cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολλαπλότητα
Άτλαντας
Η περιγραφή των περισσότερων πολλαπλοτήτων απαιτεί περισσότερα από ένα διάγραμμα (ένα διάγραμμα είναι αρκετό μόνο για τις απλές πολλαπλότητες). Μια συγκεκριμένη συλλογή από διαγράμματα που καλύπτει μια πολλαπλότητα ονομάζεται άτλαντας. Ένας άτλαντας δεν είναι μοναδικός, όπως όλες οι πολλαπλότητες μπορούν να καλυφθούν με πολλούς τρόπους χρησιμοποιώντας συνδυασμό διαφορετικών διαγραμμάτων. Δύο άτλαντες λέγετε ότι είναι Ck-ισοδύναμοι αν η ένωσή τους είναι και αυτή ένας Ck άτλαντας.
Ο άτλαντας που περιέχει όλα τα δυνατά διαγράμματα οδηγεί σε ένα δοσμένο άτλαντα που ονομάζεται μέγιστος άτλαντας (δηλαδή μια κλάση ισοδυναμίας που περιέχει τον δοσμένο άτλαντα (κάτω από την ήδη ορισμένη ισοδύναμη σχέση που δόθηκε στην προηγούμενη παράγραφο)). Σε αντίθεση με έναν συνηθισμένο άτλαντα, οι μέγιστοι άτλαντες μιας δεδομένης πολλαπλότητας είναι μοναδικοί. Αν και είναι χρήσιμο για τους ορισμούς, είναι ένα αφηρημένο αντικείμενο και δεν χρησιμοποιείται άμεσα (π.χ. στους υπολογισμούς).
Χάρτες μετάβασης
Διάγραμμα είναι ένας άτλαντας που μπορεί να επικαλύπτεται και ένα μόνο σημείο μιας πολλαπλότητας μπορεί να αντιπροσωπεύεται σε πολλά διαγράμματα. Αν δύο διαγράμματα επικαλύπτονται, τμήματα αυτών αντιπροσωπεύουν την ίδια περιοχή της πολλαπλότητας, όπως ένας χάρτης της Ευρώπης και ένας χάρτης της Ασίας μπορεί να περιέχει τη Μόσχα. Δεδομένων δύο επικαλυπτόμενων διαγραμμάτων, μια συνάρτηση μετάβασης μπορεί να οριστεί σε μια ανοικτή μπάλα στην Rn πολλαπλότητα και πηγαίνει πίσω σε μια άλλη (ή ίσως και στην ίδια) ανοικτή μπάλα στην Rn. Ο χάρτης που προκύπτει, όπως και ο χάρτης Τ στο παράδειγμα με τον κύκλο παραπάνω, ονομάζεται αλλαγή συντεταγμένων, μια μεταβατική συνάρτηση, ή χάρτης μετάβασης.
Πρόσθετες δομές
Ένας άτλαντας μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να καθορίσει πρόσθετες δομές πάνω στην πολλαπλότητα. Η δομή ορίζεται πρώτα σε κάθε διάγραμμα ξεχωριστά. Αν όλοι οι χάρτες μετάβασης είναι συμβατοί με με αυτή τη δομή, η δομή μεταφέρεται στην πολλαπλότητα.
Η δομή στην πολλαπλότητα εξαρτάται από τον άτλαντα, αλλά μερικές φορές διαφορετικοί άτλαντες λέγετε ότι μπορούν να δώσουν την ίδια δομή. Αυτοί οι άτλαντες ονομάζονται συμβατοί.
Αυτές οι έννοιες γίνονται ακριβής με τη χρήση των ψευδοομάδων.
Πολλαπλότητα με σύνορο
Δείτε επίσης: Τοπολογική πολλαπλότητα και πολλαπλότητα με σύνορο
Μια πολλαπλότητα με σύνορο είναι μία πολλαπλότητα με μια άκρη. Για παράδειγμα, ένα φύλλο χαρτί είναι μια 2-πολλαπλότητα με όριο 1-διάστασης. Το όριο μίας n-πολλαπλότητας με σύνορο είναι μία (n - 1) -πολλαπλότητα. Ένας δίσκος (κύκλος συν εσωτερικό) είναι μια 2-πολλαπλότητα με σύνορο. Σύνορό του είναι ένας κύκλος, μία 1-πολλαπλότητα. Ένα τετράγωνο με εσωτερικό είναι επίσης μία 2-πολλαπλότητα με σύνορο. Μια μπάλα (σφαίρα συν εσωτερικό) είναι μία 3-πολλαπλότητα με σύνορο. Σύνορό του είναι μια σφαίρα, μία 2-πολλαπλότητα. (Βλέπε επίσης Οριακά (τοπολογία)).
Οριακά και το εσωτερικό
Έστω M είναι μια πολλαπλότητα με σύνορο. Το εσωτερικό του Μ, συμβολίζεται με Int Μ, είναι το σύνολο των σημείων Μ που έχουν ομομορφικές περιοχές σε ένα ανοικτό υποσύνολο του R^n. Το όριο της M, συμβολίζεται ∂M, είναι το συμπλήρωμα του Int Μ στη Μ. Τα οριακά σημεία μπορούν να χαρακτηριστούν ως τα σημεία τα οποία προσγειώνονται στο οριακό υπερεπίπεδο (xn = 0) του {R_+}^n σε ένα σύστημα συντεταγμένων.
Εάν Μ είναι μία πολλαπλότητα με σύνορο διάστασης n, τότε Int Μ είναι μία πολλαπλότητα (χωρίς όρια) της διάστασης n και ∂M είναι μια πολλαπλότητα (χωρίς όρια) της διάστασης n - 1.
NGC 3305
Ο NGC 3305 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 190 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Ύδρα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Τζον Χέρσελ στις 24 Μαρτίου 1835 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Ύδρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Ύδρα (αστερισμός) 3305 31421
Αστυνομική και Δικαστική Συνεργασία σε Ποινικές Υποθέσεις
Η Αστυνομική και Δικαστική Συνεργασία σε Ποινικές Υποθέσεις (ΑΔΣΠΥ) είναι ο τρίτος από τους Τρεις Πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εστιάζει στη συνεργασία της εφαρμογής του νόμου και στην καταπολέμηση του ρατσισμού. Βασίζεται περισσότερο στη διακυβερνητική συνεργασία παρά στους άλλους πυλώνες που σημαίνει ότι τα ιδρύματα της Ένωσης μπορούν να επέμβουν ελάχιστα. Είναι υπεύθυνο για την έκδοση Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης.
Υπευθυνότητες
Η Συνθήκη του Μάαστριχτ καθιέρωσε ότι, ενώ πλησιάζονται οι στόχοι της Ένωσης και συγκεκριμένα η ελευθερία μετακίνησης, τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν υπόψη τους, τους παρακάτω τομείς κοινού ενδιαφέροντος:
Υπάρχουν τρία ιδρύματα που δημιουργήθηκαν από τον πυλώνα ΑΔΣΠΥ, Eurojust, Ευρωπόλ, και Cepol
Ιστορία
Δημιουργήθηκε ως πυλώνας Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, μετέπειτα η Συνθήκη του Άμστερνταμ μετέφερε τους τομείς παράνομης μετανάστευσης, ασύλου, και δικαστικής συνεργασίας στον ενιαίο πρώτο πυλώνα (Ευρωπαϊκές Κοινότητες). Ο όρος "Δικαιοσύνη και Εσωτερικά Δικαιώματα" τώρα καλύπτει αυτούς τους ενιαίους τομείς καθώς και τον διακυβερνητικό τρίτο πυλώνα.
Μέλλον
Αν επικυρωθεί, η Συνθήκη της Λισαβόνας θα αντικαταστήσει το σύστημα των πυλώνων. Οι αρμοδιότητες θα συγχωνευθούν και θα αποκτήσουν περισσότερη δύναμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Περδικάκι (φυτό)
Το περδικάκι (Parietaria judaica - Ελξίνη η ιουδαϊκή) είναι ποώδες πολυετές φυτό το οποίο ανήκει στην οικογένεια Κνιδοειδή, την οικογένεια της τσουκνίδας. Κατά τη διάρκεια της ανθοφορίας και χάρη σε μορφολογικούς μηχανισμούς των ανθέων τους, απελευθερώνουν άφθονη γύρη με μορφή νέφους. Είναι χαρακτηριστικό ότι αναπτύσσεται σε τοίχους και σε τούβλα. Η γύρη αυτού του φυτού είναι έντονα αλλεργιογόνος. Τα άνθη είναι δίοικα. Το φυτό είναι ιθαγενές στην δυτική και νότια Ευρώπη.
Χρήσεις
Το περδικάκι είναι γνωστό από την αρχαιότητα για την διουρητική δράση του, ως καταπραϋντικό για τον βήχα και ως βάλσαμο για τα τραύματα και τα εγκαύματα. Σύμφωνα με τον Πλίνιο, το περδικάκι συνδέεται με τον Περικλή και την κατασκευή του Παρθενώνα. Όταν ένας εργάτης που δούλευε στην Ακρόπολη Αθηνών έπεσε από τον βράχο και τραυματίστηκε σοβαρά, η Αθηνά υπέδειξε στον Περικλή ένα περδικάκι για να περιποιηθεί τον εργάτη. Πράγματι, ο Περικλής γιάτρεψε τις πληγές βάζοντας πάνω τους φύλλα του φυτού. Επίσης, στην παραδοσιακή ιατρική της Ευρώπης χρησιμοποιείται για την τόνωση της νεφρικής λειτουργίας. Το φυτό χρησιμοποιείται είτε φρέσκο είτε αποξηραμένο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βότανα Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Κνιδώδη Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μπλέκινγκε
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Μπλέκινγκε (σουηδικά: Blekinge Fotbollförbund, Blekinge FF) είναι ο οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του ποδοσφαίρου στην ιστορική επαρχία Μπλέκινγκε και αποτελεί μία από τις 24 περιφερειακές ομοσπονδίες της Σουηδικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου. Ιδρύθηκε στις 25 Μαρτίου του 1917 και σήμερα έχει 63 μέλη.
Η ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή ποδοσφαιρικών διοργανώσεων σε χαμηλότερο επίπεδο. Η έδρα της βρίσκεται στο Κάρλσχαμν και ο πρόεδρός της είναι ο Περ-Όλα Γιόχανσον.
Διοργανώσεις πρωταθλήματος
Η Ομοσπονδία είναι υπεύθυνη για την διεξαγωγή των ομίλων των ακόλουθων κατηγοριών: • 2
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπλέκινγκε
Δενδροφορία
Η Δενδροφορία κατά την αρχαιότητα αποτελούσε μέρος τελετουργιών περισσότερο θρησκευτικών, όπου οι δενδροφόροι μετέφεραν ιερό δένδρο, ή κλάδους αυτού σε ιερές πομπές, κάτι αντίστοιχο με τη λαμπαδηφορία.
Δενδροφορίες συνηθέστερα γίνονταν σε θρησκευτικές πομπές - τελετές που λάμβαναν χώρα προς τιμή θεών που είχαν ιδιαίτερη σχέση με τη γεωργία όπως ήταν εκείνες των θεών Διονύσου και Δήμητρας. Ειδικότερα όμως η δενδροφορία αποτελούσε το απαραίτητο στοιχείο λατρείας αφενός της θεάς Κυβέλης και αφετέρου του Άττιδος, κατά την οποία περιφέρονταν το ιερό "πεύκο" που είχε διακοσμηθεί ως ιερό λείψανο, θεωρούμενο ότι είχε μεταμορφωθεί σ΄ αυτό ο νεαρός θεός.
Μορφές δενδροφορίας αποτελούσαν και οι διάφορες επίσης κλαδοφορίες, όπου αντί ενός δένδρου οι δενδροφόροι βαστούσαν κλάδους δένδρων. Περισσότερο γνωστές τέτοιες κλαδοφορίες της αρχαιότητας ήταν η Δαφνηφορία, η Ειρεσιώνη, η Κορυθάλη και το Στεπτήριον.
Οι Κλαδοφορίες αναπτύχθηκαν ιδιαίτερα κατά τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία όπου το 1 π.Χ. ήδη οι δενδροφόροι αποτελούσαν αναγνωρισμένη τάξη από τη Σύγκλητο. Σημειώνεται ότι στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται η βαϊοφορία κατά τη θριαμβική είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ, εξ ου και η ημέρα ανάμνησης του γεγονότος φέρεται με το όνομα Βαϊοφόρος.
Δείτε επίσης
Ιτιά της Ήρας στη Σάμο
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές εορτές Κατηγορία:Αρχαίες ρωμαϊκές εορτές
Πανεπιστήμιο της Χαβάης
Το Πανεπιστήμιο της Χαβάης (University of Hawaiʻi, συντομογρ. UH) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο, το σύστημα του οποίου περιλαμβάνει τρεις πανεπιστημιοπόλεις, επτά κολέγια, ένα κέντρο επαγγελματικής καταρτίσεως, πέντε ερευνητικά πανεπιστημιακά κέντρα, τέσσερα εκπαιδευτικά κέντρα και διάφορες άλλες ερευνητικές εγκαταστάσεις διασκορπισμένες σε 6 από τα νησιά της Πολιτείας της Χαβάης, στις ΗΠΑ. Τα γραφεία διοικήσεως του όλου συστήματος βρίσκονται στην κυρίως πανεπιστημιόπολη, στο προάστιο Μανόα της Χονολουλού.
Κολέγια και πανεπιστημιοπόλεις
Η πανεπιστημιόπολη της Μανόα, γνωστή ως «Πανεπιστήμιο της Χαβάης στη Μανόα», είναι η «ναυαρχίδα» του συστήματος του Πανεπιστημίου της Χαβάης. Ιδρύθηκε το 1907 ως κολέγιο με βάση τις πράξεις παραχωρήσεως εκτάσεων του Μόριλ. Η φήμη του είναι ιδιαιτέρως καλή για τις σπουδές που προσφέρει στην αστρονομία, στον χαβανέζικο πολιτισμό (και γενικότερα στους πολιτισμούς του Ειρηνικού Ωκεανού, στις φιλολογίες της Ανατολικής Ασίας, στις ασιατικές σπουδές, στην ωκεανογραφία, αλλά και στη βοτανική, τις σπουδές μηχανικού, την εθνομουσικολογία, τη γεωφυσική, τη νομική, τη γλωσσολογία, τα μαθηματικά και την ιατρική.
Διοίκηση
Σε συμφωνία με το άρθρο 10, παράγρ. 6, του Πολιτειακού Συντάγματος της Χαβάης, το σύστημα του Πανεπιστημίου διοικείται από Συμβούλιο (Board of Regents), αποτελούμενο από 15 άμισθα μέλη, τα οποία προτείνονται από ένα συμβούλιο υποψηφιοτήτων, διορίζονται από τον Κυβερνήτη της Χαβάης και ο διορισμός τους εγκρίνεται από το κοινοβούλιο της πολιτείας. Το Συμβούλιο εποπτεύει όλα τα θέματα διοικήσεως του συστήματος του Πανεπιστημίου. Επίσης διορίζει, αξιολογεί και αν κριθεί απαραίτητο, απολύει τον Πρόεδρο του Πανεπιστημίου της Χαβάης.
Το Συμβούλιο περιλαμβάνει ως μέλος έναν φοιτητή ή φοιτήτρια, που διορίζεται από τον Κυβερνήτη της Χαβάης για μια θητεία δύο ετών, με πλήρες δικαίωμα ψήφου. Η συμμετοχή εκπροσώπου των φοιτητών εγκρίθηκε από το κοινοβούλιο της πολιτείας το 1997.
Αξιοσημείωτοι απόφοιτοι και καθηγητές
Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Χαβάης υπήρξαν αρκετοί γνωστοί και αξιόλογοι άνθρωποι σε ποικίλους τομείς. Μεταξύ τους, οι πολιτικοί Ντάνιελ Ινόουεϊ και Τάμυ Ντάκγουορθ τραυματίσθηκαν ως αξιωματικοί του αμερικανικού στρατού προτού ασχοληθούν με την πολιτική. Οι Μπέτι Μίντλερ και Τζώρτζια Έντζελ έγιναν επιτυχημένες ηθοποιοί. Αμφότεροι οι γονείς του Προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα, οι Μπαράκ Ομπάμα ο πρεσβύτερος και Ανν Ντάνχαμ, όπως και η ετεροθαλής αδελφή του Μάγια Σουτόρου-Ιν, απεφοίτησαν από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης στη Μανόα, όπου οι γονείς γνωρίστηκαν σε ένα μάθημα ρωσικής γλώσσας. Η μητέρα του Προέδρου μάλιστα πήρε τρεις τίτλους σπουδών από το ίδρυμα, εξ ων ένα διδακτορικό στην ανθρωπολογία. Μερικοί άλλοι αξιοσημείωτοι απόφοιτοι του ιδρύματος είναι οι εξής:
Το σύστημα του Πανεπιστημίου της Χαβάης είχε επίσης πολλούς αξιοσημείωτους διδάσκοντες, όπως οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χαβαης Πανεπιστημιο
Ιστορία του Σινουχέ
right|thumb|550px|Η ιερογλυφική απόδοση του ονόματος Σινουχέ Η ιστορία του Σινουχέ (s3-nh.t, που σημαίνει κυριολεκτικά «γιος της συκομορέας», «συκομορέα») αφορά στη ζωή ενός αξιωματούχου του αυτοκρατορικού οίκου του Αμενεμχέτ Α' στην αρχαία Αίγυπτο. Μετά τον θάνατο του φαραώ, φοβούμενος ανταγωνισμούς και διώξεις από τον διάδοχο Σέσωστρι Α'-εξαιτίας μιας συνομωσίας στην οποία συμμετείχε- ο Σινουχέ φεύγει από την Αίγυπτο για να οικοδομήσει μια νέα ζωή στην εξορία, πιθανώς στη Συρία. Στον κολοφώνα της δύναμής του προκαλείται σε μονομαχία από έναν Σύριο ανταγωνιστή του. Ο Σινουχέ σκοτώνει τον αντίπαλό του στην μονομαχία και ξεκινά μια περίοδος ειρήνης. Γέρων πλέον νιώθει ότι πρέπει να επιστρέψει στην πατρίδα του και να ταφεί ως Αιγύπτιος. Ο βασιλεύων Φαραώ τον προσκαλεί να επιστρέψει και εκείνος επιστρέφει στο παλάτι που εγκατέλειψε στα νεανικά του χρόνια.
Πρόκειται για ένα κείμενο σε ύφος πρόζας, στο οποίο ο Σινουχέ εμφανίζεται να είναι υπεύθυνος στο χαρέμι του Φαραώ Αμενεμχέτ Α' (1991-1976 Π.Κ.Ε.), υπό την διακυβέρνηση του οποίου η Αίγυπτος άπλωσε την επιρροή της στην χερσόνησο του Σινά και την ευρύτερη περιοχή της Συρίας και της Παλαιστίνης. Αποκύημα μιας εποχής που γνώρισε μεγάλη οικοδομική δραστηριότητα, καλλιτεχνική και λογοτεχνική αναγέννηση, το κείμενο παρέχει αρκετές πληροφορίες για τα έθιμα του αυτοκρατορικού οίκου και την διαδικασία της διαδοχής.
Το γεγονός ότι το κείμενο υπήρξε αρκετά δημοφιλές κατά την αρχαιότητα, φαίνεται από τα πολλά του αντίγραφα, αρκετά από τα οποία είναι αποσπασματικά. Οι δύο πληρέστερες εκδόσεις είναι οι δύο πάπυροι του Μέσου Βασιλείου που βρίσκονται στη συλλογή του Βερολίνου. Άλλα αποσπασματικά αντίγραφα βρέθηκαν σε όστρακα.
Πέραν της συναρπαστικής της αφήγησης, η ιστορία μας παρέχει πληροφορίες για την τοποθεσία της Ιτζ-ταουΐ, της πρωτεύουσας της Αιγύπτου κατά την 12η Δυναστεία και την ύπαρξη ενός φρουρίου με το όνομα «Τείχος του Κυβερνήτη» στα σύνορα της χώρας με την Συρία-Παλαιστίνη, καθώς επίσης και τις σχέσεις της Αιγύπτου με τους γείτονές της.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Αρχαία αιγυπτιακή γραμματεία
Μαρία Θηρεσία της Ισπανίας (1726-1746)
Η Μαρία Θηρεσία Ραφαέλα (ισπαν. María Teresa Rafaela de Borbón y Farnesio, 11 Ιουνίου ή Ιουλίου 1726 – 22 Ιουλίου 1746) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα (ινφάντα) της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε διάδοχος (Δελφίνα) της Γαλλίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Θηρεσία Αντωνία Ραφαέλα ήταν η δεύτερη κόρη (2η από τον 2ο γάμο) του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας και της 2ης συζύγου του Ελισάβετ Φαρνέζε, κόρης του Οδοάρδου Φαρνέζε, διαδόχου στο δουκάτο της Πάρμας. .
Πριγκίπισσα (infanta) της Ισπανίας
Ήταν μία πριγκίπισσα της Ισπανίας (infanta d' España) από τη γέννησή και της δόθηκε ο τίτλος της Βασιλικής Υψηλότητος. Ήταν γνωστή ως Μαρία Θηρεσία Ραφαέλα, αν και μερικές φορές μόνο Μαρία Θηρεσία.
Διάδοχος (δελφίνα) της Γαλλίας
thumb|αριστερά|200px|Μαρία Θηρεσία της Ισπανίας, δελφίνη της Γαλλίας Παντρεύτηκε τον Δελφίνο δι' αντιπροσώπου στη Μαδρίτη στις 18 Δεκεμβρίου 1744 και αναχώρησε από την Ισπανία τον Ιανουάριο του 1745. Έφθασε στις Βερσαλλίες στις 21 Φεβρουαρίου 1745. Ο επίσημος γάμος έλαβε χώρα στο Παλάτι των Βερσαλλιών στις 23 Φεβρουαρίου 1745 και εκτελέστηκε από τον Καρδινάλιο ντε Ροάν.
Η ντροπαλή Μαρία Θηρεσία Ραφαέλα προτίμησε να μένει κλεισμένη στα δωμάτιά της, αποφεύγοντας τα παιχνίδια στην Αυλή. Περιγράφηκε ως όμορφη, αξιοπρεπής, ευσεβής και μορφωμένη, αν και τα κόκκινα μαλλιά της προκάλεσαν αρνητικά σχόλια. Καθώς ο γάμος δεν ολοκληρώθηκε από την πρώτη νύχτα, η θέση της υποβαθμίστηκε και οι φήμες έλεγαν ότι ο Δελφίνος ήταν ερωτικά ανίκανος. Ο γάμος τους ολοκληρώθηκε επτά μήνες μετά. Το ζευγάρι είχε πολύ αρμονική σχέση και η Μαρία Θηρεσία είχε επίσης καλές σχέσεις με τον Βασιλιά και τη βασίλισσα Μαρία Λετσίνσκα.
Παρά τις καλές σχέσεις της με τον Βασιλιά, η Μαρία Θηρεσία Ραφαέλα, όπως και ο σύζυγός της, έτρεφε μίσος για την ερωμένη του Βασιλιά, τη Μαρκησία ντε Πομπαντούρ, καθώς υποβάθμιζε τη θέση της βασίλισσας. Μαζί με τον σύζυγό της και τις κουνιάδες της, Εριέττα και Μαρία Αδελαΐδα την αποκαλούσαν "Μητέρα πόρνη". Ο σύζυγός της αντιπαθούσε επίσης τον πατέρα του, καθώς έλεγε ότι "η ασυδοσία του εμποδίζει να του μιλήσω".
Το τέλος της
Η Μαρία Θηρεσία έμεινε έγκυος λίγο αργότερα. Δεν της ανακοινώθηκε ο θάνατος του πατέρα της, για να μην κινδυνεύσει το παιδί.
Γέννησε μια κόρη, τη Μαρία Θηρεσία των Βουρβόνων, τον Ιούλιο του 1746. Ωστόσο, πέθανε στις 22 Ιουλίου, 3 μέρες μετά τη γέννα. Ο Δελφίνος ήταν συντετριμμένος, με τον Λουδοβίκο ΙΕ΄ να έπρεπε να τον τραβήξει μακριά απ' το νεκρικό κρεβάτι της συζύγου του.
Μετά το τέλος της, ο αδελφός της Φερδινάνδος ΣΤ΄ της Ισπανίας πρότεινε την αδελφή τους Μαρία Αντωνία Φερδινάνδη ως σύζυγο για τον Δελφίνο. Ο Λουδοβίκος ΙΕ΄ αρνήθηκε. Έναν χρόνο μετά τον θάνατο της Μαρίας Θηρεσίας, ο δελφίνος Λουδοβίκος αναγκάστηκε να νυμφευτεί τη Μαρία Ιωσηφίνα της Σαξονίας. Όταν αυτός απεβίωσε το 1765, ζήτησε να τοποθετήσουν την καρδιά του στον τάφο της Μαρίας Θηρεσίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1744 τον Λουδοβίκο Φερδινάνδο της Γαλλίας και είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας
Αθηνά Δηλαβέρη
Η Αθηνά Δηλαβέρη (γεννήθηκε στις 25 Αυγούστου 1982 στην Αθήνα) είναι Ελληνίδα επαγγελματίας αθλήτρια πετοσφαίρισης που αγωνίζεται με τη φανέλα της 'Αρτεμις Κορυδαλλού τόσο ως λίμπερο όσο και ως ακραία. Έχει αγωνιστεί μεταξύ άλλων με τη φανέλα της ΑΕΚ, του Παναθηναϊκού αλλά και του Ολυμπιακού. Επίσης, η Αθηνά Δηλαβέρη είναι αθλήτρια του μπιτς βόλεϊ, ένα άθλημα στο οποίο έχει λάβει αρκετές διακρίσεις.
Καριέρα
Η Αθηνά Δηλαβέρη έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ο.ΠΕ. Ρεθύμνου, στις οποίες βρέθηκε το 1996, σε ηλικία 14 ετών. Στην ομάδα από το Ρέθυμνο παρέμεινε μέχρι το 2002, όταν και μεταπήδησε στην Αρτέμιδα Κορυδαλλού. Στην ομάδα του Κορυδαλλού παρέμεινε για ένα χρόνο.
Αβγό Ιωαννίνων
Γεωγραφία
Το Αβγό είναι ορεινό χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Ιωαννίνων. Βρίσκεται στις δυτικές πλαγιές της κορυφής «Αετορράχη» (1.040 μ.) και πολύ κοντά στην Εγνατία Οδό (Α2), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 600. Απέχει 20 χλμ. περίπου Ν. ΝΑ. των Ιωαννίνων. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 6,214 χμ² (2011).
Αθηνά Δηλαβέρη
Καριέρα
Την περίοδο 2003-04, η Αθηνά Δηλαβέρη αγωνίστηκε με τη φανέλα του Α.Ο. Αιγάλεω, με το οποίο πραγματοποίησε πολύ καλές εμφανίσεις που προκάλεσαν το ενδιαφέρον αρκετών ελληνικών ομάδων. Τελικώς, η ομάδα η οποία την απέκτησε ήταν η ΑΕΚ. Στην ομάδα της ΑΕΚ παρέμεινε για τρία χρόνια, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Αβγό Ιωαννίνων
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1919 ως Λεσιανά και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σερβιανών του νομού Ιωαννίνων. Το 1928 μετονομάστηκε σε Αυγό και το 1931 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1940 η ονομασία του διορθώθηκε σε Αβγό. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Αβγού και προσαρτήθηκε στον δήμο Αγίου Δημητρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αγίου Δημητρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Δωδώνης.
Αθηνά Δηλαβέρη
Καριέρα
Το 2010, η Αθηνά Δηλαβέρη μετεγγράφη στον Παναθηναϊκό. Στην Αθηναϊκή ομάδα παρέμεινε για ένα χρόνο, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το Πρωτάθλημα Ελλάδας του 2011.
Επόμενος σταθμός της καριέρας της Δηλαβέρη ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ο οποίος ανακοίνωσε επίσημα την απόκτησή της τον Αύγουστο του 2011. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε επίσης για ένα χρόνο, έχοντας καταφέρει να κατακτήσει το Κύπελλο Ελλάδος του 2012, νικώντας μάλιστα στον τελικό την πρώην ομάδα της, τον Παναθηναικό, έπειτα από ένα συγκλονιστικό ματς που διεξήχθη στις 7 Απριλίου του 2012 στο Κλειστό της Πρέβεζας (3-2 σετ).
Αβγό Ιωαννίνων
Ονομασία
Το Αβγό ονομαζόταν παλαιότερα Λεσ(σ)ιανά, αλλά μετά το 1928 πήρε την ονομασία Αβγό, πιθανότατα από τον φερώνυμο λόφο, δυτικά του χωριού.
Αθηνά Δηλαβέρη
Καριέρα
Μετά το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2011-12, η Αθηνά Δηλαβέρη έμεινε ελεύθερη από τον Ολυμπιακό και μετεγγράφη στον ΟΠΕ Ρεθύμνου, ομάδα από την οποία ξεκίνησε την καριέρα της, ενώ την περίοδο 2013-14, αγωνίστηκε με τη φανέλα της Νίκης Αμαρουσίου.
Αβγό Ιωαννίνων
Ιστορικά στοιχεία
Στο χωριό και τη γύρω περιοχή, διεξήχθησαν κατά τους απελευθερωτικούς αγώνες 1912-3, σφοδρές μάχες μεταξύ ελληνικών και τουρκικών στρατευμάτων, αφού ο παρακείμενος λόφος Αβγού, υπήρξε μία από τις κύριες θέσεις οχύρωσης του ελληνικού στρατού. Το χωριό είχε καεί από τους Τούρκους τον Οκτώβριο του 1912, ενώ αναγνωρίστηκε ως κοινότητα, το 1913.
Αθηνά Δηλαβέρη
Διεθνείς συμμετοχές
Η Αθηνά Δηλαβέρη έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Ελλάδας.
Αβγό Ιωαννίνων
Πολιτιστικές εκδηλώσεις
Στις 17 Ιουλίου, εορτή της Αγίας μαρίνας, γίνεται το ετήσιο πανηγύρι του χωριού στην κεντρική πλατεία.
Αθηνά Δηλαβέρη
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Αβγό Ιωαννίνων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Λεονάρδος Γ΄ Τόκκος
Καταγωγή και νεανικά χρόνια
Πατέρας του ήταν ο Κάρολος Β΄ Τόκκος, Παλατινός Κόμης Κεφαλληνίας και Ζακύνθου η δε μητέρα του ήταν η Ραμοντίνα Βεντιμίλια, θυγατέρα του κόμητ Ιωάννη άρχοντα του Giraci (Ιέρακος) και πρόκριτου του βασιλιά της Νεάπολης. Είχε δύο αδελφούς, τον Ιωάννη και τον Αντώνιο. Ο Λεονάρδος ήταν ακόμη ανήλικος, όταν ο πατέρας του πέθανε το 1448 και τη διακυβέρνηση του κράτους ανέλαβε ως επίτροπος η μητέρα του, η οποία όμως δεν μπόρεσε να εμποδίσει την κατάληψη της Άρτας στις 24 Μαρτίου 1449 από τους Τούρκους. Όταν ο Σουλτάνος Μουράτ Β΄ έστειλε στρατό στην Ήπειρο υπό την ηγεσία του βεζύρι Καρά Σινάν και επολιόρκησε τα Ιωάννινα, ο Κάρολος Β΄ υποχρεώθηκε να υπογράψει συνθήκη ειρήνης στις 9 Οκτωβρίου 1430. Σύμφωνα με τους όρους της, υποχρεώθηκε να παραδώσει τα Ιωάννινα και να πληρώνει στον μεν Σουλτάνο ετήσιο φόρο υποτελείας 500 δουκάτων, άλλα δε 500 σε κάθε νεοδιοριζόμενο Πασά Ιωαννίνων. Επιπλέον, σαν εγγύηση για την καλή εκτέλεση των όρων της συνθήκης αυτής, υποχρεώθηκε να παραδώσει στον Σουλτάνο τον γυιό του Λεονάρδο σαν όμηρο.
Επανίδρυση του Επισκοπικού Θρόνου Ζακύνθου
Αντιλαμβανόμενος όμως ο Λεονάρδος, ότι για να αντιμετωπίσει τη συνεχιζόμενη προέλαση των Τούρκων και θέλοντας να έχει με το μέρος του τους Ορθόδοξους υπηκόους του, επανίδρυσε το 1452 τον καταργηθέντα από τον Ματθαίο Ορσίνι επισκοπικό θρόνο Κεφαλληνίας-Ζακύνθου. Επίσκοπος θα οριζόταν εκ περιτροπής ιερωμένος από τα δύο μεγαλύτερα νησιά και θα υπαγόταν στον επίσκοπο Κορίνθου όπως συνέβαινε κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Το 1454 αναδείχθηκε επίσκοπος ο Γεράσιμος Λοβέρδος έχοντας το προνόμιο να αποτελεί την πνευματική αρχή των νησιών. Το προνόμιο αυτό επικυρώθηκε αργότερα από τη Βενετία και ίσχυε μέχρι το 1824.
Υπό την προστασία της Βενετίας
Ό Λεονάρδος, θέλοντας να έχει ισχυρούς προστάτες που θα του εξασφάλιζαν τη δια θαλάσσης άμυνα, έστειλε στη Βενετία πρέσβη τον Ιωάννη Λομβάρδο ζητώντας τη ναυτική υποστήριξη της Γαληνοτάτης, θέτοντας ταυτόχρονα τον εαυτό του και τους αδελφούς του Ιωάννη και Αντώνιο υπό την προστασία της Βενετίας. Το αίτημά του έγινε αποδεκτό και ο τότε Δόγης Πασχάλης Μαριπέτρος το ενέκρινε, εκδίδοντας σχετικό διάταγμα το 1458 αποδεχόμενος την προστασία του Λεονάρδου και του κράτους του
Επικοισμός των νησιών επί Λεονάρδου Γ '
Ο Σουλτάνος στο μεταξύ κυρίευσε την Αθήνα και άπέστειλε τόν Άσάν με πολύ στρατό, και κυρίεψε την Πελοπόννησο εκτός από μερικά κάστρα της, που έμειναν στους Παλαιολόγους. Στα 1464 μετά την κήρυξη του πρώτου βενετοτουρκικοΰ πολέμου δέκα περίπου χιλιάδες Πελοποννήσιοι και πολλοί Βενετοί, Έλληνες στρατιώτες υπό την αρχηγίαν του καπετάνιου των στρατιωτών Μιχαήλ Ράλλη, μαζί με τις οικογένειές τους κατέφυγαν στη Ζάκυνθο με την συγκατάθεση του Λεονάρδου, όπου τους παραχωρήθηκαν κτήματα για καλλιέργεια. Όλοι αυτοί οι μέτοικοι που ονομάστηκαν “Μοραΐτες”, μετέφεραν στη νέα τους πατρίδα τα ήθη και έθιμά τους ενισχύοντας το Ελληνικό στοιχείο του ντόπιου πληθυσμού. Έχοντας τη Βενετική υπηκοότητα δημιούργησαν δική τους κοινότητα στο νησί υπακούοντας στον Βένετο πρόξενο (Κόνσολο) και μόνο, με αποτέλεσμα να εξασθενεί σιγά-σιγά η επιρροή των ντόπιων αρχόντων που ήταν υποτακτικοί στις διαταγές του Λεονάρδου. Σύμφωνα με μαρτυρία του Ισπανού ιστοριογράφου Θουρίτα, το 1478 «ή Ζάκυνθος είχε εικοσιπέντε χιλιάδας κατοίκων και ο Λεονάρδος Γ' άπελάμβανε ετήσιο εισόδημα μεγαλύτερο των δώδεκα χιλιάδων δουκάτων. Επί πλέον το νησί ήταν αρκετά μεγάλο και με τη διοίκηση που είχε θα μπορούσε να αναγορευθεί σε βασίλειο.
Προσωπική ζωή και ρήξη με τη Βενετία
Ο Λεονάρδος νυμφεύτηκε τη Μελίτσα κόρη του Λάζαρου Βούκοβιτς (Μπράνκοβιτς) Δεσπότη της Σερβίας η οποία όμως πέθανε το 1464. Στη συνέχεια το 1477 νυμφεύεται τη Φραγκίσκη Μαρτζάνο από τη Φλωρεντία, ανεψιά του Βασιλιά της Νεάπολης Φερδινάνδου Α΄, γεγονός που δυσαρέστησε τους Βενετούς, οι οποίοι φοβήθηκαν μην περάσει και πάλι η Παλατινή Κομητεία Κεφαλληνίας-Ζακύνθου στην επιρροή του Βασιλείου της Νεάπολης. Έτσι με το τέλος του Βενετο-Τουρκικού πολέμου το 1478 άφησαν τη Ζάκυνθο εκτός της ειρηνευτικής συνθήκης των εμπολέμων. Συμφωνήθηκε μόνον να αναχωρήσουν από το νησί οι Βενετοί υπήκοοι και όσοι από τους κατοίκους ήθελαν.
Διάλυση της Παλατινής Κομητείας
Ο τουρκικός στόλος υπό την αρχηγία του Γκεντίκ Αχμέτ έλαβε εντολή από τον Σουλτάνο να κατακτήσει το τελευταίο Λατινικό κρατίδιο στον Ελλαδικό χώρο, την Παλατινή Κομητεία Κεφαλληνίας και Ζακύνθου, το 1479. Αφού κατέλαβε το κάστρο της Βόνιτσας, τη Λευκάδα, την Ιθάκη και ρήμαξε την Κεφαλλονιά κατευθύνθηκε στη Ζάκυνθο όπου είχε καταφύγει ο Λεονάρδος με την οικογένειά του και τους αδελφούς του ζητώντας την προστασία του Βενετσιάνικου στόλου που ήδη βρισκόταν στο νησί για να υπερασπιστεί τους Βενετούς πολίτες που διέμεναν εκεί. Ο Λεονάρδος βλέποντας ότι δεν υπήρχε σωτηρία, πούλησε σε Βενετούς για 70,000 δουκάτα διάφορα κτήματά του και έφυγε με την οικογένειά του για τον Τάραντα από όπου συνέχισε το ταξείδι του για τη Νεάπολη. Ύστερα από διαβουλεύσεις των Βενετών πρέσβεων στην Κωνσταντινούπολη με τον Σουλτάνο αποφασίστηκε να επιτραπεί στους Βενετούς στρατιώτες και πολίτες να αναχωρήσουν από τη Ζάκυνθο, καθώς επίσης και σε όσους από τους κατοίκους το επιθυμούσαν. Ακολούθησε ομαδική έξοδος του πληθυσμού διότι όλοι καταλάβαιναν τι θα ακολουθούσε όταν οι Τούρκοι θα έβγαιναν στη στεριά. Στις 8 Σεπτεμβρίου 1479 οι Τούρκοι αποβιβάστηκαν στο νησί και το λεηλάτησαν για τρεις ημέρες σφάζοντας πολλούς από τους εναπομείναντες κατοίκους. Έκαψαν Εκκλησίες αρχοντικά και χωριά. Κατέστρεψαν περιουσίες, ελαιώνες και αμπέλια. Όσοι από τους κατοίκουςπου έπεφταν στα χέρια τους αιχμαλώτιζαν και τους πουλούσαν στους Βενετούς προς 40 άσπρα τον καθένα. Στη συνέχεια οι Τούρκοι αναχώρησαν με τον στόλο τους αφήνοντας στο νησί μικρή φρουρά, την οποία έδιωξαν οι Βενετοί το 1483 καταλαμβάνοντας το νησί στο όνομα της Γαληνότατης Δημοκρατίας του Αγίου Μάρκου. Με τη συνθήκη της Κωνσταντινούπολης στις 22 Απριλίου 1484 η μεν Κεφαλλονιά παραχωρήθηκε στους Τούρκους, η δε Ζάκυνθος τέθηκε υπό την κυριαρχία της Βενετίας. Έτσι έληξε η κυριαρχία των Τόκκων και η Παλατινή Κομητεία Κεφαλληνίας και Ζακύνθου έπαψε να υπάρχει ύστερα από 300 περίπου χρόνια από τη σύστασή της.
Προσπάθειες ανάκτησης της Κομητείας
Όταν ο Λεονάρδος έφθασε με την οικογένειά του στη Νεάπολη, ο βασιληάς Φερδινάνδος τον υποδέχθηκε θερμά και του χορήγησε ετήσιο εισόδημα 500 φλωρινίων. Παράλληλα του διέθεσε κτήματα στην Καλημέρα της Καλαβρίας και στο Μπριάτικο. Το επόμενο έτος 1480 μετέβη με τον γιό του Κάρολο Γ΄ και τους αδελφούς του στη Ρώμη για να ζητήσει από τον Πάπα Σίξτο Δ΄ βοήθεια για να επανακτήσει τη χαμένη Κομητεία του. Ο Πάπας του χορήγησε χίλια χρυσά νομίσματα με την υπόσχεση να δίνει άλλες δύο χιλιάδες ετησίως. Στη συνέχεια επέστρεψε στη Νεάπολη όπου ετοίμασε στόλο και ξεκίνησε το 1481 να απελευθερώσει τη Ζάκυνθο και την Κεφαλλονιά. Οι εκκλήσεις του προς τους Τούρκους να παραδωθούν αλλά μάταια. Έτσι αναγκάστηκε να επιστρέψει άπραγος. Τις προσπάθειες για ανάκτηση της Κομητείας συνέχισε ο αδελφός του Αντώνιος το 1482. Ο Λεονάρδος πέθανε γύρω στο 1499.
Οικογένεια και απόγονοι
Από τον πρώτο γάμο του με τη Μίλιτσα Μπράνκοβιτς, κόρη του Λάζαρ Δεσπότη της Σερβίας και της Ελένης Παλαιολογίνας, κόρης του Θωμά δεσπότη του Μωρέως, απέκτησε τέκνο:
Από τον δεύτερο γάμο του με τη Φραγκίσκη Μαρτζάνο, ανιψιάς του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης, απέκτησε μία θυγατέρα:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παλατινοί κόμητες της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου Κατηγορία:Δεσπότες της Ηπείρου Κατηγορία:Οικογένεια Τόκκο
Γκοτζίλα (ταινία, 2014)
Το Γκοτζίλα (αγγλικά:Godzilla) είναι μια αμερικανική ταινία του 2014 σε σκηνοθεσία του Γκάρεθ Έντουαρντς. Είναι μια επανεκκίνηση της σειράς Γκοντζίλα της Toho και είναι η 30η ταινία στο franchise του Godzilla. Είναι η πρώτη ταινία στο MonsterVerse της Legendary και η δεύτερη ταινία Godzilla που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου από ένα στούντιο του Χόλιγουντ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Άαρον Τέιλορ-Τζόνσον, Κεν Γουατανάμπι, Ελίζαμπεθ Όλσεν, Ζυλιέτ Μπινός, Σάλι Χόκινς, Ντείβιντ Στραθαίρν και Μπράιαν Κράνστον. Στην ταινία, ένας στρατιώτης, ο οποίος προσπαθεί να επιστρέψει στην οικογένειά του, πιάνεται στη διαμάχη μιας αρχαίας αντιπαλότητας μεταξύ του Γκοντζίλα και δύο παρασιτικών τεράτων γνωστών ως MUTO.
Το έργο ξεκίνησε ως ταινία μικρού μήκους σε IMAX μορφή το 2004, αλλά μεταφέρθηκε στο Legendary το 2009 για να αναπτυχθεί ξανά ως ταινία μεγάλου μήκους. Η ταινία ανακοινώθηκε επίσημα τον Μάρτιο του 2010, ενώ ο Γκάρεθ Έντουαρντς ανακοινώθηκε ως σκηνοθέτης τον Ιανουάριο του 2011.Τα κύρια γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάρτιο του 2013 στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και έληξαν τον Ιούλιο του 2013.
Το Godzilla κυκλοφόρησε θεατρικά στις 16 Μαΐου 2014 κι έλαβε κυρίως θετικά σχόλια, με επαίνους για την σκηνοθεσία της ταινίας, τα οπτικά εφέ, το μουσικό σκορ, την κινηματογραφία, τον σεβασμό στο αρχικό υλικό και την ερμηνεία του Μπράιαν Κράνστον, αλλά η χρονική παρουσία του Godzilla στην ταινία και η έλλειψη ανάπτυξης χαρακτήρων της επικρίθηκαν. Η ταινία θεωρήθηκε εισπρακτική επιτυχία στο box office, με κέρδη 529 εκατομμυρίων δολαρίων παγκοσμίως σε σύγκριση με τον προϋπολογισμό παραγωγής τη ταινίας που ήταν 160 εκατομμυρίων δολάρια και κόστος εκτύπωσης και διαφήμισης 100 εκατομμύρια δολάρια και νεκρό σημείο 380 εκατομμυρίων δολαρίων. Η επιτυχία της ταινίας ώθησε την Toho να γυρίσει μια δική της ταινία-επανεκκίνηση με τον Γκοντζίλα και η Legendary να προχωρήσει σε ταινίες-συνέχειες, με το Γκοτζίλα ΙΙ: Ο βασιλιάς των τεράτων, που κυκλοφόρησε στις 31 Μαΐου 2019, και το Godzilla vs. Kong, που κυκλοφόρησε στις 31 Μαρτίου 2021.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες καταστροφής Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Godzilla (ταινίες) Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αποκαλυπτικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιαπωνία Κατηγορία:Reboots ταινιών Κατηγορία:MonsterVerse Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Αρτιοδάκτυλα
Τα αρτιοδάκτυλα (Artiodactyla) είναι μια τάξη οπληφόρων θηλαστικών, που περιλαμβάνουν τις οικογένειες: Καμηλίδες, Βοοειδή, Καμηλοπαρδαλίδες, Ελαφίδες και Ιπποταμίδες.
Σε αντίθεση με τα Περισσοδάκτυλα οπληφόρα χαρακτηρίζονται από άρτιο αριθμό δακτύλων στις οπλές, συνήθως δύο ή τέσσερα. Είναι μεγαλόσωμα φυτοφάγα ζώα και εκπροσωπούνται σήμερα από έναν μικρό αριθμό ειδών. Υπάρχουν περίπου 220 είδη αρτιοδάκτυλων περιλαμβάνοντας τα γουρούνια, τα πέκαρι, τα ελάφια, τις φάλαινες, τα λάμα, τους τράγουλους, τις καμηλοπαρδάλεις, τις αντιλόπες, τα πρόβατα, τις κατσίκες, τους ιπποπόταμους και τις καμήλες.
Μίλγουολ ΦΚ
thumb|128px|Παλαιό λογότυπο Η Μίλγουολ ΦΚ (αγγλικά: Millwall F.C.) είναι αγγλικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το νοτιοανατολικό Λονδίνο. Ιδρύθηκε το 1885 ως Μίλγουολ Ρόβερς (Millwall Rovers) και έδρα της είναι το στάδιο Δε Νιού Ντεν (The New Den).
Διακρίσεις
Η Μεγαλύτερη επιτυχία της ομάδας ήταν η παρουσία της στον τελικό στο Κύπελλο Αγγλίας το 2004, όπου έχασε από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 3-0. Έτσι, η Μίλγουολ αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στο Κύπελλο Ουέφα της επόμενης περιόδου. Παλιότερα έχει αγωνιστεί για αρκετά χρόνια στην κορυφαία κατηγορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου.
Οπαδοί και χουλιγκανισμός
Η Μίλγουολ σε σχέση με το μέγεθός της έχει πολλούς και πιστούς οπαδούς που την ακολουθούν παντού. Δυστυχώς όμως το όνομα της ομάδας έχει συσχετιστεί με την μακρά ιστορία του χουλιγκανισμού στο αγγλικό ποδόσφαιρο.
Αντιπαλότητες
Η παλαιότερη όμως και πιό βαθιά ριζωμένη αντιπαλότητα είναι με τη Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ. Οι δύο ομάδες εδρεύουν σε γειτονικές περιοχές και σχετίζονται ιστορικά με ανταγωνίστριες εταιρίες σιδηρουργίας-ναυπηγείας. Επίσης κατά τη διάρκεια της Γενικής Απεργίας του 1926, οι εργαζόμενοι σε εταιρίες στο Άιλ οβ Ντογκζ, οι οποίοι σχετίζονται με τη Μίλγουολ, αρνούνται να απεργήσουν, βαθαίνοντας έτσι την έχθρα ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα. Η βιομηχανική φύσης ρήξη επαναλαμβάνεται κατά τις ανεπίσημες απεργίες του 1946-1949 στο λιμάνι του Λονδίνου, με τις αποβάθρες του Σάρι που σχετίζονται με τη Μίλγουολ να αρνούνται να απεργήσουν. Ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις δύο ομάδες είναι από τους πλέον κακόφημους σε παγκόσμιο επίπεδο και συνοδεύεται συχνά από επεισόδια εκτεταμένης βίας. Ομολογουμένως όχι πλέον τόσο όσο στο παρελθὀν. Ο σύλλογος άλλαξε όνομα στο Λονδίνο FC το 2015.
Αθανάσιος Παπούλης
Ο Αθανάσιος Παπούλης (1921 – 25 Απριλίου 2002) ήταν Έλληνας μηχανικός και μαθηματικός στα εφαρμοσμένα μαθηματικά.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1921. Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνιας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έπειτα συνέχισε τις σπουδές του στο Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, όπου και δίδαξε από το 1952 έως το 1994. Υπήρξε επισκέπτης καθηγητής σε μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και ήταν επίτιμος διδάκτορας στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ως ερευνητής ασχολήθηκε με την ανάλυση σημάτων, τις επικοινωνίες, τη θεωρία σημάτων και τη θεωρία συστημάτων.
Πέθανε στις 25 Απριλίου του 2002 και σε ηλικία 81 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Έλληνες ηλεκτρολόγοι μηχανικοί Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Αναθεωρητικό Δικαστήριο για την Προστασία των Δεδομένων
Το Αναθεωρητικό Δικαστήριο για την Προστασία των Δεδομένων (DPRC) είναι ενα τριμελες δικαστικό συμβούλιο, το οποίο συστάθηκε με το εκτελεστικό διάταγμα 14086, το οποίο θα εκδικάζει προσφυγές που γίνονται κατά των αποφάσεων του Υπεύθυνου Προστασίας Πολιτικών Ελευθεριών του Γραφείου του Διευθυντή Εθνικής Πληροφορίας, όπως περιγράφεται από το Πλαίσιο προστασίας δεδομένων ΕΕ-ΗΠΑ. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται από το DPRC θα ειναι δεσμευτικές
Τζοργκόβανκα Ταμπάκοβιτς
Η Τζοργκόβανκα Ταμπάκοβιτς (σερβικά : Јоргованка Табаковић) (γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου 1960 στην Βουκίτρν, Γιουγκοσλαβία) είναι οικονομολόγος, πολιτικός, η αντιπρόεδρος του Σερβικού Προοδευτικού κόμματος και διοικητής της εθνικής τράπεζας της Σερβίας.
Βιογραφία
Η Ταμπάκοβιτς σπούδασε οικονομολόγος και απέκτησε διδακτορικό στα οικονομικά από το Πανεπιστήμιο του Νόβισαντ. Το 1992 εκπροσώπησε στο Κοινοβούλιο το Σερβικό Ριζοσπαστικό κόμμα και. Μετά τις εκλογές του 1997 το Ριζοσπαστικό κόμμα προσχώρησε σε μια νέα κυβέρνηση της Σερβίας, το 1998, με το Σοσιαλιστικό κόμμα της Σερβίας. Την ίδια χρονιά η Ταμπάκοβιτς έγινε "Υπουργός ιδιοκτησίας και οικονομικής μεταρρύθμισης".
Τον Μάιο του 2008 στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές επανεξελέγη ως μέλος του Κοινοβουλίου. Τον Σεπτέμβριο του 2008 μετά τη διάσπαση του κόμματος προσχώρησε το Σερβικό Προοδευτικό κόμμα με επικεφαλής του τον Τόμισλαβ Νίκολιτς.
Μετά την παραίτηση του διοικητή της εθνικής τράπεζας της Σερβίας, Σόσκιτς, ο Πρόεδρος της Σερβίας Τόμισλαβ Νίκολιτς πρότεινε στην Ταμπάκοβιτς στη θέση, και εκλέχτηκε ως διοικητής της εθνικής τράπεζας της Σερβίας στις 6 Αυγούστου 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι υπουργοί Κατηγορία:Σέρβοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας
Κατάλογος αεροδρομίων στην Αυστρία
Αεροδρόμια
Τα ονόματα με έντονη γραφή αναφέρονται σε αεροδρόμια που εξυπηρετούν αεροπορικές εταιρείες μεταφοράς εμπορευμάτων (και επιβατών).
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεταφορές στην Αυστρία Κατηγορία:Κατάλογοι αεροδρομίων και αεροπορικών εταιρειών
Ετεροσεξισμός
Ο ετεροσεξισμός είναι το επιχείρημα πως η ετεροφυλοφιλική σεξουαλική δραστηριότητα είναι ο μόνος σωστός ή ηθικός τρόπος σεξουαλικής συμπεριφοράς, ενώ χρησιμοποιείται επίσης για να αναφερθεί στα αποτελέσματα αυτής της πολιτισμικής ιδεολογίας. Επίσης, έχει προταθεί ο όρος «ετεροσεξουαλισμός» για να σημαίνει βασικά το ίδιο πράγμα.
Ο ετεροσεξισμός μπορεί να φανερώνεται με λιγότερο σκόπιμους τρόπους στην καθημερινότητα. Για παράδειγμα, όταν μια γυναίκα βγαίνει ραντεβού, πολλοί θα τη ρωτήσουν: «Ποιο είναι το όνομά του;» ή «Είναι όμορφος;», υποθέτοντας πως πρόκειται για ετεροφυλοφιλικό ραντεβού. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι που θεωρούν αυτονόητο πως μια γυναίκα θα κάνει ερωτικό ραντεβού με άνδρα, μπορεί να μην αντιτίθενται στα ραντεβού μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου.
Ο όρος αυτός έχει προταθεί ως εναλλακτικός στην ομοφοβία, εν μέρει γιατί χρησιμοποιεί μια παράλληλη δομή στον σεξισμό ή τον ρατσισμό. Αυτή η παράλληλη προσέγγιση, ωστόσο, είναι λογικά ελαττωματική, καθώς η κυριολεκτική σημασία της λέξης θα έπρεπε επομένως να ήταν «μια πίστη ότι ένας τύπος ετεροφυλοφιλίας είναι έμφυτα “καλύτερος” από έναν άλλο τύπο ετεροφυλοφιλίας». Μια πραγματικά παράλληλη δομή μπορεί να βρεθεί στον όρο «σεξουαλισμός».
Δεν θα έπρεπε να υπάρξει σύγχυση μεταξύ του ετεροσεξισμού και του σημασιολογικά ακριβέστερου ετεροκεντρισμού, που είναι μια (συχνά υποσυνείδητη) υπόθεση πως «όλοι είναι ετεροφυλόφιλοι μέχρι για κάποιους να αποδειχθεί το αντίθετο». Στην Queer theory (ΛΟΑΤ και φεμινιστική θεωρία), ο όρος ετεροσεξισμός είναι στενά συγγενής με την ετεροκανονικότητα.
Πηγές
Κατηγορία:Ομοφοβία Κατηγορία:Διάκριση εις βάρος ΛΟΑΤ ατόμων Κατηγορία:Σεξισμός Κατηγορία:Transgender Κατηγορία:Σεξουαλικός προσανατολισμός και κοινωνία Κατηγορία:Ετεροφυλοφιλία
NGC 3300
Ο NGC 3300 είναι φακοειδής γαλαξίας LINER στον αστερισμό Λέοντα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 19 Μαρτίου 1784.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Λέων (αστερισμός) 3300 31472 05766 Κατηγορία:Γαλαξίες LINER
Μενίδι (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Μενίδι μπορεί να αναφέρονται:
Δανάη Μουρατίδη
Καριέρα
Έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς, στις οποίες βρέθηκε από πολύ μικρή ηλικία. Από πολύ νωρίς αποτέλεσε μόνιμο στέλεχος της ομάδας κορασίδων που συμμετείχε στο αντίστοιχο πρωτάθλημα ΕΣΠΕΔΑ. Το ντεμπούτο της με την πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού το έκανε αρκετά νωρίτερα από το αναμενόμενο και συγκεκριμένα στις 18 Ιανουαρίου του 2011 όταν (όντας μόλις 15 ετών) αναγκάστηκε έπειτα από απόφαση του τότε προπονητή της ομάδας Γιάννη Νικολάκη, να προωθηθεί στην πρώτη ομάδα προκειμένου να καλύψει το κενό της βασικής πασαδόρου του Ολυμπιακού, της Σέρβας Μάγια Ογκνιένοβιτς, στο εντός έδρας ματς με αντίπαλο τον Πανιώνιο.
Η Δανάη Μουρατίδη κατέκτησε με την ομάδα κορασίδων του Ολυμπιακού το αντίστοιχο πρωτάθλημα ΕΣΠΕΔΑ Κορασίδων του 2011, ενώ οι πολύ καλές της εμφανίσεις τη βοήθησαν να προωθηθεί στην ομάδα των Νεανίδων του Πειραικού συλλόγου. Η πρώτη της χρονιά στις Νεανίδες του Ολυμπιακού ήταν άκρως επιτυχημένη καθώς η ομάδα του Πειραιά κατάφερε να φτάσει στην κατάκτηση του αντίστοιχου ελληνικού πρωταθλήματος Νεανίδων για το 2012, με την ίδια τη Μουρατίδη να ανακηρύσσεται ως η καλύτερη πασαδόρος του τελικού. Παράλληλα, η Δανάη Μουρατίδη ήταν στέλεχος της ομάδας που κατέκτησε και το Κύπελλο Ελλάδος του 2012. Οι συνεχόμενα καλές εμφανίσεις της Δανάης Μουρατίδη κατά τη διάρκεια της αμέσως προηγούμενης διετούς παρουσίας της στον Ολυμπιακό, οδήγησαν στο να προωθηθεί στην πρώτη ομάδα του Πειραικού συλλόγου.
Το καλοκαίρι του 2013, ο Πανιώνιος κατέθεσε επίσημη πρόταση για την απόκτηση της Μουρατίδη, με την ομάδα του Πειραιά να την κάνει αποδεκτή καθώς λόγω της παρουσίας των πασαδόρων Στέλλας Χριστοδούλου και Αρετής Τέζα στο ρόστερ της ομάδας, η Δανάη Μουρατίδη πολύ δύσκολα θα έπαιρνε αρκετό χρόνο συμμετοχής στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού. Στις 18 Ιουλίου ο Πανιώνιος ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση της Μουρατίδη. Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης παραμένει μέχρι και σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών 1984-85
Το Κύπελλο Κυπελλούχων ομάδων Ευρώπης καλαθοσφαίρισης ανδρών της περιόδου 1984-85 ήταν η δέκατη ένατη κατά σειρά διασυλλογική διοργάνωση αυτού του θεσμού. Στον Τελικό της, που διεξήχθη στη γαλλική πόλη Γκρενόμπλ, αναμετρήθηκαν η ισπανική Μπαρτσελόνα (η οποία είχε αποτύχει ένα χρόνο πριν στον Τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών) με τη Ζαλγκίρις του Κάουνας της σημερινής Λιθουανίας.
Στα ημιτελικά είχαν φθάσει η Βιλερμπάν (ASVEL Villeurbanne) και η Σαραγόσα (CAI Zaragoza) που αποδείχθηκαν ισάξιες των αντιπάλων τους, αλλά αποκλείσθηκαν στις λεπτομέρειες.
Στους προημιτελικούς την πρόκριση έχασαν η αυστριακή Βιένα UBSC, ο ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, η Χαποέλ Τελ Αβίβ και η Καζέρτα (Indesit Caserta).
1ος γύρος (Προκριματική φάση)
Έγιναν έξι διπλές αναμετρήσεις που οδήγησαν εκτός της συνέχειας τις Κότκα KTP Τίοβαεν Παλόιλιγιατ (Φινλανδία), Καρσίγιακα Ιζμίρ, Φόλκερκ Φέρι (Ηνωμένο Βασίλειο), Τσέπελ SC (Ουγγαρία), ΑΠΟΕΛ και Μακάμπι Βρυξελλών (Brussel Atomics).
2ος γύρος (Φάση των 12)
Εδώ, το παιχνίδι έχασαν έξι ακόμη σύλλογοι: Οι Άλβικ Στοκχόλμης, Χαακσμπέργκεν Τονέγκο/Χατράνς (Ολλανδία), Όστραβα Νόβα Χουτ TJ (Τσεχοσλοβακία), Μπόσνα Σαράγεβο, Σπαρτάκ Πλάμα Πλέβεν BC (Βουλγαρία), Έτσελα Έτελμπρυκ (Λουξεμβούργο).
Τελικός
Έτσι, οι καταλανοί έφθασαν στην πρώτη τους κατάκτηση στη διοργάνωση, μετά από αρκετές ανεπιτυχείς προσπάθειες.
Οι συνθέσεις.
Βούρλα Ροδόπης
Τα Βούρλα είναι μικρό ορεινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης, το οποίο βρίσκεται προς τα όρια της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και τα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Έβρου. Είναι χτισμένο στις πλαγιές του όρους Σάπκα σε υψόμετρο 500 μέτρα, σε απόσταση 36 χλμ. ΒΑ. από τη Φιλλύρα (έδρα του δήμου), 58 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Κομοτηνή και περίπου 5 χλμ. Δ. από τον Κέχρο. Πολιτισμικά, όπως και όλα του Κέχρου, ανήκει στα Πομακοχώρια της Ροδόπης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κέχρου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη τοπική κοινότητα Κέχρου που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Κέχρου του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 30 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Λουξεμβούργο (πόλη)
Η πόλη του Λουξεμβούργου (λουξεμβουργιανά: Lëtzebuerg, γαλλικά: Luxembourg, γερμανικά: Luxemburg) είναι πρωτεύουσα του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου. Η ιστορία της πόλης ξεκινά το 963, όταν ο κόμης Ζίγκφρηντ των Αρδεννών χτίζει το πρώτο κάστρο με το όνομα Lucilinburhuc (=μικρό κάστρο) πάνω στον βράχο του Μποκ. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας της η πόλη άλλαξε πολλές φορές χέρια: Φράγκοι, Ολλανδοί, Ισπανοί, Αυστριακοί, Πρώσοι και Γάλλοι πέρασαν και άφησαν το αποτύπωμά τους.
Στην παγκόσμια έρευνα Μέρσερ ανάμεσα σε 221 πόλεις, το Λουξεμβούργο ήταν πρώτο στη προσωπική ασφάλεια και 19ο στη ποιότητα ζωής. Το 2011 είχε το δεύτερο μεγαλύτερο ΑΕΠ κατά κεφαλήν στο κόσμο, στα 80.119 δολάρια (ΜΑΔ).
Η πόλη σήμερα έχει 114.000 κατοίκους (σχεδόν 160.000 με τα περίχωρα), το 70% των οποίων είναι αλλοδαποί. Βρίσκεται στη συμβολή των ποταμών Αλζέτ (Alzette/Uelzecht) και Πετρύς (Pétrusse/Péitruss). Αποτελεί το διοικητικό και οικονομικό κέντρο του κρατιδίου. Στο Λουξεμβούργο βρίσκονται οι έδρες του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και η διοικητική έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υπηρεσίες διαθέτει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Πολιτισμός
Παρά το συγκριτικά μικρό μέγεθός της, η πόλη διαθέτει πολλά αξιόλογα μουσεία : το πρόσφατα ανακαινισμένο Εθνικό Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης (MNHA), το Μουσείο Ιστορίας της Πόλης, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Μέγα Δούκα Ιωάννη (Mudam) και το Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας (NMHN). Εκτός από τις δύο κύριες αίθουσες, το Μεγάλο Θέατρο του Λουξεμβούργου και το Θέατρο των Καπουτσίνων, υπάρχει μια εντυπωσιακή αίθουσα συναυλιών, η Φιλαρμονία. Η πόλη του Λουξεμβούργου επίσης φημίζεται για την μεγάλη ποικιλία από εστιατόρια και κουζίνες, μεταξύ των οποίων τέσσερα έχουν βραβευθεί με αστέρια Μισελέν (11 σε όλη τη χώρα).
Αξιοθέατα
Η παλιά μεσαιωνική πόλη, που βρίσκεται σε ένα ψηλό οροπέδιο ανάμεσα στα δύο ποτάμια, περιβάλλεται από προάστια και βιομηχανίες. Στην παλιά πόλη σώζονται διάφορα τμήματα των οχυρώσεων από την ρωμαϊκή εποχή έως τον 17ο αι., ο καθεδρικός ναός της Παναγίας (17ος αι.), το δουκικό ανάκτορο (16ος αι.), κ.ά. Το ιστορικό μέρος της πόλης (Κλάουζεν και Γκρουντ/Γκρον) και η οχύρωσή της χαρακτηρίστηκαν το 1994 από την ΟΥΝΕΣΚΟ Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1979-1980
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1979-80 ξεκίνησε με τους αγώνες της πρώτης φάσης, τους οποίους διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες σύλλογοι των τοπικών πρωταθλημάτων. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ανέλαβε τη διοργάνωση από τη Β΄ φάση, στην οποία εντάχθηκαν και οι ομάδες της Β΄ Εθνικής, αλλά έγινε ξεχωριστή κλήρωση για τις ομάδες του βόρειου και του νότιου ομίλου, όπως και στην Γ΄ φάση (των 32), όπου μετείχαν και οι ομάδες της Α΄ Εθνικής. Από τη Δ΄ φαση (των 16) η κλήρωση έγινε πανελλήνια. Ο τελικός διεξήχθη στις 16 Ιουλίου 1980 στο Παναθηναϊκό Στάδιο, με αντιπάλους την ΑΕΚ και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Ολυμπιακός για τέταρτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Α΄ φάση
Την πρώτη φάση διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες ομάδες.
Πηγές
1980 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1979 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1980
Αγγελής Γοβιός
Ο Αγγελής Γοβιός ή Γοβγίνας (1780 - 28 Μαρτίου 1822) ήταν οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης, που διακρίθηκε για την αναδιοργάνωση του Αγώνα στην Εύβοια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1780 στη Λίμνη Ευβοίας. Το πραγματικό του επίθετο κατά την προφορική παράδοση ήταν Τζουτζάς η Τζοτζάς, που υπάρχει και σήμερα στη Λίμνη. Το Γοβιός ήταν παρατσούκλι.