cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sprite (λειτουργικό σύστημα)
Περαιτέρω ανάπτυξη
Η δουλειά πάνω στο "πρωταρχικό" Sprite όπως περιγράφηκε παραπάνω τελείωσε γύρω στο 1987, αλλά εξελίχθηκε το επόμενο έτος. Από το 1990 το Sprite χρησιμοποιήθηκε ως βάση για την ανάπτυξη του πρώτου συστήματος αρχείων δομημένου με ημερολόγιο (LFS: log-structured file system), μια προσπάθεια που συνεχίστηκε μέχρι το 1992 περίπου. Το LFS αύξανε δραματικά τις επιδόσεις εγγραφής αρχείων με κόστος τις επιδόσεις ανάγνωσης. Στο Sprite, αυτή η "ανταλλαγή" ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη καθώς οι περισσότερες προσβάσεις για ανάγνωση γινόντουσαν από τη προσωρινή μνήμη — δηλαδή τα συστήματα Sprite τυπικά έκαναν λιγότερες αναγνώσεις από ένα κανονικό σύστημα Unix. Επίσης, τα συστήματα που είχαν δυνατότητες τύπου LFS επέτρεπαν ευκολότερη επαναφορά μετά από αποτυχία του λογισμικού, κάτι που έγινε προτεραιότητα του αναπτυξιακού έργου εκείνη τη περίοδο. Μέχρι το 1994 συνεχίστηκε επιπλέον πειραματισμός με συστήματα αρχείων κατανεμημένα σε πολλούς δίσκους ή σε διαφορετικά μηχανήματα.
Τέλος του ερευνητικού έργου
Το Sprite δεν χρησιμοποιούσε μικροπυρήνα (είχε δηλαδή μονολιθικό πυρήνα), κι έτσι είχε τα ίδια προβλήματα με άλλα συστήματα Unix όσον αφορά τη πολυπλοκότητα του συστήματος, με αποτέλεσμα να γίνεται όλο και πιο δύσκολη η επιπλέον ανάπτυξή του όσο οι προγραμματιστές πρόσθεταν κι άλλες δυνατότητες. Από τη δεκαετία του 1990 η ανάπτυξη δεν πήγαινε καλά και η μικρή ομάδα που ασχολιόταν με το έργο απλά δεν άντεχε να εργάζεται σε αυτό ενώ στο Unix γινόταν ήδη ραγδαίες αλλαγές εκείνο το καιρό. Το ερευνητικό έργο τελικά είχε σταματήσει μέχρι το 1994.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Unix
Τζιν Κρούπα
Ο Γιουτζίν Μπέρτραμ Κρούπα (15 Ιανουαρίου 1909 - 16 Οκτωβρίου 1973) ήταν Αμερικανός τζαζ ντράμερ, αρχηγός μπάντας και συνθέτης γνωστός για το ενεργητικό του ύφος και τις σκηνικές του δυνατότητες. Το σόλο του ντραμ στην ηχογράφηση του "Sing, Sing, Sing" του Μπένι Γκούντμαν το 1937 αναβάθμισε τον ρόλο του ντράμερ από μια συνοδευτική γραμμή σε μια σημαντική σόλο φωνή στο συγκρότημα.
Σε συνεργασία με τους κατασκευαστές τυμπάνων Slingerland και κυμβάλων (πιατινιών) Zildjian, καθόρισε το τυπικό σύνολο τυμπάνων και κυμβάλων του ντράμερ μπάντας. Θεωρείται "ο ιδρυτής του σύγχρονου drumset" από το περιοδικό Modern Drummer.
Absurd
Το Absurd (ιταλικά: Rosso Sangue; επίσης γνωστό και ως Anthropophagus 2, Monster Hunter, Horrible και The Grim Reaper 2) είναι μια ταινία τρόμου του 1981 σε σκηνοθεσία Τζο Ντ' Αμάτο και σε σενάριο Τζορτζ Ίστμαν. Η ταινία είναι η ανεπίσημη συνέχεια της βαριά λογοκριμένης ταινίας Ο ανθρωποφάγος.
Το Absurd ήταν μια από τις κακόφημες Video Nasties του Ηνωμένου Βασιλείου, και έγινε μια από τις 39 ταινίες οι οποίες διώχθηκαν επιτυχώς στο πλαίσιο των πράξεων ασέμνων δημοσιευμάτων το 1984. Αρχικά κυκλοφόρησε σε κομμένη αλλά και άκοπη έκδοση από τη Medusa Home Video το 1981. Η άκοπη κανονική έκδοση της ταινίας είναι ακριβή και συλλεκτική μεταξύ των οπαδών των b-movies.
Στη δεκαετία του 1980 κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τίτλο Monster Hunter από την Wizard Video. Η έμνευση για το όνομα της ταινίας ήρθε από την γερμανική black metal πράξη Absurd, τα μέλη της οποίας μεταπήδησαν αργότερα το ενδιαφέρον τους από αιματηρές ταινίες σε δεξιά πολιτική πτέρυγα και διέπραξαν φόνο το 1993.
Πλοκή
Ένας ιερέας έρχεται σε μια μικρή πόλη για να βοηθήσει να απαλλαγεί από έναν μανιακό του οποίου το αίμα πήζει πολύ γρήγορα. Αυτό δημιουργεί προβλήματα, καθώς είναι πολύ δύσκολο να σκοτωθεί και στη συνέχεια αποφασίζει να σπείρει τον τρόμο σκοτώνοντας ανθρώπους με αποτρόπαιους τρόπους.
Ιστορικό
Το Absurd είναι από πολλές απόψεις μια 'ψευδοσυνέχεια' του Ο ανθρωποφάγος, αφού οι μόνες πραγματικές συνδέσεις των δύο ταινιών εκτός από τον Τζορτζ Ίστμαν και τον Τζο Ντ' Αμάτο είναι η παρουσία ενός ανθρωποκτόνου ανθρώπου (που παίζεται από τον Τζορτζ Ίστμαν με τον ίδιο τρόπο και ύφος που έπαιξε και στην πρώτη ταινία), ο οποίος ξεκοιλιάζεται και στις δύο ταινίες και προέρχεται από ένα ελληνικό νησί.
Μερικοί κριτικοί κατηγόρησαν την ταινία ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια ιταλική εκδοχή του Η νύχτα με τις μάσκες. Ο Ντ' Αμάτο έκανε επίσης την ταινία να δείχνει πιο «ελκυστική» στην αμερικανική αγορά, κάνοντας την ταινία να παίρνει μέρος στις Ηνωμένες Πολιτείες, παρόλο που γυρίστηκε στην Ιταλία.
Κυκλοφορία
Η ταινία τοποθετήθηκε στον κατάλογο της Εισαγγελίας του Video Nasties το 1983 στην άκοπη εκδοχή του στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά μια έκδοση προβλήθηκε στις αίθουσες με δύο λεπτά και 23 δευτερόλεπτα περικοπές, το ίδιο έτος.
Μια άκοπη έκδοση της ταινίας σε DVD κυκλοφόρησε με τον τίτλο Horrible από την Mya στις 28 Ιουλίου 2009. Επίσης, μια άκοπη έκδοση σε DVD, συμπεριλαμβανομένης μια μακράς εκδοχή της ταινίας κυκλοφόρησε στη Γερμανία με τον τίτλο Absurd από την XT-Video στις 15 Δεκεμβρίου 2010. Μια παλιά βιντεοκασέτα υπάρχει ακόμα με τον τίτλο Monster Hunter.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Ταινίες χαμηλού προϋπολογισμού Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας
715 Τρανσβααλία
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τρανσβααλίας εκτιμάται σε 28,55 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι X, ενώ το άλβεδό της είναι 0,2606. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Τρανσβααλία γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τρανσβααλια
Avro 504
Το Avro 504 ήταν διπλάνο του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου κατασκευασμένο από την Avro, καθώς και άλλες εταιρίες κατόπιν αδείας. Παρήχθησαν συνολικά 8.340 αεροσκάφη και η παραγωγή του διήρκεσε σχεδόν είκοσι χρόνια, καθιστώντας το το πλέον πολύ-παραχθέν στρατιωτικό αεροσκάφος του πολέμου. Πέταξε πρώτη φορά στις 18 Σεπτεμβρίου 1913, φέροντας κινητήρα Gnome Monosoupape, ισχύος 80 ίππων, και αποτελούσε εξέλιξη του Avro 500, το οποίο είχε σχεδιαστεί για εκπαιδευτικούς ρόλους και ιδιωτική χρήση.
Επιχειρησιακή ιστορία
thumb|right|250px|Καναδικό Avro 504 Μικρός αριθμός αεροσκαφών αγοράστηκαν από το Βασιλικό Ιπτάμενο Σώμα (Royal Flying Corps - RFC) και τη Βασιλική Ναυτική Αεροπορική Υπηρεσία (Royal Naval Air Service - RNAS) του Βρετανικού Ναυτικού πριν από τον πόλεμο και μεταφέρθηκαν στη Γαλλία με την έναρξη του. Η Βασιλική Ναυτική Αεροπορική Υπηρεσία χρησιμοποίησε τέσσερα 504 για να βομβαρδίσει το εργοστάσιο κατασκευής Ζέππελιν στο Φριντριχσάφτεν (Friedrichshafen), στις ακτές της λίμνης Κωστάντζας. Τρία αεροσκάφη ξεκίνησαν από το Μπέλφορτ (Belfort) της νότιας Γαλλίας στις 21 Νοεμβρίου του 1914, μεταφέροντας τέσσερις βόμβες των 20 λιβρών το καθένα. Παρόλο που ένα αεροσκάφος καταρρίφθηκε, η επιδρομή ήταν επιτυχής πετυχαίνοντας αρκετά απευθείας πλήγματα στα υπόστεγα των αερόπλοιων και καταστρέφοντας το εργοστάσιο υδρογόνου.
Σύντομα θεωρήθηκε ξεπερασμένο ως αεροσκάφος πρώτης γραμμής και ανέλαβε εκπαιδευτικούς ρόλους. Κατασκευάστηκαν χιλιάδες κατά τη διάρκεια του πολέμου, με κύριες εκδόσεις παραγωγής το 504J και το μαζικής παραγωγής 504K, το οποίο σχεδιάστηκε με τροποποιημένες βάσεις κινητήρων ώστε να μπορεί να δεχτεί διαφορετικούς τύπους, ώστε να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις που παρουσιάζονταν σε κινητήρες. Μέχρι τα τέλη του 1918 είχαν κατασκευαστεί περισσότερα από 8340 αεροσκάφη. Το χειμώνα του 1917-18 αποφασίστηκε η χρήση τροποποιημένων 504J και 504K για τον εξοπλισμό των αμυντικών μονάδων του Βασιλικού Ιπτάμενου Σώματος, αντικαθιστώντας τα Royal Aircraft Factory B.E.2, τα οποία είχαν φτωχές επιδόσεις. Αυτά τα 504 τροποποιήθηκαν σε μονοθέσια, τοποθετήθηκε ένα πυροβόλο Lewis πάνω από την πτέρυγα σε βάση Φόστερ (Foster mounting) και έφεραν κινητήρες Gnome (ισχύος 100 ίππων) ή Le Rhône (110 ίππων). 274 τροποποιημένα Avro 504J και -K εντάχθηκαν σε 8 αμυντικές μοίρες το 1918, ενώ 226 συνέχισαν να χρησιμοποιούνται ως μαχητικά στα τέλη του Α’ Παγκοσμίου πολέμου.
Μετά το τέλος του πολέμου και ενώ ο τύπος συνέχισε να βρίσκεται σε υπηρεσία ως το κύριο εκπαιδευτικό αεροσκάφος της RAF, πολλά πλεονάζοντα αεροσκάφη διατέθηκαν προς πώληση, είτε για στρατιωτική είτε για ιδιωτική χρήση. Περισσότερα από 300 Avro 504K δέχθηκαν πολιτικό νηολόγιο στην Μεγάλη Βρετανία. Χρησιμοποιούμενα για εκπαίδευση, πτήσεις αναψυχής και ρυμούλκηση διαφημιστικών, τα πολιτικά 504 συνέχισαν να πετούν σε μεγάλους αριθμούς μέχρι και τη δεκαετία του 1930.
Παρόλο που τα Avro 504 που πουλήθηκαν στην Κίνα ήταν εκπαιδευτικές εκδόσεις, τα αεροσκάφη συμμετείχαν σε μάχες μεταξύ πολεμάρχων, χρησιμοποιούμενα ως βομβαρδιστικά, με το πιλότο να ρίχνει με το χέρι χειροβομβίδες και τροποποιημένους όλμους πάνω από τους στόχους.
Το βελτιωμένο και επανασχεδιασμένο 504N κατασκευάστηκε από την Avro το 1925. Μετά από την αξιολόγηση δύο πρωτοτύπων τα οποία έφεραν κινητήρες Bristol Lucifer και Armstrong-Siddeley Lynx αντίστοιχα, το αεροσκάφος με τον κινητήρα Lynx επιλέχθηκε από τη RAF να αντικαταστήσει το 504K. 592 αεροσκάφη κατασκευάστηκαν από το 1925 έως το 1932, εξοπλίζοντας τις πέντε εκπαιδευτικές σχολές της RAF, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και ως αεροσκάφη επικοινωνιών. Το 504N επίσης εξήχθη στις αεροπορίες του Βελγίου, της Βραζιλίας, της Χιλής, της Δανίας, της Ελλάδας, της Ταϊλάνδης και της Νότιας Αφρικής, ενώ κατασκευάστηκαν κατόπιν αδείας στη Δανία, το Βέλγιο, τον Καναδά και την Ιαπωνία.
Τα 504N της RAF αντικαταστάθηκαν το 1933 από τα Avro Tutor, ενώ κάποια συνέχισαν να χρησιμοποιούνται από ιδιώτες μέχρι το 1940, οπότε και επιτάχθηκαν επτά αεροσκάφη για να αναλάβουν ρόλο ρυμούλκησης στόχων για λογαριασμό της RAF.
Το 504 ήταν το πρώτο αεροσκάφος το οποίο έβαλε κατά στρατιωτών στο έδαφος καθώς και που πραγματοποίησε βομβαρδιστική επιδρομή πάνω από τη Γερμανία. Ήταν επίσης το πρώτο συμμαχικά αεροσκάφος που καταρρίφθηκε από αντιαεροπορικά πυρά και το πρώτο στρατιωτικό αεροσκάφος του Καναδού Άσσου Μπίλι Μπίσοπ (Billy Bishop).
Το 504 είναι εύκολα αναγνωρίσιμο από το μονό πέδιλο ολίσθησης μεταξύ των τροχών.
Σήμερα υπάρχει ένας μικρός αριθμός Avro 504 σε πτητική κατάσταση και στατικής επίδειξης, σχεδόν ένα αιώνα μετά την πτήση του πρώτου πρωτοτύπου. Ένα πτητικά ικανό αεροσκάφος ανήκει στη Συλλογή Σατλγουόρθ (Shuttleworth Collection) και ένα δεύτερο σε ένα Καναδικό αεροπορικό μουσείο. Το Old Rhinebeck Aerodrome διέθετε ένα πτητικά ικανό αντίγραφο Avro 504 το οποίο έφερε ένα αυθεντικό κινητήρα Le Rhône και πετούσε μέχρι το 1971, ενώ μία νεοϊδρυθείσα εταιρία, η Blue Swallow Aircraft στην Βιρτζίνια ξεκίνησε να κατασκευάζει ρέπλικες του Avro 504.
Σε ελληνική υπηρεσία
Η Ελληνική Ναυτική Αεροπορία χρησιμοποίησε το Avro 504 ως βασικό εκπαιδευτικό αρχικής εκπαίδευσης, παραγγέλοντας τα πρώτα 6 αεροσκάφη το 1925. Αργότερα εντάχθηκαν στην ενοποιημένη Αεροπορία, όπου και υπηρέτησαν μέχρι τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εκδόσεις
thumb|right|250px| Ρέπλικα του Avro 504K της [[Qantas]]
Κατασκευαστές
thumb|right|300px|Αεροσκάφος Avro 504K στο μουσείο της USAF Οι ακόλουθες εταιρίες έχουν καταγράφει ως κατασκευαστές του Avro 504 κατόπιν αδείας :
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
A A A A A A A 504
Βίλα Τουρκοβασίλη
Η Βίλα Τουρκοβασίλη είναι κτήριο της Τρίπολης, η οικία του πολιτικού Θεόδωρου Τουρκοβασίλη. Η βίλα Τουρκοβασίλη βρίσκεται κοντά στην εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα στη συμβολή των οδών Καλαμών και Χατζησαράντου. Το κτήριο είναι κτισμένο σε ρυθμό Αρ Νουβώ. Ο κήπος της βίλας, με τις αλέες του, τα μονοπάτια και τους κισσούς είναι χαρακτηριστικός για την πόλη της Τρίπολης. Το οίκημα αποτέλεσε για χρόνια κοσμικό κόμβο της πόλης. Στο χώρο αυτό έγιναν μερικές από τις πιο σημαντικές πολιτικές συναντήσεις του 20ου αιώνα.
Ιστορική αναδρομή
Η βίλα Τουρκοβασίλη χτίστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα από Ιταλό αρχιτέκτονα και βρίσκεται εντός οικοπέδου εκτάσεως 911,90 τ.μ.. Χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία της πλούσιας οικογένειας του Κωνσταντίνου Αργυρόπουλου. Η βίλα έχει χτιστεί σε οικόπεδο, που ήταν προίκα της συζύγου του Αργυρόπουλου Σοφίας. Ο πολιτικός και δικηγόρος Θεόδωρος Τουρκοβασίλης απέκτησε τη βίλα ως προίκα, αφού παντρεύτηκε την κόρη του Αργυρόπουλου. Το κτήριο είχε χρησιμοποιηθεί πολύ λίγο ως οικία από την οικογένεια Τουρκοβασίλη και στη συνέχεια τόσο το κτήριο όσο και ο χώρος, που το περιέβαλε εγκαταλήφθηκε. Στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου ο διοικητής των Ιταλών στρατηγός Κάρλο Τζελόζο διέμεινε στη βίλα Τουρκοβασίλη κατά την παραμονή του στην Τρίπολη. Το 1958 ο δικηγόρος Δημήτριος Αθανασιάδης πρότεινε στον τότε Δήμαρχο Τρίπολης Πολυχρονόπουλο να εξαγοράσει για λογαριασμό του Δήμου Τρίπολης τη βίλα έτσι ώστε να στεγαστεί εκεί το Ιστορικό Αρχείο της Τρίπολης. Δυστυχώς η πρόταση Αθανασιάδη δεν υλοποιήθηκε. Το 1960 υπήρξε πρόταση πώλησης της βίλας στο Δήμο έναντι τιμήματος 1500 λιρών, για να στεγαστεί οίκος ευγηρίας. Ούτε και αυτή η προσφορά υλοποιήθηκε. Σταδιακά η βίλα εγκαταλήφθηκε και παρήκμασε.
Το κτήριο χαρακτηρίστηκε διατηρητέο με την απόφαση του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. 344/47/05-01-1994 ΦΕΚ 99/Δ/03-02-1994. Το Μάιο 2012 ο τότε ιδιοκτήτης της βίλας προχώρησε σε αποψίλωση του περιβάλλοντα χώρου από τα δέντρα, που υπήρχαν εκεί. Η καταστροφή των δέντρων του κήπου της βίλας προκάλεσε την έντονη αντίδραση των κατοίκων της πόλης και του Δήμου Τρίπολης, που ενδιαφερόταν να αγοράσει το κτήριο και να το αξιοποιήσει. Στις 12 Δεκεμβρίου 2013, ο δήμος Τρίπολης επί δημαρχίας Ιωάννη Σμυρνιώτη αποφάσισε την αγορά του κτηρίου με ένα στρέμμα από τον περιβάλλοντα χώρο του. Η απόκτηση της βίλας από τον Δήμο Τρίπολης έγινε με πόρους από το Πράσινο Ταμείο, όταν δήμαρχος Τρίπολης ήταν ο Δημήτρης Παυλής. Ο πιο πρόσφατος ιδιοκτήτης της βίλας πριν αυτή περιέλθει στην κατοχή του Δήμου Τρίπολης ήταν ο Κωνσταντίνος Ι. Χαραλαμπόπουλος. Σύμφωνα με τον Δήμαρχο Τρίπολης κ. Τζιούμη έχουν ξεκινήσει διεργασίες για την αγορά από τον Δήμο Τρίπολης γειτονικών οικοπέδων, που μέχρι στιγμής ανήκουν σε ιδιώτες, για να δημιουργηθεί χώρος πρασίνου για την πόλη της Τρίπολης.
Υπάρχουν προτάσεις να χρησιμοποιηθεί η βίλα ως χώρος πολιτισμού (π.χ. ως Μουσείο Μ. Θεοδωράκη) αλλά ακόμη δεν έχει γίνει αξιοποίηση του κτηρίου.
O Δήμαρχος Τρίπολης κ. Κώστας Τζιούμης ανακοίνωσε στις 11 Αυγούστου 2022 ότι ύστερα από πρόταση του Δήμου Τρίπολης το έργο της αποκατάστασης, του εκσυγχρονισμού και της επαναχρησιμοποίησης της Βίλας Τουρκοβασίλη εντάχθηκε στο Ταμείο Ανάκαμψης. Με τις εργασίες, που θα γίνουν, θα υπάρξει πλήρης αποκατάσταση του εσωτερικού και εξωτερικού χώρου του κτηρίου και θα δημιουργηθεί χώρος Πολιτισμού πολλαπλών χρήσεων. Οι εργασίες περιλαμβάνουν επίσης φυτεύσεις δένδρων και λουλουδιών. Το έργο έχει προϋπολογισμό 2.000.000 ευρώ.
Σημασία
Η βίλα Τουρκοβασίλη είναι κτισμένη σε αρχιτεκτονικό ρυθμό Αρ Νουβώ. Το κτήριο αυτό συγκαταλέγεται ανάμεσα στα 10 πιο σημαντικά κτίσματα με αυτόν τον αρχιτεκτονικό ρυθμό, που βρίσκονται στην Ελλάδα. Ουσιαστικά η Βίλα Τουρκοβασίλη αποτελεί ένα κομμάτι της ιστορίας της Ελληνικής Αρχιτεκτονικής κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα. Επιπλέον, η βίλα Τουρκοβασίλη θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά αξιοθέατα του Δήμου Τρίπολης και έχει συνδεθεί με τον Αρκάδα πολιτικό και δικηγόρο Θεόδωρο Τουρκοβασίλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρίπολη Αρκαδίας Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αρκαδία
Λουδοβίκος Γ΄ του Ανζού
Ο Λουδοβίκος Γ΄ του Ανζού (Louis III d'Anjou, 25 Σεπτεμβρίου 1403 – 12 Νοεμβρίου 1434) από τον Οίκο των Βαλουά-Ανζού ήταν Τιτλούχος βασιλιάς της Νεαπόλεως (1417 - 1426, Κόμης της Προβηγκίας και του Φορκαλκιέ, του Πεδεμοντίου, του Μαιν, Δούκας του Ανζού (1417 - 1434), και δούκας της Καλαβρίας (1426 - 1434). Ήταν ο μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου Β΄ του Ανζού και της Γιολάντας της Αραγωνίας διεκδικήτριας των τεσσάρων βασιλείων.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο θρόνος της Αραγωνίας ήταν κενός με το τέλος του βασιλιά Μαρτίνου το 1410 και η μητέρα του Γιολάνδη, ως κόρη του προκατόχου του Μαρτίνου, Ιωάννη Α΄, απαιτούσε το θρόνο για τον νεαρό της γιο, Λουδοβίκο.
Η διαδοχή στην Αραγωνία ήταν αμφίβολη διότι οι εκλέκτορες προτιμούσαν ο νέος βασιλιάς να ανήκει στην αρσενική βασιλική γραμμή και όχι στους γιους μιας ινφάντα. Το 1412 εξελέγη ο Φερδινάνδος Α΄ της Αραγωνίας, δεύτερος γιος της Ελεονώρας της Αραγωνίας και του Ιωάννη Α΄ της Καστίλης. Εκείνη την χρονιά ο οκτάχρονος Λουδοβίκος έχασε ένα από τα τέσσερα βασίλεια. Τα άλλα τρία βασίλεια ήταν η Σικελία, η Κύπρος και τα Ιεροσόλυμα, όπου η Γιολάνδη εξακολουθούσε να αναζητά δικαιώματα για λογαριασμό των γιων της. Κατόρθωνε παροδικά να αναλαμβάνει την διοίκηση σε ορισμένα τμήματα αλλά ποτέ δεν κατόρθωσε να εξασκήσει ολοκληρωτική εξουσία.
Το 1419 ο πάπας Μαρτίνος Ε΄ έστεψε τον Λουδοβίκο βασιλέα της Σικελίας, αντίθετα με τις επιθυμίες της ηλικιωμένης και άτεκνης Ιωάννας Β΄ που ήθελε ως διάδοχό της τον Αλφόνσο Ε΄ της Αραγωνίας. Το 1420 ο Λουδοβίκος αναχώρησε από την Καμπανία και πολιόρκησε την Νάπολη, αλλά είχε να αντιμετωπίσει τον Αραγωνέζικο στρατό που ερχόταν αποφασισμένος. Ο Αλφόνσος μπήκε στην πόλη το 1421 και ο Λουδοβίκος έχασε την υποστήριξη του πάπα, που κουράστηκε από τις προσπάθειες.
Όταν ξαφνικά οι σχέσεις του Αλφόνσου και της βασίλισσας χειροτέρευσαν και μετά την καταστολή του κυριότερου υπουργού της, Τζοβάνι Καράτσιολο, η βασίλισσα μετακινήθηκε προς την Αμβέρσα, όπου ο Λουδοβίκος έτρεξε να την συναντήσει. Τον λάτρεψε και τον όρισε διάδοχό της στην θέση του Αλφόνσου χρίζοντάς τον δούκα της Καλαβρίας. Εκεί έζησε με την σύζυγό του Μαργαρίτα της Σαβοΐας (1416 – 1479) κόρη του Αμεδαίου Η΄ της Σαβοίας με την οποία δεν έκανε κανένα παιδί.
Απεβίωσε στις 12 Νοεμβρίου 1434 από ελονοσία· την επόμενη χρονιά απεβίωσε και η Ιωάννα, που την διαδέχθηκε ο αδελφός του, Ρενέ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1431 τη Μαργαρίτα, κόρη του Αμεδαίου Η΄ κόμη, μετά δούκα της Σαβοΐας (και αντίπαπα ως Φήλιξ Ε΄). Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βαλουά Κατηγορία:Μονάρχες της Νεαπόλεως Κατηγορία:Δούκες του Ανζού Κατηγορία:Δούκες της Καλαβρίας Κατηγορία:Κόμητες της Προβηγκίας Κατηγορία:Επίτιμοι βασιλείς της Ιερουσαλήμ
716 Μπέρκλεϋ
Ο Μπέρκλεϋ (Berkeley) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,543. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και πήρε το όνομά του από την ομώνυμη πόλη της Καλιφόρνια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπέρκλεϋ εκτιμάται σε 21,28 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S, ενώ το άλβεδό του είναι 0,180. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Μπέρκλεϋ γύρω από τον εαυτό του.
Ολλανδικές Αντίλλες
Οι Ολλανδικές Αντίλλες (ολλανδικά: Nederlandse Antillen ) ήταν υπερπόντια κτήση της Ολλανδίας στον Ατλαντικό ωκεανό και συγκεκριμένα στην Καραϊβική Θάλασσα, ανατολικά του Πουέρτο Ρίκο. Περιελάμβαναν το Νότιο συγκρότημα (Υπήνεμες Αντίλλες), το Κουρασάο (444 τ.χλμ.), την Μποναίρ (288 τ.χλμ.) και το Βόρειο συγκρότημα (Υπήνεμες Νήσοι), τον Άγιο Μαρτίνο (Σαιντ Μάαρτεν) (34 τ.χλμ.), τον Άγιο Ευστάθιο (Σαιντ Γιουστρέτιουτ) (21 τ.χλμ.) και τη Σάμπα (13 τ.χλμ.). Τα νησιά αποτελούσαν αυτόνομο τμήμα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών. Η οικονομία των νησιών βασίζεται στην παραγωγή πετρελαίου, πετροχημικών, αλκοολούχων ποτών, υφασμάτων και στον τουρισμό. Την 15η Δεκεμβρίου 2008 η κτήση αναμενόταν να διαλυθεί, έπειτα από συμφωνία στη Χάγη ανάμεσα στην Ολλανδία και τα νησιά, που συνάφθηκε το 2007 αλλά η διάλυση αναβλήθηκε. Η αρχική ημερομηνία για τη διάλυση ήταν η 1η Ιουλίου του 2007. Την 1η Οκτωβρίου του 2009 συμφωνήθηκε η διάλυση των Ολλανδικών Αντιλλών στις 10 Οκτωβρίου του 2010. Έκτοτε η Αρούμπα, το Κουρασάο και ο Άγιος Μαρτίνος αποτελούν συστατικές χώρες του Βασιλείου των Κάτω Χωρών ενώ οι Μποναίρ, Σάμπα και Άγιος Ευστάθιος έγιναν ειδικοί δήμοι της Ολλανδίας, συστατικής χώρας του βασιλείου των Κάτω Χωρών.
Άγιος Μαρτίνος
Ο Άγιος Μαρτίνος, που έχει πρωτεύουσα το Φίλιπσμπουργκ, αποτελεί συστατική χώρα του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, μαζί με το Κουρασάο, την Ολλανδία και την Αρούμπα, από τις 10 Οκτωβρίου 2010. Το Σύνταγμα του Αγίου Μαρτίνου ψηφίστηκε από το νησιωτικό συμβούλιο στις 21 Ιουλίου 2010. Ακολούθησε η διεξαγωγή των γενικών εκλογών, στις 17 Σεπτεμβρίου 2010, καθώς ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε από 11 σε 15. Έπειτα από τις εκλογές σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού από το Δημοκρατικό Κόμμα και το κόμμα Ενωμένος Λαός. Το νεοεκλεγέν νησιωτικό συμβούλιο έγινε βουλή (Estates of Sint Maarten) στις 10 Οκτωβρίου, οπότε τέθηκε σε ισχύ το Σύνταγμα.
Η Γιουτζίν Χόλιντεϊ (Eugene Holiday) διορίστηκε πρώτη Κυβερνήτης του Αγίου Μαρτίνου από το υπουργικό συμβούλιο του Βασιλείου των Κάτω Χωρών. Ανέλαβε καθήκοντα επίσης στις 10 Οκτωβρίου 2010. Πρωθυπουργός ανέλαβε την ίδια ημέρα η Σάρα Γουέσκοτ-Γουίλιαμς.
Κουρασάο
Το Κουρασάο έχει πρωτεύουσα το Βίλεμστατ. Στις 15 Μαΐου του 2009 διενεργήθηκε δημοψήφισμα για το καθεστώς του νησιού. Οι ψηφοφόροι κλήθηκαν να αποφανθούν για το αν δέχονται την προταθείσα συμφωνία για να γίνει αυτόνομο το Κουρασάο στα πλαίσια του Βασιλείου της Ολλανδίας (ως τμήμα της διάλυσης των Ολλανδικών Αντιλλών) ή όχι. Το 52% των ψηφισάντων ενέκριναν τη συμφωνία. Το Κουρασάο απέκτησε Σύνταγμα, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 10 Οκτωβρίου 2010. Πρώτος Κυβερνήτης ανέλαβε ο Φριτς Γκέντγκεντραγκ και πρωθυπουργός ο Γκέριτ Σότε.
Γενικές εκλογές του Κουρασάο, 2010
Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στο Κουρασάο στις 27 Αυγούστου 2010, εξελέγησαν τα μέλη του Νησιωτικού Συμβουλίου. Μετά τις εκλογές οι Ολλανδικές Αντίλλες διαλύθηκαν και το Κουρασάο έγινε συστατικό κράτος εντός του Βασιλείου των Κάτω Χωρών. Τα μέλη του νησιωτικού συμβουλίου έγιναν μέλη Βουλής. Το Κόμμα για τις Ανασυγκροτημένες Αντίλλες αύξησε τις έδρες του από 7 σε 8, αλλά ο συνασπισμός του οποίου ηγείτο απώλεσε την πλειοψηφία. Πρώτος πρωθυπουργός του Κουρασάο ανέλαβε στις 10 Οκτωβρίου 2010 ο Γκέριτ Σότε από το Movementu Futuro Korsou (MFK), το οποίο σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με το Movishon Antia Nobo (MAN) και το Pueblo Soberano (PS).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σημείωση: Λόγω γειτνίασης ορισμένων νησιών των Ολλανδικών Αντιλλών στη Νότια και άλλων στη Βόρεια Αμερική, παρακάτω ακολουθούν πίνακες καθοδήγησης και για τη Βόρεια και για τη Νότια Αμερική.
Κατηγορία:Καραϊβική Κατηγορία:Πρώην κράτη της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Ειδικά εδάφη των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Τάφος των Εθνικών Ηρώων (Καλεμέγκνταν)
Ο Τάφος των Εθνικών Ηρώων του Καλεμέγκνταν (σερβικά κυριλλικά: Гробница народних хероја на Калемегдану, σερβικά λατινικά: Grobnica narodnih heroja na Kalemegdanu) ευρίσκεται στο Βελιγράδι της Σερβίας, εντός του πάρκου του Καλεμέγκνταν. Λόγω της καλλιτεχνικής και ιστορικής αξίας του, είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των προστατευόμενων πολιτισμικών μνημείων της Δημοκρατίας της Σερβίας και του καταλόγου των πολιτισμικών αγαθών της Πόλεως του Βελιγραδίου.
Παρουσίαση
Το μνημείο ανεγέρθηκε το 1948, προκειμένου να φιλοξενήσει τα λείψανα του Ίβο Λόλα Ρίμπαρ (1916-1943) και του Ιβάν Μιλουτίνοβιτς (1901-1944). Εκείνα του Τζούρο Τζάκοβιτς (1886-1929) τοποθετήθηκαν εντός του μνημείου στις 29 Απριλίου 1949, στα πλαίσια των 20 ετών από τον θάνατό του, ενώ εκείνα του Μόσα Πίγιαντε (1890-1957) τον Μάρτιο του 1957.
Οι προτομές των Ίβο Λόλα Ρίμπαρ, Ιβάν Μιλουτίνοβιτς και Τζούρο Τζάκοβιτς φιλοτεχνήθηκαν το 1949 από τον, καταγόμενο από το Βελιγράδι, ζωγράφο και γλύπτη Στεβάν Μποντνάροβ, ενώ εκείνη του Μόσα Πίγιαντε από τον γλύπτη Σλάβολιουμπ Βάβα Στάνκοβιτς, το 1959.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μνημεία στο Βελιγράδι Κατηγορία:Προστατευόμενα πολιτισμικά μνημεία στη Σερβία Κατηγορία:Πολιτισμικά μνημεία στο Στάρι Γκραντ (Βελιγράδι)
Βιθέντε Εσπινέλ
Ο Βιθέντε Εσπινέλ (Vicente Gómez Martínez-Espinel, βαπτίστηκε 28 Δεκεμβρίου 1550 – 4 Φεβρουαρίου 1624) ήταν Ισπανός ποιητής, που έζησε τον 14ο και 15ο αιώνα. Εκτός από μυθιστοριογράφος διακρίθηκε και ως μουσικός. Σε αυτόν αποδιδόταν εσφαλμένα η προσθήκη της 5ης χορδής στην ισπανική κιθάρα. Δημιούργησε τη σύγχρονη ποιητική φόρμα décima, μία οκτασύλλαβη δεκάστιχη στροφή, που ονομάστηκε espinella στα ισπανικά προς τιμήν του. Το κυριότερο έργο του είναι το "Μάρκος του Ομπρεγόν".
Βιογραφία
Έζησε μια περιπετειώδη ζωή και αιχμαλωτίστηκε από πειρατές στο Αλγέρι. Επίσης, ήταν στρατιώτης στην Ιταλία μετά την απελευθέρωσή του. Εγκαταστάθηκε στη Μαδρίτη το 1584. Το 1587 χειροτονήθηκε ιερέας.
Το 1618 εκδόθηκε από τον τυπογράφο Χουάν δε λα Κουέστα το έργο του Εσπινέλ Relaciones de la vida del escudero Marcos de Obregón. Στο εν λόγω βιβλίο περιέχονται πολλές αυτοβιογραφικές λεπτομέρειες και εκδόθηκε στη Γαλλία την ίδια χρονιά. Αργότερα, από το βιβλίο εμπνεύστηκε ο Αλέν Ρενέ Λεσάζ, ο οποίος εξέδωσε το έργο Gil Blas de Santillana ("Ζιλ Μπλας", 1715-1735). Το 1591 δημοσίευσε επίσης το έργο Επιλεγμένοι στίχοι.
Ο Λόπε δε Βέγα, που αναφερόταν στον Εσπινέλ σαν το δάσκαλό του, του αφιέρωσε το έργο El caballero de Illescas (1602). Ο Εσπινέλ ήταν επίσης φίλος με τους Θερβάντες, Γκόνγκορα και Κεβέδο. Όπως και οι φίλοι του ήταν μέλος της συναγωγής Esclavos del Santísimo Sacramento.
Όταν απεβίωσε ήταν ιερέας στη Μαδρίτη και δάσκαλος μουσικής του επισκόπου της Πλασένθια.
Στην πόλη Ρόντα βρίσκεται σήμερα η προτομή του, στην μικρή Πλατεία των Γιγάντων (Plaza de los Gigantes). Η κεφαλή του κοσμείται από ένα δάφνινο στεφάνι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί ποιητές Κατηγορία:Ισπανοί μουσικοί
Σύστημα καταγραφής εργαζομένων
Σύστημα καταγραφής εργαζομένων ονομάζεται ένα σύστημα κανόνων ή μια συλλογή από συστήματα και τεχνολογίες πληροφορικής που εστιάζονται στην αυτοματοποίηση και βελτίωση των οργανωτικών διαδικασιών μιας επιχείρησης. Οι διαδικασίες αυτές σχετίζονται με την διαχείριση και καταγραφή βασικών πληροφοριών του ανθρώπινου δυναμικού μιας επιχείρησης.
Τεχνολογική Εξέλιξη
Τα συστήματα καταγραφής εργαζομένων δημιουργήθηκαν για να παρέχουν στην επιχείρηση καλύτερη εικόνα του εργατικού δυναμικού της και σαφώς την καλύτερη οργάνωση του. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ΄80 στην Ελλάδα υπήρχε έλλειψη λογισμικών με τέτοια δυνατότητα, με αποτέλεσμα η καταγραφή αυτών των πληροφοριών να γίνεται χειρόγραφα.
Η εξέλιξη της τεχνολογίας κατέστησε δυνατή την είσοδο αυτών των εφαρμογών αποτελώντας απαραίτητο εργαλείο οργάνωσης και διοίκησης κάθε επιχείρησης.
Εφαρμογή & Λειτουργικότητα
Ο πίνακας που ακολουθεί είναι ένα παράδειγμα για το είδος των απαιτούμενων πληροφοριών των εργαζομένων. Μεγάλο μέρος αυτών των πληροφοριών και ορισμένων εγγράφων απαιτούνται από το Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.) και κρατικές υπηρεσίες. {| class="wikitable" !
Για την περίοδο μισθοδοσίας και ανά ημερολογιακό έτος
Θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει όλες τις μορφές δράσης για την απασχόληση των εργαζομένων συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής της απασχόλησης, των αλλαγών μισθοδοσίας, αξιολογήσεις των επιδόσεων, πειθαρχικές ανακοινώσεις, και άλλες μορφές δράσης για την απασχόληση.
Σύστημα καταγραφής ανθρώπινου δυναμικού
{| class="wikitable" !
Βασικό κύκλωμα
Πρόκειται για τον πυρήνα της Διαχείρισης Ανθρώπινου Κεφαλαίου που εμπεριέχει βασικές ενότητες όπως :
Οικονομικό Κύκλωμα
Περιλαμβάνει τα υποσυστήματα (που λειτουργούν και ανεξάρτητα):
Διαχειριστικό Κύκλωμα.
Περιλαμβάνει τα υποσυστήματα (λειτουργούν και ανεξάρτητα) :
Κατηγοριοποίηση με βάση το εύρος της επιχείρησης
Κατηγοριοποίηση με βάση το εύρος.
Κάθε επιχείρηση, ανάλογα με το εύρος της, επιλέγει και την αντίστοιχη εφαρμογή που την αντιπροσωπεύει.
Νομική διασφάλιση προσωπικών δεδομένων
Η ιατρική και νομική ενημέρωση από τη φύση τους είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα δεδομένα και χρειάζεται τη μεγαλύτερη δυνατή ασφάλεια. Τα αρχεία αυτά έχουν πολλούς περιορισμούς όσον αφορά τις προθεσμίες και άλλους παράγοντες. Είναι πολύ σημαντικό να διατηρήσουμε αυτές τις πληροφορίες ιδιαίτερα προστατευμένες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληροφοριακά συστήματα
Γαρρυώδη
Τα Γαρρυώδη (λατ. Garryales) είναι τάξη των αγγειόσπερμων φυτών η οποία σύμφωνα με το σύστημα APG IV κατατάσσεται στον κλάδο αστερίδων (asterids). Η τάξη των Γαρρυωδών περιλαμβάνει 2 οικογένειες, 3 γένη και 18 είδη.
Τα δενδρώδη φυτά της τάξης των Γαρρυωδών συνήθως δίοικα φυτά η επικονίαση των οποίων πραγματοποιείται με την βοήθεια του ανέμου.
Συμφωνία της Μυρστέγης
Το λεγόμενο Πρόγραμμα της Μυρστέγης ή Συμφωνία της Μυρστέγης (Mürzsteg Agreement) ήταν αρχικά διμερής συμφωνία που συνομολόγησαν η Αυστροουγγαρία και η Ρωσία στην πόλη Μύρτσστεγκ (Μυρστέγη) της Αυστρίας στις 3 Οκτωβρίου του 1903, ως συνέχεια του Προγράμματος της Βιέννης που είχε συνομολογηθεί ένα χρόνο πριν, τον Δεκέμβριο του 1902, από τους υπουργούς εξωτερικών Ρωσίας και Αυστρίας στη Βιέννη, που κατέληξε να λάβει διεθνή χαρακτήρα. Η Συμφωνία της Μυρστέγης αποτελούσε ένα σχέδιο σειράς μεταρρυθμίσεων για τη ειρήνευση της Μακεδονίας, και ειδικότερα για τα βιλαέτια της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου και των Σκοπίων, και κατ΄ επέκταση των Βαλκανίων. Είχε περισσότερο τη σημασία της "επιβολής" των μεταρρυθμίσεων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία από της Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής.
Γαρρυώδη
Ταξινόμηση
Σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016) η τάξη των Γαρρυωδών περιλαμβάνει δύο οικογένειες και τρία γένη:
Συμφωνία της Μυρστέγης
Γενικά
Η Συμφωνία της Μυρστέγης υιοθετήθηκε και από τις άλλες τέσσερις Μεγάλες Δυνάμεις (Γερμανία, Αγγλία, Γαλλία και Ιταλία) το οποίο και στη συνέχεια επιβλήθηκε με διπλωματική πίεση στην τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία, αν και υπήρξαν κάποιες αντιρρήσεις και διαφοροποιήσεις θέσεων όπως εκ μέρους της Αγγλίας και Ιταλίας. Η Αγγλία δέχθηκε το κείμενο πλην όμως επιφυλάχθηκε για νέες προτάσεις όποτε αυτή το κρίνει. Η Ιταλία δήλωσε, το θέμα ν΄ αναχθεί σε επίπεδο Συνδιάσκεψης των Δυνάμεων. Αντίθετα η Γαλλία άφησε ελεύθερη πρωτοβουλία στη σύμμαχό της Ρωσία, ενώ η Γερμανία παρέμεινε αντίθετη σε οποιαδήποτε μείωση της κυριαρχίας του Σουλτάνου.
Γαρρυώδη
Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των αστερίδων που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Γαρρυωδών σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016)
Συμφωνία της Μυρστέγης
Κύριες μεταρρυθμίσεις
Τέσσερις ήταν οι βασικές μεταρρυθμίσεις σύμφωνα με το Πρόγραμμα αυτό:
Διοργάνωση της τουρκικής χωροφυλακής
Για τη διοργάνωση της τουρκικής χωροφυλακής στην οποία κατετάγησαν και χριστιανοί λειτούργησαν στη Θεσσαλονίκη: Οι Ρώσοι, όπως όλοι οι ευρωπαίοι αξιωματικοί διοργανωτές έφεραν υποχρεωτικά την νέα στολή αντί φεσίου μαύρο καλπάκι με μπλε κάλυμμα εκτός από τους Άγγλους και τους ιταλούς που θεώρησαν το καλπάκι ως ρωσικό, έφεραν επιδεκτικά υψηλά κόκκινα φέσια.
Θέση της Ελλάδας
Όπως καταφάνηκε από τις τότε δηλώσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης στη Βουλή των Ελλήνων (αρχές του 1904) η Ελλάδα δέχθηκε το Πρόγραμμα αυτό μάλλον με ευχαρίστηση και με ανακούφιση για τους ομογενείς του ευρύτερου χώρου, όταν μάλιστα ληφθούν υπ΄ όψη και οι δηλώσεις που έγιναν προς τη Ρωσική Κυβέρνηση δια του Έλληνα πρεσβευτή στη Πετρούπολη:
Σημειώσεις
Η Συμφωνία της Μυρστέγης προορίζονταν αργότερα ν΄ αντικατασταθεί από άλλο ευρύτερο Πρόγραμμα που μάλιστα είχε οριστεί ως "Πρόγραμμα του Ρέβαλ" (μετά τη συνάντηση που είχαν ο Τσάρος της Ρωσίας με τον Βασιλέα της Αγγλίας) ή "Πρόγραμμα Τάλιν" (της Ρωσίας) τον Ιούνιο του 1908. Τούτο όμως εγκαταλείφθηκε ένα μήνα μετά, κατά τη νεοτουρκική μεταπολίτευση στις 23 Ιουλίου του 1908 όπου η Ρωσία ανακάλεσε τον πολιτικό παρατηρητή πράκτορά της από την περιοχή, πράξη που ανάγκασε και την Αυστροουγγαρία ν΄ ανακαλέσει και τον δικό της παρατηρητή. Το γεγονός αυτό παρέσυρε τόσο την Ελλάδα σε εσωτερικές αναστατώσεις, όσο και τις άλλες Βαλκανικές Χώρες σε έκτροπα.
Πηγές
Κατηγορία:Ανατολικό Ζήτημα Μυρστεγη Κατηγορία:Οθωμανική Σερβία Μυρστεγη
Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Κιέβου)
Η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Κιέβου) (Συντομογραφία στα αγγλικά: UOC-KP, ουκρανικά: Українська Православна Церква - Київський Патріархат, УПЦ-КП) ιδρύθηκε το 1992 και είναι μία από τις τρεις ορθόδοξες δομές στην Ουκρανία, μαζί με την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία (Πατριαρχείο Μόσχας) και την αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Καθεδρικός Ναός της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Κιέβου) είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Βλαδίμηρου στο Κίεβο.
Το Πατριαρχείο Κιέβου δεν έχει αναγνωριστεί από καμία αυτοκέφαλη Εκκλησία ή Πατριαρχείο της Ορθόδοξης Εκκλησίας και θεωρείται «σχισματική ομάδα» της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Σύσταση Πατριαρχείου Κιέβου - Καθαίρεση και αφορισμός Φιλάρετου
Προκαθήμενος και ιδρυτής της είναι ο μητροπολίτης Φιλάρετος (Denysenko) από το 1995, που αυτοαναγορεύθηκε σε Πατριάρχη.
Είχε προηγηθεί η καθαίρεσή του το 1992 και στη συνέχεια ο αφορισμός του από την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία το 1997, ενέργεια που δεν αναγνωρίστηκε από τη σύνοδο της UOC-KP, αλλά αναγνωρίστηκε από σύσσωμη την Ορθόδοξη Εκκλησία, συμπεριλαμβανομένης της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης. Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, με επιστολή που απέστειλε στον Πατριάρχη Μόσχας Αλέξιο Β' τον Ιούλιο του 1992, έκανε αποδεκτή την καθαίρεση του Φιλάρετου και ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναγνώρισε τον αναθεματισμό του με επιστολή του προς τον Πατριάρχη Αλέξιο Β' τον Απρίλιο του 1997.
Αποκατάσταση Φιλάρετου από το Οικουμενικό Πατριαρχείο
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, στις 11 Οκτωβρίου 2018, αποφάσισε να επανεντάξει τους κληρικούς και πιστούς της UOC-KP στην Ορθόδοξη Εκκλησία, μη αναγνωρίζοντας τον τίτλο Πατριαρχείο. Μετά την Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο Φιλάρετος αποκαταστάθηκε ως «πρώην μητροπολίτης Κιέβου», ενώ παράλληλα, αποφασίστηκε να χορηγηθεί αυτοκεφαλία σε μια ενοποιημένη εκκλησία στην Ουκρανία.
Ενωτική σύνοδος - Ίδρυση αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας
Στις 15 Δεκεμβρίου 2018, επίσκοποι και αντιπρόσωποί της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Κιέβου) (UOC-KP), της Ουκρανικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας (UAOC) και μερικά μέλη της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Μόσχας) (UOC-MP) μετά από Ενωτική Σύνοδο, υπό την καθοδήγηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και υπό την προεδρία του τότε μητροπολίτη Γαλλίας Εμμανουήλ, ίδρυσαν την αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Κατά τη διάρκεια της Συνόδου, ο μητροπολίτης Επιφάνιος (πρώην επίσκοπος του Πατριαρχείου Κιέβου) εξελέγη Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας και έγινε προκαθήμενος της νεοσύστατης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας (OCU).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Ουκρανία
Κεν ΜακΓκρέγκορ
Ο Κεν ΜακΓκρέγκορ  (αγγλικά: Ken McGregor) είναι Αυστραλός πρώην επαγγελματίας αντισφαιριστής, νικητής του Αυστραλιανού Όπεν το 1952. Ανακαλύφθηκε και προωθήθηκε από τον Τζακ Κράμερ, επίσης μεγάλο παίκτη.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου του 1929 και μαζί με το συνεργάτη του στο διπλό, το Φρανκ Σέτζμαν, θεωρούνται γενικά ως κάποια από τις καλύτερες ομάδες της αντισφαίρισης στο διπλό.
Το 1951 και το 1952 κέρδισαν 7 συνεχείς τίτλους Γκραν Σλαμ στο διπλό. Το κατόρθωμα αυτό ουδέποτε έχει επαναληφθεί ως τώρα. Ο Μακ Γκρέγκορ ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας της Αυστραλίας, που κατέκτησε τρεις φορές το περίφημο Κύπελλο Ντέιβις την περίοδο 1950-1952. Στα τέλη του 1952 τόσο ο Μακ Γκρέγκορ όσο και ο Σέτζμαν έγιναν επαγγελματίες.
Ο Μακ Γκρέγκορ ήταν εξαίρετος παίκτης, τόσο στην αντισφαίριση όσο και στο κρίκετ.
Στη διάρκεια της σειράς αγώνων του το 1952-1953 με αντίπαλο τον Πάντσο Σεγούρα, ο Μακ Γκρέγκορ ηττήθηκε με 71-25. Στην επόμενη αγωνιστική περίοδο του 1953-1954 με αντίπαλο τον Πάντσο Γκονζάλες, ηττήθηκε και στα 15 παιχνίδια.
Το 1999 ο αντισφαιριστής εισήχθη στη διεθνή αίθουσα της δόξας στην αντισφαίριση (International Tennis Hall of Fame) στο Νιούπορτ του Ρόουντ Άιλαντ.
Απεβίωσε δέκα ημέρες μετά τη διάγνωση καρκίνου στο στομάχι, στις 1 Δεκεμβρίου του 2007. Ο ίδιος είχε βαρύ ιατρικό ιστορικό με προβλήματα στην καρδιά του. Άφησε πίσω του τη σύζυγό του, δύο παιδιά και 5 εγγόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μακ Γκρεγκορ Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Υπεραξία (αποσαφήνιση)
Με τον όρο υπεραξία μπορεί να αναφερόμαστε:
Melisses
Οι Μέλισσες (MELISSES) είναι ελληνικό μουσικό συγκρότημα που αποτελείται από τους Χρήστο Μάστορα (φωνή), Κώστα Μαυρογέννη(μπάσο) και Θάνο Λαΐτσα(κιθάρα). Από το 2014, ανήκουν στο δυναμικό της Panik Records.
Η καριέρα τους ξεκίνησε το 2008 κι από τότε έχουν κάνει μεγάλη επιτυχία στην ελληνική μουσική σκηνή. Ενδεικτικά, έχουν 16 διαμαντένια, τετραπλά, διπλά και μονά πλατινένια και χρυσά digital singles, ένα χρυσό δίσκο, 12 τραγούδια τους έχουν μπει στο top10 του ραδιοφωνικού chart και 5 singles τους έχουν παραμείνει περισσότερες από 70 εβδομάδες στο no1 του air play. Παράλληλα, μετρούν περισσότερα από 600 εκατομμύρια YouTube views και 100 εκατομμύρια Spotify streams, έχουν αποσπάσει 23 μουσικά βραβεία Mad VMA εκ των οποίων 10 φορές αυτό για το Καλύτερο Συγκρότημα και έχουν συνεργαστεί με περισσότερους από 30 καλλιτέχνες από όλα τα είδη μουσικής.
Ιστορία
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε τον Μάιο του 2008, με τον Χρήστο Μάστορα στο τραγούδι, τον Θάνο Λαΐτσα στην κιθάρα, τον Κώστα Μαυρογένη στο μπάσο, τον Παντελή Κυραμαργιό στα πλήκτρα και τον Ιάκωβο Σαμψάκη στα ντραμς. Η σημερινή σύνθεση του γκρουπ προέκυψε μετά τις αποχωρήσεις του Ιάκωβου Σαμψάκη (2015) και του Παντελή Κυραμαργιού (2017).
Το όνομα ΜΕΛΙSSES προέκυψε από ένα τυχαίο γεγονός, που αποδείχθηκε καρμικό. «''Ήμασταν όλα τα μέλη του γκρουπ στο Θησείο και πίναμε ρακόμελα. Κάποια στιγμή, περνάει ένας τύπος και φωνάζει ‘’εδώ τα καλύτερα μέλια, από τις καλύτερες μέλισσες!” Ένας από εμάς τσίμπησε την ατάκα κι έριξε την ιδέα στο τραπέζι να βγάλουμε το συγκρότημα Μέλισσες''», έχει δηλώσει σε συνέντευξή του ο Χρήστος Μάστορας.
Έκαναν το δισκογραφικό τους ντεμπούτο με το «Κρυφά», που παρέμεινε στο top 10 του ελληνικού ραδιοφώνου για 3 μήνες, ενώ τον Μάρτιο του 2010 κυκλοφόρησε το πρώτο τους album, με τίτλο «Μυστικό» και 12 τραγούδια, ανάμεσα στα οποία και το «Κινέζος», με το οποίο συμμετείχαν στον ελληνικό τελικό της Eurovision εκείνης της χρονιάς.
Το 2010 έλαβαν το βραβείο Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Καλλιτέχνη στα Mad Video Music Awards, ενώ έφτασαν μέχρι και τα ευρωπαϊκά MTV Awards καθώς υπήρξαν υποψήφιοι ως Best Greek Act.
Συναυλίες & Εμφανίσεις
Οι MEΛΙSSES έχουν τραγουδήσει σε πολλά αξιοσημείωτα θέατρα της Ελλάδας, όπως τα Ωδείο Ηρώδου Αττικού, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος και Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, ενώ έχουν εμφανιστεί σε μεγάλες μουσικές διοργανώσεις και events, όπως τα Mad Video Music Awards, Athens Pride, Nostos Festival και θεατρικά βραβεία Χορν. Επίσης, ήταν μεταξύ των καλλιτεχνών που τραγούδησαν στη μεγάλη επετειακή συναυλία για τα 10 χρόνια της Panik Records.
Παράλληλα, βάζουν τη σφραγίδα τους στη νυχτερινή ζωή της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης με sold out εμφανίσεις και τα τελευταία 6 χρόνια εμφανίζονται σταθερά στο «Box Athens». Επίσης, έχουν εμφανιστεί σε δημοφιλείς τηλεοπτικές εκπομπές, όπως «Σπίτι Με Το Mega» και «Just The 2 Of Us».
Κοινωνικά ευαισθητοποιημένο, το συγκρότημα κάνει συχνά συναυλίες για καλό σκοπό. Μεταξύ άλλων, το 2019 τραγούδησαν για τα 50 χρόνια της ΕΛΕΠΑΠ στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και τα έσοδα διατέθηκαν για τους σκοπούς του Ιδρύματος και το 2021 έδωσαν το live streaming concert «ΜΕΛISSES for the dogs» τα έσοδα του οποίου δόθηκαν για δράσεις της Save A Greek Stray (SGS) για την προστασία των αδέσποτων.
Το 2020, εν μέσω της παγκόσμιας πανδημίας COVID-19, κατέθεσαν το ποσό των 5.000 ευρώ, που θα δινόταν για το βίντεο του τραγουδιού «Μισή Καρδιά», στον ειδικό λογαριασμό του ελληνικού Κράτους για την ενίσχυση των νοσοκομείων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Ίτωνος
Στην ελληνική μυθολογία ο `Ιτωνος ήταν Θεσσαλός ήρωας, γιος του Αμφικτύονα και συνεπώς εγγονός του Δευκαλίωνα και της Πύρρας, και ανιψιός του Έλληνα. Ο Ίτωνος έδωσε το όνομά του στην πόλη Ίτωνα. Το σημαντικότερο σχετικά με τον Ίτωνο είναι ότι -από κάποιους μυθογράφους- αναφέρεται ως ο πατέρας της Ιτωνίας Αθηνάς (όπου η Αθηνά θεωρείται θνητή) και ότι ίδρυσε τον ναό της θεάς στην Κορώνεια. Επίσης, αναφέρεται από κάποιους και ως πατέρας του Βοιωτού, τον οποίο απέκτησε με τη Μελανίππη. Ο Ίτωνος αναφέρεται ότι είχε δύο κόρες, τη Χρωμία και την Ιοδάμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Θεσσαλοί
Στροβιλομηχανή
Στροβιλομηχανές (αγγλικά: turbomachines) ονομάζουμε τις μηχανές, οι οποίες συναλλάσσουν ενέργεια με το ρευστό που ρέει εντός τους. Η συναλλαγή αυτής της ενέργειας γίνεται μέσω της αλληλεπίδρασης που συμβαίνει μεταξύ του ρευστού και των πτερυγίων (blades) των στροβιλομηχανών.
Κατηγορίες
Οι κατηγορίες των στροβιλομηχανών είναι οι παρακάτω:
Βαθμίδες
Κατηγορία:Κινητήριες μηχανές Κατηγορία:Τεχνολογίες αερίων
NGC 2266
To NGC 2266 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Δίδυμοι. Το φανόμενο μέγεθός του είναι 5 arcmin και απέχει 11 χιλιάδες έτη φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 7 Δεκεμβρίου 1785.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Δίδυμοι (αστερισμός) 2266
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1961–62
Το πρωτάθλημα ΕΠΣ Αθηνών 1961-62 διεξήχθη σε επτά κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ατρόμητος Αθηνών, ο οποίος στη συνέχεια μαζί τις επόμενες τέσσερις ομάδες αγωνίστηκαν στον Α΄ Όμιλο Νότου της Β΄ Εθνικής για την άνοδο στην Α΄ Εθνική. Υπήρξε το τελευταίο πρωτάθλημα πριν από την καθιέρωση της μόνιμης Β΄ Εθνικής. Έτσι από την επόμενη σεζόν το πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ εκτός από τις πέντε-έξι ισχυρές αθηναϊκές ομάδες της Α΄ Εθνικής στερήθηκε πέντε ακόμα που εντάχθηκαν στη Β΄ Εθνική.
Α΄ Κατηγορία
Στην Α΄ κατηγορία μετείχαν οκτώ (8) ομάδες και ουσιαστικά αποτέλεσε προκριματικό όμιλο για την πρώτη φάση των ομίλων της Β΄ Εθνικής. Προκρίθηκαν οι πέντε πρώτες ομάδες, οι οποίες στη συνέχεια αγωνίστηκαν στον Α΄ Όμιλο Νότου αλλά καμία από αυτές δεν πέρασε στην τελική φάση της Β΄ Εθνικής. Οι ίδιες πέντε ομάδες εντάχθηκαν στη μόνιμη Β΄ Εθνική (Α΄ όμιλος) της επόμενης σεζόν 1962-63.
Βαθμολογία
* Ο Αχαρναϊκός προέκυψε από μετονομασία της «Υπεροχής Μενιδίου».
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1961-1962
Ίαμβος
Ο Ίαμβος ήταν αρχαίο ελληνικό μέτρο της απαγγελλόμενης και της αδόμενης ποίησης.
Βασική μονάδα του ιαμβικού μέτρου ήταν ο δισύλλαβος ιαμβικός πους αποτελούμενος από μία βραχεία και μία μακρά συλλαβή. Στην εφαρμογή του μέτρου ακολουθούνταν ο "διπλός ιαμβικός πους", δηλαδή βραχεία μακρά, βραχεία μακρά καλούμενη ιαμβική διποδία.
Από την επανάληψη της ιαμβικής διποδίας προέκυψαν το "ιαμβικό δίμετρο", ή το "ιαμβικό τρίμετρο", που ήταν και το ευρύτερα διαδεδομένο και σπανιότερα το "ιαμβικό τετράμετρο", τα οποία χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ποιητές καλούμενοι εξ αυτού και ιαμβογράφοι.
Η ιαμβική ποίηση έχει έντονα σκωπτικό χαρακτήρα.
Περί του ιαμβικού μέτρου αναφορά έχει κάνει ο Αριστοτέλης στο έργο του "Περί ποιητικής".
Κατηγορία:Αρχαία μέτρα ποίησης
Ιφθίμη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιφθίμη είναι γνωστή μία θυγατέρα του Ικαρίου του Λακεδαιμονίου και της Ναϊάδας Περιβοίας ή της Πολυκάστης, κόρης του Λυγαίου. Επομένως η Ιφθίμη ήταν αδελφή της Πηνελόπης, της γνωστής συζύγου του Οδυσσέα. Ακόμα, αδέλφια της Ιφθίμης ήταν οι Αλυζέας και Λευκάδιος ή οι Θόας, Δαμάσιππος, Αλήτης, Περίλεως και Ικεύσιμος.
Στην Οδύσσεια η θεά Αθηνά δημιουργεί ένα απείκασμα της Ιφθίμης και το στέλνει στον ύπνο της Πηνελόπης. Αυτή η «εικονική» Ιφθίμη δίνει θάρρος στην Πηνελόπη αφού η βασίλισσα της Ιθάκης της εμπιστεύεται τις ανησυχίες της σχετικά με την τύχη του Οδυσσέα και του Τηλεμάχου.
Πηγή
Ιφθιμη
717 Βισμπάντα
Η Βισμπάντα (Wisibada) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,86. Ανακαλύφθηκε το 1911 από τον Γερμανό αστρονόμο Φραντς Κάιζερ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη γενέτειρά του, το Βισμπάντεν. Η Βισμπάντα υπήρξε ο πρώτος από τους συνολικά 21 αστεροειδείς που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βισμπάντα εκτιμάται σε 31,04 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι DX, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0666.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βισμπαντα
Ιφιάνασσα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιφιάνασσα (που σημαίνει «ευθεία, ισχυρή βασίλισσα») είναι γνωστά τα παρακάτω τρία πρόσωπα:
Λάκης Λαζόπουλος
Ο Λάκης (Απόστολος) Λαζόπουλος (γενν. 6 Μαΐου 1956, Λάρισα) είναι Έλληνας κωμικός ηθοποιός, σεναριογράφος, παρουσιαστής, παραγωγός, συγγραφέας, αρθρογράφος, στιχουργός και ερμηνευτής τραγουδιών. Σύμφωνα με την έρευνα του ΣΚΑΪ το 2009 Μεγάλοι Έλληνες, είναι ένας από τους 100 σπουδαιότερους Έλληνες όλων των εποχών.
Ιφιάνασσα
Πηγές
Ιφιανασσ
Λάκης Λαζόπουλος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λάρισα. Είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές του για μεταπτυχιακό στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Παρόλα αυτά ασχολήθηκε με το θέατρο, την ηθοποιία, την κωμωδία, την συγγραφή σεναρίων, την παραγωγή, την τηλεόραση, την στιχουργία , την ερμηνεία τραγουδιών , την αρθρογραφία  και σχολιασμό επικαιρότητας  , την συγγραφή βιβλίου και την παρουσίαση.
Συνεργάστηκε με πολλούς και επώνυμους καλλιτέχνες τόσο στο θέατρο, όσο και στην μουσική.
Το 2021 δημιούργησε την δική του σχολή, την Ανωτέρα Δραματική Σχολή με το όνομα "Τεχνών 100".
10 Μικροί Μήτσοι
Οι Δέκα Μικροί Μήτσοι ήταν μια κωμική, κοινωνικού σχολιασμού, εκπομπή και ήταν η πρώτη μεγάλη παραγωγή του Λάκη Λαζόπουλου που στέφθηκε με επιτυχία. Σε αυτήν είχαν λάβει μέρος ως guest star πολλοί σημαντικοί Έλληνες ηθοποιοί, όπως και τραγουδιστές.
Σάτιρα και κριτική
Το καλοκαίρι του 1987 όλος ο καλλιτεχνικός κόσμος συσπειρώθηκε γύρω από τον Λάκη Λαζόπουλο όταν ύστερα από έρευνα του εισαγγελέα Χρήστου Μαρκογιαννάκη συνελήφθη ο ίδιος και η Άννα Παναγιωτοπούλου για τη σατιρική θεατρική παράστασή του "Τι είδε ο Γιαπωνέζος" με την κατηγορία της εξύβρισης του Προέδρου της Δημοκρατίας, Χρήστο Σαρτζετάκη. Στο αυτόφωρο, τον ανέλαβε ο πολύπειρος δικηγόρος Γ. Β. Μαγκάκης, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον Χ. Σαρτζετάκη. Ως μάρτυρες υπεράσπισης κατέθεσαν η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η Ιωάννα Μποτούλα, ο Λευτέρης Κυπραίος και η Μαρία Ρεζάν. Τελικώς και οι δυο τους αθωώθηκαν ομοφώνως, ενώ αποδείχθηκε πως ο ΠτΔ δεν είχε εμπλοκή στο θέμα.
Το 1992 σημείωσε επιτυχία με την τηλεοπτική σατιρική σειρά Δέκα Μικροί Μήτσοι και την μακροβιότερη ελληνική σατιρική εκπομπή Αλ Τσαντίρι Νιουζ (2004-2016, 2019, 2021).
Η απλότητα και η ευθύτητα του λόγου του, το κοινό αίσθημα, το έξυπνο χιούμορ, το υλικό που χρησιμοποιούσε στις εκπομπές του αγκαλιάστηκαν από τον ελληνικό λαό εκτοξεύοντας τον Λαζόπουλο σε έναν από τα πιο δημοφιλή πρόσωπα στην χώρα.
Σατίρησε πολιτικούς, κυβερνήσεις, τηλεοπτικές εκπομπές και δημόσια πρόσωπα πυροδοτώντας έτσι την οργή των σατιριζόμενων καταλήγοντας στα δικαστήρια, όπως οι περιπτώσεις των Έφη Σαρρή, Γεώργιου Καρατζαφέρη, Αλέξης Κούγιας, Άννα Δρούζα κ.α.