cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ισαάκιος Κομνηνός (υιός Ιωάννη Β΄)
Σεβαστοκράτορας
Γεννήθηκε περί το 1113, ως ο τρίτος γιος του Ιωάννη Β΄ Κομνηνού και της Ειρήνης των Άρπαντ, κόρης του Λαδίσλαου Α΄ της Ουγγαρίας. Την εποχή που ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλέξιος στέφτηκε συναυτοκράτωρ (1122) ο Ισαάκιος πήρε από τον πατέρα του μαζί με τους υπόλοιπους αδελφούς του τον τίτλο του σεβαστοκράτορα. Περιγράφεται σαν ψηλός και επιβλητικός άντρας αλλά σύμφωνα με Βυζαντινές πηγές που ήταν ευνοϊκά διακείμενες στον αδελφό του Μανουήλ ήταν οξύθυμος, εκδικητικός με τάση στις βιαιότητες γι' αυτό έγινε μισητός. Ο Ιωάννης Κίνναμος αναφέρει ότι ο Ισαάκιος συμμετείχε σε εκστρατεία στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας (1136), όταν πολιορκήθηκε η Ανάζαρβος συμβούλευσε τον πατέρα του να επενδύσει με τούβλα τις ξύλινες πολιορκητικές μηχανές επειδή οι αμυνόμενοι έριχναν πάνω τους πυρωμένα σίδερα. Η τακτική αυτή βοήθησε τους Βυζαντινούς να κυριεύσουν την πόλη. Αργότερα συμμετείχε σε νέα εκστρατεία του πατέρα του στην Ανατολή, ο μεγαλύτερος αδελφός του Αλέξιος και ο δεύτερος Ανδρόνικος πέθαναν και οι δύο πρόωρα μέσα σε έναν χρόνο. Ο Ισαάκιος συνόδευσε τις σωρούς των δύο αδελφών του στην Κωνσταντινούπολη.
Υποψήφιος διάδοχος
Οι θάνατοι των δύο μεγαλύτερων αδελφών του άφηναν διάδοχο στην Βυζαντινή αυτοκρατορία τον Ισαάκιο που ήταν ο επόμενος αδελφός, ο πατέρας τους ωστόσο προτίμησε τον Απρίλιο του 1143 να ορίσει διάδοχο τον μικρότερο γιο του Μανουήλ αντί για τον Ισαάκιο. Η απόφαση του Ιωάννη Β΄ θεωρείται ανεξήγητη, ο Γουλιέλμος της Τύρου την χρεώνει στις ικανότητες του Μανουήλ να οδηγήσει με ασφάλεια τα Βυζαντινά στρατεύματα στην Κωνσταντινούπολη. Ο Μέγας Δομέστικος Ιωάννης Αξούχος στενότερος φίλος του Ιωάννη Β΄ προσπαθούσε να πείσει τον ετοιμοθάνατο αυτοκράτορα να ορίσει διάδοχο τον Ισαάκιο αλλά εκείνος ήταν ανένδοτος υπέρ του Μανουήλ.
Άνοδος Μανουήλ Α΄
Η παρουσία του Ισαάκιου στην Κωνσταντινούπολη που κατείχε τα αυτοκρατορικά εμβλήματα ήταν σοβαρή απειλή για την διαδοχή του Μανουήλ. Ο Νικήτας Χωνιάτης γράφει ότι ο Μανουήλ έστειλε τον Αξούχο στην Κωνσταντινούπολη να αναλάβει τον έλεγχο στην πόλη πριν φτάσουν τα νέα για τον θάνατο του πατέρα του, συνέλαβε τον Ισαάκιο και τον φυλάκισε στο Μοναστήρι του Παντοκράτορα. Ο Ισαάκιος αναγκάστηκε να παραιτηθεί αν και πολλοί κάτοικοι στην Κωνσταντινούπολη πίστευαν ότι θα έπρεπε να είναι ο ίδιος ο επόμενος αυτοκράτορας. Ο Μανουήλ Α΄ έφτασε στην Κωνσταντινούπολη (27 Ιουνίου 1143), ορκίστηκε βασιλιάς και απελευθέρωσε τον αδελφό του όταν διαβεβαιώθηκε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για τον θρόνο του. Η σχέση ανάμεσα στα αδέλφια παρέμεινε τεταμένη όπως φάνηκε στην περίπτωση του πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Κοσμά Β΄ Αττικού, ο Ισαάκιος τον υποστήριζε, ο Μανουήλ Β΄ αντίθετα τον κατηγόρησε ότι συνωμότησε με τον αδελφό του για να τον ανατρέψουν. Ο Μανουήλ Β΄ εκθρόνισε τελικά τον πατριάρχη τον Φεβρουάριο του 1147.
Εξορία
Ο Ισαάκιος συνόδευσε τον αδελφό του σε εκστρατεία στο Σουλτανάτο του Ρουμ και στο Ικόνιο σαν ένας από τους αρχηγούς του στρατού μαζί με τον Ιωάννη Αξούχο. Ο Ιωάννης Κίνναμος γράφει ότι την ίδια εποχή στο αυτοκρατορικό τραπέζι έγινε συζήτηση για την σύγκριση μεταξύ Μανουήλ Α΄ και του πατέρα του Ιωάννη Β΄ σχετικά με τις ικανότητες τους για τον πόλεμο. Ο Ιωάννης Αξούχος εκτίμησε περισσότερο τον πατέρα συμφώνησε μαζί του και ο Ισαάκιος, η ένταση εξελίχτηκε σε σύγκρουση και ο Ισαάκιος επιτέθηκε με ένα σπαθί στον ξάδελφο του Ανδρόνικο. Ο Ισαάκιος χτύπησε κατά λάθος τον αυτοκράτορα, το χτύπημα άφησε στον Μανουήλ Α΄ ένα βαθύ τραύμα, ο Ισαάκιος εξορίστηκε ενώ απαγορεύτηκε από τον Αξούχο να έχει την αυτοκρατορική σφραγίδα και να υπογράφει διατάγματα. Ο Ισαάκιος Κομνηνός εξαφανίστηκε από τότε σε όλες τις πηγές και η τύχη του παραμένει άγνωστη.
Οικογένεια
Από την πρώτη του σύζυγο Θεοδώρα Καματηρά (πέθανε το 1142) είχε τέκνα:
Μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Ειρήνη Διπλοσυναδηνή (και οι δύο γονείς της ήταν μέλη της οικογένειας των Συναδηνών). Μαζί της απέκτησε :
Pali się
Το "Fire of Love (Pali się)" είναι ένα τραγούδι από το πολωνικό συγκρότημα Tulia. Εκπροσώπησε την στον  στο Τελ Αβίβ. Το τραγούδι απέτυχε να προκριθεί στον μεγάλο τελικό του διαγωνισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Himnusz
Himnusz (γνωστός και με τον πρώτο στίχο Isten, áldd meg a magyart, ελληνικά:Θεέ, ευλόγησε τους Ούγγρους) είναι ο τίτλος του εθνικού ύμνου της Ουγγαρίας. Υιοθετήθηκε το 1844 κι ανακρούεται η πρώτη στροφή σε επίσημες τελετές. Οι στίχοι γράφτηκαν από τον Φέρεντς Κόλτσεϊ κι η μουσική από τον Φέρεντς Έρκελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ουγγαρίας Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1929-30
Το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Μακεδονίας της περιόδου 1929-30 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες και με τη συμμετοχή συνολικά 30 συλλόγων καθώς εντάχθηκαν στη Γ΄ Κατηγορία 9 σύλλογοι μεταξύ των οποίων και ο Απόλλων Καλαμαριάς.
Α΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας ΕΠΣ Μακεδονίας της περιόδου 1929-1930 διεξήχθη ανάμεσα σε 6 ομάδες. Τροπαιούχος αναδείχθηκε ο Άρης χωρίς να γνωρίσει την ήττα. Ο Άρης σημείωσε 9 νίκες και παραχώρησε μόνο μία ισοπαλία απέναντι στο Ηρακλή. Οι αγώνες του Άρη απέναντι στον Ηρακλή έληξαν με σκορ 2-0 και 1-1. Στις δυο αναμετρήσεις με τον ΠΑΟΚ οι αγώνες τα αποτελέσματα ήταν 2-0 με σκόρερ τους Λεονταρίδη και Καλτέκη και 5-2 με τρία γκολ του Αγγελάκη και δύο του Λεονταρίδη ενώ δύο γκολ σημείωσε για τον ΠΑΟΚ ο Ετιέν. Ο Γάλλος Ραϊμόν Ετιέν του ΠΑΟΚ αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 8 γκολ.
Βαθμολογία
Το σύστημα βαθμολογίας ήταν 2-1-0
Σύνθεση Πρωταθλητή
Άρης
Β΄ Κατηγορία
Το σύστημα βαθμολογίας ήταν 2-1-0. Με πλάγια γράμματα/αριθμούς όσα αποτελέσματα δεν έχουν τεκμηριωθεί πλήρως από τις πηγές. Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε μονό γύρο παίζοντας μία φορά με κάθε ομάδα.
Γ΄ Κατηγορία
Στην τρίτη κατηγορία συμμετείχαν 17 σύλλογοι, εννιά εκ των οποίων εντάχθηκαν για πρώτη φορά σε επίσημο πρωτάθλημα της ένωσης: Απόλλων Καλαμαριάς, Απόλλων Θεσσαλονίκης , Μαραθών Κουρί, Αετός Παπάφη, Αετιδεύς Τούμπας, Εθνικός Καμάρας, Παμμακεδονικός, Όμιλος Ιπποδρομίου, Όμιλος Κατιρλί.
Οι ομάδες χωρίστηκαν σε τρεις ομίλους. Τον Οκτώβριο, λίγο πριν την έναρξη της επόμενης αγωνιστικής περιόδου, η πρωταθλήτρια Προσφυγική Ένωση και ο Όμιλος Ιπποδρομίου έδωσαν αγώνες διαβάθμισης με τους ουραγούς της Β΄ Νεολαία Τούμπας και Ποντιακή Ένωση (πρώην Νέα Γενεά Καλαμαριάς) με την τελευταία να υποβιβάζεται στη Γ΄ και τις υπόλοιπες τρεις να συμμετέχουν στη Β΄ κατηγορία της επόμενης περιόδου.
Α Όμιλος Το σύστημα βαθμολογίας ήταν 2-1-0. Με πλάγια γράμματα/αριθμούς όσα αποτελέσματα δεν έχουν τεκμηριωθεί πλήρως από τις πηγές. Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε μονό γύρο παίζοντας μία φορά με κάθε ομάδα.
Β Όμιλος Το σύστημα βαθμολογίας ήταν 2-1-0. Με πλάγια γράμματα/αριθμούς όσα αποτελέσματα δεν έχουν τεκμηριωθεί πλήρως από τις πηγές. Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε μονό γύρο παίζοντας μία φορά με κάθε ομάδα.
Γ 'Ομιλος Το σύστημα βαθμολογίας ήταν 2-1-0. Με πλάγια γράμματα/αριθμούς όσα αποτελέσματα δεν έχουν τεκμηριωθεί πλήρως από τις πηγές. Οι ομάδες αγωνίστηκαν σε μονό γύρο παίζοντας μία φορά με κάθε ομάδα.
Πρωτάθλημα Επαρχιών
Όι ομάδες χωρίστηκαν σε περιοχές και σε ομίλους Β κατηγορίας με τις ομαδες που συμμετείχαν και την προηγούμενη χρονιά και Γ κατηγορίας όπου τοποθετήθηκαν οι αρκετές πρωτοεμφανιζόμενες ομάδες.
Πρωτάθλημα Ανατολικής Μακεδονίας
Συμμετείχαν οι ομάδες της Δράμας και Καβάλας.
Φίλιπποι, Άρης Δράμας και Παύλος Μελάς Καβάλας ήταν οι νικητές των ομίλων τους.
Πρωτάθλημα Κεντρικής Μακεδονίας
Συμμετείχαν 6 σύλλογοι που χωρίστηκαν ανα δυο σε τρεις ομίλους Γ κατηγορίας καθώς όλοι συμμετείχαν για πρώτη φορά σε επίσημο πρωτάθλημα.
Πηγές
Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων «Μακεδονία» και «Μακεδονικά Νέα»
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1929-1930 Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
Αιάκειο
Το Αζαξιό, Αγιάτσο ή Αιάκειο (όπως απαντάται στην ελληνική βιβλιογραφία) (γαλλικά: Ajaccio, ιταλικά: Ajaccio ή Aiaccio προφέρεται [aˈjattʃo], κορσικανικά: Aiacciu προφέρεται [aˈjattʃu], Αγιάτσου) είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Κορσικής, Γαλλία. Βρίσκεται στο νομό της Νότιας Κορσικής. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Αζαξιό έχει 65.542 κατοίκους. To 1769 γεννήθηκε στη Κάσα Μπουόναπαρτε, στη πόλη, ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης. Η ετυμολογία του ονόματος δεν είναι γνωστή και μπορεί να προέρχεται από το μύθικο ήρωα Αίαντα. Σε βυζαντινές πηγές του 600 μ.Χ. αναφέρεται ως Αγιάτιο, δείχνοντας ότι ίσως προέρχεται από ελληνική λέξη.
Γεωγραφία
Το Αζαξιό βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Κορσικής, στις δυτικές ακτές του νησιού στη Μεσόγειο. Βρίσκεται περίπου 210 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά της Μασσαλίας. Ο δήμος έχει έκταση 82,03 τετραγωνικά χιλιόμετρα και μόνο ένα μικρό τμήμα του έχει αστικοποιηθεί. Η πόλη βρίσκεται στις βόρειες ακτές κόλπου του Αζαξιό, ανάμεσα στο ποταμό Γκρανοβά ανατολικά και τα νησιά Σανγκουιναίρ, τα οποία βρίσκονται στην είσοδο του κόλπου. Το νερό του ποταμού χρησιμοποιείται για την ύδρευση της πόλης. Τα προάστια αναπτύσσονται προς βορρά και ανατολή, μέσα στην κοιλάδα του Γκρανοβά. Στο υπόλοιπο δήμο, το τοπίο είναι φυσικό με πολλά δασωμένα βουνά. Στο δυτικό τμήμα του δήμου βρίσκονται αρκετές παραλίες. Το τοπίο είναι τραχύ προς τα δυτικά με βουνά που φτάνουν σε ύψος 790 μέτρων.
Το κλίμα της πόλης είναι μεσογειακό με κατά μέσο όρο 2.726 ώρες ηλιοφάνειας το χρόνο, αν και οι τοπικές κλιματικές συνθήκες διαφέρουν αρκετά μέσα στο δήμο, ιδίως ο βαθμός έκθεσης στον άνεμο και οι συνολικές κατακρημνίσεις. Η ετήσια βροχόπτωση είναι 645,6 χιλιοστά στο μετεωρολογικό σταθμό του Κάμπο ντελ'Όρο και 523,9 χιλιοστά στο Παρατά, το οποίο είναι το τρίτο πιο ξηρό μέρος στην ηπειρωτική Γαλλία. Το Αζαξιό κατέχει το ρεκόρ καταιγίδων για γαλλική πόλη τη περίοδο 1971-2001, με κατά μέσο όρο 39 ημέρες καταιγίδας κάθε χρόνο.
Αρχαιότητα
Η πόλη δεν αναφέρεται από τον αρχαίο γεωγράφο Πτολεμαίο κατά τον δεύτερο αιώνα μ.Χ., παρά την παρουσία μιας κοντινής περιοχής που λέγεται Ουρκίνιον Κινάρκα. Αυτή θεωρείται ως περίοδος κατά την οποία άρχισε να αναπτύσσεται η πόλη. Σε αυτήν την περίοδο της ευημερίας στη λεκάνη της Μεσογείου (Pax Romana), ήταν αισθητή η ανάγκη για ένα μεγάλο λιμάνι στο οποίο μπορούν να κατασκευαστούν μεγάλα κτίρια (σημαντικά υποβρύχια αρχαιολογικά ευρήματα από ρωμαϊκά πλοία τείνουν να το επιβεβαιώσουν).
Περαιτέρω ανασκαφές που έγιναν πρόσφατα οδήγησαν στην ανακάλυψη σημαντικών παλαιοχριστιανικών ευρημάτων και δείχνουν ότι πιθανότατα το μέγεθος του οικισμού αυξήθηκε στο τέλος της αρχαιότητας και του πρώιμου Μεσαίωνα. Η πόλη ήταν σε κάθε περίπτωση αρκετά σημαντική ώστε να είναι έδρα επισκοπής, την οποία αναφέρει ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ το 591. Η πόλη ήταν τότε βορειότερα απ' ότι η τοποθεσία που επιλέχθηκε αργότερα από τους Γενουάτες, στη θέση των σημερινών γειτονιών Καστέλ Βέτσιο και Σαιν-Λουσί.
Μεσαίωνας και Γενουοκρατία
thumb|250px|left|Γενοβέζικος πύργος Είναι δεδομένο ότι από τον όγδοο αιώνα η πόλη, όπως και οι περισσότερες άλλες παράκτιες κοινότητες της Κορσικής εγκαταλείφθηκαν απότομα και σχεδόν εξαφανίστηκαν. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι ένα κάστρο και ένας καθεδρικός ναός ήταν ακόμα στη θέση τους το 1492 και ότι ο τελευταίος κατεδαφίστηκε το 1748.
Στο τέλος του δέκατου πέμπτου αιώνα, οι Γενουάτες, επιθυμώντας να ισχυροποιήσουν την κυριαρχία τους στα νότια του νησιού αποφάσισαν να ξαναχτίσουν την πόλη του Αζαξιό. Εξετάστηκαν αρκετές περιοχές, όπως το Πούα ντε λα Παρατά (δεν επιλέχθηκε επειδή είναι πολύ εκτεθειμένο στον αέρα), η αρχαία πόλη (που θεωρήθηκε ανθυγιεινή λόγω της εγγύτητας σε λίμνη) και, τέλος, η Πούντα ντέλλα Λέτσια, η οποία ήταν αυτή που επιλέχθηκε.
Οι εργασίες άρχισαν στις 21 Απριλίου 1492 με την κατασκευή ενός φρουρίου στο Κάπο ντι Πόλο. Ένα κάστρο σε μια χερσόνησο ενισχύθηκε και μετατράπηκε σε οχυρωμένη ακρόπολη τον 16ο αιώνα. Η πόλη αναπτύχθηκε ταχύτατα και κατέστη η διοικητική πρωτεύουσα της επαρχίας του Ω Ντελά Ντε Μονς (λίγο πολύ όσο η σημερινή Νότια Κορσική), ενώ η Μπαστιά παρέμεινε η πρωτεύουσα ολόκληρου του νησιού. Αρχικά κατοικούταν αποκλειστικά από Γενουάτες αποίκους, αλλά σιγά σιγά σε αυτήν εγκαταστάθηκαν και Κορσικανοί.
Ένωση με τη Γαλλία
Στο δέκατο ένατο αιώνα, το Αζαξιό ήταν δημοφιλές χειμερινό θέρετρο της υψηλής κοινωνίας της εποχής, ιδίως της αγγλικής, όπως το Μονακό, οι Κάννες και η Νίκαια.
Από τα μέσα του εικοστού αιώνα, το Αζαξιό έχει αναπτυχθεί σημαντικά. Η πόλη γνώρισε σημαντική αύξηση του πληθυσμού και της άναρχης αστικής εξάπλωσης. Σήμερα, η πρωτεύουσα της Κορσικής και κύρια πόλη του νησιού επιδιώκει να καθιερωθεί ως πραγματικό περιφερειακό κέντρο.
Γεγονότα
Δεδομένων των γεγονότων της τρομοκρατικής επίθεσης στη Γαλλία και εξαιτίας της αναπτυγμένης ισλαμοφοβίας ομάδα πολιτών επιτέθηκε κατά τεμένους της πόλης πετώντας στη φωτιά αντίτυπα του Κορανίου. Οι επιθέσεις και το κάψιμο των ιερών βιβλίων, ωστόσο, καταγράφτηκαν ως απάντηση στη νύχτα βίας που προηγήθηκε με τους μουσουλμάνους να διαμαρτύρονται για την αύξηση της ισλαμοφοβίας που έχει ενταθεί ιδιαίτερα μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι. Σύμφωνα με γαλλική ειδησεογραφική πηγή κάποιοι διαδηλωτές από ομάδα περίπου 600 ατόμων στο Αζαξιό (Corse-du-Sud), την Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015 επιτέθηκαν σε μουσουλμανικό τέμενος και προσπάθησαν να κάψουν αντίτυπα του Κορανίου. Οι διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ενάντια στην παγίδευση και επίθεση εναντίον δύο πυροσβεστών και αστυνομικών την προηγουμένη σε πορεία διαμαρτυρίας μουσουλμάνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κορσικής
Πισιδία
Η Πισιδία είναι μια ιστορική περιοχή της Μικράς Ασίας, στη σημερινή επαρχία Αττάλειας της Τουρκίας. Συνόρευε με τη Λυκία, την Καρία, τη Λυδία, τη Φρυγία και την Παμφυλία.
Γεωγραφία
Αν και βρίσκεται κοντά στη Μεσόγειο, εντούτοις τα όρη του Ταύρου την προστατεύουν από το θερμό νότιο κλίμα. Η περιοχή έχει πολλές βροχοπτώσεις, και το έδαφος είναι αρκετά εύφορο, το οποίο και διαρρέουν οι ποταμοί Κατάφρακτος και Ευρυμέδοντας, πράγμα το οποίο συνετέλεσε στην ευμάρεια των εκεί πόλεων, παρότι και ένα μεγάλο μέρος παρέμενε άνυδρο, απρόσιτο και τραχύ.
Πρώιμη ιστορία
Η περιοχή της Πισιδίας κατοικήθηκε από την Παλαιολιθική εποχή. Γηγενείς πληθυσμοί πρέπει να υπήρχαν στην περιοχή πριν τον ερχομό τον Χετταίων, οι οποίοι ονόμασαν την περιοχή Salawassa (όνομα που διασώθηκε στην πόλη Σαγαλασσό. Η γλώσσα των Πισιδίων μας είναι εν πολλοίς άγνωστη, θεωρείται όμως τμήμα του ανατολικού κλάδου των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών.
Οι Πισίδιοι συμμάχησαν με τους Πέρσες στους πολέμους τους εναντίον των Ελλήνων. Θεωρείται ότι ήταν φύλο συγγενές προς τους Παμφυλίους, αν και υπήρχε κάποια διάκριση μεταξύ τους. Ο Ηρόδοτος αναφέρει τους Παμφυλίους, αλλά όχι τους Πισιδίους. Ο ιστορικός Έφορος τους αναφέρει και τους δύο, περιλαμβάνοντας τους μεν Παμφυλίους στους παραθαλάσσιους λαούς, τους δε Πισιδίους στους λαούς της ενδοχώρας. Σταδιακά, η Παμφυλία δέχτηκε την ευεργετική ανάμειξη με τις ελληνικές αποικίες, ενώ η Πισιδία παρέμεινε πιο άγρια, ορεινή και δυσπρόσιτη περιοχή, δύσκολα προσπελάσιμη σε ξένα φύλα. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα η περιοχή να μείνει πίσω πολιτισμικά, αλλά από την άλλη να μην υποταχθεί ούτε στους Λυδούς, ούτε στους Πέρσες.
Ρωμαϊκοί και βυζαντινοί χρόνοι
Κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, η Πισιδία αποικίστηκε από βετεράνους του Ρωμαϊκού στρατού, μια μέθοδος που ακολουθούνταν προκειμένου να υπάρξει σταθερότητα στον έλεγχο εδαφών. Οι περισσότεροι άποικοι προέρχονταν από πτωχές περιοχές της Ιταλίας, ανέπτυξαν τη γεωργία και εκλατίνισαν την περιοχή. Η λατινική γλώσσα παρέμεινε επίσημη μέχρι τον 3ο αιώνα μ.Χ.
Η Πισιδία αποδείχτηκε σημαντική και για τη διάδοση του Χριστιανισμού. Ο Απόστολος Παύλος πέρασε από την Αντιόχεια της Πισιδίας και κήρυξε τη νέα θρησκεία. Η Αντιόχεια έγινε και διοικητικό κέντρο της επαρχίας της Πισιδίας, η οποία σχηματίστηκε τον 4ο αιώνα στα πλαίσια πλέον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Την ίδια εποχή κτίστηκαν τείχη σε διάφορες πόλεις της περιοχής, για προστασία από εισβολείς.
Η Πισιδία επλήγη από μεγάλο σεισμό το 518, από πανώλη περί το 542, ενώ ένας νέος σεισμός και η εισβολή των Αράβων τον 7ο αιώνα την έπληξαν για μια ακόμη φορά. Μετά την κατάκτηση της Συρίας από τους Μουσουλμάνους, η περιοχή έχασε τη στρατηγική της σημασία. Τον 8ο αιώνα, οι επιδρομές αυξήθηκαν, ενώ τον 11ο αιώνα η περιοχή κατακτήθηκε από τους Σελτζούκους Τούρκους, οι οποίοι ίδρυσαν εκεί το Σουλτανάτο της Ανατολίας. Η Πισιδία άλλαζε συνεχώς χέρια μεταξύ Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και Τούρκων μέχρι το 1176, οπότε ο Αυτοκράτορας Μανουήλ Κομνηνός ηττήθηκε στη μάχη του Μυριοκέφαλου και πλέον η Πισιδία έγινε μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Από τους βυζαντινούς χρόνους μέχρι και το 1924, η περιοχή ανήκε στη Μητρόπολη Πισιδίας.
Σημαντικότερες πόλεις
Σημαντικότερες πόλεις της Πισιδίας στην αρχαιότητα ήταν η Σαγαλασσός, η Κρέμνα, η Πεδνηλισσός, η Σέλγη, η Τερμισσός κ.ά. που οι περισσότερες κατοικήθηκαν από Έλληνες και εξελληνίστηκαν στην ελληνιστική περίοδο και ρωμαϊκή περίοδο.
Σήμερα η Πισιδία αποτελεί τμήμα του νομού Ικονίου της Τουρκίας και κατοικείται κυρίως από τους λεγόμενους Καραμανίους.
Γλώσσα
Οι ντόπιοι πληθυσμοί της Πισιδίας μιλούσαν την Πισιδική, γλώσσα Ινδοευρωπαϊκής προέλευσης που ήταν πιθανόν συγγενική με την Λυκική.
Δημοκρατία της Μπαράνια και Μπάια
Η Δημοκρατία της Μπαράνια και Μπάια ή Σερβοουγγρική Δημοκρατία της Μπαράνια και Μπάια (σερβικά : Српско-мађарска република Барања-Баја ή Барањско-Бајска Република ουγγρικά : Baranya-Bajai Szerb-Magyar Köztársaság) ήταν μια βραχύβια κατάσταση που διακηρύχθηκε στην πόλη Πεκς στις 14 Αυγούστου 1921. Η επικράτειά της περιελάμβανε τα βόρεια τμήματα των γεωγραφικών περιοχών της Μπαράνια και Μπάτσκα.
Ιστορία
Μετά την στρατιωτική ήττα της Αυστροουγγαρίας τον Οκτώβριο το 1918 τα εδάφη της Μπαράνια και της Μπάτσκα πέρασαν υπό τον έλεγχο του στρατού του Βασιλείου της Σερβίας που στις 25 Νοεμβρίου 1918 κήρυξε την προσάρτηση των εδαφών στο Βασίλειο της Σερβίας και αποτέλεσαν την αυτόνομη περιοχή που ονομάστηκε Βανάτο, Μπάτσκα και Μπαράνια. Την 1 Δεκεμβρίου 1918 η περιοχή ως τμήμα του Βασιλείου της Σερβίας έγινε μέρος του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων.
Η Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων απένειμε τα βόρεια τμήματα της Μπαράνια και της Μπάτσκα στην Ουγγαρία. Η απόφαση προκάλεσε γενική απεργία και μαζικές διαδηλώσεις στο Πεκς οι διαδηλώσεις κορυφώθηκαν με την Εθνοσυνέλευση στις 14 Αύγουστο 1921 όπου μπροστά σε 30.000 ανθρώπους ο Πέτερ Ντόμπροβιτς πρότεινε τη σύσταση μιας ανεξάρτητης δημοκρατίας που θα την αποτελούν οι βόρειες περιοχές της Μπάτσκα και Μπαράνια που είχαν δοθεί στην Ουγγαρία. Ο Ντόμπροβιτς έγινε πρόεδρος της εκτελεστικής επιτροπής της νέας δημοκρατίας.
Η κυβέρνηση της νέας δημοκρατίας ωστόσο δεν κατάφερε να κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση της ανεξαρτησίας της, και μετά την αποχώρηση του Γιουγκοσλαβικού στρατού οι Ουγγρικές δυνάμεις εισήλθαν στο Πεκς καταλύοντας την βραχύβια Δημοκρατία.
Η διάρκεια της Δημοκρατίας ήταν μικρής διάρκειας από τις 14 έως τις 21 Αυγούστου 1921.
Πληθυσμός
Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Δημοκρατίας αποτελείτο από τους Ούγγρους, και σε αυτό υπήρχαν Σέρβοι, Κροάτες, Γερμανοί, Εβραίοι και άλλοι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Ουγγαρίας Κατηγορία:Ιστορία της Βοϊβοντίνα Κατηγορία:20ός αιώνας στη Σερβία Κατηγορία:Ιστορία της Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες
Αν Νικόλ Γκέιλορ
Η Anne Nicol Gaylor (25 Νοεμβρίου 1926 – 14 Ιουνίου 2015) ήταν αμερικανίδα άθεη και υπερασπίστρια των αναπαρωγικών δικαιωμάτων των γυναικών. Ίδρυσε το Freedom From Religion Foundation στο Ουισκόνσιν. Έγραψε το βιβλίο η άμβλωση είναι ευλογία και το The World Famous Atheist Cookbook. Το 1985 η Gaylor παρέλαβε το βραβείο ''Humanist Heroine Award από τον American Humanist Association (Αμερικάνικο Ανθρωπιστικό Σύνδεσμο).
Βιογραφία
Η Anne Nicol γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1926, στο Ουισκόνσιν Η μητέρα της πέθανε όταν η Anne ηταν δυο χρονών.Αποφοίτησε από το λύκειο σε ηλικία 16 ετών και πήρε πτυχίο στην αγγλική φιλολογία από το University of Wisconsin το 1949. Παντρεύτηκε τον Paul Joseph Gaylor τον ίδιο χρόνο με τον οποίο απέκτησε 4 παιδιά, τους Andy, Annie Laurie, Ian, και Jamie.
Προώθηση της άμβλωσης
Το 1967, ενώ ηταν εκδότρια των Times-Tribune, η Gaylor έγραψε ένα κύριο άρθρο στο οποίο καλούσε για νομιμοποίηση της άμβλωσης στο Ουϊσκονσιν. Αργότερα, εντάχθηκε στον Σύνδεσμο για την μελέτη της Άμβλωσης και στην Επιτροπή του Ουϊσκόνσιν για νομιμοποιήση της Άμβλωσης. Επειδή τότε ελάχιστοι γιατροί πραγματοποιούσαν αμβλώσεις, η Gaylor συνιστούσε στις γυναίκες να μεταβαίνουν στο Μεξικό ή την Νέα Υόρκη Η Gaylor δημιούργησε ταμείο για την συλλογή φιλανθρωπιών για αμβλώσεις. Ως το 2010 είχε βοηθήσει χρηματικά σε 18,986 αμβλωσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άθεοι Κατηγορία:Έκτρωση Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές
Nord Noratlas
Το Nord Noratlas είναι Γαλλικής κατασκευής μεταγωγικό αεροσκάφος της δεκαετίας του 1950, το οποίο προοριζόταν να αντικαταστήσει παλαιότερους τύπους σε υπηρεσία, στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Εξέλιξη
Στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Γαλλική Πολεμική Αεροπορία χρησιμοποιούσε δύο τύπους μεταγωγικών αεροσκαφών, το Γερμανικό Junkers Ju 52 και το Αμερικανικό Douglas C-47. Παρόλο που και οι δύο τύποι προσέφεραν ικανοποιητικά τις υπηρεσίες τους, υπέφεραν από μία σειρά κοινών προβλημάτων, όπως δύσκολη φορτοεκφόρτωση λόγω των πλευρικών θυρών, δυσκολίες στην τοποθέτηση του φορτίου και περιορισμένη μεταφορική ικανότητα.
Το 1947 διοργανώθηκε σχεδιαστικός διαγωνισμός για ένα μέσο μεταφορικό αεροσκάφος, το οποίο να μπορεί να παρέχει μεγάλη ευελιξία στη χρήση. Η Société Nationale de Construction Aéronautique du Nord (SNCAN) παρουσίασε το Nord 2500, ενώ οι ανταγωνίστριες εταιρείες Breguet και SNCASO παρουσίασαν τα BR-891R Mars και SO-30C αντίστοιχα. Το σχέδιο του Nord 2500 με τις οπίσθιες θύρες φόρτωσης θεωρήθηκε καταλληλότερο και στις 27 Απριλίου 1948 παραγγέλθηκαν δύο πρωτότυπα. Τα πρώτο πρωτότυπο πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 10 Σεπτεμβρίου του 1949, χρησιμοποιώντας δύο κινητήρες Gnome et Rhône 14R, ισχύος 1600 ίππων έκαστος, και τρίφυλλες έλικες μεταβλητού βήματος, όμως θεωρήθηκε πολύ αργό για τις αποστολές τις οποίες καλούνταν να αναλάβει. Το δεύτερο πρωτότυπο αντικατέστησε τους κινητήρες της Gnome et Rhône με δύο Bristol Hercules 738/9 κατασκευασμένους από τη SNECMA, ισχύος 2.040 ίππων έκαστος, χρησιμοποίησε τετράφυλλες έλικες και μετονομάστηκε σε Nord 2501. Η Γαλλική αεροπορία παρήγγειλε 3 αεροσκάφη Nord 2501 προπαρασκευής, τα οποία δοκίμασε εκτενώς έναντι του παρόμοιου Fairchild C-82 Packet. Το Nord 2501 αποδείχθηκε ανώτερο σε επιδόσεις και η πρώτη παραγγελία για 34 αεροσκάφη δόθηκε στις 10 Ιουλίου 1951. Συνολικά κατασκευάστηκαν 425 αεροσκάφη με το τελευταίο Noratlas να κατασκευάζεται το 1961.
Επιχειρησιακή Ιστορία
Το 1952 στιγματίστηκε από τη συντριβή του πρώτου πρωτοτύπου Nord 2501 κατά τη διάρκεια δοκιμών και στις 9 Ιανουαρίου 1953 το Nord 2501 βαφτίστηκε Noratlas από τη χήρα του πιλότου που σκοτώθηκε στο ατύχημα. Παρόλη την καθυστέρηση στο πρόγραμμα, η αρχική παραγγελία των 34 αεροσκαφών πραγματοποιήθηκε μέχρι τις 25 Ιουνίου 1953 και η Γαλλική πολεμική αεροπορία παρήγγειλε άλλα 174 αεροσκάφη, φτάνοντας συνολικά τα 208.
Το Noratlas Nord 2501 κέρδισε τη φήμη του κατά τη διάρκεια της Κρίσης του Σουέζ το 1956, όπου πραγματοποιήθηκαν, με χρήση του, ρίψεις Γάλλων αλεξιπτωτιστών νότια του Πορτ Σάιντ και του Πορτ Φουάντ στην Αίγυπτο.
Μετά πέρας των επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια του πολέμου για την ανεξαρτησία της Αλγερίας, το 1962, πολλά αεροσκάφη τροποποιήθηκαν για διάφορες αποστολές. Από αυτά, τα οκτώ Nord Gabriels (πλατφόρμες ηλεκτρονικού πολέμου βασισμένες στο Noratlas) χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς και υπήρξαν οι τελευταίες εκδόσεις του τύπου που αποσύρθηκαν από την ενεργό υπηρεσία από τη Γαλλική αεροπορία το 1989.
Η Δυτική Γερμανία, η οποία αντιμετώπιζε τα ίδια προβλήματα με τη Γαλλία σχετικά με το στόλο των μεταγωγικών της, παρήγγειλε συνολικά 186 αεροσκάφη από το 1956, τα 25 από τα οποία κατασκευάστηκαν στη Γαλλία και τα υπόλοιπα 161 στη Δυτική Γερμανία από τη Flugzeugbau Nord (θυγατρική της Nord) κατόπιν αδείας. Τα τελευταία έφεραν την ονομασία N-2501D. Η Γερμανική πολεμική αεροπορία ξεκίνησε το 1964 να πουλά τα αεροσκάφη της και αποτέλεσε την πηγή προέλευσης για τα αεροσκάφη των μικρότερων χρηστών.
Το Noratlas χρησιμοποιήθηκε επίσης από τις πολεμικές αεροπορίες της Ελλάδας και της Πορτογαλίας, καθώς και πολιτικούς χρήστες, μεταξύ των οποίων η αεροπορικές εταιρίες Union Aéromaritime du Transport και Air Algérie.
Το Nord Noratlas σε Ελληνική Υπηρεσία
Η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία άρχισε το 1967 να παραλαμβάνει 50 Nord N.2501D από τα αποθέματα της Γερμανικής πολεμικής αεροπορίας με σκοπό την αντικατάσταση των C-47 Dakota. Τα αεροσκάφη εντάχθηκαν στην 354 Μοίρα Τακτικών Μεταφορών με έδρα την αεροπορική βάση της Ελευσίνας και χρησιμοποιήθηκαν για μεταφορές φορτίου, προσωπικού και ρίψεις αλεξιπτωτιστών.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2011-12
Το Κύπελλο Κύπρου 2011-12 ήταν η 8η έκδοση του Κυπέλλου Κύπρου. Νικήτρια ήταν η Apollon Ladies για 4η φορά στην ιστορία της.
Nord Noratlas
Το Nord Noratlas σε Ελληνική Υπηρεσία
Τον Ιούλιο του 1974 αεροσκάφη Noratlas συμμετείχαν στην επιχείρηση αερομεταφοράς Ελλήνων καταδρομέων από την Κρήτη στην Κύπρο. Παρά την παλαιότητα των αεροσκαφών και τις αντίξοες συνθήκες πτήσης, 12 από τα 15 αεροσκάφη που συμμετείχαν στην αποστολή «ΝΙΚΗ» προσγειώθηκαν στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, ολοκληρώνοντας με επιτυχία την αποστολή που τους ανατέθηκε. Ενα αεροσκάφος όμως καταρρίφθηκε από φίλια πυρά στοιχίζοντας τη ζωή του τετραμελούς πληρώματός του και 29 καταδρομέων.
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2011-12
Σύστημα διεξαγωγής
Στο κύπελλο Κύπρου 2011-12 συμμετείχαν οι 8 από τις 9 ομάδες του πρωταθλήματος Παγκυπρίου πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών. Η ΑΕΚ Κωνσταντίας δεν δήλωσε συμμετοχή.
Nord Noratlas
Το Nord Noratlas σε Ελληνική Υπηρεσία
Η 354 Μοίρας Τακτικών Μεταφορών στην οποία άνηκαν τα Noratlas διαλύθηκε το 1982 και ο τύπος αποσύρθηκε, ενώ τρία χρόνια αργότερα, το 1985, αποσύρθηκε και το τελευταίο Nord 2501D που είχε μετασκευαστεί για έλεγχο ραδιοβοηθημάτων.
Εκδόσεις
thumb|300px|right|Αεροσκάφος Nord Noratlas
Χρήστες
thumb|400px|right|Χώρες χρήστες του Nord Noratlas
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2011-12
Σύστημα διεξαγωγής
Ο τελικός ήταν μονός και διεξήχθη σε ουδέτερο στάδιο.
Nord Noratlas
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικά αεροσκάφη Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Noratlas
Κύπελλο Κύπρου ποδοσφαίρου γυναικών 2011-12
Προημιτελικά
Οι αγώνες της προημιτελικής φάσης έγιναν στις 22 Απριλίου 2012.
Σημείωση: 1 Η Αθλητική Ένωση Αμμοχώστου δεν παρουσιάστηκε στον αγώνα. Η Δικαστική Επιτροπή της ΚΟΠ μηδένισε την Αθλητική Ένωση Αμμοχώστου και έτσι στην ημιτελική φάση προκρίθηκε η Δάφνη Τρούλλων.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2011-2012 Κατηγορία:Κύπελλο Κύπρου (ποδόσφαιρο γυναικών)
NGC 2442
thumb|250px|Ο NGC 2442 από το [[ESO.]] Ο NGC 2442 ή NGC 2443 (γνωστός και ως γαλαξίας τσιγκέλι) είναι σπειροειδής γαλαξίας ενδιάμεσης μορφολογίας στον αστερισμό Ιχθύς Ιπτάμενος, του οποίου το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό είναι οι ασσύμετροι βραχίονες, πιθανώς αποτελέσμα της αλληλεπίδρασής του με κάποιον άλλο γαλαξία. Απέχει περίπου 55 εκατομμύρια έτη φωτός και πιθανόν να είναι μέλος μιας χαλαρής ομάδας γαλαξιών. Τον ανακάλυψε ο Τζον Χέρσελ το 1834. Η καταχώρηση NGC 2443 αφορά το βορειοανατολικό τμήμα του γαλαξία. Στον γαλαξία έχουν παρατηρηθεί δύο σουπερνόβα, οι SN 1999ga και SN 2015 F, τύπου Ια ο οποίος έφτασε σε φαινόμενο μέγεθος +12,9.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιχθύς Ιπτάμενος Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες 2442 Κατηγορία:Ιδιόμορφοι γαλαξίες
Αιάκειον
Το Αιάκειο ήταν ναός του Αιακού στην Αίγινα.
Ήταν κτισμένος στο κέντρο της ομώνυμης πόλης, πρωτεύουσας της Αίγινας. Περιβαλλόταν από μαρμάρινο τοίχο και περιείχε ένα τετράγωνο χώρο, έναν πρόναο, και έναν βωμό με ιερό δέντρο ελιάς. Στο σημείο του βωμού βρίσκονταν σύμφωνα με τον μύθο ο τάφος του Αιακού.
Στον ναό διεξάγονταν τακτικές εορτές και αθλητικοί αγώνες. Στους αγώνες, αν και επί το πλείστον τοπικού χαρακτήρα, έπαιρναν μέρος και αθλητές από την ηπειρωτική Ελλάδα. Τους τιμητικούς στεφάνους τους ανέθεταν στον πρόναο.
Πηγές
Κατηγορία:Αίγινα Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί
Αύρα Θεοδωροπούλου
Η Αύρα Θεοδωροπούλου (3 Νοεμβρίου 1880 - 20 Ιανουαρίου 1963) ήταν Ελληνίδα μουσικός, κριτικός και αγωνίστρια. Έγινε περισσότερο γνωστή από τους αγώνες της για την απόκτηση του δικαιώματος ψήφου των γυναικών. Υπήρξε ιδρύτρια και πρόεδρος του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας.
Βιογραφία
Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες (Εστία, Ακρόπολις, Έθνος, Μάχη, Ασύρματος, Ελευθέρα Γνώμη, Πρωία, κ.ά.) και περιοδικά (Παναθήναια, Εργασία, Αγγλοελληνική Επιθεώρησις, Νέα Εστία, Καινούρια Εποχή), γράφοντας άρθρα και κριτικές μουσικού περιεχομένου.
Βραβείο Αύρα Θεοδωροπούλου
Το Βραβείο Αύρα Θεοδωροπούλου καθιερώθηκε το 1995 και απονέμεται από τον Σύνδεσμο για τα Δικαιώματα της Γυναίκας σε δημοσιογράφους των ηλεκτρονικών μέσων μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) που με το έργο τους προβάλλουν και προάγουν την ισότητα των δυο φύλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί της μουσικής Κατηγορία:Ελληνίδες φεμινίστριες Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Πωλίνα Σμόλοβα
Η Πωλίνα Σμόλοβα (λευκορωσικά: Паліна Смолава, Παλίνα Σμολάβα) (γεννημένη στις 3 Σεπτεμβρίου 1980 στο Μινσκ τηςΛευκορωσικής ΣΣΔ, Σοβιετική Ένωση) είναι λαϊκή τραγουδίστρια και η εκπρόσωπος της χώρας στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2006 με το τραγούδι Mum, το οποίο συμμετείχε στον ημιτελικό της Eurovision. Είναι μια από τις πιο γνωστές τραγουδίστριες ποπ στη Λευκορωσία, με πολύ ποιητικά και λυρικά στοιχεία. Η Πωλίνα συμμετέχει σε πολλές συναυλίες και μουσικά φεστιβάλ ποπ σε όλη τη Λευκορωσία και στο εξωτερικό. Κέρδισε το Γκραν Πρι στο Σλαβονικό Παζάρι 2005, ένα μουσικό διαγωνισμό και έλαβε το βραβείο στο Διαγωνισμό για Νέους Καλλιτέχνες.
Η Σμόλοβα ξεκίνησε την καριέρα της στο τραγούδι σε παιδικά συγκροτήματα και αργότερα αποφοίτησε από το τμήμα παραδοσιακού τραγουδιού του Μουσικού Κολλεγίου Γκλίνκα και το Λευκορωσικό Κρατικό Πανεπιστήμιο Πολιτισμού και Τεχνών.
Το 2005, η Πωλίνα έλαβε τον τίτλο Πολίτης του Μινσκ της Χρονιάς τίτλο και ψηφίστηκε ως Έκφραση του Έτους στα λευκορωσικά μουσικά βραβεία Τηλεμεταφορά. Είναι, επίσης κάτοχος του πρώτου βραβείο στο φεστιβάλ Φωνές της Ευρώπης το 2003 και μια σειρά από άλλα βραβεία μουσικής.
Το 2012, η Πωλίνα προσπάθησε να εκπροσωπήσει τη Ρωσία στο Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision 2012 με το τραγούδι "Michael" για τον Μάικλ Τζάκσον. Η Πωλίνα τερμάτισε έβδομη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λευκορώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1892
Το Γαλλικό Πρωτάθλημα Στίβου 1892 (γαλλ: Championnats de France d'athlétisme 1892) ήταν η 5η διοργάνωση του Γαλλικού Πρωταθλήματος Στίβου, που διοργανώθηκε υπό την εποπτεία της Ένωσης Γαλλικών Αθλητικών Σωματείων (Union des sociétés françaises de sports athlétiques). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στο στάδιο Κρουά-Κατελάν στο Παρίσι στις 22 Μαΐου του 1891. Το αγώνισμα του στιπλ (4000 μέτρα) έλαβε χώρα στις 10 Απριλίου στο Ιπποδρόμιο της Ανγκιέν (fr) στην Ανγκέν-λε-Μπαιν (Enghien-les-Bains).
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν 9 αγωνίσματα ανδρών. Στο πρόγραμμα του πρωταθλήματος 4 νέα αγωνίσματα προστέθηκαν, το άλμα εις ύψος, το άλμα επί κοντώ, το άλμα εις μήκος και η σφαιροβολία. Ο Ζουλιάν Μπορέλ κέρδισε δύο τίτλους.
Στη διοργάνωση καταρρίφθηκαν 4 ρεκόρ πρωταθλήματος από τους Αντρέ Τουρνουά στα 100 μέτρα, Πολ Μπλανσέ στα 400 μέτρα και Ζουλιάν Μπορέλ στα 1500 μέτρα και στα 4000 μέτρα στιπλ.
Στον πίνακα των μεταλλίων την πρώτη θέση κατέκτησε η Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς με 6 χρυσά μετάλλια.
Αποτελέσματα
1890 | 1891 | 1892 | 1893 | 1894 thumb|right|Ο πρωταθλητής στα 100 μέτρα, Αντρέ Τουρνουά. thumb|right|Ο πρωταθλητής στα 400 μέτρα, Πολ Μπλανσέ.
Διάκοπο Μαθρακίου
Το Διάκοπο ή Διάκοτο ή Διακοφτό είναι μικρή ακατοίκητη νησίδα του Ιονίου Πελάγους. Ανήκει στο νομό Κέρκυρας και στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Διαπόντιων νήσων. Βρίσκεται ανατολικά του Μαθρακίου και δυτικά της Κέρκυρας, δίπλα στην νησίδα Διάπλο. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2001 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μαθρακίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επτάνησα Κατηγορία:Νομός Κέρκυρας Κατηγορία:Διαπόντια νησιά Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Ιωάννης Ζ΄ του Όλντενμπουργκ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Όλντενμπουργκ και ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αντωνίου Α΄, κόμη του Όλντενμπουργκ και της Σοφίας των Ασκάνια, κόρης του Μάγκνους Α΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
Το 1573 διαδέχθηκε τον πατέρα του στην κομητεία του Όλντενμπουργκ. Επίσης το 1575 διαδέχθηκε την εξαδέλφη του πατέρα του, Μαρία του Βίμκεν στην κυριότητα του Γέφερ (Jever), παρά τις αντιρρήσεις του ανιψιού της Έντσαρντ Β΄, κόμη της Ανατολικής Φρισίας. Η Μαρία ήταν κόρη της Χέντβιχ (κόρης του Γκέρχαρντ ΣΤ΄, κόμη του Όλντενμπουργκ). Το 1577 έπρεπε να παραδώσει τα έσοδα των Χάρπστετ, Ντέλμενχορστ, Βάρελ και μερικών μικρότερων κάστρων στον νεότερο αδελφό του Αντώνιο Β΄ για 10 έτη. Το 1597 το Συμβούλιο της Αυλής διέταξε ότι η κομητεία του Ντέλμενχορστ έπρεπε να διαχωριστεί από το Όλντενμπουργκ· ο διαχωρισμός κράτησε ως το 1647.
To 1596 προσπάθησε να φράξει το Σβάρτσε Μπρακ με σκοπό να δημιουργήσει έναν ισθμό από το Όλντενμπουργκ ως το Γέφερ, αλλά ο Έντσαρντ Β΄ τον απέτρεψε. Παρόλα αυτά κέρδισε το παρωνύμιο ο κατασκευαστής αναχωμάτων με τα δαπανηρά σχέδια ανάκτησης γης (από τη θάλασσα) στο Μπουτγιάντινγκεν και στον κόλπο Γιάντε.
Αναδιοργάνωσε τη διοίκηση και τη νομοθεσία. Εκσυγχρόνισε την οργάνωση της Λουθηρανικής Εκκλησίας στο Όλντενμπουργκ· έθεσε γι' αυτό επιθεωρητή τον Χάμελμαν, που ενοποίησε την ομολογία του Λουθήρου. Ο Ιωάννης Ζ΄ απεβίωσε το 1603 στο Όλντενμπουργκ σε ηλικία 63 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αντώνιος Γκύντερ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1576 την Ελισάβετ, κόρη του Γκύντερ Μ΄, κόμη του Σβάρτσμπουργκ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Championship Manager
To Championship Manager είναι σειρά βιντεοπαιχνιδιών προσομοίωσης διοίκησης ποδοσφαιρικών ομάδων, το πρώτο εκ των οποίων κυκλοφόρησε το 1992.
Η φίρμα και το παιχνίδι Championship Manager σχεδιάστηκαν από τους αδερφούς Κόλιερ. Σε ένα σενάριο χαρακτηριστικό για πολλές αυτοδημιούργητες ομάδες προγραμματισμού ηλεκτρονικών παιχνιδιών στις πρώτες μέρες της βιομηχανίας, το αρχικό παιχνίδι Championship Manager γράφτηκε από το υπνοδωμάτιο τους στο Σρόπσαϊρ της Αγγλίας. Τα αδέρφια στη συνέχεια ίδρυσαν μια εταιρεία ανάπτυξης για να αναπτύξουν το παιχνίδι περαιτέρω, τη Sports Interactive και μετακόμισαν στο Άιλινγκτον του Βόρειου Λονδίνου. Το Championship Manager έγινε το δημοφιλέστερο βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης διοίκησης ποδοσφαιρικών ομάδων της δεκαετίας του 1990 και των αρχών της δεκαετίας του 2000, το οποίο έθετε συχνά ρεκόρ πωλήσεων.
Το 2003, η Sports Interactive χωρίστηκε με την Eidos, τους εκδότες του Championship Manager. Η Sports Interactive διατήρησε τη βάση δεδομένων του παιχνιδιού και τη μηχανή αγώνων, δημιουργώντας ένα νέο παιχνίδι βασισμένο σε αυτό, το Football Manager. Η Eidos διατήρησε το όνομα και το interface, με την BGS να αναλαμβάνει την ανάπτυξη του Championship Manager. Αν και οι δύο σειρές αρχικά έτρεχαν η μία μαζί με την άλλη, οι πωλήσεις του Championship Manager άρχισαν να πέφτουν σε σύγκριση με αυτές του Football Manager. Η πιο πρόσφατη πλήρης έκδοση του Championship Manager ήταν το Championship Manager 2010, με ένα παιχνίδι iOS για κινητά το 2011, να είναι το τελευταίο παιχνίδι μέχρι σήμερα που κυκλοφόρησε η Eidos.
Η Square Enix Europe, ιδιοκτήτρια της φίρμας μετά την αγορά της Eidos, αναβίωσε το Championship Manager υπό τον τίτλο Champ Man το 2013. Έχουν κυκλοφορήσει πέντε παιχνίδια για συστήματα iOS και Android για τάμπλετ και κινητά από τότε.
Championship Manager
Η κυκλοφορία της πρώτης έκδοσης του παιχνιδιού δεν ήταν εξαιρετική επιτυχής και οι πωλήσεις ήταν σταθερές και όχι θεαματικές. Οι κριτικές κυμαίνονταν από ενθαρρυντικές εώς απαξιωτικές. Το αρχικό παιχνίδι γράφτηκε σε BASIC, μια Γλώσσα προγραμματισμού που δεν ταιριάζει πολύ με τον προγραμματισμό των βιντεοπαιχνιδιών υψηλής απόδοσης. Άλλοι περιορισμοί περιλάμβαναν το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκαν ψεύτικα ονόματα για κάθε ομάδα, ενώ οι βασικοί ανταγωνιστές της εποχής, όπως το Premier Manager και το The Manager, περιείχαν τα αληθινά ονόματα παικτών στο παιχνίδι.
Championship Manager '93
Η κυκλοφορία του Championship Manager '93 ένα χρόνο αργότερα βασίστηκε στο αρχικό παιχνίδι, γράφτηκε στη γλώσσα προγραμματισμού C, προσθέτοντας μια βάση δεδομένων αληθινών παίκτών και άλλα χαρακτηριστικά. Μέχρι τώρα το Championship Manager είχε χτίσει μία ισχυρή βάση χρηστών στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Δίσκοι ενημέρωσης δεδομένων του Championship Manager '93
Η επιτυχία του Championship Manager '93 ώθησε στην κυκλοφορία δύο δίσκων ενημέρωσης. Ο πρώτος περιέχει όλες τις μεταγραφές, ανόδους, υποβιβασμούς και αλλαγές προπονητών για την αρχή της περιόδου '93 / '94, που είναι γνωστός ως «The 1993 / 94 Update Discovery Data Season Up-Date Disk», ο οποίος κυκλοφόρησε γύρω στο Σεπτέμβριο του 1993.
Ο δεύτερος από τους δύο δίσκους ενημέρωσης, είναι γνωστός ως «End of 1994 Season Data Up-Date Disk» και περιλαμβάνει όλες τις τελευταίες μεταγραφές παικτών, όλα τα αποτελέσματα των πλέι οφ και τα στατιστικά των παικτών για το τέλος της σεζόν 1993/1994. Αυτός κυκλοφόρησε γύρω στο τέλος της σεζόν 1993/1994.
Championship Manager 2
Η επιτυχία του franchise οδήγησε στην κυκλοφορία του Championship Manager 2 το Σεπτέμβριο του 1995. Το παιχνίδι περιλάμβανε και πάλι ενημερωμένα ρόστερ για κάθε ομάδα, πρόσθεσε φωτογραφίες από κάθε γήπεδο για να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα των ομάδων που διαχειριζόντουσαν ή επισκέπτονταν και συμπεριλάμβανε σχολιασμό εντός αγώνα με τη φωνή του Clive Tyldesley.
Δύο εποχιακές ενημερώσεις ακολούθησαν τα επόμενα δύο χρόνια.
Championship Manager 97/98
Κυκλοφόρησε το 1997 και αυτή η έκδοση του παιχνιδιού περιλάμβανε 9 πρωταθλήματα από όλο τον κόσμο, 3 από τα οποία θα μπορούσαν να τρέξουν ταυτόχρονα, νέες μορφές διοργανώσεων για να ακολουθήσουν εκείνες της πραγματικότητας και πολλές ακόμα επιλογές τακτικής. Το παιχνίδι παραμένει δημοφιλές μεταξύ των οπαδών της σειράς, κυρίως για την απλότητα του σε σύγκριση με τα τεράστια και με ένταση στον επεξεργαστή παιχνίδια που η σειρά έχει αναπτύξει από τότε.
Championship Manager: Season 99/00
Το Championship Manager: Season 99/00 έλαβε βραβείο «Χρυσών» πωλήσεων από το Entertainment and Leisure Software Publishers Association (ELSPA), με ενδεικτικές πωλήσεις τουλάχιστον 200.000 αντιτύπων στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Championship Manager: Season 01/02
Δεν προστέθηκαν νέα πρωταθλήματα σε αυτήν την έκδοση του Championship Manager (μέχρι την κυκλοφορία μίας ενημέρωσης κώδικα που προσέθεσε την K League της Νότιας Κορέας στο παιχνίδι) επιτρέποντας στους προγραμματιστές να βελτιώσουν τη μηχανική του παιχνιδιού. Το Championship Manager 01/02 περιείχε επίσης φανταστικούς παίκτες. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε ως δωρεάν λογισμικό το Δεκέμβριο του 2008.
Τον Απρίλιο του 2002, η Sports Interactive πήρε την απόφαση να απομακρυνθεί από την πλατφόρμα Η/Υ, για πρώτη φορά από το Championship Manager 2, δημιουργώντας μια έκδοση του Championship Manager 01/02 για το Xbox. Η επιτυχία του παιχνιδιού είχε μία συνέχεια, το Championship Manager 02/03, που κυκλοφόρησε επτά μήνες αργότερα.
Championship Manager 4
Το Championship Manager 4 κυκλοφόρησε στις 28 Μαρτίου 2003 και έσπασε όλα τα ρεκόρ με την κυκλοφορία του, την εποχή εκείνη, όντας το ταχύτερα πωλούμενο παιχνίδι για Η/Υ την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας του. Το Championship Manager 4 περιλάμβανε 39 ενεργά πρωταθλήματα, συν 4 ακόμα με την ενημέρωση του, το Championship Manager: Season 03/04. Από την πλευρά του παιχνιδιού, μια άποψη από την κορυφή προς τα κάτω της μηχανής αγώνα συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά, μια σημαντική στροφή από τη φιλοσοφία "φαντασίας" που προηγουμένως υποστήριξε η Sports Interactive.
Παρά τις υψηλές πωλήσεις του, το Championship Manager 4 δεν ήταν γενικά αποδέκτης καλών σχολίων από τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς, για διάφορους λόγους. Το παιχνίδι έτρεχε πολύ αργά σε υπολογιστές οι οποίοι δεν είχαν δυσκολίες στο παρελθόν να τρέξουν παιχνίδια του Championship Manager. Η αρχική έκδοση περιείχε κάποια λειτουργικά σφάλματα τα οποία, σε ορισμένες περιπτώσεις, κατέστησαν το παιχνίδι φαιδρό, το σκορ σε αγώνες θα μπορούσε να αλλάξει τυχαία και οι σύλλογοι χαμηλών κατηγοριών ήταν σε θέση να υπογράψουν σούπερ σταρ με ευκολία. Ένα σφάλμα, είχε τη μη-επαγγελματική ομάδα Νόρθουιτς Βικτόρια ΦΚ να μετακομίζει σε ένα γήπεδο χωρητικότητας 850.000 θέσεων. Η Sports Interactive χρησιμοποίησε τον ευφημιστικό όρο «Enhancement Packs» («Πακέτα Βελτίωσης») για να περιγράψει τις ενημερώσεις κώδικα για τη διόρθωση των σφαλμάτων στην αρχική έκδοση. Αυτός ο όρος αφαιρέθηκε για μελλοντικές κυκλοφορίες.
Championship Manager 5
Αυτή ήταν η πρώτη έκδοση της σειράς που αναπτύχθηκε αποκλειστικά από την Eidos. Τόσο το Football Manager 2005 όσο και το Championship Manager 5 ήταν να κυκλοφορήσουν τον Οκτώβριο ή το Νοέμβριο του 2004. Ωστόσο, η ημερομηνία κυκλοφορίας του Championship Manager 5 τέθηκε πίσω από την Eidos, για το Μάρτιο του 2005, λόγω της έκτασης των εργασιών που απαιτούνταν για την κωδικοποίηση του παιχνιδιού από την αρχή. Αυτό επέτρεψε στο Football Manager 2005 μια ξεκάθαρη πορεία καθιέρωσης του πριν από την κυκλοφορία του Championship Manager 5.
Championship Manager PSP
Το Championship Manager κυκλοφόρησε για το Sony PSP το Δεκέμβριο του 2005. Αναπτύχθηκε από τη Gusto Games και ήταν το πρώτο παιχνίδι της σειράς που κυκλοφόρησε για ένα φορητό σύστημα.
Championship Manager Online
Αυτή είναι η πρώτη ηλεκτρονική έκδοση είτε του Championship Manager είτε του Football Manager και παρουσιάστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 22 Φεβρουαρίου 2005.
Championship Manager 2006
Η συνέχεια του Championship Manager 5 κυκλοφόρησε για Η/Υ στις 31 Μαρτίου 2006, υπό την επωνυμία Championship Manager 2006.
Αυτή η έκδοση έκανε λίγα για να αντιστρέψει το αυξανόμενο χάσμα ποιότητας μεταξύ του Championship Manager και του Football Manager. Τα βασικά χαρακτηριστικά που αποτελούσαν βασικό στοιχείο του τελευταίου πάνω από μία δεκαετία, όπως η διοίκηση εθνικής ομάδας, έλειπαν από την έκδοση του Championship Manager 2006.
Η 10η Νοεμβρίου του 2006, είδε την άφιξη του Championship Manager 2006 (με το Championship Manager 5 να μην μεταφέρεται) στο Macintosh. Το Championship Manager 2007 σχεδιάστηκε για κυκλοφορία στην πλατφόρμα Mac OS X το 2007.
Championship Manager 2007
Το Championship Manager 2007 κυκλοφόρησε στις 13 Οκτωβρίου 2006. Οι πωλήσεις συνέχισαν να είναι χαμηλότερες από ότι του Football Manager.
Championship Manager 2008
Το Championship Manager 2008 κυκλοφόρησε στις 2 Νοεμβρίου 2008, με τους χρήστες να μπορούν να παίξουν σε λειτουργία πολλών παικτών, με περισσότερα από ένα άτομα σε έναν λογαριασμό. Επίσης, οι χρήστες μπορούν να διαχειριστούν Εθνικές ομάδες και να εφαρμόσουν το «Club Benefactor» («Ευεργέτης Ομάδας»), το οποίο επιτρέπει στον χρήστη να έχει περισσότερα χρήματα, παρόλο που αυτές οι προσθήκες υπήρχαν στο προηγούμενο Championship Manager. Ένα άλλο χαρακτηριστικό, είναι η προσθήκη περισσότερων πρωταθλημάτων - για παράδειγμα, το Πρωτάθλημα Αυστραλίας - οι συνήθειες των παικτών και οι ομαδικές συζητήσεις.
Championship Manager 2010
Το Championship Manager 2010 σχεδιάστηκε αρχικά για κυκλοφορία στις 24 Απριλίου 2009, ωστόσο η Eidos Interactive κυκλοφόρησε το παιχνίδι στις 11 Σεπτεμβρίου 2009. Έχει υλοποιηθεί για πρώτη φορά μία πλήρως τρισδιάστατη μηχανή αγώνα και αναγγέλθηκε στις 6 Φεβρουαρίου, ότι θα συμπεριληφθούν νέα Αγγλικά Πρωταθλήματα στο παιχνίδι, η Ίσθμιαν Λιγκ, η Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ και η Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ, καθώς και τα Πρωταθλήματα Κροατίας, Ρουμανίας, Ιρλανδίας και Βόρειας Ιρλανδίας. Το Γερμανικό σύστημα πρωταθλημάτων αναδιοργανώθηκε επίσης για αυτή την έκδοση, συμπεριλαμβανομένων των 3. Λίγκα και Ρεγκιονάλλιγκα. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου, με μια έκδοση επίδειξης διαθέσιμη στον ιστότοπο από τις 14 Αυγούστου.
Championship Manager 2011
Μια έκδοση του Championship Manager 2011 κυκλοφόρησε για iOS. Καμία περαιτέρω έκδοση δεν κυκλοφόρησε μέχρι το Σεπτέμβριο του 2004. Ακολούθησε μια περίοδο τριών ετών χωρίς παιχνίδια του Championship Manager, αν και ένα νέο παιχνίδι, το Championship Manager: World of Football (μια συνεργασία μεταξύ των Beautiful Game Studios και των Shanda Games), ανακοινώθηκε από τη Square Enix τον Ιούλιο του 2011.
Εποχή Square Enix
Η σειρά Championship Manager επανήλθε από τη Square Enix το 2013. Το Championship Manager 13/14, με την επωνυμία Champ Man, κυκλοφόρησε στις 15 Οκτωβρίου 2013 για κινητά τηλέφωνα. Μια συνέχεια αυτού του παιχνιδιού, το Champ Man 15, κυκλοφόρησε στις 18 Αυγούστου 2014, για iOS και Android, το Champ Man 16 κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2015. Το 2016, κυκλοφόρησε το Championship Manager 17. Από τις 31 Μαΐου 2018, η Square Enix διέκοψε όλες τις υπηρεσίες παιχνιδιών για όλα τα παιχνίδια κινητού του Championship Manager και τα κατάργησε από τα καταστήματα εφαρμογών iOS και Android.
Πάρις Ζουμπούλης
Ο Παράσχος «Πάρις» Ζουμπούλης (30 Αυγούστου 1970) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στον χώρο της επίθεσης και νυν προπονητής. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής καριέρας του αγωνίστηκε επί σειρά ετών στην Α΄ Εθνική με τις φανέλες των Εδεσσαϊκού, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Σκόντα Ξάνθης.