cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Διάταξη
Μέχρι το 2015, η διάταξη του MotoGP χρησιμοποιούσε την έκδοση 1995–2003 της πίστας Grand Prix. Αυτή ήταν αρχικά η ίδια διάταξη με τη Formula 1, αλλά το 2004 κατασκευάστηκε μια νέα, πιο αργή στροφή La Caixa. οι μοτοσυκλέτες συνέχισαν να χρησιμοποιούν την παλιά έκδοση και αγνόησαν επίσης τη μικρότερη στροφή της Europcar και το σικέιν RACC. Η διάταξη της F1 εφαρμόστηκε για το MotoGP αρχικά το 2016 μετά το θανατηφόρο ατύχημα του Luis Salom στη γωνία της Europcar στις 3 Ιουνίου 2016. Ο έλεγχος αγώνα άλλαξε στην πίστα F1για τις κατατακτήριες και τον αγώνα στις 5 Ιουνίου 2016. Στις 15 Δεκεμβρίου 2016, η FIM ανακοίνωσε ότι η αλλαγή ήταν μόνιμη, ανακοινώνοντας σχέδια για ένα chicane πριν από το τρέχον chicane αυτοκινήτου. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του αγώνα του 2017, το νέο chicane κρίθηκε επικίνδυνο από τους αναβάτες λόγω αλλαγής επιφάνειας και το chicane αυτοκινήτου χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια αυτού του αγώνα. Μετά από αλλαγές στην πίστα εκτός σεζόν, συμπεριλαμβανομένης της αφαίρεσης κερκίδων στη στροφή 12, της δημιουργίας πρόσθετης απορροής και της πλήρους αποκατάστασης της πίστας, χρησιμοποιήθηκε η διάταξη της F1 από το 2004 έως το 2006, συμπεριλαμβανομένης της νέας φουρκέτας La Caixa αντί για το μακρύ σάρωθρο. , εξαλείφοντας το chicane.
Για το 2021, η φουρκέτα La Caixa αναδιαμορφώθηκε ξανά, πιο αργή από την αρχική αλλά πιο γρήγορη από την F1. Οι αλλαγές έγιναν για να βελτιωθεί η ασφάλεια των οδηγών. [19]
Καρπερό Γρεβενών
Το Καρπερό, έως 1927 γνωστό ως Δημηνίτσα είναι η έδρα του Δήμου Χασίων του νομού Γρεβενών. Βρίσκεται μέσα σε κάμπο σε υψόμετρο 477μ και έχει πραγματικό πληθυσμό 556 κατοίκους (απογραφή 2011). Αρχικά το Καρπερό υπαγόταν στο νομό Κοζάνης. Από το 1963 που συστάθηκε ο νομός Γρεβενών, το Καρπερό διοικητικά υπάγεται σ’ αυτόν.
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Διάταξη
Το World RX of Catalunya χρησιμοποίησε τμήματα της πίστας κοντά στις στροφές 11–15, με δύο επιπλέον χαλίκια.
Από το Ισπανικό Γκραν Πρι του 2023, η Formula 1 θα χρησιμοποιεί τη διάταξη που χρησιμοποιεί το MotoGP από το 2021, αφαιρώντας το σικέιν στον τελευταίο τομέα του γύρου που χρησιμοποιούσε η Formula 1 κάθε χρόνο από τότε που εισήχθη το 2007, επαναφέροντας τις τελευταίες στροφές για τα μονοθέσια της Formula 1. μια σαρωτική γρήγορη διαμόρφωση που χρησιμοποίησε για τελευταία φορά η Formula 1 το 2006.
Καρπερό Γρεβενών
Γεωγραφική θέση
Το Καρπερό απέχει 35 χιλιόμετρα από τα Γρεβενά, 23 από τη Δεσκάτη και 40 από την Καλαμπάκα. Η απόσταση από τα γύρω χωριά είναι:
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Ένας γύρος με μονοθέσιο Φόρμουλας 1
Μια ευθεία μήκους pit μήκους 1.047 μέτρων τους οδηγεί στη στροφή 1 που είναι το κύριο σημείο προσπέρασης στην Καταλονία, καθώς είναι μια ζώνη πέδησης στο τέλος μιας μεγάλης ευθείας DRS. Το εσωτερικό και το εξωτερικό είναι εξίσου δύσκολο για προσπέραση. Οι οδηγοί που μπορούν να κρατήσουν τη γραμμή γύρω από το εξωτερικό της στροφής 1, μπορούν να πάρουν την εσωτερική γραμμή για τη δεύτερη στροφή. Οι ίδιες οι στροφές συνθέτουν ένα σικέιν μεσαίας ταχύτητας – οι οδηγοί φρενάρουν αρκετά αργά για τη στροφή 1 (Elf) και αλλάζουν ταχύτητα στη δεύτερη, και η στροφή δύο είναι σχεδόν τέρμα στο γκάζι καθώς προσπαθούν να κερδίσουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ταχύτητα εξόδου. Η στροφή 3 (Renault) [21] είναι ένας μακρύς, επίπεδος (στα περισσότερα αυτοκίνητα) δεξιόχειρας που έχει δύναμη g περίπου τεσσάρων, [21]και οδηγεί σε μια σύντομη ευθεία πριν από τη στροφή 4, την καμπύλη Repsol [21]. Ένας άλλος δεξιόχειρας, η στροφή τέσσερα είναι παρόμοια με την Curva Parabolica της Monza – οι οδηγοί φρενάρουν και παίρνουν νωρίς την κορυφή (στην τρίτη ταχύτητα), μεταφέροντας μεγάλη ταχύτητα έξω από την έξοδο. Η στροφή 5 (Κάθισμα) [21] έρχεται αμέσως μετά και είναι μια αργή αριστερόχειρα με δεύτερη ταχύτητα που πέφτει γρήγορα κατηφορικά προς την αριστερή στροφή της στροφής 6 που αγνοείται από την F1αυτοκίνητα. Οι στροφές 7 και 8 συνθέτουν ένα μεσαίας ταχύτητας, ανηφορικό, αριστερό-δεξιό σικάν. Οι οδηγοί φρενάρουν και κατεβαίνουν στην τρίτη ταχύτητα και δεν πρέπει να φαρδούν πολύ, καθώς η όγδοη στροφή έχει ένα μεγάλο κράσπεδο στην κορυφή του που θα μπορούσε ενδεχομένως να βλάψει τις αναρτήσεις των αυτοκινήτων. Η στροφή 9, Campsa Corner, είναι ένα πολύ γρήγορο δεξιόστροφο, έκτης ταχύτητας, το οποίο γίνεται απίστευτα δύσκολο επειδή είναι εντελώς τυφλός (οι οδηγοί δεν μπορούν να δουν την κορυφή κατά την προσέγγιση). Αρχικά είναι αρκετά απότομη ανηφόρα, αλλά η έξοδος είναι στη συνέχεια κατηφορική, επομένως είναι αρκετά εύκολο να τρέξετε φαρδιά στον αστροτουρφ. [21] Η μεγάλη ευθεία πλάτης οδηγεί στη στροφή 10 (La Caixa), μια αριστερή γωνία τρίτης ταχύτητας, στη συνέχεια στρίβει 11 και 12, μια αριστερή στροφή πριν από μια μεγάλη, αργή, δεξιά τρίτη ταχύτητα. Στρίψτε 13 και 14, ένα πολύ γρήγορο διπλό δεξιόχειρο, έκτης ταχύτητας που μεταφέρει τα αυτοκίνητα σε όλη τη γραμμή εκκίνησης/τερματισμού.
Καρπερό Γρεβενών
Γεωγραφική θέση
Ο ποταμός Αλιάκμονας περνά 1 χλμ βόρεια του Καρπερού, ενώ 2 χλμ πιο πάνω υπάρχει τεχνητή λίμνη που σχηματίστηκε εξαιτίας του φράγματος που φτιάχτηκε εκεί για αρδευτικούς λόγους. Βόρεια του Καρπερού προς το Φελλί εκτείνεται δάσος βελανιδιάς, ενώ δίπλα στη Δήμητρα υπάρχει πάρκο αναψυχής (30 στρ.) διαμορφωμένο από τον Πολιτιστικό Σύλλογο του οικισμού σε συνεργασία με το Δασαρχείο Γρεβενών. Επίσης, εξωραϊσμένος από το Δασαρχείο χώρος υπάρχει 2 χλμ νότια της Δήμητρας, όπου οι κάτοικοι της περιοχής γιορτάζουν την Πρωτομαγιά. Αξιόλογο θρησκευτικό μνημείο αποτελεί η εκκλησία του Αγ. Αθανασίου, Παμμεγιστών Ταξιαρχών, Αγ. Τριάδας. Κάθε χρόνο στις 16-19/8 επίσης στο Καρπερό διεξάγεται εμποροπανήγυρη, όπου στήνονται παράγκες από μικροπωλητές και καταστηματάρχες.
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Πραγματοποιούνται
•Φεβρουάριος: Porsche Sprint Challenge Νότια Ευρώπη
Καρπερό Γρεβενών
Ονομασία
Το χωριό μετονομάστηκε από Δημηνίτσα σε Καρπερό το 1927. Αυτό συνέβη διότι η κυβερνητική πολιτική είχε σκοπό να τονωθεί η εθνική συνείδηση των Ελλήνων.
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Πραγματοποιούνται
•Μάρτιος: Formula Winter Series, GT Winter Series
Καρπερό Γρεβενών
Ιστορικοί χρόνοι
Στο τραπεζοειδές ύψωμα «Άγιος Αθανάσιος», που βρίσκεται μέσα σε μια καμπύλη του Αλιάκμονα ποταμού και σε απόσταση μόλις 500 μ. ΒΒΑ από το χωριό, έχει εντοπιστεί η θέση αρχαίου οικισμού. Επίσης, οι θέσεις δυο άλλων αρχαίων οικισμών έχουν εντοπιστεί σε μικρή απόσταση (2-3 χλμ.) ανατολικά και νότια από το χωριό, στις αντίστοιχες τοποθεσίες «Χάνι» και «Βακούφικος μύλος».
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Πραγματοποιούνται
•Απρίλιος: European Le Mans Series 4 Hours of Barcelona, Le Mans Cup , Porsche Carrera Cup France , Ligier European Series
Καρπερό Γρεβενών
Τουρκοκρατία
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, σύμφωνα με πληροφορίες της περιοχής, το Καρπερό διετέλεσε κεφαλοχώρι. Παρόλο που στην περιοχή δεν ήταν εγκατεστημένες τουρκικές οικογένειες και παρόλο που δεν είχε παρατηρηθεί το φαινόμενο του εξισλαμισμού, άρχοντας ήταν ο “μπέης” ο οποίος επέβαλε και εισέπραττε έναν φόρο, το χαράτσι.Οι κάτοικοι όμως αντιδρούσαν και συχνά επαναστατούσαν ενάντια στο τουρκικό ζυγό. Μία από τις γνωστότερες οικογένειες που έδρασε στην περιοχή ήταν η οικογένεια Ζιάκα από το ομώνυμο χωριό των Γρεβενών, η οποία πρωτοστάτησε και στήριξε την ελληνική επανάσταση. Το 1853 μετά το Ρωσοτουρκικό πόλεμο πραγματοποιήθηκε επανάσταση από τις υπόδουλες περιοχές της Ηπείρου και της Δ. Μακεδονίας, επειδή πίστεψαν ότι είχε φτάσει η στιγμή της απελευθέρωσης και της λύτρωσης. Την εποχή εκείνη επανήλθε από τη Λαμία στα Γρεβενά ο Θεόδωρος Ζιάκας με εξοπλισμένο ασκέρι (αντάρτικη ένοπλη μονάδα) ξεσηκώνοντας τον πληθυσμό ενάντια στους Τούρκους. Έτσι στις 10 Μαΐου του 1854 οι Βλάχοι που ήταν ανάμεσα στα χωριά Δημηνίτσα, Αράπι, Σίντσα, Κατάκαλη, κοντά στο μοναστήρι της Μπουνάσσας, 2000 τον αριθμό, άνδρες και γυναικόπαιδα σήκωσαν τη σημαία της Επανάστασης και δέχθηκαν άγρια επίθεση Τούρκων, Κούρκηδων, Τουρκομάνων και Αλβανών 300 εκ των οποίων ήταν ιππείς. Ακολούθησε άγρια σφαγή των Βλάχων. ‘Οταν ο Ζιάκας πληροφορήθηκε τη σφαγή και την αρπαγή όλου του Βλάχικου καταυλισμού από τους Τούρκους, καθώς και την αρπαγή πολλών γυναικόπαιδων και γιδοπροβάτων, πήρε τους αντάρτες του και πρόφθασε τους Τούρκους στη Δημηνίτσα, στη θέση «Φιλουριά», περιοχή ανάμεσα στο Καρπερό και τη Δήμητρα, όπου έγινε και η ομώνυμη μάχη με τον Θεόδωρο Ζιάκα να αποδεκατίζει τους Τουρκαλβανούς (Γιουρούκους Τούρκους. Στη μάχη που οι Τούρκοι αιφνιδιάστηκαν και τράπηκαν σε φυγή. Από τους 350 Τούρκους μόνο 100 σώθηκαν, ενώ ο Ζιάκας έχασε μόνο 5 άντρες και 15 άλλοι τραυματίστηκαν οι οποίοι “νοσηλεύτηκαν” στο μοναστήρι Ζη μνιάτσι. Με το πέρας της μάχης ο Θεόδωρος Ζιάκας με την αντάρτικη ομάα του κατέφυγε στο Σπήλαιο όπου έγινε και η ιστορική μάχη του Σπηλαίου.
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Πραγματοποιούνται
•Μάιος: Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport , Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport 300 , Περιφερειακό Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Formula Espiritú de Montjuїc , F1 Academy
Καρπερό Γρεβενών
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Σημαντική ήταν και η βοήθεια των κατοίκων και ειδικά των ανταρτών στον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908). Το Καρπερό ήταν από τα πρώτα χωριά που συνάντησε ο Παύλος Μελάς κατά την άνοδό του στη Μακεδονία και όπου βρήκε μεγάλη υποστήριξη. Χαρακτηριστικές ήταν οι λέξεις που χρησιμοποίησε σε μία επιστολή του στη γυναίκα του για να της περιγράψει το μέγεθος της βοήθειας που δέχθηκε από τους κατοίκους που συνάντησε στο πέρασμά του. Ειδικότερα αναφέρθηκε στον Αθανάσιο Τζελίνη, “ο ολίγον καμπούρης” από τη Δημηνίτσα, ο οποίος ήταν οδηγός στο τάγμα του. Στις 11 Οκτωβρίου του 1912, το Καρπερό απελευθερώθηκε και οι κάτοικοι άρχισαν να ανασυγκροτούν τις οικογένειές τους και τα σπίτια τους. Πολλοί ήταν αυτοί που έλαβαν μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους και κυρίως στη Μικρασιατική εκστρατεία.
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Πραγματοποιούνται
•Ιούνιος: Formula 1 Ισπανικό Grand Prix, Πρωτάθλημα FIA Formula 2 , Πρωτάθλημα FIA Formula 3
Καρπερό Γρεβενών
Μεσοπολεμική περίοδος
Μετά την τραγωδία της Μικράς Ασίας, με την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης το 1924, πραγματοποιήθηκε ανταλλαγή των πληθυσμών και το χωριό κατοικήθηκε από 100 περίπου προσφυγικές οικογένειες που ήρθαν από τον [Πόντος|Πόντο]] και συγκεκριμένα από το χωριό Çatma της Τουρκίας (300 χιλιόμετρα ανατολικά της Άγκυρας). Οι περισσότεροι ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Πραγματοποιούνται
•Ιούλιος: Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων FIM CEV Moto3, Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα FIM CEV Moto2 , Ευρωπαϊκό Κύπελλο Ταλέντου , 24 Horas de Catalunya de Motociclismo
Καρπερό Γρεβενών
Μεσοπολεμική περίοδος
Στα γύρω βουνά άκμαζαν και δρούσαν γνωστές ληστοσυμμορίες, όπως του Γιαγκούλα, του Νταβέλη, του Περικλή, του Μπομπάνη, του Ζιώγα, του Γκαντάρα και πολλών άλλων. Στα χρόνια ανάμεσα στο 1928 έως το 1930, το κράτος έκανε πολλές προσπάθειες ανασυγκρότησης και οργάνωσής του για την εξαφάνιση αυτών των συμμοριών.
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Πραγματοποιούνται
•Σεπτέμβριος: Grand Prix αγώνες μοτοσικλέτας Καταλανική μοτοσικλέτα Grand Prix, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoE Catalunya eRace , 24H Series 24h de Barcelona Trofeu Fermí Vélez , Alpine Elf Europa Cup
Καρπερό Γρεβενών
Μεσοπολεμική περίοδος
Στα τέλη της δεκαετίας του 1920 το Καρπερό απέκτησε σιδηροδρομικό σταθμό, επί της γραμμής Καλαμπάκας - Κοζάνης - Βέροιας, που όμως δε λειτούργησε ποτέ, λόγω της μη ολοκλήρωσης των έργων της σιδηροδρομικής γραμμής. Μέχρι και σήμερα σώζονται δύο κτήρια του σταθμού (το κτήριο επιβατών και το οίκημα του προσωπικού), ενώ εντός των ορίων του δήμου Χασίων σώζονται και άλλοι δύο σιδηροδρομικοί σταθμοί: ο σταθμός Καρβούνη και ο σταθμός Μικρού.
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Πραγματοποιούνται
•Οκτώβριος: GT World Challenge Europe, International GT Open , GT4 European Series , Euroformula Open Championship , TCR Europe Touring Car Series
Καρπερό Γρεβενών
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Την περίοδο του ελληνοϊταλικού πολέμου και της κατοχής στο Καρπερό δοκιμάστηκε σκληρά. Οι κάτοικοί του, όσοι από αυτούς ήταν στρατεύσιμοι, έδωσαν παρόν, πολεμώντας στο ελληνοαλβανικό μέτωπο. Με την πτώση του μετώπου αρχίζουν και τα δεινά για το χωριό: εμπρησμός του οικισμού, βασανιστήρια, μαστιγώσεις των κατοίκων και φυλακίσεις τους. Η Πρώτη επιδρομή ιταλικών στρατευμάτων σημειώθηκε στις 3 Αυγούστου του 1941. Ένας ιταλικός λόχος φασιστών καραμπινιέρων ανάγκασε όλους τους άντρες του χωριού άνω των 18, μαζί με τον παπά και τον πρόεδρο της κοινότητας να συγκεντρωθούν στο προαύλιο της εκκλησίας. Τους ζητήθηκε να παραδώσουν τα όπλα που φύλαγαν στα σπίτια τους. Οι Ιταλοί αντιμετωπίζοντας όμως την άρνηση των κατοίκων, τους βασάνισαν, σκότωσαν μερικούς και τους υπόλοιπους τους έκλεισαν φυλακή. Η δεύτερη επιδρομή λαμβάνει χώρα στις 23 Φεβρουαρίου του 1943, όπου έφιππα ιταλικά στρατεύματα εισήλθαν στο Καρπερό προκαλώντας εμπρησμό και λεηλασία. Κάηκαν όλα τα σπίτια, περί τα 150 με 160. Για 4 ημέρες πυκνός καπνός υψωνόταν δηλώνοντας την ανυπολόγιστη καταστροφή. Έκτοτε, οι κάτοικοι του χωριού κατέφυγαν για ασφάλεια στα πυκνά δάση της περιοχής όποτε υπήρχε φόβος για γερμανοϊταλικές επιδρομές. Η τελευταία επιδρομή εκδηλώθηκε στις 11 Φεβρουαρίου 1944, αυτή τη φορά από τα κατοχικά γερμανικά στρατεύματα τα οποία ερχόμενα από Κοζάνη και καταλαμβάνοντας τη Δήμητρα, προχωρούν και καταλαμβάνουν το Καρπερό. Στο χωριό όμως υπήρξε ομάδα οργανωμένη στο Εφεδρικό Ελλάς η οποία παρατάχθηκε στο δυτικό μέρος του χωριού, και έβαλε κατά των Γερμανών. Η μάχη κράτησε μία ώρα. Λόγω της γερμανικής στρατιωτικής υπεροχής, το αντάρτικο σώμα υποχώρησε ενώ οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό για δεύτερη φορά. Στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου που ακολουθούν αρκετοί κάτοικοι αναζητώντας ασφάλεια εγκαταλείπουν το χωριό και καταφεύγουν σε γειτονικές πόλεις όπως Γρεβενά, Αγιόφυλλο, Δεσκάτη, Καλαμπάκα, Τρίκαλα και Βόλο. Δεν είναι λίγοι και αυτοί που ξεριζώνονται και αναζητούν καταφύγιο στις ανατολικές σοσιαλιστικές χώρες της Ευρώπης. Στα χρόνια που ακολουθούν οι κάτοικοι αγωνίζονται να επουλώσουν τις πληγές του πολέμου, να βγουν από την ανέχεια βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής τους.
Πίστα της Βαρκελώνης - Καταλονίας
Πραγματοποιούνται
•Νοέμβριος: Renault Clio Cup Europe, Eurocup-3 , F4 Spanish Championship , TCR Spain Campeonato de España de Superturismos , Campeonato de España de Superbike
•Δεκέμβριος: Campeonato de España de Resistencia
Παλαιότερα
•Deutsche Tourenwagen Masters (2006–2009)
•Σειρά EuroBOSS (2007)
•Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού (2003)
•Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα αγώνων φορτηγών (1996–1999, 2002, 2004–2009)
•Euroseries 3000 (2006–2008)
•Πρωτάθλημα FIA GT (2003)
•Πρωτάθλημα FIA Sportscar (1999–2002)
•Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rallycross της •FIA World RX of Catalunya (2015–2022)
•Formula 3 Euro Series (2006–2009)
•Formula Renault Eurocup (2006–2013, 2017–2020)
•Σειρά GP2 Catalunya GP2 γύρος (2005–2016)
•Σειρά GP3 (2010–2018)
•Grand Prix αγώνων μοτοσικλετών
•Ευρωπαϊκό Grand Prix μοτοσικλετών (1992–1995)
•International Formula 3000 (1992, 1994–1995, 1998–2004)
•Porsche Supercup (1993–1995, 1999–2020)
•Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Sidecar (1994–1996)
•World Series Formula V8 3.5 (2002–2004, 2006–2013, 2016)
•Σειρά W (2022)
Οικονομικά Προβλήματα
Η προσέλευση του κοινού στο Ισπανικό Grand Prix και στο Grand Prix της Καταλανικής μοτοσικλέτας έχει μειωθεί σημαντικά από το 2007, γεγονός που έχει περιπλέξει την οικονομική φερεγγυότητα αυτής της πίστας.
Τουλάχιστον από το 2009, το κύκλωμα είναι οικονομικά ελλιπές και την περίοδο 2009–2018 προκλήθηκαν ζημιές 50,5 εκατ. ευρώ. Η οικονομική επιβίωση του κυκλώματος διασφαλίζεται μόνο από μεγάλους όγκους δημόσιου χρήματος, που παρέχουν τόσο η Επαρχιακή Αντιπροσωπεία της Βαρκελώνης όσο και η Generalitat de Catalunya με τη μορφή επιχορηγήσεων και απολύμανσης ζημιών.
Δεδομένων αυτών των κακών αποτελεσμάτων, ορισμένοι ανώτεροι αξιωματούχοι της Generalitat de Catalunya έχουν σκεφτεί να εξαλείψουν τη Formula 1 από αυτό το Circuit. Λόγω των παρατυπιών που εντοπίστηκαν στον τελευταίο έλεγχο, το Δημοτικό Συμβούλιο της Βαρκελώνης αποφάσισε να ακυρώσει την οικονομική επιχορήγηση που λάμβανε μέχρι τώρα το κύκλωμα, γεγονός που επιδείνωσε την οικονομική του επιβίωση. Πρόσφατα, εντοπίστηκαν μερικές ακόμη παρατυπίες, ακόμη και από τη Generalitat de Catalunya.
Πηγές
Επίσημος Ιστιότοπος
Formula 1 2022 F1 Race
Έρικ Γκούναρ Ασπλούντ
Ο Έρικ Γκούναρ Ασπλούντ (Erik Gunnar Asplund, 22 Σεπτεμβρίου 1885 - 20 Οκτωβρίου 1940) ήταν Σουηδός αρχιτέκτονας και καθηγητής.
Γεννήθηκε στη Στοκχόλμη. Η παρουσία του παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της σκανδιναβικής αρχιτεκτονικής στο Μεσοπόλεμο και η δουλειά του έχει επηρεάσει αρχιτέκτονες και σχεδιαστές όπως τους Alvar Aalto, Erik Bryggman, Arne Jacobsen, Jorn Utzon.
Αυτό που είχε κοινό με άλλους αρχιτέκτονες της γενιάς του στη Σκανδιναβία είναι ότι ξεκίνησαν με κλασσική εκπαίδευση και σχεδίαζαν αρχικά σ’ ένα Σκανδιναβικό νεοκλασικό στυλ πριν μεταβούν στο Μοντέρνο. Τα έργα της περιόδου 1911-1930 χαρακτηρίζονται νεοκλασικά, ο λεγόμενος Μοντέρνος Κλασικισμός ( Nordic Classicism / Swedish Grace). Ήταν ένα καινούριο κίνημα στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, που δείχνει πώς η παράδοση και το μοντέρνο μπορούν να συνδυαστούν για να δημιουργήσουν τέχνη, αρχιτεκτονική και design μεγάλης ομορφιάς και επιβλητικότητας και συνακόλουθα επηρέασε την Ευρώπη και τις Η.Π.Α. Το 1930 είναι η χρονιά της έκθεσης της Στοκχόλμης, η χρονιά της μετάβασης του Asplund από μια ελεύθερη προσωπική και επιλεκτική έκφραση στο Μοντέρνο κίνημα, και πάλι προσωπικά ερμηνευμένο.
Χαρακτήρας
Ο χαρακτήρας του, αν και ισορροπημένος και αρμονικός, είχε πολλά φαινομενικά αντικρουόμενα στοιχεία. Υπήρχε ένα στοιχείο απαλότητας, ένα αίσθημα ρομαντισμού και προσοχή στη λεπτομέρεια. Ένα άλλο στοιχείο ήταν η τόλμη και η παιδική παρόρμηση. Ένα τρίτο ήταν μια λαχτάρα για αλήθεια, σαφήνεια, απόλυτη αυθεντικότητα, αυτοκριτική. Το τρίτο έδειχνε μια αδιάκοπη αναζήτηση, μαχητικότητα και αυτοπροβολή. Τα δύο πρώτα στοιχεία ήταν κυρίαρχα στην πρώιμη δουλειά του ενώ τα δύο τελευταία ξεχωρίζουν όσο η δουλειά γίνεται πιο έντονη και σκληρότερη. Και τα τέσσερα ωστόσο υπήρχαν εξαρχής σε μια αδιαίρετη ενότητα. Δεν ήταν άνθρωπος του προγράμματος, ούτε πρωτοπόρος, τουλάχιστον αρχικά. Είχε όμως την ικανότητα να δίνει ζωή και πνεύμα στη δουλειά του και μια ασυνήθιστη γοητεία τόσο προσωπική σε ό,τι περνούσε απ’ το χέρι του. Ήταν ρομαντικός, όχι χλωμά και αδύναμα, αλλά φρέσκα και ζωντανά.
Εκπαίδευση-Έργο
Γονείς του ήταν ο Frans Otto Asplund και η σύζυγός του, Louise Pettersson. Από μικρός ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και το σκίτσο και έβλεπε ίσως τον εαυτό του μελλοντικά ζωγράφο. Το 1904 εγγράφηκε στη Norra Latin στη Στοκχόλμη, την υψηλότερη γενική δευτεροβάθμια εκπαίδευση για τα αγόρια, και το 1909 πήρε πτυχίο αρχιτεκτονικής από την Τεχνική Σχολή (ΚΤΗ, Kungliga Tekniska högskolan ( Royal Institute of Technology ). Από το πανεπιστήμιο ακόμα συμμετείχε σε διαγωνισμούς, χωρίς να έχει διακρι8εί κάπου. Εκείνη την εποχή περιλαμβάνεται επίσης στην εκπαίδευση του αρχιτέκτονα μια εκπαίδευση στην Ακαδημία Καλών Τεχνών (Konstakademien), αλλά ο Asplund (όπως και πολλοί άλλοι νέοι αρχιτέκτονες) θεωρούσαν ότι η διδασκαλία στην Ακαδημία είναι παρωχημένη. Σε διαμαρτυρία ενάντια στη συντηρητικότητα, ξεκίνησαν  μια εναλλακτική ιδιωτική σχολή, που έγινε γνωστή ως σχολή Klara (Κlara skola). Ηταν μια ελεύθερη ακαδημία με επικεφαλής τον Ragnar Östberg, Ivar Tengbom, Carl Westman και Carl Bergsten (με τους τρεις πρώτους ο αρχιτέκτονας συνεργάστηκε μελλοντικά). Το σχολείο είχε ιδιωτική χρηματοδότηση και λειτούργησε μόνο ένα ακαδημαϊκό χρόνο γύρω στο 1910. Ωστόσο ήταν τεράστιας σημασίας για τα μεγάλα ταλέντα που ήταν ανάμεσα στους φοιτητές. Στους συμφοιτητές του Asplund περιλαμβάνονται οι Osvald Almqvist και Sigurd Lewerentz. Μετά τη Σχολή Κλάρα, η αρχιτεκτονική εκπαίδευση του Gunnar ολοκληρώθηκε με ένα ταξίδι στην Ιταλία, μέσω Γαλλίας, όπου πέρασε το χειμώνα του 1913 και την άνοιξη του 1914. Θα μπορούσε να χει πάρει υποτροφία για ένα τέτοιο ταξίδι (Grand Study Tour), αλλά αφού γύρισε την πλάτη του στην Ακαδημία, το πραγματοποίησε με έσοδα από την προσωπική του εργασία. Το ενδιαφέρον του εστίασε τόσο στην ανώνυμη αρχιτεκτονική (architettura minore), όσο και στην ένταξη στο τοπίο και στις κιονοστοιχίες. Έκανε κι άλλα ταξίδια σε Ελλάδα και Δανία. Γύρισε στη Σουηδία, ξέσπασε ο ευρωπαϊκός πόλεμος, τα σύνορα έκλεισαν και για κάποια χρόνια η Σουηδία εισήλθε σε μακροχρόνια απομόνωση, διατηρώντας επαφές κυρίως με αρχιτέκτονες της Σκανδιναβίας.
Κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο ο Asplund συμμετείχε με επιτυχία σε πολλούς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Δεν διακρίθηκε κάπου, αλλά κέρδισε εμπειρία. Έκανε κι άλλα ταξίδια στη Σουηδία και μελέτησε τα παλιά κτίρια. Ήταν εκδότης του περιοδικού “Arkitektur”(1917-1920). Γρήγορα αναδύθηκε σε ηγετική μορφή της γενιάς του. Ήταν ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του σκανδιναβικού κλασικισμού (Nordic Classicism/Swedish Grace) της δεκαετίας του 1920 με τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Στοκχόλμης (1928), και ένας από τους πρωτοπόρους του φονξιοναλισμού, τον  οποίο  εισήγαγε στη Σουηδία στην Έκθεση της Στοκχόλμης το 1930, όπου ήταν ο κύριος αρχιτέκτονας. Τη δεκαετία του ’30 ήταν ένθερμος υποστηρικτής του συνδυασμού του μοντέρνου με τη συνέχιση της αρχιτεκτονικής παράδοσης. Το 1931 έγινε καθηγητής της Αρχιτεκτονικής στο Βασιλικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Στοκχόλμης(ΚΤΗ). Ο διορισμός του σημαδεύτηκε από μια διάλεξη, που αργότερα εκδόθηκε με τον τίτλο «Our architectonic concept of space». Την ίδια χρονιά συνυπέγραψε το ριζοσπαστικό μανιφέστο «acceptera». Αργότερα παραιτήθηκε από καθηγητής και εκδότης γιατί πίστευε πως η θέση του ήταν πίσω από το σχεδιαστήριο. Ήταν μέλος της κεντρικής επιτροπής της Arts & Crafts society από 1924.Ο Gunnar Asplund έχει σχεδιάσει περισσότερα από 70 κτίρια, από αυτά χτίστηκαν περίπου τα 40, τα υπόλοιπα έμειναν στο χαρτί. Ήθελε να σχεδιάζει τα κτίρια του μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Ήταν επίσης ένας εξειδικευμένος σχεδιαστής επίπλων και φωτιστικών. Η λεγόμενη "λάμπα Asplund" που σχεδίασε το 1922 για to Skandia Cinema, η λυχνία εξακολουθεί να παράγεται και σήμερα. Ο Asplund παντρεύτηκε πρώτη φορά, 4, Αυγούστου 1918 την Elizabeth Sellman και απέκτησε τρία παιδιά, Kerstin (1920), Hans (1921) και Ingemar (1924) και δεύτερη φορά το 1934 με την Ingrid Kling και απέκτησε ένα γιο, το John (1936). Πέθανε μόλις 55 ετών, εν μέσω έντονης εργασίας.
Σημαντικά έργα
Στα σημαντικότερα έργα του περιλαμβάνονται η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Στοκχόλμης, η διεθνής έκθεση της Στοκχόλμης και το Νεκροταφείο του δάσους στο Sandsborg.
Η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Στοκχόλμης (1918-1928) έθεσε προηγούμενο στο σκανδιναβικό κλασικισμό. Ο αρχιτέκτονας πραγματοποίησε ταξίδι στις Η.Π.Α. για να μελετήσει δημόσιες βιβλιοθήκες. Η κεντρική ιδέα πίσω από τη σύνθεση είναι να οδηγήσει κανείς αυτούς που ψάχνουν τη γνώση στον κόσμο των βιβλίων, να διεγείρει το ενδιαφέρον τους, να τους παρέχει επιλογές και ανέσεις, ενώ παράλληλα, διακριτικά να παρακολουθεί την πορεία τους. Έτσι δικαιολόγησε τη μορφή του τεράστιου κυκλικού δωματίου, του αναγνωστηρίου, ως μια ανάλυση της λειτουργίας του. Η βασική γεωμετρική αρχή είναι ένας κύλινδρος που εισχωρεί σε ένα τετράγωνο. Μια βιβλιοθήκη με ανοιχτά ράφια και τα βιβλία ελεύθερα προσιτά στους αναγνώστες ήταν καινοτομία στη Σουηδία. Η σκάλα, κύριο κομμάτι της σύνθεσης, με μια θριαμβευτική είσοδο διαπερνά το ένα κέλυφος του κτιρίου μετά το άλλο μέχρι το κέντρο της βιβλιοθήκης. Ο επισκέπτης βρίσκεται από χαμηλά στο κέντρο ενός κύκλου. Το κτίριο είναι κοντά στα αρχικό σχέδιο του αρχιτέκτονα του 1922 αλλά όσο προχωρούσε η μελέτη των σχεδίων γινόταν πιο αφαιρετικό και απλοποιημένο. Μαγαζιά λειτούργησαν στο ισόγειο της βιβλιοθήκης και προστέθηκε μια ακόμη πτέρυγα με βιβλία στη Δύση που μαρτυρούν τη μετάβαση απ’ τον κλασικισμό στο φονξιοναλισμό.
Η Διεθνής ¨Έκθεση Στοκχόλμης το 1930 ήταν ένα επίτευγμα, να γνωρίσει δηλαδή το ευρύ κοινό της Σουηδίας το φονξιοναλισμό για πρώτη φορά. Η Έκθεση είχε μεγάλη συμμετοχή, στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία αλλά δέχθηκε και σκληρές κριτικές για έλλειψη «σουηδικότητας» κ.α.. Ο υπεύθυνος αρχιτέκτων Gunnar Asplund και οι συνεργάτες του ένωσαν αρμονικά εκθέματα, εστιατόρια, περίπτερα και πάγκους με δέντρα και βλάστηση. Οι δραστηριότητες επεκτάθηκαν και στο νερό πάνω σε βάρκες, πλατφόρμες, σιντριβάνια και πυροτεχνήματα. Από τα πιο κομψά κτίρια ήταν το εστιατόριο Paradiset του Gunnar Asplund. Υπήρχε επίσης και έκθεση κατοικίας. Τα αντικείμενα που προβάλλονταν είχαν την κεντρική θέση, που ήταν δική τους δικαιωματικά, έχουν όμως ξεχαστεί, ή μάλλον ποτέ δεν τους δόθηκε ιδιαίτερη σημασία. Οι αίθουσες της έκθεσης δεν τήρησαν την ταπεινή τους αποστολή ως μηχανήματα επίδειξης εκθεμάτων, αλλά η αρχιτεκτονική της έκθεσης έγινε ένα μέσο από μόνη της και αυτό ήταν το ριζοσπαστικό στοιχείο στην έκθεση της Στοκχόλμης. Πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την έκθεση η αρχιτεκτονική της ήταν θέμα μεγάλης αντιπαράθεσης. Αν επρόκειτο για μια «λειτουργική» έκθεση ,με την έννοια ότι τα εκθέματα ήταν η λειτουργία, ο πυρήνας, και η αρχιτεκτονική ένα κέλυφος που θα πετιόταν, τότε ο στόχος χάθηκε. Η έκθεση δεν ήταν τόσο λειτουργική, ήταν φονξιοναλιστική.
Για την επέκταση του νεκροταφείου στο Sandsborg (Skogskyrkogarden/Woodland cemetery,Νεκροταφείο του δάσους) (1925-1940) ο Gunnar Asplund συνεργάστηκε με το φίλο του Sigurd Lewerentz και η πρότασή  τους κέρδισε στο διεθνή διαγωνισμό του 1914. Το νεκροταφείο συγκαταλέγεται στα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Οι δύο αρχιτέκτονες δούλεψαν μαζί για το γενικό σχέδιο και σχεδίασαν εναλλάξ μικρά παρεκκλήσια. Η ενσωμάτωση στο φυσικό περιβάλλον είναι τόσο αρμονική, αντικείμενο μελέτης των αρχιτεκτόνων. Το έδαφος ομαλοποιήθηκε ώστε να δημιουργηθούν ομαλές κοιλάδες. Ωστόσο η επιτροπή εν τέλει ανέθεσε στον Gunnar μόνο να ολοκληρώσει τη σύνθεση με το κρεματόριο και το μεγάλο παρεκκλήσι του Τίμιου Σταυρού, όπου οι δυο τους είχαν δουλέψει μαζί. Το παρεκκλήσι Woodland του Asplund είναι σαν ένα μικρό αγροτόσπιτο στο δάσος. Ο σηκός του ναού είναι ψηλός με τύμπανα και κίονες, ενώ μπροστά ο προθάλαμος είναι χαμηλός. Η εκτενής χρήση κιόνων, αν και είναι καθαρά μοντέρνα στοιχεία, μεταδίδει ένα αίσθημα κλασσικής αξιοπρέπειας και ηρεμίας. Το παρεκκλήσι δεν είναι συνδεδεμένο με το χαρακτήρα της πίστης, ούτε με κάποια θρησκεία. Δε χρειάζεται κήρυγμα την ώρα του αποχαιρετισμού, αλλά ηρεμία και συμφιλίωση.
Άλλα σημαντικά έργα: σχολείο στο Karlshamn (1912-18), η επέκταση του Δημαρχείου στο Γκέτεμποργκ (1913-1937), το δικαστήριο Lister District, έκθεση στο Malmo, σχολή Karl Johan  (1915-1924), εργατικές κατοικίες στη Στοκχόλμη 1917, βίλα Snellman (1917-1918), εκθεσιακά περίπτερα  στην έκθεση της Στοκχόλμης το 1930, σχέδιο για κουζίνα κατοικίας στην έκθεση κατοικίας στη Στοκχόλμη του 1917, Skandia Cinema, πολυκατάστημα στο Bredenberg, το κρατικό βακτηριολογικό εργαστήρι, σπίτι διακοπών του ίδιου του αρχιτέκτονα στο Sorunda, νότια της Στοκχόλμης, το 1936.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί αρχιτέκτονες
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976
right|140px Τα τουρνουά καλαθοσφαίρισης της 21ης Ολυμπιάδας έλαβαν χώρα μεταξύ 18-27 Ιουλίου 1976 στο Μόντρεαλ, με τη συμμετοχή δώδεκα ανδρικών και έξι γυναικείων εθνικών ομάδων. Ήταν η 9η φορά που το άθλημα συμπεριλαμβανόταν στο επίσημο πρόγραμμα για τους άνδρες και η 1η για τις γυναίκες. Ως κύρια έδρα χρησιμοποιήθηκε το κλειστό γήπεδο μπάσκετ του Κέντρου Ετιέν Ντεμαρτώ, ενώ προς το τέλος οι αγώνες μεταφέρθηκαν στο μεγαλύτερο Φόρουμ.
Νικήτρια στους άνδρες αναδείχθηκε αήττητη η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών (8ο χρυσό). Στις γυναίκες πρώτευσε η Σοβιετική Ένωση, επίσης χωρίς ήττα.
Κατάταξη ομάδων
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Γκραν Πρι Στυρίας 2021 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Στυρίας 2021 ήταν ο όγδοος αγώνας για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2021). Διεξήχθη στην πίστα του Spielberg στη Στυρία της Αυστρίας το τριήμερο 25-27 Ιουνίου 2021.
Συμμετέχοντες και επιλεγμένα ελαστικά
Για το 2021 η Pirelli έχει κάνει μια συγκεκριμένη επιλογή ελαστικών για όλους τους οδηγούς που θα ειναι ίδια για όλους τους αγώνες.
Free Practice 1 (FP1)
Στα πρώτα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 25 Ιουνίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 25 Ιουνίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 26 Ιουνίου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 26 Ιουνίου 2021, λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Μαξ Φερστάπεν με τον Βαλτέρι Μπότας να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης. Μετά όμως από ποινή 3 θέσεων που δέχθηκε ο δεύτερος, ο Λιούις Χάμιλτον θα συμπληρώσει την 1η σειρά της εκκίνησης στον αγώνα.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
– Συμπεριλαμβάνεται και 1 πόντος για τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.<br/ >
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2021
Γεγονότα Μαΐου 2019
4 Μαΐου
και γίνεται ο πρώτος κατασκευασμένος για εμπορική χρήση πύραυλος της Ιαπωνίας που φτάνει τη γραμμή Καρμάν. (Deutsche Welle)
11 Μαΐου
(Deutsche Welle)
18 Μαΐου
Τέχνες και πολιτισμός
Μητροφάνης Β΄
Ο Μητροφάνης Β΄ έγινε Οικουμενικός Πατριάρχης στις 4 Μαΐου 1440, μετά το θάνατο του Ιωσήφ Β΄ κατά τη διάρκεια της Συνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας και μετά την επιστροφή της βυζαντινής (ελληνικής) αποστολής στην Κωνσταντινούπολη την 1η Φεβρουαρίου 1440.
Μετά την υπογραφή της Ένωσης των Εκκλησιών, στην Κωνσταντινούπολη εκδηλώθηκε ζωηρή λαϊκή αντίδραση, με αποτέλεσμα να είναι πολύ δύσκολη η εκλογή νέου Πατριάρχη. Ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ Παλαιολόγος αρχικά ήθελε έναν πρώην ανθενωτικό που είχε υπογράψει τον όρο της Ένωσης στη Φλωρεντία, τον Αντώνιο Ηρακλείας. Όμως αυτός είχε αμέσως μετανιώσει και πριν καν επιστρέψουν στην Κωνσταντινούπολη είχε αποκηρύξει την υπογραφή του, λέγοντας με θάρρος στον Ιωάννη ότι δε δέχεται τέτοιο αξίωμα κι ας του κοπεί η «δεξιά η υπογράψασα». Τότε ο Αυτοκράτορας, χωρίς να τιμωρήσει τον Αντώνιο, στράφηκε για τη θέση αυτή στο γηραιό Μητροπολίτη Κυζίκου. Αυτός υπήρξε πριν τη Σύνοδο ανθενωτικός, μεταπείστηκε όμως και είχε υπογράψει στη Φλωρεντία, και μετά έλεγε ότι αν και αμφίρροπος, θεωρεί τίμιο να τηρήσει την υπογραφή του, για να υποστηρίξει τις ενωτικές αποφάσεις και τον Αυτοκράτορα. Η εκλογή του θεωρήθηκε νίκη των Ενωτικών.
Ως Πατριάρχης στην αρχή ο Μητροφάνης προσπάθησε να επιβάλει σε όλους να μνημονεύουν τον Πάπα στη θεία Λειτουργία, να λένε στο Σύμβολο της Πίστεως «και εκ του Υιού εκπορευόμενον» και να επιτρέπουν θεία Κοινωνία με άζυμο άρτο. Δέχτηκε όμως άμεσα επίθεση από τους ανθενωτικούς, με πρώτο τον Μάρκο Ευγενικό που φώναζε στους πιστούς και τους ιερείς να αποφεύγουν τον «Μητροφόνο», όπως τον αποκαλούσαν, και όλους τους ενωτικούς, να μην τελούν μαζί τους ούτε Λειτουργία ούτε γάμο ούτε άλλο μυστήριο. Έπεισε έτσι και πολλούς άλλους όπως το Γεώργιο Γεννάδιο Σχολάριο και το Γεώργιο Αμιρούτζη. Ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος δεν μπόρεσε να τον υπερασπιστεί και έφυγε στην Ρώμη, όπου έγινε καρδινάλιος της Καθολικής Εκκλησίας, όπως και ο Ισίδωρος του Κιέβου.
Έτσι, στην γιορτή της Πεντηκοστής, 15 Μαΐου, πολλοί αρχιερείς αρνήθηκαν να συλλειτουργήσουν μαζί του. Ο Μητροφάνης βρέθηκε απομονωμένος και, παρότι χειροτόνησε αρκετούς ενωτικούς αρχιερείς, δεν μπόρεσε να αντιδράσει. Αποκηρύχθηκε το 1443 από ανθενωτικούς ιεράρχες, αλλά και από Σύνοδο, η οποία συγκλήθηκε τον Απρίλιο του ίδιους έτους στην Αλεξάνδρεια και κατέληξε σε ανάθεμα της Ενώσεως.
Πέθανε την 1η Αυγούστου του 1443. Τον διαδέχτηκε ο Γρηγόριος Γ΄ Μαμμής, επίσης ενωτικός και πνευματικός του αυτοκράτορα Ιωάννη.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Βυζαντινοί του 15ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυζίκου
Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ
Το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ (αγγλικά: University of Cambridge, συντομογραφικά: Cantab) στην πανεπιστημιούπολη Κέιμπριτζ, της Αγγλίας, είναι το δεύτερο αρχαιότερο πανεπιστήμιο του συνολικού αγγλόφωνου πληθυσμού.
Το πανεπιστήμιο αναπτύχθηκε από μια ομάδα λογίων στην πόλη του Κέιμπριτζ, η οποία σχηματίστηκε πιθανότατα το 1209 από ακαδημαϊκούς που εγκατέλειψαν την Οξφόρδη, μετά από διαφωνία με τον εντόπιο πληθυσμό. Τα δύο πανεπιστήμια συνδυασμένα αναφέρονται ενίοτε ως "Όξμπριτζ". Ως πολιτισμικές μονάδες και τμήματα της αγγλικής κοινωνίας τα δύο πανεπιστήμια έχουν επίσης μακρύ ιστορικό ανταγωνισμού μεταξύ τους.
Το Cambridge University Press, τμήμα του πανεπιστημίου, είναι ο παλαιότερος πανεπιστημιακός τύπος στον κόσμο. Το Cambridge Assessment, επίσης τμήμα του πανεπιστημίου, είναι ένας από τους κορυφαίους εξεταστικούς οργανισμούς στον κόσμο και παρέχει αξιολόγηση σε περισσότερους από οκτώ εκατομμύρια μαθητές παγκοσμίως κάθε χρόνο. Το πανεπιστήμιο διαθέτει επίσης οκτώ πολιτιστικά και επιστημονικά μουσεία, όπως το Μουσείο Fitzwilliam, καθώς και έναν βοτανικό κήπο. Οι βιβλιοθήκες του Κέιμπριτζ, από τις οποίες υπάρχουν 116, διαθέτουν συνολικά περίπου 16 εκατομμύρια βιβλία, περίπου εννέα εκατομμύρια από τα οποία βρίσκονται στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ. Το πανεπιστήμιο φιλοξενεί, αλλά ανεξάρτητο από, την Cambridge Union - την παλαιότερη κοινωνία συζητήσεων στον κόσμο. Το πανεπιστήμιο συνδέεται στενά με την ανάπτυξη του επιχειρηματικού συμπλέγματος υψηλής τεχνολογίας, γνωστό ως «Silicon Fen». Είναι το κεντρικό μέλος του Cambridge University Health Partners, ενός ακαδημαϊκού επιστημονικού κέντρου υγείας που εδρεύει στην Βιοϊατρική Πανεπιστημιούπολη του Cambridge.
Ακαδημαϊκά, το πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ βρίσκεται ανάμεσα στα 5 πρώτα πανεπιστήμια παγκοσμίως. Είναι επίσης παραδοσιακά το ακαδημαϊκό ίδρυμα που επιλέγει η αγγλική βασιλική οικογένεια και από τις τάξεις του έχουν ξεπηδήσει 83 υποψήφιοι για το βραβείο Νομπέλ έως σήμερα, οι περισσότεροι από οποιοδήποτε άλλο πανεπιστήμιο στον κόσμο κατ' εκτίμησιν.
Ιστορία
Μέχρι τα τέλη του 12ου αιώνα, η περιοχή του Κέιμπριτζ είχε ήδη μια επιστημονική και εκκλησιαστική φήμη, λόγω των μοναχών από την εκκλησία του Ely που βρισκόταν στην περιοχή. Ωστόσο, ήταν ένα περιστατικό στην Οξφόρδη που πιθανότατα οδήγησε στην ίδρυση του πανεπιστημίου: τρεις μελετητές της Οξφόρδης απαγχονίστηκαν από τις αρχές της πόλης για το θάνατο μιας γυναίκας, χωρίς να συμβουλευτούν τις εκκλησιαστικές αρχές, οι οποίες κανονικά θα υπερίσχυαν (και θα συγχωρούσαν τους μελετητές) σε μια τέτοια περίπτωση, αλλά ήταν τότε σε σύγκρουση με τον Ιωάννη της Αγγλίας. Φοβούμενοι περισσότερη βία από τους κατοίκους της πόλης, μελετητές από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης άρχισαν να απομακρύνονται σε πόλεις όπως το Παρίσι, το Ρέντινγκ και το Κέιμπριτζ. Στη συνέχεια, αρκετοί μελετητές παρέμειναν στο Κέιμπριτζ για να σχηματίσουν τον πυρήνα ενός νέου πανεπιστημίου όταν οι καταστάσεις πλέον επέτρεπαν να συνεχίσει η ακαδημαϊκή κοινότητα τις δραστηριότητές της στην Οξφόρδη.
Οργάνωση
Οι σχολές είναι υπεύθυνες για τη διασφάλιση δραστηριοτήτων όπως είναι οι διαλέξεις, η διοργάνωση σεμιναρίων, η έρευνα και ο καθορισμός των προγραμμάτων σπουδών που επιβλέπονται από το Γενικό Συμβούλιο. Μαζί με την κεντρική διοίκηση, επικεφαλής της οποίας είναι ο αντιπρόεδρος, συγκροτούν το σύνολο του πανεπιστημίου Κέιμπριτζ. Παροχές όπως οι βιβλιοθήκες παρέχονται σε όλα τα επίπεδα: από τη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ, από βιβλιοθήκες όπως η Squire Law Library και από ατομικά κολλέγια που στο σύνολό τους διαθέτουν τέτοιες βιβλιοθήκες προορισμένες κυρίως για τους προπτυχιακούς φοιτητές.
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Παραπομπές
Κεμπριτζ Κεμπριτζ Κατηγορία:Κέιμπριτζ
Σταύρος Αβραμίδης
Ο Σταύρος Αβραμίδης (Καβάλα, 1958) είναι Ελληνοκαναδός επιστήμων ξύλου και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας (UBC) του Καναδά, ο οποίος είναι εκλεγμένο μέλος και πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστήμης Ξύλου (International Academy of Wood Science).
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στην Καβάλα στις 6 Απριλίου 1958. Μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο 9ο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης το 1976.
Σπουδές και σταδιοδρομία
Φοίτησε στο Τμήμα Δασολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και έλαβε το δίπλωμά του το 1981.
Μετά από υποτροφία, εκπόνησε μεταπτυχιακές (1982-1983) και διδακτορικές σπουδές (1983-1986) στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.
Το 1987 ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του καριέρα στον Καναδά στο Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας (UBC) ως επίκουρος καθηγητής στο τμήμα Δασολογίας. Διέκοψε την καριέρα του με αναβολή άνευ αποδοχών το διάστημα 1988-1990 για να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία και επέστρεψε στο UBC τον Σεπτέμβριο του 1990. Εκλέχθηκε αναπληρωτής καθηγητής το 1993 και τακτικός καθηγητής το 1998, όπου υπηρετεί μέχρι και σήμερα. Έχει διατελέσει Πρόεδρος του τμήματος Δασολογίας του UBC σε δύο συνεχόμενες θητείες, από το έτος 2016 μέχρι και σήμερα.
Η ερευνητική ομάδα του Δρ. Αβραμίδη έχει παρουσιάσει ερευνητικό έργο σχετικό με τη φυσική και την ξήρανση του ξύλου, με αρκετές εργασίες μεταπτυχιακού και διδακτορικού επιπέδου. Επιπλέον έχει εκπονήσει εφαρμοσμένη έρευνα για την επίλυση πρακτικών προβλημάτων της βιομηχανίας ξύλου που έχουν σχέση με την ενεργειακή βελτιστοποίηση και αναβάθμιση των μεθόδων παραγωγής αλλά και της ποιότητας των προϊόντων χρησιμοποιώντας ακουστικές, ηλεκτρικές και οπτικές τεχνικές, και μεθόδους ραδιοκυμάτων, καθώς και μεθόδους προσομοίωσης και τεχνητής νοημοσύνης.
Έργο και διακρίσεις
Έχει δημοσιεύσει μαζί με τους φοιτητές και συνεργάτες του περισσότερα από 200 επιστημονικά άρθρα σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά, πάνω από 100 βιομηχανικές μελέτες, ενώ εν συνόλω, το ερευνητικό έργο του έχει αναγνωριστεί με περισσότερες από 2.500 αναφορές στη βάση Scopus.
Το 2012 εκλέχθηκε μέλος της συντακτικής επιτροπής στο διεθνές περιοδικό Wood Material Science and Engineering το οποίο δημοσιεύει θέματα της επιστήμης ξύλου και έχει δείκτη απήχησης 2,200 (2022), όπως και στο περιοδικό Drying Technology και στο περιοδικό της Λατινικής Αμερικής, ''Maderas. Ciencia y tecnologia''. Είναι επίσης επιστημονικός κριτής σε επιστημονικά περιοδικά κύρους όπως Holzforschung, Wood Material Science and Engineering, Wood Research, European Journal of Wood and Wood Products και Drying Technology.
Το 2020 σε εμπεριστατωμένη μετα-έρευνα των Ioannidis κ.ά. στο έγκυρο περιοδικό Plos Biology, το όνομά του συμπεριλήφθηκε στους καταλόγους Mendeley Data για τη διεθνή απήχηση της έρευνάς του. Την ίδια διάκριση έλαβε και τα έτη 2021 και 2022.
Τον Ιούνιο του 2023 -στην υψηλότερη διάκριση- ο Αβραμίδης εκλέχθηκε πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστήμης Ξύλου (IAWS), η οποία περιλαμβάνει τους πιο διακεκριμένους και σημαντικούς ερευνητές στα αντικείμενα της επιστήμης, της φυσικής, της χημείας και της τεχνολογίας του ξύλου.
Επιπλέον είναι τακτικό μέλος των επιστημονικών εταιρειών Forest Products Society, Society of Wood Science and Technology και Fellow του Institute of Materials, Minerals and Mining.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες ξύλου
Ακουστική
right Η ακουστικα (acoustics) είναι ο κλάδος της φυσικής που μελετά τις ιδιότητες και τη συμπεριφορά του ήχου, καθώς επίσης και τις εφαρμογές του. Μεταξύ των άλλων μελετά την παραγωγή, τη μετάδοση, τη λήψη και την αλληλεπίδραση του ήχου με τα διάφορα υλικά μέσα, καθώς επίσης και τις τεχνικές ελέγχου και επεξεργασίας για την εκμετάλλευση του ήχου σε εξειδικευμένες εφαρμογές.
Ιστορία
thumb|left|Ρωμαϊκό θέατρο στο Amman.
Αρχαιότητα
Η ακουστική έχει συναρπάσει την ανθρωπότητα από την αρχαιότητα. Η ιστορία της ακουστικής μπορεί να θεωρηθεί ότι αρχίζει τον 6ο αι. π.Χ. στην αρχαία Ελλάδα και πιο συγκεκριμένα, με τις μελέτες του Πυθαγόρα και των Πυθαγορείων. Αυτοί κατόρθωσαν να προσδιορίσουν τις σχέσεις που υπάρχουν μεταξύ του μήκους μιας παλλόμενης χορδής και του ύψους του παραγόμενου ήχου. Σε αυτούς επίσης οφείλεται μία από τις πρώτες μουσικές κλίμακες. Οι Πυθαγόρειοι διαχώρισαν τις δύο τυπικές όψεις των σπουδών της ακουστικής: τη μουσική όψη, που αφορά το φυσιολογικό και αισθητικό μέρος της ακουστικής, και τη φυσικομαθηματική όψη, που σχετίζεται με το πειραματικό μέρος. Άλλωστε, η ατελής ακόμα γνώση των κανόνων της ανάκλασης του ήχου φαίνεται από το σχήμα των αρχαιοελληνικών θεάτρων (4ος αι. π.Χ.) και των ελάχιστα διαφορετικών ρωμαϊκών θεάτρων που τα διαδέχτηκαν. Ο Μάρκος Βιτρούβιος Πολλίων, Ρωμαίος αρχιτέκτων και μηχανικός που άκμασε τον 1ο π.Χ. αιώνα (70-15π.Χ.), συνέγραψε το περίφημο έργο "De architectura" το οποίο περιέχει, μεταξύ άλλων, πολύτιμες πληροφορίες για την αρχιτεκτονική και τις μηχανικές κατασκευές της εποχής εκείνης, καθώς και προγενέστερων.
Νεότερη εποχή
Ο Joseph Sauveur (1653-1716) εισήγαγε τον όρο "ακουστική" για τη μελέτη του ήχου, το 1701.
Η μαθηματική θεωρία διάδοσης του ήχου μπορεί να θεωρηθεί ότι αρχίζει με τον Isaac Newton (1642-1727), του οποίου το έργο "Principia" (1687) περιείχε μια μηχανική ερμηνεία των παλμών ηχητικής πίεσης και της ταχύτητας των κυμάτων κατά τη διάδοσή τους σε στερεά μέσα. Υπολόγισε πρώτος την αχύτητα του ήχου βάσει θεωρητικών εκτιμήσεων. Η ακουστική θεωρία σε σταθερότερη μαθηματική και φυσική βάση διατυπώθηκε από τους Euler (1707-1783), Lagrange (1736-1813) και d'Alembert (1717-1783). Ο Leonhard Euler (1707-1783) διατύπωσε την κυματική εξίσωση για τον ήχο, στη μορφή που χρησιμοποιείται σήμερα. Η σύγχρονη θεωρία του ήχου και των κραδασμών είναι σε μεγάλο βαθμό ο καρπός της εργασίας αυτών των μαθηματικών και φυσικών. Ο Ernst Friedrich Florens Chladni (1756-1827) θεωρείται ο ιδρυτής της σύγχρονης πειραματικής ακουστικής. Εφηύρε τα στοιχεία Chladni, τα οποία καθιστούν ορατές τις φυσικές δονήσεις των πλακών. Μεγαλύτερες σε βάθος εργασίες με μαθηματικό υπόβαθρο για την ακουστική έγιναν από τον Hermann von Helmholtz (1821-1894), ο οποίος διερεύνησε την αίσθηση του ήχου (ενσωμάτωσε τη φυσιολογική ακουστική) και περιέγραψε τον συντονιστή ή αντηχείο Helmholtz, καθώς επίσης και από τον John William Strutt, 3rd Baron Rayleigh, στο μνημειώδες έργο του "Theory of Sound" (1877), στο οποίο παρουσιάζει πολλές μαθηματικά τεκμηριωμένες αποδείξεις για την παραγωγή και διάδοση του ήχου. Παράλληλα, ο Pierre Simon Laplace (1749-1827) περιέγραψε την αδιαβατική συμπεριφορά του ήχου, ενώ οι Wheatstone, Ohm και Henry, ανέπτυξαν τα ανάλογα ισοδύναμα μεταξύ ηλεκτρισμού και ακουστικής.
Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, αναπτύχθηκαν οι πρώτες ακουστικές συσκευές μέτρησης και καταγραφής, όπως ο φωναυτογράφος (phonoautograph) από τον Édouard-Léon Scott de Martinville (1817-1897) και αργότερα ο φωνογράφος του Thomas Alva Edison (1847-1931). Ο Αύγουστος Kundt (1839-1894) ανέπτυξε το σωλήνα Kundt που χρησιμοποιείται στη μέτρηση του συντελεστή απορρόφησης του ήχου.
Από τις αρχές του 20ού αιώνα έχουμε την ευρεία εφαρμογή των υφιστάμενων θεωρητικών γνώσεων σχετικά με την ακουστική. Έτσι, ο Wallace Clement Sabine (1868-1919), θεωρείται ότι ήταν ο πρώτος που συνέβαλε στην ανάπτυξη αυτού που ονομάζεται ακουστική χώρων ή αρχιτεκτονική ακουστική, με στόχο τη βελτίωση της ακουστικής ποιότητας των δωματίων.
Η εισαγωγή των ηλεκτρονικών λυχ­νιών και η εφεύρεση του σωλήνα ηλεκτρονίων (1907) συνέβαλε αποφασιστικά στο πεδίο της ακουστικής, καθώς επέτρεψε την κατασκευή μεγαφώ­νων, μικροφώνων, ενισ­χυτών και καταγραφέων για συχνότητες, ακουστικές και μη, ενώ η ακουστικές μετρήσεις βελτιώθηκαν σε ανάλυση και ακρίβεια. Έτσι, προστέθηκαν στα προηγούμενα επιστημονικά πεδία η ηλεκτροακουστική, η ακουστική υπερήχων με εφαρμογές στην ιατρική και στη βιομηχανία, η φωνομετρία, η αρχιτεκτονική ακουστική και η ακουστική του περιβάλλοντος χώρου. Νέοι τύποι ακουστικών μορφοτροπέων αναπτύχθηκαν και εξελίχθηκαν σε πλείστες εφαρμογές. Η υδροακουστική χρησιμοποιήθηκε εκτενώς για τον εντοπισμό υποβρυχίων από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Ο Paul Langevin (1872-1946) χρησιμοποίησε υπερήχους ως τεχνική εντοπισμού αντικείμενων κάτω από το νερό (sonar). Οι νέες τεχνικές επέτρεψαν να επεκταθεί η μελέτη από τους απλούς ή σύνθετους ήχους σε ηχητικά φαινόμενα οποιουδήποτε τύπου, για παράδειγμα παλμικά. Από το 1930 περίπου εμφανίζονται επιστημονικά περιοδικά αφιερωμένα αποκλειστικά θέματα ακουστικής.
Μια από τις πιο σημαντικές εφαρμογές της ακουστικής αναπτύσσεται από το πρώτο μισό του 20ού αιώνα, σχετικά με τη μείωση του θορύβου, μέσω του σιγαστήρα στο σύστημα εξάτμισης των μηχανοκίνητων οχημάτων και το οποίο βελτιώνεται συνεχώς. Με την εισαγωγή των κινητήρων στη δεκαετία του 1950 και τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την επιτυχή μείωση του θορύβου, αναπτύσσεται η αεροακουστική, η οποία επηρεάζεται σημαντικά από το έργο του James Lighthill (1924-1998).