cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάννα Στουρμ
Επιστροφή στην Αυστρία: αλλά η κόρη της Χάννα, Θηρεσία, έμεινε στη Σοβιετική Ένωση μέχρι το 1957
Το φθινόπωρο του 1932 το κόμμα ανακάλεσε την Χάννα Στουρμ στην Αυστρία. Η Θηρεσία έμεινε πίσω, σπούδασε Εφαρμοσμένα Οικονομικά ( "Volkswirtschaft" ) στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ. Είχε επίσης δουλειά γραφείου με τη διεθνή λέσχη ναυτικών και έτσι γνώρισε τον πρώτο της σύζυγο, έναν Γερμανό ναύτη, τον οποίο παντρεύτηκε το 1932. Στη συνέχεια συνελήφθη ο σύζυγός της, ενώ η ίδια η Θηρεσία συνελήφθη ένα χρόνο μετά, πιθανώς και στις δύο περιπτώσεις επειδή αρνήθηκαν να υποβάλουν αίτηση για σοβιετική υπηκοότητα. Η Θηρεσία πέρασε περισσότερα από είκοσι χρόνια στην εσωτερική εξορία στην περιοχή Ουχτά, τη Λαϊκή Δημοκρατία των Κόμι. Ωστόσο, επέζησε, και το 1957 μπόρεσε να μετακομίσει με τον γεννημένο στη Γιουγκοσλαβία σύζυγό της και τα τέσσερα παιδιά της στο Ζάγκρεμπ, όπου δημιούργησαν μια νέα ζωή.
Μια φασιστική κυβέρνηση ανέλαβε την εξουσία στην Αυστρία το 1934 και, ενθαρρυμένη από τις εξελίξεις στη Γερμανία τον προηγούμενο χρόνο, μετέτρεψε γρήγορα τη χώρα σε μια μεταδημοκρατική δικτατορία. Οι πηγές είναι ως επί το πλείστον σιωπηλές σχετικά με τις πολιτικές δραστηριότητες που ανέλαβε η Χάννα Στουρμ κατά την υπόλοιπη δεκαετία του 1930. Καταγράφεται ότι κρατήθηκε από τις αρχές τέσσερις φορές μεταξύ 1933 και 1937 για περίοδο από τέσσερις έως είκοσι τέσσερις ημέρες. Σε κάποιο στάδιο αποκλείστηκε από το Αυστριακό Κομμουνιστικό Κόμμα, αν και δεν είναι σαφές εάν αυτό έγινε πριν ή μετά την απαγόρευση του κόμματος. Παρέμεινε, σε κάθε περίπτωση, μέλος του Σοβιετικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Ράβενσμπρικ
Η Αυστρία συγχωνεύτηκε με την Ναζιστική Γερμανία τον Μάρτιο του 1938 και η καταστολή των γνωστών αντιναζί έγινε πιο συστηματική. Τον ίδιο μήνα η Στουρμ συνελήφθη ξανά, αυτή τη φορά από την Γκεστάπο. Τον Ιούνιο του 1938 είχε μεταφερθεί στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Λίχτενμπουργκ στην κεντρική Γερμανία, μεταξύ Λειψίας και Βερολίνου. Αρρώστησε αλλά ανάρρωσε, δημιουργώντας μια μικρή ομάδα «επιδιορθωτές» – τη λεγόμενη «Φάλαγγα Στουρμ», οι οποίοι έγιναν χρήσιμοι επιδιορθώνοντας σπασμένα εξαρτήματα στο στρατόπεδο, κερδίζοντας έτσι ένα επίπεδο σεβασμού από τους παραστρατιωτικούς φρουρούς, που θα άφηναν τη "Φάλαγγα Στουρμ" στα δικά της μέρη του στρατοπέδου, για να κάνουν επισκευές και, ταυτόχρονα, να κλέψουν τρόφιμα. Λίγο λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα, τον Μάιο του 1939, το στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Λίχτενμπουργκ έκλεισε και οι γυναίκες κρατούμενες μεταφέρθηκαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ, στα βόρεια του Βερολίνου. Οι ματιές που δίνουν οι πηγές υποδηλώνουν ότι η Στρουμ δεν κάμφθηκε από το σύστημα. Γίνεται αναφορά σε αυτήν ως «η Αυστριακή κομμουνίστρια και άνθρωπο για όλες τις δουλειές, [που θα] δίδασκε «μαθητές»: πώς να στήνουν φράχτες, να χτυπούν καρφιά και να σπάζουν κλειδαριές», και αργότερα, ελαφρώς απροσδόκητα, για το πώς θα «διεξήγαγε συζητήσεις για τον Πόλεμο και την Ειρήνη του Λέοντος Τολστόι...στο πίσω μέρος του οικοδομικού τετραγώνου 13. . . . Οι μαθητές [μπορεί] να βρουν το βιβλίο πολύ αποκρουστικό αφού η Χάννα [είχε] βρει το βιβλίο στην τουαλέτα." Στο Ράβενσμπρικ αυτή συνέχισε επίσης να χειρίζεται τη "Φάλαγγα Στουρμ" με πρακτικούς επισκευαστές. Θεωρήθηκε από τις αρχές του στρατοπέδου ως «αξιόπιστη κρατούμενη» και προσλήφθηκε το 1941 ως οικιακή υπηρέτρια από τον Βάλτερ Ζόννταγκ, τον γιατρό του στρατοπέδου συγκέντρωσης. Αργότερα θα θυμόταν πώς ήταν παρούσα ενώ ο Ζόννταγκ χτυπούσε τη γυναίκα του, πολύ μεθυσμένος για να παρατηρήσει ή να νοιαστεί ότι η Στουρμ στεκόταν δίπλα.
Η επιβίωση
Καθώς τελείωσε ο πόλεμος, στις 30 Απριλίου 1945 η Χάννα Στουρμ βγήκε βαριά τραυματισμένη από το στρατόπεδο συγκέντρωσης. Θα περνούσαν περισσότερα από άλλα δέκα χρόνια πριν η κόρη της και τα τέσσερα εγγόνια της απελευθερωθούν από τη Σοβιετική Ένωση και η άμεση προτεραιότητα ήταν η απλή επιβίωση. Επέστρεψε στο Μπούργκενλαντ. Δεν υπήρχε ευημερία για τα θύματα για τους επιζώντες των στρατοπέδων συγκέντρωσης μέχρι το 1948, και στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια υπέφερε υλικές δυσκολίες, ενώ ως μέλος μιας άβολης εθνικής μειονότητας, των Κροατών του Μπούργκενλαντ, παρέμεινε κάτι σαν ξένη ως η νέα Αυστρία, ακόμα υπό ξένη στρατιωτική κατοχή, πάλεψε να βγει από την οδυνηρή πρόσφατη ιστορία του. Η ύπαρξη του στρατοπέδου συγκέντρωσης ζούσε στα όνειρά της.
Όμως εκείνη δεν το έβαλε κάτω. Κατέθεσε πολλές φορές σε δίκες πρώην φρουρών του στρατοπέδου του Ράβενσμπρικ. Στο Νόιφελντ, την πατρίδα της, έχτισε ένα σπίτι με τα χέρια της. Είχε ετοιμάσει την αυτοβιογραφία της μέχρι το 1958, αλλά θα χρειαζόταν άλλα 24 χρόνια μέχρι να βρει εκδότη για αυτήν.
Το 1984 η Χάννα Στουρμ πέθανε στο σπίτι της κόρης της στο Ζάγκρεμπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακτιβιστές για τα δικαιώματα των εργαζομένων Κατηγορία:Ακτιβιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αυστριακοί πολιτικοί
Ενκάμ
Το Ενκάμ (καταλανικά: Encamp) είναι πόλη της Ανδόρρας, καθώς και μία από τις ενορίες της χώρας, που τοποθετείται στις όχθες του ποταμού Βαλίρα ντ΄ Οριέν. Άλλοι οικισμοί της ενορίας περιλαμβάνουν τη Βίλα, το Ελ Πας ντε λα Κάζα, το Γκράου Ροτς, το Ελ Τρεμάτ, τη Λα Μοσκέρα και τη Λες Μπονς. Το 2004 είχε πληθυσμό περίπου 11.800 κατοίκων. Η πόλη βρίσκεται γύρω στα 1.238 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το ψηλότερο βουνό της ενορίας είναι το Πικ ντελς Πεσόνς (2.865 μέτρα).
Ραδιοπομπός
Το Ράδιο Ανδόρρα είχε βάση στη Λίμνη Ενγκολαστέρς, κοντά στο Ενκάμ, από τις 7 Αυγούστου 1939 μέχρι τις 9 Απριλίου 1981. Η κεραία του πομπού υπάρχει και σήμερα σε υψόμετρο 1.600 μέτρων (συντεταγμένες: 42.52167°N, 1.56944°W).
Οικονομία
Η οικονομία της ενορίας βασίζεται κυρίως στον τουριστικό τομέα, ιδιαίτερα στους τομείς του σκι και της πεζοπορίας. Υπάρχει, επίσης, άνθηση στον κλάδο του λιανικού εμπορίου. Στο χωριό Ενγκολαστέρς, που βρίσκεται εντός της ενορίας, υπάρχει ένας υδροηλεκτρικός σταθμός, ο οποίος λειτουργεί από το 1930.
Μεταφορές
H οδική σήραγγα Ντος Βαλίρες, που δόθηκε στην κυκλοφορία το 2012, μεταξύ του Ενκάμ και του Ανιός, της γειτονικής ενορίας Λα Μασάνα, μείωσε τους χρόνους ταξιδιού από τα 30-45 λεπτά στα 5 λεπτά.
Ένα τελεφερίκ, που χρησιμοποιούνταν για την σύνδεση της πόλης με την Λίμνη Ενγκολαστέρς, έχει τεθεί εκτός λειτουργίας. Ωστόσο, ένα άλλο, κατασκευασμένο το 1998, συνδέει το Ενκάμ με το Ελ Πας ντε Λα Κάζα.
Εκπαίδευση
Το διεθνές ισπανικό δημοτικό σχολείο Escuela Española de la Vall d'Orient βρίσκεται στο Ενκάμ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ανδόρρας
Έρικ Μπλουμ
Βιογραφία
Ο Μπλουμ γεννήθηκε στο Μπρούκλιν και μεγάλωσε στην περιοχή του Κουίνς. Κατά την περίοδο που φοιτούσε στο λύκειο αγόρασε την πρώτη του κιθάρα και αφού αποφοίτησε από την ακαδημία του Τσέσαϊρ πήγε στην Ισπανία για το καλοκαίρι του 1962 και στο πανεπιστήμιο Μενέντεζ Πελάγιο του Σανταντέρ, πριν επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες το επόμενο φθινόπωρο.
left|thumb|180px|Οι Lost and Found το 1966 Μετά το κολέγιο, το συγκρότημα άλλαξε και πάλι το όνομα του σε Rock Garden, αλλά δεν κατάφεραν να υπογράψουν κάποιο συμβόλαιο σε δισκογραφική εταιρεία με αποτέλεσμα να διαλυθούν τον Ιούλιο του 1967.
Το 1968, ο Μπλουμ μετακόμισε στο Πλέινβιου του Λονγκ Άιλαντ και έπιασε δουλειά σε ένα κατάστημα μουσικών οργάνων, όπου γνώρισε τους Ντόναλντ Ρέζερ, Άλεν Λάνιερ και Άντριου Γουίντερς των Soft White Underbelly, για τους οποίους έγινε μηχανικός ήχου σε κάποιες από τις συναυλίες τους. Το Νοέμβριο του 1968, ο μάνατζερ τους, Σάντι Πέρλμαν, πρότεινε στον Μπλουμ να γίνει μάνατζερ περιοδειών τους κάτι που δέχτηκε.
Τον Απρίλιο του επόμενου έτους, ο τραγουδιστής Λες Μπράουνσταϊν αποχώρησε από το συγκρότημα και ο Μπλουμ πήρε την θέση του. Το 1971, το συγκρότημα μετονομάστηκε σε Blue Öyster Cult, κυκλοφορώντας το ομώνυμο άλμπουμ του στις αρχές του 1972 μέσω της Columbia Records.
Η μεγαλύτερη τους επιτυχία ήλθε το 1976, όταν το σινγκλ "(Don't Fear) The Reaper" από το άλμπουμ "Agents of Fortune" σκαρφάλωσε στο Top-20 του Billboard, με τα περιοδικά Creem και Rolling Stone να το ανακηρύσσουν σινγκλ της χρονιάς. Πέραν του "Burnin' for You" από το 1981, το συγκρότημα δεν είχε μεγάλες σινγκλ επιτυχίες, αλλά παρουσίασε μία επιτυχημένη δισκογραφία με δύο πλατινένιους και τέσσερις χρυσούς δίσκους, ενώ συνεχίζει να περιοδεύει μέχρι σήμερα.
Ο Μπλουμ είναι φανατικός υποστηρικτής της φανταστικής λογοτεχνίας, έχοντας συνεργαστεί με τον Μάικλ Μούρκοκ, με τον οποίο συνέγραψαν τα κομμάτια "Black Blade", "The Great Sun Jester" και "Veteran of the Psychic Wars". Επίσης, συνεργάστηκε με τον Έρικ Βαν Λάστμπεϊντερ στο τραγούδι "Shadow Warrior".
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές
Κατάλογος πρέσβεων της Σερβίας
Στο παρόν λήμμα αναφέρεται ο κατάλογος των πρέσβεων της Σερβίας. Ο κατάλογος είναι κατά αλφαβητική σειρά ανά χώρα. Σε παρένθεση βρίσκονται οι χώρες για τις οποίες η πρεσβεία είναι υπεύθυνη από έδαφος άλλης χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις της Σερβίας
24 MEDIA
Η 24 MEDIA είναι όμιλος ψηφιακών μέσων. Περιλαμβάνει ιστότοπους όπως το SPORT24, το News 24/7, το Contra, το OneMan, το LadyLike και το OW (On Wellness). Ιδρυτής και πρόεδρος του ομίλου είναι ο Δημήτρης Μάρης. και διευθύνων σύμβουλος από το 2020 η Μαρία Γράψα.
Πύργος Σαρακίνη
Ο Πύργος Σαρακίνη είναι οχυρωμένη κατοικία στους Μύλους της Σάμου.
Τοποθεσία
Ο Πύργος Σαρακίνη βρισκεται στην κοινότητα των Μύλων ένα χιλιόμετρο από την ακτή στα δυτικά όρια της πεδιάδας της Χώρας στη Σάμο.
Ιστορία
Ο Πύργος Σαρακίνη είναι οχυρωμένη κατοικία που κτίστηκε από κρητικό στην καταγωγή Νικόλαο Σαρακίνη. Ο Σαρακίνης ήταν πηδαλιούχος του Κιλίτζ Αλί, ναύαρχος του Σουλτάνου, ο οποίος περί τα 1562 αγκυροβόλησε στη Σάμο για να προστατευθεί από κακοκαιρία. Εκεί γοητευμένος από την ομορφιά του νησιού παρότρυνε την εγκατάσταση νέων κατοίκων και την ενθάρρυνε με την παροχή σειράς προνομίων όπως την εκχώρηση γης. Στον Σαρακίνη έδωσε περιοχή γύρω από το Ηραίο. Αργότερα ο γιος του Σαρακίνη επειδή δεν είχε άρρενες κληρονόμους έδωσε τον πύργο στη Μονή Ιωάννου Θεολόγου στην Πάτμο. με διαθήκη του το 1581.
Περιγραφή
Το συγκρότημα στο σύνολό του έχει έκταση 30μ.Χ 50 μ.και αποτελείται από τον Πύργο με ένα κτίριο με τέσσερα διαμερίσματα, μικρή κατοικία, διπλή εκκλησία και σταύλους. Είναι άγνωστη η χρονολογική σειρά με την οποία κτίσθηκαν. Κατά την παράδοση κτίστηκε το 1577 ενώ η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη το 1602
Πηγές
Σαρακινη Σαρακινη
Γη διατόμων
Η γη διατόμων αποτελείται από απολιθωμένα υπολείμματα διατόμων, έναν τύπο πρωτίστου με σκληρό κέλυφος. Χρησιμοποιείται ως βοήθημα διήθησης, ήπιο λειαντικό σε προϊόντα όπως γυαλιστικά μετάλλων και οδοντόκρεμα, μηχανικό εντομοκτόνο, απορροφητικό υγρών, παράγοντα για ματ επιστρώσεις, ενισχυτικό πληρωτικό σε πλαστικά και καουτσούκ, αντι-μπλόκ στις πλαστικές μεμβράνες, πορώδη υποστήριξη για χημικούς καταλύτες, άμμο γάτας, ενεργοποιητής σε μελέτες πήξης του αίματος, σταθεροποιητικό συστατικό του δυναμίτη, θερμομονωτικό και ως χώμα για φυτά σε γλάστρες και δέντρα όπως το μπονσάι. μικρογραφία|Εικόνα ηλεκτρονικού μικροσκοπίου γης διατόμων.
Σύνθεση
Κάθε κοίτασμα γης διατόμων είναι διαφορετικό, με ποικίλα μείγματα καθαρής γης διατόμων σε συνδυασμό με άλλους φυσικούς αργίλους και ορυκτά. Τα διάτομα σε κάθε κοίτασμα περιέχουν διαφορετικές ποσότητες διοξειδίου του πυριτίου, ανάλογα με τις συνθήκες καθίζησης, την παρουσία άλλων ιζημάτων (άργιλος, άμμος, ηφαιστειακή τέφρα) και την ηλικία της απόθεσης (διαγένεση, διάλυση/καθίζηση πυριτίου). Το είδος των διατόμων μπορεί επίσης να διαφέρει μεταξύ των αποθέσεων. Το είδος διατόμων εξαρτάται από την ηλικία και το παλαιοπεριβάλλον του κοιτάσματος. Με τη σειρά του, το σχήμα ενός διατόμου καθορίζεται από το είδος του.
Πολλά κοιτάσματα σε όλη τη Βρετανική Κολομβία προέρχονται από την εποχή του Μειόκαινου και περιέχουν ένα είδος διατόμων γνωστό ως Melosira granulata. Αυτά τα διάτομα είναι περίπου 12 έως 13 εκατομμυρίων ετών και έχουν μικρό σφαιρικό σχήμα. Ένα κοίτασμα που περιέχει διάτομα αυτής της εποχής μπορεί να προσφέρει ορισμένα οφέλη έναντι άλλων. Για παράδειγμα, τα διάτομα από την εποχή του Ηώκαινου (περίπου 40 έως 50 εκατομμυρίων ετών) δεν είναι τόσο αποτελεσματικά στην ικανότητά τους να απορροφούν υγρά, επειδή καθώς τα παλαιότερα διάτομα ανακρυσταλλώνονται και οι μικροί πόροι τους γεμίζουν με πυρίτιο.
Σχηματισμός
Ο διατομίτης σχηματίζεται από τη συσσώρευση του άμορφα πυριτικά (οπάλιο, SiO2·nH2O) υπολείμματα νεκρών διατόμων (μικροσκοπικά μονοκύτταρα φύκια) σε λιμναία ή θαλάσσια ιζήματα. Τα απολιθώματα αποτελούνται από ένα ζεύγος συμμετρικών οστράκων ή κελυφών. Οι θαλάσσιοι διατομίτες βρίσκονται σε συνδυασμό με μια μεγάλη ποικιλία άλλων τύπων πετρωμάτων, αλλά οι λιμνοθάλασσες σχεδόν πάντα συνδέονται με ηφαιστειακά πετρώματα. Το διατομικό πυρίτιο αποτελείται από διατομίτη που έχει τσιμεντωθεί με πυρίτιο.
Το κλίμα της Γης επηρεάζεται από τη σκόνη στην ατμόσφαιρα, επομένως ο εντοπισμός των κύριων πηγών ατμοσφαιρικής σκόνης είναι σημαντικός για την κλιματολογία. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι οι επιφανειακές εναποθέσεις γης διατόμων παίζουν σημαντικό ρόλο. Η έρευνα δείχνει ότι σημαντική σκόνη προέρχεται από το βαθύπεδο Μποντελέ στο Τσαντ, όπου οι καταιγίδες σπρώχνουν το χαλίκι διατομίτη πάνω από τους αμμόλοφους, δημιουργώντας σκόνη λόγω τριβής.
Ανακάλυψη
Το 1836 ή το 1837, ο Γερμανός αγρότης Πέτερ Κάστεν ανακάλυψε τη γη διατόμων (γερμανικά: Kieselgur) όταν έφτιαξε ένα πηγάδι στις βόρειες πλαγιές του λόφου Χάουσελμπεργκ, στο Λύνεμπουργκ Χέατ στη Βόρεια Γερμανία.
Εμπορική μορφή
Η γη διατόμων διατίθεται στο εμπόριο σε διάφορες μορφές:
Χρήσεις
Το 1866, ο Άλφρεντ Νόμπελ ανακάλυψε ότι η νιτρογλυκερίνη θα μπορούσε να γίνει πολύ πιο σταθερή εάν απορροφηθεί από διατομίτη (kieselguhr). Αυτό επέτρεψε την πολύ ασφαλέστερη μεταφορά και χειρισμό σε σχέση με την καθαρή νιτρογλυκερίνη σε υγρή μορφή. Ο Νόμπελ κατοχύρωσε με πατέντα αυτό το μείγμα ως δυναμίτη το 1867.
Ο μηχανικός της Celle Βίλχεμ Μπέρκεφελντ αναγνώρισε την ικανότητα της γης διατόμων να φιλτράρει και ανέπτυξε σωληνωτά φίλτρα από γη διατόμων. Κατά τη διάρκεια της επιδημίας χολέρας στο Αμβούργο το 1892, αυτά τα φίλτρα Μπέρκεφελντ χρησιμοποιήθηκαν με επιτυχία. Μια μορφή γης διατόμων χρησιμοποιείται ως μέσο φίλτρου, ειδικά για πισίνες. Έχει υψηλό πορώδες επειδή αποτελείται από μικροσκοπικά μικρά, κοίλα σωματίδια. Η γη διατόμων (μερικές φορές αναφέρεται με εμπορικά σήματα όπως Celite) χρησιμοποιείται στη χημεία ως βοήθημα διήθησης, για να αυξήσει τον ρυθμό ροής και να φιλτράρει πολύ λεπτά σωματίδια που διαφορετικά θα περνούσαν ή θα έφραζαν το διηθητικό χαρτί. Χρησιμοποιείται επίσης για το φιλτράρισμα του νερού, ιδιαίτερα στην επεξεργασία του πόσιμου νερού και στις δεξαμενές ψαριών, και σε άλλα υγρά, όπως η μπύρα και το κρασί. Μπορεί επίσης να φιλτράρει σιρόπια, ζάχαρη και μέλι χωρίς να αφαιρεί ή να αλλοιώνει το χρώμα, τη γεύση ή τις θρεπτικές τους ιδιότητες.
Η παλαιότερη χρήση του διατομίτη είναι ως πολύ ήπιο λειαντικό και έχει χρησιμοποιηθεί σε οδοντόκρεμες, γυαλιστικά μετάλλων και μερικά σκραμπ προσώπου.
Εντομοκτόνο
Ο διατομίτης χρησιμοποιείται ως εντομοκτόνο λόγω των λειαντικών και φυσικοαπορροφητικών ιδιοτήτων του. Η λεπτή σκόνη απορροφά λιπίδια από το κέρινο εξωτερικό στρώμα των εξωσκελετών πολλών ειδών εντόμων. Αυτό το στρώμα λειτουργεί ως φράγμα που εμποδίζει την απώλεια υδρατμών από το σώμα του εντόμου. Η καταστροφή του στρώματος αυξάνει την εξάτμιση του νερού από το σώμα τους, με αποτέλεσμα να αφυδατώνονται, συχνά μοιραία.
Τα αρθρόποδα πεθαίνουν ως αποτέλεσμα της ανεπάρκειας της πίεσης του νερού, με βάση τον νόμο της διάχυσης του Φικ. Αυτό λειτουργεί επίσης κατά των γαστερόποδων και χρησιμοποιείται συνήθως στην κηπουρική για τους γυμνοσάλιαγκες. Ωστόσο, δεδομένου ότι οι γυμνοσάλιαγκες κατοικούν σε υγρά περιβάλλοντα, η αποτελεσματικότητα είναι πολύ χαμηλή. Η γη διατόμων μερικές φορές αναμιγνύεται με ουσίες ελκυστικές για τα έντομα ή άλλα πρόσθετα για να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά της.
Ο διατομίτης ιατρικής ποιότητας έχει μελετηθεί για την αποτελεσματικότητά του ως παράγοντας αποπαρασίτωσης στα βοοειδή. Και στις δύο μελέτες που ανέφεραν οι ομάδες που έλαβαν θεραπεία με γη διατόμων δεν τα πήγαν καλύτερα από τις ομάδες ελέγχου. Χρησιμοποιείται συνήθως αντί του βορικού οξέος και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο και πιθανή εξάλειψη των κοριών, ακάρεων της οικιακής σκόνης, κατσαρίδων, μυρμηγκιών και ψύλλων.
Η γη διατόμων εφαρμόζεται ευρέως για την καταπολέμηση των εντόμων κατά την αποθήκευση σιτηρών.
Για να είναι αποτελεσματική ως εντομοκτόνο, η γη διατόμων πρέπει να είναι μη πυρωμένη (δηλαδή, δεν πρέπει να υποβάλλεται σε θερμική επεξεργασία πριν από την εφαρμογή) και να έχει μέσο μέγεθος σωματιδίων κάτω από περίπου 12 μm.
Υποστήριξη καταλύτη
Η γη διατόμων χρησιμοποιείται επίσης ως υποστήριξη για καταλύτες, που γενικά χρησιμεύει για τη μεγιστοποίηση της επιφάνειας και της δραστηριότητας ενός καταλύτη. Για παράδειγμα, το νικέλιο μπορεί να υποστηριχθεί στο υλικό - ο συνδυασμός ονομάζεται Ni-Kieselguhr - για να βελτιώσει τη δραστηριότητά του ως καταλύτης υδρογόνωσης.
Γεωργία
Η φυσική γη διατόμων του γλυκού νερού χρησιμοποιείται στη γεωργία για αποθήκευση σιτηρών ως αντισυσσωματικός παράγοντας, καθώς και ως εντομοκτόνο. Είναι εγκεκριμένο από τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων ως πρόσθετο ζωοτροφών για την πρόληψη του σχηματισμού συσσωματωμάτων.
Μερικοί πιστεύουν ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως φυσικό ανθελμινθικό (αποπαρασιτικό), αν και μελέτες δεν έχουν δείξει ότι είναι αποτελεσματικό. Μερικοί αγρότες το προσθέτουν στις ζωοτροφές και στην τροφή για τα πουλερικά τους για να αποτρέψουν το σχηματισμό συσσωματωμάτων.
Κατασκευή
Η χρησιμοποιημένη γη διατόμων από τη διαδικασία παρασκευής μπορεί να προστεθεί σε κεραμική μάζα για την παραγωγή κόκκινων τούβλων με υψηλότερο πορώδες.
Η γη διατόμων θεωρείται ένα πολύ σημαντικό ανόργανο μη μεταλλικό υλικό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή διαφόρων κεραμικών, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής πορωδών κεραμικών υπό υδροθερμική τεχνολογία χαμηλής θερμοκρασίας.
Θέματα ασφάλειας
Η περιεκτικότητα σε κρυσταλλικό πυρίτιο της γης διατόμων ρυθμίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Επαγγελματική Υπηρεσία Ασφάλειας και Υγείας (OSHA) και υπάρχουν οδηγίες από το Εθνικό Ινστιτούτο για την Εργασιακή Ασφάλεια και Υγεία που ορίζουν τις μέγιστες επιτρεπόμενες ποσότητες στο προϊόν (1%) και στον αέρα κοντά στη ζώνη αναπνοής των εργαζομένων, με συνιστώμενο όριο έκθεσης τα 6 mg/m3 σε μια εργάσιμη ημέρα 8 ωρών. Η OSHA έχει θέσει το όριο επιτρεπτής έκθεσης για τη γη διατόμων στα 20 mppcf (80 mg/m3/%SiO2). Σε επίπεδα 3.000 mg/m3, η γη διατόμων είναι άμεσα επικίνδυνη για τη ζωή και την υγεία.
Στη δεκαετία του 1930, η μακροχρόνια επαγγελματική έκθεση των εργαζομένων στη βιομηχανία γης διατόμων που εκτέθηκαν σε υψηλά επίπεδα αερομεταφερόμενου κρυσταλλικού πυριτίου επί δεκαετίες βρέθηκε ότι είχε αυξημένο κίνδυνο πυριτίασης.
Άγιος Νικόλαος του Ποταμιού (Σάμος)
Ο Άγιος Νικόλαος του Ποταμιού είναι απλή μονόκλιτη βασιλική και βρίσκεται στη Σάμο στην περιοχή Ποτάμι.
Περιγραφή
Σε αρκετά άμορφη κατάσταση και εντός πυκνής βλάστησης βρίσκονται τα ερείπια εκκλησίας αφιερωμένης στον Άγιο Νικόλαο. Στην τοπική παράδοση είναι γνωστή, αλλά σε πατριαρχικά σιγίλια αναφέρεται και ως εγκρημνισμένη. Πρόκειται για τα σιγίλια των ετών 1816, 1776, 1737, 1663. Ο ανατολικός και δυτικός τοίχος διατηρούνταν ως το 1957 και ο βορινός σε μέσο ύψος 1,00 με 1,50 μέτρα. Ανήκε στον τύπο της απλής βασιλικής με εσωτερικές διαστάσεις 4,10Χ8,65μ. Η είσοδος της ήταν πλάγια, στο δυτικό άκρο του νότιου τοίχου. Οι πλάγιοι τοίχοι εσωτερικώς και εξωτερικώς εμφανίζονται σε ρυθμική επανάληψη. Τα κατώτερα τμήματα παραστάδων, εξοχής 20 εκ περίπου, που υποδηλώνουν ότι προς τα πάνω ενώνονταν με τόξα, σχηματίζοντας σειρές από τρεις σε κάθε πλευρά τυφλές αψίδες. Ανάλογες τυφλές αψίδες υπήρχαν και στον δυτικό τοίχο., αλλά εξωτερικές και δύο μόνο σε αριθμό. Στον δυτικό τοίχο του ναού η κόγχη του ιερού, σχετικά μεγάλη και βαθειά εμφανίζεται εξωτερικά ημικυκλική, ενώ στο βάθος της ανοίγονται, ακανόνιστα, τρία στενά παράθυρα. Τα μόνα άλλα παράθυρα που μπορούν να επισημανθούν ακόμα στα σωζόμενα τμήματα των τοίχων, είναι ένα μικρό, ψηλό, στη δυτική πλευρά, και ένα άλλο, επίσης μικρό, στο ανατολικό άκρο της βορινής. Από τρύπες που υπάρχουν στο δάπεδο του χώρου -προς το ιερό- επισημάνθηκαν δύο, περίπου συμμετρικά ως προς τον κατά μήκος άξονα, υπόγεια διαμερίσματα, με θολωτή κάλυψη, μικρό βάθος (περίπου 1,50 μέτρο) και ασαφείς τις άλλες διαστάσεις, με χρήση άγνωστη. Οι τοίχοι είναι από αδρή λιθοδομή με κουρασάνι. Σε μερικές εξωτερικές επιφάνειές τους σώζονται επιχρίσματα με ίχνη χαρακτής και χρωματικής διακόσμησης, η οποία με εναλλαγές λωρίδων σε χρώματα ώχρας και κερμιδί,προσπαθεί να μιμηθεί το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοποιίας. Η στέγασή του ή ήταν δρομική ημικυλινδρική καμάρα ή ξύλινη δικλινής στέγη.
Χρονολόγηση ναού
Από τις αναλογίες του χώρου, την έντονα μακρόστενη κάτοψή του, την αψιδωτή διαμόρφωση των τοίχων, τοποθετείται στην τελευταία βυζαντινή περίοδο (12ος έως 14ος αιώνας). Η ύπαρξη εξωτερικών τυφλών αψίδων μαρτυρεί επιδράσεις του αρχιτεκτονικού ύφους της Κωνσνταντινούπολης της ίδις εποχής.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησίες της Σάμου
Έτορε Τζανίνι
Ο Εττόρε Τζιανίνι (ιταλικά: Ettore Giannini, 15 Δεκεμβρίου 1912 - 15 Νοεμβρίου 1990) ήταν Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου.
Μεταξύ του 1940 και 1967 σκηνοθέτησε οκτώ ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Λεντιάν Μεμουσάι
Ο Λεντιάν Μεμουσάι (γεννημένος στις 7 Δεκεμβρίου 1986) είναι Αλβανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για την ιταλική ομάδα Πεσκάρα και την εθνική ομάδα της Αλβανίας.
Πρώιμη καριέρα
Ο Μεμουσάι εντάχθηκε στην ΑΣΔ Σαρτσανέζε Κάλτσιο όταν ήταν 17 ετών. Βοήθησε την ομάδα να τερματίσει δεύτερη στην Ετσελένζα Λιγκούρια το 2006 και να κερδίσει την άνοδο στη Σέριε Δ. Το καλοκαίρι του 2008, μετακόμισε σε μία άλλη ομάδα της Σέριε Δ την Βάλε ντ΄ Αόστα, όπου έπαιξε 34 παιχνίδια και σημείωσε 3 γκολ. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2009, υπέγραψε στην Παγκανέζε για να παίξει στη Λέγκα Προ Πρίμα Ντιβιζιόνε μετά από ένα δοκιμαστικό.
Κιέβο και Πορτογκρούαρο (δανεισμός)
Στις 21 Ιουνίου 2010, υπέγραψε στην ομάδα της Σέριε Α, Κιέβο Βερόνα ως ελεύθερος. Δόθηκε δανεικός στην ομάδα της Serie B Πορτουγκάρο στις 29 Ιανουαρίου 2011.
Λέτσε
Στις 27 Ιουλίου 2012, ο Μεμουσάι άφησε την Κιέβο και μετακόμισε στην ομάδα της Σέριε Β Λέτσε με τριετές συμβόλαιο.
Ο Μεμουσάι σημείωσε το πρώτο του γκολ για τη Λέτσε στις 3 Σεπτεμβρίου 2012 σε μια νίκη με 3–2 εναντίον της Κρεμόνεζε. Πέτυχε το 3ο γκολ της ομάδας του στο ματς στο 31ο λεπτό. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2012, σημείωσε το τρίτο γκολ της Λέτσε στη νίκη της με 1–3 επί της Τρεβίζο, που την ανέβασε στην κορυφή του πίνακα της βαθμολογίας της Λέγκα Προ Πρίμα Ντιβιζιόνε.
Δάνεισμός στην Κάρπι
Στις 27 Ιουλίου 2013, η Κάρπι ανακοίνωσε ότι είχε υπογράψει τον Μεμουσάι ως δανεικός από τη Λέτσε για τη σεζόν 2013–14 της Σέριε Β. Αυτή η μεταγραφή έγινε λίγο μετά την μεταγραφή του συμπατριώτη του, Έντγκαρ Τσάνι.
Έγινε ένας παίκτης-κλειδί της Κάρπι και συνείσφερε πολλά, σκοράροντας τακτικά. Το πρώτο του γκολ κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου στην Κάρπι ήρθε στην παράταση της εκτός έδρας νίκης 0–1 εναντίον της Ρετζίνα στις 28 Σεπτεμβρίου 2013. Στις 26 Οκτωβρίου 2013, σημείωσε ένα γκολ εναντίον της Λατίνα από το σημείο του πέναλτι στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου, δίνοντας στην ομάδα του την ισοπαλία 1–1. Στις 21 Δεκεμβρίου 2013, σκόραρε από το σημείο του πέναλτι στο 72ο λεπτό για να χαρίσει στην ομάδα του μια οριακή νίκη με 1–0 εναντίον της Παλέρμο. Αυτή η νίκη είχε ως αποτέλεσμα η Παλέρμο να παραδώσει την πρώτη θέση στην Έμπολι. Στις 26 Δεκεμβρίου 2013 σημείωσε το γκολ της ισοφάρισης απέναντι στην Βίρτους Λαντσιάνο. Ξεκίνησε το 2014 με ένα γκολ για να συνεχίσει την εξαιρετική του φόρμα από το πρώτο μισό της σεζόν. Σκόραρε στο 20ο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου εναντίον της Τερνάνα εντός έδρας στις 25 Ιανουαρίου 2014, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να αποφύγει η Κάρπι την ήττα. Ήταν το πέμπτο του γκολ στη σεζόν και παρά την ήττα αυτή, η ομάδα του απείχε μόλις τρεις βαθμούς από τη ζώνη των πλέι-οφ ανόδου.
Τη σεζόν 2013–14, ο Μεμουσάι έπαιξε σε συνολικά 33 αγώνες στην Σέριε Β όπου σημείωσε 8 γκολ. Έπαιξε επίσης σε έναν αγώνα για το κύπελλο Ιταλίας 2013-2014.
Στις 6 Μαΐου 2014, ο Μεμουσάι έσπασε έναν σύνδεσμο του δεξιού γονάτου σε έναν αγώνα με την Πεσκάρα και έπρεπε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Δεν μπόρεσε να παίξει για 6 μήνες.
Επιστροφή στην Λέτσε
Η Κάρπι δεν αποδέχτηκε το αίτημα της Λέτσε να αγοράσει τον Μεμουσάι έναντι 400.000 ευρώ και έτσι επέστρεψε στην Λέτσε.
Πεσκάρα
Λόγω του τραυματισμού που υπέστη τον Μάιο του 2014, έχασε τους πρώτους 7 αγώνες της Πεσκάρα της σεζόν 2014–15. Έκανε το ντεμπούτο του στις 12 Οκτωβρίου 2014, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 87ο λεπτό εναντίον της Κροτόνε. Η Πεσκάρα κέρδισε τον αγώνα με 1–4. Ήταν αχρησιμοποίητος αναπληρωματικός για τον αγώνα της επόμενης εβδομάδας στις 17 Οκτωβρίου 2014 εναντίον της Βιτσέντζα (1–1), αλλά μια εβδομάδα αργότερα ο Μεμουσάι ξεκίνησε στον αγώνα με την προηγούμενη ομάδα του, την Κάρπι, αλλά ο αγώνας τελείωσε ως ήττα με ένα Αποτέλεσμα 0–5. Μια εβδομάδα αργότερα, ο Μεμουσάι σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Πεσκάρα σε μια ισοπαλία 1–1 εναντίον της Μπάρι. Στις 27 Δεκεμβρίου 2015, ο Μεμουσάι σημείωσε το νικητήριο γκολ στον αγώνα ενάντια στην Λατίνα, αλλά στη συνέχεια αποβλήθηκε από τον αγωνιστικό χώρο αφού κλώτσησε ένα μικρόφωνο στα πλάγια ως μέρος του εορτασμού του γκολ.
Μπενεβέντο
Στις 28 Αυγούστου 2017, ο Μεμουσάι υπέγραψε δανεικός στην ομάδα της Σέριε Α, Μπενεβέντο μέχρι το τέλος της σεζόν 2017-18.
Διεθνής καριέρα
Ο Μεμουσάι κλήθηκε για πρώτη φορά στην εθνική Αλβανίας τον Νοέμβριο του 2010 από τον προπονητή Τζόσιπ Κούτσε για ένα φιλικό με την Βόρεια Μακεδονία. Έκανε το διεθνές ντεμπούτο του κατά τη διάρκεια του αγώνα στο στάδιο Κεμάλ Στάφα, αντικαθιστώντας τον Κλόντιαν Ντούρο στο δεύτερο ημίχρονο καθώς ο αγώνας έληξε ισόπαλος χωρίς τέρματα. Επέστρεψε στην ομάδα στις 9 Φεβρουαρίου 2011 για το επόμενο φιλικό της εναντίον της Σλοβενίας, κερδίζοντας τη δεύτερη συμμετοχή του, και πάλι ως αλλαγή, καθώς η Αλβανία ηττήθηκε με 1–2.
Τον Νοέμβριο του 2013, μετά από μακρά απουσία, ο Μεμουσάι επέστρεψε στην ομάδα με τον Ντε Μπιάσι ως προπονητή τους για τον φιλικό αγώνα εναντίον της Λευκορωσίας μετά το τέλος των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014. Χρησιμοποιήθηκε ξανά ως αλλαγή στη θέση του Βαλντέτ Ραμα σε μια ακόμη ισοπαλία χωρίς σκορ.
Κλεόλαος
Με την ονομασία Κλεόλαος αναφέρονται τα παρακάτω δύο διαφορετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηρακλείδες
Λεντιάν Μεμουσάι
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2016
Ο Μεμουσάι συνέχισε να είναι μέρος της Αλβανίας στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθληματός 2016. Στον τελικό αποφασιστικό αγώνα εναντίον της Αρμενίας, βοήθησε στο δεύτερο γκολ μέσω στημένης φάσης, καθώς η Αλβανία κέρδισε με 3–0 για να εξασφαλίσει μια θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2016, την πρώτη της εμφάνιση σε μεγάλη διοργάνωση ποδοσφαίρου ανδρών.
Στη διοργάνωση, δεν έπαιξε στον πρώτο αγώνα του Ομίλου Α της Αλβανίας εναντίον της Ελβετίας, ο οποίος τελείωσε με ήττα 0–1. Ωστόσο, επέστρεψε στην ενδεκάδα στο δεύτερο ματς με τη γηπεδούχο Γαλλία, είχε δοκάρι πριν η Αλβανία δεχθεί δύο γκολ στα τελευταία λεπτά. Στον τελικό αγώνα εναντίον της Ρουμανίας, βοήθησε στην κεφαλιά του Αρμάντο Σαντίκου για το μοναδικό γκολ του αγώνα, βοηθώντας να κερδίσει την πρώτη νίκη της Αλβανίας σε μεγάλο τουρνουά ποδοσφαίρου ανδρών και νικώντας τη Ρουμανία για πρώτη φορά από το 1948. Η Αλβανία αποκλείστηκε από τη διοργάνωση αφού τερμάτισε τρίτη στον όμιλό της με τρεις βαθμούς και διαφορά τερμάτων -2, καταλαμβάνοντας την τελευταία θέση μεταξύ των τρίτων ομάδων.
Παγκόσμιο Κύπελλο 2018
Ο Μεμουσάι σημείωσε το πρώτο του διεθνές γκολ στις 11 Ιουνίου 2017 στον αγώνα για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 εναντίον του Ισραήλ, σημειώνοντας το τρίτο σε μια εκτός έδρας νίκη με 3–0.
Έλενα Κωνσταντινίδου
Η Έλενα Κωνσταντινίδου (γενν. 23 Νοεμβρίου 1990) είναι Ελληνίδα επιχειρηματίας και μοντέλο, εστεμμένη ως Μις Ελλάς 2013 και Μις Τουρισμός 2012, στα ελληνικά καλλιστεία.
Καριέρα
Ξεκίνησε να ασχολείται με το modeling το 2008, σε ηλικία 18 ετών. Έπειτα, άρχισε να εργάζεται επαγγελματικά ως μοντέλο, κάνοντας φωτογραφίσεις σε συνεργασία με το ελληνικό πρακτορείο μοντέλων top class international στη Θεσσαλονίκη και Ace models στην Αθήνα.
Το 2011, συμμετείχε στα καλλιστεία Μις Αττική όπου πήρε τον πρώτο τίτλο.
Το 2012, συμμετείχε στα ελληνικά καλλιστεία, καταφέρνοντας να πάρει τον τίτλο της Μις Τουρισμός.
Το 2013, συμμετείχε για ακόμη μια φορά σε ελληνικά καλλιστεία όπου πήρε τον τίτλο Μις Ελλάς.
Την ίδια χρονιά έκανε και τη πρώτη της εμφάνιση στη πασαρέλα του MadWalk - The Fashion Music Project, σε συνεργασία με τη σχεδιάστρια μόδας Celia Kritharioti. Το 2017, συμμετείχε ξανά στο ίδιο show σε συνεργασία με την εταιρία MED Luxurious.
Έχει περπατήσει αρκετές φορές στο Athens Exclusive (Εβδομάδα Μόδας Ελλάδας) για σχεδιαστές όπως Nella Ioannou, Panos Apergis, Chris Stratikopoulos, Kathy Heyndels και Makis Tselios.
Παραπομπές
https://www.gossip-tv.gr/g-fashion/models/story/469051/eskase-tora-koryfaio-montelo-xorise-ligo-meta-tin-gennisi-tis-koris-tis-nassos-blog https://www.backstage24.gr/%CE%88lena-konstantinidoy-i-kopela-peiras/ https://www.tvnea.com/2013/11/angelina-jolie.html?m=1 https://www.elmundo.es/elmundo/2012/06/09/internacional/1339257256.html
Κατηγορία:Ελληνίδες μοντέλα
Σεισμός στη Σάμο (1904)
Ο σεισμός στη Σάμο το 1904 χτύπησε την Ελλάδα στις 11 Αυγούστου με μέγεθος 6,8 της κλίμακας Ρίχτερ και μέγιστη ένταση στην κλίμακα Μερκάλι X (10 με μέγιστο το 12), δηλαδή «εξαιρετικά καταστροφικός». Τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν.
Ζημιές και θύματα
Ο σεισμός είχε ένταση 6,8 Ρίχτερ. Μεταξύ του κύριου σεισμού και ενός μετασεισμού που έγινε τρεις ημέρες αργότερα, 540 σπίτια καταστράφηκαν στη Σάμο, τότε αυτόνομο τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν. Η βλάβη επεκτάθηκε στην Πάτμο και την Ανατολία, ενώ το έδαφος έτρεμε μέχρι τη Χίο και τη Σαντορίνη, όπως και το Αϊδίνιο και το Οδεμήσιο στην Τουρκία.
Σεισμική ιστορία
Μέσα στους τελευταίους δύο αιώνες, η Σάμος έχει βιώσει πολλαπλούς σεισμούς με μέγεθος άνω του 6.0. Έξι σεισμοί καταγράφηκαν κατά τον 19ο αιώνα και δύο περισσότεροι τον 20ο αιώνα. Μια ανάλυση δείχνει ότι τρεις σεισμοί έχουν συμβεί πριν τον 19ο αιώνα, γύρω στο 200 π.Χ., το 47 και το 1761. Ένας σεισμός το 1476 που ίσως κατέστρεψε το νησί, είχε ως αποτέλεσμα την εκκένωση του νησιού από τους Γενουάτες. Επίσης, τον 6ο αιώνα έγινε άλλος σεισμός γύρω στο 500 μ.Χ.
Παραπομπές
Σαμος 1904 Κατηγορία:Ιστορία της Σάμου
Galileo Ferraris (υποβρύχιο, 1934)
Περιγραφή
Τα σκάφη της κλάσης Archimede είχαν μεγαλύτερες διαστάσεις και ενσωμάτωναν διάφορες βελτιώσεις συγκριτικά με τα προγενέστερα της κλάσης Settembrini. Είχαν εκτόπισμα 986 t (970 LT) στην επιφάνεια και 1259 t (1239 LT) σε βύθιση. Το μήκος τους ήταν 70,5 m, το πλάτος 6,87 m και το βύθισμα 4,12 m. Μπορούσαν να επιχειρούν σε βάθος έως και 90 m και το πλήρωμά τους αποτελούνταν από 55 αξιωματικούς και ναύτες.
Στην επιφάνεια ισχύ παρείχαν δύο κινητήρες ντίζελ των 1500 bhp ενώ σε βύθιση το έργο αυτό αναλάμβαναν δύο ηλεκτροκινητήρες των 550 hp. Η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης στην επιφάνεια ανερχόταν σε 17 kn και σε βύθιση σε 7,7 kn. Η ακτίνα δράσης έφθανε τα 10300 ναυτικά μίλια στην επιφάνεια με ταχύτητα πλεύσης 8 kn και τα 105 ναυτικά μίλια με ταχύτητα 3 kn σε βύθιση.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από οκτώ τορπιλοσωλήνες των 533 mm, από τέσσερις σε πλώρη και πρύμνη, ενώ ο συνολικός αριθμός τορπιλών που μπορούσαν να μεταφέρουν ανέρχονταν σε δεκαέξι. Στο κατάστρωμα υπήρχαν επίσης δύο πυροβόλα των 100 mm. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο πολυβόλα Breda των 13,2 mm.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Galileo Ferraris ξεκίνησε το 1931 στις εγκαταστάσεις της Cantieri navali Tosi di Taranto στον Τάραντα, καθελκύστηκε στις 11 Αυγούστου 1934 και ολοκληρώθηκε τον επόμενο χρόνο.
Στις 9 Φεβρουαρίου 1937 βύθισε με δύο τορπίλες το πλοίο SS Navarra στα ανοικτά της Ταρραγόνας. Τον Δεκαπενταύγουστο του ίδιο έτους ακολούθησε η βύθιση του εμπορικού πλοίου SS Ciudad de Cádiz στα ανοικτά της Τενέδου και τρεις ημέρες αργότερα του SS Armuru. Το τελευταίο εξαναγκάστηκε να προσαράξει.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Υποβρύχια κλάσης Archimede Κατηγορία:Ιταλικά υποβρύχια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Γουαϊόμια Τάις
Η Γουαϊόμια Τάις (Wyomia Tyus, γεννήθηκε 29 Αυγούστου 1945) είναι Αμερικανίδα πρώην δρομέας και το πρώτο άτομο που διατήρησε τον ολυμπιακό τίτλο του στα 100 μ. (ένα κατόρθωμα που επανέλαβαν οι Καρλ Λιούις, Γκέιλ Ντίβερς, Σέλι-Αν Φρέιζερ-Πράις, Γιουσέιν Μπολτ και Ελέιν Τόμσον). Στις 15 Αυγούστου του 1968, στην Πόλη του Μεξικού, έκανε παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. με χρόνο 11,08 δευτερόλεπτα και έγινε η πρώτη αθλήτρια στην ιστορία που διατήρησε τον τίτλο της στο αγώνισμα αυτό. Στις 20 Οκτωβρίου, και πάλι στην Πόλη του Μεξικού, αποτέλεσε μέλος της ομάδας των Η.Π.Α., μαζί με τις Μπάρμπαρα Φαρέλ, Μάργκαρετ Μπέιλς και Μίλντρετ Νέτερ, που κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 4x100 μ. με χρόνο 42.88.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1964 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
Κάμντεν
Ο όρος Κάμντεν, ένα συνηθισμένο τοπωνύμιο του αγγλόφωνου κόσμου, μπορεί να αναφέρεται ενδεικτικά:
Α΄ Δημοτικό Στάδιο Αλίμου
Το Α΄ Δημοτικό Στάδιο Αλίμου, γνωστό απλά ως Γήπεδο Τραχώνων, είναι γήπεδο στίβου και ποδοσφαίρου, χωρητικότητας 457 θέσεων, στην περιοχή του Άνω Καλαμακίου του Αλίμου. Ανήκει στον δήμο Αλίμου και είναι η έδρα της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας, Α.Ο.Τ. Αλίμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα Κατηγορία:Στάδια πολλαπλών χρήσεων στην Ελλάδα
Αντάμ ντε λα Αλ
Ο Αντάμ ντε λα Αλ (γαλλικά: Adam de la Halle, 1240–1287) γνωστός και ως Αντάμ του Αράς ή Καμπούρης του Αράς ήταν Γάλλος τρουβέρος, ποιητής και μουσικός του 13ου αιώνα.
Η τέχνη του, στο μεταίχμιο της μονοφωνίας και της πολυφωνίας, τον κατατάσσει ως τον τελευταίο τρουβέρο.
Βιογραφία
Ο Αντάμ ντε λα Αλ γεννήθηκε περίπου το 1240, κατά πάσα πιθανότητα στο Αράς ή κοντά. Το παρατσούκλι Καμπούρης ήταν πιθανώς οικογενειακό όνομα γιατί ο ίδιος αναφέρει ότι δεν ήταν καμπούρης. Ο πατέρας του, Ανρί ντε λα Αλ, ήταν ένας γνωστός πολίτης του Αράς, και ο Αντάμ σπούδασε γραμματική, θεολογία και μουσική σε Κιστερκιανό μοναστήρι κοντά στο Καμπραί. Αρχικά προοριζόταν για την εκκλησιαστική ζωή, αλλά παραιτήθηκε από αυτήν την πρόθεση και παντρεύτηκε, η σύζυγός του Μαρί αναφέρεται, συχνά σκωπτικά, σε πολλά από τα έργα του. Προσχώρησε στην υπηρεσία του κόμη Ροβέρτου Β΄ του Αρτουά και στη συνέχεια συνδέθηκε με τον Κάρολο του Ανζού, αδελφό του Λουδοβίκου Θ΄ της Γαλλίας, του οποίου την τύχη ακολούθησε στην Αίγυπτο, τη Συρία, την Παλαιστίνη και την Ιταλία.
Πέθανε μεταξύ 1285 και 1288, στην αυλή του κόμη Ροβέρτου Β΄ του Αρτουά, στη Νάπολη, στη νότια Ιταλία. Ορισμένες πηγές αναφέρουν ως έτος θανάτου του περίπου το 1306, μετά την επιστροφή του στο Αράς και ένα υποθετικό ταξίδι στην Αγγλία, αλλά δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία.
Έργο
Ο Αντάμ ντε λα Αλ, ποιητής και συνθέτης, ενδιαφέρει τόσο την ιστορία της γαλλικής λογοτεχνίας όσο και για την ιστορία της μουσικής. Ονομάζεται μερικές φορές ο τελευταίος τρουβέρος, επειδή η τέχνη του συνδέεται με τη μονοφωνική μουσική (ασκήθηκε από τους τροβαδούρους της νότιας Γαλλίας και από τους τρουβέρους στη βόρεια τον 12ο και 13ο αιώνα), αλλά και την πρώτη μεγάλη ανάπτυξη της πολυφωνικής μουσικής (που είχε εισαχθεί από τους μουσικούς της Σχολής της Παναγίας των Παρισίων, γύρω στο 1200).
Είναι ο συγγραφέας των δύο πρώτων διατηρημένων γαλλικών κοσμικών θεατρικών έργων: το Το Παιχνίδι της Φυλλωσιάς (1276) και το Παιχνίδι του Ρομπέν και της Μαριόν (1274-1282).
Το Παιχνίδι της Φυλλωσιάς (ή το Το παιχνίδι του Αντάμ, γύρω στο 1262) είναι ένα έργο σατιρικού χαρακτήρα, όπου ο ποιητής, αφού παρουσιάζει τον εαυτό του, περιγράφει τον πατέρα του και μετά τους συμπολίτες του στο Αράς με τις ιδιαιτερότητες και τα λάθη τους. Είναι το πιο διάσημο από τα έργα του και αναφέρεται ως το πρώτο γαλλικό έργο με μουσική σε κοσμικό θέμα.
Στην αυλή του Καρόλου, όταν αυτός έγινε βασιλιάς της Νάπολης, ο Αντάμ έγραψε Το Παιχνίδι του Ρομπέν και της Μαριόν, που διηγείται πώς η Μαριόν αντιστάθηκε σε έναν ιππότη και παρέμεινε πιστή στον Ρομπέν τον βοσκό. Ήταν βασισμένο σε παλαιότερο ποιμενικό δράμα (ένα λυρικό είδος στο οποίο ένας ιππότης επιδιώκει να αποπλανήσει μια βοσκοπούλα) και θεωρείται συχνά ο πρόδρομος της όπερας-κομίκ. Στην πραγματικότητα, δεν είναι: αυτή η θεατρική και μουσική μορφή παρουσιάστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα και έτσι έχει μικρή σχέση με αυτό το έργο του 13ου αιώνα.
Τα έργα του περιλαμβάνουν ένα αποχαιρετισμό, σατιρικό αντίο στην πόλη του και ένα ημιτελές επικό άσμα προς τιμήν του Καρόλου του Ανζού, Ο βασιλιάς της Σικελίας, που το άρχισε το 1282, και του αποδίδεται επίσης ένα σύντομο ποίημα, Το Παιχνίδι του προσκυνητή.
Ως λυρικός ποιητής, ο Αντάμ ντε λα Αλ έγραψε (εκτός των προαναφερθέντων) μοτέτα και ροντώ, η μουσική των οποίων έχει διασωθεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές
Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Β΄
Ο Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Β΄, πορτογαλ. Martim Afonso Chichorro II (γενν. 1280) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν ένας ευγενής της Πορτογαλίας στην Αυλή τού θείου του Ντενίς/Διονυσίου της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μαρτίμ Αλφόνσο Σισόρο Α΄ ευγενούς της Πορτογαλίας και της Ινές Λοουρένσο ντε Βαλαντάρες. Ο Μαρτίμ Α΄ ήταν νόθος γιος τού Αλφόνσου Γ΄ της Πορτογαλίας από την ερωμένη του Μαντραγκάνα.
Ο Μαρτίμ Β΄ έγινε ένας πλούσιος ευγενής στην Αυλή τού Διονυσίου της Πορτογαλίας, αδελφού τού Μαρτίμ Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αλντόνσα Άνες ντε Μπριτέιρος, μακρινή απόγονο τού Μεμ Γκέντας Γκεντεάο και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Ζήτω η Λευκορωσία!
Το Ζήτω η Λευκορωσία! ή η Λευκορωσία Ζωντανή! ή Βίβα Λευκορωσία! (λευκορωσικά: Жыве Беларусь!, λευκορωσικά με λατινική γραφή: Žyvie Biełaruś!) είναι το λευκορωσικό πατριωτικό κάλεσμα-σύνθημα που στοχεύει στην αφύπνιση της έννοιας της αίσθησης της εθνικής πολιτικής, την εξυγίανση του λευκορωσικού λαού για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της χώρας τους, την γλώσσα και τον εθνικό πολιτισμό τους. Οι καταβολές του συνθήματος ανάγονται στο επαναστατικό κίνημα του 1863-64. Το σύνθημα ήταν δημοφιλέστατο κατά τη διάρκεια της ύπαρξης της λαϊκής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορωσία-επέκταση Κατηγορία:Εθνικά συνθήματα Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λευκορωσίας
Ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα
Ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου (Царква Раства Багародзіцы) είναι μια Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία στη Μουραβάνκα της περιοχής Στσουτσίν και της επαρχίας Χρόντνα, στη Λευκορωσία. Πρόκειται για ένα παράδειγμα του λευκορωσικού γοτθικού ρυθμού και για μια από τις πρώτες οχυρωμένες εκκλησίες που χτίστηκαν στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας, μαζί με τον Ναό του Αγίου Μιχαήλ στο Σινκαβίτσι.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα σε πίνακα του Βιάτσεσλαβ Γκριάζνοφ (1874) Ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα οικοδομήθηκε κατά το πρώτο μισό του 16ου αιώνα. Επιθεωρήσεις από αρχαιολόγους έδειξαν ότι η εκκλησία πιθανότατα χτίστηκε μεταξύ των ετών 1524 και 1542. Το κτήριο υπέστη σοβαρές ζημιές το 1656 κατά τη διάρκεια του πολέμου ενάντια στη Ρωσία αλλά και το 1706 κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Βορείου Πολέμου. Εκείνη την εποχή, το κτήριο έμεινε άδειο για πολλά χρόνια και αποκαταστάθηκε πλέον στα μέσα του 19ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο γερμανικός στρατός χρησιμοποίησε τον χώρο της εκκλησίας ως αποθήκη για προμήθειες. Στην Πολωνία του Μεσοπολέμου ο ναός μετατράπηκε σε καθολική εκκλησία. Το 1990, η εκκλησία η σοβιετική κυβέρνηση επέστρεψε την εκκλησία στους ορθόδοξους πιστούς και έκτοτε χρησιμοποιείται από αυτούς.
Αρχιτεκτονική
Ο ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα είναι ένα από τα καλύτερα παραδείγματα της οχυρωμένης αρχιτεκτονικής ναού του πρώην Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας. Έχει τα χαρακτηριστικά τόσο της γοτθικής όσο και της αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής.
Το κτήριο του ναού βρίσκεται κοντά σε μια πλατεία και έχει διαστάσεις 15x13,5 μέτρα. Υπάρχει ένας στρογγυλός πύργος σε κάθε μια από τις γωνίες του. Η διάμετρος των πύργων είναι περίπου 4,5 μέτρα και το πάχος τους είναι περίπου 1,8 μέτρα. Στην ανατολική πλευρά της εκκλησίας είναι προσαρμοσμένη μια αψίδα. Οι προσόψεις καλύπτονται με πολλά διακοσμητικά στοιχεία. Η εκκλησία έχει μια είσοδο που βρίσκεται στο δυτικό της άκρο. Το εσωτερικό χωρίζεται στα τρία κλίτη ύψους περίπου 12 μέτρων το καθένα.
Παρά τις ζημιές που προκλήθηκαν από τον πόλεμο και τις πολλαπλές απόπειρες αποκατάστασης, η εξωτερική όψη του κτηρίου είναι ακόμη παρόμοια με το αρχικό έργο. Τώρα προστατεύεται από το νόμο της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας ως κτήριο που φέρει εθνική πολιτισμική και ιστορική αξία.
Δημήτρης Μάρης
Ο Δημήτρης Μάρης είναι επιχειρηματίας, ιδρυτής και Πρόεδρος του ομίλου ψηφιακών μέσων 24 MEDIA, διατηρεί εγχώρια μέσα ενημέρωσης (news247.gr, sport24.gr).
Ναός της Γεννήσεως της Θεοτόκου στη Μουραβάνκα
Κατάσταση Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Αυτό το μνημείο προστέθηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO στις 30 Ιανουαρίου 2004, στην κατηγορία Πολιτισμός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκκλησίες στη Λευκορωσία
Δημήτρης Μάρης
Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Ο Δημήτρης Μάρης έχει επιχειρηματική και επενδυτική παρουσία περισσότερο από μια 15ετία στον χώρο των μέσων ενημέρωσης, της εκπαίδευσης, των new media και των τεχνολογιών, έναν τομέα ο οποίος καθορίζει κάθε επιχειρηματική του κίνηση. Έχει εξασφαλίσει διεθνείς συνεργασίες στην Ελλάδα με παγκόσμιους τίτλους όπως η Huffington Post, ήταν εκδότης της εφημερίδας "Έθνος" από τον Σεπτέμβριο του 2017 έως τον Μάρτιο του 2018 , ενώ ταυτόχρονα ήταν ιδιοκτήτης της Ε.Ρ.Ε ραδιοφωνικής με τη συχνότητα 88.6 fm από το 2017 έως το 2020 και είχε μερίδιο συνιδιοκτησίας στην N.S.P. Radio με τη συχνότητα 103.3 fm από το 2015 έως το 2020. Είναι συνιδρυτής της εταιρείας Kaizen Gaming (Stoiximan/ Betano) από το 2012 έως σήμερα και μέλος του Advisory Committee στο Marathon Venture Capital από το 2018 έως και σήμερα. Παράλληλα, είναι επενδυτής σε διάφορες εταιρείες όπως το Change.org, το Velocity, το Syncbnb κ.λπ. Τέλος, διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Ένωσης Εκδοτών Διαδικτύου από το 2015 έως το 2019.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Linkedin Profile
Κάμντεν (Νιου Τζέρσεϊ)
Το Κάμντεν είναι πόλη στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ. Βρίσκεται στην Κομητεία Κάμντεν στο νότιο τμήμα της πολιτείας και είναι ο 12ος πολυπληθέστερος δήμος της και ο 487ος πολυπληθέστερος των ΗΠΑ, έχοντας πληθυσμό 77.344 σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Η πόλη απαρτίζεται από 20 συνοικίες.
Ιστορία
Το Κάμντεν έγινε πόλη των ΗΠΑ το 1828 και άκμαζε για μεγάλο μέρος του 19ου και του 20ου αιώνα, αλλά στα τέλη του τελευταίου η πόλη άρχισε να παρακμάζει. Η αυξανόμενη εγκληματικότητα, οι φυλετικές διακρίσεις και η διαφθορά έγιναν συνηθισμένα πράγματα στην πόλη.
Το 1971, ένας μοτοσικλετιστής από το Πουέρτο Ρίκο δολοφονήθηκε από δύο αστυνομικούς και ακολούθησαν αρκετά τέτοια περιστατικά. Το 2012, το αστυνομικό τμήμα διασπάστηκε και πλέον δεν υπάρχει αστυνομία στην πόλη. Το 2017, 23 φόνοι έλαβαν χώρα στο Κάμντεν και έτσι η πόλη ανακηρύχθηκε αυτή με την υψηλότερη εγκληματικότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Νιου Τζέρσεϊ
Γιαν Φάιτ
Ο Γιαν Φάιτ (φλαμανδικά: Jan Fijt ή Johannes Fijt (ή και Fyt), 15 Μαρτίου 1611 - 11 Σεπτεμβρίου 1661) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της τεχνοτροπίας μπαρόκ, σχεδιαστής και χαράκτης. Ήταν ένας από τους κορυφαίους ζωγράφους ζώων του 17ου αιώνα και έγινε γνωστός για τις λεπτομερείς απεικονίσεις ζώων και τις πλούσιες κυνηγετικές σκηνές του.
Βιογραφία
Ο Γιαν Φάιτ γεννήθηκε στην Αμβέρσα, γιος εύπορου εμπόρου. Βαπτίστηκε στις 15 Μαρτίου 1611. Το 1621 καταγράφεται στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας ως μαθητής του Χανς φαν ντερ Μπεργκ, Ολλανδού ζωγράφου και σχεδιαστή, ο οποίος είχε σπουδάσει με τον Χέντρικ Χόλτσιους στο Χάαρλεμ και αργότερα με τον Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς στην Αμβέρσα. Ο Φάιτ πιθανόν ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως μαθητής του ζωγράφου ζώων Φρανς Σνάιντερς, από το 1629 ως το 1631. "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά ονομάστηκε το 1630.
Ύστερα ααπό ένα ταξίδι του στη νότια Ευρώπη το 1633, ο Φάιτ έκανε μια μικρή στάση στο Παρίσι. Το επόμενο έτος ταξίδεψε στην Ιταλία. Εργάστηκε στη Βενετία για τις εξέχουσες οικογένειες Σαγκρέντο και Κονταρίνι. Κατά την παραμονή του στην Ιταλία πιθανότατα επισκέφθηκε τη Νάπολη, τη Φλωρεντία και τη Γένοβα. Από το 1635 εγκαταστάθηκε στη Ρώμη και έγινε μέλος των Bentvueghels, μιας οργάνωσης αποτελούμενης κυρίως από Ολλανδούς και Φλαμανδούς καλλιτέχνες που εργάζονταν στη Ρώμη. Συνήθεια της οργάνωσης ήταν να υιοθετεί για τα μέλη της ένα προσωνύμιο και αυτό που είχε αποδοθεί στον Φάιτ ήταν Goudvink (= κοκκινολαίμης). Ο Ιταλός ιστορικός τέχνης Πελλεγκρίνο Αντόνιο Ορλάντι (Pellegrino Antonio Orlandi) ανέφερε στο έργο του Abecedario pittorico (αλφαβητάριο των ζωγράφων) του 1704 ότι ο Φάιτ πέρασε, επίσης, κάποιο χρονικό διάστημα σε Ισπανία και Λονδίνο. Το 1642 ο Φάιτ καταγράφεται να έχει επιστρέψει στην Αμβέρσα, όπου παρέμεινε ενεργός ως το τέλος της ζωής του, με εξαίρεση ένα σύντομο ταξίδι στην Ολλανδική Δημοκρατία, που πιστεύεται ότι πραγματοποίησε το ίδιο έτος. Ο Φάιτ δημιούργησε επιτυχημένο εργαστήριο στην Αμβέρσα, στο οποίο κατασκευάστηκαν πολλά αντίγραφα των έργων του. Έγινε ευκατάστατος και διατηρούσε ένα δίκτυο επαφών με πάτρονες και εμπόρους έργων τέχνης, τόσο στη χώρα του όσο και στο εξωτερικό. Αναφέρεται συχνά σε δικαστικά έγγραφα της Αμβέρσας, σχετικά με διαμάχες και δικαστικές υποθέσεις μεταξύ άλλων ζωγράφων και μελών της οικογενείας του σχετικά με χρηματικά ζητήματα.
Ο Φάιτ νυμφεύθηκε την Φρανσουάζ φαν ντε Σάντε (Françoise van de Sande) στις 22 Μαρτίου 1654 και το ζευγάρι απέκτησε τέσσερα παιδιά. Απεβίωσε στην Αμβέρσα στις 11 Σεπτεμβρίου 1661.