cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εργατικό Κόμμα (Ηνωμένο Βασίλειο)
Ο Ουίλσον στην κυβέρνηση 1964-1970 και 1974-1977
Οι Εργατικοί κέρδισαν τις εκλογές του 1964 με πλειοψηφία τεσσάρων εδρών. Μετά από δυο χρόνια και δείγμα αυξημένης υποστήριξης σε σφυγμομετρήσεις, ο Ουίλσον ανακοίνωσε ότι θα διαλύσει το κοινοβούλιο για νέες εκλογές. Το Εργατικό κόμμα προέβαλε κοινωνικές αλλαγές μέσω των πολιτικών του εξαγγελιών και το κόμμα κέρδισε με πλειονοψηφία ενενήντα έξι εδρών. Το αποτέλεσμα αυτό αποτέλεσε το κορύφωμα της πολιτικής σταδιοδρομίας του Ουίλσον. Στα επόμενα τέσσερα χρόνια η κυβέρνηση νομιμοποίησε την ομοφυλοφιλία και την άμβλωση ενώ απλοποίησε σημαντικά τη διαδικασία έκδοσης διαζυγίου.
Το 1970 έχασε τις εκλογές και το αποτέλεσμα ήταν σημαντικό πλήγμα. Μετά από τέσσερα χρόνια, οι εκλογές του 1974 δεν έδωσαν σε κανένα κόμμα την πλειοψηφία. Ο Έντουαρντ Χιθ, ο ηγέτης των Συντηρητικών, προσπάθησε να συνασπιστεί με τους Φιλελεύθερους αλλά οι συνομιλίες κατέληξαν σε αδιέξοδο με αποτέλεσμα την διενέργεια νέων εκλογών το φθινόπωρο του ιδίου χρόνου. Οι Εργατικοί επικράτησαν, αλλά το κόμμα είχε διαφορά μόλις τεσσάρων εδρών από το δεύτερο κόμμα. Η χώρα αποφάσισε οριστικά να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο δημοψήφισμα του 1976. Τον επόμενο χρόνο ο Ουίλσον αποσύρθηκε για λόγους υγείας. Ήταν στις πρώτες φάσεις της αρρώστιας Αλτσχάιμερ.
Ο Τζέιμς Κάλαχαν στην κυβέρνηση 1977-1979
Ο Τζέιμς Κάλαχαν κέρδισε τις εκλογές για την ηγεσία του κόμματος και έγινε πρωθυπουργός. Η οικονομική κατάσταση χειροτέρεψε και μετά από συνεχιζόμενα προβλήματα με τα συνδικάτα οργανώθηκαν μαζικές απεργίες. Ο χειμώνας της δυσαρέσκειας, όπως ονομάστηκε η περίοδος αυτή, είχε τα αίτιά της στην απόφαση της κυβέρνησης να μην αυξήσει τους μισθούς των εργαζομένων του δημόσιου τομέα.
Οι εκλογές έγιναν μετά από μόνο μερικούς μήνες το 1979 και οι Συντηρητικοί εκμεταλλεύτηκαν την κρίση, χρησιμοποιώντας προεκλογικά το σύνθημα Labour doesn't work (λογοπαίνιο που μεταφράζεται ως Οι Εργατικοί δεν δουλεύουν και ως Οι Εργατικοί δεν είναι αποτελεσματικοί). Επιπλέον, ο περιορισμός των συνδικαλιστικών δυνάμεων ήταν στο κέντρο του Συντηρητικού μανιφέστου. Ο Κάλαχαν έχασε τελικά τις εκλογές και το Εργατικό κόμμα πέρασε στην αντιπολίτευση.
Προς τα αριστερά με τον Φουτ: 1979-1983
Μετά από τη ήττα των εκλογών η αριστερή πτέρυγα υποστήριξε ότι το κόμμα έπρεπε να μετακινηθεί πολιτικά προς την αριστερά, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της "Θατσεροποίησης". Ο Μάικλ Φουτ ανέλαβε την ηγεσία του κόμματος, αλλά το βήμα προς τα αριστερά δεν ήταν ευπρόσδεκτο από στελέχη της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος. Τέσσερις πρώην υπουργοί, η συμμορία των τεσσάρων όπως ονομάστηκε, εγκατέλειψαν το κόμμα, το 1981, προκειμένου να ιδρύσουν το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που συνεργάστηκε με τους Φιλελεύθερους υπό την ονομασία Ο Συνασπισμός (Αlliance).
Στις εκλογές του 1983 το κόμμα υιοθέτησε ένα από τα πιο αριστερά μανιφέστα στην ιστορία του. Μερικές από τις προτάσεις ήταν για τη αποχώρηση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, η μαζική εθνικοποίηση και ο πλήρης αφοπλισμός των πυρηνικών ικανοτήτων. Τα εκλογικό αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό για το κόμμα, ενώ η Θάτσερ κέρδισε με μεγάλη πλειοψηφία, γεγονός που οδήγησε τον Φουτ σε παραίτηση.
Μεταρρύθμιση με τον Νηλ Κίνοκ 1983-1992
Ο Νιλ Κίνοκ κέρδισε τις εκλογές για την ηγεσία και άρχισε τη διαδικασία για να αλλάξει την εικόνα του κόμματος. Μια από τις κυριότερες κινήσεις, ήταν η απομάκρυνση των μαρξιστικών και ακροσοσιαλιστικών τμημάτων της ολομέλειας. Οι εκλογές του 1987 είχαν ως αποτέλεσμα τη μικρή άνοδο, από 209 βουλευτές σε 229 και έδωσε ελπίδα στο κόμμα για μία μελλοντική επιτυχία. Ο Κίνοκ παρέμεινε και υπό την ηγεσία του άρχισε η μετακίνηση προς το κέντρο. Το κόμμα απέσυρε τις προτάσεις του για τη επανένωση της Ιρλανδίας, τον πυρηνικό αφοπλισμό και την αντίσταση του κατά της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η παραίτηση της Θάτσερ αποτέλεσε τελικά αρνητικό γεγονός για το Εργατικό κόμμα. Ο Κίνοκ δήλωσε ότι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα που είχε ήταν η αντιδημοτικότητα της Θάτσερ. Στις εκλογές του 1992 ο υποψήφιος πρωθυπουργός των Συντηρητικών ήταν ο Τζον Μέιτζορ. Κατά τη διάρκεια της πολιτικής του εκστρατείας, οι Εργατικοί προηγήθηκαν, αν και με μικρή διαφορά. Τελικά επικράτησαν οι Συντηρητικοί, με διαφορά 8%, νίκη που θεωρείται ως ένα από τις μεγαλύτερες εκλογικές εκπλήξεις της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας του Ηνωμένου Βασίλειου.
Ο Κίνοκ παραιτήθηκε μετά τις εκλογές, ενώ για την ήττα που υπέστη το Εργατικό Κόμμα κατηγόρησε τον σκιώδη υπουργό οικονομικών και επόμενο ηγέτη, Τζον Σμιθ, λόγω των προτάσεων του για αύξηση των φόρων που έδωσαν δικαίωμα στους συντηρητικούς να ασκήσουν κριτική στην οικονομική πολιτική των Εργατικών. Επιπλέον, ο Κίνοκ κατηγόρησε τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, όπως την εφημερίδα Sun, για τη συνεχιζόμενη και ενθουσιώδη υποστήριξη του Μέιτζορ.
Δημοτικότητα με τον Σμιθ 1992-1994
Μετά από την παραίτηση του Κίνοκ, ο Τζον Σμιθ κέρδισε τις ηγετικές εκλογές. Ήταν πρώην υπουργός Εμπορίου και στην τότε Εργατική κυβέρνηση του Ουίλσον-Κάλαχαν προώθησε τα σχέδια για αποκέντρωση με Σκωτικό κοινοβούλιο και Ουαλική Συνέλευση. Υπό την ηγεσία του από το 1992 μέχρι το 1994 το κόμμα άρχισε να προηγείται στις σφυγμομετρήσεις. Ο Σμιθ ήταν πολιτικός της δεξιάς πτέρυγας του κόμματος, αλλά μετά από το θάνατο του έγινε σύμβολο της αριστεράς, λόγω της παραδοσιακής μεθόδου της ηγεσίας του. Πέθανε στις 12 Μαΐου 1994. Σε δείπνο του κόμματος την προηγούμενη ημέρα είχε πει "Η ευκαιρία να υπηρετήσουμε τη χώρα μας – αυτό είναι το μοναδικό πράγμα που ζητούμε".
Ιδεολογία
Το Νέο Εργατικό Κόμμα και η ιδεολογία του θεωρήθηκαν ως μια προσαρμοσμένη εκδοχή του θατσερισμού. Οι αλλαγές της κομματικής και εκλογικής στρατηγικής όπως και οι καταστατικές αλλαγές με την απάλειψη της δήλωσης για την κοινή ιδιοκτησία έπρεπε να έχουν ως κατάληξη και την ιδεολογική διαφοροποίηση. Η βάση της συζήτησης είναι αν το Εργατικό Κόμμα με την ολοκλήρωση της μετάλλαξής του προσεγγίζει περισσότερο το νεοσυντηρητικό μοντέλο της Μάργκαρετ Θάτσερ ή το παλιό Εργατικό Κόμμα.
Όπως είναι φυσικό θα ήταν αδύνατο για το Εργατικό Κόμμα να προσπαθήσει να αντικαταστήσει αμέσως το κράτος που δημιούργησε η Θάτσερ(με την εγκατάλειψη της πλήρους απασχόλησης, τις ιδιωτικοποιήσεις και την συγκέντρωση εξουσίας στο κράτος) με την εφαρμογή του πολιτικού και οικονομικού προγράμματος των τελευταίων κυβερνήσεών του (εθνικοποιήσεις, κεϋνσιανός έλεγχος της ζήτησης, πλήρης απασχόληση). Κάτι τέτοιο θα βρισκόταν εκτός πραγματικότητας δεδομένου ότι ο κόσμος είχε αλλάξει και η μετακίνηση από τη σοσιαλδημοκρατία προς τον νεοφιλελευθερισμό έμοιαζε μη αναστρέψιμη. Έτσι ο Μπλερισμός μοιράζεται με τον Θατσερισμό κάποια στοιχεία ενός ελιτίστικου, κλειστού και κεντρικά εκτελεσμένου οράματος για τη δημοκρατία, τα οποία όμως ανήκουν γενικά στην πολιτική παράδοση της Μ. Βρετανίας. Σε αντίθεση όμως με τον Θατσερικό θρίαμβο του ατομικισμού ενάντια στην ομάδα, η νέα εργατική αντίληψη για τη δημοκρατία εστιάζει στη θέση του ατόμου στην κοινωνία των πολιτών και στο όφελος για τα περισσότερα άτομα και άρα τους πολλούς από μια ισχυρή κοινωνία. Παράλληλα προβάλλει την ανάγκη για αποκέντρωση και μάχεται για την εδραίωση του πλουραλισμού. Είναι δηλαδή φανερό ότι παρά τη φιλελευθεροποίηση διατηρούνται βασικά σημεία της ιστορικής σοσιαλδημοκρατικής πολιτικής.
Επιπλέον το Εργατικό κόμμα προσπάθησε να αποϊδεολογικοποιήσει κάποια στοιχεία του Θατσερικού κράτους ώστε να τα υιοθετήσει. Εντούτοις μια ριζική διαφοροποίηση από το καθεστώς Θάτσερ έγκειται στην αύξηση των δημοσίων δαπανών - επενδύσεων για ορισμένες ‘προτεραιότητες κλειδιά’ όπως εξήγγειλε και πραγματοποίησε η κυβέρνηση με 5,1% για την παιδεία και 4,7% για την υγεία.
Ο Τρίτος Δρόμος
Ο Τρίτος Δρόμος (third way) κατείχε κεντρικό ρόλο στην ιδεολογική πλατφόρμα που παρουσίασαν οι Νέοι Εργατικοί. Εντούτοις, δεν υπάρχει μια πλήρης εικόνα για τη σημασία αυτής της έννοιας. Έχει δοθεί σ’ αυτήν μια τεράστια ποικιλία ερμηνειών και υιοθετήθηκε από ηγέτες πολύ διαφορετικούς μεταξύ τους όπως ο Μουσολίνι, ο συνταγματάρχης Καντάφι, ο Ανδρέας Παπανδρέου και από δόγματα τόσο αντιθετικά όπως ο φασισμός, ο Τροτσκισμός, ο ευρωκομμουνισμός και τελικά ο σοσιαλισμός. Ο Λιονέλ Ζοσπέν, ο σοσιαλιστής πρώην πρωθυπουργός της Γαλλίας αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει τον όρο και οι Γερμανοί σοσιαλιστές πίεσαν τον ηγέτη τους Γκέρχαρντ Σρέντερ να μην τον δεχτεί. Ο Μπλερ έγραψε ότι:
''ο Τρίτος δρόμος αντιπροσωπεύει την εκσυγχρονισμένη σοσιαλδημοκρατία, αφοσιωμένη στη δέσμευσή της για κοινωνική δικαιοσύνη και στους στόχους της κεντροαριστεράς, αλλά και ευπροσάρμοστη, καινοτόμο και σχεδιάζουσα τα μέσα για την πραγματοποίηση των στόχων. Βασίζεται στις αξίες που καθοδήγησαν την προοδευτική πολιτική για περισσότερο από έναν αιώνα – τη δημοκρατία, την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, τo αμοιβαίο χρέος και τον διεθνισμό. Αλλά πρόκειται για έναν τρίτο δρόμο διότι κινείται αποφασιστικά πέρα από την προκατειλημμένη με τον κρατικό έλεγχο, την υψηλή φορολογία και τα συμφέροντα του παραγωγού Παλιά Αριστερά και πέρα από μια Νέα Δεξιά που αντιμετωπίζει τις δημόσιες επενδύσεις και συχνά τις σπουδαιότερες αντιλήψεις για την ‘κοινωνία’ και τον συλλογικό μόχθο σαν κάτι ζημιογόνο που πρέπει να εξαλειφθεί '' .
Θα μπορούσε να αποδοθεί ως ένα ιδεολογικό σχήμα που στο ένα άκρο του βρίσκεται ο φιλελευθερισμός που αποδίδεται πιο ‘απαλά’ με τον όρο οικονομικός δυναμισμός και στο άλλο η κοινωνική δικαιοσύνη, η ισότητα των ευκαιριών και η διάθεση για αντιμετώπιση της ανέχειας και ανισότητας και όλα αυτά συνυπάρχουν σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.
Οικονομικοί στόχοι και οικονομική πολιτική
250px|right|thumb|Ο πρώην ηγέτης του κόμματος Γκόρντον Μπράουν (δεξιά), εδώ σε συνάντησή του με τον [[Πρόεδρος της Βραζιλίας|πρόεδρο της Βραζιλίας Λούλα ντα Σίλβα (αριστερά)]] Οι οικονομικοί στόχοι του τρίτου δρόμου είναι οι εξής :
Με την επίτευξη της δημοσιονομικής ισορροπίας πρωτεργάτης της οποίας θεωρείται ο υπουργός των οικονομικών Γκόρντον Μπράουν κατέστη εφικτή η ενίσχυση των νοικοκυριών με χαμηλό εισόδημα και γενικά της κοινωνικής πρόνοιας. Όσον αφορά το ευρώ, η κυβέρνηση Μέιτζορ εξαίρεσε τη Βρετανία από την τρίτη και τελευταία φάση της ΟΝΕ που ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 1999 και ολοκληρώθηκε την 1η Ιανουαρίου 2002 με την κυκλοφορία του ευρώ. Η κυβέρνηση των Εργατικών είχε δηλώσει ότι η ένταξη της στερλίνας στο ευρώ αποτελεί στόχο αρχής και είχε εξαγγείλει τη διενέργεια δημοψηφίσματος για το θέμα, χωρίς όμως να το προσδιορίσει χρονικά.
Η στάση αναμονής οφειλόταν: στην αντίθεση της κοινής γνώμης και πολλών ΜΜΕ στο ευρώ (το 55% των πολιτών δεν ήθελε ξεκάθαρα το ευρώ), στο ότι προσπαθούσε, παρότι ήταν δυνατή η ανταπόκριση της οικονομίας στα κριτήρια του Μάαστριχτ, να επιτύχει κάποιες επιμέρους οικονομικές συνθήκες που θα εξασφαλίσουν την επωφελέστερη ένταξη και στην έντονη διαφωνία του τότε Υπουργού Οικονομικών Γκόρντον Μπράουν. Το βέβαιο είναι πως η κυβέρνηση δεν ήταν διατεθειμένη να διεξάγει δημοψήφισμα όντας αβέβαιη ότι το αποτέλεσμα θα ήταν υπέρ του κοινού νομίσματος καθώς τυχόν αρνητικό αποτέλεσμα θα εξασθενούσε την κυβέρνηση και ιδίως τον Τόνι Μπλερ έναντι των εσωκομματικών του αντιπάλων.
Το κράτος πρόνοιας και το κοινωνικό κράτος
Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τους νέους εργατικούς εκφράστηκε η θέση ότι η πολιτική πρόνοιας του Τρίτου Δρόμου στοχεύει σε ένα κατ’ ευφημισμό κράτος πρόνοιας περιορισμένο και ελάχιστα προστατευτικό παρόμοιο δηλαδή με τα όσα ίσχυαν πριν το 1945. Οι Νέοι Εργατικοί όμως έθεσαν το στοίχημα της επίτευξης της οικονομικής αποτελεσματικότητας με την ίση μεταχείριση των πολιτών και ιδίως των αδύναμων. Υποσχέθηκαν να υποχρεώσουν τις τοπικές αρχές να εκπονούν σχέδια για τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών στον τομέα της πρόνοιας. Σχετικά με το NHS (σύστημα υγείας) υποστήριξαν ότι θα δοθεί έμφαση στην βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών. Επιπλέον τόνισαν την ανάγκη για μεταρρύθμιση και επενδύσεις και έθεσαν σε εφαρμογή το ευρύτερο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα για την υγεία από την ίδρυση του NHS. Η κυβέρνηση καθιέρωσε κατώτατους μισθούς και συνδικαλιστικά δικαιώματα που ποτέ δεν είχαν υπάρξει στη χώρα. Υλοποίησε μεταρρυθμίσεις στην αποκέντρωση και τη Βουλή των Λόρδων. Ακόμη κατόρθωσε να μειώσει την ανεργία των νέων κατά 50% και προώθησε ένα ευρύτερο πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων και επενδύσεων στις δημόσιες παροχές υπηρεσιών, ενώ τέλος αύξησε το ποσοστό του ΑΕΠ για την δημόσια υγεία και την παιδεία και αντιμετώπισε αποτελεσματικά την εγκληματικότητα κάτι που παλιά εθεωρείτο αρμοδιότητα της Δεξιάς.
Εξωτερική και αμυντική πολιτική
250px|right|thumb|Ο [[Τόνι Μπλερ με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους στον Λευκό Οίκο το 2004. ]] Οι Εξωτερικές και αμυντικές πολιτικές των νέων εργατικών παρουσιάζουν συνέχεια με το παρελθόν γεγονός που επηρέασε ως ένα βαθμό τις δεσμεύσεις και τις επιλογές της κυβέρνησης. Έτσι η νέα κυβέρνηση υποστήριξε τον Ατλαντισμό, την πυρηνική ορθοδοξία στην άμυνα και διατήρησε κάποια ανησυχία για την περαιτέρω ενοποίηση της Ε.Ε. Επιπλέον οι Εργατικοί υιοθέτησαν μια νέα μορφή εξωτερικής πολιτικής. Επιχείρησαν, παρά τις αντιδράσεις της αμυντικής βιομηχανίας, να απαγορεύσουν τις πωλήσεις όπλων σε τυραννικά και επιθετικά καθεστώτα. Η Βρετανία επανεντάχθηκε στην UNESCO και κάλεσαν για μεταρρύθμιση του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών που θα εξασφαλίζει ‘αποτελεσματικότητα, αντιπροσωπευτικότητα και κατάλληλη χρηματοδότηση. Για την ΕΕ ο Τόνι Μπλερ ανέφερε δύο προκλήσεις: ‘πώς θα διευρύνουμε την Ευρώπη για να δεχτούμε τα κράτη που φιλοδοξούν να ενταχθούν στην Ένωση και πως θα οικοδομήσουμε μια οικονομικά ανταγωνιστική και εύπορη για το μέλλον’. Ο ίδιος θεωρεί ουσιώδη για τη διεύρυνση της ΕΕ την αναδιάρθρωση της ΚΑΠ και του Ταμείου Συνοχής. Επιπλέον πρόβαλε την ανάγκη μιας ‘πατριωτικής συμμαχίας’ όλων των πολιτικών που είναι υπέρ της Ευρώπης και υπέρ της ανασχηματισμένης Ευρώπης.
Μετά τα γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 και την επικράτηση του κυρίαρχου ρεύματος της παγκοσμιοποίησης οι Εργατικοί αποκήρυξαν τον απομονωτισμό. Παράλληλα διαβεβαίωσαν για τη διατήρηση των παγκόσμιων συμφερόντων της Βρετανίας. Μιας Βρετανίας όχι στρατιωτικής υπερδύναμης αλλά με αισθητή παρουσία στον κόσμο. Η πρόκληση για την κυβέρνηση Μπλερ έγκειται στο αν θα κατόρθωναν να συμβιβάσουν την δέσμευσή τους για την Ευρώπη διατηρώντας παράλληλα τις παραδοσιακά στενότατες σχέσεις του Ηνωμένου Βασιλείου με τις Η.Π.Α. Για τον Ρόμπιν Κουκ όμως τα δύο αυτά είναι αλληλοσυμπληρούμενα και όχι αλληλοαποκλειόμενα. Το 1998 μάλιστα ο Μπλερ παρουσίασε στους ομολόγους του στην Ένωση ένα σχέδιο που αναφερόταν στην ανάγκη νέων σχημάτων αμυντικής συνεργασίας αποτελεσματικότερου χαρακτήρα αποκλείοντας κατηγορηματικά όμως το ενδεχόμενο δημιουργίας μόνιμου ευρωπαϊκού στρατού (αρχικά τουλάχιστον) και την αμφισβήτηση της κυρίαρχης θέσης του ΝΑΤΟ. Έτσι με βρετανική πρωτοβουλία τέθηκε προς συζήτηση το θέμα του ευρωστρατού και της ΚΕΠΠΑ.
Αποτελέσματα εκλογών
thumb|Ένα γράφημα που δείχνει το ποσοστό λαϊκής ψήφου που έλαβαν τα μεγάλα κόμματα στις γενικές εκλογές, 1832-2005. Η ραγδαία άνοδος του Εργατικού Κόμματος μετά την ίδρυση του κατά την Βικτωριανή εποχή είναι εμφανής, και το κόμμα θεωρείται τώρα μια από τις κυρίαρχες δυνάμεις στην Βρετανική πολιτική|196x196εσ †Η πρώτη εκλογή που έλαβε χώρα μετά την ενεργοποίηση της Πράξης Εκπροσώπησης του Λαού (1918) σύμφωνα με τον οποίο όλοι οι άνδρες άνω των 21 ετών και οι περισσότερες γυναίκες άνω των 30 ετών μπορούσαν να ψηφίσουν, δημιουργώντας έτσι ένα πολύ μεγαλύτερο εκλογικό σώμα.
‡Η πρώτη εκλογή με καθολική ψηφοφορία στην οποία όλες οι γυναίκες άνω των 21 μπορούσαν να ψηφίσουν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Εργατικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα Κατηγορία:Σοσιαλιστική Διεθνής
Δήμος Παύλου Μελά
thumb|290px|Πολιτιστικές εκδηλώσεις στη Μονή Λαζαριστών στη Σταυρούπολη. Ο Δήμος Παύλου Μελά είναι Δήμος της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Προέκυψε από την συνένωση των προϋπαρχόντων Δήμων Σταυρούπολης, Πολίχνης και Ευκαρπίας. Η έκταση του νέου Δήμου είναι 23.763 στρέμματα και ο πληθυσμός του 99.245 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Δημοτικές Ενότητες
<mapframe text="Όρια Δήμου Παύλου Μελά" width=300 height=300 zoom=12 longitude=22.9521 latitude=40.6849 >{ "type": "ExternalData", "service": "geoshape", "ids": "Q2227543","properties": {"title": "Δήμος Παύλου Μελά", "marker-color": "f01080"} }
Ιστορία
thumb|220px|left|Χρυσό στεφάνι μυρτιάς από κιβωτιόσχημο τάφο του 4ου αι. π.Χ. που βρέθηκε στη Σταυρούπολη. Εκτίθεται στο [[Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.]] Η συστηματική και οργανωμένη ανθρώπινη εγκατάσταση στην περιοχή του  δήμου εντοπίζεται κατά τα χρόνια του προσφυγικού εποικισμού, δηλαδή από το 1914 και μετά. Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια των ετών από το 1913 έως και το 1916 έχουμε το πρώτο προσφυγικό κύμα που περιλαμβάνει πληθυσμούς που εκδιώχθηκαν το 1913 από τη Βόρεια Θράκη (Ανατολική Ρωμυλία) το 1914 από τη Μικρά Ασία (Ερυθραία, Αδραμύττιο, Δεκελί, Πέργαμος, Φώκαια), αλλά και το 1916 από τον Πόντο. Σε έκθεση του Υπουργείου Οικονομικών αναφέρονται δύο οργανωμένοι προσφυγικοί οικισμοί της περιόδου αυτής, στο Λεμπέτ και την Τριανδρία. Σημειώνεται ότι το τοπωνύμιο Λεμπέτ χρησιμοποιείται πια για την περιοχή περί την οδό Λαγκαδά, βόρεια του στρατοπέδου Παύλου Μελά, που αργότερα θα μετονομαστεί σε Σταυρούπολη.
Το 1915 τα στρατεύματα της Entente Cordiale αποβιβάζονται στην Θεσσαλονίκη, η ευρύτερη περιοχή της οποίας θα αποτελέσει για τα 2 επόμενα χρόνια το «περιχαρακωμένο στρατόπεδο», και μετατρέπουν με την εγκατάστασή τους όλη τη δυτική περιοχή σε ένα απέραντο στρατόπεδο. Η ελληνική κυβέρνηση ορίζει την ελώδη και χέρσα γη του Ζέιτενλικ ως τόπο εγκατάστασης των συμμάχων. Με ενδιάμεσο όριο την οδό Λαγκαδά, δυτικά και περί την μονή Λαζαριστών εγκαταστάθηκαν οι Γάλλοι και ανατολικά οι Άγγλοι. Το στρατόπεδο του Παύλου Μελά επιτάχθηκε από την ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από τον ελληνικό στρατό. Από χάρτες, φωτογραφίες, καθώς και κινηματογραφικά ντοκουμέντα έχουμε μια καλή εικόνα για την οργάνωση του στρατοπέδου του Ζέϊτενλικ. Στις εκτάσεις των Λαζαριστών υπήρχαν εγκαταστημένα τα στρατιωτικά νοσοκομεία Νο 1 και 3, αποθήκες βενζίνης, ταχυδρομείο, αρτοποιείο, στάβλοι, καθώς και το γαλλικό σχολείο, που είχε ιδρυθεί με πρωτοβουλία του Γάλλου στρατηγού Σαρράιγ για τα παιδιά των προσφύγων του γειτονικού οικισμού του Λεμπέτ.
Η πυρκαγιά του 1917 και οι προσπάθειες καθολικού επανασχεδιασμού της πυρίκαυστης ζώνης θα επηρεάσουν όχι μόνο το κέντρο της πόλης αλλά και την άμεση περιφέρειά της. Για την περίθαλψη των πυροπαθών είχαν στηθεί καταυλισμοί από τις αγγλικές στρατιωτικές αρχές στο Καραϊσίν (Πολίχνη) και την Καλαμαριά, πριν όμως από το τέλος του 1917 οι πυροπαθείς της Καλαμαριάς μεταφέρθηκαν και αυτοί στον καταυλισμό του Καραϊσίν. Για μια εκτεταμένη χρονική περίοδο έως και τα μετεμφυλιακά χρόνια οι προσφυγικοί οικισμοί συνεχίζουν να υφίστανται ως μικρά περιαστικά χωριά. Η αγροτική όμως έξοδος θα σημάνει την ταχύτατη επέκταση των οικισμών αυτών, καθώς μεγάλος αριθμός εσωτερικών μεταναστών θα εγκατασταθεί στην περιοχή αυτή της πόλης που αποτελούσε διέξοδο φτηνής κατοικίας και γειτνίαζε με τους χώρους παραγωγής.
Η σύγχρονη φυσιογνωμία του δήμου Παύλου Μελά είναι αποτέλεσμα μιας σταδιακής πολεοδομικής εξέλιξης, η οποία συνδέεται στενά με την οικιστική πορεία της βόρειας και δυτικής περιφέρειας του παλαιότερου αστικού πυρήνα της Θεσσαλονίκης. Από τα χρόνια του προσφυγικού εποικισμού - όπου εντοπίζεται και η πρώτη συστηματική εγκατάσταση στην περιοχή που εξετάζουμε - και σε διαφορετικές χρονικές φάσεις η έλευση νέων πληθυσμών στην πόλη διεύρυνε συνεχώς την περιφέρειά της, δημιουργώντας αστικούς θύλακες κατοίκησης, που ανάλογα με τις συνθήκες και την εποχή ανάπτυξής τους απέκτησαν και τα ιδιαίτερα πολεοδομικά και κοινωνικά τους χαρακτηριστικά. Παρά τις συντονισμένες προσπάθειες των προηγούμενων δεκαετιών περιορισμού της αστικής διάχυσης, η πορεία αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη ακόμη και σήμερα και χαρακτηρίζει την περιοχή του Δήμου, που περιλαμβάνει περιοχές με ιδιαίτερα πυκνό αστικό ιστό αλλά και περιοχές σε μεγαλύτερη απόσταση από το κέντρο της πόλης, νόμιμα ή αυθαίρετα ανεπτυγμένες, με λιγότερο αστικά χαρακτηριστικά. Η άμεση εγγύτητα του Δήμου με τους μεταφορικούς άξονες εισόδου - εξόδου στην πόλη, στο παρελθόν και σήμερα, έχει ως αποτέλεσμα τη μίξη - συχνά ασύμβατων- χρήσεων με την ύπαρξη βιοτεχνικών και βιομηχανικών μονάδων, αρκετές από τις οποίες έχουν σήμερα εγκαταλειφθεί ή υπολειτουργούν. Ο ευρύτερος περιαστικός χώρος του Δήμου - εκτός από τις μονάδες παραγωγής - περιλαμβάνει και άλλες δραστηριότητες μητροπολιτικής και περιφερειακής κλίμακας, όπως είναι τα δύο Νοσοκομεία, αλλά και χέρσες και αναδασωτέες εκτάσεις του περιαστικού ημιορεινού όγκου.
Αξιοθέατα - μνημειά
300px|μικρογραφία|Το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά Παρακάτω παρουσιάζονται συνοπτικά τα σημαντικότερα ιστορικά σημεία ενδιαφέροντος του δήμου Παύλου Μελά:
Δήμαρχοι Ευκαρπίας
Η Ευκαρπία ήταν Κοινότητα από το 1934 ως το 2006, οπότε προήχθη σε Δήμο, ο οποίος καταργήθηκε το 2010. Κοινοτάρχες Ευκαρπίας διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής:
Δήμαρχοι Πολίχνης
Το 1964-1967 πρόεδρος της Κοινότητας Πολίχνης ήταν ο Δ. Μιχαηλίδης. Δήμαρχος Πολίχνης προδικτατορικά ήταν και ο Θεόκλητος Καριπίδης. Αιρετοί δήμαρχοι Πολίχνης διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής:
Δήμαρχοι Σταυρούπολης
Αιρετοί δήμαρχοι Σταυρούπολης διετέλεσαν οι εξής:
Πολιτισμός
thumb|220px|right|Το Δημαρχείο Παύλου Μελά, το οποίο στεγάζεται στο χαρακτηριστικό κόκκινο κτίριο στη Σταυρούπολη και αποτελεί τοπόσημο της περιοχής. Ο Δήμος Παύλου Μελά παρουσιάζει ένα σημαντικό αριθμό πολιτιστικών υποδομών, με ισόρροπη χωρική κατανομή και στις 3 Δημοτικές Ενότητες. Παράλληλα, στο Δήμο πραγματοποιείται πλήθος πολιτισμικών δραστηριοτήτων. Ειδικότερα στον Δήμο Παύλου Μελά υπάρχουν οι εξής δομές:
Πολιτιστικά Κέντρα
Θέατρα – Δημοτικοί Κινηματογράφοι
Υπαίθριοι χώροι πολιτιστικών εκδηλώσεων
Στον Δήμο Παύλου Μελά δραστηριοποιούνται και οι εξής καλλιτεχνικές ομάδες Τα φεστιβάλ που διοργανώνονται στο Δήμο Παύλου Μελά είναι: Τέλος, θα πρέπει να αναφερθεί ότι:
Μονή Λαζαριστών
Στη Σταυρούπολη βρίσκεται το ιστορικό κτιρακό συγκρότημα της Μονής Λαζαριστών που χτίστηκε το 1886. Το συγκρότημα αποκαταστάθηκε και επεκτάθηκε στα πλαίσια των έργων ανάδειξης της Θεσσαλονίκης ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης το 1997. Σήμερα, στο πολιτιστικό αυτό πολυδύναμο κέντρο στεγάζονται:
Αθλητισμός
Σημαντικό είναι το πλήθος των αθλητικών υποδομών που καταγράφονται στον Δήμο Παύλου Μελά. Ενώ, ο Δήμος Παύλου Μελά διοργανώνει και πλήθος αθλητικών εκδηλώσεων. Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά στις αθλητικές υποδομές του Δήμου: Στις προαναφερθείσες αθλητικές δομές περιλαμβάνονται: Στην περιοχή δραστηριοποιούνται 41 αθλητικοί σύλλογοι/σωματεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Π Π
Αντρέϊ Ζέκοφ
Καριέρα
Ο Αντρέϊ Ζέκοφ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την τοπική Λέφσκι. Στην βουλγαρική ομάδα παρέμεινε μέχρι το 2006 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει τρία εγχώρια πρωταθλήματα και δύο κύπελλα. Οι εμφανίσεις του με την ομάδα της Λέφσκι του άνοιξαν τον δρόμο για την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της χώρας του.
Το 2006 βρέθηκε στη Ρωσία για λογαριασμό της Ούραλ Ούφα, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο. Το 2007 ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό της ΕΑ Πατρών, στην οποία παρέμεινε για σχεδόν τρία χρόνια. Το 2010 πραγματοποίησε ένα σύντομο πέρασμα από τον Ολυμπιακό Πειραιώς, ενώ στη συνέχεια μεταπήδησε στην Τουρκία και την Γαλατασαράϊ.
Την περίοδο 2011-12 αγωνίστηκε με τα χρώματα της ιταλικής Κόπρα Βόλει, ενώ μετά το τέλος της συγκεκριμένης περιόδου αποφάσισε να σταματήσει την καριέρα του για ένα χρόνο, για προσωπικούς λόγους.
Το 2013 επέστρεψε στην ενεργό δράση και υπέγραψε επαγγελματικο συμβόλαιο με την Τόμις Κονστάντα, ομάδα της Ρουμανίας, στην οποία παραμένει μέχρι σήμερα.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Αντρέϊ Ζέκοφ ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βουλγαρίας από το 2004 έχοντας σημαντικές παραστάσεις από μεγάλες διοργανώσεις. Έχει κατακτήσει τρία χάλκινα μετάλλια σε δύο Παγκόσμια (2006 και 2007) και ένα Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα (2009).
Πηγές
Κατηγορία:Βούλγαροι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2010-11
Το Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2010-11 αποτέλεσε το 13ο πρωτάθλημα του Παγκυπρίου πρωταθλήματος γυναικών. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Apollon Ladies για 3η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2010-11 συμμετείχαν 10 ομάδες.
Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών 2011-12.
Αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Παγκύπριο πρωτάθλημα 2009-10, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2010-11 δεν συμμετείχε η Νέα Σαλαμίνα ενώ συμμετείχε η Αφροδίτη Πόλης Χρυσοχούς.
Ομάδες και τοποθεσίες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία του πρωταθλήματος ήταν:
Πηγή: Πρωτάθλημα Γυναικών 10/11
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (i. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, ii. Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, iii. Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε ακόμη
Κατηγορία:Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2010-2011
Ορμιδοβόλος συσκευή
Η Ορμιδοβόλος συσκευή είναι ειδική συσκευή ανάγκης με την οποία είναι εφοδιασμένα τα πλοία, όλα τα ποντοπόρα πλοία, λιμενικές αρχές, ναυαγοσωστικά πλοία, περιπολικά, πυροσβεστικά, σχεδόν όλα τα πολεμικά αλλά και κάθε παράκτιος σταθμός που δημιουργείται εκτάκτως για παροχή βοήθειας σε πλοίο.
Παλαιότερα η συσκευή αυτή έμοιαζε με μικρό όλμο ή μεγάλο τυφέκιο, ικανή να εκτοξεύσει μικρό βλήμα, (Ορμίδιο, από τα Αρχαία Ελληνικά), στο πίσω μέρος του οποίου ήταν προσδεδεμένο λεπτό σχοινί (αγγλ. Heaving line), με επαρκή ακρίβεια σε απόσταση τουλάχιστον 230 μ. (250 υάρδων). Η συσκευή αυτή έφερε 4 βλήματα (= Ορμίδια), 4 λεπτά σχοινιά μεγέθους συνήθως ½ ίντσας. και 4 καψούλια. Όλα τα παραπάνω μέρη φέρονταν συσκευασμένα σε υδατοστεγές κιβώτιο αρκετά όμως δύσχρηστο στη μεταφορά.
Από τη 10ετία όμως του 1980 άρχισε ο εφοδιασμός των πλοίων με νεότερη φορητή αυτόνομη τέτοια κυλινδρική συσκευή «μιας χρήσεως» μήκους περίπου 40 εκ. και διαμέτρου 25 εκ. που φέρει στο πάνω μέρος ακίδα σκόπευσης και στο κάτω σκανδάλη, καθώς και έντυπες σ΄ αυτή οδηγίες χρήσης. Το βλήμα των νεότερων αυτών συσκευών είναι χάλκινο προς αποφυγή δημιουργίας σπινθήρα σε πτώση του επί πετρελαιοφόρου ή υγραεριοφόρου πλοίου.
Αν και οι σύγχρονες συσκευές περιέχουν σχοινιά εξαιρετικής αντοχής, τα σχοινιά αυτά πρέπει να είναι αρκετά ισχυρά για να μπορούν να ευκολύνουν την μεταφορά μεγαλυτέρων σχοινιών, ασφαλέστερων για την μεταφορά ανθρώπων ή αντικειμένων.
Η χρήση αυτής της συσκευής γίνεται πάντα από την υπήνεμη πλευρά του πλοίου που προσφέρει βοήθεια ή από τη ξηρά με τον άνεμο ακριβώς πίσω και ποτέ «κόντρα». Έτσι η συνήθης εκτροπή που μπορεί να σημειωθεί είναι της τάξεως του 10% της απόστασης εκτόξευσης.
Οι συσκευές αυτές έχουν περιορισμένο χρόνο που ισχύουν, αποτελούν μέρος των σωστικών μέσων του πλοίου και αναφέρονται στα πιστοποιητικά ασφαλείας και εξαρτισμού που εκδίδουν οι Νηογνώμονες.
Κατηγορία:Ναυτική τέχνη Κατηγορία:Σωστικά μέσα
Ζαν Γκριμπομόντ
Ο Ζαν Γκριμπομόντ (Jean Gribomont) (1920-1986) ήταν Βέλγος Πατρολόγος.
Βίος
Ο Ζαν Γκριμπομόντ γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1920 στην πόλη Marche του νοτίου Βελγίου. Μέλος πολυμελούς οικογένειας φοίτησε στο γυμνάσιο της πόλης Bastogne και σε ηλικά 17 ετών εισήλθε στη μονή Αγιος Μαυρίκιος στο Κλερβό του Λουξεμβούργου. Τον Ιανουάριο του 1941 οι Ναζί εξεδίωξαν την αδελφότητα η οποία μετά τη διάσπασή της επανενώθηκε στο Chanly Στις 9 Ιουλίου 1944 χειροτονήθηκε ιερέας και μετά το τέλος του πολέμου μετέβη στην Λουβαίν στο Ινστιτούτο Ανατολικών Σπουδών. Παράλληλα φοίτησε και στην εκεί Θεολογική Σχολή. Άναγορεύθηκε διδάκτωρ με διατριβή Ιστορία του κειμένου των Ασκητικών του Μεγάλου Βασιλείου. Το 1951 εργάστηκε στη Ρώμη πάνω στην κριτική έκδοση της Βουλγάτας του Ιερώνυμου και ειδικά του Ψαλτηρίου. Ενδεικτικό του κύρους που απέκτησε πάνω στην κριτική αποκατάσταση και έκδοση των χειρογράφων της Βίβλου είναι πως ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ τον συμπεριέλαβε στην επιτροπή για τη Νέα Βουλγάτα. Πέθανε στις 22 Μαρτίου 1986
Πηγές
Κατηγορία:Χριστιανοί μοναχοί Κατηγορία:Γάλλοι Βενεδικτίνοι
Ορθοδοντική
thumb|right|Τα [[σιδεράκια είναι η πιο γνωστή εφαρμογή της ορθοδοντικής]] Ορθοδοντική είναι η ειδικότητα της οδοντιατρικής που ασχολείται με τη διάγνωση, την πρόληψη και τη θεραπεία ανωμαλιών του προσώπου και του στόματος που προκαλούνται από στραβά, συνωστισμένα ή προέχοντα δόντια ή από γνάθους που δεν ταιριάζουν αρμονικά μεταξύ τους. Ορθοδοντικός είναι ο οδοντίατρος που ασκεί αποκλειστικά την ορθοδοντική, στην οποία ειδικεύθηκε σε αναγνωρισμένο πρόγραμμα για 3 τουλάχιστον χρόνια.
Δυσκολίες
Πρώτα από όλα, τα στραβά, συνωστισμένα δόντια είναι δύσκολο να καθαριστούν σωστά με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος τερηδόνας και σφραγισμάτων. Δεύτερον, δόντια και γνάθοι που δεν ταιριάζουν αρμονικά μεταξύ τους δεν επιτρέπουν στο άτομο να δαγκώνει με τρόπο σωστό και λειτουργικό με αποτέλεσμα τα δόντια και το οστό που τα συγκρατεί να εμφανίσουν βλάβες. Αργά ή γρήγορα αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια των δοντιών αυτών. Τρίτον, τα στραβά δόντια ή γνάθοι μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό των ούλων και τελικά να οδηγήσουν σε ουλίτιδα ή άλλα περιοδοντικά προβλήματα.
Χάρη στις τεχνολογικές εξελίξεις της ορθοδοντικής τα τελευταία χρόνια, οποιαδήποτε ηλικία είναι πλέον κατάλληλη για ορθοδοντική. Η πιο κατάλληλη ηλικία για την πρώτη επίσκεψη στον ορθοδοντικό είναι η ηλικία των 7 ετών. Ο ορθοδοντικός θα κρίνει αν η θεραπεία είναι καλύτερο να ξεκινήσει αμέσως ή να αναβληθεί για αργότερα. Η πλειοψηφία των ασθενών είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν ορθοδοντική θεραπεία μεταξύ 7 και 12 ετών.
Κατηγορία:Οδοντοτεχνική Κατηγορία:Κοσμητική Κατηγορία:Οδοντιατρική
Βορειομακεδονικό Δηνάριο
Το Δηνάριο (денар / ντέναρ, πληθυντικός: денари / ντέναρι, κωδικός ISO 4217: MKD) είναι το νόμισμα της Βόρειας Μακεδονίας. Η ονομασία προέρχεται από το νόμισμα της αρχαίας Ρώμης, το δηνάριο (λατινικά: denarius / ντενάριους). Το σύμβολο του νομίσματος είναι ден, που είναι και τα τρία πρώτα γράμματα του ονόματός του.
Βωβενάργκ
Το Βωβενάργκ (γαλλικά: Vauvenargues), είναι κοινότητα - χωριό της Γαλλίας και βρίσκεται κτισμένο στους πρόποδες του όρους Μον Σεντ Βικτουάρ στον νομό των εκβολών του Ροδανού (Bouches-du-Rhône) της περιφέρειας της Προβηγκίας.
Βορειομακεδονικό Δηνάριο
Ιστορία
Το πρώτο βορειομακεδονικό δηνάριο εισήχθη στις 26 Απριλίου 1992 και αντικατέστησε το Γιουγκοσλαβικό δηνάριο του 1990, με το οποίο είχε ίδια αξία. Το νόμισμα μεταβλήθηκε σε αξία στις 5 Μαΐου 1993, με το 1 νέο δηνάριο (MKD) να ισούται με 100 παλαιά δηνάρια (MKN). Το νέο δηνάριο (MKD) συνδέθηκε, με καθορισμένη ισοτιμία, με το γερμανικό μάρκο για λόγους νομισματικής σταθερότητας και το 1997 υποτιμήθηκε. Τον Αύγουστο του 2003 το βορειομακεδονικό δηνάριο συνδέθηκε με το Ευρώ.
Βωβενάργκ
Το Βωβενάργκ βρίσκεται ανατολικά της Αιξ-αν-Προβάνς από την οποία απέχει 14 χιλιόμετρα. Κοντά στο χωριό βρίσκεται και η τεχνική λίμνη Μπίμοντ. Το χωριό είναι περισσότερο γνωστό επειδή εκεί ενταφιάστηκε το 1973 ο Πάμπλο Πικάσο. Στο χωριό διατηρούνται εκκλησάκια κατασκευασμένα τον μεσαίωνα αλλά και πολλοί πύργοι της ίδιας περιόδου.
Ιστορία
Η ονομασία του χωριού προέρχεται από το Κάστρο των Βωβενάργκ από την οικογένεια Βωβενάργκ που ήταν οι πρώτοι οικιστές του. Το κάστρο από τις 15 Ιανουαρίου 1929 περιλαμβάνεται στον κατάλογο των ιστορικών μνημείων της Γαλλίας, το μνημείο περιλαμβάνει και περίφραξη του μεσαίωνα.
Αρχικά αναφέρεται ότι στην θέση του κάστρου είχε κτιστή ρωμαϊκό οχυρό που αργότερα εξελίχτηκε σε μεσαιωνικό φρούριο που από την εξουσία των Κομήτων της Προβηγκίας αγοράστηκε το 1257 από τους αρχιεπισκόπους της Αιξ. Έπειτα πέρασε στην οικογένεια Βωβενάργκ όπου το κράτησαν για 250 χρόνια.
Μετά την Γαλλική Επανάσταση πουλήθηκε από τους Βωβενάργκ στον Λουσιέν Βοναπάρτη. Από το 1790 και μέχρι το 1943 το κάστρο ανήκε στην οικογένεια Isoard όταν κι αγοράστηκε το 1958 από τον Πικάσο, στον κήπου του οποίου αργότερα τάφηκε, το 1973, δίπλα στην γυναίκα του Ζακλίν (Jacqueline Picasso). Σήμερα ανήκει στους απογόνους του ζωγράφου.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Γαλλίας
Βορειομακεδονικό Δηνάριο
Κέρματα
Για το πρώτο δηνάριο δεν κυκλοφόρησαν κέρματα. Το 1993 εισήχθησαν κέρματα για το δεύτερο δηνάριο σε αξίες των 50 ντένι (το οποίο δεν κυκλοφορεί πλέον), του 1, των 2 και των 5 δηναρίων μαζί με τα κέρματα των 10 και των 50 δηναρίων.
Πρώτο δηνάριο
Το 1992 εισήχθησαν χαρτονομίσματα σε ονομαστικές αξίες των 10, 25, 50, 100, 500, 1000, 5.000 και 10.000 δηναρίων.
Δεύτερο δηνάριο
Μετά το πρώτο κυκλοφόρησε το δεύτερο δηνάριο το 1993, σε αξίες των 10, 20, 50, 100 και των 500. Τα 20 δηνάρια τυπώθηκαν μόνο στην πρώτη σειρά. Το 1996 προστέθηκαν τα χαρτονομίσματα των 1.000 και των 5.000 δηναρίων.
Κέρματα
Κυκλοφορούν σήμερα κέρματα σε αξίες των 50 ντένι, του ενός δηναρίου και των 2, 5, 10 και 50 δηναρίων.
Λάντον Ντόνοβαν
Ο Λάντον Τίμοθι Ντόνοβαν (Landon Timothy Donovan, γεννήθηκε 4 Μαρτίου 1982) είναι Αμερικανός πρώην ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε κυρίως στην πατρίδα του και σποραδικά σε ευρωπαϊκές ομάδες και θεωρείται ως ο κορυφαίος του αθλήματος στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Βιογραφία
Ο Ντόνοβαν προέρχεται από οικογένεια της Καλιφόρνια με χαμηλά εισοδήματα. Γνώρισε τον κόσμο του ποδοσφαίρου και προσελκύθηκε σε αυτόν την εποχή που γίνονταν μεγάλη προσπάθεια για νέα αρχή του αθλήματος στη χώρα. Η πρώτη του σημαντική παρουσία ήταν στο Παγκόσμιο Κύπελλο κάτω των 17 ετών, που διεξήχθη στη Νέα Ζηλανδία το 1999, όπου οι ΗΠΑ τερμάτισαν στην τέταρτη θέση και ο ίδιος αναδείχθηκε καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης σημειώνοντας τρία γκολ. Με την εθνική κάτω των 17 έχει τα ρεκόρ τερμάτων και συμμετοχών με 35 γκολ σε 42 εμφανίσεις. Η γερμανική Μπάγερ Λεβερκούζεν ενδιαφέρεται και υπογράφει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο.
Μένοντας στον πάγκο της Μπάγερ στην πρώτη του σεζόν στη Μπουντεσλίγκα, ο Ντόνοβαν δόθηκε δανεικός στους Σαν Χοσέ Έρθκουεϊκς στις αρχές του 2001. Η άφιξή του στη Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ (MLS) έγινε αντιληπτή, καθώς ο Ντόνοβαν οδήγησε το Σαν Χοσέ σε δύο πρωταθλήματα MLS και ανακηρύχθηκε ο καλύτερος Αμερικανός παίκτης για το 2003. Παράλληλα, γρήγορα προωθήθηκε στις εθνικές ομάδες και ήδη στα 18 του κάνει ντεμπούτο με την ανδρική ομάδα. Στην πρώτη του διεθνή εμφάνιση με αντίπαλο το Μεξικό το 2000, πέτυχε το πρώτο του διεθνές γκολ. Συνέβαλε επίσης σε μεγάλο βαθμό στην πρόκριση των Αμερικανών για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 σημειώνοντας συγκεκριμένα το γκολ της πρόκρισης απέναντι στην Τζαμάικα. Στη Νότια Κορέα και την Ιαπωνία, επιβεβαίωσε τις ικανότητές του πετυχαίνοντας δύο γκολ, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες έφτασαν μέχρι τους προημιτελικούς, όπου έχασαν από τη Γερμανία με 0–1. Ψηφίστηκε καλύτερος νέος παίκτης της διοργάνωσης. Την ίδια χρονιά κέρδισε με την εθνική για πρώτη φορά το ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ, κάτι που θα επαναληφθεί τρεις ακόμα φορές στο μέλλον (2005, 2007, 2013). Μετά το επιτυχημένο Παγκόσμιο Κύπελλο, η Μπάγερ Λεβερκούζεν θέλει να τον εντάξει και πάλι στην ομάδα αλλά αυτός προτιμά να υπογράψει με τους Λος Άντζελες Γκάλαξι στις 31 Μαρτίου 2005 και το ντεμπούτο του στις 10 Απριλίου.
Στην πρώτη του σεζόν οδηγεί τους Γκάλαξι στην κατάκτηση του πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας 16 τέρματα και δίνοντας 11 ασίστ, και συμπεριλαμβάνεται στην καλύτερη ενδεκάδα του πρωταθλήματος. Με την ομάδα του Λος Άντζελες γνώρισε στη συνέχεια μεγάλες εγχώριες επιτυχίες σε περίοδο που η ομάδα είχε επιτυχημένη πορεία στη χώρα. Κέρδισε 4 τίτλους πρωταθλήματος και μαζί με τους δύο που είχε κερδίσει με τον Σαν Χοσέ έφτασε τους 6, επίδοση που είναι ακατάρριπτο ρεκόρ. Ήταν τέσσερις συνεχόμενες φορές καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος. Στο βραβείο του MVP του MLS δόθηκε προς τιμή του το όνομά του. Ο Ντόνοβαν έγινε πρώτος σκόρερ της εθνικής των ΗΠΑ στις 19 Ιανουαρίου 2008 σημειώνοντας γκολ με πέναλτι με αντίπαλο τη Σουηδία. Στις 8 Ιουνίου 2008 παίζει την 100ή του εμφάνιση σε ηλικία μόλις 26 ετών και 96 ημερών. Ήταν τότε ο ηγέτης μιας ανερχόμενης γενιάς νέων Αμερικανών παικτών.
Ο Ντόνοβαν δόθηκε δανεικός στη Μπάγερν Μονάχου το 2008 αλλά γρήγορα έφυγε λόγω των κακών αποτελεσμάτων. Τον Δεκέμβριο του 2009, δόθηκε ξανά δανεικός σε ευρωπαϊκό σύλλογο, αυτή τη φορά στην Αγγλία και την Έβερτον, επιτρέποντάς του να δοκιμάσει ξανά την τύχη του σε ένα μεγάλο πρωτάθλημα. Αυτή τη φορά, η πορεία του είναι καλή (13 παιχνίδια, δύο γκολ) και Έβερτον και παίκτης είναι ικανοποιημένοι, αλλά η αγγλική ομάδα δεν μπόρεσε να τον κρατήσει και επέστρεψε στο Λος Άντζελες.
Εξαιρετική ήταν η παρουσία του στο Παγκοσμίο Κυπέλλο του 2010 στη Νότια Αφρική με τρία γκολ στο ενεργητικό του, συμπεριλαμβανομένου εκείνου εναντίον της Αλγερίας στο τέλος του παιχνιδιού, που δίνει την πρόκριση στην ομάδα του στη φάση των νοκ άουτ και επιβεβαιώνει την ιδιότητά του ως του πιο προικισμένου Αμερικανού παίκτη στην ιστορία του ποδοσφαίρου.
Στις 21 Νοεμβρίου 2011 κατά τη διάρκεια του τελικού του αμερικάνικου πρωταθλήματος με αντίπαλο τη Χιούστον Ντάιναμο, ο Ντόνοβαν πέτυχε το μοναδικό γκολ του παιχνιδιού και πρόσφερε τη νίκη στους Καλιφορνέζους. Στις 16 Δεκεμβρίου 2011, ο σύλλογος του Λος Άντζελες και η Έβερτον συμφωνήσουν σε νέο δανεισμό κατά τη διάρκεια της χειμερινής διακοπής του πρωταθλήματος της Βόρειας Αμερικής. Στις 25 Μαΐου 2014, σκόραρε δύο φορές με αντίπαλο τη Φιλαδέλφεια και έγινε ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ με 136 τέρματα.
Παρά τις καλές εμφανίσεις του, ο 32χρονος Ντόνοβαν αποκλείστηκε από το ρόστερ των ΗΠΑ για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Για την Εθνική των ΗΠΑ αγωνίστηκε συνολικά 157 φορές και σημείωσε 57 τέρματα, κορυφαίος σκόρερ μαζί με τον Κλιντ Ντέμπσι. > Στις 7 Δεκεμβρίου 2014, κέρδισε τον έκτο και τελευταίο τίτλο με τους Γκάλαξι, κερδίζοντας το Κύπελλο MLS με δύο γκολ στην παράταση. Ενώ έχει αποχωρήσει από την ενεργό δράση με το τέλος του 2014 επικαλούμενος προβλήματα τραυματισμών, στις 8 Σεπτεμβρίου 2016 ο παίκτης επιστρέφει στους Γκάλαξι αγωνιζόμενος ελάχιστα χωρίς να κερδίσει τίτλο. Στο τέλος αυτής της σεζόν, σταμάτησε για άλλη μία φορά την αθλητική του καριέρα. Το 2018 επανήλθε για 6 αγώνες με την μεξικανική Κλουμπ Λεόν.
Μετά την οριστική αποχώρησή του από την ενεργό δράση έγινε προπονητής, μέτοχος και διοικητικό στέλεχος του ποδοσφαιρικού σωματείου  San Diego Loyal SC και από το 2021 του αγγλικής Λίνκολν Σίτι ΦΚ.
Τίτλοι
Σαν Χοσέ Έρθκουεϊκς Λος Άντζελες Γκάλαξι Ηνωμένες Πολιτείες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΗΠΑ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λος Άντζελες Γκάλαξι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαν Χοσέ Έρθκουεϊκς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερ Λεβερκούζεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Λεόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2003 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2011 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2013 Κατηγορία:FIFA Century Club
Γόπα
Η γόπα είναι μικρό ψάρι μήκους 20 – 35 εκατοστών και συγγενεύει με τη σάλπα, τον σπάρο και τον σαργό. Υπάγεται στα τελεόστεα ή υποβραχιόνια και έχει τα γενικά χαρακτηριστικά τους. Το επιστημονικό όνομά του είναι Βόωψ ο γνήσιος (Boops boops) είναι ο αρχαίος «Bόωψ ο γνήσιος» και ανήκει στην οικογένεια των Σπαριδών (Sparidae). Οι γόπες ζουν κοπαδιαστά σε βραχώδεις ακτές και σε φυκιάδες, είναι δε άφθονες στις ελληνικές θάλασσες.
Το κρέας τους είναι εύγευστο παρά την κάπως βαριά οσμή τους.
Χαρακτηριστικά
Το μήκος της μπορεί να φθάσει τα 35 εκατοστά. Το χρώμα της είναι γκριζογάλαζο στη ράχη, λίγο πιο ανοικτό ασημί στα πλευρά και στην κοιλιά και γυαλιστερό. Πίσω από τα μάτια αρχίζουν 4 κίτρινες γραμμές που καταλήγουν στη ρίζα της ουράς. Φέρει επίσης πλευρική γραμμή σκούρα καφέ. Το κεφάλι της γόπας έχει μήκος περίπου το 1/4 του συνολικού μήκους του ψαριού. Έχει μάτια σχετικά μεγάλα στο μισό ύψος του κεφαλιού και εξ αυτού ονομάστηκε «βόωψ» από το αρχαίο ελληνικό επίθετο «βοώπις» (= αυτή που έχει μεγάλα μάτια κυριολεκτικά «αυτή που έχει μάτια σαν του βοδιού»). Το ρύγχος της στρογγυλεύει και στο στόμα της, που φέρει κλίση προς τα πάνω, έχει στην πάνω σιαγόνα κοπτήρες ενώ στην κάτω κυνόδοντες, αν και θεωρείται φυτοφάγο ψάρι.
Είδη
Στο γένος βόωψ, στο οποίο ανήκει η γόπα, ανήκει και το νόστιμο ψάρι σάρπα ή σάλπα. Το εν λόγω ψάρι είναι διαδεδομένο και στις ελληνικές θάλασσες.
Ετυμολογία
Η λέξη «βόωψ» προέρχεται από τα αρχαία ελληνικά: βους και ωψ (μάτια σαν του βοδιού, δηλαδή μεγάλα μάτια). Η λέξη προτάθηκε από τον Αθήναιο το Ναυκρατίτη ο οποίος εξηγούσε ότι κακώς ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος αναφέρει το ψάρι ως «βώκα», ενώ έπρεπε να το λέει βώοπα, γιατί αν και μικρό έχει μεγάλα μάτια, δηλαδή βόωψ, αυτός που έχει μάτια σαν του βοδιού. Από τον Πατριάρχη Φώτιο, αναφέρεται ως βωψ, ενώ αργότερα αναφέρεται και ως ' (με κοινή προφορά '). Στην Κύπρο λέγεται και βόππα ή γόππα.
Αναφορές
Κατηγορία:Σπαρίδες Κατηγορία:Ψάρια ελληνικών θαλασσών Κατηγορία:Αλιεύματα
Χάκοα Βιέννης
Η Χάκοα Βιέννης ήταν αυστριακός αθλητικός σύλλογος. Πριν από το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, είχα αναδείξει πολλούς ολυμπιονικές και ήταν αξιοσημείωτη για τη δημιουργία ποδοσφαιρική ομάδας που αποτελείτο μόνο από Εβραίους. Ο σύλλογος έκλεισε από τους Ναζί το 1938 μετά την Προσάρτηση της Αυστρίας. Επαναδημιουργήθηκε το 1945.
Η ποδοσφαιρική ομάδα είχε κατακτήσεις ένα πρωτάθλημα Αυστρίας την περίοδο 1924-25. Μετά την επαναδημιουργία του συλλόγου, συμμετείχε στη δεύτερη κατηγορία. Η ποδοσφαιρική ομάδα διαλύθηκε το 1949.
Αΐδα Γιέσπικα
Η Αΐδα Γιέσπικα (Aída Yéspica) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [aˈiða ˈʝespika], γεννημένη στις 15 Ιουλίου 1982 στο Μπαρκισιμέτο, είναι βενεζουελανή τηλεοπτική προσωπικότητα, μοντέλο και πρώην διαγωνιζόμενη των καλλιστείων.
Η καριέρα της Αΐδα Γιέσπικα άρχισε στο διαγωνισμό Μις Βενεζουέλα το 2002. Ως Μις Αμασόνας, αντιπροσώπευσε την πολιτεία του Αμασόνας. Αν και η Μαριάνχελ Ρουίς κέρδισε το διαγωνισμό, η Αΐδα Γιέσπικα έγινε η αγαπημένη ανάμεσα στον Τύπο. Το ύψος της (1,73 μ) και οι αναλογίες της 90 cm-60 cm-90 cm τράβηξαν την προσοχή.
Το 2003, η Γιέσπικα μετακόμισε στο Μιλάνο, Ιταλία, για να αρχίσει μια καριέρα στο μοντελισμό. Έγινε ένα μεγάλο αστέρι στην ιταλική επιχείρηση ψυχαγωγίας, κοσμώντας τα εξώφυλλα πολλών περιοδικών, συμπεριλαμβανομένων GQ και Maxim. Η Γιέσπικα εμφανίζεται τακτικά στην τηλεόραση, κάνοντας φωτογραφήσεις διαφημίσεις μόδας είτε ως παρουσιάστρια.
Η Γιέσπικα έγινε ένα αστέρι του ριάλιτι σόου μέσω του L'isola dei Famosi (η ιταλική έκδοση του Celebrity Survivor) και του Supervivientes (η ισπανική εκδοχή του Survivor). Άρχισε έπειτα να εργάζεται ως ηθοποιός, εμφανίζοντας στην τηλεοπτική ταινία Domani è un'altra truffa.
Ήταν η πρωταγωνίστρια στην ταινία UnderSense, ένα ταξίδι στο μυαλό της γυναίκας. Η Αΐδα απόλαυσε το έργο και έγινε επίσης η εκτελεστική παραγωγός.
Η Γιέσπικα έχει ζήσει στην Ισπανία από τον Απρίλιο του 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βενεζουελάνοι μοντέλα Κατηγορία:Βενεζουελάνοι ηθοποιοί
Messages (Google)
Το Google Messages ή απλά Google Μηνύματα (παλαιότερα γνωστό ως Android Messages) είναι μια εφαρμογή SMS και RCS, που αναπτύχθηκε από την Google και που επιτρέπει την ανταλλαγή άμεσων μηνυμάτων. Το Messages είναι η επίσημη καθολική πλατφόρμα ανταλλαγής μηνυμάτων της Google για το οικοσύστημα Android, παρόμοια με την εφαρμογή του iMessage σε συσκευές Apple. Είναι διαθέσιμο στα Android και WearOS, ενώ είναι επίσης διαθέσιμη μέσω της επίσημης ιστοσελίδας.
Ιστορία
Ο αρχικός κώδικας για τα μηνύματα SMS Android κυκλοφόρησε το 2009 ενσωματωμένος στο λειτουργικό σύστημα. Κυκλοφόρησε ως αυτόνομη εφαρμογή ανεξάρτητη από το Android με την κυκλοφορία του Android 5.0 Lollipop το 2014, αντικαθιστώντας το Google Hangouts ως την προεπιλεγμένη εφαρμογή SMS στη σειρά τηλεφώνων Nexus της Google.
Το 2018, το Messages υιοθέτησε μηνύματα RCS και εξελίχθηκε για να στέλνει μεγαλύτερα αρχεία δεδομένων, να συγχρονίζει με άλλες εφαρμογές και ακόμη και να δημιουργεί μαζικά μηνύματα. Αυτό ήταν στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το πότε η Google κυκλοφόρησε τα μηνύματα για τον ιστό.
Τον Δεκέμβριο του 2019, η Google παρουσίασε υποστήριξη για μηνύματα RCS (με τις λειτουργίες συνομιλίας με το όνομα) στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία και το Μεξικό. Ακολούθησε μια ευρύτερη παγκόσμια κυκλοφορία καθ' όλη τη διάρκεια του 2020.
Η εφαρμογή ξεπέρασε το 1 δισεκατομμύριο εγκαταστάσεις τον Απρίλιο του 2020, διπλασιάζοντας τον αριθμό των εγκαταστάσεων σε λιγότερο από ένα χρόνο.
Αρχικά, η εφαρμογή δεν υποστήριζε κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο. Τον Ιούνιο του 2021 η Google εισήγαγε την κρυπτογράφηση από άκρο σε άκρο στο Messages από προεπιλογή χρησιμοποιώντας το Signal Protocol, για όλες τις συνομιλίες ενός προς έναν που βασίζονται σε RCS , με σχέδια για υποστήριξη ομαδικών συνομιλιών γύρω στα τέλη του 2022 ή στις αρχές του 2023.
Ξεκινώντας με το Samsung Galaxy S21, το Messages αντικαθιστά την εσωτερική εφαρμογή Messages της Samsung ως την προεπιλεγμένη εφαρμογή ανταλλαγής μηνυμάτων για το One UI σε επιλεγμένες αγορές. Τον Απρίλιο του 2021, η εφαρμογή άρχισε να λαμβάνει μια τροποποίηση στη διεπαφή χρήστη της σε αγορές εκτός των ΗΠΑ όταν εκτελείται σε πρόσφατα τηλέφωνα Samsung, η οποία τηρεί τη χρήση μεγαλύτερων κεφαλίδων εντός των εσωτερικών εφαρμογών για τη βελτίωση της εργονομίας.