπεδα εξοντωσης, ο Γερμανός "Επίτροπος Μετεγκατάστασης" Χέρμαν Χέφλε (Hermann Höffle) συγκάλεσε το εβραϊκό συμβούλιο του γκέτο και πληροφόρησε τον αρχηγό του Άνταμ Τσερνιάκοφ για τη "μετεγκατάσταση στα ανατολικά". Ο Τσερνιάκοφ αυτοκτόνησε, όταν κατάλαβε τον πραγματικό σκοπό των σχεδίων των Ναζί.
Όταν άρχισαν οι μεταφορές, τα μέλη του Εβραϊκού κινήματος αντίστασης αποφάσισαν να μην εναντιωθούν στις εντολές των ανδρών της SS, πιστεύοντας ότι οι Εβραίοι στέλνονταν σε στρατόπεδα εργασίας κι όχι εξόντωσης. Ως τα τέλη του 1942 όμως, οι κάτοικοι του γκέτο συνειδητοποίησαν ότι οι μεταφορές αυτές ήταν μέρος μιας διαδικασίας εξόντωσης. Πολλοί από τους εναπομείναντες Εβραίους αποφάσισαν να αντισταθούν.
Εξέγερση του Ιανουαρίου 1943
Στις 18 Ιανουαρίου του 1943 οι Γερμανοί άρχισαν το δεύτερο κύμα απελάσεων Εβραίων, που οδήγησε στην πρώτη περίπτωση ένοπλης εξέγερσης μέσα στο γκέτο. Καθώς οικογένειες Εβραίων κρύβονταν στα "αμπριά" τους, Γερμανοί στρατιώτες και μέλη της εβραϊκής αντιστασιακής οργάνωσης (Żydowska Organizacja Bojowa, ŻOB) ενεπλάκησαν για πρώτη φορά σε δυο κατά μέτωπο συγκρούσεις. Σαν αποτέλεσμα, και παρά το γεγονός ότι η ŻOB κατέγραψε σοβαρές απώλειες, οι απελάσεις σταμάτησαν για λίγες μέρες, και μόνο 5.000 Εβραίοι αντί των προβλεπόμενων 8.000 απομακρύνθηκαν από το γκέτο. Εκατοντάδες άνθρωποι μέσα στο γκέτο, ενήλικες και παιδιά, ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν, οπλισμένοι ελαφρά με πιστόλια και λίγα ακόμη όπλα που είχαν μπει λαθραία στο γκέτο.
Δυο αντιστασιακές οργανώσεις, η Εβραϊκή Στρατιωτική Ένωση (Żydowski Związek Wojskowy, ŻZW) και η ŻOB κατέλαβαν τον έλεγχο του γκέτο. Κατασκεύασαν δεκάδες θέσεις μάχης και εκτέλεσαν άτομα που συνεργάζονταν με τους Γερμανούς, ανάμεσα στους οποίους Εβραίους αστυνομικούς του γκέτο, μέλη της υποστηριζόμενης από τους Γερμανούς οργάνωσης Żagiew και πράκτορες της Γκεστάπο. Η ŻOB έφτιαξε μια φυλακή όπου κρατούνταν και εκτελούνταν προδότες και συνεργάτες των Γερμανών. Ο Γιόζεφ Ζερίνσκι, πρώην επικεφαλής της Εβραϊκής Αστυνομίας, αυτοκτόνησε.
Εβραίοι εξεγερμένοι
thumb|Φερόμενες ως Εβραίες μαχήτριες. Στην Αναφορά Στρόοπ αναφέρονται σαν "Γυναίκες που συνελήφθησαν με όπλα". Οι μαχητές του γκέτο (που αριθμούσαν 400 έως 1.000 άτομα κατά τις 19 Απριλίου) ήταν οπλισμένοι -όσοι από αυτούς διέθεταν όπλα- μόνο με πιστόλια και περίστροφα, που είχαν περιορισμένη αξία στη μάχη και ήταν πρακτικά άχρηστα για μεγάλες αποστάσεις. Υπήρχαν μόνο λίγα τουφέκια και αυτόματα που είχαν εισαχθεί λαθραία στο γκέτο. Οι εξεγερμένοι διέθεταν λιγοστά πυρομαχικά, και βασίζονταν εκτεταμένα στους αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς και τα κοκτέιλ μολότωφ. Λίγα ακόμη όπλα πάρθηκαν από τους Γερμανούς ή μπήκαν στο γκέτο κατά τη διάρκεια της εξέγερσης. Στην αναφορά του, ο Στρόοπ αναγράφει ότι οι δυνάμεις του μπόρεσαν να επανακτήσουν τη "λεία" (τον οπλισμό των Εβραίων) που αποτελούνταν από:
Υποστήριξη από τους Πολωνούς
right|thumb|Ανακοίνωση της καταδίκης σε θάνατο Εβραίων που πιάστηκαν έξω από το γκέτο και Πολωνών που βοηθούσαν τους Εβραίους, Νοέμβριος 1941 Η βοήθεια που προερχόταν έξω από το γκέτο ήταν περιορισμένη, αλλά μονάδες της πολωνικής Αντίστασης από την πολωνική Εθνοφυλακή Άρμια Κράγιοβα (Armia Krajowa, AK) και την κομμουνιστική Gwardia Ludowa (GL) (Λαϊκή Πολιτοφυλακή) επιτέθηκαν εναντίον γερμανικών μονάδων κοντά στα τείχη του γκέτο και προσπάθησαν να βάλουν λαθραία όπλα, πυρομαχικά και προμήθειες στο γκέτο. από τα δικά της περιορισμένα αποθέματα. Η AK μετέδιδε επίσης πληροφορίες και εκκλήσεις για βοήθεια στους Εβραίους του γκέτο, τόσο στην Πολωνία όσο και στο εξωτερικό, προς τους Συμμάχους. Πολλοί διοικητές και μαχητές της ŻOB απέδρασαν αργότερα από τους υπονομους με τη βοήθεια των Πολωνών, και μπήκαν στην πολωνική αντίσταση.
Μια μονάδα της ΑΚ, τα "Εθνικά Σώματα Ασφαλείας" (Państwowy Korpus Bezpieczeństwa), υπό τη διοίκηση του Χένρικ Ιβάνσκι, πολέμησε μέσα στο γκέτο στο πλευρό της ŻZW. Σε μια επίθεση τρεις πυρήνες της ΑΚ προσπάθησαν να προκαλέσουν ρήγμα στα τείχη με εκρηκτικά, όμως οι Γερμανοί τους εμπόδισαν. Οι AK και GL συγκρουστηκαν με τους Γερμανούς μεταξύ 19ης και 23ης Απριλίου σε έξι διαφορετικά σημεία έξω από τα τείχη, πυροβολώντας γερμανικές σκοπιές και θέσεις και σε μια περίπτωση προσπαθώντας να ανατινάξουν μια πύλη.
Η συμμετοχή της πολωνικής Αντίστασης στην εξέγερση επιβεβαιώθηκε στην αναφορά του Στρόοπ:
Δυνάμεις των Ναζί
thumb|left|Ναζί φρουροί με πολυβόλο [[Maschinengewehr 08 σε μια από τις πύλες του γκέτο]]