cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικογένεια Ρότσιλντ
Τέχνη και φιλανθρωπία
Η οικογένεια κάποτε είχε μια από τις μεγαλύτερες ιδιωτικές συλλογές τέχνης στον κόσμο, και ένα σημαντικό μέρος της τέχνης στα δημόσια μουσεία του κόσμου είναι δωρεές του Ρότσιλντ που μερικές φορές, κατά την οικογενειακή παράδοση της διακριτικής ευχέρειας, δωρίστηκαν ανώνυμα. Η Χάνα Μαίρη Ρότσιλντ διορίστηκε τον Δεκέμβριο του 2014, ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου.
Πολιτιστικές αναφορές
Σύμφωνα με άρθρο του The Daily Telegraph:
Γράφοντας για τις οικογένειες Ροκφέλερ και Ρότσιλντ, ο Χάρι Μουντ γράφει:
Η ιστορία της οικογένειας Ρότσιλντ έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες. Η ταινία του 1934 στο Χόλιγουντ με τίτλο Ο Οίκος των Ρότσιλντ, με πρωταγωνιστές τους George Arliss και Loretta Young. διηγήθηκε τη ζωή των Μάγερ Άμσκελ Ρότσιλντ και Νάθαν Μάγερ Ρότσιλντ (και οι δύο έπαιξαν από τον Arliss). Αποσπάσματα από αυτήν την ταινία ενσωματώθηκαν στη ναζιστική ταινία προπαγάνδας Der ewige Jude (The Eternal Jew). Μια άλλη ναζιστική ταινία, Die Ρότσιλντ (που ονομάζεται επίσης Aktien auf Waterloo), σκηνοθετήθηκε από τον Erich Waschneck το 1940. Ένα μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ με τίτλο Οι Ρότσιλντ, που καλύπτουν την ιστορία της οικογένειας έως το 1818, προτάθηκαν για βραβείο Tony το 1971. Ο Μάγερ Ρότσιλντ εμφανίζεται στο μυθιστόρημα της Νταϊάνα Γκάμπαλντον Voyager ως πωλητής νομισμάτων που κλήθηκε στη Χάβρη από τον Jamie Fraser για να εκτιμήσει τα νομίσματα, πριν από την ίδρυση της δυναστείας Ρότσιλντ, όταν ο Μάγερ ήταν σε ηλικία 20 ετών. Το όνομα Ρότσιλντ αναφέρεται από τον Aldous Huxley στο μυθιστόρημά του Brave New World, ανάμεσα σε πολλά ονόματα ιστορικά εύπορων ατόμων, επιστημονικών καινοτόμων και άλλων. Ο χαρακτήρας, με την ονομασία Μοργκάνα Ρότσιλντ, έπαιξε σχετικά μικρό ρόλο στην ιστορία. Το όνομα Ρότσιλντ που χρησιμοποιείται ως συνώνυμο του ακραίου πλούτου ενέπνευσε το τραγούδι" If I Were a Rich Man ", το οποίο βασίζεται σε ένα τραγούδι από τις ιστορίες του Tevye the Dairyman, γραμμένο στα Γίντις ως Ven ikh bin Rotshild, που σημαίνει «Αν ήμουν ένας Ρότσιλντ».
Στη Γαλλία, η λέξη «Ρότσιλντ» ήταν κατά τη διάρκεια του 19ου και του 20ού αιώνα συνώνυμο του φαινομενικά ατελείωτου πλούτου, των νεο-γοτθικών στιλ και της αριστοκρατικής αίγλης. Η οικογένεια έχει επίσης δανείσει το όνομά της στο "le goût Ρότσιλντ", ένα ασφυκτικά λαμπερό στιλ εσωτερικής διακόσμησης του οποίου τα στοιχεία περιλαμβάνουν νεοαναγεννησιακά παλάτια, υπερβολική χρήση βελούδου και επιχρυσωμένου, τεράστιες συλλογές πανοπλιών και γλυπτικής, μια αίσθηση βικτοριανού horror vacui και τα υψηλότερα αριστουργήματα τέχνης. Η Le Goût Rothschild έχει επηρεάσει πολύ τους σχεδιαστές όπως οι Robert Denning, Yves Saint Laurent, Vincent Fourcade και άλλοι.
Θεωρίες Συνωμοσίας
Πάνω από δύο αιώνες, η οικογένεια Ρότσιλντ υπήρξε συχνά αντικείμενο θεωριών συνωμοσίας. Αυτές οι θεωρίες έχουν διαφορετικές μορφές, όπως ο ισχυρισμός ότι η οικογένεια ελέγχει τον παγκόσμιο πλούτο και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ή ενθάρρυνε ή αποθάρρυνε πολέμους μεταξύ κυβερνήσεων. Συζητώντας αυτό και παρόμοιες απόψεις, ο ιστορικός Niall Ferguson έγραψε:
Αρκετές θεωρίες συνωμοσίας για την οικογένεια Ρότσιλντ προέρχονται από αντισημιτικές προκαταλήψεις και διάφορα αντισημιτικά κανάλια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
History
Ιδρύματα:
Κατηγορία:Οικογένεια Ρότσιλντ Κατηγορία:Άγγλοι τραπεζίτες Κατηγορία:Αμερικανοί τραπεζίτες Κατηγορία:Αυστριακοί τραπεζίτες Κατηγορία:Γάλλοι τραπεζίτες Κατηγορία:Γερμανοί τραπεζίτες Κατηγορία:Ιταλοί τραπεζίτες
Γιάννης Μολφέτας
Ο Γιάννης Μολφέτας, γεννημένος στις 10 Ιανουαρίου 1973 στην Πάτρα, είναι Έλληνας παλαίμαχος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 1,93 μ. και αγωνιζόταν στη θέση του σούτινγκ γκαρντ. Ξεκίνησε να ασχολείται με το μπάσκετ σε μικρή ηλικία με την ομάδα του Απόλλωνα Πατρών με τον οποίο κατέκτησε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων του 1992 στο οποίο αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης.
Επαγγελματική καριέρα
Ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την ομάδα του Απόλλωνα Πατρών με τον οποίο σημαντικότερη στιγμή της καριέρας του ήταν η συμμετοχή του στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας τη σαιζόν 1996-97 όπου έχασε από τον Ολυμπιακό (80-72), αγώνα στον οποίο σημείωσε 7 πόντους.
Ύστερα από τραυματισμό στο γόνατό του σταμάτησε νωρίς την (επαγγελματική) καριέρα του.
Την τετραετία 2005-2009 αγωνίστηκε για την ομάδα της Απολλωνιάδας Πάτρας με την οποία τις σαιζόν 2005-06, 2006-07 και 2007-08 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική.
Με την εθνική ομάδα
Τη διετία 1991-1992 συμμετείχε στους κόλπους της Εθνικής Ομάδας Εφήβων. Το 1992 αγωνίστηκε στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2007–08
Για την περίοδο 2007-08, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Γιάννης Μολφέτας
Λοιπά στοιχεία
Πατέρας του ήταν ο Ανδρέας Μολφέτας, πρώην καλαθοσφαιριστής, προπονητής και πρόεδρος του Απόλλωνα Πατρών, και ξάδερφός του είναι ο συνονόματός του καλαθοσφαιριστής του Απόλλωνα Πατρών Γιάννης Μολφέτας.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2007–08
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Α.Ο Κάστρου ο οποίος κέρδισε την άνοδο για την Δ εθνική.
Γιάννης Μολφέτας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απολλωνιάδας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 2007–08
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
ο Αλφειός Επιταλίου είχε πέντε μηδενισμούς.
Α2 κατηγορία
Στην Α2 κατηγορία μετείχαν 17 ομάδες.
Μυρσιναϊκός και Πανωλενιακός είχαν ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς.
Β κατηγορία
Στην Β κατηγορία μετείχαν 28 ομάδες χωρισμένες σε δυο ομίλους.
1ος όμιλος
ο Ωλενιακός είχε ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς, ο Ενιππέας είχε δύο μηδενσιμούς, ο Πέλοπας Πύργου και Η Ανατολή Κολιρίου είχαν ένα μηδενισμό και -1 βαθμό.
2ος όμιλος
η Αναγέννηση Παλαιοχωρίου είχε ένα μηδενισμό και -1 βαθμό.
Γ κατηγορία
Στην Γ κατηγορία μετείχαν 26 ομάδες χωρισμένες σε 2 ομίλους.
1ος όμιλος
η Κόκκινη Θύελλα ξεκίνησε με -1 βαθμό, ο Ολυμπιακός Πύργου ξεκίνησε με -2 βαθμούς, ο Απόλλων Ν. Φιγαλείας είχε δύο μηδενισμούς και -7 βαθμούς, ο Α.Ο Νεοχωρίου είχε 3 μηδενισμούς και -11 βαθμούς, ο Κεραυνός Καλλικώμου αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα.
2ος όμιλος
Κένταυρος Σώστι-Ηρακλής Ρουπακίου-Δόξα Αγίας Μαύρας ξεκίνησαν με -3 βαθμούς, η Α.Ε Πηνείας ξεκίνησε με -1, Ελπίδα Βαρθολομιού-Αετός Κέντρου είχαν ένα μηδενισμό και -3 βαθμούς, ο Πήγασος Πρασίνου είχε δύο μηδενισμούς και -13 βαθμούς, ο Ιονικός Λυγιάς είχε δύο μηδενισμούς, ο Ηρακλής Ρουπακίου αποβλήθηκε από το πρωτάθλημα.
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
02 Απριλίου 2008 Πανηλειακός - Α.Ο Κάστρο 1-0 - εθνικό γήπεδο Πύργου -
Πρωτάθλημα
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2007-2008 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2007-2008
Τέιλορ Μόμσεν
Η Τέιλορ Μισέλ Μόμσεν (αγγλικά: Taylor Michel Momsen, 26 Ιουλίου 1993) είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια, στιχουργός, ηθοποιός και μοντέλο. Είναι περισσότερο γνωστή για τον ρόλο της ως Τζένι Χάμφρεϊ στην σειρά Gossip Girl που προβλήθηκε την περίοδο 2007-2012 στο αμερικανικό δίκτυο CW. Από το 2007 είναι η κεντρική τραγουδίστρια του ροκ συγκροτήματος The Pretty Reckless.
Μουσική
Η Μόμσεν έχει πει "στη μουσική μπορώ να είμαι ο εαυτός μου" δηλώνοντας "το να υποδύεσαι είναι εύκολο. Το έχω κάνει για τόσο καιρό και το αγαπώ. Αλλά παίζεις ένα χαρακτήρα αντί για τον εαυτό σου. Η μουσική είναι πιο προσωπική γιατί τη γράφεις και εμπλέκεσαι σε κάθε κομμάτι της".
Η Τέιλορ αναφέρει τους Κερτ Κομπέιν, The Beatles, Led Zeppelin, The Who, Pink Floyd, AC/DC και την Σίρλεϊ Μάνσον των Garbage ως κάποιες από τις μουσικές της επιρροές.
Οι Pretty Reckless έχουν κυκλοφορήσει τα άλμπουμ Light Me Up (2010), Going to Hell (2014) και Who You Selling For (2016).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Βωντερλάν
Το Βωντερλάν (γαλλικά: Vaudherland) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βωντερλανταί (γαλλικά: Vaudherlandais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Kiss 92.9
Ο σταθμός πρωτοξεκίνησε στα τέλη του 1988 ως Nobel FM εκπέμποντας στη συχνότητα 90,9 ενώ την 1η Μαΐου του 1993 πήρε το σημερινό του όνομα. Με την κατανομή των συχνοτήτων το 2002, ο σταθμός μεταφέρεται οριστικά στην τωρινή του συχνότητα (92.9).
Ιδιοκτησία
Ο φορέας που διαχειρίζεται τον Kiss FM είναι η Kiss Α.Ε. Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης η οποία συστάθηκε στα τέλη του 1992 ως Kiss ΕΠΕ - Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Πρώτος εκ των εταίρων και ιδρυτών του ήταν ο Γιώργος Πολυχρονίου ενώ στο μετοχικό σχήμα εντάσσεται και ο Μιχάλης Τσαουσόπουλος. Ο πρώτος στα τέλη του 1996, αποχωρεί από τον Kiss FM πουλώντας το μερίδιό του στον Παναγιώτη Κωστάκη που είναι ο κύριος εμπνευστής και ιδρυτής του σταθμού.
Από την ίδρυση του, ο σταθμός στεγάζεται στο Μαρούσι, αρχικά στην οδό Μητροπόλεως 43 (στο Metropolis Center) και αργότερα στην οδό Πεντέλης 124. Το 1999, ο φορέας του σταθμού απορροφά μέσω συγχώνευσης τη Π. Κωστάκης - Μ. Τσαουσόπουλος Ο.Ε., η οποία συστάθηκε λίγους μήνες πριν την ίδρυση του Kiss FM αυξάνοντας παράλληλα το μετοχικό της κεφάλαιο και η οποία μετατρέπεται σε Ανώνυμη Εταιρεία, παίρνοντας τη σημερινή της ονομασία ενώ λίγα χρόνια μετά, μεταφέρεται σε ιδιόκτητο κτήριο, στην οδό Βασιλίσσης Σοφίας 85 όπου παραμένει έως σήμερα. Την ίδια περίοδο αποχωρεί ο Μιχάλης Τσαουσόπουλος από το μετοχικό σχήμα ενώ από το 2009 ο Παναγιώτης Κωστάκης κατέχει εξολοκλήρου το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του ραδιοφωνικού σταθμού.
Kiss TV
Ο Kiss FM κατέθεσε στο ΕΣΡ αίτηση για μετάδοση μέσω δορυφόρου και ευρυζωνικών δικτύων για το νεοσύστατο ομότιτλο τηλεοπτικό κανάλι Kiss TV την οποία ενέκρινε. Το κανάλι που θα ξεκινήσει σύντομα τη λειτουργία του στις συνδρομητικές πλατφόρμες θα μεταδίδει μουσικά βίντεο και εκπομπές διάρκειας 30 λεπτών με μουσική θεματολογία, αφιερώματα σε είδη μουσικής ή καλλιτέχνες ή δίσκου ή δεκαετίες που απετέλεσαν σημείο αναφοράς και πηγή έμπνευσης για την σύγχρονη μουσική, μουσικά κουίζ και διαγωνισμούς και σύντομα μαγκαζίνο σχετικά με τα τρέχοντα μουσικά δρώμενα (συναυλίες, πολιτιστικές μουσικές εκδηλώσεις).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί Κατηγορία:Δορυφορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί
Στέλλα Κομματά
Η Στέλλα Κομματά, γεννημένη το 1960, είναι πρώην διεθνής Ελληνίδα πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης αγωνιζόμενη στη θέση της σέντερ, και σήμερα προπονήτρια.
Στη Γερμανία, όπου είχε μεταναστεύσει η οικογένεια της, ασχολούνταν με την κολύμβηση κι επιλέχτηκε για την προεθνική ομάδα της Γερμανίας, αλλά δεν αγωνίστηκε επειδή ο πατέρας δεν ήθελε να πάρει τη γερμανική υπηκοότητα. Αργότερα η οικογένεια της επέστρεψε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Πάτρα, εκεί η Κομματά αρχικά ασχολήθηκε με τον στίβο στην Παναχαϊκή Γ.Ε. και τη σφαιροβολία ενώ αργότερα έπαιξε καλαθοσφαίριση και πρωτοστάτησε στην ίδρυση του αντίστοιχου τμήματος της Ε.Α. Πατρών.
Έχει τέσσερις αδελφούς όλοι καλαθοσφαιριστές, ο Γιάννης, ο Γιώργος, ο Κώστας και ο Προκόπης. Είναι παντρεμένη με τον Δημήτρη Λούκα κι έχουν δύο παιδιά, επίσης καλαθοσφαιριστές, τον Βαγγέλη και τη Βασιλική.
Το 1979 πήγε στην Αθήνα για να σπουδάσει στη γυμναστική ακαδημία και γράφτηκε στον Σπόρτιγκ όπου έγινε αμέσως βασική Με τον Σπόρτιγκ κατέκτησε 12 πρωταθλήματα Ελλάδας, το 1979, 1980, 1981, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, και το 1991. Με τον Σπόρτιγκ έπαιξε σε ένα φάιναλ φόρ του κυπέλου πρωταθλητριών, το 1991 όπου κατέκτησε την 3η θέση με τον Σπόρτιγκ.
Το 1991 πήρε μεταγραφή για την Ακαδημία Ηλιούπολης έως το 1994 όπου σταμάτησε, παρόλα αυτά έπαιξε μία σεζόν ακόμα, το 2004, στην ΑΕΦ Περιστερίου όπου ήταν ταυτόχρονα και προπονήτρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της σφαιροβολίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΕΑ Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Αθλητές στίβου της Παναχαϊκής Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ακαδημίας Ηλιούπολης Κατηγορία:Έλληνες γυμναστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων
Αδοσίνδα των Αστουριών
Η Αδοσίνδα (8ος αι.) από τον Οίκο των Αστουριών-Λεόν ήταν βασίλισσα των Αστουριών κατά τη διάρκεια της βασιλείας του συζύγου της, Σίλο, από το 774 έως το 783. Ήταν κόρη του Αλφόνσου Α' και της Ερμεσίνδας, κόρης του πρώτου βασιλιά της Αστούριας, Πελάγιου. Ήταν αδελφή του Φρουέλα Α΄.
Ο σύζυγός της πιθανότατα επέτυχε να γίνει βασιλιάς, επειδή είχε σχέση γάμου και με τις δύο προηγούμενες άρχουσες οικογένειες. Μερικοί μελετητές έχουν υποθέσει ακόμη και μία μητρογραμμική διαδοχή. Δεδομένου ότι δεν έδωσε στον Σίλο διάδοχο, ο ανιψιός της Αλφόνσος Β' ανακηρύχθηκε βασιλιάς μετά το τέλος εκείντου. Εκδιώχθηκε από το βασίλειο από τον Mαουρεγάτους και στις 26 Νοεμβρίου 783, η Aδοσίνδα τέθηκε στο μοναστήρι του Σαν Χουάν δε Παβία, όπου έζησε το υπόλοιπο της ζωής της.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Aλφόνσου Α΄ του Καθολικού, βασιλιά των Αστουριών και της βασίλισσας Eρμεσίνδας. Ο εκ πατρός πάππος της ήταν ο Πέτρος δούκας της Καντάβριας και ο εκ μητρός πάππος της ήταν ο βασιλιάς Πελάγιος (Don Pelagyo στα ισπανικά) και η βασίλισσα Γκαουδιόσα, οι πρώτοι μονάρχες της Αστούριας. Ο αδελφός της Αδοσίνδας ήταν ο Φρουέλα Α΄ ο Σκληρός, βασιλιάς των Αστουριών, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα τους στον θρόνο. Μετά τη δολοφονία του βασιλιά Φρουέλα Α΄ το 768, η Aδοσίνδα φοβήθηκε για τη ζωή του ανιψιού της Aλφόνσoυ, γιου του αείμνηστου αδελφού της και έτσι τον έστειλε στο μοναστήρι του Σαν Χουλιάν δε Σάμος, στο Λούγο, προκειμένου να του δώσει προστασία και πολιτιστική εκπαίδευση.
Ο βασιλιάς Αουρέλιους διαδέχθηκε τον θρόνο των Αστουριών το 768 και η Αδοσίνδα έζησε στην Αστουριανή αυλή υπό την προστασία του. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της, γνώρισε τον Σίλο, έναν πλούσιο άνδρα από την περιοχή της Πράβια. Τον επέλεξε για σύζυγό της, κίνηση ασυνήθιστη για την εποχή. Μετά το τέλος του Αουρέλιου των Αστουριών από φυσικά αίτια το 774, ο Σίλο έγινε βασιλιάς των Αστουριών με την Αδοσίνδα ως βασιλική σύζυγο. Κυβέρνησαν από το 774 έως το 783.
Μετά το τέλος του συζύγου της χωρίς διάδοχο, η Aδοσίνδα παρενέβη στην εκλογή τού διαδόχου του, για να διορίσει τον ανιψιό της Αλφόνσo, γιο του βασιλιά Φρουέλα Α΄. Ωστόσο, ο βασιλιάς Mαουρεγάτο, ετεροθαλής αδελφός της και νόθος γιος του Aλφόνσου Α΄ του Καθολικού, κατέλαβε τον θρόνο, οδηγώντας στην Aδοσίνδα και τον ανιψιό της να αναζητήσουν καταφύγιο στην Αλάβα.
Λόγω της υποστήριξης που έδωσε στον ανιψιό της, η θέση της στην Αυλή έγινε επισφαλής και αναγκάστηκε να εισέλθει στο μοναστήρι του Σαν Χουάν δε Σαντιάνες δε Πράβια στις 26 Νοεμβρίου 783 ή το 785, σύμφωνα με το χρονικό του Aμβρόσιο δε Μοράλες. Έγινε μοναχή, παρουσία του ηγουμένου Φιντέλ, του δε Μπεάτο και του Ετέριο. Οι τελευταίοι είναι γνωστοί για τη διαμάχη με τον Ελιπάνδο δε Τολέδο, αρχιεπίσκοπο του Τολέδο.
Είναι άγνωστο πόσο καιρό η Αδοσίνδα πέρασε στο μοναστήρι. Μερικοί συγγραφείς λένε, ότι ήταν εκεί μέχρι το τέλος της.
Ταφή
Μετά το τέλος της, το σώμα της βασίλισσας Aδοσίνδας ενταφιάστηκε σε έναν τάφο στην εκκλησία Σαν Χουάν Απόστολ υ Ευαγγελίστα, Σαντιάνες δε Πάρβια με τον σύζυγό της, βασιλιά Σίλο των Αστουριών. Ο τάφος διατηρείται μέχρι σήμερα. Στην ίδια εκκλησία είναι ενταφιασμένος και ο βασιλιάς Mαουρεγάτo.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν
Ελβίρα Μενένδεθ (απεβ. 921)
Η Ελβίρα Μενένδεθ, ισπαν.: Elvira Menéndez, Πορτογαλικά και Γαλικιανά: Elvira Mendes, (απεβ. μεταξύ 20 Φεβρουαρίου και 12 Οκτωβρίου 921) ήταν βασιλική σύζυγος του Λεόν λόγω του γάμου της με τον βασιλιά Oρδόνιο Β΄.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ερμενεγίλδο Γκουτιέρεθ, ενός Γαλικιανού ευγενή, κόμη στο Tούι και στο Oπόρτo, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την ανακατάκτηση της Κοΐμπρα, και της συζύγου του Ερμεσένδας Γκατόνεθ. Γύρω στο 892 η Ελβίρα νυμφεύτηκε τον πρίγκιπα (infante) Oρδόνιo, γιο του βασιλιά Αλφόνσου Γ΄ των Αστουριών, ο οποίος κυβέρνησε αρχικά ως βασιλιάς της Γαλικίας και αργότερα του Λεόν, μετά το τέλος του αδελφού του Γκαρθία Α΄ το 914. Η Ελβίρα επιβεβαίωσε πολλά καταστατικά με τον σύζυγό της, πολλά από αυτά ήταν προνόμια και δωρεές σε ευγενείς και θρησκευτικά ιδρύματα της Γαλικίας, ειδικά στον καθεδρικό ναό του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα.
Η Eλβίρα απεβίωσε μεταξύ 20 Φεβρουαρίου και 12 Οκτωβρίου 921. Σύμφωνα με το χρονικό του Σαμπίρo, όταν ο βασιλιάς Oρδόνιo έλαβε την είδηση του τέλους της κατά την επιστροφή του από μία επιτυχημένη εκστρατεία κατά των Μαυριτανών στη Θαμόρα, «...ο πόνος ήταν τόσο μεγάλος, όσο η χαρά για τον θρίαμβό του». Τάφηκε στο Πάνθεον των Αστουριανών Βασιλέων στον Καθεδρικό Ναό του Σαν Σαλβαδόρ στο Οβιέδο.
Οικογένεια
Από τον γάμο της με τον βασιλιά Oρδόνιo απέκτησε τα ακόλουθα παιδιά:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βασίλισσες της Γαλικίας Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν
WKAQ-TV
Ο WKAQ-TV, εικονικό κανάλι 2 (κανάλι UHF 28), είναι τηλεοπτικός σταθμός που διαχειρίζεται η Telemundo, με άδεια και εξυπηρέτηση της τηλεοπτικής αγοράς του Σαν Χουάν στο Πουέρτο Ρίκο. Ο σταθμός ανήκει στην θυγατρική της NBCUniversal (η οποία αποτελεί τμήμα της Comcast) ως αδελφός σταθμός στη ναυαρχίδα του NBC, WNBC (η WNBC πραγματοποιεί ταυτόχρονη μετάδοση στο τρίτο ψηφιακό υποκανάλι της WKAQ) και στους άλλους σταθμούς της Telemundo, WNJU και WSCV. Ο WKAQ-TV διατηρεί στούντιο στο Σαν Χουάν του Πουέρτο Ρίκο και ο πομπός του βρίσκεται κοντά στον ορεινό όγκο Μπόσκε Εστατάλ ντε Καρίτε.
Ο WKAQ-TV λειτουργεί δορυφορικό σταθμό: το WORA-TV (κανάλι 5) στο Μαγιαγουές, ο οποίος αναμεταδίδει πάνω από το 95% του προγράμματος της WKAQ-TV βάσει συμφωνίας συνεργασίας για τη δυτική περιοχή του Πουέρτο Ρίκο. Ο σταθμός λειτουργούσε προηγουμένως ως WOLE-TV (κανάλι 12) στην Αγουαδίγια σαν δορυφορικός σταθμός. Ο σταθμός διαθέτει επίσης τρεις εγκαταστάσεις μεταφραστών χαμηλής ισχύος: W09AT στο Φαχάρδο, W28EH-D στο Αντχούντας και W28EQ-D στο Ουτάδο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1954
Ουρράκα Σάντσεθ της Παμπλόνα
μικρογραφία|139x139εσ| Η βασίλισσα Ουρράκα, όπως απεικονίζεται στο Liber genealogiae regum Hispanie του 16ου αι.
Η Ουρράκα Σάντσεθ, ισπαν.: Urraca Sánchez, ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Παμπλόνα και βασιλική σύζυγος στο Λεόν.
Βιογραφία
Η Ουρράκα ήταν κόρη του Σάντσο Α΄ βασιλιά της Παμπλόνα και της συζύγου του Tόδα της Ναβάρρας, και αδελφή του Γκαρσία Σάντσεθ Α΄ της Παμπλόνα.
Οικογένεια
Ήταν η δεύτερη σύζυγος του βασιλιά Ραμίρο Β΄ του Λεόν, από αυτόν που είχε δύο γνωστά παιδιά, τον μετέπειτα βασιλιά Σάντσο Α΄ του Λεόν και την αντιβασίλισσα Eλβίρα Ραμίρεθ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βασίλισσες του Λεόν
Daredevil (1ος κύκλος)
Ο πρώτος κύκλος της αμερικανικής διαδικτυακής τηλεοπτικής σειράς Daredevil, η οποία βασίζεται στον ομώνυμο χαρακτήρα των Marvel Comics, ακολουθεί τα πρώτα χρόνια του Ματ Μέρντοκ/Daredevil, ο οποίος πολεμά το έγκλημα ως τυφλός δικηγόρος κατά τη διάρκεια της μέρας και ως μασκοφόρος εκδικητής κατά τη διάρκεια της νύχτας, παράλληλα με την άνοδο του Γουίλσον Φισκ στην ηγεσία του εγκληματικού κόσμου. Τα γεγονότα διαδραματίζονται μέσα στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel (MCU), αποτελώντας μια συνοχή με ταινίες και άλλες τηλεοπτικές σειρές του franchise. Η παραγωγή του πρώτου κύκλου έγινε από την Marvel Television σε συνεργασία με τα ABC Studios, τη DeKnight Prods. και την Goddard Textiles. Υπεύθυνος του πρώτου κύκλου ήταν ο Στίβεν Σ. ΝτεΝάιτ, με τον δημιουργό της σειράς, Ντρου Γκόνταρντ, να λειτουργεί συμβουλευτικά.
Ο Τσάρλι Κοξ πρωταγωνιστεί ως Μέρντοκ, ενώ ο Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο υποδύεται τον Φισκ. Βασικά μέλη του καστ αποτελούν επίσης οι Ντέμπορα Αν Γολ, Έλντεν Χένσον, Τόμπι Λεόναρντ Μουρ, Βόντι Κέρτις-Χολ, Μπομπ Γκάντον, Αγιελέτ Ζουρέρ και Ροζάριο Ντόσον. Ο Daredevil μπήκε στο στάδιο της ανάπτυξης στα τέλη του 2013, με τον Γκόνταρντ να προσλαμβάνεται τον Δεκέμβριο. Ο ΝτεΝάιτ τον αντικατέστησε ως υπεύθυνος της σειράς και ο Κοξ προσλήφθηκε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο τον Μάιο του 2014. Τα γυρίσματα στη Νέα Υόρκη διήρκεσαν από τον Ιούλιο μέχρι τον Δεκέμβριο του 2014 με τον κύκλο να επικεντρώνεται στα πιο σκοτεινά, πιο ώριμα στοιχεία από τα κόμικ. Η Στέφανι Μασλάνσκι σχεδίασε τα κοστούμια για τον πρώτο κύκλο, με την τελική κόκκινη στολή του Daredevil να σχεδιάζεται από τον Ράιαν Μέινερντινγκ και τους ενδυματολόγους στα Marvel Studios. Στον κύκλο περιλαμβάνονται σύνδεσμοι και αναφορές σε άλλα πρότζεκτ του MCU, συμπεριλαμβανομένων μελλοντικών τηλεοπτικών σειρών που προβλήθηκαν από το Netflix.
Τα πρώτα δύο επεισόδια έκαναν πρεμιέρα στο Λος Άντζελες στις 2 Απριλίου 2015, με ολόκληρο τον κύκλο των 13 επεισοδίων να κυκλοφορεί στο Netflix στις 10 Απριλίου με μια εκτιμώμενη υψηλή τηλεθέαση. Οι κριτικοί επαίνεσαν τις ερμηνείες, ειδικά του Ντ'Ονόφριο, και τον πιο σκοτεινό τόνο και τις σκηνές δράσης της σειράς σε σχέση με άλλα σκηνικά ταινιών μέσα στο MCU. Ωστόσο, κάποια σημεία αργοπορίας κατά τη διάρκεια του κύκλου και η τελική κόκκινη στολή του Daredevil έλαβαν επικρίσεις. Ο πρώτος κύκλος έλαβε δύο υποψηφιότητες στην 67η τελετή απονομής των βραβείων Emmy στις τεχνικές κατηγορίες «Καλύτερα Οπτικά Εφέ» για την Shade VFX και «Καλύτερο Μοντάζ Ήχου». Η σειρά ανανεώθηκε για δεύτερο κύκλο επεισοδίων στις 21 Απριλίου 2015.
Σενάριο
Ο πρώτος κύκλος δεν υιοθετεί άμεσα κάποια από τις ιστορίες των κόμικ, με τον ΝτεΝάιτ να πιστεύει πως ήταν πιο σημαντικό να επικεντρωθούν στο να «αποδώσουν τέλεια το πνεύμα των κόμικ». Δήλωσε πως η στήριξη του Netflix στους «δημιουργούς» σε συνδυασμό με τους περιορισμούς της Marvel τον οδήγησαν στο να πιέσει την πρώτη ύλη όσο πιο πολύ μπορούσε, σεβόμενος ωστόσο τους χαρακτήρες και την ιστορία τους, και εξεπλάγην με το «πόσο πρόθυμοι είναι όλοι να δουν με μια νέα ματιά τα πράγματα και να σπρώξουν αυτό που κάνουμε». Ο Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο συνέκρινε το να λες μια ιστορία στο Netflix περισσότερο με μια «ταινία διάρκειας 13 ωρών» παρά με μια τηλεοπτική σειρά και σημείωσε πως τόσος χρόνος χρειάζεται για να πεις μια ιστορία και «να είναι πολύ πιο συγκεκριμένη». Η Ντέμπορα Αν Γολ εξήγησε πως αυτό που είδε ως ένα από τα πιο σημαντικά θέματα της σειράς ήταν φυσιολογικούς ανθρώπους να έχουν αντίκτυπο σε «φαινομενικά ανυπέρβλητες περιστάσεις», με το επίκεντρο να μην είναι στις ικανότητες του Daredevil ή τα προσόντα των χαρακτήρων, αλλά στη θέλησή τους να βοηθήσουν άλλους ανθρώπους.
Αν και ο πρώτος κύκλος περιείχε πολύ περισσότερη βία σε σχέση με προηγούμενες δουλείες του MCU, ο ΝτεΝάιτ θεώρησε πως η σεξουαλική βία θα ήταν «υπερβολική», λέγοντας: «Ο Daredevil δε ζητούσε πολλές σεξουαλικές καταστάσεις, ειδικά από τη στιγμή που ο Ματ Μέρντοκ δεν είναι πραγματικά σε θέση να δημιουργήσει μια σχέση και, απλά δεν ταίριαζε με την όλη ιστορία του πρώτου κύκλου. Πιστεύω πως αυτό θα αλλάξει στο μέλλον, αλλά ποτέ δεν πίεσα για τέτοιου είδους ατζέντα στη σειρά. Πιστεύω όταν ο Daredevil αποκτούσε επιτυχία και ο κόσμος ανταποκρινόταν θετικά, θα μπορούσε να δει την εξέλιξη σε έναν πιο ενήλικο κόσμο στη σειρά Jessica Jones».
Μιλώντας για τον τρόπο που ο πρώτος κύκλος αποκαλύπτει το όνομα Daredevil, ο ΝτεΝάιτ εξήγησε πως είχαν προταθεί διάφορες επιλογές, όπως «μία από τις εκδοχές στα κόμικ όπου όταν ήταν μικρός, ο κόσμος συνήθιζε να τον χλευάζει με το όνομα Daredevil», κάτι το οποίο δεν ταίριαζε στον κόσμο της σειράς ή έχοντας τον Μπεν Ούρικ να δίνει το όνομα στον χαρακτήρα, αλλά η χρονική στιγμή για αυτό δεν λειτουργούσε εξαιτίας του θανάτου του Ούρικ πριν την εμφάνιση της τελευταίας στολής του Daredevil. Έτσι, αποφασίστηκε πως αντί να ειπωθεί το όνομα Daredevil στην οθόνη, θα ήταν πιο εύκολο να παρουσιαστεί μέσω του Τύπου, όταν μια εφημερίδα θα το είχε τίτλο σε πρωτοσέλιδό της. Στο γιατί αυτό δεν έγινε και με τον Γουίλσον Φισκ ως Kingpin, ο ΝτεΝάιτ δήλωσε πως ένιωσε πως θα «ήταν λίγο ανόητο αυτό ... [αν] λέγαμε 'Ω, τον αποκάλεσαν Daredevil! Ω, τον αποκάλεσαν Kingpin!». Κι επειδή δεν ήταν σε θέση να σκεφτούν κάποιον άλλον φυσικό τρόπο για το όνομα Kingpin να παρουσιαστεί, αποφασίστηκε να το αφήσουν για κάποια άλλη στιγμή.
Κάστινγκ
Το βασικό καστ του πρώτου κύκλου περιλαμβάνει τους Τσάρλι Κοξ ως Ματ Μέρντοκ / Daredevil, Ντέμπορα Αν Γολ ως Κάρεν Πέιτζ, Έλντεν Χένσον ως Φράνκλιν «Φόγκι» Νέλσον, Τόμπι Λεόναρντ Μουρ ως Τζέιμς Γουέσλι, Βόντι Κέρτις-Χολ ως Μπεν Ούρικ, Μπομπ Γκάντον ως Λίλαντ Άουλσλι, Αγιελέτ Ζουρέρ ως Βανέσα Μαριάννα, Ροζάριο Ντόσον ως Κλερ Τεμπλ και Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο ως Γουίλσον Φισκ.
Τον Ιούλιο του 2014, δημοσιεύτηκε πως ο Πίτερ Σινκόντα θα είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο στον πρώτο κύκλο, υποδυόμενος τον Χασίρο. Τον Μάρτιο του 2015, αποκαλύφθηκε πως αυτός ο χαρακτήρας ήταν στην πραγματικότητα ο Νόμπου Γιοσιόκα, ενώ ανακοινώθηκε επίσης πως οι Γουάι Τσινγκ Χο, Νικολάι Νικολάεφ και Ρομπ Μόργκαν θα υποδύονταν τους αντίπαλους του Daredevil, Μαντάμ Γκάο, Βλαντίμιρ Ρανσκάχοφ και Τερκ Μπάρετ αντίστοιχα. Επιπρόσθετα, επαναλαμβανόμενους ρόλους στον πρώτο κύκλο έχουν οι Τζέφρι Κάντορ ως Μίτσελ Έλισον, Τζούντιθ Ντελγκάδο ως Ελένα Καρντένας, Ντάριλ Έντουαρντς ως Καρλ Χόφμαν, Ρόις Τζόνσον ως Μπρετ Μαχόνεϊ, Αντριάν Λένοξ ως Ντόρις Ούρικ, Πίτερ ΜακΡόμπι ως Πάτερ Πολ Λάντομ, Έιμι Ράτμπεργκ ως Μάρσι Σταλ, Κρις Τάρντιο ως Κρίστιαν Μπλέικ, Σούζαν Βαρόν ως Τζόσι και Τομ Γουόκερ ως Φράνσις.
Σχεδιασμός κοστουμιών
Η σχεδιάστρια κοστουμιών, Στέφανι Μασλάνσκι, διάβασε τα σενάρια των δύο πρώτων επεισοδίων και μερικά κομμάτια των μελλοντικών σεναρίων και ανέπτυξε μια «σταθερή κατανόηση» των ιστοριών του χαρακτήρα και της όλης ιστορίας ως σύνολο, για να ξεκινήσει το πλάνο που χρειαζόταν για τον σχεδιασμό του κοστουμιού. Έκανε επίσης ερωτήσεις για να είναι προετοιμασμένη για τις απαιτήσεις των ασκήσεων του χαρακτήρα και τη δημιουργία ή τη μετασκευή πιο περίπλοκων κοστουμιών.
Ο Μέρντοκ ξεκινάει φορώντας ένα μαύρο κοστούμι (η παραγωγή το ονομάζει «η στολή του τιμωρού»), εμπνευσμένο από αυτό που φορούσε ο χαρακτήρας στην ιστορία του Φρανκ Μίλλερ, The Man Without Fear, παρά από το πιο παραδοσιακό κόκκινο κοστούμι με τα κέρατα. Αυτό έγινε για να τονιστεί η μεταμόρφωση του Ματ Μέρντοκ σε Daredevil, με το κοστούμι να εξελίσσεται με τον χρόνο, καθώς εξελισσόταν και ο χαρακτήρας. Ο επικεφαλής του δημιουργικού τμήματος των Marvel Comics, Τζο Κεσάντα, αντιλήφθηκε την εμφάνιση με βάση τις προδιαγραφές του ΝτεΝάιτ. Στη διαδικασία σχεδιασμού, ο ΝτεΝάιτ αποκάλυψε πως «από θέμα σχεδιασμού, πρακτικά δοκιμάσαμε τα πάντα. Πειραματιστήκαμε με πολλά διαφορετικά κομμάτια ως μάσκες. Μια εκδοχή ήταν μια μάσκα του σκι με τις τρύπες για τα μάτια να είναι ραμμένες. Δοκιμάσαμε τα πάντα μέχρι που βρήκαμε κάτι που απλά έμοιαζε σωστό». Ο ΝτεΝάιτ και ο Κεσάντα εξήγησαν πως η ιδέα ήταν ο Μέρντοκ να ξεκινήσει με ένα κοστούμι που θα είχε φτιάξει στο σπίτι και θα ταίριαζε περισσότερο στον «πραγματικό κόσμο» της σειράς, και στην πορεία να το εξελίξει στο κλασικό κοστούμι του Daredevil. Η Μασλάνσκι σημείωσε πως ήθελαν το κοστούμι «να δείχνει σαν κάτι που ο Ματ Μέρντοκ θα μπορούσε να φτιάξει από μόνος του ή θα μπορούσε να παραγγείλει από το διαδίκτυο ή να ψωνίσει από κάποιο μαγαζί στην πόλη...ψάχναμε κάτι που θα αποτελούσε μια πρακτική επιλογή για εκείνον. Οι μπλούζες του είναι συμπιεσμένες και τα παντελόνια του από μαγαζί με στρατιωτικά είδη». Σχετικά με τη μαύρη μάσκα, η Μασλάνσκι σημείωσε πως απαιτείτο μια ισορροπία μεταξύ αισθητικής και προστασίας και πως ήταν φτιαγμένη από στρώματα βαμβακερού πλέγματος, τα οποία «είναι πραγματικά βολικά για το κεφάλι του» αλλά επέτρεπαν και στον Κοξ να μπορεί να βλέπει μέσω της μάσκας.
Σχετικά με την κόκκινη στολή, η Μασλάνσκι είπε: «Θέλαμε κάτι που να έδειχνε μιλιταριστικό και λειτουργικό, αλλά επίσης δραματικό και σέξι» προσθέτοντας πως ήταν «ζόρικο» να το κάνουν πρακτικό. Για να ξεκινήσουν τη διαδικασία δημιουργίας της στολής, ο Κεσάντα επικοινώνησε με τον Ράιαν Μέινερντινγκ, τους ενδυματολόγους και την ομάδα σχεδιασμού των Marvel Studios, όπου όλοι εξέφρασαν τις ιδέες τους για τη στολή, από τις οποίες επιλέχθηκε τελικά αυτή του Μέινερντινγκ. Ο Κεσάντα, ο οποίος είχε εργαστεί στο παρελθόν ως καλλιτέχνης στα κόμικ του Daredevil, έκανε αρκετές εισηγήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ενσωμάτωσης στη στολή του πώς δημιουργήθηκε η Νέα Υόρκη, κάτι που οδήγησε στη χρησιμοποίηση καρφιών και «αρχιτεκτονικών» σχημάτων. Η στολή προοριζόταν να μοιάζει με αλεξίσφαιρο γιλέκο Kevlar και τα μαύρα τμήματα είναι ένας φόρος τιμής στα κόμικ όπου οι καλλιτέχνες επεσήμαναν συγκεκριμένες περιοχές με κόκκινο, με «βαθύτερα τμήματα» στη σκιά. Για τη μάσκα, ο Μέινερντινγκ σημείωσε τη δυσκολία του σχεδιασμού ολόκληρου του πάνω μισού του προσώπου το οποίο προοριζόταν να ταιριάζει με κάτω μισό του προσώπου του ηθοποιού «επειδή το μισό του πρόσωπο πρέπει να είναι καλυμμένο και έχει τη δική του έκφραση και το πρόσωπο του ηθοποιού θα κάνει κάτι άλλο». Για τα γκλοπ που χρησιμοποιεί ο Daredevil στη σειρά, τα οποία σχεδιάστηκαν από τον Άντι Παρκ, έγιναν συζητήσεις για το ότι έπρεπε να βρίσκονται σε θήκη στο δεξί πόδι, δεδομένου ότι ο Κοξ και ο stunt double του, Κρις Μπρούστερ, ήταν δεξιόχειρες, αλλά τελικά αποφασίστηκε να τοποθετηθεί η θήκη στην αριστερή πλευρά όπως ήταν στο «κλασικό προφίλ» των κόμικ. Ο ΝτεΝάιτ εξήγησε πως η στολή Daredevil του Μέρντοκ δεν έχει το έμβλημα «DD» στο στήθος όπως στα κόμικ, επειδή ο Μέρντοκ παίρνει το παρατσούκλι του μετά την παρουσίαση της στολής στη σειρά. Θεώρησε επίσης πως το έμβλημα ήταν «ένα από τα πιο προβληματικά εμβλήματα στον κόσμο των υπερηρώων» και πως η στολή του Daredevil στα κόμικ ήταν «πολύ δύσκολο να μεταφερθεί στην οθόνη, ειδικά σε αυτό τον κόσμο που είναι προσγειωμένος και τραχύς».
Αρκετοί από τους άντρες χαρακτήρες της σειράς φοράνε συχνά κοστούμια, κάτι με το οποίο η Μασλάνσκι ήταν άνετη μετά τη δουλειά της ως ενδυματολόγος στη σειρά White Collar. Τα κοστούμια του Μέρντοκ διαφέρουν περισσότερο ως προς την υφή παρά το χρώμα, δεδομένου ότι ο χαρακτήρας δεν μπορεί να δει τι χρώμα είναι τα ρούχα του. Το νούμερο του Κοξ άλλαξε κατά τη διάρκεια της σειράς καθώς συνέχιζε να γυμνάζεται. Για τα γυαλιά του Μέρντοκ, η Μασλάνσκι συνεργάστηκε με τον ειδικό της σειράς στα προπ, Μάικλ Τζόρτνερ, για να φτιάξουν κάτι που θα ταίριαζε στον σύγχρονο κόσμο, αλλά θα λειτουργούσε και ως φόρος τιμής στο «τι ήταν γνώριμο για τους θαυμαστές». Δημιουργήθηκαν κοντά στις 100 διαφορετικές εκδοχές για να δοκιμάσει ο Κοξ. Για τις γυναίκες της σειράς, η Μασλάνσκι κοίταξε το υπόβαθρο της ιστορίας τους, με την Πέιτζ να ονειρεύεται και να φαντασιώνεται μια ζωή στη Νέα Υόρκη κατά μήκος της γραμμής των Κάθριν Χέπμπορν και Λορίν Μπακόλ και να ντύνεται σύμφωνα με αυτές τις σκέψεις («ρετρό, λεπτές φούστες, στενά μπλουζάκια και λεπτά φορέματα»), ενώ η Μαριάννα εισήλθε στη σειρά ως μια μυστηριώδης αλλά σαγηνευτική μοιραία γυναίκα, ντυμένη με ακριβά ρούχα υψηλής ραπτικής. «Έπρεπε να προκαλέσει αίσθηση [στον Φισκ]. [Ο Φισκ] δε θα πλησίαζε την οποιαδήποτε κοπέλα που θα φορούσε ένα παλιό τζιν και ένα απλό μπλουζάκι».
Γυρίσματα
Το επεισόδιο «Cut Man» τελειώνει με μια μεγάλης διάρκειας σκηνή δράσης, η οποία γυρίστηκε σε μία λήψη. Ο ΝτεΝάιτ την αποκάλεσε «την πιο περίπλοκη σκηνή δράσης» στη σειρά, εξαιτίας της τεχνικής δυσκολίας να γυριστεί και έδωσε εύσημα στον Γκόνταρντ, στον σκηνοθέτη του επεισοδίου, Φιλ Έιμπραχαμ, στον συντονιστή των κασκαντέρ, Φίλιπ Τζ Σιλβέρα, και στον φωτογράφο της σειράς, Ματ Λόιντ, για την πραγματοποίησή της. Κατονόμασε επίσης την ταινία Επιχείρηση Χάος ως πηγή έμπνευσης για τη σκηνή. Είχαν στη διάθεσή τους μόνο λίγες μέρες για να σχεδιάσουν και να στήσουν τη σκηνή μάχης, σε αντίθεση με μια ταινία που θα τους έδινε χρόνο «τουλάχιστον δύο εβδομάδων», και η λήψη χρειάστηκε να επαναληφθεί 7 ή 8 φορές για να έχουν το σωστό αποτέλεσμα. Ο Σιλβέρα εξήγησε πως η σκηνή ήταν γραμμένη από την αρχή να γίνει ως μία λήψη και πως σκόπευε να δουλέψει γύρω από αυτήν, αλλά ο Έιμπραχαμ προκάλεσε την ομάδα να τα κάνει όλα αληθινά, κάτι που επέτρεψε στη μάχη να δείχνει πιο προσγειωμένη, έχοντας τους συμμετέχοντες να «επιβραδύνουν τη μάχη, ώστε να υπάρχει αυτή το ωμή, ζωώδης αίσθηση». Η τελική λήψη περιλαμβάνει κάποια 'Texas Switches' ανάμεσα στους ηθοποιούς, αλλά εν τέλη γυρίστηκε χωρίς διακοπές.
Μιλώντας για τη σκηνή όπου ο Φισκ αποκεφαλίζει τον Ανατόλι Ρανσκάχοφ με την πόρτα του αυτοκινήτου του στο επεισόδιο «In the Blood», ο ΝτεΝάιτ σημείωσε πως σειρές όπως ο Σπάρτακος και το The Walking Dead θα έδειχναν κανονικά όλη τη διαδικασία, κάτι που θα έμοιαζε ως «η σωστή επιλογή» για αυτούς. Αλλά για το Daredevil «κάναμε περισσότερο ένα Ψυχώ πράγμα, είδαμε τις συνέπειες αυτού, αλλά δεν δείξαμε ποτέ την πόρτα του αυτοκινήτου να συνθλίβει το κεφάλι του...Ηχητικά εφέ, απολύτως. Είναι μια πολύ ενοχλητική σκηνή χωρίς να ξεπεράσεις τα όρια, κατά κάποιο τρόπο μιας συμφωνίας, κάνοντάς την ταινία τρόμου».
Μουσική
Ο συνθέτης Τζον Πισάνο προσλήφθηκε «περίπου δύο εβδομάδες όταν ξεκίνησε η μετά-παραγωγή» και συνέθετε τη μουσική για το κάθε επεισόδιο κάθε τέσσερις με πέντε μέρες. Ο Πισάνο υπολογίζει πως κάθε επεισόδιο πρέπει να περιλαμβάνει συνολικά 25-30 λεπτά μουσικής. Στην προσέγγιση της μουσικής επένδυσης της σειράς, ο Πισάνο απευθύνθηκε στον ΝτεΝάιτ, ο οποίος «είχε μια πολύ καθαρή οπτική στο τι ήθελε ... μουσική που θα μπορούσες να νιώσεις κι όχι απαραίτητα ακούσεις». Το αποτέλεσμα ήταν μια πιο μινιμαλιστική μουσική επένδυση παρά της τυπικής μουσικής «υπερηρώων», αν και η μουσική αρχίζει να «αλλάζει χρώμα» και να μετακινείται πιο κοντά σε εκείνη του MCU όταν εμφανίζεται η κλασικη κόκκινη στολή. Το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής επένδυσης έγινε ηλεκτρονικά, αν και κάποια ζωντανά στοιχείο, όπως ένα τσέλο, χρησιμοποιήθηκαν όπου ήταν δυνατόν. Από το να «κρατάει την κίνηση και την ενέργεια ψηλά» με ντραμς, ο Πισάνο επέλεξε να χρησιμοποιήσει ένα χαμηλό παλλόμενο καρδιακό χτύπο, ο οποίος ταίριαζε με τη μινιμαλιστική προσέγγιση της σειράς και συμβάδιζε με το γεγονός πως ο Daredevil μπορούσε στη σειρά να ακούει τους χτύπους της καρδιάς των ανθρώπων. Το soundtrack άλμπουμ για τον πρώτο κύκλο κυκλοφόρησε ψηφιακά από την Hollywood Records στις 27 Απριλίου 2015.
Η μουσική σε όλα τα κομμάτια συντέθηκε από τον Τζον Πισάνο, εκτός από το κομμάτι #1, όπου τη μουσική συνέθεσε ο Πισάνο μαζί με τον Μπράιντεν Κίμπαλ. 250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Συνδέσεις με το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel
Τον Φεβρουάριο του 2015, η Έμα Φλάισερ της Marvel Television δήλωσε πως ο Daredevil λαμβάνει χώρα στον απόηχο των Εκδικητών, αλλά δεν θα «βρισκόταν ρητά στον κόσμο της σειράς Agents of S.H.I.E.L.D.. Βρισκόμαστε στη δικιά μας γωνιά [του MCU]. Οι Τσιτάουρι ήρθαν και κατέστρεψαν την πόλη και αυτή είναι η ιστορία της αναγέννησης του Χελς Κίτσεν». Οι συνδέσεις με άλλα πρότζεκτ του MCU περιλαμβάνουν τον χαρακτήρα Καρλ «Κράσιερ» Κριλ, τον οποίο υποδύεται ο Μπράιαν Πάτρικ Γουέιντ στο Agents of S.H.I.E.L.D., και αναφέρεται ως ο αντίπαλος του Τζακ Μέρντοκ στον τελευταίο του αγώνα, το ορφανοτροφείο St. Agnes, όπου τόσο ο Ματ Μέρντοκ όσο και η Σκάι από το Agents of S.H.I.E.L.D. μεγάλωσαν, τα διακριτικά της επιχείρησης με ηρωίνη της Μαντάμ Γκάο, τα οποία συνδέονται με τον ανταγωνιστή του Iron Fist, Steel Serpent, και τις αναφορές στην Roxxon Oil, μια εταιρία που βρίσκεται στο MCU.
Κυκλοφορία
Ο πρώτος κύκλος του Daredevil κυκλοφόρησε στις 10 Απριλίου 2015 στην υπηρεσία streaming Netflix, σε όλες τις επικράτειες όπου ήταν διαθέσιμο, σε υψηλή ευκρίνεια ανάλυσης 4K (Ultra HD 4K). Στις 14 Απριλίου 2015, ο Daredevil έγινε η πρώτη σειρά του Netflix που έλαβε την Υπηρεσία Περιγραφής Βίντεο, έχοντας ακουστικό περιγραφικό κομμάτι των επεισοδίων: «μια ακουστική αφήγηση που περιγράφει τι συμβαίνει στην οθόνη, συμπεριλαμβανομένων των φυσικών δραστηριοτήτων, εκφράσεων προσώπων, κοστουμιών, σκηνικών και εναλλαγών σκηνών».
Μέχρι τις 16 Απριλίου, τα επεισόδια της σειράς είχαν ληφθεί παράνομα από 2.1 εκατομμύρια χρήστες παγκοσμίως, σύμφωνα με την Excipio, μια εταιρία εντοπισμού της πειρατείας, ρεκόρ το οποίο ξεπεράστηκε για αυτό το χρονικό διάστημα μόνο από τη σειρά Game of Thrones. Οι χώρες με τις περισσότερες παράνομες λήψεις ήταν οι Βραζιλία (190,274 λήπτες torrent), Ινδία (149,316), ΗΠΑ (144,351), Ηνωμένο Βασίλειο (119,891), Γαλλία (105,473) και Αυστραλία (101,025). Με εξαίρεση την Ινδία, εκείνη την περίοδο το Netflix ήταν διαθέσιμο σε όλες τις άλλες χώρες που προαναφέρθηκαν. Ο κύκλος ξεκίνησε να είναι διαθέσιμος σε υψηλής δυναμικής εμβέλειας βίντεο μετά την αρχική του κυκλοφορία από τον προμηθευτή μετά-παραγωγής, Deluxe.
Προώθηση
Στην Comic Con της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο του 2014, προβλήθηκε υλικό από τη σειρά. Τον Ιανουάριο του 2015, μια προωθητική αφίσα κυκλοφόρησε, στην οποία αναγραφόταν και η ημερομηνία που θα κυκλοφορούσε ο πρώτος κύκλος. Τον επόμενο μήνα, στις 4 Φεβρουαρίου, κυκλοφόρησε ένα τρέιλερ. Ο Μέριλ Μπαρ από το περιοδικό Forbes σημείωσε πως ο σκοτεινός τόνος του τρέιλερ μοιάζει με το πνεύμα της τηλεοπτικής σειράς Arrow των DC Comics και διαφέρει από τις σειρές της Marvel που προβάλλονται στο ABC. Ωστόσο, διερωτήθηκε για τη χρονική στιγμή προβολής του τρέιλερ και γιατί δεν θέλησαν να το προβάλουν κατά τη διάρκεια του Super Bowl XLIX, ειδικά αφού η εταιρία δεν είχε σκοπό να προβάλει κάποιο τρέιλερ για την ταινία Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron ή για την ταινία Ant-Man κατά τη διάρκεια του αγώνα. Η προβολή του τρέιλερ κατά τη διάρκεια του Super Bowl θα επωφελούσε την προώθηση «της τελευταίας και με το μεγαλύτερο ρίσκο σειράς της Marvel» σε ένα ευρύτερο κοινό.
Τον Μάρτιο του 2015, μια «κινούμενη» αφίσα κυκλοφόρησε, στην οποία απεικονίζονταν όλοι οι βασικοί χαρακτήρες της σειράς και στο φόντο ο Πύργος των Εκδικητών, καθώς επίσης και μια πιθανή αποκάλυψη της κόκκινης στολής του Μέρντοκ στην αντανάκλασή του στον δρόμο. Πλησιάζοντας την πρεμιέρα του πρώτου κύκλου, εμφανίστηκε μια εκστρατεία προώθησης στους δρόμους δώδεκα πόλεων σε όλο τον κόσμο, όπου διάφοροι καλλιτέχνες δημιούργησαν τοιχογραφίες για τη σειρά. Στις 2 Απριλίου 2015, η σειρά έκανε την πρεμιέρα της στις αίθουσες του Regal Premiere House στο L.A. Live, όπου προβλήθηκαν τα δύο πρώτα επεισόδια.
Home media
Ο πρώτος κύκλος κυκλοφόρησε σε DVD για την περιοχή 2 και σε Blu-ray για την περιοχή B στις 3 Οκτωβρίου 2016, σε DVD για την περιοχή 1 και Blu-ray για την περιοχή A στις 8 Νοεμβρίου 2016 και σε DVD για την περιοχή 4 στις 7 Δεκεμβρίου 2016.
Τηλεθέαση
Καθώς το Netflix δεν αποκαλύπτει τα νούμερα τηλεθέασης των συνδρομητών του για καμία από τις δικές του σειρές, η εταιρία Luth Research συγκέντρωσε δεδομένα για τον πρώτο κύκλο βασισμένη σε ένα δείγμα 2500 συνδρομητών που παρακολουθούσαν μέσω υπολογιστή, τάμπλετ ή smartphone, αφού δεν μπορεί να συλλέξει δεδομένα από συνδρομητές που παρακολουθούν σε τηλεόραση. Σύμφωνα με τη Luth, περίπου 10.7% των συνδρομητών (4.4 εκατομμύρια) παρακολούθησαν τουλάχιστον ένα επεισόδιο του Daredevil τις πρώτες 11 μέρες που ήταν διαθέσιμο στο Netflix, με ένα 2.3% (940,000) να το κάνουν την πρώτη μέρα. Σε μια ξεχωριστή μελέτη, το Netxflix προσδιόρισε πως το επεισόδιο το οποίο έκανε τους τηλεθεατές να «κολλήσουν» με τη σειρά ήταν το πέμπτο, «σε σημείο όπου [συνέχισαν να βλέπουν] μέχρι να φτάσουν στο τέλος του κύκλου».
Κριτικές
Στην κριτική του για τα πρώτα πέντε επεισόδια της σειράς, ο Μπράιαν Λάουρι από το περιοδικό Variety ένιωσε πως «σε σύγκριση με την εμπειρία της Marvel με τη σειρά Agents of S.H.I.E.L.D. για το ABC, το να εργάζεσαι στον πληρώνω-για-να-δω κόσμο του Netflix είναι ξεκάθαρα απελευθερωτικό» από την άποψη του τι μπορεί να γίνει και να προβληθεί. Ο Ματ Πάτσες από το περιοδικό Esquire πρόσθεσε: «Η απεικόνιση της σειράς προς τα έξω αναδιαμορφώνει την υψηλή ενέργεια και βουτάει στην αισθητική των Iron Man, Thor και Captain America με νεο-νουάρ διάθεση. Οι Γκόνταρντ και ΝτεΝάιτ διαβρέχουν το Daredevil με σκιές και αίμα». Συνέκρινε επίσης το Daredevil με μια «τηλεοπτική spin-off σειρά» της τριλογίας των ταινιών Batman του Κρίστοφερ Νόλαν και επαίνεσε τους Κοξ και Ντ'Ονόφριο για τις ερμηνείες τους, ενώ επέκρινε ένα δευτερεύον κομμάτι πλοκής που αφορούσε τους Νέλσον και Πέιτζ σημειώνοντας πως κάποια σημεία αργοπορίας στην εξέλιξη της ιστορίας, όπου η ιστορία μπορεί να απλώνεται περισσότερο από όσο χρειάζεται, θα μπορούσε να είναι πρόβλημα για τους περιστασιακούς τηλεθεατές. Η Βικτόρια ΜακΝάλι από το MTV θεώρησε πως οι σκηνές δράσης των πρώτων επεισοδίων ήταν «όμορφα γυρισμένες» και απόλαυσε το ότι υπήρχαν ελάχιστα CGI (Computer-generated imagery) στοιχεία, ενώ αποκάλεσε την επιλογή και ερμηνεία του Χένσον ως Νέλσον «τέλεια και ατελείωτα διασκεδαστική».
Αφού σχολίασε το κάθε επεισόδιο χωριστά, ο κριτικός Ματ Φάουλερ από το IGN έδωσε συνολικά στον πρώτο κύκλο 9/10 με την ένδειξη «καταπληκτικός», λέγοντας πως αν και μπορεί να «σπαταλούσε χρόνο σε κάποιες στιγμές» καθώς έχτιζε την ιστορία φτάνοντας προς το τέλος, η σειρά ήταν «μια συναρπαστική, εξαιρετικά ικανοποιητική λήψη της πρώτης ύλης του Daredevil. Τέτοια που, όπως η πρώτη ταινία Iron Man του Φαβρό, βοήθησε να δώσει μια νέα πνοή ζωής και θαυμαστές σε έναν κάπως δεύτερης τάξης χαρακτήρα της Marvel». Επαίνεσε ιδιαιτέρως την ερμηνεία του Ντ'Ονόφριο, τις «κοφτές» σκηνές μάχης, το γεγονός πως ο ίδιος ο ήρωας «έφαγε ξύλο - και μάλιστα πολύ» και τη ξεχωριστή σκοτεινή ατμόσφαιρα στο MCU. Η Λιζ Σάνον Μίλερ από τη σελίδα κριτικής Indiewire, βαθμολόγησε τον κύκλο με 'B+' και αν και θεώρησε πως δεν ανταποκρίθηκε αρκετά στην παραδεχόμενη επιρροή του ΝτεΝάιτ, επαίνεσε τη σειρά για τους χαρακτήρες και την ανάπτυξη, αλλά και τις ερμηνείες των ηθοποιών, ειδικά αυτές των Ντ'Ονόφριο, Κέρτις-Χολ και Κοξ. Ήταν θετική με το επίπεδο της βίας που απεικονιζόταν στη σειρά και όλες τις «κτηνώδεις» και «όμορφες» σκηνές μάχης, καθώς επίσης και τον τρόπο που η σειρά διερευνά τις συνέπειες των ταινιών για τους συνηθισμένους ανθρώπους, ενώ δεσμεύεται να δημιουργήσει το δικό της σύμπαν μέσα στο ήδη καθιερωμένο MCU. Ο Άλαν Σέπινγουολ από την ιστοσελίδα HitFix επαίνεσε επίσης το καστ και τους χαρακτήρες, ειδικά τον Ντ'Ονόφριο, και θεώρησε πως η σειρά επωφελήθηκε από το να έχει μια πολύ πιο περιορισμένη εστίαση από αυτήν που είχαν οι ταινίες της Marvel ή άλλες σειρές. Ευχήθηκε ωστόσο πως η όραση «κόσμος σε φωτιά» του Μέρντοκ να χρησιμοποιείτο πιο συχνά και θεώρησε πως η κλασική στολή του Daredevil, η οποία «μπορεί να μην μεταφέρεται πολύ καλά σε live-action», θα μπορούσε να έχει «κάποιες μετατροπές».
Διακρίσεις
Ο Κοξ τιμήθηκε στην 19η ετήσια τελετή βραβείων Helen Keller του Αμερικανικού Ιδρύματος για Τυφλούς, ως ένας από αυτούς «που έχουν επιδείξει εξαιρετικά επιτεύγματα στη βελτίωση της ποιότητας ζωής για τα άτομα με απώλεια όρασης». Οι τίτλοι αρχής της σειράς, οι οποίοι δημιουργήθηκαν αρχικά για τον πρώτο κύκλο μόνο, κέρδισαν στην κατηγορία «Καλύτεροι Νέοι Τίτλοι Αρχής» των βραβείων «Online Film & Television Association» και ήταν υποψήφιοι στην κατηγορία «Εξαιρετικός Σχεδιασμός Τίτλων Αρχής» των βραβείων «Creative Arts Emmys», όπου έχασαν από την τηλεοπτική σειρά Manhattan.
Ο πρώτος κύκλος της σειράς συμπεριλήφθηκε σε διάφορες λίστες με τις καλύτερες τηλεοπτικές σειρές του 2015 όπως αυτές των περιοδικού People (1η θέση μαζί με τη σειρά Jessica Jones), ιστοσελίδας Business Insider (3η θέση), περιοδικού TV Guide και ιστοσελίδας Digital Spy (7η θέση) και περιοδικού Slate (23η θέση). Συμπεριλήφθηκε επίσης στη λίστα του περιοδικού Vanity Fair με τις καλύτερες νέες τηλεοπτικές σειρές του 2015. Ο πρώτος κύκλος του Daredevil ήταν η έβδομη τηλεοπτική σειρά που έψαξε περισσότερο το κοινό στο Google κατά τη διάρκεια του 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύκλοι του Daredevil
Σκάνια
Η Σκάνια (εναλλακτική ορθογραφία: Σκανία, Skåne, προφορά: ) είναι η νοτιότερη επαρχία (landskap) της Σουηδίας. Εντός της Σκανίας, υπάρχουν 33 δήμοι που είναι αυτόνομοι εντός του Περιφερειακού Συμβουλίου της Σκανίας. Η μεγαλύτερη πόλη της Σκανίας είναι το Μάλμε, η οποία είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Σουηδίας και η πέμπτη μεγαλύτερη της Σκανδιναβίας.
Η απόσταση του βορειότερου από το νοτιότερο σημείο της Σκανίας είναι περίπου 130 χιλιόμετρα, ενώ η Σκανία καταλαμβάνει λιγότερο από το 3% της έκτασης της χώρας. Η επαρχία έχει πάνω από 1.360.000 κατοίκους αποτελώντας το 13% του πληθυσμού της χώρας. Με πάνω από 121 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη επαρχία της Σουηδίας.
Ιστορικά, η Σκανία αποτελούσε τμήμα του βασιλείου της Δανίας, μέχρι την υπογραφή της συνθήκης του Ρόσκιλε το 1658. Η Δανία ανέκτησε τον έλεγχο της Σκανίας κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Σκανίας το 1676-79 και για σύντομο χρονικό διάστημα το 1711. Η Σκανία εντάχθηκε επίσημα στη Σουηδία το 1720.
Δουκάτο
Από το 1772, οι Σουηδοί/ές Πρίγκιπες/ίσσες φέρουν τον τίτλο του/ης Δούκα/ισσας από διάφορες επαρχίες και είναι αποκλειστικά μόνο ονομαστικός τίτλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Σουηδίας
Η τελευταία παράσταση (σειρά)
Η τελευταία παράσταση (ή αλλιώς Έλλη Λαμπέτη: Τελευταία παράσταση) είναι μία ελληνική βιογραφική δραματική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2006-2007, που βασίζεται στο βιβλίο της Φρίντας Μπιούμπη Η τελευταία παράσταση και παρουσιάζει τη ζωή και το έργο της γνωστής Ελληνίδας ηθοποιού Έλλης Λαμπέτη. Η σειρά προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha TV από τις 3 Οκτωβρίου του 2006 μέχρι τις 27 Μαρτίου του 2007 και αποτελείται από 20 επεισόδια. Η σειρά παρουσιάζει τα γεγονότα και τα πρόσωπα που καθόρισαν την πορεία και τη ζωή της Έλλης Λαμπέτη με διαφοροποιήσεις ωστόσο στα ονόματα των πρωταγωνιστών. Τον ρόλο της Έλλης σε νεαρή ηλικία ανέλαβε η Μαρίνα Καλογήρου ενώ την Έλλη σε ωριμότερη ηλικία, συγκεκριμένα από το επεισόδιο 12, υποδύεται η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη.
Το σενάριο της σειράς ανέλαβαν ο Βασίλης Σπηλιόπουλος και η Μαρία Αθήνη ενώ σύμβουλος σεναρίου υπήρξε η συγγραφέας του ομώνυμου βιβλίου Φρίντα Μπιούμπη. Τη σκηνοθεσία της σειράς επιμελήθηκε η Ρέινα Σ. Εσκενάζυ ενώ την παραγωγή είχαν ο Διονύσης Παναγιωτάκης, ο Δημήτρης Παπανδρέου και η εταιρεία PLD Productions.
Την τελευταία δεκαετία ο τηλεοπτικός σταθμός Alpha TV προβάλει τη σειρά ετησίως σε μορφή 5 τηλεταινιών, δίωρης διάρκειας, κατά τη Μεγάλη Εβδομάδα στη νυχτερινή ζώνη του σταθμού.
Υπόθεση
Η σειρά παρουσιάζει το έργο και τη ζωή της μεγάλης Ελληνίδας ηθοποιού Έλλης Λόντου (Έλλης Λαμπέτη). Η αφήγηση της σειράς ξεκίνα από τα νεανικά χρόνια της Έλλης και την ηλικία των 17 ετών όταν η ίδια αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στο Εθνικό Θέατρο, με την παρότρυνση του θείου της, και να ακολουθήσει την καριέρα της ηθοποιού. Μετά την πρώτη απόρριψη ξεκίνα τις σπουδές και την καριέρα της στη σχολή της Μαρίκας Κοτοπούλη όπου και έπαιξε τον πρώτο της θεατρικό πρωταγωνιστικό ρόλο. Στη συνέχεια η σειρά παρουσιάζει την πορεία στο θέατρο ως πρωταγωνίστρια άλλα και τους μεγάλους της έρωτες με διάφορους σημαντικούς άντρες της εποχής. Η Έλλη θα φύγει από τη ζωή στις αρχές της δεκαετίας του 1980 στην Νέα Υόρκη μετά από μάχη με τον καρκίνο.