cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σοφία Αρβανίτη
2003 - 2009
Η αρχικά της επιστροφή έγινε τον Ιανουάριο του 2007, όταν ντύνει μουσικά τη βραδιά Κυπριακής γιορτής. Η δυναμική επιστροφή της συμβάινει το Νοέμβριο στο "Athens on the rocks":
Στο "Athens on the rocks" (Πρώην "13 Φεγγάρια"), νυχτερινό κέντρο της Αθήνας, από 7/11/2007 εμφανιζόταν σε εναλλακτικό πρόγραμμα μεζί μετον Πασχάλη Αρβανιτίδη και τη Μαντώ. Στο πρόγραμμα συμμετείχαν η κόρη του Πασχάλη, Ζίνα Αρβανιτίδη, και ο πρωτοεμφανιζόμενος Γιώργος Παπαδόπουλος. Ακόμη, το πρόγραμμα συμπληρώνουν αξέχαστα ελληνικά τραγούδια, όπως "Τα κορίτσια ξενυχτάνε" της Αλέξιας και το "Τσικαμπούμ" του Γιάννη Κούτρα και του Γιάννη Γιοκαρίνη.
Το καλοκαίρι του 2008 ηχογραφεί ένα ντουέτο έκπληξη με τον Κωνσταντίνο Παππα, στο τραγούδι "Μπόρα".
(2009 - 2017)
Από τις αρχές του 2010, παρουσιάζει δίωρη εκπομπή στο διαδικτυακό ραδιοφωνικό σταθμό e-Rock.gr.
"Χωρίς Retouche" (2009)
Το άλμπουμ "Χωρίς Retouche", κυκλοφόρησε στα μέσα του Αυγούστου 2009. Περιέχει 12 τραγούδια που 5 από αυτά, υπογράφει ο Ανδρέας Λάμπρου. Το πρώτο τραγούδι ονομάζεται "Παίξε Μουσική Δυνατά", σε μουσική και στίχους του Γιάννη Μιχαήλ, με τη συμμετοχή της Μαντούς στα φωνητικά. Περιέχει ένα ντουέτο με τον σύζυγό της, Νάσο Νικολαΐδη, με τίτλο "Κλείνω τα μάτια". Έχει εμφανιστεί με την Ερασμία Μάνου και τους Rocky Roads.
"Αλαβαρντάχαλα (Τραγούδια Των Καιρών) " (2017)
Το 2017 κυκλοφορεί απο την εταιρεία General Music ο δίσκος της Σοφίας Αρβανίτη "Αλαβαρντάχαλα (Τραγούδια Των Καιρών)" σε μουσική Δημήτρη Λιόλιου, Χρήστου Τσουκαλά,  Βασίλη Αβραμίδη, Ανδρέα Κατσιγιάννη, Ζωής Τηγανούρια και σε στίχους - κυρίως - δικούς της.
Δισκογραφία
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Μπλάνκα Γκέρρα
Η Μπλάνκα Γκέρρα (Blanca Guerra, γεννημένη ως Μπλάνκα Γκέρρα Ίσλας Blanca Guerra Islas, 10 Ιανουαρίου 1953 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός.
Φιλμογραφία
Ταινίες
Τηλενουβέλες
Τηλεόραση
Θέατρο
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου
Φρειδερίκος Δ΄ της Θουριγγίας
Ο Φρειδερίκος Δ΄ ο ειρηνικός ή ο απλός, γερμ. Friedrich IV der friedfertige oder einfältige (30 Νοεμβρίου 1384 - 7 Μαΐου 1440) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας (1406-40).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Βαλτάσαρ λαντγράβου της Θουριγγίας και της πρώτης συζύγου του Μαργαρίτας των Χοεντσόλερν, κόρης του Αλβέρτου μπουργκράβου της Νυρεμβέργης.
To 1382 στο Χέμνιτς ο πατέρας του μοίρασε την πατρική επικράτεια: ο Βαλτάσαρ έλαβε τη Θουριγγία. Ήταν ικανός και μετά από διάφορες αψιμαχίες με τους μικροευγενείς της περιοχής του, μπόρεσε να επεκτείνει ευρέως τις γαίες του.
Ο Βαλτάσαρ σχεδίαζε να τον νυμφεύσει με την Ελισάβετ δούκισσα του Λουξεμβούργου, κόρη του Ιωάννη δούκα του Γκέρλιτς (αδελφού του Σιγισμόνδου της Γερμανίας), αλλά το 1406 ο πατέρας του απεβίωσε και ο Φρειδερίκος Δ΄ νυμφεύτηκε το επόμενο έτος την Άννα.
Θεωρείται ασθενής κυβερνήτης, που εξαρτιόταν -πολύ, κατά περιόδους- από τη σύζυγό του και τους συγγενείς της. Διατηρούσε πολυτελή Αυλή και για τις δαπάνες της πωλούσε όλο και περισσότερες γαίες. Το 1436 εκδίωξε τους Ιουδαίους από τη Θουριγγία.
Το 1440 απεβίωσε στο κάστρο Ρούνεμπουρκ, στο Βάισσενσεε της Θουριγγίας, σε ηλικία 56 ετών άτεκνος. Τον κληρονόμησαν οι Φρειδερίκος Β΄ και Γουλιέλμος Γ΄, γιοί του εξαδέλφου του Φρειδερίκου Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας. Νωρίτερα τους είχε ήδη πωλήσει τις πιο απομεμονωμένες περιοχές του Μάισσεν για 15.000 γκίλντερς. Το 1445 στο Άλτενμπουργκ οι δύο κληρονόμοι διαίρεσαν την περιοχή του, αλλά αυτό δεν αποσόβησε τον Σαξονικό Αδελφοκτόνο Πόλεμο, που ακολούθησε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1407 την Άννα, κόρη του Γκύντερ Λ΄ κόμη τυ Σβάρτσμπουρκ-Μπλάνκενμπουρκ· δεν απέκτησαν τέκνα.
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν
Διάσπαση βήτα
δεξιά|200px|μικρογραφία|Σχηματική αναπαράσταση βήτα διάσπασης. Διάσπαση βήτα είναι μία πυρηνική αντίδραση η οποία γίνεται με την ασθενή αλληλεπίδραση και κατά την οποία ένας ατομικός πυρήνας μεταστοιχειώνεται σε έναν άλλο ή με αυξημένο κατά ένα τον ατομικό αριθμό  και εκπέμποντας ένα σωμάτιο β-, δηλαδή ένα ηλεκτρόνιο (e-), οπότε και η διάσπαση παίρνει το ειδικότερο όνομα διάσπαση β- ή με μειωμένο κατά ένα τον ατομικό αριθμό  και εμπέμποντας ένα σωμάτιο β+, δηλαδή ένα ποζιτρόνιο (e+), οπότε και η διάσπαση παίρνει το ειδικότερο όνομα διάσπαση β+.
Εκτός από αυτές τις βασικές διασπάσεις υπάρχουν και αυτές της διάσπασης ββ στην οποία γίνεται εκπομπή δύο σωματίων β ταυτόχρονα και της σύλληψης e- στην οποία γίνεται σύλληψη ενός τροχιακού ηλεκτρονίου.
Σε όλες αυτές τις αντιδράσεις ο μαζικός αριθμός του πυρήνα παραμένει σταθερός.
Νετρίνο και β± διάσπαση
δεξιά|400px|μικρογραφία|Τυπικό (ποιοτικό και όχι ποσοτικό) γράφημα του φάσματος της ενέργειας και της ορμής των σωματιδίων β στη διάσπαση βήτα. Η ύπαρξη του νετρίνο προτάθηκε το 1930 από τον Pauli πριν αυτό ανιχνευθεί με σκοπό να εξηγήσει την μη διατήρηση της ορμής και της ενέργειας που παρατηρούνταν στις διασπάσεις β±. Συγκεκριμένα, ενώ περιμέναμε το σωμάτιο β να έχει ορισμένη ενέργεια και ορμή εκπεμπόμενο από τον πυρήνα, αυτό παρουσίαζε ένας συνεχές φάσμα ενεργειών και ορμών όπως φαίνεται στις εικόνες δεξιά. Τελικά πράγματι το νετρίνο υπάρχει και ανακαλύφθηκε το 1956. Σήμερα, μάλιστα γνωρίζουμε ότι υπάρχουν τρία νετρίνα και τρία αντινετρίνα των οικογενειών του ηλεκτρονίου, του μιονίου και του ταυ.
Διάσπαση β-
δεξιά|400px|μικρογραφία|Διάγραμμα Feynman της διάσπασης β-. Κατά την β- διάσπαση ο μητρικός πυρήνας μεταστοιχειώνεται στον θυγατρικό  εκπέμποντας ένα e- και ένα αντινετρίνο του ηλεκτρονίου. Μία χαρακτηριστική περίπτωση διάσπασης β- είναι η διάσπαση του πυρήνα του ως εξής: Το γεγονός ότι κατά τη διάσπαση β- εκπέμπεται από τον πυρήνα ένα e- και ένα \bar{\nu}_e δε σημαίνει ότι αυτά τα δύο στοιχειώδη σωμάτια υπήρχαν μέσα στον πυρήνα. Αυτό γίνεται προφανές όταν κοιτάξουμε την πραγματική φύση της διάσπασης β- η οποία στην ουσία είναι η διάσπαση ενός νετρονίου σε ένα πρωτόνιο, ένα ηλεκτρόνιο (e-) και ένα αντινετρίνο του ηλεκτρονίου (\bar{\nu}_e) ή συμβολικά: Αυτή η αντίδραση, η οποία γίνεται με ασθενή αλληλεπίδραση, σε επίπεδο quarks έχει να κάνει με την μετατροπή του ενός d (down) quark του νετρονίου (n) σε u (up) με την εκπομπή ενός δυνητικού μποζονίου W- (που είναι φορέας της ασθενούς αλληλεπίδρασης, βλ. άρθρο: Θεμελιώδης αλληλεπίδραση).
Συνηθίζεται τις αλληλεπιδράσεις σε επίπεδο στοιχειωδών σωματιδίων να τις συμβολίζουμε με ένα διάγραμμα Feynman. Για την β- διάσπαση το διάγραμμα Feynman απεικονίζεται δίπλα.
Διάσπαση β+
δεξιά|400px|μικρογραφία|Διάγραμμα Feynman της διάσπασης β+. Κατά την β+ διάσπαση ο μητρικός πυρήνας μεταστοιχειώνεται στον θυγατρικό  εκπέμποντας ένα e+ και ένα νετρίνο του ηλεκτρονίου. Μία χαρακτηριστική περίπτωση διάσπασης β+ είναι η διάσπαση του πυρήνα του ως εξής: Όμοια με την διάσπαση β-, το γεγονός ότι κατά τη διάσπαση β+ εκπέμπεται από τον πυρήνα ένα e+ και ένα \nu_e δε σημαίνει ότι αυτά τα δύο στοιχειώδη σωμάτια υπήρχαν μέσα στον πυρήνα. Αυτό και σε αυτήν την περίπτωση γίνεται προφανές όταν κοιτάξουμε την πραγματική φύση της διάσπασης β+ η οποία στην ουσία είναι η διάσπαση ενός πρωτονίου σε ένα νετρόνιο, ένα ποζιτρόνιο (e+) και ένα νετρίνο του ηλεκτρονίου (\nu_e) ή συμβολικά: Η αντίδραση αυτή δεν μπορεί να γίνει αυθόρμητα λόγω του ότι το νετρόνιο έχει μεγαλύτερη μάζα από το πρωτόνιο. Για να μπορεί να γίνει πρέπει να δώσουμε ενέργεια στο πρωτόνιο. Σε επίπεδο quarks η αντίδραση έχει να κάνει με την μετατροπή ενός u quark του πρωτονίου σε d με την εκπομπή ενός δυνητικού μποζονίου W+.
Για την β+ διάσπαση το διάγραμμα Feynman απεικονίζεται δίπλα.
Σύλληψη ηλεκτρονίου
δεξιά|350px|μικρογραφία|Η πυκνότητα πιθανότητας του ηλεκτρονίου στη βασική στάθμη (1s) του ατόμου του υδρογόνου. δεξιά|350px|μικρογραφία|Διάγραμμα Feynman της σύλληψης ηλεκτρονίου. Σε αυτήν την περίπτωση η κυματική φύση της κίνησης των ηλεκτρονίων σε ένα άτομο με τη βοήθεια της εξίσωσης Schrodinger με την οποία αξιωματικά θεμελιώνεται η κβαντική μηχανική μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι κάποια τροχιακά ηλεκτρόνια του ατόμου είναι πιθανό (με μία μικρή, αλλά σε καμία περίπτωση μηδενική πιθανότητα) να βρεθούν μέσα στον πυρήνα. Όταν αυτό συμβεί, τότε τα πρωτόνια τα δεσμεύουν και γίνονται νετρόνια εκπέμποντας ένα νετρίνο του ηλεκτρονίου. Συμβολικά η αντίδραση γράφεται ως εξής: Δίπλα φαίνεται η τομή με ένα επίπεδο της πυκνότητας της πιθανότητας, δηλαδή του μέτρου της κυματοσυνάρτησης στο τετράγωνο, του ηλεκτρονίου στη βασική στάθμη του ατόμου του υδρογόνου. Φυσικά η σύλληψη ηλεκτρονίου δεν γίνεται στο άτομο του υδρογόνου για ενεργειακούς λόγους, όπως εξηγήθηκε παραπάνω και επί πλέον η σύλληψη ηλεκτρονίου γίνεται συνήθως σε βαρείς πυρήνες, οπότε και η πιθανότητα να βρεθεί το ηλεκτρόνιο μέσα στον πυρήνα είναι πολύ μεγαλύτερη.
Το διάγραμμα Feynman της αντίδρασης αυτής φαίνεται παρακάτω.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πυρηνική φυσική Κατηγορία:Ραδιενέργεια
Μπούλιτ
Η ταινία είναι μια παραγωγή της Solar Productions Company (ιδιοκτησίας Στηβ Μακ Κουήν) και με τον συνεταίρο του Ρόμπερτ Ρελίγια ως εκτελεστικό παραγωγό. Κυκλοφόρησε από την Warner Bros. — Seven Arts στις 17 Οκτωβρίου 1968 και ήταν μια κριτική και εισπρακτική επιτυχία, κερδίζοντας αργότερα το Όσκαρ καλύτερου μοντάζ (Φρανκ Κέλερ) και έλαβε μια υποψηφιότητα για το Όσκαρ καλύτερου ήχου. Οι σεναριογράφοι Τράστμαν και Κλέινερ κέρδισαν το βραβείο Έντγκαρ του 1969 από την Αμερικανική Ένωση Συγγραφέων Μυστηρίου για το καλύτερο σενάριο κινηματογραφικής ταινίας. Το Μπούλιτ είναι επίσης αξιοσημείωτο για την σκηνή καταδίωξης στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο, το οποίο θεωρείται ως ένα από τα πιο επιδραστικά στην ιστορία του κινηματογράφου.
Το 2007 η βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κογκρέσου χαρακτήρισε την ταινία ως «αισθητικά, πολιτισμικά και ιστορικά σημαντική», και επελέγη να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου των ΗΠΑ.
Πλοκή
Το βράδυ της Παρασκευής, ο μαφιόζος του Σικάγο Τζόνι Ρος εγκαταλείπει τον Οργανισμό. Το απόγευμα του Σαββάτου στο Σαν Φρανσίσκο, ο Γουόλτερ Τσάλμερς, ένας πλούσιος, ισχυρός Αμερικανός γερουσιαστής με υποψίες ότι διατηρεί δεσμούς με τον υπόκοσμο, αναθέτει στον ντετέκτιβ του Αστυνομικού Τμήματος του Σαν Φρανσίσκο, Υπαστυνόμο Φρανκ Μπούλιτ και την ομάδα του, Ντελγκέτι και Στάντον, να φυλάνε τον Ρος μέχρι τη Δευτέρα το πρωί, καθώς πρόκειται να εμφανιστεί ως μάρτυρας σε ακρόαση μιας υποεπιτροπής της Γερουσίας για το οργανωμένο έγκλημα.
Ο Μπούλιτ αναλαμβάνει την φύλαξη του Ρος στο παλιό ξενοδοχείο Εμπαρκαντέρο και γύρω στις 5:30 μ.μ., ο Ντελγκέτι παίρνει την πρώτη βάρδια, για να τον ακολουθήσει ο Στάντον και στη συνέχεια ο Μπούλιτ. Στη 1:00 τα ξημερώματα της Κυριακής, ενώ ο Στάντον τηλεφωνεί στον Μπούλιτ για να αναφέρει ότι η ρεσεψιόν του ξενοδοχείου τον έχει καλέσει για να του πει ότι ο Τσάλμερς και ένας άλλος άντρας θέλουν να ανέβουν στο δωμάτιο, ο Ρος ξεκλειδώνει την πόρτα. Τότε δύο δολοφόνοι εισβάλουν μέσα, πυροβολώντας τον Στάντον στο πόδι και τον Ρος στο κεφάλι και το στήθος. Κατά την μεταφορά τους στο νοσοκομείο ο Τσάλμερς θα καταστήσει υπεύθυνο τον Μπούλιτ για την ζωή του Ρος και τον κατηγορεί για την παραβίαση της ασφάλειας και απειλεί να λογοδοτήσει σε περίπτωση που πεθάνει ο Ρος. Όταν ο Ρος πεθαίνει στο νοσοκομείο αργά το πρωί της Κυριακής λόγω των επιπλοκών των τραυμάτων του, ο Μπούλιτ αποφασίζει να αποκρύψει τον θάνατο του Ρος και με την βοήθεια του Δρ. Γουίλαρντ θα μεταφέρει το πτώμα του Ρος εκτός νοσοκομείου, σε μια ιδιωτική κλινική με το ψεύτικο όνομα "Τζον Ντόε", προκειμένου να κερδίσει χρόνο και να εμποδίσει τον Τσάλμερς να κλείσει την υπόθεση, καθώς αυτό θα εμποδίσει τον Μπούλιτ να βρει τους δολοφόνους. Μία από τις επαφές του Μπούλιτ στον υπόκοσμο λέει στον Μπούλιτ ότι ο Ρος ήταν σε φυγή αφού έκλεψε 2 εκατομμύρια δολάρια από τον Οργανισμό του Σικάγου. Εν τω μεταξύ, ο Μπούλιτ ανακαλύπτει ότι ο Ρος είχε πραγματοποιήσει ένα τηλεφώνημα από απόσταση σε ένα ξενοδοχείο στο κοντινό Σαν Ματέο, λίγο πριν τον πυροβολήσουν στο ξενοδοχείο του την προηγούμενη μέρα. Ενώ προσπαθεί να επαναλάβει τις κινήσεις του Ρος, ο Μπούλιτ παρατηρεί ένα αυτοκίνητο που ακολουθεί το δικό του. Γίνεται εμφανές ότι είναι οι δύο δολοφόνοι που προχωρούν στην καταδίωξη του Μπούλιτ στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο μέχρι το Μπρίσμπεϊν. Κατά τη διάρκεια της άγριας καταδίωξης, οι δράστες συντρίβονται και σκοτώνονται καθώς προκαλούν μια έκρηξη σε βενζινάδικο.
Κάποια ώρα το μεσημέρι της Κυριακής, ο Μπούλιτ και ο Ντελγκέτι έρχονται αντιμέτωποι με το αφεντικό τους, τον διοικητή Σαμ Μπένετ και τον Τσάλμερς, ο οποίος βοηθάται από τον αστυνόμο Μπέικερ. Όταν ο Τσάλμερς παραδίδει στον Μπένετ ένα έγγραφο habeas corpus που προορίζεται να αναγκάσει τον Μπούλιτ να παραδώσει τον Ρος, ο Μπούλιτ αποκαλύπτει στον Μπένετ ότι ο Ρος είναι νεκρός. Ο Μπένετ καθυστερεί την εκτέλεση του εγγράφου, επιτρέποντας στον Μπούλιτ να συνεχίσει την έρευνα του στο Σαν Ματέο. Καθώς το αυτοκίνητο του Μπούλιτ έχει καταστραφεί προηγουμένος από την καταδίωξη, η φίλη του, Κάθι, τον οδηγεί στο Σαν Ματέο. Στο ξενοδοχείο, ο Μπούλιτ διαπιστώνει ότι η γυναίκα που είχε καλέσει ο Ρος έχει στραγγαλιστεί θανάσιμα. Όταν φτάνουν αστυνομικές ενισχύσεις, η Κάθι, ανήσυχη για τον Μπούλιτ, τους ακολουθεί στο δωμάτιο, όπου συγκλονίζεται από τον τόπο του εγκλήματος. Καθώς επιστρέφουν στο Σαν Φρανσίσκο, αναστατώνεται και αντιμετωπίζει τον Μπούλιτ για το συναισθηματικό αντίκτυπο που του έχει προκαλέσει η δουλειά του.
Εξετάζοντας τις αποσκευές του θύματος, ο Μπούλιτ και ο Ντελγκέτι ανακαλύπτουν ένα ταξιδιωτικό φυλλάδιο στη Ρώμη και ταξιδιωτικές επιταγές που έγιναν στον Άλμπερτ και την Ντόροθι Ρένικ. Ο Μπούλιτ ζητά και λαμβάνει φαξ αντίγραφα των αιτήσεων διαβατηρίου του ζευγαριού από το Σικάγο, όπου ανακαλύπτει ότι στην πραγματικότητα ανήκουν σε έναν τύπο που μοιάζει με τον Ρος, ονόματι Άλμπερτ Ρένικ, πωλητή μεταχειρισμένων αυτοκινήτων από το Σικάγο. Η γυναίκα του Ρένικ ήταν η γυναίκα που μόλις δολοφονήθηκε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου Σαν Ματέο. Αποκαλύπτεται ότι ο Ρένικ ήταν ένα δόλωμα που είχε δημιουργήσει ο πραγματικός Ρος για να «χτυπηθεί», ώστε ο Ρος να διαφύγει από τη χώρα.
Παραγωγή
Το Μπούλιτ ήταν μια συμπαραγωγή από την Solar Productions του ΜακΚουήν και την Warner Bros.-Seven Arts, η οποία τότε είχε επικεφαλής τον Τζακ Λ. Γουόρνερ ελπίζοντας να «κάνει μια διαφορετική αρχή».
Επιλογή ηθοποιών
Ο ΜακΚουίν βασίζει τον χαρακτήρα του Φρανκ Μπούλιτ στον επιθεωρητή του Σαν Φρανσίσκο Ντέιβ Τόσκι, με τον οποίο συνεργάστηκε πριν από τα γυρίσματα. Ο ΜακΚουίν αντέγραψε ακόμη και τη μοναδική θήκη ώμου του Τόσκι "fast-draw". Ο Τόσκι έγινε αργότερα διάσημος, μαζί με τον επιθεωρητή Μπιλ Άρμστρονγκ, ως επικεφαλείς ερευνητές του Σαν Φρανσίσκο για τα θύματα του κατά συρροήν δολοφόνου Ζόντιακ που ξεκίνησαν λίγο μετά την κυκλοφορία του Μπούλιτ. Τον Τόσκι υποδύεται ο Μαρκ Ράφαλο στην ταινία Zodiac, στην οποία ο Πολ Άιβερι (Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ) αναφέρει ότι «ο ΜακΚουίν πήρε την ιδέα για τη θήκη από τον Τόσκι». Στην Κάθριν Ρος της προσφέρθηκε ο ρόλος της Κάθι αλλά τον απέρριψε καθώς ένιωσε ότι ήταν πολύ μικρός.
Κινηματογράφηση
Η ταινία έχει πολλές σκηνές που λαμβάνουν χώρα στην ακτή του Σαν Φρανσίσκο, συμπεριλαμβανομένης της σκηνής "εισόδου". Ωστόσο, η παγκοσμίως γνωστή Γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ δεν έγινε μέρος των σκηνών, καθώς η δημοτική αρχή της πόλης δεν επέτρεψε την παραγωγή γυρισμάτων της ταινίας σε αυτόν τον τομέα. Η γέφυρα είναι ορατή μακριά σε ορισμένα πλάνα της σκηνής καταδιώξης.
Καταδίωξη αυτοκινήτου
300px|thumb|Ford Mustang Bullit 68, έκδοση του 2018. 300px|thumb|Dodge Charger του 1968. Τη στιγμή της προβολής της ταινίας, οι συναρπαστικές σκηνές με την καταδίωξη του αυτοκινήτου των δολοφόνων, με τον Στηβ ΜακΚουίν, ο οποίος τότε ήταν κορυφαίος οδηγός αγώνων, στο τιμόνι μιας πράσινης Ford Mustang σε όλες τις σκηνές του οδηγού, δημιούργησαν εκπληκτικό ενθουσιασμό. Ο Λέοναρντ Μάλτιν το χαρακτήρισε ως κλασικό πλέον κυνηγητό αυτοκινήτου, ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών του κινηματογράφου. Ο Εμανουέλ Λέβι έγραψε το 2003 ότι το Μπούλιτ περιέχει ένα από τα πιο συναρπαστικά κυνηγητά αυτοκινήτων στην ιστορία του κινηματογράφου, μια ακολουθία που έφερε επανάσταση στα πρότυπα του Χόλιγουντ. Στην νεκρολογία του για τον Πίτερ Γέιτς, ο Μπρους Γουέμπερ έγραψε: ''Η φήμη του κ. Γέιτς πιθανότατα στηρίζεται στον Μπούλιτ (1968), την πρώτη του αμερικανική ταινία - και μάλιστα, σε μια συγκεκριμένη σκηνή, ένα εκτεταμένο κυνηγητό αυτοκινήτου που έγινε αμέσως κλασικό''.
Μοντάζ
Οι σκηνές καταδίωξης στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο έδωσαν το Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ στον Φρανκ Π. Κέλερ, και έχει συμπεριληφθεί στις λίστες των «Μοντάζ Καλύτερων Ακολουθιών Όλων των Εποχών». Ο Πολ Μονάκο έχει γράψει: «Η πιο συναρπαστική σκηνή στον δρόμο, ωστόσο, εμφανίστηκε σε μια τελείως επινοημένη ακολουθία, με μια νύξη ντοκιμαντέρ- καθώς οι σκηνές καταδίωξης του αυτοκίνητου στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο, δημιουργήθηκαν από πλάνα που γυρίστηκαν για σχεδόν πέντε εβδομάδες. Ο Μπίλι Φράκερ, κινηματογραφιστής της ταινίας, απέδωσε την επιτυχία της σκηνής καταδίωξης κυρίως στο έργο του μοντέρ, Φρανκ Π. Κέλερ. Εκείνη την εποχή, ο Κέλερ πιστώθηκε ότι έκοψε το πλάνο με τόσο υπέροχο τρόπο που έκανε την πόλη του Σαν Φρανσίσκο «χαρακτήρα» της ταινίας». Το μοντάζ των πλάνων δεν ήταν χωρίς δυσκολίες. Ο Ραλφ Ρόζεμπλουμ αναφέρει το 1979 πως «όσοι νοιάζονται για τέτοια πράγματα μπορεί να γνωρίζουν ότι κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της σκηνής στο αποκορύφωμα της καταδίωξης στο Μπούλιτ, ένα αυτοκίνητο εκτός ελέγχου γεμάτο ανδρείκελα έσπασε ένα συρματόσχοινο που πρόωρα δημιούργησε μια μεγάλη φωτιά και ο μοντέρ Φρανκ Κέλερ έσωσε την σχεδόν καταστροφή με μια έξυπνη και ασυνήθιστη αντιπαράθεση εικόνων που έκαναν την έκρηξη να φαίνεται να σβήνει στην ώρα της». Αυτή η σκηνή καταδίωξης έχει επίσης αναφερθεί από τους κριτικούς ως ρηξικέλευθη στο ρεαλισμό και την πρωτοτυπία της.
Λίστα κομματιών
Την αρχική μουσική συνέθεσε ο Λάλο Σίφριν για να παρακολουθήσει τις διάφορες διαθέσεις και τη δράση της ταινίας, με την υπογραφή του Σίφριν, ως σύγχρονο αμερικανικό στυλ της τζαζ. Τα κομμάτια στο άλμπουμ του soundtrack είναι εναλλακτικές εκδόσεις αυτών που ακούστηκαν στην ταινία, που ηχογραφήθηκαν εκ νέου από τον Σίφριν με κορυφαίους μουσικούς της τζαζ, συμπεριλαμβανομένων των Μπαντ Σανκ (φλάουτο), Ρέι Μπράουν (μπάσο), Χάουαρντ Ρόμπερτς (κιθάρα) και Λάρι Μπάνκερ (τύμπανα).
Το 2000, οι αρχικές διασκευές όπως ακούστηκαν στην ταινία αναδημιουργήθηκαν από τον Σίφριν σε μια ηχογράφηση με την WDR Big Band στην Κολωνία της Γερμανίας και κυκλοφόρησαν από την δισκογραφική εταιρεία Aleph. Αυτή η κυκλοφορία περιλαμβάνει επίσης επανεγγραφές των ρυθμίσεων του άλμπουμ soundtrack του 1968 για ορισμένα κομμάτια.
Το 2009, η πρωτότυπη ηχογράφηση της παρτιτούρας που ακούστηκε ποτέ στην ταινία, η οποία ηχογραφήθηκε από τον Σίφριν στα στούντιο της Warner Bros. με τον μηχανικό Νταν Βάλιν, έγινε διαθέσιμη από το Film Score Monthly. Ορισμένα αποσπάσματα και συνθήματα είναι ουσιαστικά πανομοιότυπα με το επίσημο άλμπουμ soundtrack, ενώ πολλά πιο απαλά, πιο διασκεδαστικά στοιχεία από την ταινία δεν επιλέχθηκαν ή είχαν ξαναγραφτεί για την κυκλοφορία του soundtrack. Περιλαμβάνονται επίσης πρόσθετα στοιχεία που δεν χρησιμοποιήθηκαν στην ταινία. Επιπλέον, η συλλογή των δύο CD διαθέτει το επίσημο άλμπουμ soundtrack, πρόσφατα αναμεμειγμένο από την κύρια ταινία».
Στη σκηνή του εστιατορίου με τους Μακουίν και Μπισέ, το ζωντανό συγκρότημα που παίζει στο παρασκήνιο είναι το Meridian West, ένα κουαρτέτο τζαζ που είχε δει ο Μακουίν να παίζει στο The Trident, ένα διάσημο εστιατόριο στο Σοσαλίτο.
Η κριτική του Allmusic αναφέρει: ''Όλα στο άλμπουμ είναι οπτικά υποβλητικά όπως πρέπει να είναι η καλή μουσική του soundtrack, ωστόσο οι μεμονωμένες περικοπές είναι αρκετά σφιχτές και μελωδικές ώστε να αντέχουν σε επαναλαμβανόμενες ακροάσεις. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένα soundtrack που πετυχαίνει και ως κινηματογραφική μουσική και ως ένα αυτόνομο άλμπουμ. Αυτός ο μοναδικός συνδυασμός καθιστά το «Μπούλιτ» ένα από τα καλύτερα επιτεύγματα στην δισκογραφία του Λάλο Σίφριν και μια από τις καλύτερες μουσικές ταινιών δράσης που έχουν γραφτεί ποτέ''.
Κυκλοφορία
Το Μπούλιτ κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 17 Δεκεμβρίου του 1968. Στην Ελλάδα προβλήθηκε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 10 Ιανουαρίου 1969, ενώ επανακυκλοφόρησε για πρώτη φορά μετά από 5 χρόνια στην Ιαπωνία και στις 16 Νοεμβρίου 1974. Επίσης η ταινία προβλήθηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ώστιν στις 7 Οκτωβρίου 1999.
Εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν
Εκλογές διεξάγονται στο Αζερμπαϊτζάν για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Η χώρα είναι Προεδρική Δημοκρατία. Το 2009, έπειτα από δημοψήφισμα καταργήθηκε το όριο στις θητείες του Προέδρου. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.Το Σύνταγμα υιοθετήθηκε στις 12 Νοεμβρίου του 1995 και τροποποιήθηκε με δημοψήφισμα στις 24 Αυγούστου του 2002. Έπειτα από άλλο δημοψήφισμα, το 2016, η προεδρική θητεία παρατάθηκε στα 7 έτη.
Μπούλιτ
Box office
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Radio City Music Hall της Νέας Υόρκης την Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 1968, μαζί με μια νέα αίθουσα προβολής. Τα κέρδη της ταινίας έφτασαν τα 210.000 δολάρια στην πρώτη εβδομάδα, συμπεριλαμβανομένου ενός ρεκόρ εισητήριων του Σάββατου 49.073 δολαρίων. Με προϋπολογισμό παραγωγής ύψους 5,5 εκατομμυρίων δολαρίων, η ταινία κέρδισε πάνω από 42,3 εκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ, καθιστώντας την 5η υψηλότερη ταινία στο box office του 1968
Εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν
Από το 2003, κυβερνά απολυταρχικά στο Αζερμπαϊτζάν ο Ιλχάμ Αλίγιεφ, ενώ η Αζερική κυβέρνηση, έχει κατηγορηθεί πολλές φορές από την διεθνή κοινότητα, ακόμη και για απόλυτη και ξεκάθαρη νοθεία στις εκλογές.
Πρόσφατες προεδρικές εκλογές (2018)
Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διενεργήθηκαν στις 11 Απριλίου 2018. Ο πρόεδρος Ιλχάμ Αλίγιεφ επανεξελέγη με ποσοστό 86%.
Μπούλιτ
Κριτικές
Ο κριτικός κινηματογράφου Ρότζερ Ίμπερτ των Chicago Sun-Times έδωσε στην ταινία 4 από τα 5 αστέρια του, σημειώνοντας: ''Ο Στηβ Μακ Κουήν μερικές φορές επικρίνεται επειδή παίζει μόνο «τον εαυτό του» στις ταινίες. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Αστέρια όπως ο Στηβ Μακ Κουήν, ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, ο Τζον Γουέιν ή ο Πωλ Νιούμαν δεν είναι πρωτίστως ηθοποιοί, αλλά φυσιογνωμίες. Έχουν ένα μύθο, έναν προσωπικό μύθο που έχουν δημιουργήσει στο μυαλό μας κατά τη διάρκεια πολλών ταινιών, και όταν προσπαθούν να παίξουν ενάντια σε αυτήν την εικόνα τους, φαίνεται συνήθως ψεύτικη. Ο Μακ Κουήν ήταν μια βόμβα όπως στη υπόθεση Τόμας Κράουν για παράδειγμα, επειδή ο χαρακτήρας συγκρούστηκε με την προσωπικότητα του Μακ Κουήν. Αλλά ο Μακ Κουήν είναι υπέροχος στο «Μπούλιτ» και η ταινία είναι μεγάλη, γιατί ο σκηνοθέτης Πίτερ Γέιτς καταλαβαίνει την εικόνα του Μακ Κουήν και εργάζεται μέσα σε αυτό. Το Μπούλιτ είναι η καλύτερη ταινία δράσης των τελευταίων ετών''.
Η εφημερίδα The Guardian στην κριτική της αναφέρει: Ευχαριστημένος από τα φρέσκα μάτια του νεοφερμένου Άγγλου Γέιτς (και του ιδιοφυούς διευθυντή φωτογραφίας Γουίλιαμ Φρέικερ), η ταινία κάνει το Σαν Φρανσίσκο φρέσκο ​​και ζωντανό, αλλά και επαναπροσδιορίζει και εκσυγχρονίζει εντελώς τον θλιβερό, αδύναμο ντεμοντέ γκάνγκστερ στο οποίο ο Μπούλιτ κάνει το κυνηγητό του. Ο ιστότοπος The Hollywood Reporter σημειώνει: Είναι απλά μία από τις πιο συναρπαστικές και έξυπνες ταινίες δράσης τα τελευταία χρόνια, ίσως η καλύτερη ταινία καλών μπάτσων που μπορούμε να περιμένουμε να συναντήσουμε.
Εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν
1992
Οι επόμενες εκλογές έγιναν στις 7 Ιουνίου 1992 και ήταν οι πρώτες χωρίς κομουνιστικό έλεγχο έπειτα από 70 χρόνια. Για πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκα αφίσες και τα ΜΜΕ από πολλούς υποψηφίους στις εκλογές. Με ποσοστό 60,9% πρόεδρος εξελέγη ο Αμπουλφάζ Ελτσιμπέι.
Μπούλιτ
Κριτικές
Το περιοδικό Variety στην κριτική του για το Μπούλιτ αναφέρει πως: Η σύγκρουση μεταξύ της αστυνομίας και της πολιτικής σκοπιμότητας είναι η ουσία του Μπούλιτ, ένα εξαιρετικά καλοφτιαγμένο μελοδράμα του εγκλήματος (από το μυθιστόρημα Σιωπηλός Μάρτυς του Ρόμπερτ Λ. Πάικ που γυρίστηκε στο Φρίσκο. Ο Στηβ ΜακΚουήν παραδίδει μια πολύ ισχυρή απόδοση ως ντετέκτιβ που αναζητά έναν άνθρωπο που ο Ρόμπερτ Βον, φιλόδοξος πολιτικός, θα εκμεταλλευόταν για εγωιστικά κίνητρα. Το καλό σενάριο και η εξαιρετική σκηνοθεσία από τον Πίτερ Γέιτς διατηρούν σκόπιμα χαμηλό ρυθμό, αλλά αυξάνουν την αγωνία.
Εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν
1993
Στις προεδρικές εκλογές στις 3 Οκτωβρίου 1993 κέρδισε λαμβάνοντας 3,9 εκατομμύρια ψήφους ο Χεϊντάρ Αλίγιεφ από το Νέο Κόμμα του Αζερμπαϊτζάν με τη συμμετοχή να διαμορφώνεται στο 97,6%.
1998
Ο Χεϊντάρ Αλίγιεφ κέρδισε επανεκλογή στην προεδρία, έπειτα από τη νίκη του στις εκλογές στις 11 Οκτωβρίου 1998, λαμβάνοντας ποσοστό 77,6% των ψήφων, με προσέλευση 78,9%.
Μπούλιτ
Κριτικές
Ο ιστότοπος ανασκόπησης κριτικών Rotten Tomatoes, δίνει βαθμολογία (Αυγούστος 2021) θετικής έγκρισης 98% βασισμένες σε 42 κριτικές με μέσο όρο 7.80/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: Ο Στιβ ΜακΚουήν είναι ψύχραιμος σαν πάγος σε αυτή τη συναρπαστική αστυνομική διαδικασία που τυχαίνει να περιέχει αναμφισβήτητα τη μεγαλύτερη καταδίωξη αυτοκινήτου που υπήρξε ποτέ. Στο Metacritic στην ταινία αποδίδεται μέσος όρος βαθμολογίας 81 στα 100, με βάση 20 κριτικές κριτικών, υποδεικνύοντας «γενικά ευνοϊκές κριτικές».
Κληρονομιά
Η καταδίωξη αυτοκινήτου στο Μπούλιτ έχει εμπνεύσει μετέπειτα πολλές ταινίες, μεταξύ των οποίων είναι:
Εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν
2003
Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Οκτωβρίου 2003 εξελέγη πρόεδρος, όπως αναμενόταν, ο γιος του προηγούμενου προέδρου, Ιλχάμ Αλίγιεφ, λαμβάνοντας ποσοστό 75,38%. Οι διεθνείς παρατηρητές χαρακτήρισαν τις εκλογές ως "μη ελεύθερες και μη δίκαιες". Η συμμετοχή ήταν 62,85%.
Μπούλιτ
Κληρονομιά
Εκτός από τον κινηματογράφο, η καταδίωξη στο Μπούλιτ έχει εμπνεύσει και τηλεοπτικές σειρές όπως:
Το όνομα Ford Mustang έχει συνδεθεί στενά με την ταινία. Το 2001, η Ford Motor Company κυκλοφόρησε την έκδοση Bullitt Ford Mustang GT. Μια άλλη έκδοση του Ford Mustang Bullitt, που μοιάζει περισσότερο με την αρχική Mustang του Μπούλιτ, κυκλοφόρησε το 2008, για να τιμήσει την 40η επέτειο της ταινίας. Μια τρίτη έκδοση κυκλοφόρησε το 2018 για τα μοντέλα 2019 και 2020. Το 2009, ο Μπαντ Μπρούτσμαν κατασκεύασε ένα αυθεντικό αντίγραφο του Ford Mustang της ταινίας, πλήρως εξοπλισμένο με μοντέρνα στοιχεία, για την τηλεοπτική σειρά Overhaulin' του 2009 για πέντε επεισόδια, καθώς και για το Celebrity Rides: Speed Bullitt of Hollywood, με οικοδεσπότη τον Τσαντ Μακουίν, γιο του Στηβ Μακουίν.
Εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν
2008
Ο πρόεδρος Ιλχάν Αλίεφ επανεξελέγη με ποσοστό 88% στις εκλογές που έγιναν στις 15 Οκτωβρίου 2008. Οι εκλογές εποπτεύτηκαν από περισσότερους από 500 εκλογικούς παρατηρητές.
1990
Οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές διεξήχθησαν στις 30 Σεπτεμβρίου και στις 14 Οκτωβρίου 1990 για το Ανώτατο Σοβιέτ της σοβιετικής σοσιαλιστικής δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν. Οι 280 εκλεγέντες ανήκαν στο Κομουνιστικό Κόμμα του Αζερμπαϊτζάν (Azərbaycan Kommunist Partiyası).
Μπούλιτ
Οικιακές εκδόσεις
Στις 27 Φεβρουαρίου, η Warner Home Video ανακοίνωσε ότι θα κυκλοφορήσει δύο νέες εκδόσεις υψηλής ευκρίνειας που θα κάνουν την εμφάνιση τους σε HD DVD και Blu-ray Disc. Ολα τα επιπλέον υλικά θα διατείθονται μαζί με την βασική έκδοση των εκδόσεων υψηλής ευκρίνειας.
Εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν
1995-96
Στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, που έγιναν σε δύο γύρους (12 Νοεμβρίου και 26 Νοεμβρίου 1995) εξελέγησαν τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης. Ωστόσο, οι εκλογές ακυρώθηκαν λόγω νοθείας σε 15 εκλογικές περιφέρειες και νέες εκλογές διενεργήθηκαν στις 4 Φεβρουαρίου 1996. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το Νέο Κόμμα του Αζερμπαϊτζάν, το οποίο κέρδισε τις 59 από τις συνολικά 125 έδρες με την προσέλευση από τους ψηφοφόρους να διαμορφώνεται στο 86,1%.
2000-01
Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 5 Νοεμβρίου 2000, σημειώθηκαν ξανά μαζικές παρατυπίες, με αποτέλεσμα να επαναληφθούν στις 7 Ιανουαρίου 2001 σε 11 εκλογικές περιφέρειες. Το κυβερνών Νέο Κόμμα του Αζερμπαϊτζάν κέρδισε τις 75 από τις συνολικά 125 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.
Μπούλιτ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πίτερ Γέιτς Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Λάλο Σίφριν Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Εκλογές στο Αζερμπαϊτζάν
2005
Οι βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 6 Νοεμβρίου 2005 χαρακτηρίστηκαν από τρομοκράτηση των οπαδών της αντιπολίτευσης και παρεμπόδιση λειτουργών του Τύπου. Το Νέο Κόμμα κέρδισε τις εκλογές, με 56 έδρες επί συνόλου 125.
2010
Εκλογές για βουλή διεξήχθησαν στις 7 Νοεμβρίου 2010. Η αντιπολίτευση ισχυρίστηκε ότι έγιναν παρατυπίες κατά την διεξαγωγή των εκλογών. Το κυβερνών Νέο Κόμμα του Αζερμπαϊτζάν του προέδρου Ιλχάμ Αλίεφ κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών, με 73 έδρες επί συνόλου 125 στο Κοινοβούλιο. Εθνοσυνέλευση του Αζερμπαϊτζάν, 7 Νοεμβρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ποσοστό !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
2016
Στο δημοψήφισμα που διεξήχθη στις 26 Σεπτεμβρίου 2016 ζητήθηκε από τους ψηφοφόρους να εγκρίνουν 29 τροποποιήσεις στο σύνταγμα, ψηφίζοντας ξεχωριστά για την καθεμιά. Και οι 29 αναθεωρήσεις εγκρίθηκαν από το 89% και το 95% των ψηφοφόρων.
1991
Το πρώτο δημοψήφισμα πριν την ανεξαρτησία έγινε στις 17 Μαρτίου 1991 οπότε υπερψηφίστηκε με ποσοστό 94% από το Αζερμπαϊτζάν να παραμείνει η Σοβιετική Ένωση ως ομοσπονδία. Στις 29 Δεκεμβρίου 1991, λίγο μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, οι πολίτες τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας σε άλλο δημοψήφισμα, με ποσοστό 99,8%.
1993
Στις 29 Αυγούστου 1993 σε δημοψήφισμα που αποτέλεσε εθνική ψήφο εμπιστοσύνης για τον πρόεδρο Αμπουλφάζ Ελτσιμπέι (έπειτα από ένα πραξικόπημα τον Ιούνιο) οι πολίτες ψήφισαν υπέρ του προέδρου με ποσοστό μόλις 2%. Η συμμετοχή ήταν 91,6% και ως αποτέλεσμα, ο Ελτσιμπέι αποχώρησε επίσημα από την εξουσία την 1η Σεπτεμβρίου.
1995
Στο πρώτο δημοψήφισμα για σύνταγμα στις 12 Νοεμβρίου 1995 (παράλληλα με τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου των βουλευτικών εκλογών), οι πολίτες υπερψήφισαν με 91,9% και με προσέλευση 86,1% το σχέδιο συντάγματος.
Παραπομπές
*
Συμβόλαιο θανάτου
Το συμβόλαιο θανάτου είναι προφορική συμφωνία μιας μορφής δολοφονίας, στην οποία κάποιος προσλαμβάνει κάποιον άλλο για να σκοτώσει ένα άτομο-στόχο ή ομάδα ανθρώπων. Αφορά μια παράνομη συμφωνία μεταξύ δύο ή περισσότερων συμβαλλόμενων ατόμων στην οποία ένας συμφωνεί να σκοτώσει το στόχο με αντάλλαγμα κάποια μορφή πληρωμής, χρηματική ή άλλη. Κάθε συμβαλλόμενος μπορεί να είναι ένα άτομο, ομάδα ή οργάνωση.
Σε όλη την ιστορία, το συμβόλαιο θανάτου έχει συνδεθεί με το οργανωμένο έγκλημα και με βεντέτες. Για παράδειγμα, στην πρόσφατη ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, η συμμορία Murder Inc. είχε διαπράξει εκατοντάδες δολοφονίες μεταξύ της δεκαετίας του 1920 και της δεκαετίας του 1940 για λογαριασμό του Εθνικού Συνδικάτου του Εγκλήματος και της Αμερικανικής Μαφίας.
Το συμβόλαιο θανάτου δίνει το πλεονέκτημα σε αυτόν που προσλαμβάνει να μην εμπλέκεται άμεσα στη δολοφονία. Αυτό καθιστά ακόμη πιο δύσκολο να συνδεθεί ο «εργοδότης» με τη δολοφονία και μειώνει την πιθανότητα της δημιουργίας ενοχής για τον διαπεπραγμένο φόνο, επειδή η πρόσληψη αυτή του δίνει άλλοθι και δε φαίνεται να διέπραξε αυτός τη δολοφονία. Επίσης, το συμβόλαιο θανάτου χρησιμοποιείται συχνά όταν δεν υπάρχει η δυνατότητα ενός θανάτου να μοιάζει με αυτοκτονία, όπως μία σύζυγος προσλαμβάνει κάποιον για τη δολοφονία του συζύγου της.
Νομική πλευρά
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, και σε πολλές άλλες χώρες, μια σύμβαση για να σκοτώσει ένα άτομο κάποιο άλλο είναι άκυρη, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είναι νομικά εκτελεστή. Κάθε σύμβαση για τη διάπραξη πλημμελήματος δεν είναι εκτελεστή. Έτσι, αν ένας εκτελεστής παίρνει μεν τα χρήματα, αλλά στη συνέχεια, παραλείψει ή αρνηθεί να εκτελέσει τον στόχο του, ο «εργοδότης» δεν μπορεί να ασκήσει αγωγή αποζημίωσης για παραβίαση της σύμβασης. Αντίθετα, αν ο εκτελεστής σκοτώσει τον στόχο, όπως είχε υποσχεθεί, αλλά ο «εργοδότης» αρνείται να πληρώσει, ο εκτελεστής δεν μπορεί να μηνύσει τον πελάτη για χρηματική αποζημίωση.
Επιπλέον, τόσο ο δολοφόνος όσο και το πρόσωπο που πλήρωσε τον δολοφόνο, μπορεί να βρεθεί ένοχος για φόνο. Πράγματι, οι πράξεις απλώς και μόνο της διαπραγμάτευσης και της πληρωμής για ένα συμβόλαιο θανάτου, αναγνωρίζονται το ίδιο από τον νόμο και τιμωρούνται ως απόπειρα δολοφονίας, καθώς αποτελούν το «σημαντικό βήμα» προς τον σχεδιασμό ενός εγκλήματος ο οποίος είναι απαραίτητος για τον καταλογισμό ευθύνης της απόπειρας του εγκλήματος.
Σε ορισμένες χώρες με τη θανατική ποινή σε ισχύ, ένα συμβόλαιο θανάτου μπορεί να είναι μια ειδική περίσταση που ο δολοφόνος θα καταδικαστεί και θα του επιβληθεί ποινή του θανάτου.
Δολοφονίες βάσει συμβολαίου στο λαϊκό πολιτισμό
Το θέμα του συμβόλαιο θανάτου στη λαϊκή φαντασία.
Κινηματογράφος
Εκτελεστές σε ταινίες εγκλήματος:
"Εκκεντρικές" ενσαρκώσεις απ' τα μέσα των 1990's έως τα τέλη των 2000's
Σε άλλες χώρες η εικόνα ενός εκτελεστή είναι συχνά ένα τραγικό άτομο και παράλληλα μια μοναχική ύπαρξη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκληματολογία Κατηγορία:Μαφία Κατηγορία:Θανατώσεις ανά τύπο Κατηγορία:Δραστηριότητες οργανωμένου εγκλήματος
Scirocco (αντιτορπιλικό)
Το Scirocco ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης Maestrale που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Ολοκληρώθηκε το 1934 και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Περιγραφή
Τα αντιτορπιλικά της κλάσης Maestrale ναυπηγήθηκαν βάσει εντελώς νέου σχεδίου που αναπτύχθηκε προκειμένου να επιλυθούν τα προβλήματα ευστάθειας που αντιμετώπιζαν τα προγενέστερα πλοία της κλάσης Folgore. Είχαν ολικό μήκος 106,7 m, πλάτος 10,15 m και μέσο βύθισμα 3,31 m το οποίο έφθανε στα 4,3 m με πλήρες φορτίο. Το εκτόπισμά τους ανέρχονταν σε 1640 t (1610 LT) με κανονικό φορτίο και έφθανε στους 2243 t (2208 LT) με πλήρες. Το πλήρωμά τους την περίοδο του πολέμου αποτελούνταν από 190 αξιωματικούς και ναύτες.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Maestrale Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Taste Before You Waste
Το Taste Before You Waste (Δοκίμασέ το πριν το σπαταλήσεις), είναι πρωτοβουλία πολιτών η οποία δημιουργήθηκε στο Άμστερνταμ το 2012 τη μείωση των οργανικών απορριμάτων από την σπατάλη τροφής. Η ομάδα δραστηριοποιείται σε αγορές στα πλαίσια της κυκλικής οικονομίας, προετοιμάζει γεύματα και οργανώνει κέιτερινγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο ιστότοπος της πρωτοβουλίας.
Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1868
Η Κυβέρνηση Δημητρίου Βούλγαρη 1868 - Υπουργείον Βούλγαρη, (Ιανουάριος 1868 - Ιανουάριος 1869), αν και σχηματίστηκε για να λειτουργήσει ως "υπηρεσιακή", (αντικατέστησε την παραιτηθείσα «κυβέρνηση Μωραϊτίνη») προκειμένου να διοργανώσει τις εκλογές που προκηρύχθηκαν, τελικά, με την νίκη της παράταξης στις εκλογές μετατράπηκε σε "τακτική".
Την επομένη ημέρα από την ανάληψη των καθηκόντων της νέας κυβέρνησης, ο βασιλιάς Γεώργιος διέλυσε την Βουλή, και προκήρυξε εκλογές, που προγραμματίστηκαν να γίνουν από τις 21 έως τις 24 Μαρτίου του 1868, ενώ το άνοιγμα της νέας Βουλής καθορίστηκε για τις 25 Απριλίου του ίδιου έτους. .
Η παράταξη του Βούλγαρη κατόρθωσε να κερδίσει στις εκλογές την πλειοψηφία των βουλευτικών εδρών (90 από τις 187 έδρες), κυρίως γιατί οι σημαντικότεροι αντίπαλοί του, όπως ο Κουμουνδούρος, και ο Τρικούπης δεν εκλέχτηκαν καν βουλευτές. . Όταν άρχισε ο έλεγχος των αποτελεσμάτων από το Κοινουβούλιο στις 15 Μαΐου, ο Βούλγαρης κατάφερε να απαλλαγεί και από άλλους αντιπάλους, όπως τον Κωνσταντίνο Λομβάρδο και τον Δημήτριο Χρηστίδη, ακυρώνοντας την εκλογή τους. Σύμφωνα με τον ιστορικό Κυριακόπουλο, «...Ούτω από του 1868 άρχεται η επιδίωξις κυβερνητικής πλειοψηφίας κατά το σύστημα ό ηκολουθήθη και κατά την εποχή της Α' Δυναστείας, δια της νοθεύσεως των φρονημάτων του Λαού κατά την ενέργειαν των εκλογών και την εξέλεγξιν αυτών.."..
Η κυβέρνηση Βούλγαρη παραιτήθηκε τον Ιανουάριο του 1869, όταν αρνήθηκε να υπογράψει το κείμενο της «Συνδιάσκεψης των Παρισίων» για το ζήτημα της Κρήτης, όπου ζητούσε την πλήρη αποχή της Ελλάδας από πολεμικές ενέργειες στην Κρήτη ή υπέρ των Κρητικών καθώς και την βίαιη καταστολή όσων επιχειρούσαν τέτοιες ενέργειες.
Πηγές
1868 Κατηγορία:1868
Βασίλειος Δαλιάνης
Ο Βασίλειος Δαλιάνης (πέθανε στις 17 Μαΐου 1960), του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας στρατιωτικός και μετά πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία και μετά την αποστρατεία του ασχολήθηκε με τα κοινά. Εξελέγη βουλευτής Ηλείας στις εκλογές του 1923.
Πέθανε στην Αθήνα στις 17 Μαΐου 1960 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίου Λουκά Πατησίων. Με τη σύζυγό του Μαρίνα, απέκτησαν 1 κόρη και 2 γιους.
Σιμόνε Σκουφφέτ
Ο Σιμόνε Σκουφφέτ (γεννημένος στις 31 Μαΐου 1996 στο Ούντινε του Φρίουλι-Βενέτσια Τζούλια) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για λογαριασμό της Ουντινέζε Κάλτσιο.
Τεχνικά Χαρακτηριστικά
Θεωρούμενος ως ένας από τους πλέον ελπιδοφόρους νεαρούς ποδοσφαιριστές της γενιάς του, έχει συγκριθεί αρκετές φορές με τον Τζιανλουίτζι Μπουφόν λόγω του νεαρού της ηλικίας του, καθώς πραγματοποίησε όπως και τον τελευταίο το ντεμπούτο του στην Σέριε Α σε ηλικία 17 ετών. Έχει δεχθεί κολακευτικά σχόλια για τα αντανακλαστικά του και τις ικανότητές του , καθώς και για την σιγουριά που εμπνέει στις εξόδους του. Πρότυπό του είναι ο πρώην τερματοφύλακας της Ουντινέζε Σαμίρ Χαντάνοβιτς.
Συλλογική Καριέρα
Προερχόμενος από την Πριμαβέρα της μεγάλης ομάδας της γενέτειράς του, Ουντινέζε, προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου στις αρχές της σεζόν 2013-14.
Έγινε ο πρώτος παίκτης προερχόμενος από την ευρύτερη περιοχή του Φρίουλι που να φορά την φανέλα των bianconeri, κάτι περισσότερο από είκοσι χρόνια μετά τον Φάμπιο Ροσσίττο, ενώ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Σέριε Α στις 1 Φεβρουαρίου 2014 σε ηλικία 17 ετών, στη διάρκεια μιας εκτός έδρας νίκης με σκορ 0-2 απέναντι στην Μπολόνια, αντικαθιστώντας τον βασικό τερματοφύλακα του συλλόγου Ζέλικο Μπρίκιτς ο οποίος είχε τραυματιστεί. Έπειτα από σταθερές εμφανίσεις, διατήρησε την θέση του ως βασικός και μετά την επιστροφή από τον τραυματισμό του Μπρίκιτς.
Διεθνής Καριέρα
Με την Εθνική Ιταλίας U-17, πήρε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο U17 του 2013, διακρινόμενος ως ένας από τους κορυφαίους παίκτες της azzurra. Από τις 10 ως τις 12 Μαρτίου 2014, έλαβε μέρος σε ολιγοήμερη προπονητική προετοιμασία υπό τον Τσέζαρε Πραντέλλι, ομοσπονδιακό τεχνικό της Ιταλίας, η οποία διοργανώθηκε με στόχο την καλύτερη παρακολούθηση νεαρών παικτών ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ19 Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κάλτσιο Κόμο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α
Ανδρέας Τσίπας
Ο Ανδρέας Τσίπας (1904-1956) ήταν σλαβόφωνος Έλληνας κομμουνιστής και διετέλεσε Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ την περίοδο από τον Ιούλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1941. Μετά τον εμφύλιο πόλεμο εγκαταστάθηκε στη Γιουγκοσλαβία μέχρι το τέλος της ζωής του.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ανδρέας Τσίπας γεννήθηκε στον Άγιο Παντελεήμονα Φλώρινας το 1904 και ήταν Σλαβομακεδόνας. Εργαζόταν ως αγρότης και ως καπνεργάτης και εντάχθηκε στο ΚΚΕ στη δεκαετία του '20. Το 1934 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ.
Δικτατορία Μεταξά και αποφυλάκιση από την Ακροναυπλία
Το 1936 στην περίοδο της δικτατορίας της 4ης Αυγούστου συνελήφθη και φυλακίστηκε στην Ακροναυπλία μέχρι το 1941. Εκεί ήταν στην ηγεσία της καθοδήγησης μαζί με τους Γιάννη Ιωαννίδη, Κώστα Θέο, Βασίλη Βερβέρη και Μιχάλη Σινάκο.
Στην ηγεσία του ΚΚΕ
Αμέσως μετά την αποφυλάκισή του μετέβη στην Αθήνα και εργάστηκε για την ανασυγκρότηση του ΚΚΕ. Την περίοδο Μαΐου – Ιουνίου 1941 συγκροτήθηκε η λεγόμενη Νέα Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ (ΝΚΕ) με τέσσερα μέλη: τον Πέτρο Ρούσο, την Χρύσα Χατζηβασιλείου, τον Παντελή Καραγκίτση και τον Ανδρέα Τσίπα. Στις 1-3 Ιούλη του 1941 συνήλθε στην Αθήνα η 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ από τα 4 μέλη της ΝΚΕ και τους Κώστα Λαζαρίδη και Ανδρέα Τζήμα. Η Ολομέλεια κάλεσε τον ελληνικό λαό, τα κόμματα και τις οργανώσεις του σε ένα εθνικό μέτωπο απελευθέρωσης. Γραμματέας της ΝΚΕ ανέλαβε ο Ανδρέας Τσίπας με εντολή του έγκλειστου στην Ακροναυπλία Γιάννη Ιωαννίδη. Την 1η Αυγούστου 1941, με την καθοδήγηση της ΝΚΕ, εκδόθηκε το πρώτο φύλλο της νέας σειράς του Ριζοσπάστη.
Τον Δεκέμβριο του 1941 ο Ανδρέας Τσίπας αντικαταστάθηκε στη θέση του Γραμματέα της ΚΕ από τον Γιώργη Σιάντο, που λίγο καιρό πριν δραπέτευσε κατά τη μεταγωγή του από τις φυλακές της Κέρκυρας. Ύστερα από ένα σύντομο χρονικό διάστημα ο Τσίπας απομακρύνθηκε από κάθε υπεύθυνη καθοδηγητική θέση γιατί, παρά το ανεπτυγμένο ιδεολογικοπολιτικό του επίπεδο, παραβίαζε θεμελιώδεις συνωμοτικούς κανόνες και ήταν εθισμένος στο αλκοόλ. Μετά την καθαίρεσή του ως στοιχείου λούμπεν, μετακινήθηκε στη Σόφια.
Εμφύλιος
Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου συμμετείχε στη ΝΟΦ. Μετά την ήττα του ΔΣΕ εγκαταστάθηκε στη Γιουγκοσλαβία, στην πόλη Μοναστήρι (Μπίτολα) όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1956.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γενικοί Γραμματείς του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Αγρότες
Γκργκουρ Γκόλουμπιτς
Ο Γκργκουρ Γκόλουμπιτς (Σερβικά Κυριλλικά: Гргур Голубић, кесар Гргур, π. 1347–61) από τον Οίκο Μπράνκοβιτς ήταν Σέρβος ευγενής, ο οποίος υπηρέτησε τους Αυτοκράτορες Στέφαν Ντούσαν (βασίλευσε μεταξύ 1331–55) και Στέφαν Ούρος Ε΄ ως Καίσαρας. Ήταν υιός του Σεβαστοκράτωρα Μπράνκο Μλαντένοβιτς, ενώ κυβέρνησε το όμπλαστ (επαρχία) του Πόλογκ, το οποίο ευρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας.
Ο Γκργκουρ ήταν δεύτερος υιός του Σεβαστοκράτορα Μπράνκο Μλαντένοβιτς, κυβερνήτης της Οχρίδας κατά την περίοδο εξουσίας του Αυτοκράτορα Ντούσαν (π. 1346). Μεγαλύτερος αδερφός του ήταν ο Νίκολα Ράντονγια (απεβίωσε το 1399), ενώ νεαρότερος αδερφός του ήταν ο Βουκ Μπράνκοβιτς (1345–1397). Ξάδερφός του ήταν ο άρχοντας Νίκολα Αλτομάνοβιτς (π. 1348–76), η μητέρα του οποίου, Ρατοσλάβα, ήταν πατρική θεία του Γκργκουρ. Πάππος του ήταν ο Βοϊβόδας Μλάντεν (π. 1323–26), ο οποίος υπηρέτησε τους Βασιλείς Στέφαν Μίλουτιν (βασίλευσε μεταξύ 1282–1321) και Στέφαν Ντετσάνσκι (βασίλευσε μεταξύ 1321–31), ενώ αναφέρεται ως έχων διατελέσει κυβερνήτης του Τρεμπίνιε και της Ντρατσέβιτσα το 1323. Ο Γκργκουρ αναφέρεται για πρώτη φορά τον Μάρτιο του 1347, με τον τίτλο του Καίσαρα, σε μια επιστολή του Πάπα Ιννοκέντιου ΣΤ΄ προς τον Αυτοκράτορα Ντούσαν. Ο Γκργκουρ αναφέρεται σε χάρτες που εξεδόθησαν από τον Ντούσαν και χρονολογούνται στην περίοδο μεταξύ 1348–54 του Μοναστηριού των Αγίων Αρχαγγέλων του Πρίζρεν, στις οποίες ο Γκργκουρ φέρεται να είχε υπό την κατοχή του εδάφη στην ευρύτερη περιοχή του Πρίζρεν. Ο Γκργκουρ και ο Επίσκοπος Γκριγκόριε της Δεάβολης ίδρυσαν την Μονή Ζαούμ (Εκκλησία της Αειπάρθενου Ζάουμσκα, Μποκορόντιτσα Ζάχουμσκα) επί της Λίμνης Οχρίδας πλησίον του Ζαούμ, όπου και εισήγαγε την λατρεία της Παρθένου της Ζαχλουμίας (εξ'ου και το όνομά της).
Πηγές
Κατηγορία:Οχρίδα Κατηγορία:Δυναστεία των Μπράνκοβιτς Κατηγορία:Καίσαρες Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1939
Οι Πανελλήνιοι Γυναικείοι Αγώνες 1939 διεξήχθησαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο το Σαββατοκύριακο 3 και 4 Ιουνίου 1939, παράλληλα με τον εαρινό μαραθώνιο δρόμο κυπέλλου ανδρών και το πρωτότυπο σύνθετο αγώνισμα τριάθλου ταχυτήτων ανδρών. Νικητής αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για δεύτερη συνεχή χρονιά.
Χρονικό των αγώνων
Στους αγώνες μετείχαν "υπερπεντήκοντα αθλήτριαι" από οκτώ σωματεία: πέντε του κέντρου και τρία επαρχιακά. Μάλιστα τη δεύτερη θέση στη βαθμολογία, μετά τον Πανελλήνιο, κατέλαβε ο Γ.Σ. Λάρισας. Μετείχαν και σχολεία αλλά δεν βαθμολογήθηκαν ως σύλλογοι. Στα αξιοσημείωτα η αποχή του Παλαιού Φαλήρου που υπήρξε εκ των πρωτοπόρων στο γυναικείο αθλητισμό και είχε αναδειχθεί πολλές φορές πρωταθλητής. Επίσης, δεν μετείχε ο Γ.Σ. Βόλου που είχε εντυπωσιάσει την προηγούμενη χρονιά.
Στις 9 Ιουλίου διεξήχθη το γυναικείο πρωτάθλημα τριαγμού (τριάθλου: 100μ-μήκος-ακόντιο), που ήταν εκτός ομαδικής βαθμολογίας, παράλληλα με τον "μηνιαίο διαγωνισμό αθλητριών".
Κατάταξη
* Είναι γνωστοί μόνο οι βαθμοί που αφορούν στα μετάλλια.
Δήμος Βισαλτίας
Ο Δήμος Βισαλτίας είναι δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, που συστάθηκε την 1η Ιανουαρίου 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αχινού, Βισαλτίας, Νιγρίτας και Τραγίλου. Το νότιο - νοτιοδυτικό μέρος του είναι ορεινό (400-1000 μέτρα), ενώ το βόρειο - βορειοανατολικό μέρος του είναι πεδινό. Το τοπικό συμβούλιο του δήμου αποτελείται από 27 συμβούλους, εκ των οποίων οι 3 εκλέγονται στην ΔΕ Αχινού, οι 7 στην ΔΕ Βισαλτίας, οι 12 στην ΔΕ Νιγρίτας και οι 5 στην ΔΕ Τραγίλου. Έδρα του είναι η Νιγρίτα.
300px|thumb|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Βισαλτίας.
Δημοτικές ενότητες και οικισμοί
thumb|300px|Χάρτης των ενοτήτων (και πρώην δήμων) από τις οποίες αποτελείται ο Δήμος Βισαλτίας.{{legend|lightblue|Βισαλτίας}}{{legend|yellow|Νιγρίτας}}{{legend|red|Αχινού}}{{legend|lightgreen|Τραγίλου}}
Ο Δήμος Βισαλτίας διαιρείται σε 4 δημοτικές ενότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στους 4 καταργηθέντες δήμους. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε κοινότητες, οι οποίες αντιστοιχούν στα τοπικά διαμερίσματα των καταργηθέντων δήμων.
Δημοτική ενότητα Αχινού
Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Αχινού βρίσκονται και οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί Καυκασιανά, Τσακαλάδες και Χωραφάκια.
Δημοτική ενότητα Βισαλτίας
Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Βισαλτίας βρίσκονται και οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί Απιδιές, Κουρατζανλή και Παρχάρι.
Δημοτική ενότητα Νιγρίτας
Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Νιγρίτας βρίσκονται και οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί Γεωργουλά και Μαυρόλογγος, καθώς και ο σήμερα συμπτυγμένος οικισμός Σούρπα.
Δημοτική ενότητα Τραγίλου
Η δημοτική ενότητα (πρώην δήμος) Τραγίλου καταλαμβάνει έκταση 197,8 τ.χλμ. και έχει συνολικό πληθυσμό 3.885 κατοίκους. Ο πρώην δήμος είχε συσταθεί το 1999 με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση των παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής που αναφέρονται παρακάτω. Ο πρώτος δήμαρχος ήταν ο Γεώργιος Παπαπαναγιώτου που εκλέχθηκε το 1998 Τελευταίος δήμαρχος του Δήμου Τραγίλου ήταν ο Χρυσόστομος Γκαντίδης του Νικολάου που είχε εκλεγεί και το 2006 αλλά και το 2002. Έδρα του πρώην δήμου ήταν η Μαυροθάλασσα.
Επίσης, στο έδαφος της σημερινής δημοτικής ενότητας Τραγίλου βρίσκονται και οι εγκαταλελειμμένοι οικισμοί Αμυγδαλοχώρι, Ινελή, Καστρί και Τουλάδες, καθώς και ο σήμερα συμπτυγμένος οικισμός Πύργος.