cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πηδάλιο κλίσης
Δυναμική πτήσης
thumb|Αεροσκάφος [[Yakovlev Yak-52|Yak-52 χρησιμοποιεί τα πηδάλια κλίσης για να περιστραφεί αριστερόστροφα κατά τη διάρκεια ελιγμών επίδειξης]] Τα ζεύγη των πηδαλίων κλίσης είναι συνήθως διασυνδεδεμένα, έτσι ώστε όταν το ένα μετακινείται προς τα κάτω, το άλλο να κινείται προς τα πάνω: το κάτω πηδάλιο κλίσης αυξάνει την άντωση επί του πτερυγίου του, ενώ το κινούμενο προς τα πάνω πηδάλιο μειώνει την άντωση επί της πτέρυγας του σχετικά με τον διαμήκη άξονα του αεροσκάφους (ο οποίος εκτείνεται από τη μύτη έως την ουρά του αεροπλάνου). Τα πηδάλια κλίσης βρίσκονται συνήθως κοντά στην άκρη της πτέρυγας, αλλά μερικές φορές μπορεί να τοποθετηθούν πιο κοντά στο εσωτερικό της. Τα σύγχρονα αεροσκάφη μπορούν επίσης να διαθέτουν ένα δεύτερο ζεύγος πηδαλίων κλίσης στις πτέρυγες τους και οι όροι «εξωτερικό πηδάλιο κλίσης» και «εσωτερικό πηδάλιο κλίσης» χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν αυτές τις θέσεις αντίστοιχα.
Κλάσμα
Ομώνυμα - Ετερώνυμα Κλάσματα
Τα κλάσματα που έχουν τον ίδιο παρονομαστή ονομάζονται ομώνυμα. Τα κλάσματα που δεν είναι ομώνυμα λέγονται ετερώνυμα. Για παράδειγμα τα κλάσματα είναι ομώνυμα, ενώ τα κλάσματα  είναι ετερώνυμα.
Μαξιμίλιαν Χόρβιτς
Βιογραφία
Το 1898 ανέλαβε την επιμέλεια της εφημερίδας Der arbeyter, που αποτελούσε το επίσημο έντυπο του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος στα γίντις. Το Δεκέμβριο του 1899 συνελήφθη από τις ρωσικές αρχές και ακολούθως εξορίστηκε στη Σιβηρία από όπου αργότερα δραπέτευσε. Στα τέλη του 1902 και τις αρχές του επόμενου έτους συμμετείχε ενεργά στις επαφές του κόμματος με την Εβραϊκή Εργατική Ένωση (Μπουντ) και στις συνδιασκέψεις του εβραϊκού τομέα του ΠΣΚ που καταπιάστηκαν με μια σειρά ζητημάτων όπως η παραγωγή ρωσόγλωσσου υλικού, η κατάσταση του κομματικού Τύπου και οι σχέσεις με την Μπουντ.
Κλάσμα
Ομώνυμα - Ετερώνυμα Κλάσματα
Αν δύο κλάσματα δεν είναι ομώνυμα τότε μπορούμε να βρούμε δύο κλάσματα ισοδύναμα με αυτά που να είναι ομώνυμα. Για να γίνει αυτό ακολουθούμε τα παρακάτω βήματα:
Πηδάλιο κλίσης
Δυναμική πτήσης
Μια ανεπιθύμητη παρενέργεια της λειτουργίας των πηδαλίων κλίσης είναι η αντίξοη εκτροπή—μια ροπή εκτροπής προς την αντίθετη κατεύθυνση προς την περιστροφή. Χρησιμοποιώντας τα πηδάλια κλίσης για να την περιστροφή του αεροσκάφος προς τα δεξιά δημιουργείται κίνηση εκτροπής προς τα αριστερά. Καθώς το αεροσκάφος περιστρέφεται, η αντίξοη εκτροπή προκαλείται εν μέρει από τη μεταβολή της οπισθέλκουσας αντίστασης μεταξύ της αριστερής και της δεξιάς πτέρυγας. Η ανερχόμενη πτέρυγα δημιουργεί αυξανόμενη άντωση, η οποία προκαλεί αυξημένη επαγόμενη οπισθέλκουσα αντίσταση. Η κατερχόμενη πτέρυγα δημιουργεί μειωμένη άντωση, η οποία προκαλεί μειωμένη επαγόμενη αντίσταση. Η αντίσταση κατατομής που προκαλείται από τα παρεκκλίνοντα πηδάλια κλίσης μπορεί να αυξήσει περαιτέρω τη διαφορά, μαζί με τις αλλαγές στα διανύσματα άντωσης καθώς το ένα περιστρέφεται προς τα πίσω ενώ το άλλο περιστρέφεται προς τα εμπρός.
Μαξιμίλιαν Χόρβιτς
Βιογραφία
Το 1905 διαδραμάτισε πρωταγωνιστικό ρόλο στο συνέδριο του ΠΣΚ που πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία και ακολούθως εξελέγη στην κεντρική επιτροπή του κόμματος και αναδείχτηκε υπέρμαχος της εβραϊκής πολιτιστικής αυτονομίας στις τάξεις του σοσιαλιστικού κόμματος. Το ίδιο έτος συνελήφθη εκ νέου από τις αρχές ωστόσο αποφυλακίστηκε το Νοέμβριο του 1905 χάρη στη χορήγηση γενικής αμνηστείας. Σύντομα ακολούθησε νέα σύλληψη, ωστόσο κατάφερε να δραπετεύσει ξανά.
Πηδάλιο κλίσης
Δυναμική πτήσης
thumb|Διπλάνο [[Σειρά Waco S|Waco VKS-7 του 1937 με τα ζεύγη τετραπλών πηδαλίων κλίσης συνδεδεμένα με εξωτερικό κάθετο διασυνδετή ώστε να απλοποιηθεί το σύστημα ελέγχου τωους. Τα πηδάλια κάθε πλευράς κινούνται προς τα πάνω ή προς τα κάτω ταυτόχρονα.]]
Κλάσμα
Ομώνυμα - Ετερώνυμα Κλάσματα
Για παράδειγμα αν μας δοθούν τα κλάσματα \frac{5}{6} και, τα αντίστοιχα ομώνυμα κλάσματα προκύπτουν ως εξής: Αρχικά υπολογίζουμε το ΕΚΠ(6,15)=30. Αυτό σημαίνει ότι θα πολλαπλασιάσουμε τον αριθμητή και τον παρονομαστή του πρώτου κλάσματος με τον αριθμό 30\div6 = 5. Έτσι προκύπτει το ισοδύναμο κλάσμα. Ακολουθώντας την ίδια μεθοδολογία, πολλαπλασιάζουμε τον αριθμητή και τον παρονομαστή του δεύτερου κλάσματος με τον αριθμό. Έτσι προκύπτει το ισοδύναμο κλάσμα. Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται όταν θέλουμε να συγκρίνουμε δύο ετερώνυμα κλάσματα (δηλαδή να βρούμε πιο κλάσμα είναι μεγαλύτερο) ή όταν θέλουμε να προσθέσουμε/αφαιρέσουμε δύο κλάσματα.
Μαξιμίλιαν Χόρβιτς
Βιογραφία
Το 1908, μετά τη διάσπαση του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος αναδείχτηκε σε ηγετικό στέλεχος του αριστερού ΠΣΚ. Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ανέπτυξε αντιπολεμική δράση, ενώ το 1918 συμμετείχε στην κοινή συνδιάσκεψη με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Βασιλείου της Πολωνίας και της Λιθουανίας που οδήγησε στη δημιουργία του Κομμουνιστικού Κόμματος Πολωνίας.
Κλάσμα
Μεικτός Αριθμός (ή Μεικτό Κλάσμα)
Τα κλάσματα μπορούν να διαχωρισθούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τα κλάσματα των οποίων ο αριθμητής είναι μικρότερος από τον παρονομαστή. Αυτά τα κλάσματα ονομάζονται συνήθως "Κανονικά Κλάσματα" (στην ξένη βιβλιογραφία αναφέρονται ως proper fractions). Στην δεύτερη κατηγορία ανήκουν τα κλάσματα των οποίων ο παρονομαστής είναι μικρότερος από τον αριθμητή. Αυτά τα κλάσματα αναπαριστούν ποσότητες μεγαλύτερες από τη μονάδα και γι' αυτό μερικές φορές καλούνται μη κανονικά κλάσματα (improper fractions). Για παράδειγμα τα κλάσματα είναι κανονικά κλάσματα, ενώ τα  μη κανονικά. Γενικότερα, αν λάβουμε υπ' όψη και την περίπτωση των αρνητικών κλασμάτων, κανονικά κλάσματα θεωρούνται αυτά που αναπαριστούν αριθμούς μεγαλύτερους του -1 και μικρότερους του 1.
Πηδάλιο κλίσης
Δυναμική πτήσης
Σε μια συντονισμένη περιστροφή, η αντίξοη εκτροπή αντισταθμίζεται αποτελεσματικά με τη χρήση του πηδαλίου εκτροπής, με αποτέλεσμα την πλευρική δύναμη στην κάθετη ουρά που αντιτίθεται στην αντίξοη εκτροπή, δημιουργώντας μια ευνοϊκή ροπή εκτροπής. Μια άλλη μέθοδος αντιστάθμισης είναι τα «διαφορικά πηδάλια κλίσης», τα οποία έχουν τοποθετηθεί έτσι ώστε το κατερχόμενο πηδάλιο κλίσης να εκτοπίζεται λιγότερο από το ανερχόμενο. Σε αυτή την περίπτωση η αντίθετη ροπή εκτροπής δημιουργείται από μια διαφορά στην αντίσταση κατατομής μεταξύ του αριστερού και του δεξιού άκρου των πτερυγίων. Τα πηδάλια Frise επιτείνουν την ανισορροπία της αντίστασης κατατομής εξωθώντας την πτέρυγα του κινούμενου προς τα πάνω πηδαλίου, συνήθως με την τοποθέτηση τους ελαφρώς πιο πίσω από την εμπρόσθια άκρη και κοντά στο κάτω μέρος της επιφάνειας, με το χαμηλό τμήμα της επιφανείας του πηδαλίου να εξωθείται ελαφρώς κάτω από την επιφάνεια της πτέρυγας όταν το πηδάλιο κινείται προς τα πάνω, αυξάνοντας ουσιαστικά την αντίσταση κατατομής της πλευράς αυτής. Τα πηδάλια κλίσης μπορούν να σχεδιαστούν έτσι ώστε να χρησιμοποιούν συνδυασμό των μεθόδων αυτών.
Μαξιμίλιαν Χόρβιτς
Βιογραφία
Το επόμενο έτος, με την όξυνση των πολωνοσοβιετικών σχέσεων, συνελήφθη από τις πολωνικές αρχές και εκτοπίστηκε σε στρατόπεδο από το οποίο όμως δραπέτευσε φεύγοντας στο εξωτερικό. Το 1924, ο Χόρβιτς, ο Άντολφ Βάρσκι και η Μαρία Κοσούτσκα αποπέμφθηκαν από την κεντρική επιτροπή του ΚΚ Πολωνίας μετά από ενέργειες του Ιωσήφ Στάλιν, καθώς η συγκεκριμένη τριάδα δεν είχε στηρίξει τους Στάλιν και Γκριγκόρι Ζινόβιεφ στη σύγκρουσή τους με τον Λέων Τρότσκι.
Πηδάλιο κλίσης
Δυναμική πτήσης
Με τα πηδάλια κλίσης σε ουδέτερη θέση, η πτέρυγα της εξωτερικής πλευράς της περιστροφής αναπτύσσει μεγαλύτερη άντωση από την αντίθετη πτέρυγα λόγω της διακύμανσης της ταχύτητας του αέρα κατά μήκος του εύρους της, γεγονός που τείνει να προκαλέσει τη συνέχιση της περιστροφής του αεροσκάφους. Μόλις επιτευχθεί η επιθυμητή γωνία περιστροφής (μοίρες περιστροφής γύρω από τον διαμήκη άξονα), ο πιλότος χρησιμοποιεί το αντίθετο πηδάλιο κλίσης για να αποτρέψει την αύξηση της γωνίας περιστροφής λόγω της διαφοράς στην άντωση κατά μήκος του ανοίγματος της πτέρυγας. Αυτή η σύντομη χρήση του αντίθετου πηδαλίου πρέπει να διατηρηθεί σε όλη τη στροφή. Ο πιλότος χρησιμοποιεί επίσης ελαφρώς το πηδάλιο εκτροπής στην ίδια κατεύθυνση με τη περιστροφή για να αντισταθμίσει την αντίξοη εκτροπή και να δημιουργήσει «συντονισμένη» περιστροφή όταν η άτρακτος είναι σε παράλληλη θέση με τη πορεία της πτήσης. Ένας απλός μετρητής στον πίνακα οργάνων που ονομάζεται δείκτης ολίσθησης, δείχνει πότε επιτυγχάνεται ο συντονισμός.
Κέρατα και αεροδυναμικά αντίβαρα
thumb|Κέρας πηδαλίου κλίσης στο άκρο της πάνω πτέρυγας ενός Fokker Dr. I Ιδιαίτερα στα μεγαλύτερα ή ταχύτερα αεροσκάφη, οι δυνάμεις ελέγχου μπορεί να είναι εξαιρετικά ισχυρές. Ο δανεισμός μιας ανακάλυψης από τα πλοία που επεκτείνει την περιοχή της επιφάνειας ελέγχου μπροστά από το σημείο τοποθέτησης των πηδαλίων και ελαφραίνει τις απαιτούμενες δυνάμεις εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα πηδάλια κλίσης κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τα πηδάλια έγιναν μεγαλύτερα και τοποθετήθηκαν πέρα από την πτέρυγα με την παράλληλη τοποθέτηση ενός κέρατος μπροστά από το σημείο τοποθέτησης. Γνωστά ως υπερκρεμάμενα πηδάλια κλίσης, τα γνωστότερα αεροσκάφη που τα διαθέτουν είναι τα Fokker Dr.I και Fokker D.VII. Σε μεταγενέστερα αεροσκάφη τοποθετήθηκαν αντίβαρα στις πτέρυγες για τη βελτίωση του ελέγχου και τη μείωση της αντίστασης. Πλέον χρησιμοποιούνται λιγότερο μιας και τα πηδάλια κλίσης τύπου Frise αποδίδουν το ίδιο αποτέλεσμα.
Μαξιμίλιαν Χόρβιτς
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολωνοί κομμουνιστές Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί σοσιαλιστές Κατηγορία:Πολωνοί εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Εβραιοπολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Κατηγορία:Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Πολωνίας
Πηδάλιο κλίσης
Αντισταθμιστικό πτερυγίδιο
Τα αντισταθμιστικά πτερυγίδια είναι μικρά κινούμενα τμήματα που μοιάζουν με κλιμακωτά πηδάλια κλίσης που βρίσκονται επί ή πλησίον της οπίσθιας άκρης του πηδαλίου κλίσης. Στα περισσότερα ελικοφόρα αεροσκάφη, η περιστροφή της έλικας προκαλεί μια εξισορροπητική κίνηση περιστροφής λόγω του τρίτου νόμου κίνησης του Νεύτωνα, καθώς κάθε δράση έχει μια ίση και αντίθετη αντίδραση. Για την απαλλαγή του πιλότου από τη συνεχή πίεση προς μια κατεύθυνση (κάτι που προκαλεί κόπωση), τα αντισταθμιστικά πτερυγίδια αποκόπτουν την πίεση που απαιτείται για οποιαδήποτε ανεπιθύμητη κίνηση. Το ίδιο το πτερυγίδιο εκτρέπεται σε σχέση με το πηδάλιο κλίσης, προκαλώντας την κίνηση του προς την αντίθετη κατεύθυνση. Τα αντισταθμιστικά πτερυγίδια υπάρχουν σε δύο μορφές, ρυθμιζόμενα και σταθερά. Τα σταθερά αντισταθμιστικά πτερυγίδια περιστρέφονται χειροκίνητα έως την απαιτούμενη εκτροπή, ενώ τα ρυθμιζόμενα μπορούν να ελεγχθούν από το πιλοτήριο, ώστε να μπορούν να αντισταθμιστούν διαφορετικές ρυθμίσεις ισχύος ή υψόμετρα πτήσης. Ορισμένα μεγάλα αεροσκάφη από της δεκαετίας του 1950 (όπως το Canadair Argus) χρησιμοποίησαν ελεύθερες επιπλέουσες επιφάνειες ελέγχου, οι οποίες ελέγχονταν από τον πιλότο μόνο μέσω της εκτροπής των αντισταθμιστικών πτερυγιδίων, οπότε και προστέθηκαν πρόσθετα πτερυγίδια για την τελειοποίηση του χειριστηρίου ώστε να παρέχεται ευθεία και επίπεδη πτήση.
Αξίνη
thumb|Το αεροσκάφος Extra 300L, φωτογραφημένο από κάτω, με ανοιχτόχρωμες τετραπλές αξίνες περίπου στο ενδιάμεσο της πτέρυγας. Οι αξίνες είναι επίπεδες μεταλλικές πλάκες, συνήθως προσαρτημένες στην κατώτερη επιφάνεια του πηδαλίου κλίσης, μπροστά από το σημείο τοποθέτησής του πηδαλίου κλίσης, με βραχίονα μοχλού. Μειώνουν τη δύναμη που απαιτείται από τον πιλότο για να εκτρέψει το πηδάλιο κλίσης και συνήθως υπάρχουν σε αεροβατικά αεροσκάφη. Καθώς το πηδάλιο κλίσης εκτρέπεται προς τα επάνω, η αξίνη παράγει μια καθοδική αεροδυναμική δύναμη, η οποία τείνει να περιστρέφει ολόκληρη τη συνδεσμολογία ώστε να εκτρέψει περαιτέρω το πηδάλιο κλίσης προς τα πάνω. Το μέγεθος της αξίνης (και του βραχίονα του μοχλού) καθορίζει πόση δύναμη χρειάζεται να εφαρμόσει ο πιλότος για να εκτρέψει το πηδάλιο κλίσης. Μια αξίνη λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο όπως ένα κέρας, αλλά είναι πιο αποτελεσματική λόγω του μεγαλύτερου βραχίονα ροπής.
Βαρίδια μαζικής ισορροπίας
thumb|Βάρη ισορροπίας σε πηδάλια κλίσης τύπου Frise σε αεροσκάφος Messerschmitt Bf 110. Για να αποφευχθεί η κατάπτωση της επιφάνειας ελέγχου (αεροελαστική ταραχή), το κέντρο άντωσης της επιφάνειας ελέγχου πρέπει να βρίσκεται πίσω από το κέντρο βάρους αυτής της επιφάνειας. Για την επίτευξη αυτού, μπορούν να προστεθούν βάρη μολύβδου στο μπροστινό μέρος του πηδαλίου κλίσης. Σε ορισμένα αεροσκάφη, η κατασκευή των πηδαλίων κλίσης μπορεί να είναι πολύ βαριά για να επιτρέψει σε αυτό το σύστημα να λειτουργήσει χωρίς μεγάλη αύξηση βάρους. Στην περίπτωση αυτή, το βάρος μπορεί να προστεθεί με έναν βραχίονα ώστε να μετακινείται στο μπροστινό μέρος του σώματος του πηδαλίου κλίσης. Αυτά τα βάρη ισορροπίας έχουν σχήμα δακρύων (ώστε να μειώνουν την οπισθέλκουσα αντίσταση), γεγονός που τα κάνει να φαίνονται αρκετά διαφορετικά από τις αξίνες, αν και τα δύο προβάλλουν προς εμπρός και κάτω από το πηδάλιο κλίσης. Εκτός από τη μείωση των αναταράξεων, τα βάρη ισορροπίας μειώνουν επίσης τις δυνάμεις πρόσκρουσης που απαιτούνται για την κίνηση της επιφάνειας ελέγχου κατά την πτήση.
Πηδάλια κλίσης απλής ενέργειας
Τα πηδάλια αυτά χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της «εποχής των πρωτοπόρων» της αεροπορίας και στα πρώτα χρόνια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και ελέγχονταν από ένα μόνο σύρμα, το οποίο τραβούσε το πηδάλιο προς τα επάνω. Όταν το αεροσκάφος βρισκόταν σε κατάσταση ηρεμίας, τα πηδάλια κλίσης κρεμόταν κάθετα προς τα κάτω. Αυτός ο τύπος πηδαλίων κλίσης χρησιμοποιήθηκε στο διπλάνο Farman III του 1909 και το Short 166. Μια «αντίστροφη» μορφή αυτού, που χρησιμοποιούσε πτέρυγες σάρωσης, εμφανίστηκε στη μεταγενέστερη μορφή του Demoiselle του Αλμπέρτου Σάντους-Ντουμό, η οποία σάρωνε τις άκρες των πτερύγων προς τα κάτω. Ένα από τα μειονεκτήματα αυτής της διάταξης ήταν η αυξημένη τάση να εκτρέπεται σε σχέση με τα βασικά διασυνδεδεμένα πηδάλια κλίσης. Τη δεκαετία του 1930 αρκετά ελαφρά αεροσκάφη χρησιμοποιούσαν συστήματα ελέγχου απλής ενέργειας αλλά επίσης χρησιμοποιούσαν ελατήρια για να επαναφέρουν τα πηδάλια κλίσης στις ουδέτερες θέσεις τους όταν απελευθερωνόταν το χειριστήριο
Ακροπτέρυγα πηδάλια κλίσης
thumb|Το Blériot VIII με ακροπτέρυγα πηδάλια κλίσης το 1908. Τα πηδάλια κλίσης έχουν εκτραπεί για μια ελαφρά δεξιά περιστροφή. Αυτό το είδος χρησιμοποιήθηκε στο πρώτο αεροσκάφος που χρησιμοποίησε τον συνδυασμό «χειριστηρίου/λοβών πηδαλίων εκτροπής», προπομπούς των σύγχρονων συστημάτων ελέγχου πτήσης, το Blériot VIII του 1908. Μερικά πρώιμα μοντέλα αεροσκαφών χρησιμοποίησαν «ακροπτέρυγα» πηδάλια κλίσης, στα οποία ολόκληρο το ακροπτέρυγο περιστρεφόταν ώστε να επιτευχθεί πλευρικός έλεγχος σε μια ξεχωριστή, περιστροφική επιφάνεια—το AEA June Bug χρησιμοποιούσε μια μορφή αυτών, ενώ τόσο το πειραματικό γερμανικό Fokker V.1 του 1916 και οι πρώτες εκδόσεις του μονοπλάνου Junkers J 7 ήταν ανάμεσα σε αυτά που το χρησιμοποίησαν—το J 7 ήταν ο προπομπός του πλήρως μεταλλικού γερμανικού πολεμικού αεροσκάφους Junkers D.I του 1918, το οποίο διέθετε συμβατικά πηδάλια κλίσης. Το κύριο πρόβλημα με αυτόν τον τύπο πηδαλίων κλίσης είναι η απενεργοποίηση του κινητήρα αν χρησιμοποιηθεί επιθετικά, ειδικά εάν το αεροσκάφος κινδυνεύει ήδη να βρεθεί σε αυτή την κατάσταση, εξ ου και η χρήση κυρίως σε πρωτότυπα και η αντικατάστασή τους στα αεροσκάφη παραγωγής με συμβατικά πηδάλια κλίσης.
Πηδάλια κλίσης Frise
Ο μηχανικός Λέσλι Τζορτζ Φράις (1897–1979) της Bristol Aeroplane Company ανέπτυξε ένα σχέδιο πηδαλίων κλίσης που περιστρεφόταν στο 25 με 30% της χορδής και πλησίον της κάτω επιφάνειας, ώστε να μειωθούν οι δυνάμεις του χειριστηρίου καθώς τα αεροσκάφη έγιναν γρηγορότερα τη δεκαετία του 1930. Όταν το πηδάλιο εκτραπεί προς τα κάτω (για να ωθήσει την πτέρυγα του να κινηθεί προς κάτω), το εμπρόσθιο άκρο του πηδαλίου κλίσης αρχίζει να προεξέχει κάτω από την κάτω επιφάνεια του πτερυγίου, στη ροή αέρα κάτω από την πτέρυγα. Η ροπή του εμπρόσθιου άκρου στη ροή του αέρα το βοηθά να κινηθεί προς την άκρη, κάτι που μειώνει τη δύναμη του χειριστηρίου. Το καθοδικά κινούμενο πηδάλιο κλίσης προσθέτει επίσης ενέργεια στο οριακό στρώμα. Η άκρη του πηδαλίου κλίσης κατευθύνει τη ροή αέρα από την κάτω πλευρά του πτερυγίου στην ανώτερη επιφάνεια του, δημιουργώντας έτσι μια ανυψωτική δύναμη, η οποία προστίθεται στην άντωση της πτέρυγας. Αυτό μειώνει την απαιτούμενη γωνία εκτροπής του πηδαλίου κλίσης. Τόσο το καναδικό διπλάνο Fleet Model 2 του 1930, και το μεταγενέστερο αμερικανικό μονοπλάνο Piper J-3 Cub του 1938 διέθεταν πηδάλια κλίσης Frise στην αρχική τους μορφή, βοηθώντας στην ευρεία εισαγωγή και παρουσίασή τους.
Ένα πλεονέκτημα του πηδαλίου κλίσης Frise είναι η δυνατότητα του να εξουδετερώνει την αντίξοη εκτροπή. Για να γίνει αυτό, η αιχμή του πηδαλίου κλίσης πρέπει να είναι αιχμηρή ή στρογγυλεμένη, γεγονός που προσθέτει σημαντική οπισθέλκουσα αντίσταση στο ανοδικά κινούμενο πηδάλιο κλίσης και βοηθά το αεροσκάφος να στρέφεται προς την επιθυμητή κατεύθυνση, προσθέτοντας όμως ανεπιθύμητη, μη γραμμική παρενέργεια και δυνητικά επικίνδυνους αεροδυναμικούς κραδασμούς. Η ροπή της αντίξοης εκτροπής αντισταθμίζεται βασικά από τη σταθερότητα της περιστροφής του αεροσκάφους, αλλά και από τη χρήση της διαφορικής κίνησης των πηδαλίων κλίσης.
Διαφορικά πηδάλια κλίσης
Μέσω ενός προσεκτικού σχεδιασμού των μηχανικών διασυνδέσεων, το ανοδικά κινούμενο πηδάλιο κλίσης μπορεί να εκτρέπεται περισσότερο από το κάτω. Αυτό συμβάλει στην αποτροπή της πιθανότητας κατάρρευσης ενός ακροπτερυγίου σε μεγάλες γωνίες προσβολής. Σύμφωνα με την ιδέα η απώλεια άντωσης που σχετίζεται με το ανοδικά κινούμενο πηδάλιο δεν επιφέρει κάποιο αρνητικό αποτέλεσμα ενώ η αύξηση της άντωσης που σχετίζεται με το καθοδικά κινούμενο πηδάλιο κλίσης ελαχιστοποιείται. Το ζεύγος περιστροφής του αεροσκάφους ισούται πάντοτε με τη διαφορά άντωσης μεταξύ των δύο πτερύγων. Ένας σχεδιαστής της εταιρείας de Havilland εφηύρε μια απλή και πρακτική διασύνδεση για το διπλάνο de Havilland Tiger Moth το οποίο έγινε ένα από τα πλέον γνωστά και ένα από τα πρώτα που χρησιμοποίησε διαφορικά πηδάλια κλίσης.
Συνδυασμοί με άλλες επιφάνειες ελέγχου
thumb|Ένα F-16 της Αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας στο οποίο φαίνονται τα οπίσθια ουριαία πτερύγια κλίσης, τα οποία κινούνται ανεξάρτητα από το άλλο παρέχοντας έλεγχο κλίσης και εκτροπής. Είναι εμφανείς οι διαφορετικές γωνίες προσβολής.
Αναφορές
Παραπομπές
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αεροναυπηγική Κατηγορία:Αεροδυναμική
Κλάσμα
Μεικτός Αριθμός (ή Μεικτό Κλάσμα)
Σε κάποιες περιπτώσεις, προτιμάται η χρήση των μεικτών αριθμών αντί για μη κανονικά κλάσματα. Μεικτός αριθμός ονομάζεται ο αριθμός που αποτελείται από ένα ζεύγος ενός μη μηδενικού ακέραιου αριθμού και ενός κανονικού κλάσματος. Το σύμβολο της πρόσθεσης μεταξύ των δύο αυτών όρων παραλείπεται. Για παράδειγμα ο μεικτός αριθμός εκφράζει την ποσότητα "δύο και ένα τρίτο", δηλαδή. Κάθε μη κανονικό κλάσμα μπορεί να γραφεί με τη βοήθεια αυτού του συμβολισμού. Αρκεί να διαιρέσουμε τον αριθμητή με τον παρονομαστή και να πάρουμε το πηλίκο και το υπόλοιπο. Για παράδειγμα, στο κλάσμα η διαίρεση του αριθμητή με τον παρονομαστή θα δώσει πηλίκο 6 και υπόλοιπο 1. Οπότε, σύμφωνα με την ταυτότητα της διαίρεσης θα γράψουμε:
Αντίστροφα κάθε μεικτός αριθμός μπορεί να γραφεί ως ένα απλό (μη κανονικό) κλάσμα αν εκτελεστεί η πράξη της πρόσθεσης. Για παράδειγμα
Αριθμητική Κλασμάτων
Τα κλάσματα αποτελούν το σύνολο των ρητών αριθμών. Πιο συγκεκριμένα το σύνολο των ρητών ορίζεται ως εξής:
.
Στο σύνολο των ρητών αριθμών μπορούμε να ορίσουμε τις πράξεις της πρόσθεσης και του πολλαπλασιασμού, οι οποίες ικανοποιούν τις βασικές ιδιότητες που έχουν οι πράξεις και στους ακεραίους (αντιμεταθετική, προσεταιριστική και επιμεριστική ιδιότητα).
Απλοποίηση Κλάσματος
Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, στον ορισμό των ισοδύναμων κλασμάτων μπορούμε μια συγκεκριμένη αριθμητική ποσότητα να την εκφράσουμε με πολλά ίσα κλάσματα. Αυτό μπορεί να γίνει πολλαπλασιάζοντας τον αριθμητή και τον παρονομαστή ενός κλάσματος με οποιονδήποτε μη μηδενικό ακέραιο αριθμό. Συνήθως, σε ένα κλάσμα με μεγάλους αριθμούς στις θέσεις του αριθμητή και του παρονομαστή εφαρμόζουμε τη διαδικασία της απλοποίησης διαιρώντας τον αριθμητή και τον παρονομαστή με το Μέγιστο Κοινό Διαιρέτη τους ώστε να προκύψει το ισοδύναμο ανάγωγο κλάσμα (π.χ. ). Η διαδικασία αυτή λέγεται απλοποίηση του κλάσματος αφού το νέο κλάσμα που προκύπτει έχει την ίδια αριθμητική τιμή, αλλά απλούστερα νούμερα.
Σύγκριση Κλασμάτων
Γενικά, για να συγκρίνουμε δύο κλάσματα αυτά θα πρέπει να είναι ομώνυμα, να έχουν δηλαδή τον ίδιο παρονομαστή. Τότε, ότι σχέση ανισότητας ισχύει για τους αριθμητές, θα ισχύει και για ολόκληρα τα κλάσματα. Για παράδειγμα ισχύουν οι ανισώσεις:
Αν τα κλάσματα είναι ετερώνυμα, τότε για να τα συγκρίνουμε θα πρέπει να τα κάνουμε ομώνυμα. Θα πρέπει δηλαδή να βρούμε δύο ισοδύναμα κλάσματα με τα αρχικά, τα οποία θα είναι ομώνυμα. Αυτό μπορούμε να το επιτύχουμε με τη διαδικασία που να αναφέρεται παραπάνω στην υποπαράγραφο "Ομώνυμα-Ετερώνυμα Κλάσματα". Για παράδειγμα, αν θέλουμε να συγκρίνουμε τα κλάσματα \frac{5}{6} και, βρίσκουμε τα ισοδύναμα ομώνυμα κλάσματα, τα οποία είναι τα και  αντίστοιχα. Αφού ισχύει ότι  θα ισχύει και.
Μερικές φορές η σύγκριση μεταξύ δύο κλασμάτων μπορεί να γίνει και με άλλους τρόπους. Για παράδειγμα, αν δύο κλάσματα έχουν τον ίδιο αριθμητή, τότε μεγαλύτερο θα είναι το κλάσμα με τον μικρότερο παρονομαστή.
Πρόσθεση - Αφαίρεση Κλασμάτων
Για να προσθέσουμε δύο κλάσματα θα πρέπει αυτά να είναι ομώνυμα. Τότε, το αποτέλεσμα θα είναι το κλάσμα με αριθμητή το άθροισμα των αριθμητών και παρονομαστή τον κοινό παρονομαστή των δύο κλασμάτων. Για παράδειγμα:. Κατ' αναλογία εκτελείται και η αφαίρεση:.
Στην περίπτωση που δύο κλάσματα δεν είναι ομώνυμα, τότε για να εκτελεστεί η πρόσθεση θα πρέπει να βρούμε δύο ισοδύναμα κλάσματα με τα αρχικά, τα οποία θα είναι ομώνυμα και να κάνουμε την πρόσθεση σε αυτά. Αυτό μπορούμε να το επιτύχουμε με τη διαδικασία που να αναφέρεται παραπάνω στην υποπαράγραφο "Ομώνυμα-Ετερώνυμα Κλάσματα". Για παράδειγμα για να εκτελέσουμε την πρόσθεση, πρώτα βρίσκουμε το Ελάχιστο Κοινό Πολλαπλάσιο των δύο παρονομαστών που είναι ίσο με 40. Οπότε θα έχουμε:
Κατ' αναλογία γίνεται και η αφαίρεση:
Στην περίπτωση που θέλουμε να προσθέσουμε έναν ακέραιο αριθμό με ένα κλάσμα, εφαρμόζουμε την παραπάνω διαδικασία μετατρέποντας τον ακέραιο αριθμό σε κλάσμα με παρονομαστή τη μονάδα. Για παράδειγμα:
Πολλαπλασιασμός Κλασμάτων
Για να πολλαπλασιάσουμε δύο κλάσματα, πολλαπλασιάζουμε τους αριθμητές και τους παρονομαστές ξεχωριστά. Το αποτέλεσμα είναι ένα κλάσμα που έχει ως αριθμητή το γινόμενο των δύο αριθμητών και ως παρονομαστή το γινόμενο των δύο παρονομαστών. Για παράδειγμα:
Για να πολλαπλασιάσουμε έναν ακέραιο αριθμό με ένα κλάσμα, εφαρμόζουμε τον ίδιο κανόνα, μετατρέποντας τον ακέραιο αριθμό σε κλάσμα με παρονομαστή τη μονάδα. Για παράδειγμα: Δηλαδή σε αυτή την περίπτωση πολλαπλασιάζεται ο αριθμητής του κλάσματος με τον ακέραιο αριθμό, χωρίς να αλλάζει ο παρονομαστής.
Αντιστροφή Κλάσματος.
Αντίστροφο ενός δοσμένου κλάσματος ονομάζεται το κλάσμα που αν πολλαπλασιαστεί με το αρχικό δίνει αποτέλεσμα ίσο με τη μονάδα. Όλοι οι ρητοί αριθμοί εκτός από το 0 έχουν αντίστροφο. Το αντίστροφο κλάσμα έχει αριθμητή ίσο με τον παρονομαστή του αρχικού κλάσματος και παρονομαστή ίσο με τον αριθμητή του αρχικού κλάσματος. Για παράδειγμα το αντίστροφο του \frac{2}{3} είναι το \frac{3}{2}, το αντίστροφο του \frac{1}{3} είναι το, ενώ το αντίστροφο του είναι το \frac{1}{5}.
Διαίρεση Κλασμάτων
Η διαίρεση δύο κλασμάτων (από τα οποία ο διαιρέτης θα πρέπει να είναι μη μηδενικός αριθμός) γίνεται πολλαπλασιάζοντας το πρώτο κλάσμα (διαιρετέος) με το αντίστροφο του δεύτερου κλάσματος (διαιρέτης). Για παράδειγμα:
Μετατροπή Κλάσματος σε Δεκαδικό Αριθμό
Κάθε κλάσμα μπορεί να μετατραπεί σε έναν δεκαδικό αριθμό αν διαιρέσουμε τον αριθμητή με τον παρονομαστή εφαρμόζοντας τον κλασσικό αλγόριθμο της κάθετης διαίρεσης. Για παράδειγμα, το κλάσμα δίνει ως πηλίκο τον αριθμό 0.52. Πολύ συχνά, η διαίρεση δεν μπορεί να ολοκληρωθεί γιατί το υπόλοιπο δεν γίνεται ποτέ ίσο με το 0. Σε αυτή την περίπτωση, όμως, μπορούμε να βρούμε μια περιοδικότητα στα ψηφία του δεκαδικού αριθμού. Για παράδειγμα, το κλάσμα δίνει ως πηλίκο τον αριθμό 0.7333... Σε αυτή την περίπτωση η διαίρεση δεν μπορεί να ολοκληρωθεί ποτέ, αλλά παρατηρούμε ο αριθμός 3 επαναλαμβάνεται επ' άπειρον.
Μετατροπή Δεκαδικού Αριθμού σε Κλάσμα
Αντιστρόφως κάθε δεκαδικός αριθμός, με πεπερασμένο πλήθος δεκαδικών ψηφίων, μπορεί εύκολα να γίνει κλάσμα. Για παράδειγμα ο αριθμός 12.345 μπορεί να γραφεί ως:. Η διαδικασία μετατροπής είναι πολύ απλή. Αρκεί να βάλουμε στον αριθμητή τον αριθμό χωρίς υποδιαστολή και στον παρονομαστή το 1 με τόσα μηδενικά όσα τα ψηφία δεξιά της υποδιαστολής.
Στην περίπτωση ενός περιοδικού δεκαδικού αριθμού με άπειρα ψηφία δεξιά της υποδιαστολής (τα οποία όμως έχουν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο) η διαδικασία είναι κάπως πιο περίπλοκη. Το παρακάτω παράδειγμα δίνει ένα γενικό περίγραμμα αυτής της διαδικασίας. Ας υποθέσουμε ότι δίνεται ο αριθμός 12.3456565656... Αρχικά εργαζόμαστε με το περιοδικό μέρος ως εξής:
Στη συνέχεια γράφουμε
Παραπομπές
Κατηγορία:Αριθμοί Κατηγορία:Στοιχειώδης αριθμητική
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Fractions Calculator (Κλάσματα) - Εφαρμογή σε Android που υλοποιεί όλες τις πράξεις μεταξύ κλασμάτων.
Calculator Soup: web εφαρμογή που κάνει πράξεις μεταξύ κλασμάτων
Δομιτίλλα η Νεότερη
H Φλαβία Δομιτίλλα η Νεότερη, λατιν. Flavia Domitilla Minor (π. 45 μ.Χ. - π. 66) από το γένος των Φλαβίων ήταν αδελφή του Τίτου και του Δομιτιανού Αυτοκρατόρων των Ρωμαίων.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Τίτου Φλάβιου Βεσπασιανού Αυτοκράτορα και της Δομιτίλλας της Πρεσβύτερης, κόρης τού Φλάβιου Λιβεράλι. Μεγαλύτερος αδελφός της ήταν ο Τίτος και νεότερος ο Δομιτιανός.
Απεβίωσε το 66 και το 69 ο πατέρας της έγινε Αυτοκράτορας. Ο Τίτος το 69 και ο Δομιτιανός το 81, ο οποίος και την θεοποίησε· της έδωσε τιμητικά τον τίτλο της Αυγούστας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 60 με τον Κόντο Πετίλιο Σεριάλι στρατηγού και κυβερνήτη της Βρετανίας και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Φλάβιοι
Ναζιστικά εγκλήματα κατά του πολωνικού έθνους
Αυτοί οι εξαιρετικά μεγάλοι αριθμοί θανάτων και η απουσία σημαντικών θανάτων μη Εβραίων αμάχων σε «φυλετικά ανώτερες» κατεχόμενες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Δανία και η Γαλλία, μαρτυρούν τις πολιτικές γενοκτονίας της Γερμανίας κατά των Πολωνών.
Οι πολιτικές γενοκτονίας του σχεδίου αποικισμού της γερμανικής κυβέρνησης, Generalplan Ost, ήταν το προσχέδιο για γερμανικά εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθηκαν εναντίον του πολωνικού έθνους από το 1939 έως το 1945. Το γενικό σχέδιο των Ναζί οδήγησε στην απέλαση και τη μαζική εξόντωση περίπου του 85% (πάνω από 20 εκατομμύρια) των εθνοτικών Πολωνών της Πολωνίας, με το υπόλοιπο 15% να προορίζεται για καταναγκαστική εργασία. Το 2000, με θέσπισμα του Κοινοβουλίου της Πολωνίας, η διάδοση των γνώσεων σχετικά με τα ναζιστικά γερμανικά και σταλινικά σοβιετικά εγκλήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Πολωνία ανατέθηκε στο Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης, το οποίο ιδρύθηκε στη Βαρσοβία το 1998.
Από την αρχή του πολέμου ενάντια στην Πολωνία, η Γερμανία σκόπευε να πραγματοποιήσει το σχέδιο του Αδόλφου Χίτλερ, που εκτίθεται στο βιβλίο του, Ο Αγών μου, για την απόκτηση του «ζωτικού χώρου» (Lebensraum) στα ανατολικά για μαζική εγκατάσταση Γερμανών αποίκων. Το σχέδιο του Χίτλερ συνδύαζε τον κλασικό ιμπεριαλισμό με τη ναζιστική φυλετική ιδεολογία. Στις 22 Αυγούστου 1939, λίγο πριν την εισβολή στην Πολωνία, ο Χίτλερ έδωσε ρητή άδεια στους διοικητές του να σκοτώσουν «χωρίς οίκτο ή έλεος, όλους τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά πολωνικής καταγωγής ή γλώσσας».
Η εθνοκάθαρση έπρεπε να διεξάγεται συστηματικά κατά του πολωνικού λαού. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1939, ο Ράινχαρντ Χάιντριχ δήλωσε ότι όλοι οι Πολωνοί ευγενείς, κληρικοί και Εβραίοι θα σκοτώνονταν. Στις 12 Σεπτεμβρίου, ο Βίλχελμ Κάιτελ πρόσθεσε τους ιντελιγκέντσια της Πολωνίας στον κατάλογο. Στις 15 Μαρτίου 1940, ο επικεφαλής της Σούτσσταφφελ Χάινριχ Χίμλερ δήλωσε: «Όλοι οι Πολωνοί ειδικοί θα αξιοποιηθούν στο στρατιωτικό-βιομηχανικό μας συγκρότημα. Αργότερα, όλοι οι Πολωνοί θα εξαφανιστούν από αυτόν τον κόσμο. Είναι επιτακτική ανάγκη το μεγάλο γερμανικό έθνος να εξετάσει την εξάλειψη όλων των Πολωνών ως κύριο καθήκον του». Στα τέλη του 1940, ο Χίτλερ επιβεβαίωσε το σχέδιο εκκαθάρισης «όλων των ηγετικών στοιχείων στην Πολωνία».
Αφού η Γερμανία έχασε τον πόλεμο, το Διεθνές Στρατιωτικό Δικαστήριο στις Δίκες της Νυρεμβέργης και το Ανώτατο Εθνικό Δικαστήριο της Πολωνίας κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο στόχος των γερμανικών πολιτικών στην Πολωνία - η εξόντωση των Πολωνών και των Εβραίων - είχε «όλα τα χαρακτηριστικά της γενοκτονίας στο βιολογικό νόημα αυτού του όρου».
Εκστρατεία Σεπτεμβρίου του 1939
Λιγότερο από ένα χρόνο πριν από το ξέσπασμα του πολέμου, την 1η Οκτωβρίου 1938, ο γερμανικός στρατός εισήλθε στη Σουδητία σύμφωνα με τη Συμφωνία του Μονάχου. Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε έως τις 10 Οκτωβρίου. Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 24 Οκτωβρίου 1938, ο Γιοάχιμ φον Ρίμπεντροπ κάλεσε τον Πολωνό πρέσβη στο Μπέρχτεσγκαντεν και του παρουσίασε το Gesamtlösung του Χίτλερ σχετικά με τον Πολωνικό Διάδρομο και την Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιχ. Ο Πρέσβης Λίπσκι αρνήθηκε. Τρεις ημέρες αργότερα, ξεκίνησε η πρώτη μαζική απέλαση Πολωνών υπηκόων από τη Ναζιστική Γερμανία. Ήταν η έξωση Εβραίων που εγκαταστάθηκαν στη Γερμανία με πολωνικά διαβατήρια. Στις 9-10 Νοεμβρίου 1938, η επίθεση της Νύχτας των Κρυστάλλων πραγματοποιήθηκε από τις παραστρατιωτικές δυνάμεις της Sturmabteilung, όπου χιλιάδες Εβραίοι που κατείχαν πολωνική ιθαγένεια μαζεύτηκαν και στάλθηκαν μέσω σιδηροδρόμου στα πολωνικά σύνορα και στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το μπλόκο περιελάμβανε 2.000 εθνοτικούς Πολωνούς που ζούσαν και εργάζονταν εκεί.
Συνολικά, περίπου 150.000 έως 200.000 Πολωνοί έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας του Σεπτεμβρίου, που χαρακτηρίστηκε από την αδιάκριτη και συχνά σκόπιμη στόχευση του άμαχου πληθυσμού από τις δυνάμεις εισβολής. Πάνω από 100.000 Πολωνοί πέθαναν στις επιχειρήσεις τρομοκρατικών βομβιστικών επιθέσεων της Luftwaffe, όπως αυτές του Βιέλουν. Μαζικές αεροπορικές επιδρομές πραγματοποιήθηκαν σε πόλεις που δεν είχαν στρατιωτική υποδομή. Η πόλη Φράμπολ, κοντά στο Λούμπλιν, βομβαρδίστηκε έντονα στις 13 Σεπτεμβρίου ως θέμα δοκιμής για την τεχνική βομβαρδισμού της Luftwaffe, αφού επιλέχθηκε λόγω του οδικού σχεδίου πλέγματος και ενός εύκολα αναγνωρίσιμου κεντρικού δημαρχείου. Το Φράμπολ χτυπήθηκε με πάνω από 70 τόνους πυρομαχικών, τα οποία κατέστρεψαν έως και το 90% των κτιρίων και σκότωσαν τους μισούς κατοίκους του. Ορδές προσφύγων που τρέπονταν σε φυγή δέχτηκαν συστηματική επίθεση από το γερμανικά μαχητικών αεροσκάφη και καταδυτικά βομβαρδιστικά. μικρογραφία| Εκτέλεση εθνοτικών Πολωνών από Γερμανούς στρατιώτες [[Einsatzkommando της Σούτσσταφφελ στο Λέσνο, Οκτώβριος 1939]] Ανάμεσα στις πολωνικές πόλεις και κωμοπόλεις που βομβαρδίστηκαν στην αρχή του πολέμου ήταν οι: Μπροντνίτσα, Μπίντγκοστς, Χέουμ, Τσεχάνουφ, Τσενστοχόβα, Γκρόντνο, Γκρούντζιοντς, Γκντίνια, Γιάνουφ, Γιάσουο, Κατοβίτσε, Κιέλτσε, Κόβελ, Κρακοβία, Κούτνο, Λούμπλιν, Λβουφ, Όλκους, Πιότρκουφ Τριμπουνάλσκι, Πουότσκ, Πουόνσκ, Πόζναν, Πουτσκ, Ράντομ, Ραντόμσκο, Σουλέγιουφ, Βαρσοβία, Βιέλουν, Βίλνο και Ζάμοστς. Πάνω από 156 πόλεις και χωριά δέχτηκαν επίθεση από την Luftwaffe. Η Βαρσοβία υπέφερε ιδιαίτερα σοβαρά με έναν συνδυασμό εναέριου βομβαρδισμού και πυροβολισμούς πυροβολικού, όπου μετέτρεψαν μεγάλα τμήματα του ιστορικού κέντρου σε ερείπια, με περισσότερα από 60.000 θύματα.
Επιχειρήσεις τρόμου και καταστολής
Μέσα και γύρω από το Μπίντγκοστς, περίπου 10.000 Πολωνοί πολίτες δολοφονήθηκαν τους πρώτους τέσσερις μήνες της κατοχής (δείτε: Ματωμένη Κυριακή και Κοιλάδα του Θανάτου). Συμμετείχαν επίσης παραστρατιωτικές μονάδες του γερμανικού στρατού και του Selbstschutz, οι οποίες αποτελούνταν από εθνοτικούς Γερμανούς Volksdeutsche.
Οι Ναζί αιχμαλώτισαν χιλιάδες τη στιγμή της εισβολής και καθ΄ όλη τη διάρκεια της κατοχής τους στην Πολωνία. Οι όμηροι επιλέχθηκαν από τους πιο σημαντικούς πολίτες των κατεχόμενων πόλεων και χωριών: ιερείς, καθηγητές, ιατροί, δικηγόροι, καθώς και ηγέτες οικονομικών και κοινωνικών οργανώσεων και συνδικάτων. Συχνά, ωστόσο, επιλέγονταν τυχαία από όλα τα τμήματα της κοινωνίας και για κάθε Γερμανό που σκοτωνόταν μια ομάδα μεταξύ 50 και 100 Πολωνών πολιτών εκτελούνταν. Περίπου 20.000 χωρικοί, μερικοί από τους οποίους κάηκαν ζωντανοί, σκοτώθηκαν σε εκτεταμένες τιμωρητικές επιχειρήσεις που στόχευαν σε αγροτικούς οικισμούς που υποπτεύονταν ότι βοηθούν την αντίσταση ή κρύβουν Εβραίους και άλλους φυγάδες. Εβδομήντα πέντε χωριά εξοντώθηκαν σε αυτές τις επιχειρήσεις. Η Πολωνία ήταν η μόνη χώρα στην κατεχόμενη Ευρώπη όπου η ποινή για την απόκρυψη ενός Εβραίου ήταν θάνατος για όλους όσους ζούσαν στο σπίτι, όπως και άλλοι νόμοι ήταν εξίσου αδίστακτοι.
Εθνοκάθαρση μέσω αναγκαστικής απέλασης
μικρογραφία| [[Απέλαση των Πολωνών από τη Γερμανία|Εκδίωξη Πολωνών από χωριά της περιοχής Ζάμοστς, από Γερμανούς στρατιώτες της Σούτσσταφφελ, Δεκέμβριος 1942]] Η Γερμανία σχεδίαζε να αφαιρέσει εντελώς τους αυτόχθονες πληθυσμούς της Πολωνίας, ξεκινώντας από τη νεοδημιουργημένη περιοχή Ράιχσγκαου Βάρτελαντ το 1939. Σύμφωνα με τον στόχο και την ιδεολογία του Lebensraum, τα πρώην πολωνικά εδάφη επρόκειτο να καταληφθούν από τους Γερμανούς στρατιωτικούς και άμαχους αποίκους, συμπεριλαμβανομένης των Ανατολικοευρωπαίων Volksdeutsche. Η «γερμανοποίηση» των κατεχόμενων εδαφών από το Ράιχ καταδικάστηκε επανειλημμένα από το Δικαστήριο της Νυρεμβέργης, το οποίο δήλωσε ότι η πρακτική απέλασης αμάχων «όχι μόνο παραβιάζει τους καθιερωμένους κανόνες του διεθνούς δικαίου, αλλά παραβλέπει πλήρως τις στοιχειώδεις επιταγές της ανθρωπότητας». Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Πολωνίας, ο αριθμός των Πολωνών που εκδιώχθηκαν από τις γερμανικές αρχές από τα σπίτια τους εκτιμάται σε 2.478.000. Έως 928.000 Πολωνοί εκκαθαρίστηκαν εθνοτικά για να κάνουν χώρο για τους ξένους αποίκους.
Ο αριθμός των εκτοπισμένων Πολωνών υπηκόων στα τέσσερα χρόνια της γερμανικής κατοχής περιελάμβανε: από το Ράιχσγκαου Βάρτελαντ 630.000 Πολωνούς, από τη Σιλεσία 81.000, από την Πομερανία 124.000, από το Μπιαουίστοκ 28.000 και από την περιοχή του Τσεχάνουφ 25.000 Πολωνοί και Εβραίοι. Στη λεγόμενες «άγριες απελάσεις» από την Πομερέλια, περίπου 30.000 έως 40.000 Πολωνοί εκδιώχθηκαν, και από το Γενικό Κυβερνείο περίπου 171.000 Πολωνοί και Εβραίοι. Για τη δημιουργία νέου αποικιακού latifundium, το 42% των προσαρτημένων αγροκτημάτων καταστράφηκαν. Περίπου 3 εκατομμύρια Πολωνοί στάλθηκαν ως δουλοπάροικοι στο Ράιχ. Επιπλέον 500.000 εθνοτικοί Πολωνοί απελάθηκαν από τη Βαρσοβία μετά την Εξέγερση της Βαρσοβίας, επιπλέον των 180.000 αμάχων.
Οι απελάσεις πραγματοποιήθηκαν τόσο απότομα που οι Γερμανοί που εγκαταστάθηκαν από την Ανατολική Γαλικία, τη Βολυνία και τη Ρουμανική Μπουκοβίνα κατέλαβαν τα πολωνικά σπίτια με μισοφαγωμένα γεύμετα στα τραπέζια και άστρωτα κρεβάτια όπου τα μικρά παιδιά κοιμόταν τη στιγμή της απέλασης. Στα μέλη της Νεολαίας Χίτλερ και της Ένωσης Γερμανών Κορασίδων ανατέθηκε το καθήκον της εποπτείας των απελάσεων, για να διασφαλιστεί ότι οι Πολωνοί άφησαν πίσω τους τα περισσότερα από τα υπάρχοντά τους για τη χρήση από τους εποίκους. Ο Χίμλερ υποσχέθηκε τελικά να απελάσει όλους τους Πολωνούς στη Ρωσία. Οραματίστηκε το απόλυτο τέλος τους με έκθεση, υποσιτισμό και υπερβολική εργασία, πιθανώς στους Βαλτότοπους Πινσκ, όπου όλοι οι Πολωνοί ήταν προβλεπόμενο να πεθάνουν κατά την καλλιέργεια των βάλτων. Έγιναν επίσης σχέδια για τη μαζική μεταφορά και πιθανή δημιουργία στρατοπέδων εργασίας για έως και 20 εκατομμύρια Πολωνούς.
Πολωνική αντίσταση
Το καλύτερο παράδειγμα της πολωνικής αντίστασης, που δεν είχε ως στόχο να βλάψει τους Γερμανούς ή να επιτύχει πολιτικούς στόχους αλλά να προστατεύσει τους Πολωνούς, ήταν η Εξέγερση του Ζάμοστς. Ήταν μια σπάνια κατάσταση όπου ο πολιτικά αντικομμουνιστικός Εσωτερικός Στρατός, τα πολιτικά ουδέτερα Τάγματα Χωρικών, η κομμουνιστική Λαϊκή Φρουρά και οι Σοβιετικοί παρτιζάνοι, συνεργάστηκαν όλοι μαζί για να προστατεύσουν τους Πολωνούς από τις γερμανικές κακοποιήσεις, κυρίως την αναγκαστική απέλαση και από τις μαζικές δολοφονίες που πραγματοποιήθηκαν από τον Ουκρανικό Επαναστατικό Στρατό στον πολωνικό λαό. Η εξέγερση επιβράδυνε πολύ τη γερμανική απέλαση των Πολωνών και τον αποικισμό της περιοχής από τους Γερμανούς. Οι Γερμανοί το πήγαν τόσο μακρία ώστε να δημιουργήσουν μια προστατευτική ζώνη χωριών που κατοικούνταν από εθνοτικούς Ουκρανούς φιλικούς προς τους Γερμανούς. Οι Πολωνοί αγρότες ήταν απρόθυμοι να ενταχθούν στην ένοπλη αντίσταση, αλλά αναγκάστηκαν να προστατευθούν.
Στρατόπεδα και γκέτο
μικρογραφία| Το [[Στρατόπεδο συγκέντρωσης Στούτχοφ|στρατόπεδο συγκέντρωσης του Στούτχοφ, που δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1939. Η πρώτη ναζιστική εγκατάσταση του είδους της που χτίστηκε εκτός Γερμανίας, όπου τελικά 65.000 Πολωνοί κρατούμενοι πέθαναν στο στρατόπεδο]] Αμέσως μετά την εισβολή, τόσο η Γερμανία όσο και η Σοβιετική Ένωση άρχισαν να δημιουργούν στρατόπεδα στην κατεχόμενη Πολωνία, η οποία περιελάμβανε στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου για περίπου 230.672 Πολωνούς στρατιώτες που συνελήφθησαν κατά την εκστρατεία του Σεπτεμβρίου του 1939. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, η γερμανική ζώνη της διαμελισμένης Πολωνίας έγινε ένα εικονικό νησί-φυλακή με περισσότερα από 430 συγκροτήματα οργανωμένου κρατικού τρόμου. Υπολογίζεται ότι περίπου 5 εκατομμύρια Πολωνοί πολίτες πέρασαν από αυτούς ενώ υπηρετούσαν τη γερμανική πολεμική οικονομία. Η κατοχή της Πολωνίας από τη Ναζιστική Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1939. Η πλειοψηφία των 50.000 Πολωνών που φυλακίστηκαν στο Μαουτχάουζεν-Γκούζεν πέθαναν κυρίως στο Γκούζεν, καθώς και 150.000 στο Άουσβιτς, 20.000 στο Ζάξενχαουζεν, 40.000 στο Γκρος-Ρόζεν, 17.000 στο Νόιενγκαμμε και 10.000 στο Νταχάου. Περίπου 17.000 Πολωνές γυναίκες πέθαναν στο Ράβενσμπρικ. Ένα μεγάλο συγκρότημα στρατοπέδων συγκέντρωσης στο Στούτχοφ (ανατολικά του Γκντανσκ), λειτούργησε το αργότερο στις 2 Σεπτεμβρίου 1939 και υπήρχε μέχρι το τέλος του πολέμου με 39 υποστρατόπεδα. Εκτιμάται ότι 65.000 Πολωνοί πέθαναν εκεί. Ο συνολικός αριθμός των Πολωνών υπηκόων που συνάντησαν τους θανάτους τους σε στρατόπεδα, φυλακές και χώρους κράτησης εντός και εκτός Πολωνίας υπερβαίνει το 1.286.000. Υπήρχαν ειδικά στρατόπεδα για παιδιά, όπως το στρατόπεδο συγκέντρωσης Ποτουλίτσε, το Kinder-KZ Litzmannstadt για πολωνικά αγόρια και το στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για πολωνικά κορίτσια στη Ντζιερζόνζνα.
Το Άουσβιτς έγινε το κύριο στρατόπεδο συγκέντρωσης για τους Πολωνούς στις 14 Ιουνίου 1940. Μέχρι τον Μάρτιο του 1941, 10.900 κρατούμενοι είχαν καταγραφεί στο στρατόπεδο, οι περισσότεροι από τους οποίους εθνοτικοί Πολωνοί. Τον Σεπτέμβριο του 1941, 200 άρρωστοι Πολωνοί κρατούμενοι μαζί με 650 Σοβιετικούς αιχμαλώτους πολέμου, σκοτώθηκαν στα πρώτα πειράματα αερίου με το Zyklon-B. Ξεκινώντας το 1942, ο αιχμάλωτος πληθυσμός του Άουσβιτς έγινε πολύ πιο διαφορετικός, καθώς οι Εβραίοι και οι άλλοι «εχθροί του κράτους» από όλη την γερμανοκρατούμενη Ευρώπη απελάθηκαν στο επεκτανόμενο στρατόπεδο. Ο Φραντσίσεκ Πίπερ, επικεφαλής ιστορικός του Άουσβιτς, εκτιμά ότι 140.000 έως 150.000 εθνοτικοί Πολωνοί μεταφέρθηκαν σε αυτό το στρατόπεδο μεταξύ του 1940 και του 1945, και ότι 70.000 έως 75.000 πέθαναν εκεί ως θύματα εκτελέσεων, πειραματισμών, πείνας και ασθενειών. μικρογραφία| Η [[Τσεσουάβα Κφόκα, ένα από τα πολλά πολωνικά παιδιά που δολοφονήθηκαν στο Άουσβιτς από τους Ναζί]] Παρουσιάστηκαν περιπτώσεις ψευδών ιατρικών πειραμάτων. Για παράδειγμα, 74 νεαρές Πολωνές γυναίκες υποβλήθηκαν σε ιατρικά πειράματα σχετικά με τη μεταμόσχευση οστών και μυών, την αναγέννηση των νεύρων και τη μόλυνση τραύματος στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Ράβενσμπρικ. Πειράματα σουλφανιλαμίδης πραγματοποιήθηκαν σε Πολωνούς καθολικούς ιερείς στο Νταχάου. Περισσότεροι από 300 Πολωνοί ιερείς πέθαναν ως αποτέλεσμα πειραμάτων ή βασανιστηρίων.
Ήδη το 1939, οι Γερμανοί διαίρεσαν όλους τους Πολωνούς σύμφωνα με τις εθνοτικές γραμμές. Στο πλαίσιο του προγράμματος απέλασης και καταναγκαστικής εργασίας, οι Εβραίοι ξεχωρίστηκαν και διαχωρίστηκαν από τον υπόλοιπο άμαχο πληθυσμό στα νεοσυσταθέντα γκέτο. Σε μικρότερες πόλεις, τα γκέτο χρησίμευαν ως σημεία στάσης για μαζικές απελάσεις, ενώ στα αστικά κέντρα έγιναν όργανα «αργής, παθητικής δολοφονίας» με αχαλίνωτη πείνα και νεκρά πτώματα που βρώμιζαν τους δρόμους. Τα γκέτο δεν αντιστοιχούσαν σε παραδοσιακές εβραϊκές γειτονιές. Οι Πολωνοί και τα μέλη άλλων ομάδων διατάχθηκαν να εγκατασταθούν αλλού.
Το Γκέτο της Βαρσοβίας ήταν το μεγαλύτερο γκέτο σε όλη την ναζιστική κατεχόμενη Ευρώπη, με πάνω από 400.000 Εβραίους να συνωστίζονται σε μια περιοχή 3,4 χλμ2, ή 7,2 άτομα ανά δωμάτιο. Το Γκέτο του Λοτζ ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο, με περίπου 160.000 κρατούμενους. Μέχρι το τέλος του 1941, περισσότεροι από περίπου 3,5 εκατομμύρια Πολωνοί Εβραίοι είχαν ήδη γκετοποιηθεί, παρόλο που οι Γερμανοί γνώριζαν ότι το σύστημα ήταν μη βιώσιμο. Οι περισσότεροι τρόφιμοι δεν είχαν καμία πιθανότητα να κερδίσουν το δικό τους εισόδημα, και δεν είχαν απομείνει αποταμιεύσεις για να πληρώσουν τη Σούτσσταφφελ για περαιτέρω παραδόσεις βασικών τροφίμων.
Καταναγκαστική εργασία
Πραγματοποιήθηκαν μαζικοί βιασμοί εναντίον Πολωνών γυναικών και κοριτσιών, κατά τη διάρκεια των τιμωρητικών εκτελέσεων Πολωνών πολιτών, πριν πυροβολήσουν τις γυναίκες. Επιπλέον, μεγάλος αριθμός Πολωνών γυναικών συνελήφθησαν συνήθως με σκοπό να τους αναγκάσουν να υπηρετήσουν σε γερμανικά στρατιωτικά πορνεία. Οι μαζικές επιδρομές διεξήχθησαν από τους Ναζί σε πολλές πόλεις της Πολωνίας με ρητό σκοπό να συλλάβουν νέες γυναίκες, οι οποίες αργότερα αναγκάστηκαν να εργαστούν σε πορνεία που επισκέπτονταν Γερμανοί στρατιώτες και αξιωματικοί. Κορίτσια ηλικίας έως 15 ετών, τα οποία φαινόταν φαινομενικά «κατάλληλα για γεωργική εργασία στη Γερμανία», εκμεταλλεύτηκαν σεξουαλικά από Γερμανούς στρατιώτες στον τόπο προορισμού τους.
Γερμανοποίηση
Στις περιοχές του Ράιχσγκαου Βάρτελαντ της κατεχόμενης Μείζονος Πολωνίας, ο ναζιστικός στόχος ήταν η πλήρης γερμανοποίηση της γης: η αφομοίωση πολιτικά, πολιτιστικά, κοινωνικά και οικονομικά στο γερμανικό Ράιχ. Αυτό δεν σήμαινε το παλιό είδος γερμανοποίησης των κατοίκων - διδάσκοντάς τους τη γλώσσα και τον πολιτισμό - αλλά μάλλον, την πλημμύρα του Ράιχσγκαου με τους υποτιθέμενους καθαρούς Γερμανούς, οι περισσότεροι από τους οποίους δεν ήταν εθνοτικοί. Προκειμένου να επιτύχει τους φανταστικούς στόχους, ο Γκάουλαϊτερ Άλμπερτ Φόρστερ, υπεύθυνος του Ράιχσγκαου Ντάνζιγκ-Δυτικής Πρωσίας, είχε αποφασίσει ότι όλα τα τμήματα του πολωνικού πληθυσμού είναι στην πραγματικότητα εθνοτικά γερμανικά, ενώ απέλασε άλλους. Αυτή η απόφαση οδήγησε στα δύο τρίτα περίπου του πολωνικού εθνοτικού πληθυσμού να οριστεί ως «Γερμανοί» για πρώτη φορά στη ζωή τους.
Οι Γερμανοί Ναζί έκλεισαν τα δημοτικά σχολεία όπου τα πολωνικά ήταν η γλώσσα διδασκαλίας. Οι δρόμοι και οι πόλεις μετονομάστηκαν (το Λοτζ έγινε Λίτσμανσταντ [Litzmannstadt], κ.λπ.). Δεκάδες χιλιάδες πολωνικές επιχειρήσεις, από μεγάλες βιομηχανικές εταιρείες έως μικρά καταστήματα, κατασχέθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους. Τον Οκτώβριο του 1939, η ναζιστική προπαγάνδα ανέφερε ότι οι Πολωνοί, οι Εβραίοι και οι Ρομά ήταν υπάνθρωποι. Πινακίδες που αναρτήθηκαν μπροστά σε αυτά τα ιδρύματα προειδοποιούσαν: «Απαγορεύεται η είσοδος σε Πολωνούς, Εβραίους και σκύλους». Το ναζιστικό καθεστώς ήταν λιγότερο αυστηρό στη μεταχείριση των Κασούβιων στο Ράιχσγκαου Ντάνζιγκ-Δυτικής Πρωσίας. Παντού, ωστόσο, πολλές χιλιάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να υπογράψουν το Deutsche Volksliste, μια φυλετική τεκμηρίωση την οποία οι Ναζί χρησιμοποιούσαν για να αναγνωρίσουν και να δώσουν προτεραιότητα στους ανθρώπους γερμανικής κληρονομιάς στις κατεχόμενες χώρες.
Εγκλήματα εναντίον παιδιών
μικρογραφία|260x260εσ| Ονομαστική κλήση για 8χρονα κορίτσια στο στρατόπεδο παιδικής εργασίας στη [[Ντζιερζόνζνα (Βοεβοδάτο Λοτζ)|Ντζιερζόνζνα, που δημιουργήθηκε ως υποστρατόπεδο του στρατοπέδου συγκέντρωσης για πολωνικά παιδιά, κοντά στο Γκέτο του Λοτζ]] Τουλάχιστον 200.000 παιδιά στην κατεχόμενη Πολωνία απήχθησαν από τους Ναζί για να υποστούν εξαναγκαστική γερμανοποίηση (Ausländerkinder-Pflegestätte). Αυτά τα παιδιά ελέγχθηκαν για «φυλετικά πολύτιμα χαρακτηριστικά» και στάλθηκαν σε ειδικά σπίτια για να γερμανοποιηθούν. Μετά από φυλετικές δοκιμές, εκείνα που θεωρήθηκαν κατάλληλα, τοποθετήθηκαν στη συνέχεια για υιοθεσία εάν η γερμανοποίηση ήταν αποτελεσματική, ενώ τα παιδιά που απέτυχαν στις δοκιμές δολοφονήθηκαν μαζικά σε ιατρικά πειράματα, στρατόπεδα συγκέντρωσης ή στάλθηκαν σε καταναγκστική εργασία. Μετά τον πόλεμο, πολλά από τα απαχθέντα παιδιά που βρέθηκαν από τις συμμαχικές δυνάμεις μετά τον πόλεμο είχαν πειστεί εντελώς ότι ήταν Γερμανοί.
Τα παιδιά των καταναγκαστικών εργαζομένων κακοποιήθηκαν στα ναζιστικά κέντρα γέννησης για ξένους εργάτες (Ausländerkinder-Pflegestätte), όπου χιλιάδες από αυτά πέθαναν. Ένα στρατόπεδο για παιδιά και εφήβους, το Polen-Jugendverwahrlager der Sicherheitspolizei (Κέντρο κράτησης Πολωνών νέων) στο Λίτσμανσταντ, ήταν ενεργό από το 1943 έως το 1944 στο Λοτζ, με ένα υποστρατόπεδο για τα κορίτσια στη Ντζιερζόνζνα.
Πολιτιστική γενοκτονία
Ως μέρος του ναζιστικού σχεδίου για την καταστροφή της Πολωνίας, οι Γερμανοί συμμετείχαν σε πολιτιστική γενοκτονία, κατά την οποία λεηλάτησαν και στη συνέχεια κατέστρεψαν βιβλιοθήκες, μουσεία, επιστημονικά ινστιτούτα και εργαστήρια, καθώς και εθνικά μνημεία και ιστορικούς θησαυρούς. Έκλεισαν όλα τα πανεπιστήμια, τα γυμνάσια και συμμετείχαν σε συστηματική δολοφονία Πολωνών μελετητών, δασκάλων και ιερέων. Εκατομμύρια βιβλία κάηκαν, συμπεριλαμβανομένου του 80% περίπου όλων των σχολικών βιβλιοθηκών και των τριών τετάρτων όλων των επιστημονικών βιβλιοθηκών. Απαγορεύτηκε στα πολωνικά παιδιά να αποκτήσουν εκπαίδευση πέρα από το στοιχειώδες επίπεδο με σκοπό να μην μπορεί να δημιουργηθεί στο μέλλον η νέα γενιά Πολωνών ηγετών. Σύμφωνα με ένα σημείωμα του Μαΐου του 1940 από τον Χάινριχ Χίμλερ: «Ο μόνος στόχος αυτής της σχολικής εκπαίδευσης είναι να τους διδάξει απλή αριθμητική, τίποτα παραπάνω από τον αριθμό 500, να γράφουν το όνομά τους και το δόγμα ότι είναι θεϊκός νόμος να υπακούν τους Γερμανούς. Δεν πιστεύω ότι η ανάγνωση είναι επιθυμητή». Μέχρι το 1941, ο αριθμός των παιδιών που φοιτούσαν στο δημοτικό σχολείο στο Γενικό Κυβερνείο ήταν το μισό από τον αριθμό πριν από τον πόλεμο. Οι Πολωνοί απάντησαν με την Tajne Nauczanie, τη «Μυστική Διδασκαλία», μια εκστρατεία υπόγειας εκπαίδευσης.
Αδιάκριτες εκτελέσεις
μικρογραφία| Γερμανική δημόσια εκτέλεση Πολωνών πολιτών, [[Λοτζ, Μαύρο Βιβλίο της Πολωνίας, που δημοσιεύθηκε στο Λονδίνο το 1942 από την πολωνική εξόριστη κυβέρνηση]] μικρογραφία| Γερμανική δημόσια εκτέλεση Πολωνών, [[Κρακοβία, 26 Ιουνίου 1942]] Οι εθνοτικοί Πολωνοί στην Πολωνία ήταν στόχος της πολιτικής του μπλόκου (πολωνικά: łapanka) που χρησιμοποίησαν οι γερμανικές δυνάμεις για να συγκεντρώνουν αδιάκριτα πολίτες από το δρόμο. Στη Βαρσοβία, μεταξύ 1942 και 1944, υπήρχαν περίπου 400 καθημερινά θύματα του μπλόκου. Εκτιμάται ότι δεκάδες χιλιάδες από αυτά τα θύματα σκοτώθηκαν σε μαζικές εκτελέσεις, συμπεριλαμβανομένων περίπου 37.000 ανθρώπων στο συγκρότημα της φυλακής Πάβιακ που λειτουργούσε από τη Γκεστάπο, και χιλιάδες άλλοι σκοτώθηκαν στα ερείπια του Γκέτο της Βαρσοβίας.