cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρμαριά Αρκαδίας
Η Μαρμαριά (τοπική κοινότητα Αθηναίου - δημοτική ενότητα Βαλτετσίου), ανήκει στον δήμο Τρίπολης της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας που βρίσκεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Τσάι του βουνού
Το γένος Σιδηρίτις
Το γένος περιλαμβάνει 150 περίπου είδη, που φύονται στις παραμεσόγειες χώρες, τις Καναρίους νήσους και τη Βόρειο Ασία. Πρόκειται για μονοετείς ή πολυετείς πόες, αποξυλωμένες ενίοτε στη βάση, χνουδωτές. Έχουν άνθη κίτρινα ή λευκά, μικρά, κατά σπονδύλους απομακρυσμένους ή πλησίον αλλήλους χωρίς βράκτια. Ανήκουν στα Χειλανθή. Στη Μεσόγειο το ρόφημα των φυτών αυτών είναι πολύ δημοφιλές και διαδεδομένο.
Μαρμαριά Αρκαδίας
Είναι μικρό ορεινό χωριό πάνω από τη πεδιάδα της Ασέας (ασεατικό πεδίο), απέναντι από το Αθήναιο, απέχοντας τρία λεπτά από τον Εθνικό Δρόμο Τρίπολης - Καλαμάτας. Ο κάμπος μπροστά στο χωριό ήταν έλος, η επονομαζόμενη Γούρνα, που αποξηράνθηκε τη δεκαετία του 1950. Ο δρόμος από εκεί συνεχίζει προς τα χωριά της Ανατολικής Φαλαισίας, με πρώτο το Ανεμοδούρι.
Τσάι του βουνού
Στην Ισπανία
Χρησιμοποιούνται επίσης διάφορα αυτοφυή είδη στη λαϊκή θεραπευτική, κυρίως για μακροχρόνια θεραπεία φλεγμονωδών καταστάσεων.
Μαρμαριά Αρκαδίας
Από πολλούς πιστεύεται ότι στην περιοχή υπήρξε ο αρχαίος οικισμός του Ορεσθασίου τον οποίο ίδρυσε ο γιός του Λυκάονα Ορεσθέας. Σε αυτό συνηγορεί και η ύπαρξη αρχαίου ναού λίγο έξω από το χωριό έπανω στον οποίο έχει κτιστεί το εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννη. Ισως στα εκτεθειμένα μαρμάρινα μέλη του ναού να οφείλεται η ονομασία 'Μαρμαριά'.
Τσάι του βουνού
Στην Ελλάδα
Αυτοφύονται περίπου 17 είδη, τα γνωστότερα είναι :
Μαρμαριά Αρκαδίας
Κάτω από το χωριό,πριν ανηφορίσουμε για τον οικισμό, στα αριστερά μας, υπάρχουν τα ερείπια της υδατοδεξαμενής και του νερόμυλου του Τσάγκαρη που λειτουργούσε με τη ροή του Αλφειού ποταμού. Ο Αλφειός ρέει βορειοδυτικά του οικισμού και από το μικρό φαράγγι της Νικολακάκαινας βρίσκει διέξοδο στη λεκάνη της Μεγαλόπολης.
Τσάι του βουνού
Στην Ελλάδα
Όλα τα τσάγια του βουνού κινδυνεύουν να εξαφανιστούν λόγω της υπερκατανάλωσης.
Φαρμακολογικές ιδιότητες
Έρευνες δείχνουν ότι το είδος Sideritis scardica έχει πιθανές φαρμακολογικές ιδιότητες, όπως αντιφλεγμονώδεις, αναλγητικές, αντιοξειδωτικές σε βαθμό αντίστοιχο του πράσινου τσαγιού (Camellia sinensis), προστατευτικές στο γαστρεντερικό σύστημα και στα μιτοχόνδρια, ανοσοτροποποιητικές, αντιβακτηριδιακές, και ότι περιέχει ουσίες που αναστέλλουν την επαναπρόσληψη της σεροτονίνης, της ντοπαμίνης και της νορανδρεναλίνης σε εγκέφαλο ποντικού και σεροτονίνης στον άνθρωπο (αντικαταθλιπτική δράση παρόμοια με αυτή των ΕΑΕΣ - SSRIs).
Μαρμαριά Αρκαδίας
Βόρεια του χωριού περνάει η σιδηροδρομική γραμμή Τρίπολη - Καλαμάτα η οποία διασχίζει το φαράγγι της Νικολακάκαινας πάνω σε πολύτοξη πετρόκτιστη γέφυρα και μέσα από δύο γαλαρίες (σύρραγες).
Τσάι του βουνού
Καλλιέργεια
Η S. raeseri είναι η πιο κοινή ποικιλία σιδερίτη που καλλιεργείται στην Ελλάδα, στην Αλβανία και στα Σκόπια, όπου υπάρχουν επίσης εξελιγμένα υβρίδια. Το φύτεμα συνιστάται να γίνεται σε δύο περιόδους, από τον Οκτώβριο ως τον Νοέμβριο και από τον Φεβρουάριο ως τον Μάρτιο (στο βόρειο ημισφαίριο), και η συγκομιδή τον Ιούλιο, όταν έχει ανθίσει πλήρως. Το φυτό τυπικά ξηραίνεται πριν τη χρήση του.
Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα
Αν και ποτέ δεν κατέκτησε το πρωτάθλημα Πορτογαλίας, η Σ.Κ. Μπράγκα ανέκαθεν θεωρούνταν από τις πιο ισχυρές ομάδες της χώρας, μακράν βέβαια από το κορυφαίο τρίο των Μπενφίκα, Σπόρτινγκ Λισαβόνας και ΦΚ Πόρτο που μονοπωλούν τον τίτλο του πρωταθλητή.Η καλύτερη θέση που έχει κατακτήσει ποτέ στο πορτογαλικό πρωτάθλημα, είναι η δεύτερη. Ξεχωριστή μνεία πρέπει να γίνει για τους οπαδούς της Σ.Κ.Μπράγκα, τους περίφημους Arsenalistas, οι οποίοι θεωρούνται από τους πιο "πιστούς", ένθερμους και θορυβώδεις της χώρας.
Τσάι του βουνού
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσάι Κατηγορία:Χειλανθή Κατηγορία:Αφέψημα Griechischer Bergtee
Μαρμαριά Αρκαδίας
Σήμερα οι λιγοστοί κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Τρίπολης Κατηγορία:Τρίπολη Αρκαδίας
Σπόρτινγκ Κλούμπε ντε Μπράγκα
Η "μάχη" του Mίνιο
Κλασική είναι η διαμάχη μεταξύ των πόλεων της Μπράγκα και της γειτονικής Γκιμαράες. Οι "ρίζες" της έχθρας πρέπει να αναζητηθούν πολλούς αιώνες πριν, όταν η πόλη της Μπράγκα ήταν η πρωτεύουσα του αρχαίου βασιλείου της Γαλικίας (περιοχής στα σημερινά σύνορα βόρειας Πορτογαλίας και ΒΔ Ισπανίας) και η Γκιμαράες (που διοικούνταν από τον πρώτο βασιλιά της Πορτογαλίας, τον Αφόνσο τον Α') ήταν μια από τις μεγαλύτερες και ισχυρότερες πόλεις της Πορτογαλίας. Σύμφωνα με την παράδοση, Γαλικιανοί στρατιώτες από την Μπράγκα (που δεν αποτελούσε ακόμη τμήμα της Πορτογαλίας) εισέβαλαν και κατέσφαξαν τους κατοίκους της Γκιμαράες. Από τότε το μίσος μεταξύ των δύο πόλεων είναι άσβεστο και έτσι αναπόφευκτα περνάει και στο ποδόσφαιρο. Για το λόγο αυτό, τα ντέρμπυ μεταξύ ΣΚ Μπράγκα και Βιτόρια του Γκιμαράες, ανεξάρτητα από τη βαθμολογική θέση και την αγωνιστική κατάσταση των 2 ομάδων, είναι από τα πιο "θερμά" παγκοσμίως και έχει απαγορευθεί στα παιδιά κάτω των 13 ετών να τα παρακολουθούν, εάν δεν συνοδεύονται από ενήλικες.
Το γήπεδο
right|261px|thumb|[[Estádio AXA, είσοδος]] Η ομάδα αγωνίζεται στο νέο Δημοτικό γήπεδο της πόλης, το περίφημο Estádio AXA, το οποίο έχει χωρητικότητα 30.154 θεατών και χτίστηκε για να καλύψει τις ανάγκες του EURO 2004.Η κατασκευή του γηπέδου αυτού που στοίχισε συνολικά 83,1 εκατομμύρια ευρώ, βασίστηκε στο αρχιτεκτονικό σχέδιο του Eduardo Souto de Moura. Η ιδιομορφία του γηπέδου έγκειται στο ότι είναι λαξεμένο στο λόφο του Μόντε Κάστρο και έχει πανοραμική θέα στην πόλη της Μπράγκα. Αντίθετα από άλλα γήπεδα, το ΑΧΑ διαθέτει μόνο πλάγιες (σκεπαστές) κερκίδες ενώ τα πέταλα καλύπτονται από βράχους. Τα εγκαίνια του γηπέδου έγιναν στις 30 Δεκεμβρίου 2003 και στον φιλικό αγώνα που επακολούθησε η Μπράγκα νίκησε τη Θέλτα Βίγο με 1-0. Ωστόσο το ρεκόρ εισιτηρίων σημειώθηκε τον Μάιο του 2007 στον αγώνα Μπράγκα-Μπελενένσες, στον οποίο η τοπική ομάδα κατέκτησε την 4η θέση στο πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα
Σ.Κ.Μπράγκα Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1921 Σ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1921
Τολτεροδίνη
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, ξηροστομία, δυσκοιλιότητα και ζάλη. Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν αγγειοοίδημα, κατακράτηση ούρων και παράταση QT. Η χρήση κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό είναι ασαφούς ασφάλειας. Λειτουργεί μπλοκάροντας τους μουσκαρινικούς υποδοχείς στην ουροδόχο κύστη μειώνοντας έτσι τις συστολές της ουροδόχου κύστης.
Η τολτεροδίνη εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1998. Διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Η προμήθεια ενός μήνα κοστίζει το NHS περίπου 2,09 GBP ανά μήνα από το 2019. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το χονδρικό κόστος αυτού του ποσού είναι περίπου 37,16 $ ΗΠΑ. Το 2017, ήταν το 229ο πιο συχνά συνταγογραφούμενο φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από δύο εκατομμύρια συνταγές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαινόλες Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο ουρογεννητικό σύστημα
Σιεμόβιτ Ε΄ της Μαζοβίας
Ο Σιεμόβιτ Ε΄, πολων. Siemowit V (1389 - 17 Φεβρουαρίου 1442) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Ράβα Μαζοβιέσκα, Πουότσκ, Σοχάτσζεφ, Γκοστύνιν, Πουόνισκ, Βίζαν, Μπελζ μαζί με τους αδελφούς του. Έπειτα από τη διαίρεση το 1434 των πατρικών κτήσεων με τους αδελφούς του ήταν κυβερνήτης των Ράβα Μαζοβιέσκα, Γκοστύνιν, Σοχάτσεφ.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.
Πέρασε τη νεανική του ζωή στην Κρακοβία, στην Αυλή τού θείου του Βλαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν της Πολωνίας. Το 1410 έλαβε μέρος, μαζί με τον βασιλιά, στη μάχη τού Γκρούνβαλτ. Το 1416 συμμετείχαν στη Σύνοδο της Κωνσταντίας και έλαβε μέρος στην ακολουθία τού Σιγισμούνδου τού Οίκου τού Λουξεμβούργου, βασιλιά της Γερμανίας, κατά τη συνάντησή του στο Κέζμαροκ.
Απεβίωσε 53 ετών. Από τις κτήσεις του η σύζυγός του έλαβε το Γκοστύνιν ως το μερίδιο της χήρας, ενώ οι υπόλοιπες περιήλθαν στον μικρότερο αδελφό του Βλάντισλαφ Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1434-37 τη Μαργαρίτα των Πρεμυσλιδών, κόρη τού Ιωάννη Β΄ δούκα της Οπάβα-Ρατίμπορ και χήρα τού Καζίμιρ Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα τού Οσβιέντσιμ και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Νέος Μικρός Καουμπόυ
Ο Νέος Μικρός Καουμπόυ αποτελεί τη φυσική συνέχεια του θρυλικού περιοδικού «Μικρός Καουμπόυ».
Τον Ιούλιο 2018 κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Λιβάνη ένας τόμος 368 σελίδων με τέσσερις νέες, αδημοσίευτες ιστορίες του Μικρού Καουμπόυ, «Ο Νέος Μικρός Κάουμποϋ – Ο Ναγουάλ» , σε κείμενα Κωνσταντίνου Ρωμοσιού και εικονογράφηση Κώστα Φραγκιαδάκη.
Από τον Δεκέμβριο 2018, ο «Νέος Μικρός Καουμπόυ» άρχισε την κυκλοφορία του σε τακτικές, ανά δίμηνο, εκδόσεις νέων ιστοριών των εκατό σελίδων από τις Εκδόσεις Άγρια Δύση, με συντελεστές τον συγγραφέα Κώστα Ρωμοσιό και τους σκιτσογράφους Κώστα Φραγκιαδάκη και Πάνο Παναγόπουλο.
Περιγραφή
Ένα ελληνικό περιοδικό με ιστορίες γουέστερν, με κεντρικό ήρωα ένα ελληνόπουλο της διασποράς, τον 18χρονο Τζιμ Άνταμς (Δημήτρη Αδαμόπουλο), ο οποίος αναλαμβάνει να επιβάλει το νόμο ως Ρέιντζερ στην άγρια αμερικανική Δύση. Μαζί του έχει την όμορφη Ντιάνα Μόρισον, τον Μεξικανό Πεπίτο Γκονζάλες και το μικρό ινδιανάκι Τσιπιρίπο, που έμειναν γνωστοί ως η θρυλική τετράδα.
Ιστορία
Οι ήρωες αυτοί πρωτοεμφανίστηκαν το 1963 στο περιοδικό «Μικρός Σερίφης», με συντελεστές τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Πότη Στρατίκη που έγραφε τις ιστορίες και τον ζωγράφο Θέμο Ανδρεόπουλο που ανέλαβε την εικονογράφησή του. Οι δυο δημιουργοί συνυπέγραφαν με το ψευδώνυμο Κώστας Φωτεινός.
Το 1971 η συνεργασία των δύο δημιουργών έληξε. Ο Στρατίκης συνέχισε με την έκδοση του «Μικρού Σερίφη», ενώ ο Ανδρεόπουλος ανέλαβε την έκδοση του »Μικρού Καουμπόυ», συνεργαζόμενος με άλλους συγγραφείς. Τα περιοδικά κυκλοφόρησαν έως το 1991.
Αθανάσιος Χαστούπης
Ο Αθανάσιος Χαστούπης (Στεμνίτσα Αρκαδίας, 1921 - 18 Ιανουαρίου 1993) ήταν Έλληνας θεολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και Πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Επέστρεψε στην Ελλάδα και το 1952 εξελέγη υφηγητής στην έδρα της «Εβραϊκής γλώσσας και Ερμηνείας της Παλαιάς Διαθήκης εκ του πρωτοτύπου κειμένου και της Εβραϊκής αρχαιολογίας» στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. To 1953 εκλέχτηκε και διορίστηκε έκτακτος καθηγητής της «Εισαγωγής και Ερμηνείας της Παλαιάς Διαθήκης εκ του πρωτοτύπου και της μεταφράσεως των Ο΄», στη Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Το 1956 έγινε τακτικός καθηγητής στην ίδια έδρα, στην οποία δίδαξε επί δεκατέσσερα χρόνια. Από το 1966 υπήρξε μετακλητός καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην έδρα της «Εβραϊκής γλώσσας και Ερμηνείας της Παλαιάς Διαθήκης εκ του πρωτοτύπου κειμένου και της Εβραϊκής αρχαιολογίας» έως το 1989.
Διετέλεσε δυο φορές κοσμήτορας (1968-1969 και 1970-1973), επίσης δυο φορές συγκλητικός στην ίδια Σχολή, χρημάτισε Γενικός Διευθυντής Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας το 1970 και Πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1973-1974, Για την πρυτανική θητεία του κατά την ταραχώδη, τελευταία περίοδο της Χούντας των Συνταγματαρχών, του αποδόθηκε το προσωνύμιο Πρύτανις των τανκς. Επίσης, στα γεγονότα της «κατάληψης της Νομικής» (Φεβρουάριος 1973, προανάκρουσμα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου) από φοιτητές που είχαν στραφεί ενάντια στο δικτατορικό καθεστώς των Απριλιανών, ο Χαστούπης, τότε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής, είχε ταχθεί, όπως και όλα τα μέλη της Συγκλήτου, υπέρ της εισόδου της αστυνομίας στη Σχολή, ώστε να κατασταλεί η φοιτητική αντιχουντική εξέγερση.
Ο Αθανάσιος Χαστούπης πέθανε στην Αθήνα, στις 18 Ιανουαρίου 1993.
Τιμές
Ο Αθ. Χαστούπης τιμήθηκε με τις ακόλουθες διακρίσεις:
Συγγραφικό έργο
Το επιστημονικό ενδιαφέρον του Χαστούπη επικέντρωνε στην ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης, ιδίως στη συγκριτική έρευνα μεταξύ του πρωτότυπου Μασωριτικού κειμένου και της Μεταφράσεως των Ο'. Η μετάφρασή του της Παλαιάς Διαθήκης στα μέσα της δεκαετίας του 1950 έχει θεωρηθεί αξιοσημείωτη, καθώς συνιστούσε κριτική επανεξέταση του εβραϊκού πρωτοτύπου με βάση αρχαίες μεταφράσεις και πορίσματα της σύγχρονης έρευνας. Τα κείμενά του, σύμφωνα με τον καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστο Σπ. Βούλγαρη, χαρακτηρίζονται από λιτότητα στην έκφραση, σαφήνεια και ακρίβεια στη διατύπωση και ο Χαστούπης ως ερευνητής διακρίνεται από αντικειμενικότητα, σωστή κρίση και χριστιανική αξιολόγηση των πηγών του.
Το έργο του Χαστούπη μπορεί να καταταχτεί στις ακόλουθες ενότητες: Εισαγωγές στα βιβλικά κείμενα, βιβλική έρευνα, μελέτες γλωσσικού και φιλολογικού ενδιαφέροντος, μεταφράσεις, εργασίες θρησκειολογικού χαρακτήρα και, τέλος, έρευνα περί τα Ουγκαριτικά κείμενα.
Αρθρογραφία
Από την εκτενή αρθρογραφία του Αθ. Χαστούπη ξεχωρίζουν οι μελέτες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Τάγμα του Γεωργίου Α΄
Ρουκίντι IV του Τόρο
Ο Rukirabasaija Omukama Oyo Nyimba Kabamba Iguru Rukidi IV, ή βασιλιάς Όγιο, είναι ο βασιλιάς της Ουγκάντα. Γεννήθηκε στις 16 Απριλίου 1992 από τον βασιλιά Patrick David Mathew Kaboyo Olimi III και τη βασίλισσα Best Kemigisa Kaboyo. Τρεισήμισι χρόνια αργότερα, το 1995, ο Όγιο ανέβηκε στο θρόνο και διαδέχθηκε τον πατέρα του για να γίνει ο 12ος μονάρχης του Βασιλείου των Τόρο.
Στέψη
Ο θάνατος του πατέρα του Βασιλιά Kaboyo το 1995 σήμαινε ότι ο διάδοχος του θρόνου έπρεπε να αναλάβει το ρόλο του βασιλιά όταν ήταν ακόμα νήπιο. Στις 2 τα ξημερώματα της 12ης Σεπτεμβρίου 1995, μια εβδομάδα μετά την ταφή του αείμνηστου βασιλιά, ο Όγιο έγινε ο νεότερος σύγχρονος μονάρχης, σε ηλικία μόλις 3 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μοναρχία Κατηγορία:Ουγκάντα
Παραδέρα (περιφέρεια)
Η Παραδέρα (Paradera) είναι μια περιφέρεια της Αρούμπα. Έχει έκταση 20,49 τ.χλμ. και πληθυσμό 12.024 κατοίκων με πυκνότητα 586,9 κατοίκων ανά τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Παραδέρα.
Έκταση
Η Παραδέρα έχει έκταση 20,49 τ.χλμ. Κατατάσσεται πέμπτη μεγαλύτερη μετά το Σάντα Κρουζ, το Τάνκι Λέντερτ, τη Σαβανέτα κατ το Βόρειο Σαν Νικολάς.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Περιφέρειες της Αρούμπα
Φορέας (μαθηματικά)
Στα μαθηματικά, ο φορέας μιας συνάρτησης είναι το σύνολο των σημείων στα οποία η συνάρτηση είναι μη μηδενική, καθώς και το περίβλημα αυτού του συνόλου. Αυτή η έννοια χρησιμοποιείται ευρύτατα στην μαθηματική ανάλυση. Υπό την μορφή συανρτήσεων με φορέα ο οποίος είναι φραγμένος, παίζει επίσης σημαντικό ρόλο σε διαφόρους τύπους θεωριών μαθηματικής δυαδικότητας.
Διατύπωση
Μια συνάρτηση που φέρεται στο Y πρέπει να μηδενίζεται στο X \ Y. Για παράδειγμα, η f με πεδίο ορισμού X λέγεται ότι έχει πεπερασμένο φορέα αν f(x) = 0 για όλα εκτός πεπερασμένου αριθμού x στο X. Αφού οποιοδήποτε υπερσύνολο ενός φορέα είναι επίσης ένας φορέας, δίνεται προσοχή σε ιδιότητες υποσυνόλων του X οι οποίες παραδέχονται τουλάχιστον έναν φορέα για την f. Όταν ο φορέας της f (σημειούμενος ως supp(f)) αναφέρεται, μπορεί να είναι η τομή όλων των φορέων, {x στο X: f(x) ≠ 0} (ο συνολοθεωρητικός φορέας), ή ο μικρότερος φορέας με κάποια ενδιαφέρουσα ιδιότητα.
Κλειστοί φορείς
Η πιο κοινή περίπτωση εμφανίζεται όταν το X είναι ένας τοπολογικός χώρος (όπως ο πραγματικός άξονας) και f : X→R είναι μια συνεχής συνάρτηση. Σε αυτήν την περίπτωση, μόνο κλειστοί φορείς του X λαμβάνονται υπόψη. Οπότε ένας (τοπολογικός) φορέας της 'f είναι ένα κλειστό υποσύνολο του X έξω από το οποίο η f''  μηδενίζεται. Υπό αυτήν την έννοια, το supp(f ) είναι η τομή όλων των κλειστών φορέων, αφού η τομή κλειστών συνόλων είναι κλειστή. Το τοπολογικό supp(f ) είναι το τοπολογικό περίβλημα του συνολοθεωρητικού upp(f ).
Αναφορές
Κατηγορία:Θεωρία συνόλων Κατηγορία:Τοπολογία
Μπρίαν Λάουντρουπ
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του που τελικά σταμάτησε λόγω τραυματισμού σε ηλικία 31 ετών, ο Λάουντρουπ εκπροσώπησε έναν αριθμό ευρωπαϊκών συλλόγων. Ξεκίνησε με τον δανικό σύλλογο Μπρόντμπι, κερδίζοντας δύο πρωταθλήματα της Δανίας στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Έπειτα έπαιξε για γερμανικούς και ιταλικούς συλλόγους, κερδίζοντας το 1993-1994 Serie A, καθώς και τον τίτλο του Κυπέλλου Πρωταθλητριών με τη Μίλαν. Ήταν ζωτικό μέρος της ομάδας των Ρέιντζερς που κυριάρχησε στο σκωτικό πρωτάθλημα στη δεκαετία του 1990, κερδίζοντας τρία πρωταθλήματα, μεταξύ άλλων. Κέρδισε το ΟΥΕΦΑ Σούπερ Καπ το 1998 στο σύντομο χρονικό διάστημα με τον αγγλικό σύλλογο Τσέλσι και είχε μια σύντομη περίοδο με την Κοπεγχάγη στη Δανία, προτού τερματίσει την καριέρα του με τον Άγιαξ το 2000.
Ο Λάουντρουπ έπαιξε επίσης 82 αγώνες και σημείωσε 21 γκολ για την εθνική ομάδα της Δανίας, και είχε κεντρικό ρόλο στις ομάδες της Δανίας που κέρδισαν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1992 και το Κύπελλο Συνομοσπονδιών το 1995.
Ο Λάουντρουπ κέρδισε το βραβείο Δανού ποδοσφαιριστή της χρονιάς τέσσερις φορές, αριθμός ρεκόρ. Ορίστηκε από τη FIFA ως ο πέμπτος καλύτερος παίκτης στον κόσμο το 1992 και ανακηρύχθηκε από τον Πελέ ως έναν από τους κορυφαίους 125 καλύτερους ζωντανούς ποδοσφαιριστές στην τελετή FIFA 100 τον Μάρτιο του 2004, μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του Μίκαελ Λάουντρουπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρόντμπυ ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦΚ Ύρντινγκεν 05 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κοπεγχάγη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Άγιαξ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1995 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία
Πολιτική των Κομορών
Το πολίτευμα στις Κομόρες είναι ομοσπονδιακή προεδρική δημοκρατία, με βάση το οποίο ο εκάστοτε Πρόεδρος είναι Αρχηγός Κράτους και μαζί Αρχηγός Κυβερνήσεως στο νησιωτικό κράτος. Ισχύει πολυκομματικό σύστημα και η εκτελεστική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση. Την ομοσπονδιακή νομοθετική εξουσία ασκούν η κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο.
Το 2002 τέθηκε σε ισχύ το νέο Σύνταγμα. Με βάση αυτό, η προεδρία είναι εναλλασσόμενη ανά τετραετία ανάμεσα στα νησιά. Καθένα από τα νησιά απέκτησε ισχυρή αυτονομία. Στις πρώτες προεδρικές εκλογές με το νέο Σύνταγμα, το 2002, ο Ασουμανί εξελέγη Πρόεδρος. Τον Απρίλιο του 2004 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές.
Η νέα Ένωση των Κομόρων απαρτίζεται από τρία νησιά: τη Μεγάλη Κομόρα, το Ανζουάν και το Μοελί. Κάθε νησί έχει Πρόεδρο, ο οποίος κυβερνά και την Ένωση, με βάση την εναλλασσόμενη προεδρία. Η θητεία του Προέδρου και των Αντιπροέδρων του είναι τετραετής. Το Σύνταγμα ορίζει ότι τα νησιά απολαμβάνουν και οικονομική αυτονομία και καθορίζουν και τη δική τους οικονομική πολιτική.
Σύμφωνα με στοιχεία της οργάνωσης "Οίκος της Ελευθερίας" (Freedom House, 2008) οι Κομόρες και η Μαυριτανία θεωρούνταν ως οι μόνες πραγματικές “εκλογικές δημοκρατίες” στον αραβικό κόσμο.
Πολιτική ιστορία
Η Ένωση των Κομόρων, γνωστή ως Ισλαμική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία των Κομόρων ως το 2003 κυβερνάται από τον Πρόεδρο Αχμέτ Αμπντάλα Σαμπί. Από την ανεξαρτησία της χώρας από τη Γαλλία, το 1975, η πολιτική κατάσταση ήταν ασταθής και πολύ συχνά ήταν τα πραξικοπήματα και οι ταραχές.
Η χώρα ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας της από τη Γαλλία σε ποσοστό 94,5% στο σχετικό δημοψήφισμα, που διενεργήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου του 1974. Ως αποτέλεσμα, οι Κομόρες έγιναν ανεξάρτητες στις 6 Ιουλίου του 1975. Στις 28 Οκτωβρίου του 1977 σε δημοψήφισμα εγκρίθηκε η παραμονή του προέδρου Αλί Σοϊλί στην εξουσία, με ποσοστό 56,6% υπέρ του ηγέτη. Εξάλλου, σε δημοψήφισμα την 1η Οκτωβρίου του 1978 το πολίτευμα έγινε ομοσπονδιακή και προεδρική δημοκρατία, σε ποσοστό 99,3%. Λίγες ημέρες αργότερα, στις 22 Οκτωβρίου εξελέγη πρόεδρος χωρίς αντίπαλο ο Αχμέτ Αμπνταλά, ο οποίος ήταν και ο μοναδικός υποψήφιος. Στις βουλευτικές εκλογές του 1978 η Κομοριανή Ένωση για την Πρόοδο (UDZIMA) ήταν το μοναδικό νόμιμο κόμμα. Ένα νέο Σύνταγμα εγκρίθηκε με δημοψήφισμα στις 7 Ιουνίου του 1992 (με 74,2% των πολιτών να τάσσονται υπέρ) και έπειτα έγιναν αλλαγές, με τη θητεία του προέδρου να γίνεται εξαετής, βάσει συνταγματικής αλλαγής, σε δημοψήφισμα στις 20 Οκτωβρίου του 1996 (εγκρίθηκε με 85% υπέρ).
Τον Απρίλιο του 1999 στη διάρκεια ενός αναίμακτου πραξικοπήματος, κατέλαβε την εξουσία ο στρατιωτικός Αζαλί Ασουμανί, ο οποίος ανέτρεψε τον προσωρινό Πρόεδρο Τατζιντέν Μπεν Σαΐντ Μασούντε. Ο τελευταίος ήταν στην εξουσία από την εποχή που πέθανε ο δημοκρατικά εκλεγμένος Πρόεδρος, Μοχάμετ Τακί, το Νοέμβριο του 1998.
Το Μάιο του 1999 ο Αζαλί με διάταγμα απέκτησε ενισχυμένες εξουσίες, στα πλαίσια ενός Συντάγματος. Υποκύπτοντας κάπως στη διεθνή κριτική, ο Αζαλί διόρισε μη στρατιωτικό για Πρωθυπουργό, τον Μπαϊνριφί Ταρμιντί, το Δεκέμβριο του 1999. Ωστόσο, ο ίδιος παρέμεινε Αρχηγός Κράτους και αρχηγός του Στρατού. Το Δεκέμβριο του 2000 διόρισε στην πρωθυπουργία ξανά μη στρατιωτικό, τον Χαμάντα Μαντί και σχημάτισε κυβέρνηση μη στρατιωτική. Ο Αζαλί υποσχέθηκε να παραιτηθεί τον Απρίλιο του 2000 και να παραδώσει την εξουσία σε έναν δημοκρατικά εκλεγμένο Πρόεδρο. Επίσης, οργανώθηκαν από την κυβέρνηση επιτροπές και σταδιακά σχεδιάστηκε νέο Σύνταγμα, μετά την υπογραφή Πλαισίου Συμφωνίας για Συμφιλίωση στις Κομόρες, που επιτεύχθηκε με μεσολάβηση της Αφρικανικής Ένωσης. Το Σύνταγμα εγκρίθηκε σε δημοψήφισμα από το 76,9% των πολιτών, στις 23 Δεκεμβρίου του 2001.
Ο Αζαλί από τη Μεγάλη Κομόρα ανέλαβε πρώτος Πρόεδρος της Ένωσης. Οι πρώτες προεδρικές εκλογές με βάση το νέο Σύνταγμα διεξήχθησαν στην Ένωση στις 10 Μαρτίου και στις 14 Απριλίου του 2002. Στον προκριματικό γύρο στις 10 Μαρτίου, που διεξήχθη στη Μεγάλη Κομόρα, ο Αζαλί Ασουμανί ήταν πρώτος μεταξύ εννέα υποψηφίων, με 39,81% των ψήφων. Στο δεύτερο γύρο αναμετρήθηκαν μαζί του οι Μαχαμούντ Μρανταμπί και Σαΐντ Αλί Κεμάλ, οι οποίοι κέρδισαν 15,69% και 10,68%, αντίστοιχα. Οι τελευταίοι κατήγγειλαν παρατυπίες στον πρώτο γύρο και αποφάσισαν να μη μετάσχουν στον τελικό γύρο των εκλογών. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να εκλεγεί Πρόεδρος ο Ασουμανί, με σχεδόν το 80% των ψήφων στο δεύτερο γύρο.Ο Πρόεδρος Μοχάμεντ Μπακάρ του Ανζουάν σχημάτισε τη 13μελή κυβέρνησή του στα τέλη Απριλίου του 2003.
Το Μάιο του 2006 νικητής των προεδρικών εκλογών ανακηρύχθηκε ο κληρικός και επιτυχημένος επιχειρηματίας Αχμέντ Αμπντάλα Σαμπί, με σπουδές στο Ιράν, στη Σαουδική Αραβία και στο Σουδάν. Ο Σαμπί θεωρείται γενικά μετριοπαθής ισλαμιστής, ωστόσο οι υποστηρικτές του τον αποκαλούν "Αγιατολλάχ". Κέρδισε στις εκλογές τον απόστρατο της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας, Μοχάμεντ Τζαφαρί και το βετεράνο πολιτικό Ιμπραχίμ Χαλιντί, του οποίου την υποψηφιότητα υποστήριξε ο απερχόμενος ηγέτης, Αζαλί Ασουμανί.
Ηγέτες
Πρόεδρος είναι ο Αζαλί Ασουμανί από τις 26 Μαΐου 2019. Η ομοσπονδιακή προεδρία εναλλάσσόταν μεταξύ των προέδρων των 3 νησιών ως το 2018, οπότε με δημοψήφισμα επέστρεψε το σύστημα της εκλογής προέδρου σε 2 γύρους. Στις Κομόρες έχει καταργηθεί το αξίωμα του Πρωθυπουργού.
Ηγέτες στα αυτόνομα νησιά
Τα τρία αυτόνομα νησιά έχουν το καθένα δικό τους Κυβερνήτη (πρώην Πρόεδρο), βάσει του νέου Συντάγματος. Συγκεκριμένα, στο Ανζουάν κυβερνήτης είναι ο Αμπντού Σαλαμί Αμπντού, ο οποίος εξελέγη κυβερνήτης στις εκλογές του 2016. Στο Μοελί, κυβερνήτης είναι ο Μοχάμεντ Σαΐντ Φαζούλ, ο οποίος αναδείχθηκε νικητής στις εκλογές για κυβερνήτη του 2016. Τέλος, στη Μεγάλη Κομόρα κυβερνήτης ανέλαβε ο Χασανί Χαμαντί μετά την εκλογή του στις εκλογές του 2016.
Νομοθετική εξουσία
Η Συνέλευση της Ένωσης απαρτίζεται από 33 μέλη. Από αυτά, τα 18 εκλέγονται σε μονοεδρικές περιφέρειες και τα 12 είναι αντιπρόσωποι από τις συνελεύσεις των αυτόνομων νησιών.
Δικαστική εξουσία
Το Ανώτατο Δικαστήριο (Cour Supremes) συγκροτείται από δύο μέλη, που ορίζονται από τον Πρόεδρο, δύο μέλη που εκλέγονται από τη Συνέλευση της Ομοσπονδίας, ένα από το Συμβούλιο του κάθε νησιού και από τους πρώην Προέδρους της Δημοκρατίας.
Πολιτικά κόμματα
Τα κόμματα στη χώρα δεν είναι γενικά ισχυρά και είναι προσωποπαγή. Στις τελευταίες εκλογές, πρωταγωνίστησαν τα εξής κόμματα:
Διεθνείς οργανισμοί
Η νησιωτική χώρα είναι μέλος των οργανισμών: ACCT, ACP, AfDB, AMF, Αφρικανική Ένωση, FAO, G-77, IBRD, ICAO, ICCt (υπέγραψε), ICRM, IDA, IDB, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, InOC, Interpol, IOC, ITU, Αραβικός Σύνδεσμος, NAM, OIC, OPCW (υπέγραψε), ΟΗΕ, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, UPU, WCO, WHO, WMO.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική των Κομορών
Μητροπολίτης Μπουένος Άιρες Ιωσήφ
O Ιωσήφ (Μπος) είναι Αργεντίνος θεολόγος, Ιεράρχης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και Μητροπολίτης Μπουένος Άιρες από το 2019.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Ιωσήφ (κατά κόσμον Leandro Bosch) γεννήθηκε στην Κόρδοβα το 1976. Το 1994, ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Ορθόδοξο Κολλέγιο του Αγίου Γεωργίου στην Κόρδοβα. Το 1995, μετακόμισε στην Συρία, όπου παρακολούθησε Πρόγραμμα Ιερατικών Σπουδών στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου του Χειμάρρου και ακολούθως στην Θεολογική Σχολή Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού στο Πανεπιστήμιο Μπαλαμάντ. Σπούδασε Θεολογία στην Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με υποτροφία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, από όπου αποφοίτησε αριστούχος το 2002.
Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1997 από τον Μητροπολίτη Σασίμων Γεννάδιο, στον Πατριαρχικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι. Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος το 2000, υπό το Μητροπολίτου Μπουένος Άιερες κυρού Γενναδίου. Το 2000 τοποθετήθηκε από τον Μητροπολίτη Γερμανίας Αυγουστίνο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο Φρείμπουργκ. Το 2002, μεταφέρθηκε στην Ρώμη όπου συνέχισε τις σπουδές του στην Θεολογία στο Ποντιφικό Καθολικό Πανεπιστήμιο Αγίου Θωμά Ακινάτου, από όπου αποφοίτησε αριστούχος το 2003. Το 2004 έλαβε αριστούχος το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ποιμαντικής και Πνευματικής Καθολικής Θεολογίας από το Ποντιφικό Καθολικό Πανεπιστήμιο Αγίου Θωμά Ακινάτου. Το 2005 ολοκλήρωσε αριστεύσας επιπλέον μεταπτυχιακές σπουδές στο ως άνω Πανεπιστήμιο. Το 2006 έλαβε, με Άριστα, Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης από το Τμήμα Ποιμαντικής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Το 2006, με απόφαση του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, μεταφέρεται στην Αργεντινή και το 2007 χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης και τοποθετήθηκε Προϊστάμενος του Καθεδρικού Ναού Αγίου Γεωργίου Σαντιάγκο και διορίσθηκε Αρχιερατικός Επίτροπος Χιλής. Το 2008, διορίσθηκε Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου Κόρδοβας και Αρχιερατικός Επίτροπος Κεντρώας και Βορείου Αργεντινής. Το 2010, αναλαμβάνει Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μπουένος Άιρες και Προϊστάμενος του Καθεδρικού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μπουένος Άιρες.
Το 2011 υπέβαλε Διδακτορική Διατριβή στο Καθολικό Πανεπιστήμιο Αγίου Θωμά Ακινάτου-Angelicum, υπό τον τίτλοː ''«Ἴχνη τοῦ Δαμασκηνοῦ εἰς τὸν Ἀγγελικὸν Διδάσκαλον. Μία ἑρμηνευτικὴ προσέγγισις εἰς τὴν χρῆσιν τῆς θεολογίας τοῦ Ἁγ. Ἰωάννου Δαμασκηνοῦ ἐν τῇ Θεολογικῇ Σούμμᾳ τοῦ Θωμᾶ Ἀκινάτου» και αναγορεύτηκε αριστούχος Διδάκτωρ της Καθολικής Θεολογίας και το 2012 ανακηρύχθηκε αριστούχος Διδάκτωρ του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μετά την παρουσίαση της Διατριβής του με τίτλοː «Τὰ ἀρεοπαγιτικὰ κείμενα εἰς τὸ Α’ μέρος τῆς Θεολογικῆς Σούμμας τοῦ Θωμᾶ Ἀκινάτου»''.
Στις 31 Μαΐου 2012, εξελέγη παμψηφεί από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, Επίσκοπος Πατάρων, αναλαμβάνοντας Βοηθός Επίσκοπος του Μητροπολίτου Μπουένος Άιρες. Στις 19 Αυγούστου 2012, τελέστηκε η εις Επίσκοπο χειροτονία, στον Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μπουένος Άιρες, από τον τότε Μητροπολίτη Μπουένος Άιρες Ταράσιο.
Από το 2013 έως το 2017, μετά από άδεια του τότε Καθολικού Αρχιεπισκόπου Μπουένος Άιρες και νυν Πάπα Φραγκίσκου, διετέλεσε Τακτικός Επισκέπτης Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Ποντιφικού Καθολικού Πανεπιστημίου Αργεντινής, στον Τομέα Δογματικής. Η ακαδημαϊκή του δραστηριότητα ολοκληρώνεται, στις 20 Σεπτεμβρίου 2019, με την υποβολή της Μεταδιδακτορικής Εργασίας με θέμα ''«Μέθοδος Θεολογίας: Ορθόδοξη και Ρωμαιοκαθολική (Methodologia Scholastica et Palamita Comparata). Μια αναλυτική προσέγγιση για το πώς ο άνθρωπος δύναται να μετέχει χάριτι στο άκτιστο κατά τον Θωμά Ακινάτη και τον Άγ. Γρηγόριο Παλαμά»'', στο Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας ΑΠΘ.
Εξελέγη από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου Μητροπολίτης Μπουένος Άιρες, στις 29 Νοεμβρίου 2019. Στις 29 Φεβρουαρίου 2020, ενθρονίστηκε, στον Μητροπολιτικό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μπουένος Άιρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μητροπολίτες του Οικουμενικού Πατριαρχείου
Γκέοργκ Κέρσενσταϊνερ
Ο Γκέοργκ Κέρσενσταϊνερ (Georg Kerschensteiner, 29 Ιουλίου 1854 - 15 Ιανουαρίου 1932) ήταν Γερμανός παιδαγωγός. Στην αρχή ήταν δάσκαλος και επιδόθηκε σε παιδαγωγικές μελέτες. Δημιούργησε πρώτος το λεγόμενο "σχολείο εργασίας" ή χειροτεχνικό σχολείο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί παιδαγωγοί
Μαριάνο Φορτούνι
Βιογραφία
Γεννήθηκε τον Μάιο του 1871 και προερχόταν από καλλιτεχνική οικογένεια της Γρανάδας. Πατέρας του ήταν ο ζωγράφος Mariano Fortuny y Marsal. Μετά το θάνατό του πατέρα του το 1874, μετακόμισε μαζί με την μητέρα του στο Παρίσι όπου με την ενθάρρυνση της μητέρας του διδάχτηκε ζωγραφική από το θείο του ( αδελφός του πατέρα του ). Το 1889 μετακόμισε στη Βενετία όπου έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του. Παράλληλα, με έδρα τη Βενετία ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, τη σκηνογραφία αλλά και τον σχεδιασμό ρούχων. Το 1906 ξεκίνησε η ενασχόλησή του με τη μόδα και τα υφάσματα και το 1907 σχεδίασε ρούχα εμπνευσμένα από αρχαία ελληνικά ενδύματα όπως ο χιτώνας και το πέπλο, τα οποία έγιναν περιζήτητα μεταξύ των εύπορων κοινωνικών στρωμάτων. Από το 1912 δημιουργούσε και δραστηριοποιούταν έχοντας ως έδρα το παλάτι Pesaro degli Orfei. Το ίδιο έτος, παρουσίασε τα εκθέματά του στο ισπανικό περίπτερο της Διεθνούς Έκθεσης Διακόσμησης που διοργανώθηκε στο Παρίσι. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 η φήμη του επεκτάθηκε και στις ΗΠΑ ενώ κατά την επόμενη δεκαετία αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Ήταν παντρεμένος με το μοντέλο Ενριέτα Νεγρίν, την οποία γνώρισε το 1906 στο Παρίσι όταν βρισκόταν στην αρχή της σταδιοδρομίας του στον χώρο της μόδας.
Πέθανε τον Μάιο του 1949. Σήμερα, στη Βενετία, το παλάτι που χρησιμοποιούσε έχει μετατραπεί σε μουσείο το οποίο φέρει το όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί σχεδιαστές μόδας Κατηγορία:Ισπανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ισπανοί φωτογράφοι
Σοφία Αλιμπέρτη
Η Σοφία Αλιμπέρτη (πραγματικό όνομα: Σοφία Παρλαμά) (Κέρκυρα, 3 Μαρτίου 1956) είναι Ελληνίδα ηθοποιός και τηλεπαρουσιάστρια.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα, αλλά σύντομα μετακόμισε στην Αθήνα. Ξεκίνησε την καριέρα της στις αρχές της δεκαετίας του 1980, συμμετέχοντας σε κινηματογραφικές ταινίες και σε τηλεοπτικές διαφημίσεις. Τη δεκαετία του 1990 συμμετείχε σε αρκετά επιτυχημένα τηλεοπτικά σήριαλ μέχρι το 2005. Από το 2004 έστρεψε την καριέρα της στην παρουσίαση εκπομπών και show.
Υπήρξε σύζυγος του Γιάννη Πάριου με τον οποίο παντρεύτηκε το 1986. Το ζευγάρι απέκτησε δύο παιδιά, τους Μιχαήλ-Άγγελο και Νικόλα Βαρθακούρη και χώρισε το 1998.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες τηλεπαρουσιάστριες
Βαλδουίνος Β΄ του Αινώ
Ο Βαλδουίνος Β΄ του Αινώ ή Βαλδουίνος Β΄ του Μονς (Boudewijn II van Henegouwen, 1056 – 1098), Κόμης του Αινώ (1070–1098) ήταν νεώτερος γιος του Βαλδουίνου ΣΤ΄ της Φλάνδρας και της Ριχίλδης του Αινώ διάδοχος του πατέρα του στην κομητεία του Αινώ. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Αρνούλφος Γ΄ της Φλάνδρας κληρονόμησε την Φλάνδρα άλλα ηττήθηκε και σκοτώθηκε σε μάχη εναντίον του θείου του Ροβέρτου της Φριζίας. Συμμετείχε στην Πρώτη Σταυροφορία υπό την αρχηγία του Γοδεφρείδου του Μπουγιόν πουλώντας ένα τμήμα της περιουσίας του στην επισκοπή της Λιέγης. Μετά την πολιορκία της Αντιόχειας απεστάλη με τον Ούγο των Βερμαντουά στην Κωνσταντινούπολη (1098) για να ζητήσει βοήθεια από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Α΄. Σε μια επιδρομή κατόπιν των Σελτζούκων Τούρκων στην Ανατολή εξαφανίστηκε, πιθανότατα δολοφονήθηκε, η σύζυγος του Ίδα οργάνωσε αποστολή στην Ανατολή για να τον αναζητήσει.
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Ίδα των Ρέγκιναρ, κόρη του Ερρίκου Β΄ κόμη του Λουβέν (1084), παιδιά του ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Φλάνδρας Κατηγορία:Κόμητες του Αινώ Κατηγορία:Σταυροφόροι
BBC Τηλεόραση
Το BBC Τηλεόραση (αγγ.: BBC Television) είναι υπηρεσία του BBC, η οποία ξεκίνησε να λειτουργεί στο Ηνωμένο Βασίλειο βάσει βασιλικού διατάγματος από τις αρχές του 1927. Ο οργανισμός έχει ξεκινήσει την παραγωγή των τηλεοπτικών προγραμμάτων από το 1932, αλλά οι πρώτες τακτικές μεταδόσεις ξεκίνησαν στις 2 Νοεμβρίου του 1936.
Τα κανάλια του BBC δεν έχουν καθόλου διαφημίσεις και η συνολική τους τηλεθέαση είναι το 30% των τηλεθεατών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Τα κανάλια χρηματοδοτούνται από το τέλος τηλεόρασης. Ως αποτέλεσμα του διακανονισμού των αδειών που τους χορηγήθηκαν το 2016, έγινε διάσπαση στο τηλεοπτικό τμήμα του BBC και στις εσωτερικές τηλεοπτικές παραγωγές, μεταφέροντας τα στις νεοϊδρυθείσες BBC Content και BBC Studios αντίστοιχα.
Ελεύθερα στο Ηνωμένο Βασίλειο
Αυτά τα κανάλια μεταδίδονται και σε γειτονικές χώρες του Ηνωμένου Βασιλείου (π.χ. Βέλγιο, Ολλανδία).
BBC Studios
Η BBC Studios η οποία απορρόφησε εξολοκλήρου το BBC Worldwide διαχειρίζεται πολλά από τα διεθνή τηλεοπτικά κανάλια με την επωνυμία του BBC:
Επίσης, το BBC είναι συνιδιοκτήτης στα παρακάτω τηλεοπτικά κανάλια:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Τηλεόραση
Σάντα Κρουζ (περιφέρεια της Αρούμπα)
Η Σάντα Κρουζ (Santa Cruz) είναι μια περιφέρεια της Αρούμπα. Έχει έκταση 41,04 τ.χλμ. και πληθυσμό 12.870 κατοίκων με πυκνότητα 313,6 κατοίκων ανά τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι το Σάντα Κρουζ.
Έκταση
Το Η Σάντα Κρουζ έχει έκταση 41,04 τ.χλμ. Κατατάσσεται μεγαλύτερη από όλες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Περιφέρειες της Αρούμπα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 1996
Το 11ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου ανδρών 1996 διοργανώθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας από 10 ως 11 Φεβρουαρίου μαζί με τα αντίστοιχα: γυναικών, εφήβων και νεανίδων. Πρωταθλητής σύλλογος στη βαθμολογία αναδείχθηκε ο Πανελλήνιος Γ.Σ. για έβδομη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Βαθμολογία
* Συνολικά βαθμολογήθηκαν 43 σωματεία.
Πηγές
Κλειστου στιβου ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1996 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στον Πειραιά
Κουλουριώτικος
Οι χορεύτριες και οι χορευτές τον χορεύουν σχηματίζοντας κύκλο ανοιχτό με μέτωπο προς το κέντρο. Τα πόδια είναι σε στάση προσοχής ενώ τα χέρια συνδέονται με τη λαβή του Καλαματιανού ή σταυρωτά, δηλαδή το αριστερό χέρι του πρώτου χορευτή, τεντώνεται λοξά αριστερά, πάνω από το δεξί του δεύτερου, και συνδέεται με την παλάμη του δεξιού χεριού του τρίτου προς τα αριστερά χορευτή. Με όμοιο τρόπο συνδέουν τα χέρια τους ο δεύτερος και ο τέταρτος, ο τρίτος και ο πέμπτος κ.ο.κ. Το δεξί χέρι του πρώτου συνδέεται με το δεξί του δεύτερου και το αριστερό του τελευταίου με το αριστερό του προτελευταίου. Ο χορός αποτελείται από έξι βήματα, κατά τα οποία τονίζεται ιδιαίτερα το πρώτο και τέταρτο βήμα.
Ο χορός είναι ευρέως διαδεδομένος στην περιοχή της Στερεάς Ελλάδας.
Πηγή
Κατηγορία:ελληνικοί χοροί
Κάπρος ο Ηλείος
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Drachma,%20244-208%20BC,%20Olympia.%20134-143th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Δραχμή της Ολυμπίας, χρονολογούμενη μεταξύ 134ης (244 π.Χ.) και 143ης (208 π.Χ.) διοργάνωσης των αγώνων]] Ο Κάπρος ο Ηλείος (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε 2 φορές νικητής στα αγωνίσματα της πάλης και του παγκράτιου κατά τους 142ους (212 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, καταφέρνοντας να κερδίσει τους πρώην ολυμπιονίκες Κλειτόμαχο (παγκράτιο) και Παιάνιο (πάλη) αντίστοιχα.
Στέρνα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Στέρνα μπορεί να αναφέρονται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Χακάμα
Το χακάμα (袴) είναι ένα μέρος της παραδοσιακής ιαπωνικής ενδυμασίας. Πρόκειται για ένα είδος φαρδιού παντελονιού, το οποίο δημιουργήθηκε κατά τον 17ο αιώνα και μπορεί να φορεθεί πάνω από το κιμονό ή το keiko-gi με δύο τρόπους : 'χωριστά' (umanori, 'ιππεύοντας το άλογο'), δηλαδή ως παντελόνι ή 'μη χωριστά' (bakama), δηλαδή ως φούστα. Κατά τους προηγούμενους αιώνες φοριόταν μόνο από άντρες, ενώ στη σημερινή εποχή και από γύναίκες. Αυτό το ένδυμα μπορεί να το βρει κανείς σε διάφορα χρώματα, όπως μαύρο, μπλε (ως παραλλαγή του μαύρου), γκρι (σε διάφορες τελετές), αλλά και άσπρο (στους Sensei των πολεμικών τεχνών).
Το χακάμα έχει τις ρίζες του στους ιππεύοντες Samurai της εποχής Edo, οι οποίοι το χρησιμοποιούσαν ως προστασία για τα πόδια. Μάλιστα, μέχρι τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ήταν ένα σύνηθες φαινόμενο το να συναντά κανείς άντρες ντυμένους με χακάμα και χαόρι. Με την πάροδο το χρόνου, όμως, προσελκούσε ο δυτικός τρόπος ντυσίματος τους Ιάπωνες όλο και περισσότερο με αποτέλεσμα τη σημερινή εποχή να φοριέται αυτό μόνο στις πολεμικές τέχνες (π.χ. Aikido, Iaido, Kendo κτλ.) ή σε τελετές οπως την τελετή του τσαγιού.
Στις πολεμικές τέχνες συμβολίζουν τα επτά μέρη του χακάμα επίσης τις επτά αρετές των Samurai :
Κατηγορία:Ιαπωνικός πολιτισμός Κατηγορία:Ένδυση στην Ιαπωνία
Αβραάμ Ρουσό
Ο Αβραάμ Ρουσό είναι (Авраа́м Руссо́, 21 Ιουλίου 1969) είναι Ρώσος τραγουδιστής, αρμενικής καταγωγής. Τα γνωστότερα τραγούδια του είναι το Amor και το Daleko Daleko.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 21 Ιουλίου 1969) στο Αλέπο της Συρίας και το πραγματικό του όνομα είναι Απραχάμ Ιπτζιάν. Από φτωχή οικογένεια, σύντομα ανακάλυψε ότι έχει ταλέντο στο τραγούδι και μπήκε σε διάφορα συγκροτήματα. Το 1993 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο και εργάστηκε σε νυχτερινό κέντρο επί δύο χρόνια. Εκεί τον πρόσεξε ο Ρώσος επιχειρηματίας Ισμαήλοφ και τον προσκάλεσε στη Ρωσία. Για πρώτη φορά πήγε στη Ρωσία το 1995 και άρχισε να τραγουδάει σε διάφορες γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές
Βλάντισλαφ Α΄ του Πουότσκ
Ο Βλάντισλαφ Α΄, πολων. Władysław I (1406/9 - 11/12 Δεκεμβρίου 1455) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν δούκας της δυτικής Μαζοβίας: Πουότσκ, Ράβα Μαζοβιέτσκα, Γκοστύνιν, Σοχάτσζεφ, Πουόνσκ, Ζάβκσε και Βίζνα (1426-34) μαζί με τους αδελφούς του. Το 1434 διαίρεσαν τις κτήσεις και ο Βλάντισλαφ Α΄ έλαβε τα Πουότσκ, Πλονσκ, Βίζνα, Ζάφκζε. Το 1442 επανένωσε όλη την πατρική κτήση, εκτός τού Γκοστύνιν.
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της δυτικής Μαζοβίας και της Αλεξάνδρας των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.
Το 1424, μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Σιεμόβιτ Ε΄, Καζιμίρ Β΄ και Τρόιντεν Β΄, παρακολούθησε τον γάμο τού θείου του Βλαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν της Πολωνίας με την 3η σύζυγό του Σοφία του Χαλσχάνυ. Δύο έτη μετά (Ιανουάριος τού 1426) απεβίωσε ο πατέρας του και ο Βλάντισλαφ Α΄ με τους αδελφούς του αποφάσισαν να μην διαιρέσουν και άλλο, ώστε να εξασθενήσει, την πατρική κτήση, αλλά να κυβερνήσουν μαζί. Τον Σεπτέμβριο μετέβησαν στο Σαντόμιες και δήλωσαν υποτέλεια στον βασιλιά της Πολωνίας.
Το 1431 οι αδελφοί και οι Πολωνοί υποτελείς έλαβαν μέρος στην εκστρατεία της Βολινίας εναντίον τού θείου τους Σβιτριγκάιλα μεγάλου δούκα της Λιθουανίας, αλλά δεν έπαιξαν σπουδαίο ρόλο.
Απεβίωσε 47-48 ετών, αφήνοντας δύο γιους 9 και 7 ετών. Επίτροποι της αρχής ανέλαβαν η μητέρα τους και ο Πάβελ Γκιζύτσκι επίσκοπος τού Πουότσκ. Το Σοχάτσζεφ περιήλθε στην Αλεξάνδρα ως το μερίδιο της χήρας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1444 την Άννα των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη τού Κορράδου Ε΄ Κάντνερ δούκα της Ολεσνίτσα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1987
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1987 ήταν ο 32ος Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision, όπου διοργανώθηκε στις Βρυξέλλες του Βελγίου στις 9 Μαΐου 1987 έπειτα από τη νίκη της Βελγίδας Σάντρα Κιμ στον προηγούμενο διαγωνισμό. Παρουσιάστρια ήταν η Βικτόρ Λαζλό. Συμφώνησε να παρουσιάσει τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, υπό την προϋπόθεση ότι θα της επιτραπεί να τον ανοίξει με ένα δικό της τραγούδι, το "Breathless". Ο Τζόνι Λόγκαν ήταν ο νικητής για την Ιρλανδία, με μια δική του σύνθεση, το "Hold Me Now". Αυτή η νίκη τον έκανε τον πρώτο (και μοναδικό μέχρι το 2020) ερμηνευτή που κέρδισε το διαγωνισμό δύο φορές, αφού κέρδισε προηγουμένως το 1980.
Τοποθεσία
Οι Βρυξέλλες είναι η πρωτεύουσα του Βελγίου. Η Περιοχή των Βρυξελλών είναι μέρος τόσο της Γαλλικής Κοινότητας του Βελγίου και της Φλαμανδικής Κοινότητας, αλλά είναι χωριστά από τις περιφέρειες της Φλάνδρας και της Βαλονίας.
Διοργανωτής τηλεοπτικός οργανισμός
Αρχικά, ο διαγωνισμός ήταν να διοργανωθεί από κοινού από τους δύο βελγικούς δημόσιους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς: από το γαλλόφωνο Radio Télévision Belge Francophone (RTBF) και το ολλανδόφωνο Belgische Radio-en Televisieomroep (BRT). Ο στόχος ήταν να δοθεί στο Βέλγιο η εικόνα μιας ενωμένης χώρας. Αλλά γρήγορα, εμφανίστηκαν διαφωνίες μεταξύ των δύο ραδιοτηλεοπτικών φορέων, ειδικά σχετικά με τον τόπο, τους παρουσιαστές και τη μετάδοση του διαγωνισμού. Το BRT αποσύρθηκε τελικά από το έργο και το RTBF οργάνωσε τον διαγωνισμό μόνο του. Ο απαραίτητος προϋπολογισμός ήταν τόσο σημαντικός που έπρεπε να εγκριθεί ένας νέος νόμος, ο οποίος επιτρέπει τη χρήση διαφημίσεων για τη χρηματοδότηση των βελγικών δημόσιων καναλιών. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που οι χορηγοί βοήθησαν στην παραγωγή του διαγωνισμού και εμφανίστηκαν στην οθόνη. Το BRT ήταν υπεύθυνο για την επιλογή της βελγικής συμμετοχής στο διαγωνισμό, όπως και σε όλα τα άλλα μονά χρόνια.
Επισκόπηση διαγωνισμού
Ο διαγωνισμός της Eurovision του 1987 ήταν ο μεγαλύτερος για την εποχή, με τη συμμετοχή 22 χωρών. Η Μάλτα, το Μαρόκο και το Μονακό δεν έλαβαν μέρος. Εξαιτίας του αριθμού των χωρών και του χρόνου για τη διεξαγωγή του διαγωνισμού, η EBU έθεσε όριο τις 22 χώρες. Αυτό προκάλεσε προβλήματα τα επόμενα χρόνια, καθώς νέα κράτη και εκείνα που επέστρεφαν στο διαγωνισμό δεν μπορούσαν να φιλοξενηθούν λόγω του ορίου.
Διαμάχη ξέσπασε στο Ισραήλ μετά την επιλογή του τραγουδιού τους, "Shir Habatlanim" από τους Lazy Bums. Η κωμική παράσταση επικρίθηκε από τον υπουργό Πολιτισμού της χώρας, ο οποίος απείλησε να παραιτηθεί σε περίπτωση που το ντουέτο προχωρήσει στις Βρυξέλλες. Συνέχισαν και εκπροσώπησαν το Ισραήλ, τερματίζοντας όγδοοι. Ωστόσο, η απειλή του υπουργού Πολιτισμού αφέθηκε ανεκπλήρωτη.
Μαέστροι
Ο διευθυντής ορχήστρας της διοργανώτριας χώρας με έντονα γράμματα
Αποτελέσματα
Σημειώσεις
12 βαθμοί
Ακολουθεί μια περίληψη όλων των 12 πόντων στον τελικό:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί τραγουδιού Eurovision
Ευφυής Πτώση
Η Ευφυής Πτώση, ή Intelligent falling αποτελεί μία παρωδία του κινήματος του "Ευφυούς Σχεδιασμού".
Η Ευφυής Πτώση δίνει διαφορετική ερμηνεία στο φαινόμενο της βαρύτητας, στηριζόμενη σε ψευδοεπιστημονικά και υπερφυσικά στοιχεία. Υποστηρίζει πως η ελεύθερη πτώση των σωμάτων και η έλξη τους προς τη Γη, οφείλεται στο "χέρι του Θεού", όπως απεικονίζεται και στον πίνακα του Μιχαήλ Άγγελου στην Καπέλα Σιξτίνα. Ενώ η ιδέα της Ευφυούς Πτώσης αποτελεί έμπνευση κάποιου σατυρικού μηνύματος που δημοσιεύτηκε το 2002 στο Usenet, οι θρησκευτικές θεωρίες που υποστήριξαν πως ο Θεός έχει άμεση παρέμβαση στο φαινόμενο της βαρύτητας υπήρξαν εκατοντάδες τους τελευταίους αιώνες.
Η Ευφυής Πτώση ισχυρίζεται πως υπάρχουν κενά στη θεωρία της βαρύτητας, και πως η βαρύτητα "είναι απλά μία θεωρία", παρωδώντας έτσι τους επικριτές της θεωρίας της εξέλιξης, που υποστηρίζουν ακριβώς το ίδιο. Η Ευφυής Πτώση μοιράζεται κοινά σημεία με την Εκκλησία του Ιπτάμενου Μακαρονοτέρατος, καθώς ασκεί παρόμοια κριτική στον Ευφυή Σχεδιασμό και τις θρησκείες.
Πηγές
Κατηγορία:Διαδικτυακά φαινόμενα Κατηγορία:Παρωδίες Θρησκειών
Κοτσικιά Εύβοιας
Η Κοτσικιά είναι ημιορεινό χωριό στην βόρεια Εύβοια και την Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την Επανάσταση του 1821 και την ενσωμάτωση της Εύβοιας, το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κιρραιού (Κηρέως). Το 1912 με το ΦΕΚ 245Α - 16/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Παραλία Κοτσικιάς και το Αχλαδοπόταμο αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Κοτσικιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αγίας Άννας του Μαντουδίου–Λίμνης–Αγίας Άννας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει 179 κατοίκους ενώ ως οικισμός 119. Στην απογραφή του 2001 το χωριό είχε 133 κατοίκους. <mapframe latitude="38.928299" longitude="23.408939" zoom="12" width="400" height="300" align="right">{ "type": "FeatureCollection", "features": [ {     "type": "Feature", "properties": {}, "geometry": { "type": "Point", "coordinates": [ 23.40946197509766,         38.93057071847416        ]      }    }  ] }
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό ιδρύθηκε, σύμφωνα με μαρτυρίες, κατά το έτος του 1830 (επί Τουρκοκρατίας).
Τα αρχαία ευρήματα του οικισμού που έχουν βρεθεί στις θέσεις Λουτρό, Βαρκά και Παλαιόκαστρο πιστοποιούν ότι η ιστορία των οικισμών του χωριού αρχίζει πριν από τον 5ο αιώνα.
Μελανότερο σημείο στην ιστορία του χωριού, είναι η μεγάλη φωτιά που ξέσπασε στις 22 Αυγούστου του 1977, η οποία ξεκίνησε από το χωριό Κουρκουλούς και καίγοντας όλη τη δασική έκταση πευκοδάσους, έφτασε στον κύριο οικισμό του χωριού, με αποτέλεσμα όλοι οι κάτοικοι να καταφύγουν προς τον οικισμό της παραλίας για να σωθούν. Επίσης μεγάλη πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στις αρχές Αυγούστου του 2021, κατέκαψε σχεδόν όλη την βορειοκεντρική Εύβοια. Δεν εξαιρέθηκε και το χωριό Κοτσικιάς, όπου κάηκε όλη η βλάστηση της περιοχής.
Οικονομία
Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως τη γεωργία και την αλιεία.
Ο πληθυσμός στο σύνολο του χωριού έχει σημειώσει πτωτική πορεία κατά τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της έλλειψης εργασίας, μετά και από την υποβάθμιση των ορυχείων της ευρύτερης περιοχής, αλλά και το κλείσιμο μεγάλων παραγωγικών εταιρειών.