cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βεατρίκη των Βουρβόνων, βασίλισσα της Βοημίας
Ο γιος της αναγνωρίστηκε δούκας του Λουξεμβούργου
Οι βασιλιάδες της Βοημίας άργησαν να αναγνωρίσουν τον γιο της Βενέσλαο σαν κόμη του Λουξεμβούργου, το 1353 αναγνωρίστηκε σαν κυρίαρχος της κομητείας και έναν χρόνο αργότερα στις (13 Μαρτίου 1354) η κομητεία του στο Λουξεμβούργο αναβαθμίστηκε σε δουκάτο. Η Βεατρίκη πέθανε στις 27 Δεκεμβρίου 1383, ο δεύτερος σύζυγος της πέθανε 6 χρόνια αργότερα. Τάφηκε στο μοναστήρι των Ιακωβίνων στο Παρίσι που έχει σήμερα κατεδαφιστεί, το ομοίωμα της βρίσκεται σήμερα στον ναό του Σαιν-Ντενί.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Ιωάννη του Οίκου του Λουξεμβούργου βασιλιά της Βοημίας και είχε τέκνο:
Έπειτα η Βεατρίκη έκανε δεύτερο γάμο, με τον Εύδη ΣΤ΄ κύριο του Γκρανσεΰ & Πειρμόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://fmg.ac/Projects/MedLands/BOURBON.htm#BeatrixClermontdied1383 http://genealogy.euweb.cz/capet/capet22.html#BL1
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Κόμισσες του Λουξεμβούργου
Δαμοκράτης ο Τενέδιος
Ο Δαμοκράτης ο Τενέδιος (γιος του Αγήτορα, 3ος/2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Τένεδο ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης στους 144ους (204 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Στον Δαμοκράτη αποδόθηκε μαζί με τον πατέρα του τιμητική υπηκοότητα της Ηλείας, και ο ανδριάντας του στην Ολυμπία είχε κατασκευαστεί από τον Μιλήσιο γλύπτη Διονυσικλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎
Βυζαντινο-Βενετικός πόλεμος του 1171
Ο Βυζαντινο-Βενετικός πόλεμος του 1171 διεξήχθη μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και της Δημοκρατίας της Βενετίας ως αποτέλεσμα της φυλάκισης Βενετών εμπόρων και πολιτών σε όλη την Αυτοκρατορία από τους Ρωμαίους. Τότε 10.000 Βενετοί φυλακίστηκαν μόνο στη Ρωμαϊκή πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη. Παρά την προφανή βούληση του δόγη Mικιέλ να επιδιώξει μία ειρηνική λύση, η οργή στη Βενετία έστρεψε την κοινή γνώμη υπέρ του πολέμου πλήρους κλίμακας εναντίον της Ρωμανίας. Ο δόγης Mικιέλ δεν είχε άλλη επιλογή παρά να ξεκινήσει για πόλεμο, κάτι που έκανε στα μέσα του 1171. Μετά από αναποφάσιστες μάχες στην Εύβοια, ο Μικιέλ αναγκάστηκε να αποσύρει τον στόλο του στη Χίο. Μετά από αρκετούς μήνες στη Χίο, περιμένοντας την αποδοχή της Βενετικής πρεσβείας στην Κωνσταντινούπολη, άρχισε η πανώλη. Ωστόσο ο Αυτοκράτορας των Ρωμαίων Μανουήλ Α΄ Κομνηνός, που γνώριζε καλά την εξέλιξη του λοιμού, έπαυσε τις διαπραγματεύσεις. Οι Βενετοί προσπάθησαν να μετακινηθούν από νησί σε νησί για να αποφύγουν την επιδημία. Οι προσπάθειες του δόγη Μικιέλ ωστόσο απέβησαν άκαρπες και τον Μάιο του 1172 επέστρεψε στη Βενετία με ό,τι είχε απομείνει από τον στόλο. Οι Βενετοί ηττήθηκαν αποφασιστικά.
Η πορεία του Πολέμου
Ο Mικιέλ απέπλευσε με την αρμάδα του πρώτα στη Δαλματία, προκειμένου να ενισχύσει γρήγορα την κυριαρχία των Βενετών εκεί. Στη συνέχεια ο στόλος έπλευσε γύρω από την Πελοπόννησο και έδεσε σε ένα λιμάνι στο Νεγροπόντε (Εύβοια). Εκεί ο στόλος αποβιβάστηκε και άρχισε να πολιορκεί την πρωτεύουσα της νήσου, τον Εύριπο (νυν Χαλκίδα). Γρήγορα έγινε σαφές ότι η πόλη θα έπεφτε και, βλέποντας αυτό ο Ρωμαίος κυβερνήτης στο Νεγροπόντε οργάνωσε μία συνάντηση με τους Βενετούς ηγέτες. Σε αυτή τη συνάντηση οι Βενετοί κατέστησαν σαφές ότι επιθυμούν την ειρήνη. Έτσι, ως αντάλλαγμα για τους Βενετούς να άρουν την πολιορκία στον Εύριπο, ο κυβερνήτης συμφώνησε να στείλει ένα μήνυμα στην Κωνσταντινούπολη, προτρέποντας τον Αυτοκράτορα να κάνει ειρήνη. Περιμένοντας την απάντηση του Μανουήλ Α΄, ο Μικιέλ διέταξε τον στόλο του να αποσυρθεί στο νησί της Χίου στο ανατολικό Αιγαίο, όπου θα περίμεναν τον χειμώνα αναμένοντας την απάντηση του Μανουήλ Α΄.
Ο Μανουήλ Α΄ ωστόσο δεν είχε στο μυαλό του την ειρήνη. Αρνήθηκε να δει τον απεσταλμένο του Mικιέλ και σε αντάλλαγμα, έστειλε έναν πρεσβευτή στον Βενετικό στόλο στη Χίο, ο οποίος μετέφερε στους Βενετούς ότι ο Αυτοκράτορας ήλπιζε να συνάψει ειρήνη και ότι ίσως στέλνοντας ο δόγης έναν άλλο απεσταλμένο στην Κωνσταντινούπολη, θα μπορούσε να επιλυθεί το θέμα. Το πραγματικό σχέδιο του Μανουήλ Α΄ ήταν να αποτρέψει την προώθηση των Βενετών, ενώ κέρδιζε χρόνο για να οργανώσει τις δυνάμεις του και να δημιουργήσει έναν στόλο ικανό να αντιμετωπίσει τους Βενετούς. Η οξύνοιά του λειτούργησε καλύτερα από το αναμενόμενο. Οι Βενετοί έστειλαν έναν άλλο απεσταλμένο στην Κωνσταντινούπολη και, λίγο μετά την αναχώρηση της πρεσβείας, ενέσκηψε μία καταστροφική επιδημία πανώλης στο βενετικό στρατόπεδο, που σκότωσε χιλιάδες μέσα στην πρώτη ημέρα. Η κοινή γνώμη στο βενετικό στρατόπεδο είχε αρχίσει επίσης να κλονίζεται εναντίον του δόγη, ο οποίος στην πρώτη του συνάντηση με τις Ρωμαϊκές δυνάμεις αποσύρθηκε ειρηνικά, χωρίς να προκαλέσει πραγματική ζημιά στον εχθρό· ο δόγης ήταν υπέρ μίας διπλωματικής λύσης και τώρα, μετά από μήνες αναμονής, είχε επισυμβεί ένας φοβερός λοιμός, καθώς όλοι περίμεναν μία ακόμη (πιθανή) διπλωματική λύση.
Τον Μάρτιο ο στόλος μετακινήθηκε στο νησί της Παναγίας, αλλά ακολούθησε η πανώλη. Αργότερα εκείνον τον μήνα η βενετική αντιπροσωπεία επέστρεψε από την Κωνσταντινούπολη με άσχημα νέα: της είχε αρνηθεί για άλλη μία φορά ακρόαση ο Μανουήλ Α΄, ωστόσο, ο Αυτοκράτορας υποσχέθηκε ότι εάν ο δόγης έστελνε μία τρίτη πρεσβεία, θα τη δεχόταν. Σε αυτό το σημείο ο δόγης ήταν σε άσχημη κατάσταση. Όλο και περισσότεροι από τους άνδρες του πέθαιναν κάθε μέρα και η επιδημία δεν είχε υποχωρήσει. Είχε λάβει ψιθύρους για ένα σχέδιο ρωμαϊκής επίθεσης στους Βενετούς στη θάλασσα ή στη Χίο, οπότε δεν πίστεψε ότι ο Μανουήλ Α΄ σκόπευε να κάνει ειρήνη μαζί του. Ωστόσο, αν ήταν σε θέση να αποτινάξει την πανώλη, ο στόλος του Mικιέλ ήταν ακόμη αρκετά μεγάλος, για να προκαλέσει προβλήματα στη Ρωμανία στο Αιγαίο. Ήλπιζε ότι με μία ακόμη πρεσβεία -και παρά την απειλή του λοιμού- θα ήταν δυνατό να πείσει τον Μανουήλ Α΄ να απελευθερώσει τουλάχιστον τους Βενετούς αιχμαλώτους. Έστειλε τον Ενρίκο Ντάντολο (τον μελλοντικό δόγη και αρχιτέκτονα της Δ΄ Σταυροφορίας ) και τον Φιλίππο Γκρέκο στην Ελληνική Αυλή. Ο Mικιέλ στη συνέχεια μετέφερε τον στόλο πρώτα στη Λέσβο και μετά στη Σκύρο. Τίποτε δεν επιβράδυνε την επιδημία. Καθώς όλο και περισσότεροι Βενετοί στρατιώτες πέθαιναν στο στρατόπεδο, έγινε ολοένα και πιο σαφές ότι ο στόλος δεν αποτελούσε πλέον καμία απειλή για τη Ρωμανία. Στην πραγματικότητα ο στόλος κινδύνευε πλέον ο ίδιος. Οι υπόλοιποι καταθλιμμένοι Βενετοί διέταξαν τον δόγη τους να τους επιστρέψει στην πατρίδα.
Συνέπεια
Με την ολοκληρωτική καταστροφή του στόλου τους, οι Βενετοί έπλευσαν στην πατρίδα τους με ντροπή. Μπήκαν συνεσταλμένοι στο βενετικό λιμάνι τον Μάιο του 1172 και η κοινή γνώμη τέθηκε αμέσως εναντίον του δόγη. Αυτός κατηγορήθηκε όχι μόνο για την απώλεια ζωών και πλοίων, αλλά για το απόλυτο αίσχος και τον ευτελισμό της Βενετίας· ένας όχλος άρχισε να σχηματίζεται στον δρόμο. Ο δόγης είχε σπαταλήσει τον χρόνο των Βενετών με άχρηστους αντιπροσώπους και απεσταλμένους σε μία άκαρπη προσπάθεια να λύσει διπλωματικά ένα στρατιωτικό ζήτημα και δεκάδες χιλιάδες Βενετοί ήταν ακόμα φυλακισμένοι σε όλη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ο Mικιέλ προσπάθησε να αιτιολογηθεί στον όχλο, ωστόσο βρέθηκε μόνος και προσπάθησε να διαφύγει σε ένα θρησκευτικό ιερό στην πόλη, όπου τελικά τον πρόλαβε και τον μαχαίρωσε μοιραία ένας άνδρας, που ονομαζόταν Μάρκο Καζόλο. Αυτή η δολοφονία δεν βοήθησε στο να εκτονωθεί η οργή του βενετικού λαού. Αν μη τι άλλο, τον έθλιψε μόνο. Ο δολοφόνος του Μικιέλ εκτελέστηκε τότε δημόσια, αλλά και αυτό δεν έκανε τίποτε για να καθησυχάσει τον βενετικό λαό, ο οποίος τώρα είχε νιώσει λύπη. Το τέλος του δόγη είχε ως αποτέλεσμα την εκλογή 11 ανδρών σε μία επιτροπή, αποτελούμενη από τους παλιούς σαπιέντι, οι οποίοι με τη σειρά τους θα εξέλεγαν τον επόμενο δόγη. Η καταστροφική ήττα της Βενετίας σε αυτόν τον πόλεμο ήταν μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές γκάφες στην ιστορία αυτής της πόλης-κράτους και άλλαξε οριστικά τη θέση της Βενετίας στις εξωτερικές υποθέσεις. Μία επίσημη ανακωχή μεταξύ των δύο δυνάμεων δεν επικυρώθηκε παρά το 1177, με μικρές συμπλοκές να συνεχίζονται μέχρι τότε.
Πηγές
Κατηγορία:Μεσαιωνική ελληνική ιστορία Κατηγορία:Πόλεμοι της Βενετικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Apple Music
μικρογραφία|Το λογότυπο του Apple Music Το Apple Music είναι μια υπηρεσία music streaming, που αναπτύχθηκε από την Apple Inc. Οι χρήστες επιλέγουν μουσική για να κάνουν streaming στη συσκευή τους on-demand, ή να δουν και να ακούσουν τα υπάρχοντα κομμάτια που έχουν στο κινητό τους, σε λίστες αναπαραγωγής. Η υπηρεσία περιλαμβάνει επίσης μία πληθώρα διαδικτυακών ραδιοφωνικών σταθμών οι οποίοι εκπέμπουν ζωντανά σε περισσότερες από 200 χώρες, 24 ώρες την ημέρα. Η υπηρεσία ανακοινώθηκε στις 8 Ιουνίου του 2015, και ξεκίνησε στις 30 Ιουνίου από 100 χώρες σε όλο τον κόσμο. Νέοι συνδρομητές παίρνουν τρεις μήνες δωρεάν δοκιμή, ενώ αργότερα πληρώνουν 4,99€/μήνα.εναλλ.= Apple Music is available in over 100 countries|μικρογραφία|300x300εσ|Παγκόσμια διαθεσιμότητα του Apple Music
Ανάπτυξη
Τον Ιανουάριο του 2016, το Apple Music έφτασε σε ένα σημαντικό ορόσημο των 10 εκατ. συνδρομητές που πληρώνουν, έξι μήνες μετά την έναρξη, το οποίο αυξήθηκε σε 11 εκατομμύρια συνδρομητές τον Φεβρουάριο, και 13 εκατ. ευρώ τον Απρίλιο. Μέχρι το 2019, έφτασε τους 60 εκατομμύρια.
Τον Φεβρουάριο του 2016, το Apple Music ήταν διαθέσιμο σε συνολικά 113 χώρες, φθάνοντας σε πολλές περιοχές του κόσμου, όπου ανταγωνίζονται streaming μουσικές υπηρεσίες που δεν είναι ακόμη διαθέσιμες.
Συμβατότητα
Το Apple Music είναι συμβατό με iOS συσκευές που τρέχουν την έκδοση 8.4 ή νεότερη, iTunes version 12.2 ή μεταγενέστερη (OS X Mavericks ή αργότερα * Windows 7 ή νεότερη έκδοση), και το Apple Watch. Έκδοση για Android συσκευές και το Apple TV βγήκε στις 10 Νοεμβρίου 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογισμικό Apple
Βυζαντινο-Γενουατικός Πόλεμος (1348-1349)
Ο Βυζαντινο-Γενουατικός πόλεμος του 1348-49 έγινε για τον έλεγχο των τελωνειακών δασμών του Βοσπόρου. Οι Ρωμαίοι προσπάθησαν να σπάσουν την εξάρτησή τους για τρόφιμα και ναυτιλιακό εμπόριο από τους Γενουάτες εμπόρους του Γαλατά, και επίσης να ανοικοδομήσουν τη δική τους ναυτική δύναμη. Το νεόκτιστο ναυτικό τους όμως καταλήφθηκε από τους Γενουάτες και συνήφθη ειρηνευτική συμφωνία.
Ιστορικό
Οι Γενουάτες κρατούσαν την αποικία του Γαλατά, προάστιο της Κωνσταντινούπολης πέρα από τον Κεράτιο κόλπο, ως μέρος της συνθήκης του Νυμφαίου του 1261. Αυτή η συμφωνία καθιέρωνε εμπορικές σχέσεις μεταξύ των δύο δυνάμεων και παραχώρησε στη Γένουα εκτεταμένα προνόμια εντός της Αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος είσπραξης τελωνειακών δασμών στον Γαλατά. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εξακολουθούσε να ταράσσεται από τον εμφύλιο πόλεμο του 1341–47 και αυτές οι παραχωρήσεις καθιστούσαν δύσκολη την ανάκαμψη. Η Κωνσταντινούπολη εισέπραττε μόνο το 13 % όλων των τελωνειακών δασμών από τα πλοία που περνούσαν από τον Βόσπορο, μόνο 30.000 υπέρπυρα τον χρόνο, με τα υπόλοιπα να πηγαίνουν στη Γένοβα.
Ωστόσο η Αυτοκρατορία δεν ήταν σε θέση να αμφισβητήσει τους Γενουάτες στη θάλασσα. Το Ρωμαϊκό ναυτικό, μία αξιοσημείωτη δύναμη στο Αιγαίο κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου, είχε καταστραφεί ολοσχερώς κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Η Θράκη, η κύρια αυτοκρατορική κατοχή εκτός από το δεσποτάτο του Μορέα, εξακολουθούσε να ανακάμπτει μετά την καταστροφή των ληστών Τούρκων μισθοφόρων κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Το ρωμαϊκό εμπόριο καταστράφηκε και υπήρχαν λίγα οικονομικά αποθέματα για την Αυτοκρατορία, εκτός από τους δασμούς και τα τέλη από τον Βόσπορο.
Η σύγκρουση
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της Ρωμαϊκής Κωνσταντινούπολης, με τον Γαλατά στη βόρεια πλευρά του Κεράτιου κόλπου.
Προκειμένου να ανακτήσει τον έλεγχο των τελωνειακών δασμών, ο Αυτοκράτορας Ιωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνός έκανε προετοιμασίες για να μειώσει τα τέλη και τους δασμούς της Κωνσταντινούπολης για να ανταγωνιστεί τους Γενουάτες του Γαλατά. Αντιμέτωπος με ένα άδειο θησαυροφυλάκιο μετά τον εμφύλιο πόλεμο του 1341–1347, ο Αυτοκράτορας αναγκάστηκε να συγκεντρώσει 50.000 υπέρπυρα από ιδιωτικά δάνεια, για να δημιουργήσει γρήγορα έναν στόλο εν αναμονή της επερχόμενης σύγκρουσης. Όταν τα τέλη και οι δασμοί μειώθηκαν τελικά, τα εμπορικά πλοία που περνούσαν από το στενό του Βοσπόρου παρέκαμπταν τον Γαλατά των Γενουατών και έδεναν στον Κεράτιο κόλπο, το λιμάνι της Ρωμαϊκής Κωνσταντινούπολης.
Αντιλαμβανόμενοι οι Γενουάτες τον κίνδυνο, άρχισαν να οχυρώνουν τον Γαλατά, παραβιάζοντας τη συνθήκη τους με τη Ρωμανία. Τελικά κήρυξαν τον πόλεμο τον Αύγουστο του 1348 και ένας στολίσκος πλοίων τους πέρασε στον Κεράτιο και επιτέθηκε στον Ρωμαϊκό στόλο. Παρά τη μεγάλη προετοιμασία τους, ο Ρωμαϊκός στόλος καταστράφηκε στις αρχές του 1349. Οι Ρωμαίοι αντεπιτέθηκαν καίγοντας αποβάθρες και αποθήκες κατά μήκος της ακτής· έρριψαν με καταπέλτες πέτρες και έκαιγαν σανό στον Γαλατά, πυρπολώντας μεγάλα τμήματα της πόλης. Μετά από αρκετές εβδομάδες μάχης, πληρεξούσιοι από τη Γένοβα ήρθαν και διαπραγματεύθηκαν μία ειρηνευτική συμφωνία. Οι Γενουάτες συμφώνησαν να καταβάλουν αποζημίωση πολέμου 100.000 υπερπύρων και εκκένωσαν τη γη πίσω από τον Γαλατά, στην οποία είχαν επεκταθεί παράνομα. Τέλος, υποσχέθηκαν ότι δεν θα επιτεθούν ποτέ στην Κωνσταντινούπολη. Σε αντάλλαγμα οι Ρωμαίοι δεν παρέδωσαν τίποτε, αλλά τα Γενουατικά τέλη παρέμειναν σε ισχύ.
Συνέπεια
Η αποτυχία των Ρωμαίων να εκδιώξουν τους Γενουάτες από τον Γαλατά σήμαινε, ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να αποκαταστήσουν τη θαλάσσια δύναμή τους και από τότε θα εξαρτιόταν είτε από τη Γένοβα είτε από τη Βενετία για ναυτική βοήθεια. Από το 1350 οι Ρωμαίοι συμμάχησαν με τη Δημοκρατία της Βενετίας, η οποία ήταν επίσης σε πόλεμο με τη Γένοβα. Ωστόσο, καθώς ο Γαλατάς παρέμενε προκλητικός, οι Ρωμαίοι αναγκάστηκαν να διευθετήσουν τη σύγκρουση με συμβιβαστική ειρήνη τον Μάιο του 1352.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πόλεμοι της Δημοκρατίας της Γένοβας Κατηγορία:Πόλεμοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Οδυσσέας (αποσαφήνιση)
Ο Οδυσσέας ήταν ήρωας του Τρωικού πολέμου. Με το όνομά του αναφέρονται επίσης τα εξής:
Γιάννης Μιχαηλίδης
Νεανικά χρόνια
Ο Γιάννης Μιχαηλίδης γεννήθηκε το 1899 στην Κωνσταντινούπολη, από εργατική οικογένεια. Φοίτησε μέχρι την τετάρτη δημοτικού και κατόπιν σταμάτησε το σχολείο λόγω απορίας. Στη συνέχεια εργάστηκε ως μεταλλεργάτης και κατόπιν ως λιμενεργάτης στο λιμάνι της Πόλης και ήρθε σε επαφή με τους αναρχοσυνδικαλιστικούς κύκλους της Πανεργατικής που ιδεολογικά επηρεαζόταν από την οργάνωση Industrial Workers of the World (IWW). Εκεί γνώρισε και τον νεώτερό του Νίκο Ζαχαριάδη, όπου συνδέθηκαν με φιλία.
Εμπνεόμενος από την Οκτωβριανή Επανάσταση, την περίοδο 1918 - 1921, έκανε ταξίδια στην επαναστατημένη Ρωσία όπου και εντάχθηκε στη σοσιαλιστική Διεθνή Πανεργατική Ένωση, που αποτελείτο κυρίως από Έλληνες. Το 1924 έγινε μέλος και του Κόμματος των Μπολσεβίκων και σπούδασε στο νεοϊδρυθέν τότε "KUTV", το Κομμουνιστικό Πανεπιστήμιο Εργαζομένων της Ανατολής.
Στην ηγεσία του ΚΚΕ
Ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1927 και εντάχθηκε στην Κομμουνιστική Οργάνωση Πειραιά (ΚΟΠ). Το 1929 επέστρεψε στη Σοβιετική Ένωση και επανήλθε τον Σεπτέμβριο του 1931, ως μέλος της τριμελούς ηγεσίας του ΚΚΕ (Ζαχαριάδης, Μιχαηλίδης, Κωνσταντινίδης) και του επταμελούς Πολιτικού Γραφείου που διόρισε η Κομμουνιστική Διεθνής (ΚΔ). Με την επέμβαση της ΚΔ τερματίστηκε η λεγόμενη φραξιονιστική πάλη χωρίς αρχές, που ταλάνισε το ΚΚΕ για τουλάχιστον για διετία. Μέσα στο κόμμα ο Μιχαηλίδης θα συνταχθεί πλήρως με την πολιτική γραμμή του Ζαχαριάδη, σε αντίθεση με τον Κωνσταντινίδη που ήρθε σε ρήξη με τον Ζαχαριάδη και διαγράφηκε, και θα γίνει από τους πιο στενούς του συνεργάτες. Το κομματικά του ψευδώνυμα ήταν "ψηλέας", "κάμος", "κατσανέβης", "ειρηνοδίκης", "Μιχαλόπουλος", "Μεμέντοφ" και "Μπάμπης".
Στα επόμενα συνέδρια του ΚΚΕ (5ο και 6ο) θα επανεκλεγεί μέλος του ΠΓ του ΚΚΕ. Το 1935 τοποθετήθηκε εκπρόσωπος του ΚΚΕ στην Εκτελεστική Επιτροπή της Κομμουνιστικής Διεθνούς (ΕΕΚΔ), ενώ στις αρχές του 1936 επέστρεψε στην Ελλάδα.
Δικτατορία του Μεταξά - Ο ρόλος του στην ΠΔ του ΚΚΕ
Με την εγκαθίδρυση της δικτατορίας του Μεταξά ο Μιχαηλίδης πέρασε στην παρανομία και ήταν υπεύθυνος του παράνομου εκδοτικού μηχανισμού του ΚΚΕ. Όμως στα τέλη Σεπτέμβρη του 1936 συνελήφθη από την Ασφάλεια και κλείστηκε στις φυλακές Κέρκυρας, στην Ακτίνα Θ, μαζί με τον Ζαχαριάδη και άλλα στελέχη του ΚΚΕ.
Την Άνοιξη του 1939 έπειτα από πληροφορίες νεοσυλληφθέντων που ανέφεραν ότι ο Δαμιανός Μάθεσης ήταν πράκτορας των αρχών ασφαλείας, ο Ζαχαριάδης, με σύμφωνη γνώμη των Νεφελούδη-Παρτσαλίδη, έδωσε εντολή στον Μιχαηλίδη να κάνει ψευδή δήλωση μετανοίας ώστε να ελευθερωθεί και να ξεκαθαρίσει την κατάσταση μέσα στο κόμμα που είχε διαβρωθεί από την Ασφάλεια. Κάποια στελέχη του είχαν γίνει όργανα της Ασφάλειας, όπως ο Μιχάλης Τυρίμος, ο Μανώλης Μανωλέας, ο Τηλέμαχος Μύτλας κ.ά, κατέδιδαν συντρόφους τους που συλλαμβάνονταν, έδιναν πληροφορίες για γιάφκες και παράνομα τυπογραφεία που ανακαλύπτονταν και κυκλοφορούσαν πλαστές ανακοινώσεις του ΚΚΕ.
Ωστόσο, στη προσπάθεια σύνδεσης του με τον παράνομο μηχανισμό ο Μιχαηλίδης μπλέκεται στα δίχτυα της Ασφάλειας, η οποία παρακολουθούσε κάθε κίνησή του μετά την αποφυλάκιση του. Τότε, Μανιαδάκης, Τυρίμος και Παξινός αποφασίζουν την ίδρυση της Προσωρινής Διοίκησης του ΚΚΕ (ΠΔ), του χαφιέδικου μηχανισμού για να αποδυναμώσουν την πραγματική καθοδήγηση του κόμματος, τη λεγόμενη Παλιά Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ (ΠΚΕ) και να θέσουν το ΚΚΕ υπό την καθοδήγηση της Ασφάλειας. Ο Μιχαηλίδης αναγκάζεται να συμμετάσχει στην Προσωρινή Διοίκηση γιατί, όπως δήλωσε στον Ιωαννίδη το 1944, δεν είχε προλάβει να εκτελέσει την εντολή του Ζαχαριάδη και ήθελε να δει ποιοι θα συμμετείχαν στην ίδρυση της ΠΔ.
Στην ίδρυση της ΠΔ κομβικό ρόλο παίζει και ο Δημήτρης Κουτσογιάννης (ψευδώνυμα Δημητριάδης, Ψαράς), καθοδηγητικό στέλεχος της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας (ΚΟΑ) του ΚΚΕ, υπεύθυνος του παράνομου τυπογραφείου του Ριζοσπάστη, ο οποίος ήταν πράκτορας των αρχών ασφαλείας από το 1927. Η ΠΔ συγκροτήθηκε τον Δεκέμβριο του 1939 από στελέχη του ΚΚΕ που είχαν περάσει στην υπηρεσία της Ασφάλειας, αλλά και άλλα που αγνοούσαν το ρόλο της και έκανε την εμφάνισή της τον Ιανουάριο του 1940. Μάλιστα, αποφάσισε να εκδώσει και δικό της Ριζοσπάστη προκειμένου να προκαλέσει σύγχυση στους κόλπους των κομμουνιστών, πράγμα που επέτυχε απόλυτα.
Ο Μιχαηλίδης έγινε στη συνέχεια έμμισθο όργανο της Ασφάλειας και κατάφερε να παραπλανήσει τον έγκλειστο στην Ακροναυπλία Γιάννη Ιωαννίδη (καθοδηγητή των εκεί φυλακισμένων κομμουνιστών) για να υποστηρίξει την ΠΔ ως την επίσημη καθοδήγηση του ΚΚΕ. Οπότε η ΠΔ με τη στήριξη της Ακροναυπλίας απέκτησε ένα σημαντικό πλεονέκτημα σε σχέση με την ΠΚΕ. Η ΠΚΕ όμως κατήγγειλε το ρόλο του Μιχαηλίδη και αποκαλούσε την ΠΔ "η χαφιέδικη καθοδήγηση των Μ-Μ-Μ" (εννοώντας τους Μανιαδάκη-Μιχαηλίδη-Μιχελίδη).
Η ΠΔ βρέθηκε σε έντονη αντιπαράθεση με την Παλιά Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, την καθοδήγηση της οποίας είχε ο Νίκος Πλουμπίδης από το Σανατόριο Σωτηρία που εκρατείτο, ενώ συνεχώς αντάλλασσαν κατηγορίες για χαφιεδισμό. Ο ρόλος της ΠΔ άρχισε να αποκαλύπτεται στα τέλη του 1940, όταν ο πλαστός Ριζοσπάστης άρχισε να υμνεί τον Μεταξά και να αποκτά έντονο εθνικιστικό και φιλοκαθεστωτικό λόγο.
Η δράση της ΠΔ τερματίστηκε το καλοκαίρι του 1941, όταν σχηματίστηκε η Νέα Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, από εξόριστα στελέχη που στο μεταξύ είχαν αποδράσει από τους τόπους κράτησής τους.
Στην περίοδο της Κατοχής
Την περίοδο της Κατοχής ο Μιχαηλίδης εργαζόταν ως μηχανικός σε μηχανουργείο στον Πειραιά. . Παράλληλα, εντάχθηκε στο ΕΑΜ, αλλά λόγω της εμπλοκής του στην ΠΔ δεν κατέλαβε κάποια αξιόλογη θέση. Οι υποψίες (κατηγορίες) που υπήρχαν για τη δράση του στην ΠΔ τον ανάγκασαν τον Αύγουστο του 1944 να παρουσιαστεί στην ηγεσία του ΚΚΕ στην Ελεύθερη Ελλάδα για να δώσει εξηγήσεις στον οργανωτικό γραμματέα του ΚΚΕ Γιάννη Ιωαννίδη, που κρίθηκαν προσωρινά επαρκείς και να επανεξεταστεί η υπόθεσή του μετά την απελευθέρωση και την ενδεχόμενη επιστροφή του Ζαχαριάδη. Ο Μιχαηλίδης έγραψε έκθεση προς το Π.Γ του ΚΚΕ για την δράση του την περίοδο εκείνη. Ήταν το μόνο στέλεχος της ΠΔ που αν και τέθηκε υπό κομματική επίβλεψη δεν εκτελέστηκε όπως οι Κουτσογιάννης, Τυρίμος κ.α
Ο Μιχαηλίδης έζησε το υπόλοιπο της ζωής του στον Πειραιά και πέθανε το 1960.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Έλληνες συνδικαλιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ
Αϊλά Καρατζά
Η Αϊλά Καρατζά (Ayla Karaca, γεννημένη ως Αθηνά Μηλοχαράκτη; 20 Μαΐου 1933-17 Μαρτίου 2021) ήταν Τουρκο-Ελληνίδα ηθοποιός.
Πέθανε στη Σμύρνη στις 17 Μαρτίου 2021, σε ηλικία 87 ετών, από COVID-19.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Τουρκάλες ηθοποιοί
Κλεαρέτη Μαλάμου-Δίπλα
Η Κλεαρέτη Μαλάμου-Δίπλα (1898–1977) ήταν Ελληνίδα λογοτέχνισσα. Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με την ποίηση.
Έγραψε πολλά ποιήματα σε περιοδικά κι εφημερίδες. Έγραψε τις ποιητικές συλλογές "Στο διάβα μου", "Ιστορίες για μεγάλα παιδιά", "Ο Μεγάλος ποταμός", "Γυναικείες ψυχές" κ.α. Επίσης δημοσίευσε μια συλλογή διηγημάτων με τίτλο "Για λίγη αγάπη", που βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Κλειτόστρατος ο Ρόδιος
Ο Κλειτόστρατος ο Ρόδιος (3ος/2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από τη Ρόδο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης στους 147ους (192 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ήταν γνωστός για την τεχνική της λαβής στον λαιμό των αντιπάλων του (τραχηλίζων) όπου τους πίεζε μέχρι αυτοί να παραιτηθούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ρόδιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
YouTube Premium
μικρογραφία|281x281εσ|Το λογότυπο του Youtube Premium|εναλλ.= Το YouTube Premium (πρώην YouTube Red) είναι μια μηνιαία συνδρομητική υπηρεσία επί πληρωμή από το YouTube, αποκλειστικά για τους χρήστες στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, στη Νότια Κορέα και πρόσφατα σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης.
Αρχικά ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2014, προσφέροντας μόνο δωρεάν streaming μουσικής και μουσικά βίντεο από τη συμμετοχή δισκογραφικών εταιρειών στο YouTube και το Google Play Music. Η υπηρεσία είχε αναθεωρηθεί και ξανάρχισε στις 28 Οκτωβρίου 2015, επεκτείνοντας το πεδίο εφαρμογής της να προσφέρει δωρεάν πρόσβαση σε όλα τα βίντεο από το YouTube και όχι μόνο μουσική.
Εκτός από το δωρεάν streaming χωρίς διαφημίσεις  έχει συνεργασίες με μεγάλα δίκτυα και ορισμένους YouTube celebrities να προσφέρει αποκλειστικό περιεχόμενο όπως η σειρά Scare PewDiePie.
Ιστορία
Το YouTube Premium αναγγέλθηκε αρχικά στις 12 Νοεμβρίου 2014 ως Music Key, συνδρομητική υπηρεσία ροής μουσικής, και προοριζόταν να ενσωματωθεί και να αντικαταστήσει την υπάρχουσα υπηρεσία "All Access" της Μουσικής Google Play. Στις 28 Οκτωβρίου 2015, η υπηρεσία ξεκίνησε εκ νέου ως YouTube Red, χωρίς να προφέρει διαφημίσεις για όλα τα βίντεο, καθώς και πρόσβαση σε αποκλειστικό πρωτότυπο περιεχόμενο. Από τον Νοέμβριο του 2016, η υπηρεσία διαθέτει 1,5 εκατομμύριο συνδρομητές, ενώ ένα επιπλέον εκατομμύριο είναι δωρεάν. Από τον Ιούνιο του 2017, η πρώτη σεζόν των Youtube Red Original συγκέντρωσε συνολικά 250 εκατομμύρια προβολές.
Τον Μάιο του 2014, πριν ξεκινήσει η υπηρεσία Music Key, ο ανεξάρτητος ανεξάρτητος δικτυακός όμιλος μουσικού εμπορίου Worldwide Independent Network ισχυρίστηκε ότι το YouTube χρησιμοποιεί μη διαπραγματεύσιμες συμβάσεις με ανεξάρτητες ετικέτες "υποτιμημένες" σε σύγκριση με άλλες υπηρεσίες συνεχούς ροής και ότι το YouTube θα μπλοκάρει όλη τη μουσική το περιεχόμενο από τις ετικέτες που δεν καταλήγουν σε συμφωνία να συμπεριληφθεί στην πληρωμένη υπηρεσία. Σε δήλωσή του προς τους Financial Times τον Ιούνιο του 2014, ο Robert Kyncl επιβεβαίωσε ότι το YouTube θα μπλοκάρει το περιεχόμενο των ετικετών που δεν διαπραγματεύονται συμφωνίες για να συμπεριληφθούν στην πληρωμένη υπηρεσία "για να διασφαλιστεί ότι όλο το περιεχόμενο της πλατφόρμας διέπεται από τους νέους συμβατικούς όρους . " Αναφερόμενος στο ότι το 90% των ετικετών είχε συμφωνήσει, δήλωσε ότι "παρόλο που επιθυμούμε να έχουμε 100% ποσοστό επιτυχίας, καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι πιθανόν εφικτός στόχος και επομένως είναι ευθύνη μας προς τους χρήστες και τη βιομηχανία να ξεκινήσει την ενισχυμένη μουσική εμπειρία. " Οι Financial Times ανέφεραν αργότερα ότι το YouTube είχε καταλήξει σε συνολική συμφωνία με το δίκτυο Merlin - μια ομάδα εμπορικών συναλλαγών που αντιπροσωπεύει πάνω από 20.000 ανεξάρτητες ετικέτες, για την ένταξή τους στην υπηρεσία. Ωστόσο, το ίδιο το YouTube δεν έχει επιβεβαιώσει τη συμφωνία.
Χαρακτηριστικά
Eπιτρέπει στους χρήστες να παρακολουθήσουν βίντεο στο YouTube χωρίς διαφημίσεις και στις mobile εφαρμογές. Μέσα από τις εφαρμογές, οι χρήστες μπορούν επίσης να αποθηκεύσουν τα βίντεο στη συσκευή τους για προβολή χωρίς σύνδεση, και να παίξουν στο παρασκήνιο. Το YouTube Premium προσφέρει επίσης πρωτότυπο, premium περιεχόμενο αποκλειστικά για τους συνδρομητές Η υπηρεσία προσφέρει ad-free streaming μουσικής μέσω της εφαρμογής YouTube Music.
Παραπομπές
Premium
Κήποι της Δομιτίας
Οι Κήποι της Δομιτίας, λατιν.: 'Horti Domitiae, ήταν ένα σύνολο ιδιωτικών κήπων στην αρχαία Ρώμη, που ανήκαν στη Δομιτία Λογγίνα, σύζυγο του Αυτοκράτορα Δομιτιανού. Βρίσκοντο στη δεξιά όχθη του ποταμού Τίβερη, βόρεια της Κορνηλίας Οδού, ανατολικά της Θριαμβικής Οδού και νότια της αρένας του Γάιου Καλιγούλα (Gaianum). Λίγα χρόνια αργότερα στην ίδια περιοχή κτίστηκε το Μαυσωλείο του Αδριανού. Οι κήποι ήταν ακόμη γνωστοί με αυτό το όνομα ως την εποχή του Αυρηλιανού. Η Δομιτία Λογγίνα ήταν ανιψιά της Μιλωνίας Καισωνίας, συζύγου του Καλιγούλα (θείου του Νέρωνα).
To 59 μ.Χ. ο Νέρωνας ανάγκασε τη Δομιτία να αυτοκτονήσει, κατάσχεσε τους Κήπους της και τους ένωσε με τους Κήπους της γιαγιάς του Αγριππίνας της Πρεσβύτερης. Στo ανατολικό άκρο των κήπων βρίσκεται σήμερα το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο (Corte Suprema di Cassazione) και η μπροστά του Πιάτσα Καβούρ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαία Ρώμη
Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης
Η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle) είναι μια αμερικανική οργάνωση κριτικών κινηματογράφου που ιδρύθηκε από τον Γουάντο Χέιλ της εφημερίδας New York Daily News το 1935. Η σύνθεσή της περιλαμβάνει πάνω από 30 κριτικούς κινηματογράφου από τη Νέα Υόρκη, με βάση τις ημερήσιες και εβδομαδιαίες εφημερίδες, τα περιοδικά, και τις διαδίκτυακες εκδόσεις.
Τον Δεκέμβριο κάθε έτους, η Ένωση συνεδριάζει για να ψηφίσει για τα βραβεία της, που απονέμονται κάθε χρόνο για να τιμήσουν την αριστεία στον κινηματογράφο σε όλο τον κόσμο. Η Ένωση δίνει επίσης ιδιαίτερα αυτόνομα βραβεία σε άτομα και οργανώσεις που έχουν σημαντική συνεισφορά στην τέχνη του κινηματογράφου, συμπεριλαμβανομένων των συγγραφέων, σκηνοθετών και παραγωγών, κριτικών κινηματογράφου, συντηρητών ταινίων, ιστορικών και οργανώσεων. Τα βραβεία είναι τα παλαιότερα που δίνονται από τους κριτικούς κινηματογράφου στις Ηνωμένες Πολιτείες, και θεωρούνται μεγάλου κύρους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Πολιτισμός της Νέας Υόρκης Νέας Υόρκης
Android 11
Το Android 11 ή αλλιώς το Android R είναι η 11η αριθμητικά έκδοση και η 18η γενική έκδοση του κινητού λειτουργικού συστήματος Android. Κυκλοφόρησε στις 8 Σεπτεμβρίου 2020 "με επίπεδο poop30" και είναι ο διάδοχος του Android 10.
Η πρώτη έκδοση του build developer του Android 11 κυκλοφόρησε στις 19 Φεβρουαρίου του 2020 ως εργοστασιακή εικόνα για τα υποστηριζόμενα τηλέφωνα Google Pixel "εξαιρουμένων των Pixel και Pixel XL πρώτης γενιάς". Στις 4 Μαρτίου 2020, η Google κυκλοφόρησε την προεπισκόπηση προγραμματιστή 1.1. Δεν περιελάμβανε νέα χαρακτηριστικά, αλλά επικεντρώθηκε σε διορθώσεις σφαλμάτων.
Κατηγορία:Android (λειτουργικό σύστημα)
Καρλίνο
Το Καρλίνο μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Ντάννυ Ο'Ντόναχιου
Ο Danny O'Donoghue (Ντάννυ Ο'Ντόναχιου) (γενν. 3 Οκτωβρίου 1980) είναι Ιρλανδός τραγουδιστής του rock συγκροτήματος The Script και πρώην παρουσιαστής στις δύο πρώτες σειρές του βρετανικού τηλεοπτικού σόου μουσικής The Voice UK. Ήταν νωρίτερα μέλος του συγκροτήματος Mytown.
Πρώτα χρόνια
Ο Ντάννυ Ο'Ντόναχιου γεννήθηκε στο Δουβλίνο και είχε πατέρα τον Shay O'Donoghue, μέλος της μπάντας The Dreams, και μητέρα την Ailish O'Donoghue. Είναι ο νεότερος από τα 6 παιδιά και μεγάλωσε στην περιοχή Ballinteer του Δουβλίνου. Ως παιδί, ήταν αρχικά κατά της ιδέας να γίνει μουσικός, όμως αργότερα κατέληξε να παρατήσει το σχολείο για να κυνηγήσει μία καριέρα στη μουσική.
Πρώιμη καριέρα
Ο Ο'Ντόναχιου ήταν αρχικά μέλος μίας μπάντας των τέλων του 1990 που λεγόταν Mytown με το φίλο του (και συνεργάτη του στο συγκρότημα των The Script) Μαρκ Σίιαν (Mark Sheehan), μεχρι που γράφτηκε στο Universal Records το 1999. Μετά τη μέτρια επιτυχία του, ο Ο'Ντόναχιου μετακόμισε στο Λος Άντζελες με τον Σίιαν για να γράψουν τραγούδια και να συνθέσουν για άλλους καλλιτλεχνες όπως οι Britney Spears, οι Boyz II Men και οι TLC.
Ύστερα από ένα χρόνο εγγραφής, ο Ο'Ντόναχιου και ο Σίιαν μετακόμισαν πίσω στο Δουβλίνο και, επιστρατεύοντας τον ντράμερ Γκλεν Πάουερ (Glen Power), ξεκίνησαν να ργάζονται για να δημιουργήσουν δικό τους υλικό. Σχημάτισαν το συγκρότημα The Script το 2001.
The Script
Το συγκρότημα δημοσίευσε το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο The Script στις 8 Αυγούστου το 2008. Ο Ο'Ντόναχιου έγραψε όλα τα τραγούδια για το άλμπουμ. Το άλμπουμ έγινε εμπορική επιτυχία, ειδικά στη χώρα τους Ιρλανδία, πιάνοντας τη πρώτη θέση στο διαγωνισμό Irish Album Chart. Το συγκρότημα έχει δημοσιέυσει από τότε έξι ακόμα άλμπουμς: Science and Faith (Επιστήμη και Πίστη) το 2010, #3 το 2012, No Sound Without Silence (Κανένας ήχος χωρίς σιωπή) το 2014, Freedom Child (Παιδί της ελευθερίας) το 2017, και Sunsets & Full Moons (Δύσεις ηλίου και πανσέληνοι) το 2019. Οι The Script έχουν ταξιδέψει από τις αρχές του Μαρτίου του 2013 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Πραγματοποίησαν συναυλίες σε μερικές από τις μεγαλύτερες αρένες και πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου όπως στο Μπέρμιγχαμ, το Λονδίνο και το Μάντσεστερ.
The Voice UK
Το 2012 Ο'Ντόναχιου έκανε τη πρώτη του εμφάνιση στο σόου The Voice UK μαζί με τους Jessie J, will.i.am καιTom Jones ως δάσκαλος. Η απόφαση του υποστηρίχτηκε από τα άλλα δύο μέλη των The Script, οι οποίοι δήλωσαν: "Ο Ντάννυ έπεισε το The Voice να δώσει πρόσωπο στους The Script. Έχουμε γνώσεις πάνω στη σύνθεση, εγγραφή τραγουδιών και στη παρουσίαση – το κάνουμε συνέχεια από όταν ήμασταν 14 ή 15 χρονών. Ο Ντάννυ σε σόου τραγουδιού ήταν καλό για εμάς. Ο κόσμος είδε πόσο παθιασμένος είναι για τη μουσική, πόσα σημαίνουν για αυτόν και αυτό έκανε το συγκρότημα καλύτερα γνωστό." Η έγκριση του Ο'Ντόναχιου ως δάσκαλο αρχικά προκάλεσε κριτικές, με χρήστες του Twitter να κάνουν λογοπαίγνιο με το όνομα του και να τον αποκαλούν "Danny I Dunno Who" (Ο Ντάννυ που δεν ξέρω) και τον κωμικό James Corden κάνοντας αστείο στο διαγωνισμό βραβείων 2012 BRIT Awards.
Ο'Ντόναχιου ανταπέδωσε λέγοντας "James who?. Τέλος πάντων. Από το κόσμο εξαρτάται ποια απόφαση θα λάβουν. Ξέρω ότι είμαι στο σόου για ό,τι έχω κάνει στην καριέρα μου. Έχω ξοδέψει 15 χρόνια στη βιομηχανία μουσικής, είναι όλο αυτό που ξέρω." Από τότε πάντως, το σόου έχει συνδράμει στη δημοτικότητα του Ο'Ντόναχιου, με τον Ο'Ντόναχιου να δηλώνει ότι συνέβη ένα "μεγάλο ξεχείλισμα αγάπης για τους The Script" αλλά πρόσθεσε ότι "θα μπορούσε να γίνει αλλιώς." Στις πρώτες σειρές, δίδαξε την Bo Bruce, που κατάφερε να κατακτήσει τη 2η θέση. Από τότε, αυτή σημείωνε μέτρια επιτυχία. Ζητήθηκε από τον Ο'Ντόναχιου να εμφανιστεί ως κριτής για το The Voice πάλι το 2013 αφότου οδήγησε την 'Team Danny' σε μεγάλη επιτυχία. Στις δεύτερες σειρές, η Andrea Begley κατάφερε να κερδίσει το διαγωνισμό κατακτώντας τη 1η θέση προς έκπληξη πολλών.
Ο Ο'Ντόναχιου συνέθεσε το κομμάτι "Alive" για το άλμπουμ της Bo Bruce's Before I Sleep. Στις 16 Ιουλίου 2013, ο Ο'Ντόναχιου ανακοίνωσε ότι φεύγει από το σόου για να συγκεντρώσει τις δυνάμεις του στο συγκρότημα των The Script.
Προσωπική ζωή
Ο Ο'Ντόναχιου δεν έχει νυμφευτεί και δεν έχει παιδιά.
Ο πατέρας του Ο'Ντόναχιου, ο Shay, πέθανε από ανεύρυσμα στομάχου στις 14 Φεβρουαρίου 2008, σε ηλικία 63 ετών. Το τατουάζ με το τριαντάφυλλο στο αριστερό χέρι του Ο'Ντόναχιου και το τραγούδι "If You Could See Me Now" από το άλμπουμ των The Script #3 είναι αφιερωμένα στη μνήμη του πατέρα του. Η μητέρα του, η Ailish, πέθανε επίσης στις 8 Φεβρουαρίου 2019.
Ο Ο'Ντόναχιου έχει αποκαλύψει ότι πάσχει από τη νόσο του Wilson.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί μουσικοί Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδοποιοί
Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα
H  Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Φλόριντα (αγγλικά: Florida Film Critics Circle (FFCC) είναι μια οργάνωση κριτικών κινηματογράφου που έχουν τη βάση τους στη Φλόριντα των ΗΠΑ.
Κάθε Δεκέμβριο, τα μέλη της οργάνωσης συναντιούνται για να ψηφίσουν για τα δικά τους Βραβεία Florida Film Critics Circle, τα οποία ξεκίνησαν να απονέμονται από το 1996, για ταινίες που κυκλοφόρησαν το ίδιο ημερολογιακό έτος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Πολιτισμός της Φλόριντα Φλόριντα
Καλλιόπη Σφαέλλου
Σύντομο βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1912 και το 1931 η οικογένειά της εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα. Έξι χρόνια αργότερα άρχισε να εργάζεται στον περιοδικό τύπο και το 1957 κυκλοφόρησε το πρώτο παιδικό βιβλίο της "Το μυστικό του σοφού". Έγραψε πολλά ακόμη βιβλία, τα μισά σχεδόν εμπνευσμένα από την ιστορία, γερά θεμελιωμένα πάνω σε ιστορικά στοιχεία. Πέρα από την παιδική λογοτεχνία, ασχολήθηκε με τον επαγγελματικό προσανατολισμό, έχει εκδόσει ακόμη έναν τόμο διηγημάτων και τρεις μελέτες: για τον Καβάφη, για τον Καρκαβίτσα και για τον Ελύτη. Πέθανε στο Μαρούσι το 2001.
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Φλαβιανό Μέγαρο
To Φλαβιανό Μέγαρο, λατιν. Domus Flavia είναι ένα τμήμα του τεράστιου συγκροτήματος κτηρίων του Παλατιού του Δομιτιανού στον Παλατίνο λόφο της Ρώμης. Ολοκληρώθηκε το 92 μ.Χ. από τον Αυτοκράτορα Τίτο Φλάβιο Δομιτιανό και αποδίδεται στον κύριο αρχιτέκτονά του, τον Ραμπίριους.
Ο όρος είναι σύγχρονος και χρησιμοποιείται για να περιγράψει τη βορειοδυτικό τμήμα του ανακτόρου, όπου υπήρχε ένα σύνολο από δημόσιες αίθουσες για ψυχαγωγία και τελετές. Διασυνδέεται με το οικογενειακό τμήμα στα νοτιοανατολικά, το Αυγουστιανό Μέγαρο, που κατεβαίνει την πλαγιά του Παλατίνου λόφου. Τα επιβλητικά ερείπια επάνω από τον Μεγάλο Ιππόδρομο είναι μεταγενέστερη προσθήκη: είναι οι αναλημματικοί τοίχοι μίας μεγάλης επέκτασης προς τα ανατολικά, επάνω στην οποία ο Σεπτίμιος Σεβήρος έκτισε μία προέκταση, το Σεβηριανό Μέγαρο.
Η διάταξη των χώρων
Το Φλαβιανό Μέγαρο περιέχει μερικές ιδιαίτερα μεγάλες αίθουσες: οι κύριοι δημόσιοι χώροι ήταν, κατά σειρά μεγέθους, η Αίθουσα υποδοχής, το Τρικλίνιον, η Βασιλική και το Λαράριον.
Καθώς ερχόταν κάποιος από την Παλατινή Οδό (Clivus Palatinus), που συνέδεε τη Ρωμαϊκή Αγορά με τον Παλατίνο λόφο, το πρώτο που έβλεπε, ήταν ήταν μία μακρά στοά (Po), που διατρέχει τη βόρεια και την ανατολική πλευρά του μεγάρου και οδηγεί στην κύρια είσοδο (Ε)· αυτή φαίνεται, πως χρησίμευε και για τα δύο τμήματα του μεγάρου, το δημόσιο και το ιδιωτικό. Όπως μπαίνει κάποιος στον διάδρομο της εισόδου, δεξιά του έχει το Λαράριον (Lararium), όπου στέγαζε απόσπασμα της Πραιτωριανής φρουράς (L). Είναι ο μικρότερος χώρος και ο λιγότερα διατηρημένος του ανακτόρου. Πίσω από αυτό ήταν μία κλίμακα, από την οποία είχε κάποιος πρόσβαση στο Αυγουστιανό Μέγαρο. Κάτω από αυτό το δωμάτιο η ανασκαφή βρήκε μέρη του προγενέστερου Οίκου των Γρυπών, από τον οποίο εξαίρετες διακοσμήσεις έχουν μεταφερθεί στο Antiquarium.
Το επόμενο δωμάτιο (Α) είναι η Αίθουσα Ακροάσεων (Aula Regia), που εχρησιμοποιείτο για τον καθημερινό "χαιρετισμό" του Αυτοκράτορα και για να φιλοξενεί σημαντικές υποδοχές και πρεσβείες. Τον καιρό του Δομιτιανού, οι τοίχοι είχαν μαρμάρινη επένδυση και υπήρχαν κίονες από Φρυγικό μάρμαρο με ένα επιτηδευμένα σκαλισμένο γείσο. Υπάρχει μία μεγάλη είσοδος από τη μακρά στοά. Απέναντι ο τοίχος που βρισκόταν ο θρόνος, έχει αψίδα και από μία πόρτα εκατέρωθεν. Κάθε πλαϊνός τοίχος είχε από τρεις κόγχες με αγάλματα· έχουν βρεθεί του Ηρακλή και του Βάκχου. Η αίθουσα έχει ύψος 30 μ. και η οροφή είναι με φατνώματα.
Η δίπλα αίθουσα, η Βασιλική (Β) είναι μία επιμήκεις αίθουσα με κεντρικό κλίτος, όπου ο Αυτοκράτορας προήδρευε σε νομικές υποθέσεις και εκτελούσε τις δικαστικές του λειτουργίες· εδώ συγκέντρωνε τους συμβούλους του για να πάρουν πολιτικές και διοικητικές αποφάσεις, που σχετιζόταν με την Αυτοκρατορία. Κάτω από τη βασιλική η ανασκαφή βρήκε το Μεταβατικό Μέγαρο του Νέρωνα και πιο κάτω την Aula Isiaca, ένα δωμάτιο με νωπογραφίες του 30 π.Χ. και μάλλον κάποτε ήταν μέρος της Οικίας του Αυγούστου.
Στο κέντρο του Μεγάρου ήταν ένα τεράστιο αίθριο (κήπος) με Περιστύλιο (P1). Ο χώρος ήταν σχεδόν καλυμμένος από μία λίμνη, που στη μέση της είχε μία οκταγωνική νησίδα με ένα λαβυρινθώδες σχέδιο· συμπληρωνόταν με αναβρυτήρια και νερά. Σύνολα δωματίων βρίσκονται βόρεια και νότια του αιθρίου.
Δυτικά από το Περιστύλιο βρίσκεται η δεύτερη σε μέγεθος αίθουσα του Μεγάρου (C), το Cenatio (ή Triclinium), που ήταν η αίθουσα συμποσίων (γευμάτων). Όπως η αίθουσα ακροάσεων, ήταν υπερβολικά διακοσμημένη, με κιονοστοιχίες από εξωτικά μάρμαρα και ένα γείσο. Βόρεια και νότια άνοιγε σε δύο αυλές με οβάλ αναβρυτήρια, που φαινόταν από τα παράθυρα της αίθουσας γευμάτων. Ο νότιος τοίχος είχε αψίδα και δύο διάδρομοι οδηγούσαν στη βιβλιοθήκη και στον ναό του Απόλλωνα. Το δάπεδο της αίθουσας, το καλυμμένο με μάρμαρο, έχει από κάτω ένα υπόκαυστο, που οι πλίνθοι του χρονολογούνται από τη βασιλεία του Μαξεντίου. Το σύστημα θέρμανσης αυτό δηλώνει, ότι η αίθουσα ήταν για συμπόσια τον χειμώνα και ταυτίζεται με την Cenatio Iovis, που αναφέρουν τα αρχαία λογοτεχνικά κείμενα. Οι ανασκαφές κάτω από την αίθουσα έδειξαν δύο προγενέστερες εκδοχές, και οι δύο κτισμένες από τον Νέρωνα.
Το Φλαβιανό Μέγαρο στην εποχή του
Ο ποιητής Στάτιος, σύγχρονος του Δομιτιανού, περιγράφει την αίγλη του Μεγάρου στις Silvae IV.2: "Αξιοθαύμαστο και αχανές το οικοδόμημα, με κίονες όχι εκατοντάδες μόνο, αλλά τόσους όσους θα χρειαζόταν να σηκώσουν τον ουρανό, αν ο Άτλας τον άφηνε. To ανάκτορο του Κεραυνοβόλου δίπλα του ωχριά και οι θεοί εδώ θα απολάμβαναν, που διέμειναν σε όμοια με τη δική τους κατοικία. Η κατασκευή επεκτείνεται πιο πέρα, περικλείοντας αρκετό ουρανό". Οι ερευνητές πιστεύουν, ότι αναφέρεται στο Τρικλίνιον, αλλά θα μπορούσε να ήταν και η Αίθουσα Ακροάσεων, ξεχωριστή για τον αριθμό των κιόνων της.
Πινακοθήκη
<Gallery> Rome and Pompeii; archaeological rambles (1896) (14598004200).jpg|Τα σχέδια των δαπέδων Aula Regia (Roma Palatino).png|Aula Regia Domus Flavia - Vestibulum.png|Basilica, Aula Regia, Lararium Domus Flavia - Peristilium.png|Στο 1ο Περιστύλιο η λίμνη έχει οκτάγωνη νησίδα. Domus Flavia - Triclinium.png|Cenatio ή Triclinium. Έχει εκατέρωθεν αυλές με οβάλ αναβρυτήρια </Gallery>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη
Λίπετσκ
Το Λίπετσκ (ρωσικά: Ли́пецк) είναι πόλη στη Ρωσία, διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Λίπετσκ. Έχει πληθυσμό 510.020 κατοίκους. Το Λίπετσκ ιδρύθηκε το 1703. left|thumb|250px|Κύριο κτίριο του Κρατικό Πανεπιστήμιο του Λίπετσκ Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Βορόνεζ, στα 428 χλμ. νότιοανατολικά από τη Μόσχα. Την κύρια επιχείρηση της πόλεις αποτελεί το Νοβολίπετσκι Μεταλλουργικό Κομπινάτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές πόλεις της Ρωσίας
Διαπολιτισμικοί κήποι
Πηγές
Κατηγορία:Αστικά κοινά
Κυβερνείο Καΐρου
Ιστορία
Το 1913 το κυβερνείο είχε 654.476 κατοίκους κι έκταση 111 τ.χλμ., στην απογραφή του 1937 είχε 1.307.422 κατοίκους κι έκταση 161 τ.χλμ., στην απογραφή του 1947 είχε την ίδια έκταση και πληθυσμό 2.090.654 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνεία της Αιγύπτου
Κολομβιανές προεδρικές εκλογές (2018)
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στην Κολομβία στις 27 Μαΐου 2018. Δεδομένου ότι κανένας υποψήφιος δεν έλαβε την πλειοψηφία των ψήφων, πραγματοποιήθηκε στις 17 Ιουνίου ένας δεύτερος γύρος. Ο κάτοχος της προεδρίας Χουάν Μανουέλ Σάντος δεν μπορούσε να είναι υποψήφιος ξανά, έχοντας ήδη υπηρετήσει δύο θητείες. Ο πρόεδρος Iβάν Ντούκε υπηρετεί τετραετή θητεία από τις 7 Αυγούστου 2018 έως τις 7 Αυγούστου 2022.
Εκλογικό σύστημα
Ο πρόεδρος της Κολομβίας εκλέγεται χρησιμοποιώντας το σύστημα δύο γύρων. Σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος δεν έχει συγκεντρώσει τις πιο πολλές ψήφους στον πρώτο γύρο, διεξάγεται δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο πρώτων υποψηφίων.
Νομοθεσία
Σύμφωνα με το κολομβιανό σύνταγμα, οι πολίτες ηλικίας άνω των δεκαοκτώ ετών που δεν ανήκουν στις ένοπλες δυνάμεις, οι οποίοι δεν βρίσκονται σε διαδικασία απαγόρευσης και δεν έχουν καταδικαστεί, μπορούν να ψηφίσουν. Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε κέντρα κράτησης, όπως φυλακές και αναμορφωτήρια, μπορούν να ψηφίσουν από τα ιδρύματα που ορίζονται από το Εθνικό Αρχείο Καταγραφών. Η εγγραφή στο μητρώου δεν είναι αυτόματη και ο πολίτης πρέπει να μεταβεί στο περιφερειακό γραφείο του Μητρώου για να αναγράψει την προσωπική του ταυτότητα σε εκλογικό τμήμα.
Παραπομπές
2018 Κολομβ
Santa Diabla
Το Santa Diabla είναι μια αμερικάνικη τηλενουβέλα παραγωγής Telemundo το 2013-14.
Πρωταγωνιστούν: Γκάμπι Εσπίνο, Άαρον Ντίαζ, Κάρλος Πόνσε και Χιμένα Ντούκε.
Περίληψη
Η Σάντα Μαρτίνες είναι μια γυναίκα που αναζητά εκδίκηση για την δολοφονία του συζύγου της, Γουίλι Δελγάδο. Μαζί με την μητέρα της, Μπεγκόνια και την αδελφή του συζύγου της, Πάολα. Εκδικείται την οικογένεια Κάνο που ευθύνεται για το χαμό του και παντρεύεται τον Ουμπέρτο Κάνο. Όμως ερωτεύεται ένα μέλος της οικογένειας αυτής, τον Σαντιάγο Κάνο.
Πάνος Σταθακόπουλος
Ο Πάνος Σταθακόπουλος είναι Έλληνας ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Αντρέα Πιζάνι (ναύαρχος)
Ο Αντρέα Πιζάνι (ιταλικά: Andrea Pisani) (Δημοκρατία της Βενετίας 1662 – 21 Σεπτεμβρίου 1718) ήταν Βενετός ευγενής γιος του Πάολο Φραντσέσκο Πιζάνι και της Παολίνα Κονταρίνι, ο οποίος υπηρέτησε ως ναύαρχος κατά τη διάρκεια του Ζ΄ Βενετοτουρκικού Πολέμου. Την περίοδο της νεότητας του εξορίστηκε από την Βενετία, το αποφάσισε το Συμβούλιο των Δέκα γιατί διέπραξε απρέπεια εναντίων των αδελφών της Αγίας Αικατερίνης της παρθένου μάρτυρος στη Μπρέσια. Στην προσπάθειά του να εξιλεωθεί, κατετάγη εθελοντής στον Αυτοκρατορικό στρατό που επιχειρούσε στην Ουγγαρία κατά την "πολιορκία της Βούδας". Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στην Βενετία και κατετάγη στο ναυτικό υπό τον Ναύαρχο Πιέτρο Ζαγκούρι. Το 1693, διορίστηκε ταμίας υπό τον Δόγη και τον Γενικό Ναύαρχο Φραντσέσκο Μοροζίνι.
Το 1695, πήρε μέρος στη ναυμαχία στις Οινούσες, υπό τις διαταγές του Ναύαρχου Αντόνιο Ζενό εναντίον του Οθωμανικού στόλου, και την επόμενη χρονιά πολέμησε στη ναυμαχία της Άνδρου υπό τον Ναύαρχο Αλεσσάντρο Μολίν. Κατά την επιστροφή στου στη Βενετία εξελέγη στη Βενετική Γερουσία. Ως γερουσιαστής, κατείχε διάφορα αξιώματα, μέχρι την επιστροφή του σε στρατιωτικά καθήκοντα το 1715, με το ξέσπασμα του έβδομου Βενετο-Οθωμανικού πολέμου, όπου διορίστηκε γενικός προϊστάμενος της θάλασσας, και αργότερα γενικός ναύαρχος της θάλασσας. Το 1716, συμμετείχε στην επιτυχή υπεράσπιση της Κέρκυρας, και ανακατέλαβε το Βουθρωτό και την Αγία Μαύρα. Το 1717, διακρίθηκε στη μάχη του Πασσαβά μαζί με τον αδελφό του Κάρλο. Με μία μικρή φελούκα, ο Pisani πέρασε ανάμεσα από τα εχθρικά πλοία σε πλήρη δράση, αναδιοργάνωσε τα πλοία του και ενθάρυννε το στράτευμα. Μόλις γύρισε στην Αγία Μαύρα, ασχολήθηκε με την επανοχύρωση της. Έπειτα ανέκτησε την Πρέβεζα και τη Βόνιτσα, και ανακηρύχθηκε από τη γερουσία ιππότης του κανόνα του χρυσού πετραχηλιού. Το Σεπτέμβριο του 1718 σκοτώθηκε, στην Κέρκυρα όπου είχε επιστρέψει με τον στόλο του μετά την πολιορκία του Ούλτσιν (Ulcinj), από έκρηξη όταν ένας κεραυνός χτύπησε μία πυριτιδαποθήκη. Το σώμα του μεταφέρθηκε και κηδεύτηκε στη Βενετία. Ετάφη στη νήσο Λα Τσερτόζα.
Πηγές
Κατηγορία:Ναύαρχοι της Βενετικής Δημοκρατίας
Αντουάν Ριγκοντό
Ο Αντουάν Ροζέ Ριγκοντό (γαλλικά: Antoine Roger Rigaudeau, γεννήθηκε 17 Δεκεμβρίου 1971) είναι Γάλλος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής καλαθοσφαίρισης.
Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας ως παίκτης, αγωνιζόταν ως πόιντ γκαρντ, σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ. Το ψευδώνυμό του ήταν «Le Roi» («Ο Βασιλιάς»).
Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής συλλογικής σταδιοδρομίας του, κέρδισε δύο τίτλους Ευρωλίγκα, το 1998 και το 2001. Με την Εθνική Γαλλίας, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Εισήχθη στο Γαλλικό Hall of Fame Καλαθοσφαίρισης το 2010. Έγινε παίκτης του FIBA Hall of Fame το 2015.
Ευρώπη
Ο Ριγκοντό κέρδισε το πρωτάθλημα Γαλλίας με την Πω-Ορτέζ το 1996. Με τη Βίρτους Μπολόνια κέρδισε την Ευρωλίγκα τις σεζόν 1997–98 και 2000–01. Με τον ίδιο σύλλογο, έπαιξε επίσης στους τελικούς της Ευρωλίγκα το 1999 και το 2002. Με τη Βίρτους Μπολόνια κέρδισε επίσης δύο πρωταθλήματα Ιταλίας, το 1998 και το 2001 και τρία Κύπελλα Ιταλίας, το 1999, το 2001 και το 2002.
ΝΒΑ
Ο Ριγκοντό έπαιξε στο NBA με τους Ντάλας Μάβερικς κατά τη διάρκεια της σεζόν 2002–03, αφού υπέγραψε συμβόλαιο 3 ετών με τον σύλλογο, στις 17 Ιανουαρίου 2003. Με τους Μάβερικς, έπαιξε συνολικά σε 11 αγώνες και είχε κατά μέσο όρο 1,5 πόντους, 0,7 ριμπάουντ και 0,5 ασίστ σε 8,3 λεπτά ανά αγώνα. Στις 18 Αυγούστου 2003, οι Μάβερικς αντάλλαξαν τα δικαιώματα του Ριγκοντό στους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, πριν από την έναρξη της σεζόν 2003-04. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2003, οι Ουόριορς αποδέσμευσαν τον Ριγκοντό.
Επιστροφή στην Ευρώπη
Μετά τη σεζόν 2002-03 του NBA, ο Ριγκοντό επέστρεψε στην Ευρώπη και εντάχθηκε στην ισπανική Βαλένθια. Αποσύρθηκε επίσημα από επαγγελματίας παίκτης το 2005, αφού προηγουμένως είχε υποστεί τραυματισμό στον αχίλλειο τένοντα του αριστερού του ποδιού.
Εθνική ομάδα
Ο Ριγκοντό ήταν μέλος της Εθνικής Γαλλίας ανδρών. Εκπροσώπησε τη Γαλλία στο Ευρωμπάσκετ του 1991, στο Ευρωμπάσκετ του 1993, στο Ευρωμπάσκετ του 1995 και στο Ευρωμπάσκετ του 1999. Με τη Γαλλία, κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000.
Το 2001, πριν από το Ευρωμπάσκετ του 2001, αποσύρθηκε από την Εθνική Γαλλίας. Ωστόσο, αργότερα αποφάσισε να επανέλθει στην εθνική ομάδα για το Ευρωμπάσκετ του 2005, όπου κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο. Αποσύρθηκε ξανά από τη εθνική ομάδα μετά από αυτή τη διοργάνωση. Είχε συνολικά 127 εμφανίσεις με την Εθνική Γαλλίας.