cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κόνδορας των Άνδεων
Φώλιασμα
Η γέννα πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια των μηνών Φεβρουαρίου και Μαρτίου κάθε δεύτερου έτους. Αποτελείται από 1 (σπάνια 2) μπλε-άσπρο αυγό, βάρους περίπου 280 γραμμαρίων και διαστάσεων 75 έως 100 χιλιοστών, που επωάζεται για 54-58 ημέρες και από τους δύο εταίρους. Εάν το αυγό χαθεί μπορεί να γίνει αναπλήρωση της γέννας.
Ο νεοσσός καλύπτεται με γκριζωπό χνούδι μέχρι να αποκτήσει μέγεθος, σχεδόν όσο των γονέων του. Θα είναι σε θέση να πετάξει μετά από έξι (!) μήνες, αλλά θα συνεχίσει να κουρνιάζει και να κυνηγά μαζί με τους γονείς του μέχρι την ηλικία των δύο ετών, οπότε θα πραγματοποιηθεί νέα ωοτοκία. thumb|right|300px|Νεαρός κόνδορας των Άνδεων Οι υγιείς ενήλικες δεν έχουν φυσικούς θηρευτές, αλλά τα μεγάλα αρπακτικά πτηνά και τα αρπακτικά θηλαστικά, όπως οι αλεπούδες, μπορεί να λυμαίνονται τα αυγά και τους νεοσσούς. Πάντως, οι επιθέσεις είναι σχετικά σπάνιες, δεδομένου ότι οι προσεκτικοί γονείς συχνά αντιμετωπίζουν επιθετικά τα διάφορα αρπακτικά πουλιά που έρχονται κοντά, ενώ η βραχώδης, απόκρημνη θέση της φωλιάς είναι αποτρεπτική για εύκολη πρόσβαση.
Προσδόκιμο ζωής
Όντας πτηνό που δεν έχει σημαντικούς φυσικούς θηρευτές στην ενήλικη ζωή, ενώ αναπτύσσεται αργά, ο κόνδορας των Άνδεων είναι αρκετά μακρόβιος. Όμως, είναι αλήθεια ότι τα ποσοστά μαακροζωίας και θνησιμότητας δεν είναι γνωστό να έχουν μελετηθεί εκτενώς στην άγρια φύση. Μερικές εκτιμήσεις για τη διάρκεια ζωής των αγρίων πτηνών, δείχνουν ότι αυτή έχει υπερβεί το 50 χρόνια. Το 1983, το Guinness Book of World Records κατέγραψε ότι, το μακροβιότερο πουλί οποιουδήποτε είδους με στοιχειοθετημένη έρευνα, ήταν ένας κόνδορας των Άνδεων που πέθανε μετά από 72 χρόνια σε αιχμαλωσία.
Βέβαια, πολλά είδη παπαγάλων έχουν αναφερθεί να ζουν, ίσως για πάνω από 100 χρόνια, αλλά αυτά (τουλάχιστον μέχρι το 1983) δεν θεωρούνται επικυρωμένες καταγραφές. Σήμερα, η τελευταία -επικυρωμένη πάντοτε- καταγραφή είναι ένα αρσενικό με το παρατσούκλι «Thaao», που κρατήθηκε στον ζωολογικό κήπο Μπέρντσλι (Beardsley) στο Κονέκτικατ. Ο «Thaao» γεννήθηκε σε αιχμαλωσία το 1930 και πέθανε στις 26 Ιανουαρίου του 2010, καθιστώντας τον το μακροβιότερο καταγεγραμμένο πτηνό (79 ετών).
Απειλές
Οι κόνδορες των Άνδεων είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στην ανθρώπινη δίωξη, η οποία εμμένει σε τμήματα της περιοχής του, λόγω επιθέσεων στα ζώα κτηνοτροφίας. Η αύξηση του τουρισμού σε περιοχές της Χιλής και της Αργεντινής μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των διώξεων, αποδεικνύοντας την αξία του οικοτουρισμού, γενικότερα. Η θανάτωση άλλων αρπακτικών, όπως των κούγκαρ και των αλεπούδων μέσω της παράνομης δηλητηρίασης, μπορεί να επηρεάσει το είδος σε ορισμένες περιοχές, αφού το δηλητήριο περνάει στα σφάγια με τα οποία τρέφονται οι κόνδορες. Στην Αργεντινή, τα πτηνά εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα πτώματα των εισηγμένων φυτοφάγων ζώων, που αποτελούν το 98,5% της διατροφής τους, καθιστώντας τα ευάλωτα σε αλλαγές στην κτηνοτροφία. Διαειδικός ανταγωνισμός για τα σφάγια με τον γύπα Coragyps atratus, που έχει αρχίσει πρόσφατα να καταλαμβάνει τις ίδιες περιοχές, μπορεί να έχει επιβλαβή επίδραση στον γενικότερο πληθυσμό.
Κατάσταση πληθυσμού
Η IUCN κατατάσσει το είδος ως Σχεδόν Απειλούμενο (ΝΤ).
Κουλτούρα
Ο κόνδορας των Άνδεων είναι το εθνικό σύμβολο της Αργεντινής, της Βολιβίας, της Χιλής, της Κολομβίας, του Εκουαδόρ και του Περού, αλλά και το εθνικό πουλί της Βολιβίας, της Χιλής, της Κολομβίας και του Ισημερινού. thumb|right|300px|Ο θυρεός της Βολιβίας με τον κόνδορα των Άνδεων στην κορυφή Διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη λαογραφία και τη μυθολογία των περιοχών των Άνδεων έχει απεικονιστεί στην τέχνη των εκεί ιθαγενών από το 2500 π.Χ. και μετά, ενώ αποτελεί μέρος της θρησκείας τους. Ο κόνδορας των Άνδεων σχετίζεται με τη θεότητα του ήλιου και πιστεύεται ότι είναι ο άρχοντας του ανώτερου κόσμου. Θεωρείται σύμβολο δύναμης και υγείας από πολλούς πολιτισμούς των Άνδεων, και πιστευόταν ότι τα οστά και τα όργανα του σώματός του είχαν «ιατρικές» δυνάμεις, κάτι που οδηγούσε στο κυνήγι και τη θανάτωση των πτηνών. Ο κόνδορας των Άνδεων είναι δημοφιλής απεικόνιση στα γραμματόσημα πολλών κρατών της Ν. Αμερικής (Εκουαδόρ 1958, Αργεντινή 1960, Περού 1973, Βολιβία 1985, Βενεζουέλα 2004, κ.α.). Έχει απεικονισθεί, επίσης, στα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα της Κολομβίας και της Χιλής, καθώς και σε διάφορα οικόσημα των χωρών των Άνδεων.
Σημειώσεις
i. Κάποια ταξινομικά συστήματα αναφοράς έχουν υιοθετήσει την άποψη ότι, η οικογένεια Καθαρτίδες, ανήκει σε δική της ιδιαίτερη τάξη, την Καθαρτόμορφα (Cathartiformes), ωστόσο αυτή η θέση δεν έχει γίνει αποδεκτή από άλλους, ίσου κύρους, φορείς, οπότε -προς το παρόν- ακολουθείται η «παραδοσιακή» ταξινόμηση στην τάξη Αετόμορφα (Accipitriformes).
Πηγές
Κατηγορία:Καθαρτίδες Κατηγορία:Πανίδα της Νότιας Αμερικής
Λεφάγκα
Η Λεφάγκα (σαμόα: Lefaga) είναι ένα χωριό των Σαμόα. Ανήκει στην Άανα.
Η Ταινία Πίσω στον Παράδεισο παίχτηκε στο Ματαούτου, μέρος της Λεφάγκα.
Γεωγραφία
Η Λεφάγκα βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα, νοτιοδυτικά του Ουπόλου και δυτικά της Α'άνα. Βρίσκεται στην οδό Μέιν Σάουθ Κόουστ Ρόουντ. Βρίσκεται λίγα μίλια δυτικά της Φαλεασέελα.
Η Λεφάγκα ήταν μια από τις περιοχές που χτιπήθηκαν από τον σεισμό του 2009.
Χωριά
Υπάρχουν κάποια χωριά που ανήκουν στη Λεφάγκα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα Κατηγορία:Άανα
Ιλμενίτης
Ο ιλμενίτης (αγγλ. ilmenite) είναι ορυκτό οξείδιο του τιτανίου και του σιδήρου με χημικό τύπο FeTiO3. Το όνομά του προέρχεται από την περιοχή Ίλμεν (όπου και η ομώνυμη λίμνη) στα νότια Ουράλια όρη. Ανακαλύφθηκε το 1827. Σχηματίζει κρυστάλλους με ρομβοεδρικό σχήμα και κρυσταλλώνεται κατά την τέταρτη κρυσταλλική τάξη του τριγωνικού συστήματος.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Τα μέλη της ομάδας του είναι:
Αποτελεί συστατικό πυριγενών πετρωμάτων, όπως ο γρανίτης, ο γάββρος και ο κιμπερλίτης. Στα πετρώματα αυτά αποτελεί πρωτογενές ορυκτό, σχηματίζει, όμως, αυτόνομα κοιτάσματα με τη διαδικασία του μαγματικού διαχωρισμού: Κατά τη διαδικασία στερεοποίησης, οι κρύσταλλοι του ιλμενίτη, λόγω της υψηλής τους πυκνότητας, καθιζάνουν στο τήγμα, στο οποίο κρυσταλλώνονται σχεδόν πρώτοι. Ανευρίσκεται, επίσης, σε ορισμένες αμμώδεις αποθέσεις, σε κοκκώδη μορφή.
Λόγω της προέλευσής του συνδέεται με μαγνητίτη, αιματίτη, ρουτίλιο, πυροτίτη και απατίτη. Αποτελεί σημαντικό μετάλλευμα τιτανίου και ανευρίσκεται σε πολλά σημεία του πλανήτη: Εκτός από τα όρη Ίλμεν ανευρίσκεται στη χερσόνησο Κόλα (Ρωσία), στη Σουηδία, στην Αλάσκα και σε περιοχές της Νοτιοανατολικής Ασίας. Τα δεύτερα καλύτερα δείγματά του, εμφανίζονται στην Ελλάδα (σε όλο το Αιγαίο Πέλαγος, στη Θράκη και στη Μακεδονία).
Βιβλιογραφία
Ιλμενιτης Ιλμενιτης
Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας
Ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ (Louis XII, 27 Ιουνίου 1462 – 1 Ιανουαρίου 1515), ο αποκαλούμενος πατέρας του λαού, υπήρξε ο 35ος βασιλιάς της Γαλλίας από το 1498 έως το 1515 και ο μοναδικός μονάρχης από τον κλάδο Βαλουά-Ορλεάνης του Οίκου των Βαλουά. Ήταν γιος του Καρόλου δούκα της Ορλεάνης και της Μαρίας των Λα Μαρκ, κόρης του Αδόλφου Α΄ δούκα της Κλέβης. Ο Λουδοβίκος διαδέχθηκε πρώτα τον πατέρα του ως δούκας της Ορλεάνης το 1465 και μετά τον εξάδέλφό του Κάρολο Η΄, που πέθανε το 1498 χωρίς άρρενες απογόνους.
Προβλήματα με τους γάμους του
200px|μικρογραφία|αριστερά|Ο Λουδοβίκος ΙΒ΄της Γαλλίας
Όμως ο γάμος δεν είχε απογόνους και ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ απαρνήθηκε την Ιωάννα, προκειμένου να νυμφευτεί την Άννα της Βρετάνης, κόρη και διάδοχο του Φραγκίσκου Β΄ δούκα της Βρετάνης με σκοπό να ενσωματώσει το δουκάτο στο βασίλειο του. Δεν είχε όμως καθόλου νόμιμα δικαιώματα, που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει για να διαλύσει τον γάμο του. Δεν μπορούσε να βρει έγγραφα, που να αποδεικνύουν τη συγγένειά του με την Ιωάννα, αφού αυτός ήταν ο σημαντικότερος λόγος στην εποχή του για τη διάλυση των γάμων, ούτε μπορούσε να βρει αποδεικτικά έγγραφα που να πιστοποιούν την ηλικία του ή ότι τέλεσε τον γάμο του σε ηλικία 13 ετών, αφού η νόμιμη ηλικία για γάμο ενός άνδρα ήταν το 14ο έτος.
Έτσι ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ αποφάσισε να καταφύγει σε άλλες, ύπουλες μεθόδους: κατηγόρησε την Ιωάννα ότι ήταν σωματικά ελαττωματική και ανίκανη να εκπληρώσει τα συζυγικά της καθήκοντα. Η Ιωάννα εξοργισμένη, απήγγειλε βαριές κατηγορίες γι' αυτόν και τον πατέρα του. Αν και η Ιωάννα είχε με το μέρος της όλα τα νόμιμα δικαιώματα και η θέση του Λουδοβίκου ήταν πολύ δύσκολη, ο Πάπας πήρε το μέρος του και νομιμοποίησε την διάλυση του γάμου. Η Ιωάννα εξοργίστηκε πάλι και τον ειρωνεύτηκε με νέες κατηγορίες.
Ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ είχε μια ενδιάμεση θέση στην ιστορία, αφού τοποθετείται μεταξύ των Μεσαιωνικών βασιλέων και αυτών της Αναγέννησης. Μετά τον θάνατο της Άννας, νυμφεύτηκε το 1514 την Μαρία Τυδώρ (1496 – 1533), κόρη του Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας, προκειμένου να αποκτήσει διάδοχο και δικαιώματα επάνω στον Αγγλικό θρόνο. Ο μόνος γάμος που ήταν γι' αυτόν γόνιμος, ήταν με την Άννα της Βρετάνης, καθώς απέκτησε δύο κόρες.
Έστρεψε την προσοχή του κατά της αριστοκρατίας, προκειμένου να ισχυροποιήσει τις θέσεις του. Στη Σύνοδο του Μπλουά το 1499 και της Λυών το 1510 αποφάσισε ενίσχυση των βασιλικών δικαιωμάτων, ακόμη και εις βάρος του νομοθετικού πλαισίου.
Κατάληψη του Μιλάνου
Ήθελε να καταλάβει το Μιλάνο, από το οποίο είχε κληρονομικά δικαιώματα λόγω της γιαγιάς του, Βαλεντίνα Βισκόντι. Έκανε μια σειρά εκστρατειών κατά της Ιταλίας και το 1499 κατάφερε να το καταλάβει από τον μεγάλο αντίπαλο του, Λουδοβίκο Σφόρτσα, οπότε έμεινε υπό την Γαλλική κατοχή για 12 χρόνια.
Το 1504 έχασε και τα δικαιώματά του στον θρόνο της Νεαπόλεως, αλλά κατάφερε να νικήσει την Βενετία στην αποφασιστική μάχη του Ανιαντέλο το 1509. Τα πράγματα γι' αυτόν έγιναν πολύ δύσκολα το 1510 με την άνοδο στον παπικό θρόνο του πολεμοχαρούς Ιουλίου Β΄, που σχημάτισε την Καθολική Λίγκα της Ιταλίας, που ήθελε να αντιταχθεί με κάθε τρόπο στις Γαλλικές φιλοδοξίες. Τελικά το 1513 οι Ελβετοί τον εκδίωξαν από το Μιλάνο.
Πέθανε κερδίζοντας τον τίτλο του «πατέρα του λαού», ενώ τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στο κενό διαδοχής του ήταν πολύ μεγάλα, και όχι μικρότερα από αυτά που υπήρχαν όταν ανέβηκε ο ίδιος στον θρόνο. Λόγω του Σαλικού νόμου, δεν μπορούσε να τον διαδεχθεί η κόρη του με τον σύζυγό της και ο θρόνος πέρασε αναγκαστικά στον ξάδελφό του, Φραγκίσκο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1476 την Ιωάννα των Βαλουά, κόρη του 2ου εξαδέλφου του Λουδοβίκου ΙΑ΄ της Γαλλίας· δεν απέκτησαν τέκνα και ο γάμος ακυρώθηκε.
Το 1498 έκανε 2ο γάμο με την Άννα των Ντρε δούκισσα της Βρετάνης, κόρη του Φραγκίσκου Β΄ δούκα της Βρετάνης και είχε τέκνα:
Άρας (μυθολογία)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Άρας ήταν ο αυτόχθων κάτοικος της Πελοποννήσου που οικοδόμησε την πόλη Αραιθυρέα την αρχαιότερη πόλη της Φλειούντας. Ο Άρας είχε έναν γιο, τον Αορίς, και μια κόρη, την Αραιθυρέα, που λάτρευε το κυνήγι και τις πολεμικές τέχνες. Σύζυγος της ήταν ο Διόνυσος και γιος της ο Φλίας που μετονόμασε την πόλη σε Φλειούντα. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι τα μνημεία της Αραιθυρέας και του αδελφού της υπήρχαν στην εποχή του σε στρογγυλούς πυλώνες. Ο λαός της Φλειούντας, πριν καθιερωθούν τα μυστήρια της Δήμητρας, λάτρευε τον Άρας και τα δύο του παιδιά με τα πρόσωπα στραμμένα στα μνημεία τους.
Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας
Οικογένεια
Το 1514 απεβίωσε η Άννα και ο Λουδοβίκος ΙΒ΄ έκανε 3ο γάμο με τη Μαρία Τυδώρ, κόρη του Ερρίκου Ζ΄ της Αγγλίας· δεν απέκτησαν τέκνα.
Άρας (μυθολογία)
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αργολίδας
Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας
Οικογένεια
Από μία μη νόμιμη σχέση, είχε φυσικό τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Γαλλίας Κατηγορία:Βασιλείς της Νεαπόλεως Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά Κατηγορία:Δούκες του Μιλάνου Κατηγορία:Δούκες της Ορλεάνης Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Δούκες του Βαλουά Κατηγορία:Δούκες της Βρετάνης
Δήμος Βόρειας Κυνουρίας
Ο Δήμος Βόρειας Κυνουρίας είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, ο οποίος συστάθηκε το 1997 με το Σχέδιο «Καποδίστριας» και λειτουργεί από 01-01-1999. Το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», δεν επήλθε καμία μεταβολή στον Δήμο. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της Πελοποννήσου και βρέχεται από τον Αργολικό Κόλπο. Η έκταση του είναι 575,7 τ.χλμ. και σύμφωνα με την Απογραφή του 2021, ο πληθυσμός του είναι 9.483 κάτοικοι. Έδρα του Δήμου είναι το Άστρος. μικρογραφία|[[Άστρος]] μικρογραφία|[[Παράλιο Άστρος]] μικρογραφία|[[Άγιος Πέτρος Αρκαδίας|Άγιος Πέτρος]] μικρογραφία|[[Άνω Δολιανά Αρκαδίας|Άνω Δολιανά]] μικρογραφία|[[Καστάνιτσα Αρκαδίας|Καστάνιτσα]] μικρογραφία|[[Ξηροπήγαδο Αρκαδίας|Ξηροπήγαδο]] μικρογραφία|[[Αρκαδικό Χωριό]]
1998
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 1998 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:
2002
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2002 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:
2006
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2006 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:
2010
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2010 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:
2014
Αποτελέσματα αυτοδιοικητικών εκλογών του 2014 για το Δήμο Βόρειας Κυνουρίας:
Δείτε επίσης
μικρογραφία|[[Μονή Λουκούς Αρκαδίας|Ιερά Μονή Λουκούς]] μικρογραφία|[[Μονή Μαλεβής Αρκαδίας|Μονή Μαλεβής]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Πελοποννήσου *
Ταμερλάνος (όπερα του Χαίντελ)
Ταμερλάνος (Tamerlano, HWV 18) είναι το όνομα μιας όπερας σέρια σε τρεις πράξεις του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ. Το λιμπρέτο γράφτηκε από τον Νικόλα Φραντσέσκο Χάιμ, και προσαρμόστηκε από τον Ταμερλάνο του Αγκοστίν Πιοβένε μαζί με ένα άλλο λιμπρέτο με τίτλο Βαγιαζήτ μετά το Ταμερλάνος, ή ο θάνατος του Βαγιαζήτ του Νικολάς Πραντόν. Η όπερα παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής στο King's Theatre του Λονδίνου.
Ιστορικό σύνθεσης
Θεωρούμενος ως ένα από τα σημαντικότερα έργα του Χαίντελ, ο Ταμερλάνος συντέθηκε σε ένα διάστημα 20 ημερών τον Ιούλιο του 1724, σε μια χρονιά κατά την οποία ο συνθέτης έγραψε δύο ακόμη μεγάλες όπερες: τον Ιούλιο Καίσαρ και την Ροντελίντα. Η Ιβ Μάιερ έχει σημειώσει ότι ο ρόλος του Βαγιαζήτ ήταν ένας από τους πρώτους μεγάλους ρόλους τενόρου στην όπερα, και σχολίασε επίσης τη θέση της όπερας στα πλαίσια της σύγχρονης μόδας για την τουρκική κουλτούρα (turquerie).
Ο μουσικολόγος του 18ου αιώνα Τσαρλς Μπέρνεϊ έγραψε για τον Ταμερλάνο: "η ουβερτούρα είναι γνωστή και διατηρεί την εύνοιά της ανάμεσα στις πιο εντυπωσιακές και ευχάριστα ορχηστρικές παραγωγές του Χαίντελ. Πολλές από τις όπερες του προσφέρουν ίσως περισσότερα δείγματα της φωτιάς και της μάθησής του, αλλά καμιά πιο ευχάριστες μελωδίες και κατάλληλα εφέ."Ο Πωλ Χένρι Λανγκ έγραψε το 1966: "εδώ ο κύριος ρόλος, αυτός του Βαγιαζήτ, δίνεται σε έναν τενόρο...Αυτός είναι ο πρώτος μεγάλος ρόλος τενόρου στην όπερα. Ο Χαίντελ απεικόνισε απόλυτα επιτυχημένα τον Βαγιαζήτ."
Η πρώτη σύγχρονη παραγωγή ήταν στην Καρλσρούη στις 7 Σεπτεμβρίου 1924. Μεταξύ των πρόσφατων παραγωγών, εμφανίστηκε στο ρεπερτόριο της Εθνικής Όπερας της Ουάσιγκτον το 2008 και της Όπερας του Λος Άντζελες τον Νοέμβριο του 2009. Και στις δύο παραγωγές πρωταγωνίστησε ο Πλάθιδο Ντομίνγκο στον ρόλο του Βαγιαζήτ, και εμφανίστηκε επίσης στον ίδιο ρόλο σε μια παραγωγή στο Τεάτρο Ρεάλ της Μαδρίτης το 2008.
Πράξη Α΄
Ο ηττημένος Οθωμανός αυτοκράτορας Βαγιαζήτ οδηγείται αλυσοδεμένος στην αυλή του Ταμερλάνου. Ο Ταμερλάνος έχει διατάξει τον Ανδρόνικο να αφαιρέσει τις αλυσίδες, αλλά ο Βαγιαζήτ δεν έχει εμπιστοσύνη σε αυτή την ενέργεια και προσθέτει ότι ο μόνος λόγος που δεν αυτοκτονεί είναι η αγάπη του για την κόρη του, Αστερία (Άρια: «Forte e lieto a morte andrei»). Ο Ταμερλάνος καταφθάνει και διατάζει τον Ανδρόνικο να πάρει τη συγκατάθεση του Βαγιαζήτ και της Αστερίας, έτσι ώστε να μπορέσει να την παντρευτεί, με ανταμοιβή για τον Ανδρόνικο του ελληνικού θρόνου, γάμο με την Ειρήνη και ελευθερία για τον Βαγιαζήτ. Ο Ανδρόνικος είναι προβληματισμένος, καθώς έφερε την αγάπη του την Αστερία για να προσπαθήσει να μαλακώσει τον Ταμερλάνο, μόνο για να δει τον δει να την ερωτεύεται (Άρια: «Bella Asteria»). Ο Ταμερλάνος αποκαλύπτει στην Αστερία τις προθέσεις του και την προσφορά στον Ανδρόνικο, κάτι που την κάνει να θυμώνει με την φαινομενική προδοσία του τελευταίου.
Ο Βαγιαζήτ αρνείται την προσφορά του Ταμερλάνου και επιπλέον είναι θυμωμένος με την φαινομενική πραότητα της κόρης του στις απαιτήσεις του τελευταίου (Άρια: «Ciel e terra armi di sdegno»). Ωστόσο, μένοντας μόνη, η Αστερία λέει ότι παρά την προφανή προδοσία του Ανδρόνικου, τα συναισθήματά της για αυτόν δεν έχουν αλλάξει (Άρια: «Deh, lasciatemi»). Η Ειρήνη φτάνει για να μάθει ότι δεν πρόκειται πλέον να παντρευτεί τον Ταμερλάνο, αλλά τον Ανδρόνικο, ο οποίος της λέει ότι μπορούν ακόμα να αλλάξουν τα πράγματα αν προσποιηθεί ότι είναι ο αγγελιοφόρος του εαυτού της και διαφωνήσει με τον Ταμερλάνο. Εκείνη συμφωνεί με αυτό το σχέδιο, ενώ εκείνος θρηνεί για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται.
Πράξη Β΄
Ο Ταμερλάνος λέει στον Ανδρόνικο για την αποδοχή της πρότασης γάμου του από την Αστερία και ότι οι δύο προγραμματισμένοι γάμοι, αυτουνού με την Αστερία και του Ανδρόνικου με την Ειρήνη, θα πραγματοποιηθούν σύντομα. Ο Ταμερλάνος και η Αστερία τραγουδούν αντίθετες άριες για την κατάσταση. Η Αστερία προσποιείται ότι λέει στον Ανδρόνικο ότι πρόκειται να παντρευτεί τον Ταμερλάνο, αλλά μέσα από μια παρεξήγηση, ο Ανδρόνικος μένει απογοητευμένος στη σκέψη. Εν τω μεταξύ, ο Λέων φέρνει την μεταμφιεσμένη Ειρήνη στον Ταμερλάνο, όπου αρχίζει να υποστηρίζει την Αστερία (Άρια: «Par che mi nasca»). Ο Ταμερλάνος την ακούει με ψυχραιμία. Αφού η Ειρήνη και η Αστερία μένουν μόνες, η Αστερία αρχίζει να δείχνει συμπάθεια προς την Ειρήνη και μιλά για τα δικά της συναισθήματα. Η Ειρήνη βρίσκει ελπίδα σε αυτή την αποκάλυψη, ενώ ο Λέων «σχολιάζει μόνο την ακαταμάχητη δύναμη της αγάπης για καλό ή κακό».
Ο Βαγιαζήτ είναι εξοργισμένος με τον επικείμενο γάμο της κόρης του με τον Ταμερλάνο και ορκίζεται να το σταματήσει, ενώ ο Ανδρόνικος είναι έξαλλος και αποφασίζει να εκδικηθεί τον Ταμερλάνο πριν αυτοκτονήσει. Η Αστερία ετοιμάζεται κρυφά να σκοτώσει τον Ταμερλάνο στο μεταξύ. Ωστόσο, ο Βαγιαζήτ καταφέρνει να καθυστερήσει τον γάμο και επίσης αποφεύγει να ταπεινωθεί από τον Ταμερλάνο όταν τον σταματά. Η Αστερία κάνει μια κίνηση προς την αυλή, μόνο για να την σταματήσει ο πατέρας της. Στη συνέχεια, βγάζει ένα στιλέτο, λέγοντας ότι θα ήταν το δώρο της στον Ταμερλάνο. Μετά από μια τριάδα μεταξύ Ταμερλάνο, Βαγιαζήτ και Αστερία, ο Ταμερλάνος διατάζει τον θάνατο του Βαγιαζήτ και της Αστερίας. Ωστόσο, η Αστερία διαμαρτύρεται ότι δεν ήταν ποτέ άπιστη και παίρνει τη συμφωνία από τον Βαγιαζήτ, τον Ανδρόνικο και την Ειρήνη, κάτι που της δίνει ένα αίσθημα ευτυχίας.
Πράξη Γ΄
Η Αστερία και ο Βαγιαζήτ αποφασίζουν να αυτοκτονήσουν με κρυμμένο δηλητήριο. Μόνη της, η Αστερία συλλογίζεται τον επερχόμενο θάνατό της. Ο Ταμερλάνος κάνει μια τελευταία προσπάθεια να κερδίσει την Αστερία και λέει ότι θα συγχωρήσει ακόμη και τον πατέρα της. Ωστόσο, ο Ανδρόνικος και η Αστερία δηλώνουν την αγάπη τους ο ένας για τον άλλον, κάτι που εξοργίζει τον Ταμερλάνο και τον κάνει να ορκιστεί τη δική του εκδίκηση. Ο Βαγιαζήτ προσπαθεί να αντλήσει έμπνευση από τη δράση τους, ενώ το ζευγάρι μπορεί να βρει ευτυχία μόνο στο να αντιμετωπίσει μαζί οτιδήποτε μπορεί να προκύψει από τη δήλωση της αμοιβαίας τους αγάπης.
Εν τω μεταξύ, η Ειρήνη ορκίζεται τον έρωτά της στον Ταμερλάνο αν εκείνος της επιστρέψει τη δική του αγάπη, ενώ ο Λέων ελπίζει ότι τελικά η αγάπη θα κερδίσει τη μέρα έναντι της εκδίκησης. Ο Ταμερλάνος ετοιμάζεται να ταπεινώσει τους εχθρούς του και ξεκινάει φέρνοντας μπροστά του τον Βαγιαζήτ και μετά την Αστερία. Ο Ανδρόνικος εκλιπαρεί για έλεος από τον Ταμερλάνο. Ο Ταμερλάνος δεν θα ακούσει, και διατάζει την Αστερία να γίνει υπηρέτρια του και ότι πρέπει πρώτα να του σερβίρει κρασί. Η Αστερία βάζει το δηλητήριο από τον πατέρα της στο κύπελλο. Η Ειρήνη αποκαλύπτει τότε την αληθινή της ταυτότητα στον Ταμερλάνο και την κατάσταση του δηλητηριασμένου φλιτζανιού. Στη συνέχεια, ο Ταμερλάνος διατάζει την Αστερία να αποφασίσει σε ποιον θα δώσει πρώτα το κύπελλο, στον πατέρα της ή στον Ανδρόνικο, προτού του το φέρει. Η Αστερία είναι έτοιμη να πιει από το φλιτζάνι η ίδια όταν ο Ανδρόνικος το χτυπάει από το χέρι της, κάτι που εξοργίζει ακόμη περισσότερο τον Ταμερλάνο. Παραγγέλνει τα Αστέρια' της σύλληψης και του εγκλεισμού στο κοινό σεράλι, και ότι ο Βαγιαζήτ θα πρέπει να τη δει να ντρέπεται. Ο Βαγιαζήτ, θυμωμένος με αυτή την κατάσταση, δηλώνει ότι το πνεύμα του θα στοιχειώσει τον Ταμερλάνο όταν πεθάνει. (Αρία:  Empio, per farti guerra"'' .)
Η Ειρήνη και ο Ταμερλάνος τραγουδούν για την ευτυχισμένη ζωή που τους περιμένει, αφού ο Ταμερλάνος πήρε την εκδίκησή του. Στη συνέχεια ο Λέων αναφέρει την άφιξη των Αστερία και Βαγιαζήτ, ο οποίος είναι εκπληκτικά γαλήνιος τώρα, αλλά τελικά αποκαλύπτει ότι αυτό συμβαίνει επειδή έχει πάρει δηλητήριο. Καθώς γίνεται πιο ασυνάρτητος, αποχαιρετά την κόρη του και επικρίνει τον Ταμερλάνο, μέχρι που ο Ανδρόνικος και η Αστερία τον μεταφέρουν έξω από το δωμάτιο. Η Αστερία τότε επιστρέφει για να ζητήσει το θάνατο, αφού ο Ταμερλάνος δεν μπορεί ποτέ να πάρει αυτό που θέλει από αυτήν. Τόσο η Ειρήνη όσο και ο Ανδρόνικος στέλνουν την Αστερία να προσπαθήσουν να σταματήσουν την αυτοκτονία της, ενώ ο Ταμερλάνος αλλάζει τελικά από τα γεγονότα που έχει δει καθώς και από τις παρακλήσεις της Ειρήνης. Τελικά συγχωρεί την Αστερία, τον Ανδρόνικο και τον Βαγιαζήτ. Η όπερα ολοκληρώνεται με ένα ντουέτο αγάπης μεταξύ του Ταμερλάνου και της Ειρήνης, και η χορωδία τραγουδά την ικανότητα της αγάπης να σώσει το φως από το σκοτάδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όπερες του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ
Μπαρμπαζάν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπαρμπαζαναί (γαλλικά: Barbazanais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Βαράχα
thumb|right|200px|Ο Βαράχα σε ναό στο [[Κχατζουράχο (Μνημεία)|Κχατζουράχο, Ινδία.]] thumb|Βαράχα σε ένα άρμα ορείχαλκου του Searsole Rajbari, Δυτική Βεγγάλη, Ινδία
Πηγή
Κατηγορία:Ινδουισμός
1015 Χρίστα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χριστα
394
Το έτος 394 (CCCXCIV ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Κυριακή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος του Υπάτου Φλαβιανού χωρίς συνυπάτο (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1147 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 394 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ουτρέχτη (επαρχία)
Η Ουτρέχτη (Utrecht) είναι η μικρότερη επαρχία της Ολλανδίας και βρίσκεται στο κέντρο της χώρας. Στα βόρειά της βρίσκεται η λίμνη Έε (Eemmeer), στα ανατολικά της η επαρχία Χέλντερλαντ, ο ποταμός Ρήνος στα νότιά της και στα βορειοδυτικά της η επαρχία της Βόρειας Ολλανδίας.
Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η Ουτρέχτη. Σημαντικές πόλεις εντός της επαρχίας είναι επίσης το Αμερσφόρτ και το Ζάιστ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Ολλανδίας
Κοντόσταυλος
Ετυμολογικά το αξίωμα αυτό προέρχονταν από το λατινικό comes stabuli, τον κόμη του στάβλου, ένα αξίωμα που επιβίωσε στη βυζαντινή αυλή. Το αξίωμα αυτό υιοθετήθηκε και από τους Φράγκους, από όπου ο όρος «κονόσταυλος» (γαλλ. connétable) εισήχθη στο Βυζάντιο ως αντιδάνειο τον 11ο αιώνα. Κατά τους 11ο-12ο αιώνες φαίνεται να χρησιμοποιήθηκε ως τιμητικό αξίωμα, ή πιθανώς αντικατέστησε τον κόμη του στάβλου. Στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας περί το 1250 δημιουργήθηκε το αξίωμα του μεγάλου κονόσταυλου για το μετέπειτα αυτοκράτορα Μιχαήλ Η' Παλαιολόγο, που τοποθετήθηκε ως διοικητής όλων των Φράγκων μισθοφόρων.
Κατά την Παλαιολόγεια Αναγέννηση το αξίωμα έπαψε να συνδέεται αποκλειστικά με τη διοίκηση μισθοφορικών σωμάτων. Ως τιμητικό αξίωμα, κατείχε την ένατη θέση στην αυλική ιεραρχία, αμέσως μετά τον μεγάλο πριμμικήριο. Επίσης ο τίτλος αυτός απαντάται και στο Δεσποτάτο του Μορέως με ακαθόριστα καθήκοντα.
Αντίστοιχο αξίωμα στη Δύση υπήρχε μόνο στις Βασιλικές Αυλές και στις Φεουδαρχικές Αυλές όπως οι «κονετάμπλοι» (connétables) της Γαλλίας, οι αντίστοιχοι constables της Αγγλίας και οι «κοντεστάμπιλοι» (contestabili) της Ιταλίας. Οι Γάλλοι κοντόσταυλοι ακολουθούσαν ιεραρχικά αμέσως μετά τον Βασιλέα, η δε προσβολή του προσώπου τους που θεωρούταν ιερό, ενείχε την προσβολή προς τον ίδιο τον Βασιλέα, ιδιότητα που περιήλθε αργότερα στους Πρέσβεις.
Στη Δύση το αξίωμα αυτό το κατήργησε ο Βασιλεύς της Γαλλίας Λουδοβίκος ΙΓ΄.
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατιωτικοί τίτλοι
Μεγάλο Προσευχητήριο της Ακουιτανίας
Το Μεγάλο Προσευχητάριο της Ακουιτανίας - αρχικά Προσευχητάριο της Ακουιτανίας - δημιουργήθηκε λίγα χρόνια μετά την δήμευση της περιουσίας του Τάγματος του Ναού και την μεταβίβασή της στους Οσπιταλιέρους. Τον Ιούλιο του 1317, καθώς ο Μεγάλος Μαγίστρος Φουλκ ντε Βιλαρέ αποπέμφθηκε, ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ ανέλαβε την διοίκηση του Τάγματος. Μετά από αίτημα αρκετών υψηλόβαθμων Οσπιταλιέρων, αποφάσισε την διαίρεση του Προσευχηταριού της Γαλλίας, το οποίο είχε, πλέον, γίνει πολύ σημαντικό σε μέγεθος, και ίδρυσε δύο άλλα προσευχητάρια, αυτό της Ακουιτανίας, και αυτό της Καμπανίας. Η Γλώσσα της Γαλλίας περιελάμβανε τότε, μέχρι την Επανάσταση, τρία προσευχητάρια. Στις 21 Ιουλίου, ο Ιωάννης ΚΒ΄ όρισε τον Πιέρ ντε Μάιγ, Προσευχητή της Ακουιτανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προσευχητήρια του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ
Γκανγκιούσκινο
Το Γκανγκιούσκινο (επίσης γνωστό ως Ζασταλάπ (Гангюшкино, Gangyushkino, Жасталап, Jastalap, جاستالاپ)) είναι μια πόλη στην περιφέρεια Ατιράου, στο νοτιοδυτικό Καζακστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1 μέτρο (3,3 πόδια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
1016 Ανίτρα
Η Ανίτρα (Anitra) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,891. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ανίτρα και το άλβεδό της είναι άγνωστα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης). Η Ανίτρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 58 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανιτρα
Περιφέρεια Ατιράου
Η περιφέρεια Ατιράου (Атырау облысы, Atıraw oblısı, اتىراۋ وبلىسى) είναι μια από τις 14 περιφέρειες του Καζακστάν, στο δυτικό μέρος της χώρας γύρω στο βορειοανατολικό μέρος της Κασπίας Θάλασσας. Το Ατιράου είναι η πρωτεύουσα και έχει 142.500 κάτοικους, ενώ όλη η περιφέρεια Ατιράου έχει 480.000 κάτοικους. Οι Καζάκοι συγκεντρώνουν πάνω από το 80% του πληθυσμού. Ακίμ (κυβερνήτης) της περιφέρειας είναι ο Νουρλάν Νογκάγιεφ.
Ιστορία
Οι πεδιάδες Τουράν της περιφέρειας ήταν το κέντρο για τις δυναστείες των Μαλκάρ Ούννων της ύστερης αρχαιότητας.
Γεωγραφία
Με έκταση 118,600 τετραγωνικά χιλιόμετρα, είναι η δεύτερη μικρότερη περιφέρεια στο Καζακστάν, με την περιφέρεια Νότιου Καζακστάν να είναι η μικρότερη. Συνορεύει με τη Ρωσία στα δυτικά, με την περιφέρεια Μανγκιστάου στα νότια, με την περιφέρεια Ακτόμπε στα ανατολικά, και με την περιφέρεια Δυτικού Καζακστάν στα βόρεια. Ο ποταμός Ουράλης βρίσκεται ανάμεσα στην Ασία και την Ευρώπη και πηγάζει στη Ρωσία με εκβολή στην Κασπία Θάλασσα, με αποτέλεσμα το δυτικό τμήμα της περιφέρειας να βρίσκεται στην Ευρώπη.
Ένα μεγάλο μέρος της περιφέρειας βρίσκεται στην πλούσια σε πετρέλαιο περιοχή της Κασπίας. Υπάρχουν κοιτάσματα στις περιοχές Τενγκίζ και Κασαγκάν. Ένας αγωγός πετρελαίου περνάει από την πόλη προς τη Σαμάρα στη Ρωσία, όπου μετά ενώνεται με το ρωσικό σύστημα αγωγών. Ένας άλλος αγωγός συνδέει το κοίτασμα Τενγκίζ με το Νοβοροσίσκ.
Το Ατιράου διασχίζεται από το βορειοανατολικό τμήμα του ίσου γεωγραφικού μήκους και πλάτους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ατιραου
Παναγία Μεγαριώτισσα
= Παναγία Μεγαριώτισσα = Η θαυματουργός και ιερή εικόνα της Παναγίας Μεγαριώτισσας βρίσκεται στην σημερινή πόλη Nessember της Βουλγαρίας ή αλλιώς Μεσημβρία (αρχαία Μεγαρική αποικία). Πληροφορίες για την ακριβή προέλευση της εικόνας δεν υπάρχουν. Σύμφωνα, όμως, με επικρατούσα παράδοση των Βουλγάρων η ιερή εικόνα βρέθηκε κάτω από ένα δέντρο στην πόλη Nessember, καθώς μία μοναχή την μετέφερε από τα Μέγαρα εκεί. Η μοναχή αποκοιμήθηκε και στην συνέχεια χριστιανοί άνθρωπου την περισυνέλλεξαν και την μετέφεραν στην εκκλησία τους. Ύστερα, όμως, κατά θαυματουργό τρόπο η εικόνα επέστρεψε στο αρχικό σημείο που την βρήκανε. Αυτή η διαδικασία επαναλήφθηκε τρεις φορές, γεγονός που οδήγησε τους ευλαβείς χριστιανούς να θεωρήσουν πρέπον να χτίσουν έναν μικρό ναό προς τιμήν της Παναγίας στην αρχική θέση που βρέθηκε η ιερή εικόνα, η οποία χρονολογείται περί τον 13 αιώνα μ.Χ. Στην εμπρόσθια πλευρά της εικόνας δεν υπάρχει κάποια επιγραφή ή σύμβολο που να οδηγεί στην προέλευση ή στον δημιουργό της. Στην οπίσθια πλευρά της, αντίθετα, αναγράφεται η λέξη Μέγαρα που αποδεικνύει και την προέλευσή της, γεγονός το οποίο αποτέλεσε αφορμή για να ονομασθεί η εικόνα ως Παναγία Μεγαριώτισσα. Τα πολλαπλά αφιερώματα των πιστών αποτυπώνουν την ευλάβεια και τον σεβασμό των ανθρώπων προς το πρόσωπο της Παναγίας Μεγαριώτισσας, η οποία θαυματουργεί και προστατεύει τους πιστούς σε κάθε στιγμή.
= Σύνδεση ιερής εικόνας με Έλληνες πρόσφυγες της Ν. Μεσημβρίας. = Γεγονός, άξιο επισήμανσης, αποτελεί η επίσκεψη της ιερής εικόνας της Παναγίας Μεγαριώτισσας από τη Μεσημβρία της Βουλγαρίας στην Νέα Μεσημβρία του νομού Θεσσαλονίκης. Οι σημερινοί κάτοικοι του χωριού αυτού, στην πλειοψηφία τους απόγονοι των Ελλήνων προσφύγων από τη Μεσημβρία της Βουλγαρίας, αποδίδουν με περισσή ευλάβεια τιμή προς το πρόσωπο της Παναγίας Μεγαριώτισσας. Για το λόγο αυτό διενεργήθηκαν τιτάνιες προσπάθειες προκειμένου να επιτευχθεί η επίσκεψη της αυθεντικής ιερής εικόνας στη Νέα Μεσημβρία της Θεσσαλονίκης, στις 4 Μαΐου του 2011. Πλήθος κόσμου έσπευσε στην επίσημη υποδοχή της, αναζητώντας την παραμυθία και την σκέπη της. Στις 18 Μαΐου ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής της ιερής εικόνας με τη συνοδεία Μεσημβρινών, εκπροσώπων του πολιτικού χώρου και Βουλγάρων προσκυνητών.
= ᾽Απολυτίκιον τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου Μεγαριωτίσσης = μικρογραφία Τήν σεπτήν σου Εἰκόνα προσκυνοῦντες Θεόνυμφε, ἕλεος ἀντλοῦμεν καί χάριν ἱλασμόν ἀγλαόφωτον. Καί γάρ ἐν Μεσημβρία τριφαῶς, τοῦ Πνεύματος ἐκχέεις ποταμόν, ἑκ Μεγάρων ὁρμωμένη, ὡς θεουργός Πηγή, Μεγαριώτισσα. Χαίροις τῶν Μεγαρέων χαρμονή, χαίροις ἡδεῖα Παράκλησις, χαίροις ότι πηγάζεις ταῖς ψυχαῖς τά ῥεῖθρα ἰάσεων.
Παρασκευόπουλου Π. Θεοδώρου, Ένα χωριό αποκαλύπτει την ιστορία του, Ν. Μεσημβρία 2013.
Αραιθυρέα
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία η Αραιθυρέα ήταν κόρη του Άραντα, αυτόχθωνα κατοίκου της Πελοποννήσου που οικοδόμησε την πόλη Αραιθυρέα, την αρχαιότερη πόλη της Φλειούντας. Η Αραιθυρέα είχε ειδικότητα στις πολεμικές τέχνες, είχε έναν αδελφό τον Αορίς, σύζυγος της ήταν ο Διόνυσος και γιος της ο Φλίας που μετονόμασε την πόλη σε Φλειούς. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι τα μνημεία της Αραιθυρέας και του αδελφού της υπήρχαν στην εποχή του σε στρογγυλούς πυλώνες. Ο λαός της Φλειούς πριν καθιερωθούν τα μυστήρια της Δήμητρας λάτρευε τον Άρας και τα δύο του παιδιά με τα πρόσωπα στραμμένα στα μνημεία τους.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες στην Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αργολίδας
Pro Evolution Soccer 2013
Κυκλοφορία
Η έκδοση demo είχε κυκλοφόρησει στις 25 Ιουλίου 2012 ενώ στη λιανική έκδοση κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2012 στην Αυστραλία, 21 Σεπτεμβρίου στην Ευρώπη και 25 Σεπτεμβρίου στην Νότια Αμερική. Στο εξώφυλλο του παιχνιδιού εμφανίζεται ο Κριστιάνο Ρονάλντο φορώντας τη φανέλα της Ρεάλ Μαδρίτης ενώ στην Ιαπωνική έκδοση υπάρχει ο παίκτης Σίντζι Κάγκαβα φορόντας την φανέλα της εθνικής Ιαπωνίας στο στάδιο του Ολντ Τράφορντ της Μάντσεστερ Γιουνάιντεντ.
Το νέο πακέτο δεδομένων 4.00 κυκλοφόρησε στις 7 Μαρτίου 2013 και περιλαμβάνει όλες τις μεταγραφές του Ιανουαρίου.
Πρωταθλήματα
Τα πρωταθλήματα που περιέχει ολοκληρωμένα είναι:
Τα πρωταθλήματα που περιέχει εν μέρει είναι:
Άλλες ομάδες
(Μερικές από αυτές δεν είναι διαθέσιμες στην έκδοση PS2 και PSP)
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2012 Κατηγορία:Pro Evolution Soccer Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αθλητισμού Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo 3DS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Portable Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γερμανία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ισπανία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιταλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Πορτογαλία
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2002
Το 67ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2002 διεξήχθη στο Εθνικό Στάδιο Τρικάλων στις 15 και 16 Ιουνίου μαζί με το αντίστοιχο πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2002. Οι αγώνες ήταν αφιερωμένοι στη μνήμη του Ηλία Μισαηλίδη, παλιού πρωταθλητή του Πανιωνίου, βαλκανιονίκη και εν συνεχεία αθλητικού παράγοντα που υπήρξε πρωτεργάτης του γυναικείου στίβου.
Το πρωτάθλημα μαραθωνίου διεξήχθη στην κλασική διαδρομή Μαραθώνας-Παναθηναϊκό Στάδιο, παράλληλα με τον Διεθνή Μαραθώνιο, στις 3 Νοεμβρίου. Πανελληνιονίκης αναδείχθηκε η Γεωργία Αμπατζίδου για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Παράλληλα ήταν δεύτερη στη γενική κατάταξη πίσω από την Γερμανίδα Κρόλικ.
Σε ξεχωριστές ημερομηνίες έγιναν τα πρωταθλήματα 20 χλμ βάδην και επτάθλου ενώ από το έτος αυτό καθιερώθηκε να διεξάγεται ξεχωριστά και ο αγώνας δρόμου 10.000μ εντός σταδίου. Τα αποτελέσματά τους υπολογίστηκαν στη βαθμολογία.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για ενδέκατη συνεχόμενη χρονιά και 25η συνολικά. Παράλληλα, έκανε το ενδέκατο συνεχόμενο "νταμπλ" και 15ο συνολικά, αφού κατέκτησε και το ανδρικό πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
* Βαθμολογήθηκαν οι 12 πρώτες κάθε αγωνίσματος.
Αναφορές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2002 Κατηγορία:Τρίκαλα
Πρώτη Διάσκεψη του Κεμπέκ
Θέματα συζητήσεων
Αν και ο Τσώρτσιλ πρότεινε να συμμετάσχει ο Μακένζι Κινγκ σε όλες τις συζητήσεις, ο Ρούσβελτ άσκησε βέτο στην ιδέα λόγω ανησυχίας ότι οι μελλοντικές διασκέψεις θα βαρύνουν όλα τα συμμαχικά έθνη που απαιτούν έδρες. Ως αποτέλεσμα, η παρουσία του Μακένζι Κινγκ ήταν σχεδόν καθαρά για τελετουργικούς σκοπούς. Ο Ιωσήφ Στάλιν, ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης, είχε προσκληθεί να συμμετάσχει στη διάσκεψη, αλλά δεν παρευρέθηκε για στρατιωτικούς λόγους.
Οι Σύμμαχοι συμφώνησαν να ξεκινήσουν συζητήσεις για τον σχεδιασμό της εισβολής στη Γαλλία, με την ονομασία Μάχη της Νορμανδίας, σε μια μυστική έκθεση των Συνδυασμένων Αρχηγών Επιτελείων. Συμφωνήθηκε ότι η μάχη θα ξεκινήσει την 1η Μαΐου 1944, αλλά αυτό στη συνέχεια αγνοήθηκε και οριστικοποιήθηκε αργότερα. Ωστόσο, η Μάχη της Νορμανδίας δεν ήταν η μόνη επιλογή. Για παράδειγμα, η Επιχείρηση Δίας παρέμεινε μια ισχυρή πιθανότητα αν οι Γερμανοί αποδεικνύονταν πολύ ισχυροί στις γαλλικές ακτές.
Στη Μεσόγειο (ένα θέατρο στο οποίο ο Τσόρτσιλ είχε πολύ έντονη παρουσία δυνάμεων) αποφάσισαν να συγκεντρώσουν περισσότερη δύναμη για να απομακρύνουν την Ιταλία από τη συμμαχία των δυνάμεων του Άξονα και να την καταλάβουν μαζί με την Κορσική. Ο Τσώρτσιλ και ο Ρούσβελτ κατέστησαν σαφές ότι θα αποδέχονταν μόνο την άνευ όρων παράδοση της Ιταλίας, με την πλήρη και άμεση παύση των εχθροπραξιών. Τα νέα έφτασαν όταν έγινε η πτώση της Σικελίας από τις συμμαχικές δυνάμεις, μια εισβολή που διήρκεσε μόλις 38 ημέρες. Στη συνέχεια αποφασίστηκε ότι μια εισβολή στην Ιταλία να ξεκινήσει στις 3 Σεπτεμβρίου 1943. Ωστόσο, μια ανακωχή που υπογράφηκε την ίδια ημέρα, έβγαλε και επίσημα την Ιταλία από τον πόλεμο.
Στη διάσκεψη του Κεμπέκ υπήρξαν συζητήσεις για τη βελτίωση του συντονισμού των προσπαθειών από τους Αμερικανούς, τους Βρετανούς και τους Καναδούς για την αναπτύξη μιας ατομικής βόμβας. Ο Τσώρτσιλ και ο Ρούσβελτ, χωρίς τη συνεισφορά του Καναδά, υπέγραψαν τη Συμφωνία του Κεμπέκ, δηλώνοντας ότι η πυρηνική τεχνολογία δεν θα χρησιμοποιηθεί ποτέ εναντίον του άλλου και ότι δεν θα τη χρησιμοποιούσαν εναντίον τρίτων χωρίς τη συγκατάθεση του άλλου. Ο Καναδάς, αν και δεν εκπροσωπείται στη συγκεκριμένη συνάντηση, έπαιξε βασικό ρόλο σε αυτήν τη συμφωνία, καθώς ήταν μια σημαντική πηγή ουρανίου και βαρέος ύδατος, και τα δύο απαραίτητα στη κατασκευή της ατομικής βόμβας.
Αποφασίστηκε επίσης ότι οι επιχειρήσεις στα Βαλκάνια θα πρέπει να περιορίζονται στην προμήθεια ανταρτών, ενώ οι επιχειρήσεις εναντίον της Ιαπωνίας να εντατικοποιηθούν προκειμένου να εξαντληθούν οι ιαπωνικοί πόροι, να μειωθούν οι γραμμές επικοινωνίας τους και να εξασφαλιστούν κάποιες προωθητικές βάσεις από τις οποίες θα μπορούσε να επιτεθεί η ηπειρωτική Ιαπωνία. Εκτός από τις στρατηγικές συζητήσεις, οι οποίες ανακοινώθηκαν στη Σοβιετική Ένωση και στον Τσιανγκ Κάι Σεκ της Κίνας, η διάσκεψη εξέδωσε επίσης μια κοινή δήλωση για την Παλαιστίνη, με σκοπό να ηρεμήσει τις εντάσεις καθώς η βρετανική κατοχή γινόταν όλο και πιο αβέβαιη. Η διάσκεψη καταδίκασε επίσης τις γερμανικές ωμότητες στην Πολωνία.
Ήταν σαφές ότι η απομάκρυνση της Ιταλίας από τον πόλεμο ήταν η κύρια προτεραιότητα των Συμμάχων. Αυτό αναμενόταν να γίνει μέχρι το τέλος του 1943. Μετά από αυτό, η επόμενη ελπίδα ήταν η Γερμανία να ηττηθεί από το φθινόπωρο του 1944, γεγονός που θα αφήνε στην Ιαπωνία να παραμείνει μεταξύ των δυνάμεων του Άξονα.
Μετά το συνέδριο, ο Τσώρτσιλ βρισκόταν σε διακοπές ψαρεύοντας και στη συνέχεια, στις 31 Αυγούστου 1943, έδωσε μια ραδιοφωνική ομιλία  πριν ταξιδέψει με ένα ειδικό τρένο που θα πήγαινε στην Ουάσινγκτον για να συνεχίσει τις συνομιλίες με τον Ρούσβελτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διασκέψεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:1943
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1989-90
Η διοργάνωση
Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα διοργάνωση που χαρακτηρίσθηκε από αμφίρροπες αναμετρήσεις και αρκετές εκπλήξεις, κυριώτερη των οποίων υπήρξε ο αποκλεισμός της ΑΕΚ από τον νεοφώτιστο στην Α' εθνική Ιωνικό στον Β' γύρο, την ίδια στιγμή που ο ΠΑΟΚ απέκλειε στα πέναλτι τη Σπάρτη (με τον τερματοφύλακα του ΠΑΟΚ Γκιτσιούδη να αποκρούει και τα 4 σουτ των αντιπάλων παικτών) και ο Ηρακλής τον Ηλυσιακό στην παράταση, με τον κανονισμό του εκτός έδρας γκολ.
Στον Γ' γύρο ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε στην ίδια διαδικασία από τον Ολυμπιακό μετά από δύο επεισοδιακούς αγώνες, ενώ στους προημιτελικούς εντυπωσιακές υπήρξαν οι προκρίσεις του Παναθηναϊκού επί του Ηρακλή (6-1 και 0-3), αλλά και του ΟΦΗ επί του Αθηναϊκού που ανέτρεψε με σκορ 5-0 το σε βάρος του 3-0 του πρώτου αγώνα. Σε 2 πολύ ενδιαφέροντες ημιτελικούς στη συνέχεια ο Ολυμπιακός απέκλεισε τον Παναθηναϊκό στην παράταση και ο ΟΦΗ τον Απόλλωνα με ένα γκολ στα τελευταία λεπτά του επαναληπτικού αγώνα.
Ο τελικός
Βλαστός (48' 13px|Πετυχημένο κεφαλιά), Τσίμπος (53' 13px|Πετυχημένο σουτ)
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1989-1990
Γλυκαντικές ουσίες
Με τον όρο γλυκαντικές ουσίες ή γλυκαντικά, χαρακτηρίζονται πρόσθετες ουσίες φυσικής ή συνθετικής προέλευσης που χρησιμοποιούνται, είτε για να προσδώσουν γλυκιά γεύση στα τρόφιμα, είτε ως επιτραπέζια γλυκαντικά.
Τεχνητές γλυκαντικές ουσίες
Οι τεχνητές γλυκαντικές ουσίες χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατα της ζάχαρης: Οι ουσίες αυτές αν και υπερτερούν σε γλυκύτητα της ζάχαρης εν τούτοις δεν αφομοιώνονται από τον οργανισμό.
Κυριότερη τέτοια ουσία της κατηγορίας αυτών είναι ή σακχαρίνη που αποτελεί παράγωγο του βενζοϊκού οξέος. Παλαιότερα, για τον ίδιο σκοπό, χρησιμποιούνταν κυκλαμικά άλατα που όμως αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία, από το 1970, λόγω αποδεδειγμένης καρκινογόνου δράσης σε πειραματόζωα, χωρίς όμως αυτό να έχει επαληθευθεί και για ανθρώπους, εγείροντας έτσι πολλές αμφιβολίες.
Στα τελευταία χρόνια παρατηρείται μεγάλος όγκος έρευνας για ανακάλυψη νέων γλυκαντικών ουσιών μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η γλυκορριζίνη, η διυδροχαλκόνη, η φλαβόνη καθώς και η φυσική γλυκοπρωτεΐνη "μιράκλ φρούιτ" (miracle fruit), που παράγεται από εξωτικά φυτά της δυτικής Αφρικής και που σήμερα η καλλιέργειά τους έχει επεκταθεί και στις ΗΠΑ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιοτεχνολογία *
Πανερυθραϊκός (πετοσφαίριση ανδρών)
Ο Πανερυθραϊκός Αθλητικός Σύλλογος είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Νέας Ερυθραίας, στην Αττική, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2015-16, ο Πανερυθραϊκός Α.Σ. λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Νέας Ερυθραίας «Στέλιος Καλαϊτζής», χωρητικότητας 300 θεατών. Πρόεδρος της διοικούσας επιτροπής του τμήματος είναι ο Γιάννης Κουνέλας και έφορος του τμήματος ο Νίκος Χατζηπέρρος. Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Μιχάλης Χατζηπέρρος με συνεργάτη το Γιάννη Μπαρούτα. Το ρόστερ του Πανερυθραϊκού για την αγωνιστική περίοδο 2015-16 συνθέτουν οι παρακάτω αθλητές:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πετοσφαιριση ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Π.Α.Α.Α.
Ανθρώπινη φυσιολογία
Ανθρώπινη Φυσιολογία ή Φυσιολογία του Ανθρώπου, όπως απαντάται συχνότερα, είναι μία επιστήμη, κλάδος της Βιολογίας Ανθρώπου και θεμελιώδες αντικείμενο μελέτης στην Ιατρική και νοσηλευτική και η οποία ασχολείται με τη μελέτη της λειτουργίας των ανθρωπίνων κυττάρων και παραπέρα των οργανικών συστημάτων του ανθρωπίνου σώματος και συνολικότερα με τη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Αποτελεί τμήμα του γενικότερου βιολογικού κλάδου της Φυσιολογίας, που ασχολείται με τη μελέτη της λειτουργίας του συνόλου των διαφορετικών οργανισμών.
Αναλυτικά
Κάθε μονάδα ζωής είναι ένα σύνολο δομών που έχει στόχο την παραγωγή κάποιου έργου, υποσυνόλου της λειτουργίας του συστήματος ή σώματος στο οποίο ανήκει. Για παράδειγμα, το κύτταρο είναι η μικρότερη μονάδα ζωής που υπάρχει στον ανθρώπινο οργανισμό. Τα κύτταρα μπορεί να έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά αλλά το καθένα εμφανίζει ιδιαιτερότητες και σε επίπεδο κατασκευής αλλά πιο πολύ σε επίπεδο λειτουργίας. Πολλά κύτταρα μαζί σχηματίζουν τους ιστούς και πολλοί ιστοί σχηματίζουν τα όργανα και τους αδένες του ανθρωπίνου σώματος. Τα όργανα του σώματος κατα κατηγορίες (ανάλογα με τη λειτουργία στην οποία συμμετέχουν) σχηματίζουν σύνολα ανατομικά και λειτουργικά, τα οποία ονομάζονται οργανικά συστήματα ή απλώς συστήματα. Τα οργανικά αυτά σύνολα, από άποψη κατασκευής τα μελετά η ανατομική του ανθρώπου κι από άποψη λειτουργίας τα μελετά η φυσιολογία. Τα οργανικά συστήματα είναι το αναπνευστικό σύστημα, το καρδιαγγεικό σύστημα, το νευρικό σύστημα, το μυϊκό σύστημα, το ερειστικό σύστημα, το πεπτικό σύστημα, το ουροποιητικό σύστημα, το γεννητικό σύστημα, το σύστημα των αισθητηρίων οργάνων, το σύστημα των ενδοκρινών αδένων ή ορμονικό σύστημα και τέλος το δέρμα με τα εξαρτήματά του, που μελετάται ως ένα ενιαίο σύστημα. Κάποιοι θεωρούν ότι το δέρμα δεν αποτελεί αυτόνομο οργανικό σύστημα αλλά ανήκει στο σύστημα των αισθητηρίων οργάνων του ανθρώπου. Κάποιοι άλλοι πάλι θεωρούν το ουροποιητικό και το γεννητικό σύστημα ως ένα ενιαίο, λόγω γειτονίας και κάποιας λειτουργικής συσχέτισης των δύο αυτών οργανικών συστημάτων, και γι' αυτό σε αρκετά βιβλία ανατομίας ή φυσιολογίας συναντάται ο όρος ουροποιογεννητικό σύστημα.
Λειτουργική ανατομική
Με τη λειτουργία λοιπόν των κυττάρων, των ιστών, των οργάνων, των συστημάτων και του οργανισμού ασχολείται η φυσιολογία του ανθρώπου. Επειδή τα όρια της ανατομικής και της φυσιολογίας δεν είναι απόλυτα, υπάρχει ένας κλάδος ή μία μέθοδος μελέτης του ανθρωπίνου σώματος που ονομάζεται λειτουργική ανατομική, που μελετά την κατασκευή των δομών του ανθρωπίνου σώματος σε σχέση με τη λειτουργία τους. Αυτή αποτελεί μια πιο ολοκληρωμένη διδακτική μέθοδο στις επιστήμες που ασχολούνται με τον άνθρωπο και την υγεία του (ιατρική, νοσηλευτική, οδοντιατρική, φαρμακευτική, επιστήμη φυσικής αγωγής, φυσικοθεραπεία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
φυσιολογια φυσιολογια
Γεώργιος Στρατήγης
right|200px|thumb|Μεγάλοι [[Ποιητής|ποιητές της γενιάς του 1880: Στα δεξιά της σύνθεσης απεικονίζεται ο Αριστομένης Προβελέγγιος να διαβάζει κάποιο ποίημά του, ενώ από τα αριστερά προς τα δεξιά διακρίνονται οι Γ. Στρατήγης, Γεώργιος Δροσίνης, Ιωάννης Πολέμης, Κωστής Παλαμάς (στο κέντρο) και Γεώργιος Σουρής. Γεώργιος Ροϊλός, Οι ποιητές (π. 1919). Λάδι σε μουσαμά, 130 εκ. x 170 εκ. Φιλολογικός Σύλλογος «Παρνασσός».]] Ο Γεώργιος Στρατήγης (1860 - 10 Νοεμβρίου 1938) ήταν Έλληνας δικηγόρος, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σπέτσες. Καταγόταν από την Καστάνιτσα Κυνουρίας και μεγάλωσε στον Πειραιά, όπου τελείωσε το γυμνάσιο. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου το 1883 αναγορεύτηκε διδάκτωρ και στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στο Βερολίνο και Παρίσι. Άσκησε το δικηγορικό του επάγγελμα στον Πειραιά και στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Η εμφάνισή του στο χώρο των γραμμάτων σημειώθηκε πολύ νωρίς. Σε ηλικία μόλις 18 ετών έδωσε διάλεξη και εξέδωσε μελέτη Περί της Θείας Κωμωδίας του Δάντη, ενώ από 16 ετών άρχισε να συγγράφει ποιήματα τα οποία δημοσιεύονταν στο περιοδικό Μη χάνεσαι του Βλάση Γαβριηλίδη. Στη λογοτεχνία εμφανίστηκε από το 1879 με ποιήματα που δημοσίευε με το ψευδώνυμο Font - General. Τα ποιήματά του αυτά αργότερα περιελήφθησαν στην ποιητική συλλογή με τον τίτλο Ροδοδάφναι.
Το 1886 δημοσίευσε σε μετάφραση τον Φάουστ του Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε. Επίσης μετέφρασε το Όνειρο θερινής νυκτός του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και τον Συρανό ντε Μπερζεράκ του Εντμόν Ροστάν στη δημοτική, τα οποία ανεβάστηκαν στην ελληνική θεατρική σκηνή. Πρωτότυπα επίσης έργα του (δράματα) είναι: Βασίλειος ο Βουλγαροκτόνος και Αρχίλοχος. Το 1892 το έργο του Έρως και Ψυχή, γραμμένο στην καθαρεύουσα, έλαβε το πρώτο βραβείο στον Φιλαδέλφειο διαγωνισμό. Το 1896 δημοσίευσε Το βιβλίο της ψυχής που αποτελεί συλλογή πρωτότυπων διηγημάτων, και αργότερα τις ποιητικές του συλλογές Τραγούδια του σπιτιού και Τι λεν τα κύματα. Έγραψε επίσης θεατρικά έργα, από τα οποία τα πρώτα που παραστάθηκαν στις αθηναϊκές σκηνές ήταν οι μονόπρακτες κωμωδίες Ο γέρων του Υμηττού και Οι πλατωνικοί. Μετέφρασε έργα των Φρίντριχ Σίλερ, Γκαίτε, Σαίξπηρ, Ροστάν και άλλων. Δημοσίευσε μεταξύ άλλων την πραγματεία Περί της Θείας Κωμωδίας του Δάντη, έναν τόμο διηγημάτων με τίτλο Το βιβλίον της ψυχής καθώς επίσης φιλολογικές αναμνήσεις.
Πέθανε στον Πειραιά στις 10 Νοεμβρίου του 1938.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
1017 Ζακλίν
Η Ζακλίν (Jacqueline) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,961. Ανακαλύφθηκε το 1924 από τον Ρωσογάλλο αστρονόμο Βενιαμίν Ζεχόφσκι, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά της από το όνομα της Ζακλίν Ζαντόκ-Καν, μιας μαθήτριας του Ζεχόφσκι.