cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βριλήσσια
Αθλητισμός & φυσιολατρική κίνηση
Η ιστορικότερη ίσως ομάδα που δραστηριοποιείται στην περιοχή είναι ο Φ.Ο. Βριλησσίων, στο άθλημα της γυναικείας πετοσφαίρισης. Με έτος επίσημης ίδρυσης το 1985, τη δεκαετία του 1990 και μέχρι τα μέσα του 2000 αποτέλεσε ένα σύλλογο κόσμημα για την πόλη και για το ελληνικό βόλεϊ, ενώ κατέκτησε 5 πρωταθλήματα Ελλάδος, 4 κύπελλα Ελλάδος, ενώ κατέκτησε και την 3η θέση στο F4 του Κυπέλλου Κυπελλούχων στην Προύσα το 1999.
Το έτερο ομαδικό άθλημα με σημαντικές διακρίσεις είναι η αντρική χειροσφαίριση (HANDBALL). Η ομάδα της περιοχής με όνομα «ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΕΩΝ ΒΡΙΛΗΣΣΙΩΝ» (Ε.Σ.Ν. Βριλησσίων) ιδρύθηκε το 1978 έχοντας έκτοτε αποκλειστικά αθλητική δραστηριότητα και συμμετέχοντας επί σειρά ετών στην Α1 Εθνική κατηγορία του πρωταθλήματος χειροσφαίρισης (HANDBALL). Τα τελευταία 5 χρόνια αγωνίζεται και πρωταγωνιστεί στην Α2 κατηγορία, πάντα προσβλέποντας την επάνοδο στην Α1. Έχοντας κατά το παρελθόν πρωταγωνιστικό ρόλο με αποκορύφωμα την κατάκτηση του πρωταθλήματος Α1 και του Κυπέλλου Ελλάδος (νταμπλ) το αγωνιστικό έτος 1995- 1996, συμμετέχοντας παράλληλα και για πολλά έτη στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις λόγω κατάκτησης της 2ης και 3ης θέσης στο Εθνικό Πρωτάθλημα. Τη χρονιά 2010-2011 συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο Challenge Cup, ενώ την ίδια χρονιά κατακτά το Κύπελλο Ελλάδος νικώντας στο τελικό που διεξήχθη στα Χανιά την ΑΕΚ. Είναι από τα αρχαιότερα αθλητικά σωματεία στον χώρο της χειροσφαίρισης ενώ συγχρόνως αποτελεί παράδειγμα εύρυθμης διοικητικής οργάνωσης με συμμετοχή σε πληθώρα αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Ο Π.Α.Ο. Βριλησσίων Κένταυρος είναι ποδοσφαιρικό σωματείο που ιδρύθηκε το 2003. Τα χρώματά του είναι το κίτρινο και το μπλε, έχει έμβλημα έναν κένταυρο ,και αγωνίζεται στην Ε.Π.Σ. Αθηνών.
Στο Δήμο δραστηριοποιείται από το 1960 το 4ο Σύστημα Προσκόπων με περισσότερα από 100 ενεργά μέλη και επίσης λειτουργεί το Τοπικό Τμήμα Βριλησσίων του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού. Η λέσχη των προσκόπων στεγάζεται σε ειδικό χώρο εντός της Ναυτικής Βάσης Βριλησσίων και επιμελείται κάθε χρόνο της πρωτοχρονιάτικης διακόσμησης με το παραδοσιακό ελληνικό καραβάκι. Ορισμένοι από τους Εξωραϊστικούς Συλλόγους της περιοχής είναι οι "Ωρύθεια" και "Εξωραϊστικός Σύλλογος Άνω Βριλησσίων", ενώ στην πόλη δραστηριοποιούνται οι τοπικοί σύλλογοι "Ένωση Κρητών Βριλησσίων" και "Σύλλογος Αρκάδων".
Έντυπος και ηλεκτρονικός τύπος
Στα Βριλήσσια κατά καιρούς έχουν κυκλοφορήσει η δημοτική εφημερίδα Βριλήσσια, η πόλη μας, η εφημερίδα της Ένωσης Εμπόρων Βριλήσσια, η αγορά μας, τα Βριλησσιώτικα Νέα, ο Περιηγητής, Εν τύποις, Μάχημο Βήμα και πολλά έντυπα δημοτικών συνδυασμών και συλλόγων, όπως η εφημερίδα της Δράσης, το έντυπο του Αθλητικού Οργανισμού κ.α.
Δήμος Βριλησσίων
Ο δήμος Βριλησσίων βρίσκεται στην Περιφερειακή ενότητα Βορείου Τομέα Αθηνών της Περιφέρειας Αττικής.
Δημοτικοί συνδυασμοί
Οι δημοτικές παρατάξεις που δραστηριοποιούνται στην περιοχή είναι τα Βριλήσσια Δήμος Δημιουργίας με τον Ξένο Μανιατογιάννη, η Νέα Πνοή για τα Βριλήσσια με τον Κώστα Ιωαννίδη, η Δράση για μια Άλλη Πόλη με το Γιάννη Τσούτσια, η Λαϊκή Συσπείρωση με το Βασίλη Βήττο, η Ανατροπή με τον Κώστα Παπασπηλίου και η Ανοιχτή Πόλη με την Ελένη Σακισλή. Στις εκλογές του 2019 επανεξελέγη ο Ξένος Μανιατογιάννης
Ξατινμπουλάκ
Το Ξατινμπουλάκ (επίσης, Χαλινμπουλάκ, Χατινμπουλάκ, και Χατινμπουλάχ) είναι ένα χωριό της επαρχίας Φιζουλί στο νότιο Αζερμπαϊτζάν. Καταλήφθηκε από τα αρμενικά στρατεύματα τον Αύγουστο του 1993 κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Ναγκόρνο Καραμπάχ και έγινε μέρος της Επαρχίας Χαντρούτ της αυτοανακηρυχθείσας Δημοκρατίας του Αρτσάχ. έως ότου ανακτήθηκε από το Αζερμπαϊτζάν στις 14 Οκτωβρίου 2020 κατά της Σύγκρουσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ το 2020.
Πρόβλημα
Πρόβλημα είναι κάποιο εμπόδιο, δυσκολία, πρόκληση που δυσκολεύει την έκβαση ενός στόχου ή αποτελέσματος που επιδέχεται αντιμετώπισης και ενδεχομένως λύσης. Με άλλα λόγια, πρόβλημα είναι μια κατάσταση η οποία χρήζει αντιμετώπισης, απαιτεί λύση, η δε λύση της δεν είναι γνωστή, ούτε προφανής. Τα προβλήματα που απαντώνται στην καθημερινότητα και στις επιστήμες ποικίλουν. Ένα πρόβλημα μπορεί να είναι προσωπικό, κοινωνικό, μαθηματικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επίλυση προβλημάτων Κατηγορία:Τεχνητή νοημοσύνη Κατηγορία:Εκπαιδευτική ψυχολογία Κατηγορία:Νευροψυχολογική αξιολόγηση
Διαφορική εξίσωση
Εισαγωγή
Διαφορικές εξισώσεις ανακύπτουν σε πολλές περιοχές της επιστήμης και τεχνολογίας. Ανακύπτουν κάθε φορά που η σχέση μεταξύ συνεχώς μεταβαλλόμενων ποσοτήτων (που περιγράφονται από συναρτήσεις) και του ρυθμού μεταβολής με το χρόνο και το χώρο (παράγωγοι των συναρτήσεων) είναι γνωστή. Ή όταν μια τέτοια σχέση μπορεί να υποτεθεί προκειμένου να μοντελοποιήσουμε και να περιγράψουμε φυσικά φαινόμενα, τεχνικές ή φυσικές διεργασίες, δυναμικά συστήματα στη βιολογία, στην οικονομία και αλλού. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα προέρχεται από την κλασική μηχανική όπου η κίνηση ενός σώματος περιγράφεται από τη θέση και την ταχύτητά του σε συνάρτηση με το χρόνο. Οι Νόμοι του Νεύτωνα επιτρέπουν τη συσχέτιση της θέσης, της ταχύτητας, της επιτάχυνσης και των δυνάμεων που επιδρούν στο σώμα. Προκύπτει μια διαφορική εξίσωση όπου άγνωστος είναι η συνάρτηση της θέσης του σώματος με το χρόνο. Σε πολλές περιπτώσεις, η διαφορική αυτή εξίσωση μπορεί να επιλυθεί, δίνοντας το νόμο της κίνησης.
Ένα απλό παράδειγμα, από την καθημερινή ζωή, της ανάγκης σχηματισμού και επίλυσης μιας τέτοιας εξίσωσης είναι ο υπολογισμός της ταχύτητας στην πάροδο του χρόνου ενός αντικειμένου που πέφτει στον αέρα, όπου η δύναμη που το έλκει προς τη γη (οφειλόμενη στη βαρύτητα) παραμένει σταθερή, αλλά η δύναμη της αντίστασης του αέρα, που το επιβραδύνει, εξαρτάται από την ταχύτητά του, δηλαδή από την ίδια τη μεταβολή.
Ιστορία
Οι διαφορικές εξισώσεις ήρθαν στην επιφάνεια για πρώτη φορά με την εφεύρεση του λογισμού από τον Νεύτωνα και Λάιμπνιτς. Στο κεφάλαιο 2 του έργου του το 1671 Methodus fluxionum et Serierum Infinitarum, ο Ισαάκ Νεύτων παρέθεσε τρία είδη διαφορικών εξισώσεων:
Λύνει αυτά και άλλα παραδείγματα χρησιμοποιώντας άπειρες σειρές και συζητά τη μη μοναδικότητα των λύσεων.
Ο Τζέικομπ Μπερνούλι πρότεινε τη διαφορική εξίσωση Μπερνούλι το 1695. Αυτή είναι μια συνήθης διαφορική εξίσωση της μορφής
Ιστορικά, το πρόβλημα της παλλόμενης χορδής, όπως αυτή ενός μουσικού οργάνου, μελετήθηκε από τον Ζαν λε Ροντ ντ'Αλαμπέρ, Λέοναρντ Όιλερ Ντάνιελ Μπερνούλι και τον Ζοζέφ Λουί Λαγκράνζ. 1746,ο ντ'Αλαμπέρτ ανακάλυψε την εξίσωση μονοδιάστατου κύματος, και μέσα σε δέκα χρόνια ο Euler ανακάλυψε την εξίσωση του τρισδιάστατου κύματος.
Η εξίσωση Όιλερ-Λαγκράνζ αναπτύχθηκε το 1750 από τον Euler και τον Lagrange κατά τη μελέτη του ταυτόχρονου προβλήματος. Αυτό, είναι το πρόβλημα του προσδιορισμού μιας καμπύλης στην οποία θα πέσει ένα σταθμισμένο σωματίδιο σε ένα σταθερό σημείο σε σταθερό χρονικό διάστημα, ανεξάρτητα από το σημείο εκκίνησης.
Ο Λαγκράνζ έλυσε αυτό το πρόβλημα το 1755 και έστειλε την λύση στον Όιλερ. Οι δύο αυτοί ανέπτυξαν περαιτέρω την μέθοδο και την εφάρμοσαν στην μηχανική, η οποία οδήγησε στη διατύπωση της Λαγκρανζιανή μηχανικής.
Ο Fourier δημοσίευσε την εργασία του σχετικά με τη ροή της θερμότητας στο Théorie analytique de la chaleur (Η αναλυτική θεωρία της θερμότητας),, στην οποία στήριξε το σκεπτικό του στο νόμο ψύξης του Νεύτωνα, δηλαδή, ότι η ροή της θερμότητας μεταξύ δύο γειτονικών μορίων είναι ανάλογη με την εξαιρετικά μικρή διαφορά των θερμοκρασιών τους. Σε αυτό το βιβλίο περιλαμβάνεται η πρόταση του Fourier για την εξίσωση της θερμότητας για αγώγιμη διάχυση. Αυτή η μερική διαφορική εξίσωση διδάσκεται πλέον σε κάθε μαθητή της μαθηματικής φυσικής.
Παράδειγμα
Για παράδειγμα, στην κλασική μηχανική, η κίνηση ενός σώματος περιγράφεται από τη θέση και την ταχύτητα του, καθώς η αξία του χρόνου ποικίλλει. Οι νόμοι του Νεύτωνα επιτρέπουν (δεδομένης της θέσης, ταχύτητας, επιτάχυνσης και τις διάφορες δυνάμεις που δρουν στο σώμα) να εκφράσουμε δυναμικά αυτές τις μεταβλητές ως μια διαφορική εξίσωση για άγνωστη θέση του σώματος ως συνάρτηση του χρόνου.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η διαφορική εξίσωση (αποκαλούμενη εξίσωση της κίνησης) μπορεί να λυθεί ρητά.
Ένα παράδειγμα μοντελοποίησης ενός προβλήματος πραγματικού κόσμου, χρησιμοποιώντας διαφορικές εξισώσεις είναι ο προσδιορισμός της ταχύτητας μιας σφαίρας που πέφτει μέσω του αέρα, λαμβάνοντας υπόψην μόνο τη βαρύτητα και την αντίσταση του αέρα. Η επιτάχυνση της μπάλας προς το έδαφος είναι η επιτάχυνση της βαρύτητας μείον την επιτάχυνση, λόγω της αντίστασης του αέρα.
Η βαρύτητα θεωρείται σταθερή, και η αντίσταση του αέρα μπορεί να μοντελοποιηθεί ως ανάλογη με την ταχύτητα της μπάλας. Αυτό σημαίνει ότι η επιτάχυνση της μπάλας, η οποία είναι ένα παράγωγο της ταχύτητας, εξαρτάται από την ταχύτητα (και η ταχύτητα εξαρτάται από το χρόνο). Η εύρεση της ταχύτητας ως συνάρτηση του χρόνου περιλαμβάνει την επίλυση μιας διαφορικής εξίσωσης και την επαλήθευση της εγκυρότητας της.
Κατευθύνσεις μελέτης
Η μελέτη των διαφορικών εξισώσεων αποτελεί ευρύ πεδίο τόσο στα καθαρά μαθηματικά όσο και στα εφαρμοσμένα μαθηματικά. Μπορούμε να συναντήσουμε πολλά είδη διαφορικών εξισώσεων, με πιο σημαντική ίσως τη διάκριση σε γραμμικές και μη-γραμμικές. Οι ιδιότητες των διαφορικών εξισώσεων, η δυσκολία ή ευκολία με την οποία επιλύονται (αν επιλύονται) διαφέρουν πολύ ανάλογα με το είδος της διαφορικής εξίσωσης. Τα καθαρά μαθηματικά μελετούν μεταξύ άλλων αν μια εξίσωση έχει λύση, και όταν έχει αν αυτή είναι μοναδική. Τα εφαρμοσμένα μαθηματικά δίνουν έμφαση στις διεξοδικές μεθόδους προσέγγισης των λύσεων και στη εξέταση του κατά πόσο οι προσεγγίσεις αυτές είναι κοντά στις κανονικές λύσεις. Οι φυσικοί και οι μηχανικοί συνήθως ενδιαφέρονται περισσότερο για τον υπολογισμό προσεγγιστικών λύσεων για διαφορικές εξισώσεις και λιγότερο για εξηγήσεις του αν οι προσεγγίσεις αυτές είναι κοντά στις κανονικές λύσεις. Οι λύσεις αυτές χρησιμοποιούνται στη συνέχεια για να προσομοιώσουν την κίνηση των ουρανίων σωμάτων, την προσομοίωση νευρώνων, το σχεδιασμό γεφυρών, αυτοκινήτων, αεροπλάνων, υδραυλικών συστημάτων, κλπ. Συνήθως οι διαφορικές εξισώσεις που προκύπτουν στους τομείς των εφαρμογών δεν έχουν λύσεις κλειστής μορφής και λύνονται με αριθμητικές μεθόδους που δουλεύουν αρκετά καλά για το δεδομένο πρόβλημα, όπως για παράδειγμα η μέθοδος των πεπερασμένων στοιχείων που έχει εφαρμοστεί με επιτυχία για την επίλυση των μερικών διαφορικών που προκύπτουν στη μηχανική και αλλού.
Τα μαθηματικά μελετούν ακόμα τις ασθενείς λύσεις, μια κλάση λύσεων που δεν απαιτείται να είναι παραγωγίσιμες παντού. Αυτή η επέκταση είναι συχνά απαραίτητη για την ύπαρξη λύσεων, και δίνει αποτελέσματα όπου οι ιδιότητες των λύσεων είναι φυσικά ερμηνεύσιμες, όπως για παράδειγμα η πιθανή ύπαρξη κρουστικών αποκρίσεων σε εξισώσεις υπερβολικής μορφής.
Η μελέτη της ευστάθειας των λύσεων διαφορικών εξισώσεων λέγεται θεωρία ευστάθειας.
Τύποι
Οι Διαφορικές Εξισώσεις μπορούν να χωριστούν σε διάφορες κατηγορίες. Εκτός από την περιγραφή των ιδιοτήτων της ίδιας της εξίσωσης, οι τάξεις αυτές των διαφορικών εξισώσεων μπορούν να βοηθήσουν στην ενημέρωση της επιλογή της προσέγγισης σε μία λύση. Συνήθως περιλαμβάνονται χρησιμοποιημένες διακρίσεις αν η εξίσωση είναι: Τακτική / Μερική, Γραμμική / Μη-γραμμικά, και Ομογενείς / Ανομοιογενής. Στον συγκεκριμένο κατάλογο δεν περιλαμβάνονται μόνο αυτές. Υπάρχουν πολλές άλλες ιδιότητες και υποκατηγορίες των διαφορικών εξισώσεων που μπορούν να είναι πολύ χρήσιμες σε συγκεκριμένα περιπτώσεις.
Κωνσταντίνος Α. Τσουκαλάς
Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς (1937) είναι Έλληνας κοινωνιολόγος, πανεπιστημιακός και πολιτικός. Δίδαξε σε ελληνικά, αμερικανικά, γαλλικά και μεξικανικά πανεπιστήμια και έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών και βουλευτής Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ.
Διαφορική εξίσωση
Είδη διαφορικών εξισώσεων
Κάθε μια από αυτές τις κατηγορίες διαιρείται σε γραμμικές και μη γραμμικές υποκατηγορίες. Μια διαφορική εξίσωση λέγεται γραμμική όταν η εξαρτημένη μεταβλητή και όλες οι παράγωγοί της εμφανίζονται στη δύναμη 1 και δεν υπάρχουν γινόμενα ή συναρτήσεις της εξαρτημένης μεταβλητής. Διαφορετικά η διαφορική εξίσωση λέγεται μη γραμμική. Έτσι, αν το u' είναι η πρώτη παράγωγος της συνάρτησης u, τότε η εξίσωση
Κωνσταντίνος Α. Τσουκαλάς
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Είναι εγγονός του Κωνσταντίνου Τσουκαλά, καθηγητή του Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών και γιος του Άγγελου Τσουκαλά, δικηγόρου και πολιτικού ο οποίος διατέλεσε βουλευτής Αθηνών με το Κόμμα Φιλελευθέρων, δήμαρχος Αθηναίων με την υποστήριξη της Αριστεράς (ΕΔΑ), αλλά και υπουργός Δικαιοσύνης από το 1970 έως το 1973, επί στρατιωτικής χούντας.
Μετά την αποφοίτησή του από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές Φιλοσοφίας του Δικαίου και Κοινωνιολογίας στα Πανεπιστήμια Χαϊδελβέργης και του Μονάχου στη Γερμανία, του Παρισιού στη Γαλλία και του Γέιλ στις ΗΠΑ. Πλέον είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Διαφορική εξίσωση
Είδη διαφορικών εξισώσεων
είναι γραμμική ενώ η εξίσωση
Κωνσταντίνος Α. Τσουκαλάς
Βιογραφικά στοιχεία
To 1974 ανακηρύχθηκε διδάκτορας Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Παρισιού. Από το 1961 έως το 1968 άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα. Απασχολήθηκε ως ερευνητής στο Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών Αθηνών (1963-1967) και στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS, 1968). Κατά τα έτη 1968-1985 υπήρξε τακτικός καθηγητής Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου του Παρισιού και από το 1985 και έκτοτε ήταν τακτικός καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα από το 1981 έως το 1989 άσκησε καθήκοντα επιστημονικού διευθυντή στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ).
Διαφορική εξίσωση
Είδη διαφορικών εξισώσεων
είναι μη γραμμική. Λύσεις μιας γραμμικής εξίσωσης στην οποία η άγνωστη συνάρτηση ή η παράγωγός (ή παράγωγοί) της εμφανίζονται σε κάθε όρο (γραμμικές ομογενείς εξισώσεις) μπορούν να προστεθούν ή να πολλαπλασιαστούν με οποιαδήποτε σταθερά δίνοντας επιπλέον λύσεις της εξίσωσης, αλλά δεν υπάρχει γενικός τρόπος να βρεθούν οικογένειες λύσεων μη γραμμικών εξισώσεων, εκτός όταν εκδηλώνουν συμμετρίες (Βλ. συμμετρίες). Γραμμικές εξισώσεις συχνά εμφανίζονται ως προσεγγίσεις σε μη γραμμικές εξισώσεις, και οι προσεγγίσεις αυτές ισχύουν μόνο κάτω από περιορισμένες συνθήκες.
Κωνσταντίνος Α. Τσουκαλάς
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1993 ορίστηκε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΚΚΕ, θέση που διατήρησε έως το 1996. Έχει επίσης διατελέσει πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Κοινωνιολόγων, μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας, επισκέπτης καθηγητής στα Πανεπιστήμια Παρισιού, Πρίνστον, Nέας Υόρκης, της Πόλεως του Μεξικού, καθώς και στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, αρχηγός της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη Κορυφής του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την Κοινωνική Ανάπτυξη (1994-1996) και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού. Ακόμη ήταν πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, μέλος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και μέλος του ερευνητικού συμβουλίου του Ολυμπιακού Μουσείου της Λωζάνης στην Ελβετία. Από το 2000 έως το 2014 ήταν τακτικό μέλος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής.
Διαφορική εξίσωση
Είδη διαφορικών εξισώσεων
Άλλο ένα σημαντικό χαρακτηριστικό μιας διαφορικής εξίσωσης είναι ο βαθμός της, ο οποίος είναι ο βαθμός της μεγαλύτερης παραγώγου (μιας εξαρτημένης μεταβλητής) που εμφανίζεται στην εξίσωση. Για παράδειγμα, μια διαφορική εξίσωση πρώτου βαθμού περιέχει μόνο πρώτες παραγώγους, όπως στα δύο παραπάνω παραδείγματα.
Κωνσταντίνος Α. Τσουκαλάς
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι παντρεμένος με τη συγγραφέα και καθηγήτρια Ψυχολογίας Φωτεινή Τσαλίκογλου.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στα χρόνια της μεταπολίτευσης υπήρξε πολιτικό στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού. Ανήκε στη φιλοΠΑΣΟΚική τάση και επιδοκίμασε ιδιαίτερα τη «ρήξη της 9ης Μαρτίου» το 1985, με την οποία ο Ανδρέας Παπανδρέου απομάκρυνε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και ξεκίνησε τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, ενώ άσκησε έντονη κριτική στο ίδιο του το κόμμα για ελιτισμό και διανοουμενισμό. Μίλησε για «ένα είδος κοσμικο-διανοουμενίστικης λέσχης, μακριά από τους προβληματισμούς της κοινωνίας» στην οποία «η άνοδος των “άξεστων μικροαστών μουστακαλήδων” που δεν ξέρουν καλά γαλλικά, αλλά ούτε, φευ, και “καλά ελληνικά”, εισπράχθηκε ως απαράδεκτο κοινωνικό ράπισμα».
Διαφορική εξίσωση
Συνήθεις διαφορικές εξισώσεις
Μια συνήθης διαφορική εξίσωση (ODE) είναι μια εξίσωση που περιέχει μια συνάρτηση μιας ανεξάρτητης μεταβλητής και τα παράγωγά της. Ο όρος «συνήθης» χρησιμοποιείται πιο πολύ σε αντίθεση με τον όρο μερικών διαφορικών εξισώσεων, ο οποίος μπορεί να συσχετίζεται με περισσότερες από μία ανεξάρτητες μεταβλητές.
Κωνσταντίνος Α. Τσουκαλάς
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 τέθηκε επικεφαλής στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας με το κόμμα του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, και εκλέχθηκε βουλευτής.
Διαφορική εξίσωση
Συνήθεις διαφορικές εξισώσεις
Οι Γραμμικές διαφορικές εξισώσεις, οι οποίες έχουν λύσεις που μπορούν να προστεθούν και να πολλαπλασιάζονται με συντελεστές, είναι καλά ορισμένες και κατανοητές, και λαμβάνουν ακριβή-κλειστή μορφής λύσεις. Αντίθετα, οι διαφορικές εξισώσεις που στερούνται πρόσθετη λύση είναι μη γραμμικές, και η επίλυσή τους είναι πολύ πιο περίπλοκη, καθώς σπάνια αντιπροσωπεύονται από στοιχειώδεις συναρτήσεις σε κλειστή μορφή: Αντ 'αυτού, οι ακριβείς και αναλυτικές λύσεις τους είναι σε σειρά ή σε ολοκληρωτική μορφή. Γραφικές και αριθμητικές μέθοδοι, που εφαρμόζονται με το χέρι ή με υπολογιστή, μπορούν να προσεγγίσουν λύσεις των διαφορικών εξισώσεων και ίσως δώσουν χρήσιμες πληροφορίες, συχνά με την απουσία της ακρίβειας, επαρκούν για αναλυτικές λύσεις.
Μερικές Διαφορικές Εξισώσεις
Μια μερική διαφορική εξίσωση (PDE) είναι μια διαφορική εξίσωση που περιέχει άγνωστες συναρτήσεις πολλών μεταβλητών και τις μερικές παραγώγους τους. (Αυτό είναι σε αντίθεση με τις συνήθεις διαφορικές εξισώσεις, οι οποίες ασχολούνται με τις λειτουργίες μιας μεταβλητής και τα παράγωγά τους.) Οι Μερικές Διαφορικές Εξισώσεις χρησιμοποιούνται για τη διαμόρφωση των προβλημάτων που αφορούν τις λειτουργίες πολλών μεταβλητών, και είτε λύνονται με το χέρι, ή χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουν ένα σχετικό μοντέλο υπολογιστή.
Οι Μερικές Διαφορικές Εξισώσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να περιγράψουν μια μεγάλη ποικιλία φαινομένων όπως του ήχου, της θερμότητα, της ηλεκτροστατικής, της ηλεκτροδυναμικής, της ροή του υγρού, της ελαστικότητας, ή της κβαντικής μηχανικής. Αυτά τα φαινομενικά διακριτά φυσικά φαινόμενα μπορούν όμοια να υποβληθούν σε όρους μιας ΜΔΕ. Όπως ακριβώς οι συνήθεις διαφορικές εξισώσεις συχνά μοντελοποιούν μονοδιάστατα δυναμικά συστήματα, έτσι και οι μερικές διαφορικές εξισώσεις συχνά μοντέλοποιούν πολυδιάστατα συστήματα. Οι ΜΔΕ βρίσκουν γενίκευση σε στοχαστικές μερικές διαφορικές εξισώσεις.
Κωνσταντίνος Α. Τσουκαλάς
Πολιτική σταδιοδρομία
"«Τα νέα κοινωνικά κινήματα όμως μέχρι σήμερα δεν έχουν τη δυνατότητα να σφραγίσουν με την παρουσία τους την πολιτική εξουσία. Ξέρετε, η μακρόχρονη στρατηγική προϋποθέτει μακρόχρονη τριβή με την πραγματικότητα, υποχωρήσεις, συμβιβασμούς, τακτικές προσαρμογές και συνεχή διάλογο. Προϋποθέτει όμως και κάποια κατευθυντήρια γραμμή που να ξεπερνάει τα συνθήματα “ανατροπή”, “εξέγερση”, “επανάσταση”. (...) Σκεφθείτε ότι μέχρι τώρα οι μορφές κινητοποίησης και στράτευσης επιβεβαιώνονταν καθημερινά σε κοινούς χώρους εργασίας, συμμετοχής (συν-συμμετοχής θα έλεγα), πράγμα το οποίο δέσμευε τους ανθρώπους στον χρόνο. Εκείνο που συμβαίνει με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ότι η δέσμευση των ανθρώπων είναι εφήμερη. Σήμερα γράφεις στο διαδίκτυο, αύριο κλείνεις το διαδίκτυο. Ο καθένας είναι κύριος της ατομικής του συμμετοχής στα φόρα αυτά και με αυτόν τον τρόπο είναι κύριος του εαυτού του και του χρόνου του. Για να μην είναι λοιπόν εφήμερη η στράτευση, χρειάζεται συνεργασία και συγχρωτισμός σε συγκεκριμένους χώρους και χρόνους. Και γι’ αυτό εγώ έχω αμφιβολίες και δεν έχω δει σε παγκόσμια κλίμακα να έχουν επιβιώσει επί μονίμου βάσεως τέτοιες κινήσεις παρά μόνον ad hoc. Και το ad hoc είναι ο θάνατος της στρατηγικής.»"
Διαφορική εξίσωση
Γραμμικές διαφορικές εξισώσεις
Μία διαφορική εξίσωση είναι γραμμική αν η άγνωστη συνάρτηση και τα παράγωγά της έχουν βαθμό 1 (προϊόντα της άγνωστης συνάρτησης και των παραγώγων του δεν επιτρέπονται), αλλιώς είναι μη γραμμικές. Η χαρακτηριστική ιδιότητα των γραμμικών εξισώσεων είναι ότι το σύνολο των λύσεων σχηματίζουν ένα συσχετισμένο υπόχωρο του κατάλληλου λειτουργικού χώρου, ο οποίος οδηγεί σε μία πολύ πιο ανεπτυγμένη θεωρία των γραμμικών διαφορικών εξισώσεων.
Κωνσταντίνος Α. Τσουκαλάς
Εργογραφία
Έχει συγγράψει είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό επίπεδο αρκετά βιβλία κοινωνιολογικού περιεχομένου.
Διαφορική εξίσωση
Γραμμικές διαφορικές εξισώσεις
Ομοιογενείς γραμμικές διαφορικές εξισώσεις είναι μια υποκατηγορία των γραμμικών διαφορικών εξισώσεων για την οποία ο χώρος των λύσεων είναι ένας γραμμικός υποχώρος, δηλαδή το άθροισμα κάθε συνόλου λύσεων ή ο πολλαπλασιασμός των λύσεων είναι επίσης μια λύση. Οι συντελεστές της άγνωστης συνάρτησης και των παραγώγων της σε μία γραμμική διαφορική εξίσωση επιτρέπονται να είναι (γνωστές) συναρτήσεις της ανεξάρτητης μεταβλητής ή μεταβλητές· Αν αυτοί οι συντελεστές είναι σταθερές τότε πρόκειται για ένα σταθερό συντελεστή γραμμικής διαφορικής εξίσωσης.
Κωνσταντίνος Α. Τσουκαλάς
Πηγή
Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεωτέρου Ελληνισμού 1830-2010 - Αρχεία Ελληνικής Βιογραφίας, Εκδόσεις Μέτρον, τόμος Γ΄, σελ. 527-528
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Καθηγητές Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Διαφορική εξίσωση
Μη-γραμμικές διαφορικές εξισώσεις
Οι μη γραμμικές διαφορικές εξισώσεις σχηματίζoνται από τα στοιχεία της άγνωστης συνάρτησης και τα παράγωγά τους, τα οποία έχουν βαθμό > 1. Υπάρχουν πολύ λίγες μέθοδοι επίλυσης μη γραμμικών διαφορικών εξισώσεων. Συγκεκριμένα αυτές που είναι γνωστές τυπικά εξαρτώνται από την εξίσωση η οποία έχει ιδιαίτερες συμμετρίες. Οι μη γραμμικές διαφορικές εξισώσεις μπορεί να εμφανίζουν πολύ περίπλοκη συμπεριφορά πάνω σε επεκτεταμένα χρονικά διαστήματα, χαρακτηριστικό του χάους. Ακόμη και τα θεμελιώδη ερωτήματα της ύπαρξης, της μοναδικότητας και της επεκτασιμότητας των λύσεων για μη γραμμικές διαφορικές εξισώσεις, και με καλά-ορισμένες αρχικές και συνοριακές τιμές για μη γραμμικές ΜΔΕ είναι δύσκολα προβλήματα και η επίλυσή τους σε ειδικές περιπτώσεις θεωρείται ότι είναι μια σημαντική πρόοδος στη μαθηματική θεωρία (βλ Navier-Stokes ύπαρξη και την ομαλότητα). Ωστόσο, εάν η διαφορική εξίσωση είναι καλά ορισμένη αναπαριστώντας μία ουσιαστική φυσική διεργασία, τότε περιμένει κανείς να έχει μια λύση.
Οι Γραμμικές διαφορικές εξισώσεις συχνά εμφανίζονται ως προσεγγίσεις σε μη γραμμικές εξισώσεις. Οι προσεγγίσεις αυτές ισχύουν μόνο υπό περιορισμένες συνθήκες. Για παράδειγμα, η εξίσωση του αρμονικού ταλαντωτή είναι μια προσέγγιση με την μη γραμμική εκκρεμή εξίσωση που ισχύει για μικρές ταλαντώσεις πλάτους (βλέπε παρακάτω).
Για την εξίσωση
Οι Διαφορικές εξισώσεις περιγράφονται από τη σειρά τους και καθορίζονται από τον όρο με τον υψηλότερο αριθμό παραγώγων. Μια εξίσωση που περιέχει μόνο μοναδικά παράγωγα είναι μια διαφορική εξίσωση πρώτης τάξης, μια εξίσωση που περιέχει διπλά παράγωγα είναι μια διαφορική εξίσωση δεύτερης τάξης, και ούτω καθεξής.
Παραδείγματα
Στην πρώτη ομάδα παραδειγμάτων, ας είναι u μία άγνωστη συνάρτηση του x, και c και ω γνωστές σταθερές. Σημείωση: τόσο οι συνήθεις όσο και οι μερικές διαφορικές εξισώσεις σε γενικές γραμμές κατατάσσονται ως γραμμικές και μη γραμμικές.
Στην επόμενη ομάδα παραδειγμάτων, η άγνωστη συνάρτηση u εξαρτάται από δύο μεταβλητές Χ και Τ ή Χ και Υ.
Ύπαρξη λύσεων
Η επίλυση διαφορικών εξισώσεων δεν είναι σαν την επίλυση αλγεβρικών εξισώσεων. Δεν είναι μόνο οι λύσεις τους πολλές φορές ασαφείς, αλλά το αν οι λύσεις είναι μοναδικές ή ακόμα και αν υπάρχουν είναι επίσης αξιοσημείωτα θέματα ενδιαφέροντος.
Για πρώτης τάξης προβλήματα αρχικών τιμών, το θεώρημα ύπαρξης λύσης Peano δίνει ένα σύνολο περιστάσεων στις οποίες υπάρχει μια λύση. Δεδομένου οποιοδήποτε σημείου (a,b) στο καρτεσιανό σύστημα συντεταγμένων, ορίζουν κάποια ορθογώνια περιοχή Z, έτσι ώστε  και (a,b) να είναι στο εσωτερικό του Z. Εάν μας δίνεται μια διαφορική εξίσωση  με την προϋπόθεση ότι y=b όταν x=a, τότε υπάρχει σε τοπικό επίπεδο μια λύση, αν g(x,y) και  είναι αμφότερα συνεχείς στο Z. Αυτή η λύση υφίσταται σε κάποιο διάστημα με το κέντρο του στο a. Η λύση μπορεί να μην είναι μοναδική. Ωστόσο, αυτό μας βοηθά μόνο με τα πρώτης τάξης προβλήματα αρχικής τιμής. Ας υποθέσουμε ότι είχαμε ένα γραμμικό πρόβλημα αρχικών τιμών της νιοστής σειράς:
έτσι ώστε
Για κάθε μη μηδενικά f_{n}(x), αν και g είναι συνεχή σε κάποιο διάστημα που περιέχει το x_{0},η y είναι υπάρχει και είναι μοναδικό.
Εφαρμογές
Η μελέτη των διαφορικών εξισώσεων είναι ένα ευρύ πεδίο στα καθαρά και εφαρμοσμένα μαθηματικά, τη φυσική και τη μηχανική. Όλες αυτές οι επιστήμες ασχολούνται με τις ιδιότητες των διαφορικών εξισώσεων διαφόρων τύπων. Στα καθαρά μαθηματικά επικεντρώνόμαστε στην ύπαρξη και την μοναδικότητα των λύσεων, ενώ στα εφαρμοσμένα μαθηματικά δίνουμε έμφαση στην αυστηρή αιτιολόγηση των μεθόδων για την προσέγγιση λύσεων. Οι διαφορικές εξισώσεις παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση σχεδόν σε κάθε φυσική, τεχνική, ή βιολογική διεργασία, από την ουράνια κίνηση,μέχρι το σχεδιασμό μίας γέφυρας ή τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ των νευρώνων. Διαφορικές εξισώσεις, όπως αυτές που χρησιμοποιούνται για την επίλυση των προβλημάτων της πραγματικής ζωής μπορεί να μην είναι άμεσα επιλύσιμες, όπως να μην έχουν ορισμένη λύση. Αντ 'αυτού, οι λύσεις μπορεί να προσεγγιστούν με τη χρήση αριθμητικών μεθόδων.
Μεγάλος αριθμός θεμελιωδών νόμων της φυσικής και της χημείας μπορούν να εκφραστούν ως διαφορικές εξισώσεις. Στη βιολογία και τα οικονομικά χρησιμοποιούνται διαφορικές εξισώσεις για να περιγράψουν τη συμπεριφορά πολύπλοκων συστημάτων. Η μαθηματική θεωρία των διαφορικών εξισώσεων αναπτύχθηκε αρχικά μαζί με τις επιστήμες στις οποίες προκύπτουν οι εξισώσεις και στις οποίες χρησιμοποιούνται τα αποτελέσματα. Παρ' όλα αυτά, διάφορα προβλήματα, πολλές φορές από αρκετά διαφορετικούς τομείς, μπορεί να ανάγονται σε ταυτόσημες διαφορικές εξισώσεις. Όταν συμβαίνει αυτό, η μαθηματική θεωρία των διαφορικών εξισώσεων εκλαμβάνεται ως η αρχή που ενοποιεί τα ποικίλα αυτά φαινόμενα. Για παράδειγμα, θεωρήστε την διάδοση του φωτός και του ήχου στην ατμόσφαιρα, και τη διάδοση των κυμάτων στην επιφάνεια μιας λίμνης. Όλα μπορούν να περιγραφούν από την ίδια μερική διαφορική εξίσωση δεύτερου βαθμού, την κυματική εξίσωση, που επιτρέπει την αντιμετώπιση του φωτός και του ήχου σαν κύματα, όπως τα κοινά κύματα στην επιφάνεια του νερού. Η μετάδοση της θερμότητας, της οποίας τη θεωρία ανέπτυξε ο Ζοζέφ Φουριέ, κυβερνάται από μια διαφορετική μερική διαφορική εξίσωση δεύτερου βαθμού, την εξίσωση θερμότητας. Προέκυψε ότι πολλές διεργασίες διάχυσης, φαινομενικά διαφορετικές, περιγράφονται τελικά από την ίδια εξίσωση. Η εξίσωση Μπλάκ-Σόλ στα χρηματοοικονομικά για παράδειγμα, σχετίζεται με την εξίσωση διάδοσης της θερμότητας.
Σχέση με τις εξισώσεις διαφορών
Η θεωρία των διαφορικών εξισώσεων συσχετίζεται με τη θεωρία των εξισώσεων διαφορών, στις οποίες οι μεταβλητές παίρνουν μόνο διακριτές τιμές, και η σχέση περιέχει τιμές της άγνωστης συνάρτησης ή συναρτήσεις και τιμές σε παραπλήσιες συντεταγμένες. Πολλές μέθοδοι για τον υπολογισμό αριθμητικών λύσεων διαφορικών εξισώσεων ή τη μελέτη ιδιοτήτων των διαφορικών εξισώσεων περιέχουν προσέγγιση της λύσης μιας διαφορικής εξίσωσης από τη λύση μιας αντίστοιχης εξίσωσης διαφορών.
Κλασική μηχανική
Όσο η δύναμη που δρα σε ένα σωματίδιο που είναι γνωστό, ο δεύτερος νόμος του Νεύτωνα είναι επαρκής για να περιγράψει την κίνηση του σωματιδίου. Μόλις ανεξάρτητες σχέσεις για κάθε δύναμη που δρα σε ένα σωματίδιο είναι διαθέσιμα, μπορούν να αντικατασταθούν στον δεύτερο νόμο του Νεύτωνα για να παραγάγουν μια διαφορική εξίσωση, η οποία ονομάζεται εξίσωση της κίνησης.
Ηλεκτροδυναμική
Οι εξισώσεις του Maxwell είναι ένα σύνολο μερικών διαφορικών εξισώσεων που, σε συνδυασμό με το νόμο της δύναμης του Lorentz, αποτελούν το θεμέλιο της κλασικής ηλεκτροδυναμικής, της κλασικής οπτικής, και των ηλεκτρικών κυκλωμάτων. Τα πεδία αυτά με τη σειρά τους αποτελούν τη βάση στις σύγχρονες ηλεκτρικές και τεχνολογίες επικοινωνιών. Οι εξισώσεις του Maxwell περιγράφουν πώς τα ηλεκτρικά και μαγνητικά πεδία δημιουργούνται και τροποποιούνται μεταξύ τους και από τα τέλη και τα ρεύματα. Πήραν το όνομά τους από τον Σκωτσέζο φυσικό και μαθηματικό James Clerk Maxwell, ο οποίος δημοσίευσε μια πρώιμη μορφή αυτών των εξισώσεων μεταξύ 1861 και 1862.
Κβαντική μηχανική
Στην κβαντομηχανική, το ανάλογο του νόμου του Νεύτωνα είναι εξίσωση του Schrödinger (μια μερική διαφορική εξίσωση) για ένα κβαντικό σύστημα (συνήθως άτομα, μόρια, και υποατομικά σωματίδια είτε ελεύθερα, είτε δεσμευμένα, είτε εντοπισμένα). Δεν είναι μια απλή αλγεβρική εξίσωση, αλλά σε γενικές γραμμές μια γραμμική μερική διαφορική εξίσωση, που περιγράφει τη χρονική εξέλιξη της κυματοσυνάρτησης του συστήματος (ονομάζεται επίσης "κατάσταση λειτουργίας").
Εξισώσεις θηρευτών-θηραμάτων
Οι εξισώσεις Lotka-Volterra, επίσης γνωστές ως οι εξισώσεις θηρευτών-θηραμάτων, είναι ένα ζευγάρι πρώτης τάξης, μη γραμμικών, διαφορικών εξισώσεων που χρησιμοποιούνται συχνά για να περιγράψουν τη δυναμική των βιολογικών συστημάτων στα οποία αλληλεπιδρούν δύο είδη, το ένα ως αρπακτικό και το άλλο ως θήραμα.
Χημεία
Ο νόμος του ρυθμού ή η εξίσωση του ρυθμού για μια χημική αντίδραση είναι μια διαφορική εξίσωση που συνδέει την ταχύτητα της αντίδρασης με συγκεντρώσεις ή πιέσεις των αντιδρώντων και σταθερές παραμέτρους (κανονικά, συντελεστές ταχύτητας και μερικές εντολές αντιδράσεων) .Για τον προσδιορισμό της εξίσωσης ρυθμού για ένα συγκεκριμένο σύστημα μία συνδυάζει την ταχύτητα της αντίδρασης με ένα ισοζύγιο μάζας για το σύστημα.
Καθολικότητα της μαθηματικής περιγραφής
Μεγάλος αριθμός θεμελιωδών νόμων της φυσικής και της χημείας μπορούν να εκφραστούν ως διαφορικές εξισώσεις. Στη βιολογία και τα οικονομικά χρησιμοποιούνται διαφορικές εξισώσεις για να περιγράψουν τη συμπεριφορά πολύπλοκων συστημάτων. Η μαθηματική θεωρία των διαφορικών εξισώσεων αναπτύχθηκε αρχικά μαζί με τις επιστήμες στις οποίες προκύπτουν οι εξισώσεις και στις οποίες χρησιμοποιούνται τα αποτελέσματα. Παρ'όλα αυτά, διάφορα προβλήματα, πολλές φορές από αρκετά διαφορετικούς τομείς, μπορεί να ανάγονται σε ταυτόσημες διαφορικές εξισώσεις. Όταν συμβαίνει αυτό, η μαθηματική θεωρία των διαφορικών εξισώσεων εκλαμβάνεται ως η αρχή που ενοποιεί τα ποικίλα αυτά φαινόμενα. Για παράδειγμα, θεωρήστε την διάδοση του φωτός και του ήχου στην ατμόσφαιρα, και τη διάδοση των κυμάτων στην επιφάνεια μιας λίμνης. Όλα μπορούν να περιγραφούν από την ίδια μερική διαφορική εξίσωση δεύτερου βαθμού, την κυματική εξίσωση, που επιτρέπει την αντιμετώπιση του φωτός και του ήχου σαν κύματα, όπως τα κοινά κύματα στην επιφάνεια του νερού. Η μετάδοση της θερμότητας, της οποίας τη θεωρία ανέπτυξε ο Ζοζέφ Φουριέ, κυβερνάται από μια διαφορετική μερική διαφορική εξίσωση δεύτερου βαθμού, την εξίσωση θερμότητας. Προέκυψε ότι πολλές διεργασίες διάχυσης, φαινομενικά διαφορετικές, περιγράφονται τελικά από την ίδια εξίσωση. Η εξίσωση Μπλάκ-Σόλ στα χρηματοοικονομικά για παράδειγμα, σχετίζεται με την εξίσωση διάδοσης της θερμότητας.
Τίμαιος (διάλογος)
Ο Τίμαιος είναι φιλοσοφικός διάλογος του Πλάτωνα, που εμφανίζεται ως συνέχεια κατά κάποιο τρόπο της Πολιτείας του Πλάτωνα. Ο Σωκράτης ανοίγει τη συζήτηση με αναφορά στα βασικά σημεία που εξέθεσε στην ίδια συντροφιά προσώπων την προηγούμενη ημέρα [17b-19b] και η ανακεφαλαίωση που γίνεται συμπίπτει απολύτως με τα περιεχόμενα των πρώτων πέντε βιβλίων (A-E) της "Πολιτείας". Ο Κικέρων μετέφρασε ή (διασκεύασε) τον Τίμαιο, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του έργου του έχει χαθεί.
Δομή του διαλόγου
Το έργο χωρίζεται σε τρία ευδιάκριτα μέρη: α) την εισαγωγική ανακεφαλαίωση των περιεχομένων των πρώτων πέντε βιβλίων της "Πολιτείας" [172-19b] από τον Σωκράτη με έκφραση της έντονης επιθυμίας υλοποίησης της θεωρίας σε συγκεκριμένα επιτεύγματα [19b-20c]. β) την αφήγηση του Κριτία με τη φημολογούμενη αντίσταση και νίκη της Αθήνας κατά των βασιλέων της Ατλαντίδας (20c-26d) και γ) την κοσμολογική ομιλία του Τίμαιου χωρίς παρεμβολές προσώπων του ακροατηρίου του εκτός από κάποιες σποραδικές παρεμβολές του Σωκράτη με λόγια συγκατάθεσης [27c-92c].
Προκαταρτικός μύθος
Σε ένα προκαταρκτικό μύθο, ο Κριτίας αφηγείται την κατάκτηση από τους Αθηναίους της αυτοκρατορίας της Ατλαντίδας, μιας Ηπείρου που, σύμφωνα με τον μύθο, βρισκόταν δυτικά από τις Ηράκλειες στήλες (Γιβραλτάρ) και η οποία βυθίστηκε στη θάλασσα. Ο μύθος συνεχίζεται στο διάλογο Κριτίας.
Η ομιλία του Τίμαιου
μικρογραφία|Στην τοιχογραφία της [[Η Σχολή των Αθηνών (Ραφαήλ)|Σχολής των Αθηνών, ο Ραφαήλ απεικόνισε τον Πλάτωνα να κρατά στο χέρι του το κείμενο του Τίμαιου, που θεωρείται το σημαντικότερο έργο του]] Η αφήγηση του Τίμαιου εισάγει δύο αρχές:
Τα αισθητά ανήκουν στον κόσμο της γενέσεως, είναι δημιουργημένα. Επίσης, κάθε δημιουργημένη υπόσταση, κάθε γιγνόμενον, έχει κάποια αιτία. Η αιτία του αισθητού κόσμου είναι δημιουργός, που, όπως κάθε τεχνίτης, εργάζεται με βάση κάποιο υπόδειγμα. Ο δημιουργός, ως άριστος, επέλεξε το υπόδειγμα, το οποίο, επειδή συγκεντρώνει κάθε είδους ωραιότητητα και τελειότητα, είναι ποιοτικώς υπέρτερο και συνεπώς αιώνιο και αμετάβλητο. Δημιουργήθηκε, λοιπόν, ο αισθητός κόσμος ως εικόνα του αιώνιου και άριστου υποδείγματος.
Επιδράσεις στους μεταγενέστερους
Ο Τίμαιος αποτελεί απόπειρα για ερμηνεία της φύσης, υπό την ευρύτερη έννοιά της, με βάση την αριθμητική και τη γεωμετρία. Η επίδρασή του ήταν ισχυρή από την αρχαιότητα και παρέμεινε μέχρι τους νεότερους χρόνους. Οι διατυπώσεις της Πλατωνικής κοσμογονίας, η διερεύνηση των οντολογικών περιοχών σε σχέση με τον αισθητό κόσμο, έργο και εικόνα της θεότητας, η κίνηση της κοσμικής ψυχής, η αναγωγή της φυσικής επιστήμης στα μαθηματικά κλπ., είναι αντικείμενα που άσκησαν σημαντική επίδραση στο έργο των Καρτέσιου, Λάιμπνιτς, Σπινόζα κ.ά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πλατωνικοί διάλογοι Κατηγορία:Σωκρατικοί διάλογοι Κατηγορία:Φυσική κοσμολογία Κατηγορία:Φυσική φιλοσοφία Κατηγορία:Ιστορία της φυσικής Κατηγορία:Ατλαντίδα Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Etymologicum Genuinum
Τίτλος
Ο αρχικός ελληνικός τίτλος δεν είναι γνωστός, και η ονομασία Etymologicum Genuinum δεν είναι παρά μια σχετικά νέα συμβατική ονομασία που δόθηκε από τους λογίους του 19ου αιώνα. Τα στοιχεία του χειρόγραφου και οι παραπομπές προς αυτό από άλλα έργα, κάνουν πιθανό ο αρχικός τίτλος να ήταν Ἐτυμολογικόν ή το Μέγα Ἐτυμολογικόν -αποτελεί διαφορετικό έργο από το βυζαντινό Μέγα Ετυμολογικόν του 12ου αιώνα-. Η σύγχρονη ονομασία του έγινε το 1897 από τον Γερμανό κλασικό φιλόλογο Ρίχαρντ Άουγκουστ Ράιτσενσταϊν (Richard August Reitzenstein) ο οποίος ήταν ο πρώτος που επιμελήθηκε αποσπάσματα του λεξικού.
Περιεχόμενα
Ο ανώνυμος συντάκτης του έργου συγκέντρωσε υλικό από το έργο πολλών παλαιότερων λεξικογράφων και σχολιαστών, αρχαίων και συγχρόνων του, όπως του Αίλιου Ηρωδιανού, Γεωργίου Χοιροβοσκού, Κυρίλλου και Μεθοδίου, Ωρίωνα του Θηβαίου, Ώρονα του Αλεξανδρινού, και Θεόγνωστου του Γραμματικού. Πιθανώς η δημιουργία του λεξικού ήταν προϊόν του κύκλου διανοουμένων του Πατριάρχη Φωτίου Α΄. Αποτέλεσε μια σημαντική πηγή για την μετέπειτα βυζαντινή λεξικογραφική παράδοση, ανάμεσα τους και του Μεγάλου Ετυμολογικού λεξικού.
Τα περιεχόμενα του έργου διασώζονται σε 2 χειρόγραφα του 10ου αιώνα, το Codex Vaticanus Graecus 1818 (= A) και το Codex Laurentianus Sancti Marci 304 (= B; AD 994). Σε κανένα από τα 2 δεν περιέχεται η πρώτη ανασκόπηση ή το πλήρες κείμενο, αλλά διαφορετικά συμπτυγμένα τμήματα.
Εκδόσεις
Το έργο δεν έχει εκδοθεί σε έντυπη έκδοση, παρά μόνο κάποια τμήματα του. Υπάρχουν 2 εκδόσεις οι οποίες βρίσκονται σε μακροχρόνια προετοιμασία, η πρώτη ξεκίνησε από την Άντα Άντλερ και συνεχίστηκε από τον Κλάους Άλπερς (Klaus Alpers), ενώ η 2η από τον Φρανσουά Λασέρ (François Lasserre) και τον Νικόλαο Λιβαδαρά. Η έκδοση των Λασέρ και Λιβαδαρά τιτλοφορήθηκε ως Etymologicum Magnum Genuinum, ωστόσο η ονομασία αυτή δεν χρησιμοποιείται πολύ συχνά καθώς δημιουργεί το ενδεχόμενο σύγχυσης με το Etymologicum Magnum/Μέγα Ετυμολογικόν του 12ου αιώνα.
Μελέτες
Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία Κατηγορία:Ελληνικά λεξικά Κατηγορία:Χειρόγραφα
Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη
Τα Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη (Γαλλικά: Terres australes et antarctiques françaises ή με συντομογραφία TAAF), είναι γαλλική υπερπόντια περιοχή στον νότιο Ινδικό Ωκεανό. Δεν έχουν αυτόχθονα ούτε μόνιμο πληθυσμό. Οι κάτοικοι των Γαλλικών Νοτίων και Ανταρκτικών Εδαφών εγκαθίστανται προσωρινά στα νησιά προς επάνδρωση επιστημονικών αποστολών ή προς υποστήριξη αυτών, χωρίς όμως να έχουν μόνιμη κατοικία στα νησιά.
Γεωγραφία
Η Γαλλία συγκέντρωσε σε μία διοικητική οντότητα όλα τα εδάφη που κατείχε στην ευρύτερη περιοχή. Το αποτέλεσμα είναι ένα αρκετά ετερογενές σύνολο που συγκεντρώνει τροπικά νησιά, νησιά του νοτίου ειρηνικού αλλά και το υπό Γαλλική διοίκηση έδαφος της Ανταρκτικής. Το κύριο κοινό χαρακτηριστικό των εδαφών αυτών ότι είναι αρκετά αφιλόξενα. Οι Διάσπαρτες Νήσοι είναι πολύ μικρές και χωρίς η με εξαιρετικά λίγα αποθέματα νερού, οι νότιες νήσοι (Κεργκελέν, Κροζέ, κ.α.) υπόκεινται ανέμους τόσο ισχυρούς που καθιστούν αδύνατη την ανάπτυξη δένδρων, τέλος η Ανταρκτική αποτελεί από τις πιο αφιλόξενες περιοχές του πλανήτη.
Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά εξηγούν την απουσία μονίμου πληθυσμού όπως και το ότι δεν τίθεται θέμα εποίκισης.
Βάσει αυτής της λογικής η Γαλλία απεφάσισε την δημιουργία μία μοναδικής διοικητικής οντότητας.
Διοίκηση
thumb|Φυτείες λάχανου στο νησί Κεργκελέν. Τα Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη σχηματίζουν μια υπερπόντια επικράτεια της Γαλλίας από το 1955. Μέχρι το 2004, διοικούνταν από το Παρίσι από έναν ανώτερο διοικητή. Από τον Δεκέμβριο του 2004, ο διοικητής των Νήσων πήρε τον τίτλο Νομάρχη-Ανώτατου Διοικητή και διοικεί τα εδάφη από την Ρεϋνιόν (χωρίς αυτά να ανήκουν διοικητικά σε αυτή την υπερπόντια περιοχή). Στις 27 Οκτωβρίου 2022 η Φλοράνς Ζανμπλάν-Ρισλέρ (Florence Jeanblanc-Risler) ανέλαβε καθήκοντα στο αξίωμα.
Τα Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη αποτελούνται από πέντε διοικητικές περιφέρειες:
Σε κάθε περιφέρεια προΐσταται ένας περιφερειάρχης, που έχει αρμοδιότητες παρόμοιες με έναν Γάλλο δήμαρχο (συμπεριλαμβανομένων την καταγραφή γεννήσεων και θανάτων και το να είναι αξιωματικός της δικαστικής αστυνομίας).
Μπομπ Ντέισλι
Ο Μπομπ Ντέισλι (πλήρες αγγλ. όνομα Robert John Daisley) είναι Αυστραλός μπασίστας της χαρντ ροκ και χέβι μέταλ μουσικής σκηνής, ο οποίο είναι γνωστός για τη συνεργασία του με τα συγκροτήματα των Rainbow, Uriah Heep, Ozzy Osbourne και Γκάρι Μουρ.
Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη
Διοίκηση
Επειδή δεν υπάρχει μόνιμος πληθυσμός, δεν υπάρχει εκλεγμένη συνέλευση και το διαμέρισμα δεν στέλνει αντιπροσώπους στο εθνικό κοινοβούλιο.
Μπομπ Ντέισλι
Βιογραφία
Ο Ντέισλι γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1950 στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας. Ξεκίνησε να παίζει μπάσο σε εφηβική ηλικία και το πρώτο του συγκρότημα ήταν οι Mecca, τους οποίους σχημάτισε μαζί με τον κιθαρίστα Ντένις Γουίλσον, κυκλοφορώντας το σινγκλ "Black Sally". Το 1970, άλλαξαν το όνομα τους σε Kahvas Jute για να ηχογραφήσουν το δίσκο "Wide Open" ο οποίος κυκλοφόρησε μέσω της "Festvial Records". Το 1972, έγινε μέλος του μπλουζ συγκροτήματος Chicken Shack, με τους οποίους ηχογράφησε το άλμπουμ "Unlucky Boy", για να συνεχίσει στους Mungo Jerry, συμμετέχοντας στο δίσκο "Long Legged Woman Dressed In Black" του 1974.
Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη
Περιφερειάρχες
Σημερινοί περιφερειάρχες είναι:
Μπομπ Ντέισλι
Βιογραφία
left|thumb|180px|Το μπάσο του Μπομπ Ντέισλι στο Hard Rock Cafe της Πράγας Την επόμενη χρονιά, ο Ντέισλι σχημάτισε τους Widowmaker μαζί με τον πρώην κιθαρίστα των Mott the Hoople και Spooky Tooth, Λούθερ Γκροσβένορ, τον τραγουδιστή Στιβ Έλις και το ντράμερ Πωλ Νίκολς. Μαζί, κυκλοφόρησαν το δίσκο "Widowmaker" ανεβαίνοντας στις χαμηλές θέσεις του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να ακολουθήσει το "Too Late To Cry" το Φεβρουάριο του 1977.
Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη
Αδελία Γη
Η κυριότητα πάνω στην Αδελία Γη εξασκείται σύμφωνα με το Σύστημα Ανταρκτικών Συνθηκών. Η Αδελία Γη δεν αναγνωρίζεται ως "υπό γαλλική κυριαρχία" από πολλές χώρες (μεταξύ άλλων και των Η.Π.Α).
Διάσπαρτες Νήσοι
Όλες οι Διάσπαρτες Νήσοι τελούν υπό αμφισβήτηση ως προς την Γαλλική κυριαρχία. Ο Μαυρίκιος, οι Κομόρες, οι Σεϋχέλλες και η Μαδαγασκάρη αμφισβητούν την Γαλλική κυριαρχία στα νησιά. Ο Μαυρίκιος διεκδικεί τη Νήσο Τρομελέν, οι Κομόρες και οι Σεϋχέλλες τις Ένδοξες Νήσους και η Μαδαγασκάρη τα υπόλοιπα νησιά.
Μπομπ Ντέισλι
Βιογραφία
Εκείνη τη χρονιά, ο κιθαρίστας Ρίτσι Μπλάκμορ του πρότεινε να γίνει μέλος των Rainbow, με αποτέλεσμα ο Ντέισλι να ηχογραφήσει μαζί τους το άλμπουμ "Long Live Rock 'n Roll" το οποίο ανέβηκε στο βρετανικό Top-10. Παρέμεινε στο συγκρότημα μέχρι το 1979 όταν και αντικαταστάθηκε από τον πρώην μπασίστα των Deep Purple, Ρότζερ Γκλόβερ.
Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη
Διάσπαρτες Νήσοι
Η Μαδαγασκάρη διεκδικεί επίσης τον Ύφαλο του Γκέυζερ από το 1976.
Μπομπ Ντέισλι
Βιογραφία
Το φθινόπωρο του 1979, ο Ντέισλι έγινε μέλος του προσωπικού σχήματος του πρώην τραγουδιστή των Black Sabbath, Όζι Όσμπορν, παίζοντας στο πρώτο του άλμπουμ με τίτλο "Blizzard of Ozz", το 1980. Μετά την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου, "Diary of a Madman" το 1981, ο Ντέισλι απολύθηκε από το συγκρότημα, αλλά συνέχισε να συνεισφέρει στους δίσκους του Όσμπορν μέχρι και το "No More Tears" του 1991.
Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερπόντια Γαλλία Κατηγορία:Ειδικά εδάφη των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Μπομπ Ντέισλι
Βιογραφία
Το 1982, έγινε μέλος του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Uriah Heep, ηχογραφώντας μαζί τους τα άλμπουμ "Abominog" και "Head First". Στη συνέχεια, ΄συμμετείχε στο προσωπικό σχήμα του Γκάρι Μουρ, συμμετέχοντας στους δίσκους "Victims of the Future", "Run for Cover", "Wild Frontier", "After The War", "Still Got The Blues" και "After Hours". Η συνεργασία του με τον Ιρλανδό κιθαρίστα συνεχίστηκε μέχρι το θάνατο του Μουρ, το 2011. Επίσης, έπαιξε μπάσο στο δίσκο "The Eternal Idol" των Black Sabbath, το 1987.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη ιστοσελίδα του Μπομπ Ντέισλι
Κατηγορία:Μπασίστες Κατηγορία:Αυστραλοί μουσικοί Κατηγορία:Μέλη των Black Sabbath
KC
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων KC ή kc μπορεί να αναφέρεται:
Μαγδαληνή Βισκόντι
H Μαγδαληνή, ιταλ. Maddalena Visconti (1366 - 17 Ιουλίου 1404) από τον Οίκο των Βισκόντι ήταν κόρη τού κυριάρχου τού Μιλάνου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα τη Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ήταν η έβδομη κόρη τού Μπερναμπό κυριάρχου τού Μιλάνου και της Βεατρίκης-Ρεγκίνας ντελα Σκάλα, κόρης τού Μαστίνο Β΄ κυριάρχου της Βερόνας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1381 τον Φρειδερίκο των Βίττελσμπαχ δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βισκόντι
The Plasma Shaft
Το The Plasma Shaft είναι μία συλλογή από τους Red Hot Chili Peppers. Περιέχει το δίσκο Blood Sugar Sex Magik μαζί με άλλα 8 τραγούδια που προέκυψαν από την ηχογράφηση του.Κυκλοφόρησε στις 24 Ιουνίου του 1994 αποκλειστικά στην Αυστραλία και την Ιαπωνία.
Τραγούδια
Κατηγορία:Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994
Λίγκα Πρίμα Ινδονησίας
Η Λίγκα Πρίμα Ινδονησίας (ινδονησιακά: Liga Prima Indonesia, αγγλικά: Indonesian Premier League, IPL) αποτελούσε την κορυφαία κατηγορία στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Ινδονησίας από το 2011 έως το 2013. Διοργανώτρια αρχή του πρωταθλήματος ήταν η PT Liga Prima Indonesia Sportindo υπό την εποπτεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ινδονησίας (PSSI). Η IPL αντικατέστησε τη Λίγκα Σούπερ Ινδονησίας (ISL) ως η κορυφαία κατηγορία ποδοσφαίρου στην Ινδονησία.
Στο έκτακτο συνέδριο της PSSI στις 17 Μαρτίου 2013 αποφασίστηκε ότι το ενοποιημένο πρωτάθλημα θα ονομαζόταν Λίγκα Σούπερ Ινδονησίας με 22 ομάδες. Αποφασίστηκε η διάλυση της Λίγκα Πρίμα Ινδονησίας μετά την ολοκλήρωση της περιόδου 2013 συμπεριλαμβανομένων των πλέι-οφ, ενώ οι επτά καλύτερες ομάδες του πρωταθλήματος θα μετείχαν στο πρωτάθλημα της Λίγκα Σούπερ Ινδονησίας για την περίοδο 2014.
Ζουλφουκαρλί
Το Ζουλφουκαρλί (επίσης, Ζουλ'φουγκαρλί, Ζουλταγκάρλι, και Ζιουλφαγκάρλι) είναι ένα χωριό της επαρχίας Καλμπατζάρ στο Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στην δημοκρατία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Μαρία Λουίζα ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν
Η Μαρία-Λουίζα ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν, γαλλ.: Marie Louise Henriette Jeanne de La Tour d'Auvergne, (15 Αυγούστου 1725 – 1793) ήταν Γαλλίδα ευγενής και μέλος τού Οίκου ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν. Έγινε πριγκίπισσα τού Γκυεμενέ από τον γάμο της.
Ζουλφουκαρλί
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Καλμπατζάρ
Μαρία Λουίζα ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν
Βιογραφία
Ήταν το πρώτο παιδί, που γεννήθηκε από τον Κάρολο-Γοδεφρείδο ντε Λα τουρ ντ'Ωβέρν και τη σύζυγό του Mαρία-Καρολίνα Σομπιέσκα, εγγονή τού Ιωάννη Γ΄ Σομπιέσκι της Πολωνίας και μεγαλύτερη αδελφή της Κλημεντίνας Σομπιέσκι, συζύγου τού Ιακώβου-Φραγκίσκου-Εδουάρδου Στιούαρτ. Είχε έναν μικρότερο αδελφό, τον Γοδεφρείδο[-Κάρολο-Ερρίκο], που διαδέχθηκε τον πατέρα τους ως δούκας τού Μπουγιόν.
Ως δισεγγονή τού Ιωάννη Γ΄ της Πολωνίας, ήταν μία εξαιρετικά πλούσια κληρονόμος. Εξαιτίας τού τελευταίου, ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ της Γαλλίας έδειξε μεγάλο προσωπικό ενδιαφέρον για τις προοπτικές γάμου της.
Τελικά, παντρεύτηκε τον Ιούλιο-Ηρακλή Μεριαντέκ ντε Ροάν, δούκα τού Μονμπαζόν, πρίγκιπα τού Γκυεμενέ.
Το ζευγάρι παντρεύτηκε στο Παρίσι στις 19 Φεβρουαρίου 1743, όταν εκείνη δεν ήταν ακόμη δεκαεπτά ετών. Εκείνος ήταν γιος τού Ηρακλή Μεριαντέκ ντε Ροάν, δούκα του Moνμπαζόν, πρίγκιπα τού Γκυεμενέ (1688–1757) και της Λουίζας-Γαβιέλας-Ιουλίας ντε Ροάν (1704–1741). Δύο χρόνια αργότερα, γεννήθηκε ένας γιος, ο Ερρίκος-Λουδοβίκος.
Μέσω της μητέρας της, η Μαρία-Λουίζα είχε συγγενείς μία Αγία Ρωμαία Αυτοκράτειρα της Γερμανίας και μία εκλέκτορα της Σαξονίας ως εξαδέλφια. Η θεία της, Άννα-Μαρία-Λουίζα ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν είχε ήδη παντρευτεί με τον Οίκο ντε Ροάν, του οποίου τα μέλη κατατάχθηκαν ως ξένοι πρίγκιπες στην Αυλή των Βερσαλλιών. Ως εκ τούτου, αυτό τους έδωσε την προσφώνηση της Αυτού Υψηλότητας και το δικαίωμα να υπερέχουν σε ορισμένα άλλα μέλη της Αυλής.
Τον Νοέμβριο του 1746, η Μαρία-Λουίζα προσβλήθηκε από ευλογιά, η οποία, εκείνη την εποχή, ήταν συχνά μία θανατηφόρα ασθένεια.
Κατά τη διάρκεια της ανάρρωσής της, η οικογένειά της έλαβε ένα σημείωμα συμπαράστασης από τον πρώτο της εξάδελφο, Κάρολο-Εδουάρδο Στιούαρτ, γνωστό και ως «νεαρό διεκδικητή» της Αγγλίας & Σκωτίας. Έχοντας αναρρώσει, τον Αύγουστο του 1747, το ζευγάρι γνωρίστηκε και η Μαρία-Λουίζα ερωτεύτηκε με πάθος αυτόν τον πρώτο εξάδελφο, ο οποίος της ανταπέδωσε τα συναισθήματά της και ξεκίνησαν μία σχέση.