cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος της Ιβηρίας
Βιογραφία
Εκπρόσωπος της γραμμής Kάρτλι/Ιβηρίας των Βαγρατιδών (Bagrationi) στο Tάο-Κλαρτζέτι, ο Γκούργκεν ήταν γιος του Bαγράτ Β΄, ο οποίος βασίλευσε ως βασιλιάς των Ιβηρίων από το 958 έως το 994. Ο Γκούργκεν ήταν νυμφευμένος με τη Γκουραντούχτ, κόρη του Γεωργίου Β΄ βασιλιά της Αμπχαζίας. Αυτή γέννησε περί το 960 έναν γιο που τον έλεγαν Βαγράτ (Γ΄). Ο τελευταίος υιοθετήθηκε από τον συγγενή του, τον ισχυρό πρίγκιπα Δαβίδ Γ΄ τον Κουροπαλάτη βασιλιά του Τάο/Τάικ, ως κληρονόμος του. Το 975 ο Βαγράτ (Γ΄), ακόμη στην εφηβεία του, τοποθετήθηκε από τον Δαβίδ Γ΄ ως ηγεμόνας στο Κάρτλι υπό την αντιβασιλεία του Γκούργκεν. Τρία χρόνια αργότερα ο Βαγράτ Γ΄ στέφθηκε βασιλιάς των Αμπχαζίων, ενώ ο πατέρας του Γκούργκεν παρέμεινε συγκυβερνήτης του στα Καρτλιανά εδάφη και βοήθούησε τον γιο του σε έναν ασυμβίβαστο αγώνα ενάντια στους αντιπολιτευόμενους ευγενείς.
Το 989 ο Βαγράτ Γ΄ σχεδίαζε να προκαλέσει ένα τελικό χτύπημα στον ισχυρό ευγενή Ράτι του Kλντεκάρι, που κατείχε ένα μεγάλο φέουδο στο Τριαλέτι. Ο Γκούργκεν μαζί με τον στρατό του, περίμενε τον γιο του στα σύνορα του Σαβσχέτι, όταν ο Δαβίδ Γ΄ του Τάο, έχοντας παραπληροφορηθεί ότι οι συγγενείς του σκόπευαν να στήσουν ενέδρα στις κτήσεις του, διέλυσε σε μία ξαφνική επίθεση τα στρατεύματα του Γκούργκεν, αναγκάζοντάς τον να φύγει στο φρούριο του Τσέπτι. Σε αυτή τη σύντομη σύγκρουση, ο πατέρας του Γκούργκεν, ο Βαγράτ Β΄, τάχθηκε στο πλευρό του Δαβίδ Γ΄. Οι Βαγρατίδες στη συνέχεια συμφιλιώθηκαν, αλλά η ανεπιτυχής εξέγερση του Δαβίδ Γ΄ κατά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και η συνθήκη που ακολούθησε με τον Αυτοκράτορα Βασίλειο Β΄ των Μακεδόνων κατέστρεψαν μία προηγούμενη συμφωνία, με την οποία ο Δαβίδ Γ΄ είχε κάνει τον υιοθετημένο γιο του Βαγράτ Γ΄ (γιο του Γκούργκεν) κληρονόμο του εκτεταμένου πριγκιπάτου του.
Το 994 ο Βαγράτ Β΄ απεβίωσε και τον διαδέχθηκε ο Γκούργκεν, στέφοντας τον εαυτό του βασιλιά των βασιλέων των Γεωργιανών. Αυτό το βασίλειο αποτελείταιαπό τις περιοχές εντεύθεν Τάο, Σαβσχέτι, Μεσχέτι, Τζαβαχέτι, Ατζαρία και κάποιες μικρές εκτάσεις στο ιστορικό Τάο-Kλαρτζέτι. Μετά το τέλος του Δαβίδ του Τάο το 1000, ο Γκούργκεν και ο Βαγράτ Γ΄ συναντήθηκαν με τον Βασίλειο Β΄ Βουλγαροκτόνο, αλλά, μη μπορώντας να αποτρέψουν την προσάρτηση του βασιλείου του Δαβίδ Γ΄ στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αναγκάστηκαν να αναγνωρίσουν τα νέα σύνορα. Με την ευκαιρία αυτή στον Βαγράτ Γ΄ απονεμήθηκε ο Βυζαντινός τίτλος του κουροπαλάτη και στον Γούργκεν ο τίτλος του μαγίστρου· στην πραγματικότητα ήταν ανταγωνιστικοί τίτλοι, αφού το αξίωμα που απονεμήθηκε στον γιο ήταν μεγαλύτερο από αυτό που δόθηκε στον πατέρα. Αυτό έγινε από τον Αυτοκράτορα, όπως αναφέρουν τα Γεωργιανά χρονικά, για να στραφεί ο Γκούργκεν εναντίον του Βαγράτ Γ΄. Αργότερα την ίδια χρονιά, ο Γκούργκεν προσπάθησε να πάρει τη διαδοχή του Δαβίδ Γ΄ Κουροπαλάτη με τη βία, αλλά ο Βυζαντινός διοικητής Νικηφόρος Ουρανός, δούκας της Αντιόχειας, τον ανάγκασε να υποχωρήσει.
Υστεροφημία
Απεβίωσε το 1008, αφήνοντας τον θρόνο του στον γιο του
Little Nightmares
Το Little Nightmares είναι παιχνίδι περιπέτειας σε πλατφόρμα παζλ που αναπτύχθηκε από την Tarsier Studios και εκδόθηκε από την Bandai Namco Entertainment για Microsoft Windows, Nintendo Switch, PlayStation 4, Xbox One και Stadia. Τοποθετημένο σε έναν μυστηριώδη κόσμο, το Little Nightmares ακολουθεί το ταξίδι της Six, ενός πεινασμένου μικρού κοριτσιού που πρέπει να ξεφύγει από το Maw, ένα σιδερένιο σκάφος που κατοικείται από τερατώδη, στριμμένα όντα. Το παιχνίδι έλαβε θετικές κριτικές κατά την κυκλοφορία του, με τους κριτικούς να επαινούν την ατμόσφαιρα, τα γραφικά και τον ήχο του ενώ επέκριναν το σύστημα σημείων ελέγχου και τη μικρή του διάρκεια. Ένα (πρίκουελ), το Little Nightmares II, κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 2021.
Ανάπτυξη παιχνιδιού
Με το παιχνίδι, η ομάδα ήθελε να εξερευνήσει τα «άγρια ​​άκρα» της παιδικής ηλικίας. Το σκηνικό του παιχνιδιού, το Maw, δημιουργήθηκε ως ένα κομμάτι concept art "όπου όλα τα χειρότερα πράγματα στον κόσμο θα μπορούσαν να αφεθούν και να σαπίσουν". Σύμφωνα με το θέμα της παιδικής ηλικίας, η ομάδα επέλεξε να μην δημιουργήσει έναν ισχυρό πρωταγωνιστή. Ενώ το gameplay έχει περιγραφεί ως stealth-based, η ομάδα προτιμά να το περιγράψει ως "κρυφτό" με την αίσθηση ότι ακόμη και ο όρος "stealth" δίνει την εντύπωση ενός ισχυρού χαρακτήρα.
Timatic
thumb|320px|Στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος», επιβάτες αναμένουν προκειμένου να ελεγχθούν στα γκισέ Ελέγχου Εισιτηρίων, Επιβατών και Αποσκευών. Το Timatic, TIM ή άλλως Travel Information Manual Automatic, είναι μια βάση δεδομένων η οποία περιέχει πληροφορίες σχετικά με τους επιβάτες οι οποίοι ταξιδεύουν από τη μια χώρα στην άλλη.
Ετυμολογία
Η ονομασία Timatic προέρχεται από τα αρχικά του Travel Information Manual Automatic, ενώ του TIM προέρχεται από τα αρχικά Travel Information Manual και χρησιμοποιείται βασικά από τις αεροπορικές εταιρείες καθώς και δευτερευόντως από τα ταξιδιωτικά γραφεία, προκειμένου να αποφασίσουν εάν ένας επιβάτης μπορεί να μεταφερθεί από το σημείο Α στο σημείο Β.
Περιγραφή
Είναι πολύ σημαντικό ειδικά στις αεροπορικές εταιρείες λόγω των κυρώσεων που αυτές καταβάλλουν προς τις μεταναστευτικές αρχές, όταν ο επιβάτης αυτός δεν διαθέτει τα απαιτούμενα έγγραφα καθώς και της δαπάνης που αυτές υποβάλλονται για την μεταφορά του επιβάτη προς το αρχικό αεροδρόμιο από το οποίο αναχώρησε.
Οι πληροφορίες που περιέχονται στο Timatic περιλαμβάνουν:
Το Timatic εισήχθη το 1963 και λειτουργεί από την International Air Transport Association (IATA). Κατ' έτος πάνω από 60 εκατομμύρια επιβάτες ελέγχονται στη βάση δεδομένων του.
Η βάση δεδομένων διατίθεται σε διάφορες μορφές:
Αεροπορικοί χαρακτηρισμοί κατάστασης επιβατών σε απέλαση
Και οι τρεις παρακάτω κατηγορίες επιβατών έχουν προτεραιότητα έναντι των κανονικών επιβατών
Ενημέρωση
Σε κάθε χώρα, υπάρχει μια αντιπροσωπεία από εκπροσώπους των αεροπορικών εταιρειών, η οποία συνήθως ονομάζεται Board of Airline Representatives (BAR), αυτή, μέσω των μελών της που είναι μέλη της IATA, έχουν υποχρέωση να ενημερώνουν τα κεντρικά τους γραφεία καθώς και τα κεντρικά γραφεία του Timatic. Οι ενημερώσεις περιλαμβάνουν οτιδήποτε αφορά τον επιβάτη, το πλήρωμα, την αεροπορική εταιρεία κτλ. (π.χ. επιδημία, κλείσιμο αεροδρομίου [για οποιονδήποτε λόγο (θεομηνία, εξέγερση κτλ.)], εφαρμογή νέου τέλους [π.χ. αναχώρησης, άφιξης, ενδιάμεσης στάσης (τράνζιτ), αποσκευής κτλ.], αλλαγή στην εισαγωγή/εξαγωγή του τοπικού νομίσματος, τελωνειακές απαγορεύσεις-άρσεις κτλ.).
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Υποσημειώσεις
<references responsive="0" group="Υποσημ." /> <references group="Παρ. Υποσημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων Κατηγορία:Τεχνολογία ταξιδίων Κατηγορία:Αεροπορικές εκδόσεις
Αριάδνη της Ολλανδίας
Η Πριγκίπισσα Αριάδνη της Ολλανδίας (Ολλανδικά: Prinses Ariane der Nederlanden, 10 Απριλίου 2007 -) είναι το νεότερο παιδί και κόρη του βασιλιά Γουλιέλμου Αλέξανδρου και της βασίλισσας Μάξιμα, και τρίτη στην γραμμή διαδοχής του Ολλανδικού θρόνου.
Γέννηση
Γεννήθηκε στις 10 Απριλίου 2007 και ώρα 21:56 μ.μ. (ώρα Χάγης) στο Ιατρικό Κέντρο Μπρόνοβο της Χάγης. Κόρη του Διαδόχου Πρίγκιπα Γουλιέλμου Αλέξανδρου και της Διαδόχου Πριγκίπισσας Μάξιμα. Η Αριάδνη έχει δυο μεγαλύτερες αδελφές την Πριγκίπισσα Αικατερίνη Αμαλία και την Πριγκίπισσα Αλεξία.
Ο Πρωθυπουργός Μπαλκενέντε απευθύνθηκε στο έθνος λίγο αργότερα και είπε η μητέρα και το νεογέννητο μωρό ήταν υγιείς και σε καλή κατάσταση. Το επόμενο πρωί, ο πατέρας της εμφανίστηκε στην τηλεόραση κρατώντας την στην αγκαλιά του. Τα ονόματα της ανακοινώθηκαν στις 13 Απριλίου, και η γέννηση της καταχωρήθηκε στη Χάγη.
Ονομάσθηκε Αριάδνη από την Αριάδνη της ελληνικής μυθολογίας, Βιλελμίνη από την προ-προγιαγιά της βασίλισσα Βιλελμίνη, Μάξιμα από την μητέρα της Διάδοχο Πριγκίπισσα Μάξιμα και Ινές από την θεία της Ινές Σορρεγιέτα.
Στις 20 Οκτωβρίου 2007 έγινε η βάφτιση της, στην Χάγη από τον Επίσκοπο Ντεοντάατ βαν ντερ Μπόον, χρησιμοποίησε νερό από τον Ιορδάνη Ποταμό για να βαφτίσει την Πριγκίπισσα, που φορούσε το βαπτιστικό φόρεμα που φορούσε για πρώτη φορά η Πριγκίπισσα Βιλελμίνη το 1880. Νονοί της ήταν η Βαλέρια Ντέλχερ, η θεία της Ινές Σορρεγιέτα, ο Διάδοχος Πρίγκιπας Γουλιέλμος του Λουξεμβούργου, ο Τιχό Μπαρόν Κολλότ ντ'Εσκουρί και ο Αντώνιος Φράϊλινγκ.
Η Αριάδνη μιλάει Ολλανδικά, Αγγλικά και λίγα Ισπανικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου
Σφαιρίνη
Οι σφαιρίνες είναι πρωτεΐνες του πλάσματος που σχηματίζονται κυρίως στο ήπαρ, αλλά επίσης και στο λεμφικό και δικτυοενδοθηλιακό σύστημα. Υπάρχουν τρεις τύποι πρωτεϊνών στην οικογένεια των σφαιρινών: άλφα, βήτα και γάμμα. Οι α1 σφαιρίνες περιλαμβάνουν την α1-αντιθρυψίνη, την α1-όξινη γλυκοπρωτεΐνη, την α-εμβρυϊκή πρωτεΐνη (αFP), την πρωτεΐνη δεσμεύουσα την κορτιζόλη και τη σφαιρίνη δεσμεύουσα τη θυροξίνη. Οι α2 σφαιρίνες περιλαμβάνουν την απτοσφαιρίνη, την α2-μακροσφαιρίνη και τη σερουλοπλασμίνη. Οι β σφαιρίνες περιλαμβάνουν την τρανσφερίνη, τις β-λιποπρωτεΐνες και συστατικά του συμπληρώματος. Οι γ σφαιρίνες περιλαμβάνουν τις ανοσοσφαιρίνες IgG, IgA, IgM, IgD και IgE.
Κατηγορία:Πρωτεΐνες αίματος
Κυπριωτισμός
Ως κυπριωτισμός αναφέρεται ένα είδος εθνικισμού της Κύπρου (κυπριακός εθνικισμός). Επικεντρώνεται στην κοινή ταυτότητα των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων σχετικά με την «κυπριακότητά τους», επισημαίνοντας την κοινή κυπριακή κουλτούρα, κληρονομιά, παραδόσεις και τα οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά τους δικαιώματα. Ο κυπριακός εθνικισμός, ως μια μορφή πολιτικού εθνικισμού, υποστηρίζει την ειρηνική επανένωση της Κύπρου και τον τερματισμό της παρέμβασης εξωτερικών δυνάμεων στις εσωτερικές της υποθέσεις. Μερικοί Κύπριοι υποστηρίζουν ένα ομοσπονδιακό κράτος, ενώ άλλοι εκφράζουν την προτίμησή τους για ένα ενιαίο κράτος. Οι Κυπριακοί εθνικιστές θεωρούν τους Κυπρίους ως μία εθνικότητα αναφερόμενοι στη γλωσσική διάκριση μεταξύ των Κυπρίων ως Κύπριους που μιλούν Ελληνικά και Κύπριους που μιλούν Τούρκικα, και όχι δύο ξεχωριστές εθνικές ομάδες, παρόλο που οι ιστορικοί και οι εθνολόγοι στο σύνολό τους, αναγνωρίζουν μόνο Ελληνικό και Τουρκικό έθνος. Ο "Κυπριωτισμός" (ύπαρξη "Κυπριακού" έθνους) δεν έχει καμία ιστορική υποστήριξη και οι εθνολόγοι υποστηρίζουν ότι πηγάζει από ακραίο τοπικισμό.
Στο επίπεδο της πρακτικής πολιτικής, ο κυπριωτισμός συνδέεται γενικά με την Αριστερά, τόσο στην ελληνοκυπριακή όσο και στην τουρκοκυπριακή πολιτική. Τα πιο σημαντικά πολιτικά κόμματα που υποστηρίζουν μια κυπριακή εθνικιστική ατζέντα είναι το Προοδευτικό Κόμμα Εργαζομένων (ΑΚΕΛ) μεταξύ Ελληνοκυπρίων και το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα,μεταξύ Τουρκοκυπρίων. Δεν υποστηρίζουν όλοι οι αριστεροί τον κυπριωτισμό. Για παράδειγμα, το Κίνημα για τη Σοσιαλδημοκρατία (ΕΔΕΚ) συνδυάζει μια αριστερή οικονομική ατζέντα με μια ελληνοκυπριακή εθνικιστική προσέγγιση στο Κυπριακό. Ο κυπριωτισμός υποστηρίζεται περαιτέρω επίσημα από την τουρκοκυπριακή «Ένωσιν Κυπρίων» (Union of Cypriots). Υπάρχουν επίσης ακτιβιστές κοινωνίας των πολιτών και μικρότερες φιλελεύθερες ομάδες που κατέχουν επίσης κυπριωτικές θέσεις, αν και η πολιτική τους επιρροή παραμένει αναμφισβήτητα περιορισμένη.
Ανάπτυξη και υποστήριξη
δεξιά|μικρογραφία|[[Σημαία της Κύπρου]] Κατά τη δεκαετία του 1930, οι Τουρκοκύπριοι και οι Ελληνοκυπριακές κοινότητες άρχισαν να ασκούν κριτική στη βρετανική παρουσία στο νησί. Ο κυβερνήτης Ρίτσμοντ Πάλμερ ήταν ένας από τους ανθρώπους που χρησιμοποίησαν τον όρο «Κυπριακός εθνικισμός» στην έκθεσή του με ημερομηνία 23 Οκτωβρίου 1936, εξηγώντας την κατάσταση στο Λονδίνο αναφέροντας, σε ελεύθερη μετάφραση:
''Προκειμένου να έχουμε ένα ήσυχο μέλλον για το νησί πρέπει να συνεχίσουμε τη διοίκηση βάσει του excis excipiendis (ανοίγοντας το δρόμο για εξαιρέσεις), βάσει των επαρχιών. Έτσι, η έννοια του κυπριακού εθνικισμού - η οποία θα αναδυθεί ως μια νέα ιδέα αφού η Ένωση γίνει διαβρωμένη αξία - πρέπει να απομακρυνθεί όσο το δυνατόν περισσότερο και να αφεθεί στο σκοτάδι. ''
Με την άνοδο των διεθνιστικών ιδεών τόσο του φιλελευθερισμού όσο και της πολιτικής Αριστεράς, οι παραλλαγές μιας κυπριακής ταυτότητας άρχισαν να καλλιεργούνται και να υποστηρίζονται από κυπριακές πολιτικές ομάδες (τόσο Ελληνοκύπριες όσο και Τουρκοκύπριες), ιδίως το Προοδευτικό Κόμμα Εργαζομένων (ΑΚΕΛ), οι φιλελεύθεροι Ενωμένοι Δημοκράτες και οργανώσεις όπως η «Ένωσις Κυπρίων» (Union of Cypriots). Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, που ακολούθησε πραξικόπημα στην Κύπρο με εντολή της στρατιωτικής χούντας στην Ελλάδα, οδήγησε στην αναβίωση του κυπριακού εθνικισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Κύπρου Κατηγορία:Εθνικισμός Κατηγορία:Πολιτικές ιδεολογίες
Ευσέβιος Εμέσης
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ευσέβιος σπούδασε θεολογία από τον Πατρόφιλο Σκυθοπόλεως και τον Ευσέβιο Καισαρείας, ερχόμενος για πρώτη φορά σε επαφή με τον Αρειανισμό. Συνδέθηκε με τους Ομοιουσιανούς, όμως προσέγγιζε με μετριοπάθεια το χριστολογικό ζήτημα. Όταν εξορίστηκε ο Μέγας Αθανάσιος, ο Ευσέβιος αρνήθηκε λάβει την θέση του επισκόπου στην Αλεξάνδρεια. Tο 339 χειροτονήθηκε επίσκοπος στην Έμεσα, όμως ήρθε σε ρήξη με πιστούς της επισκοπής του. Τελικά, ακολούθησε τον αυτοκράτορα Κωνστάντιο Β´ στην εκστρατεία του ενάντια στους Πέρσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 4ου αιώνα Κατηγορία:Αρειανισμός
Μιγκέλ Νάιντορφ
Ο Μιγκέλ Νάιντορφ (Miguel Najdorf, γεννημένος Mojsze Mendel Najdorf, 15 Απριλίου 1910 – 4 Ιουλίου 1997) ήταν Αργεντινο-Πολωνός διεθνής γκρανμαίτρ. Αρχικά από την Πολωνία, βρέθηκε στην Αργεντινή με την έναρξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1939, και έμεινε και εγκαταστάθηκε εκεί. Υπήρξε ένας κορυφαίος παγκόσμιος παίκτης στη δεκαετία του 1940 και του 1950 και είναι επίσης γνωστός για την βαριάντα Najdorf, ένα από τα πιο δημοφιλή ανοίγματα σκακιού.
Πρώιμη ζωή στην Πολωνία
Ο Νάιντορφ διδάχθηκε αρχικά από τον Dawid Przepiórka και αργότερα από το Savielly Tartakower, στον οποίο αναφερόταν πάντα ως «ο δάσκαλός μου».
Στην αρχή της σκακιστικής του σταδιοδρομίας, γύρω στο 1930, ο Νάιντορφ νίκησε έναν παίκτη που πιστεύεται ότι ονομαζόταν "Glücksberg" σε ένα διάσημο παιχνίδι που συχνά αναφέρεται ως «Ο Πολωνός Αθάνατος». Το 1930, έφτασε με ισοβαθμία στην 6η-7η θέση στο πρωτάθλημα της Βαρσοβίας, νικητής του οποίου ήταν ο Paulino Frydman. Το 1931, κατέλαβε τη δεύτερη θέση στη Βαρσοβία, πίσω από τον Frydman. Το 1932, ισοβαθμία για την 9η-10η θέση στη Βαρσοβία. Το 1933, κέρδισε στη Βαρσοβία (Quadrangular). Τον Ιανουάριο του 1934, ήρθε δεύτερος, πίσω από τον Rudolf Spielmann, στη Βαρσοβία. Το καλοκαίρι του 1934, έχασε έναν αγώνα εναντίον του Ored Karlin (+1-2 = 1). Το 1934 κέρδισε το πρωτάθλημα της Βαρσοβίας. Το 1935, με σιοβαθμία για 2η-4η θέση με τους Frydman και Henryk Friedman, πίσω από το Tartakower, στο 3ο Πολωνικό Σκακιστικό Πρωτάθλημα, που πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία. Στη συνέχεια, ο Najdorf κέρδισε έναν αγώνα εναντίον του Tartakower στο Toruń (+2-1 = 2). Το 1936, ισοβάθμισε με τον Lajos Steiner στο ουγγρικό πρωτάθλημα για την 1η θέση. Το 1937 πήρε την τρίτη θέση στο 4ο Πρωτάθλημα της Πολωνίας στη Jurata. Το 1937 κέρδισε στην Rogaška Slatina (Rohitsch-Sauerbrunn). Το 1938 κατάφερε ισοβαθμία για 10η-12η θέση στο Łódź. Το 1939, πήρε έκτη θέση στο Margate, και κέρδισε στη Βαρσοβία.
Μετακίνηση στην Αργεντινή
Κατά την 8η Ολυμπιάδα Σκακιού στο Μπουένος Άιρες τον Αύγουστο/Σεπτέμβριο του 1939, ξέσπασε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος. Ο Najdorf ήταν Εβραίος, όπως και δύο από τους συμπαίκτες του, οι Tartakower και Frydman. Αποφάσισε να μείνει και να εγκατασταθεί στην Αργεντινή (όπως και πολλοί άλλοι). Έγινε πολίτης της Αργεντινής το 1944.
Μεταγενέστερη σταδιοδρομία
Ο Νάιντορφ κέρδισε σημαντικά τουρνουά, όπως το Mar del Plata (1961) και αυτό στην Αβάνα (1962). Έχει παίξει και στα δύο τουρνουά Piatigorsky Cup, που πραγματοποιήθηκαν το 1963 και το 1966. Λίγο πριν από τα 60α γενέθλιά του, συμμετείχε στο τουρνουά του 1970 ΕΣΣΔ εναντίον του υπόλοιπου κόσμου, όπου και κατάφερε ισοβαθμία εναντίον του πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή Mikhail Tal.
Ολυμπιακές επιδόσεις
Έπαιξε 11 φορές για την Αργεντινή στις Ολυμπιάδες Σκακιού από το 1950 έως το 1976. Έπαιξε ως πρώτος σκακιστής στην 9η Ολυμπιάδα στο Ντουμπρόβνικ το 1950 (+8--0=6), καθώς και στο Ελσίνκι το 1952 (+ 11-2 = 3), όπως και στο Άμστερνταμ το 1954, τη Μόσχα το 1956, τη Λειψία το 1960, τη Βάρνα το 1962, την Αβάνα το 1966, το Λουγκάνο 1968, Siegen 1970 και στη Χάϊφα 1976. Μόνο κατά τη διάρκεια της Ολυμπιάδας στη Νίκαια το 1974, έπαιξε ως τρίτος σκακιστής.
Ο Najdorf πήρε έντεκα ολυμπιακά μετάλλια: επτά ομαδικά για Πολωνία και Αργεντινή (4 ασημένια, 3 χάλκινα) και τέσσερα ατομικά (χρυσό το 1939, το 1950 και το 1952, καθώς και ένα ασήμι το 1962).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Πολωνοί σκακιστές Κατηγορία:Εβραίοι σκακιστές Κατηγορία:Θεωρητικοί του σκακιού Κατηγορία:Αργεντινοί σκακιστές
Άγγελος Φέτσης
Γεννήθηκε στη Λευκάδα και το 1891, σε ηλικία 13 ετών, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Σπουδαστής της Βαρβάκειου σχολής εκεί ασχολήθηκε με τον αθλητισμό με προπονητή τον Ιωάννη Φωκιανό όπου ήταν και ο γυμναστής της σχολής. Τελείωσε τη νομική κι έπειτα τελείωσε τη σχολή έφεδρων υπαξιωματικών όπου έγινε ανθυπολοχαγός, ενώ τελείωσε αριστούχος και τη σχολή γυμναστών.
Στο Α΄πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου του 1896 ήταν πρώτος στα 800 και στα 1.500 μέτρα. Πήρε μέρος χωρίς επιτυχία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα όπου συμμετείχε στα 800 και τα 1500 μέτρα.
Με τη διάλυση του Α.Ο. Αθηνών έγινε μέλος του Εθνικού Γ.Σ., και βοήθησε τον σύλλογο από διάφορα πόστα. Διετέλεσε επόπτης (διευθυντής) του γυμναστηρίου του συλλόγου έως το 1905, κατά καιρούς προπονούσε τα τμήματα αθλοπαιδιών του Εθνικού. Το 1905 ήταν στην επιτροπή που συνέταξε τον νέο "αγωνιστικό κανονισμό" του ΣΕΑΓΣ. Το 1901 ήταν αυτός που ίδρυσε το τμήμα Ξιφασκίας του Εθνικού, το 1900 αναφέρεται ότι ήταν προπονητής ξιφασκίας, ενώ σημαντική η συμβολή του στην εκμάθηση του ποδοσφαίρου στους αθλητές του Εθνικού με επακόλουθο την ίδρυση του ποδοσφαιρικού τμήματος.
Πολλά χρόνια γυμναστής (προπονητής) της Βαρβάκειου σχολής όπου μάθαινε στα παιδιά τον προσκοπισμό και οδηγισμό. Επίσης ήταν κριτής στους αγώνες πάλης στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Μαζί με τον Ιωάννη Χρυσάφη είναι οι πρωτεργάτες των διοργανώσεων στην Ελλάδα εφήβων και παίδων, αναφέρεται ότι προπονούσε δωρεάν μαθητές γυμνασίων στην κολύμβηση. Πρόεδρος, έφορος ή μέλος πολλών αθλητικών και φυσιολατρικών συλλόγων ενώ η ενασχόληση του με τα κοινά έφτανε μέχρι τον ενοριακό ναό της Αγίας Βαρβάρας της συνοικίας του στο Παλαιό Φάληρο.
Ο Φέτσης ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία κι έκδιδε για πολλά χρόνια το αθλητικό περιοδικό "Η Νίκη".
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεσαίων αποστάσεων Κατηγορία:Έλληνες γυμναστές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες προπονητές στίβου Κατηγορία:Έλληνες νομικοί
Ουρσολέων
Ο Ουρσολέων, (Οὐρσολέων), (? - Άσκολι 921 ) ήταν βυζαντινός πατρίκιος και στρατηγός του 10ου αιώνα.
Το όνομα του, Ουρσολέων, είναι ντόπιο, Λομβαρδικό, και από αυτό υπάρχει η θεωρία ότι ίσως ήταν ντόπιος, χωρίς να είναι γνωστό από κάποια πηγή εάν ήταν όντως ιταλικής καταγωγής. Ήταν στρατηγός-κυβερνήτης του Θέματος Λογγοβαρδίας, άγνωστο από πότε, ώς το 921 που σκοτώθηκε. Μετά τον θάνατο του έγιναν ταραχές που οδήγησαν σε λαϊκή εξέγερση στο Θέμα. Σκοτώθηκε στην μάχη του Άσκολι αμυνόμενος εναντίων των δυνάμεων των δουκάτων του Μπενεβέτο και της Κάπουα που είχαν εισβάλει στα Βυζαντινά εδάφη.
Ο Ουρσολών σύμφωνα με κάποιες εκδοχές ήταν Λομβαρδός πρίγκιπας που μεγάλωσε ως όμηρος στην Κωνσταντινούπολη. Ίσως γιος του Λαντόλφο Α΄(910-943) όπου μετά την εξέγερση του 921 αναγνωρίστηκε από τους Βυζαντινούς άρχων του Μπενεβέτο, της Κάπουα και όλης της Λογγιβαρδίας, κατά την συμφωνία αυτή έστειλε όμηρο στην πόλη τον γιο του ή την γυναίκα του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Λογγοβαρδίας Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 10ου αιώνα
Λινσέπινγκ
thumb|257x257px
Αρμενικό νεκροταφείο της Τζούλφα
Αρκετές εκκλήσεις υποβλήθηκαν τόσο από αρμενικούς όσο και από διεθνείς οργανισμούς, καταδικάζοντας την κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν και καλώντας την να σταματήσει αυτού του είδους τη δραστηριότητα. Το 2006, το Αζερμπαϊτζάν απαγόρευσε στα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να διερευνήσουν τις αξιώσεις, επιβάλλοντάς τα μια «μεροληπτική και υστερική προσέγγιση» στο ζήτημα και δηλώνοντας ότι θα δεχόταν μια αντιπροσωπεία μόνο αν επισκεπτόταν επίσης ελεγχόμενο από την Αρμενία έδαφος. Την άνοιξη του 2006, ένας δημοσιογράφος από το Ινστιτούτο για την Αναφορά Πολέμου και Ειρήνης (αγγλικά: Institute for War and Peace Reporting) που επισκέφθηκε την περιοχή ανέφερε ότι δεν υπήρχαν ορατά ίχνη του νεκροταφείου. Την ίδια χρονιά, φωτογραφίες που ελήφθησαν από το Ιράν έδειξαν ότι η περιοχή του νεκροταφείου είχε μετατραπεί σε στρατιωτικό πεδίο βολής. Η καταστροφή του νεκροταφείου περιγράφηκε ευρέως από τις αρμενικές πηγές και από ορισμένες μη αρμενικές πηγές ως πράξη «πολιτιστικής γενοκτονίας».
Λινσέπινγκ
Το Λινσέπινγκ (σουηδικά: Linköping) είναι πόλη στη νότια Σουηδία, με 108.640 κατοίκους το 2016. Είναι έδρα του δήμου Λινσέπινγκ και πρωτεύουσα της περιφέρειας Εστεργέτλαντ. Το Λινσέπινγκ γιόρτασε την 700η επέτειο της ίδρυσης του το 1987. Σήμερα είναι γνωστό για το πανεπιστήμιό του και την βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας που διαθέτει.
Αρμενικό νεκροταφείο της Τζούλφα
Μετά τη μελέτη και τη σύγκριση των δορυφορικών φωτογραφιών της Τζούλφα που ελήφθησαν το 2003 και το 2009, το Δεκέμβριο του 2010 ο Αμερικανικός Σύνδεσμος για την Πρόοδο της Επιστήμης κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το νεκροταφείο κατεδαφίστηκε και ισοπεδώθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεκροταφεία στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Ναχτσιβάν Κατηγορία:Βανδαλισμένα έργα τέχνης Κατηγορία:Θρησκευτική ιστορία του Αζερμπαϊτζάν
Λινσέπινγκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Σουηδίας
Σαράντης Αλιβιζάτος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά. Έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου, όπως η Χάρις Αλεξίου, η Κωνσταντίνα, η Γλυκερία, η Άννα Βίσση, ο Αντώνης Καλογιάννης, η Πίτσα Παπαδοπούλου,o Γιάννης Πάριος,ο Τόλης Βοσκόπουλος, ο Θέμης Αδαμαντίδης κ.ά. Έχει συνεργαστεί με συνθέτες όπως ο Γιάννης Σπανός, ο Αντώνης Βαρδής, ο Μάριος Τόκας, ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Γιάννης Γιοκαρίνης, ο Θανάσης Πολυκανδριώτης κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Ινδουισμός στην Ελλάδα
Ινδοί στην Ελλάδα
Στην Αθήνα ζει μια μικρή κοινότητα Ινδουιστών. Υπάρχουν περίπου 40 ινδουιστικοί οργανισμοί που δρουν στην πόλη. Οι Ινδοί μετανάστες στην Αθήνα, καθώς και στην υπόλοιπη Ελλάδα, εργάζονται σε διάφορα επαγγέλματα. Αρκετοί από αυτούς εργάζονται ως οικιακοί βοηθοί ή σωφέρ για πλούσιες οικογένειες.
Ινδικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Οι κύριοι οργανισμοί Ινδών στην Ελλάδα είναι ο Ελληνοϊνδικός σύλλογος Πρόνοιας και Πολιτισμού, καθώς και το Ινδοελληνικό Επιχειρηματικό Ίδρυμα. Επίσης λειτουργεί η Ενωμένη Ινδική Κοινότητα Ελλάδος. Υπάρχει ένα μικρό μαντίρ στο Δήλεσι, κοντά στην Τανάγρα.
Ινδουιστικές οργανώσεις
Στην Ελλάδα δρουν οργανισμοί-μέλη της Διεθνούς Κοινωνίας της Συνείδησης Κρίσνα, καθώς και οργανισμοί Σατυανάντα Γιόγκα, Σαχάτζα Γιόγκα, Μπράχμα Κουμάρι και Σάτυα Σάι Μπάμπα.
Σατυανάντα Γιόγκα
Η γιόγκα κερδίζει δημοτικότητα στην Ελλάδα, ειδικά η Σατυανάντα Γιόγκα και Σαχάτζα Γιόγκα. Η Σατυανάντα Γιόγκα ιδρύθηκε από τον Σουάμι Σατυανάντα. Ο Σουάμι Σατυανάντα έστειλε την Σουάμι Σιβαμούρτι να μεταφέρει το μήνυμα της γιόγκας στην Ελλάδα. Μέσα από έμπνευση και καθοδήγηση, το 1978 η Σουάμι Σιβαμούρτι ίδρυσε το πρώτο Σατυανάντασραμ στην Ελλάδα (πρώτα στην Καλαμάτα και στη συνέχεια στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλα μέρη στην ηπειρωτική χώρα και τα νησιά). Το σημερινό Άσραμ του οργανισμού Σατυανάντασραμ Ελλάδας ιδρύθηκε το 1984, έξω από την πόλη της Παιανίας και εγκαινιάστηκε από τον Σουάμι Σατυανάντα το επόμενο έτος.
Το 1984 και το 1985 ο Σουάμι Σατυανάντα επισκέφθηκε την Ελλάδα και ενέπνευσε αμέτρητους ανθρώπους με το αρχαίο μήνυμα, το γνώθι Σαυτόν. Κατά τη διάρκεια αυτών των περιηγήσεων, διηρμήνευε τη σοφία της γιόγκα και της τάντρα σε μια σειρά από θαυμάσιες και βαθιές διδασκαλίες για την πνευματική ζωή, και αποκάλυψε τη γιόγκα ως ανεκτίμητη κληρονομιά της ανθρωπότητας.
Ο εκδοτικός οίκος Γκαρούντα Ελλάς ιδρύθηκε το 2007 και εδρεύει στη Θεσσαλονίκη. Ο οίκος εκδίδει βιβλία για τη γιόγκα. Εισάγει βιβλία για τη γιόγκα στα αγγλικά, κυρίως από τη σχολή γιόγκας του Μπιχάρ, στην Ινδία. Ο οίκος μεταφράζει και δημοσιεύει βιβλία για τη γιόγκα στα ελληνικά, προκειμένου να μεταδώσει καλύτερα το μήνυμα και την γνώση για τη γιόγκα.
ΔΚΣΚ
Η Διεθνή Κοινωνία για την Συνείδηση Κρίσνα (ΔΚΣΚ) έχει λίγους πιστούς στην Ελλάδα. Η Κοινωνία ίδρυσε παράρτημα στην Αθήνα, στη διεύθυνση Οδός Κολοκοτρώνη 60, στην Αθήνα (105 60). Η ΔΚΣΚ Ελλάδας έχει την ιδιότητα μιας μικρής εκκλησίας, ενός "σπιτιού προσευχής" και αναγνωρίζεται ως τέτοιο από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκεία στην Ελλάδα
Νικόλαος Καλτσάς
Ο Νικόλαος Καλτσάς είναι σύγχρονος Έλληνας αρχαιολόγος. Υπηρέτησε στις Εφορείες Αρχαιοτήτων Θεσσαλονίκης, και Αρχαίας Ολυμπίας, στην κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και από το 2001 ως το 2012 διετέλεσε διευθυντής στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Είναι μέλος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, και μέλος του ΔΣ της εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας. Γεννήθηκε στα βουνά της Δράμας και μεγάλωσε στη Διαλαμπή Ροδόπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι Κατηγορία:Σαρακατσάνοι
Μοναστήρι του Σαναχίν
Το όνομα Σαναχίν μεταφράζεται κυριολεκτικά από τα αρμενικά ως «αυτό είναι παλιότερο από εκείνο», υποδηλώνοντας ότι ισχυρίζεται ότι έχει παλαιότερο μοναστήρι από το γειτονικό Μοναστήρι Χαγπάτ. Τα δύο χωριά και τα μοναστήρια τους είναι παρόμοια με πολλούς τρόπους και βρίσκονται σε κοινή θέα το ένα με το άλλο σε ένα τετμημένο οροπέδιο, χωρισμένο από μια βαθιά «ρωγμή» σχηματισμένη από ένα μικρό ποτάμι που ρέει στον ποταμό Ντεμπέντ.
Όπως και στο Χαγπάτ, στο Σαναχίν συχνάζουν όλο και περισσότεροι τουρίστες, λόγω της πρόσφατης ένταξής του σε πολλά τουριστικά πρακτορεία της Αρμενίας, με την ομορφιά του μοναστηριακού συγκροτήματος να ταιριάζει με αυτή του Χαγπάτ. Το συγκρότημα ανήκει στην Αρμενική Αποστολική Εκκλησία με πολυάριθμα χατσκάρ (λίθοι με περίτεχνα χαρακτικά που αντιπροσωπεύουν σταυρό) και τάφους επισκόπων διασκορπισμένους σ' αυτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Αρμενία Σαναχιν
Κόριτνικ
Το Κόριτνικ (Maja e Koritnikut) είναι δασώδες, ασβεστολιθικό βουνό στη βορειοανατολική Αλβανία και στο νοτιοδυτικό Κόσοβο μεταξύ των πόλεων Κούκεσι και Πρίζρεν. Το βουνό περικυκλώνεται εξ ολοκλήρου από κλάδους του Λευκού Δρίνου. Η υψηλότερη κορυφή του ορεινού όγκου του Κόριτνικ, η Μάγια ε Πικελίμες φτάνει σε υψόμετρο 2.393 μ. από την στάθμη της θάλασσας. Το Γκρύκα ε Βανάβες (Φαράγγι Βανάβε) χωρίζει το βουνό από την Γκιάλιτσα. Το φαράγγι έχει μήκος 35 χλμ., πλάτος 30 μ. και βάθος περίπου 300 μ..
Ο ορεινός όγκος ανήκει στην χερσαία οικοπεριοχή των βαλκανικών μικτών δασών παλαιαρκτικής προέλευσης. Οι πλαγιές των λιβαδιών καλύπτονται κυρίως από κωνοφόρα δάση. Το όρος Κόριτνικ, λόγω των αρκετών βοσκοτόπων του, περιλαμβάνει πληθυσμό 60 αγριόγιδων.
Το Κόριτνικ βρίσκεται εντός του Φυσικού Πάρκου Κοράμπ-Κόριτνικ, το οποίο αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Πράσινης Ζώνης. Έχει αναγνωριστεί ως Περιοχή Σημαντικών Φυτών διεθνούς σημασίας από την Plantlife.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Αλβανίας
Σλαμπ Σίτι
Η Σλαμπ Σίτι (αγγλικά: Slab City) είναι μια μη ενσωματωμένη κοινότητα εναλλακτικού τρόπου ζωής, εκτός δικτύου ενέργειας, η οποία αποτελείται κυρίως από διαχειμαστές. Βρίσκεται στην περιοχή Σάλτον Τραφ της ερήμου Σονόρα, στην κομητεία Ιμπήριαλ της Καλιφόρνια, ΗΠΑ. Πήρε το όνομά της από ορισμένες πλάκες σκυροδέματος οι οποίες παρέμειναν μετά την κατεδάφιση του στρατοπέδου Ντάνλαπ του Σώματος Πεζοναυτών του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η Σλαμπ Σίτι είναι γνωστή για την προσέλκυση ανθρώπων που θέλουν να ζήσουν εκτός του κοινωνικού συνόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καλιφόρνια
Ίβιτσα Ντίκιτς
Ο Ίβιτσα Ντίκιτς (Ivica Đikić) είναι Βόσνιος Κροάτης συγγραφέας και δημοσιογράφος. Ο Ίβιτσα Ντίκιτς ζει και εργάζεται στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας.
Δημοσιογραφική σταδιοδρομία
Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε λίγες κροατικές εφημερίδες και άφησε τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στην άκρα αριστερή εφημερίδα Feral Tribune από το Σπλιτ, όπου εργάστηκε το 1996. Άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος από τα 16 του, ήταν επίσης ενεργός στη Slobodna Dalmacija. Από το 2001 έχει εκδώσει λίγα κροατικά περιοδικά όπως η «λίστα Νόβι».
Καριέρα ως συγγραφέας
Δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα το 2003 με τίτλο Τσίρκο Κολούμπια (Cirkus Columbia), το οποίο εκδόθηκε από τη Feral Tribune. Του απονέμεται επίσης το βραβείο Μέσα Σελίμοβιτς για αυτό το μυθιστόρημα. Η ταινία του 2010 Τσίρκο Κολούμπια (Cirkus Columbia) βασίζεται στο μυθιστόρημά του. Το μυθιστόρημα βρίσκεται στη γενέτειρα του συγγραφέα Τομισλάβγκραντ, μια μικρή πόλη στην Ερζεγοβίνη στις αρχές της δεκαετίας του 1990, λίγο πριν από τον Βοσνιακό πόλεμο. Το 2004 ο Ντίκιτς δημοσίευσε την πολιτική βιογραφία του πρώην προέδρου της Κροατίας Στίπε Μέσιτς με τίτλο Εγχώριο Φυτό (Domovinski obrat) Homeland reversal), που εκδόθηκε από την VBZ από το Ζάγκρεμπ. Το 2007 ο Ντίκιτς έγραψε το δεύτερο μυθιστόρημά του με τίτλο Τίποτα σε χρώμα μολόχας (Ništa sljezove boje) ( Nothing in Marshmallow Colour), που εκδόθηκε από την Feral Tribune. Αυτό το νέο μυθιστόρημα αποτελείται από τρεις ιστορίες, Πράσινο Κάστρο (Zeleni dvorac) ( Green Castle), Προσπαθήστε να κοιμηθείτε, σε παρακαλώ (Probaj zaspati, molim te) ( Please, Try to Sleep) και Σαν να μην είχε συμβεί τίποτα (Kao da ništa nije bilo) ( Like Nothing Happened). Είναι επίσης ο κύριος συγγραφέας της τηλεοπτικής σειράς Novine.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βόσνιοι συγγραφείς
Red Bull RB8 Renault
Η Red bull RB8 ήταν το μονοθέσιο της Red Bull για την σεζόν 2012, το οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα οδηγών με τον Σεμπάστιαν Φέτελ και το πρωτάθλημα κατασκευαστών .Οι οδηγοί της ήταν ο Γερμανός Σεμπάστιαν Φέτελ, ο οποίος σημείωσε 5 νίκες, 6 pole positions, 10 podiums, 6 ταχύτερους γύρους, 281 πόντους και είχε μόνο 1 εγκατάλειψη. Συναθλητής του εκείνη την σεζόν ήταν ο Αυστραλός Μάρκ Γουέμπερ, ο οποίος σκόραρε 2 νίκες, 2 pole positions, 4 podiums, 1 ταχύτερο γύρο, 179 πόντους και είχε 2 εγκαταλείψεις. Ο οδηγός της Torro Rosso, Σεμπαστιέν Μπουεμί, συμπλήρωσε τη θέση του test driver. Οι κινητήρες της Red Bull εκείνη την χρονιά προμηθευόταν από τη Renault.
Οδηγοί
μικρογραφία|286x286εσ|Sebastian Vettel at Canada
Ρίτα Γουίλσον
Η Ρίτα Γουίλσον (Rita Wilson, γενν. 26 Οκτωβρίου 1956) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός, τραγουδίστρια, παραγωγός ταινιών και ακτιβίστρια. Εμφανίστηκε στις ταινίες Άγρυπνος στο Σιάτλ (1993), Αξέχαστες Μέρες (1995), Ένας μπαμπάς, μα τι μπαμπάς! (1996), Η ιστορία της ζωής μας (1999) και το Η νύφη το 'σκασε (1999). Η Γουίλσον έχει επίσης παίξει στο Broadway και στην τηλεόραση, και ήταν παραγωγός σε πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένου του My Big Fat Greek Wedding (2002).
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε ως Μαργαρίτα Ιμπραήμοβα (Маргарита Ибрахимова) στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.
Η μητέρα της, Δωροθέα Τζίγκου, ήταν Ελληνίδα που γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σωτήρα Άνω Δερόπολης, στη Βόρεια Ήπειρο (σημερινή Αλβανία), κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα. Ο πατέρας της, Χασάν Χαλίλοφ Ιμπραήμοφ (21 Μαρτίου του 1920 – 6 Μαρτίου, 2009), ήταν Πομάκος που γεννήθηκε στο Ωραίο Ξάνθης.
Ο πατέρας της είναι ο ετεροθαλής αδελφός του Φερχάτ που ζει στη Βουλγαρία και μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 4 Μαΐου του 1949. Ασπάστηκε τον ορθόδοξο χριστιανισμό για τον γάμο του και άλλαξε το όνομά του από Χασάν Ιμπραήμοφ σε Άλαν Ουίλσον το 1960, επιλέγοντας το όνομά του από ένα τοπικό δρόμο. Εκτός από βουλγαρικά μπορούσε να μιλήσει "ρωσικά, τουρκικά, πολωνικά, ελληνικά, λίγα ιταλικά και λίγα γαλλικά" σύμφωνα με την Γουίλσον, που είναι σύζυγος του Τομ Χανκς, ο οποίος παραδέχτηκε πως η απεικόνιση του χαρακτήρα του Βίκτορ Ναβόρσκι στην ταινία The Terminal  έχει πολλά στοιχεία του πατέρα της.
Ασπάζεται την Ορθόδοξη πίστη. Τον Δεκέμβριο του 2019 της αποδόθηκε τιμητικά η ελληνική υπηκοότητα από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Αμερικανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Εργατικό Κόμμα της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Το Εργατικό Κόμμα της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα (Antigua and Barbuda Labour Party, ABLP) είναι πολιτικό κόμμα στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Ο σημερινός αρχηγός του κόμματος είναι ο Γκαστόν Μπράουν, ο οποίος υπηρετεί ως πρωθυπουργός της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα. Προηγούμενος ηγέτης του κόμματος ήταν ο Λέστερ Μπερντ, ο οποίος ήταν πρόεδρος του κόμματος από το 1971, και έγινε πρωθυπουργός και πολιτικός ηγέτης το 1994. Το κόμμα ιδρύθηκε ως Εργατικό Κόμμα της Αντίγκουα (ALP) από τον πατέρα του Λέστερ, Βερ Κόρνουολ Μπερντ. Το ABLP παραδοσιακά θεωρείται σε μεγάλο βαθμό ως ο πολιτικός βραχίονας της οικογένειας Μπερντ. Με εξαίρεση πέντε χρόνια στη δεκαετία του 1970, το ABLP κυβέρνησε την Αντίγκουα και Μπαρμπούντα για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Ήταν στην αντιπολίτευση από το 2004 έως το 2014 και βρίσκεται ξανά στην εξουσία από το 2014 από τότε που κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στο Κοινοβούλιο μετά τις γενικές εκλογές του 2014.
Ήττα του 2004
Το αντιπολιτευόμενο Ενωμένο Προοδευτικό Κόμμα έκανε εκστρατεία σε μια πλατφόρμα κατά της διαφθοράς με όνομα «Κυβέρνηση στη λιακάδα». Μετά από 28 χρόνια στην εξουσία, το ABLP έγινε ευρέως γνωστό ως διεφθαρμένο και ότι η διαφθορά μαζί με την καθιέρωση ελεύθερων και δίκαιων εκλογών στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα οδήγησαν στην ήττα τους.
Το ABLP έχασε την πλειοψηφία του στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 24 Μαρτίου 2004. Έλαβε το 41,8% των ψήφων, αλλά μόνο τέσσερις από τις 17 έδρες. Ο πρωθυπουργός του ABLP και πολιτικός ηγέτης Λέστερ Μπερντ ηττήθηκε επίσης στην εκλογική του περιφέρεια.
Εκλογές του 2014 και επιστροφή στην κυβέρνηση
Το Εργατικό Κόμμα της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα κέρδισε 14 από τις 17 έδρες στο Κοινοβούλιο στις γενικές εκλογές του 2014, σχηματίζοντας έτσι κυβέρνηση πλειοψηφίας με πρωθυπουργό τον Μπράουν. Κέρδισαν 15 έδρες στις γενικές εκλογές του 2018 και έτσι διατήρησαν την εξουσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εργατικά κόμματα Κατηγορία:Πολιτική της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα
Αδαρνάσης Δ΄ της Ιβηρίας
Ο Αδαρνάσης Δ΄, ადარნასე Adarnase IV, (απεβ. το 923) από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας ήταν βασιλιάς του Tάο-Κλαρτζέτι της σημερινής Γεωργίας και πρίγκιπας της Ιβηρίας, μετά βασιλιάς της. Αυτός ήταν που αποκατέστησε το 888 την Ιβηρική βασιλεία, η οποία ήταν σε εκκρεμότητα, από τότε που είχε καταργηθεί από την Σασανιδική Αυτοκρατορία τον 6ο αι.
Η αρίθμηση των διαδοχικών ηγεμόνων στην πρώιμη περίοδο των Βαγκρατιδών είναι πσυγκεχυμένη, καθώς κινείται μεταξύ των διαφορετικών κλάδων της οικογένειας. Ως εκ τούτου, ο Aδαρνάσης, γνωστός σαν "Δ΄" επειδή ήταν ο τέταρτος Αδαρνάσης ως πρίγκιπας της Ιβηρίας, είναι επίσης γνωστός σαν "Β΄" ως βασιλιάς του Tάο-Κλαρτζέτι και σαν "Α΄" ως ο βασιλιάς της Ιβηρίας.
Δυναστική διαμάχη
Ο Aδαρνάσης Δ΄ ήταν ο μόνος γιος του Δαβίδ Α΄ πρίγκιπα της Ιβηρίας με τον Βυζαντινό τίτλο του κουροπαλάτη, ο οποίος δολοφονήθηκε από τον εξάδερφό του Nάσρα το 881. Καθώς ο Αδαρνάσης Δ΄ ήταν ακόμη ανήλικος, ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας διόρισε κουροπαλάτη όχι τον Αδαρνάση Δ΄, αλλά τον εξάδερφό του Γκούργκεν Α΄ του Τάο. Η επακόλουθη προσπάθεια του Νάσρα να εκτοπίσει τον Αδαρνάσης Δ΄ από την πατρογονική κληρονομιά ηττήθηκε με τη βοήθεια του Αρμένιου βασιλιά Ασότ Α΄ το 888. Η νίκη επέτρεψε στον Aδαρνάση Δ΄ να διεκδικήσει μία βασιλική θέση για τον εαυτό του. Ο ιστορικός Βαλέρι Σιλογκάβα έχει υποθέσει, ότι η στέψη του Aδαρνάση Δ΄ ως βασιλιά θα μπορούσε να έγινε, σε μια συμβολική κίνηση, στην αρχαία Ιβηρική πρωτεύουσα Μτσχέτα, όπως υποδηλώνει μία επιγραφή σε γραφή ασομταβρούλι -πιθανώς αποκατάσταση τον 17ο αι. μίας παλαιότερης επιγραφής- στο Μοναστήρι του Σάμταβρο.
Αλλαγή συμμαχιών
Ο Aδαρνάσης Δ΄ αντάμειψε τη βοήθεια της Aσότ της Αρμενίας με σταθερή πίστη, η οποία συνεχίστηκε στη βασιλεία τού διαδόχου τού Aσότ, Σμπατ Α΄, τον οποίο ο Aδαρνάσης Δ΄ βοήθησε να κερδίσει το στέμμα σε δυναστικούς αγώνες το 890 και αργότερα ενώθηκε μαζί του εναντίον του Αχμέντ ιμπν-Ισά του Ντιγιαρμπακίρ, του πρώην κυβερνήτη (ορισμένου από τον χαλίφη) της Αρμινίγιας. Με τη σειρά του ο Σμπατ αναγνώρισε τη βασιλική ιδιότητα του Aδαρνάση Δ΄ και τον έστεψε προσωπικά το 899. Οι δύο άνδρες συνεργάστηκαν, για να νικήσουν το 904 τον Κωνσταντίνο Γ΄ βασιλιά της Αμπχαζίας, κοινό τους συγγενή, ο οποίος ανταγωνιζόταν τον Αδαρνάση Δ΄ στην ηγεμονία της Εσωτερικής Ιβηρίας (δουκάτο του Κάρτλι) και ανταγωνιζόταν τον [Σμπατ στο Γκογκαρένε (Τασίρ-Τζοραγκέτ ). Ο Αδαρνάσης Δ΄ συνέλαβε τον Κωνσταντίνο Γ΄ και τον παρέδωσε στον Σμπατ. Αλλά ο τελευταίος, με την πρόθεση να εξισορροπήσει την αυξανόμενη δύναμη του Aδαρνάση Δ΄ και να επεκτείνει την Αρμενική επιρροή στη δυτική Γεωργία, απελευθέρωσε τον αιχμάλωτό του. Αυτή η κίνηση έστρεψε τον Αδαρνάσηε Δ΄ εναντίον του Σμπατ και η ρήξη και η έχθρα που ακολούθησε αποδυνάμωσαν και τους δύο μονάρχες: ο Αδαρνάσης Δ΄ εκτοπίστηκε από τον Κωνσταντίνο Γ΄. Ήταν αντιβασιλιάς του Κάρτλι το 904, ενώ ο Σμπατ ηττήθηκε και βασανίστηκε μέχρι θανάτου από τον Γιουσούφ, έναν Σατζίδη ηγεμόνα του Αζερμπαϊτζάν το 914. Ως αποτέλεσμα αυτών των γεγονότων, ο Aδαρνάσης Δ΄ υποβιβάστηκε στο μερίδιο από τις κληρονομικές εκτάσεις των Βαγρατιδών στο Τάο. Ανοικοδόμησε την εκκλησία της Μπάνα στο Τάο και την έκανε έδρα επισκόπου.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κουροπαλάτες
Υπόθεση Βαγγέλη Γιακουμάκη
Ο Βαγγέλης Γιακουμάκης (23 Μαρτίου 1995, Σέλλι Ρεθύμνου - Φεβρουάριος 2015, Ιωάννινα) ήταν Έλληνας φοιτητής κρητικής καταγωγής που φοιτούσε στη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων. Εξαφανίστηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 2015 και βρέθηκε νεκρός περίπου ένα μήνα αργότερα, στις 15 Μαρτίου, με τραύματα από μαχαίρι. Στοιχεία και μαρτυρίες που βγήκαν στο φως έδειξαν ότι, ήδη πριν τον θάνατό του, υπήρξε θύμα σωματικής και λεκτικής βίας από συμφοιτητές του, και συγκεκριμένα από ομάδα συντοπιτών του με έντονη παραβατική συμπεριφορά. Η υπόθεσή του απασχόλησε έντονα τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα λόγω του τραγικού θανάτου του και τις ανακοίνωσης της προσωπικης του ζωής. Για τον θάνατό του έχει ασκηθεί δίωξη από την εισαγγελία για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως από τον Ιούνιο του 2015.
Εξαφάνιση
Η εξαφάνιση του Γιακουμάκη έγινε αντιληπτή από την μητέρα του η οποία τηλεφωνούσε στο κινητό του, αλλά δεν έπαιρνε απάντηση. Στη συνέχεια τηλεφώνησε σε συμφοιτητές του μήπως ήξεραν πού βρίσκεται και την ίδια ημέρα ξεκίνησαν οι έρευνες για τον εντοπισμό του. Αρχικά οι έρευνες επικεντρώθηκαν μόνο στην ευρύτερη περιοχή της σχολής, αλλά αργότερα επεκτάθηκαν σε όλη τη χώρα. Κατόπιν εισαγγελικής εντολής ξεκίνησε στα τηλεοπτικά δίκτυα η προβολή κάρτας στοιχείων του Γιακουμάκη για την διευκόλυνση των ερευνών εντοπισμού, ενώ διάφορες μαρτυρίες τον ήθελαν να βρίσκεται σε διάφορα σημεία της Ελλάδας.
Κατά τη διάρκεια των ερευνών αποκαλύφθηκαν τα περιστατικά βίας και εκφοβισμού εναντίον του Γιακουμάκη,    τα οποία θεωρείται ότι ήταν τα αίτια που τον ώθησαν να εξαφανιστεί.
Εύρεση του πτώματος
Στις 15 Μαρτίου του 2015, έπειτα από περίπου 40 μέρες ερευνών, το πτώμα του Γιακουμάκη εντοπίστηκε 800 μέτρα μακριά από την Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων. Το πτώμα αναγνωρίστηκε από τον θείο του θύματος. Η είδηση συγκλόνισε το πανελλήνιο και χιλιάδες άτομα αποχαιρέτησαν τον Γιακουμάκη μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Κηδεύτηκε δύο ημέρες μετά, στις 17 Μαρτίου.
Μετέπειτα
Οι έρευνες για τον θάνατο του Γιακουμάκη συνεχίστηκαν, καθώς και οι αποκαλύψεις για την άσκηση εκφοβισμού εναντίον του. Αποκαλύφθηκε επίσης και η εμπλοκή εξωσχολικού προσώπου μέλους της παρέας, το οποίο ενοχλούσε τον Γιακουμάκη. Μετά την εύρεση του πτώματός του, διοργανώθηκαν συγκεντρώσεις εναντίον της βίας και του εκφοβισμού σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας στη μνήμη του,  ενώ συνέχεια αποκαλύπτονταν νέα περιστατικά βίας προς το πρόσωπό του,  με αποκορύφωμα την δημοσίευση ενός βίντεο, στις 4 Ιουλίου 2016, στο οποίο μια παρέα παιδιών του ασκούσε λεκτική και σωματική βία.
Ο διαχειριστής και δύο επισκέπτες του ιστολόγιου "to fresko", ο φοιτητής Φ.Σ. 25 χρονών που φοιτούσε στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας τμήμα πληροφορικής, ο φοιτητής Ε.Τ. 28 χρονών μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, και ο Ν.Α. 50 χρονών από Θεσσαλονίκη, ταυτοποιήθηκαν  ως οι χρήστες του διαδικτύου, οι οποίοι ανήρτησαν στο ιστολόγιο του διαδικτύου "to fresko" υβριστικά σχόλια για το Βαγγέλη Γιακουμάκη λίγες ώρες από τη στιγμή που εντοπίσθηκε νεκρός. Για τους δύο φοιτητές κινήθηκε τακτική διαδικασία, δεν συνελήφθησαν λόγω παρέλευσης του αυτοφώρου, και σε βάρος τους σχηματίστηκε δικογραφία πλημμεληματικού χαρακτήρα για δημόσια υποκίνηση βίας και μίσους μέσω διαδικτύου. Για τον 50άχρονο, ο οποίος έχει απασχολήσει και κατά το παρελθόν τις Αρχές για κακουργηματικού χαρακτήρα αδικήματα-βιασμό, ληστεία, παράνομη οπλοφορία-οπλοκατοχή κ.α., όταν αστυνομικοί τον εντόπισαν στο σπίτι του και επιχείρησαν τη σύλληψή του τότε μόλις χτύπησαν την πόρτα του διαμερίσματός του πήδηξε από το μπαλκόνι και τράπηκε σε φυγή, σε βάρος του ο αρμόδιος εισαγγελέας του άσκησε συμπληρωματική δίωξη για απείθεια.
Δικαστικές εξελίξεις
Τον Απρίλιο του 2015 ασκήθηκαν ποινικές διώξεις σε δύο στελέχη της σχολής του φοιτητή, στον πρώην διευθυντή της Σχολής και στην υπεύθυνη της Εστίας, για συνεχή παραβίαση των καθηκόντων τους και για τους χειρισμούς τους απέναντι στην υπόθεση του Γιακουμάκη. Στις 10 Ιουνίου 2015, ο εισαγγελέας άσκησε δίωξη για ανθρωποκτονία από πρόθεση έπειτα από αιτιάσεις της οικογένειας του Γιακουμάκη. Στις 23 Ιουνίου 2016, αποφασίστηκε η παραπομπή σε δίκη του πρώην υπουργού και βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Χρήστου Μαρκογιαννάκη, με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε παράβαση καθήκοντος λόγω της παρέμβασης του προς τον διευθυντή της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων. Ειδικότερα ο πρώην υπουργός φέρεται να παρενέβη στη διοίκηση της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων ώστε να αποφύγει την τιμωρία της προσωρινής αποβολής ενός εκ των Κρητικών φοιτητών, οι οποίοι φέρονται να εμπλέκονται στην υπόθεση Γιακουμάκη. Να σημειωθεί ότι η τιμωρία των Κρητικών δεν σχετιζόταν με την υπόθεση Γιακουμάκη αλλά αφορούσε περιστατικό φθοράς του κτιρίου. Μαζί με τον Μαρκογιαννάκη παραπέμφθηκαν σε δίκη και ο πρώην διευθυντής της Γαλακτοκομικής Σχολής Κώστας Μάντζαρης και η υπεύθυνη της Φοιτητικής Εστίας με την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος.
Στις 20 Οκτωβρίου 2016 άρχισε η διεξαγωγή της δίκης στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελειοδικών Ιωαννίνων, ενώ στις 24 Οκτωβρίου 2016 κατέθεσε για την υπόθεση ως μάρτυρας η δημοσιογράφος Έλενα Ακρίτα. Τη Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2016 το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων έβγαλε απόφαση που απάλλαξε από τις κατηγορίες την υπεύθυνη της Εστίας και τον πρώην υπουργός Χρήστος Μαρκογιαννάκης ενώ κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε για παράβαση καθήκοντος ο πρώην διευθυντής της Γαλακτοκομικής Σχολής Ιωαννίνων Κώστας Μάντζαρης έχοντας για δικηγόρο τον Αλέξη Κούγια.
Τον Δεκέμβριο του 2018 έλαβαν χώρα οι απολογίες των οκτώ ατόμων που κατηγορούνταν για πρόκληση σωματικών βλαβών και άσκηση παράνομης βίας κατά του Γιακουμάκη, κι έπειτα αφέθηκαν ελεύθεροι. Η δίκη των 9 Κρητικών σπουδαστών συμφοιτητών του Βαγγέλη Γιακουμάκη ξεκίνησε τη 8 Απριλίου 2019 στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ιωαννίνων, όπου συνολικά κλητεύτηκαν ως μάρτυρες για να καταθέσουν 20 άτομα, ωστόσο κατά την πρώτη ημέρα διεξαγωγής της Δίκης, οι κατηγορούμενοι δεν παρουσιάστηκαν αυτοπροσώπως στο Δικαστήριο και εκπροσωπήθηκαν δια των συνηγόρων τους, όπως τους δίνει το δικαίωμα ο Νόμος. Δυο εκ των μαρτύρων, κατά την προσφώνηση των ονομάτων, τέως σπουδαστές της Γαλακτοκομικής Σχολής, δεν παρουσιάστηκαν, και για τους συγκεκριμένους δύο μάρτυρες διατάχθηκε η βίαιη προσαγωγή τους στο Δικαστήριο. Οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν με κατηγορίες για επικίνδυνες σωματικές βλάβες από κοινού και κατ΄ εξακολούθηση σε βάρος του Βαγγέλη Γιακουμάκη.
Στις 28 Ιουνίου 2019, ανακοινώθηκαν από το δικαστήριο οι ποινές  που επιβλήθηκαν στους οκτώ από τους εννέα κατηγορούμενους της υπόθεσης οι οποίοι κατηγορούνταν για επικίνδυνη σωματική βλάβη από κοινού κατ’ εξακολούθηση στο Βαγγέλη Γιακουμάκη, στους τρεις κατηγορούμενους, που ήταν ανήλικοι κατά τον χρόνο τέλεσης των πράξεων, καταλογίστηκε ποινή κοινωνικής εργασίας 150 ωρών στον τόπο διαμονής τους, ενώ για τους υπόλοιπους πέντε φυλάκιση 36 μηνών χωρίς αναστολή, εξαγοράσιμη σε 5 ευρώ την ημέρα, με ανασταλτικό χαρακτήρα στην ασκηθείσα έφεση. Ο ένατος κατηγορούμενος αθωώθηκε. Για την υπόθεση εκκρεμεί η δικογραφία για το αδίκημα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση κατ'αγνώστου.
Στις 10 Ιουνίου 2021 ξεκίνησε σε δεύτερο βαθμό η δίκη στο Εφετείο με κατηγορούμενους οκτώ σπουδαστές της Γαλακτοκομικής Σχολής των Ιωαννίνων που πρωτόδικα είχαν καταδικαστεί για περιστατικά βίας σε βάρος του Βαγγέλη Γιακουμάκη, αλλά η δίκη διακόπηκε για της 6 Ιουλίου 2021 λόγω σοβαρού και έκτακτου κωλύματος στην Εισαγγελέα της έδρας. Στις 7 Ιουλίου 2021 οι κατηγορούμενοι στη δίκη για την υπόθεση με τον Βαγγέλη Γιακουμάκη κρίθηκαν ένοχοι και σε δεύτερο βαθμό από το δικαστήριο ‒όπως και πρωτόδικα‒ οι 5 από τους 8 κατηγορούμενους, ενώ και για τους υπόλοιπους τρεις, που εκείνη την περίοδο ήταν ανήλικοι, το δικαστήριο απεφάνθη ότι τέλεσαν τις πράξεις που κατηγορούνται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκφοβισμός στην Ελλάδα
Το σημάδι του έρωτα
Το σημάδι του έρωτα είναι ο τίτλος ελληνικής δραματικής και αισθηματικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από το Mega Channel την τηλεοπτική σεζόν 1998-1999 και αποτελείται από 28 επεισόδια.
Το σενάριο της σειράς έγραψε ο Λευτέρης Καπώνης ενώ τη σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Δημήτρης Σοφιανόπουλος. Το πρωταγωνιστικό καστ της σειράς απαρτίζεται από τους Βάνα Μπάρμπα, Στράτο Τζώρτζογλου, Γιάννη Καρατζογιάννη, Κατερίνα Καραγιάννη και Τζένη Μπότση.
Το τραγούδι των τίτλων της σειράς έγραψε και ερμήνευσε ο Γιάννης Πάριος.
Η σειρά έχει μένει στην ιστορία μέσω της ατάκας, που ειπώθηκε από το χαρακτήρα που υποδυόταν η Τζένη Μπότση, "Τί έγινε Κωστάκη, σε γουστάρει η χωριάτισσα;".
Υπόθεση
Η Άννα, από φτωχή οικογένεια και με έναν αδελφό που βρίσκεται στη φυλακή για φόνο, παντρεύεται τον Δημήτρη, το μεγάλο γιο του Αντώνη Ραζή, του προύχοντα του χωριού. Όλα πάνε καλά μέχρι που ο δεύτερος γιος του Ραζή, ο Κώστας, που έχει φάει το μερίδιό του από την περιουσία και τον κυνηγούν για χρέη έρχεται στο χωριό μαζί με την Τζένη, μια λαϊκή τραγουδίστρια. Ανάμεσα στην Άννα και στον Κώστα αναπτύσσεται ένας παθιασμένος έρωτας. Η Άννα προσπαθεί να κρατηθεί μακριά του, αλλά δεν τα καταφέρνει. Η ζωή της αλλάζει. Οι ψίθυροι στο χωριό για την παράνομη σχέση του Κώστα και της Άννας αρχίζουν να κυκλοφορούν και κάποια στιγμή φθάνουν στ' αυτιά του Δημήτρη. Στην αρχή δεν το πιστεύει αλλά κάποιο βράδυ που ξυπνάει και δεν βρίσκει την γυναίκα του, βγαίνει να την αναζητήσει. Την βρίσκει στην αγκαλιά του Κώστα. Η σύγκρουση είναι μοιραία.