cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γλύπτης (αστερισμός)
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
- Ο αστέρας R Γλύπτου είναι μεταβλητός αστέρας τύπου Mira με φαινόμενο μέγεθος που κυμαίνεται από 5,0 ως 9,0 με περίοδο 370 ημέρες και φασματικό τύπο αστέρα άνθρακα (C 6,5), πράγμα που τον καθιστά ένα από τα πιο ερυθρά άστρα στον ουρανό.
- Ο ορατός και με κιάλια ηλιοειδής αστέρας (κίτρινος νάνος, όπως και ο Ήλιος) HD 6434, με φαιν. μέγεθος 7,72, έχει ένα εξωηλιακό πλανήτη μάζας μεγαλύτερης από 153 φορές τη μάζα της Γης να γυρίζει γύρω του, με περίοδο περιφοράς 22 ημέρες και 2 ώρες, και σε μέση απόσταση από αυτόν ίση με 0,15 αστρονομική μονάδα (22,4 εκατομμύρια χιλιόμετρα). Το όλο σύστημα απέχει από τη Γη 131,5 έτη φωτός.
- Ο γαλαξίας που είναι γνωστός ως Νάνος του Γλύπτου (Sculptor Dwarf), αντιθέτως, ανήκει στην Τοπική Ομάδα και απέχει από τη Γη μόλις 280.000 έτη φωτός. Το σχήμα του είναι σφαιροειδές-ελλειπτικό.
- Πολύ πιο μακριά, 400 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, βρίσκεται το σμήνος γαλαξιών Abell 4038 με φωτεινότερο μέλος το ζεύγος αλληλεπιδρώντων γαλαξιών IC 5358 / PGC 72437 με φαινόμενο μέγεθος 13. Επίσης, ο λεγόμενος "Cartwheel Galaxy" («Τροχός άμαξας») πιστεύεται ότι βρίσκεται 400 ως 500 εκατομμύρια έτη φωτός μακριά μας.
Ασπίς (αστερισμός)
Ασπίς (Λατινικά: Scutum, συντομογραφία: Sct) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1690, στο Firmamentum Sobiescianum του Εβέλιου, και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι αμφιφανής στην Ελλάδα.
Θέση στον ουρανό
Συνορεύει με τους αστερισμούς Όφι (με το τμήμα της ουράς), Τοξότη και Αετό. Ο Εβέλιος, που τον επινόησε από επτά αστέρες τέταρτου μεγέθους στον Γαλαξία πάνω από το κεφάλι του Τοξότη, ονόμασε αρχικά τον αστερισμό αυτό Scutum Sobiescianum, αλλά επεκράτησε το απλούστερο Scutum, όπως και στην περίπτωση της Αντλίας.
Η απεικόνισή του
Απεικονίζεται πράγματι ως ο θυρεός του βασιλιά της Πολωνίας Ιωάννη Γ' Σομπιέσκι, ο οποίος διακρίθηκε στους αμυντικούς πολέμους της πατρίδας του, αλλά κυρίως με την επιτυχημένη του αντίσταση κατά των Τούρκων, στην προέλασή τους προς τη Βιέννη, κατά τη Δεύτερη πολιορκία της Βιέννης (12 Σεπτεμβρίου 1683). Για την επιτυχία του αυτή απαθανατίστηκε επτά χρόνια αργότερα στον άτλαντα του Εβέλιου. Το σημείο του Σταυρού, για τον οποίο πολέμησε, απεικονίζεται επίσης στην ουράνια ασπίδα του, ενώ τα 4 άστρα στο χείλος της αντιπροσωπεύουν τους τέσσερις γιούς του Πολωνού βασιλιά.
Μολονότι η Ασπίς είναι νεότερη δημιουργία στην ευρωπαϊκή αστρονομική παράδοση, ήταν γνωστή στην αρχαία Κίνα ως Tien Pien, το Ουράνιο Κράνος, αλλά μαζί με αστέρες του σημερινού Αετού.
Αν και κείται στο σύνολό του στο νότιο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας, ο αστερισμός φαίνεται ολόκληρος από την Ελλάδα, τα καλοκαιρινά βράδια. Επειδή οι αστέρες του είναι αμυδροί, κανένας τους δεν έχει ιδιαίτερο όνομα. Ωστόσο, επειδή τέμνεται από το επίπεδο του Γαλαξία μας και βρίσκεται προς την κατεύθυνση των κεντρικών περιοχών του, περιέχει εκατομμύρια άστρα ορατά με τηλεσκόπιο. Ο Ουίλιαμ Χέρσελ είχε εκτιμήσει ότι σε 5 μόνο τετραγωνικές μοίρες του, στο ομώνυμο αστρικό νέφος, υπάρχουν 331.000 αστέρες. Επίσης νεφελώματα, ιδίως σκοτεινά, και ανοικτά αστρικά σμήνη.
Οι αστέρες που ανήκουν στον αστερισμό
Ο αστέρας α Ασπίδος είναι και ο λαμπρότερος, με φαινόμενο μέγεθος 3,85 και φασματικό τύπο K3 III (πορτοκαλί γίγαντας), ο β Ασπίδος έχει φαινόμενο μέγεθος 4,22 και φασματικό τύπο G4 IIa (κίτρινος), ο γ φαιν.μέγεθος 4,70 και φασμ.τύπο A3 V (λευκός).
Ο δ Ασπίδος είναι πολύ γνωστότερος στην Αστροφυσική, καθώς έδωσε το όνομά του σε ολόκληρο τύπο παλλόμενων μεταβλητών αστέρων με μικρή περίοδο, των γνωστών delta Scuti. Ο ίδιος ο δ έχει φαιν.μέγεθος που κυμαίνεται από 5,0 ως 5,2, είναι δηλαδή πάντα ορατός με γυμνό μάτι. Μαζί μάλιστα με ένα συνοδό που διαθέτει (είναι και διπλός αστέρας δηλαδή) φθάνει το 4,7. Η περίοδος της μεταβολής αυτής είναι αρκετά μεγαλύτερη από αυτή που έχουν τα περισσότερα «βαφτιστήρια» του: 4,6 ώρες. Ο φασματικός του τύπος είναι F2 IIIp (κιτρινόλευκος γίγαντας) και απέχει από τη Γη 187 έτη φωτός, αλλά μας πλησιάζει συνεχώς και υπολογίζεται ότι σε 1,15 εκατομμύριο έτη θα γίνει ο αστέρας με το μικρότερο φαιν.μέγεθος (έως -1,8) όντας σε απόσταση μόλις 9,2 ετών φωτός (σε 1,25 εκατομ.έτη) και θα παραμείνει ο φωτεινότερος επί 180.000 έτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Άρης Καλεί Μαμά
Το Άρης Καλεί Μαμά (πρωτότυπος τίτλος: Mars Needs Moms) είναι Αμερικανική 3D ταινία επιστημονικής φαντασίας, οικογενειακή περιπέτεια κινουμένων σχεδίων δημιουργημένα σε υπολογιστή έπειτα από καταγραφή κίνησης ταινία παραγωγής 2011, βασισμένη στο βιβλίο του Μπέρκλεϊ Μπρέθιντ με το ίδιο όνομα. Η ταινία επικεντρώνεται στον Μάιλο, ένα εννιάχρονο αγόρι το οποίο, όταν τιμωρείται από τη μητέρα του και εύχεται να μην είχε μητέρα, τελικά καταλαβαίνει τη σημασία της οικογένειας όταν πρέπει να σώσει τη μητέρα του μετά την απαγωγή της από Αριανούς. Τη σκηνοθεσία της ταινίας έκανε ο Σάιμον Γουέλς, ενώ το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τη Γουέντι Γουέλς. Η ταινία κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 11 Μαρτίου 2011 από τη Walt Disney Pictures. Στην Ελλάδα, η πρεμιέρα της ταινίας έγινε στις 24 Μαρτίου 2011 από τη Feelgood Entertainment. Την καταγραφή κίνησης για τον Μάιλο προσφέρει ο Σεθ Γκριν, ενώ ο πρωτοεμφανιζόμενος Σεθ Ντάσκι χαρίζει τη φωνή του στον χαρακτήρα. Αυτή ήταν η τελευταία ταινία από την ImageMovers Digital, πριν απορροφηθεί και πάλι από την ImageMovers. Η ταινία υπήρξε μεγάλη εμπορική αποτυχία αφού με προϋπολογισμό $150 εκατομμύρια, είχε έσοδα μόλις $39 εκατομμύρια στο box office.
Πλοκή
Χωρίς οι άνθρωποι να το γνωρίζουν, κάτω από την επιφάνεια του Άρη ζει μια τεχνολογικά προηγμένη κοινωνία Αριανών. Η Επικεφαλής, ενώ παρατηρεί τη Γη, βλέπει μια μητέρα να πείθει τον γιο της, Μάιλο, να κάνει τις μικροδουλειές που του αναθέτει. Έτσι, αποφασίζει να τη φέρει στον Άρη όπου θα εξάγουν αυτές της τις ιδιότητες και θα τις εμφυτεύσουν στην επόμενη γενιά των ρομπονταντάδων. Στο μεταξύ, η μητέρα του Μάιλο τον βάζει τιμωρία γιατί δεν υπακούει στους κανόνες του σπιτιού και εκείνος της λέει πως η ζωή του θα ήταν καλύτερη χωρίς εκείνη, ραγίζοντάς της την καρδιά. Όταν αργότερα πάει να απολογηθεί, ανακαλύπτει πως την έχουν απαγάγει εξωγήινοι και τρέχει ξοπίσω της, καταλήγοντας κι αυτός στο διαστημόπλοιο.
Στον Άρη, ο Μάιλο φυλακίζεται από τους Αριανούς αλλά καταφέρνει να δραπετεύσει βοηθούμενος από μια φωνή που του λέει να πηδήξει σε έναν αγωγό, μέσω του οποίου καταλήγει στο τελευταίο υπόγειο. Εκεί βλέπει ένα τοπίο γεμάτο σκουπίδια, το οποίο κατοικείται από κάποια περίεργα πλάσματα, αλλά γνωρίζει και τον Γκριμπλ, έναν ενήλικα γήινο ο οποίος είναι αυτός που του είπε να πηδήξει στον αγωγό. Ο Γκριμπλ εξηγεί στον Μάιλο τα σχέδια των Αριανών, τα οποία θα έχουν ως τελικό αποτέλεσμα το θάνατο της μητέρας του. Όταν ο Μάιλο το ακούει, θέλει να σώσει τη μητέρα του και η Γκριμπλ τον βοηθάει, αλλά πιάνεται αιχμάλωτος ενώ ο Μάιλο καταδιώκεται. Η Κι, μια από τις επικεφαλής στο ανάθρεμμα των Αριανών μωρών, σώζει τον Μάιλο. Ο Μάιλο της λέει για τον δεσμό που υπάρχει ανάμεσα σε παιδιά και γονείς, κάτι το οποίο την συγκινεί αφού ποτέ δεν μεγάλωσε με αυτό τον τρόπο.
Ο Μάιλο πάει πίσω στις εγκαταστάσεις των Αριανών για να σώσει την Γκριμπλ, αλλά πιάνεται αιχμάλωτος και η Κι για άλλη μια φορά τον βοηθάει να ξεφύγει μαζί με τον Γκριμπλ. Όταν οι δυο τους είναι ασφαλείς, ο Γκριμπλ λέει στον Μάιλο για την απαγωγή και το θάνατο της δικής του μαμάς, 20 χρόνια πριν. Ο Γκριμπλ κατηγορεί τον εαυτό του για ό,τι συνέβη και αποφασίζει να βοηθήσει τον Μάιλο ώστε αυτό να μην συμβεί και στη δική του μαμά. Η Κι τους εντοπίζει και οι τρεις τους ανακαλύπτουν μια αρχαία τοιχογραφία που απεικονίζει μια Αριανή οικογένεια, κάνοντάς τους να συνειδητοποιήσουν πως τα μωρά των Αριανών δεν αναθρέφονταν πάντα από ρομπότ.
Ο Μάιλο, ο Γκριμπλ και η Κι σώζουν τη μητέρα του Μάιλο, προκαλώντας την ενέργεια από τη συσκευή εξαγωγής να βραχυκυκλώσει τις ηλεκτρονικές κλειδαριές στο δωμάτιο ελέγχου. Ο Μάιλο και η μαμά του κλέβουν κράνη οξυγόνου και προσπαθούν να το σκάσουν, αλλά η Επικεφαλής, προσπαθώντας να σκοτώσει τον Μάιλο, τον κάνει να σκοντάψει και να πέσει με αποτέλεσμα να σπάσει το κράνος του. Η μαμά του του δίνει το δικό της για να τον σώσει, θυσιάζοντας τη δική της ζωή. Οι Αριανοί βρίσκονται σε δέος με αυτή της την ενέργεια, αφού πρώτη φορά γίνονται μάρτυρες της αγάπης. Ο Γκριμπλ βρίσκει το κράνος της δικής του μαμάς και το δίνει στη μητέρα του Μάιλο, καταφέρνοντας να τη σώσει. Η Κι τους φέρνει ένα σκάφος για να φύγουν, αλλά η Επικεφαλής επεμβαίνει ζητώντας εξηγήσεις. Η Κι αποκαλύπτει σε όλους πως οι Αριανοί ζούσαν ως οικογένειες στο παρελθόν, με αγάπη, αλλά η Επικεφαλής επιμένει πως η τρέχουσα κατάσταση είναι καλύτερη, αφού κάτι τέτοιο είναι πιο αποτελεσματικό για εκείνη. Οι φρουροί αντιλαμβάνονται την σκληρή της φύση και αποφασίζουν να τη συλλάβουν, επειδή προτιμούν να ζουν με την αγάπη της οικογενειακής ζωής.
Ο Γκριμπλ αποφασίζει να παραμείνει στον Άρη μαζί με την Κι, ενώ ο Μάιλο και η μαμά του επιστρέφουν στη Γη. Αμέσως μετά την επιστροφή τους, ο μπαμπάς του Μάιλο επιστρέφει επίσης, χωρίς να γνωρίζει τι έχει συμβεί στο διάστημα της απουσίας του.
Ηθοποιοί
Στην ελληνική μεταγλώττιση ακούγονται οι φωνές των Νίκου Παπαδόπουλου, Ιφιγένειας Στάικου, Χρήστου Θάνου, Θάνου Λάμπρου, Ζωής Κατσάτου και Σοφίας Χάνου.
Παραγωγή
Ο Σάιμον Γουέλς γνώριζε τον Ζεμέκις από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 όταν ήταν επικεφαλής εικονογράφησης και καλλιτέχνης εικονογραφημένου σεναρίου στην ταινία Ποιος Παγίδεψε τον Ρότζερ Ράμπιτ. Δούλεψε επίσης στις ταινίες Επιστροφή στο Μέλλον 2 και 3 και αργότερα στην ταινία Το Πολικό Εξπρές, το οποίο ήταν κι αυτό που τον δελέασε ώστε να δημιουργήσει το Άρης Καλεί Μαμά. Ο σχεδιαστής παραγωγής ήταν ο Νταγκ Τσιανγκ και ο επικεφαλής καλλιτεχνικός διευθυντής ο Νορμ Νιούμπερι. Ο τίτλος της ταινίας είναι μια παραλλαγή του τίτλου της ταινίας Mars Needs Women (1966) της American International Pictures.
Soundtrack
Τη μουσική επένδυση της ταινίας συνέθεσε ο Τζον Πάουελ, ενώ το soundtrack κυκλοφόρησε από τη Walt Disney Records στις 3 Μαρτίου 2011. 250px|thumb|right|Εξώφυλλο soundtrack
Κυκλοφορία
Το Άρης Καλεί Μαμά κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 11 Μαρτίου 2011.
Home media
Η ταινία κυκλοφόρησε σε Blu-ray, Blu-ray 3D, DVD και ψηφιακή μορφή στις 9 Αυγούστου 2011. Η κυκλοφορία έγινε με τρεις διαφορετικούς τρόπους: ένα πακέτο τεσσάρων δίσκων (Blu-ray, Blu-ray 3D, DVD και «Ψηφιακό αντίγραφο»), ένα πακέτο δύο δίσκων (Blu-ray και DVD) και μόνο του ως DVD. Το «Ψηφιακό αντίγραφο» που περιλαμβανόταν στο πρώτο πακέτο είναι ένας ξεχωριστός δίσκος ο οποίος σου επιτρέπει να κάνεις λήψη της ταινίας στον υπολογιστή σου μέσω iTunes ή Windows Media Player.
Όλες οι μορφές κυκλοφορίας περιέχουν τα ένθετα «Fun With Seth» και «Martian 101», ενώ η Blu-ray 2D εκδοχή περιέχει επιπρόσθετα κομμένες σκηνές, το ένθετο «Life On Mars: The Full Motion-Capture Experience» και ένα μεγαλύτερο κλιπ του ανοίγματος της ταινίας. Η Blu-ray 3D εκδοχή έχει επίσης μια εναλλακτική σκηνή με τον τίτλο «Mom-Napping», μια ολοκληρωμένη 3D εναλλακτική σκηνή της απαγωγής της μαμάς του Μάιλο από τους Αριανούς.
Box office
Το Άρης Καλεί Μαμά ήταν εμπορική αποτυχία και είχε τη χειρότερη οικονομική ζημιά για ταινία που έφερε την επωνυμία της Disney. Είχε έσοδα $1,725,000 την πρώτη μέρα προβολής, με συνολικά έσοδα για το πρώτο Σαββατοκύριακο $6,825,000. Αποτελεί το 22ο χειρότερο άνοιγμα ταινίας σε 3000+ αίθουσες όλων των εποχών. Προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό, λαμβάνοντας υπόψη τη συνολικά καθαρή απώλεια χρημάτων (όχι τη σχέση κέρδους-ζημιάς), αποτελεί ακόμα την τέταρτη μεγαλύτερη απογοήτευση στην ιστορία του box office. Το 2014, η εφημερίδα Los Angeles Times συμπεριέλαβε την ταινία στη λίστα με τις πιο ακριβές box-office καταστροφές όλων των εποχών.
Κριτικές
Στη σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία συγκεντρώνει ποσοστό αποδοχής 37% βασισμένο σε 114 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας διαβάζουμε: «Το καστ είναι στερεό και οπτικά καλοφτιαγμένο, αλλά το Άρης Καλεί Μαμά υποφέρει από έλλειψη φαντασίας και καρδιά». Η σελίδα συλλογής κριτικών Metacritic έδωσε στην ταινία ποσοστό 49% βασισμένο σε 22 κριτικές, με την ένδειξη «μικτές ή μέσες κριτικές».
Στις 14 Μαρτίου 2011, ο Μπρουκς Μπαρνς από την εφημερίδα The New York Times σχολίασε πως ήταν σπάνιο για μια ταινία που φέρει την επωνυμία της Disney να πάει τόσο άσχημα, δίνοντας ως λόγο της φτωχής χαμηλής απόδοσής της το θέμα (μια μητέρα απαγάγεται και απομακρύνεται από το παιδί της), το είδος της εικονογράφησης και την αρνητική διαφήμιση από στόμα σε στόμα στα κοινωνικά δίκτυα. Ο Μπαρνς κατέληξε: «Τόσο οι κριτικοί όσο και το κοινό, το οποίο εξέφρασε την άποψή του στο Twitter, στα μπλογκς κι άλλα κοινωνικά δίκτυα, παραπονέθηκαν πως η τεχνική του Ζεμέκις έχει ως αποτέλεσμα οι εκφράσεις του προσώπου των χαρακτήρων να δείχνουν αφύσικες. Μια άλλη κοινή κριτική ήταν πως ο κύριος Ζεμέκις επικεντρώνεται τόσο πολύ στην τεχνολογική μαγεία με αποτέλεσμα να παραμελεί την ιστορία».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2011 Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Πάουελ Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες IMAX Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2011
Νέα Οχυρά των Βασιλικών Ιππέων
μικρογραφία|352x352εσ| Κάτοψη των αρχαιολογικών καταλοίπων του οχυρού. Κατά τον Κολλίνι, το 1944. Τα Νέα Οχυρά των Βασιλικών Ιππέων (λατινικά: Castra Nova equitum singularium) ήταν αρχαίο ρωμαϊκό οχυρό στη Ρώμη, το οποίο στέγαζε μέρος της έφιππης σωματοφυλακής του Αυτοκράτορα. Η τοποθεσία του οχυρού βρίσκεται τώρα κάτω από τη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού. Οι Νέοι Στρατώνες ήταν ένα από τα δύο οχυρά ιππικού, που παρείχαν μία βάση στη Ρώμη για την έφιππη σωματοφυλακή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα, τους Ιδιαιτέρους Ιππείς του Αυγούστου (Equites singulares Augusti).
Νέοι Στρατώνες ονομάζοντο, επειδή ήταν το νεότερο από τα δύο οχυρά, που κτίστηκε για να στεγάσει μία διεύρυνση της έφιππης φρουράς. Το προηγούμενο οχυρό τους, οι Πρότεροι Στρατώνες (Castra Prioria), που βρισκόταν όχι πολύ μακριά προς τα βόρεια, είχε κτιστεί νωρίτερα, πιθανώς υπό τον Αυτοκράτορα Δομιτιανό και στέγαζε ακόμη την αρχική δύναμη των 1500 έφιππων στρατιωτών. Το πλήρες όνομα του οχυρού είναι Castra nova Equitum singularium Augusti.
Ιστορία
Το φρούριο μπορεί να χρονολογηθεί με ακρίβεια στο 193 μ.Χ., στην αρχή της βασιλείας του Σεπτίμιου Σεβήρου. Το νέο στρατόπεδο χρειάστηκε, λόγω της αύξησης του μεγέθους της έφιππης φρουράς από τον Αυτοκράτορα από 1.500 σε 2.000 άνδρες.
Η τοποθεσία του στρατοπέδου εικαζόταν πάντα ως κάτω από τη βασιλική του Αγίου Ιωάννη στο Λατερανό (Basilica di San Giovanni in Laterano), αλλά προσδιορίστηκε οριστικά από τις ανασκαφές μεταξύ 1934 και 1938, που ανέλαβε ο Eνρίκο Γιόζι. Ο Γιόζι είχε λάβει άδεια να ερευνήσει την περιοχή του κυρίου κλίτους της βασιλικής πριν από την κατασκευή ενός νέου δαπέδου από οπλισμένο σκυρόδεμα. Μέσα σε λίγες ημέρες έγινε σαφές, ότι τα ερείπια των Νέων Στρατώνων υπήρχαν σε καλή κατάσταση ακριβώς κάτω από το επίπεδο του δαπέδου και ότι η ανασκαφή περιλάμβανε ένα μεγάλο μέρος του κτιρίου principia (αρχηγείου). Οι ολοκληρωμένες ανασκαφές εκδόθηκαν στη συνέχεια από τον Κολίνι.
Αποκαλύφθηκε επίσης ένα μεγάλο διώροφο αποθηκευτικό κτίριο και δύο στρατώνες, αλλά το μεγαλύτερο ενδιαφέρον επικεντρώθηκε γύρω από το αρχηγείο, καθώς τα δύο ισχυρά δωμάτιά του διατηρήθηκαν πολύ καλά, όπως και πολλά δωμάτια γραφείων. Με την ολοκλήρωση της έρευνας, τα λείψανα διατηρήθηκαν κάτω από τη βασιλική (μαζί με τα ερείπια της Κωνσταντίνειας βασιλικής και μίας Νερώνειας οικίας (domus) σε ένα εντυπωσιακό υπόγειο αρχαιολογικό πάρκο.
Οι επιγραφές των επιμελητών
αριστερά|μικρογραφία| Ιωνικό κιονόκρανο, που φέρει τις δύο επιγραφές από τους επιμελητές. Στις 13 Αυγούστου 1934 ένα ιονικό κιονόκρανο αποκαλύφθηκε σε ένα από τα δωμάτια του αρχηγείου (δωμάτιο «ε» στην παραπάνω κάτοψη), που βρισκόταν δίπλα σε μία κοντή στήλη από γρανίτη, που ήταν ακόμη τοποθετημένη στο πάτωμα. Επάνω στο κιονόκρανο είχαν σκαλιστεί δύο επιγραφές για λογαριασμό ενός συλλόγου επιμελητών (curatores), στρατιωτών που ήταν οι ιπποκόμοι για τα άλογα της φρουράς. Η πρώτη επιγραφή αφιερώθηκε στις 1 Ιανουαρίου 197 μ.Χ. επί υπατείας των Ρουφίνου και Λατερανού. Οι Ιππείς (Equites) ήταν γνωστό ότι υπηρέτησαν στη μάχη της Λυών στις 19 Φεβρουαρίου, αν και από ό,τι φαίνεται αυτοί οι άνδρες δεν το έκαναν. Η επιγραφή καταγράφει ότι η schola curatorum αφιερώνεται στη Minerva Augusta, υποδεικνύοντας ότι το ίδιο το collegium curatorum είχε μόλις πρόσφατα στην κατοχή του μία επίσημη αίθουσα συνεδριάσεων, που μπορούσαν να καθαγιάσουν.
Η δεύτερη επιγραφή αφιερώθηκε το 203 μ.Χ. ob reditum ab expeditione felicissima in urbem sacram, δηλαδή κατά την επιστροφή των φρουρών στη Ρώμη αφού είχαν συνοδεύσει την αυτοκρατορική οικογένεια. Το expeditione felicissima (εκστρατεία ευτυχέστατη) μπορεί να αναφέρεται σε ολόκληρη τη σειρά των γεγονότων, από τότε που οι Equites singulares Augusti άφησαν τη Ρώμη το 197 μ.Χ.
Η κατάληψη της πρωτεύουσας παρείχε επίσης ιστορικά στοιχεία, που πιστοποιούσαν την καταστροφή των Νέων Στρατώνων από τις δυνάμεις του Κωνσταντίνου Α΄ και παρείχαν ένα terminus ante quem (υστερότερο χρονικό όριο) τόσο για τη διάλυση του συλλόγου, όσο και για το ίδιο το στρατόπεδο.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη Κατηγορία:Ρωμαϊκά οχυρά στη Ρώμη
Βερόνικα Ροθ
Η Βερόνικα Ροθ (Veronica Anne Roth ; 19 Αυγούστου 1988) είναι Αμερικανίδα μυθιστοριογράφος και συγγραφέας μικρών ιστοριών, γνωστή για την τριλογία Divergent, που αποτελείται από τα βιβλία Divergent, Insurgent και Allegiant ; και από το βιβλίο Four: A Divergent Collection.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας
Κωνσταντίνος Μπιμπής
Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής είναι Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης, δραματουργός, συγγραφέας. Έχει συμμετάσχει σε σειρά παραστάσεων στο θέατρο και στην τηλεόραση. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Η καταγωγή του είναι από τη Σκύρο και την Κωνσταντινούπολη.
Τα πρώτα χρόνια
Από μικρή ηλικία αγάπησε και ασχολήθηκε με την μουσική. Παρ' όλα αυτά οταν πήγαινε 3η Λυκείου και στην ηλικία των 18 ετών αποφάσισε πως θα ασχοληθεί με το θέατρο αφού όπως είχε πει και ο ίδιος : «Εγώ θα γίνω ηθοποιός».
Σπουδές
Ο Κωνσταντίνος Μπιμπής είναι απόφοιτος της δραματικής σχολής του θεάτρου τέχνης και τελειόφοιτος στο Τμήμα Ελληνικής Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.. Εκπαιδεύτηκε πάνω στο «Σύστημα» του Στανισλάφσκι και τη «Μέθοδο» του Actors Studio από τον Αντρέα Μανωλικάκη, πρόεδρο του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Actors Studio Drama School (Master of Fine Arts), παρακολουθώντας επί 4 συναπτά έτη τα σεμινάρια του στην Αθήνα, ενώ είναι ακόμα πτυχιούχος της δραματικής σχολής του «Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν».
Βιογραφικό
Το 2012 έγινε μέλος της ομάδας θεάτρου «Ιδέλα». Εκεί μαζί με τους Αθηνά Μουστάκα και Κώστα Γάκη δημιούργησαν μαζί την παράσταση «Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2» και περιόδευσαν μαζί της σε πολλά μέρη της Ελλάδας, ενώ έφτασαν μέχρι και στην Κύπρο, στη Σερβία, στο Φεστιβάλ Almagro της Ισπανίας, στο Folia 2016 στην Πορτογαλία, στο Μεξικό και πρόσφατα στην Ζυρίχη στο Φεστιβάλ Ελληνικών θιάσων. Έχει παίξει ακόμα σε πολλές άλλες παραστάσεις όπως : «Σήμα Κινδύνου» του Αντώνη Σαμαράκη, στο «Οδυσσεβάχ» της Ξένιας Καλογεροπούλου, στο «Ιππόλυτος» σε σκηνοθεσία Λυδίας Κονιόρδου, στο «Το Δέντρο του Οιδίποδα» σε σκηνοθεσία Κώστα Γάκη, στις «Όρνιθες» σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου, στη παιδική μουσικοθεατρική παράσταση « Μια χώρα Μουσική» σε σκηνοθεσία Μαρίας Γιαννούλη και στις «Γέφυρες» σε σκηνοθεσία Κώστα Γάκη. Έχει επίσης σκηνοθετήσει : το μυθιστόρημα του Μενέλαου Λουντέμη «Το ρολόι του κόσμου χτυπά μεσάνυχτα», το «Η τελευταία μαύρη γάτα» του Ευγένιου Τριβιζά, το «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας» του Σαίξπηρ και την διασκευή του έργου «Αριστοφανιάδα» καθώς και το «Οι κάτω απ' τ' αστέρια». Επίσης το 2015 μαζί με την ηθοποιό Άρτεμη Γρύμπλα ξεκίνησαν έναν κύκλο μαθημάτων πάνω στο σύστημα Στανισλάβσκι, όπως εξελίχθηκε από τον Βαχτάνγκοφ, τον Λι Στράσμπεργκ και την Στέλλα Άντλερ. Τηλεοπτικά ο Κωνσταντίνος Μπιμπής έχει εμφανιστεί σε σειρές όπως : «10η Εντολή», «Θηρίο», «Κόκκινο», «Φωτιά» ενώ τώρα παίζει κύριο ρόλο στην κωμική σειρά «Κάνε Γονείς Να Δεις Καλό». Τέλος έκανε την εμφάνισή του στην μεγάλη οθόνη το 2019 με την ταινία : «Όρνιθες ή πώς να γίνεις πουλί».
Βραβεύσεις
Μαζί με την Αθηνά Μουστάκα και τον Κώστα Γάκη κέρδισαν με την παράστασή τους «Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2» την 1η θέση στο Φεστιβάλ Almagro της Ισπανίας. Το 2014 τέθηκε υποψήφιος για το βραβείο «Δημήτρης Χορν» το οπίο κέρδισε τελικά ο Γιώργος Χρυσοστόμου, παρ' όλα αυτά 3 χρόνια μετα τιμήθηκε με το πορηγούμενο βραβείο.
Παραπομπές
Μπιμπής Κωνσταντίνος
Στήλες στο Αρμάζι
Με την ονομασία Στήλες στο Αρμάζι (γεωργιανά: არმაზის სტელა, Armazi stele) μπορεί να αναφέρονται:
Θεωρία συνωμοσίας των ΑΤΙΑ
Οι Θεωρίες συνωμοσίας των ΑΤΙΑ (αγγλικά: UFO conspiracy theories) υποστηρίζουν ότι διάφορες κυβερνήσεις, και πολιτικοί σε παγκόσμιο επίπεδο, ειδικά οι αξιωματούχοι της Ουάσιγκτον, αποκρύπτουν συστηματικά στοιχεία για εξωγήινα άγνωστα ιπτάμενα αντικείμενα και ξένους επισκέπτες. Τέτοιες θεωρίες συνωμοσίας υποστηρίζουν συνήθως ότι οι κυβερνήσεις της Γης, ειδικά η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών, βρίσκονται σε επικοινωνία ή συνεργασία με εξωγήινους παρά τους δημόσιους ισχυρισμούς για το αντίθετο και επίσης ότι ορισμένες από αυτές τις θεωρίες ισχυρίζονται ότι οι κυβερνήσεις είναι εν γνώση τους οι απαγωγές από εξωγήινους.
Διάφοροι άνθρωποι που έχουν δηλώσει δημοσίως ότι τα στοιχεία των ΑΤΙΑ αποκρύπτονται περιλαμβάνουν τον γερουσιαστή Μπάρι Γκολντγουότερ, τον Βρετανό Ναύαρχο Λόρδο Χιλλ-Νόρτον (πρώην επικεφαλής και επικεφαλής του Βρετανικού Επιτελείου Άμυνας του ΝΑΤΟ), τον Αντιναύαρχο Ρόσκο Χιλενκόιτερ (πρώην διευθυντής της CIA), τον Ισραηλινό Ταξίαρχο Χάιμ Έσιντ (πρώην διευθυντής διαστημικών προγραμμάτων για το Ισραήλ Υπουργείο Άμυνας), τους αστροναύτες Γκόρντον Κούπερ και Έντγκαρ Μίτσελ καθώς και τον πρώην Καναδό υπουργό Άμυνας Πολ Χέλιερ. Πέρα από τις μαρτυρίες και τις εκθέσεις τους, δεν παρουσίασαν στοιχεία που να τεκμηριώνουν τις δηλώσεις και τους ισχυρισμούς τους. Σύμφωνα με την Επιτροπή Σκεπτικής Έρευνας υπάρχουν λίγα ή καθόλου αποδεικτικά στοιχεία που να υποστηρίζουν παρά τη σημαντική έρευνα σχετικά με το θέμα από μη κυβερνητικές επιστημονικές υπηρεσίες.
Αρμάζι (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Αρμάζι (γεωργιανά: არმაზი, Armazi) μπορεί να αναφέρονται:
Θεωρία συνωμοσίας των ΑΤΙΑ
Ο Ντόναλντ Κέιχο ήταν ένας από τους πρώτους σημαντικούς θεωρητικούς συνωμοσιών των ΑΤΙΑ, ο οποίος άρχισε αργότερα να ερευνά ιπτάμενα αντικείμενα για το περιοδικό True, υποστηρίζοντας τελικά ότι τα αυτά τα ιπτάμενα αντικείμενα ήταν από το διάστημα και ήταν σε κάποιο είδος αποστολής προσκόπων. Ο Κέιχο ισχυρίστηκε επίσης ότι αντλούσε τη θεωρία του από τις επαφές του στις υπηρεσίες πληροφοριών της Πολεμικής Αεροπορίας και του Ναυτικού. Το Πρόγραμμα Sign, που βασίστηκε στη Διοίκηση Τεχνικών Πληροφοριών στην Αεροπορική Βάση Ράιτ-Πάτερσον και οι διάδοχοί του, το Πρόγραμμα Grudge και το Πρόγραμμα Blue Book, ανατέθηκαν επίσημα για να διερευνήσουν τα ιπτάμενα αντικείμενα. Το βιβλίο του Έντουαρντ Ρούπελτ, αναφέρει ότι πολλοί άνθρωποι σε αυτές τις ερευνητικές ομάδες υποστήριξαν στην πραγματικότητα την υπόθεση ότι τα ιπτάμενα αντικείμενα ήταν από το διάστημα. Ο Κέιχο ίδρυσε αργότερα την οργάνωση NICAP, μια πολιτική ομάδα ερευνών που ισχυρίζονταν ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ έλεγε ψέματα για τα ΑΤΙΑ και απόκρυπτε πληροφορίες που έπρεπε να κοινοποιούνται στη κοινή γνώμη. Η NICAP είχε πολλά μέλη του διοικητικού συμβουλίου, συμπεριλαμβανομένων του Ρόσκο Χιλενκόιτερ, του πρώην διευθυντή της CIA. Μέχρι σήμερα, δεν έχουν τεκμηριωθεί αποδεικτικά στοιχεία για τους ισχυρισμούς της NICAP πέρα ​​από έρευνες που είναι ανέκδοτες και ατεκμηρίωτες.
Μεγάλη Αεροπορική Επιδρομή του Λος Άντζελες
Η Μεγάλη Αεροπορική Επιδρομή του Λος Άντζελες, επίσης γνωστή και ως "Η μάχη του Λος Άντζελες" είναι το όνομα που δίνεται από τις σύγχρονες πηγές σε μια φανταστική εχθρική επίθεση και την επακόλουθη ανταπέδωση από το πυροβολικό των ΗΠΑ κατά των αγνώστων αεροσκαφών που πραγματοποιήθηκε από τις 24 Φεβρουαρίου έως τις 25 Φεβρουαρίου 1942 πάνω από το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Αρχικά, ο στόχος θεωρήθηκε ως μια επιθετική δύναμη από την Ιαπωνία, αλλά ο Υπουργός των Ναυτικών Φρανκ Νοξ μιλώντας σε μια συνέντευξη Τύπου λίγο αργότερα χαρακτήρισε το περιστατικό «ψεύτικο συναγερμό». Ένας μικρός αριθμός σύγχρονων ουφολόγων ανέφερε ότι οι αναφερόμενοι στόχοι ήταν εξωγήινα διαστημόπλοια.
Πύραυλοι φαντάσματα
Το 1946 και το 1947, εμφανίστηκαν πολλές αναφορές για τους λεγόμενους πυραύλους φαντάσματα που εμφανίστηκαν σε σκανδιναβικές χώρες, κυρίως στη Σουηδία, οι οποίες στη συνέχεια εξαπλώθηκαν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ένα απόρρητο μυστικό έγγραφο της USAF του 1948 ανέφερε ότι η Σουηδική Υπηρεσία Πολεμικής Αεροπορίας τους πληροφόρησε ότι ορισμένοι από τους ερευνητές τους θεωρούσαν ότι τα αναφερόμενα αντικείμενα δεν ήταν μόνο αληθινά, αλλά δεν μπορούσαν να εξηγηθούν ότι έχουν γήινη προέλευση. Ομοίως, 20 χρόνια αργότερα, ο Έλληνας φυσικός Δρ. Παύλος Σαντορίνης δήλωσε δημοσίως ότι το 1947 είχε αναλάβει την ευθύνη μιας ελληνικής στρατιωτικής έρευνας για αναφορές για τους πυραύλους φαντάσματα που είχαν εθεάθη στην Ελλάδα. Και πάλι, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα αντικείμενα ήταν πραγματικά και όχι συμβατικής προέλευσης. Ο Σαντορίνης ισχυρίστηκε ότι η έρευνά τους σταμάτησε κατόπιν επέμβασης από Αμερικανούς επιστήμονες και ανώτερους στρατιωτικούς αξιωματούχους που είχαν ήδη καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα ότι τα αντικείμενα ήταν εξωγήινης προέλευσης και φοβόντουσαν τον δημόσιο πανικό επειδή δεν υπήρχε κάποια άμυνα.
Συμβάν του Ρόσγουελ
Το 1947, η Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών εξέδωσε ένα δελτίο τύπου που ανέφερε ότι ένας «ιπτάμενος δίσκος» είχε ανακτηθεί κοντά στο Ρόσγουελ, στο Νέο Μεξικό. Αυτό το δελτίο τύπου αποσύρθηκε γρήγορα και οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι ένα μετεωρολογικό μπαλόνι είχε αναγνωριστεί εσφαλμένα. Η υπόθεση Ρόσγουελ ξεθώριασε γρήγορα ακόμα και από την προσοχή των περισσότερων ουφολόγων μέχρι τη δεκαετία του 1970. Οι κερδοσκοπική σπέκουλα συνεχίστηκε παρά την επίσημη άρνηση ότι ένα εξωγήινο διαστημόπλοιο συνετρίβη κοντά στο Ρόσγουελ.
Σωκράτης Πετκάκης
Ο Σωκράτης Πετκάκης είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως επιθετικός για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1965 ως το 1970, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδος της σεζόν 1969-70.
Θεωρία συνωμοσίας των ΑΤΙΑ
Συμβάν του Ρόσγουελ
Στη δεκαετία του 1990, ο στρατός των ΗΠΑ δημοσίευσε δύο εκθέσεις που αποκαλύπταν την πραγματική φύση του αεροσκάφους που συνετρίβη: ένα μπαλόνι εναέριας παρακολούθησης από το Πρόγραμμα Mogul. Παρ 'όλα αυτά, το περιστατικό του Ρόσγουελ εξακολουθεί να ενδιαφέρει τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και οι θεωρίες συνωμοσίας που περιβάλλουν το γεγονός συνεχίζουν. Το Ρόσγουελ έχει χαρακτηριστεί ως «το πιο διάσημο στον κόσμο, πιο διεξοδικά ερευνημένο και πιο διεξοδικό ισχυρισμό ύπαρξης των ΑΤΙΑ».
Σωκράτης Πετκάκης
Καριέρα
Ο Πετκάκης μεταγράφηκε στον Άρη από την Αναγέννηση Χαλκηδόνας το καλοκαίρι του 1965 και παρ' ότι ήταν δεκαεπτά ετών, ο προπονητής Μπέλα Πάλφι του έδωσε αρκετές συμμετοχές στην ομάδα. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 5 Ιουνίου 1966, στον αγώνα απέναντι στον Παναιγιάλειο, όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν με 2-0.
Την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε ακόμη περισσότερο, πετυχαίνοντας πέντε γκολ, αλλά ο Άρης δεν κέρδισε την ευρωπαϊκή του έξοδο, αφού τερμάτισε στην πέμπτη θέση. Το 1967-68, έδωσε τη νίκη στον Άρη εναντίον του Παναθηναϊκού στις 15 Οκτωβρίου 1967 και πέτυχε χατ-τρικ στη νίκη με 2-3 της ομάδας του μέσα στην Τούμπα, μία εβδομάδα αργότερα. Μέχρι και σήμερα παραμένει ο μοναδικός παίκτης που σκόραρε χατ-τρικ στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, μετά την θεμελίωση της Α' εθνικής κατηγορίας, το 1959.
Θεωρία συνωμοσίας των ΑΤΙΑ
Συμβάν του Μάντελ
Το 1948, ο πιλότος της Πολεμικής Αεροπορίας Τόμας Μάντελ σκοτώθηκε σε ατύχημα ενώ καταδίωκε αυτό που περιέγραψε ως «μεταλλικό αντικείμενο...τεράστιου μεγέθους». Το Πρόγραμμα Blue Book κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Μάντελ είχε χάσει τον έλεγχο του αεροσκάφους του ενώ κυνηγούσε ένα τότε αναγνωρισμένο μπαλόνι Skyhook. Ορισμένοι Ουφολόγοι απορρίπτουν το συμπέρασμα του Bluebook λόγω της αρχικής αναφοράς του ότι ο Μάντελ κυνηγούσε το "Venus or a comet".
Σωκράτης Πετκάκης
Καριέρα
Ακολούθησε ένας τραυματισμός που τον άφησε εκτός αγωνιστικών χώρων για δύο μήνες και τις επόμενες δύο σεζόν συνέχισε ως αναπληρωματικός. Αφού ο Άρης κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος του 1969-70, μεταγράφηκε στην ομάδα του Εδεσσαϊκού, όπου αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Β' εθνικής για την επόμενη διετία.
Θεωρία συνωμοσίας των ΑΤΙΑ
Πρόγραμμα Sign
Το τελικό πόρισμα του Προγράμματος Sign, που δημοσιεύθηκε στις αρχές του 1949, ανέφερε ότι ενώ ορισμένα ΑΤΙΑ φαίνεται να αντιπροσωπεύουν πραγματικά αεροσκάφη, τα δεδομένα δεν ήταν επαρκή για να προσδιορίσουν την προέλευσή τους.
Διαπλανητική μονάδα φαινομένων
Κάποιοι Ουφολόγοι ισχυρίστηκαν την ύπαρξη μιας ομάδας των ΗΠΑ που ονομάζεται «Διαπλανητική Μονάδα Φαινομένων» που φέρεται να ιδρύθηκε από τον Στρατηγό Ντάγκλας Μακάρθουρ, η οποία «υποτίθεται ότι σχηματίστηκε για να διερευνήσει την συντριβή και ανάκτηση ιπτάμενων αντικειμένων».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
ΑΤΙΑ
Σωκράτης Πετκάκης
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εδεσσαϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Πορφίριο Λόμπο
Ο Πορφίριο Λόμπο (Porfirio Lobo Sosa, γνωστός ως Pepe Lobo, 22 Δεκεμβρίου 1947) είναι πολιτικός και γαιοκτήμονας από την Ονδούρα, ο οποίος υπηρέτησε ως πρόεδρος της χώρας από τις 27 Ιανουαρίου 2010 ως τον Ιανουάριο του 2014. Αναδείχθηκε νικητής στις εκλογές που διεξήχθησαν το Νοέμβριο του 2009, έπειτα από την σοβαρότερη πολιτική κρίση στη χώρα εδώ και δεκαετίες.
Εκλέγεται στο Κογκρέσο από το 1990 και διετέλεσε πρόεδρος του Κογκρέσου από το 2002 ως το 2006. Διεκδίκησε το προεδρικό αξίωμα και το 2005, με αντίπαλο και τελικό νικητή το Μανουέλ Σελάγια. Υποστήριξε την ανατροπή του τελευταίου με πραξικόπημα το 2009 και την κυβέρνηση που τον αντικατέστησε με πρόεδρο τον Ρομπέρτο Μικελέτι. .
Οικογένεια και πρώιμη καριέρα
Γεννήθηκε στο Τρουχίγιο, στις 22 Δεκεμβρίου 1947 και μεγάλωσε σε ένα ράντσο, κοντά στην Χουτικάλπα, στο διαμέρισμα του Ολάντσο. Ο πατέρας του ήταν βουλευτής στο Κογκρέσο το 1957 και είχε αναπτύξει πολιτική δραστηριότητα στο Ολάντσο. Ο αδερφός του, Ραμόν, είναι επίσης βουλευτής.
Ο Πορφίριο παρακολούθησε το θρησκευτικό σχολείο στην Χουτικάλπα και συνέχισε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο της Τεγουσιγάλπα και έπειτα στο πανεπιστήμιο του Μαϊάμι των ΗΠΑ. Απέκτησε πτυχίο μπάτσελορ στη διοίκηση επιχειρήσεων και εν συνεχεία επέστρεψε στην Ονδούρα, για να εργαστεί στην γεωργική επιχείρηση της οικογένειάς του. Παράλληλα και για 11 χρόνια δίδαξε πολιτική οικονομία και αγγλικά στο Ινστιτούτο Λα Φρατερνιδάδ της Χουτικάλπα.
Πολιτική καριέρα
Η καριέρα του ξεκίνησε από την ηλικία των 19 όταν ήταν πολιτικός ηγέτης στο διαμέρισμα του Ολάντσο. Δραστηριοποιήθηκε σε πολιτικές επιτροπές της νεολαίας στο Ολάντσο και στην Χουτικάλπα. Από το 1990 ως το 1994 του ανατέθηκε η διεύθυνση του Οργανισμού για την Ανάπτυξη των Δασών. Στις εκλογές του 1990 εξελέγη βουλευτής και έπειτα από 2 χρόνια πρόεδρος του Κογκρέσου. Παρέμεινε στο τελευταίο αξίωμα ως το 2006.
Γενικές εκλογές 2005
Ο Λόμπο ήταν υποψήφιος με το Εθνικό Κόμμα στις προεδρικές εκλογές στις 27 Νοεμβρίου 2005 με υποψήφιο αντιπρόεδρο τον Μάριο Καναουάτι. Η προεκλογική του εκστρατεία βασίστηκε στην εργασιακή ασφάλεια και στη μηδενική ανοχή στην εγκληματικότητα και υποστήριξε την επαναφορά της θανατικής ποινής. Ήρθε δεύτερος στις εκλογές εκείνες με ποσοστό 46,17%, πίσω από τον Μανουέλ Σελάγια, ο οποίος απέσπασε το 49,90% των ψήφων. Παρά την ήττα του, ο Λόμπο παρέμεινε στην ηγεσία του Εθνικού Κόμματος.
Πολιτική κρίση 2009 και εκλογή στην προεδρία
Τον Δεκέμβριο του 2008 ήταν ξανά υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές, οι οποίες διεξήχθησαν στις 29 Νοεμβρίου 2009. Είχε προηγηθεί η πολιτική κρίση, με την ανατροπή του Σελάγια σε πραξικόπημα και την εγκαθίδρυση του Μικελέτι προσωρινά στην προεδρία. Ο Λόμπο θεωρείται υποστηρικτής της ανατροπής εκείνης. Στις εκλογές ο Λόμπο εξελέγη πρόεδρος με ποσοστό 55,9 έναντι 38,6% για τον Έλβιν Σάντος.
Λίγο πριν την ορκωμοσία του, ο νέος πρόεδρος δήλωσε ότι αποφάσισε να δοθεί αμνηστία στον πραξικοπηματία Ρομπέρτο Μικελέτι και επίσης συμφώνησε με την Δομινικανή Δημοκρατία και τα πολιτικά κόμματα της Ονδούρας ο έκπτωτος πρόεδρος Σελάγια να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του σε εξορία στον Άγιο Δομίνικο μαζί με την οικογένειά του. Ανέλαβε καθήκοντα στις 27 Ιανουαρίου 2010.
Παραπομπές
Λομπο Λομπο
Η Οικογένεια Μπελιέ
Η Οικογένεια Μπελιέ (γαλλικά: La Famille Bélier) είναι γαλλική δραματική κωμωδία του 2014 σε σκηνοθεσία Ερίκ Λαρτιγκώ.
Η ταινία έλαβε έξι υποψηφιότητες στα Βραβεία Σεζάρ, κερδίζοντας το βραβείο για την πιο υποσχόμενη ηθοποιό για τη Λουάν Εμερά.
Ένα ριμείκ της ταινίας στην Αγγλική γλώσσα, ονόματι CODA:Στον Ρυθμό της Καρδιάς, έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους το 2021 και κέρδισε τρια Βραβεία Όσκαρ, ανάμεσα σε αυτά και Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.
Πλοκή
Στην οικογένεια Μπελιέ, η δεκαεξάχρονη Πολά είναι ο ουσιαστικός διερμηνέας για τους κωφούς γονείς και τον αδελφό της σε καθημερινή βάση στη διαχείριση του οικογενειακού αγροκτήματος στη βορειοδυτική Γαλλία. Επιπλέον, τους βοηθά στην καθημερινή ζωή, σε όλες τις καθημερινές επικοινωνίες με τον έξω κόσμο, όπως στο να απαντά στο τηλέφωνο, να επικοινωνεί με την τράπεζα ή να τους εξηγεί στη νοηματική μια συμβουλή του γιατρού κ.λ.π. Μια μέρα, ο καθηγητής μουσικής στο σχολείο της ανακαλύπτει την όμορφη φωνή της και την ενθαρρύνει να συμμετάσχει σε διαγωνισμό τραγουδιού, το βραβείο του οποίου θα της εξασφαλίσει μια καλή καριέρα και πτυχίο κολεγίου στο διάσημο μουσικό κολέγιο Maîtrise de Radiο στο Παρίσι.
Ωστόσο, αυτή η απόφαση θα σήμαινε την έξοδο από την οικογένειά της και τα πρώτα της βήματα προς την ενηλικίωση. Οι γονείς της Πολά, στους οποίους η μουσική είναι άγνωστη, ανησυχούν για αυτήν την πρωτοβουλία. Η κοπέλα έρχεται αντιμέτωπη συγχρόνως με την αδιαφορία των γονιών της, τις αμφιβολίες της για τη μουσική της κλίση, το καθήκον της απέναντι στην οικογένειά της και την αβεβαιότητα μιας σχέσης με ένα αγόρι της ηλικίας της. Ταυτόχρονα, ο πατέρας της, δυσαρεστημένος με την πολιτική του δημάρχου του χωριού, αποφασίζει να διεκδικήσει το αξίωμα του δημάρχου, παρά την αναπηρία του.
Αποδοχή
Η ταινία ήταν μεγάλη εμπορική επιτυχία του γαλλικού κινηματογράφου, πραγματοποιώντας 7.450.944 εισιτήρια. Η Λουάν Εμερά, που η εφημερίδα France-Soir την χαρακτήρισε «νέα αποκάλυψη του γαλλικού κινηματογράφου», κέρδισε το βραβείο Σεζάρ για την πιο υποσχόμενη νέα ηθοποιό, το 2015 και βραβείο Lumières 2015 επίσης ως πολλά υποσχόμενη νέα ηθοποιός.
Τα τραγούδια της ταινίας είναι του Μισέλ Σαρντού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές κωμωδίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα την αναπηρία Κατηγορία:Κωφότητα
Αναξιμένης ο Λαμψακηνός
Ο Αναξιμένης ο Λαμψακηνός (380 – 320 π.Χ.) ήταν Έλληνας ρήτορας και ιστορικός με καταγωγή από την Λάμψακο στην βορειοανατολική ακτή του Ελλησπόντου. Θεωρείται πως είναι πως ο πραγματικός συγγραφέας του έργου Ρητορική πρός Ἀλέξανδρον το οποίο παλαιότερα αποδίδονταν στον Αριστοτέλη, ταξίδεψε μαζί με την εκστρατεία του Αλεξάνδρου στην Ασία, ενώ είναι επίσης γνωστός και για την συγγραφή της 12τομης ιστορίας του ελληνικού κόσμου με τίτλο Πρῶται ἰστορίαι.
Ρητορική
Ο Αναξιμένης ξεκίνησε ως μαθητής του Ζώιλου από την Αμφίπολη, και όπως και ο δάσκαλος του έγραψε και ο ίδιος μελέτη σχετικά με τον Όμηρο.
Ως ρήτορας ήταν αντίπαλος του Ισοκράτη και της σχολής του. Θεωρείται πως είναι ο πραγματικός συγγραφέας του έργου Ρητορική πρός Ἀλέξανδρον, σύγγραμμα ρητορικής το οποίο θεωρούνταν πως ανήκε στον Αριστοτέλη. Ο Ρωμαίος ρήτορας Κουιντιλιανός (1ος αιώνας μ.Χ.) ωστόσο φέρεται να είχε αποδώσει το έργο αυτό στα έργα του Αναξιμένη στο σύγγραμμα Institutio Oratoria, βάσει των περιγραφών περί ρητορικής που αποδίδει στον Αναξιμένη και τα οποία συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του Ρητορική προς Αλέξανδρον. Σύμφωνα με τον περιηγητή Παυσανία (1ος αιώνας μ.Χ), ο Αναξιμένης ήταν ο πρώτος που άσκησε την τεχνική του ρητορικού αυτοσχεδιασμού, και παράλληλα εκφράζει τις αμφιβολίες του πως αυτός ήταν ο συγγραφέας σχετικά με κάποια έπη για τον Αλέξανδρο.
Στον λόγο με τίτλο Ἐλένης ἐγκῶμιον του Γοργία, αναφέρεται πως και κάποιος άλλος ρήτορας -χωρίς να ονοματίζεται ποιός- είχε γράψει λόγο με τον τίτλο Ελένη, και ήταν το ίδιο πρόσωπο στο οποίο αναφερόταν και ο δικός του λόγος, αν και όπως αναφέρει ο λόγος του παρότι σκόπευε να είναι εγκωμιαστικός κατέληξε να είναι απολογητικός. Η παραδοσιακή άποψη είναι πως το άλλο αυτό άτομο είναι ο Γοργίας, δεν θεωρείται απίθανο ωστόσο από την σύγχρονη έρευνα πως ο πραγματικός συγγραφέας είναι ο Αναξιμένης.
Ιστορικά
Έγραψε μια ιστορία του ελληνικού κόσμου σε 12 τόμους (Πρῶται ἰστορίαι), ξεκινώντας από την καταγωγή των θεών και φτάνοντας έως τον θάνατο του Επαμεινώνδα στην μάχη της Μαντίνειας, καθώς και έγραψε και μια βιογραφία του Φιλίππου Β´ της Μακεδονίας. Είχε καλές σχέσεις με τον Μέγα Αλέξανδρο, τον οποίο συνόδευσε στις εκστρατείες του, και ως ένας από τους ιστορικούς του κατέγραψε την εκστρατεία σε έπος το οποίο δεν διασώζεται. (ο Παυσανίας αμφιβάλλει πως αυτός ήταν ο πραγματικός συγγραφέας ).
Ο Δίδυμος Χαλκέντερος, γραμματικός του 1ου αιώνα μ.Χ., αναφέρει πως ο 11ος λόγος του Δημοσθένη (Απάντηση προς Φίλιππο), έχει σχεδόν πανομοιότυπη μορφή με τον Φιλιππικό του Αναξιμένη, και πολλοί σύγχρονοι λόγιοι θεωρούν τον λόγο αυτό ως προϊόν ιστοριογραφικής σύνθεσης από τον Αναξιμένη. Ο 12ος λόγος του Δημοσθένη (Φίλιππος) του οποίου ο 11ος φαίνεται να αποτελεί απάντηση, ενδέχεται επίσης να είναι του Αναξιμένη, ή ίσως αποτελει αυθεντική απάντηση από τον Φίλιππο και τους συμβούλους του.
Ο Αναξιμένης ήταν εχθρικός προς τον ιστορικό και ρήτορα Θεόπομπο, τον οποίο προσπάθησε να γελοιοποιήσει γράφοντας μια λιβελώδη παρωδία με τον τίτλο Τρικάρανος (τρικέφαλος), την οποία εξέδωσε υπό το όνομα και τον τρόπο γραφής του Θεόπομπου, και στα γραπτά της οποίας επιτίθονταν σε Αθήνα, Σπάρτη, και Θήβα.
Ο ιστορικός του 1ου αιώνα μ.Χ., Πλούταρχος, άσκησε κριτική στα ιστορικά έργα των Αναξιμένη, Θεόπομπου και Εφόρου, για τις μακρές παύσεις και ρητορικά σχήματα που εισήγαγαν στην εξιστόρηση σε στιγμές στις οποίες εξελίσσονταν μάχες και επικρατούσαν επείγοντες συνθήκες.
Editions and translations
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Λάμψακος
Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση στη Γαλλία
Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση στη Γαλλία (Enseignement primaire) αποτελείται από το νηπιαγωγείο (école maternelle) και από το δημοτικό (école élémentaire). Αποτελεί το πέρασμα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση (Enseignement secondaire).
Θεμελιώδεις Αρχές
Σύμφωνα με τον νόμο του Jules Ferry, ο οποίος χρονολογείται από το 1882, η γαλλική δημόσια εκπαίδευση (και κατ' επέκταση η δημόσια γαλλική πρωτοβάθμια εκπαίδευση):
Το 2019, η εκπαίδευση έγινε υποχρεωτική από την ηλικία των τριών.
Κύκλοι Πρωτοβάθμιάς Εκπαίδευσης
Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση διακρίνεται σε 3 κύκλους (trois cycles) :
Νηπιαγωγείο
Το νηπιαγωγείο (école maternelle) δέχεται μικρά παιδία από την ηλικία των 3 μέχρι την ηλικία των 5. Όμως, πολλοί γονείς επιλέγουν να στείλουν τα παιδιά τους στο νηπιαγωγείο από την ηλικία των 2 ετών. Η διδασκαλία στο νηπιαγωγείο διακρίνεται σε 4 επίπεδα, τα οποία αποτελούν τον πρώτο κύκλο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης (cycle 1):
Tα δύο πρώτα χρόνια του νηπιαγωγείου (TPS, PS) τα παιδιά γνωρίζουν την έννοια της συμβίωσης σε μια ομάδα και της κοινωνικοποίησης. Μαθαίνουν πώς να γίνονται μαθητές και έρχονται σε επαφή με την αριθμητική, την αναγνώριση γράμματών κι την ανάπτυξη προφορικής γλώσσας. Τα τελευταία δύο χρόνια της προσχολικής ηλικίας (MS, GS), οι μαθητές εισάγονται στην ανάγνωση, τη γραφή και περισσότερα μαθηματικά.
Δημοτικό
Η δημοτική εκπαίδευση διακρίνεται σε δύο κύκλους :
Τα πρώτα τρία χρόνια του δημοτικού(CP, CE1, CE2) ανήκουν στο δεύτερο κύκλο, ενώ τα υπόλοιπα (CM1, CM2) στον τρίτο κύκλο.
Σχολικό πρόγραμμα
Οι μαθητές παρακολουθούν 24 διδακτικές ώρες. Φοιτούν 4 ½ μέρες την εβδομάδα στα σχολεία, Δευτέρα-Παρασκευή από το πρωί έως το απόγευμα, με εξαίρεση την Τετάρτη όπου οι μαθητές πηγαίνουν μόνο το πρωί.
Τράπεζα (αστερισμός)
Τράπεζα (Λατινικά: Mensa, συντομογραφία: Men) είναι αστερισμός του νοτίου Ημισφαιρίου, που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1763 από τον Γάλλο αστρονόμο Lacaille που βρίσκεται εγγύτατα του Ν. Ουράνιου Πόλου. Είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Έχει τραπεζοειδές σχήμα εξ ου και η ονομασία του. Συνορεύει με τους αστερισμούς Δοράδα, Ύδρο, Οκτάδα, Χαμαιλέοντα και Ιπτάμενο Ιχθύ. Είναι ιδιαίτερα νότιος αστερισμός και συνεπώς τελείως αόρατος από την Ελλάδα.
Η αρχική ονομασία του αστερισμού ήταν Mons Mensae, δηλαδή το Τραπεζοειδές Όρος. Ο LaCaille σκέφθηκε αυτή την ονομασία επειδή το Τραπεζοειδές Όρος πάνω από την Πόλη του Ακρωτηρίου (Κέιπ Τάουν) στη Νότιο Αφρική είναι συχνά στεφανωμένο από ένα σύννεφο, ακριβώς όπως και ο αστερισμός αυτός στεφανώνεται στο άνω (βόρειο) μέρος του από το Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου (βλ.και παρακάτω).
Οι φωτεινότεροι αστέρες
Ο αστερισμός είναι ίσως ο αμυδρότερος όλων, με κανένα αστέρα να μη φέγγει φωτεινότερα από το πέμπτο (!) μέγεθος, ωστόσο ο Γκουλντ απέδιδε στην Τράπεζα 44 αστέρες μέχρι έβδομου μεγέθους.
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
Το σπουδαιότερο για την Τράπεζα είναι ότι σε αυτή ανήκει το νότιο ήμισυ του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου (LMC), του ενός από τα δύο Νέφη του Μαγγελάνου, και το μεγαλύτερο αστρονομικό ενδιαφέρον κρύβεται σε αυτό το γαλαξία και τα όσα του ανήκουν. Το άλλο μισό του LMC βρίσκεται στον αστερισμό Δοράδα.
Εθνική Τσεχίας U18 (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών U18 της Τσεχίας είναι το συγκρότημα που αντιπροσωπεύει τη χώρα της Τσεχίας σε διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης για αθλήτριες που δεν ξεπερνούν την ηλικία των 18 ετών. Είναι επίσης γνωστή ως Εθνική Τσεχίας Νεανίδων. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Τσεχικής Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (Česká Basketbalová Federace, ČBF).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γυναικων U18
Εξάς
Ο Εξάς (Λατινικά: Sextans, συντομογραφία: Sex) είναι αστερισμός που σημειώθηκε πρώτη φορά το 1690, στο Firmamentum Sobiescianum του Εβέλιου, και είναι ένας από τους 88 επίσημους αστερισμούς που θέσπισε η Διεθνής Αστρονομική Ένωση. Είναι αστερισμός που τέμνεται από τον ουράνιο ισημερινό, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του (περί τα 2/3) βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο της ουράνιας σφαίρας. Συνορεύει με τους αστερισμούς Λέοντα, `Υδρα και Κρατήρα. Είναι ολόκληρος ορατός από την Ελλάδα. Ο Εβέλιος θέλησε ονομάζοντας έτσι τον αστερισμό να τιμήσει τον εξάντα, το αστρονομικό όργανο που χρησιμοποίησε σε αστρικές μετρήσεις στο Γκντανσκ από το 1658 ως το 1679. Η αρχική μορφή του αστερισμού αποτελείτο από τους 12 αστέρες μεταξύ του Λέοντα και της Ύδρας. Η αρχική ονομασία ήταν Sextans Uraniae, δηλαδή ο εξάντας της Ουρανίας, της μούσας της Αστρονομίας, και συντομεύθηκε σε Sextans κατά τον εικοστό αιώνα.
Μέσα στα όρια του Εξάντος, 9 μοίρες νοτιοανατολικά του Βασιλίσκου, ο De Rheita πίστεψε πως είχε ανακαλύψει την αναπαράσταση του Sudarium Veronicae, του Αγίου Μανδηλίου της Αγίας Βερενίκης. Σχολιάζοντας το γεγονός, ο Τζον Χέρσελ είχε πει ότι «πολλά περίεργα πράγματα έβλεπαν ανάμεσα στα άστρα πριν διαδοθεί η χρήση ισχυρών τηλεσκοπίων». Στον Εξάντα αποδίδονταν από τον Αργκελάντερ 17 αστέρες ορατοί με γυμνό μάτι και από τον Heis 48.
Οι φωτεινότεροι αστέρες
Επειδή όλοι οι αστέρες του Εξάντος είναι σχετικώς αμυδροί, κανένας τους δεν έχει δικό του ιδιαίτερο όνομα, εκτός από τον έκτου μεγέθους q, που φαίνεται ότι ήταν ο Tien Seang των Κινέζων (= ο Ουράνιος Υπουργός).
Αξιοσημείωτα στον αστερισμό
- Ευρισκόμενος σε μία κατεύθυνση αρκετά έξω από το γαλαξιακό επίπεδο, ο αστερισμός αυτός είναι πλούσιος σε μακρινούς γαλαξίες. Ο φαινομενικώς φωτεινότερος από αυτούς είναι ο φακοειδής NGC 3115 ή "Spindle Galaxy" στο νότιο τμήμα του αστερισμού, με φαινόμενο μέγεθος 8,90. Ο κοντινότερος γαλαξίας του Εξάντος είναι ο «Εξάς A» (Sextans A), νάνος ανώμαλος γαλαξίας σε απόσταση 5 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη, μέλος της Τοπικής Ομάδας γαλαξιών.
- Στα βάθη του Σύμπαντος, στα σύνορα με τον Λέοντα, απλώνεται το σμήνος γαλαξιών MS 1054-03, που απέχει από εμάς 8 δισεκατομμύρια έτη φωτός, έχει διαστάσεις 7 ως 8 εκατομμύρια έτη φωτός και αποτελείται από 82 ή περισσότερους γαλαξίες.
- Αλλά και στον δικό μας Γαλαξία υπάρχουν ενδιαφέροντα σώματα, όπως ο αστέρας HD 92788, με φαινόμενο μέγεθος 7,31, φασματικό τύπο όμοιο με του Ήλιου και απόσταση από τη Γη 105,4 έτη φωτός. Γύρω του περιφέρεται γιγάντιος πλανήτης μάζας υπερτετραπλάσιας του Δία, μία φορά κάθε 340 ημέρες και σε μέση απόσταση από αυτόν περίπου όση η Γη από τον Ήλιο (0,94 AU).
Βελοσιραπτορίνες
Οι Βελοσιραπτορίνες (Velociraptorinae) είναι μια ταξινομική υποοικογένεια που ανήκει στην ομάδα των θηριόποδων της μεγαλύτερης οικογένειας των Δρομεοσαυρίδων (Dromeosauridae). Έζησαν απο την ύστερη Ιουράσια περίοδο μέχρι την ύστερη Κρητιδική περίοδο. Το όνομα τους, Velociraptorinae, προέρχεται απο τις λατινικές λέξεις velox: γρήγορος, ταχύς και raptor: λεηλάτης, λαφυραγωγός.
Άουγκουστ Ιμμάνουελ Μπέκερ
Ο Άουγκουστ Ιμμάνουελ Μπέκερ (γερμανικά: August Immanuel Bekker, 21 Μαρτίου 1785 – 7 Ιουνίου 1871) ήταν Γερμανός κλασικός φιλόλογος και κριτικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βερολίνο, και φοίτησε στο πανεπιστήμιο του Χάλε υπό τον Φρίντριχ Άουγκουστ Βολφ (Friedrich August Wolf), σημαντικό φιλόλογο της εποχής, ο οποίος θεωρούσε τον Μπέκερ ως τον πλέον πολλά υποσχόμενο μαθητή του. Το 1810 ο Μπέκερ διορίστηκε καθηγητής φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Για αρκετά χρόνια, μεταξύ του 1810 και 1821, ταξίδεψε στη Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία καθώς και άλλες περιοχές της Γερμανίας, εξετάζοντας τα διασωζόμενα χειρόγραφα της κλασικής εποχής και συγκεντρώνοντας υλικό για τα συγγράμματα του.