cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη
Διεθνής θέση
Από τον 5ο αιώνα, η πόλη επίσης προστατευόταν από το μεγάλων διαστάσεων Αναστάσειο τείχος, το οποίο είχε περίμετρο 60 χιλιομέτρων και βρισκόταν επί της χερσονήσου της Καλλίπολης. Με τη ραγδιαία επέκταση του Ισλάμ σε Μέση Ανατολή, Κεντρική Ασία και Βόρεια Αφρική, η πόλη αποτέλεσε προμαχώνα της χριστιανικής Ευρώπης στα ανατολικά σταματώντας τη μουσουλμανική διασπορά και περιορίζοντας την επιρροή της, ιδιαίτερα κατά τον 7ο και 8ο αιώνα, όταν και απέκρουσε τις μεγάλες αραβικές επιθέσεις.
Αν και η πόλη τελικά κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς το 1453, η διαχρονική παρακαταθήκη της είχε ήδη προμηθεύσει την Ευρώπη με αιώνες ανάκαμψης μετά την κατάρρευση της Ρώμης.
Αρχιτεκτονική
Η Βυζαντινή αυτοκρατορία ήταν η μίξη του ρωμαϊκού και του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού, έτσι με τη συνένωση των στοιχείων αυτών παρήγαγε τον δικό της μοναδικό τύπο αρχιτεκτονικής. Η επιρροή που είχε η βυζαντινή τεχνοτροπία στην υπόλοιπη Ευρώπη είναι ευδιάκριτη σε κτήρια όπως η Βασιλική του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, οι βασιλικές της Ραβένα και πολλές εκκλησίες της σλαβικής ανατολής.
Επίσης ήταν η μοναδική πόλη -έως τον 13ο αιώνα όπου εμφανίστηκε το ιταλικό φιορίνι- η οποία παρήγαγε χρυσά νομίσματα και οι σόλιδοι του Διοκλητιανού έγιναν το κοινό χρυσό νόμισμα το οποίο εκτιμάτο ιδιαίτερα κατά τον Μεσαίωνα.
Τα τείχη της πόλης ενέπνευσαν την κατασκευή παρόμοιων τειχών σε άλλα μέρη της Ευρώπης, ενώ η αστική διαρρύθμισή της εθεωρείτο αριστοτεχνική κατά τον Μεσαίωνα, καθώς διατηρούσε την τέχνη, τη δεξιοτεχνία και την τεχνική κατάρτιση της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Με τον ερχομό των Οθωμανών, η πόλη απέκτησε κυρίως Ισλαμική αρχιτεκτονική και συμβολισμούς.
Θρησκεία
Με την καθιέρωση της πόλης ως κέντρου της αυτοκρατορίας από τον Κωνσταντίνο η πόλη, παράλληλα με τη Ρώμη, απέκτησε κεντρικό χαρακτήρα ως προς τη θρησκεία του Χριστιανισμού και έτσι ο μητροπολίτης της Κωνσταντινούπολης έγινε με την πάροδο του καιρού ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Οι θεολογικές διαφορές που δημιουργήθηκαν με την πάροδο των αιώνων μεταξύ της Ρώμης και της Κωνσταντινούπολης οδήγησαν στο Μεγάλο Σχίσμα του 1054, όπου η εκκλησία διαιρέθηκε σε δυτική -καθολική- με έδρα τη Ρώμη και τον Πάπα και την Ανατολική -ορθόδοξη- με έδρα την Κωνσταντινούπολη και τον Οικουμενικό Πατριάρχη.
Η Κωνσταντινούπολη κατέχει επίσης σημαντική θέση στη θρησκεία του Ισλάμ, καθώς η κατάκτησή της θεωρείται ως ένα από τα σημεία της ισλαμικής εσχατολογίας και του τέλους των χρόνων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινή Κωνσταντινούπολη Κατηγορία:Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Μεσαιωνική ελληνική ιστορία Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Σικίρρες
Η Σικίρρες (ισπανικά: Siquirres) είναι πόλη της Κόστα Ρίκα. Ανηκει στην Επαρχία Λιμόν. Έχει πληθυσμό 18.231 κατοίκων. Βρίσκεται 111 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Σαν Χοσέ.
Γεωγραφία
Η Σικίρρες βρίσκεται κεντρικά της Κόστα Ρίκα και της Επαρχίας Λιμόν. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Μοραβία, νότια της Σάντο Ντομίνγκο και δυτικά του Μπατάν. Βρίσκεται 111 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της πρωτεύουσας Σαν Χοσέ.
Κλίμα
Το κλίμα της Σικίρρες είναι τροπικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κόστα Ρίκα Κατηγορία:Επαρχία Λιμόν
Πέτρος Γαρουφαλιάς
Ο Πέτρος Γαρουφαλιάς (1901 - 17 Σεπτεμβρίου 1984) ήταν Έλληνας πολιτικός, βιομήχανος, διπλωμάτης και συγγραφέας, που διατέλεσε βουλευτής, υπουργός και αρχηγός πολιτικού κόμματος.
Υπήρξε στενός φίλος, συνεργάτης, βασικός χρηματοδότης και κουμπάρος του Γεωργίου Παπανδρέου, ο οποίος τον είχε παντρέψει με τη χήρα του μεγαλοβιομήχανου Ιωάννη Φιξ. Ωστόσο, η σύγκρουσή του με τον Ανδρέα Παπανδρέου για τον έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων και η ταύτισή του με τα ανάκτορα κατά τα Ιουλιανά συνέβαλλαν στην πτώση της κυβέρνησης της Ενώσεως Κέντρου και στο ξεκίνημα της ανώμαλης περιόδου που οδήγησε στην επιβολή της χούντας των συνταγματαρχών. Μεταπολιτευτικά υπήρξε ηγέτης ακροδεξιού φιλοχουντικού κόμματος.
Οικογένεια - καταγωγή
Γεννήθηκε το 1901 στην Άρτα και ήταν γόνος ιστορικής οικογένειας της περιοχής, με συμμετοχή στην Επανάσταση του 1821. Ο γενάρχης της οικογένειας, Νικόλαος Γαρουφαλιάς, είχε μυηθεί στην Φιλική Εταιρεία και είχε πολεμήσει εναντίον των Τούρκων στο Πέτα, το Κομπότι και την Πλάκα. Παππούς του Πέτρου Γαρουφαλιά ήταν ο Πέτρος Ε. Γαρουφαλιάς, βουλευτής, πατέρας του ο Ευάγγελος Γαρουφαλιάς, βουλευτής και δήμαρχος Άρτας, και θείοι του ο Δημήτριος Γαρουφαλιάς και ο Αντώνιος Γαρουφαλιάς, επίσης βουλευτές.
Πολιτική πορεία
Ο Γαρουφαλιάς αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Βερολίνο και στο Παρίσι (Οικονομικά και Εμπορικό Δίκαιο).
Με την επιστροφή του στην Ελλάδα ασχολήθηκε με την πολιτική και το 1927, σε ηλικία 26 ετών, ανέλαβε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, θέση που διατήρησε για ένα χρόνο. Στις εκλογές του 1932 εκλέχθηκε βουλευτής στην τότε περιφέρεια Άρτας – Πρέβεζας, με το Αγροτικόν Κόμμα Ελλάδος. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής διέφυγε στη Μέση Ανατολή.
Το 1944, με την Απελευθέρωση, ο Γαρουφαλιάς γύρισε στην Ελλάδα ακολουθώντας τον φίλο του πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου. Ο Παπανδρέου τον διόρισε υπουργό Τύπου και Πληροφοριών, θέση που διατήρησε μέχρι το 1945.
Στις εκλογές του 1946 εκλέχθηκε βουλευτής Άρτας με το Δημοκρατικόν Σοσιαλιστικόν Κόμμα του Γεωργίου Παπανδρέου, όπως και στις εκλογές του 1950.
Από τον Απρίλιο του 1950 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1951, στις κεντρώες κυβερνήσεις συνασπισμού (κυβερνήσεις Πλαστήρα - Βενιζέλου), στις οποίες ο Γεώργιος Παπανδρέου μετείχε ως αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, ο Γαρουφαλιάς ανέλαβε κατά σειρά υπουργός Δημοσίας Τάξεως, υπουργός Εσωτερικών και υφυπουργός Συντονισμού, πάντοτε με υπόδειξη Παπανδρέου.
Επανεκλέχθηκε βουλευτής Άρτας το 1958 (ανεξάρτητος) και το 1961, 1963 και 1964 (Ένωση Κέντρου).
Υπουργός Εθνικής Αμύνης
Το Νοέμβριο του 1963 ο Γεώργιος Παπανδρέου επέστρεψε στην πρωθυπουργία, και με τις δεύτερες εκλογές του Φεβρουαρίου 1964, απέκτησε ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Ο Γαρουφαλιάς ανέλαβε το κρίσιμο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης, και αρχικά η επιλογή του χαρακτηρίστηκε ως άκρως επιτυχής, καθώς από τη μία ήταν φίλος, κουμπάρος και χρηματοδότης του Γεωργίου Παπανδρέου, ενώ από την άλλη είχε και την εμπιστοσύνη του συμμαχικού παράγοντα και των ανακτόρων. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Πεντάγωνο, απέστειλε την ελληνική μεραρχία στην Κύπρο για να προστατεύσει τα ελληνικά συμφέροντα στο νησί, πλεονέκτημα που χάθηκε όταν η χούντα, μετά από μια σειρά λανθασμένων χειρισμών, υποχρεώθηκε από Τούρκους και Αμερικανούς να την αποσύρει.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν εμπιστευόταν τον Γαρουφαλιά, και είχε διατάξει την ΚΥΠ, στην οποία είχε τοποθετήσει δικούς του ανθρώπους, όπως ο λοχαγός Θεοφάνης Τόμπρας, να του παρακολουθεί τα τηλέφωνα. Ο Γαρουφαλιάς τελικά το έμαθε, αλλά με μεγάλη καθυστέρηση, (την άνοιξη του 1965). Το 1965, με το ξέσπασμα της υπόθεσης ΑΣΠΙΔΑ, ο Γαρουφαλιάς πήρε το μέρος των ανακτόρων και αρνήθηκε να παραιτηθεί, γεγονός που συνέβαλλε τα μέγιστα στην όξυνση του πολιτικού κλίματος και στην βασιλική εκτροπή του πολιτεύματος που ακολούθησε.
Χούντα, μεταπολίτευση και το τέλος
Στο κίνημα του Ναυτικού ο Γαρουφαλιάς φέρεται να συμμετείχε στο σκέλος της οικονομικής κάλυψής του. Μετά την κατάρρευση της δικτατορίας συμμετείχε στην πρώτη πολιτική σύσκεψη υπό τον Φαίδωνα Γκιζίκη. Στη μεταπολίτευση ίδρυσε το πολιτικό κόμμα Εθνική Δημοκρατική Ένωσις, το οποίο συγκέντρωσε τους υποστηρικτές της χούντας και διάφορους ακροδεξιούς. Συμμετείχε στις πρώτες μεταδικτατορικές εκλογές του Νοεμβρίου του 1974 λαμβάνοντας ποσοστό 1,08% χωρίς να καταφέρει να κερδίσει κοινοβουλευτική έδρα.
Απεβίωσε στην Αθήνα το Σεπτέμβριο του 1984, σε ηλικία 83 ετών, και κηδεύτηκε σε στενό οικογενειακό κύκλο. Ήταν νυμφευμένος με την Μαριάνθη, χήρα του μεγαλοβιομήχανου Ιωάννη Φιξ, με κουμπάρο στον γάμο τον Γεώργιο Παπανδρέου. Κατοικούσε στην οδό Ηρώδου Αττικού, δίπλα στο Προεδρικό Μέγαρο, ενώ το γραφείο του βρισκόταν στο Κολωνάκι, στην οδό Ομήρου.
Σχέσεις με Γεώργιο Παπανδρέου
Ο Γαρουφαλιάς αποτελούσε έναν από τους βασικούς και σταθερούς χρηματοδότες του Γεωργίου Παπανδρέου. Μάλιστα, το 1944, με δικά του έξοδα εξέδωσε την ημερήσια πρωινή εφημερίδα «Η Ελλάς», ως επίσημο κυβερνητικό όργανο. Ο Γαρουφαλιάς επίσης αναλάμβανε διάφορες δαπάνες του Παπανδρέου, όπως ενοικίαση πολιτικών γραφείων, εκτύπωση και διανομή προεκλογικού υλικού κτλ. Επίσης, πλήρωνε για τις εκδηλώσεις του Γεωργίου Παπανδρέου στο διάσημο ζαχαροπλαστείο της Κηφισιάς «Βάρσος» τις δεκαετίες του 1950 και του 1960.
Ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου (που διατέλεσε υφυπουργός Εθνικής Αμύνης με προϊστάμενο υπουργό τον Γαρυφαλιά, αλλά έμεινε πιστός στον Παπανδρέου στα Ιουλιανά) αναφέρει στα απομνημονεύματά του ότι ο Γεώργιος Παπανδρέου εκτιμούσε ιδιαίτερα τον Γαρουφαλιά γιατί του είχε μείνει πιστός και τον χρηματοδοτούσε στα δύσκολα χρόνια της δεκαετίας του 1950, όταν οι περισσότεροι πολιτικοί παρατηρητές πίστευαν ότι ο Παπανδρέου είχε «τελειώσει» πολιτικά και πάρα πολλοί κεντρώοι, πρώην συνεργάτες του Παπανδρέου, έσπευδαν να ενταχθούν στην κυβερνώσα δεξιά ΕΡΕ. Μάλιστα ο Παπανδρέου συμπεριελάμβανε τον Γαρουφαλιά σ' αυτούς που αποκαλούσε «φίλους του μονίππου» (δηλαδή τόσοι λίγοι που χωρούσαν σε ένα μόνιππο -άμαξα που σέρνεται από ένα άλογο). Κατά τον Παπακωνσταντίνου, η προδοσία του Γαρουφαλιά -ο οποίος είχε μείνει πιστός στον Παπανδρέου σε δύσκολα χρόνια- οφειλόταν στην προσδοκία ότι θα μπορούσε να γίνει ο ίδιος πρωθυπουργός, την οποία πάντως δεν εμφάνιζε στην αρχή, αλλά από τις αρχές του 1965 του την καλλιέργησαν έντονα τα Ανάκτορα, και ο ίδιος παρασύρθηκε από την φιλοδοξία του, με καταστρεπτικά αποτελέσματα.
Ισχυρισμοί για το Κυπριακό
Ο Γαρουφαλιάς διαδραμάτισε αποφασιστικό ρόλο σε μία από τις κρισιμότερες φάσεις του Κυπριακού. Σε σειρά εξιστορήσεών του στην δεξιά εφημερίδα «Ακρόπολις» το 1966 και στο τελευταίο βιβλίο του («Ελλάς και Κύπρος: Τραγικά σφάλματα, ευκαιρίες που χάθηκαν, 19 Φεβρουαρίου 1964 - 15 Ιουλίου 1965»), το οποίο εκδόθηκε το 1982, δύο χρόνια πριν από τον θάνατό του και ενώ στην εξουσία βρισκόταν ήδη ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Γαρουφαλιάς κατηγόρησε ως υπεύθυνους για την ματαίωση της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο, ενώ διεκδίκησε την πατρότητα του σχεδίου για την αποστολή της μεραρχίας στην Κύπρο. Επίσης κατηγόρησε τον Μακάριο ότι σε περίπτωση Ένωσης Κύπρου - Ελλάδας απαιτούσε να γίνει Αντιβασιλέας της Ελλάδας. Τέλος, ισχυρίστηκε ότι ενώ ο Γεώργιος Παπανδρέου του είχε δώσει εντολή να αποστείλει στην Κύπρο 1.000 με 2.000 άνδρες, ο ίδιος έστειλε 10.000 και όταν τον Ιούνιο του 1964 οι τουρκικές εφημερίδες και ο διεθνής Τύπος έγραψαν για 5.000-6.000 στρατό που εστάλη στην Κύπρο κατά παράβαση των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, είπε στον Παπανδρέου «Κύριε Πρόεδρε, δεν είναι 4.000, είναι 10.000, με δύναμη πυρός σώματος στρατού».
Οι ισχυρισμοί του Γαρουφαλιά αποκρούστηκαν οργισμένα από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος στο δικό του βιβλίο («Η Δημοκρατία στο Απόσπασμα», το οποίο εκδόθηκε επί χούντας στο εξωτερικό και στην Ελλάδα κυκλοφόρησε μεταπολιτευτικά) ανέφερε ότι η αποστολή της μεραρχίας υπήρξε αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς του Γεωργίου Παπανδρέου, του Μακαρίου και του ίδιου του Ανδρέα Παπανδρέου με τους στρατιωτικούς συμβούλους τους, και ότι ο Γαρουφαλιάς δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο ρόλο, αλλά απλά εκτελούσε εντολές, χωρίς μάλιστα να καλείται στις πιο σημαντικές συσκέψεις. Επιπλέον, ο Ανδρέας Παπανδρέου υποστήριξε ότι οι άνδρες που στάλθηκαν στην Κύπρο πλησίαζαν τους 20.000 και ότι η αποστολή και ανάπτυξή τους ελέγχονταν στενά από τον πατέρα του και τον ίδιο.
Τον Γαρουφαλιά επίσης διέψευσε απόλυτα και κατηγορηματικά ο Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, υφυπουργός του στο Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και μεταπολιτευτικά υπουργός της Νέας Δημοκρατίας. Κατά τον Παπακωνσταντίνου, ο Γεώργιος Παπανδρέου ήταν αυτός που είχε την ιδέα της αποστολής της μεραρχίας στην Κύπρο και επέβλεπε συνεχώς την εφαρμογή του σχεδίου, με ενδελεχή ενημέρωση-αξιολόγηση δύο φορές την ημέρα. Η μεραρχία ουσιαστικά εξασφάλισε στον Παπανδρέου τον πολιτικο-στρατιωτικό έλεγχο της Κύπρου, αλλά το μεγάλο λάθος ήταν ο ορισμός του Γρίβα ως διοικητή, ο οποίος -κατά τον Παπακωνσταντίνου- ξεκίνησε αμέσως να συνωμοτεί και να υπονομεύει τους πάντες.
Συγγραφικό έργο
Στο συγγραφικό του έργο περιλαμβάνονται:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συντονισμού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βουλευτές Πρέβεζας Κατηγορία:Οικογένεια Γαρουφαλιά
Θίοντορ Ρούζβελτ (πρεσβύτερος)
Ο Θίοντορ Ρούζβελτ (1831-1878) ήταν επιχειρηματίας και ευεργέτης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη και καταγόταν από μεγάλη οικογένεια της Νέας Υόρκης. Ήταν γιος του Κορνήλιου βαν Ρούζβελτ και της Μαργαρίτας Μπάρνχιλ. Ήταν βιομήχανος και βοήθησε στην ίδρυση πολλών ιδρυμάτων, νοσοκομείων και μουσείων, όπως το Μητροπολιτικό μουσείο τέχνης Νέας Υόρκης, το Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, κ.ά..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικογένεια Ρούζβελτ
Ντήτριχ Ζ΄ της Κλέβης
Ο Ντήτριχ Ζ΄, γερμ.: Dietrich VII graf von Kleve (1256 - 1305) από τον Οίκο της Κλέβης ήταν κόμης της Κλέβης από από το 1275 έως το 1305.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ντήτριχ ΣΤ΄ κόμη της Κλέβης και της συζύγου του A(δε)λαΐδας του Χάινσμπεργκ.
Η κομητεία της Κλέβης (γερμ.: Grafschaft Kleve, ολλανδ.: Graafschap Kleef) ήταν μίακομητική πολιτεία της αυτοκρατορίας της Γερμανίας, σήμερα εν μέρει στη Γερμανία (μέρος της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας) και εν μέρει στις Κάτω Χώρες/Ολλανδία (τμήματα του Λίμπουρχ, της βόρειας Βραβάντης και του Χέλρελαντ). Οι ηγέτες της, που ονομάζοντο κόμητες, είχαν μία ειδική και προνομιακή θέση στην αυτοκρατορία. Η κομητεία της Κλέβης αναφέρεται για πρώτη φορά τον 11ο αι. Το 1417 η κομητεία έγινε δουκάτο ( γερμ.: Herzogtum Kleve, ολλανδ.: Hertogdom Kleef) και οι ηγεμόνες του αναβιβάστηκαν σε δούκες.
Η ιστορία της σχετίζεται στενά με αυτή των γειτόνων της: τα δουκάτα του Γύλιχ, του Μπεργκ, του Χέλρε και της κομητείας του Λα Μαρκ. Το 1368 ενώθηκε η Κλέβη με το Λα Μαρκ. Το 1521 τα Γύλιχ, Μπεργκ, Κλέβη και Λα Μαρκ σχημάτισαν τα Ηνωμένα δουκάτα Γύλιχ-Κλέβης-Μπεργκ. Η περιοχή βρισκόταν και στις δύο πλευρές του ποταμού Ρήνου, γύρω από την πρωτεύουσα Κλέβη και κάλυπτε περίπου τις σημερινές περιοχές Κλέβη, Βέζελ και την πόλη του Ντούισμπουργκ.
Οικογένεια
Το 1260 νυμφεύτηκε πρώτα τη Μαργαρίτα των Βάσενμπεργκ (απεβ. 1281), κόρη του Όθωνα Β΄ κόμη του Χέλρε και είχαν παιδιά:
Ο δεύτερος γάμος του Ντήτριχ Ζ΄ ήταν με τη Μαργαρίτα των Αψβούργων, κόρη του Έβερχαρντ Α΄ του Κίμπουργκ-Λάουφενμπουργκ. Τα παιδιά τους ήταν:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Κλέβης
Α.Ο. Παγκρατίου
Ο Αθλητικός Όμιλος Παγκρατίου είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στο Παγκράτι Αττικής, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του (πλην του ποδοσφαιρικού τμήματος, με έδρα το Ελληνικό). Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1929 και αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και το μαύρο. Διατηρεί ενεργά τμήματα ποδοσφαίρου, καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης. Για πολλές δεκαετίες διέθετε επίσης τμήματα ποδηλασίας, στίβου και επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Επίσης, το 1948 αναφέρεται η λειτουργία τμήματος σκοποβολής.
Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
Το 1929 τα σωματεία του Παγκρατίου Δάφνη, Κένταυρος Γούβας, Εθνικός Καισαριανής, Αστέρας Καισαριανής, Μικρασιατικός, Απόλλων Καισαριανής που αγωνίζονταν στο τοπικό πρωτάθλημα Παγκρατίου λειτούργησαν ως φυτώριο για τη δημιουργία της Αθλητικής Ένωσης Παγκρατίου.
Μετά από 7 χρόνια το Παγκράτι αγωνιζόταν επάξια στην Α' ΕΠΣΑ. Το διάστημα της γερμανικής κατοχής η Α.Ε.Παγκρατίου αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα που διοργάνωνε η Ένωση Ελλήνων Αθλητών, η οποία παράλληλα φρόντιζε στο μέτρο του δυνατού και για την εξασφάλιση της διατροφής τους.
Τον Οκτώβριο του 1948 η Α.Ε.Π. βρισκόταν σε πλήρη δράση. Ήταν ο μοναδικός αθλητικός σύλλογος της συνοικίας με προπονητές τους Δ. Λιακόπουλο και Πετράκη. Είχε λέσχη στην οδό Υμηττού και γήπεδο αθλοπαιδιών στην οδό Ιέρωνος & Κόνωνος. Διατηρούσε τμήματα στίβου, ποδοσφαίρου (Β΄ ΕΠΣΑ), μπάσκετ (Α΄ κατηγορία), βόλεϊ και σκοποβολής..
Το 1950 το Παγκράτι (η ποδόσφαιρική ομάδα) επανασυστάθηκε για να πληγεί από τον ημιεπαγγελματισμό και να αποτελέσει φυτώριο για τις μεγάλες ομάδες τα επόμενα χρόνια.
Το 1978-79 η ομάδα του Παγκρατίου κατέκτησε το Κύπελλο ΕΠΣΑ με προπονητή τον Λέλο Αδαμίδη. Η διοικητική αποδυνάμωση των επόμενων χρόνων σε συνδυασμό με την απουσία δικού του γηπέδου και την έλλειψη πόρων που θα εξασφάλιζαν την ανταγωνιστικότητα της ομάδας την οδήγησαν στην Γ' κατηγορία της ΕΠΣΑ.
Από το 2003 συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β' ΕΠΣΑ, διατηρώντας τον ερασιτεχνικό της χαρακτήρα. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2008-09 ισοβάθμισε στη 10η θέση με το Βύρωνα και τα Τάταυλα. Κατά την αγωνιστική περίοδο, 2009-10 το Παγκράτι αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα του 1ου ομίλου της Β' Κατηγορίας της Ε.Π.Σ.Α. Προπονητής του ήταν ο Γιώργος Βλάχος και επικεφαλής του τμήματος ο Νίκος Στυλιανέσης. Το 2012 υποβιβάστηκε στη Γ΄ Κατηγορία, στην οποία αγωνίστηκε μέχρι την αγωνιστική περίοδο 2014-2015.
Στις αγωνιστικές περιόδους 2015-2016 και 2016-2017, το Παγκράτι δεν δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ.Α. Η επιστροφή του τμήματος στην αγωνιστική δράση πραγματοποιήθηκε την αγωνιστική περίοδο 2017-18 έπειτα απο διετή απουσία, με συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Γ' κατηγορίας.
Ιστορική αναδρομή
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Αθλητικής Ενώσεως Παγκρατίου ιδρύθηκε το 1938 από τους πρώτους αθλητές του συλλόγου, οι οποίοι στη συνέχεια ενισχύθηκαν από αθλητές του τμήματος στίβου. Το Δεκέμβριο του 1938 έλαβε για πρώτη φορά μέρος σε επίσημο πρωτάθλημα, το τοπικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Αθηνών-Πειραιώς. Το τμήμα συνέχισε να λειτουργεί και κατά την περίοδο της Κατοχής, ενώ το 1947 γνώρισε την άνοδο στην A' Κατηγορία Αθηνών.
Κατά τη δεκαετία του 1950 ο σύλλογος γνώρισε μεγάλη καταξίωση, αποτελώντας έναν από τους ισχυρότερους του αθλήματος πανελλαδικά. Όταν η ομάδα άρχιζε να παρουσιάζει κάμψη, ανανεώθηκε και πάλι με την καθοδήγηση του Νότη Μαστρογιάννη, για να ακολουθήσει μια δεύτερη άνθηση του συλλόγου. Αναδείχτηκε σε πρωταγωνιστής της Α' Εθνικής Κατηγορίας, τρεις φορές κατετάγη τρίτος στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος, ενώ πολλοί παίκτες του στελέχωσαν τις Εθνικές Ομάδες όλων των βαθμίδων. Ο Τάκης Μάγλος αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος το 1979. Η περίφημη πεντάδα του Παγκρατίου: Κοντοβουνήσιος, Σισμανίδης, Λάνθιμος (πατέρας του σκηνοθέτη Γιώργου Λάνθιμου), Μάγλος, Δεκαβάλας, είχε χαρακτηριστεί κατά την εποχή της σαν ο νέος Πανελλήνιος.
Κάποια στιγμή η ομάδα αυτή έπεσε σε παρακμή και συνεπώς υποβιβάστηκε αρχικά στη Β' Εθνική και κατόπιν στο τοπικό πρωτάθλημα των Αθηνών το 1979. Κατά τη διάρκεια των πέντε ετών που αγωνίστηκε εκεί επανδρώθηκε με νέο αίμα, κατακτώντας στις 10 Ιουλίου 1983 στο Βόλο το πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων με αντίπαλο τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Η άσχημη αυτή περίοδος της ιστορίας του Παγκρατίου έλαβε τέλος τη χρονιά 2004-05 όταν με προπονητή τον Αλέκο Δάγλα κατέκτησε την 1η θέση στον όμιλό του στη Γ' Εθνική ανεβαίνοντας συνέπώς κατηγορία. Κατά την αγωνιστική περίοδο 2005-06 ο σύλλογος τερμάτισε στην 7η θέση του βαθμολογικού πίνακα της Β' Εθνικής, ενώ την επόμενη χρονιά, 2006-07, με προπονητή τον Άρη Λυκογιάννη, στην 3η θέση με αποτέλεσμα να επιστρέψει στην Α2 Εθνική.
Στα πλαίσια του πρωταθλήματος της Α2 Εθνικής, η λήξη της αγωνιστικής περιόδου 2007-08 βρήκε την ομάδα του Παγκρατίου στην 8η θέση. Την επόμενη χρονιά, 2008-09, ο σύλλογος τερμάτισε μία θέση υψηλότερα. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος, γνώρισε τον αποκλεισμό στην 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης όπου ηττήθηκε από την Ξάνθη με σκορ 80-75.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2009-10, συλλέγοντας πολύ καλά αποτελέσματα, ο σύλλογος κατετάγη 3ος στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής, χωρίς να καταφέρει να ανέλθει στην κορυφαία κατηγορία της ελληνικής καλαθοσφαίρισης. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο, το Παγκράτι αποκλείστηκε στην 1η Αγωνιστική της Α' Φάσης όταν γνώρισε την ήττα από τον Γ.Σ. Λαυρίου με σκορ 77-68. Η επόμενη χρονιά, 2010-11, δεν υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχημένη, ωστόσο ο σύλλογος τερματίζοντας 10ος δεν κινδύνεψε να υποβιβαστεί. Στο Κύπελλο Ελλάδος αποκλείστηκε κατόπιν ήττας από τον Ερμή Λαγκαδά με σκορ 93-82 στην 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2011-12 ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις μία θέση χαμηλότερα. Ωστόσο, δήλωσε την απόσυρσή του από το Κύπελλο Ελλάδος με αποτέλεσμα ο πρώτος του αντίπαλος, Σ.Α. Στρατωνίου, να προκριθεί άνευ αγώνος. Την επόμενη χρονιά, 2012-13, πάντα στην Α2 Εθνική, το Παγκράτι κατέλαβε τη 10η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα, παραμένοντας στην κατηγορία. Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο, αποκλείστηκε στην Α' Φάση όταν γνώρισε την ήττα από τον ΟΦΗ με σκορ 70-60.
Την αγωνιστική περίοδο 2013-2014 το Παγκράτι τερμάτισε στην 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα, ενώ στο Κύπελλο ηττήθηκε στην Α΄ Φάση από τον Φιλαθλητικό με σκορ 79-70. Την επόμενη χρονιά, 2014-2015, τερμάτισε στην 8η θέση της βαθμολογίας, ενώ στο Κύπελλο, νίκησε στην πρώτη φάση την Δόξα Λευκάδας με 79-82, ενώ ηττήθηκε στη Β' Φάση από τον Απόλλων Πατρών με 86-100.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2015-2016 το Παγκράτι τερμάτισε στην 5η θέση της βαθμολογίας και αγωνίστηκε στα play-off ανόδου με αντίπαλο το Φάρο Κερατσινίου, γνωρίζοντας την ήττα με 76-70. Στο Κύπελλο ηττήθηκε στην Α΄ Φάση από το Φάρο Κερατσινίου με 79-57. Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου ο Ντίνος Καλαμπάκος αποχώρησε από τη θέση του προπονητή, μετά από τρία χρόνια στον πάγκο του Παγκρατίου.
Τη χρονιά 2016-2017, η ομάδα του Παγκρατίου αντιμετώπισε πολλά οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα να τερματίσει στην τελευταία θέση της βαθμολογίας και να υποβιβασθεί στην Β' Εθνική, για πρώτη φορά μετά από 10 χρόνια. Όσον αφορά το θεσμό του Κυπέλλου, αποκλείστηκε στην Ά Φάση από το Ηράκλειο, με σκορ 44-84.
Την αγωνιστική περίοδο 2017-2018, το Παγκράτι αγωνίστηκε στον 1ο όμιλο της Β' Εθνικής και κατέλαβε την 10η θέση, αποφεύγοντας τα play-out υποβιβασμού. Στο Κύπελλο, επικράτησε στην 1η αγωνιστική της Α΄ Φάσης του ΕΦΑΟ Ζωγράφου με 66-68, στη 2η αγωνιστική νίκησε τον Απόλλωνα Πάτρας με 64-62 και γνώρισε τον αποκλεισμό κατά την 3η αγωνιστική, αφού ηττήθηκε από τον Αμύντα με 59-76.
Την επόμενη χρονιά, 2018-2019, το Παγκράτι κατέλαβε την 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα στον 1ο όμιλο της Β' Εθνικής, ενώ νίκησε και τον Φίλιππο Βέροιας σε μπαράζ αγώνα, καταλαμβάνοντας την 4η θέση συνολικά στους δύο ομίλους. Με τις ανακατατάξεις που έγιναν στις Εθνικές Κατηγορίες, το Παγκράτι δέχθηκε την πρόσκληση από την ΕΟΚ για συμμετοχή στην Α2 Εθνική της επόμενης περιόδου, την οποία και αποδέχθηκε, επιστρέφοντας στην κατηγορία, μετά από 2 χρόνια απουσίας. Στο Κύπελλο το Παγκράτι είχε μια πολύ καλή παρουσία, αφού απέκλεισε κατά σειρά Κρόνο Αγίου Δημητρίου (89-78), Αμύντα (82-74), Ψυχικό (78-74), Φαίακα Κέρκυρας (88-75) και Ανατόλια (85-78), φτάνοντας μέχρι τους «16» της διοργάνωσης, όπου αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό με 66-100.
Η επιστροφή του Παγκρατίου στην Α2 την αγωνιστική περίοδο 2019-2020, σημαδεύτηκε από την διακοπή του πρωταθλήματος λόγω της πανδημίας του κορονοϊού. Η διακοπή βρήκε το Παγκράτι στην 13η θέση της βαθμολογίας. Δεν υπήρξαν υποβιβασμοί στη Β' Εθνική. Στο Κύπελλο, επικράτησε στη 2η αγωνιστική της Α΄ Φάσης της Δόξας Λευκάδας με 65-82 και αποκλείστηκε κατά την 3η αγωνιστική, μετά την ήττα με 93-89, από τον Κόροιβο Αμαλιάδας.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2020-2021, ο Α.Ο. Παγκρατίου διαγωνίζεται στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής Κατηγορίας που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος η ομάδα επικράτησε στην 1η αγωνιστική της Α΄ Φάσης του Φίλιππου Βέροιας με 87-72, στην 2η αγωνιστική του Ψυχικού με 83-74, ενώ γνώρισε την ήττα κατά την 3η αγωνιστική από τον Ολυμπιακό με σκορ 68-81, με αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τη συνέχεια της διοργάνωσης.
Έδρα του Α.Ο. Παγκρατίου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Μετς, χωρητικότητας 1.200 θέσεων.
Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Ηλίας Δουλαβέρης, Α' Αντιπρόεδρος ο Γρηγόρης Δημακόπουλος, Β' Αντιπρόεδρος ο Ηλίας Καλφακάκος, Γενικός Γραμματέας ο Χρήστος Τερζόπουλος, Ειδικός Γραμματέας ο Γιάννης Ποντικόπουλος, Ταμίας ο Σπύρος Κατσώνης, Γενικός Αρχηγός ο Νίκος Μπάστας, ενώ το ΔΣ συμπληρώνουν ως μέλη, οι Θανάσης Κούτρας, Στέλιος Κυριάκογλου, Μανώλης Λέανδρος, Ηλίας Αγγάνης, Γιάννης Τερζόπουλος, Αλέξανδρος Αργυρόπουλος, Μιχάλης Γελαντάλις και Νικόλας Κολυδάς.
Καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Δημήτρης Λιόγας με συνεργάτη τον Παναγιώτη Σαλίχο. Το ρόστερ του Παγκρατίου για την αγωνιστική περίοδο 2020-2021 συνθέτουν οι παρακάτω αθλητές:
Τμήματα υποδομής
Το εφηβικό τμήμα του συλλόγου έχει κατακτήσει ένα Πρωτάθλημα Ελλάδος κατά την αγωνιστική περίοδο 1982-83.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Το γυναικείο τμήμα καλαθοσφαίρισης του Παγκρατίου δημιουργήθηκε το 1979 λαμβάνοντας μέρος τα πρώτα της χρόνια στα τοπικά Πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ. Αττικής. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1980 η ομάδα ανήλθε στην Α' Εθνική Κατηγορία. Τη δεκαετία του 1990 ο σύλλογος γνώρισε τη μεγαλύτερη ακμή του με διαδοχικές συμμετοχές στο κορυφαίο ελληνικό πρωτάθλημα, συμμετοχή στο Κύπελλο Ελλάδος από την περίοδο ίδρυσής του, καθώς και μία ευρωπαϊκή έξοδο (European Cup Liliana Ronchetti του 1995-96).
Σταδιακά επήλθε αγωνιστική παρακμή και υποβιβασμός αρχικά στην Α2 και στη Β' Εθνική και κατόπιν στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Σ.Κ.Α. Η απώλεια επιτυχιών σε συνδυασμό με τη διακοπή της ανάδειξης νέων ταλέντων από τα τμήματα υποδομής οδήγησε την ομάδα του Παγκρατίου το 2002 στη συγχώνευση του τμήματος με τα αντίστοιχα του Αρίωνα Αγίου Αρτεμίου και του Πρωτέα Νέου Κόσμου υπό την επωνυμία «Αθλητική Ένωση Παγκρατίου Αρίωνα Πρωτέα» (Α.Ε. Π.Α.Π.)
Η ομάδα απορροφήθηκε εκ νέου από τον Α.Ο. Παγκρατίου όταν αυτός ανήλθε για μία τριετία στην Α2 Εθνική στα τέλη της δεκαετίας του 2000. Σήμερα αγωνίζεται εκ νέου στις τοπικές κατηγορίες με έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Μετς.
Τμήμα ανδρικής πετοσφαίρισης
Το τμήμα πετοσφαίρισης του συλλόγου ιδρύθηκε κατά τις πρώτες δεκαετίες δράσης του συλλόγου και στελεχώθηκε από τα ίδια πρόσωπα που ασχολούνταν και με την καλαθοσφαίριση. Η ομάδα κατέκτησε 2 Πρωταθλήματα Κέντρου, το 1955 και 1956 και συμμετείχε κάθε χρόνο σε διεθνές τουρνουά στην Αίγυπτο. Επιπλέον, αναδείχτηκε πρωταθλήτρια Αθηνών το 1966 με νίκη επί του Παναθηναϊκού στις 13 Σεπτεμβρίου 1966 στο Καλλιμάρμαρο. Το 1970 διαχωρίζοναι τα αθλήματα της πετοσφαίρισης και καλαθοσφαίρισης σε ανεξάρτητες ομοσπονδίες με εισήγηση του κυβερνητικού εκπροσώπου κ Θεόδωρου Δ. Ανδρεάκου πρωταθλητού πετοσφαίρισης του Π.Γ.Σ και έγκριση της Γ.Γ.Α. Το ενδιαφέρον του συλλόγου αρχίζει να επικεντρώνεται στο τμήμα της καλαθοσφαίρισης. Παρά τις προσπάθειές του σημαντικού παράγοντα κ Νότη Μαστρογιάννη παλαιού αθλητού της πετοσφαίρισης και του στίβου το τμήμα της πετοσφαίρισης αρχίζει να παρακμάζει.Η κατιούσα πορεία του τμήματος οφειλόταν κυρίαρχα στη μη χρησιμοποίηση καλαφοσφαιριστών και στην ομάδα πετοσφαίρισης. Η περίοδος 1973-74 ήταν η τελευταία της στην Α' Εθνική Κατηγορία. Ακολουθεί μια δεκαετία στην Β' Εθνική (1974-85) και άλλα τόσα χρόνια στη Γ' Εθνική (1985-1996).
Τμήμα ποδηλασίας
Ο Α.Ο. Παγκρατίου αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ελληνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας, ενώ Πρόεδρός της διετέλεσε και ο παράγοντας του συλλόγου, Ανδρέας Μιαούλης.
Τμήμα επιτραπέζιας αντισφαίρισης ανδρών
Το τμήμα πιγκ πογκ του συλλόγου ήκμασε τις δεκαετίες του 1950 και 1960. Οι Γιάννης Ελευθερίου και Κώστας Αλεξακης οργάνωσαν την πρώτη αξιόλογη ομάδα. Την περίοδο 1962-63 η ομάδα του Παγκρατίου κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και κατόπιν συμμετείχε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης. Τις χρονιές 1967−68 και 1968-69 έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος. Σταδιακά το τμήμα έπεσε σε αδράνεια και σήμερα παραμένει ανενεργό.
Τμήμα στίβου
Το τμήμα στίβου του συλλόγου λειτούργησε τα πρώτα Μεταπολεμικά χρόνια, με τις προπονήσεις των αθλητών να λαμβάνουν χώρα στο Καλλιμάρμαρο. Ανάμεσα στους αθλητές που διακρίθηκαν με τα χρώματα του συλλόγου ξεχωρίζει ο Βασίλης Σύλλης, ο οποίος συμμετείχε σε τρεις Ολυμπιάδες και ο Κωνσταντίνος Μοραγιέμος που συμμετείχε σε μία. Η μετακόμιση των αγώνων στίβου στο Στάδιο Καραϊσκάκη οδήγησε το τμήμα σε σχετική παρακμή και σήμερα παραμένει ανενεργό.
Γκάρι Νούμαν
Ο Γκάρι Νούμαν (Gary Anthony James Webb, 8 Μαρτίου 1958) είναι Άγγλος τραγουδιστής, μουσικός και συνθέτης, ο οποίος έγινε πολύ γνωστός για τα τραγούδια του "Are Friends Electric" ,(όταν ήταν μέλος του συγκροτήματος Tubeway Army) και "Cars". Ο προσωπικός του ήχος αποτελείται από συνδυασμό συνθεσάιζερ και ήχων κιθάρας, επηρεασμένων από εφέ. Ο Numan θεωρείται ένας πρωτοπόρος στο χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ροκ μουσικοί Κατηγορία:Επικριτές του Χριστιανισμού
Μαγνήσιο Δράμας
Το Μαγνήσιο, έως το 1927 γνωστό ως Γκροζδέλ ή Γκριζδέλ, είναι ακατοίκητο χωριό του νομού Δράμας στο δήμο Δράμας στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Δράμας
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1966
Η 39η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, για το έτος 1966, έλαβε χώρα στις 10 Απριλίου του 1967. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στη Σάντα Μόνικα (Καλιφόρνια) και παρουσιαστής ήταν ο Μπομπ Χόουπ.
Ήταν τόσο απρόσμενο για τον Πολ Σκόφιλντ το Όσκαρ ερμηνείας (στην ταινία Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές του Φρεντ Τσίνεμαν) που δεν ήταν καν παρών στην τελετή της απονομής. "Δεν το περίμενα. Ήμουν σίγουρος ότι θα το πάρει ο Ρίτσαρντ Μπάρτον", δήλωσε από την Αγγλία.
Απούσα ήταν και η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, που βραβεύτηκε για το Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;, προτιμώντας να συνεχίσει τις διακοπές της στην Ευρώπη με τον σύζυγό της και συνυποψήφιο για Όσκαρ Ρίτσαρντ Μπάρτον (παρέλαβε το Όσκαρ λίγες μέρες αργότερα στο Λονδίνο από τον κόμη Μαουντμπάντεν της Μπούρμα. Η κινηματογραφική μεταφορά του έργου του Έντουαρντ Άλμπι (Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;} από τον Μάικ Νίκολς ήταν υποψήφια για 13 Όσκαρ, ενώ η ταινία Ένας άνθρωπος για όλες τις εποχές (βιογραφία του Άγγλου φιλοσόφου και πολιτικού του 16ου αιώνα Τόμας Μορ) ήταν υποψήφια για 8 (και απέσπασε τα έξι: καλύτερης ταινίας, ανδρικού ρόλου, σκηνοθεσίας, σεναρίου, φωτογραφίας, ενδυματολογίας).
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1966
Σιδηροδρομικός Σταθμός Μπράλου
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Μπράλου είναι σιδηροδρομικός σταθμός του χωριού Μπράλος του Νομού Φθιώτιδας και βρίσκεται 4 χλμ. νοτιότερά του. Ο σταθμός άνοιξε το 1905 και έκλεισε στις 10 Φεβρουαρίου του 2018, με αφορμή την κατασκευή της νέας γραμμής υψηλών ταχυτήτων Αθήνας - Θεσσαλονίκης, στο τμήμα Τιθορέα-Λιανοκλάδι. Επαναλειτούργησε τον Ιούλιο του 2018. Ο σταθμός από το 1939 έως το 1949 λεγόταν σταθμός Γραβιάς. Βρίσκεται σε υψόμετρο 361 μέτρων, το υψηλότερο σημείο ενεργού σιδηροδρομικού σταθμού στον παλαιό σιδηροδρομικό άξονα Πειραιώς - Θεσσαλονίκης.
Ο Οικισμός
Ο ομώνυμος οικισμός ο οποίος αναπτύχθηκε γύρω από το σταθμό βρίσκεται σε υψόμετρο 375 μέτρων και έχει πληθυσμό 84 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Υπάγεται διοικητικά στον διευρυμένο Δήμο Αμφίκλειας - Ελάτειας.
Δεκαετία του 1940
Στις 12 Ιανουαρίου 1947, με αρχηγό τον καπετάν Διαμαντή και 300 αντάρτες, ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας κατέλαβε αιφνιδιαστικά τον σιδηροδρομικό σταθμό Μπράλου στις 14:00, όταν έφτασε η αμαξοστοιχία. Οι αντάρτες κατέστρεψαν τους ασυρμάτους, κάλεσαν τους επιβάτες να κατέβουν από το τρένο και χώρισαν τους πολίτες από τους στρατιώτες. Στην κατάληψη προέβαλαν αντίσταση οι λοχαγοί Σταθακόπουλος, Νικολόπουλος και ο χωροφύλακας Καστανάς, οι οποίοι σκοτώθηκαν στην ανταλλαγή πυροβολισμών που ακολούθησε. Οι αντάρτες έκατσαν μιάμιση ώρα στον σταθμό, ανατίναξαν με νάρκη την καπνοδόχο της ατμομηχανής και έβαλαν φωτιά στο τρένο, με αποτέλεσμα να καούν δύο βαγόνια. Στη συνέχεια αποχώρησαν με αυτοκίνητα παίρνοντας μαζί τους 20 περίπου στρατιωτικούς αιχμαλώτους, διάφορα εφόδια και το ταμείο του σταθμού, και κατέφυγαν στην Οίτη. Δυνάμεις του στρατού και της χωροφυλακής τους καταδίωξαν χωρίς αποτέλεσμα.
1950-σήμερα
Προτίθεται να ιδρυθεί Λαογραφικό-Σιδηροδρομικό Μουσείο σε Συρμό του ΟΣΕ στον Σ.Σ Μπράλου από τον Εκπολιτιστικό Σύλλογο Μπράλλου.
Ανάκτορο Κρίστιανσμποργκ
Το Ανάκτορο Κρίστιανσμποργκ (δανικά: Christiansborg Slot) είναι ένα ανάκτορο και κυβερνητικό κτήριο στη νησίδα Σλότσχολμεν στη Κοπεγχάγη της Δανίας. Είναι η έδρα του Δανικού Κοινοβουλίου (Folketinget), το Γραφείο του Δανού Πρωθυπουργού και το Ανώτατο Δικαστήριο της Δανίας. Επίσης μερικά τμήματα του ανακτόρου χρησιμοποιούνται από τον Δανό μονάρχη, όπως τα Βασιλικά Δωμάτια Υποδοχής, το Ανακτορικό Παρεκκλήσιο και οι Βασιλικοί Σταύλοι.
Το ανάκτορο είναι έτσι η έδρα για τρεις ανώτερες εξουσίες: την εκτελεστική, τη νομοθετική και τη δικαστική εξουσία. Είναι το μόνο κτήριο στον κόσμο που στεγάζει και τις τρεις εξουσίες της διακυβέρνησης. Έτσι το όνομα Κρίστιανσμποργκ χρησιμοποιείται συχνά ως μετωνυμία για το Δανικό πολιτικό σύστημα και στην καθημερινότητα αναφέρεται ως Rigsborgen (= το κάστρο του βασιλείου) ή πιο απλά Borgen (= το κάστρο).
Το τωρινό κτήριο, το τρίτο με το όνομα αυτό, είναι το τελευταίο από μία μακρά σειρά από διαδοχική κάστρα και ανάκτορα, κατασκευασμένα στην ίδια θέση, από την έγερση του πρώτου κάστρου το 1167. Από τις αρχές του 15ου αιώνα. τα διάφορα κτήρια λειτούργησαν σαν βάση της κεντρικής διοίκησης· ως το 1794 ήταν η κύρια κατοικία των Δανών βασιλέων και μετά το 1849 ως η έδρα του κοινοβουλίου.
Ντίλι
Το Ντίλι (Dili, που επίσης γράφεται Díli), είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Ανατολικού Τιμόρ. Αποτελεί επίσης την πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας. Βρίσκεται στη βόρεια ακτή του νησιού Τιμόρ. Είναι αξιόλογο λιμάνι και εμπορικό κέντρο. Η πόλη αριθμεί περίπου 150.000 κατοίκους και εκεί εδρεύει το Διεθνές Αεροδρόμιο του Προέδρου Νικολάου Λομπάτο, που έλαβε την ονομασία του από τον ηγέτη για την ανεξαρτησία.
Ανάκτορο Κρίστιανσμποργκ
Το ανάκτορο σήμερα φέρει τη μαρτυρία τριών εποχών της Δανικής αρχιτεκτονικής, ως αποτέλεσμα δύο σοβαρών πυρκαγιών. Η πρώτη φωτιά συνέβη το 1794 και η δεύτερη το 1884. Το κύριο μέρος του τωρινού ανακτόρου, που τελείωσε το 1928, είναι σε ιστορικό νεομπαρόκ ρυθμό. Το παρεκκλήσιο χρονολογείται από το 1826 και είναι σε νεοκλασικό ρυθμό. Οι εκθεσιακοί χώροι κτίστηκαν το διάστημα 1738-46 σε ρυθμό μπαρόκ.
Το ανάκτορο Κρίστιανσμποργκ ανήκει στη Δανική Κυβέρνηση και το χειρίζεται η Υπηρεσία Ανακτόρων και Ιδιοκτησιών. Μερικά τμήματα του ανακτόρου είναι ανοικτά στο κοινό.
Πηγές
Κατηγορία:Κοπεγχάγη Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Δανία Κατηγορία:Ανάκτορα στη Δανία
Ντίλι
Αξιοθέατα
Στο Ντίλι βρίσκουμε και μνημεία ινδονησιακά, που θυμίζουν την ινδονησιακή κατοχή. Ανάμεσα σε αυτά είναι και ο μεγαλύτερος καθεδρικός ναός στη Νοτιοανατολική Ασία.
Ιστορία
Το Ντίλι κατοικήθηκε για πρώτη φορά από τους Πορτογάλους στα 1520 και το 1769 έγινε πρωτεύουσα του Πορτογαλικού Τιμόρ. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου καταλήφθηκε από τους Ιάπωνες και στις 28 Νοεμβρίου 1975 κηρύχθηκε μονομερώς ανεξάρτητο από την Πορτογαλία. Ωστόσο, εννέα ημέρες μετά, στις 7 Δεκεμβρίου του 1975 το Ντίλι καταλήφθηκε από τον ινδονησιακό στρατό. Η Ινδονησία προσήρτησε το Ανατολικό Τιμόρ το 1976 και το ανακήρυξε επαρχία της με το όνομα Timor Timur και με το Ντίλι ως πρωτεύουσα.
Έπειτα από τον ανταρτοπόλεμο (1975-1999) μεταξύ του ινδονησιακού στρατού και των δυνάμεων πο επιζητούσαν ανεξαρτησία, οπότε σκοτώθηκαν δεκάδες χιλιάδες πολίτες του Ανατολικού Τιμόρ αλλά και ξένοι, το Ανατολικό Τιμόρ τέθηκε υπό το διεθνή έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών (1999) και τελικά στις 20 Μαΐου του 2002 έγινε ανεξάρτητο κράτος.
Προηγουμένως, στο Ντίλι έλαβε χώρα το 1991 μεγάλη σφαγή από τον ινδονησιακό στρατό, που προκάλεσε τον αποτροπιασμό της Διεθνούς Κοινότητας και την εστίαση του διεθνούς ενδιαφέροντος στην περιοχή. Το Μάιο του 2006 στη διάρκεια εσωτερικών ταραχών, το Ντίλι υπέστη σοβαρές ζημιές και προκλήθηκε διεθνής επέμβαση με σκοπό την αποκατάσταση της τάξης.
Εκπαίδευση
Στην πόλη εδρεύουν πολλά σχολεία ,ενώ το ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα είναι το Εθνικό Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Τιμόρ (Universidade Nacional de Timor-Leste).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντιλι
Βασιλεία (Ελβετία)
Η Βασιλεία (γερμανικά: Basel) είναι μετά τη Ζυρίχη και τη Γενεύη η τρίτη σε πληθυσμό πόλη της Ελβετίας με 180.000 κατοίκους. Βρίσκεται σε τριεθνές σημείο στα σύνορα της Ελβετίας με τη Γερμανία και τη Γαλλία. Αποτελεί σημαντικό οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο, ειδικά στους τομείς των χημικών και φαρμακευτικών προϊόντων. Είναι επίσης η πρωτεύουσα του ημι-καντονίου Μπάζελ-Στατ (Βασιλεία-Πόλη). Η επίσημη γλώσσα είναι τα γερμανικά.
Γεωγραφική θέση
Η Βασιλεία βρίσκεται στη βορειοδυτική Ελβετία και διατρέχεται από τον ποταμό Ρήνο. Στο σημείο που έχει χτιστεί η πόλη ο ποταμός κάνει μια στροφή 90 μοιρών, το λεγόμενο γόνατο του Ρήνου. Το τμήμα της πόλης στην αριστερή όχθη (νότια και δυτικά) λέγεται Γκροσμπάζελ (Μεγάλη Βασιλεία) και στη δεξιά (βόρεια και ανατολικά) Κλαϊνμπάζελ (Μικρή Βασιλεία). Το ιστορικό κέντρο βρίσκεται στη Γκροσμπάζελ.
Συγκοινωνία
Η Βασιλεία διαθέτει λιμάνι στο Ρήνο που επιτρέπει τη διακίνηση εμπορευμάτων από το λιμάνι του Ρότερνταμ και τη Βόρεια Θάλασσα. Είναι επίσης σημαντικός σιδηροδρομικός κόμβος. Διαθέτει σταθμούς για το ελβετικό, το γερμανικό και το γαλλικό σιδηροδρομικό δίκτυο. Η δημόσια συγκοινωνία και κίνηση στην πόλη εκτελείται από ένα εκτεταμένο δίκτυο τραμ και λεωφορείων.
Το διεθνές αεροδρόμιο EuroAirport Βασιλείας-Μυλούζ-Φράιμπουργκ εξυπηρετεί τρεις πόλεις, τη Βασιλεία και τις γειτονικές Μυλούζ (στη Γαλλία) και Φράιμπουργκ (στη Γερμανία). Βρίσκεται εξ ολοκλήρου σε γαλλικό έδαφος αλλά βάσει ειδικής συμφωνίας ανήκει σε δύο κράτη (Γαλλία και Ελβετία) και διευθύνεται από κοινού.
Αθλητισμός
Η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ομάδα είναι η ΦΚ Βασιλεία. Το γήπεδό της Ζανκτ Γιάκομπ-Παρκ, με χωρητικότητα 42.500 θεατών, είναι ένα από τα τέσσερα της Ελβετίας που χρησιμοποιήθηκαν για τη διοργάνωση του Euro 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ελβετίας Κατηγορία:Συνοριακά τριεθνή σημεία
Ντέλτα (Βρετανική Κολομβία)
Η Δέλτα (αγγλικά: Delta Ντέλτα) είναι πόλη στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά και αποτελεί μέρος του Λόουερ Μέινλαντ και του Ευρύτερου Βανκούβερ. Βρίσκεται νότια του Ρίτσμοντ, συνορεύει με τον ποταμό Φρέιζερ στα βόρεια, τις Ηνωμένες Πολιτείες (Πόιντ Ρόμπερτς, Ουάσινγκτον) στα νότια, και την πόλη Σάρρεϋ στα ανατολικά. Η Δέλτα αποτελείται από τρεις διαφορετικές κοινότητες: τις Λάντνερ, Τσαγουάσσεν και Νορθ Ντέλτα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βρετανικής Κολομβίας
Γιώργος Μάρτος
Ο Γιώργος Μάρτος (Βέροια, 6 Μαΐου 1990) είναι Έλληνας τραγουδιστής και τραγουδοποιός (στιχουργός και συνθέτης).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Μαΐου 1990 στη Βέροια όπου και έζησε μέχρι τα 18 του χρόνια. Σε ηλικία 7 ετών ξεκίνησε σπουδές κλασικής κιθάρας και θεωρίας της μουσικής στο Δημοτικό Ωδείο Βέροιας, ενώ αργότερα παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής και ηλεκτρικής κιθάρας.
Ξεκινάει να γράφει τα πρώτα του τραγούδια σε ηλικία 13 ετών, ενώ το 2005 δημιουργεί μαζί με συμμαθητές του το ροκ συγκρότημα Stigma, με το οποίο θα πραγματοποιήσει πολλές ζωντανές εμφανίσεις στη διάρκεια των εφηβικών του χρόνων.
Τελειώνοντας το Λύκειο μεταναστεύει για σπουδές στην Ιταλία, σπουδάζοντας στη Φαρμακευτική Σχολή του Πανεπιστημίου της Μπολόνια, ενώ παράλληλα συνεχίζει να γράφει τραγούδια και να εμφανίζεται ζωντανά σε μουσικές σκηνές.
Το 2009 ηχογραφεί τα πρώτα του τραγούδια σε ένα demo album με τίτλο «Κρυμμένος θησαυρός», μια ανεπίσημη κυκλοφορία της οποίας την παραγωγή αναλαμβάνει ο ίδιος, ενώ η διανομή γίνεται χέρι-χέρι με τη βοήθεια φίλων του.
Το καλοκαίρι του 2012 λαμβάνει μέρος στο Tour Music Fest στην Ιταλία και ξεχωρίζει συμμετέχοντας με ελληνικούς και αγγλικούς στίχους στην κατηγορία Cantautori. Για τις ανάγκες του Διαγωνισμού γράφει τα τραγούδια Αν μάθεις και The pride of being free.
Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους πρωτοεμφανίζεται στην ελληνική δισκογραφία, συμμετέχοντας στον δίσκο «Πάνω κάτω η Πατησίων» (ένα πολυσυμμετοχικό αφιέρωμα στην ποιήτρια και ηθοποιό Κατερίνα Γώγου), πλάι σε δημιουργούς όπως ο Πάνος Κατσιμίχας, ο Σωκράτης Μάλαμας, οι Magic De Spell κ.ά..
Ακολουθεί ο πρώτος του προσωπικός δίσκος με τίτλο «Έχουμε υποχρέωση» που κυκλοφόρησε την άνοιξη του 2014. Περιλαμβάνει 10 τραγούδια στα οποία υπογράφει τους στίχους και τη μουσική. Ο δίσκος χαρακτηρίζεται από στίχους κοινωνικοπολιτικού, ποιητικού και υπαρξιακού περιεχομένου, ενώ μουσικά κυμαίνεται στη σφαίρα της έντεχνης και ροκ μουσικής. Στον δίσκο περιλαμβάνεται μεταξύ άλλων το τραγούδι Όσο μπορείς σε ποίηση Κ.Π.Καβάφη, καθώς και Το βαλς της αγάπης, μια διασκευή του ιταλικού τραγουδιού Valzer per un amore του Φαμπρίτσιο Ντε Αντρέ.
μικρογραφία|269x269px|Γιώργος Μάρτος (2022) Στις 3 Ιουλίου 2015 δημοσιεύει ανοιχτή επιστολή με τίτλο «Η Ιστορία βρίσκεται στα χέρια μας», με αφορμή το κρίσιμο Δημοψήφισμα του 2015.
Τον Δεκέμβριο του 2015 κυκλοφορεί η τετραπλή συλλογή «Ξαναδιαβάζοντας τον Μίκη Θεοδωράκη», ένα πολυσυλλεκτικό αφιέρωμα στα 90 χρόνια του Μίκη Θεοδωράκη, για την οποία ερμηνεύει το τραγούδι Αγάπη σε στίχους Κώστα Τριπολίτη. Στον δίσκο συμπράττουν πολλοί νέοι και καταξιωμένοι καλλιτέχνες όπως η Ελένη Βιτάλη, η Αρλέτα, ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, ο Γιάννης Μηλιώκας, ο Φοίβος Δεληβοριάς, οι Locomondo κ.ά..
Το φθινόπωρο του 2016 το τραγούδι Το βαλς της αγάπης συμπεριλήφθηκε στη συλλογή τραγουδιών «Το βαλς της Αθήνας», που κυκλοφόρησε ψηφιακά με τη συμμετοχή 20 καλλιτεχνών.
Τον Φεβρουάριο του 2019 κυκλοφόρησε ο δεύτερος προσωπικός του δίσκος με τίτλο «Ψάξ' το βαθιά» σε στίχους και μουσική του ίδιου, ενώ λίγους μήνες νωρίτερα είχε κυκλοφορήσει το videoclip του ομώνυμου τραγουδιού σε σκηνοθεσία Ανδρέα Μαριανού.
Τον Οκτώβριο του 2020 επιστρέφει δισκογραφικά με το τραγούδι Δόξα & Χρήμα, βασισμένο στο ιταλικό τραγούδι L' Avvelenata του Francesco Guccini.
Την άνοιξη του 2022 κυκλοφορεί το τραγούδι Πάρε με μαζί σου, υπογράφοντας τους στίχους και τη μουσική.
Στις 21 Ιουλίου 2022 μελοποιεί και ερμηνεύει το τραγούδι Νοσταλγία, σε ποίηση του Κώστα Καρυωτάκη, αποτίοντας φόρο τιμής στον σπουδαίο Έλληνα ποιητή, 94 χρόνια μετά τον θάνατό του.
Τον Νοέμβριο του 2022 κυκλοφορεί το videoclip του τραγουδιού Έλα μην αργείς, στο οποίο υπογράφει ακόμα μία φορά τους στίχους και τη μουσική.
Στις 15 Δεκεμβρίου 2022 γιορτάζει τη συμπλήρωση των 10 χρόνων του στην ελληνική δισκογραφία, με την έκδοση της διπλής, ψηφιακής συλλογής «Best of 2012-2022 | 18+2 μεγάλα τραγούδια».
Υποβάθμιση του περιβάλλοντος
μικρογραφία|300x300εσ|Ογδόντα και πλέον χρόνια μετά την εγκατάλειψη των ορυχείων Wallaroo (Kadina, Νότια [[Αυστραλία), τα βρύα παραμένουν η μόνη βλάστηση σε ορισμένα σημεία του εδάφους.]] Υποβάθμιση του περιβάλλοντος είναι οποιαδήποτε αλλαγή ή διαταραχή στο φυσικό περιβάλλον, η οποία θεωρείται επιβλαβής ή ανεπιθύμητη. Πραγματοποιείται μέσω της εξάντλησης ή της επιβάρυνσης των φυσικών πόρων, όπως λ.χ. της ποιότητας του αέρα, του νερού και του εδάφους, της καταστροφής των οικοσυστημάτων, της καταστροφής των ενδιαιτημάτων, της επιβάρυνσης ή της εξαφάνισης της άγριας ζωής, και της χημικής ρύπανσης με τοξικές ή επικίνδυνες ουσίες.
Η υποβάθμιση του περιβάλλοντος είναι μία από τις δέκα απειλές που έχουν καταγραφεί στο Πλαίσιο Υψηλού Επιπέδου για τις Απειλές, Προκλήσεις και Αλλαγές των Ηνωμένων Εθνών. Η Διεθνής Στρατηγική των ΗΕ για τη μείωση της καταστροφής ορίζει την υποβάθμιση του περιβάλλοντος ως τη: "μείωση της ικανότητας του φυσικού περιβάλλοντος να επιτυγχάνει κοινωνικούς και οικολογικούς στόχους και ανάγκες".
Η υποβάθμιση του περιβάλλοντος εμφανίζεται σε ποικίλες μορφές. Όταν τα φυσικά ενδιαιτήματα καταστρέφονται, ή οι φυσικοί πόροι εξαντλούνται, το περιβάλλον υποβαθμίζεται. Οι προσπάθειες για την αντιμετώπιση αυτού του μείζονος προβλήματος περιλαμβάνουν την προστασία του περιβάλλοντος και τη διαχείριση των περιβαλλοντικών πόρων.
Απώλεια της βιοποικιλότητας
Από το ξεκίνημα χρήσης της γεωργίας από τον άνθρωπο πριν από 11.000 χρόνια, έχει αλλάξει περίπου το 70% της επιφάνειας της γης, με την παγκόσμια βιομάζα της βλάστησης να μειώνεται κατά το ήμισυ, και η μείωση της βιοποικιλότητας για τις χερσαίες κοινότητες ζώων να είναι μεγαλύτερη από 20% κατά μέσο όρο. Μια μελέτη του 2021 αναφέρει ότι μόλις το 3% της επιφάνειας της Γης είναι οικολογικά ανέπαφη, δηλαδή περιλαμβάνει περιοχές με υγιείς πληθυσμούς εγγενών ζώων και λίγη έως καμία ανθρώπινη παρέμβαση. Πολλά από αυτά τα άθικτα οικοσυστήματα βρίσκονται σε περιοχές που κατοικούνται από αυτόχθονες πληθυσμούς.
Οι επιπτώσεις που μπορούν να έχουν αυτές οι απώλειες στην ανθρώπινη διαβίωση και την ευημερία έχουν προκαλέσει σοβαρές ανησυχίες. Με βάση την έκθεση που δημοσιεύθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη το 2019 για την κατάσταση της βιοποικιλότητας στον κόσμο για τα τρόφιμα και τη γεωργία, "υπάρχουν αναφορές από τις χώρες ότι πολλά είδη που συμβάλλουν σε ζωτικές υπηρεσίες των οικοσυστημάτων, όπως οι επικονιαστές, οι φυσικοί εχθροί των παρασίτων, οι οργανισμοί του εδάφους και κάποια είδη της άγριας πανίδας, έχουν ελαττωθεί ως αποτέλεσμα της καταστροφής και της υποβάθμισης των οικοτόπων, της υπερεκμετάλλευσης, της ρύπανσης και άλλων απειλών". "Τα βασικά οικοσυστήματα που παρέχουν υπηρεσίες απαραίτητες για την τροφή και τη γεωργία, όπως ο ανεφοδιασμός του πόσιμου νερού, η προστασία από τους κινδύνους και η παροχή οικοτόπων, για είδη όπως ψάρια και επικονιαστές, μειώνονται".