cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φέλιξ Σάντσες
Αγώνες
Το 2012 (σε ηλικία 34 χρονών και 342 ημερών) κατάφερε να κατακτήσει το 2ο χρυσό του μετάλλιο στο αγώνισμα, νικώντας στον τελικό με χρόνο 47,63 δευτερόλεπτα. Έγινε έτσι ο γηραιότερος αθλητής που κατακτά το χρυσό μετάλλιο των αγώνων στο συγκεκριμένο άθλημα και ο δεύτερος (μετά τον Αμερικανό Άντζελο Τέιλορ) που κατακτά το δεύτερο χρυσό μετάλλιο με διαφορά 8 χρόνων από το πρώτο. Ο Σάντσες, ο οποίος τόσο μετά τον τερματισμό του στον τελικό όσο και κατά την απονομή των μεταλλίων ξέσπασε σε λυγμούς, αφιέρωσε αυτή τη νίκη του στην γιαγιά του, η οποία τον είχε μεγαλώσει και είχε χάσει τη ζωή της κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Πέκίνου. Ο Σάντσες δήλωσε πως η είδηση του χαμού της τον είχε επηρεάσει αρνητικά στα ημιτελικά του Πεκίνου και πως είχε επιστρέψει με σκοπό να κερδίσει για να τιμήσει τη μνήμη της.
Συμμετείχε ακόμα σε αγώνες 400 μέτρων, αλλά και σε αγώνες σκυταλοδρομίας 4 επί 400, όπου με την ομάδα της χώρας του κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στους παναμερικανικούς αγώνες του 2007 στο Ρίο ντε Τζανέιρο και το ασημένιο στους ΄παναμερικανικούς αγώνες του 2011 στην Γουαδαλαχάρα. Στην τελευταία αυτή διοργάνωση κατέκτησε επίσης το χάλκινο μετάλλιο στα 400 μέτρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμποδιστές Σ Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
410 Χλωρίς
Η 410 Χλωρίς (Chloris), που δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 8 Χλωρίς (FLora), είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,3. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη νύμφη Χλωρίδα στην ελληνική μυθολογία. Με τη σειρά της, η 410 Χλωρίδα έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος».
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της 410 Χλωρίδος υπολογίσθηκε σε 123,57 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1970 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,055 (από δεδομένα του IRAS). Η 410 Χλωρίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 32 ώρες και 30 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χλωρις
Κιένες
Το Κιένες (ιταλικά: Chienes, ) ή Κίενς (γερμανικά: Kiens, ) είναι ιταλικός δήμος στην Αυτόνομη Επαρχία του Μπολτσάνο, στην περιφέρεια ειδικού καθεστώτος του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Αχμέτ Χασίμ
Ο Αχμέτ Χασίμ (Ahmet Haşim, 1884 - 4 Ιουνίου 1933) ήταν σημαίνων Τούρκος ποιητής των αρχών του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βαγδάτη, με πιθανολογούμενο έτος γεννήσεως το 1884, αν και δεν είναι σίγουρο. Ο πατέρας του ήταν ο επαρχιακός κυβερνήτης του Οθωμανικού σαντζάκ του Φιζάν. Γύρω στο 1893, μετά το θάνατο της μητέρας του, ο Αχμέτ πήγε με τον πατέρα του στη Κωνσταντινούπολη. Το 1906, έχοντας αποφοιτήσει από το Mekteb-i Sultanî (σημερινό Λύκειο Γαλατασαράι), άρχισε να δουλεύει στη Reji, το κρατικό μονοπώλιο καπνού, και ενεγράφη στη σχολή νομικής στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Μεταξύ του 1908 και 1910, ο Χασίμ εργάστηκε ως καθηγητής γαλλικών στη Σμύρνη και ως υπάλληλος στο Γραφείο Δημοσίων Χρεών (Düyun-u Umumiye). Υπηρέτησε στον Α' Παγκόσμιο πόλεμο κυρίως στην Μικρά Ασία. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη και εργάστηκε στην Οθωμανική Τράπεζα. Μετά την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας της Τουρκίας, ο Χασίμ εργάστηκε ως καθηγητής αισθητικής στην Ακαδημία Καλών Τεχνών και ως καθηγητής Γαλλικών στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης. Για πολλά χρόνια έγραψε επίσης δοκίμια για τις εφημερίδες Akşam και İkdâm. Πέθανε στις 4 Ιουνίου 1933.
Η ύστερη ποίηση του Αχμέτ Χασίμ έχει επηρεαστεί από τον Γαλλικό Συμβολισμό και ιδιαίτερα από την ποίση του Ανρί ντε Ρενιέρ, τον οποίο ο Χασίμ θαύμαζε.
Βιβλιογραφία
Ποίηση
Πρόζα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι συγγραφείς Κατηγορία:Τούρκοι ποιητές Κατηγορία:Τούρκοι δοκιμιογράφοι
Ανοσοδοκιμασία
Η ανοσοδοκιμασία ή ανοσολογικός έλεγχος, είναι μια βιοχημική εξέταση, που μετρά την παρουσία ή τη συγκέντρωση ενός μακρομορίου ή ενός μικρού μορίου σε ένα διάλυμα μέσω της χρήσης ενός αντισώματος (συνήθως) ή ενός αντιγόνου (μερικές φορές). Το μόριο που ανιχνεύεται με την ανοσοδοκιμασία αναφέρεται συχνά ως "αναλύτης", και σε πολλές περιπτώσεις είναι πρωτεΐνη, αν και μπορεί να είναι και άλλα είδη μορίων, διαφορετικών μεγεθών και τύπων, εφόσον αναπτυχθούν τα κατάλληλα αντισώματα που έχουν τις απαιτούμενες ιδιότητες για την ανάλυση. Αναλύτες σε βιολογικά υγρά όπως ο ορός ή τα ούρα μετρώνται συχνά με τη χρήση ανοσοδοκιμών για ιατρικούς και ερευνητικούς σκοπούς.
Μορφές και χρήσεις
Οι ανοσοδοκιμές διατίθενται σε πολλές διαφορετικές μορφές και παραλλαγές. Οι ανοσοδοκιμές μπορεί να εκτελούνται σε πολλαπλά στάδια με αντιδραστήρια που προστίθενται και ξεπλένονται ή διαχωρίζονται σε διαφορετικά σημεία της ανάλυσης. Οι δοκιμασίες πολλαπλών βημάτων ονομάζονται συχνά ανοσοδοκιμασίες διαχωρισμού ή ετερογενείς ανοσοδοκιμασίες. Ορισμένες ανοσοδοκιμές μπορούν να εκτελεστούν απλά με την ανάμειξη των αντιδραστηρίων και του δείγματος και τη διενέργεια φυσικής μέτρησης. Τέτοιες αναλύσεις ονομάζονται ομογενείς ανοσοδοκιμές ή λιγότερο συχνά ανοσοδοκιμές, χωρίς διαχωρισμό.
Η χρήση βαθμονομητή χρησιμοποιείται συχνά στις ανοσοδοκιμές. Οι βαθμονομητές είναι διαλύματα, που είναι γνωστό ότι περιέχουν τον εν λόγω αναλυτή και η συγκέντρωση του εν λόγω αναλυτή είναι γενικά γνωστή. Η σύγκριση της απόκρισης μιας ανάλυσης σε ένα πραγματικό δείγμα με την απόκριση της ανάλυσης που παράγεται από τους βαθμονομητές καθιστά δυνατή την ερμηνεία της ισχύος του σήματος ως προς την παρουσία ή τη συγκέντρωση του αναλύτη στο δείγμα.
Εθνική Αυστρίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αυστρίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα κάτω των 21 ετών της Αυστρίας. Ελέγχεται από την Αυστριακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Στην ομάδα συμμετέχουν Αυστριακοί ποδοσφαιριστές μέχρι 21 ετών κατά την έναρξη του διετούς ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Κ-21, με αποτέλεσμα μερικοί ποδοσφαιριστές να φτάνουν μέχρι την ηλικία των 23 ετών στα τελικά της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Αυστρίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Φόιμπα
thumb|right|250px|Σχηματική απεικόνιση μιας φόιμπα. Φόιμπα (ιταλ:Foiba) (πληθυντικός:Φόιμπε) είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στην Ιταλική περιοχή της Βενέτσια Τζούλια για να περιγράψει τα μεγάλα βάραθρα (ή κάθετα σπήλαια ή κοιλότητες), τα οποία υπάρχουν σε σημαντικό αριθμό στη συγκεκριμένη γεωγραφική ζώνη αλλά και σε περιοχές της Σλοβενίας και Κροατίας. Τα συγκεκριμένα βάραθρα δεν αποτελούν ένα ξεχωριστό είδος σπηλαίων, όπως συχνά αναφέρεται λανθασμένα, αλλά είναι αποκλειστικά ένας όρος για να περιγραφούν οι  καρστικές καταβόθρες, οι οποίες στην περιοχή αυτή συχνά εμφανίζουν τεράστιες διαστάσεις.
Ετυμολογία
Ο όρος προέρχεται από το λατινικό fovea (τάφρος) και χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά σε μια επίσημη έκθεση του 1770 από τον Ιταλό φυσιοδίφη Αλμπέρτο Φόρτις, ο οποίος έγραψε μια σειρά από βιβλία για το καρστικό ασβεστολιθικό οροπέδιο της Δαλματίας.
Οι σφαγές των Φόιμπε
thumb|right|290px|Η φόιμπα του Πιζίνο. Σήμερα ο όρος «Φόιμπε» συνήθως συνδέεται με τις σφαγές που διαπράχθηκαν από τους Γιουγκοσλάβους αντάρτες κατά τη διάρκεια αλλά και αμέσως μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Στην πραγματικότητα μόνο μια μειοψηφία του συνόλου των θυμάτων πέθανε από τη ρίψη στα βάραθρα. Οι περισσότεροι έχασαν τη ζωή τους στις φυλακές, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης αλλά και από τις κακουχίες κατά τη μεταφορά τους. Περαιτέρω σύγχυση προκαλεί το γεγονός ότι πολλές από τις λεγόμενες «Φόιμπε» ήταν στην πραγματικότητα λατομεία: η περίφημη «Φόιμπα της Μπαζοβίτσα» για παράδειγμα, ήταν στην πραγματικότητα ένα εγκαταλελειμμένο πηγάδι κοντά σε ένα ανθρακωρυχείο. Το πιο θεαματικό βάραθρο είναι εκείνο του Πιζίνο με βάθος 100 μέτρα και πλάτος 20 μέτρα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Σπήλαια Κατηγορία:Γεωγραφικοί σχηματισμοί Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιταλίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Σλοβενίας
Μάχη του Μεχμέταγα
Η Μάχη του Μεχμέταγα ή Μάχη του Μεϊμέταγα ήταν πολεμική εμπλοκή της επανάστασης του 21 με νικηφόρα έκβαση για τους Έλληνες.
Η εξέλιξη των γεγονότων
Μετά την αποτυχία της εκστρατείας του στη Μάνη, ο Ιμπραήμ επέστρεψε στην Τρίπολη αποφασισμένος να ξαναεπιστρέψει εκεί με μεγαλύτερες δυνάμεις. Ωστόσο οι Αιγυπτιακές επιδρομές στα γύρω χωριά συνεχίζονταν. Στις 18 Ιουλίου 1826 τετρακόσιοι Αιγύπτιοι συγκρούστηκαν με στρατιωτικά τμήματα στο Μεχμέταγα που είχε στείλει ο Κολοκοτρώνης για την προστασία της περιοχής. Τα αποτελούσαν άτακτο ιππικό υπό τον Χατζημιχάλη Νταλιάνη, 120 άνδρες υπό τον φιλέλληνα Α. Αλμέιδα. Μαζί τους ήταν ο Νικηταράς, ο Θεόδωρος Ζαχαρόπουλος και ο Στάικος Σταϊκόπουλος, συνολικά 2.000 άνδρες. Η μάχη αρχικά ήταν ευνοϊκή για τους Τούρκους αλλά οι Έλληνες κατόρθωσαν να τους νικήσουν. Οι Τούρκοι έχασαν 200 άντρες ενώ οι Έλληνες τέσσερις.
Πηγές
Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Μεχμέταγα Μεχμέταγα
411 Ξάνθη
Η Ξάνθη (Xanthe) είναι αρκετά μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,9. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη Ωκεανίδα της ελληνικής μυθολογίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ξάνθης υπολογίσθηκε σε 76,5 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 469 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,083 (από δεδομένα του IRAS). Η Ξάνθη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 29 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ξανθη
Κόλμαρ Φράιχερ φον ντερ Γκολτς
Ο Κόλμαρ Φράιχερ φον ντερ Γκολτς (με πλήρες όνομα Wilhelm Leopold Colmar Freiherr von der Goltz) (1843 - 1916), ήταν Πρώσος στρατάρχης και συγγραφέας που είχε λάβει μέρος στον αυστρο-πρωσικό πόλεμο, τον γαλλο-πρωσικό πόλεμο και ακολούθως ως αναδιοργανωτής του οθωμανικού στρατού στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, γνωστός και ως Γκολτς Πασάς, όπου διεύθυνε την εναντίον της Ελλάδας εκστρατεία, λαμβάνοντας τον τίτλο του μεσίρη (στρατάρχη), καθώς και στον Α' Π.Π. ως γενικός διοικητής των οθωμανικών δυνάμεων στο μέτωπο της Βαγδάτης.
Σταδιοδρομία στον πρωσικό στρατό
Ο Κόλμαρ φον ντερ Γκολτς, γόνος ευγενούς οικογένειας, γεννήθηκε στην Ανατολική Πρωσία στη σημερινή πόλη Ιβανόφκα το 1843. Σε ηλικία μόλις έξι ετών έχασε τον πατέρα του, λοχαγό του πρωσικού στρατού, όταν πέθανε από χολέρα. Ολοκληρώνοντας τις εγκύκλιες σπουδές του ακολούθησε το στρατιωτικό επάγγελμα και το 1861 φέρεται με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού στο πρωσικό πεζικό. Το 1866 έλαβε μέρος στο αυστροπρωσικό πόλεμο και ακολούθως την περίοδο 1870 - 1871 έλαβε μέρος στον γαλλοοπρωσικό πόλεμο. Με τη λήξη του πολέμου αυτού διορίσθηκε καθηγητής στην αυτοκρατορική στρατιωτική ακαδημία του Πότσδαμ και το 1873 προήχθη στον βαθμό του λοχαγού. Το 1874 τοποθετήθηκε 1ος επιτελικός αξιωματικός του 6ου τμήματος του γενικού επιτελείου ενώ το 1878 κατέχοντας πλέον τον βαθμό του συνταγματάρχη διορίστηκε λέκτορας στο τμήμα Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Βερολίνου.
Διώξεις και σφαγές Αρμενίων (1894-1896)
Ο Αμπντούλ Χαμίτ ανέλαβε σουλτάνος το 1876, μετά την εκθρόνιση του Αζίζ και λίγους μήνες μετά τον εγκλεισμό του αδελφού του Μουράτ με τη δικαιολογία ότι είχε τρελαθεί. Η βασιλεία του ξεκίνησε με λαμπρές προδιαγραφές για παροχή συντάγματος και δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις, όπως ζητούσαν οι Μεγάλες Δυνάμεις, γεγονός που είχε κάνει όλες τις αλλόδοξες μειονότητες να πανηγυρίζουν ως φερόμενες πλέον ισότιμες με τους Οθωμανούς. Το 1878 όταν αποκαλύφθηκε μια απόπειρα απελευθέρωσης του αδελφού του από Έλληνες καθώς και δεύτερη από Τούρκους εύπορους κατοίκους της Πόλης, άρχισε να καταλαμβάνεται από νευρική κατάπτωση, να μη βγαίνει από το ανάκτορό του, και να γίνεται καχύποπτος για οτιδήποτε. Πολύ σύντομα ο καθένας που γνώριζε κάτι για εναντίον του συνωμοσία γινόταν άμεσα δεκτός λαμβάνοντας και ιδιαίτερη εύνοια. Ένας μάλιστα από τους αστρολόγους του, ο Αμπντούλ Χουντά τον παρακινούσε για το πανισλαμικό κίνημα υπενθυμίζοντάς του ότι είναι ο Χαλίφης όλων των Μωαμεθανών, ενώ ο Ιζζέτ του υποδαύλιζε το μίσος κατά των Αρμενίων. 240px|thumb|right|Σφαγή Αρμενίων στο Ερζερούμ (1895) Όταν μάλιστα έμαθε για τους τελευταίους ότι μετά την εκ μέρους του αθέτηση παροχής συντάγματος δημιούργησαν αυτονομιστικές οργανώσεις εκπρόσωποι των οποίων κατέφυγαν στο τότε συμβούλιο των Μεγάλων Δυνάμεων, παρακινούμενος και από ξένους πράκτορες έδωσε εντολή για ολοκληρωτικό τέλος του αρμενικού ζητήματος.
Έτσι το 1894 ξεκίνησε ένας μεγάλος διωγμός κατά των Αρμενίων από τον Πόντο μέχρι το Ντιγιάρμπακιρ που κράτησε δύο χρόνια. Τα θύματα από τις σφαγές που προέβαιναν στίφη Κούρδων, Τουρκμάνων αλλά και του νέου τακτικού στρατού υπολογίσθηκαν μέχρι και 300.000. Στα γεγονότα εκείνα οι Γερμανοί στρατιωτικοί σύμβουλοι που βρίσκονταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, έχοντας την εποπτεία του οθωμανικού στρατού, δεν φέρονται πουθενά να αντέδρασαν, φερόμενοι περισσότερο να συνηγόρησαν επ' αυτών. Λαμβάνοντας μάλιστα υπόψη τους μεταγενέστερους χαρακτηρισμούς του Χίτλερ που σε κάποιο λόγο του υπενθύμιζε κολακευτικά τους εκτοπισμούς που εφάρμοζε ο στρατηγός Γκολτς, δεν αποκλείει να ήταν και αυτός υποκινητής εκείνων των σφαγών για τις οποίες ο Αμπτούλ Χαμίτ χαρακτηρίστηκε διεθνώς "ο αιμοσταγής Σουλτάνος".
Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
right|250px|thumb|Η Μάχη του Βελεστίνου (λαϊκή λιθογραφία) Φυσική συνέπεια των παραπάνω διώξεων και σφαγών ήταν ο φόβος και ο τρόμος που άρχισε να κυριεύει τους χριστιανικούς πληθυσμούς της οθωμανικής αυτοκρατορίας που σε συνδυασμό με τ' αυτονομιστικό πνεύμα της εποχής που διέτρεχε κυρίως τον κεντρικό και νότιο ευρωπαϊκό χώρο επέσπευσαν τις εξεγέρσεις με κυρίαρχη θέση την Κρητική Επανάσταση (1895-1898). Όταν πλέον σημειώθηκε η μεγάλη σφαγή των Χανίων και αναγκάσθηκε η ελληνική κυβέρνηση να δράσει αποφάσισαν οι Μεγάλες Δυνάμεις, θεατές μέχρι τότε επί των γεγονότων, την αυτονόμηση της Κρήτης υπό την υψηλή κυριαρχία του Σουλτάνου. Την απόφαση αυτή απέκρουσε η ελληνική κυβέρνηση προβάλλοντας σθεναρά το αίτημα να διεξαχθεί δημοψήφισμα προκειμένου ο ίδιος ο κρητικός λαός ν' αποφασίσει. Το αίτημα αυτό δεν έγινε δεκτό από τον Σουλτάνο που υποκινούμενος ιδιαίτερα από τον Κάιζερ, για διασφάλιση οικονομικών συμφερόντων του επί ελληνικών ομολόγων, απεφάσισε μονομερώς την κήρυξη πολέμου, ο επιλεγόμενος Ελληνοτουρκικός Πόλεμος (1897). Στην εξέλιξη αυτή οι Μεγάλες Δυνάμεις με εξαίρεση τη Γερμανία έσπευσαν να διακοινώσουν ότι όποια κι αν θα είναι η έκβαση του πολέμου δεν θα αναγνωριστεί καμία αλλαγή συνόρων. Κατόπιν αυτού η ελληνική κυβέρνηση ορίζοντας αρχιστράτηγο τον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο Α' ακολούθησε αυστηρή τακτική άμυνας.
Από πλευράς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, φαινομενικά, τη γενική αρχηγία ανέλαβε ο Ετέμ Πασάς συνεπικουρούμενος ουσιαστικά από τον Κόλμαρ φον ντερ Γκολτς όπου και οι δύο συμμετείχαν προηγουμένως σε επιχειρήσεις κατά των Αρμενίων στην ορεινή περιοχή του Ζεϊτούν στην Κιλικία. Μάλιστα στον φον ντερ Γκολτς είχε ανατεθεί αρχικά η γενική διοίκηση της εκστρατείας, πλην όμως οι απαράδεκτοι όροι που έθεσε μεταξύ των οποίων να μη του γίνει καμία παρέμβαση στην τακτική του παρ' ουδενός ακόμα ούτε και να διατάσσεται από τον Σουλτάνο, ματαίωσαν την ανάληψη, τιθέμενος παρά τον Ετέμ Πασά. Όμως η τακτική που εφήρμοσε, (αυτή που δίδασκε στις γερμανικές στρατιωτικές σχολές και πανεπιστήμια), απέτυχε κυριολεκτικά, όπως συμπεραίνεται αβίαστα εκ του αποτελέσματος της έκβασης. Ο Κόλμαρ φον ντερ Γκολτς επιχείρησε την εισβολή και κάθοδο στον ελληνικό χώρο αναπτύσσοντας τριπλάσιες δυνάμεις των ελληνικών, τόσο σε πεζικό όσο και σε ιππικό και με διπλάσιο αριθμό πυροβόλων κατανεμημένες σε 6 μεραρχίες, φάλαγγες, με επιπρόσθετη μία μεραρχία ιππικού και μία εφεδρική δύναμη περίπου μισής μεραρχίας. Η διάρκεια της επιχείρησης ήταν ένας μήνας, ξεκίνησε στις 6 Απριλ / 18 Απριλίου (ν.ημερολ) 1897 και έληξε στις 7 Μαΐ / 19 Μαΐου (ν.η.) με συνομολόγηση ανακωχής, Στη διάρκεια αυτή οι καθοδηγούμενες υπό των Γερμανών επιτελών οθωμανικές μεραρχίες το μόνο που κατάφεραν ήταν να καταλάβουν μόνο τη Θεσσαλία προωθούμενες με μεγάλη βραδύτητα, ενώ χρειάστηκε αρκετές φορές να συμπτυχθούν, χωρίς όμως να καταφέρουν ποτέ κυκλοτερή κίνηση σε βάρος ελληνικών δυνάμεων. Το οθωμανικό πυροβολικό είχε μεγαλύτερο βεληνεκές του ελληνικού που θα μπορούσε συνεχώς να το προσβάλει χωρίς το ίδιο να διακινδυνεύει, αυτό όμως δεν συνέβη.
Τελικά εκ του αριθμού των νεκρών και τραυματιών εκατέρωθεν των πλευρών που σχεδόν ήταν ίσος, ενώ αναλογικά θα έπρεπε να ήταν τριπλάσιος ή και τετραπλάσιος των Ελλήνων, τουλάχιστον ως αριθμητική ισορροπία δράσης, αποκαλύπτεται ο θρίαμβος του ελληνικού στρατού που αν και ανεκπαίδευτος έναντι του οθωμανικού, με χωρίς σχεδόν διοικητική μέριμνα ανεφοδιασμών, κατάφερε με επιτυχείς τακτικές υποχώρησης και ανασυγκρότησης κυριολεκτικά να επιβραδύνει τις μεραρχίες του Ετέμ πασά. Βέβαια το ποια θα ήταν η έκβαση αν από την αρχή, ή κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων δίδονταν στον ελληνικό στρατό διαταγές επίθεσης αποτελούν μέχρι σήμερα θεωρίες. Παρά ταύτα ο μεν Ετέμ Πασάς έλαβε από τον σουλτάνο τον τίτλο του Γαζή ο δε Γκολτς Πασάς του μουσίρη ή μεσίρη (= στρατάρχη). Τρεις μήνες αργότερα ο μουσίρης Γκολτς επέστρεψε στη Γερμανία όπου και παρέμεινε σε ενεργό υπηρεσία δια τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια αναλαμβάνοντας διάφορες ανώτερες διοικήσεις, μέχρι το 1911 όπου και αποστρατεύθηκε κατέχοντας τον βαθμό του στρατάρχη.
Πηγές
Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897) Κατηγορία:Γερμανοί πρωταγωνιστές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Στρατάρχες της Γερμανίας Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί
Μορόνι Όλσεν
Ο Μορόνι Όλσεν (Moroni Olsen, 27 Ιουνίου 1889 - 22 Νοεμβρίου 1954) ήταν Αμερικανός ηθοποιός.
Γεννήθηκε στη Γιούτα από Μορμόνους γονείς, τον Έντουαρντ Άρενχολτ Όλσεν και τη Μάρθα Χόβερχολστ. Το όνομά του το πήρε από έναν προφήτη του Βιβλίου του Μόρμον. Τις εγκύκλιες σπουδές του τις έκανε στο Weber Stake Academy, ενώ μετά πήγε στο πανεπιστήμιου του Ουέμπερ Στέιτ, κατόπιν πήγε και στο Πανεπιστήμιο της Γιούτα, οπού εκεί είχε καθηγητή τον Μάουντ Μπάμπκοκ. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, εντάχθηκε στο Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Μετά από κάποιες παραστάσεις στο Μπρόντγουεϊ, το 1935, έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, με μία ταινία βασισμένη στο έργο Οι τρεις Σωματοφύλακες. Παρόλα αυτά, ο πιο δημοφιλής ρόλος του ήταν στην ταινία Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι, ως ο Καθρέφτης, της Κακιάς Μάγισσας. Ο Όλσεν πέθανε από ανακοπή καρδιάς, σε ηλικία 65 ετών, στο Λος Άντζελες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Το σχισμένο παραπέτασμα
μικρογραφία|260x260εσ|Μορτ Μιλς (αριστερά) και [[Πωλ Νιούμαν σε σκηνή της ταινίας]] Το σχισμένο παραπέτασμα (Torn Curtain) είναι ο τίτλος κινηματογραφικής ταινίας του Άλφρεντ Χίτσκοκ παραγωγής του 1966.
Περίληψη
Ένας πυρηνικός επιστήμονας προκειμένου να εξασφαλίσει έναν μαθηματικό τύπο από κάποιον καθηγητή στη Λειψία, προσποιείται ότι προδίδει τις ΗΠΑ και καταφεύγει στο Ανατολικό Βερολίνο. Μαζί του έρχεται και η μνηστή του. Η περιπέτεια στην οποία εμπλέκονται και οι δύο τους τους οδηγεί σε μια παροδική κρίση και σε έναν φόνο, του σωματοφύλακά του, ο οποίος καταλαβαίνει την αλήθεια. Τελικά αποσπούν την πληροφορία που θέλουν και ύστερα από μία συναρπαστική καταδίωξη διαφεύγουν από την χώρα.
Παρατηρήσεις
Αρχικά τη μουσική για την ταινία είχε γράψει και ηχογραφήσει ο Μπέρναρντ Χέρμαν, όμως τελικά δεν χρησιμοποιήθηκε.
Πρόκειται για μια τυπικά ψυχροπολεμική ταινία, όμως κριτικοί την ανέγνωσαν και ως μία ταινία η οποία κρίνει, έστω και έμμεσα, την πολιτική διαφθορά και κατασκοπεία σε κάθε τους μορφή''.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Άλφρεντ Χίτσκοκ Κατηγορία:Αμερικανικές πολιτικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Δανία Κατηγορία:Αμερικανικές κατασκοπικές ταινίες
Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς
Ο Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς (σερβικά: Предраг Ђорђевић, 4 Αυγούστου 1972) είναι Σέρβος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής.
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Κραγκούγιεβατς της Σερβίας. Αγωνίστηκε με τη φανέλα της Ραντνίσκι Κραγκούγιεβατς, του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου, της Σπάρτακ Σουμπότιτσα και του Πανηλειακού (1992 - 1996, 119 συμμετοχές και 33 γκολ). Τα επόμενα 13 χρόνια (1996 - 2009) αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό ως αριστερός χαφ, με τον οποίο είχε 344 συμμετοχές και 126 γκολ. Έτσι, έφτασε κατά μέσο όρο το ένα γκολ ανά τρεις αγώνες. Επίσης, αγωνίστηκε στην εθνική ομάδα της Σερβίας, με την οποία είχε 37 συμμετοχές και 1 γκολ.
Αφού άρχισε την καριέρα του στις FK Crvena Zvezda και Σπάρτακ Σουμπότιτσα, ο Τζόρτζεβιτς το 1993 μετακόμισε στην Ελλάδα για να αγωνιστεί στον Πανηλειακό, που τότε έπαιζε στη Γ’ Εθνική.
Το 1996 ήρθε στον Ολυμπιακό μαζί με το Στέλιο Γιαννακόπουλο. Σε μικρό χρονικό διάστημα, ο Τζόρζεβιτς έγινε εκτελεστής όλων των στημένων φάσεων και των πέναλτι. Σκόραρε 50 φορές για λογαριασμό του Ολυμπιακού τα 5 πρώτα χρόνια, κερδίζοντας παράλληλα και τα 5 πρωταθλήματα. Την έκτη χρονιά (2002/03) σκόραρε 14 γκολ στο πρωτάθλημα και έδωσε 15 ασίστ. Ακόμα, σκόραρε 4 γκολ σε 6 παιχνίδια στο UEFA Champions League, κάνοντας χατ - τρικ στον αγώνα με τη Μπάγερ Λεβερκούζεν. Το 2003/04 ο Τζόρτζεβιτς πέτυχε 10 γκολ στο πρωτάθλημα και έδωσε 22 ασίστ. Έτσι, ψηφίστηκε ο καλύτερος παίκτης στην Α’ Εθνική, αν και ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε το πρωτάθλημα τη χρονιά αυτή.
Ο Τζόρτζεβιτς έκανε ντεμπούτο με την εθνική Σερβίας εναντίον της Ελβετίας τον Σεπτέμβριο του 1998. Συμμετείχε στην πρόκριση της εθνικής του ομάδας για το Euro 2000, αλλά δεν επιλέχθηκε για να συμμετάσχει στα τελικά. Συμμετείχε, επίσης, στα προκριματικά για το UEFA Euro 2004, αλλά η Σερβία-Μαυροβούνιο δεν προκρίθηκε για τα τελικά της Πορτογαλίας. Ωστόσο, συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2006.
Στο UEFA Champions League τη χρονιά 2004/05 έχασε τα τρία πρώτα παιχνίδια εξ αιτίας τραυματισμού, αλλά επέστρεψε και σκόραρε το νικητήριο γκολ εναντίον της Ντεπορτίβο Λα Κορούνια. Συμμετείχε και στα τέσσερα παιχνίδια του Κυπέλλου UEFA, σκοράροντας εναντίον της Νιουκάστλ Γιουνάιτεντ. Στο ελληνικό πρωτάθλημα, κατέκτησε με τον Ολυμπιακό το νταμπλ βάζοντας πέντε γκολ και δίνοντας έξι ασίστ.
Το 2005/06 ήταν η πιο παραγωγική χρονιά του 34χρονου πλέον Τζόρτζεβιτς, χάνοντας μόλις ένα παιχνίδι στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής και όντας ανάμεσα στους πρώτους σκόρερς του πρωταθλήματος με 15 γκολ. Η ομάδα του κέρδισε και πάλι το νταμπλ, ενώ συμμετείχε στο Μουντιάλ του 2006.
Στις 30 Μαρτίου 2009 ανακοίνωσε τον τερματισμό της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής. Στις 26 Απριλίου 2009 έπαιξε το τελευταίο του παιχνίδι στο ελληνικό πρωτάθλημα εναντίον της ομάδας του Θρασύβουλου. Τελευταίο επίσημο παιχνίδι της καριέρας του ήταν ο τελικός κυπέλλου εναντίον της ΑΕΚ, στις 2 Μαΐου 2009, που συνοδεύτηκε και με τον τελευταίο του τίτλο. Το 2009 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο (έπαθλο αθλητικής προσφοράς και ήθους) από το Σύνδεσμο Αθλητικών Συντακτών Ελλάδας.
Είναι νυμφευμένος με Ελληνίδα και έχει πάρει την ελληνική υπηκοότητα.
Ατομικές Διακρίσεις
Είναι ο παίκτης με τα περισσότερα πρωταθλήματα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, έχοντας κατακτήσει 12 συνολικά. Ακολουθούν με 10 κατακτήσεις οι Αντώνης Νικοπολίδης, Αλέκος Αλεξανδρής, Γιώργος Ανατολάκης και Μίμης Δομάζος.
Τέλος, στις 18 Φεβρουαρίου 2009 έγινε ο πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Με το γκολ του επί της Σεντ Ετιέν, έφτασε τα 15 και ξεπέρασε το Νίκο Αναστόπουλο. Τον ίδιο αριθμό τερμάτων πέτυχε έκτοτε και ο Κώστας Μήτρογλου.
Συνολικά τα ατομικά ρεκόρ του :
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραντνίτσκι 1923 Κραγκούγιεβατς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτακ Σουμπότιτσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας και Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Σερβία και Μαυροβούνιο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Δορυφορικό Διαδίκτυο
Το δορυφορικό Διαδίκτυο (Internet over Satellite) είναι η παροχή ευρυζωνικών υπηρεσιών (broadband) με υψηλές ταχύτητες επιτυγχάνεται μέσω του Δορυφορικού Διαδικτύου. Το δορυφορικό Διαδίκτυο μπορεί να υποστηρίξει πλήθος εφαρμογών όπως είναι η Τηλεκπαίδευση, Τηλεϊατρική, VoIP, Περιήγηση στον Παγκόσμιο Ιστό, Μετάδοση βίντεο μέσω Διαδικτύου, Αυτόματες Ταμειακές Μηχανές (ATM), διασύνδεση λογισμικού ERP, εγκατάσταση WiFi, Hot Spots κ.τ.λ ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών ή περιοχής.
Ειδικά για επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε απομακρυσμένες περιοχές ή νησιωτικά συμπλέγματα ή Βαλκανικές και Ευρωπαϊκές χώρες, ενδέχεται να αποτελέσει ιδιαίτερα συμφέρουσα λύση καθώς στις περιοχές αυτές είτε υπάρχει έλλειψη αντίστοιχων επίγειων υποδομών, όπως για παράδειγμα η σύνδεση ADSL που αποτελεί τον κύριο τρόπο ευρυζωνικής σύνδεσης, είτε δεν υπάρχει διεθνής διασύνδεση που να δίνει ικανοποιητική ταχύτητα σε προσιτές τιμές.
Πλεονεκτήματα
Το Δορυφορικό Διαδίκτυο παρέχει υπηρεσίες βίντεο, ραδιοφώνου και τηλεφώνου. Και είναι λύσεις σημαντικές για χρήστες των οποίων η επίγεια υποδομή δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες για υψηλές ταχύτητες και νέα τεχνολογικά δεδομένα λόγω της τοπολογίας του εδάφους. Το Δορυφορικό Διαδίκτυο απευθύνεται κυρίως σε επαγγελματίες, μικρομεσαίες επιχειρήσεις ή άλλους χρήστες οι οποίοι χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο ως μέσο λήψης και εκπομπής μεγάλου όγκου δεδομένων μέσω Παγκοσμίου Ιστού.
Το δορυφορικό Διαδίκτυο στην πράξη
Οι εντυπωσιακές ταχύτητες "κατεβάσματος" (downloading) δεν αφήνουν αδιάφορο κανένα χρήστη του Διαδικτύου. Το δορυφορικό Διαδίκτυο άρχισε να εμφανίζεται πρόσφατα και, προς το παρόν, δεν αφορά την πλειονότητα των Ελλήνων χρηστών. Πολλές εταιρείες, όμως, έρχονται να λύσουν κατά κάποιο τρόπο το «πρόβλημα» αυτό, προσφέροντας υψηλής ταχύτητας (broadband) Διαδίκτυο, μέσω δορυφόρου με δυο τρόπους.
Ο πρώτος τρόπος είναι η μονόδρομη δορυφορική σύνδεση, που επιτρέπει μόνο downloading. Πρόκειται δηλαδή για έναν συνδυασμό επίγειας και δορυφορικής σύνδεσης. Ο χρήστης, ανεξάρτητα του τι επίγεια σύνδεση διαθέτει, πρέπει να εφοδιασθεί με το ειδικό δορυφορικό "πιάτο" και την ειδική κάρτα σύνδεσης του δέκτη με τον υπολογιστή. Στην περίπτωση αυτή η ταχύτητα uploading περιορίζεται στις δυνατότητες της επίγειας σύνδεσης, όμως με την χρήση του δορυφόρου η ταχύτητα downloading μπορεί και να φθάσει τα 400 Kbps και να τα ξεπεράσει σε ορισμένες περιπτώσεις. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι ένα μεγάλο αρχείο, της τάξεως των 10 MB θα "κατέβει" σε τρία, περίπου, λεπτά. Ο τρόπος αυτός έχει υπερκεραστεί από τις ταχύτητες που επιτυγχάνονται από τις ADSL συνδέσεις.
Ο δεύτερος τρόπος δορυφορικής σύνδεσης που ανεξαρτητοποιεί εντελώς τον χρήστη από τα επίγεια καλώδια και τους τηλεφωνικούς - Διαδικτυακούς παρόχους είναι η αμφίδρομη δορυφορική σύνδεση, που προσφέρεται ειδικά για τις επιχειρήσεις σε χαμηλή τιμή. Η σύνδεση αυτή υποστηρίζει ταχύτητες 128 Κbps στο downloading και browsing εως 512 Kbps.
Αυτός ο τρόπος διασύνδεσης με το Διαδίκτυο λύνει τα χέρια σε συγκεκριμένες κατηγορίες εταιρειών, που θέλουν την ανεξαρτησία τους σε ότι αφορά τις επίγειες τηλεφωνικές γραμμές ή γραμμές δεδομένων. Είναι δε ιδανικός για εταιρείες που διαθέτουν παραγωγικές μονάδες σε δύσβατα μέρη, όπως, π.χ., ιχθυοκαλλιέργειες, κτηνοτροφικές μονάδες αλλά και για εταιρείες με μεγάλη γεωγραφική διασπορά που έχουν ανάγκη από ένα αξιόπιστο δίκτυο intranet.
Ασφάλεια
Η ασφάλεια αποτελεί γενικότερο πρόβλημα των ασύρματων επικοινωνιών λόγω της φύσης του ασύρματου καναλιού. Μια προτεινόμενη λύση είναι η κρυπτογράφηση των δεδομένων από τον πομπό και η αποκρυπτογράφηση από τον δέκτη, είτε με δημόσια είτε με ιδιωτικά κλειδιά, η οποία εξασφαλίζει ασφαλή μετάδοση των δεδομένων και αποφυγή υποκλοπών. Τα τελευταία χρόνια, μέσα στην προσπάθεια προτυποποίησης των πρωτοκόλλων για δορυφορικά δίκτυα εντάσσεται και η ανάπτυξη ενός πρωτοκόλλου που να παρέχει ασφάλεια.
Κατηγορία:Πρόσβαση στο διαδίκτυο
Ελευθερία θαλασσών
thumb|right|185px|Ο τίτλος εξωφύλλου του βιβλίου του [[Ούγκο Γκρότιους]] Ο όρος Ελευθερία θαλασσών (freedom of the seas) ή αρχή ελευθερία θαλασσών προέρχεται από τις θέσεις του Ούγκο Γκρότιους (από το βιβλίο του Mare liberum), σύμφωνα με την οποία η ανοικτή θάλασσα είναι ελεύθερη γα όλους και κανένα κράτος δεν μπορεί να θέση κυριαρχία σε αυτή.
Έτσι στην ανοικτή θάλασσα, καλούμενη και ύδατα, εφαρμόζεται η ελεύθερη ναυσιπλοΐα (ελευθερία ναυσιπλοΐας), καθώς και της αλιείας και το μόνο κράτος που μπορεί να ασκήσει έλεγχο σε ένα πλοίο είναι ακριβώς το ίδιο το κράτος του οποίου τη σημαία φέρει το πλοίο.
Στην ανοικτή θάλασσα ο εντοπισμός υφάλου και η αγκυροβολία σε αυτόν δημιουργεί την έννοια του πλωτού αγκυροβολίου σημαίας του πλοίου που είναι αγκυροβολημένο. Όταν το πλοίο το εγκαταλείψει, τότε και πάλι ο ύφαλος είναι ελεύθερος για αγκυροβολία άλλης εθνικότητας πλοίου. Αυτό συμβαίνει στα 10 περίπου μίλια δυτικά των Κυθήρων, όπου και βρίσκεται το πλωτό αγκυροβόλιο του ρωσικού πολεμικού ναυτικού.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ HUGO GROTIUS, MARE LIBERUM-ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ, εισαγωγή -μετάφραση Φωτεινή-Ηλέκτρα Χριστακοπούλου, Εκδόσεις ΡΩΜΗ, Θεσσαλονίκη, Δεκέμβριος 2020.
Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης
Σέσωχρις
Ο Σέσωχρις (Hor-sechem-ib) ήταν βασιλιάς της Αιγύπτου της δεύτερης δυναστείας. Βασίλεψε προς το τέλος της δυναστείας από 6 έως 8 χρόνια, ο Αιγύπτιος ιστορικός Μανέθων μας δίνει 49 έτη και ο Κανόνας του Τορίνο 27 έτη. Ο Μανέθων μάλιστα μας δίνει την πληροφορία ότι είχε ύψος 5 πήχες και πλάτος τρεις παλάμες.
Σύμφωνα με τις αρχαιολογικές ενδείξεις φαίνεται ότι κατά την βασιλεία του είχε χάσει τον έλενχω της Κάτω Αιγύπτου από τον Senedj. Σε πάπυρο αναφέρεται ότι κατασκεύασε ναό στο Φαγιούμ. Το όνομα του έχει βρεθεί σε πολλές επιγραφές, όπως στη Σακκάρα, σε ημιτελή πυραμίδα στη Zawyet el-Aryan, και σε κατάλογο βασιλέων στην Άβυδο.
Παραπομπές
Σεσωχρις
Βάντζους Μίο
Βιογραφία
Ο Βάντζους Μίο γεννήθηκε στις 3 Μαρτίου του 1891 στην Κορυτσά. Το 1908 αναγκάστηκε μαζί με τον αδερφό του να μεταναστεύσει για οικονομικούς λόγους στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας. Στην ρουμανική πρωτεύουσα γίνεται ενεργό μέλος της τοπικής αλβανικής κοινότητας. Το 1915 θα ξεκινήσει σπουδές Καλών Τεχνών στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών Βουκουρεστίου. Το 1919 θα πάρει το πτυχίο και την ίδια κιόλας χρονιά θα εκθέσει στο κοινό προσωπικά του έργα. Το 1920 γυρνάει για λίγους μήνες στη γενέτειρά του και εκθέτει στην Κορυτσά τα έργα του. Αυτή ήταν και η πρώτη δημόσια έκθεση ζωγραφικής μέχρι τότε στην Αλβανία. Το Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς μεταβαίνει στην Ρώμη. Ως μεγάλος θαυμαστής των ιταλών ιμπρεσιονιστών του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα, εγγράφεται στην Βασιλική Ακαδημία του Σαν Λούκα. Οικονομικές δυσκολιές όμως ανάγκασαν τον Μίο να διακόψει τις σπουδές και να επιστρέψει στην πατρίδα του, όπου και διορίζεται ως δάσκαλος Καλών Τεχνών στο γαλλικό λύκειο της Κορυτσάς. Μάλιστα ένας από τους μαθητές του ήταν και ο μετέπειτα ηγεμόνας της χώρας Ενβέρ Χότζα.
Χάρη σε μια κρατική υποτροφία ο Μίο θα μπορέσει να επιστρέψει στην Ρώμη και να τελειώσει το 1924 επιτυχώς τις σπουδές του. Εκεί θα πάρει και την απόφαση να γυρίσει στην Κορυτσά, που εκείνη την περίοδο ήταν η κατα κάποιο τρόπο η πολιτιστική πρωτεύουσα της Αλβανίας, και να περάσει εκεί το υπόλοιπο της ζωής του.
Ο Μίο έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις ανά τη χώρα, το 1942 μάλιστα και στο Μπάρι τής Ιταλίας. Η τελευταία έκθεση που διοργάνωσε είχε σαν θέμα μια αναδρομή στις δημιουργίες του και έλαβε μέρος τον Νοέμβρη του 1957 στα Τίρανα. Λίγες μέρες αργότερα, στις 30 Δεκεμβρίου 1957 ο Μίο απεβίωσε στην αλβανική πρωτεύουσα ως αποτέλεσμα πολυπλοκών από την ελονοσία που είχε κολλήσει.
Έργο
Ο Βάντζους Μίο ήταν ο πρώτος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος της Αλβανίας. Ιδιαίτερα γνωστός έγινε από τα έργα τοπίων. Θεωρείται ως ο καλύτερος αλβανός ζωγράφος τοπίων του 20. αιώνα. Αγαπημένα του μοτίβα ήταν οι πόλεις Κορυτσά, Πόγραδετς και οι γύρω περιοχές. Απαθανάτισε όμως και άλλες αλβανικές πόλεις στα έργα του, όπως τα Τίρανα, το Ελμπασάν, τη Χειμάρρα, το Μπεράτ και το Αργυρόκαστρο.
Εκτός από τοπία ο Μίο ήταν εξαιρετικός και στη δημιουργία προσωπογραφιών.
Ο Μίο είχε μια καταπληκτική καριέρα ως ζωγράφος. Μέσα σε 40 χρόνια δημιούργησε πάνω από 400 σκίτσα και 130 πίνακες. Περίπου 60 έργα μπορεί να θαυμάσει κανείς στην Εθνική Πινακοθήκη Τιράνων. Άλλα έργα του παρουσιάζονται από την κόρη του Ροζέτα στο ανακαινισμένο το 2010 σπίτι του καλλιτέχνη στην Κορυτσά που τώρα στεγάζει το Μουσείο Βάντζους Μίο. Από το μουσείο αυτό εκλάπησαν το 1994 21 πίνακες του καλλιτέχνη που παραμένουν άφαντοι ως και σήμερα.
Τιμητικές διακρίσεις
Ο Βάντζους Μίο τιμήθηκε με τον τίτλο Ζωγράφος του Λαού (Piktor i Popullit).
Το 1965 γυρίστηκε ένα αλβανικό ντοκυμαντέρ γύρω από τη ζωή και το έργο του με τον τίτλο  Βάντζους Μίο, Ζωγράφος του Λαού (Vangjush Mio, piktor i popullit ).
Το πολιτιστικό κέντρο της Κορυτσάς φέρει το όνομά του.
Από το 2007 διοργανώνεται κάθε χρόνο στα τέλη Οκτωβρίου στην Κορυτσά το φεστιβάλ Mio’s Days. Ζωγράφοι από την Αλβανία και το εξωτερικό μεταβάλλουν την Κορυτσά και τις γύρω περιοχές σε ένα τεράστιο ατελιέ και απαθανατίζουν με τα πινέλα τους τοπία. Την τελευταία μέρα του φεστιβάλ οι πίνακες παρουσιάζονται στο πολιτιστικό κέντρο στο ευρύ κοινό.
Τα τελευταία χρόνια υπάρχει και το βραβείο Βάντζους Μίο για τους νικητές ενός εθνικού διαγωνισμού Καλών Τεχνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλβανοί ζωγράφοι
Αλπικός τρίτωνας
Γεωγραφική κατανομή
Απαντάται σε ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης, κυρίως κεντρικά και ανατολικά. Απομονωμένοι πληθυσμοί εντοπίζονται στην Ιβηρική και Ιταλική χερσόνησο. Εκτός από τη φυσική του κατανομή έχει εισαχθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία και τη Γερμανία. Στην Ελλάδα απαντάται κατά μήκος της οροσειράς της Πίνδου μέχρι και τη Β.Α. Πελοπόννησο.
Βιολογία
Είναι τόσο ημερόβιο, όσο και νυκτόβιο ζώο. Κατά τη διάρκεια της χερσαίας φάσης εντοπίζεται συνήθως κάτω από αντικείμενα, ενώ μπορεί να είναι δραστήριος κατά τη διάρκεια της νύχτας σε υψηλά επίπεδα υγρασίας. Σε ορισμένες περιοχές απουσιάζει η χερσαία φάση. Τα θηλυκά αποθέτουν μέχρι και 250 αυγά ένα προς ένα σε υδρόβια βλάστηση. Τρέφεται με ένα ευρύ φάσμα ασπόνδυλων, όπως αρθρόποδα, σαλιγκάρια και σκουλήκια, με προνύμφες βατράχων ή φρύνων, αλλά και άλλων τριτώνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουρόδηλα
Ανοικτή θάλασσα
Στην ανοικτή θάλασσα είναι ελεύθερη η ναυσιπλοΐα, η αλιεία, η υπέρπτηση, η τοποθέτηση υποθαλάσσιων καλωδίων και αγωγών, καθώς και η επιστημονική έρευνα. Σ΄ αυτή υπάρχει το δικαίωμα εξακρίβωσης της σημαίας των πλοίων "εν καιρώ πολέμου" - αστυνόμευσης καθώς και εποπτείας από πολεμικά πλοία των διαφόρων χωρών προς δίωξη διεθνών αδικημάτων, όπως πειρατεία κ.ά.
Κατά το δημόσιο διεθνές δίκαιο, στην ανοικτή θάλασσα τα πλοία αποτελούν προέκταση του εδάφους του κράτους του οποίου τη σημαία φέρουν. Κατά δε το διεθνές αεροπορικό δίκαιο ο υπερκείμενος χώρος της ανοικτής θάλασσας ορίζεται ως διεθνής εναέριος χώρος το νομικό καθεστώς του οποίου διέπεται από την αρχή της ελεύθερης υπερπτήσης, με την επιφύλαξη τήρησης των κανονισμών του ICAO.
Η ανοικτή θάλασσα αποτελεί το 50% της επιφάνειας του πλανήτη και καλύπτει πάνω από τα δύο τρίτα του ωκεανού. Οι έμβιοι πόροι, όπως τα ψάρια, είναι διαθέσιμοι για εκμετάλλευση από οποιοδήποτε σκάφος από οποιοδήποτε κράτος. Αν και η Σύμβαση δεν επιβάλλει περιορισμούς στην αλιεία στην ανοικτή θάλασσα, ενθαρρύνει την περιφερειακή συνεργασία για τη διατήρηση αυτών των πόρων και τη διασφάλιση της βιωσιμότητάς τους για τις μελλοντικές γενιές. Οι μη έμβιοι πόροι, που αναφέρονται στη Σύμβαση ως ορυκτά, αντιμετωπίζονται διαφορετικά, καθώς τα έργα εξόρυξης ορυκτών απαιτούν κεφάλαιο τόσο για την κατασκευή όσο και για τη διαχείριση. Για την επίβλεψη έργων εξόρυξης των ορυκτών, για να μην εμπλέκονται οι εθνικές αρχές, δημιουργήθηκε η Διεθνής Αρχή των Θαλάσσιων Βυθών.
Συμφωνίες για την ανοικτή θάλασσα
{{legend|#90ff90|πλήρης εθνική δικαιοδοσία και κυριαρχία}}{{legend|yellow|περιορισμοί στην εθνική δικαιοδοσία και κυριαρχία}}{{legend|#ff9090|διεθνής δικαιοδοσία ανά κοινή κληρονομιά της ανθρωπότητας}}
Περιφερειακές συμφωνίες
μικρογραφία|Χάρτης που δείχνει τα συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης της Βαρκελώνης. Τουλάχιστον δέκα συμβάσεις περιλαμβάνονται στο Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών, συμπεριλαμβανομένων:
Η Σύμβαση του Ελσίνκι του 1992 για την προστασία και τη χρήση των διασυνοριακών υδάτινων ρευμάτων και των διεθνών λιμνών (UNECE/Σύμβαση του Ελσίνκι για το νερό) αντιμετωπίζει περιφερειακά ζητήματα γλυκών υδάτων.
Διεθνείς πλωτές οδοί
μικρογραφία|280x280εσ|Τουρκικά στενά: τα Δαρδανέλια (με κίτρινο) και ο Βόσπορος (με κόκκινο). Αρκετές διεθνείς συνθήκες έχουν θεσπίσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας σε ημίκλειστες θάλασσες.
Άλλες διεθνείς συνθήκες έχουν επιτρέψει τη διέλευση στα ποτάμια, τα οποία παραδοσιακά δεν αποτελούσαν διεθνείς πλωτές οδούς.
Διαμάχες για τα διεθνή ύδατα
Εκτός από τις επίσημες διαφωνίες, η κυβέρνηση της Σομαλίας ασκεί ελάχιστο de facto έλεγχο στα χωρικά της ύδατα. Κατά συνέπεια, έχουν σημειωθεί στα ύδατα αυτά πειρατεία, παράνομη απόρριψη απορριμμάτων και αλιεία χωρίς άδεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ωκεανοί Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο Κατηγορία:Νερό και πολιτική
412 Ελιζαμπέτα
Η Ελιζαμπέτα (Elisabetha) είναι μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,0. Ανακαλύφθηκε το 1896 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη και της έδωσε το όνομα της μητέρας του.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Ελιζαμπέτας υπολογίσθηκε σε 91 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 788 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,054 (από δεδομένα του IRAS). Η Ελιζαμπέτα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 19 ώρες και 40 λεπτά, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 105 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Επαρχία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Η Επαρχία του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν (γερμανικά, Provinz Schleswig-Holstein) ήταν μια επαρχία του Βασιλείου της Πρωσίας και του Ελεύθερου Κράτους της Πρωσίας από το 1868 έως το 1946. Δημιουργήθηκε από τα Δουκάτα του Σλέσβιχ και του Χόλσταϊν, τα οποία είχαν κατακτηθεί από τη Πρωσία και την Αυστριακή Αυτοκρατορία στη Δανία στον δεύτερο πόλεμο του Σλέσβιχ το 1864. Μετά τον Αυστρο-Πρωσικό πόλεμο το 1866, που κατέληξε στην ήττα της Αυστρίας, το Σλέσβιχ και το Χόλσταϊν προσαρτήθηκαν στην Πρωσία. Η επαρχία δημιουργήθηκε το 1868 και περιελάβανε επίσης το Δουκάτο του Λάουενμπουργκ από το 1875.
Μετά την ήττα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι Συμμαχικές δυνάμεις οργάνωσαν δύο δημοψηφίσματα στο βόρειο και στο κεντρικό Σλέσβιχ στις 10 Φεβρουαρίου και στις 14 Μαρτίου 1920, αντίστοιχα. Στο βόρειο Σλέσβιχ το 75% ψήφισε υπέρ της επανένωσης με τη Δανία και το 25% για διαμονή στη Γερμανία. Στο κεντρικό Σλέσβιχ η κατάσταση αντιστράφηκε, με 80% υπέρ της Γερμανίας και 20% της Δανίας. Δεν πραγματοποιήθηκε ψηφοφορία στο νότιο τρίτο Σλέσβιχ. Στις 15 Ιουνίου 1920, το βόρειο Σλέσβιχ επανενώθηκε επίσημα με τη Δανία (Νότια Γιουτλάνδη). Το υπόλοιπο Σλέσβιχ παρέμεινε ως μέρος του Σλέσβιχ-Χολστάιν, τωρινή επαρχία του Ελεύθερου Κράτους της Πρωσίας.
Με τον Νόμο του Μεγάλου Αμβούργου του 1937, η Χανσεατική Πόλη του Λύμπεκ και ο αποκλεισμός της περιοχής του Λύμπεκ, του Ελεύθερου Κράτους του Όλντενμπουργκ ενσωματώθηκαν στην επαρχία Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, ενώ αρκετοί γειτονικοί δήμοι, συμπεριλαμβανομένων των συνοικιών Άλτονα και Βάντσμπεκ, ενσωματώθηκαν στην Χανσεατική Πόλη του Αμβούργου. Αυτό με τη σειρά του έδωσε τον αποκλεισμός στο Γκίσταχτ και Γκροβνχάνσντορφ στο Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο, το Σλέσβιχ-Χολστάιν ήταν μέρος της βρετανικής ζώνης κατοχής, αν και ορισμένοι δήμοι του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν ανατολικά του Ράτσεμπουργκ ανταλλάχθηκαν με δήμους του Μεκλεμβούργου της σοβιετικής ζώνης κατοχής (Συμφωνία Μπάρμπερ Λιάσενκο) Η βρετανική ζώνη κατοχής έγινε το νέο γερμανικό κράτος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν το 1949.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Πρωσίας Κατηγορία:Πρώην κρατίδια και εδάφη του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν
Αθλητικές εγκαταστάσεις Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1924
thumb|500px|Άποψη του παγοδρομίου στο [[Ολυμπιακό Στάδιο του Σαμονί το 1924.]] Οι εγκαταστάσεις των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1924 περιελάμβαναν τρεις χώρους που φιλοξένησαν τα αθλήματα των 1ων Χειμερινών Αγώνων στο Σαμονί της Γαλλίας. Το Ολυμπιακό Στάδιο του Σαμονί ήταν ο κύριος χώρος διεξαγωγής, μιας και εκεί φιλοξενήθηκαν τα επτά από τα εννέα αθλήματα των Αγώνων, καθώς και οι τελετές έναρξης και λήξης.
Ο Ολυμπιακός λόφος άλματος του Λε Μοντ χρησιμοποιήθηκε τόσο για το άθλημα του άλματος με σκι, όσο και για το τμήμα του άλματος με σκι στο βόρειο σύνθετο. Ο άλτης ξεκινούσε την προσπάθειά του από ύψος 1.189,8 μέτρων και διένυε μία απόσταση 79,4 μέτρων πριν βρεθεί στο σημείο απογείωσης, το οποίο βρίσκόταν στα 1.152,8 μέτρα ύψος.
Το άθλημα του ελκήθρου έλαβε χώρα στην πίστα ελκήθρου του Πελερίν. Η πίστα είχε 1.369,88 μέτρα μήκος, 2 μέτρα πλάτος και 19 στροφές. Ένας σωλήνας ακολουθούσε την τροχιά της για να επιτρέπει την παροχή νερού. Η ανάβαση των ελκήθρων και των αθλητών πραγματοποιούνταν μέσω τελεφερίκ.
Μετά την Ολυμπιάδα
thumb|300px|Εικόνα από τον [[Ολυμπιακός λόφος άλματος του Λε Μοντ|λόφο άλματος του Λε Μοντ κατά τη διάρκεια των Αγώνων του 1924.]] Το Ολυμπιακό Στάδιο εξακολουθεί να λειτουργεί στο Σαμονί, ενώ η πίστα ελκήθρου κατεδαφίστηκε και πλέον χρησιμοποιείται ως εγκατάσταση διεξαγωγής αγωνισμάτων της αλπικής χιονοδρομίας.
Ο λόφος άλματος του Λε Μοντ χρησιμοποιήθηκε ως εγκατάσταση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος χιονοδρομίας το 1937 και της Χειμερινής Πανεπιστημιάδας του 1960, ενώ ανακαινίστηκε το 1998.
Επιπρόσθετα, το Σαμονί ήταν μέρος της υποψηφιότητας του Ανσί για τη διεξαγωγή των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2018. Ωστόσο, η υποψηφιότητα απέτυχε να λάβει μεγάλη υποστήριξη από τους ντόπιους κατοίκους και συγκέντρωσε μόλις επτά ψήφους στο συνέδριο της ΔΟΕ τον Ιούλιο του 2011. Εάν είχε επιλεγεί, το Σαμονί θα φιλοξενούσε τα αθλήματα της αλπικής χιονοδρομίας και του χόκεϊ επί πάγου.
Πλειάς (φιλολογία)
Με τον φιλολογικό όρο Πλειάς χαρακτηρίστηκαν κατά καιρούς κάποιες ομάδες ποιητών και φιλολόγων. Σημαντικότερες τέτοιες ομάδες ήταν εκείνη των τραγικών ποιητών του Αλεξανδρινού κανόνα τον 3ο αι.π.Χ. και πολύ αργότερα η περί τον Ρονσάρ Γάλλοι ποιητές.
Αλεξανδρινή Πλειάς
Κατά τον Αλεξανδρινό κανόνα την Πλειάδα αποτελούσαν οι επί Πτολεμαίου Β' του Φιλάδελφου ακμάσαντες επτά τραγικοί ποιητές, από τους οποίους και ονομάσθηκε και τραγική πλειάς. Την ομάδα αυτή αποτελούσαν οι: Σωσιφάνης ο Συρακόσιος, αρχαιότερος όλων, ο Σωσίθεος που άκμασε το 280 π.Χ. λεγόμενος επίσης Συρακόσιος ή Αθηναίος, ο Όμηρος ο Βυζάντιος, ο Λυκόφρων ο Χαλκιδεύς, ο Αλέξανδρος ο Αιτωλός, ο Φιλίσκος ο Κερκυραίος και ο Διονυσιάδης ή Διονυσίδης από την Ταρσό.
Από μερικούς στη Πλειάδα αυτή κατατάσονταν και ο Αιαντίδης που τον μνημόνευαν μόνο οι Σχολιαστές και από άλλους ο Ευρόνιος που είχε ασχοληθεί με τις ερμηνείες των Κωμικών. Η λάμψη όμως της Πλειάδας αυτής δεν φαίνεται να ήταν και τόσο ισχυρή αφού εκ του έργου τους μόνο λίγα αποσπάσματα έχουν διασωθεί και κάποιες επιγραφές.
Γαλλική Πλειάς
Στη γαλλική λογοτεχνία Πλειάς ονομάσθηκε ομάδα, επίσης επτά σε αριθμό, Γάλλων ποιητών που απέβλεπαν στην αναγέννηση της γαλλικής ποίησης και γλώσσας επί βασιλείας Ερρίκου Β΄. Την ομάδα αυτή (Σχολή) αποτελούσαν οι: Αντώνιος ντυ Μπαΐφ, ο Ιωακείμ ντυ Μπελαί, ο Ρεμί Μπελώ, ο αρχηγός τους Ιωάννης Ντορά, ο Στέφανος Ζοντέλ, ο Ποντύς ντι Τιάρ και ο Πέτρος Ρονσάρ.
Κατά το πρόγραμμά τους που δημοσίευσε ο Ντυ Μπελαί το 1549 σκοπός της Σχολής αυτής η υπεράσπιση και ο εξωραϊσμός της Γαλλικής γλώσσας καθώς και ο εμπλουτισμός της ποιητικής φράσης και κατά τα κλασσικά πρότυπα η διαμόρφωση των διαφόρων ειδών της Γαλλικής Λογοτεχνίας.
Λουδοβίκια Πλειάς
Αυτή όμως η ομάδα έμεινε λιγότερο γνωστή στη Γαλλική Λογοτεχνία απ΄ ότι η προηγούμενη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποίηση
Ελεύθερη ζώνη
Ελεύθερη ζώνη (free zone) ονομάζεται συγκεκριμένος περίφρακτος και φυλασσόμενος χώρος εντός των  λιμένων που διατίθεται ειδικά για εμπορεύματα προερχόμενα από το εξωτερικό με προορισμό πάλι το εξωτερικό και τα οποία δεν υπόκεινται σε τελωνειακές διατυπώσεις παρά μόνο όταν μέρος αυτών ή όλα εισαχθούν και χρησιμοποιηθούν στη χώρα όπου ο λιμένας και η ζώνη.Μπορεί να είναι και η ζώνη που δεν είναι περιφραγμένη.
Κύριος σκοπός της δημιουργίας ελεύθερης ζώνης είναι η απελευθέρωση αφενός του λιμένα ή τμήματός του και αφετέρου των πλοίων απ΄ όλες εκείνες τις χρονοβόρες διατυπώσεις και δυσχέρειες που προβάλλουν στο εμπόριο οι περίπλοκες πολλές φορές τελωνειακές διατυπώσεις. Έτσι με την καθιέρωση του θεσμού αυτού επιτυγχάνεται αφενός ταχύτερη εξυπηρέτηση των πλοίων με παράλληλη μείωση των ημερήσιων λιμενικών εξόδων (τελών) αλλά και η δυνατότητα αύξησης του διαμετακομιστικού εμπορίου που πολλές φορές περιλαμβάνει και μεταποίηση των εμπορευμάτων απαλλασσόμενα τελωνειακών δασμών.
Ο ιδιοκτήτης ή ο κύριος των εμπορευμάτων αυτών μετά την εναπόθεσή των στην «ελεύθερη ζώνη», παραλαμβάνει σχετική απόδειξη (δελτίο) στο οποίο αναγράφονται κύρια στοιχεία των εμπορευμάτων (ποσότητα, είδος, δικαιούχος, λιμένα προέλευσης κλπ).
Σημαντικότερα λιμάνια στον κόσμο που διαθέτουν ελεύθερες ζώνες είναι η Σιγκαπούρη, η Νέα Υόρκη, η Κοπεγχάγη, η Στοκχόλμη, το Γκντανσκ, η Σαλίνα Κρουζ (Μεξικού) κ.ά.
Κατηγορία:Λιμένες Κατηγορία:Ναυτιλιακή οικονομία
Κράνα Ηλείας
H Κράνα είναι ορεινός οικισμός της Πελοποννήσου στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας.