cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιορδανία
Βιομηχανία και εμπόριο
Οι κύριες εξαγωγές της Ιορδανίας, εκτός από τα γεωργικά προϊόντα που στέλνονται στις γειτονικές χώρες, είναι φωσφορικά άλατα, ανθρακικό κάλιο, λιπάσματα, τρόφιμα, και φαρμακευτικά είδη. Οι κύριες εισαγωγές είναι ακατέργαστο πετρέλαιο, τρόφιμα, εξοπλισμός μεταφορών, μηχανήματα, χημικές ουσίες, σίδηρος και χάλυβας, και ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά στοιχεία. Κύριες χώρες των εξαγωγών της Ιορδανίας είναι τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ινδία, η Ινδονησία, το Ιράκ, η Σαουδική Αραβία, και η Συρία, κύριες χώρες εισαγωγών είναι η Γαλλία, η Γερμανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιταλία, το Ιράκ, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και η Συρία. Το 1999 η συνολική τιμή των ιορδανικών εισαγωγών ήταν $3,6 δισεκατομμύρια, και η συνολική αξία των εξαγωγών ήταν $1,9 δισεκατομμύρια.
Μεταφορές και επικοινωνίες
Η Ιορδανία διαθέτει σύγχρονο οδικό δίκτυο μήκους 6.650 χλμ., σχεδόν όλο ασφαλτοστρωμένο. Η οδήγηση γίνεται στα δεξιά. Όλες οι μεγάλες πόλεις συνδέονται με τους εθνικούς ασφαλτοστρωμένους δρόμους, ενώ οι μικρές κωμοπόλεις με χωματόδρομους. Το 1997 υπήρξαν φορείς (κατ' εκτίμηση) 52 επιβατών για κάθε 1.000 κατοίκους. Οι μόνες σιδηροδρομικές γραμμές είναι αυτές από τα συριακά σύνορα και μέσω του Αμμάν στη Μαάν όπου οι κλάδοι οδηγούν στο νοτιοανατολικό σύνορο προς τη Σαουδική Αραβία και το νοτιοδυτικό σημείο στον λιμένα της Άκαμπα, συνολικά 300 χλμ.
Ο αερολιμένας στο Αμμάν εξυπηρετείται με την Alia-Royal και την Jordanian Airlines καθώς και με άλλες διεθνείς αερογραμμές.
Το 1999 η Ιορδανία είχε σε χρήση 90 τηλεφωνικά κέντρα (mainlines), και σε αναλογία 275 ραδιοφωνικούς δέκτες, και 84 τηλεοπτικές συσκευές για κάθε 1.000 κατοίκους. Οι δημοσιεύσεις (τύπος) περιλαμβάνουν 4 καθημερινές εφημερίδες, καθώς επίσης και 40 εβδομαδιαίες και μηνιαίες εφημερίδες.
Τουρισμός
Ο τουρισμός είναι μια σημαντική πηγή εισοδήματος συναλλάγματος. Το 1999, 1,5 εκατομμύριο τουρίστες επισκέφτηκαν την Ιορδανία, που άφησαν έσοδα $450 εκατομμύρια.
Εκπαίδευση και υγεία
Η Ιορδανία έχει κάνει αρκετούς σημαντικούς διασκελισμούς στην εκπαίδευση στις πρόσφατες δεκαετίες, παρά την εισροή των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων και του πολύ μεγάλου μεριδίου του εθνικού προϋπολογισμού που ορίζεται στις ένοπλες δυνάμεις. Η δημόσια εκπαίδευση είναι ελεύθερη και υποχρεωτική μεταξύ των ηλικιών 6 και 15. Στο δευτεροβάθμιο επίπεδο, περίπου 80% των αγοριών και 78% των κοριτσιών πηγαίνουν στο σχολείο. Περίπου το 100% του ιορδανικού πληθυσμού ηλικίας άνω των 15 ετών φέρεται εγγράμματο το 2001.
Στο σχολικό έτος του 1997-1998 1,1 εκατομμύριο μαθητές παρακολούθησαν τα δημοτικά σχολεία στην Ιορδανία, άλλοι 155.000 σπουδαστές παρακολούθησαν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, και 113.000 σπουδαστές εγγράφηκαν στα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η χώρα έχει δύο σημαντικά πανεπιστήμια: το Πανεπιστήμιο της Ιορδανίας (1962) στο Αμμάν, και το Πανεπιστήμιο Γιαρμούκ (1976), στην Ιρμπίντ. Άλλες εγκαταστάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ιορδανία περιλαμβάνουν το Στατιστικό κέντρο κατάρτισης και τα Ιδρύματα για τη μελέτη της γεωργίας, των τραπεζικών εργασιών, της κοινωνικής εργασίας, και της δημόσιας διοίκησης.
Οι σημαντικότερες Βιβλιοθήκες της Ιορδανίας είναι η μεγαλύτερη και δημόσια Βιβλιοθήκη του Αμμάν, η Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη της Ιορδανίας (Αμμάν), και το επιστημονικό και τεχνικό κέντρο πληροφόρησης (Αμμάν).
Σημαντικά επίσης μουσεία που στεγάζουν τους ιστορικούς, θρησκευτικούς, και αρχαιολογικούς θησαυρούς είναι το Αρχαιολογικό μουσείο της Ιορδανίας (Αμμάν), η Στοά μωσαϊκών, και το Μουσείο Λαογραφίας, επίσης στο Αμμάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιορδανια Κατηγορία:Κράτη της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Κράτη της Ασίας
Μαρία Μαγδαληνή των Μεδίκων
Η Μαρία-Μαγδαληνή, ιταλ. Maria-Maddalena de'Medici (29 Ιουνίου 1600 - 28 Δεκεμβρίου 1633) από τον Οίκο των Μεδίκων ήταν κόρη του μεγάλου δούκα της Τοσκάνης.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ μεγάλου δούκα της Τοσκάνης και της Χριστίνας, κόρης του Καρόλου Γ΄ δούκα της Λωρραίνης.
Γεννήθηκε ανάπηρη και βαπτίστηκε 9 ετών. Το 1621 εισήλθε στο Ανάκτορο του Μικρού Σταυρού, δίπλα στο Μοναστήρι του Μικρού Σταυρού (νυν εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο), ωστόσο ποτέ δεν ανέλαβε τους μοναστικούς όρκους. Τάφηκε εκεί.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Τοσκάνης
Δομεντζίολος
Ο Δομεντζίολος (ή Δομεντζίολος ή Δομνιτζίολος), ήταν αδελφός του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Φωκά (β. 602–610) και Μάγιστρος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (603–610).
Βίος - οικογένεια
Το 603, ο Φωκάς, ως αυτοκράτορας πλέον από το 602, διόρισε τον αδελφό του Δομεντζίολο, που ήταν ήδη στρατηγός, ως Μάγιστρο (λατινικά: magister officiorum), μια θέση, που συνέχισε να κατέχει σε όλη την βασιλεία του Φωκά. Υπάρχει αναφορά, επίσης, ότι ο Φωκάς τον έχρισε ως στρατηγό και κουροπαλάτη, αλλά μάλλον από σύγχυση κατά τη μεταφορά, στα αγγλικά, της ξεκάθαρης αρχικής πηγής (Θεοφάνης ο Ομολογητής, «Χρονικόν») μεταξύ των δύο προσώπων με το ίδιο όνομα: αδελφού και ανιψιού του Φωκά, δηλαδή πατέρα και γιου με το ίδιο όνομα, η οποία αναφέρεται με σαφήνεια στον ανιψιό του Φωκά και γιο του Δομεντζίολου του γηραιότερου, δηλαδή ουσιαστικά στον Δομεντζίολο τον νεώτερο (τον οποίο ο Κωνσταντίνος Σάθας τον αναφέρει και ως Δομέντζολον).
Καταστολή αρμενικής στάσης – σύλληψη Συμβάτιου
Ο Δομεντζίολος, προ του 602, απεστάλη ως στρατηγός, από τον αυτοκράτορα Μαυρίκιο, (β. 582-602), και κατέστειλε την στάση των Αρμενίων, που είχαν σκοπό την προσχώρηση στους Πέρσες του Χοσρόη Β΄ της Περσίας, υπό τον Συμβάτιον ή Σαμβάτιον ή Σαββάτιον (αρμενικά: Smbat, πρόκειται για άλλο πρόσωπο από τον Συμβάτιο, γιο του αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄ και συναυτοκράτορα του με το όνομα Συμβάτιος-Κωνσταντίνος, ως νεαρός αυτοκράτωρ, αγγλικά: junior emperor).
Εξέγερση του Ηρακλείου
Το 610, αντιμετωπίζοντας την εξέγερση του Ηρακλείου, ο Δομεντζίολος στάλθηκε από τον Φωκά για την επάνδρωση του Αναστάσειου Τείχους. Όταν άκουσε, όμως, ότι ο στόλος του Ηρακλείου είχε φτάσει στην Άβυδο, κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Μετά την ανατροπή και την εκτέλεση του Φωκά, κι αυτός εκτελέστηκε με διαταγή του Ηρακλείου, αλλά ο προφανής γιος του και ανιψιός του Φωκά, ο στρατηγός και κουροπαλάτης Δομεντζίολος, γλίτωσε με τη μεσολάβηση του Θεοδώρου του Συκεώτη.
Σκληρό τέλος
Ο Δομεντζίολος ο γηραιότερος, όπως και ο αδελφός του Φωκάς, δολοφονήθηκε επίσης το 610. Σύμφωνα με την "Εγκυκλοπαίδεια Μείζονος Ελληνισμού" και τον συγγραφέα του άρθρου για τη «Στάση Κομεντιόλου», Χρήστο Μακρυπούλια: "Ο Ηράκλειος διέταξε τη θανάτωση του Φωκά με αποκεφαλισμό. Το πτώμα του σύρθηκε από τα πλήθη κατά μήκος της Μέσης οδού στην Κωνσταντινούπολη. Την ίδια ημέρα εκτελέσθηκε και ο αδελφός του Φωκά Δομεντζίολος, καθώς και άλλοι παράγοντες του καθεστώτος".
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα Κατηγορία:Μάγιστροι
Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις
Ο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις (Annibale de Gasparis, 9 Νοεμβρίου 1819 – 21 Μαρτίου 1892) ήταν Ιταλός αστρονόμος. Από το 1864 μέχρι το 1889 ήταν ο διευθυντής του Αστεροσκοπείου του Capodimonte στη Νάπολη.
Ο ντε Γκάσπαρις ανακάλυψε συνολικά εννέα αστεροειδείς, με πρώτο ανάμεσά τους την Υγιεία, τον δέκατο αστεροειδή που ανακαλύφθηκε στην Ιστορία, και τελευταίο τη Βεατρίκη.
Ο Ανιμπάλε ντε Γκάσπαρις τιμήθηκε με το Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας το 1851.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Τρίγωνο Σιερπίνσκι
μικρογραφία|Παράδειγμα δομής τριγώνου Σιερπίνσκι|350x350εσ Το τρίγωνο Σιερπίνσκι (πολωνικά: Trójkąt Sierpińskiego, αγγλικά: Sierpinski Triangle) γνωστό και ως κόσκινο Σιερπίνσκι (Sierpinski Sieve) ή παρέμβυσμα Σιερπίνσκι (Sierpinski Gasket), είναι δομή φράκταλ σταθερού σημείου, εντός των ορίων ενός ισόπλευρου τριγώνου το οποίο διαιρείται αναδρομικά σε μικρότερα ισόπλευρα τρίγωνα. Αποτελεί ένα από τα βασικά παραδείγματα αυτοόμοιων ομάδων, όπου το σχήμα επαναλαμβάνεται σε οποιαδήποτε μεγέθυνση ή σμίκρυνση. Η ονομασία του προέρχεται από τον Πολωνό μαθηματικό Βάτσλαφ Σιερπίνσκι.
Ιστορία
Η αρχική περιγραφή της κατασκευής έγινε από τον Βάτσλαφ Σιερπίνσκι το 1915. Παρόμοιες κατασκευές κατά το παρελθόν αποτελούν η τετρακτύς των Πυθαγορείων (6ος αιώνας π.Χ.) στα 10 πρώτα σημεία, καθώς και ψηφιδωτά του 13ου αιώνα στον καθεδρικό ναό του Ανάγκνι στην βορειοδυτική Ιταλία, και σε άλλες τοποθεσίες της Ιταλίας όπως η ρωμαϊκή βασιλική της Αγίας Μαρίας στο Κοσμέντιν και αλλού, όπου η επανάληψη του σχεδίου γίνεται τουλάχιστον έως το 3ο επίπεδο.
Βασικές ιδιότητες
μικρογραφία|Προσέγγιση τριγώνου Σιερπίνσκι βάσει του [[Τρίγωνο του Πασκάλ|τριγώνου του Πασκάλ, με σκίαση των κελιών των αριθμών ανάλογα με το αν ο διωνυμικός συντελεστής είναι άρτιος (δηλαδή ζυγός) αριθμός.]]
Για ακέραιο αριθμό διαστάσεων d, ο διπλασιασμός της πλευράς του αντικειμένου δημιουργεί 2d αντίγραφα του αντικειμένου αυτού, π.χ. δημιουργούνται 2 αντίγραφα για μονοδιάστατο αντικείμενο, 4 αντίγραφα για δισδιάστατο αντικείμενο, και 8 αντίγραφα για τρισδιάστατο αντικείμενο. Στα τρίγωνα Σιερπίνσκι ο διπλασιασμός της πλευράς του προκαλεί την δημιουργία 3 αντιγράφων του εαυτού του, έτσι τα τρίγωνα αυτού του τύπου διαθέτουν διάσταση Χάουσντορφ ως log(3)/log(2) = log2 3 ≈ 1,585 βάσει του 2d = 3 για το d.
Το εμβαδό ενός τριγώνου Σιερπίνσκι είναι μηδέν (κατά το μέτρο Λεμπέγκ), ενώ η περιοχή που απομένει μετά από κάθε επανάληψη αποτελέι τα 3⁄4 της προηγούμενης περιοχής πριν την επανάληψη, έτσι η άπειρη επανάληψη της διαδικασίας οδηγεί στο μηδέν.
Τα σημεία της δομής περιγράφονται με απλό τρόπο στις βαρυκεντρικές συντεταγμένες. Εάν ένα σημείο έχει συντεταγμένες (0.u1u2u3…, 0.v1v2v3…, 0.w1w2w3…) εκφρασμένες ως δυαδικά ψηφία, τότε το σημείο βρίσκεται στο τρίγωνο Σιερπίνσκι εάν και μόνο εάν ui + vi + wi = 1 για όλα τα i.
Γενίκευση
Μια γενίκευση του τριγώνου του Σιερπίνσκι αποτελεί το τρίγωνο του Πασκάλ με διαφορετικό ισοϋπόλοιπο (mod). Η επανάληψη n μπορεί να παραχθεί παίρνοντας ένα τρίγωνο Πασκάλ με Pn σειρές και χρωματίζοντας τους αριθμούς ανά την τιμή τους για x mod P. Καθώς το n προσεγγίζει το άπειρο δημιουργείται φράκταλ. Το ίδιο φράκταλ μπορεί να παραχθεί διαιρώντας ένα τρίγωνο σε ψηφιδοποίηση (tessellation) P2 παρομοίων τετραγώνων και αφαιρώντας τα ανάποδα τρίγωνα σε σχέση με το αρχικό, και κατόπιν επαναλαμβάνοντας το βήμα αυτό με κάθε μικρότερο τρίγωνο. Το φράκταλ μπορεί επίσης να δημιουργηθεί ξεκινώντας με ένα τρίγωνο και διαδοχικά τοποθετώντας τα αντίγραφα του σε διευθέτηση n(n + 1)⁄2 κατά τον ίδιο προσανατολισμό με τα μεγαλύτερα τρίγωνα και με τις κορυφές των προηγουμένων τριγώνων να εφάπτονται.
Αφαίρεση τριγώνων
Το τρίγωνο Σιερπίνσκι μπορεί να κατασκευαστεί ξεκινώντας με ένα ισόπλευρο τρίγωνο και αφαιρώντας διαδοχικά τριγωνικά υποσύνολα από αυτό:
512px|The evolution of the Sierpinski triangle
Τοπολογικά, το κάθε τρίγωνο που αφαιρείται αποτελεί ανοικτό σύνολο.
Σμίκρυνση και αντιγραφή
Η ίδια ακολουθία σχημάτων η οποία καταλήγει σε τρίγωνο Σιερπίνσκι μπορεί να ακολουθηθεί με τα παρακάτω βήματα:
Παίγνιο χάους
Βάσει της μεθόδου του παιγνίου χάους, εάν παρθεί ένα σημείο και κατόπιν εφαρμοστούν τυχαία κάποιοι μετασχηματισμοί σε αυτό, τα σημεία που προκύπτουν θα σχηματίσουν τρίγωνο Σιερπίνσκι:
Καμπύλη βέλους
Η δομή μπορεί να επιτευχθεί και ως καμπύλη επί πεδίου με διαδοχικές τροποποιήσεις, παρόμοιες με αυτές της νιφάδας χιονιού του Κοχ:
Το φράκταλ που προκύπτει ονομάζεται η καμπύλη βέλους Σιερπίνσκι και η οριακή μορφή του είναι το τρίγωνο Σιερπίνσκι.
Άλλες μέθοδοι
μικρογραφία|δεξιά|Ως [[Δέντρο (Θεωρία Γράφων)|δέντρο φράκταλ με 3 κλάδους σε γωνία 60° αναμεταξύ τους. Η ελαχιστοποίηση της γωνίας επιφέρει τον μετασχηματισμό σε δέντρο.]]
Η δομή μπορεί να προκύψει κατά προσέγγιση και μέσω κυτταρικών αυτομάτων, όπως το Παιχνίδι της ζωής του Κόνγουεϊ.
Εάν παρθεί ένα τρίγωνο Πασκάλ με 2n σειρές και οι άρτιοι αριθμοί χρωματιστούν λευκοί ενώ οι περιττοί μαύροι, το αποτέλεσμα που προκύπτει είναι τρίγωνο Σιερπίνσκι καθώς αντιστοιχεί στο όριο ακολουθίας όπου το n προσεγγίζει το άπειρο κατά την εναλλαγή περιττών και άρτιων.
Στο παιχνίδι του πύργου του Ανόι, γίνεται μετακίνηση δίσκων μεταξύ τριών δοκών, εφόσον ο κάθε δίσκος είναι μικρότερος από αυτόν που βρίσκεται ακριβώς από κάτω του. Η ακολουθία κινήσεων εκφραζόμενη ως μη κατευθυνόμενο γράφημα, μπορεί να εκφραστεί γεωμετρικά ως το γράφημα τομής της ομάδος των τριγώνων που απομένουν μετά το νιοστό βήμα κατά την κατασκευή του τριγώνου του Σιερπίνσκι, και η ακολουθία των γραφημάτων αυτών αποτελεί διακριτό ανάλογο του τριγώνου του Σιερπίνσκι.
Τέτριξ
Κατά την διαδικασία αυτή το συνολικό εμβαδό της επιφάνειας παραμένει σταθερό μετά την κάθε επανάληψη. Το αρχικό εμβαδό επιφανείας του τετράεδρου με μήκος πλευράς L είναι L2√3, και κατά το επόμενο βήμα υπάρχουν 4 αντίγραφα με μήκος πλευράς L/2 και έτσι το συνολικό εμβαδό γίνεται 4(L/2)2√3 = 4L2√3/4 = L2√3 ξανά.
Προγραμματιστικά
μικρογραφία|Αναδρομική [[φράκταλ παράσταση του τριγώνου]]
Στην γλώσσα προγραμματισμού που διατίθεται εντός του λογισμικού μαθηματικών υπολογισμών Mathematica, η αναδρομική συνάρτηση SiPyramid παράγει τρισδιάστατη πυραμίδα αυθαιρέτου βαθμού n ως το εμφανιζόμενο γραφικό αντικείμενο Graphics3D:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φράκταλ Κατηγορία:Τρίγωνα
Ομόνοια (Λεμεσός)
Η Ομόνοια είναι συνοικία του Δήμου Λεμεσού.
Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με τον Άγιο Σπυρίδωνα, στα νότια με τα Τσιφλικούδια, στα ανατολικά με τον Άγιο Ιωάννη και στα βόρεια με τον Απόστολο Ανδρέα. Κοντά στην περιοχή βρίσκεται το νέο λιμάνι Λεμεσού.
Ιστορικό
Πριν το 1960 η περιοχή της Ομόνοιας ήταν ένας μεγάλος κάμπος, στον οποίο υπήρχαν μόνο μερικές αγροικίες. Το 1938-39, επί Αγγλοκρατίας, στην περιοχή κατασκευάστηκε και λειτούργησε αεροδρόμιο από τους Άγγλους. Το αεροδρόμιο θεωρήθηκε αναγκαίο λόγω του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στις γειτονικές Παλαιστίνη και Αίγυπτο είχαν δημιουργηθεί στρατόπεδα των συμμαχικών δυνάμεων, οι οποίες χρειάζονταν προφύλαξη από το ναυτικό και την αεροπορία της Γερμανίας. Προστασία χρειαζόταν και η ίδια η Κύπρος.
Ο δίαυλος του αεροδρομίου ξεκινούσε από την περιοχή Ομόνοιας και συνέχιζε έως την περιοχή του Αγίου Σπυρίδωνα. Η γη, η οποία επιτάχθηκε από τους Άγγλους, άνηκε σε Ελληνοκύπριους γαιοκτήμονες. Μετά τη λήξη του πολέμου το αεροδρόμιο συνέχισε να λειτουργεί για μερικά χρόνια. Το 1947-48 εγκαταλείφθηκε και η γη επιστράφηκε στους ιδιοκτήτες της.
Τη δεκαετία του 1960 άρχισε η οικοπεδοποίηση της περιοχής που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία της συνοικίας της Ομόνοιας και του Αγίου Σπυρίδωνα. Ωστόσο, ο δίαυλος δεν είχε καταστραφεί και χρησιμοποιείτο για μερικά χρόνια ως χώρος για εξάσκηση μαθητευόμενων οδηγών.
Λόγω της ύπαρξης του αεροδρομίου, η περιοχή της Ομόνοιας και του Αγίου Σπυρίδωνα είχε αποκτήσει το τοπωνύμιο αεροδρόμιο.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, ο πληθυσμός της Ομόνοιας παρουσιάζει αυξητικές τάσεις στην πορεία των χρόνων. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της Ομόνοιας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λεμεσού
Βαζασέν
Το Βαζασέν (αρμενικά: Վազաշեն, έως το 1978 γνωστό ως Αγγκέγ ή Λαλά ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 830 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Ευρυμέδων
Το όνομα Ευρυμέδων ή Ευρυμέδοντας μπορεί να αναφέρεται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Jmol
Ένα δημοφιλές γνώρισμα είναι μια μικροεφαρμογή που μπορεί να ενσωματωθεί σε ιστοσελίδες για να εμφανίσει μόρια με διάφορους τρόπους. Για παράδειγμα, τα μόρια μπορούν να εμφανιστούν ως πρότυπα "σφαίρες και ράβδοι", "πλήρωσης χώρου", "κορδέλας" κλπ. Το Jmol υποστηρίζει ευρεία περιοχή Μοριακών μορφών αρχείων, που συμπεριλαμβάνουν Τράπεζα δεδομένων πρωτεϊνών (pdb), Κρυσταλλογραφικά αρχεία πληροφοριών (cif), MDL Molfile (mol) και χημική γλώσσα επισήμανσης (CML).
Η μικροεφαρμογή Jmol, μεταξύ των άλλων, προσφέρει μια εναλλακτική λύση στο πρόσθετο MDL Chime, που δεν αναπτύσσεται πλέον. Ενώ το Jmol έχει πολλά χαρακτηριστικά που δεν είναι διαθέσιμα στο Chime, δεν έχει πρόβλημα αναπαραγωγής όλων των λειτουργιών του Chime (κυρίως της κατάστασης Sculpt του Chime). Το Chime απαιτεί εγκατάσταση προσθέτου και Internet Explorer 6.0 ή Firefox 2.0 σε Microsoft Windows, ή Netscape Communicator 4.8 σε MacintoshOS9. Το Jmol απαιτεί εγκατάσταση της Java και λειτουργεί σε μεγάλο εύρος λειτουργικών συστημάτων. Για παράδειγμα, το Jmol είναι πλήρως λειτουργικό σε Mozilla Firefox, Internet Explorer, Opera, Google Chrome και Safari.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό χημείας
Κωνσταντίνος Γιάνναρης
Ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης (Σίδνεϊ, 1959) είναι Έλληνας σκηνοθέτης του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Σίδνεϊ. Πραγματοποίησε σπουδές οικονομικών, ιστορίας και φιλοσοφίας στα Πανεπιστήμια Κιλ και Μπέρμιγχαμ της Βρετανίας. Η σταδιοδρομία του στον κινηματογράφο ξεκίνησε στην Αγγλία, όπου ολοκλήρωσε ανεξάρτητες ταινίες μικρού μήκους, χαμηλού προϋπολογισμού. Συμμετείχε στο πειραματικό αγγλικό ντοκιιμαντέρ του 1982 The Revenge of the Teenage Perverts κατά το οποίο έφηβοι ομοφυλόφιλοι ρωτούν Άγγλους ετεροφυλόφιλους σχετικά με τις απόψεις τους για την ομοφυλοφιλία. Η πρώτη του ελληνική ταινία, Μια θέση στον ήλιο του 1995, απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Ελληνικής Ταινίας στο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας. Ακολούθησε την ίδια χρονιά η ταινία Κοντά στον Παράδεισο και το 1998 η ταινία Από την άκρη της πόλης, που απέσπασε το δεύτερο βραβείο Καλύτερης Ταινίας του Υπουργείου Πολιτισμού. Το 2001 γύρισε τον Δεκαπενταύγουστο και το 2004 τον Όμηρο.
Ταινίες του έχουν προβληθεί σε πολλά παγκόσμια κινηματογραφικά φεστιβάλ και φόρα. Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Κοντά στον Παράδεισο, χρηματοδοτήθηκε και γυρίστηκε στο Λονδίνο. Σήμερα εργάζεται και ζει στην Αθήνα. Έχει δηλώσει ανοιχτά πως είναι ομοφυλόφιλος και άθεος.
Αφιερώματα
Στο πλαίσιο του 49ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης διοργανώθηκε έκθεση από το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης με τις μικρού μήκους ταινίες του Γιάνναρη Ο Ζαν Ζενέ πέθανε (1989), Τρώες (1989), Σιωπές (1990), Σ' έπιασα να κοιτάς (1991), Βορείως της δίνης (1991) και Μια θέση στον ήλιο (1994-1995). Στην ίδια έκθεση προβλήθηκαν και αποσπάσματα από πειραματικά βίντεο, φωτογραφίες και εγκαταστάσεις. Η έκθεση είχε διάρκεια έναν μήνα, από 14 Νοεμβρίου έως 14 Δεκεμβρίου 2008.
Στο 52ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης έγινε αφιέρωμα στον σκηνοθέτη.
Τσαγκαβάν (Ιντζεβάν)
Το Τσαγκαβάν (αρμενικά: Ծաղկավան, έως το 1940 γνωστό ως Μελικγκιούγ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 557 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Γήπεδο Αγιά Σοφιά
Το Γήπεδο Αγιά Σοφιά, γνωστό και με την εμπορική του ονομασία OPAP Arena, είναι στάδιο ποδοσφαίρου και έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας της Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως. Βρίσκεται στο νότιο άκρο του άλσους Νέας Φιλαδέλφειας στην ομώνυμη περιοχή, στο ίδιο ακριβώς σημείο όπου βρισκόταν το παλιό γήπεδο της ομάδας έως το 2003.
Η κατασκευή του ολοκληρώθηκε το 2022 και έχει συνολική χωρητικότητα 31.100 θεατών που φτάνει τις 32.000 με τις σουίτες. Εγκαινιάστηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2022, ενώ ο πρώτος αγώνας πραγματοποιήθηκε στις 3 Οκτωβρίου με την ΑΕΚ να κερδίζει τον Ιωνικό στα πλαίσια του Πρωταθλήματος της Σούπερ Λιγκ 2022-23.
Όνομα
Το πλήρες ιδρυτικό όνομα του σταδίου είναι Κέντρο Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού «Αγιά Σοφιά». Το όνομα έχει αναφορές στους ιδρυτές της ΑΕΚ που ήταν πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη και στον ιστορικό ναό της Αγίας Σοφίας. Το έμβλημα της Α.Ε.Κ. , ο δικέφαλος αετός, αποτελεί σύμβολο συνδεδεμένο με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και τη βυζαντινή οικοσημολογία. Ο σχεδιασμός του γηπέδου έχει επιρροή από την βυζαντινή αρχιτεκτονική, κάτι το οποίο είχε δηλώσει ο Δημήτρης Μελισσανίδης από τον Οκτώβριο του 2013, τις πρώτες ημέρες δηλαδή που είχε γίνει δημοσίως γνωστό το σχέδιο του γηπέδου.
Η εμπορική ονομασία του γηπέδου είναι «OPAP Arena» κατόπιν εμπορικής συμφωνίας διάρκειας 5 ετών και έναντι δύο εκατομμυρίων ευρώ ετησίως, μεταξύ της ΠΑΕ ΑΕΚ και του ΟΠΑΠ Α.Ε., με ισχύ από το 2022.
Χαρακτηριστικά
Το εξωτερικό του γηπέδου είναι αμυδρώς επηρεασμένο από τα Θεοδοσιανά τείχη, με εμφάνιση που θυμίζει κάστρο. Η επιφάνειά του είναι καλυμμένη από φυσικό χλοοτάπητα και διαθέτει δύο πίνακες αποτελεσμάτων LED υψηλής ευκρίνειας. Έχει ύψος 27 μέτρων από τη κορυφή των κερκίδων και 30 μέτρων από το σκέπαστρο. Διαθέτει τέσσερις προεξέχοντες τσιμεντένιους πυλώνες σε κάθε γωνία του, 40 μέτρα σε ύψος συνολικά.
Οι κερκίδες εκτείνονται σε δύο διαζώματα και 45 θύρες, οι οποίες εκτός από αρίθμηση φέρουν και ονόματα πόλεων της Μικράς Ασίας, με χωρητικότητα 31.100 ατόμων. Αξίζει να σημειωθεί πως στην αρίθμηση οι θύρες είναι 48, καθώς έχουν παραληφθεί οι αριθμοί 4, 7 και 13, συνδεδεμένοι με τους οργανωμένους οπαδούς του ΠΑΟΚ, Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού αντίστοιχα. Η μόνη θύρα χωρίς ονομασία πόλης είναι η 21, που έχει παραδοσιακά συνδεθεί από τα χρόνια του παλιού γηπέδου με τους οπαδούς της ΑΕΚ και βρίσκεται στην παλιά της θέση, στο πέταλο δηλαδη προς τη μεριά του άλσους. Το γήπεδο επίσης διαθέτει 39 σουίτες με συνολική χωρητικότητα 1400 ατόμων, φέρνοντας έτσι τη συνολική χωρητικότητα του γηπέδου σε περίπου 32.500 άτομα.
Εγκαταστάσεις
Η Αγιά Σοφιά διαθέτει σύγχρονα αποδυτήρια, μπουτίκ, χώρο δεξιώσεων, εστιατόριο/bar, κυλικεία, πρότυπο πρακτορείο ΟΠΑΠ, καθώς και καφετέρεια εμπνευσμένη από τη πολίτικη κουλτούρα στη πλατεία Αγίας Τριάδος, ακριβώς έξω από το νότιο πέταλο. Ταυτόχρονα έχουν γίνει προσπάθειες ώστε το γήπεδο να λειτουργήσει σαν χώρος μνήμης της Μικρασιατικής ιστορίας και πολιτισμού. Για αυτόν τον λόγο εντός του λειτουργεί παραδοσιακό κουρείο και στιλβωτήριο (γυάλισμα παπουτσιών), χαμάμ, καθώς και δύο μουσεία που αναμένεται να ανοίξουν προσεχώς, το ένα αφιερωμένο στην ιστορία της ΑΕΚ και το άλλο στην ιστορία του Προσφυγικού Ελληνισμού. Τέλος το γήπεδο διαθέτει μικρή εκκλησία με το ίδιο όνομα, αφιερωμένη στον Λουκά Μπάρλο, πρώην πρόεδρο και μεγάλο ευεργέτη της ομάδας.
Υποδομές
Παράλληλα με το γήπεδο έγιναν σημαντικά έργα υποδομής ώστε να εξυπηρετηθούν οι θεατές αλλά και η ομαλή ζωή των κατοίκων της συνοικίας, με κυριότερο την υπογειοποίηση μεγάλου τμήματος της οδού Πατριάρχου Κωνσταντίνου και Φωκών και τη παράλληλη διαμόρφωση του πάνω χώρου σε πλατεία. Υπογείως του γηπέδου κατασκευάστηκε χώρος στάθμευσης χωρητικότητας περίπου 500 οχημάτων.
Κατεδάφιση του σταδίου «Νίκος Γκούμας» και σχεδιασμός νέου
Το 1926 παραχωρήθηκε η έκταση από το κράτος, που αρχικά διαμορφώθηκε σαν γήπεδο και στην οποία μερικά χρόνια μετά κατασκευάστηκε το πρώτο στάδιο της ΑΕΚ που αργότερα ονομάστηκε Στάδιο «Νίκος Γκούμας». Το γήπεδο εγκαινιάστηκε στις 2 Νοεμβρίου 1930. Το 1934 έγιναν κάποιες επιπρόσθετες εργασίες που το κάναν πιο λειτουργικό, ενώ το 1945 και 1946 έλαβαν χώρα εργασίες οι οποίες συμπεριέλαβαν και τις πρώτες κερκίδες του γηπέδου. Την δεκαετία του '50 ο Νίκος Γκούμας ήταν αυτός που το αναμόρφωσε και ακολούθησε ο Λουκάς Μπάρλος την δεκαετία του '70. Τις δεκαετίες 80 και 90 πραγματοποιήθηκαν περαιτέρω ανακαινίσεις. Το γήπεδο κατεδαφίστηκε το 2003 με απόφαση του τότε προέδρου της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ Γιάννη Γρανίτσα, καθώς είχε υποστεί σημαντικές ζημιές από τον σεισμό του 1999, με σκοπό την κατασκευή νέου.
Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο επρόκειτο να κατασκευαστεί με αυτοχρηματοδότηση νέο στάδιο στη θέση του, το οποίο θα περιλάμβανε επίσης γήπεδο μπάσκετ και εμπορικό κέντρο. Η προοπτική ήταν να χρησιμοποιηθεί για το ποδοσφαιρικό τουρνουά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Οι εργασίες όμως σταμάτησαν σύντομα ύστερα από προσφυγή του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας και περίοικων στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο τελικά έκρινε αντισυνταγματικό το νομοθετικό πλαίσιο για την κατασκευή του. Μετά τη παρέλευση των Ολυμπιακών το γενικότερο ενδιαφέρον για τη κατασκευή νέων υποδομών και αθλητικών εγκαταστάσεων μειώθηκε.
Μετά τη χρεοκοπία της ΠΑΕ ΑΕΚ και τον υποβιβασμό της ομάδας το 2013, ο Μελισσανίδης ανέλαβε την αναδιοργάνωση της και επανέφερε το σχέδιο της Αγιά Σοφιάς σε συνέντευξη τύπου που έδωσε στις 10 Ιουλίου 2013. Η πρώτη παρουσίαση του γηπέδου έγινε στις 2 Οκτωβρίου 2013 στην αίθουσα Μίλτος Κουντουράς στο Ενιαίο Λύκειο Νέας Φιλαδέλφειας. Εκεί αναφέρθηκε ότι το σχεδιαζόμενο γήπεδο θα είχε χωρητικότητα 32.000 - 33.000 θέσεις, θα πληρούσε τις απαιτήσεις για να χαρακτηριστεί ως γήπεδο «κατηγορίας τέσσερα» από την UEFA, θα είχε 40 σουίτες και πέντε διαφορετικούς τύπους καθισμάτων. Δεν θα είχε καθόλου εμπορικές χρήσεις, πλην των συνυφασμένων με την εξυπηρέτηση των επισκεπτών (κυλικείο, εστιατόριο, παραδοσιακό καφενείο, μπουτίκ ομάδας κ.ά.). Στα αρχικά σχέδια περιλαμβανονταν 1.200 υπαίθριες θέσεις στάθμευσης και 400-500 υπόγειες. Το αρχικό χρονοδιάγραμμα προέβλεπε έναρξη εργασιών στις αρχές του 2014 και ολοκλήρωσή του εντός διετίας. Παρουσιάστηκαν επίσης οι πρώτες ψηφιακές εικόνες του γηπέδου, με βυζαντινά στοιχεία στην αρχιτεκτονική της εξωτερικής όψης, εμπνευσμένα από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης και με εξωτερική εμφάνιση που έμοιαζε σε κάστρο. Η επίσημη παρουσίαση έγινε στις 6 Νοεμβρίου στην Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, το οποίο συνεισφέρει οικονομικά και στην υλοποίηση του έργου. Συμβολικά τον πρώτο οβολό για το έργο προσέφερε το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Επίσης προβλήθηκε βίντεο, στο οποίο παρουσιάστηκαν σε προσομοίωση οι εγκαταστάσεις του σταδίου.
Νομικές διαμάχες με τον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας
Στις 2 Ιανουαρίου 2015 ο τότε Δήμαρχος Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας κατέθεσε προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της απόφασης της διεύθυνσης Δασών της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, που προέβλεπε παραχώρηση 6 στρεμμάτων από το Άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας στην Ερασιτεχνική ΑΕΚ για την κατασκευή του γηπέδου. Προσφυγή για το ίδιο θέμα κατέθεσαν επίσης 17 κάτοικοι της περιοχής την 1η Δεκεμβρίου 2014. Η υπόθεση εκδικάστηκε από το ΣτΕ στις 6 Μαρτίου 2015. Η απόφαση, η οποία εκδόθηκε επισήμως στις 5 Ιουνίου, απέρριψε τους ισχυρισμούς του δημάρχου Άρη Βασιλόπουλου και των κατοίκων ως αβάσιμους και αόριστους.
Το θέμα του γηπέδου δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση από το ΥΠΕΚΑ στις 22 Ιουλίου. Η διαδικασία θα κρατούσε 45 μέρες. Ο τότε Δήμαρχος Νέας Φιλαδέλφειας - Χαλκηδόνας κατέθεσε αίτηση στο Υπουργείο για παράταση της διαβούλευσης για άλλες 45 μέρες, η οποία έγινε δεκτή. Τελικά η δημόσια διαβούλευση ολοκληρώθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2015.
Τα έργα ξεκίνησαν στις 28 Ιουλίου 2017 και διήρκησαν μια πενταετία. Το γήπεδο ήταν έτοιμο και εγκαινιάστηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2022. Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας πραγματοποιήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2022.
Κατασκευή
Η κατασκευή του γηπέδου άρχισε στις 28 Ιουλίου 2017 με χωματουργικές εργασίες. Η πρώτη φάση των εργασιών περιλάμβανε έργα εκσκαφής και αντιστηρίξεων, διάρκειας 5 μηνών σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό. Η πρώτη φάση ολοκληρώθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2017.
Στις 6 Φεβρουαρίου 2018 ανακοινώθηκε πως η εταιρεία «ΕΡΜΩΝΑΣΣΑ Α.Ε.» ανέλαβε την αποπεράτωση της δεύτερης φάσης εργασιών κατασκευής του γηπέδου. Αυτή περιλάμβανε σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση- τις υπόλοιπες χωματουργικές εργασίες, τα σκυροδέματα και τον σιδηρούν οπλισμό του γηπέδου, την κατασκευή των πυλώνων και τέλος την κατασκευή και τοποθέτηση των προκατασκευασμένων κερκίδων. Η ολοκλήρωση αυτής της φάσης υπολογίστηκε σε 14 μήνες. Οι εργασίες ξεκίνησαν στις 12 Φεβρουαρίου 2018. Για την έκδοση όλων των αδειών, τις χωματουργικές εργασίες στο οικόπεδο, τις εκσκαφές και τα μπετόν μαζί με τις εξέδρες που τοποθετήθηκαν, το ποσό που δαπανήθηκε ανέρχεται στα 22 εκατ. ευρώ.
Στις 27 Ιουλίου 2018 ανακοινώθηκε ότι την τρίτη φάση των έργων ανέλαβε η ιταλική εταιρεία Cimolai, η οποία περιλαμβάνει τον μεταλλικό σκελετό του σκέπαστρου καθώς και τη μεμβράνη επικάλυψης του. Το κόστος ολοκλήρωσης του στεγάστρου ανήλθε στα 11 εκατομμύρια ευρώ. Το έργο ολοκληρώθηκε τον Φεβρουάριο του 2020.
Η καθημερινή παρακολούθηση της εξέλιξης του έργου από τη Dimand, άγγιξε τα 7 εκατ. ευρώ.
Τον Νοέμβριο του 2021 ανακοινώθηκε ότι η Cosmote και Neurosoft θα ολοκληρώσουν την OPAP Arena. Συγκεκριμένα η Cosmote με προσφορά 8,5 εκατ. ευρώ ανέλαβε τις εγκαταστάσεις συστημάτων δικτύωσης, πληροφορικής και ασφάλειας, όπως και τις εγκαταστάσεις ήχου, εικόνας, οπτικοακουστικών μέσων και τηλεοπτικής μετάδοσης. Η Neurosoft με προσφορά 2,9 εκατ. ευρώ ανέλαβε να εγκαταστήσει τα μηχανήματα συντήρησης του χλοοτάπητα, τα μέσα κατάσβεσης, τις εγκαταστάσεις φωτισμού, κλιματισμούς, πίνακες φωτισμού, κίνησης και αυτοματισμού, όπως και τον αρχιτεκτονικό αθλητικό εξοπλισμό.
Το τελευταίο κομμάτι των έργων είχε αναλάβει ο Δήμος Νέας Φιλαδέλφειας – Χαλκηδόνας υπό την ηγεσία του νέου Δημάρχου Γιάννη Βούρου και αφορούσε τα σύνοδα έργα υποδομής/πρόσβασης πέριξ του γηπέδου (υπογειοποίηση, έργα από τη μεριά του Άλσους και πεζοδρόμηση) με έναρξη εργασιών τον Απρίλιο του 2022 και ολοκλήρωση τους μέσα σε 8 μήνες. Η ολοκλήρωση των συνοδών έργων πρόσβασης στο γήπεδο μαζί με τις δοκιμές και την άδεια λειτουργίας υπολογιζόταν βάσει του χρονοδιαγράμματος τον Μάρτιο του 2023, αλλά εν τέλει ολοκληρώθηκε τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.
Εγκαίνια και λειτουργία
Το γήπεδο εγκαινιάστηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2022 σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε παρουσία 32.000 ατόμων. Στην τελετή εγκαινίων εμφανίστηκε πλήθος παλαίμαχων ποδοσφαιριστών της ΑΕΚ ενώ ο αγιασμός πραγματοποιήθηκε από τον Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος Γαβριήλ.
Ο πρώτος αγώνας πραγματοποιήθηκε στις 3 Οκτωβρίου 2022, με την ΑΕΚ να κερδίζει τον Ιωνικό με 4-1 στα πλαίσια της 6ης αγωνιστικής του Πρωταθλήματος της Σούπερ Λιγκ 2022-23. Ο Σέρβος μέσος Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που σκόραρε στην « ΟPAP ARENA - Αγιά Σοφιά». Σαν στάδιο, στην μεγαλύτερη διαδικτυακή ψηφοφορία στο stadiumdb.com έχει ψηφιστεί ως το γήπεδο της χρονιάς για το 2022.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Δήμος Φιλαδελφείας-Χαλκηδόνος Κατηγορία:Αθλητική Ένωση Κωνσταντινουπόλεως (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Αθήνα
Μπατρούν
thumb|300px|Μπατρούν: Η εκκλησία του Αγίου Στεφάνου (2002) Το Μπατρούν ή Βοτρύς (αραβικά: البترون, Batroun) είναι παραλιακή πόλη του βορείου Λιβάνου και ένας από τους πιο προσφιλείς τουριστικούς προορισμούς στον Λίβανο. Βρίσκεται σε απόσταση 56 χλμ. βόρεια της Βηρυτού και 18 χλμ. βόρεια από την πόλη της Βύβλου, κοντά στις προσβάσεις του Όρους Λιθοπρόσωπο (Lithoprosopon). Κατοικείται κυρίως από Καθολικούς Μαρωνίτες, αλλά και σημαντικό αριθμό Ελληνορθόδοξων Χριστιανών.
Το Μπατρούν φημίζεται και αποτελεί τοπική σπεσιαλιτέ της πόλης η παγωμένη φρέσκια λεμονάδα, που σερβίρεται σ’ όλα τα καταστήματα και τα καφέ της, όπως στο πασίγνωστο καφε-ζαχαροπλαστείο “Hilmi Sweets”.
Ιστορία
Η πόλη αναφέρεται ως «Μπατρούνα» (Batruna) στις πινακίδες της Τελ αλ-Αμάρνα (Tell al-Amarna) της Άνω Αιγύπτου, που χρονολογούνται από το 1360 π.Χ. Η φοινικική πόλη θεωρείται ότι ιδρύθηκε από τον βασιλιά της Τύρου Ιθώβαλο (Ittobaal), που βασίλευσε κατά την εποχή του Ναβουχοδονόσορα γύρω στο 870 π.Χ.
Κατά την αρχαιότητα, η πόλη ήταν γνωστή με το ελληνικό όνομα «Βοτρύς», που προερχόταν από τα περίφημα αμπέλια της περιοχής και την παραγωγή εξαιρετικής ποιότητας σταφυλιών, ενώ και σήμερα διατηρείται στην πόλη η ανάμνηση της αρχαίας ονομασίας.
Οι Ρωμαίοι διατήρησαν το ελληνικό όνομα, χτίζοντας στα βορειοανατολικά της πόλης ρωμαϊκό θέατρο, κατάλοιπα του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα στον κήπο μιας ιδιωτικής κατοικίας. Αργότερα, η πόλη αναδείχτηκε οχυρό ορμητήριο πειρατών.
Στους μεσαιωνικούς χρόνους, η πόλη ονομαζόταν «Βούτρον» (Butron) και υπαγόταν στην κομητεία της Τρίπολης. Ο σουλτάνος της Αιγύπτου Καλαούν (Qalaun) επανέκτησε την πόλη από τους Φράγκους το 1288. Κατά την εποχή των Σταυροφοριών, η πόλη ήταν πασίγνωστη για τους περίφημους αμπελώνες της.
Στο αρχαίο λιμάνι της πόλης υπάρχει ένα εντυπωσιακό φυσικό θαλάσσιο τείχος, που είχε ενισχυθεί από τους Φοίνικες, κατάλοιπα του οποίου είναι ορατά και σήμερα.
Αξιοθέατα του Μπατρούν
Κοντά στο γραφικό ψαράδικο λιμάνι του Μπατρούν βρίσκονται δύο από τα πιο αξιόλογα και ιστορικά μνημεία της πόλης. Η Ορθόδοξη Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, η οποία χτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα, έχει 21 περίφημα ζωγραφικά θυρώματα και ξυλόγλυπτα περιστέρια πάνω από το τέμπλο του ναού.
Εξαιρετικής αρχιτεκτονικής κόσμημα της πόλης είναι η τρίκλιτη Εκκλησία του Αγίου Στεφάνου με τα δίδυμα καμπαναριά, γνωστή ως «Εκκλησία των Ψαράδων», με το ολόσωμο άγαλμα του αγίου στο αέτωμα της πρόσοψης.
Με θέα προς το αρχαίο φυσικό θαλάσσιο τείχος, υπάρχει η γραφική Εκκλησία της Παναγίας των Θαλασσών (Saidat al-Bahr), όπου στις 15 Αυγούστου κάθε χρόνου εορτάζεται με λαμπρότητα η «Παναγία της Θάλασσας», προσελκύοντας πλήθος προσκυνητών από όλες τις περιοχές του Βορείου Λιβάνου.
Στον κεντρικό δρόμο του Μπατρούν, ως ορόσημο της πόλης, έχει ανεγερθεί ένας περίτεχνος ανδριάντας ενός δύτη με ένα σκάφανδρο στα χέρια του, σύμβολο της ναυτικής παράδοσης της πόλης, που φέρει στη βάση του την επιγραφή «Βότρυς».
Πηγές
Κατηγορία:Πόλεις του Λιβάνου
Φυλακές Αβέρωφ
Οι φυλακές Αβέρωφ ήταν σωφρονιστικό ίδρυμα που λειτούργησε στην Αθήνα από το 1892 έως το 1971. Ήταν χτισμένες στη τοποθεσία που σήμερα βρίσκεται το κτήριο του Αρείου Πάγου. Η κατασκευή τους ολοκληρώθηκε με σχετική δωρεά του εθνικού ευεργέτη Γεωργίου Αβέρωφ, ο οποίος την προσέφερε πρόσφερε στη βασίλισσα Όλγα, σύζυγο του Γεωργίου Α΄, επ'αφορμής της συμπλήρωσης τριάντα ετών γάμου του βασιλικού ζεύγους. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η βασίλισσα Όλγα μεταβίβασε την κυριότητα των φυλακών στο ελληνικό δημόσιο (1896).
Οι φυλακές ήταν χτισμένες επί της Λεωφόρου Αλεξάνδρας στους Αμπελοκήπους, απέναντι από το γήπεδο του ΠΑΟ και προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν για τον σωφρονισμό ανηλίκων, όπως και έγινε αρχικά.
Ίδρυση και αρχική χρήση
Η Καλλιόπη Κεχαγιά (1839-1905), πρωτοπόρος εκπαιδευτικός και φεμινίστρια του 19ου αιώνα, ανέλαβε την πρωτοβουλία για την ανέγερση και σύσταση του Εφηβείου. Σύμφωνα με την Κεχαγιά, η κατάσταση των ελληνικών φυλακών για τους ανήλικους ήταν απαράδεκτη, καθώς ανήλικοι τρόφιμοι συμβίωναν με τους ενήλικες με αποτέλεσμα συχνά η φυλακή από μέρος σωφρονισμού να μετατρέπεται σε ένα σχολείο παραβατικότητας. Το Εφηβείο Αβέρωφ αποτέλεσε υπόδειγμα σωφρονιστικού καταστήματος την εποχή εκείνη για την Ελλάδα. Διέθετε σχολείο, βιβλιοθήκη, εργαστήρια σε ειδικούς χώρους στα οποία εξασκούνταν οι τρόφιμοι, νοσοκομείο με αυτόνομους χώρους αναρρώσεως, μαγειρείο, τραπεζαρία και ναό. Πρότυπος θεωρείται και ο τρόπος και η διαφάνεια στην εξασφάλιση και διαχείριση των οικονομικών πόρων, η οργάνωση των εθελοντών, η αρχιτεκτονική του χώρου και ο εξοπλισμός του κτιρίου.
Λίγα χρόνια όμως μετά την κατασκευή τους, και παρά το αρχικό όραμα, λόγω της ταραγμένης περιόδου του Εθνικού Διχασμού μετατράπηκαν άτυπα σε φυλακές πολιτικών κρατουμένων, αντιπάλων του εκάστοτε καθεστώτος.
Τόπος μαρτυρίου
Την ίδια χρήση είχαν και στα χρόνια της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά (1936 – 1941), όταν σε αυτές εγκλείσθηκαν και βασανίσθηκαν πολλοί Κομμουνιστές αλλά και κατά τη διάρκεια της κατοχής, όταν φιλοξενούσαν κυρίως μελλοθάνατους, πριν αυτοί οδηγηθούν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Με την Απελευθέρωση σε αυτές φυλακίσθηκαν δωσίλογοι και συνεργάτες των Γερμανών. Στα χρόνια του Εμφυλίου στο χώρο αυτό φυλακίστηκαν εκατοντάδες συλληφθέντες άνδρες και γυναίκες του ΔΣΕ.
Το τέλος
Μετά την επιβολή της δικτατορίας της 21ης Απριλίου του 1967, οι φυλακές Αβέρωφ ξανάγιναν χώρος κράτησης αντιφρονούντων, μάλιστα σε αυτές κλείσθηκε επί αρκετούς μήνες ο Ανδρέας Παπανδρέου. Στα 1971 οι φυλακές έκλεισαν και τον επόμενο χρόνο (1972) κατεδαφίσθηκαν, παραχωρώντας τη θέση τους στο «Θέμιδος Μέλαθρον», δηλαδή στις εγκαταστάσεις του Αρείου Πάγου και άλλων δικαστικών υπηρεσιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυλακές στην Ελλάδα Κατηγορία:Δικαιοσύνη στην Ελλάδα
Θεία Λειτουργία του Ιακώβου του Αδελφοθέου
Η Θεία Λειτουργία του Ιακώβου του Αδελφοθέου είναι η αρχαιότερη από τα τέσσερα κύρια είδη της Ορθόδοξης Θείας Λειτουργίας και αποτελεί βάση για τα υπόλοιπα. Τελείται στις 23 Οκτωβρίου και την Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα.
Προέρχεται από την Ιερουσαλήμ. Παρόλο που η διεξαγωγή της συνδέεται κυρίως με την 23η Οκτωβρίου και την Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα, μπορεί να διεξαχθεί οποιαδήποτε άλλη μέρα του χρόνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεία λειτουργία
Σεβκάρ
Το Σεβκάρ (αρμενικά: Սևքար, παλαιότερα γνωστό ως Γαρατάς ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Ταβούς, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 2,037 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Ταβούς Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Ευρυμέδοντας (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευρυμέδοντας (Ευρυμέδων) αναφέρονται τα ακόλουθα τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Ευρυμεδοντας Κατηγορία:Παιδιά του Ηφαίστου Κατηγορία:Γίγαντες Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Λευκορωσικές διαδηλώσεις του 2020
Οι Λευκορωσικές διαδηλώσεις του 2020-2021 ήταν μια σειρά από μαζικές διαδηλώσεις που συγκλόνισαν τη Λευκορωσία το 2020. Οι διαδηλώσεις ήταν κατά του καθεστώτος του προέδρου Αλεξάντερ Λουκασένκο. Οι διαδηλώσεις εξελίχθηκαν τόσο πριν, όσο και μετά τις Λευκορωσικές Προεδρικές εκλογές του 2020. Οι διαδηλωτές έχουν ως αίτημα την παραίτηση του προέδρου, την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, και τη διεξαγωγή νέων, ελεύθερων και δίκαιων εκλογών.
Η κυβέρνηση προχώρησε σε απροκάλυπτη καταστολή των διαδηλώσεων, με δεκάδες χιλιάδες συλλήψεις και εκτεταμένη χρήση βίας εις βάρος διαδηλωτών. Μέχρι σήμερα, έχουν χάσει τη ζωή τους 4 άτομα, οι τραυματίες υπολογίζονται σε εκατοντάδες και οι συλληφθέντες υπολογίζονται σε πάνω από 30.000 σύμφωνα με τον ΟΗΕ.
Υπόβαθρο
Ο Αλεξάντερ Λουκασένκο έχει χαρακτηριστεί «ο τελευταίος δικτάτορας» της Ευρώπης. Κατέχει την εξουσία 26 χρόνια (από το 1994), γεγονός που τον καθιστά τον μακροβιότερο αρχηγό κράτους στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Η κυβέρνηση του για μεγάλο μέρος της προεδρίας του είχε πετύχει μια αξιόλογη οικονομική ανάπτυξη και την εξασφάλιση ενός βασικού μισθού για μεγάλος μέρος της λευκορωσικής κοινωνίας. Η οικονομική ανάπτυξη όμως ανακόπηκε στα μέσα της δεκαετίας του 2010 βάζοντας τη χώρα σε οικονομικά προβλήματα. Η πανδημία του νέου κορωνοϊού, ήταν ένα άλλο γεγονός που περιέπλεξε το πλαίσιο για τις προεδρικές εκλογές της 9ης Αγούστου του 2020.
Αίτια
Τα αίτια που οδήγησαν στο ξέσπασμα των διαδηλώσεων είναι πολλά, αλληλένδετα και πολυδιάστατα. Καταρχήν, σημαντικό ρόλο διαδραμάτισαν τα οικονομικά προβλήματα τα οποία αντιμετώπιζε η χώρα. Έπειτα από κάποια χρόνια ανάπτυξης, η οικονομία της Λευκορωσίας περιέπεσε σε στασιμότητα. Η κυβέρνηση, με σκοπό να αναζωογονήσει την οικονομία επέβαλε διάφορα μέτρα λιτότητας, τα οποία έπληξαν τη δημοτικότητα της κυβέρνησης. Ήταν ο ίδιος λόγος ο οποίος πυροδότησε και τις, μικρές αλλά αξιοσημείωτες, διαδηλώσεις του 2017. Ακόμα, οι χειρισμοί της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορωνοϊού επικρίθηκαν έντονα. Συγκεκριμένα, κατηγορείται για υποτίμηση της επικινδυνότητας του ιού και για μη λήψη ουσιαστικών μέτρων ενάντια στην πανδημία. Χαρακτηριστικά ο ίδιος ο Αλεξάντερ Λουκασένκο είχε δηλώσει ότι πίνοντας βότκα μπορείς να σκοτώσεις τον κορωνοϊό, ενώ η κυβέρνησή του προτίμησε να αφήσει ανοικτά τα γήπεδα, τις εκκλησίες κλπ. Έως και το καλοκαίρι του 2020 είχαν καταγραφεί περίπου 67 χιλιάδες κρούσματα και περίπου 550 θάνατοι στη Λευκορωσία. Επίσης διαχρονικό κίνητρο υπήρξε ο σκληρός αυταρχισμός της κυβέρνησης. Η αντιπολίτευση ανέκαθεν ζήταγε περισσότερες ελευθερίες, ενώ δεν έχει αναγνωρίσει καμία εκλογή από ο 1994 και μετά, κατηγορώντας την κυβέρνηση για νοθεία και παραποίηση των αποτελεσμάτων. Εξάλλου, αυτές δεν ήταν οι πρώτες εκλογές έπειτα από τις οποίες η αντιπολίτευση αντέδρασε. Διαδηλώσεις είχαν συμβεί και έπειτα από τις Προεδρικές εκλογές του 2010, στις οποίες οι αρχές είχαν απαντήσει με άμεση καταστολή.
Ωστόσο, άλλοι αναλυτές υποστηρίζουν ότι τα αληθινά αίτια των διαδηλώσεων είναι πολύ βαθύτερα και βρίσκονται στον πυρήνα των κοινωνικών ζυμώσεων που συντελούνται στη Λευκορωσία. Συγκεκριμένα αναφέρουν έπειτα από δεκαετίες πολιτικής σταθερότητας, οι πολίτες της Λευκορωσίας είναι έτοιμοι για μία αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Απλοί άνθρωποι που μπορεί να μην είχαν ασχοληθεί καθόλου στο παρελθόν με την πολιτική, πολιτικοποιήθηκαν κατά την προεκλογική περίοδο. Σε αυτό πιστεύεται ότι βοήθησε και η συγκυρία, αφού με την πανδημία του κορωνοϊού και τα απαγορευτικά μέτρα που εφαρμόστηκαν, πολλοί Λευκορώσοι μετανάστες έχασαν τη δουλειά τους και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, μεταφέροντας ταυτόχρονα όμως και τις εμπειρίες άλλων πιο δημοκρατικών και φιλελεύθερων κοινωνιών. Τέλος, καταλυτικός ήταν και ο ρόλος της λευκορωσικής νεολαίας. Η τελευταία, νιώθοντας περισσότερο συνδεδεμένη με τον υπόλοιπο κόσμο, υποστήριξε με ενθουσιασμό το κίνημα της αλλαγής. μικρογραφία|Διαδήλωση της αντιπολίτευσης στην πρωτεύουσα Μίνσκ, 16 Αυγούστου
Σύμβολα
Κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων χρησιμοποιήθηκαν διάφορα σύμβολα και σημαίες. Η πλευρά των διαδηλωτών και γενικότερα η Λευκορωσική αντιπολίτευση χρησιμοποίησε μία λευκοκόκκινη σημαία. Πρόκειται για τη σημαία ενός βραχύβιου Λευκορωσικού κράτους, της Λαϊκής Δημοκρατίας της Λευκορωσίας, το 1918-1919. Αυτή η σημαία χρησιμοποιήθηκε επίσης και κατά τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας της Λευκορωσίας, στα 1991-1995. Άλλο σύμβολο που χρησιμοποίησε η αντιπολίτευση είναι το ιστορικό εθνόσημο της Λευκορωσίας, γνωστό ως Παονία. Παριστάνει έναν ιππότη καβάλα στο άλογό του σε ένα κόκκινο φόντο. Το εθνόσημο αυτό είχε υιοθετηθεί από το κράτος τις αντίστοιχες περιόδους που είχε γίνει με τη σημαία. Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτά τα σύμβολα δεν τα υιοθέτησε η αντιπολίτευσης μόνο στις διαδηλώσεις του 2020 αλλά και σε κάθε διαμαρτυρία εναντίον του Λουκασένκο, σχεδόν από τότε που ο τελευταίος ανέλαβε την εξουσία, το 1994.
Απορριφθέντες υποψήφιοι
μικρογραφία|298x298εσ|Ο Βίκτωρ ΜπαμπάρικοΕν όψει των επερχόμενων εκλογών πολλοί ήταν αυτοί που θέλησαν να δηλώσουν υποψηφιότητα:
Οι πρώτες διαδηλώσεις
Πολλοί υποστηρικτές του Τσιχανόφσκι άρχισαν να διαδηλώνουν μόλις ανακοινώθηκε η σύλληψή του. Αυτές οι πρώτες διαδηλώσεις είχαν μικρό χαρακτήρα. Ωστόσο μετά την ανάδειξη του Βίκτορ Μπαμπάρικο σαν πιθανό αντίπαλο του Λουκασένκο οι συγκεντρώσεις υποστήριξης της αντιπολίτευσης μεγάλωσαν και γενικεύτηκαν.Παραδείγματος χάρη, στις 5 με 7 Ιουνίου διαδήλωσαν γύρω στα 5.000 άτομα στο Μινσκ. Η ανακοίνωση της σύλληψης του Μπαμπάρικο ήταν αφορμή για ένα νέο κύμα διαδηλώσεων. Εργάτες, μαθητές και απλοί πολίτες συμμετείχαν στις διαμαρτυρίες. Βλέποντας τον όγκο των διαδηλώσεων να αυξάνεται, η αστυνομία άρχισε να αλλάζει τακτική, χρησιμοποιώντας σπρέι πιπεριού και δακρυγόνα, καθώς και αυξάνοντας τις συλλήψεις.
Η τελική πρόταση της αντιπολίτευσης
μικρογραφία|Προεκλογική συγκέντρωση της αντιπολίτευσης στις 30 Ιουλίου του 2020 αριστερά|μικρογραφία|Η [[Σβιατλάνα Τσιχανόφσκαγια|Σβετλάνα Τσιχανόφκαγια σε ομιλία της σε προεκλογική συγκέντρωση στις 24 Ιουλίου του 2020]] Έπειτα από τη σύλληψη του Βίκτορ Μπαμπάρικο η αντιπολίτευση έμεινε χωρίς κανέναν αξιόλογο υποψήφιο. Το κενό αυτό επιχείρησε να καλύψει η Σβετλάνα Τσιχανόφσκαγια, η οποία αποφάσισε να κατέβει στις εκλογές αφότου συνελήφθη ο σύζυγός της, Σεργκέι Τσιχανόφσκι. Η Τσιχανόφσκαγια κατάφερε να συσπειρώσει γύρω της ολόκληρη τη Λευκορωσική αντιπολίτευση. Μαζί με άλλες δύο γυναίκες, τη Βερόνικα Τσέπκαλο, σύζυγο του απορριφθέντος υποψηφίου Βαλέρι Τσέπκαλο, και τη Μαρία Κολενσίκοβα, στενής συνεργάτιδας του Βίκτορ Μπαμπάρικο, επιστράτευσαν όλα τα μέσα για τη συγκέντρωση υποστήριξης σε αυτό το κίνημα. Η υποψηφιότητά της Τσιχανόφσκαγια τελικά εγκρίθηκε για τις πρεδρικές εκλογές του Αυγούστου. Σε αυτό το κλίμα η αντιπολίτευση διοργάνωσε ογκώδεις αντικυβερνητικές πορείες και προεκλογικές συγκεντρώσεις.
Σύλληψη Ρώσων μισθοφόρων
Στις 29 Ιουλίου, δέκα μέρες πριν τις προεδρικές εκλογές, το υπουργείο εσωτερικών ανέφερε ότι συνέλαβε 32 Ρώσους μαχητές του ιδιωτικού στρατιωτικού ομίλου Βάγκνερ, οι οποίοι φέρεται ότι είχαν ως στόχο να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα εν όψει των εκλογών. Ακόμα το υπουργείο ανέφερε ότι ο συνολικός αριθμός των Ρώσων μισθοφόρων στη Λευκορωσία ανέρχεται σε 200. Το περιστατικό αποτέλεσε αιτία για σοβαρό διπλωματικό επεισόδιο μεταξύ της Ρωσίας και της Λευκορωσίας, δύο ιστορικά φιλικών κρατών.
Την Ημέρα των εκλογών
μικρογραφία|Διαδηλώσεις και επεισόδια τη νύχτα των εκλογών Στα μέσα της ημέρας αναφέρθηκε ότι η πρόσβαση στο ίντερνετ είχε διακοπεί. Η εκλογική διαδικασία δεν ήταν ομαλή καθώς αναφέρθηκαν πολλές συλλήψεις, νοθεία και επεισόδια έξω από εκλογικά τμήματα. Η αστυνομία είχε κατεβάσει χιλιάδες άνδρες στη πρωτεύουσα Μινσκ για να εμποδίσει πιθανούς πολίτες από το να διαμαρτυρηθούν για τα αποτελέσματα, στα οποία ο Λουκασένκο νικούσε με ένα τεράστιο προβάδισμα, συγκεντρώνοντας το 80% των ψήφων.
Σε κάποια εκλογικά τμήματα αναφέρθηκε ότι η Τσιχανόφσκαγια προηγούνταν με διαφορά, όμως αυτό δεν επιβεβαιώθηκε από τα επίσημα αποτελέσματα.
Παρόλ' αυτά, την ημέρα των εκλογών έλαβε χώρα μια από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις από τότε που η Λευκορωσία έγινε ανεξάρτητη. Οι δυνάμεις ασφαλείας συνέλαβαν περίπου 3.000 άτομα τη νύχτα. Μερικοί από τους διαδηλωτές τραυματίστηκαν σοβαρά και τουλάχιστον 50 διαδηλωτές μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο, μερικοί από αυτούς σε κρίσιμη κατάσταση. Ένας από τους διαδηλωτές τελικά απεβίωσε. Οι διαδηλωτές κατέκλυσαν το κέντρο του Μινσκ και έστησαν οδοφράγματα σε διάφορα σημεία. Τα μεσάνυκτα τελικά η αστυνομία κατάφερε να ανακτήσει τον έλεγχο στο κέντρο της πόλης. Αναφέρθηκε ότι οι αστυνομικοί χρησιμοποίησαν πλαστικές σφαίρες, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης και κανόνια νερού.
Αύγουστος
Μετά από την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, σύμφωνα με τα οποία ο πρόεδρος Λουκασένκο νικούσε μία έκτη θητεία συγκεντρώνοντας το 80% των ψήφων, ξέσπασαν βίαιες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας στο Μινσκ καθώς και σε άλλες μεγάλες πόλεις της Λευκορωσίας. Στις 11 του μήνα, δύο ημέρες μόνο μετά τις εκλογές, η Σβετλάνα Τσιχανόφσκαγια κατέφυγε στη γειτονική Λιθουανία, όπου βρίσκονταν ήδη και τα δύο της παιδιά. Τόσο η ίδια όσο και οι αρχές της Λευκορωσίας δήλωσαν ότι δεν εξαναγκάστηκε να φύγει. Στη Λευκορωσία, συγκρούσεις συνεχίστηκαν και τις επόμενες ημέρες. Μέχρι τις 12 Αυγούστου είχαν καταγραφεί δύο θάνατοι διαδηλωτών: ένας στο πεδίο των διαδηλώσεων και ένας κατέληξε ενώ βρισκόταν υπό κράτηση. Ακόμα, αναφέρθηκαν 250 τραυματίες και πάνω από έξι χιλιάδες συλλήψεις.