cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων
Ερμηνείες
Καθώς για τη ζωή του Μπος είναι γνωστές μόνον αποσπασματικές λεπτομέρειες, η βιογραφική ερμηνεία του έργου του καθίσταται ιδιαίτερα δύσκολη για τους ακαδημαϊκούς, οι οποίοι εν πολλοίς πρέπει να στηρίζονται σε εικασίες. Τα προσωπικά μοτίβα και τα στοιχεία συμβολισμών είναι δυνατόν να εξηγηθούν, αλλά ως τώρα αυτοί οι συσχετισμοί σχετικά με το σύνολο του έργου του παραμένουν ασαφείς. Οι αινιγματικές σκηνές που απεικονίζονται στα πάνελς του εσωτερικού τριπτύχου έχουν γίνει αντικείμενο μελέτης για πολλούς λογίους, οι οποίοι συχνά κατέληξαν σε αντιφατικές ερμηνείες. Αναλύσεις βασισμένες σε συστήματα συμβόλων, που εκτείνονται από αλχημικά, αστρολογικά ή αιρετικά παρόμοια συστήματα και φθάνουν ως τα λαογραφικά και τα συστήματα του υποσυνείδητου έχουν χρησιμοποιηθεί στην προσπάθεια εξήγησης των σύνθετων αντικειμένων και ιδεών που παρουσιάζονται στο έργο. Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα, τα έργα του Μπος πιστευόταν ότι ενσωμάτωναν διδακτικές αρχές του Μεσαίωνα καθώς και τελετές. Ο Σαρλ ντε Τορνάι έγραψε: "Οι παλαιότεροι συγγραφείς, όπως οι Ντομίνικους Λαμψόνιους και Κάρελ φαν Μάντερ παρέμειναν προσκολλημένοι στην πλέον προφανή πλευρά του έργου, στο θέμα του. Η αντίληψή τους για τον Μπος, επινοητή φανταστικών στοιχείων διαβολικότητας και σκηνών της Κόλασης, η οποία επικρατεί σήμερα (σημ. εννοεί το 1937) ευρύτατα στο κοινό, επικρατούσε και στους ιστορικούς του τελευταίου τετάρτου του 19ου αιώνα."
Προειδοποιήσεις κατά της αμαρτίας
Κάποιοι κριτικοί ερμήνευσαν το τρίπτυχο ως προειδοποίηση της παροδικότητας των επίγειων απολαύσεων. Το 1960, ο ιστορικός τέχνης Λούντβιχ φον Μπάλντας έγραψε ότι "ο Μπος δείχνει πώς η αμαρτία εισήλθε στον Κόσμο μέσω της δημιουργίας της Εύας πώς η σαρκική λαγνεία μεταδόθηκε πάνω σε ολόκληρη τη Γη, παροτρύνοντας τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα και πώς αυτό τελεονομικά οδηγεί απευθείας στην Κόλαση. Ο Σαρλ ντε Τολνάι έγραψε ότι το κεντρικό πάνελ αντιπροσωπεύει "τον εφιάλτη της ανθρωπότητας", όπου "ο σκοπός του καλλιτέχνη είναι, υπεράνω όλων, να καταδείξει τις συνέπειες των απολαύσεων των αισθήσεων και να τονίσει τον εφήμερο χαρακτήρα τους. Υποστηρικτές αυτής της άποψης θεωρούν τον πίνακα ως σειραϊκή αφήγηση, με το αριστερό πάνελ να απεικονίζει την αθωότητα της ανθρωπότητας στην Εδέμ, το κεντρικό πάνελ τη διαφθορά αυτής της αθωότητας και, τέλος, την τιμωρία της στην Κόλαση στο αριστερό πάνελ. Κατά περιόδους στην ιστορία του το τρίπτυχο ήταν γνωστό ως La Lujuria (= η λαγνεία), Οι αμαρτίες του Κόσμου και Η ανταμοιβή της αμαρτίας.
Ο γυναικείος πειρασμός
Οι υποστηρικτές αυτής της ιδέας υποδεικνύουν ότι οι ηθικολόγοι κατά την εποχή του Μπος πίστευαν ότι ήταν ο γυναικείος πειρασμός - ιδιαίτερα της Εύας - ήταν αυτός που είλκυσε τους άνδρες σε μια ζωή ασέλγειας και αμαρτίας. Αυτό θα εξηγούσε γιατί οι γυναίκες στο κεντρικό πάνελ είναι, εν πολλοίς, ανάμεσα στους ενεργούς συμμετόχους που επέφεραν την Πτώση. Εκείνη την εποχή, η ισχύς της θηλυκότητας συχνά απεικονιζόταν με μια γυναίκα περιστοιχισμένη από έναν κύκλο ανδρών. Ένα χαρακτικό του τέλους του 15ου αιώνα του Ίσραελ φαν Μέκενεμ παρουσιάζει μια ομάδα ανδρών να χορεύει εκστασιασμένα γύρω από μια γυναικεία μορφή. Το έργο του ανώνυμου Ολλανδού χαράκτη, που αποκαλείται "Master of the Banderoles", Η λίμνη της νεότητας (1460) ομοίως απεικονίζει μια ομάδα γυναικών να ίσταται σε χώρο που περιβάλλεται από μορφές που τις θαυμάζουν. Στο κεντρικό πάνελ του Μπος η εικόνα των ανδρών που περιβάλλουν γυναικείες μορφές έχει λάβει ολοσχερώς εξωπραγματικές διαστάσεις. Οι τριανταμία μορφές γυναικών στην κεντρική λίμνη περιβάλλονται από περίπου 100 άνδρες που κάνουν ακροβατικά ενώ επιβαίνουν σε περίεργα ζώα σε ένα ατέρμονο, κυκλικό καραβάνι.
Ένας ψευδής παράδεισος
Αυτή η συλλογιστική είναι συνεπής με τις ερμηνείες των άλλων μεγάλων ηθικοπλαστικών έργων του Μπος, όπως το Τρίπτυχο του σανού και ο θάνατος και ο φιλάργυρος, που διακατέχονται από την "τρέλα" των ανθρώπων. Η απεικόνιση σε καθένα από αυτά τα έργα είναι τέτοια, ώστε, σύμφωνα με τον ιστορικό τέχνης Βάλτερ Μπόζινγκ (Walter Bosing) είναι δύσκολο να πιστέψουμε "ότι ο Μπος σκόπευε να καταδικάσει ό,τι ζωγράφιζε με τόσο οπτικά μαγευτικές μορφές και χρώματα". Ο Μπόζινγκ συμπέρανε, όμως, ότι η μεσαιωνική νοοτροπία ήταν φυσικά ύποπτη για το φυσικό κάλλος, σε οποιαδήποτε μορφή του, και ότι η πολυτέλεια της οπτικής περιγραφής του Μπος μπορεί να αποσκοπούσε στη δημιουργία ενός ψευδούς παραδείσου, που βρίθει από παροδικά κάλλη.
Η αναγέννηση ενός χαρούμενου κόσμου
Το 1947 ο Βίλχελμ Φρένγκερ υποστήριξε ότι το κεντρικό πάνελ απεικονίζει έναν χαρούμενο κόσμο, όταν η ανθρωπότητα θα βιώσει μια αναγέννηση της αθωότητας, την οποία απολάμβαναν ο Αδάμ και η Εύα πριν την Πτώση. Στο βιβλίο του The Millennium of Hieronymus Bosch ο Φρένγκερ έγραψε ότι ο Μπος ήταν μέλος μιας αιρετικής σέχτας, γνωστής ως "Αδαμίτες", γνωστής επίσης και ως Homines intelligentia και Brethren of the Free Spirit (Αδελφότητα του Ελεύθερου Πνεύματος). Η ριζοσπαστική αυτή ομάδα, που δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή του Ρήνου και της Ολλανδίας, αγωνίστηκαν για μια μορφή πνευματικότητας απρόσβλητης από την αμαρτία, ακόμη και τη σαρκική, και εμπότισαν την έννοια της λαγνείας με παραδεισένια αθωότητα.
Ο Φρένγκερ πίστευε ότι Ο κήπος των επίγειων απολαύσεων' είχε παραγγελθεί από τον Μέγα Διδάσκαλο της αδελφότητας. Μεταγενέστερες κριτικές συμφωνούν ότι, λόγω της δυσνόητης πολυπλοκότητάς τους, οι "εικόνες για Αγία Τράπεζα" του Μπος θα μπορούσαν να έχουν παραγγελθεί για μη αφιερωματικούς σκοπούς. Η λατρεία των Homines intelligentia αναζητούσε να κερδίσει ξανά την αθώα σεξουαλικότητα που απολάμβαναν ο Αδάμ και η Εύα πριν την Πτώση. Ο Φρένγκερ γράφει ότι οι μορφές στο έργο του Μπος "χοροπηδούν ειρηνικά ένα γύρω στον ήσυχο κήπο, έχοντας γίνει ένα με τη βλάστηση και την πανίδα και η σεξουαλικότητα που τους εμπνέει μοιάζει να είναι καθαρή χαρά, καθαρή ευδαιμονία." Ο Φρένγκερ επιχειρηματολόγησε κατά του συμβολισμού που θέλει το τοπίο της Κόλασης να παρουσιάζει την τιμωρία που επιβλήθηκε για αμαρτίες που διαπράχθηκαν στο κεντρικό πάνελ. Ο Φρένγκερ θεωρεί τις μορφές στον κήπο ειρηνικές, απλοϊκές και αθώες κατά την έκφραση της σεξουαλικότητάς τους και ένα με τη Φύση. Αντίθετα, αυτοί που τιμωρούνται στην Κόλαση απαρτίζονται από "μουσικούς, χαρτοπαίκτες, βεβήλους κρίσης και τιμωρίας.
Εξετάζοντας τον συμβολισμό στην τέχνη του Μπος - "αλλόκοτα αινίγματα... - η ανεύθυνη φαντασμαγορία ενός εκστατικού" - ο Φρένγκερ συμπέρανε ότι η ερμηνεία του μπορεί να εφαρμοστεί μόνο στα τρία πλήρως διασωθέντα τρίπτυχα του Μπος: Τον Κήπο, τον Πειρασμό του Αγίου Αντωνίου και του τρίπτύχου της άμαξας με τον σανό. Ο Φρένγκερ διαχώρισε αυτά τα έργα από τα υπόλοιπα έργα του καλλιτέχνη και υποστήριξε ότι, παρά την αντικληρική πολεμική τους, ήταν εικόνες για Αγία Τράπεζα, οι οποίες πιθανόν είχαν παραγγελθεί για αφιερωματικούς σκοπούς μιας μυστικής λατρείας. Ενώ οι σχολιαστές αποδέχονται την ανάλυση του Φρένγκερ ως ευφυή και με ευρύτητα προθέσεων, συχνά αμφισβητούν τα τελικά του συμπεράσματα. Από πολλούς λογίους θεωρούνται ως απλή υπόθεση, θεμελιωμένη σε ασταθείς βάσεις και σε κάτι που μόνον εικασία μπορεί να είναι. Οι κριτικοί διαφωνούν στο σημείο αν οι καλλιτέχνες της εποχής ζωγράφιζαν μόνον για τη δική τους ευχαρίστηση και όχι κατά παραγγελίαν, ενώ η γλώσσα και η εκκοσμίκευση της μετααναγεννησιακής νοοτροπίας που προβάλλεται στον Μπος, θα ήταν άγνωστη στον ζωγράφο του ύστερου Μεσαίωνα.
Η ανθρωπότητα τις παραμονές του Κατακλυσμού
Η άποψη του Φρένγκερ αποτέλεσε κίνητρο για άλλους ερευνητές να εξετάσουν το έργο πιο επισταμένα. Ο συγγραφέας Καρλ Λίνφερτ επίσης αισθάνεται την ευδαιμονία των απεικονιζομένων στο κεντρικό πάνελ, αλλά απορρίπτει την άποψη του Φρένγκερ ότι ο πίνακας είναι ένα "δογματικό" έργο που ενστερνίζεται την "χωρίς ενοχές σεξουαλικότητα" της σέχτας των Αδαμιτών. Ενώ οι μορφές επιδίδονται σε ερωτικές δραστηριότητες χωρίς καμία υπόδειξη του απαγορευμένου, ο Λίνφερτ στρέφεται προς τα στοιχεία του κεντρικού πάνελ, που υπαινίσσονται τον θάνατο και την εγκοσμιότητα: Μερικές μορφές στρέφονται αντίθετα από τη δραστηριότητα, μοιάζοντας να έχουν χάσει την ελπίδα να αντλήσουν ευχαρίστηση από το παθιασμένο λίκνισμα των συντρόφων τους. Το 1969 ο ιστορικός τέχνης Ερνστ Γκόμπριχ (Ernst Gombrich), βασιζόμενος σε επισταμένη ανάγνωση του βιβλίου της Γένεσης και του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, πρότεινε ότι το κεντρικό πάνελ απεικονίζει, κατ' αυτόν, "την κατάσταση της Ανθρωπότητας πριν τον Κατακλυσμό, όταν ακολουθούσε τις ηδονές χωρίς να σκέφτεται το αύριο, με μοναδικό αμάρτημα την άγνοια της αμαρτίας".
Ειρωνείες και αναχρονισμοί
Πρόσφατα, ορισμένοι ιστορικοί τέχνης τόνισαν τα στοιχεία ειρωνείας που απεικονίζονται στον Κήπο. Ο Έρβιν Ποκόρνυ συμπέρανε, ύστερα από πολλά χρόνια ερευνών, σε ολόκληρο το έργο του Μπος, περιλαμβανομένων και των σχεδίων του, ότι στον Κήπο ο Μπος απεικόνισε "μια ηθικοπλαστική, ειρωνική σοφία, η οποία μερικές φορές θυμίζει τον Σεμπάστιαν Μπραντ ή τον Ντεζιντέριους Εράσμους". Υπέδειξε ότι η λογοτεχνία και η τέχνη κατά την εποχή του Μπος απηχούσε όχι μόνον την πίστη στην Κόλαση μετά τη ζωή, αλλά και την πίστη του Παραδείσου. Απαρίθμησε πολλά παραδείγματα από το κεντρικό πάνελ, που υποδεικνύουν ότι ο Μπος επινόησε μια νέα προοπτική, γελοιοποιώντας αυτή την αναμονή του Παραδείσου. Τέτοια παραδείγματα είναι τα φανταστικά ακροβατικά, η ισορροπία μεταξύ καρπών και μελών του σώματος, η παρέλαση 100 ανδρών γύρω από τη λιμνούλα με τις γυναίκες και τις γυναίκες που δείχνουν βαριεστημένες κρατώντας το κεφάλι με τα χέρια τους.
Ο ιστορικός τέχνης Γκουίντο Μπουλμπουλλέ (Guido Boulboullé) κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα, σχετικά με τα δύο πλευρικά πάνελς. Ο Αδάμ και η Εύα δημιουργούνται σε μια παρωδία Παραδείσου, που έχει ήδη μολυνθεί από άσχημα και βδελυρά πλάσματα. Σχετικά με το τοπίο της Κόλασης, γράφει: "[μια] μακάβρια κωμωδία χαρακτηρίζει ολόκληρο το πάνελ". Και ενώ ο "Πρίγκηπας της Κόλασης" (δείτε πιο πάνω) σαφώς αναφέρεται σε παλαιότερες εικόνες του Διαβόλου, δεν μπορεί πλέον να ληφθεί σοβαρά σε αυτό το σημείο, καθώς ο καλλιτέχνης τον έχει "στολίσει" με πολλά χαρακτηριστικά γελοιότητας. Ο Μπουλμπουλλέ συμπεραίνει ότι δεν απεικονίζεται ένας σαφής, αλλά μάλλον ένας αμφιλεγόμενος κόσμος... Μπορεί να γίνει αντιληπτός ως ηθική απεικόνιση της ανίατης ανθρώπινης τρέλας, η οποία γίνεται ανεκτή μόνον με το γέλιο."
Η ειρωνική πρόθεση του Μπος είναι, επίσης, εμφανής στους τρεις αναχρονισμούς στην κάτω δεξιά γωνία καθενός από τα τρία πάνελς. Κατά τη δημιουργία του Αδάμ και της Εύας υπάρχει ήδη ένα βιβλίο στα χέρια ενός φανταστικού πλάσματος. Στον Κήπο εμφανίζεται ένα ενδεδυμένο άτομο και στην Κόλαση εμφανίζονται αντικείμενα από τον πραγματικό κόσμο των συμβολαίων, πένα, χαρτί και σφραγίδα. "Η νεωτεριστική έννοια του Μπος περί φαύλων υπαινιγμών στον Κήπο των επίγειων απολαύσεων" με αυτό τον τρόπο μπορεί να θεωρηθεί τόσο ως ζοφερή προειδοποίηση όσο και ως διασκεδαστική σάτυρα. Οι δύο αυτές αντίθετες ερμηνείες ήδη έχουν δοθεί το 1605 από τον Χοσέ ντε Σιγουένθα και το 1627 από τον Φρανσίσκο ντε Κουεβέδο (Francisco de Quevedo) αντίστοιχα.
Οι διεφθαρμένοι κήποι του Κάουντενμπερχ
Ακολουθώντας αυτή την προοπτική το τρίπτυχο αντιπροσωπεύει τους κήπους του παλαιού ανακτόρου του Κάουντερμπερχ (Coudenberg) στις Βρυξέλλες, οι οποίοι συχνά απεικονίζονταν ως έκφραση του πολυτελούς και διεφθαρμένου Αρχηγείου κατά την περίοδο διακυβέρνησης από τον οίκο των Αψβούργων.
Εν συντομία, το πρώτο πάνελ αντιπροσωπεύει τις κάποτε "ουράνιες" Βουργουνδιανές Κάτω Χώρες, οι οποίες άρχισαν να φθίνουν ύστερα από τον θάνατο του Καρόλου του Τολμηρού. Το μεγάλο κεντρικό πάνελ εκφράζει την τρέχουσα κατάσταση, με τις τοπικές φλαμανδικές - ολλανδικές ελίτ να είναι ολοσχερώς διεφθαρμένες. Το τελευταίο πάνελ προβλέπει την τραγική μοίρα της περιοχής υπό την αυτοκρατορική διακυβέρνηση.
Όλες οι λεπτομέρειες έχουν προσεκτικά σχεδιαστεί και έχουν κάποια σημασία. Για παράδειγμα, ο αποκαλούμενος "άνθρωπος - δένδρο" συμβολίζει τον Μπος (Bosch = δάσος) στον ρόλο ενός αενάως σε επακόλουθο μέθης (συνέπεια της έκλυτης διασκέδασης). Με τον τρόπο αυτόν ο καλλιτέχνης τιμώρησε τον εαυτό του, καθώς λάμβανε καλοπληρωμένες παραγγελίες τόσο από τον οίκο των Αψβούργων όσο και από αυτόν του Νασσάου. Στο πλαίσιο αυτό ο Μπος συστηματικά επέλεγε τον Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ως μορφή της Νέμεσής του, του οποίου η ανθρωπόμορφη κεφαλή σχηματίζεται στο δεξιό "κλαδί" του "ανθρώπου - δένδρο", επιδεινώνοντας την εξιλαστήρια τιμωρία του καλλιτέχνη.
Κληρονομιά
Καθώς ο Μπος ήταν τόσο μοναδικός και ονειροπόλος καλλιτέχνης, η επιρροή του δεν εξαπλώθηκε τόσο ευρέως όσο άλλων μειζόνων ζωγράφων της εποχής του. Εν τούτοις, υπάρχουν παραδείγματα μεταγενέστερων καλλιτεχνών, που έχουν ενσωματώσει στοιχεία από τον Κήπο των επίγειων απολαύσεων σε δικά τους έργα. Ο Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος (1525–1569), ιδιαίτερα, άμεσα αναγνώρισε τον Μπος ως σημαντική επιρροή και έμπνευσή του, και ενσωμάτωσε πολλά στοιχεία του εσωτερικού τρίτου πάνελ σε μερικά από τα πιο δημοφιλή του έργα. Ο πίνακάς του Dulle Griet απεικονίζει μια χωρική να ηγείται ενός "στρατού" γυναικών προκειμένου να λεηλατήσει την Κόλαση, ενώ ο Θρίαμβος του Θανάτου (περ. 1562) απηχεί το τερατώδες τοπίο της Κόλασης του Κήπου και χρησιμοποιεί, σύμφωνα με το Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών Αμβέρσας "την ίδια αχαλίνωτη φαντασία και τα ίδια συναρπαστικά χρώματα".
Ενώ ο Ιταλός Αυλικός ζωγράφος Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο (περ. 1527–1593) δεν δημιούργησε τοπία της Κόλασης, ζωγράφισε μερικά περίεργα και "φανταστικά" πορτρέτα - εν γένει κεφαλές ανθρώπων που συνίστανται από φυτά, ρίζες, ιστούς αράχνης και άλλα οργανικά υλικά. Τα περίεργα αυτά πορτρέτα στηρίζονται και απηχούν ένα μοτίβο, το οποίο εν μέρει είναι εμπνευσμένο από τη θέληση του Μπος να σπάσει το κατεστημένο των αυστηρών και πιστών αναπαραστάσεων της φύσης.
Ο Ντάβιντ Τένιερς ο νεότερος ήταν Φλαμανδός ζωγράφος που παρέθετε τόσο τον Μπος όσο και τον Μπρίγκελ σε ολόκληρη τη σταδιοδρομία του σε έργα του όπως οι δικές του εκδοχές του Πειρασμού του Αγίου Αντωνίου, του Πλούσιου ανθρώπου στην Κόλαση όσο και της δικής του εκδοχής της Dulle Griet.
Κατά τη διάρκεια των αρχών του 20ού αιώνα, το έργο του Μπος υπέστη δημοφιλή αναβίωση. Η γοήτευση των πρώιμων σουρεαλιστών από ονειρικές απεικονίσεις, η αυτονομία της φαντασίας και μια ελεύθερη σύνδεση με το υποσυνείδητο, επέφεραν την ανανέωση του ενδιαφέροντος για το έργο του καλλιτέχνη. Η εικονογραφία του Μπος "χτύπησε κάποια χορδή" ιδιαίτερα του Ζουάν Μιρό αλλά και του Σαλβαδόρ Νταλί ] Και οι δύο γνώρισαν τους πίνακές του ιδίοις όμμασι, καθώς είχαν δει τον Κήπο στο Μουσείο Πράδο της Μαδρίτης και τον θεωρούσαν, και οι δύο, ως καλλιτεχνικό - ιστορικό μέντορά τους. Το Οργωμένο χωράφι του Μιρό περιέχει αρκετά παράλληλα στοιχεία με τον Κήπο του Μπος: Όμοια κοπάδια πουλιών, λίμνες από τις οποίες αναδύονται πλάσματα και υπερμεγέθη, εκτός σώματος, αυτιά, όλα απηχούν το έργο του Ολλανδού δασκάλου.. Το έργο του Νταλί Ο μέγας αυνανιζόμενος (1929) είναι παρόμοιο με μια εικόνα από τη δεξιά πλευρά του αριστερού πάνελ του Κήπου, που αποτελείται από βράχια, θάμνους και μικρά ζώα που μοιάζουν με πρόσωπο με προεξέχουσα μύτη και μακριές βλεφαρίδες.
Όταν ο Αντρέ Μπρετόν έγραψε το πρώτο Σουρεαλιστικό Μανιφέστο το 1934, στους ιστορικούς προγόνους του περιέλαβε μόνον τους Γκυστάβ Μορώ, Ζωρζ Σερά και Πάολο Ουτσέλλο. Εν τούτοις, το σουρεαλιστικό κίνημα σύντομα ανακάλυψε ξανά τους Μπος και Μπρίγκελ, οι οποίοι σύντομα έγιναν δημοφιλείς ανάμεσα στους σουρεαλιστές ζωγράφους. Οι Ρενέ Μαγκρίτ και Μαξ Ερνστ άντλησαν έμπνευση από τον Κήπο του Μπος.
Το τρίπτυχο αποτέλεσε, επίσης, πηγή έμπνευσης για έργα φαντασίας, όπως η νουβέλα επιστημονικής φαντασίας του Ίαν Ουότσον Ο κήπος των απολαύσεων, βασισμένη στην ανακάλυψη ενός πλανήτη, που μοιάζει με το έργο του Μπος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ιερώνυμου Μπος
Αντρέας Κρίγκερ
Ο Αντρέας Κρίγκερ (Andreas Krieger) γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου του 1966 ως Χάιντι Κρίγκερ και ήταν αθλήτρια της σφαιροβολίας της Ανατολικής Γερμανίας. Για πολλά χρόνια λάμβανε εν αγνοία του πολύ μεγάλες ποσότητες αναβολικών, όπως και άλλοι αθλητές εκείνη την εποχή, προκειμένου να πετύχει υψηλές επιδόσεις. Τα αναβολικά αυτά επιβάρυναν τον οργανισμό του με τεστοστερόνη με αποτέλεσμα, ήδη από την ηλικία των δεκαοκτώ, να αρχίσει να αναπτύσσει ανδρικά χαρακτηριστικά ενώ παράλληλα υπέστη πολύ σημαντικές βλάβες στην υγεία του.
Το 1981 το όνομα της Χάιντι Κρίγκερ μπήκε στον κατάλογο των αθλητών που έπερναν αναβολικά, με το νούμερο 54. Το 1982 πήρε 885 χιλιοστόγραμμα της απαγορευμένης ουσίας Οράλ Τουριναμπόλ, που της την έδινε, χωρίς να την ενημερώνει τι είναι και τι συνέπειες θα μπορούσε να έχει για την υγεία της, ο προπονητής της. Μέσα σε 29 εβδομάδες το 1984 έλαβε 2.590 χιλιοστόγραμμα από την ίδια ουσία, δηλαδή τη διπλάσια από αυτή που παράγει το ανδρικό σώμα το ίδιο διάστημα. Στο βιβλίο των Βέρνερ Φράνκε και Μπριγκίττε Μπέρεντονκ με τίτλο Doping: From Research to Deceit, αναφέρεται ότι μόνο το 1986 η Χάιντι Κρίγκερ πήρε 2.600 μιλιγκράμ από στεροϊδή – περίπου 1.000 μιλιγκράμ περισσότερα από όσα πήρε ο Μπεν Τζόνσον, που βρέθηκε ντοπαρισμένος στους Ολυμπιακούς Αγώνες στη Σεούλ το 1988. Αποτέλεσμα της χρήσης αυτών των ποσοτήτων της Οράλ Τουριναμπόλ ήταν οι πολύ υψηλές επιδόσεις της Χάιντι Κρίγκερ, που στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Ανοιχτού Στίβου στη Στουτγκάρδη το 1986 κέρδισε το Χρυσό Μετάλλιο ρίχνοντας τη σφαίρα στα 21,10 μέτρα. Από την επόμενη χρονιά όμως άρχισαν να φαίνονται τα προβλήματα στους μυς και στα κόκκαλα της αθλήτριας από τα αναβολικά και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου στην Ινδιανάπολη των Η.Π.Α περιορίστηκε στην τέταρτη θέση. Το 1991 αναγκάστηκε να σταματήσει την καριέρα της καθώς υπέφερε από ισχυρούς πόνους και ένας ορθοπεδικός της είπε ότι αν συνέχιζε η σπονδυλική της στήλη θα πάθαινε ανεπανόρθωτη ζημιά. Ακόμα και σήμερα υποφέρει από ισχυρούς πόνους στους μηρούς, τους γοφούς και την μέση.
Το 1997 έκανε εγχείρηση επαναπροσδιορισμού φύλου και αργότερα παντρεύτηκε την πρώην Ανατολικογερμανή κολυμβήτρια Ούτε Κράουσε, που ήταν επίσης θύμα του μαζικού ντόπινγκ αθλητών στην Αν. Γερμανία. Το 2000 ο Αντρέας Κρίγκερ κατέθεσε ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη του Μάνφρεντ Έβαλντ, που ήταν πρόεδρος της Ολυμπιακής Επιτροπής της Ανατολικής Γερμανίας και του Μάνφρεντ Χόεπνερ, που ήταν ιατρικός διευθυντής στο Βερολίνο, ο οποίοι τελικά καταδικάστηκαν για την εν γνώσει τους συνέργεια στην πρόκληση βλαβών σε αθλητές, μεταξύ των οποίων ήταν και ανηλίκοι. Στη Γερμανία κάθε χρόνο απονέμεται το Μετάλλιο Χάιντι Κρίγκερ (Heidi-Krieger-Medaille), στους Γερμανούς που αγωνίζονται κατά του ντόπινγκ.
Πηγές
Η Χάιντι που έγινε Αντρέας-BHMagazino, 6 Μαρτίου 2011
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Τρανς άτομα Κατηγορία:Σφαιροβόλοι Κατηγορία:Ανατολικογερμανοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τη Γερμανία Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Στάδιο Σαν Μαμές
Το Σαν Μαμές (ισπανικά: San Mamés) ήταν το γήπεδο της Αθλέτικ Μπιλμπάο στο Μπιλμπάο της Ισπανίας. Η Αθλέτικ είναι γνωστή σαν «Los Leones de San Mamés» (τα λιοντάρια του Αγίου Μάμα). Αυτό, όπως και η ονομασία του γηπέδου, οφείλεται στο ότι το γήπεδο είναι χτισμένο κοντά σε έναν ναό αφιερωμένο στον Άγιο Μάμα. Ο Άγιος Μάμας ήταν ο πρώτος που έριξαν οι Ρωμαίοι στα λιοντάρια, αλλά έκαναν πίσω και δεν τον πείραξαν. Το στάδιο κατασκευάστηκε το 1913 και χωράει 40.000 θεατές. Ανακατασκευάστηκε για το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA του 1982. Τον Μάρτιο του 2006 ξεκίνησε να χτίζεται το νέο στάδιο δίπλα σε αυτό, το οποίο με την κατασκευή του νέου κατεδαφίστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ισπανία Κατηγορία:Χώρα των Βάσκων Κατηγορία:Αθλέτικ Μπιλμπάο Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Χώρα των Βάσκων Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 1982
Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 - Σφυροβολία Ανδρών
Προκριματικά
Το δεύτερο προκριματικό γκρουπ ξεκίνησε στις 12:10 τοπική ώρα (UTC+8).
Τελικός
Ο τελικός ξεκίνησε την Κυριακή 17 Αυγούστου 2008 στις 19:10 τοπική ώρα (UTC+8).
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008 Κατηγορία:Σφυροβολία
Μασαγιόσι Οχίρα
Ο Μασαγιόσι Οχίρα (大平 正芳, 12 Μαρτίου 1910 – 12 Ιουνίου 1980) ήταν Ιάπωνας πολιτικός, ο 68ος πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, από τις 7 Δεκεμβρίου 1978 μέχρι την ημέρα του θανάτου του — ο Οχίρα είναι ο πλέον πρόσφατος Ιάπωνας πρωθυπουργός που πέθανε ενώ κατείχε ακόμα το αξίωμα αυτό (ο Κέιζο Ομπούτσι είχε παυθεί από το αξίωμα στις 5/4/2000 μετά την πτώση του σε κώμα, ένα μήνα πριν από τον θάνατό του).
Πολιτική σταδιοδρομία
Στην αποκορύφωση της πολιτικής του ζωής ο Οχίρα κατέληξε να αντιπροσωπεύει τις λεγόμενες τότε «φράξιες του κύριου ρεύματος» μέσα στο Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (LDP), γεγονός που τον έφερε αντιμέτωπο με τον πρωθυπουργό Τακέο Φουκούντα. Ο Οχίρα ήταν υπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση του Κακουέι Τανάκα μέχρι τα μέσα Ιουλίου 1974. Σε έναν ανασχηματισμό αντικαταστάθηκε στη θέση του υπουργού εξωτερικών από τον Τοσίο Κιμούρα Ο Οχίρα διορίσθηκε από τον Τανάκα στον ίδιο ανασχηματισμό υπουργός οικονομικών.
Ο Οχίρα εκλέχθηκε πρόεδρος του LDP στα τέλη του 1978. Στις 7 Δεκεμβρίου 1978 διορίσθηκε ως ο 68ος πρωθυπουργός στην ιστορία της Ιαπωνίας και ο έκτος Χριστιανός που ανέβηκε σε αυτό το αξίώμα, αφού είχε ασπασθεί το αγγλικανικό δόγμα. Στις γενικές εκλογές του 1979, το LDP μόλις που απέτυχε να αποσπάσει την απόλυτη πλειοψηφία εδρών, αλλά αρκετοί ανεξάρτητοι βουλευτές προσχώρησαν στο κόμμα ώστε να μπορέσει ο Οχίρα να παραμείνει στο αξίωμα. Αλλά στις 16 Μαΐου 1980 μια ψηφοφορία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση έλαβε χώρα στη βουλή. Ο Οχίρα έδειξε να εκπλήσσεται όταν το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό, με ψήφους 243–187: εξήντα εννέα μέλη του κόμματός του απείχαν, μεταξύ των οποίων και ο Φουκούντα. Ο Οχίρα προκάλεσε τότε εκλογές χωρίς να παραιτηθεί από το αξίωμα του πρωθυπουργού και άρχισε μία έντονη προεκλογική εκστρατεία. Νοσηλεύθηκε «για εξάντληση» στις 31 Μαΐου και πέθανε από καρδιακό επεισόδιο 12 ημέρες αργότερα.
Ο γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου Μασαγιόσι Ίτο τον αναπλήρωσε ως πρωθυπουργός μετά τον θάνατό του. Ο Γιόσιο Σακουραούτσι, ο γενικός γραμματέας του LDP, οδήγησε το κόμμα στη μεγαλύτερη νίκη του μετά από 15 χρόνια στις εκλογές, εκμεταλλευόμενος τη συμπάθεια που προκάλεσε ο αδόκητος θάνατος του Οχίρα.
Συνάντηση των G8
Το 1979 ο Οχίρα ήταν ο οικοδεσπότης και πρόεδρος της 5ης συναντήσεως κορυφής της G8 (τότε G7) στο Τόκιο, ενώ η μοιραία καρδιακή προσβολή του τον επόμενο χρόνο έγινε ημέρες μόλις πριν την έκτη συνάντηση των G7 στη νήσο Σαν Τζιόρτζιο Ματζιόρε της Λιμνοθάλασσας της Βενετίας, με αποτέλεσμα η Ιαπωνία να εκπροσωπηθεί εκεί από τον υπουργό εξωτερικών Σαμπούρο Οκίτα (επικεφαλής), τον υπουργό οικονομικών Νομπόρου Τακεσίτα και τον υπουργό Διεθνούς Εμπορίου και Βιομηχανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας
Ηραίον
Ηραίον ήταν το όνομα των ναών προς τιμήν της θεάς Ήρας. Μεγάλος αριθμός αρχαίων ελληνικών, ελληνιστικών και ελληνορωμαϊκών ναών, διάσπαρτων γύρω από τη Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή ήταν αφιερωμένοι στην Ήρα:
Επίσης, με το όνομα Ηραίον αναφέρονται και οι σύγχρονοι οικισμοί:
Μάρτιν Λάτκα
Ο Μάρτιν Λάτκα (τσεχ.: Martin Latka) (γεν. 1984) είναι Τσέχος αμυντικός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στον Πανιώνιο.
Βιογραφικό
Ο Λάτκα γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1984 στην πόλη Τσέσκε Μπουντεγιοβίτσε (České Budějovice). Έχει ύψος 1,93 και παίζει στο κέντρο της άμυνας. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα Ντιναμό της γενέτειράς του και το 2003 πήρε μεταγραφή για τη Σλάβια Πράγας, στην οποία αγωνίστηκε ως τον Ιανουάριο 2009 με διακοπή ένα εξάμηνο, το 2006, που έπαιξε ως δανεικός στην αγγλική Μπέρμιγχαμ Σίτι. Τον Ιανουάριο του 2009 υπέγραψε στον Πανιώνιο και έκανε ντεμπούτο στην Α΄ Εθνική στις 1 Φεβρουαρίου 2009 στο ματς Πανιώνιος-Πανθρακικός: 3-0.
Ο Λάτκα έχει αγωνιστεί 25 φορές στην Εθνική ελπίδων της χώρας του και 33 φορές στις μικρότερες εθνικές ομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρμιγχαμ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλάβια Πράγας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Ντιναμό Τσέσκε Μπουντεγιόβιτσε
Επίγονοι (μυθολογία)
Οι Επίγονοι που αναφέρονται στην Ελληνική μυθολογία ήταν οι απόγονοι των Αργείων στρατηγών που είχαν εκστρατεύσει κατά της Θήβας στην εκστρατεία που είναι γνωστή ως «Επτά επί Θήβας». Σύμφωνα με τον Απολλόδωρο αυτοί ήταν ο Βασιλιάς του Άργους Αιγιαλεύς – γιος του Αδράστου, του μόνου που επέζησε από την εκστρατεία των «Επτά επί Θήβας», ο διεκδικητής του θρόνου των Θηβών Θέρσανδρος – γιος του Πολυνείκη, ο Βασιλιάς της Καλυδώνος και ήρωας του μετέπειτα Τρωικού πολέμου Διομήδης – γιος του Τυδέως, ο Βασιλιάς των Μυκηνών Σθένελος – γιος του Καπανέως, ο Βασιλιάς της Αρκαδίας Πρόμαχος – γιος του Παρθενοπαίου, ο Αργείος ήρωας και αργοναύτης Ευρύαλος – γιος του Μικηστέως και οι δυο γιοι του Αργείου μάντη Αμφιάραου: ο Αλκμαίων (ο επιφανέστερος των Επιγόνων) και ο Αμφίλοχος.
Οι παραπάνω επίγονοι, δέκα έτη μετά την ατυχή εκστρατεία των γονέων τους, πλην του Ευρύαλου, κατά των Θηβών, εκστρατεύουν εκ νέου προκειμένου να εκδικηθούν την ήττα και το φόνο των γονιών τους βοηθούμενοι και από Κορίνθιους, Μεγαρείς, Μεσσήνιους και Αρκάδες «πειθόμενοι τεράεσσι θεών και Ζηνός αρωγή». Στη νέα αυτή εκστρατεία το μένος και η ορμή της εκδίκησης των Επιγόνων υπερφαλάγγισε την ισχυρή αμυντική παράταξη των Θηβαίων, οι οποίοι στη συνέχεια κατά συμβουλή του μάντη Τειρεσία αναγκάσθηκαν να παραδώσουν την πόλη τους και με αρχηγό τον Λαοδάμαντα, γιο του σφετεριστή Ετεοκλή, να καταφύγουν «συν γυναιξί και τέκνοις» στην Ιλλυρία. Στη συνέχεια οι Επίγονοι (πλην του Αιγιαλέως που έπεσε στη μάχη) υπό την αρχηγία του Αδράστου, κατ΄ άλλους του Αλκμέωνος, εισήλθαν στη πόλη και αναγόρευσαν Βασιλιά τον Θέρσανδρο, γιο του Πολυνείκη (-ανιψιό του σφετεριστή Ετεοκλή, εγγονό του Οιδίποδα)
Η εκστρατεία αυτή των Επιγόνων, αν και μεταγενέστερη εκείνης των Επτά επί Θήβας, δεν έχει εξακριβωθεί με την ίδια βαρύτητα της πρώτης ιστορικά, αν δηλαδή αποτελεί προϊόν ποιητικής εφεύρεσης που εξ ανάγκης γεννήθηκε προκειμένου να δικαιολογήσει την άμυνα, τη φυγή των Θηβαίων αλλά και την παρακμή και ασημότητα των Θηβών που ακολούθησε. Γεγονός όμως είναι ότι υπήρξε θέμα έπους εξ 7.000 στίχων αποδιδόμενο κατ΄ άλλους στον Όμηρο, που αμφισβήτησε όμως ο Ηρόδοτος (Δ 32), κατ΄ άλλο σχολιαστή του Αριστοφάνη, στον ποιητή Αντίμαχο τον Τήιο.
Παραπομπές
Επιγονοι
Ελένη Σικελιανός
Η Ελένη Σικελιανός (αγγλικά: Eleni Sikelianos, γεννημένη στις 31 Μαΐου 1965 ) είναι Αμερικανίδα, ελληνικής καταγωγής, ποιήτρια.
Βιογραφία
Γεννημένη στην Καλιφόρνια, η Ελένη Σικελιανός έλαβε Μεταπτυχιακό Καλών Τεχνών ως τίτλο σπουδών από το Πανεπιστήμιο Ναρόπα του Μπάουλντερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγελος Σικελιανός Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Αμερικανοί ποιητές Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί
Πολιορκία της Θεσσαλονίκης (586 ή 597)
Η Πολιορκία της Θεσσαλονίκης το 586 ή 597 ήταν η πρώτη πολιορκία της πόλης από τους Άβαρους και τους υποτελείς τους Σλάβους. Η πολιορκία κράτησε επτά ημέρες και έληξε με νίκη των αμυνόμενων που αποδόθηκε σε θαύμα του πολιούχου Αγίου Δημητρίου.
Οι πολιορκητές είχαν κάθε λογής πολιορκητικές μηχανές που χρησιμοποίησαν για να δημιουργήσουν ρήγμα στα τείχη της πόλης αλλά αντιμετώπισαν πρόβλημα ανεφοδιασμού των δυνάμεων τους αλλά και λιποταξίες. Οι Άβαροι χρησιμοποίησαν και ορύγματα για υπονόμευση των τειχών αλλά αυτά καταστράφηκαν από έξοδο των πολιορκημένων, επίσης ταυτόχρονα προσπάθησαν να καταλάβουν το λιμάνι. Οι πολιορκητές μηχανές των Άβαρων δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν κάποιο ρήγμα, πολλές βολές αστοχούσαν επειδή δεν τις χειρίζονταν σωστά λόγω απειρίας. Την έκτη ημέρα οι Βυζαντινοί σε έξοδο που έκαναν στη θαλάσσια πλευρά του τείχους σημείωσαν μεγάλη νίκη επί των Άβαρων.
Την έβδομη ημέρα οι Άβαροι ετοιμάζονταν για γενική έφοδο στην Θεσσαλονίκη όταν ξαφνικά αποσύρθηκαν και έλυσαν την πολιορκία.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοαβαρικοί πόλεμοι Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινοσλαβικοί πόλεμοι Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Live in Texas: Dead Armadillos
Το Live in Texas: Dead Armadillos είναι ζωντανά ηχογραφημένος δίσκος του ροκ συγκροτήματος Trapeze. Ο δίσκος αυτός, ηχογραφήθηκε σε διάφορες συναυλίες, στο Τέξας των Ηνωμένων Πολιτειών, τον Μάιο του 1981 και κυκλοφόρησε τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, από την εταιρεία "Aura / Big Eye Records", ενώ επανεκδόθηκε από την "Cleopatra Records", στις 4 Αυγούστου 1998, σε μορφή CD.
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Trapeze Κατηγορία:Άλμπουμ του 1981
Silent Hill: Shattered Memories
Το Silent Hill: Shattered Memories (ιαπωνικά: サイレントヒル　シャッタードメモリーズ, Χέπμπορν: Sairento Hiru: Shattādo Memorīzu) είναι βιντεοπαιχνίδι επιβίωσης τρόμου που αναπτύχθηκε από την Climax Studios και διανεμήθηκε από την Konami Digital Entertainment για το Wii το Δεκέμβριο του 2009. Τον Ιανουάριο του 2010 έγινε port για το PlayStation 2 και το PlayStation Portable. Τον Απρίλιο του 2014 έγινε διαθέσιμο για αγορά στο PlayStation Network στην Ευρώπη. Πρόκειται για το έβδομο μέρος της σειράς βιντεοπαιχνιδιών Silent Hill που υπηρετεί ταυτόχρονα ως reboot της σειράς και reimagining του πρώτου παιχνιδιού της σειράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Silent Hill Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2009 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια επιβίωσης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλασσόμενη ιστορία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Portable Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Climax Group Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τρόμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη βόρεια Αμερική Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια μουσικής Άκιρα Γιαμαόκα Κατηγορία:Reboots βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Ψυχοθεραπεία στη μυθοπλασία
Λα Ποσεσιόν
Το Λα Ποσεσιόν (γαλλικά: La Possession) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Ρεϋνιόν.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ποσεσιοναί (γαλλικά: Possessionnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ρεϋνιόν
Οριακή γωνία
Η οριακή γωνία (ή κρίσιμη γωνία) είναι η γωνία στην οποία πραγματοποιείται το φαινόμενο της ολικής εσωτερικής ανάκλασης.
Κατά την διάδοση του φωτός από ένα οπτικά πυκνό μέσο με δείκτη διάθλασης n _{i} σε ένα οπτικά αραιό με με δείκτη διάθλασης n _{t}, η γωνία διάθλασης \theta _{t} είναι σύμφωνα με τον νόμο του Σνελ μεγαλύτερη από την γωνία πρόσπτωσης \theta _{i}. Όταν η γωνία πρόσπτωσης αποκτήσει την οριακή (ή κρίσιμη τιμή) \theta _{c}, η διαθλώμενη ακτίνα διαδίδεται παράλληλα προς την διαχωριστική επιφάνεια, δηλαδή. Για γωνίες πρόσπτωσης μεγαλύτερες της οριακής έχουμε το φαινόμενο της ολικής ανάκλασης όπου όλη η ενέργεια ανακλάται από την διαχωριστική επιφάνεια. Στην παρακάτω εικόνα απεικονίζεται το παραπάνω φαινόμενο για αυξανόμενες γωνίες πρόσπτωσης.
Έτσι μια ακτίνα φωτός που διέρχεται π.χ. από το γυαλί στον αέρα, αν έχει γωνία πρόσπτωσης (σε σχέση με την κάθετη στην επιφάνεια του γυαλιού) μεγαλύτερη της οριακής γωνίας, το φως ανακλάται στο γυαλί και δεν μεταδίδεται στον αέρα.
Η οριακή γωνία μπορεί να υπολογιστεί από το νόμο του Snell,
λύνοντας ως πρός την γωνία πρόσπτωσης \theta _{i} παίρνουμε:
Για να βρούμε την οριακή γωνία, θα υπολογίσουμε την γωνία \theta _i όταν, δηλαδή
Η τιμή της \theta_i που βρίσκουμε με αυτούς τους υπολογισμούς είναι η κρίσιμη γωνία \theta_c.
Για παράδειγμα εάν ακτίνα διαδίδεται από γυαλί (με δείκτη διάθλασης περίπου ίσο με 1.5 ) στον αέρα (με δείκτη διάθλασης 1) η οριακή γωνία σύμφωνα με τα παραπάνω θα είναι Όταν φως προσπίπτει με γωνία λίγο μικρότερη από θα μεταδίδεται μερικώς στο άλλο μέσο ενώ όταν προσπίπτει με γωνία μεγαλύτερη των  θα ανακλάται πλήρως στο αρχικό μέσο.
Εάν ο λόγος είναι μεγαλύτερος του  1 τότε το arcsin δεν ορίζεται. Η οριακή γωνία ορίζεται μόνο όταν  είναι μικρότερο του 1. Έτσι το φαινόμενο της ολικής εσωτερικής ανάκλασης μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον όταν το φως διαδίδεται από ένα μέσο σε ένα άλλο με χαμηλότερο δείκτη διάθλασης.
Η οριακή γωνία, συνήθως, είναι μικρή όταν το πυκνό μέσο έχει μεγάλο δείκτη διάθλασης και το αραιό μέσο είναι ο αέρας. Όταν το πυκνό μέσο είναι για παράδειγμα το διαμάντι που έχει n=2.42 τότε, ενώ για το στεφανύαλο , όπου. Για τον λόγο αυτό, όταν επεξεργαζόμαστε διαμάντια ή κρύσταλλα κόβοντας κατάλληλα πολλές έδρες, αυτά λάμπουν.
Αυτό συμβαίνει διότι οι ακτίνες του φωτός που εισέρχονται στα υλικά αυτά, υφίστανται ολική εσωτερική ανάκλαση στις έδρες της οπίσθιας πλευράς, με αποτέλεσμα να εξέρχονται πάλι από την εμπρόσθια πλευρά. Λόγω του μεγάλου δείκτη διάθλασης (δηλαδή της μικρής οριακής γωνίας) και του μεγάλου αριθμού εδρών, το μεγαλύτερο μέρος των ακτινών που εισέρχονται υφίστανται ολική ανάκλαση.
Παραδείγματα από την καθημερινή ζωή
Η ολική ανάκλαση μπορεί να παρατηρηθεί όταν καθώς κολυμπάμε, ανοίγουμε τα μάτια μας κάτω από την επιφάνεια του νερού. Αν το νερό είναι ήρεμο, τότε η επιφάνεια μοιάζει με καθρέπτη.
Όπως φαίνεται στο σχήμα, όταν βρισκόμαστε μέσα στο νερό και κοιτάζουμε προς τα πάνω, το οπτικό μας πεδίο έξω από το νερό περιορίζεται σε ένα κώνο με γωνία μικρότερη της οριακής. Για γωνίες μεγαλύτερες της οριακής, οι φωτεινές ακτίνες που φτάνουν στα μάτια μας προέρχονται από ολική ανάκλαση του φωτός στη διαχωριστική επιφάνεια νερού αέρα και αυτό που βλέπουμε είναι ο βυθός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οπτική Κατηγορία:Γεωμετρική οπτική
Σαμπού Γιαταμπαρέ
Ο Σαμπού Γιαταμπαρέ (γεννημένος στις 2 Μαρτίου 1989) είναι Μαλιανός, γεννημένος στη Γαλλία, διεθνής επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για την Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Σαμπού Γιαταμπαρέ έκανε τα πρώτα του επαγγελματικά ποδοσφαιρικά βήματα στη γαλλική ΣΜ Καέν, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 2011, πραγματοποιώντας συνολικά 59 συμμετοχές, πετυχαίνοντας 6 γκολ και μοιράζοντας 7 ασίστ.
Ο Γιαταμπαρέ είχε αρκετά μεγάλη εξέλιξη στη διάρκεια παραμονής του στην Καέν και πραγματοποιούσε κατά διαστήματα πολύ καλό ποδόσφαιρο, με αποτέλεσμα να κινήσει το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων για την απόκτησή του.
Τελικά, τον Αύγουστο του 2011, ο Γιαταμπαρέ μεταπήδησε στο Μονακό για χάρη της ομώνυμης ομάδας μετά από πρόταση ύψους ενός εκατομμυρίου που κατέθεσαν οι Μονεγάσκοι στη γαλλική ομάδα. Στη Μονακό δεν πήρε αρκετές ευκαιρίες με αποτέλεσμα τη σεζόν 2011-2012 να έχει πραγματοποιήσει συνολικά 9 εμφανίσεις και να έχει πετύχει μόλις ένα γκολ.
Το καλοκαίρι του 2012, η Μονακό τον άφησε ελεύθερο και τον απέκτησε η ΣΚ Μπαστία, παρά το γεγονός ότι την απόκτησή του επεδίωξαν και άλλες ευρωπαϊκές ομάδες μεγαλύτερου μεγέθους. Στη Μπαστία παρέμεινε για μία σεζόν πραγματοποιώντας συνολικά 32 εμφανίσεις -τις περισσότερες ως βασικός-, πετυχαίνοντας ένα γκολ και μοιράζοντας τρεις ασίστ.
Οι πολύ καλές του εμφανίσεις με την ομάδα της Μπαστία προκάλεσαν και πάλι το ενδιαφέρον αρκετών ομάδων της Ευρώπης. Τελικά, τον Αύγουστο του 2013, ο Ολυμπιακός κατέθεσε επίσημη πρόταση ύψους 2.200.000 ευρώ για να αποκτήσει τα δικαιώματα του παίκτη, όπως και έγινε, με τον Γιαταμπαρέ να υπογράφει συμβόλαιο τριετούς διαρκείας. Ο Σαμπού Γιαταμπαρέ αποτέλεσε προσωπική εισήγηση του Σύμβουλου Στρατηγικής της Διοίκησης της ΠΑΕ Ολυμπιακός, του Κριστιάν Καρεμπέ.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Σαμπού Γιαταμπαρέ έχει πραγματοποιήσει συνολικά 2 εμφανίσεις με την Εθνική ομάδα U21 της Γαλλίας, ενώ με το Μάλι έχει πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής έξι εμφανίσεις. Το επίσημο ντεμπούτο του με την Εθνική Μάλι το πραγματοποίησε το 2008, όντας μόλις 19 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΜ Καέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλι Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2017 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντάρ Λιέγης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρουαγιάλ Αντβέρπ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 3. Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αμιάν ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλανσιέν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό
Ιωάννης Φιλήμων
Ο Ιωάννης Φιλήμων (1798/1799 – 1874) ήταν Έλληνας ιστορικός του 19ου αιώνα, αγωνιστής ο ίδιος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, μαχητικός δημοσιογράφος, ιδρυτής και εκδότης της εφημερίδας Αιών για πάνω από δεκαπέντε χρόνια, από το 1838 έως το 1854.
Το έργο του “Δοκίμιον ιστορικόν περί της Φιλικής Εταιρίας” πρωτοεκδόθηκε το 1834, γεγονός που καθιστά τον Φιλήμονα έναν από τους πρώτους, χρονολογικά, ιστορικούς της νέας Ελλάδας. Για πρώτη φορά ο Φιλήμων το 1834, στο πλαίσιο του σχεδίου του για τη συγγραφή μιας γενικής ιστορίας της Ελληνικής Επανάστασης, θα επιχειρήσει να ξετυλίξει την ιστορία της μυστικής αυτής επαναστατικής οργάνωσης, με σκοπό να υπογραμμίσει τον πρωτεύοντα ρόλο της στη σύλληψη και τη διάδοση της ιδέας της ελευθερίας και να αποκαταστήσει τη λησμονημένη σχέση της με την Επανάσταση του 1821. Αν και είχε κατορθώσει να συγκεντρώσει αρκετές πηγές, ο ίδιος δήλωνε πως δεν επαρκούσαν προκειμένου να συγγράψει μια πραγματική ιστορία της.
Το «Δοκίμιον» του Φιλήμονα αποτελεί έργο αναφοράς για την ιστορία της Φιλικής Εταιρείας και αποτέλεσε πηγή πληροφοριών για τους απομνημονευματογράφους και τους ιστορικούς της Ελληνικής Επανάστασης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιωάννης Φιλήμων γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1798 ή 1799. Ο πατέρας του καταγόταν από τη Θράκη και ασκούσε στην Κωνσταντινούπολη το επάγγελμα του ζωγράφου ή ποικιλτή, ενώ αλλού αναφέρεται ότι ήταν Κυπριακής καταγωγής. Φοίτησε στη Μεγάλη του Γένους Σχολή ενώ έμαθε και την τυπογραφία εργαζόμενος στο Πατριαρχικό Τυπογραφείο στη στοιχειοθέτηση του πρώτου τόμου της Κιβωτού της Ελληνικής Γλώσσας. Τότε επίσης έμαθε την τουρκική γλώσσα.
Σύμφωνα με μια παράδοση, ο Φιλήμων σε μικρή παιδική ηλικία βρήκε ως πρόσφυγας καταφύγιο στο σπίτι της οικογένειας Υψηλάντη στην Κωνσταντινούπολη. Οι Υψηλάντηδες είχαν ένα παρεκκλήσιο αφιερωμένο στον Άγιο Τρύφωνα, από τον οποίο έδωσαν το επώνυμο στον μικρό Ιωάννη. Με τη βοήθεια της οικογένειας Υψηλάντη ο νεαρός Φιλήμων απέκτησε υψηλή μόρφωση.
Η δράση του στην Επαναστατημένη Ελλάδα
Από τον Οκτώβριο του 1821 που έφτασε στην Πελοπόννησο από την Κωνσταντινούπολη χρημάτισε γραμματέας του Δημήτριου Υψηλάντη, με την οικογένεια του οποίου συνδεόταν από παλιά. Το 1825 μπήκε στην υπηρεσία των Μαυρομιχαλαίων, για να επιστρέψει στις υπηρεσίες του Δημητρίου Υψηλάντη ως γραμματέας του επιτελείου του μέχρι το 1829. Όταν ήταν στην υπηρεσία του Υψηλάντη παρέστη στην αποτυχημένη πολιορκία του Ναυπλίου (στις 4 Δεκεμβρίου 1821) και στην παράδοση του Ακροκορίνθου από τους Τούρκους στις 14 Ιανουαρίου του 1822. Αρρώστησε από τύφο και δεν μπόρεσε να συνοδεύσει τον Υψηλάντη στην εκστρατεία του στην Ανατολική Ελλάδα το 1822. Έτσι, αφού ανάρρωσε, προσελήφθη ως γραμματέας του Εκτελεστικού από τον Θεόδωρο Νέγρη και αντέγραψε το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδος το οποίο είχε ψηφιστεί από την Α' Εθνοσυνέλευση.Δύο μήνες αργότερα μετέβη στη Φθιώτιδα για να συναντήσει τον Υψηλάντη και στη συνέχεια γύρισαν μαζί στην Τρίπολη, όπου ανέλαβε ο Δ. Υψηλάντης, Πρόεδρος του Βουλευτικού. Με την εισβολή του Δράμαλη στην Πελοπόννησο στις 5 Ιουλίου,1822 παρείχε στον Κολοκοτρώνη ακριβείς πληροφορίες σχετικά με τις δυνάμεις της εμπροσθοφυλακής του εχθρού αλλά και ότι το φρούριο του Άργους Λάρισα ήταν κενό και έτσι μπορούσε να το καταλάβει. Έγινε αρχιγραμματέας του Δημήτριου Υψηλάντη, ενώ από 16 Ιουλίου έως 19 Ιουλίου 1822 κινδύνευσε η ζωή του στις μάχες με τον Δράμαλη. Συμμετείχε στη μάχη των Δερβενακίων. Εργάστηκε ως γραμματέας στην κυβέρνηση Γεώργιου Κουντουριώτη και την άνοιξη του 1825 γραμματέας του Π. Μαυρομιχάλη.
Ο Φιλήμων στην Καποδιστριακή περίοδο
Ο Φιλήμων δήλωνε αμέτοχος σε όλον τον αντικαποδιστριακό αναβρασμό ενώ μέχρι τις αρχές του 1831 έχαιρε της εμπιστοσύνης των Μαυρομιχαλαίων. Ο Κανέλλος Δεληγιάννης μας πληροφορεί πως ήταν πρόθυμος να συμπράξει με τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στην καλύτερη οργάνωση της αντιπολίτευσης στη Μάνη. Ο Δεληγιάννης αναφέρει πως στη συνέχεια όμως υπαναχώρησε ο Φιλήμων και πρόδωσε τον Μαυρομιχάλη. Στην πραγματικότητα έγινε πρόταση στον Φιλήμονα να εκδώσει εφημερίδα αντικυβερνητική, αλλά αυτός αρνήθηκε. Αυτό συνάγεται από το ότι, όπως ομολογεί ο ίδιος, είχε ενταχθεί στο φιλοκυβερνητικό στρατόπεδο ενώ είχε υποβάλει και έκθεση στον Κυβερνήτη αναφορικά με την έκρυθμη εσωτερική πολιτική κατάσταση και τον τρόπο υπέρβασής της. Όμως, η κύρια αιτία ήταν πως θέλησε να συμπράξει ενεργότερα κατά της αντιπολίτευσης με την έκδοση φιλοκυβερνητικής εφημερίδος. Ο Φιλήμων συμφωνούσε με τον Καποδίστρια πως προϋπόθεση για την ομαλή λειτουργία του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος ήταν η διανομή εθνικών κτημάτων στους ακτήμονες. Υπήρχαν εμπόδια όμως που καθυστερούσαν αυτήν την εξέλιξη: έπρεπε να προηγηθεί η οροθεσία του νέου κράτους για την εξακρίβωση της δημογραφικής κατάστασης αλλά και του αριθμού των κτημάτων προς διανομή στους ακτήμονες. Οι σε βάρος του Καποδίστρια αιτιάσεις έπρεπε να ανασκευαστούν, γι' αυτό και πρότεινε στον Αυγουστίνο Καποδίστρια, στα τέλη Μάρτη αρχές Απριλίου 1831, την έκδοση εφημερίδος με τον τίτλο Ο Ειρηνικός.
Ο θάνατος
Προσβλήθηκε από ημιπληγία το 1870 και πάλι το 1871, και τρίτη φορά στις 28 Δεκεμβρίου 1873. Απεβίωσε στην Αθήνα την 1η Ιανουαρίου του 1874. Κηδεύθηκε την επομένη και του αποδόθηκαν τιμές ταγματάρχου της Φάλαγγος. Επιταφίους λόγους εκφώνησαν οι Αλέξανδρος Κουμουνδούρος και Αθανάσιος Πετμεζάς.
[[Αρχείο:Φιλήμων Εξώφυλλο.jpg|μικρογραφία|Ιωάννης Φιλήμων, Δοκίμιον ιστορικόν περί της Φιλικής Εταιρίας]]
Συγγραφικό έργο
Ο Ιωάννης Φιλήμων ήταν από τους πρώτους ιστορικούς που συνέλεξαν και δημοσίευσαν κάποια οθωμανικά έγγραφα αναγνωρίζοντας ρητά τη σημασία των τουρκικών αρχείων για τη συγγραφή της ιστορίας της Ελληνικής Επανάστασης.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Ιστορικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Μπεν Σας
Ο Μπέντζαμιν Έρικ Σας (αγγλικά: Benjamin "Ben" Eric Sasse, 22 Φεβρουαρίου 1972), είναι Αμερικανός πολιτικός και πανεπιστημιακός, που υπηρέτησε ως Γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών για την πολιτεία της Νεμπράσκα από τον Ιανουάριο του 2015 έως τον Ιανουάριο του 2023. Είναι Μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Υπηρέτησε επίσης, ως Υφυπουργός Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των ΗΠΑ στην Κυβέρνηση Μπους (2007-2009).
Εξελέγη στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, για πρώτη φορά, στις γενικές ενδιάμεσες εκλογές του 2014, με ποσοστό 64.3% έναντι 31.5% του Δημοκρατικού ανθυποψήφιού του. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2020, με ποσοστό 62.7% έναντι 24.4% του Δημοκρατικού κύριου ανθυποψήφιού του.
Στις 6 Οκτωβρίου 2022, ανακοινώθηκε από έγκριτες πηγές, ότι ο Μπεν Σας, αναμένεται να παραιτήθεί από την έδρα του στη Γερουσία, προκειμένου να αναλάβει την 1η Νοεμβρίου 2022, ως Πρόεδρος του Πανεπιστημίου της Φλόριντα. Παραιτήθηκε από την έδρα του στις 8 Ιανουαρίου 2023.
Βιογραφία
Ο Μπεν Σας, γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1972 στο Πλέινβιου της Νεμπράσκα, και μεγάλωσε στο Φρέμοντ της Νεμπράσκα.
Αποφοίτησε από το Λύκειο "Fremont Senior High School" το 1990. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Κυβερνητικές Σπουδές, στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, και έλαβε πτυχίο (BA) το 1994. Το 1992, κατά την διάρκεια των σπουδών του στο Χάρβαρντ, παρακολούθησε μαθήματα μέσω προγράμματος, στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές πάνω στις Ελευθέριες Τέχνες (Liberal Arts), στο Κολλέγιο Σαιντ Τζονς στο Μέριλαντ, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MA) το 1998. Επίσης, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, πάνω στην Φιλοσοφία (MPhil) και πάνω στην Ιστορία (MA), λαμβάνοντας αμφότερα μεταπτυχιακούς τίτλους. Έλαβε διδακτορικό δίπλωμα (PhD) πάνω στην Ιστορία από το Πανεπιστήμιο Γέιλ το 2004, με διακρίσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Αμερικανοί ιστορικοί Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Νεμπράσκα Κατηγορία:Γερουσιαστές των ΗΠΑ __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Χρήστος Μπράβος
Ο Χρήστος Μπράβος (1948-21 Απριλίου 1987) ήταν ποιητής της γενιάς του '70.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χρήστος Μπράβος γεννήθηκε στη Δεσκάτη Χασίων, σπούδασε μαθηματικός, και εργάστηκε ως υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών. Δημοσίευσε τις ποιητικές συλλογές "Ορεινό καταφύγιο" και "Με των αλόγων τα φαντάσματα". Πέθανε σε ηλικία 39 ετών από ανίατη νόσο. Μετά το θάνατό του δημοσιεύτηκαν κι άλλες δουλειές του. Ποιήματα του έχουν μελοποιήσει ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και ο Πάρις Παρασχόπουλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
Ξεναγός
Ξεναγός είναι επαγγελματίας που ξεναγεί, συνοδεύει υπηκόους του κράτους ή ξένους περιηγητές σε έναν τόπο, υποδεικνύοντάς τους τα αξιοθέατα και εξηγώντας την ιστορία και τη σημασία τους, παρέχοντας στη διάρκεια της ξενάγησης έγκυρες πληροφορίες. Συνήθως ξεναγεί σε ιστορικά σημεία, αλλά και σε περιοχές με ειδικό ενδιαφέρον για τον περιηγητή, συχνά εισάγοντας τον ξεναγούμενο και σε έθιμα του τόπου. Επίσης, με τη μεταφορική έννοια, ξεναγός είναι ο οιοσδήποτε κατέχει ένα θέμα και εισάγει σε αυτό έναν άλλον ο οποίος έχει άγνοια επ' αυτού (π.χ. σε μια τέχνη ή επιστήμη) Ο Ξεναγός είναι ένα επάγγελμα που όταν πας σε όποια χώρα θες αυτός σου τα λέει ελληνικά. Ο Ξεναγός ξέρει πολύ καλά όλες τις γλώσσες
Η ιστορία της λέξης
Προέρχεται από την ελληνιστικό ρήμα ξεναγώ και το μεσαιωνικό ξεναγαγώ και ξεναγίζω που σήμαινε τότε (και μεταγενέστερα) το να βοηθάς έναν ξένο να βρει το δρόμο του κυριολεκτικά και μεταφορικά, να τον φιλοξενείς, συχνά να τον βοηθάς να επιβιώσει μέχρις ότου ενταχθεί πλήρως στην τοπική κοινωνία. Η ρίζα της λέξης ανάγεται στην αρχαιοελληνική ξεναγός που σήμαινε τον επικεφαλής μισθοφορικών στρατευμάτων (ή των στρατευμάτων που προέρχονταν από σύμμαχες πόλεις) και στον ξεναγέτη, που παρείχε πληροφορίες και φιλοξενία σε έναν ξενοφερμένο. Από την αρχαία μέχρι την μεσαιωνική έννοια πιθανόν να μην υπήρξαν άλλες μεταβολές, γιατί φαίνεται πως στο Βυζάντιο η λέξη ξεναγός παρέμεινε σε χρήση από τους λόγιους ως επικεφαλής των μισθοφορικών στρατευμάτων αλλά υπήρχε και η μετοχή "ξεναγῶν" που σήμαινε εκείνον που διατηρούσε ξενοδοχείο και δεχόταν ξένους.