cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λινάρες
Το Λινάρες (στα ισπανικά: Linares) είναι δήμος και πόλη που βρίσκεται στην επαρχία της Χαέν στην Ανδαλουσία. Στη ρωμαϊκή εποχή κοντά στη σημερινή πόλη βρισκόταν η ιβηρική, και μετέπειτα ρωμαϊκή, Castulo, πρωτεύουσα της Ορητανίας. Η σημερινή πόλη εξελίχθηκε μόνο μετά τον 19ο αιώνα, βάσει της βιοτεχνικής και μεταλλευτικής παραγωγής (μόλυβδος). Σήμερα είναι μια πόλη μεσαίου μεγέθους με σταθερούς ρυθμούς ανάπτυξης, όντας το κύριο βιομηχανικό κέντρο της επαρχίας της Χαέν.
Η φυσική επαρχία της Οροσειράς Μορένα της Χαέν
Η πρώτη είναι το χωριό Μπαϊλέν, όπου έλαβε χώρα η πρώτη ήττα των γαλλικών στρατευμάτων κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ισπανίας από τον Ναπολέοντα το 1808.
Η δεύτερη είναι το έτερο χωριό Καρολίνα, που ιδρύθηκε από τον Κάρολο Γ΄ στα πλαίσια των εν τέλει αποτυχημένων προσπάθειών του να επανεμφυσίσει ζωή στα ακατοίκητα όρη μεταξύ της Ανδαλουσίας και της Καστίλης-Λα Μάντσα.
Η τρίτη είναι η τοποθεσία Νάβας ντε Τολόσα, όπου του 1212 έλαβε χώρα η αποφασιστική νίκη των χριστιανών εναντίον των Αλμοραβιδών, που άνοιξε το δρόμο για την ενσωμάτωση της Κάτω Ανδαλουσίας στο Στέμμα της Καστίλης και του Βασιλείου της Βαλένθια στο Στέμμα της Αραγώνας στα πλαίσια της Χριστιανικής ανακατάκτησης της Ιβηρικής.
Στα όρια της κομάρκας με την Καστίλη Λα Μάντσα βρίσκεται το περίφημο πέρασμα Ντεσπενιαπέρος (Despeñaperros), που παραδοσιακά χώριζε την Ανδαλουσία από το κεντρικό ιβηρικό οροπέδιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της επαρχίας της Χαέν
Έλενα Τσαβαλιά
Η Έλενα Τσαβαλιά (Αθήνα, 16 Φεβρουαρίου 1964) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, παρουσιάστρια.
Βιντεοταινίες
Ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός το 1984, παίζοντας μαζί με τη Ρένα Βλαχοπούλου στην ταινία Μια Ρένα χωρίς φρένα. Από το 1986 μέχρι το 1989 ακολούθησε αρκετές βιντεοταινίες άλλοτε με πρωταγωνιστικούς και άλλοτε με μικρότερους ρόλους. Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 είχε λάβει μέρος σε συνολικά 29 βιντεοταινίες.
Τηλεόραση
Στη συνέχεια από το 1993 μέχρι το 1995 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά του Τάκη Βουγιουκλάκη στον ANT1 Η καλή πεθερά, με πρωταγωνίστρια την Κατερίνα Γιουλάκη. Τις σεζόν 1995-1997 έπαιξε μαζί με τη Σοφία Αλιμπέρτη και τον Απόστολο Γκλέτσο στην κωμική σειρά του Γιώργου Κωνσταντίνου Σοφία ορθή. Επέστρεψε τηλεοπτικά μετά από αρκετά χρόνια τη σεζόν 2000-2001 με το ρόλο της Ελπίδας Βενετάκου στον δέκατο κύκλο της καθημερινής σειράς του Νίκου Φώσκολου Η λάμψη. Την ίδια περίοδο εμφανίστηκε στο επεισόδιο "Πάντα μαζί" της αστυνομικής σειράς Κόκκινος κύκλος. Ακολούθησε ο ρόλος της αστυνομικού Μαρίας Σαπαρλή στη μαύρη κωμωδία Η σειρήνα και ο μπάτσος. Από το 2002 μέχρι το 2006 έλαβε μέρος σε τρεις σατιρικές σειρές του Μάρκου Σεφερλή. της σειράς Μάρκο μ' έκαψες, Σοβαρότης μηδέν ,Κορίτσια... ο Μάρκουλης
Τη σεζόν 2022 Super Mammy στο ANT1
Τη σεζόν 2022-2023 Family Game στο ANT1
Επιχειρηματική δράση
Το 2020, άνοιξε από κοινού με τον σεφ Ανδρέα Λαγό το μαγαζί «ERTHE», το οποίο πουλάει ροφήματα και υγιεινά σνακ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες επιχειρηματίες
Σαντιστέβαν δελ Πουέρτο
Το Σαντιστέβαν δελ Πουέρτο (στα ισπανικά: Santisteban del Puerto) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Χαέν στην Ανδαλουσία. Στα όρια του δήμου εντοπίζονται τα σπήλαια του Απολινάριο και της Μορθιγίγια (Cuevas de Apolinario y la Morciguilla). Οι Ίβηρες ονόμαζαν τον οικισμό Ilucia, οι Ρωμαίοι Ilugo ενώ από τους Βησιγότθους και μετά το όνομα της πολίχνης πήρε τη σημερινή του μορφή (San Esteban, Άγιος Στέφανος).
Η φυσική επαρχία της Κομητείας της Χαέν
Το Σαντιστέβαν δελ Πουέρτο είναι το κέντρο της φυσικής επαρχίας της Κομητείας της Χαέν, την οποία διασχίζει ο ποταμός Γουαδαλιμάρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της επαρχίας της Χαέν
Μπέας δε Σεγούρα
Το Μπέας δε Σεγούρα (στα ισπανικά: Beas de Segura) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Χαέν στην Ανδαλουσία. Στο όρια του δήμου βρίσκονται διάσπαρτοι διάφοροι αρχαιολογικοί χώροι που αποδεικνύουν την κατοίκιση του χώρου ήδη από την παλαιολιθική περίοδο. Κάτω από την καρχηδονιακή και ρωμαϊκή εξουσία, από εκεί περνούσε η οδός που συνέδεε την Castulo (κοντά στο Λινάρες) με την Καρθαγένη. Δείγματα αυτού του γεγονότος είναι η ρωμαϊκή γέφυρα που σώζεται κοντά στη σημερινή κωμόπολη. Ως οικισμός ωστόσο ανάγεται στην αραβική εποχή. Επί βασιλείας Φίλιππου Β΄ είχε 4.500 κατοίκους που εκμεταλεύονταν τον αγροτικό πλούτο της επαρχίας, που μέχρι και σήμερα επικεντρώνεται στην παραγωγή ελαιόλαδου. Το ελαιόλαδο που παράγεται στη φυσική επαρχία της Οροσειράς του Σεγούρα έχει δική του Προστασία Ονομασίας Προέλευσης.
Η φυσική επαρχία της Οροσειράς του Σεγούρα
Η φυσική επαρχία της Οροσειράς του Σεγούρα παίρνει το όνομά της από τον ομώνυμο ποταμό που πηγάζει στα ανατολικά της και εκβάλλει στη Μεσόγειο στη Βαλενθιανική Κοινότητα. Είναι ενταγμένη στο φυσικό πάρκο της Οροσειράς της Καθόρλα, του Σεγούρα και των Λας Μπίγιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της επαρχίας της Χαέν
Αρμενική αρχιτεκτονική
Η αρμενική αρχιτεκτονική περιλαμβάνει αρχιτεκτονικά έργα με αισθητική ή ιστορική σύνδεση με τον αρμενικό λαό. Είναι δύσκολο να τοποθετηθεί αυτή η αρχιτεκτονική τεχνοτροπία σε συγκεκριμένα γεωγραφικά ή χρονολογικά όρια, αλλά πολλά από τα μνημεία της δημιουργήθηκαν στις περιοχές της ιστορικής Αρμενίας, των Αρμενικών υψίπεδων. Το μεγαλύτερο επίτευγμα της αρμενικής αρχιτεκτονικής γενικά συμφωνείται ότι είναι οι μεσαιωνικές εκκλησίες της, αν και υπάρχουν διαφορετικές γνώμες ακριβώς από ποιές απόψεις.
Κοινά χαρακτηριστικά της αρμενικής αρχιτεκτονικής
Η μεσαιωνική αρμενική αρχιτεκτονική, και ειδικότερα οι αρμενικές εκκλησίες, έχουν πολλά χαρακτηριστικά γνωρίσματα, τα οποία ορισμένοι θεωρούν ότι είναι η πρώτη εθνική τεχνοτροπία ενός κτιρίου εκκλησίας.
Κοινά χαρακτηριστικά περιλαμβάνουν:
Νέντα Μπόκαν
Η Νέντα Μπόκαν (σερβικά κυριλλικά: Neda Бокан, λατινικά: Neda Bokan) (3 Φεβρουαρίου 1947, Ζέμουν) είναι Σέρβα μαθηματικός.
Η Μπόκαν ήταν τακτική καθηγήτρια, πρώην πρύτανης της Σχολής Μαθηματικών και από το 2006 έως το 2012 αντιπρύτανης διδασκαλίας στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ζέμουν, όπου ολοκλήρωσε την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της. Το 1965 γράφτηκε στην τότε Σχολή Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών του Βελιγραδίου (PMF) - στην ομάδα μαθηματικών και αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1969. Έλαβε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα από την PMF το 1972 και το διδακτορικό της το 1979 από την ίδια σχολή στον τομέα της διαφορικής γεωμετρίας σε ομάδες μετασχηματισμού πολλαπλότητες υπό την επίβλεψη της Μίλεβα Πρβάνοβιτς.
Κατά το ακαδημαϊκό έτος 1973/74 παρακολούθησε μετεκπαίδευση στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Στο πλαίσιο πανεπιστημιακής συνεργασίας, υπήρξε προσκεκλημένη λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Έτβος Λόραντ της Βουδαπέστης (Μάιος 1975 και Δεκέμβριος 1987), στο Πανεπιστήμιο Tor Vergata της Ρώμης (Ιούνιος 2001 και Ιούνιος 2003). Προέβη επίσης στις ακόλουθες εκπαιδευτικές αποστολές: Κάλα Γκονόνε, Ιταλία (Σεπτέμβριος 1988), Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Λος Άντζελες, ΗΠΑ, Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ, ΗΠΑ, Πανεπιστήμιο του Όρεγκον, Γιουτζίν, Όρεγκον, ΗΠΑ (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 1989), Μοντεκατίνι Τέρμε, Ιταλία (Ιούνιος 1990), SISSA, Τεργέστη, Ιταλία (Σεπτέμβριος 1994).
Υπήρξε προσκεκλημένη πολλών πανεπιστημίων, όπου έδωσε διαλέξεις και συνεργάστηκε σε κοινές επιστημονικές έρευνες: Πανεπιστήμιο του Ντέμπρετσεν (1987), Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1989, 1994, 1995, 1998, 2001), Πανεπιστήμιο Αλεξάνδρου Ιωάννου Κούζα, Ιάσιο, Ρουμανία (1992), Πανεπιστήμιο του Κάλιαρι, Κάλιαρι, Ιταλία (1991, 1992, 1996), Πανεπιστήμιο Έτβος Λόραντ, Βουδαπέστη (1992), Πανεπιστήμιο της Ρώμης, Σαπιέντσα, Ρώμη (2001, 2003).
Από την 1η Οκτωβρίου 1969 έως την 1η Οκτωβρίου 1971 εργάστηκε ως ασκούμενη βοηθός στο Μαθηματικό Ινστιτούτο SANU στο Βελιγράδι. Την 1η Οκτωβρίου 1971 επιλέχθηκε ως επίκουρη καθηγήτρια στο Ινστιτούτο Μαθηματικών του PMF στο Βελιγράδι. Το 1991 εξελέγη αναπληρώτρια καθηγήτρια στη Σχολή Μαθηματικών του Βελιγραδίου και το 1996 τακτική καθηγήτρια.
Υπήρξε επικεφαλής του επιστημονικού σεμιναρίου για τη Γεωμετρία, μόνη της ή με τον καθηγητή Ζόραν Λούτσιτς, ή με τον καθηγητή Μίοντραγκ Ματέλιεβιτς. Μαζί με τον καθηγητή Νόβιτσα Lj. Μπλάζιτς, διεύθυνε σεμινάριο για τη γεωμετρία του Ρίμαν, το οποίο απευθύνεται κυρίως σε μεταπτυχιακούς φοιτητές. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Έργου 0401 (1991-1995) και 04M03 (1996-2000) και επικεφαλής του υποέργου Γεωμετρία και Τοπολογία ή Διαφορική Γεωμετρία με Εφαρμογές, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Σερβίας. Από το 2002 ήταν επικεφαλής του έργου MM1646 Γεωμετρία, εκπαίδευση και οπτικοποίηση με εφαρμογές. Από το 1996 έως το 1998 ήταν μέλος της Επιτροπής Μαθηματικών, Μηχανικής και Αστρονομίας του Υπουργείου Επιστήμης και Τεχνολογίας και από το 1998 έως το 2001 ήταν μέλος της Επιτροπής Φυσικών Επιστημών και Μαθηματικών. Είναι μέλος των συντακτικών επιτροπών του περιοδικού Matematički vesnik (Μαθηματική βέσνικ), του περιοδικού της Ένωσης Μαθηματικών της Σερβίας (από το 2013), και του περιοδικού Journal of Mathematics and Electrotechnics (Εφημερίδα των Μαθηματικών και της Ηλεκτροτεχνίας). Είναι συνεργάτης του διεθνούς περιοδικού αναφοράς Zentralblatt für Mathematik (Κεντρική εφημερίδα για τα Μαθηματικά) και αρχισυντάκτης της τοπικής σύνταξης στο Μαθηματικό Ινστιτούτο SANU.
Καθοδήγησε την εκπόνηση δέκα μεταπτυχιακών διατριβών, τεσσάρων διδακτορικών διατριβών και δύο εξειδικευμένων διατριβών. Υπήρξε μέλος των επιτροπών εξέτασης και αξιολόγησης και έχει υποστηρίξει αρκετές μεταπτυχιακές και διδακτορικές διατριβές στις Μαθηματικές Σχολές του Βελιγραδίου, του Novi Sad και του Κραγκούγιεβατς.
Παρουσίασε τα αποτελέσματα της επιστημονικής της έρευνας σε 35 επιστημονικές συναντήσεις εθνικής και διεθνούς σημασίας. Έχει δώσει 16 προσκεκλημένες διαλέξεις σε διεθνή και εθνικά επιστημονικά συνέδρια. Δημοσίευσε τα επιστημονικά της αποτελέσματα σε 45 πρωτότυπες εργασίες ως συγγραφέας ή συν-συγγραφέας, σε διεθνή και εθνικά επιστημονικά περιοδικά και σε 7 εργασίες εκθεσιακού χαρακτήρα. Εκτός από τις επιστημονικές εργασίες της, δημοσίευσε διάφορα επαγγελματικά έργα, δηλαδή συλλογές διατριβών και άλλα κείμενα. Ήταν συντάκτρια των Πρακτικών του Διεθνούς Συνεδρίου Διαφορικής Γεωμετρίας και Εφαρμογών, Ντουμπρόβνικ, 26 Ιουνίου-3 Ιουλίου 1988. Ήταν ένας από τους συντάκτες των Πρακτικών του 10ου Συνεδρίου των Γιουγκοσλάβων Μαθηματικών, Novi Sad, 1989, και μαζί με τον Ν. Μπλάζιτς συντάκτης των Πρακτικών του Μαθηματικού Ινστιτούτου SANU, 6(14), και αρχισυντάκτης του Εορτασμού των 125 χρόνων της Μαθηματικής Σχολής και των Πρακτικών του Συμποσίου για τα Σύγχρονα Μαθηματικά.
Διορίστηκε πρύτανης της Σχολής Μαθηματικών μετά την εισαγωγή του νόμου για τα Πανεπιστήμια το 1998, μια θέση που κατείχε από τις 29 Ιουνίου 1998 έως τις 23 Φεβρουαρίου 2001.
Από το 2012 έως το 2015 ήταν τακτική καθηγήτρια στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νόβι Παζάρ Ήταν πρόεδρος της Εθνικής Μονάδας Διαπίστευσης και Διασφάλισης Ποιότητας στην Ανώτατη Εκπαίδευση μέχρι την παραίτησή της από τη θέση αυτή το 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Σέρβοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Η Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης είναι ο εθνικός οργανισμός που διατηρεί την εποπτεία του αθλήματος της επιτραπέζιας αντισφαίρισης στην Κύπρο. Ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου του 1963 και είναι μέλος της Διεθνής Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (ITTF) και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (ETTU). Διοργανώνει εθνικές διοργανώσεις ανδρών, γυναικών και νέων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Κύπρου. Η έδρα της βρίσκεται στη Λευκωσία και ο πρόεδρός της είναι ο Αντρέας Γεωργίου.
Ακρόχορδο
Το ακρόχορδο (λατινική-επιστημονική ονομασία Acrochordus) είναι γένος από πρωτόγονα φίδια χωρίς δηλητήριο, που ζουν στη φύση στην Αυστραλία και στην τροπική Ασία. Ανήκει στην ομώνυμη οικογένεια ακροχορδίδες (Acrochordidae), της οποίας αποτελεί το μοναδικό γένος (μονοτυπική οικογένεια). Σήμερα αναγνωρίζονται τρία είδη ακρόχορδου.
Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Ίδρυση
Τα ιδρυτικά μέλη της Π.Ο.ΕΠ.Α ήταν:
Ακρόχορδο
Περιγραφή
right|thumb|Κεφαλή του είδους [[Acrochordus arafurae]] Τα ακρόχορδα είναι εντελώς υδρόβια ζώα. Εξ αυτού, δεν έχουν τις ευρείες κοιλιακές φολίδες που διαθέτουν τα περισσότερα άλλα φίδια, ενώ τα μάτια τους βρίσκονται στην επάνω πλευρά της κεφαλής («ραχιαίοι» οφθαλμοί). Η κεφαλή ξεχωρίζει πολύ λίγο από τον θώρακα. Τα δόντια τους είναι μικρά αλλά δυνατά, και εκφύονται όχι μόνο από τις σιαγόνες, αλλά και από τον ουρανίσκο. Το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό των ακρόχορδων είναι το δέρμα και οι φολίδες τους. Το δέρμα είναι χαλαρό και «σακκουλιάζει», δίνοντας την εντύπωση ότι είναι υπερβολικά μεγάλου μεγέθους για το φίδι. Οι φολίδες δεν αλληλοεπικαλύπτονται και φέρουν πολύ μικρές πυραμιδοειδείς προεξοχές.
Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Πρόεδροι
Οι διατελέσαντες Πρόεδροι είναι:
Ακρόχορδο
Περιγραφή
Τα ακρόχορδα είναι ενεδρεύοντες θηρευτές, που κρύβονται στους πυθμένες ρυακιών, ποταμιών και εκβολών, περιμένοντας να πλησιάσουν ψαράκια, τα οποία συλλαμβάνουν με το σώμα τους, που τυλίγεται γύρω τους. Χάρη στην τραχιά επιφάνεια των φολίδων τους, μπορούν να συγκρατούν τα ψάρια, παρά τη γλιστερή επιφάνεια των τελευταίων. Τα ενήλικα ακρόχορδα έχουν μήκος που ξεκινά από 60 εκατοστά του μέτρου και μπορεί να φθάσει τα 2,43 μέτρα.
Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Ανάπτυξη των μελών
Στατιστικά στοιχεία της ανάπτυξης των μελών και του αριθμού των συλλόγων.
Ακρόχορδο
Γεωγραφική κατανομή
Τα φίδια αυτά βρίσκονται στη δυτική Ινδία, στη Σρι Λάνκα, την τροπική Νοτιοανατολική Ασία, τις Φιλιππίνες, την Ινδονησία, μέχρι ανατολικά στο Τιμόρ, στη Νέα Γουινέα, στο Αρχιπέλαγος του Μπίσμαρκ (ιδίως στη Νήσο Μουσάου) και στο Γκουανταλκανάλ. . Στα νότια συναντώνται στη βόρεια ακτή της Αυστραλίας.
Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κύπρος Κατηγορία:Επιτραπέζια αντισφαίριση στην Κύπρο
Ακρόχορδο
Ταξινομική
Υπάρχουν αρκετά συνώνυμα για την οικογένεια Acrochordidae, όπως : Acrochordina (Bonaparte, 1831), Acrochordidae (Bonaparte, 1840 και Jan, 1863), Acrochorniens (A.M.C. Duméril, 1853), Acrochordinae (Boulenger, 1893), Acrochordoidae (McDowell, 1975) και Acrochordini (Dowling & Duellman, 1978).
Υπάρχουν επίσης αρκετά συνώνυμα για το γένος Acrochordus, μεταξύ των οποίων και τα εξής : Acrochordus (Hornst., 1787), Chersydrus (Cuvier, 1817), Chersidrus (Oken, 1817), Chersydreas (Gray, 1825), Chersydraeus (Duméril, Bibron & Duméril, 1854), Chersydraeas (Gray, 1849), Chershydrus (Bonaparte, 1831), Verrucator (Schlegel, 1837) και Potamophis (Schmidt, 1852)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ακροχορδο
Σαιν-Λοταίν
Το Σαιν-Λοταίν (γαλλικά: Saint-Lothain) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Σαιν-Λου (Ζυρά)
Το Σαιν-Λου (γαλλικά: Saint-Loup) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Σαιν-Μωρ (Ζυρά)
Το Σαιν-Μωρ (γαλλικά: Saint-Maur) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Εουχένια Καουδούρο
Η Εουχένια Καουδούρο (Eugenia Cauduro Rodríguez, 20 Δεκεμβρίου 1968 -) είναι Μεξικανή ηθοποιός, μοντέλο και χορεύτρια.
Σε παιδική ηλικία ακολούθησε μαθήματα μπαλέτου και τζαζ στο Κολλέγιο Baden Powell. Σε ηλικία 15 ετών ξεκίνησε το μόντελινγκ και αργότερα φοίτησε στο Centro de Educación Artística της Televisa. Έχει πτυχίο στον βιομηχανικό σχεδιασμό στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού (UNAM).
Έχει κάνει μαθήματα ακουστικής κιθάρας και σαξοφώνου. Το 1980 μπήκε στην Εθνική σχολή χορού. Το πρώτο της ντεμπούτο το έκανε σε θεατρικά έργα που βασίζονται σε παιδικές ιστορίες όπως η La Sirenita και η La Cenicienta. Το 1997 έκανε το τηλεοπτικό της ντεμπούτο στην τηλενουβέλα Alguna vez tendremos alas.
Υπήρξε παντρεμένη με τον Ενρίκε Μοράν από το 2000 μέχρι το 2006. Μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Πατρίσιο και την Λουσιάνα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανοί μοντέλα
Αντούχαρ
Το Αντούχαρ (στα ισπανικά: Andújar) είναι δήμος και πόλη που βρίσκεται στην επαρχία της Χαέν στην Ανδαλουσία. Στη στο χώρο της σημερινής πόλης υπήρξε η ιβηρική Isturgi που είχε εμπορικές επαφές με διάφορες γειτονικές πόλεις και εθνότητες όπως την Ταρτησσό. Με την καστιλιανική κατάκτηση το 1230 πέρασε υπό τον έλεγχο των ταγμάτων του Καλατράβα και του Αγίου Ιακώβου.
Σήμερα είναι μία από τις «αγροτοπόλεις» της Ανδαλουσίας καθώς λειτουργεί ως αστικό κέντρο μιας αγροτικής ενδοχώρας.
Πουέντε Χενίλ
Το Πουέντε Χενίλ (ισπανικά: Puente Genil, δηλαδή «γέφυρα του ποταμού Χενίλ») είναι δήμος και πόλη που βρίσκεται στην επαρχία της Κόρδοβας στην καρδιά της Ανδαλουσίας. Ως οικισμός ιδρύθηκε μετά την καστιλιανική κατάκτηση στα μέσα του 13ου αιώνα. Σήμερα λειτουργεί ως το αστικό κέντρο της αγροτικής της ενδοχώρας.
Σαιν-Μωρίς-Κριγιά
Το Σαιν-Μωρίς-Κριγιά (γαλλικά: Saint-Maurice-Crillat) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Ευρωπαϊκή ημέρα μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού
Η Ευρωπαϊκή ημέρα υπέρ της μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού, γνωστή και ως Διεθνής ημέρα της μαύρης πόρπης τιμάται κάθε χρόνο στις 23 Αυγούστου. Θεσπίστηκε από την Διακήρυξη της Πράγας για την Ευρωπαϊκή Συνείδηση και τον Κομμουνισμό στις 3 Ιουνίου 2008 που υπογράφτηκε από τον Βάτσλαβ Χάβελ και μέλη της Ευρωπαϊκής Βουλής. Η 23η Αυγούστου ήταν η ημέρα της υπογραφής της συμφωνίας μεταξύ Ρωσίας και της Ναζιστικής Γερμανίας. Σκοπός της εορτής είναι η απότιση φόρου τιμής στους νεκρούς των μαζικών εκτοπίσεων και δολοφονιών του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, και η επανίδρυση της ειρήνης και ευστάθειας στην Ευρώπη του σήμερα. Η εθνική εορτή τιμάται εκτός της Ευρώπης και στον Καναδά.
Ιστορικό υπόβαθρο
Στις ημέρες της δεκαετίας του 1980 πραγματοποιήθηκαν διαδηλώσεις σε δυτικά κράτη, με τις οποίες οι άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν για την καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Σοβιετική Ένωση. Στις 23 Αυγούστου 1986, την ημέρα της μαύρης πόρπης, έγιναν διαδηλώσεις σε 21 πόλεις δυτικών χωρών, μεταξύ των οποίων στην Νέα Υόρκη, Οτάβα, Λονδίνο, Στοκχόλμη, Σιάτλ, Λος Άντζελες, Περθ, και στην Ουάσιγκτον. Το 1989 δύο εκατομμύρια διαδηλωτές στην Βαλτική πιάστηκαν χέρι με χέρι και σχημάτισαν ανθρώπινη αλυσίδα, ενώ έφεραν αναμμένα κεράκια, εθνικές σημαίες της προπολεμικής εποχής και μαύρη πόρπη για την μνήμη των θυμάτων του Σοβιετικού τρομοκρατικού καθεστώτος.
Επίσημη διεθνής αναγνώριση της 23ης Αυγούστου μετά το 2008
Τον Απρίλιο του 2008 και υπό την προεδρία της Σλοβενίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διοργανώθηκε η Ευρωπαϊκή δημόσια ακρόαση για τα εγκλήματα που διαπράχθηκαν από ολοκληρωτικά καθεστώτα, με σκοπό τον εντοπισμό και τη διαλεύκανση των εγκλημάτων που διέπραξαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. Στις 3 Ιουνίου του 2008, με τη Διακήρυξη της Πράγας σχετικά με την ευρωπαϊκή συνείδηση και τον κομμουνισμό, η οποία συνόψιζε όσα ειπώθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο που διεξάχθηκε στην Βουλή της Τσεχίας από τις 2 ως τις 3 Ιουνίου 2008, και υπογράφηκε από τον Βάτζλαβ Χάβελ και άλλους Ευρωπαίους πολιτικούς, όρισε την 23η Αυγούστου ως ημέρα Μνήμης ενάντια του ολοκληρωτισμού. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2008, 409 μέλη του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου υπέγραψαν τη Διακήρυξη θεσπίζοντας την εορτή της 23ης Αυγούστου ως ημέρα μνήμης των θυμάτων του Σταλινισμού και του Ναζισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:ΟλοκληρωτισμόςΚατηγορία:Ημέρες μνήμης
Μαζί για το Μέλλον
Το Μαζί για το μέλλον (Insieme per il Futuro, IpF) είναι ένα κεντρώο πολιτικό κόμμα στην Ιταλία. Ιδρυτής και αρχηγός του είναι ο Λουίτζι ντι Μάιο. Όλα τα κοινοβουλευτικά μέλη του εξελέγησαν για το Κίνημα Πέντε Αστέρων στις εκλογές του 2018, αλλά αποχώρησαν τον Ιούνιο του 2022, όταν ο Ντι Μάιο αποφάσισε να σχηματίσει τη δική του πολιτική ομάδα, μετά από εντάσεις με τον αρχηγό του Κινήματος, Τζουζέπε Κόντε.
Ο Ντι Μάιο εξήγησε ότι το «Μαζί για το Μέλλον» δεν θα είναι «προσωπικό κόμμα» και θα απέρριπτε τον λαϊκισμό, ενώ θα ήταν ανοιχτό στη συμβολή ανθρώπων από διαφορετικές πολιτικές εμπειρίες, ιδιαίτερα δημάρχων. Ανακοινώθηκε επίσης ότι το τελικό όνομα του κόμματος θα επιλεγεί αργότερα.
Ιστορικό
Κατά τη διάρκεια του 2022, αυξήθηκαν οι εντάσεις μέσα στο Κίνημα Πέντε Αστέρων μεταξύ του προέδρου του κόμματος, Τζουζέπε Κόντε, και του πρώην ηγέτη του κόμματος, Λουίτζι ντι Μάιο. Οι δύο βασικοί εκπρόσωποι του κινήματος συγκρούστηκαν πολλές φορές, κυρίως για τις πολιτικές που προωθούσε η κυβέρνηση Ντράγκι, στην οποία ο Ντι Μάιο διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών. Οι δύο πολιτικοί διαφώνησαν και ενόψει των ιταλικών προεδρικών εκλογών του 2022, κατά τις οποίες, κάποια στιγμή, ο Κόντε υποστήριξε, μαζί με τον αρχηγό της Λέγκας του Βορρά, Ματέο Σαλβίνι, την υποψηφιότητα της Ελισαμπέτα Μπελόνι, συναντώντας την αντίθεση του Ντι Μάιο.
Στις αρχές Ιουνίου 2022, ο Κόντε έγινε ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στην προσέγγιση της κυβέρνησης στη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και συγκεκριμένα στην παροχή στρατιωτικής βοήθειας, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών, Ντι Μάιο, την υπερασπίστηκε. Ο Ντι Μάιο χαρακτήρισε επίσης την ηγεσία του νέου κόμματος ως «ανώριμη», και είπε ότι ήταν αδύναμη στον ατλαντισμό, ενώ ο Κόντε και οι σύμμαχοί του απείλησαν να εκδιώξουν τον Ντι Μάιο από το Κίνημα Πέντε Αστέρων.
Στις 21 Ιουνίου, ο Ντι Μάιο, μαζί με αρκετούς βουλευτές και γερουσιαστές, εγκατέλειψε το Κίνημα Πέντε Αστέρων και ξεκίνησε το «Μαζί για το Μέλλον». Την επόμενη μέρα, η ομάδα ιδρύθηκε επίσημα στην Βουλή των Αντιπροσώπων, με 51 μέλη, ενώ στη Γερουσία της Δημοκρατίας προσχώρησαν δέκα γερουσιαστές και σχημάτισαν κοινή ομάδα με το Δημοκρατικό Κέντρο. Επιπλέον, δύο μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τρεις περιφερειακοί σύμβουλοι στην Καμπανία και ένας σύμβουλος στο Αμπρούτσο εντάχθηκαν στο νέο κόμμα.
Την 1η Αυγούστου, ο Ντι Μάιο και ο ηγέτης του Δημοκρατικού Κέντρου Μπρούνο Ταμπάτσι ανακοίνωσαν την εκλογική συμμαχία Πολιτική Δέσμευση για τη συμμετοχή τους στις γενικές εκλογές του 2022.
Μετά το φτωχό εκλογικό αποτέλεσμα, το μέλλον του Μαζί για το Μέλλον είναι αβέβαιο καθώς πολλές προσωπικότητες αποσύρονται από την πολιτική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικά πολιτικά κόμματα
Πάλμα δελ Ρίο
Η Πάλμα ντελ Ρίο (στα ισπανικά: Palma del Río) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Κόρδοβας στην Ανδαλουσία. Από τη ρωμαϊκή εποχή στα όρια του σημερινού δήμου εντοπίζονται βιοτεχνίες παραγωγής αγγείων ενώ στις αρχές του 20ού αιώνα η κωμόπολη έγινε γνωστή ως κέντρο των μασόνων της Κοιλάδας του Γουαδαλκιβίρ.
Λίγο πιο έξω από την κωμόπολη ο ποταμός Χενίλ εκβάλλει στον Γουαδαλκιβίρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της επαρχίας της Κόρδοβας
Σαιν-Πιερ (Ζυρά)
Το Σαιν-Πιερ (γαλλικά: Saint-Pierre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Φίλιπ Φράι
Ο Φίλιπ Τζέιμς Φράι (αγγλικά: Philip James Fry), γνωστότερος ως Φράι, είναι φανταστικός χαρακτήρας, ο κύριος πρωταγωνιστής της σειράς επιστημονικής φαντασίας Futurama. Τη φωνή του Φράι δανείζει ο Μπίλι Γουέστ, ο οποίος χρησιμοποιεί μια εκδοχή της φωνής του όπως αυτή ακουγόταν όταν ήταν 25 ετών.
Επισκόπηση χαρακτήρα
Γεννημένος στον 20ο αιώνα στη Νέα Υόρκη, ο Φράι είναι ένας συνηθισμένος νεαρός που παραδίδει πίτσα, ο οποίος άθελα του καταψύχεται λίγο μετά τα μεσάνυχτα της πρωτοχρονιάς του 2000 σε ένα εργαστήριο κρυογονικής, για να ξυπνήσει στην παραμονή της πρωτοχρονιάς του 2999. Στη συνέχεια, συναντά τη μονόφθαλμη υπεύθυνη ανάθεσης καριέρας Λίλα και τον Μπέντερ, ένα ευέξαπτο, εγωκεντρικό ρομπότ που καπνίζει πούρα, πίνει πολύ και βρίζει. Μαζί, προσλαμβάνονται από τον μακρινό ανηψιό του Φράι στο μέλλον, τον Χιούμπερτ Φάρνσγουόρθ, έναν λαμπρό επιστήμονα και εφευρέτη αυξημένης ηλικίας, ως μέλη του πληρώματος του διαστημοπλοίου της διαπλανητικής εταιρείας διανομής Πλάνετ Εξπρές.
Στο παρελθόν, ο Φράι είχε ένα μεγαλύτερο αδερφό, τον Γιάνσι, ένα σκύλο, τον Σίμουρ και ένα κορίτσι, τη Μισέλ, η οποία τον παράτησε στο πρώτο επεισόδιο "Space Pilot 3000", λίγο πριν καταψυχθεί. Ο Φράι είχε μια συνεχή αντιπαλότητα με τον αδερφό του, εξαιτίας της αντίληψης του Φράι ότι ο Γιάνσι κλέβει τα πάντα από αυτόν και το αντίστροφο. Αφού παράτησε τις σπουδές του στο κολέγιο του Coney Island, βρήκε εργασία στην πιτσαρία του Πανούτσι, όπου παρέδιδε πίτσες.
Προσωπικότητα και ικανότητες
Χαρακτηρίζεται ως απλός, γλυκός, αφελής και ανώριμος, ο Φράι θεωρεί τον Μπέντερ ως τον καλύτερό του φίλο. Επίσης, έχει έντονα συναισθήματα για τη Λίλα, παρ' όλο που δε διαθέτει την απαραίτητη ευφυΐα για τη σωστή έκφραση των συναισθημάτων του. Έτσι, η αγάπη του παραμένει (μερικές φορές ψυχρά) μονομερείς, αν και όχι εντελώς, χωρίς ελπίδα. Μερικές φορές κατά τη διάρκεια της σειράς, η Λίλα δείχνει και αυτή το ενδιαφέρον της για τον Φράι. Στην ταινία, Futurama: Into the Wild Green Yonder παραδέχεται ότι αγαπάει τον Φράι. Στο τέλος της ταινίας, μοιράζονται ένα φιλί καθώς εισέρχονται σε μία σκουληκότρυπα και στη συνέχεια ξεκινούν να βγαίνουν ραντεβού. Παρά τη χαμηλή νοημοσύνη του, ο Φράι είναι ένα πολύ στοργικό και καλόκαρδο άτομο που συχνά παρεκτρέπεται για να βοηθήσει τους φίλους του, αν και μερικές φορές ευθύνεται αυτός για τα προβλήματά τους. Ανέχεται όλες τις ιδιορρυθμίες των φίλων του και είναι το μοναδικό μέλος του προσωπικού της Πλάνετ Εξπρές που αντιμετωπίζει τον Δόκτωρ Ζόιντμπεργκ αξιοπρεπώς. Αν και κατά καιρούς του λείπει η αυτογνωσία, ο Φράι πάντα προσπαθεί να κάνει το σωστό και να διορθώσει τα λάθη του.
Στο επεισόδιο "The Why of Fry", ο Νίμπλερ, το κατοικίδιο της Λίλα, αποκαλύπτει ότι αυτός ευθύνεται για το πάγωμα του Φράι. Επειδή, ο Φράι δε διαθέτει το εγκεφαλικό κύμα Delta, μπορεί να αντισταθεί στην τηλεπαθητική επίθεση του κακού Brainspawn, έχει ανοσία στη προσπάθεια του Dark One να διαβάσει τη σκέψη του στη ταινία Futurama: Into The Wild Green Yonder και τα brainslugs πεθαίνουν από την πείνα όταν συνδέονται με αυτόν. Η φυλή του Νίμπλερ, οι Νιμπλόνιανς, προέβλεψαν τη παραμονή του 1999 (καθώς δεν διαθέτουν την ικανότητα να ταξιδεύουν στο χρόνο) ότι ο Φράι θα ήταν αυτός που θα έσωζε το κόσμο από τον Brainspawn. Όμως, επειδή ο Φράι δεν θα ζούσε επιπλέον χίλια χρόνια, έστειλαν το Νίμπλερ να κάνει το τηλεφώνημα για τη παραδοση της πίτσας, ώστε στη συνέχεια ο ανυποψίαστος Φράι να πέσει στο σωλήνα κατάψυξης και να ξυπνήσει χίλια χρόνια αργότερα, στις 31 Δεκεμβρίου 2999.
Παραγωγή
Το όνομα "Φίλιπ" δώθηκε στον Φράι από το Ματ Γκρέινινγκ, ως φόρος τιμής στον πρόσφατα δολοφονημένο Φιλ Χάρτμαν, για τον οποίο είχε δημιουργηθεί ο ρόλος του Ζαπ Μπράνιγκαν.
Σύμφωνα με τον Γκρέινινγκ, ο χαρακτήρας του Φράι αναπτύχθηκε σταδιακά, διατηρώντας πάντα την ιδιότητά του αποτυχημένου και τα χαρακτηριστικά που οι συγγραφείς πίστευαν ότι θα τον έκαναν αρεστό στο νεανικό κοινό αγοριών. Ο χαρακτήρας του Φράι είναι αυτός του αφελή, ανώριμου, τσαπατσούλη αλλά καλόκαρδου νεαρού που δυσκολεύεται να τα πάει καλά στη ζωή του, αλλά έχει πάντα ελπίδα. Τα ρούχα του Φράι με το κόκκινο τζάκετ, τo λευκό μπλουζάκι και μπλε jeans, είναι βασισμένα σε αυτά του Τζέιμς Ντην από την ταινία Επαναστάτης χωρίς αιτία.
Τη φωνή του Φράι δανείζει ο Μπίλι Γουέστ, ο οποίος επίσης δανείζει τη φωνή του στους Δόκτωρ Ζόιντμπεργκ, Χιούμπερτ Φάρνσγουόρθ και διάφορους άλλους χαρακτήρες της σειράς. Αν και ο Γουέστ έκανε οντισιόν, το ρόλο αρχικά είχε κερδίσει ο Τσάρλι Σλάτερ. Όμως, εξαιτίας μιας αλλαγής στο καστ κέρδισε τελικά το ρόλο. Ο Γουέστ έχει παραδεχθεί ότι η φωνή του Φράι, είναι σκόπιμα παρόμοια με τη δική του όπως ακουγόταν όταν ήταν 25 ετών, ώστε να είναι δύσκολο για κάποιον να τη μιμηθεί. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χαρακτήρες του Futurama
1,2-διμεθυλενοκυκλοβουτάνιο
Το 1,2-διμεθυλενοκυκλοβουτάνιο (αγγλικά 1,2-bis(methylene)cyclobutane) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα και υδρογόνο, με χημικό τύπο C6H8. Πιο συγκεκριμένα, το 1,2-διμεθυλενοκυκλοβουτάνιο είναι ένα κυκλοβουτάνιο με δυο εξωδακτυλικούς συζυγείς διπλούς δεσμούς. Το χημικά καθαρό 1,2-διμεθυλενοκυκλοβουτάνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι υγρό. Έχει πάνω από 100 ισομερή θέσης.
Ονοματολογία
Η ονομασία «κυκλοβουτάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα της κύριας ονομασίας «βουτ-» δηλώνει την παρουσία τεσσάρων (4) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες, δηλαδή ότι είναι υδρογονάνθρακας. Το αρχικό πρόθεμα «κυκλο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ισοκυκλικού δακτυλίου στο μόριο της ένωσης. Τέλος, το πρόθεμα υποκαταστατών «1,2-διμεθυλενο-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) μεθυλενομάδων συνδεμένων με δύο (2) γειτονικά κυκλοβουτανικά άτομα άνθρακα. Η ακριβέστερη συστηματική ονομασία της ένωσης είναι 1,2-δι(μεθυλιδενο)κυκλοβουτάνιο.
Δομή
Οι δεσμικές γωνίες μεταξύ των ατόμων άνθρακα είναι σημαντικά παραμορφωμένες σε σχέση με τις αντίστοιχες γωνίες των αλκανίων αλλά και των κυκλοαλκανίων με μεγαλύτερο δακτύλιο, οπότε και πάλι προκύπτει «ενέργεια τάσης δεσμών», όπως στα κυκλοπροπάνια, αλλά μικρότερη. Υπολογίστηκε σε ΔQ = 109 kJ/mole, για το «μητρικό» κυκλοβουτάνιο, αλλά η παρουσία των δύο (2) συζυγών διπλών δεσμών απαγορεύει την «πτύχωση» του μορίου και αυξάνει επιπλέον την ενέργεια τάσης δεσμών.
Επίδραση δισθενών μετάλλων σε 2,3-δι(αλομεθυλο)-1,3-βουταδιένιο
Με επίδραση μετάλλων [συνήθως ψευδάργυροu ή μαγνήσιου (αντίδραση Freund), γιατί γενικά τα δισθενή ηλεκτροθετικά μέταλλα δίνουν καλύτερη απόδοση] και σε 2,3-δι(αλομεθυλο)-1,3-βουταδιένιο. Π.χ. : χωρίς-πλαίσιο|69x69εσ
Χημικές ιδιότητες και παράγωγα
Συνδυάζει τις ιδιότητες συζυγούς διενίου και κυκλοβουτανίου. Δίνει αντιδράσεις προσθήκης, συνήθως πρώτα 1,4- και έπειτα 2,3-, και τελικά (κυρίως και αρκετά δύσκολα) 1,2-κυκλοπροσθήκης. Η σειρά των αντιδράσεων προσθήκης είναι δυνατό να μεταβληθεί, με την επιλογή των κατάλληλων συνθηκών.
Ενυδάτωση
Με επίδραση θειικού οξέος και στη συνέχεια νερού (ενυδάτωση), παράγονται τα ακόλουθα παράγωγα:
Καταλυτική υδρογόνωση
Με καταλυτική υδρογόνωση παράγονται τα ακόλουθα παράγωγα:
Υδραλογόνωση
Με προσθήκη υδραλογόνου, παράγονται τα ακόλουθα παράγωγα:
Αναφορές
Κατηγορία:Κυκλοβουτάνια Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Ακόρεστες ενώσεις
Σατενουά (Ζυρά)
Το Σατενουά (γαλλικά: Châtenois) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Λε Σατλέ (Ζυρά)
Το Λε Σατλέ (γαλλικά: Le Chateley) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Λα Σωμύς
Το Λα Σωμύς (γαλλικά: La Chaumusse) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Ποθοβλάνκο
Το Ποθοβλάνκο (στα ισπανικά: Pozoblanco) είναι δήμος και κωμόπολη που βρίσκεται στην επαρχία της Κόρδοβα στην Ανδαλουσία. Είναι μια πρόσφατα χτισμένη κωπόπολη καθώς από την χριστιανική κατάκτηση της Κάτω Ανδαλουσίας μέχρι τον 19ο αιώνα δεν είχε ξεχωριστό χαρακτήρα παρά ανήκε στην κοινότητα των Επτά Πεδρότσες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της επαρχίας της Κόρδοβας
Ιωάννης Κομνηνός ο Παχύς
Ο Ιωάννης Κομνηνός Αξούχος ο Παχύς ήταν Ρωμαίος ευγενής, που προσπάθησε να σφετεριστεί τον θρόνο του Αλεξίου Γ¨ Αγγέλου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων με ένα βραχύβιο πραξικόπημα στις 31 Ιουλίου 1201. Το κίνημα προήλθε από την αντίθεση στον βασιλεύοντα Οίκο των Αγγέλων από τους αριστοκράτες και τους λαϊκούς· και οι δύο ήταν δυσαρεστημένοι από τις αποτυχίες της δυναστείας εναντίον των εξωτερικών εχθρών. Ο Ιωάννης ως τότε ήταν αφανής, έγινε όμως επικεφαλής της εξέγερσης ένεκα της καταγωγής του από την περιφανή δυναστεία των Κομνηνών (1081-1185). Η αληθής κινητήρια δύναμη πίσω του ήταν μάλλον ο φιλόδοξος Αλέξιος Δούκας ο μούρτζουφλος. Με την υποστήριξη του πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης, οι συνωμότες κατάφεραν να καταλάβουν το μεγαλύτερο μέρος του Μεγάλου Παλατίου, ΝΑ της Πόλης, το οποίο ο όχλος λεηλάτησε. Ο Ιωάννης Κομνηνός στέφθηκε στην Αγ. Σοφία. Όμως ο Αλέξιος Γ΄, εξασφαλισμένος στο Παλάτι των Βλαχερνών, ΒΔ της Πόλης, έστειλε δυνάμεις δια θαλάσσης να υποστηρίξουν το τμήμα του Μεγάλου Παλατίου, που κρατούσε ακόμη η πιστή Φρουρά των Βαράγγων. Με τον πιο πολύ όχλο να έχει σκορπιστεί τη νύχτα, οι Βάραγγοι με ευκολία κατέστειλαν το πραξικόπημα. Ο Ιωάννης Κομνηνός και πολλοί ακόλουθοί του συνελήφθηκαν και εκτελέστηκαν.
Το ξεκίνημα και το πολιτικό παρασκήνιο
Ο Ιωάννης ήταν ο γιος του διακεκριμένου Αλεξίου Αξούχ μεγάλου Δομεστίκου (αρχηγού Στρατού). Οι Αξούχ ήταν Τουρκικής καταγωγής, που έδωσαν έναν αριθμό από διακεκριμένους στρατηγούς και έγιναν εξέχοντες από τη σχέση τους με τους Κομνηνούς. Σχετίστηκαν με αυτούς με επιγαμία: η μητέρα του Ιωάννη, η Μαρία Κομνηνή, ήταν κόρη του Αλεξίου συναυτοκράτορα του πατέρα του Ιωάννη Β΄. Έτσι ο Ιωάννης είχε καταγωγή συγκρίσιμη ή ανώτερη του Αγγέλων, αν και από τη μητέρα του μόνο.
Η βασιλεία του Αλεξίου Γ΄ (1295-1203) είχε προβλήματα από την αρχή. Η αριστοκρατία συνωμότησε εναντίον του και το πιεστικό αίτημά του για νέες πηγές εσόδων εμποδίστηκε από την άρνηση της Συγκλήτου, του κλήρου και των εμπόρων να συνεισφέρουν. Η μεσαία και κατώτερη τάξη της Βασιλεύουσας έδειχνε συχνά τη δυσαρέσκειά της με ταραχές ενάντια σε διεφθαρμένους αξιωματούχους. Η πιο σημαντική από αυτές ήταν η μεγάλης κλίμακας εξέγερση τον Φεβρουάριο του 1200 εναντίον του Φρουρού του Πραιτωρίου (Φυλακής) Ιωάννη Λαγού, που κατεστάλη αιματηρά από τον Αυτοκρατορικό στρατό.
Ο Ιωάννης Κομνηνός ήταν μία μάλλον ασήμαντη μορφή της Αυλής, που -όπως αναφέρεται σε μία στο περιθώριο σημείωση των αρχών του 13ου αι.- πίσω του, πραγματικός εγκέφαλος του πραξικοπήματος, ήταν ο Δούκας μούρτζουφλος, ο μετέπειτα Αυτοκράτορας Αλέξος Ε΄. Ο Αλέξιος Γ΄ δεν είχε γιο, έτσι θα τον διαδεχόταν ο γαμπρός του. Πάντρεψε την κόρη του Ειρήνη με τον Αλέξιο Παλαιολόγο και την Άννα με τον Θεόδωρο Λάσκαρη. Αυτό θα ξεκινούσε μία νέα βάση αριστοκρατίας, κάτι που θα δυσαρέστησε πολλές ευγενείς οικογένειες. Σίγουρα ένας ευρύς κύκλος ευγενών της εποχής των Κομνηνών υποστήριξαν τον πραξικόπημα, ίσως ακόμη και οι αδελφοί Αλέξιος και Δαυίδ (3α εξαδέλφια του Ιωάννη), οι μετέπειτα ιδρυτές της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας.
Η εξέγερση τροφοδοτήθηκε και από μία γενική αίσθηση δυσαρέσκειας και ταπείνωσης από τις αποτυχίες των Αγγέλων, ιδιαίτερα στην εξωτερική πολιτική. Αυτό φαίνεται από τά λόγια του Ιωάννη, που σύμφωνα με τον αυτόπτη Νικόλαο Μεσαρίτη διακήρυξε: "Στο εξής όλα θα πάνε καλά για τη Ρωμανία· οι εχθροί της θα ηττηθούν και όλοι οι βασιλείς της γης θα έλθουν να δηλώσουν υποτέλεια στην Κωνσταντινούπολη."
Το πραξικόπημα
Η εξέγερση ξεκίνησε στις 31 Ιουλίου 1201, όταν οι συνωμότες εισέβαλαν στην Αγ. Σοφία και ορκίστηκαν να αποκαταστήσουν την Αυτοκρατορία στα πρότερα όριά της και να νικήσουν τους Βλαχο-Βουλγάρους, τους Σελτζούκους Τούρκους και τους Λατίνους Σταυροφόρους. Ο Ιωάννης ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας και στέφθηκε από ένα μοναχό, αφού ο Πατριάρχης Ιωάννης Ι΄ Καματηρός είχε κρυφτεί σε ένα ντουλάπι. Το πλήθος εξεγέρθηκε και έβαλε φωτιά σε εκκλησίες. Οι συνωμότες βάδισαν εναντίον του Μεγάλου Παλατίου· επειδή η Χαλκή Πύλη φυλαγόταν από τη φοβερή Φρουρά των Βαράγγων, εισέβαλαν από το πέρασμα, που ένωνε το κάθισμα (τη θέση του Αυτοκράτορα) στον Ιππόδρομο με τον περίβολο του Παλατίου. Οι υποστηρικτές του Ιωάννη απομάκρυναν τη Μακεδονική Φρουρά, που ήταν εκεί και εισέβαλαν στο Παλάτιο από την Καρεία Πύλη.
Έχοντας κερδίσει τον έλεγχο των δυτικών κτηρίων των Παλατίου, ο Ιωάννης κάθισε στο θρόνο, ο οποίος όμως έσπασε από το βάρος του. Δεν πήρε μέτρα να διασφαλίσει τη θέση του, μόνο απένειμε τις υψηλότερες θέσεις στους κύριους οπαδούς του. Ταυτόχρονα ο όχλος, μεταξύ αυτών Γεωργιανοί και Ιταλοί μισθοφόροι, άρχισαν να λεηλατούν τα κτήρια. Έφθασαν στη Νέα Εκκλησία και στο ναό της Παναγίας του Φάρου, το κύριο αποθετήριο ιερών λειψάνων της Αυτοκρατορίας, που τα υπερασπίστηκε ο σκευοφύλακας Νικόλαος Μεσαρίτης με μία μικρή φρουρά, που του έστειλε ο Ιωάννης. Κατάφερε να τους απωθήσει, αλλά όταν τραυματίστηκε, αποσύρθηκε στο ναό του Φάρου.
Όταν νύχτωσε το μεγαλύτερο μέρος του πλήθους, που είχε εισβάλλει στο Παλάτιο, έφυγε, με την πρόθεση να επαναλάβει τη λεηλασία την άλλη ημέρα. Ο Αλέξιος Γ΄, που διέμενε στο Ανάκτορο των Βλαχερνών στο βορειοδυτικό άκρο της Βασιλεύουσας, ετοιμάστηκε για αντίπραξη. Απέστειλε μία μικρή δύναμη με πλοιάρια γύρω από τα Τείχη ως τη μονή της Οδηγήτριας, βόρεια του Μεγάλου Παλατίου, υπό την ηγεσία του γαμπρού του Αλεξίου Παλαιολόγου, που ήταν ο αναμενόμενος κληρονόμος του. Αυτός επικοινώνησε γρήγορα με τους Βαράγγους, που κατείχαν τα βόρεια κτήρια του Παλατίου.
Η δύναμη βάδισε προς τον Ιππόδρομο, όπου απομάκρυνε τους υποστηρικτές του Ιωάννη. Εισήλθαν στο Παλάτιο, όπου βρήκαν μικρότατη αντίδραση από τους συνοδούς του σφετεριστή. Έπειτα από σύντομη καταδίωξη τον συνέλαβαν και τον καρατόμησαν. Την επόμενη ημέρα το κεφάλι του επιδείχθηκε στο Forum (Αγορά) και το σώμα του εκτέθηκε στις Βλαχέρνες. Παρόμοια μοίρα έπληξε πολλούς από τους υποστηρικτές του τη νύκτα, ενώ άλλοι βασανίστηκαν για να ομολογήσουν τα ονόματα όλων των συνωμοτών. Ο Αλέξιος Δούκας μάλλον φυλακίστηκε για τον ρόλο του στο κίνημα (οι πηγές τον αναφέρουν εγκάθειρκτο το 1203) και οι αδελφοί Αλέξιος και Δαυίδ Κομνηνοί φαίνεται πως, μόλις απέτυχε το εγχείρημα, διέφυγαν από τη Βασιλεύουσα.
Πηγές του 13ου αι.
Το πραξικόπημα περιγράφτηκε από τους ιστορικούς της εποχής: ο Νικήτας Χωνιάτης το περιγράφει σύντομα και μάλλον απορριπτικά, αλλά ο Νικόλαος Μεσαρίτης περιγράφει εκτενώς τα γεγονότα στα οποία ήταν μάρτυρας και δίνει έμφαση στον ρόλο του. Ο λόγιος Νικηφόρος Χρυσοβέργης και ο Ευθύμιος Τορνίκης έγραψαν ομιλίες για τον εορτασμό της λήξης της εξέγερσης.
Οικογένεια
Μερικοί σύγχρονοι γενεαλόγοι ερευνητές θεωρούν τον Ιωάννη Αξούχο ως πιθανό πατέρα της:
Αυτό είναι υποθετικό: επειδή η Θεοδώρα είχε γιο τον Ιωάννη Α΄ Μέγα Κομνηνό Αξούχο, θεωρούμε ότι το επώνυμο της μητέρας του είναι Αξούχαινα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί σφετεριστές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Βυζαντινοί
Ο ψαράς της Ισλανδίας
Ο ψαράς της Ισλανδίας (γαλλικός τίτλος: Pêcheur d'Islande) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Πιέρ Λοτί που δημοσιεύθηκε το 1886. Απεικονίζει τη ρομαντική αλλά αναπόφευκτα σκληρή ζωή των ψαράδων της Βρετάνης που κάθε χρόνο έφευγαν για ψάρεμα στις θυελλώδεις θάλασσες της Ισλανδίας. Θεωρείται το καλύτερο μυθιστόρημα του Πιέρ Λοτί.
Στα ελληνικά μεταφράστηκε το 2019.
Υπόθεση
μικρογραφία|Το Παιμπόλ στη Βρετάνη Το μυθιστόρημα αφηγείται τον έρωτα μιας νεαρής Βρετόνης από πλούσια οικογένεια, της Γκωντ Μεβέλ, για έναν ψαρά, τον όμορφο Γιαν Γκαός, άνθρωπο της εργατικής τάξης, τον «ψαρά της Ισλανδίας», που ταξιδεύει κάθε άνοιξη για το ψάρεμα του μπακαλιάρου στη μακρινή Ισλανδία. Η Γκωντ ζει στο Παρίσι με τον πατέρα της, έναν πλούσιο πρώην ψαρά μεγαλέμπορο, και επιστρέφει στον τόπο καταγωγής της, το παραθαλάσσιο χωριό Παιμπόλ στο νομό Κοτ-ντ'Αρμόρ της Βρετάνης. Εκεί, ερωτεύεται τον Γιαν. Αυτός όμως πρέπει να φύγει, όπως κάθε χρόνο στην Ισλανδία από τον Φεβρουάριο μέχρι τα τέλη Αυγούστου. Τον τρίτο χρόνο της γνωριμίας τους, και αφού ξεπέρασαν τα εμπόδια στη σχέση τους, παντρεύονται, λίγο πριν τη νέα αναχώρηση του Γιαν. Όμως η ευτυχία τους δεν διαρκεί γιατί το σκάφος του χάνεται στη θάλασσα.
Πέρα από τη συγκινητική ιστορία, ο Πιέρ Λοτί περιγράφει το μεγάλο δράμα της θάλασσας και είναι μια από τις πιο επιτυχημένες αναπαραστάσεις αυτού του αιώνιου θέματος. Ναυτικός ο ίδιος, ο συγγραφέας αναπτύσσει μια δυνατή ποίηση, εντυπωσιακά αληθινή, για να απεικονίσει τη σκληρή ζωή των ψαράδων, τη σκληρή μοναξιά τους, την αγωνία των γυναικών που τους περιμένουν, την αναχώρηση των σκαφών, τη συναρπαστική και απειλητική παρουσία του ωκεανού.
Σχολιασμός
Όπως σε όλα τα μυθιστορήματα του Πιέρ Λοτί, η περιγραφή των τοπίων και της ατμόσφαιρας και η απεικόνιση της φύσης, κατέχουν σημαντικό ρόλο, ισάξιο της πλοκής και των χαρακτήρων, ακόμα κι αν η Βρετάνη φαίνεται λιγότερο εξωτική από τις ιστορίες που ο ναυτικός-συγγραφέας έγραψε κατά τις περιπλανήσεις του στον κόσμο.
Στον Ψαρά της Ισλανδίας, ο συγγραφέας εστιάζει σε μια σχεδόν εθνολογική περιγραφή της ζωής των ψαράδων που πήγαιναν για ψάρεμα στην Ισλανδία, αντιμετωπίζοντας, για μήνες, τις καταιγίδες και τους κινδύνους της Βόρειας Θάλασσας. Περιγράφει επίσης και τη ζωή των συζύγων τους που τους περίμεναν στο λιμάνι με αγωνία και ανησυχία για πολλούς μήνες, μερικές φορές μάταια καθώς οι άνδρες τους είχαν χαθεί στις ταραγμένες θάλασσες της Ισλανδίας.
Το ύφος του Λοτί είναι ένας συνδυασμός της γαλλικής ρεαλιστικής σχολής με μια μορφή λογοτεχνικού ιμπρεσιονισμού. Όπως αναφέρεται, «ο Λοτί έγραψε σε μια εποχή που ο Εμίλ Ζολά και η σχολή του ήταν το κυρίαρχο λογοτεχνικό κίνημα στη Γαλλία. Από τα κείμενα του Λοτί όμως απέπνεε ένα διαπεραστικό άρωμα ποίησης, που απελευθέρωσε τη γαλλική λογοτεχνία από τον βαρύ και καταπιεστικό ζυγό της νατουραλιστικής σχολής.»
Το μυθιστόρημα είναι αφιερωμένο στη συγγραφέα Ζυλιέτ Αντάμ (1836-1936), με την αναφορά: «Αφιέρωμα υιικής στοργής».
Διασκευές
Το μυθιστόρημα έχει διασκευασθεί για το θέατρο, την όπερα, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση αρκετές φορές.
Στο μυθιστόρημα βασίζεται το 30λεπτο συμφωνικό ποίημα Nordland-Rhapsodie (Σκανδιναβική Ραψωδία) για μεγάλη ορχήστρα που γράφτηκε από τον Αυστριακό συνθέτη Joseph Marx το 1929.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν τηλεοπτικές σειρές
Μπρουμάνα
thumb|right|320px|Μια άποψη της Μπρουμάνα, Λίβανος. Η Μπρουμάνα (αραβικά: برمانا, αγγλικά: Brummana) είναι πόλη του Λιβάνου στη διοικητική περιοχή Μετν (Metn). Βρίσκεται ανατολικά της Βηρυτού, με εντυπωσιακή θέα προς τη λιβανική πρωτεύουσα και τη θάλασσα της Μεσογείου. Η πόλη είναι σημαντικό τουριστικό και παραθεριστικό κέντρο, κατά τους θερινούς ιδίως μήνες, με Άραβες κυρίως τουρίστες από το Κουβέιτ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και τη Σαουδική Αραβία.
Ιστορία
Η ονομασία «Μπρουμάνα» έχει αραμαϊκή προέλευση και πιθανολογείται ότι σημαίνει «Οίκος του Ραμάνα», θεού του ανέμου, της θύελλας και του κεραυνού. Η τοποθεσία που χτίστηκε η Μπρουμάνα, εθεωρείτο κατά την αρχαιότητα ότι ήταν η κατοικία του θεού, από όπου πήρε και το όνομά της «Beit Roumana», δηλαδή «Οίκος του Ρουμάνα». Το γράμμα «B» στην αρχή του ονόματος αναφέρεται, όπως στα περισσότερα χωριά του Λιβάνου, στη λέξη «Beit», που σημαίνει στα αραμαϊκά «Οίκος».
Αξιοθέατα
Ένα από τα αξιοθέατα στην Μπρουμάνα είναι η πολύ παλιά Ελληνορθόδοξη Εκκλησία του Προφήτη Chaaya, η οποία χτίστηκε αρχικά ως φρούριο των Βυζαντινών πριν από 1.500 περίπου χρόνια και μετατράπηκε σε εκκλησία κατά τον 7ο μ.Χ. αιώνα. Σήμερα, η εκκλησία είναι μοιρασμένη σε δύο τμήματα, εξυπηρετώντας παράλληλα τις θρησκευτικές ανάγκες τόσο των Ελληνορθόδοξων όσο και των Μαρωνιτών Χριστιανών.
Στην Μπρουμάνα λειτουργεί και το φημισμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα «Γυμνάσιο της Μπρουμάνα» (Brummana High School), που ιδρύθηκε το 1873 από τον Ελβετό ιεραπόστολο Θεόφιλο Βαλντμάγιερ (Theophilus Waldmeier, 1832 – 1915).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Λιβάνου
Σατελνέφ (Ζυρά)
Το Σατελνέφ (γαλλικά: Châtelneuf) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Γκραν Πρι Ισπανίας 2021 (Φόρμουλα 1)
Το Γκραν Πρι Ισπανίας 2021 ήταν ο τέταρτος αγώνας για το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2021). Διεξήχθη στην πίστα Circuit de Barcelona-Catalunya στο Μονμελό της Ισπανίας το τριήμερο 7-9 Μαΐου 2021.
Free Practice 2 (FP2)
Στα δεύτερα δοκιμαστικά της Παρασκευής, στις 7 Μαΐου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Free Practice 3 (FP3)
Στα τρίτα δοκιμαστικά του Σαββάτου, στις 8 Μαΐου 2021, ο καιρός ήταν καθαρός. Όλοι οι οδηγοί χρησιμοποίησαν τη μαλακή γόμα (Soft), την μεσαία γόμα (Medium) ή την σκληρή γόμα (Hard) της Pirelli.
Κατατακτήριες δοκιμές
Οι κατατακτήριες δοκιμές έλαβαν μέρος το Σάββατο 8 Μαΐου 2021, λίγες ώρες μετά το FP3. Την Pole Position κέρδισε ο Λιούις Χάμιλτον με τον Μαξ Φερστάπεν να συμπληρώνει την 1η σειρά της εκκίνησης.
Έντονοι χαρακτήρες - Pole position Πλάγιοι χαρακτήρες - Ταχύτερος γύρος κάθε Q
Ποινές
Εδω παρουσιάζονται οι ποινές που δέχθηκαν οι οδηγοί πριν την έναρξη των αγώνων.
Τελική κατάταξη
– Συμπεριλαμβάνεται και 1 πόντος για τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.<br/ >
† - Εγκατέλειψε αλλά κατατάχθηκε καθώς είχε συμπληρώσει το 90% της διαδρομής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 το 2021
Μιχαήλ Καλίνιν
O Μιχαήλ Ιβάνοβιτς Καλίνιν (ρωσικά: Михаи́л Ива́нович Кали́нин; 19 Νοεμβρίου [Π.Η. 7 Νοεμβρίου] 1875 – 3 Ιουνίου 1946) ήταν Μπολσεβίκος επαναστάτης και Σοβιετικός πολιτικός. Ήταν αρχηγός κράτους αρχικά της Ρωσικής Σοβιετικής Συνομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας και αργότερα της Σοβιετικής Ένωσης από το 1919 μέχρι το 1946. Από το 1926 ήταν μέλος του πολιτικού γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης.
Γεννημένος σε αγροτική οικογένεια, ο Καλίνιν εργάστηκε ως μεταλλοτεχνίτης στην Αγία Πετρούπολη και συμμετείχε στη Ρωσική Επανάσταση του 1905 ως ένα από τα πρώτα μέλη των Μπολσεβίκων. Κατά τη διάρκεια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση ορίστηκε δήμαρχος του Πέτρογκραντ (Αγία Πετρούπολη). Μετά την επανάσταση, ο Καλίνιν ορίστηκε αρχηγός του σοβιετικού κράτος καθώς και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης και του Πολίτμπιρο.
Ο Καλίνιν παρέμεινε αρχηγός της Σοβιετικής Ένωσης μετά την άνοδο του Ιωσήφ Στάλιν, αλλά είχε ελάχιστη πραγματική εξουσία ή επιρροή. Αποσύρθηκε από την πολιτική το 1946 και πέθανε αργότερα τον ίδιο χρόνο. Η πρώην ανατολική πρωσική πόλη Κένιγκσμπεργκ μετονομάστηκε σε Καλίνινγκραντ προς τιμή του, ενώ και η πόλη Τβερ ήταν γνωστή ως Καλίνιν μέχρι την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης το 1990.