cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλέξανδρος Μπαγκρατιόν-Ιμερετίνσκυ
Βιογραφία
Ο πρίγκιπας Αλέξανδρος ήταν γιος του πρίγκιπα Γεωργίου τού Ιμερέτι, εγγονός τού βασιλιά Σολομώντα Α΄ τού Ιμερέτι, από τη σύζυγό του, την πριγκίπισσα Νταρεγιάν των Εριστάβι της Ράτσα. Από τον Ιούλιο έως τον Σεπτέμβριο του 1810, ο νεαρός πρίγκιπας Αλέξανδρος πολέμησε υπό τον Ρώσο στρατηγό Σιμόνοβιτς εναντίον τού συγγενή του, βασιλιά Σολομώντα Β΄ τού Ιμερέτι, ο οποίος κρατούσε αιχμάλωτο τον πατέρα τού Αλέξανδρου για εννέα χρόνια. Οι υπηρεσίες τού Αλέξανδρου ανταμείφθηκαν δεόντως. Η ρωσική κυβέρνηση χορήγησε σύνταξη στη μητέρα του και επέτρεψε σε αυτόν και τον αδελφό του, Δημήτριο, να καταταγούν στο Πεζικό Σώμα. Το 1811, ο πρίγκιπας Αλέξανδρος έλαβε τη θέση τού σαλπιγκτή των Ουλάνων της Αυτοκρατορικής Φρουράς. Πολέμησε κατά της Μεγάλης Στρατιάς τού Ναπολέοντα Α΄ το 1812, των Δεκεμβριστών επαναστατών το 1825 και των Οθωμανών το 1828. Οι προαγωγές του ήταν αυτές στον βαθμό τού συνταγματάρχη το 1827, τού υποστράτηγου το 1835, τού υποστράτηγου το 1844, του υποστράτηγου το 1852 και τού στρατηγού τού ιππικού το 1860. Το 1855, ήταν διοικητής τού εφεδρικού τμήματος ελαφρού ιππικού. Τού απονεμήθηκε το παράσημο τού Αγ. Γεωργίου και ένα χρυσό ξίφος. Ο Aλέξανδρος απεβίωσε στην Αγία Πετρούπολη και ετάφη στη Λαύρα Aλεξάντερ Νέφσκυ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Λιούβα Β΄
μικρογραφία| [[Τριτημόριον|Τρέμισις από τη Mέριδα, που κόπηκε κατά τη βασιλεία του Λιούβα Β΄.]] μικρογραφία| Μία φανταστική εικόνα του Λιούβα Β΄ στην πρόσοψη του [[Βασιλικό Ανάκτορο της Μαδρίτης|Βασιλικού Ανακτόρου της Μαδρίτης, που εκφράζει την αξίωση της ισπανικής μοναρχίας να αντιπροσωπεύει τους προκατόχους των Βησιγότθων.]]
Ο Λιούβα Β΄, Liuva II, (c. 584 – Ιούνιος/Ιούλιος 603), γιος του Ρεκαρέδ Α΄ και πιθανώς της Μπάντο, ήταν Βησιγότθος βασιλιάς της Hispania, της Σεπτιμανίας και της Γαλικίας από το 601 έως το 603. Διαδέχτηκε το Ρεκαρέδ Α΄ σε ηλικία μόλις 18 ετών.
Βασιλεία
Την άνοιξη του 602 ο Βησιγότθος Βιτέριχ, ένας από τους συνωμότες με τον Σούννα της Μέριδα για την επανίδρυση του Αρειανισμού το 589, έλαβε τη διοίκηση του στρατού για να απωθήσει τους Βυζαντινούς. Από τη θέση της εξουσίας του στην κεφαλή του στρατού, περιστοιχίστηκε από ανθρώπους της εμπιστοσύνης του. Όταν ήρθε η ώρα να εκδιώξουν τους Βυζαντινούς, ο Βιτέριχ χρησιμοποίησε τα στρατεύματά του για να χτυπήσει τον βασιλιά την άνοιξη του 603. Εισβάλλοντας στο βασιλικό παλάτι και καθαιρώντας τον νεαρό βασιλιά, βασίστηκε στην υποστήριξη μίας φατρίας ευγενών, που ήταν σε αντίθεση με τη δυναστεία τού Λεοβιγέλδ. Ο Βιτέριχ έκοψε το δεξί χέρι του βασιλιά, τιμωρία που τον εμπόδιζε να μείνει βασιλιάς, και αργότερα έβαλε να τον καταδικάσουν σε θάνατο και να τον εκτελέσουν το καλοκαίρι του 603
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
NGC 2867
thumb|right|255px|Το NGC 2867 απεικονισμένο από το [[Διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ]] Το NGC 2867 ή Caldwell 90 είναι πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Τρόπιδα. Το ανακάλυψε την 1η Απριλίου 1834 ο Άγγλος αστρονόμος Τζων Χέρσελ (John Herschel), ο οποίος θεώρησε αρχικά πως είχε ανακαλύψει έναν νέο πλανήτη. Έχει φαινόμενο μέγεθος 10. Η απόστασή του από τη Γη υπολογίζεται σε 2.750 έτη φωτός. Είναι ένα από τα λίγα πλανητικά νεφελώματα των οποίων ο κεντρικός αστέρας είναι αστέρας Βολφ-Ραγιέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2867 Κατηγορία:Αντικείμενα Caldwell Κατηγορία:Τρόπις (αστερισμός) Κατηγορία:Πλανητικά νεφελώματα
Α.Π.Σ. Πάτραι
Ιδρύθηκε το 1967, μετά την αναγκαστική συγχώνευση που επέβαλε η χούντα στα σωματεία της πόλης Ολυμπιακός, Θύελλα, Αχιλλέας, Ηρακλής, Προοδευτική και Απόλλων.
Τα χρώματα της ομάδος είναι το πράσινο και το άσπρο, ενώ για έμβλημα έχει το σύμβολο της πόλης της Πάτρας δηλαδή τον φάρο.
Τμήμα ποδοσφαίρου
Την φανέλα της ομάδος φόρεσαν όλοι μεγάλοι παίκτες που πέρασαν από το Αχαϊκό ποδόσφαιρο, όπως ο Θέμης Ρήγας, ο Ανδρέας Μιχαλόπουλος, ο Βασίλης Στραβοπόδης, ο Κώστας Σπίνος, ο Γιάννης Δρόσος, ο Γιώργος Γερογιάννης, ο Χρήστος Γιατράς, ο Πέτρος Λεβεντάκος κ.α.
Έδρα της ομάδας ήταν το Γήπεδο Προσφυγικών, το πιο παλιό και ιστορικό γήπεδο της Πάτρας και το Εθνικό Στάδιο (νυν Παμπελοποννησιακό) της πόλης. Αγωνίστηκε εκτός από την Α' Εθνική σε όλες τις υπόλοιπες εθνικές κατηγορίες δηλαδή στην Β΄ Εθνική, Γ΄ Εθνική και Δ' Εθνική και στο τοπικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
Συνολικά το Πάτραι έχει αγωνιστεί σε 10 πρωταθλήματα Β΄ Εθνικής, 8 Γ΄ Εθνικής , 14 Δ΄ Εθνικής , έχει 15 συμμετοχές στο Κύπελλο Ελλάδος και ήταν φιναλίστ σε ένα Κύπελλο Ερασιτεχνών Ελλάδος.
Ιστορική αναδρομή
Το 1974 κάνει την επανεμφάνισή του στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής και αγωνίστηκε τέσσερις συνεχείς χρονιές, από τη σεζόν 1974-75 μέχρι και τη σεζόν 1977-78, όποτε και υποβιβάστηκε. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 1978-79, κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2ου ομίλου της Γ΄ Εθνικής (Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία) και κέρδισε την επάνοδο στην Β΄ Εθνική, στην οποία έκανε τις τελευταίες παρουσίες του τις περιόδους 1979-80 και 1980-81. Τα επόμενα χρόνια αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα της Γ΄ Εθνικής και Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Τη σεζόν 1985-86 ήταν φιναλίστ του κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών, με αντίπαλο τον Πανδραμαϊκό στο Στάδιο Γ. Καραϊσκάκης.
Τη σεζόν 1999-2000 ο Α.Π.Σ. Πάτραι υποβιβάστηκε από τη Δ΄ Εθνική στο τοπικό πρωτάθλημα, έπειτα από σειρά ετών παρουσίας στα εθνικά πρωταθλήματα. Το 2002 η ομάδα συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής αλλά μηδενίστηκε και υποβιβάστηκε στο τοπικό πρωτάθλημα Αχαΐας. Την επόμενη χρονιά, το 2003, το σωματείο αδρανοποιήθηκε χωρίς να δηλώσει συμμετοχή στο πρωτάθλημα Α' κατηγορίας Ε.Π.Σ. Αχαΐας και στα μέσα της περιόδου η διοίκηση προχώρησε σε συνεργασία με ένα άλλο ιστορικό σωματείο της πόλης, τον Εθνικό, τόσο με παραχώρηση παικτών, όσο και με ενεργό συμμετοχή στα διοικητικά δρώμενα της ομάδας του Εθνικού Πατρών. Παρόλα αυτά ο Α.Π.Σ. Πάτραι, δεν προχώρησε σε οριστική διάλυση παρά μόνο ανέστειλε τη λειτουργία του.
Το ποδοσφαιρικό τμήμα 13 σχεδόν έτη μετά, επανενεργοποιήθηκε, αφού πρώτα ο σύλλογος εξέλεξε νέα διοίκηση, η οποία αποτελείται από νέους ανθρώπους που αγαπούν το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό και οι οποίοι έχουν την απόλυτη στήριξη των ανθρώπων που είχαν την ομάδα στα χέρια τους μέχρι και την αδρανοποίηση της μετά το 2002. Με πρόεδρο τον Αλέξη Μαντά, της γνωστής επιχειρηματικής οικογένειας και με την καθοριστική συμβολή του αντιπροέδρου Γιώργου Γράψα, και του Γρηγόρη Μανίκα, ο Α.Π.Σ. Πάτραι, το μοναδικό και γνήσιο Πάτραι, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με κανένα άλλο ομώνυμο σωματείο που προέκυψε μετά την αναστολή της λειτουργίας του, επαναδραστηριοποιήθηκε και επέστρεψε στην ενεργό αγωνιστική δράση δηλώνοντας συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Γ' Ε.Π.Σ. Αχαΐας την περίοδο 2015-2016.
Την περίοδο 2016-17 κατέκτησε την άνοδο στην Β΄ Κατηγορία και τη σεζόν 2017-18 την άνοδο στην Α΄ κατηγορία, κορυφαία τη τάξει κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας, έπειτα από τρία χρόνια από την επαναδραστηριοποίησή του. Με την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία, τη σεζόν 2018-19 συμμετείχε στα πλέι-οφ ανόδου, διεκδικώντας την επιστροφή του στις εθνικές κατηγορίες. Παράλληλα έφτασε μέχρι και τα ημιτελικά του κυπέλλου του οποίου παρά την 15ετη αποχή, παραμένει πολυνίκης. Οι επιχειρηματίες Γιώργος Μητρόπουλος(παλαιός ποδοσφαιριστής) και Κώστας Κούζιος(ένθερμος οπαδός του συλλόγου), εισήλθαν στο διοικητικό σχήμα, βοηθώντας σημαντικά στην επίτευξη των στόχων της ομάδας. O ΑΠΣ Πάτραι κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αχαΐας τη σεζόν 2021-22, όντας παράλληλα φιναλίστ στον θεσμό του κυπέλλου της ίδιας σεζόν.
Τμήμα Στίβου
Ο Α.Π.Σ. Πάτραι διατηρούσε και τμήμα στίβου από το οποίο αναδείχτηκε ο Σπύρος Ανδριόπουλος Βαλκανιονίκης, πρωταθλητής Ελλάδος και μέλος της Εθνικής Ομάδας, ο οποίος κατέχει και την καλύτερη Ελληνική επίδοση στο άθλημα του μαραθωνίου από το 1988, καθώς και ο Πέτρος Παπαγεωργίου ο οποίος σημείωσε σημαντικές επιδόσεις.
Προπονητής του τμήματος στίβου ήταν από το ξεκίνημά του ο παλιός πρωταθλητής και βαλκανιονίκης στίβου της Παναχαικής, γαλατάς στο επάγγελμα, Λουκάς Αδαμόπουλος.
Πηγές
* Πατραι ΑΠΣ Πατραι ΑΠΣ Πατραι ΑΠΣ Πατρα
Αντρέι Μπάμπις
Ο Αντρέι Μπάμπις (τσεχ. Andrej Babiš, 2 Σεπτεμβρίου 1954-) είναι τσέχος επιχειρηματίας και πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε στην πρωθυπουργία της χώρας από το 2017 έως το 2021. Είναι ιδρυτής και ηγέτης του κόμματος ΑΝΟ 2011 και έγινε πρωθυπουργός της χώρας από τις 13 Δεκεμβρίου 2017, έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2017, στις οποίες το κόμμα του κέρδισε τις περισσότερες έδρες
Γεννήθηκε στην Μπρατισλάβα, στη σημερινή Σλοβακία, από σλοβακική οικογένεια. Έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας το 1980 και έχει κατηγορηθεί ότι υπήρξε πράκτορας, τόσο της τσεχοσλοβακικής μυστικής υπηρεσίας κρατικής ασφάλειας StB, όσο και της KGB. Υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών της Τσεχικής Δημοκρατίας και αναπληρωτής Πρωθυπουργός, υπεύθυνος για την οικονομία, από τον Ιανουάριο του 2014 έως τον Μάιο του 2017, οπότε απολύθηκε από τον πρωθυπουργό Μπόχουσλαβ Σομπότκα λόγω καταγγελιών για οικονομικές ατασθαλίες. Ο Μπάμπις ηγείται του κόμματος ΑΝΟ 2011 από την ίδρυσή του το 2012 ως κίνημα διαμαρτυρίας ενάντια στην καθιερωμένη πολιτική. Έχει διατελέσει Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων από το 2013. Ο Μπάμπις, δεύτερος πλουσιότερος άνθρωπος στην Τσεχική Δημοκρατία, είναι πρώην διευθύνων σύμβουλος και ιδιοκτήτης του Ομίλου Agrofert, με καθαρή αξία περίπου 4 δισ. δολαρίων σύμφωνα με το Bloomberg.
Ο Αντρέι Μπάμπις παύτηκε από την κυβέρνηση από τον πρωθυπουργό Μπόχουσλαβ Σομπότκα στις 24 Μαΐου 2017 μετά από έναν μήνα κρίσης του κυβερνητικού συνασπισμού, η οποία ξεκίνησε αρχικά με κατηγορίες για φοροδιαφυγή του Μπάμπις ως διευθύνοντα συμβούλου της Agrofert το 2012. Παρά το γεγονός αυτό, ο Μπάμπις είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς πολιτικούς στην Τσεχική Δημοκρατία. Έχει περιγραφεί από πολλούς σχολιαστές ως «ο Τσέχος Τραμπ».
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργού Οικονομικών, ο Μπάμπις εισήγαγε αμφιλεγόμενες πολιτικές όπως την ηλεκτρονική καταγραφή των πωλήσεων, πρότεινε την αντιστροφή χρέωσης του φόρου προστιθέμενης αξίας και τον έλεγχο δηλώσεων ΦΠΑ για τις επιχειρήσεις. Έχει επικριθεί για τη σκλήρυνση των κανονισμών για τις μικρές, μεσαίες και ατομικές επιχειρήσεις, ενώ εθελοτυφλούσε στις μεγάλες επιχειρήσεις, βοηθώντας έτσι τον δικό του Όμιλο, Agrofert. Οι υποστηρικτές του τονίζουν την αύξηση των φορολογικών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού.
Ο Μπάμπις έχει τεθεί υπό έρευνα και από την τσεχική Αστυνομία και από το Ευρωπαϊκό Γραφείο κατά της Απάτης (OLAF) από τον Δεκέμβριο του 2015, εν μέσω ισχυρισμών ότι μια ανώνυμη εταιρεία που έλεγχε ο ίδιος, είχε λάβει παράνομα επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τον Σεπτέμβριο του 2017, η βουλευτική του ασυλία ήρθη μετά από αίτημα της αστυνομίας σχετικά με την υπόθεση αυτή και ο Μπάμπις κατηγορήθηκε επισήμως στις 9 Οκτωβρίου 2017.
Στις προεδρικές εκλογές του 2023 ήταν υποψήφιος και στον 2ο γύρο ηττήθηκε από τον Πετρ Πάβελ.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1954 από μια σλοβακική οικογένεια στην Μπρατισλάβα της Τσεχοσλοβακίας (σημερινή Σλοβακία). Ο πατέρας του, διπλωμάτης και μέλος του κομμουνιστικού κόμματος της Τσεχοσλοβακίας, εκπροσώπησε την Τσεχοσλοβακία κατά τις διαπραγματεύσεις με το GATT στη Γενεύη και ως σύμβουλος της χώρας στα Ηνωμένα Έθνη. Είναι ο ανιψιός του Έρβιν και της Βιέρα Σνάιμπνερ.
Ο Αντρέι Μπάμπις πέρασε ένα μέρος της παιδικής του ηλικίας στο εξωτερικό και έλαβε μόρφωση στο Παρίσι και στη Γενεύη. Ύστερα σπούδασε σε ένα λύκειο στην Μπρατισλάβα και συνέχισε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, όπου σπούδασε διεθνές εμπόριο. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, εργάστηκε ως υπάλληλος στη διεθνή εταιρεία εμπορίου Petrimex, η οποία ελεγχόταν από το σλοβακικό κομμουνιστικό κόμμα, αρχικά μπαίνοντας στην εταιρεία το 1978 όταν ήταν γνωστή με το πρώτο της όνομα Chemapol Bratislava. Το 1985 έγινε ο εκπρόσωπος της εταιρείας στο Μαρόκο. Ενώ εργαζόταν για την Petrimex, έγινε μέλος του κομμουνιστικού κόμματος το 1980. Παράλληλα με τις κατηγορίες ότι ήταν ένας «ισχυρός πράκτορας» της κρατικής μυστικής υπηρεσίας ασφαλείας της Τσεχοσλοβακίας, StB, έχει επίσης κατηγορηθεί ότι κατά τα ίδια χρόνια ήταν πράκτορας της KGB.
Το 1991 επέστρεψε στην Τσεχοσλοβακία από το Μαρόκο και εγκαταστάθηκε στην Τσέχικη Δημοκρατία μετά την απόσπασή της από την Τσεχοσλοβακία. Έγινε διευθυντής στην Agrofert το 1993 και σταδιακά την έκανε μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες στη χώρα. Η Agrofert ήταν θυγατρική εταιρεία της Petrimex την περίοδο που ο Μπάμπις εργαζόταν στην τελευταία. Κατά την περίοδο που εργάστηκε εκεί, η Agrofert κεφαλαιοποιήθηκε από μια ελβετική εταιρεία, την OFI (βρίσκεται στη μικρή εβετική πόλη Μπάαρ), η οποία έλαβε τον έλεγχο της Agrofert από την Petrimex. Η Petrimex στη συνέχεια απέλυσε τον Μπάμπις και τον μήνυσε ανεπιτυχώς επειδή επέτρεψε το μερίδιο της εταιρείας στην Agrofert να διαλυθεί. Σύντομα μετά από αυτό, ο Μπάμπις αποδείχθηκε ότι ήταν ο 100% ιδιοκτήτης της Agrofert. Οι επαγγελματικές του δραστηριότητες επικεντρώθηκαν κυρίως στη γεωργία αλλά κατά τα τελευταία χρόνια έχει λάβει μια τεράστια αυτοκρατορία από εταιρείες μέσων μαζικής ενημέρωσης. Αυτή η ενέργεια τού έχει επιφέρει κριτική από πολιτικά κόμματα τα οποία πιστεύουν ότι συγκεντρώνει υπερβολική εξουσία στα χέρια του, από τη στιγμή που τα κανάλια τα οποία ελέγχει δημοσιεύουν πολύ συμπαθητικά σχόλια για το πρόσωπό του.
Agrofert
Τον Ιανουάριο του 1993 ο Μπάμπις έγινε διευθύνων σύμβουλος της νεοσυσταθείσας θυγατρικής της Petrimex, Agrofert. Είχε προτείνει την ίδρυση της Agrofert ενώ ήταν ακόμα διευθυντής στην Petrimex και σταδιακά ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο της νέας εταιρείας. Η πηγή της αρχικής χρηματοδότησης για την εξαγορά της Agrofert από την Petrimex δεν ήταν γνωστή ήδη από τις αρχές του 2016, αν και ο Μπάμπις είχε πει ότι τα χρήματα προέρχονταν από τους Ελβετούς «συμμαθητές» του.
Η εταιρεία ξεκίνησε ως μια χονδρική εμπορική επιχείρηση αλλά αργότερα απέκτησε διάφορες γεωργικές, μεταποιητικές και χημικές εταιρείες. Το 2011 η Agrofert Holding αποτελούνταν από περισσότερες από 230 εταιρείες κυρίως στην Τσεχική Δημοκρατία, τη Σλοβενία και τη Γερμανία. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη εταιρεία στην Τσεχική Δημοκρατία με έσοδα που ξεπερνούν τα 117 δις. Όταν ο Μπάμπις εισήλθε στην πολιτική παραιτήθηκε από διευθύνων σύμβουλος αλλά εξακολουθεί να παραμένει αποκλειστικός ιδιοκτήτης της.
Το 2013 η Agrofert αγόρασε την εταιρεία MAFRA, εξέδωσε τις εφημερίδες Lidové noviny και Mladá fronta DNES και εκμεταλλευόταν το κανάλι Óčko TV. Η Agrofert κατέχει επίσης το Radio Impuls, τον ραδιοφωνικό σταθμό με τους περισσότερους ακροατές στην Τσεχική Δημοκρατία (από τα τέλη του 2014).
Πολιτικές δραστηριότητες
Ο Μπάμπις ίδρυσε το κόμμα του ΑΝΟ 2011 «για να καταπολεμήσει τη διαφθορά και τα άλλα δεινά από το πολιτικό σύστημα της χώρας». Οι πολιτικοί επιστήμονες ανέφεραν ότι το 2014 η Τσεχική Δημοκρατία ήταν σε παρακμή και ότι ο Αντρέι Μπάμπις συνδέεται με αυτή την παρακμή περισσότερο από κάθε άλλο άτομο.
Τα πολιτικά του κίνητρα έχουν τεθεί υπό αμφισβήτηση εφόσον η Agrofert αγόρασε τη MAFRA, έναν από τους μεγαλύτερους και σημαντικότερους εκδοτικούς οίκους στην Τσεχική Δημοκρατία. Το κόμμα του συμμετείχε στις τσεχικές νομοθετικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν τον Οκτώβριο του 2013 και κατέλαβε τη δεύτερη ισχυρότερη θέση, κερδίζοντας 47 έδρες (από τις 200) στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Η αμερικανική πολιτική συμβουλευτική εταιρεία Penn Schoen Berland το θεώρησε ως μια νίκη έκπληξη.
Ο Μπάμπις χρημάτισε υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση συνασπισμού μεταξύ των σοσιαλδημοκρατών, των χριστιανοδημοκρατών και του κόμματος ΑΝΟ.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1981-1982
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 1981-1982 ήταν το 14ο στην ιστορία της Α' Εθνικής. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για ενδέκατη φορά ενώ στη Β' Εθνική υποβιβάστηκε ο Ηρακλής για πρώτη φορά στην ιστορία του, καθώς και η ΧΑΝΘ.
Αντρέι Μπάμπις
Πολιτικές δραστηριότητες
Στις 16 Ιανουαρίου 2018 η κυβέρνηση του Μπάμπις έχασε ψήφο εμπιστοσύνης, καθώς η πρόταση δυσπιστίας εγκρίθηκε με 117 ψήφους υπέρ έναντι 78. Ωστόσο, μερικούς μήνες μετά, στις 12 Ιουλίου 2018 η κυβέρνηση του Μπάμπις εξασφάλισε ψήφο εμπιστοσύνης με την υποστήριξη των βουλευτών του Κομμουνιστικού Κόμματος Βοημίας και Μοραβίας.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1981-1982
Μπαράζ
Οι ομάδες που ισοβάθμισαν στην 3η και τη 10η θέση έδωσαν αγώνα μπαράζ
Αντρέι Μπάμπις
Προσωπική ζωή
Ο Αντρέι Μπάμπις είναι παντρεμένος με τη Μόνικα, με την οποία έχει δύο παιδιά. Είναι διαζευγμένος και έχει άλλα δύο παιδιά από την πρώην σύζυγό του.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1981-1982
3η θέση
Ο αγώνας έγινε στα Γιαννιτσά. Αναμετρήθηκαν ο Νηρέας και ο Εθνικός. Ο Νηρέας επικράτησε με 3−2 και κατέλαβε την 3η θέση.
Αντρέι Μπάμπις
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Τσεχίας
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1981-1982
10η θέση
Ο Δημόκριτος και ο Ηρακλής συγκρούστηκαν στη Θεσσαλονίκη για την παραμονή στην κατηγορία. Ο Ηρακλής, που για πολλά χρόνια τερμάτιζε στις υψηλές θέσεις του πρωταθλήματος, έχασε με 2-3 και υποβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Πηγές
Κατηγορία:Α εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1981 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1982
Ιόν (νομός)
Η Ιόν (γαλλικά: Yonne) είναι ένας από τους 100 νομούς της Γαλλίας που πήρε το όνομά του από τον ποταμό Ιόν, παραπόταμο του Σηκουάνα, καθώς και ένας από τους τέσσερεις νομούς της Βουργουνδίας με πρωτεύουσα την Οσέρ (Auxerre). Συνορεύει με τα διαμερίσματα Ωμπ (Aube), Κοτ-ντ'Ορ (Côte-d'Or), Νιέβρ (Nièvre), Λουαρέ (Loiret) και Σεν-ε-Μαρν (Seine-et-Marne). Ο ταχυδρομικός του κωδικός είναι 89.
Αποτελεί τον ταχύτερα αναπτυσσόμενο νομό της Βουργουνδίας με ετήσια αύξηση του πληθυσμού της τάξης του 0,41%. Εκτός από την πρωτεύουσα Οσέρ, άλλες μεγάλες πόλεις του νομού είναι η Αβαλόν και η Σενς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοί της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Συμπίεση
Ο όρος συμπίεση (καθαρ. συμπίεσις -σεως) χαρακτηρίζει όποια ενέργεια μειώνει τον όγκο ενός σώματος στον χώρο. Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται σε πολλούς επιστημονικούς τομείς έρευνας και μελέτης με διάφορες κατ' αντικείμενο προεκτάσεις, όπως:
Νικόπολη (Πόντου)
Η κωμόπολη βρίσκεται στο εσωτερικό του Πόντου, στα σύνορα με την ιστορική Αρμενία, και θεωρείται διάδοχος της ρωμαϊκής Κολώνειας ή, πιο σωστά, του βυζαντινού Μαυρόκαστρου. Πάντως, δεν είναι σαφές αν η αρχαία Νικόπολη βρισκόταν στο σημερινό Σεμπινκαραχισάρ ή στο γειτονικό Κογιουλχισάρ, ούτε ποια πόλη αποτελεί συνέχεια της ρωμαϊκής Κολώνειας. Οι Έλληνες ονόμαζαν την πόλη και Γαράσαρη (παραφθορά της τουρκικής ονομασίας Καραχισάρ).
Η Νικόπολη ήταν έδρα σαντζακιού του βιλαετιού της Σεβάστειας και έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως Κολωνείας. Η πόλη είχε κυρίως αρμενικό πληθυσμό αλλά και Έλληνες, οι οποίοι μιλούσαν ποντιακά ή ήταν τουρκόφωνοι, και διατηρούσαν δύο ενοριακούς ναούς και τρία εκπαιδευτήρια. Στις αρχές του 20ού αι. η πόλη είχε 2.000 οικογένειες, από τις οποίες οι 650 ήταν ελληνικές. Κοντά στην πόλη υπήρχε το μοναστήρι της Παναγίας της Σταυροπηγιανής, που αποτελούσε παμποντιακό προσκύνημα, Πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στη Νέα Νικόπολη του Νομού Κοζάνης και τη Νικόπολη Θεσσαλονίκης, αλλά και αλλού.
Σαιντ Μαίρη (Τζαμάικα)
Η Ενορία Σαιντ Μαίρη (αγγλικά: Parish of Saint Mary) είναι μια από τις δεκατέσσερις ενορίες της Τζαμάικα. Έχει έκταση 610,5 τ.χλμ. και πληθυσμό 111.466 κατοίκων (2001). Πρωτεύουσα είναι η Πορτ Μαρία.
Γεωγραφία
Το Σαιντ Μαίρη βρίσκεται βορειοανατολικά της Τζαμάικα. Στα βόρεια βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα. Συνορεύει στα δυτικά με την Αγία Άννα, στα νοτιοδυτικά με την Κατερίνα, στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Ανδρέα και στα ανατολικά με την Πόρτλαντ. Έχει έκταση 610,5 τ.χλμ.. Είναι η πέμπτη μικρότερη ενορία της Τζαμάικα μετά το Κίνγκστον, τον Άγιο Ανδρέα, το Αννόβερο και τον Άγιο Ιάκωβο.
Ποτάμια
Το κυριότερο ποτάμι είναι το Ρίο Νουέβο (Νέο Ποτάμι).
Κόλποι
Η ενορία Σαιντ Μαίρη διαθέτει αρκετούς κόλπους. Ο κυριότερος είναι ο Αννόττο Μπέυ. Άλλοι σημαντικοί κόλποι είναι ο Λιτλ Μπέυ και ο Παλμέντο Μπέυ.
Δημογραφία
Η ενορία Σαίντ Μαίρη είχε πληθυσμό 111.466 κατοίκων (2001). Είναι σε πληθυσμό η έκτη μικρότερη ενορία της Τζαμάικα μετά το Αννόβερο, την Τρελόνι, την Πόρτλαντ, τον Άγιο Θωμά και το Κίνγκστον.
Οικονομία
Στο Σαιντ Μαίρη καλλιεργούνται μπανάνες, πριμέντο, καφές, κίτρος, αννάττο, λαχανικά και αρτόκαρπος.
Τουρισμός
Το Σαιντ Μαίρη είναι ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Τζαμάικα. Οι κυριότερες παραλίες είναι η Τζέιμς Μποντ Μπιτς και η Ρέγκε Μπιτς.
Σημαντικά πρόσωπα
Στο Σαιντ Μαίρη γεννήθηκαν οι Τζέιμς Φίλιππο και Ρουθ Μπράιαν Όουεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαιντ Μαίρη
Σαντάμ Χουσεΐν
Ο Σαντάμ Χουσεΐν (πλήρες όνομα: Σαντάμ Χουσεΐν Αμπντ αλ Ματζιντ αλ Τικρίτι) ήταν Ιρακινός πολιτικός που κυβέρνησε το Ιράκ από το 1979 έως το 2003.
Γεννήθηκε στις 28 Απριλίου 1937 και εκτελέστηκε στις 30 Δεκεμβρίου του 2006, μετά την καταδίκη του από ιρακινό δικαστήριο σε θάνατο δι' απαγχονισμού. Καθαιρέθηκε από την εξουσία, έπειτα από στρατιωτική επιχείρηση των Η.Π.Α. στο Ιράκ, με την κωδική ονομασία "Σοκ και δέος".
Κατά τη διάρκεια της θητείας του, ξεκίνησε δύο πολέμους. Επιτέθηκε αρχικά στο Ιράν και έπειτα στο Κουβέιτ, το 1990.
Από την ημέρα της καθαίρεσής του έως και τις 13 Δεκεμβρίου του 2003, είχε βρει καταφύγιο σε ένα δωμάτιο κάτω από το έδαφος, κοντά στην γενέτειρά του, το Τικρίτ.
Στις 5 Νοεμβρίου 2005 οδηγήθηκε σε δίκη, όπου του απαγγέλθηκαν κατηγορίες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Ένα χρόνο μετά, το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον πρώην ηγέτη του Ιράκ και τον καταδίκασε εις θάνατον δι' απαγχονισμού. Η ποινή εκτελέστηκε στις 30 Δεκεμβρίου 2006, περίπου στις 6 π.μ. τοπική ώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι του Ιράκ Κατηγορία:Δικτάτορες Κατηγορία:Αντιαμερικανισμός
Διπλασιασμός του κύβου
Ο Διπλασιασμός του κύβου (επίσης γνωστός ως πρόβλημα της Δήλου - Δήλιον πρόβλημα) είναι ένα από τα τρία γνωστά προβλήματα της αρχαιότητας που δεν είναι δυνατόν να λυθούν μόνο με κανόνα και διαβήτη. Ήταν γνωστό στους μαθηματικούς της αρχαιότητας στην Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Ινδία.
Το πρόβλημα συνίσταται στην κατασκευή ενός κύβου με διπλάσιο όγκο από ένα γνωστό κύβο πλευράς α. Ο απλός διπλασιασμός του μήκους της ακμής του κύβου οδηγεί σε οχταπλασιασμό του όγκου.
Ο μύθος
Αρκετοί μύθοι υπάρχουν για το λεγόμενο Δήλιο πρόβλημα. Ο Ερατοσθένης ο Κυρηναίος σύγχρονος του Αρχιμήδη σε επιστολή του προς τον Έλληνα Βασιλιά της Αιγύπτου Πτολεμαίο αναφέρει ότι σύμφωνα με πληροφορία αρχαίου τραγωδού ο Μίνωας είχε παραγγείλει να κατασκευαστεί τάφος για τον γιο του Γλαύκο σχήματος κυβικού. Όταν κατασκευάστηκε ο Μίνωας τον θεώρησε μικρό και διέταξε να τον διπλασιάσουν.
Ο Θέων ο Σμυρναίος σε ένα διάλογο του με τίτλο Πλατωνικός, του οποίου διασώζονται αποσπάσματα, αναφέρει ότι οι κάτοικοι της Δήλου αρρώστησαν και ζήτησαν από το Μαντείο των Δελφών να τους πει τι να κάνουν για να γλυτώσουν. Η Πυθία τους απάντησε ότι πρέπει να διπλασιάσουν σε όγκο τον ναό του Απόλλωνα που είχε σχήμα κύβου διατηρώντας παράλληλα το κυβικό σχήμα. Οι Δήλιοι αρχικά πίστεψαν ότι το πρόβλημα ήταν απλό και λυνόταν με διπλασιασμό των πλευρών. Όταν ανακάλυψαν ότι αυτό δεν διπλασιάζει τον όγκο αλλά τον οχταπλασιάζει έστειλαν πρέσβεις στην Ακαδημία Πλάτωνος και ζήτησαν λύση του προβλήματος. Ο Πλάτωνας μάλιστα τους απάντησε ότι ο θεός έδωσε αυτόν τον χρησμό στους Δήλιους, όχι επειδή είχε ανάγκη ενός διπλάσιου βωμού, αλλά για να κατακρίνει και να επιπλήξει τους Έλληνες; επειδή αμελούν τα μαθηματικά και περιφρονούν τη γεωμετρία
Το άλυτο του προβλήματος
Την εποχή που παρουσιάζεται το πρόβλημα κάθε μαθηματική μέθοδος που δεν χρησιμοποιεί αποκλειστικά κανόνα και διαβήτη θεωρείται ασέβεια. Οι αρχαίοι μαθηματικοί πιθανότατα γνώριζαν ότι ήταν αδύνατη η λύση μόνο με κανόνα και διαβήτη αλλά δεν έχει διασωθεί καμία απόδειξη.
Πιο κοντά στη λύση βρέθηκε ο Ιπποκράτης ο Χίος ο οποίος απέδειξε το 460 ή 430 π.Χ. ότι το πρόβλημα ανάγεται στην εύρεση δύο μέσων αναλόγων όταν δοθούν δύο ευθύγραμμα τμήματα το ένα διπλάσιο του άλλου. Από αυτό συνάγεται ότι για να λυθεί το πρόβλημα πρέπει να κατασκευαστεί ακμή ίση με \sqrt[3]{2}.
Με τα σύγχρονα μαθηματικά αποδείχθηκε ότι το πρόβλημα δεν είναι δυνατόν να λυθεί μόνο με κανόνα και διαβήτη και δόθηκε τέλος στην αναζήτηση λύσης αυτής της μορφής.
Η «λύση»
Αρκετοί αρχαίοι και νεότεροι ασχολήθηκαν με το πρόβλημα όπως ο Αρχύτας ο Ταραντίνος, ο Εύδοξος ο Κνίδιος, ο Μέναιχμος, ο Νικομήδης, ο Απολλώνιος ο Περγαίος, ο Διοκλής, ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς, ο Πάππος ο Αλεξανδρεύς, ο Καρτέσιος και άλλοι. Όλοι όμως έδιναν λύση που χρησιμοποιούσε και άλλες μεθόδους πλην της κλασσικής.
Ο Ευτόκιος ο Ασκαλωνίτης δίνει στα έργα του πληροφορίες για 12 λύσεις του Δήλιου προβλήματος. Σήμερα σημαντικότερη θεωρείται η λύση του Αρχύτα καθώς χρησιμοποιεί τρία στερεά: κύλινδρο, κώνο, και σφαίρα.
Πιο περίπλοκες μέθοδοι περιλαμβάνουν την Κισσοειδή του Διοκλή, την Κογχοειδή του Νικομήδη, ή τη γραμμή του Φίλωνα του Βυζαντινού.
Κατασκευή
right|200px Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κατασκευάσουμε \sqrt[3]{2}, αλλά χρειαζόμαστε βοηθητικά εργαλεία πέρα του διαβήτη και του χάρακα. Παραδείγματος χάριν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κανόνας και διαβήτης
Σαρλ Πεγκύ
Ο Σαρλ Πεγκύ (Charles Pierre Péguy) γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1873 στην Ορλεάνη και σκοτώθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1914 στο Βιλερουά (Σεν-ε-Μαρν) στη Μάχη του Μάρνη, ήταν Γάλλος συγγραφέας, ποιητής και δοκιμιογράφος.
Συνδύασε τις δύο βασικές ιδεολογίες του, τον σοσιαλισμό και τον πατριωτισμό και από το 1908, μετά από χρόνια ανήσυχου αγνωστικισμού, μεταστράφηκε στον Ρωμαιοκαθολικισμό. Από τότε, η θερμή θρησκευτική πίστη επηρέασε έντονα τα έργα του.
Η ζωή του
Ο Σαρλ Πεγκύ γεννήθηκε στην Ορλεάνη και πέρασε φτωχικά παιδικά χρόνια. Έμεινε ορφανός βρέφος και η μητέρα του διόρθωνε καρέκλες για να επιζήσει. Φοίτησε στο Λύκειο της Ορλεάνης και το 1894 πέτυχε μια υποτροφία για την Εκόλ Νορμάλ Συπεριέρ στο Παρίσι, όπου παρακολουθούσε κυρίως τις διαλέξεις των καθηγητών του Ανρί Μπεργκσόν και Ρομαίν Ρολάν, που τον επηρέασαν πολύ και με τους οποίους συνδέθηκε με φιλία. Δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του. Από τα πρώτα του χρόνια επηρεάστηκε από τον σοσιαλισμό και εντάχθηκε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα το 1895.
Πεπεισμένος για την αθωότητα του Ντρέιφους, στο πολύκροτο σκάνδαλο, έγινε ένθερμος υπερασπιστής της αναθεώρησης της δίκης του. Το βιβλιοπωλείο του έγινε επιτελικό κέντρο δράσης υπέρ του Ντρέιφους.
Το 1897, ο Πεγκύ παντρεύτηκε τη Σαρλότ-Φρανσουάζ Μπωντουέν. Απέκτησαν μια κόρη και τρεις γιους, ένας από τους οποίους γεννήθηκε μετά το θάνατο του ποιητή.
Το 1900 ίδρυσε το λογοτεχνικό περιοδικό Cahiers de la Quinzaine (Τετράδια του Δεκαπενθήμερου), που άσκησε σημαντική επίδραση στην πνευματική ζωή της Γαλλίας και το οποίο συνέχιζε να εκδίδει τακτικά έως τον θάνατό του. Αρχικά το περιοδικό υποστήριζε τον αρχηγό του Σοσιαλιστικού Κόμματος Ζαν Ζωρές αλλά σύντομα απομακρύνθηκε. Στα Τετράδια, ο Πεγκύ δημοσίευε όχι μόνο τα δικά του δοκίμια και ποίηση, αλλά και έργα σημαντικών σύγχρονων δημιουργών που αργότερα έγιναν διάσημοι, όπως του Ρομαίν Ρολάν. Τα Τετράδια ήταν επίσης ο χώρος για να υποστηρίζει τις απόψεις του και να στηρίζει ή να αντικρούσει θέσεις άλλων διανοουμένων της γαλλικής κοινωνίας.
Ο συγγραφέας
Το σημαντικό έργο του Σαρλ Πεγκύ είναι η ποίησή του. Κυριότερα ποιήματα: Το μυστήριο της ευσπλαχνίας της Ιωάννας της Λωραίνης (Le Mystère de la Charité de Jeanne d'Arc, 1910), Το Μυστήριο των Αγίων Νηπίων ( Le Mystère des Saints Innocents, 1912) και Εύα (Ève, 1913), ένα μνημειώδες ποίημα 4000 αλεξανδρινών στίχων, αποκορύφωμα του στοχασμού του. Το έργο του περιλαμβάνει μυστήρια μεσαιωνικού ύφους σε ελεύθερο στίχο όπως Η Πύλη του μυστηρίου της δεύτερης αρετής (Le Porche du Mystère de la Deuxième Vertu, 1912), και ποιητικές συλλογές σε κανονικό στίχο, όπως Η ταπισερί της Παναγίας των Παρισίων (La Tapisserie de Notre-Dame,1913) εμπνευσμένο μυστικιστικά, και κυρίως από την Ιωάννα της Λωραίνης, ένα σύμβολο του ηρωισμού των σκοτεινών εποχών, στην οποία παραμένει βαθιά συνδεδεμένος όλη τη ζωή του.
Ήταν κυρίως ένας στρατευμένος διανοούμενος: μαχητικός σοσιαλιστής και αντικληρικός κατά τη διάρκεια των σπουδών του, προσέγγισε από το 1908 τον καθολικισμό και πατριωτισμό.
Είναι γνωστός για τα δοκίμια όπου εκφράζει τις κοινωνικές του ανησυχίες και την απόρριψή του στη σύγχρονη εποχή, όπου θεωρούσε ότι είχαν αλλάξει όλες οι παλιές αρετές: Το Χρήμα (L'Argent, 1913). Ο κεντρικός πυρήνας όλων των έργων του βασίζεται σε μια βαθιά χριστιανική πίστη που δεν ήταν ικανοποιημένη με τις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής του.
Το ποίημά του Η Πύλη του μυστηρίου της δεύτερης αρετής έκανε περισσότερες από 60 εκδόσεις στη Γαλλία. Ήταν το αγαπημένο βιβλίο του Σαρλ ντε Γκωλ.
Έργα
μικρογραφία|Το μνημείο του Σαρλ Πεγκύ Δοκίμια
Ποίηση
Λυρικά μυστήρια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γαλλική λογοτεχνία
Πατρίσια Γουάλακ
Η '''Πατρίσια Α. Γουάλακ''' (αγγλικά: Patricia A. Wallach) είναι πρώην δήμαρχος του Ελ Μόντε της Καλιφόρνια και πρώην μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου του Ελ Μόντε. Είναι εγγεγραμμένη στο Δημοκρατικό Κόμμα.
Η Γουάλακ ήταν δήμαρχος της πόλης από το 1992 έως το 1999, όταν ηττήθηκε από τη Ρέιτσελ Μόντες, αλλά έθεσε υποψηφιότητα για μια θέση του συμβουλίου το 2003 και κέρδισε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες πολιτικοί Κατηγορία:Γυναίκες πολιτικοί
Λιούβα Α΄
δεξιά|μικρογραφία| Ο Λιούβα Α΄ των Βησιγότθων, εικονογράφηση από το 1095. Ο Λιούβα Α', Liuva I, (απεβ. το 570, 571-572, ή 573 ) ήταν Βησιγότθος βασιλιάς της Hispania και της Σεπτιμανίας.
Βιογραφία
Έγινε βασιλιάς στο Ναρμπόν μετά το τέλος τού Αθαναγίλδ το 567. Ο ιστορικός Ρότζερ Κόλινς σημειώνει ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά, που ένας Βησιγότθος βασιλιάς αναφέρεται στη βορειοανατολική περιοχή του βασιλείου από το 531, όταν ο Aμαλάριχ δολοφονήθηκε. Προτείνει ότι η στέψη του Λιούβα Α΄ κοντά στα σύνορα με τους Φράγκους έγινε, λόγω των νέων απειλών από αυτόν τον γείτονα, καθώς υπό τον Γκούντραμ οι Φράγκοι είναι γνωστό ότι αποτελούσαν μεγαλύτερη απειλή για τους Βησιγότθους. Αυτή η απειλή θα εξηγούσε επίσης, γιατί κατά το δεύτερο έτος της βασιλείας του, ο Λιούβα Α΄ έκανε τον μικρότερο αδελφό του Λιουβιγέλδ ταυτόχρονα συμβασιλιά και διάδοχο, βάζοντάς τον άμεσο υπεύθυνο της Hispania Citerior, δηλ. του ανατολικού τμήματος της Hispania.
Η απειλή των Φράγκων μπορεί επίσης να εξηγήσει, γιατί ο Λιούβα Α΄ έδωσε καταφύγιο στον επίσκοπο Προνίμιο (σύγχρονα γαλλικά: Fronime). Ο Γρηγόριος του Τουρ δηλώνει ότι ο Προνίμιος είχε φύγει από το Μπουρζ για να ζήσει στη Σεπτιμανία «για κάποιον λόγο». Η Λιούβα Α΄ τον έκανε επίσκοπο τού Άγκντ, ένα αξίωμα που διατήρησε στη βασιλεία του Λιουβιγέλδ. Όταν αυτός ο μονάρχης προσπάθησε να τον δολοφονήσει, ο Προνίμιος κατέφυγε στη συνέχεια στη Γαλατία και τελικά πήγε στην αυλή του Φράγκου βασιλιά Χιλδεβέρτου Β΄, ο οποίος στη συνέχεια διόρισε τον Προνίμιο ως επίσκοπο τού Βενς.
Ο Λιούβα Α΄ απεβίωσε τον τρίτο χρόνο της εξουσίας του, από μη καταγεγραμμένα αίτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
Αναγνώστης Κορδής
Ο Αναγνώστης Κορδής ήταν αγωνιστής της Επανάστασης του 1821.
Λούντοβικ Όρμπαν
Ο Λούντοβικ Όρμπαν (Ludovic Orban, 1963-) είναι Ρουμάνος πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε πρωθυπουργός της χώρας από τον Νοέμβριο του 2019 ως τον Δεκέμβριο του 2020. Είναι αρχηγός του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος και μέλος στην βουλή των αντιπροσώπων από το 2008. Από το 2007 ως το 2008 χρημάτισε υπουργός Μεταφορών.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Όρμπαν γεννήθηκε στο Μπράσοβ στις 25 Μαΐου 1963 από Ούγγρο πατέρα και από Ρουμάνα μητέρα, ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση το 1982. Ενώ μετά αφού εισήχθη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σπούδασε τεχνολογία σχεδιασμού βιομηχανικών μηχανημάτων στο Πανεπιστήμιο του Μπράσοβ, όπου και αποφοίτησε το 1989. Το 1993 ολοκλήρωσε και τις μεταπτυχιακές του σπουδές πάνω στην Πολιτική Επιστήμη της Εθνικής Σχολής και Πολιτικής Επιστήμης του Βουκουρεστίου.
Αναγνώστης Κορδής
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από το χωριό Περιθώρι της Αχαΐας. Στις 16 Μαρτίου 1821, μαζί με τον Νικόλαο Σολιώτη και άλλους κλέφτες, έστησαν ενέδρα και χτύπησαν στην τοποθεσία «Πόρτες» κοντά στο χωριό Αγρίδι της Αχαΐας τρεις γυφτοχαρατζήδες και τρεις ταχυδρόμους που μετέφεραν επιστολές του καϊμακάμη της Τριπολιτσάς Μεχμέτ Σαλίχ στον Χουρσίτ πασά στα Ιωάννινα, κατόπιν παρότρυνσης του Σωτήρη Χαραλάμπη. Αυτή ήταν μια από τις πρώτες ένοπλες συγκρούσεις της επανάστασης. Αναφέρεται ότι στην ορκωμοσία των αγωνιστών στις 17 Μαρτίου 1821 στην Αγία Λαύρα, ήταν σημαιοφόρος του Αναγνώστη Στριφτόμπολα. Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, συμμετείχε σε διάφορες μάχες και πολιορκίες όπως των Καλαβρύτων, του Λεβιδίου, της Τριπολιτσάς και άλλες. Για την προσφορά του στον Αγώνα τιμήθηκε με τον βαθμό του Χιλιάρχου.
Λούντοβικ Όρμπαν
Εργασία
Ο Όρμπαν από το 1989 μέχρι και το 1991 εργαζόταν σε ένα εργοστάσιο του Μπράσοβ, μετά από το 1992 μέχρι και το 1997 εργάστηκε σε τρεις διαφορετικές εφημερίδες. Ενώ από το 1997 μέχρι και το 2001 σε πόστα με κυβερνητικές ευθύνες όπως: στην Υπηρεσία Ενεργειακής Πολιτικής, στην Διεύθυνση ατόμων με ειδικές ανάγκες, στο τμήμα Δημόσιας Πληροφορίας, στην Εθνική Υπηρεσία Απασχόλησης και στο Εθνικό Κέντρο Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων.
Αναγνώστης Κορδής
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Λούντοβικ Όρμπαν
Πολιτική
Η ενασχόληση του με τα κοινά ξεκίνησε από το 1992 όταν υπηρέτησε ως τοπικός σύμβουλος στον τομέα 3 έως και το 1996. Ενώ το 1997 εκλέχθηκε στον τομέα 1 αλλά το επόμενο έτος παραιτήθηκε. Από το 1993 μέχρι και το 1997 ήταν μέλος στην εκτελεστική επιτροπή του Φιλελεύθερου Κόμματος. Το 1998 προσχώρησε στο εθνικό συμβούλιο του κόμματος μέχρι και το 2002, ενώ από το 2002 μέχρι και το 2006 προσχώρησε στην επιτροπή δημόσιας διοίκησης του κόμματος. Από το 2006 μέχρι και το 2008 ήταν γραμματέας του κόμματος. Εγκατέλειψε αυτή τη θέση μετά τον ανασχηματισμό οπότε και ανέλαβε το υπουργείο Μεταφορών, θέση όπου εγκατέλειψε μετά την ήττα του κόμματός του στις εκλογές του 2010. Από τότε μέχρι και σήμερα εκλέγεται στην περιφέρεια του Βουκουρεστίου. Το 2014 προκηρύχθηκαν εσωκομματικές εκλογές έπειτα από την κρίση που προκλήθηκε μέσα στο κόμμα το 2010, όπου και κατέθεσε την υποψηφιότητά του για την προεδρία του κόμματος, όμως και ηττήθηκε από την αντίπαλό του με 47-28 ψήφους.
Πρωθυπουργός
Μετά την πτώση της κυβέρνησης της Βιόριτσα Ντάντσιλα, από πρόταση μομφής στις 10 Οκτωβρίου 2019, ο ίδιος προτάχθηκε από τον πρόεδρο Κλάους Γιοχάνις, για το αξίωμα της πρωθυπουργίας. Έπειτα από την συμφωνία στην οποία κατέληξε με άλλα τρία κόμματα, ο ίδιος έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και στις 4 Νοεμβρίου 2019 εγκρίθηκε ο διορισμός και της κυβέρνησής του από το κοινοβούλιο με 240 ψήφους, επτά παραπάνω από αυτούς όπου χρειαζόταν.
Η κυβέρνησή του κατέρρευσε με πρόταση μομφής στις 5 Φεβρουαρίου 2020, με 261 βουλευτές να την υπερψηφίζουν.
Έπειτα από την ήττα του στις εκλογές του Δεκεμβρίου του 2020, παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία.
Προσωπική ζωή
Έχει έναν γιο από τη σύζυγό του, Μιχαέλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας
Τεζκατλιπόκα
thumb|200px|[[Κετζαλκόατλ και Τεζκατλιπόκα (δεξιά)]] Στη μυθολογία των Αζτέκων, ο Τεζκατλιπόκα ή Τεσκατλιπόκα (ισπ. Tezcatlipoca) είναι ο θεός του σκότους, του πειρασμού, της μαγείας, του πολέμου και των υλικών πραγμάτων. Είχε στην κατοχή του ένα μαγικό καθρέφτη που έβγαζε καπνούς και σκότωνε τους αντιπάλους του, γι' αυτό είναι επίσης γνωστός σαν "θεός του Καθρέφτη που Καπνίζει".
Ο Τεζκατλιπόκα ήταν ο αντίπαλος του πνευματικού Κετζαλκόατλ και μερικές φορές εμφανίζεται σαν αυτός που ωθεί τους ανθρώπους στο κακό. Τιμωρώντας όμως το κακό κι επιβραβεύοντας την καλοσύνη, έθετε σε δοκιμασίες το νου των ανθρώπων με πειρασμούς, αντί να τους σπρώχνει στην ακολασία. Σύμφωνα με τους Αζτέκους, ήταν ο θεός της διχόνοιας και της απάτης, αλλά κι ο θεός των αρχόντων, των πολεμιστών και της μαγείας. Σχετίζεται με την έννοια της μοίρας και του πεπρωμένου και με τον ιαγουάρο. Τις περισσότερες φορές εμφανίζεται ως μάγος, ενώ θεωρείτο θεός με την ικανότητα να μεταμορφώνεται και άλλες μυστήριες δυνάμεις.
Λατρεία του Τεζκατλιπόκα
Η εορτή του Τεζκατλιπόκα ήταν τον πέμπτο μήνα του ημερολογίου των Αζτέκων. Η απόδοση τιμών προς τους θεούς τελείωνε με μια θυσία, στην οποία ξεριζωνόταν η καρδιά του θύματος και την κρατούσαν προς τον ήλιο. Οι προετοιμασίες ξεκινούσαν ένα χρόνο νωρίτερα. Οι ιερείς διάλεγαν ένα νεαρό άντρα, που στον επόμενο χρόνο θα ζούσε σαν άρχοντας: μάθαινε να παίζει αυλό, φορούσε χρυσά κοσμήματα και πολυτελή ρούχα, κάπνιζε και απολάμβανε το γενικό σεβασμό. Είκοσι ημέρες πριν από την τελετή παντρευόταν τέσσερις νέες γυναίκες και την τελευταία εβδομάδα τραγουδούσε, χόρευε και γιόρταζε. Την ημέρα της θυσίας, το θύμα ανέβαινε μόνος τα σκαλιά του ναού, σπάζοντας ένα πήλινο αυγό σε κάθε σκαλί. Όταν έφθανε στην κορυφή, η καρδιά του ξεριζωνόταν. Ο Τεζκατλιπόκα επίσης εορταζόταν κατά τον ένατο μήνα των Αζτέκων, στη Γιορτή των Νεκρών.
Απεικονίσεις
thumb|right|Ο Τεζκατλιπόκα Συνήθως απεικονίζεται με μια μαύρη λωρίδα στο πρόσωπό του, ενώ σχεδόν πάντα με τον Καθρέφτη που Καπνίζει, από οψιδιανό και αιματίτη. Στο δεξί του χέρι κρατάει τέσσερα βέλη, με τα οποία τιμωρεί τις αμαρτίες των ανθρώπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας Κατηγορία:Θεότητες του πολέμου Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Διοκλής ο Αλεξανδρεύς
Ο Διοκλής ο Αλεξανδρεύς (περ. 240 π.Χ. - περ. 180 π.Χ.) ή Διοκλής ο Καρύστιος, ήταν αρχαίος Έλληνας μαθηματικός και γεωμέτρης.
Βίος και έργο
Ο Διοκλής έζησε την εποχή του Απολλώνιου και άκμασε στο τέλος του 3ου αιώνα π.Χ. και την αρχή του 2ου αιώνα π.Χ. Είναι ο πρώτος γνωστός επιστήμονας που απόδειξε την εστιακή ιδιότητα του παραβολικού κατόπτρου. Χρησιμοποίησε τη γεωμετρική καμπύλη αποκαλούμενη κισσοειδές του Διοκλή για να λύσει το πρόβλημα της Δήλου, όπως αναφέρει ο Πρόκλος στα σχόλιά του περί του Ευκλείδη και αποδόθηκε στον Διοκλή από τον Γεμίνο.
Αποσπάσματα μιας εργασίας του Διοκλή περί εστίασης των κατόπτρων διασώθηκαν στα σχόλια του Ευτόκιου γύρω από το σύγγραμμα του Αρχιμήδη «Περί Σφαίρας και κύλινδρου» Η εστίαση των κατόπτρων είχε μεγάλη επιρροή στους Άραβες μαθηματικούς, ιδιαίτερα στον Αλαζηνό. Η πραγματεία περιέχει δέκα έξι θεωρήματα που αποδεικνύονται με κωνικές τομές. Ένα από τα αποσπάσματα περιέχει τα θεωρήματα επτά και οκτώ, τα οποία δίνουν λύση στο πρόβλημα της τομής μιας σφαίρας και ένα επίπεδο έτσι ώστε οι προκύπτοντες δύο όγκοι να είναι σε μια δεδομένη αναλογία. Το θεώρημα δέκα δίνει λύση στο πρόβλημα του διπλασιασμού του κύβου και ισοδυναμεί με την επίλυση μιας ορισμένης κυβικής εξίσωσης. Ένα άλλο απόσπασμα περιέχει τις προτάσεις ένδεκα και δώδεκα, που χρησιμοποιούνται κισσοειδή για να λύσουν το πρόβλημα της εύρεσης δύο μεσαίων αναλογιών ανάμεσα σε δύο μεγέθη. Δεδομένου ότι αυτή η πραγματεία καλύπτει περισσότερα θέματα από την εστίαση των κατόπτρων, ίσως το έργο «Περί εστίασης των Κατόπτρων» να είναι επακόλουθο τριών πιο σύντομων εργασιών του Διοκλή.
Αρθρόποδα
Τα Αρθρόποδα (Arthropoda) (ελλην. άρθρο + πόδι) είναι συνομοταξία από το βασίλειο των ζώων. Περίπου το 80% όλων των ειδών ζώων, που ζουν σήμερα, είναι αρθρόποδα.Έχουν καταγραφεί περίπου 1.100.000 είδη και πιθανότατα υπάρχουν πολύ περισσότερα. Παρουσιάζουν εξαιρετική ποικιλομορφία. Απαντώνται σχεδόν σε όλο τον κόσμο, σε γλυκά και αλμυρά νερά καθώς και στην ξηρά. Πολλά είναι ιπτάμενα. Στα αρθρόποδα ανήκουν οι αράχνες, οι σκορπιοί, τα τσιμπούρια, τα καβούρια, τα έντομα κα., καθώς και πολλά απολιθωμένα είδη. Το μέγεθός τους κυμαίνεται από το μικροσκοπικό καρκινοειδές Stygotantulus έως το γιγάντιο γιαπωνέζικο καβούρι με μήκος σχεδόν 4 μέτρα. Εμφανίζονται από την Κάμβρια περίοδο (ενδεχομένως και πιο νωρίς) και περιλαμβάνουν μια μεγάλη ομάδα που εξαφανίστηκε τελείως, τους Τριλοβίτες. Το επιδερμίδιό τους σχηματίζει έναν εξωσκελετό από χιτίνη και το σώμα τους διαμορφώνεται σε τμήματα που ονομάζονται μεταμερή. Ο εξωσκελετός αυτός προσφέρει στήριξη και προστασία από την αφυδάτωση. Ως εκ τούτου θεωρείται ο βασικός παράγοντας της επιτυχίας των αρθροπόδων στην χέρσο. Φέρουν αρθρωτά άκρα ή εξαρτήματα, που μπορεί να διαφοροποιύνται σε πόδια (όπως συμβαίνει στα έντομα, τα μαλακόστρακα, και τα μυριάποδα) ή στοματικά μόρια ή κεραίες ή ενδιάμεσα άκρα (π.χ. στοματικά πόδια). Ο αριθμός των ποδιών έχει χρησιμοποιηθεί παλαιότερα ως κριτήριο για την ταξινομική διαίρεση, όπως γίνεται αντιληπτό από τα ονόματα Δεκάποδα και Εξάποδα.
Είναι ζώα τριπλοβλαστικά. Το κοίλωμα στα ενήλικα άτομα είναι περιορισμένο και σχηματίζει το αιματόκοιλο. Επιπλέον πολλά χερσαία αρθρόποδα διαθέτουν ανεπτυγμένο τραχειακό σύστημα που εξασφαλίζει την αναπνοή τους. Τα περισσότερα υδρόβια αρθρόποδα διαθέτουν βράγχια. Εχουν κοιλιακή νευρική άλυσο με αρχικά ένα ζευγάρι γάγγλια κατά μέλος και ανοικτό κυκλοφορικό σύστημα με την καρδιά στη ράχη. Το μυϊκό τους σύστημα περιλαμβάνει γραμμωτούς και λείους μύες. Επιδεικνύουν μεγάλη ποικιλία αισθητήριων μηχανισμών και παρουσιάζουν ιδιαίτερα πρότυπα συμπεριφοράς, όπως οι σύνθετες κοινωνικές συμπεριφορές ορισμένων εντόμων (μυρμήγκια, μέλισσες, κα.).
Σημαντικό χαρακτηριστικό τους είναι η έκδυση, η οποία έχει ιδιαίτερη σημασία για τα αρθρόποδα, καθώς το συμπαγές επιδερμίδιο εμποδίζει την αύξηση. Ως εκ τούτου ανα διαστήματα απορρίπτεται ολόκληρος ο εξωσκελετός και αντικαθίσταται από νέο. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, οι εκδύσεις οδηγούν σε μεγάλες μορφολογικές αλλαγές από ένα προνυμφικό στάδιο σε ένα ενήλικο, μια διαδικασία που ονομάζεται μεταμόρφωση.
Κατά κύριο λόγο είναι γονοχωριστικά, και η γονιμοποίηση γίνεται εσωτερικά. Μπορεί να είναι ωοτόκα, ωοζωοτόκα ή ζωοτόκα.
Εξέλιξη
Τα αρθρόποδα εμφανίζονται πρώτη φορά σε απολιθώματα του Καμβρίου, περιλαμβάνοντας πρωτόγονα καρκινοειδή, χηλοκερωτά καθώς και την εξαφανισμένη ομάδα των τριλοβιτών. Θεωρείται γενικά ότι τα αρθρόποδα προήλθαν εξελικτικά από έναν κοινό πρόγονο με τους δακτυλιοσκώληκες, καθώς και οι δύο ομάδες παρουσιάζουν μεταμέρεια και πολλές ομοιότητες στην φυσιολογία τους. Η διαφοροποίησή τους, που συχνά ονομάζεται «αρθροποδοποίηση» και περιλαμβάνει την δημιουργία του χιτινώδους εξωσκελετού και την ανάπτυξη των εξαρτημάτων, είναι ήδη εμφανής στο αρχείο των απολιθωμάτων. Είναι συνεπώς πολύ πιθανό ότι τα πρώτα αρθρόποδα εμφανίστηκαν ήδη από το Προκάμβριο. Ωστόσο η εξέλιξη αλλά και οι φυλογενετικές σχέσεις των επιμέρους ομάδων μεταξύ τους και με συγγενή φύλα παραμένουν αντικείμενο διαφωνίας.
Περιγραφή
Το σώμα των αρθροπόδων αποτελείται από πολλά διαδοχικά μεταμερή (σωμίτες), με ποικιλία προσαρτημένων αρθρωτών εξαρτημάτων, τα οποία λόγω της διαφοροποίησής τους συχνά σχηματίζουν διακριτές λειτουργικές ενότητες, τα τάγματα και συγκεκριμένα την κεφαλή, τον θώρακα και την κοιλία, χωρίς αυτή η διάκριση να είναι πάντα αρκετά εμφανής. Η κεφαλή φέρει αισθητήρια όργανα και άλλα στοματικά εξαρτήματα. Διακρίνεται στο πρωτοκέφαλο, που φέρει οφθαλμούς και κεραίες και το γναθοκέφαλο που φέρει στοματικά εξαρτήματα όπως γνάθους και γναθοπόδια. Το εμπρόσθιο άκρο του σώματος καλείται άκρο ενώ το οπίσθιο, τέλσον. Κάθε σωμίτης περιβάλλεται από τέσσερις εξωσκελετικές πλάκες (σκληρίτες). Μια ραχιαία που ονομάζεται τεργίτης, μια κοιλιακή που ονομάζεται στερνίτης και δύο πλευρικές που ονομάζονται πλευρίτες.
Τα διάφορα εξαρτήματα είναι σημαντικό χαρακτηριστικό της ομάδας αυτής (μιας και από αυτά πήρε το όνομά της) και ουσιαστικά απαρτίζουν τον μηχανισμό κίνησης και στήριξης. Εμφανίζονται ανά ζεύγη και γενικά θεωρείται ότι κατά την πρώιμη εμφάνισή τους, κάθε μεταμερές διέθετε από ένα ζεύγος εξαρτημάτων. Τα εξαρτήματα πολλών αρθροπόδων όπως των καρκινοειδών, είναι δίκλαδα, και αποτελούνται από το ενδοπόδιο και το εξωπόδιο. Άλλων, όπως των εντόμων είναι μονόκλαδα.
Παρατηρείται σημαντική διαφοροποίηση των εξαρτημάτων τόσο σε επίπεδο ατόμου, εξασφαλίζοντας καταμερισμό εργασιών όσο και σε επίπεδο διαφορετικών ειδών, όπου φανερώνουν τις διάφορες οικολογικές πιέσεις που οδήγησαν την εξέλιξή τους. Η κίνηση των αρθρωτών ποδιών από γραμμωτούς μυς, εξασφαλίζει ταχύτητα στην κίνηση. Ο ρόλος τους μπορεί να είναι βαδιστικός, κολυμβητικός, πτητικός, τροφοληπτικός ή ακόμα και αισθητήριος, καθώς πολλά εξαρτήματα διαθέτουν αισθητήριες τρίχες και άλλες προσαρμογές.
Εξωσκελετός
thumb|left|Δομή του εξωσκελετού των αρθροπόδων A : [[Επιδερμίδιο των αρθροπόδων|Επιδερμίδιο και επιδερμίδα. B : Λεπτομέρεια του επιεπιδερμιδίου. 1 : Επιεπιδερμίδιο. 1a : Λιποπρωτεΐνες. 1b : Κηροί. 1c : Εξωτερικό επιεπιδερμίδιο. 1d : Εσωτερικό επιεπιδερμίδιο. 2 : Εξωεπιδερμίδιο. 3 : Ενδοεπιδερμίδιο. 2+3 : Προεπιδερμίδιο. 4 : Επιδερμίδα. 5 : Βασική μεμβράνη. 6 : Επιδερμικό κύτταρο. 6a : Αγωγός πόρος ; 7 : Αδενικό κύτταρο. 8 : Τριχογόνο κύτταρο. 9 : Φατνιακό κύτταρο. 10 : Νευρώνας. 11 : Σμήριγγα 12 : Τρίχα 13 : Αδενικός πόρος.]]
Ο εξωσκελετός των αρθροπόδων αποτελεί το κυρίαρχο χαρακτηριστικό τους, καθώς προσφέρει προστασία από την αφυδάτωση και άλλους φυσικούς παράγοντες και επιπλέον μηχανική στήριξη, διασφαλίζοντας επαρκή κινητικότητα και ευελιξία. Είναι εξωδερμικής προέλευσης και σχηματίζεται από το επιδερμίδιο, ένα στρώμα χιτίνης και πρωτεϊνών που παράγεται από την υποκείμενη επιδερμίδα. Το πάχος του και η σκληρότητά του ποικίλει μεταξύ των επιμέρους ομάδων καθώς και μεταξύ των διαφόρων σταδίων ανάπτυξης (π.χ. μια κάμπια με μια πεταλούδα).
Διακρίνονται δύο βασικές στοιβάδες, το λεπτό επιεπιδερμίδιο και το παχύ και σκληρό προεπιδερμίδιο. Και τα δύο σχηματίζονται από αλλεπάλληλα στρώματα (ελάσματα). Το πρώτο αποτελείται από μία λεπτή στρώση λιποπρωτεϊνών και (κυρίως σε χερσαία αρθρόποδα) κηρών και λιπαρών οξέων που αποτρέπουν την διαφυγή ή την ανεπιθύμητη είσοδο νερού στο σώμα. Αντίθετα το προεπιδερμίδιο συνίσταται κυρίως από πρωτεΐνη και χιτίνη σε αναλογία περίπου 1:1 (μεγαλύτερη συγκέντρωση χιτίνης στα καρκινοειδή). Η χιτίνη είναι ένα ιδιαίτερα ανθεκτικός αζωτούχος πολυσακχαρίτης, αδιάλυτος στο νερό και σε ασθενή οξέα και βάσεις. Η σύνδεση του με τις πρωτεΐνες, προς σχηματισμό πρωτεογλυκανών προσδίδει σκληρότητα και αντοχή στο επιδερμίδιο. Σε ένα ώριμο επιδερμίδιο μπορούν να διακριθούν δύο στρώσεις, το εξω- και το ενδο-επιδερμίδιο. Η διαφορά τους έγκειται στην παρουσία φαινολών στο εξωεπιδερμίδιο που σταθεροποιούν το δίκτυο χιτίνης-πρωτεϊνών.
Η χιτίνη από μόνη της παρά την ανθεκτικότητά και την ελαστικότητά της δεν είναι ιδιαίτερα σκληρή. Έτσι η σκληρότητα του επιδερμιδίου εξασφαλίζεται από δύο άλλους μηχανισμούς, την βιοορυκτοποίηση και την σκληροτινοποίηση. Η ορυκτοποίηση, δηλαδή η απόθεση ανόργανων ανθρακικών, φωσφορικών κλπ., αλάτων στο εξωεπιδερμίδιο, παρατηρείται σε μεγάλο ποσοστό στα καρκινοειδή και τα διπλόποδα. Η σκληροτινοποίηση από την άλλη, είναι μια ειδική πρωτεϊνική διεργασία και είναι εμφανίζεται κυρίως στα έντομα και άλλα χερσαία αρθρόποδα.
Η επιδερμίδα που είναι υπεύθυνη για την παραγωγή του επιδερμιδίου είναι μονόστοιβo κυβικό επιθήλιο και φέρει αρκετούς αδένες ενώ αποτελεί την βάση για πολλούς εξωτερικούς σχηματισμούς όπως τρίχες, σμήριγγες, άκανθες κα. Διαχωρίζεται από το αιμόκοιλο μέσω της βασικής μεμβράνης.
Σε πολλά αρθρόποδα το επιδερμίδιο σχηματίζει εσωτερικές προεκβολές που ονομάζονται αποδέματα και στα οποία προσφύονται οι μύες.
Εικόνες
Chelicerata