cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λάιονελ της Αμβέρσας
Πηγές
Κατηγορία:Αμβέρσα Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Πρίγκιπες της Αγγλίας Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Κόμητες του Άλστερ (1264)
Κώστας Χατζησταύρου
Με τον Άρη
Την επόμενη χρονιά, έπαιξε μόνο στον εκτός έδρας αγώνα με την ΑΕΚ, όπου ο Άρης ηττήθηκε με 100-99 στην παράταση και ο Χατζησταύρου πέτυχε 21 πόντους. Για την επόμενη τριετία δεν πραγματοποίησε κάποια εμφάνιση με την ανδρική ομάδα του Άρη, επανερχόμενος για μία τελευταία σεζόν το 1971-72, όταν και συμμετείχε σχεδόν σε όλους τους αγώνες του Άρη.
Με την εθνική εφήβων
Ο Χατζησταύρου αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την ελληνική εθνική ομάδα εφήβων στις 25 Αυγούστου 1965, στην ήττα με 86-69 από την αντίστοιχη βουλγάρικη ομάδα για το βαλκανικό κύπελλο που πραγματοποιούνταν στο Κράλιεβο.
Επανήλθε τρία χρόνια αργότερα, παίζοντας σε τέσσερις αγώνες για πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων του 1968 στο Βίγκο της Ισπανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ17 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ
Ζμίτροκ Μπιαντούλα
Ο Σμούελ Γιεφίμοβιτς Πλάβνικ (λευκορωσικά: Самуіл Яфімавіч Плаўнік, Λατσίνκα: Samuił Jafimavič Płaŭnik, 23 Απριλίου 1886 – 3 Νοεμβρίου  1941), περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο Ζμίτροκ Μπιαντούλα (λευκορωσικά: Змітрок Бядуля), ήταν Εβραίος Λευκορώσος ποιητής και πεζογράφος, πολιτιστικός λειτουργός και πολιτικός ακτιβιστής στο κίνημα ανεξαρτησίας της Λευκορωσίας.
Ο Ζμίτροκ Μπιαντούλα γεννήθηκε Σμούελ Γιεφίμοβιτς Πλάβνικ στις 23 Απριλίου του 1886, στη μικρή πόλη του Πασάντζιετς στο κυβερνείο Βίλνα (τώρα στην επαρχία Λαχόισκ της περιφέρειας Μινσκ) σε μια Εβραϊκή οικογένεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορώσοι συγγραφείς
Νιτρικό αμμώνιο
μικρογραφία|Νιτρικό αμμώνιο Το νιτρικό αμμώνιο είναι ανόργανη χημική ένωση. Ο χημικός τύπος της είναι. Είναι λευκό, διαυγές στερεό και διαλύεται εύκολα στο νερό. Χρησιμοποιείται κυρίως στη γεωργία ως λίπασμα λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς του σε άζωτο.
Το νιτρικό αμμώνιο χρησιμοποιείται ως συστατικό σε πολλά εκρηκτικά μείγματα που χρησιμοποιούνται στη μεταλλεία, σε εξορύξεις και σε αστικές κατασκευές. Είναι το κύριο συστατικό του ANFO, ενός δημοφιλούς βιομηχανικού εκρηκτικού προϊόντος που αποτελεί το 80% της αγοράς εκρηκτικών στη Βόρεια Αμερική. Παρόμοια σκευάσματα έχουν χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών.
Πολλές χώρες εγκαταλείπουν σταδιακά τη χρήση του νιτρικού αμμωνίου για καταναλωτικούς σκοπούς, λόγω των ανησυχιών για πιθανή κατάχρηση του. Διάφορες εκρήξεις νιτρικού αμμωνίου έχουν στοιχίσει τη ζωή εκατοντάδων ατόμων από τις αρχές του 20ού αιώνα.
Η Έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού (2020) στις 5 Αυγούστου οφείλεται σε αυτή την ουσία. Καταστράφηκε το μεγαλύτερο μέρος του λιμανιού και βυθίστηκαν 3 πλοία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οξειδωτικά μέσα Κατηγορία:Κύκλος του αζώτου Κατηγορία:Άρθρα χωρίς πηγή KEGG Κατηγορία:Ενώσεις αμμωνίου Κατηγορία:Αμμωνιακά άλατα
Κατάλογος έργων του Μαζάτσο
Η σελίδα αυτή περιέχει κατάλογο των έργων του Μαζάτσο.
Β. Φλωρεντία, Santa Maria del Carmine, Cappella Brancacci
Τοιχογραφίες
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Ιουστινιανός (στρατηγός)
Ο Ιουστινιανός (Ἰουστινιανός), (γεννήθηκε μετά το 525-582) ήταν Βυζαντινός αριστοκράτης και στρατηγός και μέλος της αυτοκρατορικής δυναστείας. Ως στρατιωτικός, είχε μια ξεχωριστή σταδιοδρομία στα Βαλκάνια και στην Ανατολή ενάντια στους Σασσανίδες Πέρσες. Στα μετέπειτα χρόνια του, σχεδίασε ανεπιτυχώς να γίνει αυτοκράτορας κατά του Τιβέριου Β΄ (574-582).
Προέλευση και αρχική σταδιοδρομία
Ο Ιουστινιανός γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη λίγο μετά το 525, ο δεύτερος γιος του Γερμανού και της Πασάρα, ξάδερφος του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565). Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, τον Ιουστίνο και μια αδελφή, τη Ιουστίνα, που παντρεύτηκε τον στρατηγό Ιωάννη.
Ο Ιουστινιανός διορίστηκε για πρώτη φορά σε στρατιωτική διοίκηση το 550, όταν μαζί με τον αδελφό του Ιουστίνο συνόδευσαν τον πατέρα τους στην προετοιμασία για την εκστρατεία εναντίον της Οστρογότθων Ιταλίας. Ο Γερμανός, όμως, πέθανε ξαφνικά το φθινόπωρο του 550, προτού ο στρατός εγκαταλείψει τα Βαλκάνια, όπου ετοιμαζόταν. Μετά από αυτό, ο Ιουστινιανός και ο Ιωάννης (γαμπρός του Γερμανού) διατάχτηκαν να οδηγήσουν το στρατό προς τη Σαλόνα (σύγχρονο Σπλιτ, Κροατία), προετοιμάζοντας τον για να διασχίσει την Ιταλία ή μια πορεία προς τη Βενετία. Ο Ιωάννης παρέμεινε υπεύθυνος για το στρατό έως ότου έλθει ο Ναρσής, ο οποίος διορίστηκε ως ο νέος αρχηγός της εκστρατείας. Στις αρχές του 552, ο Ιουστινιανός τέθηκε επικεφαλής μιας εκστρατείας εναντίον των Σλάβων που έκαναν επιδρομές στο Ιλλυρικό, και λίγο αργότερα, στάλθηκε μαζί με τον αδελφό του Ιουστίνο για να βοηθήσει τους Λομβαρδούς εναντίον των Γεπίδων. Τα δύο αδέλφια, ωστόσο, αναγκάστηκαν στην πορεία τους να επέμβουν σε μια εξέγερση στην πόλη της Ουλπιάνα και ποτέ δεν έφτασαν να βοηθήσουν τους Λομβαρδούς.
Καριέρα στην Ανατολή
Τίποτα δεν είναι γνωστό για τον Ιουστινιανό κατά τα επόμενα 20 χρόνια. Το 572, όμως, ανέβηκε στην τάξη των Πατρίκων και τοποθετήθηκε ως αρχηγός των δυνάμεων στον βορειοανατολικό τομέα των συνόρων της αυτοκρατορίας με την Περσία. Από τη θέση αυτή υποστήριξε το ξέσπασμα της ιβηρικής και αρμενικής εξέγερσης κατά των Σασσανιδών, που οδήγησε στο ξέσπασμα μιας εικοσαετούς σύγκρουσης μεταξύ Βυζαντίου και Περσίας.
Το καλοκαίρι 575 ή 576 ο Ιουστινιανός απέτυχε να εμποδίσει την είσοδο του περσικού στρατού, με επικεφαλής τον ίδιον τον Χοσρόη Α΄(531-579), μέσω της Περσαρμενίας. Όταν ο Χοσρόης μπήκε στη Βυζαντινή Καππαδοκία και προχώρησε προς την Καισάρεια, ο Ιουστινιανός συγκέντρωσε στρατό και μπλόκαρε τα περάσματα του βουνού που οδηγούσαν σε αυτό. Ο Χοσρόης αποσύρθηκε, καταλύοντας στην συνέχεια την Σεβάστεια. Ο Ιουστινιανός ακολούθησε τον Χοσρόη και τον παγίδευσε δύο φορές, τη πρώτη φορά ο Χοσρόης και ο στρατός του διέφυγαν μόνο αφού εγκατέλειψαν το στρατόπεδο τους και όλα τα υπάρχοντά τους στους Βυζαντινούς, ενώ τη δεύτερη, οι βυζαντινοί νικήθηκαν σε νυχτερινή επίθεση στο στρατόπεδο τους κοντά στη Μελιτηνή, λόγω διαφωνίας μεταξύ των διοικητών του στρατού. Στη συνέχεια, οι Πέρσες κατέλαβαν τη Μελιτηνή και την έκαψαν. Καθώς ο περσικός στρατός προετοιμαζόταν να διασχίσει τον Ευφράτη, οι δυνάμεις του Ιουστινιανού έφτασαν εκεί και τους μπλόκαραν. Την επόμενη μέρα, οι δύο στρατοί κατέληξαν σε θέση μάχης κοντά στη Μελιτινή, αλλά δεν συγκρούστηκαν. Οι Πέρσες προσπάθησαν να διασχίσουν τον ποταμό μυστικά, αλλά εντοπίστηκαν και δέχτηκαν επίθεση από τους Βυζαντινούς κατά τη διάρκεια της διεκπεραίωσης του ποταμού. Οι Πέρσες είχαν πολλά θύματα, ενώ οι Βυζαντινοί κατέλαβαν μεγάλη λεία, συμπεριλαμβανομένων 24 ελεφάντων πολέμου που στάλθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Τον επόμενο χειμώνα, ο Ιουστινιανός προχώρησε βαθιά στην περσική επικράτεια, μέσω της Ατροπατηνής, και νίκησε τους Πέρσες στις νότιες ακτές της Κασπίας Θάλασσας. Παρ 'όλα αυτά, δεν ήταν σε θέση να ανακτήσει τον έλεγχο της Περσαρμενίας. Το 576/577, ο Πέρσης στρατηγός Ταμχοσρόης (Tamkhusro) εισέβαλε στην Αρμενία, όπου νίκησε τους Βυζαντινούς υπό τον Ιουστινιανό. Αργότερα, ο Ταμχοσρόης και ο Αδααρμάνης (Adarmahan) ξεκίνησαν επιδρομή στη βυζαντινή επαρχία της Οσρόης. Οι Πέρσες απειλούσαν την πόλη της Κωνσταντίνας, αλλά υποχώρησαν όταν φάνηκε ο Ιουστινιανός με τον βυζαντινό στρατό. Αργότερα τον ίδιο χρόνο, ο βυζαντινός αντιβασιλέας, ο Καίσαρ Τιβέριος, διόρισε τον Μαυρίκιο ως διάδοχο του Ιουστινιανού.
Τα τελευταία χρόνια
Επιστρέφοντας στην πρωτεύουσα, σύμφωνα με αναφορές αποκλειστικά στις δυτικές πηγές, ο Ιουστινιανός συναντήθηκε με την αυτοκράτειρα Σοφία για να μιλήσουν για τη διαδοχή του συζύγου της, Ιουστίνου Β΄(565-578), η υγεία του οποίου επιδεινώνονταν ταχέως. Συμφώνησαν να δολοφονήσουν τον κληρονόμο του Ιουστίνου, τον Καίσαρα Τιβέριο, και ο Ιουστινιανός να ανέβει στον θρόνο. Ο Τιβέριος, όμως, ανακάλυψε την πλοκή, οπότε ο Ιουστινιανός ζήτησε συγχώρηση και πρόσφερε 1.500 λίμπρες χρυσού ως σημάδι μεταμέλειας. Σύντομα όμως, μεταξύ 579 και 581, η Σοφία και ο Ιουστινιανός σχεδίαζαν και πάλι νέα συνωμοσία. Και αυτή η συνωμοσία αποκαλύφθηκε, αλλά ο Ιουστινιανός έλαβε πάλι χάρη.
Ο Ιουστινιανός είχε μια κόρη και ένα γιο, που είναι πιθανόν να ταυτίζεται με τον Γερμανό, ο οποίος ήταν παντρεμένος με την κόρη του Τιβέριου Χαριτώ. Ο Ιουστινιανός πέθανε στην Κωνσταντινούπολη το 582.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Δυναστεία του Ιουστινιανού Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές
Λύκειο των Ελληνίδων
Στηρίζεται στον εθελοντισμό, στην κοινωνική δράση και στη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς με την επιστημονική γνώση ενώ κάνει ενέργειες ανθρωπιστικής βοήθειας στο εξωτερικό.
Ιστορικά έχει παρουσία σε σε δύσκολες ιστορικά περιόδους: στους Βαλκανικούς πολέμους (ενίσχυση οικογενειών επιστράτων, μέριμνα για νοσοκομειακό εξοπλισμό και εκπαίδευση νοσοκόμων), στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο («Αλληλογραφία του στρατιώτου», συνδρομή νοσηλευομένων), στα χρόνια της Κατοχής (φιλοξενία συσσιτίων, παροχή εφοδίων σε παιδιά και μητέρες με τη συνδρομή και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Λυκείων Λεσχών), μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο (κινητοποίηση για διεθνή υποστήριξη Κυπρίων, οικονομική ενίσχυση μελών Λυκείου Aμμοχώστου).
Διατηρεί παραρτήματα στην Πάτρα, τη Θεσσαλονίκη, τη Σύρο, τα Χανιά, το Ρέθυμνο, τον Βόλο, την Καλαμάτα, τη Λάρισα, την Έδεσσα, τη Ζάκυνθο, τα Ιωάννινα, την Καβάλα ακόμα και τη Σμύρνη. Το 2020, με 22 τμήματα του κεντρικού Λυκείου στην Αθήνα, 50 παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα και 17 γραφεία-Λύκεια στο εξωτερικό, και είχε 15.000 μέλη.
Έχει πλούσια μουσειακή συλλογή καθώς και δραστηριότητες εκπαίδευσης και παραστάσεων, διοργανώνει εκθέσεις σύγχρονης τέχνης ενώ διοργάνωσε εκδήλωση για την επέτειο 200 ετών από την Ελληνική Επανάσταση και εξέδωσε επετειακό ημερολόγιο με εικόνες πιστά αντίγραφα της καθημερινότητας των ανθρώπων της εποχής κατά την περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης.
Κάλατι
Το Κάλατι (σερβικά κυριλλικά: Калати) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μπίχατς, εντός του Καντονιού της Ούνα-Σάνα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε πληθυσμό κατώτερο ή ίσο των 10 κατοίκων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1985
thumb|250px|58η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Η 58η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1985, έλαβε χώρα στις 24 Μαρτίου 1986. Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο Ντορόθι Τσάντλερ Παβιλιόν, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, με κεντρικούς παρουσιαστές την Τζέιν Φόντα, τον Ρόμπιν Γουίλιαμς και τον Άλαν Άλντα.
Υποψηφιότητες & Νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1985
Κιμ Τόρα
Ο Ζοακίμ «Κιμ» Τόρα (Joaquim Torra i Pla, Μπλάνες, Ζιρόνα, 28 Δεκεμβρίου 1962) είναι Καταλανός πολιτικός, εκδότης και δικηγόρος, πρόεδρος της Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας από τις 17 Μαΐου 2018 ως τις 30 Σεπτεμβρίου 2020, μέλος του πολιτικού συνασπισμού Μαζί για την Καταλονία. Προτού ψηφισθεί βουλευτής του Καταλανικού Κοινοβουλίου το 2017, εργάσθηκε ως δικηγόρος σε πολυεθνική εταιρεία και ως επικεφαλής εκδοτικού οίκου δικής του δημιουργίας ενώ κατείχε θέσεις τόσο στο δημαρχείο της Βαρκελώνης όσο και στην Κυβέρνηση της Καταλονίας.
Ιδεολογικά συντηρητικός και υπέρμαχος της ανεξαρτητοποίησης της περιφέρειας, εκλέχθηκε πρόεδρος της Καταλανικής Κυβέρνησης τον Μάιο του 2018 θέτοντας τέλος στο πάγωμα του αυτοδιοίκητου της Καταλονίας μετά από τη συμβολική ανακήρυξη της ανεξαρτησίας τον Οκτώβριο του 2017.
Επαγγελματική και πολιτική πορεία
Ο Τόρα, γεννημένος στην κωμόπολη Μπλάνες της επαρχία της Ζιρόνα είναι γόνος μεσοαστικής οικογένειας. Σπούδασε στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης από όπου και έλαβε το πτυχίο νομικής το 1985. Εργάστηκε στην ελβετική εταιρεία ασφαλειών Winterthur μεταξύ 1987 και 2007, έτος που ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο A contra vent και επικεντρώθηκε στην ανάδειξη της καταλανικής λογοτεχνικής παράδοσης της εποχής της Δεύτερης Ισπανικής Δημοκρατίας και της εξορίας των καταλανιστών κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο.
Δικαστική υπόθεση και αποκλεισμός
Στις 19 Δεκεμβρίου 2019, ο Τόρα καταδικάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Καταλονίας (TSJC) σε ενάμιση χρόνο αποκλεισμό (inhabilitación) από την κατοχή εκλεγμένου αξιώματος ή / και από την άσκηση κυβερνητικών εξουσιών, επιπρόσθετα με πρόστιμο 30.000 € επειδή δεν υπάκουσε στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (JEC) μη αποσύροντας τα κομματικά σύμβολα από το Palau de la Generalitat (τις κίτρινες κορδέλες και τα σύμβολα των φυλακισμένων ηγετών που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας) και επειδή δεν διασφάλισε την ουδετερότητα του θεσμικού οργάνου κατά την προεκλογική εκστρατεία του Απριλίου. Στη συνέχεια, ο Τόρα δεσμεύθηκε να ασκήσει έφεση κατά της ποινής, προσφεύγοντας στο Ανώτατο Δικαστήριο (TS).
Στις 3 Ιανουαρίου 2020 η JEC καθόρισε την εκτέλεση της ποινής του TSJC σχετικά με την εκλογή του Τόρα ως μέλους του κοινοβουλίου της Καταλονίας και αποφάνθηκε να απωλέσει ο Τόρα την κοινοβουλευτική του έδρα. Η JEC άφησε ανοιχτή την ερμηνείαγια το εάν η απώλεια της έδρας συνεπάγεται επίσης τον αποκλεισμό από τη θέση του προέδρου της περιφερειακής κυβέρνησης. Ο Τόρα κάλεσε πάλι τον TS να διευκρινίσει την απόφαση της JEC, σχετικά με το αν η εκλογική αρχή είχε πράγματι την εξουσία να τον αποσύρει από την κοινοβουλευτική έδρα. Η δεύτερη προσφυγή ενώπιον του TS από τον Τόρα απορρίφθηκε.
Εφαρμόζοντας την απόφαση της JEC, ο γραμματέας του Κοινοβουλίου της Καταλονίας αφαίρεσε τη βουλευτική ιδιότητα από τον Τόρα στις 27 Ιανουαρίου 2020. Τελικά ο Τόρα κηρύχθηκε έκπτωτος από τη θέση του προέδρου με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Καταλονίας, το οποίο επικύρωσε την ποινή αποκλεισμού του για 1,5 έτος και την επιβολή προστίμου ύψους 30.000 ευρώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Κυβέρνησης της Καταλονίας
Κατηγορία:Καταλανοί πολιτικοί
Η χωριατοπούλα
Η Χωριατοπούλα (Αγγλ. The Country Girl) είναι δραματική ταινία παραγωγής 1954 σε σκηνοθεσία Τζορτζ Σίτον και είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Κλίφορντ Όντετς. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Γκρέις Κέλι, Μπινγκ Κρόσμπι και Γουίλιαμ Χόλντεν. Η ταινία έλαβε 7 υποψηφιότητες για όσκαρ και χάρισε στην Κέλι Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και στο σκηνοθέτη και σεναριογράφο Τζορτζ Σίτον όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου.
Υπόθεση
Ο Φρανκ Έλτζιν (Μπινγκ Κρόσμπι), ένας καταβεβλημένος από το αλκοόλ τραγουδιστής κι ηθοποιός έχει την ευκαιρία να επανέλθει στο προσκήνιο, όταν ο σκηνοθέτης Μπέρνι Ντόουντ του δίνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο νέο του μιούζικαλ. Η ανασφάλεια του Φρανκ για το αν θ'ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του τον οδηγεί ακόμα περισσότερο στο ποτό αφήνοντας τη σύζυγό του Τζορτζι (Γκρέις Κέλι) να διαχειρίζεται τα πάντα. Η αδυναμία του συζύγου της εκνευρίζει τη Τζόρτζι, η οποία θεωρεί όλο και πιο δύσκολο να ανεχτεί την ανευθυνότητά του. Ο Μπέρνι θεωρεί ότι η υπεύθυνη για τα προβλήματα του Φρανκ είναι η Τζόρτζι και προσπαθεί να βοηθήσει το ζευγάρι, αλλά ερωτεύεται τη Τζόρτζι. Δεδομένης της περιόδου που γυρίστηκε η ταινία, είναι αξιοσημείωτοι οι ρεαλιστικοί και ειλικρινείς της διάλογοι και η αντιμετώπιση της κρυφής πλευράς του αλκοολισμού.
Πληροφορίες
Το θεατρικό έργο του Όντετς είχε χαρίσει στην ηθοποιό Γιούτα Χάγκεν, που το ερμήνευσε στο Μπρόντγουεϊ Βραβείο Τόνυ. Αλλά όταν η εταιρία παραγωγής Paramount εξασφάλισε τα δικαιώματα του θεατρικού, προτίμησε να προσλάβει την Γκρέις Κέλι ανερχόμενο αστέρι του Χόλιγουντ την περίοδο εκείνη. Η Κέλι, που εκείνη τη χρονιά είχε ήδη τρεις ταινίες στην κορυφή του box-office (Σιωπηλός Μάρτυς (Rear Window), Τηλεφωνήσατε Ασφάλεια Αμέσου Δράσεως (Dial M For Murder), Οι γέφυρες του Τόκο Ρι (The Bridges At Toko Ri)) απαρνήθηκε την κομψή της εικόνα για να υποδυθεί μια απλή νοικοκυρά ερωτευμένη με τον αλκοολικό σύζυγό της και ταλαιπωρημένη από τη ζωή.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για 7 όσκαρ και κέρδισε δύο, ένα εκ των οποίων πήγε στην Γκρέις Κέλι για την ερμηνεία της καταπιεσμένης συζύγου, αν και πολλοί εκείνη τη χρονιά θεωρούσαν ότι το όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου έπρεπε να πάει στη Τζούντι Γκάρλαντ για το Ένα αστέρι γεννιέται (A Star Is Born) (όταν η Γκάρλαντ έχασε το βραβείο ο Γκράουτσο Μαρξ της έστειλε τηλεγράφημα καταγγέλοντας την κλοπή). Η ταινία προτάθηκε και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, αλλά το έχασε από Το λιμάνι της αγωνίας (On The Waterfront, 1954) του Ηλία Καζάν. Η ταινία ήταν επίσης υποψήφια στο Φεστιβάλ των Καννών.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1954 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τον αλκοολισμό Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα
Ρόζα Πονσέλ
Η Ρόζα Μέλμπα Ποντσίλο, γνωστή στο χώρο της όπερας ως Ρόζα Πονσέλ (Rosa Melba Ponzillo, Rosa Ponselle, 22 Ιανουαρίου 1897 – 25 Μαΐου 1981) ήταν Αμερικανίδα υψίφωνος. Τραγούδησε κυρίως στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης και θεωρείται ως μια από τις μεγαλύτερες υψιφώνους του 20ού αιώνα.
Σταδιοδρομία
Το ντεμπούτο της στη Μητροπολιτική Όπερα έγινε στις 15 Νοεμβρίου 1918, οπότε πρωταγωνίστησε ως Λεονόρα στο έργο Η δύναμη του πεπρωμένου του Βέρντι, με συμπρωταγωνιστή τον Ενρίκο Καρούζο. Εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών, η Πονσέλ εμφανίστηκε στη Βασιλική Όπερα του Λονδίνου στο Κόβεν Γκάρντεν και σε ορισμένες παραγωγές στην Ιταλία· η Μητροπολιτική Όπερα υπήρξε η σκηνή των περισσοτέρων εμφανίσεών της. Το 1937 έπαψε να συμμετέχει σε οπερατικές παραστάσεις και ασχολήθηκε με την ηχογράφηση όπερας και τη διδασκαλία και συμβουλευτική ανερχόμενων μονωδών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερμηνευτές βοντβίλ Κατηγορία:Υψίφωνοι
Α.Ο. Στυλίδας
Ο Αθλητικός Όμιλος Στυλίδα, γνωστός και ως «ΑΟΣ» συντετμημένα, είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στη Στυλίδα της Φθιώτιδας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1964 και έχει χρώματα μπλε-λευκό και έμβλημα την άγκυρα πλοίου. Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας και την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2020-2021 αγωνίζεται στην Α1΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Εδρεύει στο γήπεδο του Δημοτικού Αθλητικού Κέντρου (ΔΑΚ) Στυλίδας, χωρητικότητας 920 θέσεων καθήμενων.
Έχει κατακτήσει 5 πρωταθλήματα και 3 κύπελλα Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας. Έχει παρουσία στην Δ΄ Εθνική κατηγορία, στην οποία αγωνίστηκε 4 φορές συνολικά και συγκεκριμένα τις περιόδους 1986-87, 2001-02, 2003-04 και 2004-05, ενώ τη σεζόν 2018-19 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του. Τη σεζόν 1970-71 κατέκτησε το πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας για πρώτη φορά και προκρίθηκε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου για την ιστορική άνοδο στην Β΄ Εθνική, όπου συμμετείχε στον 3ο όμιλο με αντιπάλους τους Α.Ε. Ορχομενού, Ρήγα Φεραίο Βελεστίνου και Αχιλλέα Φαρσάλων χωρίς όμως επιτυχία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Φθιώτιδας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1964
Δήμος Πλάσνιτσα
Γεωγραφία
Ο Δήμος Πλάσνιτσα συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Κουζίνα των Κόμι
Η κουζίνα των Κόμι αποτελείται από την κουζίνα της Δημοκρατίας των Κόμι στο βορειοανατολικό τμήμα της Ευρωπαϊκής Ρωσίας και των Κόμι, και χαρακτηρίζεται από την πλούσια χρήση των τοπικών τροφίμων.
Σημαντικές διαφορές ξεχωρίζουν τις τάσεις των Κόμι στο δείπνο στις βόρειες και νότιες περιοχές της πατρίδας τους. Στις βόρειες περιοχές όπου βοσκούνται και κυνηγούνται τάρανδοι το κρέας τρώγεται καθημερινά, αλλά όχι στον πιο αγροτικό νότο. Στο νότο, τα ψάρια κατέχουν μια σημαντική θέση στα τραπέζια. Τα γουρούνια και πουλερικά τρώγονται λιγότερο συχνά.
Οι γυναίκες των Κόμι είναι λάτρης του ψησίματος της πίτας ψαριού "τσερινιάν" στις εορταστικές οικογενειακές στιγμές. Το εξαιρετικά δημοφιλές "Φεστιβάλ Πίτας Ψαριού" (Τσερινιάν γκαζ) πραγματοποιείται κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Ιουνίου στο χωριό Μπιζόβαγια στην επαρχία Πετσόρα.
Κατηγορία:Ρωσική κουζίνα
Γιούτα
Η Πολιτεία της Γιούτα (αγγλικά: State of Utah, ˈjuːtɔː ή ), είναι δυτική πολιτεία των ΗΠΑ. Ήταν η 45η πολιτεία που έγινε δεκτή στην Ένωση στις 4 Ιανουαρίου του 1896. Έχει έκταση 219.882 τ.χλμ. και πληθυσμό 3.426.431 κατοίκους (εκτίμηση 2022). Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της Γιούτα, είναι το Σολτ Λέικ Σίτι (200.567 κ.).
Περίπου το 80% του πληθυσμού ζει γύρω από το Μέτωπο Γουάσατς (Wasatch Front), μια αστική περιοχή με κέντρο την πρωτεύουσα Σολτ Λέικ Σίτι. Σε αντίθεση, τεράστιες εκτάσεις της πολιτείας είναι σχεδόν ακατοίκητες, κάνοντας τον πληθυσμό τον έκτο πιο αστικοποιημένο στις ΗΠΑ.
Το όνομα «Γιούτα» προέρχεται από την γλώσσα των Ινδιάνων Γιουτ και σημαίνει «άνθρωποι των βουνών».
Η Γιούτα είναι γνωστή ως μια από τις πιο θρησκευτικά ομοιογενείς πολιτείες στις ΗΠΑ. Μεταξύ 58% και 72% των κατοίκων της Γιούτα αναφέρονται να είναι μέλη της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών (επίσης γνωστή ως η Εκκλησία των Μορμόνων), η οποία επηρεάζει ευρέως τον πολιτισμό της Γιούτα και την καθημερινή ζωή.
Η πολιτεία αποτελεί κέντρο μεταφορών, πληροφορικής και έρευνας, κυβερνητικών υπηρεσιών και εγκαταστάσεων ορυχείων καθώς και τουριστικός προορισμός για υπαίθρια αναψυχή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις πληθυσμού του Γραφείου Απογραφών των ΗΠΑ, η Γιούτα ήταν η ταχύτερα αναπτυσσόμενη πολιτεία στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2008. Το Σαιντ Τζωρτζ ήταν η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μητροπολιτική περιοχή στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2000-2005.
Η εγκατάσταση των Μορμόνων
thumb|Ο [[Μπρίγκαμ Γιανγκ οδήγησε τους πρώτους Μορμόνους πιονιέρους στην Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη.]] Μετά τη δολοφονία του Τζόζεφ Σμιθ (νεότερος), στο Κάρθατζ,στο Ιλινόις, το 1844, περισσότεροι από 11.000 Μορμόνοι που παρέμεναν στο Νώβου (Ιλινόις) αγωνίσθηκαν σε σύγκρουση με γείτονες έως ότου ο Μπρίγκαμ Γιανγκ, ο Πρόεδρος της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών, αναδύθηκε ως ο ηγέτης του μεγαλύτερου μέρους. (Βλέπε Κρίση διαδοχής.)
Ο Μπρίγκαμ Γιανγκ και η πρώτη ομάδα Μορμόνων πιονιέρων ήλθε στην Κοιλάδα Σολτ Λέικ στις 24 Ιουλίου 1847. Κατά τα επόμενα 22 έτη, περισσότεροι από 70.000 πιονιέροι διάσχισαν τις πεδιάδες και εγκαταστάθηκαν στη Γιούτα.
Για τα πρώτα λίγα χρόνια ο Μπρίγκαμ Γιανγκ και οι χιλιάδες των πρώιμων εποίκων του Σολτ Λέικ Σίτι αγωνίσθηκαν για να επιβιώσουν. Η άγονη γη της ερήμου θεωρήθηκε ποθητή από τους Μορμόνους ως ένα μέρος που μπορούσαν να προπονηθούν στη θρησκεία τους χωρίς παρέμβαση.
Η Γιούτα ήταν η πηγή πολλών οικισμών πιονιέρων που βρίσκονται αλλού στα Δυτικά. Η Σολτ Λέικ Σίτι ήταν το κέντρο μιας "μακριά επεκταμένης κοινοπολιτείας"
Γεωγραφία
Βλέπε επίσης:Κατάλογος κομητειών της Γιούτα
Η Γιούτα είναι γενικά βραχώδης με τρεις διακριτές γεωλογικές περιοχές: τα Βραχώδη Όρη, τη Μεγάλη Λεκάνη, και το Οροπέδιο του Κολοράντο. Η Γιούτα είναι ένας μεγάλος προορισμός γεωγραφικού τουρισμού. Η Γιούτα είναι γνωστή για τη δασική της ποικιλία και είναι σπίτι χαρακτηριστικών που ποικίλουν από άνυδρες ερήμους με αμμόλοφους σε πευκοδάση που ευδοκιμούν σε κοιλάδες βουνών.
Η Γιούτα είναι μια από τις Τέσσερις Γωνιακές πολιτείες, και συνορεύει με το Αϊντάχο στα βόρεια, το Ουαϊόμινγκ στα βόρεια και ανατολικά· με το Κολοράντο στα ανατολικά· σε ένα μοναδικό σημείο με το Νέο Μεξικό στα νοτιοανατολικά· με την Αριζόνα στα νότια· και με τη Νεβάδα στα δυτικά. Καλύπτει μια περιοχή 219.882 τ.χλμ. Η πολιτεία είναι μία από τις μόνο τρεις πολιτείες των ΗΠΑ (με το Κολοράντο και το Ουαϊόμινγκ) που έχουν μόνο γραμμές γεωγραφικού πλάτους και μήκους για σύνορα.
Ένα από τα οριστικά χαρακτηριστικά της Γιούτα είναι η ποικιλία του ανάγλυφου γαίας. Κατεβαίνοντας το βόρειο κέντρο της πολιτείας είναι η Οροσειρά Ουάσατς, που φθάνει σε ύψη περίπου 3700 μέτρων άνω του επιπέδου της θαλάσσας. Τμήματα αυτών των ορέων δέχονται πάνω από 1250 εκατοστά χιονιού κάθε έτος. Η Γιούτα φιλοξενεί πολλά δημοφιλή χιονοδρομικά κέντρα. Στα βορειονατολικά της πολιτείας σε κατεύθυνση ανατολή δύση βρίσκονται τα όρη Ουΐντα, με ύψος πάνω από τέσσερα χιλιόμετρα. Η ψηλότερη κορυφή της πολιτείας, το Κινγκ Πηκ, με ύψος 4.123 μέτρα αποτελεί μέρος των ορών Ουΐντα.
Η δυτική Γιούτα είναι ως επί το πλείστον άνυδρη έρημος με μια λεκάνη και ευρύ τοπογραφικό φάσμα. Μικρές οροσειρές και τραχιές εκτάσεις χαρακτηρίζουν το τοπίο. Μια εξαίρεση αποτελούν οι αλυκές Μπόνβιλ, που είναι συγκριτικά επίπεδες επειδή κάποτε αποτελούσαν τον πυθμένα της αρχαίας λίμνης Μπονβιλ. Η Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη, η λίμνη Γιούτα, η λίμνη Σεβιέρ, και η λίμνη Ρας (Rush) είναι όλες τα απομεινάρια της αρχαίας αυτής λίμνης γλυκού νερού, η οποία κάλυπτε κάποτε το μεγαλύτερο μέρος της ανατολικής Μεγάλης Λεκάνης. Δυτικά από την Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη, βρίσκεται η άγονη έρημος Γκρέητ Σωλτ Λέηκ, που εκτείνεται μέχρι τα σύνορα με τη Νεβάδα. Μια εξαίρεση σε αυτήν την άγονη έκταση είναι η κοιλάδα Σνέηκ, η οποία είναι (σχετικά) πλούσια λόγω των πηγών και των υγροτόπων που τροφοδοτούνται από υπόγεια ύδατα που προέρχονται από το χιόνι που λιώνει στην οροσειρά Σνέηκ, στην οροσειρά Ντιπ Κρηκ, και άλλα ψηλά βουνά στα δυτικά της κοιλάδας Σνέηκ. Το Εθνικό Πάρκο Μεγάλης Λεκάνης βρίσκεται λίγο μετά τη συνοριακή γραμμή με τη Νεβάδα. Ένα από τα πιο διάσημα αξιοθέατα της δυτικής Γιούτα είναι το Νοτς Πηκ (Notch Peak), ο ψηλότερος γκρεμός ασβεστόλιθου στη Βόρεια Αμερική, που βρίσκεται δυτικά της πόλης Δέλτα.
Ένα μεγάλο μέρος του εδάφους νότια και νοτιοανατολικά (ειδικά στη περιοχή του οροπεδίου του Κολοράντο) είναι ψαμμίτης. Ο ποταμός Κολοράντο και οι παραπόταμοί του χαράσσουν το δρόμο τους μέσα από το ψαμμίτη, δημιουργώντας μερικά από τα πιο εντυπωσιακά και άγρια τοπία που υπάρχουν στον κόσμο (η περιοχή γύρω από τη συμβολή των ποταμών Κολοράντο και Γκρην ήταν η τελευταία που χαρτογραφήθηκε στις νότιες 48 Ηνωμένες Πολιτείες). Ο άνεμος και η βροχή έχουν σμιλέψει επίσης το μαλακό ψαμμίτη κατά τη διάρκεια εκατομμυρίων ετών. Φαράγγια, ρεματιές, αψίδες, στήλες, λόφοι, γκρεμοί και μέσα (γεωγραφικό χαρακτηριστικό στην Αμερική) είναι κοινό θέαμα σε όλη την κεντρική-νότια και νοτιοανατολική Γιούτα. Αυτό το έδαφος είναι το κεντρικό στοιχείο των προστατευόμενων πολιτειακών και ομοσπονδιακών πάρκων, όπως το Εθνικό πάρκο αψίδων, το Εθνικό Πάρκο του Μπράις Κάνιον, Εθνικό πάρκο Κάνυονλάντς, Εθνικό πάρκο Κάπιτολ Ρηφ και το Εθνικό πάρκο Ζάιον και τα εθνικά μνημεία Τσένταρ Μπρέικς, Γκραντ Στεαρκέις-Εσκαλάντε, Χοβενουίπ, Εθνικό μνημείο φυσικών γεφυρών, το Γκλεν Κάνυον (τοποθεσία του δημοφιλούς τουριστικού προορισμού λίμνη Powell), το σημείο του Νεκρού αλόγου, την κοιλάδα Γκόπλιν και την Κοιλάδα των Μνημείων (Monument Valley).
Η ανατολική (βόρειο τέταρτο) Γιούτα είναι μια περιοχή υψηλού υψομέτρου που καλύπτεται ως επί το πλείστον από οροπέδια και λεκάνες, ιδιαίτερα το Οροπέδιο Τάβαπουτς και Σαν Ράφαελ Σουέλ, τα οποία παραμένουν ως επί το πλείστον απρόσιτα, και τη λεκάνη Ουίντα, όπου ζει η πλειοψηφία του πληθυσμού στην ανατολική Γιούτα.
Δημογραφία
Το κέντρο του πληθυσμού της Γιούτα βρισκεται στην Κομητεία Σολτ Λέικ. Σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του 2020, η πολιτεία της Γιούτα, ανάφερε ότι είχε πληθυσμό 3.271.616 κατοίκους. Επιπλέον, το Γραφείο Απογραφών για τον Ιούλιο του 2021, υπολόγισε ότι η Γιούτα είχε πληθυσμό 3.337.975 κατοίκους
Η πολιτεία της Γιούτα, αποτελεί την ταχύτερα αναπτυσσόμενη πολιτεία στην χώρα.
Οικονομία
Σύμφωνα με το Γραφείο Οικονομικής Ανάλυσης, το ακαθάριστο προϊόν της Γιούτα το 2010 ήταν 114,5 δισεκατομμύρια δολάρια, ή 0,78% του συνόλου ΑΕΠ των Ηνωμένων Πολιτειών που έφτανε σε ύψος 14,55 τρισεκατομμυρίων δολαρίων για το ίδιο έτος. Το κατά κεφαλήν εισόδημα ήταν 24.977 δολάρια το 2005. Σημαντικές βιομηχανίες της Γιούτα περιλαμβάνουν: εξόρυξης, της εκτροφής ζώων, παραγωγής αλατιού, καθώς και κυβερνητικές υπηρεσίες.
Σύμφωνα με τον Κρατικό Δείκτη Νέων Οικονομίας, η Γιούτα το 2007 κατατάσσεται κορυφαία πολιτεία στο κράτος για τη δυναμική της οικονομίας, που καθορίζεται από "το βαθμό στον οποίο οι οικονομίες έχουν ως βάση τη γνώση, τη παγκοσμιοποίηση, την επιχειρηματικότητα, τις πληροφορίες που βασίζονται στην τεχνολογία και την καινοτομία".
Τον Οκτώβριο του 2010, η Γιούτα κατετάγη νούμερο ένα στη λίστα του Forbes ως η «Καλύτερη πολιτεία για τις επιχειρήσεις». Το Νοέμβριο του 2010, το άρθρο στο Newsweek υπογράμμισε ότι η Γιούτα και ιδίως οι οικονομικές προοπτικές της περιοχής του Σολτ Λέικ Σίτι, αποκαλώντας την «η νέα οικονομική Σιών», και εξέτασε πώς η περιοχή ήταν σε θέση να φέρει υψηλά αμοιβόμενες θέσεις εργασίας και να προσελκύσει επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας στην περιοχή κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής ύφεσης.
Από το Δεκέμβριο του 2011, το ποσοστό ανεργίας της πολιτείας ήταν 6,0%.
Στην ανατολική Γιούτα η παραγωγή πετρελαίου είναι μια σημαντική βιομηχανία. Κοντά στο Σολτ Λέικ Σίτι, η διύλιση πετρελαίου γίνεται από έναν αριθμό εταιρειών πετρελαίου. Στην κεντρική Γιούτα, η παραγωγή άνθρακα είναι το μεγαλύτερο μέρος της μεταλλευτικής δραστηριότητας.
Η Γιούτα συλλέγει φόρους εισοδήματος φυσικών προσώπων. Από το 2008 ο φόρος είναι επίπεδος 5 τοις εκατό για όλους τους φορολογούμενους. Η πολιτεία φορολογεί επί των πωλήσεων έχει ένα βασικό επιτόκιο του 6,45 τοις εκατό, με τις πόλεις και νομούς να επιβάλλουν πρόσθετους τοπικούς φόρους πωλήσεων που διαφέρουν μεταξύ τους. Οι φόροι ιδιοκτησίας αξιολογούνται και εισπράτονται σε τοπικό επίπεδο. Η Γιούτα δεν επιβάλλει φόρο κληρονομίας.
Τουρισμός
Ο τουρισμός αποτελεί σημαντική βιομηχανία στη Γιούτα και είναι γνωστός για τις υπαίθριες ψυχαγωγικές δραστηριότητες μεταξύ των άλλων αξιοθέατων. Με πέντε εθνικά πάρκα (Αψίδων, Μπράις Κάνυον, Κάνυονλάντς, Κάπιτολ Ρηφ και Ζάιον), η Γιούτα έχει το τρίτο μεγαλύτερο αριθμό εθνικών πάρκων μετά την Αλάσκα και την Καλιφόρνια. Επιπλέον, η Γιούτα διαθέτει επτά εθνικά μνημεία, δύο εθνικούς χώρους αναψυχής, έξι εθνικούς δρυμούς, και πολλά κρατικά πάρκα και μνημεία.
Η Γιούτα είναι γνωστή και για τις χειμερινές δραστηριότητες και έχει δει μια αύξηση στον τουρισμό από τους Χειμερίνους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2002. Η Παρκ Σίτι είναι το σπίτι της ομάδας σκι των Ηνωμένων Πολιτειών σκι. Τα χιονοδρομικά κέντρα της Γιούτα κατά κύριο λόγο βρίσκονται στο βόρειο τμήμα της πολιτείας κοντά στο Σολτ Λέικ Σίτι, Παρκ Σίτι, Όγκντεν, και Πρόβο. Το 2010, για τέταρτη συνεχή χρονιά, το Ντιρ Βάλεϊ, στο Παρκ Σίτι, έχει ταξινομηθεί το κορυφαίο χιονοδρομικό θέρετρο στη Βόρεια Αμερική με περισσότερους από 20.000 αναγνώστες του περιοδικού σκι, το οποίο έχει πάνω από 1,6 εκατομμύρια συνδρομητές. Εκτός από την ύπαρξη στοιχειωδών συνθηκών χιονιού και παγκόσμιας κλάσης ανέσεις, τα χιονοδρομικά κέντρα της Βόρειας Γιούτα αρέσουν μεταξύ των τουριστών για την εξυπηρέτησή τους και την εγγύτητα σε μια μεγάλη πόλη και το διεθνές αεροδρόμιο, καθώς και σε άλλα χιονοδρομικά κέντρα, επιτρέποντας στο σκιέρ να κάνει σκι σε πολλές τοποθεσίες σε μία μέρα. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις περισσότερες άλλες χώρες με μεγάλες βιομηχανίες σκι, όπου τα θέρετρα βρίσκονται συχνά σε απομακρυσμένες περιοχές, μακριά από μεγάλες πόλεις. Το 2009 το περιοδικό σκι ύστερα από έρευνα των αναγνωστών συμπέρανε ότι έξι από τα δέκα κορυφαία θέρετρα που θεωρούνται ως τα πιο «προσβάσιμα» και έξι από τα δέκα κορυφαία με τις καλύτερες συνθήκες χιονιού βρίσκονταν στη Γιούτα. Στη νότια Γιούτα, το Brian Head Ski Resort βρίσκεται στα βουνά κοντά στην πόλη Τσένταρ Σίτι. Οι πρώην Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων το Ολυμπιακό Πάρκο της Γιούτα και Ολυμπιακό Οβάλ της Γιούτα είναι ακόμα σε λειτουργία για την εκπαίδευση και τον ανταγωνισμό και επιτρέπει στο κοινό να συμμετάσχει σε πολυάριθμες δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων των άλμα με σκι, έλκηθρο, πατινάζ ταχύτητας.
Η Γιούτα διαθέτει πολλά πολιτιστικά αξιοθέατα, όπως Τεμπλ Σκουέαρ, το Sundance Film Festival, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κόκκινου Βράχου, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου DOCUTAH, και το Utah Shakespearean Φεστιβάλ. Η τεμπλ Σκουέαρ κατατάσσεται ως το 16ο πιο επισκεφθέν τουριστικό αξιοθέατο στις Ηνωμένες Πολιτείες σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, με πάνω από πέντε εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως.
Άλλα αξιοθέατα περιλαμβάνουν τη κοιλάδα των Μνημείων, τη Μεγάλη Αλμυρή Λίμνη, τα πεδία άλατος Μπονεβίλ και τη λίμνη Πάουελ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες των ΗΠΑ
Διαβατήριο
Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι διαβατηρίων, ανάμεσά τους το απλό διαβατήριο, το υπηρεσιακό διαβατήριο και το διπλωματικό διαβατήριο.
Πολλές χώρες εκδίδουν πλέον βιομετρικά διαβατήρια, που περιέχουν μικροτσιπ με ψηφιακή φωτογραφία του κατόχου ή/και δακτυλικά αποτυπώματα. Στην Ελλάδα, βιομετρικά διαβατήρια εκδίδονται ήδη από το 2006 με ψηφιακή φωτογραφία, από τα τέλη του Ιουνίου 2009 περιέχουν και δακτυλικό αποτύπωμα του κατόχου. Εκδίδονται μέσα σε λίγες ημέρες από την αίτηση.
Σήμερα, για να ταξιδέψει ένας πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε άλλη χώρα της Ένωσης αρκεί η αστυνομική ταυτότητα και δεν απαιτείται η έκδοση και κατοχή διαβατηρίου.
Τάγμα της Μαρίας Θηρεσίας
Το Τάγμα της Μαρίας Θηρεσίας ή αλλιώς το Στρατιωτικό Παράσημο της Μαρίας Θηρεσίας (γερ. Militär-Maria-Theresia-Orden) αποτελούσε στρατιωτικό παράσημο της Αυστρίας και μετέπειτα της Αυστροουγγαρίας. Δημιουργήθηκε προς τιμήν της Μαρίας Θηρεσίας.
Προτεινόμενη βιβλιογραφία
thumb|left|200px|Τάγμα της Μαρίας Θηρεσίας Α' Τάξεως
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τιμητικές διακρίσεις
Αβραάμ Ορτέλιους
Ο Αβραάμ Ορτέλιους (Abraham Ortels ή Hortels ή Wortels, 14 Απριλίου 1527 - 28 Ιουνίου 1598) ήταν Φλαμανδός χαρτογράφος και γεωγράφος, ο οποίος αναγνωρίζεται ως δημιουργός του πρώτου σύγχρονου άτλαντα, του Theatrum Orbis Terrarum (Θέατρο του Κόσμου). Ο Ορτέλιους θεωρείται συχνά ως ένας από τους ιδρυτές της Σχολής Χαρτογραφίας της Ολλανδίας και ένας από τους εκπροσώπους της ίδιας σχολής κατά τη χρυσή εποχή της (περίπου τις δεκαετίες 1570-1670). Η δημοσίευση του άτλαντά του το 1570 θεωρείται συχνά ως η επίσημη έναρξη της Χρυσής Εποχής της ολλανδικής χαρτογραφίας. Πιστεύεται επίσης ότι είναι ο πρώτος άνθρωπος που υποστήριξε το γεγονός ότι οι ήπειροι συνδέονταν μεταξύ τους προτού λάβουν τις σημερινές θέσεις τους.
Το Google Doodle στις 20 Μαΐου 2018 αναγνωρίζει τις κατακτήσεις του Ορτέλιους, ιδιαίτερα τον χάρτη Θέατρο του Κόσμου, τον οποίο από το 1570 ως το 1612 εξέδωσε 42 φορές σε επτά γλώσσες.
Βιογραφία
Ο Ορτέλιους γεννήθηκε στην Αμβέρσα, η οποία ανήκε τότε στην Ολλανδία (σήμερα στο Βέλγιο). Η οικογένεια Orthellius καταγόταν από την Άουγκσμπουργκ, ελεύθερη πόλη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Το 1535, η οικογένεια κατηγορήθηκε για προτεσταντισμό. Μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο θείος του Γιάκοπ φαν Μέτερεν επέστρεψε από την εξορία στην Αγγλία και ανέλαβε τη φροντίδα του Ορτέλιους. Ο Ορτέλιους διατήρησε στενές σχέσεις με τον ξάδερφό του Εμάνυελ φαν Μέτερεν, ο οποίος αργότερα μετακόμισε στο Λονδίνο. Το 1575 διορίστηκε γεωγράφος του βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππου ΙΙ.
Ταξίδεψε αρκετά στην Ευρώπη και είναι περισσότερο γνωστός για τα ταξίδια που έκανε στις δεκαεπτά επαρχίες, στη νότια, δυτική, βόρεια και ανατολική Γερμανία (π.χ. 1560, 1575-1576), στη Γαλλία (1559-1560), στην Αγγλία και στην Ιρλανδία (1576), και στην Ιταλία (1578, ίσως δυο ή τρεις φορές μεταξύ του 1550 και του 1558).
Ξεκινώντας την καριέρα του ως σχεδιαστής χαρτών, το 1547 εισήχθη στο Guild of Saint Luke της Αμβέρσας ως επιμελητής σε χάρτες. Αύξησε το εισόδημά του εμπορεύοντας βιβλία, εκτυπώσεις και χάρτες ενώ τα ταξίδια του περιλάμβαναν ετήσιες επισκέψεις στην έκθεση βιβλίου και εκτύπωσης της Φρανκφούρτης όπου συνάντησε τον Gerardus Mercator το 1554. Το 1560, ωστόσο, ενώ ταξίδευε με τον Mercator στη Λωραίνη και στο Πουατιέ, φαίνεται πως υπό την επιρροή του Mercator άρχισε να ενδιαφέρεται για την καριέρα του επιστημονικού γεωγράφου.
Εκδότης χαρτών
Το 1564 δημοσίευσε τον πρώτο του χάρτη, τον Typus Orbis Terrarum, έναν παγκόσμιο χάρτη τοίχου με οχτώ κάθετα φύλλα, στον οποίο όρισε τη Regio Patalis με τη Locach ως μια βόρεια επέκταση της Terra Australis, φτάνοντας μέχρι τη Νέα Γουινέα. Αυτός ο χάρτης εμφανίστηκε σε μειωμένη μορφή στο Terrarum (το μοναδικό πιστό αντίγραφο που υπάρχει σήμερα στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Basel). Δημοσίευσε επίσης έναν χάρτη της Αιγύπτου δυο φύλλων το 1565, ένα σχέδιο του κάστρου Brittenburg στην ακτή της Ολλανδίας το 1568, έναν χάρτη της Ασίας οχτώ φύλλων το 1567 και έναν χάρτη της Ισπανίας έξι φύλλων πριν τη δημοσίευσή του άτλαντά του.
Ισαβέλλα του Κουσί
Η Ισαβέλλα Πλανταγενέτη, επίσης γνωστή ως Ισαβέλλα του Κουσί (16 Ιουνίου 1332 – 1379/1382), ήταν η μεγαλύτερη κόρη και δεύτερο παιδί του βασιλιά της Αγγλίας Εδουάρδου Γ΄ και της Φιλίππης του Αινώ. Πήρε το όνομά της από τη γιαγιά της, Ισαβέλλα της Γαλλίας.
Αβραάμ Ορτέλιους
Εκδότης χαρτών
Στην Αγγλία, οι επαφές του Ορτέλιους περιλάμβαναν τον William Camden, τον Richard Hakluyt, τον Thomas Penny, τον πουριτανό William Charke και τον Humphrey Llwyd, ο οποίος θα συνεισέφερε στον χάρτη της Αγγλίας και της Ουαλίας στην έκδοση του 1573 του Theatrum.
Ισαβέλλα του Κουσί
Βιογραφικά στοιχεία
Όταν ήταν παιδί, ο πατέρας της ήθελε να την αρραβωνιάσει με τον Πέτρο της Καστίλης, διάδοχο του θρόνου της Καστίλλης, αλλά νύφη του έγινε η μικρότερη αδελφή της, Ιωάννα της Αγγλίας. Η Ισαβέλλα έμεινε ανύπαντρη ως τα 33 χρόνια, γεγονός σπάνιο για την εποχή της, αφού απέτυχε με πολλούς υποψήφιους μνηστήρες. Τότε αποφάσισε να παντρευτεί τον Γάλλο ευγενή Εγκερράνδο Ζ΄, άρχοντα του Κουσί, που μεταφέρθηκε στην Αγγλία σαν φόρος τιμής ανταλλαγής για την απελευθέρωση του βασιλιά της Γαλλίας Ιωάννη Β΄.
Αβραάμ Ορτέλιους
Εκδότης χαρτών
Το 1578 έθεσε τη βάση μιας κριτικής μεταχείρισης της αρχαίας γεωγραφίας μέσω της Synonymia geographica του (δημοσιευμένη στην Αμβέρσα και επαναδημοσιευμένη σε μια εκτεταμένη μορφή στη Thesaurus geographicus το 1587 ενώ επεκτάθηκε ξανά το 1596. Στην τελευταία έκδοσή της, ο Ορτέλιους αναφέρεται στην πιθανότητα μετατόπισης των ηπείρων, μια υπόθεση που αποδείχθηκε σωστή μερικούς αιώνες αργότερα).
Ισαβέλλα του Κουσί
Βιογραφικά στοιχεία
Ο γάμος πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1365 στο κάστρο του Ουίντσορ και ο πατέρας του τους πρόσφερε μεγάλα ετήσια εισοδήματα, δώρα και εκτάσεις γης. Τον Νοέμβριο του 1365 επετράπη στην Ισαβέλλα και τον σύζυγο της να μπουν στη Γαλλία. Αργότερα, επισκέφτηκαν ξανά την Αγγλία, όπου ο σύζυγός της διορίστηκε κόμης του Μπέντφορντ στις 11 Νοεμβρίου 1366 και αργότερα έγιναν κόμητες του Σουασόν.
Αβραάμ Ορτέλιους
Εκδότης χαρτών
Το 1596 ο Ορτέλιους έλαβε μια παρουσίαση από την Αμβέρσα, παρόμοια με εκείνην που απεστάλη αργότερα στον Ρούμπενς. Ο θάνατός του στις 28 Ιουνίου 1598, και η ταφή του στην εκκλησία του St. Michael's Abbey στην Αμβέρσα χαρακτηρίστηκαν από τη μεγάλη συρροή του κόσμου. Στον τάφο του αναγράφεται το εξής παράθεμα : Quietis cultor sine lite, uxore, prole (που σημαίνει “served quietly, without accusation, wife, and offspring”).
Ισαβέλλα του Κουσί
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την άνοδο στον θρόνο του ανιψιού της Ριχάρδου Β΄ (1377), ο σύζυγος της παραιτήθηκε από όλες τις κατοχές του στην Αγγλία. Η Ισαβέλλα πέθανε τότε μεταξύ 1379 και 1382 κάτω από μυστήριες συνθήκες χωριστά από τον σύζυγο και τα παιδιά της.
Αβραάμ Ορτέλιους
Μετέπειτα χάρτες
Το 1979 ο Ορτέλιους εξέδωσε το Nomenclator Ptolemaicus και ξεκίνησε να γράφει το Parergon (μια σειρά από χάρτες που εικονογραφούσαν την αρχαία ιστορία). Εξέδωσε επίσης το Itinerarium per nonnuilas Galliae Belgicae partes (εκδόσεις Plantin press το 1584, και επανέκδοση το 1630, το 1661, το 1667 και τέλος το 1757), με τις αναμνήσεις ενός ταξιδιού στο Βέλγιο και στο Rhineland που πραγματοποιήθηκε το 1575. Το 1589 κυκλοφόρησε το Maris Pacifici, ο πρώτος χάρτης του Ειρηνικού Ωκεανού που εκδόθηκε. Ανάμεσα στα τελευταία έργα του ήταν μια έκδοση με θέμα τον Καίσαρα (C. I. Caesaris omnia quae extant, Leiden, Raphelingen, 1593) και το Aurei saeculi imago, sive Germanorum veterum vita, mores, ritus et religio. (Philippe Galle, Αμβέρσα, 1596). Βοήθησε επίσης τον Welser στην έκδοση του χάρτη για το Peutinger Table το 1598.
Ισαβέλλα του Κουσί
Οικογένεια
Με τον σύζυγό της Εγκερράνδο Ζ΄ έκανε δύο κόρες:
Αβραάμ Ορτέλιους
Μετέπειτα χάρτες
Αντίθετα με τη λαϊκή πεποίθηση, ο Αβραάμ Ορτέλιους, ο οποίος δεν είχε παιδιά, δεν έζησε ποτέ στο Mercator-Orteliushuis (Kloosterstraat 11-17, Antwerpen) αλλά έζησε στο σπίτι της αδερφής του (Kloosterstraat 33-35, Antwerpen).
Ισαβέλλα του Κουσί
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας
Αβραάμ Ορτέλιους
Φανταζόμενος τη μετατόπιση των ηπείρων
Ο Ορτέλιους ήταν ο πρώτος που υπογράμμισε τη γεωμετρική ομοιότητα ανάμεσα στις ακτές της Αμερικής και της Ευρώπης-Αφρικής και που πρότεινε τη μετατόπιση των ηπείρων ως εξήγηση. Ο Kious περιέγραψε τις εν λόγω απόψεις του Ορτέλιους κατ'αυτόν τον τρόπο :"Ο Αβραάμ Ορτέλιους στο έργο του Thesaurus Geographicus … πρότεινε ότι η Βόρεια και η Νότια Αμερική είχαν 'απομακρυνθεί από την Ευρώπη και την Αφρική ... μετά από σεισμούς και πλημμύρες' και συνέχισε λέγοντας : 'Τα απομεινάρια της ρήξης αποκαλύπτονται εάν κάποιος παρουσιάσει έναν χάρτη του κόσμου και εξετάσει προσεκτικά τις ακτές αυτών των τριών ηπείρων.'"Οι παρατηρήσεις του Ορτέλιους πάνω στην ηπειρωτική απομάκρυνση και στην πρότασή του για ρήξη και μετατόπιση των ηπείρων επαναλήφθηκαν από τον Alfred Wegener ο οποίος δημοσίευσε για την ηπειρωτική μετατόπιση το 1912. Καθώς οι δημοσιεύσεις του ήταν ευρέως διαδεδομένες στη γερμανική και στην αγγλική γλώσσα και καθώς προσκόμισε αποδείξεις γεωλογικής φύσεως για τις απόψεις του, ο Wegener θεωρείται από τους περισσότερους γεωλόγους ως ο πρώτος που αναγνωρίζει τη δυνατότητα μια ηπειρωτικής μετατόπισης. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, οι γεωφυσικές και οι γεωλογικές ενδείξεις για την εξάπλωση των θαλασσών στις ωκεάνιες κορυφογραμμές καθίστανται όλο και περισσότερο επιτακτικές για τους γεωλόγους (Hess, 1960). Πάνω από τρεις αιώνες αργότερα, η υπόθεση του Ορτέλιους για τη μετατόπιση των ηπείρων αποδείχθηκε σωστή.
Σημειώσεις
The first work that contained systematically arranged maps of uniform size, intended to be published in a book, thus representing the first modern atlas, was De Summa totius Orbis (1524–26) by the 16th-century Italian cartographer Pietro Coppo. Nonetheless, this distinction is conventionally awarded to Abraham Ortelius.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί χαρτογράφοι Κατηγορία:Φλαμανδοί γεωγράφοι
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 1942
Η 15η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, που τίμησε τις καλύτερες επιδόσεις στο χώρο του κινηματογράφου για το έτος 1942, έλαβε χώρα στις 4 Μαρτίου 1943. Η τελετή πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα του Ξενοδοχείου Πρεσβευτών στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας, και την παρουσίαση ανέλαβε για τέταρτη φορά ο Μπομπ Χόουπ.
Υποψηφιότητες & νικητές
Οι νικητές κάθε κατηγορίες εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες στην κορυφή της κατηγορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1942
Οικογένεια Λόντου
Η Οικογένεια Λόντου ήταν παλιά αρχοντική οικογένεια της Αχαΐας, μέλη της οποίας διακρίθηκαν στους απελευθερωτικούς αγώνες του ’21 και στην πολιτική ζωή του τόπου. Η απώτερη καταγωγή της οικογένειας ήταν από το Φανάρι της Κωνσταντινούπολης, μετά την άλωση της οποίας από τους Οθωμανούς, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει για να εγκατασταθεί στις τότε ενετικές κτήσεις της νοτίου Ελλάδας, και συγκεκριμένα στον Κάλανο των Νεζερών. Γενάρχης της οικογένειας θεωρείται ο Γκολφίνος Λόντος.
Στον Κάλανο κατείχαν οικογενειακό πύργο, του οποίου τα ερείπια σώζονται ακόμα και στις μέρες μας. Διατηρούσαν ιππικό και πυροβολικό και βοηθούσαν τους Ενετούς εναντίον των Τούρκων. Τα περισσότερα μέλη της οικογένειας διετέλεσαν πρόξενοι της Ενετίας καθώς και πρόκριτοι της περιοχής, αν και πολλές φορές λόγω των αυθαιρεσιών αυτών, ο λαός προκαλούσε εξεγέρσεις. Με την συνθήκη του Πασάροβιτς (1718) οι Ενετοί παραχώρησαν τα κατεχόμενα τμήματα στους Τούρκους με αποτέλεσμα οι Λόντοι να κατέλθουν στα πεδινά μέρη της Αχαΐας και να εγκατασταθούν στη Βοστίτσα (σημερινό Αίγιο) και στην Πάτρα.
Προεπαναστατικώς ο κλάδος της Βοστίτσας ήταν ο ισχυρότερος με επιρροή σε όλη την Πελοπόννησο. Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας, όμως μετά την αυτοκτονία του Ανδρέα Λόντου, επήλθε η φυσική πολιτική και οικονομική παρακμή. Τα σκήπτρα πήρε ο κλάδος των Πατρών, του οποίου μέλη συνέχισαν να διαδραματίζουν ρόλο στην πολιτική ζωή του τόπου μέχρι και το 1955, οπότε και πέθανε το τελευταίο σπουδαίο μέλος της οικογένειας, ο πρώην πρωθυπουργός Δημήτριος Μάξιμος. Στον πνευματικό χώρο την οικογένεια αντιπροσώπευε επάξια ο ποιητής και ιστορικός του Αιγίου Νύσης Μεταξάς-Μεσσηνέζης, δισσέγονος της Μαρίας Λόντου, αδελφής του Ανδρέα Σ. Λόντου.
Επιφανή μέλη της οικογένειας πριν κατέλθουν στην Πάτρα και τη Βοστίτσα ήταν:
Παραπομπές και σημειώσεις
*
Λίλιαν Γκις
Η Λίλιαν Νταϊάνα Γκις (αγγλικά: Lillian Diana Gish, 14 Οκτωβρίου 1893 – 27 Φεβρουαρίου 1993) ήταν Αμερικανίδα θεατρική, κινηματογραφική και τηλεοπτική ηθοποιός, της οποίας η υποκριτική καριέρα στις ταινίες διάρκεσε 75 έτη, από το 1912 μέχρι το 1987.
Ήταν μια επιφανής κινηματογραφική ηθοποιός των δεκαετιών του 1910 και του 1920, ειδικά συνδεδεμένη με τις ταινίες του σκηνοθέτη Ντ. Γ. Γκρίφιθ, περιλαμβανομένου του πρωταγωνιστικού της ρόλου στο επικό έργο Η Γέννηση ενός Έθνους (Birth of a nation) (1915) καθώς και της εξίσου κλασικής Μισσαλοδοξίας (''Intolerence ' ')
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί βωβών ταινιών Κατηγορία:Τιμητικό Όσκαρ (παραλήπτες) Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες βωβών ταινιών
Επίθεση κατά νηοπομπής ανοικτά της Γάζας
Στις 31 Μαΐου 2010 οι Ισραηλινές δυνάμεις επιτέθηκαν, μετά από προειδοποιήσεις, σε νηοπομπή του διεθνούς κινήματος Free Gaza. Σκοπός της νηοπομπής όπως ισχυρίζονταν οι ιθύνοντες του πλοίου ήταν να σπάσει τον ναυτικό αποκλεισμό, μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστινίους της Λωρίδας της Γάζας. Η νηοπομπή αρνήθηκε την πρόταση της Ισραηλινής κυβέρνησης να πλεύσει στο λιμάνι του Ασντόντ. Σύμφωνα με την πρόταση, η Ισραηλινή κυβέρνηση αρχικά θα έλεγχε την ανθρωπιστική βοήθεια (κάποια αντικείμενα όπως το τσιμέντο απαγορεύεται να διανεμηθούν στη Γάζα) και κατόπιν θα επέτρεπε να διανεμηθεί η βοήθεια στη Γάζα (ή ακόμη επιτρέποντας του οργανωτές της αποστολής να διανέμουν τη βοήθεια).
Από τη συμπλοκή που ακολούθησε σε ένα πλοίο σκοτώθηκαν 9 ακτιβιστές σύμφωνα με τους Ισραηλινούς και τραυματίσθηκαν εξήντα καθώς και έξι Ισραηλινοί στρατιωτικοί μεταξύ των οποίων δύο νοσηλεύονται σε σοβαρή κατάσταση.