cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Apple Watch Series 1
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Apple Κατηγορία:Έξυπνα ρολόγια
Φαίαξ ο Αθηναίος
Ο Φαίαξ ο Αθηναίος ήταν αρχαίος Έλληνας πολιτικός και ρήτορας της Αθήνας. Ήταν γιος του Ερασίστρατου, που έζησε και έδρασε στην εποχή του Νικία και του Αλκιβιάδη.
Ο Φαίαξ ο Αθηναίος αναφέρεται μαζί με άλλους Αθηναίους όταν το έτος 424 π.Χ. μετέβησαν στην Ιταλία προκειμένου διαβάλλοντας τις Συρακούσες να καταφέρουν να συνενώσουν όλες τις άλλες πόλεις εναντίον τους, εξυπηρετώντας έτσι τις τότε πολιτικές σκοπιμότητες της Αθήνας. Αργότερα εξυπηρετώντας πάντα ίδιες σκοπιμότητες και εκπροσωπώντας την Αθήνα συμμετείχε σε διάφορες αποστολές στη Θεσσαλία και σε πόλεις της Μακεδονίας.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες πολιτικοί
Buddy ταινία
Buddy ταινία (γνωστό και ως buddy movie) ονομάζεται ένα κινηματογραφικό είδος, στο οποίο πρωταγωνιστούν δύο (καμιά φορά και παραπάνω) άτομα —συχνότερα άντρες. Συνήθως, οι δύο αυτοί πρωταγωνιστές έχουν αρκετές διαφορές στον χαρακτήρα, το οποίο κιόλας δημιουργεί διαφορετικές δυναμικές επί της οθόνης. Άλλες διαφορές που μπορεί να έχουν είναι, παραδείγματος χάριν, εθνικές. Συνηθέστερα αυτό το είδος χρησιμοποιείται στον αμερικανικό κινηματογράφο και σε αντίθεση με άλλα είδη, άντεξε στον 20ο αιώνα, χρησιμοποιώντας διαφορετικά ζευγάρια και θέματα. Πολύ συχνά το εν λόγω είδος συνυπάρχει με είδη όπως δράσης, κωμωδίες και ταινίες δρόμου, ενώ σε πολλές περιπτώσεις οι δύο πρωταγωνιστές είναι αστυνομικοί.
Το είδος αυτό ξεκίνησε ουσιαστικά τη δεκαετία του 1930, στον αμερικανικό κινηματογράφο, όταν και υπήρξαν τα πρώτα πολύ γνωστά κινηματογραφικά ντουέτα, όπως το Λόρελ και Χάρντι και το Άμποτ και Κοστέλο, ενώ ήδη στην επόμενη δεκαετία είχε γίνει ένα δημοφιλέστατο είδος. Υπό αυτή τη φύση συνεχίστηκε έως και τη δεκαετία του 1960, ενώ κατά την προηγούμενη δεκαετία και αυτή του 1970, η φύση του είχε πιο κοινωνικό χαρακτήρα. Από το 1980, το είδος αρχίζει και χρησιμοποιείται με ταινίες δράσης. Ενώ κατά τις επόμενες δεκαετίες υπήρξαν και νέες προσεγγίσεις στο είδος.
Μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές buddy ταινίες με κωμικό χαρακτήρα, σίγουρα είναι το Χοντρός-Λιγνός στη Λεγεώνα των Ξένων (1939), το The Blues Brothers (1980), το Trading Places (1983) και το Ο Ηλίθιος και ο Πανηλίθιος (1994). Στο είδος δράσης, χαρακτηριστικές, μπορούν να θεωρηθούν το Beverly Hills Cop (1984), το Φονικό Όπλο (1987) και το Rush Hour (1998). Το είδος αυτό είναι επίσης πολύ διαδεδομένο και σε ταινίες κινουμένων σχεδίων, μεταξύ των πιο χαρακτηριστικών το Toy Story (1995), το Σρεκ (2001), το Μπαμπούλας Α.Ε. (2001) και το Ζωούπολη, το οποίο παρεμπιπτόντως έχει ως πρωταγωνιστές ένα θηλυκό κι ένα αρσενικό.
Περαιτέρω ανάγνωση
* Κατηγορία:Κινηματογραφικά είδη
Νέκαρζουλμ
Το Νέκαρζουλμ (γερμανικά: Neckarsulm, προφέρεται nɛkarˈzʊlm) είναι πόλη στη βόρεια Βάδη-Βυρτεμβέργη στη Γερμανία, κοντά στη Στουτγκάρδη. Ανήκει στην επαρχία Χαϊλμπρόν. Το 2016, το Νέκαρζουλμ είχε πληθυσμό 26.800 κατοίκων.
Το Νέκαρζουλμ κατατάσσεται πρώτο στην Γερμανική Ζολαρμπουντεσλίγκα (έναν διαγωνισμό για πόλεις άνω των 10.000 κατοίκων), ένα διαγωνισμό για τις εγκαταστάσεις ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Η πόλη φημίζεται για τον Συνεταιρισμό Αμπελουργών Νέκαρζουλμ-Γκούντελσχαϊμ (γερμανικά: Neckarsulm-Gundelsheim Weingärtnergenossenschaft) ο οποίος φημολογείται ότι είναι ο παλαιότερος της Γερμανίας. Οι κύριες ποικιλίες σταφυλιού του Νέκαρζουλμ είναι η τρόλινγκερ και η λέμπεργκερ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Ολόσωμο τατουάζ
Το ολόσωμο τατουάζ είναι ένα εκτεταμένο τατουάζ, συνήθως με ένα παρόμοιο μοτίβο, στυλ ή θέμα που καλύπτει τον κορμό ή ολόκληρο το σώμα. Έχει συνδεθεί με το φρικ σόου (freak show) και τους καλλιτέχνες του τσίρκου, καθώς και με τα παραδοσιακά Ιαπωνικά τατουάζ. Τέτοιου είδους τατουάζ έχουν σημαίνουσα πολιτιστική σημασία σε ορισμένους παραδοσιακούς πολιτισμούς, γιατί αντιπροσωπεύουν την ιεροτελεστία της μετάβασης, του γάμου ή του κοινωνικού καθορισμού.
Πλήρες τατουάζ μανίκι
Ένα πλήρες τατουάζ μανίκι, καλύπτει πλήρως το ένα χέρι, από τον ώμο μέχρι τον καρπό. Ένα πλήρες τατουάζ μανίκι μπορεί να αποτελεί μέρος ενός ολόσωμου τατουάζ.
Καμουφλάζ
Αυτού του είδους το τατουάζ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει εκτεταμένο ουλώδη ιστό, κάνοντάς τον «αόρατο».
Τατουάζ πλάτης
Ένα τατουάζ πλάτης είναι ένα τατουάζ που καλύπτει σε μεγάλο βαθμό ή εντελώς την πλάτη και μπορεί να είναι μέρος ενός ολόσωμου τατουάζ.
Καλλιτέχνες τατουάζ
Αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες τατουάζ:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία
Γρηγόριος Νύσσης
Ο Γρηγόριος Νύσσης (335 - 394) ήταν χριστιανός Μικρασιάτης επίσκοπος Νύσσης από το 372 έως το 376 και από το 378 έως τον θάνατό του. Τιμάται ως άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία, την Καθολική Εκκλησία, την Ανατολίτικη Ορθοδοξία, τον Λουθηρανισμό και την Αγγλικανική Εκκλησία. Είναι ένας από τους μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας.
Γεννήθηκε γύρω στο 335. Ήταν αδελφός του Μεγάλου Βασιλείου, της Οσίας Μακρίνης και αδελφικός φίλος του Γρηγορίου του Θεολόγου. Το 372 έγινε επίσκοπος της πόλης Νύσσα της Καππαδοκίας.
Είχε ενεργό ανάμειξη σε ζητήματα θεολογικά και πολιτικά. Συμμετείχε στις Συνόδους της Αντιοχείας το 379 και της Β' Οικουμενικής στην Κωνσταντινούπολη. Άφησε πλούσιο συγγραφικό έργο, το οποίο περιλαμβάνει ομιλίες με εξηγητικό και δογματικό περιεχόμενο, καθώς και επιτάφιους λόγους με λογοτεχνικές αξιώσεις. Ο άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης από ορισμένους ερευνητές θεωρείται περισσότερο φιλόσοφος παρά θεολόγος, καθώς καταφέρνει να επεξηγήσει και φιλοσοφικά πολλές θεολογικές έννοιες. Έχει ειπωθεί ότι «μπόρεσε καλύτερα απ' όλους να μεταφυτεύσει στο εσωτερικό του χριστιανικού κόσμου την πνευματική κληρονομιά της αρχαίας Ελλάδας», ενώ επηρεάστηκε σημαντικά από το έργο του Ωριγένη. Η αφομοιωτική αυτή ικανότητά του και η εκλεκτική χρήση φιλοσοφικών ιδεών και όρων, λειτούργησε επικουρικά στη θεολογία του Γρηγορίου με τη χρήση τους ως δομικό υλικό.
Ο Γρηγόριος συνέχισε την τριαδολογία και την πνευματολογία του αδελφού του Βασιλείου, όπως και τη χριστολογία του Γρηγορίου Θεολόγου αλλά προχωρώντας αυτές σε εύρος και βάθος. Με τη θεολογία του περί εκπόρευσης του αγίου Πνεύματος, απέκλεισε τη δυτική χρήση του filioque από τη διδασκαλία της ανατολικής χριστιανικής Εκκλησίας. Προετοίμασε επίσης, τη θεολογία της "υποστατικής ενώσεως" των δύο φύσεων του Χριστού με τη χρήση των όρων "ἀσυγχύτως", "ἀτρέπτως", "ἀδιαιρέτως" οι οποίοι επικυρώθηκαν στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο το 451 στη Χαλκηδόνα.
Έχει ανακηρυχθεί άγιος και η μνήμη του τιμάται στις 10 Ιανουαρίου από την Ορθόδοξη και την Καθολική, στις 14 Ιουνίου από την Λουθηρανική, και στις 19 Ιουλίου από την Αγγλικανική εκκλησία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες
Γουλιέλμος Νάσσαου του Ζύλεσταϊν, 1ος κόμης του Ρόχφορντ
Ο Γουλιέλμος-Ερρίκος, ολλανδ.: William Hendrik van Nassau, heer van Zuylestein, αγγλ.: 1st earl of Rochford (1649 - 12 Ιουλίου 1708) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν ολλανδός στρατιωτικός και διπλωμάτης στην υπηρεσία του εξαδέλφου του Γουλιέλμου Γ΄ πρίγκιπα της Οράγγης και συζύγου της βασίλισσας της Αγγλίας. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιακώβου Β΄ της Αγγλίας (πεθερού τού Γουλιέλμου Γ΄) ταξίδεψε στην Αγγλία για να έρθει σε επαφή με τους Άγγλους υποστηρικτές του Γουλιέλμου Γ΄ και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην προετοιμασία της Ένδοξης Επανάστασης.
Νεανική ζωή
Γεννήθηκε στο κάστρο Ζύλεσταϊν, π. 20 μίλια ανατολικά της πόλης της Ουτρέχτης. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φρειδερίκου Νάσσαου κυρίου του Ζύλεσταϊν, του νόθου, αλλά μεγαλύτερου γιου τού Φρειδερίκου-Ερρίκου και ως εκ τούτου ήταν ετεροθαλής εξάδελφος του Γουλιέλμου Γ΄. Μητέρα του ήταν η Mαίρυ Κίλιγκρου, η μεγαλύτερη κόρη του σερ Γουίλιαμ Κίλιγκρου. Ήταν εξαδέλφη της νόθης κόρης του Κάρολου Β΄, της κόμισσας του Γουόρμαουθ. Μετακόμισε στις Κάτω Χώρες τον Φεβρουάριο του 1644, σε ηλικία σχεδόν 17 ετών, ως δεσποινίδα των τιμών στη Μαρία Στιούαρτ, σύζυγο του Γουλιέλμου Γ΄, και παντρεύτηκε τον Φρειδερίκο το 1648. Με το τέλος του πατέρα του το 1672, ο Φρειδερίκος κληρονόμησε το κάστρο Ζύλεσταϊν και τα εδάφη του, από τα οποία έγινε γνωστός ως κύριος του Ζύλεσταϊν (ολλανδ.: heer van Zuylestein).
Πρώιμη σταδιοδρομία
Ο Γουλιέλμος-Ερρίκος εισήλθε στο ολλανδικό ιππικό το 1672, αλλά ήταν πιο γνωστός στη Χάγη για τη γοητεία του και την καλή του εμφάνιση και ως σύντροφος του πρίγκιπα της Οράγγης. Τον εμπιστευόταν ο Γουλιέλμος Γ΄ και αθωώθηκε σε μια αποστολή παρατήρησης στην Αγγλία τον Αύγουστο του 1687, με τον κατ' όνομα σκοπό να συλλυπηθεί τη βασίλισσα-σύζυγο για το τέλος της γιαγιάς της, της Λάουρα Μαρτινότσι, σύζυγο του δούκα της Μόντενα.
Ένδοξη Επανάσταση
Ονομάστηκε και πάλι απεσταλμένος το καλοκαίρι του επόμενου έτους. Ο αποδεδειγμένος σκοπός του ήταν τώρα να συγχαρεί τη Μαρία της Μόντενα, σύζυγο του Ιακώβου Β΄, για τη γέννηση ενός πρίγκιπα. Το πραγματικό του αντικείμενο ήταν να ενημερωθεί για το έθνος και να εκτιμήσει την πιθανότητα του Ιακώβου Β΄ να συγκαλέσει ένα κοινοβούλιο και να υιοθετήσει μία πιο συμφιλιωτική πολιτική. Η βασίλισσα τον δέχθηκε στο ανάκτορο του Αγ. Ιακώβου στις 28 Ιουνίου 1688 και η εγκαρδιότητα των μηνυμάτων του ενέπνευσε τη βασίλισσα να γράψει μία επιστολή με χαριτωμένα λόγια στο «αγαπητό της λεμόνι» (την πριγκίπισσα της Οράγγης, ie του Πορτοκαλιού). Αυτός έγραψε αμέσως μία περιγραφή για τον σκεπτικισμό, με τον οποίο τον δέχθηκαν στο Λονδίνο και ενθουσιάστηκε με όλες τις φημολογούμενες κακοήθειες. Ο Κλάρεντον καταγράφει μία σειρά των κινήσεών του τον Ιούλιο.
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Ο Zύλεσταϊν πολιτογραφήθηκε στην Αγγλία στις 11 Μαΐου 1689 και διορίστηκε υπεύθυνος των ενδυμάτων του βασιλιά στις 23 Μαΐου, διατηρώντας τη θέση μέχρι το 1695. Το σύνταγμά του έμεινε για υπηρεσία στο βόρειο τμήμα της Αγγλίας και τον Μάιο του 1691 ήταν στο Ντάρχαμ. Συνόδευσε τον Γουλιέλμο Γ΄ στην Ιρλανδία, αλλά τον Αύγουστο του 1690 εγκατέλειψε την εκστρατεία εκεί για μία αποστολή στο Γουάιτχολ. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1690 προήχθη σε υποστράτηγο στον αγγλικό στρατό. Τον Ιανουάριο του 1691 συνόδευσε τον Γουλιέλμο Γ΄ στην Ολλανδία. Τον Ιούλιο του 1693, στην αιματηρή μάχη του Νέερβιντεν, αφού διακρίθηκε, ο Zύλεσταϊν τραυματίστηκε ελαφρώς και μεταφέρθηκε στο Ναμύρ. Ανταλλάχθηκε και επέστρεψε στο στρατόπεδο στις 8 Αυγούστου. Τον Νοέμβριο του 1693 το σύνταγμά του διατάχθηκε και πάλι να μεταβεί στη Φλάνδρα.
Στις 10 Μαΐου 1695 ο Zύλεσταϊν έγινε κόμης του Ρόχφορντ, μαζί με τους συνακόλουθους τίτλους του βαρόνου του Ένφηλντ και του υποκόμη του Τάνμπριτζ, και έλαβε ως επιχορήγηση ένα μέρος των κτημάτων του Γουίλιαμ Χέρμπερτ, 1ου μαρκησίου του Πόουις. Έλαβε τη θέση του στις 20 Φεβρουαρίου 1696. Στις 25 Δεκεμβρίου 1695 έλαβε σύνταξη 1.000 £ ετησίως. Έλαβε επίσης επιχορηγήσεις γης στην Ιρλανδία μεγέθους 30.512 έικρς (123.500 στρεμμάτων).
Μετέπειτα ζωή
Τα τελευταία του χρόνια πέρασαν σε σχετική απομόνωση ως επί το πλείστον στην Ολλανδική Δημοκρατία, όπου ο Γουλιέλμος Γ΄ τον επισκέφτηκε το 1697, και απεβίωσε στο κτήμα του Zύλεσταϊν στην επαρχία της Ουτρέχτης τον Ιανουάριο του 1709. Είχε νυμφευτεί στις 25 Ιανουαρίου 1681 τη Τζέιν, κόρη του σερ Χένρυ Γουόρθ των Οίκων Ντάραντς, Ένφηλντ και Λάουτον στο Έσσεξ. Αυτή είχε πάει ως δεσποινίδα των τιμών στη Μαρία Στιούαρτ, σύζυγο του Γουλιέλμου Γ΄. Ο Ζύλεσταϊν την αποπλάνησε και, στη συνέχεια, αρνήθηκε τον υποσχεμένο γάμο, αφού ενθαρρύνθηκε έντονα σε αυτήν τη συμπεριφορά από τον Γουλιέλμο Γ΄. Ο Tόμας Κεν, εκ μέρους της Mαρίας, εργάστηκε για να νυμφευτεί την Τζέιν και έκανε την τελετή κρυφά στο παρεκκλήσι της Μαρίας, ενώ ο πρίγκιπας της Οράγγης απουσίαζε σε κυνήγι. Όταν επέστρεψε ο Γουλιέλμος Γ΄, θύμωσε και απομάκρυνε προσωρινά τον Kεν από τη Χάγη.
Τον Γουλιέλμο Νάσσαου του Ζύλεσταϊν διαδέχθηκε ο γιος του:
Θυρεός
Ο Γουλιέλμος (και οι κληρονόμοι του) χρησιμοποίησαν το παρακάτω οικόσημο, το οποίο κληρονόμησε από τον πατέρα του: επάνω αριστερά του Νάσσαου, επάνω δεξιά του Κάτσενελενμπογκεν, κάτω αριστερά του Βιάντεν. Στο κέντρο του Ζύλεσταϊν.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ολλανδοί διπλωμάτες
Αγία Θέκλα
Η Ισαπόστολος Αγία Θέκλα (γενική: της Αγία Θέκλης), είναι Μικρασιάτισσα αγία της πρώτης Χριστιανικής Εκκλησίας από το Ικόνιο, αναφερόμενη ως ακόλουθος του Αποστόλου Παύλου. Ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, έγινε ακόλουθος του Αποστόλου και κήρυξε και η ίδια μέχρι το μαρτύριό της, αποτελώντας την πρώτη γυναίκα Χριστιανή μάρτυρα. Για τον λόγο αυτό ονομάζεται Ισαπόστολος και Πρωτομάρτυς. thumb|Απεικόνιση της Αγίας στο [[Μηνολόγιο του Βασιλείου Β΄ (περ. 1000)]] thumb|Ο Παύλος και η Θέκλα κηρύττουν (τοιχογραφία του 6ου αιώνα που ανακαλύφθηκε σε σπήλαιο της Εφέσου).
Η βασική παράδοση της Εκκλησίας
Σύμφωνα με τις Πράξεις του Παύλου και της Θέκλης, η Θέκλα ήταν νεαρή και ευγενικής καταγωγής παρθένα από το Ικόνιο (τη σημερινή πόλη Κόνια της Τουρκίας), η οποία παρακολούθησε τον «λόγον περί παρθενίας» του Παύλου, υιοθέτησε τα διδάγματα αυτού του κηρύγματος και αποξενώθηκε από τον αρραβωνιαστικό της Θάμυριν και τη μητέρα της Θεόκλεια, που ήσαν ειδωλολάτρες. Κατά την παράδοση, καθόταν επί τρεις ημέρες στο παράθυρό της ακούγοντας τις διδαχές του Αποστόλου, καθώς εκείνος κήρυττε από τη γειτονική οικία του Ονησιφόρου. Βλέποντας αυτό, ο Θάμυρις στράφηκε προς τις Αρχές, συγκεκριμένα στον ηγεμόνα Καστίλιο, ώστε να τιμωρήσουν τον Παύλο και τη Θέκλα. Ο Καστίλιος τότε φυλάκισε και μετά απέλασε τον Παύλο.
Η Θέκλα σώθηκε με θαυματουργικό τρόπο από τη θανάτωση στην πυρά, με το ξέσπασμα μιας θύελλας, και ταξίδεψε μαζί με τον Παύλο μέχρι την Αντιόχεια της Πισιδίας. Εκεί κάποιος ευγενής με το όνομα Αλέξανδρος πόθησε τη Θέκλα και αποπειράθηκε να τη βιάσει. Η Θέκλα τον απέκρουσε, σχίζοντας κατά τη συμπλοκή τον μανδύα του και ρίχνοντας το διάδημά του από το κεφάλι του. Τη δίκασαν έτσι για επίθεση, και την καταδίκασαν να φαγωθεί από άγρια θηρία. Και πάλι όμως η Θέκλα σώθηκε με σειρά θαυμάτων, καθώς τα θηλυκά θηρία (και ειδικότερα οι λέαινες) την προστάτευσαν από τα αρσενικά. Στην Αντιόχεια επίσης η αγία βαπτίσθηκε Χριστιανή.
Ξαναβρήκε τον Απόστολο Παύλο στα Μύρα και κατόπιν ταξίδεψε για να κηρύξει τον λόγο του Θεού, καθιστάμενη μια εμβληματική φυσιογνωμία, που ενθάρρυνε τις γυναίκες να τη μιμηθούν ζώντας μια ζωή αγνότητας και ακολουθώντας τον λόγο του Κυρίου. Κατόπιν εγκαταστάθηκε στη Σελεύκεια της Κιλικίας (το σημερινό Σιλιφκέ της Τουρκίας). Σύμφωνα με μερικά χειρόγραφα των Πράξεων του Παύλου και της Θέκλης, έζησε σε ένα σπήλαιο στο εκεί «όρος Καλαμών» 72 έτη. Ωστόσο, κατά την άλλη βασική παράδοση της Εκκλησίας η Θέκλα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της στο χωριό Μααλούλα της Συρίας. Απέκτησε το ιαματικό χάρισμα, πραγματοποιώντας πολλά θαύματα, αλλά παρέμενε υπό μόνιμο διωγμό. Μια φορά, καθώς οι διώκτες της κόντευαν να την πιάσουν, επικαλέσθηκε τον Θεό, οπότε ένα νέο πέρασμα ανοίχθηκε στο σπήλαιο, που έκλεισε πάλι πίσω της. Το πέρασμα και τα σπήλαια επιδεικνύονται ακόμα και σήμερα στη Μααλούλα, που είναι σημαντικό προσκύνημα. Σε ένα τελευταίο της ταξίδι, μπόρεσε να μεταβεί στη Ρώμη και να ξαπλώσει δίπλα στον τάφο του Παύλου.
Πρόσθετες παραδόσεις και ερμηνείες
Ο βίος της Αγίας Θέκλης αναφέρεται συχνά στις αρχαιότερες Πράξεις των Μαρτύρων. Ο Ευγένιος, ένας μάρτυρας από την Τραπεζούντα την εποχή του Διοκλητιανού (284-305), μνημόνευε τη Θέκλα μαζί με τον Δανιήλ και τον Δαβίδ στις προσευχές του. Το προοίμιο στις Πράξεις του Πολυεύκτου (3ος αι.) αναφέρεται στις Θέκλα και Περπέτουα, και υπήρχαν ασφαλώς πολλές παρθενομάρτυρες που είχαν τη Θέκλα ως πρότυπο, όπως αναφέρεται συγκεκριμένα για την Αγία Ευγενία (180-192).
Η παρουσίαση του Παύλου στις Πράξεις του Παύλου και της Θέκλης ως κήρυκα του ασκητισμού που αποθαρρύνει τον γάμο, έρχεται σε αντίθεση με τη στάση του στις ποιμενικές επιστολές του (αυτές προς τον Τιμόθεο και τον Τίτο). Π.χ. στην Α΄ Επιστολή προς Τιμόθεο (δ΄ 1-3) ο Παύλος καταδικάζει ρητά οποιονδήποτε απαγορεύει τον γάμο. Μόνο στην Α΄ Επιστολή προς Κορινθίους γράφει ότι «είναι καλό για έναν άνδρα να μη αγγίζει γυναίκα» (ζ΄ 1), ένα απόσπασμα που έχει χαρακτηρισθεί ως «ιδεολογικώς εγγύτερο στις Πράξεις του Παύλου και της Θέκλης». Από την άλλη, οι Πράξεις αυτές παρέχουν μια όψη της κατανοήσεως της διδασκαλίας του Παύλου τον συγκεκριμένο (2ο) αιώνα.
Τιμώντας τη μνήμη της
thumb|Η Αγία Θέκλα (φορητή εικόνα) thumb|Το ιερό της Αγίας Θέκλας στη Λαττάκεια της Συρίας Η ευρεία κυκλοφόρηση των Πράξεων του Παύλου και της Θέκλης στην πρωτοχριστιανική Ανατολή καταδεικνύει τη μεγάλη διάδοση της ιστορίας της Θέκλας και της λαϊκής αποδοχής της ως αγίας. Αποκλήθηκε «απόστολος και πρωτομάρτυρας μεταξύ των γυναικών», καθώς και «Ισαπόστολος». Αναφερόταν ευρύτατα ως πρότυπο ασκήτριας για τις γυναίκες. Κατά τον 4ο και τον 5ο αιώνα, η Θέκλα υμνολογήθηκε στην εκκλησιαστική γραμματεία ως υποδειγματική παρθένος και μάρτυρας από συγγραφείς ασκητισμού και θεολόγους, όπως ήταν οι Μεθόδιος του Ολύμπου, Γρηγόριος Νύσσης και Γρηγόριος ο Θεολόγος. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά και εορτάζει τη μνήμη της στις 24 Σεπτεμβρίου, που στο πολιτικό ημερολόγιο αντιστοιχεί στις 7 Οκτωβρίου για όσες Εκκλησίες ακολουθούν το παλαιό ημερολόγιο.
Η μνήμη της αγίας άρχισε από νωρίς να τιμάται ιδιαιτέρως στη Σελεύκεια της Κιλικίας, στο Ικόνιο και στη Νικομήδεια, ενώ στη Δύση η τίμησή της εμφανίζεται από τον 4ο (το αργότερο) αιώνα. Η μικρή πόλη Σαμαλιέρ της Γαλλίας πιστευόταν ότι κατείχε λείψανά της. Δύο αμφισβητούμενης υπάρξεως Δυτικές άγιες με το όνομα «Τέκλα» (Tecla, της Ακυληίας και της Τεργέστης) είναι ουσιαστικά αντίγραφα της Αγίας Θέκλας. Στο μαρτυρολόγιο του Βέδα, η μνήμη της εορτάζεται στις 23 Σεπτεμβρίου, ημέρα που καθιερώθηκε ως η εορτή της σε όλο τον Δυτικό Χριστιανισμό, αν και το 1969 η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία την αφαίρεσε από το Εορτολόγιο «ελλείψει ιστορικών αποδείξεων».
Το ιερό της Αγίας Θέκλας στο Σιλιφκέ
thumb|Η «Αγιά Τεκλά» στη Σελεύκεια
Το σπήλαιο και ο υποτιθέμενος τάφος της Αγίας Θέκλας στο Σιλιφκέ (Σελεύκεια) είναι ένα από τα γνωστότερα στους προσκυνητές σε όλο τον κόσμο. Ο ίδιος ο Γρηγόριος ο Θεολόγος αποσύρθηκε για τρία έτη στο ιερό «της υμνούμενης νεαρής παρθένου Θέκλας». Η τοποθεσία περιγράφηκε από την Ηγερία ή Αιθερία περί το 385 μ.Χ.. Αναστηλώθηκε επανειλημμένα, μεταξύ άλλων από τον Αυτοκράτορα Ζήνωνα τον 5ο αιώνα, και σήμερα τα ερείπια του ιερού και τάφου αποκαλούνται «Αγιά Τεκλά Κιλιζεσί» ή «Μεριαμλίκ». Το ανώνυμο κείμενο του 5ου αιώνα με τίτλο Βίος και θαύματα της Αγίας Θέκλης επικεντρώνεται στην τοποθεσία αυτή.
Ο τάφος της Αγίας Θέκλας στη Συρία
Στις 2 Δεκεμβρίου 2013, κατά τον Συριακό Εμφύλιο Πόλεμο, δώδεκα μοναχές απάχθηκαν από ισλαμιστές του Μέτωπο Αλ-Νούσρα, ενώ το μοναστήρι δέχθηκε βομβαρδισμό. Τρεις μήνες αργότερα οι αιχμάλωτες μοναχές ανταλλάχθηκαν με συγγενείς των ισλαμιστών και τον Απρίλιο του 2014 η τοποθεσία ανακαταλήφθηκε από τα συριακά κυβερνητικά στρατεύματα. Στις 30 Μαΐου 2018 ο πρωτοσύγγελος της Εκκλησίας Ηλίας Αντές ανακοίνωσε ότι το μοναστήρι θα αναστηλωνόταν πλήρως μέσα σε έναν μήνα από το Πατριαρχείο Αντιοχείας με τη βοήθεια της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η Μονή αποτελεί δημοφιλή θρησκευτικό προορισμό για Ορθόδοξους Χριστιανούς από όλο τον κόσμο.
Ναός στην Κωνσταντινούπολη
thumb|left|Η Αγία Θέκλα του Παλατίου των Βλαχερνών της [[Κωνσταντινούπολης.]] To σημερινό Ατίκ Μουσταφά Πασά Τζαμί είναι τέμενος που βρίσκεται στην περιοχή Αϊβάνσαράι (οι βυζαντινές Βλαχέρνες) της Κωνσταντινούπολης. Ταυτίζεται με προγενέστερο βυζαντινό ναό στην περιοχή των Βλαχερνών, που ήταν αφιερωμένος στη Αγία Θέκλα και ονομαζόταν Αγία Θέκλα του Παλατίου των Βλαχερνών.
Στον Άγιο Μηνά της Κύπρου
Μια επιγραφή στη μνήμη της «μάρτυρος Θέκλης» στον ναό του Αγίου Μηνά στην Κύπρο, χρονολογούμενη από το β΄ μισό του 1ου αιώνα, ερμηνεύθηκε το 1915 ως απόδειξη για την ιστορική ύπαρξη της Αγίας.
Η Κατακόμβη της Αγίας Θέκλας στη Ρώμη
Στα νότια της αρχαίας πόλεως της Ρώμης, κοντά στη Βασιλική του Αγίου Παύλου εκτός των Τειχών, υπάρχει η λεγόμενη «Κατακόμβη της Αγίας Θέκλας» του 4ου αιώνα, με τάφο που αποδίδεται στην Αγία. Αναφέρεται σε αρκετές αρχαίες και μεσαιωνικές πηγές (προσκυνηματικούς οδηγούς), που επισημαίνουν και την ύπαρξη ναού της Αγίας σε διπλανό λόφο, ερείπια του οποίου δεν έχουν εντοπισθεί. Τον Ιούνιο του 2010, σε έναν τοίχο της Κατακόμβης, αρχαιολόγοι του Βατικανού αφαίρεσαν με χρήση τεχνολογίας λέιζερ στρώσεις αργίλου και ασβεστόλιθου, και ανεκάλυψαν μια νωπογραφία του Αποστόλου Παύλου, «αναγνωρίσιμη από το λεπτό πρόσωπο και τη μαύρη μυτερή γενειάδα...», που πιστεύεται ότι είναι η αρχαιότερη γνωστή εικόνα του Αγίου, χρονολογούμενη από τα τέλη του 4ου αιώνα.
Οι ακόλουθες της Αγίας ως πρώιμο φεμινιστικό κίνημα
Η Αγία Θέκλα, με την αφοσίωσή της και την ιδιότητα της Αγίας, απέκτησε πολλές ακολούθους μεταξύ των γυναικών της Μικράς Ασίας και της Αιγύπτου. Αυτές εξύμνησαν την Αγία ως ένα είδος προστάτιδας της μεταφοράς κοινωνικής ισχύος στις γυναίκες: στις Πράξεις του Παύλου και της Θέκλης, η Αγία Θέκλα παρουσιάζεται να κηρύσσει σε άνδρες και να βαπτίζει η ίδια τον εαυτό της, δύο ενέργειες που μέχρι τότε στη σύντομη ιστορία του Χριστιανισμού γίνονταν μόνο από άνδρες.
Το κίνημα αυτό μιμήσεως της Αγίας Θέκλας εκδηλωνόταν με τη διαβίωση ακολούθων της ως παρθένων μέσα σε νοικοκυριά, σε τάφους (όπως θρυλείτο ότι είχε πράξει η ίδια η Αγία) και σε κοινόβια. Πολλές άλλες ταξίδευαν μαζί σε περιοδείες, διηγούμενες τον βίο και τη θεία χάρη της Αγίας, ενώ άλλες έδιναν στις κόρες τους το όνομά της ή σκάλιζαν τη μορφή της πάνω στους τάφους τους και στα λυχνάρια τους.
Πολιουχίες και ναοί
right|thumb|[[Τζανμπαττίστα Τιέπολο: «Η Αγία Θέκλη ελευθερώνουσα το Έστε εκ της πανώλης», 1758-59, καθεδρικός ναός του Έστε]] Η Αγία Θέκλα αναφέρεται ως πολιούχος της Ταρραγόνας στην Καταλονία, όπου ο καθεδρικός ναός έχει παρεκκλήσιο αφιερωμένο σε εκείνη και υποτίθεται ότι τα δυο της χέρια είναι θαμμένα στο παρεκκλήσιο αυτό. Η ημέρα της εορτής της είναι η μεγάλη τοπική γιορτή. Ο αρχικός καθεδρικός ναός του Μιλάνου ήταν επίσης αφιερωμένος στην Αγία Θέκλα και το βαπτιστήριο μαζί με άλλα ερείπιά του είναι επισκέψιμα και σήμερα κάτω από τον σημερινό ναό. Ο καθεδρικός ναός του Έστε είναι και αυτός αφιερωμένος στην Αγία Θέκλα. Ο Λίβανος έχει 42 χριστιανικούς ναούς με το όνομα της Αγίας («Τάκλα») και ένας από τους παλαιότερους είναι εκείνος στη Masqa, στον Καζά του Ματν, με έτος ανεγέρσεως το 1695. Υπάρχει επίσης η Μονή Θέκλας (Ντέιρ Τακλά) στον νότιο Λίβανο.
Στη Συρία υπάρχει ελληνορθόδοξος ναός της Αγίας στην Νταράγια, προάστιο της Δαμασκού. Το 1849 ανακαλύφθηκε ένα σπήλαιο στην πόλη Λαττάκεια επί του οποίου αργότερα κτίσθηκε ιερό της Αγίας.
Στις ΗΠΑ υπάρχουν τρεις ρωμαιοκαθολικές ενορίες της Αγίας Θέκλας: στο Κλίντον του Μίσιγκαν (μητροπολιτική περιοχή του Ντιτρόιτ), στο Πέμπροουκ της Μασαχουσέτης (μητροπολιτική περιοχή της Βοστώνης) και στο Σικάγο.
Αρκετές πόλεις, χωριά και συνοικίες έχουν πάρει το όνομα της Αγίας, όπως:
Στην Ελλάδα
Τα χωριά:
Επίσης, η νησίδα Αγία Θέκλα Πάτμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα Κατηγορία:Ικόνιο
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92
Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92 ήταν η 37η έκδοση της Β΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Εθνικός Άχνας για 2η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 1991-92 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι δύο πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 1992-93. Η τρίτη στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 1991-92, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 1992-93 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 1992-93.
Οι δύο τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 1992-93. Η 12η στη βαθμολογία ομάδα έδωσε μπαράζ με τη 3η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ κατηγορίας 1991-92, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Β΄ κατηγορία 1992-93 και την ηττημένη στη Γ΄ κατηγορία 1992-93.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1990-91
Ομάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 1991-92
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 1991-92:
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1990-91
Ομάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1990-91:
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Μπαράζ
Η ΑΠΕΠ Πιτσιλιάς έδωσε αγώνες μπαράζ με τη 12η ομάδα του πρωταθλήματος Α΄ Κατηγορίας, Ολυμπιακού Λευκωσίας. Στο πρώτο παιχνίδι, ο γηπεδούχος Ολυμπιακός κέρδισε με 2-0. Ο Ολυμπιακός κέρδισε και στην έδρα της ΑΠΕΠ με 3-0 και έτσι η ΑΠΕΠ παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία.
Αννόη
Η αννόη (Hannoa) είναι γένος αγγειόσπερμων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια σιμαρουβοειδή και περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Γάλλο βοτανολόγο Ζυλ Εμίλ Πλανσόν το 1846. Τα είδη του είναι δέντρα ιθαγενή της Κεντρικής και της Δυτικής Αφρικής, που φθάνουν σε ύψος μέχρι τα 20 μέτρα. Τα φύλλα τους είναι εναλλασσόμενα και τα άνθη τους διετεταγμένα σε επάκριους βότρεις ή φόβες. Το άνθος έχει πενταμερή κάλυκα και πενταπέταλη στεφάνη.
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92
Μπαράζ
Ο Εθνικός Άσσιας έδωσε αγώνες μπαράζ με την 3η ομάδα του πρωταθλήματος Γ΄ Κατηγορίας, Άδωνι Ιδαλίου. Νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Άσσιας και παρέμεινε στη Β΄ κατηγορία.
Αννόη
Είδη
Κατά τη δεκαετία του 1960 υπήρχε ομοφωνία ότι στο γένος ανήκαν 5 είδη. Σήμερα οι περισσότεροι επιστήμονες δέχονται τα ακόλουθα οκτώ είδη:
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1991-92
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1991-1992
Αννόη
Είδη
Μερικοί ωστόσο κατατάσσουν στο γένος της αννόης μόνο τρία είδη, τα H. kitombetombe, H. klaineana και H. chlorantha, από τα οποία τα δύο τελευταία χρησιμοποιούνται «στην παραδοσιακή ιατρική χωρών της Κεντρικής Αφρικής κατά της ελονοσίας και γενικότερα των πυρετών».
Πηγές
Κατηγορία:Σιμαρουβοειδή Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά της Αφρικής
Ούνιε
Η Ούνιε (τουρκικά: Ünye) ή Οινόη και Οίναιον κατά τη Βυζαντινή περίοδο είναι πόλη και περιοχή στην επαρχία Ορντού της Τουρκίας. Έχει πληθυσμό 130.000 κατοίκων. Η πόλη βρίσκεται στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας.
Γεωγραφία
Η πόλη έχει ένα μικρό λιμάνι, σε κόλπο της πλέον επίπεδης περιοχής της ακτής της Μαύρης Θάλασσας. Το κλίμα είναι τυπικό της περιοχής, θερμό και υγρό και με λιγότερες βροχοπτώσεις ετησίως. Η γεωργία είναι η βάση της τοπικής οικονομίας, ιδιαίτερα η παραγωγή φουντουκιού.
Ιστορία
Η ιστορία της Ούνιε εκτείνεται έως τη Χιττιτική περίοδο κατά τον 15ο αι. ΠΚΕ. Στην περιοχή ακολούθησαν Οι Σκύθες οι Μιλήσιοι, οι Πέρσες, οι Πόντιοι, οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί. Κατά την ελληνορωμαϊκή περίοδο ονομάστηκε Οινόη και ήταν επίνειο του Πόντου στις εκβολές του ποταμού Genius.
Κυβερνήθηκε επίσης από τους Δανισμενδίδες κατά τις περιόδους 1086-1098, 1141-1144 και 1150-1157, το Σουλτανάτο του Ρουμ στις περιόδους 1188-1204, 1214-1228 και 1230-1243, την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας στις περιόδους 1204-1214, 1228-1230, 1243-1297 και 1302-1346 και το Εμιράτο του Χατζιεμιρόγλου στις περιόδους 1297-1302 και τ1346-1461.
Στη δεκαετία 1290 χτίστηκε το κάστρο της Ούνιε από τον Ιωάννη Β΄ Κομνηνό.
Το 1806 οι Λαζοί επιτέθηκαν στην Ούνιε. Η πόλη εκκενώθηκε υπό τις οδηγίες του Επισκόπου Μελετίου και έγινε επανεγκατάσταση στη Σινώπη.
Τοπωνύμιο
Το όνομα της πόλης έχει υποστεί παραφθορά από το ελληνικό Οἰνόη μέσω των Οίναιον, Unieh, Unie και Unia καταλήγοντας στο σημερινό Ünye.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Σταύρος Καλαφάτης
Ο Σταύρος Καλαφάτης (Θεσσαλονίκη, 15 Μαΐου 1965) είναι Έλληνας πολιτικός, Υφυπουργός Μακεδονίας - Θράκης και πρώην Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 15 Μαΐου 1965, είναι έγγαμος και πατέρας μιας κόρης και ενός γιου.
Σπουδές
Αποφοίτησε από το Αμερικάνικο Κολέγιο Ανατόλια και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, απ' όπου αποφοίτησε το 1988. Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στις Διεθνείς Σχέσεις (1991) και νέες μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μέριλαντ στη Διοίκηση Αθλητικών Οργανισμών (1994).
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Εργάστηκε ως δικηγόρος (από το 1990), σύμβουλος επικοινωνίας έντυπων μέσων ενημέρωσης (2000 - 2002) και καθηγητής σε ΙΕΚ, στη Θεσσαλονίκη. Την περίοδο 1995 - 2000 εργάστηκε ως Σύμβουλος Οργάνωσης και Επικοινωνίας στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ.
Πολιτική διαδρομή
Στις βουλευτικές εκλογές του 2000 έλαβε θέση επιλαχόντα βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας στην Α΄ Περιφέρεια Θεσσαλονίκης. Ορκίστηκε βουλευτής το 2003 αντικαθιστώντας τον Παναγιώτη Ψωμιάδη λόγω ανάληψης της νομαρχίας Θεσσαλονίκης, και έκτοτε εκλέχτηκε βουλευτής 8 φορές: το 2004 , το 2007, το 2009, το Μάιο του 2012, τον Ιούλιο του 2012, τον Ιανουάριο του 2015, τον Σεπτέμβριο του 2015 και το 2019.
Το 2007 ορίστηκε υπεύθυνος του Τομέα Τουρισμού της Νέας Δημοκρατίας, ενώ το 2009 ορίστηκε Υπεύθυνος του Τομέα Μεταφορών και Επικοινωνιών στο κόμμα του. Το 2011 του ανατέθηκε η ευθύνη του Τομέα Ενέργειας και Φυσικών Πόρων.
Στις 21 Ιουνίου 2012 ορκίστηκε Υπουργός Αναπληρωτής Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 14 Μαρτίου 2013. Κατά την διάρκεια της θητείας του έκανε αποδεκτή απόφαση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους η οποία έκρινε μη συμβατή με τον νόμο την μεταφορά πολεοδομικών αρμοδιοτήτων στην Διεύθυνση Ναοδομίας της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών και έτσι κατέστησε αυθαίρετα όλα τα εκκλησιαστικά κτίσματα που κτίστηκαν από το 1988 και μετά. Μετά από μερικούς μήνες ψηφίστηκε ο Ν. 4178/2013 του Υπ. Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής με τίτλο «Αντιμετώπιση της αυθαίρετης δόμησης», ο οποίος νομιμοποίησε αυθαίρετα κτίσματα, μεταξύ άλλων αυτά που ανήκουν στο Δημόσιο ή χρησιμοποιούνται ως λατρευτικοί χώροι γνωστών θρησκειών.
Στις Βουλευτικές Εκλογές του 2019 επανεξελέγη Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης και ακολούθως με πρόταση του Προέδρου της ΝΔ Κυριάκου Μητσοτάκη για τη θέση του Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας.
Στις 5 Ιανουαρίου 2021 ορκίστηκε Υφυπουργός Μακεδονίας-Θράκης.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής
Μπίλι Μακένζι
Ο Γουίλιαμ Μακάρθουρ "Μπίλι" Μακένζι (William MacArthur "Billy" MacKenzie, 27 Μαρτίου 1957 – 22 Ιανουαρίου 1997) ήταν Σκωτσέζος τραγουδιστής και μέλος των Associates. Τραγουδούσε με εξαιρετικής τεχνικής φαλτσέτο δίνοντας στη φωνή του μεγάλη έκταση και εκφραστικότητα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη πόλη του Νταντί στην οδό Park Avenue της περιοχής Stobswell. Πήγε στο δημοτικό σχολείο St Mary's Forebank και στο γυμνάσιο St Michael's. Στα δεκαέξι του έζησε έναν τρόπο ζωής σαν νομάς στη Νέα Ζηλανδία και στα δεκαεφτά του ταξίδεψε στις Ηνωμένες πολιτείες. Εκεί παντρεύτηκε τη Χλόη Ντάμαρ κουνιάδα της θείας του Βερόνικα. Όπως είπε ο Μακένζι αργότερα αυτός ο γάμος έγινε για να του αποτραπεί η απέλαση και να μπορέσει να τραγουδήσει στη γκόσπελ χορωδία της Νέας Ορλεάνης. Την άφησε μετά από τρεις μήνες και επέστρεψε στη γενέτειρά του, οι δυο τους δεν ξανασυναντήθηκαν.
Στις 22 Ιανουαρίου 1997 βρέθηκε νεκρός μετά από υπερβολική δόση παρακεταμόλης και συνταγογραφούμενων φαρμάκων στον κήπο του σπιτιού του πατέρα του στη πόλη του Auchterhouse της Σκωτίας. Ο θάνατός του οφείλεται σε αυτοκτονία. Η κατάθλιψη και ο θάνατος της μητέρας του πιστεύεται ότι συνέβαλαν γι' αυτό.
Το 2009, 9 με 27 Ιουνίου το θέατρο Dundee Repertory της γενέτειράς του ως ελάχιστο φόρο τιμής στον Μακένζι ανεβάζει ένα θεατρικό έργο που είχε τίτλο Balgay Hill. Αφηγούνταν την ιστορία της ζωής του μέσα από τα μάτια τεσσάρων φανταστικών χαρακτήρων. Ο τίτλος του έργου προέρχεται από το όνομα του νεκροταφείου του Νταντί, όπου ο Μακένζι κηδεύτηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκωτσέζοι τραγουδιστές Κατηγορία:Αυτόχειρες καλλιτέχνες
Νίκος Βαρδινογιάννης
Ο Νίκος Βαρδινογιάννης (1931 - 1973) ήταν Έλληνας αξιωματικός του πολεμικού ναυτικού και ιδρυτής της επιχειρηματικής δυναστείας των Βαρδινογιάννηδων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Επισκοπή Ρεθύμνου και ήταν γιος του Ιωάννη Βαρδινογιαννή και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη. Αποφοίτησε από τη σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1952. Συμμετείχε στο κίνημα του πολεμικού ναυτικού, το οποίο οργανώθηκε από συμμαθητές του στη σχολή ναυτικών δοκίμων, εξασφαλίζοντας τον ανεφοδιασμό των πλοίων σε περίπτωση εκδήλωσης κινήματος. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1973. Ήταν παντρεμένος και είχε τέσσερα παιδιά.
Επιχειρηματικές δραστηριότητες
Ο Νίκος Βαρδινογιάννης νωρίς άφησε το Π. Ναυτικό και στράφηκε στις επιχειρήσεις, θέτοντας τις βάσεις για τον επιχειρηματικό κολοσσό των Βαλκανίων που αργότερα θα ονομάζεται όμιλος Βαρδινογιάννη. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘60 αποκόμισε τεράστια κέρδη, σπάζοντας το εμπάργκο καυσίμων που είχε επιβληθεί από τον ΟΗΕ στο ρατσιστικό καθεστώς της Ροδεσίας (νυν Ζιμπάμπουε). Με δικά του τάνκερ, εφοδίαζε την κυβέρνηση των λευκών του Ίαν Σμιθ με αργό πετρέλαιο, κάτω από τη μύτη των Βρετανών, που είχαν αναλάβει την επιτήρηση του ναυτικού αποκλεισμού. Στη συνέχεια δημιούργησε στην Κρήτη και την Αίγυπτο εγκαταστάσεις ανεφοδιασμού πλοίων και το 1970 ίδρυσε την Motor Oil. Μετά το θάνατο του, στη διοίκηση του ομίλου τον διαδέχτηκε ο Βαρδής Βαρδινογιάννης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Νικος Κατηγορία:Έλληνες εφοπλιστές
Ρόδα Θιναλίου Κέρκυρας
Η Ρόδα Θιναλίου ή Σφακερών είναι παραθαλάσσιο χωριό της Κέρκυρας.
Γεωγραφία
Η Ρόδα βρίσκεται στις βόρειες ακτές του νησιού σε απόσταση 36,5 χλμ. ΒΔ. από την πόλη της Κέρκυρας και 3 χλμ. Δ. από την Αχαράβη. Συνορεύει Ν. με τα Σφακερά, Δ. με τη Ρόδα Εσπερίων. ΒΔ. και Α.-ΒΑ. με τον Άγιο Στέφανο. Πρόκειται για καλοκαιρινό τουριστικό προορισμό και διαθέτει πολλά κέντρα εστίασης, μαγαζιά κάθε είδους, ταξιδιωτικά γραφεία, οργανωτές εκδρομών, internet cafè, pub και club. Υπάρχουν δύο παραλίες, μια στα δυτικά, πιο μικρή και απομονωμένη, δίπλα στο λιμανάκι και η άλλη ανατολικά κατά μήκος της ακτής και των σπιτιών του χωριού. Από το μικρό λιμανάκι ξεκινούν τουριστικά σκάφη που κάνουν εκδρομές προς τα Διαπόντια νησιά. Η παλιά ονομασία της είναι Άγιος Γεώργιος και αναφέρεται επίσημα το 1869 στο ΦΕΚ 55Α - 23/12/1869 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ακρολοφιτών. το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 διορθώνεται σε Ρόδα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019, μαζί με τα Σφακερά αποτελούν την τοπική κοινότητα Σφακερών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θιναλίου του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 561 κατοίκους.
Δείτε επίσης
Τον γειτονικό και συνώνυμο οικισμό Ρόδα Εσπερίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Εντουάρ Μεντί
Ο Εντουάρ Μεντί (1 Μαρτίου 1992) είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για λογαριασμό της Τσέλσι και της εθνικής ομάδας της Σενεγάλης.
Ο Μεντί ξεκίνησε την καριέρα του στη Γαλλία και τη Σεμπούρ, αλλά σχεδόν εγκατέλειψε το παιχνίδι αφότου έμεινα ένα χρόνο χωρίς ομάδα πριν του δοθεί η ευκαιρία να αγωνιστεί από την Μαρσέιγ Β τη σαιζόν 2015-16. Την επόμενη σαιζόν αποκτήθηκε από την Ρενς με την οποία ανέβηκε στη Λιγκ 1 το 2018. Τον Αύγουστο του 2019 αποκτήθηκε από τη Σταντ Ρενέ για ποσό που εκτιμήθηκε κοντά στα 4 εκατομμύρια ευρώ. Την επόμενη σαιζόν αποκτήθηκε από την Τσέλσι για 22 εκατομμύρια ευρώ. Με την Τσέλσι κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ τη σαιζόν 2020-21, διατηρώντας ανέπαφη την εστία του σε εννέα αγώνες, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ του Σαντιάγο Κανιθάρες και του Κέιλορ Νάβας. Το 2022 βραβεύτηκε από την Fifa ως ο καλύτερος τερματοφύλακας στον κόσμο.
Ο Μεντί ήταν επιλέξιμος να αγωνιστεί για τη Γουινέα-Μπισσάου, τη Σενεγάλη και τη Γαλλία. Επέλεξε να αγωνιστεί αρχικά για τη Γουινέα Μπισσάου προς τιμήν του πατέρα του, αλλά αργότερα επέλεξε τη Σενεγάλη, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του το 2018. Ήταν η πρώτη επιλογή τερματοφύλακα για την ομάδα στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2019. Κατέκτησε το Κύπελλο Εθνών Αφρικής του 2021.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τη Γουινέα-Μπισάου Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Σερμπούρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ ντε Ρενς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ Ρενναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Ο Πεταλούδας (ταινία)
Ο Πεταλούδας (γαλλικά: Le Papillon), είναι μια βιογραφική δραματική ταινία του 1973 Αμερικανό-Γαλλικής παραγωγής σε σκηνοθεσία Φράνκλιν Σάφνερ και σε σενάριο του Ντάλτον Τράμπο βασισμένο στη βιογραφική νουβέλα του Γάλλου κατάδικου Ανρί Σαριέρ. Πρωταγωνιστούν ο Στηβ ΜακΚουήν και ο Ντάστιν Χόφμαν.
Επειδή γυρίστηκε σε απομακρυσμένες τοποθεσίες, η ταινία ήταν αρκετά ακριβή για την εποχή της (12 εκατομμύρια δολάρια), αλλά απέφερε κέρδη που έφτασαν τα 53,2 εκατομμύρια δολάρια από την πρώτη χρονιά της κυκλοφορίας της. Ο τίτλος της ταινίας αναφέρεται στο τατουάζ και το ψευδώνυμο του Σαριέρ.
Πλοκή
Παρίσι 1931. Ο Γάλλος μικροκακοποιός Ανρί Σαριέρ, γνωστός ως ο «Πεταλούδας» από ένα τατουάζ του εντόμου στο στήθος του, συλλαμβάνεται για τον φόνο ενός προαγωγού στη Μονμάρτρη. Παρά τις προσπάθειές του να πείσει την γαλλική δικαιοσύνη πως δεν ευθύνεται για το έγκλημα, καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη και στέλνεται στο Καγιέν, στην διαβόητη αποικιακή φυλακή. Τρία χρόνια μετά, επιχειρεί την πρώτη του απόδραση με πλεούμενο, και φθάνει στο Μαρακαΐμπο όπου και ζει για λίγο καιρό με τους ιθαγενείς Ινδιάνους, μέχρι που συλλαμβάνεται ξανά και κλείνεται στις φυλακές της Νήσου του Διαβόλου, και επανενώνεται με τον Ντεγκά, ο οποίος έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό όλες τις ελπίδες για απόδραση.
Από έναν ψηλό βράχο, ο Πεταλούδας παρατηρεί έναν μικρό όρμο όπου ανακαλύπτει ότι τα κύματα είναι αρκετά ισχυρά για να μεταφέρουν έναν άντρα στη θάλασσα και στην κοντινή ηπειρωτική χώρα. Ο Πεταλούδας παροτρύνει τον Ντεγκά να τον ακολουθήσει σε μια νέα απόδραση και εκείνος δείχνει να συμφωνεί. Καθώς οι δύο άνδρες φτιάχνουν δύο αυτοσχέδιες βάρκες από καρύδες και στέκονται στην άκρη του γκρεμού, ο Ντεγκά αποφασίζει να μην αποδράσει και παρακαλεί τον Πεταλούδα να μην το κάνει και αυτός. Ο Πεταλούδας αγκαλιάζει τον Ντεγκά για τελευταία φορά και μετά πηδά από το βράχο. Πιάνοντας την σχεδία του, καταφέρνει και βγαίνει με επιτυχία στη θάλασσα.
Ένας αφηγητής δηλώνει ότι ο Πεταλούδας κατάφερε και απέδρασε και έζησε το υπόλοιπο της ζωής του ως ελεύθερος άνθρωπος.
Box office
Η ταινία ήταν επιτυχημένη και κέρδισε 3.126.574 δολάρια την εβδομάδα έναρξης προβολής της. Συνολικά είχε εισιτήρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά με εισπράξεις ύψους 21,3 εκατομμυρίων δολαρίων.
Παραγωγή
thumb|Η φυλακή όπως εμφανίστηκε το 1954, λίγο πριν κλείσει και εγκαταλειφθεί. Η ταινία γυρίστηκε σε διάφορες τοποθεσίες στην Ισπανία και την Τζαμάϊκα, με τις σκηνές της σπηλιάς να γυρίζονται κάτω από αυτό που είναι σήμερα το ξενοδοχείο Xtabi στα βράχια της Νέγκριλ.
Οι σκηνές της πόλης στην αρχή της ταινίας γυρίστηκαν στην Ονταρίμπια της Ισπανίας. Η διάσημη σκηνή της βουτιάς πάνω από τον γκρεμό του Στηβ ΜακΚουήν, κοντά στο τέλος της ταινίας έγινε από τον ίδιο στο Μάουι της Χαβάης. Ο ΜακΚουήν επέμεινε να εκτελέσει ο ίδιος την σκηνή με το άλμα στον γκρεμό. Αργότερα δήλωσε ότι ήταν «μία από τις πιο συναρπαστικές εμπειρίες της ζωής μου.» και μάλιστα πληρώθηκε με 2 εκατομμύρια δολάρια για την συμμετοχή του στην ταινία.
Επιπλέον, ο ίδιος ο συγγραφέας Ανρί Σαριέρ ενήργησε ως σύμβουλος για τις τοποθεσίες της ταινίας που ο ίδιος είχε συναντήσει κατά τη διάρκεια των ετών φυλάκισης του.
Κριτικές
Ο Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε δύο από τα τέσσερα αστέρια του τη στιγμή της αρχικής κυκλοφορίας της ταινίας λέγοντας ότι το κύριο ελάττωμα ήταν η αποτυχία να κερδίσει το ενδιαφέρον του κοινού για τους χαρακτήρες του ΜακΚουήν και του Χόφμαν: «Ξέρεις ότι κάτι πήγε στραβά όταν θέλεις ο ήρωας να ξεφύγει απλώς για να τελειώσει η ταινία».
Ο Βίνσεντ Κάρμπι των The New York Times χαρακτήρισε την ταινία "ένα μεγάλο, γενναίο, σκληρό, μερικές φορές ρομαντικό, μερικές φορές ανόητο μελόδραμα με το είδος της οπτικής που δεν βρίσκετε συχνά σε ταινίες".
Υποδοχή
Οι κριτικές ανασκόπησης στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes, δίνουν βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 79%, με βάση 28 κριτικές και μέση βαθμολογία 7/10.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φράνκλιν Σάφνερ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ντάλτον Τράμπο Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζέρι Γκόλντσμιθ Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ρομπέρ Ντόρφμανν Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νήσο του Διαβόλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Τζαμάϊκα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ισπανία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Allied Artists Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φυλακές
ΑΕΚ Αρένα – Γεώργιος Καραπατάκης
Ιστορικό
Το ΑΕΚ Αρένα κατασκευάστηκε σε γη που ανήκει στο Γυμναστικό Σύλλογο Ζήνων (ΓΣΖ). Η ΑΕΚ και ο ΓΣΖ συμφώνησαν στη δημιουργία γηπέδου στη γη αυτή. Το γήπεδο ανήκει στην ΑΕΚ Λάρνακας, η οποία το κατασκεύασε με δικά της έξοδα. Την ευθύνη ανέγερσής του είχε η εταιρεία Balltown Holdings (Public) Ltd, που ιδρύθηκε για τον σκοπό αυτόν από το σωματείο της ΑΕΚ.
Ο σχεδιασμός προέβλεπε την κατασκευή του γηπέδου σε δύο φάσεις. Η πρώτη φάση ξεκίνησε στις 7 Σεπτεμβρίου 2015. Αρχικά θα κατασκευάζονταν μόνο οι 3 από τις 4 κερκίδες. Ωστόσο, στην πορεία υλοποίησης του έργου, δόθηκε εντολή να κατασκευαστεί και η τέταρτη κερκίδα.
Το στάδιο εγκαινιάστηκε στις 17 Οκτωβρίου 2016 με τον αγώνα ΑΕΚ - Άρης στα πλαίσια της 7ης αγωνιστικής του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2016-17. Η ΑΕΚ κέρδισε τον αγώνα με 4-0. Το πρώτο γκολ που επιτεύχθηκε στο ΑΕΚ Αρένα επιτεύχθηκε από τον Χόρχε Λαρένα. Τα επίσημα εγκαίνια έγιναν στις 27 Νοεμβρίου 2016.
Το πρώτο παιχνίδι ευρωπαϊκής διοργάνωσης πραγματοποιήθηκε στις 29 Ιουνίου 2017 στα πλαίσια του Α΄ προκριματικού γύρου του Γιούροπα Λιγκ 2017-18 όταν η ΑΕΚ αντιμετώπισε την Λίνκολν Ρεντ Ιμπς ΦΚ. Η ΑΕΚ κέρδισε τον αγώνα με 5-0.
Χρηματοδότηση
Το κόστος της κατασκευής του γηπέδου:
1) €7 εκατομμύρια η Α΄ φάση (ολοκληρώθηκε)
2) €3 εκατομμύρια η Β΄ φάση
Κατηγορία
Το στάδιο αρχικά άνηκε στην κατηγορία 3 της UEFA. Μετά την ολοκλήρωση των έργων της Β΄ φάσης αλλά και άλλων έργων, το στάδιο αναβαθμίστηκε στην ανώτατη κατηγορία, στην κατηγορία 4.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Κύπρο Κατηγορία:ΑΕΚ Λάρνακας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Λάρνακα
Αγαθήδιο
thumb|200px Το αγαθήδιο είναι μικρό σκαθάρι που ζει σε σάπια ξύλα και ανήκει στα κολεόπτερα έντομα. Έχει μαύρο χρώμα και παίρνει εύκολα σφαιρικό σχήμα. Το συναντάμε σε όλους τους υγρούς τόπους της Ευρώπης σε δασικές εκτάσεις.
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Μετόχι
Η ονομασία Μετόχι αναφέρεται σε αγρόκτημα που ανήκει σε μοναστήρι (μετόχι μοναστηριού), μέσα στο οποίο βρίσκεται συνήθως μικρό παρεκκλήσιο και κατοικία για τους μοναχούς που καλλιεργούν το συγκεκριμένο αγρόκτημα. Το «Μετόχιον», στην εκκλησιαστική ορολογία, αποτελεί παράρτημα της Μονής στην οποία ανήκει, ακόμα και αν διαμένουν μόνιμα σε αυτό αρκετοί μοναχοί.
Οικισμοί
Με την επίσημη ονομασία Μετόχι συναντώνται επίσης οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Μόνικα
Η Μόνικα Χριστοδούλου (26 Μαΐου 1985), γνωστή ως Monika ή Μόνικα, είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια-τραγουδοποιός. Τραγουδάει και παίζει πιάνο, κιθάρα, σαξόφωνο, ακορντεόν και τύμπανα. . μικρογραφία|Η Μόνικα στο πιάνο, στο ARK Festival 2011 στην [[Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων|Τεχνόπολις του Δήμου Αθηναίων]] Το πρώτο άλμπουμ της “Avatar” κυκλοφόρησε το 2008 και το δεύτερο “Exit” ακολούθησε το 2010. Και τα δύο άλμπουμ έγιναν πλατινένια. Έχει δώσει πολλές sold out συναυλίες σε σημαντικούς χώρους όπως το μικρό θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου, το Θέατρο Βράχων, το Θέατρο Λυκαβηττού, καθώς και το ARK Festival της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης για δύο συνεχόμενες χρονιές (2010 και 2011 – τη δεύτερη χρονιά ως headliner). Τα δύο άλμπουμ της γνώρισαν μεγάλη κριτική και εμπορική αποδοχή, με την πλειοψηφία των ελληνικών μέσων να την ανακηρύσσουν τη νέα ελπίδα της ελληνικής μουσικής σκηνής. Ανήκει στο δυναμικό της Panik Entertainment Group, στο label της Panik Oxygen.