cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αντίσταση του Πάντζσιρ
Αρχική επίθεση από τους αντιστασιακούς
Στις 20 Αυγούστου, μια ομάδα δυνάμεων κατά των Ταλιμπάν οργανώθηκε στην επαρχία Μπαγκλάν, με επικεφαλής τον Αμπντούλ Χαμίντ Ντάντγκαρ. Η ομάδα κατέλαβε περιοχές της επαρχίας Μπαγκλάν, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας περίπου 60 Ταλιμπάν. Το μεσημέρι, ανεπιβεβαίωτες αναφορές από το Πάντζσιρ και κάποια Ιρανικά ΜΜΕ, ανέφεραν ότι οι μάχες συνεχίζονται. Σύμφωνα με τον Σεντικουλάχ Σέτζου, πρώην μέλος των δυνάμεων Εθνικής Ασφάλειας του Αφγανιστάν, οι λόγοι για την απομάκρυνση των Ταλιμπάν από πόλεις της επαρχίας ήταν η οργή των κατοίκων απέναντι στην συμπεριφορά των Ταλιμπάν που οδήγησε σε τοπική εξέγερση. Συγκεκριμένα φαίνεται ότι οι Ταλιμπάν έκαναν ελέγχους σε σπίτια και παρενοχλούσαν τους ντόπιους για να δουν αν τηρούν τον Ισλαμικό νόμο, με τους κατοίκους να δηλώνουν ότι δεν χρειάζονται έλεγχο καθώς έτσι κι αλλιώς "είναι πολύ παραδοσιακοί και πιστοί μουσουλμάνοι". Ο πρώην διοικητής του Μπαγκλάν Αμπντούλ Ραχμάν δήλωσε ότι "όλοι οι άνθρωποι της κοιλάδας ξεσηκώθηκαν εναντίον των Ταλιμπάν" και ότι "δεν φοβούνται τους Ταλιμπάν." Στις 20 Αυγούστου, αναφέρθηκε ότι οι αντιστασιακοί, με επικεφαλής τον Αμπντούλ Χαμίντ Ντάντγκαρ, είχαν ανακαταλάβει την πόλη Ανταράμπ, αν και οι Ταλιμπάν δεν το επιβεβαίωσαν.
Μια πηγή εντός του Μετώπου Εθνικής Αντίστασης επιβεβαίωσε ότι θα συνεχιστούν οι επιχειρήσεις στην επαρχία Μπαγκλάν και δήλωσε ότι σχεδίαζαν να καταλάβουν έναν βόρειο αυτοκινητόδρομο που θα τους επέτρεπε να συνδεθούν με το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν. Οι λογαριασμοί των Ταλιμπάν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χαρακτήρισαν την αντεπίθεση «προδοσία», καθώς είχαν προσφερθεί αμνηστία από τους Ταλιμπάν.
Πρόσκαιρη εκεχειρία
Στις 22 Αυγούστου 2021, η ρωσική πρεσβεία στο Αφγανιστάν φέρεται να κλήθηκε από έναν εκπρόσωπο των Ταλιμπάν να επικοινωνήσει με τους ηγέτες που εδρεύουν στο Πάντζσιρ για πιθανή διαμεσολάβηση. Εν τω μεταξύ, ο εκπρόσωπος της αντίστασης Αλί Μαϊσάμ Ναζάρι ενημέρωσε ότι το κίνημα και ο ηγέτης του Αχμάντ Μασούντ θα προτιμούσαν μια ειρηνική επίλυση της σύγκρουσης, υπό τον όρο ότι η μελλοντική κυβέρνηση θα εφαρμόσει ένα σύστημα "αποκέντρωσης" και "ίσων δικαιωμάτων" σε όλη τη χώρα. Στις 23 Αυγούστου 2021, ο εκπρόσωπος των Ταλιμπάν Ζαμπιχουλάχ Μουτζαχίντ δήλωσε ότι παρόλο που αποστέλλονται μαχητές στο Πάντζσιρ, υπάρχει επιθυμία να τερματιστεί ειρηνικά η σύγκρουση.
Στις 26 Αυγούστου 2021, ανακοινώθηκε κατάπαυση του πυρός με τους Ταλιμπάν και τους αντιστασιακούς να αρχίζουν συνομιλίες. Ο εκπρόσωπος των Ταλιμπάν Ζαμπιχουλάχ Μουτζαχίντ δήλωσε ότι είναι "80% σίγουρος για εύρεση ειρηνικής λύσης στην κοιλάδα Παντζσίρ". Παρόλη την εκεχειρία, Στις 26 Αυγούστου φαίνεται να ξέσπασαν σοβαρές μάχες μεταξύ των αντιστασιακών και των Ταλιμπάν. Περισσότεροι από 200 μαχητές των Ταλιμπάν εκδιώχθηκαν από την κοιλάδα του Πάντζσιρ και μερικοί αιχμαλωτίστηκαν, ενώ οι αντιστασιακοί κατέλαβαν και άλλες περιοχές. Στις 29 Αυγούστου 2021, εκπρόσωποι των αντιστασιακών δήλωσαν ότι οι Ταλιμπάν έχουν σταματήσει τις προσπάθειες να εισέλθουν στο Πάντσιρ, διαψεύδοντας τις πληροφορίες που έδωσε ο Ανααμουλάχ Σαμανγκάνι, μέλος της Πολιτιστικής Επιτροπής των Ταλιμπάν.
Στις 29 Αυγούστου 2021, έκλεισαν οι υπηρεσίες διαδικτύου και τηλεπικοινωνιών σε όλη την επαρχία του Πάντζσιρ κατόπιν εντολής των Ταλιμπάν. Στις 30 Αυγούστου 2021, αντιστασιακοί έστησαν ενέδρα σε μαχητές των Ταλιμπάν που προσπάθησαν να εισβάλουν στο Πάντζιρ από το Ανταράμπ. Στις 31 Αυγούστου 2021, οι Ταλιμπάν άρχισαν επίθεση εναντίον του Μετώπου Εθνικής Αντίστασης στις επαρχίες Μπαγκλάν, Παντζσίρ και Παρβάν. Πηγές από τους αντιστασιακούς, ισχυρίστηκαν ότι η επίθεση έγινε από μέλη της Αλ Κάιντα, μια δήλωση που στηρίζεται σε βίντεο στα οποία ακούστηκαν μαχητές να μιλούν γλώσσες όπως τα αραβικά.
Την 1η Σεπτεμβρίου 2021, αναφέρθηκε ότι οι συνομιλίες για κατάπαυση του πυρός απέτυχαν.
Επακόλουθα της λήξης της εκεχειρίας
]] Την 1η Σεπτεμβρίου 2021, ο Μουλά Αμίρ Χαν Μοτάκι, επικεφαλής της "επιτροπής για την καθοδήγηση και την ενθάρρυνση των Ταλιμπάν", δήλωσε μέσω ενός ηχητικού μηνύματος στο twitter προς τους πολίτες του Πάντζσiρ, ότι έγιναν προσπάθειες να βρεθεί ειρηνική λύση όμως «δυστυχώς όλα ήταν μάταια». Έριξε το φταίξιμο στην ηγεσία των αντιστασιακών στο Πάντζσιρ, λέγοντας ότι υπάρχουν ακόμα κάποιοι άνθρωποι στην κοιλάδα που «δεν θέλουν τα προβλήματα να λυθούν ειρηνικά». Συνέχισε λέγοντας ότι οι Ταλιμπάν επέλεξαν έναν γηγενή της επαρχίας ως επιθυμητό κυβερνήτη. Παρά το κλείσιμο του διαδικτύου από τους Ταλιμπάν, ο Φαχίμ Ντάστι, ένας εκ των εκπροσώπων των αντιστασιακών κατάφερε να δώσει μια συνέντευξη στο BBC Persian, στην οποία δήλωσε ότι οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν λόγω θεμελιώδους διαφοράς στόχων μεταξύ των δύο πλευρών.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2021, πηγές ισχυρίζονται ότι 13 μαχητές των Ταλιμπάν σκοτώθηκαν σε ενέδρα στην περιοχή Τσικρινόου. Παρόλο που η επίθεση είχε σταματήσει σε αυτό το σημείο, ένας εκπρόσωπος των Ταλιμπάν δήλωσε ότι η κοιλάδα ήταν περικυκλωμένη και από τις τέσσερις κατευθύνσεις και ότι η συνέχιση της αντίστασης «ήταν αδύνατη», καθώς και η περεταίρω διεκδίκηση εδαφικών κερδών από τους Ταλιμπάν. Εν τω μεταξύ, οι Ταλιμπάν ισχυρίστηκαν ότι κατέλαβαν την περιοχή Σοτούλ του Πάντζσιρ, αλλά δεν παρείχαν καμία απόδειξη για αυτόν τον ισχυρισμό. Οι αναλυτές έκριναν ότι οι Ταλιμπάν πιθανότατα είχαν προχωρήσει για μικρό χρονικό διάστημα προτού απωθηθούν ξανά. Ορισμένες μικροεπιθέσεις των Ταλιμπάν, φαίνεται να αποκρούστηκαν από τους αντιστασιακούς.
Προέλαση των Ταλιμπάν
Στις 5 Σεπτεμβρίου, και οι δύο πλευρές πέτυχαν κάποιες επιτυχίες, όμως οι Ταλιμπάν ήταν αυτοί που σημείωσαν σημαντική πρόοδο, καθώς επιβεβαιώθηκε ότι οι Ταλιμπάν είχαν καταλάβει δύο σημαντικές περιοχές (Ρούκχα και Παρυάν), με τον εκπρόσωπο του Εθνικού Μετώπου Αντίστασης Φαχίμ Ντάστι να σκοτώνεται στην μάχη. Οι Ταλιμπάν ισχυρίστηκαν επίσης ότι προχώρησαν στην πρωτεύουσα του Πανσισίρ, Μπαζάρακ. Ένας δημοσιογράφος των Times κατέθεσε ότι το μεγαλύτερο μέρος της κοιλάδας ήταν υπό τον έλεγχο των Ταλιμπάν. Στην διαμάχη φαίνεται να ενεπλάκησε και το Πακιστάν, στο πλευρό του Ισλαμικού Εμιράτου του Αφγανιστάν, καθώς υπάρχουν βάσιμοι ισχυρισμοί, ότι στις 5 Σεπτεμβρίου, η Πακιστανική Πολεμική Αεροπορία, βομβάρδισε στρατηγικές θέσεις των αντιστασιακών με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, για να ενισχυθεί η προέλαση των Ταλιμπάν.
Στις 6 Σεπτεμβρίου, μετά από μεγάλες απώλειες από τις συγκρούσεις στην περιοχή, οι Ταλιμπάν ισχυρίστηκαν ότι είχαν καταλάβει όλο το Πάντζσιρ, με τη σημαία του Ισλαμικού Εμιράτου του Αφγανιστάν να υψώνεται πράγματι στο κυβερνητικό γραφείο της πρωτεύουσας της επαρχίας, Μπαζάρακ. Το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης είχε ζητήσει κατάπαυση του πυρός, με τα περισσότερα μέλη του να έχουν βρει καταφύγιο στα βουνά. Ο Αχμάντ Μασούντ ισχυρίστηκε ότι βρίσκεται σε ασφαλή τοποθεσία, ενώ ο Αμρουλάχ Σαλέχ διέφυγε στο Τατζικιστάν. Το Εθνικό Μέτωπο Αντίστασης, υποστήριξε ότι οι μαχητές της αντίστασης εξακολουθούν να είναι παρόντες σε στρατηγικές θέσεις στην κοιλάδα, συνεχίζοντας τον αγώνα τους.
Δημοσιογράφοι των New York Times, μετέβησαν στην κοιλάδα του Πάντζσιρ στις 13 Σεπτεμβρίου (οπότε και τους επιτράπηκε η είσοδος) και ανέφεραν ότι οι μάχες έχουν σταματήσει ως επί τω πλείστον, καθώς οι Ταλιμπάν είχαν καταλάβει σχεδόν όλη την περιοχή και οι αντιστασιακοί είχαν μεταβεί σε απρόσιτα βουνά.
Στις 21 Σεπτεμβρίου, επιβεβαιώθηκε από έναν ειδικό του Αμερικανικό Υπουργείο Άμυνας, ότι ο Μασούντ και ο Σαλέχ βρίσκονται σε ασφαλείς τοποθεσίες στο Τατζικιστάν, όπου μετέβησαν λίγο μετά την κατάληψη της κοιλάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεμος στο Αφγανιστάν 2001 - 2021
Πάπας Αδριανός Α΄
Ο Πάπας Αδριανός Α΄ (Λατινικά: Hadrianus PP. I, Ιταλικά: Adriano I, Αγγλικά: Adrian I) (περ. 700 – 25 Δεκεμβρίου 795) ήταν ο επικεφαλής της Καθολικής Εκκλησίας από την 1η Φεβρουαρίου 772 μέχρι τον θάνατό του την 25η Δεκεμβρίου 795. Ήταν ο γιος ενός Ρωμαίου ευγενή, του Θεοδώρου.
Οι προσδοκίες του
Ο πάπας, του οποίου οι προσδοκίες είχαν μεγαλώσει, έπρεπε με κάποιες προσθήκες να συμπεριλάβει τον εαυτό του στο Δουκάτο της Ρώμης, την Εξαρχία της Ραβέννας ευρύτερα, όσο και στις κατακτήσεις στην Πεντάπολη. Ο πάπας εόρτασε την ευκαιρία κυκλοφορώντας το πρώτο παπικό νόμισμα, και αυτό ήταν ένα σημάδι για την κατεύθυνση που επρόκειτο να πάρει ο μεσαιωνικός παπισμός, καθώς επίσης δεν συνυπέγραφε πλέον τα έγγραφά του με τον Αυτοκράτορα της Ανατολής, αλλά με τον βασιλιά Καρλομάγνο, των Φράγκων.
Εσωτερική πολιτική
Ένα ακόμη σημάδι αυτών των νέων συνθηκών που επικρατούσαν στο Δουκάτο της Ρώμης, είναι η Domusculta Capracorum, μία κεντρική Ρωμαϊκή έπαυλη που ο Αδριανός Α΄ κατασκεύασε στα κτήματα που κληρονόμησε, με το δικαίωμα που απέκτησε από τις εξαγορές που έκανε με τους γείτονές του στην επαρχία βόρεια του Βηΐου (Veii). Η ύπαρξη της έπαυλης τεκμηριώθηκε από τη Βίβλο των Ποντιφίκων, αλλά η θέση της δεν ανακαλύφθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1960, όταν οι ανασκαφές έφεραν στο φως τα συντρίμμια της σε έναν προσεκτικά στρογγυλεμένο λόφο, που ήταν οριακά σε θέση να προσφέρει αυτοάμυνα, αλλά είχε την πλήρη επάρκεια μίας μικτής οικονομίας από σιτηρά, αμπέλια, ελιές, λαχανόκηπους και χοιροστάσιο, είχε ιδιωτικό αλευρόμυλο, σιδηρουργεία και πλακόστρωτους κλιβάνους. Μέχρι τις αρχές του 10ου αι. τα χωριά που ήταν έξω από την δικαιοδοσία των παπικών κτήσεων ήταν:
Εξωτερική πολιτική
Επειδή οι Λομβαρδοί έδειχναν πάντα σεβασμό προς τον πάπα και ήταν ανοιχτοί γενικότερα προς τον παπισμό, οι πάπες τους εμπιστεύονταν, αλλά είχαν επίσης ζητήσει τη συνδρομή από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία για να κρατήσουν αυτούς τους βάρβαρους υπό έλεγχο. Ο Αδριανός Α΄ συνέχισε αυτή την πολιτική, αλλά επειδή η Ανατολή δεν θα μπορούσε να του προσφέρει καμία άμεση ενίσχυση, ο Αδριανός Α΄ εξασφαλίστηκε με τους Φράγκους, για να αντισταθμίσει την ισχύ των Λομβαρδών.
270px|μικρογραφία|αριστερά|Ο [[Καρλομάγνος και ο πάπας Αδριανός Α΄.]]
Οι φιλικές σχέσεις μεταξύ του πάπα και του βασιλιά δεν διαταράχθηκαν από την θεολογική διαμάχη, που υπήρχε σχετικά με το προσκύνημα των εικόνων. Το 787, εγκρίθηκαν από τον πάπα Αδριανό Α΄ οι αποφάσεις της Β΄ Συνόδου της Νίκαιας (Ζ΄ Οικουμενικής), και για να τις επιβεβαιώσει αφόρισε τους εικονοκλάστες. Ωστόσο ο Καρλομάγνος, ο οποίος είχε λάβει τις αποφάσεις του Συμβουλίου σε μια κακή Λατινική τους μετάφραση, συμβουλεύτηκε τους θεολόγους του και το 792 έστειλε στον πάπα το Capitulare contra synodum, που απετέλεσε μια κρίσιμη απάντηση για ορισμένα αποσπάσματα, που υπήρχαν στις πράξεις της Συνόδου. Επίσης, έβαλε τους θεολόγους του, μεταξύ αυτών ήταν και ο Θεοδόλφος της Ορλεάνης, να συνθέσουν το πιο ολοκληρωμένο Libri Carolini. Ο πάπας Αδριανός Α΄ αντέδρασε με συνθηκολόγηση για την υπεράσπιση της Συνόδου. Το 794 μία σύνοδος πραγματοποιήθηκε στην Φρανκφούρτη, όπου συζήτησαν το θέμα, αλλά αρνήθηκαν να αποδεχτούν το Libri Carolini, καθώς και το ίδιο το περιεχόμενο της Ζ' Οικουμενικής Συνόδου, καταδικάζοντάς τα ως ακραίες μορφές της λατρείας των εικόνων.
Κατά το 787 ο Αδριανός Α΄ προήγαγε την επισκοπή της Αγγλικής μητρόπολης του Λίχφιλντ σε αρχιεπισκοπή, κατόπιν αιτήματος των Άγγλων επισκόπων και του βασιλιά Όφα της Μερκίας, για να εξισορροπήσει την εκκλησιαστική εξουσία στη χώρα μεταξύ των βασιλείων του Κεντ και της Μερκίας. Έτσι προήγαγε τον επίσκοπο του Λίχφιλντ, Χίγκμπερτ, σε αρχιεπίσκοπο, και στη συνέχεια το 788 του έστειλε το Πάλλιον.
Υστεροφημία
Μία επιτύμβια επιγραφή γραμμένη από τον Καρλομάγνο, όπου αποκαλεί τον Πάπα Αδριανό Α΄ ως "πατέρα", εξακολουθεί να υπάρχει στην πύλη της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό. Ο Αδριανός Α΄ αποκατάστησε μερικώς το αρχαίο υδραγωγείο της Ρώμης και ξαναέκτισε την Βασιλική της Σάντα Μαρία της Ελληνικής Σχολής στην Ρώμη, που διακοσμήθηκε από Έλληνες μοναχούς που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τους διωγμούς της εικονοκλασίας, και την Βασιλική του Αγίου Μάρκου, που βρίσκεται επίσης στη Ρώμη. Από τη στιγμή του θανάτου του στην ηλικία των 95 ετών, με 23-ετή θητεία ήταν ο μακροβιότερος πάπας στην ιστορία της Καθολικής Εκκλησίας, μέχρι που ξεπεράστηκε από την 24-ετή θητεία του Πάπα Πίου ΣΤ΄ στα τέλη του 18ου αιώνα. Μόνο τρεις ακόμη πάπες έχουν θητεύσει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από τότε:
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 8ου αιώνα Κατηγορία:8ος αιώνας
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου Νέων 2005-06
πρωταθλητής Skoda Ξάνθη
Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου Νέων
Καθεδρικός ναός του Αγίου Πνεύματος (Μινσκ)
μικρογραφία| Ο καθεδρικός ναός Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Πνεύματος (Кафедральны сабор Сашэсця Святога Духа) στο Μινσκ της Λευκορωσίας είναι αφιερωμένος στο Άγιο Πνεύμα. Είναι ο κεντρικός καθεδρικός ναός της Λευκορωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο ναός είναι κατασκευασμένος σε στυλ μπαρόκ και διαθέτει τρία κλίτη.
Περισσότερες λεπτομέρειες
Υπάρχει επίσης ένας Ρωμαιοκαθολικός Καθεδρικός Ναός στο Μινσκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκκλησίες στη Λευκορωσία Κατηγορία:Αξιοθέατα στη Λευκορωσία Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στη Λευκορωσία
Episode 2 (Twin Peaks)
O Ύποπτος Κόσμος Του Τουίν Πικς ασχολείται με την έρευνα της δολοφονίας της μαθήτριας Λόρα Πάλμερ (Σέριλ Λί), στην μικρή επαρχιακή περιοχή της πολιτείας της Ουάσινγκτον από την οποία πήρε το όνομά της και η σειρά. Σε αυτό το επεισόδιο ο ερευνητής του FBI Ντέιλ Κούπερ (ΜακΛάχλαν) λέει στον Σερίφη Τρούμαν και τους αστυνομικούς μια νέα μέθοδο περιορισμού του αριθμού των υπόπτων για τη δολοφονία της Πάλμερ. Στο μεταξύ, ο κυνικός συνάδελφος του Κούπερ, Άλμπερτ Ρόζενφιλντ φτάνει στην πόλη και ο Κούπερ έχει ένα παράξενο όνειρο που ανεβάζει την έρευνα σε νέο επίπεδο.
Το “Επεισόδιο 2” πρώτα αναμεταδόθηκε στις 19 Απριλίου, 1990, στο κανάλι ABC και είχε κοινό του 19.2 εκατομμυρίων νοικοκυριών στις Ηνωμένες Πολιτείες, το οποίο ισοδυναμεί με 21% του διαθέσιμου κοινού. Το “Επεισόδιο 2” έχει γινει αρεστό στο κοινό από την πρώτη του αναμετάδοση και θεωρείται από τους κριτικούς ως πρωτοποριακό επεισόδιο τηλεόρασης. Από τότε έχει επηρεάσει και έχει γίνει παροδία από πολλαπλές μεταγενέστερες σειρές. Οι ακαδημαϊκές αναγνώσεις του επεισοδίου έχουν επισημάνει την απεικόνισή του για την ευρετική, a priori γνώση και τις σεξουαλικές απόψεις των ενεργειών πολλών χαρακτήρων.
Ιστορικό
Η μικρή φανταστική πόλη Twin Peaks της Ουάσιγκτον έχει συγκλονιστεί από τη δολοφονία της μαθήτριας Λόρα Πάλμερ και την απόπειρα δολοφονίας του συμμαθητή της Ρονέτ Παλάσκι. Ο ειδικός πράκτορας του Ομοσπονδιακού Γραφείου Ερευνών Ντέιλ Κούπερ έρχεται στην πόλη για να ερευνήσει και η αρχική καχυποψία έχει πέσει στον φίλο του Πάλμερ Μπόμπι Μπριγκς και στον άντρα με τον οποίο απάτησε τον Μπριγκς, Τζέιμς Χάρλεϊ. Ωστόσο, άλλοι κάτοικοι της πόλης έχουν τις δικές τους υποψίες: ο βίαιος οδηγός φορτηγών που ασχολείται με τα ναρκωτικά Λέο Τζόνσον θεωρείται πιθανός ύποπτος.
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
1723 Κλέμολα
Ο Κλέμολα (Klemola) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,965. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή της ερασιτέχνιδας αστρονόμου Ίργια Κλέμολα (Irja Klemola) από το Τούρκου και του Αμερικανού αστρονόμου Άρνολντ Ρ. Κλέμολα (Arnold Richard Klemola) του Αστεροσκοπείου Λικ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κλέμολα εκτιμάται σε 31,30 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,171 ± 0,022. Ο Κλέμολα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες 15 λεπτά και 16 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κλεμολα
Ίχνη βάδισης στον Τράχηλο
μικρογραφία| Τα ίχνη βάδισης του Τραχήλου είναι απολιθωμένα ίχνη που βρέθηκαν σε ιζηματογενή πετρώματα στον Τράχηλο, κοντά στο Καστέλι Κισάμου, στη Δυτική Κρήτη. Τα ίχνη χρονολογούνται από 5,7 με 6 εκατομμύρια χρόνια πριν, στο Μειόκαινο. Θεωρείται ότι τα άφησαν δίποδα όντα, πιθανόν του κλάδου των ανθρωπίνων.
Ανακάλυψη και χαρακτηριστικά
Το καλοκαίρι του 2002, ο παλαιοντολόγος Γκέραρντ Ντάριουζ Γκιερλίνσκι από το Πολωνικό Γεωλογικό Ινστιτούτο (Państwowy Instytut Geologiczny) πέρασε τις διακοπές του στο νομό Χανίων στη δυτική Κρήτη. Ανακάλυψε στη βόρεια ακτή κοντά στον Τράχηλο, 700 μέτρα δυτικά του λιμανιού της Κισσάμου, ασυνήθιστα επιμήκη κοίλα σχήματα σε μια πλάκα βράχου κοντά στο νερό. Αναγνώρισε απολιθωμένα ίχνη σε αυτά, ακόμα κι αν δεν είχε συνειδητοποιήσει ακόμη ποιο πλάσμα έμειναν. Ο Γκιερλίνσκι τεκμηρίωσε τα εντυπώματα φωτογραφικά και κατέγραψε τις συντεταγμένες του τόπου όπου βρέθηκαν.
Μετά από μια δεύτερη επιτόπια επίσκεψη το 2010, ο Γκέραρντ Γκιερλίνσκι και οι συνάδελφοί του Γκζέγκοζ Νιεντβιέντζκι και Αντρέι Μποτσζαρόβσκι σκέφτηκαν ότι τα αποτυπώματα στον Τράχηλο θα μπορούσαν να προέρχονται από ένα όρθιο πρωτεύον, ίσως ένα πρώιμο ανθρωπίνο. Μετά τον καθαρισμό και την καταγραφή της επιφάνειας της πλάκας βράχου το Νοέμβριο του 2010, δημιούργησαν μια διεθνή ομάδα ερευνητών για τη διερεύνηση του χώρου υπό την καθοδήγηση του παλαιοντολόγου Περ Έρικ Άλμπεργκ από το Σουηδικό Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Σε μια περιοχή 4 μ² βρέθηκαν περισσότερα από 50 κοίλα εντυπώματα. Η πλάκα βράχου σαρώθηκε με έναν σαρωτή λέιζερ σε απόσταση πέντε εκατοστών και δημιουργήθηκε μια τρισδιάστατη εικόνα των εντυπώσεων. Μεμονωμένα ίχνη εντυπώσεων με καουτσούκ σιλικόνης. 28 από τις κοίλες μορφές μπορούσαν να αναγνωριστούν αξιόπιστα ως ίχνη.
Χρονολόγηση
μικρογραφία| Σύμφωνα με τις έρευνες που διεξάγονται, τα παράκτια βράχια του Τραχήλου στη λεκάνη Πλατάνου παρουσιάζουν μια σειρά από επίπεδα θαλάσσια ανθρακικά πετρώματα και γη διατομών από το σχηματισμό Ρόκας από το Ανώτερο Μειόκαινο, μια τοπική ανάπτυξη της ομάδας Βρυσών. Πάνω από αυτά τα θαλάσσια πετρώματα βρίσκονται χονδρόκοκκα ιζηματογενή πετρώματα της ομάδας του Ελληνικού. Αυτά τα λεγόμενα λατυποπαγή χρονολογούνται περίπου 5,6 έως 5,3 εκατομμύρια χρόνια πριν, κατά την εκτεταμένη ξήρανση της Μεσογείου, κατά τη διάρκεια της κρίσης αλατότητας του Μεσσήνιου. Η ομάδα ελληνικών πετρωμάτων περιέχει έναν ορίζοντα με καλά διατηρημένα ίχνη χερσαίων απολιθωμάτων και μικροβιολογικά προκαλούμενες ιζηματογενείς δομές που βρίσκονται ακριβώς πάνω από τις δομές σήμανσης ρηχών νερών.
Η πλάκα 15 μέτρων με τα πάχους 2 έως 4 εκατοστά ιζήματα στην οποία βρίσκονται τα ίχνη είχαν άμεση επαφή με την ομάδα Ελληνικού παραπάνω, πράγμα που υποδηλώνει ότι πρόκειται για απόθεση αμέσως πριν από την αποξήρανση. Η ηλικία του στρώματος ιζημάτων εκτιμήθηκε επομένως στα 5,7 εκατομμύρια χρόνια. Είναι πολύ σκληρή και έχει επιφάνεια πυκνή, λεπτόκοκκη, ασβεστολιθική άμμο. Το ανώτερο στρώμα του ιζήματος με τα ίχνη δεν περιείχε θαλάσσια μακρο-απολιθώματα, οπότε η επιφάνεια ερμηνεύτηκε ως περιοχή άμμου εκτεθειμένη στον αέρα κοντά στην ακτή, πιθανώς μέρος ενός μικρού δέλτα ποταμού.
Υπάρχουν ενδείξεις ότι οι ίχνη βάδισης στον Τράχηλο είναι λίγο παλαιότερα από 5,7 εκατομμύρια χρόνια. Όπως μπορεί να φανεί από τα στρώματα βράχων που βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση, το στρώμα ιζήματος που περιέχει τα ίχνη είναι ενσωματωμένο μεταξύ δύο πολύ λεπτών στρωμάτων ασβεστόλιθου, τα οποία αποτελούνται από τους ορυκτούς σκελετούς του μικροσκοπικού τρηματοφόρου πλαγκτού. Όπως πριν από την εναπόθεση του ιζήματος, η στάθμη της θάλασσας πρέπει να ήταν ελαφρώς πάνω από τη σημερινή παράκτια πεδιάδα, σχηματίζοντας μια ρηχή θάλασσα. Οι οργανισμοί πλαγκτόν των στρωμάτων ασβεστόλιθου πέθαναν στην αρχή της μεσσηνιακής κρίσης αλατότητας πριν από το 5.97 εκατομμύρια χρόνια με την αυξανόμενη συγκέντρωση αλατιού της Μεσογείου. Τα ίχνη του Τραχήλου είναι επομένως πιο πιθανό να είναι περίπου της ηλικίας των 6 εκατομμυρίων ετών. Τον Οκτώβριο του 2021, τα ίχνη αποδόθηκαν σε ηλικία 6,05 εκατομμυρίων ετών.
Εύρεση
μικρογραφία| Το μέγεθος των περισσότερων από 50 ιχνοαπολιθωμάτων είναι μεταξύ 50 και 200 χιλιοστών σε μήκος, συμπεριλαμβανομένου ενός υποσυνόλου μικρών και ακανόνιστων κοιλοτήτων αβέβαιης προέλευσης. Τα ίχνη έχουν μήκος 94 έως 223 χιλ. Αν και είναι δύσκολο να διακριθούν μεμονωμένα ίχνη στην επιφάνεια, τα περισσότερα ίχνη είναι προσανατολισμένα προς κατεύθυνση βορειοανατολικά-νοτιοδυτικά. Δύο αναγνωρίσιμα ίχνη δείχνουν ότι κατευθύνονταν σε αυτό που είναι τώρα νοτιοδυτικά. Και οι δύο γραμμές ιχνών είναι στενές και φαίνεται να προέρχονται από ζώα με δύο πόδια, καθώς δεν υπάρχουν ίχνη εμπρόσθιου μέρους. Ένα ζευγάρι από αυτό που φαίνεται να είναι αριστερό και δεξί αποτύπωμα μπορεί να είναι από όρθιο άτομο.
Η ποιότητα της διατήρησης ιχνών είναι μεταβλητή, αλλά τα καλύτερα εντυπώματα έχουν καθαρά περιθώρια και έντονα καθορισμένες πλευρές. Έγινε ανάγλυφο σε ένα συμπαγές και ελαφρώς συγκολλητικό υπόστρωμα. Τα ίχνη έχουν παρόμοιο μέγεθος και όλα τα εντυπώματα έχουν ομοιόμορφα περιγράμματα. Αυτά έχουν ένα πλάγιο, σχεδόν τριγωνικό σχήμα μέσω του συνδυασμού του πέλματος σε σχήμα καρδιάς με μια στενή, κωνική περιοχή πτέρνας και με ευμέγεθες μεγάλο δάκτυλο και όλο και μικρότερα πλευρικά δάχτυλα, τα οποία βρίσκονται στο μπροστινό άκρο του πέλματος. Τα ίχνη είναι επομένως έντονα ενταξονικά, δηλ. τα εσωτερικά δάχτυλα είναι πιο αναπτυγμένα από τα εξωτερικά. Δεν υπάρχει σημαντικός διαχωρισμός μεταξύ των μικρότερων δακτύλων, αν και με καλά διατηρημένες οδοντώσεις είναι μερικές φορές ορατό ένα κενό μερικών χιλιοστών. Κανένα από τα ίχνη δεν φέρει σημάδια νυχιών. μικρογραφία| Τρία ιδιαίτερα καλοδιατηρημένα ίχνη παρείχαν μορφολογικές πληροφορίες σχετικά με τα πόδια των δραστών. Το μήκος τους είναι 105, 135 και 154 χιλ. Φαίνονται να προέρχονται από άτομα με δύο πόδια με πελματοβάμονα, ενταξονικά πενταδάκτυλα πόδια που δεν άφησαν σημάδια νυχιών. Το πρώτο δάχτυλο του ποδιού φαίνεται βολβοειδές, ενώ τα υπόλοιπα τέσσερα δάχτυλα ήταν λεπτά. Υπήρχε επίσης ένα καλά ανεπτυγμένο μαξιλάρι. Λόγω αδρών μορφολογικών χαρακτηριστικών, αρτιοδάκτυλα και περισσοδάκτυλα δακτυλοβάμονα οπληφόρα και δακτυλοβάμονα αρπακτικά μπορεί να αποκλειστούν ότι δημιούργησαν τα ίχνη. Οι κύριες εναλλακτικές λύσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη, δεδομένου του πλαισίου των ιχνών του Νεογενούς του Παλαιού Κόσμου, είναι οι σκύλοι, οι πίθηκοι και οι αρκούδες. Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα βλέπει διαφορές εδώ που αποκλείουν ορισμένες ομάδες ζώων. Τα ίχνη αρπακτικών, όπως αυτά των αρκούδων, είναι σπάνια ενταξονικά και σίγουρα όχι στο βαθμό που εμφανίζονται στα ίχνη του Τραχήλου και το μεγάλο δάκτυλο είναι πολύ ελαφρώς μεγαλύτερο από τα γειτονικά δάχτυλα. Τα οπίσθια πόδια των πρωτευόντων που δεν ανήκουν σε ανθρωπίνες, όπως οι κερκοπίθηκοι, θα είχαν έντονα αποκλίνοντα, αντιτακτά δάκτυλα που μοιάζουν με τον αντίχειρα. Τα ίχνη τους συνήθως δεν αφήνουν εντύπωμα μαξιλαριού. Αλλά ακόμη και με ίχνη χιμπατζήδων και γορίλλων, λιγότερο με τους τελευταίους, είναι χαρακτηριστικό το κενό μεταξύ του μεγάλου δακτύλου στην πλευρά του πέλματος και του δεύτερου δακτύλου.
Σύμφωνα με την ομάδα διερεύνησης, τα ίχνη του Τραχήλου προέρχονται από δίποδα όντα που δεν μπορούν να αποδοθούν σε αρπακτικά ή κερκοπιθήκους. Εξαιρούν επίσης το Ορεοπίθηκο, γνωστό από την Ιταλία και εμφανίζεται κάπως νωρίτερα, λόγω του εξαιρετικά διαφορετικού μεγάλου δακτύλου. Τα ίχνη μοιάζουν με ανθρώπινα ίχνη στο πέλμα και στην ενταξονική φύση. Σε σύγκριση με το σύγχρονο ανθρώπινο αποτύπωμα, ωστόσο, είναι αναλογικά μικρότερα, έχουν στενή, κωνική πτέρνα και στερούνται μόνιμης καμάρας. Λαμβάνοντας υπόψη περαιτέρω συγκρίσεις, οι παλαιοντολόγοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτά πρέπει να είναι ίχνη φυλογενετικών μελών του κλάδου των Ανθρωπίνων ή προηγουμένως μη αναγνωρισμένων πρωτευόντων με μορφολογικές ομοιότητες. Με ηλικία άνω των 5,6 εκατομμυρίων ετών, τα ίχνη του Τραχήλου συμπίπτουν με τον Orrorin και είναι κάπως νεότερα από τον Sahelanthropus. Η σύνδεση με το πιθανώς παλαιότερο Γραικοπίθηκο είναι ασαφής.
Αμφισβήτηση
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας στον Τράχηλο, Περ Άλμπεργκ, τα αποτελέσματα θα μπορούσαν να δημοσιευθούν το 2011. Μετά από πολλές αρνητικές κριτικές από ομοτίμους σε διάφορα επιστημονικά περιοδικά, συμπεριλαμβανομένου του Nature, μόλις τον Ιούλιο του 2017 δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα της έρευνας στο περιοδικό Proceedings of the Geologists 'Association (PGA) (διαθέσιμο στο διαδίκτυο στις 31 Αυγούστου 2017). Σχολιάζοντας τις ομότιμες κριτικές, ο Άλμπεργκ είπε: «Λάβαμε έντονες επιθετικές απαντήσεις που δήλωσαν ότι αυτό δεν θα μπορούσε να είναι αλήθεια και ότι αυτά δεν θα μπορούσαν να είναι αποτυπώματα.» Και: «Σε κάθε γύρο [κριτικών] υπήρχαν τουλάχιστον ένας, και μερικές φορές αρκετοί, κριτικοί που ήταν κυρίως εχθρικοί. Απλώς αρνήθηκαν κατηγορηματικά ότι αυτά ήταν ίχνη ανθρώπου ή ανθρωποειδούς. Θα έλεγαν σχεδόν οτιδήποτε - είναι αρκούδες ή πίθηκοι ή οτιδήποτε άλλο.» Πολλές από τις κριτικές κατηγόρησαν τους συγγραφείς για ανικανότητα στην ερμηνεία ιχνών. «Βασικά, δεν ήταν καθόλου πραγματική διαδικασία αξιολόγησης από ομοτίμους», λέει ο Άλμπεργκ. «Απλώς προσπαθούσαν να μας εξουδετερώσουν.»
Ο Άλμπεργκ σχολίασε τη διαμάχη των αποτυπωμάτων του Τραχήλου κατά τη στιγμή της δημοσίευσης. Προηγουμένως θεωρούταν ότι οι ανθρωπίνες όχι μόνο προέρχονται από την Αφρική, αλλά ότι παρέμειναν απομονωμένοι εκεί για αρκετά εκατομμύρια χρόνια πριν διασκορπιστούν στην Ευρώπη και την Ασία. Έτσι, τα ίχνη βάδισης στο Λαετόλι στη βόρεια Τανζανία, ηλικίας 3,75 εκατομμύρια ετών, που πιστεύεται ότι προέρχονταν από τον Αυστραλοπίθηκο, μοιάζουν με τις εκτυπώσεις των σύγχρονων ανθρώπων, εκτός από το ότι η πτέρνα είναι στενότερη και το πέλμα στερείται κατάλληλης καμάρας. Αντίθετα, ο Ardipithecus ramidus από την Αιθιοπία, η παλαιότερη ανθρωπότητα που είναι γνωστή από εύλογα πλήρη απολιθώματα, 4,4 εκατομμύρια χρόνια πριν, έχει πέλμα σαν πιθήκου. «Οι παλαιοανθρωπολόγοι που περιέγραψαν τον Ardipithecus υποστήριξαν ότι ήταν άμεσος πρόγονος των μεταγενέστερων ανθρωπίνων, πράγμα που σημαίνει ότι το ανθρώπινο πέλμα δεν είχε αναπτυχθεί ακόμη σε αυτό το σημείο», λέει ο Άλμπεργκ. Το σχήμα των ιχνών του Τραχήλου δείχνει ξεκάθαρα ότι ανήκουν σε μια πρώιμη ομοφυλετική ομάδα που είναι λίγο πιο πρωτόγονη από αυτή του Λαετόλι. «Αυτό που τα καθιστά αμφιλεγόμενα είναι η ηλικία και η τοποθεσία των ιχνών. Τα ίχνη του Τραχήλου είναι νεότερα από τα παλαιότερα γνωστά απολιθώματα ανθρωπίνων, του Sahelanthropus από το Τσαντ και σύγχρονα με τον Orrorin από την Κένυα, αλλά περισσότερο από ένα εκατομμύριο χρόνια παλαιότερα από τον Ardipithecus ramidus. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με την υπόθεση ότι ο Ardipithecus είναι άμεσος πρόγονος των μεταγενέστερων ανθρωπίνων.»
Τον Μάιο του 2018, ο Τζεφ Μέλντραμ του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Αϊντάχο και ο Εστεμπάν Σαρμιέντο του Ιδρύματος Ανθρώπινης Εξέλιξης στις ΗΠΑ δημοσίευσαν επίσης ένα άρθρο στο περιοδικό PGA στο οποίο αμφισβήτησαν ότι τα ίχνη του Τραχήλου ήταν πραγματικά ίχνη, πόσο μάλλον ίχνη ανθρωπίνων. Επισήμαναν ορισμένα προβλήματα με την παρουσίαση δεδομένων. Για παράδειγμα, τα υποστρώματα που αντιστοιχούν στα ίχνη δεν προσδιορίζονται με σαφήνεια, δεν δίνεται καμία εξήγηση για τον τρόπο με τον οποίο προσδιορίστηκαν εάν τα εντυπώματα πληρούσαν τα κριτήρια αναγνώρισης των ιχνών, δεν παρέχονται συνεπείς μορφολογικές λεπτομέρειες μεταξύ των εντυπωμάτων που θα μπορούσαν να ταυτοποιήσουν ότι ήταν από τον ίδιο ή παρόμοιο δημιουργό ή με διμερή συμμετρία, ενώ εναλλακτικοί δημιουργοί που θα μπορούσαν να έχουν δημιουργήσει τα ίχνη δεν ερευνήθηκαν, δεν δόθηκε εξήγηση για το πώς οι πολυμεταβλητές αναλύσεις των περιγραμμάτων εκτύπωσης αντιμετωπίζουν τα δεδομένα που λείπουν και γιατί χρησιμοποιούνται μη ομόλογα ορόσημα.
Ζημιές
Αφότου η παλαιοντολογική ερευνητική ομάδα είχε καθαρίσει και εξέτασε την πλάκα βράχου, το στρώμα ιζήματος με τα αποτυπώματα που περιείχε λερώθηκε με αντιπολεμικά γκράφιτι. Ο Περ Άλμπεργκ δεν πιστεύει ότι η ζημιά στον χώρο ήταν σκόπιμη. Υποθέτει ότι οι ψεκαστές πιθανότατα δεν γνώριζαν για τα ίχνη στην πλάκα του βράχου και χρησιμοποίησαν μόνο την ομαλή επιφάνεια για να δημοσιοποιήσουν το «μήνυμα» τους.
Στις 15 Σεπτέμβριος 2017 στη Θεσσαλονίκη συνελήφθη ένας 55χρόνος καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της Κισσάμου για κοπή και κλοπή οκτώ εντυπωμάτων από την πλάκα του βράχου. Καταγράφηκε σε κάμερα παρακολούθησης κατά τη διάρκεια της κλοπής. Κατά την αναζήτηση της αστυνομίας το απόγευμα της 14ης Σεπτεμβρίου βρέθηκαν δύο κλεμμένα εντυπώματα στο σπίτι του κλέφτη στην Κίσσαμο. Είχε κρυμμένα τα άλλα έξι εντυπώματα σε ένα αγρόκτημα στο Νέο Ρύσιο, νότια της Θεσσαλονίκης. Ο δάσκαλος κατηγορήθηκε για παραβίαση του Νόμου για την Προστασία της Αρχαίας και Πολιτιστικής Κληρονομιάς.
Πηγές
Τραχηλο Τραχηλο Τραχηλο Τραχηλο
Άγιος Προκόπιος Ευρυτανίας
Ο Άγιος Προκόπιος ή η Νέα Παλαιοκατούνα είναι ορεινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας σε υψόμετρο 500 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 390 κατοίκων ενώ ως οικισμός 243.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Προκόπιος βρίσκεται στα δυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Αιτωλοακαρνανίας, βόρεια της τεχνητής λίμνης Κρεμαστών και δυτικά του ποταμού Αγραφιώτη. Απέχει 15 χιλιόμετρα Δ. από το Κερασοχώρι (έδρα του δήμου) και 54 χλμ. ΒΔ. από το Καρπενήσι. Το χωριό δημιουργήθηκε από την μετακίνηση των κατοίκων της Παλαιοκατούνας (ή Παλαιοκάτουνου) που βρισκόταν βορειότερα και σε μεγαλύτερο υψόμετρο (800 μ.) μετά από τον ισχυρό σεισμό του 1966 (6,2 Ρίχτερ) που έπληξε την περιοχή.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται για πρώτη φορά το 1971 στο ΦΕΚ 53Α - 16/03/1971, όπου ορίζεται έδρα της προϋπάρχουσας κοινότητας Παλαιοκατούνας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Τσούκκα και τις Αμπάρες αποτελούν την τοπική κοινότητα Παλαιοκατούνας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φραγκίστας του Δήμου Αγράφων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Αγράφων
Mothership (άλμπουμ)
Mothership είναι ο τίτλος της συλλογής τραγουδιών του βρετανικού χαρντ ροκ συγκροτήματος Led Zeppelin, η οποία κυκλοφόρησε σε μορφή διπλού CD το Νοέμβριο του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Atlantic Records".
Η επιλογή των τραγουδιών τα οποία περιλαμβάνονται στη συλλογή έγινε από τα εναπομείναντα μέλη του συγκροτήματος, Τζίμι Πέιτζ, Ρόμπερτ Πλαντ και Τζον Πωλ Τζόουνς αντιπροσωπεύοντας και τα οκτώ στούντιο άλμπουμ τα οποία κυκλοφόρησαν από το 1969 μέχρι το 1979.
Η εμπορική επιτυχία της συγκεκριμένης κυκλοφορίας ήταν μεγάλη αφού ανέβηκε στο Top-10 των τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας και των Ηνωμένων Πολιτειών και βραβεύθηκε ως διπλά πλατινένιος δίσκος.
Τραγούδια
CD 1
1. Good Times Bad Times (Bonham, Jones, Page) - 2:48
2. Communication Breakdown (Bonham, Jones, Page) - 2:30
3. Dazed and Confused (Page) - 6:27
4. Babe I'm Gonna Leave You (Bredon, Page, Plant) - 6:42
5. Whole Lotta Love (Bonham, Dixon, Jones, Page, Plant) - 5:34
6. Ramble On (Page, Plant) - 4:24
7. Heartbreaker (Bonham, Jones, Page, Plant) - 4:14
8. Immigrant Song (Page, Plant) - 2:27
9. Since I've Been Loving You (Jones, Page, Plant) - 7:24
10. Rock and Roll (Bonham, Jones, Page, Plant) - 3:41
11. Black Dog (Jones, Page, Plant) - 4:58
12. When the Levee Breaks (Bonham, Jones, Memphis Minnie, Page, Plant) - 7:10
13. Stairway to Heaven (Page. Plant) - 8:02
CD 2
14. The Song Remains the Same (Page, Plant) - 5:31
15. Over the Hills and Far Away (Page, Plant) - 4:50
Καούσης
Η εταιρεία Καούσης είναι ελληνική βιομηχανία ειδικών κατασκευών, ιδρύθηκε στο Αιγάλεω το 1958 από τον Ανδρέα Καούση.
Mothership (άλμπουμ)
Τραγούδια
16. D'yer Mak'er (Bonham, Jones, Page, Plant) - 4:23
17. No Quarter (Jones, Page, Plant) - 7:00
18. Trampled Under Foot (Jones, Page, Plant) - 5:36
19. Houses of the Holy (Page, Plant) - 4:03
20. Kashmir (Bonham, Page, Plant) - 8:31
21. Nobody's Fault but Mine (Page, Plant) - 6:27
22. Achilles Last Stand (Page, Plant) - 10:25
23. In the Evening (Jones, Page, Plant) - 6:51
24. All My Love (Jones, Plant) - 5:53
Θέσεις τσαρτ
Mothership (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 12 Νοεμβρίου 2007
Βραβεία
Mothership (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 φορές πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): 2 φορές πλατινένιος
Γαλλία (SNEP Certification): Χρυσός
Αυστραλία (ARIA Certification): Πλατινένιος
Νέα Ζηλανδία (RIANZ Certification): 3 φορές πλατινένιος
Καούσης
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές επιχειρήσεις Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Ελληνικές βιομηχανίες
Mothership (άλμπουμ)
Βραβεία
Ελβετία (IFPI Certification): Χρυσός
Αυστρία (IFPI Certification): Χρυσός
Δανία (IFPI Certification): Χρυσός
Φινλανδία (Musiikkituottajat Certification): Χρυσός
Ιταλία (FIMI Certification): Χρυσός
Ιαπωνία (RIAJ Certification): Χρυσός
Μέλη των Led Zeppelin
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στα τραγούδια του "Mothership" ήταν οι εξής:
Ρόμπερτ Πλαντ - φωνητικά, φυσαρμόνικα
Τζίμι Πέιτζ - ηλεκτρική και ακουστική κιθάρα
Τζον Πωλ Τζόουνς - μπάσο, πλήκτρα
Τζον Μπόναμ - τύμπανα
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Led Zeppelin Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Εθνόσημο του Κουρασάο
Το εθνόσημο του Κουρασάο αποτελείται από ένα στέμμα που εκφράζει τους δεσμούς της ολλανδικής βασιλικής οικογένειας. Στην αριστερή πλευρά εικονίζεται μια βάρκα που πλέει και συμβολίζει το εμπόριο. Στο μέσο βρίσκεται το εθνόσημο του Άμστερνταμ, κάτι που συμβολίζει τους εμπορικούς δεσμούς. Στη δεξιά πλευρά διακρίνεται ένα εσπεριδοειδές δέντρο λαράχα.
Πηγές
Κατηγορία:Κουρασάο Κουρασαο
1724 Βλαντιμίρ
Ο Βλαντιμίρ (Vladimir) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,3. Ανακαλύφθηκε το 1932 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το βαφτιστικό όνομα του εγγονού του Σέρβου αστρονόμου Μίλοραντ Πρότιτς (ο Πρότιτς ξανανακάλυψε τον αστεροειδή, που είχε χαθεί, το 1952, καθιστώντας δυνατό τον καθορισμό της τροχιάς του, και έτσι του δόθηκε το προνόμιο να ονομάσει αυτός τον αστεροειδή).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Βλαντιμίρ εκτιμάται σε 34,79 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι B, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0441. Ο Βλαντιμίρ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ως 16 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βλαντιμιρ
Πρόχορος (διάκονος)
Ο Πρόχορος ήταν ένας εκ των Επτά Διακόνων οι οποίοι επελέγησαν για την φροντίδα των πτωχών της Χριστιανικής κοινότητας της Ιερουσαλήμ (Πράξεις ). Σύμφωνα με την ύστερη παράδοση ήταν, επίσης, ένας εκ των Εβδομήκοντα Αποστόλων οι οποίοι εστάλησαν από τον Ιησού, όπως αυτό αναφέρεται στο Ευαγγέλιο του Λουκά.
Στην Ορθόδοξη εικονογραφία αναπαριστάται πάντοτε ως γραφέας του Ιωάννη του Ευαγγελιστή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εβδομήκοντα Απόστολοι Κατηγορία:Άγιοι από την Ρωμαϊκή Μικρά Ασία Κατηγορία:Πρόσωπα των Πράξεων των Αποστόλων Κατηγορία:Μητροπολίτες Νικομηδείας
Πόρσια ντε Ρόσι
Η Πόρσια Λι Ρότζερς ΝτιΤζένερις (Portia Lee James DeGeneres, 31 Ιανουαρίου 1973), γνωστή επαγγελματικά ως Πόρσια ντε Ρόσι (Portia de Rossi) είναι αυστραλιανής καταγωγής ηθοποιός. Το πραγματικό της όνομα είναι Αμάντα Λί Ρότζερς. Είναι πιο γνωστή για το ρόλο της ως Nelle Porter στην τηλεοπτική σειρά "Ally McBeal" και ως Lindsay Fünke στο "Arrested Development". Ακόμη έπαιξε την Veronica Palmer στην σειρά του ABC "Better Off Ted" και ενσάρκωσε την Olivia Lord στο Nip/Tuck. Η Πόρσια είναι παντρεμένη από το 2008 με την κωμικό και ηθοποιό Έλεν ΝτιΤζένερις.
Η Ντε Ρόσι γεννήθηκε στο Χόρσαμ στην Βικτώρια της Αυστραλίας και έχασε τον πατέρα της στην ηλικία των 9, γεγονός που δεν ξεπέρασε ποτέ. Ως παιδί η Πόρσια ασχολήθηκε με το μόντελινγκ. Το όνομα Πόρσια ντε Ρόσι το έδωσε στον εαυτό της στην ηλικία των 15· το Πόρσια ήταν το όνομα από τον αγαπημένο της τηλεοπτικό χαρακτήρα και το Ντε Ρόσι ένα ιταλικό επώνυμο που της άρεσε. Η Πόρσια έπασχε από νευρική ανορεξία. Η ίδια έγραψε ένα προσωπικό βιβλίο που αναφέρεται στις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά τι διάρκεια της ζωής της. Η ντε Ρόσι παντρεύτηκε 1996 το παραγωγό ταινιών Mel Metcalfe και πήραν διαζύγιο το 1999. Η ίδια είπε πως ο γάμος τους ήταν τυπικός και το έκανε για να αποκτήσει πράσινη κάρτα. Το 2010 σε συνέντευξη της εξήγησε πως σαν νεαρή ηθοποιός φοβόταν να μιλήσει ανοιχτά για της ερωτικές της προτιμήσεις, πίστευε πως αν γνώριζε ο κόσμος πως είναι λεσβία ότι δεν θα δούλευε ποτέ ξανά. Από το 2000-2004 η Πόρσια διατηρούσε ερωτική σχέση με την τραγουδίστρια Φρανσέσκα Γκρεγκορίνι. Η Ντε Ρόσι δήλωσε πως τα περισσότερα μέλη της οικογένειας της και οι συνεργάτες της δεν γνώριζαν ότι ήταν λεσβία μέχρι να δούνε φωτογραφίες του ζευγαριού στα περιοδικά. Η ηθοποιός αρνήθηκε να κάνει οποιαδήποτε δήλωση. Το 2005 μίλησε ανοιχτά για τις προτιμήσεις της και αρραβωνιάστηκε την Έλεν ΝτιΤζένερις. Το ζευγάρι παντρεύτηκε στις 16 Αυγούστου του 2008 στο σπίτι τους στο Μπέβερλι Χιλς. Στο γάμο παρευρέθηκαν 17 καλεσμένοι. Τον Αύγουστο του 2010 η Πόρσια έλαβε νόμιμα το επίθετο της συζύγου της και το Σεπτέμβριο του 2011 έγινε πολίτης των ΗΠΑ. Η Πόρσια έχει κάνει πολλές φιλανθρωπίες και από το 2008 είναι vegan.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστραλοί ηθοποιοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από την Αυστραλία Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αυστραλοί αυτοβιογράφοι
Φλωέλ
Ο Γιώργος Γαζέας, πιό γνωστός ως Φλωέλ (Παπαγιάννης Φλώρινας 1955-2007) ήταν ένας από τους αυτοδίδακτους Φλωρινιώτες ζωγράφους.
Βιογραφία
Ο Φλωέλ γεννήθηκε στο χωριό Παπαγιάννης της Φλώρινας. Απόφοιτος του Εξαταξίου Γυμνασίου Φλώρινας, πήρε το δίπλωμα του ηλεκτρολόγου, αλλά δεν άσκησε το επάγγελμα για μεγάλο διάστημα, γιατί σε ηλικία των 19 ετών είχε τροχαίο ατύχημα.
Την πρώτη επαφή με τη ζωγραφική είχε το 1971, όταν σε μια σχολική εκδρομή ο ζωγράφος Τάκης Μπέσσας τον παρότρυνε να καλλιεργήσει την κλίση του. Το 1981 γεννήθηκε το ψευδώνυμο Φλωέλ από τα αρχικά των λέξεων Φλωρινιώτης – Έλληνας, Ελλάδα ή και Ελεύθερος με  το οποίο υπογράφει όλα τα έργα του.
Στο έργο του κυριαρχεί η τοπιογραφία και τα πορτρέτα σε μια πορεία σταδιακής απελευθέρωσης από το αναπαραστατικό της λαϊκής σύνθεσης. Εστιάζει στην ευρύτερη περιοχή της Φλώρινας και επιλέγει να αποτυπώσει κυρίως τη γεωγραφία του τόπου, την αρχιτεκτονική, τη λαϊκή αγορά, ανθρώπινες φιγούρες, τρένα και σταθμούς.
Οι συμβολικές συνθέσεις, η απλοποιημένη τεχνοτροπία, το στιλιζάρισμα της γραμμής, η πρωτοτυπία των χρωμάτων, η δισδιάστατη δόμηση του χώρου και, κυρίως, η «αφέλεια» και η ελευθερία των καλλιτεχνών εντείνουν τα οπτικά ερεθίσματα. Μεταφορές και μετωνυμίες του φυσικού και αστικού φλωρινιώτικου τοπίου και αρμονικοί χρωματικοί συνδυασμοί, αναδύουν τον αυθορμητισμό της εκφραστικής διάθεσης των δημιουργών. Αν και φαινομενικά ευανάγνωστα, τα έργα απαιτούν χρόνο για εξοικείωση και αποδοχή, καθώς το οπτικό «παραλήρημα» στις συνθέσεις και η ευθύτητα στις αφηγήσεις αποτελούν αυτοβιογραφικές καταγραφές της ζωής των καλλιτεχνών.
Επηρεασμένος από τα χρώματα της φύσης αποτυπώνει χρωματικές αναπαραστάσεις. Τα υλικά που χρησιμοποιεί είναι χαρτόνια, κόντρα πλακέ και καμβάδες. Τα χρώματα που επιλέγει είναι κυρίως ακρυλικά και λάδια. Οι τάσεις που ακολουθεί στο σύνολο του έργου, αναφορικά με την τεχνοτροπία, ανήκουν στον νατουραλισμό, τον ιμπρεσιονισμό και τον εξπρεσιονισμό. Χρησιμοποιεί το κόκκινο χωρίς φειδώ, εκφράζοντας την παιδικότητά του. Οι πράσινες αποχρώσεις δεν τον ικανοποιούν, διότι όπως συνήθιζε να λέει «η φύση τα κάνει καλύτερα από εμένα». Όσο δε για τα γαλάζια και τα βαθιά μπλε του σε συνδυασμό με τα κίτρινα και τις ώχρες υποστηρίζει ότι τον βοηθούν να τονίζει τις αντιθέσεις που δημιουργεί, παίζοντας με το φως. Το μαύρο χρώμα δεν του αρέσει, γιατί τον θλίβει.
Στο εικαστικό έργο του Φλωέλ μπορούμε να διακρίνουμε δύο περιόδους. Η πρώτη περίοδος της καλλιτεχνικής του δημιουργίας τοποθετείται χρονολογικά πριν το 1998, όπου τα έργα του είναι πιο στυλιζαρισμένα. Η δεύτερη περίοδος, αρχίζει από το 2000 και εξής, όπου η γραφή αλλάζει με την έννοια ότι γίνεται πιο ελεύθερη, αέρινη, πιο αφαιρετική. Αναζητά το δίαυλο προς την αφαίρεση μέσα από τη γραμμή και την αξιοποίηση των χρωμάτων χωρίς περιγράμματα και συγκεκριμένες μορφές.
Εκθέσεις
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Βλαχόπουλο Μεσσηνίας
Το Βλαχόπουλο, αναφερόμενο επίσημα ως το Βλαχόπουλον, είναι ορεινός οικισμός κοντά στη Χώρα και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Το Βλαχόπουλο βρίσκεται νοτιοανατολικά από τη Χώρα από την οποία απέχει περίπου 12,5 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 440 -443 μέτρα και απέχει από τις ακτές του Ιονίου Πελάγους περίπου 17 χιλιόμετρα. Κοντά στο Βλαχόπουλο βρίσκονται, προς τα βόρειά του το Τουλούπα Χάνι σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων, προς τα βορειοανατολικά του ο Βλάσης σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων, προς τα ανατολικά του το Κούμαρο σε απόσταση 1 περίπου χιλιομέτρου, προς τα νοτιοανατολικά του ο Χατζής σε απόσταση 4,5 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοδυτικά του τα Παππούλια σε απόσταση 5 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.
Ιστορία
Το χωριό, το οποίο εκτείνεται στους πρόποδες του βουνού Μαγκλαβάς, σε απόσταση 38 χιλιομέτρων νοτιοδυτικά από την πρωτεύουσα του νομού Καλαμάτα, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεθώνης, όσο και της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το χωριό αναφέρεται, τουλάχιστον από τα χρόνια της Ενετοκρατίας.
Β΄ Ενετοκρατία
Την εποχή της Β΄ Ενετοκρατίας αναφερόταν ως Βλαχόπουλο (Vlaghopullo ή Vlacopulo ). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το χωριό Βλαχόπουλο (Vlaghopullo), ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Μεθώνης (Territorio di Modon), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Με βάση την ενετική απογραφή Corner του 1689, το χωριό είχε 25 κατοίκους.
Διοικητική ιστορία
Το Βλαχόπουλο προσαρτήθηκε αρχικά, το 1835, στον παλαιό Δήμο Βουφράσου (μεταγενέστερα Δήμος Βουφράδος), με έδρα το Χατζή, όπου και παρέμεινε ως το 1912 που ο δήμος καταργήθηκε. Τουλάχιστον από το 1844 ως το 1851 το χωριό αναφερόταν επίσημα ως «του Βλαχόπουλου», από το 1851 ως το 1879 ως «του Βλαχοπούλου» και από το 1879 ως και το 1889 και πάλι ως το Βλαχόπουλου. Από το 1889 ως σήμερα, το χωριό αναφέρεται επίσημα ως το Βλαχόπουλον. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Βλαχοπούλου στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Βουφράσου της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 200 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Βουφράσου ως το 1851 ήταν το Χαντζή (σήμερα ο Χατζής) και από το 1851 ως το 1856 Βλαχόπουλο και στη συνέχεια ξανά ο Χατζής. Το 1882, ο δήμος Βουφράσου μετονομάζεται σε δήμο Βουφράδος. Το 1912 το Βλαχόπουλον προσαρτάται ως έδρα στην Κοινότητα Βλαχοπούλου. Στην ίδια κοινότητα προσαρτώνται επίσης, το 1940, οι οικισμοί Σγουρόκαμπος (καταργήθηκε το 1971) και Κούμαρον. Το Βλαχόπουλο παρέμεινε ως έδρα της Κοινότητας Βλαχοπούλου, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το Βλαχόπουλον υπήχθη ως έδρα στον κατηργημένο Δήμο Παπαφλέσσα, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» το Βλαχόπουλον ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Το Βλαχόπουλον σήμερα είναι οικισμός και έδρα της Τοπικής Κοινότητας του Βλαχοπούλου του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγεται επίσης το Κούμαρο.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 733 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες, όπως η ελαιοκομία και τα αμπέλια και παράγουν κατά κύριο λόγο ελαιόλαδο και σταφίδα.
Επισήμανση: Από το 1879 ως το 1828, στον πληθυσμό του Βλαχόπουλου συναθροίζονταν και οι κάτοικοι των οικισμών Κούμαρα και Σγουρόκαμπος, οι οποίοι απογράφονταν τότε μαζί:
Πρώην Δήμος Παπαφλέσσα (1997–2010)
Από το 1997, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το Βλαχόπουλο υπήχθη ως έδρα στον κατηργημένο Δήμο Παπαφλέσσα και παρέμεινε ως το 2010, που ο δήμος αυτός καταργήθηκε.
Ο πρώην δήμος Παπαφλέσσα είχε 5 Δημοτικά Διαμερίσματα και συνολικό πληθυσμό 2.205 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2001, τα οποία με τους αντίστοιχους πληθυσμούς τους, ήταν:
Κτίρια – εκδηλώσεις – αξιοθέατα
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια και τα κτίρια του Δημοτικού σχολείου και του Περιφερειακού Ιατρείου του Βλαχόπουλου, υπάρχουν επίσης οι εκκλησίες του χωριού, ο Ιερός Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου (γιορτάζει στις 15 Αυγούστου) και Η Εκκλησια του Αγίου Γεωργίου (κοιμητηριακός), οι οποίοι υπάγονται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Διάφορες εκδηλώσεις και πολιτιστικά δρώμενα διοργανώνει ο Σύλλογος Γυναικών Βλαχόπουλου, όπως τις αποκριάτικες εκδηλώσεις με τον «Γάμο του Καρνάβαλου», αλλά και την καθιερωμένη ετήσια «Γιορτή λαδιού & λαλαγγίδας» συνοδευόμενη από καλοψημένη γουρνοπούλα και άλλα τοπικά εδέσματα, ενώ η εκδήλωση περιλαμβάνει χορούς και μουσική. Άλλη σημαντική ετήσια εκδήλωση είναι το πανηγύρι που διεξάγεται την Πεντηκοστή στη μικρή εκκλησία της Παναγίτσας στην κορυφή του Μαγκλαβά. Στα αξιοθέατα του χωριού περιλαμβάνονται κυρίως οι δυο εκκλησίες του χωριού, ενώ σε μικρές αποστάσεις από το χωριό βρίσκονται επίσης οι καταρράκτες της «Κατσουλόλιμνας», καθώς και ο τόπος όπου διεξήχθη στις 20 Μαΐου του 1825 η Μάχη του Μανιακίου, ανάμεσα στους Έλληνες επαναστάτες και τα αιγυπτιακά στρατεύματα του Ιμπραήμ Πασά.
Ιερός Ναός Κοιμήσεως Θεοτόκου
Ο Ιερος Ναος της Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Βλαχόπουλου είναι μονόχωρη, ξυλόστεγη βασιλική, με δίρριχτη κεραμοσκεπή και τρείς ημιεξαγωνικές εξωτερικά αψίδες, η ανέγερση της οποίας ολοκληρώθηκε το 1905.