cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προτάσεις για Ασσυριακή αυτονομία στο Ιράκ
Ενσωμάτωση στην περιοχή του Κουρδιστάν
Σε μια ξεχωριστή συνάντηση με τον Πατέρα Ντίνκα Ισσά, Ασσύριο Χριστιανικό ιερέα στο Αλ Κος, ο Ντίνκα εξέφρασε την ελλπίδα ότι η εκκλησία θα μπορούσε να φέρει ειρήνη σε μια περιοχή που περιέγραψε ως "αμφισβητούμενη μεταξύ δύο κυβερνήσεων" (τη Κυβέρνηση του Ιράκ και τη ΠΚΚ). Σε αντίθεση με το Μπασίμ, ο Ντίκα δήλωσε ότι δεν υπάρχουν προβλήματα εκφοβισμού ή παρέμβαση από πολιτικά κόμματα ή Κουρδικές δυνάμεις ασφαλείας. Ένα νέο κτήριο ορφανοτροφείου, χρηματοδοτημένο από τον πρώην Υπουργό Οικονομικών της ΠΚΚ Σαρκίς Αγκατζάν, σχεδόν ολοκληρώθηκε.Κάποια Ασσυριακά πολιτικά κόμματα έχουν καλέσει για τη δημιουργία μιας κυβερνόμενης από τους Ασσύριους Επαρχίας Πεδιάδας της Νινευής, ως μέρος της ΠΚΚ. Η επαρχία θα περιλαμβάνουν τις επαρχίας Τελ Κεππέ, Αλ-Χαμντανίγια και Σεχάν και θα κυβερνάται από το τοπικό Ασσυριακό πληθυσμό της περιοχής. Μέρη της Πεδιάδας της Νινευής προσαρτήθηκαν παράνομα και ήταν υπό τη δικαιοδοσία των ΠΚΚ και Πεσμεργκά, με αποτέλεσμα την ένταξη τμημάτων της Πεδιάδας της Νινευής ως "αμφισβητούμενη περιοχή" και, συνεπώς το Ιρακινό Κουρδικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας το 2017 θα διεξαχθεί στο κατεχόμενο έδαφος.
Αυτόνομη Περιφέρεια Αλ-Ραφιντάιν
Στις 5 Μαρτίου 2017, τρεις φορείς που εκπροσωπούν Ασσύριους, Γιαζίντι και Τουρκμένιους εξέδωσαν κοινή δήλωση, ζητώντας ημιαυτόνομη περιοχή στο Βόρειο Ιράκ. Η ιδέα ωθήθηκε προς τα εμπρός από το Ίδρυμα Διάσωσης των Τουρκμενίων, το Ανεξάρτητο Ανώτατο Συμβούλιο των Γιαζίντι και την Οργάνωση Αλ Ραφιντάιν.
Το έργο προτάθηκε σύμφωνα με το Ιρακινό Σύνταγμα του 2005, το οποίο δίνει στις μειονότητες το δικαίωμα στην αυτονομία ή την αυτοδιοίκηση σε υπομονάδες της επικράτειας (Κεφάλαιο 1, Ενότητες 5, 112, 115 και 116).
Ο Αλί Ακράμ Αλ-Μπαγιάτι του Ιδρύματος Διάσωσης των Τουρκμένιων δήλωσε ότι "Η πρόταση περιφέρειας για τις μειονότητες είναι σύμφωνα με το Ιρακινό Σύνταγμα και δεν έρχεται σε αντίθεση με την γενική κίνηση για το μοίρασμα των εξουσιών και να επιτραπεί στις μειονότητες να διαχειρίζονται τις δικές τους υποθέσεις".
Το καντόνι θα περιλαμβάνει τρεις συνεχείς περιοχές: Σιντζάρ, Ταλ Αφάρ και Πεδιάδα της Νινευής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινήματα ανεξαρτησίας Κατηγορία:Αλυτρωτισμός
Κάστρο των Σφόρτσα
Το Κάστρο των Σφόρτσα (Ιταλικά: Castello Sforzesco) είναι κάστρο στο Μιλάνο της βόρειας Ιταλίας. Χτίστηκε κατά τον 15ο αιώνα από τον Φραγκίσκο Σφόρτσα, Δούκα του Μιλάνου, επάνω στα ερείπια οχυρώσεων που χρονολογούνταν από τον 14ο αιώνα. Αργότερα ανακαινισμένο και επεκταμένο, στη διάρκεια του 16ου και του 17ου αιώνα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα φρούρια στην Ευρώπη. Ανακατασκευασμένο σε σημαντικό βαθμό από τον Λούκα Μπελτράμι την περίοδο 1891-1905, φιλοξενεί σήμερα αρκετά από τα μουσεία και τις συλλογές έργων τέχνης της πόλης του Μιλάνου.
Ιστορία
Η αρχική κατασκευή διετάχθη από τον τοπικό άρχοντα Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι την περίοδο 1358-1370. Το κάστρο αυτό ήταν γνωστό ως Castello di Porta Giova (ή Porta Zubia), λόγω μιας πύλης που βρισκόταν στα τείχη σε μικρή απόσταση από αυτό. Οι διάδοχοί του, Τζιάν Γκαλεάτσο, Τζοβάνι Μαρία και Φιλίππο Μαρία Βισκόντι τον επέκτειναν, μέχρις ότου αυτό κατέστη ένα τετραγωνικού τύπου κάστρο με μήκος των τειχών σε κάθε πλευρά που έφτανε τα 200 m, τέσσερις πύργους σε κάθε του γωνία και πάχος των τειχών που έφτανε τα 7 m. Το κάστρο αυτό αποτελούσε και κύρια οικία για την εξουσιάζουσα οικογένεια των Βισκόντι, ενώ κατεστράφη από την βραχύβια Αμβροσιανή Δημοκρατία, η οποία και εξεδίωξε την οικογένεια από την πόλη το 1447.
Το 1450, ο Φραγκίσκος Σφόρτσα, αφού κατέστειλε τους Δημοκρατικούς, ξεκίνησε την ανακατασκευή του κάστρου με στόχο αυτό να αποτελέσει την κύρια κατοικία του. Το 1452, προσέλαβε τον γλύπτη και αρχιτέκτονα Φιλάρετο για να αναλάβει τον σχεδιασμό και την διακόσμηση του κεντρικού πύργου, ο οποίος είναι έκτοτε γνωστός ως Torre del Filarete. Μετά τον θάνατο του Φραγκίσκου, τα κατασκευαστικά έργα συνεχίστηκαν από τον γιο του, Γκαλεάτσο Μαρία, υπό την επιμέλεια του αρχιτέκτονα Μπενεντέττο Φερρίνι. Η διακόσμηση φιλοτεχνήθηκε από τοπικούς ζωγράφους. Το 1476, κατά τη διάρκεια της αντιβασιλείας της Μπόνα της Σαβοΐας, ο πύργος που φέρει το όνομά της κατασκευάστηκε. Το 1494, ο Λουδοβίκος Σφόρτσα έγινε άρχοντας του Μιλάνου, όπου και κάλεσε αριθμό καλλιτεχνών για να αναλάβουν την διακόσμηση του κάστρου. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονταν οι Λεονάρντο ντα Βίντσι (ο οποίος φιλοτέχνησε τις τοιχογραφίες σε αρκετά δωμάτια, σε συνεργασία με τον Μπερναρντίνο Ζενάλε και τον Μπερναρντίνο Μπουτινόνε) και Ντονάτο Μπραμάντε, ο οποίος ανέλαβε να φιλοτεχνήσει τις τοιχογραφίες στη Sala del Tesoro. Η Sala della Balla φιλοτεχνήθηκε με σκηνές από τα κατορθώματα του Φραγκίσκου Σφόρτσα. Περί το 1498, ο Λεονάρντο εργάστηκε για την διακόσμηση της οροφής της Sala delle Asse, ζωγραφίζοντας διακόσμηση αποτελούμενη από φυσικά μοτίβα. Στη διάρκεια των επόμενων ετών, ωστόσο, το κάστρο υπέστη ζημιές από τις επιθέσεις σε αυτό Ιταλικών, Γαλλικών, καθώς και Γερμανικών δυνάμεων. Ένας προμαχώνας, γνωστός ως tenaglia προστέθηκε, πιθανώς σχεδιασμένος από τον Τσέζαρε Τσεζαριάνο. Μετά τη νίκη των Γάλλων το 1515 στη Μάχη του Μαρινιάν, ο ηττημένος Μαξιμιλιανός Σφόρτσα, οι Ελβετοί μισθοφόροι του, καθώς και ο Καρδινάλιος-Επίσκοπος της Σιόν υποχώρησαν στο κάστρο. Ωστόσο, ο Βασιλιάς Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας τους καταδίωξε ως το Μιλάνο, ενώ οι σκαπανείς του προχώρησαν στην πρόκληση ζημιών στα θεμέλια του κάστρου, υποχρεώνοντας, με αυτό τον τρόπο, τους πολιορκημένους σε παράδοση. Το 1521, σε μια περίοδο κατά την οποία χρησιμοποιείτο ως αποθήκη πολεμοφοδίων, η Torre del Filarete ανατινάχθηκε. Όταν ο Φραγκίσκος Β΄ Σφόρτσα επέστρεψε για σύντομο διάστημα στην εξουσία του Μιλάνου, ανακαίνισε και επέκτεινε το φρούριο, ενώ μετέτρεψε ένα τμήμα του σε διαμερίσματα για την γυναίκα του, Χριστίνα της Δανίας.
Υπό την ισπανική κατοχή που ακολούθησε, το κάστρο μετατράπηκε σε φρούριο, καθώς η έδρα του κυβερνήτη μεταφέρθηκε στο Δουκικό Παλάτι (1535). Η φρουρά του ποίκιλε από 1000 έως 3000 άνδρες, των οποίων ηγείτο ένας Ισπανός φρούραρχος. Το 1550, εργασίες ξεκίνησαν για την ενίσχυση του κάστρου με σύγχρονες οχυρώσεις, λαμβάνονατς αστεροειδή μορφή, μετά και την προσθήκη 12 προμαχώνων. Οι εξωτερικές οχυρώσεις έφταναν τα 3 χλμ. σε μήκος και κάλυπταν έκταση 25.9 εκταριών. Το κάστρο παρέμεινε σε χρήση ως φρούριο, επίσης, και μετά την αντικατάσταση των Ισπανών με τους Αυστριακούς ως κυρίαρχη δύναμη στη Λομβαρδία.
Το μεγαλύτερο τμήμα των εξωτερικών οχυρώσεων κατεδαφίστηκε στη διάρκεια της περιόδου κατοχής του Μιλάνου από τον Ναπολέοντα, κατά την περίοδο της Εντεύθεν των Άλπεων Δημοκρατίας. Η ημικυκλική Piazza Castello κατασκευάστηκε στην πλευρά του κάστρου που έδινε προς την πόλη, η οποία περιβαλόταν από ακτινωτή ρυμοτομία νέων οικοδομικών τετραγώνων δίπλα στα οποία βρισκόταν και το Foro Buonoparte. Η περιοχή στην πλευρά του κάστρου που έδινε προς την "εξοχή" μετατράπηκε σε μία μεγάλη, διαστάσεων 700m επί 700m, πλατεία η οποία είναι γνωστή ως Piazza d'Armi.
Μετά την ενοποίηση της Ιταλίας κατά τον 19ο αιώνα, το κάστρο μετατράπηκε από στρατιωτικής χρήσεως σε έδρα των διοικητικών γραφείων του Δήμου του Μιλάνου. Το Πάρκο Σεμπιόνε, ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα της πόλης, δημιουργήθηκε στην θέση του παλαιότερου χώρου παρελάσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στην Ιταλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Μιλάνο *
Κατερίνα Νικολαΐδου (κωπηλασία)
Βιογραφία
Προέρχεται από πολύτεκνη οικογένεια με 4 παιδιά συμπεριλαμβανομένης της Κατερίνας. Ο πατέρας της, Γιάννης Νικολαΐδης ήταν και ο ίδιος πρωταθλητής της κωπηλασίας και συναθλητής του Γιώργου Μπικογιάννη. Στην αρχή η Νικολαΐδου ασχολήθηκε με την κολύμβηση, αλλά μετά από παρότρυνση του πατέρα της και του Γιώργου Μπικογιάννη δοκίμασε και την κωπηλασία. Έγινε μέλος του Ναυτικού Ομίλου Κατερίνης το 2007.
Σύντομα η αθλήτρια σημείωσε επιτυχίες. Το 2008 αναδείχθηκε για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Ελλάδας στο αγώνισμα 1Χ (σκιφ) κορασίδων. Το 2010 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα νεανίδων.
Πρωταθλήτρια Ευρώπης
Στις 2 Ιουνίου 2013 η Νικολαΐδου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κωπηλασίας που διεξήχθη στη Σεβίλλη με σκιφ ελαφρών βαρών με χρόνο 8:32.92 στον τελικό. Ο χρόνος που σημείωσε η αθλήτρια από την Κατερίνη ήταν ο καλύτερος του αγωνίσματος στη διοργάνωση Την 1η Ιουνίου 2014 η αθλήτρια διατήρησε τον τίτλο της, καθώς πρώτευσε για δεύτερη συνεχή χρονιά στην ίδια διοργάνωση, η οποία έγινε στο Βελιγράδι.
Μεσογειακοί Αγώνες
Λίγες εβδομάδες μετά τη νίκη της στη Σεβίλλη, στις 23 Ιουνίου 2013, η Κατερίνα Νικολαΐδου κατέκτησε την πρώτη θέση και το χρυσό μετάλλιο στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2013 στη Μερσίνα της Τουρκίας. Η πρωταθλήτρια Ευρώπης ήταν πρώτη στον τελικό με χρόνο 7:45.71 και με 2η τη Λάουρα Μιλάνι από την Ιταλία (+3.76), ενώ 3η ήταν η Κύπρια Άννα Ιωάννου (+4.70).
Παγκόσμιο πρωτάθλημα
Η Νικολαΐδου κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κωπηλασίας στο Άμστερνταμ, στις 29 Αυγούστου 2014.
Στις 7 Σεπτεμβρίου 2015 η Νικολαΐδου μαζί με τη Σοφία Ασουμανάκη κατέκτησαν το αργυρό μετάλλιο στο διπλό σκιφ στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Γαλλίας.
Ολυμπιακοί Αγώνες 2016
Στις 10 Αυγούστου 2016 το δίδυμο Νικολαΐδου - Ασουμανάκη κατέκτησαν την 4η θέση στον τελικό του διπλού σκιφ στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο ντε Τζανέιρο με χρόνο 7:48.62.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας
Vogue (τραγούδι, Μαντόνα)
Vogue ονομάζεται το τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Μαντόνα, από το σάουντρακ άλμπουμ της, I'm Breathless. Κυκλοφόρησε ως πρώτο σινγκλ του άλμπουμ στις 27 Μαρτίου 1990 από την Sire Records. Η Μαντόνα εμπνεύστηκε από τους vogue χορευτές και χορογράφους Jose και Luis Xtravaganza, της Ball culture κοινότητας στο Χάρλεμ, οι οποίοι της έμαθαν voguιng σ' ένα κλαμπ στην Νέα Υόρκη. Είναι ένα dance-pop και house κομμάτι με ισχυρές επιρροές από ντίσκο της δεκαετία του 1970, το οποίο καθιέρωσε τάσεις στην χορευτική μουσική την δεκαετία του 1990. Επίσης, θεωρείται ότι «έφερε» την χάους μουσική στις Ηνωμένες Πολιτείες. Λυρικά, μιλάει για την ελευθερία αλλά και την απόλαυση του εαυτού μας πάνω στην πίστα χορού και την απόδραση από την καθημερινότητα, ενώ περιέχει μια παράγραφο στην οποία αναφέρει διάφορα ονόματα διασημοτήτων από την χρυσή εποχή του Χόλυγουντ.
Δέχθηκε θετικές κριτικές και θεωρήθηκε ως μία από τις καλύτερες στιγμές της καριέρας της. Εμπορικά είναι από τα πιο επιτυχημένα σινγκλς που έχει κυκλοφορήσει, φτάνοντας την κορυφή των τσαρτς σε πάνω από 30 χώρες, όπως Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο, Καναδά, Αυστραλία και Ιαπωνία. Έγινε το πρώτο σινγκλ από γυναίκα τραγουδίστρια που πιστοποιήθηκε πάνω από δύο φορές πλατινένιο στην Αμερική. Παγκοσμίως, ήταν το πιο επιτυχημένο τραγούδι του 1990, πουλώντας έξι εκατομμύρια αντίτυπα.
Στο μουσικό βίντεο βλέπουμε την Μαντόνα με τους χορευτές της να χορεύουν voguing. Σκηνοθετημένο από τον Ντέιβιντ Φίντσερ περιλαμβάνει στιλιστικές επιρροές από τις δεκαετίες 1920 και 1930. Έχει θεωρηθεί ένα από τα καλύτερα μουσικά βίντεο όλων των εποχών από πολλές λίστες και το 1990 κέρδισε τρία Video Music Awards από συνολικά εννιά υποψηφιότητες.
Το έχει εκτελέσει σε έξι περιοδείες της, στα MTV Video Music Awards του 1990 ως Μαρία Αντουανέτα αλλά και στο ημίχρονο του Super Bowl XLVI το 2012. Το έχουν επανεκτελέσει διάφοροι μουσικοί, όπως η Ριάννα και η Κέιτι Πέρι. Επίσης, χρησιμοποιήθηκε στο σάουντρακ της ταινίας, Ο Διάβολος Φοράει Prada αλλά και στο επεισόδιο της σειράς Glee: The Power of Madonna. Συγγραφείς και μουσικοί κριτικοί επισήμαναν πως μέσω της μεταμοντέρνας φύσης της δύναμης που έχει η Μαντόνα, κατάφερε να φέρει μια υποκουλτούρα στην κυρίαρχη λαϊκή κουλτούρα με αυτό το τραγούδι, και να δημιουργήσει νέες τάσεις στη χορευτική μουσική. Επίσης, έχει χαρακτηριστεί ως ύμνος της μόδας.
Ιστορικό
Στα τέλη του 1989, το Like a Prayer είχε βγάλει τρία επιτυχημένα χιτς στην Αμερική, το ομότιτλο κομμάτι, το Express Yourself και το Cherish. Για να διασφαλίσουν ότι και το τελευταίο σινγκλ του άλμπουμ, Keep It Together θα πήγαινε καλά στα τσαρτς, η Μαντόνα με τον Shep Pettibone αποφάσισαν να συνθέσουν ένα τραγούδι, το οποίο θα διατίθοταν μαζί με το σινγκλ στο CD. Έτσι δημιούργησαν το Vogue. Το τραγούδι και το βίντεο ήταν εμπνευσμένο από το χορό voguing. Ο χορός ήταν διαδεδομένος σε κλαμπ της Νέας Υόρκης από γκέι χορευτές που χρησιμοποιούσαν μια σειρά από περίπλοκες κινήσεις χεριών και στάσεις του σώματος για να μιμηθούν τον αγαπημένο τους σταρ του Χόλυγουντ.
Όταν παρουσίασαν το τραγούδι σε στελέχη της Warner Bros. θεώρησαν ότι το τραδούδι ήταν πολύ καλό για να συνοδεύσει απλά το Keep It Together, και ότι έπρεπε να το κυκλοφορήσουν ως σινγκλ. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε καμία σχέση με την τότε επερχόμενη ταινία που πρωταγωνιστούσε, Dick Tracy, συμπεριληφθεί στο σάουντρακ άλμπουμ I'm Breathless, το οποίο περιείχε τραγούδια εμπνευσμένα από την ταινία.
Σύνθεση
Το Vogue είναι ένα χορευτικό-ποπ και χάους κομμάτι με αξιοσημείωτη επιρροή από ντίσκο. Επισημάνθηκε από τον κριτικό Stephen Thomas Erlewine, ότι έχει έναν βαθύ, ευχάριστο και παλλόμενο ρυθμό. Σύμφωνα με το Musicnotes.com, το τραγούδι είναι γραμμένο σε μείζων κλειδί του Α♭, έχει tempo με 116 παλμούς ανά λεπτό, ενώ το φωνητικό εύρος της Μαντόνα εκτείνεται από C4 έως E♭5. Στιχουργικά, μιλάει για την απόδραση και για το πως ο καθένας μπορεί να απολαύσει τον εαυτό του.
Περίπου στην μέση του τραγουδιού έχει ένα ραπ τμήμα, όπου ονομάζει 16 διασημότητες από το 1920 - 1950. Τα ονοματα εμφανίζονται με την εξής σειρά: Greta Garbo, Marilyn Monroe, Marlene Dietrich, Joe DiMaggio, Marlon Brando, Jimmy Dean, Grace Kelly, Jean Harlow, Gene Kelly, Fred Astaire, Ginger Rogers, Rita Hayworth, Lauren Bacall, Katharine Hepburn, Lana Turner και Bette Davis. Δέκα αστέρια που αναφέρονται στο τραγούδι (Davis, Dean, Dietrich, DiMaggio, Garbo, Harlow, Rogers, Turner και οι δύο Kellys) πληρώθηκαν όταν εκτέλεσε το τραγούδι κατά την διάρκεια του ημιχρόνου στο Super Bowl XLVI το 2012, αφού χρησιμοποίησε εικόνες τους στα βίντεο walls. Οι σταρς που αναφέρονται στο τραγούδι είναι όλοι νεκροί απ' το 2014, αφού η Bacall απεβίωσε στις 12 Αυγούστου 2014 στην ηλικία των 89 ετών.
Εμπορικότητα
Μέτα την κυκλοφορία του έφτασε στην κορυφή σε πάνω από τρίαντα χώρες, κάνοντας το, το μεγαλύτερο χιτ της Μαντόνα εκείνη τη στιγμή. Ήταν το καλύτερο σε πωλήσεις σινγκλ του 1990 με πάνω από δύο εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ μέχρι σήμερα έχει πουλήσει συνολικά έξι εκατομμύρια. Στην Αμερική πήγε νούμερο ένα ρίχνοντας από την κορυφή την Σινέντ Ο' Κόνορ με το Nothing Compares 2 U. Στις 28 Ιουνίου του 1990 πιστοποιήθηκε δύο φορές πλατινένιο για δύο εκατομμύρια πωλήσεις μόνο στην Αμερική. Όταν άρχισαν να μετρούν τις ψηφιακές πωλήσεις το 2005, το "Vogue" είχε πουλήσει 311,000 αντίτυπα.
Ήταν επίσης, μεγάλη επιτυχία και στην Ευρώπη, μένοντας οχτώ συνεχόμενες βδομάδες στο Eurochart Hot 100 τσαρτ. Στο Ηνωμένο Βασίλειο κατάκτησε την πρώτη θέση και έχει πουλήσει 505,000 αντίτυπα μέχρι σήμερα. Η επιτυχία του τραγουδιού ενίσχυσε τις πωλήσεις του I'm Breathless, και σε συνδυασμό με την Blond Ambition Tour περιοδεία της δημιούργησε τεράστια δημοσιότητα για την ταινία Dick Tracy.
Σύνοψη
Το ασπρόμαυρο βίντεο, σεταρισμένο σε αρ ντεκό θέμα της δεκαετίας του 1920, ξεκινά δείχνοντας διάφορα γλυπτά, έργα τέχνης, καθώς και χορευτές της Μαντόνα που ποζάρουν. Μαζί δείχνει και εικόνες μιας καμαριέρας και ενός μπάτλερ που καθαρίζουν ένα σχετικά μεγάλο σπίτι. Όταν το χορευτικό τμήμα του τραγουδιού ξεκινά, δείχνει την πλάτη της Μαντόνα μέχρι που γυρίζει και δίνει μια πόζα (strike a pose) όπως λένε οι στίχοι. Το βίντεο εξελίσσεται, και ακολουθούν εικόνες ανδρών με fedoras και την Μαντόνα να τραγουδάει φορώντας μια μαύρη διάφανη δαντελένια μπλούζα από την οποία διακρίνεται το στήθος της. Αρχίζουν να χορεύουν σε ρυθμούς και κινήσεις voguing ενώ τραγουδάει το ρεφρέν και οι χορευτές της μιμούνται τα δεύτερα φωνητικά. Στην συνέχεια, παρουσιάζει διάφορες σκηνές με την Μαντόνα σε διαφορετικά ντυσίματα να απομιμείται αστέρια της χρυσής εποχής του Χόλυγουντ. Μετά μπορούμε να την δούμε να φοράει το εμβληματικό κωνικό σουτιέν ενώ αρχίζει η ραπ παράγραφος. Το βίντεο κλείνει με δύο μεγάλες βεντάλιες να καλύπτουν την οθόνη.
Υποδοχή
Το MTV το τοποθέτησε στην δεύτερη θέση στην λίστα με τα 100 καλύτερα βίντεο όλων των εποχών. Το 1993, το περιοδικό Rolling Stone ονόμασε το βίντεο ως το εικοστό όγδοο καλύτερο μουσικό βίντεο όλων των εποχών και το δεύτερο καλύτερο απ' την δεκαετία των 90's, πίσω απ' το Thriller του Μάικλ Τζάκσον. Σε μια πιο σύγχρονη, ανανεωμένη λίστα του 2021, το Rolling Stone τοποθέτησε το "Vogue" στην τρίτη θέση των καλύτερων μουσικών βίντεο όλων των εποχών, επικροτώντας το για την απότομη δημοτικότητα που απέκτησε ο χορός voguing, και τη δημιουργία μιας μεγάλης βάσης καινούριων φαν. Επίσης κατατάσσεται στο νούμερο πέντε στη λίστα για τα 100 βίντεο που έσπασαν τους κανόνες, και εκδόθηκε από το MTV.
Δημιουργήθηκε μία διαμάχη γύρω από το βίντεο και αυτό οφείλεται στην σκηνή που η Μαντόνα φοράει την διάφανη δαντελωτή μπλούζα (φώτο). Ο θεατής αν κοιτάξει προσεκτικά μπορεί να δει τις θηλές της κάτω από την μπλούζα. Το MTV ήθελε να αφαιρέσει αυτή τη σκηνή, αλλά η Μαντόνα αρνήθηκε, και έτσι το πρόβαλαν με την σκηνή άθικτη. Προτάθηκε για εννιά MTV Video Music Awards -περισσότερες υποψηφιότητες στην καριέρα της- και κέρδισε τρία, καλύτερου μοντάζ, σκηνοθεσίας και κινηματογραφίας.
Live εκτελέσεις
Στην Blond Ambition World Tour, ήταν το δέκατο πέμπτο τράγουδι στη σειρά και το εκτέλεσε φορώντας ένα μαύρο κολλητό σορτς. Με ένα γαλλικό θέμα του 18ου αιώνα εμφανίστηκε αργότερα, τον ίδιο χρόνο στα MTV Αwards μαζί με τους χορευτές της, ενώ είχε τεράστια ομοιότητα με την Μαρία Αντουανέτα. Ο ασφυκτικά στενός κορσές, η αποκάλυψη των εσωρούχων της και οι χορευτές να χουφτώνουν το στήθος της ήταν αρκετά για να την κατατάξη το Billboard ως την έκτη καλύτερη εμφάνιση στα MTV Video Music Awards όλων των εποχών. Η εμφάνιση συμπεριλήφθηκε στη συλλογή βίντεο, The Immaculate Collection, που κυκλοφόρησε μετά. Το 1993, στην The Girlie Show World Tour φορούσε έναν τεράστιο κεφαλόδεσμο που φτιάχτηκε από τους Dolce and Gabbana, και η μουσική του είχε ρυθμιστεί εκ νεόυ με μια Μεσανατολική επιρροή. Το 2004, άνοιξε την περιοδεία Re-Invention World Tour με το κομμάτι, ντυμένη μ' έναν χρυσό κορσέ κάνοντας εντυπωσιακές κινήσεις γιόγκα. Συμπεριλήφθηκε στο ντοκιμαντέρ της I'm Going to Tell You a Secre, το 2005. Το εκτέλεσε μετά από τέσσερα χρόνια, το 2008 στην Sticky & Sweet Tour, σ' ένα mash-up με το 4 Minutes και το "Give It To Me" του Timbaland. Άνοιξε και το Super Bowl χρησιμοποιώντας το κομμάτι με ένα αιγυπτιακό θέμα, ενώ στην The MDNA Tour επανεφεύρεσε το διάσημο κωνικό σουτιέν μαζί με τον Jean-Paul Gaultier. . Στην περιοδεία της, Rebel Heart Tour το 2015, το τραγούδι ερμηνεύεται σ' ένα mash-up με το Holy Water. Η Μαντόνα και οι χορεύτριες της είναι ντυμένες καλόγριες κάνοντας pole dancing πάνω σε στύλους που έχουν σχήμα σταυρού.
Διαμάχη
Η Μαντόνα και ο Pettibone μηνύθηκαν από την VMG Salsoul τον Ιούνιο του 2012, αφού κατηγορήθηκαν ότι χρησιμοποιούσαν δείγμα από σύνθεση της ορχήστρας Salsoul, που ονομάζεται "Love Break" (1976). Η υπόθεση διευθετήθηκε υπέρ της Μαντόνα, αφού ο δικαστής έκρινε ότι "κανένα λογικό κοινό" δεν είναι σε θέση να διακρίνει τα τμήματα του δείγματος.
Επανεκτελέσεις
Το Vogue έχει δεχτεί πολλές επανεκτέλεσεις από τότε που κυκλοφόρησε και θεωρείται ένα από τα πιο "επανεκτελεσμένα" τραγούδια όλων των εποχών.
Κληρονομιά
Μετά την κυκλοφορία του η Μαντόνα έφερε το underground voguing στην mainstream κουλτούρα. Πριν το διαδώσει, το εκτελούσαν συνήθως σε μπαρ και ντίσκο της Νέας Υόρκης. Έγινε το μεγαλύτερο χιτ του καλοκαιριού, αφού παιζόταν σε κλαμπ σε όλο τον κόσμο, από Νέα Υόρκη, σε Λονδίνο και Μπαλί. Ήταν η νέα αναδυόμενη τρέλα χορού, όπου η house και techno μουσική συνάντησαν την mainstream. Αντανακλούσε τον νέο ηδονισμό.
Ανέδειξε την ντίσκο ξανά, μετά από μια δεκαετία όπου ήταν εμπορικά "νεκρή". Ο Sal Cinquemani είπε αν η ντίσκο πέθανε μια δεκαετία νωρίτερα πως γίνεται αυτό το τραγούδι να κάθεται πάνω από ένα μήνα στην κορυφή των τσαρτς; Έγινε πηγή έμπνευσης για τα δημοφιλή flash mobs γύρω από τις Η.Π.Α., από επαγγελματίες χορευτές μέχρι και κατοίκους της κοινότητας τεχνών Kayenta. Θεωρήθηκε ως ένας γκέι ύμνος στην ιστορία των ομοφυλοφίλων. Το τραγούδι ενθάρρυνε τολμηρούς και δημιουργικούς ανθρώπους να απελευθερωθούν χωρίς να τους νοιάζει για το τι λένε οι άλλοι.
Τον Αύγουστο του 2019, το "Vogue" ξεπέρασε τις 100 εκατομμύρια προβολές στο YouTube, αυτό καθιέρωσε την Μαντόνα ως την πρώτη γυναίκα τραγουδίστρια στην ιστορία της streaming εποχής που έχει τέσσερα βίντεο κλιπ από τέσσερις διαφορετικές δεκαετίες με πάνω από 100 εκατομμύρια προβολές. Συγκεκριμένα τα: "La Isla Bonita" από τα 1980s, "Vogue" από τα 1980s, "Hung Up" από τα 2000s και "Bitch I'm Madonna" από τα 2010s.
Track listing
US 7-inch single, Cassette single / Japanese 3" CD single (5439-19863-7/4 / WPDP-6227)
UK / European 7-inch single, Cassette single (W9851, W9851C)
Digital EP / US CD maxi-single (7599-21513-2)
UK CD single, 12-inch single, 12-inch Picture Disc / European CD single, 12-inch single (W9851CD, W9851T, W9851TP / 7599-21525-2/0)
UK Limited Edition 12-inch with X-Rated poster (W9851TX, 7599-21544-0)
Japanese CD EP (WPCP-3698)
Canadian 7-inch single (91 98637)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια της Μαντόνα Κατηγορία:Singles του 1990 Κατηγορία:Τραγούδια του 1990 Κατηγορία:Τραγούδια κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100
Ποια Προσευχή
Το «Ποια Προσευχή» ήταν η ελληνική συμμετοχή στο, που ερμηνεύτηκε στα Ελληνικά και εν μέρει στα Αρχαία Ελληνικά από την Ελίνα Κωνσταντοπούλου.
Το τραγούδι ερμηνεύτηκε εικοστό τρίτο και τελευταίο ανά σειρά εμφάνισης κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού (μετά τη Μάλτα με τον Mike Spiteri και το "Keep Me In Mind"). Στο τέλος της ψηφοφορίας, είχε λάβει 68 βαθμούς, τερματίζοντας 12ο ανάμεσα σε 23 συμμετοχές.
Το τραγούδι είναι μια δραματική μπαλάντα, με την Κωνσταντοπούλου να ρωτά πώς πρέπει να προσευχηθεί για τη συγχώρεση εκείνων που έχουν διώξει αυτήν και τη χώρα της. Οι στίχοι εισαγωγή είναι στην πραγματικότητα στα Αρχαία Ελληνικά, ενώ οι υπόλοιποι στίχοι είναι στα Νέα Ελληνικά. Το μήνυμα του τραγουδιού αναφερόταν κυρίως στις διεκδικήσεις του τότε Κράτους των Σκοπίων, σχετικά με το Μακεδονικό Ζήτημα.
Ακολούθησε ως Έλληνας εκπρόσωπος στο η Μαριάννα Ευστρατίου με το "Εμείς Φοράμε το Χειμώνα Ανοιξιάτικα".
Αυτό το τραγούδι διασκευάστηκε από τη Σέρβα τραγουδίστρια, Βοσνικής καταγωγής, Λέπα Μπρένα με τον τίτλο "Ti Si Moj Greh".
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Καπανδρίτι
Το Καπανδρίτι είναι χωριό της Βορειανατολικής Αττικής. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 340 μέτρων στις ανατολικές απολήξεις της Πάρνηθας. Συνορεύει με το Πολυδένδρι, τον Βαρνάβα, τις Αφίδνες, τον Άγιο Στέφανο, τον Μαραθώνα,την αγροτική και ταυτόχρονα πολυτελή Σταμάτα και τον Κάλαμο. Ανήκει διοικητικά στον Δήμο Ωρωπού. Ο πληθυσμός του Καπανδριτίου είναι 3.359 κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Ιστορικά στοιχεία
Το Καπανδρίτι δημιουργήθηκε από Αρβανίτες εποίκους μεταξύ του 14ου και 15ου αιώνα, την περίοδο που εγκαταστάθηκαν Αρβανίτες στις περισσότερες περιοχές της Αττικής. Το όνομά του οφείλεται σε Βυζαντινό αξιωματούχο με επώνυμο που διατηρούσε τιμάριο στην περιοχή από τον 12ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας υπήρξε κεφαλοχώρι της ευρύτερης περιοχής. Μετά την απελευθέρωση το Καπανδρίτι υπήρξε έδρα του δήμου Μαραθώνος στο διάστημα 1840-41 και έδρα της τοπικής κοινότητας Καπανδριτίου στο διάστημα 1912-2010. Μια λαϊκή ερμηνεία του ονόματος Καπανδρίτι εξηγεί την ονομασία από το Κάπη τρίτη γιατί λόγω του ψυχρού κλίματος της περιοχής χρειάζονταν για να ζεσταθούν τρεις κάπες.
Στην εποχή της Φραγκοκρατίας στον ελλαδικό χώρο, ανάμεσα στα 1380 ως 1425 εγκαταστάθηκαν Αρβανίτες στην περιοχή, τότε που άρχισε και ο εποικισμός της Αττικής. Αρχικά παίρνουν άδεια από το Δούκα των Αθηνών Ατζαγιόλη να εγκατασταθούν περιμετρικά της Αθήνας για την ενίσχυση της άμυνας της πόλης από διάφορες επιδρομές. Οι Αρβανίτες ήταν αξιόμαχοι στρατιώτες και απετέλεσαν τους φύλακες των Αθηνών. Στη βόρεια Αττική δημιούργησαν οικισμό γύρω από το σημερινό Καπανδρίτι όπου υπήρχαν πηγές νερού (Μηλιάτζι, Κωστηγγιάλεση, Αη Γιώργης) και ασχολήθηκαν με τη γεωργία και κυρίως με την κτηνοτροφία.
Την περίοδο της Τουρκοκρατίας το Καπανδρίτι ήταν ένα κεφαλοχώρι. Κατά το έτος 1800 σύμφωνα με έγγραφο της εποχής αριθμούσε 400-600 κατοίκους. Ανήκε σαν κοινότητα στο Πασσαλίκι της Καρύστου και υπαγόταν στο βοεβοδα της Λειβαδιάς. Στην κοινότητα Καπανδριτίου ανήκαν τότε οι οικισμοί Μάζι και Σπατατζίκι. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους η κοινότητα υπάγεται στο Νομό Αττικής και Βοιωτίας και διοικητικά στο Δήμο Μαραθώνα μέχρι το 1912 οπότε ανακηρύχθηκε ανεξάρτητη κοινότητα μαζί με το Πολυδένδρι (Μάζι) μέχρι το 1929.Τότε το Πολυδένδρι αποσπάστηκε από το Καπανδριτι και απετέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Το Πευκόφυτο (Σπατατζίκι) παρέμεινε στη κοινότητα Καπανδριτίου μέχρι το 1968 οπότε ενώθηκε με το Δήμο Αγίου Στεφάνου. Το Μικροχώρι (Βελλιατζίκι) προσαρτήθηκε το 1919 στην κοινότητα Καπανδριτίου όπου παραμένει μέχρι και σήμερα.
Στα νεότερα χρόνια ο Ελευθέριος Βενιζέλος με τις αγροτικές μεταρρυθμίσεις και τον αναδασμό της γης έδωσε γη στους κατοίκους της περιοχής που ασχολήθηκαν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ενώ μετά τη Μικρασιατική καταστροφή κλήροι μοιράστηκαν σε πρόσφυγες του Πόντου.
Πορεία του πληθυσμού:
Διοικητικές μεταβολές
Με την εφαρμογή της πρώτης διοικητικής διαίρεσης της επαρχίας Αττικής το Καπανδρίτι εντάχθηκε στον διευρυμένο Δήμο Περαίας. Έναν χρόνο μετά, το 1836 εντάχθηκε στον Δήμο Μαραθώνος στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1912. Με την εφαρμογή της τότε διοικητικής διαίρεσης το Καπανδρίτι ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας Καπανδριτίου η οποία αρχικά συμπεριέλαβε στα όριά της, εκτός από το Καπανδρίτι, τους οικισμούς Μάζι (Πολυδένδρι), Βελλιατζίκι (Μικροχώρι) και Σπατατζίκι (Πευκόφυτο). Η κοινότητα διατηρήθηκε μέχρι τα τέλη του 2010 ενώ από την 1η Ιανουαρίου 2011 αποτελεί μέρος του νέου διευρυμένου δήμου Ωρωπού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής
Φουσενί Ντιαβαρά
Ο Φουσενί Ντιαβαρά (γαλ.: Fousseni Diawara, γεν. 1980) είναι αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Μαλί αλλά με γαλλικό (ευρωπαϊκό) διαβατήριο, που αγωνίζεται στον Πανιώνιο. Είναι κεντρικός αμυντικός, έχει ύψος 1,85, βάρος 75 κιλά και φορά τη φανέλα με το νούμερο "6".
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Φουσενί Ντιαβαρά γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1977 στο Παρίσι, από γονείς καταγόμενους από το Μαλί. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην παιδική ομάδα Πιερφίτ (Pierrefitte) το 1988 και από το 1991 στη Ρεντ Σταρ ΦΚ. Στην ίδια ομάδα υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο τη σεζόν 1998-99, όταν αγωνιζόταν στην τρίτη κατηγορία. Δυο χρόνια αργότερα πήγε στην ιστορική Σαιντ-Ετιέν, στην πρώτη κατηγορία του γαλλικού πρωταθλήματος, όπου έγινε βασικός. Παρέμεινε στο σύλλογο για άλλες τρεις σεζόν, αν και υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία. Το 2003 είχε χάσει τη θέση του στην πρώτη ομάδα και στο β΄ μισό της σεζόν πήγε δανεικός στη Λαβάλ (Stade Lavallois). Την επόμενη σεζόν επέτρεψε στη βασική ομάδα της Σαιντ-Ετιέν, που είχε επανέλθει στην πρώτη κατηγορία και συνέχισε για δυο σεζόν ακόμα. Το 2006-07 έχασε πάλι τη θέση του στην α΄ ομάδα και πήγε δανεικός για μισή σεζόν στη Σοσό (Sochaux-Montbéliard). Επέστρεψε στη Σαιντ-Ετιέν αλλά και πάλι δεν πήρε θέση βασικού και προτίμησε να αναζητήσει την τύχη του εκτός Γαλλίας.
Τον Ιανουάριο του 2008 ήρθε στην Ελλάδα στον Πανιώνιο κι έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής στις 3 Φεβρουαρίου 2008. Βοήθησε αρκετά στην προσπάθεια της ομάδας να κατακτήσει την πέμπτη θέση, να προκριθεί στους αγώνες πλέι-οφ της σεζόν 2007-08 και να κερδίσει μια θέση στο Κύπελλο Ιντερτότο. Τη σεζόν 2008-09 αντιμετώπισε κάποια προβλήματα τραυματισμού και έχει λιγότερες συμμετοχές. Το συμβόλαιό του λήγει στις 30 Ιουνίου 2010.
Haskell
Η Haskell είναι μια πρότυπη αμιγώς συναρτησιακή γλώσσα προγραμματισμού γενικής χρήσης με μη-αυστηρή σημασιολογία και ισχυρούς τύπους. Πήρε το όνομά της από τον επιστήμονα της λογικής Haskell Curry. Στη Haskell, "μια συνάρτηση είναι μέλος πρώτης τάξης" της γλώσσας προγραμματισμού. Ως συναρτησιακή γλώσσα προγραμματισμού, χρησιμοποιεί σαν κύρια δομή ελέγχου τη συνάρτηση. Η γλώσσα βασίζεται στις παρατηρήσεις του Haskell Curry (1934, 1958) και των πνευματικών του απογόνων , ότι "μια απόδειξη είναι ένα πρόγραμμα και ο μαθηματικός τύπος που αποδεικνύει είναι ο τύπος του προγράμματος".
Ιστορία
Ακολουθώντας την κυκλοφορία της Miranda από τη Research Software Ltd, το 1985, αυξήθηκε το ενδιαφέρον για τις οκνηρές συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού: μέχρι το 1987, υπήρχαν περισσότερες από δέκα μη-αυστηρές, αμιγώς συναρτησιακές γλώσσες προγραμματισμού. Η Miranda ήταν η πιο δημοφιλής από αυτές αλλά δεν ήταν ελεύθερη για όλες τις χρήσες (public domain). Στο συνέδριο Functional Programming Languages and Computer Architecture (FPCA '87) στο Πόρτλαντ του Όρεγκον των ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια συνάντησης, οι συμμετέχοντες συμφώνησαν ότι θα έπρεπε να δημιουργηθεί μια επιτροπή για να δημιουργήσει ένα ανοιχτό πρότυπο για αυτού του τύπου τις γλώσσες. Ο σκοπός της επιτροπής θα ήταν να αποκρυσταλλώσει τα χαρακτηριστικά των υπάρχουσων γλωσσών συναρτησιακού προγραμματισμού σε μια κοινή γλώσσα που θα χρησιμοποιούνταν σαν βάση για μελλοντικές έρευνες στη σχεδίαση συναρτησιακών γλωσσών.
Haskell 98
Προς το τέλος του 1997, η σειρά αυτή κατέληξε στην Haskell 98, που είχε σαν στόχο τον ορισμό μιας σταθερής, ελάχιστης και φορητής έκδοσης της γλώσσας, ακολουθούμενο από μια πρότυπη βιβλιοθήκη για τη διδασκαλία της και σαν βάση για μελλοντικές επεκτάσεις. Η επιτροπή ενθάρρυνε τη δημιουργία επεκτάσεων και άλλων εκδόσεων της Haskell 98 μέσω της πρόσθεσης και ενσωμάτωσης πειραματικών χαρακτηριστικών.
Το Φεβρουάριο του 1999, το πρότυπο της γλώσσας Haskell 98 δημοσιεύτηκε ("The Haskell 98 Report"). Τον Ιανουάριο του 2003, μια αναθεωρημένη έκδοση δημοσιεύτηκε ("Haskell 98 Language and Libraries: The Revised Report"). Η γλώσσα συνεχίζει να εξελίσσεται γρήγορα, με την υλοποίηση Glasgow Haskell Compiler (GHC) να απεικονίζει το τρέχον ντε φάκτο πρότυπο.
Haskell Prime
Στις αρχές του 2006, άρχισε η διαδικασία ορισμού του διαδόχου του προτύπου της Haskell 98, το οποίο άτυπα ονομάστηκε Haskell′ ("Haskell Prime"). Αυτή η σταδιακή διαδικασία αναθεώρησης του ορισμού της γλώσσας συνεχίζεται, παράγοντας μια νέα αναθεώρηση κάθε χρόνο. Η πρώτη αναθεώρηση, η Haskell 2010, ανακοινώθηκε το Νοέμβριο του 2009.
Χαρακτηριστικά
Η Haskell χρησιμοποιεί οκνηρή αποτίμηση, ταίριασμα προτύπων (pattern matching), συμπερίληψη λιστών (list comprehensions), κλάσεις τύπων (typeclasses), και πολυμορφισμό τύπων. Είναι μια αμιγώς συναρτησιακή γλώσσα, που σημαίνει ότι οι συναρτήσεις της δεν έχουν παρενέργειες. Υπάρχει ένας ξεχωριστός τύπος που απεικονίζει τις παρενέργειες, ορθογώνιος προς τον τύπο των συναρτήσεων. Μια αμιγής συνάρτηση μπορεί να επιστρέψει μια παρενέργεια, η οποία στη συνέχεια εκτελείται, μοντελοποιώντας με αυτόν τον τρόπο τις μη-αμιγείς (impure) συναρτήσεις των άλλων γλωσσών.
Η Haskell έχει ένα ισχυρό σύστημα τύπων βασισμένο στην εξαγωγή τύπων. Η βασική συνεισφορά της Haskell σε αυτό το πεδίο είναι η προσθήκη των κλάσεων τύπων, οι οποίες αρχικά δημιουργήθηκαν σαν ένας αυστηρός τρόπος να προστεθεί η υπερφόρτωση στη γλώσσα, αλλά στη συνέχεια βρήκαν επιπλέον χρήσεις.
Ο τύπος που απεικονίζει τις παρενέργειες είναι ένα παράδειγμα μίας Μονάδας. Οι Μονάδες είναι ένα γενικό πλαίσιο που μπορεί να μοντελοποιήσει διαφορετικούς τρόπους υπολογισμού, όπως η διαχείριση λαθών, ο μη-ντετερμινισμός, η λεξιλογική ανάλυση και η μνήμη συναλλαγών σε λογισμικό (software transactional memory). Οι Μονάδες ορίζονται σαν απλοί τύποι δεδομένων αλλά η Haskell παρέχει κάποιες συντακτικές διευκολύνσεις (syntactic sugar) για τη χρήση τους.
Η γλώσσα έχει έναν ανοιχτό και δημοσιευμένο ορισμό, και υπάρχουν πολλες υλοποιήσεις.
Υπάρχει μια ζωντανή κοινότητα γύρω από τη γλώσσα και περισσότερο από 1700 βιβλιοθήκες ανοιχτού κώδικα και εργαλεία από τρίτους είναι διαθέσιμα στη διαδικτυακή βιβλιοθήκη πακέτων Hackage.
Η βασική υλοποίηση της Haskell, ο GHC, είναι ταυτόχρονα ένας διερμηνέας και ένας μεταγλωττιστής σε κώδικα μηχανής για πολλές πλατφόρμες. Ο GHC διακρίνεται για την υψηλής απόδοσης υλοποίηση του ταυτοχρονισμού και του παραλληλισμού, και για το πλούσιο σύστημα τύπων του που περιέχει πρωτοποριακά χαρακτηριστικά όπως οι γενικευμένοι αλγεβρικοί τύποι δεδομένων και οι Οικογένειες Τύπων (Type Families).
"Hello World!"
Ακολουθεί ένα πρόγραμμα που εμφανίζει τη φράση "Hello world" σε Haskell (όλες οι γραμμές μπορούν να παραλειφθούν εκτός της τελευταίας):
Άλλα παραδείγματα
Η συνάρτηση "παραγοντικό" σε Haskell, ορισμένη με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους:
Μια αποδοτική υλοποίηση της σειράς Fibonacci, σαν άπειρη ακολουθία:
Υλοποιήσεις
Οι εξής υλοποιήσεις συμφωνούν εντελώς ή κατά πολύ μεγάλο ποσοστό, με το πρότυπο Haskell 98, και διανέμονται κάτω από άδεις ανοιχού κώδικα. Προς το παρόν δεν υπάρχουν κλειστές υλοποιήσεις της Haskell.
Πλατφόρμα της Haskell
Από τον Ιανουάριο του 2007, οι βιβλιοθήκες και οι εφαρμογές που είναι γραμμένες σε Haskell είναι συγκεντρωμένες στο Hackage, μια διαδικτυακή βάση δεδομένων με λογισμικό Haskell ανοιχτού κώδικα που χρησιμοποιεί το σύστημα πακέτων Cabal. Από τον Απρίλιο του 2010 υπάρχουν διαθέσιμα περίπου 2000 πακέτα.
Το Cabal και τα εργαλεία μεταγλώττισης, όπως το Alex και το Happy, σε συνδυασμό με αρκετές βιβλιοθήκες, αποτελούν την Πλατφόρμα της Haskell (Haskell Platform).
Εφαρμογές
Η Haskell χρησιμοποιείται όλο και πιο πολύ σε εμπορικές εφαρμογές. Ο Pugs του Audrey Tang είναι μια υλοποίηση της επερχόμενης γλώσσας Perl 6 με ένα διερμηνέα και μεταγλωττιστές που ήταν έτοιμοι για χρήση μερικούς μήνες μετά τη συγγραφή τους, όμοια ο GHC συχνά χρησιμοποιείται σαν δοκιμαστική πλατφόρμα για προχωρημένα χαρακτηριστικά συναρτησιακού προγραμματισμού και βελτιώσεων. Το Darcs είναι ένα σύστημα διαχείρισης εκδόσεων σε Haskell, με αρκετά πρωτοποριακά χαρακτηριστικά. Η διανομή GNU/Linux Linspire επέλεξε τη Haskell για την ανάπτυξη των εργαλείων συστήματος. Ο Xmonad είναι ένας διαχειριστής παραθύρων για το X Window System, γραμμένος αποκλειστικά σε Haskell.
Η Bluespec SystemVerilog είναι μια γλώσσα για τη σχεδίαση ημιαγωγών που είναι επέκταση της Haskell. Επιπλέον τα εργαλεία της Bluespec έχουν υλοποιηθεί σε Haskell. Η Cryptol, μια γλώσσα και σύνολο εργαλείων για την ανάπτυξη και επιβεβαίωση της ορθότητας κρυπτογραφικών αλγορίθμων, έχει υλοποιηθεί σε Haskell. Ο πρώτος μικροπυρήνας που αποδείχτηκε η ορθότητά του με αυστηρές μεθόδους, ο SeL4, αναπτύχθηκε σε Haskell.
Σχετικές γλώσσες
Η Concurrent Clean είναι ένας κοντινός συγγενής της Haskell, με τη μεγαλύτερη διαφορά από αυτή να είναι η χρήση των τύπων μοναδικότητας (uniqueness types) αντί των Μονάδων για την Είσοδο-Έξοδο (I/O) και τις παρενέργειες.
Άλλες σχετικές γλώσσες είναι η Curry, μια γλώσσα βασισμένη στη Haskell, και η Jaskell, μια συναρτησιακή γλώσσα σεναρίων που τρέχει στην εικονική μηχανή της Java.
Η Haskell έχει χρησιμοποιηθεί σαν δοκιμαστική πλατφόρμα για πολλές νέες ιδέες στη σχεδίαση γλωσσών. Έχουν δημιουργηθεί πολλές εκδόσεις της που εξερευνούν νέες ιδέες, μεταξύ αυτών:
Κριτική
Ο Jan-Willem Maessen, το 2002, και ο Simon Peyton Jones, το 2003, συζήτησαν κάποια προβλήματα που προκύπτουν από την οκνηρή αποτίμηση, αναγνωρίζοντας παράλληλα τη θεωρητική ανάγκη για την ύπαρξή της, και για πρακτικά θέματα όπως η βελτιωμένη απόδοση. Σημειώνουν ότι η οκνηρή αποτίμηση προσθέτει κάποια επιβάρυνση στην απόδοση του προγράμματος και δυσκολεύει τους προγραμματιστές στην κατανόηση της αποδοτικότητας του κώδικά τους (ειδικά όσον αφορά τη χρήση του χώρου στη μνήμη).
Συνέδρια (conferences) και workshops
Η κοινότητα της Haskell έχει συχνές συναντήσεις για ζητήματα έρευνας και ανάπτυξης. Οι πιο συχνές είναι:
Από το 2007 έχει υπάρξει μια σειρά από οργανωμένους "hackathons"— Hac —που στοχεύουν στη βελτίωση των εργαλείων και των βιβλιοθηκών της γλώσσας.
Από το 2005, έχει δημιουργηθεί ένα αυξανόμενο πλήθος από Haskell User Groups, στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Νότιο Αμερική, την Ευρώπη και την Ασία.
Εισαγωγικά κείμενα
Haskell Haskell
Σιντ Αχμέντ Γκλαμ
Βιογραφία
Ο Αχμέντ Γκλαμ είναι Αλγερινός φοιτητής πληροφορικής και ηλικίας 24 ετών.
Εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του το 2001 στο Σαιν-Ντιζιέ, ενώ επέστρεψε στην Αλγερία το 2003. Έλαβε το απολυτήριό του το 2010 και επέστρεψε στη Γαλλία το ίδιο έτος στα πλαίσια της οικογενειακής επανένωσης. Ήταν φοιτητής από το 2010 έως το 2012 στη Σχολή Πληροφορικής SUPINFO του Παρισιού, απ'όπου και αποχώρησε μετά το πέρας του δεύτερου έτους φοίτησής του.
Τον Φεβρουάριο του 2014, διέμεινε για διάστημα μίας εβδομάδας στην Τουρκία. Προφυλακίστηκε με την επιστροφή του. Σύμφωνα με τον εισαγγελέα του Παρισιού, δεν υπήρχε κάτι το μεμπτό που να « δικαιολογούσε την εκκίνηση δικαστικής διαδικασίας ». Παρόλα αυτά, οι γαλλικές υπηρεσίες πληροφοριών κράτησαν τα στοιχεία του, μεταξύ άλλων, για « προετοιμασία αναχώρησης με προορισμό τη Συρία ». Ο « φάκελος S » αυτός (S όπως sûreté de l’État, δηλαδή κρατική ασφάλεια στα ελληνικά) προέβλεπε την τοποθέτησή του υπό αστυνομική παρακολούθηση « χωρίς να τραβήξει την προσοχή ».
Το 2015 κατοικούσε σε έναν φοιτητικό ξενώνα, επί της οδού Ζυλί-Βικτουάρ Ντωμπιέ, πλησίον της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας, στο 13ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού. Τα σαββατοκύριακα, διέμενε με την οικογένειά του στη δύσκολη κοινωνικά συνοικία του Βερ-Μπουά στο Σαιν-Ντιζιέ. Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, ορισμένοι συγγενείς του στο Σαιν-Ντιζιέ ήρθαν κοντά στο σκληροπυρηνικό Ισλάμ.
Σύμφωνα με τον Φρανσουά Μολέν, κατά τη σύλληψή του, "βρισκόταν σε επικοινωνία με ένα άλλο άτομο το οποίο ενδεχομένως να βρισκόταν στη Συρία, με το οποίο και συνεργαζόταν αναφορικά με τις λεπτομέρειες γύρω από την οργάνωση ενός τρομοκρατικού χτυπήματος, ενώ, ταυτόχρονα, δεχόταν πιέσεις ώστε ο στόχος του να είναι μία εκκλησία". Στις αρχές του Απριλίου, ο "συνεργός του του παρείχε επαρκή στοιχεία προκειμένου αυτός να προμηθευτεί οπλισμό. Μετέβη στα προάστια του Παρισιού και μέσα στο πορτμπαγκάζ ενός παρκαρισμένου αυτοκινήτου στον δρόμο, παρέλαβε τον οπλισμό και τα αλεξίσφαιρα γιλέκα". Το Σάββατο 18 Απριλίου, "ο Σιντ Αχμέντ Γκλαμ έλαβε σειρά νέων μηνυμάτων που τον παρότρυναν « εντόνως » να περάσει στη δράση". Σύμφωνα, πάντοτε, με τον εισαγγελέα, την Κυριακή 19 Απριλίου, νωρίς κατά το πρωινό, επιχείρησε να κλέψει το αυτοκίνητο της Ωρελί Σατελαίν στο Βιλζουίφ. Η τελευταία δολοφονήθηκε και ο ίδιος έβαλε φωτιά στο αυτοκίνητο, το οποίο περιείχε το πτώμα της νεαρής γυναίκας, προτού μεταβεί στο 13ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού.
Την Κυριακή 19 Απριλίου 2015, προετοίμαζε κατά τη διάρκεια της λειτουργίας τρομοκρατικό χτύπημα ενάντια των δύο κυριότερων εκκλησιών του Βιλζουίφ: τη Σαιν-Σιρ-Σαιντ-Ζυλίτ στο κέντρο και τη Σαιντ-Τερέζ στα βόρεια. Σύμφωνα με τον εφημέριο της Σαιν-Σιρ-Σαιντ-Ζυλίτ, εφόσον το χτύπημα λάμβανε χώρα θα επρόκειτο για σφαγή, καθώς 300 άτομα βρίσκονταν εντός της εκκλησίας, ενώ δεν υπήρχε αστυνομική προστασία.
Τον Οκτώβριο του 2021, επιβεβαιώθηκε η ισόβια κάθειρξη σε βάρος του Sid Ahmed Ghlam, μετά από έφεση. .
Η σύντροφός του
Στις 22 Απριλίου 2015, μία γυναίκα ηλικίας 25 ετών, η οποία φέρεται να ήταν η σύντροφός του, συνελήφθη στο Σαιν-Ντιζιέ. Οι γείτονες την περιέγραψαν ως μία σεμνή γυναίκα, η οποία εξισλαμίστηκε, και ότι έβγαινε από το σπίτι της μονάχα για να πάρει τα παιδιά της από το σχολείο τους, ντυμένη με μπούρκα. Τα παραθυρόφυλλα της οικείας της ήταν πάντοτε κλειστά. Ήταν η μοναδική γυναίκα που ήταν ντυμένη με μπούρκα, στην, ιδιαίτερα δύσκολη κοινωνικά, συνοικία του Βερ-Μπουά στο Σαιν-Ντιζιέ.
Το θύμα
Η Ωρελί Σατελαίν ήταν, την ημέρα της δολοφονίας της, μητέρα ενός νεαρού κοριτσιού ηλικίας πέντε ετών. Η ίδια ήταν ηλικίας 32 ετών. Καταγόταν από το Κωντρί. Βρέθηκε απανθρακωμένη μέσα στο αυτοκίνητό της στο Βιλζουίφ, αφότου δολοφονήθηκε με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Ήταν καθηγήτρια γυμναστικής και πρώην μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Κωντρί. Ετοιμαζόταν να λάβει μέρος σε μία πρακτική εξάσκηση στο Βιλζουίφ για να βελτιωθεί στο επάγγελμά της, εξειδικευόμενη στο πιλάτες.
Αντιδράσεις
Σύμφωνα με τον Μπερνάρ Μπαζολέ, Γενικό Διευθυντή Εξωτερικής Ασφάλειας, οι άνδρες του έχουν καταφέρει να προλάβουν συνολικά έξι τρομοκρατικά χτυπήματα από τις αρχές του 2015. Η προγραμματισμένη επίθεση, σε αυτή την περίπτωση, θα αποτελούσε το έβδομο, συνολικά, τρομοκρατικό χτύπημα που θα είχε προληφθεί. Η 20 minutes σημείωσε την επικοινωνιακή σημασία της υπόθεσης αυτής για την κυβερνητική πολιτική, ενώ την ίδια περίοδο είχε ξεκινήσει συζήτηση αναφορικά με την ψήφιση ενός Νόμου Συγκέντρωσης Πληροφοριών, σε ένα περιστατικό το οποίο, σύμφωνα με αξιωματικό της DGSI, κατέδειξε τις αδυναμίες των κρατικών υπηρεσιών πληροφόρησης.
Μεγάλη Εβδομάδα
Μεγάλη Εβδομάδα ή Εβδομάδα των Παθών ή κατά το επισημότερο, Αγία και Μεγάλη Εβδομάς, ονομάζεται σύμφωνα με το χριστιανικό εορτολόγιο η αμέσως επόμενη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. '''
Γενικά
thumb|Επιτάφιος στολισμένος τη Μεγάλη Παρασκευή στον [[Ιερός Ναός Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου|Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου Θεσσαλονίκης (2022).]] Η Μεγάλη Εβδομάδα αρχίζει από την Κυριακή των Βαΐων το βράδυ, οπότε τελείται η Ακολουθία του Νυμφίου, δηλαδή του όρθρου της Μεγάλης Δευτέρας, και τελειώνει το Μεγάλο Σάββατο. Είναι αφιερωμένη στα Άγια Πάθη του Ιησού Χριστού. Ονομάζεται Μεγάλη από την ανάμνηση των γεγονότων που διαδραματίζονται καθ' εκάστη των ημερών αυτής, τα οποία θεωρούνται ιδιαίτερα σημαντικά για τη χριστιανική θρησκεία. Η Μεγάλη Εβδομάδα λέγεται επίσης και «Αγία Εβδομάδα» σε διάκριση της «Καθαρής Εβδομάδας», που είναι η πρώτη εβδομάδα των νηστειών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αλλά και όλων των άλλων εβδομάδων του έτους, καθώς επίσης και «Εβδομάδα ξηροφαγίας», επειδή ακολουθείται αυστηρή νηστεία, ως και ακόμη παλαιότερα «άπρακτος εβδομάς» επειδή παράλληλα με την αυστηρή νηστεία συνηθίζονταν και η πλήρης αποχή από κάθε εργασία.
Από τις καθημερινές Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος, και ιδίως από την Ακολουθία του Μυστικού Δείπνου (Όρθρος Μεγάλης Πέμπτης) και την Τελετή της Ανάστασης (Μεσάνυχτα Μεγάλου Σαββάτου), προήλθε το Λειτουργικό Δράμα.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, σύμφωνα με το τηρούμενο Τριώδιο, καθεμιά από τις μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας είναι αφιερωμένη και σε κάποιο ή κάποια επιμέρους περιστατικά των Παθών:
Ιερές ακολουθίες και τροπάρια
Το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων, της Μεγάλης Δευτέρας και της Μεγάλης Τρίτης ψάλλεται η Ακολουθία του Νυμφίου, ο Όρθρος της επόμενης μέρας και το Μεγάλο Απόδειπνο λίγο νωρίτερα τις πρώτες απογευματινές ώρες, ενώ τα πρωινά ο Εσπερινός των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων. Τα τροπάρια που ψέλνονται είναι το του Νυμφίου «Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται» και το «Τὸν Νυμφῶνὰ σου βλέπω», ενώ τη Μεγάλη Τρίτη το βράδυ ψάλλεται το τροπάριο της Κασσιανής («Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις...»).
Το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης τελείται ο Εσπερινός των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων και το απόγευμα τελείται το Μυστήριο του Ευχελαίου και η τελετή του Νιπτήρα, που είναι και ο Όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης. Αναφέρεται στο Μυστικό Δείπνο και ψάλλεται το κοντάκιο «Ὅτε οἱ ἔνδοξοι μαθηταί».
Το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής αποτελεί την κορύφωση του Θείου Δράματος με την Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και τον Εσπερινό της Αποκαθήλωσης όπου ο ιερέας κατεβάζει τον Εσταυρωμένο από τον Σταυρό και τον τυλίγει σε καθαρό σεντόνι ενώ από αργά το βράδυ έχει ετοιμαστεί ο Ιερός Επιτάφιος, δηλαδή το Άγιο Σώμα του Κυρίου, και το βράδυ οι πιστοί παρακολουθούν με κατάνυξη τον όρθρο του Μεγάλου Σαββάτου και την Ακολουθία του Επιταφίου, ενώ ψάλλονται τα «Εγκώμια» σε τρεις στάσεις: Ἡ ζωὴ ἐν τάφῳ (α΄ στάση), Ἄξιόν ἐστί (β΄ στάση), και Αἱ γενεαὶ πᾶσαι (γ΄ στάση), μετά τα οποία πραγματοποιείται η περιφορά του Επιταφίου στους δρόμους της πόλης ή του χωριού.
Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου ψάλλεται ο Εσπερινός της Ανάστασης, λεγόμενη και «Πρώτη Ανάσταση», και το τροπάριο «Ἀνάστα, ὁ Θεός». Το μεσημέρι στον Πανάγιο Τάφο πραγματοποιείται η αφή του Αγίου Φωτός όπου και διανέμεται σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο και το βράδυ ακολουθεί η Τελετή της Αναστάσεως με το «Δεῦτε λάβετε φῶς» και το «Χριστός Ανέστη», που συνοδεύεται από τους χαρμόσυνους ήχους της καμπάνας, τους ασπασμούς της αγάπης και τη ρίψη πυροτεχνημάτων και βαρελότων. Αμέσως μετά την Τελετή της Αναστάσεως τελείται ο Όρθρος και η Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία της Κυριακής του Πάσχα.
Την Κυριακή του Πάσχα το πρωί ή το απόγευμα τελείται ο Εσπερινός της Αγάπης, κατά τη διάρκεια του οποίου το Ευαγγέλιο διαβάζεται σε διάφορες γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικές εορτές και τελετές Κατηγορία:Λειτουργική Κατηγορία:Λαογραφία
37 (αριθμός)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
37
Βυζαντινο-Οθωμανικοί Πόλεμοι
Οι Βυζαντινο-Οθωμανικοί Πόλεμοι ήταν σειρά καθοριστικών συγκρούσεων μεταξύ των Οθωμανών και των Βυζαντινών που οδήγησαν στην τελική κατάλυση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και στην κυριαρχία των Οθωμανών.