cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φάσεις κλινικών δοκιμών
Κλιμακωτή αύξηση πολλών δόσεων (Φάση Ιb)
Σε μελέτες κλιμακωτής αύξησης πολλών δόσεων διερευνώνται η φαρμακοκινητική και η φαρμακοδυναμική πολλών δόσεων του φαρμάκου, εξετάζοντας την ασφάλεια και την ανεκτικότητα. Σε αυτές τις μελέτες, μια ομάδα ασθενών λαμβάνει πολλές χαμηλές δόσεις του φαρμάκου, ενώ δείγματα (αίματος και άλλων υγρών) συλλέγονται σε διάφορα χρονικά σημεία και αναλύονται για να ληφθούν πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας του φαρμάκου μέσα στο σώμα. Η δόση στη συνέχεια κλιμακώνεται σε άλλες ομάδες, έως ένα προκαθορισμένο επίπεδο.
Επίδραση τροφής στη δόση
Μια σύντομη δοκιμή που έχει σχεδιαστεί για να διερευνήσει τυχόν διαφορές στην απορρόφηση του φαρμάκου από τον οργανισμό που προκαλείται από το φαγητό πριν από τη χορήγηση του φαρμάκου. Αυτές οι μελέτες διεξάγονται συνήθως με διασταυρούμενο τρόπο, με τους εθελοντές να λαμβάνουν δύο ίδιες δόσεις του φαρμάκου, όπου στη μία όμαδα είναι νηστικοί και στην άλλη φαγωμένοι.
Φάση ΙΙ
μικρογραφία|500x500εσ|Διαδικασία φαρμακευτικής ανάπτυξης όπως εφαρμόζεται στο [[Ηνωμένο Βασίλειο. Στο διάγραμμα αναφέρεται το μέσο κόστος για κάθε στάδιο, καθώς και το μέσο συνολικό κόστος. Κάτω από το διάγραμμα, δίνεται το μέσο χρονικό διάστημα για κάθε στάδιο, καθώς και το μέσο συνολικό χρονικό διάστημα. ]] Μόλις προσδιοριστεί μια δόση ή ένα εύρος δόσεων, ο επόμενος στόχος είναι να αξιολογηθεί εάν το φάρμακο έχει βιολογική δραστηριότητα ή αποτελεσματικότητα. Οι δοκιμές φάσης ΙΙ εκτελούνται σε μεγαλύτερες ομάδες (50–300 ατόμων) και έχουν σχεδιαστεί για να εκτιμήσουν πόσο καλά λειτουργεί το φάρμακο, καθώς και να συνεχίσουν τις αξιολογήσεις ασφάλειας φάσης Ι σε μια μεγαλύτερη ομάδα εθελοντών και ασθενών. Οι γενετικοί έλεγχοι είναι συχνοί, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις διακύμανσης του μεταβολικού ρυθμού. Όταν η διαδικασία ανάπτυξης για ένα νέο φάρμακο αποτυγχάνει, αυτό συμβαίνει συνήθως κατά τη διάρκεια των δοκιμών Φάσης II όταν το φάρμακο ανακαλύπτεται ότι δεν λειτουργεί όπως έχει προγραμματιστεί ή έχει τοξικές επιδράσεις.
Δοκιμαστικός σχεδιασμός
Ορισμένες δοκιμές Φάσης II έχουν σχεδιαστεί ως σειρές περιπτώσεων, καταδεικνύοντας την ασφάλεια και τη δραστηριότητα ενός φαρμάκου σε μια επιλεγμένη ομάδα συμμετεχόντων. Άλλες δοκιμές Φάσης II έχουν σχεδιαστεί ως τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές, όπου ορισμένοι ασθενείς λαμβάνουν το φάρμακο / δοκιμαστική θεραπεία και άλλοι λαμβάνουν το εικονικό φάρμακο / τυπική θεραπεία. Οι τυχαιοποιημένες δοκιμές Φάσης II έχουν πολύ λιγότερους ασθενείς από τις τυχαιοποιημένες δοκιμές Φάσης III.
Παράδειγμα σχεδιασμού φαρμάκου για καρκίνο
Στο πρώτο στάδιο, ο ερευνητής προσπαθεί να αποκλείσει φάρμακα που δεν έχουν καθόλου ή λίγη βιολογική δραστηριότητα. Για παράδειγμα, ο ερευνητής μπορεί να προσδιορίσει ότι ένα φάρμακο πρέπει να έχει κάποιο ελάχιστο επίπεδο δραστηριότητας, ας πούμε, στο 20% των συμμετεχόντων. Εάν το εκτιμώμενο επίπεδο δραστηριότητας είναι μικρότερο από 20%, ο ερευνητής επιλέγει να μην εξετάσει περαιτέρω αυτό το φάρμακο, τουλάχιστον όχι στη μέγιστη ανεκτή δόση. Εάν το εκτιμώμενο επίπεδο δραστηριότητας υπερβαίνει το 20%, ο ερευνητής θα προσθέσει περισσότερους συμμετέχοντες για να πάρει μια καλύτερη εκτίμηση του ποσοστού απόκρισης. Μια τυπική μελέτη για τον αποκλεισμό του ποσοστού ανταπόκρισης 20% ή χαμηλότερη εισέρχεται σε 14 συμμετέχοντες. Εάν δεν παρατηρηθεί ανταπόκριση στους πρώτους 14 συμμετέχοντες, το φάρμακο θεωρείται ότι δεν είναι πιθανό να έχει 20% ή υψηλότερο επίπεδο δραστηριότητας. Ο αριθμός των πρόσθετων συμμετεχόντων που προστίθενται εξαρτάται από τον επιθυμητό βαθμό ακρίβειας, αλλά κυμαίνεται από 10 έως 20. Επομένως, μια τυπική μελέτη φάσης ΙΙ για τον καρκίνο μπορεί να περιλαμβάνει λιγότερα από 30 άτομα για να εκτιμηθεί το ποσοστό ανταπόκρισης.
Αποτελεσματικότητα (efficacy) έναντι αποτελεσματικότητας (effectiveness)
Όταν μια μελέτη αξιολογεί την αποτελεσματικότητα (efficacy), εξετάζει εάν το φάρμακο που χορηγείται με τον συγκεκριμένο τρόπο που περιγράφεται στη μελέτη μπορεί να επηρεάσει συγκεκριμένο αποτέλεσμα ενδιαφέροντος (π.χ. μέγεθος όγκου) στον επιλεγμένο πληθυσμό (π.χ. καρκινοπαθείς χωρίς άλλες ασθένειες). Όταν μια μελέτη αξιολογεί την αποτελεσματικότητα (effectiveness), καθορίζει εάν μια θεραπεία θα επηρεάσει την ασθένεια συνολικά. Στη δεύτερη περίπτωση, είναι σημαντικό οι συμμετέχοντες να αντιμετωπίζονται όπως θα ήταν όταν η θεραπεία συνταγογραφείται σε πραγματικό περιβάλλον. Αυτό θα σήμαινε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν πτυχές της μελέτης που αποσκοπούν στην αύξηση της συμμόρφωσης πάνω από εκείνες που θα συνέβαιναν στην πραγματικότητα. Τα αποτελέσματα στις μελέτες αυτές είναι επίσης γενικότερα εφαρμόσιμα από ό,τι στις περισσότερες μελέτες πρώτης περίπτωσης (για παράδειγμα, ο ασθενής αισθάνεται καλύτερα, έρχεται στο νοσοκομείο λιγότερο ή ζει περισσότερο σε αντίθεση με τις καλύτερες βαθμολογίες των δοκιμών ή τον χαμηλότερο αριθμό κυττάρων σε μελέτες πρώτης περίπτωσης). Επίσης, συνήθως υπάρχει λιγότερο αυστηρός έλεγχος του τύπου των συμμετεχόντων που πρέπει να συμπεριληφθεί στις μελέτες αυτές από ό,τι στις μελέτες πρώτης περίπτωσης, καθώς οι ερευνητές ενδιαφέρονται για το εάν το φάρμακο θα έχει ευρεία επίδραση στον πληθυσμό των ασθενών με τη νόσο.
Ποσοστό επιτυχίας
Τα κλινικά προγράμματα της Φάσης II έχουν το χαμηλότερο ποσοστό επιτυχίας από τις τέσσερις φάσεις κλινικών δοκιμών. Το 2010, το ποσοστό των δοκιμών Φάσης II που προχώρησαν στη Φάση ΙΙΙ ήταν 18%, ενώ σε ένα μεγάλο αριθμό δοκιμών που πραγματοποιήθηκαν κατά την περίοδο 2006-2015 μόνο το 31% των δοκιμών προχώρησαν από τη Φάση II στη Φάση III.
Φάση ΙΙΙ
Αυτή η φάση έχει σχεδιαστεί για να εκτιμήσει την αποτελεσματικότητα της νέας παρέμβασης και, ως εκ τούτου, την αξία της στην κλινική πρακτική. Οι μελέτες της Φάσης ΙΙΙ είναι πολυκεντρικές, τυχαιοποιημένες, διπλά τυφλές, ελεγχόμενες δοκιμές σε μεγάλες ομάδες ασθενών (300-3.000 ή περισσότερο ανάλογα με την ασθένεια / ιατρική κατάσταση που μελετάται) και στοχεύουν να είναι η οριστική αξιολόγηση του πόσο αποτελεσματικό είναι το φάρμακο, σε σύγκριση με το τρέχον θεραπευτικό προϊόν. Λόγω του μεγέθους τους και της συγκριτικά μεγάλης διάρκειας, οι δοκιμές Φάσης III είναι οι πιο ακριβές, χρονοβόρες και δύσκολες δοκιμές για σχεδιασμό και εκτέλεση, ειδικά σε θεραπείες για χρόνιες παθήσεις. Οι δοκιμές φάσης III για χρόνιες καταστάσεις ή ασθένειες έχουν συχνά μια σύντομη περίοδο παρακολούθησης για αξιολόγηση, σε σχέση με το χρονικό διάστημα που η παρέμβαση θα μπορεί να χρησιμοποιείται στην πράξη. Αυτό ονομάζεται μερικές φορές η «φάση πριν από την κυκλοφορία» επειδή μετρά πραγματικά την ανταπόκριση των καταναλωτών στο φάρμακο.
Είναι κοινή πρακτική σε ορισμένες δοκιμές Φάσης III να συνεχίζονται, ενώ η υποβολή ρυθμίσεων εκκρεμεί στον αρμόδιο ρυθμιστικό φορέα. Αυτό επιτρέπει στους ασθενείς να συνεχίσουν να λαμβάνουν πιθανώς σωτήρια φάρμακα έως ότου το φάρμακο μπορεί να κυκλοφορήσει στην αγορά. Άλλοι λόγοι για τη διεξαγωγή δοκιμών σε αυτό το στάδιο περιλαμβάνουν απόπειρες του χορηγού για "επέκταση άδειας κυκλοφορίας" (για να δείξει ότι το φάρμακο λειτουργεί για επιπλέον τύπους ασθενών / ασθενειών πέρα ​​από την αρχική χρήση για την οποία το φάρμακο εγκρίθηκε για εμπορία), για τη λήψη πρόσθετων δεδομένων ασφαλείας ή για την υποστήριξη ισχυρισμών ως προς την ασφάλεια του φαρμάκου. Οι μελέτες σε αυτήν τη φάση κατηγοριοποιούνται από ορισμένες εταιρείες ως μελέτες "Φάσης ΙΙΙΒ".
Αν και δεν απαιτείται σε όλες τις περιπτώσεις, συνήθως αναμένεται ότι θα υπάρχουν τουλάχιστον δύο επιτυχημένες δοκιμές Φάσης III, που θα αποδεικνύουν την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα ενός φαρμάκου, προκειμένου να λάβουν έγκριση από τους αρμόδιους ρυθμιστικούς οργανισμούς όπως το FDA (ΗΠΑ) ή το EMA (Ευρωπαϊκή Ένωση).
Τα περισσότερα φάρμακα που υποβάλλονται σε κλινικές δοκιμές Φάσης III μπορούν να διατεθούν στο εμπόριο σύμφωνα με τους κανόνες των εκάστοτε ρυθμιστικών αρχών. Σε περίπτωση οποιασδήποτε ανεπιθύμητης ενέργειας που αναφέρεται οπουδήποτε, τα φάρμακα πρέπει να ανακληθούν αμέσως από την αγορά. Ενώ οι περισσότερες φαρμακευτικές εταιρείες απέχουν από αυτήν την πρακτική, δεν είναι ασυνήθιστο να βλέπουμε πολλά φάρμακα να υποβάλλονται σε κλινικές δοκιμές Φάσης III κατευθείαν στην αγορά.
Προσαρμοστικός σχεδιασμός
Ο σχεδιασμός των μεμονωμένων δοκιμών μπορεί να αλλάξει κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής - συνήθως κατά τη Φάση II ή III - για την προσαρμογή των προσωρινών αποτελεσμάτων προς όφελος της θεραπείας, την προσαρμογή της στατιστικής ανάλυσης ή για την επίτευξη πρόωρου τερματισμού ενός ανεπιτυχούς σχεδιασμού, μια διαδικασία που ονομάζεται "προσαρμοστικός σχεδιασμός ". Παραδείγματα αποτελούν η δοκιμή αλληλεγγύης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που πραγματοποιήθηκε το 2020, η δοκιμή ανακάλυψης της Ευρώπης και η δοκιμή RECOVERY του Ηνωμένου Βασιλείου σε άτομα που βρίσκονταν στο νοσοκομείο με σοβαρή λοίμωξη COVID ‑ 19. Καθεμία από τις δοκιμές αυτές εφάρμοσε προσαρμοστικό σχεδιασμό για να αλλάξει γρήγορα τις παραμέτρους της δοκιμής μόλις προέκυψαν αποτελέσματα από τις πειραματικές θεραπευτικές στρατηγικές.
Ποσοστό επιτυχίας
Για τα εμβόλια, η πιθανότητα επιτυχίας κυμαίνεται από 7% για υποψήφια εμβόλια που δεν χρηματοδοτούνται από τη βιομηχανία έως 40% για υποψηφία εμβόλια που υποστηρίζονται από τη βιομηχανία.
Μια ανασκόπηση του 2019 για το μέσο ποσοστό επιτυχίας των κλινικών δοκιμών σε διάφορες φάσεις και ασθένειες κατά τα έτη 2005-2015 διαπίστωσε εύρος επιτυχίας 5-14%. Οι δοκιμές για τα καρκινικά φάρμακα είχαν κατά μέσο όρο μόλις 3% επιτυχία, ενώ τα φάρμακα οφθαλμολογίας και τα εμβόλια για μολυσματικές ασθένειες είχαν 33% επιτυχία. Οι δοκιμές που χρησιμοποιούσαν βιοδείκτες της νόσου, ειδικά σε μελέτες για τον καρκίνο, ήταν πιο επιτυχημένες από αυτές που δεν χρησιμοποιούσαν βιοδείκτες.
Μια ανασκόπηση του 2010 διαπίστωσε ότι περίπου το 50% των υποψηφίων φαρμάκων είτε αποτύγχαναν κατά τη διάρκεια της δοκιμής Φάσης III είτε απορρίπτονταν από την εθνική ρυθμιστική υπηρεσία.
Κόστος Φάσης ΙΙ/ΙΙΙ
Το χρηματικό ποσό που δαπανάται για τις δοκιμές Φάσης II / III εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, ανάλογα με τη θεραπευτική περιοχή να μελετάται και ανάλογα με τους τύπους των κλινικών διαδικασιών. Οι μελέτες της Φάσης ΙΙ μπορεί να κοστίσουν έως και 20 εκατομμύρια δολάρια και η Φάση ΙΙΙ έως και 53 εκατομμύρια δολάρια.
Φάση IV
Μια δοκιμή Φάσης IV είναι επίσης γνωστή ως δοκιμή παρακολούθησης μετά την έγκριση ή δοκιμή παρακολούθησης φαρμάκων για να εξασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του φαρμάκου, του εμβολίου, της συσκευής ή του διαγνωστικού ελέγχου. Οι δοκιμές Φάσης IV περιλαμβάνουν την παρακολούθηση της ασφάλειας (φαρμακοεπαγρύπνηση) και τη συνεχή τεχνική υποστήριξη ενός φαρμάκου αφού λάβει έγκριση προς πώληση. Οι μελέτες της Φάσης IV ενδέχεται να απαιτούνται από τις ρυθμιστικές αρχές ή μπορεί να αναληφθούν από χορηγούς για ανταγωνιστικούς σκοπούς (εύρεση νέας αγοράς για το φάρμακο) ή για άλλους λόγους (για παράδειγμα, το φάρμακο μπορεί να μην έχει δοκιμαστεί για αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα ή σε ορισμένες ομάδες πληθυσμού, όπως οι έγκυες γυναίκες, οι οποίες είναι απίθανο να υποβληθούν σε δοκιμές). Η παρακολούθηση της ασφάλειας έχει σχεδιαστεί για να ανιχνεύσει τυχόν σπάνιες ή μακροπρόθεσμες ανεπιθύμητες ενέργειες σε πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό ασθενών και μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό,τι θα ήταν δυνατό κατά τη διάρκεια των κλινικών δοκιμών Φάσης Ι-ΙΙΙ. Οι επιβλαβείς επιδράσεις που ανακαλύπτονται από τις δοκιμές Φάσης IV μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την απόσυρση ενός φαρμάκου από την αγορά ή τον περιορισμό του για ορισμένες χρήσεις. Παραδείγματα τέτοιων φαρμάκων αποτελούν η σεριβαστατίνη (εμπορικά σήματα Baycol και Lipobay), η τρογλιταζόνη (Rezulin) και η ροφεκοξίμπη (Vioxx).
Συνολικό κόστος
Η όλη διαδικασία ανάπτυξης ενός φαρμάκου από την προκλινική μελέτη έως την έγκριση μπορεί να διαρκέσει περίπου 12 έως 18 χρόνια και συχνά κοστίζει πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έρευνα Κατηγορία:Φάρμακα
Ανθρώπινη μονοκυτταροτροπική ερλιχίωση
Η ανθρώπινη μονοκυτταροτροπική ερλιχίωση είναι μια μορφή ερλιχίωσης που συνδέεται με το βακτήριο Ehrlichia chaffeensis. Αυτό το βακτήριο είναι ένα υποχρεωτικό ενδοκυτταρικό παθογόνο που επηρεάζει τα μονοκύτταρα και τους μακροφάγους.
Συμπτώματα και σημάδια
Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι πυρετός, πονοκέφαλος, αδιαθεσία και μυϊκοί πόνοι (μυαλγία). Σε σύγκριση με την ανθρώπινη κοκκιοκυτταρική αναπλάσμωση, τα εξανθήματα είναι πιο συχνά. Οι εργαστηριακές ανωμαλίες περιλαμβάνουν θρομβοκυτταροπενία, λευκοπενία και ανεβασμένες τρανσαμινάσες.
Η σοβαρότητα της ασθένειας μπορεί να κυμαίνεται από δευτερεύουσα ή ασυμπτωματική έως απειλητική για τη ζωή. Ενδέχεται να συμβεί εμπλοκή στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Μπορεί επίσης να αναπτυχθεί ένα σοβαρό σηπτικό ή τοξικό είδος σοκ, ειδικά σε ασθενείς με μειωμένη ανοσία.
Αιτία
Αυτή η ασθένεια είναι γνωστό ότι προκαλείται από τσιμπήματα από τσιμπούρι.
Διάγνωση
Παραβλέπεται συχνά η έκθεση στα τσιμπούρια. Για ασθενείς που ζουν σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό, όπου περνούν χρόνο σε εξωτερικούς χώρους, πρέπει να χρησιμοποιείται υψηλός βαθμός κλινικής υποψίας. Οι ορολογίες της ερλιχίωσης μπορεί να είναι αρνητικές στην οξεία περίοδο. Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης είναι επομένως το εργαστηριακό διαγνωστικό εργαλείο επιλογής.
Θεραπεία
Εάν υπάρχει υποψία ερλιχίωσης, η θεραπεία δεν θα πρέπει να καθυστερήσει ενώ υπάρχει αναμονή για την οριστική εργαστηριακή επιβεβαίωση, καθώς η άμεση θεραπεία με δοξυκυκλίνη έχει συσχετιστεί με βελτιωμένα αποτελέσματα. Η δοξυκυκλίνη είναι η θεραπεία επιλογής.
Η παρουσία κατά τη διάρκεια της πρώιμης εγκυμοσύνης μπορεί να περιπλέξει τη θεραπεία. Η ριφαμπικίνη έχει χρησιμοποιηθεί κατά την εγκυμοσύνη, καθώς και σε ασθενείς αλλεργικούς στη δοξυκυκλίνη.
Επιδημιολογία
Στις ΗΠΑ, η ανθρώπινη μονοκυτταροτροπική ερλιχίωση εμφανίζεται στις νότιοκεντρικές, νοτιοανατολικές και μεσοατλαντικές πολιτείες, περιοχές όπου τόσο τα λευκόουρα ελάφια (Odocoileus virginianus) όσο και τα τσιμπούρια Amblyomma americanum ευδοκιμούν.
Η ανθρώπινη μονοκυτταροτροπική ερλιχίωση εμφανίζεται στην Καλιφόρνια σε τσιμπούρια Ixodes pacificus και σε τσιμπούρια Dermacentor variabilis. Σχεδόν 600 περιπτώσεις αναφέρθηκαν στα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών το 2006. Το 2001-2002, η επίπτωση ήταν υψηλότερη στο Μισσούρι, στο Τενεσί και στην Οκλαχόμα, καθώς και σε άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βακτηριακές νόσοι Κατηγορία:Δερματικές παθήσεις που σχετίζονται με βακτήρια Κατηγορία:Ασθένειες που προκαλούνται από τσίμπημα τσιμπουριού Κατηγορία:Σπάνιες μολυσματικές ασθένειες
Τζόαν Γκρίνγουντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ηθοποιοί
Κορίτσι με το μπαλόνι
Το κορίτσι με το μπαλόνι, που αποτελεί έργο του βρετανού καλλιτέχνη graffiti Banksy απεικονίζει ένα νεαρό κορίτσι με ένα κόκκινο μπαλόνι σε σχήμα καρδιάς που παρασύρεται από τον αέρα. Το έργο πρωτοδημιουργήθηκε κάτω από την γέφυρα  Waterloo του Λονδίνου το 2002 και έπειτα εμφανίστηκε στο Shoreditch στο ανατολικό Λονδίνο. Το έργο έγινε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος το 2018 όταν έπειτα από την πώλησή του σε δημοπρασία καταστράφηκε με τη χρήση μηχανισμού τοποθετημένου από τον ίδιο τον Banksy με αποτέλεσμα το έργο να μετονομαστεί σε “Love is in the Bin” και έπειτα να πωληθεί τον Οκτώβριο του 2021 για 18.5 εκατομμύρια λίρες.
Παράλληλα, παραλλαγές του σκίτσου έχουν χρησιμοποιηθεί πολλές φορές σε ποικίλες ακτιβιστικές και ανθρωπιστικές καμπάνιες όπως για τον συριακό εμφύλιο πόλεμο, καθώς και στη πολιτική.
Ιστορία του έργου
Το κορίτσι με το μπαλόνι αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά έργα του Banksy και εμφανίστηκε πρώτη φορά κάτω από την δυτική όχθη του Λονδίνου συνοδευόμενο από την φράση «Πάντα υπάρχει ελπίδα» το 2002 και σύντομα επανεμφανίστηκε στο Shoreditch στον τοίχο ενός καταστήματος προκαλώντας σοβαρό ζήτημα, διότι ο ιδιοκτήτης επιθυμούσε να το αφαιρέσει και να το πουλήσει σε δημοπρασία, πράγμα όπου τελικά έγινε τον Φεβρουάριο του 2014, αφότου αφαιρέθηκε από τον τοίχο με την βοήθεια της Sincura Group παρουσιάστηκε στην έκθεση “Stealing Banksy?” και έπειτα τον Σεπτέμβριο του επόμενου έτους αγοράστηκε για την τιμή των 500,000 λίρων.
Το 2003 κυκλοφόρησαν 25 υπογεγραμμένα αντίγραφα και ακόμα 150 το 2004 και 2005, τα οποία έφτασαν τιμές ως 56,250 λίρες το 2015.
Τον Ιούνιο του 2017 μια εκδοχή του έργου χρησιμοποιήθηκε κατά τις Βρετανικές εκλογές, έτσι ώστε να παρακινηθούν όλο και περισσότεροι Βρετανοί να ψηφίσουν εναντίον των συντηρητικών και τον Ιούλιο του ίδιου έτος σε μια έρευνα της Samsung ψηφίστηκε ως το αγαπημένο έργο της Βρετανίας.
Το 2018 ένας από τους πίνακες που είχε δώσει ο Banksy σε έναν φίλο του τέθηκε σε δημοπρασία και αφότου πωλήθηκε για ένα εκατομμύριο λίρες καταστράφηκε με ένα μηχανισμό που ο ίδιος είχε εγκαταστήσει στο εσωτερικό του. Το έργο μετονομάστηκε σε “ Love is in the Bin” και πωλήθηκε τον Οκτώβριο του 2021 για 18.5 εκατομμύριο λίρες.
Μήνυμα για τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας
Το 2014 ο Banksy δημιούργησε μια εκδοχή του έργο, έτσι ώστε να τιμήσει, στην επέτειο τριών ετών από τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, όλους τους πρόσφυγες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια και τη χώρα τους. Η απεικόνιση είχε τροποποιηθεί με το κορίτσι να φοράει ένα μαντίλι στο κεφάλι αντιπροσωπεύοντας τους πρόσφυγες και η εικόνα συνοδευόμενη από το #withSyria προωθούσε μια καμπάνια υποστήριξης όλων όσων επηρεάστηκαν από τον πόλεμο. Αντίγραφα του έργου τοποθετήθηκαν σε διάφορες πλατείες όπως στην Trafalgar square στο Λονδίνο. Ο Idris Elba υποστήριξε τον σκοπό όντας  αφηγητής ενός βίντεο της καμπάνιας ενώ παράλληλα πολλά δημόσια πρόσωπα όπως η Edith Bowman, o Πίτερ Γκάμπριελ και ο David Miliband ανέβασαν φωτογραφίες με κόκκινα μπαλόνια αποτίοντας τιμή στα θύματα
Μήνυμα για τις γενικές εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2017
Πριν από τις γενικές εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου του 2017 μια νέα παραλλαγή του έργου κυκλοφόρησε, στην οποία το μπαλόνι αντί για κόκκινο χρώμα είχε το σχέδιο της Βρετανικής σημαίας. Ο ίδιος ο Banksy προσφέρθηκε να στείλει δωρεάν ένα αντίγραφο σε όποιον μπορούσε να του αποδείξει με φωτογραφικά στιγμιότυπα ότι ψήφισε εναντίον του βρετανικού συντηρητικού κόμματος, ωστόσο έπειτα από παρέμβαση της εκλογικής επιτροπής και των αρμόδιων αρχών αναγκάστηκε να αποσύρει την δεδομένη προσφορά, καθώς θα μπορούσε να θεωρηθεί ως δωροδοκία και ως έμπρακτη προσπάθεια να αλλάξει το αποτέλεσμα των εκλογών την ημέρα που διεξάγονταν, δημιουργώντας και ζήτημα αφού υπήρχε ο φόβος ότι οι ψήφοι όλων όσων είχαν ήδη συμμετάσχει και επικοινωνήσει με τον Banksy θα ακυρωνόντουσαν.
Συμβολισμός
To δεδομένο έργο μπορεί να ενέχει ποικίλες ερμηνείες. Υπάρχουν διάφοροι, οι οποίοι θεωρούν ότι το μπαλόνι έχει μόλις παρασυρθεί από τον αέρα και κατά επέκταση το κορίτσι που στέκεται με τα χέρια απλωμένα είναι θλιμμένο που έχασε το παιχνίδι του, παρατηρώντας το έργο από μια αρνητική και πεσιμιστική πλευρά ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι το κορίτσι ετοιμάζεται να πιάσει το μπαλόνι και έτσι το ίδιο είναι χαρούμενο και γεμάτο με ελπίδα, βλέποντας την κατάσταση από θετική και αισιόδοξη σκοπιά. Το κορίτσι όντας νεαρό σε ηλικία και έχοντας κάτω τα μαλλιά της με τον αέρα να τα παίρνει συμβολίζει την ανεμελιά της νεαρής ηλικίας. Επομένως, ανάλογα με την προηγούμενη ερμηνεία και θεωρώντας ότι το μπαλόνι εκπροσωπεί την αθωότητα του κοριτσιού, το σκίτσο θα μπορούσε να εκφράζει είτε την αθωότητα και την ελπίδα που έχει και διατηρεί το κορίτσι είτε την αθωότητα και την παιδικότητα που χάνεται και απομακρύνεται, καθώς μεγαλώνει και ωριμάζει αφήνοντας πίσω την παιδική της ηλικία και οδεύει σταδιακά προς την ενηλικίωση
Ανδρέας Μπαζός
Ο Ανδρέας Μπαζός ήταν Πολιτικός Μηχανικός, Κιθαριστής, Συνθέτης και Συγγραφέας.
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1932. Έζησε στην τρίτη δημοτικού τον βομβαρδισμό της Πάτρας από τους Ιταλούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι συνθήκες, τα γεγονότα, η πείνα, η ανασφάλεια και γενικά τα δύσκολα χρόνια της κατοχής και του πολέμου περιγράφονται στα δύο βιβλία που έχει εκδώσει. Τελείωσε το Γυμνάσιο στην Πάτρα και το 1952 μπήκε στη Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1953 μπήκε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών με υποτροφία.
Είχε μεγάλη αγάπη για την μουσική και την κλασική κιθάρα. Το 1973 πήρε το Δίπλωμα κιθάρας από το Ελληνικό Ωδείο με καθηγητή τον Χαράλαμπο Εκμεκτσόγλου. Δάσκαλός του υπήρξε και ο Ευάγγελος Ασημακόπουλος. Ως σολίστ κλασικής κιθάρας έδωσε συναυλίες στην Αθήνα και την Πάτρα. Διετέλεσε επικεφαλής καθηγητής της Σχολής Κιθάρας στο Πατραϊκό και το Πελοποννησιακό Ωδείο, καθώς και το Δημοτικό Ωδείο της Πάτρας.
Το 1985 εξέδωσε ένα μουσικό βιβλίο που κυκλοφορεί στους μουσικούς οίκους της χώρας με τίτλο «Αρμονία και κιθάρα» όπου -όπως έλεγε- παρουσιάζεται η αρμονία σαν θεωρητικός λογισμός, με κανόνες που προκύπτουν σαν ενιαία συλλογιστική μέθοδο. Έργα του έχουν παιχθεί στην Ελλάδα και σε ευρωπαϊκές πόλεις. Έχει ηχογραφήσει μέρος των έργων του για σόλο κιθάρα σε επιλεγμένη έκδοση C.D με τίτλο «Αναδρομή». Ήταν μόνιμο μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών. Έχει εκδώσει δύο βιβλία, το ένα το 2002 με δύο νουβέλες «Το τοτότο» και την «Φουρκέτα » και το 2005 το μυθιστόρημα «Η γραμμή των πρόσω».
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Άγιος Μερκούριος Εύβοιας
Ο Άγιος Μερκούριος είναι παραθαλάσσιος οικισμός και παραλία της κεντρικής Εύβοιας, στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Μερκούριος βρίσκεται στα παράλια του Αιγαίου πελάγους, στον όρμο Κύμης με υψόμετρο 26  μέτρα. Απέχει 6 χλμ. Β. από την Οκτωνιά, 30 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Αλιβέρι (έδρα του δήμου) και 77 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Χαλκίδα. Η παραλία του έχει μικρά βότσαλα στην ακτή και βότσαλο με άμμο στον βυθό της ενώ τα νερά της βαθαίνουν σχετικά απότομα και έχουν διάσπαρτα βράχια. Αποτελεί τη νοτιοανατολική συνέχεια της παραλίας Μουρτερής με χαρακτηριστικότερο σημείο της τον βράχο "Κεφάλα" στο άκρο της. Αναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Οκτωνιάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Οκτωνιά και τη Μουρτερή αποτελούν την τοπική κοινότητα Οκτωνιάς που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αυλώνος του Δήμου Κύμης - Αλιβερίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκους.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Κύμης - Αλιβερίου
Σύνδρομο Ρίτσερ-Σίντσελ
Κλινική περιγραφή
Αντίστοιχα, οι κρανιακοί δυσμορφισμοί είναι ετερογενείς και μπορεί να περιλαμβάνουν σε έναν βαθμό μακροκεφαλία, μια μεγάλη πρόσθια γραμματοσειρά, ένα ιδιαίτερα έντονο ινώδες και μέτωπο, οφθαλμικό υπερτελορισμό (ευρυγώνια μάτια), ανυψωμένες ραχιαίες ρωγμές (κεκλιμένα μάτια), σχιστία υπερώας (λυκόστομα), χαμηλή ρινική γέφυρα, σχιστία υπερώας με συσχετισμένη αμφίδρομη σταφυλή, χαμηλά τοποθετημένα αυτιά, μικρογναθία (ασυνήθιστα μικρή γνάθο), βραχυκεφαλία (πεπλατυσμένο κεφάλι) και οφθαλμικό κολόβωμα. Τα αυτιά τα οποία είναι τοποθετημένα χαμηλά είναι ο πιο συνηθισμένος κρανιακός δυσμορφισμός, ενώ το οφθαλμικό κολόβωμα είναι το λιγοτερο συνηθισμένο από τα μη ταυτοχρόνως εμφανισθέντα συμπτώματα (σχιστία χείλους ταυτόχρονα με σχιστία υπερώας είναι το λιγότερο συνηθισμένο).
Οι κρανιακές δυσπλασίες, οι οποίες συναντώνται στο σύνδρομο Ρίτσερ-Σίντσελ, επηρεάζουν τον εγκέφαλο. Εκτός από την υποπλασία παρεγκεφαλίδας, οι κύστες είναι αυτές που συνήθως συναντώνται στον οπίσθιο κρανιακό βόθρο, οι κοιλίες και η παρεγκεφαλιδική δεξαμενή (cisterna magna) εμφανίζονται διασταλμένες (διευρυμένες) και αναγνωρίζεται η παρουσία της δυσμορφίας Ντάντι-Ουόκερ. Οι δυσπλασίες αυτές καθυστερούν την ανάπτυξη του παιδιού, ενώ η δυσμορφία Ντάντι-Ουόκερ και η υδροκεφαλία συναντώνται στο 75% των παιδιών με το σύνδρομο αυτό.
Κλινικά συμπτώματα που συσχετίζονται με το σύνδρομο Ρίτσερ-Σίντσελ συναντώνται και σε άλλα συστήματα του σώματος. Στο σκελετικό σύστημα, οι νευρώσεις ενδέχεται να απουσιάζουν, ενώ ταυτόχρονα είναι πιθανή η υπάρξη αυχενικής σπονδυλίωσης (hemivertebrae), συνδακτυλίας (συνένωση των δακτύλων), και κλινοδακτυλίας (καμπυλότητα του πέμπτου δακτύλου). Στο γαστρεντερικό, ουροποιητικό και γεννητικό σύστημα μπορεί να υπάρχουν η πρωκτική ατερία (απουσία ή απόφραξη του πρωκτού), η υποσπαδία (μετατόπιση ουρήθρας), και η υδρονέφρωση (παρουσία ούρων στους νεφρούς). Στο ενδοκρινικό σύστημα είναι πιθανή η ύπαρξη της υποπλασίας των επινεφριδίων και η έλλειψη της αυξητικής ορμόνης. Τέλος, η ανοσοανεπάρκεια έχει επίσης καταγραφεί ως σύμπτωμα.
Πολλά παιδιά τα οποία διαγνώσκονται με το σύνδρομο Ρίτσερ-Σίντσελ πεθαίνουν σε βρεφική ηλικία λόγω σοβαρών συγγενών καρδιακών παθήσεων. Παρόλα αυτά, στην αρχική μελέτη των Ρίτσερ και Σίντσελ το παιδί υπό εξέταση ήταν ακόμα εν ζωή σε ηλικία 21 ετών.
Γενετική ανάλυση
μικρογραφία|Χρωμόσωμα 8|250x250εσ μικρογραφία|430x430px|Η μετάλλαξη πραγματοποιείται στο μακρύ βραχίονα [[Χρωμόσωμα|χρωμοσώματος 8, στη ζώνη 8q24.13, στην περιοχή KIAA0196, όπου βρίσκεται το γονίδιο για την έκφραση της πρωτεϊνης στρουμπελλίνης]] To σύνδρομο Ρίτσερ-Σίντσελ είναι μια αυτοσωμική υπολειπόμενη ασθένεια, η οποία προκαλείται από τη μετάλλαξη που συμβαίνει στο μακρύ βραχίονα του χρωμοσώματος 8 στη ζώνη 8q24.13, στην περιοχή KIAA0196 που είναι το γονίδιο υπεύθυνο για την έκφραση της πρωτεϊνης στρουμπελλίνης. Η στρουμπελλίνη παράγεται στα σκελετικά μυϊκά κύτταρα και συμμετέχει στην ενδοσωμική μεταφορά και στις διαδικασίες κυτταρικού θανάτου. Τυχόν μετάλλαξη στο γονίδιο αυτό συνδέεται με τη σπαστική παραπληγία.
Ο έλεγχος της κατάστασης αυτής θα πρέπει να γίνεται προγεννητικά μέσω υπερήχου. Οι υπέρηχοι του πρώτου και του δεύτερου τριμήνου μπορούν να ανιχνεύσουν τις χρωμοσωμικές ανωμαλίες του εμβρίου μέσω των κατάλληλων μετρήσεων. Επίσης, προγεννητικός έλεγχος μπορεί να γίνει μέσω των γενετικών τεστ, όπως η δειγματοληψία χοριακών λαχνών στο πρώτο τρίμηνο και αμνιοπαρακέντηση στο δεύτερο τρίμηνο της εγκυμοσύνης.
Τέλος, λόγω της αυτοσωμικής υπολειπόμενης φύσης του συνδρόμου, γονείς που έχουν ένα παιδί με σύνδρομο Ρίτσερ-Σίντσελ έχουν 25% πιθανότητα να αποκτήσουν δεύτερο παιδί με το σύνδρομο αυτό.
Διαφορική διάγνωση
Το σύνδρομο Ρίτσερ-Σίντσελ παρουσιάζει επικάλυψη συμπτωμάτων με διάφορα άλλα σύνδρομα. Συχνά συγχέεται με το σύνδρομο Τζούμπερτ (Jubert syndrome), το οποίο εκδηλώνεται με παρόμοια παρεγκεφαλιδική υποπλασία και τις επακόλουθες συνέπειές της, όπως η υπέρπνοια, η αταξία, οι μεταβολές στην κίνηση των ματιών και οι σχιστίες χείλους και υπερώας. Περιστασιακά, παρουσιάζει και καρδιακές δυσπλασίες. Αναλόγως, υπάρχει επικάλυψη και με το σύνδρομο Μπράκμαν - Ντε Λάντζ (Brachmann-de Lange syndrome ή Cornelia de Lange syndrome), το οποίο παρουσιάζει παρόμοιες καρδιοπροσωπικές και καρδιακές ανωμαλίες, και δυσμορφία Ντάντι-Ουόκερ. Ειδικά η δυσμορφία Ντάντι-Ουόκερ παρουσιάζεται σε πολλά σύνδρομα, όπως στο σύνδρομο Έλλις - Βαν Κρέβελντ (Ellis-van Creveld syndrome) και γι' αυτό το λόγο δεν είναι παθογνωμονικό σύμπτωμα για το σύνδρομο Ρίτσερ-Σίντσελ.
Αντιμετώπιση
Η εξέλιση αυτής της ασθένειας εξαρτάται από τη σοβαρότητα των καρδιακών ελαττωμάτων. Περίπου 1 στα 3 παιδιά με αυτό το σύνδρομο χρειάζεται αποφυγή της δημιουργίας της υδροκεφαλίας, η οποία συνήθως προκύπτει ως επακόλουθο. Μερικά παιδιά χρειάζονται επιπλέον βοήθεια (θεραπεία) με την καθυστερημένη ανάπτυξη της ομιλίας, αλλά και των ψυχοκινητικών λειτουργιών, όπως η υποτονία.
Πρόγνωση
Οι προγνώσεις για το σύνδρομο Ρίτσερ-Σίντσελ ποικίλουν ευρέως με βάση έναν συγκεκριμένο αριθμό συμπτωμάτων που παρατηρούνται σ' ένα άτομο. Συνήθως η βαρύτητα της πρόγνωσης εξαρτάται από τη σοβαρότητα των καρδιακών ανωμαλιών. Για τα παιδιά τα οποία παρουσιάζουν λιγότερο σοβαρές καρδιακές ανωμαλίες η αναπτυξιακή πρόγνωση εξαρτάται από τις εγκεφαλικές ανωμαλίες που υπάρχουν. Έτσι, για παράδειγμα, σοβαρή εγκεφαλική υποπλασία σχετίζεται με καθυστερήσεις στην ανάπτυξη και στην ομιλία, με υποτονία, αλλά και με γενικές αναπάρκειες ανάπτυξης.
Επιδημιολογία
Το σύνδρομο αυτό είναι πολύ σπάνιο και εμφανίζεται σε λιγότερες από 1 γεννήσεις ανά εκατομμύριο. Μέχρι σήμερα έχουν καταγραφεί λιγότερες από 50 περιπτώσεις και το σύνδρομο φαίνεται να είναι πανεθνικό. Στις περιπτώσεις συγγένειας αίματος και μειωμένης γενετικής ποικιλομορφίας, το σύνδρομο συναντάται πιο συχνά, όπως για παράδειγμα στους ιθαγενείς απομακρυσμένου χωριού στη Μανιτόμπα του Καναδά, όπου 1 στα 9 άτομα φέρει το υπολειπόμενο γονίδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπάνια σύνδρομα Κατηγορία:Σύνδρομα που επηρεάζουν την καρδιά
Δίκτυο Κλινικής Έρευνας για τις Σπάνιες Ασθένειες
Το Δίκτυο Κλινικής Έρευνας για τις Σπάνιες Ασθένειες είναι μια πρωτοβουλία του Γραφείου για την Έρευνα των Σπάνιων Ασθενειών, από το οποίο χρηματοδοτείται. Λαμβάνει επίσης χρηματοδότηση από το Εθνικό Κέντρο Προώθησης των Μεταφραστικών Επιστημών και από συνεργαζόμενα ερευνητικά κέντρα. Έχει σχεδιαστεί με σκοπό την προώθηση της ιατρικής έρευνας για σπάνιες ασθένειες, παρέχοντας υποστήριξη στις κλινικές μελέτες και διευκολύνοντας την συνεργασία, την μελέτη και την ανταλλαγή δεδομένων. Μέσω των κοινοπραξιών του Δικτύου Κλινικής Έρευνας, οι επιστήμονες ιατροί και οι διεπιστημονικές ομάδες τους συνεργάζονται με διάφορες ομάδες υποστήριξης ασθενών για την μελέτη περισσότερων από 200 σπάνιες ασθένειες σε διάφορες περιοχές σε όλο τον κόσμο.
Το Δίκτυο Κλινικής Έρευνας για τις Σπάνιες Ασθένειες ιδρύθηκε από το Κογκρέσο το 2002 με τον Νόμο Περί Σπάνιων Νόσων και περιλαμβάνει περισσότερες από 350 πόλεις στις ΗΠΑ και περισσότερες από 50 πόλεις σε 22 χώρες του εξωτερικού. Μέχρι σήμερα έχει συμπεριλάβει 237 ερευνητικά πρωτόκολλα και περισσότερους από 36.000 συμμετέχοντες σε μελέτες που κυμαίνονται από τις διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος και σπάνια είδη καρκίνου μέχρι καρδιακές και πνευμονικές διαταραχές, ασθένειες για την ανάπτυξη του εγκεφάλου και πολλά άλλα.
Ερρίκος Α΄ του Βολφενμπύτελ
Βιογραφία
Ήταν γιος του Μάγκνου Β΄ πρίγκιπα του Βολφενμπύτελ και της Αικατερίνης, κόρης του Βερνάρδου Γ΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ. Στις εκλογές για το Γερμανό βασιλιά του 1400 ο αδελφός του Φρειδερίκος Α΄ δολοφονήθηκε, από τον Ερρίκο Ζ΄ κόμη του Βάλντεκ και δύο συνεργούς του, επειδή ήταν υποψήφιος. Ο Ερρίκος Α΄ έλαβε μέρος στην τιμωρία των ενόχων από τους αδελφούς του. Μάλιστα λεηλάτησε το Άισφελντ, που ανήκε στον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς, επειδή ο αρχιεπίσκοπος ήταν ύποπτος για το σχεδιασμό της δολοφονίας.
Το 1404 απήχθη από τον Βερνάρδο ΣΤ΄ κόμη του Λίππε και αφού πλήρωσε λύτρα, ελευθερώθηκε. Αργότερα με τη βοήθεια του Ρούπερτ των Βίττελσμπαχ βασιλιά της Γερμανίας, τον εκδικήθηκε. Το 1404 απεβίωσε ο Γκέρχαρντ Β΄ δούκας του Σλέσβιχ, σύζυγος της αδελφής του Αικατερίνης-Ελισάβετ και η Μαργαρίτα Α΄ βασίλισσα της Δανίας θέλησε να καταλάβει το δουκάτο, αλλά ο Ερρίκος Α΄ μαζί με τον δούκα του Χόλσταϊν, αμύνθηκε με επιτυχία για το Σλέσβιχ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1388 τη Σοφία, κόρη του Βάρτισλαβ ΣΤ΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και είχε τέκνα:
Το 1406 απεβίωσε η Σοφία και ο Ερρίκος έκανε το 1409 το 2ο γάμο του με τη Μαργαρίτα, κόρη του Χέρμαν Β΄ μαρκήσιου (landgrave) της Έσσης και είχε τέκνο:
Κατηγορία:Πρίγκιπες του Βολφενμπύτελ Κατηγορία:Οίκος των Γουέλφων
Τόμας Άντισον
Ο Τόμας Άντισον (1793-1860) ήταν Άγγλος επιστήμονας, που θεωρείται ως από τους πλέον εξέχοντες ιατρούς του 19ου αιώνα με σημαντικές συνεισφορές στην επιστήμη της Ιατρικής. Οι έρευνές του έγιναν όλες στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Guy's Hospital του Λονδίνου. Ήταν ο ιδρυτής -μαζί με τους Ρίτσαρντ Μπράιτ και Τόμας Χότζκιν της Σχολής του Guy's Hospital του Λονδίνου, μιας σχολής που εκείνη την εποχή είχε έντονη ιατρική δραστηριότητα, ευρωπαϊκή ακτινοβολία και μεγάλη ερευνητική παραγωγή. Πέντε διαφορετικά νοσήματα, που εκείνος πρώτος αναγνώρισε και μελέτησε, φέρουν το όνομά του, προς τιμήν του.
Όλα τα χρόνια της ζωής του, ο Άντισον υπέφερε από κατάθλιψη, με αρκετά επεισόδια. Πιθανολογείται ότι αναγκάστηκε να βγει στη σύνταξη το 1860 εξαιτίας της βαριάς κατάθλιψης από την οποία έπασχε. Τρεις μήνες μετά τη συνταξιοδότησή του, στις 29 Ιουνίου του 1860 αυτοκτόνησε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ιατροί
Τένσμπεργκ
Το Τένσμπεργκ θεωρείται γενικά ως η αρχαιότερη πόλη της Νορβηγίας και ιδρύθηκε από τους Βίκινγκ τον 9ο αιώνα. . Εγινε δήμος την 1η Ιανουαρίου 1838. Ο αγροτικός δήμος Σεμ συγχωνεύθηκε με εκείνο του Τένσμπεργκ την 1η Ιανουαρίου 1988 και ο γειτονικός δήμος Ρε την 1η Ιανουαρίου 2020.
Εδώ βρίσκεται το Φρούριο Τένσμπεργκ στο Βουνό του Κάστρου, που περιλαμβάνει ερείπια του Castrum Tunsbergis, του μεγαλύτερου κάστρου της Νορβηγίας το 13ο αιώνα. Ένα υπαίθριο μουσικό φεστιβάλ πραγματοποιείται στο Φρούριο Τένσμπεργκ κάθε Ιούλιο. Στο Τένσμπεργκ βρίσκεται επίσης ο Σωρός Οσεμπεργκ, όπου ανασκάφηκε το ομώνυμο πλοίο του 9ου αιώνα.
Ονομα
Η Αρχαία Νορδική μορφή του ονόματος ήταν Túnsberg. Το πρώτο συνθετικό είναι η γενική πτώση του tún (n), που σημαίνει περιφραγμένη περιοχή ή κήπος. Το δεύτερο είναι το Berg (n), που σημαίνει βουνό. Το όνομα αρχικά αναφερόταν στις οχυρώσεις του Slottsfjellet (Βουνό του Κάστρου). Η παλιά ορθογραφία διατηρήθηκε στο όνομα της επισκοπής Tunsberg bispedømme.
Θυρεός
Ο θυρεός είναι μια παλιά σφραγίδα της πόλης από το 1349. Η σφραγίδα φέρει το Φρούριο Τένσμπεργκ, που περιβάλλεται από ένα κυκλικό τείχος σε ένα βουνό με τη θάλασσα μπροστά του. Υπάρχει επίσης ένα σκάφος στη θάλασσα μπροστά από το φρούριο. Γύρω από τη σφραγίδα είναι η επιγραφή (στα λατινικά): Αυτή είναι η σφραγίδα του Τούνσμπεργκ. .
Η εποχή των Βίκινγκ
Το Τένσμπεργκ είναι η παλαιότερη πόλη της Νορβηγίας,   ιδρύθηκε από το Χάραλντ Χορφάγκρε τον 9ο αιώνα. Υπήρξε επίσης αρχαία πρωτεύουσα της Νορβηγίας. Η πρώτη φορά που η πόλη αναφέρεται από συγγραφέα της εποχής είναι το 1130. Σύμφωνα με τον Σνόρρι Στούρλουσον το Τένσμπεργκ ιδρύθηκε πριν από τη Μάχη του Χάφρσφιορδ, που σύμφωνα με τον Σνόρρι, έλαβε χώρα το 871. Το ακριβές όμως έτος της μάχης αμφισβητείται και οι περισσότεροι σημερινοί ιστορικοί πιστεύουν ότι η μάχη έγινε πλησιέστερα στο 900. Ωστόσο, αν η μάχη πράγματι έγινε το 871, αυτό καθιστά το Τένσμπεργκ μία από τις παλαιότερες σημερινές Σκανδιναβικές πόλεις. Σε αυτό το γεγονός βασίστηκαν ο εορτασμός των 1000 ετών της πόλης το 1871 και των 1100 το 1971. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που έγιναν το 1987–88 κάτω από τα ερείπια της μονής αποκάλυψαν αρκετούς τάφους των Βίκινγκ που επιβεβαιώνουν την αρχαιότερη χρονολόγηση του αρχικού οικισμού.
Ο βασιλιάς ή ο επίτροπός του κατοικούσε στην παλιά Βασιλική Αυλή στο Sæheimr, σήμερα Αρχοντικό Γιάρλσμπεργκ (Jarlsberg Hovedgård) και στο αγρόκτημα Χάουγκαρ, (από την Αρχαία Νορδική λέξη haugr που σημαίνει λόφος ή ταφικός σωρός), που μπορεί να θεωρηθεί ότι ήταν η πρώτη εμφάνιση του Τένσμπεργκ. Το Χάουγκαρ έγινε η έδρα του Χάουγκατινγκ, της Συνέλευσης του Βέστφολντ και ο δεύτερος σημαντικότερος τόπος της Νορβηγίας για την ανακήρυξη των βασιλέων. Η θέση αυτή πιθανότατα πήρε το όνομά της από δύο ταφικούς σωρούς της Εποχής των Βίκινγκ, που η παράδοση συνδέει με δύο γιους του Βασιλιά Χάραλντ Α΄, τον Ολαφ Χάραλντσον Γκέιρστανταλφ, που ήταν βασιλιάς του Βέστφολντ και Tέλεμαρκ, και τον αδελφό του, Σίγκρεντ Χάραλντσον, βασιλιά του Τρόντχαϊμ. Θεωρείτο ότι και οι δύο είχαν πέσει σε μάχη στο Χάουγκαρ εναντίον του αδελφού τους Έρικ Μπλοόξ και ότι έχουν ταφεί στο ίδιο σημείο.
Το Slottsfjellet (Βουνό του Κάστρου), βόρεια του κέντρου της πόλης, αποτελούασε ένα σχεδόν απόρθητο φυσικό φρούριο. Κατά τους εμφυλίους πολέμους του 12ου αιώνα οχυρώθηκε από τους Μπάγκλερ (αριστοκράτες). Οι Μπιρκμπέινερ (στασιαστές) το πολιόρκησαν για 20 εβδομάδες το χειμώνα του 1201 πριν οι Μπάγκλερ παραδοθούν. Το 13ο αιώνα ο Βασιλιάς Χάακον Χάακονσον έφτιαξε ένα κάστρο στο Τένσμπεργκ, το ομώνυμο Φρούριο. Η πόλη καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1536, αλλά το Τένσμπεργκ παρέμεινε μια από τις σημαντικότερες πόλεις-λιμάνια της Νορβηγίας. Ο Ιάκωβος ΣΤ΄ της Σκωτίας σταμάτησε στο Τόνσμπεργκ καθ' οδόν προς το Όσλο για να συναντήσει την Άννα της Δανίας και ο επίσκοπος Ντέιβιντ Λίντσεϊ του έκανε ένα κήρυγμα στις 16 Νοεμβρίου 1589. Το γεγονός είναι καταγεγραμμένο σε μια ζωγραφισμένη επιγραφή στην εκκλησία, που σώζεται στο μουσείο.
Η εποχή της φαλαινοθηρίας
Κέντρο της νεότερης φαλαινοθηρίας στον κόσμο ήταν το Τένσμπεργκ και το γειτονικό Σάντεφιορδ. Το Τένσμπεργκ μαζί με τα γειτονικά Σάντεφιορδ και Λάρβικ ήταν οι κύριες φαλαινοθηρικές πόλεις της Νορβηγίας. Ενώ οι φαλαινοθήρες από το Σάντεφιορδ ίδρυσαν τον πρώτο φαλαινοθηρικό σταθμό στις Νήσους Φερόες, εκείνοι από το Τένσμπεργκ ξεκίνησαν τη φαλαινοθηρία στην Ισλανδία και τις Εβρίδες.
Τη δεκαετία του 1850 το Τένσμπεργκ μετατράπηκε σε βάση λειτουργίας και πηγή εμπειρογνωμοσύνης για τους φαλαινοθήρες του Αρκτικού και του Ανταρκτικού Ωκεανού. Το Τένσμπεργκ έχει χαρακτηριστεί «το λίκνο της νεότερης φαλαινοθηρίας.» Στην έκδοση του 1892 «Εγχειρίδιο για τους ταξιδιώτες στη Νορβηγία» του Τζον Μάρτεϊ, το Τένσμπεργκ περιγράφεται ως «το κέντρο της νορβηγικής αλιείας φάλαινας και φώκιας στον Αρκτικό Ωκεανό».
Τις πρώτες επιχειρήσεις φαλαινοθηρίας στην Ανταρκτική έκανε ο μηχανικός Χένρικ Χένρικσεν από το Τένσμπεργκ. Ο Χένρικ Γιόχαν Μπουλ ήταν ένας άλλος διάσημος φαλαινοθήρας από την περιοχή, διάσημος για τις αποστολές του στην Ανταρκτική. Ο Μπουλ ταξίδεψε από την Αυστραλία στο Τένσμπεργκ για να μάθει από τον εκεί φαλαινοθήρα Σβεντ Φόιν, που αναγνωρίζεται ως πρωτοπόρος της σύγχρονης φαλαινοθηρίας.
Ένας από τους σημαντικότερους κατοίκους της πόλης, ο Σβεντ Φόιν, ήταν πρωτοπόρος που μπάρκαρε το 1847 σε μια αποστολή στην Αρκτική, που κατέληξε σε σύλληψη 6.000 φωκιών. Σύντομα το λιμάνι του Τένσμπεργκ φιλοξενούσε ένα μεγάλο στόλο αλιείας φώκιας, που αναπτύχθηκε περαιτέρω μετά την κατάργηση των Νόμων Ναυσιπλοίας της Βρετανίας το 1849. Οι αλιείς οδήγησαν τις φώκιες σχεδόν σε εξαφάνιση στον Αρκτικό Ωκεανό και έτσι στράφηκαν στις φάλαινες τη δεκαετίας του 1870. Η Νορβηγία διατήρησε το μονοπώλιο της φαλαινοθηρίας στην Ευρώπη ως το 1883, πρώτα απ 'όλα λόγω των δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας του Σβεντ Φόιν για τις τεχνικές και εφευρέσεις της φαλαινοθηρίας. Η υπερβολική θήρευση στην Αρκτική οδήγησε τελικά τις φάλαινες στην Ανταρκτική. Στις αρχές του 20ού αιώνα το Τένσμπεργκ είχε χάσει τα πρωτεία του στη φαλαινοθηρίας από τη γειτονική πόλη Σάντεφιορδ, ακριβώς νότια του Τένσμπεργκ,που αργότερα έγινε γνωστό ως πρωτεύουσα της φαλαινοθηρίας στον κόσμο.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Νορβηγίας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κοντά στο Τένσμπεργκ κατασκευάστηκε το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπεργκ. Το 1948 το Τένσμπεργκ έγινε έδρα της Επισκοπής του Τούνσμπεργκ (Tunsberg bispedømme), που δημιουργήθηκε όταν οι περιφέρειες Μπούσκερουντ και Βέστφολντ διαχωρίστηκαν από τη Επισκοπή του Όσλο.
Γεωγραφία
Το Τένσμπεργκ είναι πόλη και δήμος της περιφέρειας Βέστφολντ, στη δυτική ακτή του Οσλοφιορδ. Το Τένσμπεργκ βρίσκεται βόρεια του Φέρντερ, νότια του Χόρτεν και βορειοανατολικά του Σάντεφιορδ. Είναι η ένατη μεγαλύτερη πόλη της Νορβηγίας (κατά πληθυσμό). Το κέντρο της πόλης βρίσκεται βόρεια του νησιού Νέτερεϊ. Εκτός από το Τένσμπεργκ στο δήμο ανήκουν επίσης τα χωριά Μπάρκοκερ και Σεμ. Το χωριό Οσγκορντστραντ ανήκει εν μέρει στο Τένσμπεργκ, αν και το μεγαλύτερο μέρος του ανήκει στο δήμο Χόρτεν.
Ο Σταθμός του Τένσμπεργκ απέχει 5–10 λεπτά με τα πόδια από την κεντρική πλατεία στο κέντρο της πόλης, γνωστή ως Τόρβετ. Μερικές εκατοντάδες μέτρα από την κεντρική πλατεία βρίσκεται, μέσω της Rådhusgaten, η Αποβάθρα στο κέντρο της πόλης ("Tønsberg Brygge"), όπου βρίσκονται τα περισσότερα καφέ, μπαρ και εστιατόρια. Ακριβώς νότια του Τένσμπεργκ βρίσκονται τα νησιά Νέτερεϊ και Τγέμε, που είναι δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί.
Το υψηλότερο σημείο του Τένσμπεργκ είναι το Ουντρουμσόσεν στα 145 μέτρα. Τα χωριά Βέαρ και Χόγκνες / Μπγέλαντ συγχωνεύθηκαν με το Τένσμπεργκ την 1η Ιανουαρίου 2017 και ο γειτονικός δήμος Ρε την 1η Ιανουαρίου 2020.
Καταφύγια άγριας ζωής
Το Τένσμπεργκ έχει πέντε καταφύγια άγριας ζωής
Υπάρχει επίσης το καταφύγιο άγριας ζωής της Κάρλσβικα, του οποίου σκοπός είναι η διατήρηση του απειλούμενου είδους Oenanthe aquatica.
Δημογραφικά
Το κυρίως Τένσμπεργκ και η γύρω του αστική περιοχή το καθιστούν την 9η πολυπληθέστερη πόλη της Νορβηγίας και τη δεύτερη της Περιφέρειας Βέστφολντ (μετά το Σάντεφιορδ). Η Πόλη του Τένσμπεργκ είχε 51.061 κατοίκους το 2016, ενώ 17.073 κάτοικοι ζούσαν στην πλευρά του Νέτερεϊ. Στις μικρότερες κοινότητες του δήμου περιλαμβάνονται τα χωριά Μπάρκοκερ (πληθ. 1.696 το 2016) και Σεμ (2.392). Το Οστρσγκορντστραντ στα σύνορα με το Χόρτεν ανήκει και στους δύο δήμους και έχει 176 κατοίκους που ζουν στην πλευρά του Τένσμπεργκ, ενώ η μεγάλη πλειοψηφία των κατοίκων του κατοικεί στο δήμο Χόρτεν. Η πόλη παρουσίασε αύξηση πληθυσμού 20,8% μεταξύ 2000–15, σε σύγκριση με 14,0% της Περιφέρειας Βέστφολντ συνολικά. Επιπλέον ο δήμος Τένσμπεργκ έχει το υψηλότερο ποσοστό αστικοποίησης στο Βέστφολντ. Ενώ το 94,6 τοις εκατό των κατοίκων κατοικούν σε πόλεις, ο αντίστοιχος αριθμός για την Περιφέρειας Βέστφολντ είναι 84,8%.
Το 2018 οι μεγαλύτερες μειονοτικές ομάδες ήταν Λιθουανοί (1,11%), Πολωνοί (1,68%), Ιρακινοί (1,06%), Σουηδοί (0,75%) και Σύροι (0,64%).
Στατιστικά πληθυσμού
Την 1η Ιανουαρίου 2009 ο πληθυσμός του δήμου Τένσμπεργκ ήταν 38.914. Ο πληθυσμός της αστικής περιοχής, της δέκατης πολυπληθέστερης της Νορβηγίας, ήταν 46.091. 30.061 ζούσαν στο δήμο Τένσμπεργκ, ενώ 16.030 στο δήμο Νέτερεϊ. Η αστική περιοχή εκτείνεται από το Εικ στο βορρά ως το Τόλβσρεντ, το Βάλε και το Ρινγκσχαουγκ στα ανατολικά και το Μπόργκχεϊμ του Νέτερεϊ στο νότο. Ο δήμος Τένσμπεργκ περιέχει πέντε επιπλέον αστικούς οικισμούς: το Σεμ, με 2.147 κατοίκους εκ των οποίων 2.100 ζουν στο Τένσμπεργκ και 47 ζουν στο Οστρσγκορντστραντ, το Μπάρκοκερ, με 1.292 κατοίκους, το Οστρσγκορντστραντ, με 2.847 κατοίκους, εκ των οποίων 2.794 στο Χόρτεν και 53 στο Οστρσγκορντστραντ, το Βέαρ, με πληθυσμό 3.502 εκ των οποίων 2.263 ζουν στο Οστρσγκορντστραντ και 1.239 στο Τένσμπεργκ και το Ρέβεταλ, με 2.399 κατοίκους που όλοι ζουν στο Τένσμπεργκ.
Αθλητισμός
Η ΦΚ Τένσμπεργκ είναι η κορυφαία ομάδα ποδοσφαίρου της πόλης, που παίζει (2017) στη 2η κατηγορία. Η Τένσμπεργκ Βίκινγκς είναι η τοπική ομάδα χόκεϊ. Ο σύλλογος έπαιζε στο GET-ligaen μέχρι το 2014.
Το Τένσμπεργκ φιλοξενεί ένα γύρο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος UIM F2 (Θαλάσσιας Φόρμουλας 2) κάθε χρόνο από το 2014.
Toυριστικά αξιοθέατα
Ίσως το πιο σημαντικό αξιοθέατα της πόλης είναι το Slottsfjellet, ο πύργος πάνω στο λόφο. Κατασκευάσθηκε το 1888 σε ανάμνηση του Φρούριου Τένσμπεργκ (Tunsberg festning), το παλιό φρούριο, από το οποίο παραμένουν μόνο αποσπασματικά ερείπια. Κάτω από το βουνό υπάρχει ένα μουσείο αφιερωμένο στο "Slottsfjellet" και στο Τένσμπεργκ. Υπάρχουν πολλές εκθέσεις εδώ για τη φαλαινοθηρία και το φρούριο. Αρκετοί δρόμοι στην πόλη έχουν το όνομά παλιών βασιλιάδων της Νορβηγίας. Άλλα σημαντικά αξιοθέατα είναι:
Tύμβος Οσεμπεργκ
Στο Τένσμπεργκ βρίσκεται ο Tύμβος Οσεμπεργκ, ένας ταφικός τύμβος της εποχής των Βίκινγκ. Το Πλοίο Οσεμπεργκ ανακαλύφθηκε στον ομώνυμο ταφικό τύμβο το 1904. Αυτό το πλοίο βρίσκεται τώρα στο Μουσείο Πλοίων των Βίκινγκ στο Όσλο. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές το 1904 αποκάλυψαν το μεγαλύτερο και πλουσιότερο παράδειγμα χειροτεχνίας της ιστορίας της εποχής των Βίκινγκ. Εκτός από το Πλοίο Οσεμπεργκ το Oseberghaugen περιείχε την ομώνυμη άμαξα, πέντε όμορφα σκαλιστά στύλους κρεβατιού σε σχήμα κεφαλής ζώου, τέσσερα έλκηθρα, κρεβάτια, κασέλες, αργαλιούς, οικιακά σκεύη και πολλά άλλα. Επιστημονικές έρευνες το 1992 χρονολόγησαν την ταφή στο 834 μ.Χ. και πιθανολογείται ότι εκεί ετάφη η Βασίλισσα Άλβχιλντ, η πρώτη σύζυγος του Βασιλιά Γκούντρεντ.
Όταν ανακαλύφθηκε, το πλοίο ήταν θαμμένο σε πηλό και καλυμμένο με πέτρες κάτω από τον ύψους 6 μέτρων Tύμβο Οσεμπεργκ. .
Οικονομία
Το Τένσμπεργκ είναι κυρίως εμπορικό και διοικητικό κέντρο. Είναι επίσης γνωστό ιδιαίτερα για τα ασημικά του. Η πόλη εξυπηρετείται από τη σιδηροδρομική γραμμή Vestfoldbanen, που περνάει μέσα από την πόλη.
Λαϊκή κουλτούρα
Το Τένσμπεργκ έχει χρησιμοποιηθεί ως σκηνικό πολλών ταινιών, κυρίως του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel. Στην ταινία Iron Man 2 του 2010 αναφέρεται ως μια περιοχή υπό την επιτήρηση του S.H.I.E.L.D. Στην ταινία Thor του 2011, πριν από αιώνες το Τένσμπεργκ είναι το σημείο εισβολής των Frost Giants του Jotunheim, που προσπάθησε να κατακτήσει τη Γη, προτού ηττηθεί από τον Όντιν και τις δυνάμεις του Άσγκαρντ. Αργότερα το 2011 εμφανίζεται στο Ο Πρώτος Εκδικητής: Captain America ως η τοποθεσία μιας εκκλησίας όπου μια αίρεση πιστών του Οντιν λειτουργεί ως κρυψώνα ενός ισχυρού τεχνουργήματος, που ονομάζεται Tesseract, που κλέβεται κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από το Κόκκινο Κρανίο. Στην ταινία του 2019 Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη η πόλη είναι ο τόπος όπου οι Ασγκάρντιοι, που επέζησαν από την καταστροφή του Άσγκαρντ στο τέλος του Thor: Ragnarok και στην αρχή της επίθεσης του Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας, έφτιαξαν τη νέα τους κατοικία, που ονόμασαν Nέο Άσγκαρντ.
Το Τένσμπεργκ εμφανίζεται επίσης στο παιχνίδι επέκταση της Κατάκτησης των Βίκινγκ Mount and Blade: Warband ως πρωτεύουσα του Βασιλείου του Νόρθβεγκρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τένσμπεργκ
Ζαν ντε Μπρος
Ο Ζαν ντε Μπρος (γαλλικά: Jean de Brosse) (1375-1433), κύριος του Μπουσάκ, Σαιντ-Σεβέρ και Υριέλ, ήταν σύμβουλος και στρατιωτικός του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας και συμπολεμιστής της Ιωάννας της Λωρραίνης. Έγινε στρατάρχης της Γαλλίας το 1426.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζαν ντε Μπρος γεννήθηκε το 1375 στο κάστρο του πατέρα του στο Υριέλ στον σημερινό νομό Αλλιέ, γόνος παλιάς αρχοντικής οικογένειας. Το 1419, στα 44 του, ο ντε Μπρος παντρεύτηκε την Ζαν ντε Ναγιάκ με την οποία απέκτησαν ένα γιο και δύο κόρες.
Εκατονταετής πόλεμος
αριστερά|μικρογραφία|165x165εσ|Το οικόσημο του Ζαν ντε Μπρος Κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου, ο Ζαν ντε Μπρος άρχισε να μάχεται για την απελευθέρωση της Γαλλίας μαζί με τον ξάδερφό του, Λουί ντε Κυλάν. Πιθανώς μέσω της επιρροής της οικογένειάς του, έγινε αρχιθαλαμηπόλος του δελφίνου, του μελλοντικού Καρόλου Ζ΄. Οι δυο τους σύντομα έγιναν στενοί φίλοι. μικρογραφία|290x290εσ|Το κάστρο του Μπουσάκ Το 1422 ο πατέρας του ντε Μπρος πέθανε, αφήνοντας στον γιο του τους τίτλους και τα κτήματά του. Ο βασιλιάς Κάρολος ΣΤ΄ της Γαλλίας πέθανε επίσης τον ίδιο χρόνο και ο Κάρολος Ζ΄ έλαβε τον τίτλο του βασιλιά, αν και δεν στέφθηκε. Ο Ζαν ντε Μπρος και η σύζυγός του απέκτησαν έναν γιο τον ίδιο χρόνο.
Στις 16 Μαΐου 1423 ο Κάρολος Ζ΄ τοποθέτησε τον ντε Μπρος επί κεφαλής της ασφάλειάς του. Στη συνέχεια, στις 14 Ιουλίου 1426 τον ονόμασε στρατάρχη της Γαλλίας. Πολέμησε τους Άγγλους και τους συμμάχους τους στο πλευρό του Λα Ιρ, του Ιωάννη του Ντυνουά, του Ζαν Ποτόν ντε Σεντράιγ και του Αρθούρου Γ΄ της Βρετάνης. Σύντομα, ωστόσο, λόγω των εργασιών στο κάστρο του Μπουσάκ και του κόστους του στρατού του, άρχισε να στερείται χρημάτων. Η γαλλική κυβέρνηση αδυνατούσε να τον αποζημιώσει για την υπηρεσία του, καθώς και η ίδια είχε λίγα χρήματα. Κατέφυγε έτσι στην πώληση των πολύτιμων αντικειμένων του, των ασημικών και των κοσμημάτων της γυναίκας του. Επίσης, απάλλαξε τους πενήντα αστούς του Μπουσάκ από φόρους, με αντάλλαγμα χρήματα.