cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρειδερίκος Α΄ της Λωρραίνης
Βιογραφία
Ήταν δεύτερος γιος του Ματθαίου Α΄ δούκα της Λωρραίνης και της Μπέρτας των Χοενστάουφεν, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Σουαβίας. Διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του, Σιμόν Β΄, μετά την παραίτησή του. Ο Σιμόν τού είχε δώσει την διοίκηση του βόρειου γερμανόφωνου τμήματος της Λωρραίνης, αλλά η μητέρα τους Ιουδήθ ήθελε να τον διαδεχθεί σε όλο το δουκάτο του πατέρα τους, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει τριετής εμφύλιος πόλεμος. Ο εμφύλιος έληξε με την Συνθήκη του Ρίμπεμοντ (1179) όπου το βόρειο γερμανόφωνο τμήμα ήταν υπό τη διοίκηση του Φρειδερίκου, ενώ το νότιο γαλλόφωνο τμήμα του δουκάτου υπό τη διοίκηση του Σιμόν. Ο Σιμόν παραιτήθηκε, αποσυρόμενος σε μοναστήρι (1205) και άφησε ως διάδοχό του τον ανιψιό του, γιο του Φρειδερίκου Α΄, Φρειδερίκο Β΄. Ο Φρειδερίκος Α' κατάφερε να αποσπάσει από τον γιο του την διοίκηση ολόκληρου του δουκάτου, αλλά πέθανε σε έναν χρόνο και τον διαδέχθηκε ο γιος του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Βιεσχοσλάβα-Λουντμίλλα των Πιαστ, κόρη τού Μιέσκο Α΄ υψηλού δούκα της Πολωνίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Φρειδερίκος Α΄
Ιωάννης Κασουλίδης
Ο Ιωάννης Κασουλίδης (Λευκωσία, 10 Αυγούστου 1948) διετέλεσε Ελληνοκύπριος πολιτικός. Ήταν υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου ενώ διετέλεσε κυβερνητικός εκπρόσωπος, ευρωβουλευτής και βουλευτής.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Λευκωσία και σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Λυών ενώ ειδικεύτηκε στη γηριατρική στο Λονδίνο. Είναι νυμφευμένος με την Έμη Κασουλίδη και έχει μία κόρη. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική, τη γαλλική και τη γερμανική γλώσσα.
Πολιτική διαδρομή
Διετέλεσε πρόεδρος της Νεολαίας του Δημοκρατικού Συναγερμού (ΝΕΔΗΣΥ).
Εκλέχτηκε βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Στις ευρωεκλογές του 2004 εκλέχθηκε ευρωβουλευτής με τον ΔΗΣΥ για την περίοδο 2004-2009. Συμμετείχε στην πολιτική ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Επανεξελέγη στις ευρωεκλογές του 2009. Ήταν μέλος της Επιτροπής Εξωτερικών και αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπής Μεταφορών. Ακόμη, ήταν επικεφαλής της ομάδας εργασίας για την Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτνίασης στη Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική, της Ad Hoc Επιτροπής για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στη Δυτική Σαχάρα και αντιπρόεδρος στην Αντιπροσωπεία για τις σχέσεις με το Παλαιστινιακό Νομοθετικό Συμβούλιο. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, αρμόδιος για τις Εξωτερικές Υποθέσεις. Ήταν μέλος της Αντιπροσωπείας στην Ευρωμεσογειακή Κοινοβουλευτική Συνέλευση και Συντονιστής των Μελών του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για θέματα Μετανάστευσης και Πολιτιστικού Διαλόγου. Ακόμη, ήταν πρόεδρος της Ομάδας Φίλων της Κοινοπολιτείας.
Διεκδίκησε το αξίωμα του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας στις προεδρικές εκλογές του 2008, στηριζόμενος από τον ΔΗΣΥ. Στον α΄ γύρο πήρε το υψηλότερο ποσοστό, ωστόσο δεν εξελέγη.
Την 1η Μαρτίου 2013 διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Αναστασιάδη. Τον Φεβρουάριο του 2018, μετά από δική του απόφαση, αποχώρησε από τη θέση του υπουργού δηλώνοντας και την αποχώρηση του από την πολιτική. Επανήλθε στην ίδια θέση στις 11 Ιανουαρίου 2022 στη νέα κυβέρνηση Αναστασιάδη.
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Ιωάννης Κασουλίδης έλαβε τα εξής παράσημα:
Συγγραφικό έργο
Ο Ιωάννης Κασουλίδης έχει συγγράψει βιβλίο με τίτλο ''Κύπρος - Ε.Ε. Η ένταξη όπως την έζησα.''
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι ιατροί Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών (Κύπρος) Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τον ΔΗΣΥ Κατηγορία:Κυβερνητικοί Εκπρόσωποι Κύπρου Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993 Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1998 Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2013 Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη 2018
Μεσαία (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Μεσαία μπορεί να αναφέρονται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Γαλικιανή Βικιπαίδεια
thumb|Το λογότυπο της Γαλικιανής βικιπαίδειας Η Γαλικιανή Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της βικιπαίδειας στη γαλικιανή γλώσσα. Δημιουργήθηκε τον Μάρτιο του 2003 και μέχρι τον Νοέμβριο του 2018 είχε 152.600 λήμματα περίπου.
Ετέανδρος της Πάφου
Ο Ετέανδρος ήταν βασιλιάς της αρχαίας Πάφου στην Κύπρο.
Το όνομα του αναφέρεται ως Ιτουάνταρ σε επιγραφή στο πρίσμα του Εσσαρχαδώνος μαζί με τα ονόματα των δέκα κυπριακών βασιλείων της εποχής και τα ονόματα των βασιλέων τους που έγιναν φόρου υποτελείς στον Σαργών, βασιλιά των Ασσυρίων. Γνωστό είναι επίσης το χρυσό βραχιόλι που σήμερα βρίσκεται στο μουσείο της Νέας Υόρκης, γνωστό σαν Βραχιόλι του Ετέανδρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ετε
Πέστο
μικρογραφία|δεξιά|250px|Φετουτσίνι με πέστο αλά Τζενοβέζε. Το πέστο είναι ιταλικό παρασκεύασμα με βάση τα φύλλα του βασιλικού, σκόρδο και ελαιόλαδο, κουκουνάρι και τυρί πεκορίνο ή παρμεζάνα, που πολτοποιούνται ώστε να έχουν υφή σάλτσας. Χρησιμοποιείται ως σάλτσα σε μακαρόνια. Υπάρχουν παραλλαγές του από διάφορες περιοχές της Ιταλίας.
Ετυμολογία
Το όνομα pesto είναι η μετοχή παρακειμένου του ρήματος pestâ (ιταλικά: pestare), που σημαίνει κοπανίζω, συντρίβω σε αναφορά με την αρχική μέθοδο παρασκευής: σύμφωνα με την παράδοση, τα συστατικά «συνθλίβονται» ή αλέθονται σε μαρμάρινο γουδί με ένα ξύλινο γουδοχέρι. Η ίδια λατινική ρίζα οδήγησε στη δημιουργία του αγγλικού ουσιαστικού pestle. Συγκεκριμένα, το πέστο είναι ένας γενικός όρος για οτιδήποτε που γίνεται με κοπάνισμα, γι 'αυτό η λέξη χρησιμοποιείται για αρκετά πέστο στην Ιταλία. Παρ 'όλα αυτά, το πέστο της Γένοβας είναι αδιαμφισβήτητα το πιο δημοφιλές πέστο τόσο στην χώρα προέλευσής του αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, ώστε να είναι σε μεγάλο βαθμό γνωστό ως "πέστο".
Ιστορία
Θεωρείται ότι το πέστο έχει δύο προκατόχους στην αρχαιότητα, που χρονολογούνται από τη ρωμαϊκή εποχή. Οι αρχαίοι Ρωμαίοι ι συνήθιζαν πράγματι να τρώνε έναν παρόμοιο πολτό, το λεγόμενο moretum , το οποίο παρασκευαζόταν χτυπώντας σκόρδο, αλάτι, τυρί, βότανα, ελαιόλαδο και ξύδι μαζί: η χρήση αυτού του πολτού στη ρωμαϊκή κουζίνα αναφέρεται ακόμα και στο Παράρτημα του Βιργιλίου,μια αρχαία συλλογή ποιημάτων, όπου ο συγγραφέας επιμένει στις λεπτομέρειες σχετικά με την προετοιμασία του moretum. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, μια δημοφιλής σάλτσα στην κουζίνα της Γένοβας ήταν η αγκλιάτα ,ένας πολτός από σκόρδο και καρύδια,καθώς το σκόρδο ήταν στην πραγματικότητα η βάση στη διατροφή των Λιγουριάνων, ειδικά για τους ναυτικούς.
Η εισαγωγή του βασιλικού, του κύριου συστατικού του σύγχρονου πέστο, συνέβη πρόσφατα και για πρώτη φορά καταγράφεται μόνο στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν ο γαστρονόμος Τζιοβάνι Μπατίστα Ράττο δημοσίευσε το βιβλίο του η κουζίνα της Γένοβας το 1863:
"Πάρτε μια σκελίδα σκόρδο, βασιλικό ή, όταν αυτός λείπει, μαντζουράνα και μαϊντανό, τριμμένο ολλανδικό τυρί και παρμεζάνα και ανακατέψτε τα με κουκουνάρι. Χτυπήστε τα όλα μαζί σε ένα γουδί με λίγο βούτυρο μέχρι να πολτοποιηθούν. Στη συνέχεια, διαλύστε το με καλό και άφθονο λάδι. Τα λαζάνια συνοδεύονται με αυτό τον πουρέ και γίνονται πιο υγρά, προσθέτοντας λίγο ζεστό νερό χωρίς αλάτι".
Αν και πιθανότατα προερχόταν από την Ινδία ο βασιλικός απέκτησε σταθερές ρίζες στις περιφέρειες της Λιγουρίας,στην Ιταλία, και της Προβηγκίας, στη Γαλλία ήταν άφθονος σε αυτό το μέρος της Ιταλίας, μόνο όταν ήταν της εποχής, γι 'αυτό η μαντζουράνα και ο μαϊντανός προτείνονται ως εναλλακτικές λύσεις, όταν ο βασιλικός λείπει. Ο Ράττο αναφέρει το ολλανδικό τυρί ("formaggio olandese") αντί του Pecorino Sardo καθώς τα τυριά της Βόρειας Ευρώπης ήταν στην πραγματικότητα συνηθισμένα στη Γένοβα εκείνη την εποχή, χάρη στις μακραίωνες εμπορικές συναλλαγές της Δημοκρατίας της Γένοβας.
Αυτή η συνταγή για το πέστο της Γένοβας αναθεωρήθηκε συχνά κατά τα επόμενα έτη ( η φημισμένη αναθεώρηση του Emanuele Rossi συνέβη το 1865, μόλις δύο χρόνια μετά το βιβλίο του Ράττο), και σύντομα έγινε η βάση στη γαστρονομική παράδοση της Λιγουρίας, καθώς κάθε οικογένεια συχνά διέθετε τη δική της συνταγή πέστο (με μικρές διαφοροποιήσεις από τα παραδοσιακά υλικά). Αυτός είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο οι συνταγές για σάλτσα πέστο συχνά διαφέρουν η μία από την άλλη.
Στη γαλλική Προβηγκία, το πιάτο εξελίχθηκε στο σύγχρονο πιστού, έναν συνδυασμό από βασιλικό, μαϊντανό, λιωμένο σκόρδο και τριμμένο τυρί (προαιρετικά) τα κουκουνάρια δεν περιλαμβάνονται.
Το 1944, η εφημερίδα New York Times ανέφερε την εισαγωγή ενός κονσερβοποιημένου πολτού πέστο. Το 1946, το περιοδικό Sunset δημοσίευσε μια συνταγή πέστο από τον Angelo Pellegrini. Το πέστο δεν έγινε δημοφιλές στη Βόρειο Αμερική μέχρι τη δεκαετία του 1980 και του 1990.
Συστατικά και προετοιμασία
Το πέστο παρασκευάζεται παραδοσιακά σε ένα μαρμάρινο γουδί με ένα ξύλινο γουδοχέρι. Αρχικά, το σκόρδο και τα κουκουνάρια τοποθετούνται στο γουδί ώσπου να γίνουν κρέμα .Τότε τα πλυμένα και ξεραμένα φύλλα βασιλικού προστίθενται με χοντρό αλάτι και αλέθονται. Μόνο τότε προστίθεται το μείγμα της παρμεζάνας και του πεκορίνο. Προστίθεται επίσης λίγο παραπάνω παρθένο ελαιόλαδο για να βοηθήσει στην ενσωμάτωση του τυριού. Σε ένα στενό βάζο (ή απλά σε ένα αεροστεγές πλαστικό δοχείο), που καλύπτεται από ένα στρώμα έξτρα-παρθένο ελαιόλαδο, το πέστο μπορεί να διαρκέσει στο ψυγείο μέχρι και μια εβδομάδα, και μπορεί να καταψυχθεί για μελλοντική χρήση.
Συνοδευτικά
Το πέστο χρησιμοποιείται συνήθως στα ζυμαρικά, παραδοσιακά με mandilli de sæa ("μεταξωτά μαντήλια" στην Γενουάτικη διάλεκτο). Πατάτες και φασολάκια παραδοσιακά προστίθενται στο πιάτο, βρασμένα στο ίδιο δοχείο στο οποίο τα ζυμαρικά έχουν μαγειρευτεί.
Μερικές φορές χρησιμοποιείται με μινεστρόνε. Το πέστο μερικές φορές σερβίρεται με φέτες ντομάτας και με κομμάτια από βραστές πατάτες.
Ποικιλίες
Το πέστο εμφανίζεται σε μια ποικιλία από συνταγές, ορισμένες παραδοσιακές και κάποιες σύγχρονες, καθώς το ίδιο ουσιαστικό πέστο είναι ένας γενικός όρος για κάτι που γίνεται με το κοπάνισμα.
Το πέστο της Γένοβας, η κατεξοχήν συνταγή πέστο, γίνεται με βασιλικό, χοντρό αλάτι, σκόρδο, έξτρα παρθένο ελαιόλαδο (Taggiasco), κουκουνάρι (μερικές φορές ψημένο) και τριμμένο τυρί όπως Parmigiano Reggiano ή Grana Padano και Pecorino Sardo ή πεκορίνο Romano.
Μια ελαφρώς διαφορετική εκδοχή αυτής της σάλτσας υπάρχει στην Προβηγκία, όπου είναι γνωστό ως πιστού. Σε αντίθεση με το πέστο της Γενοβίας, το πιστού γίνεται γενικά με ελαιόλαδο, βασιλικό και σκόρδο μόνο, ενώ μπορεί να προστεθεί τυρί, το κουκουνάρι συνήθως δεν περιλαμβάνεται σε ένα παραδοσιακό πιστού επειδή τα πεύκα δεν φυτρώνουν σε εκείνη την περιοχή. Το πιστού χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή σούπα με πιστού, μια πλούσια σούπα λαχανικών. Η σάλτσα δεν περιείχε αρχικά βασιλικό. Αντί αυτού, το τυρί και το ελαιόλαδο ήταν τα κύρια συστατικά.
Μερικές φορές τα αμύγδαλα χρησιμοποιούνται αντί για κουκουνάρι, και μερικές φορές τα φύλλα μέντας αναμιγνύονται με τα φύλλα βασιλικού. Έχει επισημανθεί ότι το πέστο είναι ουσιαστικά ένας συνδυασμός από γευστικά φύλλα, ξηρούς καρπούς, σκληρό τυρί,ελαιόλαδο, σκόρδο, αλάτι και χυμό λεμονιού: οποιαδήποτε συστατικά που πληρούν αυτή την περιγραφή μπορούν να παράγουν ένα καρύκευμα σαν πέστο.
Το πέστο της Σικελίας, που μερικές φορές ονομάζεται κόκκινο πέστο, είναι μια σάλτσα από τη Σικελία παρόμοια με την σάλτσα πέστο της Γενοβας , αλλά με την προσθήκη ντομάτας, αμύγδαλα αντί για κουκουνάρι, και πολύ λιγότερο βασιλικό. Το πέστο της Καλαβρίας είναι μια σάλτσα από την Καλαβρία που αποτελείται από ψητές πιπεριές, μαύρο πιπέρι και άλλα. Αυτά τα συστατικά προσδίδουν μια χαρακτηριστική πικάντικη γεύση.
Έξω από την Ιταλία, το όνομα πέστο έχει χρησιμοποιηθεί για όλα τα είδη κρύας σάλτσας ή ντιπ, ως επί το πλείστον χωρίς κανένα από τα αρχικά συστατικά: ρόκα (αντί ή επιπρόσθετα με βασιλικό), μαύρες ελιές, φλούδα λεμονιού, κόλιανδρο, ή μανιτάρια. Στις περισσότερες χώρες του Βορρά, φύλλα ramson χρησιμοποιούνται μερικές φορές αντί του βασιλικού. Κατά τον 19ο αιώνα, μετανάστες από τη Γένοβα στην Αργεντινή έφεραν συνταγές πέστο μαζί τους. Μια περουβιανή ποικιλία, γνωστή ως "tallarines Verdes" (που σημαίνει πράσινες χυλοπίτες ), είναι ελαφρώς πιο κρεμώδης, χωρίς κουκουνάρι (λόγω της σπανιότητας του και του κόστους στο Περού). Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σπανάκι και φυτικό έλαιο (στη θέση του ελαιόλαδου), και μερικές φορές σερβίρεται με ψητές πατάτες και κόντρα φιλέτο.
Χορτοφαγικές παραλλαγές πέστο μπορεί να περιλαμβάνουν μίγματα φρέσκου βασιλικού, ξηρούς καρπούς όπως καρύδια ή κουκουνάρι, ελαιόλαδο, και την προσθήκη πάστας miso και μαγιάς για να δώσουν μια πρόσθετη γεύση στο πιάτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλική κουζίνα Κατηγορία:Τεχνικές μαγειρέματος Κατηγορία:Σάλτσες
Μαύσωλος
thumb|right|Ο Μαύσωλος Ο Μαύσωλος ήταν σατράπης της Καρίας από το 377 π.Χ. μέχρι το θάνατο του το 353 π.Χ.. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, Εκατόμνο. Επέκτεινε την κυριαρχία του στη Λυκία και σε διάφορες ελληνικές πόλεις και νησιά. Βοήθησε τους Ρόδιους, τους Κώους και τους Χίους να επαναστατήσουν ενάντια στη Β' Αθηναϊκή Συμμαχία με σκοπό να τους φέρει κάτω από το δικό του έλεγχο. Τον διαδέχθηκε η σύζυγος και αδερφή του Αρτεμισία. Ο Μαύσωλος είναι γνωστός από τον τάφο που έχτισε γι'αυτόν η Αρτεμισία, ένα από τα επτά θαύματα του Αρχαίου κόσμου, το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Καρίας Κατηγορία:Αχαιμενίδες σατράπες
Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών
Το Σιδηροδρομικό Κέντρο Αχαρνών λειτουργεί από τις 5 Απριλίου του 2011. Κατά το 2005 είχε την ονομασία ΣΚΜ (Σιδηροδρομικό Κέντρο Μενιδίου).
Παραπομπές
Σ.Κ.Α. Σ.Κ.Α. Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Σιδηροδρομικοί σταθμοί στην Ανατολική Αττική
Τόμας Γκένσμπορο
Ο Τόμας Γκένσμπορο (Thomas Gainsborough, βαπτίστηκε 14 Μαΐου 1727 - 2 Αυγούστου 1788) ήταν Άγγλος προσωπογράφος και τοπιογράφος.
Βιογραφία
Ο Γκένσμπορο ήταν ο μικρότερος γιος του Τζον Γκένσμπορο, υφαντή στο Σάφολκ. Ένα από τα αδέλφια του, ο Τζακ, είχε το προσωνύμιο "Scheming Jack" (Τζακ ο σκευωρός) λόγω της εμμονής του να σχεδιάζει παραδοξότητες, ενώ ο άλλος αδελφός του είχε εγκαταστάσεις μηχανολογικού εξοπλισμού και λέγεται ότι ήταν ο επινοητής συμπύκνωσης υδρατμών σε χωριστό δοχείο, γεγονός που βοήθησε σημαντικά τον Τζέιμς Βατ στην εφεύρεση της ατμομηχανής. Ο Τόμας εγκατέλειψε την πατρική εστία το 1740 για να σπουδάσει τέχνες στο Λονδίνο με διδασκάλους τους Χιούμπερτ Γκράβελοτ (Hubert Gravelot), Φράνσις Χέιμαν (Francis Hayman) και Ουίλλιαμ Χόγκαρθ (William Hogarth). Το 1746 νυμφεύτηκε την Μάργκαρετ Μπερ (Margaret Burr) και απέκτησαν δύο κόρες. Μετακόμισε στο Μπαθ το 1759, όπου υποστηρίχθηκε από όσους ακολουθούσαν τις σύγχρονες τάσεις (μόδα) και άρχισε να εκθέτει έργα του στο Λονδίνο. Το 1769 έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας (Royal Academy), αλλά οι σχέσεις του με την οργάνωση αυτή ήταν πάντα ακανθώδεις, φθάνοντας ορισμένες φορές να αποσύρει τα έργα του από τις εκθέσεις της. Το 1774 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο και ζωγράφισε πορτρέτα του βασιλιά και της βασίλισσας, αλλά ο βασιλιάς τελικά υποχρεώθηκε να ονομάσει "βασιλικό ζωγράφο" τον ανταγωνιστή του Τζόσουα Ρέινολντς (Joshua Reynolds). Κατά την ύστερη περίοδό του, ο Γκένσμπορο ζωγράφισε σχετικά απλά τοπία και μαζί με τον Ρίτσαρντ Ουίλσον (Richard Wilson) θεωρήθηκε ο ιδρυτής της βρετανικής τοπιογραφικής σχολής του 18ου αιώνα. Απεβίωσε από καρκίνο το 1788 και τάφηκε στον ναό της Αγίας Άννας στο Κιου του Σάρεϊ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Ροκοκό
Αντώνης Γιουκούδης
Ο Αντώνης Γιουκούδης (γεννήθηκε στις 13 Μαΐου 1969) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής που έπαιζε ως κεντρικός επιθετικός. Πέρασε δέκα χρόνια παίζοντας στην Α' Εθνική για τον Άρη Θεσσαλονίκης και τον ΠΑΟΚ, ενώ αγωνίστηκε και στην ελληνική εθνική ομάδα.
Καριέρα
Ο Γιουκούδης εντάχθηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης από την Αναγέννηση Επανομής το 1987. Με την εθνική ομάδα αγωνίστηκε στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αθήνας το 1991, εκεί που η Ελλάδα κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Επίσης και τον Ιανουάριο του 1992, σ' ένα φιλικό εναντίον της Αλβανίας. Το καλοκαίρι του 1993 εντάχθηκε στον ΠΑΟΚ όπου έκανε 125 εμφανίσεις. Τελείωσε την καριέρα του στον Ποσειδώνα το 1998.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Σπαρτιάτες (πολιτικό κόμμα)
Οι Σπαρτιάτες είναι ελληνικό εθνικιστικό πολιτικό κόμμα που κινείται στην άκρα δεξιά του πολιτικού φάσματος. Ιδρύθηκε το 2017 από τον Βασίλη Στίγκα που έκτοτε είναι και πρόεδρος του.
Το κόμμα εισήλθε για πρώτη φορά στη Βουλή των Ελλήνων στις εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023 με ποσοστό 4,68% και 12 βουλευτές, αποτελώντας την πέμπτη κοινοβουλευτική δύναμη της χώρας.
Ιστορικό
Τον Απρίλιο του 2019 ανακοινώθηκε η εκλογική συνεργασία με την Ένωση Κεντρώων του Βασίλη Λεβέντη για τις ευρωεκλογές του Μαΐου, με την συμμετοχή του Βασίλη Στίγκα στην λίστα των υποψηφίων ευρωβουλευτών του κόμματος. Ο επικεφαλής των «Σπαρτιατών» έλαβε 752 ψήφους. Στις εθνικές εκλογές του 2019, οι Σπαρτιάτες κατέβηκαν εκ νέου συνεργαζόμενοι με την Ένωση Κεντρώων, με τον Στίγκα να λαμβάνει 35 ψήφους στην Βοιωτία.
Τον Δεκέμβριο του 2020 ανακοινώθηκε η δημιουργία συνασπισμού από την Ε.ΛΑ.ΣΥΝ., τη Λαϊκή Ελληνική Πατριωτική Ένωση (Λ.Ε.Π.ΕΝ.), τους «Σπαρτιάτες», το Ενωτικό Μέτωπο Ελληνικής Ιδεολογίας Συμπατριωτών (Ε.Μ.Ε.Ι.Σ.), την Πρώτη Γραμμή και τη Λαϊκή Κίνηση Πολιτών (ΛΑ.ΚΙ.Π.) με την προοπτική κοινής εκλογικής καθόδου και με την ονομασία Κ.Υ.Μ.Α. Ελληνισμού.
Στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου του 2023, οι «Σπαρτιάτες» δεν συμμετείχαν. Ωστόσο, μετά τον δεύτερο αποκλεισμό από τον Άρειο Πάγο του συνδυασμού ανεξάρτητων υποψηφίων «Έλληνες για την Πατρίδα και την Ελευθερία» στον οποίο θα μετείχαν μέλη του Εθνικού Κόμματος - Έλληνες, ο επικεφαλής αυτού Ηλίας Κασιδιάρης παρείχε ανοιχτή στήριξη στο κόμμα, ενόψει των εκλογών του Ιουνίου. Ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος εμφάνιζε δημοσκοπικά ποσοστά που κινούνταν στο όριο της αντιπροσώπευσης στη Βουλή (3%) πριν τον αποκλεισμό του, κάτι που αποτυπώθηκε στην αύξηση στις δημοσκοπήσεις όσον αφορά το κόμμα των «Σπαρτιατών» μετά την σχετική ανακοίνωση του Ηλία Κασιδιάρη. Τουλάχιστον 10 μέλη και πολιτικοί του Εθνικού Κόμματος Έλληνες, μεταξύ των οποίων και ένας από τους δικηγόρους του, βρίσκονται στις εκλογικές λίστες των Σπαρτιατών, με τμήμα του Τύπου να θεωρεί ότι οι «Σπαρτιάτες» πιθανόν χρησιμοποιούνται από τον Κασιδιάρη για έμμεση εκπροσώπηση στη Βουλή των Ελλήνων.
Θέσεις
Το κόμμα χαρακτηρίζεται ως εθνικιστικό και συντηρητικό, τοποθετούμενο στην άκρα δεξιά του πολιτικού φάσματος, με τη ρητορική του να χαρακτηρίζεται κάποιες φορές ως «υπερεθνικιστική» και «υπερσυντηρητική».
Βάσει της ιδρυτικής του διακήρυξης, το κόμμα τοποθετείται στην «εθνική πατριωτική δεξιά», αποδεχόμενο παράλληλα το κοινοβουλευτικό δημοκρατικό πολίτευμα.
Το ίδιο το κόμμα θέτει ως σκοπό την υπεράσπιση «λαϊκής πατριωτικής δεξιάς, του τρίπτυχου πατρίς-θρησκεία-οικογένεια», του «υγειούς ελληνικού εθνικισμού και πατριωτισμού» καθώς και την «διαφύλαξη της εθνικής μας ταυτότητας και κυριαρχίας».
Οι «Σπαρτιάτες» θεωρούν ότι οι παραδόσεις του Ελληνισμού λείπουν σήμερα από τη δημόσια ζωή και αυτοχαρακτηρίζονται ως «ο σιδηρούς βραχίονας και το πραγματικό ανάχωμα που θα ανακόψει τον κατήφορο και το ξεπούλημα της Ελλάδας και των Ελλήνων».
Το κόμμα τάσσεται υπέρ της επίλυσης του δημογραφικού προβλήματος,μέσω της παροχής κινήτρων στις νέες οικογένειες καθώς και της απαγόρευσης των αμβλώσεων με σκοπό την αύξηση των γεννήσεων.
Τάσσονται απέναντι στον διεθνισμό και την επιχειρούμενη ισλαμοποίηση της χώρας, όπως υποστηρίζουν. Είναι ευρωσκεπτικιστές χωρίς όμως να είναι υπέρ της εξόδου της Ελλάδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά εμφανίζονται ως υπέρμαχοι του μοντέλου και του οράματος όπου ξεκίνησε, της τήρησης της Συνθήκης του Μάαστριχτ καθώς και της ύπαρξης ισονομίας, του αλληλοσεβασμού και της αλληλεγγύης μεταξύ όλων των κρατών-μελών της.
Παραπομπές
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα
Σέστο (Ιταλία)
Το Σέστο (ιταλικά: Sesto, ) ή Σέξτεν (γερμανικά: Sexten, ) είναι πόλη της βορειο-ανατολικής Ιταλίας με 1.601 κατοίκους στην Αυτόνομη επαρχία του Μπολτσάνο, στις Δολομίτικες Άλπεις στα σύνορα με την Αυστρία. Αποτελεί τμήμα του ιταλικού δήμου "comune delle Tre Cime" (Δήμος των τριών κορυφών) που περιλαμβάνει και τις κωμοπόλεις Ντομπιάκο και Σαν Κάντιντο.
Κοντά στο Σέστο πηγάζει ο ποταμός Ντράβα που είναι παραπόταμος του Δούναβη, ενώ την πόλη διασχίζει ο Ρίο Σέστο, το ίδιο όνομα Βαλ Σέστο έχει και η κοιλάδα. Πάνω από την κωμόπολη δεσπόζει το Ντολομίτι ντι Σέστο και σε κοντινή απόσταση υπάρχει η τεχνητή Λίμνη Σέστο. Το 96,58% των κατοίκων της έχει για μητρική γλώσσα τα γερμανικά, το 3,20% τα ιταλικά και το 0,22% τα Λαδινικά.
Ιστορία
Το όνομα αναφέρεται πρώτη φορά ως "Sexta" το 965, ως «Sextum» το 1208 και στη συνέχεια ως "Sechsten, Sexten" το 1298 και το 1365. Προέρχεται από το λατινικό Horam sextam («η έκτη ώρα»).
Κατά την διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η Σέστο ήταν τμήμα του πολεμικού μετώπου των δύο χωρών και στο τέλος του είχε καταστραφεί εντελώς. Το 1918 καταλήφθηκε από τον Ιταλικό στρατό, με τις συνθήκες του 1919 και 1920 πέρασε στην Ιταλία. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η ιταλική φασιστική κυβέρνηση έφτιαξε πολλά οχυρά από μπετόν με σκοπό αναχαίτισης πιθανής γερμανικής εισβολής.
Μνημεία και Αξιοθέατα
Κοντά στο Σέστο υπάρχουν τα ιαματικά λουτρά του Bad Moos, ενώ η περιοχή είναι γεμάτη εγκαταλελειμμένα οχυρά.
Το μουσείο Rudolf Stolz άνοιξε το 1969 με έργα του ζωγράφου Ρούντολφ Στολτς, που πέθανε εδώ το 1960.
Από το Σέστο ξεκινά τελεφερίκ για το κοντινό χιονοδρομικό κέντρο, ενώ η πόλη διαθέτει και παγοδρόμιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Ναός του Γκαρνί
Τοποθεσία
Ο ναός βρίσκεται στην άκρη ενός τριγωνικού γκρεμού και είναι μέρος του φρουρίου της Γκαρνί (αρμενικά: Գառնիի ամրոց, Gařnii amrots ή Գառնու ամրոց, Gařnu amrots). Ένα από τα παλαιότερα κάστρα στην Αρμενία, αναφέρεται ως Gorneas στο έργο Annals του πρώτου αιώνα του Τάκιτου. Η τοποθεσία είναι κοντά στο χωριό Γκαρνί, στην επαρχία Kotayk της Αρμενίας και είναι επισήμως γνωστό ως "Garni Historical and Cultural Museum Reserve" (αρμενικά: «Գառնի» պատմա-մշակութային արգելոց-թանգարան) και περιλαμβάνει τον ναό, ένα συγκρότημα λουτρών, ένα βασιλικό θερινό ανάκτορο, την εκκλησία του Αγίου Σιών του 7ου αιώνα και λοιπά στοιχεία ελάσσονος σημασίας (π.χ. μεσαιωνικούς Αρμενικούς σταυρόλιθους χατσκάρ). Συνολικά, ο κατάλογος των άυλων ιστορικών και πολιτιστικών μνημείων έχει εγκριθεί από την κυβέρνηση της Αρμενίας και περιλαμβάνει 11 είδη. Καταλαμβάνει 8,6 στρέμματα και εποπτεύεται από την Υπηρεσία για την Προστασία του Ιστορικού Περιβάλλοντος και του Μουσείου Διατήρησης των Πολιτιστικών στοιχείων, έναν οργανισμό που υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού της Δημοκρατίας της Αρμενίας.
Ιστορία
Η ακριβής χρονολογία κατασκευής του ναού είναι άγνωστη και αποτελεί αντικείμενο συζήτησης. Η κυρίαρχη άποψη είναι ότι χτίστηκε το 77 μ.Χ., κατά το ενδέκατο έτος της βασιλείας του βασιλιά Τιριδάτη Α'. Το 1945 ο ζωγράφος Μαρτιρός Σαριάν ανακάλυψε μια ελληνική επιγραφή, που έχρηζε τον Τιριδάτη τον Ήλιο ως ιδρυτή του ναού. Η επιγραφή, η οποία πιθανώς προήλθε από τον τοίχο του φρουρίου Γκαρνί και όχι από τον ίδιο τον ναό, έχει υποστεί βλάβη και είναι δυνατές διάφορες αναγνώσεις της γραφής. Μια πιθανή ανάγνωση και μετάφραση είναι:
Αυθεντικό κείμενο:
Παραπομπές
Σημειώσεις
Παραπομπές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Αρμενία Κατηγορία:Αρμενική αρχιτεκτονική
Πανναξιακός Α.Ο.
Ο Πανναξιακός Αθλητικός Όμιλος είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Χώρα της νήσου Νάξου. Ιδρύθηκε το 1960, όταν ο Απόλλων Νάξου συγχωνεύτηκε με τον Ολυμπιακό Νάξου. Διατηρούσε τμήματα σε έξι αθλήματα: ποδόσφαιρο (την περίοδο 2011-12 αγωνιζόταν στη Δ΄ Εθνική, στην οποία έχει παίξει και παλιότερα), στίβος, πετοσφαίριση ανδρών και γυναικών (το 2011-12 αγωνίζεται στην Α2), καλαθοσφαίριση ανδρών-γυναικών, ιστιοπλοΐα και τρίαθλο.
Έχει χρώματα κυανόλευκα και έμβλημα την γνωστή αρχαία «Πορτάρα» της Νάξου. Στο σωματείο αθλούνται πάνω από 450 αθλητές και αγωνίζεται στο «Δημοτικό Στάδιο Νάξου», στο οποίο το 2011 τοποθετήθηκε χλοοτάπητας.
Ο Πανναξιακός Α.Ο. διαθέτει τμήματα ποδοσφαίρου και στίβου. Στο παρελθόν διέθετε τμήματα καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης, τα οποία απορροφήθηκαν από τον Α.Ο. Νάξου 2004 δημιουργώντας τον «Πανναξιακό Α.Ο.Ν.».
Τμήμα ποδοσφαίρου
Το ποδοσφαιρικό τμήμα ήταν το πρώτο αθλητικό τμήμα του συλλόγου που ιδρύθηκε το 1960. Το Σεπτέμβριο του 1962 αναφέρεται για πρώτη φορά στον αθλητικό τύπο, όταν επιβλήθηκε με 4-0 της της μικτής ομάδας των χωριών του νησιού "Δίας":
"...η νέα ομάς της Νάξου Πανναξιακός ενίκησε τον Δία (Ένωσιν των χωρίων της Νήσου) με 4-0... Η νικήτρια: Βασιλόπουλος, Φραγκίστας (Σαραντινός), Παραβατός, Ελευθερίου (Ξαγοράρης), Κουτσογιαννάκης, Καρούσης (Κατσώνης), Λεγάκης, Γρηγορόπουλος (Πολυκράτης), Αρτεάνος, Κωβαίος, Ρηγάκης."
Ως το 1980 ανήκε στην Ε.Π.Σ. Πειραιώς. Όμως, δεν είχε αγωνιστεί στα πρωταθλήματά της, αφού το οικονομικό κόστος των μετακινήσεων ήταν απαγορευτικό. Έτσι περιοριζόταν να συμμετέχει σε ανεπίσημα εσωτερικά πρωταθλήματα με άλλες ομάδες του νησιού και σε φιλικά ματς με μικρές ομάδες του κέντρου που έρχονταν στο νησί ή ομάδες γειτονικών νησιών π.χ. τον Ιούνιο του 1971 υποδέχθηκε τον Πανθηραϊκό και ηττήθηκε με 1-2 (Αθλ. Ηχώ, 1/7/1971, σ. 2). Ουσιαστικά ως το 1980 υπολειτουργούσε.
Το Φεβρουάριο του 1980 ανασυγκροτήθηκε με πρόεδρο τον Κ. Λατίνα και έφορο ποδοσφαίρου τον Γιάννη Βασαλάκη. Από τη σεζόν 1980-81 που ιδρύθηκε η Ε.Π.Σ. Κυκλάδων συμμετέχει στις διοργανώσεις της. Έχει κατακτήσει 7 φορές το πρωτάθλημα και 6 φορές το κύπελλο Κυκλάδων.Το μοναδικό ντάμπλ στην ιστορία του το κατέκτησε την περίοδο 2014-2015, ενώ έχει και ρεκόρ συμμετοχών σε τελικούς του Κυπέλλου της ΕΠΣ Κυκλαδων με συμμετοχή σε 19 τελικούς.Έχει αγωνιστεί οκτώ σεζόν στη Δ΄ Εθνική, τις πέντε συνεχόμενες (2003 ως 2008), στην οποία αγωνίζεται και το 2011-12.
Από τον Πανναξιακό ξεκίνησε ο διεθνής με την Εθνική Νέων ποδοσφαιριστής Άλμπι Κόντι που έκανε καριέρα στον Πανιώνιο. Από τις ακαδημίες του συλλόγου αναδείχθηκε ο διεθνής αμυντικός Κώστας Μανωλάς. Ο ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ Βασίλης Ρόβας ξεκίσε την καρίερα του τη σεζόν 2003-2004 απο τον Πανναξιακό. Σπλάχνο της ομάδας θεωρείται απο τα γενοφάσκια του και ο Γιάννης Κωστόπουλος με μεγάλη και πλούσια καριέρα στην Football league, ενώ άλλος ενας ναξιώτης ποδοσφαιριστής που αναδείχθηκε απο την ομάδα με συμμετοχές σε Football league και Football league 2 είναι ο Αντώνης Πιτταράς. Ο νεότερος της παρέας των Ναξιωτών ποδοσφαιριστών του Πανναξιακού που κάνουν καριέρα σε μεγαλύτερες κατηγορίες και ανδρώθηκαν ποδοσφαιρικά στον Πανναξιακό είναι ο Μανώλης Πολυκρέτης με μεταγραφές σε ομάδες όπως Σπάρτη και Αιγάλεω.Ως προπονητής της ομάδας εργάστηκε με επιτυχία στο παρελθόν ο Νόνι Λίμα (2004-05 και 2006-07). Είναι ο πιο επιτυχημένος ποδοσφαιρικός σύλλογος του νησιού και ένας από τους πιο επιτυχημένους των Κυκλάδων καθώς έχει αποτελέσει πολλά χρόνια τον πρεσβευτή τους σε μεγαλύτερες κατηγορίες Δ και Γ Εθνική.Διαθέτει τους πιο πιστούς οπαδούς σε όλες τις Κυκλάδες οι οποίοι τον ακολουθούν παντού και στα εκτός έδρας παιχνίδια του.
Στην Δ΄ Εθνική
Στην Γ´Εθνική
· 2013-14 ( 6ος όμιλος): 14η θέση/15 ομάδες, 17 β. (21-46 γκολ)
· 2020-21 (6ος όμιλος)
Τμήμα στίβου
Το τμήμα στίβου ήταν το δεύτερο κατά σειρά αθλητικό τμήμα που ίδρυσε ο σύλλογος. Τη δεκαετία του '60 διοργάνωνε "Πανναξιακούς Αγώνες Στίβου" ως το 1968. Η έλλειψη κανονικού γυμναστηρίου είχε ως αποτελέσμα σταδιακά ο σύλλογος να περιπέσει σε αδράνεια. Το 1980 ανασυγκροτήθηκε με έφορο στίβου τον Γιάννη Φακίνο και το Μάιο διοργάνωσε ξανά τους Πανναξιακούς Αγώνες στο γυμναστήριο του Γυμνασίου Νάξου. Επίσης, πήρε πρωτοβουλία για την κατασκευή Εθνικού Σταδίου (το σημερινό Δημοτικό) και ξαναζωντάνεψε την αθλητική δράση στο νησί.
Από το 1986 μετέχει ανελλιπώς στους ετήσιους Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες Στίβου, τους οποίους διοργάνωσε το 1992 και ανέλαβε να διοργανώσει ξανά το 2012. Επίσης, κάθε καλοκαίρι διοργανώνει στη Νάξο τους αγώνες "ΔΙΟΝΥΣΙΑ".
Από τα πρώτα σημαντικά ονόματα του Πανναξιακού ήταν η διεθνής εμποδίστρια Δήμητρα Ντόβα, με ρεκόρ 51.89 στα 400m. Έλαβε μέρος στις Ολυμπιάδες της Αθήνας (8η με την ομάδα 4Χ400μ) και του Πεκίνου το 2008, στο Παγκ. Πρωτάθλημα 2005 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2006 στα 400 εμπ. Ήταν 3η στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Μπρούνο Τζάουλι 2005 και το 2008 1η στα 4Χ400 και 2η στα 400 εμπ.
Τη μεγαλύτερη διάκριση για την ομάδα πέτυχε το 2018 η Μαρία Μπελιμπασάκη κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο στο 24ο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου που έγινε στο Βερολίνο το 2018. Ήταν η πρώτη φορά που αθλητής/αθλήτρια από την Ελλάδα κέρδισε μετάλλιο στα 400 μ. σ’ αυτή τη διοργάνωση. Η ίδια αθλήτρια αγωνιζόμενη με τον Πανναξιακό κέρδισε την πρώτη θέση στα 400 μ γυναικών το 2017 στο Πανελλήνιο Πρωταθλήμα Κλειστού Στίβου και πέτυχε άλλες διεθνείς διακρίσεις.
Τον Φεβρουάριο 2018 ο ΣΕΓΑΣ βράβευσε τους νικητές συλλόγους στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου Ανδρών Γυναικών όπου ο Πανναξιακός ΑΟ ανακηρύχθηκε 1ος επαρχιακός σύλλογος στην κατηγορία Ανδρών Πρώτες νίκες σ' αυτό το πρωτάθλημα πέτυχε ο αθλητής Ανδρέας Δημητράκης στα 800 και τα 1500 μέτρα.
Κατά την αξιολόγηση των ελληνικών συλλόγων στίβου που εκδίδει κάθε Νοέμβριο ο Σ.Ε.Γ.Α.Σ. ο σύλλογος της Νάξου έχει αξιολογηθεί ως ακολούθως πανελλαδικά:
Καλαθοσφαίριση
Το τμήμα μπάσκετ του Πανναξιακού ιδρύθηκε το 1999, απορροφήθηκε το 2006 από τον Α.Ο. Νάξου 2004. Η ανδρική ομάδα έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα.
Πετοσφαίριση
Το τμήμα Πετοσφαίρισης του συλλόγου, απορροφήθηκε το 2006 από τον Α.Ο. Νάξου 2004 και ανήκει στην Τοπική Επιτροπή Κυκλάδων της Ζ’ Περιφέρειας (Νήσων) της Ε.Ο.ΠΕ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1960 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1960
Γ΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος
Το ιστορικό
Αμέσως αποβιβάστηκε ρωμαϊκός στρατός στην Αφρική και, παρά τη συμφωνία των Καρχηδονίων να επιστρέψουν τους Νουμίδες αιχμαλώτους και να παραδώσουν τα όπλα, ένας πρόσθετος όρος που τους υποχρέωνε να μετοικίσουν στην ενδοχώρα και να εγκαταλείψουν το εμπόριο, τους ανάγκασε να οργανώσουν απελπισμένη αντίσταση μέσα στην πόλη τους. Οι ρωμαϊκές επιθέσεις αποτύγχαναν επί δύο χρόνια, ωσότου ο Σκιπίων Αιμιλιανός, με ασφυκτικό αποκλεισμό, διέκοψε τον ανεφοδιασμό της πόλης από τη θάλασσα. Παρά τη σθεναρή και επιδέξια αντίσταση, οι Ρωμαίοι κατάφεραν να διεισδύσουν από το λιμάνι και να φτάσουν στην ακρόπολη. Από ένα πληθυσμό που ξεπερνούσε τις 250.000, σύμφωνα με τον Στράβωνα, παρέμειναν κατά την τελική παράδοση της πόλης μόνο 50.000, η πόλη κατεδαφίστηκε και καταδικάστηκε με επίσημους αναθεματισμούς να μείνει ακατοίκητη για πάντα. Μάλιστα, οι Ρωμαίοι σκόρπισαν αλάτι στα ερείπια της πόλης έτσι ώστε η γη να μην μπορεί να καλλιεργηθεί ξανά. Η επικράτεια της Καρχηδόνας, που είχε ήδη μειωθεί αρκετά από τις προσαρτήσεις του Μασαννάση, μετατράπηκε σε ρωμαϊκή επαρχία υπό την επωνυμία Αφρική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκοί πόλεμοι Κατηγορία:Μάχες καρχηδονιακού στρατού
Ντούσαν Τάντιτς
Ο Ντούσαν Τάντιτς (Dušan Tadić, Душан Тадић, γεννημένος στις 20 Νοεμβρίου 1988) είναι Σέρβος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για την Φενερμπαχτσε.
Βοϊβοντίνα
Ο Τάντιτς εξελίχθηκε βελτιώνοντας τις ικανότητές του στις ακαδημίες νέων του συλλόγου της πατρίδας του, Μπάτσκα Τόπολα. Τελικώς, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Βοϊβοντίνα και έπαιξε τους πρώτους του επίσημους αγώνες στο Πρωτάθλημα Σερβίας 2006-07, στην ηλικία των 18 ετών. Αγωνιζόμενος με τη Βοϊβοντίνα, κέρδισε ανεκτίμητες εμπειρίες παίζοντας εναντίον σπουδαίων κορυφαίων ομάδων (ακόμη και εναντίον της Ατλέτικο Μαδρίτης) και παίζοντας σχεδόν τέσσερις ολόκληρες σεζόν χωρίς μεγάλους τραυματισμούς ή συμβάντα. Οι δυνατότητές του σε μεγάλα ευρωπαϊκά παιχνίδια επιδείχθηκαν στην προκριματική φάση του Γιουρόπα Λιγκ 2009–10, όταν σημείωσε γκολ εναντίον της Αούστρια Βιέννης όταν ήταν μόλις 20 ετών.
Χρόνινγκεν
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|277x277εσ|Ο Τάντιτς με τη φανέλα της Χρόνινγκεν το 2011. Το 2010, η Βοϊβοντίνα πούλησε τον Τάντιτς στη Χρόνινγκεν για το ποσό των 1,23 εκ. ευρώ. Στις 8 Αυγούστου 2010, έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για το σύλλογο, σε έναν αγώνα του Ολλανδικού Πρωταθλήματος εναντίον του Άγιαξ, παίζοντας σε ολόκληρη τη διάρκεια και δίνοντας ασίστ στον Τιμ Μάταβζ, στην ισοπαλία με 2-2. Στις 18 Δεκεμβρίου 2010, σημείωσε το πρώτο του γκολ με το σύλλογο, σε μία ισοπαλία 2-2 εναντίον της Εξέλσιορ. Στις 30 Ιανουαρίου 2011, σκόραρε δύο φορές και έδωσε μία ασίστ σε μία εκτός έδρας νίκη με 1-4 εναντίον της Χερενφέιν. Ολοκλήρωσε τη σεζόν 2010-11 με 7 γκολ και 22 ασίστ σε 41 αγώνες. Είχε τον τρίτο μεγαλύτερο αριθμό ασίστ στην Ευρώπη για την περίοδο 2010-11. Μπροστά του ήταν μόνο ο Μεζούτ Εζίλ (26) και ο Λιονέλ Μέσι (25).
Τβέντε
Στις 10 Απριλίου 2012, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του Τάντιτς από την Χρόνινγκεν στην Τβέντε, για 7,7 εκ. ευρώ. Στο ντεμπούτο του στις 12 Αυγούστου 2012, σημείωσε δύο γκολ εναντίον της πρώην ομάδας του.
Σαουθάμπτον
εναλλ.=|μικρογραφία|Ο Τάντιτς σκοράρει με πέναλτι, το πρώτο γκολ του για τη Σαουθάμπτον, σε μία νίκη επί της [[Άρσεναλ το 2014.]] Ο Τάντιτς έγινε το πρώτο απόκτημα του νέου προπονητή της Σαουθάμπτον, Ρόναλντ Κούμαν, στις 8 Ιουλίου 2014, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Η μεταγραφή του εικάζεται ότι κόστισε 10,9 εκ. στερλίνες. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 17 Αυγούστου, στον πρώτο αγώνα της σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ, παίζοντας 74 λεπτά στην ήττα με 2-1 από τη Λίβερπουλ, πριν αντικαταστήσει από το Σέιν Λονγκ. Ο Τάντιτς έδωσε την ασίστ για το γκολ της Σαουθάμπτον, μετά από το ένα-δύο με το σκόρερ Ναθανιέλ Κλάιν.
Σημείωσε το πρώτο του γκολ με τη Σαουθάμπτον στις 23 Σεπτεμβρίου, με πέναλτι στην νίκη με 2-1 εναντίον της Άρσεναλ στο Emirates, για το Λιγκ Καπ. Το πρώτο του γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ, ήρθε στη συντριπτική νίκη με 8-0 επί της Σάντερλαντ στις 18 Οκτωβρίου, στον οποίο έδωσε τέσσερις ασίστ, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της Πρέμιερ Λιγκ για τις περισσότερες ασίστ σε έναν αγώνα.
Ο Τάντιτς σκόραρε δύο φορές στη νίκη με 3-0 εναντίον της Νόριτς Σίτι στις 30 Αυγούστου 2015, για την πρώτη νίκη των Αγίων στη σεζόν.
Άγιαξ
Ο Τάντιτς υπέγραψε με τον ολλανδικό σύλλογο Άγιαξ τον Ιούνιο του 2018, ο οποίος κατέβαλε ποσό μεταγραφής 11,4 εκ. ευρώ, το οποίο θα μπορούσε να φθάσει τα 13,7 εκ. ευρώ βάσει μεταβλητών. Στις 5 Μαρτίου 2019, ένα γκολ, δύο ασίστ και η απόδοση του ως Πολυτιμότερος Παικτης, βοήθησαν το σύλλογο να αποκλείσει τη Ρεάλ Μαδρίτης από τη φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς ο Άγιαξ κέρδισε απροσδόκητα με 1-4 στο Στάδιο Σαντιάγκο Μπερναμπέου. Ο ισπανικός σύλλογος είχε κερδίσει τους τρεις προηγούμενους τίτλους του Τσάμπιονς Λιγκ και είχε νικήσει τον Άγιαξ με 2-1 στον πρώτο αγώνα στο Άμστερνταμ. Η απόδοση του Τάντιτς στον αγώνα είχε ως αποτέλεσμα να γίνει ο ένατος παίκτης που έλαβε ποτέ βαθμολογία 10/10 από το γαλλικό ποδοσφαιρικό περιοδικό L'Equipe.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Τάντιτς ήταν τακτικό μέλος των Εθνικών Σερβίας U19 και U21, που συμμετείχαν τόσο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U19 του 2007, όσο και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U21 του 2009. Επίσης, εκπροσώπησε τη Σερβία στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.
Κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Σερβίας το 2008, σε ηλικία 20 ετών. Δεν ήταν μέχρι το 2011, που έγινε μόνιμο μέλος της ομάδας και του βασικού σχήματος και αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της εθνικής ομάδας κατά τη διάρκεια της ανεπιτυχούς προσπάθειας της Σερβίας να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 στη Βραζιλία. Ο Τάντιτς σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Εθνική της χώρας του, στον εντός έδρας προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κυπέλλου του 2014 εναντίον της Ουαλίας στις 12 Σεπτεμβρίου 2012, με νίκη 6-1, όντας η όγδοη πλήρης συμμετοχής του.
Τον Ιούνιο του 2018, επιλέχθηκε στην Εθνική Σερβίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, παίζοντας και στους τρεις αγώνες της φάσης ομίλων.
Διακρίσεις
Βοϊβοντίνα
Σαουθάμπτον
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας U23 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βοϊβοντίνα Νόβι Σαντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Χρόνινγκεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Τβέντε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Οι Iερόσυλοι
Οι Ιερόσυλοι (γνωστή και με τον τίτλο Οι αρχαιοκάπηλοι) ήταν μια Ελληνική τηλεοπτική αστυνομική σειρά που προβλήθηκε για την ΕΡΤ2 και δημιουργήθηκε από τον Θάνο Λειβαδίτη. Η σκηνοθεσία της σειράς ήταν του Κώστα Λυχναρά Πρωταγωνιστούν οι Θάνος Λειβαδίτης, Δημήτρης Μυράτ, Νίκος Γαλανός και η Μυρτώ Παράσχη.
Πλοκή σειράς
Ο Γερμανός αρχαιολόγος Χανς Γκέριγκ, έρχεται στην Ελλάδα, μαζί με τη σύντροφο του Λίντα Ούλντριχ, με σκοπό να δημιουργήσει μια συμμορία από Έλληνες μικροκακοποιούς, οι οποίοι και θα αναλάβουν να φέρουν εις πέρας το σχέδιο του, που δεν είναι τίποτε άλλο από την κλοπή διαφόρων βυζαντινών και θρησκευτικών εικόνων μεγάλης αξίας, όπου στη συνέχεια ο Γκέρινγκ θα αναλάβει την πώλησή τους στο εξωτερικό. Μεταξύ των μελών της συμμορίας των ιερόσυλων, είναι ο πρώην οδηγός αγώνων Λευτέρης Μακράκης, ο αποτυχημένος ζωγράφος Γεράσιμος Βέργος, ο κλειδαράς Κώστας Βαγιανός, ο υποτιθεμένος εργαζόμενος σε λούνα παρκ, αλλά στην ουσία «μπράβος» και τραμπούκος Κυριάκος Ακυλίνας και τέλος ο στυγνός δολοφόνος όταν αυτό απαιτείται Κοσμάς Καραπάλης.
Για να μπορέσουν να δράσουν ανενόχλητοι η συμμορία αποφασίζει να βρει ενα εξιλαστήριο θύμα, όπου θα χρησιμοποιηθεί για τον αποπροσανατολισμό της αστυνομίας. Αυτό το θύμα θα είναι ο Μηνάς Θεοδώρου, ο οποίος μόλις πρόσφατα έχει αποφυλακιστεί μετά από χρόνια για μια υπόθεση ληστείας. Ο Θεοδώρου πιάνει δουλειά ως οδηγός ταξί, όπου η Λίντα Ούλντριχ και ο Κυριάκος Ακυλίνας θα εμφανιστούν ως πελάτες και θα ξεχάσουν επίτηδες μια βαλίτσα στο πορτ- μπαγκάζ του αυτοκινήτου, η οποία περιέχει μέσα θρησκευτικές εικόνες. Η αστυνομία μετά από ένα έλεγχο που θα κάνει στο ταξί θα εντοπίσει τις κλεμμένες εικόνες και ο Θεοδώρου θα συλληφθεί εκ νέου, ο οποίος θα αρνηθεί κάθε ανάμιξη στην κλοπή.
Ο δημοσιογράφος μιας εφημερίδας Άρης Μαρτέλης μαθαίνοντας την είδηση ότι ο Θεοδώρου έχει συλληφθεί και πάλι για μια νέα υποθεση ληστείας, αποφασίζει να κάνει ρεπορτάζ για να διαπιστώσει αν ο Θεοδώρου είναι και πάλι μπλεγμένος για να το δημοσιεύσει. Ο Μαρτέλης θα ζητήσει μια συνάντηση με τον Θεοδώρου για να μάθει από πρώτο χέρι αν ο ίδιος όντως έκλεψε τις εικόνες κι αν όχι, ποιος υποψιάζεται ότι μπορεί να το έχει κάνει.
Ταυτόχρονα, η συμμορία του Γκέριγκ κάνει την πρώτη κλοπή μιας βυζαντινής εικόνας, όπου μόλις γίνει αντιλιπτή η κλοπή η αστυνομία θα εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό των δραστών, χωρίς όμως να κατάφερει τίποτα. Ο Άρης Μαρτέλης πείθεται τελικά από την επιμονή του Θεοδώρου ότι δεν ξέρει τίποτε για τις κλεμμένες εικόνες που βρέθηκαν στο ταξί του και ξεκινά μόνος του μια έρευνα για ν’ ανακαλύψει ποιοι κρύβονται πίσω από αυτήν την ιστορία.
Η υπόθεση θα αρχίσει να ξετυλίγεται όταν τα μέλη της συμμορίας θα κόψουν την κλεμμένη εικόνα σε κομμάτια, όπου κάθε μέλος της θα πάρει ένα κομμάτι για ασφάλεια, μέχρι ο Γκέρινγκ να βρει έναν αγοραστή στο εξωτερικό. Το καθένα απ’ αυτά τα κομμάτια της εικόνας κοστίζει 15 εκατομμύρια δραχμές, όσα δηλαδή θα πάρει το κάθε μέλος ως αμοιβή.
Η αστυνομία σιγά-σιγά όμως, ανακαλύπτει τα ίχνη του Χανς Γκέριγκ και της Λίντας Ούλντριχ, καθώς και του Λεωνίδα Μακράκη, που είναι πλέον ο μόνος επιζών από τα υπόλοιπα μέλη της συμμορίας του Γερμανού αρχαιολόγου. Ο Γκέρινγκ με την Ούλντριχ, συλλαμβάνονται τη στιγμή που είναι έτοιμοι να φύγουν μεταμφιεσμένοι στο εξωτερικό, έχοντας στις βαλίτσες τους πολύτιμες εικόνες αλλά και αρχαιολογικούς θησαυρούς, ενώ ο Μακράκης συλλαμβάνεται κατά την επιστροφή του από την Ίο. Όμως, παρά τις πιέσεις των ανακριτικών αρχών όλοι τους αρνούνται κατηγορηματικά ότι σκότωσαν τα υπόλοιπα μέλη της συμμορίας. Παράλληλα, αποφυλακίζεται ο Θεοδώρου, καθώς αποδεικνύεται ότι δεν είχε καμία ανάμιξη με τις κλοπές των εικόνων κι ότι υπήρξε θύμα της συμμορίας του Γερμανού.
Οι συνεργάτες του Γκέρινγκ στη Γερμανία θα ενοχληθούν από τη σύλληψη του και θα στείλουν στην Ελλάδα τον Στέφαν Χάινερ και προσλαμβάνουν τον διακεκριμένο Έλληνα δικηγόρο Δημητρίου, για την υπεράσπιση του Γκέρινγκ καθώς και των άλλων δύο κατηγορουμένων. Η πρώτη κίνηση του Χάινερ μόλις έρθει στην Ελλάδα είναι να βρει τον Μαρτέλη και να μάθει τις κινήσεις του, ώστε να τον βγάλει από τη μέση με κάθε τρόπο. Όταν μαθαίνει ότι ο Μαρτέλης θα ταξιδέψει στη Ζυρίχη και στο Μόναχο προσποιούμενος τον συλλέκτη για να επισκεφθεί τις εκεί γκαλερί που πωλούν εικόνες και άλλους θησαυρούς προερχόμενοι από την Ελλάδα, ο Χάινερ θα βάλει τους συνεργούς του, οι οποίοι ταξιδεύουν μαζί με τον Μαρτέλη στο ίδιο αεροπλάνο να οργανώσουν απόπειρα δολοφονίας εναντίον του. Ωστόσο, ο Μαρτέλης κατορθώνει και γλυτώνει την τελευταία στιγμή και επιστρέφει στην Ελλάδα.
Εν τω μεταξύ, ξεκινά η δίκη των κατηγορουμένων, αλλά ένα πυκνό μυστήριο καλύπτει τις δολοφονίες του Ακυλίνα και του Βέργου. Την τελευταία ημέρα, όπου και ανακοινώνεται η απόφαση του δικαστηρίου για τους κατηγορουμένους με σχετικά ελαφρές ποινές λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων, ο Τηλέμαχος Βαγιανός (γιος του κλειδαρά) που παρακολουθεί τη δίκη βγάζει ένα πιστόλι και προσπαθεί να σκοτώσει τους κατηγορούμενους. Η αστυνομία αμέσως επεμβαίνει και τον αφοπλίζει αλλά γίνεται φανερό ότι ο Βαγιανός χρήζει ψυχιατρικής βοήθειας, καθώς δεν ήταν σε θέση να ξεπεράσει τη δολοφονία του πατέρα του. Ο Άρης Μαρτέλης που έχει καλές σχέσεις μαζί του, ωστόσο καταφέρνει να του αποσπάσει την ομολογία ότι εκείνος σκότωσε τον Βέργο και τον Ακυλίνα, επειδή κομμάτιασαν το Χριστό και σκότωσαν τον πατέρα του.
Το τέλος της σειράς βρίσκει τις αρχές να παραλαμβάνουν όλες τις κλεμμένες εικόνες και θυσαυρούς από το εξωτερικό και ο Άρης Μαρτέλης να ψάχνει νέες υποθέσεις.
Διανομή ρόλων
Στη σειρά εμφανίζονται επίσης σε υποστηρικτικούς ρόλους οι ηθοποιοί:
Παραγωγή
Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν σε διάφορες περιοχές, όπως είναι τα Μετέωρα στην Καλαμπάκα, ενώ έγιναν και στο Μόναχο της Γερμανίας.
Soundtrack
Η μουσική των τίτλων της σειράς προέρχεται από το τραγούδι "Lovin, Livin And Givin" της Ντάιανα Ρος του 1978. Το ίδιο τραγούδι είχε χρησιμοποιηθεί ξανά σαν μουσική τίτλων στην προηγούμενη σειρά του Θάνου Λειβαδίτη "Οι αξιόπιστοι", αλλά και στην επόμενη σειρά "Η βεντέτα".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές ΕΡΤ Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ελληνικές αστυνομικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές τηλεοπτικές σειρές‎ Κατηγορία:Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές δράσης‎
Απλή Αγγλική Βικιπαίδεια
Η Απλή Αγγλική Βικιπαίδεια είναι η έκδοση της βικιπαίδειας στα «απλά Αγγλικά». Δημιουργήθηκε τον Νοέμβριο του 2003 και μέχρι τον Οκτώβριο του 2014 είχε πάνω από 117 000 λήμματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βικιπαίδειες ανά γλώσσα
Μαθηματικός
thumb|right|[[Αρχιμήδης: Ένας από τους καλύτερους μαθηματικούς της αρχαιότητας.]] thumb|right|[[Leonhard Euler]] thumb|right|[[Carl Friedrich Gauss]] thumb|right|[[Henri Poincaré]] thumb|right|[[Ντάβιντ Χίλμπερτ|David Hilbert]] thumb|right|[[Isaac Newton: Ήταν ο κύριος εκφραστής της μαθηματικής φυσικής.]]
Ένας μαθηματικός είναι ένα άτομο με μια εκτενή γνώση μαθηματικών που χρησιμοποιεί αυτήν τη γνώση στην εργασία του, για να λύσει τα μαθηματικά προβλήματα. Τα μαθηματικά ενδιαφέρονται για τους αριθμούς, τα στοιχεία, τη συλλογή, την ποσότητα, τη δομή, το διάστημα, και την αλλαγή.
Οι μαθηματικοί που ασχολούνται με την επίλυση των προβλημάτων έξω από τα καθαρά μαθηματικά καλούνται εφαρμοσμένοι μαθηματικοί. Οι εφαρμοσμένοι μαθηματικοί είναι μαθηματικοί επιστήμονες που, με την εξειδικευμένη γνώση και την επαγγελματική μεθοδολογία τους, προσεγγίζουν πολλά από τα «άλυτα» προβλήματα που παρουσιάζονται στους σχετικούς επιστημονικούς τομείς. Με την εστίαση τους σε μια ευρεία ποικιλία των προβλημάτων, τα θεωρητικά συστήματα, και τα προσαρμοσμένα τοπικά κατασκευάσματα, εφάρμοσαν την εργασία των μαθηματικών τακτικά στη μελέτη και τη διατύπωση των μαθηματικών προτύπων. Οι μαθηματικοί και οι εφαρμοσμένοι μαθηματικοί θεωρούνται δύο από τις σταδιοδρομίες STEM (science, technology, engineering, and mathematics - επιστήμη, τεχνολογία, μηχανική και μαθηματικά).
Η πειθαρχία των εφαρμοσμένων μαθηματικών ασχολείται με τις μαθηματικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται χαρακτηριστικά στην επιστήμη, την εφαρμοσμένη μηχανική, την επιχείρηση, και τη βιομηχανία• κατά συνέπεια, τα «εφαρμοσμένα μαθηματικά» είναι μια μαθηματική επιστήμη με εξειδικευμένη γνώση. Ο όρος «εφαρμοσμένα μαθηματικά» επίσης περιγράφει την επαγγελματική ειδικότητα στην οποία οι μαθηματικοί εργάζονται στα προβλήματα, συνήθως συγκεκριμένα, αλλά μερικές φορές αφηρημένα. Δεδομένου ότι οι επαγγελματίες εστίασαν στην επίλυση προβλήματος, οι εφαρμοσμένοι μαθηματικοί εξετάζουν τη διατύπωση, τη μελέτη, και τη χρήση των μαθηματικών προτύπων στην επιστήμη, την εφαρμοσμένη μηχανική, την επιχείρηση, και άλλους τομείς της μαθηματικής πρακτικής.
Κίνητρα
Οι μαθηματικοί ερευνούν σε τομείς όπως η λογική, η θεωρία συνόλων, η θεωρία κατηγοριών, η αφηρημένη άλγεβρα, η θεωρία αριθμών, η ανάλυση, η γεωμετρία, η τοπολογία, τα δυναμικά συστήματα, η συνδυαστική, η θεωρία παιχνιδιών, η θεωρία πληροφοριών, η αριθμητική ανάλυση, η βελτιστοποίηση, ο υπολογισμός, οι πιθανότητες και η στατιστική. Αυτοί οι τομείς περιλαμβάνουν και τα καθαρά μαθηματικά και τα εφαρμοσμένα μαθηματικά και εγκαθιστούν τις συνδέσεις μεταξύ των δύο. Μερικοί τομείς, όπως η θεωρία των δυναμικών συστημάτων, ή η θεωρία παιχνιδιών, είναι ταξινομημένοι ως εφαρμοσμένα μαθηματικά λόγω των σχέσεων που κατέχουν με τη φυσική, τα οικονομικά και τις άλλες επιστήμες. Παρόλο που η θεωρία πιθανότητας και η στατιστική είναι θεωρητικής φύσης, ή εφαρμοσμένης φύσης, ή και τα δύο, είναι αρκετά αμφισβητούμενοι τομείς μεταξύ των μαθηματικών. Άλλοι κλάδοι των μαθηματικών, εντούτοις, όπως η λογική, η θεωρία αριθμού, η θεωρία κατηγορίας ή η καθορισμένη θεωρία γίνονται αποδεκτοί ως τμήμα των καθαρών μαθηματικών, αν και βρίσκουν την εφαρμογή σε άλλες επιστήμες (κυρίως πληροφορική και φυσική). Επιπλέον, η ανάλυση, η γεωμετρία και η τοπολογία, αν και θεωρούνται καθαρά μαθηματικά, βρίσκουν εφαρμογές στη θεωρητική φυσική – στη θεωρία χορδών για παράδειγμα.