cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ολόμορφη συνάρτηση
Οι ολόμορφες συναρτήσεις αναφέρονται επίσης, μερικές φορές, ως αναλυτικές συναρτήσεις ή ως σύμορφη απεικόνιση. Μία ολόμορφη συνάρτηση της οποίας το πεδίο ορισμού είναι όλο το μιγαδικό επίπεδο ονομάζεται μια ακέραια συνάρτηση. Η φράση "ολόμορφη σε ένα σημείο z0" σημαίνει όχι μόνο παραγωγήσιμη στο z0, αλλά παραγωγίσιμη παντού μέσα σε κάποια περιοχή του z0 στο μιγαδικό επίπεδο.
Ορισμός
Έστω μια μιγαδική συνάρτηση f μιας μιγαδικής μεταβλητής, η παράγωγος της f στο σημείο z0 του πεδίου ορισμού της ορίζεται από το όριο Η παραπάνω σχέση είναι ίδια με τον ορισμό της παραγώγου πραγματικών συναρτήσεων, με την διαφορά ότι όλες οι ποσότητες είναι μιγαδικές. Ειδικότερα, το όριο λαμβάνεται καθώς ο μιγαδικός αριθμός z πλησιάζει το z0, και πρέπει να έχει την ίδια τιμή για κάθε ακολουθία μιγαδικών τιμών του z που προσεγγίζουν το z0 στο μιγαδικό επίπεδο. Αν το όριο υπάρχει, λέμε ότι η f είναι μιγαδικά-διαφορίσιμη
(μιγαδικά-παραγωγίσιμη) στο σημείο z0. Αυτή η έννοια της μιγαδικής παραγώγησης παρουσιάζει διάφορες ιδιότητες κοινές με την πραγματική παραγώγισιμότητα: είναι γραμμική και ακολουθεί τον κανόνα του γινομένου, τον κανόνα του πηλίκου και τον κανόνα της αλυσίδας.
Αν η f είναι μιγαδικά παραγωγίσιμη σε κάθε σημείο z0 ενός ανοιχτού συνόλου U, τότε η f είναι ολόμορφη στο U. Λέμε ότι η f είναι ολόμορφη στο σημείο z0 αν είναι ολόμορφη σε κάποια περιοχή του z0. Λέμε ότι η f είναι ολόμορφη σε κάποιο μη-ανοιχτό σύνολο A αν είναι ολόμορφη σε ένα ανοικτό σύνολο που περιέχει το Α.
Η σχέση μεταξύ της πραγματικής παραγωγισιμότητας και μιγαδικής παραγωγισιμότητας είναι η εξής. Αν μια μιγαδική συνάρτηση f(x + i y) = u(x, y) + i v(x, y) είναι ολόμορφη, τότε τα u και v έχουν μερική πρώτη παράγωγο ως προς x και y, και ικανοποιούν τις εξισώσεις Cauchy–Riemann: ή, αντίστοιχα, η Wirtinger παράγωγος της f ως προς τον μιγαδικό συζυγή του z είναι μηδέν: με βάση το οποίο, σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε ότι  η f είναι λειτουργικά ανεξάρτητη από τον μιγαδικό συζυγή  του z.
Αν η συνέχεια δεν είναι ένα δεδομένη, το αντίθετο δεν ισχύει απαραίτητα. Ένα απλό παράδειγμα σχετικά με το αντίθετο είναι ότι αν οι u και v έχουν συνεχείς μερικές πρώτες παραγώγους και ικανοποιούν τις εξισώσεις  Cauchy–Riemann, τότε η f είναι ολόμορφη. Ένας πιο σύνθετος αντίθετος ισχυρισμός, που είναι πολύ πιο δύσκολο να αποδειχθεί, είναι το θεώρημα Looman–Menchoff: αν η f είναι συνεχής, τα u και v έχουν μερικές  πρώτες παραγώγους (όχι απαραίτητα συνεχείς) και ικανοποιούν τις εξισώσεις Cauchy–Riemann, τότε η f είναι ολόμορφη.
Ορολογία
Η λέξη "ολόμορφος" εισήχθη από δύο μαθητές του Cauchy, τον Briot (1817–1882) και τον Bouquet (1819–1895), και προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις ὅλος και  μορφή που σημαίνει "εμφάνιση".
Στις μέρες μας, ο όρος "ολόμορφη συνάρτηση" κάποιες φορές χρησιμοποιείται αντί του "αναλυτική συνάρτηση", καθώς ο δεύτερος είναι πιο γενικός. Και επίσης λόγω του ότι ένα πολύ σημαντικο συμπέρασμα στην μιγαδική ανάλυση είναι ότι κάθε ολόμορφη συνάρτηση είναι μιγαδικά αναλυτική κάτι που δεν προκύπτει άμεσα από τους ορισμούς. Ο όρος "αναλυτική", ωστόσο έχει ευρεία χρήση.
Ιδιότητες
Λόγω του ότι η μιγαδική παραγώγιση είναι γραμμική και ακολουθεί τους κανόνες του γινομένου, του πηλίκου και της αλυσίδας; τα αθροίσματα, τα γινόμενα και οι συνθέσεις των ολόμορφων συναρτήσεων είναι ολόμορφα. Επίσης το πηλίκο δύο ολόμορφων συναρτήσεων είναι ολόμορφο όταν ο παρονομαστής δεν είναι μηδέν.
Αν κάποιος ταυτίσει το C με το R2, τότε οι ολόμορφες συναρτήσεις ταυτίζονται με εκείνες τις συναρτήσεις δύο πραγματικών μεταβλητών με συνεχείς πρώτες παράγωγους που ικανοποιούν τις εξισώσεις Cauchy–Riemann, ένα σύνολο δύο εξισώσεων μερικών παραγώγων.
Κάθε ολόμορφη συνάρτηση μπορεί να χωριστεί στο πραγματικό της μέρος και στο φανταστικό της μέρος, και κάθε ένα από αυτά αποτελεί την λύση της εξίσωσης Laplace στο R2. Με άλλα λόγια, αν εκφράσουμε μια ολόμορφη συνάρτηση f(z) ως  u(x, y) + i v(x, y), τα u και v είναι αρμονικές συναρτήσεις, όπου το v είναι ο αρμονικός συζυγής του u και αντιστρόφως.
Το θεώρημα ολοκλήρωσης του Cauchy υποδηλώνει ότι το γραμμικό ολοκλήρωμα κάθε ολόμορφης συνάρτησης κατά μήκος ενός βρόχου μηδενίζεται: Όπου γ είναι μια καμπύλη σε ένα ανοιχτό υποσύνολο U του μιγαδικού επιπέδου C που το αρχικό του σημείο ταυτίζεται με το τελικό, και  είναι μια ολόμορφη συνάρτηση.
Ο κανόνας ολοκλήρωσης του Cauchy αναφέρει ότι κάθε συνάρτηση που είναι ολόμορφη μέσα σ' έναν δίσκο ορίζεται πλήρως από τις τιμές της στα όρια του δίσκου.
Επιπλέον: Έστω U ένα ανοιχτό υποσύνολο του C, f : U → C μια ολόμορφη συνάρτηση και ο κλειστός δίσκος D = {z : | z − z0 | ≤ r} περιέχεται πλήρως στο U. Έστω γ ο κύκλος που σχηματίζει το όριο D. Τότε για κάθε a στο εσωτερικό του D: όπου το επικαμπύλιο ολοκλήρωμα λαμβάνεται με δεξιόστροφο προσανατολισμό.
Η παράγωγος f′(a) μπορεί να γραφεί ως ένα επικαμπύλιο ολοκλήρωμα χρησιμοποιώντας τον τύπο παραγώγισης του Cauchy: για κάθε απλό βρόχο που στρέφεται κατά τη θετική φορά μια φορά γύρω από το a, και για απειροελάχιστους βρόχους γ, θετικά περιστρεφόμενους γύρω από το a.
Σε περιοχές όπου η πρώτη παράγωγος δεν είναι μηδέν, οι ολόμορφες συναρτήσεις είναι σύμορφες με την έννοια ότι διατηρούν τις γωνίες και την μορφή (όχι όμως και το μέγεθος) των μικρών σχημάτων.
Κάθε ολόμορφη συνάρτηση είναι αναλυτική. Δηλαδή, μια ολόμορφη συνάρτηση f έχει παραγώγους κάθε τάξης σε κάθε σημείο a του πεδίου ορισμού της, και συμπίπτει με την δική της Σειρά Taylor στο a σε μια περιοχή του a. Στην πραγματικότητα, η f ταυτίζεται με τη δική της σειρά Taylor στο a σε κάθε δίσκο με κέντρο αυτό το σημείο που βρίσκεται στο πεδίο ορισμού της συνάρτησης.
Από την πλευρά της άλγεβρας, το σύνολο των ολόμορφων συναρτήσεων σε ένα ανοιχτό σύνολο είναι ένας αντιμεταθετικός δακτύλιος και ένας διανυσματικός χώρος. Στην πραγματικότητα, είναι ενας τοπικά κυρτός διανυσματικός χώρος, με τις ημινόρμες (seminorms) να αποτελούν το άνω φράγμα  στα συμπαγή υποσύνολα (compact subsets).
Από γεωμετρική σκοπιά, μια συνάρτηση f είναι ολόμορφη στο z0 αν και μόνον αν η εξωτερική της παράγωγος df σε μια περιοχή  U του  z0 ισούται με  f′(z) dz για κάποια συνεχή συνάρτηση f′. Προκύπτει από όπου df′ είναι επίσης ανάλογη με το dz, υποδηλώνοντας ότι η παράγωγος f' είναι η ίδια ολόμορφη και γι' αυτό η f είναι απείρως διαφορίσιμη. Αντίστοιχα, το γεγονός ότι d(f dz) = f′ dz ∧ dz = 0 υποδηλώνει ότι κάθε συνάρτηση f που είναι ολόμορφη σε  simply-connected περιοχή U είναι επίσης ολοκληρώσιμη στο U. (Για μια διαδρομή  γ από το z0 στο z που βρίσκεται εξολοκλήρου στο U, ορίζουμε υπό το πρίσμα του θεωρήματος της καμπύλης Jordan και του γενικευμένου θεωρήματος Stokes, η Fγ(z) είναι ανεξάρτητη από την επιλογή μιας συγκεκριμένης διαδρομής γ, και γι' αυτό η  F(z) είναι μια καλά ορισμένη συνάρτηση στο U για την οποία ισχύει  F(z0) = F0  και  dF = f dz  .)
Παραδείγματα
Σαν αποτέλεσμα των εξισώσεων Cauchy–Riemann, μια πραγματικής ολόμορφη συνάρτηση πρέπει να είνια σταθερή. Γι' αυτό, η απόλυτη τιμή του z, το όρισμα του z, το πραγματικό μέρος του z και το φανταστικό μέρος του z δεν είναι ολόμορφα. Ένα ακόμη τυπικό παράδειγμα μιας συνεχούς συνάρτησης που δεν είναι ολόμορφη είναι ο μιγαδικός συζυγής z που σχηματίζεται με μιγαδική σύζευξη.
Πολλές μεταβλητές
Γενικότερα, μια συνάρτηση πολλών μιγαδικών μεταβλητών που είναι τετραγωνικά ολοκληρώσιμη σε ένα συμπαγές υποσύνολο του πεδίου ορισμού της είναι αναλυτική αν και μόνον αν ικανοποιεί τις εξισώσεις Cauchy–Riemann σε σχέση με τις κατανομές.
Οι συναρτήσεις πολλών μιγαδικών μεταβλητών είναι κατα βάση πιο σύνθετες από τις συναρτήσεις μιας μιγαδικης μεταβλητής. Για παράδειγμα, η περιοχή σύγκλισης μιας δυναμοσειράς δεν είναι απαραίτητα μια ανοιχτή σφαίρα. Αυτές οι περιοχές ονομάζονται πεδία Reinhardt, το απλούστερο παράδειγμα των οποιων είναι ένα polydisc (polydisk) Ωστόσο, παρουσιάζουν επίσης κάποιους βασικούς περιορισμούς. Σε αντίθεση με τις συναρτήσεις μιας μιγαδικής μεταβλητής, τα πιθανά πεδία στα οποία υπάρχουν ολόμορφες συναρτήσεις που δεν μπορούν να επεκταθουν σε μεγαλύτερα πεδία, είνα εξαιρετικά περιορισμένα. Ένα τετοιο σύνολο ονομάζεται πεδίο ολομορφίας (domain of holomorphy)
Επέκταση στην ανάλυση συναρτήσεων
Η έννοια της ολόμορφης συνάρτησης μπορεί να εκφραστεί σε χώρους απείρων διαστάσεων της ανάλυσης συναρτήσεων. Για παράδειγμα, η παράγωγος Fréchet ή Gâteaux μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να οριστεί η έννοια μιας ολόμορφης συνάρτησης σε έναν Banach στο πεδίο των μιγαδικών αριθμών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αναλυτικές συναρτήσεις
Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου
Το Πανεπιστήμιο Σίτι του Λονδίνου (αγγλ.: City, University of London) είναι ένα ονομαστό αγγλικό πανεπιστήμιο με έδρα το Λονδίνο. Η λειτουργία του εγκαινιάστηκε το 1894. Το επίσημο όνομα είναι The City University.
Το City University βρίσκεται στην καρδιά του Λονδίνου και έχει μακρά παράδοση στις επιστήμες στις οποίες προσφέρει μεγάλη ποικιλία θεμάτων και ειδικοτήτων. Επίσης φημίζεται για την προσφορά ειδικευμένων προγραμμάτων σε οικονομικά και επιχειρησιακά θέματα εκμεταλλευόμενο τη στρατηγική του θέση στο χρηματιστηριακό κέντρο City του Λονδίνου. Την 1η Σεπτεμβρίου του 2016 το City University εντάχθηκε στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Είναι πλέον ένα από τα 18 κολέγια και εννέα ερευνητικά ιδρύματα που απαρτίζουν το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.
Απόφοιτοι
Από το πανεπιστήμιο αποφοίτησαν πολλά γνωστά πρόσωπα ανάμεσα στα οποία είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σιτι
1574 Μεγιέρ
Ο Μεγιέρ (Meyer) είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής, που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,822. Ανακαλύφθηκε το 1949 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γάλλου αστρονόμου Ζ. Μεγιέρ (G. Meyer).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μεγιέρ εκτιμάται σε 58,68 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0389. Ο Μεγιέρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 8,5 ως 16,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεγιερ
Μόδεστος Ιεροσολύμων
Ο Άγιος Μόδεστος Ιεροσολύμων (πέθανε το 634) είναι χριστιανός επίσκοπος της Ιερουσαλήμ που ανακηρύχθηκε Άγιος και έζησε ως ασκητής μεταξύ 6ου και 7ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Δεν γνωρίζουμε πολλές πληροφορίες για τη ζωή του. Ήταν ηγούμενος της Λαύρας του Θεοδοσίου κοντά στην Ιερουσαλήμ. Μετά την απαγωγή του Ζαχαρία Ιεροσολύμων από τους εισβολείς Πέρσες το 614, ανέλαβε τοποτηρητής ο Μόδεστος για δεκαέξι χρόνια, μέχρι δηλαδή το 631 οπότε έγινε και πατριάρχης Ιεροσολύμων. Πέθανε το 634 κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού. Η Εκκλησία τον τιμά ως άγιο στις 16 Δεκεμβρίου: είναι προστάτης των αροτριώντων βοών.
Συγγραφικό έργο
Ο Μέγας Φώτιος μας αναφέρει δύο ομιλίες του μία «Εις τας Μυροφόρους» και μία «Εις την Υπαπαντήν του Κυρίου». Ακόμα μας έχει σωθεί μια αρμενιστί επιστολή του προς τον επίσκοπο της Αρμενικής Εκκλησίας Κομιτά. Φέρεται να έχει γράψει το Κανονάριο των Ιεροσολύμων.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 7ου αιώνα
Μαξιμιλιάν ντε Μπετύν (δούκας του Συλί)
Ο Μαξιμιλιάν ντε Μπετύν, δούκας του Συλί, (γαλλικά: Maximilien de Béthune, duc de Sully), (13 Δεκεμβρίου 1560 - 22 Δεκεμβρίου 1641) ήταν ευγενής, στρατιωτικός, πολιτικός, Ουγενότος συναγωνιστής, πιστός σύμβουλος και υπουργός των Οικονομικών του Ερρίκου Δ' της Γαλλίας.
Οι ιστορικοί τονίζουν το ρόλο του Συλί στην οικοδόμηση ενός ισχυρού κεντρικού διοικητικού συστήματος στη Γαλλία και στις εξαιρετικά αποτελεσματικές νέες διοικητικές τεχνικές που εφάρμοσε και βοήθησαν στην ανόρθωση της Γαλλίας μετά τους Θρησκευτικούς πολέμους (1562–1598). Στον Συλί, δίπλα στον Ερρίκο Δ', πιστώνεται ο επιτυχής μετασχηματισμός της Γαλλίας μεταξύ του 1598 και του 1610, με τον οποίο επωφελήθηκε η γεωργία και το εμπόριο και διατηρήθηκε η ειρήνη και η εσωτερική τάξη.
Αντικείμενο ιστορικής μελέτης έχει επίσης αποτελέσει ο νεο-στωικισμό ς του και οι ιδέες του σχετικά με την αρετή, τη σύνεση και την πειθαρχία.
Έφερε επίσης τους τίτλους του μαρκησίου του Ρονί και Νοζάν, του κόμη του Μυρέ και Βιλμπόν, καθώς και του υποκόμη του Μω.
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο κάστρο του Ρονί κοντά στη Μαντ-λα-Ζολί από κλάδο του οίκου των Μπετύν, μια οικογένεια ευγενών που προέρχονταν από το Αρτουά. Ανατράφηκε στο πνεύμα της Μεταρρύθμισης, ήταν ένας Ουγενότος. Το 1571, στην ηλικία 11 ετών, ο Μαξιμιλιάν παρουσιάστηκε στον Ερρίκο της Ναβάρας και παρέμεινε μόνιμα συνδεδεμένος με τον μελλοντικό βασιλιά της Γαλλίας, ο οποίος τον έστειλε στο Παρίσι για να σπουδάσει στο Κολέζ ντε Μπουργκόνι. Γλύτωσε τη σφαγή κατά τη Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου, καθώς διέφυγε διακριτικά κρατώντας ένα καθολικό βιβλίο των ωρών. Σπούδασε μαθηματικά και ιστορία στην αυλή του Ερρίκου της Ναβάρας.
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας
Η Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ρωσικά: Комитет государственной безопасности Армянской ССР) ή KGB της ΑΣΣΔ ήταν ο οργανισμός ασφάλειας και τοπικό παράρτημα της Επιτροπής Κρατικής Ασφαλείας της ΕΣΣΔ για την Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία.
Μαξιμιλιάν ντε Μπετύν (δούκας του Συλί)
Συμπολεμιστής του Ερρίκου
αριστερά|μικρογραφία|Άγαλμα του Συλί στο [[Παλάτι του Λούβρου]] Με την αναζωπύρωση του εμφυλίου πολέμου το 1575, στρατολογήθηκε στον προτεσταντικό στρατό. Το 1576 συνόδευσε τον νεώτερο αδελφό του βασιλιά Ερρίκου Γ', τον δούκα του Ανζού, που είχε προσχωρήσει στους εξεγερμένους Ουγενότους, σε μια αποστολή στην Ολλανδία για να ανακτήσει την περιοχή του Ροσνί, αλλά η αποστολή απέτυχε και ο Συλί προσχώρησε για μικρό διάστημα στον Πρίγκιπα της Οράγγης. Αργότερα, όταν ενώθηκε με τις δυνάμεις του Ερρίκου της Ναβάρας στη Γκιγιένη, επέδειξε γενναιότητα και ιδιαίτερη ικανότητα ως στρατιωτικός. Το 1583 ενήργησε ως ειδικός απεσταλμένος του Ερρίκου στο Παρίσι και κατά τη διάρκεια μιας ανάπαυλας των Θρησκευτικών πολέμων παντρεύτηκε μία πλούσια κληρονόμο, την Αν ντε Κουρτεναί, που πέθανε όμως πέντε χρόνια αργότερα.
Κατά τη νέα ανανέωση του εμφυλίου πολέμου, ο Συλί επανήλθε στον Ερρίκο της Ναβάρας και στη μάχη του Ιβρύ (1590) τραυματίστηκε σοβαρά. Συμβούλευσε τον Ερρίκο να μεταστραφεί στον Ρωμαιοκαθολικισμό (όπως και συνέβη στις 25 Ιουλίου 1593), αλλά αρνήθηκε σθεναρά να γίνει ο ίδιος καθολικός. Η διαδοχή του Ερρίκου Δ' στο θρόνο της Γαλλίας το 1589 ακολουθήθηκε από τετραετή πόλεμο, μέρος των Θρησκευτικών πολέμων. Όταν εδραιώθηκε η νομιμότητά του, περίπου το 1594, ο πιστός Συλί έλαβε ως ανταμοιβή πολυάριθμα κτήματα και τίτλους.
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμενική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία Κατηγορία:Κα Γκε Μπε
Μαξιμιλιάν ντε Μπετύν (δούκας του Συλί)
Ο Συλί στην εξουσία
μικρογραφία|Άγαλμα του Συλί έξω από το [[Παλαί Μπουρμπόν στο Παρίσι]] μικρογραφία|Το [[μέγαρο Συλί στο Παρίσι]] Όταν το 1594 ο Ερρίκος Δ' ανέλαβε την εξουσία, η Γαλλία βρισκόταν στα πρόθυρα της οικονομικής καταστροφής. Παντού υπήρχαν ερείπια και τα περισσότερα ζώα είχαν εξοντωθεί ώστε δεν ήταν δυνατό να καλλιεργηθούν τα κτήματα. Στις πόλεις ο πληθυσμός είχε ελαττωθεί σε ορισμένες περιπτώσεις στο ένα τρίτο και τα οικονομικά του βασιλείου ήταν σε αξιοθρήνητη κατάσταση. Για την ανόρθωση της Γαλλίας, ο Ερρίκος Δ' βασίστηκε στο σύντροφο και φίλο του Συλί, ο οποίος ήταν προικισμένος με εκτελεστικές ικανότητες, με αυτοπεποίθηση, με αγάπη για δουλειά και πάνω απ 'όλα με βαθιά αφοσίωση στον κύριό του.
Ο Συλί είχε κάτι περισσότερο από ιδιοφυΐα. Είχε ευθυκρισία, τιμιότητα και μεγάλη εργατικότητα. Εργαζόταν ακατάπαυστα από τις 4 το πρωί έως τις 10 το βράδυ, με μικρά διαστήματα ανάπαυσης. Αρνήθηκε να μεταστραφεί στον καθολικισμό ακόμη και αφού ο βασιλιάς άλλαξε θρησκεία. Ο Συλί ήταν εργατικός και αποτελεσματικός στη δουλειά του και οικονόμος έως τη φιλαργυρία. Στάθηκε αμείλικτος προς τους φοροεισπράκτορες και τους κρατικούς ταμίες που χρησιμοποιούσαν τα πόστα τους για προσωπικό πλουτισμό. Όταν ανέλαβε τα οικονομικά είχε βρει σχεδόν τριακόσια εκατομμύρια χρέη και κατόρθωσε να φέρει το ισοζύγιο και να δημιουργήσει πλεόνασμα.
Για να επανορθώσει τις καταστροφές του πολέμου επιδιόρθωσε τους δημόσιους δρόμους πλαισιώνοντάς τους με φτελιές, επιδιόρθωσε τις γέφυρες, ολοκλήρωσε στο Παρίσι τη Νέα γέφυρα, σχεδίασε δίκτυο καναλιών, αποκατέστησε την ασφάλεια στην ύπαιθρο με τον αφοπλισμό των ληστών των δρόμων, απαγόρευσε την καταστροφή των δασών, κήρυξε ακατάσχετα τα ζώα και τα εργαλεία των χωρικών, υποχρέωσε τους άρχοντες να φονεύουν κάθε τρίμηνο τους λύκους και τα άλλα άγρια ζώα που είχαν φθάσει να κυκλοφορούν μέσα στους δρόμους, ίδρυσε ιπποφορβεία, αναδιοργάνωσε τη δασική διοίκηση, αποξήρανε έλη και προώθησε τη γεωργία. Βοήθησε επίσης τον βασιλιά να πατάξει σε όλο το βασίλειο τις εξεγέρσεις των ευγενών, είτε ήταν Ρωμαιοκαθολικοί είτε Προτεστάντες, γεγονός που τον έκανε αντιπαθή και στους μεν και στους δε.
Στάθηκε όμως αντίθετος στην αποικιακή πολιτική του βασιλιά ως ασυμβίβαστη με τα γαλλικά συμφέροντα και στα ταξίδια στον Καναδά του Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν. Ο Συλί δεν είχε εμπιστοσύνη στη βιομηχανία, όπως και σε κανένα νεωτερισμό. Ήταν αντίθετος προς τις βιομηχανίες πολυτελείας που ίδρυσε όμως κατόπιν επιμονής του προοδευτικού Ερρίκου Δ'.
Τα τελευταία χρόνια
μικρογραφία|250x250εσ|Το [[Κάστρο του Συλλί-συρ-Λουάρ|κάστρο του Συλί-συρ-Λουάρ]] Ο πολιτικός ρόλος του Συλί τελείωσε με τη δολοφονία του Ερρίκου Δ' στις 14 Μαΐου 1610. Ο βασιλιάς είχε βγει για να επισκεφθεί τον άρρωστο Συλί στο μέγαρο που φέρει ακόμη το όνομά του, όταν δέχθηκε την επίθεση του φανατικού καθολικού Φρανσουά Ραβαγιάκ.
Με την πρώτη σύζυγό του, ο Συλί είχε έναν γιο, τον Μαξιμιλιάν, μαρκήσιο του Ρονί (1587-1634). Με τη δεύτερη σύζυγό του, Ρασέλ ντε Κοκμπεφιλέ, την οποία παντρεύτηκε το 1592 και που έγινε Προτεστάντισσα για να τον ευχαριστήσει, είχε εννέα παιδιά.
Το αξίωμα του στρατάρχη της Γαλλίας του προσφέρθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1634. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε κυρίως στη Βιλμπόν, το Ρονί και στο κάστρο του Συλί.Πέθανε στη Βιλμπόν στην ηλικία των 81 ετών.
Νάσος Γιακαλής
Ο Αθανάσιος (Νάσος) Γιακαλής γεννήθηκε το 1950 στην Πηγή της Λέσβου και από τα μαθητικά του χρόνια (σε ηλικία 14 ετών) δραστηριοποιήθηκε στην οργάνωση της ΕΔΗΝ Λέσβου.
Στη συνέχεια, σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, συμμετείχε ενεργά στους αγώνες για την ανατροπή της Χούντας, καθώς επίσης και στις καταλήψεις της Νομικής και του Πολυτεχνείου.
Μετά την αποφοίτησή του, υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία και εν συνεχεία εργάστηκε ως γιατρός στη Μυτιλήνη, εργασία την οποία ασκεί έως σήμερα.
Κοινωνική δράση
Έχει διατελέσει:
Στις αυτοδιοικητικές Εκλογές του 2010 πέρασε στον β' γύρο των εκλογών με τον δεξιό υποψήφιο (Νέα Δημοκρατία, ΛΑ.Ο.Σ.) με ποσοστό 36% έναντι του 38% του κ. Βογιατζή. Την β' Κυριακή με το ποσοστό 50,77% εξελέγη ο πρώτος εκλεγμένος Περιφερειάρχης της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου έναντι 49,23% του κ. Βογιατζή. Στις περιφερειακές εκλογές του Μαΐου 2014 απέτυχε να επανεκλεγεί περιφερειάρχης στο δεύτερο γύρο.
Κολποκοιλιακός κόμβος
Ο κολποκοιλιακός κόμβος, ή ο κόμβος AV, συνδέει ηλεκτρικά τους κόλπους και τις κοιλίες της καρδιάς για να συντονίζουν τους παλμούς στην κορυφή της καρδιάς. Είναι μέρος του συστήματος ηλεκτρικής αγωγιμότητας της καρδιάς. Ο κολποκοιλιακός κόμβος βρίσκεται στο κάτω μέρος της πλάτης του μεσοκολπικού διαφράγματος κοντά στο άνοιγμα του στεφανιαίου κόλπου και οδηγεί τη φυσιολογική ηλεκτρική ώθηση από τους κόλπους προς τις κοιλίες. Ο κόμβος AV είναι αρκετά συμπαγής (~1 x 3 x 5 mm).
Τοποθεσία
Ο κολποκοιλιακός κόμβος βρίσκεται στο κάτω τμήμα της πλάτης του μεσοκολπικού διαφράγματος κοντά στο άνοιγμα του στεφανιαίου κόλπου, ο οποίος οδηγεί τη φυσιολογική ηλεκτρική ώθηση από τους κόλπους προς τις κοιλίες. Ο κόμβος AV είναι αρκετά συμπαγής (~1 x 3 x 5 mm). Βρίσκεται στο κέντρο του τριγώνου του Κοχ - ένα τρίγωνο που περικλείεται από το διαφραγματικό φυλλάριο της τριγλώχινας βαλβίδας, τον στεφανιαία κόλπο και το μεμβρανώδες τμήμα του μεσοκολπικού διαφράγματος.
Παροχή αίματος
Η παροχή αίματος του κολποκοιλιακού κόμβου γίνεται από τον κολποκοιλιακό κομβικό κλάδο. Η προέλευση αυτής της αρτηρίας είναι συνήθως (80-90% των καρδιών) ένας κλάδος της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας, με το υπόλοιπο να προέρχεται από την αριστερή κυκλική αρτηρία. Αυτό συνδέεται με την κυριαρχία της στεφανιαίας κυκλοφορίας. Στα δεξιά κυρίαρχα άτομα η παροχή αίματος προέρχεται από τη δεξιά στεφανιαία αρτηρία ενώ στα αριστερά κυρίαρχα άτομα προέρχεται από την αριστερή κυκλική αρτηρία.
Λειτουργία
μικρογραφία| Απομονωμένο [[Σύστημα ηλεκτρικής αγωγιμότητας της καρδιάς|σύστημα καρδιακής αγωγιμότητας που δείχνει κολποκοιλιακό κόμβο]] Ο κολποκοιλιακός κόμβος λαμβάνει δύο εισόδους από τον δεξιό κόλπο: οπίσθια, μέσω της τελικής ακρολοφίας και πρόσθια, μέσω του μεσοκολπικού διαφράγματος.
Η συστολή των καρδιακών μυϊκών κυττάρων απαιτεί εκπόλωση και επαναπόλωση των κυτταρικών μεμβρανών τους. Η κίνηση των ιόντων στις κυτταρικές μεμβράνες προκαλεί αυτά τα γεγονότα. Το σύστημα καρδιακής αγωγιμότητας (και μέρος του κόμβου AV) συντονίζει τη μηχανική δραστηριότητα των μυοκυττάρων. Ένα κύμα διέγερσης εξαπλώνεται από τον φλεβοκομβικό κόμβο μέσω των κόλπων κατά μήκος εξειδικευμένων καναλιών αγωγής. Αυτό ενεργοποιεί τον κόμβο AV. Ο κολποκοιλιακός κόμβος καθυστερεί τις ώσεις κατά περίπου 0,09 δευτερόλεπτα. Αυτή η καθυστέρηση στον καρδιακό παλμό είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς εξασφαλίζει ότι οι κόλποι έχουν διώξει το αίμα τους προς τις κοιλίες πρώτα πριν οι κοιλίες συσταλλούν.
Η κολποκοιλιακή αγωγιμότητα κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού καρδιακού ρυθμού συμβαίνει μέσω δύο διαφορετικών οδών:
Μια σημαντική ιδιότητα που είναι μοναδική για τον κόμβο AV είναι η φθίνουσα αγωγιμότητα, στην οποία όσο πιο συχνά διεγείρεται ο κόμβος τόσο πιο αργά άγει. Αυτή είναι η ιδιότητα του κολποκοιλιακού κόμβου που εμποδίζει την ταχεία αγωγιμότητα στην κοιλία σε περιπτώσεις ταχέων κολπικών ρυθμών, όπως η κολπική μαρμαρυγή ή ο κολπικός πτερυγισμός.
Ο κανονικός ενδογενής ρυθμός πυροδότησης του κόμβου AV χωρίς διέγερση (όπως αυτός από τον κόμβο SA) είναι 40–60 φορές/λεπτό. Αυτή η ιδιότητα είναι σημαντική επειδή η απώλεια του συστήματος αγωγιμότητας πριν από τον κολποκοιλιακό κόμβο θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα τη βηματοδότηση των κοιλιών λόγω της βραδύτερης ικανότητας βηματοδότησης του κολποκοιλιακού κόμβου.
1850 Κόχουτεκ
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κόχουτεκ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κοχουτεκ
Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Μολδαβικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας
Η Επιτροπή για την Κρατική Ασφάλεια της Μολδαβικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ρωσικά: Комитет государственной безопасности молдавский ССР) ή KGB της ΜΣΣΔ ήταν ο οργανισμός ασφαλείας της Μολδαβικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και το τοπικό παράρτημα της Επιτροπής Κρατικής Ασφάλειας της ΕΣΣΔ. Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1991, η KGB της ΜΣΣΔ μετατράπηκε στο Υπουργείο Εθνικής Ασφάλειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κα Γκε Μπε Κατηγορία:Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Οσκάρ Σμιτ
Ο Οσκάρ Ντανιέλ Μπεζέρα Σμιτ (πορτογαλικά: Oscar Daniel Bezerra Schmidt, γεννήθηκε 16 Φεβρουαρίου 1958) είναι Βραζιλιάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως σμολ φόργουορντ. Αναγνωρίζεται ως ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στην ιστορία της καλαθοσφαίρισης, με 49.737 πόντους καριέρας (σε αγώνες συλλόγων, καθώς και σε αγώνες της Εθνικής Βραζιλίας αθροιστικά).
Είναι ο κάτοχος του ρεκόρ για το μεγαλύτερο διάστημα καριέρας ενός επαγγελματία καλαθοσφαιριστή, με 29 χρόνια. Είναι επίσης ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων και ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ψηφίστηκε ως ένας από τους 50 Σπουδαιότερους Παίκτες της FIBA το 1991 καταλαμβάνοντας τη 10η θέση. Έλαβε το Ολυμπιακό Τάγμα το 1996. Στις 20 Αυγούστου 2010, ο Σμιντ εισήχθη στο FIBA Hall of Fame, ως αναγνώριση του παιχνιδιού του σε διεθνείς διοργανώσεις. Στις 8 Σεπτεμβρίου 2013, εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Είναι επίσης γνωστός ως Mão Santa (Άγιο Χέρι), στην πατρίδα του.
Πρώτα χρόνια
Ο Σμιτ γεννήθηκε από μία οικογένεια με γερμανική καταγωγή στο Νατάλ, πρωτεύουσα της πολιτείας Ρίο Γκράντε ντο Νόρτε της Βραζιλίας. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία τους στις ομάδες νέων της Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας και της Ασοσιασάο Ατλέτικα Μακένζι Κόλετζ. Με την ομάδα νέων της Παλμέιρας σημείωσε 2.114 πόντους σε 85 παιχνίδια, με μέσο όρο 24,9 πόντους ανά παιχνίδι. Με την ομάδα νέων της Μακένζι, σημείωσε 1.332 πόντους σε 36 παιχνίδια, με μέσο όρο 37 πόντους ανά παιχνίδι.
Όταν ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ στα μέσα της δεκαετίας του 1970 στο τοπίο του παγκόσμιου μπάσκετ εκτός από την έλλειψη του τρίποντου υπήρχαν στερεότυπα εντελώς αντίθετα με τον τρόπο παιχνιδιού του. Η θέση του σμολ φόργουορντ ήταν η λιγότερο χρήσιμη της πεντάδας. Οι σμολ φόργουορντ εκείνης της εποχής ήταν κάτι ανάμεσα σε ψηλούς σούτινγκ γκαρντ και δυάρια και σε κοντούς πάουερ φόργουορντ, χωρίς συγκεκριμένους ρόλους στο παιχνίδι, τουλάχιστον στην Ευρώπη. Το μεγάλο πλεονέκτημα του δεν ήταν το ιδιαίτερα εύστοχο σουτ του και η ικανότητα να σκοράρει τρίποντα με πρωτόγνωρους ρυθμούς, αλλά το γεγονός ότι αυτά τα έκανε ένας παίκτης με ύψος 2,05 μέτρα. Ελάχιστοι αντίπαλοι αμυντικοί μπορούσαν να τον δουν στα μάτια και απέναντι στους περισσότερους σούταρε πάνω από τα κεφάλια τους. Επιπλέον στοιχεία ήταν που τον καθιστούσε ακόμα πιο επικίνδυνο, ήταν η ικανότητά του να σουτάρει και εκτός ισορροπίας, ενώ οι απόπειρες σουτ από οκτώ μέτρα (σε μακρινή απόσταση από τη γραμμή του τρίποντου) δεν ήταν καθόλου σπάνιες.
Βραζιλία
Ο Σμιτ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 1974, σε ηλικία 16 ετών, με την Παλμέιρας. Ως μέλος της Παλμέιρας, κέρδισε το Πρωτάθλημα Σάο Πάολο το 1974 και το Πρωτάθλημα Βραζιλίας το 1977.
Το 1978, μετακόμισε στην Εσπόρτε Κλούμπε Σίριο. Ως μέλος της Σίριο, ο Σμιτ κέρδισε το Πρωτάθλημα Σάο Παόλο τόσο το 1978 όσο και το 1979, και το Πρωτάθλημα Βραζιλίας το 1979. Με τη Σίριο κέρδισε επίσης το Πρωτάθλημα Συλλόγων Νότιας Αμερικής και το Διηπειρωτικό Κύπελλο το 1979. Πέτυχε 42 πόντους στον τελικό του 1979 με αντίπαλο τη γιουγκοσλαβική Μπόσνα Σαράγεβο. Ο Σμιτ ήταν ο πρώτος σκόρερ του Πρωταθλήματος Βραζιλίας τόσο το 1979 όσο και το 1980.
Το 1982, εντάχθηκε στην Αμέρικα Ρίο ντε Τζανέιρο. Ωστόσο, έμεινε στο σύλλογο για σύντομο χρονικό διάστημα.
Γιουβεκαζέρτα
Για τη σεζόν 1982–83, εντάχθηκε στην ιταλική Γιουβεκαζέρτα Μπάσκετ της 2ης κατηγορίας. Με τη Γιουβεκαζέρτα, έπαιξε στην Σέριε Α για πρώτη φορά τη σεζόν 1983–84. Την ίδια σεζόν, ο Σμιτ έπαιξε σε πανευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση για πρώτη φορά, καθώς έπαιξε στο Κύπελλο Κόρατς. Με την ιταλική ομάδα κατέκτησε τον τίτλο του Κυπέλλου Ιταλίας το 1988 με νίκη επί της Βαρέζε με 113–100 και ο Βραζιλιάνος σταματάει στους 39 πόντους. Στον τελικό της Αθήνας του Κυπέλλου Κυπελλούχων 1988–89, ο Σμιτ σημείωσε 44 πόντους με αντίπαλο την ισπανικής Ρεάλ Μαδρίτης. Ωστόσο, ο αστέρας της Ρεάλ Μαδρίτης, Ντράζεν Πέτροβιτς, σημείωσε 62 πόντους στο ίδιο παιχνίδι και η Γιουβεκαζέρτα έχασε το παιχνίδι, με τελικό αποτέλεσμα 117–113.
Ο Σμιτ αναδείχθηκε έξι φορές κορυφαίος σκόρερ της Σέριε Α, ενώ ήταν μέλος της Γιουβεκαζέρτα (σεζόν 1983–84 έως 1989–90). Η Γιουβεκαζέρτα στα επόμενα έτη απέσυρε τη φανέλα του με το νούμερο 18.
Παβία
Το 1990, ο Σμιτ εντάχθηκε στην ιταλική Παλακανέστρο Παβία της δεύτερης κατηγορίας. Με την Παβία, αναδείχθηκε κορυφαίος σκόρερ τις σεζόν 1990–91 και 1992–93. Πέτυχε 1.760 πόντους σε 40 παιχνίδια τη σεζόν 1990–91, με μέσο όρο 44 πόντων. Η επίδοση αυτή παραμένει ρεκόρ στην ιστορία του ιταλικού πρωταθλήματος Με την Παβία, αναδείχθηκε επίσης κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος τη σεζόν 1991–92. Ήταν επίσης μέλος του FIBA All-Star Games το 1991. Ως μέλος της Παβία, ο Σμιτ έκανε επίσης το παιχνίδι με το υψηλότερο σκοράρισμα στη Σέριε Α, καθώς σημείωσε 66 πόντους σε ένα παιχνίδι της σεζόν 1991–92 με αντίπαλο την Αουξίλιουμ Παλακανέστρο Τορίνο στις 30 Νοεμβρίου 1991. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ιταλία αγωνίστηκε σε 271 συνεχόμενους αγώνες. Το 1993 η Παβία απέσυρε τη φανέλα του με το νούμερο 11.
Ενώ έπαιζε στην Ιταλία, ο Σμιτ κέρδισε έναν οπαδό, τον μελλοντικό αστέρα του ΝΒΑ, Κόμπι Μπράιαντ. Εκείνη την εποχή, ο Μπράιαντ ήταν μικρό παιδί που ζούσε στην Ιταλία, ενώ ο πατέρας του, Τζο Μπράιαντ, έπαιζε επαγγελματική καλαθοσφαίριση στη χώρα. Ο Μπράιαντ αποκάλεσε τον Σμιτ ένα από τα παιδικά του είδωλα και επίσης δήλωσε ότι ο Βραζιλιάνος θα μπορούσε να ήταν ένας από τους σπουδαιότερους παίκτες στο ΝΒΑ, αν είχε παίξει στο πρωτάθλημα.
Συνολικά κατά τη διάρκεια της καριέρας του στην Ιταλία, ο Σμιτ ήταν επτά φορές ο κορυφαίος σκόρερ της Σέριε Α (1983–84, 1984–85, 1985–86, 1986–87, 1988–89, 1989–90 και 1991–92). Το 2017 εισήχθη στο ιταλικό Hall of Fame Καλαθοσφαίρισης.
Επιστροφή στη Βραζιλία
Επέστρεψε στη γενέτειρά του τη Βραζιλία το 1995, για να παίξει για άλλη μια φορά στο Πρωτάθλημα Βραζιλίας. Αγωνίστηκε στη Σπορτ Κλουμπ Κορίνθιανς Παουλίστα από το 1995 έως το 1997. Στη συνέχεια έπαιξε στη Γκρέμιο Μπαρουέρι/Μακένζι από το 1997 έως το 1999 και ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του στην ομάδα καλαθοσφαίρισης της Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο, όπου έπαιξε από το 1999 έως το 2003.
Με την Παουλίστα, κέρδισε το Πρωτάθλημα Βραζιλίας το 1996. Ως μέλος της Γκρέμιο Μπαρουέρι, κέρδισε το Πρωτάθλημα Σάο Πάολο το 1998. Επίσης, με τη Γκρέμιο Μπαρουέρι, ο Σμιτ σε ηλικία 39 ετών, σημείωσε 74 πόντους σε παιχνίδι του πρωταθλήματος Σάο Πάολο στις 28 Νοεμβρίου 1997.
Ως μέλος της Φλαμένγκο, κέρδισε το Πρωτάθλημα Ρίο ντε Τζανέιρο το 1999 και το 2002. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του εκεί ευστόχησε σε 90 συνεχόμενες ελεύθερες βολές σε δέκα επίσημους αγώνες. Η Φλαμένγκο στα επόμενα έτη απέσυρε τη φανέλα του με το νούμερο 14. Ο Σμιτ ήταν ο κορυφαίος σκόρερ του Πρωταθλήματος Βραζιλίας σε κάθε μία από τις τελευταίες οκτώ σεζόν που αγωνίστηκε σε αυτό (1996, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003). Αυτή η επίδοση προστέθηκε στις άλλες δύο σεζόν που είχε αναδειχθεί ξανά κορυφαίος σκόρερ του πρωταθλήματος, το 1979 και το 1980.
Αποχώρησε από την ενεργό δράση στις 26 Μαΐου 2003, σε ηλικία 45 ετών. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του σε συλλόγους, σημείωσε συνολικά 42.044 πόντους, σε 1.289 παιχνίδια, με μέσο όρο σταδιοδρομίας 32,6 πόντους ανά παιχνίδι. "Προσπάθησα όλη μου τη ζωή για να γίνω ο καλύτερος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών και δεν τα κατάφερα, αλλά είμαι πραγματικά περήφανος για αυτό που έκανα", είπε ο Όσκαρ στις 26 Μαΐου 2003, την ημέρα που αποχώρησε. Δεν μπορούσε να κρύψει τα δάκρυα εκείνη την ημέρα, που ήταν τόσο διαφορετικά από αυτά του 1979, στην αρχή της λαμπρής καριέρας του. Άφησε πίσω του μερικά εντυπωσιακά ορόσημα. Είχε 297 πόντους για να φτάσει τους 50.000 στην καριέρα του, αλλά εξακολουθεί να κατέχει τον τίτλο για τους περισσότερους πόντους που σημειώθηκαν από οποιονδήποτε παίκτη στην ιστορία του μπάσκετ. Δύο χρόνια πριν από το τέλος, είχε ξεπεράσει το ρεκόρ του Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ που ολοκλήρωσε την σταδιοδρομία του το 1989. Συγκεκριμένα, τον Οκτώβριο του 2001 στο ντέρμπι με τη Φλουμινένσε ξεπέρασε τους 46.275 πόντους που σημείωσε ο Τζαμπάρ στα 24 χρόνια της καριέρας του. Ωστόσο, αυτά τα σύνολα δεν περιλαμβάνουν όλα τα παιχνίδια που έπαιξε κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας, καθώς τα στατιστικά για μερικά από τα παιχνίδια των εθνικών κυπέλλων και των παιχνιδιών των ευρωπαϊκών  δεν είναι πλήρως διαθέσιμα. Το σύνολο των πόντων του στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα είναι 15.946, γεγονός που τον κατατάσει στην κορυφή όλων των εποχών.
NBA Ντραφτ
Ο Σμιτ έγινε ντραφτ από τους Νιου Τζέρσεϊ Νετς στον έκτο γύρο του NBA Ντραφτ του 1984 και έπαιξε μαζί τους στην περίοδο προετοιμασίας το 1984. Ωστόσο, αρνήθηκε την προσφορά του συλλόγου για ένα πλήρως εγγυημένο συμβόλαιο, επειδή οι μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις ήταν πολύ σημαντικά χαμηλότερου ποσού από όσα έβγαζε τότε στην Ιταλία, καθώς και επειδή η αποδοχή της προσφοράς της ομάδας θα σήμαινε ότι δεν θα μπορούσε πλέον να αγωνιστεί στην Εθνική Βραζιλίας. Αυτό συνέβη επειδή μέχρι το 1989, οι παίκτες του ΝΒΑ δεν επιτρεπόταν να παίζουν για τις εθνικές ομάδες. Το 1997 στην επετειακή έκδοση 100 Greatest Basketball Players of All Time ο Σμιτ ήταν ένας από τους πέντε μόνο παίκτες εκτός NBA που συμπεριλήφθηκαν στο βιβλίο.
Νέων
Ο Σμιτ έπαιξε με τις «μικρές» εθνικές ομάδες της Βραζιλίας. Έπαιξε σε 15 παιχνίδια με την εθνική ομάδα εφήβων επίλεκτων του Σάο Πάολο, με την οποία σημείωσε 393 πόντους σε 15 παιχνίδια, με μέσο όρο 26,2 πόντους ανά παιχνίδι. Έπαιξε επίσης σε 31 παιχνίδια με την εθνική ομάδα νέων της Βραζιλίας, όπου σημείωσε συνολικά 569 πόντους, με μέσο όρο 18,4 πόντους ανά παιχνίδι.
Ανδρών
Η πρώτη μεγάλη διοργάνωση που συμμετείχε ήταν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1978 στις Φιλιππίνες, ακόμα ως παίκτης της Παλμέιρας. Η Βραζιλία τερμάτισε τρίτη και ο νεαρός Οσκάρ ήταν ο δεύτερος καλύτερος σκόρερ στην ομάδα με 159 πόντους (17,7 ανά παιχνίδι). Με την Εθνική Βραζιλίας ανδρών, έπαιξε σε πέντε  Ολυμπιακούς Αγώνες (ήταν ο δεύτερος παίκτης που το κατάφερε μετά τον Τεόφιλο Κρουζ) και ήταν ο κορυφαίος σκόρερ σε τρεις από αυτούς. Ωστόσο, δεν πέρασε ποτέ από τα προημιτελικά της διοργάνωσης. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, έπαιξε σε επτά αγώνες και σημείωσε 169 πόντους, με μέσο όρο 24,1 ανά αγώνα.
Πέτυχε ξανά 169 πόντους σε επτά αγώνες στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1984. Η καλύτερη ολυμπιακή του εμφάνιση ήταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988. Σε εκείνη τη διοργάνωση, σημείωσε 338 πόντους με μέσο όρο 42,3 πόντους ανά παιχνίδι. Εκείνη τη χρονιά, σημείωσε επίσης ρεκόρ Ολυμπιακών αγώνων με 55 πόντους με αντίπαλο την Ισπανία και έχει επτά στους δέκα αγώνες με τα περισσότερα σκορ στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων. Στον αγώνα με την Ισπανία (νικήτρια της συνάντησης με 118–110) είχε απολογισμό 11 στα 17 δίποντα, 6/11 τρίποντα, 15/16 βολές και έπαιξε και στα 40 λεπτά του αγώνα. Το 1992, σημείωσε 198 πόντους σε οκτώ παιχνίδια και το 1996, σημείωσε 219 πόντους σε οκτώ παιχνίδια και πάλι πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με μέσο όρο 24,8 πόντους. Σε 38 αγώνες σε Ολυμπιακά τουρνουά, ο Σμιτ σημείωσε 1.093 πόντους (ρεκόρ), με μέσο όρο 28,8 πόντους ανά παιχνίδι.
Είναι επίσης ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών σε συνολικούς πόντους που σημειώθηκαν στο Παγκόσμιο Κύπελλο, έχοντας σημειώσει συνολικά 843 πόντους σε 33 παιχνίδια, με μέσο όρο 25,5 πόντους ανά παιχνίδι. Κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο, όπου αναδείχθηκε στην καλύτερη ομάδα, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1978 και αναδείχθηκε επίσης στην καλύτερη πεντάδα τόσο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 (στο οποίο ήταν δεύτερος σκόρερ πίσω από το Νίκο Γκάλη), όσο και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1990, στο οποίο ήταν επίσης ο κορυφαίος σκόρερ, με κατά μέσο όρο 34,6 πόντους ανά παιχνίδι.
Αγωνίστηκε στον τελικό των Παναμερικανικών Αγώνων του 1987, που διεξήχθη στην Ιντιανάπολις με αντίπαλο την Εθνική Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, η οποία απαρτιζόταν από παίκτες κολεγίων του NCAA και συμπεριλάμβανε μεταξύ άλλων τον Ντέιβιντ Ρόμπινσον. Η Βραζιλία ήταν πίσω στο σκορ στο ημίχρονο με 68–54, ωστόσο, ο Σμιτ τελείωσε το παιχνίδι με 46 πόντους, στη νίκη της Βραζιλίας με 120–115.
Το 1996, σε ηλικία 38 ετών αποσύρθηκε από την Εθνική Βραζιλίας ως πρώτος σκόρερ όλων των εποχών. Ενώ εκπροσωπούσε τη Βραζιλία, σημείωσε συνολικά 7.693 πόντους σε 326 παιχνίδια, με μέσο όρο 23,6 πόντους ανά παιχνίδι. Τελευταίος του αγώνας ήταν με αντίπαλο την Ελλάδα (νίκη της ελληνικής εθνικής με 91–72) στον αγώνα κατάταξης της Ολυμπιάδας, όπου σημείωσε 21 πόντους. Το 1996, ο Σμιτ βραβεύθηκε με το Ολυμπιακό Τάγμα.
Μετέπειτα σταδιοδρομία
Το 2004, ο Σμιτ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη διοίκηση. Ήταν Διευθύνων Σύμβουλος της «Telemar Rio de Janeiro», μιας βραζιλιάνικης επαγγελματικής ομάδας καλαθοσφαίρισης, η οποία κέρδισε το Πρωτάθλημα Ρίο ντε Τζανέιρο το 2004 και το Πρωτάθλημα Βραζιλίας το 2005. Το 2006 μαζί με άλλους σπουδαίους Βραζιλιάνους καλαθοσφαιριστές ηγήθηκε του NLB: Nossa Liga de Basquete («το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης μας»), ένας επιχειρηθέντας αντίπαλος στο Πρωτάθλημα Βραζιλίας. Ωστόσο, το πρωτάθλημα διαλύθηκε ένα χρόνο αργότερα και επανασυστάθηκε το 2015.
Το 2016 ήταν ο σημαιοφόρος της Ολυμπιακής Σημαίας στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο ντε Τζανέιρο.
Προσωπική ζωή
Στις 13 Μαΐου 2013, ο Σμιτ έκανε εγχείρηση εγκεφάλου για να αφαιρέσει κακοήθη όγκο. Στην αρχή, κανείς δεν το γνώριζε εκτός από την οικογένειά του. Ο Τύπος έμαθε για την ασθένεια δεκαπέντε ημέρες μετά το χειρουργείο, σε δείπνο για τον εορτασμό της 50ής επετείου της διπλής Παγκόσμιας Πρωταθλήτριας Ανδρών Εθνικής Βραζιλίας με τον  Σμιτ να μην εμφανίζεται στην εκδήλωση. Η ασθένεια αργότερα τέθηκε σε ύφεση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Βραζιλιάνοι γερμανικής καταγωγής Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Παναμερικανικούς Αγώνες 1979 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1986 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Παναμερικανικούς Αγώνες 1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1992 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1996 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βραζιλιάνικων συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιουβεκαζέρτα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλακανέστρο Παβία Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαγιαδολίδ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Μέλη Ολυμπιακού Τάγματος
Βιαζ (Κυριλλική καλλιγραφία)
μικρογραφία|Βιαζ μικρογραφία|Ρωσικό Βιαζ του [[Άξιον Εστίν]] Το Βιαζ (ρωσικά: вязь από το ρωσικό вязать, vyazat, (Ουκρανικά: в'язь από το Ουκρανικό в'язати, Παλαιά Εκκλησιαστικά Σλαβονικά: вѩзати, vięzati "δεσμεύω, ισοπαλώ") είναι ένας τύπος Κυριλλικού περίτεχνων γραμμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλλιγραφία
Καρτεζίνι
Το καρτεζίνι ήταν παλαιότερο επτανησιακό μέτρο χωρητικότητας υγρών.
Το μέτρο αυτό ίσχυε σ΄ όλα τα Επτάνησα από την εποχή της Ενετοκρατίας. Διατηρήθηκε η ισχύς του και μετά την ενσωμάτωση αυτών με την Ελλάδα μέχρι σχεδόν την δεκαετία του 1950. Σε βάρος ισοδυναμούσε με 36 δράμια (της οκάς), (1 δράμι = 3,2 γραμμάρια).
Πηγές
Κατηγορία:Μονάδες μάζας Κατηγορία:Επτάνησα Κατηγορία:Λαογραφία
Κιναμωμικό οξύ
Κιναμωμικό οξύ είναι μια οργανική ένωση με χημικό τύπο C6H5CHCHCO2H. Είναι μια λευκή κρυσταλλική ένωση που είναι ελαφρά διαλυτή στο νερό. Ταξονομείται ως ακόρεστο καρβοξυλικό οξύ, εμφανίζεται φυσικά σε κάποια φυτά. Διαλύεται σε πολλούς οργανικούς διαλύτες. Υπάρχει και ως cis και ως trans ισομερές αν και το δεύτερο είναι πιο συνηθισμένο.
Φυσική εμφάνιση
Λαμβάνεται από το λάδι της κανέλας, ή από το βάλσαμο λεύκας ως στύρακας. Βρίσκεται επίσης στο βούτυρο καριτέ. Το κιναμωμικό οξύ έχει μια οσμή σαν το μέλι· αυτό και ο πιο πτητικός αιθυλεστέρας του (κιναμωμικό αιθύλιο) είναι συστατικά καρικεύματα στο βασικό έλαιο της κανέλας, με το οποίο συσχετίζεται η κιναμωμαλδεΰδη που είναι το κύριο συστατικό. Το κιναμωμικό οξύ είναι επίσης μέρος των βιοσυνθετικών οδών του σικιμικού οξέος και του φαινυλοπροπανοειδούς. Η βιοσύνθεσή του εκτελείται με την επίδραση του ενζύμου αμμωνιακή λυάση της φαινυλαλανίνης (PAL) σε φαινυλαλανίνη.
Παραγωγή
Η αρχική σύνθεση του κιναμωμικού οξέος περιλαμβάνει την αντίδραση Πέρκιν (Perkin), που συνεπάγεται τη συμπύκνωση του αιθανικού ανυδρίτη και της βενζαλδεΰδης με καταλύτη βάσης. Ο Ράινερ Λούντβιχ Κλάιζεν (Rainer Ludwig Claisen) (1851–1930) περιέγραψε τη σύνθεση των κιναμωμικών εστέρων με την αντίδραση της βενζαλδεΰδης και εστέρων. Η αντίδραση είναι γνωστή ως συμπύκνωση Κλάιζεν. Μπορεί επίσης να παρασκευαστεί από κιναμωμαλδεΰδη και βενζαλοχλωρίδιο.
Χρήσεις
Το κιναμωμικό οξύ χρησιμοποιείται σε καρικεύματα, συνθετικό λουλάκι και σε κάποια φάρμακα. Μια βασική χρήση είναι στην κατασκευή των μεθυλ, αιθυλ και βενζυλ εστέρων για τη βιομηχανία αρωμάτων. Το κιναμωμικό οξύ είναι πρόδρομο του γλυκαντικού ασπαρτάμη μέσα από αμινοποίηση με ενζυματικό καταλύτη προς φαινυλαλανίνη.
Το κιναμωμικό οξύ είναι επίσης ένα είδος αυτοαναστολέα που παράγεται από μυκητασιακό σπόριο για να αποτρέψει τη βλάστηση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Αρωματικές ύλες Κατηγορία:Φαινυλοπροπανοειδή
Βοϊβοδαλίκι
Σε διάφορα διοικητικά έγγραφα της Χώρας Μετσόβου, του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα, καταγράφεται ο όρος βοϊβοδαλίκι. Προέρχεται από την λέξη βοεβόδας, τίτλο που έφερε ο εκάστοτε Οθωμανός νομέας της περιοχής και, ως έννοια, προσδιορίζει το τοπικό σύστημα είσπραξης και απόδοσης των φόρων στο οθωμανικό κράτος.
Αναταραχές
Το βοϊβοδαλίκι συνιστούσε τη σημαντικότερη κοινοτική λειτουργία της Χώρας Μετσόβου και απασχολούσε έντονα την ηγετική της ομάδα. Η επίγνωση ότι, η φορολογική και πολιτική αυτοδιάθεση της Χώρας συνδέονταν άμεσα με την υπεύθυνη διαχείριση του βοϊβοδαλικίου, οδηγούσε συχνά σε ξέσπασμα εσωτερικών αναταραχών. Γενεσιουργός αιτία τους ήταν ο φόβος μήπως, οι κατά καιρούς λανθασμένοι χειρισμοί της ηγετικής ομάδας, οδηγήσουν τον mukata‘a του Μετσόβου σε μη ελεγχόμενα από τους κατοίκους του πρόσωπα.
Φόροι
Η απόδοση του φόρου και η εξασφάλιση των σχετικών εγγράφων από τον εκάστοτε βοεβόδα, συνιστούσε την εξωτερική πτυχή του βοϊβοδαλικίου. Όμως, για τα κατώτερα στρώματα του πληθυσμού το βοϊβοδαλίκι ταυτίζονταν με την αρχοντική κοινωνία του Μετσόβου, εφόσον τα όργανα που αναλάμβαναν τη διεκπεραίωσή του προέρχονταν από αυτή. Οι ακολουθούμενες εισπρακτικές διαδικασίες αναπαρήγαγαν σε τοπική κλίμακα γνωστές μεθόδους του οθωμανικού δημοσιονομικού συστήματος.
Πλαίσιο δράσης
Με ειδικά συμφωνητικά, στα οποία αναγράφονταν τα εισπραττόμενα ποσά καθώς και οι υποχρεώσεις ή τα δικαιώματα του εκάστοτε ελτιζαμτζή (iltizâm),όπως αποκαλούνται στα έγγραφα της εποχής οι εκμισθωτές των φόρων, καθορίζονταν απόλυτα το πλαίσιο δράσης τους. Η εφαρμογή αυτού του συστήματος είχε διττό σκοπό. Από τη μία, τη σύσταση ενός μηχανισμού είσπραξης των φόρων και από την άλλη την εμπλοκή των χρηματικών κεφαλαίων των εύπορων κατοίκων του Μετσόβου στην εξυπηρέτηση του βοϊβοδαλικίου.
Ζαν-Φρανσουά ντε Τρουά
O Ζαν-Φρανσουά ντε Τρουά (γαλλικά: Jean François de Troy) (27 Ιανουαρίου 1679, Παρίσι - 26 Ιανουαρίου 1752, Ρώμη) ήταν Γάλλος ζωγράφος του ροκοκό και σχεδιαστής ταπισερί. Υπήρξε ένας από τους κορυφαίους ζωγράφους της Γαλλίας στην εποχή του, δημιούργησε διακοσμητικούς πίνακες, ρωπογραφίες και πορτρέτα. Ήταν ο εισηγητής των «πινάκων μόδας», που προσπάθησαν να δώσουν ένα αυθεντικό πορτρέτο της μόδας, των ενασχολήσεων και των τρόπων της εποχής του.
Διετέλεσε διευθυντής της Γαλλικής Ακαδημίας στη Ρώμη από το 1738 έως το 1751.
Βιογραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ερωτική εξομολόγηση, 1731, [[Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου]] αριστερά|μικρογραφία|299x299εσ|Η καλτσοδέτα, 1724 Ο Ζαν-Φρανσουά ντε Τρουά ήταν γόνος οικογένειας ζωγράφων. Ο πατέρας του ήταν ο ζωγράφος Φρανσουά ντε Τρουά (1645-1730) που ήταν ο πρώτος του δάσκαλος. Δεν κατάφερε να κερδίσει το βραβείο της Ρώμης αλλά πήγε με έξοδα του πατέρα του στην Ιταλία από το 1699 έως το 1706. Έμεινε αρχικά στη Ρώμη και επισκέφτηκε επίσης πόλεις της βόρειας Ιταλίας.
Επιστρέφοντας στο Παρίσι, το 1708 έγινε δεκτός στη Βασιλική Ακαδημία Ζωγραφικής και Γλυπτικής, ίσως με τη βοήθεια του πατέρα του που ήταν τότε ο διευθυντής αυτού του ιδρύματος. Έλαβε θέση αναπληρωτή καθηγητή το 1716 και στη συνέχεια καθηγητή το 1730.
Στον μεγάλο διαγωνισμό του 1727, έλαβε από κοινού με τον Φρανσουά Λεμουάν το πρώτο βραβείο για τον πίνακά του Η ανάπαυση της Αφροδίτης (Μουσείο Καλών Τεχνών του Νανσί).
Το 1738 έφυγε από τη Γαλλία για τη Ρώμη μετά τον διορισμό του ως Διευθυντή της Γαλλικής Ακαδημίας στη Ρώμη. Έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στη Ρώμη. Εκλέχτηκε επίσης ως επίτιμο μέλος της Ρωμαϊκής Ακαδημίας του Αγίου Λουκά και στη συνέχεια το 1744 διορίστηκε διευθυντής της.
Ο Ντε Τρουά ανήλθε δύο φορές σε ύψιστα αξιώματα στη ζωή του, την πρώτη φορά όταν αγόρασε το αξίωμα του «γραμματέως του Βασιλιά» και τη δεύτερη όταν χρίσθηκε από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΕ΄ ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ. Σύμφωνα με αναφορές συγχρόνων του, ζούσε πολυτελή ζωή στη Ρώμη και σύχναζε στους ανώτερους κοινωνικούς κύκλους της πόλης.
Στην προσωπική του ζωή η μοίρα τον χτύπησε αλύπητα: η γυναίκα του πέθανε σε νεαρή ηλικία και τα επτά παιδιά που είχαν αποκτήσει, όλα πέθαναν πριν από αυτόν. Πέθανε στις 26 Ιανουαρίου 1752 στη Ρώμη.
Έργο
μικρογραφία|Ο Χρόνος αποκαλύπτει την Αλήθεια, 1733 Ο Ζαν-Φρανσουά ντε Τρουά είχε μια επιτυχημένη καριέρα με τις μεγάλες και ιστορικές και αλληγορικές συνθέσεις του. Οι ιστορικοί πίνακές του και οι μυθολογικές σκηνές του φέρουν την επιρροή του Πάολο Βερονέζε και του Ρούμπενς, όπως η αλληγορία του Ο Χρόνος αποκαλύπτει την Αλήθεια (1733, Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου). Κατά τη διάρκεια της διαμονής του στη Ρώμη, ασχολήθηκε επίσης με την τοιχογραφία.
Ωστόσο, η σύγχρονη φήμη του βασίζεται περισσότερο στις σκηνές κομψής κοινωνικής ζωής, τις οποίες ζωγράφισε στο Παρίσι μεταξύ 1725 και 1738. Αυτές οι εικόνες απεικονίζουν άτομα της εποχής του σε πάρκα ή εσωτερικούς χώρους που ασχολούνται με το γλέντι, το παιχνίδι χαρτιών ή το διάβασμα. Βασίζονται στις σκηνές από υπαίθριες γιορτές του Αντουάν Βαττώ και του Νικολά Λανκρέ και στην ολλανδική ρωπογραφία του 17ου αιώνα, αλλά οι συνθέσεις του ντε Τρουά διακρίνονται για την λεπτομερή απόδοση των ρούχων και των επίπλων. Η ενδυμασία των πρωταγωνιστών αποκαλύπτει την υψηλή κοινωνική τους θέση. Αυτοί οι «πίνακες μόδας» (tabaux de mode) χαρακτηρίζονται επίσης από τον σχολαστικό χειρισμό του χρώματος και την αφηγηματική σαφήνεια.
Φιλοτέχνησε επίσης τα σχέδια για δύο σειρές ταπισερί που υφάνθηκαν στο εργοστάσιο των Γκομπλέν. Κάθε σειρά αποτελείται από επτά ταπισερί. Η μία εξιστορεί την Ιστορία της Εσθήρ (1737–40) και η άλλη την Ιστορία του Ιάσονα (1743–46). Τα σχέδια της Ιστορίας της Εσθήρ ήταν τόσο επιτυχημένα που υφάνθηκαν οκτώ φορές τον 18ο αιώνα. Τα σχέδια ταπισερί του ντε Τρουά χαρακτηρίζονται από αφθονία γραφικών λεπτομερειών και λαμπρά χρωματικά εφέ. Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι του Ροκοκό