cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηχοσημαντήρας
Ιστορία: Ερευνώντας Τις Θάλασσες
Πρώιμοι ηχοσημαντήρες είχαν περιορισμένη εμβέλεια, περιορισμένη διάρκεια ζωής της μπαταρίας και κατακλύζονταν από το θόρυβο του ωκεανού. Εμφανίστηκαν για πρώτη φορά προς το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά είναι αμφίβολο ότι μπήκαν σε επιχειρησιακή χρήση μέχρι τον Ψυχρό Πόλεμο. Ένας ακόμη περιορισμός τους ήταν ότι η διάκριση μεταξύ των τεχνητών θορύβων και των ήχων από το ωκεάνιο υπόβαθρο βασιζόταν στην ανθρώπινη ακοή. Ωστόσο, υπήρχαν οι ενδείξεις ότι η τεχνολογία είναι βιώσιμη. Με την κατασκευή, λοιπόν, καλύτερων υδροφώνων, την εμφάνιση των τρανζίστορ και την ανάπτυξη της μικροσκοπικοποίησης (miniaturization), καθώς και η συνειδητοποίηση ότι οι ήχοι πολύ χαμηλής συχνότητας είναι σημαντικοί, πιο αποτελεσματικοί ακουστικοί αισθητήρες κατασκευάστηκαν. Ως εκ τούτου, το μέγεθος ενός ηχοσημαντήρα μίκρυνε από έξι πόδια ύψος και δύο πόδια διάμετρο και έχει, σήμερα, διαμορφωθεί σε ένα συνεπτυγμένο σύνολο ηλεκτρονικών.
Είδη Ηχοσημαντήρων
Οι ηχοσημαντήρες ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες: ενεργητικοί, παθητικοί και ειδικού σκοπού.
Αυτές οι πληροφορίες από τους ηχοσημαντήρες αναλύονται και ερμηνεύονται από υπολογιστές, ακουστικούς χειριστές και τακτικούς συντονιστές (tactical coordinators - TACCOs). Κάθε θόρυβος που κάνει ένα υποβρύχιο είναι και ένα άγγελμα θανάτου, γι' αυτό και πολύ λίγα υποβρύχια είναι "ομιλητικά".
Ενεργοί και παθητικοί ηχοσημαντήρες μπορεί να απλώνονται σε μεγάλες εκτάσεις ή σε εμπόδια για γίνει η αρχική ανίχνευση. Μετέπειτα, ενεργοί ηχοσημαντήρες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον καθορισμό της ακριβής τοποθεσίας. Εν τω μεταξύ, παθητικοί ηχοσημαντήρες μπορούν επίσης να τοποθετηθούν στην επιφάνεια με συστηματικό τρόπο και σε προκαθορισμένους σχηματισμούς έτσι ώστε να επιτευχθεί ο ακριβής προσδιορισμός της τοποθεσίας με τη μέθοδο του τριγωνισμού. Πολλά αεροσκάφη ή πλοία παρακολουθούν τους ηχοσημαντήρες είτε παθητικά ακούγοντας μόνο είτε ενεργητικά πραγματοποιώντας μεταδόσεις, έτσι ώστε το υποβρύχιο να οδηγηθεί στο δίχτυ από σόναρ που έχει στηθεί. Μερικές φορές το σχέδιο με το οποίο έχουν τοποθετηθεί οι ηχοσημαντήρες έχει τη μορφή ενός πλέγματος ή άλλου στοιχισμένου σχηματισμού και πολύπλοκη επεξεργασία σήματος με διαμόρφωση ακτινοβολίας (beamforming) χρησιμοποιείται για να ξεπεραστούν οι δυνατότητες του περιορισμένου αριθμού υδροφώνων.
Βιβλιογραφία
Σάγος Γεώργιος, "Εισαγωγή στην υδροακουστική και στην τεχνολογία Sonar", Μέρος ΙΙ, Κεφ.7, Εκδόσεις Παπασωτηρίου, Αθήνα 2019, ISBN 978-960-491-133-2
Stavento
Οι Stavento είναι ελληνικό RnB συγκρότημα από την Αλεξανδρούπολη, που σχηματίστηκε το 2004.
Σχηματισμός
Το συγκρότημα δημιουργήθηκε το 2004 από τον Μιχάλη Κουϊνέλη (Μέθυσος) και τον Βαγγέλη Γεωργαντζή. Το όνομα του συγκροτήματος προήλθε από τον ομώνυμο ναυτικό όρο. Στην αρχική ομάδα ερμηνευτών ήταν ο Κώστας Λάττας (Ακρίτας) και η Εύα Κανατά. Πριν τη δημιουργία των Stavento, οι Κουινέλης και Λάττας ήταν μέλη της low bap ομάδας των Active Member, Freestyle Productions, με τον πρώτο να είναι μέλος των Βαβυλώνα και τον δεύτερο στους Ακρίτες.
Δισκογραφικό ξεκίνημα
Με αυτή τη σύνθεση το συγκρότημα κυκλοφόρησε τον επόμενο χρόνο τον πρώτο του δίσκο, Το πιο γλυκό μεθύσι, από το οποίο ξεχώρισε η διασκευή τους στο τραγούδι του Κώστα Τουρνά «Όμορφη». Το 2006 κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος του, ο Γρίφος, Το πρώτο σινγκλ του δίσκου ήταν το «Πόσο ακόμα», ενώ συνεργάστηκαν με καθιερωμένους καλλιτέχνες όπως ο Τουρνάς και ο Αλέξανδρος Χατζής.
Μετά την κυκλοφορία του δεύτερο δίσκου τους, η Κανατά αποχώρησε από το συγκρότημα και τη θέση της πήρε η Αλεξάνδρα Κόνιακ, η οποία έκανε φωνητικά στον επόμενο δίσκο του συγκροτήματος, το Σήμερα το γιορτάζω του 2008. Στον δίσκο συμμετείχαν για άλλη μια φορά γνωστοί καλλιτέχνες όπως ο Κώστας Τουρνάς, ο Χατζής, ο Δημήτρης Κοργιαλάς και ο Stereo Mike στο ομώνυμο κομμάτι. Το σινγκλ όπως που διακρίθηκε ήταν το ερωτικό «Μέσα σου», με φωνητικά του Κουινέλη και της Κόνιακ.
Μεταβατική περίοδος και νέα σύνθεση
Τα επόμενα δύο χρόνια στάθηκαν περίοδος σημαντικών ανακατατάξεων για το συγκρότημα. Αρχικά η Κόνιακ αντικαταστάθηκε από την Κλεοπάτρα Ευαγγελάτου, μετά από οντισιόν που διενήργησε το συγκρότημα. Η Κλεοπάτρα υπήρξε μέλος του συγκροτήματος Darlings ενώ εργαζόταν και στο πρόγραμμα μεγάλων κέντρων διασκέδασης. Στις αποχωρήσεις ήρθε να προστεθεί και αυτή του Λάττα, ο οποίος και αντικαταστάθηκε από τον Γιάννη Ρουσσουνέλο, γνωστό ως Μοίχο 24. Η νεότερη γενιά των μελών του σχήματος συνέχισε με την προσθήκη ενός ακόμη μέλους, του Sparky T., ο οποίος αντικατέστησε τον DJ Wester. Ο Φεβρουάριος του 2010 βρήκε τους Stavento με την αποχώρηση του Ρουσουνέλου. Στο συγκρότημα προσχώρησε λίγους μήνες μετά ο Dope MC.
Με αυτή τη σύνθεση, οι Stavento κυκλοφόρησαν τον τέταρτο τους δίσκο, το Μια φορά κι έναν καιρό τον Ιούνιο του 2010. Ο κύκλος των συνεργατών τους περιελάμβανε πολλούς νέους όπως τον Κώστα Χατζή, τον Χρήστο Δάντη και την ηθοποιό Σμαράγδα Καρύδη στο «Μια γυναίκα όλα τα μπορεί» από το σάουντρακ της ταινίας Η Κληρονόμος.Στον δίσκο συμπεριλαμβανόταν και το «Σαν έρθει η μέρα» με την Ήβη Αδάμου. , φτάνοντας στο #1 του επίσημου καταλόγου επιτυχιών.
2012-2014
Στις αρχές του 2012 κυκλοφόρησαν το σίνγκλ τους με τίτλο «Πηδάω τα κύματα», ενώ λίγους μήνες αργότερα το παρουσίασαν σε μία ροκ διασκευή του τραγουδιού στα μουσικά βραβείά ΜΑD με την Πάολα, ξεπερνώντας τις δέκα εκατομμύρια θεάσεις στο Υoutube. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησαν ακόμα ένα σίνγκλ που σημείωσε επιτυχία, το «Άστραψα και Βρόντηξα».
Το 2013 κυκλοφόρησε ο πέμπτος τους δίσκος με τίτλο Στην άκρη του κόσμου, στον οποίο συμπεριλαμβάνονται εκτός από τα «Πηδάω τα κύματα» και «Άστραψα και Βρόντηξα» οι επιτυχίες «Να Σου Τραγουδώ» με την Ήβη Αδάμου, «Βουτιά Στο Κενό» με το Δήμο Αναστασιάδη, «Αναδρομικά», αλλά και το ομώνυμο «Στην Άκρη Του Κόσμου» με την Έλενα Παπαρίζου.
Το 2014 ο Κουινέλης συμμετείχε ως coach στο μουσικό σόου ταλέντων The Voice of Greece. Τον Ιούλιο του 2014, οι Stavento ανακοίνωσαν πως οι συνολικές προβολές τους στο YouTube ξεπέρασαν τις 100.000.000, περισσότερες από κάθε άλλο συγκρότημα στην Ελλάδα, έχοντας ταυτόχρονα τη δημοφιλέστερη σελίδα Έλληνα καλλιτέχνη στο Facebook. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησαν τη συλλογή Το ένα και το μηδέν με αφορμή τη συμπλήρωση δεκαετίας ύπαρξης για το συγκρότημα. Περιλαμβάνει τρία κομμάτια, ανάμεσα στα οποία το «Τα χείλη σου αν φιλήσω» με στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
2016-παρόν
Το όγδοο cd των Stavento με τίτλο "Ακόμα Ονειρεύομαι" κυκλοφόρησε στις 23 Μαΐου του 2016. Σε αυτό συμμετέχουν οι Γιάννης Πάριος, Ελένη Βιτάλη, Χρήστος Νικολόπουλος, Κώστας Χατζής, Γιάννης Γιοκαρίνης, Μελίνα Ασλανίδου και Ήβη Αδάμου. Τα τραγούδια του άλμπουμ κυμαίνονται στο γνώριμο ύφος του συγκροτήματος, με την προσθήκη έντονων παραδοσιακών στοιχείων. Επίσης, περιλαμβάνει διασκευές διάφορων κλασσικών τραγουδιών, αλλά και παλαιότερων δικών τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά Rnb συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Αθανάσιος Γιέφτιτς
Ο Αθανάσιος (κατά κόσμον Ζόραν Γιέφτιτς, Zoran Jevtić, Зоран Јевтић,8 Ιανουαρίου του 1938- 4 Μαρτίου 2021) ήταν Ορθόδοξος κληρικός, εφησυχάζων επίσκοπος της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας ο οποίος υπηρέτησε ως επίσκοπος Βανάτου από το 1991 μέχρι το 1992 και ως επίσκοπος Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης από το 1992 έως το 1999.
Ο Αθανάσιος διετέλεσε επί μακρόν καθηγητής και πρύτανης της Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Ήταν κορυφαίος ειδικός της Πατρολογίας και είχε γράψει μια σειρά βιβλίων για το θέμα. Μαζί με τον μητροπολίτη Μαυροβουνίου Αμφιλόχιο, ο Αθανάσιος μετέφρασε τα Δευτεροκανονικά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης στα σερβικά.
Ο Αθανάσιος Γέφτιτς μια μεγάλη προσωπικότητα της Ορθοδοξίας με κύρος στον ορθόδοξο κόσμο, ήταν αγαπητός και σεβαστός όχι μόνο στη Σερβία αλλά σε όλες τις ορθόδοξες χώρες, κάτι που φάνηκε ιδιαίτερα και από τις συλλυπητήριες δηλώσεις πλήθους ιεραρχών
Βιογραφία
Χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 7 Ιουλίου 1991, ανήμερα των γενεθλίων του Ιωάννη του Προδρόμου (με το Ιουλιανό ημερολόγιο) από τον τότε Πατριάρχη Σερβίας Παύλο και άλλους Μητροπολίτες.
Ο Αθανάσιος υπηρέτησε επίσης τοποτηρητής της επισκοπής Ράσκας και Πριζρένης το 2010 μετά την παραίτηση του Επισκόπου Αρτεμίου από τη θέση του λόγω φερόμενης υπεξαίρεσης χρημάτων.
Ο επίσκοπος Αθανάσιος Γιέφτιτς ισχυρίστηκε από το 2019 ότι ο επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος ανέλαβε το Πατριαρχείο στο Βελιγράδι και το ήλεγχε πλήρως τα τελευταία χρόνια. Ο π. Ερζεγοβίνης Αθανάσιος δήλωσε πως «Το είπα στον Πατριάρχη μας Ειρηναίο και του έγραψα ότι σχεδόν του έκλεψε το Πατριαρχείο, προσθέτοντας ότι ο επίσκοπος Μπάτσκας αγωνίζεται αγωνιωδώς να γίνει πατριάρχης». Ο επίσκοπος Αθανάσιος Γιέφτιτς καταδίκασε τις ενέργειες του Ειρηναίου Μπουλοβιτς στις οποίες περιλαμβάνονταν: η παράνομη συνοδική απομάκρυνση του επισκόπου Δυτικής Αμερικής Μαξίμου και του καθηγητή MarkoVilotic από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Βελιγραδίου, η αποκλειστική διαχείριση της επίσημης ιστοσελίδας του Πατριαρχείου Σερβίας και το γεγονός ότι ο Ειρηναίος απαγόρευσε δημοσιεύσεις του επισκόπου Αθανασίου στο «Pravoslavlje», το επίσημο ενημερωτικό δελτίο της Σερβικής Εκκλησίας. Ακόμα ο επίσκοπος Μπάτσκας Ειρηναίος έγινε αντικείμενο κριτικής καθώς εμποδίζει τη συμμετοχή του π. Ερζεγοβίνης Αθανάσιου Γιέφτιτς στην Ιεραρχία, παρόλο που υπάρχει απόφαση από την εποχή του Πατριάρχη Σερβίας Παύλου να καλείται στη Σύνοδο.
Τον Φεβρουάριο του 2021 διαγνώσθηκε θετικός στον κορωνοϊό SARS-CoV-2 και νόσησε από COVID-19. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ιεράς Επισκοπής Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης, η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε κατά την τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου. Απεβίωσε στις 4 Μαρτίου 2021, συνεπεία της ασθένειάς του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς Κατηγορία:Επίσκοποι Κατηγορία:Σέρβοι θεολόγοι Κατηγορία:Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία
Βόρις Β΄ της Βουλγαρίας
Ο Βόρις Β΄ (βουλγαρικά: Борис ΙΙ) ήταν αυτοκράτορας (τσάρος) της Βουλγαρίας από το 969 έως το 977 (στη βυζαντινή αιχμαλωσία από το 971).
Βασιλεία
Ο Βόρις Β΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του αυτοκράτορα Πέτρου Α΄ της Βουλγαρίας και της Μαρίας (μετονομάστηκε σε Ειρήνη) Λεκαπηνής, εγγονής του αυτοκράτορα Ρωμανού Α΄ Λεκαπηνού του Βυζαντίου. Ο Μπόρις γεννήθηκε το 931, όταν επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη μαζί με τη μητέρα του.
Τίποτα άλλο δεν είναι γνωστό για τη ζωή του Μπόρις Β΄ μέχρι το 968, όταν πήγε ξανά στην Κωνσταντινούπολη για να διαπραγματευτεί μια ειρηνική διευθέτηση με τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Β΄ Φωκά και προφανώς να χρησιμεύσει ως τιμητικός όμηρος. Αυτή η συμφωνία είχε σκοπό να θέσει τέρμα στη σύγκρουση μεταξύ της Βουλγαρίας και του Βυζαντίου, που θα ενώνονταν τώρα με των Πρίγκιπα Σβιάτοσλαβ Α΄ του Κιέβου, τους οποίους ο βυζαντινός αυτοκράτορας έβαλε κατά των Βουλγάρων. Το 969 μια νέα εισβολή από το Κίεβο νίκησε και πάλι τους Βούλγαρους και ο Πέτρος Α΄ αποχώρησε για να γίνει μοναχός. Σε περιστάσεις που δεν είναι απολύτως σαφείς, ο Μπόρις Β΄ επιτράπηκε να επιστρέψει στη Βουλγαρία και να καθίσει στο θρόνο του πατέρα του. (Το μεταγενέστερο βυζαντινό χρονικό του Ιωάννη Σκυλίτζη συγχέει αυτό με ένα μεταγενέστερο γεγονός, στο οποίο ο Μπόρις και ο αδελφός του έφυγαν από την Κωνσταντινούπολη μετά τη λεγόμενη εξέγερση των Κομετοπούλων στη Μακεδονία.) Ο Μπόρις Β΄ ήταν ανίκανος να αποτρέψει την πρόοδο του Κιέβου και βρήκε τον εαυτό του αναγκασμένο να δεχτεί τον Σβιάτοσλαβ του Κιέβου ως σύμμαχο και μαριονέτα, στραμμένος εναντίον των Βυζαντινών. Μια Κιεβική εκστρατεία στη Βυζαντινή Θράκη νικήθηκε στην Αρκαδιούπολη το 970 και ο νέος βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής προχώρησε προς βορρά. Αν και δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει την υπεράσπιση των βαλκανικών περασμάτων, ο Σβιατόσλαβ επέτρεψε στους Βυζαντινούς να διεισδύσουν στη Μωσία και να πολιορκήσουν τη βουλγαρική πρωτεύουσα Πρέσλαβ. Παρόλο που οι Βούλγαροι και οι Ρώσοι εντάχθηκαν στην υπεράσπιση της πόλης, οι Βυζαντινοί κατάφεραν να κάψουν τις ξύλινες κατασκευές και τις στέγες με πυραύλους και πήραν το φρούριο. Ο Μπόρις Β΄ έγινε τώρα αιχμάλωτος του Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή, ο οποίος συνέχισε να επιδιώκει τον στρατό του Κιέβου, πολιορκώντας τον Σβιατόσλαβ στο Ντράσταρ (Σιλίστρα), ισχυριζόμενος ότι ενεργούσε ως σύμμαχος και προστάτης του Μπόρις και με το δέοντα σεβασμό προς τον Βούλγαρο μονάρχη. Αφού ο Σβιατόσλαβ είχε τακτοποιηθεί και ξεκίνησε για το Κίεβο, ο βυζαντινός αυτοκράτορας επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη με θρίαμβο. Ο Ιωάννης, από την απελευθέρωση της Βουλγαρίας, όπως έλεγε, έφερε μαζί του τον Μπόρις Β΄ και την οικογένειά του, μαζί με τα περιεχόμενα του βουλγαρικού αυτοκρατορικού θησαυρού το 971. Σε δημόσια τελετή στην Κωνσταντινούπολη ο Μπόρις απέβαλλε τελετουργικά το αυτοκρατορικό αξίωμά του και του δόθηκε ο Βυζαντινός αυλικός τίτλος του μάγιστρου ως αποζημίωση. Τα βουλγαρικά εδάφη στη Θράκη και στη Μιζία κατέστησαν τώρα μέρος της βυζαντινής αυτοκρατορίας και διοικούνταν υπό βυζαντινούς κυβερνήτες.
Αν και η τελετή του 971 προοριζόταν ως συμβολικός τερματισμός της βουλγαρικής αυτοκρατορίας, οι Βυζαντινοί δεν μπόρεσαν να ασκήσουν τον έλεγχό τους στις δυτικές επαρχίες της Βουλγαρίας. Αυτές παρέμειναν υπό την κυριαρχία των δικών τους κυβερνητών και ειδικά από μια ευγενή οικογένεια που οδηγούσαν τέσσερις αδελφοί που ονομάζονταν Κομετοπούλοι (δηλαδή, οι γιοι του Κόμη), που ονομάζονταν Δαβίδ, Μωυσής, Αρών και Σαμουήλ. Το κίνημα θεωρήθηκε ως «εξέγερση» από τον βυζαντινό αυτοκράτορα, αλλά προφανώς είδε τον εαυτό του ως ένα είδος αντιβασιλείας για τον αιχμάλωτο Μπόρις Β΄. Καθώς άρχισαν να επιτίθενται σε γειτονικές περιοχές υπό βυζαντινή κυριαρχία, η βυζαντινή κυβέρνηση κατέφυγε σε μια στρατηγική που αποσκοπούσε να θέσει σε κίνδυνο την ηγεσία αυτής της «εξέγερσης». Αυτό περιλάμβανε τη δυνατότητα του Μπόρις Β΄ και του αδελφού του Ρωμαίου να ξεφύγουν από την τιμητική τους αιχμαλωσία στη βυζαντινή αυλή, με την ελπίδα ότι η άφιξή τους στη Βουλγαρία θα προκαλούσε διαίρεση μεταξύ των Κομητοπούλων και άλλων βουλγάρων ηγετών. Καθώς ο Μπόρις Β΄ και Ρωμαίος μπήκαν στην περιοχή υπό βουλγαρικό έλεγχο το 977, ο Μπόρις Β΄ αποχώρησε και προχώρησε στον αδελφό του. Από λάθος περάστηκε ως Βυζαντινός αξιωματούχος λόγω της ενδυμασίας του, και ο Βόρις πυροβολήθηκε στο στήθος από μία κωφή και σιγανή συνοριακή περιπολία. Ο Ρωμανός κατόρθωσε να ταυτιστεί με τους άλλους φρουρούς και έγινε κανονικά δεκτός ως αυτοκράτορας.
Οικογένεια
Με το γάμο του με μια άγνωστη γυναίκα, ο Μπόρις Β΄ είχε πολλά παιδιά, όπως ο βυζαντινός ιστορικός Κεδρηνός αναφέρεται στον αυτοκράτορα Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή με την φράση "cum coniuge et liberis Borises Bulgarorum rex" μεταξύ των ρώσων κρατουμένων, όταν εισέβαλε στη Βουλγαρία. Τα παιδιά του μπορεί να περιλαμβάνουν:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Ποταμόπλοιο
thumb|200px|Ποταμόπλοιο thumb|right|200px|Επιβατηγό ποταμόπλοιο στο Αμβούργο Το ποταμόπλοιο είναι ένας ιδιαίτερος ναυπηγικός τύπος πλοίου προορισμένου να εκτελεί ταξίδια σε ποτάμια. Πρόκειται για πλοίο πλατύ με μικρό βύθισμα, χωρίς καρίνα, που χρησιμοποιείται γιά μεταφορές μέσα σε ποτάμια, εκεί όπου τα κανονικά πλωτά δεν μπορούν να ταξιδέψουν λόγου βάθους. Η κίνηση των ποταμόπλοιων γίνεται με μηχανές κυρίως, αλλά μερικές φορές και με ρυμούλκηση ή πρόωση από άλλα πλωτά, οπότε το σκάφος ονομάζεται απλώς ποταμοφορτηγίδα.
τα ποταμόπλοια φτιάχτηκαν αρχικά για καθαρά εμπορικούς λογους στην ΑΊγυπτο λόγω του ποταμού Νείλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Αμιούν
Η Αμιούν (αραβικά: أميون), είναι η πρωτεύουσα της Ελληνορθόδοξης κυρίως επαρχίας Κούρα στον Βόρειο Λίβανο.
Καταγωγή
Η λέξη Αμιούν δεν είναι ακριβώς Σημιτική αλλά προέρχεται από τις Σημιτική λέξη Αμμούν η οποία σημαίνει «δυνατό και απόρθητο φρούριο». Μια δεύτερη ερμηνεία για την προέλευση του ονόματος είναι η Αραμαϊκή λέξη Αμ Γιουν που σημαίνει «Έλληνες».
Δημογραφία
Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 10,000. Είναι Ελληνορθόδοξοι και ανήκουν στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο της Αντιόχειας. Έχουν μεικτή καταγωγή, είναι απόγονοι Φοινίκων, Ελλήνων και Γκασανίδων Αράβων και μιλούν Αραβικά.
Αδελφοποιημένες Πόλεις
Η Αμιούν είναι αδελφοποιημένη με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Λιβάνου
Άγιος Χριστόφορος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Άγιος Χριστόφορος φέρονται:
οι οικισμοί της Ελλάδας:
Αγιος Χριστοφ
Ίρμενγκαρτ του Έττινγκεν
Η Ίρενγκαρτ, γερμ. Irmengard von Öttingen (π. 1304 - 6 Νοεμβρίου 1389) από τον Οίκο των Έττινγκεν, ήταν κόρη του κόμη του Έττινγκεν και με τον γάμο της έγινε παλατινή κόμισσα του Ρήνου.
Κοντέσα
Ήταν κόρη του Λουδοβίκου ΣΤ΄ κόμη του Έττινγκεν και της Αγνής, κόρης του Έμπερχαρτ Α΄ κόμη της Βυρτεμβέργης.
Το 1320 η πριγκίπισσα Ίρενγκαρτ παντρεύτηκε τον Κόμη Παλατίνο Αδόλφο του Ρήνου του Οίκου του Βίττελσμπαχ. ήταν επίσης ο Κόμης Παλατίνος του Ρήνου από το 1319 μέχρι τον θάνατό του το 1327. Η αληθινή όμως εξουσία ασκούνταν από ον θείο του Λουδοβίκο Δ'.
Χήρα και καλόγρια
Ο Αδόλφος πέθανε τον Ιανουάριο του 1327 στο Νόιστατ και θάφτηκε στο Σοναου Άμπεϋ. Την χρονιά του θανάτου του άντρα της, μαζί με τα παιδιά της αποσύρθηκαν στον μοναστήρι του Λίμπεναου στο Βορμς.
Στην αρχή η Ίρενγκαρτ έμενε ως καλεσμένη στο μοναστήρι. Περίπου στο 1347 έγινε Δομινικανή καλόγρια και έζησες ως καλόγρια μέχρι το θάνατό της το 1389 (πολλές πηγές αναφέρουν το 1399).
Η κόμισα Ίρενγκαρτ πέθανε το 1389. Δεν έχουν απομείνει κατάλοιπα του μοναστηρίου σήμερα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1320 τον Αδόλφο των Βίττελσμπαχ παλατινό κόμη του Ρήνου και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ Κατηγορία:Γερμανίδες παλατινές κόμισσες
Λεσκέρντ
Το Λεσκέρντ (γαλλικά: Lesquerde, οξιτανικά: L'Esquèrda) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λεσκερνταί (γαλλικά: Lesquerdais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Λα Γιαγκόν
Το Λα Γιαγκόν (γαλλικά: La Llagonne, καταλανικά: La Llaguna) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γιαγκοναί (γαλλικά: Llagonnais).
Mercedes-Benz SSK
Το Mercedes-Benz SSK ήταν ένα σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων, που παρήχθη από τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία Mercedes-Benz, μεταξύ του 1928 και του 1932, σε μόλις 36 αντίτυπα, και από αυτά τα μισά ως αγωνιστικά. Η ονομασία «SSK» είναι μια συντομογραφία του «Super Sport Kurz», γερμανικά για το «Sport Super Short». Μάλιστα ήταν το τελευταίο μοντέλο που δημιούργησε ο Φέρντιναντ Πόρσε για την Mercedes-Benz, πριν αποχωρήσει από αυτήν και ιδρύσει τη δική του εταιρεία, που φέρει το όνομά του. Οι κορυφαίες επιδόσεις της SSK και οι πολλές ανταγωνιστικές επιτυχίες της, το έκαναν να θεωρείται, διαχρονικά, ένα από τα καλύτερα σπορ αυτοκίνητα της εποχής του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
SSK Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Mercedes-Benz W06
Μαργαρίτα της Σικελίας, παλατινή κόμισσα του Ρήνου
Η Μαργαρίτα, ιταλ. Margherita di Sicilia-Aragona (1331 - 1377) από τον Οίκο της Βαρκελώνης ήταν πριγκίπισσα της Σικελίας και με τον γάμο της έγινε παλατινή κόμισσα τού Ρήνου.
Βιογραφία
Ήταν η τέταρτη κόρη τού Φρειδερίκου Β΄ της Σικελίας και της Ελεονώρας των Καπετιδών-Ανζού, κόρης τού Καρόλου Β΄ της Νάπολης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1348 τον Ροδόλφο Β΄ παλατινό κόμη του Ρήνου. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βαρκελώνης Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σικελίας
Κιθ Μακελρόι
Ο Κιθ Μακελρόι (1951 - 1980) ήταν πρωτοπόρος στον τομέα της Υποβρύχιας αρχαιολογίας. Το 1976 δημοσίευσε μία επιστημονική ανακοίνωση στο οποίο πρότεινε μια θεωρία για τον σχηματισμό αρχαιολογικών θέσεων στα συμφραζόμενα της διαχείρισης ναυαγίων.
Εργογραφία
Αργότερα διεύρυνε τη θεωρία του και τη δημοσίευσε σε βιβλίο. Η θεωρία του έγινε κλασικό μοντέλο για την ερμηνεία υποβρύχιων αρχαιολογικών θέσεων ναυαγίων και ακόμη και σήμερα η αρχική του δημοσίευση και το μεταγενέστερο βιβλίο του αναφέρονται σχεδόν σε κάθε έκδοση που σχετίζεται με την αρχαιολογία των ναυαγίων. Εξέδωσε επίσης έναν άτλαντα υποβρύχιων αρχαιολογικών θέσεων.
Έρευνα
Η έρευνά του κάλυψε το Kennermerland, φορτία και εμπόριο της εποχής του χαλκού ,καθώς και ζητήματα χερσαίας αρχαιολογίας.
Ο Μακελρόι πίστευε ότι η αρχαιολογική έρευνα νεότερων περιόδων είναι απώλεια χρόνου, γιατί θα μπορούσαν να αντληθούν για αυτές τις περιόδους περισσότερα στοιχεία από αρχεία και μουσεία, παρά από τα ίδια τα τέχνεργα που έρχονταν από τον πυθμένα της θάλασσας. Η άποψή του αντικρούστηκε από το έργο συγχρόνων του υποβρύχιων αρχαιολόγων.
Η καριέρα του διακόπηκε απότομα στις 8 Σεπτεμβρίου 1980 όταν πνίγηκε σε καταδυτικό ατύχημα στο Λοχ Τάι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχαιολόγοι
Καρλόττα Αμαλία ντε Λα Τρεμουάλ
Η Καρλόττα-Αμαλία ντε Λα Τρεμουάλ (γαλλ.: Charlotte Amélie de La Trémoille, 1 Μαρτίου 1652, Tουάρ – 21 Ιανουαρίου 1732, Ουτρέχτη) ήταν Δανή απομνημονευματογράφος και αυλικός. Ήταν κυρία των τιμών της ομώνυμης εξαδέλφης της βασίλισσας της Δανίας, Καρλόττας-Αμαλίας της Έσσης-Κάσσελ και ήταν γνωστή ως η αγαπημένη και έμπιστη της βασίλισσας.
Βιογραφία
Μεγάλωσε στη Γαλλία ως Ουγενότη Καλβινίστρια από την εκ πατρός γιαγιά της Μαρία ντε Λα Τουρ ντ'Ωβέρν. Μετά το τέλος της γιαγιάς της το 1665, μετανάστευσε στις Κάτω Χώρες για να αποφύγει τη μεταστροφή στον Καθολικισμό από τον θείο της, αλλά επέστρεψε το 1668. Ο πατέρας της μεταστράφηκε στον Καθολικισμό το 1670 και απαίτησε από την οικογένειά του να κάνει το ίδιο, κάτι που αρνήθηκαν. Το 1672, η εξαδέλφη της έμαθε για τις θρησκευτικές της δυσκολίες και της πρότεινε να έρθει στη Δανία ως κυρία των τιμών, έτσι αυτή και η μητέρα της έφυγαν για την Κοπεγχάγη, αφού τους επέτρεψε να αναχωρήσουν ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ της Γαλλίας, όπου διορίστηκε κυρία των τιμών (hofdame) στην Καρλόττα-Αμαλία, σύζυγο τού Χριστιανού Ε΄ της Δανίας. Αρχικά, δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί στη Δανική αυλική ζωή, όπου η γλώσσα ήταν τα γερμανικά, αλλά σύντομα έγινε η αγαπημένη κυρία των τιμών της βασίλισσας. Περιγράφεται ως ευσεβής, αλλά και τολμηρή και προοπτική.
Στις 29 Μαΐου 1680 παντρεύτηκε τον Άντον Α΄ κόμη τού Άλντενμπουργκ (1633–1680) ως η 2η σύζυγός του. Ο γάμος έδωσε στον σύζυγό της μία συμμαχία με τον Λουδοβίκο ΙΔ΄. Ο γάμος άρεσε στον βασιλιά, καθώς και στη μητέρα της, αλλά ήταν εξαιρετικά αντιπαθητικός στη βασίλισσα, επειδή ο Άλντενμπουργκ ανήκε σε μία μερίδα στη βασιλική αυλή, που ήταν εχθρική προς τη βασίλισσα, και σύμφωνα με πληροφορίες η βασίλισσα είπε στην Καρλόττα-Αμαλία ντε Λα Τρεμουάλ ότι ήλπιζε σύντομα να γίνει χήρα. Μετά τον γάμο, έφυγε για το Όλντενμπουργκ. Κατά τη διάρκεια τού γάμου της απέκτησε έναν γιο. Έμεινε χήρα μετά από μόνο πέντε μήνες, και για το υπόλοιπο της ζωής της αναγκάστηκε να συμμετάσχει σε μία μακρά, συνεχιζόμενη κληρονομική διαμάχη με τους συγγενείς τού αποβιώσαντος συζύγου της, για να προστατεύσει τα δικαιώματα τού γιου της Άντον Β΄ κόμη τού Άλντενμπουργκ. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, έκανε αρκετές επισκέψεις στη βασιλική αυλή της Δανίας για να ζητήσει ανεπιτυχώς βοήθεια, αλλά ο βασιλιάς υποστήριζε το αντίθετο μέρος. Ωστόσο η βασίλισσα Καρλόττα-Αμαλία είναι γνωστό ότι της έδωσε την υποστήριξή της, την προσκαλούσε συχνά ως φιλοξενούμενη και την επισκεπτόταν. Η κόρη τού συζύγου της από τον 1ο του γάμο Δωροθέα-Γιουστίνα φον Χάξτχαουζεν έγινε επίσης αγαπημένη της βασίλισσας. Η Καρλόττα-Αμαλία ντε Λα Τρεμουάλ έζησε το υπόλοιπο της ζωής της στις Κάτω Χώρες, ενώ από το 1706 και μετά στην Ουτρέχτη.
Η Λα Τρεμουάλ έγραψε τα δικά της απομνημονεύματα προς τον γιο της, στα οποία περιέγραφε τη ζωή της από το 1652 έως το 1719 και εστίαζε σε περιγραφές διάσημων ανθρώπων, που γνώρισε και στη διαμάχη κληρονομιάς που αγωνίστηκε για τον γιο της. Αυτά απέκτησαν μεγάλο ενδιαφέρον από τα τέλη τού 19ου αι.
Πηγές
Κατηγορία:Δανοί απομνημονευματογράφοι
Εμβόλιο της γρίπης
Τα εμβόλια της γρίπης, επίσης γνωστά ως αντιγριπικά εμβόλια, είναι εμβόλια που προστατεύουν από τη γρίπη. Δύο φορές τον χρόνο δημιουργείται μια νέα έκδοση του εμβολίου, επειδή ο ιός της γρίπης μεταλλάσσεται πολύ γρήγορα. Ενώ η αποτελεσματικότητά τους ποικίλλει από έτος σε έτος, τα περισσότερα παρέχουν μέτρια έως υψηλή προστασία κατά της γρίπης. Κατά μέσο όρο μειώνουν τον αριθμό των χαμένων ημερών εργασίας κατά το ήμισυ. Ο εμβολιασμός των παιδιών μπορεί να προστατεύσει τα άτομα που έρχονται σε επαφή με αυτά, όμως η αποτελεσματικότητα του εμβολίου σε άτομα άνω των 65 ετών είναι άγνωστη επειδή υπάρχουν ελάχιστα στοιχεία για την εν λόγω ομάδα.
Τόσο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), όσο και τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ συνιστούν τον ετήσιο εμβολιασμό σχεδόν όλων των ατόμων άνω των 65 ετών. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνη ς, παιδιά ηλικίας μεταξύ έξι μηνών και πέντε ετών, παιδιά με διάφορα προβλήματα υγείας, Ιθαγενείς της Αμερικής, και εργαζόμενους στον τομέα της υγείας.
Τα εμβόλια είναι γενικά ασφαλή. Σε παιδιά παρουσιάζεται πυρετός σε ποσοστό 5 με 10%, όπως ενδεχομένως μυϊκοί πόνοι ή αίσθημα κόπωσης. Ορισμένες χρονιές, το εμβόλιο προκαλεί το σύνδρομο Guillain-Barre σε ηλικιωμένους, σε περίπου μία ανά ένα εκατομμύριο δόσεις. Δεν πρέπει να χορηγείται σε άτομα με σοβαρή αλλεργία στο αυγό ή σε προηγούμενες εκδόσεις του εμβολίου. Τα εμβόλια περιέχουν τόσο τον αδρανοποιημένο, όσο και τον εξασθενημένο ιό. Αυτά που περιέχουν τον εξασθενημένο ιό δεν συνιστώνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνη ς. Το εμβόλιο χορηγείται μέσω ενδομυικής ένεσης, με ψεκασμό στη μύτη ή με έγχυση στο μεσαίο στρώμα του δέρματος.
Ο εμβολιασμός κατά της γρίπης ξεκίνησε τη δεκαετία του 1930, ενώ η μεγάλης κλίμακας διαθεσιμότητα στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεκίνησε το 1945. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, έναν κατάλογο με τις πιο σημαντικές φαρμακευτικές ουσίες που είναι απαραίτητες σε ένα σύστημα υγείας. Το 2014 το κόστος χονδρικής ανερχόταν στα 5,25 δολάρια ανά δόση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες κοστίζει λιγότερο από 25 δολάρια.
Ρωμανός Αχαΐας
μικρογραφία|276x276εσ|Ο Ρωμανός, η Πάτρα και ο Πατραϊκός κόλπος όπως φαίνονται από λόφο του Ρωμανού . μικρογραφία|275x275εσ|Δειλινό στην Πάτρα Πατραικός έως το Aκρωτηρίο Αραξού, όπως φαίνεται από τον Ρωμανό.
alt=Ρωμανός |μικρογραφία|275x275εσ|Ηλιοβασίλεμα στον Πατραϊκό κόλπο. Ρωμανός - Πάτρα - Πατραϊκός κόλπος. Λήψη από τον λόφο του Ρωμανού μικρογραφία|274x274εσ|Δρόμος στο Ρωμανό μικρογραφία|276x276px|Δειλινό στην Πάτρα όπως φαίνεται από τον Ρωμανό.μικρογραφία|276x276px|Γέφυρα περιμετρικής όπου διέρχεται από τον Ρωμανό, που βρίσκεται η έξοδο Εγλυκάδας και οδηγεί στο κέντρο της Πάτρας.
Ο Ρωμανός είναι οικισμός προάστιο που βρίσκεται στα όρια του αυτού καθεαυτού οικιστικού ιστού της Πάτρας. Είναι κτισμένος σε αμφιθεατρική τοποθεσία και προσφέρει πανοραμική θέα προς την πόλη της Πάτρας και τον Πατραϊκό κόλπο. Συχνά οι επισκέπτες της περιοχής επιδίδονται στη λήψη πανοραμικών φωτογραφιών καθώς η θέα που προσφέρει είναι τουλάχιστον μοναδική. Για αυτό το λόγο συχνά η περιοχή αναφέρεται και ως Πανόραμα.
Είναι περιοχή πλούσια σε φυσικό περιβάλλον, εξαιρετικό ξηρό κλίμα, ενώ υπάρχει και ένα άλσος νοτιοδυτικά , με κύρια χαρακτηριστικά των  πυκνών συστάδων πεύκων που το καλύπτει, καθώς και ένα πλατανόδασος που υπάρχει στο χείμαρρο Διακονιάρη που διασχίζει την περιοχή, που  είναι χώροι πεζοπορίας, τοποθεσίες αναψυχής και ηρεμίας.
Τοποθεσία
Ο Ρωμανός είναι χτισμένος ανατολικά της πόλης της Πάτρας, στις δυτικές απολήξεις του Παναχαϊκού όρους, εκτεινόμενος σε υψόμετρο 130-330 μέτρων. Συνορεύει με τις συνοικίες της Πάτρας Λυκοχορός, Κούτσα Εγλυκάδας και Ριγανόκαμπος, καθώς και με την Ελεκίστρα. Δυτικά, και σε χαμηλότερο υψόμετρο αυτού, διέρχεται η Περιμετρική Οδός Πατρών. Απέχει οδικώς 5 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας.
Ο χείμαρρος Διακονιάρης- Ρωμαϊκή Νερομάνα - Φαράγγι Δέσης
Λίγο πιο πάνω από τον Ρωμανό, στους δυτικούς πρόποδες του Παναχαϊκού, πηγάζει ο μεγαλύτερος χείμαρρος της Πάτρας, ο Διακονιάρης, ο οποίος διασχίζει κατά μήκος την περιοχή και στον ρου του σχηματίζεται φαράγγι, το ονομαζόμενο "Φαράγγι Δέσης-Διακονιάρη". Σε ένα σημείο στην γέφυρα του Ρωμανού βρίσκεται η πρόσβασή του για τους επισκέπτες. Ο Διακονιάρης διακρίνεται για το φυσικό του περιβάλλον, τα τεράστια πλατάνια του και άλλα δένδρα, την πυκνή κατά βάση βλάστηση, τα είδη άγριων φυτών και το εντυπωσιακό φυσικό τοπίο.μικρογραφία|273x273εσ|Ρωμαϊκή Νερομάνα της Πάτρας.(Ρωμανού)
Στις πηγές του Διακονιάρη βρίσκεται η "Ρωμαϊκή Νερομάνα" του Ρωμανού - το παλαιό Ρωμαϊκό υδραγωγείο της Πάτρας - Οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν μια μεγάλη δεξαμενή νερού στις πηγές του από όπου ξεκινά ο χείμαρρος του Διακονιάρη. Η δεξαμενή έγινε με τη μορφή τεχνητού φράγματος στην αρχή του λαγκαδιού και σ' απόσταση δέκα μέτρων από τις πηγές. Τμήμα του αρχικού τοίχου του φράγματος βρίσκεται σήμερα ενσωματωμένο στη βάση της σύγχρονης δεξαμενής, ενώ σε απόσταση 20 μ., μέσα στην κοίτη του ποταμού βρίσκονται αρκετά μεγάλα κομμάτια ισχυρού τοίχου. Το υδραγωγείο ήταν μήκους 6 χιλιομέτρων, από τις πηγές του στο Ρωμανό έως και την ακρόπολη, όπου σήμερα βρίσκεται το κάστρο της πόλης.
Το υδραγωγείο κατασκευάστηκε τον 2ο αιώνα μ.Χ. πιθανότατα από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αδριανό για την αντιμετώπιση της λειψυδρίας στην Πάτρα που έως τότε υδρευόταν από πηγάδια, ήδη από την εποχή των Ρωμαίων, είχε γίνει υδρομάστευση από όπου υδροδοτήθηκε η αρχαία Πάτρα μέχρι και νεότερα χρόνια. Γι' αυτό το λόγο το καλοκαίρι έχει λίγο νερό, όμως τη χειμερινή περίοδο έχει αρκετή ποσότητα νερού, ενώ παλιότερα πλημμύριζε συχνά και δημιουργούσε πολλές καταστροφές. Στην πορεία του περνάει μέσα από συνοικίες και προάστια της Πάτρας, όπως ο Ρωμανός, ο Ριγανόκαμπος, η Εγλυκάδα, του Πράτσικα. Διέρχεται, λίγο πριν τις εκβολές του, κοντά από το κέντρο της πόλης ενώ χύνεται στον Πατραϊκό, δίπλα στο νέο (νότιο) λιμάνι της Πάτρας.
Ένα κομμάτι του, και συγκεκριμένα από το δυτικό τμήμα του Ρωμανού από το ύψος της Περιμετρικής οδού της Πάτρας προς το κέντρο της πόλης, έχει σκεπαστεί και εγκιβωτιστεί ενώ έχει κατασκευαστεί επάνω του η Λεωφόρος Ελευθερίου Βενιζέλου. Έγιναν έργα για να σκεπαστεί όλο το κομμάτι του χειμάρρου, που περνά μέσα από την πόλη, για να αντιμετωπιστούν οι πλημμύρες του. Η τελευταία μεγάλη του πλημμύρα έγινε στις 16 Δεκεμβρίου του 2001.
Ονομασία
Η επικρατέστερη εκδοχή για την ονομασία της περιοχής συσχετίζει το όνομά του με τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ρωμανό Α΄ Λεκαπηνό (γιος στρατηγού του Βυζαντίου και συναυτοκράτορας του Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου). Στη θέση δυτικά του Ρωμανού και στα όρια του περιοχής σήμερα αναφέρεται ως "Τζολαίικα" (γειτονιά του Ριγανόκαμπου) υπήρχαν ρωμαϊκοί αργαλειοί, βιομηχανικά καταστήματα της Δανιηλίδος. Αυτά κληροδοτήθηκαν στον αυτοκράτορα Λέοντα το Σοφό και στους απογόνους του, τον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο και τον Ρωμανό Α΄ Λεκαπηνό και πιστεύεται ότι από αυτόν τον τελευταίο δόθηκε η ονομασία στην περιοχή. Αυτή η άποψη ενισχύεται από την αποδεδειγμένη ιστοριογραφικά σχέση του προγόνου του, αυτοκράτορα Βασιλείου, με τη Δανηιλίδα. Η Δανηιλίδα ήταν αρχόντισσα της Πάτρας. Όταν η Δανηιλίδα πέθανε, η περιουσία της περιήλθε στα χέρια στα χέρια του Λέοντα του Σοφού.
Ο ιστορικός Στέφανος Θωμόπουλος αναφέρει ότι "βιομηχανικά καταστήματα της Δανιηλίδος υπήρχαν στα όρια του Ρωμανός" και βρέθηκαν βυζαντινά κτήρια και βυζαντινά νομίσματα. Σύμφωνα με ιστορικό λεξικό Πατρών του Τριανταφύλλου ο Ρωμανός ήταν εκεί ,και το σίγουρο είναι ότι Ρωμανός είναι βυζαντινό όνομα.
Μία άλλη εκδοχή αναφέρει, ότι επειδή από την περιοχή έγινε για πρώτη φορά η υδροδότηση της Πάτρας από τις πηγές εκεί από τους Ρωμαίους με δίκτυο ύδρευσης, και ότι εκεί συνήθιζαν να μένουν Ρωμαίοι η να φιλοξενούνται όσοι έρχονταν από την Ρώμη στην Αχαΐα  και για αυτό το λόγο ονομάστηκε Ρωμανός.
Ιστορικά στοιχεία
Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους και με νομοθετικά διατάγματα της Κυβερνήσεως εισήχθη νέα διοικητική διαίρεση της χώρας, Η Πόλη των Πατρών συγκροτήθηκε σε δήμο με το Βασιλικό .Διάταγμα της 8/20 Απριλίου 1835 (δεν δημοσιεύθηκε στην Ε.τ.Κ.), ως δήμος της επαρχίας των Πατρών και κατετάγη στη Β' τάξη με πληθυσμό 5.469 κατοίκους.Ο Ρωμανός  Πάτραι, Άνω Συχαινά, Κάτω Συχαινά, Κυνηγού, Εγλυκάδα, Μποζαΐτικα, και Μονή Γηροκομείου  έγινε η σύσταση του  Δήμου Πατρέων και αναγνωριστικαν ως συνοικίες του  .
Πρώτος δήμαρχος ήταν ο Ιωάννης Ζαΐμης που διορίστηκε από την αντιβασιλεία, κι ανέλαβε καθήκοντα στις 26 Ιουνίου 1836.
Την Ρωμαϊκή περίοδο, επί αυτοκράτορος Ανδριανού, έγινε το μεγαλύτερο έργο υδροδότησης της αρχαίας πόλης των Πατρών, ο αρχαίος υδραγωγός ή «Καμάρες». Ο αγωγός αυτός ετροφοδοτείτο από την πηγή " Ρωμαϊκή Νερομάνα", που βρίσκεται πάνω από την περιοχή στο λόφο του
Στις πηγές του, όπως αποδεικνύεται από επιγραφή που βρέθηκε τον περασμένο αιώνα, λατρεύονταν οι Νύμφες, θεότητες των υδάτων.
Βορειοανατολικά, και πάνω από την περιοχή στο λόφο του Ρωμανού και στα όρια του οικισμού, βρίσκεται ο πύργος που είναι γνωστός ως πύργος των Ρούφων. Η Οικογένεια Ρουφ ή Ρούφου ήταν αρχοντική οικογένεια που ήκμασε στην Πάτρα και που διετέλεσαν από πρωθυπουργοι της Ελλάδας, δήμαρχοι Πατρέων.
Οι Ρούφοι ίσως δεν ήταν οι πρώτοι ιδιοκτήτες του πύργου. Ο πύργος πιθανότατα κτίστηκε επί Τουρκοκρατίας, τον 17ο ή τον 18ο αιώνα, και στις ιστορικές αφηγήσεις του αγώνα του 1821 αναφέρεται ως "Ληνός του Χουσεΐναγα".εναλλ.=Πύργος των Ρούφων|μικρογραφία|271x271px|Πύργος των Ρούφων ή όπως αναφέρεται το 1821 Ληνός Χουσεΐν Αγά. Βρίσκεται στο λόφο του Ρωμανού Το 1821 υπήρξε ενεργή η συμμετοχή του Ρωμανού στην Επανάσταση. Σύμφωνα πηγές τον Αύγουστο του 1821 είχαν στρατοπεδεύσει στο ύψωμα του Ρωμανού στρατιώτες υπό την αρχηγία του Π. Καρατζά ενώ άλλοι στρατιώτες υπό τον Ακαρνάνα στρατιωτικό Θ. Γρίβα κατείχαν το Ληνό Χουσεΐν Αγά και ο Α. Λόντος τη θέση "Αποστομές". Σε όλους αυτούς επιτέθηκε στις 2/8/1821 ο Γιουσούφ Πασάς από την Μονή Γηροκομείου. Με την μάχη του Ρωμανού στις 6-8/8/1821 ο Γιουσούφ Πασάς αναγκάστηκε να αποσυρθεί και να οχυρωθεί στο φρούριο της Πάτρας. Περιγραφές της μάχης στον πύργο Χουσεΐν Αγά στις 6-7 Αυγούστου 1821 έχουν γίνει και από τον Νικόλαο Σπηλιάδη. Στις 9 Μαρτίου 1822 οι Τούρκοι χτύπησαν πάνοπλοι και αιφνιδιαστικά τους Έλληνες στις θέσεις ανατολικά της Πάτρας. Έτσι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης αναγκάστηκε να πηγαινοέρχεται μεταξύ των μετώπων για να εμψυχώσει τους στρατιώτες. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως ο Κολοκοτρώνης είπε σκόπιμα ψέματα για λόγους ανύψωσης του ηθικού στους στρατιώτες του, ότι δηλαδή "έρχονται ενισχύσεις" ενώ σε μια άλλη στιγμή, που η μάχη χωρίστηκε σε δύο μέτωπα, σκέφτηκε να ανέβει σε ένα ύψωμα προς και τα δύο μέτωπα, δεξιά αριστερά σε ένα λοφίσκο στο Ρωμανό και κοντά στην Νερομάνα της Πάτρας, και καθώς άρχισε να σκοτεινιάζει από εκεί φώναξε "Ετσάκισαν οι Τούρκοι, ετσάκισαν πάρτε τους Έλληνες πάρτε τους" χωρίς αυτό να ισχύει μέχρι τη δεδομένη στιγμή, αλλά οι μαχόμενοι στα δύο μέτωπα χωρίς να έχουν οπτική επαφή μεταξύ τους εκατέρωθεν νόμιζαν ότι αυτό γίνεται στο αντίστοιχο άλλο, ώσπου έπειτα τα λόγια αυτά "επαληθεύτηκαν" σε όλος το εύρος της μάχης. Οι Έλληνες εμψυχώθηκαν και οι Τούρκοι πανικοβλήθηκαν και άρχισαν να φεύγουν άτακτα έναντι ενός ανύπαρκτου κινδύνου ενώ ήταν ουσιαστικά νικητές. Η νίκη των Ελλήνων οφείλεται αποκλειστικά στον Κολοκοτρώνη.
Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο βομβαρδίστηκε από την Γερμανική Πολεμική Αεροπορία
Ναοί
Βασικοί ναοί του οικισμού είναι ο '''Ι. Ν. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου και ο Ι. Ν Αγίου Δημητρίου'''. Η περιοχή διαθέτει επίσης μερικά γραφικά ξωκλήσια που βρίσκονται στο ευρύτερο φυσικό τοπίο και έχουν θέα προς την πόλη των Πατρών, λίγο πιο ψηλά στα όρια της περιοχής πάνω από λόφο Ρωμανού προς το Παναχαϊκό, όπως: η Ιερός Ναός Παναγίας Βλαχερνών ή Παναχαϊκιώτισσας, η Αγία Παρασκευή στην ζάστοβα  , και χαμηλότερα: όπως η Κοίμηση της Θεοτόκου και η Ζωοδόχος Πηγή που έχουν τη δική τους αρχιτεκτονική το καθένα και διαφορετική ιστορία.
Εκεί που ήταν ο Ρωμανός κατά την βυζαντινή περίοδο και σήμερα στα όρια Ρωμανός Ριγανόκαμπου υπήρχε ο σταυροπηγιακός ναός αφιερωμένος στην Αγία Ειρήνη, που είχε χτιστεί για να φιλοξενήσει το λείψανο της Αγίας.
Όπου κοντά σε διπλανή τοποθεσία κτίστηκε ο Ναός της Αγιά Ειρήνης και επέστρεψαν το λείψανα την Αγίας το 2002. Ο ναός ανήκει στην συνοικία του Ριγανόκαμπου.
Αθλητισμός
Το 1978 ιδρύθηκε στην περιοχή ο Αθλητικός Όμιλος "Ρωμανός" Πατρών (εν συντομία: Α.Ο. Ρωμανός). Η ομάδα διαθέτει μόνο ποδοσφαιρικό τμήμα και σήμερα αγωνίζεται στην Γ΄ τοπική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αχαΐας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Μονή Βροντά
Η Μονή Βροντά ή Παναγία Βροντιανή ή Παναγία Βροντιανής ή Παναγία Κοκκαριανής είναι παλαιό μοναστήρι της Σάμου, κοντά στο χωριό των Βουρλιωτών της δημοτικής ενότητας Βαθέος. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είχε 16 κατοίκους. Εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου.
Ιστορικό
Χτίστηκε το 1566 από τους αδελφούς μοναχούς Ιάκωβο και Μακάριο κοντά σε παλαιότερα ερείπια ναού της Παναγίας και είναι αφιερωμένο στο γενέθλιο της Θεοτόκου. Η μονή Βροντά αναφέρεται από τον Ιωσήφ Γεωργειρήνη στην περιγραφή που έγραψε για τη Σάμο, την Ικαρία και το Άγιο Όρος. Ο Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ αναφέρει ότι στις 19-21 Φεβρουαρίου του 1702 φιλοξενήθηκε στη μονή Βροντά για τρεις μέρες, εξαιτίας της διαρκούς κακοκαιρίας. Εκτενή περιγραφή της μονής δίνει ο Επαμεινώνδας Σταματιάδης στα Σαμιακά, όπου και παραθέτει τα κείμενα πατριαρχικών εγγράφων ίδρυσης και επέκτασης της περιουσίας της μονής. Το παλαιότερο εξ αυτών χρονολογείται το 1566.
Στην εποχή του Επαμεινώνδα Σταματιάδη, δηλαδή περί το 1890, εγκαταβιούσαν στη μονή έντεκα μοναχοί. Η κτηματική της περιουσία ανερχόταν σε 104 κτήματα συνολικής έκτασης 876 στρεμμάτων. Εξ αυτών, 752 στρέμματα ήταν αμπέλια. Μετόχια της μονής ήταν ο ναός του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στους Βουρλιώτες, η εκκλησία της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Κοκκάρι, το μετόχι της Ζωοδόχου Πηγής στο Βαθύ προς τον Κότσικα), το εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου στον Άνω Άγιο Κωνσταντίνο και η Αγία Τριάδα στη Βλαμαρή.
Καταστράφηκε σε μεγάλη έκταση από φωτιά τον Αύγουστο του 2000. Έχει ανακαινισθεί το 2010-13.
Ηγούμενοι
Γνωστοί διατελέσαντες ηγούμενοι της μονής Βροντά είναι οι εξής:
Παραπομπές
Βροντα Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
Σιδηροδρομικός Σταθμός Πλατανιάς
Παραπομπές
Πλατανια Πλατανια
Λίρα της Ζάμπιας
Η λίρα ήταν το νόμισμα της Ζάμπιας από τότε που απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1964 μέχρι τις 16 Ιανουαρίου του 1968 οπότε και υιοθέτησε το δεκαδικό σύστημα. Η λίρα υποδιαιρούταν σε 20 σελίνια, και κάθε σελίνι σε 12 πένες (1λίρα= 240 πένες).
Κέρματα
Το 1964, εκδόθηκαν κέρματα των 6 πενών,1 και 2 σελινίων από χαλκονικέλιο, και το 1966, εκδόθηκαν χάλκινα νομίσματα με οπή της 1 πένας.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1964, η Τράπεζα της Ζάμπιας εξέδωσε χαρτονομίσματα με ονομαστικές αξίες των 10 σελινίων, και της 1 και 5 λιρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τράπεζα της Ζάμπιας
Αφαλάτωση
Αφαλάτωση ονομάζεται η διεργασία αφαίρεσης αλάτων από μια αλατούχα ουσία και κυρίως από αλατούχα ύδατα. Έτσι, κατ΄ επέκταση, η αφαλάτωση είναι μια μέθοδος ανάκτησης πόσιμου νερού από θαλασσινό νερό, υφάλμυρα ποτάμια/λίμνες και υπεραλατούχα διαλύματα (άλμη).
Λίρα της Ζάμπιας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Ζάμπια
Αφαλάτωση
Εφαρμόζεται κυρίως σε περιοχές με ξηρό κλίμα, φτωχές σε πόσιμο νερό και με πρόσβαση όμως σε θαλασσινό νερό. Η αφαλάτωση άρχισε να αναπτύσσεται κατά τον 20ο αιώνα με την εμφάνιση λειψυδρίας σε πολλές περιοχές της Γης. Όπως είναι γνωστό το 97,5% περίπου των παγκόσμιων αποθεμάτων νερού βρίσκεται στη θάλασσα αναμεμιγμένο σε μεγάλες αναλογίες με διάφορα διαλυμένα άλατα σε τέτοια μορφή που η χρήση του, είτε ως πόσιμο, είτε ακόμα και για βιομηχανικές διεργασίες καθίσταται αδύνατη.
Ιστορία
Ιστορικά η ιδέα της αφαλάτωσης ανάγεται στους αρχαίους Έλληνες ναυτικούς που την εφάρμοζαν κατά τον 4ο π.Χ. αιώνα με την εξάτμιση του θαλασσινού νερού που την περιγράφει και ο Αριστοτέλης. Επίσης περιγραφή αφαλάτωσης αναφέρεται ως πραγματεία από Άραβα συγγραφέα του 8ου μ.Χ. αιώνα που βασίζεται στην απόσταξη του νερού.
Τον 18ο αιώνα, με την ανάπτυξη της ατμοπλοΐας, η αναγκαιότητα μεγάλης ποσότητας ύδατος στη χρήση των ατμομηχανών κατέστησε επιτακτική ανάγκη την αφαλάτωση του θαλασσινού νερού ώστε να μη προκαλείται ταχύτατη διάβρωση των μηχανών. Το πρώτο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας αφαλάτωσης νερού δόθηκε στην Αγγλία το 1869. Η σπουδαιότητα αυτής της ανακάλυψης φάνηκε από το γεγονός ότι τον ίδιο αμέσως χρόνο οι Άγγλοι εγκατέστησαν τη πρώτη μεγάλη μονάδα αφαλάτωσης θαλασσινού ύδατος στο Άντεν για τις ανάγκες του στόλου τους. Ο πρώτος μεγάλος εργοστασιακός σταθμός αφαλάτωσης θαλασσινού ύδατος για εμπορική και βιομηχανική χρήση εγκαταστάθηκε στην Αρούμπα (τότε Ολλανδικές Αντίλλες) το 1930.
Εφαρμογή στην Ελλάδα
Η αφαλάτωση στην Ελλάδα δεν εφαρμόζεται ευρέως. Πολλοί θεωρούν   ότι θα ήταν μια χρήσιμη μέθοδος για τα πολύ ξηρά ελληνικά νησιά στις Κυκλάδες, τα οποία σήμερα υδροδοτούνται με υδροφόρα πλοία. Πάντως σχετικά μικρές μονάδες αφαλάτωσης έχουν ήδη εγκατασταθεί στη Σύρο, στη Νίσυρο, στη Μήλο, στην Αίγινα και αλλού.
Πλωτή Μονάδα Αφαλάτωσης με χρήση ΑΠΕ
Η Αυτόνομη πλωτή μονάδα αφαλάτωσης, είναι έργο της ερευνητικής ομάδας του Πανεπιστημίου Αιγαίου με τους καθηγητές Ν. Νικητάκο, Θ. Λίλα και Ν. Βατίστα. Η μονάδα λειτουργεί με ηλεκτρισμό παραγόμενο πρωτίστως από ανεμογεννήτρια, υποβοηθούμενη από φωτοβολταϊκά συστήματα και είναι μεταφερόμενη.
Μέθοδος
right|thumb|300px|Η μονάδα αφαλάτωσης Σεβτσένκο BN350 στην Κασπία. Η αφαλάτωση του θαλασσινού νερού με τη χρήση της τεχνικής της αντιστροφής όσμωσης είναι πλέον μια δοκιμασμένη και αναγνωρισμένη τεχνολογία που μπορεί να παρέχει υψηλής ποιότητος νερό ύδρευσης.
Η τεχνική βασίζεται στη διέλευση του θαλασσινού νερού σε υψηλή πίεση μέσα από μεμβράνες που διαχωρίζουν το νερό εισόδου σε δυο κλάσματα. Το διήθημα (permeate), δηλαδή το νερό που διέρχεται από τη μεμβράνη (30 – 40% του νερού εισόδου) και το συμπύκνωμα (concentrate) (60 – 70%), δηλαδή το νερό που δεν διέρχεται. Στο συμπύκνωμα παραμένει το 99,8% των αλάτων του διηθήματος. Το διήθημα είναι νερό εξαιρετικά χαμηλής περιεκτικότητας σε άλατα κατάλληλο για ύδρευση, άρδευση και τις περισσότερες βιομηχανικές χρήσεις.
Οι προηγμένες μονάδες αφαλάτωσης θαλασσινού νερού αποτελούν την πλέον δόκιμη λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της ποιότητας αλλά και της επάρκειας νερού σε δήμους, στη βιομηχανία και σε ξενοδοχειακές μονάδες.
Άλλες μέθοδοι αφαλάτωσης που χρησιμοποιούνται είναι και οι ακόλουθες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χημική βιομηχανία Κατηγορία:Νερό
Ζουράφα
Η Ζουράφα ή Λαδοξέρα είναι ακατοίκητη νησίδα που βρίσκεται στο νομό Έβρου, και συγκεκριμένα σε κοντινή απόσταση ανατολικά της Σαμοθράκης, και βορείως της Ίμβρου. Η συνολική έκταση της είναι μόλις 9 τ.μ. και και το σύνολο του μήκους της ακτογραμμής 32 μέτρα (σε παλαιότερες μετρήσεις 465 μέτρα). Aνήκει στις προστατευόμενες περιοχές του πανευρωπαϊκού προγράμματος NATURA από το 2011, και αποτελεί το βορειοανατολικότερο άκρο των Θρακικών Σποράδων και της ελληνικής θαλάσσιας επικράτειας.
Τέλεριγκ
Ο Τέλεριγκ (βουλγαρικά: Телериг) ήταν ο ηγεμόνας της Βουλγαρίας μεταξύ του 768 και του 777.
Ζουράφα
Ονομασίες και ετυμολογία
Εμφανίζονται να υπάρχουν διάφορες υποθέσεις σχετικά με την προέλευση του κύριου ονόματος. Η παλαιότερη αναφορά βρίσκεται σε οθωμανικό χάρτη του 1521 του Οθωμανού εξερευνητή Πίρι Ρέις όπου περιγράφεται ως Ζουράτα Καγιά (Zurata Kaya, σύγχρ. τουρκικά Ζürafa Κayalığı, Βράχος της Καμηλοπάρδαλης) χωρίς να απεικονίζεται, έτσι η σημερινή ονομασία είναι πιθανό να έχει τουρκική προέλευση. Παραλλαγές της ίδιας ονομασίας αποτελούν η Σγοράφα ή η Τζουράφα  ή τα Ζγόραφα.
Τέλεριγκ
Αν και ο Τέλεριγκ αναφέρεται για πρώτη φορά στις Βυζαντινές πηγές το 774, θεωρείται ως άμεσος διάδοχος του Πάγκαν, που δολοφονήθηκε το 768. Τον Μάιο του 774, ο Αυτοκράτορας του Βυζαντίου Κωνσταντίνος Ε΄ ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία εναντίον της Βουλγαρίας, ηγούμενος ενός τομέα του στρατού ξηράς και αποστέλοντας στόλο δύο χιλιάδων πλοίων που μετέφεραν ιππείς προς το δέλτα του Δούναβη. Ο στόλος αποβιβάστηκε στην περιοχή της Βάρνας, αλλά ο αυτοκράτορας δεν είχε δυναμικό πλεονέκτημα και ανεξήγητα υποχώρησε.
Ζουράφα
Ονομασίες και ετυμολογία
Η ονομασία Λαδοξέρα φαίνεται να προκύπτει από την παρουσία ελαιωδών υδάτων και την οσμή πετρελαίου.
Τέλεριγκ
Λίγο αργότερα, οι δύο πλευρές υπέγραψαν ανακωχή με υπόσχεση την παύση των εχθροπραξιών. Ωστόσο, τον Οκτώβριο του 774 ο Τέλεριγκ έστειλε μια στρατιά από δώδεκα χιλιάδες άνδρες να επιτεθούν στην Βερζιτία στη Μακεδονία και να μεταφέρουν το πληθυσμό στη Βουλγαρία. Συλλέγοντας ένα μεγάλο στρατό ογδόντα χιλιάδες στρατιώτες, ο Κωνσταντίνος Ε΄ εξέπληξε τους Βουλγάρους και πέτυχε μια σαρωτική νίκη. Η επακόλουθη επίθεση στη Βουλγαρία απέτυχε, επειδή ο αυτοκρατορικός στόλος αντιμετώπισε αντίθετους ανέμους στη Μαύρη Θάλασσα.
Σε αυτό το σημείο ο Τέλεριγκ έστειλε ένα μυστικό απεσταλμένο στο Κωνσταντίνου Ε΄, που δηλώνει την πρόθεσή του να φύγει από τη Βουλγαρία και να αναζητήσουν καταφύγιο με τον αυτοκράτορα, και αναζητούσε διαβεβαιώσεις φιλοξενίας και ένα κατάλογο Βυζαντινών ανθρώπων που μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Ο Τέλεριγκ κατάφερε να έχει τον αυτοκράτορα για να προδώσει τους δικούς του πράκτορες στη Βουλγαρία, που δεόντως στραγγαλίστηκαν και εκτελέστηκαν. Τα αναμενόμενα Βυζαντινά αντίποινα απέτυχαν να υλοποιηθεί καθώς ο Κωνσταντίνος Ε΄ πέθανε το 775. Παρά την προφανή επιτυχία, ο Τέλεριγκ έκρινε απαραίτητο να φύγει για τον νέο Βυζαντινό αυτοκράτορα Λέοντα Δ΄ τον Χάζαρο το 777. Η Βυζαντινή κυβέρνηση έδωσε στον Τέλεριγκ άσυλο και τον τίτλο του πατρίκιου. Ο Τέλεριγκ έγινε Χριστιανός με το όνομα Θεοφύλακτος και παντρεύτηκε μια ξαδέλφη της Αυτοκράτειρας Ειρήνης.
Ζουράφα
Ονομασίες και ετυμολογία
Σε φλαμανδικό χάρτη του 1585 ονομάζεται Αλόνησος (Halonesus), ενώ σε βενετικό της δεκαετίας του 1690 εμφανίζεται να αναφέρεται ως Ολόνησος (Holonisus).
Τέλεριγκ
Η συλλογή Τζαφάρ Ταρίχ των Βουλγάρων του Βόλγα του 17ου αιώνα (αμφισβητούμενης γνησιότητας) αντιπροσωπεύει τον Ντιλγιαρέκ (δηλαδή τον Τέλεριγκ) ως γιο του πρώην κυβερνήτη Τέλες (δηλαδή τον Τέλετς).
Ζουράφα
Γεωγραφία και γεωγραφική σημασία
Η νησίδα βρίσκεται έξι ναυτικά μίλια ανατολικά της ακτής του Σκεπαστού στη Σαμοθράκη, και 22 ναυτικά μίλια από την Αλεξανδρούπολη. Η διαβρωτική επίδραση της θάλασσας φαίνεται να έχει μικρύνει κατά πολύ τη νησίδα με το πέρασμα του χρόνου.