cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δημοτικές εκλογές Κύπρου 2016
Δήμαρχος
Στον Δήμο Αμμοχώστου υποψήφιοι ήταν ο Αλέξης Γαλανός, ο Σίμος Ιωάννου, ο Ανδρέας Λόρδος και ο Γεώργιος Σταυρή. Δήμαρχος εξελέγη ο Αλέξης Γαλανός.
Στον Δήμο Ακανθού υποψήφιοι ήταν η Ελένη Μυλωνά Χατζημιχαήλ και ο Σωτηρούλα Μαύρη Πούρου. Δήμαρχος εξελέγη η Ελένη Μυλωνά Χατζημιχαήλ.
Στον Δήμο Δερύνειας εκλέχθηκε δήμαρχος ο Άντρος Καραγιάννης άνευ ανθυποψηφίου.
Στον Δήμο Λευκονοίκου υποψήφιοι ήταν η Ζήνα Λυσάνδρου Παναγίδη και ο Πιερής Γυψιώτης. Δήμαρχος εξελέγη η Ζήνα Λυσάνδρου Παναγίδη.
Στον Δήμο Λύσης υποψήφιοι ήταν ο Ανδρέας Καούρης και ο Άγης Χαραλάμπους. Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Καούρης.
Στον Δήμο Σωτήρας υποψήφιοι ήταν ο Γεώργιος Τάκκας και ο Αδάμος Καϊκκή. Δήμαρχος εξελέγη ο Γεώργιος Τάκκας.
Στον Δήμο Λάρνακας υποψήφιοι ήταν ο Ανδρέας Βύρας, ο Πέτρος Χριστοδούλου, ο Αλέξης Μιχαηλίδης, ο Ανδρέας Πέτρου, ο Λούης Δημητρίου και ο Γεώργιος Κωνσταντίνου. Δήμαρχος εξελέγη ο Ανδρέας Βύρας.
Στον Δήμο Αθηένου υποψήφιοι ήταν ο Κυριάκος Καρεκλάς, ο Γαβριήλ Καζάζης, ο Ιωάννης Καντηλάφτης και o Χρίστος Ιωσηφίδης. Δήμαρχος εξελέγη ο Κυριάκος Καρεκλάς.
Στον Δήμο Αραδίππου υποψήφιος ήταν ο Ευάγγελος Ευαγγελίδης και ο Δημήτρης Χρυστοστόμου Ξιούρουππας. Δήμαρχος εξελέγη ο Ευάγγελος Ευαγγελίδης.
Στον Δήμο Δρομολαξιάς-Μενεού υποψήφιος ήταν ο Κύπρος Ανδρονίκου και ο Χριστόφορος Κουμπάρος. Δήμαρχος εξελέγη ο Κύπρος Ανδρονίκου.
Στον Δήμο Λειβαδιών εκλέχθηκε δήμαρχος ο Μάριος Αρμένη άνευ ανθυποψηφίου.
Στον Δήμο Πάνω Λευκάρων υποψήφιος ήταν ο Σοφοκλής Σοφοκλέους, ο Σάββας Ξενοφώντος και ο Ευθύμιος Στρούθος. Δήμαρχος εξελέγη ο Σοφοκλής Σοφοκλέους.
Στον Δήμο Πάφου υποψήφιοι ήταν ο Φαίδωνας Φαίδωνος και ο Άκης Χρυσομήλος. Δήμαρχος εξελέγη ο Φαίδωνας Φαίδωνος.
Στον Δήμο Πέγειας υποψήφιοι ήταν ο Μαρίνος Λάμπρου, ο Παντελής Χάρπας και ο Νεόφυτος Ακουρσιώτης. Δήμαρχος εξελέγη ο Μαρίνος Λάμπρου.
Στον Δήμο Πόλης Χρυσοχούς υποψήφιοι ήταν ο Γιώτης Παπαχριστοφή, ο Σταύρος Ιακωβίδης και ο Αγαθάγγελος Γεωργίου. Δήμαρχος εξελέγη ο Γιώτης Παπαχριστοφή.
Στον Δήμο Κερύνειας υποψήφιοι ήταν η Ρίτα Ελισσαίου Κωμοδίκη, ο Γρηγόρης Νεοκλέους και ο Οδυσσέας Πατσαλίδης. Δήμαρχος εξελέγη η Ρίτα Ελισσαίου Κωμοδίκη.
Στον Δήμο Καραβά εκλέχθηκε δήμαρχος ο Νίκος Χατζηστεφάνου άνευ ανθυποψηφίου.
Δημοτικό Συμβούλιο
Δεν διεξήχθησαν εκλογές καθώς υποψηφιότητα έθεσε μόνο ο συνδυασμός «Ενότητα Καραβιωτών», ο οποίος εξέλεγε και τους οκτώ δημοτικούς συμβούλους.
Δήμαρχος
Στον Δήμο Λαπήθου υποψήφιοι ήταν ο Νεοπτόλεμος Κότσαπας και ο Θεόδωρος Αχιλλέως. Δήμαρχος εξελέγη ο Μυριανθέας Ελευθερίου.
Πηγές
Κατηγορία:Δημοτικές εκλογές Κύπρου
Μύστακας Ροδόπης
Ο Μύστακας είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης σε υψόμετρο 57 μέτρα.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Ο Μύστακας βρίσκεται στα βορειοανατολικά της πεδιάδας της Κομοτηνής, σε απόσταση 12 χλμ. ΝΑ. από την Φιλλύρα (έδρα του δήμου) και 27 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή. Το χωριό είναι κτισμένο σε περιοχή με εύφορα χωράφια ανατολικά του Φιλιουρή (ή Λίσσου) ποταμού, ανάμεσα στα χωριά Αρριανά (Α.) και Μικρό Πιστό (Ν.). Η παλιά ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, είναι Μπουγιουκλού και οφείλεται σύμφωνα με την τοπική παράδοση στο όνομα Μπιγιουκλί Οσμάν (δηλ. μουσάτος Οσμάν) που υπήρξε ο ιδρυτής του. Αξιοθέατο θεωρείται η αρχιτεκτονική του τζαμιού και του μιναρέ καθώς και τα αιωνόβια πλατάνια που υπάρχουν μέσα στον κήπο του.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Ως ξεχωριστός οικισμός με την ονομασία Μύστακας αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρριανών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Μύστακα που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Αρριανών του Δήμου Αρριανών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 419 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Πολιτογράφηση
Πολιτογράφηση ονομάζεται η επίσημη διοικητική πράξη, με την οποία ένα κράτος απονέμει την ιδιότητα του πολίτη (ιθαγένεια ή αλλιώς υπηκοότητα) σε κάποιον που έως τότε ήταν πολίτης άλλου ή κανενός κράτους. Μετά την πολιτογράφησή του, το άτομο εφοδιάζεται με τα απαραίτητα δημόσια έγγραφα (ταυτότητα, διαβατήριο κ.ά.) και εξομοιώνεται νομικά με τους υπόλοιπους πολίτες του κράτους, τόσο στα δικαιώματα όσο και στις υποχρεώσεις. Ενδεχόμενες εξαιρέσεις από την αρχή της ισότητας αφορούν συνήθως ακραία για το μέσο άνθρωπο ενδεχόμενα, για παράδειγμα στις ΗΠΑ δεν μπορεί να εκλεγεί πρόεδρος.
Βάσει των διεθνώς ισχυόντων, πολιτογράφηση μπορεί να τελεστεί μόνο εάν το ζητήσει ο ενδιαφερόμενος και μόνο από την αρμόδια γι' αυτό δημόσια αρχή. Από εκεί και πέρα, κάθε κράτος θέτει διαφορετικές προϋποθέσεις. Συνήθη κριτήρια που λαμβάνουν υπ' όψιν οι εθνικές νομοθεσίες, εναλλακτικά ή συνδυαστικά, είναι η καταγωγή από κάτοχο της ιθαγένειας ή μέλος εθνικής μειονότητας/παροικίας του εξωτερικού (δίκαιο του αίματος), γέννηση ή/και επί μακρόν διαμονή στη χώρα (δίκαιο του εδάφους), ανθρωπιστικοί λόγοι (ιδίως σε περιπτώσεις ανιθαγενών πολιτικών προσφύγων) ή προσφορά εξαίρετων υπηρεσιών (τιμητική πολιτογράφηση).
Παρομοίως, ζήτημα των επιμέρους εθνικών νομοθεσιών αποτελεί το τι συμβαίνει με την προηγούμενη ιθαγένεια. Ορισμένα κράτη επιτρέπουν στους πολιτογραφούμενους τη διπλή ιθαγένεια, δηλ. να «κρατήσουν» και την προηγούμενη, ενώ άλλα τους επιβάλλουν να την αποποιηθούν.
Κατηγορία:Δίκαιο ιθαγένειας Κατηγορία:Νόμοι Κατηγορία:Φιλοσοφία του Δικαίου
Staatsbürgerschaft
Kat Von D
H Katherine Von Drachenberg γνωστή και ως Kat Von D γεννήθηκε το 1984 και είναι Αμερικανίδα tattoo artist, μοντέλο, μουσικός, επιχειρηματίας και τηλεοπτική προσωπικότητα. Είναι μια διάσημη Μεξικανοαμερικανίδα καλλιτέχνιδα τατουάζ, της οποίας η δουλειά αναγνωρίστηκε μέσω της τηλεοπτικής εκπομπής στο TLC reality television και για τη δημιουργία περίπλοκων και καλλιτεχνικών σχεδίων που προέρχονται από διαφορετικούς πολιτισμούς και επιρροές που βίωσε κατά τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας. Φαίνεται πως εμπνέεται από τη γιαγιά της ώστε να εκφράσει την τέχνη της, ασχολείται με το πιάνο, ακούει τις κλασσικές συνθέσεις του Μπετόβεν, είτε δημιουργεί τατουάζ που εμπνέονται από τους Λατίνους.
Ακμή της δουλειάς της
Άρχισε να ακούει Ramones, Misfits και άλλες punk rock μπάντες σε ηλικία 12 ετών. Πήρε το πρώτο της τατουάζ στα 14 και εγκατέλειψε το σχολείο στα 16 για να γίνει καλλιτέχνης τατουάζ. Ως έφηβη ακολούθησε μια ακμάζουσα σταδιοδρομία, καθιστώντας τη διάσημη -όχι μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες- αλλά και σε διάφορα έθνη επίσης. Αφού προσπάθησε την τύχη της σε διάφορα καταστήματα τατουάζ, βρήκε επιτυχία και αναγνώριση στο True Tattoo η οποία είχε πρεμιέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες (7 Αυγούστου 2007) και συνεχίστηκε για τέσσερις εποχές ενώ σύντομα, ήταν ένας από τους πιο πολυσύχναστους καλλιτέχνες τατουάζ στο Λος Άντζελες, πριν ακόμη μπεί στο αξιοσημείωτο Μαϊάμι. Είναι επίσης γνωστή για τη γραμμή καλλυντικών της που ξεκίνησε το 2008. Η Von D είχε αναφερθεί σε τραγούδι των Eagles of Death Metal High Voltage και πήρε το όνομά του από το μαγαζί της και εμφανίζεται στο τρίτο άλμπουμ τους Heart On.
Η ζωή της πριν τη διασημότητα
Η Kat Von D γεννήθηκε στο Μοντεμορέλλος, Nuevo León, του Μεξικού. Μιλάει άπταιστα ισπανικά και είναι λάτρης εκείνου του πολιτισμού. O πατέρας της, René, και η μητέρα της, Sylvia Galeano, γεννήθηκαν στην Αργεντινή και είναι γερμανικής, ιταλικής και ισπανικής καταγωγής.
Η Von D έχει μια αδελφή, την Karoline και έναν αδελφό, τον Michael. Μετακόμισε με την οικογένειά της στο Λος Άντζελες στην ηλικία των 4 ετών και μεγάλωσε στο Κόλτον της Καλιφόρνιας. Η Von D ήταν εκπαιδευμένη στο πιάνο που το ξεκίνησε στην ηλικία των 6 ετών. Εκτιμά ιδιαίτερα τον γνωστό καλλιτέχνη Ludwig van Beethoven.
Προσωπική Ζωή
Η Kat Von D παντρεύτηκε τον ταττουατζή Oliver Peck το 2003 και χώρισαν τον Αύγουστο του 2007, επειδή η Von D δεν ήταν πιστή απέναντί του, όπως είχε δηλώσει και ο ίδιος. Το διαζύγιό τους αργότερα εκείνο το έτος.
Τον Ιούλιο του 2007, η Von D αποφάσισε να εγκαταλείψει την κατανάλωση αλκοόλ αφού άρχισε να επηρεάζει την εργασία της.
Το Σεπτέμβριο του 2012, η Von D έβγαινε με τον καναδικό παραγωγό μουσικής Joel Zimmerman, γνωστός επαγγελματικά ως Deadmau5, και του έκανε ένα τατουάζ αστεριού κάτω από το μάτι του για να ταιριάζει με το δικό της. Χώρισαν τον Νοέμβριο του 2012 αλλά μετά από πρόταση αρραβώνος του Joel μέσω του Tweeter, η Von D δέχτηκε να κάνουν μια νέα αρχή. Τον Ιούνιο του 2013 η σχέση τους έληξε οριστικά επειδή, όπως ανακοίνωσε η Von D, ο Joel ήταν άπιστος.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2018, η Kat Von D παντρεύτηκε τον Rafael Reyes από την μπάντα Prayers. Στις 8 Μαΐου 2018, ανακοίνωσε μέσω Twitter ότι αυτή και ο σύζυγός της περιμένουν το πρώτο τους παιδί, ένα αγόρι που θα ονομαστεί Leafar.
Καριέρα
μικρογραφία|207x207px|Η Kat Von D σχεδιάζοντας.|αριστερά Η Von D εμφανίστηκε σε δύο σεζόν του Miami Ink, όπου ήταν τηλεοπτικό ρεπορτάζ της πραγματικότητας. που γυριζόταν στο Μαϊαμι ή στο καλωδιακό δίκτυο TLC.Της προσφέρθηκε η θέση αφού ο Darren Brass έσπασε τον αγκώνα του, εμποδίζοντας τον να κάνει τατουάζ. Αλλά μετά από διαφωνίες που είχε η Von D με τους συνεργάτες της, της ζητήθηκε να φύγει από εκείνον τον χώρο εργασίας. Στη συνέχεια απέκτησε τη δική της σειρά TLC, LA Ink, η οποία αναβάθμισε την δουλειά της στο κατάστημα τατουάζ της, High Tattage Tattoo, στο Χόλιγουντ, Καλιφόρνια. Στην επίδειξη, κέρδισε το παγκόσμιο ρεκόρ Guinness για τα περισσότερα τατουάζ που έδωσε ένα μόνο άτομο σε 24 ώρες, με συνολικά 400. Ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο του 2007 και περιλαμβάνει ένα λογότυπο που σχεδιάστηκε με το λογότυπο Von D για την πόλη του Λος Άντζελες, με τα έσοδα να πηγαίνουν στην φιλανθρωπία των τυφλών παιδιών του Vitamin Angels. Το ρεκόρ της όμως διακόπηκε από τον πρώην σύζυγό της, Oliver Peck (415 τατουάζ) στις 13 Ιουνίου 2008, και στη συνέχεια το προσπέρασαν και άλλοι. Από τον Νοέμβριο του 2008 έως σήμερα το ρεκόρ αυτό το κατέχει ο Hollis Cantrell (801 τατουάζ) από το Artistic Tattoo στο Φοίνιξ της Αριζόνα.
Το LA Ink υπήρχε στην τηλεόραση για 4 σεζόν και τελείωσε τον Σεπτέμβριο του 2011 επειδή η Von D ανακοίνωσε πως δεν επιθυμούσε να συνεχίσει την εκπομπή.
Το πρώτο βιβλίο της, High Tattage Tattoo, που συντάσσει τα έργα τέχνης και τα τατουάζ της, με πρόλογο από τον Nikki Sixx του Mötley Crüe, κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2009 και έφθασε στην #6 στη λίστα Best Seller του New York Times. Η Von D περιέγραψε το βιβλίο ως "όχι αυτοβιογραφία, 'ξέρετε, γιατί είμαι πολύ νέα για να το κάνω αυτό, αλλά αυτό είναι απλά σαν μια εικόνα που καθοδηγείται από την καριέρα μου ως καλλιτέχνης, τις ζωγραφιές μου όταν ήμουν έξι χρονών που εξελίχτηκαν σε ταττουάζ που δεν έχει δει ποτέ κανεις '' . Το δεύτερο βιβλίο της, The Tattoo Chronicles, ένα εικονογραφημένο ημερολόγιο περιγράφοντας ένα χρόνο από τη ζωή της, κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου 2010 και έφτασε # 3 στο The New York Times "Hardcover Advice & Misc."
Το 2008, η Von D δημιούργησε μια σειρά μακιγιάζ για την Sephora. Δημιουργεί νέες σειρές καλλυντικών κάθε χρόνο και έχει επεκτείνει τη γραμμή της ώστε να συμπεριλάβει αρώματα. Το 2012, μέσω της Sephora, η Νέα Αμερικανική Καλλιτεχνική Περιήγησή της επωφελήθηκε από την φιλανθρωπική οργάνωση Art of Elysium καθώς τον Ιούνιο του 2016, ανακοίνωσε ότι όλα τα προϊόντα της σειράς θα αναδιατυπωθούν για να είναι vegan.
Τον Αύγουστο του 2016, η σειρά κυκλοφόρησε ένα κραγιόν περιορισμένης έκδοσης με τίτλο Project Chimps, με το 20% των πωλήσεων να προσφέρεται στο Project Chimps, έναν οργανισμό αφιερωμένος στην παροχή φροντίδας σε χιμπαντζήδες.
Η Von D είναι η δημιουργός του Μουσικού Φεστιβάλ Τατουάζ και Φεστιβάλ Μουσικής που ξεκίνησε το 2008. Το Musink είναι ένα φεστιβάλ όλων των ηλικιών τατουάζ, μουσικής και τέχνης που βρίσκεται στη νότια Καλιφόρνια.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2010, η Von D άνοιξε τη μπουτίκ Wonderland Gallery στο χώρο δίπλα από το High Tattoo Tattoo. Ξεκίνησε τις γραμμές ένδυσης KVD Los Angeles και Kat Von D Los Angeles στις ΗΠΑ και τον Καναδά το φθινόπωρο του 2011, με την τελευταία να επεκτείνεται διεθνώς το επόμενο έτος.
Τηλεόραση
Εκτός από την παρουσία της σε talk-shows, οι κινηματογραφικές και τηλεοπτικές εμφανίσεις ήταν και στα εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τατουάζ - Δερματοστιξία Κατηγορία:Αισθητικά τατουάζ
Εαρινό σημείο
Το Εαρινό σημείο, συμβολιζόμενο με γ ή  ♈ , είναι το σημείο της Ουράνιας σφαίρας στο οποίο βρίσκεται ο Ήλιος (για την ακρίβεια το κέντρο του) όπως φαίνεται από τη Γη κατά τη στιγμή της εαρινής ισημερίας του Βόρειου Ημισφαιρίου. Χρησιμοποιείται ως το σημείο της αρχής των συντεταγμένων στο σύστημα ουράνιων συντεταγμένων γνωστών και ως ισημερινών συντεταγμένων.
Είναι το ένα από τα δύο σημεία της Ουράνιας σφαίρας στα οποία ο Ουράνιος ισημερινός τέμνει την Εκλειπτική, με το άλλο σημείο να βρίσκεται αντιδιαμετρικά του στην Ουράνια σφαίρα. Εξαιτίας του φαινομένου της μεταπτώσεως των ισημεριών, ενώ το Εαρινό σημείο βρισκόταν κατά την αρχαιότητα (μέχρι το 67 π.Χ.) στον αστερισμό Κριό, σήμερα βρίσκεται στους Ιχθύες και, κινούμενο συνεχώς, μετά από μερικούς αιώνες θα εισέλθει στον Υδροχόο.
Κατά την ετήσια φαινομενική διαδρομή του στην Ουράνια σφαίρα, ο Ήλιος διασχίζει τον ουράνιο ισημερινό τη στιγμή της εαρινής ισημερίας κινούμενος προς τα βόρεια.
Ιστορία
thumb|Ο ήλιος στον ορίζοντα σε συγκεκριμένο σημείο κατά την εαρινή ισημερία, όπως φαίνεται από το Πίτσο Βέντο της [[Σικελίας.]] Σε μια πρώτη προσέγγιση, οποιαδήποτε από τις ισημερίες ή τα ηλιοστάσια φαίνεται εξίσου κατάλληλη για τον ορισμό της αρχής της φαινομενικής ετήσιας πορείας του Ήλιου στην Ουράνια σφαίρα. Οι ισημερίες είναι πιο εύστοχη επιλογή, καθώς σημειώνουν τη στιγμή που ο Ήλιος δεν έχει ούτε βόρεια, ούτε νότια απόκλιση, αλλά διασχίζει τον Ουράνιο ισημερινό. Η εαρινή (δηλαδή «ανοιξιάτικη») ισημερία για το Βόρειο Ημισφαίριο προτιμήθηκε από τους αρχαίους Έλληνες ως το εναρκτήριο σημείο, καθώς συνέπιπτε με μια εποχή αισιοδοξίας, την ανθοφορία των δένδρων και των φυτών των θερινών σοδειών. . Η χρονική στιγμή, όπως και στη Μεσοποταμία, σημείωνε την έναρξη της εποχής της ανοίξεως.
Το Εαρινό σημείο αποκαλείται και «Πρώτο σημείο του Κριού» επειδή όταν το όρισε ο Ίππαρχος ο Ρόδιος το 130 π.Χ., αυτό βρισκόταν στο δυτικό άκρο του ομώνυμου αστερισμού, κοντά στον αστέρα γ Κριού. Εξαιτίας της φαινομενικής κινήσεως του Ήλιου προς τα ανατολικά σε σχέση με τους αστερισμούς καθ' όλο το έτος, αυτή η πλευρά του Κριού ήταν εκείνη από την οποία ο Ήλιος «εισερχόταν» στον αστερισμό, από όπου και η ονομασία «Πρώτο σημείο του Κριού».
Σύγχρονη εποχή και σημασία
Εξαιτίας της μεταπτώσεως του γήινου άξονα, το Εαρινό σημείο κινείται αργά προς τα δυτικά σε σχέση με τους μακρινούς αστέρες που σχηματίζουν τους αστερισμούς, με ρυθμό περίπου 1 μοίρα κάθε 71,1 έτη. Αυτό σημαίνει ότι από την εποχή του Ιππάρχου έχει μετατοπισθεί κατά περίπου 30 μοίρες και βρίσκεται σήμερα 4,5 μοίρες από τον αστέρα λ Ιχθύων.
Το Εαρινό σημείο είναι σημαντικό στην παρατηρησιακή αστρονομία, στην αστρονομική ναυτιλία και στην αστρολογία. Οι πίνακες των αστρονομικών εφημερίδων αναγράφουν τη θέση του ως σημείου αναφοράς για τη θέση των αστέρων ναυτιλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σφαιρική αστρονομία Κατηγορία:Ουράνιο σύστημα συντεταγμένων Κατηγορία:Χρόνος στην αστρονομία
Μάχη των Βασιλικών Θεσσαλονίκης
Η μάχη των Βασιλικών ήταν πολεμική εμπλοκή της Επανάστασης του 21, κατά την οπίσθοχώρηση των Ελλήνων επαναστατών μετά την άκαρπη προσπάθεια απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης.
Τα γεγονότα πριν τη μάχη
Μετά τη νικηφόρα Μάχη της Θεσσαλονίκης στις 8 Ιουνίου του 1821, οι Έλληνες επαναστάτες υπό τον Σταμάτιο Κάψα, αποφάσισαν οπισθοχώρηση, καθώς πληροφορήθηκαν τη γενική επιστράτευση στη Θεσσαλονίκη και τη συγκέντρωση Οθωμανικών στρατιωτικών δυνάμεων αποτελούμενων από 30.000 πεζούς και 5.000 ιππείς. Συγκεντρώθηκαν στα Βασιλικά προς ανασύνταξη δυνάμεων. Όμως ο Μεχμέτ Πασάς, συνεπικουρούμενος απ' τον Αχμέτ Μπέη Εβρενόσγλου των Γιαννιτσών τους καταδίωξε. Οι επαναστάτες συμπτύχθηκαν στις πλαγιές του όρους Βουζιάρη μετά από συμβουλή του γέροντα προεστού των Βασιλικών, Γεώργιου Κοτζιά.
Η μάχη
Ο Σταμάτιος Κάψας με 67 παλικάρια, χύμηξε πάνω στον Οθωμανικό στρατό και όλοι σκοτώθηκαν μέχρις ενός, ενώ οι Τούρκοι είχαν πολύ περισσότερες απώλειες.
Απολογισμός της μάχης
Μετά τη μάχη, ο Γεώργιος Χυμευτός που ήταν οχυρωμένος στις πλαγιές του όρους, αποφάσισε να διαπραγματευτεί με τους Οθωμανούς, προκειμένου να διασωθούν οι εναπομείναντες στο Μοναστήρι της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας. Συνοδευόμενος από τον Αθανάσιο Τσολάκη και το Σκανδήλα, πλησίασε το Τουρκικό στρατόπεδο στα Βασιλικά και συνάντησαε τον παλιό γνώριμό του, Αγκούς Αγά. Του ζήτησε να δοθεί αμνηστία και να λήξει η εξέγερση. Ο Αγκούς Αγάς όμως δεν δέχτηκε. Αποκεφάλισε τον Τσολάκη και το Σκανδήλα, αλλά έδωσε μια νύχτα διορία, στους Έλληνες ν' αποχωρήσουν. Έτσι, ο κύριος όγκος των Ελλήνων επαναστατημένων, καθώς και των γυναικοπαίδων απ' τα Βασιλικά, κατάφερε μέσω των βουνών της Γαλάτιστας και της Βάβδου, να διαφύγει προς Πολύγυρο και τον Άγιο Νικόλαο και κατόπιν προς Κασσάνδρα και Άγιο Όρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μάχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Μάχες ελληνικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Ιστορία της Θεσσαλονίκης
Αγάπη, Χιονία και Ειρήνη
thumb|Οι αγίες Αγάπη, Χιονία και Ειρήνη από τη [[Θεσσαλονίκη, μαθήτριες της αγίας Αναστασίας της Φαρμακολυτρίας που μαρτύρησαν στην περιοχή της Ξηροκρήνης. Μικρογραφία απο το Μηνολόγιο του Βασιλείου B'.]]
Οι Αγίες Αγάπη, Χιονία και Ειρήνη είναι μάρτυρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας από τη Θεσσαλονίκη. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 16 Απριλίου.
Βίος
Ήταν αδερφές, θυγατέρες μιας ευσεβής γυναίκας ονόματι Θεοδότη. Κατάγονταν από πλούσια οικογένεια από τη Θεσσαλονίκη. Παρά το νόμο που απαγόρευε τα χριστιανικά βιβλία, οι αδερφές τα φύλαξαν και κατέφυγαν σε κάποιο βουνό. Εκεί της επισκέφθηκε η Αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια, που ενθάρρυνε τις αδερφές και υποσχέθηκε πως θα προσεύχεται για εκείνες. thumb|right|Άγιες Αγάπη, Χιονία και Ειρήνη Οι αδερφές συνελήφθησαν το 304, και ανακρίθηκαν από τον άρχοντα Δουλσήτιο μαζί με τον Άγιο Αγάθωνα, τις Αγίες Ευτυχία, Κασία και Φιλίππα. Η Αγάπη, η Χιονία και η Ειρήνη αρνήθηκαν να αλλαξοπιστήσουν, παρά τις προσπάθειες του Δουλσήτιου. Φυλάκισε την Ειρήνη και οι δύο μεγαλύτερες, η Αγάπη και η Χιονία, μαρτύρησαν δια πυρρός. Μετά την κατάπαυση της πυρρός, αντιλήφθηκαν ότι τα ρούχα τους δεν είχανε καεί και τα σώματά τους έμοιαζαν ειρηνικά, σαν να κοιμούνται. Η Ειρήνη στάλθηκε σε πορνείο, ωστόσο εκεί κανείς δεν την άγγιξε, μέχρι που τη σκότωσε ένας στρατιώτης. Η μνήμη τους εορτάζεται στις 16 Απριλίου, μαζί με τη μητέρα τους Θεοδότη. Η Αγία Αναστασία, περήφανη για τις μαθήτριές της, έθαψε τα σώματά τους με ευλάβεια.
Ο ναός τους στη Θεσσαλονίκη
Το συναξάρι αναγράφει πως τα ιερά λείψανα που απέμειναν από την πυρά του μαρτυρίου συνελέγησαν από ευλαβείς Χριστιανούς και ενταφιάσθηκαν δυτικά της πόλεως της Θεσσαλονίκης, σε μικρή απόσταση από τα τείχη. Εκεί ανεγέρθηκε ένας ναΐσκος στην αρχή, που αργότερα έγινε μεγαλύτερος.
Στη συμβολή των οδών Λαγκαδά και Αγίου Δημητρίου, βρέθηκε χριστιανικός ναός του πρώτου μισού του 5ου αιώνα μ.Χ. που πιθανώς συνδέεται με το μαρτύριο και τη μνήμη του αγίου Νέστορα ή των τριών αδελφών μαρτύρων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας. Ανασκαφές έφεραν επίσης στο φως άλλους δυο παλαιοχριστιανικούς ναούς. Ναός του 6ου αιώνα (Παλαιοχριστιανική Βασιλική Ξηροκρήνης) εντοπίστηκε στην οδό Μαργαροπούλου 20 – πίσω από τον Ν.Σιδηροδρομικό Σταθμό στην συνοικία της Ξηροκρήνης. Ένας ακόμη παλαιοχριστιανικός ναός ανακαλύφθηκε στις παρυφές του δυτικού αρχαίου νεκροταφείου λίγο έξω από την πλατεία Δημοκρατίας κτισμένος πάνω σε ένα συγκρότημα αποθηκών της ύστερης αρχαιότητας, καταδεικνύοντας και τον εμπορικό χαρακτήρα του τόπου. Ο ναός αυτός καταστράφηκε τον 7ο μ. Χ. αιώνα ενδεχομένως από τις επιδρομές των Σλάβων.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Κατάλογος wiki
Αυτό το άρθρο περιέχει έναν κατάλογο με αξιόλογους ιστότοπους που χρησιμοποιούν μοντέλο wiki. Αυτοί οι ιστότοποι χρησιμοποιούν μερικές φορές διαφορετικό λογισμικό για να παρέχουν το καλύτερο σύστημα διαχείρισης περιεχομένου για τις ανάγκες των χρηστών τους, αν και όλοι μοιράζονται το ίδιο βασικό μοντέλο επεξεργασίας και προβολής ιστότοπου.
Πηγές
List of Wikis (Αγγλική Βικιπαίδεια)
Κουμπανιτσμπέκ Τζουμαλίγιεφ
Ο Κουμπανιτσμπέκ Τζουμαλίγιεφ (Кубанычбек Мырзабекович Жумалиев, γεννηθείς στις 26 Απριλίου 1956) διετέλεσε πρωθυπουργός της Κιργιζίας από τις 24 Μαρτίου 1998 έως τις 23 Δεκεμβρίου 1998.
Γεννήθηκε στην επαρχία Τζαλάλ-Αμπάντ. Αποφοίτησε από το Ραδιοτεχνικό Ινστιτούτο του Ριαζάν το 1978 και εργάστηκε στο Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Φρούνζε από το 1978 έως το 1992. Έχει διδακτορικό δίπλωμα στις Φυσικές και Τεχνικές Επιστήμες και η επιστημονική του έρευνα ήταν στην ολογραφική και οπτική επεξεργασία πληροφοριών.
Διετέλεσε πρώτος αναπληρωτής υπουργός Παιδείας και Επιστημών από το 1994 έως το 1995, πρώτος αναπληρωτής γραμματέας από το 1995 έως το 1996, αρχηγός του προσωπικού από το 1996 έως το 1998, πρωθυπουργός από τις 24 Μαρτίου 1998 έως τις 23 Δεκεμβρίου 1998, κυβερνήτης της Επαρχίας Τζαλάλ-Αμπάντ από το 1998 έως το 2001, Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών από το 2001 έως το 2005, και πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης από το 2002 έως το 2005. Δημιούργησε το Δημοκρατικό Κόμμα Αντιλέτ.
Είναι παντρεμένος με τέσσερα παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κιργιζίας
Αλέκος Παπαδόπουλος (δημοσιογράφος-συγγραφέας-εκδότης)
Ο Αλέκος Παπαδόπουλος είναι Έλληνας δημοσιογράφος Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1934. Εκεί μεγάλωσε και εκεί σπούδασε στο Ζωγράφειο Λύκειο και στη συνέχεια στην Ανωτάτη Σχολή Εμπορικών Επιστημών. Κατά τα έτη 1955-1964 διετέλεσε Διευθυντής Σύνταξης και αρθρογράφος της καθημερινής πολιτικής εφημερίδος της Κων/πόλεως "ΕΜΠΡΟΣ". Στη δίκη της Πλάτης των Τζελάλ Μπαγιάρ και Αντνάν Μεντερές για τα Σεπτεμβριανά, διετέλεσε μεταφραστής της κατάθεσης του Πατριάρχου Αθηναγόρου κληθείς προς τούτο από τον Πρόεδρο του Στρατοδικείου Σαλίμ Μπασόλ. Το Δεκέμβριο του 1964 μετανάστευσε στην Ελλάδα. Συνεργάσθηκε αρχικά με τις εφημερίδες "Βραδυνή", "Ημέρα" και "Εθνος" και ως σύμβουλος της "Πολιτικής Εποπτείας" βραβευθείς με το βραβείο "Αμπντή Ιπεκτσή" για την αρθρογραφία του για τις Ελληνο-Τουρκικές σχέσεις. Συνιδρυτής του εκδοτικού οίκου "Επτάλοφος" έχει συγγράψει τα βιβλία "Εκ βαθέων εξομολόγηση Μεθοδίου Φούγια - Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρεταννίας" και "Σαν αδέλφια" με τον Τούρκο διανοούμενο Ιμπραχήμ Ντιζμάν το οποίο κυκλοφορεί σε μετάφραση και στην Τουρκία, σε 3η έκδοση.
Πηγές
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e4/%CE%91%CE%BB%CE%B5%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CE%A0%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%B4%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82.jpg
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Υποηλιακό σημείο
thumb|245px|right|Οι σκιές των δένδρων είναι ελάχιστες όταν ο Ήλιος βρίσκεται στο ζενίθ του τόπου. Αυτό συμβαίνει όταν ο τόπος συμπίπτει με το υποηλιακό σημείο. Το υποηλιακό σημείο είναι ο τόπος της επιφάνειας ενός πλανήτη στο οποίο ο Ήλιος εμφανίζεται να βρίσκεται ακριβώς στο ζενίθ. Ισοδύναμα, είναι ο τόπος στον οποίο οι ηλιακές ακτίνες προσπίπτουν στην επιφάνεια του πλανήτη ακριβώς κάθετα. Ο όρος μπορεί επίσης να εννοεί το σημείο που βρίσκεται πλησιέστερα στον Ήλιο πάνω σε οποιοδήποτε σώμα που βρίσκεται στο διάστημα, ακόμα και αν ο Ήλιος μπορεί να μη φαίνεται από το σημείο αυτό.
Πάνω σε πλανήτες με προσανατολισμό και περιστροφή περί τον άξονά τους παρόμοια με αυτά της Γης, το υποηλιακό σημείο θα κινείται προς τα δυτικά με την πάροδο του χρόνου, πραγματοποιώντας τον γύρο του πλανήτη μία φορά κάθε ημέρα του πλανήτη, κινούμενο προσεγγιστικά κατά μήκος ενός παραλλήλου. Ωστόσο, κινείται, με αργότερο ρυθμό, και προς βορρά και νότο στην τροπική ζώνη μεταξύ των τροπικών κύκλων κατά τη διάρκεια ενός έτους, ώστε η κίνησή του υποηλιακού σημείου πάνω στην επιφάνεια του πλανήτη είναι ελικοειδής.
Στη Γη το ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου συμβαίνει όταν το υποηλιακό σημείο βρίσκεται πάνω στον Τροπικό του Αιγόκερω, ενώ το ηλιοστάσιο του Ιουνίου είναι η χρονική στιγμή κατά την οποία το υποηλιακό σημείο βρίσκεται πάνω στον Τροπικό του Καρκίνου. Από την άλλη, οι ισημερίες συμβαίνουν όταν το υποηλιακό σημείο βρίσκεται πάνω στον ισημερινό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σφαιρική αστρονομία Κατηγορία:Γη
Τζουμαμπέκ Ιμπραΐμοφ
Ο Τζουμαμπέκ Ιμπραΐμοφ (Жумабек Ибраимович Ибраимов, 1 Ιανουαρίου 1944 – 4 Απριλίου 1999) ήταν Κιργίζιος πολιτικός. Γεννήθηκε στο Ντζάνι-Αλίς της επαρχίας Κεμίν και αποφοίτησε από το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Φρούνζε το 1971. Ήταν μεταπτυχιακός φοιτητής και εργάστηκε ως δάσκαλος μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70. Το 1976-1977 εργάστηκε ως μηχανικός και επικεφαλής του τμήματος τεχνολογίας στο εργοστάσιο γεωργικών μηχανημάτων προς τιμήν του Μ.Β. Φρούνζε. Το 1977-1984 εργάστηκε ως μηχανικός σχεδιασμού, επικεφαλής του τμήματος μηχανικών, αρχιμηχανικός και διευθυντής του παραρτήματος Μιν-Κους του εργοστασίου Οργκτέχνικα.
Το 1984 έγινε επικεφαλής της Λαϊκής Επιτροπής Εξουσίας και Πρώτος Γραμματέας της Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της πόλης Μπαλίκτσι. Το 1988-1991, ο Τζουμαμπέκ Ιμπραΐμοφ υπηρέτησε ως Πρώτος Αναπληρωτής του Επικεφαλής Διοίκησης της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κιργιζίας. Υπηρέτησε ως δήμαρχος του Μπισκέκ από το 1993 έως το 1995. Ο Πρόεδρος της Κιργιζίας Ασκάρ Ακάγιεφ τον διόρισε πρωθυπουργό στις 25 Δεκεμβρίου 1998, μετά την διάλυση του υπουργικού συμβουλίου από τον Ακάγιεφ. Ο Ιμπραΐμοφ υπηρέτησε έως ότου πέθανε από καρκίνο του στομάχου στις 4 Απριλίου 1999.
Ορέστης Κυπριανός
Ο Ορέστης Κυπριανός (1877 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιατρός. Εξελέγη βουλευτής Λέσβου στις εκλογές του 1920 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1923. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής για εννιαετή θητεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Λουδοβίκος της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα (γενν. 1938)
Ο Λουδοβίκος, πορτογαλ. Luiz (6 Ιουνίου 1938 - 15 Ιουλίου 2022 ) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα ήταν τιτουλάριος αυτοκράτορας της Βραζιλίας.
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος-Γκαστάο-Μαρία-Χοσέ-Πίο-Μιγκουέλ-Γαβριέλ-Ραφαέλ-Γκοντζάγκα είναι ο πρωτότοκος γιος του Πέτρου-Ερρίκου τιτουλάριου αυτοκράτορα της Βραζιλίας και της Μαρίας-Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φραγκίσκου (1875-1957) πρίγκιπα της Βαυαρίας.
Γεννήθηκε όταν η οικογένειά του ήταν εξόριστη στην Ευρώπη. Επαναπατρίστηκε το 1945 και εγκαταστάθηκε πρώτα στην Πετρόπολις του Ρίο ντε Τζανέιρο και έπειτα στο Ζακαρεζίνο του Παρανά.
Ζούσε στο Ιγιενόπολις/Κονσολασάο, προάστιο του Σάο Πάουλο. Ήταν άγαμος. Ο δευτερότοκος αδελφός του Εύδης παραιτήθηκε από το δικαίωμα διαδοχής της Βραζιλίας, έτσι τιτουλάριος διάδοχος έγινε ο τριτότοκος αδελφός του Μπέρτραντ.
Λευκόβρυση Κοζάνης
Η Λευκόβρυση είναι ορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Κοζάνης με υψόμετρο 650 μέτρα
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Λευκόβρυση βρίσκεται στο εσωτερικό του νομού σε απόσταση 4 χλμ. νότια από το κέντρο της Κοζάνης και θεωρείται προάστιό της. Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες δύο μικρών λόφων που σχηματίζουν μικρή χαράδρα. Βρίσκεται νότια της ΕΟ Κοζάνης - Ιωαννίνων, ανάμεσα στον Άργιλο (δυτικά) και τον Κρόκο (ανατολικά). Οι κάτοικοί του καλλιεργούν κυρίως σιτάρι, οπωροκηπευτικά, σταφύλια και κρόκο. Στην καλλιεργημένη έκταση της περίπου 5 τετραγωνικά χιλιόμετρα ομαλού κάμπου παλαιότερα ευδοκιμούσαν περισσότερο, ο καπνός, το σιτάρι, η πατάτα, τα όσπρια, και οπωροφόρα δένδρα (αχλαδιές, μηλιές, δαμασκηνιές και κερασιές). Σήμερα παράγονται κυρίως σιτάρι, οπωροκηπευτικά, σταφύλια, και κρόκος.Στην τοποθεσία "Βουβάλα" έχουν βρεθεί νεολιθικά εργαλεία και στην "Αγία Μαρίνα" αναθηματική στήλη του 2ου αιώνα. Στην είσοδο της Λευκόβρυσης υπήρχε η "Χαρίσειος Γεωργική Σχολή" δωρεά του Κοζανίτη ευεργέτη Παύλου Χαρίση.
Ονομασία - Ιστορία
Η παλιά ονομασία του χωριού από την περίοδο της τουρκοκρατίας και πριν την ανταλλαγή πληθυσμών είναι Ακ Μπουνάρ που στα τουρκικά σημαίνει "άσπρη βρύση". Το 1918, μετά την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμών αναφέρεται στο ΦΕΚ 260Α - 31/12/1918, με το όνομα Ίσμαρο (Σλαβικά Isvor = πηγή). Το 1927 μετονομάζεται σε Λευκόβρυση με το ΦΕΚ 18Α - 01/02/1927. Οι Πόντιοι πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν ήρθαν από τα χωριά Αργαλί, Κονκάν, Ζιλμερά, Πολίτα, Χολομάνα και Καρλούκ. Οι τουρκόφωνοι από το Τσόρουμ του Δυτικού Πόντου και οι Μικρασιάτες από τα παράλια της Σμύρνης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Λευκόβρυσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 1.208 κατοίκους.
Βασιλική Οικογένεια της Νορβηγίας
μικρογραφία| Η νορβηγική βασιλική οικογένεια: ο βασιλιάς [[Χάακον Ζ΄ της Νορβηγίας|Χάακον Ζ΄, η βασίλισσα Mωντ και ο διάδοχος του θρόνου Όλαφ (Ε΄) το 1913.]]
Οι Νορβηγικές βασιλικές οικογένειες είναι οι οικογένειες των προηγούμενων ή των σημερινών Νορβηγών μοναρχών. Η σημερινή οικογένεια που κατέχει το θρόνο, είναι μέλη του Οίκου των Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουργκ και ανέβηκε στον θρόνο μετά την εκλογή του Πρίγκιπα Καρλ (βασιλικό όνομα Χάακον Ζ΄) μετά τη διάλυση της Σουηδικής-Νορβηγικής ένωσης το 1905.
Στη Νορβηγία υπάρχει διάκριση μεταξύ του Βασιλικού Οίκου (kongehuset) και της βασιλικής οικογένειας (kongelige familie). Ο Βασιλικός Οίκος περιλαμβάνει μόνο τον μονάρχη και τη σύζυγό του, τον διάδοχο και τη σύζυγό του και το μεγαλύτερο παιδί του διαδόχου. Η βασιλική οικογένεια περιλαμβάνει όλα τα παιδιά του μονάρχη και τις/τους συζύγους, τα εγγόνια και τα αδέλφια του. Η σημερινή βασιλική οικογένεια, και ο Βασιλικός Οίκος, διατηρεί υψηλό ποσοστό αποδοχής μεταξύ του νορβηγικού λαού.
Ιστορία
Η νορβηγική μοναρχία εντοπίζει την ιστορία και την προέλευσή της από την ενοποίηση και την ίδρυση της Νορβηγίας, καθώς και από τον πρώτο βασιλιά της Νορβηγίας, τον Χάραλντ Α' της δυναστείας των Φέρχερ. Με την εισαγωγή του Νορβηγικού Νόμου της Διαδοχής το 1163, το νομικό πλαίσιο καθόρισε ότι μόνο ένας μονάρχης και μια βασιλική οικογένεια είχαν τη δυνατότητα να κυβερνούν μέσω της διαδοχής.
Η Νορβηγία, η Σουηδία και η Δανία είχαν κοινούς μονάρχες κατά τη διάρκεια της Ένωσης του Κάλμαρ στα τέλη του Μεσαίωνα, και η Νορβηγία παρέμεινε σε ένωση με τη Δανία μετά την αποχώρηση της Σουηδίας από την ένωση το 1523. Μετά τη Μεταρρύθμιση ιδρύθηκε ένα κοινό κράτος Δανίας-Νορβηγίας το 1536-37, το οποίο κυβερνήθηκε από την Κοπεγχάγη από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ έως ότου η Νορβηγία παραχωρήθηκε στη Σουηδία με τη Συνθήκη του Κιέλου το 1814 μετά την ήττα Δανίας-Νορβηγίας στους Ναπολεόντειους Πολέμους. Η Νορβηγία ήταν για λίγο ανεξάρτητη με τον δικό της βασιλιά το 1814, αλλά αναγκάστηκε σε μια νέα ένωση με τη Σουηδία υπό την κυριαρχία του Οίκου των Μπερναντότ.
Όταν έγινε ανεξάρτητη το 1905, η Νορβηγία αποφάσισε μέσω δημοψηφίσματος να παραμείνει ως μοναρχία, με πρώτο μονάρχη τον γεννημένο στη Δανία βασιλιά Χάακον Ζ΄, του οποίου η οικογένεια αποτελούνταν από την πριγκίπισσα Mωντ του Ηνωμένου Βασιλείου και τον γιο τους Όλαφ (Ε΄). Οι απόγονοι του βασιλιά Χάακων Ζ΄ αποτελούν σήμερα τη σημερινή βασιλική οικογένεια της Νορβηγίας.
Μέσω γάμων και ιστορικών συμμαχιών, η βασιλική οικογένεια της Νορβηγίας συνδέεται στενά με τη βασιλική οικογένεια της Σουηδίας και τη β. οικ. της Δανίας, καθώς και πιο απομακρυσμένα με τη β. οικ. της Ελλάδας και τη β. οικ. του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ο σημερινός βασιλιάς Χάραλντ Ε΄ κατάγεται και από τους τέσσερις βασιλείς που ανήκαν στον Οίκο των Μπερναντότ (1818-1905), που προηγήθηκαν του Οίκου των Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουργκ στον θρόνο και είναι ο πρώτος Νορβηγός μονάρχης, που είναι απόγονος όλων των προηγούμενων Νορβηγών μοναρχών από το 1818.
Μέλη
Μέλη του Βασιλικού Οίκου είναι: Βασίλισσα Σόνια (η βασιλική σύζυγος)''' πριγκίπισσα του στέμματος Mέτε-Μάριτ (πριγκίπισσα του στέμματος (η νύφη του βασιλιά)
Αμανγκέλντι Μουραλίγιεφ
Ο Αμανγκέλντι Μουραλίγιεφ (Амангелди Мурсадыкович Муралиев, γεννηθείς στις 7 Αυγούστου 1947) είναι Κιργίζιος πολιτικός. Ήταν πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής του συμβουλίου των αντιπροσώπων του λαού (δηλ. δήμαρχος της πόλης) στο Φρούνζε το 1988-91, υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών το 1991-92, πρόεδρος της κρατικής επιτροπής οικονομίας το 1993-94, πρόεδρος του Ταμείου Κρατικής Ιδιοκτησίας το 1994-1996, κυβερνήτης της επαρχίας Ος το 1996-1999, πρωθυπουργός της Κιργιζίας από τις 13 Απριλίου 1999 έως τις 21 Δεκεμβρίου 2000 και πρόεδρος του χρηματιστηρίου της Κιργιζίας το 2001-04.
Βασιλική Οικογένεια της Νορβηγίας
Μέλη
Μέλη της βασιλικής οικογένειας (άτομα που ανήκουν στη βασιλική γραμμή αίματος ή που έχουν γίνει μέλος της οικογένειας μέσω γάμου, αλλά δεν ανήκουν στον Βασιλικό Οίκο) είναι:
Αμανγκέλντι Μουραλίγιεφ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Κιργιζίας Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών Κατηγορία:Δήμαρχοι
Βασιλική Οικογένεια της Νορβηγίας
Μέλη
Αποβιώσαντα μέλη της βασιλικής οικογένειας είναι:
Οικογενειακό δέντρο μελών
εναλλ.=|μικρογραφία|Η βασιλική οικογένεια με τον βασιλιά Χάακον Ζ΄. Μαζί του είναι η πριγκίπισσα διαδόχου [[Μάρθα της Σουηδίας|Mάρθα, ο διάδοχος Όλαφ (Ε΄) και τα παιδιά τους: η πριγκίπισσα Άστριντ, η πριγκίπισσα Ράγκνχιλντ και ο πρίγκιπας Χάραλντ (Ε΄) στο μπαλκόνι του Βασιλικού Ανακτόρου το 1946.]] εναλλ.=|μικρογραφία|Μέλη του Βασιλικού Οίκου στους εορτασμούς της [[Ημέρα Νορβηγικού Συντάγματος|Ημέρας του Συντάγματος το 2007 με την πριγκίπισσα Ίνγκριντ-Αλεξάνδρα, τους γονείς της διάδοχο του θρόνου Χάακον με τη σύζυγό του πριγκίπισσα Mέτε-Μάριτ, και τους γονείς του Χάακον βασίλισσα Σόνια και βασιλιά Χάραλντ Ε΄.]]
Βασιλικό οικόσημο
Το οικόσημο της Νορβηγίας είναι ένα από τα παλαιότερα στην Ευρώπη και χρησιμεύει τόσο ως οικόσημο του έθνους, όσο και ως οικόσημο του Βασιλικού Οίκου. Αυτό είναι σύμφωνο με την προέλευσή του ως οικόσημο των βασιλέων της Νορβηγίας κατά τον Μεσαίωνα.
Ο Χάκον Δ΄ ο Παλαιός (1217–1263) χρησιμοποίησε θυρεό με λέοντα. Η παλαιότερη σωζόμενη αναφορά στα χρώματα του θυρεού είναι η Σάγκα του Βασιλιά, που γράφτηκε το 1220.
Το 1280 ο βασιλιάς Έρικ Β΄ Μάγκνουσον πρόσθεσε το στέμμα και τον αργυρό πέλεκυ στο λιοντάρι. Ο πέλεκυς είναι το μαρτυρικό τσεκούρι του αγίου Όλαφ Β΄, το όπλο που χρησιμοποιήθηκε για να τον σκοτώσει στη μάχη του Στίκλεσταντ το 1030.
Η συγκεκριμένη απόδοση του νορβηγικού θυρεού έχει αλλάξει με το πέρασμα των χρόνων, ακολουθώντας την αλλαγή της εραλδικής μόδας. Στα τέλη του Μεσαίωνα, η λαβή του πέλεκυ σταδιακά μεγάλωσε και άρχισε να μοιάζει με αλαβάρδα (halberd). Η λαβή ήταν συνήθως κυρτή, για να ταιριάζει στο σχήμα της ασπίδας που προτιμούσαν εκείνη την εποχή, αλλά και να ταιριάζει με το σχήμα των νομισμάτων. Το halberd απορρίφθηκε επίσημα και ο κοντός πέλεκυς επαναφέρθηκε με βασιλικό διάταγμα το 1844, όταν καθιερώθηκε για πρώτη φορά μια εξουσιοδοτημένη απόδοση. Το 1905 το επίσημο σχέδιο για τον βασιλικό και κυβερνητικό θυρεό άλλαξε και πάλι, αυτή τη φορά επιστρέφοντας στο μεσαιωνικό μοτίβο, με μία τριγωνική ασπίδα και ένα πιο όρθιο λιοντάρι.
Το οικόσημο του βασιλικού οίκου καθώς και το Βασιλικό Λάβαρο χρησιμοποιεί το σχέδιο του λέοντα από το 1905. Η παλαιότερη σωζόμενη απεικόνιση του Βασιλικού Λαβάρου βρίσκεται στη σφραγίδα της Δούκισσας Ίνγκεμποργκ (Ingebjørg) από το 1318. Η απόδοση που χρησιμοποιείται ως επίσημο εθνόσημο της Νορβηγίας είναι ελαφρώς διαφορετική και εγκρίθηκε για τελευταία φορά από τον βασιλιά στις 20 Μαΐου 1992.
Όταν χρησιμοποιείται ως το βασιλικό οικόσημο, η ασπίδα διαθέτει τα διακριτικά του Βασιλικού Νορβηγικού Τάγματος του Αγίου Όλαφ γύρω της και πλαισιώνεται από έναν βασιλικό μανδύα ερμίνας, που υπερκαλύπτεται από το στέμμα της Νορβηγίας.
Το βασιλικό εθνόσημο δεν χρησιμοποιείται συχνά. Αντίθετα, το μονόγραμμα του βασιλιά χρησιμοποιείται εκτενώς, για παράδειγμα σε στρατιωτικά διακριτικά και σε νομίσματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νορβηγοί ευγενείς Κατηγορία:Μοναρχίες της Ευρώπης
Καλλιθέα Μαγνησίας
Η Καλλιθέα είναι πολύ μικρό χωριό της Θεσσαλίας στο Πήλιο και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Καλλιθέα βρίσκεται στους νότιους πρόποδες του Πηλίου σε υψόμετρο 326 μέτρα ενώ απέχει περίπου 44 χλμ. ΝΑ. από τον Βόλο και περίπου 4 χμ. ΒΔ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου). Η παλιά της ονομασία, από την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν Μπιρ και θεωρείτο συνοικισμός της Αργαλαστής. Ως οικισμός με την ονομασία Καλλιθέα αναφέρεται ξανά επίσημα το 1951 να απογράφεται στην κοινότητα Αργαλαστής. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει την κοινότητα Αργαλαστής που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αργαλαστής του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 6 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Στυλιανός Κρητικός
Ο Στυλιανός Κρητικός (1891 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Σταμάτη Κρητικού και ήταν δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Λέσβου στις εκλογές του 1923 και επανεξελέγη στις εκλογές του 1926. Στις γερουσιαστικές εκλογές του 1929 εξελέγη γερουσιαστής για εννιαετή θητεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λέσβου Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Μπερτράντ Αντριέ
Ο Μπερτράντ Αντριέ (γαλλικά: Bertrand Andrieu, 24 Νοεμβρίου 1761 - 6 Δεκεμβρίου 1822) ήταν Γάλλος χαράκτης μεταλλίων με καταγωγή από το Μπορντώ. Θεωρούνταν ως μια από τις κύριες μορφές της αναγέννησης των καλών τεχνών στη Γαλλία, οι οποίες είχαν παρακμάσει μετά την εποχή του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Κατά τα τελευταία 20 έτη της ζωής του ανέλαβε πολλά σημαντικά καλλιτεχνικά έργα μετά από ανάθεση της γαλλικής κυβέρνησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι χαράκτες
Άγδος
Άγδος ονομαζόταν στην αρχαιότητα ένα πολύ βραχώδες βουνό της Φρυγίας στη Μικρά Ασία, που βρισκόταν κοντά στην πόλη Πεσσινούντα. Σύμφωνα με την παράδοση, που διασώζει ο Παυσανίας, στο βουνό αυτό βρισκόταν ο τάφος του Άττι. Ενάμιση αιώνα μετά τον Παυσανία, ο Χριστιανός απολογητής Αρνόβιος στο έργο του Κατά Εθνικών γράφει ότι επάνω στον Άγδο γεννήθηκε η ερμαφρόδιτη θεότητα `Αγδιστις, η οποία ταυτιζόταν με την Κυβέλη (ονομασία που πιθανώς σήμαινε «Μητέρα των Βουνών»). Επιπλέον επάνω στον Άγδο, όπως αναφέρουν οι φρυγικές παραδόσεις, διασώθηκαν ύστερα από τον Κατακλυσμό ο Δευκαλίωνας και η Πύρρα (και όχι πάνω σε βουνό της Ελλάδας ή στην Αίτνα, όπως γράφουν οι περισσότεροι αρχαίοι συγγραφείς).
Πηγή
Κατηγορία:Φρυγία
Επετειακή Ομάδα των 35 χρόνων του NBA
Η Επετειακή Ομάδα των 35 χρόνων του ΝΒΑ, επιλέχθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1980, για να τιμήσει την 35η επέτειο από την ίδρυση της Εθνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (NBA). Ήταν η δεύτερη επετειακή ομάδα στο πρωτάθλημα. Έντεκα καλαθοσφαιριστές επιλέχθηκαν καθώς και ο προπονητής, σε μία διαδικασία που έμοιαζε περισσότερο με συγκρότηση ομάδας για All Star Game.
Παραπομπές
Κατηγορία:NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Ανγκρέν (πόλη)
Το Ανγκρέν (Ангрен στη ρωσική, την ουζμπεκική και την τατζικική γλώσσα), γραφόμενο παλαιότερα στην ελληνική και ως Αγγρέν, είναι πόλη στο ανατολικό Ουζμπεκιστάν με 126.962 κατοίκους κατά την απογραφή του 2005. Βρίσκεται στις όχθες του ομώνυμου ποταμού, 110 χιλιόμετρα ανατολικά της Τασκένδης. Η πόλη δημιουργήθηκε τη σοβιετική εποχή, το 1946, από τους οικισμούς Τζιγκαρίστον, Τζαρτέπα, Τεσικτός και Κοϋξόνα, που είχαν ιδρυθεί στην πλούσια σε λιθάνθρακες λεκάνη του ποταμού Ανγκρέν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κατά τη σοβιετική εποχή υπήρχαν αρκετά και μεγάλα ανθρακωρυχεία και εργοστάσια στο Ανγκρέν. Μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, τα περισσότερα εργοστάσια εγκαταλείφθηκαν. Από ένα εκ των κυριότερων κέντρων βιομηχανίας βασιζόμενης στους γαιάνθρακες σε όλη την Κεντρική Ασία, το Άνγκρεν έφθασε να δίνει την εντύπωση μιας μάλλον παρακμάζουσας πόλεως. Ωστόσο έχει διατηρήσει κάποια από τη βιομηχανική σημασία του. Λειτουργούν ακόμα μερικά ανθρακωρυχεία και βιομηχανία υλικών κατασκευών, ένα εργοστάσιο κατεργασίας ελαστικού και εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής.
Ιστορία
Η σημερινή ονομασία του Ανγκρέν είναι εκρωσισμός της περσικής λέξεως ohangaron, που σημαίνει «σιδεράδες». Το 1936 έγιναν οι πρώτες γεωλογικές μελέτες στην κοιλάδα του Ανγκρέν και το 1940 άρχισε να εκσκάπτεται το πρώτο ανθρακωρυχείο στην περιοχή, που λειτούργησε το 1942. Το 1941 η τοποθεσία της πόλεως συνδέθηκε σιδηροδρομικώς με την Τασκένδη.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου αναπτύχθηκαν στην περιοχή οι οικισμοί Τζιγκαρίστον, Τζαρτέπα, Τεσικτός και Κοϋξόνα. Στις 13 Ιουνίου 1946 το Ανώτατο Σοβιέτ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Ουζμπεκιστάν εξέδωσε ένα διάταγμα για τη δημιουργία της πόλεως Ανγκρέν από τη συγχώνευση αυτών των τεσσάρων οικισμών. Στο βιβλίο του Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ, ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν αναφέρει το Ανγκρέν ως μία από τις σοβιετικές πόλεις που αναπτύχθηκαν δίπλα σε κάποιο στρατόπεδο εργασίας «γκουλάγκ».
Αργότερα αποδείχθηκε ότι το μεγαλύτερο μέρος της πόλεως είχε κτισθεί πάνω σε φλέβες γαιάνθρακα. Για τον λόγο αυτόν, το 1956 το Ανγκρέν μεταφέρθηκε σε μια άλλη τοποθεσία, 7 έως 8 χιλιόμετρα στα νοτιοδυτικά της αρχικής.
Απόστολος Κουτσαγγέλης
Ο Απόστολος Κουτσαγγέλης (1871 - ;) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Ανγκρέν (πόλη)
Ιστορία
Το Ανγκρέν ήταν σημαντική βιομηχανική πόλη της ΕΣΣΔ. Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ, οι περισσότεροι Ρώσοι και Τάταροι που ζούσαν στην πόλη μετανάστευσαν. Παρέμειναν πολλοί έμπειροι εργάτες μεταξύ των κατοίκων που παρέμειναν, ωστόσο μέσα στη δεκαετία του 1990 σχεδόν όλα τα εργοστάσια έκλεισαν ως αποτέλεσμα της ελλείψεως επαγγελματιών, της διακοπής των σοβιετικών οδών εμπορίου, της γηράνσεως των μηχανών τους και κακής διαχειρίσεως. Σήμερα το Ανγκρέν αναφέρεται ακόμα και ως «πόλη φάντασμα», παρά το ότι έχει διατηρήσει τον πληθυσμό της.
Απόστολος Κουτσαγγέλης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κατηχώρι Πηλίου και σπούδασε ιατρική στην Αθήνα και το Παρίσι ειδικευόμενος στην μαιευτική. Υπήρξε πρόεδρος δημοτικού συμβουλίου του δήμου Παγασών. Το 1929 εξελέγη γερουσιαστής Λαρίσης για εννιαετή θητεία στη θέση του αποβιώσαντος Νικολάου Γάτσου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές
Ανγκρέν (πόλη)
Γεωγραφία
Το Ανγκρέν βρίσκεται στο ανατολικό μέρος της περιοχής της Τασκένδης, στις όχθες του ποταμού Ανγκρέν, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 41°01΄ Βόρειο πλάτος και 70°09΄ Ανατολικό μήκος. Στα βορειοδυτικά της πόλεως υψώνεται η Οροσειρά Τσατκάλ, ενώ στα νότια και τα νοτιοδυτικά τα όρη Κουραμά. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 961 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ τα γύρω βουνά φθάνουν σε υψόμετρο τα 2.500 έως 3.500 μέτρα.
Κλίμα
Το κλίμα είναι δροσερό και «ευχάριστα ανεμώδες». Κατατάσσεται στα υγρά ηπειρωτικά κλίματα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν Dsa), αλλά με ξηρά και θερμά καλοκαίρια. Η μέση θερμοκρασία τον Ιούλιο είναι 27 °C, ενώ τον Ιανουάριο -2 °C.
Οικονομία
Το Ανγκρέν έχει διατηρήσει κάποια από τη βιομηχανική σημασία του, με βάση την εξορυκτική βιομηχανία άνθρακα: Τα αποθέματα γαιανθράκων της περιοχής του Ανγκρέν αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 25% των αποθεμάτων όλης της Κεντρικής Ασίας. Τα δύο τρίτα της παραγωγής γαιάνθρακα του Ανγκρέν εξορύσσονται με χρήση της μεθόδου της επιφανειακής εξορύξεως. Η πόλη διαθέτει επίσης βιομηχανία κατασκευαστικών υλικών, ένα εργοστάσιο κατεργασίας ελαστικού και εργοστάσιο ηλεκτροπαραγωγής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανγκρεν
Ντολάρ-ντεζ-Ορμώ
Το Ντολάρ-ντεζ-Ορμώ (γαλλ. Dollard-des-Ormeaux) είναι ένα κυρίως αγγλόφωνο προάστιο στο νησί του Μόντρεαλ, στο νοτιοδυτικό Κεμπέκ του Καναδά. Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Γάλλο μάρτυρα Αντάμ Ντολάρ ντεζ Ορμώ.
Η κωμόπολη συγχωνεύθηκε με την πόλη του Μόντρεαλ το 2002 και έγινε μέρος του δημοτικού διαμερίσματος Ντολάρ-ντεζ-Ορμώ – Ρόξμπορο. Όταν δόθηκε η δυνατότητα στους κατοίκους, αυτοί επέλεξαν να εγκαταλείψουν την πόλη του Μόντρεαλ και η κωμόπολη επανήλθε ως ξεχωριστή οντότητα το 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μόντρεαλ Κατηγορία:Κεμπέκ
Άνγκρι (πόλη)
Το Άνγκρι (Angri) είναι πόλη και δήμος (comune) στην Καμπανία της νότιας Ιταλίας. Η ονομασία του αποδιδόταν παλαιότερα στην ελληνική και ως Άγγρι. Απέχει περί τα 24 χιλιόμετρα βορειοδυτικά από την πόλη Σαλέρνο, στην επαρχία του οποίου υπάγεται. Το Άνγκρι είχε πληθυσμό 34.126 κατοίκους στα τέλη του 2017.
Ιστορία
Ο Ρωμαίος (Βυζαντινός) στρατηγός Ναρσής νίκησε τον Τεΐα, τον τελευταίο βασιλιά των Οστρογότθων, στην αρχαία ρωμαϊκή πόλη και βουνό Λακτάριους, στα βόρεια και πολύ κοντά στη σημερινή πόλη Άνγκρι, το 553 μ.Χ..
Το Άνγκρι ήταν η γενέθλια πόλη του Γκαμπριέλε Καπόνε και της Τερεζίνα Ραϊόλα, οι οποίοι μετανάστευσαν στις ΗΠΑ και έγιναν οι γονείς του διασημότερου ίσως γκάνγκστερ, του Αλ Καπόνε. Το Άνγκρι ήταν η ιδιαίτερη πατρίδα και του διαδόχου του Καπόνε στην αρχηγία της Μαφίας του Σικάγου, Φρανκ Νίττι, αλλά και του Ρωμαιοκαθολικού ιερέα Αλφόνσο Μαρία Φούσκο, που το 2016 ανακηρύχθηκε άγιος από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και η μνήμη του εορτάζεται στις 6 Φεβρουαρίου.
Γεωγραφία
Το Άνγκρι βρίσκεται κοντά στην περιοχή του Βεζούβιου, απέχοντας μόλις 6 χιλιόμετρα ανατολικά από την Πομπηία. Μαζί με το Σκαφάτι, αποτελούν τους βορειοδυτικότερους ακραίους δήμους της Επαρχίας του Σαλέρνο. Η έκταση του δήμου του Άνγκρι απλώνεται στους πρόποδες των βουνών του Λαττάρι (το αρχαίο Λακτάριους που προαναφέρθηκε), στην καρδιά της κοιλάδας του ποταμού Σάρνο, οι προσχώσεις του οποίου καθιστούν το έδαφος το πλέον γόνιμο σε ολόκληρη τη νότια Ιταλία. Η πόλη είναι κτισμένη σε υψόμετρο 25 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικές συντεταγμένες 40°44΄ Βόρειο πλάτος και 14°34΄ Ανατολικό μήκος.
Αξιοθέατα
Σημαντικά αξιοθέατα στην πόλη είναι το Κάστρο και το ανάκτορο του Ντόρια, καθώς και το δημοτικό πάρκο, που αντιστοιχεί στους παλιούς κήπους του ανακτόρου αυτού.
Μεταφορές
Το Άνγκρι επικοινωνεί με τον Αυτοκινητόδρομο A3, ενώ συνδέεται σιδηροδρομικώς με τη Νάπολη και το Σαλέρνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Καμπανίας
Εύδης της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα
Ο Εύδης, πορτογαλ. Eudes (γενν. 8 Ιουνίου 1939 - 13 august 2020 ) από τον Οίκο της Ορλεάνης-Μπραγκάνσα είναι γιος του Πέτρου-Ερρίκου τιτουλάριου αυτοκράτορα της Βραζιλίας.
Βιογραφία
Είναι ο δευτερότοκος γιος του Πέτρου-Ερρίκου τιτουλάριου αυτοκράτορα της Βραζιλίας και της Μαρίας-Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ, κόρης του Φραγκίσκου πρίγκιπα της Βαυαρίας.
Το 1966 αποκήρυξε το δικαίωμα διαδοχής στο θρόνο της Βραζιλίας, έτσι τιτουλάριος διάδοχος έγινε ο τριτότοκος αδελφός του Μπέρτραντ.