cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηνωμένη Αντιπολίτευσις (1920)
Κατηγορία:Φιλομοναρχικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί
Λατς
thumb|Κέρματα του 1 λατς.
Το Λατς (lats, στον πληθυντικό: lati, κωδικός ISO 4217: LVL ή 428) ήταν νόμισμα της Λετονίας. Βραχυγραφείται με το Ls και υποδιαιρείται σε 100 σαντίμι (santīmi ενικός: santīms, πληθυντικός santīmi<προέρχεται από το γαλλικό centime).
Από την 1η Ιανουαρίου του 2014, το Λατς αντικαταστάθηκε από το Ευρώ, με μια μεταβατική περίοδο δύο εβδομάδων. Η τελική ισοτιμία μεταξύ των δύο νομισμάτων ήταν €1 προς LVL 0,702804.
Πρώτο λατς, 1922–1940
Εισήχθη για πρώτη φορά το 1922 και αντικατέστησε το Λετονικό ρούβλι σε ισοτιμία του 1 λατς = 50 ρούβλια (rubļi). Το 1940, το λετονικό ρούβλι αντικαταστάθηκε από το σοβιετικό ρούβλι στην ίδια αξία, καθώς την χρονιά εκείνη η χώρα προσαρτήθηκε στην Σοβιετική Ένωση.
Κέρματα
Κυκλοφορούσαν κέρματα σε ονομαστικές αξίες των 1, 2, 5, 10, 20 & 50 σαντίμου, καθώς επίσης των 1, 2 και 5 λάτι. Τα 1, 2 & 5 σαντίμου ήταν από χαλκό, τα 10, 20 & 50 σαντίμου ήταν από νικέλιο, ενώ τα κέρματα του 1 λατς και άνω ήταν από ασήμι.
Τραπεζογραμμάτια
Η Τράπεζα της Λετονίας τύπωσε χαρτονομίσματα το 1922 σε αξίες των 20, 25, 50, 100 και 500 λάτου. Επίσης τυπώθηκαν χαρτονομίσματα των 10 λάτου, τα οποία ήταν των 500 ρουβλίων, επανατυπωμένα με νέα ονομαστική αξία. Η κυβέρνηση άρχισε να τυπώνει χαρτονομίσματα το 1925 σε αξίες των 10 και των 20 λάτου.
Δεύτερο λατς, 1993–2014
Το λατς επανεισήχθη το 1993, αντικαθιστώντας το λετονικό ρούβλι, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για μικρή χρονική περίοδο έπειτα από την ανάκτηση της ανεξαρτησίας, σε ισοτιμία του 1 λατς προς 200 ρούβλια.
Κέρματα
Κυκλοφορούσαν κέρματα του 1 σαντίμς, 2 & 5 σαντίμι, 10, 20 & 50 σαντίμου, όπως και του 1 λατς και των 2 λάτι. Επίσης, κυκλοφορούσαν αναμνηστικά κέρματα των 2, 10, 20, 100 λάτου κατασκευασμένα από χρυσό και άργυρο.
Ευρώ
Η χώρα υιοθέτησε ως επίσημο νόμισμά της το Ευρώ στις 1 Ιανουαρίου του 2014. Η ισοτιμία ορίστηκε στο €1 = LVL 0,702804. Για μια περίοδο 2 εβδομάδων τα δύο νομίσματα συνυπήρχαν στη χώρα, για τη χρήση στις καθημερινές συναλλαγές των κατοίκων και των επισκεπτών της. Μετά τις 15 Ιανουαρίου, η χρήση του Λατς για εμπορικές συναλλαγές σταμάτησε. Η ανταλλαγή των Λατς με Ευρώ θα συνεχιστεί σε 302 συγκεκριμένα καταστήματα στη χώρα μέχρι τις 31 Μαρτίου του 2014, ενώ οι τράπεζες της χώρας θα ανταλλάσσουν Λατς με Ευρώ μέχρι τις 30 Ιουνίου. Μετά το τέλος της συγκεκριμένης ημερομηνίας μόνο η Τράπεζα της Λετονίας θα έχει τη δυνατότητα ανταλλαγής των Λάτι με Ευρώ. Στο εξωτερικό, οι τράπεζες θα μπορούν να ανταλλάσσουν το Λατς με Ευρώ μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου του 2014.
Το Λατς ήταν η τέταρτη νομισματική μονάδα με την μεγαλύτερη αξία μετά το Δηνάριο του Κουβέιτ, Δηνάριο του Μπαχρέιν και το Ριάλ του Ομάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λατς Κατηγορία:Οικονομία της Λετονίας Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Νομίσματα που αντικατέστησε το Ευρώ
Νορβηγικές βουλευτικές εκλογές 2009
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στη Νορβηγία στις 14 Σεπτεμβρίου του 2009 κέρδισε νίκη ο κυβερνών κεντροαριστερός συνασπισμός (Εργατικό Κόμμα, Σοσιαλιστικό Αριστερό Κόμμα και Κεντρώο Κόμμα), εξασφαλίζοντας 86 έδρες στο Κοινοβούλιο επί συνόλου 169 εδρών, με την αντιπολίτευση (κεντρώοι και συντηρητικοί) να καταλαμβάνουν 83 έδρες. Με καταμετρημένο το 99,9% των ψήφων το Νορβηγικό Εργατικό Κόμμα εξασφαλίζει ποσοστό 35,4% και 64 από τις 169 έδρες, το Κόμμα της Προόδου 22,9 και 41 έδρες, το Συντηρητικό Κόμμα 17,2% και 30 έδρες, το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αριστεράς 6,2% και 11 έδρες, το Κόμμα του Κέντρου 6,2 και 11 έδρες, το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα 5,5 και 10 έδρες και 3,9% το Φιλελεύθερο Κόμμα,με 2 έδρες.
Παραπομπές
2009 Κατηγορία:2009
Βούβερ (κρατήρας)
200px|thumb| Ο Βούβερ είναι ένας κρατήρας στην επιφάνεια του δορυφόρου του Ουρανού, Ουμβρηίλ. . Εκτιμάται ότι έχει διάμετρο 98 χιλιομέτρων. Το γεωγραφικό μήκος και πλάτος από το κέντρο της είναι 311,6 ° και -4,7 °, αντίστοιχα.
Ο Βούβερ είναι μια λαμπρή κεντρική αιχμή, η οποία αποτελεί ένα από τα λίγα φωτεινά χαρακτηριστικά του Ουμβριήλ που πραγματικά ξεχωρίζει επάνω στην σκοτεινή επιφάνειά του.
Ο κρατήρας πήρε το όνομά του από τον Βούβερ (Vuver), ένα κακό πνεύμα της Φίννων του Βόλγα.
Αναφορές
Κατηγορία:Επιφανειακά χαρακτηριστικά των δορυφόρων του Ουρανού
Άγγελος Καλεπιανός
Ο Άγγελος Καλεπιανός ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κύπρο και έγινε μοναχός. Έζησε την άλωση του νησιού του από τους Τούρκους και έγραψε στα Ελληνικά δύο εκθέσεις, τις οποίες μετέφρασε στα Ιταλικά ο συμπατριώτης του Λουζινιάνος και τα εξέδωσε μαζί με την δική του ιστορία της Κύπρου.
2338 Μποχάν
Ο Μποχάν (Bokhan) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή της Σοβιετικής αστρονόμου Ναντέζντα Αντόνοβνα Μποχάν του Ινστιτούτου Θεωρητικής Αστρονομίας του Λένινγκραντ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Μποχάν είναι άγνωστα. Ο Μποχάν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 8 ώρες περίπου και άνω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μποχαν
Ελληνικός πολεμικός σταυρός
Ο Πολεμικός Σταυρός είναι ένα ελληνικό στρατιωτικό πολεμικό μετάλλιο και απονέμεται για διακεκριμένες πράξεις που τελέσθηκαν, είτε στο πεδίο της μάχης, είτε οπουδήποτε κατά τη διεξαγωγή διατεταγμένης πολεμικής ενέργειας. Διακρίνεται σε τρεις τάξεις, όπως παρακάτω:
Οι παλαιότερες εκδόσεις του σταυρού ήταν του 1917, που κάλυψε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και του 1940, που κάλυψε το Β' Παγκόσμιο πόλεμο και τον Εμφύλιο Πόλεμο (1946 - 1949).
Ίδρυση και ιστορία
Το μετάλλιο συνεστήθη από την Κυβέρνηση Εθνικής Αμύνης του Ελευθέριου Βενιζέλου την 28 Φεβρουαρίου 1917, και επιβεβαιώθηκε από το βασιλικό διάταγμα της 31ης Οκτωβρίου 1917, αμέσως μετά από την είσοδο της Ελλάδας στον πόλεμο. Η μορφή του ήταν εμπνευσμένη από το γαλλικό Croix de guerre 1914-1918 (Croix de guerre) και απονεμήθηκε στο στρατιωτικό προσωπικό όλων των κλάδων για τις πράξεις της ανδρείας κατά τη διάρκεια της ελληνικής συμμετοχής στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1916-1918), της συμμαχικής συμμετοχής στην Ουκρανία το 1919 και του Ελληνοτουρκικού πολέμου (1919-1922), αν και σπάνια μετά το 1920. Επιπλέον, από το 1919 και μετά, ο πολεμικός σταυρός Α' κατηγορίας θα μπορούσε να απονεμηθεί και στην πολεμική σημαία του διακεκριθέντος σώματος. Με ημερήσια διαταγή Στρατιάς της 30ης Οκτωβρίου 1920, την οποία υπέγραψε ο τότε Αρχηγός Στρατού Λ. Παρασκευόπουλος, για τη γενναιότητα, την αυτοθυσία και τον ηρωισμό που επέδειξαν κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πόλεμου, αλλά και για τα εδάφη της πατρίδας που απελευθέρωσαν απονεμήθει στα παρακάτω συντάγματα ο Πολεμικός Σταυρός:
Περιγραφή και απονομή
Το μετάλλιο σχεδιάστηκε από το Γάλλο γλύπτη Αντρέ Ριβώ (γαλ. André Rivaud), σε μορφή αργυρού μεταλλίου, που αποτελείται από ένα κάθετο ξίφος μέσα σε ένα κυκλικό στεφάνι, και μια οριζόντια πινακίδα με το αρχαίο ρητό των Σπαρτιατών: "Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ". Η αντίστροφη όψη έχει την επιγραφή "ΕΛΛΑΣ" και κάτω έχει τις χρονολογίες "1916-1917". Η ταινία ήταν μαύρη, με κυανά άκρα, και πλάτος 35-37 χιλιοστά.
Ο σταυρός απονεμήθηκε σε τρεις τάξεις:
Ίδρυση και ιστορία
Η νέα μορφή του μεταλλίου καθιερώθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα της 11ης Νοεμβρίου 1940 (Νόμος 2646/1940) και συνέχισε να απονέμεται σε όλο το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Επανεγκρίθηκε την 19η Απριλίου 1947 για τον Εμφύλιο Πόλεμο (1946-1949) και επεκτάθηκε έως το 1953, καλύπτοντας την ελληνική συμμετοχή στον Πόλεμο της Κορέας. Απονεμήθηκε σε Έλληνες και συμμάχους αγωνιστές, καθώς επίσης και σε πολεμικές σημαίες.
Περιγραφή και απονομή
Το σχέδιο του μεταλλίου είναι ουσιαστικά μια τροποποίηση του γαλλικού Croix de guerre, που παριστά ένα χάλκινο σταυρό (cross pattée) με το μονόγραμμα του Βασιλέως Γεωργίου, επάνω σε δύο εστεμμένα διασταυρούμενα ξίφη. Η αντίστροφη όψη έχει την χρονολογία "1940". Η ταινία έχει τρεις ίσες εναλλασσόμενες ζώνες ερυθρού, κυανού και ερυθρού χρώματος. Ο σταυρός απονεμήθηκε σε τρεις κατηγορίες: Έως το 1942, η πρώτη τάξη εδύνατο να απονεμηθεί αυτοδικαίως, πλην όμως, σύμφωνα με το Νόμο 3120/1942, η πρώτη απονομή εγίνετο υποχρεωτικά στην τρίτη τάξη. Για πολλαπλές απονομές (μέχρι τρεις) επροσαρτάτο μικροσκοπικό στέμα στη διεμβολή. Με την πέμπτη ή όγδοη απονομή, ο σταυρός αναβαθμιζόταν σε Β' και Α' τάξεως αντίστοιχα. Υπάρχουν διάφορες κατασκευαστικές παραλλαγές, ανάλογα με τον κατασκευαστή, στην Ελλάδα ή στη Μεγάλη Βρετανία.
Το σχέδιο του μεταλλίου είναι ένας χάλκινος σταυρός cross pattée όπου στο κέντρο έχει δάφνες, επάνω σε δύο σταυρωμένα ξίφη και στεφανωμένο από το Ελληνικό εθνόσημο. Η αντίστροφη όψη έχει γράφει "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ". Η κορδέλα έχει τρεις ίσες εναλλασσόμενες ζώνες ερυθρού, γαλάζιου και ερυθρού χρώματος. Ο σταυρός απονέμεται σε τρεις τάξεις, που διακρίθηκαν από το χρώμα του εθνοσήμου:
Η σύγχρονη έκδοση από το 2003
Ο σχεδιασμός ολοκληρώθηκε με το Προεδρικό Διάταγμα 159 της 17ης Μαρτίου 2003. Το μετάλλιο διατηρεί το βασικό σχεδιασμό της δεκαετίας του 1940 και του 1985.
Περιγραφή και απονομή
Έχει σχήμα σταυρού και κατασκευάζεται από χαλκό. Στο μέσον της μπροστινής του όψης είναι τοποθετημένο μέσα σε κύκλο το Εθνόσημο της Ελληνικής Δημοκρατίας το οποίο για την Γ' τάξη είναι χάλκινο για την Β' τάξη επάργυρο και για την Ά' τάξη επίχρυσο. Ανάμεσα από τους βραχίονες του σταυρού είναι τοποθετημένα χιαστί δύο ξίφη με τις λαβές τους προς τα κάτω. Στο πάνω μέρος του σταυρού είναι τοποθετημένος χάλκινος κρίκος από τον οποίο διέρχεται η ταινία του μεταλλίου, η οποία είναι από μεταξωτό ύφασμα κυματιστό και αποτελείται από τρεις λωρίδες, από τις οποίες οι δύο εξωτερικές έχουν χρώμα βαθύ κόκκινο και η ενδιάμεση βαθύ μπλε. Τέλος στην πίσω όψη του σταυρού αναγράφεται "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ".
Παλαιότερα απονεμήθηκε για ηρωισμό σε εμπόλεμη περίοδο σε Έλληνες πολίτες και ξένους συμμάχους. Σήμερα, ο Πολεμικός Σταυρός Α΄ Τάξεως απονέμεται σε ανώτατους Αξιωματικούς, ο Πολεμικός Σταυρός Β΄ Τάξεως σε ανώτερους Αξιωματικούς, ενώ ο Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως απονέμεται σε κατώτερους Αξιωματικούς, Ανθυπασπιστές, Δόκιμους Έφεδρους Αξιωματικούς, Οπλίτες και μαθητές Στρατιωτικών Σχολών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά τάγματα και μετάλλια
Μιετσισουάβα Τσβικλίνσκα
μικρογραφία| Σκηνή από την ταινία Granica: Η οικογένεια Ζιεμπιέβτςy - Γιοάννα (Μιετσισουάβα Τσβικλίνσκα), Ζένον ([[Γέζι Πιχέλσκι) και Βαλέριαν (Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς)]] μικρογραφία| Ο τάφος της Μιετσισουάβα Τσβικλίνσκα στο [[Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία]] Η Μιετσισουάβα Τσβικλίνσκα (πολωνικά: Mieczysława Ćwiklińska, το γένος Τραπς [Trapsz]) (1 Ιανουαρίου 1879, Λούμπλιν - 28 Ιουλίου 1972, Βαρσοβία) ήταν Πολωνή ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, τραγουδίστρια (σοπράνο) και μέλος της υπόγειας οργάνωσης «Muszkieterzy» («Σωματοφύλακες»). Θεωρείται μία από τις σπουδαιότερες Πολωνές ηθοποιούς του θεάτρου και του κινηματογράφου όλων των εποχών.
Βιογραφία
Καταγόταν από την πολωνική θεατρική οικογένεια Τράπσο. Ήταν κόρη του Μαρτσέλι Τράπσο και της Αλεξάντρα (το γένος Φιτσκόφσκι) και εγγονή του Αναστάζι Τράπσο. Έλαβε τη φωνητική της εκπαίδευση στο Παρίσι υπό τον Ζαν ντε Ρεσκ.
Έκανε το θεατρικό της ντεμπούτο στις 2 Δεκεμβρίου 1900 στο ρόλο της Χελένκα στο Παχύ ψάρι του Μίχαου Μπαουούτσκι, στο Λαϊκό Θέατρο της Βαρσοβίας. Από τότε, ήταν μέλος του συνόλου οπερέτας των Κυβερνητικών Θεάτρων της Βαρσοβίας. Στις 5 Ιανουαρίου 1901, έκανε την πρώτη της εμφάνιση στο Νέο Θέατρο ως Κάσια στο Gwałtu, co się dzieje. Εκείνη την εποχή, άρχισε να χρησιμοποιεί το επώνυμο Τσβικλίνσκα, το οποίο ήταν το πατρικό όνομα της γιαγιάς της, Άννας. Τα έτη 1907–1908 έμεινε στο Παρίσι, όπου σπούδασε φωνητική με τον καθηγητή Τζουλιάνι. Από το 1909 ηχογράφησε για τη Syrena Rekord. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, εμφανίστηκε στο εξωτερικό (Γαλλία, Ρωσία). Επέστρεψε στην Πολωνία το 1918. Από το 1922 ανήκε στο σύνολο του Πολωνικού Θεάτρου και αργότερα στο Εθνικό Θέατρο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ήταν πριμαντόνα οπερέτας και η αγαπημένη της Βαρσοβίας. Τη σεζόν 1926/1927, μαζί με τον Αντόνι Φέρτνερ δημιούργησε ένα θέατρο κωμωδίας και φάρσας «Teatr Ćwiklińska i Fertnera» στη Βαρσοβία, στην οδό Νόβι Σφιάτ 63.
Έκανε το κινηματογραφικό της ντεμπούτο σε ηλικία 54 ετών, με τον ρόλο της Ιδαλίας στην ταινία Jego ekscelencja subiekt (1933). Εμφανίστηκε σε πολλές πολωνικές ταινίες και θεωρήθηκε μια από τις πιο σημαντικές κωμικές ηθοποιούς.
Στις 3 Απριλίου 1936 πραγματοποιήθηκε τελετή στο Εθνικό Θέατρο με αφορμή την 30ή επέτειο του καλλιτεχνικού έργου της Μιετσισουάβα Τσβικλίνσκα. Ήταν κυρίως γνωστή ως ηθοποιός κωμωδιών και χαρακτήρων. Έπαιζε συχνά ρόλους μεγαλύτερων γυναικών με χαρακτηριστικό χρωματισμό. Δημιούργησε αστείους, ακόμη και χαρακτήρες καρικατούρας. Στην αρχή της καλλιτεχνικής της καριέρας, η Τσβικλίνσκα έπαιξε επίσης ρόλους οπερέτας και όπερας στη Βαρσοβία, το Βερολίνο και τη Δρέσδη.
Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής εργάστηκε στη Βαρσοβία ως σερβιτόρα στις καφετέριες «Café Bodo» και «U Aktorek». Κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης της Βαρσοβίας έμεινε στην Ποτκόβα Λέσνα, μετά την πτώση της εξέγερσης πήγε στο Ζακοπάνε.
Ο ρόλος της ως γιαγιά στο έργο Τα δέντρα πεθαίνουν όρθια, που έπαιξε για πρώτη φορά την 1η Νοεμβρίου 1958 στο Ποικίλο Θέατρο, ήταν ο τελευταίος διάσημος ρόλος της. Τον έπαιξε μέχρι τον Απρίλιο του 1971, εμφανιζόμενη σε αυτό περίπου 1.500 φορές. Η 70ή της επέτειος ως ηθοποιός έλαβε χώρα στις 2 Δεκεμβρίου 1970 στο Λούμπλιν, στο Θέατρο Γιούλιους Οστέρβα του Λούμπλιν. Το 1971 έκανε περιοδείες στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά μετά από πρόσκληση της αμερικανικής Πολωνικής Διασποράς.
Παντρεύτηκε τρεις φορές. Στις 7 Ιουλίου 1897, αμέσως μετά την αποφοίτησή της από το σχολείο, παντρεύτηκε τον συγγραφέα Ζίγκμουντ Μπαρτκιέβιτς και μετακόμισε στο Λοτζ. Μετά τον χωρισμό τους το 1899, επέστρεψε στη Βαρσοβία και διηύθυνε έναν οίκο μόδας. Ξαναπαντρεύτηκε στις 15 Ιουνίου 1919 στη Βαρσοβία με έναν έμπορο, τον Χένρικ Μάντερ, με τον οποίο χώρισε το 1928. Παντρεύτηκε για τρίτη φορά το 1933, με τον Μάριαν Στάινσμπεργκ - εκδότη και βιβλιοπώλη, με τον οποίο χώρισε το 1939.
Ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι στη Βαρσοβία (Διάδρομος των Αξιέπαινων, 1-96).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνές υψίφωνες Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λαβάρου της Εργασίας Κατηγορία:Χρυσή Δάφνη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Σταυρού της Αξίας (Πολωνία) Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Γκρέητ Μπρίταιν
Το Γκρέητ Μπρίταιν («Μεγάλη Βρετανία») ήταν το πρώτο σιδερένιο και επίσης ελικοκίνητο υπερωκεάνιο του κόσμου.
Ναυπηγήθηκε το 1843 στο Μπρίστολ. Το ολικό του μήκος ήταν 323 πόδια, το πλάτος του 51, το βύθισμά του 16 και είχε χωρητικότητα 3.278 τόνοι. Η μεγίστη ισχύς μηχανής του 1000 HP.
Αν και στην αρχή οι ναυπηγοί δυσπιστούσαν για την εφαρμογή του σιδήρου στις ναυπηγήσεις, όταν όμως το πλοίο προσάραξε και πλήττονταν καθ΄ όλη τη διάρκεια του χειμώνα από ωκεάνια κύματα και διαπίστωσαν ότι ούτε ένα σιδερένιο καρφί των καρφωτών συνδέσεων δεν είχε δείξει διαφυγή από οξείδωση, άλλαξαν γνώμη και από τότε ο σίδηρος άρχισε να εκτοπίζει το ξύλο στις ναυπηγήσεις μεγάλων πλοίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορικά πλοία
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγροτικών Σωματείων Πάφου
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγροτικών Σωματείων Πάφου (ΠΟΑΣΠ) είναι ποδοσφαιρική ομοσπονδία της επαρχίας Πάφου. Αποτελεί μία εκ των 11 αγροτικών (τοπικών) ομοσπονδιών μελών της Συνομοσπονδία Τοπικών Ομοσπονδιών Κύπρου (ΣΤΟΚ), την μοναδική στην επαρχία Πάφου. Η ΠΟΑΣΠ αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ΣΤΟΚ.
Ίδρυση
Η ΠΟΑΣΠ ιδρύθηκε το 1971 με κύριο σκοπό τη οργανώσει το αγροτικό ποδόσφαιρο της πόλης και επαρχίας Πάφου. Τα ιδρυτικά μέλη της ΠΟΑΣΠ ήταν:
Διοργανώσεις
Οι διοργανώσεις που διεξάγει η ΠΟΑΣΠ σήμερα είναι:
Διακριθέντα σωματεία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις ομάδες που ξεκίνησαν ως μέλη της ΠΟΑΣΠ και ακολούθως συμμετείχαν στα εθνικά πρωταθλήματα της Κύπρου, τα οποία διοργανώνει η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Για κάθε ομάδα αναφέρεται η ανώτατη κατηγορία στην οποία έχει συμμετάσχει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τοπικές Ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες Κύπρου Κατηγορία:Επαρχία Λεμεσού
Γιγάντιο άι-άι
Το γιγάντιο άι-άι (Daubentonia robusta, Ντωμπεντόνια η εύρωστη) είναι εξαφανισμένος συγγενής του άι-άι, του μόνου άλλου είδος του γένους Δωβεντονία (Daubentonia). Έζησε στη Μαδαγασκάρη, και φαίνεται ότι εξαφανίστηκε λιγότερο από 1.000 χρόνια πριν, αλλά είναι εντελώς άγνωστο εν ζωή και γνωστό μόνο από υποαπολιθωμένα κατάλοιπα.
Ως το 2004, τα κατάλοιπα του γιγάντιου άι-άι αποτελούνταν από 4 κοπτήρες, ένα κνημιαίο οστό, και μετακρανιακό υλικό. Υποαπολιθώματα του είδους έχουν βρεθεί στο νότιο και νοτιοανατολικό τμήμα της Μαδαγασκάρης, εκτός της σημερινής κατανομής του επιζώντος άι-άι. Με βάση μετρήσεις στη σιαγόνα και τους κοπτήρες, πιστεύεται ότι το γιγάντιο άι-άι είχε παρόμοια μορφολογία με αυτή του σύγχρονου άι-άι, όντας όμως 2 με 2,5 φορές μεγαλύτερο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ντωμπεντονιίδες Κατηγορία:Πανίδα της Μαδαγασκάρης
Μιχαήλ Παραστάτης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σώζονται δύο επιστολές του προς τον Γεώργιο τον Κορίνθιο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Κρυφή εκπαίδευση στην Πολωνία (18ος – 20ος αι.)
Το άρθρο αναφέρεται σε διάφορες πρακτικές κρυφής εκπαίδευσης στην Πολωνία από τον 18ο έως τον 19ο αιώνα.
Από τα τέλη του 18ου αιώνα η Πολωνία (τότε μέρος της Πολωνο-Λιθουανικής Ομοσπονδίας) μπήκε σε μια περίοδο διάλυσης κατά την οποία γειτονικές δυνάμεις τη μοίρασαν σε τομείς υπό Αυστριακή, Πρωσική και Ρωσική κατοχή. Σε καθένα από αυτούς τους τομείς επιχειρήθηκε η αλλαγή της εθνικής και θρησκευτικής ταυτότητας των Πολωνών μέσω της παιδείας. Κάτω από αυτές τις συνθήκες Πολωνοί πατριώτες οργάνωσαν παράνομα μυστικά σχολεία όπου διδασκόταν η Πολωνική γλώσσα, η παράδοση, η ιστορία, η γεωγραφία, κατηχητικές αλήθειες, τραγούδια και έθιμα Στον Πρωσικό και ειδικά στον Ρωσικό τομέα η παράνομη εκπαίδευση τιμωρείτο σαν  προδοσία. Η εκπαίδευση στην Πολωνική παράδοση περιλάμβανε εξιδανίκευση της εθνικής ιστορίας και εκφραζόταν με σλόγκαν όπως «Αίμα, Τιμή, Πατρίδα» ή «Πάλεψε για τη δική σου και τη δική μας ελευθερία» και «Κάθε σύνορο είναι το κάστρο μας». Με τη βοήθεια του Καθολικού ιερατείου οργανώθηκαν παράνομες μορφές διδασκαλίας της Πολωνικής γλώσσας, κάτι που επέσυρε τιμωρίες, φυλακίσεις και εξορίες, τόσο των διδασκόντων όσο και των μαθητών. Το βάρος των διώξεων σήκωσαν ιερείς, μοναχοί και λαϊκοί της Καθολικής Εκκλησίας. Ανάλογο ρόλο είχαν σε κάποιες περιοχές οι Ευαγγελικές Εκκλησίες, ενώ την Ουκρανική και Λευκορωσική γλώσσα στα νοτιο-ανατολικά υπεραμύνθηκε η Ελληνική-Καθολική (Ουνιακή) Εκκλησία, έως ότου οι Ρώσοι την κατάργησαν το 1839 στις προσαρτημένες περιοχές και το 1875 στο Πολωνικό Βασίλειο. Αυτές οι μορφές εκπαίδευσης συνεχίστηκαν στις περιοχές που ελέγχονταν από την Πρωσία και τη Ρωσία μέχρι την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία χρησιμοποιήθηκε επίσης ως μέσο ρωσοποίησης.
Περί τα τέλη του 19ου αιώνα οργανώθηκε και το μυστικό «Ιπτάμενο Πανεπιστήμιο» σε διάφορες πόλεις, μεταξύ των οποίων και η Βαρσοβία που ήταν στον Ρωσικό τομέα. Στο πανεπιστήμιο αυτό εύρισκαν διέξοδο και οι γυναίκες που ήθελαν να σπουδάσουν αλλά απαγορευόταν η φοίτησή τους στα επίσημα πανεπιστήμια, όπως συνέβαινε και σε άλλα μέρη της Ευρώπης.
Η μυστική διδασκαλία ήταν μέρος μιας μεσσιανικής κουλτούρας που αναπτύχθηκε σαν άμυνα των Πολωνών εναντίον ισχυρότερων δυνάμεων, ανάλογα με την περίπτωση των Εβραίων. Πιστεύεται ότι σ' αυτό βοήθησε η μακραίωνη συμβίωση Πολωνών και Εβραίων.
Μετά το 1939
Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η Πολωνία διαμοιράστηκε σε περιοχές υπό τον έλεγχο της Γερμανίας, της Σοβ. Ένωσης και μιας κεντρικής κυβέρνησης ελεγχόμενης από τη Γερμανία. Στον γερμανοκρατούμενο τομέα απαγορεύτηκε η παιδεία των Πολωνών σε επίπεδο ανώτερο από τη βασική εκπαίδευση, αφού κατά τη ναζιστική θεωρία, οι Σλάβοι δεν χρειάζονταν ανώτερη εκπαίδευση.
Μετά από αυτό, πολλοί δάσκαλοι, καθηγητές και ακτιβιστές οργάνωσαν κρυφά μαθήματα, αναβιώνοντας και το «Ιπτάμενο Πανεπιστήμιο» που είχε λειτουργήσει κρυφά κατά τον προηγούμενο αιώνα Ονομάστηκε έτσι επειδή τα μαθήματα γίνονταν εναλλάξ σε διάφορα σπίτια ή άλλους χώρους ώστε να μην εντοπίζονται από τις αρχές.
Η περισσότερη εκπαίδευση οργανώθηκε από τη «Μυστική Οργάνωση Διδασκαλίας» (Tajna Organizacja Nauczycielska,TON). Το 1942 περίπου 1,5 εκατομ. Μαθητές παρακολουθούσαν τη μυστική εκπαίδευση. Το 1944 το μυστικό πανεπιστήμιο είχε περίπου 10.000 φοιτητές. Λειτούργησαν επίσης μυστικά τυπογραφεία για την εκτύπωση των εκπαιδευτικών βιβλίων. Δίδονταν ακόμα και αποδεικτικά αποφοίτησης δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε προπολεμικά έντυπα με πλαστές ημερομηνίες αποφοίτησης 1938 ή 1939.
Στα στρατόπεδα συγκέντρωσης βιβλία εισάγονταν λαθραία και φυλάσσονταν σαν θησαυροί, πληρώνονταν με ψωμί, και χρησίμευαν για παράνομο διάβασμα σιωπηλά είτε μεγαλόφωνα προς ομάδες ακροατών.
Στα εβραϊκά γκέτο λειτουργούσαν κρυφά ταλμουδικά σχολεία ενώ η Καθολική Εκκλησία λειτουργούσε κρυφά σεμινάρια για ιερείς. Ένα γνωστό πρόσωπο που αποφοίτησε από αυτά τα σεμινάρια ήταν ο Πάπας Ιωάννης Παυλος ΙΙ (Karol Wojtyla).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκπαίδευση στην Πολωνία Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στην Πολωνία Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κροατίας
<td align=center colspan=2>260px Πρωτεύουσα Ζάγκρεμπ Γλώσσα κροατικά Νόμισμα Δηνάριο Γιουγκοσλαβίας'''
Η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κροατίας (κροατικά: Socijalistička Republika Hrvatska / SR Hrvatska) ήταν μία από τις 6 δημοκρατίες της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας. Μαζί με τις υπόλοιπες 5 Δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας, δημιουργήθηκε προς στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν η 2η μεγαλύτερη σε έκταση Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Η Κροατία είχε επίσης το 2ο μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης σε σχέση με τις άλλες γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες, μετά τη Σλοβενία.
Το 1990, η κυβέρνησή της κατάργησε το σύστημα του μονοκομματισμού- που είχε επιβάλει το Κομμουνιστικό Κόμμα- και υιοθέτησε ένα πολυκομματικό σύστημα. Η καινούρια εκλεγμένη κυβέρνηση του Φράνιο Τούτζμαν οδήγησε την Κροατία στην ανεξαρτησία, κηρύσσοντας την επίσημα το 1991.
μικρογραφία|Οικονομική ανάπτυξη των Δημοκρατιών της Γιουγκοσλαβίας το 1988- η Κροατία είχε το 2ο μεγαλύτερο ρυθμό ανάπτυξης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Κροατίας Κατηγορία:Ιστορία της Κροατίας
Δήμος Αρριανών
Ο Δήμος Αρριανών είναι δήμος της περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Συστάθηκε το 2011 με το Πρόγραμμα Καλλικράτης από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αρριανών, Φιλλύρας και των κοινοτήτων Οργάνης και Κέχρου. Η έκταση του δήμου είναι 771,2 τ.χλμ. και ο μόνιμος πληθυσμός του είναι 14.905 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2021. Η έδρα του δήμου είναι η Φιλλύρα.
thumb|Τοπογραφικός χάρτης του Δήμου Αρριανών.
Θρησκείες
Οι κάτοικοι του δήμου είναι μουσουλμάνοι κατά 95% (κυρίως σουνίτες αλλά υπάρχουν και λίγοι Αλεβίτες) και χριστιανοί ορθόδοξοι κατά 5%.
Πολιτισμικές ομάδες
Όπως προαναφέρθηκε, οι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα Έλληνες πολίτες αποτελούν την πλειονότητα έναντι των χριστιανών στο θρήσκευμα Ελλήνων πολιτών. Οι μουσουλμάνοι μπορούν να διαχωριστούν σε δυο κύριες ομάδες με κριτήριο την ομιλούμενη από αυτούς γλώσσα: α) στους τουρκόφωνους μουσουλμάνους των πεδινών περιοχών και β) στους πομακόφωνους κατοίκους των ορεινών περιοχών.
Δημοτικές Ενότητες και οικισμοί
thumb|Χάρτης των ενοτήτων (και πρώην δήμων) από τις οποίες αποτελείται ο Δήμος Αρριανών.{{legend|red|1 - [[#Ενότητα Αρριανών|Αρριανών}} {{legend|blue|2 - Φιλλύρας }} {{legend|lightgreen|3 - Οργάνης}} {{legend|yellow|4 - Κέχρου}}]]
Ο Δήμος Αρριανών αποτελείται από 4 «δημοτικές ενότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στους 4 συγχωνευθέντες δήμους και κοινότητες. Κάθε δημοτική ενότητα διαιρείται σε «κοινότητες», οι οποίες αντιστοιχούν στα διαμερίσματα των καταργηθέντων ΟΤΑ. Οι σημερινές κοινότητες του Δήμου, ήταν αυτόνομες κοινότητες και δήμοι πριν την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστρια.
Δημοτική Ενότητα Αρριανών
Η δημοτική ενότητα Αρριανών αποτελούσε ολόκληρο τον δήμο πριν τη συνένωση με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Έχει πληθυσμό 5.589 κατοίκους. Ο πρώην δήμος είχε συσταθεί με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Αποτελούταν από 14 δημοτικά διαμερίσματα. Έδρα του δήμου ήταν τα Αρριανά.
Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες και οικισμοί:
Δημοτική Ενότητα Φιλλύρας
Ο πρώην δήμος και νυν δημοτική ενότητα Φιλλύρας έχει (πραγματικό) πληθυσμό 8.014 κατοίκους. Πριν τη συγχώνευση περιλάμβανε 20 δημοτικά διαμερίσματα και έδρα του δήμου ήταν η Φιλλύρα.
Περιλαμβάνονται οι παρακάτω κοινότητες και οικισμοί:
Δημοτική Ενότητα Οργάνης
Η πρώην κοινότητα και νυν τοπική ενότητα Οργάνης (41.25303°N, 25.68443°W) έχει (πραγματικό) πληθυσμό 2.825 κατοίκους.
Κάθε καλοκαίρι οργανώνεται το Πανηγύρι Πάλης με λάδι στην τοποθεσία Αλάντεπε, στο οποίο οι παλαιστές παλεύουν πασαλειμμένοι με λάδι.
Περιλαμβάνονται οι παρακάτω οικισμοί:
Δημοτική Ενότητα Κέχρου
Η πρώην κοινότητα και νυν τοπική ενότητα Κέχρου έχει (πραγματικό) πληθυσμό 1.558 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Κορωναίος
Το ελληνικό επώνυμο Κορωναίος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Νικόλαος Νησιώτης (λόγιος)
Ο Νικόλαος Νησιώτης ήταν Έλληνας λόγιος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο. Σπούδασε φιλοσοφία και λατινικά στα γυμνάσια της Ιταλίας. Σύμφωνα με τον Κράσο έγραψε με μεγάλη πολυμάθεια ποιήματα στα ελληνικά και λατινικά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 16ου αιώνα
Φερδινάνδεα
right|thumb|250px|Θέση της υφάλου Γκράχαμ ή Φερδινάνδεα Ο ύφαλος Γκράχαμ ή Φερδινάνδεα (Ferdinandea) ήταν ηφαιστειογενές νησί που καταποντίστηκε σε αμνημόνευτο χρόνο και σήμερα αποτελεί πολύ επικίνδυνο ύφαλο στο πέρασμα των πλοίων μεταξύ Σικελίας και της ιταλικής νήσου Παντελλερίας (της αρχαίας Κόσσυρας) 25 μίλια νότια του Φάρου Γκρανίτολα.
Γεωλογικά χαρακτηριστικά
Το νησί αυτό πιθανολογείται ότι ήταν, μετά τη Σαντορίνη, το πλέον ενεργό ηφαιστειογενές της Μεσογείου σε ηφαιστειακές εκδηλώσεις. Σήμερα αποτελεί δικόρυφο υπόλειμμα με βάση στις 150 οργιές και με τις δύο κορυφές σε ελάχιστο βάθος που κατά καιρούς μεταβάλλεται. Το 1863 ήταν 2,5 οργιές, το 1870 3,5, το 1902 5,5 και πάλι 3 το 1908, όταν έγιναν οι καταστρεπτικοί σεισμοί της Μεσσήνης, το 1930 3,5 , όπου και παραμένει επικίνδυνο στη Ναυσιπλοΐα. Με αλιευτικά εργαλεία στη περιοχή διαπιστώνεται η πλούσια βενθική χλωρίδα και πανίδα του υφάλου (σπόγγοι, κοράλλια, ψάρια).
Διαμάχη για την κυριότητα
μικρογραφία|Φερδινάνδεα (1831) Τον Ιούλιο του 1831 το νησί ανυψώθηκε πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, προκαλώντας διαμάχη για την κυριότητά του ανάμεσα στη Βρετανία, τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία, που λύθηκε από μόνη της όταν το νησί ξαναβυθίστηκε μερικούς μήνες αργότερα, το Γενάρη του 1832. Το όνομα Φερδινάνδεα είναι αυτό που είχε δοθεί από την Ιταλία προς τιμή του βασιλιά της Νάπολης Φερδινάνδου, που το διεκδίκησε για λογαριασμό των Βουρβόνων, ενώ Γκράχαμ είναι το όνομα που είχε δοθεί από τους Βρετανούς. Το 1863, σε μια ακόμα περίοδο ηφαιστειακής δραστηριότητας, το νησί επανεμφανίστηκε για λίγο πριν ξαναβυθιστεί. Κατόπιν παρέμεινε ανενεργό για πολλά χρόνια, με την κορυφή του περίπου οκτώ μέτρα κάτω από την επιφάνεια.
Ουαγιάγα
thumb|300px|Μια άποψη του Ουαγιάγα thumb|250px|Χάρτης της λεκάνης του Αμαζονίου με τον Ουαγιάγα που υπογραμμίζεται Ο Ουαγιάγα (ισπανικά: Huallaga) είναι παραπόταμος του ποταμού Μαρανιόν. Ο Ουαγιάγα γεννιέται στις κλίσεις των Άνδεων στο Κεντρικό Περού και ενώνει τον Μαρανιόν, πριν ο τελευταίος φτάσει στον ποταμό Ουκαγιάλι για να διαμορφώσει το Αμαζόνιο. Οι κύριοι παραπόταμοι του είναι ο Μονσόν, Μάγιο, Μπιάμπο, Αμπισέο, και Τοκάτσε.
Αν και ρέει 1,100 χλμ, δεν είναι πλωτός για το μεγαλύτερο μέρος.
Φερδινάνδεα
Διαμάχη για την κυριότητα
Κατηγορία:Νησιά της Μεσογείου Κατηγορία:Ηφαιστειογενή νησιά Κατηγορία:Ύφαλοι της Μεσογείου Κατηγορία:Ύφαλοι της Ιταλίας Κατηγορία:Αμφισβητούμενα νησιά
Ουαγιάγα
Ο Ουαγιάγα χωρίζεται σε δύο, πριν και αφού περάσει από την πόλη του Χουανχουί. Ο Άνω Ουαγιάγα (Alto Huallaga) και ο Κάτω Ουαγιάγα (Bajo Huallaga).
Ο ποταμός συντηρεί μια μυριάδα της άγριας ζωής και της βλάστησης. Ο ποταμός είναι ιδιαίτερα πλούσιος σε αμφίβια ζωή. Συνολικά 18 είδη βατράχων έχουν καταγραφεί από αυτόν, συμπεριλαμβανομένων των Prostherapis femoralis (-μηριαίος), Phyllodromus pulchellus (Φυλλόδρομος ο ωραίος) και Dendrobates reticulatus (Δενδροβάτης ο δικτυωτός)
thumb|Dendrobates reticulatus (Δενδροβάτης ο δικτυωτός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί του Περού
Μποζένα Ντίκιελ
μικρογραφία| Το αποτύπωμα και η υπογραφή της Ντίκιελ στη Λεωφόρο των Αστέρων στο [[Μιεντζιζντρόγιε]] Η Μποζένα Ντίκιελ (πολωνικά: Bożena Dykiel) (γενν. 26 Αυγούστου 1948, Γκραμπόβο) είναι Πολωνή ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Βιογραφία
Η Ντίκιελ αποφοίτησε από την Εθνική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας (1971). Τα έτη 1970–1972 έπαιξε στο Μαθητικό Σατιρικό Θέατρο και τα έτη 1972–1985 στο Εθνικό Θέατρο της Βαρσοβίας.
Η παγκόσμια αναγνώριση της ήρθε από το ρόλο της Μάντα Μύλλερ (Mada Müller) στην ταινία Η Γη της Επαγγελίας (1975) και της Miećko Aniołowa στην τηλεοπτική σειρά Alternatywy 4 (1986). Από το 2003, υποδύεται τη Μάρια Ζιέμπα, έναν από τους βασικούς χαρακτήρες στη σαπουνόπερα του TVN Na Wspólnej. Το 2005, φιλοξένησε το γαστρονομικό πρόγραμμα του Polsat Με τη Μποζένα Ντίκιελ στην κόψη ενός μαχαιριού. Την άνοιξη του 2009, συμμετείχε στην 5η έκδοση του ψυχαγωγικού προγράμματος Jak oni śpiewają του Polsat.
Είναι παντρεμένη με τον Ρίσαρντ Κιρέιτσικ και έχουν δύο κόρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Απόφοιτοι της Εθνικής Ακαδημίας Δραματικής Τέχνης «Αλεξάντερ Ζελβερόβιτς» της Βαρσοβίας Κατηγορία:Πολωνές ηθοποιοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αποδέκτες του Αργυρού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis Κατηγορία:Αποδέκτες του Χάλκινου Σταυρού της Αξίας (Πολωνία)
Κύπελλο Αυστρίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Αυστρίας (γερμανικά: ÖFB-Cup) είναι ετήσια ποδοσφαιρική διοργάνωση της Αυστριακής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ÖFB). Αποτελεί τη δεύτερη σε ενδιαφέρον ποδοσφαιρική διοργάνωση μετά την αυστριακή Μπουντεσλίγκα.
Lyra
Η Lyra (Λύρα) ήταν ελληνική ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία. Ιδρύθηκε από τον Αλέκο Πατσιφά και τον Κυριάκο Μαραβέλια το 1964 στην Αθήνα. Το 2007 περιήλθε στην κυριότητα της Legend Recordings και εξακολούθησε να λειτουργεί κανονικά έως το 2012. Μέχρι τη διάλυσή της ήταν η παλαιότερη και μεγαλύτερη ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρεία της Ελλάδας.
Κύπελλο Αυστρίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ιστορικό
Η διεξαγωγή του Κυπέλλου Αυστρίας ξεκίνησε το 1919. Διακόπηκε την περίοδο του Άνσλους (1939-45), λόγω της αναγκαστικής ενσωμάτωσης της Αυστρίας από τη ναζιστική Γερμανία. Επίσης, δεν διεξήχθη από το 1950 ως το 1958.
Lyra
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές δισκογραφικές εταιρίες
Κύπελλο Αυστρίας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Ιστορικό
Γενικά, ο θεσμός είναι περιορισμένου ενδιαφέροντος για τους φιλάθλους της χώρας. Για παράδειγμα το 2008 το Κύπελλο διεξήχθη μόνο με ερασιτεχνικές ομάδες, διότι η η Αυστρία ήταν διοργανώτρια του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Από το 2003 η διοργάνωση φέρει το όνομα μιας βιομηχανίας μπίρας, η οποία το επιχορηγεί.
Πολυνίκης ομάδα του αυστριακού κυπέλλου είναι η Αούστρια Βιέννης με 27 τίτλους, ενώ είναι και η ομάδα με τις περισσότερες συμμετοχές σε τελικούς (37).
1939 ως 1945
Μετά την αναγκαστική προσάρτηση της Αυστρίας από τη ναζιστική Γερμανία το 1938, το Κύπελλο Αυστρίας δεν διεξήχθη. Από το έτος αυτό οι αυστριακές ομάδες μετείχαν αναγκαστικά στο Κύπελλο Γερμανίας. Μάλιστα το κατέκτησαν δυο φορές: το 1938 η Ραπίντ Βιέννης και το 1943 η Φερστ Βιέννα.
1975 ως 2000
Σημειώσεις
Τίτλοι ανά σύλλογο
Ως το 2021 το κύπελλο Αυστρίας είχαν κατακτήσει 20 διαφορετικές ομάδες.
Στη λίστα των κυπελλούχων προηγείται η Αούστρια Βιέννης με 27 τίτλους και έχει άλλες 10 παρουσίες σε τελικούς. Ακολουθεί η Ραπίντ με 14 κύπελλα σε 26 τελικούς συνολικά.
Κυπελλούχοι (σε παρένθεση αναφέρονται οι παρουσίες στον τελικό):
Φιναλίστ:
Εκτός από τις 20 κυπελλούχους, άλλες 11 ομάδες υπήρξαν φιναλίστ του θεσμού, με πιο "άτυχη" την Αντμίρα-Βάκερ που έφτασε 5 φορές σε τελικό. Είχε όμως κατακτήσει τον τίτλο και ως Αντμίρα και ως Βάκερ Βιέννης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Αυστρίας Α
2339 Ανακρέων
Ο Ανακρέων (Anacreon) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,909. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του αρχαίου Έλληνα λυρικού ποιητή Ανακρέοντα.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Ανακρέοντος είναι άγνωστα. Ο Ανακρέων περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του πιθανώς μία φορά κάθε 24 ώρες και άνω.
News of the World (άλμπουμ)
News of the World είναι ο τίτλος του έκτου στούντιο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Queen, το οποίο κυκλοφόρησε στις 28 Οκτωβρίου του 1977 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "ΕΜΙ / Parlophone" στην Ευρώπη, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες εκδόθηκε μέσω της "Elektra".
Σύνθεση και ηχογράφηση
Το καλοκαίρι του 1977, το συγκρότημα επέστρεψε στο στούντιο για να ηχογραφήσει τον διάδοχο του "A Day at the Races", σε μία περίοδο όπου μουσικά είδη όπως η punk, το new wave και η disco είχαν γίνει ιδιαίτερα δημοφιλή. Θέλοντας να εξερευνήσει τα δύο πρώτα εξ αυτών, το συγκρότημα ξεκίνησε να συνθέτει και να ηχογραφεί πιο σύντομα και ωμά ροκ κομμάτια, χωρίς τα πολλαπλά overdub του παρελθόντος.
Σε αυτή την περίοδο, ο ντράμερ Ρότζερ Τέιλορ συνέθεσε τραγούδια τα οποία δεν πίστευε ότι ταίριαζαν στο ύφος των Queen, όπως τα "Sheer Heart Attack", "Fight From The Inside", "Turn On The TV" και "I Wanna Testify", με σκοπό να πραγματοποιήσει την πρώτη του προσωπική κυκλοφορία. Τα πρώτα δύο από τα προαναφερθέντα τραγούδια κατέληξαν τελικά στο νέο δίσκο, ενώ τα δύο τελευταία κυκλοφόρησαν σε προσωπικό σινγκλ του Τέιλορ τον Αύγουστο του 1977.
Οι ηχογραφήσεις του "News of the World" πραγματοποιήθηκαν στα "Basing Street Studios" και "Wessex Studios" σε διάστημα έξι εβδομάδων, από τα τέλη Ιουλίου μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου, με περιορισμό χρόνου λόγω της προγραμματισμένης βορειοαμερικανικής περιοδείας τους για το Νοέμβριο του ίδιου έτους, όπως και για το γεγονός ότι ήθελαν να ολοκληρώσουν το άλμπουμ το συντομότερο δυνατόν για να διατηρήσουν το συναίσθημα του αυθορμητισμού.
Ο Τέιλορ έπαιξε μπάσο στις δύο συνθέσεις του, ενώ έκανε και τα κύρια φωνητικά για το "Fight From The Inside" και συνόδευσε τον Μέρκιουρι στο μικρόφωνο στο "Sheer Heart Attack", το οποίο είχα γράψει κατά τη σύνθεση του ομώνυμου άλμπουμ, το 1974. Ο Μέι έπαιξε πιάνο στο "All Dead, All Dead" και ολοκλήρωσε τα φωνητικά του "Sleeping On The Sidewalk" με μία ηχογράφηση. Επίσης, ο Τζον Ντίκον έπαιξε ακουστική κιθάρα σε δύο κομμάτια.
Εμπορική επιτυχία
Το άλμπουμ ανέβηκε στην τέταρτη θέση του καταλόγου επιτυχιών της πατρίδας τους και την τρίτη θέση στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ έφθασε στην κορυφή στη Γαλλία και την Ολλανδία, όπως και το # 2 στα "RPM Charts" του Καναδά. Έχει βραβευθεί ως τετραπλά πλατινένιο από την RIAA στις ΗΠΑ και ως διπλά πλατινένιο από την BPI στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπως επίσης και ως τριπλά πλατινένιο στον Καναδά και πλατινένιο στη Γερμανία, την Ολλανδία, την Πολωνία και την Ελβετία.
Επανεκδόσεις
Το "News of the World" επανεκδόθηκε από τη "Hollywood Records" το 1991, με ένα remix του "We Will Rock You" ως μπόνους κομμάτι. Επίσης, το 2011, η "Universal Records" το κυκλοφόρησε με ένα μπόνους ΕΡ, το οποίο περιελάμβανε πέντε επιπλέον τραγούδια, προερχόμενα από ζωντανές εμφανίσεις και ηχογραφήσεις για το BBC.
Η έκδοση του άλμπουμ στα "iTunes", περιελάμβανε τρία μπόνους βίντεο με ζωντανές και εναλλακτικές εκτελέσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Queen Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977
Λιβέρης Ανδρίτσος
Ο Λιβέρης Ανδρίτσος (γεννήθηκε 31 Δεκεμβρίου 1959) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως φόργουορντ. Αποτελεί σημαντική φυσιογνωμία στην ιστορία του Παναθηναϊκού, ενώ, η πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα του υπήρξε η κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1987.
Τιμές
Το 2008 σε μεγάλη ψηφοφορία για τις 100 μεγαλύτερες προσωπικότητες για τα 100 χρόνια στην ιστορία του Παναθηναϊκού Α.Ο, βγήκε 51ος συνολικά και 9ος καλαθοσφαιριστής.
Στις 28 Μαρτίου 2019, τιμήθηκε από τον Παναθηναϊκό ως ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα στην ιστορία της ομάδας που συμπλήρωσε το 2019, 100 χρόνια μπασκετικής ιστορίας. Με τον Παναθηναϊκό αγωνίστηκε δέκα χρόνια και κατέκτησε συνολικά τρεις τίτλους.
Εθνική Ελλάδας
Ξεκίνησε μια καριέρα διακρίσεων με τα εθνικά συγκροτήματα κατακτώντας το ασημένιο μετάλλιο με την Εθνική Παίδων το 1975 στο Ευρωμπάσκετ Παίδων στην Αθήνα. Αθόρυβη αλλά ουσιαστική ήταν η προσφορά του στην Εθνική Ελλάδος. Έχει υπάρξει 182 φορές διεθνής σημειώνοντας 974 πόντους (μ.ο: 5,3).
Το 1979 συμμετείχε στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στους Μεσογειακούς Αγώνες απέναντι στη Γιουγκοσλαβία. Συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1983. Ακολούθησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1986 και η κατάκτηση της 10ης θέσης.
Ήταν μέλος της Εθνικής Ελλάδος στο Ευρωμπάσκετ του 1987. Στον ημιτελικό και τον τελικό του του πρωταθλήματος έκανε τις καλύτερες εμφανίσεις του στη διοργάνωση σημειώνοντάς 8 και 10 πόντους αντίστοιχα. Στον τελικό της διοργάνωσης αγωνίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος τους αγώνα αναπληρώνοντας επάξια τους Φασούλα και Καμπούρη που χρεώθηκαν γρήγορα με φάουλ. Με δικές του βολές ο αγώνας ενάντια στην ΕΣΣΔ πήγε στην παράταση για να κερδίσει η Ελλάδα το τρόπαιο. Αγωνίστηκε σε όλη τη διάρκεια της παράτασης και ήταν από τους κορυφαίους καθώς πρωταγωνίστησε και στις τέσσερις φάσεις που προηγήθηκαν από τις κρίσιμες βολές του Αργύρη Καμπούρη. Με την Ελλάδα πίσω στο σκορ με 93-96 ο Ανδρίτσος σημείωσε 4 πόντους, στην επόμενη φάση πήρε ριμπάουντ και έδωσε ασίστ στο Γκάλη και στη συνέχεια σημείωσε ένα ακόμα κλέψιμο με συνέπεια η Ελλάδα να βρεθεί μπροστά στο σκορ με 101-98.
Κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1989 στο Ζάγκρεμπ. Το 1990 συμμετείχε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αργεντινής όπου κέρδισε την 6η θέση και έκλεισε την επιτυχημένη παρουσία του στην εθνική με την 5η θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1991.
Προπονητής & μάνατζερ
Έχει δουλέψει ως προπονητής στον Έσπερο αλλά και ως τεχνικός διευθυντής στον Πανιώνιο.
Τον Ιούνιο του 2007 κινδύνεψε να χάσει τη ζωή του από έκρηξη σε εστιατόριο ενώ προσπαθούσε να σώσει άλλο τραυματία. Νοσηλεύτηκε στην εντατική, ενώ είχε υποστεί εισπνευστικά εγκαύματα και εξωτερικά εγκαύματα στο 25% του σώματός του. Το 2013 ανέλαβε τη θέση του γενικού αρχηγού της εθνικής Ελλάδος μπάσκετ.
Αδαμίτης
Ο αδαμίτης (αγγλικά: adamite) είναι αρσενικικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Γάλλου ορυκτολόγου Ζιλμπέρ Ζοζέφ Αντάμ (Gilbert Joseph Adam, 1795-1881).
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Είναι διμορφικός με τον παραδαμίτη (Zn2(OH)(AsO4)), ενώ σχηματίζει ισόμορφη σειρά με τον ολιβινίτη (Cu2(OH)(AsO4)). Δεν έχει ιδιαίτερη οικονομική σημασία, είναι, όμως, ιδιαίτερα αγαπητό δείγμα για συλλέκτες, επειδή εμφανίζει έντονο φθορισμό, ιδιαίτερα κάτω από υπεριώδη ακτινοβολία. Κρύσταλλοι έντονου πράσινου χρώματος εμφανίζονται, συνήθως, επικαθήμενοι σε λειμωνίτη, του οποίου τα ερυθροκίτρινα χρώματα και η απουσία λάμψης δημιουργούν έντονη αντίθεση με τους κρυστάλλους του αδαμίτη.
Ανευρίσκεται, ως δευτερεύον ορυκτό, στις ζώνες οξειδώσεων ψευδαργυρούχων και αρσενικούχων μεταλλευμάτων υδροθερμικού σχηματισμού. Σχετίζεται με σμιθσονίτη, ημιμορφίτη, ολιβινίτη, ασβεστίτη, χαλαζία και ορυκτά οξείδια του σιδήρου και του μαγγανίου.
Απαντά σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Χαρακτηριστικά του δείγματα ανευρίσκονται στην περιοχή Ατακάμα της Χιλής, στο Ζιμαπάν του Ντουράνγκο, και την Τσιουάουα του Μεξικού, στις πολιτείες Γιούτα και Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Επίσης σε περιοχές στη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Βρετανία (Κορνουάλλη), στην περιοχή Τσουμέμπ της Ναμίμπια και στην Αυστραλία. Πολύ όμορφα δείγματά του ανευρίσκονται, επίσης, στα μεταλλεία Λαυρίου στην περιοχή Καμάριζα.
Δείτε επίσης
Κατάλογος ορυκτών
Παραπομπές
Αδαμιτης Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού
Σολ Περού
Το σολ (στα ισπανικά ενικός sol και πληθυντικός soles) είναι το νόμισμα του Περού. Υποδιαιρείται σε 100 σεντ (céntimos). Ο κωδικός του νομίσματος σύμφωνα με το ISO 4217 είναι το PEN.
Βιλέρ-σου-Μονρόν
Το Βιλέρ-σου-Μονρόν (γαλλικά: Villers-sous-Montrond) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Σολ Περού
Το όνομα αντιπροσωπεύει επιστροφή στο όνομα του ιστορικού νομίσματος του Περού, του σολ''' που χρησιμοποιόταν από το 19ο αιώνα μέχρι το 1985. Παρότι η λέξη σολ προέρχεται από τη λατινική solidus, το όνομα σημαίνει ήλιος στα ισπανικά. Δημιουργείται έτσι μια συνέχεια με το παλιό ίντι που ονομάστηκε προς τιμή του Ίντι, του θεού του ήλιου των Ίνκας. Το 2015 το νέο σολ μετονομάστηκε ξανά σε σολ.
Βιλέρ-σου-Μονρόν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Σολ Περού
Ιστορία
Εξαιτίας της κακής κατάστασης της οικονομίας στη δεκαετία του 1980 και του υπερπληθωρισμού στα τέλη της ίδιας δεκαετίας, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το ίντι και να εισαγάγει το νέο σολ ως νέο νόμισμα της χώρας. Η αντικατάσταση έγινε την 1 Ιουλίου 1991 (με βάση το νόμο 25295) σύμφωνα με την ισοτιμία 1 νέο σολ = 1,000,000 ίντι. Τα κέρματα του καινούριου νομίσματος κυκλοφόρησαν την 1 Οκτωβρίου 1991 και τα πρώτα τραπεζογραμμάτια στις 13 Νοεμβρίου του ιδίου χρόνου.
Προς το παρόν, με το σολ ο πληθωρισμός είναι χαμηλός και κυμαίνεται γύρω στο 1.5% Από τότε που κυκλοφόρησε το νέο νόμισμα, έχει καταφέρει να διατηρεί τη σχετικά σταθερή ισοτιμία των 2.9 - 3.2 νέα σολ ανά αμερικανικό δολλάριο.
Ισοτιμίες:
Σολ ανά Ευρώ
Σολ ανά Δολλάριο ΗΠΑ
Κέρματα
Από το 1991 κυκλοφορούν κέρματα των ακολούθων αξιών: 1, 5, 10, 20, και 50 σεντ και 1 σολ. Από το 1994 κυκλοφορούν και κέρματα των 2 και 5 νέων σολ. Τα κέρματα των 1 και 5 σεντ πολύ λίγο χρησιμοποιούνται πια και μάλιστα εκείνο του 1 σεντ που ήταν ορειχάλκινο αντικαταστάθηκε με αλουμινένιο το 2005 και το ίδιο έγινε και με εκείνο των 5 σεντ το 2007. Σε όλα τα κέρματα στη μπροστινή πλευρά φαίνεται ο θυρεός του Περού με το κείμενο Banco Central de Reserva del Perú (Κεντρική Τράπεζα Αποθεμάτων Περού). Στην πίσω πλευρά αναγράφεται η αξία των κερμάτων. Στα διμεταλλικά κέρματα των 2 και 5 νέων σολ υπάρχουν επίσης δύο πουλιά όπως είναι ζωγραφισμένα στο οροπέδιο της Νάζκα.
Τραπεζογραμμάτια
Τα τραπεζογραμμάτια που κυκλοφορούν από το 1991 είναι των ακολούθων αξιών: 10, 20, 50, και 100 σολ. Από τον Αύγουστο του 1995 κυκλοφορεί και τραπεζογραμμάτιο των 200 σολ. Όλα έχουν το ίδιο μέγεθος (140mm x 65mm) και το κάθε ένα έχει στην μπροστινή πλευρά το πορτραίτο ενός γνωστού Περουβιανού από την ιστορία της χώρας.
Μετονομασία νέου σολ σε σολ
Μέχρι πρόσφατα το νόμισμα καλείτο "νέο σολ" (Nuevo Sol). Στις 13 Νοεμβρίου 2015 το Κογκρέσο του Περού αποφάσισε να επαναφέρει την παλαιά ονομασία του νομίσματος "Σολ" (Sol). Η μετονομασία τέθηκε σε ισχύ στις 15 Δεκεμβρίου 2015.
Πηγές
Κατηγορία:Νομίσματα Κατηγορία:Περού
Napoleon: Total War
To Napoleon: Total War (συντομογραφία NTW) είναι βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής ανεπτυγμένο από την The Creative Assembly και δημοσιευμένο από την Sega για PC. Το Napoleon κυκλοφόρησε στη Βόρειο Αμερική στις 23 Φεβρουαρίου του 2010, και στην Ευρώπη στις 26 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους. Το παιχνίδι είναι το έκτο αυτόνομο μέλος της σειράς Total War. Το παιχνίδι διαδραματίζεται στην Ευρώπη, τη Βόρεια Αφρική, και τη Μέση Ανατολή κατά τα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα. Οι παίκτες αναλαμβάνουν το ρόλο του Ναπολέοντος Α΄ Βοναπάρτη, ή ενός από τους μείζονες αντιπάλους του, σε έναν turn-based χάρτη εκστρατείας και συμμετέχουν στις επόμενες μάχες σε πραγματικό χρόνο. Όπως και ο προκάτοχός του, Empire: Total War, που περιλάμβανε μια ειδική ιστορία Ηνωμένων Πολιτειών, το Napoleon διαθέτει τρεις ειδικές εκστρατείες που ακολουθούν την καριέρα του στρατηγού.
Το Napoleon έλαβε γενικά ευνοϊκές κριτικές από τους κριτικούς βιντεοπαιχνιδιών. Κριτικές επαίνεσαν τα εντυπωσιακά γραφικά του παιχνιδιού, την πλοκή των εκστρατειών, και τα νέα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού. Ορισμένοι σχολιαστές επέκριναν το αδύνατο AI του παιχνιδιού, τις υψηλές απαιτήσεις συστήματος, καθώς και το περιορισμένο πεδίο εφαρμογής του- ενώ άλλοι θεώρησαν το Napoleon υπερβολικά παρόμοιο με το Empire, τον άμεσο προκάτοχό του στη σειρά.
Μία εξ ολοκλήρου νέα εκστρατεία, Η Εκστρατεία της Χερσονήσου (Peninsular Campaign), κυκλοφόρησε στις 25 Ιουνίου του 2010 ως περιεχόμενο με δυνατότητα λήψης από το διαδίκτυο. Κυκλοφόρησε αργότερα σε φυσική μορφή ως μέρος του συλλογικού πακέτου Empire and Napoleon Total War - Game of the Year Edition στις 2 Οκτωβρίου του 2010.
Ο Γάλλος ηθοποιός Στεφάν Κορνικάρ έδωσε τη φωνή του Ναπολέοντος Βοναπάρτη στις αρχικές αγγλικές, γερμανικές, γαλλικές, και ισπανικές εκδόσεις.