cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suicidal Tendencies
Βιογραφία
Την κιθάρα ανέλαβε ο Τζον Νέλσον, ο οποίος το 1984 αντικαταστάθηκε από τον Ρόκι Τζορτζ, την ίδια περίοδο που εντάχθηκε στο συγκρότημα ο ντράμερ Ραλφ Χερέρα. Το συγκρότημα υπέγραψε στη "Virgin" μετά την εκτεταμένη προβολή του βίντεο κλιπ του κομματιού "Institutionalised" από το τηλεοπτικό δίκτυο MTV, ενώ έκαναν την εμφάνιση τους στην ταινία "Repo Man" με τον Εμίλιο Εστέβες και την τηλεοπτική σειρά "Miami Vice", ανεβάζοντας τη δημοτικότητα τους. Το "Join the Army" κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1987 σε παραγωγή του μπασίστα των Blind Illusion, Λες Κλέιπουλ και έφθασε στην εκατοστή θέση των τσαρτ του Billboard.
Το 1990, έγινε μέλος του συγκροτήματος μπασίστας Ρόμπερτ Τρουχίλο, ηχογραφώντας το άλμπουμ "Lights...Camera...Revolution!", με το κομμάτι "Send Me Your Money", του οποίου οι στίχοι εναντιώνονται στους τηλεοπτικούς ευαγγελιστές, να αποδεικνύεται ένα από τα αγαπημένα των οπαδών τους. Για την προώθηση του δίσκου, οι Suicidal Tendencies συμμετείχαν στο ευρωπαϊκό κομμάτι της περιοδείας "Clash Of The Titans" μαζί με τους Megadeth, Slayer και Testament.
Ακολούθησε το "Still Cyco After All These Years", <a href="https://didimam-com.cdn.ampproject.org/c/s/didimam.com/">Didim Escort</a> το οποίο ήταν μία επανηχογράφηση του πρώτου τους δίσκου, λόγω του ότι η δισκογραφική τους εταιρεία δεν σκόπευε να κυκλοφορήσει το άλμπουμ σε μορφή CD. Η νέα εκτέλεση του "Institutionalized" έλαβε υποψηφιότητα για βραβέιο Γκράμι.
Ο δίσκος "The Art of Rebellion", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1992, έφθασε στο # 52 του Billboard, την υψηλότερη θέση από οποιοδήποτε άλλο άλμπουμ του συγκροτήματος. Στον δίσκο συμμετείχε ο ντράμερ Τζος Φρις και κατά την περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ, οι Suicidal Tendencies άνοιγαν τις εμφανίσεις των Megadeth στις Ηνωμένες Πολιτείες και των Alice in Chains στην Αυστραλία.
Ακολούθησε το "Suicidal for Life", χωρίς μόνιμο ντράμερ, με τον Τζίμι ΝτεΓκράσο να ηχογραφεί τα τύμπανα. Ο δίσκος κατακρίθηκε λόγω της έλλειψης λεπτότητας με τίτλους τραγουδιών όπως "Don't Give A Fuck", "No Fuck'n Problem", "Suicyco Muthafucka" και "Fucked Up Just Right". Αργότερα, το συγκρότημα δικαιολόγησε την κίνηση αυτή ως αντίδραση στο ότι αυτό θα αποτελούσε το τελευταίο τους άλμπουμ για την "Epic Records". Κατά την περιοδεία του άλμπουμ, οι Suicidal Tendencies άνοιγαν τις εμφανίσεις των Metallica στη Βόρεια Αμερική και περιόδευσαν στη Νότια Αμερική με τους Kiss, Slayer και Black Sabbath.
Μετά από αυτό το άλμπουμ, το συγκρότημα διαλύθηκε, με τον Ρόκι Τζορτζ να σχηματίζει τους Samsara, τον Τρουχίλο να γίνεται μέλος του προσωπικού σχήματος του Ozzy Osbourne και τον Μιρ να δημιουργεί τους Cyco Myko με τον Στιβ Τζόουνς των Sex Pistols.
left|thumb|Ο Έρικ Μουρ το 2011 Το 1997, οι Μιρ και Κλαρκ επανέφεραν το συγκρότημα στο προσκήνιο, μαζί με τον κιθαρίστα Ντιν Πλέζεντς, τον μπασίστα Τζος Πολ και το ντράμερ Μπρους Γουόκερμαν. Το Νοέμβριο του 1998, κυκλοφόρησαν το ΕΡ "Six the Hard Way", ακολουθούμενο από το άλμπουμ "Freedumb" την επόμενη χρονιά. Τον Σεπτέμβριο του 2000, κυκλοφόρησαν το "Free Your Soul and Save My Mind", μετά από το οποίο τα τύμπανα ανέλαβε ο Ρον Μπράνερ και το μπάσο ο Στίβεν Μπράνερ.
Στις δεύτερο μισό του 2003, μία εκτεταμένη ευρωπαϊκή περιοδεία προκάλεσε προβλήματα στον Μιρ, ο οποίος εισήχθη σε νοσοκομείο για δύο επεμβάσεις στην πλάτη του. Τα πλάνα του συγκροτήματος για περιοδείες αναβλήθηκαν, αφού ο Μιρ υπέστη και τρίτη επέμβαση στην πλάτη του το 2005. Τελικά, τον Ιανουάριο του 2006, το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο για την ηχογράφηση νέων κομματιών, συνεχίζοντας με ζωντανές εμφανίσεις στην Αυστραλία, τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2007. Την ίδια χρονιά, συμμετείχαν στο "Download Festival" της Αγγλίας και το "Porão do Rock Festival" της Βραζιλίας.
Το 2008, πραγματοποίησαν μία αμερικάνικη περιοδεία με τους Whole Wheat Bread, Madball, Terror και Death by Stereo να ανοίγουν τις εμφανίσεις τους και κυκλοφόρησαν τη συλλογή "Year of the Cycos". Στη συνέχεια, αντικατέστησαν τους As I Lay Dying στη "No Fear Energy Music Tour" με τους Lamb of God και περιόδευσαν στην Ευρώπη το καλοκαίρι του 2009.
Τον Σεπτέμβριο του 2010, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ μετά από μία δεκαετία, με τίτλο "No Mercy Fool!/The Suicidal Family", αποτελούμενο από νέες εκτελέσεις κομματιών του δίσκου "Join the Army", τραγουδιών των No Mercy, παλιότερου συγκροτήματος του Μάικ Κλαρκ και το ακυκλοφόρητο τραγούδι "Come Alive". Τα τύμπανα του σχήματος, είχε αναλάβει ο Έρικ Μουρ και μετά από αυτή την κυκλοφορία, το μπάσο ανέλαβε ο Τιμ Ουίλιαμς και τη δεύτερη κιθάρα ο Νίκο Ζαντόρα, αντικαθιστώντας τον Μάικ Κλαρκ.
Τρία χρόνια αργότερα, κυκλοφόρησαν το "13", μπαίνοντας και πάλι στις λίστες του Billboard μετά το 1999. Τον Μάρτιο του 2014, ο ντράμερ Τόμας Πρίντγκεν έγινε μέλος των Suicidal Tendencies, με τον Μουρ να επιστρέφει λίγους μήνες αργότερα. Στα τέλη Αυγούστου του ίδιου έτους, ανακοινώθηκε ότι ο Ουίλιαμς πέθανε, με τον Μάικλ Μόργκαν να παίρνει τη θέση του.
Τον Φεβρουάριο του 2016, έγινε γνωστό ότι στην αμερικανική περιοδεία τους ως support των Megadeth, μαζί με τους Children of Bodom και Havok, στο drum-set θα καθόταν ο Ντέιβ Λομπάρντο. Το καλοκαίρι του ίδιου έτους ανακοινώθηκε ότι ο τίτλος του επόμενου τους άλμπουμ θα είναι "World Gone Mad" και θα κυκλοφορήσει στις 30 Σεπτεμβρίου 2016, όντας ο πρώτος με ντράμερ τον Λομπάρντο. Για την προώθηση του δίσκου, οι Suicidal Tendencies περιόδευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες με τους Megadeth, Amon Amarth και Metal Church, ενώ στο τέλος της χρονιάς άνοιγαν τις εμφανίσεις των Limp Bizkit στο Μεξικό. Επίσης, για τις αρχές του 2017 ανακοινώθηκε η Persistence Tour στην Ευρώπη με τους Agnostic Front.
Στούντιο ηχογραφήσεις
{|width="70%" align="center"|
Καλαμιά Άρτας
Η Καλαμιά είναι ένα χωριό του Δήμου Αρταίων με 1080 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011), στον κάμπο της Άρτας και απέχει από την πόλη περίπου 4 χιλιόμετρα.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Καλαμιά υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Φιλοθέης με έδρα τις Χαλκιάδες. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, η Καλαμιά εντάχθηκε στο Δήμο Αρταίων.
Ιστορία
Το παλαιό όνομα του χωριού ήταν Κανεσοί. Σύμφωνα με την εργασία του Κων.Διαμαντή με τίτλο «Η Άρτα και τα περίχωρα αυτής κατά τους χρόνους της επανάστασης», η Καλαμιά ήταν ένας οικισμός με 50 οικογένειες την περίοδο που ξέσπασε η Ελληνική Επανάσταση του 1821 ενώ σύμφωνα με το έργο του Σπυρίδωνος Αραβαντινού, «Ιστορία Αλή πασά του Τεπελενλή», η Καλαμιά υπήρξε τσιφλίκι του πασά των Ιωαννίνων, ο οποίος είχε στην κατοχή του το μεγαλύτερο μέρος του κάμπου.
Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» μας ενημερώνει ότι, με βάση τον κατάλογο της απογραφής του 1845, η Καλαμιά, από πλευρά ιδιοκτησίας, άνηκαν στην κατηγορία «μουατζέλι» και κατοικούσαν σε αυτή 45 χριστιανικές οικογένειες. Η έκθεση του Ρωσικού Υποπροξενείου Άρτας, το 1877, μας πληροφορεί ότι στην Καλαμιά κατοικούσαν 15 χριστιανικές οικογένειες και το χωριό αποτελούσε ιδιοκτησία του Ιμπραήμ Εφένδη.
Αναφορά στην Καλαμιά κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 400 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Η Καλαμιά αποτελούσε μέρος του τμήματος Κάμπου. thumb|left|330px|Η Καλαμιά και τα γειτονικά χωριά σε χάρτη του 1887. Στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας, γίνεται αναφορά στην Καλαμιά. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, η Καλαμιά ήταν μία από τις 5 ενορίες που συναποτελούσαν το χωριό Χαλκιάδες. Οι άλλες 4 ήταν οι Χαλκιάδες Μπέη, Χαλκιάδες Γκίνου, Σουλιογιωργουσού και Σακελλαρίου. Οι κάτοικοι εκκλησιάζονταν στον ιερό ναό του Αγίου Κωνσταντίνου και Ελένης, στον οποίο ιερουργούσαν 2 ή 3 ιερείς. Ο Μητροπολίτης Άρτας αναφέρει επίσης ότι στους Χαλκιάδες υπήρχε σχολείο όπου δίδασκε ένας δάσκαλος και φοιτούσαν 120 μαθητές.
Εξίσου σημαντική πηγή, είναι η Οθωμανική απογραφή του 1895 (Σαλναμές Ιωαννίνων για το οικονομικό έτος 1311[1895], έκδοση έβδομη). Σύμφωνα με το σχετικό οθωμανικό νόμο, που ίσχυε από το 1864, η πρωτογενής διαίρεση της αυτοκρατορίας ήταν το βιλαέτι («νομαρχία» ή «γενική διοίκηση»). Κάθε βιλαέτι χωριζόταν σε σαντζάκια και αυτά σε καζάδες. Σύμφωνά με αυτή την απογραφή, το χωριό ανήκε στον Καζά Λούρου, ο οποίος βρισκόταν στο σαντζάκι Πρεβέζης, το οποίο με τη σειρά του, ανήκε στο βιλαέτι Ιωαννίνων. Με βάση λοιπόν αυτή την απογραφή, στην Καλαμιά κατοικούσαν 43 οικογένειες (χανέδες) με συνολικό πληθυσμό 188 άτομα (107 άνδρες, 81 γυναίκες).
Κατά τη διάρκεια του ατυχή Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, το χωριό απελευθερώθηκε προσωρινά. Όπως αναφέρεται στην «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους», ο Ελληνικός στρατός μέχρι το βράδυ της 23ης Απριλίου 1897 είχε ελευθερώσει τα χωριά Πλησιοί, Κιρκιζάτες, Γαβριά, Ψαθοτόπι, Μύτικας, Ανέζα, Καλογερικό, Βίγλα, Ράχη, Καλόβατος, Κεραμάτες, Στρογγυλή, Ζαβάκα, Καλομόδια, Αγία Παρασκευή, Κωστακίοι, Ακροποταμιά,, Νεοχώρι, Ανθότοπος, Χαλκιάδες, Ρόκκα, Άγιος Σπυρίδωνας, Ελευθεροχώρι, Καμπή και την πόλη της Φιλιππιάδας. . Τελικά με την μεσολάβηση των ευρωπαϊκών δυνάμεων και της Ρωσίας, στις 20 Σεπτεμβρίου οι εχθροπραξίες σταμάτησαν και υπογράφηκε ειρήνη.
Η οριστική απελευθέρωση του χωριού έλαβε χώρα το διάστημα ανάμεσα στις 6 και 9 Οκτωβρίου 1912, όπου τα πρώτα ελληνικά τάγματα, πέρασαν τη γέφυρα της Άρτας και στις 2 το μεσημέρι απώθησαν τους Τούρκους και εδραιώθηκαν στους Κωστακιούς και την περιοχή Μαρατιού. Τις επόμενες 2 ημέρες, ο ελληνικός στρατός κατέλαβε και οχύρωσε το χωριό Πλησιούς μαζί με τα Ρόκκα και τις Χαλκιάδες.
Το 1910, η Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης δημοσιοποιεί τα στοιχεία της απογραφής που πραγματοποίησε το ίδιο έτος σε όλη την εκκλησιαστική περιφέρεια και μας πληροφορεί ότι η Καλαμιά υπαγόταν στο τμήμα Λούρου και στο χωριό κατοικούσαν 339 άτομα.
Τοποθεσία και πρόσβαση
Το χωριό γειτνιάζει με τα χώρια Χαλκιάδες, Κιρκιζάτες και Ρόκκα. Συνδέεται οδικώς με την Άρτα μέσω της Εθνικής οδού Άντιρρίου–Ιωαννίνων. Το χωριό εξυπηρετεί η γραμμή Κομπότι-Φιλοθέη, του Αστικού ΚΤΕΛ Άρτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Αρταίων
Σέλινος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σέλινος είναι γνωστός ένας γιος του θεού της θάλασσας Ποσειδώνα. Ο Σέλινος βασίλευε στην Αιγιάλεια και, όταν ο Ίωνας θέλησε να του κηρύξει πόλεμο, ο Σέλινος για να αποφύγει τη σύρραξη του έδωσε για γυναίκα τη θυγατέρα του, την Ηλίκη. Με τον τρόπο αυτό πάντως, ο `Ιωνας διαδέχθηκε τον Σέλινο στη βασιλεία της Αιγιαλείας.
Πηγές
Σελινος Σελινος
Φινλανδική Ομοσπονδία Στίβου
Η Φινλανδική Ομοσπονδία Στίβου (φινλανδικά: Suomen Urheiluliitto, SUL και σουηδικά: Finlands Friidrottsförbund) είναι ο εθνικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος του στίβου στη Φινλανδία. Ιδρύθηκε το 1906 ως Φινλανδική Γυμναστική και Αθλητική Ομοσπονδία (Suomen Valtakunnan Urheiluliitto, SVUL) κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Δουκάτου της Φινλανδίας και πήρε τη σημερινή της μορφή το 1932 όπου αποσυνδέθηκε από την SVUL. Από το 1928 μέχρι το 1947 πρόεδρος της ομοσπονδίας ήταν ο Ούρχο Κεκόνεν, ο οποίος έγινε Πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Φινλανδίας τα διαστήματα 1950 έως 1956 και 1956 έως 1982 αντίστοιχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικές οργανώσεις Φινλανδία
Γκρος Ιλέτ
Το Νησί Γκρος Ιλέτ (γαλλικά: Gros Îlet, Μεγάλη Νήσος) είναι ένα μικρό ακατοίκητο νησί της γαλλικής υπερπόντιας περιοχής Μαρτινίκη. Ανήκει στο Διαμέρισμα Λε Μαρίν. Παρά το όνομά του, είναι πολύ μικρό. Βρίσκεται βορειοανατολικά των νησιών Λε Τρουά Ιλέτ, νοτιοδυτικά του νησιού Πετίτ Ιλέτ αι βόρεια του νησιού Μαρτινίκη.
Κατάλογος Ελλήνων δημιουργών κόμικς
Ακολουθεί κατάλογος Ελλήνων δημιουργών κόμικς, κατά αλφαβητική σειρά επιθέτου ή ψευδωνύμου. Δεν περιλαμβάνονται δημιουργοί που ασχολήθηκαν αποκλειστικά με τη γελοιογραφία.
Τ-Ω
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα *
Σήμαχος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σήμαχος είναι γνωστός ο απώτατος μυθικός πρόγονος της αρχαίας αθηναϊκής οικογένειας (γένους) των Σημαχιδών. Οι θυγατέρες του Σημάχου υποδέχθηκαν κάποτε πολύ φιλόξενα τον θεό Διόνυσο. Ο θεός κατά την επιστροφή του τις έχρισε ιέρειες της λατρείας του, όπως και τα παιδιά τους, τα εγγόνια δηλαδή του Σημάχου.
Πηγές
Σημαχος
Σευήχορος
Στην ελληνική μυθολογία με το εξελληνισμένο όνομα Σευήχορος είναι γνωστός ένας βασιλιάς της Βαβυλώνας. Κάποιος χρησμός τον είχε πληροφορήσει ότι θα έχανε τη βασιλεία του από ένα γιο της θυγατέρας του. Ο Σευήχορος έκλεισε τη θυγατέρα του σε ένα πύργο, αλλά ο περιορισμός αυτός δεν την εμπόδισε να μείνει έγκυος. Οι φύλακες, γνωρίζοντας τι τους περίμενε αν μάθαινε ο βασιλιάς για την εγκυμοσύνη της κόρης του, περίμεναν να γεννηθεί το βρέφος και τότε το γκρέμισαν από τις επάλξεις. Αλλά ένας αετός άρπαξε το νεογέννητο στον αέρα πριν αυτό αγγίξει το έδαφος. Σώο και αβλαβές, το οδήγησε σε κάποιο «παράδεισο» (= κήπο), όπου ο υπεύθυνος υπηρέτης το ανέθρεψε και μετά το ονόμασε Γίλγαμο. Το παιδί αυτό ήταν ο μετέπειτα διάσημος Βαβυλώνιος ήρωας και βασιλιάς Γιλγαμές.
Πηγές
Σευηχορος
Πολυμήδης
Ο Πολυμήδης ήταν αδριαντοποιός από το Άργος Έζησε κατά το πρώτο ήμισυ του 6ου αιώνα π.Χ. Έργα του είναι δύο κούροι, τους οποίους αφιέρωσαν οι Αργείοι στο Μαντείο των Δελφών. Η υπογραφή του γλύπτη στην πλίνθο του ενός απ' αυτούς αποκαλύπτει ότι απεικονίζονται ο Κλέοβις και ο Βίτων.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Αρσλάνογλου (κανονιοφόρος)
Η Κ/Φ Πλωτάρχης ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ, Ρ-14 (πρώην USS PGM-25, πρώην PC 1556) του Ελληνικού Βασιλικού Ναυτικού ανήκε στην κλάση των Πι-Τζι-Εμ "PGM-9" (Patrol Gunboat, Motor).
Η έναρξη ναυπήγησης έγινε για λογαριασμό του Ναυτικού των ΗΠΑ στις 16 Ιουλίου του 1944 από την Consolidated Shipbuilding Corp., New York, NΥ. Εντάχθηκε στην κατηγορία Motor Gunboat, PGM-25.
Καθελκύστηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1944 ενώ εισήλθε σε υπηρεσία στο Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό στις 3 Φεβρουαρίου 1945. Παραχωρήθηκε από τις Η.Π.Α. στο Βασίλειο της Ελλάδος στις 6 Σεπτεμβρίου 1947, όπου και παρελήφθη από τον υποπλοίαρχο Σπ. Μουρίκη στις 11 Δεκεμβρίου του 1947 στο Νόρφολκ της Βιρτζίνιας υψώνοντας την ελληνική σημαία. Κατέπλευσε στην Ελλάδα, στο Ναύσταθμο Σαλαμίνας στις 19 Μαρτίου του 1948 όπου και εντάχθηκε "εν επισήμω τελετή" σε ελληνική υπηρεσία λαμβάνοντας επίσημο όνομα Β.Π. Κ/Φ Πλωτάρχης ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ και Γραμματάριθμο Ρ-14, προς τιμήν του Πλωτάρχη Βασιλείου Αρσλάνογλου ο οποίος υπήρξε Κυβερνήτης του Υ/Β ‘ΓΛΑΥΚΟΣ’ και σκοτώθηκε από αεροπορικό βομβαρδισμό στη Μάλτα στις 27 Φεβρουαρίου 1942.
Η κανονιοφόρος ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ ήταν αδελφό πλοίο τις κανονιοφόρους ΜΠΛΕΣΣΑΣ, ΠΕΖΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΕΛΕΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ και ΛΑΣΚΟΣ.
Όλα τα παραπάνω πολεμικά πλοία - κανονιοφόροι αποδείχθηκαν ιδιαίτερα χρήσιμα στο ελληνικό πολεμικό ναυτικό. Χρησιμοποιήθηκαν εκτεταμένα την περίοδο του εμφυλίου πολέμου και στη συνέχεια ως περιπολικά κυρίως στις νήσους του Ανατολικού Αιγαίου. Το 1963 με τα πρώτα γεγονότα της Κύπρου σε όλες τις κανονιοφόρους αφαιρέθηκε το δίδυμο πυροβόλο και στη θέση του τοποθετήθηκαν εκτοξευτές βλημάτων HEDGEHOG, ενώ παράλληλα εξοπλίστηκαν με ανθυποβρυχιακές συσκευές, βόμβες βάθους και τορπιλοσωλήνες.
Τελικά η Κ/Φ ΑΡΣΛΑΝΟΓΛΟΥ παροπλίστηκε στις 10 Μαΐου 1979.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές Κανονιοφόροι
Γεώργιος Πολυμενάκος
Ο Γεώργιος Πολυμενάκος ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού, αρχιστράτηγος της Μικρασιατικής εκστρατείας (αντικαταστάτης του Γεώργιου Χατζηανέστη) τον Αύγουστο του 1922.
Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Ιουλίου 1859 στην Αρεόπολη Λακωνίας. Κατατάχτηκε στο στρατό την 21η Ιουλίου 1880. Στο στρατό έδειξε αξιοσημείωτες ικανότητες, οπότε και εισήχθη στη Σχολή Υπαξιωματικών, από την οποία αποφοίτησε στις 22 Σεπτεμβρίου 1885 ως ανθυπολοχαγός του Πεζικού. Στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897 συμμετέσχε ως υπολοχαγός. Στους πολέμους του 1912-13 με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη ήταν διοικητής του 15ου Συντάγματος Πεζικού στις επιχειρήσεις στην Ήπειρο, όπου και διακρίθηκε. Το 1913 στον πόλεμο κατά της Βουλγαρίας με το ίδιο σύνταγμα (υπαχθέν στην 7η Μεραρχία), ως συνταγματάρχης πλέον, πήρε μέρος στις επιχειρήσεις στην Ανατολική Μακεδονία (Νευροκόπι, Πρέντελ Χαν κ.ά.).
Την περίοδο 1917-1920 βρέθηκε εκτός στρατεύματος από τους βενιζελικούς, αν και ήταν μετριοπαθής και όχι φανατικός φιλοβασιλικός. Επανήλθε στο στράτευμα μετά τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920 με το βαθμό του υποστρατήγου αναλαμβάνοντας τη διοίκηση του Β΄ Σώματος Στρατού κι ενώ η Μικρασιατική εκστρατεία συνεχιζόταν. Στη συνέχεια ανέλαβε τη διοίκηση του Γ΄ Σώματος Στρατού με το οποίο πολέμησε το Μάρτιο, Ιούλιο και Αύγουστο στο Σαγγάριο (1921). Στο τέλος του 1921 προήχθη σε αντιστράτηγο και τοποθετήθηκε διοικητής του Βόρειου Συγκροτήματος Μεραρχιών.
Τον Ιούνιο του 1922 ζήτησε να φύγει από τη Μικρά Ασία. Την περίοδο Αυγούστου - Σεπτεμβρίου 1922 αντικατέστησε τον αντιστράτηγο Γεώργιο Χατζανέστη, ως διοικητής της Στρατιάς Μικράς Ασίας (ανέλαβε την 24η Αυγούστου 1922, μετά τη διάρρηξη του ελληνικού μετώπου).
Το Νοέμβριο του 1923 αποστρατεύτηκε λόγω ορίου ηλικίας, αλλά επανήλθε προσωρινά στην υπηρεσία το 1927 και τοποθετήθηκε στο εννιαμελές συμβούλιο με αντικείμενο την επαναφορά απότακτων (φιλοβασιλικών) αξιωματικών.
Πέθανε το 1942 στην Αθήνα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες Π Π Π
Ποταμιά Αγίου Δημητρίου Ιωαννίνων
Για συνώνυμο οικισμό στο Νομό Ιωαννίνων δείτε: Ποταμιά Ζαγορίου
Μέλανες Νάξου
Οι Μέλανες είναι χωριό της πεδινής δυτικής Νάξου, σε υψόμετρο 110-160 μέτρων και 414 κατοίκους (απογραφή 2011). Απέχει 9χλμ από την Χώρα της Νάξου. Βρίσκεται σε παράκαμψη ενός χιλιομέτρου του οδικού άξονα Χώρας Νάξου - Κουρουνοχώρι - Κυνιδάρου και μεταξύ των χωριών Άγιος Θαλάλαιος και Κουρουνοχώρι. Είναι κτισμένο σε βορειοανατολική πλευρά λόφου απέναντι από τους Μύλους.
Ποταμιά Αγίου Δημητρίου Ιωαννίνων
Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Ποταμιά
Μέλανες Νάξου
Οι Μέλανες στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μαζί και με τ΄ άλλα γύρω χωριά ήταν αγροτικοί τροφοδότες των ορεινών χωριών της Νάξου και κυρίως του Κινίδαρου, της Κεραμωτής και της Κορώνου. Παλαιότερα ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας στην οποία περιλαμβάνονταν τα χωριά Άγιος Θαλάλαιος, το Γραμπούνι, οι Κάμπονες, το Κουρουνοχώρι και οι Μύλοι. Διαθέτει δημοτικό σχολείο και ήταν από τα πρώτα χωριά της Νάξου με τηλεγραφείο. Ο ιερός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στους Αγίους Αποστόλους.
Ποταμιά Αγίου Δημητρίου Ιωαννίνων
Η Ποταμιά ή Κάτω Κουκλέσι είναι ημιορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων στην Ήπειρο σε υψόμετρο 180 μέτρων.
Μέλανες Νάξου
Σήμερα οι Μέλανες υπάγονται στο δήμο Νάξου & Μικρών Κυκλάδων.
Ποταμιά Αγίου Δημητρίου Ιωαννίνων
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Η Ποταμιά βρίσκεται στα σύνορα του νομού με το νομό Πρεβέζης. Το χωριό είναι κτισμένο στη μικρή κοιλάδα της χαράδρας που σχηματίζουν τα όρη Τόμαρος (Ολύτσικας) και Ξηροβούνι, δίπλα στον ποταμό Λούρο και την εθνική οδό Ιωαννίνων - Άρτας. Ο οικισμός δημιουργήθηκε μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από κατοίκους του χωριού Κουκλέσι και των "μαχαλάδων" του στη τοποθεσία "Κιλί" και τα σπίτια του είναι συγκεντρωμένα επάνω στο δημόσιο δρόμο, γύρω από το παλιό χάνι και την εκκλησία του Αγίου Σώζοντα. Απέχει 39 χλμ Ν. της πόλης των Ιωαννίνων και 5 χλμ. Α.-ΝΑ. από το Κουκλέσι. Αξιοθέατο του χωριού είναι το "Xάνι Σαφίτ Mπέη" ή "Xάνι Mπότσαρη" που έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο (ΥΑ ΥΠΠΟ/ΑΡΧ/Β1/Φ33/26714/609/16-8-1990 - ΦΕΚ 617/Β/27-9-1990). Η περιοχή που ξεκινά προς τα βορειοδυτικά της Ποταμιάς, ειδικά η χαράδρα που διασχίζεται από τον ποταμό Λούρο, μέχρι το "Χάνι του Τέροβου" ονομάζεται "Βόρεια στενά Λούρου" και έχει χαρακτηριστεί ως τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους (ΤΙΦΚ).
Μέλανες Νάξου
Πληθυσμιακά στοιχεία
(*) Στις απογραφές 1879, 1889, 1896 και 1907 συναθροίζονται και οι κάτοικοι των οικισμών Κουρουνοχωρίου και Μύλων οι οποίοι αναγνωρίστηκαν στην απογραφή του 1920.
Ποταμιά Αγίου Δημητρίου Ιωαννίνων
Διοικητικά
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1951. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Κουκλέσι αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κουκλεσίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 188 κατοίκους.
Μέλανες Νάξου
Διοικητικές μεταβολές
Σήμερα, μετά τη τελευταία μεταβολή του 2010 (πρόγραμμα Καλλικράτης), αποτελεί μαζί με τους οικισμούς Άγιο Θαλέλαιο ( 106 κ.), Κουρουνοχώρι ( 105 κ.) και Μύλους ( 27 κ.) την Τοπική Κοινότητα Μελάνων ( 652 κ.), ;όπου έχει οριστεί έδρα. Η τ.κ. Μελάνων υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Νάξου, του δήμου Νάξου και Μικρών Κυκλάδων, της περιφερειακής ενότητας Νάξου (του πρώην νομού Κυκλάδων), στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.
Ποταμιά Αγίου Δημητρίου Ιωαννίνων
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Μέλανες Νάξου
Περιοχή του Φλεριού
Στο Φλεριό στην αρχαιότητα (αλλά και στις μέρες μας) υπήρχε άφθονη ροή τρεχούμενων υδάτων που τροφοδοτούσαν την περιοχή. Ο πλούτος αυτός, μαζί με την ύπαρξη μαρμάρων ευνόησαν την ανάπτυξη λατομείων, εργαστηρίων και σχολών γλυπτικής τον 6ο αιώνα π.Χ. Τα αξιοθέατα στην περιοχή είναι:
Περιοχή Καλαμίτσια
Σε απόσταση 2 χλμ από τις Μέλανες υπάρχει το «παλάτι των Ιησουιτών». Κατασκευάστηκε το 1673 από τον μοναχό Ροβέρτο Σωζέ. Στις μέρες μας είναι εγκαταλελειμμένο και ερειπωμένο.
Τα περιβόλια των Μελάνων
Πρόκειται για μια κατάφυτη περιοχή με αναβαθμίδες που αρδεύονται με φυσική ροή από την πηγή του Φλεριού. Τα περισσότερα δέντρα που συναντάει κανείς είναι πορτοκαλιές, λεμονιές, βερικοκιές, αχλαδιές και βυσσινιές. Το σύστημα διανομής του νερού είναι οργανωμένο έτσι ώστε κάθε περιβολάρης να έχει δικαίωμα χρήσης μία ώρα περίπου κάθε βδομάδα. Μέχρι το πρόσφατο παρελθόν τα περιβόλια ήταν υπό φράγκικη κατοχή. Μετά την απελευθέρωση του 1945 οι Μελανίτες επαναστάτησαν και πέτυχαν τη διανομή των περιβολιών στους ντόπιους αγρότες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Νάξου
Μνήμη
Μνήμη είναι η διαδικασία του ανθρώπου να θυμάται τις εμπειρίες, τις εντυπώσεις, τις γνώσεις που αποκομίζει. Διακρίνεται σε βραχύχρονη και μακρόχρονη.
Διαδικασίες από και προς τη μνήμη
Μια πρώτη κωδικοποίηση επιτρέπει σε πληροφορίες από τον έξω κόσμο να φθάσουν στα αισθητήρια όργανά μας. Για παράδειγμα μια σειρά ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων σε κάποιο εύρος συχνοτήτων μεταφέρει σε μας μέσω του αέρα την πληροφορία πως «μια λάμπα φωτίζει». Δεν είναι όμως η πληροφορία αυτή που διεγείρει, στον αμφιβληστροειδή χιτώνα του ματιού τους αντίστοιχους υποδοχείς, είναι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα τα οποία τη μεταφέρουν κωδικοποιημένη. Και η πληροφορία αυτή δεν έχει νόημα εκτός της ανθρώπινης συνείδησης, εκεί δηλαδή όπου γίνεται αντιληπτή η ουσία της.
Στα αισθητήρια όργανα το σήμα περνά από το περιβάλλον σε άλλο μέσο (στο  ανθρώπινο σώμα) και κωδικοποιείται διαφορετικά, μετατρεπόμενο κατ' αρχήν σε χημικό ή φυσικό ερέθισμα και στη συνέχεια σε σειρές από ηλεκτρικές ώσεις, οι οποίες οδεύουν προς τον εγκέφαλο και εκεί λαμβάνουν μορφή ως αισθήσεις. Οι ηλεκτρικές αυτές ώσεις συσχετίζονται και κωδικοποιούνται στον εγκέφαλο ώστε να λάβουν κατανοητές μορφές και να τους αποδοθεί σημασία και έννοια. Η διεργασία και το αποτέλεσμα της τελευταίας αυτής μετατροπής αφορά, για πρώτη φορά στην όλη διαδικασία, τη μνήμη.
Από την προοπτική της επεξεργασίας πληροφοριών υπάρχουν τρία βασικά στάδια στη διαμόρφωση και την ανάκτηση της μνήμης:
Μερική Απώλεια μνήμης
Η μερική απώλεια μνήμης (βραχυπρόθεσμη απώλεια) είναι φυσιολογική και ονομάζεται παροδική σφαιρική απώλεια μνήμης. Σύμφωνα με τη Mayo Clinic, η παροδική σφαιρική αμνησία είναι σπάνια και φαινομενικά ακίνδυνη. Τα επεισόδια είναι συνήθως μεμονωμένα και παροδικά. Μετά από ένα επεισόδιο, η μνήμη επανέρχεται πλήρως.
Ολική Απώλεια μνήμης
Ολική απώλεια μνήμης - Αμνησία ονομάζεται η μακρυπρόθεσμη απώλεια μνήμης, δηλαδή όταν χάνεται η μνήμη και για γεγονότα που το άτομο έπρεπε υπό κανονικές συνθήκες να θυμάται.
Αιτίες απώλειας μνήμης
Συνήθεις αιτίες απώλειας της μνήμης αποτελούν οι εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευροψυχολογία Κατηγορία:Διανοητικές διαδικασίες Κατηγορία:Πηγές γνώσης Κατηγορία:Νευροψυχολογική αξιολόγηση
Γλώσσα Αμέλε
Η Αμέλε (Αμάλε, Σόνα) είναι Παπούα γλώσσα της Παπούα Νέας Γουινέας. Οι διάλεκτοι είναι οι Χουάρ, Τζαγκαχάλα και Χάιτζα.
Η Αμέλε είναι γνωστή καθώς έχει 32 κτητικές τάξεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α
Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου
Καριέρα
Ο Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από τη Βαλέπα το 2004, παραμένοντας μέχρι το 2007. Την περίοδο 2007-2009 αγωνίστηκε με τη Σάμπο, κατακτώντας το πρωτάθλημα του 2009. Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Π.Α.Ο.Κ.. Το 2010 αγωνίστηκε στο γαλλικο πρωτάθλημα με την Τουλούζ, ενώ την περίοδο 2011-2012 έπαιξε στην Αγία Πετρούπολη στo ρωσικό πρωτάθλημα και στην Μπελεντίγεσπορ της Τουρκίας. Την περίοδο 2012-2013 μεταπήδησε στην Κονστάντσα, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ρουμανίας του 2013. Τα επόμενα τρία χρόνια επέστρεψε στο πρωτάθλημα Φινλανδίας για λογαριασμό της Κόκολαν Τίκεριτ, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα (2015, 2016) και δύο κύπελλα (2014, 2015). Το καλοκαίρι του 2016, ανακοινώθηκε από τη Σαρντάρι Ούρμια του Ιράν, το 2017 αγωνίστηκε στην Κούζμπας, το 2018 στην Τουρκία και την Αφιόν Μπελεντιγιέ, ενώ το καλοκάιρι του 2018 επέστρεψε στη Φινλανδία και τη Σαίμα Βόλεϊ.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Όλι-Πέκκα Ογιανσίβου είναι διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Φινλανδίας από το 2005, με την οποία έχει πραγματοποιήσει 167 συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Φινλανδοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Πεισίστρατος (αποσαφήνιση)
Πεισίστρατος είναι ένα ελληνικό ανδρικό όνομα, το οποίο απαντάται κυρίως κατά την αρχαιότητα. Με το όνομα αυτό είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα:
Επίσης:
Ανανίας (αποσαφήνιση)
Το εβραϊκής προελεύσεως όνομα Ανανίας (Ανανί) μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ο Κοκκινογένης
Ο Κοκκινογένης (Ιαπωνικά: (赤 ひ げAkahige ?) είναι μια δραματική ταινία Ιαπωνικής παραγωγής του 1965 σε σκηνοθεσία του Ακίρα Κουροσάβα, και σενάριο των Μασάτο Ίντε, Ριούζο Κικουσίμα, Ακίρα Κουροσάβα και Χίντεο Ογκούνι βασισμένο στη συλλογή διηγημάτων «Akahige Shinryōtan» (赤 ひ げ 診療 譚) του Σουγκόρο Γιαμαμότο. Πρωταγωνιστούν οι Τοσίρο Μιφούνε, Γιούζο Καγιάμα, Κιόκο Καγκάβα και Τερούμι Νίκι. Η ταινία εξετάζει το πρόβλημα της κοινωνικής αδικίας και διερευνά δύο από τα αγαπημένα θέματα του Κουροσάβα: τον ανθρωπισμό και τον υπαρξισμό. Ο Κοκκινογένης είναι η τελευταία ασπρόμαυρη ταινία του Κουροσάβα η οποία σημείωσε μεγάλη επιτυχία στο Ιαπωνικό box office, αλλά είναι επίσης γνωστή για το γεγονός ότι προκάλεσε ρήγμα στις σχέσεις μεταξύ του Μιφούνε και του Κουροσάβα και είχε σαν αποτέλεσμα το τέλος της συνεργασία τους μετά από 16 ταινίες.
Πλοκή
Το 1820, ο νέoς Νομπόρου Γιασουμότο ολοκληρώνει την ιατρική του εκπαίδευσή στο Ναγκασάκι και επιστρέφει στην πατρίδα του Έντο (πρώην ονομασία του Τόκιο) ελπίζοντας να παντρευτεί την κόρη ενός πλούσιου άντρα και να ευημερίσει μέσα από την ιατρική πρακτική του. Για να ολοκληρώσει την ιατρική μεταπτυχιακή εκπαίδευση του, ο Γιασουμότο μεταβαίνει σε μια αγροτική κλινική που διευθύνεται από τον Δρ. Κιότζο Νίιντε. Ο Νίιντε, γνωστός στους συναδέλφους του ως «Κοκκινογένης», έχει τη φήμη ενός χαρακτηριστικός δάσκαλου και εκπαιδευτή, ο οποίος στην πραγματικότητα, πίσω από μια σκληρή και αυταρχική συμπεριφορά, κρύβει έναν συμπονετικό γιατρό που ενδιαφέρεται για τους συναδέλφους του.
Ο Γιασουμότο αντιδρά αρχικά θυμωμένος με την τοποθέτησή του σε αυτήν την κλινική, καθώς πιστεύει ότι δεν έχει πολλά να μάθει από τον Κοκκινογένη. Ενώ ο Γιασουμότο προσπαθεί να αποδεχθεί την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, αν και η αρχική του πρόθεση είναι να εγκαταλείψει την κλινική με την παραμικρή ευκαιρία, η καθημερινή του εργασία αποκαλύπτει τις περιπτώσεις των ασθενών της κλινικής. Ο Ροκουσούκε, ένας άντρας που πεθαίνει ανησυχεί για ένα μυστικό από το παρελθόν του, το οποίο θα αποκαλυφθεί μόνο όταν τελικά εμφανιστεί η κόρη του. Ο Σαχάτσι, ένας αγαπητός κάτοικος της πόλης φημισμένος για τη γενναιοδωρία του προς τους γείτονές του, διατηρεί μια τραγική σχέση με μια γυναίκα της οποίας το σώμα ανακαλύπτεται μετά από μια κατολίσθηση. Αφού αγωνίστηκε ενάντια σε μια συμμορία ντόπιων κακοποιών, ο Δρ. Νίιντε διασώζει ένα άρρωστο δωδεκάχρονο κορίτσι από ένα πορνείο το οποίο θα γίνει και η πρώτη ασθενής του Γιασουμότο.
Μνήμη (αποσαφήνιση)
Η λέξη Μνήμη μπορεί να αναφέρεται:
Ο Κοκκινογένης
Πλοκή
Αλλά όσο περνάει ο καιρός, ο νεαρός ασκούμενος Γιασουμότο κερδίζει μια βαθιά γνώση για την ιατρική και έτσι, γίνεται βοηθός του φαινομενικά αυταρχικού Δρ. Νίιντε, που θεραπεύει τους ασθενείς του με ευγένεια και ταπεινοφροσύνη ως και με την ιατρική ικανότητα του. Μέσα από τις εμπειρίες που ζει στην κλινική ο Γιασουμότο, θα αλλάξει τις ιδέες του για το τι σημαίνει να είσαι γιατρός, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η ζωή των ασθενών είναι πιο σημαντική από τον πλούτο ή την κοινωνική κατάσταση.
Υποδοχή
Οι κριτικές ανασκόπησης στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes, δίνουν βαθμολογία θετικής έγκρισης σε ποσοστό 73%, με βάση 15 κριτικές και μέση βαθμολογία 7/10. Ο Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε στην ταινία τέσσερα από τα πέντε αστέρια του σε μια κριτική που δημοσιεύθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 1969 αναφέροντας: «Ο Κοκκινογένης του Ακίρα Κουροσάβα συναρμολογείται με την πολυπλοκότητα και το βάθος ενός καλού μυθιστορήματος του 19ου αιώνα και είναι πολύ καλό, όπου σε μια εποχή κομψών κατακερματισμένων ταινιών, να παρακολουθείς έναν σκηνοθέτη να αφιερώνει χρόνο για να αναπτύξει πλήρως τους χαρακτήρες του». Ο Μάικλ Σράγκοφ του The New Yorker έγραψε: «Αυτή η ταινία του 1965, η οποία είναι η τελευταία συνεργασία του Ακίρα Κουροσάβα με τον Τοσίρο Μιφούνε, συχνά χλευάζεται ως σαπουνόπερα. Αλλά η ιστορία ενός γιατρού του 19ου αιώνα με το ψευδώνυμο «Κοκκινογένης» (Μιφούνε) και ο ασκούμενος βοηθός του (Γιούζο Καγιάμα) που μαθαίνει ανθρώπινες ιατρικές αξίες από αυτόν - είναι στην πραγματικότητα ένα αριστούργημα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1965 Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιαπωνία
Τατσούγια Νακαντάι
Ο Τατσούγια Νακαντάι (ιαπωνικά: 仲代 達矢, γεννημένος ως Μοτοχίσα Νακαντάι, 13 Δεκεμβρίου 1932) είναι Ιάπωνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, ιδιαίτερα γνωστός από τις συνεργασίες του με σπουδαίους Ιάπωνες σκηνοθέτες, όπως ο Ακίρα Κουροσάβα και ο Μασάκι Κομπαγιάσι, του οποίου μάλιστα συμμετείχε σε 11 ταινίες του. Ο Νακαντάι γεννήθηκε σε μία φτωχική οικογένεια, η οποία δεν μπορούσε να του προσφέρει εκπαίδευση, κι από νωρίς, αν και του άρεσε ο κινηματογράφος, αποφάσισε να μην ασχοληθεί με αυτόν τον τομέα. Του άρεσε ιδιαιτέρως ο αμερικανικός κινηματογράφος και ηθοποιοί όπως ο Τζον Γουέιν και ο Μάρλον Μπράντο. Αργότερα του άρεσε και το μουσικό θέατρο, όπου πήγαινε μία φορά τον χρόνο στο Μπρόντγουεϊ να παρακολουθήσει έργα.
Η κινηματογραφική του καριέρα ξεκίνησε τυχαία, αφού ενόσω εργαζόταν ως υπάλληλος μαγαζιού, συναντήθηκε με τον Κομπαγιάσι, ο οποίος του προσέφερε ρόλο στην ταινία του The Thick Walled Room. Την επόμενη χρονιά συμμετείχε σε cameo εμφάνιση και στην ταινία Οι Επτά Σαμουράι (1954), του Κουροσάβα. Πρακτικά, αυτή η συμμετοχή θεωρείται και το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, καθώς η προαναφερθείσα ταινία, για κάποιους λόγους δεν κυκλοφόρησε για τα επόμενα τρία χρόνια. Η συμμετοχή όμως που τον έκανε διάσημο στην Ιαπωνία ήταν αυτή στην ταινία του Κομπαγιάσι Black River, το 1957. Ίσως από τις συνολικά 11 συμμετοχές του σε ταινίες του Κομπαγιάσι, η πιο επιτυχημένη του —αλλά και πιο αγαπημένη του — ήταν αυτή στην ταινία Harakiri, το 1962. Συμπεριλαμβανομένης αυτής, πρωταγωνίστησε σε άλλες δύο ταινίες (Samurai Rebellion και Kwaidan) καθώς και στην τριλογία The Human Condition.
Ο ρόλος του στην ταινία Harakiri, του έδωσε και την πρώτη του βράβευση στα Blue Ribbon Awards. Με τον Κουροσάβα συνεργάστηκε σε πέντε περιπτώσεις με σπουδαιότερες ίσως τη δεκαετία του 1980, όπως στην ταινία Kagemusha (1980), συμμετοχή που του έδωσε το δεύτερο βραβείο Blue Ribbon, καθώς και στην ταινία Ραν (1985). Και στις δύο ταινίες υποδύθηκε έναν νταΐμιο. Στο πλευρό, τα επόμενα χρόνια, διδάχτηκαν μερικοί από τους πιο γνωστούς Ιάπωνες ηθοποιούς όπως ο Κότζι Γιακούσο, η Γιακούμι Γουακαμούρα, ο Κενίτσι Τακίτο, η Αζούσα Γουατανάμπε και άλλοι. Το 2015, έλαβε τον τιμητικό μετάλλιο του Τάγματος του Πολιτισμού. Η πλούσια καριέρα του συνεχίζεται έως και σήμερα, συμμετέχοντας τόσο στον κινηματογράφο, όσο και στην τηλεόραση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες ηθοποιοί
Αστερία
Πηγές
Αστερια
Γλώσσα Μπαρόκ
Παραπομπές
Μ
Ταμίλ γλώσσα
Η γλώσσα Ταμίλ ή ταμιλική (தமிழ்) είναι η γλώσσα του λαού των Ταμίλ οι οποίοι είναι ιστορικά συνδεδεμένοι με τη Νότια Ινδία και τη Σρι Λάνκα και παράλληλα η γεωγραφικά νοτιότερη από τις δραβιδικές γλώσσες. Είναι επίσημη γλώσσα στην Ινδία στις πολιτείες Ταμίλ Ναντού, Πουντούτσερυ και στη νησιωτική πολιτεία Άνταμαν και Νικομπάρ, καθώς και στη Σρι Λάνκα και στη Σιγκαπούρη. Χρησιμοποιείται ως μια από τις γλώσσες εκπαίδευσης στη Μαλαισία, μαζί με τα αγγλικά, τα μαλαϊκά και τα μανδαρινικά. Χρησιμοποιεί τη γραφή Μπράχμι. Έχουν βρεθεί επιγραφές στη γραφή Μπράχμι-Ταμίλ 2.200 χρόνων στο Σαμαναμαλάι και Ταμιλοβραχμικές επιγραφές από το 500 π.Χ. στο Αντιτσαναλούρ. Έχει χαρακτηριστεί ως η μόνη γλώσσα της σύγχρονης Ινδίας που είναι αναγνωρισμένα συνεχής με κλασικό παρελθόν. Είναι μια από τις 22 επίσημες γλώσσες της Ινδίας και η πρώτη γλώσσα που δηλώθηκε ως κλασική από την κυβέρνηση της Ινδίας το 2004. Η γλώσσα Ταμίλ διδάσκεται στον Καναδά και την Νότιο Αφρική από τις μειονότητες των μεταναστών Ταμίλων που υπάρχουν εκεί. Στο Οντάριο του Καναδά ο Ιανουάριος έχει οριστεί νομοθετικά ως ο μήνας της ταμιλικής πολιτιστικής κληρονομιάς. Είναι μια από τις μακροβιότερες κλασσικές γλώσσες. Αναφέρεται ως 20η στην λίστα του Εθνολόγου για τις πιο ομιλούμενες γλώσσες του κόσμου. Μια μελέτη που διεξήχθη από το Ινστιτούτο Επιστήμης της Ανθρώπινης Ιστορίας Μαξ Πλανκ στη Γερμανία βρήκε ότι η Δραβιδική γλωσσική οικογένεια, της οποίας τα Ταμίλ αποτελούν μέρος, ίσως είναι περίπου 4.000-4.500 ετών. Η ποικιλία και ποιότητα της κλασικής ταμιλικής λογοτεχνίας έχει περιγραφεί ως "μια από τις μεγαλύτερες κλασσικές παραδόσεις και λογοτεχνία του κόσμου".
Μια καταγεγραμμένη ταμιλική λογοτεχνία έχει τεκμηριωθεί για πάνω από 2000 χρόνια. Η πιο πρώιμη περίοδος της λογοτεχνίας της ταμιλικής γλώσσας, η λογοτεχνία Σάνγκαμ χρονολογείται από το 300 π.Χ, έως το 300 μ.Χ. Η ταμιλική λογοτεχνία είναι η αρχαιότερη από όλες τις δραβιδικές γλώσσες. Οι πιο πρώιμες επιγραφές που βρέθηκαν σε πέτρινα διατάγματα χρονολογούνται από τον 3ο αιώνα π.Χ. Πάνω από το 55% των επιγραφών (55.000) που βρέθηκαν από την Αρχαιολογική Εφορία της Ινδίας ήταν στην γλώσσα Ταμίλ. Επιγραφές στα ταμιλικά γραμμένα στο βραχμικό αλφάβηντο έχουν βρεθεί στη Σρι Λάνκα και σε εμπορικά αγαθά στη Ταϊλάνδη και την Αίγυπτο. Τα δύο παλαιότερα χειρόγραφα από την Ινδία, που εγγράφησαν στο μητρώο Μνήμης του Κόσμου της Ουνέσκο το 1997 και το 2005, ήταν γραμμένα στα Ταμίλ.
Η πιο συγγενική της γλώσσα είναι η Μαλαγιαλάμ. Οι δυο γλώσσες άρχισαν να διαχωρίζονται γύρω τον 9ο αι. μ.Χ. Αν και πολλές από τις διαφορές μεταξύ των δυο γλωσσών φαίνεται να έχουν προϊστορικό διαχωρισμό της δυτικής διαλέκτου, η διαδικασία του διαχωρισμού σε ξεχωριστές γλώσσες ολοκληρώθηκε γύρω στο 13ο και 14ο αιώνα μ.Χ.
Το 1578, Πορτογάλοι Χριστιανοί ιεραπόστολοι δημοσίευσαν ένα ταμιλικό βιβλίο προσευχών στο παλαιό Ταμιλικό αλφάβητο, το Θαμπιράαν Βανάκκαμ, κάνοντας τα ταμιλικά την πρώτη Ινδική γλώσσα που εκτυπώθηκε και δημοσιεύθηκε. Το Ταμιλικό Λεξικό, δημοσιευμένο από το Πανεπιστήμιο του Μαντράς, ήταν ένα από τα παλαιότερα λεξικά. Σύμφωνα με έρευνα του 2001, υπήρχαν 1.863 εφημερίδες που δημοσιεύονταν στα Ταμιλικά, από τις οποίες οι 353 ήταν καθημερινές.
Ταξινόμηση
Τα Ταμιλικά ανήκουν στον νότιο κλάδο των Δραβιδικών γλωσσών, μια οικογένεια περίπου 26 γλωσσών που ομιλούνται στην Ινδική υποήπειρο. Ταξινομείται ως μέρος της ταμιλικής γλωσσικής οικογένειας, που εκτός από τα Ταμίλ, περιέχει τις γλώσσες περίπου 35 εθνογλωσσικών ομάδων όπως τις γλώσσες Ιρούλα και Γιερουκούλα (βλέπε Εθνολόγος). μικρογραφία|Πολύγλωσση πινακίδα στην Σιγκαπούρη, στις 4 επίσημες γλώσσες της χώρας (Αγγλικά, Μανδαρινικά, Ταμίλ, Μαλαϊκά) Η πιο συγγενική της γλώσσα είναι η Μαλαγιαλάμ. Οι δυο γλώσσες άρχισαν να διαχωρίζονται γύρω τον 9ο αι. μ.Χ. Αν και πολλές από τις διαφορές μεταξύ των δυο γλωσσών φαίνεται να έχουν προϊστορικό διαχωρισμό της δυτικής διαλέκτου, η διαδικασία του διαχωρισμού σε ξεχωριστές γλώσσες ολοκληρώθηκε γύρω στο 13ο και 14ο αιώνα μ.Χ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ινδονησίας Κατηγορία:Γλώσσες της Μαλαισίας Κατηγορία:Γλώσσες της Σρι Λάνκα Κατηγορία:Γλώσσες της Σιγκαπούρης Κατηγορία:Δραβιδικές γλώσσες
Θεόδωρος Μπελίτσος
Ο Θεόδωρος Γρηγορίου Μπελίτσος (1957) είναι Έλληνας συγγραφέας ιστορικών και λαογραφικών βιβλίων και ζει στη Νέα Σμύρνη.
Βιογραφικά στοιχεία
Από το 1986 άρχισε να δημοσιεύει διηγήματα, άρθρα, μελέτες και βιβλιοκρισίες σε περιοδικά και εφημερίδες. Το 1993 εξέδωσε σε ανάτυπο την πρώτη μελέτη του για τα σχολεία της Σμύρνης και το 1994 το πρώτο του βιβλίο για τη Λήμνο. Στη Λήμνο αναφέρονται τα περισσότερα από τα πολλά βιβλία που εξέδωσε στη συνέχεια. Επίσης, έχει συγγράψει μελέτες για χωριά της Έξω Μάνης, που είναι ο τόπος καταγωγής των γονέων του και έχει λάβει μέρος σε επιστημονικά συνέδρια.
Το 1995 τιμήθηκε με τον Έπαινο του Ιστορικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών για το έργο του "Συλλογή γλωσσικού υλικού από τη Λήμνο". Επίσης, έχει τιμηθεί από την Ομοσπονδία Λημνιακών Συλλόγων της Αθήνας και το Δήμο Λήμνου. Είναι μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Λακωνικών Σπουδών και μέλος της Εταιρίας Μελέτης Ίμβρου και Τενέδου. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Εργογραφία
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες λαογράφοι Κατηγορία:Νέα Σμύρνη Κατηγορία:Λήμνος
Θερμοπλαστικό
Ένα θερμοπλαστικό είναι ένα πλαστικό υλικό, συνήθως ένα πολυμερές, που γίνεται ευλύγιστο ή εύπλαστο πάνω από μια συγκεκριμένη θερμοκρασία και στερεοποιείται με ψύξη.
Τα περισσότερα θερμοπλαστικά έχουν μια υψηλή σχετική μοριακή μάζα. Οι αλυσίδες του πολυμερούς συνδέονται με διαμοριακές δυνάμεις, που εξασθενούν γρήγορα με αύξηση της θερμοκρασίας, παράγοντας ένα ιξώδες υγρό. Συνεπώς, τα θερμοπλαστικά μπορούν να ανασχηματιστούν με θέρμανση και χρησιμοποιούνται συνήθως για να παραγάγουν κομμάτια για χύτευση με έγχυση. Τα θερμοπλαστικά διαφέρουν από το θερμοσκληραινόμενα πλαστικά, που σχηματίζουν μη αναστρέψιμους χημικούς δεσμούς κατά τη διάρκεια της διαδικασίας σκλήρυνσης. Τα θερμοσκληραινόμενα δεν τήκονται, αλλά αποσυντίθενται και δεν ανασχηματίζονται με ψύξη.
Πάνω από τη θερμοκρασία υαλώδους μετάπτωσης του, Tg και κάτω από το σημείο σημείο τήξης του, Tm, οι φυσικές ιδιότητες ενός θερμοπλαστικού αλλάζουν δραστικά χωρίς μια συσχετισμένη μετατροπή φάσης. Μέσα σε αυτήν την περιοχή θερμοκρασιών, τα περισσότερα θερμοπλαστικά είναι ελαστικά λόγω των εναλλασσόμενων άκαμπτων κρυσταλλικών και ελαστικών άμορφων περιοχών, που πλησιάζουν τις τυχαίες έλικες.
Η ευθραυστότητα μπορεί να μειωθεί με την προσθήκη πλαστικοποιητών, που αυξάνουν την κινητικότητα των άμορφων τμημάτων της αλυσίδας για ένα αποτελεσματικό χαμηλότερο Tg. Η τροποποίηση του πολυμερούς μέσα από συμπολυμερισμό ή μέσω της προσθήκης μη δραστικής πλευρικής αλυσίδας στα μονομερή πριν τον πολυμερισμό μπορεί επίσης να χαμηλώσει το Tg. Πριν την εφαρμογή αυτών των τεχνικών, τα πλαστικά τμήματα των οχημάτων σπάζανε συχνά όταν εκτίθεντο σε κρύες θερμοκρασίες. Πρόσφατα, έχουν γίνει διαθέσιμα θερμοπλαστικά ελαστομερή.
Ακρυλικά
Ως ακρυλικό ονομάζεται ένα πολυμερές από πολυμεθακρυλικό μεθύλιο (poly(methyl methacrylate)) (PMMA), που είναι επίσης γνωστό με εμπορικά ονόματα όπως Lucite, Perspex και Plexiglas. Εξυπηρετεί ως ένα ανθεκτικό υποκατάστατο του γυαλιού για στοιχεία όπως τα ενυδρεία,  οι προσωπίδες κρανών μοτοσικλετιστών, τα παράθυρα αεροσκαφών, υποβρύχιες θύρες θέασης και φακοί εξωτερικών φώτων  οχημάτων. Χρησιμοποιούνται εκτεταμένα για την κατασκευή σημάτων, συμπεριλαμβανομένων των γραμμάτων και των λογοτύπων. Στην ιατρική, χρησιμοποιούνται στο οστικό τσιμέντο και για αντικατάσταση φακών οφθαλμών. Οι ακρυλικές βαφές αποτελούνται από σωματίδια PMMA που αιωρούνται σε νερό.
Ακρυλονιτρίλιο-βουταδιένιο-στυρένιο (ABS)
Το τριπολυμερές ακρυλονιτριλίου-βουταδιενίου-στυρενίου (Acrylonitrile butadiene styrene) (ABS) συντίθεται από στυρένιο και ακρυλονιτρίλιο παρουσία πολυβουταδιενίου. Το ABS είναι ένα υλικό μικρού βάρους που παρουσιάζει υψηλή αντίσταση κρούσης και μηχανική σκληρότητα. Δημιουργεί κάποιους κινδύνους στην ανθρώπινη υγεία κατά από κανονικό χειρισμό. Χρησιμοποιείται σε πολλά καταναλωτικά προϊόντα, όπως παιχνίδια, συσκευές και τηλέφωνα.
Νάιλον
Το νάιλον ανήκει σε μια τάξη πολυμερών που λέγονται πολυαμίδια. Έχει χρησιμοποιηθεί ως υποκατάστατο του μεταξιού σε προϊόντα όπως αλεξίπτωτα, προστατευτικά γιλέκα και κάλτσες γυναικών. Οι ίνες νάιλον είναι χρήσιμες στην κατασκευή υφασμάτων, σκοινιών, χαλιών και μουσικών χορδών, ενώ σε χύμα μορφή, το νάιλον χρησιμοποιείται για μηχανικά κομμάτια συμπεριλαμβανομένων βιδών, οδοντωτών τροχών και περιβλημάτων εργαλείων. Επιπλέον, το νάιλον χρησιμοποιείται στην κατασκευή σύνθετων θερμοάντοχων υλικών.
Πολυγαλακτικό οξύ (PLA)
Το πολυγαλακτικό οξύ ή πολυλακτίδιο είναι ένα βιοδιασπάσιμος θερμοπλαστικός αλειφατικός πολυεστέρας που παρασκευάζεται από ανανεώσιμες πηγές, όπως άμυλο καλαμποκιού (στις ΗΠΑ), ρίζες από ταπιόκα, πατατάκια ή άμυλο (κυρίως στην Ασία), ή ζαχαροκάλαμο (στον υπόλοιπο κόσμο). Είναι ένα από τα υλικά που χρησιμοποιούνται για τρισδιάστατη εκτύπωση με την τεχνική σύντηξης διαδοχικών στρώσεων (Fused deposition modeling-FFF).
Πολυβενζιμιδαζόλιο
Η ίνα πολυβενζιμιδαζολίου (PBI, (Poly-[2,2’-(m-phenylen)-5,5’-bisbenzimidazole)) είναι μια συνθετική ίνα με πολύ υψηλό σημείο τήξης. Έχει εξαιρετική θερμική και χημική σταθερότητα και δεν αναφλέγεται εύκολα. Ανακαλύφθηκε αρχικά από τον Αμερικανό χημικό Carl Shipp Marvel στην αναζήτηση νέων υλικών με ανώτερη σταθερότητα, διατήρηση της ακαμψίας και της σκληρότητας σε αυξημένες θερμοκρασίες. Λόγω της υψηλής του σταθερότητας, το πολυβενζιμιδαζόλιο χρησιμοποιείται στην κατασκευή προστατευτικών ενδυμάτων υψηλής απόδοσης όπως ο πυροσβεστικός εξοπλισμός, διαστημικές στολές αστροναυτών, προστατευτικά γάντια υψηλής θερμοκρασίας, ενδύματα συγκολλητή, και ταπετσαρίες αεροσκαφών. Πρόσφατα, το πολυβενζιμιδαζόλιο βρήκε εφαρμογή ως μεμβράνη σε κυψέλες καυσίμου.
Πολυαιθυλένιο
Πολυαιθυλένιο (ή πολυαιθένιο, PE) είναι μια οικογένεια παρόμοιων υλικών που κατηγοριοποιούνται σύμφωνα με την πυκνότητά τους και τη μοριακή δομή τους. Παραδείγματος χάρη:
Πολυπροπυλένιο
Το πολυπροπυλένιο (PP) είναι χρήσιμο για ποικίλα προϊόντα όπως επαναχρησιμοποιήσιμους πλαστικούς περιέκτες τροφών, πλαστικούς περιέκτες ασφαλείς για φούρνους μικροκυμάτων και πλυντήρια πιάτων, εσωτερική επένδυση για πάνες, εσωτερική επένδυση και περίβλημα σερβιετών, σχοινιά, χαλιά, πλαστικά καλούπια, συστήματα αποχέτευσης, μπαταρίες αυτοκινήτων, μόνωση ηλεκτρικών καλωδίων και φίλτρων για αέρια και υγρά. Στην ιατρική, χρησιμοποιείται στη θεραπεία κήλης και στην κατασκευή θερμοάντοχου ιατρικού εξοπλισμού. Φύλλα πολυπροπυλενίου χρησιμοποιούνται για χάρτινους φακέλους και συσκευασίες και καθαρισμό δοχείων αποθήκευσης. Το πολυπροπυλένιο ορίζεται από τον αριθμό ανακύκλωσης πλαστικών 5. Αν και είναι σχετικά αδρανές, είναι ευάλωτο στην υπεριώδη ακτινοβολία και μπορεί να υποβαθμιστεί σημαντικά σε άμεσο ηλιακό φως. Το πολυπροπυλένιο δεν αντέχει τόσο την κρούση όσο τα πολυαιθυλένια (HDPE, LDPE). Είναι επίσης κάπως διαπερατό σε πολύ πτητικά αέρια και υγρά.
Πολυστυρένιο
Το πολυστυρένιο κατασκευάζεται σε ποικίλες μορφές που έχουν διαφορετικές εφαρμογές. Εξηλασμένο πολυστυρένιο (PS) χρησιμοποιείται στην κατασκευή μαχαιροπιρουνιών μιας χρήσης, συσκευασιών CD και DVD, πλαστικών μοντέλων οχημάτων και σκαφών και στα περιβλήματα ανιχνευτών καπνού. Ο διογκωμένος αφρός πολυστυρενίου (EPS) χρησιμοποιείται στην κατασκευή μόνωσης και υλικών συσκευασίας, όπως τα "φιστίκια" and μορφοποιημένος αφρός που χρησιμοποιείται σε εύθραυστα προϊόντα. Εξηλασμένος αφρός πολυστυρενίου (XPS), γνωστός με το εμπορικό όνομα Styrofoam, χρησιμοποιείται στην κατασκευή αρχιτεκτονικών μοντέλων και κυπέλλων για θερμαινόμενα ποτά. Τα συμπολυμερή του πολυστυρενίου χρησιμοποιούνται στην κατασκευή παιχνιδιών και περιβλημάτων προϊόντων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλαστικά
Γλώσσα Νουκ
Η Νουκ είναι μια από τις γλώσσες Φινιστέρ που ομιλούνται στην Παπούα Νέα Γουινέα. Ανήκει στην γλωσσική οικογένεια των διανεογουϊνεακών γλωσσών.
Αναφορές
Ν
Τρίλοφος
Με την ονομασία Τρίλοφος απαντώνται οι εξής τοποθεσίες στην Ελλάδα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Βρύκη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Βρύκη αναφέρεται μία από τις 50 κόρες του Δαναού, δηλαδή μία από τις Δαναΐδες (βλ.λ.). Μητέρα της Βρύκης ήταν η Πολυξώ, και επομένως η Βρύκη ήταν ομοθαλής αδελφή της Ανθηλείας, της Αυτονόης, της Γλαυκίππης, της Ερατούς, της Ευίππης, της Ευρυδίκης, της Ηλέκτρας, της Θεανούς, της Κλεοδώρης, της Κλεοπάτρας και της Στύγνης. Η Βρύκη παντρεύτηκε τον γιο του Αιγύπτου Χθονίο και τον δολοφόνησε την πρώτη νύχτα του γάμου τους, όπως έπραξαν με τους συζύγους τους και οι άλλες 48 από τις Δαναΐδες.
Πηγές
Βρυκη
Θεοβάλδος Α΄ της Λωρραίνης
Ο Θεοβάλδος Α΄ (Thiébaud Ier de Lorraine, 1191 – 17 Φεβρουαρίου 1220) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν δούκας της Λωρραίνης (1213 - 1220).
Βιογραφία
Ήταν γιος και διάδοχος του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Λωρραίνης και της Αγνής των Μονμπελιάρ, κόρης τού Θεοβάλδου Α΄ κόμη τού Μπαρ.
Ακολούθησε τον Όθωνα Δ΄ της Γερμανίας στη μάχη της Μπουβίν στις 4 Ιουλίου 1214, όπου αιχμαλωτίστηκε, αλλά ελευθερώθηκε γρήγορα. Στον Πόλεμο Διαδοχής της Καμπανίας (1216) υποστήριξε τον Εράρδο Α΄ των Μπριέν κόμη τού Ραμερύπ στη διένεξή του με τον Θεοβάλδο Δ΄ της Καμπανίας, ο οποίος είχε την υποστήριξη του Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας, του Φρειδερίκου Β΄ των Χοενστάουφεν της Γερμανίας και του Ερρίκου Β΄ κόμη του Μπαρ.
Ο Φρειδερίκος Β΄ θεώρησε εγκληματικό ο υποτελής του Θεοβάλδος Α΄ να υποστηρίζει τον αντίπαλό του Εράρδο Α΄ και κατέλαβε την πόλη του Ρόσχαϊμ, που είχε δοθεί στον πατέρα τού Θεοβάλδου Α΄, τον Φρειδερίκο Β΄. Ο Θεοβάλδος Α΄ ως αντίποινα, ανακατέλαβε το Ρόσχαϊμ (1218) και λεηλάτησε την Αλσατία. Τότε ο Φρειδερίκος Β΄ επιτέθηκε στη Λωρραίνη και κυρίευσε την πρωτεύουσα Νανσύ. Πολιόρκησε το κάστρο Αμάνς, όπου ο Θεοβάλδος είχε βρει καταφύγιο. Έτσι αιχμαλώτισε τον Θεοβάλδο Α΄ και τον απελευθέρωσε ταπεινωμένο αργότερα, αναγκάζοντας τον να κάνει πολλές παραχωρήσεις εδαφών.
Ο Θεοβάλδος Α΄ απεβίωσε άτεκνος. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Ματθαίος Β΄.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1206 τη Γερτρούδη του Ντάγκσμπουργκ, μόνο τέκνο τού Αλβέρτου Β΄ κόμη τού Ντάγκσμπουργκ & Μετς. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Η σύζυγός του έπειτα παντρεύτηκε τον μεγάλο του αντίπαλο Θεοβάλδο Α΄ των Μπλουά κόμη της Καμπανίας & βασιλιά της Ναβάρρας.
Παραπομπές
Θεοβάλδος 01