cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νησί του Πέτρου Α΄
Πολιτική
Το Νησί του Πέτρου Α΄ είναι η μία από τις δύο εδαφικές διεκδικήσεις της Νορβηγίας στην Ανταρκτική, ενώ ο άλλος είναι η Γη της Βασίλισσας Μοντ. Το νησί αυτό είναι η μόνη διεκδίκηση μεταξύ 90 ° Δ και 150 ° Δ και είναι επίσης η μόνη διεκδίκηση που δεν είναι τομέας (της Ανταρκτικής). Νότια των 60 ° Β το νησί υπόκειται στην Συνθήκη της Ανταρκτικής. Η συνθήκη εξασφαλίζει την ελεύθερη πρόσβαση στο νησί για οποιαδήποτε επιστημονική έρευνα και αναφέρει ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για ειρηνικούς σκοπούς. Η Νορβηγία, η Αυστραλία, η Γαλλία, η Νέα Ζηλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν αναγνωρίσει αμοιβαία τις διεκδικήσεις ο ένας του άλλου στην Ανταρκτική.
Η νορβηγική διοίκηση του νησιού ασκείται από το Τμήμα Πολικών Υποθέσεων του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Ασφάλειας, που βρίσκεται στο Όσλο. Η προσάρτηση του νησιού ρυθμίζεται από το Νόμο περί Εξάρτησης της 24ης Μαρτίου 1933. Καθορίζει ότι το νορβηγικό ποινικό δίκαιο, ιδιωτικό δίκαιο και το δικονομικό δίκαιο ισχύουν για το νησί, μαζί άλλους νόμους που αναφέρουν ρητά ότι ισχύουν στο νησί. Επιπλέον ορίζει ότι όλη γη ανήκει στο κράτος και απαγορεύει την αποθήκευση και τις εκρήξεις πυρηνικών προϊόντων.
Από τις 5 Μαΐου 1995 η νορβηγική νομοθεσία απαιτεί όλες οι δραστηριότητες της Νορβηγίας στην Ανταρκτική, συμπεριλαμβανομένου του Νησιού του Πέτρου Α΄, να τηρούν το διεθνές περιβαλλοντικό δίκαιο για την Ανταρκτική. Όλοι οι Νορβηγοί πολίτες που σχεδιάζουν δραστηριότητες στο Νησί του Πέτρου Α΄ πρέπει, κατά συνέπεια, να αναφέρονται στο Νορβηγικό Πολικό Ινστιτούτο, που μπορεί να αρνηθεί οποιαδήποτε μη συμμορφούμενη με αυτό δραστηριότητα. Όλοι όσοι επισκέπτονται το νησί υποχρεούνται να ακολουθούν τους νόμους σχετικά με την προστασία της φύσης, την επεξεργασία των αποβλήτων, τη ρύπανση και την ασφάλιση για επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π Κατηγορία:Νησιά της Νορβηγίας
Δημήτριος Κολοκύνθης
Ο Δημήτριος Κολοκύνθης ήταν Αθηναίος ιερέας. Έζησε τον 17ο αιώνα, το οικογενειακό του όνομα απαντάται από τον 13ο αιώνα. Πήγε το 1651 στην Κωνσταντινούπολη και συνάντησε τον Πατριάρχη Ιωαννίκιο. Έλαβε την Πατριαρχική άδεια να κατασκευάσει στην Αθήνα το Μοναστήρι των αγίων Αναργύρων, στο οποίο κληροδότησε όλη την μεγάλη κτηματική περιουσία του. Το όνομά του είναι συνδεδεμένο με τη συνοικία της Αθήνας Κολοκυνθού.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί
Ξενάκης
Το ελληνικό επώνυμο Ξενάκης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Μαρτίνος Κρούσιος
Ο Μαρτίνος Κρούσιος (γερμ. Martin Crusius ή Kraus) ήταν σημαντικός Γερμανός Ελληνοδίφης και Ουμανιστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1526 στην Γκρέμπερν κοντά στο Μπάμπεργκ της Βυρτεμβέργης. Ο πατέρας του ήταν διαμαρτυρόμενος ιερέας. Μορφώθηκε στο Ουλμ και στο Στρασβούργο. Το 1554 διορίστηκε διευθυντής στην λατινική σχολή του Μέμινγκεν. Το 1559 ήλθε στο Τύμπιγκεν και ανέλαβε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ελληνικής και Λατινικής. Δίδαξε Σοφοκλή, Όμηρο, Θουκυδίδη, Αριστοτέλη, Γαληνό και απέκτησε τόσο μεγάλη φήμη, που για χάρη του κτίστηκε νέα αίθουσα διδασκαλίας μεγάλης χωρητικότητας. Στην θέση αυτή παρέμεινε ως τον θάνατό του στις 14 Φεβρουαρίου 1607. Διατηρούσε για πολλά χρόνια αλληλογραφία στα ελληνικά με τον διευθυντή της Μεγάλης του Γένους Πατριαρχικής Σχολής Θεοδόσιο Ζυγομαλά.
Στην Άνω Κυψέλη Αθήνας, υπάρχει δρόμος προς τιμήν του.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί
Γέφυρα Αγρίππα
Η Γέφυρα του Αγρίππα, λατιν.: Pons Agrippae, ήταν μία αρχαία γέφυρα στον ποταμό Τίβερη στη Ρώμη. Βρισκόταν στα 160 μ. πιο πέρα από τη Γέφυρα Αυρήλιου (νυν Ponte Sisto), και είναι γνωστή από την ενεπίγραφη στήλη, που είχε στηθεί από τους επιμελητές των οχθών (curatores riparum) κατά τη διάρκεια του Πριγκιπάτου του Αυτοκράτορα Κλαύδιου, γεγονός που υποδηλώνει ότι κτίστηκε κατά τη διάρκεια ή πριν από την εποχή του Κλαύδιου. Αναστηλώθηκε το 147 μ.Χ. Η γέφυρα πήρε το όνομά της από τον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα, στενό φίλο του Αυτοκράτορα Αυγούστου. Ο Αγρίππας νυμφεύτηκε την Ιουλία, κόρη του Αυγούστου, και το ζευγάρι ζούσε σε μία βίλα στην απέναντι όχθη του ποταμού Τίβερη. Για να συνδεθεί η βίλα του με το Άρεως Πεδίον, όπου ο Αγρίππας είχε κτίσει πολλά σημαντικά μνημεία, έχει προταθεί ότι ο Αγρίππας κατασκεύασε τη Γέφυρα αυτή.
Τα ερείπια τεσσάρων βάσεων από τη γέφυρα ανακαλύφθηκαν το 1887. Αυτά είναι ακόμη κάπως ορατά στη δεξιά όχθη, αλλά είναι κυρίως κάτω από το νερό. Αυτές οι βάσεις δεν είναι ευθυγραμμισμένες με τη σημερινή ροή του ποταμού. Η Γέφυρα του Αγρίππα επέζησε μέχρι τον Μεσαίωνα, συνδέοντας την περιοχή του Παλάτσο Φαρνέζε με τη Βίλα Φαρνεζίνα, που υποτίθεται ότι κτίστηκε στη θέση της βίλας του Aγρίππα. Ένα τόξο μίας γέφυρας που συνέδεε το Παλάτσο Φαρνέζε με τη Γέφυρα του Αγρίππα, είναι ακόμη άθικτο. Η Γέφυρα του Αγρίππα κατεδαφίστηκε, όταν ο πάπας Σίξτος Δ΄ διέταξε να κατασκευαστεί πιο πέρα μία νέα γέφυρα, η Ponte Sisto.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γέφυρες στη Ρώμη
Βλάχικη (Αρωμανική) γλώσσα
thumb|Ομιλήτρια της Βλάχικης (Αρωμανικής) (η οποία χρησιμοποιεί Γραμμουστιάνικη διάλεκτο), καταγεγραμένη στο [[Βουκουρέστι, στη Ρουμανία]]
Η Βλάχικη (Αρωμανική) γλώσσα είναι γλώσσα του ανατολικού κλάδου των Λατινογενών γλωσσών. Διαμορφώθηκε τους πρώτους αιώνες μετά την κατάκτηση των Βαλκανίων από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αποκαλείται πρωτίστως από τους ομιλούντες της armãneashti, armãneashte, armãneashci, armãneashce ; rrãmãneshti (Αρωμανική) όρος που δημιουργήθηκε από την τάση για προσθήκη ενός προθετικού Α- (Romanus>Aromãn). Στην Ελληνική γλώσσα έχει επικρατήσει η ονομασία Βλάχικη (Vlach, Vlãheshte), ενώ χρησιμοποιούνται επίσης στον επιστημονικό λόγο οι ονομασίες Αρωμουνική και Κουτσοβλαχική.
Είναι μία από τις τέσσερεις λατινογενείς γλώσσες της Βαλκανικής με πολλές λέξεις να προέρχονται από την Ελληνική. Το Ετυμολογικόν Λεξικόν της Κουτσοβλάχικης Γλώσσης του Κ. Νικολαΐδη (1909) περιλαμβάνει 6.657 λέξεις εκ των οποίων οι 3.560 έχουν ελληνική προέλευση, 2.605 λατινική, 185 σλάβικη, 150 αλβανική και οι υπόλοιπες 157 άγνωστη. Μάλιστα σε πολλές από τις ελληνογενείς λέξεις η ετυμολογία ανάγεται στους πρωτοαρχαιοελληνικούς και ομηρικούς χρόνους.
Πόντε Εμίλιο
Η Πόντε Εμίλιο, (λατιν.: Pons Aemilius, ιταλ.: Ponte Emilio), που σήμερα ονομάζεται Πόντε Ρόττο (Ponte Rotto), είναι η παλαιότερη  λίθινη γέφυρα του Τίβερη στη Ρώμη και συνέδεε το Φόρουμ Μποάριουμ (αγορά των βοοειδών) με το Tραστέβερε.
Βλάχικη (Αρωμανική) γλώσσα
Στην Ελλάδα πρέπει να γίνει διαχωρισμός όταν μιλάμε για βλάχικα με μικρό β. Σε αυτή την περίπτωση γίνεται αναφορά σε δυσνόητα ιδιωματική "επαρχιακή" προφορά, των βορείων κυρίως ιδιωμάτων της Ελληνικής γλώσσας. Αυτή τη μεταφορική έννοια της "βλάχικης" γλώσσας αναφέρει από το 1707 και ο Αναστάσιος Μιχαήλ.
Πόντε Εμίλιο
Σήμερα παραμένει όρθιο μόνο το μεσαίο τόξο, εξ ου και το σύγχρονο όνομα σε Σπασμένο γεφύρι (ponte rotto).
Η γέφυρα στην πρώτη της μορφή ήταν ξύλινη, αλλά τον 2ο αι. π.Χ. ανακατασκευάστηκε με πέτρα.
Βλάχικη (Αρωμανική) γλώσσα
Ταξινόμηση
Η Βλάχικη γλώσσα έχει σαφή λατινογενή προέλευση. Ανήκει στον κλάδο των Ρωμανικών Γλωσσών, των ιδιωματικών μορφών που παρήχθησαν από τη Λατινική γλώσσα μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ανήκει στην οικογένεια των Ανατολικών Ρωμανικών γλωσσών, στη γλωσσική ομάδα των Βαλκανικών Ρωμανικών που ανήκουν επίσης οι βόρειες διάλεκτοι της Δακορουμανικής (από όπου διαμορφώθηκαν τα σημερινά Ρουμάνικα) και της Ιστρορουμάνικης και η νότια δίαλεκτος της Μεγλενορωμανικής Στις χώρες που κατέκτησαν οι Ρωμαίοι εξελίχθηκε η δημώδη μορφή της Λατινικής και όχι η λόγια που ομιλούνταν στη Ρώμη από Συγκλητικούς, ποιητές, λόγιους κ.α. Η Βλάχικη επομένως μπορούμε να πούμε ότι είναι η εξέλιξη της τραχείας μορφής της λατινικής που χρησιμοποιούσε ο Ρωμαϊκός Στρατός.
Η γλώσσα ανήκει επίσης στο βαλκανικό γλωσσικό δεσμό.
Πόντε Εμίλιο
Κλασική αρχαιότητα
Οι παλαιότερες βάσεις της γέφυρας τοποθετήθηκαν πιθανώς, όταν κατασκευάστηκε η Βία Αυρηλία (από τον Γ. Αυρήλιο Κόττα) στα μέσα του 2ου αι. π.Χ. Σύμφωνα με τον Τίτο Λίβιο υπήρχε μία γέφυρα στην ίδια τοποθεσία με το Pons Aemilius το 192 π.Χ. Η πρώτη πέτρινη γέφυρα κατασκευάστηκε από τον τιμητή Mάρκο Φούλβιο Νομπίλιορ αρκετά χρόνια μετά, το 179 π.Χ. , αν και δεν ολοκληρώθηκε παρά το 151 π.Χ. Οι βάσεις της γέφυρας χρονολογούνται από αυτή την πρώιμη περίοδο, αν και τα τόξα της κατασκευάστηκαν από τον Σκιπίωνα Αιμιλιανό και τον Λεύκιο Μόμμιο το 142 π.Χ. Η γέφυρα κράτησε τη θέση της για αρκετές εκατοντάδες χρόνια, αν και επισκευάστηκε και ξανακτίστηκε από τον Αύγουστο και αργότερα από τον Αυτοκράτορα Πρόβο το 280 μ.Χ.
Μεσαίωνας
αριστερά|μικρογραφία|Το Πόντε Ρότο το 1690) από τον [[Κασπάρ φαν Βίττελ|φαν Βίτελ, που δείχνει τις ζημιές που προκλήθηκαν από τις σοβαρές πλημμύρες.]]
Βλάχικη (Αρωμανική) γλώσσα
Ιστορία
right|thumb|250px|Makedon (Arman) Grammar Book, Viena 1813 Οι απαρχές της γλώσσας δεν είναι με βεβαιότητα γνωστές. Θεωρείται πάντως βέβαιο ότι η διαμόρφωση και διαφοροποίησή της από τη Λατινική γλώσσα συνέβησαν κατά τους πρώτους αιώνες μ.Χ. και ότι προήλθε από τη λαϊκή καθομιλούμενη Λατινική γλώσσα. Πολλά χρόνια αργότερα διαμορφώθηκαν και οι υπόλοιπες Ανατολικές Λατινογενείς γλώσσες, όπως η Μογλνενίτικη Βλάχικη, η Ρουμάνικη γλώσσα και η Ιστρορουμανική. Κατά πολλούς, το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με πολιτικές σκοπιμότητες της εποχής, είχε ως συνέπεια να αναπτυχθεί η θεωρία μίας κοινής Πρωτορουμάνικης γλώσσας, από την οποία δημιουργήθηκαν οι ανατολικές λατινικές γλώσσες.
Πόντε Εμίλιο
Μεσαίωνας
Μετά την έλευση των Οστρογόθων, η γέφυρα υπέστη πολλές ζημιές από πλημμύρες, με κάθε πλημμύρα να έχει όλο και μεγαλύτερη φθορά στη συνολική κατασκευή. Υπέστη για πρώτη φορά σοβαρές ζημιές το 1230, μετά τις οποίες ξανακτίστηκε από τον πάπα Γρηγόριο ΙΔ΄. Αργότερα η γέφυρα υπέστη σοβαρότερες ζημιές από την πλημμύρα του 1557, αλλά αργότερα κτίστηκε πάλι από τον πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄. Τα απομεινάρια της γέφυρας σήμερα εξακολουθούν να φέρουν λατινικές επιγραφές, που περιγράφουν λεπτομερώς την ανακαίνιση της γέφυρας από τον Γρηγόριο ΙΓ΄. Τέλος, οι πλημμύρες το 1575 και το 1598 παρέσυραν το ανατολικό μισό, με αποτέλεσμα να εγκαταλειφθεί ως λειτουργική γέφυρα για αρκετούς αιώνες. Για πολλά χρόνια χρησιμοποιόταν ως προβλήτα ψαρέματος. Το 1853 ο πάπας Πίος Θ΄ έβαλε τα υπολείμματα της γέφυρας να συνδεθούν με την ηπειρωτική χώρα μέσω μίας σιδερένιας πεζογέφυρας, αλλά το βαρύ μέταλλο αποδυνάμωσε τη δομική ακεραιότητα της πέτρας. Το υπόλοιπο μισό κατεδαφίστηκε το 1887, για να δημιουργηθεί χώρος για το Πόντε Παλατίνο, αφήνοντας πίσω μόνο ένα τόξο, που παραμένει μέχρι σήμερα.
Βλάχικη (Αρωμανική) γλώσσα
Ιστορία
Ως πρώτη καταγεγραμμένη φράση στη Βλάχικη γλώσσα θεωρείται, κατά πολλούς, η "τόρνα, τόρνα, φράτερ" όπως καταγράφηκε από τον βυζαντινό χρονογράφο Θεοφύλακτο Σιμοκάττη τον 6ο αιώνα. Συγκεκριμένα, περί της εκστρατείας των βυζαντινών στρατευμάτων κατά των Αβάρων στη Θράκη (579-582 μ.Χ.) ο Σιμοκράτης αναφέρει: τη πατρώα φωνή ... τόρνα, τόρνα, φράτερ και ο μεν κύριος τoυ ημιόνου την φωνήν ουκ ήσθετο οι δε λαοί ακούσαντες και τους πολεμίους επιστήναι αυτοίς υπονοήσαντες, εις φυγήν ετράπησαν, τόρνα τόρνα μεγίσταις φωνές ανακράζοντες ... . Δηλαδή, κατά την εκστρατεία και ενώ ένα άλογο βάδιζε, το φορτίο έγερνε από τη μία μεριά και κινδύνευε να πέσει, τότε ένας άλλος στρατιώτης που ακολουθούσε φώναξε στον οδηγό του αλόγου στην πατρώα φωνή "τόρνα, τόρνα, φράτερ" (γέρνει-γέρνει αδελφέ ή γύρνα-γύρνα αδελφέ), προκειμένου ο δεύτερος να προσέξει και να μην πέσει το φορτίο του ζώου.
Άλλη επιγραφή γραμμένη στη Βλάχικη γλώσσα βρίσκεται σε μοναστήρι του χωριού Κλεινοβός Τρικάλων, από τον ζωγράφο Μιχαήλ Αναγνώστου Δημητρίου από τη Σαμαρίνα με χρονολογία 1789. Οι στίχοι της επιγραφής είναι γραμμένοι σε τρεις γλώσσες: Ελληνική καθαρεύουσα, Ελληνική δημοτική, και Βλάχικη (με ελληνικούς χαρακτήρες):
''ΦΟΒΩ ΠΡΟΒΑΙΝΕ ΤΗΝ ΠΥΛΗΝ ΤΗΣ ΕΙΣΟΔΟΥ. ΤΡΟΜΩ ΛΑΜΒΑΝΕ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ. ΙΝΑ ΜΗ ΚΑΤΑΦΛΕΧΘΗΣ ΠΥΡΙ ΤΩ ΑΙΩΝΙΩ.''
''ΣΚΙΑΖΟΥ Κ΄ ΕΜΠΑΙΝΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ. ΤΡΕΜΕ Κ΄ ΕΠΕΡΝΕ ΤΗΝ ΘΕΙΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ. ΚΟΛΑΣΣΕΣ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑΙΣ ΑΝ ΘΕΛΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΓΗΣ.''
''ΙΝΤΡΑ ΜΠΑΣΙΑΡΕΚΑ ΚΟΥ ΜΟΥΛΤΑ ΠΑΒΡΙΕ. ΤΡΙΑΜΠΟΥΡΑ ΛΟΥΝΤΑΛΟΥΪ ΜΑΡΙΑ ΚΟΥΜΝΙΚΑΤΟΥΡΑ. ΦΩΚΟΛΟΥ ΑΚΣΙ ΣΗ ΚΟΛΑΣΙΑ ΤΡΑ ΣΚΑΚΗ.''
Άλλο δείγμα Βλάχικου γραπτού λόγου, γραμμένου επίσης με ελληνικούς χαρακτήρες είναι το τετράστιχο του αγγείου Simota των αρχών του 19 αιώνα:
Μούλτου σε νού μπιάε, σε νού τε βεμάη.
Τρά σε νου τζη φάκε ρέου, τρα σε νου τε μπετου έου.
Υναι ουάρε σε μπηάη, συ ακάσε τζη σε βάϊ.''
Και η μετάφραση είναι η εξής:
Πολύ μη πιεις, για να μη «ξεράσεις».
Για να μη σου κάνει κακό, για να μην σε μεθύσω εγώ.
Μια φορά να πιείς, θα ‘χεις και για το σπίτι.''
Γεωγραφική εξάπλωση
Βλαχόφωνες κοινότητες απαντώνται σήμερα στην Ελλάδα, την Αλβανία και τη Βόρεια Μακεδονία. Στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, καθώς και τη Σερβία διατηρούνται κοινότητες, η ύπαρξη των οποίων χρονολογείται από τον 18ο αιώνα. Υπάρχουν ακόμα κοινότητες Βλάχων μεταναστών σε χώρες της δυτικής Ευρώπης, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και στην Αυστραλία. Στον ελλαδικό χώρο βλαχόφωνα χωριά και πόλεις βρίσκονται σήμερα κυρίως στις περιοχές της Φλώρινας, της Κοζάνης και της Ηπείρου. Ορισμένες περιοχές με βλαχόφωνους πληθυσμούς είναι: Σε παλιότερες εποχές σημαντικοί βλαχόφωνοι πληθυσμοί υπήρχαν και σε άλλες περιοχές, όπως στη Θεσσαλία (π.χ. Τύρναβος). Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η Θεσσαλία ήταν γνωστή και ως Μεγάλη Βλαχία. Σε άλλες χώρες, αξιόλογο βλαχόφωνο πληθυσμό φιλοξενούν η Μοσχόπολη στην Αλβανία και το Μοναστήρι στη Βόρεια Μακεδονία.
Ομιλητές
Σύμφωνα με σχετικές και όχι ακριβείς εκτιμήσεις για τον αριθμό των σημερινών ομιλητών της Βλάχικης γλώσσας:
Σε κάθε περίπτωση οι ομιλητές χρησιμοποιούν σήμερα τη Βλάχικη ως δεύτερη γλώσσα παράλληλα με την εκάστοτε επίσημη της κάθε χώρας, εκτός ίσως από λιγοστές εξαιρέσεις υπερήλικων.
Στην Ελλάδα ομιλείται ικανοποιητικά μόνο από άτομα ηλικιών άνω των 40-50 ετών. Δεν παρατηρούνται νεαρά άτομα που τη διδάσκονται ως πρώτη γλώσσα, ενώ υπάρχει κάποιος αριθμός νεαρών ατόμων που την κατανοούν ακουστικά σε κάποιο βαθμό, χωρίς όμως να είναι σε θέση να τη μιλήσουν.
Γίνονται κάποιες προσπάθειες για την αναζωογόνηση της γλώσσας, χωρίς ωστόσο σημαντικά αποτελέσματα στον ελλαδικό χώρο, καθώς δεν υπάρχει κάποια επίσημη μέριμνα από την πλευρά της πολιτείας. Σε άλλες χώρες γίνονται από τους απόδημους Βλάχους σημαντικότερες προσπάθειες για τη διατήρηση της, ενώ μπορεί να βρει κανείς στο διαδίκτυο ακόμα και ιστοσελίδες με αντικείμενο τη Βλάχικη γλώσσα.
Επίσημη κατάσταση της γλώσσας
Η Βλάχικη δεν αποτελεί επίσημη γλώσσα καμίας χώρας. Είναι αναγνωρισμένη ως μειονοτική γλώσσα στη Βόρεια Μακεδονία και ως αξιωματική γλώσσα στο Κρούσεβο.
Το ενδεχόμενο διδασκαλίας της γλώσσας στην Ελλάδα
Τέτοια προοπτική δεν πραγματοποιήθηκε καθώς φαίνεται να μην ενδιαφέρει τους Ελληνίζοντες Βλάχους. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Βλάχων έχει εκφραστεί κάθετα εναντίον της διδασκαλίας των Βλάχικων..
Ορισμένα βασικά επιχειρήματα του συλλόγου είναι:
Από την άλλη, ο Λαογραφικός Σύλλογος Βλάχων Βέροιας είναι σύμφωνος με τη διδασκαλία της γλώσσας. Όπως δημοσιεύεται στην επίσημη ιστοσελίδα του συλλόγου , ''Η ελληνική Πολιτεία οφείλει, μέσα από τα ΜΜΕ, να βοηθήσει να διαλυθούν απαξιωτικά στερεότυπα για τις ολιγότερο ομιλούμενες γλώσσες και να συνδράμει στο να κατανοήσει ο δίγλωσσος ότι πλουτίζει την κοινωνία και ότι δεν πρέπει να ντρέπεται για τη μητρική του γλώσσα. Παράλληλα, επιβάλλεται να αρχίσει και στη χώρα μας ένας ενημερωτικός διάλογος για τις λιγότερο ομιλούμενες γλώσσες και η πολιτεία να αναλάβει την πρωτοβουλία να φέρει στην ελληνική βουλή το Χάρτη με τις λιγότερο διαδεδομένες γλώσσες στην Ευρώπη, όπως έκαναν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες, να επεξεργαστεί συγκεκριμένες πολιτικές που θα στοχεύουν στη διατήρηση των ολιγότερο ομιλουμένων γλωσσών της πατρίδας μας, με καθαρά επιστημονικά κριτήρια, χωρίς τις αγκυλώσεις του παρελθόντος.''
Γραφή
Η Βλάχικη γλώσσα δεν έχει κοινά αποδεκτή επίσημη γραφή. Οι Βλάχοι της Ελλάδας πάντοτε χρησιμοποιούσαν τη γλώσσα μόνο προφορικά. Το 1997 στο Μοναστήρι της Βόρειας Μακεδονίας πραγματοποιήθηκε συμπόσιο για την καθιέρωση της γραφής της Βλάχικης γλώσσας, στο οποίο επιλέχθηκε το αλφάβητο που θα χρησιμοποιούνταν για την τυποποίηση της γραφής της βλάχικης. Στο συνέδριο παραβρέθηκαν 25 έως 30 γλωσσολόγοι, συγγραφείς, εκδότες και δημοσιογράφοι που επιλέχθηκαν από βλάχικους συλλόγους του εξωτερικού. Από τη μόνη χώρα που δεν παρευρέθησαν εκπρόσωποι ήταν από την Ελλάδα, την κοιτίδα των Βλάχων στη Βαλκανική, καθώς δεν εστάλησαν ποτέ προσκλήσεις. Στην Ελλάδα συνηθίζεται να γράφεται στο Ελληνικό αλφάβητο με τη προσθήκη κάποιων διακριτικών ή με συνδυασμό χαρακτήρων του Ελληνικού και του Λατινικού αλφαβήτου. Στις υπόλοιπες χώρες γράφεται σε κατάλληλα τροποποιημένες μορφές του Λατινικού αλφαβήτου.Σύμφωνα με απόψεις ειδικών η γραφή που προτάθηκε για τα βλάχικα το 1997 στο Μοναστήρι της Βόρειας Μακεδονίας δεν έχει καμία σχέση με τη φωνολογική και ιστορική εξέλιξη της βλαχικής γλώσσας. Δεν λαμβάνει υπόψη κανένα από τα ιστορικά και φωνητικά κριτήρια που προτάθηκαν ως τότε από ειδικούς. Παρότι απεικονίζει μία ρωμανική γλώσσα δεν ακολουθεί τα συστήματα γραφής άλλων ρωμανικών γλωσσών άλλα βασίζεται κυρίως σε γραφήματα που επινοήθηκαν για να αποδώσουν σλαβικές γλώσσες με λατινική γραφή, γεγονός που απηχεί μία ιδεολογική προσέγγιση της γλώσσας από Βλάχους των Βαλκανίων. Στο συμπόσιο του 1997 δεν μετείχε κανείς γλωσσολόγος, συνεπώς οι προτάσεις που έγιναν παραμένουν επιστημονικά αδύναμες. Μία προσπάθεια διόρθωσης αυτής της κατάστασης επιχειρήθηκε από ειδικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Αλβανίας Κατηγορία:Γλώσσες της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Γλώσσες της Βουλγαρίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ελλάδας Κατηγορία:Γλώσσες της Ρουμανίας Κατηγορία:Γλώσσες της Σερβίας Κατηγορία:Ανατολικές ρομανικές γλώσσες Κατηγορία:Αρμάνοι
Επαρχία Γκελμά
Η Επαρχία Γκελμά (ولاية قالمة) είναι επαρχία (βιλάγια) στην ανατολική Αλγερία. Πήρε το όνομά της από την πρωτεύουσα και μεγαλύτερο δήμο της, Γκελμά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 482.430 κατοίκους.
Ιστορία
Οι κάτοικοι της περιοχής υπέφεραν σοβαρές απώλειες το 1945 κατά τη διάρκεια της Σφαγής του Σετίφ από τον Γαλλικό Στρατό. Η επαρχία συστάθηκε το 1974. Πριν από αυτό ήταν τμήμα της Επαρχίας Άναμπα. Το 1983, η επαρχία έχασε το νοτιοανατολικό άκρο της ώστε να δημιουργηθεί η Επαρχία Σουκ Αχράς.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 10 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 34 κοινότητες ή δήμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκελμα
Οσφρητική μνήμη
Η όσφρηση ανήκει στις πέντε αισθήσεις του ανθρώπινου σώματος και μαζί με την γεύση είναι αισθήσεις ταυτοποίησης ουσιών. Παρόλο που όλες οι αισθήσεις συνδέονται με αναμνήσεις,τα αγγίγματα, οι ήχοι και οι εικόνες ξεθωριάζουν ενώ μυρωδιές και γεύσεις παραμένουν χαραγμένες στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Η γεύση ωστόσο δεν είναι τόσο ανεπτυγμένη στον άνθρωπο και έτσι η όσφρηση συνδέεται με τη μνήμη περισσότερο από κάθε άλλη αίσθηση.
thumb|Η δύναμη της όσφρησης
Επιστημονική ανάλυση
Αυτό συμβαίνει γιατί με την εξελικτική διαδικασία του ανθρώπου η γεύση, η ακοή, η όραση και η αφή επαναπροσδιορίστηκαν και πλέον επικοινωνούν με τον ιππόκαμπο ,δηλαδή μία δομή που συμβάλλει στην διαδικασία σχηματισμού της μνήμης, μέσω ενδιάμεσου φλοιού. Αντίθετα, η όσφρηση εξακολουθεί να διατηρεί άμεση πρόσβαση στον ιππόκαμπο και οι οσφρητικές μνήμες αποθηκεύονται σχεδόν αυτούσιες στα δεδομένα του εγκεφάλου. Επομένως, οι αναμνήσεις που συνδέονται με μυρωδιές είναι πιο ξεκάθαρες στον ανθρώπινο νου και διεγείρουν πιο έντονα συναισθήματα στο άτομο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Όσφρηση Κατηγορία:Μνήμη
Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος
Η Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος (ΙΕΕΕ) ιδρύθηκε το 1882. Σκοπός της IEEE είναι η συλλογή, διατήρηση και προβολή κειμηλίων και γραπτών μαρτυριών που φωτίζουν την ιστορία του νεότερου Ελληνισμού.
Προς αυτό το σκοπό, η Εταιρεία έχει συστήσει το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Ιστορικό Αρχείο, και Βιβλιοθήκη.
Ιδρυτικά μέλη της ήταν άνθρωποι των επιστημών, των γραμμάτων και των τεχνών της εποχής, όπως ο Τιμολέων Φιλήμων (ο οποίος διετέλεσε και πρώτος πρόεδρος της ΙΕΕΕ), Νικόλαος Πολίτης, Σπυρίδων Λάμπρος, Αντώνιος Μηλιαράκης, Δημήτριος Καμπούρογλους, Μπάμπης Άννινος, Γεώργιος Δροσίνης, Γεώργιος Τυπάλδος Κοζάκης κ.α.
Οι σκοποί της Εταιρείας εκπληρώνονται μέσα από τη μόνιμη έκθεση, την επιμέλεια των συλλογών, την οργάνωση περιοδικών εκθέσεων, την εκδοτική, εκπαιδευτική και επιστημονική δραστηριότητα, καθώς και την υποβοήθηση της ιστορικής έρευνας μέσω της συνεργασίας με ομοειδείς πολιτιστικούς οργανισμούς και της παροχής υλικού σε ερευνητές.
Κατηγορία:Ιστοριογραφία της Ελλάδας Κατηγορία:Επιστημονικές εταιρείες
You (τηλεοπτική σειρά)
Η πρώτη σεζόν ,όπου ήταν βασισμένη στο βιβλίο You ,προβλήθηκε στο αμερικανικό κανάλι Lifetime τον Σεπτέμβρη του 2018 και διαδραματίζει την αγάπη και στην συνέχεια την εμμονή που αναπτύσσει ο ήρωας Τζό Γκόλντμπεργκ που τον υποδύεται ο ηθοποιός Πεν Μπάντζλι. Ακόμη στην σεζόν πρωταγωνιστούν οι Ελίζαμπεθ Λέιλ, Λουκά Παντοβάν, Ζακ Τσέρι, και Σέι Μίτσελ.
Στην συνέχεια ανακοινώθηκε ότι θα υπάρξει δεύτερη σεζόν βασισμένη στο βιβλίο Hidden Bodies, το επόμενο βιβλίο της Kepnes .Η σειρά αργότερα μεταφέρθηκε στο Netflix με την δεύτερη σεζόν να προβάλλεται τον Δεκέμβριο του 2019. Στο καστ προστέθηκαν οι Βικτόρια Πεντρετί, Τζέιμς Σκάλι, Τζένα Ορτέγα, και Καρμέλα Ζουμπάντο.
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές
Μητροπολίτης Αθηνών Νικάνωρ
Ο Νικάνωρ ήταν Μητροπολίτης Αθηνών την εποχή της πατριαρχίας του Ιερεμία Β΄. Είναι άγνωστο το πότε γεννήθηκε, και αναφέρεται από τον Πανάρετο Κωνσταντινίδη ότι πέθανε το 1591, χωρίς όμως κανένα στοιχείο. Δεν είναι γνωστό ούτε το ακριβές διάστημα στο οποίο διατέλεσε μητροπολίτης, και η ανάρρηση του στον θρόνο τοποθετείται στην περίοδο πατριαρχίας του Ιερεμία Β΄ (1572-1584). Είναι γνωστό σίγουρα ότι ήταν ήδη μητροπολίτης το 1573, όπως προκύπτει από επιγραφή που σώζεται στην μονή Οσίου Μελετίου, και εξακολουθούσε να είναι το 1590, ενώ ο διάδοχός, Θεοφάνης, αναφέρεται πρώτη φορά το 1593. Σώζονται τρεις επιστολές του, δύο προς τον Θεοδόσιο Ζυγομαλά τις οποίες δημοσίευσε ο Μαρτίνος Κρούσιος στην Τουρκογραικία και μία προς τον πατριάρχη Ιερεμία Β', που δημοσιεύτηκε πρώτη φορά από τον. Ο Νικάνωρ συμμετείχε στην Σύνοδο η οποία καθαίρεσε τον πατριάρχη Παχώμιο τον Φεβρουάριο του 1585.
Πηγές
Νικανωρ
Τρύγος
Τρύγος είναι η διαδικασία συγκομιδής των σταφυλιών προκειμένου να διατεθούν στην αγορά για κατανάλωση ως φρούτα ή να υποστούν επεξεργασία για την παραγωγή κρασιού.
Κατηγορία:Κρασί Κατηγορία:Αμπελουργία Κατηγορία:Οινολογία Κατηγορία:Θερισμός
Αργυρός Βεναλδής
Ο Αργυρός Βεναλδής ή Μπεναλδής ήταν Έλληνας λόγιος του 17ου αιώνα. Τον αναφέρει ο Περραιβός ως έναν του Πειραιά που πήγε στην Πελοπόννησο να προσκυνήσει τον Μοροζίνι. Ήταν καθηγητής στον Πειραιά και ένθερμος οπαδός των Βενετών. Αμείφθηκε με τίτλους και προχειρίστηκε «Ιππέας της Βενετίας και κόμης».
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
3 Απριλίου
2 Απριλίου | 3 Απριλίου | 4 Απριλίου
Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Το Βραβείο Α' Ανδρικού Ρόλου της Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο (αγγλικά:San Diego Film Critics Award For Best Actor) είναι ένα βραβείο που απονεμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο για να τιμήσει έναν ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Σαν Ντιέγκο
Εκλογές στην Κροατία
Στην Κροατία διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, όπως επίσης και ευρωεκλογές. Ο Πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για πενταετή θητεία και το Κοινοβούλιο (Hrvatski sabor) είναι μονοθάλαμο και αριθμεί 151 έδρες. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Προεδρικές εκλογές
Από το 1990 έχουν διεξαχθεί 7 προεδρικές εκλογές.
1992
Οι πρώτες προεδρικές εκλογές στη χώρα έγιναν στις 2 Αυγούστου 1992 μαζί με τις βουλευτικές εκλογές. Ο υποψήφιος της Κροατικής Δημοκρατικής Ένωσης (HDZ) Φράνιο Τούτζμαν εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 57,8% των ψήφων. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 74,9%. Οι εκλογές επικρίθηκαν από τους διεθνείς παρατηρητές, οι οποίοι επεσήμαναν προβλήματα, όπως την πρόσβαση της αντιπολίτευσης στα ΜΜΕ, την χρονική στιγμή των εκλογών (αργία, πολύ σύντομη περίοδος από την ανακοίνωση των εκλογών μέχρι τη διεξαγωγή τους) και την αμεροληψία των αρχών.
1997
Ο Φράνιο Τούτζμαν επανεξελέγη στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 15 Ιουνίου 1997, με ποσοστό 61,4% των ψήφων. Η συμμετοχή ήταν της τάξης του 54,6%.
2000
Οι επόμενες προεδρικές εκλογές έγιναν στις 24 Ιανουαρίου και στις 7 Φεβρουαρίου 2000. Πρόεδρος εξελέγη στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 56% ο Στίπε Μέσιτς.Ήταν οι πρώτες εκλογές στην ιστορία της χώρας που κρίθηκαν στον 2ο γύρο.
2005
Οι προεδρικές εκλογές του 2005 κρίθηκαν ξανά στον δεύτερο γύρο. Στον πρώτο γύρο, που έγινε στις 2 Ιανουαρίου, δεν υπήρξε υποψήφιος που να συγκεντρώσει το απαιτούμενο ποσοστό ώστε να εκλεγεί πρόεδρος. Έτσι, διεξήχθη δεύτερος γύσρος στις 16 Ιανουαρίου, στον οποίο πρόεδρος επανεξελέγη ο Στίπε Μέσιτς με ποσοστό γύρω στο 66% έναντι 34% για την Γιάντρανκα Κόσορ.
! style="background-color:#E9E9E9;text-align:left;vertical-align:top;" |Υποψήφιοι και κόμματα στα οποία πρόσκεινται ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Ψήφοι ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |% ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Ψήφοι ! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |%
2009-10
Στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, ο οποίος διεξήχθη στις 27 Δεκεμβρίου 2009, προηγήθηκε με ποσοστό 32,4% ο σοσιαλδημοκράτης Ίβο Γιοσίποβιτς, υποψήφιος της αντιπολίτευσης έναντι 14,8% για τον Μίλαν Μπάντιτς, δήμαρχο του Ζάγκρεμπ. Ο δεύτερος γύρος διεξήχθη στις 10 Ιανουαρίου 2010. Νικητής αναδείχθηκε ο Γιοσίποβιτς με ποσοστό 60,26% έναντι 39,74% για τον Μπάντιτς.
Αποτελέσματα
Πρόεδρος της Κροατίας, 27 Δεκεμβρίου 2009 και 10 Ιανουαρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align= center colspan="3" |Υποψήφιοι !style="background-color:#E9E9E9" align= center colspan="2" |Πρώτος γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align= center colspan="2" |Δεύτερο γύρος !style="background-color:#E9E9E9" align= center colspan="2"|Υποψήφιος !style="background-color:#E9E9E9" align= center |Κόμμα στο οποίο πρόσκειται !style="background-color:#E9E9E9" align= center |Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align= center |% !style="background-color:#E9E9E9" align= center |Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align= center |% (Socijaldemokratska partija Hrvatske) (Hrvatska demokratska zajednica) (Hrvatska narodna stranka - liberalni demokrati) (Istarski demokratski sabor) !align= right | 1.954.441 !align= right | 98,94 !align= right | 2.222.607 !align= right | 98,64 !align= right | 1.975.909 !align= right | 43,96 !align= right | 2.253.570 !align= right | 50,13
2014
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 28 Δεκεμβρίου 2014 με τον δεύτερο γύρο στις 11 Ιανουαρίου 2015.
1990
Στη σοσιαλιστική δημοκρατία της Κροατίας διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές το 1990. Οι εκλογές έγιναν σε 2 γύρους: στις 22 Απριλίου και στις 6 Μαΐου. Ήταν οι πρώτες ελεύθερες εκλογές από τότε που εισήχθη ο πολυκομματισμός στη χώρα. Νικητής των εκλογών ήταν η Κροατική Δημοκρτική Ένωση, η οποία έλαβε τις 55 από τις συνολικά έδρες στο Κοινωνικό-Πολιτικό Συμβούλιο Η συμμετοχή στον πρώτο γύρο ήταν 84,5%. Το νεοεκλεγέν κοινοβούλιο συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 30 Μαΐου.
1992
Οι βουλευτικές εκλογές του 1992 έγιναν στις 2 Αυγούστου 1992 μαζί με τις προεδρικές εκλογές. Ήταν οι πρώτες μετά την ανεξαρτησία της χώρας και με το νέο Σύνταγμα. Στις εκλογές κέρδισε η Κροατική Δημοκρατική Ένωση, με 85 επί συνόλου 138 εδρών στο κοινοβούλιο και με συμμετοχή 75,6%.
1995
Οι επόμενες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Οκτωβρίου 1995. Για μία ακόμη φορά νικήτρια αναδείχθηκε η Κροατική Δημοκρατική Ένωση, κερδίζοντας 75 από τις συνολικά 127 έδρες. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 68,8%.
2000
Οι εκλογές που διεξήχθησαν στις 3 Ιανουαρίου 2000 για τη Βουλή των Αντιπροσώπων ήταν οι πρώτες που έγιναν μετά τη λήξη μιας πλήρους θητείας των μελών της προηγούμενης Βουλής. Τελικά, ο συνασπισμός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος - Κροατικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Φιλελευθέρων (SDP-HSLS), μαζί με το μπλοκ 4 άλλων κομμάτων, κέρδισαν πλειοψηφία δύο τρίτων, κάτι που τους επέτρεψε να αναθεωρήσουν το Σύνταγμα και να μετατραπεί η χώρα από ημιπροεδρική δημοκρατία σε κοινοβουλευτική δημοκρατία. Λίγες εβδομάδες αργότερα, ο Ίβιτσα Ράτσαν ορκίστηκε πρωθυπουργός και σχημάτισε εξακομματική κεντροαριστερή κυβέρνηση συνασπισμού με υπουργούς από το a SDP, το HSLS, το Κροατικό Κόμμα Γεωργών (HSS),το Φιλελεύθερο Κόμμα (LS),το Κροατικό Κόμμα του Λαού (HNS) και τη Δημοκρατική Συνέλευση της Ιστρίας (IDS).
2003
Στις εκλογές που έγιναν στις 23 Νοεμβρίου 2003 κέρδισε η Κροατική Δημοκρατική Ένωση με 46 έδρες και 2ο το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, με 43 έδρες. Πρωθυπουργός ανέλαβε ο Ίβο Σάναντερ, ο οποίος σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με την υποστήριξη των κομμάτων από τις εθνικές μειονότητες. Ο επίσημος διορισμός του στην πρωθυπουργία έγινε στις 23 Δεκεμβρίου 2003.
2007
Οι επόμενες εκλογές διεξήχθησαν στις 25 Νοεμβρίου 2007 στην Κροατία και στις 24 και 25 Νοεμβρίου 2007 στο εξωτερικό. Η κυβερνητική Κροατική Δημοκρατική Ένωση προηγήθηκε στις εκλογές, χωρίς όμως να έχει αυτοδύναμη πλειοψηφία. Η κεντροαριστερά της αντιπολίτευσης (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Κροατίας) πέτυχαν το καλύτερό τους αποτέλεσμα στην ιστορία τους. Τελικά, σχηματίστηκε η δεύτερη κυβέρνηση του Ίβο Σάναντερ, υποστηριζόμενη από την Κροατική Δημοκρατική Ένωση (HDZ), το Κροατικό Κόμμα Γεωργών (HSS), το Κροατικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Φιλελευθέρων (HSLS) και τους αντιπροσώπους των εθνικών μειονοτήτων.. Το νέο κοινοβούλιο πραγματοποίησε την πρώτη του συνεδρίαση στις 11 Ιανουαρίου 2008. Μία ημέρα μετά, το κοινοβούλιο ενέκρινε τη νέα κυβέρνηση του Σάναντερ.
2016
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Σεπτέμβριο του 2016. Το συντηρητικό κόμμα HDZ κέρδισε τις εκλογές χωρίς αυτοδυναμία, με δεύτερους τους σοσιαλδημοκράτες.
2014
Οι δεύτερες ευρωεκλογές στην Κροατία έγιναν στις 25 Μαΐου 2014. Συνολικά εξελέγησαν 11 ευρωβουλευτές. Ο κυβερνών συνασπισμός Kukuriku του Ίβο Γιοσίποβιτς υπέστη απώλειες, μένοντας στις 4 έδρες έναντι 6 για την Κροατική Δημοκρατική Ένωση και τους εταίρους της και 1 για τους Πράσινους.
2013
Οι πρώτες ευρωεκλογές στη χώρα διεξήχθησαν στις 14 Απριλίου 2013 και εξελέγησαν συνολικά 12 ευρωβουλευτές. Οι εκλεγέντες υπηρέτησαν το υπόλοιπο της θητείας των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της περιόδου 2009-2013, καθώς η Κροατία έγινε μέλος της ΕΕ την 1η Ιουλίου 2013. Η εκλογή των μελών έγινε αναλογικά με ανοικτές λίστες. Διαψεύδοντας τις δημοσκοπήσεις, που ήθελαν το σοσιαλδημοκρατικό συνασπισμό να κερδίζει, νικητής των εκλογών με οριακή πλειοψηφία αναδείχθηκε η κεντροδεξιά Κροατική Δημοκρατική Ένωση και οι εταίροι της. Η συμμετοχή ήταν μόλις 20,8% που είναι και το χαμηλότερο ποσοστό σε εθνικές εκλογές στην ιστορία της Κροατίας.
1991
Στο πρώτο δημοψήφισμα της Κροατίας στις 19 Μαΐου 1991, η χώρα υπερψήφισε την ανεξαρτησία της από τη Γιουγκοσλαβία με ποσοστό 93,2%. Μετά το δημοψήφισμα, η χώρα κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 25 Ιουνίου 1991. Η ΕΟΚ και τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν διπλωματικά την Κροατία το 1992.
Δημήτριος Κ. Παπαδόπουλος
Ο Δημήτριος Παπαδόπουλος (1915-2001) του Κωνσταντίνου, ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Μαγνησίας από το 1974 ως το 1977.
Εκλογές στην Κροατία
Δημοψήφισμα 2012
Σε δημοψήφισμα που έγινε στις 22 Ιανουαρίου 2012 οι ψηφοφόροι της χώρας τάχθηκαν με ποσοστό 66% υπέρ της ένταξης στην ΕΕ έναντι 33% που καταψήφισαν την πρόταση.
Δημοψήφισμα 2013
Οι Κροάτες ψηφοφόροι, σε δημοψήφισμα που διεξήχθη την 1η Δεκεμβρίου 2013, υπερψήφισαν την πρόταση (με ποσοστό 65,8%) να ορίζεται στο Σύνταγμα ο γάμος ως η "ένωση ανάμεσα σε έναν άντρα και σε μία γυναίκα".
Δημήτριος Κ. Παπαδόπουλος
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1915 και άσκησε τη δικηγορία. Το 1974 ήταν ιδρυτικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, με την οποία εξελέγη βουλευτής Μαγνησίας στις πρώτες εκλογές μετά την πτώση της χούντας. .
Πέθανε σε ηλικία 86 ετών την 1η Μαρτίου 2001 και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Βόλου. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Μαρία-Λούλα, παιδιά και εγγόνια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Μαγνησίας
Βύζας
Βύζας ή Βύζαντας ονομάζεται ο γενάρχης των Μεγαρέων και κατά μια παράδοση γιος του βασιλιά Νίσου και της νύμφης Κερόεσσας, κόρης του Δία.
Ο μύθος
Επικεφαλής μιας αποικιακής επιχείρησης που είχε οργανώσει η πόλη των Μεγάρων, οδήγησε τους Μεγαρείς αποίκους στην περιοχή του Βοσπόρου. Εκεί οι Μεγαρείς ίδρυσαν μια νέα πόλη, στην οποία έδωσαν το όνομα του ιδρυτή της, το Βυζάντιο.
Σύμφωνα με τον Στράβωνα (64Π.Χ.-23 μ.Χ.), οι Μεγαρείς έφτασαν εκεί υπακούοντας σ' ένα χρησμό, που είχαν λάβει από το μαντείο των Δελφών. Ο χρησμός αυτός αποκαλούσε «τυφλούς» τους συμπολίτες τους, που λίγα χρόνια πριν, το 685π.Χ., είχαν ιδρύσει στη ασιατική ακτή του Βοσπόρου τη Χαλκηδόνα. Πράγματι, κατά μιαν έννοια ήταν «τυφλοί», καθώς δεν είχαν αντιληφθεί ότι η περιοχή, που βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το σημείο, που οι ίδιοι είχαν αποικήσει ήταν ιδανικότερη για τη διεξαγωγή του εμπορίου και την αλιεία.
Σε αυτή την περιοχή, η οποία συγχρόνως διακρινόταν για τη γεωπολιτική της θέση, ο Βύζας θεμελίωσε μια από τις πιο σημαντικές πόλεις στην ιστορία της ανθρωπότητας. Υπήρξε και ιδρυτής των Υβλαίων Μεγάρων και Σελινούντα στη Σικελία καθώς και της Ηράκλειας στον Πόντο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Μεγαρείς
Στήλη Σηραπείτιδος στο Αρμάζι
Η Στήλη Σηραπείτιδος στο Αρμάζι (γεωργιανά: სერაფიტას არმაზის სტელა, Armazi stele of Serapit) ή δίγλωσση στήλη του Αρμάζι (γεωργιανά: არმაზის ბილინგვა, Armazi bilingual) είναι στήλη με δίγλωσση επιγραφή γραμμένη στα αρχαία ελληνικά και τα αραμαϊκά, που βρέθηκε το 1940, στο Αρμάζι, 4 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Μτσκέτα, την αρχαία πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ιβηρίας.
Περιεχόμενο των επιγραφών
Η δίγλωσση ελληνο-αραμαϊκή επιτύμβια στήλη μνημονεύει Γεωργιανή πριγκίπισσα, η οποία πέθανε νεότατη, σε ηλικία 21 ετών και η οποία ονομαζόταν Σηραπείτις (αγγλικά: Serapit). Οι επιγραφές αναφέρουν τους Γεωργιανούς μονάρχες της Ιβηρίας, Φαρναβάζο Α΄ της Ιβηρίας και Φαρασμάνη Β΄ της Ιβηρίας, καθώς και άλλα μέλη της ιβηριανής αριστοκρατίας. Η δίγλωσση στήλη χρονολογείται στο 150 ΚΕ.
Αραμαϊκή επιγραφή
"«Είμαι η Σηραπείτις, κόρη του Ουαχού του Νεώτερου, πιτιάξη του βασιλιά Φαρασμάνη, σύζυγος του Ιωδμανγάνου, νικητή σε πολλές νίκες, κυρίαρχου της εξουσίας του βασιλιά Ξηφάρνου και γιου του Αγρίππα, κυρίαρχου της εξουσίας του βασιλιά Φαρασμάνη, με ισχύ, που χωρίς αυτήν δεν θα μπορούσε ο Φαρνάβαζος να αναλάβει την εξουσία. Η Σηραπείτις ήταν τόσο ωραία και όμορφη, που καμιά άλλη ήταν ίση σε ομορφιά. Και πέθανε το εικοστό πρώτο έτος της»."
Πηγές – βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τέχνεργα Κατηγορία:Επιγραφές Κατηγορία:Επιγραφές ρωμαϊκής εποχής Κατηγορία:Αραμαϊκές επιγραφές Κατηγορία:Πολύγλωσσα κείμενα Κατηγορία:Φαρναβαζίδες Κατηγορία:Έργα του 2ου αιώνα Κατηγορία:Στήλες
Κύπελλο Ε.Π.Σ. Μεσσηνίας
Το Κύπελλο ΕΠΣ Μεσσηνίας είναι ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση κυπέλλου που διοργανώνει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μεσσηνίας.
Πληροφοριακά στοιχεία
Η διοργάνωση του Κυπέλλου Μεσσηνίας ξεκίνησε να διεξάγεται από την ΕΠΣΜ το 1971-72, όταν η ΕΠΟ καθιέρωσε το Κύπελλο Ερασιτεχνών. Ως τότε οι ερασιτεχνικές ομάδες μετείχαν στο Κύπελλο Ελλάδος μαζί με τις ομάδες Α΄ και Β΄ Εθνικής. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν οι ερασιτεχνικές ομάδες του νομού Μεσσηνίας. Συγκεκριμένα μετέχουν οι ομάδες των τριών τοπικών κατηγοριών, τα σωματεία-μέλη της ΕΠΣΜ που αγωνίζονται στη Δ΄ Εθνική και τα ερασιτεχνικά τμήματα όσων σωματείων του νομού αγωνίζονται στις επαγγελματικές κατηγορίες: Α΄ Εθνική, Β΄ Εθνική και Γ΄ Εθνική.
Ο κυπελλούχος Μεσσηνίας αγωνίζεται στο Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος.
Κύπελλα ανά σύλλογο
Πολυνίκεις του θεσμού, με εννιά κατακτήσεις, είναι ο Πάμισος Μεσσήνης, ακολουθεί η Εράνη Φιλιατρών με οκτώ. Συνολικά 13 διαφορετικοί σύλλογοι έχουν κατακτήσει ως το 2019 το Κύπελλο Μεσσηνίας.
Σελλά
Με το όνομα Σελλά αναφέρονται οι παρακάτω οικισμοί της Ελλάδας:
Επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Συμμετοχή της Κένυας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Η Κένυα θα συμμετέχει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο από τις 24 Ιουλίου έως τις 9 Αυγούστου 2020. Θα είναι η δέκατη πέμπτη εμφάνιση της χώρας στους αγώνες.
Παραπομπές
Κένυα Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2020
Ρομανιάνο Σέζια
Το Ρομανιάνο Σέζια (ιταλικά: Romagnano Sesia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Ο δήμος της Ρομανιάνο Σέζια έχει έκταση 17,98 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μεσοσταθμικό υψόμετρο 266 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και συνορεύει με τους ακόλουθους δήμους: Καβαλλίριο, Φοντανέτο ντ' Αγκόνια, Γκαττινάρα, Γκέμμε, Πράτο Σέζια και Σερραβάλλε Σέζια.
Σημαντικό αξιοθέατο για τη Ρομανιάνο Σέζια αποτελεί το λεγόμενο «Κελάρι των Αγίων» (ιταλ. Cantina dei Santi). Πρόκειται για ένα δωμάτιο που αποτελεί το μοναδικό σωζόμενο υπόλειμμα από το κάποτε πανίσχυρο μοναστήρι του Αγίου Σιλουανού (S. Silano), το οποίο ανήκε στους Βενεδικτίνους. Το δωμάτιο είναι ολόκληρο αγιογραφημένο με νωπογραφίες, που χρονολογούνται από τον 15ο αιώνα, με θέμα κυρίως τη βιβλική ιστορία του Δαβίδ και του βασιλιά Σαούλ. Εξάλλου, ο Άγιος Σιλουανός είναι και σήμερα ο πολιούχος της Ρομανιάνο Σέζια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
10 Απριλίου
9 Απριλίου | 10 Απριλίου | 11 Απριλίου
Η 10η Απριλίου είναι η 100η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 265 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Φιδάκια Ευρυτανίας
Τα Φιδάκια είναι χωριό του νομού Ευρυτανίας, του δήμου Καρπενησίου. Είναι χτισμένα σε υψόμετρο 960 μέτρων στις πλαγιές του όρους Χελιδώνα. Ο οικισμός ξεχωρίζει για τα καλαίσθητα σπίτια του και για το πολεοδομικό του σχήμα που ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους οικισμούς της περιοχής. Για τους παραπάνω λόγους είναι ανακηρυγμένος παραδοσιακός οικισμός.
Η προέλευση της ονομασίας είναι άγνωστη. Συναντάται επίσης (μέχρι το 1940) και ως Φειδάκια. Στο ψηλότερο σημείο του οικισμού είναι ορατά υπολείμματα αρχαίας εγκατάστασης. Σύμφωνα με μία άποψη στην περιοχή βρισκόταν η Αρχαία Οιχαλία πρωτεύουσα των Ευρυτάνων
Τα Φιδάκια παρουσίασαν μεγάλη μείωση πληθυσμού κατά τις δεκαετίες 1950 και 1960 λόγω μαζικής μετανάστευσης των κατοίκων στην Αμερική. Τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός συγκρατείται λόγω της τουριστικής ανάπτυξης της Ευρυτανίας και ανέρχεται σε 27 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
Παύλος Λιάτος
Ο Παύλος Λιάτος (1907-2002) του Νικολάου, ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπηρέτησε ως βουλευτής Καρδίτσας μεταπολιτευτικά. Νωρίτερα υπηρέτησε στο υπουργείο Δικαιοσύνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1907 και υπηρέτησε ως Γενικός Διευθυντής του υπουργείου Δικαιοσύνης. Στις εκλογές του 1974 εξελέγη βουλευτής Καρδίτσας με τη Νέα Δημοκρατία (ΝΔ) λαμβάνοντας 4.788 ψήφους. Ήταν υποψήφιος και στις εκλογές του 1977 με τη ΝΔ αλλά δεν εξελέγη βουλευτής.
Απεβίωσε σε ηλικία 95 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Α΄ Νεκροταφείου Αθηνών. Κατέλιπε τη σύζυγό του, Αφροδίτη, και ανίψια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Καρδίτσας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Διαγωνισμός Νέων Χορευτών Eurovision 1993
Όπως στον διαγωνισμό του 1989 και του 1991,διοργανώθηκε ένας ημιτελικός για να αποφασιστεί ποιες χώρες θα περάσουν στον τελικό.Ο ημιτελικός πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουνίου του 1993
Νικήτρια χώρα ήταν η Ισπανία.
Κατηγορία:Διαγωνισμοί Νέων Χορευτών Eurovision
Αντώνιος Μπουμπούλης
Ο Αντώνιος Μπουμπούλης υπήρξε λόγιος ιερέας του 17ου αιώνα. Γεννήθηκε στην Κρήτη και αποδήμησε στην Βενετία, όπου 1ο 1649 εκλέχτηκε εφημέριος του ναού Αγίου Γεωργίου στην Ελληνική κοινότητα. Εφημέρευσε μέχρι το 1655 όταν τον διαδέχτηκε ο Θεόφιλος Σκούφος. Συνέχισε να υπηρετεί την εκκλησία. Σημαντικό του έργο είναι το ποίημα «Θρήνος», στο οποίο η Αθήνα θρηνεί τον χαμό του Λίμπονα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 17ου αιώνα
Μπρους Ράουνερ
Ο Μπρους Βίνσεντ Ράουνερ (αγγλικά: Bruce Vincent Rauner, 18 Φεβρουαρίου 1956), είναι Αμερικανός επιχειρηματίας, φιλάνθρωπος και πολιτικός, που υπηρέτησε ως 42ος Κυβερνήτης του Ιλινόι από το 2015 έως το 2019. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Ο Ράουνερ, αφού κέρδισε το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, στις Κυβερνητικές εκλογές του 2014 στο Ιλινόι, κατάφερε να νικήσει τον εν ενεργεία Δημοκρατικό Κυβερνήτη Πατ Κουίν, με ποσοστό 50.3% έναντι 46.3% των ψήφων. Στις Κυβερνητικές εκλογές του 2018 στο Ιλινόι, ηττήθηκε από τον Δημοκρατικό υποψήφιο και επιχειρηματία Τζέι Ρόμπερτ Πρίτσκερ, με ποσοστό 38.8% έναντι 54.5% του Πρίτσκερ.
Θεωρείται μετριοπαθής-φιλελεύθερος (κεντρώος) Ρεπουμπλικανός, και είναι κοινωνικά φιλελεύθερος και οικονομικά συντηρητικός.
Βιογραφία
Ο Ράουνερ, γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1956 και μεγάλωσε στο Σικάγο του Ιλινόι των ΗΠΑ, από τον Βίνσεντ Ράουνερ και την Άνν Έρικσον. Αφού αποφοίτησε το Λύκειο το 1974, σπούδασε Οικονομικά στο Κολλέγιο Ντάρτμουθ στο Νιου Χάμσαϊρ, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) με διάκριση το 1978. Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MBA) το 1981.
Ύστερα από την εκλογική ήττα το 2018, ο Ράουνερ, μετακόμισε στην Φλόριντα.
Πίνο Τορινέζε
Το Πίνο Τορινέζε (ιταλικά: Pino Torinese και στη διάλεκτο του Πεδεμόντιου Ël Pin) είναι δήμος (comune) με 8.329 κατοίκους (Νοέμβριος 2017), που υπαγόταν στην Επαρχία του Τορίνο και σήμερα πλέον στη Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στο Πεδεμόντιο της Ιταλίας. Βρίσκεται σε δύο λόφους περί τα 6 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της πόλεως του Τορίνο, ώστε αποτελεί στην ουσία προάστιό της. Οι κάτοικοι αποκαλούνται «Πινέζι» (Pinesi).
Ο δήμος του Πίνο Τορινέζε έχει έκταση 21,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μεσοσταθμικό υψόμετρο 550 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και συνορεύει με τους ακόλουθους πέντε δήμους: Τορίνο, Μπαλντισσέρο Τορινέζε, Κιέρι, Πετσέττο Τορινέζε και Καμπιάνο.
Στο Πίνο Τορινέζε, στον λόφο Ντελλα Τόρρε Ροτόντα, βρίσκεται το ιστορικό Αστεροσκοπείο του Τορίνο, που ιδρύθηκε το έτος 1759. Τον 20ό αιώνα ανακαλύφθηκαν από αυτό μερικοί αστεροειδείς και ως συνέπεια αυτού ο αστεροειδής 2694 Πίνο Τορινέζε, που ανακαλύφθηκε το 1979, ονομάσθηκε έτσι από το όνομα του δήμου/περιοχής του αστεροσκοπείου. Εκεί βρίσκεται και το Πλανητάριο του Τορίνο, καθώς και Μουσείο Αστρονομίας και Διαστήματος.
Πολιούχος του Πίνο Τορινέζε είναι ο Άγιος Ανδρέας Κορσίνι, επίσκοπος Φιέζολε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
16 Απριλίου
15 Απριλίου | 16 Απριλίου | 17 Απριλίου
Η 16η Απριλίου είναι η 106η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (107η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 259 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ραλφ Γκιορντάνο
Ο Ραλφ Γκιορντάνο (Ralph Giordano, 20 Μαρτίου 1923 – 10 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Γερμανός συγγραφέας, δημοσιογράφος και τηλεοπτικός παραγωγός. Το 1986 παρήγαγε το πρώτο παγκοσμίως τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ με θέμα τη γενοκτονία των Αρμενίων
Η ζωή και το έργο του
Ο Ραλφ γεννήθηκε στο Αμβούργο. Ο πατέρας του ήταν Ιταλός από τη Σικελία (η ιταλική προφορά του επωνύμου είναι Τζορντάνο), ενώ η μητέρα του ήταν Γερμανίδα δασκάλα του πιάνου εβραϊκής καταγωγής. Εξαιτίας της εβραϊκής καταγωγής της μητέρας του, η οικογένεια γνώρισε διώξεις κατά τη διάρκεια του ναζιστικού καθεστώτος. Τελικώς επέζησαν από το Ολοκαύτωμα κρυπτόμενοι στο κελάρι ενός φίλου.
Μετά τις εμπειρίες του κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ο Γκιορντάνο έγινε προσωρινά κομμουνιστής. Το 1955 εγκαταστάθηκε στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας, αλλά σύντομα απογοητεύθηκε εξαιτίας της απέχθειάς του προς τον τότε ακόμη κυρίαρχο σταλινισμό και επέστρεψε στη γενέτειρά του πόλη, στην τότε Δυτική Γερμανία. Ο Γκιορντάνο άφησε το Κομμουνιστικό Κόμμα Γερμανίας το 1957 και το 1961 δημοσίευσε το βιβλίο Το Κόμμα έχει πάντοτε δίκιο!, με θέμα την απομάκρυνσή του από τον κομμουνισμό.
Στη συνέχεια ο Γκιορντάνο ασχολήθηκε ως ελεύθερος συγγραφέας και συνέγραψε πολλά άρθρα με θέμα τις εμπειρίες του στη ναζιστική Γερμανία και τους κινδύνους των νεοναζιστικών κινημάτων. Επιπλέον, είδε και το Ισλάμ ως απειλή: Σε συνέντευξή του στους New York Times το 2007 αντιτάχθηκε με σφοδρότητα στην ανέγερση ενός νέου τζαμιού στην Κολωνία, χαρακτηρίζοντας τα γερμανικά τζαμιά «σύμβολα μιας παράλληλης κοινωνίας», ενώ απεκάλεσε την ενσωμάτωση των Γερμανών Μουσουλμάνων «μια αποτυχία».
Εργαζόμενος σε γερμανικά τηλεοπτικά προγράμματα, ο Γκιορντάνο παρήγαγε, το 1986, το πρώτο παγκοσμίως τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ με θέμα τη γενοκτονία των Αρμενίων, το οποίο είχε τίτλο Το Αρμενικόν Ζήτημα δεν υφίσταται πλέον: Η τραγωδία ενός λαού, για λογαριασμό της ARD, δηλαδή του δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού γερμανικού φορέα. Το ντοκιμαντέρ βασιζόταν σε μακρές αναγνώσεις από γερμανικές διπλωματικές αναφορές της εποχής της γενοκτονίας. Προκάλεσε την άμεση και σκληρή αντίδραση της Τουρκίας, που αρνείται τη γενοκτονία, και ο Γκιορντάνο δέχθηκε απειλές. Προκειμένου να εξευμενίσει την Τουρκία, ο διευθυντής της ARD Φρήντριχ Νοβότνυ (Friedrich Nowottny, γενν. 1929) συμφώνησε να μην ξαναμεταδώσει το ντοκιμαντέρ ποτέ πια.
Προσωπική ζωή
Ο Γκιορντάνο έκανε τρεις γάμους στη ζωή του. Η πρώτη και επί δεκαετίες σύζυγός του Χέλγκα πέθανε από καρκίνο το 1984. Με τη δεύτερη σύζυγό του, την Τάνυα, πήραν διαζύγιο το 1988, έπειτα από μόλις ένα έτος γάμου. Με την τρίτη σύζυγό του, τη Ροζβίτα Έβερχαν, ήταν παντρεμένοι από 1994 μέχρι και τον δικό της θάνατο από καρκίνο, το 2002. Ο Γκιορντάνο ήταν στενός φίλος του μιγάδα Γερμανοαμερικανού δημοσιογράφου Χανς Μασακουόι από την εποχή της Νεολαίας του σουίνγκ στο Αμβούργο.
Ο Γκιορντάνο απεβίωσε στην Κολωνία σε ηλικία 91 ετών από επιπλοκές που ακολούθησαν ένα κάταγμα του ισχίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι
Δίδυμος ο Χαλκέντερος
Ο Δίδυμος ο Χαλκέντερος (λατινικά: Didymus Chalkenterus, 63 π.Χ. – 10 μ.Χ.) ήταν Έλληνας λόγιος και γραμματικός που άκμασε την εποχή του Κικέρωνα και του Αυγούστου.