cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επιστήμη υπολογιστών
Οντολογία και γλώσσες προγραμματισμού
Η αφαίρεση και η διατύπωση εναλλακτικών επιπέδων αφαίρεσης για την περιγραφή μιας έννοιας, συνιστά μία από τις πιο κεντρικές αντιλήψεις της επιστήμης υπολογιστών. Τα πολλαπλά επίπεδα αφαίρεσης έχουν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στα δίκτυα υπολογιστών, στην αρχιτεκτονική υπολογιστών, στη θεωρία γλωσσών προγραμματισμού και στη μηχανική λογισμικού. Στον προγραμματισμό, μηχανισμοί αφαίρεσης συνιστούν τη βάση εννοιών όπως ο πολυμορφισμός, τα σχεδιαστικά πρότυπα, ή οι κλάσεις και η κληρονομικότητα της αντικειμενοστρεφούς σχεδίασης. Όμως ποια είναι η σχέση της αφαίρεσης στην επιστήμη υπολογιστών με την αφαίρεση στα μαθηματικά;
Μία ενδεχόμενη απάντηση είναι ότι η αφαίρεση στα μαθηματικά αφορά την αγνόηση πληροφορίας η οποία κρίνεται άσχετη με το ζητούμενο (π.χ. το χρώμα όμοιων τριγώνων), ενώ η αφαίρεση στην επιστήμη υπολογιστών αφορά την απόκρυψη πληροφορίας η οποία αντιμετωπίζεται ρητά σε άλλα επίπεδα αφαίρεσης (π.χ. στο επίπεδο συγγραφής πηγαίου κώδικα σε γλώσσα Java ο προγραμματιστής δεν γνωρίζει και δεν ασχολείται με τις ακριβείς θέσεις μνήμης των μεταβλητών, αλλά στο επίπεδο της υποκείμενης Εικονικής Μηχανής Java τέτοιες λεπτομέρειες πρέπει να υφίστανται προσεκτική διαχείριση).
Οι περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού εμπεριέχουν την έννοια του τύπου δεδομένων, ο οποίος ανάγεται στη θεωρία τύπων του Μπέρτραντ Ράσελ. Η θεωρία τύπων είναι μία κατηγορία τυπικών συστημάτων τα οποία μπορούν να λειτουργήσουν ως θεμέλια όλων των μαθηματικών, αντί για τη θεωρία συνόλων, ωστόσο οι σύγχρονες γλώσσες προγραμματισμού έχουν πολύ πιο πλούσια συστήματα τύπων συγκριτικά με τη θεωρία του Ράσελ. Τα συστήματα αυτά επιτρέπουν στους μεταγλωττιστές τους να επεκτείνουν τις τυπικές γραμματικές τους με λειτουργίες ελέγχου τύπων, ώστε να διασφαλίζεται περισσότερο η ορθότητα του πηγαίου κώδικα διά της συντακτικής ανάλυσης. Ένα προκύπτον ερώτημα είναι το κατά πόσον το σύστημα τύπων μίας γλώσσας καθορίζει πλήρως την οντολογική της διάσταση, δηλαδή το ποιες κατηγορίες διακριτών οντοτήτων είναι εφικτό να περιγραφούν σε αυτήν (π.χ. αριθμοί, πίνακες κλπ.). Μία ενδεχόμενη λύση είναι η καταφυγή σε θεωρίες περί της φυσικής γλώσσας, σύμφωνα με τις οποίες η οντολογία της τελευταίας ορίζεται από τη σημασιολογία της. Όμως μία σημασιολογική ανάλυση της οντολογίας, αν και θα λάβανε υπόψη της αναγκαστικά το σύστημα τύπων, μπορεί εύκολα να το υπερβεί και να περιγράψει πρόσθετες δομές όχι άμεσα αντιστοιχιζόμενες σε τύπους δεδομένων. Έτσι, εναλλακτικές σημασιολογίες για την ίδια γλώσσα δίνουν ως αποτέλεσμα διαφορετικές οντολογίες, παρόλο που το σύστημα τύπων είναι κοινό, αναλόγως με το επίπεδο αφαίρεσης στο οποίο τοποθετείται η κάθε σημασιολογία.
Οι προβληματισμοί περί της οντολογίας των προγραμμάτων, από μια εναλλακτική σκοπιά, οδηγούν αναπόφευκτα και στη διερεύνηση της σχέσης των εν λόγω οντολογιών με τα αντικείμενα της εξωτερικής πραγματικότητας. Έτσι ενισχύουν θέσεις οι οποίες έχουν κατά καιρούς υποστηριχθεί περί της επιστήμης υπολογιστών όχι μόνον ως θετικής ή εφαρμοσμένης, αλλά και ως φυσικής επιστήμης, υπό την έννοια ότι μελετά μεθόδους αυτόματης επεξεργασίας πληροφοριών που αναπαριστούν τυπικές περιγραφές διεργασιών της φυσικής πραγματικότητας, από μηχανικά μέχρι ευφυή συστήματα. Τέτοιες αντιλήψεις διευρύνουν την επιστήμη υπολογιστών πέρα από το στενό πλαίσιο της εξέτασης, σχεδίασης ή ανάπτυξης υπολογιστικών μηχανών και όσων φαινομένων τις αφορούν, δίνοντας πρωτεύοντα ρόλο στην υπολογιστική επιστήμη.
Επιλυσιμότητα
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Maquina.png|μικρογραφία|250x250εσ|Καλλιτεχνική αναπαράσταση μίας Μηχανής Τιούρινγκ. Το ζήτημα της επιλυσιμότητας, της διευκρίνησης του ποια υπολογιστικά προβλήματα μπορούν να επιλυθούν μηχανικά από κάποιον αλγόριθμο και ποια όχι, συνιστά την αφετηρία και τον πυρήνα της επιστήμης υπολογιστών. Με αφορμή το πρόγραμμα του Χίλμπερτ το οποίο είχε διατυπωθεί στις αρχές του 20ού αιώνα με στόχο την αυστηρή θεμελίωση όλων των μαθηματικών σε ένα σύνολο καλώς ορισμένων αξιωμάτων, καθώς και τα κατοπινά θεωρήματα μη πληρότητας του Γκέντελ τα οποία είχαν προκύψει από αυτό μες στη δεκαετία του 1930 υποδεικνύοντας την εγγενή αδυναμία εκπλήρωσης του οράματος του Χίλμπερτ, οι μαθηματικές εργασίες των Τιούρινγκ και Τσερτς είχαν στρέψει πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το ενδιαφέρον στην αυστηρή τυποποίηση της άτυπης έννοιας του αλγορίθμου και στη διερεύνηση των ιδιοτήτων της, θέτοντας έτσι τις βάσεις της θεωρητικής επιστήμης υπολογιστών.
Σύμφωνα με τη θέση Τσερς-Τιούρινγκ - διατυπωμένη σταδιακά, σε ολοένα και πιο επεξεργασμένες εκδοχές, από το 1936 ως το 1952 - η Μηχανή Τιούρινγκ που τερματίζει για όλες τις εισόδους της συνιστά την αυστηρή τυποποίηση της διαισθητικής έννοιας του αλγορίθμου. Κανένας υπολογισμός δεν μπορεί να κωδικοποιηθεί αλγοριθμικά (ώστε π.χ. να εκτελεστεί από έναν μηχανικό ή ηλεκτρονικό υπολογιστή) αν δεν μπορεί θεωρητικά να σχεδιαστεί Μηχανή Τιούρινγκ (οσοδήποτε πολύπλοκη) η οποία να τον φέρει εις πέρας. Αυτό το γεγονός προϋποθέτει ότι υπάρχουν μη επιλύσιμα (μη αλγοριθμίσιμα) προβλήματα, δίνοντας έτσι οριστικά (αρνητική) απάντηση σε ένα από τα βασικά ερωτήματα του προγράμματος του Χίλμπερτ. Όμως η θέση Τσερτς-Τιούρινγκ είναι μία εικασία με διαισθητικό χαρακτήρα και ένας ορισμός, όχι θεώρημα το οποίο αποδεικνύεται τυπικά. Ωστόσο είναι ευρύτατα αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα.
Στη φιλοσοφία της επιστήμης υπολογιστών έχουν υπάρξει διενέξεις σχετικά με το τι πραγματικά εννοείται από τη θέση Τσερτς-Τιούρινγκ. Η μία εκδοχή ερμηνεύει τη θέση ως την ιδέα πως οι Μηχανές Τιούρινγκ μπορούν να εκτελέσουν οτιδήποτε μπορεί να διατυπωθεί μηχανικά, ως μία αλγοριθμική αλληλουχία καλώς ορισμένων, πεπερασμένων βημάτων, ενώ η δεύτερη εκδοχή υποστηρίζει πως οποιοσδήποτε υπολογισμός εκτελέσιμος από μία υλική, φυσική μηχανή, μπορεί και να υπολογιστεί θεωρητικά από μία κατάλληλα σχεδιασμένη Μηχανή Τιούρινγκ. Η διαφορά των δύο εκδοχών συνίσταται στο ότι η πρώτη ρητά τυποποιεί την έννοια του αλγορίθμου μέσω του αφηρημένου μαθηματικού κατασκευάσματος το οποίο καλείται Μηχανή Τιούρινγκ, ενώ η δεύτερη αφορά περισσότερο τους πραγματικούς, φυσικούς υπολογιστές ως μηχανές και τους θεμελιώδεις νόμους της λειτουργίας τους. Ένα ζήτημα επομένως αφορά το κατά πόσον οι Τσερς και Τιούρινγκ διέκριναν μεταξύ τους τις δύο εκδοχές (έχει υποστηριχθεί πως δεν προέβαιναν σε τέτοια διάκριση). Ένα πιο σημαντικό, ίσως, ζήτημα είναι το κατά πόσον οι δύο αυτές ερμηνείες είναι ισοδύναμες.
Η επικρατούσα υπόθεση στην επιστήμη υπολογιστών είναι πως πράγματι ισχύει αυτή η ισοδυναμία, επομένως κάθε φυσικός υπολογισμός εκτελούμενος από μία μηχανή περιορίζεται πάντα από τις θεωρητικές υπολογιστικές δυνατότητες των Μηχανών Τιούρινγκ. Πράγματι, κάθε πρόγραμμα γραμμένο σε μία από τις υπάρχουσες γλώσσες προγραμματισμού είναι επιλύσιμο κατά Τιούρινγκ, αλλά και, αντιστρόφως, κάθε υπάρχουσα γλώσσα προγραμματισμού γενικού σκοπού είναι πλήρης κατά Τιούρινγκ, εμπεριέχει δηλαδή όλες τις απαραίτητες δομές για να προσομοιώσει τη λειτουργία μίας Καθολικής Μηχανής Τιούρινγκ. Ωστόσο, με την εμφάνιση του κβαντικού υπολογισμού και με τη θεωρητική μελέτη υπολογισμών άπειρης ακρίβειας, ή μηχανών με δυνατότητα εκτέλεσης άπειρων πράξεων σε πεπερασμένο χρόνο (προϋποθέσεις πρακτικά αδύνατες προς το παρόν), έχει καταδειχθεί η δυνατότητα λειτουργίας υλικών μηχανών με υπολογιστική ισχύ μεγαλύτερη των Μηχανών Τιούρινγκ. Παρ' όλ' αυτά, ορισμένοι υποστηρίζουν ότι τέτοιες προϋποθέσεις είναι όχι μόνο πρακτικά αδύνατες, αλλά και ότι στερούνται εννοιολογικού νοήματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφαρμοσμένες επιστήμες Κατηγορία:Ηλεκτρονική μηχανική
221 Ηώς
Η Ηώς (Eos) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,67. Ανακαλύφθηκε το 1882 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και έλαβε το όνομά της από τη θεά της αυγής στην ελληνική μυθολογία. Η Ηώς έδωσε το όνομά της στην «Οικογένεια της Ηούς», μία μεγάλη οικογένεια αστεροειδών με παρόμοιες τροχιές, της οποίας αποτελεί ένα από τα ογκωδέστερα μέλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ηως
Έλβερσελε
Το Έλβερσελε (ολλανδικά: Elversele), είναι κωμόπολη του δήμου του Τέμσε, στη Βελγική επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 4,99 χμ² και πληθυσμό 2.219 κατοίκους (2017).
Μετά την συνένωση των δήμων το 1977 το Έλβερσελε ενσωματώθηκε στον δήμο του Τέμσε.
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Λυκία Οδός
μικρογραφία|280px|Χάρτης της Λυκίας Οδού Η Λυκία Οδός είναι μονοπάτι μεγάλου μήκους στην Τουρκία κατά μήκος μέρους της ακτής της αρχαίας Λυκίας. Έχει μήκος περίπου 540 χιλιόμετρα και εκτείνεται από το Ολουντενίζ (Ölüdeniz), κοντά στη Μάκρη, στο Γκεγίκμπαϊρί (Geyikbayırı), περίπου 20 χιλιόμετρα από την Αττάλεια. Έχει σήμανση με κόκκινες και λευκές λωρίδες, κατά σύμβαση Grande Randonnee. μικρογραφία|δεξιά|280px|Η Λυκία Οδός περνάει από την Κοιλάδα των Πεταλουδών μικρογραφία|δεξιά|280px|Οι παράλληλες κόκκινες και λευκές γραμμές δείχνουν το δρόμο στους περιπατητές. Κατά μήκος της Λυκίας Οδού υπάρχουν πολλά τέτοια σημάδια σε βράχους και δέντρα.
Από το 2010 διοργανώνεται στην ιστορική οδό ένας διεθνής πολυήμερος ορεινός υπερμαραθώνιος, που ονομάζεται Υπερμαραθώνιος Λυκίας Οδού. Η εκδήλωση τρέχει προς τα ανατολικά, σε μια διαδρομή περίπου 220-240 χιλιομέτρων από το Ολούντενίζ στην Αττάλεια μέσα σε έξι μέρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λυκία Κατηγορία:Αθλητισμός στην Τουρκία
Πάνος Ρήγας
Ο Πάνος Ρήγας είναι Έλληνας εκπαιδευτικός και πολιτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1961 στην Αθήνα και έχει εργαστεί ως εκπαιδευτικός.
Ήταν μέλος της ΚΝΕ και του ΚΚΕ. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στον Συνασπισμό και μετά στον ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ από τον Ιούλιο του 2013. Από τον Οκτώβριο του 2015 έως τον Αύγουστο του 2018 ήταν γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Βελιμάχι Αχαΐας
Το Βελιμάχι (ή και Βελημάχι) είναι μικρό χωριό της Αχαΐας, στην περιοχή της Τριταίας, και υπάγεται στο νεοπαγή Δήμο Ερυμάνθου. Βρίσκεται χτισμένο στους πρόποδες του Ερύμανθου σε υψόμετρο περίπου 590 μέτρων. Κατά την απογραφή του 2011 το χωριό βρέθηκε να έχει πληθυσμό 69 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Γειτονιές του χωριού είναι οι: Κορύτα, Λελούδη, Κάτω Ρούγα, Τσιγγαναίικα, Τσιρμαίικα. Οικογενειακά επίθετα που απαντώνται στο χωριό είναι π.χ. Αναστασόπουλος, Ανδρικόπουλος, Διαμαντόπουλος, Κακαφώνης, Καραγιάννης, Καρακάσης, Καρνάρης, Κωνσταντινόπουλος, Ντάβλας, Παπασπυρόπουλος, Τσαουρδάς, Φωτόπουλος κ.λπ. Γνωστό τοπωνύμιο του χωριού είναι η περιοχή Ντασκά, στην οποία κατασκευάστηκε το 2014 το ομώνυμο φράγμα-λιμνοδεξαμενή.
Οι μεγαλύτερες εκτάσεις του χωριού είναι δημόσιοι βοσκότοποι. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, την κτηνοτροφία και τη δασοκομία.
Στην πρώην κοινότητα ανήκει και η Μονή των Αγίων Πάντων. Το χωριό έχει άλλους πέντε ναούς : τον κοιμητηριακό Άγιο Γεώργιο, τον Άγιο Ανδρέα, τον Άγιο Αθανάσιο, τον Άγιο Νικόλαο και το Γενέθλιον της Θεοτόκου (Παναγίτσα).
Ιστορικά στοιχεία
Σχετικά με το όνομα του χωριού υπάρχει μια ερμηνεία ότι ίσως να έχει αλβανική προέλευση και να σημαίνει εύφορη κορυφή.
Το 1713 προεστός του χωριού ήταν ο Ιω. Τσαλαμιδάς. Ο οικισμός απείχε δύο ώρες και ένα τέταρτο δρόμο στα 1885 από την Προστοβίτσα, την τότε έδρα του Δήμου Τριταίας. Στα 1903 ο Χρήστος Κορύλλος αναφέρει ότι ότι το χωριό απείχε τρεις ώρες δρόμο από την Προστοβίτσα και ότι είχε σχολείο (γραμματείο).
Κατά την περίοδο της δημογραφικής του ακμής αναφέρεται ότι κάτοικοι του χωριού έφυγαν και δημιούργησαν το χωριό Βελιμάχι στη Γορτυνία Αρκαδίας.
Διοικητική εξέλιξη
Την 20/04/1835 προσαρτάται στον τότε Δήμο Ερυμανθίας. Με το ΦΕΚ 5Α της 08/03/1841 αποσπάται από το Δήμο Ερυμανθίας και προσαρτάται στον τότε Δήμο Τριταίας. Με το ΦΕΚ 256Α της 28/08/1912 αποσπάται από το Δήμο Τριταίας και ορίζεται έδρα της κοινότητας Βελιμαχίου. Με το ΦΕΚ 244Α της 04/12/1997, σύμφωνα με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καποδίστριας", προσαρτάται στο Δήμο Τριταίας μέχρι το 2010 που εντάχθηκε στο Δήμο Ερυμάνθου (ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010) βάσει της Διοικητικής Μεταρρύθμισης "Καλλικράτης".
Δημογραφική εξέλιξη
Το 1689 στη βενετική απογραφή Corner ονομάζεται Velimislu και εμφανίζεται να έχει 49 κατοίκους. Αναφέρεται επίσης το 1699 στον κατάλογον χωρίων Πατρών. Στα 1700 αναφέρεται στη βενετική απογραφή Grimani ως Velimagli και έχει πληθυσμό 17 οικογένειες (68 κάτοικοι).
Συγκεντρωτικά, η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Τριταίας Κατηγορία:Δήμος Ερυμάνθου
2972 Νίιλο
Ο Νίιλο (Niilo) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική (δηλαδή την προς τον `Ηλιο) περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,9. Ανακαλύφθηκε το 1939 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου και του έδωσε το όνομα του δισέγγονού του, Νίιλο `Ανσελμι Βάισαλα. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο αστεροειδής πήρε το όνομά του προς τιμή του Φινλανδού συγγραφέα Νίιλο Λάουταμους (Niilo Lauttamus).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Νίιλο είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Νιιλο
Μογκάμπο
Το Μογκάμπο (αγγλικά Mogambo) είναι ταινία του 1953, σκηνοθεσίας Τζον Φορντ, με πρωταγωνιστές τους Κλαρκ Γκέιμπλ, Άβα Γκάρντνερ και Γκρέις Κέλι. Η ταινία αποτελεί τη δεύτερη μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του θεατρικού έργου του Γουίλσον Κόλισον με τίτλο Red Dust. Η πρώτη εκτέλεση του θεατρικού έγινε το 1932 με τίτλο Μια γυναίκα πειρασμός επίσης με τον Κλαρκ Γκέιμπλ, όπου συμπρωταγωνιστούσε με την Τζιν Χάρλοου.
Πλοκή
Ο Βίκτορ Μάρσουελ (Κλαρκ Γκέιμπλ) ένας κυνηγός άγριων ζώων με εταιρία στην Κένυα έχει ερωτικές σχέσεις με την Ελοΐζ Κέλι (Άβα Γκάρντνερ), μια Αμερικανίδα τραγουδίστρια που έχει ξεμείνει στην Αφρική. Ο Βίκτορ δε τη σέβεται ως γυναίκα, αλλά εκείνη είναι ερωτευμένη μαζί του και παραμένει στο πλάι του. Η σχέση των δυο δοκιμάζεται μετά την άφιξη του ζεύγους Νόρντλεϊ, το οποίο καταφθάνει στην Κένυα για να κάνει μελέτες πάνω στους γορίλες. Η ανικανοποίητη από το σύζυγό της Λίντα Νόρτλεϊ (Γκρέις Κέλι) έλκεται ερωτικά από τον Βίκτορ και προκαλεί τη ζήλια της Ελοΐζ. Όταν ο σύζυγος της Λίντα αρρωσταίνει και αναγκάζεται να μεταφερθεί σε κλινική, η Λίντα παραμένει στον καταυλισμό των κυνηγών και έρχεται σε ερωτική επαφή με το Βίκτορ. Η Ελοΐζ τότε έρχεται σε σύγκρουση με την "καθωσπρέπει" κυρία Νόρτλεϊ.
Παραγωγή και διανομή ρόλων
Η ταινία που είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία στην Αμερική, στην οποία προβλήθηκε στις 9 Οκτωβρίου του 1953, υπέστη όμως λογοκρισία στις λατινόφωνες χώρες, καθώς θεωρούσαν το θέμα της μοιχείας του χαρακτήρα της Γκρέις Κέλι βδελυρό. Στην ισπανική μεταγλώττιση λοιπόν, ο κύριος και η κυρία Νόρτλεϊ εμφανίζονται ως αδέλφια. Παρ' όλα αυτά δεν αφαιρέθηκαν οι σκηνές στις οποίες το ζευγάρι μοιράζεται το ίδιο κρεβάτι.
Βραβεύσεις
Η ταινία προτάθηκε για μια χρυσή σφαίρα, εκείνη για την Β' γυναικεία ερμηνεία, την οποία τελικά κέρδισε η Γκρέις Κέλι. Έλαβε επίσης δυο υποψηφιότητες για όσκαρ, μια για την Άβα Γκάρντνερ στην κατηγορία Α' γυναικείος ρόλος, όπου έχασε από την Όντρεϊ Χέπμπορν για την ταινία του Γουίλιαμ Γουάιλερ, Διακοπές στη Ρώμη (Roman Holiday, 1953) και η Γκρέις Κέλι έχασε το όσκαρ στην κατηγορία Β' γυναικειος ρόλος από τη Ντόνα Ριντ για την ταινία του Φρεντ Τσίνεμαν Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here To Eternity, 1953).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1953 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Metro-Goldwyn-Mayer Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κένυα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουγκάντα
Τίλροντε
Το Τίλροντε (ολλανδικά: Tielrode), είναι κωμόπολη του δήμου του Τέμσε, στη Βελγική επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 7,43 χμ² και πληθυσμό 3.894 κατοίκους (2017).
Μετά την συνένωση των δήμων το 1977 το Τίλροντε ενσωματώθηκε στον δήμο του Τέμσε.
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Χλωροπρομαζίνη
thumb|250px|Η χημική δομή της χλωροπρομαζίνης Η Χλωροπρομαζίνη, διαθέσιμη με την εμπορική ονομασία Thorazine μεταξύ άλλων, είναι φαρμακευτική ουσία που χρησιμοποιείται στην θεραπεία της σχιζοφρένειας και άλλων ψυχωτικών καταστάσεων που συνοδεύονται από ψυχοκινητική διέγερση. Αντιεμετικό επί έντονων εμέτων τοξικής αιτιολογίας και δύσκολα ελεγχόμενης μετεγχειρητικής ναυτίας και εμέτου. Η κύρια της δράση είναι ο αποκλεισμός των ντοπαμινεργικών υποδοχέων (D2) του μεσομεταιχμιακού κυρίως συστήματος. Οι άλλες φαρμακολογικές δράσεις της ασκούνται με τον ανταγωνισμό των σεροτονικών, ισταμινικών, χοληνεργικών και α-αδρενεργικών υποδοχέων.
Κοινές παρενέργειες περιλαμβάνουν προβλήματα κίνησης, υπνηλία, ξηροστομία, χαμηλή αρτηριακή πίεση σε όρθια στάση και αύξηση βάρους. Σοβαρές παρενέργειες περιλαμβάνουν την όψιμη δυσκινησία, το κακόηθες νευροληπτικό σύνδρομο, μείωση του ουδού σπασμών και μείωση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων. Σε ηλικιωμένους με ψύχωση αποτέλεσμα άνοιας μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο θανάτου. Είναι ασαφές αν είναι ασφαλές για χρήση στην κύηση. Η χλωροπρομαζίνη ανήκει στα τυπικά αντιψυχωσικά φάρμακα. Ο μηχανισμός δράσης της δεν είναι πλήρως κατανοητός, αλλά θεωρείται ότι σχετίζεται με τη δράση ως ανταγωνιστής της ντοπαμίνης. Έχει επίσης αντισεροτονινεργικές και αντισταμινικές ιδιότητες.
Η χλωροπρομαζίνη αναπτύχθηκε το 1950 και ήταν το πρώτο αποτελεσματικό αντιψυχωτικό φάρμακο. Η εισαγωγή του έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις μεγαλύτερες προόδους στην ιστορία της ψυχιατρικής. Ανήκει στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Είναι διαθέσιμη ως γενόσημο φάρμακο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιψυχωσικά Κατηγορία:Αντιεμετικά Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Ηπατοτοξίνες Κατηγορία:Αμίνες Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Φαινοθειαζίνες Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Αντιισταμινικά
2973 Πάολα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Πάολα είναι B. Η Πάολα πιθανώς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 24 ώρες ή περισσότερο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παολα
222 Λουκία
Η Λουκία (Lucia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,13. Ανακαλύφθηκε το 1882 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και έλαβε το όνομά της από τη θυγατέρα του Αυστροούγγρου εξερευνητή Κόμη Ιωάννη Βίλτσεκ, προέδρου τότε της Αυστριακής Γεωγραφικής Εταιρείας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λουκίας εκτιμάται σε 55 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος), χωρίς να υπάρχει βεβαιότητα για αυτό, καθώς το άλβεδό της είναι 0,13, αρκετά υψηλό για ανθρακούχο αστεροειδή. Η Λουκία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουκια
Γιόσι Ααρών
Βιογραφία
Από νεαρή ηλικία έδειξε εξαιρετικό μουσικό ταλέντο και του άρεσε να παίζει κλασικές μελωδίες λαϊκών συνθετών. Στην ενήλικη ζωή του, σπούδασε Πληροφορική και αποφοίτησε με επιτυχία.
Το μπουζούκι είναι το μουσικό όργανο που θα τον συνοδεύσει σε όλη τη ζωή του. Ταυτόχρονα άρχισε να διδάσκει μπουζούκι και ξεκίνησε μια νέα ιστοσελίδα, την "Haolam Ha'yevani" (γίντις "Ελληνικός Κόσμος"), όπου περιέχονται πληροφορίες για την Ελλάδα, την ελληνική μουσική και τον πολιτισμό, καθώς και για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας.
Ρωτήθηκε αρκετές φορές από τους επισκέπτες της ιστοσελίδας γιατί δεν υπάρχει μέθοδος εκμάθησης μπουζουκιού στα εβραϊκά. Έτσι, άρχισε να γράφει το βιβλίο "Kessem Ha'bouzouki" ("Η μαγεία του μπουζουκιού"), που περιέχει μουσική θεωρία και λαϊκούς "δρόμους". Εκδόθηκαν περισσότερα από 1000 αντίτυπα του βιβλίου στο Ισραήλ.
Το μεγάλο πάθος του για την ελληνική μουσική και οι συνεχείς επισκέψεις στην Ελλάδα τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει την επαγγελματική του ενασχόληση και χώρο εργασίας, η οποία ήταν πολύ επιτυχής, καθώς θα έπρεπε να περνά το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου του με τη μουσική.
Τον Αύγουστο του 2012, κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Μελωδίες απ' την καρδιά".
Δημιούργησε επιτυχημένα μαθήματα για να μάθει ελληνική μουσική και πώς να παίξει το μπουζούκι στο Udemy.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί μουσικοί
Στέντορπ
Το Στέντορπ (ολλανδικά: Steendorp), είναι κωμόπολη του δήμου του Τέμσε, στη Βελγική επαρχία της Ανατολικής Φλάνδρας. Έχει έκταση 5,07 χμ² και πληθυσμό 3.462 κατοίκους (2017).
Μετά την συνένωση των δήμων το 1977 το Στέντορπ ενσωματώθηκε στον δήμο του Τέμσε.
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Άγις (επιγραμματοποιός)
Ο Άγις ήταν αρχαίος Έλληνας επιγραμματοποιός επίγραμμα του οποίου περιλαμβανόταν στο Στέφανο του Μελέαγρου και που ακολουθεί ως πρότυπο τον Λεωνίδα τον Ταραντίνο. Σώζεται ένα επίγραμμά του (VI 152) στην Παλατινή Ανθολογία. . Ο Pierre Waltz και η Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα τον διακρίνουν ρητά από τον Άγι τον Αργείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Το Πράσινο Βιβλίο (ταινία)
Η ταινία Το Πράσινο Βιβλίο (Πρωτότυπος τίτλος Green Book), είναι βιογραφική δραματική κομεντί παραγωγής 2018 σε σκηνοθεσία Πίτερ Φάρελι. Η ταινία, που τοποθετείται στο 1962, είναι βασισμένη στη σχέση του πιανίστα της τζαζ Ντον Σίρλεϊ με τον σοφέρ του Τόνι Βαλελόνγκα. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Βίγκο Μόρτενσεν στο ρόλο του Τόνι Βαλελόνγκα, ο Μαχέρσαλα Άλι στο ρόλο του Ντον Σίρλεϊ και η Λίντα Καντερλίνι στο ρόλο της Ντολόρες, συζύγου του Βαλελόνγκα.
Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τους Πίτερ Φάρελι και Μπράιαν Χέιζ Κάρι, σε συνεργασία με τον γιο του Βαλελόνγκα, Νικ. Για τη συγγραφή του σεναρίου βασίστηκαν σε γράμματα που ο Τόνι Βαλελόνγκα έγραψε στη σύζυγό του Ντολόρες, όσο συνόδευε τον Ντον Σίρλεϊ σε περιοδεία στον αμερικανικό νότο, καθώς και σε συνεντεύξεις του Σίρλεϊ. Ο τίτλος της ταινίας είναι εμπνευσμένος από το The Negro Motorist Green Book, τουριστικό οδηγό που γράφτηκε από τον Βίκτορ Χιούγκο Γκριν κατά τα μέσα του 20ου αιώνα και είχε σκοπό να πληροφορήσει τους Αφροαμερικανούς που ταξίδευαν στον αμερικανικό νότο σχετικά με τα ξενοδοχεία στα οποία τους επιτρεπόταν η διαμονή.
Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 11 Σεπτεμβρίου 2018, όπου έλαβε θερμή υποδοχή, αποσπώντας το People's Choice Award. Έπειτα προβλήθηκε στους αμερικανικούς κινηματογράφους τον Νοέμβριο του 2018, με διανομή από την εταιρία Universal Pictures κάνοντας εισπράξεις 149 εκατομμυρίων δολαρίων. Η ταινία, όσο και οι ερμηνείες των Μόρτενσεν και Αλί, έλαβε θετικές κριτικές. Κάποιοι κριτικοί στάθηκαν όμως στις ιστορικές ανακρίβειες που χαρακτηρίζουν το σενάριο.
Η ταινία έλαβε την πρώτη θέση στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου με τις 10 καλύτερες ταινίες του 2018, τιμήθηκε ως η "Καλύτερη Ταινία της Χρονιάς" από το "National Board of Review" και έλαβε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας στην απονομή του 2019. Έλαβε επίσης Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου και Πρωτότυπου Σεναρίου, ενώ ήταν υποψήφια για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου και Μοντάζ. Τέλος έλαβε την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας (Κωμωδία ή Μιούζικαλ).
Υπόθεση
Το 1962 ο Τόνι Βαλελόνγκα (Βίγκο Μόρτενσεν), ένας σκληροτράχηλος πορτιέρης, μένει άνεργος αφού το νυχτερινό κέντρο όπου εργάζεται κλείνει για ανακαίνιση. Μπαίνει στην διαδικασία να ψάξει για δουλειά και η καλύτερη προσφορά έρχεται από τον Αφροαμερικανό βιρτουόζο της τζαζ Ντον Σίρλεϊ (Μαχερσάλα Αλί), ο οποίος ζητάει από τον Τόνι να τον συνοδεύσει, εκτελώντας χρέη σοφέρ και σωματοφύλακα στην περιοδεία που πρόκειται να κάνει στον αμερικανικό νότο. Παρά το γεγονός ότι ο Τόνι δε συμπαθεί ιδιαίτερα τους μαύρους κι ούτε θέλει να εργάζεται για εκείνους, δέχεται τη δουλειά. Ο Σίρλεϊ προμηθεύει τον Τόνι με έναν τουριστικό οδηγό για Αφροαμερικανούς, στον οποίο αναγράφονται όλα τα ξενοδοχεία και εστιατόρια του νότου όπου επιτρέπεται η είσοδος στους μαύρους, προκειμένου το ταξίδι τους στο νότο να είναι ασφαλές. Δεδομένης της διαφορετικότητας μεταξύ του μορφωμένου και καλαίσθητου πιανίστα και του πεζού σοφέρ, το ταξίδι των δύο ανδρών φαίνεται στην αρχή να είναι καταδικασμένο να αποτύχει λόγω των διαφορετικών τους πεποιθήσεων πάνω στη ζωή. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους γίνονται μάρτυρες των φυλετικών και όχι μόνο διακρίσεων, που χαρακτηρίζουν τον αμερικανικό νότο της δεκαετίας του '60, μαθαίνουν να εκτιμούν ο ένας τα ταλέντα του άλλου και να αποδέχονται τη διαφορετικότητά τους και μια φιλία μεταξύ τους ανθίζει.
Βραβεία
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Universal Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎ Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε BAFTA Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Πίτερ φαν Άφοντ
Ο Πίτερ φαν Άφοντ (φλαμανδικά: Pieter van Avont, αναφερόμενος και ως Peeter van Avont, (1600–1652) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, σχεδιαστής και χαράκτης της περιόδου του μπαρόκ.
Βιογραφία
Ο φαν Άφοντ βαπτίστηκε στις 14 Ιανουαρίου 1600 στο Μέχελεν και απεβίωσε την 1η Νοεμβρίου 1652 στο Ντερνε (σήμερα προάστιο της Αμβέρσας).
Ο φαν Άφοντ ζωγράφιζε από κοινού πίνακες με τους Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο, Ντάβιντ Φίνκμποονς, Λούκας φαν Ούντεν και Γιαν Βίλντενς, μεταξύ άλλων.
Περί το 1622/3 έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας και έγινε πολίτης της ίδιας πόλης το 1631. Απεβίωσε το 1652.
Ο Φρανς Βάουτερς έγινε μαθητής του το 1629 αλλά έσπασε το συμβόλαιό του για να μετακινηθεί στο εργαστήριο του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς το 1634.
Έργα
Υπάρχουν έργα του φαν Άφοντ σε δημόσιες συλλογές, τέσσερις από τις οποίες είναι στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Κλαρέττα Πετάτσι
Η Κλαρέττα Πετάτσι (Clara Petacci, 28 Φεβρουαρίου 1912 - 28 Απριλίου 1945) ήταν ερωμένη του Μπενίτο Μουσολίνι
Βίος
Η Κλαρέττα Πετάτσι γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου του 1912. Υπήρξε ερωμένη του Μπενίτο Μουσολίνι. Στις 28 Απριλίου του 1945 εκτελέστηκε μαζί με 16 ακόμα άτομα από Ιταλούς αντάρτες και στις 28 του ίδιου μήνα τα σώματά τους κρεμάστηκαν σε δημόσια θέα στο Πιατσάλε Λορέτο (Piazzale Loreto) στο Μιλάνο για διαπόμπευση. Τα πτώματά τους τάφηκαν μετά από πολύ καιρό.
Στον κινηματογράφο
Το 1984 γυρίστηκε κινηματογραφική ταινία με θέμα τη σχέση της με τον Ιταλό δικτάτορα με πρωταγωνίστρια την ηθοποιό Κλαούντια Καρντινάλε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ιετσισμός
Ο ιετσισμός (ietsisme) είναι μια απροσδιόριστη πίστη σε μια ακαθόριστη υπερβατική πραγματικότητα. Είναι ολλανδικός όρος και περιγράφει ένα φάσμα πίστεων που ξεκινάνε από ανθρώπους που υποπτεύονται -ή πράγματι πιστεύουν- ότι «πρέπει να υπάρχει κάτι απροσδιόριστο πέρα από το τετριμμένο και αυτό μπορεί να αποδειχτεί ή να γίνει κατανοητό», αλλά από την άλλη, δεν ασπάζονται ή ακολουθούν κάποια θρησκεία ή κάποιο καθιερωμένο σύστημα πίστης. Οι ιετσιστές μπορούν να αποκαλούν τους εαυτούς τους χριστιανούς ή οπαδούς κάποιας άλλης θρησκείας με βάσει την πολιτισμική ταυτότητα της συγκεκριμένης θρησκείας, χωρίς να πιστεύουν στα δόγματα της συγκεκριμένης θρησκείας.
Τον όρο «ιετσισμός» τον επινόησε ο άθεος, πολιτικός αρθρογράφος και μοριακός βιολόγος Ρόναλντ Πλάστερκ (Ronald Plasterk), ο οποίος τον χρησιμοποίησε σε δημοσιευμένο άρθρο του το 1997 στο περιοδικό Intermediar. Ο όρος έγινε αρκετά γνωστός στην Ολλανδία, μετά από τηλεοπτικές συνεντεύξεις του Plasterk
Ο όρος «ιετσισμός» χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στην Ευρώπη, σαν αντικατάσταση της φράσης «πνευματικότητα αλλά όχι θρησκεία» η οποία κυριαρχεί στην βόρεια Αμερική..
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθρησκία
Νικόλ Πασινιάν
Ο Νικόλ Πασινιάν (αρμενικά: Նիկոլ Վովայի Փաշինյան, 1975-) είναι Αρμένιος πολιτικός και πρωθυπουργός της χώρας από τις 8 Μαΐου 2018 (υπηρεσιακός από τις 16 Οκτωβρίου 2018). Πρώην δημοσιογράφος και εκδότης, ήταν ηγετικό στέλεχος του Αρμενικού Εθνικού Κογκρέσου και εξελέγη βουλευτής το 2012. Ηγήθηκε της επανάστασης του Απριλίου του 2018, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να εξαναγκαστεί σε παραίτηση ο πρωθυπουργός Σερζ Σαρκισιάν.
Πρώτα χρόνια και δημοσιογραφική δραστηριότητα
Ο Πασινιάν γεννήθηκε στο Ιτζεβάν της Αρμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (τότε Σοβιετική Ένωση), την 1η Ιουνίου 1975.
Ως εκδότης της πρώτης σε πωλήσεις καθημερινής εφημερίδας Haykakan Zhamanak (Αρμενικά Χρονικά) στην Αρμενία (όντας αρχισυντάκτης από το 1999), άσκησε έντονη κριτική στις κυβερνήσεις των Ρομπέρτ Κοτσαριάν και Σερζ Σαρκισιάν.
Πολιτική δραστηριότητα
Ο Πασινιάν στήριξε τον Λεβόν Τερ-Πετροσιάν στις προεδρικές εκλογές του 2008. Λίγο μετά το ξέσπασμα των πολύνεκρων διαδηλώσεων που ακολούθησαν τις εκλογές του 2008 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψής του από την αστυνομία για φόνο και για μαζική υποκίνηση των ταραχών, με αποτέλεσμα να κρυφτεί. Το 2009 σταμάτησε να κρύβεται και αυτοπαραδόθηκε στην αστυνομία. Φυλακίστηκε και έπειτα αποφυλακίστηκε με τη χορήγηση αμνηστίας σε πολιτικούς κρατούμενους τον Μάιο του 2011.
Απόπειρα δολοφονίας
Στις 22 Νοεμβρίου 2004 στις 8:40 μ.μ. το αυτοκίνητο του Πασινιάν καταστράφηκε από ισχυρή έκρηξη έξω από τα γραφεία της εφημερίδας Haykakan Zhamanak στο κέντρο του Ερεβάν. Ο Πασινιάν διέφυγε τον θάνατο καθαρά από τύχη, σύμφωνα με τον ίδιο, καθώς εκείνη την ημέρα επέλεξε να εργάζεται περισσότερο από ό,τι συνήθως και έφυγε από τα γραφεία της εφημερίδας αργότερα από το κανονικό. Έπειτα από αστυνομική έρευνα, το πόρισμα που εκδόθηκε ασυνήθιστα γρήγορα, ανέφερε ότι η φωτιά στο όχημα του εκδότη οφειλόταν σε "βλάβη στα καλώδια της μπαταρίας του αυτοκινήτου," απορρίπτοντας τον ισχυρισμό ότι έγινε απόπειρα δολοφονίας του δημοσιογράφου. Αντίθετα ο Πασινιάν κατηγόρησε τον πλούσιο επιχειρηματία Γκαγκίκ Τσαρουκιάν ότι βρισκόταν πίσω από τη δολοφονική απόπειρα, επειδή η εφημερίδα του Πασινιάν τον κατηγόρησε για παράνομη υλοτομία με σκοπό να χτίσει μια πολυτελή έπαυλη στην Τσακατζόρ.
Πολιτικό Συμβόλαιο
Στις 9 Δεκεμβρίου 2013 ο Πασινιάν και άλλοι έξι πολιτικοί ίδρυσαν μια νέα πολιτική ομάδα ονόματι Πολιτική Σύμβαση. Τα μέλη της επιτροπής του κόμματος επεδίωξαν την παραίτηση του πρωθυπουργού Σερζ Σαρκισιάν. Ο Πασινιάν δήλωσε ότι τα μέλη του Συμβολαίου θα ελάμβαναν μέρος στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές του 2017.
Ρόλος στις αρμενικές διαδηλώσεις του 2018
Το 2018 έγιναν μαζικές διαδηλώσεις εναντίον της κυβέρνησης, με αίτημα την παραίτηση του πρωθυπουργού Σερζ Σαρκισιάν, με τη συμμετοχή πολιτικών ομάδων και οργανώσεων με επικεφαλής τον βουλευτή Νικόλ Πασινιάν. Οι διαδηλώσεις έγιναν ευρύτερα γνωστές με την ονομασία Merzhir Serzhin (Մերժիր Սերժին, που σημαίνει "αρνηθείτε τον Σερζ"). Τελικά στις 23 Απριλίου ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε και υπηρεσιακά στη θέση του ανέλαβε ο πρώτος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Καρέν Καραπετιάν. Στις 25 Απριλίου έγινε γνωστό από εταίρο του Πασινιάν ότι ο Νικόλ σκόπευε να γίνει πρωθυπουργός, καθώς είχε επιλεγεί από τον λαό.
Πρωθυπουργός
Την 1η Μαΐου 2018 απέτυχε να συγκεντρώσει τον απαιτούμενο αριθμό ψήφων από τους βουλευτές της Εθνοσυνέλευσης ώστε να γίνει πρωθυπουργός, όμως εξελέγη στον δεύτερο γύρο στις 8 Μαΐου, με 59 ψήφους υπέρ έναντι 42 που καταψήφισαν. Στις 16 Οκτωβρίου 2018 παραιτήθηκε προκειμένου να διεξαχθούν βουλευτικές εκλογές. Ο συνασπισμός του Πασινιάν Το Βήμα μου κέρδισε τις εκλογές με σαρωτικό ποσοστό 70% των ψήφων, καταλαμβάνοντας 88 από τις συνολικά 132 έδρες στο κοινοβούλιο. Η δεύτερη κυβέρνηση του Πασινιάν ορκίστηκε στις 14 Ιανουαρίου 2019. Τον Ιούνιο του 2020, την ημέρα των γενεθλίων του, ο ίδιος ανακοίνωσε ότι βρέθηκε θετικός στον κορονοϊό (COVID-19) και τέθηκε από μόνος του σε καραντίνα στο γραφείο του Πρωθυπουργού.
Νατζίμπ Ραζάκ
Ο Νατζίμπ Ραζάκ (Najib Razak, 23 Ιουλίου 1953-) είναι πολιτικός από τη Μαλαισία, ο 6ος πρωθυπουργός της ασιατικής χώρας από τις 3 Απριλίου του 2009 ως τις 10 Μαΐου 2018. Συνελήφθη το 2018 και Το 2022 έγινε ο πρώτος πρώην πρωθυπουργός της χώρας που ξεκίνησε να εκτίει ποινή φυλάκισης για διαφθορά.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στην Κουάλα Λιπίς του Παχάνγκ στις 23 Ιουλίου του 1953 και είναι γιος του δεύτερου πρωθυπουργού της Μαλαισίας, Τουν Αμπντούλ Ραζάκ. Έχει άλλα 5 αδέρφια. Ο μικρότερος αδερφός του είναι διευθυντής της δεύτερης μεγαλύτερης δανειοδοτικής εταιρείας, Bumiputera-Commerce Holdings Bhd. Έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει 3 γιους και 2 κόρες. Μεταξύ άλλων έκανε σπουδές στο κολέγιο Μάλβερν της Αγγλίας, στο Γουόρτσεστερ και έπειτα στο πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, από όπου έλαβε πτυχίο μπάτσελορ στη βιομηχανική οικονομία, το 1974.
Πολιτική καριέρα
Αρχικά δραστηριοποιήθηκε στη Νεολαία του Κόμματός του και το 1981 εξελέγη στο ανώτατο συμβούλιο. Το 1982 έγινε αντιπρόεδρος της Νεολαίας του UMNO και μετά την αναδιοργάνωση του κόμματος από τον Μαχαθίρ Μοχάμαντ το 1988 εξελέγη πρόεδρος της Νεολαίας.
Επανεξελέγη βουλευτής τα έτη 1993, 1996 και 2000.
Στις 26 Μαρτίου του 2009 ο Νατζίμπ εξελέγη χωρίς αντίπαλο στην ηγεσία του UMNO.
Ο Ραζάκ έγινε για πρώτη φορά υπουργός σε ηλικία 32 ετών. Ήδη από την ηλικία των 25 ετών ήταν υφυπουργός Ενέργειας, Ταχυδρομείων και Επικοινωνιών, το 1978. Ταυτόχρονα έγινε ο νεαρότερος υφυπουργός στην ιστορία της Μαλαισίας.
Σύντομα ανέλαβε πολλά υφυπουργεία, μεταξύ των οποίων εκείνα της Παιδείας και των Οικονομικών, το Υπουργείο Πολιτισμού και Νεολαίας, στη συνέχεια τα Υπουργεία Παιδείας, Αμύνης και Οικονομικών.
Πάουλι Έλεφσεν
Ο Πάουλι Έλεφσεν (Joen Pauli Højgaard Ellefsen, 20 Απριλίου 1936 – 24 Αυγούστου 2012) ήταν πολιτικός και μέλος του Κόμματος Ένωσης των Νήσων Φερόε. Διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1981 ως το 1985. Τιμήθηκε με το μετάλλιο του Τάγματος της Δανικής Σημαίας και ανακηρύχθηκε ιππότης πρώτης τάξης (Ridder af 1. grad) στις 7 Μαΐου 1984.
Νατζίμπ Ραζάκ
Πολιτική καριέρα
Τελικά, εξελέγη πρωθυπουργός μετά την εκλογική ήττα το 2008 του Αμπντουλά Μπαντάουι. Ανέλαβε πρωθυπουργός στις 3 Απριλίου του 2009.
Εκλογές 2018
Έπειτα από την ήττα του κόμματός του στις γενικές εκλογές του 2018, αποχώρησε από την πρωθυπουργία.
Πάουλι Έλεφσεν
Βιογραφία
Από το 1954 ως το 1956 εργάστηκε ως ψαράς και έπειτα ως τεχνίτης τηλεπικοινωνιών. Εν συνεχεία φοίτησε σε σχολή επιχειρήσεων στην Κοπεγχάγη. Έζησε για αρκετό χρονικό διάστημα (ενώ σπούδαζε) στη Δανία, για να επιστρέψει αργότερα στα Φερόε, μαζί με την οικογένειά του. Συνεργάστηκε με τον Γιόγκβαν Σουντστάιν, μετέπειτα Πρωθυπουργό των Φερόε, ως λογιστές. Το 1975 ξεκίνησε τη δική του επιχείρηση.
Νατζίμπ Ραζάκ
μετά την αποχώρηση από την εξουσία
ο Νατζίμπ κατηγορήθηκε για διάφορα αδικήματα σχετικά με διαφθορά και απάτη, ειδικότερα σχετικά με το οικονομικό σκάνδαλο 1Malaysia Development Berhad (1MDB),   στο οποίο υποστηρίζεται ότι κλάπηκαν δισεκατομμύρια δολάρια από κρατικά ταμεία. Εκείνη την περίοδο, ο Νατζίμπ αρνήθηκε κατηγορηματικά τις κατηγορίες και ισχυρίστηκε ότι ήταν θύμα πολιτικής καταδίωξης.
Πάουλι Έλεφσεν
Πολιτική καριέρα
Ο Έλεφσεν εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στο Løgting το 1974. Από 1974 ως το 1990 χρημάτισε πρόεδρος του Κόμματος της Ένωσης, το οποίο είναι υπέρ των στενότερων σχέσεων των Φερόε με τη Δανία. Την περίοδο 1977-87 και 1988-90 υπηρέτησε ως ένα από τα δύο μέλη του Δανέζικου Κοινοβουλίου. Εκπροσώπησε τους κατοίκους των Φερόε στο Σκανδιναβικό Συμβούλιο από το 1975 ως το 1976 και ξανά το 1979.
Νατζίμπ Ραζάκ
Καταδίκη σε φυλάκιση
Ο Νατζίμπ κατηγορήθηκε για διαφθορά, κατάχρηση εξουσίας και υπεξαίρεση κονδυλίων από εταιρία στρατηγικής ανάπτυξης. Καταδικάστηκε στις 28 Ιουλίου 2020 σε φυλάκιση 12 ετών και σε πρόστιμο 210 εκατομμυρίων ρινγκίτ. Στις 23 Αυγούστου 2022 η ποινή εγκρίθηκε από το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο και ο Νατζίμπ οδηγήθηκε στις φυλακές Κατζάνγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραζακ
Πάουλι Έλεφσεν
Πολιτική καριέρα
Έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές στις 8 Νοεμβρίου 1980, το Κόμμα της Ένωσης ήρθε πρώτο με 8 έδρες στο Κοινοβούλιο. Ο Έλεφσεν ανέλαβε πρωθυπουργός στις 5 Ιανουαρίου 1981. Παρέμεινε στην εξουσία για 4 χρόνια. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 8 Νοεμβρίου 1984 το Ενωτικό Κόμμα έχασε από τους Σοσιαλδημοκράτες και η θητεία του Έλεφσεν τερματίστηκε. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 11 Ιανουαρίου 1985 ο Άτλι Νταμ, ο οποίος είχε υπηρετήσει ξανά στον πρωθυπουργικό θώκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί των Φερόε
Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης
thumb|230px|right| Ο Μόλοτοφ (υπογράφοντας), ο Ρίμπεντροπ (με τα μαύρα πίσω από τον Μόλοτοφ) και ο Στάλιν (δεξιά) στις 23 Αυγούστου 1939 Ο όρος Γερμανοσοβιετικό Σύμφωνο μη Επίθεσης ή Σύμφωνο Μολότωφ - Ρίμπεντροπ (επίσημα: Γερμανοσοβιετική Συνθήκη) χαρακτηρίζει το σύμφωνο μη επίθεσης που υπέγραψαν στις 23 Αυγούστου 1939 στη Μόσχα ο Υπουργός Εξωτερικών της ναζιστικής Γερμανίας Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ (Joachim von Ribbentrop) και ο Υπουργός Εξωτερικών της Σοβιετικής Ένωσης, Βιατσεσλάβ Μιχάηλοβιτς Μόλοτοφ (Вячесла́в Миха́йлович Мо́лотов). Τη συνθήκη αυτή επικύρωσε το Ανώτατο Σοβιέτ, οκτώ ημέρες μετά, στις 31 Αυγούστου.
Πολιτικές συνθήκες
Σύμφωνα, ωστόσο, με τον σοβιετικό ιστορικό (ειδικευμένο σε ζητήματα διεθνών σχέσεων) Σ. Χουντιάκοφ η κυβέρνηση της ΕΣΣΔ βρέθηκε σε δύσκολη θέση, που την απειλούσε με διεθνή απομόνωση, καθώς την άνοιξη του 1939 ιθύνοντες κύκλοι της Αγγλίας και της Γαλλίας ματαίωσαν τις διεξαγόμενες στη Μόσχα άγγλο-γάλλο-σοβιετικές διαπραγματεύσεις για την υπογραφή συμφώνου αλληλοβοηθείας κατά της φασιστικής επίθεσης. Είχαν προηγηθεί, σύμφωνα πάντα με τον ίδιο ιστορικό, εκκλήσεις των σοβιετικών για συνασπισμό εναντίον της γερμανικής επεκτατικότητας, που όμως δεν εισακούσθηκαν από τις δυτικές δημοκρατίες, από τον Μάρτιο του 1938. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, η ΕΣΣΔ δέχθηκε τη γερμανική πρόταση για βελτίωση των γερμανο-σοβιετικών οικονομικών σχέσεων και για υπογραφή συμφώνου μη επίθεσης μεταξύ των δυο χωρών και προχώρησε στην αποδοχή της.
Από την πλευρά της ναζιστικής Γερμανίας, ο Χίτλερ, ενώ σχεδίαζε επίθεση κατά της Πολωνίας, ήθελε να αποφύγει με κάθε τρόπο τον πόλεμο των δυο μετώπων, όπως υπήρξε για τη Γερμανία ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος του 1914.
Υπό αυτές τι συνθήκες, υπεγράφη στις 23 Αυγούστου του 1939 το Σύμφωνο μη Επίθεσης μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και της ναζιστικής Γερμανίας. Κατόπιν αυτού, οι ναζί μπορούσαν να ασχοληθούν με την Πολωνία δίχως τον κίνδυνο να τους εμποδίσει η Σοβιετική Ένωση, ενώ η ΕΣΣΔ, η οποία γνώριζε καλά την επιθυμία του Χίτλερ να αποκτήσει «ζωτικό χώρο» για τους Γερμανούς στην ανατολική Ευρώπη για επίθεση στη Σοβιετική Ένωση, κέρδισε χρόνο για να προετοιμάσει τον Κόκκινο Στρατό, την οικονομία της Σοβιετικής Ένωσης καθώς επίσης να κάνει τις απαραίτητες μετεγκαταστάσεις πληθυσμού προς τα ενδότερα της χώρας και για την προστασία τους και για την προστασία των συνόρων από κοινότητες με επικινδυνότητα σύναψης συμμαχίας με τον εχθρό, ώστε να μπορεί να αντισταθεί σε πιθανή επίθεση των ναζιστικών δυνάμεων. Σύμφωνα με τον Ρεϊμόν Καρτιέ, ο μεν Στάλιν υπέγραψε το Σύμφωνο με στόχο να κερδίσει χρόνο και ο Χίτλερ με την εκ των προτέρων απόφαση "να το ξεσχίσει"
Περιεχόμενο
Με τη συμφωνία αυτή οι δύο χώρες υποχρεώνονται να μην επιτεθεί η μία στην άλλη. Επίσης καθεμία πρέπει να μείνει ουδέτερη, αν η άλλη αναμιχθεί σε πόλεμο.
Το μυστικό συμπληρωματικό πρωτόκολλο
Υπήρξαν μυστικά προσαρτήματα στη συνθήκη αυτή, τα οποία προέβλεπαν ότι:
Το γερμανικό αντίγραφο υπήρχε μόνο σε μικροφίλμ, καθώς το χάρτινο αντίγραφο καταστράφηκε στους βομβαρδισμούς του Βερολίνου. Δόθηκε στη δημοσιότητα το 1946 μέσω του Βρετανικού και Αμερικανικού τύπου. Το σοβιετικό αντίγραφο αποχαρακτηρίστηκε το 1992 και δόθηκε στη δημοσιότητα το 1993.
Συνέπειες
Ο Χίτλερ, με την υπόσχεση ουδετερότητας εκ μέρους της ΕΣΣΔ, εξασφάλιζε ελευθερία κινήσεων όσον αφορά τον πόλεμο που προετοίμαζε κατά της Πολωνίας. Παράλληλα, όμως, προσέφερε στους Σοβιετικούς τη δυνατότητα να εξοπλιστούν, αφού μέχρι τον Ιούνιο του 1941 είχαν καταφέρει, με ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα στρατιωτικοποίησης, να ανανεώσουν ένα τμήμα του διαλυμένου από τις εκκαθαρίσεις στρατού τους. Έτσι αποδεικνύεται πως το Γερμανοσοβιετικό σύμφωνο μη επίθεσης τελικώς βοήθησε τους Σοβιετικούς να αποκρούσουν τη Γερμανική επίθεση, αφού τους αντιμετώπισαν μετά τις εκστρατείες τους στη Γαλλία και τα Βαλκάνια.
Με το άνοιγμα του ως σήμερα απόρρητου φακέλου των εγγράφων της Συμφωνίας του Μονάχου γίνεται, επίσης, σαφέστερη η αιτία για την οποία η ΕΣΣΔ υπέγραψε το Σύμφωνο μη Επίθεσης με τη Ναζιστική Γερμανία
Λίγες μέρες μετά την έναρξη του Πολέμου (αρχές Σεπτεμβρίου του 1939) η Πολωνία ήταν σε δύσκολη θέση στρατιωτικά, αφού της ήταν αδύνατο να αποκρούσει, με τα στρατεύματα και τον εξοπλισμό που διέθετε, τις ναζιστικές δυνάμεις και υποχωρούσε σε νέες θέσεις άμυνας. Η σοβιετική εισβολή στην Πολωνία από τα ανατολικά ξεκίνησε 16 μέρες μετά τη γερμανική εισβολή από τα δυτικά. Ο Κόκκινος Στρατός επικράτησε του Πολωνικού στρατού λόγω αριθμητικής υπεροχής, στρατηγικής και τακτικής εξαπάτησης συλλαμβάνοντας 230.000 Πολωνούς στρατιώτες και αξιωματικούς (πολλοί αξιωματικοί και επιφανείς προσωπικότητες εκτελέστηκαν κατά τη Σφαγή του Κατύν τον Απρίλιο και Μάιο του 1940). Έτσι η Πολωνία χωρίστηκε σε ένα κομμάτι κατεχόμενο από τη ναζιστική Γερμανία και ένα κατεχόμενο από τη Σοβιετική Ένωση. Περίπου 13,5 εκατομμύρια Πολωνοί πολίτες μετατράπηκαν σε Σοβιετικούς υπηκόους μετά από εικονικές εκλογές που οργάνωσε η NKVD σε κλίμα τρόμου. Βάσει, όμως, μιας συμφωνίας της 28ης Σεπτεμβρίου, με την οποία τροποποιήθηκε το Σύμφωνο μη Επίθεσης, η Λιθουανία πέρασε στη σοβιετική σφαίρα επιρροής, ενώ η Γερμανία έλαβε ως αντάλλαγμα μεγαλύτερο μέρος της κατακτημένης Πολωνίας (μέχρι τον ποταμό Μπουγκ). Το 1940 η Σοβιετική Ένωση κατέκτησε τμήματα της Ρουμανίας (Βεσσαραβία και βόρεια Βουκοβίνα, η οποία σήμερα ανήκει στην Ουκρανία). Επίσης εισέβαλε και στις βαλτικές χώρες Εσθονία, Λετονία και Λιθουανία, που ενσωματώθηκαν στη Σοβιετική Ένωση.
Στις 22 Ιουνίου του 1941 ο Χίτλερ παραβίασε το Σύμφωνο αυτό και επιτέθηκε στη Σοβιετική Ένωση (Επιχείρηση Μπαρμπαρόσσα).
Βιβλιογραφία
——— (1979) [1951]. German–Soviet Relations between the Two World Wars, 1919–1939. New York, NY: Arno Press. Resis, Albert (2000). "The Fall of Litvinov: Harbinger of the German–Soviet Non-Aggression Pact". Europe-Asia Studies (Taylor & Francis) 52 (1): 33–56. doi:10.1080/09668130098253. JSTOR 153750. ——— (2006). Stalin's Wars: From World War to Cold War, 1939–1953. Yale University Press. Shirer, William L (1990) [1959]. The Rise and Fall of the Third Reich: A History of Nazi Germany. Simon & Schuster.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες Κατηγορία:Ιστορία της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Γερμανικές Συνθήκες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Δυνάμεις του Άξονα Κατηγορία:Σοβιετικές στρατιωτικές κατοχές Κατηγορία:Γερμανοσοβιετικά σύμφωνα
Κόσμημα
μικρογραφία|Πϊνακας του [[Κονσταντίν Μακόφσκι]]
Ένα κόσμημα αποτελείται από μικρά διακοσμητικά αντικείμενα που φοριούνται για τον προσωπικό στολισμό, όπως καρφίτσες, δαχτυλίδια, περιδέραια, σκουλαρίκια, μενταγιόν, βραχιόλια και μανικετόκουμπα.
Όνομα
Η ονομασία προέρχεται από το ρήμα κοσμώ που σημαίνει στολίζω. Κόσμημα ονομάζεται κάθε στολίδι για οποιοδήποτε λόγο και αν χρησιμοποιείται αυτό και είναι από τους πρώτους τομείς της λαϊκής χειροτεχνίας.
Ιστορία
Από τους προϊστορικούς χρόνους, ο άνθρωπος συγκινήθηκε από τα αγαθά της φύσης που τον περιέβαλλε και διάλεξε μερικά από αυτά για να τα κάνει στολίδια του. Τέτοια στολίδια ήταν τα περιδέραια και τα δαχτυλίδια από κοχύλια, όμορφες θαλασσινές πέτρες, κόκαλα κ.ά. Υπήρχε η εντύπωση σε αυτά τα πρώτα χρόνια ότι τα στολίδια είναι μέσο δύναμης, επιβολής, δημιουργίας, εκτίμησης από τους άλλους. Συχνά οι άνδρες στολίζονταν με σκοπό να προσελκύσουν τις γυναίκες.
Μυκηναϊκός πολιτισμός
Όλοι οι λαοί έχουν αφήσει πλήθος κοσμημάτων. Όπως η μυκηναϊκή Ελλάδα που παρέδωσε πολλά κοσμήματα τα οποία διακρίνονται για την καλλιτεχνική τους αξία παρόλο που χρονολογούνται εδώ και 2500 χρόνια. Τα υλικά της κατασκευής τους είναι χρυσός, άργυρος, μόλυβδος, σμάλτο, ξύλο επενδυμένο με χρυσό, όλα σφυρήλατα και χυτά με πρόσθετες διακοσμήσεις:"«Η Μυκηναία αρχόντισσα θα λαμποκοπούσε ολόκληρη όντας κατασκέπαστη από τα κοσμήματά της: χρυσό ή ασημένιο διάδημα στο κεφάλι, χρυσά ή ασημένια περιβραχιόνια, χρυσές ή ασημένιες καρφίτσες στα μαλλιά της, δακτυλίδια, βραχιόλια στα χέρια, κρίκους στα πόδια… Στα κοσμήματα ιδιαίτερη μνεία αξίζει για την πόρπη, ένα από τα βασικά στολίδια της γυναίκας»."Φορούσαν δακτυλίδια σε μορφή απλού κρίκου ή με ελλειψοειδή σχήματα και χαραγμένες παραστάσεις, σκουλαρίκια, βραχιόλια που μεγαλώνουν ή μικραίνουν ανάλογα με τη διάμετρο του χεριού, προτιμούσαν χάνδρες για τα περιδέραια, τα βραχιόλια και τα διαδήματα σε απλά γεωμετρικά σχήματα και σχηματοποιημένες απομιμήσεις διαφόρων προτύπων του ζωικού, φυτικού και θαλάσσιου βασιλείου. Υπήρχε ακόμη μία χαρακτηριστική ποικιλία από χρυσές χάντρες, με κυλινδρική επιφάνεια σκεπασμένη από πυκνές σειρές μικροσκοπικών σφαιριδίων.
Κλασική περίοδος
Ακόμα και οι αρχαίοι Ελληνες της κλασικής εποχής, οι τόσο λιτοί στην εμφάνιση και ενδυμασία τους, οι μεγαλοπρεπείς μέσα στην απλότητά τους, έδιναν ιδιαίτερη σημασία σε μερικά συμπληρώματα που τόνιζαν και φανέρωναν καταστάσεις και η χρήση τους ήταν καθαρά σημειολογική. Κλαδί ελιάς φορούσε ο νικητής των ολυμπιακών αγώνων, κλαδί από κισσό ο νικητής στις διονυσιακές γιορτές και στους θεατρικούς διαγωνισμούς δράματος, φύλλα δρυός φορούσαν στις θρησκευτικές τους τελετές, γιρλάντες από πετροσέλινο στις πένθιμες τελετές, ενώ ανθοστέφανα από φρέσκα λουλούδια φορούσαν οι άνδρες στα συμπόσια.
Από την ανώτερη τάξη (ηγεμόνες, ευγενείς, θρησκευτικοί αρχηγοί) δεν έλειπαν οι χρυσές ταινίες που συγκρατούσαν τα μαλλιά τους, τα στεφάνια με διάκοσμο από πολύτιμες πέτρες, τα διαδήματα και οι χρυσές καρφίτσες, οι περόνες που συγκρατούσαν τον χιτώνα τους, τα δακτυλίδια και οι χρυσοί κρίκοι. Όλα ήταν κατασκευασμένα με τέχνη περισσή, κατεργασμένα στο χέρι από χρυσό, άργυρο και μπρούντζο.
Ρωμαϊκοί χρόνοι
Για τη Ρωμαία (753 π.Χ. – 476 μ.Χ.) απαραίτητο συμπλήρωμα είναι το διάδημα στα μαλλιά, τα σκουλαρίκια στ’ αυτιά, το κολιέ γύρω από το λαιμό της, τα βραχιόλια στους καρπούς, τα δακτυλίδια στα δάκτυλα, οι κρίκοι στα μπράτσα και τους αστραγάλους.
Πλούσια και πολλά κοσμήματα ήταν απαραίτητο συμπλήρωμα της ενδυμασίας ανδρών και γυναικών της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Βραχιόλια το ένα επάνω στο άλλο, δακτυλίδια από χρυσό και ασήμι, όλα γεμάτα με πολύτιμες πέτρες όπως μαργαριτάρια, σμαράγδια, ρουμπίνια, διαμάντια. Χρησιμοποιούν ακόμη πλούσια διαδήματα για τα μαλλιά τους και πολύτιμες πέτρες στα ρούχα και τα υποδήματά τους.