cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανελλήνιες εξετάσεις
Ιστορία
Έως το 1963 οι μαθητές έδιναν τις εξετάσεις που ήθελαν οι ίδιοι και τις διοργάνωνε ξεχωριστά κάθε σχολείο. Οι μέρες διεξαγωγής δεν συνέπιπταν μεταξύ των σχολείων και αν περνούσε σε μια σχολή έπρεπε να περάσει αναγκαστικά σε μια από αυτές.
Οι πρώτες εξετάσεις του 1964 έλαβαν χώρα με την χρήση του πρώτου ηλεκτρονικού υπολογιστή στην Ελλάδα, ενός IBM 1401 με 41 κιλομπάιτ που είχε προμηθευτεί η Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, το 1963. Έτσι στήθηκε ένα σύστημα αδιάβλητων εξετάσεων, με τον υπολογιστή ο οποίος καταλάμβανε μια έκταση 200 τ.μ. και λειτουργούσε με διάτρητες καρτέλες και μαγνητικές ταινίες. Το έργο αυτό ανέλαβε ο Χρήστος Γκούβης, ενώ πλαισιώθηκε από μια ομάδα 20 προγραμματιστών. Λόγω της τότε τεχνολογίας των υπολογιστών, έκαναν τρεις μήνες για να βγουν τα αποτελέσματα. Τότε περνούσε κάθε μαθητής ο οποίος έβγαζε συνολική βαθμολογία 190 βαθμών.
Ακολούθησε το ακαδημαϊκό απολυτήριο (Α και Β τύπος) που ίσχυσε από το 1965 έως το 1966 με το Ν.Δ 4379/1964, Ν.Δ. 277/1965, 377/1965, 546/1965, 424/1966 και οι γενικές εισιτήριες εξετάσεις (κύκλοι σχολών ΑΕΙ και ΚΑΤΕΕ) που ίσχυσαν από το 1967 έως το 1979 με το Α.Ν. 40/1967 (ΦΕΚ 104), Ν.Δ. 237/1969, Ν.Δ. 1137/1972, Ν.Δ. 1161/1972, αριθμ. 252/1974 γνωμοδότηση ΣτΕ και Π.Δ. 327/1974 (ΦΕΚ 123), σύστημα στο οποίο επέλεγε ο υποψήφιος μία σχολή και εξεταζόταν στα μαθήματα που ζητούσε. Συγκεκριμένα οι κύκλοι ήταν :
Ο όρος πανελλήνιες εξετάσεις εισήχθη με τον 1035/1980 (ΦΕΚ 60), γνωστό και ως Νόμος Ράλλη, που ίσχυσε από το 1980 έως το 1982 και αφορούσαν εξετάσεις στις δυο τελευταίες τάξεις του Λυκείου. Ακολούθησε το σύστημα των "Δεσμών" με τις Γενικές Εξετάσεις που ίσχυσε από το 1983 έως το 1999 (Ν. 1351/83 ΦΕΚ 56). Υπήρχαν τέσσερις δέσμες μαθημάτων:
Η συνολική βαθμολογία για κάθε θέμα ήταν 0–160 που ήταν το άθροισμα των βαθμολογιών των 2 εξεταστών με βάση την κλίμακα 0–80 το καθένα. Υπήρχε η δυνατότητα αναβαθμολόγησης από έναν 3ο εξεταστή, που θα καθόριζε την τελική βαθμολογία, εάν υπήρχε μεγάλη διαφορά μεταξύ των δύο πρώτων βαθμολογιών. Τότε ο τελικός βαθμός του γραπτού ήταν η συνολική βαθμολόγηση του αναβαθμολογητή επί 2.
Με τον Νόμο 1771/88 ΦΕΚ 71, εγκύκλιος Β3/159/8.1.91 αποσυνδέθηκαν οι απολυτήριες από τις εισαγωγικές εξετάσεις. Σε τυχόν αποτυχία εισαγωγής, ο υποψήφιος είχε τη δυνατότητα να διατηρήσει μέχρι δύο φορές τη βαθμολογία του σε όσα μαθήματα επέλεγε να κατοχυρώσει (ως αποτέλεσμα, ο μέγιστος αριθμός που δοκίμαζαν να δώσουν πανελλήνιες οι υποψήφιοι ήταν 3 φορές, αν και στην πράξη η μεγάλη πλειοψηφία διέκοπτε μετά τη δεύτερη χρονιά). Το 1995 εισήχθη η αστυνομική ακαδημία. Το 1996 καταργήθηκαν οι ειδικές διατάξεις που προέβλεπαν της χωρίς εξέταση εισαγωγή στα ΤΕΙ των αποφοίτων τμημάτων ειδικότητας ΤΕΕ και εξετάζονταν πλέον σε τρία μαθήματα. Το 1999 καταργείται το σύστημα των Δεσμών απ' τον Γεράσιμο Αρσένη και επανέρχονται οι πανελλαδικές εξετάσεις (προαγωγικές και απολυτήριες) στη Β και Γ Λυκείου με τον Ν. 2525/1997 (ΦΕΚ 188 Α) και οι δέσμες αντικαθίστανται απ' τις κατευθύνσεις (Θεωρητική, Θετική και Τεχνολογική), με τη διαφορά ότι την περίοδο 1999-2001 τα εξεταζόμενα μαθήματα ήταν 14 και με τον Ν. 2909/2001 (ΦΕΚ 90 Α ́) μειώθηκαν σε 9. Το 2006 επί Υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου καταργούνται οι πανελλήνιες στη Β΄ και τα μαθήματα μειώνονται σε 6 ενώ εισάγεται η βάση των 10.000 μορίων για την εισαγωγή σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, κάτι το οποίο καταργείται το 2010.
Το Σύστημα "Νέο Λύκειο" που ίσχυσε από το 2013 με τον Ν. 4186/2013 κατήργησε τις κατευθύνσεις και τις αντικατέστησε με τις υπάρχουσες ομάδες προσανατολισμού: Το Νέο Σύστημα 2016 με τον Ν. 4327/2015 καθόρισε τρεις Ομάδες Προσανατολισμού με πέντε επιστημονικά πεδία (1o Επιστημονικό Πεδίο: Ανθρωπιστικές, Νομικές και Κοινωνικές Επιστήμες, 2o Επιστημονικό Πεδίο: Θετικές και Τεχνολογικές Επιστήμες, 3o Επιστημονικό Πεδίο: Επιστήμες Υγείας και Ζωής, 4o Επιστημονικό Πεδίο: Επιστήμες της Εκπαίδευσης, 5o Επιστημονικό Πεδίο: Επιστήμες Οικονομίας και Πληροφορική) και τη δυνατότητα εξέτασης σε αντίστοιχο μάθημα Γενικής Παιδείας ετέρου πεδίου, έχει τη δυνατότητα ανοίγματος σχολών από το πεδίο εκείνο, με μειωμένα μόρια. Το 2018, το σύστημα λαμβάνει τη μορφή που είχε, τα επιστημονικά πεδία μειώθηκαν σε τέσσερα (καταργήθηκε το 4ο) έως το 2020 με τη διαφορά ότι το 2019 τα Λατινικά αντικαταστάθηκαν από την Κοινωνιολογία η οποία εξετάστηκε τελευταία φορά το 2021. Γενικά, δημοφιλέστερη κατεύθυνση είναι τα οικονομικά, τα οποία πέρασαν την θεωρητική ως αποτέλεσμα και των μεγαλύτερων επαγγελματικών προοπτικών που παρέχουν οι σχολές του.
Το σύστημα πρόσβασης
Το υφιστάμενο σύστημα πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση αποτελεί τροποποίηση του Νέου Λυκείου του Ν.4186/2013, αλλά στην ουσία είναι ένα διαφορετικό σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που μοιάζει αρκετά με το σύστημα των Δεσμών.
Το σύστημα στηρίζεται σε υπολογισμό βαθμού πρόσβασης με βάση τις πανελλαδικές εξετάσεις και ανάλογα με την ομάδα προσανατολισμού που επιλέγει ο κάθε μαθητής. Ειδικότερα στην Β' Λυκείου οι μαθητές επιλέγουν μια από τις δυο ομάδες προσανατολισμού (Ανθρωπιστικές ή Θετικές Επιστήμες) και στην Γ' Λυκείου με την έναρξη του σχολικού έτους επιλέγουν υποχρεωτικά μια ομάδα μαθημάτων προσανατολισμού από τις 3 προσφερόμενες:
Ο υποψήφιος καλείται να καταθέσει το μηχανογραφικό του δελτίο με τις σχολές, τμήματα ή εισαγωγικές κατευθύνσεις. Η αρχική πρόβλεψη για μη υπέρβαση 10% του συνόλου του πεδίου του και, σε περίπτωση μη εισαγωγής, συμπλήρωσης εκ νέου, άνευ περιορισμού, με βάσει τις ΕΒΕ μηχανογραφικού ("δεύτερο μηχανογραφικό") δεν εφαρμόστηκε ποτέ και καταργήθηκε το 2023.
Ο υποψήφιος εξετάζεται σε 4 μαθήματα τα οποία είναι:
Ο μαθητής εξετάζεται σε επιπλέον μαθήματα, εφόσον επιθυμεί εισαγωγή σε σχολή που απαιτεί ειδικό μάθημα.
Τα ειδικά μαθήματα είναι τα εξής:
Όλα τα ειδικά μαθήματα εξετάζονται σε καθορισμένα από το Υπουργείο Παιδείας εξεταστικά κέντρα είτε στις 8.30 π.μ. είτε στις 10.00 π.μ..
Η διάρκεια εξέτασης για τα μαθήματα:
- των ξένων γλωσσών και της Αρμονίας είναι τρεις (3) ώρες,
- των Σχεδίων (Ελεύθερο και Γραμμικό) είναι έξι (6) ώρες,
- του ειδικού μαθήματος «ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ» είναι περίπου είκοσι (20) λεπτά.
Οι Πανελλαδικές από το Γενικό Λύκειο ή την Ομάδα Β΄ του ΕΠΑΛ οδηγούν σε οποιαδήποτε Τριτοβάθμια σχολή. Οι Πανελλαδικές από την Ομάδα Α΄ οδηγούν μόνο στις Σχολές Υπαξιωματικών και σε συγκεκριμένα ΤΕΙ ανάλογα με τη ειδικότητα του μαθητή του ΕΠΑΛ.
Οι υποψήφιοι για εισαγωγή, μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων απόλυσης από το Γενικό Λύκειο και των αποτελεσμάτων των Εξετάσεων Εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, καταθέτουν δήλωση προτίμησης (μηχανογραφικό δελτίο) για ένα (1) κατ’ ανώτατο όριο Επιστημονικό Πεδίο και για συγκεκριμένες σχολές του πεδίου αυτού.
Για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν προσμετράται ούτε ο βαθμός του απολυτηρίου, ούτε οι βαθμοί των τάξεων του Λυκείου, ούτε οι προφορικοί βαθμοί των 4 πανελλαδικών μαθημάτων, αλλά μόνο οι γραπτοί βαθμοί των 4 πανελλαδικών μαθημάτων.
Η καθιέρωση ελάχιστης βάσης εισαγωγής στα πανεπιστημιακά τμήματα ισχύει από τις πανελλήνιες εξετάσεις του 2021. Ακόμη δίνεται η δυνατότητα πρόσβασης σε ΔΙΕΚ μέσω του μηχανογραφικού δελτίου.
Ο αριθμός εισακτέων επηρεάζει σημαντικά την τελική διαμόρφωση των βάσεων εισαγωγής, ενώ η ελάχιστη βάση εισαγωγής δεν αλλάζει το τοπίο στις υψηλόβαθμες σχολές του μηχανογραφικού με το νέο σύστημα, σε πλήρη αντιδιαστολή με τις χαμηλόβαθμες σχολές, όπου υπερισχύει λειτουργώντας ως πρόσθετος κόφτης.
Το 2022 έκανε την εμφάνιση του ένα νέο σύστημα εισαγωγής με τους συντελεστές βαρύτητας. Το σύστημα των συντελεστών βαρύτητας έχει επικριθεί από αναλυτές όπως ο Στράτος Στρατηγάκης για το γεγονός ότι διευρύνουν τις ανισότητες. Θεωρώντας ότι οι μαθητές έχουν κενά στη γλώσσα, το Υπουργείο Παιδείας και οι σχολές έχουν επιλέξει να δώσουν, σε μεγάλο βαθμό, μεγαλύτερο συντελεστή στη γλώσσα σε σχέση με άλλα μαθήματα, ή κάποιο άλλο μάθημα. Υπάρχουν και σχολές που δίνουν συντελεστή 25% σε όλα τα μαθήματα. Αυτό το αποτέλεσμα έχει οδηγήσει τους μαθητές να έχουν μεγάλες διαφορές στη βαθμολογία ανάλογα με τη σχολή, π.χ. υποψήφιος που έγραψε 15.900 μόρια θα πάρει 15.400 μόρια αν προτεραιοποιηθεί ένα μάθημα που έγραψε λιγότερο καλά, ή πάνω από 16.000 μόρια αν προτεραιοποιηθεί ένα μάθημα στο οποίο έγραψε καλύτερα. Ή εναλλακτικά, άλλα μόρια θα έχει ένας στη νομική Αθήνας και άλλα στη νομική Θεσσαλονίκης επειδή έγραψε λιγότερο ή περισσότερο καλά σε μάθημα με μικρότερο ή μεγαλύτερο συντελεστή.
Διαδικασία επιλογής θεμάτων
Τα θέματα των πανελλαδικών εξετάσεων επιλέγονται από την Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων, υπαγόμενη στον Εθνικό Οργανισμό Εξετάσεων, τα δεκαεννέα μέλη της οποίας ανανεώνονται κάθε χρόνο και τα στοιχεία τους δεν αποκαλύπτονται. Απαγορεύεται να μετάσχει οποιοσδήποτε έχει συγγένεια με υποψήφιο εξ'αίματος και εξ'αγχίστείας μέχρι Γ' βαθμού ή παραδίδει μαθήματα του εξεταζόμενου μαθήματος, εργάζεται σε φροντιστήριο ή συγγράφει βοήθημα σχετικό με το μάθημα. Πρόεδρός της είναι ο Πρόεδρος ή αντιπρόεδρος του ΙΕΠ, τέως Π.Ι. Η επιτροπή συνεδριάζει σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο του ΥΠΕΠΘ και τα μέλη της απαγορεύεται να εξέλθουν από τον χώρο συνεδρίασης, αν δεν παρέλθει ο προσδιορισμένος ελάχιστος χρόνος δυνατής αποχώρησης των εξεταζομένων. Τα μέλη, κατά τον χρόνο παραμονής τους, δεν έχουν καμμία επαφή με τον εξωτερικό κόσμο από το απόγευμα της προηγουμένης που έχουν εισέλθει στον χώρο. Η τριμελής επιτροπή περίπου στις 24:00 εισηγείται τα θέματα και η Κεντρική Επιτροπή ξεκινά τη διαβούλευση μέχρι τις 07:00 όπου έχουν οριστικοποιηθεί. Στο μεσοδιάστημα, καλείται ένα μέλος της επιτροπής, να λύσει τα θέματα σε διάστημα μικρότερο των δύο ωρών, εν αντιθέσει με τους υποψηφίους που διαθέτουν τρεις ωρολογιακές ώρες.
Βαθμολόγηση
Μετά την παραλαβή των τετραδίων, αυτά ανακατεύονται παρουσία της επιτροπής του βαθμολογικού κέντρου και μοιράζονται σε φακέλους των 30. Κάθε βαθμολογητής εξετάζει τουλάχιστον δύο φακέλους (60 τετράδια).
Ωστόσο, το γραπτό κάθε εξεταζόμενου φυλάσσεται για περίπου έναν χρόνο και ο ίδιος έχει τη δυνατότητα να ζητήσει την επίδειξη του γραπτού του. Η αίτηση γίνεται τον Σεπτέμβριο του έτους στο οποίο εξετάστηκε με παράβολο από 50 (για προβολή 3 δοκιμίων) εως 80 ευρώ (για προβολή άνω των 3 δοκιμίων). Η επίδειξη των γραπτών γίνεται κατά τους μήνες Οκτώβριο, Νοέμβριο και Δεκέμβριο για να αποφευχθεί οποιαδήποτε αντίρρηση ή αντίδραση από τον ενδιαφερόμενο. Τα γραπτά προβάλλονται στον ενδιαφερόμενο με φωτοτυπίες. Δεν τίθεται θέμα αναβαθμολόγησης μετά το πέρας των εξετάσεων, καθώς τα μηχανογραφικά δελτία των υποψηφίων έχουν ήδη κατατεθεί και μάλιστα έχουν ήδη αρχίσει τα μαθήματα σε όλα τα ΑΕΙ της χώρας.
Αδιαβλητότητα και σύστημα μετάδοσης
Σπάνια έχει τεθεί ζήτημα διαβλητότητας σχετικά με τη διεξαγωγή, ωστόσο υπάρχει συγκεκριμένο παράδειγμα μεγάλης διαρροής θεμάτων, το έτος 1979, στο μάθημα των Μαθηματικών. Γυμνασιάρχης, Διευθυντής προγραμματισμού του Υπουργείου Παιδείας και γραμματέας της Ανώτατης Επιτροπής, πίεζε εντονότερα το στυλό με το οποίο έγραφε τα θέματα των Μαθηματικών ώστε να αποτυπωθούν σε λευκές κόλλες κάτω από τα γραφόμενα. Με αυτό τον τρόπο, ιχνηλάτησε μετά τα θέματα και τα διέρρευσε σε αρκετά φροντιστήρια της χώρας, με οικονομικούς και πολιτικούς σκοπούς. Η διαρροή των θεμάτων κατέστη εφικτή, καθώς τα θέματα τότε καθορίζονταν ημέρες νωρίτερα από τις εξετάσεις, ώστε να αποσταλούν έγκαιρα στις σχολικές μονάδες της χώρας, καθώς η ηλεκτρονική αποστολή τότε δεν υπήρχε ακόμα ως τεχνολογία και τα θέματα αποστέλλονταν στα σχολεία - εξεταστικά κέντρα με αυτοκίνητα της Αστυνομίας.
Παρόμοιο γεγονός διαρροής σημειώθηκε το 2007, παρά την ανάπτυξη συστήματος ασφαλούς μετάδοσης: καθηγητές από δημόσια σχολεία της χώρας - σε εντελώς διαφορετικές γεωγραφικές ενότητες - έλαβαν τα θέματα κανονικά, μέσω των συστημάτων των σχολικών μονάδων και στη συνέχεια τα πήραν με USΒ (στικ μνήμης) και τα μετέδωσαν από φορητό υπολογιστή μέσω Διαδικτύου σε φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης.
Πρακτική
Συνήθως οι μαθητές προσέρχονται στον χώρο εξετάσεων (τη σχολική μονάδα) στις 8 π.μ.. Γύρω στις 8:35, οι μαθητές εισέρχονται στην αίθουσα εξέτασης και η μετάδοση των θεμάτων γίνεται γύρω στις 8:50 π.μ., με τους μαθητές να έχουν τρεις ώρες στην διάθεση τους. Η ώρα δυνατής αποχώρησης είναι- για τα "γενικά" μαθήματα των ΓΕΛ- και των ΕΠΑ.Λ. η 10 π.μ. (η ώρα που βγαίνουν στο Διαδίκτυο τα θέματα), εξασφαλίζοντας ότι δεν θα υπάρξει καμία διαρροή. Σε κάθε περίπτωση, η ώρα δηλώνεται εκ των προτέρων στις οδηγίες των θεμάτων. Μετά το πέρας της εξέτασης, τα προσωπικά στοιχεία του/της υποψηφίου καλύπτονται με αδιαφανές αυτοκόλλητο, το οποίο αφαιρείται μετά την ολοκλήρωση της βαθμολογίας.
Παράλληλα, σαν μέσο εξασφάλισης του αδιάβλητου, επιτηρητές στα εξεταστικά κέντρα είναι μόνο καθηγητές από άλλα σχολεία: π.χ. στο 1ο Γενικό Λύκειο Άργους μπορούν να είναι επιτηρητές μόνο καθηγητές από τα άλλα λύκεια ή γυμνάσια της πόλης.
Συστήματα μετάδοσης
Το πρώτο σύστημα ασφαλούς μετάδοσης, το «VBI» (από τα αρχικά των λέξεων Vertical Blanking Interval, κατακόρυφο διάστημα αμαύρωσης) ή EdCast (Educational Broadcast, εκπαιδευτική εκπομπή) εγκαινιάστηκε το 1999. Η μετάδοση των θεμάτων γινόταν μέσω των επίγειων και δορυφορικών τηλεοπτικών συχνοτήτων της ΕΡΤ. Το 2013, μετά το Κλείσιμο της ΕΡΤ, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ εξέφρασαν ανησυχία για την ομαλή λειτουργία του συστήματος, η οποία όμως πραγματοποιήθηκε αισίως μέσω επίγειων συχνοτήτων της ΔΤ και δορυφορικών της Nova.
Το 2016, η ηγεσία του Υπουργείου ζήτησε από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων την κατάρτιση ενός νέου συστήματος ασφαλούς μετάδοσης, καθώς ο υπάρχων εξοπλισμός συμπλήρωνε αρκετά χρόνια λειτουργίας. Το νέο σύστημα, που ονομάζεται Σύστημα Ασφαλούς Μετάδοσης (ΣΑΜ), βασίζεται στη μετάδοση κρυπτογραφημένων πληροφοριών μέσω του διαδικτύου και εγκαινιάστηκε στις Εξετάσεις του 2021.
Εξαγγελίες κατάργησης
Η πρώτη εξαγγελία κατάργησης των Πανελληνίων εξετάσεων έγινε στη διακήρυξη της προγραμματικής πολιτικής του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος «Συμβόλαιο με το λαό», το 1981. Ωστόσο, παρά τη μακρόχρονη παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, ουδέποτε αποπειράθηκε την ολική κατάργηση των εξετάσεων για εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, παρά μόνον την κατ’ όνομα αντικατάσταση τους από τις «Γενικές εξετάσεις» το 1983 με τις 4 δέσμες. Οι κατοπινές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ αφορούσαν κυρίως τον τρόπο και το περιεχόμενο των εξετάσεων. Το 2000, μετονομάστηκαν επίσης σε «πανελλαδικές» από την Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Σημίτη, αν και ο όρος είχε επικρατήσει στην κοινή γνώμη και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Ελλάδας ήδη από τη δεκαετία του 1980.
Η δεύτερη εξαγγελία για την κατάργηση των Πανελλαδικών - πλέον - εξετάσεων διατυπώθηκε από τον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ). Όμως και σε αυτή την περίπτωση, μετά την ανάληψη της εξουσίας, δεν εφαρμόστηκε έμπρακτα, αν και δεν έπαψε να επαναλαμβάνεται κατά τη διάρκεια της τετραετούς διακυβέρνησης της χώρας από τον ΣΥΡΙΖΑ  και κατόπιν αυτής. Μεταξύ άλλων, το 2023, ενόψει των Βουλευτικών Εκλογών της 21ης Μαΐου 2023, ο Αλέξης Τσίπρας επανέλαβε την δέσμευση του για άμεση κατάργηση της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής πριν τις Πανελλαδικές του Ιουνίου, εφόσον εκλεγεί, δήλωση την οποία επέκρινε η Νέα Δημοκρατία.
Προβλέψεις για την εξέλιξη των βάσεων
Συχνά το ερώτημα που τίθεται κάθε χρονιά, σχετίζεται με την άνοδο ή κάθοδο των βάσεων εισαγωγής στα ελληνικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα κ.ά.. Ωστόσο, η απάντηση σε αυτή την ερώτηση είναι δύσκολο να βρεθεί, διότι στις Πανελλήνιες εξετάσεις δεν υπάρχουν σταθεροί παράγοντες που μπορούν να αναδείξουν με βεβαιότητα την εξέλιξη των αποτελεσμάτων.
Αρχικά, ως βάση εισαγωγής σε ένα τμήμα (σχολή ή πανεπιστήμιο), γενικά, ορίζεται ο βαθμός (τα μόρια) του τελευταίου υποψηφίου που εισάγεται σε αυτό. Λόγου χάρην, η βάση του ΕΚΠΑ του τμήματος Ιατρικής το έτος 2020 είχε 18.250 μόρια και 129 επιτυχόντες (για τα ΓΕ.Λ.). Αυτό σημαίνει, ότι ο 129ος υποψήφιος που εισήχθη στο τμήμα είχε 18.250 μόρια. Όσοι, πέρα από αυτόν, είχαν λιγότερα μόρια (και είχαν επιλέξει τη σχολή αυτή) δεν επιτρεπόταν η εισαγωγή τους στο συγκεκριμένο τμήμα.
Ειδικότερα, τα δύσκολα θέματα των Πανελλήνιων αναπόφευκτα μειώνουν τις επιδόσεις των μαθητών, με αποτέλεσμα τη μείωση της βάσης σε τμήματα τα οποία δεν είναι "πρώτης επιλογής". Αντιθέτως, τα εύκολα θέματα αυξάνουν τις επιδόσεις των μαθητών, αυξάνοντας καθολικά και τις βάσεις. Επιπλέον, όσο μειώνεται ο αριθμός των εισακτέων κάθε σχολής, αυξάνεται και ο ανταγωνισμός, επιτρέποντας την εισαγωγή περιορισμένου όγκου μαθητών, δηλαδή αυτών, των οποίων ο βαθμός είναι συγκριτικά μεγαλύτερος από τους ετέρους τους που επέλεξαν την ίδια σχολή.
Συνήθως, αναφέρουμε την Ιατρική, την Νομική στη Θεσσαλονίκη ή Αθήνα (μεγάλα αστικά κέντρα, εν γένει) και τις σχολές ΣΣΑΣ, ως τμήματα τα οποία είναι αρκετά δύσκολο να εισαχθεί κάποιος. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι είναι σχολές "πρώτης επιλογής", δηλαδή σχολές οι οποίες τοποθετούνται ιεραρχικά στο μηχανογραφικό των υποψηφίων σε μεγαλύτερη θέση. Αυτό σημαίνει, ότι 1822 υποψήφιοι επιδιώκουν να εισαχθούν στη Νομική του ΕΚΠΑ (το έτος 2020), οι οποίοι την έχουν επιλέξει σε ανώτερο επίπεδο, η οποία σχολή δέχεται μόλις 359 υποψηφίους (για τα ΓΕ.Λ.). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα υψηλό ανταγωνισμό και μάλιστα μεταξύ υποψηφίων που κατά τη πλειοψηφία επιτυγχάνουν αντικειμενικά υψηλούς βαθμούς, άρα και υψηλές βάσεις για αυτές τις σχολές. Πάντως, οι τάσεις των βάσεων δείχνουν ότι ακόμη και σε τέτοιες σχολές υπάρχει πτώση των βάσεων, ακόμη και 500 μορίων στην Θεσσαλονίκη, δείχνοντας ότι η εισαγωγή της ΕΒΕ και η μείωση των εισακτέων δεν ανακόπτουν την διαχρονική τάση μείωσης των βάσεων.
Δύο ακόμη ειδικές περιπτώσεις, είναι οι υγειονομικές προκλήσεις της χώρας και ο εγκλεισμός στο σπίτι λόγω της πανδημίας του COVID-19, ο οποίος αναπόφευκτα επιδρά σημαντικά στη συγκέντρωση και την επίδοση των μαθητών, αποφοίτων κλπ., καθώς και η προσθήκη νέων παραμέτρων, όπως αυτής της ΕΒΕ. Η ΕΒΕ (Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής) φαίνεται ότι θα εξαφανίσει από το τοπίο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης πολλά τμήματα, των οποίων η βάση κινείται υπό του μέσου όρου των υποψηφίων (υπό του 10). Ωστόσο, υψηλόβαθμες σχολές ή ακόμη και σχολές με μέτρια βάση (15.000>) δεν ενδέχεται να επηρεαστούν σημαντικά από την νέα αυτή παράμετρο διότι "προτιμούνται" και δέχονται υποψηφίους με εξίσου μεγάλους βαθμούς.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Ελλάδα
Ημερολόγιο
Για το σύστημα χρονολόγησης δείτε: Ημερολόγιο (σύστημα χρονολόγησης)μικρογραφία|Ένα αντίγραφο του πρωτότυπου [[Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ|ημερολογίου της Άννας Φρανκ εκτίθεται στο Βερολίνο]] Το ημερολόγιο είναι μια καταγραφή (αρχικά σε χειρόγραφη μορφή) με διακριτές εγγραφές ταξινομημένες ανά ημερομηνία που αναφέρουν τι συνέβη κατά τη διάρκεια μιας ημέρας ή άλλης περιόδου. Ένα προσωπικό ημερολόγιο μπορεί να περιλαμβάνει τις εμπειρίες, τις σκέψεις και/ή τα συναισθήματα ενός ατόμου, αποκλείοντας τα σχόλια σχετικά με τρέχοντα γεγονότα που δεν ανήκουν στην άμεση εμπειρία του συγγραφέα. Κάποιος που κρατάει ημερολόγιο είναι γνωστός ως ημερολογιογράφος. Τα ημερολόγια που αναλαμβάνονται για θεσμικούς σκοπούς παίζουν ρόλο σε πολλές πτυχές του ανθρώπινου πολιτισμού, συμπεριλαμβανομένων των κυβερνητικών αρχείων (π. χ. Hansard), των επιχειρηματικών βιβλίων και των στρατιωτικών αρχείων. Στα βρετανικά αγγλικά, η λέξη μπορεί επίσης να υποδηλώνει ένα προεκτυπωμένο έντυπο περιοδικού.
Σήμερα ο όρος χρησιμοποιείται γενικά για τα προσωπικά ημερολόγια, τα οποία συνήθως προορίζονται να παραμείνουν ιδιωτικά ή να έχουν περιορισμένη κυκλοφορία μεταξύ φίλων ή συγγενών. Η λέξη "ημερολόγιο" μπορεί μερικές φορές να χρησιμοποιείται για το "ημερολόγιο", αλλά γενικά ένα ημερολόγιο έχει (ή σκοπεύει να έχει) καθημερινές εγγραφές (από τη λατινική λέξη για τη "μέρα"), ενώ η συγγραφή ημερολογίου μπορεί να είναι λιγότερο συχνή.
Παρόλο που ένα ημερολόγιο μπορεί να παρέχει πληροφορίες για απομνημονεύματα, αυτοβιογραφία ή βιογραφία, συνήθως γράφεται όχι με την πρόθεση να δημοσιευτεί ως έχει, αλλά για προσωπική χρήση του συγγραφέα. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, υπάρχουν εσωτερικές ενδείξεις σε ορισμένα ημερολόγια (π. χ. του Ned Rorem, του Alan Clark, του Tony Benn ή του Simon Gray) ότι γράφονται με σκοπό την ενδεχόμενη δημοσίευση, με την πρόθεση αυτοδικαίωσης (προ ή μετά θάνατον) ή απλώς για το κέρδος.
Κατ' επέκταση, ο όρος ημερολόγιο χρησιμοποιείται επίσης για την έντυπη έκδοση ενός γραπτού ημερολογίου και μπορεί επίσης να αναφέρεται σε άλλους όρους ημερολογίου, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών μορφών (π. χ. ιστολόγια).
Ετυμολογία
Η λέξη "ημερολόγιο" προέρχεται από τη λατινική diarium ("ημερήσιο επίδομα", από το dies, "ημέρα"). Η λέξη "ημερολόγιο" προέρχεται από την ίδια ρίζα (diurnus, "της ημέρας") μέσω της παλαιογαλλικής jurnal (η σύγχρονη γαλλική λέξη για την "ημέρα" είναι jour).
Η πρώτη χρήση της λέξης "ημερολόγιο" για να αναφερθεί σε ένα βιβλίο στο οποίο γράφεται μια καθημερινή καταγραφή ήταν στην κωμωδία Volpone του Ben Jonson το 1605.
Ιστορία
Στη μεσαιωνική Εγγύς Ανατολή, αραβικά ημερολόγια γράφονταν πριν από τον 10ο αιώνα. Το παλαιότερο σωζόμενο ημερολόγιο αυτής της εποχής που μοιάζει περισσότερο με το σύγχρονο ημερολόγιο ήταν αυτό του Ibn Banna' τον 11ο αιώνα. Το ημερολόγιό του είναι το παλαιότερο γνωστό που είναι ταξινομημένο κατά σειρά ημερομηνίας (ta'rikh στα αραβικά), όπως τα σύγχρονα ημερολόγια.
Οι πρόδρομοι του ημερολογίου με τη σύγχρονη έννοια περιλαμβάνουν τις καθημερινές σημειώσεις των μεσαιωνικών μυστικιστών, οι οποίοι ασχολούνται κυρίως με τα εσωτερικά συναισθήματα και τα εξωτερικά γεγονότα που θεωρούνται πνευματικά σημαντικά (π. χ. η Ελισάβετ του Schönau, η Agnes Blannbekin, και ίσως επίσης, στη χαμένη λαϊκή αναφορά των οραμάτων της, η Βεατρίκη της Ναζαρέτ).
Από την Αναγέννηση και μετά, ορισμένα άτομα ήθελαν όχι μόνο να καταγράφουν τα γεγονότα, όπως στα μεσαιωνικά χρονικά και τα οδοιπορικά, αλλά και να καταγράφουν τις δικές τους απόψεις και να εκφράζουν τις ελπίδες και τους φόβους τους, χωρίς καμία πρόθεση να δημοσιεύσουν αυτές τις σημειώσεις.
Το 1908, η εταιρεία Smythson δημιούργησε το πρώτο ημερολόγιο με φτερά, επιτρέποντας τη μεταφορά ημερολογίων.
Δημοσιευμένα ημερολόγια
Ο Samuel Pepys (1633-1703) είναι ο πρώτος ημερολογιογράφος που είναι γνωστός σήμερα- τα ημερολόγιά του, που φυλάσσονται στο Magdalene College του Cambridge, μεταγράφηκαν και δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά το 1825. Ο Pepys ήταν από τους πρώτους που πήγαν το ημερολόγιο πέρα από την απλή καταγραφή των επιχειρηματικών συναλλαγών, στη σφαίρα του προσωπικού. Ο σύγχρονος του Pepys, ο John Evelyn, κρατούσε επίσης ένα αξιοσημείωτο ημερολόγιο, και τα έργα τους είναι από τις σημαντικότερες πρωτογενείς πηγές για την περίοδο της αγγλικής αποκατάστασης, και αποτελούνται από περιγραφές αυτοπτών μαρτύρων πολλών μεγάλων γεγονότων, όπως η Μεγάλη Πανούκλα του Λονδίνου και η Μεγάλη Πυρκαγιά του Λονδίνου.
Η πρακτική της μεταθανάτιας δημοσίευσης ημερολογίων λογοτεχνών και άλλων προσωπικοτήτων ξεκίνησε τον 19ο αιώνα. Ενδεικτικά, το ημερολόγιο του Grasmere της Dorothy Wordsworth (1771-1855) δημοσιεύτηκε το 1897- τα ημερολόγια της Fanny Burney (1752-1840) δημοσιεύτηκαν το 1889- τα ημερολόγια του Henry Crabb Robinson (1776-1867) δημοσιεύτηκαν το 1869. μικρογραφία|[[Μαρία Φαουστίνα Κοβάλσκα|Αγία Φαουστίνα]] Μεταξύ των σημαντικών ημερολογίων του Εμφυλίου Πολέμου στις ΗΠΑ είναι αυτά του George Templeton Strong, δικηγόρου της Νέας Υόρκης, και της Mary Chesnut, συζύγου αξιωματικού της Συνομοσπονδίας. Το ημερολόγιο της Jemima Condict, που ζούσε στην περιοχή του σημερινού West Orange του New Jersey, περιλαμβάνει τοπικές παρατηρήσεις για τον Αμερικανικό Επαναστατικό Πόλεμο.
Από τον 19ο αιώνα η δημοσίευση ημερολογίων από τους συγγραφείς τους έχει γίνει συνήθης - κυρίως μεταξύ πολιτικών που αναζητούν δικαίωση, αλλά και μεταξύ καλλιτεχνών και λογοτεχνών όλων των ειδών. Μεταξύ των βρετανικών δημοσιευμένων πολιτικών ημερολογίων του τέλους του 20ού αιώνα, αντιπροσωπευτικά είναι τα ημερολόγια των Richard Crossman, Tony Benn και Alan Clark, με το τελευταίο να είναι πιο αδιάκριτο στην παράδοση των ημερολογίων του Chips Channon. Στη Βρετανία, στον τομέα των τεχνών, αξιοσημείωτα ημερολόγια δημοσίευσαν οι James Lees-Milne, Roy Strong και Peter Hall. Ο Harold Nicolson στα μέσα του 20ού αιώνα κάλυπτε τόσο την πολιτική όσο και τις τέχνες.
Ένα από τα πιο διάσημα σύγχρονα ημερολόγια, που διαβάζεται και μεταφράζεται ευρέως, είναι το μεταθανάτια εκδοθέν Ημερολόγιο ενός νεαρού κοριτσιού της Άννας Φρανκ, η οποία το έγραψε ενώ κρυβόταν κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής του Άμστερνταμ τη δεκαετία του 1940. Ο Ότο Φρανκ επιμελήθηκε το ημερολόγιο της κόρης του και φρόντισε για τη δημοσίευσή του μετά τον πόλεμο. Πολλές διορθώσεις έγιναν πριν από τη δημοσίευση του ημερολογίου σε άλλες χώρες. Αυτό οφειλόταν στο σεξουαλικό υλικό, το οποίο οδήγησε επίσης στην απαγόρευση του βιβλίου από ορισμένες βιβλιοθήκες.
Η συγγραφή ημερολογίων εφαρμόστηκε επίσης συχνά από τον 20ό αιώνα και μετά ως συνειδητή πράξη αυτοεξερεύνησης (με μεγαλύτερη ή μικρότερη ειλικρίνεια) - παραδείγματα αποτελούν τα ημερολόγια του Καρλ Γιουνγκ, του Αλέιστερ Κρόουλι και της Αναΐς Νιν. Μεταξύ των σημαντικών ημερολογίων λογοτεχνών του 20ού αιώνα συγκαταλέγονται εκείνα του Franz Kafka, του Edmund Wilson και του Γάλλου συγγραφέα Paul Léautaud (1872-1956). Το αυτοαναφορικό Ημερολόγιο: Το Θείο Έλεος στην Ψυχή μου που έγραψε η Αγία Φαουστίνα περιέχει περιγραφές των οραμάτων και των συνομιλιών της με τον Ιησού.
Μια ισχυρή ψυχολογική επίδραση μπορεί να προκύψει από την ύπαρξη ενός κοινού για την αυτοέκφρασή του, ακόμη και αν αυτό είναι το βιβλίο στο οποίο γράφει κανείς, που διαβάζεται μόνο από τον εαυτό του - ιδιαίτερα σε αντίξοες συνθήκες. Η Άννα Φρανκ έφτασε στο σημείο να απευθύνει το ημερολόγιό της ως "Κίτι" Ο Friedrich Kellner, δικαστικός λειτουργός στη ναζιστική Γερμανία, θεώρησε το ημερολόγιό του ως όπλο για κάθε μελλοντικό αγώνα κατά των τυράννων και της τρομοκρατίας και το ονόμασε "Mein Widerstand", "Η Αντίστασή μου". Ο Victor Klemperer ασχολήθηκε παρομοίως με την καταγραφή των τυραννιών και των υποκρισιών της ναζιστικής Γερμανίας και του ανατολικογερμανικού κράτους-διαδόχου της στα ημερολόγιά του για το μέλλον. Σε καμία από αυτές τις περιπτώσεις, ωστόσο, οι συγγραφείς δεν προέβλεπαν πρόωρη -ή και οποιαδήποτε- δημοσίευση.
Ημερολόγια Διαδικτύου
Κύρια άρθρα: Διαδικτυακό ημερολόγιο και Ιστολόγιο
Καθώς η πρόσβαση στο διαδίκτυο έγινε ευρέως διαθέσιμη, πολλοί άνθρωποι το υιοθέτησαν ως ένα άλλο μέσο για να καταγράψουν τη ζωή τους με την πρόσθετη διάσταση του κοινού. Το πρώτο διαδικτυακό ημερολόγιο θεωρείται ότι ήταν το Open Diary του Claudio Pinhanez, το οποίο δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο του MIT Media Lab από τις 14 Νοεμβρίου 1994 έως το 1996. Άλλοι πρώτοι διαδικτυακοί ημερολογιογράφοι είναι ο Justin Hall, ο οποίος άρχισε να γράφει έντεκα χρόνια προσωπικό διαδικτυακό ημερολόγιο το 1994, η Carolyn Burke, η οποία άρχισε να δημοσιεύει το Ημερολόγιο της Carolyn στις 3 Ιανουαρίου 1995, και ο Bryon Sutherland, ο οποίος ανακοίνωσε το ημερολόγιό του The Semi-Existence of Bryon σε μια ομάδα ειδήσεων USENET στις 19 Απριλίου 1995.
Το διαδίκτυο έχει επίσης χρησιμεύσει ως ένας τρόπος για να φέρει προηγουμένως αδημοσίευτα ημερολόγια στην προσοχή των ιστορικών και άλλων αναγνωστών, όπως το ημερολόγιο του Michael Shiner, ενός σκλάβου του 19ου αιώνα που κατέγραψε τη ζωή του στην Ουάσιγκτον.
Οι διαδικτυακές υπηρεσίες όπως το Open Diary (που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 1998) και το LiveJournal (Ιανουάριος 1999) εμφανίστηκαν σύντομα για να βελτιώσουν και να αυτοματοποιήσουν τις διαδικτυακές δημοσιεύσεις, αλλά η ανάπτυξη της προσωπικής αφήγησης ήρθε με την εμφάνιση των ιστολογίων. Ενώ η μορφή αυτή αρχικά επικεντρώθηκε σε εξωτερικούς συνδέσμους και επίκαιρα σχόλια, γρήγορα χρησιμοποιήθηκαν ευρέως διαδεδομένα εργαλεία ιστολογίου για τη δημιουργία διαδικτυακών περιοδικών. Πρόσφατες εξελίξεις έχουν επίσης σημειωθεί για να καταστεί δυνατή η προστασία της ιδιωτικής ζωής των καταχωρίσεων ημερολογίου στο διαδίκτυο. Για παράδειγμα, ορισμένα λογισμικά ημερολογίου αποθηκεύουν πλέον τις εγγραφές σε κρυπτογραφημένη μορφή, όπως η κρυπτογράφηση AES (Advanced Encryption Standard) 256-bit, και άλλα επιτρέπουν την πρόσβαση στο ημερολόγιο μόνο μετά από σωστή εισαγωγή PIN σε μια ασφαλή συσκευή USB.
Ψηφιακά ημερολόγια
Με τη διάδοση των εφαρμογών για κινητά, οι εφαρμογές ημερολογίου ή ημερολογιακής καταγραφής έχουν γίνει διαθέσιμες για iOS και Android. Οι υποστηρικτές έχουν επικαλεστεί πολλούς λόγους για την τήρηση ημερολογίου με τη χρήση ψηφιακών εφαρμογών, όπως η ευκολία και η ταχύτητα πληκτρολόγησης, η φορητότητα μέσω κινητού τηλεφώνου και οι δυνατότητες αναζήτησης. Τα ψηφιακά ημερολόγια είναι επίσης προσαρμοσμένα σε μικρότερης διάρκειας και στιγμιαία γραφή, παρόμοια με την ενασχόληση των χρηστών με υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook, το Twitter και το Instagram.
Προσωπικός διοργανωτής
Κύριο άρθρο: Προσωπικός οργανωτής
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το Γρηγοριανό ημερολόγιο είναι το ημερολόγιο που χρησιμοποιείται σήμερα στον Δυτικό Κόσμο και έχει επικρατήσει ευρύτερα παγκοσμίως. Είναι μία παραλλαγή του Ιουλιανού ημερολογίου, το οποίο βρισκόταν σε χρήση από τον 1ο αιώνα π.Χ., η οποία προτάθηκε από τον Ναπολιτάνο γιατρό Αλοΐσιους Λίλιους και θεσπίστηκε από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄, από τον οποίο πήρε το όνομά του, στις 24 Φεβρουαρίου 1582. (Σημείωση: Η παπική βούλα-διάταγμα (Inter gravissimas) υπογράφηκε το 1581 για άγνωστους λόγους, αλλά τυπώθηκε την 1 Μαρτίου του 1582). Όμως, άλλα παπικά διατάγματα της εποχής εμπεριέχουν έτη που δεν συμφωνούν με τα έτη του Μαρτίου, άλλα παπικά έτη ή άλλους τύπους ετών. Επινοήθηκε γιατί σύμφωνα με το Ιουλιανό, η εαρινή ισημερία μετατοπιζόταν κατά μία μέρα κάθε 128 χρόνια, γεγονός μη επιθυμητό. Έτσι, αντικαταστάθηκε από το Γρηγοριανό, σύμφωνα με το οποίο η εαρινή ισημερία μετατοπίζεται μόλις μία ημέρα κάθε 3.300 χρόνια, και η αλλαγή στη μέση διάρκεια του ημερολογιακού έτους έγινε από 365,25 ημέρες (365 ημέρες και 6 ώρες) του Ιουλιανού, 365,2425 ημέρες (365 ημέρες 5 ώρες 49 λεπτά 12 δευτερόλεπτα), μια μείωση 10 λεπτών και 48 δευτερολέπτων ανά έτος. Οι περισσότερες καθολικές χώρες υιοθέτησαν το ημερολόγιο κατά τον 16ο, 17ο και 18ο αιώνα, ενώ από τις μη καθολικές η Ελλάδα ήταν η τελευταία Ευρωπαϊκή χώρα που υιοθέτησε το νέο ημερολόγιο το 1923.
Ημερολόγιο
Προσωπικός διοργανωτής
Ο προσωπικός οργανωτής είναι μια μορφή ημερολογίου για την καταγραφή των ενεργειών και των εργασιών της ημέρας, οι οποίες καταγράφονται σε ένα ημερολόγιο, χρησιμοποιώντας συχνά σύμβολα για τη διάκριση και την κατηγοριοποίηση των στοιχείων.
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ιστορία
μικρογραφία|δεξιά|Λεπτομέρεια από τον τάφο του [[Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄|Πάπα Γρηγορίου ΙΓ', που αναπαριστά τον εορτασμό για την υιοθέτηση του Γρηγοριανού ημερολογίου]]
Ημερολόγιο
Ημερολόγιο διατροφής
Το ημερολόγιο διατροφής είναι μια καθημερινή καταγραφή όλων των τροφίμων και ποτών που καταναλώνονται ως μέσο παρακολούθησης της κατανάλωσης θερμίδων με σκοπό την απώλεια βάρους ή άλλη διατροφική παρακολούθηση.
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Επινόηση
Το κίνητρο της Καθολικής Εκκλησίας στην αλλαγή του ημερολογίου ήταν να εορτάζεται το Πάσχα τον καιρό που πίστευαν ότι είχε συμφωνηθεί στην Πρώτη Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 325 μ.Χ.. Παρ' όλο που ένας κανόνας της Συνόδου υπονοεί ότι όλες οι εκκλησίες χρησιμοποιούσαν την ίδια ημερομηνία για το Πάσχα, δεν ήταν έτσι. Για παράδειγμα, η Εκκλησία της Αλεξάνδρειας εόρταζε το Πάσχα την Κυριακή μετά την 14η ημέρα της σελήνης που πέφτει πάνω ή μετά από την εαρινή ισημερία, την οποία τοποθετούσαν στις 21 Μαρτίου. Ωστόσο, η Εκκλησία της Ρώμης ακόμη τοποθετούσε την ισημερία στις 25 Μαρτίου και χρησιμοποιούσε διαφορετική ημέρα της σελήνης. Μέχρι τον 10ο αιώνα, όλες οι εκκλησίες (εκτός από μερικές στα ανατολικά σύνορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας) είχαν υιοθετήσει το Αλεξανδρινό Πάσχα, το οποίο ακόμη τοποθετούσε την εαρινή ισημερία στις 21 Μαρτίου, παρότι ο Βέδας (Venerable Bede, μοναχός, 672 - 735 μ.Χ.) είχε ήδη παρατηρήσει την μετακίνησή του το 725 μ.Χ. - και είχε μετακινηθεί ακόμη περισσότερο μέχρι τον 16ο αιώνα (αφού μετακινείτο μία ημέρα κάθε 128 χρόνια).
Ημερολόγιο
Ημερολόγιο κηπουρικής
Ένα ημερολόγιο κηπουρικής βοηθά τους κηπουρούς να βελτιώσουν τις προσπάθειές τους με την πάροδο του χρόνου, παρέχοντας μια ιστορική καταγραφή των ενεργειών που έγιναν, των καιρικών και άλλων στοιχείων και των αποτελεσμάτων.
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Επινόηση
Ακόμη χειρότερα, οι φάσεις της Σελήνης που χρησιμοποιούνταν για να υπολογιστεί το Πάσχα στο Ιουλιανό ημερολόγιο ήταν σταθερές με αποτέλεσμα να χάνεται μία ημέρα κάθε 310 χρόνια. Έτσι τον 16ο αιώνα, οι φάσεις του Σεληνιακού ημερολογίου απέκλιναν κατά τέσσερις ημέρες σε σχέση με τις πραγματικές.
Η διόρθωση για την εαρινή ισημερία είχε ως εξής: Τα χρόνια που διαιρούνται με το 100 θα ήταν δίσεκτα μόνο αν διαιρούνται επίσης με το 400. Συνεπώς, την περασμένη χιλιετία, το 1600 και το 2000 ήταν δίσεκτα, αλλά τα 1700, 1800 και 1900 για παράδειγμα, δεν ήταν. Στην τωρινή χιλιετία, τα χρόνια 2100, 2200 και 2300 δεν θα είναι δίσεκτα, ενώ το 2400 θα είναι.
Ημερολόγιο
Ημερολόγιο ύπνου
Κύριο άρθρο: Ημερολόγιο ύπνου
Το ημερολόγιο ύπνου ή το ημερολόγιο ύπνου είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται για τη διάγνωση και τη θεραπεία των διαταραχών του ύπνου ή για την παρακολούθηση των ονείρων που είδαν οι άνθρωποι προκειμένου να αποκτήσουν εικόνα του υποσυνείδητου ή για άλλες περαιτέρω σκέψεις.
Tagebuch
Το γερμανικό Tagebuch ("βιβλίο ημερών") αποδίδεται συνήθως ως "ημερολόγιο" στα αγγλικά, αλλά ο όρος περιλαμβάνει βιβλία εργασίας ή ημερολόγια εργασίας καθώς και τα ημερολόγια. Για παράδειγμα, τα σημειωματάρια του Αυστριακού συγγραφέα Robert Musil και του Γερμανοελβετού καλλιτέχνη Paul Klee ονομάζονται Tagebücher.
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Επινόηση
Κατά συνέπεια, συχνά συναντάμε διπλές χρονολογίες λόγω της σύγχυσης των ημερολογίων και της αλλαγής της πρώτης ημέρας του έτους. Αυτή η σύγχυση ήταν προγενέστερη του Γρηγοριανού ημερολογίου, αφού κράτος και εκκλησία χρησιμοποιούσαν διαφορετικά συστήματα χρονολόγησης.
Πλατεία Νίκης
Με την ονομασία πλατεία Νίκης αναφέρονται:
Ημερολόγιο
Ταξιδιωτικό ημερολόγιο
Ένα ταξιδιωτικό ημερολόγιο, ταξιδιωτικό ημερολόγιο ή ημερολόγιο δρόμου είναι η τεκμηρίωση ενός ταξιδιού ή μιας σειράς ταξιδιών.
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Επινόηση
Ο κύκλος των 19 ετών που χρησιμοποιούταν στο Σεληνιακό ημερολόγιο διορθώθηκε επίσης, κατά μία ημέρα κάθε 300 ή 400 χρόνια, (8 φορές στα 2.500 χρόνια), μαζί με τις διορθώσεις για τα χρόνια που δεν είναι δίσεκτα (επειδή διαιρούνται με το εκατό και όχι με το τετρακόσια). Καθιερώθηκε μάλιστα και ένας νέος τρόπος υπολογισμού του Πάσχα.
Ημερολόγιο
Ημερολόγιο πολέμου
Κύριο άρθρο: Ημερολόγιο πολέμου
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Υιοθέτηση
Πολύ λίγες χώρες χρησιμοποίησαν το ημερολόγιο αυτό από την 15η Οκτωβρίου 1582. Μόνο η Ιταλία, η Πολωνία, η Ισπανία και η Πορτογαλία. Άλλες, μη Καθολικές χώρες αρνήθηκαν να υιοθετήσουν μια Καθολική εφεύρεση. Η Αγγλία, η Σκωτία και κατά συνέπεια και η υπόλοιπη Βρετανική Αυτοκρατορία (συμπεριλαμβανομένου μέρους από τις σημερινές Η.Π.Α.) δεν το υιοθέτησαν πριν το 1752, οπότε και ήταν απαραίτητο να διορθωθεί η ημερομηνία κατά έντεκα ημέρες (η 2η Σεπτεμβρίου 1752 ακολουθήθηκε από την 14η Σεπτεμβρίου 1752). Η Βρετανία θεσμοθέτησε ειδικές ρυθμίσεις για να εξασφαλίσει ότι μηνιαίες ή ετήσιες πληρωμές δε θα γίνονταν μέχρι τις ημερομηνίες που θα γίνονταν αρχικά, με το Ιουλιανό ημερολόγιο.
Ημερολόγιο
Ημερολόγιο πολέμου
Το ημερολόγιο πολέμου είναι ένα τακτικά ενημερωμένο επίσημο αρχείο της διοίκησης και των δραστηριοτήτων μιας στρατιωτικής μονάδας κατά τη διάρκεια του πολέμου, το οποίο τηρείται από έναν αξιωματικό της μονάδας.
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Υιοθέτηση
Η Δανία-Νορβηγία και τα Προτεσταντικά κομμάτια της Γερμανίας υιοθέτησαν το κομμάτι του νέου ημερολογίου που αφορούσε στον ήλιο το 1700, λόγω της επιρροής του Όλε Ρέμερ, αλλά δεν υιοθέτησαν το σεληνιακό κομμάτι. Αντίθετα, αποφάσισαν να υπολογίζουν την ημέρα του Πάσχα αστρονομικά, χρησιμοποιώντας την ημέρα της εαρινής ισημερίας και την πανσέληνο σύμφωνα με τους Ρουδολφιανούς Πίνακες (1672) του Κέπλερ. Τελικά υιοθέτησαν και το σεληνιακό κομμάτι του Γρηγοριανού ημερολογίου το 1776.
Ημερολόγιο
Φανταστικά ημερολόγια
Κύριο άρθρο: Κατάλογος φανταστικών ημερολογίων
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Υιοθέτηση
Η σχέση της Σουηδίας με το Γρηγοριανό ημερολόγιο είχε δύσκολη αρχή. Η Σουηδία άρχισε να αλλάζει από το παλιό της ημερολόγιο στα 1700, αλλά αποφασίστηκε να γίνει η μετατόπιση των 11 ημερών σταδιακά, αφαιρώντας τις επιπλέον ημέρες από τα δίσεκτα έτη μεταξύ 1700 και 1740. Στο μεταξύ, το Σουηδικό ημερολόγιο θα ήταν εκτός συνοχής και με το Γρηγοριανό και με το Ιουλιανό ημερολόγιο για 40 χρόνια, και επίσης η διαφορά δε θα ήταν σταθερή αλλά θα άλλαζε κάθε 4 χρόνια. Είναι προφανές ότι το σύστημα αυτό ευνοούσε τη σύγχυση όσον αφορά στην ημερομηνία των γεγονότων που συνέβαιναν στη Σουηδία την περίοδο αυτή. Και σαν να μην έφτανε αυτό, το σύστημα υπέστη κακή διαχείριση, με αποτέλεσμα να μετρηθούν κανονικά οι επιπλέον ημέρες των ετών 1704 και 1708. Έτσι, ενώ μετά το 1708 η Σουηδία θα έπρεπε να είναι 8 ημέρες πίσω από τις χώρες που είχαν υιοθετήσει το Γρηγοριανό ημερολόγιο, ήταν πίσω 10 ημέρες. Ο βασιλιάς Κάρολος ο ΙΒ΄ κατάλαβε τότε ότι η σταδιακή αλλαγή δεν λειτουργούσε σωστά και αποφάσισε να εγκαταλειφθεί. Ωστόσο, αντί να προχωρήσει τη χώρα 10 ημέρες ώστε να συμπέσει με το Γρηγοριανό ημερολόγιο, αποφάσισε να επαναφέρει τη χώρα στο Ιουλιανό. Αυτό επιτεύχθηκε μετρώντας τη μοναδική ημερομηνία 30ή Φεβρουαρίου στο έτος 1712. Η Σουηδία τελικά υιοθέτησε το Γρηγοριανό ημερολόγιο το 1753, οπότε μετά την 17η Φεβρουαρίου ακολούθησε η 1η Μαρτίου.
Ημερολόγιο
Φανταστικά ημερολόγια
Υπάρχουν πολλά παραδείγματα φανταστικών ημερολογίων. Ένα από τα πρώτα τυπωμένα φανταστικά ημερολόγια ήταν το χιουμοριστικό Ημερολόγιο ενός κανενός του George Grossmith και του αδελφού του Weedon. Τα παραδείγματα του 20ού αιώνα περιλαμβάνουν ραδιοφωνικές εκπομπές (π. χ. το Ημερολόγιο της κας Dale) και δημοσιευμένα βιβλία (π. χ. τα Ημερολόγια του Adrian Mole). Και τα δύο αποτέλεσαν αφορμή για μακροχρόνια σατιρικά αφιερώματα στο περιοδικό Private Eye: το πρώτο με τίτλο "Το ημερολόγιο της κυρίας Γουίλσον", αναφερόμενο στη Μαίρη Γουίλσον, σύζυγο του πρωθυπουργού Χάρολντ Γουίλσον, και το δεύτερο με τίτλο "Το μυστικό ημερολόγιο του Τζον Μέιτζορ ηλικίας 47¾ ετών" και γραμμένο ως παστίτσιο των ημερολογίων του Άντριαν Μόουλ από την οπτική γωνία του τότε πρωθυπουργού Τζον Μέιτζορ. Ένα άλλο διάσημο παράδειγμα φανταστικών ημερολογίων ως πεζογραφία είναι ο Δράκουλας του Μπραμ Στόκερ. Ένα σύγχρονο παράδειγμα είναι η σειρά "Το ημερολόγιο ενός σπασίκλα", όπου κάθε βιβλίο της σειράς είναι γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο από την πλευρά του κύριου χαρακτήρα, σαν να επρόκειτο για ένα πραγματικό ημερολόγιο. Άλλα παραδείγματα είναι τα ημερολόγια του Bert και τα ημερολόγια κινητού τηλεφώνου στην ιαπωνική τηλεοπτική σειρά manga και anime Future Diary.
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Υιοθέτηση
Η Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία επί αιώνες δεν δεχόταν να χρησιμοποιήσει το Γρηγοριανό ημερολόγιο με τον φόβο μήπως αυτό γίνει αιτία παραπλάνησης του πληρώματος, δηλαδή των πιστών. Όταν το 1582 ο Πάπας Γρηγόριος ΙΓ΄ κάλεσε μέσω επιστολής τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ τον Τρανό να το εισαγάγει και στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Πατριάρχης δεν το δέχθηκε ύστερα από συνοδική απόφαση, θεωρώντας ότι αποτελεί απόπειρα προσηλυτισμού. Η εξέλιξη του πολιτισμού, όμως, επέβαλε νέες ανάγκες και το θέμα άρχισε να αντιμετωπίζεται από άλλη σκοπιά. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Άνθιμος Ζ΄, το 1895, εξέφρασε την ευχή να υπάρξει ενιαίο ημερολόγιο για όλους τους χριστιανικούς λαούς. Και ο Ιωακείμ Γ΄ έστειλε το 1902 εγκύκλιο σε όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες να μελετήσουν το ζήτημα του ημερολογίου και ζητούσε τις απόψεις τους. Η Εκκλησία της Ελλάδος απάντησε ότι δεν απορρίπτει καταρχήν την προοπτική αλλαγής του ημερολογίου. Συστήθηκε μάλιστα επιτροπή μελέτης, η οποία αποφάνθηκε το 1919 ότι: «η μεταβολή, μη προσκρούουσα εις δογματικούς και κανονικούς λόγους, ηδύνατο να γίνη μετά συνεννόησιν πασών των αυτοκεφάλων Εκκλησιών, ιδία δε του Οικουμενικού Πατριαρχείου». Περιμένοντας να γίνει μια τέτοια συνεννόηση, η Εκκλησία της Ελλάδος συνέχισε να χρησιμοποιεί το παλαιό Ιουλιανό ημερολόγιο, αλλά συμφώνησε να εισαγάγει η Πολιτεία το Γρηγοριανό ημερολόγιο μόνο για πολιτική χρήση. Με βασιλικό διάταγμα εισήχθη στην Ελλάδα το Γρηγοριανό ημερολόγιο την 16η Φεβρουαρίου 1923 η οποία ορίστηκε ως 1η Μαρτίου 1923. Αλλά λίγες μέρες αργότερα θεωρήθηκε άπρεπο στην 25η Μαρτίου να χωριστεί η εορτή του Ευαγγελισμού από την εορτή της Εθνεγερσίας. Τότε έγινε σαφές ότι η συνύπαρξη δύο ημερολογίων θα προκαλούσε προβλήματα. Η Εκκλησία της Ελλάδος για να αρθεί το αδιέξοδο, αποφάσισε να χρησιμοποιεί το Γρηγοριανό ημερολόγιο για τις θρησκευτικές γιορτές με εξαίρεση το Πάσχα (Αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο). Το Οικουμενικό Πατριαρχείο συγκατατέθηκε στην αλλαγή με τηλεγράφημα του πατριάρχη Γρηγορίου Ζ΄ στις 23 Φεβρουαρίου 1924, το οποίο ανέφερε: «Συνοδική αποφάσει ενεκρίθη οριστικώς προσαρμογή εορτολογίου και πολιτικού ημερολογίου από 10ης προσεχούς Μαρτίου». Έτσι την 10η Μαρτίου 1924 εισήχθη το Αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο ημερολόγιο στη Ελλάδα και για εκκλησιαστική χρήση και η μέρα αυτή υπολογίσθηκε ως 23η Μαρτίου.
Ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα με θέμα την ιστορία
Ευφορίων
Η ονομασία Ευφορίων μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω πρόσωπα:
Γρηγοριανό ημερολόγιο
Υιοθέτηση
Η Ρωσία δεν αποδέχθηκε το νέο ημερολόγιο έως το 1918, οπότε η 31η Ιανουαρίου ακολουθήθηκε από την 14η Φεβρουαρίου. Κατά συνέπεια, η επέτειος της Οκτωβριανής επανάστασης τώρα πέφτει τον Νοέμβριο.
Το Αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο προτάθηκε τον Μάιο του 1923 που παρέλειψε 13 ημέρες το 1923 και χρησιμοποίησε διαφορετικό κανόνα για τα δίσεκτα έτη το οποίο έχει το ίδιο πρακτικό αποτέλεσμα με το Γρηγοριανό μέχρι και το έτος 2800. Οι Ορθόδοξες Εκκλησίες της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Ρουμανίας, της Αλβανίας, της Πολωνίας και μερικών ακόμη της Ανατολικής Μεσογείου (της Κωνσταντινούπολης, της Αλεξάνδρειας, της Αντιοχείας και της Κύπρου), υιοθέτησαν το Αναθεωρημένο Ιουλιανό και άρα οι Νεοημερολογίτες αυτοί, θα εορτάζουν τη Γέννηση μαζί με τις Δυτικές εκκλησίες την 25η Δεκεμβρίου μέχρι και το 2800.
Οι Ορθόδοξες Εκκλησίες της Ρωσίας, της Σερβίας, της Ιεροσολύμων και μερικοί επίσκοποι που αποσχίσθηκαν από την Εκκλησία της Ελλάδος δεν αποδέχθηκαν το Αναθεωρημένο Ιουλιανό ημερολόγιο. Αυτοί οι Παλαιοημερολογίτες θα εορτάζουν τη Γέννηση την 25η Δεκεμβρίου με το Ιουλιανό ημερολόγιο, δηλαδή την 7η Ιανουαρίου του Γρηγοριανού μέχρι το 2100. Όλες οι άλλες Ανατολικές Εκκλησίες (Προχαλκηδόνιες Εκκλησίες), όπως η Κοπτική, η Αιθιοπική, η Νεστοριανή, η Ιακωβιτική και η Αρμενική, συνεχίζουν να χρησιμοποιούν τα δικά τους ημερολόγια, που συνήθως εορτάζουν σε σταθερές ημερομηνίες σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο. Όλες οι Ανατολικές εκκλησίες συνεχίζουν να χρησιμοποιούν το Ιουλιανό Πάσχα με μόνη εξαίρεση την Ορθόδοξη Εκκλησία της Φινλανδίας και την Ορθόδοξη Εκκλησία της Εσθονίας, που έχουν υιοθετήσει το Γρηγοριανό Πάσχα.
Η Δημοκρατία της Κίνας υιοθέτησε επίσημα το Γρηγοριανό ημερολόγιο κατά την ίδρυση της την 1η Ιανουαρίου 1912, αλλά σύντομα η Κίνα πέρασε σε μια εποχή συγκρούσεων μεταξύ τοπικών κυβερνητών με τους διάφορους αντιμαχόμενους να χρησιμοποιούν διαφορετικά ημερολόγια. Με την ενοποίηση της Κίνας κάτω από από το Κουομιτάνγκ τον Οκτώβριο του 1928, η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας αποφάσισε με διάταγμα ότι από την 1η Ιανουαρίου 1929 θα χρησιμοποιείται το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Εντούτοις, η Δημοκρατία της Κίνας κράτησε τις κινεζικές παραδόσεις της αρίθμησης των μηνών και ένα τροποποιημένο Σύστημα Ιστορικών Περιόδων, υιοθετώντας αναδρομικά ως πρώτο έτος της Δημοκρατίας της Κίνας το 1912. Το σύστημα αυτό είναι ακόμη σε χρήση στην Ταϊβάν όπου η κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Κίνας παραμένει. Με την ίδρυση της το 1949, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας συνέχισε να χρησιμοποιεί το Γρηγοριανό ημερολόγιο με αριθμημένους μήνες, αλλά αριθμούσε τα χρόνια της με το Δυτικό τρόπο.
Η Ιαπωνία αντικατέστησε το παραδοσιακό ημερολόγιό της με το Γρηγοριανό την 1η Ιανουαρίου 1873, αλλά, όπως η Κίνα, συνέχισε να αριθμεί τους μήνες, και χρησιμοποιούσε (και χρησιμοποιεί) ονόματα δυναστειών για να διαχωρίσει τις περιόδους αντί για το σύστημα της Κοινής Εποχής: Meiji 1=1867, Taisho 1=1912, Showa 1=1926, Heisei 1=1989, και ούτω καθεξής. Το "δυτικό ημερολόγιο" (西暦, seireki) είναι ωστόσο ευρέως αποδεκτό από τους πολίτες και κάπως λιγότερο από τις κυβερνητικές υπηρεσίες.
Διαφορά μεταξύ Γρηγοριανού και Ιουλιανού ημερολογίου
Μετά την εισαγωγή του Γρηγοριανού ημερολογίου το 1582, η διαφορά μεταξύ αυτού και του Ιουλιανού αυξήθηκε σταδιακά κατά τρεις ημέρες στους τέσσερις αιώνες που έχουν περάσει. Παρακάτω φαίνεται η διαφορά σε ημέρες για εύρος ημερομηνιών. Σημειώνεται ότι όταν αναφέρεται κανείς σε γεγονότα που συνέβησαν σε χώρα που ίσχυε το Γρηγοριανό ημερολόγιο και τα συγκρίνει χρονικά με γεγονότα που συνέβησαν σε χώρα ή χώρες που ίσχυε το Ιουλιανό, είναι απαραίτητο να λαμβάνεται υπόψη η διαφορά αυτή, συνήθως με αναγραφή δυο ημερομηνιών ταυτόχρονα (παράδειγμα: «Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου έγινε στις 20 Οκτωβρίου / 8 Οκτωβρίου 1827», γιατί η ημερομηνία που κατέγραφαν στα ημερολόγιά τους τα βρετανικά και γαλλικά πλοία ήταν 20 Οκτωβρίου, ενώ για τους Έλληνες και τους Ρώσους η ημερομηνία ήταν 8 Οκτωβρίου 1827).
Οι τιμές της διαφοράς σε ημέρες δίνονται και από την εξίσωση : όπου D είναι η διαφορά; H είναι η εκατοντάδα των ετών με χρήση αστρονομικής αρίθμηση ετών, δηλαδή (έτος π.Χ.) − 1 για έτη π.Χ.; και είναι η συνάρτηση με την οποία κόβει τα δεκαδικά ψηφία θετικών αριθμών (παράδειγμα ⌊4,75⌋ = 4) και με την ίδια λογική, σε αρνητικούς κόβει τα ψηφία, αλλά δίνει αποτέλεσμα τον πιο αρνητικό από τους γειτονικούς ακέραιους αριθμούς (⌊−1,25⌋ = −2).
Η υπολογιζόμενη διαφορά αυξάνεται κατά ένα στο κάθε έτος νέου αιώνα (χρόνο που τελειώνει σε «00») είτε στις 29 Φεβρουαρίου Ιουλιανού ή 1 Μαρτίου Γρηγοριανού ημερολογίου, όποιο έρχεται τελευταίο. Για θετικές διαφορές, έπεται η 29 Φεβρουαρίου Ιουλιανού, ενώ για θετικές διαφορές, έπεται η 1η Μαρτίου Γρηγοριανού.
Προληπτικό Γρηγοριανό ημερολόγιο
Υπο κανονικές συνθήκες, οι ημερομηνίες γεγονότων πριν τις 15 Οκτωβρίου 1582 θα πρέπει να δίνονται σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, και να μη μετατρέπονται στο Γρηγοριανό τους αντίστοιχο.