cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεθόδιος Φούγιας
Βιογραφικά στοιχεία
Έχει 3 αδέρφια, τον Κωνσταντίνο Φούγια , τη Μαριγώ Φούγια (1928-2017) , και τον Παναγιώτη Φούγια , Δρ. Φιλ. (1931).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεθοδιος Μεθοδιος Μεθοδιος Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
App Store
Το App Store είναι μία πλατφόρμα τύπου ψηφιακής διανομής, που αναπτύσσεται και συντηρείται από την Apple Inc. Το κατάστημα επιτρέπει στους χρήστες να περιηγηθούν και να κατεβάσουν τις εφαρμογές που έχουν αναπτυχθεί από την Apple και από προγραμματιστές "3ου βαθμού" για συσκευές iOS, iPadOS, watchOS και tvOS. Οι εφαρμογές μπορούν να μεταφορτωθούν στις συσκευές iPhone, iPad, iPod Touch, στο Apple Watch, και στο Apple TV.
Παραπομπές
Κατηγορία:IPadOS
Αλεξία Καλτσίκη
Η Αλεξία Καλτσίκη (Αθήνα 1976-) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Αποφοίτησε το 1998 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Έχει συμμετάσχει σε ταινίες διάφορων σκηνοθετών αλλά ο σκηνοθέτης με τον οποίο συνεργάστηκε τις περισσότερες φορές ήταν ο Νίκος Παναγιωτόπουλος.
To 2016 κέρδισε το Ειδικό Βραβείο του Πανοράματος Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου και ήταν υποψήφια στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για το βραβείο Β' γυναικείου ρόλου στην ταινία Interruption.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κρυόνερο (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία 'Κρυόνερο αναφέρονται στην Ελλάδα οι παρακάτω οικισμοί:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης
Το Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης του Πανεπιστημίου Αιγαίου βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Μυτιλήνης, στην αρχή του εμπορικού δρόμου της Ερμού. Στο ίδιο κτίριο στεγάζεται και το 2ο Λύκειο Μυτιλήνης και το 1ο Δημοτικό σχολείο.
Ιστορία
Ιδρύεται το 1839 μετά από έρανο μεταξύ επιφανών Μυτιληνιών στο χώρο του «Μεγάλου Περιβολιού» και εγκαινιάζεται το 1841 ως Ελληνική Σχολή Μυτιλήνης. Το δύο πρώτα χρόνια δεν λειτουργεί λόγω έλλειψης διδακτικού προσωπικού, το 1843  προσκαλείται από την Αθήνα ο  Νικόλαος Αργυριάδης ως Γυμνασιάρχης που θα προσέφερε πολλά στο σχολείο μέχρι το 1847. Ακολουθούν ο Χριστόφορος Λαίλιος και ο λόγιος Γεώργιος- Αριστείδης Πάπης με μεγάλη προσφορά στο Γυμνάσιο και γενικότερα πνευματική κίνηση και ζωή της Μυτιλήνης. Με την παραίτηση του Γ. Αρ. Πάπη κλείνει η πρώτη περίοδος του Γυμνασίου (1840-1863). Το Γυμνάσιο της Μυτιλήνης ήταν πλέον επανδρωμένο με το αναγκαίο διδακτικό προσωπικό, με επαρκή αριθμό μαθητών, με καλά εξοπλισμένη βιβλιοθήκη και με εργαστήριο φυσικών οργάνων ικανό για την σπουδή των φυσικών επιστημών. Το κτίριο του σχολείου θα πληγεί από τον καταστροφικό σεισμό του 1867. Κατά τα έτη 1886-1891 χτίστηκε το σημερινό νεοκλασικό κτίριο του Γυμνασίου, με εργαστήριο Φυσικής, αίθουσα τελετών, βιβλιοθήκη και Μουσείο, σε σχέδια του Λέσβιου αρχιτέκτονα Αργύρη Αδαλή. Το νέο καλλιμάρμαρο κτίριο θα καλύψει έκταση 1.800 τ.μ. με ρυθμό δωρικό στο ισόγειο και ιωνικό στον πάνω όροφο. Μετά την απελευθέρωση της Λέσβου από τους Τούρκους, το 1913 το Γυμνάσιο χρησιμοποιήθηκε ως στρατιωτικό νοσοκομείο καθώς και στην περίοδο της Μικρασιατικής εκστρατείας.
Σούπερ Καπ Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 2021
Το Σούπερ Καπ Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 2021 ήταν η 2η έκδοση της επαγγελματικής εγχώριας διοργάνωσης του Σούπερ Καπ καλαθοσφαίρισης, υπό την αιγίδα του Ελληνικού Συνδέσμου Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιρειών (ΕΣΑΚΕ), και η 3η συνολικά.
Πρότυπο Πειραματικό Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχολεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Μυτιλήνη
Σούπερ Καπ Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 2021
Το Σούπερ Καπ Ελλάδος είχε διεξαχθεί άλλες 2 φορές κατά το παρελθόν, το 1986, υπό την αιγίδα της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (ΕΟΚ) και το 2020, υπό την αιγίδα του Ελληνικού Συνδέσμου Ανωνύμων Καλαθοσφαιρικών Εταιριών (ΕΣΑΚΕ).
Τον τίτλο κατέκτησε ο Παναθηναϊκός, για πρώτη του φορά, επικρατώντας στον τελικό της διοργάνωσης, με σκορ 92-83, του περσινού νικητή Προμηθέα.
Μορφή
Η διοργάνωση διεξήχθη το Σεπτέμβριο του 2021, σε μορφή Φάιναλ Φορ με μονούς αγώνες πρόκρισης (νοκ-αουτ), μεταξύ των ομάδων που τερμάτισαν στις τέσσερις πρώτες θέσεις του Πρωταθλήματος Ελλάδας 2020-21, που περιλαμβάνουν τη νικήτρια και τον ηττημένο του Κυπέλλου Ελλάδας 2020-21.
Πολυτιμότερος Παίκτης
Πολυτιμότερος Παίκτης (MVP) της διοργάνωσης ανακηρύχθηκε ο Γιώργος Παπαγιάννης, αγωνιζόμενος με τον Παναθηναϊκό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2021
Φράγκο του Άαργκαου
thumb|right|300px|Αργυρό κέρμα των 4 φράγκων του 1812
Το φράγκο ήταν το νόμισμα του ελβετικου καντονίου Άαργκαου. Έπαψε να εκδίδεται το 1831 και αντικαταστάθηκε από το ελβετικό φράγκο το 1850. Υποδιαιρέσεις του ήταν: 1 φραγκο =10 Batzen = 40 Kreuzer = 100 Rappen.
Ιστορία
Το 1798 Γαλλία εισβάλει στην Ελβετία αλλά δεν την προσαρτά. Επιβάλλει νέο πολιτειακό καθεστώς αντικαθιστώντας την έως τότε χαλαρή συνομοσπονδία με ένα ενιαίο, συγκεντρωτικό κράτος ιδρύοντας την Ελβετική Δημοκρατία. Ταυτόχρονα υιοθετείται  ως κοινό νόμισμα το ελβετικό φράγκο το οποίο αντικαθιστά τα επιμέρους νομίσματα των καντονιών. Λίγα χρόνια μετά, το 1803, εν μέσω ταραχών και εξελίξεων, το ελβετικό φράγκο παύει να εκδίδεται οπότε το καντόνι του Άαργκαου την περίοδο 1805 -1831 προχώρησε στην έκδοση του φράγκου του Άαργκαου.
Το 1848 τίθεται σε ισχύ νέο σύνταγμα στην Ελβετία το οποίο επαναφέρει το σύστημα της ομοσπονδίας Το 1850 υιοθετείται εκ νέου ως ενιαίο νόμισμα το ελβετικό φράγκο το οποίο αντικαθιστά το φράγκο του Άαργκαου με ισοτιμία 1½ ελβετικό φράγκο = 1 φράγκο του Άαργκαου.
Κέρματα
Εκδόθηκαν κέρματα με ονομαστικές αξίες των 1, 2, 2½ και 5 Rappen, ½ και 1 Batzen, και αργυρά των 5, 10 και 20 Batzen και 4 φράγκων. Το κερμα των 2½ Rappen ήταν γνωστό και ως 1 Kreuzer.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εικόνες με νομίσματα των ελβετικών καντονίων
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Ελβετίας Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα
Σταθμός Αγία Βαρβάρα (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Αγία Βαρβάρα είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας στο κέντρο της Αγίας Βαρβάρας, επί της γραμμής 3. Ο σταθμός παραδόθηκε στο κοινό στις 7 Ιουλίου 2020, μαζί με τους σταθμούς «Κορυδαλλός» και «Νίκαια» της ίδιας επέκτασης.
Παραπομπές
Αγια Βαρβαρα Αγια Βαρβαρα
Κρυόνερο Ηλείας
Το Κρυόνερο είναι ημιορεινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας  σε υψόμετρο 154 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
To Κρυόνερο βρίσκεται νοτιοδυτικά της τεχνητής λίμνης του Πηνειού, σε απόσταση 11 χλμ. Δ.-ΒΔ. της Αμαλιάδας και 35 χλμ. ΒΔ. του Πύργου (μέσω Αμπελώνα). Η παλιά ονομασία είναι Λόπεσι και έτσι αναφέρεται επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Δαφνουσίων. Το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας, ενώ το 1928 με το ΦΕΚ 156Α - 08/08/1928 μετονομάστηκε σε Κρυόνερον. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Κρυονέρου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 400 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Βενιαμίν Ζεέβ Μπεν Ματαθίας
Ο Βενιαμίν Ζεέβ Μπεν Ματαθίας γεννήθηκε στην Άρτα (τέλη του 15ου ή στις αρχές του 16ου αιώνα) ήταν θρησκευτικός δικαστής και νομομαθής.
Βιογραφία
Η ισραηλιτική κοινότητα Άρτας φαίνεται να δημιουργήθηκε το 1173. Πρώτος αναφέρει την ισραηλιτική κοινότητα Άρτας, ο Ραμπί Μπεγιαμήν εκ Τονδέζης.
Ο Βενιαμίν Ζεέβ Μπεν Ματαθίας ασχολήθηκε αρχικά με το εμπόριο και αργότερα υπήρξε μέλος του τοπικού "Μπεθ Ντιν" (εβραϊκού θρησκευτικού δικαστηρίου). Έγραψε το έργο Βενιαμίν Ζεέβ, που αποτελεί μια σημαντική ιστορική πηγή για τις οικονομικές και θρησκευτικές συνθήκες της ισραηλιτικής κοινότητας στην Ελλαδα, Τουρκία και Μ. Ασία.
Σύμφωνα με την εγκυκλοπαίδεια Judaica, οι αποφάσεις του αντικατόπτριζαν την ανεξαρτησία του πνεύματος του, πάνω σε θέματα της εβραϊκής δικονομίας, ήταν το γεγονός που επέσυρε την αντίδραση Γερμανών και Ιταλών ραβίνων απέναντί στο βιβλίο του. Τήρησε εχθρική στάση απέναντι στους "Μαράνος" (Εβραίοι που υποκρίνονταν ότι μεταστράφηκαν στον Καθολικισμό για να γλιτώσουν τις διώξεις). Σύγχρονοί του ραβίνοι όμως, αμφισβήτησαν την κρίση του, όπως ο Ισαέκ Γκερσών και ο Δαυίδ Ακοέν.
Παραπομπές:
Κατηγορία:Νομικοί Κατηγορία:Εβραίοι
Σέξυ Σοφερίνα
Η ταινία με τίτλο Σέξυ Σοφερίνα Ιταλικής παραγωγής, έτους 1977, κωμωδία, διάρκειας 89 λεπτών (Πρωτότυπος τίλος: Taxi Girl).
Υπόθεση
Η Marcella (Έντβιτζε Φένεκ) αναλαμβάνει το ταξί του πατέρα της, ο οποίος πέρασε στη σύνταξη, αφού της είναι δύσκολο να βρει μια δουλειά που να ταιριάζει σε μια καλλονή όπως αυτή. Μοιραία εισέρχεται σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο και έρχεται σε επαφή με άνδρες που την ποθούν, αλλά και με το έγκλημα στα περίχωρα της Ρώμης. Όλα αυτά μέσα από το πρίσμα της ιταλικής κωμωδίας της δεκαετίας του '70.
Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Alvaro Vitali, Gerorge Hilton, Aldo Maccione, Michele Gammino, Gianfranco D'Angelo, Giacomo Rizzo
Σενάριο: Michele Massimo Tarantini, Francesco Milizia, Luciano Martino
Κατηγορία:Ταινίες του 1977 Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιταλία
Ραγάδες
Οι ραγάδες, ή ραβδώσεις, είναι μορφή ουλής στο δέρμα με χρωματική απόχρωση. Με την πάροδο του χρόνου μπορεί να μειωθούν, αλλά δεν θα εξαφανιστούν εντελώς. Προκαλούνται από την άναπτυξη του δέρματος κατά τη διάρκεια περιόδων ταχείας ανάπτυξης του σώματος, όπως κατά την εφηβεία ή την εγκυμοσύνη, στις οποίες συνήθως σχηματίζονται κατά τον έκτο μήνα. Συνήθως σχηματίζονται στο στομάχι, στους μαστούς, τους μηρούς, τους γοφούς, τη μέση και τους γλουτούς. Μπορεί επίσης να επηρεαστούν από τις ορμονικές αλλαγές που σχετίζονται με την εφηβεία, την εγκυμοσύνη, το bodybuilding ή την ορμονική θεραπεία. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι κρέμες που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αποτρέπουν τις ραγάδες. . Άπαξ και σχηματιστούν δεν υπάρχει σαφώς αποτελεσματική θεραπεία, αν και έχουν επιχειρηθεί και διάφορες μέθοδοι.
TLS
Το Transport Layer Security (TLS) και ο προκάτοχός του, το Secure Sockets Layer (SSL), τα οποία συχνά αναφέρονται ως απλά "SSL", είναι Πρωτόκολλα Κρυπτογράφησης τα οποία παρέχουν Ασφάλεια Επικοινωνίας πάνω από ένα Δίκτυο Υπολογιστών. Αρκετές από τις εκδόσεις του πρωτοκόλλου χρησιμοποιούνται σε εφαρμογές όπως η περιήγηση στον ιστό, το Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, η αποστολή τηλεομοιότυπων, τα Άμεσα Μηνύματα, καθώς και οι κλήσεις μέσω IP (VoIP). Οι ιστοσελίδες χρησιμοποιούν TLS για να διασφαλίσουν όλη την επικοινωνία μεταξύ των εξυπηρετητών τους και των περιηγητών ιστού.
Το πρωτόκολλο Transport Layer Security στοχεύει στο να προσφέρει ιδιωτικότητα και ακεραιότητα δεδομένων μεταξύ δύο εφαρμογών ηλεκτρονικών υπολογιστών που επικοινωνούν μεταξύ τους. Όταν χρησιμοποιείται σε μία σύνδεση ανάμεσα σε έναν πελάτη (π.χ. έναν περιηγητή ιστού) και έναν εξυπηρετητή (π.χ. το wikipedia.org), η σύνδεση αυτή έχει μία ή περισσότερες ιδιότητες:
Επιπλέον των παραπάνω ιδιοτήτων, προσεκτική παραμετροποίηση του TLS μπορεί να παρέχει επιπλέον ιδιότητες σχετικές με την ιδιωτικότητα, όπως Forward Secrecy, παρέχοντας την εγγύηση πως οποιαδήποτε μελλοντική κλοπή κρυπτογραφικών κλειδιών δεν μπορεί να βοηθήσει στην αποκρυπτογράφηση οποιασδήποτε προηγούμενης επικοινωνίας ασφαλισμένης με TLS από το παρελθόν.
Το TLS υποστηρίζει πολλές διαφορετικές μεθόδους ανταλλαγής κλειδιών, κρυπτογράφησης δεδομένων, και αυθεντικοποίησης ακεραιότητας μηνυμάτων (βλ. Αλγόριθμος παρακάτω). Ως αποτέλεσμα, μια ασφαλής παραμετροποίηση του TLS περιλαμβάνει την επιλογή μεταξύ πολλών παραμέτρων, κάποιες εκ των οποίων μόνο παρέχουν όλες τις σχετικές ιδιότητες ιδιωτικότητας και περιγράφονται στον πίνακα αυθεντικοποίησης και ανταλλαγής κλειδιών, στον πίνακα ασφαλείας κρυπτογραφημάτων, και στον πίνακα ακεραιότητας δεδομένων).
Προσπάθειες που έχουν γίνει για την παραβίαση ορισμένων ιδιοτήτων της ασφάλειας των επικοινωνίων που παρέχει το TLS, έχουν οδηγήσει σε αλλαγές στο ίδιο το πρωτόκολλο για την προστασία απέναντι σε τέτοιες επιθέσεις (βλ. Ασφάλεια). Οι προγραμματιστές των περιηγητών ιστού έχουν επίσης τροποποιήσει τα προϊόντα τους για να αμυνθούν απέναντι σε πιθανά κενά ασφαλείας αφού αυτά εντοπίστηκαν (βλ. Υποστήριξη SSL/TLS σε περιηγητές ιστού).
Το πρωτόκολλο TLS αποτελείται από δύο επίπεδα, το Πρωτόκολλο Καταγραφής TLS, και το πρωτόκολλο χειραψίας TLS.
Το TLS είναι ένα προτεινόμενο Πρότυπο Ίντερνετ από το Internet Engineering Task Force (IETF), και πρώτα ορίστηκε το 1999 και έπειτα ανανεώθηκε στο RFC 5246 (Αύγουστος 2008), και στο RFC 6176 (Μάρτιος 2011). Βασίζεται πάνω στις προηγούμενες δημοσιευμένες προδιαγραφές του SSL (1994, 1995, 1996) που αναπτύχθηκε από την Netscape Communications για την προσθήκη του πρωτοκόλλου HTTPS στο περιηγητή τους, Netscape Navigator.
Περιγραφή
Εφαρμογές που ακολουθούν το Μοντέλο πελάτη-διακομιστή χρησιμοποιούν το πρωτόκολλο TLS για να επικοινωνήσουν μέσω ενός δικτύου αποφεύγοντας υποκλοπή των μηνυμάτων και την τροποποίηση τους από τρίτους.
Από την στιγμή που τα πρωτόκολλα μπορούν να λειτουργήσουν είτε με την χρήση, είτε χωρίς TLS (ή SSL), είναι απαραίτητο ο πελάτης να ειδοποιήσει τον διακομιστή για το ξεκίνημα μιας συνεδρίας TLS. Υπάρχουν δύο βασικοί τρόποι για να γίνει αυτό. Ο πρώτος είναι η χρήση μιας διαφορετικής πόρτας για τις συνδέσεις TLS, όπως για παράδειγμα η 443 για το HTTPS. Ο άλλος τρόπος είναι ο πελάτης να χρησιμοποιήσει έναν μηχανισμό που υποστηρίζει το ίδιο το πρωτόκολλο επικοινωνίας, όπως για παράδειγμα το STARTTLS στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, και να ζητήσει από τον διακομιστή να μεταχειριστεί την σύνδεση ως TLS.
Μόλις ο πελάτης και ο διακομιστής συμφωνήσουν να χρησιμοποιήσουν TLS, συμφωνούν σε μία σύνδεση με πολλαπλές καταστάσεις, χρησιμοποιώντας την διαδικασία χειραψίας. Κατά την διάρκεια της χειραψίας, ο πελάτης και ο διακομιστής συμφωνούν σε διάφορες παραμέτρους που θα χρησιμοποιηθούν για να επιβεβαιωθεί η ασφάλεια της σύνδεσης:
Ασφαλής Προγραμματισμός Δικτύου
Αρχικές έρευνες σχετικά με την ασφάλεια συνδέσεων δικτύου περιείχαν το API για Ασφαλή Προγραμματισμό Δικτύου (Secure Network Programming / SNP), και το 1993 εξερεύνησαν την πιθανότητα να υπάρχει ένα API για ασφαλείς μεταφορές μέσω δικτύου, πολύ κοντινό με αυτό των Berkeley sockets, με σκοπό την ευκολότερη χρήση του σε ήδη υπάρχουσες εφαρμογές με ανάγκες σε ασφάλεια.
SSL 1.0, 2.0, και 3.0
Η Netscape Communications ανέπτυξε την αρχική έκδοση των πρωτοκόλλων SSL. Η έκδοση 1.0 δεν δημοσιεύτηκε ποτέ λόγω πολύ μεγάλων κενών ασφαλείας στο πρωτόκολλο. Η έκδοση 2.0 όμως, δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο του 1995, και "περιείχε πληθώρα κενών ασφαλείας που εν τέλη οδήγησαν στον σχεδιασμό του SSL 3.0". Δημοσιευμένο το 1996, το SSLv3 ήταν το επανασχεδιασμένο πρωτόκολλο του μηχανικού Paul Kocher, ο οποίος δούλεψε μαζί με του μηχανικούς της Netscape Communications Phil Karlton και Alan Freier, και είχε μια πρώτυπη υλοποίηση από τον Christopher Allen και τον Tim Dierks της Consensus Development. Οι νεότερες εκδόσεις του SSL/TLS είναι βασισμένες στο SSL v3.0. Το πρόχειρο προσδιοριστικό έγγραφο του 1996, δημοσιεύτηκε από το IETF σαν ιστορικό ντοκουμέντο στο RFC 6101.
Ο Δρ. Taher Elgamal, επικεφαλής επιστήμονας στην Netscape Communications από το 1995 μέχρι το 1998, είναι γνωστός ως ο "πατέρας του SSL".
Από το 2014, η έκδοση 3.0 του SSL δεν θεωρείται ασφαλής καθώς είναι ευπαθής στην επίθεση POODLE που επηρεάζει όλους τους Κρυπτογραφικούς Αλγόριθμους Δέσμης στο SSL, και το RC4, τον μόνο μη κρυπτογραφικό αλγόριθμο δέσμης που υποστηρίζει το SSL 3.0.
Το SSL 2.0 απαγορεύτηκε και θεωρήθηκε μη-ασφαλές το 2011, στο RFC 6176.
Το SSL 3.0 θεωρήθηκε μη-ασφαλές τον Ιούνιο του 2015, με το RFC 7568.
TLS 1.0
Το TLS 1.0 πρώτα ορίστηκε στο RFC 2246 τον Ιανουάριο του 1999 ως μια αναβάθμιση του SSL 3.0, και γράφτηκε από τον Christopher Allen και τον Tim Dierks της Consensus Development. Σύμφωνα με τον ορισμό του στο RFC, "οι διαφορές μεταξύ αυτού του πρωτοκόλλου και του SSL 3.0 δεν είναι πολύ μεγάλες, αλλά είναι αρκετά σημαντικές για να σταματήσει η διαλειτουργικότητα μεταξύ του TLS 1.0 και του SSL 3.0". Το TLS 1.0 περιλαμβάνει έναν μηχανισμό με τον οποίο μια σύνδεση μπορεί να υποβαθμιστεί σε SSL 3.0, μειώνοντας έτσι την ασφάλεια που παρέχει.
TLS 1.1
Το TLS 1.1 ορίστηκε στο RFC 4346 τον Απρίλιο του 2006. Είναι η αναβάθμιση της έκδοσης 1.0 του TLS. Οι μεγαλύτερες αλλαγές σε αυτήν την έκδοση περιλαμβάνουν:
TLS 1.2
Το TLS 1.2 ορίστηκε με το RFC 5246 τον Αύγουστο του 2008. Βασίζεται στην προηγούμενη έκδοση, TLS 1.1. Οι μεγαλύτερες διαφορές περιλαμβάνουν:
Παραπομπές
TLS
Κόνραντ Βιτς
Ο Κόνραντ Βιτς (γερμανικά: Konrad Witz, Ρόττβαϊλ, περ. 1400 - περ. 1445) ήταν Γερμανοελβετός ζωγράφος της Βορειοευρωπαϊκής Αναγέννησης, ένας από τους πιο καινοτόμους ζωγράφους κατά το πρώτο μισό του 15ου αιώνα. Η αξία του στην ιστορία της μοντέρνας τέχνης έγκειται στον τρόπο που αντιμετώπισε ζητήματα όπως η πλαστικότητα των μορφών, η προοπτική και η απόδοση των τοπίων με νατουραλιστικό τρόπο.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Βιτς ήταν γερμανικής καταγωγής, γεννημένος στο Ρόττβαϊλ της Σουηβίας, στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Ωστόσο επειδή σταδιοδρόμησε στην Ελβετία, συγκεκριμένα στη Βασιλεία και τη Γενεύη, θεωρείται μέλος της εκεί Σχολής.
Στα αρχεία της συντεχνίας της Βασιλείας καταγράφεται για μία και μοναδική φορά το 1434, όπου μετακόμισε πιθανώς υπό την έλξη της διεθνούς ατμόσφαιρας που δημιούργησε η Οικουμενική Σύνοδος που έλαβε χώρα στην πόλη εκείνα τα χρόνια. Το 1435 λαμβάνει επίσημα πολιτικά δικαιώματα στην πόλη. Μέχρι το 1447 θεωρείται πως είχε αποβιώσει.
Κατά τη σύντομη αυτή περίοδο, ελάχιστα μεγαλύτερη της μίας δεκαετίας, δημιούργησε μία σειρά από μεγάλα έργα για βωμούς ναών, από τα οποία στις ημέρες μας σώζονται μόνο τμήματα. Τα έργα αυτά αντανακλούν ένα αναδυόμενο δυναμικό ενδιαφέρον για τον εξωτερικό κόσμο, όπως αυτός γίνεται αντιληπτός με την προσωπική παρατήρηση. Η προσοχή με την οποία αποδίδεται το φως και η σκιά, οι αντανακλάσεις, όπως και το βάθος των κτιρίων και των τοπίων, μαρτυρούν πως ο Βιτς είχε έρθει σε επαφή με την σύγχρονή του φλαμανδική τέχνη. Αν και σώζονται σχετικά λίγα έργα του, γίνονται έντονα αντιληπτά στο σύγχρονο μελετητή στοιχεία νατουραλισμού, γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Βιτς γνώριζε το έργο των Γιαν βαν Άικ και Διδασκάλου του Φλεμάλ. Στη θέση των απαλών γραμμών και λυρικών στοιχείων της Διεθνούς Γοτθικής τεχνοτροπίας, στο έργο του Βιτς επιστρατεύονται βαριές, σχεδόν κοντόχοντρες μορφές, των οποίων τα πλούσια ρούχα δίνουν έμφαση στην υλική τους υπόσταση.
Τα διασημότερα έργα του Βιτς είναι τέσσερα σωζόμενα τμήματα του «Ρετάμπλ του Αγίου Πέτρου» το οποίο φιλοτέχνησε για τον Καθεδρικό Ναό της Γενεύης. Σήμερα φιλοξενούνται στο Μουσείο Τέχνης και Ιστορίας της πόλης. Ένα από αυτά, «Η Θαυμαστή Αλιεία» (1444), αποτελεί και το αριστούργημα του καλλιτέχνη, ενώ αποτελεί και το μοναδικό του υπογεγραμμένο και χρονολογημένο έργο. Το τοπίο πίσω από τις μορφές είναι στην ουσία αναπαράσταση της Λίμνης της Γενεύης, ένα από τα πρώτα αναγνωρίσιμα τοπία στην ιστορία της τέχνης. Η έμφαση στη λεπτομέρεια είναι τέτοια που το φως που αντανακλάται στην επιφάνεια του νερού διακρίνεται προσεκτικά από το φως που αντανακλάται από τις πέτρες που διακρίνονται μέσα από το ρηχό νερό.
Σημαντικό μέρος της εργογραφίας του καλλιτέχνη καταστράφηκε, θύμα της εικονοκλασίας που ξέσπασε στη Βόρεια Ευρώπη στα χρόνια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι γοτθικού ρυθμού Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Ινστιτούτο Ατλέτικο Σεντράλ Κόρδοβα
Η Ινστιτούτο Ατλέτικο Σεντράλ Κόρδοβα είναι ένας αργεντινίνικος, αθλητικός σύλλογος από την Κόρδοβα (Αργεντινή). Ιδρύθηκε στις 8 Αυγούστου 1918. Το ποδοσφαιρικό του τμήμα συμμετέχει στη Πριμέρα Β΄ Νασιονάλ, τη δεύτερη κατηγορία στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αργεντινής. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Presidente Perón, χωρητικότητας 26535 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1918 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αργεντινής Κατηγορία:Ινστιτούτο Ατλέτικο Σεντράλ Κόρδοβα
Ασφακερό Άρτας
Το Ασφακερό είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Βελεντζικού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ηρακλείας, του δήμου Γεωργίου Καραϊσκάκη, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Το Ασφακερό είναι ορεινός οικισμός στο ΑΚ. τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές κλιτύς των ορέων Βάλτου, πάνω στην επαρχιακή οδό Άρτας-Πηγών και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 730. Απέχει 39 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βελεντζικού του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βελεντζικού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηρακλείας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηρακλείας και προσαρτήθηκε στον δήμο Γεωργίου Καραϊσκάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Γεωργίου Καραϊσκάκη Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας
Νανά
Νανά είναι ο τίτλος ενός μυθιστορήματος του Γάλλου συγγραφέα Εμίλ Ζολά, δημοσιευμένο το 1880. Το βιβλίο έχει ως θεματολογία την γυναικεία πορνεία, ακόμη και στις υψηλότερες κοινωνικές τάξεις.
Υπόθεση
Γεννημένη μέσα στη φτώχεια και στη μιζέρια, η Νανά είναι η κόρη της Gervaise και του Coupeau. Η αρχή του μυθιστορήματος βρίσκει την Νανά σε οικονομικές δυσκολίες, μην έχοντας χρήματα για να αναθρέψει το μικρό γιο της Λουί, τον οποίο απέκτησε σε ηλικία μόλις 16 ετών. Αυτό όμως δεν την εμποδίζει από το να διαμένει σε ένα μεγάλο διαμέρισμα, δώρο ενός εραστή της. Η άνοδος της αρχίζει με έναν θεατρικό ρόλο, αυτόν της Ξανθιάς Αφροδίτης σε ένα θέατρο του Παρισιού. Στην πραγματικότητα η Νανά δεν ξέρει ούτε να τραγουδά ούτε κατέχει υποκριτικές ικανότητες, τα κουνήματα της όμως ασκούν ακατανίκητη έλξη στους άντρες, οι οποίοι ονειρεύονται να την κάνουν δική τους.
Ειδικά στην περίπτωση του κόμη Μυφφά, ενός υψηλά ιστάμενου αξιωματικού της αυτοκρατορίας, θρησκόληπτου ανθρώπου, που η Νανά γελοιοποιεί καθόλη τη διάρκεια του μυθιστορήματος. Άλλα θύματα της ακόλαστης γοητείας της είναι ο ανήλικος Ζωρζ Υγκόν, ο Βαντέβρ, καθώς και ο αδερφός του Ζωρζ, ο Φιλίπ.
Σε κάποια στιγμή όμως ερωτεύεται έναν συνάδελφο ηθοποιό και φεύγει να ζήσει μαζί του σε μια φτωχογειτονιά του Παρισιού, εγκαταλείποντας τις παλιές της συνήθειες να κοιμάται με αριστοκράτες με αντάλλαγμα χρήματα. Στην πορεία όμως ο Φοντάν αποδεικνύεται πολύ τσιγκούνης και βίαιος και η Νανά μη μπορώντας να τον αντέξει καταφεύγει στην αγκαλιά της Σατέν, στην οποία είναι τρελά ερωτευμένη.
Το απόγειο της δόξας της Νανάς έρχεται σε έναν ιππικό αγώνα, στον οποίο είναι παρών ακόμη και ο αυτοκράτορας Ναπολέων Γ΄ και ολόκληρο το Παρίσι, όταν το άλογο το οποίο ονομάσανε Νανά βγαίνει πρώτο. Ένα ντελίριο θαυμασμού για την Νανά ξεσπά και όλο το στάδιο φωνάζει το όνομα της. Έκτοτε ζει με μια εξωφρενική σπατάλη, ενώ αλλάζει κάθε μέρα πλέον εραστές και παράλληλα κοιμάται και με τη Σατέν.
Κανείς δεν γνωρίζει που έχει πάει, γυρίζει όμως στο Παρίσι ξανά για να δει τον γιο της, από τον οποίο όμως κολλά ευλογιά και πεθαίνει κοντά σε όλους όσους γνώρισε.
Με την αφήγηση της ζωής της Νανάς, ο συγγραφέας περιγράφει όλη την αθλιότητα και την ασχήμια μέσα στην οποία ζει η ηρωίδα. Ακόμα και ο θάνατός της παρουσιάζεται συμβολικά, καθώς την ώρα που πεθαίνει κηρύσσεται ο γαλλογερμανικός πόλεμος, ενώ είναι σαν να πεθαίνει μαζί της και όλη η διεφθαρμένη κοινωνία που προκάλεσε μια ζωή σαν τη δική της.
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Εμίλ Ζολά Κατηγορία:Ρομαντικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Γιούντιτ Σαλάνσκυ
Η Judith Schalansky (20 Σεπτεμβρίου 1980) είναι Γερμανίδα συγγραφέας, σχεδιάστρια βιβλίων και εκδότρια.
Στα ελληνικά κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2021 το βιβλίο της Κατάλογος απολεσθέντων σε μετάφραση Γιάννη Καλιφατίδη, από τις εκδόσεις αντίποδες.
Έργο
Το βιβλίο της Atlas of Remote Islands κέρδισε το πρώτο βραβείο στον διαγωνισμό The Beautiful Beautiful German Books του Stiftung Buchkunst ( Γερμανικά : Die schönsten deutschen Bücher) το 2009. Το 2012, κέρδισε το ίδιο βραβείο για το The Giraffe's Neck. Η Schalansky έχει πτυχία τόσο στην ιστορία της τέχνης όσο και στον σχεδιασμό επικοινωνίας. Από το 2013, είναι επικεφαλής της σειράς Naturkunden, που εκδίδεται από την Matthes & Seitz.
Το 2021 μπήκε στη μακρά λίστα του International Booker Prize, για το βιβλίο της Κατάλογος απολεσθέντων.
Ουμπάλντα, Γυμνή και Καυτή
Η ταινία με τίτλο Ubalda, Γυμνή και Καυτή είναι ταινία Ιταλικής παραγωγής, έτους 1972, διάρκειας 86 λεπτών, του επονομαζόμενου είδους "ντεκαμερότικο", ήτοι ερωτικές-κωμικές ιστορίες βασισμένες σε μεσαιωνικούς θρύλους (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: Quel Gran Pezzo Dell Ubalda Tutta Nuda E Tutta Calda).
Γιούντιτ Σαλάνσκυ
Προσωπική ζωή
Η Schalansky γεννήθηκε στο Greifswald της Ανατολικής Γερμανίας. Ζει στο Βερολίνο με τη σύντροφό της, την ηθοποιό Bettina Hoppe.
Δημήτριος Κόρπας
Ο Δημήτριος Κόρπας (1810-1881) ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Γιούντιτ Σαλάνσκυ
Προσωπική ζωή
Το 2011 έδωσαν το όνομά της στον αστεροειδή 95247 Schalansky.
Ουμπάλντα, Γυμνή και Καυτή
Υπόθεση
Στα χρόνια του Μεσαίωνα, ένας αδέξιος ιππότης επιστρέφει στο σπίτι του, όπου τον περιμένει η σύζυγός του. Αισθησιακή και όμορφη καθώς είναι, προσελκύει πολλά αρσενικά που λιώνουν γι’ αυτήν. Όμως αυτός δεν είχε λόγους να ανησυχεί κατά την απουσία του, αφού της είχε φορέσει ζώνη αγνότητας, κι αυτός έχει μόνο το κλειδί. Τώρα λοιπόν είναι η ευκαιρία να του αποσπάσουν το κλειδί οι επίδοξοι εραστές και να την απολαύσουν κι εκείνοι…
Δημήτριος Κόρπας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1810 από γονείς ευπατρίδες στην Τρίπολη Αρκαδίας. Παιδάκι μόλις ένδεκα χρονών πήρε μαζί με τον πατέρα του μέρος στις μάχες με την έναρξη της επανάστασης. Πήρε μέρος έξω από τα τείχη στην πολιορκία της Τρίπολης, διανέμοντας τρόφιμα και πολεμοφόδια στους αγωνιστές. Κατά την διάρκεια μιας εφόδου είδε τον πατέρα του να σκοτώνεται από σφαίρα του εχθρού. Έμεινε ορφανός και εξακολούθησε να πολεμάει. Επί Καποδίστρια κατατάχτηκε στη Σχολή των Ευελπίδων το 1829 και πήρε προαγωγή στον βαθμό του υπολοχαγού το 1834.
Ουμπάλντα, Γυμνή και Καυτή
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες
Δημήτριος Κόρπας
Βιογραφικά στοιχεία
Στο Ναύπλιο το 1842 συνεργάστηκε με θερμή αγνότητα για την απόκτηση συνταγματικών ελευθεριών.
Προάχθηκε σταδιακά κατά την διάρκεια της υπηρεσίας του μέχρι τον βαθμό του Συνταγματάρχη και οριστικού αρχηγού του μηχανικού σώματος.
Απεβίωσε στην Αθήνα το 1881.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του μηχανικού Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Αγία Μαρίνα Άνδρου
Η Αγία Μαρίνα είναι οικισμός της Άνδρου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Όρμου Κορθίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κορθίου, του δήμου Άνδρου, της περιφερειακής ενότητας Άνδρου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Άνδρου του νομού Κυκλάδων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Η Αγία Μαρίνα είναι ηπειρωτικός οικισμός της Άνδρου. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της μικρής κοιλάδας που σχηματίζεται στον όρμο Κορθίου, απέναντι από το Κόρθι, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 65. Απέχει περίπου 27 χλμ. Ν της Χώρας Άνδρου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1912 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Όρμου Κορθίου της Άνδρου. Με το ΦΕΚ 244Α - 4/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Όρμου Κορθίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Κορθίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Κορθίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Άνδρου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Άνυτος (αποσαφήνιση)
Το όνομα Άνυτος μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αθανάσιος Σέμπος
Ο Αθανάσιος Σέμπος (1909 - 3 Απριλίου 1999) ήταν Έλληνας νομικός, δημοσιογράφος εκδότης και αθλητικός παράγοντας.
Βιογραφία
Ο Σέμπος γεννήθηκε στη Σύρνα Γορτυνίας το 1909 αλλά από μικρή ηλικία βρέθηκε στην Πάτρα όπου τελείωσε και το Γ΄ Γυμνάσιο. Σπούδασε νομικά. Ξεκίνησε την δημοσιογραφία από το περιοδικό Πατραϊκή εβδομάς το 1929 έπειτα στην εφημερίδα Τηλέγραφος και από το 1932 στην Αθηναϊκή Καθημερινή.
Με την ίδρυση της Ένωσης ποδοσφαιρικών σωματείων Πατρών ήταν πρώτος πρόεδρός της το 1926. Την περίοδο 1928-1931 αγωνίστηκε στην Παναχαϊκή ως επιθετικός, ενώ αγωνίστηκε και στις "Ένωση Παντοκράτορα" και "Πρόσκοποι Πατρών".
Πέθανε στην Αθήνα το 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ιωάννης Στιούαρτ, κόμης του Μαρ (απεβ. 1503)
Ο Ιωάννης Στιούαρτ, κόμης του Μαρ (αγγλ. John Stewart, Earl of Mar, 1479 - 1503) από τον Οίκο των Στιούαρτ, ήταν ο νεότερος γιος του Ιακώβου Γ΄ της Σκωτίας και της Μαργαρίτας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Χριστιανού Α΄ της Δανίας.
Βιογραφία
Ήταν ο νεότερος αδελφός του βασιλιά της Σκωτίας Ιακώβου Δ΄. Δημιούργησε την κομητεία του Μαρ (1486) και πέθανε ανύπαντρος.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Στιούαρτ
Οι Συμμαθητές
Οι συμμαθητές είναι τίτλος ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς, παραγωγής 2014-2017, που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ANT1.
Είναι βασισμένη στην πολυβραβευμένη αργεντίνικη τηλενουβέλα «Graduados» του 2012. Τη διασκευή του σεναρίου ανέλαβε στον πρώτο κύκλο η Βίκυ Αλεξοπούλου, ενώ στους επόμενους δύο ο Γιώργος Φειδάς. Τη σκηνοθεσία ανέλαβαν ο Βασίλης Θωμόπουλος (κυρίως) με τη βοήθεια των Παναγιώτη Κούτρα και Βασίλη Τσελεμέγκου.
Έκτακτες συμμετοχές
Μαριλίτα Λαμπροπούλου ως Λυδία Λουκία Παπαδάκη ως Ιωάννα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συμμαθητες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Γκόσπελ
Με τον όρο γκόσπελ (αγγλικά: gospel, ευαγγέλιο) αναφερόμαστε στη μουσική η οποία προήλθε από την παράδοση της εκκλησιαστικής λειτουργίας προτεσταντικών εκκλησιών στην Αμερική, και αναπτύχθηκε γύρω στα 1870, με σαφείς μουσικές επιρροές από τα σπιρίτσουαλς και τα μπλουζ.
Χαρακτηριστικό της μουσικής γκόσπελ είναι οι εκφραστικοί αυτοσχεδιασμοί σε στιλ ρετσιτατίβο (είδος μουσικής απαγγελίας), το μελισματικό τραγούδι και η πληθωρική εκφραστικότητα.
Μέσα στους ναούς, οι πιστοί και οι κήρυκες περιέρχονται σε έκσταση και τραγουδούν, ενώ επιφωνήματα, ευχές και επιδοκιμασίες ακούγονται από το εκκλησίασμα. Οι Πεντηκοστιανές κυρίως εκκλησίες, ακολουθώντας την επιταγή του Ψαλμού 150 της Παλαιάς Διαθήκης "πάσα πνοή αινεσάτω τον Κύριον", "εν ψαλτηρίω και κιθάρα", "εν χορδαίς και οργάνω", επέτρεψαν την χρήση μουσικών οργάνων στις εκκλησίες τους, όπως το ντέφι, το πιάνο, το εκκλησιαστικό όργανο, το μπάντζο, η κιθάρα κ.ά.
Λουθηρανικοί χορωδιακοί ύμνοι και ψαλμοί υπήρξαν οι σπουδαιότερες μουσικές εκφράσεις που οι μαύροι αφομοίωσαν και ανέπλασαν. Από εκεί γεννήθηκαν τα σπιρίτσουαλς και τα γκόσπελ ως επέκταση αυτών. Τραγουδισμένα a capella (χωρίς μουσική συνοδεία) ή και με τη βοήθεια μουσικών οργάνων, χορωδίες μέσα στις εκκλησίες, περιπλανώμενοι τραγουδιστές (Μπλάιντ Γουίλι Τζόνσον), σολίστ και των δύο φύλων (Μαχάλια Τζάκσον, Τζέιμς Κλίβελαντ) και ιεροκήρυκες (αιδεσιμώτατος Τζ. M. Γκέιτς) κάνουν συνεχείς αναφορές στην Παλαιά Διαθήκη και παραλληλίζουν το πεπρωμένο των Εβραίων της Αιγύπτου με εκείνο των μαύρων των HΠΑ.
Εξωτερικοί δεσμοί
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Μάττερχορν
thumb|250px|Η βόρειανατολική πλευρά του Μάττερχορν όπως φαίνεται από το Τσερμάτ, Ελβετία To Μάττερχορν (γερμανικά: Matterhorn) ή όρος Τσερβίνο (ιταλικά: Monte Cervino; γαλλικά: Mont Cervin) είναι βουνό στις Άλπεις, στα σύνορα Ιταλίας και Ελβετίας. Το ύψος του φτάνει τα 4.478 μέτρα κατατάσσοντάς το ανάμεσα στις ψηλότερες κορυφές των Άλπεων. Έχει τέσσερα απότομα μέτωπα που βλέπουν τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Το βουνό είναι ορατό από το Ζερμάτ στα βορειανατολικά και από το Μπρεΐλ-Τσερβίνια στα νότια. Το πέρασμα Τεοντίλ βρίσκεται στα ανατολικά του βουνού, στον αυχένα που το συνδέει με το Μόντε Ρόζα, και είναι το χαμηλότερο πέρασμα μεταξύ της βόρειας και νότιας πλαγιάς.
Η πρώτη επιτυχημένη ανάβαση στο Μάττερχορν έγινε το 1865 και σηματοδότησε το τέλος της χρυσής εποχής του αλπινισμού. Έγινε από μια ομάδα με επικεφαλής τον Έντγουαρντ Γουάιμπερ και έληξε καταστροφικά όταν τέσσερα από τα μέλη της ομάδας έπεσαν και πέθαναν κατά την κατάβαση του βουνού. Η πρώτη ανάβαση του βόρειου μετώπου, μιας από τις πιο δύσκολες διαδρομές των Άλπεων, έγινε το 1932. Το Μάττερχορν είναι μια από τις πιο θανατηφόρες κορυφές των Άλπεων καθώς 500 αλπινιστές έχασαν τη ζωή τους προσπαθώντας να το κατακτήσουν από το 1865 μέχρι το 1995.
Το Μάττερχορν έχει γίνει το σήμα κατατεθέν των Άλπεων και της Ελβετίας και μετά την κατασκευή του σιδηρόδρομου χιλιάδες τουρίστες και ορειβάτες έρχονται κάθε χρόνο στο βουνό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλπεις Κατηγορία:Βουνά της Ελβετίας Κατηγορία:Βουνά της Ιταλίας
Σοφία Χριστίνα του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Η Σοφία Χριστίνα του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ (Sophie Christine von Brandenburg-Bayreuth, 4 Ιανουαρίου 1710 - 13 Ιουνίου 1739) ήταν κόρη του Γεωργίου Φρειδερίκου Καρόλου του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ.
Βιογραφία
Στις 11 Απριλίου 1731 παντρεύτηκε τον Αλέξανδρο Φερδινάνδο, Πρίγκιπα του Τουρν & Τάξις, στην Φραγκφούρτη. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
Πέθανε στις 13 Ιουνίου 1739 στις Βρυξέλλες σε ηλικία 29 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τουρν και Τάξις Κατηγορία:Μαργραβίνες του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Κλουμπ Σπορτίβο Ιντεπεντιέντε Ριβαδάβια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιντεπεντιέντε Ριβαδάβια Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αργεντινής
Ιάκωβος Στιούαρτ, δούκας του Ρος
thumb|right|250px|Τα σύμβολα του Ιάκωβου Στιούαρτ, δούκα του Ρος.
Ο Ιάκωβος Στιούαρτ, δούκας του Ρος (1476 - 1504) ήταν δεύτερος γιος του Ιακώβου Γ' της Σκωτίας και της Μαργαρίτας της Δανίας. Ο Ιάκωβος έγινε μαρκήσιος του Όρμοντ από την ημέρα που βαπτίσθηκε, δημιουργήθηκε η κομητεία του Ρος για λογαριασμό του μετά την κατάσχεση του τίτλου από τον Ιωάννη, λόρδο του Άιλα (1481). Ο Ιάκωβος του Ρος ήταν ο ευνοούμενος από τους τρεις γιους του πατέρα του, ο Ιάκωβος Γ΄ προσπάθησε να τον νυμφεύσει με την κόρη τού Εδουάρδου Δ΄ της Αγγλίας Αικατερίνη της Υόρκης.
Η εύνοια του Ιακώβου Γ΄ ήταν ο σημαντικότερος λόγος που εξεγέρθηκε αργότερα ο μεγαλύτερος αδελφός του ο μελλοντικός Ιάκωβος Δ΄ της Σκωτίας εναντίον του πατέρα τους, ο Ιάκωβος Δ΄ ακόμα και όταν έγινε βασιλιάς εξακολουθούσε να ζει με υποψίες εναντίον του Ιακώβου του Ρος. Ο Ιάκωβος Δ΄ παρόλα αυτά όταν έγινε βασιλιάς τον αναβάθμισε σε δούκα του Ρος (1488) σε ηλικία 12 ετών, τον Μάιο του 1497 σε ηλικία 21 έτους τον έκανε αρχιεπίσκοπο του Αγίου Ανδρέα με τα έσοδα της αρχιεπισκοπής να ελέγχονται από τον βασιλιά, κατόπιν έγινε Υψηλός Καγκελάριος της Σκωτίας (1502). Ο Ιάκωβος Δ΄ όπως ακούγεται έδινε συνεχώς τίτλους στον αδελφό του για να έχει καλές σχέσεις μαζί του του επειδή φοβόταν την εξέγερση.
Όνομα
Οι δυο αδελφοί του ήταν ο βασιλιάς Ιάκωβος Δ΄ και ο μικρότερος Ιωάννης Στιούαρτ, κόμης του Μαρ. Θεωρείται περίεργο να υπάρχουν στην βασιλική οικογένεια δυο αδέλφια με τους ίδιους γονείς και το ίδιο όνομα, μια υπόθεση είναι ότι όταν γεννήθηκε ο Ιάκωβος του Ρος ο μεγαλύτερος αδελφός του ήταν άρρωστος και ετοιμοθάνατος γι'αυτό οι γονείς του τον βάπτισαν με το ίδιο όνομα αλλά αυτό δεν έχει εξακριβωθεί. Στην Σκωτία εκείνη την εποχή δεν ήταν απίθανο σε μια οικογένεια να έχουν δυο αδέλφια το ίδιο όνομα μερικές φορές και τρία. Τα σύμβολα του Ιακώβου Στιούαρτ, δούκα του Ρος περιέχουν τέσσερα τεταρτημόρια : το 1ο και το 4ο ήταν τα σύμβολα του βασιλείου της Σκωτίας, το δεύτερο 3 λιοντάρια και το τρίτο τρεις αγκυλωτοί πάσσαλοι.
Στράτφορντ Κάνιγκ
Ο Στράτφορντ Κάνιγκ (αγγλικά: Stratford Canning, 1st Viscount Stratford de Redcliffe, KG , GCB , PC) (4 Νοεμβρίου 1786 - 14 Αυγούστου 1880) ήταν ένας Βρετανός διπλωμάτης, ο οποίος έγινε πιο γνωστός ως ο μακροβιότερος σε θητεία Βρετανός πρέσβης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ήταν εξάδελφος του, Τζωρτζ Κάνινγκ, υπηρέτησε ως έκτακτος απεσταλμένος και υπουργός-πληρεξούσιος στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής μεταξύ των ετών 1820 και 1824 και πραγματοποίησε το πρώτο του διορισμό ως πρέσβης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία μεταξύ 1825 και 1828. Εκπροσώπησε κατά διαστήματα διάφορες εκλογικές περιφέρειες στο κοινοβούλιο μεταξύ 1828 και 1842. Το 1841 επαναδιορίστηκε ως Πρέσβης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, θέση που κατείχε για τα επόμενα 17 χρόνια. Οι ελπίδες του ίδιου να κατέχει ένα υψηλό πολιτικό αξίωμα διαψεύστηκαν επανειλημμένα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Πρέσβεις του Ηνωμένου Βασιλείου στην Ελλάδα
Η όμορφη Antonia
Η ταινία με τίτλο Η όμορφη Antonia είναι Ιταλικής παραγωγής, έτους 1972, διάρκειας 79 λεπτών, του επονομαζόμενου είδους "ντεκαμερότικο", ήτοι ερωτικές-κωμικές ιστορίες βασισμένες σε μεσαιωνικούς θρύλους (Πρωτότυπος Ιταλικός τίτλος: La bella Antonia, prima Monica e poi Dimonia)
Συντελεστές
Πρωταγωνιστούν: Έντβιτζε Φένεκ, Piero Focaccia, Dada Gallotti, Riccardo Garrone, Malisa Longo, Luciana Turina, Umberto D'Orsi, Lucretia Love
Σενάριο: Carlo Veo, Pietro Aretino
Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ιταλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες
Γιότζι Γιαμαμότο
Ο Γιότζι Γιαμαμότο (山本 耀司)) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής μόδας με έδρα το Τόκιο και το Παρίσι.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Τόκιο το 1943. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Κέιο από το οποίο αποφοίτησε το 1966. Στη συνέχεια σπούδασε σχέδιο μόδας στο Bunka Fashion College. Παρουσίασε τις πρώτες του κολεξιόν στο Τόκιο το 1977 και το 1981 εμφανίστηκε στο Παρίσι. Τα ημιτελή ασύμμετρα ρούχα με υφάσματα επεξεργασμένα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μοιάζουν φθαρμένα χαρακτηρίζουν το στυλ του. Η σιλουέτα που προτείνει θυμίζει άλλοτε ένα γλυπτό και άλλοτε κινείται ελεύθερα καθώς αντιπαραθέτει το μοντέρνο με το παραδοσιακό. Δημιούργησε πιο οικονομικές σειρές ρούχων: Y’s για γυναίκες (1972), Y’s για άνδρες (1979).
thumb|left|Αθλητικά παπούτσια “Tenet flower” Adidas του Yohji Yamamoto 2001-2002. Συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο]] Μεταξύ άλλων έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως η Τίνα Τάρνερ, οι Placebo και ο Έλτον Τζον αλλά και με τη γνωστή εταιρία αθλητικών ειδών Adidas για τη δημιουργία σειράς ρούχων για αθλητές.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιάπωνες σχεδιαστές μόδας
Χαρντ μποπ
Με την ονομασία Χαρντ Μποπ (hard bop) αναφερόμαστε σε ένα μουσικό ρεύμα της δεκαετίας του 1950, που αποτέλεσε μια μεταγενέστερη επέκταση του Μπίμποπ αλλά και μία αντίδραση στο ρεύμα της Κουλ τζαζ.
Παρόλο που το Χαρντ Μποπ βασίστηκε σε μελωδίες που δεν ήταν ακραία απαιτητικές σε τεχνική, όπως ήταν αυτές του Μπίμποπ, εντούτοις όμως, δεν έκανε καμία παραχώρηση ως προς την ένταση και τη δύναμη που το στιλ αυτό ανέδιδε. Το κατάφερε αυτό διατηρώντας τους ρυθμούς του Μπίμποπ, περιλαμβάνοντας όμως περισσότερα αυθεντικά Μπλουζ και Γκόσπελ ακούσματα.
Ο Αρτ Μπλάκι (Art Blackey) με το συγκρότημα "Art Blakey And The Jazz Messengers" παρέμεινε για δεκαετίες ο πιο γνωστός εκπρόσωπος του στιλ Χαρντ Μποπ. Τα πρώτα σχήματα του Art Blackey περιελάμβαναν μουσικούς όπως ο πιανίστας Χόρας Σίλβερ (Horace Silver), ο τρομπετίστας Κλίφορντ Μπράουν (Clifford Brown) και ο σαξοφωνίστας Λου Ντόναλντσον (Lou Donaldson).
Αργότερα, ο Clifford Brown δημιούργησε ένα σχήμα με τον ντράμερ Μαξ Ρόουτς (Max Roach) το οποίο θεωρήθηκε ως ένα από τα σημαντικότερα κουιντέτα (σχήμα με 5 μέλη) στην ιστορία. Ο Μάιλς Ντέιβις (Miles Davis) υιοθέτησε σε αρκετά άλμπουμ το ύφος αυτό, κυρίως στις αρχές της δεκαετίας του '50 ενώ ο οργανίστας Τζίμι Σμιθ (Jimmy Smith) ήταν ένας ακόμα από τους διάσημους εκπροσώπους του Χαρντ Μποπ.
Στην ιστορία της Τζαζ, πολλά άλμπουμ που ηχογραφήθηκαν από τα προαναφερθέντα σχήματα, αποτελούν σήμερα τμήμα της προτεινόμενης Τζαζ δισκογραφίας.
I'm with You
Το I'm with Υou είναι το δέκατο άλμπουμ του αμερικάνικου ροκ συγκροτήματος Red Hot Chili Peppers. Κυκλοφόρησε από την εταιρία Warner Bros. Records στις 29 Αυγούστου του 2011. Παραγωγός ήταν και πάλι ο διάσημος παραγωγός Ρικ Ρούμπιν. Είναι το πρώτο άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers με κιθαρίστα τον Τζος Κλινγκχόφερ. Ανέβηκε στο Νο.1 των τσάρτς σε 18 χώρες. Στην Ελλάδα έφτασε μέχρι το Νο.3. Αρχικά αναμενόταν να κυκλοφορήσει στις 30 Αυγούστου 2011 αλλά κυκλοφόρησε μια μέρα πριν. Σύμφωνα με δηλώσεις της μπάντας, για το άλμπουμ αυτό γράφτηκαν πάνω από 60 τραγούδια. Το άλμπουμ πήρε σχετικά καλές κριτικές.
Θέσεις στα τσαρτς
Επίσημη κυκλοφορία: 29 Αυγούστου 2011
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Άλμπουμ του 2011
Δονατισμός
Ο Δονατισμός αποτέλεσε εκκλησιαστικό σχίσμα της τοπικής εκκλησίας της Βορείου Αφρικής, με κεκαλυμμένη αιτία το ζήτημα επιστροφής των πεπτωκότων στην εκκλησία. Το όνομα του σχίσματος δόθηκε από το Μέγα Δονάτο, ο οποίος υπήρξε ευνοούμενος της Λουκίλλας, που ήταν η ηγέτιδα πίσω από την απόσχιση. Ο Δονάτος με την εύνοιά της αλλά και τη συνέργεια τοπικών επισκόπων και πρεβυτέρων εξελέγη σχισματικώς, επίσκοπος Καρθαγένης.
Τα αίτια
Οι επίσκοποι Καρθαγένης Μενσούριος και διάδοχός του Καικιλιανός εδέχοντο σε κοινωνία πεπτωκότες μετά από πρόσκαιρη μετάνοια. Στη Βόρεια Αφρική όμως λόγω των Μοντανιστικών επιρροών, οι αυστηρές τάσεις ήσαν ιδιαίτερα διαδεδομένες σε σημείο που πολλοί ζητούσαν επιτακτικά από περαστικούς να τους δολοφονήσουν, ώστε να μαρτυρήσουν για την πίστη τους. Μάλιστα όταν δεν ικανοποιούσαν το αίτημά τους, κινδύνευε η ίδια τους η ζωή. Τόσο ο Μενσούριος, όσο και ο Καικιλιανός, καταδίκαζαν αυτές τις ενέργειες, οι οποίες σε συνδυασμό με την επιείκεια που είχαν εφαρμόσει, σε κάποιους κύκλους επέφερε δυσαρέσκεια. Η πραγματική αιτία όμως του σχίσματος προέκυψε όταν ο Καικιλιανός παρατήρησε τη Λουκίλλα, μια πανίσχυρη πλούσια γυναίκα με σημαντική εκκλησιαστική επιρροή, διότι απέδιδε τιμή σε λείψανα τα οποία δεν είχαν επιτιμηθεί από την εκκλησία. Μετά τη δημόσια παρατήρηση, που η Λουκίλλα εξέλαβε ως προσβλητική, συνάσπισε τους αρχικά απογοητευμένους επισκόπους από την ήττα τους στη εκλογή της επισκοπής, Βότρο και Κελέστιο καθώς και τους επισκόπους Νουμιδίας, που δεν είχαν κληθεί κατά την εκλογή του Καικιλιανού.
Το σχίσμα
Οι αντίπαλοι του Καικιλιανού συνάχθηκαν και σε σύνοδο το 312, αποκήρυξαν τον Καικιλιανό και αρχικά έθεσαν τον Μαγιορίνο, ευνοούμενο της Λουκίλλας, επίσκοπο Καρθαγένης. Τα αίτια ήταν η επιείκεια στην εκκλησία, αλλά ως κύρια αφορμή έθεσαν την κατηγορία πως ο Φήλικας Απτούγγας, στενός συνεργάτης του Καικιλιανού, είχε παραδώσει ιερά βιβλία στους «εθνικούς». Μετά από τρία χρόνια πέθανε ο Μαγιορίνος και εξελέγη στη θέση του, ο Μέγας Δονάτος, επίσκοπος Μαύρων Καλυβών. Η απήχηση του Δονατισμού ήταν ευρεία και ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο οποίος είχε καταστεί στη Δύση απόλυτος κυρίαρχος, προσπάθησε να εξαλείψει τους Δονατιστές, αφού η επιρροή τους έφτασε και στην Ρώμη, είτε αποκλείοντας κάθε οικονομική ενίσχυση, είτε κλείνοντας τις εκκλησίες τους, είτε διώκοντάς τους. Το αποτέλεσμα όμως ήταν όμως αντίθετο των προσδοκιών καθώς οι Δονατιστές επιδείκνυαν ιδιαίτερο ζήλο προς ομολογία. Έτσι ο Μέγας Κωνσταντίνος προσπάθησε να λύσει το θέμα με τη δικονομική Ρωμαϊκή διαδικασία contradictio. Συγκάλεσε σύνοδο στη Ρώμη στην οποία τελικά επικυρώθηκε η κανονικότητα του Καικιλιανού, αφού αθωώθηκε ο στενός συνεργάτης του, Φήλικας Απτούγγας ο οποίος απεδείχθη ότι είχε συκοφαντηθεί από τους Δονατιστές για παράδοση ιερών βιβλίων την περίοδο των διωγμών. Αυτή αποτελούσε την κύρια αποσχιστική αφορμή που προβλήθηκε από τους Δονατιστές, με αποτέλεσμα η σύνοδος να τους θεωρήσει σχισματικούς. Οι Δονατιστές τελικά απέρριψαν την απόφαση του συμβουλίου, αφού ήσαν αρκετά ισχυροί και αυτόνομοι, έχοντας το 330 περίπου 270 επισκόπους.
Οι παραδοχές των Δονατιστών
Οι Δονατιστές υποστήριζαν ότι η παράδοση των ιερών βιβλίων αποτελούσε είδος εκπτώσεως από το Χριστιανισμό και μάλιστα όποιος τελούσε μυστήρια, ενώ είχε προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, δεν ήταν έγκυρα. Αυτή πιθανώς η λογική εισήχθη, ώστε να μπορέσει να θεμελιωθεί ακόμα καλύτερα η απόσχιση από το κανονικό σώμα της Εκκλησίας. Συνεπώς το μυστήριο εξαρτάτο από την χάρη του κληρικού. Ο ιερός Αυγουστίνος αντιτάχθηκε σε αυτή την παράδοση σημειώνοντας πως το κύρος του μυστηρίου δεν εξαρτάται από την ηθική υπόσταση του ιερέα, αλλά το μυστήριο είναι έγκυρο διότι είναι «έργου ειργασμένου». Επίσης θεωρούσαν άκυρο οποιοδήποτε άλλο βάπτισμα πλην τω Δονατιστών, επέβαλλαν αναβάπτιση, ενώ τέλος εισήγαγαν υποχρεωτικό νηπιοβαπτισμό. Όποιος κληρικός υπέπιπτε σε βαρύ αμάρτημα, καθαιρείτο. Οι Δονατιστές επίσης απέρριπταν κάθε ανάμιξη του κράτους στα εσωτερικά τους. Κατά γενική ομολογία οι Δονατιστές διακρίνονταν για την τυπολατρική προσήλωσή τους σε παλαιότερες μορφές εσωτερικής εκκλησιαστικής πνευματικότητας.
Όλες οι σύνοδοι της Καρθαγένης ασχολήθηκαν ουσιαστικώς με την υπόθεση των Δονατιστών, κατά τον 4ο και 5ο αιώνα. Στόχος ήταν κάποιο σημείο επαφής με τους δονατιστές ώστε να εισέλθουν πάλι στους κόλπους της εκκλησίας. Κάτι τέτοιο όμως δε συνέβη. Ο Δονατισμός σταδιακά άρχισε να μειώνεται όταν η Βόρειος Αφρική έπεσε στα χέρια των Βανδάλων, ενώ εξαλείφθηκαν κατά την εποχή των κατακτητών Αράβων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εκκλησιαστικά Σχίσματα
Καρβούνι Μεσσηνίας
Η απόσταση του χωριου Καρβουνι απο την ΚΥΠΑΡΙΣΣΙΑ ειναι 7 χλμ. Τα πέτρινα σπιτια του χτισμένα ολα πάνω σε λοφο
Το Καρβούνι, επίσημα Καρβούνιον, είναι ορεινός οικισμός κοντά στην Κυπαρισσία και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Τριφυλίας, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το Καρβούνι βρίσκεται περίπου 8,5 χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά της Κυπαρισσίας σε υψόμετρο 359 μέτρα και απέχει 8,5 περίπου χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους.