cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πυρηνική φυσική
Πυρηνικές αντιδράσεις
Οι πυρηνικές αντιδράσεις μπορεί να είναι διαφόρων τύπων. Οι σημαντικότερες μεταβάλλουν τη σύσταση του πυρήνα και επομένως είναι επίσης μετατροπές:
Με την έλευση των επιταχυντών σωματιδίων και των βαρέων πυρήνων (Α > 8), μελετήθηκαν νέοι τύποι αντιδράσεων :
Άλλες αλληλεπιδράσεις δεν αλλάζουν τη σύσταση του πυρήνα, αλλά μεταφέρουν σε αυτόν ενέργεια διέγερσης:
Αστροφυσική
Η πυρηνοσύνθεση εξηγεί πώς παράγονται οι διάφοροι πυρήνες που συνθέτουν το Σύμπαν. Ωστόσο, απαιτούνται δύο πολύ διαφορετικές διαδικασίες για να εξηγηθεί η αφθονία των διαφόρων χημικών στοιχείων στο σύμπαν:
Τα στοιχεία του Περιοδικού Πίνακα πέρα από το ουράνιο, έχουν ανακαλυφθεί με τεχνητό τρόπο σε πυρηνικά εργαστήρια. Το βαρύτερο γνωστό στοιχείο σήμερα έχει Ατομικό Αριθμό ίσο με 113.
Σήμερα κύριο αντικείμενο μελέτης της Πυρηνικής Φυσικής αποτελούν τα φαινόμενα όχι μόνο αυτά που εξελίσσονται στον πυρήνα των ατόμων αλλά και εκείνα που μπορούν να εξελιχθούν κάτω από ειδικές συνθήκες. Και τέτοια φαινόμενα είναι οι αλλαγές των πυρήνων που οφείλονται στις πυρηνικές αντιδράσεις.
Αρχαιολογία
Η ραδιομετρική χρονολόγηση (επίσης γνωστή ως "ραδιοχρονολογία") είναι μια μέθοδος απόλυτης χρονολόγησης που χρησιμοποιεί την τακτική διακύμανση με την πάροδο του χρόνου της αναλογίας των ραδιοϊσοτόπων σε ορισμένα σώματα. Η πιο γνωστή είναι αναμφίβολα η χρονολόγηση με άνθρακα-14, αλλά υπάρχουν και πολλές άλλες. Δεν χρησιμοποιούν όλες το ίδιο φυσικό και γεωλογικό σκεπτικό και η ακρίβειά τους ποικίλλει. Οι ραδιομετρικές μέθοδοι χρονολόγησης αποτελούν τον πυρήνα της ισοτοπικής γεωλογίας.
Ιατρική
Η πυρηνική ιατρική βασίζεται στη χρήση ραδιενεργών πηγών και στην αλληλεπίδρασή τους με τον ανθρώπινο ιστό. Η αλληλεπίδραση αυτή αξιοποιείται για διαγνωστικούς σκοπούς (π.χ. ακτινολογία) ή για θεραπεία (π.χ. ακτινοθεραπεία). Από τη δεκαετία του 1980 έχουν αναπτυχθεί τεχνικές απεικόνισης με πυρηνικό μαγνητικό συντονισμό (MRI), οι οποίες χρησιμοποιούν τις μαγνητικές ιδιότητες των πυρήνων.
Παραγωγή ενέργειας
Η ενέργεια μπορεί να παραχθεί :
Ελεγχόμενη παραγωγή ενέργειας
Προς το παρόν, η βιομηχανία μπορεί να αξιοποιήσει μόνο την ενέργεια που προέρχεται από τη σχάση βαρέων πυρήνων. Η ενέργεια αυτή χρησιμοποιείται στη συνέχεια :
Η διαφοροποίηση της από την Ατομική φυσική
Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα η Πυρηνική Φυσική ήταν ταυτόσημη με την Ατομική Φυσική, μιας και δεν είχαν εντοπιστεί τα βασικά συστατικά που αποτελούν τον πυρήνα, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα. Η βασική παρατήρηση του Ράδερφορντ (Ernest Rutherford) κατά τη διάρκεια πειραμάτων σκέδασης ότι το σύνολο της μάζας του ατόμου ήταν συγκεντρωμένο στο κέντρο του και ότι υπήρχε θετικό φορτίο στο άτομο το οποίο προκαλούσε οπισθοσκέδαση σωματιδίων άλφα που εκτοξευόταν προς αυτό, ήταν η πρώτη ουσιαστική ένδειξη για την ύπαρξη των πρωτονίων στο κέντρο του ατόμου. Η ανακάλυψη του έτερου συστατικού του πυρήνα, του νετρονίου, έγινε μερικά χρόνια αργότερα, το 1932, από τον ΤσάντγουΪκ (James Chadwick).
Παραπομπές
* Πυρηνικη
Καουμπόισσα (στάση σεξ)
Γυναίκα από πάνω (ή woman on top ή cowgirl ή ελληνιστί καουμπόισσα) ονομάζεται μία ομάδα στάσεων του σεξ, οι οποίες εμπεριέχουν αρκετούς τρόπους εκτέλεσης. Το βασικό στοιχεία τους ωστόσο είναι ότι ο άνδρας βρίσκεται ξαπλωμένος ανάσκελα και η γυναίκα από πάνω του, η οποία μπορεί είτε να στραμμένη προς στο πρόσωπο του είτε να έχει γυρισμένη την πλάτη, με τον άντρα να έχει διεισδύσει το πέος του στον κόλπο ή, ακόμα, και στον πρωκτό.
Το "καουμπόισσα" προέρχεται από την εικόνα που δίνεται όταν η γυναίκα βρίσκεται άνωθεν, καθώς μοιάζει με αναβάτη επάνω σε άλογο. Πρόκειται για μία από της στάσεις που προσδίνουν μία συνεργατική και δεκτική "ανωτερότητα" στο σεξ. Κοινή παραλλαγή της στάσης είναι η ανάποδη καουμπόισσα. Πρόκειται για μία στάση με μικρό βαθμό δυσκολίας, που είναι δυνατό αμφότεροι οι σύντροφοι να βρεθούν σε οργασμό. Βάσει των Μάστερς και Τζόνσον, πρόκειται για την προάγγελο της στάσης, όπως την ονόμασαν, lateral coital position (πλευρική στάση).
Γενικότερα, πρόκειται για μία από τις πιο δημοφιλείς στάσεις του σεξ, ειδικότερα για τις γυναίκες, οι οποίες αποκτούν τη δυνατότητα να θωπεύουν και την κλειτορίδα τους, εκτός από τον γενικότερο έλεγχο που τους προσδίδει η στάση. Η συγκεκριμένη στάση είναι μία από τις λίγες, στις οποία η γυναίκα αποκτά τον ρόλο του ενεργού συντρόφου, κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης.
Η στάση αυτή φαίνεται πως είναι η πιο επικίνδυνη σωματικά για τον άντρα καθώς είναι υπεύθυνη για τις περισσότερες περιπτώσεις κατάγματος πέους. Το γεγονός αυτό πιθανότατα οφείλεται στο γεγονός ότι η ορμή της γυναίκας προς τα κάτω κατά τη συνεύρεση σε συνδυασμό με απροσεξία μπορεί να προκαλέσει τραυματισμό στο πέος και γι' αυτό τον λόγο συνιστάται να είναι ιδιαιτέρως προσεκτική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάσεις στο σεξ
Α.Σ. Ολυμπιάς Παπάγου
Ο Αθλητικός Σύλλογος Ολυμπιάς Παπάγου, γνωστός και με τη σύντμηση Α.Σ.Ο.Π., είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή του Παπάγου, στο Νομό Αττικής, όπου και βρίσκεται η έδρα του. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1985 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο, το μπλε και το λευκό. Διατηρεί τμήματα αποκλειστικά καλαθοσφαίρισης για αθλητές όλων των ηλικιακών ομάδων, ενώ διαθέτει παράλληλα και τμήματα υποδομής νεαρών κοριτσιών.
Ιστορική αναδρομή
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 το ανδρικό τμήμα της Ολυμπιάδας Παπάγου συμμετείχε στο Πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας Ανδρών της Ε.Σ.Κ.Α. τερματίζοντας στη 2η θέση της κανονικής περιόδου. Στη συνέχεια διαγωνίστηκε στα Play-Offs, όπου συμμετείχαν οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 2 έως 5, χωρίς να καταφέρει να ανέλθει στην αμέσως υψηλότερη κατηγορία.
Την επόμενη χρονιά, 2012-13, η ομάδα συνέχισε στο ίδιο Πρωτάθλημα με προπονητή το Χρήστο Σγουρίτσα όπου, συγκεντρώνοντας 18 νίκες και 6 ήττες, κατετάγη ξανά 2η στην κανονική περίοδο, πίσω από τον Απόλλωνα Σμύρνης. Στη διαδικασία των Play-Offs ξεπέρασε επιτυχώς αρχικά το εμπόδιο της Φ.Ε.Α. (με 3-0 νίκες στα μεταξύ τους παιχνίδια) και ακολούθως εκείνο του Κουκακίου (με 3-1 νίκες). Σαν αποτέλεσμα ανήλθε στην Α' Κατηγορία Ε.Σ.Κ.Α. για πρώτη φορά στην ιστορία της. μικρογραφία|200px|Το παλαιό λογότυπο του σωματείου
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2013-14, ο Α.Σ. Ολυμπιάς Παπάγου διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργάνωσε η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Αττικής. Έχοντας συγκεντρώσει 26 ήττες σε ισάριθμα παιχνίδια, τερμάτισε στη 14η και τελευταία θέση της τελικής βαθμολογικής κατάταξης της κανονικής περιόδου με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί.
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Παπάγου χωρητικότητας 800 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Αχιλλέας Μελισσάρης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1985 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1985
Α΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας 2013-2014
Το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας για την αγωνιστική περίοδο 2013–14 ήταν το 17ο επίσημο στην ιστορία του θεσμού, και το 14ο πρωτάθλημα της ενιαίας Α΄ Εθνικής. Στο πρωτάθλημα μετείχαν έντεκα ομάδες, όπως και την προηγούμενη περίοδο. Το πρωτάθλημα κατέκτησε η μόνιμη πρωταθλήτρια Ελλάδος Αθήνα '90, η οποία έχει να χάσει τον τίτλο από το 2001. Καμία ομάδα δεν υποβιβάστηκε στη Β' Εθνική.
Κανονική περίοδος
Οι αγώνες της κανονικής περιόδου ξεκίνησαν στις 28 Σεπτεμβρίου 2013 και ολοκληρώθηκαν στις 30 Μαρτίου 2014. Οι οκτώ πρώτες ομάδες συνέχισαν στα πλέι οφ για τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος, ενώ η τελευταία ομάδα έδωσε αγώνα μπαράζ με τον τρίτο της Β' Εθνικής.
Αγώνας μπαράζ
Στον αγώνα μπαράζ για μία θέση στην Α΄ Εθνική της περιόδου 2014-15, αναμετρήθηκαν η 11η ομάδα της Α΄ Εθνικής (Νέο Ικόνιο) και η 3η της Β΄ Εθνικής (Ερμής Ραφήνας). Το Νέο Ικόνιο επικράτησε και παρέμεινε στην Α΄ Εθνική.
Play off
Στα Play off όλες οι σειρές κρίθηκαν στις 2 νίκες, εκτός από τον τελικό, ο οποίος κρίθηκε στις τρεις νίκες, και το μικρό τελικό που κρίθηκε σε μονό αγώνα. Οι αγώνες ξεκίνησαν στις 9 Απριλίου και ολοκληρώθηκαν στις 17 Μαΐου 2014, με την Αθήνα '90 να κατακτά το πρωτάθλημα για 14η φορά και 12η συνεχόμενη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α' Εθνική 2014 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2013-2014 Κατηγορία:Α' Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Ελλάδας
Ιωάννης Α΄ Σανούδος
Ο Ιωάννης Α' Σανούδος (Ιταλικά : Giovanni I Sanudo, πέθανε το 1361) μέλος του Οίκου των Σανούδων και 6ος Δούκας του Αρχιπελάγους (1341 - 1361) ήταν δεύτερος γιος και διάδοχος του Γουλιέλμου Α΄ Σανούδου. Διαδέχτηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Νικόλαο Α΄ Σανούδος που πέθανε άτεκνος (1341), ο τρίτος αδελφός τους Μάρκος Σανούδος, κύριος της Μήλου έγινε άρχοντας της Μήλου.
Στρατιωτικές αποτυχίες
Στάθηκε ένας από τους πιο ανίκανους δούκες, η Οθωμανική Αυτοκρατορία κατέλαβε μεγάλο τμήμα της Νάξου αιχμαλωτίζοντας 6.000 κατοίκους (1344). Υποστήριξε την Δημοκρατία της Βενετίας στον πόλεμο που είχε τότε με την Δημοκρατία της Γένοβας, οι Γενοβέζοι κατέλαβαν πολλά νησιά στο δουκάτο του και συνέλαβαν τον ίδιο αιχμάλωτο (1354), απελευθερώθηκε την επόμενη χρονιά με την ειρήνη που έκλεισαν οι δυο πόλεις (1355).
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Μαρία απέκτησε :
Πηγές
Ιωάννης Α Ιωάννης Α Κατηγορία:Ιταλοί ευγενείς
Χρήστος Χηρόπουλος
Γεννήθηκε στη Δεσφίνα Φωκίδος. Το 1931 κατετάγη στη Σχολή Δοκίμων Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού. Υπηρέτησε σε διάφορα πλοία του στόλου και ήταν ένας από το πλήρωμα του καταδρομικού «Έλλη» που διασώθηκε τραυματισμένος κατά τον τορπιλισμό του την 15η Αυγούστου 1940 στην Τήνο.
Για τις υπηρεσίες του προς την πατρίδα, τιμήθηκε με μετάλλια Α' και Β' τάξεως, μετάλλια πολέμου χρυσούν και αργυρούν, ευδοκίμου υπηρεσίας με αντίστοιχα παράσημα και πολλές ευαρέσκειες και επαίνους του Γ.Ε.Ν.
Ο θάνατος το 1979 της αγαπημένης του συζύγου Στέλλας τον συγκλόνισε και, έκτοτε, αφιέρωσε όλες τις προσπάθείες του στα παιδιά της Δεσφίνας, ενισχύοντας τα σχολεία και βραβεύοντας τους αριστεύοντες μαθητές. Αποκορύφωμα της προσφοράς του στα παιδιά ήταν η ανέγερση και λειτουργία του Χηροπούλειου Νηπιαγωγείου Δεσφίνας. Διετέλεσε, επίσης, επί δύο συνεχείς τετραετίες Πρόεδρος της Κοινότητας, έχοντας στο ενεργητικό του μια μεγάλη σειρά μεγάλων και μικρών έργων των οποίων την κατασκευή επιστατούσε προσωπικά. Υπήρξε μέλος του Συλλόγου των Απανταχού Δεσφινιωτών «Ο Ησαΐας» από της ίδρυσής του ενώ ήταν παρών σε όλες τις εκδηλώσεις του και τον ενίσχυε οικονομικά.
Απεβίωσε το 1999 στην Δεσφίνα.
Χηρόπουλος
Ποδόσφαιρο το 1900
Ελληνικό ποδόσφαιρο
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1900
Σταθμός Συγγρού-Φιξ (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Συγγρού-Φιξ είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 2. Βρίσκεται στην Αθήνα και πήρε το όνομά του από τη Λεωφόρο Ανδρέα Συγγρού, κάτω από την οποία βρίσκεται, καθώς και από το επίσης υπερκείμενό του παλαιό εργοστάσιο της ζυθοποιίας Φιξ. Εγκαινιάστηκε στις 15 Νοεμβρίου 2000. Είναι υπόγειος και διαθέτει δύο πλευρικές αποβάθρες.
Στα αρχικά σχέδια κατασκευής της γραμμής 2 του μετρό και κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της κατασκευής του, ο σταθμός Συγγρού-Φιξ αναφερόταν με την ονομασία Νέος Κόσμος, η οποία προερχόταν από την παρακείμενη αθηναϊκή συνοικία του Νέου Κόσμου (ο σταθμός που είναι σήμερα γνωστός ως σταθμός Νέου Κόσμου ήταν τότε γνωστός με το όνομα Ανάλατος από την παρακείμενη οδό Μάχης Αναλάτου και δεν πρέπει να συγχέεται με τον σταθμό Συγγρού-Φιξ). Κατά τη διάρκεια της κατασκευής της γραμμής Σεπολίων - Δάφνης αποφασίστηκε η μετονομασία του σταθμού στο σημερινό του όνομα.
Από τις 19 Ιουλίου 2004, ο σταθμός Συγγρού-Φιξ προσφέρει τη δυνατότητα μετεπιβίβασης μεταξύ του μετρό και του τραμ της Αθήνας, μέσω της στάσης τραμ Φιξ της γραμμής 6, η οποία βρίσκεται επιφανειακά και δίπλα από τον σταθμό του μετρό.
Υπόγειος χώρος στάθμευσης
Ο σταθμός διαθέτει ελεγχόμενο υπόγειο χώρο στάθμευσης συνολικής χωρητικότητας 642 θέσεων και 24ωρης λειτουργίας. Εκτείνεται σε έξι υπόγεια επίπεδα και συνδέεται απευθείας με τον χώρο επικυρώσεως εισιτηρίων μέσω υπόγειας διόδου. Παρέχει επίσης τη δυνατότητα ηλεκτρονικής πληροφόρησης για τις ελεύθερες θέσεις. Ο χώρος στάθμευσης του Σταθμού Συγγρού-Φιξ είναι επί του παρόντος ο μεγαλύτερος σε χωρητικότητα του Μετρό Αθήνας.
Σταθμός ανταπόκρισης με αστικά και υπεραστικά λεωφορεία
Πάνω από τον σταθμό του μετρό βρίσκεται ο σταθμός ανταπόκρισης με αστικά λεωφορεία ΟΑΣΑ, στον οποίο έχει αφετηρία 2 λεωφορειακών γραμμών (Β2 και 910) και διέρχονται άλλες 13 (Α2,Τ4, Τ5, 1, 5, 15, 10, 040, 550, 106, 126, 136, 137). Ο σταθμός διαθέτει ράμπες, κυλιόμενες σκάλες, ανελκυστήρες, καθώς και απευθείας υπόγεια σύνδεση με τον Σταθμό του Μετρό.
Μελλοντικά θα είναι αφετηριακός σταθμός των ΚΤΕΛ προς Ανάβυσσο, Παλαιά Φώκαια και Σούνιο.
Πορθμείο
thumb|right|200px|Το πορθμείο Σαρωνικός. Με τον όρο πορθμείο (Π/Θ), ή Επιβατηγό - οχηματαγωγό (Ε/Γ-Ο/Γ), χαρακτηρίζεται γενικά οποιοδήποτε πλωτό ναυπήγημα που χρησιμοποιείται γα τη ζεύξη δύο αντίπερα συνήθως ακτών.
Ιστορία
Το επάγγελμα του πορθμέα ενυπάρχει στην ελληνική μυθολογία με τον Χάροντα ο οποίος μετέφερε τις ψυχές των νεκρών απέναντι στον Άδη διασχίζοντας τον Αχέροντα αφότου είχε πληρωθεί με έναν οβολό.
Γενικά
Περισσότερο γνωστά είναι με το όνομα «φέρι μπωτ» εκ του αγγλικού όρου «ferry boat». Τα μικρότερα τέτοια σκάφη ονομάζονται «περάματα» τα οποία κινούνται συνήθως με μηχανική έλξη, είτε αυτοδυνάμως, είτε με επάκτιες μηχανές έλξης. Τέτοιο είδος σκάφους υφίσταται σήμερα σε λειτουργία στον Ισθμό της Κορίνθου. Τα σκάφη αυτά χρησιμοποιούνται για τη διακίνηση περιορισμένου πάντα αριθμού επιβατών, αγαθών και ακόμα περισσότερο περιορισμένου αριθμού οχημάτων και μέχρι ορισμένου βάρους. Μεγαλύτερα τέτοια σκάφη είναι τα οχηματαγωγά.
Αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισε μια ραγδαία ναυπήγηση πλοίων σε συνδυασμό επιβατηγού πλοίου και οχηματαγωγού για τη καλύτερη εξυπηρέτηση όχι μόνο των πορθμειακών γραμμών αλλά και γενικότερα των ακτοπλοϊκών συγκοινωνιών, ιδιαίτερα σε χώρες περισσότερο νησιωτικές, με συνέπεια όλες σχεδόν σήμερα οι ακτοπλοϊκές γραμμές αυτών των Χωρών, να χαρακτηρίζονται πορθμειακές. Στην Ελλάδα άρχισε να παρατηρείται αυτή η εξέλιξη στη δεκαετία του 1970 όπου αργά – αργά τα κλασσικά πλέον αμιγή επιβατηγά πλοία άρχισαν να παραχωρούν τη θέση τους στα νεότευκτα πορθμεία και να αποσύρονται από τις γραμμές αυτές, όπου άλλα εξ αυτών παροπλίσθηκαν προς διάλυση, ενώ άλλα άλλαξαν χαρακτήρα περισσότερο ως τουριστικά πλοία.
Τύποι πορθμείων
Τα πορθμεία γενικά διακρίνονται σε δύο βασικές κατηγορίες:
Έτσι σήμερα μεγάλα Επιβατηγά - Οχηματαγωγά (Ε/Γ-Ο/Γ ή Π/Θ) πλοία εξυπηρετούν ιδιαίτερα τουριστική κίνηση και μεταφορές εισαγωγών και εξαγωγών που επιχειρούνται από τις γραμμές Ελλάδας - Ιταλίας, καθώς και το σύνολο των εσωτερικών γραμμών (μεταφορών) Κρήτης, Κυκλάδων και νήσων Ανατολικού Αιγαίου. Επίσης μικρά τέτοια σκάφη ανοικτού τύπου εξυπηρετούν μεταφορές επιβατών οχημάτων και φορτίων σε κοντινές αποστάσεις όπως στον Αργοσαρωνικό και στις γραμμές Ρίου - Αντιρίου, Ωρωπού - Ερέτριας, Αγίου Κωνσταντίνου - Αιδηψού, Καβάλας - Θάσου και γραμμών Επτανήσου.
Δυνατότητες πορθμείων
thumb|250px|right|Πορθμείο τύπου [[Καταμαράν]] Τα πλοία πορθμεία είναι πλοία ειδικά διασκευασμένα ώστε να μπορούν να μεταφέρουν ένα ικανοποιητικό αριθμό επιβατών αλλά και οχημάτων, είναι συνήθως μέσης χωρητικότητας από 2.000 μέχρι 20.000 τόνους και αναπτύσσουν ταχύτητα, μάλλον μεγάλη, από 15-25 κόμβους. Για τη φορτοεκφόρτωση των οχημάτων διαθέτουν ειδικά ανοίγματα θύρες εφοδιασμένες με ειδικούς καταπέλτες. Η φόρτωση των οχημάτων σ΄ αυτόν τον τύπο πλοίου υπολογίζεται είτε κατά βάρος ανά τροχό, είτε κατά βάρος ανά άξονα τροχών. Τα δε ενισχυμένα καταστρώματα φέρουν ειδικές υποδοχές για την ασφαλή έχμαση (πρόσδεση) των οχημάτων προς αποτροπή τυχόν μετακίνησής τους.
Με την εξέλιξη της ναυπηγικής έντονη είναι η παρουσία πορθμείων τύπου καταμαράν που φαίνεται να κερδίζουν έδαφος στη προτίμηση των επιβατών παρότι ο ναύλος σ΄ αυτά είναι ακριβότερος.
Λόγοι επικράτησης
Η επιτυχία της επικράτησης των πορθμείων, Ε/Γ-Ο/Γ, έγκειται κυρίως στα πλεονεκτήματα του τύπου αυτών έναντι των άλλοτε αμιγών επιβατηγών τα οποία παράλληλα με την αύξηση των διακινουμένων οχημάτων και την ανάπτυξη των λιμενικών υποδομών θα μπορούσαν να συνοψιστούν στά ακόλουθα δέκα:¨
Αλεχάντρο Μαρία Αγουάδο
Ο Αλέξανδρος Μάριος Αγουάδο ή Αγκουάδο (Alejandro María Aguado, 29 Ιουνίου 1784 - 14 Απριλίου 1842), Μαρκήσιος ντε Λας Μαρίσμας του Γουαδαλκιβίρ και υποκόμης του Μόντε Ρίκο ήταν διάσημος Ισπανός τραπεζίτης.
Γεννήθηκε στη Σεβίλλη το 1784 και πέθανε στη Χιχόν των Αστουριών (Ισπανία) το 1842. Ξεκίνησε τη ζωή του ως στρατιώτης στο πόλεμο ανεξαρτησίας της Ισπανίας, στο πλευρό του Ιωσήφ Βοναπάρτη. Μετά τη μάχη του Μπελέν το 1808 κατατάχθηκε στο γαλλικό στρατό. Για τη δράση του όμως εκεί εξορίστηκε και άρχισε ν΄ ασχολείται με τις τραπεζικές εργασίες της οικογενείας του όπου και γρήγορα αναδείχθηκε σε επιτυχημένο χρηματιστή. Αργότερα τον προσέλαβε η ισπανική κυβέρνηση για διαπραγματεύσεις δανείων και ο Βασιλιάς Φερδινάνδος Ζ' του απένειμε κάποιους τίτλους. Από το 1828 στον Αγουάδο που διατηρούσε τη γαλλική υπηκοότητα είχαν περιέλθει μεγάλες εκτάσεις της Γαλλίας μεταξύ των οποίων και ο περίφημος πύργος Μαργκό με τους φημισμένους αμπελώνες της Γαλλίας.
Ο Αγουάδο ενεπλάκη στην ελληνική ιστορία ως διαπραγματευτής στη περίοδο της αντιβασιλείας του Βαυαρού Άρμανσπεργκ (1834) για τη χορήγηση δανείου 80 εκατομμυρίων (τότε) δραχμών στην Ελλάδα, υπό την εγγύηση των τριών προστάτιδων δυνάμεων (Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας). Η δε εξυπηρέτηση εκείνου του δανείου ανατέθηκε στη συνέχεια με ειδική σύμβαση στον τραπεζικό οίκο Ρότσιλντ.
Όταν πέθανε ο Αγουάδο άφησε πολλή μεγάλη περιουσία που μόνο σε μετρητά έφθανε τα 60.000.000 χρυσά φράγκα, πολύ μεγαλύτερο ποσό από εκείνο που είχε λάβει η Ελλάδα ως δάνειο. Επίσης κληροδότησε μια περίφημη πινακοθήκη στη γαλλική κυβέρνηση. Τα δε χρεόγραφα που εξέδωσε ο οίκος του ονομάζονταν εκ του ονόματός του «αγουάδος».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ισπανίας Α
Γιώργος Δαδίτσος
Ο Γιώργος Δαδίτσος (γενν. Αθήνα, 9 Μαρτίου 1953 - 20 Αυγούστου 2003, ύψος 1,81 μ.) ήταν έλληνας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν στη θέση του τερματοφύλακα.
Ξεκίνησε τον αθλητισμό σε πολύ μικρή ηλικία από το εφηβικό τμήμα της ΑΕΚ και το 1975 παραχωρήθηκε στην Παναχαϊκή, όπου έπαιξε μέχρι το 1977.
Επόμενοι σταθμοί στην καριέρα του ήταν ο Φωστήρας (1977-1978), ο Ολυμπιακός Νέων Λιοσίων (1979-1981) και το Αιγάλεω (1981-1983), με το οποίο κατέκτησε την άνοδο στην Α΄Εθνική κατηγορία, το καλοκαίρι του 1983.
Στη συνέχεια έπαιξε ένα χρονο στον Ατρόμητο Πειραιώς (1983-1984) και το καλοκαίρι του 1984 μεταγράφηκε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε τρεις χρονιές (1984-1987) όποτε και το καλοκαίρι του 1987 έμεινε ελεύθερος. Τον Νοέμβρη του ίδιου έτους μεταγράφηκε στον Ατρόμητο Αθηνών, όπου αγωνίστηκε 2 χρόνια (1987-1989), την πρώτη χρονιά (1987-1988) στην Γ΄ Εθνική κατακτώντας την άνοδο και την δεύτερη (1988-1989) στην Β΄ Εθνική, όποτε και το καλοκαίρι του 1989 έκλεισε την καριέρα του.
Με το τέλος της καριέρας του ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και σαν παράγοντας (αντιπρόεδρος) και σαν γενικός αρχηγός στην ομάδα της Προοδευτικής, ενώ παράλληλα ήταν ιδιοκτήτης καταστημάτων αθλητικών ειδών.
Στις 20 Αυγούστου του 2003, ημέρα Πέμπτη, απεβίωσε από οξύ πνευμονικό οίδημα, σε ηλικία μόλις 50 ετών.
Έκτοτε οι βετεράνοι της ΑΕΚ και της Προοδευτικής καθιέρωσαν φιλικό αγώνα μεταξύ τους, που διεξάγεται στο Γήπεδο Νίκαιας της Προοδευτικής, τιμώντας την μνήμη του Γιώργου Δαδίτσου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Δαδιτσος Γιωργος Δαδιτσος Γιωργος Δαδιτσος Γιωργος Δαδιτσος Γιωργος Δαδιτσος Γιωργος Δαδιτσος Γιωργος Δαδιτσος Γιωργος
Το Άξιον Εστί (ποίημα)
Το Άξιον Εστί είναι μια ποιητική σύνθεση που γράφτηκε από τον Οδυσσέα Ελύτη και κυκλοφόρησε το 1959. Εν πολλοίς ήταν αυτό που χάρισε στον δημιουργό του το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1979, κάνοντάς τον έτσι τον 2ο Έλληνα που τιμήθηκε με το ανώτερο βραβείο της παγκόσμιας Λογοτεχνίας (είχε προηγηθεί ο Γιώργος Σεφέρης το 1963).
Τα μέρη του Άξιον Εστί είναι τα ακόλουθα:
Αυτά και πολλά άλλα έγιναν αργότερα διασκευή απ' τον Μίκη Θεοδωράκη τραγούδια κατά της χούντας.
Κατηγορία:Ελληνικά ποιήματα Κατηγορία:Οδυσσέας Ελύτης
Α.Ο. Άνω Σύρου
Ο Αθλητικός Όμιλος Άνω Σύρου είναι ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τον οικισμό της Άνω Σύρου. Έχει χρώματα το κίτρινο και το πράσινο και έμβλημα δύο κανόνια κάτω από τον ιστορικό λόφο του οικισμού. Ως πρώτη έδρα χρησιμοποιεί το Δημοτικό Γήπεδο Άνω Σύρου και ως δεύτερη το γήπεδο της Ερμούπολης.
Σύμφωνα με το επίσημο καταστατικό του, ο σύλλογος ιδρύθηκε αρχικά το 1939, ενώ διέλυσε κατά την περίοδο της δικτατορίας. Επαναδραστηριοποιήθηκε το 1981 με τη δημιουργία της ΕΠΣ Κυκλάδων και από τότε κατέκτησε δύο φορές το Πρωτάθλημα Κυκλάδων (1986, 2010), με συνέπεια να αγωνιστεί ισάριθμες φορές στη Δ΄ Εθνική κατηγορία, χωρίς όμως να καταφέρει να αποφύγει τον υποβιβασμό. Το καλοκαίρι του 2012 ο σύλλογος ανέστειλε τη λειτουργία του, επανήλθε όμως και πάλι τον Ιούλιο του 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σύρου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1939 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1939
124 Άλκηστις
Η Άλκηστις (αγγλικά:Alkeste) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,11. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς και πήρε το όνομά της από την Άλκηστη της ελληνικής μυθολογίας.
Μόνο μία επιπρόσθηση αστέρα από την Άλκηστη έχει παρατηρηθεί στην Ιστορία: είναι η επιπρόσθηση του λαμπρού αστέρα β Παρθένου στις 24 Ιουνίου 2003, που παρατηρήθηκε από την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλκηστις
Ράθινγκ Σανταντέρ
Η Ράθινγκ Σανταντέρ είναι μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Σανταντέρ, Κανταβρία. Ιδρύθηκε το 1913. Συμμετέχει στην Segunda División B – Group 1. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio El Sardinero, χωρητικότητας 22.222 θεατών. Μετράει 44 συμμετοχές στη Πριμέρα Ντιβιζιόν, 33 στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 2 στη Segunda División B και 4 στη Tercera División.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ράθινγκ Σανταντέρ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Άλκηστις (Γκλουκ)
Άλκηστις είναι ο τίτλος όπερας σε τρεις πράξεις του Κρίστοφ Βίλλιμπαλντ Γκλουκ, σε λιμπρέττο Ρανιέρι ντε Καλτσαμπίτζι, που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Βιέννη, στις 26 Δεκεμβρίου 1767 και 9 χρόνια αργότερα, μετά από μικρή τροποποίηση (αναθεώρηση), παρουσιάστηκε και στο Παρίσι, στις 27 Απριλίου το 1776. Βασίστηκε στην τραγωδία Άλκηστις του Ευριπίδη.
Η επιτυχία του έργου χαρακτηρίστηκε κολοσσιαία, αν και αρκετοί ήταν εκείνοι που υποδέχθηκαν το έργο με κάποια δυσμένεια, αποδοκιμάζοντας τον συνθέτη. Σφυρίγματα και δεικτικές ειρωνείες που ακούγονταν στις παραστάσεις προκαλούσαν ενίοτε θλιβερές καταστάσεις που έδωσαν αφορμή στη κυκλοφορία πλήθους ανεκδότων. Χαρακτηριστικά, ένα από αυτά αναφέρει:
Η αξία αυτού του έργου είναι η λυρική μελοποιία στην πληρέστερή της έκφραση με αδιάσπαστη ενδόμυχη ενότητα μουσικής και δραματικής δράσης.
Οι δύο άριες που τραγουδάει η Άλκηστις στην α' πράξη: "Όχι, δεν είναι καθόλου θυσία" και "Θεότητες της Στυγός" θεωρούνται πολύ σημαντικές δημιουργίες. Τα μέλη του χορού στη β' πράξη θαυμάσια σε χρώμα και έμπνευση, ενώ στη γ' πράξη η άρια της Αλκήστιδος "Θεότητες αδυσώπητες!" ως και η άρια του Αδμήτου: "Άλκηστις στο όνομα των Θεών...." θαυμάζονται πάντοτε και παντού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Γκλουκ Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Software bug
Software bug είναι ένα λάθος, σφάλμα, αποτυχία, ή ελάττωμα σε ένα πρόγραμμα λογισμικού που το οδηγεί σε ανεπιθύμητη συμπεριφορά (π.χ. εμφάνιση λανθασμένου αποτελέσματος). Τα περισσότερα bugs προέρχονται από ανθρώπινα λάθη ή σφάλματα που γίνονται είτε στον πηγαίο κώδικα είτε στον σχεδιασμό/αρχιτεκτονική του προγράμματος, και μερικά προέρχονται από την εσφαλμένη παραγωγή κώδικα από έναν μεταγλωττιστή. Αναφορές που λεπτομερώς καταγράφουν τα bugs σε ένα πρόγραμμα αποκαλούνται συνήθως αναφορές bugs, αναφορές σφαλμάτων, αναφορές προβλημάτων, αναφορές αλλαγών, και τα λοιπά.
Τα bugs μπορεί να έχουν μια ποικιλία επιδράσεων, με διάφορα επίπεδα δυσχέρειας προς τον χρήστη του προγράμματος. Μερικά bugs έχουν μόνο μια λεπτή επίδραση στην λειτουργικότητα του προγράμματος, και μπορούν έτσι να παραμείνουν μη ανιχνευθέντα για πολύ καιρό. Σοβαρότερα bugs μπορεί να προκαλέσουν στο πρόγραμμα πάγωμα που οδηγεί σε αδυναμία εκτέλεσης.
Τα αποτελέσματα των bugs μπορούν να είναι εξαιρετικά σοβαρά. Λόγω ενός bug, ο πρωτότυπος πύραυλος Ariane 5 της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας καταστράφηκε σε λιγότερο από 1 λεπτό μετά την εκτόξευση. Τον Ιούνιο του 1994, ένα CH-47_Chinook της RAF (Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας της Αγγλίας) συνετρίβη στο Mull of Kintyre, σκοτώνοντας 29 άτομα. Αυτό καταχωρήθηκε αρχικά ως ανθρώπινο λάθος, αλλά μια έρευνα από το Computer Weekly αποκάλυψε επαρκή στοιχεία για να πειστεί η Βουλή των Λόρδων ότι μπορεί να είχε προκληθεί από ένα bug λογισμικού στο αεροσκάφος.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Προγραμματισμός
Νιλουφέρ Χατούν
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Nilüfer Valide Hatun Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Πρώιμα χρόνια
Άλλοι ιστορικοί την θεωρούν κόρη του Πρίγκιπα του Γιαρ Χισάρ ή μιά βυζαντινή πριγκίπισσα, η Ελένη (Nilüfer), η οποία ήταν ελληνικής καταγωγής. thumb|left|Ο γιος της Νιλουφέρ Χατούν, [[Μουράτ Α΄.]]
Όταν ο Σουλτάνος Οσμάν Α΄, ο ιδρυτής του οθωμανικού κράτους σε καταδρομική επιδρομή του κατέλαβε το Μπιλετσίκ, βλέποντας την κόρη του ηγεμόνα εξεπλάγη από την ομορφιά της. Όταν δε αποκρινόμενη σε σχετική ερώτηση δήλωσε πως λέγεται Ελένη, ο Σουλτάνος της απάντησε: "από σήμερα είσαι η Νιλουφέρ και γίνεσαι σύζυγος του δωδεκαετή γιου μου Ορχάν".
Από τη δήλωση αυτή πιθανολογείται ότι το γεγονός πρέπει να συνέβη το έτος 1300, χωρίς αυτό να είναι βέβαιο και όχι μεταγενέστερο χρονικά. Κατ΄ άλλη παράδοση, η παραπάνω συνομιλία έγινε στην έδρα του τότε οθωμανικού κράτους στη Νίκαια Βιθυνίας (σημερ. Ιζνίκ), και την Ελένη την άρπαξε ο Οσμάν ως λάφυρο, ή το όνομα δόθηκε καθ΄ οδό.
Άλλη επίσης παράδοση, αντί επιδρομής, κάνει λόγο για ειρηνική συνεννόηση μεταξύ γονέων και μάλιστα με προσφορά δώρων εκ μέρους του Οσμάν. Όπως και να έχουν, οι διάφορες αυτές παραλλαγές διαφέρουν περισσότερο στις λεπτομέρειες του γεγονότος.
Βαλιντέ Χατούν
Τελικά από το γάμο του Ορχάν με την Νιλιουφέρ, που είχε λάβει τον τίτλο Xατούν (=Κυρία, σύζυγος Σουλτάνου) γεννήθηκε το 1326, ο Μουράτ, ο μετέπειτα Σουλτάνος Μουράτ Α΄ που αργότερα κατέκτησε την Αδριανούπολη. Όταν ο Μουράτ ανέλαβε σουλτάνος το 1359, μετά το θάνατο του πατέρα του η μητέρα του Νιλιουφέρ έγινε Βαλιντέ Χατούν.
Η Νιλουφέρ Χατούν πέθανε το 1383. Τότε ο γιος της, Σουλτάνος Μουράτ, ανήγειρε προς τιμή της, μετά το θάνατό της, στην πόλη Ιζνίκ φιλανθρωπικό άσυλο που σήμερα στεγάζει το μουσείο της πόλης.
Η Νιλουφέρ Χατούν είχε την ιδιότητα της Βαλιντέ Χατούν, αλλά δεν ήταν κανονική Βαλιντέ, εφόσον ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά από την Αϊσέ Χαφσά Σουλτάν, σύζυγο του Σελίμ Α΄ και μητέρα του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπούς.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλιδέ Σουλτάνες Κατηγορία:Οθωμανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ράθινγκ ντε Φερόλ
Η Ράθινγκ ντε Φερόλ είναι μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Φερόλ, Γαλικία. Ιδρύθηκε το 1919. Συμμετέχει στη Σεγούντα Ντιβιζιόν Β'. Έδρα της ομάδας είναι το Εστάδιο δε λα Μαλάτα, χωρητικότητας 12043 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι πράσινες φανέλες και άσπρα παντελονάκια. Η ομάδα μετράει 34 συμμετοχές στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 20 στη Σεγούντα Ντιβιζιόν Β' και 26 στη Τερθέρα Ντιβιζιόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ράθινγκ ντε Φερόλ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Στέφανος Νάτσης
Ο Στέφανος Νάτσης ήταν σημαντικός οπλαρχηγός Μακεδονομάχος από το Στρέμπενο (Ασπρόγεια) Φλώρινας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Στέφανος Νάτσης γεννήθηκε στα τέλη του 19ου αίωνα στο Στρέμπενο (Ασπρόγεια) Φλώρινας. Ήταν συγγενής του Μακεδονομάχου οπλαρχηγού Ευάγγελου Νάτση. Συγκρότησε ένοπλο σώμα του οποίου τέθηκε επικεφαλής. Έδρασε κατά των Βουλγαρικών σωμάτων στις περιοχές Φλώρινας, Αμυνταίου και Έδεσσας καθ' όλη τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα. Για τη δράση του, φυλακίστηκε στις φυλακές Μοναστηρίου μαζί με το Γρηγόριο Βαϊνά, το Χρήστο Παναγιωτίδη και το Δήμο Ευαγγέλου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονομάχοι
Δηλία (όνομα)
Δηλία, αρχαιοελληνικό γυναικείο κύριο όνομα.
Ετυμολογία και διάδοση του ονόματος
thumb|Άγαλμα που βρέθηκε στη [[Δήλος|Δήλο της θεάς Αρτέμιδος. 1ος αι. π.Χ., Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. ]] Το όνομα Δηλία προέρχεται από το αρχαιοελληνικό επίθετο δήλιος, δηλία, δήλιον «αυτός που έχει σχέση με τη Δήλο, που προέρχεται από τη Δήλο». Ήταν γνωστό ως προσωνύμιο της θεάς Αρτέμιδος, η οποία, σύμφωνα με την αρχαιοελληνική μυθολογία, γεννήθηκε, όπως και ο δίδυμος αδελφός της θεός Απόλλων, στη Δήλο, όπου είχε καταφύγει η μητέρα της Λητώ κυνηγημένη από την Ήρα. Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γ. Μπαμπινιώτη, το ίδιο το όνομα Δήλος είναι άγνωστου ετύμου, πιθανόν προελληνικό τοπωνύμιο (όπως μαρτυρείται από το σπάνιο Δηλησσός), που συνδέθηκε παρετυμολογικά με το επίθετο δῆλος «φανερός» εξαιτίας ενός αρχαιοελληνικού μύθου σύμφωνα με τον οποίον το νησί εμφανίστηκε («δῆλον») ξαφνικά.
Το όνομα Δηλία αποδόθηκε στα λατινικά ως Delia (Ντέλια). Στη Βρετανία, το όνομα ως Delia (Ντίλια) διαδόθηκε από τους βουκολικούς (pastoral) ποιητές του 17ου αι.
Σύμφωνα με το Athenian Onomasticon, το όνομα Δηλία εμφανίζεται στο Inscriptiones Graecae, τμ. I (1–2) (Βερολίνο, 1981-94), 1010, 85, να το φέρουν 6 Αθηναίες.
Παράγωγα ονόματα είναι τα αντρικά αρχαία αθηναϊκά ονόματα: Δηλιάδης (Φάληρο), Δηλιάς, Δηλόδοτος (Τζια), Δηλοφάνης (Χολαργός).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναικεία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Θεωνύμια
Πάμπλο Ιγλέσιας Τουριόν
Ο Πάμπλο Μανουέλ Ιγλέσιας Τουριόν, Ph.D. (ισπανικά: Pablo Manuel Iglesias Turrión, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [ˈpaβlo iˈɣlesjas], γενν. 17 Οκτωβρίου 1978) είναι Ισπανός πανεπιστημιακός και πολιτικός, γνωστός ως ο επικεφαλής του ισπανικού κόμματος Ποδέμος (Podemos).
Ο Ιγλέσιας είναι λέκτορας Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης.
Ακαδημαϊκή καριέρα
Η ακαδημαϊκή του καριέρα και τα επιστημονικά του άρθρα έχουν κερδίσει βραβεία και επαίνους. Από το 2002 και έπειτα έχει δημοσιεύσει πάνω από 30 άρθρα σε ακαδημαϊκά περιοδικά. Οι σπουδές, παρά το νεαρό της ηλικίας, τον οδήγησαν στη θέση του καθηγητή των Πολιτικών Επιστημών, στο Πανεπιστήμιο Κομπλουτένσε της Μαδρίτης.
Πολιτική
Ο Ιγλέσιας έλαβε μέρος σε πολλά κινήματα, παγκόσμιας εμβέλειας, εναντίον της παγκοσμιοποίησης. Εκτός αυτών, μελέτησε τους Ζαπατίστας, και ίδρυσε διάφορες οργανώσεις, όπως τη Νεολαία χωρίς μέλλον.
Τον Ιανουάριο του 2014, μαζί με άλλους ανθρώπους δημιούργησαν το κόμμα Ποδέμος. Με σκοπό να συμμετάσχουν στις Ευρωεκλογές του 2014. Ο Πάμπλο εκλέχτηκε, σε ανοιχτή ψηφοφορία τόσο ως ο επικεφαλής του Ποδέμος, όσο και ευρωβουλευτής στις Ευρωεκλογές.
Ως μέλος του Ευρωκοινοβουλίου ορκίστηκε: «Ναι, ορκίζομαι μέχρι οι πολίτες της χώρας μου να ανακτήσουν την κυριαρχία τους και τα κοινωνικά τους δικαιώματα».
Τηλεόραση
Γενικώς, ο Ιγλέσιας θεωρείται άκρως επικοινωνιακός άνθρωπος, έτσι ασχολείται και με διάφορες εκπομπές στην τηλεόραση. Μάλιστα, παρουσιάζει και μια πολιτική εκπομπή La Tuerka. Επίσης, παρουσιάζει και την εκπομπή Fort Apache. Οι εμφανίσεις του έχουν τόση μεγάλη επιτυχία, ώστε μια τηλεοπτική του συνέντευξη είχε συγκεντρώσει 3.000.000 θεατές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί Κατηγορία:Ευρωβουλευτές
Cassida nobilis
thumb|295px|Εικ.1: Πλευρική όψη. Είναι εμφανής η ομοιότητα με κράνος Η Cassida nobilis (Κασσίδα η ευγενής) είναι κολεόπτερο από την οικογένεια Chrysomelidae και την υποοικογένεια Cassidinae. Το γένος Κασσίδα περιλαμβάνει στην Ευρώπη ένδεκα υπογένη και το είδος Cassida nobilis κατατάσσεται στο υπογένος Cassidulella. Από τα 50 είδη του γένους Cassida εκτός από την Cassida nobilis στην Ελλάδα συναντούμε τουλάχιστον 20 είδη (C. seraphina, C. algirica, C. atrata, C. aurora, C. ferruginea, C. inquinata, C. nebulosa, C. prasina, C. rubiginosa C. seladonia, C. stigmatica, C. vibex, C. vittata, C. pusilla, Cassida margaritacea, C. subreticulata, C. hemisphaerica, C. viridis, C. brevis C. murraea ).
Το όνομα «Cassida» προέρχεται από τη λέξη «κασίδιον, κάσσις» (μεσαιωνική ελληνική: «κασίδα» από «κασίδιον», υποκοριστικό του «κάσσις» από λατινική «cassis») και σημαίνει κράνος. Στην εικόνα 1 είναι εμφανής η ομοιότητα με κράνος. Το λατινικό επίθετο «nobilis» ίσον «αρχοντικός, ευγενής» εμπνεόταν πιθανώς από τις χρυσαφιές ή ασημένιες ιριδίζουσες ταινίες στα έλυτρα.
Χαρακτηριστικά ακμαίου
Το σώμα έχει ωοειδές περίγραμμα. Είναι χωρίς τρίχες και αποκτάει μήκος τεσσάρων έως πέντε χιλιοστόμετρων. Οι πλευρές του προνώτου και των ελύτρων φτάνουν στο υπόστρωμα και το πρόνωτο μαζί με τα έλυτρα σχηματίζουν προστατευτικό κάλυμμα για το σώμα με το κεφάλι (στην Εικ. 1 το έντομο σηκώνεται πλέον για να περπατήσει).
Στην κάτω πλευρά του προνώτου λείπει σαφής αυλάκωση για την υποδοχή των κεραιών, αυλάκωση που συναντούμε σε πολλά άλλα είδη του γένους. Στο κεφάλι διακρίνονται δυο στενές και σχετικά βαθιές αυλακώσεις που ξεκινώντας στις κάτω άκρες των οφθαλμών ενώνονται στη μέση του μετώπου και μετά τρέχουν ενωμένες προς τα πάνω περνώντας μεταξύ των βάσεων των δυο κεραιών. Οι κεραίες εκφύονται η μία κοντά στην άλλη ψηλά μεταξύ των οφθαλμών. Συνίστανται από ένδεκα άρθρα, που προς τα έξω παχαίνουν λίγο, τα τελευταία άρθρα σχηματίζοντας λίγο μαυρισμένο αραιό ρόπαλο.
Το προνώτου είναι μεγάλο, με ρηχά στίγματα, οι οπίσθιες γωνίες του είναι απεστρογγυλευμένες.
Στα έλυτρα διακρίνονται σαφές σειρές στιγμάτων. Κατά μέρος διαταράσσονται με παρέμβαση όμοιων στιγμάτων στο τρίτο και τέταρτο διάστημα των σειρών αυτών. Τα έλυτρα έχουν το ίδιο περίπου καστανό χρώμα με το πρόνωτο, το πρώτο και δεύτερο διάστημα πολλές φορές είναι πιο σκούρο, το τρίτο διάστημα είναι πιο πλατύ και με μια ιριδίζουσα ασημένια ή χρυσή ταινία κατά μήκος.
Τα πόδια θυμίζουν τα πόδια πασχαλίτσας. Τα τέσσερα άρθρα των ταρσών είναι κοντά, τα τρία πρώτα με πλατιούς λοβούς στοιβαγμένους το ένα στο άλλο. Οι δυο λοβοί του τρίτου άρθρου είναι ιδιαίτερα μεγάλοι, και τα νύχια δύσκολα προβάλλουν μεταξύ τους. Το πρώτο μισό των μυρών είναι μαύρο, το υπόλοιπο όπως και ή κνήμη και ο ταρσός είναι κίτρινο.
Βιολογία
Ξενιστές του είδους είναι διάφορα είδη των οικογενειών Amaranthaceae και Caryophyllaceae. Στη πρώτη οικογένεια ανήκουν και τα ζαχαρότευτλα (Beta vulgaris). Σε αυτό το φυτό η Cassida nobilis μπορεί να προκαλεί ζημιές. Η παρουσία του εντόμου μπορεί να αναγνωριστεί από τρύπες σε μέγεθος κεφαλιού καρφίτσας στο φύλλο, που στη συνέχεια μπορούν να διαμορφώνονται σε μεγάλες τρύπες.
Γεωγραφική εξάπλωση
Πρόκειται για παλαιαρκτικό είδος, που συναντούμε από της ακτές της Δυτικής Ευρώπης μέχρι την Ιαπωνία. Στην Ευρώπη ο χώρος διαμονής εξαπλώνεται από τη Μεσόγειο μέχρι τον βόρειο πολικό κύκλο.
Πηγές
Κατηγορία:Κολεόπτερα
Πολιδεπορτίβο Εχίδο
Η Πολιδεπορτίβο Εχίδο ήταν μια ισπανική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Ελ Εχίδο, Ανδαλουσία. Ιδρύθηκε το 1969 και διαλύθηκε το 2012. Έδρα της ομάδας ήταν το Estadio Municipal Santo Domingo, χωρητικότητας 7870 θεατών. Η ομάδα συμμετείχε 7 περιόδους στη Σεγούντα Ντιβιζιόν, 9 συμμετοχές στη Segunda División B και άλλες 9 στη Tercera División.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Πολιδεπορτίβο Εχίδο Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1969
Ορεινοί (κόμμα)
Οι Ορεινοί ήταν κόμμα στη Γαλλία που δημιουργήθηκε κατα τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης το 1793 με επαναστατικές ιδεολογίες.
Πήραν το όνομα αυτό καθώς τα άτομα που πρέσβευαν την ιδεολογία του κόμματος αυτού κατά την είσοδο στην αίθουσα του Σφαιριστηρίου πήγαν και κάθισαν στα επάνω καθίσματα. Κύριος εκπρόσωπος του κόμματος ήταν ο Ροβεσπιέρος. Έχοντας να αντιμετωπίσουν πολλές αντιεπαναστατικές κινήσεις σε πολλές περιοχές της Γαλλίας, οι Ορεινοί αναδιοργάνωσαν τον στρατό, κάνοντάς τον ένα ισχυρό όπλο απέναντι στους εχθρούς της Επανάστασης τόσο τους εσωτερικούς όσο και τους εξωτερικούς. Παράλληλα, στο όνομα της προστασίας της επανάστασης εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες 40.000 περίπου ανθρώπους που θεωρήθηκαν ύποπτοι για αντεπαναστατική δράση (περίοδος της Τρομοκρατίας). Ακόμη, η χριστιανική θρησκεία αντικαταστάθηκε από τη λατρεία του Ανώτατου Όντος, ενώ θεσπίστηκε και επαναστατικό ημερολόγιο.
Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση Κατηγορία:Γαλλικά πολιτικά κόμματα
Μόψος
Με το όνομα Μόψος αναφέρονται δύο διαφορετικά πρόσωπα στην ελληνική μυθολογία:
η πόλη
και το γένος αράχνης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μικρόβαλτο Κοζάνης
Το Μικρόβαλτο είναι ένα μικρό χωριό του Νομού Κοζάνης με 602 κατοίκους, υπαγόμενο σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης στο Δήμο Σερβίων-Βελβεντού. Μέχρι τα μέσα του 2011, το Μικρόβαλτο μαζί με τις κοινότητες Τρανοβάλτου και Ελάτης, αλλά και τους οικισμούς των Λαζαράδων και Φρουρίου, αποτελούσε, σύμφωνα με το σχέδιο Καποδίστρια, το Δήμο Καμβουνίων.
Ιστορία
Το όνομα του χωριού προήλθε από τη σύνθεση των λέξεων μικρός και βάλτος, από το βάλτο που υπήρχε στη θέση του σημερινού κάμπου. Αν και οι πληροφορίες για την ίδρυση του είναι ελάχιστες, αυτή χρονολογείται γύρω στο 14ο αιώνα. Εν συνεχεία κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, μέχρι την απελευθέρωσή του στις 9 Οκτωβρίου του 1912 ύστερα από μια μάχη του ελληνικού στρατού στους Λαζαράδες. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και πιο συγκεκριμένα στις 23 Αυγούστου του 1943, το χωριό υπέστη ολική καταστροφή από τους Γερμανούς. Με το τέλος του πολέμου, ιδιαίτερα μετά το τέλος του Εμφυλίου, το Μικρόβαλτο ανοικοδομήθηκε πλήρως.
Ντένις Τσερίσεβ
Ο Ντένις Ντιμιτρίγιεβιτς Τσερίσεβ (ρωσικά: Денис Дмитриевич Черышев, 26 Δεκεμβρίου 1990) είναι Ρώσος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως αριστερός μέσος ή αριστερός επιθετικός στο ισπανικό πρωτάθλημα για τη Βαλένθια και στην Εθνική Ρωσίας.
Μικρόβαλτο Κοζάνης
Ιστορικό διοικητικών μεταβολών Μικροβάλτου Κοζάνης
Το Μικρόβαλτο Κοζάνης όπως και πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας είχε αξιόλογες διοικητικές μεταβολές κατά τον 20ό και 21ο αιώνα, που συνοπτικά έχουν ως εξής:
Ντένις Τσερίσεβ
Γεννημένος στη Σοβιετική Ένωση, αποτέλεσε προϊόν των ακαδημιών της Ρεάλ Μαδρίτης, στην οποία παρέμεινε από το 2002 έως και το 2016, αγωνιζόμενος στις ακαδημίες της, τη Ρεάλ Μαδρίτης Β και τη Ρεάλ Μαδρίτης. Ωστόσο, από το 2013 έως και το 2016, δόθηκε τρεις φορές δανεικός, μία στη Σεβίλλη και δύο διαδοχικές χρονιές στη Βιγιαρεάλ, η οποία, τελικά, τον αγόρασε το 2016.
Μικρόβαλτο Κοζάνης
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Σερβίων - Βελβεντού
Ντένις Τσερίσεβ
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεβίλλη ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιγιαρρεάλ ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020
Νικήτας Λιοναράκης
Ο Νικήτας Λιοναράκης ήταν δημοσιογράφος, πατέρας της δημοσιογράφου Μυρσίνης Λιοναράκη αδερφός του Αντώνη Λιοναράκη. Γεννήθηκε το 1950 στην Αθήνα και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Ινστιτούτο Περιφερειακής Ανάπτυξης του Παντείου Πανεπιστημίου. Αγωνίστηκε κατά της Χούντας, υπέστη βασανιστήρια και φυλακίστηκε. Εργάστηκε πολλά χρόνια ως δημοσιογράφος δηλώνοντας ότι το ειδικό επιστημονικό του ενδιαφέρον εστιάζεται στα ζητήματα των ΜΜΕ και των σχέσεων κράτους - Κοινωνίας των Πολιτών.
Θέστορας
Στην ελληνική μυθολογία ο Θέστορας ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της Λαοθόης ή της Αγλαΐας. Ο Θέστορας υπήρξε πατέρας της Θεονόης και της Λευκίππης, αλλά και του περίφημου από την Τρωική Εκστρατεία μάντη Κάλχαντα, ο οποίος για τον λόγο αυτό απεκαλείτο και «Θεστορίδης». Ο ίδιος ο Θέστορας έλαβε μέρος σε μια άλλη γνωστή εκστρατεία, την Αργοναυτική. Σύμφωνα με μία σχετική παράδοση ονομαζόταν και Ίδμων (Σχολ.Απολλ.Ροδ. Α 139). Ο Υγίνος φαντάστηκε μια μυθιστορία στην οποία οι κόρες του, η Θεονόη και η Λευκίππη, απάγονται από ληστές.
Νικήτας Λιοναράκης
Η πρώτη του συνεργασία ήταν η εφημερίδα Αυγή ενώ ακολούθησαν η Νέα Μεσημβρινή και το Έθνος. Μεγάλη του αγάπη ήταν το ραδιόφωνο. Για περισσότερα από 15 χρόνια παρουσίαζε στην Ελληνική Ραδιοφωνία την εκπομπή «Στις γειτονιές της Ελλάδας», που ήταν μια από τις πρώτες που ασχολήθηκαν με την ελληνική περιφέρεια. Στη συνέχεια διατέλεσε διευθυντής, αρχικά των 19 Περιφερειακών Ραδιοφωνικών Σταθμών της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και στη συνέχεια της ΕΡΑ-1 και της ΕΡΑ-2. Από το 1999 έως το 2004 υπήρξε συνεργάτης του τότε ΥΠΕΞ Γιώργου Παπανδρέου και διατέλεσε Πρόεδρος της «Επιτροπής για τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ)» στο Υπουργείο Εξωτερικών έχοντας την ευθύνη για τη συνεργασία μαζί τους. Αποτέλεσμα της συνεργασίας ήταν η έρευνα που ολοκληρώθηκε την εποχή και που κατέληξε στην καταγραφή των 31.585 ελληνικών ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στο χώρο των διεθνών σχέσεων.
Το βιβλίο του «Οι συνέπειες του Γατόσκυλου. Κοινωνική πολυπλοκότητα και ΜΜΕ» (εκδ. Παπαζήση 2002) διδάσκεται σήμερα σε σχολές δημοσιογραφίας της Ελλάδας. Τα τελευταία χρόνια δίδασκε στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης το μάθημα «Εταιρικές σχέσεις μεταξύ κράτους και κοινωνίας των πολιτών» ενώ είχε και την ευθύνη για οτν συντονισμό διαφόρων ερευνητικών ομάδων.
Ήταν από τους ιδρυτές του επιστημονικού περιοδικού Σύγχρονα Θέματα και μέλος της Συντακτικής Ομάδας. Υπήρξε πρωτεργάτης της ανάδειξης και υποστήριξης του κινήματος των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και της Κοινωνίας των Πολιτών στην Ελλάδα και τα τελευταία χρόνια συντονιστής της "Καμπάνιας των 800 ΜΚΟ για το Σύνταγμα". Επίσης ήταν αντιπρόεδρος της οργάνωσης Greenpeace.
Λίγο πριν πεθάνει στις 10 Οκτωβρίου του 2007, είχε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για το Νόμο περί αστικής ευθύνης των δημοσιογράφων, το οποίο με ομόφωνη απόφαση του αμφισβήτησε το Νόμο αυτό και καταδίκασε την Ελλάδα για την εφαρμογή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιοναράκης Νικήτας
Βίβα Ζαπάτα!
Η ταινία Βίβα Ζαπάτα (αγγλ. Viva Zapata!) είναι βιογραφικό δράμα με στοιχεία μυθοπλασίας, παραγωγής 1952 σε σκηνοθεσία Ηλία Καζάν. Το σενάριο της ταινίας έγραψε ο βραβευμένος με Νόμπελ Λογοτεχνίας Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ, βασισμένος στο βιβλίο του Έτζκομπ Πίντσον Zapata the Unconquerable κάτι που δεν αναφέρεται στους τίτλους της ταινίας. Πρωταγωνιστές είναι ο Μάρλον Μπράντο, ο Άντονι Κουίν, η Ζαν Πίτερς και ο Τζόζεφ Γουάιζμαν. Ο Άντονι Κουίν βραβεύτηκε με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία.
Υπόθεση
Ένας μεξικάνος ινδιάνος γεωργός, ο Εμιλιάνο Ζαπάτα (Μάρλον Μπράντο), αποτελεί μέλος μιας αντιπροσωπείας αγροτών που συναντούν το δικτάτορα του Μεξικού, Πορφίριο Ντίαζ (Φέι Ρούπι), για να διαμαρτυρηθούν για την καταπάτηση της γης τους. Ο Ντίαζ όμως δεν ακούει τις διαμαρτυρίες τους και μετά από αυτή τη συνάντηση ο Ζαπάτα, μαζί με τον αδελφό του, Έουφέμιο (Άντονι Κουίν), αναγκάζεται να γίνει αντάρτης προκειμένου να αντιμετωπίσει τη διαφθορά της κρατικής μηχανής. Το αίτημα για ανακατανομή της γης οδηγεί όλη τη χώρα σε εξέγερση, υπό την αρχηγεία του Φρανσίσκο Μαντέιρο (Χάρολντ Γκόρντον). Όταν τελικά η κυβέρνηση του Ντίαζ πέφτει, τη θέση του παίρνει ο Μαντέιρο κι ο Ζαπάτα διαπιστώνει ότι τελικά τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Πληροφορίες
Το σενάριο της ταινίας ανέλαβε ο Αμερικανός συγγραφέας Τζον Στάινμπεκ, γνωστός για τα μυθιστορήματά του Τα σταφύλια της οργής, Άνθρωποι και ποντίκια και Ανατολικά της Εδέμ, ενώ ο σκηνοθέτης της ταινίας, Ηλία Καζάν μελέτησε μια σειρά φωτογραφιών της εποχής της Μεξικάνικης Επανάστασης προκειμένου ν'αναπαραστήσει σωστά την περίοδο. Επιρροή στη δουλειά του Καζάν γι'αυτή την ταινία αποτέλεσε το Αυτοί που έμειναν ζωντανοί (Paisa, 1948) του Ρομπέρτο Ροσελίνι.
Πρώτη επιλογή για το ρόλο του Εμιλιάνο Ζαπάτα ήταν ο Τάιρον Πάουερ, ενώ η Μέριλιν Μονρόε προσπάθησε να αποσπάσει κάποιο ρόλο στην ταινία, αλλά ο διευθυντής της 20th Century Fox, Ντάριλ Φ. Ζάνουκ, δεν είχε εμπιστοσύνη στις υποκριτικές της ικανότητες. Εν τέλει Μπράντο επελέγη για το ρόλο του Ζαπάτα, προς απογοήτευση του Άντονι Κουίν, ο οποίος πίστευε ότι τα χαρακτηριστικά του που παρέπεμπαν περισσότερο σε Λατίνο απ'ότι εκείνα του Μπράντο θα του εξασφάλιζαν το ρόλο, κάτι που τόνισε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Παρόλα αυτά ο Κουίν κέρδισε το πρώτο του, από τα δύο όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ο Κουίν και ο Μπράντο δέθηκαν σαν αδέρφια.
Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στο Μεξικό, στο Ρώμη, στο Κολοράντο και στο Ντουράνγκο.
Η ταινία σηματοδότησε τη δεύτερη συνεργασία του Μπράντο με τον Καζάν μετά το Λεωφορείον ο Πόθος (A Streetcar Named Desire) της προηγούμενης χρονίας και για την οποία ο Μπράντο έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για όσκαρ.
Λογοκρισία
Ο Καζάν (πρώην κομμουνιστής), την ίδια εποχή είχε καταδώσει κάποιους ομοϊδεάτες συναδέλφους του στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων ενώ η Αμερική μαστίζονταν από την πολιτική του γερουσιαστή ΜακΚάρθι και το κυνήγι των μαγισσών, προσπάθησε με το Βίβα Ζαπάτα και με Το λιμάνι της αγωνίας (On the Waterfront, 1954), δύο ταινίες με έντονο πολιτικό ύφος (όπου γίνεται αναφορά σε συνδικάτα και σε επανάσταση), να δικαιολογήσει τις πράξεις του. Την ιστορία του Ζαπάτα ο Καζάν χρησιμοποίησε για να κάνει ένα έμμεσο σχόλιο πάνω στον σταλινισμό, ενώ στην αυτοβιογραφία του ο σκηνοθέτης χαρακτήρισε την ταινία αντικομουνιστική.