cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2796 Κρον
Ο Κρον (Kron) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,3. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Τζέραλντ Κρον (Gerald E. Kron, 1913-2012).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κρον είναι άγνωστα. Ο Κρον περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 17 ως 29 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κρον
Μήδων (άρχων)
Ο Μήδων ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Κόδρου, μυθικού βασιλιά της Αθήνας.
Όταν πέθανε ο πατέρας του τον διαδέχτηκε. Ο Μήδων ήταν ο πρώτος μυθικός άρχοντας της Αθήνας, και βασίλεψε ως τον θάνατό του. Η άνοδος στον θρόνο δεν ήταν εύκολη, αφού ο Νειλέας, ο αδερφός του Μήδωνα είχε επίσης βλέψεις και αμφισβήτησε την ικανότητα του Μήδωνα να βασιλέψει, λόγω κάποιας αναπηρίας που είχε. Οι Αθηναίοι έστειλαν αποστολή για να ζητήσουν χρησμό από τους Δελφούς. Ο χρησμός ήταν ευνοϊκός για τον Μήδωνα, και έτσι ο Νειλέας αποφάσισε να εγκαταλείψει την Αθήνα και να μεταναστεύσει μαζί με πολλούς άλλους στην Ιωνία, ιδρύοντας εκεί αποικία.
Οι Ευπατρίδες εκμεταλλεύτηκαν την διαμάχη της διαδοχής και κατάργησαν τον θεσμό του βασιλιά, μετατρέποντάς τον σε άρχοντα εφ όρου ζωής. Ο Μήδων ήταν ο πρώτος άρχοντας της Αθήνας εφ όρου ζωής. Πέθανε το 1050 π.Χ., και τον διαδέχτηκε ο γιος του Άκαστος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αθήνας
Φιλίπ Μασονί
Ο Φιλίπ Μασονί (Philippe Massoni, 13 Ιανουαρίου 1936 - 14 Φεβρουαρίου 2015) ήταν ο ειδικός αντιπρόσωπος του προέδρου της Γαλλίας στην Ανδόρρα, για το διάστημα 2002-2007. Νωρίτερα ήταν αρχηγός της αστυνομίας στο Παρίσι.
Προφίλ
Γεννήθηκε το 1936 και ανέλαβε στη θέση αυτή στις 26 Ιουλίου του 2002 αντικαθιστώντας τον Φρεντερίκ ντε Σεν Σερνάν. . Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως το 2007. Ο εκάστοτε Πρόεδρος της Γαλλίας είναι συνηγεμόνας της Ανδόρρας, μαζί με τον Ισπανό Επίσκοπο της Ουρχέλ. Το Μασονί διαδέχθηκε η Εμανουέλ Μινιόν (Emmanuelle Mignon) στις 6 Ιουνίου του 2007. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 2015.
16 Horsepower
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικά μουσικά συγκροτήματα
Τζορτζ Κονρότε
Ο Τζορτζ Κονρότε (Jioji Konousi Konrote, 1947-) είναι στρατιωτικός των Φίτζι, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος της νησιωτικής χώρας από το 2015 έως το 2021. Από το 2001 ως το 2006 υπηρέτησε ως ύπατος αρμοστής στην Αυστραλία. Υπηρέτησε επίσης ως υπουργός Προεδρίας για θέματα μετανάστευσης το 2006 και υπουργός για Ευκαιρίες Απασχόλησης, Παραγωγικότητας και Βιομηχανικών Σχέσεων από το 2014 ως το 2015. Είναι ο πρώτος πρόεδρος που δεν είναι iTaukei και ο πρώτος που εξελέγη από το κοινοβούλιο και όχι από το συμβούλιο των φυλάρχων, όπως οι προκάτοχοί του.
Εκπαίδευση και στρατιωτική καριέρα
Γεννήθηκε στη Ροτούμα στις 26 Δεκεμβρίου 1947. . Σπούδασε στο Λύκειο της Ναταμπούα και ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία.
Το 1966 εισήλθε στις τάξεις του φιτζιανού στρατού (RFMF) και εκπαιδεύτηκε με τις αυστραλιανές και τις νεοζηλανδικές στρατιωτικές δυνάμεις. Συνέχισε τις στρατιωτικές του σπουδές στο Αυστραλιανό Κολέγιο της Άμυνας και των Σπουδών Στρατηγικής και στην Αυστραλιανή Ακαδημία Άμυνας στην Καμπέρα της Αυστραλίας. Στη συνέχεια φοίτησε στην Κρατική Σχολή Κένεντι του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ το 2000.
Διορίστηκε υποδιοικητής των ειρηνευτικών δυνάμεων του ΟΗΕ στον Λίβανο (UNIFIL) κατά τη συμμετοχή των Φίτζι στην εν λόγω δύναμη. Έπειτα έγινε βοηθός γενικός γραμματέας της δύναμης στο Λίβανο. Σε αναγνώριση των υπηρεσιών του τιμήθηκε με το Μετάλλιο Ειρήνης της UNIFIL (1978), τον Στρατιωτικό Σταυρό (1982), το Τάγμα της Τιμής (Ιταλία), το 1997, το Τάγμα του Κέδρου (Λίβανος, 1999) και έγινε αξιωματικός του Τάγματος των Φίτζι το 1997.
Διπλωματική καριέρα
Το 2001 και επί μία πενταετία υπηρέτησε ως ύπατος αρμοστής στην Αυστραλία. Μετά το διορισμό του, που είναι ισότιμος με εκείνον του πρέσβη, εξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια της Ροτούμα το 2006. Εν συνεχεία διορίστηκε υπουργός Προεδρίας, αρμόδιος για θέματα μετανάστευσης και αρμόδιος για θέματα βετεράνων στρατιωτικών στην κυβέρνηση του Λαϊσένια Καράζε. Ο ρόλος του στην κυβέρνηση τερματίστηκε έπειτα από το πραξικόπημα του αρχιπλοιάρχου Φρανκ Μπαϊνιμαράμα στις 5 Δεκεμβρίου 2006.
Πρόεδρος
Ο Κονρότε εξελέγη πρόεδρος τον Οκτώβριο του 2015. Στις 12 Οκτωβρίου 2015 παραιτήθηκε από το κοινοβούλιο μετά την εκλογή του ως προέδρου των Φίτζι.
Η επίσημη ορκωμοσία του για τριετή θητεία έγινε στις 12 Νοεμβρίου 2015.
Ο Κονρότε επαναδιορίστηκε στην προεδρία της χώρας στις 31 Αυγούστου 2018, καθώς εξελέγη από το Κοινοβούλιο χωρίς αντίπαλο για άλλη μία θητεία 3 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι των Φίτζι
Καρναβάλι της Σάντα Κρουθ της Τενερίφης
To Καρναβάλι της Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε είναι μια από τις μεγαλύτερες αποκριάτικες εκδηλώσεις του κόσμου και θεωρείται η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο μετά το καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο (Βραζιλία).
Το καρναβάλι παρακολουθούν περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι ετησίως. Χιλιάδες άνθρωποι ξεχύνονται στους δρόμους για να γιορτάσουν το καρναβάλι κάθε χρόνο για μια εβδομάδα. Το 1980 ανακηρύχθηκε ένα φεστιβάλ διεθνούς τουριστικού ενδιαφέροντος και το 2000 η πόλη ονομάστηκε η "παγκόσμια πρωτεύουσα του καρναβαλιού". Σήμερα, το Καρναβάλι της Σάντα Κρουθ της Τενερίφης φιλοδοξεί να γίνει ένα Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Απόκριες
Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας
Ο Φίλιππος Β΄ ο Μακεδών (382 π.Χ. - 336 π.Χ.) ήταν Έλληνας βασιλιάς του Βασιλείου της Μακεδονίας από το 359 π.Χ. μέχρι τη δολοφονία του από τον Παυσανία, το 336 π.Χ.
Ήταν μέλος της δυναστείας των Αργεάδων των Μακεδόνων βασιλιάδων, τρίτος γιος του βασιλιά Αμύντα Γ' της Μακεδονίας και πατέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου Γ'. Η άνοδος της Μακεδονίας, η κατάκτησή της και η πολιτική εδραίωση του μεγαλύτερου μέρους της Κλασικής Ελλάδας κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Φιλίππου Β' επιτεύχθηκε εν μέρει με την αναμόρφωση του μακεδονικού στρατού, ιδρύοντας την ξακουστη μακεδονική φάλαγγα που αποδείχθηκε κρίσιμη για την εξασφάλιση των νικών στο πεδίο της μάχης, την εκτεταμένη χρήση των μηχανημάτων πολιορκίας και τη χρήση αποτελεσματικών συμμαχιών διπλωματίας και γάμου.
Αφού νίκησε τις ελληνικές πόλεις-κράτη της Αθήνας και της Θήβας στη Μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ., ο Φίλιππος Β' ηγήθηκε της προσπάθειας για την ίδρυση μιας ομοσπονδίας ελληνικών κρατών, γνωστό ως το Συνεδριο της Κορίνθου, με επικεφαλής τον ίδιο και στόχο τη διεξαγωγή εισβολής στην Αχαιμενιδική Αυτοκρατορία της Περσίας. Ωστόσο, η δολοφονία του από έναν βασιλικό σωματοφύλακα, τον Παυσανία του Ορέστη, οδήγησε στην άμεση διαδοχή του γιου του Αλέξανδρου, ο οποίος θα εισέβαλε στην Περσική Αυτοκρατορία στη θέση του πατέρα του.
Πριν τη Βασιλεία
Ο Φίλιππος Β΄ γεννήθηκε το 382 π.Χ. στην Πέλλα, ήταν τριτότοκος γιος του βασιλιά της Μακεδονίας Αμύντα Γ΄ και της Ευρυδίκης, κόρης του Σίρρα (γαμπρού του βασιλιά της Λυγκηστίδος Αρραβαίου Α΄) και ο ισχυρότερος και επιφανέστερος Έλληνας της εποχής του. Μετά τη δολοφονία του μεγαλύτερου αδελφού του, Αλέξανδρου Β', ο Φίλιππος στάλθηκε όμηρος στην Ιλλυρία από τον Πτολεμαίο του Άλορου.
Μετά την ήττα των Μακεδόνων από τους Θηβαίους με αρχηγό τον Πελοπίδα στη Θεσσαλία, ο βασιλιάς Αλέξανδρος ο Β' αναγκάστηκε να συνάψει συνθήκη και να παραδώσει 50 ομήρους στη Θήβα, περιλαμβανομένου και του Φιλίππου. Ενώ βρισκόταν στη Θήβα(368-365 π.Χ), ο Φίλιππος έλαβε στρατιωτική και διπλωματική εκπαίδευση από τον Επαμεινώνδα, έγινε ερωμένος του Πελοπίδα και έζησε με τον Παμμένη, ο οποίος ήταν ενθουσιώδης υπέρμαχος του Ιερού Λόχου της Θήβας. Όταν επέστρεψε τελικά στη Μακεδονία, έγινε κυβερνήτης των ανατολικών επαρχιών και παντρεύτηκε μια Μακεδόνα αριστοκράτισσα, τη Φίλινα. Το 359 π.Χ., ο άλλος αδελφός του Φιλίππου, ο βασιλιάς Περδίκκας Γ', πέθανε στη μάχη κατά των Ιλλυριών. Πριν φύγει, ο Περδίκκας είχε διορίσει τον Φίλιππο ως αντιβασιλέα του βρέφους γιου του Αμύντα Δ', αλλά ο Φίλιππος κατάφερε να πάρει το βασίλειο για τον εαυτό του.
Οι στρατιωτικές ικανότητες και το επεκτατικό όραμα του Φίλιππου για τη Μακεδονία του έφεραν πρόωρη επιτυχία. Έπρεπε πρώτα να διορθώσει τα δεινά που αντιμετώπιζε το βασίλειο στη Μακεδονία. Αυτή ήταν μια δύσκολη κατάσταση που είχε επιδεινωθεί πολύ με την ήττα της Μακεδονίας από τους Ιλλυριούς, έναν αγώνα στον οποίο είχε πεθάνει ο ίδιος ο βασιλιάς Περδίκκας. Οι Παίονες και οι Θράκες είχαν λεηλατήσει και εισβάλλει στις ανατολικές περιοχές της Μακεδονίας, ενώ οι Αθηναίοι είχαν αποβιβαστεί στη Μεθώνη στα παράλια με ένα απόσπασμα υπό τον Αργαίο Β΄.
Αρχικές ενέργειες
Με μία σειρά θεμελιωδών μεταρρυθμίσεων στο σύνολο της δομής του βασιλείου του κατάφερε να εισέλθει δυναμικά στο προσκήνιο των ελληνικών υποθέσεων στα μέσα του 4ου αιώνα π.Χ. Αφού αναδιοργάνωσε ριζικά τον στρατό του, εισάγοντας μεταξύ άλλων τη σάρισα, και επινόησε καινούργιες τακτικές για τη φάλαγγα των οπλιτών. Κατά τον Αρριανό, αντέγραψε από τους Θράκες και υιοθέτησε την τριγωνική παράταξη για τις επιθέσεις του μακεδονικού ιππικού. Ο αναγεννημένος στρατός πέτυχε τότε τις πρώτες του νίκες, εξουδετερώνοντας οριστικά τις ληστρικές επιδρομές των βαλκανικών λαών που περιέβαλλαν τη Μακεδονία και προχώρησε σε κεραυνοβόλες επιθετικές ενέργειες εναντίον των βόρειων, δυτικών και ανατολικών γειτόνων του. Δημιούργησε έτσι στη χερσόνησο του Αίμου ένα μεγάλο κράτος με σχέσεις συμμαχίας, υποτέλειας ή υποταγής με τους παρακάτω λαούς: Ιλλυριοί, Παίονες, Τριβαλλοί, Θράκες, Γέτες, Σκύθες.
Χρησιμοποιώντας διπλωματία, ο Φίλιππος απώθησε τους Παίονες και τους Θράκες υποσχόμενος καταβολή φόρων και νίκησε τους 3.000 Αθηναίους οπλίτες (359 π.Χ.). Στιγμιαία απαλλαγμένος από τους αντιπάλους του, επικεντρώθηκε στην ενίσχυση της εσωτερικής του θέσης και κυρίως του στρατού του. Ο Φίλιππος Β' έκανε πολλές αξιόλογες συνεισφορές στον μακεδονικό στρατό. Το ιππικό και το πεζικό, που ήταν η κύρια πηγή δύναμης του στρατού, διπλασιάστηκαν περίπου από την εποχή των μαχών με τους Ιλλυριούς έως το 334 π.Χ. Αυξήθηκε επίσης η πειθαρχία και η εκπαίδευση των στρατιωτών και στους Μακεδόνες στρατιώτες υπό τον Φίλιππο δόθηκε η δυνατότητα προαγωγής μέσω των βαθμών και ανταμοιβών και επιδομάτων για εξαιρετική υπηρεσία. Εκτός από αυτές τις αλλαγές, ο Φίλιππος δημιούργησε τη Μακεδονική φάλαγγα, έναν σχηματισμό πεζικού που αποτελούνταν από στρατιώτες οπλισμένους όλοι με μια σάρισα. Ο Φίλιππος πιστώνεται για την προσθήκη της σάρισας στον μακεδονικό στρατό, όπου σύντομα ήταν το κοινό όπλο που χρησιμοποιούσαν οι περισσότεροι στρατιώτες.
Η πλήρης επικράτηση στη νότιο Ελλάδα
Ο Φίλιππος είχε παντρευτεί την Αυδάτη, δισέγγονη του Ιλλυριού βασιλιά της Δαρδανίας, Βαρδύλλη. Ωστόσο, αυτός ο γάμος δεν τον εμπόδισε να βαδίσει κατά των Ιλλυριών το 358 π.Χ. και να τους νικήσει σε μια μάχη στην οποία σκοτώθηκαν περίπου 7.000 Ιλλυριοί (357). Με αυτή την κίνηση, ο Φίλιππος εδραίωσε την εξουσία του στην ενδοχώρα μέχρι τη λίμνη Αχρίδα και κέρδισε την εύνοια των Ηπειρωτών.
Αφού εξασφάλισε τα δυτικά και νότια σύνορα της Μακεδονίας, ο Φίλιππος συνέχισε να πολιορκεί την Αμφίπολη το 357 π.Χ. Οι Αθηναίοι δεν μπόρεσαν να κατακτήσουν την Αμφίπολη, που διοικούσε τα χρυσωρυχεία του όρους Παγγαίου, οπότε ο Φίλιππος συμφώνησε με την Αθήνα να τους μισθώσει την πόλη μετά την κατάκτησή της, με αντάλλαγμα την Πύδνα (η οποία έχασε η Μακεδονία το 363 π.Χ.). Ωστόσο, μετά την κατάκτηση της Αμφίπολης, ο Φίλιππος κατέλαβε για λογαριασμό του την Πύδνα και κράτησε και τις δύο πόλεις (357 π.Χ.). Η Αθήνα σύντομα κήρυξε τον πόλεμο εναντίον του, και ως αποτέλεσμα, ο Φίλιππος συμμάχησε τη Μακεδονία με τη Χαλκιδική Συμμαχία της Ολύνθου. Στη συνέχεια κατέκτησε την Ποτίδαια, κρατώντας αυτή τη φορά τον λόγο του και την παραχώρησε στη Συμμαχία το 356 π.Χ.
Το 357 π.Χ., ο Φίλιππος παντρεύτηκε την Ηπειρώτισσα πριγκίπισσα Ολυμπιάδα, η οποία ήταν κόρη του βασιλιά των Μολοσσών. Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε το 356 π.Χ., την ίδια χρονιά που το άλογο κούρσας του Φιλίππου κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Κατά το 356 π.Χ., ο Φίλιππος κατέλαβε την πόλη Κρενίδες και άλλαξε το όνομά της σε Φιλίππους. Στη συνέχεια ίδρυσε μια ισχυρή φρουρά εκεί για να ελέγχει τα ορυχεία της, τα οποία απέδωσαν μεγάλο μέρος του χρυσού που χρησιμοποίησε αργότερα για τις εκστρατείες του. Στο μεταξύ, ο στρατηγός του Παρμενίωνας νίκησε ξανά τους Ιλλυριούς.
Έχοντας αυξήσει το γόητρο του με το να γίνει ολυμπιονίκης κατά τους 106ους (356 π.Χ.), 107ους (352 π.Χ.) και 108ους (348 π.Χ.) Ολυμπιακούς αγώνες στα ιππικά αγωνίσματα του κέλη, τέθριππου και συνωρίδος αντίστοιχα, από το 346 π.Χ. προσπάθησε να πείσει τις ελληνικές πόλεις-κράτη του νότου με τη δύναμη της διπλωματίας για ένωση και κοινή εκστρατεία κατά των Περσών με κυριότερο σύμμαχο ως το 338 π.Χ. τη Θήβα, αλλά και με υπολογίσιμους αντιπάλους την Αθήνα και τη Σπάρτη. μικρογραφία|450x450εσ|Χάρτης της επικράτειας του Φιλίππου Β΄ της Μακεδονίας Το 355–354 π.Χ. πολιόρκησε τη Μεθώνη, την τελευταία πόλη στον Θερμαϊκό Κόλπο που ελεγχόταν από την Αθήνα. Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας, ο Φίλιππος τραυματίστηκε στο δεξί του μάτι, το οποίο αργότερα αφαιρέθηκε χειρουργικά. Παρά την άφιξη δύο αθηναϊκών στόλων, η πόλη έπεσε το 354 π.Χ. Ο Φίλιππος επιτέθηκε επίσης στα Άβδηρα και τη Μαρώνεια, στα θρακικά παράλια (354–353 π.Χ.). thumb|Το Μακεδονικό βασίλειο την εποχή του Φιλίππου Β΄|αριστερά Κατά τη διάρκεια του Γ΄ Ιερού Πολέμου (355-352 π.Χ.) συγκρούστηκε με την ανερχόμενη δύναμη της Φωκίδας και τον τύραννο των Φερρών, και παρά τις αρχικές του αποτυχίες κατάφερε να τους νικήσει στη μάχη του Κρόκιου Πεδίου το 352 π.Χ., πετυχαίνοντας παράλληλα άλλες δύο νίκες στο στρατιωτικό και το διπλωματικό πεδίο: την υποταγή της Θεσσαλίας στη Μακεδονία (άρα και την ένταξη του περίφημου θεσσαλικού ιππικού στον στρατό του) και την αποδοχή της Μακεδονίας ως μέλους του Αμφικτυονικού Συνεδρίου των Δελφών, προβάλλοντας έτσι τη Μακεδονία ως πρωταγωνιστική δύναμη σταθερότητας στα ελληνικά πράγματα.
Την ίδια χρονιά, ο Ονόμαρχος και ο στρατός του νίκησαν τον Φίλιππο σε δύο διαδοχικές μάχες. Ο Φίλιππος επέστρεψε στη Θεσσαλία το επόμενο καλοκαίρι, αυτή τη φορά με στρατό 20.000 πεζών, 3.000 ιππείς και την πρόσθετη υποστήριξη των δυνάμεων της Θεσσαλικής Συμμαχίας. Στη μάχη του Κρόκιου Πεδίου, 6.000 Φωκείς έπεσαν και 3.000 αιχμαλωτίστηκαν και αργότερα πνίγηκαν. Αυτή η μάχη έδωσε στον Φίλιππο τεράστιο κύρος καθώς και τη δωρεάν προσάρτηση των Φερών. Έγινε αρχηγός ( άρχων ) της Θεσσαλικής Συμμαχίας και μπόρεσε να διεκδικήσει τη Μαγνησία και την Περραιβία, που επέκτεινε την επικράτειά του στις Παγάσες. Ο Φίλιππος δεν επιχείρησε να προχωρήσει στη Στερεά Ελλάδα γιατί οι Αθηναίοι, μη μπορώντας να φτάσουν έγκαιρα για να υπερασπιστούν τις Παγάσες, είχαν καταλάβει τις Θερμοπύλες.
Δεν υπήρξαν ακόμη εχθροπραξίες με την Αθήνα, αλλά η Αθήνα απειλήθηκε από τους Μακεδόνες. Από το 352 έως το 346 π.Χ., ο Φίλιππος δεν ταξίδεψε ξανά νότια. Δραστηριοποιήθηκε στην ολοκλήρωση της υποταγής της βαλκανικής ορεινής χώρας στα δυτικά και βόρεια και στη μείωση των ελληνικών πόλεων της ακτής μέχρι τον Έβρο. Στον αρχηγό αυτών των παράκτιων πόλεων, την Όλυνθο, ο Φίλιππος συνέχισε να δηλώνει φιλία έως ότου οι γειτονικές πόλεις ήταν στα χέρια του.
Το 348 π.Χ., ο Φίλιππος ξεκίνησε την πολιορκία της Ολύνθου, η οποία, εκτός από τη στρατηγική της θέση, στέγασε τα ετεροθαλή αδέρφια του, τον Αρριδαίο και τον Μενέλαο, διεκδικητές του μακεδονικού θρόνου. Η Όλυνθος είχε αρχικά συμμαχήσει με τον Φίλιππο, αλλά αργότερα μετατόπισε την πίστη της στην Αθήνα. Ο τελευταίος όμως δεν έκανε τίποτα για να βοηθήσει την πόλη γιατί οι εκστρατείες της αναχαιτίστηκαν από μια εξέγερση στην Εύβοια. Ο Μακεδόνας βασιλιάς πήρε την Όλυνθο το 348 π.Χ. και ισοπέδωσε την πόλη. Την ίδια τύχη είχαν και άλλες πόλεις της Χαλκιδικής χερσονήσου, με αποτέλεσμα να διαλυθεί η Χαλκιδική Συμμαχία. εναλλ.=Statue of Philip II, 350-400 AD.|μικρογραφία|Άγαλμα του Φιλίππου Β΄, 350-400 μ.Χ. [[Ρηνανικό Κρατιδιακό Μουσείο του Τριρ. ]] Η Μακεδονία και οι γειτονικές της περιοχές έχοντας πλέον ενοποιηθεί με ασφάλεια, ο Φίλιππος γιόρτασε τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Δίον. Το 347 π.Χ., ο Φίλιππος προχώρησε στην κατάκτηση των ανατολικών συνοικιών γύρω από τον Έβρο και ανάγκασε την υποταγή του Θράκα πρίγκιπα Κερσοβλέπτη. Το 346 π.Χ., παρενέβη αποτελεσματικά στον πόλεμο μεταξύ Θηβαίων και Φωκαίων, αλλά οι πόλεμοι του με την Αθήνα συνεχίστηκαν κατά διαστήματα. Ωστόσο, η Αθήνα είχε κάνει προτροπές για ειρήνη και όταν ο Φίλιππος μετακόμισε πάλι νότια, ορκίστηκε ειρήνη στη Θεσσαλία.
Με βασικές ελληνικές πόλεις-κράτη υποταγμένες, ο Φίλιππος Β' στράφηκε προς τη Σπάρτη, προειδοποιώντας τις: «Αν εισβάλω στη Λακωνία, θα σας διώξω. Η λακωνική απάντηση των Σπαρτιατών ήταν μονολεκτική: «Αν». Ο Φίλιππος προχώρησε στην εισβολή κατά της Λακωνίας, ερήμωσε μεγάλο μέρος της και εκδίωξε τους Σπαρτιάτες από διάφορα μέρη.
Το 345 π.Χ., ο Φίλιππος διεξήγαγε μια σκληρή εκστρατεία εναντίον των Αρδιαίων ( Αρδιαίοι ), υπό τον βασιλιά τους Πλεύρατο Α΄, κατά την οποία ο Φίλιππος τραυματίστηκε σοβαρά στο κάτω δεξί πόδι από έναν Άρδιο στρατιώτη.
Το 342 π.Χ., ο Φίλιππος οδήγησε μια στρατιωτική εκστρατεία βόρεια κατά των Σκυθών, κατακτώντας τον οχυρωμένο Θρακικό οικισμό Ευμολπία για να του δώσει το όνομά του, Φιλιππούπολη (σημερινή Πλόβντιβ).
Το 340 π.Χ., ο Φίλιππος ξεκίνησε την πολιορκία της Περίνθου και το 339 π.Χ., άρχισε μια άλλη πολιορκία κατά της πόλης του Βυζαντίου. Καθώς και οι δύο πολιορκίες απέτυχαν, η επιρροή του Φιλίππου στην Ελλάδα διακυβεύτηκε. Επιβεβαίωσε με επιτυχία την εξουσία του στο Αιγαίο νικώντας μια συμμαχία Θηβαίων και Αθηναίων στη μάχη της Χαιρώνειας το 338 π.Χ., και την ίδια χρονιά, κατέστρεψε την Άμφισσα γιατί οι κάτοικοι είχαν καλλιεργήσει παράνομα μέρος της Κρισαίας πεδιάδας που ανήκε στους Δελφούς. Αυτές οι αποφασιστικές νίκες οδήγησαν στην αναγνώριση του Φίλιππου ως στρατιωτικού ηγέτη του Συνεδρίου της Κορίνθου, μιας ελληνικής συνομοσπονδίας που συμμάχησε κατά της Περσικής Αυτοκρατορίας, το 338/7 π.Χ. Τα μέλη του συνεδρίου συμφώνησαν να μην διεξάγουν ποτέ πόλεμο μεταξύ τους, εκτός αν ήταν για να καταστείλουν κάποια επανάσταση.
Όμως μόλις το 338 π.Χ., μετά την ιδιαίτερης σκληρότητας μάχη της Χαιρώνειας, κατάφερε ο Φίλιππος να ενώσει τους Έλληνες. Στη μάχη αυτή ο Φίλιππος μαζί με τον Αλέξανδρο, που διοικούσε ένα τμήμα του στρατού, αντιμετώπισε τον συνασπισμό Αθηναίων, Θηβαίων και όλων σχεδόν των νότιων Ελλήνων και τους νίκησε.
Ύστερα, με το συνέδριο της Κορίνθου, ένωσε τους Έλληνες και πολιτικά, εκτός από τη Σπάρτη, που επέλεξε την απομόνωση και τη συνεχή αντιπαράθεση με τους Μακεδόνες, και την ουδέτερη Κρήτη.
Φίλιππος και Μέγας Αλέξανδρος
Ο Φίλιππος, έχοντας διώξει την πρώτη του σύζυγο και μητέρα του Αλέξανδρου, Ολυμπιάδα, παντρεύτηκε μια Μακεδόνισσα πριγκίπισσα, την Κλεοπάτρα, ανιψιά του Αττάλου. Στο γαμήλιο γλέντι ο Άτταλος εύχεται στο ζευγάρι να αποκτήσει γρήγορα ένα νόμιμο διάδοχο (αποκαλώντας έμμεσα τον Αλέξανδρο νόθο). Ο Αλέξανδρος αδειάζει το ποτήρι του στο πρόσωπο του Αττάλου και ξεσπά ένας φοβερός καυγάς. Ο Φίλιππος, μεθυσμένος, τραβά το ξίφος του, αλλά σκοντάφτει και πέφτει κάτω. Ο Αλέξανδρος σχολιάζει «δείτε τον άνθρωπο που θέλει να περάσει στην Ασία και δεν μπορεί να περάσει πάνω από ένα τραπέζι».
Η Ολυμπιάδα με τον Αλέξανδρο καταφεύγουν στο σπίτι του πατέρα της στην Ήπειρο. Η φυγή του Αλέξανδρου χαλάει τα σχέδια του Φιλίππου, που δεν μπορεί να εκστρατεύσει χωρίς αντιβασιλέα. Ο Αλέξανδρος αργότερα γύρισε και ο Φίλιππος ξανάρχισε τα σχέδιά του, στέλνοντας τον Ιούνιο του 336 π.Χ. στον Ελλήσποντο τον Άτταλο και τον Παρμενίωνα με 10.000 στρατό, για να προετοιμάσουν την εκστρατεία.
Εκστρατείες κατά της Περσίας
Ο Φίλιππος Β' ενεπλάκη αρκετά νωρίς σε αγώνες ενάντια στην αυτοκρατορία των Αχαιμενιδών. Περίπου το 352 π.Χ., υποστήριξε αρκετούς Πέρσες αντιπάλους του Αρταξέρξη Γ΄, όπως ο Αρτάβαζος Β΄, ο Αμμινάπης ή ένας Πέρσης ευγενής ονόματι Αρχέλαος, δεχόμενος τους για αρκετά χρόνια ως εξόριστους στη Μακεδονική αυλή. Η υποδοχή των εξόριστων του έδωσε μια καλή γνώση των περσικών ζητημάτων, και ίσως μάλιστα να επηρέασε κάποιες από τις καινοτομίες του στη διαχείριση του μακεδονικού κράτους. Με αυτούς τους Πέρσες εξόριστους έκανε παρέα και ο Αλέξανδρος στα νιάτα του.
Το 336 π.Χ., ο Φίλιππος Β' έστειλε τον Παρμενίωνα, με τον Αμύντα, τον Ανδρομένη και τον Άτταλο, και στρατό 10.000 ανδρών στη Μικρά Ασία για να προετοιμαστούν για μια εισβολή για να απελευθερώσουν τους Έλληνες που ζούσαν στη δυτική ακτή και τα νησιά από την κυριαρχία των Αχαιμενιδών. Στην αρχή όλα πήγαν καλά. Οι ελληνικές πόλεις στη δυτική ακτή της Μικράς Ασίας επαναστάτησαν μέχρι που έφτασε η είδηση ότι ο Φίλιππος είχε δολοφονηθεί και τον διαδέχθηκε ως βασιλιάς ο μικρός γιος του Αλέξανδρος. Οι Μακεδόνες αποθαρρύνθηκαν από τον θάνατο του Φιλίππου και στη συνέχεια ηττήθηκαν κοντά στη Μαγνησία από τους Αχαιμενίδες υπό τη διοίκηση του μισθοφόρου Μέμνονα της Ρόδου.
Δολοφονία και διαδοχή
μικρογραφία|upright|Η δολοφονία του Φιλίππου από τον [[Παυσανίας της Ορεστίδος|Παυσανία της Ορεστίδος, αναπαράσταση των τελών του 19ου αιώνα]] Ακολούθως οργάνωσε τον εορτασμό για τους γάμους της κόρης του Κλεοπάτρας με τον βασιλιά των Μολοσσών, Αλέξανδρο Α΄, στο θέατρο των Αιγών. Σύμφωνα με τον Διόδωρο, σε μια επίδειξη δύναμης, ο Φίλιππος έκανε την είσοδό του στο θέατρο χωρίς τη φρουρά του. Τότε όμως δολοφονήθηκε από έναν από τους πιο έμπιστους σωματοφύλακές του, τον Παυσανία. Ο Παυσανίας σκοτώθηκε λίγα λεπτά αργότερα από τους διώκτες του - Λεοννάτο μαζί με τον Περδίκκα -.
Ο Αλέξανδρος και με την υποστήριξη του Αντίπατρου, που εκτελούσε χρέη αντιβασιλέα, ανακηρύχθηκε από τον στρατό νέος βασιλιάς. Οι λόγοι και οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας δεν έγιναν γνωστοί. Φαίνεται όμως ότι είχε συνεργούς, πράγμα που στρέφει τις υποψίες είτε στους Πέρσες, που ήθελαν να αποτρέψουν την εισβολή στο κράτος τους, είτε στην Ολυμπιάδα, που αισθανόταν ταπεινωμένη, επειδή ο Φίλιππος την είχε χωρίσει για μία νεότερη και ανιψιά του στρατηγού Αττάλου. Θα μπορούσαν όμως να είναι κάποιοι εσωτερικοί αντίπαλοι του Φιλίππου στη Μακεδονία και την υπόλοιπη Ελλάδα.
Ο τάφος του Φιλίππου
Ο Μιλτιάδης Χατζόπουλος, συνόψισε όλον τον σχετικό επιστημονικό διάλογο έως το 2008, κλίνοντας υπέρ της εκδοχής του Φιλίππου Β΄, σημειώνοντας ότι η συζήτηση για τη χρονολόγηση του τάφου συσκοτίστηκε από την επιδίωξη δημοσιότητας, πολιτικές ατζέντες, προσωπικές διαφορές και έλλειψη κοινής λογικής, τα οποία οδήγησαν κάποιους σε «σειρά από αμφίβολες υπο-χρονολογήσεις».. μικρογραφία|Φίλιππος ΙΙ βασ. Μακεδόνων, Μακεδονία, Ελλάδα
Μετά από τις αμφισβητήσεις έγινε επανεξέταση των οστών που βρέθηκαν στον Τάφο ΙΙ, από Βρετανούς ειδικούς, η οποία απορρίπτει την εκδοχή του Φιλίππου Γ΄ Αρριδαίου. Μεταγενέστερη κριτική εξέταση των επιχειρημάτων έως το 2011 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σίγουρα ο τάφος δεν ανήκει στον Φίλιππο Γ' Αρριδαίο και ότι αυτή η άποψη μπορεί να απορριφθεί από τη σύγχρονη επιστήμη.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μακεδόνες μονάρχες Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών Κατηγορία:Αλέξανδρος ο Μέγας Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της συνωρίδας‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του κέλη‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (4ος αιώνας π.Χ.)
Ντάβιντ Φίνκμποονς
Ο Ντάβιντ Φίνκμποονς (ολλανδικά: David Vinckboons, Μέχελεν, βάπτ. 13 Αυγούστου 1576 - Άμστερνταμ, πριν τις 12 Ιανουαρίου 1633 ) ήταν Ολλανδός φλαμανδικής καταγωγής ζωγράφος, χαράκτης και σχεδιαστής της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική. Το όνομά του αναγράφεται επίσης και ως Vingboons, Vinghboons, Vinckebonis ή Vinckboom. Γιος του ήταν ο Γιοχάννες Φίνκμποονς, ο οποίος ασχολήθηκε με την υδατογραφία, και οι αρχιτέκτονες Γιούστους και Φίλιπ. Σύμφωνα με άλλες πηγές, ο ζωγράφος γεννήθηκε στο Μέχελεν το 1576.
Βιογραφία
Ο Φίνκμποονς γεννήθηκε στο Μέχελεν και βαπτίστηκε στις 13 Αυγούστου 1576. Πατέρας του ήταν ο ζωγράφος Φίλιπ (ή Φίλιπς) Φίνκμποονς, επίσης από το Μέχελεν, ο οποίος είχε εισέλθει στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά το 1573 και ήταν και ο Δάσκαλος του γιου του. Ο Φίλιπς ειδικευόταν σε πίνακες μεγάλων διαστάσεων σε καμβά, κατάλληλους για ανάρτηση σε τοίχο, τους οποίους δημιουργούσε με υδροχρώματα. Γύρω στο 1580 ο Φίλιπς με την σύζυγό του Κορνέλια Καρρέ (Kornelia Karré) και τα παιδιά τους μετοίκησαν στην Αμβέρσα, αλλά καθώς η οικογένεια ήταν προτεσταντική, αναγκάστηκε να μετοικήσει εκ νέου το 1586, αυτή τη φορά στο Μίντελμπουρχ της Ολλανδικής Δημοκρατίας, που είχε παραμείνει στο προτεσταντικό δόγμα. Η οικογένεια μετοίκησε εκ νέου, αυτή τη φορά στο Άμστερνταμ, και οι λόγοι της μετοίκησης πιθανότατα δεν ήταν θρησκευτικοί. Ο Φίλιπς έγινε πολίτης του Άμστερνταμ το 1591, όπως αναγράφει ο Κάρελ φαν Μάντερ στο βιογραφικό του βιβλίο, και απεβίωσε δέκα χρόνια αργότερα. Ο φαν Μάντερ, ο οποίος κατά πάσα βεβαιότητα πήρε τις πληροφορίες του από τον ίδιο τον καλλιτέχνη, αναφέρει ότι ο ζωγράφος "άρχισε να ασχολείται πρώτα με τις υδατογραφίες, με Δάσκαλο τον πατέρα του και ποτέ δεν είχε άλλον Δάσκαλο. Στη συνέχεια ασχολήθηκε αποκλειστικά με την ελαιογραφία, ζωγραφίζοντας μικρών διαστάσεων πίνακες με διακριτικές ανθρώπινες μορφές, οι οποίοι είναι εξαίρετοι".
Στις 8 Οκτωβρίου 1602 ο Φίνκμποονς νυμφεύτηκε την Άγκνες ("Niegksen") φαν Λόον, θυγατέρα εύπορου συμβολαιογράφου στο Λέουβαρντεν. Ο γάμος τους τελέστηκε εκεί, αλλά είναι εμφανές ότι το ζεύγος ποτέ δεν διέμεινε στην πόλη αυτή. Στο διάστημα 1605 - 1630 απέκτησαν συνολικά δέκα παιδιά, έξι γιους και τέσσερις θυγατέρες, πέντε από τα οποία διακρίθηκαν στον τομέα τους: Ο κλασικιστής αρχιτέκτονας Φίλιπς Φίνκμποονς, ο αρχιτέκτονας και κατασκευαστής χαρτών Γιούστους Φίνκμποονς και οι κατασκευαστές χαρτών Πίτερ, Γιοχάννες και Ντάβιντ Φίκνμποονς.
Έργο
Ο Φίνκμποονς ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους και παραγωγικότερους ζωγράφους και χαράκτες στην Ολλανδία. Ήταν αυτός που βοήθησε να εισαχθεί η φλαμανδική παράδοση στις ρωπογραφίες στην Ολλανδία, μαζί με τους Χανς Μπολ και Ρούλαντ Σάβεραϊ. Ως υπόδειγμα είχε τις σκηνές στο δάσος του Χίλλις φαν Κόνινξλοο και εμπνεύστηκε από τον Πίτερ Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο για να ζωγραφίσει τις σκηνές από τη Βίβλο, με τον ορίζοντα τοποθετημένο ψηλά και πολλές "λαμπερές" μορφές σε φανταστικά τοπία με λιβάδια. Αποτελεί τη μεταβατική μορφή μεταξύ της διακοσμητικής μανιεριστικής παράδοσης του φανταστικού και του πλέον νατουραλιστικού ύφους που υιοθετήθηκε από την ολλανδική ζωγραφική του 17ου αιώνα. Ο Φίνκμποονς απεικόνισε τις "αγροτικές θλίψεις", ζωγραφίζοντας τις τεταμένες σχέσεις μεταξύ των ντόπιων χωρικών και των Ισπανών στρατιωτών κατά την ολλανδική Επανάσταση. Ξεκίνησε ζωγραφίζοντας βιβλικές σκηνές, αλλά σταδιακά στράφηκε στη ρωπογραφία και ιδιαίτερα στις σκηνές "kermis" (πανηγύρεις για την εορτή εγκαινίων ιερών ναών). Αρεσκόταν να "παίζει" με το μπλε και κόκκινο ζωηρό χρώμα στις φορεσιές των χωρικών, σε αντίθεση με το καθαρό πράσινο και τις κίτρινες ως καφέ σκιές των τοπίων.
External links
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Joker Out
Οι Joker Out είναι σλοβένικο pop-rock συγκρότημα που εκπροσώπησε τη Σλοβενία στο στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου.
2016-2021
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε τον Μάιο του 2016, μετά τη διάλυση του συγκροτήματος Apokalipsa, στο οποίο έπαιξαν οι Μπογιάν Σβετιτσανίν, Μάρτιν Γιούρκοβιτς, Μάτιτς Κόβασιτς και Λούκα Τσκερλέπ. Τρεις από αυτούς – οι Σβετιτσανίν, Γιούρκοβιτς και Κόβασιτς – ενώθηκαν από τους Κρις Γκούτστιν και Γιαν Πέτε από το συγκρότημα Bouržuazija, δημιουργώντας τους Joker Out. Τον Νοέμβριο του 2016 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single, το "Kot srce ki kri poganja", για το οποίο γύρισαν και το πρώτο τους μουσικό βίντεο. Το επόμενο διάστημα, ακολούθησαν εμφανίσεις σε διάφορα φεστιβάλ στη Σλοβενία. Στις 17 Ιουνίου 2017, αναδείχθηκαν νικητές της 4ης σεζόν του πρωταθλήματος Špil. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, κυκλοφόρησε το δεύτερο τραγούδι τους, το "Dazed Body".
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2019, κυκλοφόρησαν το επόμενο σινγκλ τους, το "Gola", στο οποίο συνεργάστηκαν για πρώτη φορά με τον παραγωγό Žaret Pak. Πριν από αυτό, ο Σβετιτσανίν προσπάθησε να ακολουθήσει σόλο καριέρα, κατανοώντας ότι η θέση στο γκρουπ του ταίριαζε καλύτερα. Το καλοκαίρι του 2019 εμφανίστηκαν και σε άλλα φεστιβάλ της χώρας, όπως τα Škis Market, ŠVIC και Žirfest. Στις 2 Νοεμβρίου εμφανίστηκαν στο Κάστρο της Λιουμπλιάνας και τον Δεκέμβριο εμφανίστηκαν ξανά στον Ρυθμό της Νεολαίας.
Αργότερα, τα "Vem da greš", "Umazane misli" και "A sem ti sajal" κυκλοφόρησαν τον Μάρτιο του 2020, τον Οκτώβριο του 2020 και τον Ιούλιο του 2021, αντίστοιχα. Στο μεταξύ, ο Γιούρε Μάτσεκ αποχώρησε από το γκρουπ και τον αντικατέστησε ο ντράμερ Μάτιτς Κόβασιτς. Η σύνθεση "Dirty thoughts" επιλέχθηκε από το κοινό ως η "νεότερη σλοβενική σύνθεση της περασμένης χρονιάς" στην πρώτη παράσταση του φεστιβάλ Frišno/Fresh - The Day of New Slovenian Music, που πραγματοποιήθηκε την 1η Οκτωβρίου 2021. Το πρώτο τους άλμπουμ, το Umazane misli κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2021, αντί της προκαθορισμένης ημερομηνίας τον Απρίλιο του 2020, λόγω αναβολής για την πανδημία του COVID-19. Η δεύτερη συναυλία ηχογραφήθηκε από το RTV SLO. Σε αυτά τα δύο χρόνια, έλαβαν δύο χρυσά φλάουτα: το 2020 για τον Πρωτοεμφανιζόμενο της Χρονιάς και το 2021 για τον Καλλιτέχνη της Χρονιάς.
2022
Τον Απρίλιο του 2022, κυκλοφόρησαν το μουσικό βίντεο για το τελευταίο σινγκλ από το πρώτο άλμπουμ, "Barve oceana". Στις 12 Μαΐου, στην όγδοη απονομή των Golden Pipes, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, γιόρτασαν στην κατηγορία ερμηνευτής της χρονιάς. Στις 31 Αυγούστου κυκλοφόρησαν το δεύτερο άλμπουμ τους, Demoni. Το δεύτερο άλμπουμ τους, παρουσιάστηκε μέσω μιας συναυλίας στις 9 Σεπτεμβρίου. Στις 10 Οκτωβρίου, ανακοίνωσαν στο Instagram ότι ο μπασίστας Μάρτιν Γιούρκοβιτς αποχωρεί από το συγκρότημα, με τον Νάσε Τζόρνταν τους συνοδεύει στις παραστάσεις τους. Μετά το "Katrina" ακολούθησε στα τέλη Οκτωβρίου το "Demons", το πρώτο τους σινγκλ στα σερβικά, το οποίο αντιπροσωπεύει την πρώτη επίσημη κυκλοφορία τους για την αγορά της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Στις 8 Δεκεμβρίου 2022, το RTV SLO ανακοίνωσε ότι οι Joker Out θα  στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου. Στον τελικό ήρθαν στην 21η θέση με 78 βαθμούς.
Carpe Diem
Το "Carpe Diem" (μετάφραση: Άδραξε τη μέρα) είναι ένα τραγούδι του 2023 από το σλοβενικό ποπ ροκ συγκρότημα Joker Out, που κυκλοφόρησε στις 4 Φεβρουαρίου 2023. Το τραγούδι ορίστηκε να εκπροσωπήσει τη Σλοβενία στον, αφού το συγκρότημα επιλέχτηκε εσωτερικά στις 8 Δεκεμβρίου 2022 από την Radiotelevizija Slovenija (RTV Slovenija), τον ραδιοτηλεοπτικό φορέα της Σλοβενίας για τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision.
Παραγωγή και κυκλοφορία
Η ηχογράφηση για το τραγούδι πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2022 σε στούντιο του Αμβούργου της Γερμανίας σε διάστημα 12 ημερών, σύμφωνα με μια ανάρτηση στο Instagram που είχε δημοσιεύσει το συγκρότημα. Το συγκρότημα είχε δηλώσει ότι ήθελε να κρατήσει ολόκληρο το τραγούδι στη σλοβενική γλώσσα, λέγοντας ότι "θέλουμε να μεταφράσουμε τα σλοβενικά σε μια παγκόσμια γλώσσα χορού και ψυχαγωγίας που καταλαβαίνουν όλες οι χώρες." Τον Ιανουάριο του 2023, το συγκρότημα μαγνητοσκόπησε το μουσικό βίντεο, που γυρίστηκε στην πρωτεύουσα της Σλοβενίας, τη Λιουμπλιάνα, στο Grand Hotel Union.
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλες οι συμμετέχουσες χώρες, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη, τη , την , την και το , έπρεπε να προκριθούν σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν για τον τελικό, με τις 10 πρώτες χώρες από τους αντίστοιχους ημιτελικούς τους να προκρίνονται στον τελικό. Πριν από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση (EBU) χώρισε τις διαγωνιζόμενες χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία με βάση τα μοτίβα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, όπως καθορίστηκαν από τον συνεργάτη τηλεψηφοφορίας του διαγωνισμού Digame, με στόχο τη μείωση της πιθανότητας ψηφοφορίας από γειτονικές χώρες, ενώ παράλληλα να αυξήσει το σασπένς κατά τη διαδικασία ψηφοφορίας. Στις 31 Ιανουαρίου 2023, πραγματοποιήθηκε η κλήρωση κατανομής στο St George's Hall στο Λίβερπουλ που έβαλε κάθε έθνος σε έναν από τους δύο ημιτελικούς και καθόρισε σε ποιο μισό της παράστασης θα έπαιζε. Εκεί, ανακοινώθηκε ότι η Σλοβενία είχε προγραμματιστεί να εμφανιστεί στο δεύτερο μισό του δεύτερου ημιτελικού του διαγωνισμού, που διεξήχθη στις 11 Μαΐου 2023. Προκρίθηκε στον τελικό, όπου κατέλαβε την 21η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023 Κατηγορία:Σλοβένοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συγκροτήματα
Γαστρίνη
thumb|right|Διάγραμμα του μηχανισμού ελέγχου των οξέων του στομάχου. Το κύτταρο G φαίνεται κάτω αριστερά, και η γαστρίνη αναπαρίσταται με τα δυο μαύρα βέλη που φεύγουν από αυτό. Η γαστρίνη (gastrin) είναι μια από τις ορμόνες του γαστρεντερικού σωλήνα. Εκκρίνεται κυρίως από τον βλεννογόνο του πυλωρικού άντρου. Εμπλέκεται κυρίως στις διαδικασίες πέψης και απορρόφησης της τροφής.
Οι κυριότερες φυσιολογικές επιδράσεις της γαστρίνης είναι η διέγερση της έκκρισης υδροχλωρικού οξέος (γαστρικό οξύ) από τους ιδίως γαστρικούς αδένες στο στομάχι και η ανάπτυξη του βλεννογόνου του στομάχου, του λεπτού εντέρου.
Δράση της γαστρίνης
Η γαστρίνη εκκρίνεται σε απάντηση των αμινοξέων από τα G κύτταρα στον αυλό του στομάχου.
Δράσεις
Η γαστρίνη έχει τρεις δράσεις:
Κατηγορία:Πεπτιδικές ορμόνες Κατηγορία:Πεπτικό σύστημα
Φιτζιανοί
iTaukei, γνωστοί με την νόμιμη ονομασία Φιτζιανοί είναι οι μεγαλύτεροι αυτόχθονες κάτοικοι των Φίτζι και ζουν σε μία περιοχή που ανεπίσημα ονομάζεται Μελανησία. Οι αυτόχθονες Φιτζιανοί πιστεύεται ότι έχουν φτάσει στο Φίτζι από τη δυτική Μελανησία περί τα 3.500 χρόνια πριν.
Όνομα
Τον Αύγουστο του 2008 ανακοινώθηκε μια πρόταση για αλλαγή στο όνομα των πολιτών των Φίτζι. Εάν η πρόταση υιοθετείτο, όλοι οι πολίτες των Φίτζι, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους, θα καλούνταν "φιτζιανοί" ("Fijians"). Η λέξη σήμερα δεν υποδηλώνει εθνικότητα και αναφέρεται αποκλειστικά στους αυτόχθονες Φιτζιανούς. Οι πολίτες των Φίτζι αναφέρονται ως "Fiji Islanders". Η πρόταση θα άλλαζε το αγγλικό όνομα των αυτοχθόνων φιτζιανών από "Fijians" σε itaukei, που είναι η λέξη για τους ιθαγενείς κατοίκους των Φίτζι στη γλώσσα Φίτζι. Ο ανατραπείς πρωθυπουργός Λαϊσένια Καράσε αντέδρασε τονίζοντας ότι η ονομασία "Fijian" ανήκε αποκλειστικά στους ιθαγενείς Φιτζιανούς. Το υπουργικό συμβούλιο ενέκρινε την τροποποίηση του διατάγματος για τα ζητήματα των Φίτζι στις 30 Ιουνίου 2010 (Fijian Affairs Amendment Decree 2010). Με τη νέα νομοθεσία αντικαταστάθηκε η λέξη ‘Fijian’ ή ‘indigenous’ 'η ‘indigenous Fijian’ με τη λέξη ‘iTaukei’ σε όλη τη γραπτή νομοθεσία, ενώ όλα τα επίσημα έγγραφα όταν γίνεται αναφορά στους αυτόχθονες κατοίκους των Φίτζι. Σήμερα όλοι οι κάτοικοι των Φίτζι καλούνται ‘Φιτζιανοί’
Παραπομπές
Κατηγορία:Φίτζι
Τρόφιμο
Ως τρόφιμο ορίζεται γενικά κάθε υλικό ή ουσία που άμεσα ή μετά από επεξεργασία χρησιμοποιείται για τη διατροφή του ανθρώπου. Στην τεχνική ορολογία συνήθως τα τρόφιμα διαχωρίζονται από τα ποτά (π.χ. "Κώδικας Τροφίμων και Ποτών"), αλλά συχνά χάριν συντομίας ως "τρόφιμα" νοούνται και τα ποτά.
Τροφές και τρόφιμα
Οι όροι «τροφές» και «τρόφιμα» χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα προκειμένου να δηλώσουν όλες εκείνες τις ουσίες που καταναλώνονται από τον άνθρωπο προκειμένου να του εξασφαλίσουν ενέργεια αλλά και δομικό υλικό, είτε για επιδιόρθωση βιολογικής φθοράς είτε ακόμη και για την ανάπτυξη απαραίτητων οργάνων.
Οι έννοιες «τροφή» και «τρόφιμο» δεν είναι απόλυτα ταυτόσημες. Σχεδόν το σύνολο της παραγωγής τροφής για τον άνθρωπο εδώ και πολλούς αιώνες εξασφαλίζεται από τεχνικές εκμετάλλευσης της γης και της κτηνοτροφίας. Συνεπώς τα τρόφιμα αποτελούν τα προϊόντα αυτών των τεχνικών της γεωργίας, κτηνοτροφίας, αλιείας, μελισσοκομίας κ.λπ. Τα προϊόντα αυτά συνηθέστερα υφίστανται διάφορες κατεργασίες (οικιακές, βιοτεχνικές ή βιομηχανικές μετατροπές) για διάφορους λόγους π.χ. συντήρησης, αποθήκευσης, μεταφοράς ή και διαχείρισης, πριν αυτά μετατραπούν σε τροφές άμεσης κατανάλωσης. Συνεπώς στην έννοια τρόφιμα μπορεί να υπεισέρχεται η έννοια της επεξεργασίας.
Διάκριση τροφίμων
Γενικά για τα χιλιάδες είδη τροφίμων που καταναλώνει σήμερα ο άνθρωπος έχουν προταθεί διάφορα συστήματα ταξινόμησης. Έτσι τα τρόφιμα διακρίνονται κυρίως σε δύο κύριες κατηγορίες: στα
Άλλη διαδεδομένη ταξινόμηση τροφίμων γίνεται ανάλογα με την επεξεργασία τους και τον χρόνο διάθεσής των, σε
Μια άλλη ταξινόμηση τροφίμων γίνεται με βάση τη βασική τους σύσταση, δηλ. σε πρωτεϊνούχα, λιπαρά, υδατανδρανούχα (σακχαρούχα), ή ανάλογα της γαστρονομικής τους αξίας, ή ακόμα και σε συνδυασμό με τις θερμίδες εκάστου αυτών.
Ο Ελληνικός Κώδικας Τροφίμων και Ποτών χωρίζει τα τρόφιμα στις εξής κατηγορίες:
Επεξεργασία τροφίμων
Γενικά ως επεξεργασία τροφίμων χαρακτηρίζεται το σύνολο των διαδικασιών εκείνων κατά τις οποίες ακατέργαστες τροφικές ουσίες, μετατρέπονται σε προϊόντα κατάλληλα για την κατανάλωσή τους, ή για μαγείρεμα, ή ακόμη και για την αποθήκευσή τους. Γενικά η επεξεργασία τροφίμων περιλαμβάνει τη βασική προετοιμασία των τροφίμων, την μετατροπή τους από τη μια μορφή σε άλλη (π.χ. κομπόστες και μαρμελάδες από φρούτα), καθώς και όλες τις τεχνικές συντήρησης, μεταφοράς και αποθήκευσης αυτών.
Παραγωγή και εμπόριο τροφίμων
Στις αρχές του 20ου αιώνα εμφανίστηκαν οι πρώτες υπεραγορές τροφίμων (σούπερ μάρκετ). Τα σούπερ μάρκετ έφεραν μαζί τους την  αυτοεξυπηρέτηση, την μεγάλη ποικιλία ειδών σε χαμηλό κόστος μέσω οικονομιών κλίμακας και ήταν σε θέση να προσφέρουν ποιοτικά τρόφιμα με μειωμένο κόστος. Στο τελευταίο μέρος του 20ού αιώνα αναπτύχθηκαν τεράστιες υπεραγορές εκτός πόλεων, όπου πωλούνταν ένα ευρύ φάσμα τροφίμων από όλο τον κόσμο. undefined
Το λιανικό εμπόριο τροφίμων αποτέλεσε μια αγορά στην οποία ένας μικρός αριθμός πολύ μεγάλων εταιρειών πέτυχε να ελέγχει ένα μεγάλο μέρος των σούπερ μάρκετ. Οι γίγαντες των σούπερ μάρκετ ασκούν μεγάλη εμπορική δύναμη στους αγρότες και τους μεταποιητές και ισχυρή επιρροή στους καταναλωτές. Παρ 'όλα αυτά, λιγότερο από το 10% των καταναλωτικών δαπανών για τα τρόφιμα πηγαίνουν στους αγρότες, με μεγαλύτερα ποσοστά να διατίθενται σε διαφημίσεις, μεταφορές και ενδιάμεσες εταιρείες.
Η εμπορευματοποίηση του χώρου των τροφίμων προκάλεσε αυξανόμενο ανταγωνισμό. Η παραγωγή ενός τροφικού προϊόντος έγινε μια περίπλοκη διαδικασία με πολλούς εμπλεκόμενους. Για παράδειγμα, στην παρασκευή και συσκευασία ενός κουτιού σούπας noodle μετρήθηκε ότι εμπλέκονται 56 εταιρίες. Στις εταιρίες αυτές περιλαμβάνονται όχι μόνο αυτές που ασχολούνται με την επεξεργασία του  κοτόπουλου και των λαχανικών αλλά και αυτές που μεταφέρουν τα συστατικά, εκτυπώνουν τις ετικέτες συσκευασίας, κατασκευάζουν τα κουτιά  κ.λ.π.
Ο αυξανόμενος ανταγωνισμός είχε συνέπεια την ανάπτυξη μεθόδων μάρκετινγκ για την προώθηση των προϊόντων.
Τα τρόφιμα πλέον ως εμπορεύματα διακινούνται και διατίθενται στις παγκόσμιες αγορές. Η ποικιλία και η διαθεσιμότητα τους δεν περιορίζεται πλέον στην ποικιλία των τοπικά καλλιεργούμενων τροφίμων ή από τους περιορισμούς της τοπικής καλλιεργητικής περιόδου. Μεταξύ 1961 και 1999, σημειώθηκε αύξηση κατά 400% στις παγκόσμιες εξαγωγές τροφίμων. Ορισμένες χώρες είναι πλέον τόσο οικονομικά εξαρτημένες από τις εξαγωγές τροφίμων, που σε ορισμένες περιπτώσεις αυτές αντιπροσωπεύουν το 80% όλων των εξαγωγών τους.
Το θέμα της ασφάλειας των διακινούμενων τροφίμων καθώς και η αντιμετώπιση διαφορών μεταξύ εμπλεκομένων ήταν επόμενο να αποτελέσει ένα σοβαρό ζήτημα που έπρεπε να αντιμετωπιστεί.
Ασφάλεια τροφίμων
Ο όρος "ασφάλεια τροφίμων" αναφέρεται στην ύπαρξη ή μη ύπαρξη κινδύνου για την υγεία του ανθρώπου από την κατανάλωση ενός τροφίμου. Ένα τρόφιμο θεωρείται ασφαλές ότι δεν μπορεί να προκαλέσει κάποια ασθένεια, τραυματισμό ή άλλη βλάβη του οργανισμού. Η ασφάλεια δεν πρέπει να συγχέεται με την ποιότητα του τροφίμου. Η ασφάλεια τροφίμων ασχολείται με τη μόλυνση των τροφίμων με τοξικές ουσίες (π.χ. φυτοφάρμακα, βαρέα μέταλλα), με επικίνδυνα μικρόβια (π.χ. κολοβακτήρια κλπ), με τυχόν ύπαρξη ξένων σωμάτων κλπ. Τα τελευταία χρόνια οι σημαντικές αλλαγές στον τρόπο κάλυψης των διατροφικών μας αναγκών, έχουν κάνει επιτακτική την ανάγκη λήψης πολιτικών στον τομέα της ασφάλειας των τροφίμων. Η πολιτική ασφάλειας τροφίμων οφείλει να έχει μία ολοκληρωμένη προσέγγιση, σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας και διανομής, «από το αγρόκτημα στο τραπέζι». Στόχος όλων των εφαρμοστέων ενεργειών θα πρέπει να είναι η προστασία της υγείας και των συμφερόντων των καταναλωτών, και ταυτόχρονα η εξασφάλιση της καλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς.
Για το σκοπό αυτό τα τελευταία χρόνια, έχουν θεσπιστεί και θεσπίζονται σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, υγειονομικοί κανόνες για τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα, κανόνες υγείας και καλής μεταχείρισης των ζώων, κανόνες υγείας των φυτών και κανόνες πρόληψης των κινδύνων μόλυνσης από εξωτερικές ουσίες. Επιπρόσθετα, θεσπίζονται κανόνες για τη σωστή επισήμανση των εν λόγω γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων. Παράλληλα αναπτύσσεται  ένα πλαίσιο που θα εξασφαλίζει τη δυνατότητα ιχνηλάτησης του τροφίμου σε όλα τα στάδια παραγωγής, επεξεργασίας και διανομής.
Στις περιπτώσεις όπου οι εμπορικοί φραγμοί θέτουν θέματα αμφισβήτησης  της δημόσιας υγείας και ασφάλειας, ο WTO (World Trade Organization)-ΠΟΕ(Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου) παραπέμπει τις  διαφορές στην Επιτροπή Codex Alimentarius, η οποία ιδρύθηκε το 1962 από τον FAO και από τον WHO.
Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο έχει θεσπιστεί ευρωπαϊκή νομοθεσία για να καλύψει όλο το φάσμα της παραγωγικής διαδικασίας και διανομής των τροφίμων στους εξής επιμέρους τομείς:
Η στρατηγική της ΕΕ για τα τρόφιμα έχει τρία θεμέλια στοιχεία: α) νομοθεσία για την ασφάλεια των τροφίμων, β) έγκυρη επιστημονική πληροφόρηση, στην οποία βασίζονται οι αποφάσεις, και γ) επιβολή και έλεγχο. Οι Ευρωπαϊκοί Οργανισμοί που λειτουργούν για την επίτευξη της στρατηγικής της ΕΕ στον τομέα των τροφίμων είναι οι εξής:
Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA)
Η EFSA παρέχει συμβουλές κατά τη φάση δημιουργίας της νομοθεσίας και όταν οι υπεύθυνοι της χάραξης πολιτικής αντιμετωπίζουν μια διατροφική κρίση.
Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές (RASFF)
Το RASFF είναι κυρίως ένα εργαλείο για ανταλλαγή πληροφόρησης μεταξύ των κεντρικών αρμόδιων αρχών για τους κανονισμούς στα τρόφιμα και τις ζωοτροφές στα κράτη μέλη της ΕΕ σε περίπτωση όπου ένας κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία έχει αναγνωριστεί και χρίζει μέτρων, όπως η παρακράτηση, η ανάκληση, η παύση ή η απόρριψη των σχετικών προϊόντων.
Τροφίμων και Κτηνιατρικών Θεμάτων (FVO)
Το FVO μπορεί να ελέγχει μεμονωμένες μονάδες παραγωγής τροφίμων, αλλά το κύριο έργο του είναι να ελέγχει ότι οι κυβερνήσεις τόσο της ΕE όσο και άλλων χωρών έχουν σε εφαρμογή όλες τις απαραίτητες διαδικασίες, προκειμένου να ελέγχουν ότι οι ίδιοι οι παραγωγοί τους συμμορφώνονται με τα υψηλά κριτήρια για την ασφάλεια τροφίμων που θέτει η ΕE.
Σε εθνικό επίπεδο τα αρμόδια όργανα στον τομέα των τροφίμων είναι τα εξής: Οι συναρμόδιες Υπηρεσίες (όπως ΕΦΕΤ) και έχουν συγκροτήσει κλιμάκια ελέγχων των σημείων λιανικής πώλησης και διάθεσης τροφίμων με τη συμμετοχή των Διευθύνσεων Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής, Υγείας και Ανάπτυξης (ώστε να υπάρξει καλύτερη αξιοποίηση του προσωπικού και διεπιστημονικός έλεγχος της αγοράς).
Τα είδη των κινδύνων στα τρόφιμα
Στα τρόφιμα έχει καθιερωθεί να διαχωρίζουμε τους κινδύνους σε τρεις κατηγορίες: στους βιολογικούς (ή μικροβιακούς), στους χημικούς και στους φυσικούς.
Βιολογικούς κίνδυνους ονομάζουμε τους κινδύνους που οφείλονται σε κάποιο βιολογικό παράγοντα. Σε αυτούς περιλαμβάνονται τα παθογόνα βακτήρια (σαλμονέλα, σταφυλόκοκκος κ.α.), οι μύκητες, οι παθογόνοι ιοί (π.χ. ηπατίτιδα), τα παράσιτα (π.χ. ταινία) καθώς και τα τοξικά παράγοντα αυτών (π.χ. οι αφλατοξίνες που παράγονται από ορισμένους μύκητες).
Χημικούς κινδύνους ονομάζουμε οποιαδήποτε χημική ουσία μπορεί να βρεθεί στο τρόφιμο και να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία μας όπως για παράδειγμα είναι: οι διοξίνες, τα υπολείμματα παρασιτοκτόνων, τα υπολείμματα καθαριστικών, τα υπολείμματα αντιβιοτικών, τα βαριά μέταλλα κλπ).
Φυσικούς κινδύνους ονομάζουμε οποιοδήποτε ξένο σώμα ως προς την φυσική σύσταση των τροφίμων. Τέτοια μπορεί να είναι: γυαλιά, τεμάχια μετάλλου, χαρτιά κλπ.
Ουσίες που μολύνουν τα τρόφιμα
Τα τρόφιμα μπορεί να μολυνθούν ή να περιέχουν τοξικές ουσίες διαφόρων προελεύσεων. Κάποιες μπορεί να προέρχονται από την καλλιέργεια (π.χ. λιπάσματα, ζιζανιοκτόνα, μυκητοκτόνα, εντομοκτόνα και άλλα), άλλες από τη βιομηχανική επεξεργασία (όπως απορρυπαντικά, λιπαντικά, μπογιές κλπ), άλλες να έχουν σχηματιστεί από την ανάπτυξη μυκήτων (μυκοτοξίνες) ή άλλων μικροοργανισμών, άλλες από τη συσκευασία κλπ. Οι σύγχρονες μέθοδοι χημικής ανάλυσης μπορούν να εντοπίσουν τοξικές ουσίες σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις, της τάξης του ενός μέρους στο εκατομμύριο ή και λιγότερο. Θεωρητικά δεν υπάρχει κανένα τρόφιμο που να μη φέρει σε κάποιες μικροποσότητες από τοξικές ή πιθανώς τοξικές ουσίες. Πρακτική σημασία έχει αυτές οι ποσότητες να μη ξεπερνούν ένα όριο πέρα από το οποίο το τρόφιμο μπορεί να γίνει επικίνδυνο.
Με μια σειρά ευρωπαϊκών κανονισμών και εθνικής νομοθεσίας έχουν θεσπιστεί τα ανώτατα επιτρεπτά όρια για διάφορες επικίνδυνες ουσίες, οι οποίες ονομάζονται και "επιμολυντές" των τροφίμων. Ένα σχετικός ευρωπαϊκός Κανονισμός είναι ο (ΕΚ) αριθ. 1881/2006 (όπως τυχόν έχει τροποποιηθεί) που καθορίζει τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα για ορισμένες ουσίες. Ο Κανονισμός θέτει ανώτατα όρια για νιτρικά ιόντα, μυκοτοξίνες, των βαρέα μέταλλα (μόλυβδο, κάδμιο, υδράργυρο), μονοχλωρο-προπανο-1, 2- διόλη (3-MCPD), διοξίνες και των παρόμοιες ουσίες (PCB), των πολυκυκλικούς αρωματιούς υδρογονάνθρακες καθώς και ανόργανο  κασσίτερο.
Μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα για τις παιδικές τροφές
Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις μέγιστες συγκεντρώσεις στο κατώτερο ευλόγως εφικτό επίπεδο για τις παιδικές τροφές και τις τροφές που προορίζονται για βρέφη και μικρά παιδιά προκειμένου να προστατεύεται η υγεία αυτής της ευαίσθητης ομάδας του πληθυσμού. Τα εν λόγω μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα ισχύουν επίσης για τα τρόφιμα που προορίζονται για βρέφη και μικρά παιδιά και καλύπτονται από την οδηγία 2006/125/ΕΚ και την οδηγία 2006/141/ΕΚ.
Τα μέγιστα επιτρεπτά όρια για βρέφη και μικρά παιδιά δυνάμει του παρόντος κανονισμού είναι τα εξής: