cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χάινριχ Φρίντριχ Καρλ φομ Στάιν
Βίος
Ο Χάρντενμπεργκ κλήθηκε τελικά σε υπηρεσία τον Απρίλιο του 1807, πραγματώνοντας σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο σύστημα του υπουργικού συμβουλίου. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στο Τιλσίτ, όμως, ο Ναπολέων αρνήθηκε να διαπραγματευτεί με τον Χάντερμπεργκ, ο οποίος αποσύρθηκε. Ο Ναπολέων, αγνοώντας πιθανώς τον βαθύ πατριωτισμό του Στάιν, τον πρότεινε ως πιθανό διάδοχο. Στις 8 Οκτωβρίου 1807 ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος απογοητευμένος από τους επαχθείς όρους της συνθήκης του Τιλσίτ, ανακάλεσε τον Στάιν και του εμπιστεύτηκε ευρείες εξουσίες.
Το 1808 ο Στάιν ανακοίνωσε μέτρα για τις δημοτικές μεταρρυθμίσεις (19 Νοεμ, 1808), στα οποία προβλέπονταν μέτρα τοπικής αυτοδιοίκησης για όλες τις πρωσικές πόλεις, ακόμη και προς όλα τα χωριά που διέθεταν περισσότερους από 800 κατοίκους. Παρόλο που οι προσπάθειές του ήταν κυρίως στραμμένες σε ζητήματα πολιτικής διοίκησης, επεδίωξε και στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες συνδέθηκαν κυρίως με το όνομα του Γκέρχαρντ Γιόχαν Ντάβιντ φον Σάρνχορστ (Gerhard Johann David von Scharnhorst). Αναδόμησαν τον πρωσικό στρατό με σύγχρονες γραμμές εκπαίδευσης και τον εφοδίασαν με σύστημα εφεδρειών. Η στρατιωτική υπηρεσία έγινε υποχρεωτική για όλους τους Πρώσους πολίτες.
Αφότου έγινε γνωστό ότι είχε γράψει μια επιστολή με την οποία επέκρινε τον Ναπολέοντα, o Στάιν υποχρεώθηκε σε παραίτηση στις 24 Νοεμβρίου 1808 και αποσύρθηκε στην αυστριακή Αυτοκρατορία, από την οποία κλήθηκε στη ρωσική αυτοκρατορία από τον τσάρο Αλέξανδρο Α΄ το 1812. Μετά τη μάχη της Λειψίας, το 1813, ο Στάιν έγινε επικεφαλής του συμβουλίου για τη διοίκηση γερμανόφωνων χωρών που ανακαταλήφθηκαν.
Ύστερος βίος
Κατά τη διάρκεια του ύστερου βίου του αφοσιώθηκε στη μελέτη της ιστορίας και από το 1818 έως το 1820, εργάστηκε για την εγκαθίδρυση της εταιρείας για την ενθάρρυνση της ιστορικής έρευνας και την έκδοση του Monumenta Germaniae historica. Ο Στάιν πέθανε στο Σλος Κάπενμπεργκ (Schloss Cappenberg) στη Βεστφαλία στις 29 Ιουνίου 1831. Θάφτηκε στο Μπαντ Εμς, κοντά στο Κόμπλεντς (Koblenz).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι και πηγές
Κατηγορία:Πρώσοι πολιτικοί
General Motors
Η General Motors κατασκευάζει οχήματα σε πολλές χώρες, ενώ οι τέσσερις βασικές μάρκες αυτοκινήτων της είναι η Chevrolet, η Buick, η Cadillac και η GMC. Επίσης, κατέχει σημαντικό μερίδιο σε ξένες μάρκες όπως οι Wuling, Baojun και Jiefang. Ο ετήσιος όγκος πωλήσεων παγκοσμίως έφτασε το ορόσημο των 10 εκατομμυρίων οχημάτων το 2016.
Επιχειρηματικές μονάδες
Η εταιρεία λειτουργεί επίσης ένα τμήμα κινητικότητας που ονομάζεται Maven, το οποίο λειτουργεί υπηρεσίες κοινής χρήσης αυτοκινήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες και μελετά εναλλακτικές λύσεις για την ιδιοκτησία ατομικών οχημάτων.
Η GM Defense είναι το στρατιωτικό τμήμα άμυνας της General Motors, που καλύπτει τις ανάγκες του στρατού για προηγμένη τεχνολογία και συστήματα μετακίνησης για στρατιωτικά οχήματα.
Η General Motors δραστηριοποιείται στις περισσότερες χώρες εκτός των ΗΠΑ μέσω θυγατρικών εξ ολοκλήρου, αλλά δραστηριοποιείται στην Κίνα μέσω δέκα κοινοπραξιών. Η θυγατρική της GM, OnStar, παρέχει υπηρεσίες ασφάλειας και πληροφόρησης.
Το 2009, η General Motors απέσυρε πολλές μάρκες, κλείνοντας τις Saturn, Pontiac και Hummer, και ανέκαμψε από μια αναδιοργάνωση του Κεφαλαίου 11 που υποστηρίχθηκε από την αμερικανική κυβέρνηση. Το 2010, η αναδιοργανωμένη GM έκανε μια αρχική δημόσια προσφορά που ήταν μία από τις πέντε μεγαλύτερες IPO στον κόσμο μέχρι σήμερα και επέστρεψε στην κερδοφορία αργότερα εκείνο το έτος.
Ιστορία
Η Durant-Dort Carriage Company του William C. Durant, από το Flint του Μίσιγκαν, είχε γίνει ο κορυφαίος κατασκευαστής ιπποκίνητων οχημάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το 1900. Ο Durant ήταν απεχθής με τα αυτοκίνητα, αλλά ο συνάδελφος επιχειρηματίας Flint James H. Whiting, ιδιοκτήτης του Flint Η Wagon Works, του πούλησε την Buick Motor Company το 1904. Ο Durant ίδρυσε την General Motors Company το 1908 ως εταιρεία χαρτοφυλακίου, με συνεργάτη τον Charles Stewart Mott, δανειζόμενος μια σύμβαση ονομασίας από την General Electric. Η πρώτη εξαγορά της GM ήταν η Buick, την οποία είχε ήδη ο Durant, και μετά η Oldsmobile στις 12 Νοεμβρίου 1908. Το 1909 ο Durant έφερε στην Cadillac, Elmore, Welch, Cartercar, Oakland (προκάτοχος της Pontiac) και την Reliance Motor Truck Company of Owosso, Michi η Rapid Motor Vehicle Company of Pontiac, Michigan (προκάτοχοι της GMC). Ο Durant, με την έγκριση του διοικητικού συμβουλίου, προσπάθησε να εξαγοράσει τη Ford Motor Company το 1909. Ο Durant υπερμόχλευσε τη νεοσύστατη εταιρεία στην πραγματοποίηση αυτών των εξαγορών και απομακρύνθηκε από το διοικητικό συμβούλιο το 1910 κατόπιν εντολής των τραπεζιτών που υποστήριξαν τα δάνεια για να κρατήσουν την GM στην επιχείρηση. Η δράση των τραπεζιτών επηρεάστηκε εν μέρει από τον σύντομο Πανικό του 1910-1911 που ακολούθησε την προηγούμενη επιβολή του νόμου περί αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας Sherman του 1890.
Η Sloan καθιέρωσε ετήσιες στιλιστικές αλλαγές, κάνοντας τα μοντέλα των προηγούμενων χρόνων «χρονολογημένα». Εφάρμοσε επίσης τη στρατηγική τιμολόγησης που χρησιμοποιούν σήμερα όλες οι αυτοκινητοβιομηχανίες. Η στρατηγική τιμολόγησης καθόρισε τις τιμές των Chevrolet, Pontiac, Oldsmobile, Buick και Cadillac, από τις λιγότερο ακριβές έως τις περισσότερο ακριβές, αντίστοιχα.
Η General Motors αναπτύχθηκε σε εξέχουσα θέση, ξεπερνώντας σύντομα τη Ford Motor Company, και μάλιστα πούλησε λίγο πάνω από το 50% των συνολικών πωλήσεων αυτοκινήτων το 1962.
Η General Motors κατασκεύαζε επίσης προϊόντα εκτός από αυτοκίνητα και φορτηγά, όπως αεροσκάφη (North American Aviation), κατασκευαστικό εξοπλισμό (Terex), τρένα (Electro-Motive Diesel), αγροτικά τρακτέρ (Samson Tractor/Janesville Machine Co.), κινητήρες φορτηγών και σκαφών (Detroit Diesel and Allison Engine Company), και συσκευές (Frigidaire).
Πτώχευση
Η General Motors υπέβαλε αίτηση για αναδιοργάνωση του Κεφαλαίου 11 που υποστηρίζεται από την κυβέρνηση στις 8 Ιουνίου 2009. Στις 10 Ιουλίου 2009, η αρχική General Motors πούλησε περιουσιακά στοιχεία και ορισμένες θυγατρικές σε μια εντελώς νέα εταιρεία, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού σήματος "General Motors". Οι υποχρεώσεις έμειναν στην αρχική GM, που μετονομάστηκε σε Motors Liquidation Company, απαλλάσσοντας τις εταιρείες από πολλές υποχρεώσεις και προέκυψε έτσι μια νέα GM.
Μέσω του Προγράμματος Αρωγής Προβληματικών Περιουσιακών Στοιχείων, το Υπουργείο Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών επένδυσε 49,5 δισεκατομμύρια δολάρια στη General Motors και ανέκτησε 39 δισεκατομμύρια δολάρια όταν πούλησε τις μετοχές της στις 9 Δεκεμβρίου 2013, με αποτέλεσμα ζημίες 10,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το Υπουργείο Οικονομικών επένδυσε επιπλέον 17,2 δισεκατομμύρια δολάρια στην πρώην εταιρεία χρηματοδότησης της GM, GMAC (τώρα Σύμμαχος). Οι μετοχές της Ally πωλήθηκαν στις 18 Δεκεμβρίου 2014, έναντι 19,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων με συμψηφισμό 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μια μελέτη από το Κέντρο Έρευνας Αυτοκινήτου διαπίστωσε ότι η διάσωση της GM έσωσε 1,2 εκατομμύρια θέσεις εργασίας και διατήρησε 34,9 δισεκατομμύρια δολάρια σε φορολογικά έσοδα.
Επίσης, το 2009, η General Motors of Canada Limited δεν ήταν μέρος της χρεοκοπίας της General Motors μέσω του κεφαλαίου 11, η εταιρεία απέσυρε πολλές μάρκες, κλείνοντας τις Saturn, Pontiac και Hummer, ενώ πούλησε την SAAB Automobile στην ολλανδική αυτοκινητοβιομηχανία Spyker και βγήκε από μια υποστηριζόμενη από την κυβέρνηση αναδιοργάνωση μέσα από το Κεφάλαιο 11. Το 2010, η αναδιοργανωμένη GM έκανε μια αρχική δημόσια προσφορά που ήταν μία από τις πέντε μεγαλύτερες IPO στον κόσμο μέχρι σήμερα, και επέστρεψε στην κερδοφορία αργότερα μέσα στο ίδιο έτος. Η GM ξεκίνησε διαπραγματεύσεις, αλλά δεν ολοκλήρωσε την πώληση της Saturn και της Hummer στις Penske και Sichuan Tengzhong Heavy Industry αντίστοιχα, με αποτέλεσμα να καταργήσει οριστικά και τις δύο μάρκες μέσα στο 2010.
Στις 6 Μαρτίου 2017, η General Motors πούλησε τις μάρκες Opel και Vauxhall στην Groupe PSA για 2,3 δισεκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκινητοβιομηχανίες των ΗΠΑ
Καρλ Μέντελσον Μπαρτόλντι
Ο Καρλ Μέντελσον Μπαρτόλντι ήταν Γερμανός ιστορικός του 19ου αιώνα. Γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1838 στη Λειψία και πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 1897 στο Καίνιχσφέλντεν (Königsfelden), στην Ελβετία. Ήταν γιος του Φέλιξ και της Σεσίλ Σαρλότ Σοφί Μέντελσον Μπαρτόλντι και αδελφός του βιομήχανου Πάουλ Μέντελσον Μπαρτόλντι.
Πρώτα χρόνια
Ο Καρλ Μέντελσον Μπαρτόλντι γεννήθηκε στη Λειψία της Γερμανίας και ήταν ο πρωτότοκος γιος της οικογένειας. Αργότερα, στην ηλικία των 15 ετών, όταν έμεινε ορφανός, πήγε στο Βερολίνο για να ζήσει με τον θείο του, Πάουλ Μέντελσον Μπαρτόλντι, ο οποίος ήταν τραπεζίτης.
Σταδιοδρομία
Ο θείος του τον παρότρυνε να σπουδάσει Νομική, με αποτέλεσμα ο Καρλ να πάει στη Χαϊδελβέργη το καλοκαίρι του 1857. Έκτοτε έγραφε το μικρό του όνομα με K αντί για C και μετονομάστηκε «Karl». Στη Χαϊδελβέργη έγινε μέλος της αδελφότητας «Αλλεμάνια» (Allemannia). Τελείωσε τις σπουδές του το 1859 με μια διπλωματική εργασία στο Δίκαιο. Έπειτα ξεκίνησε σπουδές στην Ιστορία, τις οποίες αναγκάστηκε να διακόψει για δύο έτη (το 1860/61) λόγω της στρατιωτικής του θητείας. Το 1864 πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα με τη διατριβή του για τον Ιωάννη Καποδίστρια. Έπειτα, το 1867, διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης και το 1868 στο Πανεπιστήμιο Φράιμπουργκ.
Σε όλη τη διάρκεια της ζωής του η σχέση του με τον θείο του, Paul, ήταν τεταμένη. Οι πεποιθήσεις του Karl, ο οποίος ήταν δημοκράτης και αντίπαλος της Πρωσίας του Απολυταρχισμού, τον έφεραν σε ρήξη με την οικογένεια Μέντελσον.
Στα επιστημονικά του ενδιαφέροντα ανήκε η ιστορία των επαναστάσεων. Μελέτησε σε βάθος την ελληνική Επανάσταση του 1821 και συνέγραψε το έργο «Ιστορία της Ελλάδας από την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους το 1453 έως σήμερα» (Geschichte Griechenlands von der Eroberung Konstantinopels durch die Türken im Jahre 1453 bis auf unsere Tage). Μάλιστα, ο ίδιος έκανε πολλά ταξίδια στην Ελλάδα, ώστε να ερευνήσει την ιστορία του ελληνικού αγώνα και να γνωρίσει πρόσωπα που συμμετείχαν σε αυτόν. Ο Καρλ Μέντελσον Μπαρτόλντι είναι ένας από τους πρώτους ιστορικούς που προσπάθησαν να παρουσιάσουν την ελληνική επανάσταση με τρόπο πιο αντικειμενικό, αποβάλλοντας τις εξιδανικεύσεις της εποχής του που ήθελαν τους Έλληνες ενωμένους να παλεύουν για το ιδανικό της ελευθερίας και της διατήρησης του ένδοξου παρελθόντος τους. Σύμφωνα με τον ιστορικό, η ελληνική ανεξαρτησία ήταν αποτέλεσμα κυρίως της παρακμής της οθωμανικής αυτοκρατορίας και της δράσης των Μεγάλων Δυνάμεων στην περιοχή.
Προσωπική ζωή
Στην ηλικία των 30 ετών, αρραβωνιάστηκε την Μπέρτα Αϊσσενχαρντ (1848-1870). Μαζί της απέκτησε μια κόρη, την Σεσίλ (1870-1943). Η Μπέρτα πέθανε στη γέννα σε ηλικία 21 ετών. Δυο χρόνια αργότερα παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, Ματθίλδη Βον Μέρκι (1848-1937). Από αυτόν τον γάμο προέκυψε  ένας γιος, ο Αλβέρτος (1874-1936). Εκείνη την εποχή, μια ασθένεια των νεύρων, που υπήρχε από την παιδική του ηλικία, έγινε εντονότερη και οδήγησε σε σωματική κατάρρευση. Στη συνέχεια, υπέβαλε αίτηση για την απόλυσή του από τη δημόσια υπηρεσία του Μπάντεν και πήγε στην Ελβετία, όπου παρέμεινε στην ψυχιατρική κλινική Καινιχσφέλντεν, μέχρι τον θάνατό του, 23 χρόνια αργότερα.
Νίρεγκχαζα
Η Νιρέγκχαζα (Nyíregyháza [ˈɲiːrɛchaːzɒ], Birkenkirchen, נירעדהאז, Niredhaz) είναι πόλη στη βορειοανατολική Ουγγαρία και διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Σάμπολτς-Σάτμαρ-Μπέρεγκ. Το 2014 είχε 118.164 κατοίκους, η έβδομη μεγαλύτερη πόλη της Ουγγαρίας.
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται 270 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Βουδαπέστης, 50 χιλιόμετρα βόρεια του Ντέμπρετσεν και 70 χιλιόμετρα ανατολικά του Μίσκολτς. Σε απόσταση περίπου 50 χιλιομέτρων από τη πόλη βρίσκονται τα σύνορα της Ουγγαρίας με την Ουκρανία και τη Ρουμανία.
Η πόλη συνδέεται οδικώς και σιδηροδρομικώς με το Ντέμπρετσεν, το Μίσκολτς και το Τσοπ στην Ουκρανία, αλλά και με διάφορες άλλες περιοχές. Με το τρένο ένας επιβάτης θα φτάσει από τη Νιρέγκχαζα στη Βουδαπέστη σε 3-4 ώρες.
Ιστορία
Η πρώτη γραπτή αναφορά στη Νιρέγκχαζα χρονολογείται από το 1209. Σε αυτή την αναφορά η πόλη παρουσιάζεται με το όνομα Νιρ (nyír — σημύδα). Σε γραπτό κείμενο του 1326 αναφέρεται ότι το χωριό είχε μια εκκλησία, απ'όπου προέρχεται το δεύτερο συνθετικό του ονόματος της πόλης (egyház — εκκλησία). Στα μέσα του 15ου αιώνα, ο οικισμός αριθμούσε περίπου 400 κατοίκους. Τον 16ο αιώνα, η πόλη καταστράφηκε από τους Τούρκους και εγκαταλείφθηκε. Στα μέσα του 17ου αιώνα νέοι κάτοικοι κατέφθασαν στην πόλη.
Τον 18ο αιώνα, ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε σημαντικά, κυρίως λόγω της μετανάστευσης Σλοβάκων αποικιστών από την περιοχή της Μπεκετσάμπα στην πόλη. Το 1786, η Νιρέγκχαζα είχε ήδη 7.500 κατοίκους. Στις αρχές του 19ου αιώνα, η πόλη είχε πλουτίσει αρκετά ώστε να ανεξαρτητοποιηθεί από τους φεουδάρχες της, τις οικογένειες Ντεσιούφι και Κάρολι. Τον 19ο αιώνα χτίστηκε ένας μεγάλος αριθμός κτιρίων στην πόλη, μεταξύ άλλων ένα δημαρχείο, ένα νοσοκομείο, διάφορα σχολεία και ένα εστιατόριο στη λίμνη Σόστο (= αλμυρή λίμνη).
Στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Νιρέγκχαζα κατελήφθη από τα ρουμανικά στρατεύματα για δέκα μήνες. Κατά τη μεταπολεμική αλλαγή των συνόρων, η πόλη παρέμεινε στην Ουγγαρία. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μέρος των κτιρίων της πόλης καταστράφηκε και ένα σημαντικό μέρος της εβραϊκής κοινότητας της πόλης σκοτώθηκε και 6.000 Εβραίοι της πόλης απελάθηκαν στο Άουσβιτς. Μετά το τέλος του πολέμου 2.000 κάτοικοι εστάλησαν σε ρωσικά στρατόπεδα εργασίας.
Αξιοθέατα και πολιτισμός
Στα προάστια της πόλης, υπάρχει η λίμνη Σοστογκιόγκιφύρντου (Sóstógyógyfürdő), περισσότερο γνωστή στους ντόπιους ως Σόστο. Η λίμνη δεν παγώνει και η θερμοκρασία του νερού είναι περίπου 26 ° C.
Παραδοσιακά, στην πόλη ζούσε μια μεγάλη μειονότητα ελληνοκαθολικών, δηλαδή καθολικών που εφαρμόζουν το βυζαντινό εκκλησιαστικό τελετουργικό. Η πόλη διαθέτει ένα Μουσείο Ανατολικής Θρησκευτικής Τέχνης, το οποίο εμφανίζει πολλές ελληνοκαθολικές εικόνες και ιερά αντικείμενα του 17ου-18ου αιώνα.
Η πόλη φιλοξενεί πολλά μουσικά φεστιβάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουγγαρίας
Κάρολος Λουδοβίκος της Λωρραίνης
Ο Κάρολος-Λουδοβίκος, γαλλ. Charles Louis, (21 Οκτωβρίου 1696 - 2 Νοεμβρίου 1755) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κόμης του Μαρσάν (1708-55), κύριος του Πονς και πρίγκιπας του Μορτάν.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Καρόλου κόμη του Μαρσάν και της Αικατερίνης-Θηρεσίας, κόρης του Ερρίκου ντε Γκογιόν ντε Ματινόν. Η μητέρα του ήταν ανιψιά του Φρανσουά-Μισέλ λε Τελιέ μαρκήσιου του Λουβουά, υπουργού Πολέμου του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας. Πιο πριν ήταν παντρεμένη με τον γιο του Ζαν-Μπατίστ Κολμπέρ, υπουργού Οικονομικών του Λουδοβίκου ΙΔ΄ και ήταν κάτοχος σημαντικής περιουσίας.
Η μητέρα του είχε τέσσερα τέκνα από τον πρώτο της γάμο. Ως απόγονος του Ρενέ Β΄ δούκα της Λωρραίνης, είχε τον τίτλο του πρίγκιπα. Στην Αυλή της Γαλλίας ήταν ξένος πρίγκιπας και στην ιεραρχία ήταν μετά τους πρίγκιπες εξ αίματος. Από τη μεριά της μητέρας του ήταν εξάδελφος του Ιακώβου Α΄ πρίγκιπα του Μονακό. Επίσης ήταν πρίγκιπας του Μορτάν-συρ-Ζιρόν. Τον προσφωνούσαν πρίγκιπα του Πονς.
Είχε διαδεχθεί τον πατέρα του το 1708 ως κόμης του Μαρσάν. Το 1752 απεβίωσε η Ελισάβετ και το 1755 και ο ίδιος στο Παρίσι σε ηλικία 59 ετών. Ετάφη στις Κατακόμβες του Παρισιού. Επειδή ο πρώτος γιος του είχε αποβώσει 22 ετών από ευλογιά, τον διαδέχθηκε ο γιός του Κάμιλλος.
Οικογένεια
Το 1714 νυμφεύτηκε την Ελισάβετ ντε Ροκελώρ, κόρη του Αντωνίου-Γκαστόν στρατάρχη της Γαλλίας και είχαν τέκνα:
Αμπσβουρμπαχίτης
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι εξαιρετικά σπάνιο ορυκτό, σχηματιζόμενο σε χαλαζίτες πλούσιους σε Mn Al, χαμηλού βαθμού μεταμόρφωσης αλλά υψηλών πιέσεων. Σχετίζεται με τα ορυκτά Τενορίτης, Πιεμοντίτης, Σουρσασσίτης, Ολλανδίτης, Σαττακίτης, Κλινόχλωρο, Ρουτίλιο, Αρδεννίτης και Χαλαζίας. Ανευρίσκεται στην Ιαπωνία (Νησί Σικόκου).
Στην Ελλάδα απαντάται στη νήσο (Άνδρο (ορυχείο " Αποίκια" στο Βασιλικό (Type Locality)) καθώς και στην Εύβοια (Μύλοι) (Type Locality).
Ανεμόμυλοι Χανίων
Οι Ανεμόμυλοι είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας Αρωνίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ακρωτηρίου, του δήμου Χανίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κυδωνίας του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αρωνίου του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρωνίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ακρωτηρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ακρωτηρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Χανίων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων
Οιδηματικές Υποτάσεις
Κάποιες από τις ελαττώσεις του δραστικού (2ου) χώρου (υποτάσεις) συνοδεύονται από αύξηση του 3ου χώρου (οίδημα). Δηλαδή: υπάρχει υποογκαιμία του 2ου χώρου με υπερογκαιμία του 3ου χώρου. Οι παθήσεις αυτές ονομάζονται οιδηματικές υποτάσεις και συναποτελούν όλες μαζί τις υπερογκαιμικές αληθείς υπονατριαιμίες.
Παθοφυσιολογική Ταξινόμηση:
Οι οιδηματικές υποτάσεις έχουν 2 παθοφυσιολογικούς πυλώνες:
Α. Εκσεσημασμένες περιφερικές αγγειοδιαστολές (από αυξημένη διαπερατότητα τριχοειδών):
1. Οξέως:
(α) Μικροβιαιμίες που οδηγούν σε υπόταση (σηψαιμίες)
(β) Οξεία απόφραξη της πνευμονικής κυκλοφορίας (Μαζική πνευμονική εμβολή)
(γ) Καταστροφή τριχοειδών (εγκαύματα)
2. Χρονίως:
(α) Αγγειοδιασταλτικά φάρμακα σε μεγάλες δόσεις (CCB)
(β) Καρδιακές υποσυστολές:
1. Καρδιακή Ανεπάρκεια, οποιασδήποτε αιτιολογίας
2. Συμφυτική περικαρδίτις
3. Καρδιακός Επιπωματισμός
4. Εκσεσημασμένος Υποθυρεοειδισμός
(γ) Αδυναμία του νεφρού να αποβάλλει τα κυκλοφορούντα υγρά (ΧΝΑ τελικού σταδίου)
(ε) Φυσιολογική κατακράτηση υγρών (κύηση)
Β. Όλες οι Yποαλβουμιναιμίες:
1.Σιτιογενείς: Ασιτία ιδρυμάτων, Ψυχογενής ανορεξία, Απεργία πείνας, Καρκινική καχεξία.
2.Μη σιτιογενείς: Κίρρωση, Νεφρωσικό σύνδρομο, ΣΠΕΑ-ΓΜΑΛ, Εγκαύματα, υδραιμία εγκυμοσύνης.
Οι οιδηματικές υποτάσεις που προαναφέρθηκαν είναι υποκατηγορία των υποτάσεων, τα είδη και η αιτιολογία των οποίων αναφέρονται παρακάτω:
Οι υποτάσεις διακρίνονται σε 3 μεγάλες ομάδες:  χρόνιες υποτάσεις, οξείες παροδικές και οξείες εμμένουσες.
'''Α. Οι χρόνιες υποτάσεις διακρίνονται σε:'''
1.Χρόνια Φαρμακευτική Υπόταση: αντιυπερτασικά, νιτρώδη, αντιαρρυθμικά, κατασταλτικά ΚΝΣ
2.Μέτρια αφυδάτωση (η εκσεσημασμένη προκαλεί υποογκαιμικό shock).
3.Οιδηματικές Υποτάσεις (καρδιακή ανεπάρκεια, κίρρωση, νεφρωσικό σύνδρομο, κλπ)
4. Χρόνιες ενδοκρινοπάθειες: Πανυποφυσισμός-Addison-Μυξοίδημα.
5. Ιδιοπαθής χρόνια υπόταση (της εφηβείας)
1.Φάρμακα: Αντιυπερτασικά, νιτρώδη, κατασταλτικά ΚΝΣ, αντιθρομβωτικά (μέσω αιμορραγίας).
2.Αιμορραγίες (π.χ. γαστρορραγίες).
3.Οξέα καρδιαγγειακά συμβάματα: ΟΕΜ - Επιπωματισμός - Αρρυθμίες.
4.Χρόνια καρδιολογικά νοσήματα: Στένωση Αορτής - HOCM.
5.Οξέα αγγειακά συμβάματα: Πνευμονική Εμβολή - Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής.
6.Απλό αγγειοπαρετικό επεισόδιο (α. Βαγοτονική συγκοπή β. Μη βαγοτονική συγκοπή)
'''Γ. Οι οξείες εμμένουσες υποτάσεις ταυτίζονται με τα 8 shock:'''
1.Καρδιογενές
2.Αποφρακτικό
3.Υποογκαιμικό
4.Αποσυνδετικό
5.Νευρογενές
6.Αναφυλακτικό
8.Ψυχογενές
Αρθρωτός πυρήνας
Αρθρωτός πυρήνας (modular kernel) ονομάζεται ο πυρήνας ενός λειτουργικού συστήματος, που έχει την δυνατότητα να δέχεται αρθρώματα, δηλαδή αρχεία κώδικα, τα οποία επεκτείνουν τον ίδιο. Τα αρθρώματα μπορεί να είναι οδηγοί υλικού όπως συσκευές ήχου, δαίμονας λειτουργικού συστήματος κτλ. Όπως το να δέχεται αρθρώματα έτσι μπορούν και να αφαιρεθούν ώστε να γίνεται προσαρμογή του πυρήνα ανάλογα με το είδος του υλικού και τον σκοπό χρήσης του. Ένα τμήμα ενός αρθρωτού πυρήνα είναι συνήθως στατικό (ο βασικός κώδικας). Αρθρωτό πυρήνα διαθέτουν για παράδειγμα, μερικές διανομές Linux.
Την ύπαρξη αρθρωτού πυρήνα σε μία διανομή Λίνουξ μπορούμε να καταλάβουμε, εάν διαθέτει εντολές για κέλυφος Λίνουξ, όπως lsmod και modprobe.
Κριτική
Το ότι ο αρθρωτός πυρήνας έχει την δυνατότητα να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις των χρηστών, έχει συγκεντρώσει θετικές απόψεις. Όμως υπάρχουν και κάποιοι που τον επικρίνουν ώς περισσότερο ασταθή, έχοντας ως γνώμονα το ενδεχόμενο προσθήκης ακατάλληλων αρθρωμάτων που πιθανόν να καταστήσουν το σύστημα ασταθές.
Κατηγορία:Τεχνολογία λειτουργικών συστημάτων
Γκραν Πρι Καναδά 2019 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Καναδά 2019 ήταν ο 7ος αγώνας στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2019) και διεξήχθη στην πίστα Ζιλ Βιλνέβ στο Μοντρεάλ το τριήμερο 7-9 Ιουνίου 2019.
Ελαστικά
Η Pirelli από το 2019 εφαρμόζει αλλαγές όσον αφορά τα ελαστικά. Συγκεκριμένα αποφασίστηκε να απλοποιηθεί η ποικιλία των ελαστικών και πλέον σε όλους τους αγώνες η άσπρη γόμα θα είναι η σκληρή, η κίτρινη θα είναι η μεσαία και η κόκκινη θα είναι η μαλακή. Παρότι τα χρώματα θα είναι πάντα 3 συγκεκριμένα (στεγνά), τα ελαστικά που έχει η Pirelli διαθέσιμα είναι 5 και σε κάθε αγώνα θα επιλέγονται 3 από αυτά ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε πίστας. Οι ονομασίες των ελαστικών είναι: C1, C2, C3, C4, C5, με την C1 να είναι η πιο σκληρή και την C5 η πιο μαλακή.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Εδώ βλέπετε ποιοι οδηγοί θα συμμετάσχουν στον αγώνα και ποια ελαστικά έχουν διαλέξει για το τριήμερο.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 7 Ιουνίου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 7 Ιουνίου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 8 Ιουνίου 2019, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Αγώνας
Ο αγώνας διεξήχθη την Κυριακή 9 Ιουνίου 2019.
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
– Συμπεριλαμβάνεται και 1 πόντος για τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.<br/ > – Ο Σεμπάστιαν Φέτελ δέχθηκε ποινή 5 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια του αγώνα για επικίνδυνη είσοδο στην πίστα η οποία έσπρωξε άλλο μονοθέσιο εκτός πίστας.<br/ >
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2019 Κατηγορία:Αθλητισμός στον Καναδά
Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ινδίας
Το Πρωτάθλημα Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ινδίας είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην επιτραπέζια αντισφαίριση της Ινδίας, που διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ινδίας (Table Tennis Federation of India).
Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Ινδίας σε πέντε αγωνίσματα, τα οποία περιλαμβάνουν το απλό ανδρών, το απλό γυναικών, το διπλό ανδρών, το διπλό γυναικών και το διπλό μικτό. Η διοργάνωση διεξήχθη για πρώτη φορά το 1938 στην Καλκούτα.
Κάτοχοι μεταλλίων
thumb|right|Ο 9 φορές πρωταθλητής στο απλό ανδρών, Ασάντα Σάραθ Καμάλ. thumb|right|Ο πρωταθλητής το 2019 στο απλό ανδρών, Χαρμίτ Ντεσάι. thumb|right|Η 7 φορές πρωταθλήτρια στο απλό γυναικών, Πουλόμι Γκατάκ. thumb|right|Η 5 φορές πρωταθλήτρια στο απλό γυναικών, Μούμα Ντας. thumb|right|Η 3 φορές πρωταθλήτρια στο απλό γυναικών, Σαμίνι Κουμαρεσάν.
Αγωνίσματα
Τα ακόλουθα αγωνίσματα που περιλαμβάνονται στο εθνικό πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης.
Ζωίλος Α΄ ο Δίκαιος
Ο Ζωίλος Α´ ο Δίκαιος (2ος αιώνας π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του ινδοελληνικού βασιλείου, και είχε υπό την διακυβέρνηση του τα εδάφη των Παροπαμισάδων και της Αραχωσίας. Είναι πιθανό πως ανήκε στην δυναστεία του Ευθύδημου Α´.
Χρονολόγηση
Ο Ζωίλος χρονολογείται στην εποχή του Μενάνδρου, κατά το 130–120 π.Χ., καθώς έχουν ανακαλυφθεί δύο νομίσματα, τα οποία περιέχουν χαράξεις του Ζωίλου, αλλά πρόκειται για νομίσματα του Μενάνδρου, τα οποία επικαλύφθηκαν με νεότερες παραστάσεις, κάτι που δίνει βαρύτητα στο ότι ο Ζωίλος ζούσε κατά την εποχή του Μενάνδρου και πως πιθανώς ήταν αντίπαλοι. Άλλη εκτίμηση για την χρονολόγησή του είναι μεταξύ του 150 με 135 π.Χ..
Τα αργυρά νομίσματα του Ζωίλου είναι παρόμοια με αυτά του Ευθύδημου Β΄, γιού του Δημητρίου Α΄, όπου αναπαριστάται ο Ηρακλής κρατώντας διάδημα στο δεξί του χέρι, ενώ στο αριστερό ρόπαλο και το δέρμα λιονταριού. Σε κάποια από τα υποδεέστερης κατασκευής νομίσματα, ο Ηρακλής στέφεται νικητής από τη Νίκη.
Τα -κατά τα ινδικά πρότυπα- νομίσματα του Ζωίλου φέρουν σε επιγραφή στη γλώσσα Πάλι τον τίτλο Ντραμικάσα -ακόλουθος της Ντάρμα- ο οποίος πιθανώς σχετίζεται με τον βουδισμό και ακολουθεί την παράδοση των νομισμάτων του Μενάνδρου.
Έχουν βρεθεί επίσης μερικά Αττικού τύπου τετράδραχμα του Ζωίλου, τα οποία περιέχουν επιγραφές μόνο στα ελληνικά και σε αυτά περιέχονται και μονογράμματα του Μενάνδρου.
Τα χάλκινα νομίσματά του είναι τετράγωνου σχήματος (κατά τον ινδικό τύπο), ενώ αναπαριστούν τον Ηρακλή στη μία πλευρά, ενώ στην άλλη σκυθικού τύπου τόξο εντός κότινου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
Αγνή του Λάντσμπεργκ
Η Αγνή, γερμ. Agnes von Landsberg von Weettin (1192/93 - 1266) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του μαργράβου της Λουσατίας και με τον γάμο της έγινε παλατινή κόμισσα του Ρήνου.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Κορράδου Β΄ μαργράβου της Λουσατίας και της Ελισάβετ των Πιαστ, κόρης του Μιέσκο Γ΄ Υψηλού δούκα της Πολωνίας & δούκα της Μεγάλης Πολωνίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1211 τον Ερρίκο Ε΄ των Γουέλφων παλατινό κόμη του Ρήνου. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Μαργραβίνες της Γερμανίας
Ρωμαϊκή Αγορά (Ρώμη)
Η Ρωμαϊκή Αγορά (Forum Romanum, ιταλ. Foro Romano) είναι ορθογωνική πλατεία περιβαλλόμενη από τα ερείπια αρκετών σημαντικών αρχαίων κυβερνητικών κτιρίων στο κέντρο της πόλης της Ρώμης. Οι πολίτες της αρχαίας πόλης αναφέρονταν σ΄ αυτό το μέρος, αρχικά αγορά, ως Φόρουμ Μάγκνουμ ή απλά Φόρουμ. Ήταν για αιώνες το κέντρο της δημόσιας ζωής της Ρώμης: χώρος θριαμβικών παρελάσεων και εκλογών, τόπος δημόσιων ομιλιών, δικών, αγώνων μονομάχων και πυρήνας των εμπορικών υποθέσεων. Εδώ αγάλματα και μνημεία τιμούσαν μερικά από τα πιο σημαίνοντα πρόσωπα της πόλης.
Ευρισκόμενη στη μικρή κοιλάδα μεταξύ των Λόφων Παλατίνου και Καπιτωλίου, η Αγορά είναι σήμερα ακατάστατα ερείπια αρχιτεκτονικών θραυσμάτων και σποραδικών αρχαιολογικών ανασκαφών, που προσελκύουν πλήθος επισκεπτών. Τον 6ο αιώνα μ.Χ. μερικά από τα παλιά οικοδομήματα μέσα στην Αγορά άρχισαν να μετατρέπονται σε Χριστιανικές εκκλησίες. Τον 8ο αιώνα όλος ο χώρος περιβαλλόταν από Χριστιανικές εκκλησίες που είχαν πάρει τη θέση των εγκαταλειμμένων και κατεστραμμένων ναών. Το Μεσαίωνα, αν και διατηρείτο η μνήμη της Ρωμαϊκής Αγοράς, τα μνημεία της ήταν κατά το πλείστον θαμμένα κάτω από χαλάσματα και η θέση της ονομαζόταν αγελαδοχώραφο. Μετά τον 8ο αιώνα τα οικοδομήματα της Αγοράς διαλύθηκαν, ξανατακτοποιήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση φεουδαρχικών πύργων και κάστρων μέσα στην ίδια περιοχή. Το 13ο αιώνα αυτές οι κατασκευές κατέρρευσαν και ο χώρος έγινε σκουπιδότοπος. Αυτό μαζί με τα χαλάσματα από τα διαλυμένα μεσαιωνικά κτίρια και τα αρχαία οικοδομήματα συνέβαλε στην ανύψωση της στάθμης του εδάφους. Η επιστροφή του Πάπα Ουρβανού Ε΄ το 1367 οδήγησε σε αυξανόμενο ενδιαφέρον για τα αρχαία μνημεία, εν μέρει για το ηθικό τους δίδαγμα και εν μέρει ως πηγή υλικών για νέα κτίρια που άρχισαν να κατασκευάζονται στη Ρώμη μετά από μεγάλο διάστημα. Καλλιτέχνες από τα τέλη του 15ου αιώνα σχεδίαζαν τα ερείπια της Αγοράς, αρχαιοδίφες αντέγραφαν επιγραφές το 16ο αιώνα και εντατικές ανασκαφές άρχισαν στα τέλη του 18ου αιώνα. Ένας καρδινάλιος έλαβε μέτρα για να την αποστραγγίσει πάλι και έχτισε πάνω από αυτή τη γειτονιά Αλεσαντρίνε. Αλλά η ανασκαφή από τον Κάρλο Φέα, που άρχισε να καθαρίζει τα χαλάσματα από την Αψίδα του Σεπτίμιου Σεβήρου το 1803 και από αρχαιολόγους υπό το Ναπολεόντειο καθεστώς, σημάδεψαν την αρχή του καθαρισμού της Αγοράς, που ανασκάφηκε πλήρως μόνο στις αρχές του 20ού αιώνα. Ερείπια από αρκετούς αιώνες εμφανίζονται μαζί, χάρη στη Ρωμαϊκή πρακτική του χτισίματος πάνω σε προγενέστερα ερείπια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Ρώμη Κατηγορία:Τοπογραφία της αρχαίας Ρώμης Κατηγορία:Ρωμαϊκές πόλεις στο Λάτιο
Έξω Γιαλός Θήρας Θήρας
Ο Έξω Γιαλός Θήρας ή Στάθου είναι παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία της Σαντορίνης.
Γεωγραφικά στοιχεία
Ο Έξω Γιαλός βρίσκεται στα ανατολικά παράλια του νησιού σε απόσταση περίπου 3 χλμ. Α.-ΒΑ. από τα Φηρά και με υψόμετρο 24 μέτρα. Υπάρχει μικρό λιμανάκι με δύο παραλίες στα δεξιά και αριστερά του οι οποίες είναι με ηφαιστειακή μαύρη άμμο και λίγα βότσαλα, με καταγάλανα νερά και βραχώδεις λόφους στην πίσω πλευρά τους. Η μία από αυτές είναι οργανωμένη και υπάρχει beach bar restaurant. Το καλοκαίρι διοργανώνονται μεγάλα πάρτι με djs που συγκεντρώνουν πολλούς παραθεριστές.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Θήρας. Με βάση το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στη Δημοτική κοινότητα Θήρας που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Θήρας του Δήμου Θήρας ενώ με την απογραφή του 2011 έχει 71 κατοίκους.
Σημείωση
Στη Δημοτική Κοινότητα Καρτεράδου και λίγο νοτιότερα υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Έξω Γιαλός.
Παραπομπές
Εξω Γιαλος Θηρας Κατηγορία:Δήμος Θήρας
Νίκος Δαλαμπύρας
Ο Νίκος Δαλαμπύρας, γνωστός και ως "Roxx Ztar" είναι Έλληνας δημιουργός κόμικς, μουσικός και ραδιοφωνικός παραγωγός.
Γεννήθηκε τον Αύγουστο του 1976 στη Θεσσαλονίκη. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης στο τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας το έτος 2003.
Κόμικς
Διδάχτηκε την τέχνη των κόμικς αρχικά από τους Γιώργο Αγγελίδη, Κώστα Βουτσά και Τάσο Αποστολίδη και στη συνέχεια από τον Γιώργο Κωνσταντίνου.
Έχει ασχοληθεί με τα κόμικς αρχικά ως εικονογράφος για την πολιτική-πολιτιστική εφημερίδα/επιθεώρηση "Γεννήτωρ Ιδεών" (1996) και το περιοδικό "Μπλέ" (1998), καθώς και για το περιοδικό "Ι.Q." και την εφημερίδα του τμήματος Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας "Αθιβολές"(1999). Πιο ενεργά όμως μέσω της εικαστικής ομάδας "Εικονοστρόβιλος", μαζί με τους δημιουργούς Παύλο Γενίτσαρη, Πάνο Κρητικό, Τrashman κ.α. και υπό την καθοδήγηση του δημιουργού Γιώργου Κωνσταντίνου, συμμετείχε στη δημιουργία των φανζίν "Χωματερή" και "Ασυλάτωρ"(1998).
Μετά την αποχώρηση του Γεώργιου Κωνσταντίνου στην Ισπανία, με τον ίδιο πυρήνα συνεργατών θα ξεκινήσει στα 1999 την προσπάθεια έκδοσης του κόμικς φανζίν "Ανόργανη Ύλη". Το φανζίν αυτό, που ξεκίνησε τον κύκλο της ζωής του τον Απρίλιο του 2000, θα τερματίσει την κυκλοφορία του τον Απρίλιο του 2003, έχοντας τυπώσει εννέα τεύχη. Η έκδοση της "Ανόργανης ύλης" στάθηκε η αφορμή για να έρθουν σε επικοινωνία και επαφή μεταξύ τους πολλοί νέοι τότε δημιουργοί κόμικς, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονται οι: Βασίλης Γκογκτζιλάς, Trashman (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Γιώργου Τσούκη), Χρήστος Σταμπουλής και Πέτρος Χριστούλιας, γεγονός που θα οδηγήσει στη συνέχεια στη σύσταση της, αρχικά άτυπης, ομάδας ανεξαρτήτων δημιουργών κόμικς "Ένατη Διάσταση".
Ως "Ένατη Διάσταση", μαζί με τον συμφοιτητή του και φίλο Παναγιώτη Κρητικό, θα οργανώσουν πολυάριθμες εκθέσεις κόμικς ανά την Ελλάδα, συγκεντρώνοντας γύρω τους νέους καλλιτέχνες και αναλαμβάνοντας την επιμέλεια και έκδοση των πολυσέλιδων καταλόγων που συνοδεύανε τις περισσότερες από αυτές τις εκθέσεις. Η πρώτη από αυτές τις εκθέσεις, με τη φιλική συμμετοχή μάλιστα καταξιωμένων επαγγελματιών του χώρου, έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 2001, μέσα στα πλαίσια της Φοιτητικής Εβδομάδας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ο τίτλος της έκθεσης αυτής ήταν "Ζούνε Ανάμεσα μας". Ακολουθήσανε οι εκθέσεις "Άνθρωποι και άλλα Ζώα" (Κέντρο Νέων Βόλου "Δίαυλος") και "Παλίρροια" ,"Φούσκες"(2002), "Σημεία και Τέρατα" (2003) και τέλος η 1η Επιστημονική Διημερίδα για τα Κόμικς, σε συνεργασία με το Τμήμα Πολιτιστικής τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου τον Μάιο του 2003.
Στη συνέχεια, με τον Παναγιώτη Κρητικό και πάλι, θα ξεκινήσει στα 2005 την "Ένατη Διάσταση", αλλά ως κανονική εκδοτική εταιρεία αυτή τη φορά. Το πρώτο άλμπουμ της "Ένατης Διάστασης" ως εκδοτικής εταιρείας αποτελεί το "Οι Θλιβερές Περιπέτειες του Yellow Boy" τον Νοέμβριο του 2005. Από τότε μέχρι και σήμερα, ως υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων για την εκδοτική "Ένατη Διάσταση", έχει αναλάβει την έκδοση άλμπουμ για διακεκριμένους Έλληνες δημιουργούς κόμικς, όπως ο Σταύρος Κιουτσιούκης (Yellow Boy I,2,3, "Ιππότες"), ο Πέτρος Χριστούλιας ("Ιστορίες των Μελανουπόλεων"), ο Κωστής Τζωρτζακάκης ("Η κόρη της Φοινικιάς"), ο Χρήστος Σταμπουλής ("Charlotte-Ζεστοί χαρούμενοι πίδακες"), ο Τάσος Ζαφειριάδης (γνωστός με το ψευδώνυμο "ΤΑΖ", "Κυρ Κονγκ"), ο Κωνσταντίνος Παπαμιχαλόπουλος ("Ο Γιάπωνας-Δευτερονόμιον", "Επιλαρχία") κ.ά., ενώ έχει συμμετάσχει και συνδιοργανώσει πλήθος εκθέσεων με το αυτό αντικείμενο (κόμικς) ανά την Ελλάδα.
Μουσική
Ως μουσικός, ο Νίκος Δαλαμπύρας διδάχτηκε στη σχολή κρουστών D'Agostini τύμπανα με δάσκαλο τον Νίκο Φουντουκίδη. Ξεκίνησε να παίζει τύμπανα και να τραγουδάει στο cover συγκρότημα "Blackout" μαζί με παιδικούς του φίλους, ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγεται ο Θανάσης Μηλιώκας στα 1993.
Στα 2000 ξεκίνησε το συγκρότημα hard rock/glam metal "Roxy Bitch" και έκτοτε χρησιμοποιεί το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο "Roxx Ztar". Από το 2010 συμμετέχει και στο συγκρότημα "Wild Kitten".
Από το 1998 και μέχρι και το 2010, για λογαριασμό του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πιο συγκεκριμένα για το θεσμό της Φοιτητικής Εβδομάδας, οργάνωνε το φεστιβάλ μουσικών συγκροτημάτων "Rockemon", στο οποίο συμμετείχαν αφιλοκερδώς δεκάδες καλλιτέχνες και μουσικά σχήματα, επώνυμα και μη.
Εκτός από μουσικός, κάνει τακτικά εμφανίσεις και ως dj κυρίως στη Θεσσαλονίκη.
Ραδιόφωνο-media.
Ξεκίνησε την ενασχόληση του με το ραδιόφωνο στη ραδιοφωνική συχνότητα "Ράδιο Φωνή της Τούμπας-FM 105,5" της Θεσσαλονίκης τον Νοέμβριο του 2000.
Από τον Ιούνιο του 2001 μέχρι και τον Απρίλιο του 2004, για λογαριασμό του ραδιοφωνικού σταθμού "FM 1055 Rock" της Θεσσαλονίκης, σε συνεργασία με τον Αλέξη Αναστασιάδη, συμμετείχε στην πρωινή εκπομπή "Πρωινό Συνεργείο". Από τον Αύγουστο του 2005 μέχρι και σήμερα, στην ίδια συχνότητα, συμμετέχει στην εκπομπή "Άθλιοι Γίοι", σε ραδιοφωνικό κωμικό δίδυμο με τον Αλέξη Αναστασιάδη.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1940
Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1940, γνωστοί και σαν Αγώνες της 12ης Ολυμπιάδας ήταν διεθνής αθλητική διοργάνωση, η οποία επρόκειτο αρχικά να διεξαχθεί στο Τόκιο της Ιαπωνίας, το οποίο έλαβε το χρίσμα το 1936, αλλά παραιτήθηκε δύο χρόνια αργότερα, με αποτέλεσμα να λάβει το χρίσμα η συνυποψήφια πόλη του Ελσίνκι. Εντέλει απέβησαν μάταιες και οι προετοιμασίες των Φινλανδών, αφού η Ολυμπιάδα ματαιώθηκε λόγω της έναρξης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο λόγος για τον οποίο ματαιώθηκαν τόσο αυτοί, όσο κι οι επόμενοι αγώνες, οι οποίοι επρόκειτο να διεξαχθούν στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου, ήταν πως το Ολυμπιακό Πνεύμα της σύγχρονης Νεολαίας και του σύγχρονου Πολιτισμού δε συμβαδίζει με τις μάχες στα μέτωπα.
Παραπομπές
1940 Κατηγορία:Ματαιωμένοι Ολυμπιακοί Αγώνες Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1940
Νίκος Κοροβέσης
Ο Νίκος Κοροβέσης (Χαλκίδα, 10 Αυγούστου 1991) είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στον Ο.Φ.Η., ως ακραίος μεσοεπιθετικός.
Συλλογική καριέρα
Ο Κοροβέσης ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες του Πανιώνιου και το 2010 υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο στον Παναιγιάλειο. Την επόμενη χρονιά (2011-12) αγωνίστηκε στον Απόλλωνα Σμύρνης και έναν χρόνο αργότερα, το καλοκαίρι του 2012 συμφώνησε ως ελεύθερος με τον ΠΑΣ Γιάννινα, όπου παρέμεινε τρία χρόνια.
Το καλοκαίρι του 2017 συμφώνησε ως ελεύθερος με τον Πλατανιά για δύο χρόνια.
Από τις 12-6-2018 είναι παίχτης του ΟΦΗ μέχρι την φετινή σεζόν όπου έκλεισε συμβόλαιο ενός έτους με την ομάδα του Απόλλωνα Σμύρνης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιγιάλειου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ
Ζόφια Σεπτίτσκα
Η Ζόφια Λουντβίκα Τσετσίλα Κονστάντσια Σεπτίτσκα (πολωνικά: Zofia Ludwika Cecyla Konstancja Szeptycka) (27 Μαΐου 1837, Λβιβ, Αυστριακή Αυτοκρατορία, Γερμανική Συνομοσπονδία - 17 Απριλίου 1904, Πριλμπίτσι), ήταν Πολωνή κόμισσα, ποιήτρια και ζωγράφος. Ήταν η μητέρα του Αντρέι Σεπτίτσκι (Τάγμα του Αγίου Βασιλείου) Μητροπολίτη της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας (1900-1944) και του Ευλογημένου Ιερομάρτυρα Κλιμέντι Σεπτίτσκι, αρχιμανδρίτη του Τάγματος του Στουδιτών μοναχών της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας.
Βιογραφία
Η Ζόφια γεννήθηκε στην οικογένεια του Πολωνού θεατρικού συγγραφέα Αλεξάντερ Φρέντρο. Σπούδασε στο Παρίσι και τη Βιέννη. Το 1855, ήταν κοντά στους εργάτες του Hôtel Lambert. Την περίοδο 1856-1861 έζησε στο Λβιβ και τον Οκτώβριο του 1861 αρραβωνιάστηκε με τον Γιαν Κάντι Σεπτίτσκι. Έκανε επτά γιους, δύο από τους οποίους πέθαναν σε νεαρή ηλικία (Στέφεν 2 ετών, Γιούρι 17 ετών). Ήταν μια ακραία θρησκευόμενη που επηρέασε βαθιά τους γιους της να αποφασίσουν να υπηρετήσουν τον Θεό. Ο Ρόμαν αργότερα έγινε Μητροπολίτης, ο Αντρέι και ο Καζίμιρ - ο πατήρ Κλιμέντι, ένας Στουδίτης μοναχός, μάρτυρας της πίστης, πέθανε στο Γκουλάγκ τον Μάιο του 1950. Ο γιος της, ο Στάνισλαβ, αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Ακαδημία της Βιέννης και στη συνέχεια έγινε στρατηγός του Πολωνικού Στρατού. Ο Αλεξάντερ ήταν γαιοκτήμονας, ο Λεβ έμεινε με τους γονείς του στην κατοικία του Πριλμπίτσι. Ο Λεβ και η σύζυγός του πυροβολήθηκαν από το Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων τον Σεπτέμβριο του 1939, στο Πριλμπίτσι. Ο Αλεξάντερ σκοτώθηκε από τη Γκεστάπο το 1940, στο Ζαμόστιε.
Έργα
Η Ζόφια Σεπτίτσκα ήταν ζωγράφος, που παρήγαγε προσωπογραφίες του πατέρα, της μητέρας, του αδελφού της και μιας αυτοπροσωπογραφίας που δημιούργησε η ίδια, οι οποία τοποθετήθηκαν στα βιβλία της, ως εκθέματα. Οι πίνακες που δημιουργήθηκαν από εκείνη διακοσμούν πολωνικές καθολικές εκκλησίες στο Λβιβ, την Κρακοβία, τη Ζόβκβα και άλλα μέρη. Για τηνΒερναρδινική Εκκλήσία του Λβιβ, ζωγράφιζε την προσωπογραφία του Ιωάννη της Ντούκλα, στην οποία είναι θαμμένος ο Άγιος.
Η Ζόφια Σεπτίτσκα είναι η συγγραφέας πολλών ιστοριών και δοκιμίων που γράφτηκαν για το οικογενειακό ημερολόγιό της. Την περίοδο 1900-1903 δημοσίευσε το βιβλίο «Μνήμες των προηγούμενων χρόνων». Το 1904, μετά το θάνατό της, οι εφημερίδες Gazeta Narodowa και η κρακοβιανή Przegląd Polski δημοσίευσαν για πρώτη φορά ξεχωριστές ιστορίες της. Έγραψε αναμνήσεις για τα νεανικά χρόνια του Αντρέι Σεπτίτσκι. Η συλλογή δύο τόμων των "Γράμματα" της Σόφιας Σέπτιτσκαγια δημοσιεύθηκε στην Κρακοβία το 1906-1907.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες Κατηγορία:Πολωνές ζωγράφοι
Αλμπερβίλ
Το Αλμπερβίλ (γαλλικά: Albertville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Σαβοΐας στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, στη νοτιοανατολική Γαλλία. Βρίσκεται στις Γαλλικές Άλπεις.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Αλμπερβιλουά (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός Αρλί στην Αλμπερβίλ Η Αλμπερβίλ βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νομού Σαβοΐας και είναι τμήμα της πρώην διοικητικής περιοχής Ρον-Αλπ, πλέον Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, στη νοτιοανατολική Γαλλία.
Είναι υπονομαρχία του νομού, με πληθυσμό 19.055 κατοίκους (2016) και το κέντρο πολεοδομικού συγκροτήματος που συγκεντρώνει 43.225 κατοίκους (2016).
Η πόλη είναι κτισμένη στις όχθες του ποταμού Αρλί, παραπόταμου του ποταμού Ιζέρ με τον οποίο συμβάλλει μετά την Αλμπερβίλ. Είναι ορεινή πόλη, σε υψόμετρο 328 έως 2.040 μέτρων και έχει έκταση 17,54 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Η πόλη είναι επίσης γνωστή ως η «Πόλη των τεσσάρων κοιλάδων», γιατί εκεί συναντώνται οι κοιλάδες Ταρανταίζ, Μπωφορταίν, η κοιλάδα του ποταμού Αρλί και η κοιλάδα της Σαβοΐας.
Οι κοντινές οροσειρές περιλαμβάνουν: την οροσειρά των Μπωζ, την οροσειρά του Μπωφορταίν και την αρχή της οροσειράς της Βανουάζ. Χάρτης του νομού Σαβοΐας.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η μεσαιωνική πόλη Κονφλάν Αρχαιότητα - (Κονφλάν)
Στους ρωμαϊκούς χρόνους, στην περιοχή υπήρχε ένα ορεινό χωριό, που ήταν σημαντικό σημείο πάνω στο δρόμο Μιλάνο-Βιέννη. Καθώς βρίσκονταν κοντά στη συμβολή των ποταμών Αρλί και Ιζέρ, οι Ρωμαίοι το ονόμασαν : Αd confluentes (στη συμβολή), εξ ου και το όνομα Κονφλάν. Στην πεδιάδα υπήρχαν πολλοί τελωνειακοί υπάλληλοι, καθώς αποτελούσε συνοριακό σταθμό: Αd publicanos (από τη λατινική publicanus: φοροσυλλέκτης), όπως αναφέρεται η πόλη στον Χάρτη του Πόιτινγκερ.
Μεσαιωνική εποχή - (Λ'Οπιτάλ) μικρογραφία|Στον [[Χάρτης του Πόιτινγκερ|χάρτη του Πόιτινγκερ η πόλη αναφέρεται ως Ad Publicanos]] Στα τέλη του 12ου αιώνα, εκεί κοντά οι Ιωαννίτες Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Ιωάννου της Ιερουσαλήμ ίδρυσαν ένα νοσοκομείο για να περιθάλπουν ταξιδιώτες και προσκυνητές. Γύρω του αναπτύχθηκε το χωριό Λ'Οπιτάλ (σημαίνει Το Νοσοκομείο). Το 1216, για πρώτη φορά, αναφέρθηκε το Οπιτάλ-σου-Κονφλάν και το 1287, η πόλη πήρε το όνομα Βιλφράνς ντε λ'Οπιτάλ.
Κατά τη διάρκεια των αιώνων, οι πόλεις ακολούθησαν τα ιστορικά γεγονότα της Σαβοΐας, ανήκαν στην κομητεία και αργότερα στο δουκάτο της Σαβοΐας που οι δούκες του έγιναν και βασιλείς της Σαρδηνίας και κατελήφθησαν αρκετές φορές από τα γαλλικά στρατεύματα, μέχρι την προσάρτηση της Σαβοΐας στη Γαλλία το 1860. μικρογραφία|Το Δημαρχείο Σύγχρονη εποχή (Αλμπερβίλ) μικρογραφία|Πλας ντε λ'Ερόπ, Αλμπερβίλ Το 1801, μετά την κατάκτηση της Σαβοΐας από τον Ναπολέοντα Βοναπάρτη, η πόλη ονομάστηκε προσωρινά Κονφλάν.
Τον 20ό αιώνα, η ηλεκτροχημική βιομηχανία ισχυροποιήθηκε χάρη στην ταχεία ανάπτυξη της παραγωγής χάλυβα, στην περιοχή παράγεται το ήμισυ του γαλλικού ανοξείδωτου χάλυβα.
Στα γαλλοπροβηγκιανά, την παραδοσιακή γλώσσα της περιοχής, το όνομα της κοινότητας γράφεται Arbevela ή Arbèrtvile.
Αθλητισμός
αριστερά|μικρογραφία|Το Ολυμπιακό Μέγαρο Η Αλμπερβίλ έγινε διεθνώς γνωστή ως χιονοδρομικό θέρετρο ειδικά κατά τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς αγώνες του 1992. Στην όμορη περιοχή του νομού Ιζέρ υπάρχουν μερικά από τα μεγαλύτερα χιονοδρομικά κέντρα στις Γαλλικές Άλπεις.
Τον Ιανουάριο του 2017, το Ολυμπιακό Μέγαρο στην Αλμπερβίλ ήταν ένας από τους οχτώ χώρους για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανδρών Χάντμπολ του 2017 στη Γαλλία.
Το Ολυμπιακό Μέγαρο της Αλμπερβίλ δημιουργήθηκε για να φιλοξενήσει τις εκδηλώσεις παγοδρομίου και μικρού μήκους διαδρομής για το πατινάζ στην ολυμπιακή χειμερινή περίοδο του 1992. Μετά από τους Αγώνες, το Μέγαρο διατήρησε το παγοδρόμιο και συμπληρώθηκε από γήπεδα τένις και τοίχο αναρρίχησης. Πολλές συναυλίες γίνονται επίσης εκεί κάθε χρόνο.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|300x300εσ|Ο πύργος Ραμύς Το 2003, η Αλμπερβίλ χαρακτηρίστηκε ως «Πόλη τέχνης και ιστορίας». Μερικά από τα αξιοθέατα της πόλης:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Σαβοΐας
Βυζαντινός πολιτισμός τον 12ο αι.
Κατά τον 12ο αι. ο πολιτισμός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας γνώρισε μία περίοδο έντονων αλλαγών και ανάπτυξης. Αυτό οδήγησε ορισμένους ιστορικούς να αναφερθούν σε μία «Αναγέννηση» του 12ου αι. στα Βυζαντινά πολιτιστικά και πνευματικά επιτεύγματα. Αυτές οι αλλαγές ήταν ιδιαίτερα σημαντικές σε δύο τομείς του Βυζαντινού πολιτισμού: την οικονομική του ευημερία και την καλλιτεχνική του παραγωγή.