cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Madonna (άλμπουμ)
Το Madonna έχει έναν συνθετικό upbeat ντίσκο ήχο, χρησιμοποιώντας προηγμένη τεχνολογία της εποχής, συμπεριλαμβανομένης της μηχανής τυμπάνων Linn, του μπάσου Moog και του συνθεσάιζερ Oberheim OB-X. Τραγουδά σε χαρούμενη, νεανική χροιά, ενώ οι στίχοι μιλούν κυρίως για έρωτες και ρομαντικές σχέσεις. Για την προώθηση του άλμπουμ, η Μαντόνα έκανε μεμονωμένες συναυλίες σε κλαμπ και σόου στην τηλεόραση των Ηνωμένων Πολιτείων και του Ηνωμένου Βασίλειου το 1983 και το 1984, και ακολούθησε η περιοδεία The Virgin Tour το 1985. Κυκλοφόρησαν πέντε σινγκλ, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών τοπ 10 επιτυχιών "Holiday", "Lucky Star" και "Borderline". Τα συνοδευτικά μουσικά τους βίντεο κυκλοφόρησαν στη συλλογή βίντεο Madonna, η οποία έγινε η βιντεοκασέτα με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1985.
Αν και την εποχή κυκλοφορίας του αρκετοί κριτικοί προσπάθησαν να απαξιώσουν τόσο τον δίσκο όσο και την τραγουδίστρια, σύγχρονοι μουσικοί κριτικοί δίνουν ευνοϊκά σχόλια, με το Rolling Stone να το συμπεριλαμβάνει στη λίστα "The 100 Best Debut Albums of All Time" το 2013, λέγοντας ότι «κατάφερε να εισαγάγει την πιο σημαντική γυναικεία φωνή στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής». Επίσης, σημειώθηκε πως η Μαντόνα εισήγαγε ένα πιασάρικο στυλ χορευτικής μουσικής που αποδείχθηκε ελκυστικό και εκτόξευσε την καριέρα της. Έφτασε στο νούμερο οκτώ στο Billboard 200 και πιστοποιήθηκε πέντε φορές πλατινένιο από την Ένωση Βιομηχανίας Ηχογράφησης της Αμερικής (RIAA), για την πώληση πέντε εκατομμυρίων αντιτύπων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έφτασε τοπ 10 σε Αυστραλία, Γαλλία, Ολλανδία, Νέα Ζηλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, και πούλησε πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Αναφέρεται ως το άλμπουμ που έθεσε τα πρότυπα της ντανς ποπ μουσικής για τις δεκαετίες που ακολούθησαν, αλλά και για το ότι έδειξε την κατεύθυνση που ακολούθησαν πολλές νέες τραγουδίστριες την δεκαετία του 1980.
Ιστορικό
Το 1982, η 23χρονη Μαντόνα ζούσε στη Νέα Υόρκη και προσπαθούσε να ξεκινήσει τη μουσική της καριέρα. Μαζί της ήταν ο φίλος της από το Ντιτρόιτ, Steve Bray, ο οποίος έγινε ο ντράμερ της μπάντας Breakfast Club, που έπαιζε συνήθως hard rock μουσική. Σύντομα εγκατέλειψαν αυτό το είδος μουσικής και υπέγραψαν συμβόλαιο με την εταιρεία Gotham Records, για να προχωρήσουν σε μια νέα μουσική κατεύθυνση. Αποφάσισαν να ασχοληθούν με την φανκ, αλλά η δισκογραφική εταιρεία δεν έμεινε ευχαριστημένη και αποχώρησαν. Η Μαντόνα και ο Bray εγκατέλειψαν το συγκρότημα. Εν τω μεταξύ, είχε γράψει και αναπτύξει κάποια τραγούδια μόνη της. Κρατούσε πρόχειρες κασέτες τριών τραγουδιών: "Everybody", "Ain't No Big Deal" και "Burning Up". Εκείνη την περίοδο σύχναζε στο νυχτερινό κέντρο Danceteria στη Νέα Υόρκη. Ήταν εκεί που η Μαντόνα έπεισε τον DJ Mark Kamins να παίξει το "Everybody". Το τραγούδι έλαβε θετική αντίδραση από το πλήθος, και ο Kamins αποφάσισε ότι θα έπρεπε να κλείσει ένα δισκογραφικό συμβόλαιο για την Μαντόνα, με την προϋπόθεση ότι θα αναλάμβανε ο ίδιος την παραγωγή του σινγκλ. Την πήγε στο αφεντικό του Chris Blackwell, ιδιοκτήτης της εταιρείας Island Records, αλλά την απέρριψε. Έτσι, προσέγγισαν την Sire Records. Ο Michael Rosenblatt, ο οποίος εργαζόταν στο τμήμα καλλιτεχνών και ρεπερτορίου της Sire, πρόσφερε στη Μαντόνα $5.000 εκ των προτέρων, συν $1,000 σε δικαιώματα, για κάθε τραγούδι που έγραφε.
Η Μαντόνα τελικά υπέγραψε συμβόλαιο για δύο 12" σινγκλ από τον πρόεδρο της Sire, Seymour Stein, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από την φωνή της, όταν άκουσε το "Everybody" στο νοσοκομείο στο Lenox Hill όπου εισήχθη. Η 12" έκδοση του "Everybody" παρήχθη από τον Mark Kamins στα Blank Tapes Studios στη Νέα Υόρκη, αναλαμβάνοντας την παραγωγή από τον Steve Bray. Η νέα ηχογράφηση διαρκούσε 5:56 στη μία πλευρά, και 9:23 η dub έκδοση στην πίσω πλευρά. Η Μαντόνα και ο Kamins έπρεπε να ηχογραφήσουν το σινγκλ με δικά τους έξοδα. Ο Arthur Baker, φίλος του Kamins, τον καθοδήγησε στον ρόλο του μουσικού παραγωγού, και του παρείχε βοήθεια από τον μουσικό Fred Zarr, ο οποίος έπαιξε πλήκτρα στο κομμάτι. Ο Zarr αποτέλεσε κοινό παρονομαστή του άλμπουμ, παίζοντας συνθεσάιζερ και πλήκτρα σε όλα τα κομμάτια. Λόγω του χαμηλού προϋπολογισμού, η ηχογράφηση έγινε δύσκολα και βιαστικά. Η Μαντόνα και ο Kamins είχαν ορισμένες μεγάλες διαφωνίες, και δυσκολεύτηκαν να κατανοήσουν ο ένας τις απόψεις του άλλου. Ο Rosenblatt ήθελε να κυκλοφορήσει το "Everybody" με το "Ain't No Big Deal" στην άλλη πλευρά, αλλά αργότερα άλλαξε γνώμη και έβαλε το "Everybody" και στις δύο πλευρές του δίσκου βινυλίου. Το σινγκλ κυκλοφόρησε εμπορικά τον Οκτώβριο του 1982 και έγινε χορευτική επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό οδήγησε την Sire να υπογράψει με τη Μαντόνα άλλο ένα LP και δύο ακόμη σινγκλ.
Ανάπτυξη
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε κυρίως στα Sigma Sound Studios στη Νέα Υόρκη, μεταξύ Μάϊο 1982 και Απρίλιο 1983. Η Μαντόνα επέλεξε να μην συνεργαστεί ούτε με τον Kamins ούτε με τον Bray, προτίμησε τον Reggie Lucas, έναν παραγωγό της Warner Bros. Ο Bray αποφάσισε να την ωθήσει στη ποπ μουσική, και ηχογράφησε μαζί της το κομμάτι "Burning Up". Ωστόσο, η τραγουδίστρια δεν είχε ακόμα αρκετό υλικό για να δημιουργήσει ένα πλήρες άλμπουμ. Τα διαθέσιμα τραγούδια ήταν: "Lucky Star", μια νέα εκδοχή του "Ain't No Big Deal", "Think of Me" και "I Know It". Συναντήθηκε με τον Lucas στο διαμέρισμα του τότε δεσμού της, Ζαν Μισέλ Μπασκιά, ο οποίος έφερε άλλα δύο τραγούδια στο πρότζεκτ τους, τα "Physical Attraction" και "Borderline". Τα κομμάτια που ηχογράφησε απόκλιναν σημαντικά από τις αρχικές εκδοχές των ντέμο τους. Ένα αρκετά τροποποιημένο τραγούδι ήταν το "Lucky Star". Το τραγούδι γράφτηκε από την Μαντόνα για τον Kamins, ο οποίος υποσχέθηκε προηγουμένως να παίξει το κομμάτι στο κλαμπ Danceteria. Ωστόσο, το κομμάτι συμπεριλήφθηκε στο άλμπουμ της, το οποίο σχεδίαζε να ονομάσει επίσης Lucky Star, αλλά αργότερα επέλεξε το όνομα της, καθώς πίστευε πως ένας μοναδικός τίτλος θα ήταν πιο ισχυρός. Πίστευε ότι το "Lucky Star" μαζί με το "Borderline" αποτελούσαν το τέλειο θεμέλιο για το άλμπουμ.
Προβλήματα προέκυψαν μεταξύ της τραγουδίστριας και του Lucas κατά την διάρκεια ηχογράφησης των τραγουδιών. Η Μαντόνα ήταν δυσαρεστημένη με την τελική μορφή των τραγουδιών. Σύμφωνα με την ίδια, ο Lucas χρησιμοποίησε πάρα πολλά μουσικά όργανα, και δεν έλαβε καθόλου υπόψη τις ιδέες της για τα τραγούδια. Αυτό οδήγησε σε μια διαμάχη μεταξύ των δύο και, αφού τελείωσε το άλμπουμ, ο Lucas άφησε το άλμπουμ χωρίς να προσαρμόσει τα τραγούδια στις προδιαγραφές που επιθυμούσε η Μαντόνα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαντόνα Κατηγορία:Άλμπουμ του 1983 Κατηγορία:Άλμπουμ της Μαντόνα
Λυκάων ο Τρώας
Ο Λυκάονας ήταν γιος του Πριάμου και της Λαοθόης, αδελφός του Πολυδώρου. Στον Τρωικό Πόλεμο, ο Λυκάων αιχμαλωτίσθηκε από τον Αχιλλέα καθώς έκοβε κλαδιά στο περιβόλι του Πριάμου. Ο Αχιλλέας τον πούλησε ως δούλο στον Εύνεο ή Ευναίο από τη Λήμνο, αλλά ο Ηετίων ο Ίμβριος τον εξαγόρασε και τον βοήθησε να επιστρέψει κρυφά στην Τροία. Μόλις 12 μέρες αργότερα όμως αντιμετώπισε τον Αχιλλέα στη μάχη, κατά την οργή του μετά τον θάνατο του Πατρόκλου. Ο Λυκάων έπιασε τα γόνατα του οργισμένου Αχιλλέως και τον ικέτευσε για έλεος στη μνήμη της ευγενικής φύσεως του Πατρόκλου, είτε με αντάλλαγμα λύτρα. Ωστόσο, κανένα επιχείρημα δεν μετέπεισε τον Αχιλλέα, που έσφαξε τον Λυκάονα χωρίς έλεος (Ιλιάδα Φ 35-155). Ο Λυκάονας είχε δύο γιους, τον Πάνδαρο και τον Ιάπυγα, αν και για τον δεύτερο υπάρχουν και άλλες γενεαλογίες.
Πηγές
Λυκαων
Εικόνες του Επινάλ
μικρογραφία|333x333εσ|Παλιό εμπορικό σήμα Οι εικόνες του Επινάλ (Γαλλικά: Images d'Épinal) είναι τύπος έγχρωμων χαρακτικών με δημοφιλές θέμα και φωτεινά χρώματα σε στυλ ναΐφ. Είναι εκτυπώσεις σε ξύλο (ξυλογραφία), μέταλλο (χαλκογραφία) και αργότερα σε πέτρα (λιθογραφίες) που δημιουργούσαν μικρογράφοι, σχεδιαστές και καρικατουρίστες και προορίζονταν κυρίως για το αγράμματο κοινό της υπαίθρου. Παρουσίαζαν χαρακτήρες παραμυθιών ή ακόμη και πολιτική σάτιρα ή ιστορικά και επίκαιρα γεγονότα και άλλα λαϊκά θέματα. Στο παρελθόν, τις πωλούσαν πλανόδιοι έμποροι (πραματευτάδες) που διέτρεχαν πόλεις και χωριά με ποικίλο εμπόρευμα (από βιβλία έως κορδέλες, εικόνες και τραγούδια όλων των ειδών) και δίνουν μια ιδέα της λαϊκής φαντασίας.
Οι εικόνες του Επινάλ έλαβαν το όνομά τους από το Επινάλ, στη βορειοανατολική Γαλλία, πόλη που ήταν ένα από τα κύρια κέντρα παραγωγής. Ο πρώτος καλλιτέχνης που παρήγαγε μαζικά αυτόν τον τύπο εικόνας ήταν ο Ζαν-Σαρλ Πελερέν, ο οποίος ζούσε στο Επινάλ.
Το τυπογραφείο Ιμαζερί του Επινάλ συνεχίζει και σήμερα την παραγωγή εικόνων με την παλιά τεχνοτροπία.
Ιστορία των εικόνων του Επινάλ
αριστερά|μικρογραφία|Το γοβάκι ταιριάζει στη [[Σταχτοπούτα]] μικρογραφία|250x250εσ|Η παραδοσιακή πρέσα εκτύπωσης μικρογραφία|250x250εσ|Η μάχη του Ριβολί, νίκη του 1797 Οι λαϊκές εκτυπώσεις, σε φέιγ βολάν, δημιουργήθηκαν στο Παρίσι χάρη στις διάφορες τεχνικές διαδικασίες όπως η ξυλογραφία, αργότερα τον 17ο αιώνα η χαρακτική σε χαλκό και τέλος η λιθογραφία.
Στο Επινάλ η λιθογραφία εμφανίστηκε γύρω στο 1850. Στο τέλος του 18ου αιώνα, στη Γαλλία υπήρχαν διάφορα σημαντικά κέντρα κυρίως θρησκευτικής εικονογραφίας (Ορλεάνη, Ρεν, Σαρτρ). Με τη Γαλλική Επανάσταση, οι παραδοσιακές εικόνες έχασαν το ενδιαφέρον τους και η εικονογραφία πήρε νέα κατεύθυνση στα ανατολικά της Γαλλίας.
Ένας επιχειρηματίας του Επινάλ, ο Ζαν-Σαρλ Πελερέν, αρχικά κατασκευαστής παιγνιοχάρτων, από το 1809 έδωσε στις εικόνες του μια νέα θεματολογία με κοινωνική και πολιτική απήχηση με θέματα σατιρικά και επίκαιρα που του επέτρεψε να αντισταθεί στον χρόνο και έδωσε στις εικόνες του το όνομα του Επινάλ.
Με την εξάπλωση, μετά το 1815, του «Ναπολεόντειου θρύλου» και τη δόξα της Πρώτης Αυτοκρατορίας, από τους στρατιώτες της μέχρι τον ηγέτη της, το Επινάλ καθιερώθηκε στη Γαλλία ως το σημαντικότερο κέντρο, επισκιάζοντας την παραγωγή εικόνων άλλων πόλεων.
Αινίγματα
Μεταξύ των εικόνων της παραγωγής του τυπογραφείου Ιμαζερί του Επινάλ, βρίσκουμε να κυκλοφορούν από το 1896, τα «αινίγματα». Το αντικείμενο του παιχνιδιού ήταν να αναζητηθεί ένα κρυφό αντικείμενο ή πρόσωπο. Πολύ συχνά, η εικόνα έπρεπε να γυρίσει ανάποδα για να αποκαλυφθεί. Η εικόνα συνοδευόταν από επεξηγηματικό κείμενο σχετικά με τη φύση του αντικειμένου ή του χαρακτήρα που έπρεπε να ανακαλυφθεί. Αυτά τα αινίγματα με τη μορφή μικρών εικόνων ήταν ιδιαίτερα δημοφιλή ως δώρα για μικρά παιδιά.
Έκφραση
Η έκφραση «εικόνα του Επινάλ» στα γαλλικά ορίζει τέλεια το υπερβολικά θετικό κλισέ, την απλοποιημένη, ωραιοποιημένη, αφελή αναπαράσταση μιας πραγματικότητας.
Χρήστος Ευθυμίου (νεότερος)
Ο  Χρήστος Ευθυμίου (Αθήνα, 1954 - 25 Δεκεμβρίου 2008) ήταν Έλληνας ηθοποιός, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία από το "Απλό Θέατρο" του Αντώνη Αντύπα. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές σε κωμικούς ρόλους ενώ χαρακτηριστική ήταν η συμμετοχή του στη σειρά Δέκα μικροί Μήτσοι. Έπαιξε επίσης στην σειρά Κωνσταντίνου και Ελένης το 1999.
Απεβίωσε ανήμερα των Χριστουγέννων του 2008 από ανακοπή, ενώ έπασχε από καρκίνο από το 2005. Κηδεύτηκε στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Βιρ
Η ονομασία Βιρ μπορεί να αναφέρεται:
Άντονιν Σβέχλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Τσέχοι πολιτικοί
Χαράδρα
Η χαράδρα είναι επίμηκες βαθύ άνοιγμα της γης, συνώνυμο με το φαράγγι.
Το ουσιαστικό χαράδρα, εκτός της μορφολογίας της χαράδρας που περιγράφει, μπορεί να αφορά ονομασίες αρχαίων και μεταγενέστερων οικισμών.
Οικισμοί
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πάπας Ιούλιος Α΄
Ο Άγιος Ιούλιος Α΄ (πέθανε 12 Απριλίου 352) ήταν Πάπας από τις 6 Φεβρουαρίου 337 μέχρι τις 12 Απριλίου 352.
Καταγόταν από τη Ρώμη και επιλέχθηκε ως διάδοχος του Μάρκου αφότου η Ρωμαϊκή έδρα ήταν σε χηρεία επί τέσσερις μήνες. Είναι κυρίως γνωστός για τον ρόλο που έπαιξε στο θέμα του Αρειανισμού. Αφότου οι υποστηρικτές του Ευσέβιου Νικομηδείας (ο οποίος πλέον ήταν Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης) είχαν ανανεώσει την καθαίρεση του Αθανασίου σε μια σύνοδο που έγινε στην Αντιόχεια το 341, αποφάσισαν να στείλουν αντιπροσώπους στον Κώνσταντα, Αυτοκράτορα της Δύσης, και επίσης στο Ιούλιο, καθορίζοντας την πορεία στην οποία είχαν προχωρήσει. Ο Ιούλιος, αφότου εξέφρασε μια γνώμη ευνοϊκή προς τον Αθανάσιο, επιδέξια κάλεσε τα δύο μέρη να θέσουν το ζήτημα σε μια σύνοδο στην οποία θα προέδρευε ο ίδιος. Αυτή την πρόταση, όμως, αρνήθηκαν να την δεχθούν οι Αρειανοί Ανατολικοί επίσκοποι.
Σε αυτή την δεύτερη αποπομπή από την Αλεξάνδρεια, ο Αθανάσιος πήγε στη Ρωμη και αναγνωρίστηκε ως κανονικός επίσκοπος από την σύνοδο που προέδρευσε ο Ιούλιος το 342. Ο Ιούλιος έστειλε ένα γράμμα στους Ανατολικούς επισκόπους το οποίο αποτελεί ένα πρώιμο δείγμα των ισχυρισμών του παπισμού περί του πρωτείου του επισκόπου της Ρώμης. Ακόμη και αν ο Αθανάσιος και οι σύντροφοι του ήταν μεμπτοί, αναφέρει το γράμμα, η Αλεξανδρινή Εκκλησία έπρεπε πρώτα να είχε γράψει στον πάπα. «Μπορεί να αγνοείτε», γράφει ο Ιούλιος, «ότι αυτό είναι το έθιμο, ότι έπρεπε να ενημερωθούμε εμείς πρώτα, ούτως ώστε από εδώ να μπορεί να οριστεί τι είναι δίκαιο» (Epistle of Julius to Antioch, c. xxii).
Μέσω της επιρροής του Ιουλίου, σε μια ύστερη ημερομηνία, διεξάχθηκε η σύνοδος της Σερδικής στην Ιλλυρία, στην οποία συμμετείχαν μόνο εβδομήντα έξι Ανατολικοί επίσκοποι, οι οποίοι ταχέως αποσύρθηκαν στο Φιλιππούπολη και καθαίρεσαν τον Ιούλιο στη σύνοδο της Φιλιππούπολης, μαζί με τον Αθανάσιο και άλλους. Οι τριακόσιοι Δυτικοί επίσκοποι που απέμειναν, επιβεβαίωσαν τις προηγούμενες αποφάσεις της Ρωμαϊκής συνόδου· και με το 3ο, 4ο και 5ο διάταγμά της σχετικά με τα δικαιώματα αναθεώρησης που διεκδικούσε ο Ιούλιος, η σύνοδος της Σερδικής βοήθησε αισθητά τα αιτήματα του Επισκόπου Ρώμης. Ο Ιούλιος πέθανε στις 12 Απριλίου 352 και τον διαδέχθηκε ο Λιβέριος.
Ο Ιούλιος θεωρείται άγιος στην Καθολική Εκκλησία, με ημέρα εορτής στις 12 Απριλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Original text from the 9th edition (1880) of an unnamed encyclopedia
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 4ου αιώνα Ιούλιος Α΄
Τόφι
Το τόφι, γνωστό και ως καραμέλα βουτύρου, είναι γλύκισμα που παρασκευάζεται από καραμελωμένη ζάχαρη ή μελάσσα, σε συνδυασμό με βούτυρο και αλεύρι ανάλογα με τις παραλλαγές της. Το μείγμα ζεσταίνεται έως ότου φτάσει τους 149-154 βαθμούς Κελσίου και κατά την παρασκευή του, συχνά αναμιγνύεται με ξηρούς καρπούς ή αποξηραμένα φρούτα.
Κατηγορία:Γλυκά
BBC HD
Το BBC HD ήταν ένα υψηλής ευκρίνειας κανάλι του BBC. Ξεκίνησε να εκπέμπει πιλοτικά στις 15 Μαΐου του 2006 ενώ η κανονική του λειτουργία ξεκίνησε την 1η Δεκεμβρίου του 2007. Το κανάλι έκλεισε στις 26 Μαρτίου του 2013.
200px|right|thumb|Van εξωτερικών μεταδόσεων του BBC HD
Το πρόγραμμα που καναλιού περιλάμβανε διάφορα προγράμματα άλλων καναλιών του BBC όπως τα Top Gear, Doctor Who, Hustle, Planet Earth, Bleak House και Torchwood καθώς και ζωντανές αναμεταδόσεις αθλητικών γεγονότων.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο το κανάλι αντικαταστάθηκε από την έκδοση υψηλής ευκρίνειας του BBC Two, εν μέρει ως αποτέλεσμα περικοπών που άρχισε το BBC από το 2012. Το όνομα του καναλιού ωστόσο συνεχίζει να χρησιμοποιείται από το BBC Worldwide σε άλλες χώρες.
Γκάρι Τέην
Ο Γκάρι Τέην (αγγλ. Gary Thain, 15 Μαΐου 1948 - 8 Δεκεμβρίου 1975) ήταν Νεοζηλανδός μπασίστας, γνωστός για τη συνεργασία του με το βρετανικό χαρντ ροκ συγκρότημα Uriah Heep.
Βιογραφία
Πρώτη του συμμετοχή σε συγκρότημα ήταν όταν έπαιξε μπάσο για τους Νεοζηλανδούς The Strangers, στους οποίους τραγουδούσε ο αδελφός του, Άρθουρ. Με τους Strangers έγραψε και κυκλοφόρησε το πρώτο του τραγούδι, "I'll Never Be Blue", το 1965.
Μετά τη διάλυση των Strangers, ο Τέην μετακόμισε στην Αυστραλία συμμετέχοντας στα σινγκλ "You're Wrong" και "Love is not a Game" των Secrets, το 1966. Την ίδια χρονιά, οι Secrets διαλύθηκαν και ο Τέην εντάχθηκε στο συγκρότημα του Πήτερ Ντώκινς και του Ντέηβ Τσάπμαν με την ονομασία Me & the Others, περιοδεύοντας στη Μεγάλη Βρετανία και τη Γερμανία. Το 1967 έπαιξε για έξι μήνες με το τζαζ τρίο New Nadir σε διάφορα κλαμπ της Ελβετίας, ηχογραφώντας ένα άλμπουμ με την εταιρεία "Witchseason", το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
Το 1968, ο Γκάρι Τέην εντάχθηκε στους Keef Hartley Band, συμμετέχοντας σε πέντε στούντιο και ένα ζωντανά ηχογραφημένο δίσκο τους. Τον Αύγουστο του 1969 συμμετείχαν στη δεύτερη μέρα του φεστιβάλ του Γούντστοκ, ενώ εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησαν τους δίσκους "Halfbreed" και "The Battle of North West Six". Ακολούθησαν τα "The Time is Near" και "Overdog" του 1971 και το "Seventy-Second Brave" την επόμενη χρονιά. Ενδιάμεσα, είχε κυκλοφορήσει και το ζωντανό "Little Big Band Live at The Marquee 1971". Μετά την αποχώρηση του τραγουδιστή Μίλερ Άντερσον, οι Keef Hartley Band διαλύθηκαν.
Στις αρχές του 1972, ο Τέην δέχτηκε μία πρόταση από τον κιμπορντίστα Κεν Χένσλεϊ των Uriah Heep, για να αντικαταστήσει τον Μαρκ Κλαρκ στη σύνθεση τους. Στις 1 Φεβρουαρίου 1972, πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση σαν μέλος του συγκροτήματος στον κλαμπ "Whiskey A Go-Go" του Λος Άντζελες. Ο πρώτος δίσκος στον οποίο συμμετείχε ο Τέην ήταν το "Demons and Wizards", το οποίο κυκλοφόρησε το Μάιο του 1972 και έγινε χρυσό στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ λίγους μήνες αργότερα κυκλοφόρησαν το επίσης χρυσό, "The Magician's Birthday". Ακολούθησαν οι δίσκοι "Sweet Freedom" (1973) και "Wonderworld" (1974) πριν ο Τέην απολυθεί από τους Uriah Heep λόγω του προβλήματος εθισμού που αντιμετώπιζε με τις ναρκωτικές ουσίες, τον Ιανουάριο του 1975.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Μπασίστες
2861 Λάμπρεχτ
Ο Λάμπρεχτ (Lambrecht) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,4. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τους Γερμανούς αστρονόμους Φράιμουτ Μπέρνγκεν και Κ. Κιρς, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο Καρλ Σβάρτσιλντ στο Τάουτενμπουργκ της Θουριγγίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του συμπατριώτη τους αστρονόμου Χέρμαν Λάμπρεχτ (Hermann Lambrecht, 1908‒1983).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Λάμπρεχτ είναι Xc. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Λαμπρεχτ
Σοφικό
Με το όνομα Σοφικό συναντώνται δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Παγκόσμιο Κλασικό του Μπέιζμπολ
Το Παγκόσμιο Κλασικό του Μπέιζμπολ (World Baseball Classic - WBC) αποτελεί μια διεθνή διοργάνωση του μπέιζμπολ, η οποία διεξήχθη για πρώτη φορά το έτος 2006. Διοργανώνεται από την Διεθνή Ομοσπονδία Μπέιζμπολ (IBAF). Συστάθηκε από την Major League Baseball (MLB), και την Οργάνωση των Αθλητών του Major League (MLBPA) και επίσης από άλλες διεθνείς οργανώσεις του αθλήματος. Η Ιαπωνία κατέκτησε το 2ο Παγκόσμιο Κλασικό του Μπέιζμπολ, στις 23 Μαρτίου του 2009, για δεύτερη συνεχή φορά. Το WBC είναι το πρώτο διεθνές τουρνουά για εθνικές ομάδα με τη συμμετοχή επαγγελματιών παικτών από συλλόγους πρώτης κατηγορίας (major leagues) ανά τον κόσμο.
Ιστορία
thumb|Ο αγώνας μεταξύ ΗΠΑ και Κορέας, το 2006. Η διοργάνωση ανακοινώθηκε το Μάιο του 2005. Στο πρώτο Παγκόσμιο Κλασικό έλαβαν μέρος 16 ομάδες σε ένα τουρνουά, οι οποίες επιλέχθηκαν λόγω του ότι κρίθηκαν ως οι χώρες με τους καλύτερους παίκτες του μπέιζμπολ στον κόσμο. Δεν υπήρξαν αγώνες ομίλων για πρόκριση. Οι ίδιες 16 ομάδες έλαβαν μέρος και στην επόμενη διοργάνωση του 2009
Παραπομπές
Κατηγορία:Μπέιζμπολ Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια
Ασάφα Πάουελ
Ο Ασάφα Πάουελ (Asafa Powell, γεννήθηκε 23 Νοεμβρίου 1982) είναι Τζαμαϊκανός πρώην αθλητής του στίβου, κάτοχος του παγκοσμίου ρεκόρ στα 100 μέτρα από το 2005 ως το 2008. Με καλύτερη ατομική επίδοση 9,72 δευτερόλεπτα είναι ο 4ος γρηγορότερος αθλητής όλων των εποχών.
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου του 1982. Ήταν 5ος στον τελικό των 100 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αθήνα το 2004, με χρόνο 9,94 δευτερόλεπτα αν και βάση των προηγούμενων επιδόσεων που είχε σημειώσει ήταν από τα φαβορί για το χρυσό μετάλλιο.
Παγκόσμιος ρέκορντμαν 2005-08
Στην Αθήνα, στις 14 Ιουνίου 2005 κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ, με 9,77 δευτερόλεπτα (προηγούμενο ρεκόρ 9,78, από τον Αμερικανό Τιμ Μοντγκόμερι, το 2002). Ο Πάουελ ισοφάρισε για μία ακόμη φορά το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100μ., στη διάρκεια του μίτινγκ στίβου της σειράς Γκόλντεν Λιγκ στη Ζυρίχη, στις 18 Αυγούστου του 2006. Ο Τζαμαϊκανός κέρδισε τον αγώνα με επίδοση 9,77 (άνεμος θετικός 1 μέτρο/δευτερόλεπτο), όσο δηλαδή είχε πετύχει στις 14 Ιουνίου 2005 στο μίτινγκ «Τσικλητήρεια» στην Αθήνα, αλλά και στις 11 Ιουνίου 2006 στο Γκέιτσχεντ. Ο Ασάφα Πάουελ ανακηρύχθηκε κορυφαίος αθλητής του 2006 στο Παγκόσμιο Αθλητικό Γκαλά της IAAF, που έγινε το Νοέμβριο του 2006 στο Μόντε Κάρλο.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2007 ήρθε 3ος στα 100 μέτρα με χρόνο 9,96 δευτερόλεπτα. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2007, στα προκριματικά του Γκραν Πρι της IAAF στο Ριέτι της Ιταλίας, πέτυχε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 9,74 δευτερόλεπτα στα 100μ. Το ρεκόρ αυτό καταρρίφθηκε στο μίτινγκ της Νέας Υόρκης, με 9,72 από τον συμπατριώτη του Πάουελ, Γιουσέιν Μπολτ.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2008
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, ο Πάουελ προκρίθηκε στον τελικό των 100μ. και αγωνίστηκε στις 16 Αυγούστου του 2008, σημειώνοντας χρόνο 9,95 και καταλαμβάνοντας την 5η θέση.
Μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου, έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2009 στο Βερολίνο, κατακτώντας το χάλκινο μετάλλιο στα 100 μ., πίσω από τους Γιουσέιν Μπολτ και Τάισον Γκέι, τερματίζοντας σε χρόνο 9,84. Η συμμετοχή του πάντως στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κρίθηκε την τελευταία στιγμή καθώς η Ομοσπονδία της χώρας του ζήτησε αρχικά από την IAAF να αποσύρει τό όνομα του από τις αρχικές λίστες συμμετοχής, καθώς αυτός και άλλοι 5 συμπατριώτες του δεν είχαν εμφανιστεί την προγραμματισμένη στιγμή στη Νυρεμβέργη και συνέχισαν τις προπονήσεις τους στην Ιταλία. Ύστερα από εξηγήσεις, και έπειτα από πιέσεις της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας, η Ομοσπονδία της Τζαμάικα απέσυρε το αίτημά της.
Μετέπειτα πορεία
Στις 30 Ιουνίου 2011 ο Πάουελ πέτυχε τον καλύτερο χρόνο στα 100 μ. για το 2011, με 9,78 στο Ντάιαμοντ Λιγκ της Λωζάνης. Στις 14 Ιουλίου 2013 ανακοινώθηκε ότι ο Πάουελ βρέθηκε θετικός στην απαγορευμένη ουσία οξιλοφρίνη. Είναι ο αθλητής που έχει τρέξει περισσότερες φορές κάτω από τα 10 δευτερόλεπτα, 97 συνολικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012
Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας 2017-2018 (Άνδρες)
Για την περίοδο 2017–18,η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης ΒΔ Ελλάδος είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης, πρωταθλήματος και υποδομών, στην ΒΔ Ελλάδα.
Ο πρωταθλητής Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. προβιβάζεται στην Γ εθνική.
Α ΕΣΚΑΒΔΕ
Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε δυο ομίλους (Βορράς-Νότος) των 10 ομάδων.Μετά το τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος ακολουθούν play off για την ανάδειξη του πρωταθλητή και play out για τον υποβιβασμό των ομάδων στην Β Ανδρών.Στην κατηγορία συμμετέχουν και Β ομάδες μεγαλύτερων κατηγοριών.
Ο υποβιβασμένος από την Γ εθνική Βίκος Ζαγοροχώρια απορροφήθηκε από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Ο ΚΕ Φαίακας συγχωνεύτηκε με τους πρωταθλητές της προηγούμενης χρονιάς Ιππότες Κέρκυρας και θα συμμετέχει στην Γ εθνική. Η ΓΕ Αγρινίου ανέβηκε στην Γ εθνική αφού ο Αίολος Αστακού δεν δήλωσε συμμετοχή σε καμιά κατηγορία. Οι θέσεις καλύφθηκαν από τις δυο ομάδες που συμμετείχαν στα περυσινά play off της Β ΕΣΚΑΒΔΕ και δεν ανέβηκαν,τον Ιόνιο ΑΣ και τον ΒΑΟ Άρτας ενώ η τρίτη ομάδα που ανέβηκε ήταν οι Αργοναύτες Αγρινίου.
Α όμιλος
ΔΜΑ:Διαφορά στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΟΑ:Διαφορά σε όλους τους αγώνες
Play off
Οι δυο πρώτοι των ομίλων θα παίξουν χιαστί στις δυο νίκες με πλεονέκτημα έδρας των πρώτων.
24/3/2018 ΠΑΣ Γιάννινα-ΠΑΣ Ναυπάκτου 85-44
31/3/2018 ΠΑΣ Ναυπάκτου-ΠΑΣ Γιάννινα 53-93
31/3/2018 ΑΟ Βόνιτσας-ΣΚ Ιωάννινα* 75-78
ΣΚ Ιωάννινα-ΑΟ Βόνιτσας 20-0 αα
* Η ΕΣΚΑΒΔΕ αποφάσισε επανάληψη του αγώνα ΑΟ Βόνιτσας-ΣΚ Ιωάννινα μετά από ένσταση του δεύτερου.Ο αγώνας είχε λήξει 78-76 υπέρ του ΑΟ Βόνιτσας. Στο δεύτερο παιχνίδι ο ΑΟ Βόνιτσας δεν κατέβηκε και έχασε το παιχνίδι στα χαρτιά.
Τελικός.Ο πρωταθλητής θα αναδειχθεί στις δυο νίκες.
14/4/2018 ΠΑΣ Γιάνννα-ΣΚ Ιωάννινα 80-73
21/4/2018 ΣΚ-Ιωάννινα-ΠΑΣ Γιάννινα 55-72
Play out
Οι δυο τελευταίοι των ομίλων θα παίξουν χιαστί.
24/3/2018 ΒΑΟ Άρτας-Πήγασος Προοδευτική Αγρινίου 45 - 68
31/3/2018 Πήγασος Προοδευτική Αγρινίου-ΒΑΟ Άρτας 60-79
24/3/2018 ΑΕ Δόξα Λευκάδας (Β)-ΑΕ Καναλακίου 70 - 51
1/4/2018 ΑΕ Καναλακίου-ΑΕ Δόξα Λευκάδας (Β) 47-60
Β ΕΣΚΑΒΔΕ
Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε δυο ομίλους (Βορράς-Νότος) των 9 και 10 ομάδων.Μετά το τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος ακολουθούν play off για την ανάδειξη του πρωταθλητή και των ομάδων που θα ανεβούν στην Α Ανδρών και play out για τον υποβιβασμό των ομάδων στην Γ Ανδρών.Στην κατηγορία συμμετέχουν και Β ομάδες μεγαλύτερων κατηγοριών.
Α όμιλος
*** Τα Σωματεία ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΝΕΟΧΩΡΙΟΥ και Γ.Σ. ΧΑΡ. ΤΡΙΚΟΥΠΗΣ(Β) έχουν αφαίρεση ενός βαθμού για την τρέχουσα αγων. περίοδο, λόγω τιμωρίας από την αγων. περίοδο 2016 - 2017 καθώς και το σωματείο Γ.Ε. ΑΓΡΙΝΙΟΥ (Β) λόγω μή προσέλευσης να αγωνιστεί σε φετινό αγώνα.
ΒΜΑ:Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
Β όμιλος
*** Το Σωματείο Α.Ο. ΛΟΥΡΟΥ έχει αφαίρεση ενός βαθμού για την τρέχουσα αγων. περίοδο λόγω τιμωρίας από την αγων. περίοδο 2016 - 2017 καθώς και το σωματείο Α.Σ. ΜΟΛΟΣΣΩΝ λόγω μή προσέλευσης να αγωνιστεί σε φετινό αγώνα.
ΒΜΑ:Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΜΑ:Διαφορά στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΟΑ:Διαφορά σε όλους τους αγώνες
Play off
Δημιουργείται ένας νέος όμιλος μεταξύ των δυο πρώτων του κάθε ομίλου που μεταφέρουν τα αποτελέσματα της κανονικής διάρκειας.Ο όμιλος θα ολοκληρωθεί αφού οι ομάδες παίξουν με τις αντίστοιχες του άλλου ομίλου μέσα έξω. ΒΜΑ:Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΜΑ:Διαφορά στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΟΑ:Διαφορά σε όλους τους αγώνες
Γ ΕΣΚΑΒΔΕ
Το πρωτάθλημα διεξάγεται σε δυο ομίλους (Βορράς-Νότος),των 5 ομάδων έκαστος.Συμμετέχουν σε σχέση με πέρυσι οι Αλυκές Κέρκυρας και οι δεύτερες ομάδες των Θρύλου Ιωαννίνων,ΒΑΟ Άρτας,Α.Λ.Φ.Α. 93 και ΑΓΟ Φιλιππιάδας.Δεν συμμετέχουν σε σχέση με πέρυσι οι ΑΟ Γαλατά Πρέβεζας και η δεύτερη ομάδα της ΑΕ Καναλακίου.
Νότιος όμιλος
*** Τα Σωματεία Α.Ο.Κ. ΙΝΑΧΟΣ και ΠΗΓΑΣΟΣ ΗΛΙΟΒΟΥΝΙΩΝ έχουν αφαίρεση ενός βαθμού για την τρέχουσα αγων. περίοδο, λόγω τιμωρίας από την αγων. περίοδο 2016 - 2017. Το σωματείο Α.Γ.Ο. ΦΙΛΙΠΠΙΑΔΑΣ (Β) έχει αφαίρεση ενός βαθμού λόγω μή προσέλευσης σε φετινό αγώνα.
ΒΜΑ:Βαθμοί στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΜΑ:Διαφορά στους μεταξύ τους αγώνες
ΔΟΑ:Διαφορά σε όλους τους αγώνες
Βόρειος όμιλος
*** Το Σωματείο ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ  ΠΑΞΩΝ έχει αφαίρεση δυο βαθμών για την τρέχουσα αγων. περίοδο λόγω τιμωρίας από την αγων. περίοδο 2016 - 2017 και λόγω μη προσέλευσης σε φετινό αγώνα.
*** Το Σωματείο Β.Α.Ο. ΑΡΤΑΣ(Β) έχει αφαίρεση ενός βαθμού για την τρέχουσα αγων. περίοδο λόγω μη προσέλευσης σε φετινό αγώνα.
Play off
Έγινε αγώνας νοκ άουτ μεταξύ των δεύτερων των ομίλων στο ουδέτερο της Πρέβεζας.
Υποδομές
Διεξάγονται πρωταθλήματα εφήβων,παίδων,μίνι 2004,προμίνι 2005.Στους έφηβους πρωταθλητής βγήκε ο ΑΓΣ Ιωαννίνων,στους παίδες ο ΑΛΦΑ 93 Παναιτώλιο,στα μίνι 2004 η Νικόπολη Πρέβεζας και στα μίνι 2005 ο ΑΓΣ Ιωαννίνων.
Ομάδες σε εθνικές κατηγορίες
Η Δόξα Λευκάδας συμμετέχει στην Α2.Ο ΓΣ Χαρίλαος Τρικούπης και ο ΑΟ Αγρινίου συμμετέχουν στην Β εθνική.Ο ΑΓΣ Ιωαννίνων,ο ΣΚ Νικόπολη Πρέβεζας,ο ΚΕ Φαίακας Κέρκυρας και η ΓΕ Αγρινίου συμμετέχουν στην Γ εθνική.
Πηγές
2017 2018 Ανδρες Βορειοδυτικη Ελλαδα Ανδρες Βορειοδυτικη Ελλαδα Ανδρες
Σαμσάρα
thumb|Παραδοσιακο θιβετιανο thangka που δείχνει το bhavacakra και την σφαιρα της Σαμσάρα Η Σαμσάρα (σανσκριτικά: संसार, θιβετιανά: སམསར, σινχαλέζικά: "සංසාර), είναι η ανάκληση των υπάρξεων.
Σύμφωνα με αυτή η τα έμβια όντα δε ζουν μόνο μια φορά αλλά και αφού μια μορφή ύπαρξης διαλυθεί, κάτι από αυτήν επιβιώνει και μεταβαίνει σε άλλη μορφή ύπαρξης. Δημιουργείται έτσι ένας ατέρμων κύκλος μετενσαρκώσεων που διατηρεί συνεχώς τα όντα σε κάποια μορφή ύπαρξης. Σε μεταφυσικό επίπεδο, ως Σαμσάρας ή κοινώς ονομαζόμενος Σασάρας, παρουσιάζεται ένας δαίμονας μεσαίας τάξης που οι ιδιότητες του, του δίνονται από τη σημασία του ονόματος του. Η μυθολογία αναφέρει ότι μοιράζει την συνείδηση του σε διάφορους φορείς, ώστε σε περίπτωση που κατατροπωθεί, να έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει μέσω αυτών και να συνεχίσει με αυτόν τον τρόπο τον αέανο κύκλο της ύπαρξης του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουδισμός Κατηγορία:Μετενσάρκωση
Ρυάκι
Ρυάκι (γεωγραφία) ονομάζεται το μικρό ποτάμι.
Με το όνομα Ρυάκι συναντώνται τα παρακάτω χωριά της Ελλάδας:
Αιγυπιός
Ο όρος αιγυπιός μπορεί να αναφέρεται στις εξής έννοιες:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Αρντίτι
Αρντίτι («τολμηροί», από το ιταλικό ρήμα ardire, «τολμώ») είναι το όνομα που υιοθετήθηκε από τις ειδικές δυνάμεις του Βασιλικού Ιταλικού Στρατού κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μαζί με τους Γερμανούς Sturmtruppen, αποτέλεσαν τα πρώτα σύγχρονα σώματα ειδικών δυνάμεων. Την εποχή τους είχαν χαρακτηριστεί ως «το σώμα που προκαλούσε περισσότερο τρόμο στα αντίπαλα στρατεύματα από οποιοδήποτε άλλο».
Τα  Reparti d'assalto  (μονάδες εφόδου) συγκροτήθηκαν για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1917 από τον συνταγματάρχη Τζουζέπε Μπάσι και τους ανατέθηκε ο ρόλος των δυνάμεων κρούσης. Αποστολή τους ήταν να διεισδύσουν στις άμυνες του εχθρού και να προετοιμάσουν το έδαφος για την προέλαση του πεζικού. Οι Αρντίτι δεν αποτελούσαν μονάδες του πεζικού αλλά ξεχωριστό στρατιωτικό σώμα.
Τα  Reparti d'assalto  κατάφεραν να φέρουν ένα βαθμό κίνησης σε έναν πόλεμο που είχε τελματωθεί, με τα δύο αντίπαλα στρατόπεδα να είναι εδραιωμένα στα χαρακώματα. Νίκησαν αρκετές μάχες οπλισμένοι με μαχαίρια και χειροβομβίδες, όπλα που αποδείχθηκαν πολύ αποτελεσματικά στον περιορισμένο χώρο ενός χαρακώματος. Τα κατορθώματα του στο πεδίο της μάχης ήταν υποδειγματικά και έτσι κέρδισαν μια εξέχουσα θέση στην ιταλική στρατιωτική ιστορία. Διαλύθηκαν το 1920.
Το όνομα Αρντίτι χρησιμοποιήθηκε ξανά το διάστημα 1919-1920 από τις ιταλικές δυνάμεις κατοχής στη Φιούμε, των οποίων ηγούταν ο Γκαμπριέλε Ντ' Ανούντσιο. Η στολή τους, η οποία περιλάμβανε μαύρους χιτώνες και φέσι υιοθετήθηκε αργότερα από τις παραστρατιωτικές δυνάμεις του Μπενίτο Μουσολίνι, τους Μελανοχίτωνες. Σήμερα το 9ο Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών του ιταλικού στρατού και οι αμφίβιοι καταδρομείς του ιταλικού ναυτικού θεωρούνται οι διάδοχοι των Αρντίτι του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Πρώιμα πειράματα
Οι απαρχές των Αρντίτι εντοπίζονται το 1914, όταν κάθε σύνταγμα του ιταλικού στρατού έλαβε την εντολή να σχηματίσει μια ομάδα ανιχνευτών, εκπαιδευμένους ώστε να δρουν πίσω από τις εχθρικές γραμμές. Οι πρώτες μονάδες των Αρντίτι σχηματίστηκαν και εκπαιδεύτηκαν στο στρατόπεδο του Μανζάνο, στην επαρχία του Ούντινε. Το γεγονός αυτό τιμάται κάθε τελευταία Σάββατο του Ιουλίου.
Προκάτοχοι των Αρντίτι θεωρούνται οι Λόχοι του Θανάτου (Compagnia della Morte), ειδικές ομάδες που αποτελούνταν από μέλη του πεζικού και στρατιωτικούς μηχανικούς, αποστολή των οποίων ήταν να ανατινάζουν τις εχθρικές οχυρώσεις. Ήταν εύκολα αναγνωρίσιμοι από τη χρήση πανοπλίας και ενός μεταλλικού κράνους, το λεγόμενο «Corazza Farina». Αποστολή των Αρντίτι δεν ήταν απλά να προετοιμάσουν το έδαφος ώστε το πεζικό να επιτεθεί στις εχθρικές γραμμές, αλλά να καταλάβουν πλήρως τις εχθρικές θέσεις. Επιλέγονταν οι πιο τολμηροί εθελοντές και ιδιαίτερα αυτοί που δεν ενοχλούνταν από τις ισχυρές εκρήξεις του πυροβολικού. Οι άντρες των Αρντίτι εξασκούνταν στην ξιφασκία και στην πάλη σώμα με σώμα. Μετά το τέλος της εκπαίδευσης τους, οπλίζονταν με ελαφρά όπλα, όπως καραμπίνες, πιστόλια, ξιφίδια και χειροβομβίδες. Αρκετοί δεν έφεραν τυφέκια και καραμπίνες καθώς η χρήση τους ήταν δύσκολη στον περιορισμένο χώρο ενός χαρακώματος. Οι Αρντίτι πλησίαζαν τα εχθρικά χαρακώματα όσο αυτά βομβαρδίζονταν από το ιταλικό πυροβολικό. Μετά την άρση του βομβαρδισμού πηδούσαν μέσα στην τάφρο, όσο οι εχθροί βρισκόταν ακόμα σε αμυντική στάση, και χρησιμοποιούσαν τα στιλέτα τους για να πατάξουν την εχθρική αντίσταση. Αυτές οι πρωτόγονες τακτικές αποδείχθηκαν ιδιαίτερα αποτελεσματικές. Στη συνέχεια έπρεπε να υπερασπιστούν τις περιοχές που κατάκτησαν για 24 ώρες και ύστερα αντικαθιστούνταν με στρατιώτες του πεζικού. Οι Αρντίτι μπορεί να έχαναν το 25% με 30% των αντρών τους σε μία επίθεση. Το σύνθημα τους ήταν O la vittoria, o tutti accoppati δηλαδή «Είτε θα νικήσουμε, είτε θα πεθάνουμε όλοι». Μια μονάδα των Αρντίτι αποτελούνταν από 13 αξιωματικούς και 400 στρατιώτες οι οποίοι είχαν επιλεγεί εθελοντικά.
Το 1916, η ανώτατη στρατιωτική ηγεσία αποφάσισε να απονείμει τιμητική διάκριση στους Αρντίτι, αλλά ήταν διστακτική στο να δημιουργήσει νέες μονάδες. Το παράσημο των Αρντίτι φοριούνταν στο αριστερό χέρι και περιείχε το μονόγραμμα VE (αρχικά του Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας).
Καθιέρωση και χρήση
Το 1917, ύστερα από πρόταση νεαρών αξιωματικών που είχαν κουραστεί από την αδιάκοπη αιματοχυσία του πολέμου των χαρακωμάτων, δημιουργήθηκαν ειδικές δυνάμεις εφόδου από στρατιώτες της 48ης μεραρχίας του Η΄ Σώματος Στρατού, υπό την ηγεσία του λοχαγού Τζουζέπε Μπάσι. Ύστερα από θετικά αποτελέσματα στο πεδίο της μάχης αποφασίστηκε η μόνιμη καθιέρωση των νέων ειδικών μονάδων. Διαφωνίες σχετικά με τον εξοπλισμό και την εκπαίδευση των ανδρών καθυστέρησαν την έναρξη των επιχειρήσεων μέχρι τις 29 Ιουλίου του 1917, όταν ο βασιλιάς Βίκτωρ Εμμανουήλ ενέκρινε επίσημα τη δημιουργία των Αρντίτι.
Οι νέες μονάδες έλαβαν διαφορετική εκπαίδευση από τους υπόλοιπους στρατιώτες του πεζικού. Ο καλύτερα εκπαιδευμένος γερμανικός στρατός ήταν ο πρώτος που υιοθέτησε την ιδέα των ειδικών δυνάμεων, με τη δημιουργία των Sturmtruppen, αλλά οι Ιταλοί σύντομα ακολούθησαν το παράδειγμα τους. Ύστερα από την εκπαίδευση τους στο στρατόπεδο του Μανζάνο, οι πρώτες μονάδες των Αρντίτι υπήχθησαν στο Β΄ Σώμα Στρατού. Όταν ξεκίνησε η Μάχη του Καπορέττο υπήρχαν 27 μονάδες, αν και ελάχιστες από αυτές είδαν ενεργό δράση. Μέχρι το τέλος του πολέμου, περίπου 18.000 άνδρες κατατάχθηκαν στους Αρντίτι. Πολλοί από αυτούς συμμετείχαν στη Μάχη του ποταμού Πιάβε, όπου η Αντάντ σταμάτησε την προέλαση του Αυστροούγγρικου Στρατού. Οι Αρντίτι διέσχισαν τον ποταμό Πιάβε κολυμπώντας, κρατώντας ένα στιλέτο ανάμεσα στα δόντια τους, και επιτέθηκαν στο αυστριακό και γερμανικό στρατόπεδο στην αντίπερα όχθη. Έτσι κέρδισαν το προσωνύμιο Caimani del Piave («οι καϊμάν του Πιάβε»). Καθώς ο γιακάς της αυστριακής στολής ήταν από ανθεκτικό ύφασμα, οι «Caimani» ήταν οπλισμένοι με ένα σουγιά «resolza», με προέλευση από τη Σαρδηνία, ο οποίος λόγο της κυρτής λεπίδας του μπορούσε να διαπεράσει το παχύ ύφασμα της αυστριακής στολής (οι υπόλοιποι Αρντίτι χρησιμοποιούσαν ένα απλό στιλέτο). Σήμερα, το έμβλημα των αμφίβιων καταδρομέων του ιταλικού ναυτικού (COMSUBIN) απεικονίζει έναν καϊμάν να κρατάει ένα μαχαίρι ανάμεσα στα σαγόνια του, αυτό το έμβλημα επιλέχθηκε για να τιμήσει τη μνήμη των Caimani del Piave.
Οι Αρντίτι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη νίκη της Μάχης του Βιττόριο Βενέτο από τις δυνάμεις της Αντάντ, γεγονός που οδήγησε στην τελική νίκη απέναντι στον αυστριακό στρατό και στην κατάρρευση της Αυστροουγγαρίας. Τον Ιανουάριο του 1920, σύντομα μετά το τέλος του πολέμου, οι Αρντίτι διαλύθηκαν.
Εκπαίδευση
Αρχικά όλοι οι στρατιώτες ήταν εθελοντές, αλλά στη συνέχεια, οι διοικητές των μονάδων επέλεξαν κατάλληλους άνδρες για υποχρεωτική κατάταξη στους Αρντίτι. Συχνά επιλέγονταν μέλη των Bersaglieri (σκοπευτές του πυροβολικού) και των Alpini (ορεινό πεζικό), ειδικότητες των οποίων οι στρατιώτες ήταν γνωστοί για την αντοχή και για τη φυσική τους δύναμη. Αφού υποβάλλονταν σε δοκιμές δύναμης, ικανότητας και ψυχραιμίας, οι νεοσύλλεκτοι εκπαιδεύονταν στη χρήση όπλων και σε καινοτόμες τεχνικές επίθεσης. Εξασκούνταν στην πάλη σώμα με σώμα, με ή χωρίς τη χρήση όπλων και συνεχώς πραγματοποιούσαν μυϊκή εκγύμναση. Το 1917, ενώ δίδασκε στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης «L'Orientale», ο Ιάπωνας συγγραφέας Χαρουκίτσι Σιμόι κατατάχθηκε στον ιταλικό στρατό, έγινε μέλος των Αρντίτι και ανέλαβε να διδάξει καράτε στους συναδέλφους του στρατιώτες.
Συγκεκριμένα οι Αρντίτι εκπαιδεύονταν στη ρίψη χειροβομβίδων, στη σκοποβολή και στη χρήση φλογοβόλου και πολυβόλου. Η εκπαίδευση ήταν ιδιαίτερα ρεαλιστική και αρκετοί άνδρες σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της· οι περισσότεροι θάνατοι προκλήθηκαν από θραύσματα ύστερα από έκρηξη χειροβομβίδας. Η σκληρή προπόνηση, το ομαδικό πνεύμα και η αψήφιση του κινδύνου έκαναν τους Αρντίτι ένα από τα ικανότερα στρατιωτικά σώματα της εποχής. Τα πλεονεκτήματα που απολάμβαναν δημιούργησαν ένα κλίμα δυσπιστίας και ζήλιας ανάμεσα στους Αρντίτι και τους αξιωματικούς των υπόλοιπων μονάδων του τακτικού στρατού. Ωστόσο, η πολεμική τους δεινότητα και η ικανότητα να αντιμετωπίζουν δύσκολες καταστάσεις στο πεδίο της μάχης, κέρδισαν τον σεβασμό των απλών στρατιωτών.
Στολή και εξοπλισμός
Η στολή των Αρντίτι που προέρχονταν από το μονάδες του πεζικού περιελάβανε ένα μαύρο χιτώνιο στο οποίο υπήρχαν ραμμένες μαύρες φλόγες στο πέτο. Οι Αρντίτι που προέρχονταν από μονάδες των Alpini φορούσαν πράσινες φλόγες στο πέτο ενώ αυτοί που είχαν επιλεγεί από τους Bersaglieri φορούσαν πορφυρές φλόγες. Επίσης φορούσαν μια σκούρα πράσινη πλεκτή μπλούζα, ένα μαύρο φέσι, παρόμοιο με αυτό των στρατιωτών του πυροβολικού, και παντελόνι.
Πολλά από τα εμβλήματα και τα σύμβολα των Αρντίτι αργότερα υιοθετήθηκαν από το φασιστικό καθεστός, για παράδειγμα ένα μετάλλιο που απεικονίζει ένα κρανίο που σφίγγει ένα στιλέτο ανάμεσα στα δόντια του. Οι αντι-φασιστές Arditi del Popolo είχαν επίσης το δικό τους έμβλημα (κρανίο με κόκκινα μάτια και στιλέτο).
Ο τυπικός εξοπλισμός των Αρντίτι αποτελούνταν από στιλέτο, για μάχη σώμα με σώμα, και από χειροβομβίδες. Οι χειροβομβίδες προκαλούσαν πανικό, σύγχυση και ζημιά στους εχθρούς. Συγκεκριμένα χρησιμοποιούσαν τη γαλλική χειροβομβίδα Thevenot, η οποία ήταν κατάλληλη για εφόδους καθώς δημιουργούσε έκρηξη περιορισμένης έντασης αλλά πολύ δυνατό κρότο που έσπερνε τον τρόμο στους αντιπάλους. Άλλα όπλα που χρησιμοποιούσαν ήταν τα αυτόματα πολυβόλα και τα φλογοβόλα. Οι καραμπίνες που επέλεγαν ήταν οι Moschetto 91 και Moschetto 91 TS της σειράς Carcano. Οι Αρντίτι επίσης χρησιμοποιούσαν κανόνια 37 mm και 65 mm για βομβαρδισμούς ενάντια σε εχθρικές οχυρώσεις.
Οι Arditi del Popolo
Πρώην μέλη των Αρντίτι, που ήταν αντίθετοι στο τότε ισχυρό αλλά όχι ακόμα εδραιωμένο κίνημα του φασισμού δημιουργήσαν την παραστρατιωτική αντιφασιστική οργάνωση Arditi del Popolo (οι τολμηροί του λαού). Οι άντρες που αποτελούσαν τους Arditi del Popolo είχαν ενταχθεί σε αναρχικά, κομμουνιστικά και σοσιαλιστικά κινήματα μετά το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η πλειοψηφία των μελών τους ήταν κομμουνιστές, ωστόσο άλλα μέλη άνηκαν στο φιλελεύθερο Ιταλικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα (ένας από τους ηγέτες των Arditi del Popolo ήταν ο ρεπουμπλικάνος Βικένζο Μπαλντάτσι) και στο χριστιανοδημοκρατικό Ιταλικό Λαϊκό Κόμμα. Το κίνημα ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1921 από τον Άργκο Σεκοντάρι, πρώην υπολοχαγό των «μαύρων φλογών» και αναρχικό. Τα μέλη της οργάνωσης απαριθμούσαν 20.000 άνδρες, με τους περισσότερους να είναι έμπειροι βετεράνοι.
Η σφοδρότερη μάχη στην οποία έλαβαν μέρος ήταν η πολιορκία της Πάρμα το 1922 από τους μελανοχίτωνες. 10.000 μελανοχίτωνες, υπό τις εντολές των Ρομπέρτο Φαρινάτσι και Ίταλο Μπάλμπο αναγκάστηκαν από αποχωρήσουν από την πόλη ύστερα από πέντε μέρες συγκρούσεων με τους Arditi del Popolo. Οι φασίστες έχασαν 39 άντρες ενώ οι Αρντίτι μόνο πέντε. Τους ακόλουθους μήνες, οι περισσότεροι από τους ηγέτες των Arditi del Popolo φυλακίστηκαν ή δολοφονήθηκαν από τους μελανοχίτωνες, με τη συνεργασία της αστυνομίας, και το κίνημα σύντομα διαλύθηκε.
Στην ιταλική γλώσσα
Κατηγορία:Ιταλικές ένοπλες δυνάμεις Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ειδικές δυνάμεις Κατηγορία:Πολεμικά επαγγέλματα
Εύνηος
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Εύνηος (< εὑ- (πολύ, καλό) + ναῦς (πλοίο, γεν. νηός), "αυτός που έχει καλά πλοία" είτε "που πλέει (ταξιδεύει) καλά") ήταν βασιλιάς της Λήμνου, γιος του Ιάσονα και της Υψιπύλης, η οποία ήταν βασίλισσα της Λήμνου.
Ο μύθος
Ο Εύνηος γεννήθηκε κατά την εποχή που οι γυναίκες της Λήμνου είχαν σκοτώσει όλους τους άνδρες πάνω στο νησί, οπότε περνώντας οι Αργοναύτες κατά την εκστρατεία τους, απέκτησαν μαζί τους παιδιά. Δίδυμος αδελφός του ήταν ο Δηίπυλος ή Θόας ή Νεβρόφονος.
Η μητέρα του Ευνήου, η Υψιπύλη, εξορίστηκε από το νησί και πουλήθηκε ως σκλάβα στον Λυκούργο, βασιλιά της Νεμέας, επειδή αποκαλύφθηκε ότι είχε διασώσει τον πατέρα της Θόαντα κρύβωντάς τον μέσα σε ένα πιθάρι. Τότε ο Εύνηος και ο αδελφός του αποχωρίστηκαν από τη μητέρα τους. Μερικά χρόνια αργότερα έλαβαν μέρος στους αγώνες που οργάνωσαν στη Νεμέα οι Επτά επί Θήβας στη μνήμη του γιου του Λυκούργου Οφέλτη. Εκεί συνάντησαν την εξόριστη μητέρα τους Υψιπύλη, από απροσεξία της οποίας είχε σκοτωθεί ο Οφέλτης. Την Υψιπύλη έσωσε ο βασιλιάς του Άργους Άδραστος από την οργή του Λυκούργου. Ο Εύνηος την αντάλλαξε και την επανέφερε στη Λήμνο, όπου έγινε βασιλιάς.
Παρά το ότι ο Εύνηος δεν αναφέρεται ως ήρωας του Τρωικού Πολέμου, διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους συμμετέχοντες σε αυτόν. Τους προμήθευε κρασί, ενώ έδωσε στον Πάτροκλο ένα θαυμάσιο σκαλιστό κρατήρα και πήρε ως αντάλλαγμα δούλο τον Λυκάονα, γιο του Πριάμου, τον οποίο εξαγόρασε και απελευθέρωσε λίγο αργότερα ο Ηετίων.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Ευνηος Ευνηος
Πυργάκι
Με το όνομα Πυργάκι συναντώνται τρεις οικισμοί της Ελλάδας:
Επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βόσγια όρη
Τα Βόσγια όρη, γαλλ. Vosges, είναι οροσειρά της ΒΑ Γαλλίας μεταξύ της περιοχής της Λωρραίνης και της πεδιάδας της Αλσατίας. Υψηλότερη κορυφή είναι το Γκρεμπβιλλέ (1.423 μ.). Έχουν μήκος 160 χλμ. και διακρίνονται στα Μεγάλα, Κεντρικά και Κάτω Βόσγια. Αποτελούν τη μια πλευρά παλιάς οροσειράς, της οποίας η άλλη πλευρά είναι ο Μέλας Δρυμός της Γερμανίας. Από το κέντρο της οροσειράς διέρχεται ο Ρήνος ποταμός. Τα Βόσγια έγιναν πεδία μαχών κατά τους Α' και Β' Παγκοσμίους Πολέμους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οροσειρές της Γαλλίας
Φρανκ Γκλάσκοου Τίνκερ
Ο Φρανκ Γκλάσκοου Τίνκερ Τζούνιορ (Frank Glasgow Tinker Jr., 14 Ιουλίου 1909 – 13 Ιουνίου 1939), ήταν Αμερικανός μισθοφόρος πιλότος που πέταξε για τη Δημοκρατική Ισπανία στην διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου. Ιστορικά είναι ο πρώτος ποτέ μαχητής πιλότος στον κόσμο που κατέρριψε αεροπλάνο Messerschmitt Bf 109 σε αερομαχία, σκοτώνοντας μάλιστα τον πρώτο πιλότο που έγινε ποτέ άσσος σε ένα τέτοιο αεροπλάνο, τον Επισμηνία Γκουίντο Χένες. Όταν αποχώρησε από την Ισπανία είχε 8 αναγνωρισμένες καταρρίψεις καταρρίπτοντας ιταλικά αεροπλάνα Fiat CR32, γερμανικά Xένκελ He 51 και Μέσσερσμιτ Bf109Β της Λεγεώνας Κόνδορ. Στο προσωπικό του ημερολόγιο, που έχει διασωθεί, έχει καταγράψει 19 καταρρίψεις κι έχει περιγράψει και αερομαχίες εναντίον γερμανικών βομβαρδιστικών Ju 52. Το σύστημα όμως επιβεβαίωσης καταρρίψεων ήταν πολύ αυστηρό και πολλά εχθρικά αεροπλάνα κατέπιπταν πίσω από την διαχωριστική γραμμή του μετώπου χωρίς δυνατότητα εξακρίβωσης της κατάρριψης.
Ήταν στενός φίλος του διάσημου συγγραφέα Έρνεστ Χέμινγουεϊ ο οποίος του είχε προλογίσει το βιβλίο που έγραψε κατά την επιστροφή του στην Αμερική : Μερικοί ζουν ακόμα (Some still live), με αναμνήσεις του από την ζωή και τις αερομαχίες του στην Ισπανία, εικονογραφημένο με φωτογραφίες του διάσημου πολεμικού ρεπόρτερ Φ. Κάπα. Το βιβλίο αυτό παραμένει η σοβαρότερη γραπτή μαρτυρία για την περιπέτεια των Αμερικανών μισθοφόρων πιλότων που πολέμησαν στην Ισπανία εκείνη την εποχή.
Πιλότος στην Ισπανία
Γεννήθηκε στο Κάπλαν της Λουϊζιάνα των ΗΠΑ από τους Φρανκ και Εφη Τίνκερ, αλλά μεγάλωσε στο Ντε Γουίτ του Αρκάνσας. Το 1926 κατατάχτηκε στην Ναυτική Ακαδημία για να γίνει πιλότος του πολεμικού ναυτικού. Πέταξε με αναγνωριστικά υδροπλάνα του καταδρομικού Σαν Φρανσίσκο και μετατέθηκε στη Χαβάη. Αφού συνεπλάκη, μάλλον μεθυσμένος, σε μια φασαρία με αξιωματικό, πέρασε στρατοδικείο και αποτάχθηκε απ το σώμα. Μετά από μια βαρετή και σκληρή ναυτική εργασία σε πετρελαιοφόρα πληροφορήθηκε ότι η Ισπανική Κυβέρνηση είχε ανάγκη από πιλότους που θα πληρώνονταν πολύ καλά και μέσω της Μεξικάνικης πρεσβείας στρατολογήθηκε και βρέθηκε στην Ισπανία ταξιδεύοντας μέσω Γαλλίας. Εκεί συνάντησε 3 άλλους Αμερικανούς πιλότους με τους οποίους εντάχθηκε στην 1η Μοίρα Καταδιωκτικών, υπό τον Σμηναγό Λακάλλε που πετούσαν τα ρώσικα διπλάνα Πολυκάρπωφ Ι-15. Οι 4 Αμερικανοί αποτέλεσαν την Αμερικάνικη Ομάδα της Μοίρας εκείνης, αλλά σχετικά σύντομα, με τις πρώτες αερομαχίες, ο ένας πληγώθηκε σοβαρά, ο άλλος πιάστηκε αιχμάλωτος κι ο τρίτος αρρώστησε και απομακρύνθηκε. Ο Τίνκερ συνέχισε μόνος του πολεμώντας σε εξαιρετικά άσχημες συνθήκες, προβιβαζόμενος στον βαθμό του Υποσμηναγού.
Μετά από ένα χρόνο ακολούθησε αναδιοργάνωση των σμηνών και μετατέθηκε σε μοίρα όπου η πλειονότητα ήταν Ρώσοι εθελοντές, εφοδιασμένοι με τα νέα μαχητικά μονοπλάνα Πολυκάρπωφ Ι-16. Ανάμεσά τους υπήρχε ένας ακόμα Αμερικανός πιλότος, ο Αλμπερτ Μπάουμλερ, με τον οποίο ο Τίνκερ θα γίνει αχώριστος φίλος και θα περάσει τις τελευταίες μάχες μαζί του. Η κούραση και η ένταση από τις ασταμάτητες πτήσεις έκαναν τον Τίνκερ να διακόψει το συμβόλαιό του και να φύγει απ' την Ισπανία τον Αύγουστο του 1938. Δύο εβδομάδες πριν την αποχώρησή του εκτελούσε χρέη διοικητή σμήνους. Θα πρέπει να ήταν ο πρώτος Αμερικανός πιλότος στην ιστορία που διοίκησε ρωσική μοίρα σε πολεμικές αποστολές.