Η_Νεραϊδοβασίλισσα
Βιβλίο V
thumb|left|Ο Άρτεγκαλ και ο Τάλως, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο ΙΙΙΙ, έργο του John Hamilton Mortimer Βασικός ήρωας του πέμπτου βιβλίου είναι ο Άρτεγκαλ, ως υπερασπιστής της δικαιοσύνης. Η Νεραϊδοβασίλισσα του είχε αναθέσει να αποκαταστήσει την λαίδη Ειρήνη (Eirena, προσωποποίηση του Έιρε ή Έιριν, δηλαδή της Ιρλανδίας, αλλά και της ειρήνης) στο βασίλειό της, από το οποίο την είχε εκδιώξει ο τύραννος Μεγάδικος (Grantorto, μέγας άδικος). Ο Άρτεγκαλ επελέγη γι' αυτή την αποστολή διότι είχε διδαχθεί από μικρός την δικαιοσύνη από την ίδια την Αστραία, όταν αυτή ήταν ακόμα στη γη, προτού ανεβεί στον ουρανό ως αστερισμός της Παρθένου. Αυτή έδωσε στον Άρτεγκαλ για βοηθό του τον Τάλω (Talus), τον σιδερένιο άνθρωπο, o οποίος κρατούσε πάντα έναν σιδερένιο κόπανο για να ξεχωρίζει το ψεύδος από την αλήθεια, όπως την ήρα από το σιτάρι. Καθώς προχωρούσαν για την αποστολή τους είχαν την ευκαιρία να αποδώσουν δικαιοσύνη σε διάφορες περιστάσεις: τιμωρούν έναν ιππότη, τον σερ Σανγκλιέ (Sanglier, Αγριόχοιρος) για τον αποκεφαλισμό της ίδιας της κυράς του (παρόλο που ο ίδιος προσπαθούσε επιμελώς να συγκαλύψει το γεγονός), αναγκάζοντας τον να έχει κρεμασμένο στο λαιμό του το κεφάλι της για ένα χρόνο. Σκοτώνουν έπειτα έναν Σαρακηνό, τον Πολλέντη (Pollente), ο οποίος ζητούσε άδικα διόδια από τους περαστικούς σε μια γέφυρα. Έπειτα κυριεύουν το κάστρο του, όπου είχε συγκεντρώσει τα παράνομα πλούτη του και σκοτώνουν την κόρη του, Μουνέρα (Munera), που είχε κρυφτεί μέσα σε ένα σωρό από νομίσματα. Έπειτα ο Άρτεγκαλ πετά από έναν γκρεμό στη θάλασσα τον Γίγαντα με τη ζυγαριά στο χέρι, ο οποίος ήθελε να εξισώσει πλούσιους και φτωχούς, όπως και τα βουνά με τις κοιλάδες (αυτό το είδος της ισοπεδωτικής δικαιοσύνης δεν άρεσε στον Άρτεγκαλ), ενώ στη συνέχεια ο Τάλως κυνηγά με τον κόπανό του τον μανιασμένο όχλο των οπαδών του γίγαντα. Στη συνέχεια ο Άρτεγκαλ παίρνει μέρος σε ιπποτικούς αγώνες επ' ευκαιρία των γάμων του Μάρινελ και της Φλόριμελ, βγαίνει νικητής και αποκαλύπτει την απάτη της ψεύτικης Φλόριμελ (που είχε έρθει στους αγώνες μαζί με τον Μπραγκαντόκιο), καθώς, όταν την βάζει δίπλα στην αληθινή, η ψεύτικη Φλόριμελ λιώνει σαν το χιόνι. Ο Άρτεγκαλ αποδίδει στον σερ Γκυιόν το άλογο που του είχε ο κλέψει ο Μπραγκαντόκιο (στο δεύτερο βιβλίο), τον οποίον αρπάζει ο Τάλως, του ξυρίζει το γένι και του αφαιρεί την πανοπλία. thumb|right|Η Βριτόμαρτη, έργο του [[Γουόλτερ Κρέιν (Walter Crane)]] 'Επειτα ο Άρτεγκαλ, αφού διευθετεί τις κληρονομικές διαφορές δύο αδερφών ιπποτών, του Βρασίδα (Bracidas) και του Αμίδα (Amidas), προχωρά με τον Τάλω και στο δρόμο τους σώζουν έναν ιππότη, τον σερ Τερπίνο (Terpine) που κάποιες Αμαζόνες ήθελαν να τον κρεμάσουν. Ο Άρτεγκαλ μαθαίνει ότι η βασίλισσα των Αμαζόνων Ραδιγούνδη (Radigund) αναγκάζει όσους ιππότες περνούν από εκεί να ντύνονται και να συμπεριφέρονται σαν γυναίκες, αλλιώς διατάζει να τους κρεμάσουν. Αντιμετωπίζει σε μονομαχία τη Ραδιγούνδη και τη νικά, έχει όμως πρόβλημα να την σκοτώσει, διότι είναι γυναίκα (και μάλιστα πανέμορφη) και το αίσθημα δικαιοσύνης τού το απαγορεύει. Η βασίλισσα των Αμαζόνων τότε βρίσκει ευκαιρία και τον εξουδετερώνει. Τελικά, με διαταγή της βασίλισσας, η οποία τον ερωτεύεται, ο Άρτεγκαλ δεν χάνει μεν τη ζωή του, αλλά εξευτελίζεται κι αυτός αναγκασμένος να ντυθεί με γυναικεία ρούχα σαν τους άλλους ιππότες που κρατούσαν οι Αμαζόνες. Ο Τερπίνος δεν γλιτώνει το κρέμασμα, αλλά ο Τάλως καταφέρνει να το σκάσει και να ειδοποποιήσει την Βριτόμαρτη, η οποία περίμενε ανυπόμονη τον γυρισμό του αγαπημένου της. Μαθαίνοντας αυτή τα καθέκαστα, πρώτα σκάει από τη ζήλεια της, αλλά μετά αποφασίζει να βοηθήσει τον καλό της. Στο δρόμο της καταφέρνει να γλιτώσει από τις δολοπλοκίες του Δόλωνα (Dolon), που ήθελε να την εξοντώσει νομίζοντας ότι ήταν ο Άρτεγκαλ (είχε μπερδευτεί βλέποντας την συντροφιά με τον Τάλω) και στη συνέχεια επισκέπτεται τον Ναό της Ίσιδας, όπου βλέπει ένα εντυπωσιακό προφητικό όνειρο για το μέλλον της με τον Άρτεγκαλ. Έπειτα αντιμετωπίζει τη Ραδιγούνδη και δεν έχει κανένα πρόβλημα να την αποκεφαλίσει, σώζοντας έτσι και τον Άρτεγκαλ και τους ιππότες από το διασυρμό, ενώ ο Τάλως καταδιώκει με τον κόπανο τις υπόλοιπες Αμαζόνες, μέχρις ότου η Βριτόμαρτη του λέει να σταματήσει. thumb|left|Ο Μαλεγγίνος ρίχνει το δίχτυ για να αιχμαλωτίσει την απεσταλμένη της Μερκίλλας, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο V Ο Άρτεγκαλ και ο Τάλως, που συνεχίζουν χωρίς τη Βριτόμαρτη την αποστολή τους, συναντούν στον δρόμο τους τον Αρθούρο και μαζί σώζουν μια δεσποσύνη, απεσταλμένη της βασίλισσας Μερκίλλας (Mercilla, Ευσπλαχνική), από δύο ιππότες που την κυνηγούσαν, σκοτώνοντάς τους. Αυτή τους εξηγεί ότι το βασίλειο της καλής Μερκίλλας (που αντιπροσωπεύει εδώ την βασίλισσα Ελισάβετ) απειλούνταν από έναν κακό Σουλτάνο (Soldan, που αντιπροσωπεύει τον Φίλιππο Β' της Ισπανίας) και την γυναίκα του, την Αδικία (Adicia). Η Μερκίλλα την είχε στείλει απεσταλμένη για να λυθούν οι διαφορές μεταξύ των βασιλείων ειρηνικά, αλλά η Αδικία την είχε αποπέμψει σκαιά, στέλνοντας και τους ιππότες ξοπίσω της (η απεσταλμένη της βασίλισσας αντιπροσωπεύει τους Άγγλους πρεσβευτές). Ο Αρθούρος με τον Άρτεγκαλ αντιμετωπίζουν τον Σουλτάνο, ο οποίος είχε βγει στο πεδίο της μάχης πάνω σε ένα επιβλητικό και πλήρως εξοπλισμένο άρμα από το οποίο εκτοξεύονταν συνεχώς βέλη (το άρμα αντιπροσωπεύει την Ισπανική Αρμάδα). Ο Αρθούρος, με τη βοήθεια της μαγικής αστραφτερής του ασπίδας (αντιπροσωπεύει την τρικυμία στο στενό της Μάγχης) κάνει τα άλογα του άρματος να αφηνιάσουν, παρασέρνοντας τον κακό Σουλτάνο στο θάνατο. Η Αδικία μανιασμένη επιτίθεται στην απεσταλμένη της Μερκίλλας, αλλά ο Αρθούρος την εκδιώκει στο δάσος, όπου αυτή μεταμορφώνεται σε τίγρη. Η απεσταλμένη της Μερκίλλας προσκαλεί τότε τον Αρθούρο στο βασίλειο της κυράς της. Στο δρόμο αντιμετωπίζουν κάποιους αγρίους με αρχηγό έναν κακάσχημο κακοποιό, τον Μαλεγγίνο (Malengin), ο οποίος έπιανε με ένα δίχτυ τους περαστικούς, ενώ μπορούσε να μεταμορφώνεται σε διάφορα ζώα και τον οποίον εξοντώνουν χρησιμοποιώντας ως δόλωμα την απεσταλμένη τής Μερκίλλας (οι άγριοι αντπροσωπεύουν τους Ιρλανδούς επαναστάτες). Φτάνοντας στο ειρηνικό βασίλειο της Μερκίλλας, παρακολουθούν τη δίκη της Ντουέσσας (εδώ η Ντουέσσα αντιπροσωπεύει την Μαρία Στιούαρτ), που αν και αποδεικνύεται ένοχη για συνωμοσία κατά της βασίλισσας, αυτή από την πολλή ευσπλαχνία της καθυστερεί στην αρχή να διατάξει την εκτέλεσή της. Τελικά όμως η ραδιουργός Ντουέσσα εκτελείται. thumb|right|Ο Αρθούρος διαμελίζει τον Γηρυόνειο στο βασίλειο της Βέλγης, Νεραϊδοβασίλισσα, Βιβλίο V Όσο βρισκόντουσαν στην Αυλή της βασίλισσας Μερκίλλας, ο Αρθούρος και ο Άρτεγκαλ είχαν συνατήσει δύο ξένους νεαρούς ευγενείς, γιους της βασίλισσας Βέλγης (Belge), που είχαν έρθει να ζητήσουν βοήθεια, γιατί το βασίλειό τους κινδύνευε από έναν τυραννικό γίγαντα, τον Γηρυόνειο (Geryoneo), που είχε στήσει ένα είδωλο του ψεύτικου θεού του και με τη βοήθεια του υπαρχηγού του ανάγκαζε τους ανθρώπους να το λατρεύουν (η Βέλγη αντιπροσωπεύει τις προτεσταντικές Κάτω Χώρες, ήτοι την Ολλανδία και το Βέλγιο, ο γίγαντας τον Ρωμαιοκαθολικισμό ή τον Ισπανό βασιλιά και ο υπαρχηγός του τον Δούκα της Άλμπα). Ο Άρτεγκαλ με τον Τάλω πρέπει να συνεχίσουν την αποστολή τους, όμως ο Αρθούρος προσφέρεται να βοηθήσει τους νεαρούς ευγενείς. Ο Αρθούρος καταφέρνει να εξουδετερώσει τον υπαρχηγό του τυραννικού γίγαντα, με τον ίδιο τον γίγαντα όμως, που είχε τρία σώματα, δυσκολεύεται στην αρχή. Τελικά όμως τον σκοτώνει κι αυτόν, αφού του έχει κόψει με το σπαθί πρώτα τα χέρια του. Έπειτα, μετά από παράκληση της Βέλγης, σκοτώνει και ένα τέρας που φύλαγε το είδωλο και καταβρόχθιζε τα ανθρώπινα θύματα που θυσιάζονταν προς τιμήν της ψεύτικης θεότητας. Ο Αρθούρος, αποκαθιστώντας την τάξη στο βασίλειο της Βέλγης, στρέφεται πάλι προς αναζήτηση της Γκλοριάνας, της Νεραϊδοβασίλισσας, η οποία είχε στείλει τώρα και τον Άρτεγκαλ να βοηθήσει την Ειρήνη ενάντια στον Μεγάδικο. Ο Άρτεγκαλ μαθαίνει στο μεταξύ από έναν ηλικιωμένο ιππότη ότι η Ειρήνη είχε φυλακιστεί από τον Μεγάδικο, ο οποίος είχε ορίσει ότι θα έχανε τη ζωή της, αν δεν παρουσιαζόταν εντός δέκα ημερών να την υπερασπιστεί ένας ιππότης.