cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Folklore
Λόγω του θέματος του άλμπουμ, θεωρήθηκε κατάλληλο για την πανδημία. Έλαβε θετικότατες κριτικές και κέρδισε το τίτλο του καλύτερου άλμπουμ στα βραβεία Γκράμι.
Κέδρων Αλεξανδρείας
Ο Κέδρων της Αλεξάνδρειας ήταν ο 4ος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας.
Όταν ο ιερέας και οι επίσκοποι που υπηρετούσαν στη χώρα έμαθαν ότι ο επίσκοπος Αβίλιος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας είχε αποβιώσει, συγκεντρώθηκαν στην Αλεξάνδρεια για να συμβουλευτούν εκεί με τον χριστιανικό λαό και εξέλεξαν τον Κέδρωνα ως διάδοχο. Λέγεται ότι ήταν μεταξύ εκείνων που είχαν βαπτιστεί από τον Άγιο Μάρκο Α΄ τον Ευαγγελιστή· ενθρονίστηκε Πατριάρχης τον μήνα Μπαμπάμπ (Οκτώβριο) του 96 μ.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αυτοκράτορα Νέρβα.
Ο Kέδρων ήταν γνωστός ως αγνός και ενάρετος. Ηγήθηκε της Εκκλησίας για ένδεκα χρόνια, έναν μήνα και δώδεκα ημέρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 2ου αιώνα Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Πολιτισμός της Οτσιέρι
Ο Πολιτισμός της Οτσιέρι ήταν προ-Νουραγικός πολιτισμός που κυριάρχησε στη Σαρδηνία σε προϊστορικές εποχές (3200 π.Χ.-2800 π.Χ.). Ο πολιτισμός έφτασε τη Νεολιθική εποχή στο αποκορύφωμα του, συνδέθηκε με το σπήλαιο του Αγίου Μιχαήλ κοντά στην Οτσιέρι στη βόρεια Σαρδηνία από την οποία πήρε το όνομα του. Την ίδια εποχή βρισκόταν σε ακμή ο Πολιτισμός της Αρτσακένα στη βόρεια Σαρδηνία και στο γειτονικό νησί της Κορσικής, είχε πολλές ομοιότητες μαζί του. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές εντόπισαν τουλάχιστον 200 τοποθεσίες Οτσιέρι, βρέθηκαν τόσο σε οροσειρές όσο και σε πεδιάδες, προτιμούσαν τις χαμηλές βουνοκορφές. Οι βασικές ασχολίες των κατοίκων ήταν το Κυνήγι, η Κτηνοτροφία και η Γεωργία. Οι εγκαταστάσεις περιείχαν μικρές πέτρινες καλύβες συνήθως στρογγυλές και σπάνια τετράγωνες, είχαν οροφή που ήταν καλυμμένη με άχυρα. Ο ένας οικισμός κοντά στο Σέστου περιείχε 60 καλύβες, ο άλλος κοντά στο Μόγκορο 267 καλύβες, στηρίχτηκαν σε ξύλινες σανίδες βυθισμένες στο έδαφος. Ο μεγαλύτερος οικισμός εντοπίστηκε κοντά στο Σελάρτζιους, είχε πολύπλοκες κατοικίες με πολλά δωμάτια, τα εργαλεία και οι ενδείξεις για την κατεργασία μετάλλων δείχνουν ότι ο πολιτισμός ήταν πολύ οργανωμένος.
Οι οικισμοί δεν είχαν τείχη και τα πολεμικά εργαλεία που βρέθηκαν στους τάφους ήταν σπάνια, δείχνουν ότι ο πολιτισμός ήταν ειρηνικός σε αντίθεση με τον Νουραγικό πολιτισμό που ακολούθησε. Οι τάφοι ήταν υπόγειοι λαξευμένοι σε βράχους, η μεγαλύτερη Νεκρόπολη βρέθηκε στο Αλγκέρο. Μερικοί μνημειώδεις τάφοι ανήκαν σε ηγεμόνες, με την ίδια μορφή βρέθηκαν στην Κρήτη. Οι τακτικές ταφής διαφέρουν από τις αντίστοιχες που βρέθηκαν στη γειτονική Σάντα Τερέζα Γκαλλούρα στην οποία οι ταφές γίνονταν σε Μεγαλιθικούς κύκλους. Η κεραμική τους ήταν εκλεπτυσμένη με πολύπλοκα σχέδια και επιφανειακή διακόσμηση. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές (1914, 1949) αποκάλυψαν πολλά εκλεπτυσμένα αγγεία με γεωμετρικά μοτίβα με πηλό και βαμμένα με κόκκινη Ώχρα. Τα παλιότερα ήταν ακατέργαστα και τα πιο πρόσφατα εξευγενισμένα και λεπτά. Η κεραμική αυτή ήταν ωστόσο ανεπίσημη στην προϊστορική Σαρδηνία, βρισκόταν περισσότερο στις Κυκλάδες και την Κρήτη. Η ανάπτυξη του Πολιτισμού της Οτσιέρι φαίνεται ότι προήλθε με τις επαφές τους με τη Μεσόγειο και τη Νεολιθική Ελλάδα. Οι Οτσιέρι συμμετείχαν έντονα στο εμπόριο Οψιανού με τους Έλληνες, βρέθηκαν σημαντικά αποθέματα του μετάλλου στο νησί. Τα ειδώλια δείχνουν ότι οι Οτσιέρι λάτρευαν μια μεγάλη μητέρα Θεά με τον ίδιο τρόπο που έκαναν στις Κυκλάδες. Τα αγαλματίδια με τις γυναικείες θεότητες βρέθηκαν και στη Μάλτα. Τα κέρατα ταύρου στους τάφους δείχνουν ότι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις θρησκευτικές τελετές των Οτσιέρι.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Ιταλία Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Σαρδηνία Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Γαλλία Κατηγορία:Αρχαίοι πολιτισμοί στην Νότια Ευρώπη
Πιοτρ Μαλακόφσκι
Ο Πιοτρ Μαλακόφσκι (Piotr Małachowski, γεννήθηκε 7 Ιουνίου 1983) είναι Πολωνός δισκοβόλος. Ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής το 2015 και δύο φορές πρωταθλητής Ευρώπης (2010, 2016). Έχει κερδίσει επίσης ένα ασημένιο μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες και ήταν δύο φορές δεύτερος σε παγκόσμια πρωταθλήματα.
Βιογραφία
Ο Πιοτρ Μαλακόφσκι γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1983, στην πόλη Żuromin, στην Πολωνία.
Το 2005, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου κάτω των 23 ετών κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο. Την επόμενη χρονιά ήταν πρώτος στο Ευρωπαϊκό Κύπελλο, όπως και το 2007.
Το 2010 ήταν πρωταθλητής Ευρώπης, στη Βαρκελώνη, με βολή στα 68μ. και 87 εκ. Έξι χρόνια αργότερα, στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, που διεξήχθη στο Άμστερνταμ, κέρδισε και πάλι το χρυσό μετάλλιο, ρίχνοντας το δίσκο στα 67μ. και 6 εκ. Στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ζυρίχης, το 2014, ήταν τέταρτος.
Το 2015 ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στο Πεκίνο, με 67μ. και 40 εκ.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου, το 2008, ήταν αργυρός ολυμπιονίκης, με βολή στα 67μ. και 82 εκ. Δεύτερος ήταν και δύο φορές σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα: το 2009, στο Βερολίνο, όπου έριξε 69μ. και 15 εκ. και το 2013, στη Μόσχα, όπου έριξε 68μ. και 36 εκ.
Το 2010 ήταν πρώτος στο IAAF Diamond League.
Είναι ο κάτοχος του ρεκόρ Πολωνίας στη δισκοβολία ανδρών από το 2013, με 71μ. και 84 εκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές της δισκοβολίας Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Ενόπλων Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Πολωνοί αθλητές στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου
Καθεδρικός ναός του Σαγκράριο
Ο αρχικός ναός οικοδομήθηκε το 1550, με πρωτοβουλία του ρωμαιοκαθολικού επισκόπου του Σαντιάγο Ντιέγκο ντε Μεντεγίν. Καταστράφηκε κατά τη μάχη της Ρανκάγουα το 1814.
Ο τωρινός καθεδρικός ναός σχεδιάστηκε από τον Γάλλο αρχιτέκτονα Ζαν Ερμπάζ (Jean Herbage) το 1861 και ολοκληρώθηκε το 1876. Η εκκλησία υπέστη καταστροφές στο σεισμό του 2010, οπότε απαιτήθηκε να παραμείνει κλειστός ο ναός μέχρι το τέλος των εργασίων αποκατάστασης που ολοκληρώθηκαν στις 21 Απριλίου 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Χιλή Κατηγορία:Ρανκάγουα
Ότις Ρέντινγκ
Ο Ότις Ρέι Ρέντινγκ Τζούνιορ (Otis Ray Redding, Jr., 9 Σεπτεμβρίου 1941 – 10 Δεκεμβρίου 1967) ήταν Αμερικανός τραγουδιστής, τραγουδοποιός, μουσικός παραγωγός, ενορχηστρωτής και ανιχνευτής ταλέντων. Θεωρείται ένας από τους σπουδαιότερους τραγουδιστές στην ιστορία της αμερικανικής λαϊκής μουσικής και πρωτοπόρος καλλιτέχνης της μουσικής soul και της rhythm and blues. Το στυλ του τραγουδιού του επηρέασε πολλούς άλλους καλλιτέχνες της σόουλ στη δεκαετία του 1960. Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, οι ηχογραφήσεις του ήταν παραγωγές της δισκογραφικής εταιρείας Stax Records, με έδρα στο Μέμφις (Τενεσί), και αποτέλεσαν παράδειγμα του ήχου της Stax, που εκπροσώπησε τη νότια σόουλ και τη σόουλ του Μέμφις.
Γεννημένος στην πολιτεία της Γεωργίας, ο Ρέντινγκ  εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 15 ετών για να υποστηρίξει την οικογένειά του, δουλεύοντας στη μπάντα του Λίτλ Ρίτσαρντ, τους Upsetters, και κάνοντας εμφανίσεις σε διαγωνισμούς ταλέντων για τα χρηματικά έπαθλα. Το 1958 εντάχθηκε στη μπάντα του Τζόνι Τζένκινς (Johnny Jenkins), τους Pinetoppers, με τους οποίους περιόδευσε στις Νότιες πολιτείες ως τραγουδιστής και οδηγός. Μια εκτός προγράμματος εμφάνιση σε μία ηχογράφηση στην Stax οδήγησε σε συμβόλαιο και τον πρώτο του μικρό δίσκο (single), These Arms of Mine, το 1962. Η Stax κυκλοφόρησε το πρώτο άλμπουμ του Ρέντινγκ, Pain in My Heart, δύο χρόνια αργότερα.
Αρχικά δημοφιλής κυρίως ανάμεσα στους Αφρο-Αμερικανούς, ο Ρέντινγκ επεκτάθηκε αργότερα στο ευρύτερο κοινό της αμερικανικής ποπ μουσικής. Μαζί με τη μπάντα του, έπαιξε για πρώτη φορά σε μικρές συναυλίες στον Αμερικανικό Νότο. Αργότερα, έκανε εμφανίσεις στο δημοφιλές κλαμπ του Λος Άντζελες, Whisky a Go Go, και περιόδευσε στην Ευρώπη δίνοντας συναυλίες σε Λονδίνο, Παρίσι και άλλες μεγάλες πόλεις. Εμφανίστηκε, επίσης, στο Φεστιβάλ του Μόντερεϊ (Monterey Pop Festival), το 1967.
Ηλικιωμένος
Ηλικιωμένος ονομάζεται ο άνθρωπος που διανύει την τρίτη ηλικία. Αν και δεν υπάρχει βιολογικός, δημογραφικός ή κοινωνικός καθορισμός της τρίτης ηλικίας, για στατιστικούς λόγους έχει γίνει δεκτό ότι στους ηλικιωμένους ανήκουν τα άτομα που έχουν υπερβεί το 65ο έτος τους. O Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (Ο.Η.Ε) τοποθετεί την τρίτη ηλικία για τις περισσότερες δυτικές χώρες μετά την ηλικία των 65 ετών, οπότε και αρχίζει η συνταξιοδότηση ενός ανθρώπου.
Ότις Ρέντινγκ
Λίγο πριν τον θάνατό του σε αεροπορικό δυστύχημα, ο Ρέντινγκ έγραψε και ηχογράφησε το εμβληματικό (Sittin' on) The Dock of the Bay με τον Στιβ Κρόπερ (Steve Cropper). Το τραγούδι έγινε η πρώτη μετά θάνατον νούμερο ένα επιτυχία, τόσο στο Billboard Hot 100 όσο και στον κατάλογο επιτυχιών R&B. Το άλμπουμ The Dock of the Bay ήταν το πρώτο μετά θάνατον άλμπουμ που έφτασε το νούμερο ένα στον βρετανικό κατάλογο UK Albums Chart.
Ηλικιωμένος
Υπάρχουν διαφορετικoί επίσημοι ορισμοί που αποδίδονται στα άτομα της τρίτης ηλικίας, όπως ηλικιωμένοι, συνταξιούχοι και υπερήλικες (older adults).
Ότις Ρέντινγκ
Ο πρόωρος θάνατος του Ρέντινγκ κατέστρεψε τη Stax. Ήδη στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, η εταιρεία σύντομα ανακάλυψε ότι η Atlantic Records κατείχε τα δικαιώματα όλων των τραγουδιών του.
Ο Ρέντινγκ έλαβε πολλά μετά θάνατον βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Γκράμι για τη Συνολική Προσφορά του, την ένταξή του στο Rock and Roll Hall of Fame και στο Songwriters Hall of Fame. Εκτός από το (Sittin' on) The Dock of the Bay, τα Respect και Try a Little Tenderness είναι από τα πιο γνωστά του τραγούδια.
Ηλικιωμένος
Ως προς τη μελέτη των ηλικιωμένων, ο τομέας της ιατρικής που ασχολείται με τη μελέτη της διαδικασίας της γήρανσης λέγεται γεροντολογία (gerontology), ενώ ο τομέας ο οποίος ασχολείται με τη μελέτη των ασθενειών που πλήττουν τους ηλικιωμένους λέγεται γηριατρική (geriatrics). Παράλληλα, άλλες ειδικότητες ασχολούνται με ζητήματα κοινωνικής φύσεως που απασχολούν τους ηλικιωμένους, όπως η μοναξιά και ο φόβος της γήρανσης, της ανικανότητας αυτοεξηπηρέτησης, της αναπηρίας και του θανάτου.
Πηγές
•ΠΑΠΥΡΟΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΝΙΚΑ ΤΟΜΟΣ 26ος
Ότις Ρέντινγκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Ηλικιωμένος
Πηγές
Κατηγορία:Γήρας
Λεόπαρδος
Ο Λεόπαρδος (Leopardus), είναι ένα γένος μικρών αιλουροειδών, που προέρχεται ως επί το πλείστον από τη Μέση και Νότια Αμερική.Πολύ λίγα είδη, ζουν και στις Νότιες ΗΠΑ.Το γένος αυτό, θεωρείται το πρώτο μέλος της οικογένειας των Αιλουροειδών, που έφτασε στην Αμερική, πριν από το γένος Λύγξ (Lynx) και το γένος Πούμα (Puma).Το μεγαλύτερο είδος του Λεόπαρδου, είναι ο Οσελότος (Leopardus pardalis).Τα περισσότερα είδη, μοιάζουν αρκετά με τις κατοικίδιες γάτες όσον αφορά το μέγεθος, με το Κοντκόντ (Leopardus guigna), να είναι η μικρότερη γάτα στην Αμερική.Το Μάργκεϊ (Leopardus wiedii), είναι το πιο προσαρμοσμένο, στα δέντρα, ζώο, από οποιαδήποτε άλλη γάτα.
Παρά την ονομασία, οι Λεοπαρδάλεις, ανήκουν στο γένος Πάνθηρ και όχι στο γένος Λεόπαρδος.
Ταξινόμηση
thumb|left|200px|Ο χάρτης κατανομής των ειδών του γένους Λεόπαρδος
Κατά τα τελευταία χρόνια, υπήρξε μια αναθεώρηση του γένους αυτού.Ο Λεόπαρδος, είχε θεωρηθεί ως υποκατηγορία του γένους Αίλουρος (Felis).Ο Αγριόγατος του Παντανάλ και η Αγριόγατα της Πάμπας, θεωρούταν παλαιότερα ως υποείδη του Κολοκόλο.
Οι γενετικές μελέτες, έδειξαν ότι το γένος Λεόπαρδος, αποτελεί ξεχωριστό κλάδο της υποοικογένειας των Αιλουροειδών, που εξελίχθηκε στη Νότια Αμερική πριν από περίπου 10 - 12 εκατομμύρια χρόνια.Εντός του γένους, φαίνεται ότι υπάρχουν δύο διαφορετικές εξελικτικές γραμμές.Η μία, «οδηγεί» στον Οσελότο, στο Μάργκεϊ και στην Αγριόγατα των Άνδεων και η άλλη, στα υπόλοιπα είδη.
Είδη
Κατηγορία:Αιλουρίδες
Φρίντριχ Σέρτιρνερ
Ο Φρίντριχ Σέρτιρνερ (19 Ιουνίου 1783 – 20 Φεβρουαρίου 1841) ήταν Γερμανός φαρμακοποιός και πρωτοπόρος της χημείας των αλκαλοειδών. Είναι περισσότερο γνωστός για την ανακάλυψη της μορφίνης το 1804.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 19 Ιουνίου 1783 στο Neuhaus της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας (σήμερα κωμόπολη του Πάντερμπορν). Μετά το θάνατο των γονιών του, έγινε μαθητευόμενος φαρμακοποιός στην πόλη του Πάντερμπορν.
Υπήρξε ο πρώτος που απομόνωσε τη μορφίνη από το όπιο. Ονόμασε αυτό το απομονωμένο αλκαλοειδές "morphium" από το όνομα του Έλληνα θεού των ονείρων, Μορφέα. Δημοσίευσε μια περιεκτική εργασία για την απομόνωση, την κρυστάλλωση, την κρυσταλλική δομή και τις φαρμακολογικές ιδιότητες της, τις οποίες μελέτησε πρώτα σε σκυλιά και στη συνέχεια σε δικά του πειράματα στον εαυτό του.
Η μορφίνη δεν ήταν μόνο το πρώτο αλκαλοειδές που εξήχθη από το όπιο, αλλά το πρώτο αλκαλοειδές που απομονώθηκε από οποιοδήποτε φυτό. Έτσι έγινε ο πρώτος άνθρωπος που απομόνωσε το δραστικό συστατικό που σχετίζεται με ένα φαρμακευτικό φυτό ή βότανο. Ο κλάδος της επιστήμης που ξεκίνησε από τότε έγινε γνωστός ως χημεία αλκαλοειδών.
Το 1806 μετακόμισε στο Άινμπεκ και δούλεψε αρχικά ως βοηθός φαρμακοποιού. Το 1809 Φρίντριχ Σέρτιρνερ άνοιξε το πρώτο φαρμακείο που διέθετε ποτέ η πόλη Άινμπεκ. Συνέχισε να ερευνά τις επιπτώσεις της μορφίνης.
Μετά τη δημοσίευση της εργασίας του "Ueber das Morphium als Hauptbestandteil des Opiums" το 1817, η ερευνητική εργασία του για τη μορφίνη έγινε ευρύτερα γνωστή και η μορφίνη έγινε ευρύτερα χρησιμοποιούμενη στην ιατρική και όχι μόνο. Το 1822, αγόρασε ο ίδιος το κύριο φαρμακείο στο Χάμελιν (γνωστό ως Rathaus Apotheke), όπου εργάστηκε μέχρι το θάνατό του, στις 20 Φεβρουαρίου 1841. Τάφηκε στο Άινμπεκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φαρμακοποιοί Κατηγορία:Γερμανοί χημικοί
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη συνέβη στις 28 Φεβρουαρίου 2023 κοντά στον οικισμό του Ευαγγελισμού Λάρισας και αφορούσε στη σφοδρή, μετωπική σύγκρουση μιας επιβατικής αμαξοστοιχίας της εταιρείας Hellenic Train με μια εμπορική αμαξοστοιχία.
Περί τις 23:22, ο επιβατικός συρμός Intercity 62 με μηχανή ηλεκτροκίνησης Siemens Mobility 120-022 που μετέφερε περισσότερους από 350 επιβάτες και εκτελούσε τη διαδρομή Αθήνα-Θεσσαλονίκη, συγκρούστηκε με την εμπορική αμαξοστοιχία 63503 που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη-Λάρισα. Η σφοδρή σύγκρουση, ο εκτροχιασμός και η ανάφλεξη των συρμών προκάλεσε τον θάνατο 57 ανθρώπων, και τον τραυματισμό τουλάχιστον 85. Πρόκειται για το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα που έχει καταγραφεί στην Ελλάδα.
Πριν από το δυστύχημα είχαν γίνει έγγραφες προειδοποιήσεις, κινητοποιήσεις και νομικές ενέργειες των εργαζομένων στο σιδηροδρομικό δίκτυο, όσον αφορά στην υποστελέχωση, την ανεπαρκή συντήρηση και την έλλειψη ηλεκτρονικών συστημάτων ασφαλείας στους σιδηροδρόμους. Στον απόηχο του δυστυχήματος, διοργανώθηκαν μαζικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και απεργίες σε πολλές πόλεις της Ελλάδας.
Τον Ιούνιο του 2023, πολυσέλιδη έκθεση δικαστικών πραγματογνωμόνων - που παραδόθηκε στον εφέτη ανακριτή Λάρισας - γνωμοδότησε ότι η απουσία συστημάτων ασφαλείας και τα ανθρώπινα λάθη ήταν τα κύρια αίτια που οδήγησαν στο εν λόγω σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών.
Περιστατικό
Η επιβατική αμαξοστοιχία IC62, η οποία επρόκειτο να αναχωρήσει από την Αθήνα για τη Θεσσαλονίκη στις 7:22 μ.μ. μεταφέροντας περίπου 350 επιβάτες, ξεκίνησε με μικρή χρονική καθυστέρηση. Πολλοί από τους επιβαίνοντες ήταν φοιτητές που επέστρεφαν στη Θεσσαλονίκη μετά από το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας. Η αμαξοστοιχία IC62 κατέφθασε στη Λάρισα με καθυστέρηση λόγω ενός περιστατικού που προηγήθηκε στον σταθμό του Παλαιοφάρσαλου και αποχώρησε από τον σταθμό της Λάρισας στις 23:00, εισερχόμενη -λανθασμένα- στην γραμμή καθόδου. Ταυτόχρονα, η εμπορευματική αμαξοστοιχία πορευόταν από τη Θεσσαλονίκη στη Λάρισα στην ίδια, καθοδική γραμμή.
Η μετωπική σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών σημειώθηκε στις 23:22 της 28ης Φεβρουαρίου 2023 στη γραμμή Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Το τμήμα όπου σημειώθηκε το ατύχημα, 27,3 χιλιόμετρα βόρεια της Λάρισας, ήταν διπλής τροχιάς όμως τα αυτόματα χειριστήρια είχαν καταστραφεί λόγω πυρκαγιάς το 2019, οπότε η μεταγωγή εξακολουθούσε να ελέγχεται χειροκίνητα. Η επιβατική αμαξοστοιχία και η εμπορευματική αμαξοστοιχία συγκρούστηκαν μετωπικά στα μισά του δρόμου μεταξύ των Τεμπών και του Ευαγγελισμού, καθώς η επιβατική αμαξοστοιχία έβγαινε από τη σήραγγα κάτω από τον αυτoκινητόδρομο Ε75. Το επιβατικό τρένο κινούταν με ταχύτητα 160 χλμ./ώρα, ενώ βρισκόταν στην αριστερή, μη προβλεπόμενη, σιδηροδρομική τροχιά, όπου πορευόταν και η εμπορική αμαξοστοιχία, με αντίθετη φορά κίνησης. Από την σύγκρουση, τα περισσότερα βαγόνια του επιβατικού τρένου εκτροχιάστηκαν, ενώ τη στιγμή της σύγκρουσης προκλήθηκε ακαριαία έκρηξη και πυρκαγιά που κατέκαψε τα δύο μπροστινά βαγόνια της επιβατικής αμαξοστοιχίας.
Σύμφωνα με τον περιφερειάρχη Θεσσαλίας, Κωνσταντίνο Αγοραστό, τα βαγόνια 1 και 2 της επιβατικής αμαξοστοιχίας κάηκαν ολοσχερώς, ενώ το ΕΚΑΒ Θεσσαλίας ανέφερε ότι 2 με 3 βαγόνια είχαν πολτοποιηθεί ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης.
Θύματα
Η Hellenic Train, ιδιοκτήτρια εταιρεία της επιβατικής αμαξοστοιχίας, σύμφωνα με την αναφορά που έδωσε στις αρμόδιες αρχές, υπολόγισε καταρχήν τον αριθμό των επιβατών σε περίπου 350. Σε ανακοίνωση της αναφέρει επιπλέον ότι δεν υπάρχει ακριβής εικόνα πέραν των διαδικτυακών εισιτηρίων που εκδόθηκαν, όσον αφορά το συνολικό αριθμό των επιβαινόντων και τα ονομαστικά τους στοιχεία.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, στο δυστύχημα σκοτώθηκαν 57 άνθρωποι, εκ των οποίων 56 ταυτοποιήθηκαν από βιολογικό υλικό, ενώ σε μία περίπτωση αγνοούμενης δεν βρέθηκε δείγμα. Έξι Αλβανοί, δύο Ελληνοκύπριοι φοιτητές, ένας πολίτης της Ρουμανίας, ένας Σύρος κι ένας υπήκοος Μπανγκλαντές ήταν μεταξύ των νεκρών. Η ταυτοποίηση ορισμένων θυμάτων υπήρξε ιδιαίτερα δύσκολη λόγω των υψηλών θερμοκρασιών που αναπτύχθηκαν κατά την πυρκαγιά κι έφτασαν τους 1.300 βαθμούς Κελσίου στο εσωτερικό του πρώτου βαγονιού.
Τουλάχιστον 85 άνθρωποι τραυματίστηκαν, από τους οποίους 25 πολύ σοβαρά. Από τους τραυματίες, οι 66 νοσηλεύτηκαν σε νοσοκομεία της Λάρισας και της Θεσσαλονίκης, ενώ 6 νοσηλεύτηκαν σε μονάδες εντατικής θεραπείας.
Επακόλουθα
Στο σημείο της σύγκρουσης επιχείρησαν 17 οχήματα και 150 πυροσβέστες για την κατάσβεση της φωτιάς, ενώ έγιναν προσπάθειες διάσωσης με περίπου 40 ασθενοφόρα και περισσότερους από 30 αστυνομικούς. Χρησιμοποιήθηκαν γερανοφόρα φορτηγά για την ανάσυρση των βαγονιών και για τον απεγκλωβισμό ατόμων. Από τους επιζώντες επιβάτες, οι 250 μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλονίκη. Υπήρξε επικοινωνία με τον Ελληνικό Στρατό για βοήθεια.
Μετά το δυστύχημα οργανώθηκε έκτακτη σύσκεψη από την κυβέρνηση και ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης, επισκέφθηκε το σημείο. Η πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κατερίνα Σακελλαροπούλου, διέκοψε την επίσημη επίσκεψή της στη Μολδαβία για να επισκεφθεί το σημείο ώστε να «υποστηρίξει όσους το χρειάζονται». Το σημείο του δυστυχήματος επίσης επισκέφτηκαν ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, ο υπουργός Μεταφορών και Υποδομών Κώστας Αχ. Καραμανλής, ο οποίος παραιτήθηκε το απόγευμα της 1ης Μαρτίου, ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Νίκος Ανδρουλάκης. και ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας. Παραιτήθηκαν μετά το σιδηροδρομικό δυστύχημα, ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ, Σπύρος Πατέρας και ο διευθύνων σύμβουλος του ΕΡΓΟΣΕ, Χρήστος Βίνης.
Στην Ελλάδα κηρύχθηκε τριήμερο εθνικό πένθος, από την 1η Μαρτίου μέχρι τις 3 Μαρτίου. Οι σημαίες τοποθετήθηκαν μεσίστιες επίσης στο κτίριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες στη μνήμη των θυμάτων. Η Κύπρος κήρυξε τριήμερο εθνικό πένθος, από την 3η Μαρτίου μέχρι τις 5 Μαρτίου, λόγω των δύο Ελληνοκυπρίων φοιτητών που σκοτώθηκαν στην αμαξοστοιχία. Επίσης, η Αλβανία κήρυξε ημέρα εθνικού πένθους την 5η Μαρτίου στη μνήμη των θυμάτων, 5 νεκρών και 5 τραυματιών Αλβανών.
Στις 8 Μαρτίου, ο υπουργός Επικρατείας Γιώργος Γεραπετρίτης, που ανέλαβε τις αρμοδιότητες του υπουργείου Μεταφορών και Υποδομών, ανακοίνωσε ότι τα τρένα δεν θα επαναλειτουργήσουν (εμπορικά και επιβατικά) αν δεν εφαρμοστούν και εγκατασταθούν οι απαραίτητες ασφαλιστικές δικλείδες και τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας.
Διερεύνηση
Σύμφωνα με τον επιθεωρητή του ΟΣΕ, τα αίτια του δυστυχήματος συνοψίζονται στην άκαιρη διέλευση της επιβατικής αμαξοστοιχίας λόγω καθυστέρησης, την απουσία επικοινωνίας μεταξύ του μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας και του σταθμάρχη, την εγκατάλειψη των πόστων εν ώρα υπηρεσίας από δύο σταθμάρχες, και την ολιγωρία ως προς την ολοκλήρωση της εγκατάστασης του συστήματος τηλεδιοίκησης και των έργων σηματοδότησης.
Ο σταθμάρχης Λάρισας συνελήφθη και προσήχθη στον εισαγγελέα. Στην πρώτη του κατάθεση αναγνώρισε ότι δρομολόγησε το επιβατικό τρένο σε λάθος ράγες, κατανοώντας το σφάλμα του όταν, αργότερα, ενημερώθηκε για το δυστύχημα. Για κατάθεση κλήθηκε επίσης ο εκπρόσωπος της εταιρείας Hellenic train. Στις 5 Μαρτίου ο σταθμάρχης, μετά την απολογία του, κρίθηκε ομόφωνα ως προφυλακιστέος. Αντιμετωπίζει κατηγορίες όπως για κακουργηματική πράξη διατάραξης της ασφαλείας των συγκοινωνιών και πλημμεληματικό αδίκημα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια κατά συρροή και της σωματικής βλάβης από αμέλεια κατά συρροή.
Ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο διοικητικό συμβούλιο της Hellenic Train κατήγγειλε ότι, στη συγκεκριμένη διαδρομή, δεν λειτουργούσαν τα συστήματα σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης, τα οποία θα μπορούσαν να είχαν δράσει ως δικλείδες ασφαλείας για την αποφυγή της σύγκρουσης. Στις 7 Φεβρουαρίου 2023, συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων είχε εκδώσει σχετική ανακοίνωση όπου αναφερόταν το ενδεχόμενο δυστυχήματος ως απόρροια των παραλείψεων στο σιδηροδρομικό δίκτυο, ενώ το Νοέμβριο 2022 είχαν στείλει εξώδικο προς το υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών, τον ΟΣΕ, τη Ρυθμιστική Αρχή Σιδηροδρόμων και την Hellenic Train.
Στις 9 Μαρτίου, από τον εισαγγελέα Λάρισας ασκήθηκαν ποινικές διώξεις σε βάρος τριών επιπλέον προσώπων (επιθεωρητής του ΟΣΕ και δύο σταθμάρχες), ως αποτέλεσμα της ανακριτικής διαδικασίας στη Λάρισα.
Απεργίες και διαδηλώσεις
thumb|300px|Φοιτητές και φοιτήτριες της Φιλοσοφικής Σχολής του ΕΚΠΑ στην γενική απεργία της 16ης Μαρτίου 2023.|εναλλ.=Φοιτητές με πανό με το μεγαλύτερο να γράφει «Στέρεψαν τα δάκρυα έγιναν οργή. Η νέα γενιά δεν συγχωρεί. Φ. Σ. Φιλοσοφικής».» Τις ημέρες που ακολούθησαν το δυστύχημα, διοργανώθηκαν πορείες διαμαρτυρίας από εργατικά συνδικάτα, φοιτητικούς συλλόγους και άλλους φορείς στην Αθήνα, τον Πειραιά, την Λάρισα, την Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και σε άλλες πόλεις τις Ελλάδας. Συνθήματα, όπως το «πάρε με όταν φτάσεις», έγιναν χαρακτηριστικό γνώρισμα των εκτεταμένων διαδηλώσεων.
Η Πανελλήνια Ένωση Σιδηροδρομικών διαδήλωσε στις 2 Μαρτίου καταγγέλλοντας τα προβλήματα του τομέα, καθώς και τη γενικότερη κατάσταση του σιδηροδρόμου. Υπήρξαν και επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και της αστυνομίας, όταν οι διαδηλωτές έφτασαν στα κεντρικά γραφεία της Hellenic Train.
Στις 8 Μαρτίου, η ΑΔΕΔΥ, τα περισσότερα εργατικά κέντρα της χώρας, σιδηροδρομικοί, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, φαρμακοποιοί και ναυτεργατικά σωματεία πραγματοποίησαν 24ωρη απεργία. Οι απεργιακές συγκεντρώσεις προσέλκυσαν δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους, φοιτητές και μαθητές από πολλές σχολές και σχολεία μέσης εκπαίδευσης που τέθηκαν σε κατάληψη. Ήταν από τις πολυπληθέστερες διαδηλώσεις στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες, αφού μόνο στην Αθήνα συμμετείχαν τουλάχιστον 40.000 άτομα σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., ενώ άλλες εκτιμήσεις έκαναν λόγο για περίπου 100.000. μικρογραφία|300px|Στιγμιότυπο από τις αντίστοιχες διαδηλώσεις στην Πάτρα στη γενική απεργία της 16ης Μαρτίου 2023.|εναλλ.=Κόσμος συγκεντρωμένος σε πλατεία, με πανό. Το μπροστινό γράφει «Όχι άλλοι νεκρό στο βωμό του κέρ[δους]. Οι ιδιωτικοποιήσεις...».»Πανελλαδική απεργία πραγματοποιήθηκε και στις 16 Μαρτίου από την ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ, με μεγάλες συγκεντρώσεις σε όλη την χώρα, ενώ την προηγούμενη ημέρα απέργησαν οι εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης. Έρευνα της κοινής γνώμης εκτίμησε ότι το 30% του πληθυσμού άνω των 17 ετών ή περίπου 2,5 εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν σε κάποια κινητοποίηση (διαδήλωση, απεργία κλπ) ή εκδήλωση. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ποσοστό από το 2010.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Δήμος Τεμπών Κατηγορία:Ατυχήµατα µέσων µεταφοράς στην Ελλάδα
Ντζεριμπέλ
Το Ντζεριμπέλ (επίσης, Ντζερίμπελ και Ντζιριμπέλ') είναι ένα χωριό της επαρχίας Τζαλιλαμπάντ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας, κοντά στα σύνορα με το Ιράν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Τζαλιλαμπάντ
Ασίμ
Το Ασίμ είναι ένα χωριό στην επαρχία Μπιλασουβάρ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Ιωάννα Β΄ της Νεαπόλεως
Η Ιωάννα Β'  (25 Ιουνίου 1373 - 1435) από τον Οίκο των Καπετιδών-Ανζού ήταν βασίλισσα της Νεαπόλεως (1414-1435). Ήταν κόρη του Καρόλου Γ΄ της Νεαπόλεως και της εξαδέλφης του Μαργαρίτας των Καπετιδών-Ανζού, κόρης του Καρόλου δούκα του Δυρραχίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Ζάρα της Δαλματίας. Το 1401 παντρεύτηκε για πρώτη φορά τον Γουλιέλμο των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας, γιο του Λεοπόλδου Γ΄ δούκα της Αυστρίας, ο οποίος όμως απεβίωσε το 1406. Ο Παντολφέλο Αλόπο που ήταν μέγας καγκελάριος, έγινε ευνοούμενός της. Το 1415 παντρεύτηκε για δεύτερη φορά τον Ιάκωβο Β΄ των Βουρβόνων κόμη του Λα Μαρς για να έχει τη γαλλική υποστήριξη. Όμως ο Ιάκωβος Β΄ απαίτησε από τη σύζυγό του να τον ονομάσει βασιλιά της Νεαπόλεως και αφού σκότωσε τον Παντολφέλο, φυλάκισε την Ιωάννα Β΄ στα διαμερίσματά της στο παλάτι.
Ξέσπασαν ταραχές στη Νάπολη και οι ευγενείς την απελευθέρωσαν, απαιτώντας ο Ιάκωβος Β΄ να εγκαταλείψει τον τίτλο του και να επιστρέψει στη Γαλλία. Τότε η Ιωάννα Β΄ έκανε βοηθό της τον Σεργκιάννι Καρακιόλο, που έγινε ευνοούμενός της και γιόρτασε τη στέψη της το 1419.
Ο πάπας Μαρτίνος Ε΄, που ήταν φεουδαρχικά επικυριαρχός της, της ζήτησε οικονομική βοήθεια για τη δημιουργία στρατού στη Ρώμη και όταν εκείνη αρνήθηκε, ο πάπας έδωσε τον τίτλο του βασιλιά της Νεαπόλεως στον εχθρό της Λουδοβίκο Γ΄ των Βαλουά-Ανζού, διεκδικητή του βασιλείου της Νεαπόλεως. Όταν το 1420 ο Λουδοβίκος Γ΄ με στρατό κατέλαβε την Καμπανία, η Ιωάννα Β΄ κάλεσε τον Αλφόνσο Ε΄ της Αραγωνίας & Σικελίας με την υπόσχεση να του κληροδοτήσει τον θρόνο, αφού η ίδια δεν είχε παιδιά. Το 1421 ο Αλφόνσος Ε΄ ήρθε στη Νάπολη, αλλά αφού η Ιωάννα Β΄ τον ονόμασε επίσημα διάδοχό της, εκείνος συνέλαβε τον Σεργκιάννι Καρακιόλο και προσπάθησε να συλλάβει και την ίδια την Ιωάννα Β΄, πολιορκώντας την στο καστέλ Καπουάνο. Τελικά ο Αλφόνσος Ε΄ συμφώνησε να παραδώσει τον Σεργκιάννι έναντι χρημάτων και να επιτρέψει στην Ιωάννα Β΄ να φύγει. Η βασίλισσα πήγε στην Αβέρσα, όπου με την υποστήριξη του πάπα αποκήρυξε τον Αλφόνσο Ε' και ονόμασε διάδοχό της τον Λουδοβίκο Γ΄. Ο Αλφόνσος Ε΄ αναγκάστηκε να φύγει για την Αραγωνία, εξαιτίας ενός πολέμου των αδελφών του με το βασίλειο της Καστίλλης. Έτσι η Ιωάννα Β΄ επέστρεψε στη Νάπολη το 1424. Εκεί η αυξανόμενη φιλοδοξία του Σεργκιάννι έκανε τη βασίλισσα να σχεδιάσει το θάνατό του: αυτός μαχαιρώθηκε το 1432. Ο Λουδοβίκος Γ΄ που περίμενε στην Καλαβρία, απεβίωσε το 1434. Η Ιωάννα Β΄, αφού ονόμασε διάδοχο τον αδελφό του Ρενέ των Βαλουά-Ανζού, απεβίωσε στις 2 Φεβρουαρίου 1435 σε ηλικία 61 ετών. Ήταν η τελευταία από τον κλάδο των Καπετιδών-Ανζού. Την διαδέχθηκε ο Ρενέ (1435-1442), αλλά ο Αλφόνσος Ε΄ ήρθε με στόλο και κατέλαβε τη Νάπολη γενόμενος βασιλιάς της. Έληξε έτσι η για 176 έτη κυριαρχία των Γάλλων (1266-1442) και επανενώθηκε το βασίλειο Σικελίας-Νεαπόλεως από τον Οίκο των Τραστάμαρα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1401 τον Γουλιέλμο των Αψβούργων δούκα της Αυστρίας, γιο του Λεοπόλδου Γ΄ δούκα της Αυστρίας, που απεβίωσε το 1406.
Το 1415 η Ιωάννα Β΄ έκανε δεύτερο γάμο με τον Ιάκωβο Β΄ των Βουρβόνων κόμη του Λα Μαρς, γιο του Ιωάννη Α΄ κόμη του Λα Μαρς, ο οποίος απεβίωσε μετά από αυτήν, το 1438.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Δούκισσες της Αυστρίας Κατηγορία:Μονάρχες της Νεαπόλεως Κατηγορία:Οίκος των Ανζού - Δυρραχίου Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τάραντα
Κάμενα (Μόσταρ)
Η Κάμενα (κυριλλικά: Камена) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, δεν αριθμούσε κανέναν κάτοικο.
Προ του Πολέμου της Βοσνίας, το χωριό της Κάμενα αποτελούσε μέρος του Δήμου του Μόσταρ. Ωστόσο, μετά το πέρας του πολέμου, τμήμα του εδάφους του ενσωματώθηκε στον νεοϊδρυθέντα Δήμο του Ίστοτσνι Μόσταρ, ενώ, ταυτόχρονα, εντάχθηκε στη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ
Ερμενγάρδη της Ιταλίας
Η Ερμενγάρδη (ιταλ. Ermengarda/Ermengarde/Irmingard, 852/5 - 897) από τον Οίκο των Καρολιδών ήταν κόρη του βασιλιά της Λομβαρδίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Κάτω Βουργουνδίας και Προβηγκίας.
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Λουδοβίκου Β΄ των Φράγκων και Λομβαρδών και της Ενγκελμπέργκας των Σουππονιδών, κόρης του Αντέλχις Α΄, κόμη της Πάρμας, Μπρέσιας, Κρεμόνας και Σπολέτο.
Οικογένεια
Το 870/871 αρραβωνιάστηκε τον Κωνσταντίνο, γιο του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Βασιλείου Α΄, αλλά οι πηγές δεν συμφωνούν εάν τελικά έγινε ο γάμος ή όχι. Ο Κωνσταντίνος απεβίωσε ξαφνικά το 879.
Παντρεύτηκε τον Μπόζο των Μπιβινιδών, βασιλιά της Κάτω Βουργουνδίας και Προβηγκίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών
Αθανάριχος
Ο Αθανάριχος (λατιν. Athanaricus, απεβ. 381 μ.Χ.) ήταν ηγεμόνας πολλών φυλών των Θερβιγγιανών Γότθων επί τουλάχιστον δύο δεκαετίες τον 4ο αιώνα. Σε όλη σχεδόν τη διάρκεια της ηγεμονίας του, ο Αθανάριχος αντιμετώπιζε εισβολές στα εδάφη του από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τους Ούννους, αλλά και έναν εμφύλιο πόλεμο. Θεωρείται ο πρώτος βασιλιάς των Βησιγότθων, που αργότερα κυρίευσαν και την ίδια τη Ρώμη, προτού εγκατασταθούν στην Ιβηρία και ιδρύσουν εκεί το Βασίλειο των Βησιγότθων.
Βιογραφικά στοιχεία
thumb|275px|«Ο Αθανάριχος και ο [[Ουάλης επί του Δουνάβεως», ξυλογραφία του 1860 βασισμένη σε σχέδιο του Έντουαρντ Μπέντεμαν.]] Ο Αθανάριχος, γιος του Αορίχου, εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ιστορία το 367-369, με τους πολέμους του κατά του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ουάλη. Το 369, μετά τη Μάχη του Νοβιόδουνου (στη σημερινή Ρουμανία), διαπραγματεύθηκε μία ευνοϊκή συμφωνία για τον λαό του. Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του Αθανάριχου, πολλοί υπήκοοί του είχαν προσηλυτισθεί στον Αρειανισμό (αίρεση του Χριστιανισμού), κάτι που έβρισκε τον Αθανάριχο αντίθετο, καθώς φοβόταν ότι ο Χριστιανισμός γενικότερα θα κατέστρεφε τον γοτθικό πολιτισμό. Σύμφωνα με τον Σωζομενό, περισσότεροι από 300 Χριστιανοί σκοτώθηκαν στον Διωγμό του Αθαναρίχου κατά τη δεκαετία του 370, με γνωστότερο ίσως τον Άγιο Νικήτα.
Ο Σωκράτης ο Σχολαστικός, ο Σωζομενός και ο Ζώσιμος αναφέρονται στις συγκρούσεις μεταξύ Φριτιγέρνη και Αθαναρίχου. Αντιθέτως, ο Αμμιανός Μαρκελλίνος και ο Φιλοστόργιος δεν κατέγραψαν τέτοιες συγκρούσεις.
Λίγο καιρό μετά την άφιξή του στην Κωνσταντινούπολη, ο Αθανάριχος απεβίωσε από κάποια νόσο. Ο Θεοδόσιος τον κήδευσε με τόση μεγαλοπρέπεια και πολυτέλεια, ώστε «οι βάρβαροι έμειναν έκπληκτοι» Με συνθήκη το 382, συμφωνήθηκε ειρήνη με όσους Θερβιγγιανούς (Βησιγότθους πλέον) πολεμούσαν ακόμα τους Ρωμαίους στη Θράκη, και κράτησε μέχρι το τέλος του Θεοδοσίου Α΄ το 395.
Πηγές
Κατηγορία:Γότθοι Κατηγορία:Βασιλείς των Βησιγότθων
Αχαϊκόν Διευθυντήριον
Το Αχαϊκό Διευθυντήριο (ή Επαναστατικόν ή Αχαϊκόν Διευθυντήριο, ή Διευθυντήριο των Πατρών, ή Αχαϊκή Εταιρία ή Πολεμικόν Γραφείον της Αχαΐας) ήταν μια μορφή τοπικής διοίκησης που λειτούργησε στην Αχαΐα τους πρώτους μήνες της Ελληνικής Επανάστασης. μικρογραφία|Σφραγίδα - Πάτρα, Μάρτιος 1821. Σφραγίδες Ελευθερίας, Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος
Συγκρότηση
Με την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης προέκυψαν πολλαπλά προβλήματα στρατιωτικά, διοικητικά και πολιτικά. Η ανάγκη για την άμεση αντιμετώπισή τους οδήγησε στη δημιουργία άτυπων πολιτικών πυρήνων κρατικής οργάνωσης. Κατά τη διάρκεια λοιπόν των τριών πρώτων μηνών της Επανάστασης του 1821 συγκροτήθηκε ένα πλήθος τοπικών Αρχών και εξουσιών, επαρχιακής κυρίως ισχύος μεταξύ των οποίων το Αχαϊκό Διευθυντήριο. Δημιουργήθηκε μετά την έναρξη των πρώτων πολεμικών συγκρούσεων στην Πάτρα, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στη Μονή Ομπλού, μετά από πρόσκληση των Χριστόδουλου Λόντου και Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλου. Στη σύσκεψη συμμετείχαν αρκετοί από τους θρησκευτικούς πολιτικούς και στρατιωτικούς παράγοντες της Αχαΐας. Στη συνάντηση αποφασίστηκε αφενός η εντατικοποίηση της πολιορκίας της Πάτρας, αφετέρου η συγκρότηση ενός άτυπου συλλογικού οργάνου διοίκησης που θα φρόντιζε για τον συντονισμό των στρατιωτικών, πολιτικών και διοικητικών υποθέσεων που είχαν προκύψει με το ξέσπασμα της Επανάστασης στην περιοχή. Το Αχαϊκό Διευθυντήριο, του οποίου «ταμίας ήταν ο φιλικός Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος», με μέλη τους Ανδρέα Ζαΐμη, Ανδρέα Λόντο, Νικόλαο Λόντο, Σωτήριο Θεοχαρόπουλο, Μπενιζέλο Ρούφο, και τον Κερνίτσης Προκόπιο, «τέθηκε τιμητικά υπό την ηγεσία του μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανού» Το διοικητικό όργανο, αν και δεν ονοματίστηκε στη συγκεκριμένη σύσκεψη, απαντάται στη συνέχεια με τα ονόματα: Επαναστατικόν ή Αχαϊκόν Διευθυντήριο, Διευθυντήριο των Πατρών, Αχαϊκή Εταιρία ή Πολεμικόν Γραφείον της Αχαΐας. Σύμφωνα με τους κάποιους ιστορικούς η ηγετική ομάδα του Αχαϊκού Διευθυντηρίου αποτελούταν από πέντε άτομα (Π. Πατρών Γερμανός, Κερνίτσης Προκόπιος, Ανδρέας Ζαΐμης, Ανδρέας Λόντος, Μπ. Ρούφος), ενώ σύμφωνα με άλλους από εφτά άτομα (Π. Πατρών Γερμανός, Κερνίτσης Προκόπιος, Ανδρέας Ζαΐμης, Ανδρέας Λόντος, Μπ. Ρούφος, Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, Σωτήριος Θεοχαρόπουλος). Το Αχαϊκό Διευθυντήριο στη μικρή διάρκεια λειτουργίας του, τους πρώτους μήνες της Επανάστασης, ανέλαβε στρατιωτικές, πολιτικές και διοικητικές δράσεις.
Δράσεις
Μια από τις πρώτες στρατιωτικές δράσεις του Αχαϊκού Διευθυντηρίου ήταν η οργάνωση της πολιορκίας της Πάτρας με τη συμβολή του Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλου, του Ανδρέα Ζαΐμη, του Ανδρέα Λόντου και του Νικόλαου Λόντου, οι οποίοι οργάνωσαν τους πρόχειρα οπλισμένους χωρικούς που αποτελούσαν το στρατιωτικό δυναμικό, διέταξαν να στηθούν ναυτικά κανόνια κατά του φρουρίου, κατασκεύασαν λαγούμι στα θεμέλια του τείχους και διέκοψαν την ύδρευση του φρουρίου ώστε να πιέσουν τους εγκλεισμένους να παραδοθούν γρήγορα, λόγω λειψυδρίας. Παράλληλα, έστειλαν τον Νικόλαο Γερακάρη στη Ναύπακτο, με αποστολή την επέκταση της Επανάστασης στη Δυτική Στερεά Ελλάδα. Ο Γερακάρης πέτυχε το στόχο του και το αποτέλεσμα ήταν η έναρξη της πολιορκίας του κάστρου της Ναυπάκτου. Ωστόσο, η έλευση του Γιουσούφ Πασά στην Αχαΐα στις αρχές Απριλίου του 1821 ανάγκασε τους Έλληνες να λύσουν την πολιορκία του φρουρίου της Πάτρας και την ηγεσία του Αχαϊκού Διευθυντηρίου να αποσυρθεί στην ορεινή περιοχή των Καλαβρύτων. Μετά τη μάχη του Βαλτετσίου το Διευθυντήριο επιχείρησε εκ νέου την πολιορκία του φρουρίου της Πάτρας, όμως οι ελλείψεις σε πολεμοφόδια και τρόφιμα τους ανάγκασαν να εγκαταλείψουν γρήγορα τα σχέδιά τους. Στη συνέχεια η ηγεσία του Αχαϊκού Διευθυντηρίου αντιτάχθηκε σθεναρά στην πρόθεση του Κολοκοτρώνη να αναλάβει ο ίδιος την πολιορκία του φρουρίου της Πάτρας, τον Οκτώβριο του 1821, απειλώντας μάλιστα με εμφύλιο πόλεμο, όπως αναφέρεται σε επιστολή των ηγετών του προς τη Γερουσία. Την ίδια στιγμή οι ηγέτες του Διευθυντηρίου, A. Ζαΐμης, A. Λόντος, Θ. Κανακάρης, I. Παπαδιαμαντόπουλος, Γ. Τσέρτος ζήτησαν δύναμη 300 ανδρών για να επαναστήσουν την πολιορκία της Πάτρας, απορρίπτοντας παράλληλα τη βοήθεια του Βασίλη Πετιμεζά τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Τελικά μέσα στο χειμώνα αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν και πάλι τις προσπάθειές τους και να λύσουν την πολιορκία της Πάτρας. Σε ό,τι αφορά στις πολιτικές δράσεις του Διευθυντηρίου ξεχωρίζει η επιστολή/διακήρυξη που έστειλε η ηγετική ομάδα του, στις 26 Μαρτίου 1821 στους πρόξενους των ευρωπαϊκών δυνάμεων που βρίσκονταν στην Πάτρα. Η σύντομη επιστολή ανέφερε:
"«Ἡμεῖς τό Ἑλληνικόν ἔθνος τῶν Χριστιανῶν, βλέποντες ὅτι ἀπό καιρόν εἰς καιρόν καταφρονοῦν ἡμᾶς τό ὀθωμανικόν γένος καί σκοπεύει ὄλεθρον ἐναντίον μας πότε μέ ἕνα, πότε μέ ἄλλον τρόπον, ἀπεφασίσαμεν σταθερῶς ἤ νά ἀποθάνωμεν ὅλοι, ἤ νά ἐλευθερωθῶμεν, καί τούτου ἕνεκα βαστοῦμεν τά ὅπλα εἰς χεῖρας, ζητοῦντες τά δικαιώματά μας. ὄντες λοιπόν βέβαιοι, ὅτι ὅλα τά χριστιανικά βασίλεια γνωρίζουν τά δίκαιά μας, καί ὄχι μόνον δέν θέλουν μᾶς ἐναντιωθῆ, ἀλλά καί θέλουν μᾶς συνδράμει, καί ὅτι ἔχουν εἰς μνήμην, ὅτι οἱ ἔνδοξοι πρόγονοί μας ἐφάνησαν ποτέ ὠφέλιμοι εἰς τήν ἀνθρωπότητα διά τοῦτο εἰδοποιοῦμεν τήν ἐκλαμπρότητά σας, καί σᾶς παρακαλοῦμεν νά προσπαθήσετε νά εἴμεθα ὑπό τήν εὔνοιαν, καί προστασίαν τοῦ μεγάλου κράτους τούτου. ἔρρωσο, οἱ εἰλικρινεῖς φίλοι σας»."
Με αυτήν την επιστολή το Αχαϊκό Διευθυντήριο εξέθετε τις επιδιώξεις των επαναστατημένων Ελλήνων, αλλά και υπογράμμιζε την αποφασιστικότητα και τη βούληση τους να απαλλαγούν οριστικά από τον οθωμανικό ζυγό. Μέσα από το ολιγόλογο κείμενο οι ηγέτες του Διευθυντηρίου επιχειρούν να παρουσιάσουν στα δυτικά κράτη και τους προξένους τους, τους εξεγερμένους Έλληνες ως ένα έθνος με μακρά ιστορική και πολιτισμική παράδοση που πήρε τα όπλα έναντι ενός τυράννου αλλόθρησκου και απολίτιστου. Μια άλλη σημαντική επιστολή του Διευθυντηρίου είναι αυτή που στάλθηκε από τα Νεζερά στον Βρετανό πρόξενο Ph. J. Green τον Απρίλιο του 1821. Σε αυτήν κατηγορούν τους Άγγλους για φιλοοθωμανική πολιτική και ενέργειες που βλάπτουν καταφανώς τα δικαιώματα των Ελλήνων. Η επιστολή δημοσιοποιήθηκε και στον Γάλλο πρόξενο F.C.H.L. Pouqueville που βρισκόταν στη Ζάκυνθο, με αποτέλεσμα να γίνει ευρύτερα γνωστή στους Ζακυνθινούς να τους ενεργοποιήσει και να τους ωθήσει να συγκεντρώσουν χρήματα, πολεμοφόδια και τρόφιμα που εστάλησαν στην Πάτρα. Επιστολές από το Διευθυντήριο εστάλησαν και στους οπλαρχηγούς της δυτικής Στερεάς Ελλάδας που τους καλούσαν σε γενικό ξεσηκωμό, αλλά και στους Οθωμανούς που τους γνωστοποιούσαν τις προθέσεις τους για την πολιορκία της Πάτρας, γενικευμένη εξέγερση των Ελλήνων, κ.ά. Παράλληλα προέτρεπε, με επιστολές που έστελνε σε όλες τις περιοχές που δεν είχαν επαναστατήσει, να εξεγερθούν άμεσα. Οργάνωσε συστηματικά τη πολιορκία του Κάστρου, «κατασκευάστηκε οπλοπωλείο», φρόντισε να μεταφερθούν από τους Επτανησίους επτά κανόνια από το λιμάνι στο κανονιοστάσιο που «κατασκεύασε ο Ευάγγελος Λιβαδάς» και συστήθηκε νοσοκομείο από τον φαρμακοποιό Νικόλαο Γερακάρη».
Διάρκεια ζωής και λειτουργίας
Το Αχαϊκό Διευθυντήριο ξεκίνησε τη λειτουργία του στις 21 ή 23 Μαρτίου 1821 με τη σύναξη των οπλαρχηγών στη Μονή Ομπλού και αποτέλεσε «ένα είδος εμβρυακής ελληνικής κυβερνήσεως». Σταδιακά όμως επισκιάστηκε από την Πελοποννησιακή Γερουσία και στα τέλη Μαΐου του 1821 σταμάτησε κάθε δράση, πολιτική ή διπλωματική, καθώς και η παραγωγή αλληλογραφίας. Η τελευταία στρατιωτική δράση του εντοπίζεται τον Νοέμβριο του 1821, στο τέλος της πρώτης φάσης της πολιορκίας της Πάτρας, αφού τον Ιανουάριο του 1822 όταν η πολιορκία επαναλήφθηκε αρχηγός της ήταν πλέον ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και όχι η ηγετική ομάδα του Αχαϊκού Διευθυντηρίου.
Σημαίες – Εμβλήματα
Στο πλαίσιο των προσπαθειών της ηγεσίας του Διευθυντηρίου να στοιχειοθετήσει ταυτότητα και να νομιμοποιηθεί, δημιουργήθηκαν σημαία, έμβλημα και σφραγίδα. Έτσι εμφανιζόταν ως ένας πολιτικός φορέας με δομή και οργάνωση, αν και λειτουργούσε άτυπα. Η σημαία που κατασκεύασε το Διευθυντήριο ήταν λευκή και έφερε το Σύμβολο του Εφοδιαστικού των Ιερέων της Φιλικής Εταιρείας. Επίσης, κατασκευάστηκε εθνόσημο, από κομμάτι κόκκινου υφάσματος που έφερε «σταυρόν κυανόχρουν».
Η σφραγίδα του Αχαϊκού Διευθυντηρίου ήταν στρογγυλή, έφερε το σημείο του σταυρού στο πάνω μέρος, ενώ κάτω έγραφε «Σφραγίς Ελευθερίας 1821». Τα δύο αυτά στοιχεία πλαισίωνε κλαδί δάφνης. Επίσης μοιράστηκαν «λευκές σημαίες με το σύμβολο του Εφοδιαστικού των Ιερέων της Φιλικής Εταιρείας και κατασκευάστηκε σφραγίδα με το σημείο του σταυρού και κυκλικά φύλλο δάφνης και επιγραφή Σφραγίς Ελευθερίας»
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Ιστορία της Πάτρας
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λέσβου 2019–20
Για την περίοδο 2019-20, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Λέσβου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Λέσβου.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Λέσβου έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Λέσβου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας.
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λέσβου
Άγιος Μάρκος - Τσιαμπιά Τήνου
Ο Άγιος Μάρκος-Τσιαμπιά είναι οικισμός της Τήνου. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Κτικάδου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Εξωμβούργου, του δήμου Τήνου, της περιφερειακής ενότητας Τήνου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Μάρκος-Τσιαμπιά είναι παράλιος δίδυμος οικισμός της Ν.ΝΑ. Τήνου. Προήλθε από τη συνένωση των μικρών συνοικισμών Άγιος Μάρκος και Τσιαμπιά (Τσαμπιά), που βρίσκονται λίγο δυτικότερα (2,5 χλμ.) της πρωτεύουσας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2011 και προσαρτήθηκε στον δήμο Τήνου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Τήνου
Κίεβο (αποσαφήνιση)
Ο όρος Κίεβο μπορεί να αναφέρεται σε:
Ευθύδημος (διάλογος)
Ο Ευθύδημος είναι διάλογος που γράφτηκε από τον Πλάτωνα περί τα 384 π.Χ, στον οποίο ο συγγραφέας γελοιοποιεί τις λεγόμενες λογικές πλάνες των σοφιστών. Στον διάλογο, ο Σωκράτης περιγράφει στον φίλο του, Κρίτωνα, την επίσκεψη στ' αδέρφια Ευθύδημο και Διονυσόδωρο - τα αναφερόμενα πρόσωπα αποτελούν ιστορικά, καθώς ο Ευθύδημος ήταν γνωστός κατά τη διάρκεια συγγραφής του διαλόγου και αναφέρεται από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, ενώ ο Διονυσόδωρος αναφέρεται από τον Ξενοφώντα. Ο διάλογος παρουσιάζει την αντιπαράθεση της σωκρατικής μεθόδου διδασκαλίας και της φιλοσοφίας των σοφιστών. Στον διάλογο, οι δύο νεαροί σοφιστές προσπαθούν να παγιδεύσουν τον Σωκράτη με παραπλανητικά, εριστικά και δίχως νόημα επιχειρήματα (όπως τα παρουσιάζει ο Πλάτωνας) με σκοπό να δείξουν την ανωτερότητα της δικής τους φιλοσοφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Έργα του Πλάτωνα Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών 2021-22
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου γυναικών 2021–22 ήταν το 33ο πρωτάθλημα στην ιστορία του θεσμού και το 30ο πρωτάθλημα ως Α΄ κατηγορία που διοργάνωσε η ΕΠΟ. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση έγιναν δύο όμιλοι με 9 ομάδες ο καθένας. Οι 2 πρώτες ομάδες από κάθε όμιλο προκρίθηκαν στην τελική φάση, όπου έγινε ένας όμιλος με δύο γύρους και δεν θα διεξαχθούν αγώνες μεταξύ των ομάδων που στην πρώτη φάση αγωνίσθηκαν στον ίδιο όμιλο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Π.Α.Ο.Κ. για όγδοη συνεχόμενη φορά και 17η συνολικά στην ιστορία του.
1ος όμιλος
Πηγή ΕΠΟ
2ος όμιλος
Πηγή ΕΠΟ
Τελική φάση
Πηγή ΕΠΟ
Πηγές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021-2022 Κατηγορία:Α΄ Εθνική ποδοσφαίρου γυναικών
Αβίλιος Αλεξανδρείας
Ο Πάπας Aβίλιος της Αλεξάνδρειας (επίσης γνωστός ως Σαβέλλιος, Αβύλιος, Αβίτιος, Μίλιος και Μέλυος) (απεβ. 95 μ.Χ.), ήταν ο 3ος Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας.
Βιογραφία
Μετά το τέλος του Ανιανού Αλεξανδρείας, οι βοηθοί επίσκοποι και ιερείς της περιοχής συγκεντρώθηκαν με τους λαϊκούς στην Αλεξάνδρεια και εξέλεξαν ομόφωνα τον Αβίλιο τον μήνα Κιάκ (Οκτώβριο) του 83 μ.Χ., κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ρωμαίου αυτοκράτορα Δομιτιανού.
Ο Πάπας Aβίλιος ήταν γνωστός για την αγνότητά του και ήταν ευσεβής και με φροντίδα προς τον λαό του Χριστού. Συνέχισε να εδραιώνει τους ανθρώπους στην πίστη και οι χριστιανοί αυξήθηκαν σε αριθμό στην Αίγυπτο και στις πέντε δυτικές επαρχίες (Πεντάπολη) και στο Σουδάν. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του ο Αιγυπτιακός λαός άρχισε να παραιτείται από τη λατρεία των ειδώλων και ασκούσε τον Χριστιανισμό μαζί, σε ομάδες. Παρόλο που η επίσημη θρησκεία της Αιγύπτου ήταν ο ρωμαϊκός παγανισμός, η εποχή του ως Πάπα ήταν μία εποχή ειρήνης για την Εκκλησία.
Αγιοποίηση
Τον ευλαβούνται ως άγιο σε διάφορες εκκλησίες. Η εορτή του στην Κοπτική Εκκλησία είναι την Κοπτικό Πρωτοχρονιά (που είναι στις 11 Σεπτεμβρίου στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο)· στις 29 Αυγούστου και 29 Μαρτίου στην Καθολική Εκκλησία · και στις 22 Φεβρουαρίου στην Ορθόδοξη Εκκλησία.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 1ου αιώνα Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Τζουζέππε Νογκάρι
thumb|upright|«Ο Απόστολος Πέτρος» (1743) Ο Τζουζέππε Νογκάρι (Giuseppe Nogari, 1699 – 3 Δεκεμβρίου 1766) ήταν Ιταλός ζωγράφος της εποχής του ροκοκό. Ζωγράφισε κυρίως πορτρέτα πραγματικών, ιστορικών και θρησκευτικών μορφών. Τα έργα του ξεχωρίζουν για το συναισθηματικό τους περιεχόμενο, την υποταγή των διακοσμητικών στοιχείων στο θέμα και τον χρωματισμό τους. Συχνά απεικονίζουν ηλικιωμένα πρόσωπα με κάπως ταπεινή ενδυμασία και με σκοτεινό φόντο.
Ο Νογκάρι γεννήθηκε στη Βενετία. Λέγεται ότι μαθήτευσε κοντά στον Αντόνιο Μπαλέστρα ή, το πιθανότερο, κοντά στον Τζοβάννι Μπαττίστα Πιατσέττα. Ακολούθησε το ύφος του δεύτερου, ενώ το έργο του εμφανίζει επιρροές και από τη Ροζάλμπα Καρριέρα, τον Τζάκοπο Αμιγκόνι και τον Ρέμπραντ. Τον υπεστήριξαν δύο Γερμανοί μαικήνες που ζούσαν στη Βενετία, οι Ζίγκισμουντ Στράιτ και Γιόχαν Ματίας φον ντερ Σούλενμπουργκ.
Από το 1739 μέχρι το 1742 ο Νογκάρι βρισκόταν στην υπηρεσία του Οίκου της Σαβοΐας στο Τορίνο, ζωγραφίζοντας πίνακες και διακοσμώντας το Βασιλικό Ανάκτορο του Τορίνο και το Κυνηγετικό μέγαρο του Στουπινίτζι. Το 1756 έγινε μέλος της Ενετικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής. Ο Τζουζέππε Νογκάρι απεβίωσε στη Βενετία σε ηλικία 67 ετών. Μεταξύ των μαθητών του αναφέρεται ο Αλεσσάντρο Λόνγκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Πρόσωπα της Βενετικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Ζωγράφοι του Ροκοκό Κατηγορία:Ζωγράφοι του Μπαρόκ
Θέκλα των Φρυγών
Η Θέκλα των Φρυγών (822/23–μετά το 867) ήταν πριγκίπισσα της Φρυγικής Δυναστείας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Ζωή
Ήταν προφανώς η μεγαλύτερη κόρη του αυτοκράτορα Θεόφιλου και της συζύγου του Θεοδώρας. Είχε τέσσερις αδερφές (την Άννα, την Αναστασία, την Πουλχερία και τη Μαρία) και δύο αδερφούς, τον Κωνσταντίνο και τον Μιχαήλ Γ΄. Το 842, που πέθανε ο Θεόφιλος, ακολούθησε τη μητέρα της ως αντιβασίλισσα (Αυγούστα) και εμφανίστηκε ως τέτοια στα νομίσματα με τον μικρότερο αδελφό της. Ωστόσο, η κυβέρνηση ήταν πραγματικά στα χέρια του ευνούχου Θεόκτιστου. Υπάρχουν διάφοροι λογαριασμοί της μοίρας της Θέκλας μετά την πτώση της μητέρας της στα τέλη του 855 ή στις αρχές του 856, αλλά το 858 η Θέκλα και οι αδελφές της Άννα, Αναστασία και Πουλχερία (η Μαρία είχε ήδη πεθάνει το 840) πρέπει να εισήλθαν σε μοναστήρι στην Κωνσταντινούπολη. Η Θέκλα λέγεται ότι ζούσε εκεί την εποχή του φόνου του αδελφού της από τον διάδοχό του Βασίλειου Α΄ το 867, με μερικές πηγές που δηλώνουν ότι ο Βασίλειος ήταν ο εραστής της Θέκλας.