cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φραντς Μπεκενμπάουερ
Ο Φραντς Μπεκενμπάουερ (γερμανικά: Franz Beckenbauer, προφορά: [ˈfʁants ˈbɛkn̩ˌbaʊɐ], γεννήθηκε 11 Σεπτεμβρίου 1945) είναι Γερμανός πρώην ποδοσφαιριστής, προπονητής και παράγοντας του γερμανικού ποδοσφαίρου. Θεωρείται από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές στην ιστορία. Στις εκλογές της IFFHS αναδείχθηκε 3ος καλύτερος του 20ού αιώνα μετά τους Πελέ και Γιόχαν Κρόιφ. Ως αρχηγός της ομάδας της τότε Δυτικής Γερμανίας, την οδήγησε στην κατάκτηση του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1974.
Επιχείρηση Καταιγίδα-333
Απομνημονεύματα των συμμετεχόντων
Αυτή η αναφορά συμφωνεί σε γενικές γραμμές με αυτή του Λιακόφσκι, ο οποίος δίνει περισσότερες λεπτομέρειες και τονίζει την αγριότητα και τον επαγγελματισμό τόσο στην επιτιθέμενη όσο και στην αμυνόμενη πλευρά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία του Αφγανιστάν Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης
Φραντς Μπεκενμπάουερ
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση, ακολούθησε καριέρα προπονητή αναλαμβάνοντας την ομάδα της εθνικής ομάδας της χώρας του, την οποία οδήγησε σε δύο τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου και έναν τίτλο. Είχε επιτυχημένη πορεία και ως διοικητικό στέλεχος επί σειρά ετών στη Μπάγερν, τη Γερμανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου, αλλά και σε θέσεις διεθνούς αρμοδιότητας.
Βιογραφία
Ο Φραντς Μπεκενμπάουερ είναι γιος ανώτερου ταχυδρομικού υπαλλήλου που ζούσε στο Γκίζινγκ του Μονάχου, γνωστό ως «Glasscherbenviertel», ή συνοικία με σπασμένα γυαλιά μετά τους μαζικούς βομβαρδισμούς που υπέστη κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο θείος του ήταν ποδοσφαιριστής της Μπάγερν Μονάχου. Σε νεαρή ηλικία αγωνίστηκε στην ομάδα Μόναχο 1860, τον ισχυρότερο σύλλογο της πόλης τη δεκαετία του 1950. Ως αποτέλεσμα μιας αμφιλεγόμενης διαμάχης των συλλόγων του Μονάχου, το κατρακύλισμα της Μόναχο 1860 στη δεύτερη κατηγορία και ένα επεισόδιο με συμπαίκτη του τον οδήγησαν στην ομάδα νέων της τοπικής αντιπάλου Μπάγερν Μονάχου. Η προοπτική που φάνηκε τον οδήγησε να εγκαταλείψει τη θέση του ασκούμενου πωλητή ασφαλίσεων για να πραγματοποιήσει το όνειρό του να γίνει ένας διάσημος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Γρήγορα ο σύλλογος έγινε η μεγαλύτερη ομάδα της πόλης, αλλά ακόμα μόλις μια μεσαία ομάδα του νεοσύστατου Γερμανικού πρωταθλήματος (Μπουντεσλίγκα), τον ενέταξε στην ανδρική ομάδα το 1964 και τελικά έμεινε για 14 χρόνια.
Μπάγερν Μονάχου
Ο Μπεκενμπάουερ έκανε το ντεμπούτο του στο γερμανικό πρωτάθλημα το 1964 στις 6 Ιουνίου σε αγώνα με αντίπαλο τη Ζανκτ Πάουλι, όπου και σκόραρε στην αναμέτρηση για τα πλέι οφ ανόδου (νίκη με 4–0). Στην πρώτη του σεζόν στη  Regionalliga Süd (τότε η δεύτερη κατηγορία στη Γερμανία) 1964–65, η ομάδα κέρδισε το πρωτάθλημα και τελικά ανέβηκε στη Μπουντεσλίγκα. Σημείωσε 16 γκολ, τα 5 με πέναλτι και ήταν ήδη συμπαίκτης με τους Γκερντ Μίλερ και Σεπ Μάιερ. Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου η Μπάγερν πήρε την πρώτη θέση με 55 βαθμούς και εντυπωσιακό συντελεστή τερμάτων 146–32 και ανέβηκε στην πρώτη κατηγορία κερδίζοντας τους αγώνες ανόδου. Ο σύλλογος σύντομα έγινε η μεγάλη δύναμη στο γερμανικό πρωτάθλημα και κέρδισε το πρώτο της τίτλο, το Γερμανικό Κύπελλο το 1965–66. Το 1967 ήρθε και το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο, το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Την αγωνιστική περίοδο 1967–68 ήρθε προσωρινή κάμψη με την ομάδα να καταλήγει πέμπτη στο πρωτάθλημα και να αποκλείεται στους ημιτελικούς του Κυπέλλου. Το 1969 ήρθε η ανάκαμψη με εμφατικό τρόπο με την επιτυχία του νταμπλ, κάτι που είχε να συμβεί στη χώρα από το 1937.
Η αρχική του θέση ήταν αυτή του αμυντικού μέσου ή του μέσου της αριστερής πλευράς, αλλά με την πάροδο των χρόνων οπισθοχώρησε και καθιερώθηκε ως ελεύθερος παίκτης της άμυνας («λίμπερο», libero, όρος που εισήχθη από τον Ιταλό δημοσιογράφο Τζάνι Μπρέρα ). Η θέση δεν ήταν γνωστή ακόμη και από τους ποδοσφαιριστές και έγινε κύριος σε αυτό. Γνωστή ως η πιο δύσκολη για να παίξει, διέθετε σπάνιο ταλέντο για να πρωταγωνιστήσει στο ρόλο του «σαρωτή». Άριστος χειριστής της μπάλας, εξαιρετικά πειθαρχημένος, με ιδιαίτερα επιτυχημένες μεταβιβάσεις σε απόσταση ακόμα και 40 μέτρων με μεγάλη ακρίβεια και χωρίς ενέργειες με ρίσκο. Η λειτουργία του είναι βασικά να ενεργεί ως αμυντικός για όλες τις χρήσεις που λειτουργούν σε οποιαδήποτε παραβίαση της αμυντικής γραμμής. Ως η τελευταία γραμμή άμυνας, ξεκινά επίσης αντεπιθέσεις φέρνοντας την μπάλα έξω από την περιοχή του πέναλτι, απαιτώντας έτσι μερικές από τις δεξιότητες ενός ταλαντούχου μέσου, όπως καλό έλεγχο της μπάλας και ντρίμπλα. Την αγωνιστική περίοδο 1968–69, ονομάστηκε Der Kaiser (Ο Κάιζερ, «Ο Αυτοκράτορας»), λόγω του κομψού του στυλ, της κυριαρχίας και της ηγεσίας του στο γήπεδο, καθώς και του πρώτου του ονόματος «Φραντς» που θυμίζει τους Αυστριακούς αυτοκράτορες. Την ίδια χρονιά άρχισε να λειτουργεί πειραματικά στο ρόλο του λίμπερο, ενώ έγινε και αρχηγός της ομάδας στα 23 του χρόνια. Σε αυτή τη θέση και με λιγότερες αμυντικές υποχρεώσεις, πρόσφερε επιθετική βοήθεια χάρις στη διορατικότητα που διέθετε δείχνοντας ακούραστος και απλοποιώντας πρωτοβουλίες εντός του γηπέδου. Θεωρείται ως ο ποδοσφαιριστής εφηύρε τη θέση αυτή δημιουργώντας μια από τις σημαντικότερες αλλαγές στους ποδοσφαιρικούς ρόλους. Ο Εδουάρδο Γκαλεάνο τον περιέγραψε ως εξής: «Διέταζε και την επίθεση και την άμυνα με αρχοντιά: στην άμυνα τίποτα δεν του ξέφυγε, ούτε μια μπαλιά, ούτε μια μύγα, ούτε ένα κουνούπι μπορούσε να περάσει. Και όταν διέσχιζε το γήπεδο ήταν σαν φωτιά». Η χρονική περίοδος που ανέπτυξε τον ιδιαίτερο τρόπο παιχνιδιού του ο Μπεκενμπάουερ, το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο που πήρε την οριστική του μορφή στην Ολλανδία, εδραιώθηκε ως σύστημα στην ποδοσφαιρική ιστορία. Με την ευρεία έννοια και με δεδομένο τον κάθετο τρόπο κίνησης του Γερμανού, η συμβολή του στην καταξίωση του νέου αγωνιστικού τρόπου θεωρείται αξιοσημείωτη.
thumb|Το 1965 (δεξιά) με τον Φριτς Βάλτερ (αριστερά).
Από τη στιγμή της άφιξής του, η Μπάγερν άρχισε να διαμορφώνει το θρύλο της και έγινε η νέα παγκόσμια δύναμη σε επίπεδο συλλόγων. Έτσι ξεκίνησε η χρυσή εποχή του γερμανικού ποδοσφαίρου και της Μπάγερν Μονάχου. που πήρε δύο τριάδες τίτλων στο γερμανικό πρωτάθλημα (1972–1974) και στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης (1974–1976), φτάνοντας στην ποδοσφαιρική κορυφή που μόνο η Ρεάλ Μαδρίτης της δεκαετίας του 1960 ήταν υψηλότερη.
Νιου Γιορκ Κόσμος
Το 1977 ο Μπεκενμπάουερ αποδέχθηκε μια προσοδοφόρα σύμβαση για να αγωνιστεί στο Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (NASL) με τη Νιου Γιορκ Κόσμος. Επιπλέον, η μετακίνηση αυτή διευκόλυνε προσωπικό του πρόβλημα. Ο Μπεκενμπάουερ έγινε γρήγορα ο ηγέτης στο γήπεδο αλλά οι βελτιώσεις δεν ήταν άμεσες, με τον σύλλογο να χάνει 4–2 από την Τάμπα Ρέι Ράουντις στο πρώτο παιχνίδι του. Έπαιξε για τέσσερις σεζόν μέχρι το 1980, στην πρώτη χρονιά ήταν συμπαίκτης του Πελέ και η ομάδα κέρδισε το Soccer Bowl τρεις φορές (1977, 1978, 1980). Η ομάδα της Νέας Υόρκης ζούσε τότε την καλύτερη περίοδο της πορείας της, τα γήπεδα ήταν γεμάτα και η πολύ σύντομη μετά-Πελέ εποχή ήταν ιδιαίτερα πετυχημένη, ο δε ίδιος ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος του 1977. Έγινε γρήγορα δημοφιλής, αγωνίστηκε με λιγότερο άγχος και από την πίεση της δημοσιότητας σε σχέση με την απαιτητική ευρωπαϊκή ποδοσφαιρική σκηνή και η καταξιωμένη του παρουσία έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διατήρηση και διαφήμιση του νεαρού πρωταθλήματος των ΗΠΑ. Η δημοφιλία που απέκτησε ήταν διαφορετική και έξω από την παραδοσιακή του γερμανική νοοτροπία. Η έλλειψη όμως ποδοσφαιρικής παιδείας στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού είχε και τα ευτράπελά της: στον πρώτο του αγώνα, ο πρόεδρος του συλλόγου ήταν ελάχιστα ενθουσιασμός με αυτό που έβλεπε. Κάλεσε τον προπονητή και ζήτησε να μάθει, «γιατί αυτός ο τύπος που πληρώσαμε ένα εκατομμύριο δολάρια παίζει στο πίσω μέρος της ομάδας;» Ο άτυχος προπονητής απάντησε ότι, «είναι ο τρόπος που παίζει. Κανείς δεν το κάνει καλύτερα», ο προπονητής απάντησε. «Δεν πληρώνουμε ένα εκατομμύριο δολάρια για έναν άντρα που κρύβεται πίσω. Πες του να πάει μπροστά», αντιτάχθηκε ο πρόεδρος, αλλά ο Μπεκενμπάουερ φυσικά αρνήθηκε.
Τελευταία χρόνια
Στο τέλος της καριέρας του επέστρεψε στην πατρίδα του και αγωνίστηκε για δύο χρόνια με την ιδιαίτερα ισχυρή εκείνη την εποχή ομάδα του Αμβούργου (1980–82) με κατάκτηση του τίτλου της Μπουντεσλίγκα το δεύτερο έτος και αγωνίστηκε μια τελευταία σεζόν με το ομάδα της Νέας Υόρκης το 1983, περίοδο στην οποία η ομάδα κατέρρεε. Συνολικά σε 856 επίσημους αγώνες σημείωσε 111 γκολ.
thumb|Στο τέλος της καριέρας του το 1983.
Διεθνής καριέρα
Η διεθνής του σταδιοδρομία ξεκίνησε με την εθνική νέων της Δυτικής Γερμανίας σε αγώνα με την Ελβετία στις 8 Μαρτίου 1964, όπου σημειώνοντας δύο τέρματα έδωσε τη νίκη με 2–1.
Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Δυτικής Γερμανίας στις 29 Σεπτεμβρίου 1965 σε αγώνα απέναντι στη Σουηδία που έληξε με νίκη των Γερμανών με 2–1. Εξέπληξε τον κόσμο στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1966 στην Αγγλία σημειώνοντας τέσσερα γκολ, με την εθνική να φτάνει μέχρι τον τελικό. Στον πρώτο αγώνα με την Ελβετία (5–0) σημείωσε δύο γκολ. Στον ιστορικό τελικό που κρίθηκε στην παράταση (με νίκη της Αγγλίας με 4–2, κανονική διάρκεια 2–2) αλληλοεξουδετερώθηκαν με τον Μπόμπι Τσάρλτον και έτσι η απόδοση του ήταν κατώτερη του αναμενόμενου. Ο Μπεκενμπάουερ ψηφίστηκε καλύτερος νέος παίκτης της διοργάνωσης.
Με την παρουσία του ως λίμπερο και στην Εθνική ομάδα άλλαξε και τον τρόπο παιχνιδιού της. Ένα χρόνο αργότερα από τις εντυπωσιακές του εμφανίσεις στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 στο Μεξικό, όπου έπαιξε στον ημιτελικό με το ένα χέρι του κρεμασμένο από τον ώμο, έγινε αρχηγός της Nationalmannschaft. Η Δυτική Γερμανία είχε την ευκαιρία να πάρει τη ρεβάνς για τον τελικό του 1966, αφού τέθηκε αντιμέτωπη με την Αγγλία. Ο βασικός Άγγλος τερματοφύλακας Γκόρντον Μπανκς δεν αγωνίστηκε λόγω τροφικής δηλητηρίασης. Οι Άγγλοι δεν πτοήθηκαν, διατηρούσαν προβάδισμα 2–0 μέχρι το 68ο λεπτό, ωστόσο η αντικατάσταση του Μπόμπι Τσάρλτον έδωσε μεγαλύτερη ευχέρεια κινήσεων στον Μπεκενμπάουερ και έτσι αυτός και ο Ούβε Ζέελερ ισοφάρισαν 2-2 και έστειλαν τη συνάντηση στην παράταση. Εκεί η ειρωνεία της τύχης ήθελε να ακυρώνεται ένα γκολ του ήρωα του τελικού του 1966, Τζεφ Χερστ, πριν ο Μίλερ με το όγδοο τέρμα του στο θεσμό, δώσει την πρόκριση στους Γερμανούς. Ο Μπεκενμπάουερ ήταν ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα του καλύτερου αγώνα της διοργάνωσης με την Ιταλία στον ημιτελικό (οι Ιταλοί νίκησαν στον «αγώνα του αιώνα» με 4–3 στην παράταση με γκολ του Τζάνι Ριβέρα): πέραν του τραυματισμού του στο 70ό λεπτό, ο Μπεκενμπάουερ ήταν από τους πρωταγωνιστές της συνάντησης με τους συμπατριώτες του να διαμαρτύρονται για δύο πέναλτι εις βάρος του στην κανονική διάρκεια της συνάντησης. Η εικόνα με τον νεαρό «Κάιζερ» να αγωνίζεται με δεμένη την ωμοπλάτη ανήκει επίσης στην κληρονομιά αυτού του αγώνα. Πήρε ένα από τα σημαντικότερα παράσημα της καριέρας του, αφού έδειξε τι σημαίνει αυταπάρνηση, αγάπη για τη φανέλα και την ομάδα αρνούμενος να αποχωρήσει και έπαιξε όχι απλά ως το τέλος του 90λεπτου αλλά ως το τέλος της παράτασης. Σε ανάμνηση της συνάντησης μια πλάκα έχει τοποθετηθεί έξω από το γήπεδο. Η γερμανική εθνική τερμάτισε τελικά στην τρίτη θέση κερδίζοντας την Ουρουγουάη στον μικρό τελικό της διοργάνωσης.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1972, παρουσιάστηκε ως ηγέτης της γερμανικής ομάδας, νίκησε την γηπεδούχο ομάδα του Βελγίου στα ημιτελικά με 2–1 και στον τελικό τη Σοβιετική Ένωση με το αμβλύ 3–0, καθιερωμένος πια στη θέση του λίμπερο.
Η ασταμάτητη γερμανική μηχανή κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο που φιλοξένησε το (1974) και έγινε η πρώτη ομάδα που είχε ταυτόχρονα τους τίτλους του πρωταθλητή Ευρώπης και Κόσμου. Θεωρείται ως η καλύτερη εθνική ομάδα της Γερμανίας όλων των εποχών. Η ομάδα εκείνων των χρόνων δεν εντυπωσίαζε με τον τρόπο παιχνιδιού της, αλλά διακρίνονταν για την αποτελεσματικότητα που τη διέκρινε στην εκπλήρωση των στόχων της απέναντι μάλιστα σε εξίσου μεγάλες δυνάμεις της εποχής των αρχών της δεκαετίας του 1970 κερδίζοντας έτσι μια θέση στο πάνθεον των καλύτερων εθνικών ομάδων όλων των εποχών. Πριν την έναρξη των αγώνων της διοργάνωσης οι παίκτες είχαν έρθει σε σύγκρουση με την Ομοσπονδία της χώρας σχετικά με τα οικονομικά οφέλη σε περίπτωση κατάκτησης του τροπαίου και η παρέμβαση του Μπεκενμπάουερ σε κρίσιμη στιγμή ήταν αυτή που γεφύρωσε τις διαφορές ώστε η εθνική ομάδα να αγωνιστεί απρόσκοπτα. Στην πρώτη φάση κέρδισε με 1–0 τη Χιλή και 3–0 την αδύναμη Αυστραλία και στη συνέχεια, αν και έχασε 1–0 από την Ανατολική Γερμανία, κατάφερε να καταταχθεί ως δεύτερη στον όμιλο και προκρίθηκε στην επόμενη φάση. Μετά την αναπάντεχη ήττα από την Ανατολική Γερμανία το ηθικό της ομάδας έφτασε στον πάτο. Ο Μπεκενμπάουερ εκφώνησε μια ομιλία σε όλη την ομάδα, ξεχώρισε τους παίκτες που υστέρησαν σε απόδοση και αναμόρφωσε τη σύνθεση για την υπόλοιπη διοργάνωση σε συνεργασία με τον προπονητή Χέλμουτ Σεν. Ήδη στη δεύτερη φάση, όλα θα ήταν πιο δύσκολα γιατί θα έπρεπε να αντιμετωπίσει τη Σουηδία, την Πολωνία και τη Γιουγκοσλαβία, αλλά οι νίκες ήρθαν διαδοχικά, με 2–0 τη Γιουγκοσλαβία, 4–2 τη Σουηδία και 1–0 την Πολωνία, και έτσι κατάφερε να παίξει τον τελικό απέναντι στην Ολλανδία του Γιόχαν Κρόιφ. Σε αυτόν το τελικό η γερμανική ομάδα έμεινε πίσω στο σκορ με 1-0 μόλις από το 2ο λεπτό με ολλανδικό πέναλτι, αλλά η ηγετική παρουσία του Κάιζερ και το γκολ του Γκερντ Μίλερ κατάφεραν να το ανατρέψουν και στέφθηκε νικητής και πρωταθλητής με 2–1. Ο ίδιος ψηφίστηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της διοργάνωσης για τρίτη συνεχόμενη φορά, ο πρώτος που κατάφερε κάτι τέτοιο. Ως αρχηγός ήταν ο πρώτος που κέρδισε Παγκόσμιο Κύπελλο, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης. Και στις τρεις κορυφαίες διοργανώσεις στις οποίες συμμετείχε ήταν επιτυχημένες, η γερμανική εθνική δεν είχε βιώσει ποτέ τον αποκλεισμό πριν από τον ημιτελικό. Με τον θρίαμβο του Μονάχου ο Μπεκενμπάουερ έγινε ένας από τους μόλις δύο παίκτες στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων που έχουν κατακτήσει μία πλήρη συλλογή μεταλλίων στη διοργάνωση (χρυσό, ασημένιο και χάλκινο).
Μετά την αποχώρηση από την ενεργό δράση
Στη συνέχεια ο Μπεκενμπάουερ ασχολήθηκε με την προπονητική και επέστρεψε στην εθνική ομάδα το 1984, ως τεχνικός διευθυντής.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1988 στη χώρα του, η Γερμανία ήταν ένα από τα φαβορί. Στον ημιτελικό όμως απέναντι στην Ολλανδία, η ομάδα έχασε 1–2 απέναντι στη μελλοντική Ευρωπαϊκή πρωταθλήτρια.
Στην Ιταλία, στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, ο Μπεκενμπάουερ έκανε το μύθο ακόμα μεγαλύτερο, καθώς ήταν ο δεύτερος άνθρωπος στον κόσμο που κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου ως παίκτης και προπονητής (γεγονός που ο Μάριο Ζαγκάλο της Βραζιλίας είχε επιτύχει για πρώτη φορά είκοσι χρόνια πριν, το 1970). Η εικόνα του μετά το τέλος της απονομής (περπλανώμενος στο γήπεδο) έμεινε σε πολλές μνήμες και ίσως εξαιτίας αυτού του να απέκτησε το χαρακτηρισμό «λαμπρό φως». Στην αυτοβιογραφία του δύο χρόνια αργότερα, έγραψε ότι εκείνη τη στιγμή αποχώρησε από το ποδόσφαιρο: «Ήταν αντίο χωρίς καμία πιθανότητα επιστροφής. Δεν είχα φλόγα μέσα μου, κανένα πάθος». Παραιτήθηκε από τη θέση του μετά το τέλος της διοργάνωσης. Κλείνοντας την παρουσία του στην κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση, είχε αγωνιστεί σε 18 συναντήσεις τελικής φάσης και είχε την τεχνική ευθύνη σε 14, συνολικά 32 παιχνίδια επίδοση που παραμένει ακατάρριπτο ρεκόρ. Στην αγωνιστική περίοδο 1990–91, εργάστηκε για τη Μαρσέιγ (αρχικά ως «προπονητής», αργότερα ως τεχνικός διευθυντής) και έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου, του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης με αντίπαλο τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, ο οποίος νίκησε στα πέναλτι, ενώ κατέκτησε το πρωτάθλημα Γαλλίας.
Προς το τέλος του 1993, ο Μπεκενμπάουερ ανέλαβε την προπόνηση και την ευθύνη για την πρώτη ομάδα της Μπάγερν για το υπόλοιπο της σεζόν. Με την ομάδα κέρδισε το γερμανικό πρωτάθλημα. Όταν ο προπονητής Ότο Ρεχάγκελ έφυγε τον Απρίλιο του 1996, ανέλαβε ξανά την ομάδα και κέρδισε τον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ απέναντι στη Μπορντό.
thumb|270px|Το 1990 ως προπονητής οδήγησε την Εθνική στον Παγκόσμιο τίτλο και τιμήθηκε ανάλογα. Στις 25 Νοεμβρίου 1991 ο Μπεκενμπάουερ εξελέγη αντιπρόεδρος της Μπάγερν. Από το 1994 έως το 2009 διετέλεσε πρόεδρος του συλλόγου και στη συνέχεια επίτιμος πρόεδρος. Ήταν επίσης ένας από τους αντιπροέδρους της DFB (Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία) από το 1998 έως το 2010. Ως πρόεδρος της επιτροπής αιτήσεων, ηγήθηκε με επιτυχία την υποψηφιότητα της Γερμανίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 (η γερμανική υποψηφιότητα υπερίσχυσε αυτής της Νότιας Αφρικής με μία ψήφο ) και στη συνέχεια έγινε επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής για τη διοργάνωση. Η επιτυχημένη προσφορά και διοργάνωση του τουρνουά του 2006 οδήγησε μέσα μαζικής ενημέρωσης να τον αποκαλέσουν Die Lichtgestalt («φιγούρα φωτός»).
Το 1998 η FIFA τον εξέλεξε στην καλύτερη ενδεκάδα του 20ού αιώνα. Το 2004 στην 100ετή επέτειο της FIFA τιμήθηκε για δεύτερη φορά με το Τάγμα Αξίας της Ομοσπονδίας, ένας από τους δύο μόνο ποδοσφαιριστές που τους έχει γίνει η ανάλογη διάκριση (ο άλλος είναι ο Πελέ). Το 2007 ονομάστηκε από την IFFHS ως Universal Genius of World Soccer («Ιδιοφυΐα του Παγκοσμίου Ποδοσφαίρου») για την εξαιρετική του απόδοση ως παίκτης, προπονητής και μάνατζερ. Από τον Ιανουάριο του 2007 έως τον Ιούνιο του 2011, ο Μπεκενμπάουερ ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της FIFA. Τέλος, ονομάστηκε «Επίτιμος Πρόεδρος» της Μπάγερν και «Επίτιμος Μέλος» της Γερμανικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Το 2011 ήταν ένα από τα 15 πρώτα μέλη που εισήχθησαν στην Αίθουσα Φήμης του Ποδοσφαίρου (Salón de la Fama del Fútbol) στην Πατσούκα, της πολιτείας Ιδάλγο του Μεξικού.
Δημιούργησε το «Ίδρυμα Φραντς Μπεκενμπάουερ» για να υποστηρίξει άτομα με αναπηρίες. Συμμετείχε επίσης στη δημιουργία της φιλανθρωπικής ομάδας ποδοσφαίρου του Άουγκσμπουργκ Datschiburger Kickers, η οποία στόχο έχει να συγκεντρώσει χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Είναι πρέσβης στο διεθνές παιδικό κοινωνικό πρόγραμμα «Football for Friendship» που υποστηρίζεται από ρώσικη εταιρεία φυσικού αερίου από το 2013. Το 2014 οι αναγνώστες του ESPN τον ψήφισαν ως τον σημαντικότερο αρχηγό στην παγκόσμια ποδοσφαιρική ιστορία.
Στην προσωπική του ζωή έχει παντρευτεί τρεις φορές και έχει πέντε παιδιά.
Από τη δεκαετία του 1970, ο Μπεκενμπάουερ έχει υποβληθεί σε δημόσια κριτική πολλές φορές, ιδίως για φοροδιαφυγή. Από το 2015, είναι στο επίκεντρο των διεθνών χρηματοοικονομικών ερευνών από αρχές στη Γερμανία, την Ελβετία και τις ΗΠΑ. Η Επιτροπή Δεοντολογίας της FIFA διεξήγαγε επίσης διαδικασίες εναντίον του. Η Ελβετική Ομοσπονδιακή Εισαγγελία ξεκίνησε ποινική υπόθεση εναντίον του με υποψίες απάτης, ανεντιμότητας, ξεπλύματος χρημάτων και υπεξαίρεσης στις 6 Νοεμβρίου 2015. Στο τέλος του 2015, η Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία υπέβαλε αιτήσεις γνησιότητας στο δημόσιο γραφείο πληροφοριών και διακανονισμού για να αποτρέψει την προθεσμία παραγραφής για την αξίωση αποζημίωσης. Το αρχείο έρευνας βλέπει τον Μπεκενμπάουερ ως τον κύριο παράγοντα αγοράς ψήφων για την απόφαση ανάθεσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006. Ο ίδιος έχει αρνηθεί αυτές τις κατηγορίες από την αρχή. Στις 28 Απριλίου 2020 η ελβετική δικαιοσύνη ματαίωσε οριστικά την ποινική του δίωξη λόγω παρόδου του χρονικού διαστήματος για την ολοκλήρωση της δίκης. Στις 25 Φεβρουαρίου 2021 η επιτροπή δεοντολογίας της FIFA διευκρίνισε ότι δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει τη δίωξη του καθότι υπήρξε χρονική παραγραφή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1972 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1974 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1966 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1976 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νορθ Αμέρικαν Σόκερ Λιγκ (1968-84) Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιου Γιορκ Κόσμος Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου FIFA Κατηγορία:Προπονητές νικητές Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Παγκόσμια Ομάδα του 20ού αιώνα Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1988 Κατηγορία:Μέλη του Τάγματος της Αξίας της FIFA Κατηγορία:Δυτικογερμανοί ποδοσφαιριστές
Life in a Day 2020
Το Life in a Day 2020 είναι ντοκιμαντέρ πληθοπορισμού του 2021. Είναι η συνέχεια της έκδοσης του Life in a Day το 2011 και έκανε πρεμιέρα στο Sundance Film Festival το 2021 και αργότερα στο YouTube. Όπως και ο προκάτοχός του, περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα επιλεγμένων βιντεοκλίπ που δείχνουν τα πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο μια μέρα: την 25η Ιουλίου 2020.
Θέμα και παραγωγή
Η ανακοίνωση της ταινίας δημοσιεύθηκε στο κανάλι YouTube της ταινίας στις 8 Ιουλίου, που συμπίπτει με την COVID-19 πανδημία, τις διαδηλώσεις για τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ, φυσικές καταστροφές, κλπ, τα οποία το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς βλέπει τον σκηνοθέτη Τάμπιθα Τζάκσον ως «την τέλεια ώρα να κάνουμε πρεμιέρα για μια νέα έκδοση ενός έργου που δείχνει τόσο δυνατά τη δύναμη της κινηματογραφικής αφήγησης να αποκαλύπτει και να γιορτάζει την κοινή μας ανθρωπότητα."
Η ταινία είναι η ίδια με τον προκάτοχό της του 2011, που περιλαμβάνει επιλεγμένα vlogs ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, μιλώντας για τον εαυτό τους την ίδια ημέρα, 25 Ιουλίου 2020. Το YouTube δηλώνει ότι οι υποβολές θα είναι ανοιχτές από τις 25 Ιουλίου έως τις 2 Αυγούστου. Μια ομάδα πολύγλωσσων συντακτών και ερευνητών επέλεξε στη συνέχεια υποβολές που αξίζουν να επιλεχθούν.
Ο Κέβιν Μακντόναλντ βλέπει την ταινία ως "χρονοκάψουλα", δηλώνοντας: "Υποθέτω ότι οποιαδήποτε ταινία αντικατοπτρίζει τη στιγμή της, είτε το θέλεις συνειδητά είτε όχι, αλλά αυτό ακόμη περισσότερο. Νομίζω ότι θα είναι μια κάψουλα χρόνου για τις ηλικίες. Ζούμε αυτήν την περίοδο μεγάλη πολιτική αναταραχή, και αυτό ίσως είναι στο προσκήνιο των σκέψεών μας. Αλλά για πολλούς ανθρώπους, η ζωντανή καθημερινή εμπειρία, την οποία ελπίζω ότι θα τραβήξουμε στην ταινία, δεν πρόκειται να αφορά αυτά τα μεγάλα θέματα, τουλάχιστον όχι άμεσα. Θα είναι, ξέρετε, «είναι ώρα μπάνιου για το μωρό» ή «τι να κάνω το Σάββατο μου μακριά» ή «Δεν έχω αρκετό φαγητό για φαγητό, και εδώ θα φτάσω ' Πάντα λέω στους ανθρώπους, 'Αυτό που είναι βαρετό για εσάς, αυτό που είναι φυσιολογικό για εσάς, θα είναι συναρπαστικό για άλλους ανθρώπους.'"Όπως και η προηγούμενη ταινία τους, "Life in a Day 2011", η οποία κέρδισε πάνω από 600.000 δολάρια, οι παραγωγοί δεν αποζημίωσαν μεμονωμένους κινηματογραφιστές για τις δημιουργικές τους προσπάθειες, παρά το γεγονός ότι η δουλειά τους συμπεριλήφθηκε στην τελική κυκλοφορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά ντοκιμαντέρ
Υπόθεση Ίραν-Κόντρας
Η Υπόθεση Ιράν - Κόντρας (αγγλικά: Iran-Contra Affair), γνωστή και ως " Ιρανγκέιτ", κατ 'αναλογία με το "Γουωτεργκέιτ") ήταν μεγάλο πολιτικό σκάνδαλο που ξεσπάσε στις Ηνωμένες Πολιτείες το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980. Το σκανδάλο ξεσπάσε στα τέλη του 1986, όταν έγινε γνωστό ότι ορισμένα μέλη της κυβέρνησης των ΗΠΑ είχαν οργανώσει μυστικές προμήθειες όπλων στο Ιράν, παραβιάζοντας έτσι το εμπάργκο όπλων εναντίον αυτής της χώρας. Η περαιτέρω έρευνα αποκάλυψε ότι τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν από την πώληση όπλων διατέθηκαν για τη χρηματοδότηση των ανταρτών Κόντρας της Νικαράγουας, παρακάμπτοντας την απαγόρευση χρηματοδότησης από το Κογκρέσο.
Αλληλουχία γεγονότων
Η μυστική επιχείρηση δημιουργήθηκε για να παρέχει νομική κάλυψη για συμφωνίες όπλων, η οποία άνοιξε αρκετούς υπεράκτιους τραπεζικούς λογαριασμούς και γραφεία εμπορίας όπλων, καθώς οι ιδρυτές της συνδέονταν με τον συνταξιούχο Στρατηγό της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας της CIA Ρίτσαρντ Σέκορντ και έναν Ιρανό μετανάστη, τον Άλμπερτ Χάκιμ. Την άνοιξη του 1985, η πρώτη αποστολή όπλων που αγοράστηκαν μέσω της Επιχείρησης μεταφέρθηκε στους Κόντρας.
Τον Μάιο του 1985, αναπτύχθηκε ένας μηχανισμός για την παράδοση αμερικανικών όπλων στο Ιράν μέσω της μεσολάβησης του Ισραήλ. Από την πλευρά του Ισραήλ, ο Πρωθυπουργός Σιμόν Πέρες, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών Ντέιβιντ Κίμχι, οι έμποροι όπλων A. Schwimmer και Y. Nimrodi συμμετείχαν στο σχεδιασμό του μηχανισμού. Από την πλευρά των ΗΠΑ για να διασφαλιστεί η επιχείρηση συμμετείχαν οι σύμβουλοι του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ Μάικλ Λίντεν και Όλιβερ Νορθ.
Πριν από την έναρξη της προμήθειας όπλων μεταξύ των Αμερικανών και των Ισραηλινών, υπεγράφη συμφωνία ότι το Ισραήλ θα λαμβάνει «επαρκή αποζημίωση» για την προμήθεια όπλων στο Ιράν. Στις 20 Αυγούστου 1985, σε μια συνάντηση στο Λονδίνο, ο Λίντεν έδωσε στον Κίμχι έναν μυστικό κωδικό για να ενημερώσει τους συμμετέχοντες για την πρόοδο της συναλλαγής. Στις 30 Αυγούστου 1985, 100 αντιαρματικοί πυραύλοι BGM-71 TOW παραδόθηκαν στο Ιράν (σε αντάλλαγμα, ένας από τους αμερικανούς ομήρους απελευθερώθηκε), ενώ στις 14 Σεπτεμβρίου 1985, παραδόθηκαν άλλοι 408 πύραυλοι TOW. Αργότερα, τα ανταλλακτικά για τους αντιαεροπορικούς πυραύλους MIM-23 Hawk μεταφέρθηκαν στο Ιράν.Στις 18 και 28 Φεβρουαρίου 1986, άλλοι 400 πύραυλοι TOW στάλθηκαν από την πόλη Eilat στο Ιράν.
Η επιχείρηση δημοσιοποιήθηκε όταν ένα αεροσκάφος στρατιωτικής μεταφοράς C-123K που μετέφερε στρατιωτικό φορτίο για τους Κόντρας καταρρίφθηκε πάνω από τη Νικαράγουα στις 5 Οκτωβρίου 1986. Ο επιζών Αμερικανός πιλότος, συνελήφθη από τις κυβερνητικές δυνάμεις και κατέθεσε ότι δούλευε για τη CIA. Λίγο αργότερα, το λιβανέζικο περιοδικό «El-Schiraa» δημοσιεύσε την ιστορία της πώλησης όπλων στο Ιράν.
Έρευνα των ΗΠΑ
thumb|240px|Ο Τζον Τάουερ (αριστερά), ο Ρέιγκαν (κέντρο) και ο Έντμοντ Μουσκ (δεξιά) μιλούν για την υπόθεση, 1987 Στις 25 Νοεμβρίου 1986, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέηγκαν ανακοίνωσε τη δημιουργία επιτροπής για τη διερεύνηση των περιστάσεων της υπόθεσης Ιράν-Κόντρας. Την 1η Δεκεμβρίου 1986, υπό την ηγεσία του γερουσιαστή Τζον Τάουερ, μια επιτροπή ξεκίνησε το έργο της, η οποία αργότερα έγινε γνωστή ως η «Επιτροπή Τάουερ». Κατά τη διάρκεια της έρευνας, ελήφθησαν πληροφορίες σχετικά με την εμπλοκή των αμερικανικών αξιωματούχων στην προμήθεια όπλων στους Κόντρας:
Έτσι, διαπιστώθηκε ότι για τη χρηματοδότηση της προμήθειας όπλων και εξοπλισμού για τους Κόντρας το 1983, άνοιξαν λογαριασμοί σε ελβετικές τράπεζες μέσω των οποίων (σύμφωνα με ελλιπή στοιχεία που διαθέτει η επιτροπή) οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι Τζόελ Πάτερσον και Γουίλιαμ Γκόλντεν μετέφεραν στους Κόντρας 3 εκατομμύρια δολάρια.
Σε ένα έγγραφο που έστειλε ο συμμετέχων στην επιχείρηση, συνταξιούχος στρατηγός J. Singlaub στον διευθυντή της CIA Γουίλιαμ Κάσεϊ τον Ιούλιο του 1986, αναφέρθηκε ότι μια παρτίδα 10 χιλ. πυροβόλων AKM, 200 εκτοξευτές χειροβομβίδων και 60 τεμάχια όπλων RPG-7, είχαν προετοιμαστεί για τη μεταφορά στους Κόντρας. Η έναρξη μιας έρευνας για την υπόθεση ανέτρεψε τη συμφωνία του Oliver North με την Short Brothers Corporation για την προμήθεια 30 φορητών πυραυλικών συστημάτων Blowpipe και 150 πυραύλων για αυτούς, οι οποίοι έπρεπε να σταλούν από την Αγγλία στη Χιλή και αργότερα να μεταφερθούν στους Κόντρας. Κατά τη διάρκεια της έρευνας Ιράν-Κόντρας, ο Πρέσβης των ΗΠΑ στην Κόστα Ρίκα L. Tumbs κατέθεσε ότι οι αντάρτες Κόντρας στην Κόστα Ρίκα συντονίστηκαν από τον Alan Fiers, έναν αξιωματικό καριέρας της CIA με 20 χρόνια εμπειρίας στη διεξαγωγή «ειδικών επιχειρήσεων». ενεργώντας με το όνομα " Cliff ".
Κατά τη διάρκεια της έρευνας, διαπιστώθηκε ότι η CIA των ΗΠΑ χρησιμοποιούσε υπαλλήλους της βρετανικής ιδιωτικής στρατιωτικής εταιρείας "KMC Ltd." στον πόλεμο ενάντια στη Νικαράγουα (η εταιρεία έλαβε 110 χιλιάδες δολάρια από την CIA για την αναζήτηση και επιλογή πιλότων για τα αεροσκάφη που προμηθεύαν τους Κόντρας στη Νικαράγουα). Στις 26 Φεβρουαρίου 1987, δημοσιεύθηκε το πόρισμα της επιτροπής. Στο κείμενο της έκθεσης των 200 σελίδων, επικρίθηκαν οι ενέργειες της κυβέρνησης Ρέηγκαν.
Παράλληλα με την έρευνα της Επιτροπής Τάουερ, πραγματοποιήθηκαν ανεξάρτητες έρευνες για την υπόθεση Ιράν-Κόντρας, τα αποτελέσματα της οποίας καλύφθηκαν στα μέσα ενημέρωσης: Έτσι, οι δημοσιογράφοι της αμερικανικής εφημερίδας "Miami Herald" διαπίστωσαν ότι το προσωπικό της μονάδας Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ "Task Force No. 160" από την 16η Μοίρα Ελικόπτερων των Ειδικών Επιχειρήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ (16η Μοίρα Ειδικών Επιχειρήσεων) συμμετείχε σε τουλάχιστον 8 επιχειρήσεις στη Νικαράγουα, και άνοιξε πυρ σε μονάδες του Λαϊκού Στρατού των Σαντινίστας τουλάχιστον δύο φορές. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι ανταποκριτές της εφημερίδας "Knight Ridder" βρήκαν τους συγγενείς των δύο νεκρών πιλότων από τη μονάδα "Task Force No. 160": ο πατέρας του πιλότου Donald Olney, ο οποίος πέθανε τον Μάρτιο του 1983, είπε ότι ο γιος του, του είχε αναφέρει ότι θα πετάξει στη Νικαράγουα από την επικράτεια της Ονδούρας και η χήρα του αποθανόντος αξιωματούχου Allen Jennings είπε ότι ο σύζυγός της ανέφερε ότι η στρατιωτική διοίκηση τον έστειλε σε ειδική αποστολή στο εξωτερικό. Αργότερα, κατά τη διερεύνηση των περιστάσεων του θανάτου των D. Olney και A. Jennings, οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας Philadelphia Inquire διαπίστωσαν ότι οι συνθήκες του θανάτου του προσωπικού της 16ης μοίρας ελικοπτέρων των Ειδικών Επιχειρήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ ταξινομήθηκαν και δεν μπήκαν στο Κέντρο Έρευνας για την Ασφάλεια των Πτήσεων του Στρατού των ΗΠΑ, που βρίσκεται στην Αλαμπάμα.
Η έρευνα διήρκεσε ενάμισι χρόνο και το κόστος της μέχρι τα τέλη Ιουλίου 1993 ανήλθε σε 35 εκατομμύρια δολάρια. Στις 18 Ιανουαρίου 1994, δημοσιεύθηκε μια έκθεση με τα τελικά αποτελέσματα της έρευνας.
Αμνηστία
Τον Δεκέμβριο του 1992, ο Πρόεδρος Τζορτζ Μπους υπέγραψε διάταγμα αμνηστίας για όλα τα μέλη του σκανδάλου. Εκείνοι που εμπλέκονται στο σκάνδαλο ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά σκάνδαλα
Συναισθηματισμός (λογοτεχνία)
μικρογραφία|350x350εσ|[[Πάμελα ή Η ανταμειφθείσα αρετή|Πάμελα (1740) του Σάμουελ Ρίτσαρντσον, ένα από τα χαρακτηριστικά συναισθηματικά μυθιστορήματα]] Ο συναισθηματισμός ή σαντιμανταλισμός στη λογοτεχνία ήταν μια διανοητική και λογοτεχνική τάση στην Ευρώπη, η οποία αναπτύχθηκε κατά τον 18ο αιώνα και πρέσβευε την κυριαρχία του συναισθήματος επί της λογικής. Υπήρξε πρόδρομος του Ρομαντισμού.
Ο συναισθηματισμός προέκυψε ως αντίδραση προς τον ορθολογισμό του Διαφωτισμού και τον νεοκλασικισμό της εποχής και διακρίθηκε από υπερβολική ευαισθησία και εξιδανίκευση των ανθρώπων, των εμπειριών τους, των συνθηκών ζωής και της φύσης.
Χαρακτηριστικά έργα
Στην Αγγλία, το συναισθηματικό μυθιστόρημα εμφανίστηκε με το μυθιστόρημα του Σάμουελ Ρίτσαρντσον Πάμελα ή Η ανταμειφθείσα αρετή (1740) και Κλαρίσα (1748). Συνέχισε ο Λώρενς Στερν με τον Τρίστραμ Σάντυ (1759). Ο όρος προήλθε από το έργο του Λώρενς Στερν Ένα συναισθηματικό ταξίδι στη Γαλλία και την Ιταλία (1768).
Στη Γαλλία, παλαιότερο συναισθηματικό μυθιστόρημα με μεγάλη επίδραση στους μεταγενέστερους είναι το έργο του αββά Πρεβώ Μανόν Λεσκώ (1731), που αφηγείται την ιστορία μιας εταίρας για την οποία ένας νεαρός με ευγενική καταγωγή εγκαταλείπει καριέρα, οικογένεια και θρησκεία, γεγονός που απεικονίζεται ως θυσία στον βωμό του έρωτα. Στο μυθιστόρημα του Ζαν-Ζακ Ρουσώ Ζυλί, ή η νέα Ελοΐζα (1761) περιγράφεται ένας έρωτας αδύνατος λόγω διαφοράς κοινωνικής τάξης και προβάλλει η αγάπη για τη φύση και την αγροτική ζωή. Ο Μπερναρντέν ντε Σαιν-Πιέρ στο διάσημο Παύλος και Βιργινία (1787) μεταφέρει τη σκηνή στη Νότια Αφρική και κάνει τους ήρωές του ένα γοητευτικό ζευγάρι που ζουν μακριά από τον αστικό πολιτισμό, σε στενή κοινωνία με τη φύση και είναι ειλικρινείς, ευαίσθητοι και αγνοί.
Στη Γερμανία, η επίδραση του συναισθηματισμού είναι εμφανής στο πρώιμο έργο του Γκαίτε Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου (1774). Το είδος αναπτύχθηκε παράλληλα με το λογοτεχνικό κίνημα Θύελλα και Ορμή και εκφράστηκε ιδιαίτερα από τον ποιητή Φρίντριχ Κλόπστοκ και τον Σίλερ (Οι ληστές (1781) με θέμα τη σύγκρουση μεταξύ λογικής και συναισθήματος) ως «η λογοτεχνία που εκφράζει τον πόθο για τη χαμένη φύση και την φυσικότητα».
Στη Ρωσία, το πρώιμο έργο του Βασίλι Ζουκόφσκι και του Νικολάι Καραμζίν, το διήγημά του Φτωχή Λίζα (1792) είναι ένα έργο χαρακτηριστικό της ρωσικής συναισθηματικής πεζογραφίας.
Επιδράσεις
Ο συναισθηματισμός θεωρείται πρόδρομος του Ρομαντισμού, λογοτεχνικό είδος που εμφανίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα και έχει αναφερθεί συχνά ως έμπνευση για τον Σατωμπριάν και άλλους ρομαντικούς λογοτέχνες. Στη λαϊκή λογοτεχνία συνεχίστηκε μέχρι τον 19ο αιώνα σε μυθιστορήματα, όπως στην Κυρία με τας καμελίας (1848) του Δουμά υιού, και θεατρικά έργα.
Σάτιρα
Καθώς η δημοτικότητα του είδους αυξάνονταν, αντιμετώπισε έντονες αντιδράσεις και ενέπνευσε πολλά σατιρικά έργα όπως το μυθιστόρημα του Χένρυ Φήλντινγκ Σάμελα (1741). Το Λογική και ευαισθησία (1811) της Τζέιν Όστεν θεωρείται ως μια «πνευματώδης σάτιρα του συναισθηματικού μυθιστορήματος»,  αντιπαραθέτοντας αξίες της εποχής του Διαφωτισμού (αίσθηση, λογική) με εκείνες του τέλους του 18ου αιώνα (ευαισθησία, συναίσθημα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογοτεχνικά ρεύματα
Ρωσικό αλφάβητο
Συχνότητα χρήσης
Η συχνότητα των χαρακτήρων στην γραπτή μορφή της ρωσικής γλώσσας έχει ως ακολούθως :
Το ρωσικό πληκτρολόγιο
Ωστόσο, υπάρχουν αρκετές επιλογές των επονομαζόμενων "φωνητικών πληκτρολογίων" που μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει σε έναν υπολογιστή - στην περίπτωση των μη Ρώσων. Για παράδειγμα, όταν γράψεις ένα αγγλικό (λατινικό) γράμμα σε ένα πληκτρολόγιο, στην ουσία θα γράψεις ένα ρωσικό γράμμα με παρόμοιο ήχο (Α-Α, Ο-Ο, F-Φ).
Ονόματα επιστολών
Ο Ρώσος ποιητής Αλεξάντερ Πούσκιν έγραψε : "Τα γράμματα που συνθέτουν το σλαβικό αλφάβητο δεν παράγουν κανένα νόημα, Τα Аз, буки, веди, глаголь, добро κλπ. αποτελούν ξεχωριστές λέξεις και έχουν επιλεγεί μόνο για τον αρχικό τους ήχο." Ωστόσο, δεδομένου ότι τα ονόματα των πρώτων γραμμάτων του σλαβικού αλφαβήτου φαίνεται πως συνθέτουν κείμενο, προσπάθειες έχουν γίνει για την σύνθεση ενός κειμένου από όλα τα γράμματα του αλφαβήτου.
Αυτή είναι μια τέτοια προσπάθεια "αποκωδικοποίησης" ενός μηνύματος : Σε αυτή την προσπάθεια μόνο οι γραμμές 1, 2 και 5 ανταποκρίνονται με κάποιο τρόπο στις πραγματικές σημασίες των ονομασιών των γραμμάτων. Οι "μεταφράσεις" στις υπόλοιπες γραμμές φαίνεται πως είναι κατασκευασμένες ή απορρέουν από την φαντασία. Για παράδειγμα, η λέξη "покой" ("rest" ή "apartment") δεν σημαίνει "the Universe" και η λέξη "ферт" δεν έχει κάποια ερμηνεία στην ρωσική ή σε κάποια άλλη σλαβική γλώσσα (δεν υπάρχουν λέξεις σλαβικής προέλευσης που να ξεκινούν με το γράμμα "f"). Η τελευταία σειρά περιλαμβάνει μόνο μια λέξη η οποία δύναται να μεταφραστεί – η λέξη "червь" ("worm"), η οποία όμως δεν συμπεριλήφθηκε στην "μετάφραση".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αλφάβητο Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο Κατηγορία:Ρωσική γλώσσα
1523 Πίεκσαμακι
Ο Πίεκσαμακι (Pieksämäki) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,224. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη φινλανδική πόλη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Πίεκσαμακι είναι άγνωστα. Ο Πίεκσαμακι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 19 λεπτά και 13 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πιεκσαμακι
Μπόισον Γουίνι
Ο Μπόισον Γουίνι ντε Σόουζα (Boison Wynney de Souza, γενν. 27 Δεκεμβρίου 1996), γνωστός ως Μπόισον Γουίνι ή απλά Μπόισον, είναι Λιβεριανός ποδοσφαιριστής, γεννημένος στην Ισπανία, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τη Δόξα Δράμας.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Τη σεζόν 2015-16, ο Μπόισον εντάχθηκε με δανεισμό στην ΚΝ Ολίμπικ ντε Σάτιβα από την ΡΚΝ Μαγιόρκα Β, χωρίς να παίξει σε αγώνα.
Στη συνέχεια, έπαιξε κατά σειρά στις ΚΕ Εουρόπα, ΚΝ Γιοσετένσε, ΚΝ Μπινισαλέμ και Μαγιόρκα Β.
Στις 31 Αυγούστου 2019, υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο με τη Δόξα Δράμας της Σούπερ Λιγκ 2.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Μπόισον γεννήθηκε στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα από Λιβεριανό πατέρα και Βραζιλιάνα μητέρα. Ως εκ τούτου, μπορούσε να εκπροσωπεί την Ισπανία, τη Λιβερία ή τη Βραζιλία. Έλαβε την πρώτη του κλήση στην Εθνική Λιβερίας στις 2 Νοεμβρίου 2016. Έκανε το διεθνές του ντεμπούτο στην εκτός έδρας ήττα με 3-0 εναντίον της Ζιμπάμπουε για την προκριματική φάση του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019, στις 11 Ιουνίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιβεριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί λιβεριανής καταγωγής Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λιβερίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΕ Εουρόπα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Μαγιόρκα Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τερθέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Δόξας Δράμας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Στέφαν Γιάνεφ
Ο Στέφαν Γιάνεφ (Βουλγαρικά: Стефан Динчев Янев) είναι αξιωματικός του Στρατού της Βουλγαρίας, ταξίαρχος, και υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Βουλγαρίας από τις 12 Μαΐου 2021 έως τις 13 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς. Διετέλεσε υπουργός Άμυνας της Βουλγαρίας από τον Ιανουάριο μέχρι τον Μάιο το 2017.
Γεννήθηκε στη 1 Μαρτίου 1960 στο χωριό στον οικισμό Ποποβίτσα της Φιλιππούπολης. Το 1979 αποφοίτησε από το Τεχνικό Λύκειο Ηλεκτρολόγων Μηχανικών στη Φιλιππούπολη. Ο Γιανέφ αποφοίτησε από τη στρατιωτική σχολή πυροβολικού στο Σούμεν (τώρα Εθνικό Στρατιωτικό Πανεπιστήμιο Vasil Levski) και αρχίζει τη σταδιοδρομία στον στρατό το 1983, διοριζόμενος διοικητής πυροβολικού στο Ασένοβγκραντ.
Ήταν διοικητής του τμήματος πυραυλικών συστημάτων στο στρατόπεδο του Τέταρτου Συντάγματος στο Ασένοβγκραντ μεταξύ 1993 και 1996. Από το 2000 έως το 2001 ήταν επικεφαλής στο Τμήμα Στρατηγικού Σχεδιασμού του Γενικού Επιτελείου του Βουλγαρικού Στρατού. Μεταξύ 2001 και 2002 ήταν εμπειρογνώμονας στη Διεύθυνση Ευρωατλαντικής Ολοκλήρωσης στο Υπουργείο Άμυνας.
Από το 2005 έως το 2007 διετέλεσε επικεφαλής του Τμήματος Μετασχηματισμού στο Αντιτρομοκρατικό Κέντρο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Από το 2007 και το 2010 είναι Διευθυντής της Διεύθυνσης Αμυντικής Πολιτικής στο Υπουργείο Άμυνας. Την 1η Ιουλίου 2009 διορίστηκε Διευθυντής της Διεύθυνσης Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας και του απονεμήθηκε το αξίωμα του Ταξιάρχου. Στις 3 Μαΐου 2010 διορίστηκε Διευθυντής της Διεύθυνσης Αμυντικής Πολιτικής.
Από τις 2 Μαΐου 2014 ήταν επικεφαλής του Εθνικού Στρατιωτικού Πανεπιστημίου Vasil Levski. Με το διάταγμα № 144 της 9ης Ιουνίου 2014, ο Γιάνεφ απαλλάχθηκε από τη θέση αυτήν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βουλγαρίας Κατηγορία:Υπουργοί της Βουλγαρίας
Συνεξέλιξη
Στην επιστήμη της Βιολογίας ο όρος συνεξέλιξη (coevolution) αποδίδει την ταυτόχρονη εξέλιξη μη συγγενών οργανισμών λόγω ιδιαίτερου δεσμού που συμβαίνει μεταξύ τους. Για παράδειγμα άνθη και έντομα, που τα πρώτα γονιμοποιούνται από τα δεύτερα και τα δεύτερα τρέφονται από τα πρώτα, παράσιτα και ξενιστές, στις περιπτώσεις εκείνες της αναγκαίας συμβίωσης, καθώς και οποιαδήποτε άτομα (οργανισμοί) μιας συμβιωτικής σχέσης.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα συνεξέλιξης παρουσιάζει ο κρίνος Άρο (Arum Lily) που προσελκύει μικρές μύγες.
Πηγές
Κατηγορία:Εξελικτική βιολογία Κατηγορία:Ενδιαίτημα Κατηγορία:Περιβαλλοντική ορολογία
1524 Γιόενσουου
Ο Γιόενσου (Joensuu) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,622. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη φινλανδική πόλη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γιόενσου εκτιμάται σε 42,79 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0462. Ο Γιόενσου περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 17 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιοενσουου
Ιωδοφθορομεθάνιο
Το ιωδοφθορομεθάνιο (FIM, FluoroIodoMethane) ή φθορομεθυλοιωδίδιο, συμβολίζεται επίσης συχνά συντομογραφικά και ως Halon-11001. και είναι μια υγρή οργανική ένωση της ομόλογης σειράς των διαλογονοαλκανίων. Θεωρητικά προκύπτει από το μεθάνιο, αν αντικατασταθούν δύο (2) άτομα υδρογόνου από ένα (1) άτομο φθορίου και ένα (1) ιωδίου. Έτσι προκύπτει ο χημικός του τύπος: CH2FI στη θέση αυτού του μεθανίου (CH4).
Ονοματολογία
Η ονομασία «ιωδοφθορομεθάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «μεθ-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Τα αρχικά προθέματα «φθορο-» και «ιωδο-» δηλώνουν την παρουσία ενός (1) ατόμου φθορίου και ενός (1) ατόμου ιωδίου ανά μόριο της ένωσης. Το «ιωδο-» μπαίνει πρώτο (στα ελληνικά), γιατί τα προθέματα μπαίνουν κατ' αλφαβητική σειρά, στη γλώσσα που γράφεται το όνομα και φυσικά ι < φ.
Μοριακή δομή
Η μοριακή δομή του είναι τετραεδρική, με το άτομο του άνθρακα στο κέντρο κσι τα υπόλοιπα στις κορυφές.
Με μερική υποκατάσταση ιωδίου από φθόριο
Νε επίδραση Hg2F2 σε διωδομεθάνιο :
Με μερική υποκατάσταση φθορίου από ιώδιο
Νε επίδραση KI σε διφθορομεθάνιο :
Με αποικοδόμηση τύπου Hunsdiecker
Με επίδραση ιωδίου σε φθοραιθανικό άργυρο παράγεται ιωδοφθορομεθάνιο - Αντίδραση Hunsdiecker :
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Υδρόλυση προς φθορομεθανόλη που μετατρέπεται τελικά σε μεθανάλη :
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με RONa αρχικά προς αλκοξυφθορομεθάνιο και στη συνέχεια, με περίσσεια RONa, προς διαλκοξυμεθάνιο :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με RC≡CNa αρχικά προς 1-φθοροαλκίνιο-2 και στη συνέχεια, με περίσσεια RC≡CNa, προς 1,5-διαλκυλοπενταδιίνιο :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με RCOONa αρχικά προς αλκανικό φθορομεθυλεστέρα και στη συνέχεια, με περίσσεια RCOONa, προς διαλκανικό μεθυλοδιεστέρα :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με NaCN αρχικά προς φθοροαιθανονιτρίλιο και στη συνέχεια, με περίσσεια NaCN, προς προπανοδινιτρίλιο :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με RNa αρχικά προς (φθορομεθυλ)αλκάνιο, και στη συνέχεια, με περίσσεια RNa, προς διαλκυλομεθάνιο :
Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο
Με NaSH αρχικά προς φθορομεθανοθειόλη και τελικα προς μεθανοθειάλη :
Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο
Με αρχικά RSNa προς (αλκυλοθειο)φθορομεθάνιο και στη συνέχεια, με περίσσεια RSNa, προς δι(αλκυλοθειο)μεθάνιο :
Υποκατάσταση από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε φθοροχλωρομεθάνιο (CH2FI) παράγεται διφθορομεθάνιο :
Υποκατάσταση από ιώδιο
Με αρχικά KI προς φθοριωδομεθάνιο και στη συνέχεια, με περίσσεια KI, προς διιωδομεθάνιο :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
Με αμμωνία (NH3) αρχικά προς φθορομεθαναμίνη και στη συνέχεια, με περίσσεια αμμωνίας, προς μεθανοδιαμίνη :
Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα
Με πρωτοταγείς αμίνες (RNH2) αρχικά προς N-αλκυλοφθορομεθαναμίνη και στη συνέχεια, με περίσσεια αμίνης, προς 1N,2N-διαλκυλομεθανοδιαμίνη :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με δευτεροταγείς αμίνες (RNHR, όπου R μονοσθενείς οργανικές ρίζες, όχι υποχρεωτικά ίδιες) αρχικά προς N,N-διαλκυλοφθορομεθαναμίνη και στη συνέχεια,  με περίσσεια αμίνης, προς 1N,1N,2N,2Ν-τετραλκυλομεθανοδιαμίνη :
Υποκατάσταση από τριαλκυλαμινομάδα
Με τριτοταγείς αμίνες (R3N, όπου R μονοσθενείς οργανικές ρίζες, όχι υποχρεωτικά ίδιες) αρχικά προς ιωδιούχο N,N,N-διαλκυλο(φθορομεθυλ)αμμώνιο και στη συνέχεια,  με περίσσεια αμίνης, προς ιωδοφθοριούχο 1N,1N,1N,2N,2Ν,2N-εξαλκυλομεθυλενοσιαμμώνιο :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη (PH3) αρχικά προς φθορομεθανοφωσφαμίνη και στη συνέχεια, με περίσσεια φωσφίνης, προς μεθανοδιφωσφαμίνη :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με NaNO2 αρχικά προς φθορονιτρομεθάνιο, και στη συνέχεια, με περίσσεια νιτρώδους νατρίου, προς δινιτρομεθάνιο :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται αρχικά (φθορομεθυλο)βενζόλιο, και στη συνέχεια, με περίσσεια βενζολίου, προς διφαινυλομεθάνιο :
Αναγωγή
1. Με LiAlH4, παράγεται μεθάνιο :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ, παράγεται αρχικά φθορομεθάνιο, και στη συνέχεια μεθάνιο :
4. Με υδροϊώδιο (HI) παράγεται φθορομεθάνιο :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 1-ιωδο-3-φθοροπροπάνιο :
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 3-ιωδο-1-φθορο-προπένιο
3. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει 1-ιωδο-4-φθοροβουτάνιο : 40px|κυκλοπροπάνιο 4. Σε αλκαδιένια. Π.χ. με βουταδιένιο-1,3 παράγει 1-ιωδο-5-φθορο-2-πεντένιο :
5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με εποξυαιθάνιο παράγει 2-ιωδο-1-φθορομεθοξυαιθάνιο : 30 px
Παραγωγή και παρεμβολή φθορομεθυλενίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υδροξείδιου του καλίου αποσπάται υδροιώδιο παράγοντας φθορομεθυλένιο :
1. Παρεμβολή στον εαυτό του. Παράγεται 1,2-διφθορο-1-ιωδαιθάνιο:
2. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται μίγμα από 3-φθοροπροπένιο και φθοροκυκλοπροπάνιο: 20 px
3. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται μίγμα από 3-φθοροπροπίνιο και 3-φθοροκυκλοπροπένιο:
4. Παρεμβολή και προσθήκη στο βενζόλιο. Παράγεται μίγμα από (φθορομεθυλο)βενζόλιο και 7-φθοροκυκλοεπτατριένιο:
5. Παρεμβολή και προσθήκη στη μεθανάλη. Παράγεται μίγμα από φθοραιθανάλη και εποξυφθοραιθάνιο (φθοροξιράνιο): 50 px
Παραγωγή και παρεμβολή μεθυλενίου
1. Παρεμβολή στον εαυτό του. Παράγεται 1-ιωδο-1-φθοραιθάνιο: