Ρόμπερτ_Χάινλαϊν
Πρώιμο έργο, 1939–1958
Ο Alexei και ο Cory Panshin είχαν παρατήρησει ότι ο αντίκτυπος του Χάινλαϊν έγινε αμέσως αισθητός. Το 1940, το έτος μετά την πώληση του «Life-Line» στον Κάμπελ, έγραψε τρία μικρά μυθιστορήματα, τέσσερις νουβέλες και επτά διηγήματα. Συνέχισαν λέγοντας ότι «Κανείς δεν κυριάρχησε ποτέ στον τομέα της επιστημονικής φαντασίας όπως έκανε ο Μπομπ τα πρώτα χρόνια της καριέρας του». Ο Alexei εκφράζει δέος στην ικανότητα του Χάινλαϊν να παρουσιάζει στους αναγνώστες του έναν κόσμο τόσο δραστικά διαφορετικό από αυτόν που ζούμε τώρα, και συνάμα με τόσες πολλές ομοιότητες. Λέει ότι «Στα βιβλία του, μεταφερόμαστε σε έναν κόσμο διαφορετικό από τον δικό μας, αλλά και ταυτιζόμαστε με ένα ζωντανό πρόσωπο, το οποίο λειτουργεί εντός του πλαισίου του και σκέπτεται και ενεργεί σύμφωνα με τους όρους του». μικρογραφία| Το μυθιστόρημα του Χάινλαϊν του 1942 Beyond This Horizon επανεκδόθηκε σε Two Complete Science-Adventure Books το 1952, εμφανιζόμενο κάτω από τη γραμμή "Anson McDonald", παρόλο που η έκδοση του βιβλίου είχε εκδοθεί με το όνομα του ίδιου του Χάινλαϊν τέσσερα χρόνια νωρίτερα. μικρογραφία| Το πρώτο μέρος του The Puppet Masters πήρε το εξώφυλλο του τεύχους Σεπτεμβρίου 1951 του Galaxy Science Fiction. Το πρώτο μυθιστόρημα που έγραψε ο Χάινλαϊν, For Us, the Living: A Comedy of Customs (1939), δεν τυπώθηκε κατά τη διάρκεια της ζωής του, αλλά ο Ρομπερτ James εντόπισε το χειρόγραφο και εκδόθηκε το 2003. Αν και ορισμένοι δεν το θεωρούν ιδιαίτερο σαν μυθιστόρημα, αλλά περισσότερο σαν μια συγκαλυμμένη διάλεξη για τις κοινωνικές θεωρίες του Χάινλαϊν, ορισμένοι αναγνώστες είχαν μια πολύ διαφορετική άποψη. Σε μια κριτική του, ο John Clute έγραψε:"Δεν πρόκειται να προτείνω ότι αν ο Χάινλαϊν είχε τη δυνατότητα να δημοσιεύει [τέτοια έργα] ανοιχτά στις σελίδες του Astounding το 1939, η επιστημονική φαντασία θα είχε προβλέψει το μέλλον. Θα πρότεινα, ωστόσο, ότι αν ο Χάινλαϊν και οι συνάδελφοί του είχαν καταφέρει να δημοσιεύσουν έργα επιστημονικής φαντασίας για ενήλικες στο Astounding και τα συνάδελφά του περιοδικά, τότε το είδος της φεπιστημονικής φαντασίας μπορεί να μην είχε κάνει τόσο τραγικά κακή δουλειά στο να προϊδεάσει έστω και μια ιδέα του πως είναι να ζεις εδώ στις αρχές του 2004."Το "Για εμάς, τους ζωντανούς" ήταν ενδιαφέρον ως μια ματιά στην ανάπτυξη των ριζοσπαστικών ιδεών του Χάινλαϊν για την ιδέα του ανθρώπου ως κοινωνικό ζώο, συμπεριλαμβανομένου του ενδιαφέροντός του για την ελεύθερη αγάπη. Η προέλευση πολλών ζητημάτων που εμφανίζονται στις μεταγενέστερες ιστορίες του βρίσκονται σε αυτό το βιβλίο. Περιείχε επίσης και υλικό που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως υπόβαθρο για τα επερχόμενα μυθιστορήματά του. Σε αυτό περιελάμβανόταν μια λεπτομερή περιγραφή της μεταχείρισης του πρωταγωνιστή για να αποφύγει την εξορία του στο Κόβεντρι (μια παράνομη γη στους μύθους του Χάινλαϊν όπου εξορίζονται αμετανόητοι παραβάτες του νόμου). αριστερά|μικρογραφία| Ο Χάινλαϊν όπως απεικονίζεται στο περιοδικό Απίθανες Ιστορίες το 1953 Φαίνεται ότι ο Χάινλαϊν τουλάχιστον προσπάθησε να ζήσει με τρόπο συνεπή με αυτά τα ιδανικά, ακόμη και στη δεκαετία του 1930, και είχε μια ανοιχτή σχέση στο γάμο του με τη δεύτερη σύζυγό του, Λέσλιν. Ήταν επίσης γυμνιστής. Ο γυμνισμός και οι εκδημώσεις σεμνοτυφίας συζητούνται συχνά στο έργο του. Στο απόγειο του Ψυχρού Πολέμου, έχτισε ένα καταφύγιο κάτω από το σπίτι του, όπως αυτό που περιγράφει στο Farnham's Freehold.