cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προεδρικές εκλογές στην Γκαμπόν (2016)
Επακόλουθα
Η νέα κυβέρνηση με επικεφαλής τον Ενγκοντέ διορίστηκε στις 2 Οκτωβρίου 2016. Παρότι ο Μπόνγκο είχε δηλώσει νωρίτερα ότι η νέα κυβέρνηση θα ήταν χωρίς αποκλεισμούς, η αντιπολίτευση ήταν σε μεγάλο βαθμό απούσα από τη σύνθεσή της. Ωστόσο, ο Μπρούνο Μπεν Μουμπαμπά, ο οποίος ήρθε 3ος στις εκλογές, διορίστηκε αναπληρωτής πρωθυπουργός. Κανένα πρόσωπο προσκείμενο στον Ζαν Πινγκ δεν συμπεριλήφθηκε στο 40μελές κυβερνητικό σχήμα. Οι υποστηρικτές του Πινγκ γελοιοποίησαν τους ισχυρισμούς ότι η κυβέρνηση θα ήταν"χωρίς αποκλεισμούς" ενώ οι παρατηρητές σημείωσαν την έλλειψη συμμετοχής κάποιας ουσιαστικής αντιπολίτευσης.
Αρβανιτάκης
Το ελληνικό επώνυμο Αρβανιτάκης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Τόμας Βερμάελεν
Ο Τόμας Βερμάελεν (σωστή προφορά: Τόμας Φερμάελεν) (Thomas Vermaelen, 14 Νοεμβρίου 1985) ειναι Βέλγος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός στην Βίσελ Κόμπε και στην Εθνική Βελγίου.
Σε συλλόγους
Το 2003 ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τον Άγιαξ, με τον οποίο κατέκτησε ένα πρωτάθλημα και δύο Κύπελλα Ολλανδίας. Το 2009 έγινε παίκτης της Άρσεναλ, στην οποία έμεινε για πέντε χρόνια. Με την Άρσεναλ κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας τη σεζόν 2013-2014, ενώ αναδείχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα της Πρέμιερ Λιγκ τη σεζόν 2009-2010. Από το 2014 αγωνίζεται στην Μπαρτσελόνα, με την οποία έχει κερδίσει τρία πρωταθλήματα (2014–15, 2015–16 και 2017-18), τέσσερα Κύπελλο Ισπανίας και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων (2015).
Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Βελγίου παίζει από το 2006. 'Ηταν στο ρόστερ της ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, στο Μουντιάλ του 2014, στο Euro του 2016 και στο Μουντιάλ του 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΣ Βάαλβαϊκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Έμπερχαρτ Α΄ κόμης της Βυρτεμβέργης
Ο Έμπερχαρτ Α΄. γερμ. eberhard I (13 Μαρτίου 1265 - 5 Ιουνίου 1325) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης (1279-1325).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ούλριχ Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Αγνής, από το Λήγκνιτς (Πολωνικά: Λεγκνίτσα) της Σιλεσίας.
Το 1325 απεβίωσε στη Στουτγάρδη σε ηλικία 60 ετών. Επειδή ο πρωτότοκος γιος του Ούλριχ είχε αποβιώσει από το 1315, τον διαδέχθηκε ο δευτερότοκος Ούλριχ Γ΄.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα ίσως την Αδελαΐδα του Βέρντενμπερκ-Χάιλιγκενμπερκ, από το Ζιγκμαρίνγκεν και είχε τέκνα:
Μετά ο Έμπερχαρτ Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα, κόρη του Φρειδερίκου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης και είχε τέκνο:
Ντιέγο Γοδίν
Ο Ντιέγο Γοδίν (Diego Godín,, γεννήθηκε 16 Φεβρουαρίου 1986) είναι Ουρουγουανός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Βέλες Σάρσφιλντ στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών της εθνικής ομάδας της χώρας του με 161 εμφανίσεις.
Έμπερχαρτ Α΄ κόμης της Βυρτεμβέργης
Οικογένεια
Έπειτα έκανε τρίτο γάμο με την Ίρμενγκαρτ, κόρη του Ροδόλφου Α΄ μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και είχε τέκνα:
Ντιέγο Γοδίν
Σε συλλόγους
Ξεκίνησε να αγωνίζεται επαγγελματικά το 2003 στη Σέρο και τρία χρόνια αργότερα πήρε μεταγραφή για τη Νασιονάλ, στην οποία έγινε αρχηγός. Το 2007 υπέγραψε στη Βιγιαρεάλ, όπου έμεινε για τρία χρόνια. Τον Αύγουστο του 2010 έγινε παίκτης της Ατλέτικο Μαδρίτης και κατέκτησε ένα πρωτάθλημα (2013-2014), ένα Κύπελλο και ένα Σούπερ Καπ Ισπανίας. Επίσης, κατέκτησε δύο Γιουρόπα Λιγκ (2011-2012 και 2017-2018 ) και δύο ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ, ενώ έφτασε δύο φορές στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Επιπλέον, επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της Πριμέρα Ντιβιζιόν τις σεζόν 2013–14 και 2015–16, στην καλύτερη ομάδα του Τσάμπιονς Λιγκ τις σεζόν 2013–14, 2015–16 και 2016–17 και στην καλύτερη ομάδα της ΟΥΕΦΑ για το 2014.
Έμπερχαρτ Α΄ κόμης της Βυρτεμβέργης
Οικογένεια
Από μία μη νόμιμη σχέση πιστεύεται ότι είχε ένα φυσικό τέκνο:
Ντιέγο Γοδίν
Σε συλλόγους
Το Μάιο του 2019 ο Γοδίν ανακοίνωσε ότι θα αποχωρήσει από την Ατλέτικο στο τέλος της περιόδου 2018-19. Από τον Ιούλιο του 2019 έως το 2020 ήταν παίκτης της Ίντερ. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε για δύο χρόνια στην Κάλιαρι και ατον Ιανουάριο του 2022 υπέγραψε στην Ατλέτικο Μινέιρο. Από τον Ιούνιο του 2022 αγωνίζεται στη Βέλες Σάρσφιλντ.
Στην εθνική ομάδα
Στην Εθνική Ουρουγουάης αγωνίζεται από το 2005. Έχει λάβει μέρος σε τέσσερα Παγκόσμια Κύπελλα: του 2010, του 2014, του 2018 και του 2022. Στη διοργάνωση του 2018 ήταν ο καλύτερος της ομάδας του που έφτασε μέχρι τον προημιτελικό. Επιπλέον, έχει συμμετάσχει στα Κόπα Αμέρικα του 2007, του 2011 κατακτώντας τον τίτλο,, του 2015 και του 2019. Έχει αγωνιστεί επίσης στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013 και στο Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Νασιονάλ ντε Φούτμπολ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέλες Σάρσφιλντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλιαρι Κάλτσιο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία
Πακ Πονγκ Τζου
Ο Πακ Πονγκ Τζου ( Κορεατικά: 박봉주, γεννηθείς την 10η Απριλίου 1939)  είναι ένας Βορειοκορεάτης πολιτικός που διετέλεσε Πρωθυπουργός της χώρας το 2003 -2007, και μία δεύτερη θητεία το 2013- 2019. Το 2018 εκλέχτηκε μέλος στο Προεδρείο του Εργατικού Κόμματος Κορέας.
Ερντενέτ
Το Ερντενέτ (μογγολικά: Эрдэнэт) είναι πόλη της Μογγολίας.
Πακ Πονγκ Τζου
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Πακ άρχισε την σταδιοδρομία του το 1962 ως διευθυντής του εργοστασίου τροφίμων Γιόνγκτσον, στην επαρχία Βόρειου Πιόνγαν.
Ερντενέτ
Γεωγραφία
Βρίσκεται στο αιμάγκ Ορκχόν και η πόλη έχει πληθυσμό 83.160 κατοίκους (Μογγολική απογραφή του 2011), κάνοντας την, την δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στη Μογγολία μετά την πρωτεύουσα Ουλάν Μπατόρ. Βρίσκεται στην βόρεια Μογγολία και η κοντινότερη πόλη είναι το Ζαργκαλάντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μογγολίας
Πακ Πονγκ Τζου
Πρώιμη σταδιοδρομία
Tον Οκτώβριο του 1980 μπήκε στην Κεντρική Επιτροπή του Εργατικού Κόμματος Κορέας (ΕΚΚ) ως αναπληρωματικό μέλος. και τον Ιούλιο του 1983 έγινε προϊστάμενος στην επιτροπή του βιομηχανικού συγκροτήματος χημικών της Ναμχούνγκ. Τον Μάιο του 1987 ταξίδεψε στην Τσεχοσλοβακία, την Πολωνία και την Ουγγαρία.
Κατά την δεκαετία του '90 επαγγελματικά κινήθηκε από τον κλάδο χημικών βιομηχανιών προς τις ελαφρές βιομηχανίες. Τον Μάιο του 1993 έγινε υποδιευθυντής του τμήματος ελαφρών βιομηχανιών του ΕΚΚ, με διευθύντρια την Κιμ Κιόνγκ Χούι, την θεία του Κιμ Γιονγκ Ουν και αδελφή του Κιμ Γιονγκ Ιλ. Τον Μάρτιο του 1994, που το τμήμα του ενοποιήθηκε με το τμήμα Εποπτείας Οικονομικής Πολιτικής του κόμματος, ανέλαβε την υποδιεύθυνση του νέου τμήματος. Τον Ιούλιο, o Πακ ήταν ένα από τα 273 μέλη, ο 188ος, της επιτροπής για τη νεκρώσιμη ακολουθία του εκλιπόντος Μεγάλου Ηγέτη Κιμ Ιλ Σονγκ, άρα ιεραρχικά βρισκόταν στην περιφέρεια της ελίτ.
Το 1995 ήταν μέλος στην επιτροπή για τη νεκρώσιμη ακολουθία του στρατιωτικού Ο Τζιν Ου (κορεατικά: 오진우).
Το 1998 επανήλθε στον κλάδο χημικών βιομηχανιών, εξελέγη μέλος της 10ης ΑΛΣ, και τον Σεπτέμβριο ανέλαβε το Υπουργείο Χημικών Βιομηχανιών από τον Πρωθυπουργό Χονγκ Σονγκ Ναμ.
Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη θέσπιση των διαταγμάτων του Ιουλίου 2002. Το 2003 εξελέγη μέλος της 11ης ΑΛΣ και τον Σεπτέμβριο του 2003 ορίστηκε Πρωθυπουργός.
Πρώτη θητεία (2003 - 2007) και μετά
Τον Απρίλιο του 2004 ταξίδεψε στην Κίνα μαζί με τον Κιμ Γιόνγκ Ιλ. Τον Μάρτιο του 2005 ηγήθηκε μίας ομάδας εκπροσώπων για μια αποστολή στην Κίνα. Τον Οκτώβριο του 2005 ήταν μέλος της επιτροπής για τη νεκρώσιμη ακολουθία του πολιτικού Γιον Χιόνγκ Μουκ (κορεατικά: 연형묵).
Το 2005, σε μία σύνοδο ολομέλειας της Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης, ο Πακ μίλησε για την επαναφορά του δημόσιου συστήματος διανομής. Πρότεινε μια διοικητική λύση στη διανομή τροφίμων και την επισήμανε ως κομματική θέση: «Για το τρέχον έτος, η παραγωγή σιτηρών, σίγουρα, πρέπει να φθάσει τους προσδοκώμενους στόχους, με καλή εφαρμογή της κομματικής πολιτικής, με συγκέντρωση και κινητοποίηση στο αγροτικό μέτωπο».
Τον Οκτώβριο του 2006 πραγματοποίησε άλλο ένα ταξίδι στην Κίνα, μαζί με τον Κιμ Γιόνγκ Ιλ. Επίσης, ανέθεσε θέματα οικονομικού προγραμματισμού και πολιτικής σε μία ομάδα από καινοτόμους πολιτικούς εμπειρογνώμονες.
Την 11η Απριλίου 2007, το Κορεατικό Κεντρικό Πρακτορείο Ειδήσεων ανέφερε ότι στην 5η σύνοδο της 11ης Ανώτατης Λαϊκής Συνέλευσης της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Κορέας, ο Πακ Πογνκ Τζου «απαλλάχθηκε ... από την πρωθυπουργία» και ο Κιμ Ιόνγκ Ιλ εξέλεξε τον νέο πρωθυπουργό. Δεν είχε κάνει δημόσιες εμφανίσεις από το Μάιο του 2006. Φημολογείται ότι απομακρύνθηκε από το αξίωμά του επειδή καταχράστηκε οικονομικά τα πετρελαϊκά κεφάλαια για τον γεωργικό τομέα, ή ότι επικεντρώθηκε υπερβολικά σε προτάσεις οικονομικής ανάπτυξης από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, εις βάρος των εγχώριων ιδεών. Μετά την αποχώρησή του, ελάχιστα κοινοποιήθηκαν για την κατάστασή του. Ίσως έχασε εύνοια και υποστήριξη λόγω της νέας οικονομικής πολιτικής που είχε εισάγει με το σύστημα του ωρομισθίου, ή επειδή απέτυχε να εφαρμόσει επιτυχώς οικονομικές μεταρρυθμίσεις.
Τον Μάιο του 2007 ήταν διευθυντής στο εργοστάσιο Σαντσόν Βιναλόν. Το 2008 εμφανίστηκε στην τηλεόραση ως διευθυντής του εργοστασίου. Τον Μάρτιο του 2009 ήταν υποδιευθυντής στο τμήμα ελαφρών βιομηχανιών του ΕΚΚ. Στα τέλη του 2009 επέστρεψε στην πολιτική σκηνή, με την αυξανόμενη επιρροή των Γιανγκ Σονγκ Τάεκ και Κιμ Κιόνγκ Χούι, ιδιαίτερα σε οικονομικά θέματα.
Την 15η Αυγούστου 2010 η εφημερίδα Mainichi Shimbun ανέφερε ότι ο Πακ Πονγκ Τζου είχε αναλάβει κάποιες εργασίες για το κόμμα. Είχε σημαντική συνεισφορά στη θέσπιση και επιβολή της νέας οικονομικής νομοθεσίας, που περιλάμβανε τα εργατικά δικαιώματα και την προστασία των επιχειρήσεων κρατικής ιδιοκτησίας και των κοινοπραξιών της χώρας. Παρουσιάστηκε σε μία εκπομπή του KCBS για την 50η επέτειο του Εστιατόριου Οκριου στην Πιονγιάνγκ. Τον Σεπτέμβριο του 2010 εξελέγη μέλος στην 6η Κεντρική Επιτροπή του ΕΚΚ. Το Νοέμβριο ήταν μέλος της επιτροπής για τη νεκρώσιμη ακολουθία του Υποπτέραρχου Γιο Μιόνγκ Ροκ.
Τον Απρίλιο του 2012 διαδέχτηκε την Κιμ Κιόνγκ Χούι αναλαμβάνοντας τη θέση του Διευθυντή του Τμήματος Ελαφρών Βιομηχανιών.
Δεύτερη θητεία (2013-2019)
Την 31η Μαρτίου 2013 εξελέγη μέλος της Μόνιμης Επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου του ΕΚΚ. Την 1η Απριλίου ορίστηκε Πρωθυπουργός, για μία δεύτερη θητεία, αντικαθιστώντας τον Τσόε Γιονγκ Ριμ. Την 22η Απριλίου προήδρευσε στην πρώτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, που περιλάμβανε μία συζήτηση για την πολιτική γραμμή Μπιούτζιν (κορεατικά: 병진, παράλληλη ανάπτυξη οικονομίας και πυρηνικών όπλων) και για θέματα προϋπολογισμού του πρώτου εξαμήνου του 2013. Τον Ιούλιο πραγματοποιήθηκε η δεύτερη σύνοδος ολομέλειας του Υπουργικού Συμβουλίου, όπου συζητήθηκαν τα νέα οικονομικά μέτρα για τη χώρα. Τον Δεκέμβριο ήταν μέλος της επιτροπής για τη νεκρώσιμη ακολουθία του πολιτικού Κιμ Κουκ Ταε (κορεατικά: 김국태).
Τον Μάρτιο του 2014 εκλέχτηκε μέλος της 13ης ΑΛΣ. Τον Ιούλιο ήταν μέλος της επιτροπής για τη νεκρώσιμη ακολουθία του πολιτικού Γιον Πιονγκ Χο.
Το Νοέμβριο του 2015 ήταν μέλος της επιτροπής για τη νεκρώσιμη ακολουθία του πολιτικού Ρι Ουλ Σολ, και το Δεκέμβριο για του πολιτικού Κιμ Γιανγκ Γκον.
Τον Μάιο του 2016 εξελέγη μέλος του Προεδρείου του Πολιτικού Γραφείου του ΕΚΚ. Επίσης, εξελέγη μέλος της 7ης Κεντρικής Επιτροπής και της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής του ΕΚΚ. Ήταν μέλος της επιτροπής για τη νεκρώσιμη ακολουθία του διπλωμάτη Κανγκ Σοκ Τζου. Τον Ιούνιο εξελέγη Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Κρατικών Υποθέσεων.
Πολιτικό έργο
Ο Πακ Πονγκ Τζου ηγήθηκε μιας διαδικασίας ειρηνικών μεταρρυθμίσεων στο εσωτερικό της Βόρειας Κορέας, που βοήθησαν την οικονομία της ΛΔΚ να ξεπεράσει τις κυρώσεις του 2002, και επίσης εισήγαγε νέες οικονομικές μεταρρυθμίσεις τον Ιούλιο του 2002. Μολονότι η πρώτη του θητεία στην Πρωθυπουργία έληξε με απόλυση, η επανεκλογή του το 2013 σηματοδότησε στον κόσμο την επιστροφή των πραγματιστών και των μεταρρυθμιστών στην εξουσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βορειοκορεάτες πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Βόρειας Κορέας
Συμμετοχή της Ελλάδας στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες 2016
Η Ελλάδα στους Θερινούς Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2016 που πραγματοποιούνται στο Ρίο ντε Τζανέιρο, εκπροσωπείται από την Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή (ΕΠΕ). Συνολικά, θα λάβουν μέρος 54 αθλητές σε 11 αθλήματα.
Εξωτερικόι σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θερινοί Παραολυμπιακοί Αγώνες 2016
Χριστίνα της Σουηδίας
Η Χριστίνα (σουηδικά: Kristina Alexandra,, 18 Δεκεμβρίου 1626 – 19 Απριλίου 1689) από τον Οίκο των Βάσα ήταν βασίλισσα της Σουηδίας από το 1632 μέχρι το 1654. Ήταν το μόνο νόμιμο τέκνο του βασιλιά Γουσταύου Β΄ Αδόλφου και της συζύγου του Μαρίας Ελεονώρας των Χοεντσόλλερν, κόρης του Ιωάννη Σιγισμούνδου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου. Διαδέχθηκε τον πατέρα της σε ηλικία έξι ετών.
Παραιτήθηκε από τον θρόνο, όταν ασπάστηκε τον καθολικισμό και πέρασε τα τελευταία χρόνια της στη Γαλλία και τη Ρώμη, όπου και πέθανε σε ηλικία 62 ετών. Ήταν η τελευταία του Οίκου της.
Βιογραφία
Η Χριστίνα Αυγούστα ή Χριστίνα Αλεξάνδρα γεννήθηκε στη Στοκχόλμη και η γέννησή της συνέπεσε με ένα σπάνιο αστρονομικό φαινόμενο, που προκάλεσε πολλές φήμες ως προς την επιρροή, που το παιδί θα είχε στο μέλλον. Ο βασιλιάς είχε ήδη δύο κόρες που πέθαναν, και όλοι ήλπιζαν πως το βρέφος θα ήταν αγόρι. Η πρώτη κόρη του βασιλιά γεννήθηκε και πέθανε το 1620, ενώ η δεύτερη, που είχε επίσης το όνομα Χριστίνα, γεννήθηκε το 1623 και πέθανε την επόμενη χρονιά. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της Μαρίας Ελεονώρας, οι προσδοκίες ήταν τεράστιες και όταν το παιδί γεννήθηκε, το παλάτι γέμισε από χαρά. Στις 18 Δεκεμβρίου η βασίλισσα γέννησε ένα παιδί, που στην αρχή θεωρήθηκε πως ήταν αγόρι - ήταν μαλλιαρό και έκλαιγε με μια δυνατή, βραχνή φωνή.
Ο βασιλιάς συνδέθηκε άμεσα με τη μικρή του κόρη, η οποία τον θαύμαζε. Η βασίλισσα όμως παρέμεινε απόμακρη, λόγω της απογοήτευσής της που το παιδί ήταν κορίτσι. Πριν αναχωρήσει για τον Τριακονταετή Πόλεμο, ο Γουσταύος Β΄ εξασφάλισε το δικαίωμα της μικρής του κόρης στον θρόνο, σε περίπτωση που δεν θα γυρνούσε. Σκοτώθηκε στο μέτωπο τον Νοέμβριο του 1632.
Ο πατέρας της έδωσε διαταγές, όπως η Χριστίνα μεγαλώσει σαν ένας πρίγκιπας. Η ίδια ορκίστηκε στον θρόνο ως βασιλιάς και όχι βασίλισσα, κάτι που της έδωσε το παρωνύμιο Το Κορίτσι Βασιλιάς. Η μητέρα της Χριστίνας, Μαρία Ελεονώρα, καταγόταν από την οικογένεια Χοεντσόλλερν και καθώς ήταν ευέξαπτη, προσπάθησε να «ενοχοποιήσει» τη Χριστίνα για τις δύσκολες ώρες της γέννας που πέρασε. Αυτός ήταν ίσως ο λόγος, που η ίδια η Χριστίνα δεν απέκτησε ποτέ της δικά της παιδιά.
Η Χριστίνα έκλαψε για τρεις ημέρες μετά την αναχώρηση του πατέρα της. Τα γράμματα που έγραφε στον πατέρα της στα Γερμανικά ακόμα διασώζονται. Η μητέρα της ζήτησε να φέρουν τον βασιλιά από τη Γερμανία μέσα σε ένα φέρετρο. Ζήτησε να μην ταφεί μέχρι να πεθάνει η ίδια και να ενταφιαστεί μαζί του. Ζήτησε ακόμη το φέρετρο να παραμείνει ανοικτό, και το έβλεπε κάθε δύο μέρες, αγγίζοντάς το, χωρίς να λαμβάνει υπόψη την αποσύνθεση του πτώματος. Ο Βασιλιάς πέθανε στις 6 Νοεμβρίου 1632, αλλά τάφηκε στις 22 Ιουνίου 1634, 18 μήνες αργότερα. Ακόμη και μετά την ταφή του, η βασίλισσα άρχισε να επισκέπτεται τον τάφο, προσπαθώντας να δει το πτώμα. Στο τέλος, ο Καγκελλάριος Άξελ Ούξενχανα ζήτησε να μπει στην είσοδο ένας φρουρός, για να μην προκληθούν περαιτέρω επεισόδια.
Αυτή η διευθέτηση δεν άρεσε καθόλου στη βασίλισσα, που απαγόρευσε την είσοδο της Αικατερίνης στα ανάκτορα. Ήθελε η ίδια να επιβληθεί της ανατροφής της πριγκίπισσας, η οποία υπέφερε από τις κρίσεις θλίψης της μητέρας της, κλεισμένη στα ιδιαίτερα διαμερίσματα όπου η βασίλισσα απαγόρευσε το φως του ηλίου. Ο Καγκελλάριος Ούξενχανα αποφάσισε να στείλει τη βασίλισσα εξορία στο κάστρο Γκρίπσχολμ, ενώ η συνέλευση θα αποφάσιζε πότε θα έβλεπε την εννιάχρονη κόρη της. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τρία όμορφα χρόνια, κατά τα οποία η Χριστίνα έζησε χαρούμενα στο πλευρό της θείας της Αικατερίνης και της οικογένειάς της. Όμως όταν η Αικατερίνη πέθανε το 1639, ο Ούξενχανα ζήτησε από την οικογένειά της να φύγει από τα ανάκτορα.
Όταν γεννήθηκε, οι νοσοκόμες απρόσεκτα άφησαν το βρέφος να τους πέσει στο πάτωμα. Ο ένας ώμος της έσπασε, με αποτέλεσμα ο ένας ώμος να είναι χαμηλότερος από τον άλλο για όλη της τη ζωή. Ήταν όμως, πολύ καλή στην ιππασία και έπαιρνε μαθήματα ξιφασκίας και σκοποβολής. Ήταν ιδιαίτερα ώριμη για την ηλικία της. Στις 15 Μαρτίου 1633 έγινε βασίλισσα στα έξι της, και το πρώτο της επίσημο καθήκον ήταν να υποδεχθεί την αποστολή της Ρωσικής Πρεσβείας. Ο Βασιλιάς εξασφάλισε πως ο θεολόγος Γιοχάννες Ματίε Γκότους θα ήταν ο καθηγητής της. Τη δίδαξε θρησκευτικά, φιλοσοφία, Αρχαία Ελληνικά και Λατινικά. Παράλληλα μελέτησε τη Σουηδική ιστορία καθώς και ξένες γλώσσες, για τις οποίες διέθετε ένα μοναδικό ταλέντο. Όταν ο Γάλλος πρέσβης έφθασε στη Στοκχόλμη το 1645 δήλωσε ότι η Χριστίνα "μιλά Γαλλικά σαν να έχει γεννηθεί στο Λούβρο!" Ο Όττο Σπέρλινγκ, γιατρός τής κόρης τού Χριστιανού Δ΄ συνάντησε τη Χριστίνα στη Στοκχόλμη το 1653 και της μίλησε στα ιταλικά, τα οποία αυτός γνώριζε έχοντας ζήσει στην Ιταλία για τέσσερα χρόνια. Έμεινε έκπληκτος που εκείνη, μη έχοντας επισκεφθεί την Ιταλία, μπορούσε να μιλήσει τη γλώσσα αυτή σαν μητρική. Η Χριστίνα μελέτησε και το Ισλάμ, αλλά και το σύγγραμμα Οι τρεις σφετεριστές, ένα έργο που παρέθετε αμφιβολίες για όλες τις μορφές οργανωμένης θρησκείας.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος των Βάσα Κατηγορία:ΛΟΑΤ ιστορία τον 17ο αιώνα
Ζαν-Φρανσουά Υ
Ο Ζαν-Φρανσουά Υ (γαλλικά: Jean-François Hue), 1751 - 1823, ήταν Γάλλος ζωγράφος του 18ου και 19ου αιώνα, γνωστός για τα τοπία και τις θαλασσογραφίες του.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζαν-Φρανσουά Υ γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1751 στο Σαιντ-Αρνού-αν-Ιβλίν, κοντά στις Βερσαλλίες. Παθιασμένος με τη ζωγραφική, άφησε το πατρικό του σπίτι και εγκαταστάθηκε πρώτα στις Βερσαλλίες και μετά στο Παρίσι. Το 1782, έγινε δεκτός στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής χάρη στο έργο του Άποψη στο δάσος του Φονταινεμπλώ. Οι κύριες πηγές έμπνευσής του για τα έργα του ήταν τα μεγάλα του ταξίδια.
Το ταλέντο και η ικανότητά του στο σχέδιο έγιναν αντιληπτά από νωρίς από τον Ζοζέφ Βερνέ. Αρχικά, υπήρξε μαθητής του Γκαμπριέλ-Φρανσουά Ντουαγιέν στο Παρίσι. Στη συνέχεια, μπήκε στο εργαστήριο του Ζοζέφ Βερνέ όπου καλλιέργησε το ταλέντο του ως ζωγράφος τοπίων και θαλασσογραφιών. Μετά τον θάνατο του Βερνέ φιλοδοξούσε να διοριστεί αυλικός ζωγράφος, αλλά καθώς δεν είχε καμία πολιτική προστασία ή προστάτη που τον στήριζε οικονομικά, αυτό αποδείχθηκε αδύνατο. Μετά το ξέσπασμα της Γαλλικής Επανάστασης επέζησε από το καθεστώς της Τρομοκρατίας ακριβώς επειδή δεν είχε ποτέ συνδεθεί στενά με τη μοναρχία.
Το 1791, η Συντακτική Συνέλευση του ζήτησε να ολοκληρώσει τη σειρά πινάκων των θαλάσσιων λιμανιών της Γαλλίας, που είχε αρχίσει ο Ζοζέφ Βερνέ από το 1763. Αυτοί οι πίνακες εκτέθηκαν στη γκαλερί του παλατιού του Λουξεμβούργου. Έχοντας γίνει σύμβουλος της Ακαδημίας, μεταξύ 1792 και 1798, δημιούργησε μια σειρά από έξι πίνακες με θέμα τα λιμάνια της Βρετάνης.
Πέθανε στο Παρίσι στις 26 Δεκεμβρίου 1823.
Κατάλογος προέδρων της Γκαμπόν
Ακολουθεί ένας κατάλογος των Προέδρων της Γκαμπόν από τη θεσμοθέτηση του αξιώματος του Προέδρου, το 1960, μέχρι σήμερα.
Ο πρώτος πρόεδρος της χώρας ήταν ο Λέον Μπα. Συνολικά τρία πρόσωπα έχουν υπηρετήσει ως πρόεδροι της χώρας, χωρίς να συνυπολογιστούν και δύο υπηρεσιακοί πρόεδροι.
Θητεία
Ο Πρόεδρος της Γκαμπόν εκλέγεται από τον λαό σε έναν γύρο, για επταετή θητεία. Οι τελευταίες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν τον Αύγουστο του 2016.
Υποσημειώσεις
Προεδρ *
Αντώνιος Γεωργούλης
Ο Αντώνιος Γεωργούλης (γενν. 25 Μαρτίου 1928) είναι Έλληνας παλαιστής. Αγωνίστηκε στην ελληνορωμαϊκή πάλη.
Κέρδισε ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951 στην Αλεξάνδρεια στην κατηγορία των 87+ κιλών. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 στο Ελσίνκι και στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 στη Μελβούρνη εκπροσώπησε την Ελλάδα στην κατηγορία των 87+ κιλών, και στην πρώτη συμμετοχή του, το 1952, κατετάγη στην 6η θέση σε ισοβαθμία με Σουηδό παλαιστή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ελληνορωμαϊκής πάλης Κατηγορία:Έλληνες παλαιστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Πανελλήνιος Γ.Σ. Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1951
Συνεχές ρεύμα υψηλής τάσης
Ένα σύστημα μεταφοράς ηλεκτρικής ισχύος (electric power transmission ή power super highway ή electrical super highway) συνεχούς ρεύματος υψηλής τάσης (high-voltage, direct current ή HVDC)    που χρησιμοποιεί συνεχές ρεύμα για τη μαζική μεταφορά ηλεκτρικής ισχύος, σε αντίθεση με τα πιο συνηθισμένα συστήματα εναλλασσόμενου ρεύματος (AC). Για μεταφορές μεγάλων αποστάσεων, τα συστήματα HVDC μπορεί να είναι λιγότερο δαπανηρά και να υφίστανται μικρότερες ηλεκτρικές απώλειες. Για υποβρύχια καλώδια μεταφοράς ισχύος (underwater power cables), το HVDC αποφεύγει τα ισχυρά ρεύματα που απαιτούνται για τη φόρτιση και την εκφόρτιση της χωρητικότητας του καλωδίου σε κάθε κύκλο. Για πιο σύντομες αποστάσεις, το υψηλότερο κόστος του εξοπλισμού μετατροπής του συνεχούς ρεύματος μπορεί ακόμα να δικαιολογηθεί, λόγω άλλων πλεονεκτημάτων των συνδέσεων του συνεχούς ηλεκτρικού ρεύματος.
Το HVDC επιτρέπει τη μετάδοση ισχύος μεταξύ ασύγχρονων συστημάτων μεταφοράς AC. Επειδή η ροή ισχύος μέσω σύνδεσης HVDC μπορεί να ελέγχεται ανεξάρτητα από τη γωνία φάσης μεταξύ πηγής και φορτίου, μπορεί να σταθεροποιήσει ένα δίκτυο κατά διαταραχών που οφείλονται στις γρήγορες μεταβολές στην ισχύ. Το HVDC επιτρέπει επίσης τη μεταφορά της ισχύος μεταξύ συστημάτων δικτύου που τρέχουν σε διαφορετικές συχνότητες, όπως 50 Hz και 60 Hz. Αυτό βελτιώνει τη σταθερότητα και την οικονομία κάθε δικτύου, επιτρέποντας ανταλλαγή ισχύος μεταξύ ασύμβατων δικτύων.
Η σύγχρονη μορφή της μεταφοράς HVDC χρησιμοποιεί τεχνολογία που αναπτύχθηκε εκτεταμένα τη δεκαετία του 1930 στη Σουηδία από την Allmänna Svenska Elektriska Aktiebolaget (ASEA) και στη Γερμανία. Οι πρώιμες εμπορικές εγκαταστάσεις περιελάμβαναν μια εγκατάσταση στη Σοβιετική Ένωση το 1951 μεταξύ Μόσχας και Kashira, καθώς και ένα σύστημα 100 kV, 20 MW μεταξύ Γκότλαντ και της ηπειρωτικής Σουηδίας το 1954. Η μεγαλύτερη σύνδεση HVDC στον κόσμο είναι η σύνδεση Rio Madeira στη Βραζιλία, που αποτελείται από δύο δίπολα ±600 kV, 3150 MW το καθένα, που συνδέει το Πόρτο Βέλιο στην πολιτεία Ροντόνια με την περιοχή του Σάο Πάολο. Το μήκος της γραμμής DC είναι 2.375 km.
Τον Ιούλιο του 2016, η ABB ανέλαβε ένα συμβόλαιο στην Κίνα για να κατασκευάσει ένα επίγειο καλώδιο συνεχούς ρεύματος πολύ υψηλής τάσης (UHVDC) με τάση 1100 kV, μήκους 3000 km και ισχύος 12 GW, που είναι νέα παγκόσμια επίδοση για την πιο υψηλή τάση, την μεγαλύτερη απόσταση και την πιο μεγάλη ικανότητα μεταφοράς.
[[Image:HVDC Europe.svg|thumb|right|350px|
{{legend|#F80E34|Υφιστάμενες συνδέσεις}} {{legend|#10BF45|Υπό κατασκευή}} {{legend|#0E25F8|Προταθείσες}}
Πολλές από αυτές τις γραμμές HVDC μεταφοράς ισχύος το 2008 είναι από ανανεώσιμες πηγές όπως υδροηλεκτρικές και αιολικές]].
Μεταφορά υψηλής τάσης
Η υψηλή τάση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί απευθείας για φωτισμό ή για κινητήρες, έτσι οι τάσεις μεταφοράς πρέπει να μειωθούν για την τελική συσκευή χρήσης. Οι μετασχηματιστές χρησιμοποιούνται για να αλλάξουν τα επίπεδα τάσης στα κυκλώματα μεταφοράς εναλλασσομένου ρεύματος (AC). Επειδή οι μετασχηματιστές έκαναν πρακτικές τις αλλαγές τάσης και οι γεννήτριες εναλλασσομένου ήταν πιο αποτελεσματικές από αυτές που χρησιμοποιούν συνεχές, το εναλλασσόμενο επικράτησε μετά την εισαγωγή πρακτικών συστημάτων διανομής στην Ευρώπη το 1891 και η κατάληξη το 1892 του πολέμου των ρευμάτων, ενός ανταγωνισμού που διεξήχθη σε πολλά μέτωπα στις ΗΠΑ μεταξύ του συνεχούς ρεύματος του Τόμας Έντισον εναλλασσόμενου ρεύματος του George Westinghouse.
Η πρακτική μετατροπή της ισχύος μεταξύ εναλλασσομένου και συνεχούς έγινε εφικτή με την ανάπτυξη των συσκευών ηλεκτρονικών ισχύος όπως οι ανορθωτές (βαλβίδες) τόξου υδραργύρου (mercury-arc valves) και αρχίζοντας από τη δεκαετία του 1970, συσκευές ημιαγωγών όπως θυρίστορες, ενσωματωμένης πύλης-μεταγόμενοι θυρίστορες (integrated gate-commutated thyristors ή IGCTs), θυρίστορες ελεγχόμενοι από MOS (MOS-controlled thyristors ή MCTs) και διπολικές κρυσταλλολυχνίες (τρανζίστορ) μονωμένης πύλης (insulated-gate bipolar transistors ή IGBT).
Ηλεκτρομηχανικά συστήματα (Thury)
Η πρώτη μεταφορά ηλεκτρικής ισχύος σε μεγάλη απόσταση επιδείχθηκε χρησιμοποιώντας συνεχές ηλεκτρικό ρεύμα το 1882 στη διαδρομή Miesbach-Munich, αλλά μεταφέρθηκαν μόνο 1,5 kW. Μια πρώιμη μέθοδος μεταφοράς συνεχούς ρεύματος υψηλής τάσης αναπτύχθηκε από τον Ελβετό μηχανικό René Thury και η μέθοδος του τέθηκε σε εφαρμογή το 1889 στην Ιταλία από την εταιρεία Acquedotto De Ferrari-Galliera. Αυτό το σύστημα χρησιμοποιούσε ομάδες μετατροπέων ηλεκτρικών ισχύος (motor-generator) συνδεμένους σε σειρά για να αυξήσουν την τάση. Κάθε ομάδα ήταν μονωμένη από ηλεκτρική γείωση και οδηγείτο από μονωμένους άξονες από οδηγό μονάδα. Η γραμμή μεταφοράς λειτουργούσε σε κατάσταση 'σταθερού ρεύματος', μέχρι 5.000 volts σε κάθε μηχανή, μερικές μηχανές είχαν διπλούς μεταγωγούς (commutators) για να μειώνουν τη τάση σε κάθε μεταγωγό. Αυτό το σύστημα μετέφερε 630 kW στα 14 kV DC σε απόσταση 120 km. Το σύστημα Moutiers–Lyon μετέφερε 8.600 kW υδροηλεκτρικής ισχύος σε απόσταση 200 km, συμπεριλαμβανόμενων 10 km υπόγειου καλωδίου. Αυτό το σύστημα χρησιμοποιούσε οκτώ γεννήτριες συνδεμένες σε σειρά με διπλούς μεταγωγούς με συνολική τάση 150.000 volts μεταξύ του θετικού και του αρνητικού πόλου και λειτούργησε από το 1906 μέχρι το 1936. Δεκαπέντε συστήματα Thury λειτουργούσαν μέχρι το 1913. Άλλα συστήματα Thury λειτουργούσαν μέχρι 100 kV συνεχούς και λειτουργούσαν τη δεκαετία του 1930, αλλά τα περιστρεφόμενα μηχανήματα απαιτούσαν υψηλή συντήρηση και είχαν υψηλές απώλειες ενέργειας. Δοκιμάστηκαν διάφορες άλλες ηλεκτρομηχανικές συσκευές κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα με μικρή εμπορική επιτυχία.
Μια τεχνική που δοκιμάστηκε για μετατροπή του συνεχούς ρεύματος από μεταφορά υψηλής τάσης σε χαμηλότερη τάση χρήσης ήταν η φόρτιση σε σειρά συνδεμένων μπαταριών, επανασύνδεση στη συνέχεια των μπαταριών παράλληλα για να εξυπηρετήσουν φορτίο κατανομής. Αν και τουλάχιστον δύο εμπορικές εγκαταστάσεις δοκιμάστηκαν στην αλλαγή του 20ου αιώνα, η τεχνική δεν ήταν γενικά χρήσιμη λόγω της περιορισμένης χωρητικότητας των μπαταριών, των δυσκολιών στην αλλαγή μεταξύ συνδέσεων εν σειρά και εν παραλλήλω και της εγγενούς ενεργειακής ανεπάρκειας του κύκλου φόρτισης/εκφόρτισης των μπαταριών.
Ανορθωτές (βαλβίδες) τόξου υδραργύρου
Ο ελεγχόμενος από το δίκτυο ανορθωτής τόξου υδραργύρου (mercury-arc valve) -που πρωτοπροτάθηκε το 1914- έγινε διαθέσιμος για μεταφορά ισχύος κατά την περίοδο από το 1920 μέχρι το 1940. Ξεκινώντας από το 1932, η General Electric δοκίμασε ανορθωτές (βαλβίδες) ατμών υδραργύρου και μια γραμμή μεταφοράς 12 kV DC, που χρησίμευσε επίσης για να μετατρέπει την παραγόμενη συχνότητα των 40 Hz σε φορτία των 60 Hz, στη Mechanicville της Νέας Υόρκης. Το 1941, σχεδιάστηκε σύνδεση υπόγειου καλωδίου 60 MW, ±200 kV, 115 km για την πόλη του Βερολίνου χρησιμοποιώντας ανορθωτές τόξου υδραργύρου (έργο Elbe), αλλά λόγω της κατάρρευσης της γερμανικής κυβέρνησης το 1945 το έργο δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Η δικαιολογία για το έργο ήταν ότι, κατά τη διάρκεια πολέμου, ένα υπόγειο καλώδιο θα ήταν λιγότερο ορατό ως στόχος βομβών. Ο εξοπλισμός μετακινήθηκε στη Σοβιετική Ένωση και μπήκε σε υπηρεσία εκεί ως σύστημα HVDC Μόσχας-–Kashira. Το σύστημα Μόσχας–Kashira και η σύνδεση το 1954 μεταξύ της ηπειρωτικής Σουηδίας και του νησιού Γκότλαντ σημείωσε την αρχή της σύγχρονης εποχής της μετάδοσης HVDC.
Οι ανορθωτές (βαλβίδες) τόξου υδραργύρου απαιτούν ένα εξωτερικό κύκλωμα για να εξαναγκάσει τον μηδενισμό του ρεύματος και συνεπώς να κλείσει τη βαλβίδα. Στις εφαρμογές HVDC, το ίδιο το σύστημα ισχύος του εναλλασσομένου παρέχει τα μέσα μεταγωγής του ρεύματος σε άλλη βαλβίδα στον μετατροπέα. Οι μετατροπείς με ενσωματωμένες βαλβίδες τόξου υδραργύρου είναι γνωστοί και ως μετατροπείς μεταγόμενης γραμμής (line-commutated converters ή LCC). Οι LCCs απαιτούν περιστρεφόμενες σύγχρονες μηχανές στα συστήματα εναλλασσομένου στα οποία είναι συνδεμένα, καθιστώντας αδύνατη τη μεταφορά ισχύος σε παθητικό φορτίο.
Οι βαλβίδες τόξου υδραργύρου ήταν συνηθισμένες σε συστήματα που σχεδιάστηκαν μέχρι το 1972, με το τελευταίο τόξο υδραργύρου συστήματος HVDC (στη Μανιτόμπα του Καναδά) να μπαίνει σε λειτουργία σταδιακά από το 1972 μέχρι το 1977. Από τότε, όλα τα συστήματα τόξου υδραργύρου είτε έχουν κλείσει είτε έχουν μετατραπεί ώστε να χρησιμοποιούν συσκευής στερεής κατάστασης. Το τελευταίο σύστημα HVDC που χρησιμοποιούσε βαλβίδες τόξου υδραργύρου ήταν αυτό μεταξύ της Βόρειας και της Νότιας Νήσου στη Νέα Ζηλανδία, όπου εχρησιμοποιείτο σε έναν από τους δύο πόλους του. Οι βαλβίδες τόξου υδραργύρου παροπλίστηκαν στις 1 Αυγούστου 2012 και αντικαταστάθηκαν από μετατροπείς θυρίστορ.
Βαλβίδες θυρίστορ
Από το 1977, τα νέα συστήματα HVDC έχουν χρησιμοποιήσει μόνο συσκευές στερεής κατάστασης (solid-state devices), στις περισσότερες περιπτώσεις βαλβίδες θυρίστορ. Όπως και στις βαλβίδες τόξου υδραργύρου, οι θυρίστορες απαιτούν σύνδεση με εξωτερικό κύκλωμα εναλλασσομένου στις εφαρμογές HVDC για να τις ανοίγουν και να τις κλείνουν. HVDC που χρησιμοποιούν βαλβίδες θυριστόρων είναι γνωστές επίσης ως μετατροπείς μεταγόμενης γραμμής (line-commutated converter ή LCC) HVDC.
Η ανάπτυξη των βαλβίδων για HVDC ξεκίνησε στο τέλος της δεκαετίας του 1960. Το πρώτο πλήρες σχήμα HVDC με βάση βαλβίδες θυριστόρων ήταν στον ποταμό Eel του Καναδά, που κατασκευάστηκε από την General Electric και μπήκε σε λειτουργία το 1972.
Μετατροπείς μεταγόμενου πυκνωτή (Capacitor-commutated converters ή CCC)
Οι μετατροπείς μεταγόμενης γραμμής έχουν κάποιους περιορισμούς στη χρήση τους στα συστήματα HVDC. Αυτό είναι συνέπεια από την απαίτηση του εναλλασσομένου κυκλώματος να απενεργοποιεί το ρεύμα του θυρίστορα και της ανάγκης για σύντομη περίοδο 'αντίστροφης' τάσης στο φαινόμενο της απενεργοποίησης (χρόνος απενεργοποίησης (turn-off time)). Μια προσπάθεια αντιμετώπισης αυτών των περιορισμών είναι ο μετατροπέας μεταγόμενου πυκνωτή που έχει χρησιμοποιηθεί για μικρό αριθμό συστημάτων HVDC. Το CCC διαφέρει από ένα συμβατικό σύστημα HVDC στο ότι έχει σειρά εισηγμένων πυκνωτών στις συνδέσεις της γραμμής του εναλλασσόμενου, είτε στο πρωτεύον είτε στο δευτερεύον του μετασχηματιστή του μετατροπέα. Η σειρά των πυκνωτών αντισταθμίζει μερικώς την αυτεπαγωγή μεταγωγής (commutating inductance) του μετατροπέα και βοηθά στη μείωση ρευμάτων σφάλματος (fault currents). Αυτό επιτρέπει επίσης να χρησιμοποιηθεί μια μικρότερη γωνία σβέσης (extinction angle) με τον μετατροπέα/αντιστροφέα, μειώνοντας την ανάγκη για υποστήριξη άεργης ισχύος (reactive power). Όμως, οι CCC έχουν παραμείνει μόνο με περιορισμένη εφαρμογή λόγω της εμφάνισης των μετατροπέων πηγής τάσης (voltage-source converters ή VSC) που εξαφανίζουν πλήρως την ανάγκη για χρόνο σβέσης (turn-off).
Μετατροπείς πηγής τάσης (Voltage-source converters ή VSC)
Η ανάπτυξη των υψηλότερα αξιολογούμενων διπολικών τρανζίστορ μονωμένης πύλης (insulated-gate bipolar transistors ή IGBTs), θυριστόρων σβέσης από την πύλη (gate turn-off thyristors ή GTOs) και ολοκληρωμένων θυριστόρων με μεταγωγή από την πύλη (integrated gate-commutated thyristors ή IGCTs), έκαναν τα πιο μικρά συστήματα HVDC οικονομικά. Ο κατασκευαστής ABB ονομάζει αυτο το προϊόν
DC (HVDC Light), ενώ η Siemens ονομάζει ένα παρόμοιο προϊόν Γενικό σύστημα σύνδεσης ισχύος HVDC (HVDC PLUS) (Power Link Universal System) και η Alstom ονομάζει τα δικά της προϊόντα με βάση αυτήν την τεχνολογία HVDC MaxSine. Η χρήση του HVDC έχει επεκταθεί μέχρι ομάδες μερικών δεκάδων μεγαβάτς (MW) και σε γραμμές μερικών χιλιομέτρων εναέριας γραμμής. Υπάρχουν αρκετές διαφορετικές παραλλαγές της τεχνολογίας VSC: οι περισσότερες εγκαταστάσεις που κατασκευάστηκαν μέχρι το 2012 χρησιμοποιούν διαμόρφωση πλάτους παλμού (pulse width modulation) σε κύκλωμα που είναι στην ουσία οδηγός κινητήρων υπερυψηλής τάσης (ultra-high-voltage motor drive). Οι τρέχουσες εγκαταστάσεις, που περιλαμβάνουν HVDC PLUS και HVDC MaxSine, βασίζονται σε παραλλαγές ενός μετατροπέα που ονομάζεται πολυεπίπεδος μετατροπέας βαθμίδων (Modular Multi-Level Converter ή MMC).
Με την πάροδο του χρόνου, τα συστήματα μετατροπέων πηγής τάσης θα αντικαταστήσουν προφανώς όλα τα εγκατεστημένα απλά συστήματα με βάση τους θυρίστορες, συμπεριλαμβανομένων των εφαρμογών υψηλότατης μεταφοράς ισχύος συνεχούς ρεύματος.
Πλεονεκτήματα του HVDC ως προς τη μεταφορά εναλλασσομένου ρεύματος
Τα σχήματα μεταφοράς HVDC σημείο προς σημείο σε μεγάλες αποστάσεις έχουν γενικά πιο χαμηλό γενικό κόστος επένδυσης και πιο χαμηλές απώλειες από τα ισοδύναμα σχήματα μεταφοράς εναλλασσομένου. Ο εξοπλισμός μετατροπής του HVDC στους τερματικούς έχει κόστος, αλλά τα συνολικά κόστη της γραμμής μεταφοράς συνεχούς ρεύματος σε μεγάλες αποστάσεις είναι πιο μικρό από τις γραμμές εναλλασσομένου για την ίδια απόσταση. Το HVDC απαιτεί λιγότερους αγωγούς ανά μονάδα απόστασης από ότι το εναλλασσόμενο, επειδή δεν υπάρχει ανάγκη υποστήριξης τριών φάσεων και δεν υπάρχει επιδερμικό (επιφανειακό) φαινόμενο (skin effect).
Ανάλογα με το επίπεδο τάσης και τις λεπτομέρειες κατασκευής, οι απώλειες μεταφοράς του HVDC ανέρχονται σε περίπου 3,5% ανά 1,000 km, που είναι 30 – 40% λιγότερο από τις γραμμές εναλλασσομένου, για τα ίδια επίπεδα τάσης. Αυτό συμβαίνει επειδή το συνεχές ρεύμα μεταφέρει μόνο ενεργή ισχύ και συνεπώς προκαλεί πιο μικρές απώλειες από το εναλλασσόμενο, που μεταφέρει και ενεργή και άεργη ισχύ.
Η μεταφορά HVDC μπορεί επίσης να επιλεγεί για άλλα τεχνικά πλεονεκτήματα. Το HVDC μπορεί να μεταφέρει ισχύ μεταξύ ξεχωριστών δικτύων εναλλασσομένου. Η ροή ισχύος HVDC μεταξύ ξεχωριστών συστημάτων εναλλασσομένου μπορεί να ελεγχθεί αυτόματα για να υποστηρίξει κάθε δίκτυο κατά τη διάρκεια των προσωρινών συνθηκών, αλλά χωρίς τον κίνδυνο ότι μια σημαντική διακοπή ισχύος (Power outage) σε ένα δίκτυο θα οδηγήσει σε κατάρρευση το δεύτερο. Το HVDC βελτιώνει την ελεγξιμότητα των συστημάτων, με τουλάχιστον μία σύνδεση HVDC ενσωματωμένη σε ένα δίκτυο εναλλασσομένου—στο απορρυθμισμένο περιβάλλον, το γνώρισμα της ελεγξιμότητας είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όπου απαιτείται έλεγχος των συναλλαγών ενέργειας.
Τα συνδυασμένα οικονομικά και τεχνικά πλεονεκτήματα της μεταφοράς HVDC μπορούν να το καταστήσουν κατάλληλη επιλογή για τη σύνδεση ηλεκτρικών πηγών που είναι τοποθετημένες μακριά από τους κύριους χρήστες.
Συστήματα καλωδίων
Τα μεγάλα υποθαλάσσια / υπόγεια καλώδια υψηλής τάσης έχουν υψηλή ηλεκτρική χωρητικότητα συγκρινόμενα με τα εναέρια καλώδια μετάδοσης, επειδή οι ηλεκτροφόροι αγωγοί μέσα στο καλώδιο περιβάλλονται από μια σχετικά λεπτή στρώση μόνωσης (το διηλεκτρικό) και ένα μεταλλικό περίβλημα. Η γεωμετρία είναι όπως ενός μεγάλου ομοαξονικού πυκνωτή. Η συνολική χωρητικότητα αυξάνει με το μήκος του καλωδίου. Αυτή η χωρητικότητα είναι σε ένα παράλληλο κύκλωμα (parallel circuit) με το φορτίο. Όπου χρησιμοποιείται εναλλασσόμενο ρεύμα για μεταφορά ισχύος, πρέπει να ρέει πρόσθετο ρεύμα στο καλώδιο για να φορτώσει αυτήν την χωρητικότητα του καλωδίου. Αυτή η πρόσθετη ροή ρεύματος προκαλεί ενεργειακή απώλεια μέσω του διασκορπισμού θερμότητας στους αγωγούς του καλωδίου, αυξάνοντας τη θερμοκρασία του. Πρόσθετες ενεργειακές απώλειες συμβαίνουν επίσης ως αποτέλεσμα των απωλειών διηλεκτρικού στην μόνωση του καλωδίου.
Όμως, αν χρησιμοποιηθεί συνεχές ρεύμα, η καλωδιακή χωρητικότητα φορτίζεται μόνο όταν το καλώδιο πρωτοενεργοποιείται ή εάν το επίπεδο τάσης αλλάζει· δεν απαιτείται πρόσθετο ρεύμα. Για ένα αποτελεσματικό μεγάλο καλώδιο εναλλασσομένου, η συνολική ικανότητα μεταφοράς ρεύματος του αγωγού θα χρειαζόταν για να δώσει μόνο το ρεύμα φόρτισης. Αυτό το πρόβλημα χωρητικότητας του καλωδίου περιορίζει το μήκος και την ικανότητα μεταφοράς ισχύος των καλωδίων με εναλλασσόμενο ρεύμα. Τα καλώδια με συνεχές ρεύμα περιορίζονται μόνο από την αύξηση της θερμοκρασία τους και τον νόμο του Ωμ. Αν και κάποιο ρεύμα διαρροής ρέει μέσα από τον μονωτή του διηλεκτρικού, αυτό είναι μικρό συγκρινόμενο με το ρεύμα του καλωδίου.
Συστήματα εναερίων γραμμών
Το χωρητικό φαινόμενο των μεγάλων υπόγειων και υποθαλάσσιων καλωδίων στις εφαρμογές μεταφοράς εναλλασσομένου ρεύματος ισχύει ισχύει επίσης και για τις εναέριες γραμμές του εναλλασσομένου, αν και σε πολύ μικρότερη έκταση. Παρόλα αυτά, για μεγάλες εναέριες γραμμές μεταφοράς εναλλασσομένου ρεύματος, το ρεύμα που χρησιμοποιείται απλώς για να φορτώσει απλώς τη χωρητικότητα της γραμμής μπορεί να είναι σημαντικό και αυτό μειώνει την ικανότητα της γραμμής να μεταφέρει ενεργό ρεύμα στο απομακρυσμένο άκρο. Ένας άλλος παράγοντας που μειώνει τη μεταφορική ικανότητα του ενεργού ρεύματος στις γραμμές εναλλασσομένου ρεύματος είναι το επιδερμικό φαινόμενο (skin effect), που προκαλεί ανομοιόμορφη κατανομή του ρεύματος στη διατομή του αγωγού. Οι γραμμές που χρησιμοποιούν με συνεχές ρεύμα δεν υφίστανται κανέναν από αυτούς τους δύο περιορισμούς. Συνεπώς, για τις ίδιες απώλειες δεδομένου αγωγού, ο αγωγός μπορεί να μεταφέρει περισσότερο ρεύμα κατά τη λειτουργία με HVDC παρά με εναλλασσόμενο ρεύμα.
Τελικά, ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες και την απόδοση της μόνωσης της εναέριας γραμμής που λειτουργεί με HVDC, μπορεί να είναι δυνατό για μια δεδομένη γραμμή μεταφοράς να λειτουργεί με σταθερή τάση HVDC που είναι περίπου η ίδια με την κορυφή τάσης του εναλλασσομένου για το οποίο είναι σχεδιασμένο και μονωμένο. Η παραδιδόμενη ισχύς σε ένα σύστημα εναλλασσομένου ορίζεται από την ενεργό τιμή (root mean square ή RMS) μιας εναλλασσόμενης τάσης, αλλά αυτή είναι μόνο το περίπου 71% της τάσης κορυφής. Συνεπώς, εάν η γραμμή HVDC μπορεί να λειτουργήσει συνεχώς με τάση HVDC που είναι η ίδια με την τάση κορυφής της ισοδύναμης γραμμής εναλλασσομένου, τότε για ένα δεδομένο ρεύμα (όπου το ρεύμα HVDC είναι το ίδιο με την ενεργό τιμή ρεύματος στη γραμμή εναλλασσομένου), η δυνατότητα μεταφοράς ισχύος κατά τη λειτουργία με HVDC είναι κατά περίπου 40% πιο υψηλή από τη δυνατότητα λειτουργίας με εναλλασσόμενο.
Ασύγχρονες συνδέσεις
Επειδή το HVDC επιτρέπει τη μεταφορά ισχύος μεταξύ ασύγχρονων συστημάτων διανομής εναλλασσομένου, μπορεί να βοηθήσει στην αύξηση της σταθερότητας του συστήματος, αποτρέποντας τη διάδοση αλυσιδωτών καταρρεύσεων (cascading failures) από ένα τμήμα ενός ευρύτερου δικτύου μεταφοράς ισχύος σε ένα άλλο. Οι αλλαγές στο φορτίο που μπορούν να προκαλέσουν σε τμήματα ενός δικτύου εναλλασσομένου να γίνει ασύγχρονο και να διαχωριστεί, δεν επηρεάζουν ένα δίκτυο συνεχούς και η ροή ισχύος μέσω σύνδεσης συνεχούς τείνει να σταθεροποιήσει το δίκτυο εναλλασσομένου. Ο βαθμός και η κατεύθυνση της ροής ισχύος μέσω σύνδεσης εναλλασσόμενου μπορεί να ελεγχθεί άμεσα και να αλλαχθεί όπως απαιτείται για να υποστηρίξει δίκτυα εναλλασσομένου σε κάθε άκρο της σύνδεσης συνεχούς. Αυτό έχει προκαλέσει σε πολλούς διαχειριστές συστημάτων να σκεφτούν πιο πλατιά χρήση της τεχνολογίας HVDC για τα πλεονεκτήματα σταθερότητας του.
Μειονεκτήματα
Οι απαιτούμενοι σταθμοί μετατροπής είναι δαπανηροί και έχουν περιορισμένη δυνατότητα υπερφόρτωσης. Σε πιο μικρές αποστάσεις μεταφοράς, οι απώλειες στους σταθμούς μετατροπείς μπορεί να είναι πιο μεγάλες από ότι σε μια γραμμή μεταφοράς εναλλασσομένου για την ίδια απόσταση. Το κόστος των μετατροπέων μπορεί να μην αντισταθμίζεται από τις μειώσεις του κόστους στη γραμμή κατασκευής και τις πιο χαμηλές απώλειες γραμμής.
Η λειτουργία ενός σχήματος HVDC απαιτεί τη διατήρηση πολλών ανταλλακτικών, συχνά αποκλειστικά για ένα σύστημα, επειδή τα συστήματα HVDC είναι λιγότερο τυποποιημένα από τα συστήματα εναλλασσομένου και η τεχνολογία αλλάζει πιο γρήγορα.
Αντίθετα με τα συστήματα εναλλασσομένου, η πραγματοποίηση πολυτερματικών συστημάτων είναι περίπλοκη (ιδιαίτερα με μετατροπείς μεταγόμενης γραμμής), επειδή επεκτείνονται υφιστάμενα σχήματα σε πολυτερματικά συστήματα. Ο έλεγχος της ροής ισχύος σε πολυτερματικό σύστημα συνεχούς απαιτεί καλή επικοινωνία μεταξύ των τερματικών· η ροή ισχύος πρέπει να ρυθμιστεί ενεργά από το σύστημα ελέγχου μετατροπέα αντί να βασίζεται στις ιδιότητες εγγενούς εμπέδησης και της γωνίας φάσης γραμμής μεταφοράς εναλλασσομένου. Τα πολυτερματικά συστήματα είναι σπάνια. Μέχρι το 2012 μόνο δύο είναι σε χρήση: στο Υδροηλεκτρικό Κεμπέκ – Νέας Αγγλίας και το μεταξύ Σαρδηνίας και ηπειρωτικής Ιταλίας που τροποποιήθηκε το 1989 για να δίνει ισχύ και στην Κορσική.
Διακόπτης κυκλώματος συνεχούς ρεύματος υψηλής τάσης
Οι διακόπτες κυκλώματος (circuit breaker]) HVDC είναι δύσκολο να κατασκευαστούν επειδή πρέπει να περιληφθεί κάποιος μηχανισμός στον διακόπτη κυκλώματος που θα εξαναγκάσει τον μηδενισμό του ρεύματος, αλλιώς το βολταϊκό τόξο και η φθορά επαφής θα ήταν υπερβολικά μεγάλες για να επιτρέψουν αξιόπιστη μεταλλαγή. Τον Νοέμβριο του 2012, η ABB ανακοίνωσε την ανάπτυξη του πρώτου διακόπτη κυκλώματος HVDC παγκοσμίως.
Ο διακόπτης ABB περιέχει περιέχει τέσσερα στοιχεία μεταγωγής, δύο μηχανικά (ένα υψηλής ταχύτητας και ένα χαμηλής) και δύο ημιαγωγούς (έναν υψηλής τάσης και έναν χαμηλής). Κανονικά, η ισχύς ρέει μέσω του μηχανικού διακόπτη χαμηλής ταχύτητας, του μηχανικού διακόπτη υψηλής ταχύτητας και του διακόπτη ημιαγωγού χαμηλής τάσης. Οι δύο τελευταίοι διακόπτες είναι παράλληλοι με τον διακόπτη ημιαγωγού υψηλής τάσης.
Αρχικά, όλοι οι διακόπτες είναι κλειστοί. Επειδή ο διακόπτης του ημιαγωγού υψηλής τάσης έχει πολύ μεγαλύτερη αντίσταση από τον μηχανικό διακόπτη συν τον διακόπτη ημιαγωγού χαμηλής τάσης, το η ροή ρεύματος από μέσα του είναι χαμηλή. Για να αποσυνδεθεί, ανοίγει πρώτα ο διακόπτης ημιαγωγού χαμηλής τάσης. Αυτό εκτρέπει το ρεύμα μέσα από τον διακόπτη ημιαγωγού υψηλής τάσης. Λόγω της σχετικά υψηλής αντίστασής του, αρχίζει να θερμαίνεται πολύ γρήγορα. Στη συνέχεια ανοίγει ο μηχανικός διακόπτης υψηλής ταχύτητας. Αντίθετα προς τον διακόπτη ημιαγωγού χαμηλής τάσης, που μπορεί να απομακρύνει μόνο την πτώση τάσης του κλειστού διακόπτη ημιαγωγού υψηλής τάσης, αυτός μπορεί να απομακρύνει την πλήρη τάση. Επειδή δεν ρέει κανένα ρεύμα μέσα από αυτόν τον διακόπτη όταν ανοίγει, δεν υφίσταται ζημιά από το βολταϊκό τόξο. Στη συνέχεια, ανοίγει ο διακόπτης ημιαγωγού υψηλής τάσης. Αυτό στην ουσία αποκόπτει την ισχύ. Όμως, δεν είναι πλήρως 100%. Ένας τελικός μηχανικός διακόπτης χαμηλής ταχύτητας αποσυνδέει το υπολειπόμενο ρεύμα.
Μετατροπέας
Στην καρδιά ενός σταθμού μετατροπής HVDC, ο εξοπλισμός που εκτελεί τη μετατροπή μεταξύ εναλλασσόμενου και συνεχούς ρεύματος αναφέρεται ως μετατροπέας. Σχεδόν όλοι οι μετατροπείς HVDC είναι εγγενώς ικανοί να μετατρέπουν από εναλλασσόμενο σε συνεχές (ανόρθωση) και από συνεχές σε εναλλασσόμενο (αντιστροφέας), μέσω πολλών συστημάτων HVDC, το σύστημα ως σύνολο βελτιστοποιείται για ροή ισχύος μόνο σε μια κατεύθυνση. Ανεξάρτητα από το πώς σχεδιάζεται ο ίδιος ο μετατροπέας, ο σταθμός που λειτουργεί (σε μια δεδομένη χρονική στιγμή) με ροή ισχύος από εναλλασσόμενο σε συνεχές αναφέρεται ως ανορθωτής και ο σταθμός που λειτουργεί με ροή ισχύος από συνεχές σε εναλλασσόμενο αναφέρεται ως αντιστροφέας (αναστροφέας).
Τα πρώτα συστήματα HVDC χρησιμοποιούσαν ηλεκτρομηχανική μετατροπή (το σύστημα Thury), αλλά όλα τα συστήματα HVDC που κατασκευάστηκαν από τη δεκαετία του 1940 χρησιμοποιούν ηλεκτρονικούς μετατροπής (στατικούς, στερεής φάσης). Οι ηλεκτρονικοί μετατροπείς για HVDCδιαιρούνται σε δύο κύριες κατηγορίες:
Μετατροπείς μεταγόμενης γραμμής
Τα περισσότερα συστήματα HVDC εν λειτουργία σήμερα βασίζονται σε μετατροπείς μεταγόμενης γραμμής.
Η βασική ρύθμιση LCC χρησιμοποιεί έναν τριφασικό ανορθωτή γέφυρας (bridge rectifier) ή γέφυρα έξι παλμών (six-pulse bridge), που περιέχει έξι ηλεκτρονικούς διακόπτες, που καθένας τους συνδέει τις τρεις φάσεις με μία από τις γραμμές συνεχούς. Ένα πλήρες στοιχείο διακόπτη αναφέρεται συνήθως ως βαλβίδα (valve), ανεξάρτητα από την κατασκευή του. Όμως, με αλλαγή φάσης μόνο κάθε 60°, παράγεται σημαντική αρμονική παραμόρφωση και στα δύο τερματικά συνεχούς και εναλλασσόμενου ρεύματος όταν χρησιμοποιείται αυτή η διάταξη.
Μια βελτίωση αυτής της διάταξης χρησιμοποιεί δώδεκα βαλβίδες σε γέφυρα δώδεκα παλμών. Το εναλλασσόμενο διαιρείται σε δύο ξεχωριστές παροχές τριών φάσεων πριν τον μετασχηματισμό. Ένα από τα σύνολα των παροχών ρυθμίζεται τότε ώστε να έχει έναν δευτερεύοντα αστέρα, το άλλο ένα δευτερεύοντα δέλτα, δημιουργώντας διαφορά φάσης 30° μεταξύ των δύο συνόλων των τριών φάσεων. Με δώδεκα βαλβίδες να συνδέουν καθένα από τα δύο σύνολα των τριών φάσεων με τις δύο γραμμές συνεχούς, υπάρχει αλλαγή φάσης κάθε 30° και οι αρμονικές μειώνονται αισθητά. Για αυτόν τον λόγο το σύστημα δώδεκα παλμών έχει γίνει τυπικό στους περισσότερους μετατροπείς μεταγόμενης γραμμής συστημάτων HVDC που κατασκευάστηκαν από τη δεκαετία του 1970.