cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρόπαια Αρκαδίας
Η παλιά ονομασία (Βερβίτσα) πιθανόν προέρχεται από τη σλαβική λέξη верба (βέρμπα) = ιτιά (βερμπίτσα > βερβίτσα), που σημαίνει περιοχή, όπου ευδοκιμούν οι ιτιές. Ο σύγχρονος οικισμός κτίστηκε μετά το 1449. Σήμερα αποτελούν κεφαλοχώρι της περιοχής.
Υπήρξαν έδρα του ομώνυμου δήμου, που λειτούργησε στο διάστημα 1998-2010, ενώ από το 2011 ανήκουν στον νεοσυσταθέντα Δήμο Γορτυνίας. Έχουν 506 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, και 636 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Αξιοθέατα
Από τα αξιοσημείωτα κτίρια του χωριού είναι το πετρόκτιστο κτίριο του Δημοτικού Σχολείου. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, χτισμένη το 1887, και η μητρόπολη της Κοίμησης της Θεοτόκου. Από το υπαίθριο πέτρινο θέατρο της Κουκούλας, που αποτελεί ένα πραγματικό στολίδι με τον μοναδικό του σχεδιασμό, μπορεί κάποιος να απολαύσει τη θέα του χωριού από ψηλά. Σε μικρή απόσταση από τα Τρόπαια βρίσκεται η τεχνητή λίμνη και το φράγμα του Λάδωνα.
Διοικητικές μεταβολές
Βερβίτσα (Αρκαδίας)
Τρόπαια (Αρκαδίας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Γορτυνίας
Ζοζέφ Ντολ
Ο Ζοζέφ Ντολ (γαλλ. Joseph Daul) είναι Γάλλος πολιτικός και μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Ανατολική Γαλλία.
Είναι μέλος των Ρεπουμπλικανών, το οποίο είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Στις 9 Ιανουαρίου 2007 εξελέγη πρόεδρος της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αντικαθιστώντας τον Χανς-Γκερτ Πέτερινγκ, ο οποίος έγινε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο Ντολ, εξαιτίας της θέσης του στην προεδρία της ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, είναι παράλληλα και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Είχε, επίσης, χρηματίσει δήμαρχος της πόλης Πφέτισχαϊμ της Αλσατίας από το 1989 μέχρι το 2001, ενώ είναι αξιωματικός του Αγροτικού Τάγματος της Αξίας, ιππότης του Εθνικό Τάγμα της Αξίας και μέλος της Λεγεώνας της Τιμής.
Εκτός από γαλλικά, ο Ζοζέφ Ντολ ομιλεί και γερμανικά και αλσατικά.
Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Γαλλίας
1792
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1792 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Οινόη Ηλείας
Η Οινόη είναι ημιορεινός οικισμός της Ηλείας και βρίσκεται κτισμένος σε υψόμετρο περίπου 190 μέτρων, δυτικά των οχθών του Πηνειακού Λάδωνα και νοτιοανατολικά του φράγματος Πηνειού. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 20,5 χιλιομέτρων ανατολικά-βορειοανατολικά της πόλης της Αμαλιάδας, περίπου 22 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Πύργου και περίπου 85 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Πάτρας (μέσω Κάπελης). Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 298 μόνιμοι κάτοικοι. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας Κατηγορία:Δήμος Πηνείας
Σπυρίδων Σπεράντζας
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σπεράντζας γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Το όνομα της συζύγου του ήταν Διαμαντίνα. Ο Σπυρίδων Σπεράντζας αναφέρεται σε κερκυραϊκα αρχεία από το 1763 έως το 1781. Το 1765 ολοκλήρωσε την εικονογράφηση του τέμπλου του Ναού των Αγίων Αντωνίου και Ανδρέα στην πόλη της Κερκύρας. Το 1786 τον βρίσκουμε να έχει μεταναστεύσει με τη σύζυγό του στην Τεργέστη.
Ο γιος του, ο Μιχαήλ, διετήρησε καλές σχέσεις με την Ορθόδοξη Εκκλησία. Περιστασιακά καθάριζε και συντηρούσε εικονίσματα. Ο εγγονός του Σπυρίδωνος ήταν επίσης ζωγράφος. Ο Σπυρίδων απεβίωσε στην Τεργέστη σε ηλικία 85 ετών.
Η τέχνη του
Ο Σπεράντζας με τον γιο του μετέφεραν την εκλεπτυσμένη τέχνη της Κέρκυρας και της επτανησιακής σχολής στην Τεργέστη. Αντιπροσώπευε τον ελληνικό ρομαντισμό και ταυτοχρόνως το αντιτιθέμενο ρεύμα του νεοκλασικισμού. Ενίσχυσε μια στυλιστική μετάβαση στην ελληνική τέχνη, όπως αυτή εξελίχθηκε από την κρητική αναγεννησιακή σχολή στην επτανησιακή σχολή. Η τέχνη του επηρεάσθηκε από το περιορισμένο ρεύμα του ελληνικού ροκοκό, όπως το καθόρισαν ο Παναγιώτης Δοξαράς και ο γιος του Νικόλαος Δοξαράς ο νεότερος. Η ελληνική αυτή τέχνη επηρεάσθηκε από τη Βενετική Σχολή και αργότερα εξελίχθηκε εξαιτίας της εκθέσεώς της στον γαλλικό, αγγλικό και αυστριακό πολιτισμό. Τριάντα από τα έργα του σε καμβά και τρεις από τις νωπογραφίες του έχουν σωθεί.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Ίζαακ φαν Όοστεν
Ο Ίζαακ φαν Όοστεν (φλαμανδικά: Izaak van Oosten, Isaak van Oosten ή Isaac van Oosten (μερικές φορές αναφερόμενος και ως Izaak van Costen), 10 Δεκεμβρίου 1613 - Δεκέμβριος 1661 ) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος του μπαρόκ που ασχολήθηκε με τη δημιουργία τοπίων και μικρών πινάκων (cabinet paintings)..
Βιογραφία
Απεβίωσε στην Αμβέρσα το 1661 χωρίς να αφήσει απογόνους.
Έργο
Ο φαν Όοστεν ειδικευόταν στην τοπιογραφία και τη δημιουργία μικρών πινάκων "για ντουλάπια"" (cabinet paintings). Οι συνθέσεις του φαίνεται ότι ήτα δημοφιλείς. Το έργο του ενσωματώνει όλα τα στοιχεία της σχολής ζωγραφικής της Αμβέρσας του πρώτου ημίσεος του 17ου αιώνα. Εμφανίζει ισχυρές επιρροές από άλλους τοπιογράφους της Αμβέρσας, ιδιαίτερα από τους Γιαν Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, Αλεξάντερ Κέιρινξ, Λούκας φαν Ούντεν και Γιαν Βίλντενς. Επηρεάστηκε, επίσης, από τα τελευταία έργα του Γιαν Μπρίγκελ του νεότερου, προς τον οποίο, ορισμένες φορές, είχαν αποδοθεί έργα του. Τα τοπία του είναι απλά και "ανοικτά". Τα ανοικτά σημεία τους αποτελούνται κατά κύριο λόγο από λοφώδη τοπία που τυπικά συμπληρώνονται από ένα γεφυράκι ή έναν δρόμο και μερικά συμπλέγματα δένδρων. Στις συνθέσεις αυτές υπάρχει μια συνολική αίσθηση πραότητας και ηρεμίας. Το φως είναι ομοιόμορφο και απαλό σε ολόκληρο τον πίνακα, ενώ τα δένδρα παραμένουν αλώβητα από τον άνεμο. Εν γένει φαίνεται να μην έχει επηρεαστεί από τους ζωγράφους δασωμένων περιοχών και την προτίμησή τους στις πυκνοφυτεμένες σκηνές. Ορισμένες από τις σκηνές του αποπνέουν ένα "άρωμα" Μεσογείου. Δεν υπάρχει μαρτυρία σχετικά με ταξίδι του στην Ιταλία και τα ιταλικής τεχνοτροπίας τοπία του φαίνεται πως τα εμπνεύστηκε από έργα άλλων καλλιτεχνών.
Όπως και άλλοι καλλιτέχνες της Αμβέρσας της εποχής, συνεργάστηκε με άλλους εξειδικευμένους ζωγράφους στη δημιουργία έργων. Ο Βίλλεμ φαν Χερπ πιστεύεται ότι ζωγράφισε το "σταφάζ" (πληθύσμωση με μορφές) πολλών συνθέσεων του φαν Όοστεν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα παρόμοιας συνεργασίας είναι τα δύο πάνελ με θέμα "τα τέσσερα στοιχεία", στα οποία ο φαν Όοστεν συνεργάστηκε με τον Πίτερ φαν Άφοντ για το σταφάζ και πιθανόν με τον Γιαν φαν Κέσσελ τον πρεσβύτερο για τα ζώα και τα στοιχεία νεκρής φύσης.
Έργα του φαν Όοστεν βρίσκονται στη συλλογή του Ουφίτσι, στο Μουσείο Πράδο, στο Μουσείο Ερμιτάζ, στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Ορλεάνης, στο Μουσείο Καλών Τεχνών της Ρεν, στο Μουσείο Τέχνης του Τολέδο και άλλα μουσεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
CEV Challenge Cup ανδρών 2022–23
Το CEV Challenge Cup ανδρών 2022–23 ήταν το 43ο πρωτάθλημα της τριτοβάθμιας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης πετοσφαίρισης ανδρών, CEV Challenge Cup.
Τον τίτλο κατέκτησε ο Ολυμπιακός για 1η φορά στην ιστορία του.
Παραπομπές
Κατηγορία:CEV Challenge Cup ανδρών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2022 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2023
Επαρχία Παφλαγονίας
Η Επαρχία Παφλαγονίας ήταν διοικητική διαίρεση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και της πρώιμης Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στη Μικρά Ασία.
Η επαρχία δημιουργήθηκε με τις μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού τον 4ο αιώνα και γεωγραφικά καταλάμβανε την ιστορική περιοχή της Παφλαγονίας και εδάφη που αποσπάστηκαν από την Επαρχία Βιθυνίας που προϋπήρχε. Έδρα του διοικητή ήταν η Γάγγρα και διοικητικά ανήκε στην Διοίκηση Ποντικής.
Το 398 αποσπάστηκε τμήμα της και έγινε η νέα Επαρχία Ονωριάδος. Η επαρχία καταργήθηκε τον 7ο αιώνα και τα εδάφη της μοιράστηκαν στα θέματα Oψικίου και Aρμενιάκων και αργότερα στο νέο Θέμα Παφλαγονίας.
Ο Ιεροκλέους στον Συνέκδημο αναφέρει σπουδαιότερες πόλεις της επαρχίας, την Γάγγρα, την Πομπηιόπολις, την Σόρα, την Άμαστρις, την Ιουνόπολις και την Δάδυβρα. Πριν την απόσπαση της Ονωριάδος σημαντκή πόλη ήταν και η Κλαυδιούπολη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Επαρχίες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας
Νορδικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου 2016
Στους αγώνες διεξήχθησαν δεκατρία αγωνίσματα ανδρών και γυναικών και έλαβαν μέρος αθλητές και αθλήτριες από τις 5 χώρες-μέλη της Ένωσης. Η Δανία και η Ισλανδία συμμετείχαν για δεύτερη φορά μαζί στην βαθμολογία από το 2015.
Πρωταθλήτρια χώρα στη βαθμολογία αναδείχθηκε η Σουηδία για έκτη συνεχόμενη φορά, με 301 βαθμούς συνολικά, 146 βαθμούς και 155 βαθμούς στους άνδρες και στις γυναίκες αντίστοιχα. Την δεύτερη θέση κατέκτησε η Νορβηγία με 217 βαθμούς, 117 βαθμούς και 100 βαθμούς στους άνδρες και στις γυναίκες, και την τρίτη η Δανία και η Ισλανδία με 188.5 βαθμούς, 85 βαθμούς και 103.5 βαθμούς στους άνδρες και στις γυναίκες. Στην τελευταία θέση έμεινε για πρώτη φορά στην ιστορία της στους αγώνες η Φινλανδία με 112.5 βαθμούς, 111 βαθμούς στους άνδρες και 101.5 βαθμούς στις γυναίκες.
Στον πίνακα των μεταλλίων στην πρώτη θέση κυριάρχησε η Σουηδία με 12 χρυσά. Την δεύτερη και την τρίτη θέση συμπλήρωσαν η Νορβηγία και η Φινλανδία και την τελευταία η Δανία με την Ισλανδία.
Στη διοργάνωση καταρρίφθηκαν δεκατρία Ρεκόρ αγώνων και πέντε Εθνικά ρεκόρ. Οι αγώνες μεταδόθηκαν από την κρατική τηλεόραση της Σουηδίας Sveriges Television.
Τόπος διεξαγωγής
thumb|left|Η Telekonsult Arena που φιλοξένησε τους Νορδικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου του 2016. thumb|350px|Το εσωτερικό της Telekonsult Arena. Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Telekonsult Arena, στο Βέξιε στη Σουηδία για δεύτερη φορά. Η προηγούμενη φορά ήταν το 2013.
Η Telekonsult Arena είναι ένας κλειστός χώρος για στίβο που βρίσκεται στο αθλητικό συγκρότημα Arenastaden Βέξιε. Άνοιξε στις 6 Οκτωβρίου του 2012, έχει έξι διαδρόμους στίβου 200 μέτρων, χωρητικότητα 2,550 θεατές και κόστισε 55 Mkr.
Η Telekonsult Arena έχει φιλοξενήσει δύο φορές το Πρωτάθλημα Συνθέτων Αγωνισμάτων Κλειστού Στίβου της Σουηδίας το 2013 και το 2014 καθώς και άλλες διοργανώσεις στίβου. Το 2017 θα διεξαχθεί για πρώτη φορά το Σουηδικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου. Επίσης ο χώρος είναι η έδρα της ομάδας στίβου IFK Βέξιε.
Ανδρών
thumb|right|Ο πρωταθλητής στα 200 μέτρα, Κάρστεν Βάρχολμ. thumb|right|Ο πρωταθλητής στα 4x200 μέτρα σκυταλοδρομία, Τζεϊσούμα Σαϊντί Εντούρ.
Γυναικών
thumb|right|Η πρωταθλήτρια στα 60 μέτρα, Εζίνε Οκπαραέμπο. thumb|right|Η πρωταθλήτρια στα 800 μέτρα, Ανίτα Χινρικσντότιρ. thumb|right|Η πρωταθλήτρια στα 200 μέτρα, Ιρένε Έκελουντ.
Ρεκόρ
Δεκατρία Ρεκόρ αγώνων και πέντε Εθνικά ρεκόρ καταρίφθηκαν σε αυτή τη διοργάνωση. Τα περισσότερα Ρεκόρ αγώνων πραγματοποιήθηκαν από την ομάδα της Σουηδίας ενώ τα περισσότερα Εθνικά ρεκόρ από την ομάδα της Νορβηγίας. Αναλυτικά τα ρεκόρ που καταρίφθηκαν είναι τα εξής:
Συμμετέχουσες χώρες
Σε παρένθεση ο αριθμός των αθλητών από τις συνολικά 5 ομοσπονδίες μέλη της Νορδικής Ομοσπονδίας Στίβου που ανταγωνίζονται σε αυτούς τους αγώνες.
Τηλεοπτική κάλυψη
Οι Νορδικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου του 2016 μεταδόθηκαν τηλεοπτικά στις 13 Φεβρουαρίου από την κρατική τηλεόραση της Σουηδίας Sveriges Television. Η διοργάνωση μεταδόθηκε σε δύο μέρη από το SVT2 και SVT2HD από τις 13.55 έως τις 15.00 και από το Kunskapskanalen από τις 15.00 έως τις 17.45.
Εξολοκλήρου οι αγώνες προβλήθηκαν χωρίς αλλαγή καναλιού διαδικτυακά από το SVT Play. Οι κρατικές τηλεοράσεις των άλλων χωρών που συμμετείχαν DR, RÚV, NRK και Yle δεν μετέδοσαν την διοργάνωση εφόσον ήταν ορατή και στο εξωτερικό απο το SVT Play. Σχολιαστής ήταν ο Γιόνας Κάρλσον (en).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στίβος στη Σουηδία Κατηγορία:Στίβος το 2016
Τάσος Καραμάνος
Ο Αναστάσιος (Τάσος) Καραμάνος (Ασπρόπυργος Αττικής, 21 Σεπτεμβρίου 1990) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός για τη Λαμία.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην ερασιτεχνική ομάδα του Ασπρόπυργου. Το 2009 μεταγράφηκε στην ομάδα της 4ης εθνικής κατηγορίας, τον Αστέρα Μαγούλας και κατέκτησε το τρόπαιο ερασιτεχνών το 2011.
Το καλοκαίρι του 2014 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό, παρέμεινε όμως ως δανεικός στην ομάδα του Περιστερίου για μία ακόμη περίοδο. Την επόμενη χρονιά παραχωρήθηκε ξανά ως δανεικός στον Πανιώνιο.
Το καλοκαίρι του 2016 δόθηκε για τρίτη συνεχή χρονιά ως δανεικός, στην πορτογαλική Φεϊρένσε, ενώ το επόμενο στην επίσης πορτογαλική Ρίο Άβε.
Στις εθνικές ομάδες
Ο Τάσος Καραμάνος υπήρξε διεθνής με την εθνική Ελπίδων από το 2011 έως το 2013.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Αστέρα Μαγούλας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Φεϊρένσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίο Άβε ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΣ Λαμίας Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία
Υπουργείο Γεωργίας (Ελλάδα)
Το Υπουργείο Γεωργίας (1917-2004) ήταν ελληνικό υπουργείο με αρμοδιότητες στα αγροτικά θέματα.
Ιστορικά στοιχεία
Η πρώτη προσπάθεια του ελληνικού κράτους για διαχείριση πόρων σχετικών με τη γη και τη γεωργία ήταν στις 28 Απριλίου του 1910 με την ίδρυση του Υπουργείο Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας με τον Νόμο 3724. Το υπουργείο αυτό είχε έξη τμήματα : Γεωργίας, Δασών, Εμπορίου και Βιομηχανίας, Μεταλλείων, Στατιστικής, και Ειδικού Λογιστηρίου.
Στις 20 Ιουνίου 1911 το Υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, κρατώντας τις σχετικές αρμοδιότητες με τη γεωργία, μέχρι το 1917.
Στις 14 Ιουνίου 1917 συστάθηκε το Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων από την Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1917 και σε αυτό υπήχθησαν τα τμήματα Γεωργίας, Γεωργικής Οικονομίας, Δασών, Αλιείας, Ζωοτεχνικής και Κτηνιατρικής υπηρεσίας από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και η διεύθυνση Κτημάτων η οποία μέχρι τότε ήταν στην εποπτεία του υπουργείου Οικονομικών.
Στον ίδιο χρόνο, με τον νόμο 853 της 2/8 Σεπτεμβρίου 1917, το Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων μετονομάστηκε σε Υπουργείο Γεωργίας με αρμοδιότητες τη γεωργία, τα δάση και τα δημόσια κτήματα.
Με μικρές περιόδους κατά τις οποίες είχε καταργηθεί (δικτατορία του Πάγκαλου του 1926 και δικτατορία του 1967), το υπουργείο Γεωργίας συνέχισε να υπάρχει με αυτό το όνομα μέχρι το 2004.
Στις 10 Μαρτίου 2004 με την απόφαση Υ 1/10.3.2004 του Πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή το Υπουργείο Γεωργίας μετονομάστηκε σε Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Αναφορές
Κατηγορία:Υπουργείο Γεωργίας (Ελλάδα)
Κυριάκος Δουρέκας
Ολυμπιακός
Εντάχθηκε στον Ολυμπιακό το 1993 και πέρασε 25 χρόνια με την ομάδα σε διάφορες θέσεις, με την πιο πρόσφατη να είναι αυτή του Γενικού Διευθυντή Ομάδας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έχει βιώσει πολλαπλές επιτυχημένες εκστρατείες, όπως 19 κατακτήσεις πρωταθλήματος και 17 σεζόν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Παράλληλα, συνεργάστηκε με προπονητές, όπως ο σημερινός προπονητής της Μπαρτσελόνα, Ερνέστο Βαλβέρδε, ο Λεονάρντο Ζαρντίμ και ο Μάρκο Σίλβα.
Νότιγχαμ Φόρεστ
Στις 6 Δεκεμβρίου 2018, η Νότιγχαμ Φόρεστ ανακοίνωσε επισήμως ότι ο Δουρέκας έχει προσληφθεί ως Τεχνικός Διευθυντής του συλλόγου. «Η Νότιγχαμ Φόρεστ είναι στην ευχάριστη θέση να επιβεβαιώσει ότι ο Κυριάκος Δουρέκας έχει προσληφθεί ως Τεχνικός Διευθυντής του συλλόγου. Έχει μεγάλη γνώση και εμπειρία του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου σε κορυφαίο επίπεδο», ήταν μέρος της επίσημης δήλωσης.
Πρόσθετες πηγές
Κατηγορία:Τεχνικοί Διευθυντές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Αραβοβυζαντινοί Πόλεμοι
Οι Αραβοβυζαντινοί πόλεμοι ήταν μια σειρά από πολέμους μεταξύ των Αράβων και των Βυζαντινών από το 629 έως το 1050. Ξεκίνησαν κατά την αρχική φάση της μουσουλμανικής κατάκτησης υπό την ηγεσία των Ρασιντούν και των Ομεϋαδών τον 7ο αιώνα και συνεχίστηκαν από τους διαδόχους τους έως τα μέσα του 11ου αιώνα.
Με την έξοδο των Αράβων από την Αραβική χερσόνησο κατά το 629-30 οι Βυζαντινοί απώλεσαν αμέσως τις νότιες επαρχίες τους, Συρία και Αίγυπτο. Κατά τη διάρκεια των επόμενων πενήντα χρόνων οι Άραβες θα έκαναν συχνές επιδρομές στη Μικρά Ασία, θα απειλούσαν δύο φορές την πρωτεύουσα των Βυζαντινών Κωνσταντινούπολη και θα κατακτούσαν το Εξαρχάτο της Αφρικής. Η κατάσταση σταθεροποιήθηκε μόνο μετά τη Δεύτερη πολιορκία της Κωνσταντινούπολης από τους Άραβες (717-718), όταν η Οροσειρά του Ταύρου παγιώθηκε ως το σύνορο μεταξύ Βυζαντινών και Αράβων και οι σχέσεις των δυο αυτοκρατοριών εξομαλύνθηκαν στο βαθμό ανταλλαγής διπλωματικών αντιπροσωπειών και τήρησης παρατεταμένων περιόδων ανακωχής. Οι επιδρομές και οι συγκρούσεις, ωστόσο, συνεχίστηκαν έως και τον 10ο αιώνα.
Κατά τη διάρκεια των πρώτων αιώνων των συγκρούσεων, οι Βυζαντινοί τηρούσαν κυρίως αμυντική στάση, αποφεύγοντας την ανοικτή μάχη και προτιμώντας να υποχωρούν στα οχυρωμένα κέντρα τους. Μόνο μετά το 740 ξεκίνησαν τις αντεπιθέσεις, ωστόσο το Χαλιφάτο των Αββασιδών είχε ακόμη αρκετή δύναμη ώστε να απαντά με καταστροφικές εισβολές στη Μικρά Ασία. Μετά την πτώση των Αββασιδών και την ισχυροποίηση του Βυζαντίου κάτω από τη Μακεδονική δυναστεία η πορεία των πραγμάτων άλλαξε. Μέσα σε πενήντα χρόνια, οι Βυζαντινοί αποκατέστησαν την κυριαρχία τους στη Συρία και την Αρμενία, που θα διατηρούσαν έως την άφιξη των Σελτζούκων Τούρκων το 1060.
Οι Άραβες διεκδίκησαν με το στόλο τους και την κυριαρχία στη θάλασσα, και από το 650 και έπειτα ολόκληρη η Μεσόγειος αποτέλεσε πεδίο μάχης, με επιδρομές σε νησιά και παράκτιους οικισμούς και των δυο πλευρών. Οι Μουσουλμανικές επιδρομές κορυφώθηκαν τον 9ο και στις αρχές του 10ου αιώνα, όταν κατέκτησαν την Κρήτη, τη Μάλτα και τη Σικελία και ο στόλος τους έφθασε στις ακτές της Γαλλίας, στη Δαλματία, έως και στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης.
Παραπομπές
*
Ιζζάτ (τιμή)
μικρογραφία|Μνημείο του πόλεμου ΝτραςΟ Ιζζάτ (Χίντι-Ουρντού: इज़्ज़त, عزت ইজ্জত) αναφέρεται στην έννοια της τιμής διαδεδομένη στο πολιτισμό της Βόρειας Ινδίας, του Μπαγκλαντές και του Πακιστάν. Ισχύει καθολικά σε όλες τις θρησκείες (Ινδουιστές, Μουσουλμάνοι και Σιχ), κοινότητες και φύλα. Η διατήρηση της φήμης για τον εαυτό του και την οικογένειά του είναι μέρος της έννοιας της ιζζάτ, καθώς και η υποχρεωτική λήψη εκδίκησης όταν η ιζζάτ έχει παραβιαστεί.
Στην πολιτική
Το Ιζζάτ έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην πολιτική δυναμική της Ινδίας και συνεχίζει ως έχει μέχρι σήμερα. Διάφοροι κρατικοί ηγέτες στα προ του 1947 πριγκιπικά κράτη της Βρετανικής κυβέρνησης στην Ινδία αντιστάθηκαν στην Βρετανική συμμετοχή στα βασίλειά τους, παρά το ότι ονομαστικά αναγνώριζαν τη Βρετανική κυριαρχία, επειδή τέτοια "παρέμβαση αποτελούσε προσβολή για την ιζζάτ τους." Μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας, η "πολιτική της ιζζάτ" έχει αναφερθεί ως ένας βασικός λόγος για την αύξηση των εκλεγμένων πολιτικών από μέχρι τώρα προς τα πίσω κοινότητες, οι οποίοι έχουν κάνει ελάχιστα για να ωφελήσουν οικονομικά τις κοινότητές τους, αλλά έχουν δημιουργήσει μεγαλύτερη ιζζάτ για αυτούς δημιουργώντας ισχυρούς πολιτικούς συνασπισμούς. Οι πολιτικοί στην εξουσία συχνά πλαισιώνουν λαϊκιστικές πολιτικές όσον αφορά την ιζζάτ, όπως με το Σχήμα Ιζζάτ του 2009 που ξεκίνησε από τον Ινδό Υπουργό Σιδηροδρόμων Μαμάτα Μπανερτζί, το οποίο παρέχει επιδότηση για τους φτωχότερους πολίτες ώστε να μπορούν να ταξιδεύουν με το τρένο.
Στην στρατιωτική κουλτούρα
Οι ένοπλες δυνάμεις της Ινδίας και του Πακιστάν ενσωματώνουν την έννοια της ιζζάτ ως ισχυρό κίνητρο. Αρκετές μονάδες του στρατού χρησιμοποιούν τον όρο στα συνθήματά τους, όπως το Ινδικό Σύνταγμα Πυροβολικού στο σύνθημά του, το "Σαρβάτρα Ιζζάτ ο Ικμπάλ" (Παντού με Τιμή και Δόξα).
Αναφορές
Κατηγορία:Πολιτισμός του Μπανγκλαντές Κατηγορία:Πολιτισμός της Ινδίας Κατηγορία:Πολιτισμός του Πακιστάν Κατηγορία:Ηθικός κώδικας πολεμιστή Κατηγορία:Κώδικες δεοντολογίας
Πτήση 93
Το Πτήση 93 (αγγλικά:United 93) είναι μια κινηματογραφική ταινία θρίλερ ντοκυμαντέρ και δράματος ταυτόχρονα του 2006, σε σενάριο, συμπαραγωγή και σκηνοθεσία του Πολ Γκρίνγκρας. Η ταινία εξιστορεί τα γεγονότα στο αεροσκάφος της Πτήσης 93 της United Airlines,, η οποία είχε καταληφθεί κατά τη διάρκεια της επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001, καθώς και την εμπειρία του προσωπικού ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας και τις επιθέσεις, οι οποίες ξεδιπλώθηκαν τότε.
Η ταινία επιχειρεί να εξιστορήσει την αεροπειρατεία και τα επακόλουθα γεγονότα της στην πτήση με όσο το δυνατόν περισσότερη ακρίβεια (υπάρχει μια αποποίηση ευθύνης ότι έπρεπε να χρησιμοποιηθεί κάποια φαντασία) και σε πραγματικό χρόνο (από την απογείωση της πτήσης). Η ταινία γυρίστηκε με τη συνεργασία πολλών από τις οικογένειες των επιβατών, αν και δεν συμφώνησαν όλοι να συμμετάσχουν.
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στη Βόρεια Αμερική στις 28 Απριλίου 2006, κι έλαβε κυρίως θετικές κριτικές. Το δέκα τοις εκατό του ακαθάριστου εισοδήματος από το τριήμερο Σαββατοκύριακο εγκαινίων κατέληξε να γίνει δωρεά για τη δημιουργία μνημείου για τα θύματα της πτήσης. Η συνολική ακαθάριστη πρόσληψη της United 93 ήταν 31,4 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και 76,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Η ταινία έλαβε επίσης δύο υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης αυτό της Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Πολ Γκρίνγκρας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αεροπορικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής StudioCanal Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πολ Γκρίνγκρας Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Πάουελ
ΣΚΑΪ Τηλεόραση
Ο ΣΚΑΪ είναι ελληνικός ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας, με έδρα το Νέο Φάληρο. Λειτούργησε για πρώτη φορά το 1993 μέχρι το 1999, οπότε και πωλήθηκε και μετονομάστηκε στον Alpha. Επανήλθε το 2006, με πρόγραμμα προσανατολισμένο στις ξένες σειρές, στα ντοκιμαντέρ και στα δελτία ειδήσεων.
Ιστορία
Η τηλεόραση του ΣΚΑΪ ξεκίνησε να εκπέμπει για πρώτη φορά την Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 1993, με έμφαση στην ενημέρωση και στα αθλητικά. Ο ΣΚΑΪ θεωρήθηκε, εκείνη την εποχή, ότι ήταν η συνέχεια του τοπικής εμβέλειας συνδρομητικού δημοτικού καναλιού TV Plus, καθώς το πρώτο εξέπεμψε από τους 33 UHF όπου λειτουργούσε το δεύτερο, κάτι που στην πραγματικότητα, δεν ισχύει, επειδή είχε διαφορετική άδεια, ενώ βγήκε ξαφνικά, από την συχνότητα του, χωρίς να πάρει τον πρώτο χρόνο άδεια λειτουργίας.
Το 1995 οι θεαματικότητες, του ΣΚΑΪ, έπεσαν αισθητά και έγινε, τελικά ο τέταρτος σε τηλεθέαση, ενώ παράλληλα, ο σταθμός μείωσε υπερβολικά την διαφημιστική του δαπάνη, οδηγώντας τον γρήγορα, στα οικονομικά προβλήματα, τα οποία τη διετία 1996-1997 γιγαντώθηκαν αισθητά, με αποτέλεσμα να πουληθεί το κανάλι και να μετατραπεί στον σημερινό Alpha.
Από τα τέλη Δεκεμβρίου του 1998 έως τον Σεπτέμβριο του 1999 και ενώ ο σταθμός είχε ήδη πωληθεί, συνέβαιναν σταδιακές αλλαγές στο όνομά του (από το ελληνικό ΣΚΑΪ σε λατινική μεταγραφή Skai και μετέπειτα για μικρό διάστημα σε Alpha Sky για να γίνει το οριστικό σημερινό σκέτο Alpha), στο πρόγραμμά του και κατά συνέπεια στο λογότυπο.
Ωστόσο την 1η Απριλίου 2006, ο ΣΚΑΪ ξεκίνησε εκ νέου να εκπέμπει μετά από επτά χρόνια απουσίας από τους τηλεοπτικούς δέκτες, αντικαθιστώντας το Seven το οποίο κατείχε άδεια πανελλαδικής εμβέλειας και ενημερωτικού χαρακτήρα από το 1999 σε αντίθεση με την συχνότητα του Smart που ήταν περιφερειακής εμβέλειας για την Αττική και μη ενημερωτικού - ψυχαγωγικού χαρακτήρα και από την οποία ήταν αρχικά προγραμματισμένο να εκπέμψει.
thumb|Διάγραμμα με τα γεγονότα thumb|Το κτήριο 6 ώρες μετά την επίθεση
Τα ξημερώματα της 2ας Σεπτεμβρίου 2016, ανακοινώθηκαν οι εταιρείες που κατάφεραν να πάρουν τις τέσσερις άδειες, με πρώτο τον ΣΚΑΪ δεσμευόμενος να καταβάλλει το ποσό των €43.600.000. Ωστόσο, ο διαγωνισμός για τις άδειες κρίθηκε αντισυνταγματικός από το ΣτΕ στις 26 Οκτωβρίου 2016. Στον νέο διαγωνισμό έλαβε άδεια για 35 εκ. ευρώ.
Κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της 13ης Μαρτίου 2021 άγνωστοι πραγματοποίησαν επίθεση με βόμβες μολότοφ στο κτίριο του ομίλου. Το γεγονός καταδικάστηκε από τον πολιτικό κόσμο και χαρακτηρίστηκε ως επίθεση στην ελευθεροτυπία.
Πρόγραμμα
Ο πρώτος τηλεοπτικός ΣΚΑΪ είχε μια εντελώς διαφορετική προοπτική στο πρόγραμμα δημιουργώντας ένα πιο γενικό προφίλ, και σύντομα κατάφερε να γίνει ένα από τα τρία κορυφαία κανάλια στην Ελλάδα. Τον επόμενο χρόνο (1994) άρχισε να προβάλλει και δικές του ελληνικές σειρές που δεν διακρίθηκαν αισθητά στους πίνακες τηλεθέασης και κόπηκαν ύστερα από μικρό αριθμό επεισοδίων. Σταδιακά πάντως ο σταθμός έκανε στροφή στην ενημέρωση, λανσάροντας πρώτος στην Ελλάδα, τα πολύωρα δελτία ειδήσεων με τα τηλεπαράθυρα, ενώ αντίστοιχα άρχισε να ανταλλάζει οικογενειακά και παιδικά προγράμματα με το Star Channel.
Ο τωρινός ΣΚΑΪ ξεκίνησε με διαφορετική συνταγή από την παλιά του μεταδίδοντας ξένα προγράμματα (με γνωστότερα στο ελληνικό κοινό τα Χαβάη Πέντε-0, CSI: Νέα Υόρκη, The Oprah Winfrey Show και Το κάστρο του Τακέσι), ντοκιμαντέρ για την φύση, την οικολογία και τα ζώα και δελτία ειδήσεων (τόσο τα δικά του, όσο και του BBC) κάτι που με τα χρόνια χάθηκε, καθώς επανήλθε τη διετία 2011-2012, στην παλιά συνταγή, προκειμένου να γίνει ανταγωνίσιμος στα υπόλοιπα μεγάλα ελληνικά ιδιωτικά κανάλια, ειδικότερα στα άλλοτε αντίπαλα Mega και ΑΝΤ1, ενώ ο σταθμός, εκείνη την εποχή, ανέβασε θεαματικότητα και χάρις στο οριστικό κλείσιμο του Alter, από τον οποίο πολλοί εργαζόμενοι του έκαναν μεταγραφή στο ΣΚΑΪ, το οποίο στράφηκε στα δελτία ειδήσεων, στις ελληνικές σειρές (ειδικότερα από το 2016 και ύστερα, όταν αποφάσισε να μπει δυναμικά στην μυθοπλασία), τα τηλεπαιχνίδια, τις ψυχαγωγικές εκπομπές, στις οποίες έγινε ανταγωνίσιμος περισσότερο με τα μικρότερα ιδιωτικά κανάλια, καθώς και στις εκπομπές reality, από το 2017 και μετά, τα οποία τελικά έγιναν συνώνυμα με τον σταθμό, ο οποίος απέκτησε αρνητικές κριτικές. Αντίστοιχα ο σταθμός στράφηκε τα τελευταία χρόνια και στις τούρκικες σειρές, ενώ σε μικρό βαθμό επέστρεψαν τα ντοκιμαντέρ.
Κριτική, εμπάργκο του ΣΥΡΙΖΑ, κυρώσεις και εμπάργκο του ΚΚΕ
Έντονη κριτική ασκήθηκε κατά του ΣΚΑΪ, κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου της λειτουργίας του, για το χειρισμό της υπόθεσης Ματέι, από τον τότε παρουσιαστή του δελτίου ειδήσεων, Νίκο Ευαγγελάτο, ενώ σταδιακά τάχθηκε εναντίον της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ενώ σε συνέντευξή του ο Αριστείδης Αλαφούζος δήλωσε ότι οι σχέσεις τους χάλασαν διότι ο τελευταίος μετά τις εκλογές "συνεχώς ζητούσε ποσά".
Όσον αφορά τη δεύτερη περίοδο λειτουργίας του, στις 5 Ιουλίου 2015, ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία γνωστοποίησε την απόφαση του κόμματος να μην συμμετέχει στις ενημερωτικές εκπομπές του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ, ημέρα διεξαγωγής του δημοψηφίσματος του 2015, καθώς και την επόμενη, κατηγορώντας το σταθμό για παραβίαση της εκλογικής νομοθεσίας επειδή την προηγούμενη ημέρα του δημοψηφίσματος προέβαλε ενημερωτικές εκπομπές με εκπροσώπους του «ΝΑΙ».
Με την υπ’ αριθμ. 4/2016 του Πρωτοβαθμίου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ επιβλήθηκε προσωρινή διαγραφή 6 μηνών, 1 έτους και 18 μηνών αντίστοιχα από τα μητρώα της στον Νίκο Κονιτόπουλο, αρχισυντάκτη της εκπομπής του Κωνσταντίνου Μπογδάνου, στον δημοσιογράφο του ΣΚΑΪ Άρη Πορτοσάλτε και στον διευθυντή ειδήσεων του ΣΚΑΪ Σταμάτη Μαλέλη καθώς κρίθηκε ότι παραβίασαν το άρθρο 7, παρ. 1, εδάφιο α’ του Καταστατικού (που προβλέπει ότι «τα μέλη της ΕΣΗΕΑ οφείλουν να ασκούν τη δημοσιογραφία ευσυνείδητα και με καλή πίστη, να τηρούν την επαγγελματική αλληλεγγύη και να δείχνουν διαγωγή, συμπεριφορά και ήθος ανάλογες με το λειτούργημα που ασκούν») και το άρθρο 1, παρ. 1, του Κώδικα Αρχών Δεοντολογίας και το εδάφιο δ' του ιδίου άρθρου με τη στάση τους πριν το δημοψήφισμα του 2015.
Η απόφαση αυτή ανατράπηκε με την υπ’ αριθ. 3/2016 απόφαση του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ με την οποία οι τρεις προαναφερθέντες κρίθηκαν ως πειθαρχικά μη ελεγκτέοι διότι δεν είχαν παραβιάσει το καταστατικό της ΕΣΗΕΑ.
Στα τέλη Ιουλίου του 2018, μετά την πυρκαγιά στο Μάτι, που είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο εκατό ανθρώπων, με αφορμή αναφορά δημοσιογράφου του ΣΚΑΪ ότι ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας σκόπευε να προχωρήσει στην αποπομπή του αρχηγού της ΕΛΑΣ και του διοικητή της Πυροσβεστικής, το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία γνωστοποιήθηκε η απόφαση του κόμματος, τα στελέχη του και οι βουλευτές του να μη συμμετέχουν πλέον σε εκπομπές του τηλεοπτικού και ραδιοφωνικού ΣΚΑΪ.
Στις 10 Μαρτίου του 2021, το ΚΚΕ προχώρησε στην απόφαση να μην συμμετάσχουν οι πολιτικοί του σε ενημερωτικές εκπομπές του ΣΚΑΪ. Αιτία ήταν η αφαίρεση του λόγου από τη βουλευτή Λιάνα Κανέλλη που αναφερόμενη σε βίντεο κατά την διάρκεια των επεισοδίων που ακολούθησαν μετά την διαδήλωση πολιτών στη Νέα Σμύρνη, μετέφερε επί λέξει κάλεσμα αστυνομικού σε συναδέλφους για επίθεση κατά των διαδηλωτών, το οποίο περιείχε υβριστικό χαρακτηρισμό. Σύμφωνα με το ΚΚΕ η απόφαση ελήφθη εξαιτίας της γενικότερης λογοκρισίας σε καλεσμένους.
Τεχνολογία
Ο νέος ΣΚΑΪ χρησιμοποιεί το σύστημα μετάδοσης του δικτύου SONAPS το οποίο είναι κατασκευασμένο από την Sony και εγκατεστημένο από την Βρετανική εταιρεία VSC Design. Ήταν επίσης ο πρώτος τηλεοπτικός σταθμός στην Ελλάδα που μετέδωσε το πλήρες πρόγραμμά του σε αναλογία απεικόνισης 16:9. Αρχικά, από τον Απρίλιο του 2006 που ξεκίνησε μέχρι και το Σεπτέμβριο του 2006, μετέδιδε το πρόγραμμά του σε αναλογία απεικόνισης 4:3.
Εκπομπή σήματος
Η τηλεόραση του ΣΚΑΪ αναμεταδίδεται ψηφιακά από την πλατφόρμα ελεύθερης λήψης της Digea από τις 24 Σεπτεμβρίου 2009. Ξεκίνησε να μεταδίδεται στην συνδρομητική πλατφόρμα της NOVA από τις 6 Σεπτεμβρίου του 2007 και της COSMOTE TV από τον Μάρτιο του 2012.
ΣΚΑΪ HD
Τον Αύγουστο του 2014, ανακοινώθηκε η υψηλής ευκρίνειας ελεύθερη επίγεια εκπομπή του καναλιού, η οποία αναμενόταν αρχικά για τις αρχές του 2015, ενώ ξεκίνησε τελικά το Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2016 με ανάλυση 1080i.
Mετάδοση στο εξωτερικό
Το 2013, ο ΣΚΑΪ επέκτεινε τις υπηρεσίες του στη Βόρεια Αμερική, συνάπτοντας συμφωνίες προμήθειας προγραμμάτων με τοπικούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς. Αρχικά ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής μέσω συνεργασίας με το New Greek TV που είναι διαθέσιμο στην πλατφόρμα Spectrum στη Νέα Υόρκη. Στις 12 Δεκεμβρίου 2013, ο ΣΚΑΪ ξεκίνησε να εκπέμπει στην Bell Fibe TV στον Καναδά μέσω συνεργασίας με την Ethnic Channels Group.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί πανελλαδικής εμβέλειας Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του Πειραιά Κατηγορία:Όμιλος ΣΚΑΪ Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1993 Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 1999 Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2006
1793
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1793 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Μπέρκλεϋ)
right|thumb|Μπέρκλεϋ: Το κτήριο Wheeler Hall Το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϋ (αγγλικά: University of California, Berkeley, γνωστό ως απλά "Μπέρκλεϋ", "Berkeley") είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στις Η.Π.Α. στην πολιτεία της Καλιφόρνια, με έδρα στην πόλη Μπέρκλεϋ, ακριβώς απέναντι από την πόλη του Σαν Φρανσίσκο (San Francisco) στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο. Αποτελεί το παλαιότερο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και ιδρύθηκε το 1868. Πρόκειται για ένα από τα πλέον διάσημα πανεπιστήμια στον κόσμο τόσο για τις ακαδημαϊκές επιτυχίες και τα επιτεύγματα στην έρευνα όσο και για το ότι είναι το μέρος όπου γεννήθηκε το Κίνημα Ελευθερίας του Λόγου (Free Speech Movement) στις Η.Π.Α. Το Μπέρκλεϋ προσφέρει περί τα 300 προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών σε ένα ευρύτατο φάσμα επιστημονικών πεδίων.
Εξηνταπέντε κάτοχοι του βραβείου Νόμπελ είναι συνδεδεμένοι με το πανεπιστήμιο είτε ως καθηγητές-ερευνητές, είτε ως απόφοιτοι. Η έγκριτη επιθεώρηση Academic Ranking of World Universities κατέταξε το Μπέρκλεϋ νούμερο 3 στη γενική κατάταξη πανεπιστημίων παγκοσμίως για το 2009. Οι επιθεωρήσεις Newsweek και Webometrics αμφότερες κατέταξαν το Μπέρκλεϋ νούμερο 5 στην παγκόσμια κατάταξη πανεπιστημίων για το ίδιο έτος. Σύμφωνα με το Εθνικό Συμβούλιο Ερευνών των Η.Π.Α., 35 από τα 36 μεταπτυχιακά προγράμματα του Μπέρκλεϋ κατατάσσονται στα κορυφαία δέκα προγράμματα σπουδών στο αντίστοιχο αντικείμενο. . Από το 2000, οπότε και ξεκίνησε να τηρείται η σχετική κατάταξη, μέχρι και σήμερα (2010), κάθε έτος το Μπέρκλεϋ κατατάσσεται σταθερά πρώτο ως το καλύτερο δημόσιο πανεπιστημιακό ίδρυμα των Η.Π.Α. [1].
Το μόττο του πανεπιστημίου είναι "Fiat Lux" (Ελληνικά: Γεννηθήτω Φως).
Τα χρώματα του Μπέρκλεϋ είναι το Χρυσό της Καλιφόρνια και το Ναυτικό Κυανό.
Ίδρυση
Καθώς κατέστη δυνατή η ίδρυση, με την υπογραφή του νόμου Morrill από τον Πρόεδρο Λίνκολν το 1862, το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια ιδρύθηκε το 1868 ως το πρώτο πανεπιστήμιο επιχορηγούμενο από την πολιτεία κληρονομώντας ορισμένα περιουσιακά στοιχεία και στόχους του ιδιωτικού Κολλεγίου της Καλιφόρνια και του δημόσιου Αγροτικού, Μεταλλευτικού και Μηχανικού Κολλέγιο Τεχνών. Αν και αυτή η διαδικασία συχνά λανθασμένα εκλαμβάνεται ως συγχώνευση, ο Οργανικός Νόμος δημιούργησε ένα «εντελώς νέο ίδρυμα» και δεν συγχώνευσε τις δύο αυτές σχολές στο νέο πανεπιστήμιο.
Αρχιτεκτονική
Αυτό που σήμερα είναι η ιστορική πανεπιστημιούπολη ήταν το αποτέλεσμα ενός διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού που πραγματοποιήθηκε σε δύο στάδια: το 1898 στην Αμβέρσα του Βελγίου από τη μητέρα του δισεκατομμυριούχου William Randolph Hearst και το 1899 στο Σαν Φρανσίσκο με 11 φιναλίστ. Νικητής αναδείχθηκε ο Γάλλος Émile Bénard, ο οποίος την ίδια στιγμή αρνήθηκε να επιβλέψει προσωπικά την κατασκευή και την εμπιστεύτηκε στον καθηγητή αρχιτεκτονικής John Galen Howard. Σχεδίασε περισσότερα από 12 κτίρια που δημιούργησαν το πρόσωπο της πανεπιστημιούπολης πριν από την επέκτασή της στις δεκαετίες του 1950 και του 1960.
Τα κύρια κτίρια δημιουργήθηκαν σε νεοκλασικό στυλ: Hearst Greek Theatre, Hearst Memorial Mine Building, Doe Memorial Library, California Hall, Wheeler Hall, (παλιά) Le Conte Hall, Gilman Hall, Haviland Hall, Wellman Hall, Suther Gate και Suther Tower, 94 μέτρα ύψος. Η πανεπιστημιούπολη περιλαμβάνει επίσης έργα άλλων αρχιτεκτόνων, όπως ο Bernard Maybeck (γνωστός για το Παλάτι των Καλών Τεχνών στο Σαν Φρανσίσκο), η μαθήτριά του Julia Morgan, ο Charles Willard Moore και ο Joseph Esherick.
Σύστημα ταυτότητας
Το UC Berkeley διαθέτει ένα ενιαίο σύστημα αναγνώρισης κάρτας Cal 1. Η κάρτα είναι η προσωπική ταυτότητα του φοιτητή και δίνει πρόσβαση στη βιβλιοθήκη και στους κοινόχρηστους χώρους της πανεπιστημιούπολης. Η κάρτα μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για αγορές στις εγκαταστάσεις εστίασης στην πανεπιστημιούπολη, στο βιβλιοπωλείο UC Berkeley και στο αθλητικό συγκρότημα. Η κάρτα Cal 1 είναι επίσης μια κάρτα πληρωμής που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ΑΤΜ εντός και εκτός πανεπιστημιούπολης. Η κάρτα εκδίδεται δωρεάν. Για την παράταση της περιόδου ισχύος της κάρτας πρέπει να καταβληθεί ένα τέλος $35.
Δημόσιος Βίος
Τα τελευταία χρόνια, η πανεπιστημιούπολη έχει εμπλακεί σε διαμάχες σχετικά με τον κατάλληλο ρόλο της θετικής δράσης στις εισαγωγές φοιτητών και σχετικά στοιχεία πολιτικής με βάση τη φυλή ή το οικονομικό μειονέκτημα. Παρά τις πολιτικές εισδοχής, οι μαθητές στο Μπέρκλεϋ έχουν καλά προσόντα, το πρόβλημα της ευνοιοκρατίας στις εισαγωγές υπάρχει σε εθνικό επίπεδο, όχι μόνο στο Μπέρκλεϋ.
Το Μπέρκλεϊ είναι γνωστό για την ιστορία του φοιτητικού ακτιβισμού. Το Κίνημα Ελεύθερου Λόγου (1964), μια διαμαρτυρία που ξεκίνησε όταν το πανεπιστήμιο προσπάθησε να αφαιρέσει πολιτικά φυλλάδια από την πανεπιστημιούπολη και το People's Park Uprising (1968), μέρος ενός κύματος διεθνών φοιτητικών διαδηλώσεων που σάρωσε τη δεκαετία του 1960, σε συνδυασμό με συνοδευτική κουλτούρα των «χίπηδων».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Καλιφόρνια
Desierto
Το Desierto είναι μεξικανική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία του Χονάς Κουαρόν και σε σενάριο του σκηνοθέτη και του Ματέο Γκαρσία.
Πλοκή
Ο Μόιζες ξεκινά μαζί με άλλους Μεξικανούς να διασχίσει παράνομα τα σύνορα και να περάσει στις ΗΠΑ για να βρει το παιδί του. Όμως, το όχημα στο οποίο επέβαινε, παθαίνει βλάβη. Έτσι, ο συνοδηγός στο όχημα, ο Λόμπο, αποφασίζει να περάσουν στη χώρα με τα πόδια και από ένα επικίνδυνο σημείο.
Στην πορεία πέντε άτομα μένουν πιο πίσω, μεταξύ αυτών και ο Μόιζες. Ο Λόμπο, που είναι μπροστά, αφήνει τους πέντε πίσω και λέει στους υπόλοιπους να προχωρήσουν. Στη περιοχή βρίσκεται ένας Αμερικανός, ο Σαμ, που έχει στο τζιπ του την ομοσπονδιακή σημαία. Αντιλαμβάνεται πως στη περιοχή υπάρχουν άνθρωποι. Στέλνει τον σκύλο του Τράκερ να τους βρει και όταν βρίσκει τον Λόμπο και τους υπόλοιπους, ο Σαμ τους σκοτώνει όλους με μια καραμπίνα.
Οι εναπομείναντες πέντε τη γλιτώνουν, όμως ο Τράκερ καθοδηγεί τον Σαμ και σκοτώνει τους τρεις. Εν τέλει, μένουν ζωντανοί ο Μόιζες και η Αντέλα. Καταφέρνουν με κόλπο να κλέψουν το τζιπ, όμως ο Σαμ πυροβολεί την Αντέλα στο χέρι και το τζιπ ανετρέπεται. Ο Μόιζες παίρνει από το τζιπ του κουτί με τις πρώτες βοήθειες και μέσα βρισκει ένα πλαστικό οπλο. Αφήνει πίσω την Αντέλα κάτω από ένα κάκτο και συνεχίζει μόνος του. Κατά την καταδίωξη, ο Μόιζες σκοτώνει τον Τράκερ.
Στη συνέχεια, σε μια συμπλοκή που έχουν ο Μόιζες και ο Σαμ, ο Σαμ σπάζει το πόδι του και ο Μόιζες παίρνει το όπλο του και τον εγκαταλείπει. Γυρίζει πίσω στην Αντέλα και την παίρνει στην πλάτη του. Μετά από περπάτημα, βρίσκουν μια λεωφόρο.
Βραβεία/Διακρίσεις
Είναι η πρόταση που υπέβαλε το Μεξικό για το βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας στα 89α Βραβεία Όσκαρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικάνικες ταινίες Κατηγορία:Ισπανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Μεξικανικές δραματικές ταινίες
Ρίσαρντ Καπουστσίνσκι
Ο Ρίσαρντ Καπουστσίνσκι (πολωνικά: Ryszard Kapuściński, ) (4 Μαρτίου 1932 - 23 Ιανουαρίου 2007) ήταν Πολωνός δημοσιογράφος, φωτογράφος, ποιητής και συγγραφέας. Έλαβε πολλά βραβεία και υπήρξε υποψήφιος για το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Τα προσωπικά ημερολόγια του Καπουστσίνσκι σε μορφή βιβλίου προσέλκυσαν τόσο αντιπαραθέσεις όσο και θαυμασμό για τη θόλωση των παραδοσιακών ρεπορτάζ με την αλληγορία και τον μαγικό ρεαλισμό της λογοτεχνίας. Ήταν ο μοναδικός ανταποκριτής του Γραφείου Τύπου της Πολωνίας την Κομμουνιστική περίοδο στην Αφρική κατά την αποικιοκρατία και επίσης εργάστηκε στη Νότια Αμερική και την Ασία. Μεταξύ 1956 και 1981 ανέφερε σε 27 επαναστάσεις και πραξικοπήματα, έως ότου απολύθηκε λόγω της υποστήριξής του στο κίνημα Αλληλεγγύης υπέρ της δημοκρατίας στη χώρα του. Εορτάστηκε από άλλους ασκούμενους του είδους. Ο φημισμένος Ιταλός συγγραφέας ρεπορτάζ Τιτσιάνο Τερτσάνι, ο Κολομβιανός συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες και ο Χιλιανός συγγραφέας Λουίς Σεπούλβεδα του απένειμαν τον τίτλο «Maestro».
Στα αξιοσημείωτα έργα του περιλαμβάνονται τα: Jeszcze dzień życia (1976, Μια ακόμη μέρα της ζωής), σχετικά με την Ανγκόλα, Cesarz (1978, Αυτοκράτορας), σχετικά με την πτώση του Αιθίοπα ηγέτη Χαϊλέ Σελασιέ Α΄, που θεωρείται επίσης σάτιρα της Κομμουνιστικής Πολωνίας, Wojna futbolowa (1978, Πόλεμος του ποδοσφαίρου), μια ιστορία της σύγκρουσης του 1969 μεταξύ Ονδούρας και Ελ Σαλβαδόρ και άλλες ιστορίες από τη ζωή του δημοσιογράφου στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική, Szachinszach (1982, Ο Σάχης των Σαχών) για την πτώση του τελευταίου Σάχη της Περσίας, Imperium (1993), ένας απολογισμός από τα ταξίδια του στη Σοβιετική Ένωση που κατέρρεε, Heban (1998), που αργότερα δημοσιεύτηκε στα αγγλικά ως The Shadow of the Sun (2001), η ιστορία των χρόνων του στην Αφρική και Podróże z Herodotem (2004, Ταξίδια με τον Ηρόδοτο), στο οποίο συλλογίζεται τη συνάφεια των Ιστοριών του Ηροδότου σε μια δουλειά ενός σύγχρονου δημοσιογράφου.
Βιογραφία
μικρογραφία| Σπίτι όπου κατοικούσε η οικογένεια του Καπουστσίνσκι στο [[Πινσκ το 1930 (φωτογραφία από το 2009), στην οδό Μπουότνα (τώρα οδός Σουβούροφ 43).]] δεξιά|μικρογραφία| Ο καπουστσίνσκι με τη [[Γιούλια Χάρτβιγκ στη Βαρσοβία, 2006.]]
Ντοκιμαντέρ
Ο Καπουστσίνσκι έγραψε ένα σενάριο για μια πολωνική ταινία του 1962, την 80-dni Lumumby (80 ημέρες Λουμούμπα), σε σκηνοθεσία του Ταντέους Γιαβόρσκι, σχετικά με τον Πατρίς Λουμούμπα. Το Imperfect Journey είναι αιθιοπιανό ντοκιμαντέρ του 1994 σε σκηνοθεσία του Χαϊλέ Γκερίμα. Ο Γκερίμα ταξίδεψε στην Αιθιοπία μαζί με τον Καπουστσίνσκι. Το ντοκιμαντέρ διερευνά την πολιτική και ψυχική ανάκαμψη του λαού της Αιθιοπίας μετά την καταστολή της στρατιωτικής χούντας του Μενγκίστου Χαϊλέ Μαριάμ.
Τα ντοκιμαντέρ για τον Καπουστσίνσκι περιλαμβάνουν το Ryszard Kapuściński του Γιάτσεκ Ταλτσέφσκι (πολωνικά, 1987, ιδέα της ταινίας του Μάρεκ Μίλερ), Poszukiwany Ryszard Kapuściński του Φίλιπ Μπάγιον (πολωνικά, 1998), Druga Arka Noego του Πιότρ Ζαουούσκι (πολωνικά, 2000), ''Pejzaże dzieciństwa. Ryszard Kapuściński (πολωνικά, 2005), Ένας Ποιητής στην Πρώτη Γραμμή: Το ρεπορτάζ του Ρίσαρντ Καπουστσίνσκι του Γκαμπριέλ Πφάιφερ (αγγλικά, 2004), Ostatnia książka Ryszarda Kapuścińskiego της Μπεάτα Χίζι-Τσοουπίνσκα (πολωνικά,2008) L'Afrique vue par Ryszard Kapuściński της Όλγκα Προυντ (γαλλικά, 2014, επίσης στα Γερμανικά ως Am Puls Afrikas) και Los Ríos. El viaje a México con el Maestro Kapuściński'' της Έλα Χζανόφσκα (ισπανικά και πολωνικά, 2016).
Nissan Caravan
Το Nissan Caravan είναι ελαφρύ εμπορικό φορτηγάκι βαν και επαγγελματικό αυτοκίνητο. Έχει σχεδιαστεί για χρήση ως επαγγελματικό όχημα στόλου ή μεταφοράς φορτίου και κατασκευάζεται από τη Nissan, από το 1973. Μεταξύ του 1976 και 1997, μια ανανεωμένη έκδοση του Caravan πωλήθηκε ως Nissan Homy, όνομα που είχε χρησιμοποιηθεί σε ανεξάρτητο μοντέλο του 1965. Εκτός Ιαπωνίας, το Caravan πωλήθηκε επίσης είτε ως Nissan Urvan είτε ως Nissan King Van ή, νωρίτερα, με το σήμα της Datsun.
Όλες οι γενιές χρησιμοποιούν σχεδίαση cabover (δηλ. χωρίς ρύγχος) λόγω των κανονισμών διαστάσεων της ιαπωνικής κυβέρνησης που φορολογεί ετησίως τα μεγαλύτερα οχήματα. Η η προσέγγιση cabover μεγιστοποιεί τον εσωτερικό χώρο ενώ παραμένει εντός καθορισμένων εξωτερικών διαστάσεων.
Πριν από το 1973, το δίδυμο του Caravan, το Homy, είχε προσφερθεί ως αυτόνομη γενιά από το 1965 έως το 1976. Το Homy χτίστηκε και πωλήθηκε από την Prince Motor Company, πριν από τη συγχώνευση της Nissan το 1965 και το Homy ήταν το πρώτο όχημα που αποκτήθηκε από τη Nissan. Μετά τη συγχώνευση τον Αύγουστο του 1966, επειδή η Nissan δεν είχε μεγάλη πλατφόρμα επιβατών, το Homy της Prince ονομάστηκε Caravan και το εμπορικό σήμα άλλαξε από τον Prince σε Νισάν. Η συγχώνευση ολοκληρώθηκε έως το 1970. Χρησιμοποιούσε το ίδιο σασί με το Prince Homer, ημιφορτηγό cabover μεσαίου βάρους.
Η δεύτερη γενιά Homy, του 1976, κυκλοφόρησε στην αγορά ως δίδυμο με το Nissan Caravan του 1973, και πωλήθηκε στις αντιπροσωπείες του Nissan Prince Store, ενώ το Caravan διετίθετο αποκλειστικά στα σημεία πώλησης Nissan Bluebird Store. Η πρώτη γενιά σειρά (B640 που άλλαξε σε σειρά Nissan T20) κατασκευάστηκε από το 1965 έως το 1976, η δεύτερη γενιά (E20) από το 1976 έως το 1980 και η τρίτη γενιά (E23) από το 1980 έως το 1986. Η γενιά E24 κατασκευαζόταν από το 1986 έως το 1999, η γενιά Ε25 από το 2001 ως το 2012. Η γενιά E26 κατασκευάζεται από το 2012 και, με την επωνυμία Isuzu Como, αντικατέστησε, στην Ιαπωνία, το Isuzu Fargo.
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Caravan
Γαρδένια
Η γαρδένια είναι αγγειόσπερμο, δικότυλο φυτό που ανήκει στην οικογένεια των Ερυθροδανοειδών της τάξης των Ερυθροδανωδών. Υπάρχουν 250 περίπου είδη που είναι αειθαλείς θάμνοι και μικρά δέντρα. Προέρχεται από την Αφρική και την Ασία. Τα περισσότερα είδη καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά, κυρίως για τα μεγάλα άνθη με τη θαυμάσια μυρωδιά τους.
Το γνωστότερο είδος είναι η Γαρδένια η ιασμινοειδής (Gardenia jasminoides) ή κοινή γαρδένια.
Περιγραφή
Θάμνος, ο οποίος φτάνει το 1,5 μέτρο ύψος με πλούσιο φύλλωμα που αποτελείται από ωραία στρογγυλά ή λογχοειδή λαμπερά πράσινα φύλλα και μεγάλα συνήθως διπλά, λευκά, ελαφρώς κηρώδη άνθη με το έξοχο άρωμα τους. Πήρε το όνομά του απ' το Σκωτσέζο φυσιοδίφη και γεωπόνο Αλεξάντερ Γκάρντεν. Στην Ελλάδα ήρθε από τη Νότια Αφρική και είναι από τα πιο γνωστά και αγαπητά καλλωπιστικά φυτά. Ανήκει στα οξύφυλλα φυτά (καμέλια, ορτανσία, αζαλέα) και δεν ευδοκιμεί σε ασβεστώδες έδαφος, αλλά σε ελαφρώς όξινο. Το καλύτερο χώμα για τη γαρδένια είναι το καστανόχωμα.
Καλλιεργείται σε γλάστρες και θερμοκήπια, όπου μπορεί να παράγει λουλούδια όλο το χρόνο. Σε φυσικό περιβάλλον ανθίζει από τα τέλη της άνοιξης και ως τις αρχές του φθινοπώρου.
Η γαρδένια είναι εξαιρετικά ευαίσθητο φυτό. Είναι κατάλληλη κυρίως για παραθαλάσσιες περιοχές. Το χειμώνα δεν αντέχει το ψύχος και θέλει προστασία, ενώ όταν ο καιρός δεν είναι ψυχρός διατηρείται όλο το χρόνο. Η πιο καλή θερμοκρασία για το φυτό είναι οι 10°-13° C βαθμοί. Ο χώρος πρέπει να είναι απάνεμος, φωτεινός και να υπάρχει καλός αερισμός. Το καλοκαίρι δεν αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες και πρέπει να τοποθετείται σε σκιερό μέρος. Διατηρείται και σε μερική έκθεση στον ήλιο αρκεί να υπάρχει αρκετή υγρασία στην ατμόσφαιρα.
Πολλαπλασιασμός
Η γαρδένια πολλαπλασιάζεται με φυλλώδη μοσχεύματα που έχουν 4 φύλλα και 10 εκατοστά μήκος και παίρνονται από σκληραγωγημένες γαρδένιες που λέγονται μάνες. Τα φυτεμένα μοσχεύματα σκεπάζονται με γυάλινα ποτήρια. Η υγρασία του χώματος και της ατμόσφαιρας είναι απαραίτητη. Αφού βγουν οι πρώτες μικρές ρίζες γίνεται η μεταφύτευση σε μικρά γλαστράκια. Η δεύτερη μεταφύτευση γίνεται σε μεγαλύτερες γλάστρες, αφού όμως οι ρίζες πρώτα αναπτυχθούν και πιάσουν όλο το χώρο στα γλαστράκια.
Φροντίδα
Για τη διατήρηση της γαρδένιας χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα. Τα φύλλα της πρέπει να ραντίζονται τακτικά και να ξεπλένονται από τις σκόνες νωρίς το πρωί ή το βράδυ. Πρέπει να ποτίζεται συχνότερα το καλοκαίρι και πολύ λίγο το χειμώνα. Η υπερβολική υγρασία μπορεί να βλάψει το φυτό. Καλό είναι να γίνεται λίπανση με κατάλληλο λίπασμα, ενώ απαραίτητος είναι ο σίδηρος σε μορφή λιπάσματος ή μπορεί να τοποθετείται στο χώμα κάποιο σιδερένιο αντικείμενο που να σκουριάζει. Δεν πρέπει πάντως να γίνεται υπερβολική χρήση λιπασμάτων.
Το νερό που ποτίζεται δεν πρέπει να περιέχει πολλά άλατα. Το φυτό είναι πολύ ευάλωτο στις απότομες αλλαγές περιβάλλοντος και στις μετακινήσεις (πτώση μπουμπουκιών, φύλλων και ξήρανση φυτού). Η αλλαγή γλάστρας πρέπει να γίνεται κάθε 2 χρόνια. Παραδοσιακά προτιμάται η τενεκεδένια γλάστρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
https://anthemionflowers.com/attica_el/blog/post/gardenia