cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
1369 Οστανίνα
Η Οστανίνα (Ostanina) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,551. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τη Ρωσίδα-Σοβιετική αστρονόμο Πελαγία Σαζν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας και πήρε το όνομά της από την ομώνυμη περιοχή της Ουκρανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οστανινα
Αδριανός (αποσαφήνιση)
Το όνομα Αδριανός μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα ή κτίσματα:
Ραδιομέγαρο, Μπέλφαστ
Το Ραδιομέγαρο είναι η έδρα του BBC Βόρεια Ιρλανδία και από εκεί εκπέμπουν πολλές υπηρεσίες του φορέα. Το κτήριο βρίσκεται στο κέντρο του Μπέλφαστ, στη διασταύρωση της Ormeau Avenue με την Bedford Street. Στο κτήριο γίνονται ξεναγήσεις για το κοινό.
Ιστορικό
Το εξαώροφο κτήριο είχε σχεδιαστεί το 1936 από τον James Millar. Η κατασκευή του κτηρίου ξεκίνησε το 1938, συνεχίστηκε παρά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και εγκαινιάστηκε τον Μάιο του 1941. Το κτήριο περιέχει πολλά ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά studios. Τα τηλεοπτικά studios κατασκευάστηκαν το 1953. Το 1975 ένα επιπλέον οκταώροφο κτήριο κτίστηκε στην οδό Ormeau Avenue και το 1984 κατασκευάστηκε ένα τριώροφο κτήριο για την ειδησεογραφική ομάδα, στην οδό Linen Hall Street.
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Northern Ireland Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βόρεια Ιρλανδία
Μπραντονέ
Το Μπραντονέ (γαλλικά: Brandonnet, οξιτανικά: Brandonet) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
1370 Χέλλα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Χέλλα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χελλα
Οικογένεια Γκολέμοβιτς
Οι Γκολέμοβιτς (Големовић, γνωστοί ως Γκολεμόβιτσι, Големовићи) ήσαν σερβική οικογένεια ευγενών της περιόδου του Δεσποτάτου της Σερβίας (1403-1459). Είχαν επιρροή κατά την διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Δεσπότη Τζούρατζ Μπράκνοβιτς (1427-1456).
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένειες ευγενών της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι ευγενείς του 15ου αιώνα
Μονή Σαββαθιανών
Η Ιερά Μονή Σαββαθιανών είναι γυναικείο μοναστήρι της Κοινότητος Ροδιάς του Δήμου Μαλεβιζίου στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Η θέση του είναι στα 440 μέτρα υψόμετρο, βορειοδυτικά του χωριού Ροδιά, σε κοιλάδα.
Ναός
Ο ναός έχει δύο κλίτη και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Σάββα και στον Άγιο Αντώνιο. Το κλίτος του τελευταίου είναι αρχαιότερο και βρίσκεται κατά το ένα μέρος μέσα σε προεξοχή βράχου. Το 1954 κτίστηκε το κλίτος του Αγίου Σάββα. Αυτό αναφέρεται και σε εντοιχισμένη πλάκα
Ιστορικά στοιχεία
Είναι άγνωστο το πότε ιδρύθηκε το μοναστήρι. Η μονή αναφέρεται από τον Cornelius μαζί με άλλα μοναστήρια στην Κρήτη με το όνομα Monasterium S. Sabbe Abbatis de Savatiani. Άλλοι ερευνητές (Νουχάκης) αναφέρουν ότι η ίδρυσή της έγινε από Ενετούς και ιδρυτής ήταν ο πρώτος ηγούμενος, Ναθαναήλ. Επρόκειτο για τον μόνο επιζήσαντα από τους μοναχούς άλλου μοναστηριού του Αγίου Σάββα, έπειτα από φονική επιδρομή πειρατών. Μάλιστα οι κουρσάροι κατέστρεψαν εκείνη τη μονή και μετά ο Ναθαναήλ οικοδόμησε μονύδριο σε όρος με την ονομασία Βασιλικό, στη μνήμη του Αγίου Αντωνίου, που επονομάστηκε Σαββαθιανά.
Στη θύρα του μοναστηριού βρίσκεται επιγραφή, που αναφέρει τη χρονολογία 1635. Στο χώρο του μοναστηριού βρίσκονται και οι τάφοι του αγωνιστή της Κρητικής Επανάστασης, Ηρακλή Κοκκινίδη, του Ν. Κοκκινίδη και του ιεροδιάκονου Ευμενίου, που σκοτώθηκε κατά την Επανάσταση του 1866.
Πηγές
Σαββ Σαββ Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
1060
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1060 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Αλγόριθμος LOOK
Ο αλγόριθμος LOOK είναι ένας αλγόριθμος χρονοπρογραμματισμού ο οποίος έχει ως καθήκον να επιλέγει με ποια σειρά θα εξυπηρετηθούν οι αιτήσεις προς ένα σκληρό δίσκο που αφορούν εγγραφή και ανάγνωση σε αυτόν.
Περιγραφή
Ο αλγόριθμος LOOK μοιάζει πολύ με τον αλγόριθμο χρονοπρογραμματισμού SCAN. Και οι δύο αλγόριθμοι μετακινούν την κεφαλή του δίσκου προς μια κατεύθυνση την φορά ενώ δίνουν τη δυνατότητα στην κεφαλή να κινηθεί και προς αύξοντα αριθμό ιχνών αλλά και προς φθίνοντα αριθμό ιχνών. Σε αντίθεση με τον SCAN ο αλγόριθμος LOOK δεν θα φτάσει μέχρι και το τελευταίο ίχνος του δίσκου αλλά μόλις εξυπηρετήσει την τελευταία αίτηση προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση αλλάζει κατεύθυνση για να εξυπηρετήσει και τις υπόλοιπες αιτήσεις.
Παραλλαγές
Μια παραλλαγή του LOOK είναι ο αλγόριθμος C-LOOK ο οποίος κινεί την κεφαλή του σκληρού δίσκου προς μια μόνο κατεύθυνση. Ο αλγόριθμος αυτός ξεκινάει με μια δεδομένη φορά π.χ. από τον μικρότερο αριθμό ίχνους προς το μεγαλύτερο αριθμό ίχνους και μόλις εξυπηρετήσει και την τελευταία αίτηση επιστρέφει πάλι στην αρχή από όπου ξεκίνησε.
Παράδειγμα
Έστω ότι η κεφαλή την δεδομένη στιγμή είναι στο ίχνος 30 και κινείται προς αύξοντα αριθμούς ίχνους.
LOOK
Ο αλγόριθμος LOOK θα εξυπηρετήσει τις παραπάνω αιτήσεις με την εξής σειρά: 30 --> 53 --> 76 --> 88 --> 11 --> 5 --> 2
C-LOOK
Ο αλγόριθμος C-LOOK θα εξυπηρετήσει τις παραπάνω αιτήσεις με την εξής σειρά: 30 --> 53 --> 76 --> 88 --> 2 --> 5 --> 11
Απόδοση
Ο αλγόριθμος LOOK έχει καλύτερο μέσο χρόνο αναζήτησης ίχνους σε σχέση με την SCAN διότι δεν επισκέπτεται τα ακραία ίχνη του δίσκου εκτός και αν υπάρχουν αιτήσεις σχετικές με αυτά.
Πηγές
LOOK
Γιόρις Ίβενς
Ο Γκεόργκ Χένρι Άπτον "Γιόρις" Ίβενς (George Henri Anton, 18 Νοεμβρίου 1898 - 28 Ιουνίου 1989), γνωστός ως Γιόρις Ίβενς (Joris Ivens) ήταν Ολλανδός σκηνοθέτης, πρωτοπόρος στον τομέα του ντοκιμαντέρ και συγγραφέας.
Γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1898 σε ένα μικρό μέρος της Ολλανδίας, το Νάιμεχεν, και απεβίωσε στις 28 Ιουνίου 1989, στο Παρίσι της Γαλλίας. Είναι γνωστός ως ο "παθιασμένος εραστής της ανθρωπότητας" και "πολίτης του κόσμου", καθώς ήταν ένας περιπλανώμενος ταξιδιώτης. Ήταν πανταχού παρών όταν συνέβαιναν τα μεγάλα γεγονότα. Έχει ταξιδέψει στη Σοβιετική Ένωση κατά τη δεκαετία του '30, προσκεκλημένος από τον Βλάντιμιρ Πουντόβκιν,καταγράφοντας τους τρόπους καταστολής μιας απεργίας(Το τραγούδι των ηρώων,1932). Πήγε στην Ισπανία για να καταγράψει ένα ντοκιμαντέρ υπέρ των δημοκρατών, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου(Ισπανική γη, 1938). Μιλά για την ηρωική αντίσταση του κινέζικου λαού εναντίον της Ιαπωνικής εισβολής(400 εκατομμύρια, 1939),συνεργάζεται με τον Φρανκ Κάπρα για τη σειρά ντοκιμαντέρ Γιατί πολεμάμε(1943). Δημιουργεί μαζί με τα αδέρφια Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι το ντοκιμαντέρ Η Ιταλία δεν είναι μία χώρα φτωχή(1960), επιστρατεύοντας πολλά κινηματογραφικά είδη, ακόμα και το κινούμενο σχέδιο.Συμπάσχει τις μάχες διαφόρων λαών και χωρών(Αύριο στη Ναγκίλα,1960-Ένοπλος λαός,1961-Το τρένο της νίκης,1964).Περιγράφει γλαφυρά την πολύπλοκη καθημερινότητα ενός λιμανιού(Βαλπαραϊσο,1962), συμμετέχει στο συλλογικό ντοκιμαντέρ  Μακριά από το Βιετνάμ(1967) μαζί με τον Γκοντάρ, τον Ρενέ, την Βαρντά και πολλούς άλλους σκηνοθέτες.Εκφράζει την αισιοδοξία του για την επανάσταση(Ο λαός και τα όπλα του,1969), καταγράφει την Κίνέζικη Πολιτιστική Επανάσταση στο -πάνω από 12 ώρες- (763 λεπτά)ντοκιμαντέρ Πως ο Γιουκόνγκ μετακίνησε τα βουνά (1977) και συνοψίζει με όλη τη σοφία του σπουδαίου πολυταξιδεμένου ουμανιστή το σύνολο της φιλμογραφίας του, με τις Ιστορίες του ανέμου(1988). Υπήρξε υποστηρικτής του Κομμουνισμού καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής του. Βραβεύτηκε με το ειδικό βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας για το σύνολο του έργου του (1988), καθώς και τον Χρυσό Φοίνικα μικρού μήκους στο Φεστιβάλ Καννών, το 1958.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Μπρασκ
Το Μπρασκ (γαλλικά και οξιτανικά: Brasc) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρασκαί (γαλλικά: Brascais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Κομάρκες της Καταλονίας
μικρογραφία|Χάρτης με την διαίρεση της Καταλονίας σε κομητείες. Περιλαμβάνονται και οι κομητείες του [[Ρουσιγιόν, της γαλλικής Βόρειας Καταλονίας.]] Στην Καταλονία ορίζεται ως κομάρκα (στα καταλανικά: comarca) «ένας οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης που αποτελείται από μια ομάδα δήμων. Η διοίκηση της κομητείας έγκειται στο συμβούλιο της κομητείας, όργανα του οποίου είναι η απαρτία, ο πρόεδρος, η ειδική επιτροπή οικονομικών και ο διαχεριστής.» Για πρώτη φορά η Καταλονία χωρίστηκε σε κομάρκες το 1936 μετά από απόφαση της Ζενεραλιτάτ αλλά έπαψαν να ισχύουν το 1939, λόγω της νίκης των φρανκικών στρατευμάτων κατά τον εμφύλιο πόλεμο και την απαλοιφή των δικαιωμάτων αυτονομίας της. Από το 1977, με την ανασύσταση της Ζενεραλιτάτ, επανήλθαν οι κομάρκες με αυξημένες εξουσίες σε θέματα πολεοδομίας, αθλητισμού, υγιείας, πολιτισμού και εκπαίδευσης ενώ τα συμβούλια μπορούν να αποστέλουν προτάσεις νόμου στο καταλανικό περιφερειακό κοινοβούλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομάρκες της Καταλωνίας
Γάιδαρος
Ο γάιδαρος, γάδαρος ή γαϊδούρι, στο θηλυκό γένος γαϊδάρα, γαδάρα ή γαϊδούρα και, στα αρχαία ελληνικά, όνος, είναι κατοικίδιο εξημερωμένο θηλαστικό ζώο που ανήκει στην τάξη περισσοδάκτυλα. Η επιστημονική του ονομασία είναι Equus asinus, είναι δηλαδή ένα είδος του γένους «άλογο» (Ίππος - Equus). Πρόκειται για ζώο που φημίζεται για την παροιμιώδη υπομονή του. Αποτελεί επίσης σύμβολο ταπεινότητας, κάτι που υποδηλώνεται και στην Καινή Διαθήκη, με την είσοδο του Χριστού στα Ιεροσόλυμα «επί πώλου όνου». Στα «Φωκικά» του Παυσανία αναφέρεται ο όνος σε ζωγραφιές του Πολυγνώτου που αναπαριστούν γεγονότα του Τρωικού πολέμου. Οι ζωγραφιές αυτές υπήρχαν στη Λέσχη Κνιδίων στους Δελφούς
Από τη διασταύρωση αλόγου (συγκεκριμένα φοράδας) και γαϊδάρου προέρχεται το μουλάρι, ενώ από τη διασταύρωση αλόγου και θηλυκού γαϊδάρου προέρχεται ο γίννος. Παλαιότερα οι άνθρωποι τον χρησιμοποιούσαν σαν μεταφορικό μέσο.
Στην Ελλάδα υπήρχαν 508.000 γαϊδούρια το 1950, 95.000 το 1995 και λιγότερα από 16.000 το 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιππίδες Κατηγορία:Εξημερωμένα ζώα
1371 Ρέζι
Η Ρέζι (Resi) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,602. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το όνομα μιας γνωστής του Ράινμουτ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ρέζι εκτιμάται σε 35 περίπου χιλιόμετρα. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρεζι
Graekervennen (O Φιλέλλην)
Η Graekervennen (ο Φιλέλλην), ήταν δανική φιλελληνική εφημερίδα η οποία εκδιδόταν από το 1827 ως το 1830
Ιστορία της εφημερίδας
Ο Graekervennen ήταν εβδομαδιαία εφημερίδα και κυκλοφόρησε το πρώτο της φύλλο στις 6 Νοεμβρίου 1827. Από την πρώτη της έκδοση σημειώνει κιόλας τρεις εκδόσεις. Εκδότης της εφημερίδος ήταν ο δανός αξιωματικός και με φιλολογικά, λογοτεχνικά- ποιητικά ενδιαφέροντα Frederik Wilhelm Stockfleth (1793-1849). Συντάσσει άρθρα σχετικά με την Ελλάδα, αναπαράγει ειδήσεις από την επαναστατημένη Ελλάδα, μυθιστορήματα σε συνέχειες με σκοπό την ευαισθητοποίησή των αναγνωστών σχετικά με τα δεινά που υφίσταντο από τους Τούρκους. Απευθύνει από τις στήλες της εκκλήσεις προς την Ευρώπη. Τα έξοδα της έκδοσης της εφημερίδος καλύπτονται από τον τυπογράφο L.J. Jacobsen που τύπωνε δωρεάν την εφημερίδα, ενώ το χαρτί το δώριζε ένας πρόσωπο της δανέζικης αριστοκρατίας που σκόπιμα ήθελε να κρατήσει την ανωνυμία του. Η διακίνηση της εφημερίδας ήταν ευρεία παρά τις απαγορεύσεις για ανάλογου περιεχομένου έντυπα που είχαν επιβληθεί στο ταχυδρομείο από το κράτος.
Οι αναγνώστες της εφημερίδας έστελναν συνδρομές στην εφημερίδα οι οποίες αποστέλλονταν στην Ελλάδα με σκοπό την οικονομική ενίσχυση της εκπαίδευσης των Ελληνοπαίδων και τη βοήθεια των χηρών και των ορφανών του πολέμου. Τα ποσά που συγκεντρώνουν κάθε φορά τα στέλνει ο Stockfleth με τη βοήθεια των Κομιτάτων στον Εϋνάρδο και αυτός στον Καποδίστρια. Οι συνδρομητές είναι διαφόρων ηλικιών και κοινωνικών τάξεων σύμφωνα με τους ονομαστικούς καταλόγους των συνδρομητών της εφημερίδας: από ένα μικρό αγόρι που προσέφερε το χαρτζιλίκι του μέχρι τον ίδιο τον διάδοχο του Δανικού θρόνου, Christian. Η εφημερίδα έπαψε να εκδίδεται στις 12 Ιανουαρίου 1830 καθώς διαπίστωνε πως οι Έλληνες είχαν πια πετύχει τον αντικειμενικό στόχο του αγώνα τους που ήταν η δημιουργία ανεξάρτητου κράτους.
Πηγές
Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Εφημερίδες στη δανική γλώσσα Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Δανία
Άντολφ Μπέρμαν
Ο Άντολφ Αβραάμ Μπέρμαν (אדולף אברהם ברמן, πολωνικά: Adolf Abraham Berman) (17 Οκτωβρίου 1906 – 3 Φεβρουαρίου 1978) ήταν Πολωνο-Ισραηλινός ακτιβιστής και κομμουνιστής πολιτικός.
Βιογραφία
Ο Μπέρμαν γεννήθηκε στη Βαρσοβία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (σήμερα στην Πολωνία) και ήταν ο μικρότερος αδερφός του Γιάκουμπ Μπέρμαν. Ο Μπέρμαν φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας, όπου απέκτησε διδακτορικό στην ψυχολογία. Ενώ ήταν φοιτητής, εντάχθηκε στο κόμμα Ποάλε Ζίον και επιμελήθηκε τις δύο εφημερίδες της (μία στα πολωνικά και μία στα γίντις).
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ένας από τους ηγέτες του εβραϊκού υπόγειου κινήματος στο Γκέτο της Βαρσοβίας και μέλος του προεδρείου της Υπόγειας Εθνικής Επιτροπής. Υπηρέτησε επίσης ως γενικός γραμματέας της Ζεγκότα, του πολωνικού υπόγειου Συμβουλίου για βοήθεια στους Εβραίους, στόχος του οποίου ήταν η διάσωση των Εβραίων από το Ολοκαύτωμα, και του CENTOS, μιας κοινωνίας βοήθειας για παιδιά στο Γκέτο της Βαρσοβίας.
Μετά το τέλος του πολέμου, έγινε εκπρόσωπος του υπό κομμουνιστικής κυριαρχίας Σέιμ και το 1947 έγινε πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Πολωνοεβραίων. Ο Μπέρμαν απομακρύνθηκε από αυτή τη θέση τον Απρίλιο του 1949 επειδή ήταν Σιωνιστής.
Το 1950, μετανάστευσε στο Ισραήλ, όπου εντάχθηκε στο Μάπαμ (Ηνωμένο Εργατικό Κόμμα). Ο Μπέρμαν εξελέγη στη δεύτερη Κνέσετ στη λίστα του κόμματος στις εκλογές του 1951, αλλά στις 20 Φεβρουαρίου 1952 αποχώρησε από το κόμμα και σχημάτισε την Αριστερή Φατρία μαζί με τους Ρόσταμ Μπαστούνι και Μοσέ Σνεχ. Την 1η Νοεμβρίου 1954, ο Μπέρμαν εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα του Ισραήλ (Μάκι) και έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του. Έχασε την έδρα του στην Κνέσετ στις εκλογές του 1955.
Το 1961, ο Μπέρμαν κατέθεσε στη δίκη του Άντολφ Άιχμαν στο Ισραήλ. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Ισραηλινής Οργάνωσης Αντιναζιστών Μαχητών και ως μέλος του προεδρείου της Παγκόσμιας Οργάνωσης Εβραίων Παρτιζάνων και πρώην Αιχμαλώτων των Ναζί. Ο Μπέρμαν πέθανε το 1978 σε ηλικία 71 ετών. Ο μεγαλύτερος αδερφός του, Γιάκουμπ Μπέρμαν, ήταν κορυφαίος σταλινικός πολιτικός στη μεταπολεμική Πολωνία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί Σιωνιστές Κατηγορία:Ισραηλινοί Σιωνιστές Κατηγορία:Πολωνοί κομμουνιστές Κατηγορία:Ισραηλινοί κομμουνιστές Κατηγορία:Εβραίοι σοσιαλιστές Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στο Ισραήλ Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Έγκλειστοι στο Γκέτο της Βαρσοβίας Κατηγορία:Μέλη της Ζεγκότα Κατηγορία:Μέλη του Λαϊκού Στρατού της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 2η τάξη
Βίτολντ Μπιενκόφσκι
Ο Βίτολντ Μπιενκόφσκι (πολωνικά: Witold Bieńkowski), με κωδικό όνομα Βέντσκι (Wencki) (1906–1965), ήταν Πολωνός πολιτικός, δημοσιογράφος και ηγέτης της Καθολικής παράνομης οργάνωσης με την ονομασία Μέτωπο για την Αναγέννηση της Πολωνίας (Front Odrodzenia Polski, FOP) κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και μέλος της Προσωρινής Επιτροπής Βοήθειας των Εβραίων, της Ζεγκότα και μόνιμος εκπρόσωπος της Αντιπροσωπείας για την Πολωνία της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης.
Ο Μπιενκόφσκι ήταν βουλευτής στο Πολωνικό Κοινοβούλιο (Σέιμ) από το 1947 έως το 1952. Υπηρέτησε ως αρχισυντάκτης της Καθολικής εβδομαδιαίας εφημερίδας Dziś i Jutro (pl) (Σήμερα και Αύριο) μεταξύ 1945 και 1947.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πολωνοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Μέλη της Ζεγκότα Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1947-1952)
Lili Marleen
thumb|Μνημείο [[Λάλε Άντερσεν - "Λιλί Μαρλέν" στη νήσο Λάνγκεογκ]] Το Lili Marleen (ελληνική απόδοση Λιλί Μαρλέν) είναι το πλέον διάσημο τραγούδι στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου πολέμου που τραγουδήθηκε και από τις δύο πλευρές των αντιμαχομένων, με διαφορετικό χαρακτήρα. Αρχική ερμηνεύτρια του τραγουδιού ήταν η Λάλε Άντερσεν.
Σύντομη ιστορία
Η «Λιλί Μαρλέν» ήταν ένα παλιό γερμανικό ερωτικό ποίημα, που φέρεται να γράφηκε από το δάσκαλο Χανς Λάιπ (1893–1983) στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου περί το 1915 και πρωτοδημοσιεύτηκε το 1937 με τον τίτλο «Das Lied eines Jungen Soldaten auf der Wacht» («Το τραγούδι ενός νεαρού στρατιώτη στη σκοπιά»). Τον επόμενο χρόνο μελοποιήθηκε από τον Νόρμπερτ Σουλτς (1911-2002) μέλους του ναζιστικού κόμματος και αργότερα συνεργάτη του Γιόζεφ Γκέμπελς. Το 1939 ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά σε ερμηνεία της Γερμανίδας τραγουδίστριας Λάλε Άντερσεν (1905-1972) υπό τον νέο τίτλο «Das Mädchen unter der Laterne» («Το κορίτσι κάτω απ΄ το φανάρι»).
Μετά την ταυτόχρονη γερμανική εισβολή σε Ελλάδα και Γιουγκοσλαβία, ο καταληφθείς ραδιοφωνικός σταθμός του Βελιγραδίου από το Ράιχ άρχισε ν' αναμεταδίδει με τον πολύ ισχυρό πομπό που είχε στο μεταξύ εγκατασταθεί, το τραγούδι αυτό, ως πιο πρόχειρο στη δισκοθήκη, χωρίς ιδιαίτερο προπαγανδιστικό χαρακτήρα. Κάθε βράδυ, στις 9.55 μμ ακριβώς, το πρόγραμμα του κατοχικού γερμανικού σταθμού του Βελιγραδίου έκλεινε με το Lili Merleen. Ετσι το τραγούδι διαδόθηκε σε όλη την Ευρώπη, τη Μεσόγειο και τη Β. Αφρική (άρεσε στον Γερμανό στρατάρχη Ερβιν Ρόμελ και στους άνδρες του ναζιστικού Afrikakorps) ενώ έφτασε ακόμη και στις ΗΠΑ και μάλιστα μεταγλωττισμένο. Τελικά ο τίτλος του καθιερώθηκε από το αναφερόμενο στο τραγούδι όνομα του κοριτσιού Λιλί Μαρλέν. Το θέμα είναι απλό : ένας φαντάρος στη σκοπιά ονειρεύεται ότι η Λιλί θα τον περιμένει να ξαναβρεθούν κάτω από τον φανοστάτη όπου συναντιόντουσαν πριν τον πόλεμο. Τον Ιούνιο του 1942, σε μια νεότερη διασκευή με κρουστά, έλαβε την μορφή εμβατηρίου, που συνδυαζόταν άριστα με τον γερμανικό στρατιωτικό βηματισμό. Από τότε και μετά για μεν τους Γερμανούς έφερε προπαγανδιστικό χαρακτήρα, για δε τους Συμμάχους παρέμενε ένα ιδιαίτερα δημοφιλές ερωτικό τραγούδι, με την γλυκιά και γεμάτη πάθος φωνή της Άντερσεν.
Το τραγούδι μεταγλωττισμένο στην ιταλική έχει ένα ιδιαίτερο αργό τέμπο σε χαμηλότερη φωνή, που προσέδιδε μάλλον απογοήτευση παρά ενθουσιασμό. Μεταγλωττίστηκε και στην ελληνική με κάποιο σκωπτικό όμως χαρακτήρα, που αποδιδόταν με νεαρές φωνές από θεατρικούς θιάσους της επιθεώρησης. Μεταγλωττίστηκε και τραγουδήθηκε στα φινλανδικά, όχι όμως με τον γερμανικό στόμφο. Υπολογίζονται σε περίπου 200 οι διαφορετικές εκτελέσεις που έχουν κυκλοφορήσει από τότε μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του Β' Π.Π. Κατηγορία:Εμβατήρια Κατηγορία:Τραγούδια του 1938 Κατηγορία:Γερμανικά τραγούδια
Φουρφουράς Ρεθύμνης
μικρογραφία|Εργαστήρια Ο Φουρφουράς είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Αμαρίου, στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται στα νοτιοανατολικά του νομού Ρεθύμνης, στο κέντρο της πρώην επαρχίας Αμαρίου. Είναι κτισμένος στους δυτικούς πρόποδες του Ψηλορείτη σε υψόμετρο 460 μέτρων. Απέχει 44 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο και 25 χιλιόμετρα από τη θάλασσα (Λυβικό πέλαγος). Σύμφωνα με την απογραφή του 2021 κατοικούν 513 κάτοικοι αποτελώντας το πολυπληθέστερο χωριό του Αμαρίου. Είναι ιστορική έδρα του Δήμου Αμαρίου.
Το χωριό σήμερα
μικρογραφία|Γυμνάσιο και Λύκειο Φουρφουρά Στο Δημαρχείο λειτουργούν οι δημοτικές υπηρεσίες ενώ στο Μητροπολιτικό Μέγαρο οι εκκλησιαστικές υπηρεσίες και το Επισκοπείο. Λειτουργούν σχολεία όλων των βαθμίδων (Νηπιαγωγείο, Δημοτικό, Γυμνάσιο και Ενιαίο Λύκειο) καθώς και φροντιστήριο ξένων γλωσσών. Διαθέτει διθέσιο Περιφερειακό Ιατρείο. Στο Δημοτικό Στάδιο "Μιχ. Μαράκης" εδρεύει το αθλητικό σωματείο Α.Ο. Ψηλορείτης. Άλλοι Σύλλογοι που δραστηριοποιούνται είναι ο Πολιτιστικό Σύλλογος και οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων των Νηπιαγωγείου-Δημοτικού Σχολείου και Γυμνασίου-Λυκείου καθώς επίσης και ο Σύλλογος Φουρφουριανών Αθήνας "Ο Άγιος Γεώργιος" για τους απόδημους.
Εξαιτίας των επιχειρήσεων που λειτουργούν (Φούρνος, ζαχαροπλαστείο, Super markets-παντοπωλεία, πρατήριο υγρών καυσίμων, οικοδομικά υλικά, βιοτεχνία τοπικών αναψυκτικών,οικοτεχνία παραδοσιακών προϊόντων,φαρμακείο, κομμωτήρια, βιβλιοπωλείο,ξενοδοχείο με ενοικιαζόμενα δωμάτια, ταβέρνες και καφενεία) έχει καταστεί εμπορικό κέντρο της περιοχής. Στο Πολιτιστικό και Κοινωνικό Κέντρο Αμαρίου "Ο Άγιος Νεκτάριος" (Ν.Π.Ι.Δ) λειτουργούν τμήματα εκμάθησης μουσικών οργάνων και χορών, κλειστό γυμναστήριο, νεανική συντροφιά, κλιμάκιο εθελοντών σαμαρειτών Ε.Ε.Σ, Συσσίτιο εμπερίστων (διανομή κατ' οίκον) και στους χώρους του διεξάγονται ημερίδες, συνέδρια, ομιλίες, και άλλες εκδηλώσεις.
Μεταφορές
Το χωριό διασχίζει η Επαρχιακή Οδός 13, γνωστή και ως Αμαριώτικος Δρόμος, που το ενώνει με το Ρέθυμνο (Περιβόλια, Πρασιές) και το υπόλοιπο Αμάρι (Απόστολοι, Γεωργική Σχολή, Βιζάρι, Φουρφουράς, Κουρούτες, Νίθαυρις, Αποδούλου, Βαθιακό, Πλάτανος, Άρδακτος, Λοχριά). Η αναβάθμιση του δρόμου αυτού είναι υπό μελέτη.
Δείτε επίσης
Κοινότητα Φουρφουρά
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Ενδονοσοκομειακή λοίμωξη
250px|μικρογραφία|[[Μονάδα Εντατικής Θεραπείας]] Ενδονοσοκομειακή λοίμωξη, είναι λοίμωξη που αποκτάται σε νοσοκομείο ή άλλη υπηρεσία υγειονομικής περίθαλψης. Η λοίμωξη μεταδίδεται στον ασθενή με διάφορα μέσα. Το υγειονομικό προσωπικό μεταδίδει επίσης τη λοίμωξη, εκτός από τον μολυσμένο εξοπλισμό, κλινοσκεπάσματα ή σταγονίδια αέρος. Η λοίμωξη μπορεί να μεταδοθεί από το εξωτερικό περιβάλλον, μολυσμένο ασθενή ή προσωπικό. Σε ορισμένες περιπτώσεις ο μικροοργανισμός προέρχεται από μικροβίωμα του δέρματος του ιδίου του ασθενούς.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών υπολόγισαν ότι περίπου 1.7 εκατομμύρια λοιμώξεις, από όλους τους τύπους μικροοργανισμών, συμπεριλαμβανομένων βακτηρίων και μυκήτων σε συνδυασμό, προκαλούν ή συμβάλλουν σε 99.000 θανάτους ετησίως. Στην Ευρώπη, όπου έχουν διεξαχθεί έρευνες σε νοσοκομεία, εκτιμάται ότι αντιπροσωπεύει τα δύο τρίτα των 25.000 θανάτων κάθε χρόνο. Οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις μπορούν να προκαλέσουν σοβαρή πνευμονία και λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, της κυκλοφορίας του αίματος και άλλων τμημάτων του σώματος. Πολλοί τύποι εμφανίζουν αντίσταση, η οποία μπορεί να δυσχεραίνει τη θεραπεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποιότητα υγειονομικής περίθαλψης Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Εντατική θεραπεία
Νικόλαος Μαργιωρής
Ο '''Νικόλαος Α. Μαργιωρής''' (Βουρλιώτες Σάμου, 15 Δεκεμβρίου 1913 - Αθήνα, 6 Μαΐου 1993) ήταν Έλληνας φιλόσοφος, αποκρυφιστής, εσωτεριστής, μυστικιστής και συγγραφέας. Δίδαξε για δεκαετίες ολόκληρες ενώ συνέγραψε πάμπολλα μεταφυσικά και πρακτικά συγγράμματα. Αν και δημοφιλής σε μερίδα του κοινού, το έργο του ασχολείται με τομείς που δεν έχουν αποδοχή από την επιστημονική κοινότητα η οποία το κατατάσσει στην ψευτοεπιστήμη.
Μαρουλοσαλάτα
thumb|right|250px|Μαρουλοσαλάτα Η μαρουλοσαλάτα είναι σαλάτα της ελληνικής κουζίνας με ψιλοκομμένο μαρούλι (τύπου Ρωμάνα ή Κως),  κρεμμυδάκια, λαδόξυδο ή λαδολέμονο, αλάτι και άνηθο. Μαζί με τη χωριάτικη είναι οι δύο πιο διαδεδομένες σαλάτες στην Ελλάδα.
Νικόλαος Μαργιωρής
Βιογραφία
Ο Μαργιωρής γεννήθηκε στη Σάμο, στο χωριό Βουρλιώτες, στις 15 Δεκεμβρίου 1913. Εκπαιδεύτηκε, σχεδόν για 13 χρόνια, στην Ινδία και στο Θιβέτ. Με τους συγγενείς του έζησε για πολλά χρόνια στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου όπου και σπούδασε. Νυμφεύτηκε τη Λαΐτσα Παπανδρέου με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Ανδρέα και την Κάλλια.
Μαρουλοσαλάτα
Ονομασία
Η λέξη μαρουλοσαλάτα στην ελληνική γλώσσα σημαίνει σαλάτα από μαρούλι χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά σε μία, ωστόσο στην ελληνική παραδοσιακή κουζίνα δεν υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε φαγητά και ειδικότερα σαλάτες από μαρούλι. Ιδιαίτερα σε ελληνικά εστιατόρια του εξωτερικού η προσθήκη του στη σαλάτα θεωρείται ένδειξη απόκλισης από την αυθεντική ελληνική κουζίνα, δικαιολογείται όμως για πιάτα που σερβίρονται παραδοσιακά με την κλασική μαρουλοσαλάτα.
Νικόλαος Μαργιωρής
Βιογραφία
Πήρε μέρος στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ως έφεδρος αξιωματικός στην έρημο Σαχάρα. Τραυματίστηκε στο Ελ Αλαμέιν ενώ, στη συνέχεια, πήγε στο Ρίμινι. Για τις υπηρεσίες του, τιμήθηκε με αρκετά παράσημα (όπως τον Μεγαλόσταυρο) και με τη σύνταξη του ανάπηρου αξιωματικού. Έχει τιμηθεί επίσης δις, με το σταυρό του Αγίου Μάρκου, για την προσφορά του στην Εκκλησία από τους Πατριάρχες Αλεξανδρείας, Χριστόφορο και Νικόλαο τον 6ο.
Μαρουλοσαλάτα
Λογοτεχνία
Στο λαϊκό παραμύθι «Ο λύκος η αλεπού και ο γάιδαρος» η μαρουλοσαλάτα χωρίς λαδόξυδο παρουσιάζεται στο γάιδαρο-θύμα σαν θανάσιμη αμαρτία με τη χαρακτηριστική στιχομυθία - Έφαγες το μαρουλόφυλλο χωρίς λάδι, χωρίς ξύδι - και πως δεν επνιγήκαμε σε τούτο το ταξίδι!
Νικόλαος Μαργιωρής
Βιογραφία
Συνέγραψε πολλά βιβλία τα οποία όλα ήταν αυτοεκδόσεις.
Ο Μαργιωρής, εκτός από την Αίγυπτο, δίδαξε και στη Ελλάδα.
Μαρουλοσαλάτα
Λογοτεχνία
Αναφορές στη μαρουλοσαλάτα με ιδιαίτερη έμφαση στη λιτότητά της γίνονται και στα έργα των Κώστα Βάρναλη και Μ. Καραγάτση. Χαρακτηριστικές περιγραφές κάνουν η Μιμίκα Κρανάκη και ο Χρίστος Ζουράρις.
Νικόλαος Μαργιωρής
Βιογραφία
Απεβίωσε στις 6 Μαΐου 1993.
Μαρουλοσαλάτα
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Νικόλαος Μαργιωρής
Μεταφυσική φιλοσοφία
Ο Μαργιωρής θεωρούσε τη Μεταφυσική σαν τη μόνη Αλήθεια, πιστεύοντας πως είναι δυνατό ο άνθρωπος να πραγματώσει την Αλήθεια. Όλες του οι διδασκαλίες και τα βιβλία του, οι μελέτες του και οι κλάδοι σπουδών του εσωτερισμού, είναι προερχόμενοι και απορρέουν από τα βαθιά μυστικιστικά του βιώματα. Από πολλή μικρή ηλικία ήταν κοινωνός των υπερβατικών αυτών καταστάσεων, τις οποίες κατόρθωνε να παρέχει στους μαθητές του και στον κόσμο.
Εργογραφία
( Ακολουθεί ενδεικτική εργογραφία: )
*''Σημείωση: όλα τα βιβλία εκδόθηκαν από τις «Εκδόσεις Νικολάου Α. Μαργιωρή»''
2142 Λαντάου
Ο Λαντάου (Landau) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κυρίως στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,1. Ανακαλύφθηκε το 1972 από τη Σοβιετική αστρονόμο Λιουντμίλα Ιβάνοβνα Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του στη μνήμη του Σοβιετικού φυσικού Λεβ Λαντάου.
Αξιοσημείωτη είναι η μικρή κλίση της τροχιάς του Λαντάου ως προς την εκλειπτική, μόλις 39΄45΄΄.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Λαντάου είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λανταου
Πλατανιά Κιλκίς
Η Πλατανιά είναι χωριό του δήμου Πολυκάστρου, της επαρχίας Κιλκίς, του νομού Κιλκίς, κείμενο επί της Εθνικής Οδού 1 (Ευρωπαϊκή Οδός 75).
Ιστορία
Κατά την Τουρκοκρατία, το χωριό ονομάζονταν Μπαγιάλτσα ή Μπαγιάλτζα. Οι περισσότεροι κάτοικοι (σλαβόφωνοι και βλαχόφωνοι) στις αρχές του 20ού αιώνα ασπάστηκαν την εξαρχία και ως επακόλουθο, προσήλθαν στη βουλγαρική πλευρά. Οι περισσότεροι Βλάχοι κάτοικοι παρέμειναν πιστοί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Οι εξαρχικοί απεχώρησαν μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1920 εγκαθίσταται στο χωριό η πρώτη ομάδα Ποντίων προσφύγων. Σε αυτή την πρώτη ομάδα υπήρχαν οικογένειες με καταγωγή από τα χωριά των Κοτυώρων του Πόντου. οι οποίες όμως είχαν ήδη μετοικήσει τα τελευταία 20 - 25 έτη περίπου (τέλη 19ου - αρχές 20ού αιώνα), σε χωριά της περιοχής του Σοχουμίου της τότε τσαρικής Ρωσίας, στην Αμπχαζία (περιοχή Αζάντας: χωριά Φτεριλίχ, Κιρκιμίς) από όπου κατέφθασαν στην Ελλάδα στις αρχές του 1920. Επιπλέον, σε αυτή την ομάδα υπήρχαν και οικογένειες προσφύγων από την περιοχή της Κερασούντας που είχαν καταφύγει στην Νότια Ρωσία λόγω της γενοκτονίας που υφίσταντο οι Έλληνες του Πόντου. Στη συνέχεια και μέχρι το 1923 στο χωριό εγκαθίστανται και άλλοι Πόντιοι πρόσφυγες ξανά από τις περιοχες των Κοτυώρων και της Κερασούντας, καθώς και της Τραπεζούντας, της Σαντάς, της Αργυρούπολης και της Αμισού. Το 1936 εγκαθίστανται μόνιμα στο χωριό και λίγες οικογένειες Σαρακατσάνων που πολιτογραφήθηκαν και εγκατέλειψαν τον νομαδικό τρόπο ζωής τους. Τέλος, μετά τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου, στο χωριό εγκαταστάθηκαν λίγες ακόμη οικογένειες Βλάχων, προερχόμενες από τα χωριά του Πάικου.
Οι κάτοικοι της Πλατανιάς σήμερα, είναι Βλάχοι, Σαρακατσάνοι και Πόντιοι πρόσφυγες (που αποτελούν και την πλειοψηφία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Πολυκάστρου Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς Κατηγορία:Δήμος Παιονίας
Ρατζντάνι Ουνναγιάν Καρτριπάκχα
μικρογραφία|Έδρα Το Ρατζντάνι Ουνναγιάν Καρτριπάκχα, ή RAJUK – κυριολεκτικά Αρχή Ανάπτυξης Πρωτεύουσας της Κυβέρνησης του Μπαγκλαντές είναι Μπανγκλαντεσιανός δημόσιος οργανισμός που είναι υπεύθυνος για το συντονισμό της αστικής ανάπτυξης στην Ντάκα του Μπαγκλαντές. Η RAJUK απαρτίζεται από διάφορους δημόσιους υπαλλήλους, πολεοδόμους, αστικούς διαχειριστές, μηχανικούς και αρχιτέκτονες.
Είναι το Εθνικό Επιτακτικό Συμβούλιο για το σχεδιασμό κτιρίων, κτημάτων και πόρων, κατανομή οικοπέδων, και εγκρίσεις κατασκευής τόσο από το δημόσιο όσο και από ιδιωτικούς φορείς. Χρησιμοποιεί τον Κανόνα Εταιρείας Βελτίωσης της Ντάκα (την Κατανομή της Γης)  του 1969 και Την Πράξη Βελτίωσης της Πόλης του 1953, δημιουργημένες πριν την Ανεξαρτησία του Μπανγκλαντές.
Δραστηριότητες
Εκτελεί κινήσεις εναντίον πολεοδομικών παραβάσεων στην Ντάκα. Αυτό είναι δύσκολο, καθώς η αστυνόμευση της παράνομης ανάπτυξη είναι περιορισμένη.
Άννα Κομνηνή
Η Άννα Κομνηνή (1 Δεκεμβρίου 1083 – 1153) ήταν Βυζαντινή πριγκίπισσα, ιστορικός και ιατρός, από τις σημαντικότερες μορφές της πνευματικής ζωής της αυτοκρατορίας κατά τον 12ο αιώνα, κόρη και πρωτότοκο παιδί του Βυζαντινού αυτοκράτορα Αλέξιου Α΄ Κομνηνού και της αυτοκράτειρας Ειρήνης Δούκαινας. Θεωρείται η πρώτη γυναίκα ιστορικός    Στο ιστορικό της έργο Αλεξιάς καθρεφτίζεται η μεγάλη παιδεία της, η αρχαιομάθειά της, η εξοικείωσή της με την Αγία Γραφή και προπαντός η αφοσίωση και ο θαυμασμός της για τον πατέρα της.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε την 1η Δεκεμβρίου του 1083 στην Πορφύρα, το δωμάτιο στο ανάκτορο της Κωνσταντινούπολης όπου γεννιούνταν τα παιδιά των αυτοκρατόρων και έτυχε επιμελέστατης μόρφωσης και παιδείας. Το 1091 μνηστεύθηκε τον Κωνσταντίνο Δούκα, γιο του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ ενώ, μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Δούκα, το 1097, παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Βρυέννιο.
Η ιστορικός
Το 1137, μετά τον θάνατο του συζύγου της Νικηφόρου Βρυέννιου, αποσύρεται στην Αγία Μονή της Κεχαριτωμένης, στην Κωνσταντινούπολη, όπου και συνέγραψε μεταξύ του 1137 και του 1148 την Αλεξιάδα, σε 15 βιβλία (κεφάλαια). Στο έργο της κατέγραψε την ιστορία του πατέρα της Αλεξίου Α΄ μεταξύ 1069 και 1118. Η γλώσσα και η μορφή του κειμένου αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα του αττικισμού. Το έργο της αποτελεί σημαντική πηγή για την Α΄ Σταυροφορία και είναι επίσης πολύτιμο για τις γεωγραφικές και τοπογραφικές πληροφορίες που περιέχει.
Πέθανε μετά το 1148, αλλά άγνωστο ακριβώς πότε. Από την Αλεξιάδα φαίνεται ότι ζούσε μέχρι και το 1148, οπότε είναι πιθανό ότι πέθανε λίγο αργότερα, το 1149 ή το 1153 ή το 1154. Τάφηκε κοντά στον πατέρα της, στη Μονή Παμμακάριστου.
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης είχε αφιερώσει στην Άννα Κομνηνή το ομώνυμο ποίημα, δημοσιευμένο το 1920.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Βρυέννιο τον νεότερο και είχε τέκνα:
Τα τέκνα της είχαν το επώνυμο (Κομνηνός) Βρυέννιος, όπως και η Άννα είχε το επώνυμο (Δούκαινα) Κομνηνή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ιστορικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Αννα
1164
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1164 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Mitsubishi 1MF
Το Mitsubishi 1MF ήταν μονοκινητήριο διπλάνο μαχητικό αεροσκάφος το οποίο σχεδιάσθηκε την δεκαετία του 1920 για χρήση με τα αεροπλανοφόρα του Ιαπωνικού Αυτοκρατορικού Ναυτικού. Παρέμεινε σε υπηρεσία από το 1923 μέχρι το 1930.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Η Mitsubishi ίδρυσε το 1920 θυγατρική εταιρεία (την Mitsubishi Nainenki Seizo KK) που θα αναλάμβανε την κατασκευή αεροσκαφών και αυτοκινήτων στην Ναγκόγια. Σύντομα ανέλαβε την κατασκευή τριών αεροσκαφών για τα αεροπλανοφόρα του Ναυτικού: επρόκειτο για ένα μαχητικό, ένα τορπιλοπλάνο-βομβαρδιστικό και ένα αναγνωριστικό. Προκειμένου να σχεδιάσει τα αεροσκάφη αυτά, η εταιρεία προσέλαβε τον Βρετανό Χέρμπερτ Σμιθ (Herbert Smith), που προηγουμένως εργάζονταν στην Sopwith Aviation Company. Ο Σμιθ έφθασε στην Ιαπωνία μαζί με τον Jack Hyland και άλλους έξι Βρετανούς μηχανικούς. Το μαχητικό που σχεδίασαν ήταν το 1MF και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση τον Οκτώβριο του 1921.
Ήταν ένα μονοκινητήριο διπλάνο με πτέρυγες άνισου εκπετάσματος, εξ ολοκλήρου κατασκευασμένο από ξύλο. Προωθούνταν από κινητήρα Hispano-Suiza των 300 hp, ο οποίος κατασκευάζονταν κατόπιν αδείας από την Mitsubishi στην Ιαπωνία. Διέθετε γάντζο ανάσχεσης βρετανικού τύπου για την προσνήωση στα αεροπλανοφόρα. Μετά την ολοκλήρωση των δοκιμών ο τύπος εντάχθηκε σε υπηρεσία, αποτελώντας το βασικό μαχητικό του Ναυτικού την δεκαετία του 1920. Η παραγωγή συνεχίστηκε μέχρι το 1928 και ανήλθε στις 138 μονάδες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα 1MF εντάχθηκαν σε υπηρεσία το 1923, αντικαθιστώντας τα Gloster Sparrowhawk. Αποδείχθηκαν στιβαρά και αξιόπιστα αεροσκάφη και εξόπλισαν τις μοίρες μαχητικών των αεροπλανοφόρων Akagi, Kaga και Hōshō, μέχρι το 1930 που αντικαταστάθηκαν από τα Nakajima A1N.
Βιβλιογραφία
1MF Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Ιωάννης Καλιτσουνάκης
Ο '''Ιωάννης Ε. Καλιτσουνάκης (και Καλλιτσουνάκης''', Χανιά, 1878 - Βουκουρέστι, 1η Οκτωβρίου 1966), ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός και ακαδημαϊκός, ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Κρητικών Σπουδών το 1938 και πρόεδρος του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός το 1961.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Χανιά, όπου ολοκλήρωσε τις βασικές σπουδές του. Συνέχισε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Σε ηλικία 24 ετών μετέβη στη Γερμανία με υποτροφία της Κρητικής Πολιτείας για να παρακολουθήσει φιλολογικά, φιλοσοφικά και παιδαγωγικά μαθήματα. Το 1905 διορίστηκε καθηγητής Ανατολικών Γλωσσών στο Βερολίνο. Από το 1924 ως το 1948 ήταν τακτικός καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Το 1926 αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1947 ανέλαβε για 1 έτος πρόεδρος της Ακαδημίας.
Από το 1936 ως το 1937 ήταν κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Αργότερα έγινε καθηγητής Βυζαντινής και Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου και μετέπειτα επίτιμος εν ενεργεία καθηγητής στη Φιλοσοφική Σχολή του εν λόγω πανεπιστημίου.
Τιμήθηκε με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Φοίνικα.
Το φθινόπωρο του 1966 μετέβη στο Βουκουρέστι ως εκπρόσωπος της Ακαδημίας Αθηνών για τους εορτασμούς της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυση της Ρουμανικής Ακαδημίας. Πέθανε εκεί από καρδιακή προσβολή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα
Μπρομά
Το Μπρομά (γαλλικά: Brommat, οξιτανικά: Brocmat) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπρομασιέν (γαλλικά: Brommatiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ηνωμένο Βασίλειο)
μικρογραφία|250x250px|Το λογότυπο του Εθνικού Συστήματος Υγείας (NHS) στην Αγγλία. Το Εθνικό Σύστημα Υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου (Αγγλικά: National Health Service - NHS) είναι ο ευρύς όρος που περιλαμβάνει τα τέσσερα κρατικά χρηματοδοτούμενα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης που προσφέρονται στους κατοίκους του Ηνωμένου Βασιλείου, τα οποία από το 1948 χρηματοδοτούνται από την γενική φορολογία. Το σύστημα υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου απαρτίζεται από το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Αγγλίας, της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας, το οποίο δημιουργήθηκε ξεχωριστά από τα άλλα τρία με την ονομασία Health and Social Care (HSC).
Τα τέσσερα συστήματα ιδρύθηκαν το 1948 ως τμήμα των μεγάλων κοινωνικών μεταρρυθμίσεων που ακολούθησαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι θεμελιώδεις αρχές της ίδρυσης του NHS ήταν ότι οι υπηρεσίες υγείας πρέπει να είναι συμπεριληπτικές, καθολικές και δωρεάν, βασισμένες στις κλινικές ανάγκες του ασθενούς και όχι στην οικονομική του δυνατότητα. Κάθε σύστημα προσφέρει μια ολοκληρωμένη σειρά από δωρεάν υπηρεσίες υγείας στο σημείο παροχής, εκτός από οδοντιατρική και οφθαλμολογική φροντίδα, σε ανθρώπους που κατοικούν στο Ηνωμένο Βασίλειο οικειοθελώς και νόμιμα, μόνιμα ή για σύντομο χρονικό διάστημα (ordinary residence). Στην Αγγλία, οι ασθενείς πληρώνουν τα έξοδα των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, με ορισμένες εξαιρέσεις, όπως άτομα άνω των 60 ετών, κάτω των 16 και άλλες κατηγορίες δικαιούχων κρατικών επιδομάτων.
Συνολικά τα τέσσερα συστήματα υγείας απασχόλησαν περίπου 1.6 εκατομμύρια ανθρώπους το έτος 2015-16 με τον συνολικό προϋπολογισμό να ανέρχεται στα 136,7 δισεκατομμύρια. Το 2014 το συνολικό εργατικό δυναμικό του υγειονομικού κλάδου ξεπερνούσε τους 2 εκατομμύρια εργαζομένους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηνωμένο Βασίλειο
Κουένκα (Ισπανία)
Η Κουένκα (ισπανικά: Cuenca) είναι πόλη στην αυτόνομη κοινότητα Καστίλλη-Λα Μάντσα, στην κεντρική Ισπανία, και πρωτεύουσα της επαρχίας Κουένκα. Η πόλη το 2013 είχε 56.107 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στο κεντρικό ιβηρικό οροπέδιο, στην άκρη ενός γκρεμού ο οποίος σχηματίζεται από τα φαράγγια των ποταμών Χούκαρ και Ουέκαρ, σε υψόμετρο περίπου 950. Το οχυρωμένο τμήμα της πόλης, κτισμένο από τους Μαυριτανούς ανακηρύχθηκε το 1996 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO.
Red Bull
To Red Bull είναι ενεργειακό ποτό που πωλείται από την αυστριακή εταιρία Red Bull GmbH, που δημιουργήθηκε το 1987. Επίσης το Red Bull είναι το πιο δημοφιλές ενεργειακό ποτό  στον κόσμο, καθώς πουλήθηκαν 6 δισεκατομμύρια κουτάκια το 2016.
Κουένκα (Ισπανία)
Ιστορία
Όταν η Ιβηρική Χερσόνησος ήταν μέρος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπήρξαν αρκετοί σημαντικοί οικισμοί στην επαρχία, όπως η Σεγόμπριγα, η Ερκάβικα και η Γκραν Βαλέρια. Ωστόσο, ο τόπος όπου βρίσκεται σήμερα η Κουένκα ήταν ακατοίκητος. Όταν οι Μουσουλμάνοι Άραβες κατέλαβαν την περιοχή το 714, σύντομα συνειδητοποίησαν την αξία αυτής της στρατηγικής τοποθεσίας και έχτισαν ένα φρούριο (που ονομάζεται Κούνκα) ανάμεσα στα φαράγγια των ποταμών Χούκαρ και Ουέκαρ, και έφτιαξαν ένα τείχος μήκους 1 χλμ. Η Κουένκα σύντομα έγινε γεωργική και κλωστοϋφαντουργική πόλη, απολαμβάνοντας την αυξανόμενη ευημερία.
Γύρω από το 12ο αιώνα οι Χριστιανοί, που ζούσαν στη βόρεια Ισπανία κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής παρουσίας, άρχισαν να ανακαταλαμβάνουν σιγά-σιγά την Ιβηρική χερσόνησο. Η Καστίλλη κατέλαβε δυτικές και κεντρικές περιοχές της Ισπανίας, ενώ η Αραγωνία επεκτάθηκε κατά μήκος της περιοχής της Μεσογείου. Το Μουσουλμανικό Βασίλειο, Αλ-Ανταλούς, άρχισε να σπάει σε μικρές επαρχίες (Reinos de Taifas) υπό χριστιανική πίεση, και η Κουένκα έγινε μέρος του Taifa του Τολέδο. Το 1076 πολιορκήθηκε από τον Σάντσο Ραμίρεθ της Αραγωνίας, αλλά δεν μπόρεσε να κατακτήσει τη πόλη. Το 1080, ο βασιλιάς Γιαχιά αλ-Καντίρ του Τολέδο έχασε τη Ταΐφα του, και ο βεζίρης του υπέγραψε στην Κουένκα μια συνθήκη με τον Αλφόνσο ΣΤ΄ της Καστίλλης και Λεόν και με την οποία του παραχώρησε μερικά φρούρια με αντάλλαγμα την παροχή στρατιωτικής βοήθειας.
Red Bull
Το σύνθημα της εταιρείας Red Bull είναι «το Red Bull δίνει φτερά», ενώ το προϊόν διατίθεται στο εμπόριο μέσω διαφημίσεων, εκδηλώσεων (Red Bull Cliff Diving World Series, Red Bull Air Race, Red Bull Crashed Ice), ιδιοκτησιών αθλητικών ομάδων (Λειψία, Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ, Ρεντ Μπουλ Μπραζίλ, RedBull Ghana, Νιου Γιορκ Ρεντ Μπουλς, Red Bull Racing, Scuderia Alpha Tauri), διασημοτήτων και μουσικής, μέσω της δισκογραφικής Red Bull Records.
Κουένκα (Ισπανία)
Ιστορία
Μετά την ήττα του Αλφόνσο στη μάχη του Σαγράχας (1086), η Κουένκα καταλήφθηκε από τον βασιλιά της Σεβίλλης, Αλ-Μουταμίντ ιμπν Αμπάντ. Ωστόσο, όταν τα εδάφη του δέχθηκαν επίθεση από τους Αλμοραβίδες, έστειλε τη νύφη του Ζάιντα στον Αλφόνσο, προσφέροντάς του την Κουένκα, σε αντάλλαγμα για τη στρατιωτική βοήθεια. Τα πρώτα χριστιανικά στρατεύματα εισήλθαν στην πόλη το 1093. Ωστόσο, οι Αλμοραβίδες την κατέλαβαν το 1108. Ο κυβερνήτης τους στην πόλη ανακήρυξε τον εαυτό του ανεξάρτητο το 1144, ακολουθούμενος από το σύνολο της Μούρθια το επόμενο έτος. Το 1147 ο Μοχάμεντ ιμν Μαρντανίς εξελέγη βασιλιάς της Κουένκα, Μούρθια και Βαλένθια. Έπρεπε να υπερασπιστεί τα εδάφη του από την εισβολή των Αλμοχάντ μέχρι το θάνατό του το 1172. Ο 17χρονος Αλφόνσο Η΄ της Καστίλλης προσπάθησε να καταλάβει την πόλη, αλλά μετά από πέντε μήνες πολιορκίας αναγκάστηκε να υποχωρήσει μετά την άφιξη των στρατευμάτων που αποστάλθηκαν από τον χαλίφη των Αλμοχάδων Αμπού Γιουσούφ Γιακούμπ. Ο Αλφόνσο υπέγραψε εφταετή εκεχειρία, αλλά όταν το 1176 στρατός από την Κουένκα κατέλαβε κάποια χριστιανικά εδάφη στο Ουέτε και το Ουκλές, ο Αλφόνσο παρενέβη επικεφαλής ενός συνασπισμού που περιλαμβάνει επίσης τον Φερδινάρδο Β΄ της Λεόν, τον Αλφόνσο Β΄ της Αραγωνίας και τις στρατιωτικές διαταγές του Καλατράβα, Σαντιάγο και Μόντεγαούδιο, η Κουένκα πολιορκήθηκε για μήνες, αρχής γενομένης τα θεοφάνια του 1177. Ο διοικητής της πόλης, Αμπού Μπακρ, ζήτησε και πάλι την υποστήριξη του Γιακούμπ Γιουσούφ, αλλά ο τελευταίος ήταν στην Αφρική και δεν απέστειλε καμία βοήθεια. Μετά από μια αποτυχημένη έξοδο της Κουένκα ενάντια στο χριστιανικό στρατόπεδο στις 27 Ιουλίου, η πολιορκημένη πόλη καταλήφθηκε από τα στρατεύματα του Αλφόνσο στις 21 Σεπτεμβρίου 1177, ενώ η μουσουλμανική φρουρά κατέφυγε στην ακρόπολη. Η τελευταία επέσε τον Οκτώβριο, θέτοντας τέλος στην αραβική κυριαρχία στην Κουένκα.
Red Bull
Τα ενεργειακά ποτά έχουν συσχετιστεί με κινδύνους για την υγεία, όπως η συγκάλυψη των συνεπειών της μέθης, όταν καταναλώνεται με το αλκοόλ, ενώ η υπερβολική ή επαναλαμβανόμενη κατανάλωση μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακές και ψυχιατρικές παθήσεις. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια επαρκής κατανάλωση Red Bull και άλλων δημοφιλών ενεργειακών ποτών είναι ασφαλής και ότι η ποσότητα της καφεΐνης που εμπεριέχονται σε κάθε κουτί Red Bull είναι απίθανο να αλληλεπιδράσει αρνητικά με άλλα τυπικά συστατικά των ενεργειακών ποτών ή με αλκοόλ. Τα ενεργειακά ποτά έχουν αποτελέσματα λόγω της καφεΐνης και της ζάχαρης που παρέχουν, αλλά δεν υπάρχει καμία διακριτή απόδειξη ότι η ευρεία ποικιλία άλλων συστατικών έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενεργειακά ποτά
Κουένκα (Ισπανία)
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια των επόμενων αιώνων, η Κουένκα απολάμβανε την ευημερία, χάρη στην κλωστοϋφαντουργία και την κτηνοτροφία. Ο καθεδρικός ναός άρχισε να χτίζεται εκείνη την εποχή, σε Αγγλονορμανδικό ρυθμό, με πολλούς Γάλλους εργάτες, αφού η γυναίκα του Αλφόνσο Η΄, Ελεονώρα των Πλανταγενέτων, ήταν Γαλλίδα. Είναι ο πρώτος γοτθικός καθεδρικός ναός στην Ισπανία.
Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, η βιομηχανία κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων παρήκμασε, ειδικά όταν ο Κάρλος Δ΄ απαγόρευσε τη δραστηριότητα αυτή στην Κουένκα, προκειμένου να αποφευχθεί ο ανταγωνισμός με τη Βασιλική Ταπητουργική Εταιρία, και η οικονομία της Κουένκα συρρικνώθηκε, με αποτέλεσμα δραματική μείωση του πληθυσμού (5.000 κάτοικοι). Κατά τη διάρκεια του πολέμου της ανεξαρτησίας εναντίον των στρατευμάτων του Ναπολέοντα, η πόλη υπέστη μεγάλες καταστροφές. Η πόλη αναπτύχθηκε ξανά μόνο με την άφιξη των σιδηροδρόμων τον 19ο αιώνα, μαζί με τη βιομηχανία ξυλείας, και ο πληθυσμός αυξήθηκε σε 10.000 κατοίκους.
Ο 20ός αιώνας ξεκίνησε με την κατάρρευση του πύργου Χιράλδο του καθεδρικού ναού το 1902, η οποία επηρέασε και την πρόσοψη. Ανακατασκευάστηκε από τον Βιθέντε Λάμπερεθ, με δύο νέους δίδυμους πύργους και στα δύο άκρα της πρόσοψης, οι οποίοι παραμένουν ημιτελείς. Η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται κατά τη δεκαετία 1960-1970, επεκτεινόμενη στην κοντινή πεδιάδα, πέρα από τα φαράγγια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ισπανία Κατηγορία:Καστίλη-Λα Μάντσα
Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου
Η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου (γερμανικά: Berliner Philharmoniker) είναι γερμανική συμφωνική ορχήστρα με έδρα το Βερολίνο, η οποία κατατάσσεται ανάμεσα στα κορυφαία μεικτά μουσικά σύνολα παγκοσμίως, εξαιτίας των δεξιοτεχνών μουσικών που την απαρτίζουν και του εξαιρετικού ήχου που παράγει.
Τον Ιούνιο του 2015 τα μέλη της ορχήστρας εξέλεξαν ως νέο αρχιμουσικό τον Κιρίλ Πετρένκο, ο οποίος ανέλαβε επίσημα τα καθήκοντά του στις 19 Αυγούστου του 2019.
Χρηματοδοτείται από το κρατίδιο του Βερολίνου και την τράπεζα Deutsche Bank.
Καλλιτεχνικοί διευθυντές της διετέλεσαν επίσης διακεκριμένοι μαέστροι, όπως ο Βίλχελμ Φούρτβενγκλερ, ο Χέρμπερτ φον Κάραγιαν, ο Κλαούντιο Αμπάντο και ο σερ Σάιμον Ρατλ. Οι ίδιοι οι μουσικοί της ορχήστρας εκλέγουν τον καλλιτεχνικό τους διευθυντή.
Το 2000, μαζί με τους Scorpions κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ με τίτλο Moment of Glory, στο οποίο περιλαμβάνεται και η μεγάλη επιτυχία Hurricane 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορχήστρες Κατηγορία:Πολιτισμός στο Βερολίνο
Καλόγερος (πτηνό)
μικρογραφία Ο Καλόγερος είναι στρουθιόμορφο πτηνό της οικογενείας των Παριδών, μία από τις παπαδίτσες που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Parus major και περιλαμβάνει 33 υποείδη.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του είδους Parus major, είναι λατινική και πρωτοχρησιμοποιήθηκε από τον Λινναίο, τo 1758. Η ελληνική λαϊκή του ονομασία παραπέμπει στη μαύρη περιοχή του κεφαλιού και του στήθους του πτηνού, όπως και η επίσης συνηθισμένη ονομασία «παπαδίτσα» (βλ. παρακάτω ενότητα Άλλες ονομασίες).
Συστηματική Ταξινομική
thumb|left|300px|Ενήλικος αρσενικός Καλόγερος. Η ταξινομική του είδους Parus major παραμένει προβληματική. Μέχρι το 2005, υπήρχαν 34-36 υποείδη, τα οποία χωρίζονταν σε τέσσερις ταξινομικές ομάδες (groups) με κάποιες μικροδιαφορές στη συστηματική τους. Ωστόσο, μελέτες DNA (βλ. παρακάτω) έδειξαν ότι, τα μέλη των δύο από αυτές τις ομάδες, είχαν χαρακτηριστικά ικανά να στηρίξουν την άποψη πως πρέπει να θεωρηθούν ως δύο ξεχωριστά είδη, με τα αντίστοιχα υποείδη να αφαιρούνται από την αρχική λίστα.
Παρακάτω ακολουθούν οι θέσεις των δύο απόψεων:
Γενικά, υπάρχουν ακόμη μεγάλες διαφωνίες στην επιστημονική ορνιθολογική κοινότητα και τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο με την υιοθέτηση απόψεων, που είναι ενδιάμεσες των προηγουμένων.
Γεωγραφική κατανομή υποειδών
thumb|right|300px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Parus major. Τα χρώματα αντιστοιχούν στις τέσσερις ομάδες της συστηματικής κατάταξης σύμφωνα με την α΄ θεωρία (βλ. ενότητα [[Καλόγερος (πτηνό)#Συστηματική Ταξινομική|Συστηματική Ταξινομική).]] Το είδος έχει πολύ μεγάλη εξάπλωση σε όλες τις περιοχές της Ευρασίας και κάποιες της Β Αφρικής, σε μεγάλα τμήματα της εύκρατης ζώνης και υποτροπικές περιοχές.
Στην Ευρώπη απαντά σε όλη σχεδόν την ήπειρο με εξαίρεση την Ισλανδία και τα νησιά Όρκνεϊ (Orkney) και Σέτλαντ (Shetland), και το μακρινό Βορρά σε κάποιες περιοχές της Σκανδιναβίας και της Σιβηρίας. Το βόρειο όριο της επικρατείας του ακολουθεί τη ζώνη από τη δυτική Ρωσία, το βόρειο άκρο της μέσης τάιγκα και, πέφτει σταθερά στα ανατολικά προς το Νότο, έτσι ώστε στην περιοχή του Στανοβόι, να συμπίπτει με το βόρειο άκρο της νότιας τάιγκα.