cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζάκσον Πορόσο
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Σαν Λορένσο, ο Πορόσο ξεκίνησε την καριέρα του με τη Λίγκα Ντεπορτίβα Ουνιβερσιτάρια ντε Κίτο. Στη συνέχεια εκπροσώπησε τις Σαντίνο, Μάντα και Ιντεπεντιέντε ντελ Βάλε πριν επιστρέψει στη Μάντα το 2016 Ο Πορόσο έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του το 2017, στη 2η Κατηγορία του Ισημερινού. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 22 Απριλίου του ίδιου έτους, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ της ομάδας του σε μια εκτός έδρας ήττα με 3–1 εναντίον της Κολόν. Ο Πορόσο ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν με ένα γκολ σε 16 συμμετοχές και είχε επίσης μια δοκιμή στην Παλμέιρας τον Δεκέμβριο του 2017.
Σάντος
Στις 23 Μαρτίου 2018, μόλις ο Πορόσο συμφώνησε σε συμβόλαιο με τη Σάντος, αρχικά ανατέθηκε στην ομάδα Κ-20 της Σάντος. Μετά απο προβλήματα με το συμβόλαιό του, εντάχθηκε στον σύλλογο τον Αύγουστο, μετά τα 18α γενέθλιά του.
Μποαβίστα
Την 1η Οκτωβρίου 2020, ο Πορόσο ανακοινώθηκε από την Μποαβίστα συμφωνώντας σε πενταετές συμβόλαιο, με συνολικό 500.000 €. Η Σάντος έλαβε το 80% της αξίας και διατήρησε επίσης το 16% σε μελλοντική πώληση.
Τρουά
Στις 24 Ιουνίου 2022, ο Πορόσο υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την Τρουά.
Ολυμπιακός
Στις 2 Αυγούστου 2023, ο Πορόσο ανακοινώθηκε από τον Ολυμπιακό με μορφή δανεισμού.
Εθνική ομάδα
Στις 14 Φεβρουαρίου 2017, ο Πορόσο κλήθηκε στην Εθνική Ισημερινού Κ17 για το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής Κ17, όντας βασικός κατά τη διάρκεια τη; διοργάνωσης και σημειώνοντας ένα γκολ εναντίον της Ουρουγουάης στις 26 Φεβρουαρίου. Στις 2 Ιανουαρίου 2019, συμπεριλήφθηκε 23 μελή ομάδα Κ20 ετών για το Πρωτάθλημα Νότιας Αμερικής Κ20 του 2019.
Ο Πορόσο ήταν βασικός κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, καθώς συμπεριλήφθηκε στην Κορυφαία Ενδεκάδα της Διοργάνωσης, καθώς η ομάδα του στέφθηκε πρωταθλήτρια. Στις 12 Μαρτίου 2019, κλήθηκε στην Εθνική Ισημερινού ανδρών για φιλικά με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ονδούρα.
Ο Πορόσο έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 10 Σεπτεμβρίου 2019, μπαίνοντας ως αλλαγή για τον Φέλιξ Τόρες στη νίκη με 3–0 εναντίον της Βολιβίας στην Κουένκα.
Διακρίσεις
Ισημερινός Κ20
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τον Ισημερινό Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού Κ23 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισημερινού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
The Legend of Spyro: Dawn of the Dragon
Το The Legend of Spyro: Dawn of the Dragon είναι το τρίτο και τελευταίο παιχνίδι της σειράς The Legend of Spyro. Ο αρχικός του τίτλος ήταν The Legend of Spyro: The Darkest Hour. Κυκλοφόρησε τον ίδιο μήνα με τα δύο προηγούμενα παιχνίδια της τριλογίας. Παρ' όλο που η Krome Studios ανέπτυξε τα προηγούμενα παιχνίδια, αυτό το παιχνίδι αναπτύχθηκε από την Etranges Libellules και την Tantalus Media, η οποία ανέπτυξε την έκδοση του DS.
Τρόπος παιχνιδιού
Πρόκειται για το πρώτο παιχνίδι Spyro που επιτρέπει στον παίκτη να πετάξει όποτε θέλει (free-fly mode). Το παιχνίδι επίσης περιέχει co-op με την Cynder, όπου ο παίκτης μπορεί να παίξει είτε με Spyro είτε με Cynder. Τα επίπεδα εδώ είναι αρκετά μεγαλύτερα από τα δύο προηγούμενα παιχνίδια και υπάρχουν μεγάλες περιοχές για εξερεύνηση. Στα δυο προηγούμενα παιχνίδια ο Spyro έπρεπε να ταξιδέψει σε κάθε επίπεδο με γραμμικό τρόπο και να νικήσει τους εχθρούς. Το παιχνίδι αυτό χαρίζει περισσότερη ελευθερία στον παίκτη διότι έχει μεγάλα επίπεδα για να εξερευνήσει καθώς και αντικείμενα που πρέπει να συλλέξει. Ο Spyro έχει την ανάσα φωτιάς, ηλεκτρισμού, πάγου και Γης και η Cynder δηλητήριο, φόβο, αέρα και σκιά.
Λόγω ότι το παιχνίδι αναπτύχθηκε από διαφορετική εταιρεία από τα δυο προηγούμενα, ο Spyro και η Cynder έχουν υποβληθεί σε κάποιες μικροαλλαγές που τους κάνουν να δείχνουν μεγαλύτερους και γηραιότερους.
Πλοκή
Μετά από τρία χρόνια φυλάκισης σε έναν κρύσταλλο, ο Spyro και η Cynder ξυπνούν και προσπαθούν να σταματήσουν τον αφέντη του σκότους, τον Malefor από το να καταστρέψει τον κόσμο.
Υποδοχή
Συνολικά, το παιχνίδι έλαβε γενικά μικτές κριτικές μετά την κυκλοφορία του, κερδίζοντας μια μέση βαθμολογία 62% στο Metacritic. Ο Matt Casamassina του IGN έδωσε στο παιχνίδι ένα 7.3 και είπε ότι "Δεν υπάρχει καμία νέα γενιά και το παιχνίδι δεν αισθάνεται φρέσκο, αλλά οι βασικές αρχές είναι υγιής και η παρουσίαση καλύτερη από ότι θα περιμένατε". Το Gamezone του έδωσε ένα 8.5 επαινώντας το θαυμάσιο soundtrack και τις φωνές αλλά κριτικάροντας το multi-player χαρακτηρίζοντας το "περιττό και για λόγους ενθουσιασμού" και ότι τα γραφικά ότι είναι τόσο φωτεινά που τυφλώνουν.
Ήταν υποψήφιο για καλύτερες φωνές για το Wii από το IGN.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2008 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Nintendo DS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Spyro Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια split-screen multiplayer
Αλεσάντρο Σάλβιο
Ο Αλεσάντρο Σάλβιο (ιταλικά: Alessandro Salvio, περ. 1570 – περ. 1640) ήταν Ιταλός σκακιστής από το Μπανιόλι Ιρπίνο της Καμπανίας στην Νότια Ιταλία, ο οποίος, ως ο ισχυρότερος παίκτης στον κόσμο, θεωρήθηκε ανεπίσημα παγκόσμιος πρωταθλητής γύρω στο 1600. Υπήρξε ο ιδρυτής της "Ιταλικής Ακαδημίας Σκακιού" στην Νάπολη.
Σκακιστικά βιβλία
200px|μικρογραφία|δεξιά|Το εξώφυλλο του βιβλίου του: Trattato dell'Inventione et Arte Liberale del Gioco Degli Scacchi Ο Σάλβιο έγραψε αρκετά βιβλία για το σκάκι, όπως:
Σκακιστική θεωρία
Το όνομα του Σάλβιο δόθηκε σε διάφορα σκακιστικά ανοίγματα και βαριάντες του Αποδεκτού γκαμπί του βασιλιά (σε αλγεβρική σημειογραφία):
Είναι επίσης γνωστός και για τις σπουδές του στο καλλιτεχνικό σκάκι. Ένα παράδειγμα είναι στο διάγραμμα δεξιά που δείχνει ένα διάσημο πρόβλημα από το βιβλίο του Trattato dell'Inventione et Arte Liberale del Gioco Degli Scacchi. Τα λευκά βρίσκονται υπό την απειλή 1...Πε1+ 2.Ρζ2 η1=Β#, το πρόβλημα λύνεται με:
Παρατηρήστε ότι στη θέση αυτή όλες οι δυνατές κινήσεις του μαύρου πύργου στα τετράγωνα α8, β8, ..., θ8, μπλοκάρονται επιτυχώς από τον λευκό πύργο στα τετράγωνα α7, β7, ..., θ7.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί σκακιστές Κατηγορία:Σκακιστικά προβλήματα
Αθεϊκά του Βόλου
Ως Αθεϊκά του Βόλου είναι γνωστά τα γεγονότα που οδήγησαν στο κλείσιμο του Ανώτερου Παρθεναγωγείου του Βόλου το 1911 και η δικαστική διώξη του ιδρυτή του σχολείου Δημητρίου Σαράτση, του διευθυντή του Αλέξανδρου Δελμούζου και άλλων δέκα ατόμων.
Η ίδρυση του Ανώτερου Δημοτικού Παρθεναγωγείου του Βόλου
Από τα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση του Βόλου τα εκάστοτε δημοτικά συμβούλια της πόλης είχαν ασχοληθεί με το θέμα της παροχής μέσης εκπαίδευσης στα κορίτσια. Η λύση που τελικά επιλέχθηκε ήταν η προσθήκη τριών τάξεων, που στη συνέχεια μειώθηκαν σε δύο, στο Α' Δημοτικό Σχολείο θηλέων (Α'Δημοτικό Παρθεναγωγείο) που ονομάστηκαν ελληνικαί τάξεις ή ελληνικό τμήμα του παρθεναγωγείου ή εν τω παρθεναγωγείω και στις οποίες δίδασκαν καθηγητές του Γυμνασίου Βόλου.
Η προσπάθεια αυτή όμως για παροχή μέσης εκπαίδευσης στα κορίτσια δεν πέτυχε και έτσι όταν δήμαρχος Βόλου ήταν ο Κωνσταντίνος Γκλαβάνης το δημοτικό συμβούλιο ανέθεσε σε επιτροπή, στην οποία μετείχε και ο ιατρός Δημήτριος Σαράτσης, να ερευνήσει τις ατέλειες του συστήματος και να προτείνει μέτρα που θα είχαν ως αποτέλεσμα την παροχή ουσιαστικής εκπαίδευσης στα κορίτσια μετά το δημοτικό. Ο Σαράτσης υπέβαλε στο δημοτικό συμβούλιο έκθεση με την οποία εισηγούνταν την ίδρυση ανώτερης σχολής θηλέων με σκοπό την ευρυτέραν μόρφωσιν των νεανίδων και την πρακτικήν αυτών κατάρτισιν. Πρότεινε επίσης τα μαθήματα που θα έπρεπε να διδάσκονται στο σχολείο αυτό και τις μεθόδους διδασκαλίας που θα έπρεπε να ακολουθηθούν. Έτσι δίνει έμφαση στη γλωσσική διδασκαλία της νεότερης ελληνικής και την περιορισμένη σε ώρες διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής, διδασκαλία μαθηματικών, φυσιογνωστικών και θρησκευτικών σε συνδυασμό με τα μαθήματα γαλλικής γλώσσας, η οποία εθεωρείτο απαραίτητη για τη μόρφωση των κοριτσιών, αλλά και του μαθήματος των οικιακών, που επίσης θεωρούνταν απαραίτητο συμπλήρωμα της γυναικείας εκπαίδευσης, μαζί με τέχνες, όπως μουσική και ζωγραφική. Ακόμα αναφερόταν στο εκπαιδευτικό προσωπικό, στην οικονομική υπόσταση του σχολείου καθώς και στο πως και από ποιόν θα εποπτευόταν η λειτουργία του. Η εισήγηση του Σαράτση έγινε δεκτή και τον Οκτώβριο του 1908 ιδρύθηκε το Ανώτερο Δημοτικό Παρθεναγωγείο του Βόλου στο οποίο τοποθετήθηκε διευθυντής ο Αλέξανδρος Δελμούζος.
Λειτουργία του Παρθεναγωγείου, μαθήματα και τρόπος διδασκαλίας
Την πρώτη χρονιά (1908-1909) στο Ανώτερο Δημοτικό Παρθεναγωγείο Βόλου λειτούργησε μια μόνο τάξη με 35 μαθήτριες. Την επόμενη είχε δύο τάξεις (Α' και Β') και την τρίτη τρεις. Στο σχολείο δίδαξαν ο ίδιος ο Δελμούζος και περίπου 10 καθηγητές από τους οποίους οι περισσότεροι δίδασκαν και σε άλλα σχολεία της πόλης.
Η διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών από το πρωτότυπο περιορίστηκε σε μια ώρα την εβδομάδα και για πρώτη φορά εντός του ελληνικού κράτους μαθητές δευτεροβάθμιου σχολείου διδάχθηκαν κείμενα κλασσικών συγγραφέων σε νεοελληνική μετάφραση. Αντίθετα δόθηκε ιδαίτερη έμφαση στο μάθημα των Νέων Ελληνικών στη διάρκεια του οποίου οι μαθήτριες μελετούσαν έργα Νεοελλήνων συγγραφέων και ποιητών, έγραφαν εκθέσεις κ.α. Διδάσκονταν επίσης Μαθηματικά, Φυσιογνωστικά-Φυσικά, Ιστορία, Θρησκευτικά και Γεωγραφία ενώ έκαναν και Μουσική, Ιχνογραφία, Γυμναστική και Οικοκυρικά. Τέλος εισήχθησαν και νέα μαθήματα όπως Υγιεινή-Νοσηλευτική και Ιστορία της Τέχνης.
Βιβλία χρησιμοποιούνταν μόνο για τη διδασκαλία της γαλλικής γλώσσας ενώ στα υπόλοιπα οι μαθήτριες χρησιμοποιούσαν χειρόγραφα ή πολυγραφημένα βοηθήματα με βάση τις σημειώσεις που κρατούσαν στη διάρκεια των μαθημάτων. Στα Θρησκευτικά χρησιμοποιούσαν το κείμενο των Ευαγγελίων.
Ακόμα ένα ή δύο απογεύματα κάθε εβδομάδα οι μαθήτριες με επικεφαλής τους καθηγητές έκαναν μορφωτικούς περιπάτους στην εξοχή.
Αντιδράσεις στην λειτουργία του Παρθεναγωγείου και κλείσιμο του σχολείου
Ήδη από το 1908 που ο Σαράτσης εισηγήθηκε την ίδρυση του Ανώτερου Παρθεναγωγείου στο Βόλο υπήρχαν αντιδράσεις στην προοπτική ίδρυσης του συγκεκριμένου σχολείου. Ο δημοτικός σύμβουλος Σπ.Μουσούρης, ένας από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης του Εργατικού Κέντρου του Βόλου, πρότεινε την αναβολή ίδρυσης του σχολείου για έναν χρόνο υποστηρίζοντας ότι επρόκειτο για δύσκολο εγχείρημα. Ένας άλλος δημοτικός σύμβουλος, της συντηρητικής μερίδας, ο Περικλής Αποστολίδης διαφώνησε με την ανάγκη ύπαρξης αυτού του σχολείου προβάλλοντας ιδιαίτερα το γεγονός ότι διευθυντής σε σχολείο θηλέων είχε διοριστεί ένας νέος άνδρας (ο Δελμούζος τότε ήταν 28 χρονών). Σταδιακά και κυρίως με τη δημοσίευση διαφόρων άρθρων στην εφημερίδα Κήρυξ από το δημοσιογράφο Δημοσθένη Κούρτοβικ ο οποίος έκανε λόγο για μαλλιαρωσύνη, συμφυρμό γλωσσικών γούστων και προσωπικών εκτιμήσεων και διαίρεσιν της πόλεως εις αριστοκράτας και πληβείους, καθώς στο Ανώτερο Παρθεναγωγείο φοιτούσαν κυρίως κορίτσια από πλούσιες οικογένειες, ενώ επέκρινε και το πρόγραμμα και τις μεθόδους διδασκαλίας, άρχισε η κοινή γνώμη στο Βόλο να βλέπει με επιφυλακτικότητα το εγχείρημα. Στο φύλλο της 25 Οκτωβρίου του 1908 ο Κούρτοβικ έγραψε για το Ανώτερο Παρθεναγωγείο:
Δημιουργείται πρότυπον και πρωτότυπον εν όλη τη οικουμένη παρθεναγωγείο, κατά τερατώδη τρόπον διευθυνόμενον από ένα νεανίαν(...)δια να διδάξη (τις μαθήτριες) πως πρέπει να γίνουν οικοκυραί και πως πρέπει να γίνουν μητέρες
και δέκα μέρες αργότερα:
Ελληνίδες διδαχθείσαι μέχρι τούδε την λογίαν ελληνικήν γλώσσαν, εμπιστευθείσαι προς τελειοποίησιν αυτής εις ένα απόστολον του μαλλιαρικού φρενοκομείου.
Μολονότι με δημοσιεύματα όπως τα προηγούμενα κλονίστηκε η εμπιστοσύνη πολλών γονέων με αποτέλεσμα να πάρουν τα παιδιά τους από το Ανώτερο Παρθεναγωγείο, η λειτουργία του συνεχίστηκε μέχρι το 1911 οπότε συνέβη ένα γεγονός που οδήγησε στο κλείσιμο του σχολείου και στη δίωξη του Σαράτση, του Δελμούζου και άλλων δέκα ατόμων.
Στη 10 Φεβρουαρίου αυτής της χρονιάς ο μητροπολίτης Δημητριάδος Γερμανός Μαυρομμάτης επισκέφτηκε το σχολείο απροειδοποίητα (μπήκε μάλιστα στο σχολείο κρυφά από την πίσω πόρτα) και ζήτησε από την επιστάτρια να τον οδηγήσει στην αίθουσα που δίδασκε εκείνη την ώρα η φιλόλογος Πηνελόπη Χριστάκου. Πριν την επίσκεψη του μητροπολίτη είχαν επισκεφθεί το Παρθεναγωγείο εκπρόσωποι του Υπουργείου Παιδείας και δημοτικοί σύμβουλοι της πόλης χωρίς να δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα. Ο μητροπολίτης ενοχλήθηκε από το γεγονός ότι δε γινόταν πρωϊνή προσευχή στο σχολείο καθώς και από την άρνηση της εκπαιδευτικού να φιλήσει το χέρι του, η οποία χαρακτήρισε τέτοιες τυπικότητες ως υποκρισία και φαρισαϊσμό. Επιπλέον ο Γερμανός Μαυρομμάτης κατηγόρησε τη Χριστάκου ότι αφού έφυγε από το σχολείο εκείνη εκφράσθηκε για το πρόσωπό του στις μαθήτριες με ανάρμοστες εκφράσεις. Δύο μέρες μετά το συμβάν αυτό ο Κούρτοβικ έγραψε στον Κήρυκα:
ο ελληνικός κλήρος απεκλήθη υπό των διδασκάλων στίφος κολασμένων δαιμόνων
Αντίθετα με τον Κήρυκα μια άλλη εφημερίδα η Θεσσαλία έκανε λόγο για παρεξήγηση από την μεριά του μητροπολίτη (11 Φεβρουαρίου 1911).
Μετά την ένταση που δημιουργήθηκε η Πηνελόπη Χριστάκου, προκειμένου να μην αντιμετωπίσει προβλήματα το σχολείο, πρότεινε να παραιτηθεί αλλά ο Σαράτσης και ο Δελμούζος δε δέχτηκαν κάτι τέτοιο. Τα δημοσιεύματα κατά του Παρθεναγωγείου και των διδασκόντων σε αυτό όπως και οι κατηγορίες για αθεϊα, μασονισμό, μαλλιαρισμό και αντεθνική συμπεριφορά, κυρίως από τις γραμμές του Κήρυκα, συνεχίστηκαν και εντάθηκαν. Ο βουλευτής Βόλου Μ.Μπουφίδης κατήγγειλε την λειτουργία του σχολείου στη Βουλή και ο σύλλογος Οι Τρεις Ιεράρχες εξέδωσε, στις 18 Φεβρουαρίου, ψήφισμα διαμαρτυρίας προς τον λαό του Βόλου, στο οποίο κατήγγειλε ότι διαστρεβλωνόταν η ελληνική γλώσσα και διδασκόταν η περιφρόνηση και η ασέβεια προς τον ιερόν ορθόδοξον κλήρον.
Ο Δελμούζος, ο Σαράτσης και άλλα μέλη της εφορείας του σχολείου προσπάθησαν με δημοσιεύματά τους στην εφημερίδα Θεσσαλία να ανατρέψουν το αρνητικό για το σχολείο κλίμα χωρίς όμως να τα καταφέρουν.
Στις 2 Μαρτίου του 1911 έγινε στο Βόλο λαϊκό συλλαλητήριο κατά της λειτουργίας του Παρθεναγωγείου. Την ίδια μέρα συγκλήθηκε το δημοτικό συμβούλιο το οποίο ύστερα από μια φορτισμένη συζήτηση έκανε δεκτή την πρόταση του δημοτικού συμβούλου Ν.Ζαρλή και αποφάσισε τη διακοπή λειτουργίας του σχολείου. Το κλείσιμο του Παρθεναγωγείου ακολούθησε η δικαστική δίωξη των υπευθύνων του σχολείου.
Διώξεις
Από τα μέσα Μαρτίου ως τα τέλη Ιουνίου του 1911 ο εισαγγελέας Βόλου Γουλ.Τόμαν διενήργησε ανακρίσεις στη διάρκεια των οποίων έλαβε καταθέσεις από κατοίκους της περιφέρειας πολλοί από τους οποίους κατηγόρησαν και στελέχη του Εργατικού Κέντρου Βόλου, που κατηγορήθηκαν και από τον Κήρυκα, για αντιεθνική και αντιθρησκευτική προπαγάνδα και διδασκαλία. Στα πλαίσια των ανακρίσεων διερευνήθηκαν, πέραν των κατηγοριών που αφορούσαν καθηγητές του σχολείου και στελέχη του Εργατικού Κέντρου και κατηγορίες κατά τρίτων προσώπων που σύμφωνα με μάρτυρες είχαν διαπράξει παρόμοιες αξιόμεμπτες πράξεις την τριετία 1908-1911 (μεταξύ αυτών και ο τότε σχολάρχης στην Αργαλαστή Πηλίου Κώστας Βάρναλης). Τελικά και καθώς μεταξύ των κατηγορουμένων ήταν και δύο δικηγόροι (για τους οποίους ίσχυε ειδική δωσιδικία) το Πρωτοδικείο Βόλου κήρυξε εαυτό αναρμόδιο και παρέπεμψε την υπόθεση στο Εφετείο Λάρισας.
Από τον Ιούλιο του 1911 ο εφέτης του Εφετείου Λάρισας Τιμ.Αμπελάς διενήργησε νέες ανακρίσεις και έλαβε καταθέσεις από τους ίδιους μάρτυρες και τους ενεχομένους στην υπόθεση. Στα πρόσωπα από το Βόλο που ενέχονταν στην υπόθεση προστέθηκαν και τρία στελέχη του Εργατικού Κέντρου Λάρισας τα οποίοια κατηγορήθηκαν για παρόμοιες δραστηριότητες, ανεβάζοντας τον αριθμό των εμπλεκομένων σε 23. Τελικά με το βούλευμα του Εφετείου Λάρισας που εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 1912 κατηγορήθηκαν και παραπέμφθηκαν σε δίκη για παράβαση των άρθρων 14 και 18 του νόμου περί εξυβρίσεων εν γένει και περί τύπου δώδεκα άτομα:ο Δημήτριος Σαράτσης, ο Αλέξανδρος Δελμούζος, ο δικηγόρος Κωνσταντίνος Ζάχος, οι εργάτες Γ.Κόσσυβας, Σ.Ραφαήλ, Κ.Σούλιος, Χ.Χαρίτος, Κ.Χειρογιώργος και Ν.Κατσιρέλος και τρία στελέχη του Εργατικού Κέντρου Λάρισας, ο δικηγόρος Ι.Ασπιώτης, ο Α.Φλώρος και ο Δ.Μπιτσάνης.
Με το ίδιο βούλευμα παραπέμφθηκαν να δικαστούν στο Πρωτοδικείο Βόλου 21 άτομα (εκτός από τους δύο δικηγόρους) για παραβάσεις άρθρων του Ποινικού Κώδικα (βλάβη ηθών, παρακώλυση προσευχής κ.α.). Η δίκη αυτή τελικά δεν έγινε ποτέ αφού μετά την ολοκλήρωση της πρώτης και τη διενέργεια νέων ανακρίσεων εκδόθηκε απαλλακτικό βούλευμα για αυτές τις κατηγορίες το 1915.
Ο Σαράτσης, ο Δελμούζος και ο Ζάχος μετά την κοινοποίηση του παραπεμπτικού βουλεύματος άσκησαν προσφυγές και αιτήσεις ανακοπής και κατέθεσαν αίτηση κακοδικίας κατά του ανακριτή Αμπελά ο οποίος τελικά παραιτήθηκε. Οι προσφυγές και οι αιτήσεις ανακοπής των τριών απορρίφθηκαν και με απόφαση του Αρείου Πάγου τον Απρίλιο του 1914 οι δώδεκα κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν στο Εφετείο του Ναυπλίου.
Το κατηγορητήριο είχε ως εξής: ''Κατηγορώ τους (...) ότι από κοινού συμφέροντος κινούμενοι απεφάσισαν την εκτέλεσιν των επομένων πράξεων και ένεκα ταύτης συνομολογήσαντες προς αλλήλους αμοιβαίαν συνδρομήν. Α. Κατά διαφόρους εποχάς (...) και ιδίως εν τω Εργατικώ Κέντρω και τω Ανωτέρω Παρθεναγωγείω Βόλου προσεπάθησαν δια ζώσης, δια διδασκαλίας και δι'εντύπων φυλλαδίων να ελκύσωσι προσηλύτους εις λεγόμενα θρησκευτικά δόγματα, τουτέστι την αθεϊαν, (...) διδάσκοντες ότι δεν υπάρχει θεός, ότι η θρησκεία αποτελεί την άρνησιν της σκέψεως, ότι, προ παντός πρέπει να εκριζωθεί η ρίζα του κακού η θρησκεία, ότι ο άνθρωπος εδημιουργήθη υπό πιθήκων, ότι ο θεός είναι αγγούρι, ότι η πατρίς είναι πόρνη και στρίγγλα μητριά και η θρησκεία μαστρωπός (...)''
Δικηγόροι υπεράσπισης για λογαριασμό κυρίως του Δελμούζου ήταν οι δικηγόροι από την Αθήνα Λουκάς Νάκος και Κων.Τριανταφυλλόπουλος, για λογαριασμό του Δ.Σαράτση και δευτερευόντως του Κ.Ζάχου ο δικηγόρος από το Βόλο Ν.Γάτσος και ο Ναυπλίωτης δικηγόρος Γεωργ.Πετρίδης (κατ'έθιμον ντόπιος συνήγορος). Και οι τέσσερις με τις ερωτήσεις και τις αγορεύσεις τους υπερασπίστηκαν στη διάρκεια της δίκης όλους τους κατηγορούμενους. Μάρτυρες κατηγορίας ήταν μεταξύ άλλων ο μητροπολίτης Δημητριάδος Γερμανός, ο βουλευτής Μιλτ.Μπουφίδης, ο δικηγόρος Ιωαν.Ιωαννίδης του οποίου η κόρη ήταν μαθήτρια στο Παρθεναγωγείο και ο δημοσιογράφος Δημοσθένης Κούρτοβικ ενώ ανάμεσα στους μάρτυρες υπεράσπισης ο καθηγητής πανεπιστημίου Ν.Πολίτης, ο εκπαιδευτικός Δημήτριος Γληνός, ο καθηγητής Μαθηματικών Δημ.Τσαμασφύρος κ.α. Από τους κατηγορούμενους οι Κόσσυβας, Σούλιος και Κατσιρέλος δεν εμφανίστηκαν στο δικαστήριο και δικάστηκαν ερήμην.
Η δίκη ξεκίνησε στο πενταμελές Εφετείο Ναυπλίου στις 16 Απριλίου του 1914 και ολοκληρώθηκε στις 28 του ίδιου μήνα. Η απόφαση του δικαστηρίου που ήταν αθωωτική για το σύνολο των κατηγορουμένων είχε ως εξής:
Επειδή εκ της αποδεικτικής διαδικασίας και της συζυτήσεως δεν προέκυψεν, ότι οι κατηγορούμενοι είτε κατά σύστασιν είτε ιδία έκαστος καθ' οιονδήποτε τρόπον εζήτησαν κατά τον εν τω κατηγορητηρίω τόπον και χρόνον να ελκύσωσι προσηλύτους εις λεγόμενα θρησκευτικά δόγματα με τα οποία ενεργούμενα είνε ασυμβίβαστος η διατήρησις της πολιτικής τάξεως.(...) Δια ταύτα Κηρύττει αθώους πάντας τους κατηγορουμένους και επιβάλλει τα έξοδα της δίκης εις βάρος του Δημοσίου.
Το 1915 εκδόθηκαν στην Αθήνα με πρωτοβουλία και δαπάναις των κατηγορουμένων τα πρακτικά της δίκης από τον εκδοτικό οίκο του Γεωργίου Βασιλείου. Τα επίσημα πρακτικά και το υπόλοιπο υλικό της δικογραφίας, που μεταφέρθηκαν με εντολή του Υπουργείου Δικαιοσύνης από το Ναύπλιο στην Αθήνα, δεν είναι γνωστό τι απέγιναν.
Βιβλιογραφία - Πηγές
Κατηγορία:Ιστορία της Μαγνησίας Κατηγορία:Νεοελληνική εκπαίδευση Κατηγορία:Δικαστικές υποθέσεις Κατηγορία:Θρησκευτική ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Βόλος
Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής
Το Φράγκο Κεντρικής Αφρικής  (στα γαλλικά: franc CFA ή απλά franc, κωδικός ISO 4217 : XAF) είναι νόμισμα, γνωστό απλώς με τη γαλλική του ονομασία Franc CFA, όπου το αρκτικόλεξο CFA σημαίνει Coopération financière en Afrique centrale («Οικονομική Συνεργασία της Κεντρικής Αφρικής»). Τυπώνεται από την BEAC (Banque des États de l'Afrique Centrale, δηλαδή την «Τράπεζα των Χωρών της Κεντρικής Αφρικής»), με έδρα τη Γιαουντέ στο Καμερούν για τα μέλη της CEMAC (Communauté Économique et Monétaire de l'Afrique Centrale, "Οικονομική και Νομισματική Κοινότητα της Κεντρικής Αφρικής"). Υποδιαιρείται σε 100 centimes όμως δεν έχουν τυπωθεί ονομαστικές αξίες. Σε πολλά κράτη της Δυτικής Αφρικής χρησιμοποιείται το Φράγκο CFA Δυτικής Αφρικής, που έχει την ίδια αξία με το Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής.
Ιστορία
Το φράγκο CFA εισάχθηκε στις γαλλικές αποικίες της Ισημερινής Αφρικής το 1945, αντικαθιστώντας το φράγκο της Γαλλικής Ισημερινής Αφρικής. Οι γαλλικές αποικίες στην περιοχή που χρησιμοποιούσαν το νόμισμα αυτό ήταν το Γαλλικό Καμερούν, το Γαλλικό Κονγκό, η Γκαμπόν, η Ουμπάνγκι-Σαρί και το Τσαντ. Οι χώρες αυτές συνέχισαν να χρησιμοποιούν το φράγκο και μετά την ανεξαρτησία τους. Το 1984 υιοθέτησε το νόμισμα η μοναδική πρώην ισπανική αποικία της ζώνης αυτής, η Ισημερινή Γουινέα, αντικαθιστώντας το εκουέλε Ισημερινής Γουινέας (ekwele) σε αναλογία 4 bipkwele προς 1 φράγκο.
Κέρματα
Το 1948 κυκλοφόρησαν κέρματα σε όλες τις αποικίες (όχι όμως στο Γαλλικό Καμερούν), σε ονομαστικές αξίες του 1 και των 2 φράγκων. Το 1958 προστέθηκαν τα κέρματα των 5, 10 και 25 φράγκων, τα οποία επίσης χρησιμοποιούνταν στο Γαλλικό Καμερούν. Αυτά έγραφαν Cameroun εκτός από το États de l'Afrique Equatoriale. Το 1961, εισήχθησαν νικέλινα κέρματα των 50 φράγκων και ακολουθήθηκαν από κέρματα 100 φράγκων του ιδίου υλικού το 1966. Από το 1971 κυκλοφόρησαν κέρματα των 100 φράγκων και το 1976 έκαναν την εμφάνισή τους τα χαλκονικέλινα κέρματα των 500 φράγκων. Το 1985 εισήχθησαν κέρματα των 5, 25, 50 και των 100 φράγκων για χρήση στην Ισημερινή Γουινέα. Το 1998 επανεισήχθη το κέρμα των 500 φράγκων και το 2006 ένα κέρμα των 2 φράγκων.
Χαρτονομίσματα
Το 1961 την τύπωση χαρτονομίσματος ανέλαβε η Banque Centrale des Etats de l'Afrique Equatoriale et du Cameroun κα σταμάτησαν να κυκλοφορούν τα χαρτονομίσματα αξίας κάτω των 100 φράγκων. Η τράπεζα μετονομάστηκε σε Banque Centrale des Etats de l'Afrique Equatoriale το 1963. Τα χαρτονομίσματα των 10.000 φράγκων εισήχθησαν το 1968 και αυτά των 100 φράγκων αντικαταστάθηκαν από κέρματα, το 1971.
Το 1974 το όνομα της Τράπεζας άλλαξε ξανά σε Banque Centrale des États de l'Afrique Centrale και τα ίδια τα κράτη τύπωσαν χαρτονομίσματα με τα ονόματά τους, σε αξίες των 500, 1000, 5.000 και των 10.000 φράγκων. Αυτό σταμάτησε το 1993. Έκτοτε, τα χαρτονομίσματα τυπώνονται μόνομε ένα γράμμα να φαίνεται ώστε να ξεχωρίζουν οι σειρές χαρτονομισμάτων ανάμεσα σε διαφορετικά κράτη. Το 1993 εισήχθησαν τα χαρτονομίσματα των 2.000 φράγκων.
Η Τράπεζα των Κρατών της Κεντρικής Αφρικής (Beac) θα κυκλοφορήσει σύντομα μια νέα σειρά χαρτονομισμάτων στις έξι χώρες της Κεντροαφρικανικής Οικονομικής και Νομισματικής Κοινότητας (CEMAC). Θα αντικαταστήσει τα παλιά εισιτήρια που τέθηκαν επίσημα σε λειτουργία το Νοέμβριο του 2003.
Κυβέρνηση Νικολάου Στράτου 1922
Στην κοινοβουλευτική συνεδρίαση της 4ης Μαΐου, αφού ανακοινώθηκε η σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου και ο νέος πρωθυπουργός διάβασε τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του, ζήτησε «ψήφο εμπιστοσύνης». Όμως - και στα πλαίσια των συζητήσεων που είχαν ξεκινήσει για μια κυβέρνηση συνασπισμού των αρχηγών των κομμάτων που απάρτιζαν την Ηνωμένη Αντιπολίτευση - η Γ' Εθνική Συνέλευση καταψήφισε, με ψήφους 170 κατά, και 155 υπέρ, την «κυβέρνηση Στράτου».
Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής
Χαρτονομίσματα
Η νέα σειρά θα αντικαταστήσει μικρές ονομαστικές αξίες των 500, 1.000 και 2.000 CFA φράγκων και μεγάλες ονομαστικές αξίες των 5.000 και 10.000 φράγκων που χρησιμοποιούνται σήμερα στις χώρες της CEMAC.
Κυβέρνηση Νικολάου Στράτου 1922
Ο πρωθυπουργός όπως όφειλε, έθεσε θέμα κυβερνητικής κρίσης, και η Εθνοσυνέλευση διέκοψε τις εργασίες της μέχρι την όρκιση της νέας κυβέρνησης.
Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής
Χαρτονομίσματα
Οι πληροφορίες περιέχονται στο ψήφισμα αριθ. 7 της τακτικής συνόδου της υπουργικής επιτροπής της Κεντροαφρικανικής Νομισματικής Ένωσης (Umac), που πραγματοποιήθηκε στις 2 Οκτωβρίου 2019, στην έδρα της Κεντρικής Τράπεζας στην Γιαουντέ, Καμερούν.
Κυβέρνηση Νικολάου Στράτου 1922
Αναφορές
1922 05 03 Κατηγορία:1922
Φράγκο CFA Κεντρικής Αφρικής
Χαρτονομίσματα
Στις 25 Απριλίου 2023 πραγματοποιείται η υπουργική σύνοδος της Οικονομικής και Νομισματικής Κοινότητας της Κεντρικής Αφρικής (Cemac) και της Γαλλίας. Ειδικότερα, συζητήθηκε το θέμα του φράγκου CFA. Από τη γαλλική πλευρά, η εγγύηση που παρέχεται στο φράγκο CFA και η διασφάλιση της μετατρεψιμότητάς του, εκλαμβάνεται ως φορέας οικονομικής σταθερότητας για την περιοχή. Η Γαλλία παραμένει «ανοιχτή» και «διαθέσιμη» για να προχωρήσει σε μια μεταρρύθμιση της νομισματικής συνεργασίας στην Κεντρική Αφρική, όπως ήταν σε θέση να πραγματοποιηθεί στη Δυτική Αφρική. Η Γαλλία δηλώνει έτοιμη να λάβει τις προτάσεις της CEMAC..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Γκαμπόν Κατηγορία:Ισημερινή Γουινέα Κατηγορία:Καμερούν Κατηγορία:Κεντροαφρικανική Δημοκρατία Κατηγορία:Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Τσαντ
Euthymol
Η Euthymol (Ελληνικά: Γιουθάιμολ) είναι το σήμα της αντισηπτικής, ελεύθερης φθορίου οδοντόκρεμας που διανέμεται από τη Johnson & Johnson, η οποία χαρακτηρίζεται από το έντονο ροζ χρώμα της και τη φαρμακευτική της γεύση. Είναι επίσης αξιοσημείωτη για τη συσκευασία της, η οποία είναι παλιομοδίτικη, έχοντας απλώς ένα μοτίβο και το όνομα του προϊόντος. Το αντισηπτικό συστατικό της Euthymol είναι η θυμόλη (thymol).
Δεδομένου ότι είναι αντισηπτική, η Euthymol μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη των ελκών της στοματικής κοιλότητας.
Η παρασκευάστρια εταιρία της Euthymol, η Johnson & Johnson Ltd., στα μέσα του 2012, είχε προσωρινά σταματήσει την παράδοση της οδοντόκρεμας Euthymol, λόγω των αλλαγών στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό Καλλυντικών, οπότε και το προϊόν επανασχεδιάστηκε. Η νέα εκδοχή της Euthymol απελευθερώθηκε στις αλυσίδες εφοδιασμού, τον Ιανουάριο του 2014 και ήταν διαθέσιμη στα καταστήματα, τον Φεβρουάριο του 2014.
Η προηγούμενη σύνθεση του προϊόντος ήταν ασφαλής και είχε μια μακρά ιστορία ασφαλούς χρήσης.
Συστατικά
Περιέχει: • Dicalcium Phosphate Dihydrate • Aqua (νερό)  • Sorbitol (σορβιτόλη) • Glycerin (γλυκερίνη) • Methyl Salicylate • Sodium Lauryl Sulfate • CI 77891 • Carrageenan • Cellulose Gum • Sodium Silicate • Hydrated Silica • Thymol (θυμόλη)  • Sodium Saccharin • Sodium Hydroxide • Menthol (μενθόλη) • CI 14720
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οδοντόκρεμες Κατηγορία:Δόντια Κατηγορία:Υγιεινή Κατηγορία:Προϊόντα εταιρειών
Ψυττάλεια
250px|thumb|right|Άποψη της Ψυττάλειας και μέρους των εγκαταστάσεων βιολογικού καθαρισμού. Η Ψυττάλεια είναι μικρό νησί του Σαρωνικού Κόλπου που βρίσκεται ανάμεσα στο λιμάνι του Πειραιά και τη Σαλαμίνα. Έχει έκταση 0,375 τετραγωνικά χιλιόμετρα, 1500 μ. μήκος, ενώ δεν έχει μόνιμους κατοίκους. Ανήκει διοικητικά στο Δήμο Πειραιά. Στο νησί υπάρχουν εγκαταστάσεις βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων των κατοίκων του Νομού Αττικής, που είναι οι μεγαλύτερες της Ευρώπης και από τις μεγαλύτερες του κόσμου.
Ιστορία
Πριν απο τη ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ., οι Πέρσες εγκατέστησαν στο νησί περσική φρουρά, που αποτελούνταν από πολεμιστές και ευγενείς. Μετά το τέλος της ναυμαχίας, ο περσικός στόλος φεύγοντας προς το Φάληρο εγκατέλειψε τη φρουρά της Ψυττάλειας και ο Αριστείδης αποβιβάστηκε στο νησί και εξόντωσε όλους τους Πέρσες. Γι' αυτό το λόγο ένα από τα τρόπαια, μετά την ιστορική νίκη, στήθηκε επάνω στη Ψυττάλεια. Μνημονεύεται από τον Αισχύλο, τον Ηρόδοτο, τον Πλούταρχο, τον Στράβωνα, τον Παυσανία και άλλους συγγραφείς ως τόπος λατρείας του Πανός, όπου υπήρχαν μάλιστα και ξόανά του. Ανασκαφική έρευνα που διενεργήθηκε στο νησί το 1986 αποκάλυψε κτηριακό συγκρότημα των υστερορωμαϊκών χρόνων επάνω σε μικρή χερσόνησο στη βορειοδυτική πλευρά του. Άλλη εγκατάσταση εντοπίσθηκε και στη γειτονική βραχονησίδα Αταλάντη ή Ταλαντονήσι, νησιώτικο καταφύγιο από την εποχή των βαρβαρικών επιδρομών στην Ελλάδα (6ος-7ος αι.μ.Χ).
Στους νεότερους χρόνους, κατά το πρότυπο που δίδαξε η Γαλλία για τις κτήσεις της, μετατράπηκε σε ναυτικές φυλακές.
Παλαιότερα, η Ψυττάλεια αποκαλούνταν Λειψοκουτάλα, λόγω του σχήματος της.
Στην Ψυτάλλεια υπήρξαν ναυτικές φυλακές οι οποίες ήταν και τόπος κράτησης πολιτικών κρατουμένων. Στα γεγονότα του Ιουλίου του ’47, έστειλαν περίπου 5.000 άτομα αρχικά στην Ψυττάλεια και μετά σε τόπους εξορίας.
Κέντρο Επεξεργασίας Λυμάτων
Η Ελλάδα εκείνη την εποχή αναπτυσσόταν οικονομικά και ως μέλος πλέον της ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα) απέκτησε τη νομική υποχρέωση να προστατεύει το υδάτινο περιβάλλον της. Το σημαντικότερο νομικό κείμενο για τα υγρά απόβλητα, ήταν η οδηγία 91/271/ΕΟΚ, που απαιτούσε τουλάχιστον δευτεροβάθμια επεξεργασία λυμάτων για όλους τους οικισμούς άνω των 15.000 κατοίκων, έως και το τέλος του 2000. Η Αθήνα μόλις το 1985, με λειτουργία του Κέντρου Επεξεργασίας Λυμάτων και Βοθρολυμάτων Μεταμόρφωσης, κατάφερε να κλείσει τις πολυάριθμες "χαβούζες" που ήταν διάσπαρτες στο Λεκανοπέδιο της Αττικής. Δεν υπήρχε καμία εθνική εμπειρία πάνω σε αυτό, και έτσι ο κόσμος αντέδρασε έντονα.
Και κάπως έτσι, άρχιζαν να κατασκευάζουν τον Συμπληρωματικό Αποχετευτικό Αγωγό, για τη μεταφορά λυμάτων της υπόλοιπης Αθήνας στον Ακροκέραμο και οι υποθαλάσσιοι αγωγοί μεταφοράς των Λυμάτων, μετά από προεπεξεργασία από τον Ακροκέραμο στην Ψυτάλλεια, τα κυρίως έργα επεξεργασίας πάνω στο νησί και δύο υποθαλάσσιοι αγωγοί εκβολής 1.870 μέτρων ο καθένας για τη διάθεση των επεξεργασμένων πια λυμάτων στον Σαρωνικό, σε βάθος 63 μέτρων. Αυτό το έργο ήταν πολύ πολύπλοκο, αλλά θα ήταν ένα απο τα μεγαλύτερα σε έκταση Κ.Ε.Λ, στη Γη, αφού θα κάλυπτε σχεδόν όλη την έκταση του νησιού.
Οι εγκαταστάσεις στην Ψυτάλλεια κατασκευάστηκαν σε φάσεις, λόγω οικονομικών περιορισμών, αλλά και λόγω του πολύπλοκου σχεδιασμού. Από το 1994 όπου και πρωτολειτούργησε το Κ.Ε.Λ., έως και το καλοκαίρι του 2004, στην Ψυτάλλεια γινόταν πρωτοβάθμια επεξεργασία, η οποία μείωσε το φορτίο ρύπανσης κατά 35 %.
Τα αποτελέσματα απο το Κ.Ε.Λ. της Ψυτάλλειας είχαν αίσιο τέλος, καθώς διευκόλυνε τις καθημερινές δραστηριότητες των κατοίκων των γύρω περιοχών.
Λοιπά στοιχεία
Στο νησί υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Αλεξάνδρου, καθώς επίσης μικρός λιμένας και φάρος.
Βιβλιογραφία
Ψυτταλεια Ψυτταλεια
Μετεωρίτης
thumb|right|225px|Μετεωρίτης σε μουσείο Ο μετεωρίτης είναι ένα μικρό ουράνιο σώμα ή θραύσμα του που έχει πέσει στη Γη, χωρίς να διαλυθεί πλήρως στην ατμόσφαιρα. Κατά την είσοδο στην ατμόσφαιρα ονομάζεται μετέωρο, θερμαίνεται λόγω τριβής και αναφλέγεται, αφήνοντας πίσω μια λαμπρή γραμμή φωτός. Μόνο τα φωτεινότερα μετέωρα, που είναι γνωστά ως βολίδες, δίνουν μετεωρίτες, ενώ τα μικρότερα, γνωστά και ως «πεφταστέρια» ή διάττοντες αστέρες, διαλύονται τελείως εξαιτίας της τριβής με τη γήινη ατμόσφαιρα. Μετεωρίτες με διάμετρο μικρότερη του 1 έως 2 χιλιοστών του μέτρου, περίπου, ή μάζας μικρότερης του 10−4 γραμμαρίου, ονομάζονται μικρομετεωρίτες.
Κατ' επέκταση, εξωγήινοι μετεωρίτες αποκαλούνται μικρά ουράνια σώματα ή θραύσματά τους που έχουν πέσει πάνω σε πολύ μεγαλύτερα ουράνια σώματα. Τέτοιοι μετεωρίτες έχουν βρεθεί πάνω στη Σελήνη και στον Άρη. Μέχρι σήμερα (Αύγουστος 2018), έχουν υπάρξει περίπου 1.412 πτώσεις μετεώρων παγκοσμίως που έγιναν αντιληπτές και έδωσαν από ένα τουλάχιστον θραύσμα που ανακαλύφθηκε και φυλάσσεται. Ο συνολικός αριθμός επιβεβαιωμένων μετεωριτών ανέρχεται το (2018) σε περισσότερους από 59.200.
Γενικά
Τα πολύ μεγάλα μετέωρα επιβραδύνονται ελάχιστα και για αυτό δημιουργούν κρατήρες. Τα πετρώδη, φυσικά, μετεωροειδή, με διάμετρο μέχρι 10 μέτρα, εκρήγνυνται στη διάρκεια της πτώσης τους μέσα στη γήινη ατμόσφαιρα πριν φτάσουν στην επιφάνεια της Γης.
Αρκετές φορές κατά το απώτερο παρελθόν, ιδιαίτερα μεγάλοι μετεωρίτες έχουν φτάσει στην επιφάνεια της Γης και έχουν προκαλέσει μεγάλες εκρήξεις. Ο μεγαλύτερος κρατήρας από ένα τέτοιο γεγονός είναι στο Βρέντεφορτ, στη Νότια Αφρική, με διάμετρο σχεδόν 300 χιλιομέτρων, που πιθανολογείται ότι δημιουργήθηκε κατά την πρόσκρουση μετεωρίτη διαμέτρου 10 χιλιομέτρων. Από πρόσκρουση αντίστοιχου μετεωρίτη κοντά στη χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικού θεωρείται πως εξαφανίστηκαν και οι δεινόσαυροι.
Στους ιστορικούς χρόνους ελάχιστα τέτοια συμβάντα πρόσκρουσης είναι καταγεγραμμένα. Ένα πιθανό τέτοιο γεγονός συνέβη το 1908 στην περιοχή Τουνγκούσκα της Σιβηρίας, αν και δεν είναι εντελώς σίγουρο αν ήταν απλό πολύ μεγάλο μετέωρο («υπερβολίδα») ή κομήτης. Μία παρόμοια έκρηξη παρατηρήθηκε πάνω από τον Καναδά στις αρχές του 2000, όπου ένα μετέωρο διαλύθηκε αφήνοντας πίσω του ένα σύννεφο σκόνης, το οποίο ήταν ορατό επί αρκετές ώρες. Τα κομμάτια, όμως, των σιδηρούχων μετεωριτών, πολλές φορές φτάνουν μέχρι τη Γη.
Για να επιβιώσει ένα μετέωρο από την τριβή με την ατμόσφαιρα της Γης και να δώσει μετεωρίτη, θα πρέπει να είναι σχετικά μεγάλων διαστάσεων. Πρακτικώς, η γήινη ατμόσφαιρα προστατεύει τον πλανήτη από τις πτώσεις αντικειμένων διαμέτρου έως και 10-20 μέτρων και έτσι τα περιστατικά προσκρούσεων είναι σχετικά σπάνια.
Ταξινόμηση
thumb|right|225px|Οι παλλασίτες είναι ίσως ο ομορφότερος τύπος μετεωριτών Γενικά οι μετεωρίτες διακρίνονται σε τρεις βασικές κατηγορίες, ανάλογα της ποσοστιαίας περιεκτικότητας σε μεταλλικό σίδηρο (όχι σε ενώσεις του), οι:
Οι πρώτοι διακρίνονται επιμέρους σε χονδρίτες και αχονδρίτες.
Υδροπτέρυγο
Το υδροπτέρυγο ή εμπορικά λεγόμενο ιπτάμενο δελφίνι, ή υδροφόιλ, (hydrofoil ship) είναι ναυπηγικός τύπος πλοίου που ανήκει στα ταχύπλοα επιβατηγά πλοία χωρίς θαλάσσιο εκτόπισμα (non displacement craft) με "μέση ταχύτητα" και άνω. Ναυπηγικά φέρει υπό τα ύφαλα μόνιμα πτερύγια, υδροολισθητήρες, (καμπυλωτά πέδιλα συνήθως δύο, με ελαφρά ανοδική κλίση προς πλώρη), δια των οποίων πάνω από συγκεκριμένη ταχύτητα, το κύριο μέρος του σκάφους εξέρχεται της επιφάνειας του νερού (θάλασσας, ποταμού ή λίμνης) με αποτέλεσμα μηδενίζοντας τις τριβές ν΄ αναπτύσσει μεγαλύτερη ταχύτητα. Βεβαίως εξυπακούεται ότι οι άξονες στους έλικες έχουν μεγάλη κλίση ώστε να διατηρούνται αυτές μέσα στο νερό. Στην Ελλάδα αυτός ο τύπος σκάφους έλαβε τον εμπορικό τίτλο "Ιπτάμενο δελφίνι" στη δεκαετία του '70, όταν τέτοιο σκάφος με το όνομα "express" είχε δρομολογηθεί σε γραμμές του Αργοσαρωνικού. Το "Express", ξεκίνησε τα δρομολόγια του το 1961, στον Αργοσαρωνικό, και αργότερα και στο Ναύπλιο. . Λίγο αργότερα, η Ceres Flying Dolphins καθιέρωσε τον όρο για τον συγκεκριμένο τύπο πλοίου.
Τα πρώτα υδροπτέρυγα σκάφη κατασκευάστηκαν στις ΗΠΑ και αργότερα σε άλλες χώρες, με κύριο σκοπό τον διάπλου σε λίμνες. Στην Ελλάδα πιο γνωστά είναι τα σοβιετικής κατασκευής ιπτάμενα δελφίνια της κλάσης Μετεόρ, που εφόσον καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν επεκτείνουν τους πλόες τους ακόμα και σε γραμμές του Αιγαίου. Στην Ελλάδα, το πρώτο υδροπτέρυγο ήρθε το 1962
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιβατηγά πλοία
Πάπας Βονιφάτιος Θ΄
Ο Βονιφάτιος Θ΄ (Papa Bonifacio IX, 1350 - 1 Οκτωβρίου 1404) ήταν Πάπας από το 1389 έως το 1404.
Έμεινε γνωστός τη φιλοχρηματία του με τα πλείστα συγχωροχάρτια που πωλούσε. Αν και εκδιώχθηκε δύο φορές από τη Ρώμη εν τούτοις δεν έχασε το θρόνο του.
Οι αντίπαλοί του εγκατέστησαν στην Αβινιόν της Γαλλίας τον αντιπάπα Κλήμη Ζ΄.
Ο Βονιφάτιος Θ΄ πέθανε «εν αισχύνη» υπό το βάρος των εναντίον του κατηγοριών περί σοδομισμού.
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 14ου αιώνα Κατηγορία:Δυτικό Σχίσμα Κατηγορία:Πάπες 15ου αιώνα
Καόρου Ικέγια
Ο Καόρου Ικέγια (池谷 薫, γεννήθηκε το 1943) είναι Ιάπωνας ερασιτέχνης αστρονόμος, γνωστός κυρίως από την ανακάλυψη, από κοινού με τον συμπατριώτη του Τσουτόμου Σέκι, του ομώνυμου φωτεινού Κομήτη Ικέγια-Σέκι.
Νέβιλ Λονγκμπότομ
Ο Νέβιλ Λονγκμπότομ είναι χαρακτήρας της σειράς Χάρι Πότερ. Είναι καθαρόαιμος μάγος και ανήκει στον κοιτώνα του Γκριφίντορ στο έτος του Χάρι. Στα βιβλία περιγράφεται ως ενα στρογγυλοπροσωπο αγόρι που ειχε την ταση να σκονταφτει και να δημιουργεί μπελαδες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δέχεται συνεχώς προσβολές από άλλους συμμαθητές του, κυρίως από τους Σλίθεριν. Γονεις του ήταν ο Φρανκ και η Άλις Λονγκμπότομ, προεξέχοντες Χρυσουχοι και μέλη του Ταγματος του Φοινικα. Οι γονείς του βασανιστηκαν μέχρι τρέλας από τους Θανατοφαγους και κατεληξαν στο νοσοκομείο ο Άγιος Μάνγκο στην πτερυγα για τις μονιμες βλαβες. Γι αυτον τον λογο ο Νέβιλ ανατράφηκε απο τη γιαγια του την Αουγκούστα. Καθ 'όλη τη σειρά, συχνά απεικονίζεται ως αποδιοργανωμένος χαρακτήρας και ένας μάλλον μέτριος μαθητης αν και είναι ιδιαίτερα προικισμένος στην Βοτανολογία.
Ο χαρακτήρας του έχει ραγδαία εξέλιξη με σημείο αναφοράς το πέμπτο βιβλίο "Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα", όπου μαθαίνει για μια μαζική απόδραση από το Αζκαμπάν, μέσα στους οποίους βρίσκεται και η Μπέλατριξ Λεστρέιντζ που βασάνισε τους γονείς του. Εργάζεται σκληρά να μάθει άμυνα εναντίον των σκοτεινών τεχνών στα μαθήματα που παραδίδει ο Χάρι στον Στρατό του Ντάμπλντορ και αργότερα πολεμάει τους θανατοφάγους στο Υπουργείο Μαγείας.
Καόρου Ικέγια
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες αστρονόμοι
Νέβιλ Λονγκμπότομ
Η γενναιότητα και το θάρρος του απογειώνονται στο "Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου", όπου ηγείται της ανταρσίας στο Χόγκουαρτς εναντίον του τυραννικού καθεστώτος που έχει επιβάλλει ο Σνέιπ και οι Κάροου, συμμετέχει στη μάχη του Χόγκουαρτς και σκοτώνει την Ναγκίνι.
Σύμφωνα με την Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, το Τάγμα του Φοίνικα "ήταν ένα πραγματικό σημείο καμπής για τον Νέβιλ" λόγω του κεντρικού ρόλου που έπαιξε στο βιβλίο. Σύμφωνα με την σειρά, ο Νέβιλ γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1980.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαρακτήρες της σειράς Χάρι Πότερ
Τζόναθαν Καρουάνα
Ο Τζόναθαν Καρουάνα είναι Μαλτέζος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του Κεντρικού αμυντικού.
Καριέρα
Ο Καρουάνα ξεκίνησε την καριέρα του από τη Χιμπέρνιανς ΦΚ και έκανε το ντεμπούτο του στη Πρέμιερ Λιγκ Μάλτι την περίοδο 2003-04. Τις πρώτες δύο περιόδους δεν είχε πολλές συμμετοχές. Το ίδιο συνέβηκε και την περίοδο 2005-06. Έτσι, τον Ιανουάριο του 2006 δόθηκε δανεικός στη Mosta, η οποία αγωνιζόταν για αποφυγή της διαβάθμθισης. Είχε 17 συμμετοχές, αλλά δυστυχώς η ομάδα του διαβαθμίστηκε. Την περίοδο 2006-07 επέστρεψε στη Χιμπέρνιανς ΦΚ. Είχε 19 συμμετοχές και κατέκτησε το πρώτο του κύπελλο με την ομάδα του. Την περίοδο 2007-08 είχε 17 συμμετοχές κερδίζοντας το δεύτερο κύπελλο με την ομάδα του. Την περίοδο αυτή είχε την πρώτη του συμμετοχή με την Εθνική Μάλτας. Την περίοδο 2008-09 κατέκτησε το μαλτέζικο πρωτάθλημα με την Χιμπέρνιανς ΦΚ έχοντας 26 συμμετοχές και τρία τέρματα. Το 2010 μετεγράφηκε στη Βαλέττα κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και δύο Super Cup. Αποτελεί μέλος της Εθνικής Μάλτας.
Την περίοδο 2011-12 βραβεύτηκε ως ο καλύτερος αμυντικός παίχτης της σεζόν στο Μαλτέζικο πρωτάθλημα στα Net TV Replay Awards.
[[malta|🇲🇹]] Χιμπέρνιανς
Νικητές
[[malta|🇲🇹]] Βαλέττα
Νικητές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κατηγορία:Μαλτέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χιμπέρνιανς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλέτα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μόστα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλτας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Μάλτας
Adobe Photoshop
To Adobe Photoshop, ή απλά Photoshop, είναι πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνων και γραφικών που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Adobe Systems. Αυτή τη στιγμή αποτελεί ηγέτη της αγοράς (market leader) των προγραμμάτων επεξεργασίας εικόνας, και είναι το προϊόν - σήμα κατατεθέν της Adobe Systems. Περιλαμβάνεται στο Adobe Creative Cloud και χαρακτηρίζεται ως "απαραίτητο εργαλείο για τους επαγγελματίες γραφίστες" και θεωρείται πως προώθησε τις αγορές των Macintosh, και στη συνέχεια των Windows.
Η πιο πρόσφατη έκδοση του Adobe Photoshop είναι η Adobe Photoshop 2023 (24.x), που κυκλοφόρησε το 2022.
Ιστορία
Το 1987 ο Τόμας Κνολ, ένας φοιτητής του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, ανέπτυξε ένα πρόγραμμα που εμφάνιζε εικόνες σε αποχρώσεις του γκρίζου (grayscale) σε μονοχρωματικό περιβάλλον. Αυτό το πρόγραμμα, το οποίο ονόμασε Display, τράβηξε την προσοχή του αδελφού του, Τζον Κνολ, ο οποίος πρότεινε στον Τόμας να αναπτύξει ένα πλήρες πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας. Ο Τόμας έκανε διάλειμμα έξι μηνών από τις σπουδές του το 1988 και, σε συνεργασία με τον αδελφό του, ανέπτυξε το πρόγραμμα, το οποίο ονόμασαν ImagePro. Αργότερα το ίδιο έτος, ο Τόμας μετονόμασε το πρόγραμμα του σε Photoshop και έπειτα από συμφωνία με την κατασκευάστρια εταιρία σαρωτών Barneyscan, το πρόγραμμα διανεμήθηκε μαζί με μερικούς σαρωτές. Συνολικά διανεμήθηκαν 200 αντίγραφα του προγράμματος.
Εν τω μεταξύ, ο Τζον ταξίδεψε στο Σίλικον Βάλεϊ και παρουσίασε το πρόγραμμα του στους μηχανικούς της Apple και στην Adobe. Και οι δύο παρουσιάσεις ήταν επιτυχείς, καθώς η Adobe αποφάσισε να αγοράσει την άδεια να διανείμει το πρόγραμμα τον Σεπτέμβριο του 1988. Η επόμενη έκδοση του προγράμματος, η Photoshop 1.0, κυκλοφόρησε το 1990 αποκλειστικά για συστήματα Macintosh και είχε μέγεθος 1.44 MB.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Adobe Κατηγορία:Λογισμικό Κατηγορία:Γραφιστική
Τυφέκιο HK G3
Το G3 είναι τυφέκιο μάχης διαμετρήματος 7.62mm, το οποίο λειτουργεί με το σύστημα της επιβραδυνόμενης οπισθοδρόμησης. Είναι τυφέκιο κλειστού τύπου κλείστρου και συνδυάζει δύναμη πυρός ελεύθερου σκοπευτή και ελαφρού πολυβόλου. Στον Ελληνικό Στρατό είναι το ατομικό τυφέκιο του στρατιώτη. Αναπτύχθηκε από τη γερμανική εταιρεία Heckler & Koch σε συνεργασία με την ισπανική κρατική CETME (Centro de Estudios Técnicos de Materiales Especiales).
Συνηθέστερες παραλλαγές/μοντέλα του είναι τα G3A3, G3A4 και G3A3ZF(ελεύθερου σκοπευτή). Φέρει πλαστικό χειροφυλακτήρα και το μεν G3A3 πλαστικό κοντάκιο, το δε G3A4 μεταλλικό πτυσσόμενο κοντάκιο. Στο αριστερό μέρος του όπλου βρίσκεται ο μοχλός οπλίσεως, καθώς και ο μοχλός πυρός και ασφαλείας, ενώ ο αναστολέας του γεμιστήρα βρίσκεται μεταξύ του γεμιστήρα και του χειροφυλακτήρα της σκανδάλης. Το όπλο φέρει αφαιρούμενο δίποδα και φλογοκρύπτη, ο οποίος χρησιμοποιείται και για την εκτόξευση οπλοβομβίδων με την χρήση προωθητικού φυσιγγίου. Ο μηχανισμός σκόπευσης, που διατίθεται μαζί με τις οπλοβομβίδες, είναι μίας χρήσης και τοποθετείται είτε στα πτερύγια της βομβίδας είτε στον κορμό της. Το G3A3ZF δεν έχει καμία διαφορά από το G3A3 πέρα από τη διόπτρα Steiner 4×24, η οποία προσαρμόζεται σε STANAG βάση. Στο αριστερό μέρος του όπλου, στην υποδοχή του γεμιστήρα, αναγράφεται G3 καθώς και ο αριθμός μητρώου του όπλου και το έτος κατασκευής του.
Πυρομαχικά
Δέχεται γεμιστήρα των 20 φυσιγγίων φτιαγμένο από χάλυβα ή αλουμίνιο και τα φυσίγγια που χρησιμοποιεί είναι τα εξής:
Διόπτρες
Οι διόπτρες που χρησιμοποιούνται από τον Ελληνικό Στρατό για την έκδοση του HK G3 είναι οι παρακάτω:
Η χρήση και κατασκευή του σε άλλες χώρες
Το G3 (Gewehr 3) αποτελεί τροποποίηση του ισπανικού τυφεκίου CETME. Η παραγωγή του ξεκίνησε αρχικά το 1941 από τη γερμανική κρατική βιομηχανία και συνεχίζεται μέχρι και σήμερα από τη Heckler und Koch, καθώς και από βιομηχανίες της Γαλλίας, της Πορτογαλίας, της Σουηδίας, της Τουρκίας, της Ελλάδας (από την ΕΒΟ) και πολλών ακόμη χωρών οι οποίες παράγουν το όπλο κατόπιν αδείας. Οι χώρες που χρησιμοποιούν το G3 ξεπερνούν τις 60. Οι τύποι του G3 που έχουν κατασκευαστεί είναι οι εξής: G3, G3A1, G3A2,G3A3, G3A3ZF, G3A4, GESG/1. Το τυφέκιο Α4 φέρει πτυσσόμενο κοντάκιο, το A3ZF φέρει διόπτρα και προορίζεται για ελεύθερους σκοπευτές και το GESG/1 κατασκευάστηκε για χρήση από τους ελεύθερους σκοπευτές της γερμανικής αστυνομίας. Οι διαφορές μεταξύ των άλλων τύπων είναι μικρές.
Το G3A3/A4 στον Ελληνικό Στρατό
Το 1977 το Ελληνικό Δημόσιο υπέγραψε σύμβαση με τη Δυτικογερμανική εταιρεία Heckler und Koch για την κατασκευή, από την Ελληνική Βιομηχανία Όπλων (ΕΒΟ, σήμερα ΕΑΣ), των τυφεκίων G3A3 και G3A4. Οι μονάδες του Ελληνικού Στρατού άρχισαν να εξοπλίζονται με αυτά από τις αρχές της δεκαετίας του 1980. Αρχικά χορηγήθηκαν στην πλειονότητα των μονάδων, με εξαίρεση αυτές των Ειδικών Δυνάμεων και του Δ΄ Σ.Σ., οι οποίες συνέχισαν να χρησιμοποιούν τυφέκια FN, καθώς και κάποιες μονάδες των Σωμάτων Ασφαλείας και του Εσωτερικού, οι οποίες έφεραν αμερικανικό οπλισμό. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 αντικαταστάθηκε και ο οπλισμός του Δ΄ Σ.Σ. από τυφέκια G3. Σήμερα τα G3 χρησιμοποιούνται από όλες σχεδόν τις μονάδες των Σωμάτων και του Εσωτερικού που χρησιμοποιούν τυφέκια FN. Το G3A3 φέρεται από τους στρατιώτες και το G3A4 από τους Υπαξιωματικούς και (από τη δεκαετία του 1990 και έπειτα) τους κατώτερους Αξιωματικούς και σε στρατιώτες που έχουν ειδικότητα πλήρωμα άρματος (πυροβολητές, οδηγοί, γεμιστές, αρχηγοί).
Παραπομπές
Κατηγορία:Τυφέκια
Yassou Maria
Το "Yassou Maria" (Ελληνικά: Γειά σου Μαρία) είναι ένα τραγούδι που ηχογραφήθηκε από τον Ελληνοβρετανό τραγουδιστή Σαρμπέλ. Το τραγούδι γράφτηκε από τον Άλεξ Παπακωνσταντίνου, τον Μάρκους Ενγκλέφ και τον Μάρκους Σεπερεμανές, γνωστός ως "Mack". Το τραγούδι είναι κυρίως γνωστό ως η ελληνική συμμετοχή στο, που πραγματοποιήθηκε στο Ελσίνκι.
Κυκλοφόρησε ως CD single στις 7 Μαρτίου 2007 από τη Sony BMG Greece. Το "Yassou Maria" έγινε χρυσό στην Ελλάδα στις 7 Ιουνίου 2007.
Πριν τη Eurovision
Πριν από την Eurovision, η ΕΡΤ συνέταξε έναν εθνικό τελικό για να επιλέξει το τραγούδι και τον τραγουδιστή για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον. Επέλεξαν τον Σαρμπέλ, την Τάμτα και το Χρήστο Δάντη.
Ο Σαρμπέλ ζήτησε τη βοήθεια του δημοφιλούς Ελληνοσουηδού συνθέτη Άλεξ Παπακωνσταντίνου, ο οποίος είναι υπεύθυνος για μεγάλες επιτυχίες της Έλενας Παπαρίζου.
Στον εθνικό τελικό, ο Σαρμπέλ συνοδεύτηκε στη σκηνή από τέσσερις γυναίκες χορευτές, με μπλε φώτα και φωτιά. Φορούσε μαύρο δερμάτινο παντελόνι και ασημένιο πουκάμισο. Η χορογραφία ήταν περίπλοκη που οδήγησε σε κάποια προβλήματα με το μικρόφωνό του. Υπεύθυνη για τη χορογραφία ήταν η Μαρία Λυραράκη.