cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μολδαβική κουζίνα
Πιάτα φαγητών
Σε ορισμένες περιοχές κυριαρχεί η κουζίνα διάφορων εθνικών μειονοτήτων. Στα ανατολικά, οι Ουκρανοί τρώνε μπορς, στα νότια οι Βούλγαροι προτιμούν τα παραδοσιακά μανγκέα (κοτόπουλο με σάλτσα), ενώ οι Γκαγκαούζοι φτιάχνουν σόρμπα, μία σούπα πρόβειου κρέατος με πολλά αρτύματα. Στις ρωσικές μειονότητες είναι δημοφιλή τα πελμένι (ρωσικά: пельме́ни) που είναι ζυμαρικά ντάμπλινγκ γεμιστά με κρεατικά. Στα πιάτα ρωσικής προέλευσης που σερβίρονται στο Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι περιλαμβάνονται τα σούμπα και η Ρωσική σαλάτα. Στα δημοφιλή πιάτα συμπεριλαμβάνεται μία παραλλαγή των Ουκρανικών πιερόγκι που ονομάζονται κολτσουνάσ (ρουμανικά: colțunași) και μπορεί να έχουν γέμιση λευκό τυρί, κρεατικά ή κεράσια.
Ποτά
Στα μη αλκοολούχα ποτά συμπεριλαμβάνονται οι κομπόστες βρασμένων φρούτων και οι χυμοί φρούτων. Δημοφιλή αλκοολούχα ποτά είναι το Ντιβίν (μολδαβικό μπράντυ), οι μπύρες και τα τοπικά κρασιά.
Στην οινοποιεία χρησιμοποιούνται Ευρωπαϊκά σταφύλια. Δημοφιλείς ποικιλίες είναι τα Σωβινιόν μπλανκ, Καμπερνέ Σωβινιόν και τα Μοσχάτα. Οι κυρίαρχες τοπικές ποικιλίες είναι οι Φετεάσκα, Μαύρη Ράρα (ρουμανικά: Rară Neagră) και η Λευκή Μπουσουιακά (μολδαβικά: Busuioacă albă).
Οι αφρώδεις οίνοι έχουν ιδιαίτερη θέση στη μολδαβική κουζίνα. Η χώρα παράγει μεγάλες ποσότητες από λευκούς και ροζέ αφρώδεις οίνους, αλλά και παραδοσιακούς μολδαβικούς ερυθρούς. Το διασημότερο οινοποιείο της κατηγορίας είναι αυτό της Κρίκοβα. Γνωστές μάρκες μολδαβικών αφρωδών οίνων είναι οι Negru de Purcari, Moldova, Chişinău, Cricova, Muscat spumant, National και Nisporeni. Παρασκευάζονται από μεγάλο εύρος ποικιλιών Ευρωπαϊκών σταφυλιών, με συμπεριλαμβανόμενα τα σαρντονέ, τα πινό μπλανκ, τα πινό γκρι, τα πινό μενιέ , τα σωβινιόν, τα αλιγκοτέ, τα ροζέ τράμινερ , τα λευκά μοσχάτα, τα σωβινιόν καμπερνέ και τα πινό νουάρ. Χρησιμοποιείται επίσης η τοπική ποικιλία Φετεάσκα άλμπα, που καλλιεργείται στη Μολδαβία από τον καιρό της αρχαίας Δακίας.
Παραπομπές
Μολδαβ Κατηγορία:Εθνικές κουζίνες
Δήμος Σπάρτης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Ο Δήμος Σπάρτης του προγράμματος Καποδίστριας ήταν δήμος που λειτούργησε την περίοδο 1999-2010. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση του παλαιότερου δήμου Σπάρτης και των γειτονικών του παλαιότερων κοινοτήτων, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Το 2010 καταργήθηκε και εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο δήμο Σπάρτης. Βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού, στους πρόποδες του Ταϋγέτου. Ο δήμος αποτελούταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 84,4Km2 και είχε συνολικό πληθυσμό 18.184 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Γνήσιο αντίγραφο (ταινία, 2010)
Το Γνήσιο αντίγραφο (γαλλικά: Copie conforme) είναι ταινία του 2010 του Ιρανού σκηνοθέτη Αμπάς Κιαροστάμι, με πρωταγωνιστές τη Ζυλιέτ Μπινός και τον Βρετανό τραγουδιστή της όπερας Ουίλιαμ Σίμελ, στον πρώτο του κινηματογραφικό ρόλο.
Δήμος Σπάρτης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Διαίρεση
Ο δήμος περιελάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Γνήσιο αντίγραφο (ταινία, 2010)
Η ταινία γυρίστηκε στην Τοσκάνη και ήταν γαλλικής πλειοψηφικής παραγωγής, με συμπαραγωγούς την Ιταλία και το Βέλγιο. Οι διάλογοι είναι στα γαλλικά, στα αγγλικά και στα ιταλικά.
Δήμος Σπάρτης (πρόγραμμα Καποδίστριας)
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Σ
Γνήσιο αντίγραφο (ταινία, 2010)
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών το 2010, όπου η Ζυλιέτ Μπινός κέρδισε το βραβείο καλύτερης ηθοποιού για την ερμηνεία της.
Πλοκή
Ο Βρετανός συγγραφέας Τζαίημς Μίλερ (Σίμελ) βρίσκεται στην Τοσκάνη για να παρουσιάσει το νέο του βιβλίο, με τίτλο Γνήσιο αντίγραφο, στο οποίο υποστηρίζει ότι, στην τέχνη, τα ζητήματα αυθεντικότητας είναι άσχετα επειδή κάθε αναπαραγωγή είναι από μόνη της πρωτότυπο, ακόμη και το πρωτότυπο είναι ένα αντίγραφο μιας άλλης φόρμας. Μια Γαλλίδα έμπορος αντικών (Μπινός), παρευρίσκεται στην εκδήλωση με τον 11χρονο γιο της αλλά πρέπει να φύγει νωρίς επειδή ο γιος της πεινάει και επιμένει να φύγουν. Αφήνει τον αριθμό τηλεφώνου της στον μεταφραστή του Μίλερ.
Η Μίλερ και η γυναίκα συναντιούνται αργότερα στη γκαλερί της και πηγαίνουν μια βόλτα σε ένα κοντινό χωριό στην Τοσκάνη, επισκέπτονται μουσεία και συζητούν για τη ζωή και την τέχνη.
Κατά τη διάρκεια μιας ημέρας, η σχέση τους υφίσταται περίεργο μετασχηματισμό και καθώς αυτοί οι δύο ξένοι γνωρίζονται καλύτερα, γίνεται σαφές ότι υπάρχουν περισσότερα στη σχέση τους. Η ταινία στη συνέχεια εξελίσσεται σε ένα παιχνίδι ανάμεσα στο ψέμα και την αλήθεια, καταλήγοντας σε πολυδιάστατο τέλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Καλκάνι
Το καλκάνι (Psetta maxima - Ψήττα η μέγιστη) ή συάκι είναι ένα ψάρι της οικογένειας των Σκοφθαλμίδων το οποίο φημίζεται για το μέγεθός του και το νόστιμο κρέας του. Έχει ευρεία κατανομή και αποτελεί έδεσμα πολλών λαών.
Γεωγραφική κατανομή
Η γεωγραφική εξάπλωση του καλκανιού είναι πολύ μεγάλη και κυμαίνεται από 70°N ως 30°N και από 23°W ως 42°E. Το καλκάνι συναντάται Στο Βορειοανατολικό Ατλαντικό υπάρχει σε αφθονία κατά μήκος των ευρωπαϊκών ακτών ως τον Αρκτικό κύκλο, καθώς και στο μεγαλύτερο μέρος της Βαλτικής θάλασσας. Συναντάται επίσης και στη Μεσόγειο, καθώς επίσης και στη Μαύρη θάλασσα, όπου και υπάρχει το υποείδος Psetta maxima maeotica.
Περιγραφή
Το καλκάνι έχει πεπλατυσμένο, σχεδόν κυκλικό ή ρομβοειδές σώμα με στρογγυλεμένο ουραίο πτερύγιο και πλήθος από οστέινες προεξοχές σε όλο του το σώμα, ιδίως από την πλευρά που έχει τα μάτια. Το χρώμα του ποικίλλει, αλλά γενικά είναι είτε γκριζωπό είτε καφέ της άμμου, που το βοηθάει να καμουφλάρεται με εξαιρετικό τρόπο μέσα στη λάσπη. Το μήκος του καλκανιού ποικίλλει: το κοινό μήκος για τα θηλυκά είναι 70 εκατοστά, ενώ για τα αρσενικά είναι 50 εκατοστά. Στον Ατλαντικό βέβαια, όπου υπάρχουν και οι μεγαλύτεροι εκπρόσωποι του είδους, το 1 μέτρο είναι σύνηθες μέγεθος. Το μεγαλύτερο μήκος καλκανιού, που έχει αναφερθεί ποτέ είναι 123 εκατοστά, το μέγιστο βάρος 25 κιλά, ενώ η μέγιστη ηλικία που έχει αναφερθεί είναι 25 έτη.
Βιολογία
thumb|left|Το καλκάνι έχει πολύ μεγάλη εμπορική αξία. Τα ενήλικα άτομα ζούνε σε αμμώδεις, βραχώδεις ή μικτούς βυθούς, ενώ επιβιώνει και σε υφάλμυρα νερά. Είναι γονοχωριστικό είδος. Αποθέτει πάρα πολλά αυγά. Τα αυγά και οι ιχθυονύμφες του είναι πελαγικά. Η τροφή του αποτελείται από άλλα βενθικά ψάρια, αλλά και από καρκινοειδή και δίθυρα μαλάκια. Η οικολογική του θέση είναι ανώτατος θηρευτής. Είναι αρκετά ευπαθές (οικολογική ευπάθεια 51-100) αλλά αρκετά ελασιτικό (ελάχιστος χρόνος διπλασιασμού πληθυσμού = 1,4-4,4 έτη). Το καλκάνι είναι αβλαβές για τον άνθρωπο. Το κυνηγάνε πολύ η μεσογειακή φώκια και ο γάδος.
Αλίευση
Το καλκάνι έχει πολύ υψηλή εμπορική αξία, και η αλιεία του είναι εμπορική. Επίσης αλιεύεται ως αλιεία αναψυχής και το κρέας του, το οποίο είναι εξαιρετικό, καταναλώνεται είτε φρέσκο είτε κατεψυγμένο. Το καλκάνι επίσης εκτρέφεται, καθώς και χρησιμοποιείται σε δημόσια ενυδρεία, επειδή προσαρμόζεται εύκολα σε αυτά. Η παγκόσμια αλιευτική παραγωγή του καλκανιού υπολογίζεται σε περίπου 8.000 τόνους κάθε χρόνο, με το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ολλανδία και την Τουρκία να αλιεύουν τις υψηλότερες ποσότητες. Η ελληνική αλιευτική παραγωγή του καλκανιού είναι σχετικά χαμηλή (25-100 τόνοι ανά έτος). Εξαίρεση αποτελούν τα έτη 1981-1996. Το 1987 μάλιστα η ποσότητα καλκανιού που αλιεύτηκε ήταν πολύ υψηλή (331 τόνοι). Το καλκάνι αλιεύεται κυρίως στα νησιά του ΒΑ Αιγαίου, εξαιτίας της ευξείνειας προέλευσής του. Το ελληνικό απόθεμα του καλκανιού είναι υπεραλιευμένο. Το καλκάνι αλιεύεται κυρίως με τράτα βυθού, λιγότερο με παράκτια αλιευτικά εργαλεία και πολύ σπάνια πιάνεται καλκάνι με βενζινότρατα ή γρι-γρι.
Παραπομπές
1. Κωνσταντίνος Στεργίου, Παρασκευή Καραχλέ, Αθανάσιος Τσίκληρας, Ηλίας Μαμαλάκης, Κραυγή ιχθύος, σελίδες 289-291, εκδόσεις Πατάκη, ISBN 978-960-16-4189-8
2. Matteo Fagila Μεγάλη εγκυκλοπαίδεια των παιδιών, τόμος 1, Ζωικό Βασίλειο I, σελίδα 84, εκδόσεις Καθημερινή, ISBN 987-960-6782-63-3
Κατηγορία:Πλευρονηκτόμορφα Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Αλιεύματα
Νιαγάρας
Ο Νιαγάρας (Niagara, «Ναϊάγκρα») είναι ποταμός της βόρειας Αμερικής, που συνδέει τις δύο λίμνες, Ήρι και Οντάριο. Έχει μήκος 58 χιλιόμετρα και καλύπτει μια περιοχή 684.000 τ.χλμ.. Mέρος του αποτελεί σύνορο μεταξύ της επαρχίας Οντάριο του Καναδά και της πολιτείας της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ. Ο Νιαγάρας ξεκινά από την λίμνη Ήρι με κατεύθυνση προς τον βορρά, περνά γύρω από το Μεγάλο Νησί (Grand Island) και το μικρότερο Νησί Νέιβι (Navy Island), στη συνέχεια φτάνει στους ομώνυμους καταρράκτες και μετά στενεύει περνώντας μέσα από την 11 χιλιομέτρων χαράδρα του Νιαγάρα. Λίγο πριν την έξοδό του από αυτή, έχουν δημιουργηθεί δύο τεχνητές λίμνες για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Στη συνεχεία το πλάτος του αυξάνει ξανά, μέχρι που χύνεται στη Λίμνη Οντάριο, στο έδαφος του Καναδά. Εκτός από τα δύο μεγάλα νησιά, κατά μήκος του ρου του σχηματίζεται και ένας αριθμός από μικρότερες νησίδες. Η μέση ροή του είναι 5,796 m3/s.
Υπάρχουν διάφορες θεωρίες όσον αφορά την προέλευση του ονόματος του ποταμού. Σύμφωνα με τον πανεπιστημιακό Bruce Trigger, το «Niagara»  προέρχεται από την ονομασία μιας ομάδας από την Ένωση των Neutrals, οι οποίοι περιγράφονται σε διάφορους Γαλλικούς χάρτες του 17ου αιώνα με το όνομα «Νiagagarega». Σύμφωνα με τον George R. Stewart, προέρχεται από το όνομα μιας πόλης των Iroquois που λέγεται «Οngniaahra», και είχε την έννοια «σημείο της γης που έχει κοπεί στα δύο».
Ο πρώτος Ευρωπαίος που ανακάλυψε τον ποταμό και τους καταρράκτες του, ήταν ο Γάλλος εξερευνητής Louis Hennepin, ο οποίος τους κατέγραψε στο έργο του Nouvelle découverte d'un très grand pays situé dans l'Amérique entre le Nouveau-Mexique et la mer glaciale (1697).
Διαδραστική αστρονομία
Σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε το 2007 από τον Δρα Pennypacker, το πρόγραμμα Global Hands-On Universe (G-HOU) παρουσιάζεται με την μορφή ενός εκπαιδευτικού προγράμματος που επιτρέπει στους μαθητές να εξερευνήσουν το Σύμπαν χρησιμοποιώντας έννοιες και εργαλεία από την επιστήμη, τα μαθηματικά και την τεχνολογία. Χρησιμοποιώντας το διαδίκτυο, οι συμμετέχοντες στο G-HOU από όλο τον κόσμο κάνουν αστρονομικές παρατηρήσεις με ρομποτικά τηλεσκόπια, επιλέγουν αστρονομικές εικόνες από ένα μεγάλο αρχείο εικόνων και τις αναλύουν με τη βοήθεια ενός φιλικού προς τον χρήστη λογισμικού (αναλυτική περιγραφή από τον Δρα. Miller.
Όλες οι παιδαγωγικές πηγές και το υλικό που έχουν αναπτυχθεί από το πρόγραμμα περιγράφονται αναλυτικά στην ιστοσελίδα του προγράμματος και μπορούν να αποκτηθούν ελεύθερα από όλους όσοι ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν.
Στην Ευρώπη, το πρόγραμμα EU-HOU συντονίζεται από τον Δρα. Ferlet. Το πρόγραμμα έχει χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του προγράμματος MINERVA (SOCRATES) για μια περίοδο δύο χρόνων (2004-2006) και από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα μέσω του προγράμματος COMENIUS για μια ακόμη περίοδο δύο χρόνων (2009-2011). Στο πρόγραμμα EU-HOU συμμετέχουν 14 ευρωπαϊκές χώρες και η κάθε μία έχει την δική της ιστοσελίδα στην εθνική της γλώσσα. Το Πανεπιστήμιο Pierre & Marie Curie στο Παρίσι είναι το εκπαιδευτικό κέντρο του προγράμματος EU-HOU.
Στην Αμερική, το αντίστοιχο πρόγραμμα AM-HOU project καθοδηγείται από τις ΗΠΑ με την υποστήριξη του Εθνικού Επιστημονικού Ιδρύματος (National Science Foundation) και των Υπουργείων Άμυνας και Ενέργειας (Departments of Defense and Energy). Το AM-HOU ανέπτυξε και δοκίμασε ένα πιλοτικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που επιτρέπει στους μαθητές της μέσης εκπαίδευσης να αποκτήσουν αστρονομικό υλικό από επαγγελματικά τηλεσκόπια/αστεροσκοπεία. Οι μαθητές παίρνουν τις αστρονομικές εικόνες και τις αποθηκεύουν στους υπολογιστές του σχολείου τους. Έπειτα, χρησιμοποιούν το ειδικό λογισμικό που έχει αναπτυχθεί από το HOU για να τις εξετάσουν και να αναλύσουν τα δεδομένα τους (π.χ. εικόνες και φάσματα). Η θεματολογία των ασκήσεων του HOU περιλαμβάνει μεγάλο μέρος της διδασκόμενης ύλης των θετικών επιστημών στη μέση εκπαίδευση κυρίως αλλά και σε χαμηλότερες βαθμίδες της εκπαίδευσης. Επίσης είναι κατάλληλη για χρήση σε πλανητάρια, μουσεία επιστήμης και άλλα άτυπα μαθησιακά κέντρα.
Στην Ασία, το αντίστοιχο πρόγραμμα AS-HOU περιλαμβάνει την Κίνα και την Ιαπωνία και η κάθε χώρα έχει αναπτύξει την εθνική της ιστοσελίδα.
Στην Αφρική, το AF-HOU επεκτάθηκε στην Κένυα, όπου πρόσφατα αναπτύχθηκε πιλοτικά ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα αστρονομίας και αστροφυσικής για ιδρύματα μέσης εκπαίδευσης στο Ναϊρόμπι, εισάγοντας έτσι τη μεθοδολογία της επιστημονικής έρευνας στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρονομικές οργανώσεις Κατηγορία:Εκπαιδευτικά προγράμματα Κατηγορία:Διδακτική των φυσικών επιστημών
Βορτιοξετίνη
Η βορτιοξετίνη, που πωλείται με τα εμπορικά σήματα Trintellix και Brintellix μεταξύ άλλων, είναι φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της μείζονος κατάθλιψης. Η αποτελεσματικότητα θεωρείται παρόμοια με αυτή των άλλων αντικαταθλιπτικών. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, συνιστάται μόνο σε άτομα που δεν έχουν βελτιωθεί επαρκώς σε δύο άλλα αντικαταθλιπτικά. Λαμβάνεται από το στόμα.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν δυσκοιλιότητα και ναυτία. Σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αυτοκτονία σε άτομα κάτω των 25 ετών, σύνδρομο σεροτονίνης, αιμορραγία, μανία και σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμήνης. Σύνδρομο απόσυρσης μπορεί να εμφανιστεί εάν η δόση μειωθεί γρήγορα. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού δεν συνιστάται γενικά. Κατατάσσεται ως διαμορφωτής σεροτονίνης. Ο τρόπος λειτουργίας του δεν είναι απολύτως σαφής, αλλά πιστεύεται ότι σχετίζεται με την αύξηση των επιπέδων σεροτονίνης.
Ιατρικές χρήσεις
Η βορτιοξετίνη χρησιμοποιείται ως θεραπεία για τη μείζονα καταθλιπτική διαταραχή. Η αποτελεσματικότητα φαίνεται να είναι παρόμοια με άλλα αντικαταθλιπτικά. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν άλλες θεραπείες έχουν αποτύχει. Μια ανασκόπηση του Cochrane το 2017 σχετικά με τη βορτιοξετίνη έδειξε ότι η θέση της στη θεραπεία της σοβαρής κατάθλιψης είναι ασαφής λόγω των χαμηλών ποιοτικών στοιχείων και ότι απαιτείται περισσότερη μελέτη συγκρίνοντας τη βορτιοξετίνη με τα SSRI που είναι η τυπική αγωγή πρώτης γραμμής.
Η βορτιοξετίνη χρησιμοποιείται επίσης εκτός σήματος για το άγχος. Μια ανασκόπηση του 2016 διαπίστωσε ότι δεν ήταν χρήσιμη στη γενικευμένη διαταραχή άγχους σε δόσεις 2,5, 5 και 10 mg (δεν δόθηκαν δοκιμές 15 και 20 mg). Μια μετα-ανάλυση του 2019 διαπίστωσε ότι η βορτιοξετίνη δεν παρήγαγε στατιστικά σημαντικά αποτελέσματα έναντι του εικονικού φαρμάκου στα συμπτώματα, την ποιότητα ζωής και τα ποσοστά ύφεσης της γενικευμένης διαταραχής άγχους, αλλά ήταν καλά ανεκτή.
Παραπομπές
Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που αναφέρθηκαν με τη βορτιοξετίνη είναι ναυτία, διάρροια, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα, έμετος, μετεωρισμός, ζάλη και σεξουαλική δυσλειτουργία. Ωστόσο, με τη μοναδική εξαίρεση της ναυτίας, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες εμφανίστηκαν σε λιγότερο από το 10% των συμμετεχόντων στη μελέτη που έλαβαν το ενεργό φάρμακο, με έως και 8% των συμμετεχόντων που έλαβαν εικονικό φάρμακο να αναφέρουν τις ίδιες παρενέργειες.
Εάν συνταγογραφείται βορτιοξετίνη παράλληλα με τους παραδοσιακούς εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRI) ή άλλα σεροτονινεργικά φάρμακα, αυτό μπορεί να προκαλέσει το δυνητικά απειλητικό για τη ζωή σύνδρομο σεροτονίνης.
Η συχνότητα εμφάνισης σεξουαλικής δυσλειτουργίας είναι ελαφρώς υψηλότερη σε ασθενείς που λαμβάνουν βορτιοξετίνη από ό, τι σε άτομα που λαμβάνουν εικονικό φάρμακο και εμφανίζεται σε λιγότερο από το 10% των ασθενών που έλαβαν βορτιοξετίνη. Ως εκ τούτου, η βορτιοξετίνη μπορεί να είναι κατάλληλη για άτομα που έχουν υποστεί σεξουαλικές παρενέργειες από άλλα αντικαταθλιπτικά φάρμακα.
Φαρμακοδυναμική
Η βορτιοξετίνη αυξάνει τις συγκεντρώσεις σεροτονίνης στον εγκέφαλο αναστέλλοντας την επαναπρόσληψή της στη σύναψη και ρυθμίζοντας (ενεργοποιώντας ορισμένους υποδοχείς ενώ μπλοκάρει ή ανταγωνίζεται, άλλους) ορισμένους υποδοχείς σεροτονίνης. Αυτό τη βάζει στην κατηγορία των ρυθμιστών και των διεγερτικών σεροτονίνης που περιλαμβάνει επίσης τη βιλαζοδόνη. Έχει αποδειχθεί ότι διαθέτει τις ακόλουθες φαρμακολογικές δράσεις:
Φαρμακοκινητική
Η βορτιοξετίνη φτάνει τη μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα (C max ) εντός 7 έως 11 ωρών μετά τη χορήγηση (T max ) και ο μέσος τελικός χρόνος ημίσειας ζωής του (T ½ ) είναι ≈ 66 ώρες.
Οι μέσες τιμές Cmax σταθερής κατάστασης ήταν 9, 18 και 33 ng / mL μετά από δόσεις των 5, 10 και 20 mg / ημέρα. Οι συγκεντρώσεις στο πλάσμα σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται συνήθως εντός δύο εβδομάδων.
Οι τιμές pKa της βορτιοξετίνης προσδιορίζονται ότι είναι 9,1 (± 0,1) και 3,0 (± 0,2) σύμφωνα με την Αυστραλιανή Δημόσια Έκθεση Αξιολόγησης για το υδροβρωμίδιο της βορτιοξετίνης.
Ιστορία
μικρογραφία| Δισκία 10 mg βορτιοξετίνης (Trintellix). Η βορτιοξετίνη ανακαλύφθηκε από επιστήμονες της Lundbeck, οι οποίοι ανέφεραν τη λογική και τη σύνθεση του φαρμάκου (τότε ονομάστηκε Lu AA21004) σε μια δημοσίευση του 2011.
Το 2007, η ουσία βρισκόταν σε κλινικές δοκιμές Φάσης II, και η Lundbeck και η Takeda συνήψαν συνεργασία με την οποία η Takeda πλήρωσε στη Lundbeck 40 εκατομμύρια δολάρια εκ των προτέρων, με υποσχέσεις έως 345 εκατομμύρια δολάρια σε ορόσημα και η Takeda συμφώνησε να πληρώσει το μεγαλύτερο μέρος του υπόλοιπου κόστους ανάπτυξης του φαρμάκου. Οι εταιρείες συμφώνησαν να συν-προωθήσουν το φάρμακο στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία και ότι η Lundbeck θα λάβει δικαίωμα για όλες αυτές τις πωλήσεις. Η συμφωνία περιελάμβανε έναν άλλο υποψήφιο φάρμακο, την τεντατιοξετίνη (Lu AA24530), και θα μπορούσε να επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβει δύο άλλες ενώσεις της Lundbeck.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θειαιθέρες Κατηγορία:Αγχολυτικά Κατηγορία:Αντικαταθλιπτικά Κατηγορία:Άρθρα με αλλαγμένο αναγνωριστικό EBI Κατηγορία:Πιπεραζίνες Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις
Η Βασίλισσα των Καταραμένων
Η Βασίλισσα των Καταραμένων (αγγλικά: Queen of the Damned) είναι αμερικανική ταινία τρόμου, παραγωγής 2002. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Μάικλ Ράιμερ και το σενάριο έγραψαν οι Σκοτ Άμποτ και Μάικλ Πετρόνι. Η ταινία είναι ελαφρώς βασισμένη στο τρίτο μυθιστόρημα της σειράς βιβλίων The Vampire Chronicles της Αν Ράις αν και περιέχει μέρη πλοκής από το δεύτερο βιβλίο The Vampire Lestat και αποτελεί συνέχεια της ταινίας Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα (1994). Πρωταγωνιστούν η Aaliyah, στο ρόλο της Βασίλισσας Ακάσα και ο Στιούαρτ Τάουνσεντ στο ρόλο του Λεστάτ. Συμμετέχουν επίσης οι Μαργκερίτ Μορό, Πολ ΜακΓκάν, Βίνσεντ Πέρεζ και Λίνα Όλιν.
Μετά από πολλά χρόνια ύπνου, ο βρικόλακας Λεστάτ ξυπνάει και βρίσκει τον κόσμο που ήξερε να έχει αλλάξει. Ανακαλύπτει την ύπαρξη της goth/metal σκηνής, γίνεται ηγέτης ενός συγκροτήματος και γνωρίζει τη δόξα. Η μουσική του ξυπνάει την αρχαία Βασίλισσα Ακάσα, η οποία θέλει ο Λεστάτ να γίνει ο βασιλιάς της. Οι υπόλοιποι όμως βρικόλακες δεν είναι ευχαριστημένοι με τον Λεστάτ, διότι παραβιάζει τον κανόνα να παραμένουν κρυφοί και αποφασίζουν να τον εξοντώσουν.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους των Ηνωμένων Πολιτειών στις 22 Φεβρουαρίου 2002 και στην Αυστραλία στις 4 Απριλίου 2002. Έλαβε κυρίως αρνητικά σχόλια από τους κριτικούς αλλά κινήθηκε ικανοποιητικά στο box office αποφέροντας 45,4 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Η Βασίλισσα των Καταραμένων κυκλοφόρησε έξι μήνες μετά το θάνατο της Aaliyah και είναι αφιερωμένη στη μνήμη της.
Πλοκή
Ο βρικόλακας Λεστάτ ξυπνά μετά από δεκαετίες ύπνου από τον ήχο ενός nu metal συγκροτήματος, του οποίου γίνεται βασικό μέλος ως τραγουδιστής. Κατορθώνοντας διεθνής επιτυχία και οργανώνοντας μια μεγάλη ζωντανή συναυλία, ο Λεστάτ προσεγγίζεται από τον Μάριους, ο οποίος τον προειδοποιεί ότι οι βρικόλακες όλου του κόσμου δε θα ανεχτούν τον τρόπο που διάλεξε να ζει.
Στη συναυλία, μια ομάδα βρικολάκων επιτίθενται στον Λεστάτ και στον Μάριους. Η Ακάσα εμφανίζεται ξαφνικά πάνω στη σκηνή και παίρνει μαζί της τον Λεστάτ και φεύγουν. Ενδυναμωμένος με το αίμα της Ακάσα, ο Λεστάτ και η Βασίλισσα έρχονται αντιμέτωποι με τους Αρχαίους Βρικόλακες στο σπίτι της Μαχαρέτ, θεία της Τζέσι, η οποία είναι και αυτή Αρχαία Βρικόλακας. Ο Λεστάτ είναι αρχικά μέρος της Ακάσα αλλά αργότερα αρχίζει να στραγγίζει το αίμα της με τη βοήθεια των Αρχαίων. Ο Μάελ και η Παντόρα σκοτώνονται από τη δύναμη της Ακάσα και ο Αρμάντ είναι στα πρόθυρα να σκοτωθεί αλλά σώζεται όταν οι δυνάμεις της αποδυναμώνουν. Η Μαχαρέτ είναι η τελευταία που πίνει το αίμα της Ακάσα και γι' αυτό μετατρέπεται σε μαρμάρινο άγαλμα. Ο Λεστάτ πηγαίνει στο άψυχο σώμα της Τζέσι και τη μετατρέπει σε βρικόλακα. Η Τζέσι, τώρα βρικόλακας, και ο Λεστάτ, επιστρέφουν το ημερολόγιο στην Ταλαμάσκα και απομακρύνονται μέσα στη νύχτα, περπατώντας ανάμεσα στους θνητούς.
Παραγωγή
Η Warner Bros. απέκτησε τα κινηματογραφικά δικαιώματα αρκετών μυθιστορημάτων της Αν Ράις. Τα τρία πρώτα μυθιστορήματα της σειράς The Vampire Chronicles και την τριλογία The Mayfair Witches. Η πρώτη κινηματογραφική προσαρμογή ήταν η ταινία Συνέντευξη με έναν Βρικόλακα (Interview with the Vampire) το 1994 σε σκηνοθεσία Νιλ Τζόρνταν, με αρκετές αντιδράσεις για την επιλογή του Τομ Κρουζ στο ρόλο του Λεστάτ, ακόμα και από την ίδια την Αν Ράις αν και αργότερα απολογήθηκε όταν είδε την ολοκληρωμένη ταινία.
Μετά την καλλιτεχνική και εισπρακτική επιτυχία της ταινία, ο Νιλ Τζόρνταν ξεκίνησε την ανάπτυξη της συνέχειας, The Vampire Lestat, ένα πρότζεκτ που δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Καθώς τα δικαιώματα των μυθιστορημάτων θα επέστρεφαν στην Αν Ράις στο τέλος του 2000, συναντήσεις για την προσαρμογή των υπόλοιπων μυθιστορημάτων της σειράς βιβλίων The Vampire Chronicles ξεκίνησαν το 1998. Η απόφαση να βασιστεί η δεύτερη ταινία στο τρίτο βιβλίο, The Queen of the Damned, έγινε από τα πρώτα στάδια του πρότζεκτ. Το δεύτερο βιβλίο The Vampire Lestat δεν θεωρήθηκε κατάλληλο για μια δίωρη ταινία, αν και στο σενάριο χρησιμοποιήθηκε η αρχή του βιβλίου με το ξύπνημα του Λεστάτ και την καριέρα του ως ροκ σταρ. Αποφασίστηκε επίσης το σενάριο να βασιστεί στον Λεστάτ ως το βασικό χαρακτήρα και το στόρι των Ακάσα και των Διδύμων να παραλειφθεί, παρά το γεγονός ότι αποτελούν βασικό μέρος της πλοκής του βιβλίου.
Το σενάριο έγραψαν ο τηλεοπτικός σεναριογράφος Σκοτ Άμποτ και ο Αυστραλός σεναριογράφος και σκηνοθέτης Μάικλ Πετρόνι. Ο επίσης Αυστραλός Μάικλ Ράιμερ ανέλαβε να σκηνοθετήσει την ταινία. Ο Ράιμερ πρότεινε τα γυρίσματα να πραγματοποιηθούν στη Μελβούρνη, κάτι που θα μείωνε τα έξοδα παραγωγής.
Η πρώτη ηθοποιός που υπέγραψε να συμμετάσχει στην ταινία ήταν η R&B τραγουδίστρια Aaliyah στο ρόλο της Ακάσα, Βασίλισσας των Καταραμένων. Η έρευνα για τον ηθοποιό που θα υποδυόταν τον Λεστάτ κράτησε πολύ περισσότερο. Θεωρήθηκε πιθανή η ιδέα ο Τομ Κρουζ να επαναλάβει το ρόλο ενώ οι Γουές Μπέντλεϊ, Τζος Χάρτνετ και Χιθ Λέτζερ ήταν από τις πρώτες επιλογές. Ο ρόλος τελικά κατέληξε στον Ιρλανδό Στιούαρτ Τάουνσεντ. Για το ρόλο του Μάριους υποψήφιος ήταν ο Χιούγκο Γουίβινγκ.
Υποδοχή
Mε προϋπολογισμό 35.000.000 δολάρια, η ταινία Η Βασίλισσα των Καταραμένων άνοιξε στην 1η θέση συγκεντρώνοντας 14,7 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο τριήμερο. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 30,3 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο τα 15,1 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 45,4 εκατομμύρια δολάρια.
Αντίδραση της Αν Ράις
Τον Ιούλιο του 2001, η συγγραφέας Αν Ράις, όταν ρωτήθηκε για την πρόοδο της ταινίας, δήλωσε:
Στα τέλη του 2001, η Ράις είχε δει την ολοκληρωμένη ταινία και ήταν επαρκώς ικανοποιημένη με το αποτέλεσμα ώστε να επιτρέψει οι παραγωγοί να χρησιμοποιήσουν το όνομά της για διαφημιστικούς λόγους. Αργότερα όμως άλλαξε γνώμη και το 2003 δήλωσε ότι μια τηλεοπτική σειρά θα ταίριαζε περισσότερο στο έργο της. Στη σελίδα της στο Facebook σχολίασε για την ταινία ότι Η Βασίλισσα των Καταραμένων δεν είναι κάτι που μπορεί να καταλάβει ή να αποδεχτεί, ότι πρότεινε να μην κάνουν την ταινία και ότι την πλήγωσε που είδε το έργο της "ακρωτηριασμένο".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πολλά έργα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές υπερφυσικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Βαμπίρ στην ποπ κουλτούρα
Σουκουρμπεϊλί (Τζαμπραγίλ)
Το Σουκουρμπεϊλί (επίσης, Σεκγιούρ-Μπεκλού και Σιουκγιουρμπεϊλί) είναι ένα χωριό της επαρχίας Τζαμπραγίλ του Αζερμπαϊτζάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαμπραγίλ
Ερρίκος ο Λέων
Ο Ερρίκος ο Λέων (Heinrich der Lowe, 1129 - 6 Αυγούστου 1195) μέλος του Οίκου των Γουέλφων ήταν, ως Ερρίκος ΙΒ΄, δούκας της Βαυαρίας (1156 - 1180) και, ως Ερρίκος Γ΄, δούκας της Σαξονίας (1142 - 1180). Ο Ερρίκος ο Λέων ήταν από τους πιο ισχυρούς άνδρες της εποχής του, εξουσίαζε περιοχές από τη Βόρεια Θάλασσα και τη Βαλτική Θάλασσα ως τις Άλπεις και από τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία ως την Πομερανία. Έστησε έναν Εραλδικό λέοντα μπροστά από το ανάκτορό του, γι' αυτό πήρε το προσωνύμιο "Λέων". Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα και ο γιος του Ερρίκος ΣΤ΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατόρθωσαν να τον απομονώσουν από τους συμμάχους του και να του στερήσουν τα δύο δουκάτα.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Ράβενσμπουργκ, ο Ερρίκος ήταν γιος και διάδοχος του Ερρίκου Ι΄ της Βαυαρίας και της Γερτρούδης των Σούπλινμπουργκ, κόρης του Λοθάριου Γ΄ δούκα της Σαξονίας και βασιλιά της Γερμανίας. Όταν ο Λοθάριος Γ΄ απεβίωσε τον διαδέχθηκε ο Ερρίκος Ι΄ στη Σαξονία. Ο πατέρας του ήταν υποψήφιος στις εκλογές του Γερμανού βασιλιά (1138), τελικά εκλέχθηκε ο Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας μέλος του Οίκος των Χοενστάουφεν που μετά την εκλογή του ήρθε σε αντιπαλότητα με τον Ερρίκο Ι΄ και κατέλαβε τα δουκάτα του. Έδωσε τη Βαυαρία στον Λεοπόλδο της Βαυαρίας μέλος του Οίκου των Μπάμπενμπερκ ετεροθαλή και ομομήτριο αδελφό του και τη Σαξονία στον Αλβέρτο της Άρκτου, εγγονό του Λοθάριου Γ΄.
Δούκας της Βαυαρίας και της Σαξονίας
thumb|250px|left|Τα δουκάτα της Σαξονίας και της Βαυαρίας που ανήκαν στον Ερρίκο τον Λέοντα. Ο πατέρας του Ερρίκου πέθανε αμέσως μετά σε ηλικία 32 ετών (1139) αφού στερήθηκε τα δουκάτα του και αποσύρθηκε σε μοναστήρι. Ο μικρός Ερρίκος εξακολουθούσε να διεκδικεί την κληρονομιά του πατέρα του και ο Κορράδος Γ΄ του επέστρεψε τη Σαξονία (1142). Μετά τη συμμετοχή του στη Σταυροφορία εναντίων των Βένδων, ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα του απέδωσε και τη Βαυαρία (1156), πήρε ωστόσο μόνο το Δουκάτο της Αυστρίας και όχι τη Μαγδραβία της Αυστρίας. Ο Ερρίκος o Λέων ίδρυσε το Μόναχο (1157), το Λούμπεκ (1159), το Άουγκσμπουργκ, το Χιλντεσχάιμ, το Στάντε, το Κάσσελ, το Γκούστρο, το Λύνεμπουργκ, το Σάλτσβεντελ, το Σβέριν και το Μπράουνσβαϊγκ. Το τελευταίο έγινε η πρωτεύουσά του, μπροστά στο "κάστρο του Ντάνκβαρντερόντε" έκτισε έναν Καθεδρικό ναό και έστησε έναν Εραλδικό Λέοντα, γι' αυτό και το προσωνύμιο του: Ερρίκος ο Λέων, στον ίδιο ναό τοποθέτησε αργότερα τον ανδριάντα του.
Νυμφεύτηκε πρώτα την Κλημεντία του Τσέρινγκεν με κληρονομικές κτήσεις στη Σουηβία. Ο Φρειδερίκος που δεν ήθελε κτήσεις των Γουέλφων στο δουκάτο του τον έπεισε να τη χωρίσει. Νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Ματθίλδη της Νορμανδίας, κόρη του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας και της Ελεονώρας της Ακουιτανίας, αδελφή του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου. Ήταν πιστός στον εξάδελφό του Φρειδερίκο Α΄ και τον υποστήριξε να ισχυροποιηθεί στη Γερμανία και στους πολέμους του στη Λομβαρδία, αρκετές φορές οι Σάξονες ιππότες του Ερρίκου τον βοήθησαν να νικήσει. Την εποχή που ο Φρειδερίκος Α΄ Βαρβαρόσσα έκανε την πρώτη επίθεση στη βόρεια Ιταλία ο Ερρίκος ο Λέων έλαβε μέρος στις πολιορκίες στην Κρεμόνα και το Μιλάνο.
Έκπτωτος
thumb|250px|left|Γάμος του Ερρίκου του Λέοντος με τη δεύτερη σύζυγο του [[Ματθίλδη της Αγγλίας.]] Το 1172 ταξίδευσε προσκυνητής στην Ιερουσαλήμ αφού πρώτα διέμεινε το Πάσχα στην Κωνσταντινούπολη την εποχή που ήταν αυτοκράτορας ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός. Στους Αγίους Τόπους συναντήθηκε με τους Ναΐτες Ιππότες και τους Ιωαννίτες Ιππότες, τον Δεκέμβριο του 1174 επέστρεψε στη Βαυαρία. Το 1174 ο Φρειδερίκος Α΄ του ζήτησε να συμμετάσχει σε μια δεύτερη εκστρατεία στη Λομβαρδία, αλλά δεν ακολούθησε, ήταν απασχολημένος με τα ανατολικά του σύνορα. Δεν θεωρούσε την εκστρατεία απαραίτητη για τα συμφέροντα του, ζήτησε από τον Βαρβαρόσσα να του παραχωρήσει σαν αντάλλαγμα την αυτοκρατορική πόλη Γκόσλαρ αλλά εκείνος το αρνήθηκε. Η εκστρατεία απέτυχε και ο Φρειδερίκος Α΄ δυσφόρησε μαζί του επειδή του επειδή τον θεωρούσε υπεύθυνο χάρη στην ανυπακοή του. Ο Ερρίκος Β΄ είχε με επιτυχία ιδρύσει ένα δυνατό και εκτεταμένο κράτος που περιείχε και περιοχές της βορειοανατολικής Γερμανίας στη Σαξονία και τη Βαυαρία, οι άλλοι πρίγκιπες τον ζήλευαν και ο Φρειδερίκος Α΄ το εκμεταλλεύτηκε. Ο Φρειδερίκος Βαρβαρόσσα συγκάλεσε εν απουσία του το "Δικαστήριο των πριγκίπων και επισκόπων", τον κατηγόρησε για ανυπακοή, τον κήρυξε έκπτωτο των δουκάτων του και εισέβαλε σε αυτά.
Οι σύμμαχοι του Ερρίκου του Λέοντα τον εγκατέλειψαν και τελικά αναγκάστηκε να δηλώσει την υποταγή του τον Νοέμβριο του 1181 σε νέο Αυτοκρατορικό Συμβούλιο στην Ερφούρτη που αποφάσισε την εξορία του. Ο έκπτωτος δούκας πήγε στη Νορμανδία στον πεθερό του (1182), έμεινε τρία χρόνια και επέστρεψε στη Γερμανία (1185), εξορίστηκε ξανά (1188) και η σύζυγος του Ματθίλδη πέθανε την επόμενη χρονιά (1189). Όταν ο Φρειδερίκος Α΄ έφυγε στην Γ΄ Σταυροφορία (1189) ο Ερρίκος ο Λέων επέστρεψε στη Σαξονία και με ένα στρατό πιστών κατέλαβε την πόλη Μπαρντόβικ και την ισοπέδωσε ολόκληρη για την απιστία της, άφησε μόνο την εκκλησία. Ο γιος και διάδοχος του Φρειδερίκου Α΄ Ερρίκος ΣΤ΄ τον νίκησε ξανά και ο Ερρίκος ο Λέων αναγκάστηκε να κλείσει ειρήνη (1194). Ο Ερρίκος επέστρεψε στην περιορισμένη πια περιοχή του γύρω από το Μπράουνσβαϊγκ κρατώντας μόνο τον τίτλο του Δούκα, σπατάλησε τα χρήματά του στην τέχνη και στην αρχιτεκτονική, απεβίωσε το επόμενο έτος.
Τατενέτ
Ο Τατενέτ (επίσης Τα-τενέτ, Ταντζανέτ, Τατχενέν, Τανέν, Τενέν, Τανενού, και Τανουού) ήταν θεός του αρχέγονου λοφίσκου στην αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία. Το όνομά του σημαίνει «ανυψωμένη γη» ή "εξυψωμένη γη" όπως επίσης αναφέρεται και στην ιλύς του Νείλου. Ως αρχέγονη χθόνια θεότητα, ο Τατενέν σχετίστηκε με τη δημιουργία. Ήταν ο ανδρόγυνος προστάτης της φύσης από την περιοχή της Μέμφιδος, την πρωτεύουσα του νομού της Κάτω Αιγύπτου Ανεμπ-Χετζ.
Ερρίκος ο Λέων
Οικογένεια
thumb|250px|right|Μικρογραφία με μία σύγχρονη απεικόνιση του Ερρίκου ΙΒ΄ Λέοντος στην εποχή του. Νυμφεύτηκε πρώτα την Κλημεντία, κόρη του Κορράδου Α΄ δούκα του Τσέρινγκεν και είχε τέκνα:
Σύνζυμο
Σύνζυμα (Synzymes) είναι ενώσεις που μπορούν να παίξουν ρόλο καταλύτη σε μία χημική αντίδραση. Ο όρος ουσιαστικά σημαίνει συνθετικό ένζυμο. Είναι απαραίτητα για την δράση ορισμένων ενζύμων και χαρακτηρίζονται ως μη πρωτεϊνικές ενώσεις μικρού μοριακού βάρους.
Τατενέτ
Ο Τατενέν αντιπροσωπεύει τη γη και γεννήθηκε τι στιγμή που ανήρθε από το υδάτινο χάος, εικόνα που έχει αναλογία με το αρχέγονο λοφίσκο του μπενμπέν, του μασταμπά και αργότερα των πυραμίδων. Θεωρούνταν ως η πηγή του «φαγητού και των εδεσμάτων, των θείων προσφορών και όλων των καλών πραγμάτων», καθώς το βασίλειό του ήταν οι βαθιές περιοχές κάτω από τη γη «από όπου βγαίνουν όλα», και ειδικότερα τα φυτά, λαχανικά, και τα ορυκτά. Στον Μεγάλο Ύμνο του Κνουμ της Τρίτης μεταβατικής περιόδου ταυτίζεται με το δημιουργό θεό Κνουμ, ο οποίος δημιούργησε «όλα όσα υπάρχουν» με το τροχό του του αγγειοπλάστη. Αυτή η ταύτιση του χάρισε τους τίτλους «δημιουργός και μητέρα που γέννησε όλους τους θεούς» και «πατέρας όλων των θεών». Προσωποποιούσε επίσης και την Αίγυπτο (λόγω της σχέσης του με την αναγέννηση και το Νείλο) και ήταν επίσης και εκδοχή του θεού της γης Γκεμπ, ως πηγή καλλιτεχνικής έμπνευσης, όπως και βοηθός των νεκρών στο ταξίδι τους προς τη μεταθανάτια ζωή.
Ερρίκος ο Λέων
Οικογένεια
Ο Ερρίκος ΙΒ΄ ο Λέων χώρισε την πρώτη σύζυγό του (1162) και νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Ματθίλδη της Αγγλίας, κόρη του Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας με την οποία απέκτησε:[6]
Πέρα από αυτά καταγράφονται άλλα τρία παιδιά από τον γάμο του Ερρίκου ΙΒ΄ με τη Ματθίλδη.
Τατενέτ
Πρώτη φορά μαρτυρείται στα Κείμενα των Σαρκοφάγων, όπου το όνομά του εμφανίζεται ως Τανενού ή Τανουού, «η αδρανής γη», ένα όνομα που τον χαρακτηρίζει ως θεό της αρχέγονης κατάστασης της γης. Κείμενα του Μέσου Βασιλείου παρέχουν τα πρώτα παραδείγματα της μορφής του Τατενέν.
Σύνζυμο
Αποτελούνται συνήθως από οργανικά μόρια (αμίνες ή οξέα) τα οποία δύνανται να καταλύσουν με ένα συγκεκριμένο, τυπικά μάλλον περίπλοκο τρόπο πολλούς τύπους αντιδράσεων, βιοχημικής συνήθως φύσεως. Όπως και τα ένζυμα, τα σύνζυμα μπορούν να ελέγξουν συγκεκριμένες μεταβατικές καταστάσεις σε μία αντίδραση και ακολουθούν τυπικά την κινητική κατά Michaelis-Menten.
Ερρίκος ο Λέων
Οικογένεια
Από την εκτός γάμου σχέση του με την Ίντα του Μπλίεσκάστελ είχε φυσικό τέκνο τη:
Τατενέτ
Ο Τατενέν με ένα ραβδί έδιωξε το σατανικό ερπετό Απέπ από τον Αρχέγονο Λοφίσκο. Κατείχε επίσης ένα μαγικό σκήπτρο αφιερωμένο στο γεράκι, που λατρευόταν ως «το Μεγάλο Άσπρο του Δημιουργού της Γης». Κατά μία ερμηνεία, ο Τατενέν έφερε στη χώρα τους κίονες της σταθερότητας ντζεντ, αν και αυτό αποδίδεται πιο συχνά στον Πτα.
Πτα-Τατενέτ
Και ο Τατενέν και ο Πτα ήταν θεοί της Μέμφιδας. Ο Τατενέν ήταν πιο αρχαιότερος θεός από τους δύο, που την περίοδο του Παλιαού Βασιλείου συνδυάστηκε με τον Πτα ως Πτα-Τατενέτ, με την ιδιότητά τους ως θεοί δημιουργοί. Ως την εποχή του 19η Δυναστεία ο Πτα-Τατενέν υπήρχε μόνο με την ενοποιημένη του μορφή, και λατρευόταν ως βασιλικός θεός-δημιουργός. Ο Πτα-Τατενέν μπορεί να ειδωθεί ως ο πατέρας της Ογδοάδας, των οκτώ θεών που οι ίδιοι ενσαρκώνουν τα αρχέγονα στοιχεία πριν την δημιουργία.
Απεικόνιση
Η ασαφής απεικόνιση του Τατενέν μπορεί να είναι αποτέλεσμα με τη συγχώνευσή του με τον Πτα. Είχε πάντα ανθρώπινη μορφή, συνήθως καθισμένος με το γένι του Φαραώ, φορώντας είτε το Στέμμα Ατέφ (ως Πτα-Σοκάρ) ή, πιο συχνά, κέρατα κριού με ηλιακό δίσκο και δύο ψηλά φτερά. Ως Τανενού ή Τανουού, προφανώς χθόνια θεότητα, είχε δύο φίδια στο κεφάλι του. Ήταν και θηλυκός και αρσενικός, συνέπεια της ιδιότητάς του ως αρχέγονης θεότητας-δημιουργού. Κάποιες απεικονίσεις δείχνουν τον Τατενέν με πράσινο χρώμα (πρόσωπο και χέρια, καθώς είχε συσχέτιση με τη γονιμότητα και τη χθόνια σχέση με τα φυτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της αιγυπτιακής μυθολογίας
Ερρίκος ο Λέων
Ο Ερρίκος στη λαϊκή φαντασία
Ο Ερρίκος ο Λέων παρέμεινε σαν μια σημαντική και θρυλική φυσιογνωμία στη σύγχρονη Γερμανία. Η Ναζιστική Γερμανία τον τίμησε σαν προκάτοχο της πολιτικής της και ανακήρυξε τον καθεδρικό ναό του Μπράουνσβαϊγκ που βρισκόταν ο τάφος σαν τόπο προσκυνήματος. Σύντομα μετά που απεβίωσε έγινε κεντρικός ήρωας μιας λαϊκής διήγησης, των "Σάγκας του Ερρίκου". Στο έπος ο Ερρίκος πηγαίνοντας για προσκύνημα στους Αγίους Τόπους συναντά έναν λέοντα να μάχεται έναν δράκο. Πήρε το μέρος του λέοντα και σκότωσαν μαζί τον δράκο, ο λέοντας τον ακολούθησε υπάκουος πίσω στο Μπράουνσβαϊγκ και όταν ο Ερρίκος απεβίωσε ο λέοντας απελπισμένος τελείωσε τη ζωή του άσιτος και θλιβόμενος πάνω στον τάφο του κυρίου του.
Οι κάτοικοι της πόλης έστησαν το άγαλμα του λέοντα προς ανάμνηση του. Το έπος ενέπνευσε την Τσεχική διήγηση του Ιππότη του Μπράουνσβαϊγκ, παριστάνεται επάνω σε μία στήλη στη γέφυρα του αυτοκράτορα Καρόλου Δ΄ στην Πράγα. Ο Ιταλός συνθέτης Α. Στεφάνι εμπνεύστηκε την όπερα "Ενρίκο Λεόνε" με κεντρικό ήρωα τον Ερρίκο.
Πινακοθήκη
Κατηγορία:Δούκες της Βαυαρίας
Σύνζυμο
Χαρακτηριστικά παραδείγματα ενώσεων που δρουν ως σύνζυμα, είναι λ.χ., οι κυκλοδεξτρίνες (με δομή εξωτερική υδρόφιλη και εσωτερική υδρόφοβη), η πυροφωσφορική διαμίνη, η βιοτίνη, και η φωσφορική πυριδοξάλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλυση
Μαχμουντλού (Τζαμπραγίλ)
Το Μαχμουντλού (επίσης, Μάχμουντλου και Μαχμουντλή) είναι ένα χωριό της επαρχίας Τζαμπραγίλ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαμπραγίλ
Γλώσσα Σούλκα
Η Σούλκα είναι πιθανή απομονωμένη γλώσσα διάσπαρτη σε όλο το ανατολικό άκρο του νησιού της Νέας Βρετανίας στη Παπούα Νέα Γουινέα. Υπάρχουν περίπου 3000 ομιλητές.
Η Σούλκα είναι πολύ φτωχά αποδεδειγμένη. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι μπορεί να σχετίζεται με την Κολ ή την Μπαϊνίνγκ.
Παραπομπές
Σ
Εθνική Τσεχίας U19 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U19 της Τσεχίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Τσεχίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 19 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Τσεχίας Νεανίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Τσεχικής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Česká Basketbalová Federace, ČBF).
Γλώσσα Κολ (Παπούα Νέα Γουινέα)
Η γλώσσα Κολ είναι μια γλώσσα που ομιλείται στην ανατολική νήσο της Νέας Βρετανίας στη Παπούα Νέα Γουινέα. Υπάρχουν περίπου 4.000 ομιλητές. Ομιλείται στην Επαρχία Ανατολικής Νέας Βρετανίας.
Παραπομπές
Κ
Ακτινοβολία Χόκινγκ
Η ακτινοβολία Χόκινγκ είναι ακτινοβολία που εικάζεται ότι εκπέμπεται από μελανά σώματα που θεωρείται ότι απελευθερώνεται από μαύρες τρύπες, λόγω των κβαντικών επιδράσεων. Το όνομά της έλαβε από τον το όνομα του Βρετανού φυσικού Στήβεν Χόκινγκ, ο οποίος ανέπτυξε πρώτος την σχετική θεωρία για την ύπαρξή της το 1974.
Η ακτινοβολία Hawking μειώνει τη μάζα και την περιστροφική ενέργεια των μαύρων τρυπών και επομένως θεωρείται επίσης ότι προκαλεί εξάτμιση της μαύρης τρύπας. Εξαιτίας αυτού, οι μαύρες τρύπες που δεν αποκτούν μάζα με άλλα μέσα αναμένεται να συρρικνωθούν και τελικά να εξαφανιστούν. Για όλες εκτός από τις μικρότερες μαύρες τρύπες, αυτό θα συνέβαινε εξαιρετικά αργά. Η θερμοκρασία της ακτινοβολίας είναι αντιστρόφως ανάλογη με τη μάζα της μαύρης τρύπας, επομένως οι μικρομαύρες τρύπες προβλέπεται να είναι μεγαλύτεροι εκπομποί ακτινοβολίας από τις μεγαλύτερες μαύρες τρύπες και θα πρέπει να διαχέονται γρηγορότερα
Παραπομπές
Κατηγορία:Κβαντική μηχανική Κατηγορία:Ακτινοβολία
Από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του
Η φράση Από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του (Γερμανικά: Jeder nach seinen Fähigkeiten, jedem nach seinen Bedürfnissen) γράφτηκε από τον Καρλ Μαρξ στο βιβλίο του Κριτική του Προγράμματος της Γκότα   Η φράση αναφέρεται στην ελεύθερη πρόσβαση και διανομή αγαθών, κεφαλαίων και υπηρεσιών. Κατά τη μαρξιστική άποψη, η εφαρμογή της θα καταστεί δυνατή με την αφθονία αγαθών και υπηρεσιών που θα είναι σε θέση να παράγει ένα κομμουνιστικό σύστημα, με το σκεπτικό ότι, με την πλήρη ανάπτυξη του σοσιαλισμού και απεριόριστων παραγωγικών δυνάμεων, θα είναι αρκετά ώστε να μοιραστούν ισόποσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαρξισμός Κατηγορία:Κομμουνισμός Κατηγορία:Φράσεις
Γλώσσα Τεμπάγκλα
Η Τεμπάγκλα, επίσης γνωστή ως Μπο-Ουνγκ (Μμπο-Ουνγκ), είναι μία από τις γλώσσες που ομιλούνται στην επαρχία Νότιων Υψιπέδων της Παπούα Νέας Γουινέας. Γεωγραφικά οι άνθρωποι είναι Κάουγκελ, αλλά η γλώσσα τους φαίνεται να σχετίζεται στενότερα με την Μεντίπα.
Οι διάλεκτοι είναι οι Κου Ουάρου, Μάρα-Γκόμου, Μιγιέμου (Μιγιέμ) και Τεμπάλο (Τεμπάγκλο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τ
Ιωάννης Λαδάς
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1920 στο Δυρράχιο της Αρκαδίας και ήταν γιος του ιερέα Ηλία Λαδά και της Χαρίκλειας Κεφάλα. Μετά το πέρας των εγκύκλιων σπουδών εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων από όπου αποφοίτησε το 1940 με το βαθμό του ανθυπολοχαγού μαζί με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και τον Νικόλαο Μακαρέζο. Έπειτα τοποθετήθηκε στο 29ο Σύνταγμα Πεζικού όπου ανέλαβε διοικητής λόχου πολυβόλων στο Β΄ Τάγμα.
Στο ελληνοαλβανικό μέτωπο
Ο Λαδάς συμμετείχε στον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940-1941 ως διοικητής λόχου στο 29ο Σύνταγμα Πεζικού, το οποίο αποτελείτο κυρίως από Θρακιώτες (εκτός από Έλληνες στο σύνταγμα αυτό υπηρετούσαν αρκετοί Έλληνες Μουσουλμάνοι, Εβραίοι αλλά και Αρμένιοι) και διοικούσε ο αντισυνταγματάρχης πεζικού Φώτιος Μεσσηνόπουλος, από τα τέλη Νοεμβρίου του 1940 μέχρι και την 23η Απριλίου του 1941. Μετά τη συνθηκολόγηση της Ελλάδος, επέστρεψε κατά τα τέλη Ιουνίου στη γενέτειρά του, το Δυρράχιο, αφού ενδιάμεσα είχε μείνει για ένα διάστημα σε Αγρίνιο και Αθήνα.
Στη Μέση Ανατολή
Τον Δεκέμβριο του 1943, ο Λαδάς καταφθάνει στην Αθήνα όπου διαμένει στην οικία του αδελφού του, Κώστα. Τον Απρίλιο του 1944 και αφού ενδιάμεσα αγνοεί έγγραφο του κατοχικού υπουργείου Στρατιωτικών που τον καλούσε να καταταγεί στο Τάγμα Ασφαλείας Τρίπολης αναχωρεί μαζί με άλλους αξιωματικούς για τη Μέση Ανατολή όπου φτάνει στα τέλη του μήνα έπειτα από πολλές ταλαιπωρίες και κατατάσσεται στον Ιερό Λόχο και συγκεκριμένα στην Β΄ Μοίρα Καταδρομών, την οποία διοικούσε ο γνώριμος του από τον πόλεμο της Αλβανίας αντισυνταγματάρχης πεζικού Φώτιος Μεσσηνόπουλος. Στις 14 Οκτωβρίου συμμετείχε στις εκδηλώσεις για την απελευθέρωση της Αθήνας, ενώ αργότερα θα λάβει μέρος στις υπόλοιπες επιχειρήσεις του Ιερού Λόχου στο Αιγαίο μέχρι και την 20ή Ιουλίου, όταν και θα επέλθει η τυπική διάλυση του λόχου στην Αίγυπτο.
Εμφύλιος
Μετά από τη διάλυση του Ιερού Λόχου,ο Λαδάς, όντας πια υπολοχαγός, έλαβε φύλλο πορείας για το 514 Τάγμα Πεζικού της 32ας Ταξιαρχίας με έδρα της Σέρρες. Καθ' όλη τη διάρκεια του 1946 και του 1947 συμμετείχε ως διοικητής λόχου σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον των ανταρτών σε Βέροια, Έδεσσα, Λαγκαδά, Πιέρια όρη, Βέρμιο, Κιλκίς, Άγραφα, Βόρα, Μπέλλες, Γουμένισσα και αλλού. Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1947, η μητέρα του Χαρίκλεια και ο εξάχρονος ανιψιός του σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αντάρτικης επιδρομής στη γενέτειρά του, το Δυρράχιο. Τον Μάρτιο του 1948 τραυματίστηκε σε μάχη με τους αντάρτες του ΔΣΕ στο Βέρμιο από θραύσματα βλήματος όλμου στον γλουτό του δεξιού του ποδιού, γεγονός που είχε ως επακόλουθο τη νοσηλεία του για δύο μήνες στην Αθήνα και εν συνεχεία την παραμονή του σε θέσεις στα μετόπισθεν.
Χούντα των Συνταγματαρχών
Ο Λαδάς συμμετείχε ενεργά στο πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967. Συγκεκριμένα, όντας τότε συνταγματάρχης και διοικητής της ΕΑΤ-ΕΣΑ, ήταν παρών στη μυστική συνάντηση που έλαβε χώρα την 20ή Απριλίου στην οικία του συνταγματάρχη Μπαλοδήμου στη Νέα Σμύρνη και κατά την εκδήλωση του πραξικοπήματος, αφού πρώτα κατέλαβε το Πεντάγωνο και εγκατέστησε δικούς του αξιωματικούς στα αστυνομικά τμήματα της πρωτεύουσας υποκαθιστώντας την αστυνομία, ανέλαβε τη σύλληψη όλων εκείνων που το καινούργιο καθεστώς είχε χαρακτηρίσει ως επικίνδυνους για αυτό. Έτσι μέχρι τις 5 το πρωί περίπου 10.000 κάτοικοι της πρωτεύουσας είχαν συλληφθεί από τους πραξικοπηματίες. Θεωρούνταν από τους σκληροπυρηνικούς του δικτατορικού καθεστώτος και είχε εισηγηθεί την εκτέλεση του Ανδρέα Παπανδρέου, μετά τη σύλληψη του τελευταίου, αλλά δεν εισακούσθηκε από τους υπόλοιπους πραξικοπηματίες. Παράλληλα αναφέρεται ως άτομο φασιστικών αντιλήψεων που προσπάθησε να στρέψει το καθεστώς προς παρόμοια ιδεολογική κατεύθυνση, πράγμα που συνάντησε την αντίδραση των πολιτικών στελεχών της δικτατορίας.
Υπηρέτησε στη χούντα Παπαδόπουλου αρχικά ως γενικός γραμματέας στα υπουργεία Δημόσιας Τάξης και από το 1970 Τουρισμού. Αργότερα (το 1971), διορίστηκε Υφυπουργός Εσωτερικών - περιφερειακός διοικητής Θεσσαλίας, ενώ διετέλεσε και υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών.
Ιδέα των Λαδά και Κωνσταντίνου Ασλανίδη, ήταν και η απόπειρα δημιουργίας οργάνωσης χουντικής νεολαίας. Για το σκοπό αυτό οι δυο πραξικοπηματίες επέλεξαν την επανασύσταση του Σώματος Ελλήνων Αλκίμων, μίας βραχύβιας ανεξάρτητης εθελοντικής οργάνωσης με εμφανείς επιρροές από τον Προσκοπισμό, που είχε ιδρυθεί το 1924 και είχε εξαφανιστεί από κάθε ενεργό δράση. Οι Άλκιμοι των Λαδά και Ασλανίδη αναπτύχθηκαν με έντονες προπαγανδιστικές εθνικιστικές αρχές προσπαθώντας να παραγκωνίσουν και αυτόν τον Προσκοπισμό χωρίς να κατορθώσουν να φτάσουν την απήχησή της Κίνησης στους νέους. Τελικά, το Σώμα Ελλήνων Αλκίμων διαλύθηκε τον Μάρτιο του 1976, με διαταγή του πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ο γιος του Ιωάννη Λαδά, Ηλίας, απόστρατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, ασχολήθηκε έντονα με τον Προσκοπισμό, φτάνοντας μέχρι τη θέση του Αντιπροέδρου του Διοικητικού Συμβουλίου του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων.
Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας το όνομά του Ιωάννη Λαδά ενεπλάκη σε δύο σκάνδαλα διαφθοράς: το σημαντικότερο ήταν το ζήτημα με τα «θαλασσοδάνεια», ενώ ανέκυψε ζήτημα με τους διορισμούς δύο εξαδέλφων του ως δείγμα ευνοιοκρατίας. Συγκεκριμένα, ο ένας διορίστηκε στρατηγός και διοικητής της ΑΣΔΕΝ και ο έτερος τοποθετήθηκε στη θέση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών.
Συν τοις άλλοις, κατηγορήθηκε για τον ξυλοδαρμό, εντός του γραφείου του, των δημοσιογράφων του περιοδικού «Εικόνες» (ιδιοκτησίας της Ελένης Βλάχου), Κ. Ψύχα και Τάκη Λαμπρία οι οποίοι είχαν συλληφθεί με αφορμή ένα άρθρο τους στο περιοδικό σχετικά με την ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα.
Αξιομνημόνευτα αποτελούν τα δυο -ειρωνικής φύσεως- προσωνύμια που είχε αποκτήσει. Το πρώτο ως «κύριος καθαρά χέρια» εξαιτίας της σχετικής έκφρασης που ο ίδιος είχε πρωτοπεί θέλοντας να υποδηλώσει πως διαχειρίστηκε έντιμα το δημόσιο χρήμα, καθώς και το δεύτερο ως «ψαλιδοχέρης» διότι πρωτοστάτησε στην επιχείρηση ευπρεπισμού της «ενδυμασίας και κόμης» μαθητών και εξωσχολικών που είχε διατάξει η χούντα, δρώντας ως «κυνηγός μακρυμάλληδων» όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στον Τύπο της εποχής.
Μεταπολίτευση
Μετά την πτώση της δικτατορίας και συγκεκριμένα την 9η Σεπτεμβρίου του 1974, ο Λαδάς ήταν μεταξύ των ατόμων που μηνύθηκαν από τους δικηγόρους Αλέξανδρο Λυκουρέζο, Ευάγγελο Γιαννόπουλο, Φοίβο Κούτσικα κ.ά. για εσχάτη προδοσία με βάση τα άρθρα 134, 8α και 8β του Ποινικού Κώδικα, ενώ την 23η Οκτωβρίου εκτοπίστηκε προσωρινά μαζί με τους Παπαδόπουλο, Παττακό, Μακαρέζο και Ρουφογάλη στην Κέα μέχρι τις 21 Ιανουαρίου του 1975 όταν και προφυλακίστηκαν στις φυλακές Κορυδαλλού. Στις 23 Αυγούστου 1975 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και δέκα χρόνια από το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών ενώ την 21η Ιουνίου υποβιβάστηκε, όπως και άλλοι πρωτεργάτες του Πραξικοπήματος, στο βαθμό του απλού στρατιώτη. Τον Οκτώβριο του 1979, ο Λαδάς αλλά και άλλοι «Απριλιανοί» μετήχθησαν από τον Κορυδαλλό στις φυλακές της Κέρκυρας ύστερα από έντονη φημολογία περί ενδεχόμενης απόπειρας απόδρασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Λ Λ Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εσωτερικών
Φάρος Ακροπόλεως
Ο Εθνικός Σύλλογος Φάρος Ακροπόλεως ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από την περιοχή της Ακρόπολης στη Λευκωσία. Η ομάδα είχε 8 συμμετοχές στην Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Επιπρόσθετα, η ομάδα διατηρούσε και ομάδα ποδοσφαίρου σάλας με 3 συμμετοχές στα πρωταθλήματα της Κύπρου.
Ιστορία
Ο Φάρος ιδρύθηκε το 1961. Χρώματα της ομάδας ήταν το μπλε και το άσπρο. Μέχρι το 1972 αγωνιζόταν στις διοργανώσεις της Εθνική Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Περιφέρειας Λευκωσίας (ΕΠΟΠΛ) και της ΑΠΟΕΣΠ. Το 1972 εντάχθηκε στη Γ΄ κατηγορία και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Συμμετείχε στη Γ΄ κατηγορία έως την περίοδο 1980-81 που υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συνέχισε στις διοργανώσεις της ΕΠΟΠΛ. Σήμερα η ποδοσφαιρική ομάδα είναι ανενεργή
1 Την περίοδο 1974-75 διοργανώθηκε Ειδικό μικτό πρωτάθλημα Β΄ - Γ΄ κατηγορίας 1974-75 χωρισμένο σε δύο ομίλους και με προαιρετική συμμετοχή των ομάδων των δύο κατηγοριών. Ο Φάρος δεν συμμετείχε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λευκωσίας Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1961 Κατηγορία:Κυπριακές ομάδες ποδοσφαίρου σάλας