cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καιάδας
thumb|200px|Η είσοδος του βαράθρου Με το όνομα Καιάδας αναφερόταν στην αρχαιότητα μεγάλο βάραθρο κοντά στην αρχαία Σπάρτη, στους πρόποδες του όρους Ταΰγετος. Σήμερα το σπηλαιοβάραθρο βρίσκεται κοντά στη Τρύπη, δίπλα στο δημόσιο δρόμο Σπάρτης-Καλαμάτας. Μερικοί τον ταυτίζουν με τους «Αποθέτες», εκεί όπου οι αρχαίοι Σπαρτιάτες λέγεται ότι έριχναν τα ανάπηρα ή καχεκτικά βρέφη προκειμένου έτσι να διασφαλίσουν την ευγονική της φυλής τους.
Ιστορικές αναφορές
Ο Καιάδας, από τις ελάχιστες ιστορικές αναφορές, προσδιορίζεται ως τόπος όπου ρίπτονταν οι κακούργοι και οι αιχμάλωτοι πολέμου. Ο Στράβων το αποκαλεί «δεσμωτήριον το παρά Λακεδαιμονίους σπήλαιο τι». Στο χωριό Παρόρι υπάρχει πράγματι άνοιγμα ενός σκοτεινού σπηλαίου, πλην όμως ο Παυσανίας, στη περιγραφή του για την απόδραση του Αριστομένη από τον Καιάδα, αναφέρεται σε απότομο και βαθύ φαράγγι, ανάλογο με το «βάραθρο» των Αθηναίων, από το άνοιγμα του οποίου μπορούσε να περάσει μόνο μια αλεπού.
Κατά ιστορικές αναφορές, στον Καιάδα ρίχτηκαν από τους Σπαρτιάτες ο ήρωας του Β΄ Μεσσηνιακού πολέμου Αριστομένης ο Ανδανιεύς μαζί με 50 αιχμαλώτους Μεσσηνίους. Κατά τη πτώση του όμως εκείνη ο Αριστομένης πρόλαβε να πιαστεί αρχικά από τα φτερά ενός αετού και στη συνέχεια από την ουρά μιας αλεπούς που τον οδήγησε στην έξοδο. Επίσης στον Καιάδα οι Σπαρτιάτες κατακρήμνισαν και το νεκρό σώμα του βασιλιά τους Παυσανία που είχε καταδικαστεί σε θάνατο για προδοσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Σπάρτη Κατηγορία:Σπήλαια της Ελλάδας Κατηγορία:Τόποι εκτέλεσης στην Ελλάδα Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γεωγραφία
Δήμος Αγγελοκάστρου
Ο Δήμος Αγγελοκάστρου ήταν μικρός δήμος της Αιτωλοακαρνανίας, γειτονικός στο Αγρίνιο. Συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Αγρινίου.
Ψυχολογία της θρησκείας
κέντρο|μικρογραφία|521x521εσ
Δήμος Αγγελοκάστρου
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε πληθυσμό μόλις 2.765 κατοίκους και έκταση 55.726 στρέμματα. Αποτελείτο από 3 χωριά, το ιστορικό Αγγελόκαστρο που είναι και η έδρα του δήμου, τα Κλεισορρεύματα και τη Λυσιμαχία.
Ψυχολογία της θρησκείας
Η Ψυχολογία της Θρησκείας είναι η συστηματική έρευνα και μελέτη -μέσω επιστημονικών (ψυχολογικών) θεωριών και μεθόδων- των ατομικών και συλλογικών ταυτοτήτων, (φυσιολογικών ή και νοσηρών) αντιλήψεων, ορμών, επιθυμιών, συγκινησιακών αντιδράσεων, στάσεων συμπεριφοράς και αξιών (όπως λ.χ. τής ψυχικής υγείας, ευημερίας κ.λπ.) που γνωσιακά και πολιτισμικά (βλ. επιστήμη, τέχνη, ήθη και έθιμα κ.λπ.) σχετίζονται με το θρησκευτικό "σημαίνον", που μπορεί να προσδιορίζεται από πεποιθήσεις, δογματικά "πιστεύω", γλώσσα, σύμβολα, πρακτικές και ποικίλες νοητικές ή ψυχικές καταστάσεις.
Δήμος Αγγελοκάστρου
Διαίρεση
Στον δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί:
Ψυχολογία της θρησκείας
Περιοχή έρευνας
Ουσιαστικά είναι περιοχή έρευνας της γενικής επιστημονικής ψυχολογίας, στόχος της οποίας είναι η κατανόηση των διαδικασιών που μεσολαβούν στην ανθρώπινη θρησκευτικότητα σε όλες τις παραλλαγές της. Τα θέματά της κυμαίνονται από ειδικούς παράγοντες όπως είναι οι εγκεφαλικές διεργασίες που εμπλέκονται σε εμπειρίες που ένα άτομο μπορεί να θεωρεί θρησκευτικές, πνευματικές ή ιερές, έως γενικούς, όπως οι ψυχολογικοί παράγοντες που εμπλέκονται σε περίπλοκες ατομικές και ομαδικές θρησκευτικές κοινωνικές συμπεριφορές, με όλους τους τυπικούς τομείς της ψυχολογίας που αντικατοπτρίζουν πολλαπλά επίπεδα ανάλυσης
Δήμος Αγγελοκάστρου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγγελόκαστρο
Ψυχολογία της θρησκείας
Στόχοι
Οι ψυχολόγοι της θρησκείας επιδιώκουν τρεις στόχους:
Φώτιος Ηλιάδης
Η καταγωγή του ήταν από τη Δημητσάνα Αρκαδίας. Πριν την επανάσταση βρέθηκε στη Μολδοβλαχία και δραστηριοποιήθηκε υπέρ της Φιλικής Εταιρείας. Όταν ξέσπασε η επανάσταση στη Βλαχία πήρε μέρος και αυτός, ως πολιτικός και με δαπάνες από την ιδιωτική του περιουσία. Αφού διαλύθηκε εκεί η επανάσταση επέστρεψε στην πατρίδα του την Πελοπόννησο και βοήθησε σε όλο τον αγώνα. Υπήρξε πρότυπο αρετής και τιμιότητας και τον εκτιμούσαν όλοι. Υπηρέτησε και σε διάφορες Κυβερνήσεις, ιδίως του Ιωάννη Καποδίστρια.
Ψυχολογία της θρησκείας
Στόχοι
Η ψυχολογία της θρησκείας εμφανίστηκε για πρώτη φορά ως διακριτός κλάδος της ψυχολογίας στα τέλη του 19ου αιώνα, ωστόσο οι τρεις προαναφερόμενοι στόχοι έχουν ιστορία πολλών αιώνων πριν από τον 19ο αι. . Όπως η ψυχολογία δεν είναι θρησκεία, έτσι και η ψυχολογία της θρησκείας δεν είναι θρησκεία. Ως πεδίο επιστημονικής έρευνας, δεν παίρνει θέση σχετικά με τους ισχυρισμούς οποιασδήποτε συγκεκριμένης θρησκείας, αλλά αντιθέτως αντιμετωπίζει την ανθρώπινη θρησκευτικότητα ως πτυχή της ανθρώπινης λειτουργίας που πρέπει να κατανοήσει, όπως επιχειρεί να κατανοήσει όλες τις άλλες ανθρώπινες λειτουργίες.
Φώτιος Ηλιάδης
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Ψυχολογία της θρησκείας
Αίρεση και ψυχοπαθολογία
Η σχέση της αίρεσης με την ψυχοπαθολογία εκλαμβάνεται ως μία ψυχοπνευματική απόκλιση από την φυσιολογική συμπεριφορά ενός ατόμου, και μεταξύ άλλων εκδηλώνεται με νοητικές πλάνες, γνωσιακές αστοχίες, βουλητική αστάθεια, συναισθηματική ρευστότητα, ψυχικές ματαιώσεις κ.λπ. . Αναλυτικότερα, μεταξύ αυτών των δύο μεγεθών παρουσιάζεται μία αιτιώδης σχέση. Ένας ψυχικά ασθενής δημιουργεί μία παθολογική εικόνα για τον Θεό και αντίστροφα, μία λαθεμένη ερμηνεία της θρησκείας/θρησκευτικότητας αποδίδει μία παθολογική συμπεριφορά. Ουσιαστικά, η θρησκευτική αίρεση μπορεί να χαρακτηριστεί και ως ψυχική νόσος.
Σύμφωνα με την ψυχαναλυτική προσέγγιση, και ιδιαίτερα τη θεωρία των αντικειμενότροπων σχέσεων της Melanie Klein, οι αιρέσεις ασχολούνται με το μέρος αντί του όλου, δηλαδή της ενιαίας ψυχοσωματικής οντότητας του ανθρώπου. Η συμπεριφορά αυτή συνδέεται στα πρώιμα χρόνια του ατόμου, το οποίο ως βρέφος είχε μία συγκεχυμένη αντίληψη του εαυτού του και του εξωτερικού κόσμου, καθώς αντιλαμβανόταν "μερικά αντικείμενα" μιας ενιαίας εικόνας. Αυτό το στάδιο των τεσσάρων πρώτων μηνών του βρέφους ονομάζεται παρανοειδή-σχιζοειδή θέση(paranoid-schizoid position).
Συμπτώματα
Ορισμένες αρνητικές συνέπειες των αιρετικών ανθρώπων είναι η υπερδιέγερση, ευερεθιστότητα, τρομακτικά όνειρα, χρόνιο άγχος, ενοχές, φοβίες, μείωση της αυτοεκτίμησης, κυκλοθυμικότητα κ.λπ. Ακόμη, και στην περίπτωση που τα άτομα αυτά αποδεσμευτούν από την αίρεση, εντοπίζονται δυσκολίες στην ομαλή τους επανένταξη στα οικογενειακά και επαγγελματικά τους καθήκοντα. Ακόμη, από την κοινωνιολογική άποψη οι αιρετικοί εξωτερικά παρουσιάζονται περισσότερο δεμένοι μεταξύ τους, ωστόσο, ουσιαστικά οι ψυχικοί δεσμοί των μελών μιας αίρεσης είναι κατά βάθος νευρωτικοί.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψυχολογία της θρησκείας
Νοσταλγικές Μελωδίες
Οι Νοσταλγικές Μελωδίες ή Ο χρόνος μιας Μελωδίας στο Κεμπέκ είναι η 13η μεγάλου μήκους ταινία κινούμενων σχεδίων και η 10η «κλασική ταινία κινούμενων σχεδίων της Ντίσνεϊ. Αφορά μία ανθολογία επτά ταινιών μικρού μήκους που κυκλοφόρησε το 1948 σε σκηνοθεσία των Κλάιντ Τζερόνιμι, Χάμιλτον Λάσκε, Ουίλφρεντ Τζάκσον και Τζακ Κίννι, σε συνέχεια της Φαντασία (1940) και Το Μουσικό Κουτί (1946), περιλαμβάνοντας όμως πραγματικές σκηνές.
Οι επτά ακολουθίες, που διαφέρουν αρκετά, φέρνουν  χαρακτηριστικά γνωρίσματα των προηγουμένων παραγωγών της Ντίσνεϊ. Έτσι, βρίσκουμε ακολουθίες αμερικανικής φολκλόρ, σουρεαλιστικές ακολουθίες κινουμένων σχεδίων, ακολουθίες σε έναν κόσμο ανθρωπομορφικών αντικειμένων και άλλες που συνδιάζουν κινούμενα σχέδια και ηθοποιούς σε αληθινές σκηνές. Αρκετοί συγγραφείς επισημαίνουν ότι η ταινία, παρόλο που έχει περιορισμένο τεχνικό επίπεδο και κάποια ευχάριστα στοιχεία, στερείται ενότητας. Σύμφωνα με τους κριτικούς, η ταινία κρατά το κοινό σε αγωνία με την προσδοκία της για επιστροφή στα πρότυπα της Ντίσνεϊ, με «ενοποιημένες» ταινίες μεγάλου μήκους. Οι Νοσταλγικές Μελωδίες είναι η τελευταία συλλογή ταινιών μικρού μήκους της Ντίσνεϊ εκτός από τη συλλογή Ο Ίκαμποντ και ο κος Τοντ (1949) με δύο ταινίες μεσαίου μήκους. Η κινηματογραφική ταινία Σταχτοπούτα είναι σε διαδικασία παραγωγής και προβλέπεται για το 1950.
Το 1955, δύο ακολουθίες από την ταινία δημοσιεύτηκαν με τον τίτλο Contrasts in Rhythm ενώ πέντε άλλοι ομαδοποιήθηκαν μαζί με τέσσερις από το Μουσικό Κουτί  με το όνομα Music Land.
Οι Νοσταλγικές Μελωδίες έχουν για τελετάρχη μια μάσκα με τη φωνή του Buddy Clark. Σε κάθε μία από τις ακολουθίες, των οποίων ο τίτλος κινείται με ένα πινέλο με παρουσία μουσικής, τραγουδάει ένας καλλιτέχνης της δεκαετίας 1940-50.
Η ταινία είναι μία παράσταση όπερας αποτελούμενη από δέκα σκηνές, επτά εκ των οποίων είναι κινούμενα σορτς, ενώ τα άλλα είναι ντοκιμαντέρ. Κάθε ένα από τα κινούμενα σορτς έχει έναν τίτλο, αλλά δεν έχει διευκρινιστεί σε ποιο κομμάτι ανήκει ο καθένας. Εδώ είναι τα κινούμενα σορτς:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες σκηνοθεσίας Κλάιντ Τζερόνιμι Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures
Πεντάλοφος Θεσσαλονίκης
Η Πεντάλοφος είναι κωμόπολη, έδρα της δημοτικής ενότητας Καλλιθέας του δήμου Ωραιοκάστρου, της Περιφερειακής Ενότητας Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται 16 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης της Θεσσαλονίκης, στις δυτικές παρυφές του Σιβρίου. Δυτικά της κωμόπολης ρέει ο Γαλλικός ποταμός.
Πρώιμη Τουρκοκρατία
Ο Πεντάλοφος με το όνομα Γραδεμπόριο αναφέρεται από τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Η κωμόπολη ήταν γνωστή για το παρακείμενο πυριτιδοποιείο στο οποίο εργάζονταν πολλοί κάτοικοι. To 1669 παραχωρήθηκαν προνόμια στους κατοίκους του Γραδεμπορίου από την Υψηλή Πύλη, καθώς στα καθήκοντά τους ήταν να φροντίζουν τον καθαρισμό του υδραγωγείου του πυριτιδοποιείου.
Ελληνική Επανάσταση του 1821
Οι Γραδεμπορίτες συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση του 1821, με γνωστότερους αγωνιστές τους Ζαφείριο Μάρκου, που πήρε μέρος σε πολλές μάχες στη νότιο Ελλάδα.
Ύστερη Τουρκοκρατία
Στον Πεντάλοφο λειτουργούσε Ελληνικό σχολείο, τουλάχιστον από τα μέσα του 19ου αιώνα. Το 1862 αναφέρεται ότι υπάρχουν 79 χριστιανικές οικογένειες. Κατά τη διάρκεια των εθνικών ανταγωνισμών, οι Βούλγαροι πέτυχαν την ίδρυση και Βουλγαρικού σχολείου. Κατέλαβαν μάλιστα και την μία από τις δύο εκκλησίες του χωριού. Όταν οι κομιτατζήδες προσπάθησαν να καταλάβουν και τη δεύτερη εκκλησία, οι Έλληνες κάτοικοι αντέδρασαν και λόγω των επεισοδίων, οι Οθωμανικές αρχές αποφάσισαν το προσωρινό κλείσιμό της.
Μακεδονικός Αγώνας
Το καλοκαίρι του 1904, ο κομιτατζής Τσιόπκας εισήλθε με το σώμα του στο Γραδεμπόριο, τρομοκράτησε τους κατοίκους και στρατολόγησε μερικούς απ' αυτούς, μεταξύ των οποίων και δύο Έλληνες διά της βίας. Ο δάσκαλος της κωμόπολης, Μιχαήλ Τριανταφύλλου ενημέρωσε για τα τεκταινόμενα το Ελληνικό Προξενείο Θεσσαλονίκης. Με πληροφορίες του Προξενείου, οι Οθωμανικές αρχές συνέλαβαν και εξόντωσαν τον Τσιόπκα και το σώμα του. Στις 28 Αυγούστου του 1904 εισήλθε στην κώμη ο Αποστόλ Πέτκωφ προκειμένου να τιμωρήσει τους Έλληνες για τις ενέργειές τους. Αφού κατέκαψε την οικία του, σκότωσε τον πρόκριτο Στέργιο Τράικο (Τσιφούτη), τη γυναίκα του Βελίκα και τους δυο γιους του Αναστάσιο και Αστέριο. Κατά το Μακεδονικό Αγώνα οι Γραδεμπορίτες που διακρίθηκαν στον αγώνα για την ελευθερία κατά Οθωμανών και Βουλγάρων, ήταν οι Δημήτριος Δεμερτζής, Δημήτριος Προδρόμου και Κωνσταντίνος Σαροράς.
Νεώτερη Ιστορία
Το 1953 το Γραδεμπόριο μετονομάστηκε σε Πεντάλοφος. Σήμερα στον Πεντάλοφο δραστηριοποιούνται στον τομέα του πολιτισμού και του αθλητισμού ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πενταλόφου και ο Μορφωτικός Αθλητικός Σύλλογος Δόξα Πενταλόφου, αντίστοιχα.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Ωραιοκάστρου
Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1980. Είναι ο μεγαλύτερος γιος του πρώην βασιλέα Γίγκμε Σίνγκιε Βανγκτσούκ και της τρίτης συζύγου του, (Ασί) Τσέρινγκ Γιανγκντόν. Σπούδασε στις ΗΠΑ και Πολιτικές Επιστήμες στη Βρετανία.
Στις 14 Δεκεμβρίου 2006 έγινε με βασιλικό διάταγμα νέος Βασιλιάς του Μπουτάν, μετά την παραίτηση του πατέρα του από το θρόνο. Ο τίτλος του στη γλώσσα του Μπουτάν είναι Μανγκ-πος Μπουρ-μπά'ι ργκιάλπο, Ντρουκ Γκιάλπο. Είναι ο νεότερος σε ηλικία εν ενεργεία αρχηγός κράτους.
Κατά τα εγκαίνια του Κοινοβουλίου, στις 20 Μαΐου 2011, ο βασιλιάς ανακοίνωσε τους αρραβώνες του με την κοινή θνητή Τζετσούν Πέμα, η οποία γεννήθηκε στην Τιμπού στις 4 Ιουνίου 1990. Οι γάμοι τους έγιναν στις 13 Οκτωβρίου 2011 στην Πουνάχα Τσονγκ.
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μουσείο του Λούβρου αρ. F277)
Ο Παναθηναϊκός αμφορέας του Κλεοφράδη με αριθμό F 277, του 500 π.Χ. περίπου, βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου (Τμήμα Ελληνικών, Ετρουσκικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων, Sully, πρώτος όροφος, δωμάτιο 43, εκθετήριο 7), μέρος της συλλογής Campana.
Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ
Στέψη
Ο Βανγκτσούκ στέφθηκε επίσημα βασιλιάς στις 6 Νοεμβρίου του 2008 σε πολυτελή τελετή.
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μουσείο του Λούβρου αρ. F277)
Ιστορικό του ευρήματος
Βρέθηκε στην Ετρουρία και αγοράστηκε το 1861.
Γίγκμε Κεσάρ Ναμγκιάλ Βανγκτσούκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Βασιλείς του Μπουτάν
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μουσείο του Λούβρου αρ. F277)
Περιγραφή
Στην πρόσθια όψη εικονίζεται η θεά Αθηνά Πολιάς κρατώντας ασπίδα και δόρυ. Πλαισιώνεται από κίονες με αλέκτωρες. Επειδή δεν σώζεται όλη η επιφάνεια της πλευράς αυτής (η ασπίδα λείπει στο μεγαλύτερο μέρος της), φαίνεται ένα μικρό κομμάτι του φτερού του Πήγασου στην ασπίδα της (χαρακτηριστικό του Κλεοφράδη). Τα χέρια, το πρόσωπο και μέρος του σώματος είναι αποκαταστημένα. Το ένδυμά της είναι διακοσμημένο με σβάστικες και αστέρια. Η μεγάλη αιγίδα καλύπτει τη ζώνη. Φέρει την επίσημη επιγραφη «ΤΟΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ» των Παναθηναϊκών αμφορέων.
Χρονολόγηση
Ο Παναθηναϊκός αμφορέας του Κλεοφράδη με αριθμό F 277 στο Λούβρο θεωρείται έργο του 500 π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας Κατηγορία:Αρχαιότητες στο Μουσείο του Λούβρου 500 Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός
Αμονκούρ
Το Αμονκούρ (γαλλικά: Amoncourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Αμόν-ε-Εφρενέ
Το Αμόν-ε-Εφρενέ (γαλλικά: Amont-et-Effreney) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Ίδρυμα Εκτύπωσης Τραπεζογραμματίων και Αξιών
Το Ίδρυμα Εκτύπωσης Τραπεζογραμματίων και Αξιών (Ι.Ε.Τ.Α.), κοινώς αποκαλούμενο Νομισματοκοπείο, είναι ανεξάρτητη διεύθυνση της Τράπεζας της Ελλάδος. Αποτελεί πρακτικά την τεχνική και παραγωγική μονάδα στην οποία κόβονται κέρματα, τυπώνονται χαρτονομίσματα, αξιόγραφα του Δημοσίου, έντυπα που χρησιμοποιούνται από τις υπηρεσίες της τράπεζας, καθώς και εκδόσεις της, όπως φυλλάδια, βιβλία κτλ. Οι εγκαταστάσεις του βρίσκονται στο Χαλάνδρι, επί της Λεωφόρου Μεσογείων 341.
Ιστορικό
Ιδρύθηκε στις 7 Ιουνίου 1938 ως «Τυπογραφείον Τραπεζογραμματίων της Τραπέζης», με απόφαση του γενικού συμβουλίου της τράπεζας, με αρχικό σκοπό την εκτύπωση χαρτονομισμάτων και τίτλων αξιών του δημοσίου.
Παρόλο που η ανέγερση του κτηρίου του Ιδρύματος αποπερατώθηκε το 1941 και το ίδιο έτος εξοπλίσθηκε με τον απαραίτητο εξοπλισμό εκτύπωσης, οι πρώτες εκτυπώσεις χαρτονομισμάτων έγιναν το 1947, δυο χρόνια μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μετά την απόφαση του Υπουργείου Οικονομικών να αναθέσει την κοπή των κερμάτων στην Τράπεζα της Ελλάδος, στον ίδιο χώρο εγκαταστάθηκε και το νομισματοκοπείο, το οποίο άρχισε να κόβει τα πρώτα κέρματα το 1972.
Παρόλο που η εκτύπωση κερμάτων και χαρτονομισμάτων γίνεται στον ίδιο χώρο, εκδότης των χαρτονομισμάτων από το 1928 έως το 2001 ήταν η Τράπεζα της Ελλάδος, ενώ μετά την υιοθέτηση του ευρώ εκδότης των χαρτονομισμάτων είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Για την κατασκευή κερμάτων, εκδότης είναι το Υπουργείο Οικονομικών.
Κυρίες και Κύριοι (ταινία 1966)
Η ταινία Κυρίες και Κύριοι (ιταλ. Signore & Signori, αγγλ. The Birds, the Bees and the Italians) είναι σάτιρα παραγωγής 1966 σε σκηνοθεσία Πιέτρο Τζέρμι. Πρωταγωνίστές της ταινίας είναι οι Βίρνα Λίζι, Γκαστόνε Μοσκίν, Νόρα Ρίτσι, Αλμπέρτο Λιονέλο και Όλγκα Βίλι. Ο Τζέρμι βραβεύτηκε με το Χρυσό Φοίνικα στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών.
Ίδρυμα Εκτύπωσης Τραπεζογραμματίων και Αξιών
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική οικονομία Ι Κατηγορία:Τράπεζα της Ελλάδος Κατηγορία:Νομισματοκοπεία
Κυρίες και Κύριοι (ταινία 1966)
Υπόθεση
Στην καρδιά της επαρχίας του Βένετο, σε μια μικρή πόλη στα μέσα της δεκαετίας του '60 μια σειρά αναπάντεχων γεγονότων φέρνουν τα πάνω κάτω στις ζωές μιας ομάδας ανθρώπων. Ένας Δον Τζοβάνι της κακιάς ώρας, ο Τόνι Γκασπαρίνι (Αλμπέρτο Λιονέλο) εκμυστηρεύεται στον γιατρό του, Τζατσίντο Καστελάν (Τζίτζι Μπαλίστα) την ανικανότητά του, αλλά ο γιατρός του αποκαλύπτει την αλήθεια σε κοινούς γνωστούς. Ένας τραπεζικός υπάλληλος, ο Οζβάλντο Μπιζιγκάτο (Γκαστόνε Μοσκίν) ξεκινά μια θυελλώδη σχέση με την Μιλένα Ζουλιάν (Βίρνα Λίζι), σερβιτόρα σε μπαρ, ενω μια όμορφη επαρχιώτισσα φτάνει στην πόλη για ψώνια και δεν περνά απαρατήρητη από μια ομάδα γυναικάδων, οι οποίοι ο ένας μετά τον άλλον εκμεταλλεύονται την αφέλειά της.
Τζον Κόμπτον
Ο Σερ Τζον Τζορτζ Μέλβιλ Κόμπτον (Sir John George Melvin Compton, KBE PC, 29 Απριλίου 1925 - 7 Σεπτεμβρίου 2007) ήταν πολιτικός από την Αγία Λουκία, πρωθυπουργός της χώρας από τον Δεκέμβριο του 2006 μέχρι το θάνατό του. Ήταν επίσης πρωθυπουργός τις περιόδους 1964-1979 και 1982-1996.
Αγενής αναπαραγωγή
Στην βιολογία, η αγενής αναπαραγωγή είναι μορφή αναπαραγωγής ενός είδους με τη συμμετοχή ενός μόνο γονέα, χωρίς να απαιτείται η συμμετοχή δύο φύλων. Τις περισσότερες φορές, οι απόγονοι είναι γενετικά πανομοιότυποι με τον γονέα. Αποτελεί συνήθη μέθοδο αναπαραγωγής για τα βακτήρια, τους μύκητες, τα φύκη, τα φυτά, αλλά σπανιότερα για τα ζώα, οπότε αποκαλείται παρθενογένεση.
Κατηγορία:Αναπαραγωγή
Τζον Κόμπτον
Καριέρα
Έγινε ο άνθρωπος που οδήγησε τη χώρα στην ανεξαρτησία της, το 1979. Η δημοφιλία του ήταν μεγάλη σε βαθμό που τον φώναζαν "Μπαμπά" (Daddy). Την περίοδο από το 1964 ως το 1967 ήταν επικεφαλής υπουργός.
Κυρίες και Κύριοι (ταινία 1966)
Βραβεία
Ο Πιέτρο Τζέρμι έλαβε το Χρυσό Φοίνικα στο 19ο φεστιβάλ των Καννών για την ταινία, βραβείο που μοιράστηκε με τον Κλοντ Λελούς επίσης νικητή για την ταινία Ένας Άνδρας και Μια Γυναίκα (Un homme et une femme).
Τζον Κόμπτον
Καριέρα
Ηγέτης του συντηρητικού Ενωμένου Κόμματος Εργατών (United Workers Party - UWP) από το 1964 μέχρι το 1996, εξελέγη ξανά στην προεδρία του το 2005. Στις εκλογές που διενεργήθηκαν στις 11 Δεκεμβρίου 2006, το κόμμα του κατήγαγε εκπληκτική νίκη επί των Εργατικών, κερδίζοντας 11 επί συνόλου 17 εδρών στο Κοινοβούλιο. Στις 15 Δεκεμβρίου του 2006 ο Κόμπτον ανέλαβε πρωθυπουργός, σε ηλικία 81 ετών και έγινε ένας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία εν ενεργεία ηγέτες στον κόσμο. Κυβέρνησε μέχρι το θάνατό του, ένα περίπου χρόνο αργότερα, το 2007. Η κόρη του κέρδισε την έδρα του σε επαναληπτικές εκλογές στις 26 Νοεμβρίου του 2007. Η εν λόγω έδρα είχε κηρυχθεί εν χηρεία μετά το θάνατο του Κόμπτον.
Παραπομπές
Κομπτον
Κυρίες και Κύριοι (ταινία 1966)
Βραβεία
Βράβευση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Κομέντια αλ'ιταλιάνα Κατηγορία:Ιταλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πιέτρο Τζέρμι
Μοναστίρ (Κυβερνείο)
Το Κυβερνείο (νομός) Μοναστίρ, ή Μουναστίρ, είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό παραθαλάσσιο τμήμα της χώρας. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Μοναστίρ. Έχει συνολική έκταση 1019 τ.χλμ., (21ο σε έκταση), και πληθυσμό 548.828 κατοίκους (απογραφή 2014). Δημιουργήθηκε το 1974.
Δεντροκκλησιά Αγίου Παϊσίου
μικρογραφία|Δεντροκκλησιά Αγίου Παϊσίου μικρογραφία|Δεντροκκλησιά Αγίου Παϊσίου.|κέντρο|231x231εσ μικρογραφία|Δεντροκκλησιά Αγίου Παϊσίου.. μικρογραφία μικρογραφία μικρογραφία κέντρο|μικρογραφία μικρογραφία Η Δεντροκκλησιά του Αγίου Παϊσίου είναι εκκλησάκι μέσα σε δέντρο, αφιερωμένο στον Άγιο Παΐσίο. Βρίσκεται 22 χιλιόμετρα βόρεια της Κόνιτσας, στο χωριό Αγία Βαρβάρα, δίπλα στον επαρχιακό δρόμο προς τον Αμάραντο. Λέγεται πως ο Άγιος Παΐσίο στα νεανικά του χρόνια περνούσε από την περιοχή, πηγαίνοντας στο χωριό Αμάραντος για να εκτελέσει ξυλουργικές εργασίες και επισκευές σε ντόπιες οικίες.
Το δέντρο εσωτερικά είχε υποστεί αρκετές φορές στο παρελθόν καταστροφές και πυρκαγιές, (περαστικοί άναβαν φωτιά για να ζεσταθούν, ή για μπάρμπεκιου) με αποτέλεσμα κάθε χρόνο η κατάσταση του να επιδεινώνεται και να είναι έτοιμο να καταρρεύσει!! Τα σημάδια της καταστροφής είναι ορατά ακόμα και τώρα, αν κοιτάξει κάποιος το άνοιγμα ανάμεσα στη μικρή καμπάνα θα δει το καμένο εσωτερικό, τα κάρβουνα, τις στάχτες.
Πριν λίγα χρόνια χάρη σε μια ιδέα και την εκπλήρωση τάματος ενός κατοίκου του χωριού Αγία Βαρβάρα το αδύναμο και ευλογημένο δέντρο σώθηκε, θωρακίστηκε εσωτερικά με πέτρα από την περιοχή και μετατράπηκε σε- Δεντροκκλησιά – προσκυνηματικό τόπο προς τιμή του Αγίου Παϊσίου. Εξωτερικά υπάρχει μια μικρή καμπάνα ενώ στο εσωτερικό που χωρούν μόλις δύο άτομα, υπάρχει μια εσοχή όπου ο επισκέπτης μπορεί να ανάψει το κερί του, ένα καντήλι, μια εικόνα του Χριστού, μια της Παναγίας και στο κέντρο η εικόνα του Αγίου Παϊσίου πλημμυρισμένη από τάματα πιστών.
Το δέντρο έχει πρασινίσει πάλι και αποτελεί ένα κόσμημα για την περιοχή.
Στην Ελλάδα υπάρχουν ελάχιστα παρόμοια εκκλησάκια – τόποι προσκυνήματος μέσα σε δέντρο- και προκαλούν το ενδιαφέρον Ελλήνων και ξένων επισκεπτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκκλησίες Κατηγορία:Κόνιτσα
Ανσενονκούρ-ε-Σαζέλ
Το Ανσενονκούρ-ε-Σαζέλ (γαλλικά: Anchenoncourt-et-Chazel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ρυθμιστική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών του Μπανγκλαντές
Η Ρυθμιστική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών του Μπανγκλαντές (ΡΕΤΜ) (বাংলাদেশ টেলিযোগাযোগ নিয়ন্ত্রণ কমিশন) είναι ανεξάρτητη επιτροπή που ιδρύθηκε βάσει του Νόμου Τηλεπικοινωνιών του Μπανγκλαντές το 2001 (Νόμος αρ. 18 του 2001). Η επιτροπή είναι υπεύθυνη για τη ρύθμιση όλων των θεμάτων που σχετίζονται με τις τηλεπικοινωνίες (καλωδιακή, κυψελοειδή, δορυφορική και καλωδιακή) από το Μπαγκλαντές.
Η Επιτροπή άρχισε να λειτουργεί από τις 31 Ιανουαρίου του 2002 με όραμα την διευκόλυνση των οικονομικά προσιτών τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και την αύξηση της τηλεπυκνότητας τουλάχιστον στα 10 τηλέφωνα ανά 100 κατοίκους μέχρι το 2010.
Διατάγματα φιλτραρίσματος σε Bloggers, Μάρτιος 2013
Τον Μάρτιο του 2013, η ΡΕΤΜ επικρίθηκε από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και άλλες ομάδες για την απαγόρευση του μια σειρά από ιστοσελίδων "άθεων blogger". Τα ιστολόγια που έχουν απαγορεύτηκαν από την ΡΕΤΜ περιλαμβάνουν το βραβευμένο δημοφιλές ιστολόγιο του Ασίφ Μοχιουντίν, που δέχτηκε επίθεση από ομάδα ανθρώπων που κρατούσαν μασέτες τον Ιανουάριο.
Ο Μοχιουντίν συνελήφθη τον επόμενο μήνα, μαζί με τρεις άλλους bloggers .
Εκλογική περιφέρεια Ροδόπης
Η εκλογική περιφέρεια Ροδόπης είναι η μία από τις πέντε που αποτελούν την μείζονα εκλογική περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Από το 1974 έως το 1981 έδινε τέσσερις έδρες στο Κοινοβούλιο, ενώ από το 1985 ως σήμερα δίνει τρεις.
Στις εκλογές του 1985 κατέβηκε για πρώτη φορά αυτόνομα υποψήφιος μειονοτικός βουλευτής ως ανεξάρτητος (ο Σεμπαχεντίν Γκαλίπ, ο οποίος το 1974 είχε εκλεγεί με το ψηφοδέλτιο της Ε.Κ.-Ν.Δ., ενώ και οι δύο έδρες του κόμματος είχαν πάει σε μειονοτικούς), ενώ από το 1989 έως το 1993 εμφανίστηκε ο συνδυασμός «Εμπιστοσύνη» του Αχμέτ Σαδίκ, ο οποίος είχε το ισχυρότερο έρεισμα ανάμεσα στη μειονότητα κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καταφέρει να κατακτήσει έδρα στις τρεις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις του 1989 – 1990. Ο συνδυασμός πρώτευσε και στις εκλογές του 1993, χωρίς όμως να κατακτήσει έδρα, καθώς στο μεταξύ καθιερώθηκε το πλαφόν του 3% σε ολόκληρη την επικράτεια προκειμένου ένα κόμμα να εκπροσωπηθεί στη Βουλή, κάτι που κατά πολλούς συνέβη ακριβώς για να μην εκλέγονται μειονοτικοί βουλευτές και έκτοτε οι υποψήφιοι από τη μειονότητα βρίσκονται στα ψηφοδέλτια των κομμάτων μαζί με τους έτερους συνυποψηφίους τους. Στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015 για πρώτη φορά εξελέγησαν στην περιφέρεια και οι τρεις βουλευτές προερχόμενοι από τη μουσουλμανική μειονότητα.
Βουλευτικές εκλογές
1 Ψηφοδέλτιο του μειονοτικού ανεξάρτητου υποψήφιου βουλευτή Σεμπαχεντίν Γκαλίπ.
Ευρωεκλογές
Στον πίνακα περιλαμβάνονται τα αποτελέσματα των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 1981 και μετά στην εκλογική περιφέρεια Ροδόπης. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται ο αριθμός ψήφων και το ποσοστό που συγκέντρωσαν τα πέντε πρώτα κόμματα στην περιφέρεια.
Βουλευτές Ροδόπης από τη Μεταπολίτευση
Ακολουθούν οι βουλευτές Ροδόπης της περίοδου 1974-2019
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ροδοπης
Γουλιέλμος του Μονφόρ (αποβιώσας το 1101)
Ο Γουλιέλμος (γαλλ.: Guillaume, πριν το 1087 - 27 Αυγούστου 1101) ήταν χριστιανός επίσκοπος τού Παρισιού από το 1095 μέχρι το 1101. Προερχόταν από τον Οίκο τού Μονφόρ.
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος τού Σίμωνα Α΄ κυρίου τού Μονφόρ και της Αγνής τού Οίκου της Νορμανδίας, κόρης τού Ριχάρδου κόμη τού Εβρέ.
Η αδελφή του Βερτράδη εγκατέλειψε τον πρώτο σύζυγό της για να παντρευτεί τον Φίλιππο Β΄. Το 1095 ο Πάπας Ουρβανός Β΄ έκανε τη Σύνοδο τού Κλερμόν στο Κλερμόν-Φερράν στη Γαλλία. Η Σύνοδος αφόρισε τον Φίλιππο Α΄ της Γαλλίας και τη Βερτράδη του Μονφόρ για μοιχεία. Ο Γουλιέλμος καταγράφτηκε ως μεγάλος υποστηρικτής τού Ουρβανού Β΄ και έπειτα από το τέλος τού Γοδεφρείδου τού Μπουλόν επισκόπου τού Παρισιού, ήταν ο υποψήφιος για τη θέση.
Ήταν αφοσιωμένος στη θρησκεία και ως αδελφός της βασίλισσας της Γαλλίας, είχε σημαντική δύναμη και εξουσία επί τού συμβουλίου που θα τον εξέλεγε. Πάντως ήταν νέος και ένα αρκετά μικρό σε ηλικία μέλος της Γαλλικής Εκκλησίας.
Ο Ουρβανός Β΄ τον θεωρούσε μία υποψηφιότητα που θα εξελεγόταν, αλλά λόγω τού αφορισμού, δεν είχε καλές σχέσεις με τον Φίλιππο Α΄ και ο Γουλιέλμος δεν εξελέγη. Όμως το 1096 ήρθη ο αφορισμός τού Φιλίππου Α΄ και ο Γουλιέλμος έγινε επίσκοπος.
Γκολφ στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το γκολφ υπήρξε ολυμπιακό άθλημα μόνο σε δύο Ολυμπιάδες: το 1900 στο Παρίσι και το 1904 στο Σεντ Λούις των ΗΠΑ. Στη συνέχεια αφαιρέθηκε από το ολυμπιακό πρόγραμμα, ως επαγγελματικό άθλημα. Ωστόσο, εντάχθηκε ξανά ως ολυμπιακό άθλημα στου Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 (θα διεξαχθεί και το 2020, στο Τόκιο), και διεξάγεται σε άλλες διοργανώσεις, όπως η Πανεπιστημιάδα, οι Μεσογειακοί Αγώνες και οι Αγώνες της Κοινοπολιτείας.
Γουλιέλμος του Μονφόρ (αποβιώσας το 1101)
Βιογραφία
Πολέμησε στην Α΄ Σταυροφορία και σε μάχη το 1101, σκοτώθηκε.
Γκολφ στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το 1900 διεξήχθησαν τόσο ανδρικό όσο και γυναικείο ατομικό αγώνισμα, ενώ το 1904 έγιναν μόνο αγώνες ανδρών, ατομικός και ομαδικός. Ο Άλμπερτ Λάμπερτ από τις ΗΠΑ ήταν ο μοναδικός αθλητής που συμμετείχε και στις δύο Ολυμπιάδες. Πήρε το ασημένιο στο ομαδικό αγώνισμα του 1904.
Γουλιέλμος του Μονφόρ (αποβιώσας το 1101)
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Μονφόρ-λ'Αμωρί Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Γκολφ στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Νικητές
=== Παρίσι 1900 ===
Έλαβαν μέρος 12 αθλητές και 10 αθλήτριες από τέσσερις χώρες. Μεταξύ αυτών ήταν και ένας Έλληνας, ο Αλέξανδρος Μερκάτης, που τερμάτισε ενδέκατος. Τα μετάλλια πήραν:
=== Σεντ Λούις 1904 ===
Έλαβαν μέρος 77 αθλητές μόνο από δύο κράτη: ΗΠΑ (74) και Καναδάς (3).
=== Ρίο ντε Τζανέιρο 2016 ===
60 άνδρες και 60 γυναίκες από 41 χώρες συμμετείχαν στο άθλημα. 🇬🇧 Τζάστιν Ρόουζ
🇸🇪 Χένρικ Στένσον
🇺🇸 Ματ Κούτσαρ 🇰🇷 Ίνμπι Παρκ
🇳🇿 Λίντια Κο
🇨🇳 Σανσάν Φενγκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Γκολφ Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Helter Skelter (τραγούδι)
Το "Helter Skelter" είναι ένα τραγούδι του βρετανικού συγκροτήματος The Beatles, το οποίο γράφτηκε από τον Πωλ ΜακΚάρτνεϋ. Παρόλα αυτά πιστώνεται στο δίδυμο Λένον – ΜακΚάρτνεϋ. Το κομμάτι συμπεριλήφθηκε στο δίσκο The Beatles, το 1968. Το κομμάτι είναι ένα παράγωγο της προσπάθειας του ΜακΚάρντεϋ να απελευθερωθεί μουσικά και να γράψει κάτι δυνατό. Το κομμάτι έχει ονομαστεί ως η μία «προ-metal κραυγή», ενώ κι από τους ιστορικούς της μουσικής θεωρείται σημαντικό μέρος της δημιουργίας του heavy metal. To περιοδικό Rolling Stone, σε ένα αφιέρωμα το κατέταξε 52ο ανάμεσα στα "100 Σπουδαιότερα Τραγούδια των The Beatles".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Τραγούδια των The Beatles Κατηγορία:Τραγούδια του 1968 Κατηγορία:Singles της Apple Records Κατηγορία:Τραγούδια των Oasis Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια
Δαρβινισμός
Ο Δαρβινισμός είναι η θεωρία της εξέλιξης και της διαδοχικής αλληλοπροέλευσης των μορφών του ενόργανου και του ζώντος κόσμου, όπως διατυπώθηκε από κοινού από τον Κάρολο Δαρβίνο και τον Άλφρεντ Ουάλας και αναπτύχθηκε αργότερα από το Δαρβίνο στο έργο του "Η καταγωγή των ειδών μέσω της φυσικής επιλογής". Κατ' αυτόν τα άτομα ενός είδους εμφανίζουν ποικιλία, παράγονται δε κατά μέσο όρο περισσότεροι απόγονοι από όσους χρειάζεται να αντικαταστήσουν τους γονείς.Πρέπει, επομένως, να υπάρχει συναγωνισμός για την επιβίωση και επιβιώνουν και αναπαράγουν οι περισσότερο προσαρμοσμένες(καταλληλότερες)παραλλαγές. Η εξέλιξη συμβαίνει μέσω της φυσικής επιλογής που δρα σε ατομική παραλλαγή και έχει ως αποτέλεσμα την επιβίωση των καταλληλότερων.Η ανακάλυψη του γενετικού μηχανισμού που προκαλεί τις μεταλλάξεις, οδήγησε σε μια τροποποιημένη διατύπωση της θεωρίας που είναι γνωστή ως νεοδαρβινισμός.
Ανάλογες προς τις αντιλήψεις του δαρβινισμού αναφορές υπάρχουν σε θεωρίες αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων. Ειδικότερα ο Εμπεδοκλής επισήμανε την αρχή της επιλογής, στο πλαίσιο της οποίας κυριαρχεί η σκοπιμότητα, ο Αναξίμανδρος αναφέρθηκε στην εξέλιξη του ανθρώπου και των ζώων από τα ψάρια, ενώ ο Επίκουρος επιχείρησε να εξηγήσει τη σκόπιμη συμπεριφορά των ζώων επικαλεσθείς τη διδασκαλία του Εμπεδοκλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της εξελικτικής βιολογίας Κατηγορία:Βιολογικές θεωρίες
Κανάριες Νήσοι
180px|right|thumb|Φοινικόδασος σε κοιλάδα του νησιού «Γκραν Κανάρια» Οι Κανάριες Νήσοι ή Κανάρια Νησιά (ισπανικά: Islas Canarias) είναι μια σειρά νησιών με έκταση 7.446,95 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 2.082.655 κατοίκους (σύμφωνα με την απογραφή του 2011), που βρίσκεται ΒΔ. της Αφρικής στον Ατλαντικό ωκεανό και μόλις 350 περίπου μίλια έναντι και δυτικά των ακτών του Μαρόκου. Αποτελεί αυτόνομη διοικητική περιοχή της Ισπανίας και ορίζεται από τις επαρχίες Λας Πάλμας και Σάντα Κρουθ Ντε Τενερίφε. Περιλαμβάνει επτά κύρια νησιά: τη Μεγάλη Κανάρια ή Γκραν Κανάρια, τη Φουερτεβεντούρα, τη Λανθαρότε, την Τενερίφη, τη Λα Πάλμα, την Γκομέρα, το Ελ Ιέρρο και πολλά άλλα μικρότερα.
thumb|180px|right|Το ηφαίστειο [[Τέιδε από τα βόρεια (Τενερίφη)]]
Οι Κανάριες νήσοι βρίσκονται βόρεια του Τροπικού του Καρκίνου και έχουν χαρακτηριστικό υποτροπικό ξηρό κλίμα. Οι θερμοκρασίες είναι υψηλές, με μικρές διακυμάνσεις, τις ίδιες περίπου της Βορείου Αφρικής. Το έδαφός τους είναι ηφαιστειογενές με τη μεγαλύτερη κορυφή το Πίκο Ντελ Τέιδε (3.720 μ.). Δεν υφίστανται ποταμοί παρά μόνο χείμαρροι. Εκεί φύονται φοίνικες μόνο του είδους Phoenix canariensis, κακτοειδή αλλά και ευκάλυπτοι και πεύκα (Pinus canariensis). Καλλιεργούνται επίσης στα εύφορα εδάφη λαχανικά, μπανάνες, λεμόνια, κρεμμύδια, ντομάτες και πατάτες. Επίσης υφίστανται βιοτεχνίες υφασμάτων. Το αρχιπέλαγος των Καναρίων νήσων παρουσιάζει υψηλό τουριστικό ενδιαφέρον κατά τη χειμερινή περίοδο (της Ευρώπης).
Ιστορία
Τα νησιά αυτά αν και φαίνεται ιστορικά να ήταν γνωστά στους αρχαίους Έλληνες, φέρονται να κατοικήθηκαν από τους Καρθαγένιους (Φοίνικες). Την ονομασία Κανάρια φαίνεται να την έδωσε ο ιστορικός Πλίνιος από τους άγριους σκύλους (λατινικά «canes») που ζούσαν σε αυτά. Κατα μια πιο πιθανή ετυμολογία το όνομα προέρχεται απο τις φώκιες που ζούσαν εκεί, canes marinus, "θαλάσσια σκυλιά".
Κατά τον 12ο αιώνα κατελήφθησαν από τους Άραβες και παρέμειναν σε αυτούς μέχρι το 1334 που το κατέλαβαν Γάλλοι εξερευνητές. Ο Πάπας Κλήμης Στ΄ το 1344 παραχώρησε τα νησιά στην Καστίλη. Έτσι, όταν το 1402 τα νησιά κατέλαβε ο Γάλλος εξερευνητής Ζαν ντε Μπετανκούρ εν ονόματι του Ερρίκου Γ΄ της Καστίλης, το 1404 ανέλαβε Βασιλεύς των Καναρίων νήσων. Μετά όμως από την κατάληψή τους από τους Πορτογάλους και την Ισπανοπορτογαλική συνθήκη του 1479 τα νησιά περιήλθαν στην Ισπανία, ολοκληρωτικά, περί το τέλος του 1490. Οι ιθαγενείς κάτοικοι, οι λεγόμενοι «Γουάντσε» (Guanche) είναι αφρικανικής καταγωγής Βέρβεροι.
Στα νησιά μιλιέται η καστιλιανική διάλεκτος, με ελαφρά ανδαλουσιανή προφορά.
Φυσική γεωγραφία
Η Τενερίφη είναι το μεγαλύτερο και πιο πυκνοκατοικημένο νησί του αρχιπελάγους. Η Μεγάλη Κανάρια, με 865.070 κατοίκους, είναι το δεύτερο πιο πυκνοκατοικημένο νησί των Καναρίων Νήσων και το τρίτο πιο πυκνοκατοικημένο στην Ισπανία, μετά τη Μαγιόρκα και την Τενερίφη. Το νησί της Φουερτεβεντούρα είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σε έκταση στο αρχιπέλαγος και απέχει περίπου 100 χιλιόμετρα (62 μίλια) από την αφρικανική ακτή.
Τα νησιά εντάσσονται στην οικοπεριοχή της Μακαρονησίας, μαζί με τις Αζόρες, το Πράσινο Ακρωτήριο, τη Μαδέιρα και τα Σελβάζενς. Τα Κανάρια Νησιά είναι το μεγαλύτερο και πιο πυκνοκατοικημένο αρχιπέλαγος της περιοχής της Μακαρονησίας. Το αρχιπέλαγος αποτελείται από επτά μεγάλα και αρκετά μικρότερα νησιά, τα οποία είναι όλα ηφαιστειακής προέλευσης. Ο αντίποδας των Καναρίων Νήσων βρίσκεται στον Ειρηνικό Ωκεανό, μεταξύ της Νέας Ζηλανδίας, της Νέας Καληδονίας, της Αυστραλίας και του ωκεανού.
Λόγω της θέσης των νησιών σε σχέση με τους βορειοανατολικούς αληγείς ανέμους, το κλίμα κυμαίνεται από εύκρατο και υγρό έως πολύ ξηρό. Αρκετά αυτόχθονα είδη σχηματίζουν εκτεταμένα υγρά δαφνοδάση.
Κατά συνέπεια, τα μεμονωμένα νησιά στο αρχιπέλαγος των Καναρίων τείνουν να έχουν ξεχωριστά μικροκλίματα. Τα νησιά Ελ Ιέρο, Λα Πάλμα και Λα Γκομέρα, που βρίσκονται στα δυτικά του αρχιπελάγους, έχουν ένα κλίμα που επηρεάζεται από το υγρό Κανάριο Ρεύμα. Διαθέτουν έντονη βλάστηση, ακόμα και στα χαμηλά υψόμετρα, και έχουν εκτεταμένες εκτάσεις υποτροπικών δαφνοειδών δασών. Ανατολικότερα προς την αφρικανική ακτή, όμως, η επιρροή του ρεύματος μειώνεται και τα νησιά γίνονται όλο και πιο ξηρά. Η Φουερτεβεντούρα και η Λανθαρότε, νησιά που βρίσκονται πιο κοντά στην αφρικανική ακτή, είναι ουσιαστικά ερημικού ή ημιερημικού κλίματος. Η Μεγάλη Κανάρια έχει το προσωνύμιο «μινιατούρα ήπειρος» για τα διαφορετικά τοπία της, όπως το Μασπαλόμας και το Ρόκε Νούμπλο. Όσον αφορά το κλίμα, η Τενερίφη παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το βόρειο τμήμα του νησιού βρίσκεται υπό την επήρεια των υγρών ανέμων του Ατλαντικού και διαθέτει έντονη βλάστηση, ενώ το νότιο τμήμα του νησιού, γύρω από τα τουριστικά θέρετρα Πλάγια ντε λας Αμέρικας και Λος Κριστιάνος, είναι άνυδρο. Το νησί διαθέτει μέγιστο υψόμετρο περίπου 4.000 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, δροσερό και σχετικά υγρό κλίμα, με δάση ενδημικού πεύκου (Κανάρια Πεύκη). Πολλά από τα είδη φυτών των Καναρίων Νήσων, όπως τα πεύκη και η δράκαινα, είναι ενδημικά, όπως σημειώνουν οι Σάμπιν Μπέρτελοτ και Φίλιπ Μπάρκερ Γουέμπ στο έργο τους «Η Φυσική Ιστορία των Καναρίων Νήσων» (1835–50).
Κλίμα
Τα Κανάρια Νησιά παρουσιάζουν ένα ήπιο και ξηρό κλίμα καθόλη τη διάρκεια του έτους ενώ στα μεγαλύτερα υψόμετρα το κλίμα είναι δροσερότερο με μεγαλύτερες βροχοπτώσεις. Με μια μέση ετήσια θερμοκρασία περίπου στους 21.5°C στα θερμότερα νησιά, οι θερμοκρασίες είναι συγκρίσιμες με αυτές της Λίνδου στη Ρόδο.
Δημογραφικά στοιχεία
Οι Κανάριες Νήσοι έχουν πληθυσμό 2.153.389 κατοίκους (2019), αποτελώντας την όγδοη πιο πυκνοκατοικημένη αυτόνομη κοινότητα της Ισπανίας. Η συνολική έκταση του αρχιπελάγους είναι 7.493 χλμ2, με αποτέλεσμα η πληθυσμιακή πυκνότητα να είναι της τάξης των 287,4 κατοίκων ανά χλμ2. Ο πληθυσμός περιλαμβάνει ιθαγενείς κατοίκους και κατοίκους από την ισπανική ηπειρωτική χώρα, καθώς και ομάδες αλλοδαπών κατοίκων.
Το 2019 ο συνολικός πληθυσμός ήταν 2.153.389 κάτοικοι, εκ των οποίων το 72,1% ήταν ιθαγενείς Κανάριοι. Συνολικά, το 80,6% (1.735.457 κάτοικοι) γεννήθηκε στην Ισπανία και το 19,4% (417.932 κάτοικοι) γεννήθηκε σε άλλες χώρες. Από τους τελευταίους η πλειοψηφία προέρχεται από την Αμερική, κυρίως από τις χώρες Κολομβία (31.368), Βενεζουέλα (66.593) και Κούβα (41.807). Υπάρχουν, επίσης, σχεδόν 40.000 κάτοικοι από την Αφρική, η πλειοψηφία των οποίων κατάγεται από το Μαρόκο (24.281).
Πληθυσμός των επιμέρους νησιών
Ο πληθυσμός των νησιών σύμφωνα με δεδομένα του 2019 είναι:
Θρησκεία
Ο Ρωμαιοκαθολικισμός αποτελεί την επικρατούσα θρησκεία των νησιών του αρχιπελάγους για περισσότερους από πέντε αιώνες, από τότε που τα νησιά βρέθηκαν στον ισπανικό έλεγχο. Υπάρχουν επίσης διάφορες άλλες θρησκευτικές κοινότητες.
Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία
Η συντριπτική πλειοψηφία των ιθαγενών Καναρίων είναι Ρωμαιοκαθολικοί (76,7%), ακολουθούμενοι από διάφορους μικρότερους πληθυσμούς, γεννημένων στο εξωτερικό, που ασπάζονται άλλα χριστιανικά δόγματα, όπως τον Προτεσταντισμό. Υπάρχουν επίσης μουσουλμανικές και ινδουιστικές κοινότητες.
Οικονομία
Η κύρια πηγή της οικονομίας του αρχιπελάγους είναι η εξαγωγή τροφίμων (ειδικά φρούτα: μπανάνες και ντομάτες), αλλά πάνω από όλα ο τουρισμός είναι η κύρια πηγή εισοδήματος στα νησιά.
Ένας μεγάλος αριθμός τουριστών, ειδικά από την Ευρώπη, έρχονται στα νησιά.
Πληθυσμός των Νησιών
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, τα νησιά έχουν ξεχωριστά τον εξής πληθυσμό:
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Αφρικής
Εθνικό πάρκο Ζάιον
Το Εθνικό πάρκο Ζάιον (αγγλικά: Zion National Park) είναι εθνικό πάρκο στη νοτιοδυτική Γιούτα, κοντά στο Σπρινγκντέιλ, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ένα εξέχον χαρακτηριστικό του πάρκου είναι το φαράγγι Ζάιον, το οποίο έχει μήκος 24 χιλιόμετρα και βάθος μέχρι 800 μέτρα. Οι βράχοι που περιβάλλουν το φαράγγι είναι καφεκόκκινοι ψαμμίτες, μέρος των ψαμμιτών των Ναβάχο. Το πάρκο βρίσκεται στη συμβολή του οροπεδίου του Κολοράντο, της ερήμου Μοχάβι και της Μεγάλης Λεκάνης, με αποτέλεσμα να απατάνται σε αυτό μια ασυνήθιστη ποικιλία φυτών και ζώων. Πολλά είδη φυτών, μαζί με 289 είδη πτηνών, 75 είδη θηλαστικών και 32 είδη ερπετών ζουν στις τέσσερις ζώνες του πάρκου, την έρημο, την παραποτάμια περιοχή, το αραιό δάσος και το δάσος κωνοφόρων. Στο πάρκο παρατηρούνται βουνά, φαράγγια, απότομοι λόφοι, τραπεζοειδή όρη, μονόλιθοι, ποτάμια και φυσικές αψίδες.
Η ανθρώπινη εγκατάσταση στην περιοχή άρχισε περίπου πριν 8.000 χρόνια από μικρές ομάδες ιθαγενών Αμερικανών. Οι ημι-νομαδικοί Ανασάζι προέρχονται από μία από αυτές τις ομάδες. Μια διαφορετική ομάδα, οι Parowan Fremont, ζούσαν επίσης στην περιοχή. Και οι δύο ομάδες εγκατέλειψαν την περιοχή περίπου το 1300 και αντικαταστάθηκαν από τους Parrusits ​​και διάφορα άλλα νότια υποφύλλα. Το φαράγγι ανακαλύφθηκε από τους Μορμόνους το 1858 και η ίδια ομάδα εγκαταστάθηκε στο φαράγγι στις αρχές της δεκαετίας του 1860. Το 1909, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Γουίλιαμ Χάουαρντ Ταφτ αποκάλεσε τη περιοχή εθνικό μνημείο για να προστατεύσει το φαράγγι, με το όνομα Εθνικό Μνημείο Mukuntuweap. Το 1918, ωστόσο, ο αναπληρωτής διευθυντής της νεοσύστατης Υπηρεσίας Εθνικών Πάρκων άλλαξε το όνομα του πάρκου σε Ζάιον (Σιών), επειδή το αρχικό του όνομα δεν ήταν τοπικά δημοφιλής. Σιών είναι ένα από τα ονόματα της Ιερουσαλήμ στα αρχαία εβραϊκά. Το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών χαρακτήρισε το μνημείο ως Εθνικό Πάρκο στις 19 Νοεμβρίου 1919. Το τμήμα Kolob ανακηρύχθηκε ως ξεχωριστό εθνικό μνημείο Ζάιον, το 1937, αλλά ενσωματώθηκε στο πάρκο το 1956.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζαιον Κατηγορία:Γιούτα
Γιενιαμπάντ
Το Γιενιαμπάντ (επίσης, Μπιτντιλί και Μπιττιλί) αποτελεί χωριό και δήμο της επαρχίας Σαμκίρ του Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1.671 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Σαμκίρ
Ρίτσαρντ Ντόκινς
Ο Κλίντον Ρίτσαρντ Ντόκινς (αγγλ. Clinton Richard Dawkins), FRS, FRSL (γενν. 26 Μαρτίου 1941) είναι Βρετανός ηθολόγος, εξελικτικός βιολόγος και συγγραφέας βιβλίων εκλαϊκευμένης επιστήμης. Μέχρι το 2008 διατηρούσε την Έδρα Charles Simonyi για την Λαϊκή Κατανόηση της Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Οι απόψεις του στη Βιολογία
Ο Ντόκινς γεννήθηκε στο Ναϊρόμπι της Κένυας και μετακόμισε στη Μεγάλη Βρετανία με τους γονείς του σε ηλικία οκτώ ετών. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και πέρασε δύο χρόνια ως επίκουρος καθηγητής Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ της Καλιφόρνια, πριν επιστρέψει στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης το 1970. Έγινε διεθνώς γνωστός το 1976 με το βιβλίο του Το εγωιστικό γονίδιο, το οποίο μαζικοποίησε την γονιδιο-κεντρική άποψη για την εξέλιξη και εισήγαγε τον όρο μιμίδιο (meme). Το 1982, παρουσίασε στο βιβλίο του The extended phenotype μια συχνά παραπεμπόμενη θεωρία στον τομέα της εξελικτικής βιολογίας, η οποία ανέφερε ότι τα φαινοτυπικά αποτελέσματα δεν περιορίζονται στο σώμα ενός οργανισμού, αλλά μπορούν να επεκταθούν στο περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων και των σωμάτων άλλων οργανισμών.
Οι απόψεις του υπέρ του Αθεϊσμού
Εκτός από τη εργασία του στην Βιολογία, ο Ντόκινς είναι ευρέως γνωστός για τις απόψεις του σχετικά με τον αθεϊσμό, την εξέλιξη, τον δημιουργισμό (creationism), τη θεωρία του ευφυούς σχεδιασμού και τη θρησκεία. Είναι εξέχων κριτικός του δημιουργισμού και του ευφυούς σχεδιασμού. Στο βιβλίο του Ο Τυφλός Ωρολογοποιός (The Blind Watchmaker, 1986), μίλησε ενάντια στην «αναλογία του ωρολογοποιού», ένα επιχείρημα για την ύπαρξη ενός υπερφυσικού δημιουργού που βασίζεται πάνω στην παρατηρηθείσα πολυπλοκότητα των ζώντων οργανισμών, και αντί αυτού περιέγραψε τις εξελικτικές διαδικασίες ως ανάλογες με τον «τυφλό ωρολογοποιό». Από τότε έγραψε αρκετά επιστημονικά βιβλία, και έκανε τακτικές εμφανίσεις στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο, συζητώντας τα προαναφερόμενα θέματα.
Ο Ρίτσαρντ Ντόκινς είναι άθεος, ελευθεριακός σκεπτικιστής, κοσμικός ουμανιστής, επιστημονικός ορθολογιστής και υποστηρικτής του κινήματος των Brights. Έχει αναφερθεί πολλές φορές στα Μ.Μ.Ε. ως το "Ροτβάιλερ του Δαρβίνου", σε αναλογία με τον Βρετανό βιολόγο Τόμας Χάξλεϊ, ο οποίος ήταν γνωστός ως το «Μπουλντόγκ του Δαρβίνου» για την υπεράσπιση της φυσικής επιλογής. Στο βιβλίο του Η περί θεού Αυταπάτη (The God Delusion, 2006), ο Ντόκινς υποστηρίζει ότι σχεδόν βέβαια δεν υπάρχει ένας υπερφυσικός δημιουργός και ότι η θρησκευτική πίστη μπορεί να χαρακτηριστεί ως ψευδαίσθηση, ως μία ψευδής εμμονή και πεποίθηση. Μέχρι το Νοέμβριο του 2007, η αγγλική έκδοση πώλησε περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα και μεταφράστηκε σε 31 γλώσσες, αποτελώντας το δημοφιλέστερο βιβλίο του μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι βιολόγοι Κατηγορία:Ηθολόγοι Κατηγορία:Άγγλοι άθεοι Κατηγορία:Άγγλοι ακτιβιστές Κατηγορία:Άγγλοι φεμινιστές Κατηγορία:Άγγλοι απομνημονευματογράφοι Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς Κατηγορία:Ουμανιστές Κατηγορία:Σκεπτικιστές Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Κατηγορία:Καθηγητές στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Πρωτόπαππας Ιωαννίνων
Το χωριό Πρωτόπαππας ανήκει στο δήμο Ζίτσας του νομού Ιωαννίνων. Το χωριό βρίσκεται σε απόσταση 23 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Ιωαννίνων. Το χωριό απαριθμεί γύρω στα 530 σπίτια (κατοικημένα και μη) και γύρω στους 300 μόνιμους κατοίκους.
Ιστορικά στοιχεία
Κατα μια εκδοχή, το χωριό οφείλει την ονομασία στον πρώτο οικιστή του χωριού που ήταν παπάς, επικεφαλής ομάδας μεταναστών από τη βόρεια Ήπειρο, που αποφεύγοντας το κύμα των διωγμών και το εξισλαμισμού στον τόπο τους, μετανάστευσαν στην περιοχή του Πρωτόπαππα γύρω στα μέσα του 17ου αιώνα. Υπάρχει παράδοση, σύμφωνα με την οποία ο παπάς οικιστής του χωριού, καταγόταν από τους Ζουλιάτες,( Ζουλιάτι) χριστιανικό χωριό της βορείου Ηπείρου και, εκτός από τους συγχωριανούς του, έφερε μαζί του την καμπάνα της εκκλησίας του. Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή της παράδοσης πιο συμβατή με γραπτές ιστορικές μαρτυρίες που τοποθετεί την ύπαρξη του χωριού το έτος 1542 ως χωριό/κτήμα του Πρωτόπαπα, εξ' ου και το όνομα του χωριού Πρωτόπαπα δηλ. το χωριό του Πρωτόπαπα. "Χρονογραφία της Ηπείρου" του Π. Αραβαντινού.
Το σχολείο
Στο χωριό στεγάζεται σχολείο από την εποχή της Τουρκοκρατίας με δάσκαλο που πλήρωναν οι κάτοικοι και κυρίως με πολλούς μαθητές. Σήμερα το σχολείο είναι σύγχρονο ( χτίστηκε το 1952 ) με πελεκητή πέτρα και πολλές αίθουσες, αλλά, δυστυχώς, χωρίς παιδιά! Έτσι ανέστειλλε την λειτουργία του!
Σήμα κατατεθέν του χωριού είναι ο περίφημος Πλάτανος, ηλικίας περίπου 180 ετών,ιδιαίτερης αισθητικής αξίας, λόγω της θέσης του (πλατεία του χωριού) των αναλογιών του και του σχήματός του. Βρίσκεται στο κέντρο του χωριού, ενώ δεξιά και αριστερά του απλώνονται αμφιθεατρικά οι δύο συνοικίες του (μαχαλάδες).
Η παλαιά εκκλησία
Η εκκλησία του χωριού ( Άγιος Νικόλαος ) χτίστηκε με την συνδρομή του γιού του Αλή Πασά,Μουχτάρ. Η σημερινή εκκλησία,χτίσθηκε με οικονομική συνδρομή όλων των κατοίκων το 1956.
Η ζωή των κατοίκων
Οι κάτοικοι ασχολούνται με την κτηνοτροφία,την αμπελουργία και την καλλιέργεια δημητριακών.Παράγεται εξαιρετικής ποιότητας κρασί από την ποικιλία σταφυλιών Debina.Παράγεται επίσης τσίπουρο, υπάρχουν επίσης μερικές κτηνοτροφικές μονάδες.
Γεωγραφικά στοιχεία
Το χωριό χαρακτηρίζεται ημιορεινό και συνδυάζει πλούσια βλάστηση και βιοποικιλότητα που εκτείνεται από τις καλλιέργειες και τα αυτοφυή φυτά κάμπου μέχρι τα αμπέλια των ημιορεινών περιοχών και τις αιωνόβιες βελανιδιές και τα πουρνάρια. Ο Πρωτόπαππας έχει υψόμετρο 640 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας, σε γεωγραφικό πλάτος 39,7782257183 και γεωγραφικό μήκος 20,6872166356.
Αρχιτεκτονική σπιτιών
Όλα τα σπίτια ήταν χτισμένα με πέτρα και στέγη από άσπρη πλάκα φερομένη από άλλες περιοχές, ενώ η πέτρα για το χτίσιμο έβγαινε με σκληρή δουλεία από κοντινά μαντέμια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Αμωρί Δ΄ του Μονφόρ
Ο Αμωρί Δ΄, γαλλ. Αmaury IV (απεβ. 1140) από τον Οίκο τού Μονφόρ ήταν κύριος τού Μονφόρ (1137-40).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Αμωρί Γ΄ κυρίου τού Μονφόρ & κόμη τού Εβρέ και της Αγνής των Γκαρλάνντ, κόρης τού Ανσώ κόμη τού Ροσφόρ.
Ο Αμωρί Γ΄ για το Μονφόρ ήταν υποτελής τού βασιλιά της Γαλλίας και για το Εβρέ ήταν υποτελής τού δούκα της Νορμανδίας, που ήταν ο βασιλιάς της Αγγλίας. Επειδή οι δύο βασιλείς βρισκόταν σε διαμάχη, για να μην ακολουθεί τον έναν προδίδοντας τον άλλο, αποφάσισε να μοιράσει τις κτήσεις του στους γιους του: ο Αμωρί Δ΄ έλαβε το Μονφόρ και ο Σίμων Γ΄ το Εβρέ. Έτσι ο Αμωρί Δ΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1137 στο Μονφόρ. Έπειτα από τρία έτη απεβίωσε άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Σίμων Γ΄ κόμης τού Εβρέ. Έτσι οι δύο κτήσεις ενώθηκαν πάλι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Μονφόρ-λ'Αμωρί