cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φραντς Ίτενμπαχ
Το έργο του
Ο Ίτενμπαχ υπήρξε δημοφιλής στους αυλικούς κύκλους και μέλος των περισσότερων ευρωπαϊκών ακαδημιών τέχνης. Τιμήθηκε με αρκετά παράσημα και μετάλλια. Ζωγράφισε και λίγες προσωπογραφίες, αλλά δεν είναι σημαντικές.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ρομαντικοί ζωγράφοι Κατηγορία:Προσωπογράφοι
Τιμοσθένης ο Ρόδιος
Ο Τιμοσθένης (3ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας, καταγόμενος από τη Ρόδο, συγγραφέας και ναύαρχος του στόλου του Πτολεμαίου Β΄ του Φιλαδέλφου στους εναντίον του Αντιγόνου Β΄ πολέμους του (266 ως 245 π.Χ.), καθώς επίσης θαλασσοπόρος, γεωγράφος και σπουδαίος χαρτογράφος. Ήταν ο δημιουργός του δωδεκάβαθμου ανεμολογίου.
Ο Τιμοσθένης, περιγράφοντας με μεγαλύτερη ακρίβεια χώρες που ήταν πλέον γνωστές, προσδιόριζε τη θέση λιμένων και σταθμών της Μεσογείου. Αναφέρονται ως έργα του τα ναυτικά συγγράμματα «Περίπλους», «Περί λιμένων», «Περί νήσων» και οι «Σταδιασμοί», εκπονώντας ένα μεγάλο αριθμό ναυτικών χαρτών. Επίσης, το σύγγραμμα «Εξηγητικόν», που πραγματευόταν την ερμηνεία των ιερών νόμων. Αναφέρεται ακόμα ότι μελοποίησε τον «Πυθικόν νόμον» σε μουσικό διαγωνισμό στους Δελφούς με αυλό και κιθάρα, συμμετέχοντας στην αναμνηστική εορτή της νίκης του Απόλλωνα. thumb|right|240px|Ανεμολόγιο του Αριστοτέλη, όπου ο Τιμοσθένης πρόσθεσε τους Ν και Μ ανέμους. Ο Τιμοσθένης κατά τις θαλασσοπορείες του παρακολουθώντας τους διάφορους ανέμους πρόσθεσε δύο ακόμα ανέμους στο μέχρι τότε δεκάβαθμο ανεμολόγιο που είχε εισαγάγει ο Αριστοτέλης και συγκεκριμένα τους Ν-ΝΑ. και Ν-ΝΔ ανέμους. Γενικά στον αρχαίο κόσμο ο Τιμοσθένης αποτελούσε αυθεντία σε θέματα ανέμων και της κυκλικής κίνησης αυτών. Όσον αφορά στους ναυτικούς χάρτες που εκπονούσε έθετε ως κέντρο αυτών την πατρίδα του, τη νήσο Ρόδο, απ΄ όπου και προσδιορίζονταν οι γεωγραφικές συντεταγμένες, δηλαδή τα ανατολικά και δυτικά μήκη, καθώς και τα βόρεια και νότια πλάτη. Αυτό ακολούθησαν στη συνέχεια και οι διάδοχοί του.
Τον Τιμοσθένη αναφέρουν σε σχόλιά τους οι Ερατοσθένης, Στράβων, Ίππαρχος και Μαρκιανός. Τον αναφέρει επίσης και ο Αγαθήμερος. Ο δε Στράβων σημειώνει "Τιμοσθένης το Τυρρηνικόν πέλαγος περιέπλευσεν", συμπληρώνοντας ότι το έργο του Τιμοσθένη χρησιμοποιούσε συχνά ως πηγή πληροφόρησης. Εκ της αναφοράς αυτής πιθανολογείται ότι το δεκάτομο έργο "Περίπλους", ή "Περί λιμένων", που θεωρείται ότι πρέπει να ήταν το ίδιο θα πρέπει ν΄ αναφερόταν σ΄ αυτό το πέλαγος.
Από τα έργα του Τιμοσθένη μόνο αποσπάσματα έχουν διασωθεί σε έργα άλλων και κυρίως των σχολιαστών του. Σύμφωνα δε μ΄ αυτούς ο Τιμοσθένης είχε μελετήσει τους μεγάλους φιλοσόφους και γεωγράφους Αριστοτέλη, Δικαίαρχο, Εύδοξο, Έφορο και Κλέωνα.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ναύαρχοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες θαλασσοπόροι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες χαρτογράφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Ρόδιοι
Αισθητήριο θερμοκρασίας εξαγομένων καυσαερίων
Το αισθητήριο θερμοκρασίας εξαγόμενων καυσαερίων χρησιμεύει στην μέτρηση της θερμοκρασίας των αερίων που εξάγονται από την εξάτμιση μιας οποιαδήποτε κινητήρα εσωτερικής καύσης.
Ο ρόλος της θερμοκρασίας
Η θερμοκρασία των καυσαερίων μπορεί να παράσχει πολύτιμες πληροφορίες για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο κινητήρας. Για παράδειγμα, ένα φραγμένο φίλτρο αέρος θα παρέχει χαμηλότερη θερμοκρασία λειτουργίας, ενώ μια κακή τροφοδοσία καυσίμου θα αυξήσει την θερμοκρασία των εξαγόμενων καυσαερίων. Αυτό δίνει την δυνατότητα επέμβασης και διόρθωσης των προβλημάτων, πριν ο κινητήρας υποστεί βλάβες. Εκτός από την λειτουργία χωρίς λιπαντικό ή τον εφοδιασμό με νοθευμένα καύσιμα, λίγα πράγματα μπορούν να καταστρέψουν μια μηχανή εσωτερικής καύσης τόσο όσο η αύξηση θερμοκρασίας των εξαγόμενων καυσαερίων. Αυτό δηλώνει το πόσο σημαντικό είναι το συγκεκριμένο αισθητήριο για την προστασία των μηχανών και πόσο χαμηλό το κόστος εγκατάστασης συγκρινόμενο με την προστασία που παρέχει. Τα αισθητήρια τοποθετούνται άμεσα στους κυλίνδρους των μηχανών για να μετρήσουν τη θερμοκρασία εξάτμισης, και παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες στους οδηγούς για την απόδοση του κινητήρα.
Τα στοιχεία που συλλέγονται από το αισθητήριο βοηθούν στη βελτιστοποίηση της λειτουργίας μιας μηχανής και μπορεί να είναι ένα κρίσιμο στοιχείο ενός ολοκληρωμένου συστήματος πρόβλεψης προβλημάτων. Η ανίχνευση ακόμη και των λεπτών αλλαγών στην εξάτμιση ενός κυλίνδρου μπορεί να δώσει στους χειριστές τη δυνατότητα να διακόψουν τη λειτουργία μιας μηχανής για να εκτελεστεί μια προληπτική συντήρηση, προτού να εμφανιστεί μια βλάβη στη μηχανή.
Το αισθητήριο βοηθάει, επίσης, κατά τη διάρκεια της κανονικής συντήρησης, όπου παρέχει συνεχώς στοιχεία όσον αφορά τις αλλαγές μέσα σε μια μηχανή. Αυτές οι πληροφορίες συλλέγονται και αποθηκεύονται με την βοήθεια μικροϋπολογιστών (ECMs ή PCMs) μέχρι να χρησιμοποιηθούν. Κατά τη διάρκεια της κανονικής συντήρησης, οι πληροφορίες ελέγχονται και αναλύονται, επιτρέποντας στους χειριστές να αξιολογήσουν την απόδοση μιας μηχανής και να εντοπίσουν οποιαδήποτε υπάρχοντα ή πιθανά προβλήματα. Πάλι, τα στοιχεία που παρέχονται από το αισθητήριο μπορούν να αποδειχθούν πολύ σημαντικά στην αποτροπή των διακοπών λειτουργίας της μηχανής.
Το αισθητήριο αποτελείται από τρία μέρη, από το θερμοηλεκτρικό ζεύγος (thermocouple), από το πυρόμετρο (gauge) και, φυσικά, από το καλώδιο που συνδέει αυτά τα δύο.
Οι βασικές αρχές του θερμοηλεκτρικού ζεύγους ανακαλύφθηκαν το 1821 από τον Τόμας Γιόχαν Ζέεμπεκ (Thomas Seebeck). Το θερμοηλεκτρικό ζεύγος αποτελεί το ζωτικό όργανο του όλου αισθητηρίου, καθώς είναι αυτό που εκτελεί τη μέτρηση της θερμοκρασίας των εξαγόμενων καυσαερίων μετατρέποντας τη θερμότητα σε ηλεκτρισμό. Υπάρχουν αρκετοί διαφορετικοί τύποι θερμοηλεκτρικών ζευγών (Εικόνα 2), που χρησιμοποιούν διαφορετικά υλικά για διαφορετικές θερμοκρασίες, αλλά όλα βασίζονται στην ίδια αρχή λειτουργίας, δηλαδή στο φαινόμενο Ζέεμπεκ.
Φαινόμενο Ζέεμπεκ
Όταν δύο διαφορετικά μέταλλα συνδεθούν και τα σημεία συνδέσεων βρίσκονται σε διαφορετικές θερμοκρασίες, τότε αναπτύσσεται μια διαφορά τάσεως στα δύο μη συνδεδεμένα άκρα που είναι ανάλογη προς τη διαφορά θερμοκρασίας, όπως φαίνεται στην Εικόνα 3.
Η διάταξη ονομάζεται θερμοζεύγος. Έτσι, εάν το σημείο Τ1 κρατείται σε γνωστή θερμοκρασία, η μέτρηση της τάσεως V θα δώσει την άγνωστη θερμοκρασία T2. Η σύνδεση στην T1 ονομάζεται σύνδεση αναφοράς καθώς η θερμοκρασία T1 μετριέται σε σχέση με την T1. Η τάση V, ανάλογη προς τη διαφορά θερμοκρασίας Τ2 - Τ1, είναι γνωστή σαν το φαινόμενο Ζέεμπεκ και ο συντελεστής α ονομάζεται θερμοηλεκτρική ισχύς. Μέταλλα που συνηθέστερα χρησιμοποιούνται για την κατασκευή θερμοζευγών είναι ο σίδηρος, ο χαλκός, ο λευκόχρυσος και διάφορα κράματα, όπως χρώμελ (κράμα νικελίου και χρωμίου), αλούμελ (κράμα αλουμινίου και νικελίου), κονσταντάνη (κράμα χαλκού και νικελίου) και λευκόχρυσος - ρόδιο. Τα υλικά αυτά χρησιμοποιούνται ανά ζεύγη έτσι ώστε να αναπτύσσουν τη μεγαλύτερη θερμοηλεκτρική ισχύ. Για τις περισσότερες εφαρμογές, τα θερμοζεύγη κατασκευάζονται από τα μέταλλα που αναφέρονται παραπάνω σε μορφή σύρματος. Εφόσον η θερμοηλεκτρική ισχύς των θερμοζευγών είναι αρκετά μικρή, το μέγεθος της αναπτυσσόμενης τάσης περιορίζεται σε λίγα μίλιβολτ(mV) για κάθε διαφορά θερμοκρασίας 100° C. Έτσι, για ακριβείς μετρήσεις θερμοκρασίας απαιτείται η χρήση οργάνων υψηλής ευαισθησίας. Στις περισσότερες περιπτώσεις χρησιμοποιείται ένα ποτενσιόμετρο ή μικροβολτόμετρο. Το μπάνιο νερού-πάγου μπορεί να αντικατασταθεί με μια ισοδύναμη πηγή τάσεως (μπαταρία). Η τελευταία διάταξη είναι γνωστή σαν θερμοζεύγος ηλεκτρικά αντισταθμιζόμενο.
Η επιλογή του βέλτιστου τύπου θερμοηλεκτρικών ζευγών (μέταλλα που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή τους) είναι βασισμένη στη θερμοκρασία εφαρμογής, την ατμόσφαιρα, το απαραίτητο μήκος, την ακρίβεια και το κόστος. Ένα πραγματικό επίτευγμα της μηχανικής είναι ότι αυτά τα θερμοηλεκτρικά ζεύγη είναι εντυπωσιακά αξιόπιστα και ανθεκτικά στις υψηλές θερμοκρασίες. Τα λεπτά μέρη που απαρτίζουν το θερμοηλεκτρικό ζεύγος θεωρείται ότι είναι σχεδόν αδύνατον να σπάσουν εκτός και εάν ξεπεραστεί η μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας. Αυτή η παραδοχή είναι πολύ σημαντική διότι η θέση στην οποία τοποθετούνται τα ζεύγη δεν επιτρέπει την αποκόλληση τμημάτων του θερμοηλεκτρικού ζεύγους γιατί κάτι τέτοιο θα κατάστρεφε τμήματα της μηχανής.
Διάγραμμα λειτουργίας
Η τάση που παράγει το θερμοηλεκτρικό ζεύγος οδηγείται στο ολοκληρωμένο κύκλωμα AD595 (Εικόνα 6) το οποίο λαμβάνει μια τάση σε μV και έχει ως σκοπό να μας δώσει στην έξοδό του ενισχυμένη τάση η οποία μέσω ενός μετρητή θα μετατραπεί σε  βαθμούς Κελσίου. Στην Εικόνα 4 βλέπουμε το διάγραμμα ενός ολοκληρωμένου κυκλώματος AD595, το οποίο είναι κατάλληλο για ένα θερμοηλεκτρικό ζεύγος τύπου Κ. Οι δύο άκρες του ζεύγους συνδέονται στις επαφές 1 και 14,
Η τροφοδοσία του ολοκληρωμένου είναι 12.30V, ιδανική λύση για την χρησιμοποίηση του σε αυτοκίνητα και μπορεί να φθάσει μέχρι τα 36V. Ο πυκνωτής που συνδέεται μεταξύ της επαφής 11 και 10 λειτουργεί ως φίλτρο θορύβου. Η έξοδος δίνεται από τις επαφές 8 και 9 όπου οδηγείται σε έναν οπτικό μετρητή και δίνει 1mV για κάθε βαθμό Κελσίου.
Εφαρμογές του αισθητηρίου εξαγόμενων καυσαερίων
Εκτός από τις εφαρμογές σε μηχανές εσωτερικής καύσεως που προαναφέραμε, το αισθητήριο εφαρμόζεται και σε αρκετούς άλλους τομείς της βιομηχανίας. Τα αισθητήρια θερμοκρασίας εξαγόμενων καυσαερίων (EGT) είναι τα καταλληλότερα για ένα μεγάλο εύρος θερμοκρασιών, μέχρι 1800° C. Είναι λιγότερο κατάλληλα για τις εφαρμογές όπου οι μικρότερες διαφορές θερμοκρασίας πρέπει να μετρηθούν με υψηλή ακρίβεια, παραδείγματος χάριν για κλίμακα μετρήσεως  0-100° C  με ακρίβεια  0,1° C. Για τέτοιες εφαρμογές, οι θερμικές αντιστάσεις και τα RTDs είναι καταλληλότερα.
Τα αισθητήρια χρησιμοποιούνται εκτενώς στη βιομηχανία χάλυβα και σιδήρου για να ελέγξουν τις θερμοκρασίες και τις χημικές διεργασίες καθ’ όλη τη χαλυβουργική διαδικασία. Επίσης χρησιμοποιούνται τακτικά στην επεξεργασία λεβήτων ηλεκτρικών τόξων για να μετρήσουν ακριβώς τη θερμοκρασία του χάλυβα πριν τον τρυπήσουν. Η καμπύλη ψύξης ενός μικρού δείγματος χάλυβα μπορεί να αναλυθεί και να χρησιμοποιηθεί για να υπολογίσει την περιεκτικότητα σε άνθρακα του λιωμένου χάλυβα. Πολλές εφοδιασμένες με αέριο συσκευές θέρμανσης όπως οι φούρνοι και οι θερμοσίφωνες χρησιμοποιούν μια φλόγα έναυσης για να αναφλέξουν τον κύριο καυστήρα αερίου, όπως απαιτείται. Εάν η φλόγα έναυσης πάψει να υφίσταται για οποιοδήποτε λόγο, το αέριο απελευθερώνεται στην περιβάλλουσα περιοχή, δημιουργώντας  κίνδυνο πυρκαγιάς και κίνδυνο για την σωματική υγεία των παρευρισκομένων. Για να αποτρέψουν έναν τέτοιο κίνδυνο, μερικές συσκευές χρησιμοποιούν ένα αισθητήριο όταν καίει η φλόγα έναυσης. Συγκεκριμένα, η άκρη ενός θερμοηλεκτρικού ζεύγους τοποθετείται στην φλόγα έναυσης. Η τάση των θερμοηλεκτρικών ζευγών είναι περίπου 20 mV και ενεργοποιεί τη βαλβίδα ανεφοδιασμού αερίου που είναι αρμόδια για την παροχή της φλόγας. Εφόσον η φλόγα έναυσης  παραμένει αναμμένη, το θερμοηλεκτρικό ζεύγος παραμένει καυτό και κρατά τη βαλβίδα αερίου ανοικτή. Εάν η φλόγα έναυσης σβήσει, η θερμοκρασία θα μειωθεί μαζί με μια αντίστοιχη πτώση στην ηλεκτρική ενέργεια, αφαιρώντας τη δύναμη από τη βαλβίδα. Η βαλβίδα έπειτα αυτόματα θα αποκλείσει το αέριο, σταματώντας την διαρροή.
Τεχνικές δοκιμών καλής λειτουργίας
Για την δοκιμή ενός αισθητηρίου εξαγόμενων καυσαερίων (EGT) απαιτείται να έχουμε θέσει σε λειτουργία τη μηχανή ώστε το αισθητήριο να φθάσει μέχρι τη θερμοκρασία λειτουργίας του και έπειτα με ένα βολτόμετρο μεγάλης ευαισθησίας να μετρήσουμε την έξοδό του. Η επιλογή της ευαισθησίας του βολτομέτρου θα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να ανταποκρίνεται στη μετρούμενη τιμή. Πιο συγκεκριμένα, σε θερμοκρασία δωματίου και όταν πρόκειται για θερμοηλεκτρικά ζεύγη j και k το βολτόμετρο θα διαβάσει λιγότερο από  μισό  μίλιβολτς (0,0005 volt). Και όταν το θερμοηλεκτρικό ζεύγος είναι τύπου Κ και θερμαίνεται σε μια θερμοκρασία 760° C το αισθητήριο παράγει τάση περίπου 25 μίλιβολτ (millivolts). Έτσι, το βολτόμετρο θα πρέπει να έχει την δυνατότητα να διαβάζει κλάσματα του μίλιβολτ (millivolt). Τα καλώδια των πόλων (+) συν και πλήν (-) εξαρτώνται από τον τύπο του αισθητηρίου που διαθέτουμε. Σε ένα θερμοηλεκτρικό ζεύγος τύπου Κ, το κίτρινο καλώδιο είναι το θετικό και το κόκκινο καλώδιο είναι το αρνητικό. Σε ένα ζεύγος τύπων J, το μαύρο καλώδιο είναι το θετικό και το κόκκινο καλώδιο είναι το αρνητικό.
Κατασκευαστές αισθητηρίων
http://www.westach.com
3400 Westach Way, Sonoma, CA, 95476 U.S.A.
http://www.dastek.co.uk
Dastek House 16 Ridgeway, Hillend Business Park, Dalgety Bay, Fife.
http://www.mglavionics.co.za
https://web.archive.org/web/20160823220408/http://www.gesensing.com/
The Boston Center, 1100 Technology Drive, Billerica, MA 01821-4111, USA
http://www.dwyer-inst.com
P.O. Box 373, 102 Indiana Hwy. 212, Michigan City, IN 46361 USA
State Route 2, Box 305, Newell, WV 26050, USA
Βιβλιογραφία-πηγές
Κατηγορία:Όργανα μέτρησης Κατηγορία:Τεχνολογία οχημάτων
Ρανγκαμάτι (αποσαφήνιση)
Ο όρος Ρανγκαμάτι μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω:
Πορεία των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά κύπελλα ποδοσφαίρου (1980-1989)
Τη δεκαετία του 1980 η Ελλάδα συμμετείχε στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με τέσσερις εκπροσώπους, έναν στο κύπελλο Πρωταθλητριών, έναν στο Κύπελλο Κυπελλούχων και δύο στο Κύπελλο UEFA. Την καλύτερη πορεία αυτή τη δεκαετία σημείωσε ο Παναθηναϊκός, καθώς έφτασε μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Πρωταθλητριών την περίοδο 1984-85.
Προφήτης Ηλίας Σαμοθράκης
Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε: Προφήτης Ηλίας (αποσαφήνιση)
Ο Προφήτης Ηλίας είναι ημιορεινός οικισμός της Σαμοθράκης.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
μικρογραφία|Χαρακτηριστική κατοικία, Προφήτης Ηλίας, Σαμοθράκη Ο Προφήτης Ηλίας βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του νησιού και είναι χτισμένος στην πλαγιά του λόφου του Προφήτη Ηλία, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Φεγγάρι (Σάος), σε υψόμετρο 360 μέτρα με θέα προς Ίμβρο, Λήμνο και Άγιο Όρος. Είναι το πιο ορεινό χωριό του νησιού, με σπίτια παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και οι μόνιμοι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και κυρίως την κτηνοτροφία. Απέχει 12,5 χλμ. νότια της Χώρας. Βόρεια του χωριού, στη τοποθεσία "Μανταλ’ Παναγιά", σε αντέρεισμα της κορυφής Άι-Λιάς και μέχρι το χείμαρρο  Ξηροπόταμο έχουν βρεθεί ιερό γυναικείας θεότητας (πιθανόν της Αρτέμιδος) από τα αρχαϊκά μέχρι τα ρωμαϊκά χρόνια και αρχαίο λατομείο.
Ονομασία - Διοικητικά
Το παλιό όνομα μέχρι το 1928 ήταν Κουρμπέτι και με αυτό αναφέρεται επίσημα το 1918 στο ΦΕΚ 116Α-28/05/1918 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ξηροποτάμου και να υπάγεται στο νομό Λέσβου. Το 1923 αποσπάται και υπάγεται στο νομό Έβρου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Σαμοθράκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 189 κατοίκων.
Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαμοθράκη Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου
9η χιλιετία π.Χ.
Η 9η χιλιετία π.Χ. διήρκεσε τα έτη 9000 έως 8001 π.Χ. Αυτό σηματοδοτεί την αρχή της Νεολιθικής περιόδου.
Η γεωργία εξαπλώθηκε σε όλη τη Γόνιμη Ημισέληνο και η χρήση κεραμικής έγινε πιο διαδεδομένη. Οι μεγαλύτεροι οικισμοί όπως η Ιεριχώ εμφανίστηκαν κατά μήκος των εμπορικών οδών αλατιού και πετρών. Η Βόρεια Ευρασία ανασυστάθηκε καθώς οι παγετώνες του τελευταίου παγετώδους μέγιστου υποχώρησαν. Ο παγκόσμιος πληθυσμός αυτή τη στιγμή ήταν περισσότερο ή λιγότερο σταθερός, σε επίπεδο Μεσολιθικής που επιτεύχθηκε κατά τη διάρκεια της τελευταίας παγετώδους περιόδου, σε περίπου 5 εκατομμύρια. [1] 10η χιλιετία π.Χ. | 9η χιλιετία π.Χ. | 8η χιλιετία π.Χ.
Κατηγορία:Χιλιετίες
Ελληνικό Λύκειο
Το Ελληνικό Λύκειο ήταν Ελληνικό εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Αθήνα του 19ου αιώνα.
Περιγραφή
Το Ελληνικό Λύκειο ιδρύθηκε από τον Ιωάννη Σιμόπουλο το έτος 1877 και είχε χωρητικότητα ογδόντα ως ενενήντα μαθητών. Περιελάμβανε πλήρες δευτεροβάθμιο εκπαιδευτικό σύστημα, δηλαδή δημοτικό, και γυμνάσιο. Παρείχε την δυνατότητα ημιτρόφιμης και διανυκτερεύουσας παραμονής των μαθητών.
Η σχολή στεγάζονταν στην μεγαλοπρεπέστατη οικία του Ανδρέα Συγγρού (πρώην Μαυροκορδάτου) κοντά στην εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής.
Πηγές
Ελληνικο Λυκειο
Αυτοκρατορία των Καρολιδών
Η Αυτοκρατορία των Καρολιδών (ή και Καρολίγγεια Αυτοκρατορία) (800–888) ήταν μία μεγάλη αυτοκρατορία στη δυτική και κεντρική Ευρώπη κατά τις αρχές του Μεσαίωνα. Ήταν το τελικό στάδιο στην ιστορία του βασιλείου των Φράγκων του Πρώιμου Μεσαίωνα, το οποίο κυβερνούσε η Δυναστεία των Καρολιδών. Το μέγεθος της αυτοκρατορίας στο απόγειό της περίπου το 800, ήταν 1.112.000 χλμ2, με πληθυσμό μεταξύ 10 και 20 εκατομμυρίων.
Με τη διάσπασή της το 843, αντιπροσωπεύει επίσης τα πρώτα στάδια της ιστορίας του Βασιλείου της Γαλλίας και του Βασιλείου της Γερμανίας, τα οποία κατά τον Ύστερο Μεσαίωνα θα αναδεικνυόταν ως οι ισχυρές μοναρχίες της ηπειρωτικής Ευρώπης, Η Γαλλία υπό τη Δυναστεία των Καπετιδών και η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και κατ’ επέκταση οι πρόδρομοι των σύγχρονων κρατών της Γαλλίας και Γερμανίας. Η αρχή της Καρολίγγειας εποχής σηματοδοτείται από τη στέψη του Καρλομάγνου, ή Κάρολος ο Μέγας, από τον Πάπα Λέοντα Γ΄ τα Χριστούγεννα του 800, και το τέλος της με το θάνατο του Κάρολου του Παχύ. Καθώς ο Καρλομάγνος και οι πρόγονοί του υπήρξαν ηγεμόνες του Φραγκικού βασιλείου παλιότερα (ο παππούς του Κάρολος Μαρτέλος ουσιαστικά είχε ιδρύσει την αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της ζωής του, και ο πατέρας του, Πεπίνος ο Βραχύς ήταν ο πρώτος Βασιλιάς των Φράγκων), η στέψη δεν εγκαθίδρυε ουσιαστικά μια νέα αυτοκρατορία "Φραγκικά Βασίλεια" ή "Φραγκικό Στέμμα" για να αναφερθούν στις περιοχές της σημερινής Γαλλίας και Γερμανίας μεταξύ του 5ου και 9ου αιώνα.
Εγκαθίδρυση και υπεράσπιση του Φραγκικού Βασιλείου
Ενώ ο Κάρολος Μαρτέλος επέλεξε να μην πάρει τον τίτλο του Βασιλιά όπως θα έκανε ο γιος του Πεπίνος Γ΄ ο Βραχύς, ή του Αυτοκράτορα, τίτλο που θα έπαιρνε ο εγγονός του Καρλομάγνος, ήταν ο απόλυτος μονάρχης ουσιαστικά όλης της σημερινής ηπειρωτικής Δυτικής Ευρώπης βόρεια των Πυρηναίων. Μόνο τα υπόλοιπα Σαξονικά βασίλεια, τα οποία είχε μερικώς κατακτήσει, η Λομβαρδία, και η Ισπανική Μαρκιωνία ήταν οι μόνες σημαντικές προσθήκες στο Φραγκικό βασίλειο μετά το θάνατό του
Ο Μαρτέλος ήταν επίσης ο ιδρυτής όλων των φεουδαρχικών συστημάτων και της οργάνωσης της αριστοκρατίας που χαρακτήρισαν την Καρολίγγεια Αυτοκρατορία και την Ευρώπη γενικότερα κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, παρόλο που οι γιοι και οι εγγονοί του θα πιστωνόταν τις καινοτομίες του. Παραπέρα, ο Μαρτέλος πήρε μια θέση στην Ιστορία με την υπεράσπιση της Χριστιανικής Ευρώπης εναντίον του Μουσουλμανικού στρατού στη Μάχη της Τουρ το 732. Οι Σαρακηνοί της Ιβηρικής Χερσονήσου είχαν συνδυάσει το ελαφρύ ιππικό των Βέρβερων με το βαρύ ιππικό των Αράβων, δημιουργώντας ένα φοβερό στρατό ο οποίος δεν είχε σχεδόν ποτέ νικηθεί. Οι Χριστιανικές Ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν είχαν στο μεταξύ στη διάθεσή τους το ισχυρό εργαλείο του αναβολέα. Στη νίκη του αυτή, ο Κάρολος κέρδισε το προσωνύμιο Martel ("το Σφυρί"). Ο Έντουαρντ Γκίμπον, ο ιστορικός της Ρώμης και της επόμενης εποχής, αποκάλεσε τον Κάρολο Μαρτέλο "ανυπέρβλητο πρίγκιπα της εποχής του."
Ο Πεπίνος Γ΄ δέχτηκε την ονομασία του σε βασιλιά από τον Πάπα Ζαχαρία περίπου το 751. Η βασιλεία του Καρλομάγνου άρχισε με το θάνατο του Πεπίνου του 768. Προχώρησε στην ανάληψη του ελέγχου του βασιλείου με το θάνατο του αδελφού του, συν-κληρονόμου του Πεπίνου. Το 800 ο Καρλομάγνος στέφτηκε Αυτοκράτορας των Ρωμαίων.
Η Αυτοκρατορία κατά τη βασιλεία του Καρλομάγνου (768–814)
Η Αυτοκρατορία των Καρολιδών κατά τη βασιλεία του Καρλομάγνου συμπεριλάμβανε όλη τη Δυτική Ευρώπη, όπως κάποτε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Αντίθετα από τους Ρωμαίους που έκαναν επιχειρήσεις πέρα από το Ρήνο μόνο για αντεκδίκηση μετά την καταστροφή στη Μάχη του Τευτοβούργιου δρυμού (9 μ.Χ.), ο Καρλομάγνος συνέτριψε αποφασιστικά όλη την αντίσταση των γερμανικών φυλών, και επέκτεινε το βασίλειό στον Έλβα, επηρεάζοντας γεγονότα σχεδόν μέχρι τις Ρωσικές Στέπες.
Πριν το θάνατο του Καρλομάγνου, η Αυτοκρατορία μοιράστηκε μεταξύ διάφορων μελών της Δυναστείας των Καρολιδών. Μεταξύ αυτών, ο γιος του Κάρολος ο Νεότερος ο οποίος πήρε τη Νευστρία, ο βασιλιάς Λουδοβίκος ο Ευσεβής ο οποίος πήρε την Ακουιτανία, και ο βασιλιάς Πεπίνος την Ιταλία. Ο Πεπίνος πέθανε με έναν νόθο γιο, τον Βερνάρδο της Ιταλίας το 810, ενώ ο Κάρολος ο Νεότερος χωρίς απογόνους το 811. Παρόλο που ο Βερνάρδος διαδέχτηκε τον Πεπίνο ως βασιλιάς της Ιταλίας, π Λουδοβίκος έγινε συν-αυτοκράτορας το 813, και όλη η Αυτοκρατορία πέρασε σ’ αυτόν με το θάνατο του Καρλομάγνου το χειμώνα του 814.
Η Αυτοκρατορία μέχρι τη Συνθήκη του Βερντέν (814–840)
Ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής χρειαζόταν συχνά να μάχεται για τον έλεγχο της Αυτοκρατορίας. Ο Βασιλιάς Βερνάρδος της Ιταλίας πέθανε το 818 στη φυλακή, αφού είχε επαναστατήσει τον προηγούμενο χρόνο, και η Ιταλία επέστρεψε ξανά στον έλεγχο της Αυτοκρατορίας. Η εκδήλωση μεταμέλειας του Λουδοβίκου το 822 για το θάνατο του Βερνάρδου, μείωσε σε μεγάλο βαθμό το γόητρό του ως Αυτοκράτορα στα μάτια της αριστοκρατίας. Εν τω μεταξύ το 817, ο Λουδοβίκος είχε ιδρύσει τρία νέα Καρολίγγεια Βασίλεια για τους γιους του από τον πρώτο γάμο: ο Λοθάριος Α΄ έγινε Βασιλιάς της Ιταλίας και συν-Αυτοκράτορας, ο Πεπίνος Α΄ έγινε Βασιλιάς της Ακουιτανίας, και ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός έγινε Βασιλιάς της Βαυαρίας. Οι προσπάθειές του το 823 να βάλει στη διαθήκη τον τέταρτο γιο του από τον δεύτερο γάμο του, Κάρολο τον Φαλακρό, συνάντησαν την αντίδραση των μεγαλύτερων γιων του, και τα τελευταία χρόνια της βασιλιάς του Λουδοβίκου του Ευσεβή μάστισε ο εμφύλιος πόλεμος.
Από τον Λοθάριο αφαιρέθηκε η συν-βασιλεία ως αυτοκράτορα το 829 και εκδιώχθηκε από την Ιταλία, αλλά την επόμενη χρονιά οι γιοι του επιτέθηκαν στην Αυτοκρατορία του Λουδοβίκου και τον εκθρόνισαν για να πάρει τη θέση του ο Λοθάριος. Την επόμενη χρονιά ο Λουδοβίκος επιτέθηκε στα βασίλεια των γιων του, αφαίρεσε από τον Λοθάριο τον αυτοκρατορικό τίτλο, και έδωσε το Βασίλειο της Ιταλίας (μαζί με τον τίτλο) στον Κάρολο. Ο Πεπίνος και ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός επαναστάτησαν το 832, ακολουθούμενοι από το Λοθάριο το 833, και μαζί φυλάκισαν τον Λουδοβίκο τον Ευσεβή και τον Κάρολο. Το 835 έγινε ειρήνη μεταξύ της οικογένειας, και ο Λουδοβίκος επανήρθε στον αυτοκρατορικό θρόνο. Όταν πέθανε ο Πεπίνος το 838, ο Λουδοβίκος έστεψε βασιλιά της Ακουιτανίας τον Κάρολο, ενώ η αριστοκρατία εξέλεξε τον γιο του Πεπίνο, Πεπίνος Β΄, διαμάχη που δεν λύθηκε μέχρι το θάνατο του Πεπίνου. Όταν τελικά ο Λουδοβίκος ο Ευσεβής πέθανε το 840, ο Λοθάριος διεκδίκησε ολόκληρη την αυτοκρατορία ανεξάρτητα από τους διαχωρισμούς που είχαν γίνει.
Ως συνέπεια, ο Κάρολος και ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός άρχισαν πόλεμο εναντίον του Λοθάριου. Αφού έχασε τη Μάχη του Φοντενουά το 814, ο Λοθάριος διέφυγε στην πρωτεύουσά του, το Άαχεν, και συγκέντρωσε νέο στρατό, ο οποίος ήταν υποδεέστερος από αυτόν των μικρότερων αδελφών του. Στους Όρκους του Στρασβούργου το 842 ο Κάρολος και ο Λουδοβίκος συμφώνησαν να κηρύξουν το Λοθάριο ακατάλληλο για τον αυτοκρατορικό θρόνο. Αυτό σηματοδότησε το Ανατολικό-Δυτικό διαχωρισμό της Αυτοκρατορίας μεταξύ του Λουδοβίκου και του Κάρολου μέχρι τη Συνθήκη του Βερντέν. Θεωρούμενοι ως ορόσημο στην Ευρωπαϊκή ιστορία, οι Όρκοι του Στρασβούργου συμβολίζουν τη γέννηση της και της Γαλλίας και της Γερμανίας. Ο διαχωρισμός της Αυτοκρατορίας των Καρολιδών τελικά διευθετήθηκε το 843 από και μεταξύ των τριών γιων του Λουδοβίκου του Ευσεβή με τη Συνθήκη του Βερντέν.
Η Αυτοκρατορία μετά τη Συνθήκη του Βερντέν (843–877)
Ο Λοθάριος αποσύρθηκε στην Ιταλία στον μεγαλύτερο γιο του Λουδοβίκο Β΄ το 844, ορίζοντάς τον συν-αυτοκράτορα το 850. Ο Λοθάριος πέθανε το 855, χωρίζοντας το βασίλειο του σε τρία μέρη: η περιοχή που κατείχε ήδη ο Λουδοβίκος παρέμεινε δική του, η περιοχή του πρώην βασιλείου της Βουργουνδίας δόθηκε στον τρίτο γιο του Κάρολο της Προβηγκίας, και οι υπόλοιπες περιοχές για τις οποίες δεν υπήρχε κάποιο χαρακτηριστικό όνομα, δόθηκαν στον δεύτερο γιο του, Λοθάριο Β΄, το οποίου το βασίλειο που τις περιελάμβανε ονομάστηκε Λοθαριγγία. Ο Λουδοβίκος Β΄ δυσαρεστημένος που δεν πήρε επιπλέον εδάφη από αυτά που είχε, συμμάχησε με το θείο του Λουδοβίκο τον Γερμανικό εναντίον του αδελφού του Λοθάριου και του θείου του Καρόλου του Φαλακρού το 858. Ο Λοθάριος συμφιλιώθηκε με τον αδελφό του και το θείο του λίγο πιο μετά. Ο Κάρολος ήταν τόσο μη δημοφιλής που δεν μπορούσε να φτιάξει στρατό για να αποκρούσει την εισβολή, και έτσι κατέφυγε στη Βουργουνδία. Σώθηκε μόνο όταν αρνήθηκαν να στέψουν τον Λουδοβίκο Γερμανό Βασιλιά. Το 860 ο Κάρολος ο Φαλακρός εισέβαλε στο Βασίλειο της Βουργουνδίας του Κάρολου της Βουργουνδίας αλλά απωθήθηκε. Ο Λοθάριος Β΄ παραχώρησε εδάφη στον Λουδοβίκο Β΄ το 862 για την υποστήριξη στο διαζύγιο από τη γυναίκα του, διαζύγιο το οποίο προκάλεσε επανειλημμένες διαμάχες με τους θείους του και τον Πάπα. Ο Κάρολος της Βουργουνδίας πέθανε το 863, και το Βασίλειό του το κληρονόμησε ο Λουδοβίκος Β΄.
Ο Λοθάριος Β΄ πέθανε το 869 χωρίς νόμιμους κληρονόμους, και το Βασίλειό του χωρίστηκε μεταξύ του Κάρολου του Φαλακρού και του Λουδοβίκου του Γερμανικού το 870 με τη Συνθήκη του Μέρσεν. Στο μεταξύ, ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός ήταν σε διαμάχη με τους τρεις γιους του. Ο Λουδοβίκος Β΄ πέθανε το 875, και ονόμασε διάδοχό του τον μεγαλύτερο γιο του Λουδοβίκου του Γερμανικού, Καρλομάν της Βαυαρίας. Ο Κάρολος ο Φαλακρός έχοντας την υποστήριξη του Πάπα, στέφτηκε και Βασιλιάς της Ιταλίας, και Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Την επόμενη χρονιά πέθανε ο Λουδοβίκος ο Γερμανικός. Ο Κάρολος προσπάθησε να προσαρτήσει το βασίλειό του, αλλά υπέστη αποφασιστική ήττα στη Μάχη του Άντερναχ, και η Ανατολική Φραγκία μοιράστηκε μεταξύ του Λουδοβίκου του Νεότερου, του Καρλομάν της Βαυαρίας, και του Κάρολου του Παχύ.
Παρακμή της Αυτοκρατορίας (877–888)
Η Αυτοκρατορία μετά το θάνατο του Κάρολου του Φαλακρού δεχόταν επίθεση στα βόρεια α και τα δυτικά από τους Βίκινγκς, και ταρασσόταν από εσωτερικές διαμάχες από την Ιταλία μέχρι τη Βαλτική, και από την Ουγγαρία στα ανατολικά μέχρι την Ακουιτανία στα Δυτικά. Ο Κάρολος ο Φαλακρός πέθανε το 877 και τον διαδέχτηκε ο γιος του, Λουδοβίκος ο Τραυλός ως βασιλιάς της Δυτικής Φραγκίας, αλλά ο τίτλος του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας χήρευε. Ο Λουδοβίκος ο Τραυλός ήταν φιλάσθενος, και πέθανε δύο χρόνια αργότερα, και το βασίλειό του μοιράστηκε μεταξύ τον δύο μεγαλύτερων γιων του: ο Λουδοβίκος Γ΄ πήρε τη Νευστρία και τη Φραγκία, και ο Καρλομάν Β΄ την Ακουιτανία και τη Βουργουνδία. Το Βασίλειο της Ιταλίας δόθηκε τελικά στον Βασιλιά Καρλομάν της Βαυαρίας, αλλά ένα εγκεφαλικό τον ανάγκασε να το παραχωρήσει στον αδελφό του Κάρολο τον Παχύ, και τη Βαυαρία στον Λουδοβίκο της Σαξονίας. Επίσης το 879, ο Μπόζο της Βουργουνδίας ίδρυσε το Βασίλειο της Κάτω Βουργουνδίας στην Προβηγκία.
Το 881 ο Κάρολος ο Παχύς στέφτηκε Αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ ο Λουδοβίκος Γ΄ της Σαξονίας και ο Λουδοβίκος Γ΄ της Φραγκίας πέθαναν την επόμενη χρονιά. Η Σαξονία και η Βαυαρία ενώθηκαν με το βασίλειο του Καρόλου του Παχύ, και η Φραγκία και η Νευστρία δόθηκαν στον Καρλομάν της Ακουιτανίας, ο οποίος κατέκτησε επίσης και την Κάτω Βουργουνδία. Ο Καρλομάν σκοτώθηκε σε κυνηγητικό ατύχημα 884 μετά από ταραχώδη και αναποτελεσματική βασιλεία, και τα εδάφη του κληρονομήθηκαν από το τον Κάρολο τον Παχύ, σχηματίζοντας ουσιαστικά ξανά την Αυτοκρατορία του Καρλομάγνου.
Ο Κάρολος, που έπασχε, πιστεύεται, από επιληψία, δεν μπορούσε να ασφαλίσει το βασίλειο από τις επιδρομές των Βίκινγκς, και αφού εξαγόρασε την αποχώρησή τους από το Παρίσι το 886, χαρακτηρίστηκε από την Αυλή ως δειλός και ανίκανος. Την επόμενη χρονιά, ο ανιψιός του, ο Αρνούλφος της Καρινθίας, νόθος γιος του Καρλομάν της Βαυαρίας, επαναστάτησε. Αντί να πολεμήσει την επανάσταση, ο Κάρολος διέφυγε και πέθανε το 888, αφήνοντας την επικράτειά του διχασμένη και τη διαδοχή σε χάος.
Διαχωρισμός της Αυτοκρατορίας το 887
Η Αυτοκρατορία των Καρολιδών διαμοιράστηκε: ο Αρνούφλος διατήρησε το Δουκάτο της Καρινθίας, τη Βαυαρία, τη Λωρραίνη, και τα εδάφη της σύγχρονης Γερμανίας. Ο Κόμης του Παρισιού Όντο εκλέχτηκε Βασιλιά της Δυτικής Φραγκίας, ο Ρανούλφ Β΄ έγινε Βασιλιάς της Ακουιτανίας, η Ιταλία πήγε στον Κόμη Βερεγγάριος Α΄, η Άνω Βουργουνδία στον Ροδόλφο Α΄ της Βουργουνδίας, και η Κάτω Βουργουνδία στον Λουδοβίκο τον Τυφλό, γιο του Μπόζο της Αρλ, Βασιλιά της Κάτω Βουργουνδίας και εγγονό του Αυτοκράτορα Λουδοβίκου Β΄ από τη μεριά της μητέρας του. Το υπόλοιπο μέρος της Λοθαριγγίας έγινε το Δουκάτο της Βουργουνδίας.
Χαρακτηριστικά στρατού
Για καιρό θεωρούταν ότι η επικράτηση του Καρολίγγειου στρατού βασιζόταν στην "επανάσταση του ιππικού" του Κάρολου Μαρτέλου τη δεκαετία του 730. Όμως, ο αναβολέας, που καθιστούσε δυνατή την 'επίθεση αστραπή' του ιππικού με δόρατα, δεν ήρθε στο Φραγκικό βασίλειο μέχρι τα τέλη του 8ου αιώνα. Αντίθετα, η επιτυχία της Καρολίγγειας στρατιωτικής μηχανής βασιζόταν κυρίως στις καινοτόμες τεχνολογίες της πολιορκίας, και στην άριστη οργάνωση και υπολογισμό των προετοιμασιών. Όμως, μεγάλος αριθμός αλόγων χρησιμοποιήθηκαν στο Φραγκικό στρατό κατά τα χρόνια του Καρλομάγνου, καθώς αυτά παρείχαν γρήγορη μεταφορά στρατευμάτων σε μεγάλες αποστάσεις, κάτι που ήταν σημαντικότατο για το δημιουργία και τη διατήρηση μιας τέτοιας μεγάλης αυτοκρατορίας.
Δημογραφικά
Οι μεγαλύτερες πόλεις στην Αυτοκρατορία του Καρλομάγνου περίπου το 800 μ.Χ. ήταν:
Ρώμη 50.000, Παρίσι 25.000, Ρέγκενσμπουρκ 25.000, Μετς 25.000, Μάιντς 20.000, Σπάιερ 20.000, Τουρ 20.000, Τριρ 15.000, Κολονία 15.000, Λυών 12.000, Βορμς 10.000, Πουατιέ 10.000, Προβέν 10.000, Ρεν 10.000, Ρουέν 10.000.
Σύγχρονες χώρες στην επικράτεια της Φραγκικής Αυτοκρατορίας
Παρακάτω είναι ο κατάλογος των σύγχρονων χωρών που βρισκόταν όλες ή μέρος τους στη Φραγκική Αυτοκρατορία στο απόγειό της ακριβώς πριν τη Συνθήκη του Βερντέν το 843.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δυναστεία των Καρολιδών Κατηγορία:Αρχαίοι Γερμανοί Κατηγορία:Μεσαιωνική Γαλλία Κατηγορία:Φράγκοι Καρολιδες
Αφόδευση
δεξιά|με-πλαίσιο| Ανατομία του πρωκτού και του ορθού. Rectum: Ορθό, Exterior sphincter: Εξωτερικός πρωκτικός σφιγκτήρας, Interior sphincter: Εσωτερικός πρωκτικός σφιγκτήρας Η αφόδευση είναι η τελική πράξη της πέψης, με την οποία οι οργανισμοί εξαλείφουν στερεά, ημιστερεά ή υγρά υλικά απορρίμματα από την πεπτική οδό μέσω του πρωκτού.
Η πρακτική της αφόδευσης σε εξωτερικό χώρο χωρίς χρήση τουαλέτας οποιουδήποτε είδους, εξακολουθεί να είναι διαδεδομένη σε ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες.
Φυσιολογία
Ο λήκυθος του ορθού αποθηκεύει τα κόπρανα (που ονομάζονται επίσης περιττώματα ή σκατά) πριν αποβληθούν. Καθώς τα κόπρανα γεμίζουν το ορθό και διευρύνουν τα τοιχώματα του ορθού, οι υποδοχείς τεντώματος στα τοιχώματα του ορθού διεγείρουν την επιθυμία για αφόδευση. Αυτή η επιθυμία για αφόδευση προκύπτει από την αντανακλαστική σύσπαση των μυών του ορθού, τη χαλάρωση του εσωτερικού πρωκτικού σφιγκτήρα και την αρχική σύσπαση του σκελετικού μυός του εξωτερικού πρωκτικού σφιγκτήρα. Εάν η παρόρμηση δεν δράσει, το υλικό στο ορθό συχνά επιστρέφει στο παχύ έντερο με αντίστροφη περίσταλση, όπου απορροφάται περισσότερο νερό και τα κόπρανα αποθηκεύονται μέχρι την επόμενη μαζική περισταλτική κίνηση του εγκάρσιου και φθίνων κόλον.
Όταν το ορθό είναι γεμάτο, μια αύξηση της πίεσης μέσα στο ορθό απομακρύνει τα τοιχώματα του πρωκτικού σωλήνα, επιτρέποντας στα κόπρανα να εισέλθουν στο σωλήνα. Το ορθό μικραίνει καθώς το υλικό εξαναγκάζεται στον πρωκτικό σωλήνα και τα περισταλτικά κύματα ωθούν τα κόπρανα έξω από το ορθό. Οι εσωτερικοί και εξωτερικοί πρωκτικοί σφιγκτήρες, μαζί με τον ανελκτήρα του απευθυσμένου επιτρέπουν στα κόπρανα να περάσουν από τους μυς που τραβούν τον πρωκτό προς τα πάνω από τα εξερχόμενα κόπρανα.
Εκούσιος και ακούσιος έλεγχος
Ο εξωτερικός πρωκτικός σφιγκτήρας βρίσκεται υπό εκούσιο έλεγχο, ενώ ο εσωτερικός πρωκτικός σφιγκτήρας είναι ακούσιος. Στα βρέφη, η αφόδευση συμβαίνει με αντανακλαστική δράση χωρίς τον εκούσιο έλεγχο του εξωτερικού πρωκτικού σφιγκτήρα. Η αφόδευση είναι εκούσια στους ενήλικες. Τα μικρά παιδιά μαθαίνουν τον εκούσιο έλεγχο μέσω της διαδικασίας εκπαίδευσης χρήσης τουαλέτας. Μετά την εκπαίδευση, η απώλεια ελέγχου, που ονομάζεται ακράτεια κοπράνων, μπορεί να προκληθεί από σωματικό τραυματισμό, τραυματισμό νεύρων, προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις (όπως επισιοτομή), δυσκοιλιότητα, διάρροια, απώλεια της ικανότητας αποθήκευσης στο ορθό, έντονο φόβο, ιδιοπαθή φλεγμονώδη εντερική νόσος, ψυχολογικούς ή νευρολογικούς παράγοντες, τοκετό ή θάνατο.
Μερικές φορές, λόγω της αδυναμίας ελέγχου του εντέρου ή λόγω υπερβολικού φόβου, η αφόδευση (συνήθως συνοδεύεται από ούρηση) συμβαίνει ακούσια, λερώνοντας τα εσώρουχα ενός ατόμου. Αυτό μπορεί να προκαλέσει σημαντική αμηχανία στο άτομο εάν συμβεί παρουσία άλλων ανθρώπων ή σε δημόσιο χώρο.
Στάση
Οι στάσεις και οι μέθοδοι της αφόδευσης εξαρτώνται από τον πολιτισμό. Οι τουαλέτες βαθύ καθίσματος χρησιμοποιούνται από τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου μέρους της Αφρικής, της Ασίας και της Μέσης Ανατολής. Η χρήση των τουαλετών με κάθισμα στον δυτικό κόσμο είναι μια σχετικά πρόσφατη εξέλιξη, που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα με την έλευση των υδραυλικών εγκαταστάσεων σε εσωτερικούς χώρους.
Ασθένειες
Οι τακτικές κινήσεις του εντέρου καθορίζουν τη λειτουργικότητα και την υγεία των πεπτικών οδών στο ανθρώπινο σώμα. Η αφόδευση είναι η πιο συνηθισμένη τακτική κίνηση του εντέρου που αποβάλλει τα απόβλητα από το ανθρώπινο σώμα. Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί η συχνότητα της αφόδευσης, η οποία μπορεί να ποικίλει από καθημερινή έως εβδομαδιαία ανάλογα με τις μεμονωμένες συνήθειες του εντέρου, τις επιπτώσεις από το περιβάλλον και τη γενετική. Εάν η αφόδευση καθυστερήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα κόπρανα μπορεί να σκληρύνουν, με αποτέλεσμα τη δυσκοιλιότητα. Εάν η αφόδευση εμφανιστεί πολύ γρήγορα, πριν απορροφηθεί το υπερβολικό υγρό, μπορεί να εμφανιστεί διάρροια. Άλλα σχετικά συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό φούσκωμα, κοιλιακό άλγος και κοιλιακή διάταση. Οι διαταραχές του εντέρου μπορούν να επηρεάσουν σοβαρά την ποιότητα ζωής και τις καθημερινές δραστηριότητες. Οι αιτίες της λειτουργικής διαταραχής του εντέρου είναι πολυπαραγοντικές και οι διατροφικές συνήθειες όπως η τροφική δυσανεξία και η δίαιτα χαμηλών ινών θεωρούνται οι κύριοι παράγοντες.
Δυσκοιλιότητα
Η δυσκοιλιότητα, γνωστή και ως δυσλειτουργία της αφόδευσης, είναι η δυσκολία που αντιμετωπίζεται όταν περνούν τα κόπρανα. Είναι μια από τις πιο αξιοσημείωτες διατροφικές διαταραχές που επηρεάζει διαφορετικές ηλικιακές ομάδες στον πληθυσμό. Η κοινή δυσκοιλιότητα σχετίζεται με κοιλιακή διάταση, πόνο ή φούσκωμα. Οι έρευνες αποκάλυψαν ότι η χρόνια δυσκοιλιότητα είχε υψηλότερο κίνδυνο για καρδιαγγειακά επεισόδια όπως «στεφανιαία νόσος και ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο», ενώ συσχετίστηκε με αυξανόμενο κίνδυνο θνησιμότητας. Εκτός από τους διατροφικούς παράγοντες, τα ψυχολογικά τραύματα και οι «διαταραχές του πυελικού εδάφους» μπορούν επίσης να προκαλέσουν χρόνια δυσκοιλιότητα και διαταραχή αφόδευσης αντίστοιχα. Πολλαπλές παρεμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων φυσικών δραστηριοτήτων, «δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες», προβιοτικά και φαρμακευτικές θεραπείες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ευρέως και αποτελεσματικά για τη θεραπεία της δυσκοιλιότητας και της αφόδευσης.
Μακεδονία (αρχαίο βασίλειο)
Η Μακεδονία ήταν αρχαίο ελληνικό βασίλειο στο βορειότερο σύνορο της Αρχαίας Ελλάδας, και αργότερα το κυρίαρχο κράτος της ελληνιστικής Ελλάδας. Κυβερνήθηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της ύπαρξής του από τη Δυναστεία των Αργεαδών, με διαλείμματα από τη Δυναστεία των Αντιπατριδών και τελικά από εκείνη των Αντιγονιδών. Πατρίδα των Μακεδόνων, το αρχαιότερο βασίλειο είχε το κέντρο του στο βορειοανατολικό τμήμα της ελληνικής χερσονήσου και συνόρευε στα δυτικά με το βασίλειο της Ηπείρου, στα βόρεια με την Παιονία, στα ανατολικά με την περιοχή της Θράκης και στα νότια με τη Θεσσαλία.
Αφόδευση
Ιδιοπαθής φλεγμονώδης εντερική νόσος
Η ιδιοπαθής φλεγμονώδης εντερική νόσος χαρακτηρίζεται ως μια μακροχρόνια χρόνια φλεγμονώδης νόσος σε όλη τη γαστρεντερική οδό. Η νόσος του Κρον και η ελκώδης κολίτιδα είναι οι δύο γενικοί τύποι φλεγμονωδών παθήσεων του εντέρου που έχουν μελετηθεί εδώ και έναν αιώνα και σχετίζονται στενά με διαφορετικούς περιβαλλοντικούς παράγοντες κινδύνου, οικογενειακή γενετική και τρόπο ζωής των ανθρώπων, έτσι ώστε το κάπνισμα να σχετίζεται ιδιαίτερα με αυτές τις ασθένειες. Η νόσος του Κρον αποκαλύπτεται ότι σχετίζεται ιδιαίτερα με ανοσολογικές διαταραχές. Διαφορετικό επίπεδο σωρευτικών εντερικών τραυματισμών μπορεί να προκαλέσει διαφορετικές επιπλοκές, όπως «συρίγγια, βλάβη της λειτουργίας του εντέρου και επανεμφάνιση συμπτωμάτων, αναπηρία», κ.λπ. Η ομάδα ασθενών μπορεί να διαφέρει από παιδιά σε ενήλικες. Η νεότερη έρευνα αποκάλυψε ότι η ανοσοανεπάρκεια και η μονογονική ασθένεια είναι οι αιτίες των νεαρών ασθενών με φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου. Το ποσοστό εμφάνισης συνεχίζει να ενημερώνεται κάθε χρόνο με δραματικά αυξημένο αριθμό και το παθογόνο της νόσου του εντέρου είναι επίσης περίπλοκο λόγω της πολυπλοκότητας των οργάνων του εντέρου, καθώς οι παθήσεις του εντέρου είναι ποικίλες όσον αφορά το λεπτό και το παχύ έντερο.
Τα κοινά συμπτώματα για φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου διαφέρουν ανάλογα με το επίπεδο μόλυνσης, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν έντονο κοιλιακό άλγος, διάρροια, κόπωση και απροσδόκητη απώλεια βάρους. Η νόσος του Κρον μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση οποιουδήποτε μέρους του πεπτικού σωλήνα, συμπεριλαμβανομένου του ειλεού στον πρωκτό. Οι εσωτερικές ενδείξεις περιλαμβάνουν διάρροια, κοιλιακό άλγος, πυρετό, χρόνια αναιμία κ.λπ. Οι εξωτερικές ενδείξεις περιλαμβάνουν επιπτώσεις στο δέρμα, στις αρθρώσεις, στα μάτια και στο ήπαρ. Μπορεί επίσης να παρατηρηθεί σημαντικά μειωμένη «ποικιλία μικροβίων» μέσα στο γαστρεντερικό σωλήνα. Η ελκώδης κολίτιδα επηρεάζει κυρίως τη λειτουργία του παχέος εντέρου και το ποσοστό εμφάνισής της είναι τρεις φορές μεγαλύτερο από τη νόσο του Κρον. Όσον αφορά τα κλινικά χαρακτηριστικά, πάνω από το 90% των ασθενών εμφάνισαν συνεχή διάρροια, αιμορραγία από το ορθό, βλέννα στα κόπρανα, τεινεσμό και πόνο στην κοιλιά. Ταυτόχρονα, ο ασθενής ανέφερε επίσης ότι είχε «αρθραλγία, επισκληρίτιδα και οζώδες ερύθημα». Τα συμπτώματα μπορούν να συνεχιστούν για περίπου 6 εβδομάδες ή και περισσότερο.
Μακεδονία (αρχαίο βασίλειο)
Η άνοδος της Μακεδονίας, από ένα μικρό βασίλειο στο περιθώριο των υποθέσεων των τυπικών ελληνικών πόλεων-κρατών σε ένα που κατέληξε να εξουσιάζει την τύχη ολόκληρου του Ελληνιστικού κόσμου, συνέβη επί της βασιλείας του Φιλίππου Β΄. Με τον καινοτόμο μακεδονικό στρατό, νίκησε τις παλιές δυνάμεις της Αθήνας και της Θήβας στην αποφασιστική Μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.) και τις υπέταξε ενώ διατηρούσε υπό έλεγχο τη Σπάρτη. Ο γιος του Αλέξανδρος ο Μέγας συνέχισε την προσπάθεια του πατέρα του να διοικήσει όλη την Ελλάδα μέσω της ομοσπονδίας των ελληνικών κρατών, κατόρθωμα που τελικά επιτεύχθηκε μετά την καταστροφή της επαναστατημένης Θήβας. Ο νεαρός Αλέξανδρος ήταν τότε έτοιμος να ηγηθεί αυτής της δύναμης, όπως ο ίδιος φιλοδοξούσε, σε μια μεγάλη εκστρατεία κατά της Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών, σε αντίποινα για την εισβολή της στην Ελλάδα τον 5ο αιώνα π.Χ.
Αφόδευση
Ιδιοπαθής φλεγμονώδης εντερική νόσος
Οι φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με «φαρμακοθεραπείες» για την ανακούφιση και τη διατήρηση των συμπτωμάτων, τα οποία εμφανίστηκαν στην «επούλωση του βλεννογόνου» και την εξάλειψη των συμπτωμάτων. Ωστόσο, μια βέλτιστη θεραπεία για τη θεραπεία και των δύο φλεγμονωδών ασθενειών βρίσκεται ακόμη υπό έρευνα λόγω της ετερογένειας σε κλινικά χαρακτηριστικά. Παρόλο που τόσο η ελκώδης κολίτιδα όσο και η νόσος του Κρον έχουν παρόμοια συμπτώματα, η ιατρική θεραπεία τους είναι σαφώς διαφορετική. Η διαιτητική θεραπεία μπορεί να ωφελήσει τη θεραπεία της νόσου του Κρον αυξάνοντας τη διατροφική πρόσληψη ψευδαργύρου και ψαριών, η οποία σχετίζεται με την επούλωση της βλεννογόνου του εντέρου Οι θεραπείες διαφέρουν από φαρμακευτική αγωγή έως χειρουργική επέμβαση με βάση το ενεργό επίπεδο της νόσου του Κρον. Η ελκώδης κολίτιδα μπορεί επίσης να ανακουφιστεί χρησιμοποιώντας ανοσοκατασταλτική θεραπεία για ήπια έως μέτρια επίπεδα νόσου και εφαρμογή βιολογικών παραγόντων για σοβαρές περιπτώσεις.
Μακεδονία (αρχαίο βασίλειο)
Στους πολέμους του Μεγάλου Αλεξάνδρου που ακολούθησαν, κατάφερε τελικά να κατακτήσει έκταση που εκτεινόταν μέχρι τον Ινδό Ποταμό. Για μια σύντομη περίοδο η Μακεδονική Αυτοκρατορία του ήταν η ισχυρότερη στον δυτικό κόσμο, το καθοριστικότερο ελληνιστικό κράτος, εγκαινιάζοντας τη μετάβαση στη νέα αυτή περίοδο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Στις νεοκατακτημένες χώρες άνθησαν οι ελληνικές τέχνες και τα γράμματα και στον αρχαίο κόσμο διαδόθηκαν οι πρόοδοι στη φιλοσοφία και στην επιστήμη. Σημαντικότερη ήταν η συνεισφορά του Αριστοτέλη, δάσκαλου του Αλεξάνδρου, του οποίου οι διδασκαλίες επιβίωσαν πολλούς αιώνες μετά το θάνατό του. Κατά τον ιστορικό Αζάρ Γκατ, η αρχαία Μακεδονία ήταν το πρώτο ευρωπαϊκό εθνικό κράτος.
Αφόδευση
Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
Το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου διαγιγνώσκεται ως εντερική διαταραχή με χρόνιο κοιλιακό άλγος και ασυνέπεια στη μορφή κοπράνων και είναι μια κοινή νόσος του εντέρου που μπορεί εύκολα να διαγνωστεί στη σύγχρονη κοινωνία. Η διακύμανση στο ποσοστό συμβάντων μπορεί να εξηγηθεί με διαφορετικά διαγνωστικά κριτήρια σε διαφορετικές χώρες, με την ηλικιακή ομάδα 18-34 να αναγνωρίζεται ως ομάδα περιστατικών υψηλής συχνότητας. Η οριστική αιτία του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου παραμένει ένα μυστήριο, ωστόσο έχει βρεθεί ότι σχετίζεται με πολλούς παράγοντες, όπως «εναλλαγή διάθεσης και πίεσης, διαταραχές ύπνου, τροφές, μεταβολή της δυσβίωσης και ακόμη και σεξουαλική δυσλειτουργία». Το ένα τρίτο των ασθενών με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου έχει οικογενειακό ιστορικό με τη νόσο που υποδηλώνει ότι η γενετική προδιάθεση θα μπορούσε να είναι σημαντική αιτία για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.
Μακεδονία (αρχαίο βασίλειο)
Μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., τους πολέμους των Διαδόχων που ακολούθησαν και το διαμελισμό της βραχύβιας αυτοκρατορίας του, η κυρίως Μακεδονία συνέχισε ως ελληνικό πολιτισμικό και πολιτικό κέντρο στην περιοχή της Μεσογείου, μαζί με την Αίγυπτο των Πτολεμαίων, την Αυτοκρατορία των Σελευκιδών και του βασιλείου των Ατταλιδών. Σημαντικές πόλεις, όπως η Πέλλα, η Πύδνα και η Αμφίπολη ενεπλάκησαν σε ανταγωνισμούς για τον έλεγχο της περιοχής και νέες πόλεις ιδρύθηκαν, όπως η Θεσσαλονίκη από τον σφετεριστή Κάσσανδρο. Η μείωση της μακεδονικής επιρροής άρχισε με την άνοδο της Ρώμης, μέχρι την τελική της υποταγή κατά τον Β΄ Μακεδονικό Πόλεμο.
Αφόδευση
Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
Οι ασθενείς με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου εμφανίζουν κοιλιακό άλγος, αλλαγές στη μορφή των κοπράνων, επαναλαμβανόμενο κοιλιακό φούσκωμα και αέρια, συν-παθολογικές διαταραχές και εναλλαγή στις συνήθειες του εντέρου που προκάλεσαν διάρροια ή δυσκοιλιότητα. Ωστόσο, το άγχος και η ένταση μπορούν επίσης να ανιχνευθούν, αν και οι ασθενείς με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου φαίνονται υγιείς. Εκτός από αυτά τα τυπικά συμπτώματα, η αιμορραγία από το ορθό, η απροσδόκητη απώλεια βάρους και οι αυξημένοι δείκτες φλεγμονής απαιτούν περαιτέρω ιατρική εξέταση και διερεύνηση.
Η θεραπεία για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου είναι πολυτροπική. Η διαιτητική παρέμβαση και οι φαρμακοθεραπείες μπορούν και οι δύο να ανακουφίσουν τα συμπτώματα σε κάποιο βαθμό. Η αποφυγή αλλεργικών ομάδων τροφίμων μπορεί να είναι επωφελής μειώνοντας τη ζύμωση στην πεπτική οδό και την παραγωγή αερίων, ανακουφίζοντας αποτελεσματικά τον κοιλιακό πόνο και το φούσκωμα. Φαρμακευτικές παρεμβάσεις, όπως καθαρτικά, λοπεραμίδη και λουμπιροστόνη εφαρμόζονται για την ανακούφιση από έντονα συμπτώματα, όπως διάρροια, κοιλιακό άλγος και δυσκοιλιότητα. Συνιστάται ψυχολογική θεραπεία, συμπληρώματα διατροφής και υπνοθεραπεία εστιασμένη για το έντερο για τη στόχευση κατάθλιψης, διαταραχών διάθεσης και διαταραχών ύπνου.
Μακεδονία (αρχαίο βασίλειο)
Από τον 5ο π.Χ. αιώνα και εξής, ξεκίνησε η ολοένα αυξανόμενη ανάμιξη των Μακεδόνων βασιλέων στις υποθέσεις των ελληνικών πόλεων. Ο Φίλιππος Β΄ (βασ. 359-336 π.Χ.) υπέταξε τις ελληνικές πόλεις, ενώ ο γιος του, Αλέξανδρος Γ΄ (βασ. 336-323 π.Χ.) εκστράτευσε εναντίον της Περσικής Αυτοκρατορίας και την κατέκτησε, εγκαινιάζοντας τον ελληνιστικό πολιτισμό. Μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.Χ., η αυτοκρατορία του διαμοιράστηκε ανάμεσα στους διαδόχους του, αλλά η Μακεδονία συνέχισε να είναι ανεξάρτητο βασίλειο που ασκούσε σημαντική επιρροή στον ελληνιστικό κόσμο. Ήρθε σε σύγκρουση με την ανερχόμενη δύναμη της Ρώμης και ηττήθηκε με αποτέλεσμα το 168 π.Χ. να καταλυθεί το μακεδονικό βασίλειο και να διαμελιστεί σε τέσσερεις «μερίδες». Το 146 π.Χ. η Μακεδονία έγινε ρωμαϊκή επαρχία.
Αφόδευση
Απόφραξη του εντέρου
Η απόφραξη του εντέρου είναι μια κατάσταση του εντέρου, η οποία είναι μια απόφραξη που μπορεί να βρεθεί τόσο στο λεπτό έντερο όσο και στο παχύ έντερο. Η αύξηση των συσπάσεων μπορεί να ανακουφίσει την απόφραξη, ωστόσο, οι συνεχείς συσπάσεις με μειωμένη λειτουργικότητα μπορεί να οδηγήσουν σε τερματισμό της κινητικότητας του λεπτού εντέρου, η οποία στη συνέχεια σχηματίζει την απόφραξη. Ταυτόχρονα, η έλλειψη συσταλτικότητας ενθαρρύνει τη συσσώρευση υγρών και αερίων και τις «διαταραχές ηλεκτρολυτών». Η απόφραξη του λεπτού εντέρου μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή νεφρική βλάβη και υποογκαιμία ενώ εξελίσσεται σε «ισχαιμία και διάτρηση της βλεννογόνου». Οι ασθενείς με απόφραξη του λεπτού εντέρου βρέθηκε να παρουσιάζουν δυσκοιλιότητα, στραγγαλισμό και κοιλιακό άλγος και έμετο. Η χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιείται κυρίως για τη θεραπεία σοβαρής κατάστασης απόφραξης του λεπτού εντέρου. Η μη χειρουργική θεραπεία περιλάμβανε «αποσυμπίεση ρινογαστρικού σωλήνα», «υδατοδιαλυτή αντίθεση μέσου» ή συμπτωματική αντιμετώπιση μπορεί να εφαρμοστεί για τη θεραπεία λιγότερο σοβαρών συμπτωμάτων.