cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νουκλεόνιο
thumb|right|Απλοποιημένο σχεδιάγραμμα εντός ατομικού πυρήνα, όπου τα πρωτόνια φαίνονται με κόκκινο και τα νετρόνια με μπλε. Στην πραγματικότητα, ο πυρήνας δεν έχει αυτή τη μορφή, καθώς σύμφωνα με την κβαντομηχανική θεωρία, τα σωματίδια που τον αποτελούν δεν είναι σφαίρες αλλά εκτείνονται στο χώρο μέσω της πιθανότητας θέσης τους. Τα νουκλεόνια είναι τα σωματίδια που αποτελούν συστατικά του πυρήνα του ατόμου, δηλαδή τα πρωτόνια και τα νετρόνια. Τα νουκλεόνια αλληλεπιδρούν μεταξύ τους μέσω της πυρηνικής δύναμης, που αποτελεί έκφραση της ισχυρής δύναμης. Δεν είναι στοιχειώδη σωματίδια, αλλά το καθένα τους αποτελείται από τρία κουάρκ. Ο πυρήνας ως δομή και τα νουκλεόνια που τον αποτελούν από άποψης μελέτης βρίσκονται στο όριο ανάμεσα στην κλασική φυσική και την κβαντομηχανική. Η συγκρότηση του πυρήνα και η σταθερότητά του εξηγείται θεωρητικά με το πρότυπο των φλοιών.
Νουκλεόνια θεωρούνται και τα αντισωματίδια των πρωτονίων και των νετρονίων, τα αντιπρωτόνια και τα αντινετρόνια. Οι πυρήνες που συγκροτούνται από αυτά τα σωματίδια είναι βασικές δομικές μονάδες της αντιύλης.
Κατηγορία:Αδρόνια Κατηγορία:Βαρυόνια  Κατηγορία:Νετρόνια
Μποάκο
Το Μποάκο (ισπανικά: Boaco) είναι ένας από τους έξι δήμους του Διαμερίσματος Μποάκο της Νικαράγουας. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Μποάκο, η οποία είναι και πρωτεύουσα του διαμερίσματος.
Γεωγραφία
Το διαμέρισμα συνορεύει με τα διαμερίσματα Μούυ Μούυ στα βόρεια, Σαν Λορένσο στα νότια, Καμοάπα στα νότια και ανατολικά και Τεουστέπε, Σαν Χοσέ δε λος Ρεμάτες και Σάντα Λουσία στα δυτικά. Το ψηλότερο σημείο είναι το Σέρρο δε λα Βιέχα, με ύψος 1.020 μ.
Ονομασία
Το όνομα Μποάκο προέρχεται από την λέξη Boa(j) που σημαίνει «μάγοι» και την κατάληξη -ο που σημαίνει «τόπος». Ονομάζεται δε και Πόλη των Δύο Ορόφων (Ciudad de Dos Pisos) από τον Αρμάντο Ινσέρ Μπαρκέρο (Armando Incer Barquero).
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται 88 χιλιόμετρα ανατολικά της Μανάγουα. Η ψηλότρη κορυφή είναι ο Λόφος της Γραός (El Cerro de la Vieja).
Κλίμα
Η μέση θερμοκρασία της πόλης κυμαίνεται μεταξύ 27 και 30 °C κατά το θέρος και 18 °C κατά τον χειμώνα, ενώ ο ετήσιος υετός είναι 1.200-2.000 mm.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μ
The Best of Red Hot Chili Peppers
Τραγούδια
Κατηγορία:Δισκογραφία των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
Ράντοσλαβ του Χουμ
Ο Ράντοσλαβ, σερβ. Радослав (άκμασε π. 1254) από τον Οίκο των Βόισλαβλιεβιτς ήταν κύριος του Χουμ.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Άντρια πρίγκιπα τού Χουμ.
Το 1254 ο Ράντοσλαβ αναφέρεται ως υποτελής της Ουγγαρίας με τον τίτλο τού ζουπάνου (πρίγκιπα): Radoslav Chlmensis íupanus filius comitis Andreae Chlmensis". Είχε δύο αδελφούς, τον Μπόγκαν και τον Τζόρτζε, που ήταν στην υπηρεσία του. Έλαβε το όνομα τού 2ου εξαδέλφου του Στεφάνου Ράντοσλαβ. Όμως κατά τον πόλεμο τού Στεφάνου Ούρου Α΄ της Σερβίας (αδελφού του Στεφάνου Ράντοσλαβ) με τη Δημοκρατία της Ραγούσας το 1253, ο Ράντοσλαβ παρουσίασε τον εαυτό του στο Χουμ ως "ορκισμένο υποτελή τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας" και υποσχέθηκε να πολεμήσει μαζί με τη Ραγούσα τόσο, όσο αυτή ήταν σε πόλεμο με τη Σερβία. Έκανε ειρήνη μαζί με τη Ραγούσα, όπως φαίνεται σε ένα καταστατικό της 22ας Μαΐου 1254.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς Κατηγορία:Ζαχλουμία
Τζόρτζε Νέμανιτς
Ο Τζόρτζε, σερβ. Ђорђе Немањић (άκμασε 1208-1243) από τον Οίκο των Νέμανιτς ήταν μεγάλος πρίγκιπας της Ζέτας από το 1208 (τουλάχιστον) ως το 1243 (τουλάχιστον). Για κάποιο διάστημα αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς της Διόκλειας.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Βούκαν στασιαστή μεγάλου πρίγκιπα και τιτουλάριου βασιλιά (βασ. στη Σερβία 1202-1204, στη Διόκλεια/Ζέτα 1190-1208), έτσι ο Τζόρτζε ήταν επίσης τιτουλάριος βασιλιάς για λίγα έτη μετά το τέλος τού πατέρα του. Συνέχισε να αγωνίζεται μεταξύ τού πατέρα του και τού θείου του και αποδέχθηκε την επικυριαρχία της Δημοκρατίας της Βενετίας.
Οικογένεια
Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Νέμανιτς
Σιλανόλη
Η σιλανόλη ή υδροξυσιλάνιο (αγγλικά: silanol) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει πυρίτιο, υδρογόνο και οξυγόνο, με μοριακό τύπο SiH4O, αν και συνήθως παριστάνεται πιο αναλυτικά με τον ημισυντακτικό τύπο SiH3OH. Είναι το πυριτιούχο ανάλογο της μεθανόλης. Η χημικά καθαρή σιλανόλη στις «κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος », δηλαδή σε θερμοκρασία 25 °C και υπό πίεση 1 atm, είναι στερεό ή, με την κατάλληλη επεξεργασία, υπέρψυχρο υγρό.
«Μητρική» και «θυγατρικές» σιλανόλες
Εκτός από τη «μητρική» σιλανόλη, ο όρος επεκτείνεται και σε μια ευρύτερη ομάδα ανόργανων και οργανικών «θυγατρικών» ενώσεων, που περιέχουν πυρίτιο και μια (τουλάχιστον) ομάδα υδροξυλίου άμεσα ενωμένη με άτομο πυριτίου, όπως (για παράδειγμα) η τριαιθυλοσιλανόλη [(CH3CH2)3SiOH], η οποία ιστορικά ήταν η πρώτη της ομάδας που συνθέθηκε, το 1871 από τον Άλμπερντ Λάντενμπουργκ (Albert Ladenburg).
Ονοματολογία
Η ονομασία σιλανόλη προκύπτει από το πρόθεμα «σιλαν-» και την κατάληξη «-όλη», σε αναλογία με την ονοματολογία των αλκοολών.
Φυσική παρουσία
Οι σιλανόλες δεν υπάρχουν μόνο ως χημικές ενώσεις, αλλά περιλαμβάνουνεπίσης σημεία διάβρωσης της επιφάνειας του διοξειδίου του πυριτίου και των συγγενικών πυριτικών ιόντων. Η παρουσία σιλανών στις επιφάνειες αυτές είναι υπεύθυνη για τις απορροφητικές ιδιότητες της γέλης διοξειδίου του πυριτίου. Στη χρωματογραφία, η παραγωγοποίηση προσβάσιμων ομάδων σιλανόλης σε μια συνδεδεμένη στατική φάση με ομάδες τριμεθυλοσιλυλίου αναφέρεται ως τελική κάλυψη. Οι οργανοσιλανόλες εμφανίζονται ως ενδιάμεσα σε βιομηχανικές διεργασίες όπως η παραγωγή σιλικόνης. Επιπλέον, οι οργανοσιλανόλες εμφανίζονται ως μεταβολίτες στη βιοαποικοδόμηση σιλικονών μικρού δακτυλίου από θηλαστικά.
Από αλοσιλάνια και παράγωγά τους
Οι σιλανόλες, γενικά, συνθέτονται με υδρόλυση, αλοσιλανίων, αλκοξυσιλανίων, ακυλοσιλανίων ή αμινοσιλανίων. Τα χλωροσιλάνια είναι τα πιο συνηθισμένα αντιδραστήρια, που χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό. Έτσι, για την ίδια τη «μητρική» σιλανόλη έχουμε αντίστοιχα:
Η υδρόλυση των φθοροσιλανίων απαιτεί πιο δραστικά αντιδραστήρια, όπως τη χρήση βάσης. Τα αλκοξυσιλάνια (ή σιλυλαιθέρες του γενικού τύπου R3SiOR΄, όπου R υδρογόνο ή κάποιος μονονσθενής υποκαταστάτης του και R΄ μονονσθενής οργανική ομάδα) υδρολύονται αργά. Σε σύγκριση με τους σιλυλαιθέρες, οι οξικοί σιλυλεστέρες υδρολύονται ταχύτερα, με το πλεονέκτημα που έχουν να απελευθερώνουν αιθανικό οξύ, που είναι λιγότερο «επιθετικό». Για το λόγο αυτόν μερικές φορές οι οξικοί σιλυλεστέρες προτιμούνται για ορισμένες εφαρμογές.
Από σιλάνιο
Μια εναλλακτική παραγωγική οδός περιλαμβάνει την οξυγόνωση σιλανίου. Ένα μεγάλο εύρος οξειδωτικών μπορούν να αξιοποιηθούν, που περιλαμβάνουν ατμοσφαιρικό αέρα (περιέχει οξυγόνο), υπεροξέα (RCO3H), διοξιράνια και υπερμαγγανικό κάλιο (KMnO4). Με την παρουσία μεταλλικών καταλυτών ή τριφθοριούχου βορίου (και πάλι ως καταλύτη), το σιλάνιο υδρολύεται :
link=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Dioxirane.svg|31x31px
Οξεοβασική συμπεριφορά
Η σιλανόλη είναι πιο όξινη από τη αντίστοιχη μεθανόλη. Η αποπροτωνίωση της σιλανόλης δίνει ως συζυγή βάση ένα ανιόν τύπου SiH3O-, το οποίο μπορεί να λειτουργήσει ως συναρμωτής που χρησιμοποιείται για να υποστηρίξει καταλύτες. Παρόλη τη (συγκριτικά) αυξημένη της οξύτητα, η σιλανόλη φαίνεται να είναι (ταυτόχρονα) σχεδόν το ίδιο βασική όπως και η μεθανόλη.
Αντίδραση συμπύκνωσης
Η σιλανόλη συμπυκνώνεται δίνοντας δισιλυλαιθέρα:
Οι μετατροπές αλοσιλανίων, οξικών εστέρων και αιθέρων σε σιλοξάνια διεξάγονται μέσω σιλανολών. Η διεργασία σολ-τζελ, που συνεπάγεται τη μετατροπή αλκοξυσιλανίων σε ένυδρο διοξείδιο του πυριτίου, διεξάγεται επίσης μέσω σιλανολών, ως ενδιάμεσες ενώσεις.
Βιοανάλυση
Κάποιες σιλανοδιόλες [R2Si(OH)2] και σιλανοτριόλες [RSi(OH)3] αναστέλλουν τη δράση υδρολυτικών ενζύμων, όπως η θερμολυσίνη και η ακετυχολινεστεράση.
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ενώσεις πυριτίου Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Οξοξέα Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις Κατηγορία:Μητρικές ενώσεις
3311 Ποντομπέντ
Ο Ποντομπέντ (Podobed) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Ρώσο/Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναούτσνι της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Σοβιετικού αστρονόμου Βλαντίμιρ Β. Ποντομπέντ (Владимир Владимирович Подобед, προφέρ. «Πανταμπέντ», 1918-1992).
Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς του Ποντομπέντ ως προς την εκλειπτική, μόλις 55΄53΄΄, κάτι που θα καθιστούσε ευκολότερη μία πιθανή αποστολή διαστημοπλοίου από τη Γη προς αυτόν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ποντομπέντ εκτιμάται σε 17 έως 18 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι T, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,039. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Ποντομπέντ γύρω από τον εαυτό του.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποντομπεντ
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1973-74
Το πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πειραιώς περιόδου 1973-74 διοργανώθηκε σε τρεις κατηγορίες. Τους τίτλους των δυο ομίλων της Α΄ Κατηγορίας κατέκτησαν η Αμφιάλη και ο Α.Ο. Μοσχάτου. Υπερπρωταθλήτρια αναδείχτηκε η ομάδα του Μοσχάτου. Και οι δυο πρωταθλητές ομίλων έλαβαν στη συνέχεια μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο., μέσω του οποίου διεκδίκησαν την άνοδο στη Β΄Εθνική κατηγορία. Από τη Β΄ ΕΠΣΠ, την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία πήραν οι πρωταθλητές ομίλων Α.Ο. Πόρου και Σαρωνικός Αίγινας και οι δευτεραθλητές ομίλων Α.Σ. Δραπετσώνα και Αρμενική. Στη Γ΄ ΕΠΣΠ πρωταθλητές ομίλων ήταν ο Αετός Κορυδαλού και η Θύελλα Κρήνης.
Α΄ Κατηγορία
Οι τελικές βαθμολογίες των 2 ομίλων:
Β΄ Κατηγορία
Οι 16 σύλλογοι που συμμετείχαν χωρίστηκαν σε δυο ομίλους ως εξής:
Γ΄ Κατηγορία
Οι 23 σύλλογοι που συμμετείχαν χωρίστηκαν σε δυο ομίλους ως εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Την περίοδο 1973-74 υπήρξε υποχρεωτική η συμμετοχή των ομάδων ερασιτεχνών των σωματείων Α΄ και Β΄ Εθνικής κατηγορίας και προαιρετική η συμμετοχή των ερασιτεχνικών σωματείων των πρωταθλημάτων της ΕΠΣΠ. Συνολικά συμμετείχαν 64 ομάδες, εκ των οποίων είναι οι ερασιτέχνες του Ολυμπιακού και του Εθνικού από τα σωματεία της Α΄ Εθνικής και οι ερασιτέχνες της Προοδευτικής, του Ιωνικού Νίκαιας, του Αργοναύτη, του Ατρομήτου, του Αίαντα Σαλαμίνας, του Πανελευσινιακού, του Πανασπροπυργιακού, του Βύζαντα Μεγάρων και του Α.Ο. Σύρου από τα σωματεία της Β΄ Εθνικής, καθώς και 53 σωματεία από τα πρωταθλήματα της ΕΠΣΠ.
Κυπελλούχοι αναδείχθηκαν οι ερασιτέχνες Ολυμπιακού Πειραιώς νικώντας στον τελικό τον Πειραϊκό Νέου Φαλήρου και προκρίθηκαν στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών. Στην ερασιτεχνική ομάδα του Ολυμπιακού ανήκαν ποδοσφαιριστές με σπουδαία μετέπειτα επαγγελματική καριέρα όπως ο Τάκης Περσίας, ο Δημήτρης Τύρπος ο οποίος πήρε μεταγραφή στον Π.Α.Σ. Γιάννινα, ο Σταμάτης Κουράσης κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1973-1974
Θερμοχωρητικότητα
Η θερμοχωρητικότητα είναι όρος της φυσικοχημείας και ιδιαίτερα της χημικής θερμοδυναμικής, ονομάζεται το πηλίκο του ποσού θερμότητας dQ που προσφέρουμε σε ένα σώμα για να προκαλέσουμε μεταβολή της θερμοκρασίας του κατά dΤ προς τη μεταβολή dΤ, δηλαδή
C = ΔQ / δΤ
Στο διεθνές σύστημα μονάδων, η μονάδα της θερμοχωρητικότητας είναι το τζάουλ ανά κέλβιν, j/K.
Η ειδική θερμοχωρητικότητα ή ειδική θερμότητα ενός υλικού ονομάζεται η θερμοχωρητικότητα ανά μονάδα μάζας, ενώ η γραμμομοριακή θερμοχωρητικότητα αναφέρεται σε ένα μολ ενός καθαρού υλικού (που αποτελείται από ομοιόμορφα μόρια). Μια μονάδα που χρησιμοποιήθηκε παλαιότερα είναι το κιλοκαλορί (KCal), που ορίζεται ως η ενέργεια που απαιτείται για την άνοδο της θερμοκρασίας ενός χιλιόγραμμο ύδατος κατά έναν βαθμό Κελσίου, και μάλιστα από 14.5 σε 15.5°C. Έτσι στην κλίμακα αυτή, η ειδική θερμότητα του νερού είναι ακριβώς 1 KCal/(°C·kg).
Εν γένει, η θερμοχωρητικότητα ενός υλικού δεν είναι μια σταθερά, αλλά εξαρτάται από την κλίμακα της θερμοκρασίας στην οποία συμβαίνει η θέρμανση του υλικού. Δηλαδή, για την ίδια μεταβολή θερμοκρασίας δT, σε διαφορετικές περιοχές θερμοκρασίας, απαιτούνται διαφορετικά ποσά θερμότητας ΔQ. Ωστόσο, σε πολλές πρακτικές εφαρμογές προσεγγιστικών υπολογισμών, μπορεί να θεωρηθεί σαν σταθερά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θερμοδυναμικές ιδιότητες Κατηγορία:Θερμοκρασία
Επαμεινώνδας Λιώκης
Ο Επαμεινώνδας Λιώκης (Ληξούρι, 1908 - Αθήνα, 1963) ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος.
Βιογραφία
Ο Επαμεινώνδας Λιώκης γεννήθηκε στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς το 1908. Ήταν γιος του Νικόλαου Λιώκη. Πολύ μικρός εγκαταστάθηκε στον Πειραιά όπου και έμεινε για πάρα πολλά χρόνια. Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών με καθηγητή τον Σ. Βικάτο. Έκανε αρκετές ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε πολλές ομαδικές καθώς και σε όλες τις πανελλήνιες. Είναι ίσως ο μοναδικός Έλληνας ζωγράφος των σπιτιών της αθλιότητας των συνοικισμών και των ορεινών κυρίως χωριών. Το έργο του κρίθηκε ρεαλιστικό, ανθρώπινο αλλά και δραματικό. Εργάσθηκε επίσης με εντολή του Υπουργείου Παιδείας στην αποκατάσταση τοιχογραφιών σε βυζαντινές εκκλησίες. Τα διάφορα σχέδια αυτών των εργασιών του αποτελούν μια πολύτιμη σειρά τόσο από ιστορικής άποψης όσο και αισθητικής.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Βήτα Ύδρου
Ο β (βήτα) Ύδρου (Beta Hydri, β Hyi) είναι ο φωτεινότερος αστέρας στον νότιο αστερισμό Ύδρο (δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστερισμό Ύδρα). Με φαινόμενο μέγεθος 2,8 είναι εύκολα ορατός με γυμνό μάτι, αλλά εξαιτίας της θέσεώς του στο νότιο μέρος του αστερισμού δεν εμφανίζεται ποτέ πάνω από τον ορίζοντα σε κανέναν σχεδόν τόπο του Βόρειου Ημισφαιρίου της Γης. Επίσης, βρίσκεται αρκετά κοντά στη Γη, όπως προδίδεται από την ετήσια ηλιοκεντρική (αστρική) του παράλλαξη και τη μεγάλη του ιδία κίνηση, περίπου 2,24 δευτερόλεπτα της μοίρας ανά έτος.
Αστροφυσικά δεδομένα
Ο αστέρας έχει σχεδόν ίση μάζα με τον Ήλιο (4% μεγαλύτερη) και 81% μεγαλύτερη διάμετρο, ενώ η απόλυτη λαμπρότητά του είναι υπερτριπλάσια της ηλιακής. , δηλαδή αντιστοιχεί σε απόλυτο μέγεθος +3,45. Ο φασματικός τύπος του β Ύδρου είναι G2 IV, δηλαδή είναι υπογίγαντας αστέρας (ίσως ο πλησιέστερος στη Γη), λίγο περισσότερο εξελιγμένος από τον Ήλιο. Ο δείκτης χρώματος (B−V) του αστέρα είναι +0,62, που αντιστοιχεί σε επιφανειακή θερμοκρασία 5.872 ± 44 K. Είναι ένας από τους γηραιότερους αστέρες στη γειτονιά του Ηλίου, έχοντας ηλικία που εκτιμάται σε 6,4 δισεκατομμύρια έτη. Θεωρείται ότι αποτελεί μια αναπαράσταση του Ήλιου όπως αυτός θα είναι στο μακρινό μέλλον, και για τον λόγο αυτό παρουσιάζει ενδιαφέρον για τους αστρονόμους. Ο βήτα Ύδρου απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 22,4 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (80.600 χιλιόμετρα την ώρα).
Οι έρευνες για πλανητικό σύστημα
Το 2002 οι Εντλ κ.ά. με βάση μακρόχρονες παρατηρήσεις της ακτινικής ταχύτητας του β Ύδρου, υπέδειξαν την πιθανή παρουσία ενός αόρατου συνοδού σώματος σε τροχιά γύρω του, με περίοδο άνω των 20 ετών. Η παρατηρούμενη διακύμανση μπορούσε να εξηγηθεί από έναν πλανήτη με ελάχιστη μάζα 4 μάζες του Δία και απόσταση από τον αστέρα περίπου 8 AU. Αν επιβεβαιωνόταν, θα ήταν το αντίστοιχο ενός «υπερ-Δία». Ωστόσο, τα παραπάνω αποτελέσματα δεν επιβεβαιώθηκαν από μετρήσεις με τα όργαμα CES και HARPS (2012). Αντί για πλανήτη, οι μακροπερίοδες διακυμάνσεις της ακτινικής ταχύτητας μπορεί να προκαλούνται από τον μαγνητικό κύκλο του αστέρα.
Στην επιστημονική φαντασία
Αρκετοί συγγραφείς επιστημονικής φαντασίας έχουν υποθέσει την ύπαρξη πλανητών του β Ύδρου πολύ πριν το 2002. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπογίγαντες αστέρες τύπου G Κατηγορία:Ύδρος (αστερισμός)
Κάπου σε ξέρω
Υπόθεση
Ο Κώστας Καρλάτος (Νίκος Νίκας) είναι φιλόλογος και παντρεμένος με τη πρώην τηλεπαρουσιάστρια και νυν βουλευτή, Ρένα Αναστασοπούλου Καρλάτου (Μαρία Καβογιάννη), με την οποία έχουν μια κόρη στην εφηβεία, την Αναστασία (Αιμιλία Βασιλακάκη). Μια μέρα ο Κώστας εξαφανίζεται και η οικογένεια του αναζητούν τα ίχνη του. Ωστόσο, ο Κώστας έχει ταξιδέψει στο Άμστερνταμ όπου έχει προβεί σε επέμβαση επαναπροσδιορισμού φύλου έχοντας πλέον νέα ταυτότητα ως Λιλίκα Γεωργίου (Καίτη Κωνσταντίνου). Η Λιλίκα συναντάει τυχαία τη Ρένα, με την οποία τελικά γίνονται κολλητές φίλες χωρίς ωστόσο να της αποκαλύψει τη πραγματική της ταυτότητα. Οι μόνοι που αρχικά γνωρίζουν για την επέμβαση και τη πραγματική ταυτότητα της Λιλίκας είναι ο κολλητός φίλος της, Πέτρος (Νίκος Σταυρακούδης), άνεργος ηθοποιός, και η αδερφή της, Αγγέλα (Σάρα Γανωτή). Η Λιλίκα μπαίνει για τα καλά στο παλιό της σπίτι και τη παλιά της ζωή προσπαθώντας να αποκαλύψει στους ανθρώπους που αγαπά για την αλλαγή στη ζωή της.
Ανδρέας Κρυστάλλης
Ο Ανδρέας Κρυστάλλης ή Κρυσταλλίδης (Μικρά Ασία, 1911 – Πειραιάς, 1951) ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος.
Κάπου σε ξέρω
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ
Ανδρέας Κρυστάλλης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Μικρά Ασία. Μετά το τέλος της Μικρασιατικής εκστρατείας εγκαταστάθηκε στη Μυτιλήνη. Νέος κατατάχθηκε στο Βασιλικό Ναυτικό, ακολουθώντας την καριέρα του μεγαλύτερου αδελφού του. Γρήγορα όμως παραιτήθηκε για να επιδοθεί αποκλειστικά στη ζωγραφική, εγκατεστημένος μόνιμα στον Πειραιά. Το 1928 πήγε στο Παρίσι, όπου έμεινε τρία χρόνια σπουδάζοντας στη Σχολή Καλών Τεχνών. Επιστρέφοντας έκανε αρκετές εκθέσεις στην Αθήνα, αλλά και στη Μυτιλήνη. Μετά όμως την Κατοχή κλείστηκε για λίγο καιρό στο Δρομοκαΐτειο, πιθανώς ως τοξικομανής. Πέθανε στον Πειραιά το 1951.
Το έργο του περιλαμβάνει ελαιογραφίες και ακουαρέλες με θέματα κυρίως από τη θάλασσα. Ενδεικτικό είναι το έργο του Βάρκες, ελαιογραφία σε χαρτόνι. Θεωρήθηκε ιμπρεσιονιστής λυρικός και προσωπικός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Ελίζαμπεθ Μος
Καριέρα
μικρογραφία|319x319εσ|Η Μος με τον σύζυγό της, Φρεντ Άρμισεν, το 2009 Έχει κερδίσει μία Χρυσή Σφαίρα και ένα βραβείο Satellite καλύτερης ηθοποιού για την ερμηνεία της στην τηλεοπτική σειρά Top of the Lake το 2013.
Στον κινηματογράφο, έχει παίξει σε ταινίες όπως: Το Κορίτσι που άφησα πίσω, Τα μάθατε για τους Μόργκαν; , Το Τετράγωνο, Ο αόρατος άνθρωπος(2020).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Αίγυπτος (μυθολογία)
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Αίγυπτος ήταν ο ομώνυμος μυθικός βασιλιάς της Αρχαίας Αιγύπτου. Ο πατέρας του ήταν ο Βήλος γιος του Ποσειδώνα και δισέγγονος της Αργείας Ιούς. Η μητέρα του ήταν η Αγχινόη του Νείλου, μία από τις Ναϊάδες και κόρη του ποτάμιου θεού Νείλου ή της Σίδης επωνύμου της Σιδώνας. Ο δίδυμος αδελφός του ήταν ο Δαναός βασιλιάς της Λιβύης, ο Ευριπίδης προσθέτει τον Κηφέα βασιλιά της Αιθιοπίας και τον Φινέα που αρραβωνιάστηκε την Ανδρομέδα. Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Αίγυπτο που καταγράφεται σαν γιος του Διός και της Θήβης. Ο Αίγυπτος απέκτησε 50 γιους από διαφορετικές γυναίκες, τους 6 από μια γυναίκα με βασιλικό αίμα την Αργυφίη, τους 10 από μιά γυναίκα από την Προϊσλαμική Αραβία, τους 7 από μιά γυναίκα από την Φοινίκη, τους 3 από μια γυναίκα από την Τυρία, τους 12 από την Ναϊάδα Καλιάδνη, τους 6 από την Γόργονο και άλλους 6 από την Ηφαιστίνη. Ο Ιππόστρατος της Ινδίας γράφει ότι όλους τους γιους τους απέκτησε με μιά απλή γυναίκα την Ευρυρρόη κόρη του Νείλου. Σε μερικές πηγές τέλος ο Αίγυπτος παντρεύτηκε την Ισαία και ο Δαναός την Μελία που ήταν κόρες του θείου τους Αγήνορα βασιλιά της Τύρου και της πιθανής αδελφής τους Δαμνώς που καταγράφεται σαν κόρη του Βήλου.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αιγύπτου
3313 Μέντελ
Ο Μέντελ (Mendel) είναι μικρός αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Τσέχο αστρονόμο Αντονίν Μρκος, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο Κλετ, και πήρε το όνομά του προς τιμή του θεμελιωτή της νεότερης γενετικής Αυστριακού μοναχού Γκρέγκορ Μέντελ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μέντελ εκτιμάται σε 8,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,275 ± 0,061. Ο Μέντελ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 έως 17 ώρες.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μεντελ
Ρωμανός Α´
Ο Ρωμανός Α΄ ο Λεκαπηνός ή Λακαπηνός (870 – 15 Ιουνίου 948) από τον Οίκο των Λεκαπηνών ήταν Αρμένιος που έγινε Βυζαντινός ναυτικός διοικητής και βασίλεψε ως Βυζαντινός αυτοκράτορας από το 920 έως την εκθρόνισή του στις 16 Δεκεμβρίου του 944.
Πρώτα χρόνια
Ο Ρωμανός Α΄ Λεκαπηνός γεννήθηκε σε ένα χωριό ανάμεσα στη Μαλάτεια και τα Σαμόσατα. Ο πατέρας του ήταν ο Αρμένιος στρατηγός Θεοφύλακτος Αβάστακτος (εξ ου και Αβάστακτος) που διακρίθηκε στις εκστρατείες του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ (842-867) αλλά και επί Βασιλείου Α΄ (867-886). Ο σύγχρονος Βυζαντινολόγος Αντώνιος Καλδέλλης αναφέρει ότι ο Ρωμανός Λεκαπηνός έχει καταγραφεί σε αμέτρητες Βυζαντινές ιστορίες σαν Αρμένιος αλλά αυτό δεν το έχει αποδείξει καμιά σύγχρονη πηγή στην εποχή του. Ο πατέρας του ήταν φτωχός χωρικός ταπεινής καταγωγής, πιθανότατα αυτό οδήγησε στο εσφαλμένο συμπέρασμα ότι ήταν Αρμένιος, η συνεχής επανάληψη της άποψης αυτής τον έχει καθιερώσει ιστορικά σαν Αρμένιο.
Ο πατέρας του, Θεοφύλακτος, είχε σώσει ωστόσο τον αυτοκράτορα Βασίλειο Α΄ τον Μακεδόνα σε μάχη, σαν ανταμοιβή έγινε μέλος της αυτοκρατορικής φρουράς. Αν και δεν δέχθηκε σοβαρή εκπαίδευση κάτι για το οποίο κατηγορήθηκε αργότερα από τον Κωνσταντίνο τον Πορφυρογέννητο ο Ρωμανός υπηρέτησε από τη νεότητα του στον στρατό του αυτοκράτορα Λέων ΣΤ΄. Διορίστηκε γενικός στρατηγός στο ναυτικό Θέμα Σάμου και αργότερα υπηρέτησε ως Δρουγγάριος του πλωίμου, με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε σε εκστρατείες στη Βουλγαρία πάνω από τον Δούναβη αλλά απέτυχε. Μετά την καταστροφική ήττα από τους Βούλγαρους στη μάχη του Αχελώου (917), ο Ρωμανός δραπέτευσε στην Κωνσταντινούπολη όπου κατείχε την αντιβασιλεία η απαξιωμένη αυτοκράτειρα Ζωή Καρβωνοψίνα και ο οπαδός της Λέων Φωκάς ο Πρεσβύτερος.
Σύμβουλος του Κωνσταντίνου Ζ΄
Από πολύ νέος ο Ρωμανός συμμετείχε σε εκστρατείες και διακρίθηκε σε αυτές παίρνοντας αργότερα προαγωγή για τον βαθμό του δρουγκαρίου (αρχιναυάρχου). Το 913, όταν πέθανε ο αυτοκράτορας Αλέξανδρος, αδελφός και διάδοχος του Λέοντος ΣΤ΄ (886-912) και ο θρόνος περιήλθε στον ανήλικο Κωνσταντίνο Ζ΄ τον Πορφυρογέννητο, γιο του Λέοντα, ζητήθηκε από τον Ρωμανό να είναι σύμβουλος και προστάτης του Κωνσταντίνου Ζ΄. Ο Ρωμανός έλαβε και αυτόγραφη επιστολή του αυτοκράτορα.
Αυτή όμως η γρήγορη εξέλιξη και τα αξιώματα προκάλεσαν αφενός τον φθόνο των στρατηγών, αφετέρου την ανησυχία των αρχόντων περί τη Μακεδονική Δυναστεία ακόμα και της ίδιας της βασιλομήτορος Ζωής Καρβωνοψίνας· φοβήθηκαν μήπως ο πανίσχυρος πλέον Ρωμανός (που είχε και τέσσερις γιους) θελήσει να φθάσει να σφετερισθεί το θρόνο, εκθρονίζοντας τον νεαρό αυτοκράτορα. Έτσι εξαρχής ο Ρωμανός αντιμετώπισε σοβαρές αντιδράσεις.
Ο στρατηγός Λέων Φωκάς ο Πρεσβύτερος, ευρισκόμενος στη Μικρά Ασία και με την ενθάρρυνση του πεθερού του Κωνσταντίνου τού παρακοιμώμενου, σχεδίασε συνωμοσία αρπαγής του θρόνου. Άλλη συνωμοσία σχεδιαζόταν στη Κωνσταντινούπολη από τους άρχοντες Κωνσταντίνο Κτηματινό, Δαυίδ Κουμουλιανό και άλλους. Τις ενέργειες όμως όλων αυτών ματαίωσε ο Ρωμανός με ταχύτατες ενέργειες, συλλαμβάνοντάς τους όλους, ακόμη και τον παιδαγωγό τού Αυτοκράτορα και τη βασιλομήτορα Ζωή. Τους απομάκρυνε από τα Ανάκτορα και τους εξόρισε, η δε Ζωή εκάρη μοναχή και κλείστηκε στη μονή της Αγίας Ευφημίας στο Πετρίον.
Συναυτοκράτορας
Μετά απ΄ αυτά ο Ρωμανός Α΄ στις 14 Σεπτεμβρίου 920 αναγορεύτηκε Καίσαρ και στις 17 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους συναυτοκράτορας του Βυζαντίου από τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Ζ΄ και τον Πατριάρχη Νικόλαο Α΄ τον Μυστικό. Στις 6 Ιανουαρίου 921 στέφει βασίλισσα και τη σύζυγό του Θεοδώρα.
Μη αρκούμενος σε αυτά, στις 17 Μαρτίου 921 προσλαμβάνει ως συμβασιλέα το γιο του Χριστόφορο και αργότερα και τους άλλους δύο γιους του Στέφανο και Κωνσταντίνο. Αυτή είναι και η μοναδική περίοδος του Βυζαντίου με πέντε συμβασιλείς με τον τίτλο του Αυτοκράτορα. Παρά ταύτα, ο Ρωμανός ακόμη φοβόταν τον Κωνσταντίνο και τον υποβίβασε σε δεύτερο τη τάξει. Αργότερα, το 933 ο Ρωμανός Α΄ αναγόρευσε τον 16ετή γιο του Θεοφύλακτο σε Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως.
Τελικά, ούτε ο ίδιος απέφυγε τις αυλικές συνωμοσίες. Στις 19 Δεκεμβρίου του 944 συνελήφθη από τον ίδιο τον συμβασιλέα και γιο του Στέφανο και εξορίστηκε στο νησί Πρώτη των Πριγκιποννήσων, όπου δια της βίας εκάρη μοναχός. Κλείστηκε σε μοναστήρι του νησιού όπου πέθανε το 948.
Εξωτερικοί κίνδυνοι
right|thumb|Νόμισμα με τη μορφή του Ρωμανού Το ίδιο διάστημα, η Αυτοκρατορία συνταραζόταν από τους επαναστατημένους Σλάβους που είχαν εγκατασταθεί στη Πελοπόννησο και από τις επιδρομές των Βουλγάρων που προέλαυναν σχεδόν ανενόχλητοι στη Ήπειρο, τη Κόρινθο ακόμη και στο Βόσπορο. Το 921 κατέλαβαν την Αδριανούπολη και το 923 στρατοπέδευσαν έξω από τα τείχη στη Βλαχέρνα. Εκεί προσερχόμενος ο Τσάρος Συμεών με ισχυρή συνοδεία συναντήθηκε με τον Ρωμανό Α’ με αυλική μόνο συνοδεία. Ο Συμεών δέχτηκε δώρα και και απήλθε ειρηνικά. Αργότερα μετά το θάνατο του Συμεών (927) και την ανάρρηση του γιου του Πέτρου, ο Ρωμανός τον νύμφευσε με την εγγονή του Μαρία, κόρη του συμβασιλέα Χριστόφορου. Έτσι επικράτησε μια μακρά ειρήνη και ο Ρωμανός απερίσπαστα μπόρεσε να στραφεί κατά των Αράβων, που ορμώμενοι από τη Μεσοποταμία και Συρία, εισέδυαν από ξηρά και θάλασσα στα βυζαντινά εδάφη. Τότε ο στρατηγός Ιωάννης Κουρκούας μετά από συνεχείς εκστρατείες κατάφερε να τους καθυποτάξει και να τους καταστήσει φόρου υποτελείς. Την ασφάλεια των παραλίων που είχε αναλάβει ο ναύαρχος Ιωάννης Ραδηνός κέρδισε σε ναυμαχία τους Άραβες και απάλλαξε τους παράλιους πληθυσμούς από τις επιδρομές τους. Εκτός των παραπάνω, ο Ρωμανός κατάφερε να περιστείλει επιδρομές των Τούρκων και τελικά το 941 απέκρουσε τη μεγάλη από θαλάσσης επιδρομή στο Βόσπορο του ηγεμόνα των Ρως Ιγκόρ του Κιέβου.
Οι Ούγγροι έκαναν πολλές επιδρομές στη Βυζαντινή Θράκη (934, 943), ο Ρωμανός προσπάθησε να προστατέψει τα σύνορα του με δωροδοκίες και διπλωματικές αποστολές. Οι "επιστολές του Κέιμπριτζ" γράφουν ότι οι Χάζαροι ήταν πάντοτε σύμμαχοι τον Βυζαντίου μέχρι την εποχή του Ρωμανού του Λεκαπηνού, όταν ξεκίνησε τις διώξεις των Ιουδαίων εκείνοι απάντησαν με "διώξεις πολλών χριστιανών". Ο βασιλιάς των Βαράγγων Όλεγκ ο Σοφός κλήθηκε από τον Ρωμανό τον Λεκαπηνό να εκστρατεύσει εναντίον των Χαζάρων.
Νομοθετικό και άλλο έργο
Ο Ρωμανός Α΄ εξέδωσε νόμους αγροτικής προστασίας, κατά της απληστίας των ισχυρών, απάλλαξε τους πένητες από τα χρέη, παρείχε οικονομική ενίσχυση στους αποφυλακισμένους και ίδρυσε πολλά ευαγή ιδρύματα όπως νοσοκομεία, γηροκομεία, ναούς, ξενώνες για τους άπορους ξένους. Έκανε επίσης εκτενείς επισκευές στα τείχη της Κωνσταντινούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Λεκαπηνών Κατηγορία:Συναυτοκράτορες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Δρουγγάριοι του πλωίμου Κατηγορία:Βυζαντινοί εταιρειάρχες
Α.Ο. Φοίνικας Σύρου
Ο '''Α.Ο. Φοίνικας Σύρου''' είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος, που ιδρύθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1980 από 52 ιδρυτικά μέλη στο χωριό Φοίνικας της Σύρου.
Το πλέον επιτυχημένο τμήμα του συλλόγου είναι αυτό της πετοσφαίρισης, το οποίο ιδρύθηκε το 1980 και σήμερα αγωνίζεται στη Volleyleague. Έδρα της ομάδας είναι το κλειστό γυμναστήριο «Δημήτριος Βικέλας» στην Ερμούπολη. Χρώματα του συλλόγου είναι το κόκκινο και το μπλε.
Ίδρυση και πρώτες επιτυχίες
Στις 21 Ιανουαρίου 1981 εγκρίθηκε το καταστατικό του από το Πρωτοδικείο Σύρου και έξι μήνες αργότερα, στις 9 Ιουλίου 1981, το Υπουργείο Πολιτισμού χορηγεί την «Αναγνώριση Αθλητικού Σωματείου». Τα πρώτα χρόνια, το σωματείο διατηρούσε μόνο ομάδα ποδοσφαίρου η οποία μετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα Κυκλάδων ανελλιπώς από το 1980 έως και το 1999, όπου αποφασίσθηκε η διάλυση του τμήματος προκειμένου να δοθεί βάρος στο τμήμα της πετοσφαίρισης. Επίσης, λειτουργούσε και τμήμα καλαθοσφαίρισης.
Στις 13 Φεβρουαρίου 1984 συνεδρίασε το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης και ενέταξε στην δύναμή της τον Α.Ο. Φοίνικα στις 29 Φεβρουαρίου 1984. Συμμετείχε στο τοπικό πρωτάθλημα Κυκλάδων αμέσως μετά την ίδρυσή του και από την αρχή δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στα τμήματα υποδομής. Το 1992 συμμετείχαν στα πρωταθλήματα οι ομάδες πετοσφαίρισης των εφήβων και των παίδων. Το 1996 ιδρύθηκε το τμήμα γυναικών, κορασίδων και παγκορασίδων.
Η στήριξη της διοίκησης και η αγάπη των φιλάθλων του νησιού οδήγησαν στην κατάκτηση του πρώτου πρωταθλήματος Κυκλάδων ανδρών το 1991, καθώς και σε άλλα 6 πρωταθλήματα στη συνέχεια (1994, 1995, 1996, 1997 και 1999 και 2000). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, να ανέβει την περίοδο 2000-01 στη Γ' Εθνική κατηγορία. Την ίδια χρονιά, καταφέρνει και κατακτά το πρωτάθλημα, με αποτέλεσμα την αυτόματη άνοδο στη Β' Εθνική κατηγορία.
Οι επιτυχίες του σωματείου συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια, με αποκορύφωμα την κατάκτηση του πρωταθλήματος της Β' Εθνικής κατηγορίας το 2005 και την απευθείας άνοδο στην Α2 Εθνική κατηγορία.
2005-2008: Η πορεία στην Α2
Την περίοδο 2005-06, αν και πρώτη του στην Α2, ο Φοίνικας κατακτά τελικά την τρίτη θέση (πίσω από ΑΕΚ και Άρη), χάνοντας μάλιστα την άνοδο στην Α1 στην ισοβαθμία με τον δεύτερο Άρη. Την περίοδο 2006-07, οι νησιώτες τερματίζουν πάλι στην τρίτη θέση, αλλά αρκετούς βαθμούς μακρία από Κηφισιά και Μίλωνα, που πήραν την άνοδο.
Η δικαίωση έρχεται την περίοδο 2007-08, με τον Φοίνικα να τερματίζει στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας (πίσω από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς) στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και να εξασφαλίζει τελικά το εισιτήριο της ανόδου μέσα από τη διαδικασία των πλέι οφ, νικώντας στους ημιτελικούς τους ΑΣΠ Ίωνες (με 2-1 νίκες) και στους τελικούς την Ορεστιάδα (με 3-2 νίκες). Έτσι, ο Φοίνικας γίνεται η πρώτη ομάδα από το νομό Κυκλάδων που αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία πρωταθλήματος σε οποιοδήποτε άθλημα της χώρας.
2008-2009: Η πρώτη συμμετοχή στην Α1
Η περίοδος 2008-09 ξεκινά, με την ομάδα να έχει ως βασικό της στόχο την παραμονή στη μεγάλη κατηγορία. Το τέλος, όμως, του πρώτου γύρου βρίσκει τον Φοίνικα στην όγδοη θέση της βαθμολογίας, έχοντας πραγματοποιήσει πολύ καλές εμφανίσεις, ιδιαίτερα στα εκτός έδρας παιχνίδια. Έτσι, κέρδιζει την είσοδο του στα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας, όπου χάνει από τον μετέπειτα φιναλίστ του θεσμού Παναθηναϊκό. Στο πρωτάθλημα, πραγματοποιεί έναν εξαιρετικό δεύτερο γύρο με 7 σερί νίκες (κερδίζει κατά σειρά εκτός έδρας Ηρακλή, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό) και τερματίζει τελικά στην 6η θέση της βαθμολογίας στην κανονική διάρκεια.
Στην προημιτελική φάση των πλέι οφ, χάνει στις λεπτομέρειες την πρόκριση στους ημιτελικούς από την Ε.Α. Πατρών (1-2 νίκες) και αγωνίζεται πια μόνο για τις θέσεις 5-8. Με μεγάλες εμφανίσεις, ξεπερνά Γ.Σ. Λαμία (2-0 νίκες) και Άρη (2-1 νίκες και μάλιστα με μειονέκτημα έδρας), τερματίζει στην 5η θέση της τελικής βαθμολογίας και κερδίζει την είσοδο στο Challenge Cup της περιόδου 2009-10, στην παρθενική του εμφάνιση στα «μεγάλα σαλόνια».
2009-2011: Υποβιβασμός και άμεση επιστροφή
Σε αντίθεση με την εξαιρετική πορεία της προηγούμενης σεζόν, η περίοδος 2009-10 είναι η χειρότερη στη σύγχρονη ιστορία του συλλόγου. Το ρόστερ της ομάδας αλλάζει σε πολύ μεγάλο βαθμό, ενώ οι περισσότερες επιλογές στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα δεν απέδωσαν όσα χρειάζονταν. Ως συνέπεια αυτών, στο πρωτάθλημα ο Φοίνικας τερματίζει στην τελευταία θέση της βαθμολογίας και υποβιβάζεται στην Α2 έχοντας μόλις 4 νίκες σε 22 παιχνίδια. Στο Challenge Cup, αντιμετωπίζει την Αζερνέφτ Μπακού από το Αζερμπαϊτζάν για τη φάση των "32" του θεσμού. Πετυχαίνει ιστορική νίκη στην Ερμούπολη με 3-2 σετ, αλλά χάνει εκτός έδρας με 3-1 και αποκλείεται. Στο Κύπελλο Ελλάδας, κερδίζει τον ΠΑΟΚ με 3-2 για την Α' φάση, αλλά χάνει στα προημιτελικά από την Ε.Α. Πατρών (με 0-3) και μένει εκτός συνέχειας.
Έτσι, η περίοδος 2010-11 βρίσκει τον Φοίνικα και πάλι στην Α2 κατηγορία, όπου καλείται να κάνει μία νέα αρχή. Το καλοκαίρι του 2010 δημιουργείται η Λέσχη Φίλων Α.Ο. Φοίνικα με στόχο την ενεργοποίηση των φιλάθλων της ομάδας σε διάφορους τομείς, ούτως ώστε να μπορέσουν να βοηθήσουν τη διοίκηση στο δύσκολο έργο της. Η διοίκηση αλλάζει και τη θέση του προέδρου αναλαμβάνει ο Δημήτρης Παλιόπορτας ο οποίος, αφού αρχικά "νοικοκύρεψε" τα οικονομικά του συλλόγου, προσέλαβε για προπονητή τον Νίκο Νεόφυτο και πρόσεθεσε στο ρόστερ αρκετούς έμπειρους αθλητές ώστε η ομάδα να επανέλθει γρήγορα στις επιτυχίες. Σημαντική βοήθεια στο έργο της διοίκησης έδωσαν τα ενεργά μέλη Κώστας Νικολούζος Αντώνης Ρούσσος και Μανώλης Βαμβακούσης.
Η προσπάθεια αυτή έφερε τα αποτελέσματα που περίμεναν όλοι στον σύλλογο καθώς ο Φοίνικας μπαίνει δυνατά στο πρωτάθλημα και τερματίζει στην πρώτη θέση της βαθμολογίας με άνεση (20 νίκες σε 22 παιχνίδια). Μαζί με τον δεύτερο Παμβοχαϊκό παίρνουν τα εισιτήρια της ανόδου για τη Volleyleague της επόμενης περιόδου.
2011-2012: Μία νίκη μακριά από το πρωτάθλημα
Το καλοκαίρι του 2011, η διοίκηση του συλλόγου κινείται δυναμικά στο μεταγραφικό παζάρι και αποκτά έμπειρους και ικανούς αθλητές, όπως οι έλληνες Βασίλης Κουρνέτας, Δημήτρης Σουλτανόπουλος, Ηλίας Λάππας, αλλά και ο σέρβος Τόμισλαβ Ντόκιτς. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δυναμώσει η ομάδα και να γίνει φαβορί για την κατάκτηση μιας από τις πρώτες θέσεις του πρωταθλήματος.
Η νέα περίοδος ξεκινά και στο πρωτάθλημα ο Φοίνικας πραγματοποιεί πολύ καλή πορεία από την αρχή, που τον φέρνει σταθερά στις πρώτες τέσσερις θέσεις. Μάλιστα, την τελευταία αγωνιστική προσπερνά στην βαθμολογία τον Ολυμπιακό και κατακτά τελικά τη δεύτερη θέση στην κανονική διάρκεια. Παράλληλα, η διοίκηση της ομάδας πετυχαίνει να φέρει στη Σύρο τη διοργάνωση τόσο του πρώτου Λιγκ Καπ (που διοργανώθηκε λόγω των υποχρεώσεων της Εθνικής ομάδας στο Προολυμπιακό Τουρνουά), όσο και του Κυπέλλου Ελλάδας. Στο Λιγκ Καπ, ο Φοίνικας κερδίζει στα ημιτελικά τον Α.Ο. Κηφισιάς με 3-0 και στον τελικό τον Απόλλωνα Καλαμαριάς με το ίδιο σκορ κατακτώντας τον τίτλο μέσα στο γήπεδο του. Στο Κύπελλο όμως δεν θα έχει ανάλογη επιτυχία καθώς χάνει στα προημιτελικά από τον μετέπειτα φιναλίστ Γ.Σ. Λαμία.
Έτσι, η ομάδα στρέφει την προσοχή της στα πλέι οφ της Volleyleague για την ανάδειξη του πρωταθλητή Ελλάδας. Στα ημιτελικά αντιμετωπίζει με πλεονέκτημα έδρας τον Ολυμπιακό τον οποίο κερδίζει τόσο στην Ερμούπολη όσο και στο κλειστό του Ρέντη και παίρνει την πρόκριση για τους τελικούς (για πρώτη φορά στην ιστορία νησιώτικης ομάδας), όπου και αντιμετωπίζει τον Ηρακλή.
Οι τελικοί του πρωταθλήματος
Μετά τους τέσσερις πρώτους αγώνες, οι δύο ομάδες πήραν από δύο νίκες στην έδρα τους και οδηγήθηκαν σε πέμπτο αγώνα που ήταν προγραμματισμένος να διεξαχθεί στις 28 Απριλίου. Την ημέρα όμως του τελικού, ο διαιτητής του αγώνα Γιώργος Καραμπέτσος αποφάσισε την αναβολή του αγώνα λόγω της παρουσίας υπεράριθμων φιλάθλων στις εξέδρες του κλειστού της Μίκρας. Στη συνέχεια η ΕΣΑΠ δεν κατάφερε να φτάσει σε απόφαση για νέα ημερομηνία διεξαγωγής του τελικού και με επέμβαση του Γ.Γ. Αθλητισμού, Πάνου Μπιτσαξή, ο τελικός ορίστηκε να γίνει μετά τις βουλευτικές εκλογές της έκτης Μαΐου.
Μετά την απόφαση αυτή, η ΕΣΑΠ στις 2 Μαΐου με τη σειρά της αποφάσισε η διεξαγωγή του 5ου τελικού να γίνει στις 14 Μαΐου. Την ίδια ήμερα, ο Φοίνικας Σύρου κατέθεσε ένσταση ζητώντας το πρωτάθλημα στα χαρτιά, η οποία όμως δεν έγινε αποδεκτή από τον Αθλητικό δικαστή στις 9 Μαΐου. Ο αγώνας ορίστηκε και επίσημα από την ΕΣΑΠ να γίνει στις 14 Μαΐου στη Μίκρα ως ματς ειδικών συνθηκών, με την παρουσία 1000 φιλάθλων, 500 με ονομαστικές προσκλήσεις και 500 οπαδούς του Ηρακλή.
Οι διοικούντες του Φοίνικα είχαν ήδη αποφασίσει να μην αγωνιστούν και την ημέρα του τελικού, μετά από 15λεπτη αναμονή των διαιτητών για την εμφάνιση των παικτών του Φοίνικα στο κλειστό της Μίκρας, το φύλλο αγώνα έκλεισε με νίκη των γηπεδούχων με 3-0 σετ (25-0 πόντους το κάθε σετ) άνευ αγώνα, με αποτέλεσμα ο Ηρακλής να κατακτήσει το 5ο πρωτάθλημα της ιστορίας του.
2012-2020: Σταθεροποίηση στους κορυφαίους της χώρας
Κατά τις δύο επόμενες σεζόν, ο Φοίνικας τερματίζει εντός τετράδας στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος και ηττάται σε δυνατούς αγώνες από τον Ολυμπιακό στους ημιτελικούς των πλέι οφ. Παράλληλα, φτάνει μέχρι τον τελικό του Λιγκ Καπ το 2014, όπου χάνει το τρόπαιο στις λεπτομέρειες από την ΑΕΚ, καθώς και στο φάιναλ φορ του Κυπέλλου Ελλάδας το 2015 στην Ερμούπολη, όπου χάνει στα ημιτελικά από τον ΠΑΟΚ. Ακολουθούν η δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της περιόδου 2015-16, χάνοντας το τρόπαιο από τον ΠΑΟΚ με συνολικό σκορ 3-1 στις νίκες και η τρίτη θέση στο πρωτάθλημα της περιόδου 2017-18, όπου ηττήθηκε στα ημιτελικά των πλέι οφ πάλι από τον ΠΑΟΚ με συνολικό σκορ 3-0 στις νίκες.
Την περίοδο 2018-19 κατακτά πάλι την τρίτη θέση στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, χάνοντας από τον Ολυμπιακό στους ημιτελικούς με 3-1 νίκες. Στο Κύπελλο Ελλάδας της ίδιας περιόδου φτάνει έως τον ημιτελικό, όπου ηττάται στη Θεσσαλονίκη από τον Ηρακλή με 3-2 σετ, ενώ στο Λιγκ Καπ συμμετέχει στον τελικό της διοργάνωσης, όπου ηττάται εντός και εκτός έδρας από τον Ολυμπιακό.
Η περίοδος 2019-20 χαρακτηρίστηκε από την έλευση της Πανδημίας COVID-19, που προκάλεσε αναστάτωση σε όλες τις διοργανώσεις. Τα πλέι οφ του πρωταθλήματος διεξήχθησαν βάσει της βαθμολογίας της 16ης αγωνιστικής, που ήταν η τελευταία που διεξήχθη και στην οποία ο Φοίνικας κατείχε την τέταρτη θέση. Στους ημιτελικούς αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό, αλλά παρά την νίκη του με 3-2 στο κλειστό του Ρέντη, έχασε τα επόμενα δύο παιχνίδια και αποκλείστηκε από τους τελικούς. Στο Κύπελλο είχε φτάσει πριν τη διακοπή έως τους ημιτελικούς, όπου θα αντιμετώπιζε τον ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη, ενώ στο Λιγκ Καπ που είχε ήδη διεξαχθεί, αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό σε διπλούς αγώνες για ένα σετ.
Τρέχουσα σύνθεση (2021-22)
thumb|145px|Ο [[Δημήτρης Τζούριτς]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1980 Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Κ. Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1980
WISHES (Σχέδιο Erasmus mundus)
WISHES είναι ακρωνύμιο των λέξεων Web-based Information Service for Higher Education Students. Ως Ευρωπαϊκό έργο που εκτελείται από εννέα ευρωπαϊκούς φορείς, το WISHES προωθεί ευκαιρίες εκπαίδευσης σε φοιτητές απ’ όλο τον κόσμο μέσω μιας φιλικής προς το χρήστη διαδικτυακής πλατφόρμας πληροφοριών.
Βασικά Μέρη
Για την ικανοποίηση των σημερινών αναγκών των διεθνών φοιτητών, το WISHES αποτελείται από τρία μέρη:
Κοινοπραξία WISHES
Η κοινοπραξία WISHES αποτελείται από 9 εταίρους :
Ιστορία
Το Δεκέμβριο του 2006 κατά τη διάρκεια της διεξαγωγής εξαμήνου Erasmus στο Πανεπιστήμιο Τόμας Μπάτα στην πόλη Ζλιν της Τσεχίας, οι φοιτητές Μάικλ Στάινμαν και Ρικάρντο Ντόρες ανάπτυξαν την ιδέα της δημιουργίας μιας διαδικτυακής πλατφόρμας που να παρουσιάζει όλες τις σχετικές πληροφορίες σχετικά με τη ζωή και την εκπαίδευση στα Πανεπιστήμια όλης της Ευρώπης που συμμετέχουν στο πρόγραμμα Erasmus.
Λόγω της μεγάλης αφοσίωσής τους και της ανταπόκρισης και υποστήριξης από διάφορα πανεπιστήμια, η ιδέα τους παρουσίασε ταχεία ανάπτυξη. Οι παρουσιάσεις σε διάφορες διεθνείς διασκέψεις ακολουθήθηκαν από πρόσκληση του Άλαν Σμιθ να παρουσιάσουν την ιδέα πίσω από το WISHES στη Γενική Διεύθυνση Εκπαίδευσης και Πολιτισμού (DG EAC) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στις Βρυξέλλες τον Απρίλιο του 2007. Με την υποστήριξη του Πανεπιστήμιου του Παντερμπόρν, ο Στάινμαν και η Καθ. Δρ Λέενα Σουλ υπέβαλαν το 2008 πρόταση σχεδίου στο πλαίσιο της Δράσης 4 του προγράμματος Erasmus Mundus για την ενίσχυση της ελκυστικότητας της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ευρώπη. Τον Οκτώβριο του 2008, το WISHES εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 2008.
Το 2009, πραγματοποιήθηκαν τρεις σημαντικές έρευνες WISHES προκειμένου να τεθούν στέρεες βάσεις για τη μελλοντική πλατφόρμα κινητικότητας WISHES. Στο πλαίσιο αυτών των ερευνών 600 ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, 100 επιχειρήσεις και 4.000 φοιτητές δήλωσαν τις επιθυμίες τους για όσα θα πρέπει να περιέχει μια κεντρική πηγή πληροφόρησης σχετικά με την ευρωπαϊκή εκπαίδευση και τις επιλογές εργασίας. Επιπλέον, για να προωθηθεί περαιτέρω η ιδέα του σχεδίου, το 2009 έγινε παρουσίαση του WISHES σε διάφορες μεγάλες ευρωπαϊκές διασκέψεις για την κινητικότητα στην τριτοβάθμια εκπαίδευση: στο συνέδριο ERACON 2009 (29 Απριλίου - 3 Μαΐου 2009, Λευκωσία, Κύπρος) και στο συνέδριο EAIE 2009 (16 – 19 Σεπτεμβρίου 2009, Μαδρίτη, Ισπανία).
Το Μάιο του 2010, κατά τη διάρκεια του WISHES Networking days (NWD 2010) στο Έσσεν της Γερμανίας, πραγματοποιήθηκε η έναρξη της λειτουργίας της πλατφόρμας κινητικότητας WISHES για τα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Από τον Ιούνιο του 2010 τα ευρωπαϊκά εκπαιδευτικά ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης έχουν τη δυνατότητα να προετοιμάσουν τις παρουσιάσεις τους και να τις αναρτήσουν στην πλατφόρμα WISHES, η οποία είναι διαθέσιμη για τους φοιτητές απ’ όλο τον κόσμο το Σεπτέμβριο του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Εκπαίδευση
3314 Μπηλς
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπηλς εκτιμάται σε 6,7 έως 8,8 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι S (λιθώδης), ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,221 ± 0,053. Ο Μπηλς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες 27 λεπτά και 42 δευτερόλεπτα.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπηλς
Τζίλιαν Λιν
Η Τζίλιαν Λιν (Dame Gillian Barbara Lynne, γενν. ως Pyrke ; 20 Φεβρουαρίου 1926 – 1 Ιουλίου 2018) ήταν Βρετανίδα μπαλαρίνα, χορεύτρια, χορογράφος, ηθοποιός και σκηνοθέτης της τηλεόρασης και του θεάτρου, γνωστή για τις δημοφιλείς θεατρικές χορογραφίες της σε δυο από τα καλύτερα μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ : το Cats και το Φάντασμα της Όπερας. Σε ηλικία 87 ετών, έγινε DBE (Dame Commander of the Order of the British Empire) στην New Year Honours List του 2014.
Βιογραφία
Η Τζίλιαν Μπάρμπαρα Πυρκ γεννήθηκε στο Κεντ και από μικρή ηλικία ανέδειξε το ταλέντο της στον χορό, δημιουργώντας μια ομάδα με την παιδική της φίλη Beryl Grey και χορεύοντας για να ξεχάσει την τραγωδία του βίαιου θανάτου (σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα με την πρώτη σύζυγο του Edward Turner) της μητέρας της στις 8 Ιουλίου 1939 στο Coventry, όταν η Λιν ήταν μόλις 13 ετών.
Ένας γιατρός ανακάλυψε το χάρισμα της Λιν στον χορό. Οι επιδόσεις της στο σχολείο δεν ήταν καλές και έτσι η μητέρα της την πήγε στον γιατρό ώστε να ανακαλύψει την αιτία της έλλειψης προσοχής που επιδείκνυε η νεαρή Λιν. Ο γιατρός αυτός, αφού άκουσε όσα είχε να του πει η μητέρα, ζήτησε από την Λιν να μιλήσει στην μητέρα της για ένα λεπτό ιδιατέρως. Άνοιξε το ραδιόφωνο και βγήκε από το δωμάτιο. Ενθάρρυνε την μητέρα να κοιτάξει την Λιν, η οποία χόρευε μπροστά στο ραδιόφωνο. Ο γιατρός δήλωσε ότι η Λιν ήταν χορεύτρια και ενθάρρυνε την μητέρα της να την πάει σε μια σχολή χορού.
Sadler's Wells Ballet
Ενώ χόρευε για την εταιρεία της Molly Lake στο People's Palace, η Λιν έγινε αντιληπτή από την Ninette de Valois και μπήκε στην ομάδα του Sadler's Wells Ballet κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Με το άνοιγμα της Royal Opera House μετά το τέλος του πολέμου, η Λιν έλαβε τον πρώτο της βασικό σόλο ρόλο στο Sleeping Beauty την νύχτα των 20ών γενεθλίων της. Έγινε μια δραματική μπαλαρίνα σε αυτό που σύντομα ονομάστηκε Royal Ballet και ανέλαβε τον ρόλο της Μαύρης Βασίλισσας στο έργο Checkmate, της Βασίλισσας του οίκου Wilis στο έργο Giselle και σε ρόλους που δημιούργησαν για αυτήν ο Frederick Ashton και ο Robert Helpmann.
West End, κινηματογράφος και τηλεόραση
Μόλις εγκατέλειψε το Sadler's Wells Ballet το 1951, εισήχθη στο London Palladium ως η πρώτη χορεύτρια του χορού και αργότερα στο West End σε ρόλους όπως της Claudine στο Can Can στο Coliseum Theatre. Εμφανίστηκε στην ταινία The Master of Ballantrae ως Mariane, στην οποία συμπρωταγωνίστησε με τον Errol Flynn, σε σκηνοθεσία του William Keighley. Εμφανίστηκε επίσης ως χορεύτρια και ως ηθοποιός στις πρώτες παραγωγές της Βρετανικής Τηλεόρασης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί χορευτές Κατηγορία:Βρετανοί ηθοποιοί
Μιχάλης Οικονόμου (ζωγράφος)
Ο Μιχάλης Οικονόμου (Πειραιάς, 1888 – Αθήνα, Μάιος 1933) ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος της εποχής του Μεσοπολέμου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1888, όπου και έκανε τις εγκύκλιες σπουδές του. Τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής τα έλαβε από τον Κ. Βολανάκη. Το 1906 πήγε στο Παρίσι για να σπουδάσει ναυπηγική, αλλά αντ' αυτού γράφτηκε στη Σχολή Καλών Τεχνών. Από το 1913 μέχρι το 1926 έκανε δύο ατομικές εκθέσεις στο Παρίσι και μία στο Λονδίνο, ενώ πήρε μέρος και σε πολλές ομαδικές εκθέσεις. Το 1926 γύρισε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Την πρώτη στην Ελλάδα έκθεσή του την έκανε στον «Παρνασσό». Το 1929 εξέθεσε στο φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου του Πειραιά νεότερη έκθεσή του.
Το ζωγραφικό του έργο θαυμάστηκε και εκτιμήθηκε μετά τον θάνατό του. Το έργο του, που αποτελείται σχεδόν αποκλειστικά από τοπιογραφίες από την Νότιο Γαλλία και την Ελλάδα, χαρακτηρίζεται ως γνήσιο ιμπρεσιονιστικό. Διακρίνεται για την αβρότητά του, το λεπτό συναισθηματισμό και την ονειρική ατμόσφαιρα που περικλείει. Θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους και προσωπικότερους Έλληνες ζωγράφους της περιόδου του Μεσοπολέμου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Μαρία των Μεδίκων (1540-1557)
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Κόζιμο Α΄ των Μεδίκων, Μεγάλου Δούκα της Τοσκάνης, και της Ελεονώρας δε Τολέδο, κόρης του μαρκησίου Πέδρο Άλβαρεθ της Βιγιαφράνκα. Μνηστεύθηκε με τον Αλφόνσο Β΄ των Έστε, Δούκα της Φερράρα, αλλά απεβίωσε 17 ετών, πριν γίνει ο γάμος. Μορφώθηκε μαζί με τους αδελφούς της και ήταν το πιο λαμπρό παιδί. Όταν ο αδελφός της Φραγκίσκος δεν καταλάβαινε το μάθημά του των Ελληνικών, οι διδάσκαλοί του καλούσαν τη Μαρία να του το εξηγήσει. Κρατούσε τον εαυτό της κάπως μακριά από τα μικρότερα αδέλφια της. Ανατράφηκε σε ένα επιτηδευμένο, με υψηλή μόρφωση περιβάλλον και κόσμιες νέες γυναίκες.
Σύμφωνα με έναν αναξιόπιστο θρύλο, που αφηγείται o Edgcumbe Staley στο έργο "Οι Τραγωδίες των Μεδίκων", η Μαρία ήταν υπέροχη και φυλάχθηκε στενά από τους άνδρες, αλλά κατάφερε να συναντήσει έναν νεαρό εραστή, τον Μαλατέστα ντε Μαλατέστι, κρυφά. Σύμφωνα με την ιστορία, μαχαιρώθηκε στην καρδιά από τον πατέρα της αφού έπιασε τους νέους εραστές. Ο Κόζιμο δήλωσε τότε ότι η Μαρία πέθανε από πυρετό και έριξε τη νεαρή εραστή της στη φυλακή.
Άλλοι ακριβέστεροι λογαριασμοί δείχνουν ότι η αιτία θανάτου της Μαρίας ήταν πιθανώς ελονοσία. Πέθανε στο Λιβόρνο. Ο πατέρας της θρήνησε για αυτήν βαθιά και κράτησε το πορτρέτο της στο δωμάτιό του μέχρι που πέθανε. Είχε ήδη χάσει την άλλη του κόρη, Μπία των Μεδίκων. "Είχε την ίδια διάθεση με εμένα", σχολίασε ο Κόζιμο, "και στερήθηκε καθαρό αέρα." Η αδερφή της Λουκρητία παντρεύτηκε αργότερα τον Αλφόνσο αλλά πέθανε και αυτή νέα από φυματίωση.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μεδίκων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Τοσκάνης