cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αετός Μεσσηνίας
Αρχαία εποχή
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Τριφυλίας. Τα στοιχεία κατοίκησης της περιοχής του Αετού ανάγονται στην προϊστορία. Στο κάτω μέρος του χωριού έχουν βρεθεί κυκλώπεια τείχη της υστεροελλαδικής εποχής μήκους σχεδόν ενός χιλιομέτρου, ενώ υπάρχουν διάφορα αρχαιολογικά τεκμήρια, τα οποία επιβεβαιώνουν συνεχή ανθρώπινη παρουσία κατά τους ιστορικούς χρόνους. Η μακραίωνη αυτή ανθρώπινη παρουσία μαρτυρείται κι από μύθους των κατοίκων. Πάντως, το γνωστό είναι ότι το χωριό κατοικήθηκε από ιθαγενείς Ετεομεσσηνίους πληθυσμούς στην περιοχή, οι οποίοι, στο μεγαλύτερο μέρος τους, εκδωρίσθηκαν. Το τελευταίο φαίνεται κι από την Αετοβουνέικη διάλεκτο, απόγονο της της Μεσσηνιακής Δωρικής διαλέκτου. Στη διάλεκτο αυτή υπάρχουν πολλές Ετεομεσσηνιακές προδωρικές λέξεις.
Βυζαντινή εποχή
Στον Ναΐσκο της Θεοτόκου, ο οποίος χρονολογείται από τον 9ο αιώνα υπάρχουν βυζαντινές αγιογραφίες, οι οποίες έχουν καταστραφεί μερικώς από τους Τούρκους, καθώς και τρεις μαρμάρινοι σπόνδυλοι αρχαίων κιόνων. Ο Σουηδός αρχαιολόγος Mattias Natanael Valmin (ή Mattias Natan Valmin, 1898-1968), εκτιμούσε κατά την δεκαετία του 1930, ότι είχε χτιστεί πάνω στα θεμέλια αρχαίου ναού του 6ου π.Χ. αιώνα. Μάλιστα η Αγία Τράπεζα στο εκκλησάκι αυτό, στηρίζεται πάνω σ’ αρχαίο σπόνδυλο κίονα. Χρόνια αργότερα, το 1825, δίπλα στον Ναΐσκο της Παναγίας ανεγέρθη ο ενοριακός ναός του Αγίου Δημητρίου.
Φραγκοκρατία – Α’ Ενετοκρατία
Επί Φραγκοκρατίας, ο Αετός ήταν μια από τις σημαντικότερες πόλεις της Μεσσηνίας, ενώ κατασκευάστηκε φραγκικό οχυρό, το Παλιόκαστρο, το οποίο στη συνέχεια έγινε βυζαντινό. Το κάστρο ήταν γνωστό ως Κάστρο του Αετού, Châteaux de l’ Aigle ή castello dell’ Aquila. Δεν είναι γνωστό το έτος κατασκευής του ή ο κτήτοράς του, άλλα πιθανότατα ήταν έργο των βαρώνων της Αρκαδίας. Ο πρώτος κύριος του κάστρου φαίνεται ότι ήταν ο Εράρδος Γ΄ Λε Μωρ (πριν το 1344 - 1388).
Η παλαιότερη γραπτή μνεία στο κάστρο του Αετού βρίσκεται στα αρχεία του τάγματος του Αγίου Ιωάννη, τα οποία σώζονται στην βασιλική βιβλιοθήκη της Μάλτας. Το κάστρο του Αετού αναφέρεται στον κατάλογο του 1377 με τα φέουδα στον Μοριά προς ενοικίαση τα οποία προσφέρονται στους ιππότες του τάγματος του Αγίου Ιωάννη ως κυριότητα του κυρίου της Αρκαδίας. Μετά το θάνατο του Εράρδου, η βαρωνία δόθηκε ως προίκα σε μία από τις κόρες του, η οποία παντρεύτηκε τον Ανδρόνικο Ασάν Ζαχαρία. Στο Χρονικό του, ο Γεώργιος Σφραντζής αναφέρει το κάστρο του Αετού το 1429 ως ιδιοκτησία του τότε δεσπότη του Μυστρά, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου.
Το 1454 στη θέση Πλατανάκια γίνεται μάχη ανάμεσα στους εξεγερμένους του υπό κατάρρευση Δεσποτάτου του Μυστρά με αρχηγό τον Μανουήλ Καντακουζηνό (ή Γκιν Καντακουζηνό) και των στρατευμάτων του σουλτάνου Μωάμεθ Β΄ του Πορθητή (Μεχμέτ Β΄), ο οποίος είχε στείλει τον στρατηγό του Τουραχάν Μπέη (ή Τουρχάν Μπέη). Μετά από πολύωρη μάχη ο Τουραχάν Μπέης νίκησε και πήρε αιχμαλώτους από την Ιθώμη και τον Αετό, τον οποίο και κατέστρεψε.
Τουρκοκρατία
Μετά την οθωμανική κατάκτηση και την καταστροφή του κάστρου του Αετού δημιουργήθηκε πιθανότατα το χωριό του Αετού. Ο Αετός καταστράφηκε ξανά το 1647, μαζί με τη γειτονική Βιδίσοβα (Δροσοπηγή), όταν οι Τούρκοι κατάφεραν να υποτάξουν τους ντόπιους πληθυσμούς που είχαν επαναστατήσει με την βοήθεια των Ενετών.
Β’ Ενετοκρατία
Την εποχή της Ενετοκρατίας αναφερόταν επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Ο Αετός, ανήκε, το 1689, στην επαρχία της Αρκαδίας (ή Αρκαδιάς, δηλαδή την περιοχή της σημερινής Κυπαρισσίας), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Ο Αετός αναφέρεται στην ενετική απογραφή του Γκριμάνι το 1700 ως Aito με 99 κατοίκους.
Ορλωφικά - Επανάσταση του 1821
Ο Αετός, το 1770, πυρπολείται ξανά κατά την αποτυχημένη επανάσταση που έγινε γνωστή ως τα Ορλωφικά. Από τους κορυφαίους αγωνιστές, που ανέδειξε ο Αετός πριν και κατά την Επανάσταση του 1821, θεωρούνται ο Γιώργης Μπέλκος, ο οποίος έπεσε στη Μονή της Αιμιαλούς, το 1806, πολεμώντας μαζί με τους Κολοκοτρωναίους και ο Αναγνώστης Γκότσης, ο οποίος έπεσε στη Μάχη στο Μανιάκι πολεμώντας μαζί με τον Παπαφλέσσα στη νικηφόρα μάχη κατά των δυνάμεων του Ιμπραήμ το 1827. Αποτέλεσμα της μάχης ήταν να καεί όμως, για άλλη μια φορά, το χωριό.
Ο παλαιός Δήμος Αετού (1835–1840 & 1876–1912)
Το 1835 ο  Αετός  έγινε έδρα του παλαιού Δήμου Αετού, στον οποίο εντάχθηκαν και τα χωριά Βυδίσοβα ή Βιδίσοβα (το χωρίς πληθυσμό χωριό Δροσοπηγή, σήμερα ο πληθυσμός βρίσκεται κυρίως στον Κόκλα), Μαλίκι (Πολυθέα), Βαρυμπόπι ή Βαρυμπόπη (Μοναστήρι), Σαρακηνάδα ή Σαρακινάδα (Κρυονέρι) και Μποντιά (Μάλθη), με πρώτο Δήμαρχο τον οπλαρχηγό, προεστό και βουλευτή της επαρχίας Αρκαδίας (Κυπαρισσίας-Τριφυλίας) Γιώργο Γκότση. Ο πρώτος παλαιός Δήμος του Αετού καταργήθηκε πέντε χρόνια αργότερα, το 1840 και ο Αετός και τα υπόλοιπα χωριά του δήμου εντάχθηκαν στον Δήμο Τριπύλης. Το 1876 ο παλαιός Δήμος Αετού συστάθηκε εκ νέου και διατηρήθηκε ως το 1912, που καταργήθηκε για δεύτερη φορά. Ο Αετός αναπτύχθηκε σε κέντρο της περιοχής των Κοντοβουνίων, τα χρόνια εκείνα, φτάνοντας σε πληθυσμό τους 1.415 κατοίκους (απογραφή του 1907) και διέθετε επίσης Ειρηνοδικείο, Ταχυδρομείο και Σταθμό Χωροφυλακής.
Το ολοκαύτωμα του Αετού (11 Σεπτεμβρίου 1943)
Στις αρχές του Ιουλίου του 1941 ιδρύθηκε στην ορεινή Τριφυλία, σε σταφυδόσπιτο του Αετού τμήμα της Νέας Φιλικής Εταιρίας (ΝΦΕ). Την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 1942, το τμήμα ΝΦΕ της Άνω Τριφυλίας προσχώρησε στο ΕΑΜ. Στις 10 Σεπτεμβρίου 1943 δεκατέσσερις Γερμανοί στρατιώτες, με ποδήλατα, έφτασαν στο Αετό για να ζητήσουν τρόφιμα από την κοινότητα. Οι αντάρτες πληροφορημένοι για αυτήν την κίνησή τους, τους στήνουν ενέδρα και καταφέρνουν να σκοτώσουν τρεις, να τραυματίσουν δύο και να αιχμαλωτίσουν επτά, ενώ δύο κατάφεραν να ξεφύγουν. Σε αντίποινα για αυτή την πράξη, στις 11 Σεπτεμβρίου 1943, περί τις 7 το πρωί, τέσσερις γερμανικές πυροβολαρχίες βομβάρδισαν τον Αετό, ενώ ένα γερμανικό σύνταγμα έκαψε και λεηλάτησε το χωριό. Ανάμεσα στους εκτελεσθέντες-πυρποληθέντες: 7 άτομα από τον Αετό και 3 από γειτονικά χωριά. Από τις 360 κατοικίες καταστράφηκαν περίπου οι 280. Η αποθηκευμένη σοδειά κάηκε ή λεηλατήθηκε. Κάποιοι από τους κατοίκους κατόρθωσαν να καταφύγουν στα βουνά με ό,τι πρόλαβαν να πάρουν. Είναι το μοναδικό χωριό του νομού Μεσσηνίας που καταστράφηκε ολοσχερώς από τις κατοχικές δυνάμεις και έχει χαρακτηριστεί ως Μαρτυρικό Χωριό. Ο Αετός ανοικοδομήθηκε ξανά μετά τον πόλεμο.
Ο πρώην δήμος Αετού (1997–2010)
Η τρίτη σύσταση του Δήμου Αετού έγινε το 1997, με έδρα όμως, αυτήν τη φορά, το Κοπανάκι, το οποίο είχε σταδιακά εξελιχθεί στο μεγαλύτερο χωριό της περιοχής και ο δήμος συνέχισε τη λειτουργία του στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», ως το 2010, που ο Δήμος Αετού καταργήθηκε για τρίτη φορά. Ο πρώην δήμος Αετού είχε, με βάση την απογραφή του 2001, 3.264 κατοίκους, σε 11 Δημοτικά Διαμερίσματα, τα οποία με τους αντίστοιχους πληθυσμούς τους, ήταν:
Διοικητική ιστορία
Ο Αετός προσαρτήθηκε αρχικά και έγινε έδρα στον παλαιό Δήμο Αετού το 1835. Μόλις πέντε χρόνια μετά, το 1840, ο Δήμος Αετού καταργείται για πρώτη φορά και ο Αετός αποσπάται από αυτόν και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Τριπύλης, όπου και παρέμεινε μέχρι και το 1876, που μεταφέρεται εκ νέου και γίνεται έδρα στον Δήμο Αετού που ανασυστάθηκε για δεύτερη φορά. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Αετός στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Τριπύλης της Επαρχίας Τριφυλίας με πληθυσμό 498 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Τριπύλης τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν το χωριό Σαρακινάδα (σήμερα το Κρυονέρι). Ο Αετός θα παραμείνει έδρα του ομώνυμου δήμου από το 1876, που ανασυστάθηκε ο Δήμος Αετού για δεύτερη φορά, ως το 1912, που ο δήμος καταργείται ξανά για δεύτερη φορά. Το 1899 το χωριό μεταφέρεται από το Νομό Μεσσηνίας και υπάγεται στον Νομό Τριφυλίας, για μια περίπου δεκαετία, ως το 1909, που επανέρχεται ξανά στον Νομό Μεσσηνίας, ως οικισμός της Επαρχίας Τριφυλίας. Το 1912, όταν καταργείται για δεύτερη φορά ο Δήμος Αετού, ο Αετός προσαρτάται και γίνεται έδρα στην Κοινότητα Αετού. Το χωριό παρέμεινε έδρα της ομώνυμης κοινότητας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», ο Αετός υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Αετού Μεσσηνίας, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» ο Αετός ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Τριφυλίας. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αετού, Αυλώνος, Γαργαλιάνων, Κυπαρισσίας, Φιλιατρών και την κοινότητα Τριπύλας. Ο Αετός σήμερα είναι η έδρα και ο μοναδικός οικισμός της Τοπικής Κοινότητας του Αετού του Δήμου Τριφυλίας.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 360 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Δημοτική Ενότητα Αετού
Σήμερα η Δημοτική Ενότητα Αετού του Δήμου Τριφυλίας, έχει με βάση την απογραφή του 2011, 1.915 μόνιμους κατοίκους και περιλαμβάνει 11 τοπικές κοινότητες, με 16 συνολικά οικισμούς:
Πετοσφαίριση
Η πετοσφαίριση (κυπριακή διάλεκτος: πετόσφαιρα, αγγλικά: volleyball) είναι ένα ομαδικό ολυμπιακό άθλημα, το οποίο παίζεται από ανδρικές και γυναικείες ομάδες των έξι ατόμων.
Αετός Μεσσηνίας
Κτίρια - αξιοθέατα - εκδηλώσεις
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, υπάρχει το κέντρο του χωριού το Κεφαλόβρυσο με αιωνόβια πλατάνια και τρεχούμενα νερά, όπου γύρω του βρίσκονται ταβέρνες, διάφορα καταστήματα και καφενεία. Στα αξιοθέατα του χωριού συγκαταλέγεται ο Ναΐσκος της Παναγίας, ο οποίος, όπως προαναφέρθηκε, κτίστηκε περίπου τον 10ο αιώνα, πάνω από τα θεμέλια αρχαίου ναού του 6ου π.Χ. αιώνα και ο οποίος διακοσμείται από βυζαντινές αγιογραφίες, εν μέρει όμως, κατεστραμμένες. Δίπλα του ακριβώς βρίσκεται η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος χτίστηκε το 1825 και υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Τριφυλίας και Ολυμπίας. Άλλα σημαντικά κτίρια και αξιοθέατα στο χωριό και την ευρύτερη περιοχή του είναι επίσης, η βρύση στου Ζιώτη, το Διδακτήριο Συγγρού, το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία και ο Νερόμυλος του Αετού. Στον Αετό πραγματοποιούν τακτικά σημαντικές πολιτιστικές δράσεις ο "Προοδευτικός - Πολιτιστικός Σύλλογος «Ο Αετός Τριφυλίας»", με έδρα την Αθήνα, ο οποίος διοργανώνει κάθε χρόνο το πανηγύρι του χωριού και εκδίδει επίσης την εφημερίδα «Η Φωνή του Αετού» και ο "Σύλλογος των Απανταχού Αετοβουναίων".
Κάστρο Αετού
Το φρούριο ή κάστρο του Αετού ή Αητού ή Αϊτού, το οποίο αναφέρεται ως σημαντικό Βυζαντινό κάστρο, μαζί με το Κάστρο του Μίλα, βρίσκεται στ’ ανατολικά του χωριού και μαρτυρεί ότι ο Αετός κατά τη Βυζαντινή εποχή ήταν σε ακμή και με πολύ πληθυσμό. Σήμερα είναι ερειπωμένο και αναφέρεται ως «Παλιόκαστρο». Το κάστρο ενίσχυσε την μεγάλη στρατηγική σημασία του ίδιου του Αετού, ο οποίος αποτελούσε και από μόνος του φυσικό οχυρό, λόγω της γεωγραφικής θέσης του και της μορφολογίας του εδάφους της περιοχής του. Περίπου το 1385 ο Αετός αναφέρεται σαν μια από τις πιο σημαντικές πόλεις της Μεσσηνίας στην περίοδο της Φραγκοκρατίας. Είχε συνοικισμούς στις πρόποδες της Πύλας, όπου και η σημερινή του θέση, στο Λόπεσι, στο Παληοχώρι και σε άλλα γειτονικά μέρη. Πιστεύεται ότι το κάστρο ήταν από τα σημαντικά της Μεσσηνίας και για τους Βυζαντινούς, καθώς αναφέρεται ότι το πήρε ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος από τον αδελφό του Θεόδωρο Β΄, λίγο πριν ανακηρυχθεί Δεσπότης στο Δεσποτάτο του Μυστρά, το 1443. Το κάστρο εμφανίζεται στις πηγές λίγο νωρίτερα, το 1428, καθώς σύμφωνα με το «Μεγάλο Χρονικό» του Γεωργίου Σφραντζή, ανάμεσα στους τόπους που παραχωρούνται στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο αναγράφεται μετά τα φρούρια Σπιτάλιν και Γρεμπενή και πριν από του Νεοκάστρου και της Ιθώμης (Μεσσήνης).
Πετοσφαίριση
Ιστορικές πληροφορίες
Η πετοσφαίριση επινοήθηκε το 1895 από τον Αμερικανό καθηγητή Γουίλιαμ Μόργκαν, που εργαζόταν στο παράρτημα της ΧΑΝ (YMCA) του Χόλιοκ, στην πολιτεία Μασαχουσέτη των ΗΠΑ. Προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα ομαδικό παιχνίδι κλειστού χώρου, χωρίς τον κίνδυνο τραυματισμών, επινόησε το βόλεϊ. Αρχικά ονόμασε το παιχνίδι μιντονέτ. Το όνομα βόλεϊ δόθηκε λίγο αργότερα, έπειτα από έναν αγώνα επίδειξης, μάλλον από τον Άλφρεντ Χάλστιντ.
Αετός Μεσσηνίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Τριφυλίας Κατηγορία:Μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας
Πετοσφαίριση
Ιστορικές πληροφορίες
Αρχικά παιζόταν με διάφορες μπάλες Το 1900 κατασκευάστηκε η πρώτη ειδική μπάλα βόλεϊ. Το 1947 ιδρύθηκε η Διεθνής Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (Fédération Internationale de Volleyball ή FIVB) στο Παρίσι, η οποία διαμόρφωσε ενιαίους διεθνείς κανονισμούς. Το 1963 ιδρύθηκε και Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Πετοσφαίρισης (Confédération Européenne de Volleyball ή CEV). Το 1964 αποτέλεσε σημαντική χρονιά για το βόλεϊ, αφού εντάχθηκε στο πρόγραμμα της Ολυμπιάδας του Τόκιο, τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες!
Στην Ελλάδα
μικρογραφία|δεξιά|150px| Η προκήρυξη πρωταθλήματος βόλεϊ.
Στην Ελλάδα η πετοσφαίριση εισήχθη το 1922 από τον Πανιώνιο και τη ΧΑΝΘ. Πρώτος διδάξας του βόλεϊ στην Ελλάδα θεωρείται ο γυμναστής Λευκαδίτης του Π.Γ.Σ. Στη συνέχεια διαδόθηκε και σε άλλους συλλόγους με αποτέλεσμα να προκηρυχτούν τα πρώτα πρωταθλήματα 1924-1926 με πρωταθλητή τον Πανιώνιο το 1924, τον Π.Γ.Π το 1925 και τα Διδασκαλία το 1926.
Το 1929-1932 δημιουργήθηκαν ομάδες βόλεϊ όπως η Νήαρ Ηστ, το Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο Ιωνικός, ο Πειραϊκός, ο ΠΟΠ, και η ΕΑΠ Πατρών. Ακολούθησε η δεκαετία 1930-1940 με τη μεγαλύτερη διάδοση του αθλήματος που ανακόπηκε από τον Β΄. ΠΠ και στη συνέχεια τον εμφύλιο.
Το 1950-60 εμφανίστηκε πάλι το βόλεϊ με ελάχιστα τοπικά πρωταθλήματα.
Το 1961 διοργανώνεται το πρώτο Πανελλήνιο πρωτάθλημα με πρωταθλητή τον ΠΓΣ.
Το 1965 ιδρύεται από τον ΣΕΓΑΣ η Ελληνική Ομοσπονδία Αθλοπαιδιών (ΕΟΑΠ μπάσκετ- β.μ-χόκεϊ) και ακολουθεί μια στάσιμη περίοδος μέχρι το 1967.
Το 1968 αρχίζει μια συστηματική προσπάθεια ανάπτυξης του βόλεϊ από την ΕΟΑΠ και τον διορισθέντα Κυβερνητικό Επίτροπο (ΚΕ) σύνδεσμος της ΓΓΑ με την ΕΟΑΠ Θεόδωρο Ανδρεάκο δ/ρα μηχανικό, πρωταθλητή του βόλεϊ του ΠΓΣ, μέλους της ΕΟΑΠ και του ΑΣΑΕΔ (Αθλητισμού ΕΔ). Το 1969 καθιερώνεται για πρώτη φορά πρωτάθλημα εθνικής κατηγορίας και προσλαμβάνεται ο παγκοσμίου φήμης τεχνικός Ρουμάνος προπονητής Στέφαν Ρομάν θεμελιωτής της τεχνικής του βόλεϊ στην Ελλάδα και δημιουργούνται μόνιμα κλιμάκια με την Εθνική ομάδα να μετέχει στο κύπελλο Δυτικών χωρών για πρώτη φορά.
Το 1970 αποτελεί το σημαντικότερο σταθμό για το ελληνικό βόλεϊ. Ευοδώνονται οι προσπάθειες του ΚΕ Θεόδωρου Ανδρεάκου για τον διαχωρισμό του βόλεϊ από το μπάσκετ σε ανεξάρτητες Ομοσπονδίες ΕΟΠΕ (Πετοσφαίρισης) και ΕΟΚ ( Καλαθοσφαίρισης). Καθιερώνονται και τελούνται στην Αθήνα οι 1οι Βαλκανικοί αγώνες με πρωτοφανή κοσμοσυρροή για το άθλημα.
Εκπονείται από τον Θ. Ανδρεάκο και εγκρίνεται από το ΓΓΑ Κ. Ασλανίδη και μπαίνει σε εφαρμογή από την ΕΟΠΕ πενταετές σχέδιο ανάπτυξης του βόλεϊ. Καθιερώνονται αθλητικά κίνητρα ( εισαγωγή διεθνών αθλητών στα ΑΕΙ), υποτροφίες στα μέλη των εθνικών ομάδων, ιδρύονται τοπικές επιτροπές β.μ στην επαρχία, λειτουργεί σχολή προπονητών,κατασκευάζονται τα πρώτα κλειστά γήπεδα από τη ΓΓΑ και γενικά μπαίνουν τα θεμέλια της σε βάθος διάδοσης του β.μ.
Ο αγωνιστικός χώρος
μικρογραφία|220px|Διαστάσεις αγωνιστικού χώρου
Το γήπεδο του βόλεϊ έχει σχήμα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο με διαστάσεις: 9x18 μ. Πρέπει να περιβάλλεται από την ελεύθερη ζώνη, η οποία στις μεγάλες διοργανώσεις απέχει 7 ως 9 μέτρα από τις τελικές γραμμές και 3 ως 5 μ. από τις πλευρικές. Συνήθως το γήπεδο του βόλεϊ είναι σε κλειστό χώρο αλλά μπορεί να διεξαχθεί και σε ανοιχτό, κυρίως σε διοργανώσεις μικρού επιπέδου (σχολικές κλπ).
Το ορθογώνιο γήπεδο διαιρείται σε δύο ίσα τετράγωνα μέρη (9x9 μ.) από ΠΕ, στην κεντρική γραμμή, πάνω από την οποία τοποθετείται κάθετα ένα τεντωμένο δίχτυ (φιλέ) ύψους 2,43 μ. για τους άνδρες και 2,24 μ. για τις γυναίκες. Σε κάθε ένα από τα δύο μέρη του γηπέδου, και σε απόσταση 3 μ. από την κεντρική γραμμή, υπάρχει η επιθετική γραμμή, που χωρίζει το κάθε μέρος σε δύο ζώνες: την επιθετική ή μπροστινή ζώνη (3x9 μ.) και την αμυντική ή πίσω ζώνη (6x9 μ.).
Εκτός του περιγραφόμενου γηπέδου, το βόλεϊ παίζεται & σε άμμο ως μπιτς βόλεϊ αλλά ο αγωνιστικός χώρος έχει διαφορετικές διαστάσεις.
Το δίχτυ του βόλεϊ
μικρογραφία|αριστερά|220px|Το δίχτυ ή αλλιώς φιλές
Το δίχτυ βρίσκεται πάνω από την κεντρική γραμμή, έχει μήκος 9,5 μ., πλάτος 1μ. και ύψος 2,43 για τους άνδρες και 2,24 για τις γυναίκες. Στις άκρες του και σε 9μ. απόσταση μεταξύ τους βρίσκονται οι αντένες, μήκους 1,80μ. (προεξέχουν 0.80 μ. πάνω από το δίχτυ) και ορίζουν τα όρια του γηπέδου στον αέρα. Δεν επιτρέπεται στους παίκτες να ακουμπήσουν το δίχτυ κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής φάσης. Το ύψος του διχτυού διαφέρει ανάλογα με την κατηγορία.
Στους άνδρες,όπως είπαμε φτάνει τα 2,43 μ.,στους εφήβους (περί 18-19 ετών),στους παίδες (περί 13-17) είναι το ίδιο,ενώ,στους παμπαίδες (περί 10-15) είναι 2.35 μ.
Η μπάλα του βόλεϊ
Η μπάλα είναι κατασκευασμένη από μαλακό πλαστικό ή δέρμα. Μετά το 1996 η μπάλα είναι πολύχρωμη για χάρη της θεαματικότητας και αποτελείται από 12 ομοιόμορφα κομμάτια, σε συνδυασμό τριών χρωμάτων (κίτρινο, άσπρο, μπλε). Έχει περιφέρεια 65-67 εκ. και βάρος 260-280 γραμμάρια. Το 2009 όμως αλλάζει. Παραμένουν το μπλε και το κίτρινο (το άσπρο φεύγει) και η κατανομή τους αλλάζει.Η μπάλα τώρα έχει πολύ περισσότερους πόρους με αποτέλεσμα να είναι πολύ πιο μαλακή από την προηγούμενη.
Σκοπός του παιχνιδιού
Σκοπός του παιχνιδιού είναι να περάσει η μπάλα πάνω από το φιλέ και να ακουμπήσει στο γήπεδο του αντιπάλου ή να αναγκαστεί ο αντίπαλος να την πετάξει εκτός γηπέδου (γήπεδο θεωρείται ο αγωνιστικός χώρος και η γραμμή που τον χωρίζει από την ελεύθερη ζώνη). Για να πετύχει το σκοπό αυτό η κάθε ομάδα έχει δικαίωμα να κάνει τρεις μπαλιές με οποιοδήποτε μέρος του χεριού. Το μπλοκ δεν υπολογίζεται στις επαφές με τη μπάλα της ομάδας. Επιτρέπεται η επαφή και το παίξιμο της μπάλας με οποιοδήποτε μέλος του σώματος ακόμα και με το πόδι (εκτός από το σερβίς που εκτελείται υποχρεωτικά μόνο με το χέρι).
Ο ίδιος παίκτης δεν έχει δικαίωμα να κάνει δύο συνεχόμενες μπαλιές. Επίσης, μετά από κάθε χτύπημα η μπάλα πρέπει να αναπηδήσει, δηλαδή δεν μπορεί να κρατηθεί από τον παίκτη (πιαστό).
Σχηματισμοί
Οι τρεις τυπικοί σχηματισμοί βόλεϊ είναι γνωστοί ως "4-2", "6-0" και "5-1", ο οποίος αναφέρεται στον αριθμό των επιθετικών και των πασαδόρων αντίστοιχα. Το 4-2 είναι ένας βασικός σχηματισμός που χρησιμοποιείται μόνο στο παιχνίδι των αρχάριων, ενώ το 5-1 είναι μακράν το πιο συνηθισμένο παιχνίδι σε υψηλό επίπεδο.
4-2
Οι ρυθμιστές ευθυγραμμίζονται αντίθετα μεταξύ τους κατά την περιστροφή. Η τυπική σύνθεση έχει δύο εξωτερικούς χτύπους. Με την ευθυγράμμιση όμοιων θέσεων απέναντι στην ίδια την περιστροφή, θα υπάρχει πάντα μία από κάθε θέση στις μπροστινές και τις πίσω σειρές. Μετά την επίλυση, οι παίκτες στην πρώτη σειρά μετακινούνται στις θέσεις τους, έτσι ώστε ο ρυθμιστής να είναι πάντα στο μέσον μπροστά. Εναλλακτικά, ο ρυθμιστής κινείται στο δεξί μέτωπο και έχει και έναν μεσαίο και έναν εξωτερικό εισβολέα. το μειονέκτημα εδώ έγκειται στην έλλειψη ενός οφσάιτ οφσάιντ, επιτρέποντας σε έναν από τους μπλοκαρίδες της άλλης ομάδας να "εξαπατήσει" σε ένα μεσαίο μπλοκ.
Το σαφές μειονέκτημα σε αυτό το επιθετικό σχηματισμό είναι ότι υπάρχουν μόνο δύο επιτιθέμενοι, αφήνοντας μια ομάδα με λιγότερα επιθετικά όπλα. Μια άλλη πτυχή είναι να δούμε τον ρυθμιστή ως επίθεση, αν και μια εξασθενισμένη δύναμη, επειδή όταν ο ρυθμιστής βρίσκεται στο μπροστινό γήπεδο, είναι σε θέση να «άκρη» ή «χτύπημα», οπότε όταν η μπάλα είναι κοντά στο δίχτυ στο δεύτερο touch, ο setter μπορεί να επιλέξει να χτυπήσει την μπάλα με το ένα χέρι. Αυτό σημαίνει ότι ο μπλοκέρ που διαφορετικά δεν θα έπρεπε να μπλοκάρει τον ρυθμιστή εμπλέκεται και μπορεί να επιτρέψει σε έναν από τους επιθετικούς να επιτεθούν ευκολότερα.
Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Ισπανία)
Ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επίσης Πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου της Δικαιοσύνης είναι η ανώτατη δικαστική αρχή του Βασιλείου της Ισπανίας. Τα καθήκοντα του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου προβλέπονται στο Σύνταγμα, ενώ ο διορισμός γίνεται από το Μονάρχη, αφού προηγουμένως ο υποψήφιος έχει καθοριστεί από την Ολομέλεια του Γενικού Συμβουλίου της Δικαιοσύνης. Η θητεία του είναι πενταετής και μπορεί να τερματιστεί νωρίτερα με απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της Δικαιοσύνης ή λόγω παραίτησης του ίδιου του Προέδρου. Ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου προεδρεύει ακόμη επί των ειδικών δικαστηρίων, όπως το Ειδικό Επιμελητήριο που επιλύει συγκρούσεις μεταξύ αστικής και στρατιωτικής δικαιοδοσίας.
Πετοσφαίριση
Σχηματισμοί
6-0
Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Ισπανία)
Από τότε που ιδρύθηκε το Ανώτατο Δικαστήριο το 1812, 48 άνδρες έχουν υπηρετήσει στο αξίωμα του Προέδρου. Ο πρώτος ήταν ο Ραμόν Ποσάδα ι Σότο (1812-1814). Το Γενικό Συμβούλιο της Δικαιοσύνης ιδρύθηκε το 1978 και η πρώτη συνεδρίασή του πραγματοποιήθηκε το 1980, εκλέγοντας τον Άνχελ Εσκουδέρο ντελ Κοράλ ως Πρόεδρό του. Από το 2013, 48ος Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου και 8ος Πρόεδρος του Γενικού Συμβουλίου της Δικαιοσύνης είναι ο Κάρλος Λέσμες Σεράνο.
Πετοσφαίριση
Σχηματισμοί
Η διάταξη 6-2 απαιτεί έτσι δύο ρυθμιστές, οι οποίοι ευθυγραμμίζονται αντίθετα μεταξύ τους στην περιστροφή. Εκτός από τους πασαδόρους, μια τυπική διάταξη θα έχει δύο εσωτερικούς επιθετικούς και δύο εξωτερικούς επιθετικούς. Με την ευθυγράμμιση όμοιων θέσεων απέναντι στην ίδια την περιστροφή, θα υπάρχει πάντα μία από κάθε θέση στις μπροστινές και τις πίσω σειρές. Μετά την επίδοση, οι παίκτες στην πρώτη σειρά μετακινούνται στις καθορισμένες θέσεις τους.
Το πλεονέκτημα του 6-2 είναι ότι είναι πάντα διαθέσιμα τρεις επιθετικούς της πρώτης σειράς, μεγιστοποιώντας τις επιθετικές δυνατότητες. Ωστόσο, όχι μόνο το 6-2 απαιτεί μια ομάδα να διαθέτει δύο άτομα ικανά να εκτελέσουν τον εξειδικευμένο ρόλο του πασαδόρου, αλλά απαιτεί και οι δύο παίκτες να είναι αποτελεσματικοί επιθετικοί όταν δεν βρίσκονται στη θέση του πασαδόρου. Σε διεθνές επίπεδο, μόνο η εθνική γυναικεία ομάδα της Κούβας απασχολεί αυτό το είδος σχηματισμού. Χρησιμοποιείται επίσης από τις ομάδες NCAA στο παιχνίδι των γυναικών Division III και το γυναικείο παιχνίδι σε όλα τα τμήματα, εν μέρει λόγω των εναλλακτικών κανόνων που χρησιμοποιούνται επιτρέποντας περισσότερες αντικαταστάσεις ανά σετ από τις 6 που επιτρέπονται στους πρότυπους κανόνες-12 σε αγώνες που αφορούν δύο άνδρες Division III και 15 για όλα τα γυναικεία παιχνίδια.
Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Ισπανία)
Καθήκοντα
Σύμφωνα με το Άρθρο 598 της Οργανικής Πράξης Δικαιοσύνης, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει τα κάτωθι καθήκοντα:
Πετοσφαίριση
Σχηματισμοί
5-1
Ο σχηματισμός 5-1 έχει μόνο έναν παίκτη που αναλαμβάνει καθορισμού ευθυνών ανεξάρτητα από τη θέση του στην περιστροφή. Η ομάδα θα έχει, συνεπώς, τρεις εισβολείς πρώτης γραμμής όταν ο ρυθμιστής βρίσκεται στην πίσω σειρά και μόνο δύο όταν ο ρυθμιστής βρίσκεται στην πρώτη σειρά, για συνολικά πέντε πιθανούς επιτιθέμενους.
Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Ισπανία)
Καθήκοντα
Από τον Πρόεδρο του Ανώτατου Δικαστηρίου εξαρτάται το Συμβούλιο της Προεδρίας, με επικεφαλής έναν Διευθυντή, ο οποίος διορίζεται και απολύεται ελεύθερα από τον εκάστοτε Πρόεδρο. Το Συμβούλιο και ο Διευθυντής αυτού ασκούν τα καθήκοντα που του αναθέτει ο Πρόεδρος και διευθύνουν τις Υπηρεσίες της Γραμματείας της Προεδρίας, τόσο του Ανωτάτου Δικαστηρίου όσο και του Γενικού Συμβουλίου της Δικαιοσύνης. Μόνο ένας δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου ή δικαστικοί υπάλληλοι που πληρούν τις νομικές προϋποθέσεις για άνοδο μέχρι το αξίωμα του Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου μπορούν να κατέχουν το αξίωμα του Διευθυντή του Συμβουλίου της Προεδρίας.
Εκλογή
Σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 586 της Οργανικής Πράξης Δικαιοσύνης, εκείνος που θα εκλεγεί Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου και του Γενικού Συμβουλίου της Δικαιοσύνης:
Πετοσφαίριση
Σχηματισμοί
Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτού του συστήματος είναι ότι ο πασαδόρος έχει πάντα 3 επιθετικούς. Εάν ο ρυθμιστής κάνει αυτό καλά, ο μεσαίος αποκλεισμός του αντιπάλου ίσως να μην έχει αρκετό χρόνο για να μπλοκάρει με τον εξωτερικό μπλοκαριστή, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα για την επίθεση ομάδα να κάνει ένα σημείο.
Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Ισπανία)
Εκλογή
"«Είναι απαραίτητο να είναι μέλος του δικαστικού σώματος και Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου και να πληρεί τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να είναι Πρόεδρος κάποιου Τμήματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ή να είναι δικαστής αναγνωρισμένης επάρκεια με περισσότερα από είκοσι πέντε χρόνια αρχαιότητας κατά την άσκηση του επαγγέλματος»"
Πετοσφαίριση
Σχηματισμοί
Το αδίκημα 5-1 είναι στην πραγματικότητα ένα μείγμα 6-2 και 4-2: όταν ο ρυθμιστής βρίσκεται στην πρώτη σειρά, το αδίκημα μοιάζει με 4-2. όταν ο ρυθμιστής βρίσκεται στην πίσω σειρά, το αδίκημα μοιάζει με 6-2.
Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Ισπανία)
Εκλογή
Ο πρόεδρος εκλέγεται στην Ολομέλεια του Συμβουλίου εάν έχει λάβει την ψήφο των τριών πέμπτων των μελών της Ολομέλειας. Εάν δεν συμβεί αυτό, διεξάγεται μια δεύτερη ψηφοφορία μεταξύ των δύο υποψηφίων που έλαβαν τις περισσότερες ψήφους στην πρώτη ψηφοφορία και εκείνος που λαμβάνει τελικώς τη μεγαλύτερη υποστήριξη εκλέγεται πρόεδρος. Μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία, τα αποτελέσματα κοινοποιούνται στον Μονάρχη της Ισπανίας, ο οποίος εγκρίνει τον υποψήφιο και τον διορίζει στη θέση του Προέδρου. Στη συνέχεια, ο διορισμένος Πρόεδρος ορκίζεται ενώπιον του Μονάρχη και της Ολομέλειας του Δικαστηρίου.
Πετοσφαίριση
Οι ομάδες
μικρογραφία|220px|Πετοσφαίριση ανδρών
Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Ισπανία)
Παύση
Σύμφωνα με το άρθρο 588 της Οργανικής Πράξης Δικαιοσύνης, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου και το Γενικό Συμβούλιο της Δικαιοσύνης μπορεί να παυθεί από τα καθήκοντά του για τους ακόλουθους λόγους:
Πετοσφαίριση
Οι ομάδες
Η κάθε ομάδα πετοσφαίρισης αποτελείται από έξι παίκτες. Επίσης, μπορεί να έχει μέχρι έξι αναπληρωματικούς, έναν προπονητή, το βοηθό του και φυσιοθεραπευτή. Στο ξεκίνημα κάθε σερβίς οι έξι αγωνιζόμενοι παίκτες πρέπει να βρίσκονται μέσα στο γήπεδο και σε συγκεκριμένες θέσεις. Είναι τρεις στην επιθετική ζώνη (μπροστά: αριστερά, κέντρο, δεξιά) και τρεις στην αμυντική ζώνη (πίσω: αριστερά, κέντρο, δεξιά). Εξαιρείται ο παίκτης που εκτελεί το σερβίς.
Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Ισπανία)
Όρκος
Ο Όρκος του Προέδρου του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δίνεται ακόμη από όλους τους δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου και από όλα τα μέλη του δικαστικού σώματος, σύμφωνα με το Άρθρο 318 της Οργανικής Πράξης Δικαιοσύνης. "«Ορκίζομαι ευπειθώς να υπακούω και να επιβάλλω ανά πάσα στιγμή το Σύνταγμα και τα υπόλοιπα νομοθετήματα, με πίστη στο Στέμμα, να αποδίδω δίκαιη και αμερόληπτη δικαιοσύνη και να εκπληρώνω τα δικαστικά μου καθήκοντα»."
Πετοσφαίριση
Οι ομάδες
Οι παίκτες που βρίσκονται στην αμυντική ζώνη δεν επιτρέπεται να εκδηλώσουν επιθετικό χτύπημα πατώντας στην μπροστινή ζώνη από ύψος μεγαλύτερο του φιλέ.
Κάθε φορά που η ομάδα τους κερδίζει το σερβίς, οι παίκτες μετακινούνται κατά μία θέση προς τα δεξιά, κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Έτσι σταδιακά όλοι οι παίκτες παίζουν σε όλες τις θέσεις. Σε περίπτωση αλλαγής, ο παίκτης που βγήκε μπορεί να μπει μόνο στη θέση του παίκτη που μπήκε ώστε να μην αλλάζει θέσεις στο γήπεδο.
Οι θέσεις στην πετοσφαίριση
Οι θέσεις έχουν ως εξής:
Οι ειδικότητες στην πετοσφαίριση
Παρακάτω περιγράφονται οι ειδικότητες που μπορεί να έχει ένας παίκτης σε έναν αγώνα πετοσφαίρισης. Ο τρόπος παιχνιδιού είναι διαφορετικός ανάλογα με το σύστημα παιχνιδιού. Υπάρχει το 5-1 με έναν πασαδόρο, το 6-0 με κανέναν πασαδόρο, όποιος είναι στη θέση 3 θεωρείται πασαδόρος και το 4-2 με δυο πασαδόρους.
Εμείς θα μελετήσουμε παρακάτω το σύστημα 5-1 που είναι το πιο διαδεδομένο σε όλο τον κόσμο.
Το παιχνίδι
Το παιχνίδι ξεκινά με σερβίς της μιας ομάδας έπειτα από κλήρωση. Το σερβίς εκτελείται από τον παίκτη στη θέση 1, από ένα σημείο πίσω από την τελική γραμμή του γηπέδου. Παλιότερα ο παίκτης που εκτελούσε σερβίς όφειλε να βρίσκεται στην πίσω δεξιά γωνία και εκτός τελικής γραμμής. Τα τελευταία χρόνια επιτρέπεται η εκτέλεση του σερβίς από οποιοδήποτε σημείο πίσω από την τελική γραμμή. Με την εκτέλεση του σερβίς η μπάλα προωθείται πάνω από το φιλέ προς τη μεριά της αντίπαλης ομάδας χωρίς να μεσολαβήσει άλλος παίκτης της ομάδας που εκτελεί το σερβίς. Παλιότερα απαγορευόταν να χτυπήσει στο φιλέ αλλά ο σημερινός κανονισμός το επιτρέπει.
μικρογραφία|αριστερά|220px|Γήπεδο πετοσφαίρισης
Κάθε φορά που η μπάλα φτάνει στην περιοχή της, η ομάδα προσπαθεί να την επαναφέρει στην αντίπαλη περιοχή με τρεις μπαλιές. Συνήθως ο πρώτος παίκτης αποκρούει, ένας δεύτερος υψώνει δίνοντας πάσα κοντά στο φιλέ και ένας τρίτος καρφώνει με δύναμη προς το αντίπαλο μέρος. Δεν υπολογίζεται ως μπαλιά τυχόν απόκρουση της μπάλας από το αμυντικό μπλοκ στο καρφί του αντίπαλου. Παλιότερα η απόκρουση αυτή θεωρείτο ως μία από τις τρεις μπαλιές, με αποτέλεσμα να υπάρχουν διχογνωμίες κατά πόσο η μπάλα βρήκε ή όχι στο αμυντικό μπλοκ.
Κατάκτηση ενός πόντου
Μια ομάδα κερδίζει έναν πόντο, όταν καταφέρει να στείλει τη μπάλα στο έδαφος της αντίπαλης ομάδας (μέσα) ή όταν η αντίπαλη ομάδα στείλει τη μπάλα εκτός γηπέδου (άουτ). Η ομάδα που κερδίζει πόντο εκτελεί και σερβίς. Όσο συνεχίζει να κερδίζει πόντους το σερβίς εκτελεί ο ίδιος παίκτης. Όταν χάσει πόντο, παίρνει το σερβίς η άλλη ομάδα, οι παίκτες της οποίας μετακινούνται μια θέση προς τα δεξιά, κατά τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Παλιότερα μια ομάδα κέρδιζε πόντο μόνο όταν εκτελούσε σερβίς. Δηλαδή, πρώτα έπρεπε να κερδίσει την αλλαγή του σερβίς και στη συνέχεια τον πόντο. Με το παλιό σύστημα, σε ένα παιχνίδι μπορούσαν να γίνονται συνεχείς αλλαγές και να μην κερδίζονται πόντοι, με αποτέλεσμα να είναι απροσδιόριστη η διάρκειά του. Αυτός ήταν ο λόγος που καταργήθηκε.
Κατάκτηση ενός σετ
Το κάθε σετ τελειώνει όταν μια ομάδα φτάσει τους 25 πόντους και έχει τουλάχιστον δύο πόντους προβάδισμα (δηλαδή τουλάχιστον: 25-23). Αλλιώς το σετ συνεχίζεται μέχρι να επιτευχθεί προβάδισμα δύο πόντων από μια ομάδα (26-24,32-30 κλπ) χωρίς όριο. Με το παλιό σύστημα διεξαγωγής (πρώτα αλλαγή σερβίς και μετά πόντος) τα σετ τελείωναν στους 15 πόντους, πάλι με καθαρό προβάδισμα δύο πόντων. Μετά από κάθε σετ οι ομάδες αλλάζουν πλευρά στο γήπεδο.
Κατάκτηση ενός αγώνα
Νικήτρια αναδεικνύεται η ομάδα που κερδίζει τρία σετ. Στα πρώτα στάδια ανάπτυξης του αθλήματος η νικήτρια ομάδα προέκυπτε από δύο νικηφόρα σετ, σύστημα που εφαρμόζεται ακόμα σε σχολικά ή παιδικά πρωταθλήματα.
Το Τάι-μπρέικ
Αν μετά από τέσσερα σετ οι ομάδες είναι ισόπαλες 2-2, ο νικητής αναδεικνύεται σε ένα πέμπτο τελικό σετ (τάι-μπρέικ) των 15 πόντων, πάντα με προβάδισμα δύο πόντων για το νικητή (15-13 τουλάχιστον ή 16-14, 17-15 κλπ). Στο πέμπτο σετ οι ομάδες αλλάζουν τερέν, όταν κάποια φτάσει τους 8 πόντους.
Βαθμολογία στο πρωτάθλημα
Σε αγώνες εθνικών και διεθνών πρωταθλημάτων, κάθε ομάδα, που κερδίζει τρία από τα τέσσερα πρώτα σετ του αγώνα, καρπώνεται 3 βαθμούς, ενώ η ηττημένη ομάδα κανέναν. Αν όμως το παιχνίδι κριθεί στο τάι-μπρέικ, τότε ο ηττημένος αποκομίζει 1 βαθμό και ο νικητής μόνο 2.
Το καρφί και οι χρόνοι του
Το καρφί στη πετοσφαίριση μπορεί να γίνει σε τρεις χρόνους. Ο χρόνος προσδιορίζεται από το ύψος της πάσας:
1ος χρόνος: Γίνεται από το 3. Στην προκειμένη περίπτωση η πάσα απομακρύνεται ελάχιστα από τα χέρια του πασαδόρου. Ο κεντρικός για να την προλάβει πρέπει να βρίσκεται ήδη στον αέρα όταν η μπάλα φεύγει από τα χέρια του πασαδόρου. Είναι ταχύτατο καρφί και πολύ αποτελεσματικό γιατί ο χρόνος αντίδρασης των αντιπάλων (ακόμα και του μπλοκ) είναι ελάχιστος. Υπάρχει και μια δεύτερη περίπτωση πρώτου χρόνου που γίνεται από το 2 κατόπιν συνεννόησης του πασαδόρου και του διαγωνίου.
2ος χρόνος: Γίνεται κυρίως από το 4,3,2 αλλά και από τις πίσω θέσεις σε περίπτωση που μια ομάδα θέλει να αιφνιδιάσει τους αντιπάλους της ή σε περίπτωση άσχημης πάσας. Η μπάλα, σε αυτό το καρφί, φτάνει περίπου το ύψος των 3-3.5 μ.
3ος χρόνος: Χρησιμοποιείται πολύ σπάνια και η μπάλα μπορεί να φτάσει πάνω από 3.5 μ.
Τεχνική
Η τεχνική, για την κάθε περίπτωση, είναι μέρος μιας μόνο συγχρονισμένης κίνησης.δεξιά|μικρογραφία|150px|Πετοσφαίριση γυναικών
Μανσέτα
Η λέξη μανσέτα έχει καθιερωθεί από τη γαλλική λέξη μανσέτες που είναι το μέρος του πουκαμίσου στη μανικετόκουμπα:
Τάιμ άουτ
Κάθε ομάδα δικαιούται από δύο τάιμ άουτ των 30 δευτερολέπτων σε κάθε σετ, τα οποία δίνονται μόνον όταν έχει λήξει η φάση. Στις μεγάλες διοργανώσεις επιτρέπεται οι διαιτητές να δίνουν δύο τεχνικά τάιμ άουτ των 60 δευτερολέπτων σε κάθε ένα από τα τέσσερα πρώτα σετ, μόλις μια ομάδα φτάσει στους 8 και στους 16 πόντους για λόγους τηλεοπτικού διαφημιστικού χρόνου. Στο πέμπτο σετ δεν επιτρέπεται τεχνικό τάιμ άουτ. Τυπικά κατά τη διάρκεια του τάιμ άουτ οι έξι παίκτες που παίζουν εκείνη τη στιγμή απαγορεύεται να βρίσκονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Αλλαγές - Λίμπερο
Κάθε ομάδα δικαιούται να αλλάξει παίκτη, όταν λήξει μια φάση. Ο παίκτης που μπαίνει ξαναμπαίνει στη θέση του παίκτη που βγήκε. Μπορούν να γίνουν έξι τέτοιες αλλαγές. Αν ένας παίκτης μπει να παίξει και μετά ξαναβγεί και αντικατασταθεί από τον παίκτη που προηγουμένως αντικατέστησε λέμε ότι έκλεισε η αλλαγή. Σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς σε κάθε ομάδα αγωνίζεται ένας παίκτης λίμπερο, ο οποίος φορά διαφορετική φανέλα από τους συμπαίκτες του.
Ο λίμπερο παίζει μόνο στην αμυντική γραμμή, αντικαθιστά απεριόριστες φορές τους συμπαίκτες του στην άμυνα, απαγορεύεται να κάνει σερβίς, να κάνει επίθεση με καρφί (ψηλότερα από το φιλέ ακόμα και στην αμυντική ζώνη), να κάνει μπλοκ και να αντικαταστήσει δύο παίκτες συνεχώς χωρίς να μεσολαβήσει σερβίς. Τέλος,απαγορεύεται να κάνει πάσα μέσα στην επιθετική ζώνη.
π.χ. ο παίκτης λίμπερο παίρνει εντολή από τον προπονητή να αντικαταστήσει τον παίκτη (συνήθως τον κεντρικό) που βρίσκεται στο 1 αφού χάσει η ομάδα του το δικαίωμα του σερβίς. Το κάνει. Συνήθως αμύνεται στην θέση 5. Μόλις περνά από τη θέση 5 στη θέση 4 βγαίνει από τον αγωνιστικό χώρο αλλάζοντας θέση με τον παίκτη που είχε βγει προηγουμένως.
Απαγορευμένες ενέργειες
Σύμφωνα με τον κανονισμό πόντος εις βάρος μιας ομάδας καταλογίζεται επίσης, όταν κάποιος παίκτης της υποπέσει στα εξής παραπτώματα:
Διαιτητές
Κάθε παιχνίδι βόλεϊ διευθύνεται από δύο διαιτητές και δύο ή τέσσερις επόπτες γραμμών ανάλογα με το επίπεδο της διοργάνωσης. Οι δύο διαιτητές βρίσκονται εκατέρωθεν του φιλέ, στην κεντρική γραμμή του γηπέδου. Ο πρώτος διαιτητής κάθεται πάνω σε σκάλα σε ύψος 50 ως 80 εκ. πάνω από το φιλέ και ο δεύτερος στέκεται όρθιος στην απέναντι πλευρά. Ο πρώτος διευθύνει και έχει τον αποφασιστικό λόγο για κάθε φάση. Ο δεύτερος ελέγχει τις παραβάσεις στην περιοχή ευθύνης του.
Οι επόπτες γραμμών κρατούν σημαιάκια και υποδεικνύουν αν η μπάλα χτύπησε εντός ή εκτός γηπέδου δείχνοντας προς τα κάτω ή προς τα πάνω αντίστοιχα. Ελέγχουν αν η μπάλα πέρασε έξω από τις αντένες του φιλέ. Επίσης δείχνουν αν η μπάλα άγγιξε στο μπλοκ ή όχι.
Επίσης, υπάρχει σημειωτής που είναι υπεύθυνος για τη σημείωση των πόντων, τις αλλαγές, τα τάιμ άουτ και γενικά καταγράφει τις αποφάσεις των διαιτητών στο φύλλο αγώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Ολυμπιακά αθλήματα Κατηγορία:Ομαδικά αθλήματα Κατηγορία:Παιχνίδια με μπάλα Κατηγορία:Αθλήματα με προέλευση τις Ηνωμένες Πολιτείες
Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων
Το Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων (Υ.ΠΟ.ΠΑΙ.Θ.) (Ιανουάριος - Σεπτέμβριος 2015) ήταν βραχύβιο υπουργείο που δημιουργήθηκε από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα μετά τη συγχώνευση των υπουργείων Παιδείας και Θρησκευμάτων και Πολιτισμού και Αθλητισμού. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπουργεία Παιδείας
Μαυρίκιος Α΄ του Όλντενμπουργκ
Ο Μαυρίκιος Α΄, γερμ. Moritz I (π. 1145 – π. 1211) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν Κόμης του Όλντενμπουργκ (1169-1211).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Χριστιανού Α΄ κόμη του Όλντενμπουργκ και της Κουνιγούνδης του Λόκουμ.
Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Όλντενμπουργκ. Απεβίωσε π. το 1211 και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, Χριστιανός Β΄ και Όθων Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σαλώμη, κόρη του Όθωνα Β΄ του Βίκρατ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Κόμητες του Όλντενμπουργκ
Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (1914)
Το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας (1914) που συνομολογήθηκε και υπογράφτηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 από τις Μεγάλες Δυνάμεις στη Φλωρεντία της Ιταλίας, εξ ου και η ονομασία του, ήταν η συνέχεια του προηγούμενου Συμφώνου της Φλωρεντίας (1913). Το δεύτερο αυτό πρωτόκολλο αποτελούσε στην πραγματικότητα διακοίνωση των αποφάσεων των Μεγάλων Δυνάμεων προς την Ελληνική Κυβέρνηση για τη χάραξη των Αλβανικών συνόρων.
Περιεχόμενο
Σύμφωνα με αυτές τις αποφάσεις το Αργυρόκαστρο, το Βουθρωτό, το Δέλβινο, η Κορυτσά, η Χειμάρα, οι Άγιοι Σαράντα, το Τεπελένι, και η νήσος Σάσων παραχωρούνται στο Πριγκιπάτο της Αλβανίας (νεοσύστατη Ηγεμονία). Παράλληλα η Ελλάδα καλείται να εκκενώσει τα εδάφη αυτά της Βορείας Ηπείρου τα οποία είχε καταλάβει ο Ελληνικός Στρατός, απωθόντας τις οθωμανικές δυνάμεις, αμέσως μετά την κατάληψη και απελευθέρωση των Ιωαννίνων (21 Φεβρουαρίου του 1913) κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο.
Ταυτόχρονα η εν λόγω διακοίνωση επιδίκαζε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τις νήσους Ίμβρο και Τένεδο, (προ των Στενών), καθώς και το Καστελόριζο.
Με το τέλος του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου, έληξε το Κρητικό ζήτημα.
Παρατηρήσεις
Αντίθετα με τα παραπάνω οι Βορειοηπειρώτες αντέδρασαν και αποφάσισαν ν΄ αντισταθούν επαναστατικά με τα όπλα. Υπήρξαν ακόμη σφοδρές αντιδράσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό. Στις 17 Φεβρουαρίου, μόλις τέσσερις μέρες μετά την παραπάνω διακοίνωση συνέρχεται επαναστατική συνέλευση στο Αργυρόκαστρο και ανακηρύσσει τη Βόρεια Ήπειρο σε «Αυτόνομη Πολιτεία» με προσωρινή κυβέρνηση υπό τον Γεώργιο Χ. Ζωγράφο. Τάχιστα οργανώθηκε στρατός από τον πατριώτη συνταγματάρχη Δημήτριο Δούλη και άρχισε να οργανώνει την άμυνα της περιοχής. Το κίνημα αυτό χαιρετίστηκε από τα τότε μεγάλα ευρωπαϊκά κέντρα του Τύπου με ιδιαίτερα μεγάλο ενθουσιασμό.
Παρά ταύτα η τότε Ελληνική κυβέρνηση του Ελευθερίου Βενιζέλου, αν και αντίθετη στην απόφαση και έχοντας να επιλέξει μεταξύ των νησιών του Αιγαίου ή την περιοχή της Βορείου Ηπείρου, θα επιλέξει τα πρώτα. Ουσιαστικά οι Μεγάλες Δυνάμεις έδωσαν διακοίνωση στην ελληνική πλευρά που γνωστοποιούσαν την οριστικοποίηση της απόφασης για προσάρτηση των νησιών εφόσον αποδεκτεί το πρωτόκολλο περί της Βορείου Ηπείρου. Στις 21 Φεβρουαρίου η ελληνική κυβέρνηση απάντησε στην παραπάνω Διακοίνωση ότι δέχεται την απόφαση, περιοριζόμενη μόνο σε αίτημα εγγυήσεων για την ασφάλεια των ελληνογενών κατοίκων, την ελεύθερη εκπαίδευσή τους και την ελεύθερη άσκηση των θρησκευτικών τους καθηκόντων, στις αναφερόμενες παραπάνω περιοχές. Στις 9 Νοεμβρίου του 1921, η Πρεσβευτική Διάσκεψη αποφάσισε την οριστική ενσωμάτωση της εν λόγω περιοχής στην Αλβανία, ενώ στις 27 Νοεμβρίου του 1924 επικυρώθηκε η οριστική επιδίκαση του θέματος με το Δεύτερο Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας.
Πηγές
Φλωρεντίας Κατηγορία:Β΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Ιστορία της Αλβανίας Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος
Amalfi (καταδρομικό)
Το Amalfi ήταν θωρακισμένο καταδρομικό κλάσης Pisa το οποίο ναυπηγήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (ιταλ. Regia Marina). Ίδιας κλάσης είναι και το ελληνικό Γεώργιος Αβέρωφ.
Κατά τον Ιταλοτουρκικό Πόλεμο του 1911-1912, το Amalfi έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις μαζί με άλλα σκάφη του ιταλικού στόλου στα ανοικτά της Τρίπολης τον Σεπτέμβριο του 1911 καθώς και στις αμφίβιες αποβάσεις στη Ντέρνα τον Οκτώβριο. Τον Απρίλιο του 1912 το Amalfi και το αδελφό πλοίο Pisa πρωτοστάτησαν στις επιθέσεις εναντίον των τουρκικών οχυρών στα Δαρδανέλια. Αργότερα μέσα στο μήνα ο ιταλικός στόλος αποσύρθηκε, πλην όμως των δύο προαναφερθέντων θωρακισμένων καταδρομικών που παρέμειναν στην περιοχή προκειμένου να πλήξουν τουρκικές εγκαταστάσεις επικοινωνιών. Αφότου υπεγράφη η Συνθήκη της Λωζάνης τον Οκτώβριο του 1912 και τερματίστηκε ο πόλεμος, το Amalfi συνόδευσε το βασιλικό ζεύγος της Ιταλίας κατά τη μετάβαση του στη Γερμανία και τη Σουηδία (1913).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης Pisa του Ιταλικού Βασιλικού Ναυτικού Κατηγορία:Ιταλικά πολεμικά πλοία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Συνθήκη του Μούδρου
thumb|Το βρετανικό Θ/Κ Αγαμέμνων (Agamemnon) επί του οποίου και υπεγράφη η συνθήκη του Μούδρου Με την ονομασία Ανακωχή του Μούδρου ή Συνθήκη του Μούδρου ή Συνθήκη ανακωχής του Μούδρου χαρακτηρίζεται η γνωστή συμφωνία ανακωχής, που συνήφθη στον όρμο Μούδρο της Λήμνου, στις 17/30 Οκτωβρίου 1918 και υπογράφτηκε την επομένη 18/31 Οκτωβρίου, μεταξύ των Δυτικών Συμμαχικών Δυνάμεων, της Αντάντ (Entente), αφενός, και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αφετέρου, σηματοδοτώντας ουσιαστικά και τη λήξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ιστορικό
Σε συνέχεια των παραπάνω, που έγιναν γνωστά στην Υψηλή Πύλη, ο Ιζζέτ Πασάς αποφασίζει, αφενός τη διακοπή των σχέσεων με τη Γερμανία και, αφετέρου, όχι μόνο να ελευθερώσει τον Άγγλο αιχμάλωτο στρατηγό Τσαρλς Τάουνσεντ (από την πολιορκία της Κουτ κοντά στη Βαγδάτη), αλλά και να τον ορίσει, όλως παραδόξως, πληρεξούσιο της Υψηλής Πύλης και αρχηγό της αντιπροσωπείας στην οποία συμμετείχε επίσημα ο πρώην υποναύαρχος και υπουργός των Ναυτικών Χουσεΐν Ραούφμπεϊ, για τη διαπραγμάτευση της συνθήκης ανακωχής, για την οποία και μετέβησαν στο Μούδρο στις 7 Οκτ/20 Οκτωβρίου. Λίγες ημέρες πρωτύτερα, είχε καταπλεύσει εκεί, προερχόμενη από Μάλτα, και η μεγάλη μοίρα του αγγλικού στόλου, υπό τον ναύαρχο Κάλθορπ, ο οποίος και διαδέχθηκε το μέχρι τότε ναυτικό διοικητή Αιγαίου των συμμαχικών δυνάμεων, Γάλλο ναύαρχο Αμέ.
Συνθήκη - όροι
Με τη συνθήκη αυτή συμφωνήθηκε η κατάπαυση των εχθροπραξιών μεταξύ των Συμμαχικών Δυνάμεων της Αντάντ (μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα), και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία αναλάμβανε τα ακόλουθα βάσει των 25 όρων - άρθρων της : Η συνθήκη υπογράφτηκε επί του αγγλικού θωρηκτού «Αγαμέμνων», μεταξύ του ναυάρχου Κάλθορπ, πληρεξούσιου των Συμμάχων και των αντιπροσώπων του Σουλτάνου.
Οι παραπάνω όροι συντάχθηκαν στο Λονδίνο και στάλθηκαν τηλεγραφικά στον Άγγλο ναύαρχο μόλις τρεις ημέρες πριν τη συνομολόγησή - αποδοχή τους, μετά την οποία και έγιναν γνωστοί στις άλλες Δυνάμεις της Αντάντ (Γαλλία και Ιταλία), γεγονός που δημιούργησε μια ενδο-συμμαχική δυσαρέσκεια.
Συνέπειες - εξέλιξη
Το ελληνικό [[θωρηκτό Αβέρωφ|thumb|right|260px]] Ως κύρια αποτελέσματα της Συνθήκης αυτής μπορούν να εκτιμηθούν, πολύ περιληπτικά, τα ακόλουθα:
(*) Αντί "πάντα γειά", σε νεότερες εκτελέσεις έχει αποδοθεί λανθασμένα "Παναγιά", παρασυρόμενο προφανώς από προηγούμενο στίχο που αναφέρεται στο "βασίλισσα των κοριτσιών είναι η Μαυροφόρα" (= Παναγία), που όμως υπονοείται η παραμένουσα υπό οθωμανική κατοχή Κωνσταντινούπολη και "κορίτσια" της τα ελληνόφωνα προάστιά της.
Πηγές
Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Μουδρου 1918 Μούδρου Μούδρου Μούδρου Κατηγορία:Ιστορία της Λήμνου
Γκίλμπερτ Λιούις
Ο Γκίλμπερτ Νιούτον Λιούις (Gilbert Newton Lewis, 23 Οκτωβρίου 1875 – 23 Μαρτίου 1946), επίτιμο μέλος της Βασιλικής Εταιρείας της Αγγλίας ήταν σημαντικός Αμερικανός φυσικοχημικός. Υπάρχουν βάσιμοι ισχυρισμοί ότι αδίκως δεν του απονεμήθηκε το Νόμπελ της Χημείας.
Συνεισφορές στη Χημεία
Είναι γνωστός στην επιστήμη της Χημείας για τις σημαντικές συνεισφορές του: για την ανακάλυψη του ομοιοπολικού δεσμού, της αρχής του ηλεκτρονιακού ζεύγους, της ηλεκτρονιακής δομής κατά Λιούις και άλλες συνεισφορές, όπως στη θεωρία σθένους - δεσμού, που διαμόρφωσε τις σύγχρονες θεωρίες για τη χημική δεσμολογία. Ο Λιούις, ακόμη, συνεισέφερε επιτυχημένα στη θερμοδυναμική, στη φωτοχημεία, στον ισοτοπικό διαχωρισμό, καθώς επίσης και στην οξεοβασική θεωρία κατά Λιούις.
Βιογραφικά στοιχεία και σπουδές
Ο Γκίλμπερτ Νιούτον Λιούις γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1875, στο Γουάιμαουθ της Μασαχουσέτης (Weymouth, Massachusetts). Αφού έλαβε το διδακτορικό του στη χημεία από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (Harvard University) και μελέτησε επιπλέον στη Γερμανία και στις Φιλιππίνες, ο Λιούις μετακόμισε στην Καλιφόρνια για να διδάξει χημεία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ (California, Berkeley.).
Σταδιοδρομία και διακρίσεις
Το 1912, προτάθηκε και έγινε κοσμήτορας της Σχολής Χημείας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ, σχολή η οποία ανεδείχθη ως μία από τις καλύτερες της εποχής εκείνης, με σημαντικούς ερευνητές. Ως ένας καθηγητής πανεπιστημίου, ενσωμάτωσε τις αρχές της θερμοδυναμικής στο πρόγραμμα του χημικού τμήματος και μεταρρύθμισε τη χημική θερμοδυναμική με ένα μαθηματικά αυστηρό τρόπο, που ήταν όμως προσιτός και στους κοινούς προπτυχιακούς χημικούς. Άρχισε να μετρά τις τιμές της ελεύθερης ενέργειας σε αρκετές χημικές διεργασίες, και ανόργανες και οργανικές.
Το 1916, πρότεινε τη θεωρία του για τη δεσμολογία και πρόσθεσε την πληροφόρηση για τα ηλεκτρόνια στον Περιοδικό πίνακα των χημικών στοιχείων. Το 1926, ο Λιούις εισήγαγε τον όρο «φωτόνιο» για τη μικρότερη μονάδα της ενέργειας ακτινοβολίας. Το 1933, άρχισε την έρευνά του στον ισοτοπικό διαχωρισμό. Ο Λιούις εργάστηκε με το υδρογόνο και κατάφερε να διαχωρίσει ένα δείγμα βαρέως ύδατος. Μετά ασχολήθηκε με την οξεοβασική θεωρία του, και εργάστηκε στο πεδίο της φωτοχημείας, κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της ζωής του. Ήταν ένας «αδελφός» στο ΑΧΣ, δηλαδή της «Επαγγελματικής Αδελφότητας Χημείας».
Άδοξο τέλος
Στις 23 Μαρτίου 1946, ο Λιούις βρέθηκε νεκρός στο εργαστήριό του στο Μπέρκλεϋ, ενώ χρησιμοποιούσε υδροκυάνιο, γεγονός που έκανε πολλούς να ισχυριστούν ότι η αιτία του θανάτου του ήταν η αυτοκτονία. Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι έπασχε και από μελαγχολία. Μετά το θάνατο του Λιούις, τα παιδιά του ακολούθησαν την καριέρα του πατέρα τους ως χημικοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί χημικοί Κατηγορία:Φυσικοχημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας
Χαράλαμπος Γκούμας
Ο Χαράλαμπος Γκούμας (γεν. Αθήνα, 21 Φεβρουαρίου 1950) είναι Έλληνας κορυφαίος γλύπτης-κεραμίστας-αγγειοπλάστης, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει δεκάδες εκθέσεις έργων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και του οποίου γλυπτά έχουν αποκαλυφθεί σε δημόσιους χώρους ή φιλοξενούνται σε διάφορα μουσεία. Στην τέχνη της κεραμοποιίας μυήθηκε από τον παππού του, που ήταν αγγειοπλάστης στη Σίφνο. Η τεχνοτροπία του είναι εμπνευσμένη από το νεοκλασικισμό, ενώ πλησιάζει τη φυσιογνωμία των γλυπτών του Ερνέστου Τσίλερ. Το έργο του έχει προβληθεί από τα εγχώρια Μ.Μ.Ε. αριστερά|150 px|μικρογραφία|Έργο του Χαράλαμπου Γκούμα Για τη συνεισφορά του στον πολιτισμό έχει βραβευθεί επανειλημμένα από τοπικούς και άλλους φορείς όπως το Ιστορικό Λαογραφικό Οικομουσείο Αιγάλεω, ο Αναπτυξιακός Σύνδεσμος Δυτικής Αθήνας, ο Δήμος Αιγάλεω κ.α. Στις δημιουργίες του, έχουν αναφερθεί κατά καιρούς, πολλά έντυπα (εφημερίδες και περιοδικά). Ο χώρος του εργαστηρίου του κοντά στην Ιερά Οδό, στο Αιγάλεω Αττικής έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες