cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βάρδας Σκληρός
Παρελθόν
Αφότου έδειξε ότι ο ίδιος ήταν ικανός να αντιμετωπίσει τους φοβερότερους εχθρούς του Βυζαντίου, ο Βάρδας έγινε έμπιστος σύμβουλος του Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή, που επίσης καταγόταν από την Αρμενία και ήταν κουνιάδος του. Με τον θάνατο του Ιωάννη, ο Σκληρός επιδίωξε να τον αντικαταστήσει ως ενεργών αυτοκράτορας. Ο ευνούχος Βασίλειος Λεκαπηνός όμως, που στην πραγματικότητα ηγούνταν της αυτοκρατορικής κυβέρνησης είχε άλλα σχέδια, καθαιρώντας τον Βάρδα από τη θέση κλειδί που είχε ως στρατηγός στην Ανατολή το 975.
Σύμφωνα με τον Μιχαήλ Ψελλό, ο Βάρδας ήταν «άνθρωπος που δεν ήταν μόνο ικανός στο σχεδιασμό, αλλά εξαιρετικά έξυπνος κατά την εκτέλεση των σχεδίων του, κατείχε τεράστιο πλούτο, με το κύρος του βασιλικού αίματος και της επιτυχίας σε μεγάλους πολέμους, με όλη τη στρατιωτική κάστα στο πλευρό για να βοηθήσει το σκοπό του.»
Επανάσταση
Μετά που αρκετοί ναυτικοί διοικητές αυτομόλησαν στην πλευρά του Σκληρού, όρμησε στην Κωνσταντινούπολη, απειλώντας να αποκλείσει τα Δαρδανέλια. Οι επαναστάτες έκαναν το πρώτο τους λάθος, όταν απέστειλαν το ναυτικό τους να ακολουθήσει το στόλο του Βασιλείου στην Ελλάδα, όπου τα πλοία τους διασπάστηκαν χωρίς δυσκολία.
Έχοντας χάσει την υπεροχή στη θάλασσα, ο Σκληρός αμέσως πολιόρκησε την πόλη της Νίκαιας, η οποίο θεωρήθηκε κλειδί για την πρωτεύουσα. Η πόλη οχυρώθηκε από τον Μανουήλ Ερωτικό, πατέρα του μελλοντικού αυτοκράτορα Ισαάκιου Κομνηνού και γενάρχη της Δυναστείας των Κομνηνών.
Εν τω μεταξύ, ο Βασίλειος ανακάλεσε από την εξορία τον Βάρδα Φωκά τον Νεότερο, ένα στρατηγό ο οποίος είχε επαναστατήσει κατά την προηγούμενη βασιλεία και είχε εγκλεισθεί σε ένα μοναστήρι για επτά χρόνια. Ο Φωκάς προχώρησε στη Σεβάστεια στην Ανατολή, όπου βρίσκονταν οι χωροδεσποτείες της οικογενείας του. Ήρθε σε συνεννόηση με τον Δαβίδ Γ´ του Τάο, κουροπαλάτη, ο οποίος δεσμεύτηκε για 12.000 Γεωργιανούς ιππείς υπό τις διαταγές του Τορνίκιου ως ενισχύσεις για τον Φωκά.
Ο Σκληρός αμέσως άφησε τη Νίκαια για την Ανατολή, και νίκησε τον Φωκά σε δύο μάχες, αλλά ο τελευταίος ήταν νικητής σε μια τρίτη. Στις 24 Μαρτίου 979 οι δύο ηγέτες συγκρούστηκαν σε μονομαχία, με τον Σκληρό να κόβει το δεξί αυτί του αλόγου του Φωκά με τη λόγχη του πριν δεχτεί μια σοβαρή πληγή στο κεφάλι. Η φήμη για το θάνατό του έθεσε το στρατό του σε φυγή, αλλά Σκληρός ο ίδιος κατέφυγε στους μουσουλμάνους συμμάχους του. Στη συνέχεια η εξέγερση καταστάλθηκε χωρίς δυσκολία.
Ύστερα χρόνια
Αφότου οι Ασιάτες ηγεμόνες αρνήθηκαν να υποστηρίξουν περαιτέρω τις δραστηριότητές του εναντίον της Κωνσταντινούπολης, ο Σκληρός και η οικογένειά του, αποσύρθηκαν στη Βαγδάτη το 980. Κατοικούσαν σε αξιότιμη αιχμαλωσία στην αυλή του χαλίφη για έξι χρόνια, ονειρευόμενοι την εισβολή στο Βυζάντιο. Το 987 ο Σκληρός τελικά ανακλήθηκε στην πατρίδα του από τον Φωκά, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε τους βουλγαρικούς πόλεμους για να διεκδικήσει το στέμμα. Ο Σκληρός συγκέντρωσε άμεσα ένα στρατό για να υποστηρίξει τον σκοπό του Φωκά, αλλά τα σχέδιά του να επωφεληθεί από τις συνακόλουθες αναταραχές έμειναν ανεκπλήρωτα όταν ο Φωκάς τον φυλάκισε.
Μετά το θάνατο του Φωκά στη Μάχη της Αβύδου (989), ο Σκληρός τον διαδέχτηκε ως ηγέτης της επανάστασης: «''Η αλήθεια ήταν, οι άνδρες που είχαν στρατολογηθεί στο στρατό του Σκληρού δεν πλέον χωρίζονταν πλέον στις πίστεις τους: ο κάθε ένας από αυτούς ήταν ανακηρυγμένος επαναστάτης. Ο αρχηγός τους τους ενέπνευσε με τη δική του αποφασιστικότητα και τους δέσμευσε σε ένα συνεκτικό σύνολο. Με εύνοιες κέρδισε την πίστη τους, με την καλοσύνη του κέρδισε την αφοσίωσή τους. Συμφιλίωσε τις διαφορές τους, έτρωγε στο ίδιο τραπέζι με τους άνδρες του, έπινε από το ίδιο ποτήρι, τους καλούσε με το όνομά τους, και με την κολακεία του τους σύνδεσε με την υποταγή σε αυτόν''» (Μιχαήλ Ψελλός).
Η ημερομηνία της παράδοσής του στις αρχές αμφισβητείται, όπως και οι συνθήκες. Το 991 ο Σκληρός, ένας τυφλός και ταλαίπωρος πλέον άνθρωπος, ενώ ήταν ημι-αιχμάλωτος στη Θράκη, δέχτηκε την επίσκεψη του αυτοκράτορα Βασίλειου Β' καθοδόν προς τη Βουλγαρία. Ο διάσημος επαναστάτης αποδέχθηκε τον τίτλο του κουροπαλάτη και πέθανε λίγες μέρες αργότερα, πιθανότατα στις 2 Απριλίου.
Απόγονοι
Η γραμμή αίματος του Βάρδα Σκληρού συνέχισε ωστόσο. Ένας εγγονός, ο Βασίλειος Σκληρός, νυμφεύτηκε την Πουλχερία Αργυρού, αδελφή του Αυτοκράτορα Ρωμανού Γ'. Μια από τις κόρες του Βασιλείου παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Θ΄ Μονομάχο, μετέπειτα Αυτοκράτορα, ενώ η εγγονή του Βασιλείου έγινε ερωμένη του Κωνσταντίνου Θ΄. Μία από αυτές της γυναίκες ήταν γιαγιά του Βλαδίμηρου Β΄ Μονομάχου του Κιέβου.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Βαρδας Κατηγορία:Κουροπαλάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Πρεγκαντσιόλ
Το Πρεγκαντσιόλ (ιταλικά: Preganziol,, βενετικά: Preganxiol, ) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
1946 Βαλράβεν
Ο Βαλράβεν (Walraven) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,05. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Ολλανδό αστρονόμο Χέντρικ βαν Γκεντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ολλανδού αστρονόμου Βαλράβεν (Theodore Walraven).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Βαλράβεν είναι άγνωστα. Ο Βαλράβεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8 ως 12,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαλραβεν
Λίμνη Μπίλετσκο
Η λίμνη Μπίλετσκο (Σέρβικα: Билећко језеро) είναι μια τεχνητή λίμνη που βρίσκεται στο Δήμο Μπίλετσκο (η 2η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη των Βαλκανίων), εντός της Σερβικής Δημοκρατίας, ενώ μέρος της βρίσκεται εντός του Μαυροβουνίου, καθώς μήκος της όχθης της συνιστά τμήμα των συνόρων με το Μαυροβούνιο. Αυτή η τεχνητή λίμνη σχηματίστηκε με την κατασκευή του αψιδωτού φράγματος του Γκραντσάρεβο στον ποταμό Τρέμπινιε, που αποπερατώθηκε το 1968. Βρίσκεται στο κεντρικό και άνω τμήμα της κοιλάδας του Τρέμπινιε, 17 χιλιόμετρα από την ομώνυμη πόλη και είναι μία από τις μεγαλύτερες λίμνες στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη. Κάλυψε την πιο εύφορη περιοχή της Βοσνίας - Ερζεγοβίνης, για τις ανάγκες του υδροηλεκτρικού σταθμού, 5 χωριά που εκκενώθηκαν όπως και τον αρχαιολογικό Ρωμαϊκό χώρο Λευσίνιο, που χρονολογείται στον 3ο αιώνα π.Χ.
Γεωγραφία
Η λίμνη κατασκευάστηκε το 1968. Πρόκειται για τον μόνο ταμιευτήρα νερού της περιοχής, που εκτίθεται σε ακραίες καιρικές συνθήκες Χειμώνα – Καλοκαίρι. Ο ποταμός Τσεπέλικα, από την περιοχή Μπίλεκα Ρούντινε την τροφοδοτεί και θεωρείται ο πλέον γνωστός υπόγειος ποταμός σε Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες της Σερβίας Κατηγορία:Λίμνες του Μαυροβουνίου
Ιστορία της αρχαιολογίας
Η ιστορία της αρχαιολογίας είναι η μελέτη των παραμέτρων (προσωπικότητες, ιδεολογικές αρχές, γεγονότα) που διαμόρφωσαν την πορεία της αρχαιολογικής επιστήμης από την πρώτη συστηματική ενασχόληση με τα υλικά κατάλοιπα του παρελθόντος έως τον 20ο αιώνα.
Αναγέννηση - Διαφωτισμός
Η αφετηρία της ενασχόλησης με τα κατάλοιπα της Αρχαιότητας σε συστηματική βάση εντοπίζεται ήδη στα χρόνια της Αναγέννησης. Τότε έγινε η πρώτη συνειδητή επαφή με την ελληνορωμαϊκή Αρχαιότητα από τους Ευρωπαίους ανθρωπιστές και λίγο αργότερα από τους διάφορους αρχαιοδίφες. Ο Διαφωτισμός και ο Κλασικισμός σφράγισαν την ιστορία της αρχαίας τέχνης στο 18ο αιώνα, έτσι όπως εκφράστηκε από πρωτοπόρους όπως ο Γ. Βίνκελμαν και οι μεταγενέστεροι ερευνητές. Οι κλασικιστές τάσεις εκείνων των χρόνων εκφράστηκαν σε διάφορους τομείς της πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας καθώς και της καθημερινής ζωής. Η ενασχόληση με τις αρχαιότητες δεν ήταν πλέον μόνο θεωρητική, αλλά επεκτάθηκε στην προσεκτική παρατήρηση, μελέτη και αξιολόγηση των σωζόμενων αρχαίων λειψάνων και έργων τέχνης.
Ρομαντισμός - Θετικισμός
Ο Ρομαντισμός και ο Θετικισμός επηρέασαν αποφασιστικά κατά τον 19ο αιώνα το ιδεολογικό υπόβαθρο των σπουδαστών της επιστήμης και άλλαξαν τη μεθοδολογία και τις αισθητικές θεωρίες που εφαρμόστηκαν στη μελέτη των διαφόρων εικαστικών κατηγοριών της αρχαίας τέχνης και εν γένει των αρχαίων πολιτισμών. Στη διάρκεια του ίδιου αιώνα άρχισαν οι πρώτες μεγάλες συστηματικές ανασκαφές σε πολλές από τις γνωστότερες περιοχές τον αρχαίου κόσμου και ήρθαν στο φως  σημαντικά στοιχεία για άγνωστους ως τότε πολιτισμούς, κυρίως από το χώρο της προϊστορίας. Παράλληλα, στα νεοσύστατα ευρωπαϊκά κράτη (π.χ. Ελλάδα, Ιταλία) η αρχαιολογία αναπτύχθηκε σε εθνικό επίπεδο με τη δημιουργία τοπικών αρχαιολογικών σχολών με εθνικιστικά ενδιαφέροντα (π.χ. μελέτη του πολιτισμού των αρχαίων Ελλήνων, των Ρωμαίων, των Κελτών κ.λπ.), προκειμένου να επανασυνδεθούν οι εγχώριες κοινωνίες με τους προγόνους τους, αναδεικνύοντας τα πνευματικά και υλικά επιτεύγματά τους.
20ός αιώνας - αρχαιολογική έρευνα
Οι πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα χαρακτηρίζονται από την εντατικοποίηση της αρχαιολογικής έρευνας σε όλα τα επίπεδα. Η ανασκαφική δράση των αρχαιολόγων επεκτείνεται και συστηματοποιείται με την εφαρμογή νέων μεθόδων και τη μελέτη των διαφόρων κατηγοριών ευρημάτων. Σε θεωρητικό επίπεδο μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο επικρατούν ουμανιστικά ιδεώδη, ιδιαίτερα στο χώρο της κλασικής Αρχαιολογίας. Παράλληλα, αναπτύσσονται νέες αισθητικές θεωρίες και δημιουργούνται ερμηνευτικές σχολές όχι μόνο για την αξιολόγηση των έργων της αρχαίας τέχνης αλλά και για την κατανόηση του συνόλου της παραγωγής μιας περιόδου.
Σύγχρονες τάσεις
Μετά τον Β' Π. Π. η αρχαιολογία συμμετέχει στους θεωρητικούς προβληματισμούς των άλλων ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών. Εκτός από τις τεχνοτροπικές αναζητήσεις, το ενδιαφέρον στρέφεται στην παραδοσιακή ιστορία της αρχαίας τέχνης, η οποία γίνεται σταδιακά ιστορία του αρχαίου πολιτισμού. Τούτο έχει ως αποτέλεσμα την καθιέρωση νέων κριτηρίων για τη σπουδή και την αξιολόγηση των διάφορων πολιτισμικών φαινομένων και καλλιτεχνικών εκδηλώσεων κατά την αρχαιότητα. Σημαντική παράμετρος για την εξέλιξη της αρχαιολογικής επιστήμης είναι η διεπιστημονικότητα της αρχαιολογικής έρευνας και η εισαγωγή νέων ανασκαφικών και ερευνητικών τεχνικών και μεθόδων.
Τάσος Κυριάκος
Ο Αναστάσιος Κυριάκος (14 Αυγούστου 1978) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται είτε σε διάφορες θέσεις της μεσαίας γραμμής είτε ως αμυντικός μέσος είτε ως επιθετικός μέσος. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2012/13 αγωνίζεται στη Νίκη Βόλου.
Ξεκίνησε την καριέρα του από την Πελασγιώτιδα Λάρισας και πέρασε διαδοχικά από τον Απόλλωνα Λάρισας, την ΑΕΛ Λάρισας και την Καλλιθέα. Το 2005 μετεγγράφηκε στον Ολυμπιακό, με τον οποίο κατέκτησε το νταμπλ το 2006 και τελικά κατέληξε στον Άρη το καλοκαίρι του 2006. Την σεζόν 2006-2007 είχε κάποιες συμμετοχές στην ομάδα των κιτρίνων, ενώ την επόμενη αγωνιστική χρονιά ουσιαστικώς παροπλίστηκε (μόνο 35 λεπτά συμμετοχής και αυτά ως αλλαγή σε 2 αγώνες πρωταθλήματος). Στο μοναδικό αγώνα κυπέλλου που αγωνίστηκε - στις 11 Οκτωβρίου 2007, εναντίον του Αγίου Δημητρίου - πέτυχε το νικητήριο τέρμα της ομάδας του. Τελικά αποφάσισε να υπογράψει συμβόλαιο συνεργασίας με τον νεοφώτιστο στην Α΄ Εθνική, Αστέρα Τρίπολης τον Ιανουάριο του 2008. Τον Αύγουστο του 2008, επέστρεψε για μια δεύτερη θητεία στην ομάδα της ΑΕΛ Λάρισας. Το 2009/10 αγωνίστηκε στην Ομονοία Λευκωσίας κατακτώντας το πρωτάθλημα Κύπρου. Στη συνέχεια αγωνίστηκε με τα χρώματα του ΠΑΣ Γιάννινα για δύο χρόνια. Μάλιστα, την περίοδο 2011-12 αναδείχθηκε MVP της 28ης αγωνιστικής της Σούπερ Λίγκα από τη διοργανώτρια αρχή και τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών, λόγω της εμφάνισης του στο παιχνίδι με αντίπαλο την ΑΕΚ, πετυχαίνοντας ένα καταπληκτικό γκολ. Το καλοκαίρι του 2012 εντάχθηκε στο δυναμικό της Νίκης Βόλου και είναι ο αρχηγός της ομάδας.
Βασίλειος Βαρδόπουλος
Ο Βασίλειος Βαρδόπουλος (1881 - 1945) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.
Βιογραφία
Ήταν υποψήφιος βουλευτής Πειραιά ως ανεξάρτητος στις εκλογές του 1926 χωρίς επιτυχία. Ωστόσο, στις επόμενες εκλογές το 1928 πολιτεύτηκε με επιτυχία και εξελέγη βουλευτής Πειραιώς με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Ήταν υποψήφιος δήμαρχος Πειραιώς ως ανεξάρτητος φιλελεύθερος στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 1932.
Στην κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου ήταν υπουργός Υγιεινής.
Απεβίωσε το 1945.
Αυτόμελο τροπάριο
Αυτόμελον ονομάζεται σε ένα σύνολο τροπαρίων το πρώτο από αυτά, που έχει ιδιαίτερη (δική του) μελωδική γραμμή. Τα επόμενα τροπάρια τού συνόλου αντιγράφουν το μέλος τού αυτόμελου και λέγονται προσόμοια. Δηλ. το αυτόμελο έχει πρωτότυπη μουσική έκφραση και χρησιμοποιείται ως ποιητικό και μουσικό πρότυπο για άλλα τροπάρια. Π.χ. στο Κοντάκιο ο πρώτος οίκος είναι αυτόμελο και οι υπόλοιποι προσόμοιοι αυτού.
Τα αυτόμελα ομοιάζουν με τα ιδιόμελα, τα οποία επίσης έχουν δικό τους μέλος, αλλά διαφέρουν από αυτά στο ότι τα ιδιόμελα είναι μεμονωμένα, ενώ τα αυτόμελα είναι μέρος ενός συνόλου τροπαρίων. Το σύστημα αυτόμελο-προσόμοια έχουμε συνήθως στα Στιχηρά και τα Απόστιχα, δηλ. τροπάρια που άδονται μετά τους τελευταίους στίχους Ψαλμών, στην αρχή και το τέλος αντίστοιχα ακολουθιών, όπως είναι ο Εσπερινός και ο Όρθρος.
Βασική συναγωγή των αρχαιότερων αυτόμελων με τα προσόμοιά τους υπάρχει στην "Anthologia Graeca Carminum Christianorum", 63-84.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία Κατηγορία:Λειτουργική
Μάχη του Πανείου
Η Μάχη του Πανείου πραγματοποιήθηκε το 198 π.Χ. ανάμεσα στους Σελευκίδες ( Αντίοχος Γ' ο Μέγας ) και τους Πτολεμαίους (στρατηγός Σκόπας ο Αιτωλός ), στα πλαίσια των Συριακών πολέμων στην περιοχή της Πανειάδος, στην βορειοανατολική Παλαιστίνη.
Τοπογραφία
Η περιοχή όπου δοθηκε η μάχη βρίσκεται στους πρόποδες της νότιας πλευράς του όρους Ερμών, κοντά στην κύρια πηγή του ποταμού Ιορδάνη (σημερινό υψίπεδο του Γκολάν ),τέσσερα χιλιόμετρα ανατολικά της βιβλικής πόλης Δαν και επάνω στον μοναδικό δρόμο που ένωνε την Συρία με την Παλαιστίνη. Στην ίδια ακριβώς περιοχή κατά τη ρωμαϊκή εποχή ο Φίλιππος ο Τετράρχης οικοδόμησε την Καισάρεια Φιλίππου.
Προοίμιο της συγκρούσεως
Στην αρχή του Ε΄ Συριακού πολέμου (202 -198 π.Χ.), ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας κατέλαβε την Κοίλη Συρία. Το 199-8 π.Χ. ο βασιλιάς της Περγάμου Άτταλος εισέβαλε στην Ελλάδα και, κατά την απουσία του, ο Σελευκίδης βασιλιάς εισέβαλε στα εδάφη του. Τότε ο στρατηγός του Πτολεμαίου Ε΄ Σκόπας ο Αιτωλός με δύναμη 6.000 πεζών και 500 ιππέων εισέβαλε στην Κοίλη Συρία, ανακαταλαμβάνοντάς την για λογαριασμό της Αιγύπτου.
Η παράταξη των δυνάμεων των Σελευκιδών και των Πτολεμαίων
Προτού αναμετρηθούν οι αντίπαλες δυνάμεις στο πεδίο της μάχης, φαίνεται ότι ο Αντίοχος κατέλαβε κατόπιν πολιορκίας την Γάζα. Μετά οδήγησε τον στρατό του στο Πάνειον, στις πηγές του Ιορδάνη, εναντίον του αιγυπτιακού στρατού υπό τον Αιτωλό Σκόπα. Αναφορές για την μάχη υπάρχουν στον ιστορικό Πολύβιο, οποίος με την σειρά του άντλησε από τον σύγχρονό του ιστορικό Ζήνωνα. Πάνω στο θέμα αυτό ο πρώτος άσκησε έντονη κριτική στον Ζήνωνα για τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων.
Ο στρατηγός Σκόπας τοποθέτησε στο δεξιό κέρας, στους πρόποδες του όρους Ερμών, τη φάλαγγα με λίγους ιππείς και στο αριστερό στην πεδιάδα το υπόλοιπο ιππικό.
Ο Σελευκίδης βασιλιάς, με τον ερχομό της νέας ημέρας, έστειλε τον πρεσβύτερο γιο του Αντίοχο με μέρος της δύναμης του να προκαταλάβει τις ορεινές θέσεις που υπέρκειντο των εχθρικών θέσεων.
Η υπόλοιπη δύναμη του σελευκιδικού στρατού, αφού πέρασε τον Ιορδάνη ποταμό (που χώριζε τα δύο στρατόπεδα), τοποθετήθηκε στην πεδιάδα, με τους Σελευκίδες φαλαγγίτες σε μια ευθεία -σε αντιστοιχία με το μέσο της αντίπαλης παράταξης-, και τους ιππείς άλλους στο αριστερό κέρας της φάλαγγας και άλλους στο δεξιό όπου βρισκόταν οι κατάφρακτοι ιππείς, των οποίων ηγείτο ο νεότερος Αντίοχος (ο μετέπειτα Αντίοχος Δ΄ Επιφανής). Στη συνέχεια, μπροστά από τη φάλαγγα τοποθετήθηκαν οι πολεμικοί ελέφαντες κατά διαστήματα και οι Ταραντίνοι ιππείς του Αντιπάτρου, ενώ τα κενά μεταξύ των ελεφάντων καλύφθηκαν από τοξότες και σφενδονήτες. Ο ίδιος ο βασιλιάς επικεφαλής του ιππικού των εταίρων και των υπασπιστών τοποθετήθηκε πίσω από τους ελέφαντες.
Η διεξαγωγή της μάχης
Η μάχη ξεκίνησε όταν ο νεώτερος Αντίοχος με το ιππικό του κατήλθε από τα ορεινά για να τρέψει σε φυγή τους ιππείς του Πτολεμαίου του Αέροπου, ο οποίος, επικεφαλής των Αιτωλών κατείχε το αριστερό κέρας της πτολεμαϊκής παράταξης το οποίο βρίσκονταν στην πεδιάδα .Στό σημείο αυτό υπάρχει ανακολουθία  καθώς  επικεφαλής του συγκεκριμένου σελευκιδικού τμήματος πριν την μάχη είναι ο  πρεσβύτερος Αντίοχος.
Εκεί συνεπλάκησαν σε αμφίρροπο αγώνα οι φάλαγγες και μαζί με αυτές οι ελέφαντες, οι ιππείς και οι βαριά οπλισμένοι εύζωνοι .Ο Ζήνων συνεχίζοντας την αφήγηση του αναφέρει ότι οι Αιτωλοί του Πτολεμαίου πίεσαν την αντίπαλη φάλαγγα και την έτρεψαν σε φυγή ενώ οι ελέφαντες ταραγμένοι ποδοπατούσαν τους πιεζόμενους εχθρούς. Ο Πολύβιος απορεί με την αφήγηση του Ζήνωνα επισημαίνοντας ότι αφού συνεπλάκησαν οι φάλαγγες μεταξύ τους ήταν αδύνατο στα θηρία να διακρίνουν σε ποια παράταξη ανήκε ο καθένας.
Ο Ζήνων συνεχίζει λέγοντας ότι η παρουσία των ελεφάντων δυσχέρανε την πρόοδο των Αιτωλών ιππέων. Όσοι ιππείς βρέθηκαν στο δεξιό κέρας της πτολεμαϊκής παράταξης δεν είχαν απώλειες. Το αριστερό πτολεμαϊκό κέρας όμως που διοικούσε ο Σκόπας (όπως αφηγείται ο Ζήνων), τράπηκε σε φυγή από τις δυνάμεις που διοικούσε ο νεότερος Αντίοχος .. Ο Σκόπας σύμφωνα με τον Ζήνωνα όταν είδε και τους φαλαγγίτες του να καταδιώκονται από τον νεώτερο Αντίοχο εγκατέλειψε την μάχη. Ο Πολύβιος προσθέτει ότι όταν η πτολεμαϊκή φάλαγγα κυκλώθηκε από τα θηρία και τους ιππείς ο Σκόπας αναχώρησε τελευταίος. .
Προβλήματα της μάχης
Η αφήγηση της μάχης από τον Ζήνωνα δημιουργεί σύμφωνα με τον Πολύβιο μια σειρά από ερωτηματικά και ο Μεγαλοπολίτης ιστορικός ασκεί σφοδρή κριτική στον συνάδελφό του για τον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζει τα γεγονότα. Έτσι κατά τον Πολύβιο δεν διευκρινίζονται πολλά ζητήματα όπως που βρίσκονταν ο βασιλιάς Αντίοχος που διοικούσε το καλύτερο τμήμα του σελευκιδικού στρατού και πώς συμμετείχε στην μάχη, που βρίσκονταν ο πρεσβύτερος Αντίοχος καθώς ο ίδιος αναφέρει ότι μόνο ο ένας από τους δύο Αντίοχους συνεκστράτευσε με τον βασιλιά, ποιο τμήμα του πτολεμαϊκού ιππικού βρέθηκε στο μέσο της φάλαγγας ταράζοντας τους ελέφαντες.
Συμπερασματικά μπορούμε να αναφέρουμε ότι εκείνο που συνέβη στην μάχη ήταν ότι η πτολεμαϊκή φάλαγγα υπέκυψε κάτω από την πίεση των ελεφάντων και του κατάφρακτου ιππικού των Σελευκιδών, ή την μάχη έκρινε η παρουσία των ελεφάντων των Σελευκιδών που προκάλεσαν σύγχυση στό αντίπαλο στράτευμα. Μία ένδειξη συνηγορεί υπέρ της δεύτερης περίπτωσης.
Η λατρεία του θεού Πάνα στο συγκεκριμένο σπήλαιο που βρίσκονταν στην περιοχή του όρους Ερμών άρχισε ανεπίσημα κατά την έναρξη των ελληνιστικών χρόνων όταν έφτασαν Έλληνες στην περιοχή. Το φυσικό σκηνικό,ο απότομος βράχος του Ερμών, η πυκνή βλάστηση και οι καταπράσινες κοιλάδες ευνοούσαν την λατρεία αυτή. Το πνεύμα του θεού Πάνα όμως εκτός από βουκολικό ήταν και κακό. Η μεταβολή αυτή γίνονταν όταν έπρεπε να σπείρει τον πανικό στους εχθρούς των οπαδών του. Στην παρέμβαση αυτού του πνεύματος απέδωσε ο βασιλιάς Αντίοχος την νίκη του και σε ένδειξη ευγνωμοσύνης καθιέρωσε πλέον επισήμως την λατρεία του Πανός στο σπήλαιο και στο ιερό της περιοχής.
Επίλογος
Ο Σκόπας με τα υπολείμματα της δύναμής του κλείστηκε στη Σιδώνα, την οποία πολιόρκησε επί μακρόν ο Αντίοχος με 10.000 στρατό. Αν και οι Πτολεμαίοι έστειλαν για ενίσχυση τμήματα υπό τους Αέροπο, Μηνοκλή και Δαμόξενο, ωστόσο η έλλειψη τροφίμων οδήγησε στην παράδοση της πόλης. Ο Σκόπας συνήψε συνθήκη και του επετράπη να παραδώσει τα όπλα και να εγκαταλείψει τη Σιδώνα με τους συντρόφους του. Μετά το γεγονός αυτό, η μία πόλη μετά την άλλη της Κοίλης Συρίας δέχθηκαν τη συριακή κυριαρχία. Κοντά στο πεδίο της μάχης ιδρύθηκαν δύο νέες πόλεις: η Σελεύκεια και η Αντιόχεια στην Ιτουραία και ίσως και η Λευκάς. Την ίδια τύχη με την Κοίλη Συρία είχαν η Λυκία, η Κιλικία και η Έφεσος.
Πηγές
Πανειον Πανειον Πανειον Πανειον Μαχη Πανειον
Πολ Ντι Άνο
Ο Πολ Ντι Άνο (πραγ. όνομα Paul Andrews) είναι Άγγλος τραγουδιστής της χέβι μέταλ μουσικής σκηνής, γνωστός σαν αρχικός τραγουδιστής των Iron Maiden.
Βιογραφία και Καριέρα
Ο Πολ Άντριους γεννήθηκε στο Τσίνγκφορντ του Βόρειου Λονδίνου στις 17 Μαΐου 1958.
Το 1983, σχημάτισε τους Di'Anno ηχογραφώντας το ομώνυμο άλμπουμ του 1984 στα "Rockfield Studios" της Ουαλίας. Ο Ντι Άνο αρνούνταν πεισματικά να παίζει τραγούδια των Iron Maiden στις συναυλίες τους παρά τις παρακλήσεις του κοινού. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την εμπορική αποτυχία του δίσκου, οδήγησε το συγκρότημα σε διάλυση.
αριστερά|μικρογραφία|190px|Ο Ντι Άνο και ο Στιβ Χάρις το 1980 Το 1985, δημιούργησε το super group Gogmagog μαζί με τον πρώην κιθαρίστα των Gillan, Τζάνικ Γκερς, τον αρχικό κιθαρίστα των Def Leppard, Πιτ Γουίλις, τον πρώην μπασίστα των Whitesnake, Νιλ Μάρεϊ και το ντράμερ των Iron Maiden στα τρία πρώτα τους άλμπουμ, Κλάιβ Μπαρ. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ΕΡ "I Will Be There" μέσω της "Food for Thought", το οποίο παρά τις θετικές κριτικές δεν έκανε ικανοποιητικές πωλήσεις και το συγκρότημα διαλύθηκε.
Αμέσως μετά, δημιούργησε τους Battlezone κυκλοφορώντας το δίσκο "Fighting Back" για τον οποίο περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μετά από αλλαγές στη σύνθεση τους, οι Battlezone κυκλοφόρησαν το "Children of Madness", ενώ μετά το "Warchild" του 1988 διαλύθηκαν.
Το 1990, ο Ντι Άνο μαζί με τον Ντένις Στράτον και τους Praying Mantis περιόδευσαν στην Ιαπωνία, οδηγώντας τους σε επανένωση και μία νέα εμπορική ακμή στην Άπω Ανατολή.
Λίγους μήνες αργότερα σχημάτισε τους Killers μαζί με τους κιθαρίστες Κλιφ Έβανς και Ρέι Ντιτόουν, τον μπασίστα Τζον Γκάλαχερ και το ντράμερ Στιβ Χόπγκουντ. Το συγκρότημα πραγματοποίησε μία περιοδεία στη Νότια Αμερική και υπέγραψε στην "RCA Records", ενώ ο Γκάλαχερ αποχώρησε δίνοντας τη θέση του στο Νικ Μπαρ. Το 1992, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ "Murder One" με τις διασκευές στο "Remember Tomorrow" των Iron Maiden και το "Children of the Revolution" των T. Rex. Για την προώθηση του δίσκου περιόδευσαν στη Μεγάλη Βρετανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία.
Το 1994, υπέγραψαν στην "Bleeding Hearts Records" ηχογραφώντας το δίσκο "Menace To Society", την περίοδο που ο Ντι Άνο φυλακίστηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες για κατοχή ναρκωτικών και όπλων. Μετά από κάθειρξη τριών μηνών, αποφυλακίστηκε και επέστρεψε στην πατρίδα του για να ολοκληρώσει το δίσκο. Το 1997 κυκλοφόρησαν το ζωντανά ηχογραφημένο "Killers Live", μετά από το οποίο ο Ντι Άνο σχημάτισε και πάλι τους Battlezone για μία νοτιοαμερικανική περιοδεία, τον Ιανουάριο του 1998, όπως και το δίσκο "Feel My Pain".
Το 2000 μετακόμισε στο Σάο Πάολο και δημιούργησε τους Nomad μαζί με τον κιθαρίστα Πάουλο Τουρίν και άλλους βραζιλιάνους μουσικούς. Μαζί, κυκλοφόρησαν το "Nomad" μέσω της "Perris Records" στη Νότια Αμερική, το οποίο εκδόθηκε με τον τίτλο "The Living Dead" λίγα χρόνια αργότερα.
Το 2003, ξαναδημιούργησε τους Killers μαζί με τον Κλιφ Έβανς, ο οποίος μετά τη διάλυση τους την επόμενη χρονιά ίδρυσε την δισκογραφική εταιρεία με την ονομασία "Soundhouse Records". Εκείνη τη χρονιά, ο Ντι Άνο με εμφανιζόταν ζωντανά με το τρίο βιολιστριών Wrath Children. Μετά από μία καναδική περιοδεία, συνέχισε με τους Ιταλούς Children of the Damned, ένα tribute συγκρότημα στους Iron Maiden.
Το 2006, κυκλοφόρησε το "The Maiden Years - The Classics" και την επόμενη χρονιά το "Iron Maiden Days and Evil Nights". Στα τέλη του 2008 σχημάτισε τους RockFellas μαζί με τέσσερις βραζιλιάνους μουσικούς, παίρνοντας το προσωνύμιο "Paulo Baiano". Το συγκρότημα συνέχισε μέχρι τα τέλη του 2010, ενώ ο Ντι Άνο φυλακίστηκε και πάλι τον Μάρτιο του 2011. Συνέχισε να περιοδεύει μαζί με τους Icarus Witch μέχρι το 2013 όταν αναγκάστηκε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση λόγω ενός σοβαρού τραυματισμού στο γόνατο.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Άγιος Θωμάς (Παρθένοι Νήσοι)
Ο Άγιος Θωμάς (αγγλικά: Saint Thomas, ισπανικά: Santo Tomás) είναι ένα νησί στην Καραϊβική, και ειδικότερα το δεύτερο μεγαλύτερο νησί των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων. Έχει έκταση 81 τ.χλμ. και πληθυσμό 51.634 κατοίκους (2010). Πρωτεύουσα του νησιού αλλά και των Αμερικανικών Παρθένων Νήσων είναι η Σαρλότ Αμαλί με πληθυσμό 18.481 κατοίκους.
Στην προκολομβιανή εποχή, το νησί είχε κατοικηθεί από το 1500 π.Χ. από το λαό Σιμπόνεϊ ( Ciboney). Αργότερα αντικαταστάθηκαν από το λαό Αράγουακ (Arawak) και ύστερα από τους Καρίβειους (Caribs). Ο Χριστόφορος Κολόμβος είδε για πρώτη φορά το νησί το 1493 στο δεύτερο του ταξίδι για τον Νέο Κόσμο.
Αγιος Θωμας
Show No Mercy
Show No Mercy είναι ο τίτλος του πρώτου στούντιο δίσκου του αμερικανικού Thrash Metal συγκροτήματος Slayer, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1983 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records.
Ιστορία του δίσκου
To 1983, οι Slayer έπαιζαν στο κλαμπ Woodstock του Λος Άντζελες, ανοίγοντας συναυλίες των Bitch και διασκευάζοντας τραγούδια των Iron Maiden και των Judas Priest. Στις 27 Αυγούστου 1983, ο παραγωγός της δισκογραφικής εταιρείας Metal Blade Records, Μπράιαν Σλάγκελ τους προσέφερε μία ηχογράφηση για τη συλλογή του, "Metal Massacre". Το συγκρότημα ηχογράφησε το τραγούδι "Aggressive Perfector" και ο Σλάγκελ τους πρότεινε να ηχογραφήσουν ένα ολόκληρο άλμπουμ.
Ένα από τα χαρακτηριστικά του δίσκου είναι ότι η αρχική του ηχογράφηση δεν περιείχε κύμβαλα στα τύμπανα, λόγω του ότι ο Σλάγκελ θεώρησε ότι θα ακουγόταν πιο καθαρός ο ήχος τους, αλλά τελικά προστέθηκαν αργότερα.
Μετά την κυκλοφορία του "Show No Mercy", ξεκίνησαν την πρώτη τους περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας γνώρισαν τον πρώτο τους μάνατζερ, Νταγκ Γκούντμαν.
Ο δίσκος, πλέον, θεωρείται ένα από τους σημαντικότερους στην εξέλιξη του Thrash Metal ιδιώματος και η αναγνώριση του έχει ανέβει μαζί με τη δημοτικότητα του συγκροτήματος. Το "Metal Rules" το κατέταξε 35ο στη λίστα με τα εκατό καλύτερα άλμπουμ του χέβι μέταλ όλων των εποχών, ενώ στο "Rate Your Music" ψηφίστηκε ως το έκτο καλύτερο άλμπουμ ακραίου metal. Τέλος, το ελληνικό περιοδικό "Metal Hammer" το κατέταξε 93ο στην έκδοση με τα εκατό σπουδαιότερα άλμπουμ όλων των εποχών.
Τραγούδια
1. Evil Has No Boundaries (King, Hanneman) - 3:09
2. The Antichrist (King, Hanneman) - 2:49
3. Die by the Sword (Hanneman) - 3:36
4. Fight Till Death (Hanneman) - 3:37
6. Black Magic (King, Hanneman) - 4:03
8. The Final Command (King, Hanneman) - 2:32
9. Crionics (King, Hanneman) - 3:29
10. Show No Mercy (King, Hanneman) - 3:06
Μέλη των Slayer
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Show No Mercy" είχε την εξής μορφή:
Τομ Αράγια - φωνητικά, μπάσο
Κέρι Κινγκ - κιθάρα
Τζεφ Χάνεμαν - κιθάρα
Ντέιβ Λομπάρντο - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Slayer Κατηγορία:Άλμπουμ του 1983
Καβείρια μυστήρια
Τα Καβείρια μυστήρια ήταν θρησκευτικές τελετές που γίνονταν προς τιμή των Καβείρων, πιθανολογείται πως ήταν πελασγικής, φρυγικής ή φοινικικής προέλευσης και τελούνταν στα ιερά των Καβείρων. Αποτελούνταν από διάφορους βαθμούς μύησης και διαιρούνταν σε Μικρά και Μεγάλα Μυστήρια. Αν και η λατρεία τους ήταν σχεδόν εξαπλωμένη σε όλη την Ελλάδα, όπως και στη Μικρά Ασία, υπάρχουν λίγα στοιχεία γι' αυτά τα Μυστήρια. Η μεγαλύτερη εξάπλωσή τους άρχισε τον 3ο π.Χ. αιώνα, οπότε και ευνοήθηκαν από τη πολιτική της Μακεδονίας.
Μύηση
Στα Καβείρια Μυστήρια η μύηση εστίαζε κυρίως στα περί γενέσεως και λιγότερο στα περί θανάτου, αντίθετα από το τι γινόταν κυρίως στα Ελευσίνια Μυστήρια. Σε κανένα σημείο της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας δεν υπάρχει συσχέτιση των Καβειρίων Μυστηρίων με διδασκαλία περί μετεμψύχωσης και αθανασίας της ψυχής. Ούτε από τα μέχρι στιγμής ευρήματα των ανασκαφών προκύπτει συσχέτιση των Καβειρίων με τη μετεμψύχωση.
Εκείνοι που επρόκειτο να μυηθούν εξομολογούνταν τα αμαρτήματά τους στον ιερέα, που ονομαζόταν Κόης ή Κοίης. Επίσης, υπήρχαν και οι Ανακτοτελεστές, που αποφάσιζαν ποιοι απ' αυτούς που προσέρχονταν ήταν άξιοι να μυηθούν, και η Λουτροφόρος, που ήταν ιέρεια υπεύθυνη για τους καθαρμούς των υποψηφίων. Οι μυήσεις γίνονταν σε ορισμένη εποχή του χρόνου και διαρκούσαν εννέα ημέρες.
Λατρεία
Η θρησκεία των Καβείρων και οι μυστηριώδεις ιεροτελεστίες τους ενέπνεαν παντού τον φόβο και τον τρόμο, επειδή θεωρούσαν πως οι Κάβειροι ήταν πολύ σκληροί όταν επέβαλλαν τιμωρίες. Όποτε ξεσπούσε η οργή των Καβείρων, τα αποτελέσματα ήταν φρικτά.
Στη Θήβα και την Ανθηδόνα
Η λατρεία των Καβείρων στη Θήβα και την Ανθηδόνα δεν είχε ανήθικους σκοπούς, όπως πιστεύεται συνήθως. Ήταν μια λατρεία για τις τοπικές θεότητες, που γινόταν με ιδιαίτερο και μυστηριώδη τρόπο.Ο σκοπός εκείνων που ήθελαν να μυηθούν ήταν να αποκτήσουν την εύνοια των Καβείρων. Τους θεωρούσαν κατά κάποιο τρόπο μικρούς θεούς (σαν τους αγίους στη σημερινή εποχή), οι οποίοι μπορούσαν να μεσολαβήσουν στους άλλους θεούς για να εκπληρωθούν οι επιθυμίες των πιστών.
Πολίτες από τη Ναύπακτο που τόλμησαν να μιμηθούν όσα γίνονταν στη Θήβα τιμωρήθηκαν άμεσα και σκληρά. Μακεδόνες στρατιώτες που, μετά την καταστροφή της Θήβας από τον Αλέξανδρο, τόλμησαν να μπουν στο ιερό των Καβείρων, χτυπήθηκαν από κεραυνούς και αστραπές και πέθαναν. Ανάλογη τύχη είχαν και οι οπλίτες του Μαρδόνιου, που τόλμησαν να μπουν στον ναό την εποχή της περσικής επιδρομής. Έχασαν τα λογικά τους και έπεσαν από τον γκρεμό στη θάλασσα.
Στη Βοιωτία η λατρεία τους διακόπηκε για κάποιο χρονικό διάστημα μετά τον πόλεμο των Επιγόνων επειδή, μετά την άλωση της Θήβας, οι Κάβειροι απελάθηκαν από τους Αργείους. Ανανεώθηκε από την Πελάργη, κόρη του Ποντέα, και τον σύζυγό της, Ισθιάδη, που σύστησαν πάλι τη λατρεία και μετέφεραν την έδρα της σε κάποιο χωριό με το όνομα Αλεξιάρους. Εκεί μαζεύτηκαν ο Τηλώνδας και όσοι άλλοι ζούσαν από το γένος των Καβείρων και έκαναν γιορτές για να τιμήσουν την επιστροφή των Καβείρων από την εξορία.
Στη Λήμνο
Το σημαντικότερο γεγονός ήταν η γιορτή της πορφυρίας, όπου ζωντάνευε η ανακάλυψη της φωτιάς, η οποία, όπως θέλει η παράδοση, έγινε στην ίδια τη Λήμνο.
Οι συντεχνίες των μεταλλουργών έπαιζαν ιδιαίτερο ρόλο. Ανέβαιναν στο όρος Μόσυχλο, όπου άναβαν καθαρή και αμόλυντη φλόγα με ένα χαλκείο, δηλαδή ένα χάλκινο κάτοπτρο που κρατούσαν απέναντι στον ήλιο – κάτι δηλαδή σαν τη σημερινή αφή της ολυμπιακής φλόγας.
Μετά το 175 π.Χ., που η Λήμνος έγινε μέλος της Συμμαχίας της Δήλου, το νέο φως το έπαιρναν από το ιερό της Δήλου. Επί εννιά μέρες έσβηναν όλες τις φωτιές του νησιού και έστελναν στη Δήλο ένα πλοίο να φέρει το νέο φως. Κατά την περίοδο της αναμονής οι κάτοικοι επικαλούνταν τους χθόνιους θεούς, έως ότου έφτανε το πλοίο και ο Ήφαιστος θριάμβευε.
Στη Ρώμη
Στη Ρώμη τιμούσαν τους Κάβειρους ως εφέστιες θεότητες, που η λατρεία τους μεταφέρθηκε από τη Φρυγία, όπου βρισκόταν και το βουνό που λεγόταν Κάβειρος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαίες εορτές Κατηγορία:Κάβειροι Κατηγορία:Αρχαία Θήβα Κατηγορία:Αρχαία Λήμνος Κατηγορία:Αρχαία Σαμοθράκη
Μάχη της Ακράτας
Η Μάχη της Ακράτας (6 – 8 Ιανουαρίου 1823) ήταν σημαντική πολεμική σύγκρουση της Επανάστασης του 1821 με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Στην ίδια περιοχή βρίσκονται τα στρατεύματα των Καλαβρυτινών οπλαρχηγών Σωτήρη Χαραλάμπη και Νικολάου Πετιμεζά που όμως εξαιτίας μιας διαμάχης είναι έτοιμοι να συγκρουστούν μεταξύ τους. Τους δύο αντιπάλους καταφέρνει να συμφιλιώσει ο Ασημάκης Ζαΐμης που φτάνει εσπευσμένα εκεί μαζί με τους οπλαρχηγούς Νικόλαο Σολιώτη και Σωτήριο Θεοχαρόπουλο, και παράλληλα τους ενημερώνει για την παρουσία των Τούρκων. Ενωμένοι πλέον οι Έλληνες και έχοντας αντιληφθεί τον κίνδυνο από την παρουσία των Τούρκων στην περιοχή αποφασίζουν να ανακόψουν την πορεία τους καταλαμβάνοντας τα γύρω υψώματα καθώς και ένα μικρό αμυντικό τείχος κοντά στις όχθες του ποταμού Κράθη. Στις 6 Ιανουαρίου 1823 οι Τούρκοι υπό τις διαταγές του Δελή Αχμέτ επιχειρούν προέλαση αλλά αποκρούονται και οπισθοχωρούν στην θέση «Χάνι» της Ακράτας. Την ίδια τύχη έχουν και οι επόμενες επιθέσεις των Τούρκων. Στις 8 Ιανουαρίου 1823 φτάνουν στην περιοχή οι οπλαρχηγοί Ανδρέας Ζαΐμης, Ανδρέας Λόντος, και Οδυσσέας Ανδρούτσος με τους άνδρες τους, και χτυπούν τους Τούρκους από τα νώτα. Μετά από ένα περίπου μήνα, έχοντας καθηλωθεί στην συγκεκριμένη θέση και με τεράστιες απώλειες τόσο από τη μάχη όσο και από την πείνα, οι Τούρκοι αποφασίζουν να διαπραγματευτούν την παράδοσή τους. Τελικά στις 10 Φεβρουαρίου 1823 και ενώ είναι έτοιμοι να συνθηκολογήσουν, ένας μικρός στόλος 15 πλοίων υπό τον Γιουσούφ Πασά καταφέρνει να φτάσει στη δυσπρόσιτη ακτή, και μετά από σφοδρό κανονιοβολισμό των Ελληνικών θέσεων να παραλάβει όσους Τούρκους είχαν επιζήσει και να τους μεταφέρει στην Πάτρα.
Πηγές
Ακρατα Ακρατα Μ
Demonic
Demonic είναι ο τίτλος του έβδομου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου thrash metal συγκροτήματος Testament, το οποίο κυκλοφόρησε στις 9 Ιουνίου του 1997 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Burnt Offerings Records". Ο δίσκος επανεκδόθηκε από την "Spitfire Records" το 2000.
Ο ήχος του συγκροτήματος παρουσίασε μία μεταστροφή προς βαρύτερα ιδιώματα, με τις death metal επιρροές να ξεχωρίζουν. Τα τύμπανα ανέλαβε ο Τζην Χόγκλαν και το μπάσο ο Ντέρικ Ραμίρεζ, ενώ ο Έρικ Πίτερσον παρέμεινε ο μοναδικός κιθαρίστας των Testament μετά την αποχώρηση του Άλεξ Σκόλνικ, αν και στο "New Eyes of Old" συμμετείχε ο Γκλεν Αλβελάις.
Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι δημιουργία του Ντέιβ ΜακΚιν και απεικονίζει ένα αφρικανικό εξορκισμό, όπου μία ξύλινη μάσκα φοριέται στο κεφάλι του δαιμονισμένου και μετά περνούν καρφιά μέσα από αυτήν διώχνοντας το κακό πνεύμα.
Τραγούδια του δίσκου
1. Demonic Refusal (Billy, Peterson, Ramirez) - 5:21
3. Together as One (Billy, Peterson) - 4:17
4. Jun-Jun (Billy, Peterson, Ramirez) - 3:43
5. John Doe(Billy, Peterson)'' - 3:11
6. Murky Waters (Christian, Peterson) - 3:00
8. Distorted Lives (Billy, Peterson) - 3:36
10. Ten Thousand Thrones (Billy, Peterson) - 4:37
11. Nostrovia (Billy, Peterson, Ramirez) - 1:32
Τα μέλη των Testament
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Demonic" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Testament Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997 Κατηγορία:Εξορκισμός
Κουίντο ντι Τρεβίζο
Το Κουίντο ντι Τρεβίζο (ιταλικά: Quinto di Treviso, βενετικά: Quinto de Treviso ή Quinto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Μάχη της Αρίας
Η Μάχη της Αρείας πραγματοποιήθηκε το 209 π.Χ. ανάμεσα στους Σελευκίδες και τον βασιλιά Ευθύδημο Α΄ στο σημερινό βορειοανατολικό Ιράν.
Οι Σελευκίδες υπό τον Αντίοχο Γ' τον Μέγα εισέβαλλαν στην Παρθία και ο Αρσάκης Β΄ της Παρθίας υπέγραψε συνθήκη ειρήνης. Μετά από την νίκη αυτή του Αντιόχου, ο τελευταίος αποφάσισε να επαναφέρει στην μακεδονική κυριαρχία και την ανεξάρτητη Βακτριανή. Εκεί βασίλευε ο Ευθύδημος Α'. Ο Αντίοχος, αφού παρέκαμψε την νότια Μαργιανή (νότιο Καζακστάν), εισέβαλε στην Αρεία. Οι αγγελιοφόροι πληροφόρησαν τον Αντίοχο ότι ο Ευθύδημος τον ανέμενε στις όχθες του ποταμού Αρείου (σημ. Χάρι) με δύναμη 3.000 Ελλήνων και 7.000 Βακτρίων και Περσών ιππέων και άλλων 5.000 Ελλήνων τοξοτών (από τους αποίκους). Η ελληνοβακτριανή στρατιά κατέλαβε τις διαβάσεις του ποταμού για να εμποδίσει την σελευκιδική διεκπεραίωση των δυνάμεων. Από την άλλη πλευρά ο σελευκιδικός στρατός, μετά από διήμερη πορεία (την τρίτη μέρα αναπαύθηκε), χωρίστηκε σε δύο τμήματα. Ο ίδιος ο Αντίοχος επικεφαλής 2.000 εταίρων, 8.000 ευζώνων και 10.000 πελταστών, βάδισε γρηγορώτερα από το άλλο τμήμα για να καταλάβει τους πόρους του ποταμού. Μια ασέληνη νύκτα του Νοεμβρίου ή Δεκεμβρίου του 209 π.Χ. ο σελευκιδικός στρατός ,μετά από πορεία μέχρι πρωίας, έγινε αντιληπτός από τον στρατό του Ευθυδήμου που σήμανε συναγερμό. Οι προφυλακές του τελευταίου άφησαν αφύλακτους τους πόρους και είχαν στρατοπεδεύσει σε απόσταση 4 χιλιομέτρων σε μια πόλη. Τότε ήταν που οι Σελευκίδες Εταίροι συγκρούστηκαν με το πενταπλάσιο ελληνοβακτριανό ιππικό, ενώ ο λοιπός στρατός κατ' εντολή του Αντιόχου έμεινε στη θέση του αλλά παρατεταγμένος για μάχη. Ο Αντίοχος με την ιππαρχία του πολέμησαν εναντίον των αντιπάλων του τόσο γενναία που νίκησε, μολονότι τραυματίστηκε και έχασε μερικά δόντια. Το άλογό του τραυματίστηκε θανάσιμα και απεβίωσε. Η δεύτερη και τρίτη ιππαρχία αν και βρισκόταν σε μειονεκτική θέση, προέβη σε ανασυγκρότηση και αντεπίθεση με τον εταίρο Παναίτωλο. Οι Ασιάτες αντίπαλοι που μάχονταν με τον γνωστό σκυθικό τρόπο (μετά από προσποιητή υποχώρηση έκαναν μεταβολή και τόξευαν), τράπηκαν σε φυγή. Η προέλαση όμως του Παναιτώλου ανεκόπη από τον ίδιο τον Ευθύδημο. Ενώ οι εταίροι μάχονταν γενναία και για πολλή ώρα, διέβη τον ποταμό Άρειο η φάλαγγα των Αργυράσπιδων και έτρεψε σε φυγή τον ελληνοβακτρικό στρατό που κλείστηκε στις οχυρές πόλεις της Βακτριανής.
Πηγές
Αρια Αρια Αρια Αριας Μαχη Αρια
1890
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1890 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Στρατηγίς Στρώμνιτσας
Η Στρατηγίς Στρώμνιτσας, ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν ένα από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα που αποκαλούνταν στρατηγίδες.
Η στρατηγίδα βρισκόταν στην σημερινή Μακεδονία και περιελάμβανε εδάφη που είχε απελευθερώσει από τους Βούλγαρους ο αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄. Δημιουργήθηκε το 1018.
Γνωστοί διοικητές ήταν οι :
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Ζωή Κωνσταντοπούλου
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου (Αθήνα, 8 Δεκεμβρίου 1976) είναι Ελληνίδα πολιτικός, νομικός, δικηγόρος, ιδρύτρια και πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, βουλευτής και πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1976, στην Αθήνα. Είναι κόρη του πρώην προέδρου και βουλευτή του Συνασπισμού Νίκου Κωνσταντόπουλου και της δημοσιογράφου και πρώην προέδρου του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, Λίνας Αλεξίου.
Σπουδές
Φοίτησε στα Εκπαιδευτήρια Κωστέα-Γείτονα του Δήμου Παλλήνης. Σπούδασε Νομικά, στο τμήμα Νομικής της Νομικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το πτυχίο της. Κατά τα φοιτητικά της χρόνια υπήρξε μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Φοιτητών Νομικής, του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης Φοιτητών Νομικής (ELSA). To 1999-2000, έκανε το μεταπτυχιακό (LLM) της στη Νομική Σχολή της Σορβόννης, με αντικείμενο το Ευρωπαϊκό Ποινικό Δίκαιο και την Αντεγκληματική Πολιτική στην Ευρώπη. Το 2001-2002, έλαβε δεύτερο μεταπτυχιακό (LLM) από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Columbia, στη Νέα Υόρκη, με ειδίκευση στα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Ποινικό Δίκαιο, εθνικό και διεθνές.
Δικηγορία
Από το 2003, ασκεί μάχιμη δικηγορία στον τομέα του ποινικού δικαίου και του Διεθνούς Ποινικού Δικαίου, και έχει χειριστεί υποθέσεις που απασχόλησαν την κοινωνία και την κοινή γνώμη. Υπήρξε μέλος επιτροπής του ΔΣΑ που το 2003, συνέταξε και υπέβαλε στον Εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, μήνυση για διεθνή εγκλήματα που διαπράχθηκαν από Βρετανούς αξιωματούχους στο Ιράκ. Την περίοδο 2007-2012, ήταν πρόεδρος της Επιτροπής Νέων Ποινικολόγων της Διεθνούς Ένωσης Ποινικού Δικαίου (AIDP). Είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου της Νέας Υόρκης (Member of New York City Bar Association) και μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
ΣΥΡΙΖΑ
Στις ευρωεκλογές του 2009, συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς σε μη εκλόγιμη θέση. Στις εκλογές του Μαΐου του 2012, εξελέγη βουλευτής στην Α΄ Αθήνας, ερχόμενη πρώτη σε ψήφους από τους υποψηφίους του κόμματός της για την συγκεκριμένη εκλογική περιφέρεια. Επανεξελέγη με λίστα στις επαναληπτικές εκλογές. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, εξελέγη στην Α΄ Αθηνών. Ως βουλευτής, συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές, μεταξύ των οποίων και αυτή που ανέλαβε τη «διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης κατά του πρώην Υπουργού, Γιώργου Παπακωνσταντίνου, σχετικά με την υπόθεση του ψηφιακού δίσκου ηλεκτρονικών αρχείων της Τράπεζας HSBC».
Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων
thumb|Η Ζωή Κωνσταντοπούλου μετά το αποτέλεσμα του "ΟΧΙ" στο [[ελληνικό δημοψήφισμα του 2015, μπροστά από την Ελληνική Βουλή στο Σύνταγμα, Αθήνα|250x300εσ]] Στις 6 Φεβρουαρίου του 2015, η Ζωή Κωνσταντοπούλου εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων με κοινοβουλευτική πλειοψηφία-ρεκόρ (235 ψήφους σε σύνολο 298 παρόντων). Έγινε η νεαρότερη Πρόεδρος στην ιστορία του Κοινοβουλίου. Υποστήριξε το «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015. Ως πρόεδρος της Βουλής, υποστήριξε τα δικαιώματα των γυναικών και την ισότητα φύλων,  Κατά την προεδρία της, τον Απρίλιο του 2015,  συγκροτήθηκε η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, η οποία εξέδωσε δύο Προκαταρκτικά Πορίσματα, τον Ιούνιο 2015, όπου χαρακτηριζόταν παράνομο το μνημονιακό δημόσιο χρέος της Ελλάδας και αξιωνόταν η δυνατότητα κυριαρχικής αποκήρυξής του και τον Σεπτέμβριο 2015, που χαρακτήριζε παράνομο το 3ο Μνημόνιο. Προέδρευσε μεταξύ άλλων στην Επιτροπή για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών (πολεμικών αποζημιώσεων, επανορθώσεων, αποπληρωμής του κατοχικού δανείου, επιστροφής των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών) και εκπροσώπησε την Επιτροπή στο Παγκόσμιο Διακοινοβουλευτικό Φόρουμ κατά της Γενοκτονίας, στο Ερεβάν Αρμενίας. από όπου εκδόθηκε Διακήρυξη με αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων, των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και των Ασσυρίων (Απρίλιος 2015).
Λαϊκή Ενότητα
Μετά τη σύναψη δανειακής σύμβασης από την πρώτη κυβέρνηση Τσίπρα, η Ζωή Κωνσταντοπούλου αποχώρησε από το κόμμα και κατέβηκε στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 ως υποψήφια με τη νεοσυσταθείσα Λαϊκή Ενότητα, η οποία έλαβε 2,9%, αποτυγχάνοντας να αποκτήσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση. Στο αξίωμα του Προέδρου της Βουλής τη διαδέχτηκε ο Νίκος Βούτσης.
Πλεύση Ελευθερίας
Τον Απρίλιο του 2016 ανακοίνωσε την ίδρυση νέου κόμματος με το όνομα Πλεύση Ελευθερίας. Κατά την παρουσίαση του κόμματος, η Ζωή Κωνσταντοπούλου σημείωσε πως: «δημιουργούμε ένα κόμμα, που θέλουμε να αποτελέσει συστατικό κύτταρο ενός κινήματος κι ενός μετώπου, στο οποίο θα συναντηθούμε με κινηματικές, κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, με τις οποίες θα μας συνδέουν κοινές αφετηρίες, αξίες και στόχοι». Από τις εκλογές Ιουνίου 2023 και έπειτα, η Πλεύση Ελευθερίας, αποτελεί κοινοβουλευτικό κόμμα.
Εθνικές Εκλογές 2023
Η Πλεύση Ελευθερίας, στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές της 21ης Μαΐου 2023, έλαβε ποσοστό 2,89% (170.424 ψήφους), ερχόμενη στην 7η θέση, εκτός Bουλής. Ένα μήνα αργότερα, στις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023, έλαβε ποσοστό 3,17% (165.210 ψήφους), ερχόμενη στην 8η θέση και τελευταία εντός Bουλής, βγάζοντας 8 βουλευτές.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ορκίστηκε εκ νέου ως βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια Β1΄ Βορείου Τομέα Αθηνών, στις 3 Ιουλίου 2023.
Προσωπική ζωή
Στις 28 Σεπτεμβρίου 2014 παντρεύτηκε τον επί 10 χρόνια σύντροφό της, Απόστολο Μαντή, με τον οποίο χώρισε το 2022. Σήμερα σύντροφος της είναι ο ηθοποιός Διαμαντής Καραναστάσης.
Έχει δηλώσει αγνωστικίστρια, ωστόσο επέλεξε να παντρευτεί με θρησκευτικό γάμο.
ASIN
Το ASIN (αγγλ. Amazon Standard Identification Number), είναι ένα τυποποιημένο σύστημα αρίθμησης και αναγνώρισης των προϊόντων της εταιρείας Amazon.
Χρησιμοποιείται για την διανομή των προϊόντων μέσα στο δίκτυο της Amazon χωρίς όμως να είναι αναγνωρισμένο "πρότυπο" σύστημα, όπως π.χ. το ISBN. Σε κάθε προϊόν που πωλείται από την Amazon δίνεται ένα μοναδικό ASIN. Για τα βιβλία που έχουν ISBN, το ASIN συμπίπτει με το ISBN. Στα βιβλία χωρίς ISBN και άλλα προϊόντα ορίζεται ένα ASIN.
Χρήση του ASIN
Στον ιστοχώρο της Amazon που απευθύνεται στον Αμερικάνικο χώρο, η διεύθυνση Ιστού ενός προϊόντος (URL) πάντα περιέχει το ASIN του προϊόντος με το σχήμα: Ένα παλαιότερο σχήμα ήταν: Μια πιο σύντομη μορφή του URL για τα περισσότερα προϊόντα είναι: Μια ακόμα πιο σύντομη μορφή του URL είναι:
Παράδειγμα
Ας πάρουμε για παράδειγμα το επόμενο CD:
Επομένως το URL στην Amazon για το CD αυτό θα είναι: Και στην σύντομη μορφή του:
Παρόμοιο URL μπορεί να κατασκευαστεί για τις περιοχές της Amazon σε άλλες χώρες, όπως:
Εντούτοις, δεν φέρνουν όλες οι περιοχές όλους τους τίτλους - π.χ. ASIN 393206402X είναι διαθέσιμο μόνο στη γερμανική εκδοχή της Amazon.
Αντίδραση
Ο ιδρυτής της Βικιπαίδειας Τζίμι Γουέιλς είναι κατά της επιρροής του κωδικού συστήματος ASIN, επειδή αναγκάζει ιδιαίτερα τους μικρούς εκδοτικούς οίκους να συνεργάζονται με τον Amazon. Προτείνει δε την δημιουργία και εφαρμογή ενός ελεύθερου εναλλακτικού συστήματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΑΣΙΝ
Amazon.com
Άγιος Λέοντας Ζακύνθου
Ο Άγιος Λέοντας Ζακύνθου ή Αηλιός είναι ένας οικισμός 437 κατοίκων που βρίσκεται στην ορεινή Ζάκυνθο. Είναι το τρίτο μεγαλύτερο χωριό της δημοτικής ενότητας Αρτεμισίων, μετά το Μαχαιράδο και το Ρομίρι. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας στην οποία ανήκει και ο οικισμός Φτερίνι. Η τοπική κοινότητα Αγίου Λέοντος είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 26,818 χμ² (2011).
Γενικά στοιχεία
Οι πρώτοι κάτοικοι ήταν απελεύθεροι από την περιοχή της Κατάνης (Liberi da Catania), [ανατολική Σικελία, σχεδόν απέναντι από τη Ζάκυνθο]. Όταν αποβιβάστηκαν στη Ζάκυνθο [τότε βενετσιάνικη] πήραν εντολή από τους Βενετούς να κατευθυνθούν στο μεγάλο βουνό (το Βραχίωνα). Ανέβηκαν μόνοι τους εκεί (χωρίς συνοδεία) και εγκαταστάθηκαν στο μέσο της οροσειράς, όπου έκτισαν τα σπίτια τους και εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Λέοντα, τον επίσκοπο και μετέπειτα προστάτη άγιο της Κατάνης.
Το χωριό δεν πήρε εξ αρχής «επίσημη» ονομασία, αφού εστήθηκε χωρίς την παρουσία Βενετού και τη σύνταξη κτηματολογίου (όπως φαίνεται και από τα γεγονότα που επακολούθησαν).
Οι Βενετοί εσημείωσαν αρχικά ότι στην περιοχή έστειλαν τους Liberi da Catania, προσδιορίζοντας και το χώρο και όταν αργότερα επενέβησαν για να τακτοποιήσουν τα πράγματα, εδέχθηκαν την ονομασία Άγιος Λέων, κατ’ επίκληση των εποίκων. Είναι επίσης ενδεικτικό ότι οι έποικοι αυτοί πήραν και διατήρησαν το διπλό επώνυμο Λιβέρης-Κατσάνιας, [Liberi – Catania] από τη νέα νομική κατάσταση του απελεύθερου και τον τόπο καταγωγής τους, αφού πριν σαν δουλοπάροικοι δεν είχαν επώνυμα.
[H Κορώνη υπήρξε κτήση των Βενετσιάνων και αναδείχθηκε σε μεγάλο οικονομικό και πνευματικό κέντρο. Μετά την πτώση της στους Τούρκους κάτοικοί της κατέφυγαν στη Ζάκυνθο, που τότε ήταν Βενετία].