cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dust (ταινία)
Πλοκή
Στο παρόν, στην πόλη της Νέας Υόρκης, ένας νεαρός εγκληματίας, ο Εντζ, απειλεί με όπλο μία ηλικιωμένη, την Άντζελα, της οποίας το διαμέρισμα, προσπαθεί να διαρρήξει. Ενόσω περιμένει την ευκαιρία να δραπετεύσει, εκείνη του εξιστορείται μία ιστορία για δύο περιθωριακά αδέλφια, τον Λουκ και τον Ελάιζα, τοποθετημένη στα τέλη του 19ου αιώνα, που ταξιδεύουν στα τουρκοκρατούμενα Σκόπια. Τα δύο αδέλφια αυτά θα αποξενωθούν στη συνέχεια εξαιτίας μιας όμορφης νεαρής γυναίκας, της Λίλιθ.
Πίσω στη Νέα Υόρκη, ο Εντζ, ψάχνει παράλληλα για τον χρυσό της, ώστε να ξεχρεώσει από τα χρέη του, αλλά σιγά σιγά έρχεται πιο κοντά της. Πίσω στην ιστορία που διαδραματίζεται στα Βαλκάνια, τα δύο αδέλφια, καταλήγουν να μονομαχούν, σε αντίθετα στρατόπεδα, με τον Ελάιζα να έχει πάρει το μέρος των Οθωμανών και τον Λουκ το μέρος των επαναστατών.
Παραγωγή
Η ταινία γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Μίλκο Μανκέβσκι. Η μουσική δημιουργήθηκε από τον συνθέτη Κίριλ Τζαϊκόβσκι. Την παραγωγή την ανέλαβαν αρκετές χώρες και συμμετείχαν σε αυτή αρκετές εταιρίες. Τα γυρίσματα έλαβαν μέρος σε αρκετές χώρες και διαφορετικές τοποθεσίες, μεταξύ των οποίων η Νέα Υόρκη, η Κολωνία και η Μπίτολα.
Κυκλοφορία
Το Dust έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Βενετίας, στις 29 Αυγούστου του 2001, αργότερα κυκλοφόρησε και σε όλη την Ιταλία, συγκεκριμένα στις 5 Απριλίου του 2002. Η Pathé ανέλαβε τη διανομή της ταινίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου εκεί κυκλοφόρησε στις 3 Μαΐου του 2002. Στην Ισπανία κυκλοφόρησε στις 12 Ιουλίου του 2002, από την εταιρεία Alta Classics. Στις ΗΠΑ κυκλοφόρησε σε περιορισμένη προβολή, το 2003, από την Lionsgate.
Κριτική
Η ταινία προκάλεσε αρκετή συζήτηση ακόμη κι από τη μέρα της πρεμιέρας της, στο Φεστιβάλ Βενετίας, το 2001. Αρκετοί κριτικοί κατηγόρησαν τον σκηνοθέτη ότι τον παρακίνησαν πολιτικοί λόγοι για τη δημιουργία της ταινίας. Ο κριτικός της εφημερίδας Evening Standard, Αλεξάντερ Γουόκερ είπε ότι η ταινία εμφανίζει κακό τον τουρκικό στρατό, ενώ ακόμα την αποκάλεσε ρατσιστική. Πολλοί ακόμα κριτικοί διαπίστωσαν ότι η ταινία δεν είναι αντικειμενική, αλλά μεροληπτεί και ότι παίρνει μέρος στην τρέχουσα διαμάχη της τότε πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, παρόλο που η ταινία γυρίστηκε πριν ξεκινήσει η εχθρότητα. Εν συνεχεία κατηγορήθηκε και σε κάποιο επίπεδο ότι το φιλμ του είναι αντιισλαμικό, αντιτουρκικό και αντιαλβανικό.
Ο σκηνοθέτης δεν ανταποκρίθηκε στις επιθέσεις/κατηγορίες που δέχτηκε από τους κριτικούς και ήλπιζε ότι η ταινία θα ήταν η απάντησή του σε αυτές. Ο σκηνοθέτης αργότερα τοποθετήθηκε επί του θέματος, λέγοντας ότι η ταινία του είναι δίκαιη και δεν παίρνει το μέρος ούτε των Σλαβομακεδόνων, ούτε των Αλβανών, ούτε των Ελλήνων, ούτε των Τούρκων, αλλά και ούτε και των Αμερικανών. Αν και αρκετοί κριτικοί είχαν αντίθετη άποψη από αυτούς που κατηγόρησαν το έργο, η ταινία δεν κατάφερε να δικαιώσει τους παραγωγούς της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γουέστερν Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες από Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βόρεια Μακεδονία
Άρδακτος Αμαρίου Ρεθύμνης
Για τον οικισμό στον νομό Ρεθύμνης με το ίδιο όνομα δείτε: Άρδακτος Λάμπης Ρεθύμνου
Ο Άρδακτος είναι οικισμός της Κοινότητας Λοχριάς, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κουρητών, του δήμου Αμαρίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ρεθύμνης, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Αμαρίου του νομού Ρεθύμνης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Άρδακτος είναι ορεινός οικισμός στο απώτατο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού Ρεθύμνης, ακριβώς πάνω στα όρια με τον νομό Ηρακλείου. Βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της κορυφής «Βίγλα» (957 μ.) του Ψηλορείτη, πάνω στην επαρχιακή οδό Αγίας Φωτεινής-Λοχριάς και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 580. Απέχει 57 χλμ. περίπου ΝΑ. του Ρεθύμνου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πλατάνου του νομού Ρεθύμνης. Το 1927 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Λοχριάς. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Λοχριάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Κουρητών. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κουρητών και προσαρτήθηκε στον δήμο Αμαρίου.
Ιστορικά και γενικά στοιχεία
Ο Άρδακτος είναι ένα από τα χωριά της επονομαζομένης «Αμπαδίας». Στην περιοχή της κατοικούσαν επί τουρκοκρατίας αιμοβόροι Τούρκοι (με καταγωγή από Σαρακηνούς) οι λεγόμενοι «Αμπαδιώτες». Έτσι, επικράτησε στην κρητική διάλεκτο η λέξη «Αμπαδιώτης» να σημαίνει τον ατίθασο. Ο Άρδακτος φαίνεται να κατοικείται από τη βυζαντινή περίοδο (11ο-12ο αιώνα), όπως μαρτυρεί η μοναδική εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, ενώ αναφέρεται για πρώτη φορά στην απογραφή του 1853 με 147 κατοίκους. Ο οικισμός οφείλει την ονομασία του, πιθανόν, σ’ ένα ξύλινο αδράχτι που κατασκεύασε ένας κάτοικός του και χρησιμοποιήθηκε στο αλετρογουδιό (φάμπρικα) της Λοχριάς. Σύμφωνα μ’ άλλην εκδοχή οφειλόταν στον αρδακτύλινα, ποώδες φυτό που αφθονεί στην περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία: Δήμος Αμαρίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης
3199 Νεφερτίτη
Η Νεφερτίτη (αγγλικά: Nefertiti) είναι ένας μικρός αστεροειδής αστεροειδής Αμόρ με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,84. Ανακαλύφθηκε το 1982 από το ζεύγος των Αμερικανών αστρονόμων Καρολίν και Γιουτζήν Σουμέικερ σε φωτογραφίες που λήφθηκαν στο Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ. Πήρε το όνομά της από τη σύζυγο του Φαραώ Ακενατών Νεφερτίτη.
Η Νεφερτίτη είναι γεωπλήσιος αστεροειδής αλλά εξαιτίας της πολύ μεγάλης κλίσεως της τροχιάς της ως προς την τροχιά της Γης σπανίως περνά κοντά από τον πλανήτη μας: Η πλησιέστερη προσέγγιση της μεταξύ των ετών 1900 και 2200 θα λάβει χώρα στις 8 Σεπτεμβρίου 2148, όταν θα περάσει σε απόσταση 0,2156 AU (32,26 εκατομμυρίων χλμ.) από τη Γη. Αντιθέτως, περνά πιο κοντά από τον πλανήτη Άρη, του οποίου την τροχιά τέμνει, π.χ. στις 22 Απριλίου 2151 θα περάσει σε απόσταση 0,04221 AU (6,31 εκατομμυρίων χλμ.) από τον πλανήτη αυτόν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Νεφερτίτης εκτιμάται σε 2,2 χλμ. περίπου. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,42. Η Νεφερτίτη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 1 λεπτό.
Ιεροσολυμιτικός κώδικας
Ο λεγόμενος Ιεροσολυμιτικός κώδικας (λατιν. Codex Hierosolymitanus), γνωστός και ως Χειρόγραφο του Βρυεννίου (συχνά απαντώμενος μόνο με το αρχικό H μεταξύ των ειδικών παλαιογράφων), είναι ελληνικό χειρόγραφο του 11ου αιώνα. Περιέχει αντίγραφα παλαιών χριστιανικών κειμένων, μεταξύ των οποίων τη μοναδική πλήρη σωζόμενη έκδοση της Διδαχής των Δώδεκα Αποστόλων. Γράφηκε από άγνωστο κατά τα λοιπά γραφέα ονομάτι Λέοντα, ο οποίος το χρονολογεί στο έτος 1056.
Ο κώδικας αυτός περιέχει τη Διδαχή, την Επιστολή Βαρνάβα, την Α΄ Επιστολή Κλήμεντος προς Κορινθίους, τη Β΄ Επιστολή Κλήμεντος προς Κορινθίους, τη μακρά εκδοχή των επιστολών του Ιγνατίου Αντιοχείας και έναν κατάλογο των κανονικών βιβλίων της Αγίας Γραφής κατά την τάξη του Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Το χειρόγραφο ανακαλύφθηκε το έτος 1873 από τον Φιλόθεο Βρυέννιο, Μητροπολίτη Νικομηδείας, στη συλλογή της Ιεροσολυμιτικής Μονής του Παναγίου Τάφου, η οποία βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη. Ο Βρυέννιος εξέδωσε από αυτό τα κείμενα των δύο Επιστολών του Κλήμεντος το 1875, παραβλέποντας τη Διδαχή των Δώδεκα Αποστόλων, την οποία ανεκάλυψε όταν ξαναμελέτησε το χειρόγραφο.
Ο Άντολφ Χίλγκενφελντ βασίσθηκε στον Ιεροσολυμιτικό κώδικα για την πρώτη έντυπη έκδοση της έως τότε σχεδόν άγνωστης Διδαχής το 1877.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιεροσολυμων Κωδι Κωδικας Ιεροσολυμω
Ψαλτήριο του Μάιντς
thumb|225px|right|Σελίδα από τη β΄ έκδοση του 1459 με διακοσμητικό αρχικό γράμμα thumb|Το [[τυπογραφικό σήμα των Γιόχαν Φουστ και Πέτερ Σέφερ, το πρώτο στην ιστορία]] Το Ψαλτήριο του Μάιντς (γερμ. Mainzer Psalter) ήταν το δεύτερο μείζον βιβλίο που τυπώθηκε ποτέ στον Δυτικό κόσμο (με κινητά τυπογραφικά στοιχεία, τη νέα ακόμα τότε εφεύρεση του Γουτεμβέργιου), με το πρώτο να είναι η Βίβλος του Γουτεμβέργιου. Πρόκειται για ένα ψαλτήριο, η έκδοση του οποίου παραγγέλθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο-εκλέκτορα του Μάιντς το 1457 και το ίδιο έτος έγινε η πρώτη έκδοσή του. Εισήγαγε με τη σειρά του αρκετές καινοτομίες: υπήρξε το πρώτο βιβλίο στην ιστορία που είχε τυπωμένη τη χρονολογία της εκδόσεώς του, το πρώτο που είχε δύο διαφορετικά μεγέθη γραμμάτων, το πρώτο με τυπωμένο κολοφώνα, το πρώτο με διακοσμημένα αρχικά γράμματα και το πρώτο που τυπώθηκε με τρία διαφορετικά χρώματα μελάνης. Ο κολοφώνας περιέχει επίσης την πρώτη εμφάνιση ενός τυπογραφικού σήματος. Τέλος, ήταν η πρώτη σημαντική έκδοση των Γιόχαν Φουστ και Πέτερ Σέφερ, αφότου εξανάγκασαν σε χρεωκοπία τον Γουτεμβέργιο.
Περιγραφή
Το Ψαλτήριο του Μάιντς συνδυάζει τυπωμένο κείμενο με δίχρωμες ξυλογραφίες. Καθώς τόσο οι ξυλογραφίες όσο και τα κινητά τυπογραφικά στοιχεία ήταν ανάγλυφα, μπορούσαν να δώσουν εκτύπωση μαζί στην ίδια πρέσα (πιεστήριο). Το βιβλίο είναι τυπωμένο με μαύρο και κόκκινο μελάνι, και δίχρωμα αρχικά γράμματα, αλλά τα μεγάλα έγχρωμα κεφαλαία γράμματα είναι τυπωμένα με κόκκινο και μπλε μελάνι. Αυτά τα κεφαλαία ήταν εν μέρει δουλειά του τεχνίτη που είναι απλώς γνωστός ως «Fust master» και αργότερα εργάσθηκε για λογαριασμό των Φουστ και Σέφερ στην έκδοση της Βίβλου του 1462. Σε συνοδευτικό χειρόγραφο παρεχόταν και παρτιτούρα μουσικής για τους ψαλμούς. Η εκτύπωση σε διχρωμία, παρά το ότι ήταν εφικτή με την εφεύρεση του Γουτεμβέργιου (όπως αποδείχθηκε με το Ψαλτήριο του Μάιντς), φαίνεται ότι εγκαταλείφθηκε κατόπιν, ως χρονοβόρα, καθώς λίγα άλλα παραδείγματα της διαδικασίας αυτής είναι γνωστά.
Στην πραγματικότητα έγιναν δύο εκδόσεις ταυτοχρόνως, η συνεπτυγμένη και η μακρά. Η πρώτη είχε 143 φύλλα, ενώ η δεύτερη είχε 175 και έγινε για χρήση από την επισκοπή του Μάιντς. Τα σωζόμενα δείγματα και μεμονωμένα φύλλα είναι όλα τυπωμένα πάνω σε δέρμα νεαρού μοσχαριού (vellum), δηλαδή σε περγαμηνή, και όχι σε χαρτί. Είναι άγνωστο το εάν τυπώθηκαν κάποια αντίγραφα σε χαρτί. Τουλάχιστον ένα αντίγραφο βρισκόταν ακόμα σε χρήση σε ιερές ακολουθίες σε ένα μοναστήρι στα μέσα του 18ου αιώνα.
3271 Ουλ
Ο Ουλ (Ul) είναι ένας αστεροειδής Αμόρ με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 16,7. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Γερμανό αστρονόμο Χανς-Έμιλ Σούστερ, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών `Ανδεων, και του έδωσε το όνομα της σεληνιακής θεότητας της τοπικής μυθολογίας και θρησκείας του Βανουάτου.
Ψαλτήριο του Μάιντς
Η χρονολογία
Το Ψαλτήριο του Μάιντς είναι το παλαιότερο ευρωπαϊκό βιβλίο στη ιστορία με τυπωμένη χρονολογία εκδόσεως, αλλά όχι το πρώτο τυπωμένο βιβλίο που αναγράφει μια χρονολογία συνδεδεμένη με την παραγωγή του: τον Αύγουστο του 1456 ο βιβλιοδέτης και διακοσμητής με κόκκινο μελάνι ενός αντιγράφου της Βίβλου του Γουτεμβέργιου προσέθεσε γραμμένες με το χέρι ημερομηνίες για να δείξει πότε ολοκληρώθηκαν αυτές οι εργασίες.
3271 Ουλ
Ως αστεροειδής Αμόρ ο Ουλ πλησιάζει κάποτε τη Γη χωρίς να διασχίζει ποτέ την τροχιά της, αλλά σπανίως σε μικρές αποστάσεις εξαιτίας της μεγάλης κλίσεως της τροχιάς του ως προς την εκλειπτική.
Ψαλτήριο του Μάιντς
Η χρονολογία
Ο κολοφώνας του βιβλίου μπορεί να μεταφρασθεί ως ακολούθως:
3271 Ουλ
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Ουλ είναι άγνωστα.
Ψαλτήριο του Μάιντς
Η χρονολογία
Αυτός ο τόμος των Ψαλμών, κεκοσμημένος με μεγαλειώδη κεφαλαία γράμματα και καθαρώς διαχωρισμένος με πλαίσια, έχει δημιουργηθεί με μια μηχανική διαδικασία εκτυπώσεως και παραγωγής χαρακτήρων, χωρίς τη χρήση πένας, και ολοκληρώθηκε με κόπο, για την αγιότητα του Θεού, από τον Ιωακείμ Φουστ, πολίτη του Μάιντς, και τον Πέτερ Σέφερ του Γκέρνσχαϊμ, την παραμονή της εορτής της Αναλήψεως της Θεοτόκου [14 Αυγούστου] του σωτηρίου έτους 1457.
3271 Ουλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ουλ
Ψαλτήριο του Μάιντς
Η χρονολογία
Μετέπειτα εκδόσεις, με χρήση των ίδιων τυπογραφικών στοιχείων, έγιναν το 1459 (με ημερομηνία 29 Αυγούστου), το 1490, το 1502 (η τελευταία έκδοση του Σέφερ) και το 1516.
Σωζόμενα αντίγραφα
Σήμερα υπάρχουν μόνο δέκα αντίγραφα από την πρώτη έκδοση του Ψαλτηρίου του Μάιντς, οπότε ως προς αυτό είναι σπανιότερο βιβλίο από τη Βίβλο του Γουτεμβέργιου. Διασώζονται επιπλέον αρκετά σπαράγματα (μεμονωμένες σελίδες, ομάδες ή τμήματα σελίδων). Τα δέκα αντίγραφα φυλάσσονται στα εξής μέρη:
Μπωντρεκούρ (Μοζέλ)
Το Μπωντροκούρ (Μπάλντερσοφεν από το 1915-1918, πριν από το Μπωντροκούρ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Βρίσκεται μεταξύ της Νανσύ και της Μετς, είναι το τέρμα της πρώτης φάσης της σιδηροδρομικής γραμμής LGV Est που συνδέει το Παρίσι με το Στρασβούργο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Μοντέστο (Καλιφόρνια)
Το Μοντεστο (Modesto) επισήμως η πόλη του Μοντεστο, είναι η έδρα και μεγαλύτερη πόλη της κομητείας Στανισλαου, Καλιφόρνια,  Ηνωμένες Πολιτείες. Με πληθυσμό περίπου 201.165 ατόμων στην απογραφή του 2010, είναι η 18η μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία της Καλιφόρνια
Το μοντεστο βρίσκεται στην κεντρική κοιλάδα, 109 χλμ. νότια του Σακραμέντο και 140 χλμ. βόρεια του Φρέσνο. Η απόσταση από άλλα μέρη περιλαμβάνει 64 χλμ. βόρεια του Merced, Καλιφόρνια, 142 χλμ. ανατολικά του Σαν Φρανσίσκο, και 106 χλμ. δυτικά του εθνικού πάρκου Yosemite, και 36 χλμ. νότια του Stockton. Το μοντεστο έχει τιμηθεί πολλές φορές ως Tree City των ΗΠΑ. Περιβάλλεται από πλούσια γεωργική γη. Η κομητεία Στανισλαου κατατάσσεται στην έκτη θέση μεταξύ των κομητειών της Καλιφόρνιας στην αγροτική παραγωγή.
Το ετήσιο Αρχιτεκτονικό Φεστιβάλ της πόλης τιμά την ιστορία του μοντεστο για τη σύγχρονη αρχιτεκτονική του στα μέσα του αιώνα κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940 και της δεκαετίας του '50. Τα κτίρια του Μόντεστο στα τέλη του 15ου αιώνα παρουσιάζονται τέσσερις φορές σε εκδόσεις του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης της νέας Υόρκη.
Ιστορία
μικρογραφία| 10ος δρόμος του Modesto το 1890 Η πόλη του μοντεστο ήταν αρχικά μια στάση στο σιδηρόδρομο που συνδέει το Σακραμέντο με το Λος Άντζελες. Όταν το Modesto ιδρύθηκε το 1870, ονομάστηκε Ralston προς τιμή στον χρηματοδότη William C. Ralston. Η μετριοφροσύνη του Ράλστον τον ώθησε να ζητήσει να βρεθεί ένα άλλο όνομα και η πόλη ονομάστηκε μοντεστο ως αναγνώριση της σεμνότητας του.
Ο πληθυσμός του μοντεστο ήταν πάνω από 1.000 κατοίκους το 1884. ενώ άρχισαν να καλλιεργούνται λαχανικα και φρούτ και ξηρή καρποί. Μέχρι το 1900, ο πληθυσμός του μοντεστο ήταν πάνω από 4.500. Κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή παρείχε κονσέρβες, γάλα σε σκόνη και αυγά για τις ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ και τις συμμαχικές δυνάμεις. Για τις επόμενες δεκαετίες, ο πληθυσμός του μοντεστο αυξήθηκε κατά περίπου 2% ετησίως σε πάνω από 100.000 το 1980 και πάνω από 200.000 το 2001.
Το επίσημο σύνθημα της πόλης, " Νερό Πλούτος Ικανοποίηση Υγείας ", είναι διακοσμημένο στΗν αψίδα του μοντεστο, το οποίο παρουσιάζεται σε τοπικές φωτογραφίες και καρτ ποστάλ. Το σύνθημα επιλέχθηκε σε διαγωνισμό που διεξήχθη το 1911,
Τουρισμός
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ| Το Μέγαρο του McHenry μικρογραφία| Gallo Κέντρο Τεχνών Το Μοντέστο είναι γνωστό για τα ακόλουθα τουριστικά αξιοθέατα και ιστορικά μνημεία:
Μεταφορά
αριστερά|μικρογραφία|375x375εσ| Αεροφωτογραφία της πόλης, Καλιφόρνια
Σηδιροδρομος
Το μοντεστο εξυπηρετείται από έναν από τους πιο πολυσύχναστους σιδηροδρομικούς διαδρόμους στη χώρα. Το Amtrak San Joaquin πραγματοποιεί οκτώ καθημερινές στάσεις στη γραμμή μεταξύ Oakland και Μπέικερσφιλντ και τέσσερις στάσεις καθημερινά στη διαδρομή μεταξύ Σακραμέντο και  Μπέικερσφιλντ, σε σταθμό στην ανατολική άκρη της πόλης.
Μεσά μαζικής μεταφοράς
Τρία συστήματα δημόσιας συγκοινωνίας εξυπηρετούν το μοντεστο:
Αεροδρόμιο του μοντεστο
Το Modesto εξυπηρετείται από το Modesto City-County Airport που βρίσκεται ανατολικά της California State Route 99 μέσα στα όρια της πόλης. Η SkyWest Airlines (που λειτουργεί ως United Express ) παρέχει αεροπορική υπηρεσία στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Σαν Φρανσίσκο, ωστόσο η εμπορική υπηρεσία σταμάτησε τον Ιούνιο του 2014.
Αυτοκινητόδρομοι και δρόμοι
Το Interstate 5 και η California State Route 99 παρέχουν μεγάλη πρόσβαση στον αυτοκινητόδρομο στο Modesto. Η California State Route 132 συνδέει την πόλη με το Interstate 580, παρέχοντας πρόσβαση στους αυτοκινητοδρόμους στην περιοχή Bay. Η Καλιφόρνια Κρατική Οδός 108 συνδέεται με το Oakdale, Καλιφόρνια και ανατολικά στους πρόποδες..
Εγκλημα
Οι ρυθμοί βίαιων εγκλημάτων και εγκλημάτων περιουσίας είναι υψηλότεροι στο Modesto από το μέσο όρο του κράτους. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι το Modesto κατατάσσεται στις κορυφαίες πόλεις κλοπής αυτοκινήτων στις ΗΠΑ. , Το Modesto κατέλαβε τον αριθμό 1 για ποσοστό κλοπής αυτοκινήτων ανά 100.000 άτομα αν και έπεσε στο 3ο αριθμό το 2013, πίσω από το Bakersfield και το Fresno. Το Modesto είναι επίσης το σπίτι πολλών συμμοριών δρόμου. Η ομάδα εργασίας Stanislaus County Gang Intelligence Task Force εκτιμά ότι υπάρχουν 5.000 έως 10.000 μέλη συμμοριών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1970-71
Την αγωνιστική περίοδο 1970-71 το Κύπελλο Πρωταθλητριών κατέκτησε ο Άγιαξ για πρώτη φορά κερδίζοντας στον τελικό, που πραγματοποιήθηκε στο στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου, τον Παναθηναϊκό με 2–0. Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Ηρακλής του Μονακό
Ο Ηρακλής (γαλλικά: Hercule) ήταν ο Λόρδος του Μονακό από τις 17 Μαΐου 1589 μέχρι τις 29 Νοεμβρίου 1604.
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1970-71
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1970 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1971
Ηρακλής του Μονακό
Ήταν ο μικρότερος από τους τέσσερις γιους του Ονώριου Α΄ (1522-1581) και της Ισαβέλλας Γκριμάλντι. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος Β΄ έγινε Λόρδος με το θάνατο του πατέρα του το 1581. Οι δύο μεγαλύτεροι αδελφοί του Ηρακλή, Φραγκίσκο (1557-1586) και Οράτιος (1558-1559), πέθαναν στην παιδική τους ηλικία.
Είχε σπουδάσει στο πανεπιστήμιο της Παβίας και αρχικός του στόχος ήταν να γίνει ιερέας. Όμως, με το θάνατο του αδελφού του, Καρόλου Β΄, το 1589, ο 27χρονος τότε Ηρακλής έγινε Λόρδος του Μονακό.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1595 παντρεύτηκε την Μαρία Λάντι, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά:
Ο Ηρακλής δολοφονήθηκε το 1604 και ο εξάχρονος τότε γιος του Ονώριος τον διαδέχτηκε, υπό την κηδεμονία του αδελφού του Ηρακλή, του Φρειδερίκου Λάντι. Ο Ονώριος ήταν ο πρώτος Λόρδος του Μονακό που ονομάστηκε Πρίγκιπας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
Σενγκίν
Το Σενγκίν (Shëngjin, Άγιος Ιωάννης στα αλβανικά, Şingin, San Giovanni di Medua) είναι παράκτια πόλη και πρώην δήμος στον νομό της Λέζα στη βορειοδυτική Αλβανία. Στη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης το 2015 έγινε δημοτική ενότητα του δήμου Λέζα. Ο πληθυσμός κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.091 κάτοικοι. Το Σενγκίν είναι ένας αναπτυσσόμενος τουριστικός προορισμός, γνωστός για τις παραλίες και τα καταλύματά του. Το Σενγκίν είναι μια από τις πολλές πόλεις του νομού της Λέζα και διαθέτει ένα από τα λιμάνια εισόδου της Αλβανίας στην Αδριατική Θάλασσα.
Ιστορία
Το Σενγκίν είναι μέρος του νομού της Λέζα, και έχει χιλιάδες χρόνια αρχαίας ιστορίας και πολιτισμού. Σύμφωνα με τους ιστορικούς, η Λέζα θεωρείται ως η τοποθεσία του Συνδέσμου της Λέζα, όπου ο Σκεντέρμπεης σύστησε τη συμμαχία των Αλβανών ηγεμόνων στον αγώνα ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η ακτογραμμή του Σενγκίν παρείχε πάντοτε ένα σημαντικό γεωγραφικό πλεονέκτημα στην περιοχή για πάνω από χίλια χρόνια. Η πόλη ήταν γνωστή ως Σινγκίν κατά την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας. Το 1924, η αλβανική κυβέρνηση μετονόμασε το Σενγκίν σε Ουίλσον, προς τιμήν του Αμερικανού προέδρου Γούντροου Ουίλσον για την υποστήριξη του στον αγώνα της ανεξαρτησίας της Αλβανίας.
Τα τελευταία χρόνια, το Σενγκίν έχει γίνει ένας σημαντικός τουριστικός προορισμός στην Αλβανία. Η πρώην Κομούνα του Σενγκίν είχε το προνόμιο να φιλοξενεί στην πόλη τους εθνικούς ηγέτες καθώς και τους ξένους αξιωματούχους.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Το Σεντσίν και οι κοντινές προστατευόμενες περιοχές μικρογραφία|Η ακτή Ράνα ε Χεντχούν μικρογραφία|Αεροφωτογραφία του Σενγκίν Το Σενγκίν βρίσκεται περίπου 100 μέτρα μακριά από τις ακτές της Αδριατικής και κάτω από μια πλάγια που ονομάζεται Ρέντσι και έχει ύψος περίπου 159 μέτρων. Το Σενγκίν βρίσκεται επίσης περίπου 60 χλμ. από το Διεθνές Αεροδρόμιο των Τιράνων.
Στα νότια της πόλης βρίσκεται η προστατευόμενη περιοχή του φυσικού πάρκου Κούνα-Βάιν-Τάλε, ένας παράκτιος υδροβιότοπος. Ομοίως, βόρεια της πόλης, βρίσκεται το «Ράνα ε Χεντχούν», ένας παράκτιος αμμόλοφος.
Κάρολος Β΄ του Μονακό
Ο Κάρολος Β΄ (γαλλικά: Charles II) ήταν o Λόρδος του Μονακό από τις 7 Οκτωβρίου 1581 ως τις 17 Μαΐου 1589.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Ιανουαρίου 1555 και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λόρδου Ονώριου Α΄ (1522-1581) και της Ισαβέλλας Γκριμάλντι. Έγινε Λόρδος με το θάνατο του πατέρα του το 1581. Τη στιγμή της ανόδου του το Μονακό αμφιταλαντευόταν ανάμεσα στην ισπανική και τη γαλλική σφαίρα επιρροής.
Σε αντίθεση με τον πατέρα του, ο Κάρολος ήταν παρορμητικός και απότομος, ενώ χάλασε τις διπλωματικές σχέσεις που είχε χτίσει ο πατέρας του με τη Γένοβα, την Σαβοΐα και την Προβηγκία.
Έχοντας την προστασία της Ισπανίας, μέσω της συνθήκης της Τορδεσίγιας (1524), ο Κάρολος ήταν ο πρώτος Λόρδος του Μονακό που αρνήθηκε να πληρώσει φόρο υποτελείας στο Δούκα της Σαβοΐας για τη Μεντόν και τη Ροκαμπρούνα. Το 1583 ο Κάρολος Β΄ έχασε την κυριαρχία αυτών των δύο περιοχών. Στις 9 Μαρτίου 1585 μια γαλλική αποστολή για κατάληψη της πόλης απωθήθηκε.
Ο Κάρολος κατείχε την εξουσία μόλις για 7 χρόνια, όταν πέθανε στις 17 Μαΐου 1589, σε ηλικία 34 ετών. Εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν είχε αποκτήσει απογόνους, τον διαδέχτηκε ο νεότερος αδελφός του Ηρακλής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Γκριμάλντι
Άννα φον Μίλντενμπουργκ
Η Άννα φον Μίλντενμπουργκ (γερμανικά: Anna von Mildenburg, 29 Νοεμβρίου 1872 - 27 Ιανουαρίου 1947) ήταν διαπρεπής βαγκνερική σοπράνο με αυστριακή εθνικότητα, που μετά τον γάμο της, το 1909, έγινε γνωστή ως Άννα Μπορ-Μίλντεμπουργκ (Anna Bahr-Mildenburg). Ο γνωστός Αυστριακός συνθέτης Γκούσταβ Μάλερ, υπήρξε μέντοράς της, όσο ήταν διευθυντής στην Κρατική Όπερα Αμβούργου. Η σχέση τους συνεχίστηκε και το 1898, όταν ο Μάλερ ανέλαβε τη διεύθυνση της Όπερας της Βιέννης, την πήρε μαζί τους. Εκεί, η Μίλντενμπουργκ, καθιερώθηκε ως μία από τις σπουδαιότερες σοπράνο της εποχής. Γεννημένη στη Βιέννη, σπούδασε φωνητική με τη Ρόσα Πάπιερ και τον Γιόχαν Ρες, σε ωδείο, το οποίο σήμερα είναι το Πανεπιστήμιο Μουσικής και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης. Ενώ έκανε και ιδιαίτερα μαθήματα με την Κοσίμα Βάγκνερ και τον Μάλερ (με τον οποίον είχαν και ερωτικές σχέσεις έως και το 1897).
Παραπομπές
<References/>
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αυστριακοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Υψίφωνοι
Όρυξ (γένος)
Ο Όρυξ είναι γένος αντιλόπης το οποίο περιλαμβάνει τέσσερα είδη. Τα τρία από αυτά είναι ιθαγενή των ξηρών περιοχών της Αφρικής, ενώ το τρίτο στην Αραβική χερσόνησο. Το τρίχωμά τους είναι χλωμό με αντιθέσεις (σκούρα σημάδια στο πρόσωπο και στον λαιμό), και τα μακριά τους κέρατα είναι σχεδόν ίσια. Εξαίρεση αποτελεί ο Όρυξ Ντάμμα, που δεν φέρει σκούρα σημάδια στα πόδια, έχει μόνο αμυδρά σημάδια στο κεφάλι, έχει ωχρό λαιμό και κέρατα σαφώς κυρτά προς τα πίσω.
Ονοματολογία
Η λέξη Όρυξ είναι καθαρά ελληνικής προέλευσης. Προέρχεται από το αρχαίο Ὂρυξ, το οποίο μετατράπηκε στα αγγλικά σαν oryx. Στα ελληνικά ο πληθυντικός είναι όρυγες ενώ η μετατροπή στα αγγλικά είναι oryxes.
Οικολογία
δεξιά|μικρογραφία|Όρυγες της Ανατολικής Αφρικής στην [[Αιθιοπία]] Όλα τα είδη όρυγα ζουν σε περιοχές κοντά στην έρημο, αντέχοντας χωρίς νερό για μακρές περιόδους. Ζουν σε κοπάδια το πολύ 600 ατόμων. Τα νεογέννητα είναι ικανά να τρέξουν αμέσως μετά την γέννησή τους. Και τα αρσενικά και τα θηλυκά φέρουν από ένα ζευγάρι κέρατα, τα οποία είναι στενά και ίσια, εκτός του Όρυγα Ντάμμα που είναι σαν γιαταγάνι, και μπορούν να ξεπεράσουν σε μήκος το 1 μέτρο. Αυτά τα κέρατα είναι θανατηφόρα - Έχουν σημειωθεί θάνατοι λιονταριών εξαιτίας τους. Επίσης αυτά τα κέρατα κάνουν τους όρυγες ένα τρόπαιο, που έχει οδηγήσει στην σχεδόν εξαφάνιση τα δύο βόρεια είδη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βοοειδή Κατηγορία:Θηλαστικά της Αφρικής
Αραβικός Χειμώνας
Ο όρος Αραβικός Χειμώνας,    χρησιμοποιείται για να περιγράψει την άνοδο του αυταρχισμού και του θρησκευτικού εξτρεμισμού  και εξελίσσεται στον απόηχο της Αραβικής Άνοιξης, όπου υπήρξαν διαμαρτυρίες σε Αραβικές χώρες. Σύμφωνα με μελετητές από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, ο Αραβικός Χειμώνας, αποτελεί πλήρη μετεξέλιξη της Αραβικής Άνοιξης, τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της δεύτερης. Ο Αραβικός Χειμώνας χαρακτηρίζεται από το ξέσπασμα πολλαπλών περιφερειακών εμφύλιων πολέμων, τη δημιουργία περιφερειακής αστάθειας, την πρόκληση οικονομικής και δημογραφικής παρακμής των Αραβικών χωρών, και μια εθνοθρησκευτική διαμάχη. Σύμφωνα με μελέτες από το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού, το καλοκαίρι του 2014, ο Αραβικός Χειμώνας είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο εκατομμυρίων περίπου ανθρώπων και το ξέσπασμα προσφυγικού κύματος προς την Ευρώπη.
Ο όρος "Αραβικός Χειμώνας" αναφέρεται κυρίως σε γεγονότα που συνέβησαν σε χώρες του Αραβικού Συνδέσμου, συμπεριλαμβανομένου του Συριακού Εμφυλίου Πολέμου (που ξέσπασε από την Αραβική Άνοιξη), της Ιρακινής εξέγερσης και του μετέπειτα εμφυλίου πολέμου, της Αιγυπτιακής Κρίσης, της Λιβυκής Κρίσης και της Κρίσης στην Υεμένη. Γεγονότα, που αναφέρονται ως "Αραβικός Χειμώνας", έλαβαν χώρα στην Αίγυπτο που οδήγησε στην απομάκρυνση του Μοχάμεντ Μόρσι και την κατάληψη της εξουσίας από τον Στρατηγό Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι, σε μια εκστρατεία αντι-Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Οι πολιτικές εξελίξεις, ιδιαίτερα με την αποκατάσταση του αυταρχισμού και την καταστολή των πολιτικών ελευθεριών στην Αίγυπτο από τις 3 Ιουλίου 2013 έχουν περιγραφεί ως ένας "στρατιωτικός χειμώνας" που λειτούργησε αντίθετα προς τους στόχους της Αραβικής Άνοιξης. Διάφορες παραστρατιωτικές ομάδες και φυλές άρχισαν μάχες στη Λιβύη μετά από τη διακοπή των διαπραγματεύσεων.Τα γεγονότα του Λιβάνου και του Μπαχρέιν, επίσης χαρακτηρίζονται ως μέρη του Αραβικού Χειμώνα. Η Λιβύη εισήλθε στα γεγονότα του Αραβικού Χειμώνα, μαζί με τη Συρία, από τον Καθηγητή Σίαμ Γιόν. Η σύγκρουση στο Βόρειο Μάλι έχει περιγραφεί ως μέρος του "Ισλαμικού Χειμώνα". Οι πολιτικές αλλαγές που σημειώθηκαν στην Τυνησία, συμπεριλαμβανομένης της αλλαγής της κυβέρνησης, καθώς και της εμπλοκής του ΙΣΙΣ, θεωρούνται από ορισμένους ως πιθανό "αποτέλεσμα του Αραβικου Χειμώνα".
Σύμφωνα με το Κέντρο Σπουδών Μέσης Ανατολής και Αφρικής "Μοσέ Νταγιάν", από τον Ιανουάριο του 2014 το κόστος της αναστάτωσης του Αραβικού Χειμώνα, έφθασε περίπου στα 800 δισ. δολλάρια. Περίπου 16 εκατομμύρια άνθρωποι στη Συρία, την Αίγυπτο, το Ιράκ, την Ιορδανία και τον Λίβανο αναμένεται να λάβουν ανθρωπιστική βοήθεια το 2014.
Σύμφωνα με το The Economist, η Μάλτα έχει "επωφεληθεί" από τον Αραβικό Χειμώνα, καθώς τουρίστες που θα μπορούσαν να κάνουν διακοπές στην Αίγυπτο ή την Τυνησία, επέλεξαν μια ασφαλέστερη εναλλακτική λύση.
Η πολιτική αναταραχή και η βία στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική οδήγησε σε μαζική εκτόπιση πληθυσμού στην περιοχή. Ως αποτέλεσμα, βάρκες με ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των εσωτερικά εκτοπισμένων ατόμων, των αιτούντων για άσυλο και των προσφύγων που προηγουμένως διέμεναν στη Λιβύη, κατευθύνθηκαν προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι απόπειρες ορισμένων από τη Λιβύη και την Τυνησία, να αναζητήσουν ασφάλεια από τη βία διασχίζοντας τη Μεσόγειο θάλασσα, προκάλεσε φόβους στους Ευρωπαίους πολιτικούς και τους πληθυσμούς των χωρών, για τον αριθμό των αφίξεων που μπορεί να "πλημμυρίσουν" τις ακτές τους. Αυτό ώθησε σε έντονη νομοθετική δραστηριότητα και σε περιπολίες στη Μεσόγειο για τη διαχείριση των αφίξεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Βόρειας Αφρικής Κατηγορία:Ιστορία της Μέσης Ανατολής
Δημήτριος Γκίνης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1890 στην Αθήνα. Σπούδασε νομική και φιλολογία στα πανεπιστήμια της Αθήνας, όπου υπήρξε μαθητής του Δημητρίου Παπούλια, και της Λειψίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ασχολήθηκε με τη συγγραφή συγγραμμάτων αλλά και την πραγματοποίηση ερευνών σχετικά με την ιστορία του βυζαντινού και μεταβυζαντινού δικαίου αλλά και τη βιβλιογραφία. Ήταν μεταξύ των ιδρυτών αλλά και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Βιβλιογραφικής Εταιρείας. Το 1960 αναγορεύθηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης. Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνεται το Ελληνική Βιβλιογραφία 1800-1863 το οποίο εκδόθηκε σε τρεις τόμους από το 1939 έως το 1957, σε συνεργασία με τον Βαλέριο Μέξα. Η μελέτη του αυτή βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών το 1936. Σε άλλα σπουδαία έργα του περιλαμβάνονται τα Μία άγνωστη ωδή του Κάλβου (1938) και Τα ανώνυμα έργα του Κοραή (1948). Πέθανε στην Αθήνα το 1978.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Κέιτι Μπόουμαν
Η Κάθριν Λουίζ Μπόουμαν (γεννήθηκε το 1989/1990) είναι Αμερικανίδα μηχανικός και επιστήμονας της πληροφορικής που εργάζεται στον τομέα της απεικόνισης των υπολογιστών. Υπήρξε πρωτοπόρος ενός αλγορίθμου για την απεικόνιση μαύρων τρυπών, ο οποίος είναι γνωστός ως αλγόριθμος CHIRP. Ήταν μέλος της ομάδας Event Horizon Telescope, η οποία συνέλαβε την πρώτη εικόνα μιας μαύρης τρύπας.
Το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καλιφόρνιας, το οποίο την προσέλαβε ως επίκουρη καθηγήτρια τον Ιούνιο του 2019, της απένειμε τον τίτλο του καθηγητή το 2020.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Η Μπόουμαν γεννήθηκε στο Ουέστ Λαφαγιέτ της Ιντιάνα. Ο πατέρας της, Τσαρλς Μπόουμαν, είναι καθηγητής ηλεκτρικής και υπολογιστικής μηχανολογίας και βιοϊατρικής μηχανικής στο Πανεπιστήμιο Πούρντου.
Ενώ φοιτούσε στο λύκειο, η Μπόουμαν συνέταξε έρευνα απεικόνισης στο Πανεπιστήμιο Πούρντου. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο-Λύκειο Ουέστ Λαφαγιέτ το 2007.
Η Μπόουμαν σπούδασε ηλεκτρολογία στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και αποφοίτησε με τον υψηλότερο έπαινο το 2011. Ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της (2013) και το διδακτορικό της (2017) στην ηλεκτρολογία και την επιστήμη των υπολογιστών στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΤΙΜ).
Στο ΤΙΜ, ήταν μέλος του εργαστηρίου Επιστήμης Υπολογιστών και Τεχνητής Νοημοσύνης του ΤΙΜ. Αυτή η ομάδα συνεργάστηκε επίσης στενά με το Παρατηρητήριο Χέιστακ του ΤΙΜ και με το Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων. Υποστηρίχθηκε από την υποτροφία αποφοίτων του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών. Η διατριβή της, με τίτλο Estimating Material Properties of Fabric through the Observation of Motion (μετάφραση: "Εκτιμώντας τις υλικές ιδιότητες του υφάσματος με την παρατήρηση της κίνησης") τιμήθηκε με το βραβείο Ερνστ Γκιλεμίν για την καλύτερη μεταπτυχιακή εργασία στην ηλεκτρολογία. Η διδακτορική της διατριβή, με τίτλο "Extreme imaging via physical model inversion: seeing around corners and imaging black holes" (μετάφραση: Ακραία Απεικόνιση μέσω Αντιστροφής Φυσικού Μοντέλου: Βλέποντας γύρω από τις Γωνίες και Απεικονίζοντας Μαύρες Τρύπες), έγινε υπό την εποπτεία του Ουίλιαμ Τ. Φρίμαν.
Πριν λάβει το διδακτορικό της πτυχίο, η Μπόουμαν έδωσε μια ομιλία στο συνέδριο TEDx, με τίτλο How to Take a Picture of a Black Hole (μετάφραση: Πώς να τραβήξετε μια φωτογραφία μιας μαύρης τρύπας) στην οποία εξήγησε αλγόριθμους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη λήψη της πρώτης εικόνας μιας μαύρης τρύπας.
Έρευνα και καριέρα
Μετά την ολοκλήρωση της διδακτορικής της μελέτης, η Μπόουμαν έγινε μέλος του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ ως μεταδιδακτορικός συνεργάτης στην ομάδα του Τηλεσκοπίου Απεικόνισης Ορίζοντα Γεγονότων. εναλλ.=A blurry photo of a supermassive black hole in M87.|δεξιά|μικρογραφία| Η πρώτη άμεση εικόνα μιας μαύρης τρύπας, τραβήχθηκε από το [[Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων και δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 2019.]] Η Μπόουμαν εντάχθηκε στο Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων το 2013. . Υπήρξε πρωτοπόρος στην ανάπτυξη ενός αλγορίθμου για την απεικόνιση μαύρων κύκλων, γνωστού ως CHIRP. Ο αλγόριθμος CHIRP αποτέλεσε έμπνευση για τις διαδικασίες επικύρωσης εικόνας που χρησιμοποιήθηκαν για την λήψη της πρώτης εικόνας μιας μαύρης τρύπας τον Απρίλιο του 2019, ενώ η Μπόουμαν έπαιξε σημαντικό ρόλο στο όλο εγχείρημα επαληθεύοντας εικόνες και επιλέγοντας παραμέτρους για το φιλτράρισμα εικόνων που τραβήχτηκαν από το Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων. Επίσης συμμετέχει στην ανάπτυξη ενός ισχυρού πλαισίου απεικόνισης που συνέκρινε τα αποτελέσματα διαφορετικών τεχνικών ανασυγκρότησης εικόνας. Η ομάδα της αναλύει τις εικόνες του Τηλεσκοπίου Ορίζοντα Γεγονότων για να μάθει περισσότερα σχετικά με τη γενική σχετικότητα σε ένα ισχυρό πεδίο βαρύτητας.
Η Μπόουμαν έλαβε σημαντική προσοχή στα μέσα ενημέρωσης μετά από μια φωτογραφία, που δείχνει την αντίδρασή της στην ανίχνευση της σκιάς της μαύρης τρύπας στις εικόνες του τηλεσκοπίου διαδόθηκε γρήγορα. Μερικοί άνθρωποι στα μέσα ενημέρωσης και στο Διαδίκτυο υπονοούσαν παραπλανητικά ότι η Μπόουμαν ήταν «μοναχική ιδιοφυΐα» πίσω από την εικόνα. Ωστόσο, η ίδια η Μπόουμαν σημείωσε επανειλημμένα ότι το αποτέλεσμα προήλθε από το έργο μιας μεγάλης συνεργασίας, δείχνοντας τη σημασία της ομαδικής εργασίας στην επιστήμη. Η Μπόουμαν έγινε επίσης στόχος διαδικτυακής παρενόχλησης, στο βαθμό που ο συνάδελφός της Άντριου Τσάελ έκανε μια ανάρτηση στο Twitter επικρίνοντας τις «φοβερές και σεξιστικές επιθέσεις εναντίον της συναδέλφου και φίλης μου», συμπεριλαμβανομένων των προσπαθειών να υπονομεύσουν τις συνεισφορές της, πιστώνοντάς τον αποκλειστικά με το έργο που επιτεύχθηκε από το εγχείρημα.
Η Μπόουμαν προσχώρησε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Καλτέκ) ως επίκουρη καθηγήτρια τον Ιούνιο του 2019, όπου σχεδιάζει να εργαστεί σε νέα συστήματα υπολογιστικής απεικόνισης χρησιμοποιώντας μηχανική όραση και μηχανική μάθηση. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της σχολής της, είναι Επίκουρη Καθηγήτρια Πληροφορικής και Μαθηματικών Επιστημών, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Αστρονομίας, καθώς και μελετητής Ρόζενμπεργκ. Ο Μπόουμαν ονομάστηκε καθηγήτρια στο Καλτέκ το 2020
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών
Ρόναλντ Ντέιβιντ Λέινγκ
Ο Ρόναλντ Ντέιβιντ Λέινγκ (αγγλικά: Ronald David Laing, 7 Οκτωβρίου 1927 - 23 Αυγούστου 1989), συνήθως αναφερόμενος ως '''Ρ. Ντ. Λέινγκ''' (R. D. Laing), ήταν Σκωτσέζος ψυχίατρος που έγραψε εκτενώς για τις ψυχικές ασθένειες - ιδίως την εμπειρία της ψύχωσης. Οι απόψεις του Λέινγκ σχετικά με τα αίτια και τη θεραπεία της σοβαρής διανοητικής δυσλειτουργίας, που επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από την υπαρξιακή φιλοσοφία, έρχονταν σε αντίθεση με τις μεθόδους χημικών και ηλεκτροσόκ, που έγιναν η ψυχιατρική ορθοδοξία της εποχής. Λαμβάνοντας τα εκφρασμένα συναισθήματα του συγκεκριμένου ασθενούς ή πελάτη ως έγκυρες περιγραφές της εμπειρίας που βιώνεται και όχι απλώς ως συμπτώματα ψυχικής ασθένειας, ο Λέινγκ θεωρούσε τη Σχιζοφρένεια ως θεωρία όχι ως γεγονός. Αν και συνδεόταν στο μυαλό του κοινού με την αντιψυχιατρική, απέρριψε την ετικέτα. Πολιτικά, θεωρήθηκε ως στοχαστής της Νέας Αριστεράς. Ο Λέινγκ απεικονίστηκε στην ταινία Mad to Be Normal.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ψυχίατροι Κατηγορία:Ψύχωση Κατηγορία:Ιστορία της ψυχιατρικής Κατηγορία:Αντιψυχιατρική
Ωντ (νομός)
Η Ωντ (γαλλικά: Aude) είναι νομός της νοτιοδυτικής Γαλλίας, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία και το όνομά του προέρχεται από τον ποταμό Ωντ που τον διαρρέει. Η INSEE και το ταχυδρομείο του αποδίδουν τον κωδικό 11. Πρωτεύουσα είναι η οχυρωμένη μεσαιωνική πόλη Καρκασσόν και μεγαλύτερη πόλη είναι η Ναρμπόν.
Έως το 2016 ο νομός Ωντ ανήκε στην περιοχή Λανγκεντόκ-Ρουσιγιόν, η οποία συνενώθηκε με τα Μιντί-Πυρηναία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Οξιτανία.
Οι κάτοικοι του νομού ονομάζονται Ωντουά και Ωντουάζ.
Τοποθεσία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Γεωφυσικός χάρτης του νομού Ωντ αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|[[Κανάλι του Μιντί]] μικρογραφία|400x400εσ|Θέση του νομού Ωντ στην [[Οξιτανία (διοικητική περιοχή)|Οξιτανία]] Ο νομός Ωντ αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής Οξιτανία. Συνορεύει στο νότο με το νομό Ανατολικά Πυρηναία, δυτικά με το νομό Αριέζ, βορειοδυτικά με το νομό Ωτ-Γκαρόν, βόρεια με τον Ταρν και βορειοανατολικά με το νομό Ερώ. Στα ανατολικά, συνορεύει με τη Μεσόγειο θάλασσα (Κόλπος του Λέοντα) σε ακτογραμμή 47 χιλιομέτρων.
Η έκτασή του είναι 6.343 τετραγωνικά χιλιόμετρα και κατατάσσεται στην 39η θέση μεταξύ των γαλλικών νομών. Αποτελεί τμήμα των Πυρηναίων, το υψηλότερο σημείο του οποίου είναι η κορυφή του Madres, στα 2.469 μέτρα.
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Καρκασσόν με 45.895 κατοίκους το 2016, που βρίσκεται 628 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή νότια του Παρισιού. Σημαντικές πόλεις οι Ναρμπόν, η Λιμού και η Καστελνωνταρύ.
Το ανατολικό και το μεγαλύτερο τμήμα της παράκτιας περιοχής αποτελεί το Περιφερειακό φυσικό πάρκο. Η νότια παραλιακή περιοχή κυριαρχείται από λιμνοθάλασσες ή παράκτιες λίμνες υφάλμυρου νερού που αποτελούν φυσικό εμπόδιο μεταξύ ξηράς και θάλασσας και σχηματίστηκαν από συσσωρευμένα ιζήματα που καταλήφθηκαν από τους ποταμούς Ωντ, Ορμπ και Ερώ. Η περιοχή είναι γνωστή για τα ροζ φλαμίνγκο και τους λευκούς ξυλοπόδαρους.
Στο νότιο τμήμα του νομού κυριαρχούν οι θάμνοι στο τοπίο των ξηρών περιοχών του όρους Κορμπιέρ, που χρησιμοποιείται κυρίως για εκτροφή ζώων. Νοτιοδυτικά, στους πρόποδες των Πυρηναίων η χλωρίδα είναι ποικίλη και χαρακτηριστική με πολλά είδη ορχιδέας και το κρίνο των Πυρηναίων. Κυριαρχείται από οξιές και κωνοφόρα δέντρα. Αυτά τα δάση είναι γνωστά για τα μανιτάρια τους και έχουν πλούσια χλωρίδα και πανίδα.
Συνθήκη Ειρήνης Ηνωμένων Πολιτειών-Αυστρίας (1921)
Η Ειρηνευτική συνθήκη Ηνωμένων Πολιτειών-Αυστρίας είναι ειρηνευτική συνθήκη που υπεγράφη στη Βιέννη από την Αυστρία και τις Ηνωμένες Πολιτείες στις 24 Αυγούστου 1921, ως επακόλουθο του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η ξεχωριστή ειρηνευτική συνθήκη ήταν απαιτούμενη επειδή η Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών αρνήθηκε να συμβουλεύσει και να επικυρώσει τη συνθήκη του Αγίου Γερμανού του 1919.
Ωντ (νομός)
Τοποθεσία
Στα βορειοδυτικά, η περιοχή του Μαύρου Όρους, στους νότιους πρόποδες της Μασίφ Σαντράλ, αποτελείται από δάση βελανιδιάς και οξιάς.Τέλος, η άνω κοιλάδα του Ωντ, αποτελείται από παραποτάμια δάση από οξιά, σκλήθρα και λεύκες.
Συνθήκη Ειρήνης Ηνωμένων Πολιτειών-Αυστρίας (1921)
Οι επικυρώσεις τις συνθήκης ανταλλάχθηκαν στη Βιέννη στις 8 Νοεμβρίου 1921 και η συνθήκη μπήκε σε ισχύ την ίδια μέρα. Στις 22 Νοεμβρίου 1921 η συνθήκη εντάχθηκε στον Κατάλογο Συνθηκών της Κοινωνίας των Εθνών.
Ωντ (νομός)
Τοποθεσία
Ο κυριότερος ποταμός του νομού είναι ο Ωντ που πηγάζει στα Πυρηναία, διασχίζει το νομό από νότο προς βορρά και εκβάλλει στη Μεσόγειο στο ύψος της κοινότητας Φλερύ. Επίσης από το νομό διέρχεται μεγάλο τμήμα του Κανάλ ντε Μιντί που συνδέει τη Μεσόγειο θάλασσα με τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Συνθήκη Ειρήνης Ηνωμένων Πολιτειών-Αυστρίας (1921)
Παρασκήνιο
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Αυστρία (η οποία αποτελούσε συστατικό μέλος της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας) ηττήθηκε από τις σύμμαχες δυνάμεις της Αντάντ, στις οποίες μετείχαν και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Η αμερικανική κυβέρνηση κήρυξε πόλεμο εναντίον της Αυστροουγγαρίας στις 7 Δεκεμβρίου 1917. Στο τέλος του πολέμου το 1918, η Αυστροουγγαρία διαλύθηκε και η Αυστρία έγινε ανεξάρτητη δημοκρατία.
Ωντ (νομός)
Τοποθεσία
Ο νομός εξυπηρετείται από τον αυτοκινητόδρομο Α61, που συνδέει τη Ναρμπόν με την Τουλούζ μέσω Καρκασσόν και από τον Α9, που διασχίζει το νομό από βορρά προς νότο κατά μήκος της μεσογειακής ακτής και συνδέει το Μονπελιέ με την Ισπανία και ακολουθεί τη διαδρομή της ρωμαϊκής Δομιτίας οδού.
Ιστορία
Ο νομός Ωντ δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, από τμήμα της πρώην επαρχίας Λανγκντόκ.
Συνθήκη Ειρήνης Ηνωμένων Πολιτειών-Αυστρίας (1921)
Παρασκήνιο
Το 1919, η νικηφόρες Συμμαχικές Δυνάμεις διεξήγαγαν μια σύνοδο ειρήνης στο Παρίσι για να διαμορφώσουν τις ειρηνευτικές συνθήκες με τις ηττημένες Κεντρικές Δυνάμεις. Κατά τη σύνοδο ολοκληρώθηκε μια ειρηνευτική συνθήκη με την Αυστριακή κυβέρνηση. Παρόλο που η αμερικάνικη κυβέρνηση υπέγραψε τη συνθήκη, η Γερουσία αρνήθηκε να την επικυρώσει λόγω της αντίθεσης της στην ένταξη των ΗΠΑ στην Κοινωνία των Εθνών.
Ως αποτέλεσμα οι δύο κυβερνήσεις άρχισαν να διαπραγματεύουνται την υπογραφή μιας διμερούς συνθήκης που δεν θα σχετιζόταν με την Κοινωνία των Εθνών. Αυτή η συνθήκη επετεύχθη στις 24 Αυγούστου 1921.
Χέιχε
Το Χέιχε (κινεζικά: 黑河, Hēihé, "Μαύρος Ποταμός") είναι μια πόλη νομαρχιακού επιπέδου της βόρειας επαρχίας Χεϊλονγκτσιάνγκ στην Κίνα, που βρίσκεται στα ρωσικά σύνορα, στη νότια όχθη του Χεϊλόνγκ Τζιάνγκ, κατά μήκος του ποταμού απέναντι από το Μπλαγκοβεστσένσκ. Το Χέιχε έχει αστικό πληθυσμό περίπου 211.313 κατοίκων, ενώ ο συνολικός πληθυσμός της πόλης νομαρχιακού επιπέδου είναι 1.673.893 κάτοικοι. Το 2015, το Χέιχε είχε ΑΕΠ 44.78 δισεκατομμυρίων ρενμινμπί.
Το Χέιχε σηματοδοτεί το βορειοανατολικό άκρο της διαγώνιας γραμμής Χέιχε-Τενγκτσόνγκ, η οποία μερικές φορές χρησιμοποιείται για να χωρίσει την Κίνα στα ανατολικά και δυτικά.
Ιστορία
Μετά την εκκένωση των Ντουτσέρ από τους Τσινγκ στο Σουνγκάρι ή το Χούρκα στη δεκαετία του 1650, πιθανώς η πόλη Ντουτσέρ εκκενώθηκε. Ωστόσο, το 1683-85 οι Μαντσού ξαναχρησιμοποιούσε το χώρο ως βάση για την εκστρατεία εναντίον του ρωσικού οχυρού Αλμπάζιν. Το Αϊγκούν ήταν η πρωτεύουσα (έδρα του στρατιωτικού διοικητή) του Χεϊλονγκτσιάνγκ από το 1683 έως το 1690, πριν από την μεταφορά της πρωτεύουσας στο Νεντζιάνγκ (Μεργκέν). Μετά την κατάληψη του Αλμπάζιν το 1685 ή 1686, ο κυβερνήτης των Τσινγκ μετεγκαταστάθηκε στην πόλη σε μια νέα περιοχή στη δεξιά (νοτιοδυτική) όχθη του Αμούρ, περίπου 3 μίλια κάτω από την αρχική θέση. Η νέα περιοχή κατέλαβε τη θέση του πρώην χωριού του αρχηγού των Νταουριανών, του Τόλγκα. Η πόλη έγινε γνωστή κυρίως κάτω από το Μαντσουικό όνομα Σαγκαλιέν Ουλά χοτόν (Μαντσού: ᠰᠠᡥᠠᠯᡳᠶᠠᠨ ᡠᠯᠠ ᡥᠣᡨᠣᠨ sahaliyan ula hoton) και το κινεζικό όνομα Χεϊλονγκτσιάνγκ Τσενγκ (黑龍江 城), που και τα δύο σημαίνουν "Πόλη του Μαύρου Ποταμού". Αργότερα το γραφείο του κυβερνήτη μεταφέρθηκε στο Τσιτσιχάρ. Ωστόσο, το Αϊγκούν παρέμεινε η έδρα του Αναπληρωτή Γενικού Αντισυμβαλλομένου (Φου ντουτόνγκ), υπεύθυνου για μια μεγάλη περιοχή που κάλυπτε ένα μεγάλο μέρος της κοιλάδας Αμούρ στην επαρχία Χεϊλονγκτσιάνγκ όπως υπήρχε εκείνη την εποχή. αριστερά|μικρογραφία|Ο στόλος του Μουράβιοφ στο Αϊγκούν το 1854 Το Αϊγκούν δέχτηκε επίσκεψη γύρω στο 1709 ως μέρος ενός εθνικού χαρτογραφικού κινεζο-γαλλικού προγράμματος από τους Ιησουίτες Ζαν-Μπατίστ Ρεγκίς, Πιέρ Ζαρτού και Χαβιέρ Εχρενμπέρτ Φριντέλι, ο οποίος το βρήκε ως οχυρό, χρησιμοποιούμενο ως βάση των Μαντσού που ελέγχαν τη λεκάνη απορροής του ποταμού Αμούρ. Η συνθήκη του Αϊγκούν ολοκληρώθηκε στο Αϊγκούν το 1858. Σύμφωνα με αυτή τη συνθήκη, η αριστερή όχθη του ποταμού Αμούρ παραχωρήθηκε στην τσαρική Ρωσία.
Μετά την Επανάσταση του Σινχάι, το Αϊγκούν έγινε η κομητεία της νεοσυσταθείσας επαρχίας Αϊγκούν από τη Δημοκρατία της Κίνας. Στις 15 Νοεμβρίου 1980, ιδρύθηκε η πόλη Χέιχε, διοικώντας δύο πόλεις κομητειακού επιπέδου και τρεις κομητείες, τις Μπεϊάν, Γουνταλιαντσί, Νεντζιάνγκ, Σουνγού και Σούνκε. Η κομητεία Αϊχουί καταργήθηκε, ενώ συγχωνεύθηκε στην πόλη Χέιχε.
Γεωγραφία
Το Χέιχε βρίσκεται στη νότια όχθη του Αμούρ, απέναντι από την πόλη του Μπλαγκοβεστσένσκ στην περιφέρεια Αμούρ της Ρωσίας. Η περιοχή αρμοδιότητάς του εκτείνεται σε 54.390 τ.χλμ. η οποία εκτείνεται από 124° 45' έως 129° 18' ανατολικό γεωγραφικό μήκος και γεωγραφικό πλάτος 47° 42' έως 51° 03' Β. Εσωτερικά, η πόλη Χέιχε συνορεύει με το νομό Ντα Χινγκάν Λινγκ στο βορρά, το Γιτσούν στα νοτιοανατολικά, τη Σουιχουά στο νότο, το Τσιτσιχάρ στα νοτιοδυτικά και το Χουλουνμπουίρ (εσωτερική Μογγολία) στα δυτικά. Ο Αμούρ έχει σχηματίσει τα σινο-ρωσικά σύνορα με βάση τη Συνθήκη του Αϊγκούν του 1858 και τη Συνθήκη του Πεκίνου του 1860. Η περιοχή βόρεια του Αμούρ ανήκε προηγουμένως στην αυτοκρατορική Κίνα.
Κλίμα
Το Χέιχε έχει υγρό ηπειρωτικό κλίμα επηρεασμένο από τους μουσώνες (τύπος Dwb της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν), με τον τύπο Dwa να επικρατεί στα νότια του νομού, με μακρείς, πολύ κρύους, θυελλώδεις, αλλά ξηρούς χειμώνες λόγω της επιρροής του Σιβηρικού Υψηλού, και θερμά, υγρά καλοκαίρια λόγω της επιρροής των μουσώνων της Ανατολικής Ασίας. Με βάση τα δεδομένα από το 1971-2000, η μηνιαία μέση ημερήσια θερμοκρασία τον Ιανουάριο, τον ψυχρότερο μήνα είναι −23.2 °C, και τον Ιούλιο, τον θερμότερο μήνα, κατά μέσο όρο 20.8 °C, με μέση ετήσια θερμοκρασία +0.38 °C. Σχεδόν τα δύο τρίτα της ετήσιας βροχόπτωσης πέφτουν κατά τους μήνες Ιούνιο με Αύγουστο. Οι ακραίες θερμοκρασίες κυμαίνονται από τους −44.5 °C έως 37.2 °C.
Μεταφορές
αριστερά|μικρογραφία Οι μεταφορές από και προς το Χέιχε είναι οι εξής:
Ενέργεια
Δυτικά του Χέιχε, υπάρχει σταθμός για την πραγματοποίηση μιας διασύνδεσης μεταξύ των ηλεκτρικών δικτύων της Ρωσίας και της Κίνας με μεταφορική ικανότητα 750 MW.
Τουρισμός
δεξιά|μικρογραφία|Ο ποταμός Αμούρ (Χεϊλόνγκ Τσιάνγκ) δεξιά|μικρογραφία|Εθνικό Γεωπάρκο Ηφαιστειακής μορφής γης Γουνταλιαντσί Το Χέιχε διαθέτει άφθονα φυσικά τουριστικά αξιοθέατα, όπως ο ποταμός Αμούρ και η λίμνη Γουνταλιαντσί (五大连池) και η ηφαιστειακή περιοχή Γουνταλιαντσί (五大连池 火山 群), όπου οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν ένα ταξίδι στα τοπικά ηφαίστεια. Η παλιά πόλη Αϊγκούν είναι ένα διάσημο ιστορικό γραφικό σημείο, στο οποίο η συνθήκη του Αϊγκούν μεταξύ Κίνας και Ρωσίας υπεγράφη τον 19ο αιώνα.
Αθλητισμός
Το Πανεπιστήμιο του Χέιχε (黑河学院) ζήτησε από τη ρωσική ομάδα ΣΚΑ Νεφτιανίκ να στείλει έναν προπονητή, προσφέροντας συμβόλαιο ενός έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Ωντ (νομός)
Ιστορία
Την 1η Ιανουαρίου 2016, η περιοχή Λανγκντόκ-Ρουσιγιόν, στην οποία ανήκε ο νομός, συνενώθηκε με την περιοχή Μιντί-Πυρηναία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Οξιτανία.
Διοικητική διαίρεση
μικρογραφία|400x400εσ|Τα διαμερίσματα του νομού Ωντ Ο νομός Ωντ αποτελείται από 3 διοικητικά διαμερίσματα, 19 καντόνια και 433 κοινότητες.
Πόλεις
μικρογραφία|420x420εσ|Οι αμπελώνες του νομού Ωντ Οι μεγαλύτερες πόλεις του νομού Ωντ:
Οικονομία
μικρογραφία|300x300εσ|Αμπελώνες κοντά στην Καρκασσόν Βασική οικονομική δραστηριότητα του νομού Ωντ είναι η γεωργία, κυρίως την αμπελοκαλλιέργεια, με τις διάσημες περιοχές Κορμπιέρ και Μινερβουά να παράγουν καλής ποιότητας κρασί κάθε χρόνο. Εκτός των αμπελώνων υπάρχουν εκτάσεις όπου καλλιεργούνται σιτηρά καθώς και ελαιώνες με παραγωγή ελαιολάδου. Στα παράλια ασκείται η αλιεία, με μεγαλύτερο αλιευτικό λιμάνι το Πορ-λα-Νουβέλ.
Η βιομηχανική δραστηριότητα εκπροσωπείται έντονα στην άνω κοιλάδα του Ωντ, ιδιαίτερα στην περιοχή της Λιμού από τα τέλη του 19ου αιώνα, με μεγάλες εταιρείες και μονάδες όπως το εργοστάσιο τούβλων (όμιλος Lafarge).
Η άνω κοιλάδα του Ωντ γνωρίζει σημαντική αύξηση της παραγωγής υδροηλεκτρικής ενέργειας, με πρώτα έργα από το 1889.
Ο νομός Ωντ είναι ο πρώτος νομός όσον αφορά τον αριθμό των ανεμογεννητριών που έχουν εγκατασταθεί. Υπάρχουν 113 ανεμογεννήτριες σε λειτουργία. Έχουν ισχύ περίπου 91 MW και παράγουν μια ποσότητα ενέργειας που αντιπροσωπεύει την εγχώρια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας περίπου 100.000 ανθρώπων.
Σημαντικό οικονομικό κεφάλαιο αποτελεί επίσης ο τουρισμός.