cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καταδίκες του 1277
Εκτιμήσεις
Ο Πιέρ Ντιέμ και ο Έντουαρντ Γκραντ (Edward Grant) αναφέρουν ότι αυτό προκάλεσε ένα θεωρητικό ρήγμα στο έργο του Αριστοτέλη και ανάγκασε τους διδασκάλους της εποχής να πιστέψουν ότι το έργο του Αριστοτέλη ήταν ατελές. Σύμφωνα με τον Duhem, «αν πρέπει να ορίσουμε μια ημερομηνία για τη γέννηση της σύγχρονης επιστήμης, θα επιλέγαμε, χωρίς αμφιβολία, το έτος 1277, όταν ο επίσκοπος του Παρισιού διακήρυξε επίσημα ότι πολλοί κόσμοι θα μπορούσαν να υπάρχουν και ότι ολόκληρος ο ουρανός θα μπορούσε, χωρίς αντίφαση, κινείται με ευθύγραμμη κίνηση».
Η άποψη του Ντιέμ είχε εξαιρετικά επιρροή στην ιστοριογραφία της μεσαιωνικής επιστήμης και την προώθησε ως σοβαρή ακαδημαϊκή επιστήμη. «Ο Duhem πίστευε ότι ο Tempier, με την επιμονή του στην απόλυτη δύναμη του Θεού, είχε απελευθερώσει τη χριστιανική σκέψη από τη δογματική αποδοχή του αριστοτελισμού και με αυτόν τον τρόπο σηματοδότησε τη γέννηση της σύγχρονης επιστήμης». Οι καταδίκες είχαν σίγουρα θετική επίδραση στην επιστήμη, αλλά οι μελετητές διαφωνούν ως προς τη σχετική επιρροή τους. Οι ιστορικοί της επιστήμης δεν υποστηρίζουν πλέον πλήρως την άποψή του ότι η σύγχρονη επιστήμη ξεκίνησε το 1277. Ο Edward Grant είναι ίσως ο μόνος σύγχρονος ιστορικός της επιστήμης που πλησιάζει περισσότερο το όραμα του Ντιέμ. Αυτό στο οποίο συμφωνούν οι ιστορικοί είναι ότι οι καταδίκες επέτρεψαν στην επιστήμη «να εξετάσει δυνατότητες που ο μεγάλος φιλόσοφος δεν οραματίστηκε ποτέ». Σύμφωνα με τον ιστορικό της επιστήμης Richard Dales, «φαίνεται σίγουρα ότι έχουν προωθήσει έναν πιο ελεύθερο και πιο ευφάνταστο τρόπο επιστημονικής πρακτικής».
Άλλοι επισημαίνουν ότι στη φιλοσοφία, από τις Καταδίκες του 1277 και μετά ακολούθησε μια κριτική και σκεπτικιστική αντίδραση. Εφόσον οι θεολόγοι είχαν υποστηρίξει ότι ο Αριστοτέλης είχε κάνει λάθος στη θεολογία, και είχαν επισημάνει τις αρνητικές συνέπειες της άκριτης αποδοχής των ιδεών του, σχολαστικοί φιλόσοφοι όπως ο Ιωάννης Δουνς Σκώτος και Γουλιέλμος του Όκαμ (και οι δύο Φραγκισκανοί μοναχοί) πίστευαν ότι μπορεί να κάνει λάθος και σε θέματα φιλοσοφίας. Το κίνημα των Οκαμιστών έθεσε τον Σχολαστικισμό σε διαφορετικό δρόμο από αυτόν του Μεγάλου Αλβέρτου και του Ακινάτη και το θεολογικό κίνητρο των φιλοσοφικών τους επιχειρημάτων μπορεί να ανιχνευθεί πίσω στο 1277. Τόνισαν τα παραδοσιακά φραγκισκανικά θέματα της Θείας Παντοδυναμίας και της Θείας Ελευθερίας, τα οποία αποτέλεσαν μέρος της πρώτης διατριβής του Ockham.
Η δεύτερη θέση του Όκαμ ήταν η αρχή της παρρησίας: γνωστή και ως Ξυράφι του Όκαμ. Βάσει αυτής της θέσης αναπτύχθηκε μια νέα μορφή λογικής, βασισμένη σε μια εμπειρική θεωρία της γνώσης. «Παρόλο που οι Σχολαστικοί», όπως γράφει ο David Lindberg, ήταν «εντελώς σύγχρονοι στον προσανατολισμό τους (via moderna, σε αντίθεση με το via antiqua των παλαιότερων σχολαστικών), οι απόψεις τους θεωρήθηκαν πρόδρομοι μιας σύγχρονης εποχής ανάλυσης». Άλλοι, ακόμη πιο δύσπιστοι στοχαστές στα μέσα του 14ου αιώνα περιλάμβαναν τον Ιωάννη της Μιρκούρ (John of Mirecourt) και τον Νικολά της Οτρκούρ (Nicholas of Autrecourt). Έχει προταθεί ότι η νέα φιλοσοφία της φύσης που προέκυψε από την άνοδο του Σκεπτικισμού μετά τις Καταδίκες, περιείχε «τους σπόρους από τους οποίους θα μπορούσε να προκύψει η σύγχρονη επιστήμη στις αρχές του δέκατου έβδομου αιώνα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:13ος αιώνας στη Γαλλία Κατηγορία:Χριστιανισμός στο Παρίσι Κατηγορία:Μεσαιωνικό Παρίσι Κατηγορία:Χριστιανισμός του 13ου αιώνα Κατηγορία:Πανεπιστήμιο του Παρισιού Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Dirty Work
Το Dirty Work είναι το 18ο βρετανικό και 20ο αμερικάνικο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος The Rolling Stones, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Μαρτίου του 1986 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Rolling Stones Records".
Για πρώτη φορά μετά από περίπου είκοσι χρόνια, το πρώτο σινγκλ του δίσκου δεν ήταν σύνθεση των Μικ Τζάγκερ και Κιθ Ρίτσαρντς, αλλά μία διασκευή του "Harlem Shuffle" των Bob & Earl από το 1963. Το σινγκλ, με γκεστ συμμετοχή του Μπόμπι Γουόμακ, σκαρφάλωσε στην πέμπτη θέση των αμερικάνικων τσαρτ και την 13η στην πατρίδα του συγκροτήματος.
Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος με τη συμμετοχή του Ίαν Στιούαρτ, ο οποίος πέθανε λίγους μήνες αργότερα από καρδιακή προσβολή. Προς τιμή του Στιούαρτ, το συγκρότημα συμπεριέλαβε στον δίσκο ένα "κρυφό" κομμάτι με τον πιανίστα να παίζει το "Key to The Highway" του Big Bill Broonzy για περίπου τριάντα δευτερόλεπτα.
Βραβεία
Dirty Work (άλμπουμ)
Μέλη των Rolling Stones
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Dirty Work" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Rolling Stones Κατηγορία:Άλμπουμ του 1986
Γουίλιαμ Μπεργκ, 3ος κόμης του Άλστερ
Ο Γουίλιαμ Μπεργκ, 3ος κόμης του Άλστερ και 4ος βαρόνος του Κόνοτ (17 Σεπτεμβρίου 1312 - 6 Ιουνίου 1333) Άγγλος αριστοκράτης και 3ος Κόμης του Άλστερ ήταν γιος του Τζων του Μπεργκ (1286 - 1313) και της Ελισάβετ του Κλερ, ο παππούς του ήταν ο Ρίτσαρντ Όγκ ντε Μπεργκ, 2ος κόμης του Άλστερ. Η δολοφονία του σε ηλικία 20 ετών ήταν η αιτία για την έκρηξη του "Εμφυλίου πολέμου των Μπεργκ". Κλήθηκε στο Κοινοβούλιο από τις 10 Δεκεμβρίου 1327 μέχρι τις 15 Ιουνίου 1328, διορίστηκε Υπολοχαγός της Ιρλανδίας για έναν χρόνο (1331).
Δολοφονία
Ο Γουίλιαμ Μπεργκ τον Νοέμβριο του 1332 θανάτωσε με πείνα στο Γκρινκάστλ τον ξάδελφο του Σερ Γουόλτερ Λιαθ του Μπεργκ, η αδελφή του θύματος Ζιλ του Μπεργκ και σύζυγος του Σερ Ρίτσαρντ του Μάντεβιλ αναζητώντας εκδίκηση σχεδίασε την δολοφονία του Γουίλιαμ. Τον Ιούνιο του 1333 ο Γουίλιαμ θανατώθηκε από μια ομάδα ευγενών ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν ο Σερ Ρίτσαρντ του Μάντεβιλ και ο Σερ Τζων ντε Λογκάν. Τα "Χρονικά των Τεσσάρων Μάστερ" σημειώνουν :
"Ο Γουίλιαμ Μπεργκ κόμης του Άλστερ θανατώθηκε από τους Άγγλους του Άλστερ, οι οπαδοί του βασιλιά εκδικήθηκαν τους δολοφόνους και τους θανάτωσαν με απαγχονισμό ή δολοφονία ή ακρωτηριασμό".
Η χήρα του Ματθίλδη δραπέτευσε στην Αγγλία και παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Σερ Ραλφ Ούφφορντ (8 Αυγούστου 1343), μετά τον θάνατο του έγινε Αυγουστινιανή μοναχή στο Κάμπσει που τάφηκε. Η δολοφονία του Γουίλιαμ στάθηκε η αφορμή για την έκρηξη του "εμφυλίου πολέμου των Μπεργκ" ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μπεργκ Κατηγορία:Κόμητες του Άλστερ (1264)
Αφάλωνας Λέσβου
Ο Αφάλωνας είναι χωριό της Λέσβου. Είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Μυτιλήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου,  στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μυτιλήνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Ο Αφάλωνας είναι χωριό της ανατολικής Λέσβου. Βρίσκεται κοντά στους ανατολικούς πρόποδες της κορυφής «Μικρό» (451 μ.) και σε θέση πάνω από το στενό της Μυτιλήνης με την Τουρκία, δίπλα στην επαρχιακή οδό Μυτιλήνης-Θερμής και λίγο δυτικότερα από την Παναγιούδα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 80. Απέχει 8 χλμ. περίπου ΒΔ. της Μυτιλήνης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 8,068 χμ² (2011).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός εμφανίζεται διοικητικά το 1918 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1999 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αφάλωνος και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυτιλήνης. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μυτιλήνης και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μυτιλήνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία: Δήμος Μυτιλήνης Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου
Μονφρεβίλ
Το Μονφρεβίλ (γαλλικά: Monfréville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονφρεβιλαί (γαλλικά: Monfrévillais).
Ατόλη Ρόουζ
Η Ατόλη Ρόουζ είναι ατόλη που βρίσκεται στην Αμερικανική Σαμόα. Αποτελεί ακατοίκητο καταφύγιο άγριας ζωής και είναι το νοτιότερο σημείο που ανήκει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η έκταση της είναι 0,214 τετραγωνικά χιλιόμετρα (53 στρέμματα). Η συνολική έκταση της ατόλης, συμπεριλαμβανομένης της λιμνοθάλασσας και του υφάλου ανέρχεται σε 5 τετραγωνικά χιλιόμετρα (1.200 στρέμματα). Ακριβώς δυτικά του βορειότερου σημείου της στη λιμνοθάλασσα, βρίσκεται ένα κανάλι πλάτους περίπου 40 μέτρων. Υπάρχουν δύο νησίδες στο βορειοανατολικό μέρος του υφάλου, το μεγαλύτερο νησί Ρόουζ στα ανατολικά και το χωρίς βλάστηση νησί Σαντ στα βόρεια.
Μονσώ-αν-Μπεσέν
Το Μονσώ-αν-Μπεσέν (γαλλικά: Monceaux-en-Bessin ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Ατόλη Ρόουζ
Κατηγορία:Νησιά Αμερικανικής Σαμόα
Μονσώ-αν-Μπεσέν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μονσουά (γαλλικά: Monçois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μαρία Βασιλάκου
Η Μαρία Βασιλάκου (γεννήθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1969) είναι αυστριακή πολιτικός του Κόμματος των Πρασίνων με καταγωγή από την Ελλάδα. Από τον Νοέμβριο του 2010 είναι αντιδήμαρχος και αναπληρώτρια κυβερνήτρια της Βιέννης. Διετέλεσε επίσης σύμβουλος για την Ανάπτυξη της Πόλης, τις Μεταφορές, την Προστασία του Κλίματος, του Ενεργειακού Σχεδιασμού και της Συμμετοχής των Γυναικών του κρατιδίου της Βιέννης (Stadtentwicklung, Verkehr, Klimaschutz, Energieplanung und Bürgerinnenbeteiligung).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί ελληνικής καταγωγής
Νάσος Ηλιόπουλος
Ο Νάσος (Αθανάσιος) Ηλιόπουλος (Αθήνα, 20 Δεκεμβρίου 1983) είναι Έλληνας πολιτικός και βουλευτής. Έχει διατελέσει υφυπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Πολιτική σταδιοδρομία
Το 2002 έγινε μέλος της Νεολαίας Συνασπισμού και από το 2010 έως το 2013 διετέλεσε γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της οργάνωσης. Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ και υπήρξε μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος.
Το 2014 εξελέγη περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικού Τομέα Αττικής με τον συνδυασμό «Δύναμη Ζωής» της Ρένας Δούρου. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ήταν υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στην Α' Αθηνών, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2018 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για τη δημαρχία της Αθήνας. Στον πρώτο γύρο των εκλογών έλαβε 35.392 ψήφους και ποσοστό 16,98% και πέρασε στον δεύτερο γύρο, όπου, ωστόσο, ηττήθηκε από τον συνυποψήφιό του, Κώστα Μπακογιάννη, λαμβάνοντας 51.487 ψήφους και ποσοστό 34,75%.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 τοποθετήθηκε στην όγδοη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ.
Στις 1 Σεπτεμβρίου 2019 ορκίστηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Αθηνών.
Τον Σεπτέμβριο του 2020 ανέλαβε εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, θέση που διατήρησε μέχρι το τέλος του 2022.
Στις εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 εξελέγη βουλευτής στην Α' Αθηνών και τον Ιούλιο ορίστηκε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Περιφερειακοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών
Όγκνιεν Γιάραμαζ
Ο Όγκνιεν Γιάραμαζ ( Огњен Јарамаз Κρούσεβατς, 1 Σεπτεμβρίου 1995) είναι Σέρβος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1.93 μέτρων, αγωνίζεται στη θέση του σούτινγκ γκαρντ στην Παρτίζαν Βελιγραδίου.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Άρχισε να παίζει μπάσκετ σε ένα σύλλογο με έδρα την πόλη Νάπρεντακ Κρούσεβατς όπου έμεινε μέχρι το 2006. Στη συνέχεια πήγε στην Παρτιζάν, παίζοντας για τις κατηγορίες νέων.
Το καλοκαίρι του 2013 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μέγκα Βιζούρα Δόθηκε δανεικός στη Σμεντέρεβο 1953 για την περίοδο 2013–14, όπου έκανε την πρώτη επαγγελματική συμμετοχή του. Επέστρεψε στη Μέγκα Βιζούρα το καλοκαίρι του 2014. Αποχώρησε από την Μέγκα μετά το τέλος της περιόδου 2016-17.
Στις 3 Ιανουαρίου 2018, ο Γιάραμαζ υπέγραψε εκ νέου με την Μέγκα.
Στις 2 Ιουλίου 2021, υπέγραψε με την Μπάγερν Μονάχου του Πρωταθλήματος Γερμανίας (BBL) και της Ευρωλίγκα. Στις 19 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε το κύπελλο Γερμανίας, αφού η Μπάγερν επικράτησε στον τελικό της Όλντενμπουργκ 90-78.
Στις 13 Ιουλίου 2023, ανακοινώθηκε η επιστροφή του στην Παρτίζαν Βελιγραδίου για δύο χρόνια.
Προσωπική ζωή
Ο μεγαλύτερος αδελφός του, Νεμάνια, είναι επίσης επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μέγκα Βιζούρα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
Λε Μονσώ
Το Λε Μονσώ (γαλλικά: Les Monceaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Πλιγόνι Λέσβου
Το Πλιγόνι, ή Πληγώνι, είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 231 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Λουτρά Λέσβου
Τα Λουτρά είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 1075 κατοίκους.
Το χωριό βρίσκεται νότια του νησιού και σε απόσταση επτά χιλιομέτρων περίπου από την πόλη της Μυτιλήνης. Στα Λουτρά λειτουργούν 1 Δημοτικό σχολείο και 1 νηπιαγωγείο, ενώ επίσης και Πολιτιστικό κέντρο.
Στα Λουτρά υπάρχει επίσης 1 Δημοτικό γήπεδο καθώς και ο Γυμναστικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Αετός» με επίσημο έτος ίδρυσης το 1964 και ένα από τα ιστορικότερα ποδοσφαιρικά σωματεία του νησιού. Επιπλέον σε απόσταση αναπνοής βρίσκονται οι δύο υπέροχες παραλίες Χαραμίδα και Άγιο Ερμογένης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Μοντβίλ (Καλβαντός)
Το Μοντβίλ (γαλλικά: Mondeville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοντβιλαί (γαλλικά: Mondevillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Παλλάδιο Ροδόπης
Το Παλλάδιο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Μπάσκετ Μπρνο
Ιστορία
Η Μπρνο είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους συλλόγους καλαθοσφαίρισης της Τσεχίας και της πρώην Τσεχοσλοβακίας, αφού μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου κατέκτησε 21 πρωταθλήματα μέχρι την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού και τρία ακόμη μετά την ίδρυση του κράτους της Τσεχίας.
Η σπουδαιότερη εποχή του συλλόγου ήταν τις δεκαετίες του '60 και του '70, όταν ως Σπαρτάκ Μπρνο έφθασε δύο φορές στον τελικό του κυπέλλου Πρωταθλητριών, όπου ηττήθηκε και στις δύο προσπάθειες της από τη Ρεάλ Μαδρίτης. Το 1974, έφθασε στον τελικό του κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης, όπου ηττήθηκε από τον Ερυθρό Αστέρα με 86-75. Επίσης, έχει στο παλμαρέ της έναν ακόμη τελικό, αυτόν του Διηπειρωτικού κυπέλλου του 1969, όπου έχασε από τους Άκρον Γκουντγίαρ Γουίνγκφουτς με 84-71. Έχει φθάσει στην ημιτελική φάση του κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1963 και το 1969 και του κυπέλλου Κυπελλούχων το 1967, χάνοντας από την Ρεάλ Μαδρίτης, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας και την Ίνις Βαρέζε, αντίστοιχα.
Εγχώριοι
1993-94, 1994-95, 1995-96
Πρώην Εγχώριοι
1945-46, 1946-47, 1947-48, 1948, 1948-49, 1949-50, 1950-51, 1951, 1957-58, 1961-62, 1962-63, 1963-64, 1966-67, 1967-68, 1975-76, 1976-77, 1977-78, 1985-86, 1986-87, 1987-88, 1989-90
Διεθνείς
1973-74
1969
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τσεχίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1926 Κατηγορία:Τσέχικοι σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1926
Θεοδώρα Κομνηνή (κουροπαλάτισσα)
Η Θεοδώρα Κομνηνή, γεννήθηκε γύρω στο 1054 και πέθανε το 1136, ήταν Βυζαντινή αριστοκράτισσα από τον αυτοκρατορικό Οίκο των Κομνηνών.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη Κομνηνού και της Άννας Δαλασσηνής. Αδελφός της ήταν ο Αλέξιος Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.
Παντρεύτηκε τον Κωνσταντίνο Διογένη γιο του αυτοκράτορα Ρωμανού Δ΄ που έφερε τον τίτλο του κουροπαλάτη και από αυτόν τον έφερε και αυτή. Όταν ο σύζυγός της σκοτώθηκε σε μάχη το 1075 ή 1075 έγινε μοναχή και ονομάστηκε Ξένη. Έχει βρεθεί σφραγίδα της, που την αναφέρει ως κουροπαλάτισσα. Σαν μοναχή αναφέρονται δωρεές της στη μονή Πανοικτίρμονος Κωνσταντινούπολης. Με τον Κωνσταντίνο Διογένη απέκτησαν μία κόρη, την Άννα, σύζυγο του Ούρος Α΄ Βουκάνοβιτς μεγάλου πρίγκιπα της Σερβίας.
Παραπομπές
Θεοδωρα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
Αγνή της Αντιόχειας
Η Αγνή, γαλλ. Agnes (1154 - π. 1184) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κόρη της πριγκίπισσας της Αντιόχειας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ουγγαρίας.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Ραϋνάλδου και της Κωνσταντίας των Ωτβίλ, κόρης και διαδόχου του Βοημούνδου Β΄ πρίγκιπα της Αντιόχειας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το διάστημα 1168-72 τον Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν
Σκάλα Λουτρών Λέσβου
Η Σκάλα Λουτρών είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 252 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Μυτιλήνης
Μεζιντόν Βαλέ ντ'Ωζ
Το Μεζιντόν Βαλέ ντ'Ωζ (γαλλικά: Mézidon Vallée d'Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μεζιντοναί (γαλλικά: Mézidonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ευφροσύνη του Κιέβου
Η Ευφρούνη, ρωσικά Euphrosine (π. 1130 - π. 1186) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν κόρη του μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Ουγγαρίας. Γεννήθηκε στο Κίεβο περίπου το 1130 και πέθανε στην Ιερουσαλήμ περίπου το 1186. Από την πλευρά του πατέρα της, η Ευφροσύνη ήταν δισέγγονη του Χάρολντ Β' της Αγγλίας, του τελευταίο Αγγλοσάξωνα βασιλιά της Αγγλίας.
Βιογραφία
Μετά τον θάνατο του Γκέζα, το 1162, στον θρόνο ανέβηκε, ο πρωτότοκος γιος του Γκέζα και της Ευφροσύνης, ο Στέφανος Γ', ο οποίος όμως, έπρεπε να αντιμετωπίσει τους θείους του Λάντισλαους και Στέφανο, οι οποίοι διεκδικούσαν τον θρόνο.Για να προστατέψει το γιο της η Ευφροσύνη άρχισε να συμμετέχει ενεργά στα πολιτικά ζητήματα της χώρας και μάλιστα ζήτησε τη βοήθεια του Βλαδισλάου Β, βασιλιά της Βοημίας για να αποτρέψει την εισβολή του Εμμανουήλ Α' Κομνηνού.
Το 1172 ο Στέφανος Γ', πέθανε χωρίς να έχει κληρονόμο και στον θρόνο ανέβηκε ο αδελφός του Μπέλα Γ, ο οποίος μέχρι τότε ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, στην αυλή του Εμμανουήλ Α' Κομνηνού. Η Ευφροσύνη προσπάθησε να ανεβάσει στον θρόνο τον μικρότερο γιο της Γκέζα, αλλά απέτυχε και ο Μπέλα διέταξε την σύλληψη του αδελφού του. Το 1177 ο Γκέζα απέδρασε, πιθανόν με τη βοήθεια της μητέρας του, αλλά συνελήφθη ξανά. Το 1186 η Ευφροσύνη προσπάθησε να απελευθερώσει ξανά τον μικρότερο γιο της, γεγονός που οδήγησε στην φυλάκιση της. Σύντομα η Ευφροσύνη αφέθηκε ελεύθερη αλλά η σχέση της με τον βασιλιά Μπέλα ήταν εξαιρετικά τεταμένη και υποχρεώθηκε να φύγει από την Ουγγαρία για την Κωνσταντινούπολη.
Λίγο καιρό αργότερα, εγκατέλειψε την Κωνσταντινούπολη για την Ιερουσαλήμ, όπου έγινε μοναχή και τελικά πέθανε, μάλλον την ίδια χρονιά (1186).
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
Καρμάιν Κόπολα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d8/Carmine_Coppola_%281910-1991%29_in_the_1940_US_census_living_in_Detroit%2C_Michigan.jpg/220px-Carmine_Coppola_%281910-1991%29_in_the_1940_US_census_living_in_Detroit%2C_Michigan.jpg|μικρογραφία| Ο Καρμάιν Κόπολα (1910-1991) στην [[απογραφή του 1940 στις ΗΠΑ όπου ζούσε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν|260x260εσ]] Ο Καρμάιν Βαλεντίνο Κόπολα (αγγλικά: Carmine Valentino Coppola 11 Ιουνίου 1910 – 26 Απριλίου 1991) ήταν Αμερικανός συνθέτης, φλαουτίστας, πιανίστας και τραγουδοποιός που συνέβαλε με πρωτότυπη μουσική στα Ο νονός, Ο νονός ΙΙ, Αποκάλυψη, τώρα!, Επαναστάτες χωρίς αύριο, και Ο νονός III, όλα σε σκηνοθεσία του γιου του, Φράνσις Φορντ Κόπολα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής ενώ ήταν υποψήφιος για BAFTA και Γκράμι.
Προσωπική ζωή
Ο Κόπολα γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη. Ήταν γιος της Μαρίας (το γένος Ζάσα) και του Αγκοστίνο Κόπολα, που μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Μπερνάλντα της Μπαζιλικάτα. Ο αδελφός του ήταν ο μαέστρος όπερας και συνθέτης Αντόν Κόπολα. Ήταν ο πατέρας των Όγκαστ Κόπολα, Φράνσις Φορντ Κόπολα και Τάλια Σάιρ, και παππούς των Νίκολας Κέιτζ, Σοφία Κόπολα, Ρόμαν Κόπολα, Τζέισον Σουόρτσμαν, Ρόμπερτ Σουόρτσμαν και του Τζιανκάρλο Κόπολα.
Η σύζυγός του, Ιτάλια, πέθανε το 2004 στο Λος Άντζελες. Ο Κόπολα πέθανε στο Νόρθριτζ της Καλιφόρνιας σε ηλικία 80 ετών το 1991. Τόσο ο Κόπολα όσο και η σύζυγός του είναι θαμμένοι στο νεκροταφείο του Σαν Φερνάντο.
Καριέρα
Ο Καρμάιν συνέβαλε στη μουσική που ερμηνεύτηκε στη σκηνή του γάμου στην ταινία Ο νονός (1972). Αργότερα, ο γιος του τον κάλεσε να συνθέσει επιπλέον μουσική για τη μουσική του Ο νονός ΙΙ (1974), στην οποία αυτός και ο πατέρας του μνημονεύτηκαν στην ταινία με τους χαρακτήρες Αγκοστίνο και Καρμάιν Κόπολα, οι οποίοι εμφανίζονται σε μια διαγραμμένη σκηνή στην αναδρομή των νεανικών χρόνων του Βίτο Κορλεόνε. Ο συνθέτης της κύριας μουσικής Νίνο Ρότα και ο Καρμάιν κέρδισαν μαζί Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής για την ταινία. Ο Καρμάιν συνέθεσε επίσης το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής για Ο νονός III (1990). Συμμετείχε ως μαέστρος και στις τρεις ταινίες της σειράς Ο νονός.
Η Καρμάιν και ο Φράνσις έγραψαν μαζί μουσική για το Αποκάλυψη, τώρα! (1979), για το οποίο κέρδισαν Χρυσή Σφαίρα για την καλύτερη πρωτότυπη μουσική. Συνέθεσε επίσης ένα σάουντρακ διάρκειας τρεισήμισι ωρών για την προβολή στις ΗΠΑ της ανακατασκευής του επικού Ναπολέοντα του 1927 του Αμπέλ Γκανς από τον Κέβιν Μπράουνλοου. Ο Καρμάιν συνέθεσε τη μουσική για Το μαύρο άλογο (1979), στην οποία ο Φράνσις ήταν παραγωγός, και για τέσσερις άλλες ταινίες που σκηνοθέτησε ο γιος του τη δεκαετία του 1980. Πέθανε μέσα σε λιγότερο από τέσσερις μήνες μετά την πρεμιέρα του Ο Νονός III, από εγκεφαλικό επεισόδιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Κόπολα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών
Μεβαίν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μεβαινουά (γαλλικά: Meuvainois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Λε Μενίλ-Βιλμάν
Το Λε Μενίλ-Βιλμάν (γαλλικά: Le Mesnil-Villement) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μενίλ-Βιλμανταί (γαλλικά: Mesnil-Villementais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Σώφρων
Ο Σώφρων ο Συρακούσιος ( γύρω στο 430 π.Χ.) ήταν συγγραφέας «μίμων» (δωρικής κωμωδίας).
Ο Σώφρων ήταν ο συγγραφέας πεζογραφικών διαλόγων στη δωρική διάλεκτο, που περιείχε τόσο αρσενικούς όσο και γυναικείους χαρακτήρες, μερικούς σοβαρούς, άλλους χιουμοριστικό στυλ και απεικονίζοντας σκηνές από την καθημερινή ζωή των Ελλήνων της Σικελίας. Αν και στην πεζογραφία, θεωρούνταν ποιήματα. Σε κάθε περίπτωση δεν προορίζονταν για παράσταση σκηνής. Γράφτηκαν με λιτή και λαική γλώσσα, γεμάτη γνωμικά. .Με τη λογοτεχνική μορφή που τους έδωσε, ο Σώφρων ανύψωσε τον σικελικό μίμο απο το επίπεδο του αυτοσχεδιασμού σε ένα επίπεδο υψηλότερων καλλιτεχνικών απαιτήσεων. Παρόλα αυτά δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τον τρόπο παρουσίασης τους παρα μόνο για το γεγονός οτι θεωρήθηκαν ως ποιητικά δημιουργήματα στην ίδια σειρά με τους Σωκρατικούς διαλόγους (βλ. Ποιητική Αριστοτέλη)
Επιρροή
Λέγεται ότι ο Πλάτωνας παρουσίασε τα έργα του Σώφρονος στην Αθήνα και τα χρησιμοποίησε στους διαλόγους του. σύμφωνα με το λεξικό της Σούδας, ήταν συνεχείς συντροφιά του Πλάτωνα σε σημείο που τους έβαζε και κάτω απο το μαξιλάρι του όταν κοιμόταν. Κάποια ιδέα του γενικού χαρακτήρα τους μπορεί να υποθεί από το 2ο και 15ο ειδύλλιο του Θεόκριτου, τα οποία λέγεται ότι έχουν μιμηθεί την Ἀκέστριαι και Ταὶ θάμεναι τὰ Ἴσθμια του Σώφρονος. Η επιρροή τους πρέπει επίσης να εντοπιστεί στα σάτιρα του Περσίου.
Ο Σώφρων έγραψε ανδρικούς και γυναικείους μίμους. Έχουν διασωθεί τίτλοι και απο τις δύο ομάδες:
Γυναῖκες ταὶ τὰν θεὸν φαντὶ ἐξελᾶν (=γυναίκες που βεβαιώνουν οτι διώχνον τη θεά Εκάτη), Ταὶ θάμεναι τα Ἴσθμια (=γυναίκες που παρακολουθούν τα Ίσθμια), Πενθερά (=πεθερά), Ἀκέστριαι (=μοδίστρες), Νυμφοπόνος (=η προξενήτρα), Θυννοθήρας (=ο ψαράς τόνου).
Εκδόσεις
Τα θραύσματα του Σώφρονος έχουν συγκεντρωθεί από τους HL Ahrens, De graecae linguae dialectis (1843), ii. (app.), και CJ Botzon (1867) · βλέπε επίσης De Sophrone et Xenarcho mimographis (1856). Το JH Hordern's Sophron's Mimes: Text, Translation and Commentary, Oxford, 2004, είναι η πιο πρόσφατη έκδοση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Συρακούσιοι
Αρετή Δούκαινα
Η Αρετή Δούκαινα, ήταν Βυζαντινή αριστοκράτισσα του 12ου αιώνα.
Παντρεύτηκε τον Ούγγρο πρίγκιπα Μπόρις, γνωστό σαν Καλαμανός από το όνομα τού πατέρα του Κολομάν (Caloman), διεκδικητή του θρόνου της Ουγγαρίας, που είχε καταφύγει στην αυλή του Αυτοκράτορα Ιωάννη Β΄ Κομνηνού, ο οποίος μεσολάβησε και για τον γάμο τους. Γιος τους ήταν ο Κωνσταντίνος Δούκας Καλαμανός γενάρχης της οικογένειας Καλαμανών. Η Αρετή έφερε τον βυζαντινό τίτλο της Κράλαινας και της Πανυσέβαστης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Αρετη Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Ντέιβιντ Φοξ
Ντέιβιντ Φοξ (Λος Άντζελες, 30 Δεκεμβρίου 1950) είναι Αμερικανός παραγωγός πολυμέσων που εργάστηκε ως σχεδιαστής παιχνιδιών και προγραμματιστής σε διάφορα πρώιμα παιχνίδια LucasArts. Με τη σύζυγό του Άνι Φοξ συνεργάζονται για την ανάπτυξη εκπαιδευτικού λογισμικού και τη δημιουργία περιεχομένου με θέμα τη συναισθηματική νοημοσύνη και νέες τεχνολογίες. Γράφουν επίσης βιβλία για παιδιά και νέους.
Πρώιμα έργα
Ο Φοξ ζει στην περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Σε ηλικία 11 ετών, δημιούργησε την πρώτη του ταινία κινουμένων σχεδίων 8 χιλιοστών από μια στοίβα ταινιών κινουμένων σχεδίων από τη σειρά κινουμένων σχεδίων της οικογένειας Flintstones που είχε βρει σε έναν κάδο στα κινηματογραφικά στούντιο της Hanna-Barbera. Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες και ανθρωπιστική ψυχολογία στο Sonoma State University, όπου έλαβε το πτυχίο του. Το 1977, ο Φοξ και η σύζυγός του συνίδρυσαν το Marin Computer Center, το πρώτο κέντρο μικροϋπολογιστών δημόσιας χρήσης στον κόσμο. Είναι επίσης συσυγγραφέας των βιβλίων Computer Animation Primer, Armchair BASIC και Pascal Primer.
Lucasfilm Games
Λόγω της εργασίας του στα προαναφερθέντα βιβλία, προσλήφθηκε ως ιδρυτικό μέλος της Lucasfilm Games, του τμήματος βιντεοπαιχνιδιών της Lucasfilm. Εργάστηκε εκεί για δέκα χρόνια ως σχεδιαστής, project manager και προγραμματιστής στα παιχνίδια Rescue on Fractalus, Labyrinth, Zak McKracken and the Alien Mindbenders and Indiana Jones and the Last Crusade. Σε συνεργασία με τον Ρον Γκίλμπερτ προγραμμάτισε την περιπέτεια Maniac Mansion.
TalkCity
Μετά τη θητεία του στη Lucasfilm Games, ο Φοξ εγάστηκε ως ανώτερος σχεδιαστής παιχνιδιών στη Rocket Science Games και στη συνέχεια ως ανεξάρτητος σύμβουλος σε διάφορα παιχνίδια. Το 1996 εντάχθηκε στην LiveWorld Inc./Talk City, έναν πάροχο διαδικτυακών κοινοτήτων, ως Διευθυντής παιδικού και ψυχαγωγικού προγραμματισμού. Ενώ εργαζόταν στην εταιρεία, δημιούργησε το The InSite, έναν ιστότοπο για την αυτοεκτίμηση των νέων, και έγινε Διευθυντής νέου περιεχομένου.
Το 2001 ανέλαβε το Motion-Simulation-Project της Xulu Entertainment. Στη συνέχεια σχεδίασε και παρήγαγε ένα πρωτότυπο εκπαιδευτικού παιχνιδιού για τους Learning Friends, που χρηματοδοτήθηκε από το Ίδρυμα William and Flora Hewlett.
Άλλα έργα
Από το 2005 έως το 2011, ήταν διευθυντής παραγωγής της NewsTrust, μιας εταιρείας παροχής υπηρεσιών που είχε ως στόχο να φέρει σε επαφή έμπειρους και ασκούμενους δημοσιογράφους.
Ο Φοξ αναπτύσσει εφαρμογές για το iTunes App Store. Ένα από τα παιχνίδια αυτά είναι το Rube Works: The Official Rube Goldberg Invention Game.
Τον Δεκέμβριο του 2014, ο Ρον Γκίλμπερτ ανακοίνωσε ότι ο Ντέιβιντ Φοξ εντάχθηκε στην ομάδα του ως προγραμματιστής, σεναριογράφος και συγγραφέας για την ανάπτυξη του παιχνιδιού Thimbleweed Park. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 30 Μαρτίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Lucasfilm Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Προγραμματιστές βιντεοπαιχνιδιών
Ξηράκια Αγρινίου Αιτωλοακαρνανίας
Σημείωση
Στην Αιτωλοακαρνανία υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Ξηράκια Αμφιλοχίας
Ρίτσαρντ Ογκ ντε Μπεργκ, 2ος κόμης του Άλστερ
Ο Ρίτσαρντ Όγκ ντε Μπεργκ, 2ος Κόμης του Άλστερ και 3ος βαρόνος του Κόνοτ (1259 - 29 Ιουλίου 1326) ή Ερυθρός κόμης ένας από τους ισχυρότερους Ιρλανδούς ευγενείς στα τέλη του 13ου και στις αρχές του 14ου αιώνα ήταν γιος του Γουόλτερ Μπεργκ, 1ου κομη του Άλστερ, του πρώτου κόμη από την δεύτερη δημιουργία. Ο πατέρας του ήταν δεύτερος γιος του Ρίτσαρντ Μορ ντε Μπεργκ, 1ου λόρδου του Κόνοτ και της Εγιδίας του Λασύ. Ο όρος "Ρίτσαρντ Όγκ" σημαίνει "Ριχάρδος ο Νεώτερος" και χρησιμοποιήθηκε όταν διαδέχθηκε ανήλικος τον πατέρα του (1271) για να διακριθεί από τον ομώνυμο παππού του. Ο Ρίτσαρντ ήταν ο ισχυρότερος κόμης του Άλστερ, ανέλαβε την διακυβέρνηση μετά την ενηλικίωση του (1280). Ήταν προσωπικός φίλος του Εδουάρδου Α΄ της Αγγλίας που τον κατέταξε πρώτο ανάμεσα στους Ιρλανδούς κόμητες. Ο Ρίτσαρντ παντρεύτηκε την Μάργκαρετ, κόρη του ξαδέλφου του Τζων Μπεργκ και της Σεσίλ Μπάλλιολ. Οι φιλοδοξίες του και η επεκτατική του πολιτική τον έφεραν πολλές φορές σε σύγκρουση με τους υπόλοιπους Νορμανδούς βαρόνους.
Η κόρη του Ελισάβετ έγινε η δεύτερη σύζυγος του Ροβέρτου Μπρους αλλά αυτό δεν εμπόδισε τον Ρίτσαρντ να εξακολουθεί να υποστηρίζει τον Εδουάρδο Α΄. Ο Ροβέρτος Μπρους έκανε εισβολή στην Ιρλανδία (1315), ο κόμης πήγε με τον στρατό του να τον αποκρούσει αλλά ηττήθηκε στο Άντριμ. Η εισβολή του Μπρους και η εξέγερση του Φελίμ Ο' Κοντσουίρ τον άφησε ουσιαστικά χωρίς εξουσία αλλά ανέκτησε το Άλστερ όταν έπεσε ο Κοντσουίρ στην δεύτερη μάχη του Αθερί και ηττήθηκε ο Μπρους στο Φόγκαρτ. Πέθανε (29 Ιουλίου 1326) στην μονή του Αθασέλ στην κομητεία Τιπερέρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Μπεργκ Κατηγορία:Κόμητες του Άλστερ (1264)
Λαρίσα Ποπουγκάεβα
Η Λαρίσα Ποπουγκάεβα (Лари́са Анато́льевна Попуга́ева; 3 Σεπτεμβρίου 1923 - 19 Σεπτεμβρίου 1977) ήταν Σοβιετικός γεωλόγος, υποψήφια για γεωλογικές και ορυκτολογικές επιστήμες (1970), μία από αυτούς, που ανακάλυψαν αποθέματα διαμαντιών στην ΕΣΣΔ.
Βιογραφία
Η Λαρίσα γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1923 στην Καλούγκα. Ο πατέρας της, Ανατόλι Γκριντσεβίτς, γραμματέας της επιτροπής κόμματος της επαρχίας Πριγκορόντνι στην Οδησσό, πυροβολήθηκε το 1937. Η μητέρα της, Όλγα Γκριντσεβίτς, είναι κριτικός τέχνης του Λένινγκραντ.
Η Λαρίσα Γκριντσεβίτς ήρθε αντιμέτωπη με το Ανατολικό μέτωπο στη Μόσχα, όπου, μαζί με άλλους σπουδαίους μαθητές αποφοίτων από τα σχολεία του Λένινγκραντ στάλθηκαν με ειδική άδεια στην παν-Ενωτική αγροτική έκθεση. Στην αρχή του πολέμου, αυτή η ομάδα έμεινε επ' αόριστον στη Μόσχα. Εν τω μεταξύ, η μητέρα και η αδελφή της Λαρίσας έφυγαν κατά την εκκένωση προς τα Ουράλια.
Τον Σεπτέμβριο του 1941, η Λαρίσα έφτασε στο Μολότοφ, όπου εκκενώθηκε η μητέρα και η τετράχρονη αδερφή της. Εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Μολότοφ (τώρα Κρατικό Πανεπιστήμιο Περμ). Αποφοίτησε από τα σεμινάρια νοσηλευτικής, και εργάστηκε στην κλινική. Στη συνέχεια αποφοίτησε από τα σεμινάρια των πολυβόλων.
Από τον Απρίλιο του 1942 έως τον Ιούλιο του 1945, ήταν εθελοντής στο τμήμα αεροπορικής άμυνας της Μόσχας, ο διοικητής του πληρώματος όπλων, προήχθη στο αξίωμα του κατώτερου λοχία.
Το 1950 αποφοίτησε από το Τμήμα Ορυκτολογίας του Πανεπιστημίου του Λένινγκραντ. Ταυτόχρονα με τις σπουδές της εργάστηκε για τρία χρόνια ως γεωλόγος-εξερευνητής σε διάφορες αποστολές της Βορειοδυτικής Γεωλογικής Διοίκησης.
Ήδη το 1950, το έργο της στο βόρειο τμήμα της περιοχής του Ιρκούτσκ συνδέθηκε με διαμάντια. Το καλοκαίρι του 1951 βρισκόταν σε μια αποστολή στα Υποπολικά Ουράλια. Το 1952, η Λαρίσα παντρεύτηκε τον καθηγητή LISI Βίκτορ Ποπουγκάεφ.
Τον Ιούνιο του 1954, η Λαρίσα Ποπουγκάεβα ανακάλυψε μια επιφάνεια κιμπερλίτη, που αργότερα ονομάστηκε ορυχείο Ζαρνίτσα. Το επόμενο έτος, άλλοι 10 αγωγοί άνοιξαν σε αυτήν την τοποθεσία.
Η Λαρίσα Ποπουγκάεβα πέθανε στις 19 Σεπτεμβρίου 1977 από απόφραξη και ρήξη της αορτής.
Μνήμη
Το όνομα της Λαρίσα Ποπουγκάεβα δόθηκε σε ένα διαμάντι βάρους 29,4 καρατίων (περίπου 12 mm σε πλάτος). Οι δρόμοι στις διαμαντένιες πόλεις του Ουντάτσνι και του Αϊχάλ φέρουν το όνομά της. Στην Γιακούτια, στην πόλη της Ουντάτσνι, χτίζεται ένα μνημείο για τη Λαρίσα Ποπουγκάεβα.
Λε Μενίλ-συρ-Μπλανζί
Το Λε Μενίλ-συρ-Μπλανζί (γαλλικά: Le Mesnil-sur-Blangy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μενιλουά (γαλλικά: Mesnilois).
Τζων Μέισον Κλαρκ
Ο Τζων Μέισον Κλαρκ (John Mason Clarke, 15 Απριλίου 1857 – 29 Μαΐου 1925) ήταν Αμερικανός δάσκαλος, γεωλόγος και παλαιοντολόγος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Κλαρκ γεννήθηκε στην κωμόπολη Canandaigua της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Γονείς του ήταν ο Νώε Τέρνερ Κλαρκ και η Λώρα Μέισον Μέριλ, που είχαν άλλα 5 παιδιά (ο Τζων Μέισον ήταν το πέμπτο στη σειρά). Ο Τζων πήγε στο γυμνάσιο της πόλης, όπου ο πατέρας του ήταν γυμνασιάρχης. Το 1873 εγγράφηκε στο Κολέγιο Άμερστ, από όπου απεφοίτησε το 1877. Επέστρεψε στη γενέτειρά του και δίδαξε στο γυμνάσιό της διάφορα μαθήματα. Το 1879-1880 εργάσθηκε ως βοηθός του γεωλόγου Μπέντζαμιν Κ. Έμερσον στο Άμερστ, ενώ το 1880–1881 δίδαξε στο γυμνάσιο της πόλεως Γιούτικα. και το επόμενο ακαδημαϊκό έτος στο Κολέγιο Σμιθ, όπου έγινε καθηγητής. Κατά το δεύτερο έτος του εκεί δημοσίευσε τις πρώτες τρεις επιστημονικές εργασίες του, με θέμα τα αρθρόποδα.
Τότε, το 1883, απεφάσισε και ταξίδεψε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν για να εκπονήσει διδακτορικό. Ωστόσο, μια κατηγορία ετεροδοξίας από τον πρόεδρο του Κολεγίου Σμιθ οδήγησε στην απόλυσή του. Ως συνέπεια, ο Κλαρκ επέστρεψε στις ΗΠΑ, όπου άρχισε να διδάσκει στο Αγροτικό Κολέγιο Μασαχουσέτης (σήμερα ενσωματωμένο στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Άμερστ). Στις ελεύθερες ώρες του συνέχισε μια μελέτη της ανώτερης Δεβονίου περιόδου, που έλπιζε να ενσωματώσει στη διατριβή του. Τον Ιανουάριο του 1886 έγινε βοηθός του Τζέιμς Χωλ στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, στο Ώλμπανυ. Συνέχισε να συνεργάζεται με το μουσείο αυτό για το υπόλοιπο της σταδιοδρομίας του.
Νυμφεύθηκε την πρώτη του σύζυγο, την Έμα Τζούελ Σιλ (Emma Juel Sill) το 1887. Απέκτησαν μαζί έναν γιο, τον Νόα Τ. Κλαρκ. Το 1894 ο Κλαρκ διορίσθηκε καθηγητής της Γεωλογίας και Ορυκτολογίας στο Πολυτεχνείο Ρενσελίερ. Νυμφεύθηκε τη δεύτερη σύζυγό του, τη Φάνι Β. Μπόσλερ (Fannie V. Bosler), το 1895. Μετά τον θάνατο του Τζέιμς Χωλ το 1898, ο Κλαρκ τέθηκε επικεφαλής μιας γεωολογικής επισκοπήσεως της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Το 1904 διορίσθηκε Πολιτειακός Γεωλόγος και Παλαιοντολόγος, διευθυντής του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας της Πολιτείας της Νέας Υόρκης και διευθυντής του Τμήματος Επιστημών του Υπουργείου Παιδείας. Εκλέχθηκε ως ο πρώτος πρόεδρος της Παλαιοντολογικής Εταιρείας Αμερικής το 1908, καθώς και αντιπρόεδρος της Γεωλογικής Εταιρείας Αμερικής το 1909 και πρόεδρός της το 1916.
Ο Τζων Μ. Κλαρκ απεβίωσε σε ηλικία 68 ετών στο Ώλμπανυ, αφήνοντας πίσω του τη σύζυγό του Φάνι και τον γιο τους Νόα. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, ο Τζων Κλαρκ έκανε 452 δημοσιεύσεις, από τις οποίες περί τις 300 έχουν θέμα γεωλογικό ή παλαιοντολογικό. Τρία γένη και 42 είδη βιολογικών οργανισμών πήραν το όνομά του, ενώ η «Υποτροφία John Mason Clarke 1877» θεσμοθετήθηκε από τον γιο του για να παρέχει εισόδημα για μεταπτυχιακές σπουδές στη γεωλογία ή στην παλαιοντολογία.
Gaslighting (ψυχολογία)
Με τον διεθνή αγγλικό όρο gaslighting (προφ.: γκάσλαϊτιν) αποδίδεται η μέθοδος ψυχολογικής χειραγώγησης με την οποία ο θύτης προσπαθεί να σπείρει αμφιβολίες στο θύμα, έτσι ώστε να μην είναι βέβαιο για την ίδια του τη μνήμη, την αντίληψη και τη λογική. Χρησιμοποιώντας συνεχή άρνηση, παραπλάνηση, αντιφάσεις και ψεύδη, προσπαθεί να αποσταθεροποιήσει το θύμα και να απαξιώσει τις πεποιθήσεις του.
Τα περιστατικά ποικίλλουν, από την άρνηση του θύτη πως συνέβησαν ποτέ κάποια γεγονότα παρενόχλησης ή κατάχρησης, έως τη σκηνοθεσία αλλοπρόσαλλων γεγονότων από τον θύτη έτσι ώστε να αποπροσανατολίσει την προσοχή των θυμάτων του.
Ο όρος οφείλει την ονομασία του στο θεατρικό έργο του 1938 με τίτλο Gaslight του Πάτρικ Χάμιλτον και στις αντίστοιχες κινηματογραφικές μεταφορές του μυθιστορήματος το 1940 και το 1944. Η αγγλική ονομασία του όρου βρίσκεται σε χρήση σε ψυχιατρικές κλινικές και ερευνητικές μελέτες, καθώς και ως όρος πολιτικού σχολιασμού.
Ιστορικό της ονομασίας
εναλλ.=|μικρογραφία|300x300εσ|Η [[Ίνγκριντ Μπέργκμαν και Τζόζεφ Κότεν σε στιγμιότυπο της ταινίας του 1944]] Στο θεατρικό έργο με τίτλο Gaslight, η υπόθεση αφορά την προσπάθεια ενός άντρα να πείσει τη σύζυγό του και τον στενό κύκλο τους πως είναι τρελή. Αυτό το κάνει με την παραποίηση και αλλαγή μικρών λεπτομερειών που αφορούν το περιβάλλον τους και κατόπιν με το να επιμένει πως αυτή κάνει λάθος όταν παρατηρεί τις αλλαγές, πως δεν θυμάται τα πράγματα καλά ή πως έχει παραισθήσεις όταν του αναφέρει τις αλλαγές αυτές. Στο πλαίσιο αυτό, μια από αυτές τις μικρές αλλαγές στο περιβάλλον ήταν και το περιοδικό τρεμόπαιγμα στον φωτισμό του σπιτιού όπου το ζευγάρι διέμενε, το οποίο συνέβαινε όταν ο άντρας χρησιμοποιούσε τον αεριοφωτισμό στο επάνω διαμέρισμα και αφότου είχε διαπράξει φόνο έναντι μιας άλλης γυναίκας. Όταν η σύζυγός του τον ρωτά για το φαινόμενο του φωτισμού, ο άντρας απλώς το αρνείται λέγοντάς της ότι το φαντάστηκε.
Το έργο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1940 και 1944 ως Gaslight (στην ελληνική γλώσσα η ταινία τού 1944 κυκλοφόρησε ως Εφιάλτης), ενώ παρόμοια κινηματογραφική μεταφορά υπήρξε και στην ταινία Το Κορίτσι του Τρένου το 2016.
Γενικά
Η τεχνική αυτή χρησιμοποιείται από τους κοινωνιοπαθείς και ναρκισσιστές. Οι κοινωνιοπαθείς συστηματικά υπερβαίνουν τα κοινωνικά ήθη, παραβιάζουν τους νόμους και εκμεταλλεύονται τους υπολοίπους, αλλά επίσης κοινό τους χαρακτηριστικό είναι ότι είναι πειστικοί ψεύτες, μερικές φορές με σαγηνευτικό τρόπο και με διαρκή άρνηση πως έχουν κάνει κάτι κακό. Έτσι, βάσει αυτής της τακτικής, όσοι έχουν υποστεί κακοποίηση από αυτούς ενδεχομένως κατόπιν θα οδηγηθούν στο να αμφισβητήσουν την ίδια την αντίληψή τους. Ο απώτατος στόχος του θύτη είναι να φέρει το θύμα του σε μια κατάσταση όπου θα αμφιβάλλει για την κάθε επιλογή του και τη διαύγειά του, κάνοντας το θύμα ακόμα περισσότερο εξαρτώμενο από τον θύτη. Μια τακτική η οποία υποβιβάζει ακόμα περισσότερο την αυτοεκτίμηση του θύματος είναι η περίπτωση όπου ο θύτης αρχικά αγνοεί την ανταπόκριση στο θύμα, κατόπιν ανταποκρίνεται, και μετά αγνοεί το θύμα και πάλι, έτσι ώστε το θύμα να ελαττώσει τις προσδοκίες του για το ενδιαφέρον των άλλων προς το ίδιο και να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως ανάξιο ενδιαφέροντος ή στοργής.
Περιβάλλοντα
Για παράδειγμα, κάποιος σύζυγος ο οποίος προβαίνει σε φυσική κακοποίηση της συζύγου του, κατόπιν θα αμφισβητήσει ανοικτά πως υπήρξε ποτέ βίαιος, ή σε περιπτώσεις συζυγικής απιστίας θα αρνείται κάτι τέτοιο παρά τα εμφανή σημάδια, κάτι το οποίο μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις στο θύμα.
Το φαινόμενο αυτό μπορεί να εμφανιστεί και στις σχέσεις μεταξύ γονέα-παιδιού, με οποιονδήποτε από τους γονείς, ή και τους δύο, όπου ο ένας λέει ψέματα στον άλλο με την επιδίωξη να υπονομεύσουν την αντίληψη των παιδιών.
Επίσης στο σχολικό περιβάλλον, όπου συνδυαζόμενο με άλλες μεθόδους φυσικής και ψυχολογικής βίας μπορεί να οδηγήσει σε μακροπρόθεσμες ψυχολογικές διαταραχές ή μπορεί να εξελιχθεί ακόμα και σε κατάθλιψη ή αποφευκτική διαταραχή προσωπικότητας.
Στο εργασιακό περιβάλλον, αυτό εκδηλώνεται με υπονόμευση των συναδέλφων με τρόπο που βλάπτει την επαγγελματική σταδιοδρομία τους. Για παράδειγμα, το θύμα δεν συμπεριλαμβάνεται σε συζητήσεις, αποτελεί αντικείμενο κουτσομπολιού, ή του επιρρίπτονται συνεχώς ευθύνες ή αμφισβητείται έτσι ώστε να απαξιωθεί και να πληγεί η αξιοπιστία του. Ο θύτης θα επιδιώξει να κατευθύνει τη συζήτηση σε άλλα θέματα, τα οποία μπορούν να εκληφθούν ως σφάλματα του θύματος. Η τεχνική αυτή είναι ιδιαίτερα καταστροφική όταν αυτός που την εφαρμόζει είναι άτομο σε θέση ευθύνης και διαθέτει εξουσία.
Χαρακτηριστικά
Έχει υποστηριχθεί πως στην πραγματικότητα μόνο το 1% των ανθρώπων που κάνουν χρήση της πρακτικής αυτής το κάνουν συνειδητά ώστε να βλάψουν το θύμα, ένα 20% το χρησιμοποιούν ως μηχανισμό άμυνας και χρησιμοποιούν την τεχνική αυτή ημι-συνειδητά, ενώ οι υπόλοιποι το κάνουν χωρίς συναίσθηση κατά περιόδους.
Οι τρεις πλέον κοινές μέθοδοι της χειραγώγησης αυτής είναι:
Ψυχιατρική
Το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί μεταξύ ασθενών και προσωπικού σε ψυχιατρικές εγκαταστάσεις διαμονής ασθενών.
Σύμφωνα με ψυχιατρικό άρθρο του 1981, έχει γίνει η υπόθεση πως για την τεχνική γίνεται χρήση της προβολής και της εμφύτευσης ψυχικών αντιθέσεων από τον θύτη στη σκέψη του θύματος. Βάσει της θεώρησης αυτής, υπάρχουν πολλοί λόγοι που οδηγούν τα θύματα να τείνουν να υιοθετούν και να συμπεριλαμβάνουν τα εξωτερικά ερεθίσματα που οι άλλοι προβάλλουν προς αυτά, και πρόκειται για μια εξαιρετικά σύνθετα δομημένη διαμόρφωση η οποία συνδυάζει πληροφορίες από πολλά στοιχεία της ψυχικής σύστασης του θύματος. Σύμφωνα με μελέτη του 1994, αυτό περιγράφεται και ως προβολική αναγνώριση (projective identification).
Συγκεκριμένα, σχετικά με τις γυναίκες, η ικανότητα του θύματος να αντισταθεί στη χειραγώγηση εξαρτάται από την ικανότητά της να έχει εμπιστοσύνη στην ίδια της την κρίση. Η καθιέρωση εναλλακτικών διηγήσεων μπορεί να βοηθήσει το θύμα να επανακτήσει κανονικά επίπεδα ελεύθερης σκέψης και τρόπου δράσης.
Σύμφωνα με επιπλέον περιγραφές, τα πιο ευάλωτα άτομα είναι αυτά τα οποία είναι διανοητικά ασθενή, και όσοι τα παρατάν εύκολα απελπιζόμενοι, με την αντίσταση τους να είναι συνήθως ελάχιστη. Στις διαπροσωπικές σχέσεις, η χειραγώγηση και κατάχρηση της τιμιότητας και ειλικρίνειας του θύματος είναι το κύριο συστατικό της διαδικασίας του φαινομένου. Οι τεχνικές αυτές χρησιμοποιούνται επίσης από τους επαγγελματίες στον χώρο της ψυχικής υγείας έτσι ώστε να διαμορφώσουν τη συμπεριφορά άλλων ατόμων, όπου πρώτα γίνεται προσπάθεια να πειστεί το άτομο πως η διαδικασία σκέψης του είναι λανθασμένη, και επακολούθως να πεισθεί πως οι ιδέες που του προτείνονται είναι οι σωστές και περιγράφουν την πραγματικότητα.
Η κύρια επιδίωξη του θύτη είναι η στόχευση της διανοητικής ισορροπίας του θύματος, η αυτοπεποίθηση του, και η αυτοεκτίμηση του. Πρόκειται για έναν εξαιρετικά επικίνδυνο τρόπο κακοποίησης καθώς υπονομεύει την ψυχική σταθερότητα του θύματος, το οποίο οδηγείται στην κατάθλιψη και αποσύρεται ενώ παράλληλα εξαρτάται ολοκληρωτικά από τον θύτη ως προς την αντίληψη του για το τι είναι πραγματικό και τι όχι.
Πολιτική
Η πρώτη πολιτική χρήση του όρου έγινε σε σχέση με την προεδρία του Αμερικανού προέδρου Μπιλ Κλίντον τη δεκαετία του 1990, όπου περιγράφηκε η χρήση της τεχνικής από τον Κλίντον έναντι του Νιούτ Γκίνγκριτς, Ρεπουμπλικανό του Κογκρέσου, όπου ο Κλίντον έκανε συνεχείς μικροπροσβολές προς αυτόν έτσι ώστε να τον κουράσει και εν τέλει να τον κάνει να αντιδράσει με τρόπο που έδινε την εντύπωση πως ήταν υστερικός. Σε άλλες εκτιμήσεις σε σχέση με τη χρήση στις ΗΠΑ, ο όρος πρωτοεμφανίστηκε από τον Καρλ Ροβ, μεγαλοστέλεχος του τηλεοπτικού ενημερωτικού σταθμού Fox News σε συνεργασία με την οικογένεια Μπους και τον πολιτικό σύμβουλο Λη Ατουότερ, και πως η τεχνική στον πολιτικό χώρο δεν είναι παρά ο συνδυασμός των συγχρόνων μέσων επικοινωνίας, και τεχνικών προώθησης και διαφήμισης μαζί με παλαιότερες μεθόδους προπαγάνδας.
Η τεχνική έχει αποδοθεί και στον τρόπο με τον οποίοι δραστηριοποιείται η Ρωσία στις διεθνείς σχέσεις, όπου κατά την περίοδο όπου εξελισσόταν η προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία αποκόπτοντας την από την Ουκρανία, οι Ρώσοι αξιωματούχοι αρνούνταν διαρκώς πως υπήρχε η οποιαδήποτε παρουσία τους στην Κριμαία και εκμεταλλεύτηκαν την ύπαρξη καχυποψίας μεταξύ των διαφόρων πολιτικών ομάδων προς όφελος τους.
Η προεκλογική περίοδος αλλά και η προεδρία του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ έχει επίσης περιγραφεί ως παράδειγμα gaslighting,   όπου παρά το ότι λεγόταν κάτι τη μια ημέρα, την αμέσως επόμενη ημέρα αυτό αρνούνταν κατηγορηματικά πως είχε ειπωθεί, ή υποστηρίζονταν πως είχε ειπωθεί με πολύ διαφορετικό τρόπο, κατά την ίδια παράδοση που ξεκίνησε με τον Ρίτσαρντ Νίξον, επανεμφανίστηκε με τον Μπιλ Κλίντον, και εκτοξεύτηκε στα ύψη με τον Ντόναλντ Τραμπ.
Φυλετική στόχευση
Στο πλαίσιο των ΗΠΑ, έχει υποστηριχτεί πως η τεχνική αυτή έχει συστηματοποιηθεί και ενσωματωθεί στον γενικότερο τρόπο λειτουργίας της χώρας, με τρόπο που να απαξιώνει τους Αφροαμερικανούς. Για παράδειγμα υποστηρίζεται πως ο μικρός αριθμός Αφροαμερικανών καθηγητών στην εκπαίδευση, οφείλεται στις υπάρχουσες επικρατούσες πολιτικές εντός ενός ευρέως φάσματος όπου ο Αφροαμερικανός εκπαιδευτής παρουσιάζεται ως ξένος και αποκομμένος σε ότι αφορά τους λευκούς μαθητές, και κατάλληλος μόνο για μαύρους μαθητές, κάτι που αντίστοιχα αντικατοπτρίζεται και από την αποχώρηση λευκών καθηγητών από σχολεία που έχουν κυρίως μαύρους μαθητές. Η ζημιά που προκαλεί η τεχνική του gaslighting εκτείνεται πέρα από τις διαπροσωπικές σχέσεις και τις όποιες καθημερινές δυσκολίες, καθώς έχει σοβαρές επιπτώσεις στην προσωπική ανάπτυξη του ατόμου και τον σχηματισμό της προσωπικότητας του.
Σχετική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εξαπάτηση Κατηγορία:Ψυχολογική κακοποίηση Κατηγορία:Ανθρώπινη συμπεριφορά Κατηγορία:Έλεγχος μυαλού Κατηγορία:Επιρροή (κοινωνική και πολιτική)
Λε Μενίλ-Σιμόν (Καλβαντός)
Το Λε Μενίλ-Σιμόν (γαλλικά: Le Mesnil-Simon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μενίλ-Σιμοναί (γαλλικά: Mesnil-Simonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Λε Μενίλ-Ρομπέρ
Το Λε Μενίλ-Ρομπέρ (γαλλικά: Le Mesnil-Robert) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.