cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντιού
Αρχιτεκτονική
Η πόλη είναι γνωστή για την πορτογαλική της αρχιτεκτονική. Το φρούριο της πόλης είναι χτισμένο στα 1535 και η φρουρά του ήταν ενεργή μέχρι και το 1960. Χαρακτηριστικές είναι και οι τρεις πορτογαλικές εκκλησίες, όλες σε ρυθμό μπαρόκ. Η παλαιότερη, αυτή του Αγ. Φραγκίσκου της Ασίζης, χτίστηκε το 1593 και σήμερα λειτουργεί ως νοσοκομείο. Η Εκκλησία του Αγ. Θωμά, σήμερα είναι μουσείο. Σημαντικότερη, ωστόσο, είναι αυτή του Αγ. Παύλου. Αποπερατώθηκε το 1610 και είναι η μοναδική από τις τρεις προαναφερθέντες εκκλησίες που παραμένει χριστιανικός ναός. Θεωρείται μάλιστα ένα εκ των σπουδαιότερων παραδειγμάτων μπαρόκ ρυθμού, σε ολόκληρη την Ινδία.
thumb|700px|center|Η πόλη στις αρχές του 16ου αιώνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Οικογένεια Μελά
thumb|right|250px|Οι γιοι του [[Μιχαήλ Μελάς|Μιχαήλ Γ. Μελά. Από δεξιά όρθιοι: ο Λέων, ο Παύλος, ο Κωνσταντίνος, ο Βασίλειος και καθιστός ο Γεώργιος]]
Η οικογένεια Μελά είναι παλιά οικογένεια, με καταγωγή την 'Ηπειρο, τα μέλη της οποίας διέπρεψαν στο εμπόριο, τα γράμματα και την πολιτική.
Ιστορικά στοιχεία
Υποστηρίζεται ότι η οικογένεια αποτελεί κλάδο της βυζαντινής οικογένειας Στρατηγοπούλου, κλάδου των Μελισσηνών, η έδρας της πάντως φαίνεται να ήταν τα Ιωάννινα. Για διαφόρους λόγους τα μέλη της διασκορπίστηκαν στα Βαλκάνια και την Κεντρική Ευρώπη. Ειδικά στην Αυστρία οι Μελάδες κατέλαβαν σημαντικές θέσεις με χαρακτηριστικά παραδείγματα τον Ιωάννη Φρειδερίκο Μελά, αυλικό του Αυτοκράτορα Καρόλου ΣΤ΄ και τον Μιχαήλ Φρειδερίκο Βενέδικτο Μελά, απόγονο του προηγούμενου και αρχιστράτηγο των αυστριακών δυνάμεων. Ο νεότερος κλάδος της οικογένειας εμφανίζεται στις αρχές του 18ου αιώνα στην Παλιά Πογδόριανη, όπου βρισκόταν και ο πύργος τους. Τα μέλη της ασχολήθηκαν με το εμπόριο ιδρύοντας τον ομώνυμο εμπορικό οίκο.
Τα αδέλφια Λέων, Αναστάσιος και Πάνος Μελάς άνοιξαν υποκαταστήματα σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης, όπως στην Κωνσταντινούπολη και την Βραΐλα. Οι γιοι του Λέοντα συνέχισαν την εμπορική δραστηριότητα με τον Γεώργιο Μελά να καταφέρνει να αναδειχθεί στην Κωνσταντινούπολη. Με την απελευθέρωση της Ελλάδας τα μέλη της εγκαθίστανται στην Αθήνα, όπου και δραστηριοποιούνται με την πολιτική. Ο Λέων Μελάς, γιος του Γεωργίου, καταλαμβάνει σημαντικά υπουργικά αξιώματα ενώ ο Μιχαήλ Μελάς, έτερος γιος του Γεωργίου, αναδεικνύεται σε σημαίνον στέλεχος της αθηναϊκής κοινωνίας διατελώντας δήμαρχος Αθηνών, βουλευτής και πρόεδρος της Αθηναϊκής Λέσχης. Τα παιδιά του θα ασχοληθούν με την πολιτική ενώ ο γιος του, Παύλος Μελάς, αξιωματικός του στρατού, θα σκοτωθεί κατά τον Μακεδονικό Αγώνα.
Ως πολιτικοί διακρίθηκαν οι Λέων Γ. Μελάς, Γεώργιος Β. Μελάς, Μιχαήλ Γ. Μελάς, Λέων Μ. Μελάς, Γεώργιος Μ. Μελάς, Κωνσταντίνος Μελάς, Αλέξανδρος Μελάς, Γεώργιος Μυλωνάς, Μιλτιάδης Νεγρεπόντης ενώ οι Λέων Β. Μελάς, Βασίλειος Μόστρας και Μιχαήλ Κ. Μελάς διακρίθηκαν ως διπλωμάτες. Σημαντικοί έμποροι και βιομήχανοι υπήρξαν οι Βίκτωρ Λ. Μελάς, Βασίλειος Β. Μελάς και Βασίλειος Γ. Μελάς ενώ σταδιοδρομία στον στρατό ακολούθησαν οι Κωνσταντίνος Μελάς, Βασίλειος Μ. Μελάς, Αλέξανδρος Μελάς, Μιχαήλ Π. Μελάς, Παύλος Μ. Μελάς και Παύλος Β. Μελάς. Στα γράμματα & στις τέχνες ξεχωρίζουν οι Λέων Γ. Μελάς, Ελένη Νεγρεπόντη - Ουράνη, Δημήτριος Βικέλας, Νάτα Μελά και Βίκτωρ Θ. Μελάς. Οι Μιχαήλ Γ. Μελάς και Βασίλειος Μ. Μελάς διετέλεσαν πρόεδροι της Αθηναϊκής Λέσχης.
Οι κατοικίες της οικογένειας βρίσκονται στην οδό Πανεπιστημίου και ανήκουν στην Αθηναϊκή Λέσχη, ενώ έπαυλη διατηρούσαν και στην Κηφισιά. Στο Α΄ νεκροταφείο Αθηνών ξεχωρίζει για την τεχνική του ο τάφος του Λεόντος Μελά.
Πηγές
*
Ένωση Μεσογειακών Πανεπιστημίων
Η Ένωση Μεσογειακών Πανεπιστημίων (UNIMED) είναι μια κοινοπραξία των πανεπιστημίων στις χώρες της Μεσογείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστήμια
4-μεθυλεπτάνιο
Το 4-μεθυλεπτάνιο είναι ένα διακλαδισμένο αλκάνιο, δηλαδή άκυκλος κορεσμένος υδρογονάνθρακας, με χημικό τύπο C8H18 και σύντομο συντακτικό τύπο CΗ3(CH2)2CH(CH3)CH2)2CΗ3.
Ισομέρεια
Το 2-μεθυλεπτάνιο έχει τα ακόλουθα δεκαεπτά (17) ισομερή θέσης:
Ονοματολογία
Η ονομασία «4-μεθυλεπτάνιο» από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το αρχικό πρόθεμα «μεθυλ-» δηλώνει την παρουσία διακλάδωσης ενός (1) ατόμου άνθρακα και συγκεκριμένα στο άτομο άνθρακα #4, όπως δηλώνει ο αρχικός αριθμός θέσης, το τμήμα «επτ-» δηλώνει την παρουσία επτά (7) ατόμων άνθρακα στην κύρια ανθρακική αλυσίδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, δηλαδή ότι είναι υδρογονάνθρακας.
Δομή
Το μόριό του αποτελείται από οκτώ (8) άτομα άνθρακα (τρία (3) πρωτοταγή, τέσσερα (4) δευτεροταγή και ένα (1) τριτοταγές ) και δεκαοκτώ (18) άτομα υδρογόνου.
Παραγωγή με αντιδράσεις σύνθεσης: Από πρώτες ύλες με μικρότερη ανθρακική αλυσίδα
Δομικά το 4-μεθυλεπτάνιο αποτελείται από τρία μέρη: δύο προπύλια (CH3CH2CH2) και ένα αιθυλιδένιο (>CHCH3).Επομένως, ο απλούστερος τρόπος παρασκευής καθαρού 4-μεθυλεπτάνιου είναι η αντίδραση ζεύγους προπυλολίθιου και 1,1-διαλαιθάνιου::
Με αναγωγή αλογονούχων ενώσεων
Με αναγωγή κατάλληλων αλογονούχων ενώαεων μπορεί να παραχθεί 4-μεθυλεπτάνιο. Π.χ. για την αναγωγή του 1-αλο-4-μεθυλεπτανίου υπάρχουν οι ακόλουθες μέθοδοι :
Συνθήκη της Ντουμπίσα
Η Συνθήκη της Ντουμπίσα (Dubysos sutartys) αποτελείτο από τρεις νομικές πράξεις οι οποίες διατυπώθηκαν στις 31 Οκτωβρίου 1382, μεταξύ του Γιογκάιλα, Μεγάλου Δούκα της Λιθουανίας, του αδερφού του Σκιργκάιλα, καθώς και του Κόνραντ φον Βάλλενροντε, Στρατάρχη του Τευτονικού Τάγματος. Κατά τη διάρκεια του Λιθουανικού Εμφύλιου Πολέμου, το Τευτονικό Τάγμα είχε βοηθήσει τους Γιουγκάιλα και Σκιργκάιλα να νικήσουν τον θείο τους, Κεστούτις, καθώς και τον υιό του, Βυτάουτας. Προσπαθώντας να υλοποιήσει τις υποσχέσεις που του είχαν δοθεί από τον Γιογκάιλα κατά τη διάρκεια του πολέμου, το Τευτονικό Τάγμα οργάνωσε διαπραγματεύσεις για την υπογραφή συνθήκης μεταξύ των δύο πλευρών. Οι συγκεκριμένες πράξεις υπεγράφησαν έπειτα από έξι ημέρες διαπραγματεύσεων, οι οποίες διεξήχθησαν επί νησιού στις εκβολές του ποταμού Ντούμπισα. Ωστόσο, η συγκεκριμένη συνθήκη ουδέποτε επικυρώθηκε και ουδέποτε τέθηκε σε ισχύ. Ο εμφύλιος πόλεμος συνεχίστηκε κατά τη διάρκεια του Καλοκαιριού του 1383.
4-μεθυλεπτάνιο
Με αναγωγή αλογονούχων ενώσεων
1. Με «υδρογόνο εν τω γεννάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ:
Συνθήκη της Ντουμπίσα
Όροι
Εντός της πρώτης πράξης της συγκεκριμένης συνθήκης, ο Γιογκάιλα υποσχέθηκε ο ίδιος να βαπτιστεί, καθώς και να προχωρήσει στον εκχριστιανισμό του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας εντός χρονικού διαστήματος τεσσάρων ετών. Η Σαμογιτία, έδαφος το οποίο, λόγω της γεωγραφικής τοποθεσίας του, καθιστούσε αδύνατη την ενοποίηση μεταξύ του Τευτονικού Τάγματος στην Πρωσία και του κλάδου του στη Λιβονία, παραχωρήθηκε στο Τάγμα, ως προς το τμήμα του έως τον ποταμό Ντούμπισα, μέσω της δεύτερης πράξεως της συνθήκης. Επρόκειτο για την πρώτη φορά, όπου, κατά τη διάρκεια της εκατονταετούς σταυροφορίας, η Λιθουανία παραχώρησε το έδαφος της Σαμογιτίας. Η τρίτη πράξη της συγκεκριμένης συνθήκης προέβλεπε την σύναψη τετραετούς διάρκειας στρατιωτικής συμμαχίας – και οι δύο πλευρές υποσχέθηκαν να αλληλοβοηθούνται εναντίον των εχθρών τους. Επίσης, ο Γιογκάιλα συμφώνησε στην αποχή από την εμπλοκή του σε οποιονδήποτε πόλεμο άνευ προηγούμενης σχετικής έγκρισης εκ μέρους του Τάγματος. Παρόμοιοι όροι περιόριζαν την εξουσία του Γιογκάιλα, ενώ, ορισμένοι ιστορικοί, αναφέρουν, ακόμη, πως μία τέτοια συμφωνία θα ήταν δυνατό να οδηγήσει στη δημιουργία μίας σχέσης υποτέλειας μεταξύ των δύο πλευρών.
4-μεθυλεπτάνιο
Με αναγωγή αλογονούχων ενώσεων
2. Με λιθιοαργιλιοϋδρίδιο (LiAlH4) ή νατριοβοριοϋδρίδιο (NaBH4) :
Συνθήκη της Ντουμπίσα
Όροι
Και οι τρεις συγκεκριμένες νομικές πράξεις (μόνον δύο πρωτότυπες έχουν διασωθεί, ενώ η τρίτη είναι γνωστή μέσω σχετικού αντιγράφου το οποίο συνεγράφη το 1410) υπεγράφησαν από το σύνολο των υιών του Αλγκίρντας και της Ουλιάνα του Τβερ (Γιογκάιλα, Σκιργκάιλα, Καριμπούτας, Λενγκβένις, Καριγκάιλα, Βυγκάντας και Σβιτριγκάιλα), καθώς και από τον Χάνουλ, έμπορο προερχόμενο από το Βίλνιους, ο οποίος άνοιξε τις πύλες της πόλεως τον Ιούνιο του 1382, προκειμένου ο Γιογκάιλα να εκθρονίσει τον Κεστούτις. Η Ουλιάνα υπέγραψε μόνον την πράξη μέσω της οποίας η Σαμογιτία παραχωρείτο στο Τάγμα. Ωστόσο, οι Λιθουανοί ιστορικοί Ίγκνας Ντανιλεβίτσιους και Ίγκνας Γιονίνας έχουν εκφράσει αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσο η συγκεκριμένη νομική πράξη είναι αυθεντική ή πλαστογραφία χρονολογούμενη από την δεκαετία του 1410, ωστόσο η συγκεκριμένη θέση τους δεν τυγχάνει ευρείας αποδοχής.
4-μεθυλεπτάνιο
Με αναγωγή αλογονούχων ενώσεων
4. Με αναγωγή από μέταλλα (συνήθως λίθιο ή μαγνήσιο) και στη συνέχεια υδρόλυση των παραγόμενων οργανομεταλλικών ενώσεων :
Αυτοκρατορία των Μαράτα
Η Αυτοκρατορία των Μαράτα (Μαράτι: मराठा साम्राज्य) ή Συνομοσπονδία των Μαράτα ήταν ένα ινδουιστικό κράτος της Ινδίας, μεταξύ 1674 και 1818. Στο απόγειο της η αυτοκρατορία εκτεινόταν σε μια περιοχή περίπου 1.000.000 εκατ. τετρ.χλμ. και είχε 150.000.000 υπηκόους. Το βασίλειο αυτό ιδρύθηκε από το Σιβάτζι, έναν τοπικό ηγεμόνα, το 1674, με πρωτεύουσα αρχικώς το Ραϊγκάντ. Υπό την ηγεσία των Πεσβάς (Peshwas), πρωθυπουργών του κράτους που διορίζονταν αρχικά από τον μονάρχη, η Αυτοκρατορία έφτασε στη μεγαλύτερή της ακμή, κατακτώντας το μεγαλύτερο μέρος της κεντρικής Βόρειας Ινδίας. Η επέκταση της τελματώθηκε μετά την ήττα των στρατευμάτων της στη Μάχη του Πανίπατ από τους Αφγανούς. Σταδιακά άρχισαν διαμάχες μεταξύ των πρωθυπουργών, αλλά και διάφορων διοικητών του στρατού που εποφθαλμιούσαν το βασιλικό θρόνο,με αποτέλεσμα τη μετατροπή της αυτοκρατορίας σε μια χαλαρής δομής συνομοσπονδία κρατιδίων, που διοικούνταν από πέντε πανίσχυρες οικογένειες-δυναστείες.
Συνθήκη της Ντουμπίσα
Επικύρωση και επακόλουθα
Ο Κεστούτις απεβίωσε όντας φυλακισμένος στο Κάστρο της Κρέβα, στις 15 Αυγούστου 1382, ενώ ο Βυτάουτας πέτυχε να διαφύγει ολίγους μήνες αργότερα, ζητώντας, στη συνέχεια, από το Τάγμα βοήθεια και προστασία. Το συγκεκριμένο γεγονός έδωσε ακόμη ένα πλεονέκτημα στο Τάγμα, το οποίο άσκησε πιέσεις για την επικύρωση (τοποθέτηση επίσημων σφραγίδων) της συνθήκης. Συνολικά πέντε φορές ο Μέγας Μάγιστρος πρότεινε συγκεκριμένη ημερομηνία, ωστόσο ο Γιογκάιλα επαναλαμβανόμενα αρνείτο. Η τελική συνάντηση μεταξύ των δύο πλευρών συμφωνήθηκε να λάβει χώρα στις 19 Ιουλίου 1383, επί του ίδιου νησιού όπου είχαν λάβει χώρα και οι αρχικές διαπραγματεύσεις. Ο Γιουγκάιλα κατέφθασε όπως είχε συμφωνηθεί, ωστόσο η αντιπροσωπεία των Τευτόνων, υπό την ηγεσία του Μεγάλου Μάγιστρου, Κόνραντ Τσέλλνερ φον Ρότενσταϊν, ακινητοποιήθηκε πλησίον του Σκιρσνέμουνε, μόνον ολίγα μίλια μακριά από τον προορισμό της, λόγω ρηχών νερών στον Ποταμό Νέμαν. Όντας προσβεβλημένος, ο Γιογκάιλα αρνήθηκε να μετακινηθεί από την προσυμφωνημένη τοποθεσία, προκειμένου να συναντήσει τον Μεγάλο Μάγιστρο, με αποτέλεσμα την διακοπή των διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο πλευρών.
Αυτοκρατορία των Μαράτα
Στα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα η διαμάχη ανάμεσα στις οικογένειες Σίντε και Χολκάρ κυριάρχησε στις υποθέσεις της συνομοσπονδίας, όπως και οι συγκρούσεις με την Αγγλική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών στους τρεις πολέμους μεταξύ των Άγγλων και των Μαράτα. Στον τρίτο πόλεμο, ο τελευταίος Πεσβά, ο Μπάτζι Ράο Β', ηττήθηκε από τους Άγγλους το 1818. Το μεγαλύτερο μέρος της αυτοκρατορίας ενσωματώθηκε στη Βρετανική Ινδία, αν και ορισμένα κρατίδια των Μαράτα συνέχισαν να επιβιώνουν στο εσωτερικό της Ινδίας μέχρι την ανεξαρτησία της χώρας και την αποτίναξη του βρετανικού ζυγού, το 1947.
4-μεθυλεπτάνιο
Με αναγωγή αλογονούχων ενώσεων
ή
Συνθήκη της Ντουμπίσα
Επικύρωση και επακόλουθα
Δεν είναι απολύτως σαφείς οι λόγοι οι οποίοι οδήγησαν στη διακοπή των διαπραγματεύσεων μεταξύ του Γιογκάιλα και του Τάγματος. Ορισμένοι έχουν ισχυριστεί πως ο Γιογκάιλα, ήδη, είχε επίγνωση της δυνατότητας γάμου του με την Γιαντβίγκα της Πολωνίας, ο οποίος θα είχε ως αποτέλεσμα την στέψη του ως Βασιλέα της Πολωνίας. Άλλοι, ωστόσο, υποστηρίζουν πως η Ουλιάνα, μητέρα του Γιογκάιλα, απέρριπτε την βάπτιση για λογαριασμό της Καθολικής Εκκλησίας, καθώς η ίδια ήταν Ορθόδοξη. Ακόμη, άλλοι έχουν αναφέρει ως πιθανή εξήγηση την Μαζοβία, όπου εντάσεις είχαν ξεσπάσει καθώς ο Γιογκάιλα ξεκίνησε πόλεμο εναντίον του Σιεμόβιτ Δ΄, ο οποίος ήταν υποστηρικτής του Βυτάουτας, ενώ, παράλληλα, ήταν φιλικά διακείμενος προς το Τάγμα, καθώς και προς την προσπάθεια του τελευταίου να οδηγήσει σε σύγκρουση μεταξύ του Βυτάουτας και του Γιογκάιλα.
4-μεθυλεπτάνιο
Με αναγωγή αλογονούχων ενώσεων
5. Με αναγωγή από σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται 2-μεθυλεπτάνιο.Π.χ.: :
Αυτοκρατορία των Μαράτα
Μεταξύ άλλων η αυτοκρατορία ήταν διάσημη για το ισχυρό ναυτικό της και τους ικανούς διοικητές που το πλαισίωναν.
4-μεθυλεπτάνιο
Με αναγωγή οξυγονούχων ενώσεων
Με αναγωγή κατάλληλων αλδεϋδών μπορεί να παραχθεί 4-μεθυλεπτάνιο. Π.χ. από την αναγωγή της 4-μεθυλεπτανάλης με υδραζίνη (NH2NH2) (Αντίδραση Wölf-Kishner) :
Συνθήκη της Ντουμπίσα
Παραπομπές
Ντουμπισα Ντουμπισα Κατηγορία:14ος αιώνας στο Κράτος του Τευτονικού Τάγματος Κατηγορία:Ιστορία της Σαμογιτίας Κατηγορία:14ος αιώνας στη Λιθουανία
4-μεθυλεπτάνιο
Με αναγωγή οξυγονούχων ενώσεων
2. Με αναγωγή των κατάλληλων κετονών μπορεί να παραχθεί 4-μεθυλεπτάνιο. Π.χ. από την αναγωγή της 4-μεθυλεπτανόνης-2 (Αντίδραση Clemmensen) :
Με αναγωγή θειούχων ενώσεων
1. Με αναγωγή των κατάλληλων θειολών μπορεί να παραχθεί 4-μεθυλεπτάνιο. Π.χ. από την αναγωγή της 4-μεθυλεπτανοθειόλης-1 (μέθοδος Raney) :
Αυτοκρατορία των Μαράτα
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτοκρατορίες Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες της Ασίας
4-μεθυλεπτάνιο
Με αναγωγή θειούχων ενώσεων
2. Με αναγωγή των κατάλληλων θειεστέρων μπορεί να παραχθεί 4-μεθυλεπτάνιο. Π.χ. από την αναγωγή του 1-(4΄-μεθυλεπτυλοθειο)-4-μεθυλεπτάνιου(μέθοδος Raney) :
Με καταλυτική υδρογόνωση ακόρεστων αλειφατικών υδρογονανθράκων
Με καταλυτική υδρογόνωση κατάλληλων ακόρεστων αλειφατικών υδρογονανθράκων μπορεί να παραχθεί 4-μεθυλεπτάνιο. Π.χ. με καταλυτική υδρογόνωση του 4-μεθυλεπτένιου-1:
Παρασκευή με αντιδράσεις αποσύνθεσης με μείωση του μήκους της ανθρακικής αλυσίδας
Π.χ. κατάλληλο είναι το 5-μεθυλοκτανικό οξύ:
Χημικές ιδιότητες
Η διακλάδωση κάνει το 4-μεθυλεπτάνιο πιο εύφλεκτο από το οκτάνιο, όπως φαίνεται από τη χαμηλότερη θερμοκρασία αυτοανάφλεξης και την ελάχιστη θερμοκρασία ανάφλεξης σε σχέση με το οκτάνιο. Επίσης, θεωρητικά το 4-μεθυλεπτάνιο καίγεται με φλογα που παράγει λιγότερη αιθάλη και εκπέμπει ακτινοβολία υψηλότερης συχνότητας, αλλά επειδή η διαφορά είναι μικρή, το αποτέλεσμα και για τα δυο ισομερή είναι μια έντονη κίτρινη φλόγα όταν αναφλέγονται.
Επίσης, σε σύγκριση με το επτάνιο, το 2-μεθυλεπτάνιο έχει χαμηλότερο σημείο τήξης, χαμηλότερο σημείο βρασμού αλλά και χαμηλότερη πυκνότητα.
Στην κλίμακα NFPA 704 το 2-μεθυλεπτάνιο κατατάσσεται στο επίπεδο 0 χημικής δραστικότητας, μαζί με τα υπόλοιπα άλλα αλκάνια. Ωστόσο η παρουσία του τριτοταγούς #4 ατόμου άνθρακα διευκολύνει την οξείδωσή του και τις φωτοχημικές αντιδράσεις με αλογόνα, συνήθως με το βρώμιο, σε διαλύτες όπως συνήθως το 1,1,1-τριχλωραιθάνιο.
Οξείδωση
1. Όπως όλα τα αλκάνια, το 4-μεθυλεπτάνιο με περίσσεια οξυγόνου καίγεται προς διοξείδιο του άνθρακα και νερό :
2. Παραγωγή υδραερίου:
4. Οξείδωση με υπερμαγγανικό κάλιο προς 2-μεθυλεπτανόλη-2:
Νίτρωση
όπου 0<a,b,c,d,e<1, a + b + c + d + e = 1.
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μίγμα 4-μεθυλοκτάνιου (~33%), 2,4-διμεθυλεπτάνιου (~22%), 3,4-διμεθυλεπτάνιο (~22%), 4,4-διμεθυλεπτάνιου (~5%) και 2-αιθυλεπτάνιου (-17%).
Καταλυτική ισομερείωση
To 4-μεθυλεπτάνιο μπορεί να υποστεί καταλυτική ισομερείωση προς τα ισομερή του.
Πηγές
Κατηγορία:Οκτάνια
Όσο υπάρχουν άνθρωποι
Το Όσο υπάρχουν άνθρωποι (αγγλ. From Here To Eternity), γνωστό και ως Από εδώ ως την αιωνιότητα, είναι ταινία του 1953 του Φρεντ Τσίνεμαν βραβευμένη με Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Πρωταγωνιστές αυτής της κλασικής ταινίας της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ είναι ο Μπαρτ Λάνκαστερ, ο Μοντγκόμερι Κλιφτ, η Ντέμπορα Κερ, ο Φρανκ Σινάτρα και η Ντόνα Ριντ. Το φιλμ αυτό προτάθηκε για 13 βραβεία Όσκαρ και απέσπασε οκτώ. Το 1997 το Όσο υπάρχουν άνθρωποι έλαβε την 55η θέση ως μία από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου.
Πλοκή
200px|thumb|left|Το θρυλικό φιλί των Μπάρτ Λάνκαστερ και της Ντέμπορα Κερ πλάι στο κύμα Καταγραφή των γεγονότων που προηγήθηκαν της ανατίναξης της βάσης του Περλ Χάρμπορ στις 7 Δεκεμβρίου του 1941. Ο στρατιώτης Ρόμπερτ Λι Προύιτ (Μοντγκόμερι Κλιφτ) ζήτησε μετάθεση και κατέληξε στο Σόφιλντ της Χαβάη. Ο διοικητής Ντέινα Χολμς (Φίλιπ Όουμπερ) έχει ακούσει για τις ικανότητες του Προύιτ στην πυγμαχία και προσπαθεί με θεμιτά κι αθέμιτα μέσα να τον πείσει να αγωνιστεί με την ομάδα μποξ του τάγματος. Όταν ο Προύιτ αρνείται όλο το τάγμα στρέφεται εναντίον του. Παράλληλα ο λοχίας Γουόρντεν (Μπαρτ Λάνκαστερ) συνάπτει ερωτικές σχέσεις με την Κάρεν (Ντέμπορα Κερ), τη γοητευτική και μοναχική σύζυγο του Χολμς, ενώ ο φίλος του Προύιτ στρατιώτης Άντζελο Μάτζιο (Φρανκ Σινάτρα) καταλήγει στην απομόνωση όπου υπομένει τα βασανιστήρια του δεσμοφύλακα Φατσο (Έρνεστ Μπόργκνάιν). Μετά το βομβαρδισμό του Περλ Χάρμπορ οι ζωές όλων θα αλλάξουν.
Παραγωγή και διανομή ρόλων
Το μυθιστόρημα του Τζέιμς Τζόουνς Από εδώ εώς την αιωνιότητα (From Here To Eternity) κυκλοφόρησε το 1951 κι έγινε μπεστ σέλερ. Πρόκειται για ένα τολμηρό βιβλίο με οξύ ύφος που ασκεί κριτική στον τρόπο ζωής στα αμερικάνικα στρατόπεδα της δεκαετίας του 50 και καταγράφει τα γεγονότα που προηγήθηκαν του βομβαρδισμού στη βάση του Περλ Χάρμπορ το 1941.
Ο διευθυντής της εταιρίας Columbia Pictures Χαρι Κον αγόρασε τα δικαιώματα του μυθιστορήματος για 85.000 δολάρια κι ήταν αποφασισμένος να χρηματοδοτήσει την κινηματογραφική του μεταφορά. Προσέλαβε λοιπόν το σεναριογράφο Ντάνιελ Τάραντας για να διασκευάσει το μυθιστόρημα και το σκηνοθέτη Φρεντ Τσίνεμαν για να το σκηνοθετήσει.
Σύντομα όμως αυτή η ομάδα αντιμετώπισε δυσκολίες, καθώς τους ήταν δύσκολο να βρουν τους κατάλληλους ηθοποιούς για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Για το ρόλο του στρατιώτη Ρόμπερτ Λι Προύιτ ο Κον ήταν αποφασισμένος να προσλάβει είτε τον Άλντο Ρέι ή τον Τζον Ντέρεκ, δύο ηθοποιούς που είχαν συμβόλαιο με την Columbia, αλλά ο Τσίνεμαν είχε άλλη άποψη καθώς πίστευε ότι ο καταλληλότερος για το ρόλο ήταν ο Μοντγκόμερι Κλιφτ. Ο Κον που ήταν αρχικά διστακτικός να προσλάβει τον Κλιφτ αποφάσισε να τον προσλάβει για 150.000 δολάρια, όταν ο Τσίνεμαν τον απείλησε ότι θα παραιτούνταν. Ο Κον σχεδίαζε να αναθέσει το ρόλο του επιλοχία Μίλτον Γουόρντεν στον Έντμουντ Ο' Μπράιεν, αλλά από τη στιγμή που ο Μπαρτ Λάνκαστερ βρέθηκε να είναι διαθέσιμος προσέλαβε εκείνον για 120.000 δολάρια. Για να υποδυθεί τη νυμφομανή σύζυγο του λοχαγού Χολμς, η εταιρεία αρχικά προσέγγισε τη βετεράνο ηθοποιό Τζόαν Κρόφορντ, που αρχικά συμφώνησε να συμμετέχει στην ταινία, μέχρι τη στιγμή που είδε τα κοστούμια και παραιτήθηκε. Το ρόλο αυτό ανέλαβε τότε η Ντέμπορα Κερ, που μέχρι εκείνη την περίοδο υποδυόταν έντιμες γυναίκες. Ο Τσίνεμαν ήθελε να προσλάβει τη Τζούλι Χάρις για να υποδυθεί την Λορίν, συνοδό ανδρών του κλαμπ Νιου Κόνγκρες, ο Κον όμως δε τη θεωρούσε κατάλληλη για τον ρόλο και προσέλαβε στη θέση της τη Ντόνα Ριντ. Ο Φρανκ Σινάτρα, ο οποίος είχε καιρό να παίξει σε κάποια ταινία πίεζε τον Χάρι Κον να του αναθέσει το ρόλο του στρατιώτη Άντζελο Μάτζιο. Η ίδια η Άβα Γκάρντνερ που ήταν παντρεμένη εκείνη την περίοδο με τον Σινάτρα, προσπάθησε να πείσει τη σύζυγο του Κον να προσλάβει τον Σινάτρα. Ο Κον είχε ήδη προσλάβει όμως το Ίλαϊ Γουάλακ για τον ρόλο. Η τύχη χαμογέλασε στο Σινάτρα όταν ο Γουάλακ αποφάσισε να παραιτηθεί για να πρωταγωνιστήσει στο θεατρικό του Τένεσι Γουίλιαμς Καμίνο Ρεάλ στο Μπρόντγουεϊ κι έτσι ελευθερώθηκε ο ρόλος για τον Σινάτρα, που τον δέχτηκε για 8.000 δολάρια. Πολλοί ήταν εκείνοι που πίστεψαν ότι ο Σινάτρα χρησιμοποίησε τις διασυνδέσεις που είχε με τη μαφία για να πάρει τον ρόλο κι ο Μάριο Πούζο, συγγραφέας του βιβλίου Ο νονός που μεταφέρθηκε χρόνια αργότερα στη μεγάλη οθόνη εμπνεύστηκε από αυτό τη φήμη για να γράψει το περιστατικό με το κομμένο κεφάλι του αλόγου στο δικό του μυθιστόρημα. Ο Τσίνεμαν όμως επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο απλά για μυθοπλασία.
Κριτικές και βραβεία
Τα γυρίσματα της ταινίας διήρκεσαν 41 ημέρες και προκάλεσαν τις αντιδράσεις του αμερικανικού στρατού για τον τρόπο με τον οποίο παρουσίαζε τις συνθήκες διαβίωσης στις στρατιωτικές μονάδες και τους στρατιωτικούς. Ο προϋπολογισμός της ταινίας ήταν 2,5 εκατομμύρια δολάρια. Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 5 Αυγούστου του 1953 αγαπήθηκε από κοινό και κριτικούς κι έκανε εισπράξεις 30 εκατομμυρίων δολαρίων κι έγινε μια από τις 10 εμπορικότερες της δεκαετίας του 50. Στη συνέχεια άρχισε να κερδίζει το ένα βραβείο μετά το άλλο και στην τελετή των Όσκαρ στις 25 Μαρτίου του 1954 βρέθηκε υποψήφια για 13 βραβεία. Τόσο ο Κλιφτ όσο και ο Λάνκαστερ και η Κερ ήταν υποψήφιοι αλλά δεν βραβεύτηκαν, οι Κλιφτ και Λάνκαστερ έχασαν από τον Γουίλιαμ Χόλντεν και η Κερ έχασε από την Όντρεϊ Χέπμπορν. Η ταινία κατάφερε ν' αποσπάσει όμως το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας για το 1953, σκηνοθεσίας και σεναρίου. Ενώ τόσο ο Φρανκ Σινάτρα, όσο και η Ντόνα Ριντ βραβεύτηκαν για τους δευτερεύοντες ρόλους.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Η ταινία κέρδισε επίσης ειδικό βραβείο στο φεστιβάλ των Καννών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1953 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Columbia Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο κινηματογραφιστής κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φρεντ Τσίνεμαν Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎ Κατηγορία:Φρανκ Σινάτρα
Αργύριος Γιαννίκης
Ο Αργύριος Γιαννίκης (9 Ιουλίου 1980, Νυρεμβέργη) είναι Έλληνογερμανός προπονητής ποδοσφαίρου.
Κωνσταντίνος Γούστης
Ο Κωνσταντίνος Γούστης (1925 -2001) ήταν Έλληνας οικονομολόγος που διετέλεσε υπουργός Εμπορίου στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και εν συνεχεία συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου (LSE).
Αργύριος Γιαννίκης
Προπονητική σταδιοδρομία
Τη σεζόν 2018-19, ήταν ο προπονητής της ΒΦΡ Άαλεν.
Κωνσταντίνος Γούστης
Βιογραφικά στοιχεία
Υπήρξε συνεργάτης και οικονομικός σύμβουλος του Κωνσταντίνου Καραμανλή, μέλος της αντιπροσωπείας που επισκέφθηκε τις ΗΠΑ για την συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Κένεντυ, τον Απρίλιο του 1961, βοηθός γενικού διευθυντή στη ΔΕΗ, πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Βιομηχανικών και Ματαλλευτικών Επενδύσεων Α.Ε.(ΕΛ.Ε.Β.Μ.Ε.) καθώς και υπουργός Εμπορίου (9 Οκτωβρίου - 21 Νοεμβρίου) στην υπηρεσιακή κυβέρνηση που οδήγησε την χώρα στις πρώτες εκλογές μετά την πτώση της Χούντας των Συνταγματαρχών.
Αργύριος Γιαννίκης
Προπονητική σταδιοδρομία
Στις 8 Ιουνίου 2019, ο ΠΑΣ Γιάννινα ανακοίνωσε την πρόσληψη του Γιαννίκη. Στις 19 Μαΐου 2021, μετά το τέλος του αγώνα με τον Απόλλων Σμύρνης, ο ΠΑΣ Γιάννινα ανακοίνωσε ότι δεν θα συνεχίσει με τον ίδιο στον πάγκο.
Κωνσταντίνος Γούστης
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν παντρεμένος με την Αιμιλία Μαρσάν και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι
Αργύριος Γιαννίκης
ΠΑΣ Γιάννινα
Σούπερ Λιγκ 2: 2019-20
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Γερμανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Γερμανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ροτ-Βάις Έσσεν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου 3. Λίγκα Γερμανίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΒΦΡ Άαλεν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως
4 Οκτωβρίου
Η 4η Οκτωβρίου είναι η 277η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (278η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 88 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κιλτ
Το Κιλτ αποτελεί την παραδοσιακή φούστα των Σκοτσέζων ανδρών, φτιαγμένη από μάλλινο καρό ύφασμα που φτάνει μέχρι το γόνατο.
Ιστορικά στοιχεία
Οι ρίζες του σκοτσέζικου κιλτ χάνονται στα βάθη της παράδοσης των ορεινών περιοχών του τόπου (γνωστές και ως Χάιλαντς). Αν και το σύγχρονο κιλτ ανιχνεύεται κατά τον 16ο αιώνα, η προγενέστερή του προέλευση παραμένει αβέβαιη. Κατά μια εκδοχή, η απαρχή του τοποθετείται κατά την περίοδο της ρωμαϊκής επικυριαρχίας στην Βρετανία, γύρω στον 3ο μ.Χ. αιώνα.
Στην πρώτη του μορφή, το κιλτ ήταν ένα μακρύ κομμάτι ύφασμα μήκους περίπου επτά πήχεων. Το συγκεκριμένο ύφασμα τοποθετείτο στο έδαφος και διπλωνόταν ακανόνιστα γύρω από μια φαρδιά ζώνη, το σύνολό του τυλιγόταν και στη συνέχεια στερεωνόταν γύρω από το σώμα. Ένα κομμάτι του υφάσματος έμενε ελεύθερο ώστε να δύναται να τυλιχθεί γύρω από τους ώμους για να διατηρεί θερμό τον κάτοχό του. Σε συνδυασμό με το κιλτ, φοριόταν κατά κύριο λόγο ένα πουκάμισο τύπου χιτώνα ρωμαϊκής ή κέλτικης προέλευσης. Αυτή η ενδυμασία κιλτ και πουκάμισου συνδυαζόταν με την πλήρη έλλειψη εσωρούχων, εγκαινιάζοντας με αυτό τον τρόπο την παράδοση που θέλει τους Σκοτσέζους να μην φορούν εσώρουχα κάτω από το κιλτ τους.
Η ποικιλία των χρωμάτων του κιλτ προήλθε από την μίξη των διαφόρων ειδών προβάτων με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί πλήθος αποχρώσεων στα λεγόμενα γήινα χρώματα. Σε αυτά προστέθηκαν οι, ασιατικής προέλευσης, φυσικές βαφές, οι οποίες έφεραν νέα χρώματα. Με αυτόν τον τρόπο εξελίχθηκαν σταδιακά τα υφάσματα ταρτάν στη σημερινή πολύχρωμη μορφή τους. Από τις φυσικές βαφές που ήταν διαθέσιμες σε τοπικό επίπεδο, προέκυψαν τα χρώματα στα οποία οφείλεται η δημιουργία ταρτάν τα οποία απευθύνονται σε συγκεκριμένες περιοχές, φατρίες ή οικογένειες.
Αργότερα, οι Άγγλοι, για να καταπολεμήσουν την ενότητα, την ισχύ και την πολεμική παράδοση των Σκωτσέζων, απαγόρευσε τη χρήση του κιλτ αλλά και των συναφών υφασμάτων ταρτάν. Πρόγονος του σημερινού κιλτ, είναι το σχεδιασμένο κατά τις αρχές του 18ου αιώνα, έπειτα από την έμπνευση του Άγγλου Τόμας Ρόουλισον, κιλτ, το οποίο σε σχέση με τα παλιότερα είχε μειωμένες πιέτες και διάμετρο, είχε απολέσει τον περιττό όγκο και είχε εξάρτημα σαν τσάντα, λόγω της έλλειψης τσέπης, το οποίο παράλληλα παρείχε κάποια προστασία στα γεννητικά όργανα.
Η κατάργηση του μακριού υφάσματος που φοριόταν πάνω από τον ώμο οδήγησε σε ένα αποτελεσματικότερο και ασφαλέστερο ένδυμα. Επίσης, προστέθηκε μια επιπλέον πτύχωση για τις επίσημες περιστάσεις. Κατ' αυτό τον τρόπο δημιουργήθηκε το σύγχρονο κιλτ, το οποίο αναφέρεται στη γαελική γλώσσα ως «philabeg».
Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα η κατασκευή του χειροποίητου ταρτάν γνώρισε κάμψη, ανανεώθηκε όμως χάρη στη βασίλισσα Βικτωρία, η οποία κατέστησε το σκωτσέζικο ύφασμα δημοφιλές στη βασιλική αυλή.
Είδη κιλτ
Πέραν του παραδοσιακού σκωτσέζικου κιλτ, το οποίο παρουσιάζει διάφορους συνδυασμούς χρωμάτων και συναντάται όπου υπάρχουν Σκοτσέζοι αλλά και άτομα σκοτσέζικης καταγωγής, παρόμοια ενδυμασία υπάρχει και στην Ιρλανδία, η οποία όμως σε αντίθεση με την ποικιλία χρωμάτων της σκοτσέζικης ενδυμασίας, παρουσιάζει μονοχρωμία. Αν και υπάρχει διχογνωμία σχετικά με την προέλευση του ιρλανδικού κιλτ, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, η χρήση τους εισήχθηκε στην χώρα από την Σκωτία, ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα χρησιμοποιήθηκαν από τους Ιρλανδούς εθνικιστές ως προσπάθεια ενδυνάμωσης και υπενθύμισης της κέλτικης καταγωγής τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτισμός στη Σκωτία Κατηγορία:Παραδοσιακές φορεσιές Κατηγορία:Επίσημη ενδυμασία
Εκκλησιαστική μουσική
Εκκλησιαστική μουσική είναι η μουσική που χρησιμοποιείται κατά την λατρεία του Θεού στη Χριστιανική Εκκλησία. Η εκκλησιαστική μουσική ακολούθησε διαφορετική πορεία στην Ανατολή και τη Δύση. Για την πορεία της εκκλησιαστικής μουσικής στην Ανατολή δείτε το λήμμα Βυζαντινή μουσική. Για την πορεία της εκκλησιαστικής μουσικής στη Δύση δείτε το Δυτική εκκλησιαστική μουσική.
Εξωτερικοί δεσμοί
* Κατηγορία:Θρησκευτική μουσική
Σαιν-Φελίξ-ντε-λ'Εράς
Το Σαιν-Φελίξ-ντε-λ'Εράς (γαλλικά: Saint-Félix-de-l'Héras, οξιτανικά: Sant Feliç de Leraç) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Φελισουά (γαλλικά: Félissois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Άντις Μερσέντες
Η Addys Mercedes είναι Κουβανή τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Ζει στο Έσσεν της Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κουβανοί μουσικοί Κατηγορία:Κουβανοί τραγουδιστές
Ο φαφλατάς (ταινία)
Ο φαφλατάς είναι μια ελληνική κωμική ταινία του 1971, σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Λάκη Μιχαηλίδη και τον Ντίνο Δημόπουλο, ενώ η παραγωγή έγινε από την Καραγιάννης - Καρατζόπουλος, με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα.
Πλοκή
Ο Δημοσθένης Λαμπρούκος (Λάμπρος Κωνσταντάρας), είναι δικηγόρος που ειδικεύτεται στις κληρονομιές και γόνος παλιάς αριστοκρατικής οικογένειας. Όταν αρνείται να αναλάβει μια υπόθεση κληρονομίας του επίσης αριστοκράτη Διονυσίου κόντε Ρόζα (Γιάννης Φύριος), φεύγει για διακοπές στην Ύδρα. Όμως, χωρίς να το γνωρίζει, στο ξενοδοχείο όπου πρόκειται να περάσει τις διακοπές του εργάζεται η κόρη του Κόντε Ρόζα, η Τζίνα (Μάρω Κοντού), με την οποία έχει προηγηθεί τυχαία συνάντηση που ακολουθήθηκε από έναν γερό καβγά. Στο ξενοδοχείο, ο Λαμπρούκος την ερωτεύεται και ακολουθούν αλυσιδωτές αντιδράσεις, μέχρι τον γάμο των δύο πρωταγωνιστών.
Παραγωγή
Η μουσική και τα τραγούδια (στίχοι-μουσική) είναι του Δημήτρη Κωνσταντάρα.
Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 1971, κόβοντας 188.558 εισιτήρια, και ήλθε 24η σε σύνολο 90 ταινιών. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 22 Νοεμβρίου 2010.
Νόρα Βαλσάμη
Η Νόρα Βαλσάμη (Κάιρο Αιγύπτου, 24 Ιανουαρίου 1948 ) είναι Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Σπούδασε χορό και ρυθμική στην Αίγυπτο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη. Έκανε την πρώτη της θεατρική εμφάνιση σε μια παραγωγή του 1965, στην κωμωδία του Αριστοφάνη Εκκλησιάζουσες, όταν ακόμη φοιτούσε στη δραματική σχολή.
Ένα χρόνο αργότερα έκανε το ντεμπούτο της και στη μεγάλη οθόνη, στην ταινία Στεφανία. Τότε ήταν που της παρείχε και το συμβόλαιό της η Φίνος Φιλμ. Μετά από μια πλειάδα ρόλων αποσύρθηκε από τις ταινίες το 1975 και ασχολήθηκε με το θέατρο αποκλειστικά. Ανάμεσα στις θεατρικές παραστάσεις στις οποίες συμμετείχε είναι "Ματωμένος γάμος" του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, "Ένας ιδανικός σύζυγος" του Όσκαρ Ουάιλντ κ.ά. Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε σε σειρές που έκαναν πολύ μεγάλη επιτυχία ( Αφροδίτη, Αναδυομένη, Μυστικοί Αρραβώνες, Αστροφεγγιά, Η εξαφάνιση του Τζων Αυλακιώτη, Μια γυναίκα από το παρελθόν, Ο χήρος, η χήρα και τα χειρότερα, Έλλη και Άννα, Οι τρεις χήρες κ.ά.).
Εκπομπές
(Σε μερικές πήρε μέρος κι άλλες παρουσίασε)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
ΣΚ Γιουγκοσλάβια
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1913 σαν ΣΚ Βέλικα Σρμπιγια (SK Velika Srbija, στα ελληνικά Μεγάλη Σερβία), από το 1919 έως το 1941 πήρε το όνομα ΣΚ Γιουγκοσλάβια προς τιμήν της ένωσης σε ένα κράτος των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων και το 1941 ονομάστηκε ΣΚ 1913 (SK 1913). Πρωταγωνίστησε σε όλα τα πρωταθλήματα Γιουγκοσλαβίας μέχρι το 1945 όταν με την λήξη του 2ου παγκοσμίου πολέμου διαλύθηκε τον Ιούνιο του 1945 από το κομμουνιστικό καθεστώς. Το στάδιο και ο εξοπλισμός παραδόθηκαν στον νεοδημιουργημένο τότε Ερυθρό Αστέρα στον οποίο πήγαν και πολλοί παίκτες της ομάδας.
Σερτζ Τσερμάγιεφ
Ο Σερτζ Τσερμάγιεφ (Serge Ivan Chermayeff, 8 Οκτωβρίου 1900 - 8 Μαΐου 1996) ήταν Βρετανός αρχιτέκτονας, σημαντικός εκπρόσωπος του αγγλικού μοντέρνου κινήματος.
ΣΚ Γιουγκοσλάβια
Ιστορία αναλυτικά
Το 1923 στο 1ο πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας που έγινε σε μορφή κυπέλλου έφτασε μέχρι τα ημιτελικά για να αποκλειστεί από την SASK με 3-4.Το 1924 στον τελικό που έγινε στο Βελιγράδι νίκησε την Χάυντουκ με 2-1 και πήρε το πρωτάθλημα. Το ίδιο έγινε και το 1925 όταν στον τελικό του Βελιγραδίου νίκησε την Γκρατσιάνι Ζάγκρεμπ με 3-2 .Το 1926 έχασε στον τελικό από την Γκρατσιάνι με 2-1.Το 1927 το πρωτάθλημα αλλάζει μορφή και γίνετε με βαθμολογία αλλά η Γιουγκοσλάβια δεν συμμετέχει. Το 1928 καταλαμβάνει την 6η και τελευταία θέση,το 1929 την 3η και το 1930 την 2η .Το 1931 δεν συμμετέχει.Το 1932 το πρωτάθλημα γίνετε με το σύστημα κυπέλλου και αποκλείεται στα ημιτελικά από την Κορκόντια Ζάγκρεμπ με 0-0 και 6-1 η Κονκόρντια πήρε και το πρωτάθλημα.Το 1933 3η ,Το 1934 2η ,Το 1936 δεν συμμετέχει .Το 1937 3η θέση, το 1938 6η ,το 1939 3η ,και το 1940 4η όπου ήταν και το τελευταίο πρωτάθλημα που συμμετείχε.
Σερτζ Τσερμάγιεφ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Γκρόζνυ, στο Βόρειο Καύκασο της σημερινής Ρωσίας και ήταν γόνος πλούσιας εβραϊκής οικογένειας. Σε μικρή ηλικία μετακόμισε στο Λονδίνο όπου σπούδασε στο Harrow και Trinity College στο Καίμπριτζ. Ο Τσερμάγιεφ ξεκίνησε να δουλεύει ως σχεδιαστής εσωτερικών χώρων για την εταιρεία Warring & Gillow στο Λονδίνο, έως ότου ίδρυσε το αρχιτεκτονικό γραφείο του το 1930. To 1933 ξεκίνησε η σύντομη συνεργασία του με τον Γερμανό αρχιτέκτονα Έριχ Μέντελσον. Μαζί δημιούργησαν μερικά πολύ σημαντικά έργα όπως το Ντε Λα Γουάρ Πάβιγιον στο Μπέξχιλ του Ανατολικού Σάσεξ της Αγγλίας, το Cohen House στο Λονδίνο και το Shann House στο Ράγκμπι, Warwickshire. Οι δύο αρχιτέκτονες ήταν μέλη του MARS group (Modern Architectural Research group). Τα πρώτα έργα του Τσερμάγιεφ δείχνουν την επιρροή τόσο της δυτικοευρωπαϊκής παράδοσης όσο και της ρώσικης κονστρουκτιβιστικής αρχιτεκτονικής.
ΣΚ Γιουγκοσλάβια
Παίκτες
Απο τους μεγαλύτερους παίκτες που αναδείξει η Γιουγκοσλάβια είναι ο Ντράκαν Γιοβάνοβιτς 1ος σκόρερ στα πρωταθλήματα του 1923, 1924 και το 1925. Ο Ντούσαν Πέτροβιτς 1ος σκόρερ το 1926, ο Αλεξάντερ Πέτροβιτς που είναι ο 1ος σκόρερ στην ιστορία της. Επίσης και οι Σλάβκο Μιλόσεβιτς', Τεόφιλο Σπασόγεβιτς, Ντόκιτς. Μπράνισλαβ Χάρρτζισεκ και ο Ζέζεβιτς.
Σερτζ Τσερμάγιεφ
Βιογραφία
Το 1940 ο Τσερμάγιεφ μετανάστευσε στις ΗΠΑ όπου συνεργάστηκε με τον Κλάρενς Γ. Μέιχιου για το σχεδιασμό της κατοικίας του Mayhew στο Oakland και του Horn House στο Marin County στην Καλιφόρνια.
ΣΚ Γιουγκοσλάβια
Τίτλοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Βελιγραδίου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1913 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σερβίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Σερτζ Τσερμάγιεφ
Βιογραφία
Ο Τσερμάγιεφ δίδαξε σε πολλά πανεπιστήμια όπως το California School of Fine Arts κατά την περίοδο 1940-1941 και το Brooklyn College το διάστημα 1942-1946. Το 1946 ο Βάλτερ Γκρόπιους του πρότεινε να αναλάβει τη διεύθυνση του Institute of design στο Σικάγο. Ο Τσερμάγιεφ ήταν διευθυντής του ινστιτούτου μέχρι το 1951 που παραιτήθηκε, όταν το ινστιτούτο συγχωνεύθηκε με το Illinois Institute of Technology. To 1952 δίδαξε στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης. Το 1953 μετακόμισε στο Καίμπριτζ, όπου άνοιξε αρχιτεκτονικό γραφείο μαζί με τον Hayward Cutting, και ξεκίνησε να διδάσκει ως καθηγητής στο Harvard Graduate School of Design (1953-1962, 1974). Από το 1962 μέχρι και το 1971 που αποσύρθηκε, ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Γέιλ.
Ο Τσερμάγιεφ άφησε πολύ σημαντικό γραπτό έργο, όπως το Community and Privacy βιβλίο που έγραψε με τον Christopher Alexander το 1964, και το The Shape of Community σε συνεργασία με τον Αλεξάντερ Τζόνις το 1970.
The De La Warr Pavilion (1935)
Το De La Warr Pavilion βρίσκεται στη βρετανική πόλη Bexhill-on-Sea στο East-Sussex. Είναι έργο των Σερτζ Τσερμάγιεφ και Έριχ Μέντελσον και αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του μοντέρνου κινήματος στην Αγγλία τη δεκαετία του 1930. Το Pavilion ήταν το αποτέλεσμα ενός διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού που είχε συγκαλέσει ο σοσιαλιστής δήμαρχος του Μπέξχιλ, ο Ερλ Ντε Λα Γουάρ. Ο Ντε Λα Γουάρ φανταζόταν το Pavilion σαν ένα μέρος όπου οι άνθρωποι θα μπορούσα να μάθουν για τις τέχνες, να χρησιμοποιήσουν τη βιβλιοθήκη διευρύνοντας τους ορίζοντες τους και να απολαμβάνουν το θαλασσινό αέρα από τα περιμετρικά «καταστρώματα». Ο σχεδιασμός του κτιρίου αποτελεί μία πρωτοποριακή κατασκευή από σκυρόδεμα και μέταλλο (ελαφρύς προκατασκευασμένος μεταλλικός σκελετός) που αντανακλά τις φιλοδοξίες του Earl De La Warr αρχιτεκτονικά, μέσω των minimal- καθαρών γραμμών, τις θεάσεις προς τη θάλασσα και τις υψηλής ποιότητας λεπτομέρειες. Πρόκειται για μια τολμηρή και απλή δομή που ισορροπεί το συμπαγή κύβο της αίθουσας συνεδριάσεων με τις μακριές, οριζόντιες λουρίδες των μπαλκονιών, οι οποίες είναι προσανατολισμένες έτσι ώστε να εξασφαλίσουν ωραία θέα, καλό ηλιασμό και καθαρό αέρα. Εκτός από τις οριζόντιες ζώνες των μπαλκονιών, η γλυπτική σπειροειδής σκάλα είναι το κεντρικό σημείο του Pavilion. Αυτή η κορδέλα από σκυρόδεμα εκτείνεται μέσα στο κτίριο προσφέροντας οπτικές φυγές προς τη θάλασσα καθώς και τους κατώτερους ορόφους. Η εμπειρία του να ανεβαίνεις αυτή τη σκάλα είναι ευχάριστη ενώ ο χώρος πλημυρίζει με φυσικό φως. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι το Pavilion εκπέμπει την ελαφρότητα και τη διαφάνεια του νέου στυλ διατηρώντας στη σπειροειδή σκάλα και στα παράθυρα που προβάλλουν προς τον κόλπο το δυναμικό χαρακτήρα. Αναμφίβολα, το κτίριο των Τσερμάγιεφ και Μέντελσον χαρακτηρίζεται από μεγάλη χάρη, τολμηρή απλότητα και εξαιρετικό σχεδιασμό. Πολύ σωστά λοιπόν, έχει χαρακτηρισθεί ένα αριστούργημα του μοντερνισμού.
The Mayhew House
Το Mayhew House σχεδιάστηκε από τον Τσερμάγιεφ σε συνεργασία με τον Κλάρενς Γ. Γ. Μέιχιου. Πρόκειται για την κατοικία του ίδιου του Μέιχιου η οποία βρίσκεται στο Όουκλαντ στην Καλιφόρνια. Το γωνιακό οικόπεδο στο οποίο βρίσκεται η κατοικία έχει απότομη κλίση κάτι που οδήγησε τους αρχιτέκτονες να χωρίσουν το σπίτι σε δύο τμήματα ακολουθώντας το ανάγλυφο του οικοπέδου. Έτσι, τα ιδιωτικά δωμάτια βρίσκονται στο πάνω επίπεδο και η κουζίνα, το καθιστικό και η τραπεζαρία στο κάτω επίπεδο όπου ο κήπος είναι ευρύτερος και επιτρέπει την διεύρυνση του σαλονιού προς αυτόν. Οι φόρμες εμφανίζονται από το δρόμο ως απλά τετράγωνα αλλά στην πραγματικότητα και τα δύο «σπάνε» κοντά στο κέντρο τους για να προσαρμοστούν στην τοπογραφία. Η πτέρυγα του υπνοδωματίου προβάλλει προς τα έξω πάνω από το έδαφος τονίζοντας την ελαφρότητα του κτιρίου και επομένως τη νεωτερικότητά του. Το σπίτι είναι επενδυμένο με στέρεα κατακόρυφα και άλλοτε οριζόντια πανέλλα. Η επένδυση κάνει τους δύο όγκους να μοιάζουν συμπαγείς και τα παράθυρα εμφανίζονται σαν τρύπες τα οποία περιγράφονται από τα έντονα πλαίσια τους. Ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι η εσωτερική σκάλα που συνδέει τα δύο επίπεδα. Η πλευρά της σκάλας που πλαισιώνει το δρόμο είναι επενδυμένη με ξύλο έτσι ώστε να προστατεύεται η ιδιωτικότητα των κατοίκων. Αντίθετα η πλευρά που βλέπει προς τον εσωτερικό κήπο είναι ολόκληρη γυάλινη. Το καθιστικό είναι ιδιαίτερα φωτεινό κι ευρύχωρο, ενώ υπάρχει ένα κατακόρυφο χώρισμα με υφασμάτινη επένδυση το οποίο αποκρύπτει τον ιδιωτικό χώρο. Μεγάλα ξύλινα πανέλα τοποθετημένα οριζόντια καλύπτουν τον ένα τοίχο του καθιστικού τα οποία συνεχίζουν και στον εγκάρσιο τοίχο και ενοποιούνται με το τζάκι και την ξύλινη βιβλιοθήκη. Αντίθετα ο απέναντι τοίχος είναι εξ’ ολοκλήρου γυάλινος με συρόμενες μπαλκονόπορτες. Σε αυτήν την πλευρά ξύλινες, λεπτές κολώνες έχουν τοποθετηθεί εξωτερικά του τοίχου, έτσι η γυάλινη επιφάνεια γυρίζει και στη γωνία η οποία φαίνεται αόρατη. Στον επάνω όροφο, τα τρία παιδικά υπνοδωμάτια χωρίζονται μεταξύ τους με αποσυναρμολογούμενους τοίχους έτσι ώστε να μπορούν να μεταβάλλονται ανάλογα με τις ανάγκες των κατοίκων. Το Mayhew House είναι ένα κράμα στοιχείων του ευρωπαϊκού μοντέρνου κινήματος και της τοπικής αρχιτεκτονικής αντανακλώντας τους δύο αρχιτέκτονες, τον Τσερμάγιεφ και τον Clarence W. Mayhew.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Βρετανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Εβραίοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Μοντερνιστές αρχιτέκτονες
Παλάτι του Κρομέριτς
Το Παλάτι του Κρομέριτς (τσέχικα: Zámek Kroměříž) είναι η κύρια κατοικία των αρχιεπισκόπων του Όλομουτς από το 1777 και βρίσκεται στο Κρομέριτς της Τσεχικής Δημοκρατίας.
Ιστορία
Η πρώτη κατοικία στην περιοχή ιδρύθηκε από τον επίσκοπο Στάνισλας Τούρζο, το 1497. Το κτίριο χτίστηκε σε ύστερο γοτθικό ρυθμό, με μια μικρή ποσότητα αναγεννησιακής λεπτομέρειας. Κατά τη διάρκεια του τριακονταετή πολέμου, το οίκημα λεηλατήθηκε από τον σουηδικό στρατό (1643).
Το 1664, ένας επίσκοπος από την ισχυρή οικογένεια του Λιχτενστάιν επιφόρτισε τον αρχιτέκτονα Φιλιμπέρτο Λουτσέζε με το έργο της ανακαίνισης του παλατιού σε αρχιτεκτονικό ρυθμό μπαρόκ. Το σημαντικότερο μνημείο των έργων του Λουτσέζε στο Κρομέριτς ήταν ο «Κήπος Αναψυχής», μπροστά από το παλάτι. Μετά το θάνατο του Λουτσέζε, το 1666, ο Τζιοβάνι Πιέτρο Τενκάλα ολοκλήρωσε τις εργασίες στον κύριο κήπο και ξανάχτισε το παλάτι σε ρυθμό που θύμιζε τη σχολή του Τορίνο.
Μετά τις σημαντικές ζημιές που υπέστη το παλάτι από μια μεγάλη πυρκαγιά, το Μάρτιο του 1752, ο επίσκοπος Μαξιμιλιανός Ράιχσγκραφ φον Χάμιλτον ανέθεσε σε δύο κορυφαίους αυτοκρατορικούς καλλιτέχνες, τον Φραντς Άντον Μάουλμπερτς και τον Γιόζεφ Στερν, το έργο της διακόσμησης των αιθουσών του παλατιού με τα έργα τους. Εκτός από τις ζωγραφιές τους, το παλάτι εξακολουθεί να στεγάζει μια συλλογή έργων τέχνης, που γενικά θεωρείται η δεύτερη καλύτερη μετά την Εθνική Πινακοθήκη της Πράγας. Το μεγαλύτερο μέρος της συλλογής αποκτήθηκε από τον επίσκοπο Κάρελ στην Κολωνία, το 1673. Το παλάτι περιέχει, επίσης, ένα εξαιρετικό μουσικό αρχείο και βιβλιοθήκη 33.000 τόμων.
Αρχιτεκτονική
Η ΟΥΝΕΣΚΟ έχει περιλάβει το παλάτι και τον κήπο του, μεταξύ των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Όπως εξηγούσε ο φάκελος της υποψηφιότητας του μνημείου, «το κάστρο είναι ένα καλό, αλλά όχι εξαιρετικό παράδειγμα ενός τύπου αριστοκρατικής ή πριγκιπικής κατοικίας, που έχει επιζήσει ευρύτατα στην Ευρώπη. Ο Κήπος Αναψυχής, αντίθετα, είναι ένα πολύ σπάνιο και σε μεγάλο βαθμό ανέπαφο παράδειγμα κήπου σε μπαρόκ ρυθμό». Εκτός από τον κύριον κήπο, υπάρχει επίσης ένας λιγότερο γνωστός αγγλικός κήπος του δέκατου ένατου αιώνα, ο οποίος υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια των πλημμυρών του 1997.
Οι εσωτερικοί χώροι του παλατιού χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς από τον Μίλος Φόρμαν ως σταθμός για το Αυτοκρατορικό Παλάτι Χόφμπουργκ της Βιέννης, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Αμαντέους (1984). Η κύρια αίθουσα ακροάσεων χρησιμοποιήθηκε, επίσης, στην ταινία Αθάνατη Αγαπημένη του 1994, στη σκηνή κοντσέρτου για πιάνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στην Τσεχία Κρομεριτς
Σαιν-Φελίξ-ντε-Λοντέζ
Το Σαιν-Φελίξ-ντε-Λοντέζ (γαλλικά: Saint-Félix-de-Lodez, οξιτανικά: Sant Feliç de Lodés) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λοντεζιέν (γαλλικά: Lodéziens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Αναζήτηση (αστυνομική)
Κατά το Αστυνομικό Δίκαιο με τον όρο αναζήτηση χαρακτηρίζεται το σύνολο των ενεργειών που ασκούν οι υπηρεσίες εκτελεστικής εξουσίας, δηλαδή οι πάσης φύσεως αστυνομικές Αρχές, προς εντοπισμό και ανεύρεση ατόμων, ή αντικειμένων κατά την ολοκλήρωση του αστυνομικού τους έργου.
Γενικά
Ο εντοπισμός και ανεύρεση προσώπων ή αντικειμένων επιτυγχάνεται είτε με αναζητήσεις, είτε με ελέγχους. Οι αναζητήσεις αστυνομικής φύσεως εν προκειμένω μπορεί να εκλαμβάνονται τόσο ως μέσο πρόληψης εγκλημάτων, όσο κυρίως ως μέσο καταστολής τους με δεδομένο ότι μέσω αυτών διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό η διαλεύκανση αυτών. Οι αναζητήσεις που διενεργούν οι εν λόγω υπηρεσίες εκ της μεθόδου και του τρόπου που ακολουθούνται διακρίνονται σε τακτικές και έκτακτες καθώς και σε εσωτερικές, εντός επικράτειας, και διεθνείς, εκτός επικράτειας.
Τακτικές αναζητήσεις
Ως τακτικές αναζητήσεις χαρακτηρίζονται εκείνες οι ενέργειες που επαναλαμβάνονται κατά τακτά διαστήματα, οποιαδήποτε ώρα του εικοσιτετραώρου, με χαρακτήρα περισσότερο προληπτικό, χωρίς στην ουσία να υφίσταται κάτι το συγκεκριμένο. Αυτές πραγματοποιούνται με επιτόπιες επισκέψεις σημείων ή χώρων που θεωρούνται γενικά ύποπτοι παραβατικότητας π.χ. εμπορικοί δρόμοι, στέκια υπόπτων, μπαρ, νυκτερινά κέντρα, ενεχυροδανειστήρια, σταθμοί μετακινήσεων, πάρκα κ.λπ.
Έκτακτες αναζητήσεις
Οι έκτακτες αναζητήσεις, αντίθετα προς τις τακτικές, έχουν κατασταλτικό χαρακτήρα και αποβλέπουν σε συγκεκριμένο πρόσωπο ή πρόσωπα, ή αντικείμενα επί συγκεκριμένου εγκλήματος. Αν και στις αναζητήσεις του είδους αυτού λαμβάνει μέρος μεγάλος αριθμός αστυνομικών υπαλλήλων δεν είναι πάντα και εύκολος ο επιδιωκόμενος σκοπός για τον οποίο απαιτείται ιδιαίτερη πείρα, παρατηρητικότητα, επιμονή, υπομονή, προσπάθεια αλλά και μεθοδικότητα.
Στις έκτακτες αναζητήσεις περιλαμβάνονται συνηθέστερα η εξακρίβωση ταυτότητας του δράστη ή των δραστών, συνεργών ή άλλων συνενόχων όπως επίσης και των θυμάτων, η εξακρίβωση του τόπου μόνιμης ή προσωρινής διαμονής ή η αναζήτηση του τόπου παράνομης δραστηριότητας ή καταφυγής αυτού ή αυτών, ο εντοπισμός των μέσων διάπραξης εγκλήματος π.χ. όχημα, εργαλεία, όπλα κ.λπ. ή του σημείου απόκρυψης αυτών καθώς και η αναζήτηση οποιουδήποτε άλλου στοιχείου, "πειστηρίου", που θα βοηθήσει στη διαλεύκανση του εγκλήματος. Συνεπώς ανάλογα του είδους του συγκεκριμένου εγκλήματος και των συνθηκών τέλεσής του κατευθύνονται και οι αναζητήσεις των κατά τόπους και καθ΄ ύλη αρμοδιότητα διωκτικών Αρχών, όπως για παράδειγμα σε σωματεμπορία, λαθρεμπόριο, παραχάραξη, εγκατάλειψη, ναυτικό ατύχημα, τραυματισμό, φόνο κ.λπ.
Πηγές
Κατηγορία:Αστυνομικό Δίκαιο
Άμαδις της Γαλατίας
Το έργο Άμαδις της Γαλατίας (Amadigi di Gaula) (HWV 11) συνιστά μια «μαγική όπερα» σε τρεις πράξεις σε μουσική του Γκέοργκ Φρίντριχ Χαίντελ, βασισμένη στην γαλλική λυρική τραγωδία Άμαδις της Ελλάδας (Amadis de Grèce) των Αντρέ Καρδινάλιου Ντετούς και Αντουάν Χουντάρ ντε λα Μοτ. Ήταν η πέμπτη ιταλική όπερα που έγραψε ο Χαίντελ για ένα αγγλικό θέατρο και η δεύτερη για τον Ρίτσαρντ Μπόιλ, 3ο κόμη του Μπέρλινγκτον το 1715. Ο Χαίντελ συνέθεσε τον Άμαδι για ένα μικρό καστ, χρησιμοποιώντας τέσσερις υψηλές φωνές. Επίσης ο Χαίντελ χρησιμοποίησε ιδιαίτερα τα πνευστά όργανα, με αποτέλεσμα η παρτιτούρα να είναι ασυνήθιστα πολύχρωμη, συγκρίσιμη με την Μουσική των Νερών.
Η όπερα έλαβε την πρώτη της παράσταση στο King's Theatre του Χέιμαρκετ στις 25 Μαΐου 1715, σε μια πλούσια επιτυχημένη παραγωγή. Ο μουσικολόγος Τσαρλς Μπέρνεϊ υποστήριξε κοντά στα τέλη του 18ου αιώνα:                                                                                                                        "Ο Άμαδις περιείχε «...περισσότερη εφεύρεση, ποικιλία και καλή σύνθεση, από οποιοδήποτε άλλο από τα μουσικά δράματα του Χαίντελ που έχω εξετάσει προσεκτικά και κριτικά.»"
Σύνθεση
Ο Χαίντελ συνέθεσε την όπερα το 1715 για τον Ρίτσαρντ Μπόιλ, 3ο κόμη του Μπέρλινγκτον, κατά τη διάρκεια της παραμονής του στον Οίκο του Μπέρλινγκτον. Η ταυτότητα του λιμπρετίστα δεν είναι γνωστή με βεβαιότητα. Η προηγούμενη συναίνεση ήταν ότι ο Τζον Τζέικομπ Χάιντεγκερ, ο οποίος υπέγραψε την αφιέρωση στον Ρίτσαρντ Μπόιλ ήταν ο συγγραφέας, αλλά πιο πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι πιο πιθανό να ήταν ο Τζάκομο Ρόσι, με τον Νικόλα Φραντσέσκο Χάιμ.