cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ράντγιαρντ Κίπλινγκ
Το σπίτι του Κίπλινγκ
Ο μυθιστοριογράφος και ποιητής Κίνγκσλεϊ Έιμις έγραψε ένα ποίημα με τίτλο "Ο Κίπλινγκ στο Μπέιτμανς" μετά την επίσκεψή του στο σπίτι του Κίπλινγκ (ο πατέρας του Έιμις είχε ζήσει για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην ίδια περιοχή κατά τη δεκαετία του 1960). Ο Έιμις και ένα τηλεοπτικό συνεργείο του BBC πήγαν να κάνουν μία ταινία μικρού μήκους για μία σειρά ταινιών για συγγραφείς και τα σπίτια τους.
Το 2003, ο ηθοποιός Ρέιφ Φάινς διάβασε αποσπάσματα από έργα του Κίπλινγκ από το γραφείο του συγγραφέα στο Μπέιτμανς, συμπεριλαμβανομένων του "Βιβλίου της Ζούγκλας", "Κάτι Από τη Ζωή Μου", "Κιμ" και "Απλές Ιστορίες Μόνον", και ποιημάτων, συμπεριλαμβανομένου του "Αν..." και του "My Boy Jack", για ένα CD που εκδόθηκε από τη National Trust.
Η φήμη του στην Ινδία
Στη σύγχρονη Ινδία, απ' όπου ο Κίπλινγκ εμπνεύστηκε μεγάλο μέρος του υλικού του, η φήμη του παραμένει αμφιλεγόμενη, ιδίως μεταξύ των σύγχρονων εθνικιστών και μερικών μετα-αποικιακών κριτικών. Άλλοι σύγχρονοι Ινδοί διανοούμενοι έχουν μια πιο διαφοροποιημένη άποψη για το έργο του. Ο Τζαβαχαρλάλ Νεχρού, ο πρώτος πρωθυπουργός της ανεξάρτητης Ινδίας, περιέγραφε πάντα το βιβλίο του Κίπλινγκ "Κιμ" ως το αγαπημένο του βιβλίο.
Κριτική
Οι ιδέες του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ όχι μόνο έκαναν αίσθηση στο λογοτεχνικό κόσμο, αλλά παρώτρυναν και επηρέασαν το βρετανικό ιμπεριαλισμό. Ο Κίπλινγκ επιδόθηκε τόσο στον έμμετρο λόγο όσο και στον πεζό. Η επιτυχία του σαν μυθιστοριογράφου οφείλεται στις ζωντανές του περιγραφές και στο δημιουργικό μυαλό του. Περιβάλλει τις ιστορίες του με μια μυστηριώδη μαγική ατμόσφαιρα, είτε αυτές διαδραματίζονται στην Ινδία ή στην Αφρική, είτε στην Αγγλία ή στους ωκεανούς. Οι ήρωές του έχουν ποικίλους χαρακτήρες και αυτό είναι αποτέλεσμα της γνωριμίας του με πολλούς ανθρώπους απ' όλο τον κόσμο. Ο Ράντγιαρντ Κίπλινγκ ταξίδεψε πολύ. Όμως δεν επισκέφτηκε απλώς αυτά τα μέρη, αλλά φεύγοντας πήρε μαζί του ένα κομμάτι από το καθένα μέσα στη ψυχή του. Ο κόσμος για τον Κίπλινγκ ήταν ένας αργαλειός, πάνω στον οποίο ύφαινε τα διηγήματά του γύρω από ανθρώπους, ζώα, πελάγη και τόπους.
Παρόλο που πολλοί καταλογίζουν στο έργο του, όχι παντελώς αναίτια, σοβινισμό και διάθεση εξωραϊσμού της αποικιοκρατίας, στην πραγματικότητα δεν λείπουν οι κριτικές βολές του Κίπλινγκ κατά του αποικιοκρατικού συστήματος.
άλλες μεταφράσεις στα Ελληνικά
Το ποίημα If (Αν) του Κίπλινγκ μετέφρασαν, μεταξύ άλλων, οι Χρ.Α.Μάνεσης ("Ανθολογία της Ευρωπαϊκής και Αμερικανικής ποιήσεως"), Λεωνίδας Πολυδεύκης ("Φιλολογική Πρωτοχρονιά 1967"), Μαρίνος Σιγούρος και Άγγελος Δόξας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Συγγραφείς ναυτικών θεμάτων Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Βρετανοί νομπελίστες Κατηγορία:Πολιτισμός του Βερμόντ
508
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 508 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μέγα τείχος του Σλόουν
Το Μέγα τείχος του Σλόαν είναι ένα γιγαντιαίο σύμπλεγμα που αποτελείται από γαλαξίες και είναι η μεγαλύτερη γνωστή δομή στο Σύμπαν. Η ανακάλυψη του ανακοινώθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2003 από τους J. Richard Gott III και Mario Jurić του πανεπιστημίου Πρίνστον και των συναδέλφων τους, βάσει των δεδομένων του Sloan Digital Sky Survey.
Το Μέγα τείχος έχει μήκος 1,37 δισεκατομμύρια έτη φωτός και απέχει περίπου ένα δισεκατομμύριο έτη φωτός από τη Γη.
Το Μέγα τείχος του Σλόαν είναι σχεδόν τρεις φορές μεγαλύτερο σε μήκος από το Μέγα τείχος γαλαξιών, το οποίο ανακαλύφθηκε από την Margaret Geller και τον John Huchra του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ το 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλαξίες Κατηγορία:Δομές μεγάλης κλίμακας του κόσμου
Βασίλειο της Αραγωνίας
thumb|right|Το παλάτι [[Αλχαφερία.]] Το Βασίλειο της Αραγωνίας ήταν μεσαιωνικό και πρώιμο σύγχρονο βασίλειο στην Ιβηρική Χερσόνησο, που αντιστοιχεί στη σύγχρονη αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας (Aragón), στην Ισπανία. Δεν θα πρέπει να συγχέεται με το ευρύτερο Στέμμα της Αραγωνίας, του οποίου το Βασίλειο της Αραγωνίας ήταν μέλος μαζί με άλλα εδάφη όπως το Βασίλειο της Βαλένθια ή η Κομητεία της Βαρκελώνης, όλα υπό την διοίκηση του Βασιλιά της Αραγωνίας.
Ανεξάρτητο βασίλειο
Η Αραγωνία ήταν αρχικά μία Καρολίγγεια φεουδαρχική κομητεία γύρω από την πόλη Χάκα, η οποία στο πρώτο μισό του 9ου αιώνα έγινε κράτος υποτελές στο Βασίλειο της Παμπλόνα (αργότερα της Ναβάρρας), και που η δυναστεία των κομητών του τελειώνει χωρίς αρσενικό κληρονόμο το 922. Το όνομα Aragón (Αραγωνία) είναι το ίδιο όπως και του ποταμού Αραγών, ο οποίος ρέει δίπλα στην πόλη Χάκα. Είναι πιθανό το όνομα αυτό να προέρχεται από τη Βασκική λέξη Aragona/Haragona που σημάινει «καλή άνω κοιλάδα» («haran+goi+ona», όπου «haran» = κοιλάδα, «goi»= επάνω, ψηλά, και «ona»= καλό). Εναλλακτικά, το όνομα μπορεί να προέρχεται από τη Ρωμαϊκή επαρχία της Ταρρακωνησίας (Hispania Tarraconensis).
Μετά τον θάνατο του Σάντσο Γ΄ της Παμπλόνα το 1035, το Βασίλειο της Παμπλόνα χωρίστηκε σε τρία μέρη: (1) την Παμπλόνα και την ενδοχώρα της, μαζί με τις δυτικές και τις παράκτιες Βασκικές επαρχίες, (2) την Καστίλη και (3) τις περιοχές Σοβράρβε, Ριβαγόρθα και την Αραγωνία. Ο γιος του Σάντσο, Γκονζάλο κληρονόμησε τις κομητείες των Σοβράρβε και Ριβαγόρθα, ενώ ο νόθος γιος του Ραμίρο έλαβε την Αραγωνία. Όμως ο Γκονζάλο σκοτώθηκε αμέσως μετά και όλη η γη που του ανήκε πέρασε στον αδελφό του Ραμίρο, και έγινε έτσι αυτός ο πρώτος de facto ο βασιλιάς της Αραγωνίας, αν και ο ίδιος ποτέ δεν χρησιμοποίησε αυτόν τον τίτλο.
Νικώντας ο Ραμίρο τον αδερφό του, Γκαρθία Σάντσεθ Γ΄ της Παμπλόνα, επιτεύχθηκε η ανεξαρτησία της Αραγωνίας. Ο γιος του Σάντσο Ραμίρεθ, που κληρονόμησε το βασίλειο της Παμπλόνα, ήταν ο πρώτος που ονόμασε τον εαυτό του «Βασιλιά των Αραγωνέζων και των Παμπλόνων». Καθώς οι Αραγωνικές περιοχές επεκτάθηκαν προς τα νότια, κατακτώντας τη γη από την μουσουλμανική Αλ-Άνταλους, η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε από τη Χάκα στην Ουέσκα (το 1096), και αργότερα στη Σαραγόσα (το 1118). Όταν ο Αλφόνσος ο Μαχητής πέθανε άτεκνος το 1135, διαφορετικοί κυβερνώντες επιλέχθηκαν για την περιοχή της Ναβάρρας και της Αραγωνίας, και τα δύο βασίλεια έπαψαν να έχουν κοινή διοίκηση, ενώ το βασίλειο της Παμπλόνα μετονομάστηκε σε Βασίλειο της Ναβάρρας. Από 1285 οι νοτιότερες περιοχές της σημερινής Αραγωνίας καταλήφθηκαν από τους Μαυριτανούς.
Δυναστική ένωση με την Κομητεία της Βαρκελώνης
Το Βασίλειο της Αραγωνίας έδωσε το όνομα στο Στέμμα της Αραγωνίας, μετά τη δυναστική ένωση το 1150 της Βασίλισσας της Αραγωνίας (Πετρονίλα της Αραγωνίας) με τον Κόμη της Βαρκελώνης (Ραϋμόνδο Βερεγγάριο Δ΄), ο γιος τους κληρονόμησε όλα τα εδάφη του Οίκου της Αραγωνίας και του Οίκου της Βαρκελώνης. Οι Βασιλείς της Αραγωνίας στο εξής είχαν επίσης και τον τίτλο του Κόμη της Βαρκελώνης και κυβερνούσαν εδάφη που περιλάμβαναν όχι μόνο την παρούσα διοικητική περιφέρεια της Αραγωνίας, αλλά και την Καταλωνία, και αργότερα τα βασίλεια της Μαγιόρκας, της Βαλένθια, τη Σικελία, τη Νάπολη και τη Σαρδηνία. Ο Βασιλιάς της Αραγωνίας ήταν ο άμεσος Βασιλιάς της Αραγωνικής περιοχής, και κατείχε επίσης τον τίτλο του Κόμη της Προβηγκίας, Κόμη της Βαρκελώνη ς, Κύριος του Μονπελιέ, και Δούκα των Αθηνών και Νέων Πατρών. Κάθε ένας από αυτούς τους τίτλους του έδινε την κυριαρχία πάνω σε μια συγκεκριμένη περιοχή, και αυτοί οι τίτλοι άλλαζαν ανάλογα με το πως έχανε και κέρδιζε εδάφη. Τον 14ο αιώνα, η δύναμη του ήταν πολύ περιορισμένη εξ αιτίας της Ένωσης της Αραγωνίας.
Ρατζέντρα Πρασάντ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Ινδίας
Βασίλειο της Αραγωνίας
Δυναστική ένωση με την Κομητεία της Βαρκελώνης
Το Στέμμα της Αραγωνίας έγινε μέρος της ισπανικής μοναρχίας μετά τη δυναστική ένωση με την Καστίλη, την οποία υπέθετε την de facto ενοποίηση των δύο βασιλείων κάτω από έναν κοινό μονάρχη. Αφού συνέβη αυτό, η Αραγωνία διατήρησε τα δικά της θεσμικά όργανα, όπως το τοπικό κοινοβούλιο (Cortes de Aragón), μέχρι που τα διατάγματα Nueva Planta, που εκδόθηκαν μεταξύ του 1707 και του 1715 στον απόηχο του Πολέμου της ισπανικής Διαδοχής, έδωσαν τέλος σε αυτά. Τα διατάγματα τερμάτισαν τα βασίλεια της Αραγωνίας, της Βαλένθια και της Μαγιόρκας και το Πριγκιπάτο της Καταλωνίας, και συγχωνεύθηκαν με την Καστίλη ώστε να πάρει επισήμως μορφή το Ισπανικό Βασίλειο. Ένα νέο διάταγμα Nueva Planta το 1711 αποκατέστησε κάποια δικαιώματα στην Αραγωνία, όπως το πολιτικό δικαίωμα των πολιτών της Αραγωνίας, αλλά διατήρησε το τέλος της πολιτικής ανεξαρτησίας του βασιλείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αραγωνία Κατηγορία:Μεσαιωνικά βασίλεια της Ιβηρικής Κατηγορία:Πρώην κράτη του Στέμματος της Αραγωνίας Αραγωνια
Μπάγκσεκ
Ο Μπάγκσεκ (Bagsecg, πέθανε στις 8 Ιανουαρίου 871) ήταν στρατιωτικός αρχηγός των Βίκινγκ ο οποίος αναφέρεται ως βασιλιάς της Δανίας. Την διετία 870 - 871 οδήγησε τον Μεγάλο θερινό στρατό που ενώθηκε με τον Μεγάλο Στρατό των Βίκινγκ ο οποίος λίγο πριν είχε ξεκινήσει την επίθεση στην Αγγλία, ο ίδιος και ο Χάλφνταν Ράγκναρσον έγιναν ο αρχηγοί των δυνάμεων που επιτέθηκαν στο Ουέσσεξ. Έπεσε στην μάχη του Άσνταουν όταν ο στρατός του βρέθηκε αντιμέτωπος με τους Σάξονες υπό την ηγεσία του βασιλιά τους Έθελρεντ του Ουέσσεξ και του Κεντ και του μετέπειτα αδελφού και διαδόχου του Αλφρέδου.
Ελάχιστα είναι γνωστά για τον ίδιο τον Μπάγκσεκ μέχρι την άφιξη του στην Ανατολική Αγγλία την διετία 870 - 871 αν και η πιο πιθανή ημερομηνία για την άφιξη του ήταν το 870, οι Βίκινγκ έλεγχαν τότε το μεγαλύτερο τμήμα της βόρειας και ανατολικής Αγγλίας μαζί με το Κεντ και βάδιζαν με προορισμό το Ουέσσεξ. Στις αρχές του 871 ο Μπάγκσεκ και ο Χάλφνταν ένωσαν τις δυνάμεις τους με προορισμό τις επιδρομές στις περιοχές των Σαξόνων, κυρίευσαν το Ρέντινγκ, το Μπέρκσαϊρ δημιουργώντας στρατόπεδο μέσα στην πόλη. Στις 4 Ιανουαρίου 871 ο Αλφρέδος ο Μέγας αποπειράθηκε να τους διαλύσει, ο Μπάγκσεκ ωστόσο στην μάχη του Ρέντινγκ πέτυχε συντριπτική νίκη με σημαντικές απώλειες στο στρατόπεδο του Αλφρέδου.
Ήττα και θάνατος στην μάχη
Στις 8 Ιανουαρίου 871 οι δυνάμεις του Μπάγκσεκ και του Χάλφνταν ενώθηκαν στο Μπέρκσαϊρ και ηγήθηκαν στον στρατό των Βίκινγκ μαζί με άλλους πέντε Δανούς κόμητες, ο στρατός τους ήταν αριθμητικά υπεράριθμος σε σχέση με τον στρατό των Σαξόνων. Η μάχη η οποία θα ακολουθούσε θα ήταν η απαρχή της ηγεμονίας του βασιλείου του Ουέσσεξ σε ολόκληρη την Βρετανία, ο μεγαλύτερος αδελφός του Έθελρεντ προσευχήθηκε σε μια εκκλησία και αρνήθηκε την συμμετοχή του στην μάχη μέχρι την άφιξη του βοηθητικού στρατού, ο Αλφρέδος έμεινε ο διοικητής του στρατού των Σαξόνων. Στην μάχη που επακολούθησε οι Βίκινγκ γνώρισαν την συντριβή, ο ίδιος ο Μπάγκσεκ με 5 κόμητες σκοτώθηκαν. Το Αγγλοσαξωνικό χρονικό αναφέρει ότι ότι ο Μπάγκσεκ σκοτώθηκε από ένα σπαθί ενώ ο Χάλφσταν με το υπόλοιπο τμήμα του στρατού δραπέτευσαν πίσω στο Ρέντινγκ, η μάχη του Άσνταουν ήταν μια οριακή Αγγλο-Σαξωνική νίκη. Σύμφωνα με τοπική προφορική παράδοση που κυκλοφορούσε στο Μπέρκσαϊρ ο Μπάγκσεκ τάφηκε στο Γουέιλαντς Σμίθυ και οι κόμητες στις "επτά Μπάρρου". Το Γουέιλαντς Σμίθυ χρονολογείται από την Νεολιθική εποχή και οι "επτά Μπάρρου" από την εποχή του χαλκού, είναι πολύ πιθανό οι "επτά Μπάρρου" να χρησιμοποιήθηκαν σαν τόπος ταφής σε όλη την διάρκεια της ιστορίας. Στις περιοχές πάνω από τα χωριά του Χάρβελ υπάρχει μια συστοιχία δέντρων που ονομάζονται "δέντρα του Μπάγκ" ένδειξη του τόπου που σκοτώθηκε ο Μπάγκσρκ ή του τόπου της ταφής του, τα δέντρα αυτά δεν υπάρχουν σήμερα αλλά η περιοχή έχει αναγνωριστεί από τους Τοπογραφικούς χάρτες του Πυροβολικού. Ο Τζέιμς Κόσμο παριστάνει τον Μπάγκσεκ στο έργο "Το σφυρί των Θεών" (2013).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας
514
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 514 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μητροπολίτης Σμύρνης Βαρθολομαίος
Ο Μητροπολίτης Σμύρνης Βαρθολομαίος (κατά κόσμον Μιχαήλ Σαμαράς, γενν. Άνω Λεχώνια Μαγνησίας, 13 Ιουνίου 1972) είναι Έλληνας θεολόγος και φιλόλογος, πρώην αρχιγραμματέας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Σήμερα διατελεί επίσκοπος της Ιεραρχίας του Οικουμενικού Θρόνου, στην Ιερά Μητρόπολη Σμύρνης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στα Άνω Λεχώνια Βόλου. Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Πρότυπο Κλασικό Λύκειο Βόλου το 1990. Σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ειδικότερα στον Τομέα Κλασικών Σπουδών του ως άνω Τμήματος. Ακολούθως φοίτησε στο Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Το 2002 προσελήφθη στην Πατριαρχική Αυλή, αναλαμβάνοντας καθήκοντα παρά την Αρχιγραμματεία της Αγίας και Ιεράς Συνόδου και ως Γραμματέας διαφόρων Συνοδικών Επιτροπών. Το 2005 διορίσθηκε Υπογραμματεύων και το 2011 Αρχιγραμματεύς της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, θέση την οποία διατήρησε έως την εκλογή του.
Στις 29 Αυγούστου 2016 εξελέγη ομόφωνα από την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου (μετά από εισήγηση του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου) Μητροπολίτης Σμύρνης. Μάλιστα η εκλογή Μητροπολίτου Σμύρνης έγινε για πρώτη φορά μετά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Την Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου πραγματοποιήθηκε η χειροτονία του νέου Μητροπολίτη Σμύρνης, την οποία τέλεσε ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος, παρουσία μεγάλου αριθμού Ιεραρχών του Οικουμενικού Πατριαρχείου και πλήθους πιστών. Η ιστορική Ενθρόνιση του νέου Μητροπολίτου έγινε το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2016, παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, στον Ιερό Ναό Αγίου Βουκόλου Σμύρνης.
Τυγχάνει πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του εν Αθήναις Ιδρύματος Υποστηρίξεως του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της ΜΚΟ OECUMENICA, ενώ μετέχει διαφόρων εκκλησιαστικών αποστολών, ιδιαιτέρως δε διορθοδόξου χαρακτήρος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Βαρθολομαίος
Μεγαλέξαντρος
Ο Μεγαλέξαντρος είναι μια ελληνική ταινία του 1980 σε σκηνοθεσία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου και σενάριο του ίδιου και του Πέτρου Μάρκαρη. Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές ταινίες σε διάρκεια, καθώς διαρκεί περίπου 4 ώρες.
Υπόθεση
Η υπόθεση αφορά τον Αλέξανδρο, έναν ισχυρό ηγέτη που, στις αρχές του 20ού αιώνα, πάνω στο άσπρο άλογό του και με τη συνοδεία μιας ομάδας ληστών καταφέρνουν να διαφύγουν από το σωφρονιστικό ίδρυμα στο οποίο κρατούνταν. Πιάνουν σαν ομήρους μερικούς Άγγλους ευγενείς και μαζί με αρκετούς αναρχικούς οδεύουν προς ένα μικρό χωριό, στο οποίο βρισκόταν ο αρχηγός τους. Σε εκείνο το μέρος έχει κατασκευαστεί επιτυχώς ένα σύστημα που λειτουργεί με βάση την κοινοκτημοσύνη, την ισότητα και τη δικαιοσύνη των πολιτών. Λένε στους τοπικούς άρχοντες να δώσουν πίσω τα κτήματα που κατέχουν στους χωρικούς και τους αγρότες, όμως τα αιτήματά τους αντικρούουν σε στρατιωτικά τάγματα που περικυκλώνουν το μέρος αυτό. Από αυτό το σημείο και μετά τα πράγματα ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο. Ο Αλέξανδρος, πληγωμένος, γίνεται βορά του πλήθους, και το σώμα του εξαφανίζεται. Ό,τι απέμεινε απ' τον μυθικό ήρωα, είναι ένα μαρμάρινο κεφάλι και λίγο αίμα γύρω του. Στην έρημη πλατεία του χωριού, μετά την αντιπαράθεση με το στρατό, ο μικρός Αλέξανδρος, καβάλα σ’ ένα μουλάρι, θα απομακρυνθεί με προορισμό την πόλη.
== Διανομή   ==
Πληροφορίες
Πολλά από τα γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν σε τοποθεσίες του Νομού Γρεβενών, όπως στην πόλη των Γρεβενών, στο Δοτσικό και στη Δεσκάτη.
Σύμφωνα με τον ιστορικό κινηματογράφου Sergio Arreco, το «αρχικό Άλφα στη λέξη Αλέξανδρος είναι το Άλφα του ονόματος Αγγελόπουλος, το Άλφα του Άρης (Βελουχιώτης). Ο Αλέξανδρος είναι ο “αμύνων άνδρας”, αυτός που πολεμάει τους ανθρώπους, ο πατριάρχης πόλεμος, ο πατήρ πάντων, του Ηράκλειτου».
Ο Λευτέρης Ξανθόπουλος γράφει: Στην ταινία του Αγγελόπουλου, ο Αλέξανδρος είναι μια μορφή μεσολάβησης ανάμεσα σε δύο κόσμους. Αναλαμβάνει να βάλει τάξη στο επίγειο χάος. Ασκεί την εξουσία κατά την κρίση του και φυλακίζεται. Τα κατορθώματα του ήρωα έχουν συμβεί στο παρελθόν του κινηματογραφικού μύθου, πριν ακόμα αρχίσει η ταινία, κι ο Μεγαλέξαντρος, μυθοποιημένος ήδη, δραπετεύει από τη φυλακή για να πορευτεί προς την τελείωση, να παρευρεθεί στη θεοποίηση του ειδώλου του.
O Αλέξανδρος βγαίνει από τη φυλακή για να πραγματοποιήσει το ταξίδι προς την Ουτοπία. Στην πορεία του, θα διαπιστώσει την εξάρτηση των πράξεών του από τον ίδιο του το μύθο και θα επιδιώξει εναγώνια την οριστική του απελευθέρωση μέσα απ’ την αυτοκαταστροφή και τον αφανισμό του.
Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε 5 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και τα βραβεία Special Jury Prize και FIPRESCI Prize στο Φεστιβάλ Βενετίας.Βραβεύθηκε επίσης με Χρυσό Λέοντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου Κατηγορία:Ταινίες του 1980 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Θεόδωρου Αγγελόπουλου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1992
Οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες του 1992, γνωστοί και ως Αγώνες της 25ης Ολυμπιάδας, διοργανώθηκαν το 1992 στη Βαρκελώνη, Καταλονία (Ισπανία). Η Βαρκελώνη, γενέτειρα του πρώην προέδρου της ΔΟΕ Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, επιλέχθηκε ανάμεσα στις Άμστερνταμ, Βελιγράδι, Μπέρμιγχαμ, Μπρισμπέιν και Παρίσι στη Σύνοδο της Λωζάνης τον Οκτώβριο του 1986. Προηγουμένως, η Βαρκελώνη είχε διεκδικήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936, που έγιναν τελικώς στο Βερολίνο. Ήταν, επίσης, η πρώτη Ολυμπιάδα που διοργανώθηκε μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου.
Φρούριο των Σκοπίων
Ιστορία
Το πρώτο φρούριο με ενσωματωμένο οικισμό χτίστηκε τον 6ο αιώνα μ.Χ. από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α´. Είναι κατασκευασμένο με κίτρινο ασβεστόλιθο και τραβερτίνη, στα τείχη έχει εντοιχισμένες λατινικές επιγραφές, που πιστεύεται ότι προέρχονται από την ρωμαϊκή πόλη της Σκούπι που τα ερείπια της βρίσκονται πολύ κοντά και καταστράφηκε ολοσχερώς από σεισμό το 518.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1992
Κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών, η πόλη της Βαρκελώνης υπέστη σημαντικές αλλαγές στον τομέα των υποδομών, οι οποίες επικεντρώθηκαν στην ανακατασκευή και ενίοτε κατασκευή οδών μεταφοράς και εγκαταστάσεων τηλεπικοινωνιών, καθώς και στη μετατροπή ολόκληρων συνοικιών, οι οποίες απέκτησαν έτσι διαφορετικά χαρακτηριστικά. Οι ίδιοι οι αγώνες χαρακτηρίστηκαν από μεσογειακό χαρακτήρα και ζεστή φιλοξενία.
Φρούριο των Σκοπίων
Ιστορία
Ανακατασκευάστηκε τον 10ο και 11ο αιώνα πάνω στα ερείπια του βυζαντινού φρουρίου που φαίνεται να καταστράφηκε από βαρβαρικές επιδρομές. Στην συνέχεια καταλήφθηκε από τους Βούλγαρους, Οθωμανούς και Αυστοούγγρους.
Χορωδία ΕΡΤ
Η Χορωδία της ΕΡΤ αποτελεί μέρος των μουσικών συνόλων της ΕΡΤ και είναι η παλαιότερη μικτή επαγγελματική χορωδία γενικού ρεπερτορίου στην Ελλάδα· άλλες επαγγελματικές χορωδίες είναι η Χορωδία της Λυρικής Σκηνής, η οποία ειδικεύεται στην όπερα, καθώς και η Χορωδία των Μουσικών Συνόλων του Δήμου Αθηναίων, με την οποία τακτικά συνεργάζεται σε μεγάλα έργα συμφωνικού ρεπερτορίου.
Φρούριο των Σκοπίων
Ιστορία
Το 1660 ο Εβλιά Τσελεμπή, ένας περιηγητής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, περιέγραψε το φρούριο και την πόλη που περιέβαλε. Το αναφέρει με διπλά τείχη, τάφρο και ξύλινη γέφυρα για την είσοδο σε αυτό, πενήντα προμαχώνες και τρεις πύλες.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1992
Τελετή Έναρξης
Η μουσική είναι του Ιάπωνα συνθέτη Ρουίτσι Σακαμότο.
Φρούριο των Σκοπίων
Ιστορία
Το φρούριο καταστράφηκε μερικώς και πάλι από σεισμό το 1963.
Χορωδία ΕΡΤ
Ίδρυση
Ιδρύθηκε το 1977 από τον τότε διευθυντή του Τρίτου Προγράμματος, Μάνο Χατζιδάκι ως «Χορωδία του Τρίτου».
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1992
Μετάλλια
Από ελληνικής πλευράς, ύστερα από 12 χρόνια, κατακτήθηκαν 2 μετάλλια και μάλιστα και τα 2 ήταν χρυσά. Αρχικά, από τον νεαρό τότε 20χρονο Πύρρο Δήμα από τη Χειμάρρα της Βορείας Ηπείρου στην άρση βαρών, στο ξεκίνημα του αθλητή για μια εντυπωσιακή σειρά από 3 χρυσά και ένα χάλκινο μετάλλιο σε 4 διαδοχικές Ολυμπιάδες.
Φρούριο των Σκοπίων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκόπια Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κάστρα στη Βόρεια Μακεδονία
Χορωδία ΕΡΤ
Ίδρυση
Πρώτος της μαέστρος της διετέλεσε ο Αντώνης Κοντογεωργίου, ο οποίος διαμόρφωσε την ύπαρξη και εξέλιξη της χορωδίας. Άλλοι μαέστροι που κατά καιρούς διηύθυναν τη χορωδία είναι ο Γιάννης Μάντακας (πριν την επίσημη σύστασή της), ο Γιάννης Αδαμίδης, η Έλλη Νικολαΐδου, ο Θεόδωρος Αντωνίου κ.ά. Επίσης κατά καιρούς δίδαξαν τη χορωδία ο Fritz Schieri (καθηγητής στη Μουσική Ακαδημία του Μονάχου) και Wolfgang Schubert (διευθυντής της Χορωδίας της Βαυαρικής Ραδιοφωνίας). Αρχικά αποτελούνταν από 18 μέλη, στο απόγειό της έφτασε τα 64, ενώ από το 2016 αποτελείται από 28 μέλη.
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 1992
Πίνακας μεταλλίων
[*] Η Τσεχοσλοβακία αγωνίστηκε υπό το όνομα «Τσεχική και σλοβακική δημοκρατία».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βαρκελώνη Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1992
Χορωδία ΕΡΤ
Ρεπερτόριο
Στο ρεπερτόριο της συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων έργα για χορωδία και ορχήστρα των: Βέρντι, Βιβάλντι, Κόνταϊ, Λιστ, Μάλερ, Μέντελσον Μπαρτόλντι, Μότσαρτ, Μπαχ (πατέρα και γιου), Μπερλιόζ, Μπερνστάιν, Μπετόβεν, Μπραμς, Μπρούκνερ, Ντβόρζακ, Ντεμπυσσύ, Ορφ, Περγκολέζι, Προκόφιεφ, Ροσσίνι, Σαιν-Σανς, Σκριάμπιν, Σοστακόβιτς, Σούμαν και της συζύγου του, Σούμπερτ, Στραβίνσκι, Φωρέ και Χάυντν. Συμμετείχε στις όπερες Αΐντα και Τραβιάτα (Βέρντι), I Capuleti e i Montecchi και Νόρμα (Μπελίνι), Κάρμεν (Μπιζέ), Lucrezia Borgia (Ντονιτσέττι), Les Troyens (Μπερλιόζ), L’Orfeo (Μοντεβέρντι), Ο Μαγικός Αυλός, Έτσι κάνουν όλες, Ντον Τζοβάννι και Οι Γάμοι του Φίγκαρο (Μότσαρτ), Τριστάνος και Ιζόλδη (Βάγκνερ), Η επιστροφή της Ελένης (Μικρούτσικος), Ο γυάλινος κύκλος (Μαραγκόπουλος), Ρέα (Σαμάρας) κ.ά.
Η δραστηριότητα της Χορωδίας στο εξωτερικό αυξήθηκε την διετία 1993-1994, όταν Γενικός Διευθυντής των Μουσικών Συνόλων ανέλαβε ο Μίκης Θεοδωράκης, χάριν στον οποίο πραγματοποιήθηκαν περισσότερες από τις 44 εμφανίσεις εκτός Ελλάδος (Αννόβερο, Κάιρο, Τουλούζη, Κολωνία, Μόναχο, Βελιγράδι, Φλωρεντία, Ελσίνκι, ΗΠΑ, Καναδάς, Κύπρος, Τουρκία και Τυνησία). Όμως το ρεπερτόριο σε όλες αυτές τις εξορμήσεις αποτελούνταν από έργα αποκλειστικά του Μίκη Θεοδωράκη.
Έχει συνεργαστεί με μεγάλες ορχήστρες, όπως η ορχήστρα της ΕΡΤ, Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, Ορχήστρα της Όπερας της Τουλούζης κ.ά.
Η χορωδία έχει κατά καιρούς συνεργαστεί και με άλλους μαέστρους Έλληνες και ξένους.
Η χορωδία, μαζί με τα υπόλοιπα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ, διαλύθηκαν το 2013, αλλά ανασυστάθηκαν το 2015.
Κρακούναϊ
Το Κρακούναϊ (λιθουανικά: Krakūnai) είναι ένα χωριό στη Λιθουανία, στα σύνορα με τη Λευκορωσία. Είναι ένα παλιό χωριό, που αναφέρθηκε γραπτώς για πρώτη φορά το 1433 όταν ο Γιόνας Γκοστάουτας έλαβε το Ντιεβενίσκες και 26 γύρω χωριά από τον Μεγάλο Δούκα Σιγισμούνδο Κεστουταΐτις. Το χωριό είχε 302 κατοίκους το 1931, 283 το 1959, 249 το 1970, και 215 το 1979. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είχε 86 κατοίκους. Στις 19 Μαΐου 1991, ο Λιθουανός συνοριακός φύλακας Γκιντάρας Ζαγκούνις σκοτώθηκε στο χωριό από τις Σοβιετικές δυνάμεις ΟΜΟΝ. Ήταν η πρώτη θανάσιμη επίθεση σε λιθουανικά σύνορα. Ένα μνημείο πέντε μέτρων στη μνήμη του ανεγέρθηκε το 2004.
Χορωδία ΕΡΤ
Παραπομπές
Κατηγορία:Χορωδίες Κατηγορία:Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση
Κρακούναϊ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Φρούριο της Στρούμνιτσα
Το Φρούριο της Στρούμνιτσας είναι βυζαντινό κάστρο στην πόλη Στρούμνιτσα της Βόρειας Μακεδονίας γνωστό και σαν «Πύργοι του Τσάρου».
Βρίσκεται χτισμένο σε λόφο με θέα την πόλη της Στρούμιτσα. Το φρούριο χτίστηκε τον 5ο αιώνα, αν και η κατοίκηση στην περιοχή χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα στη Βόρεια Μακεδονία
Μπολέσλαφ Γιανουσόβιτς
Ο Μπολέσλαφ, πολων. Bolesław (1385/6 - π. 4 Μαΐου 1424) από τον Οίκο των Πιαστ ήταν διάδοχος στο δουκάτο της Βαρσοβίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Γιάνους Α΄ δούκα της Βαρσοβίας (περιοχής της Μαζοβίας) και της Ντανούτς των Γκεντιμινιδών, κόρης τού Κεστούτις μεγάλου δούκα της Λιθουανίας.
Από νεαρός προετοιμάστηκε για τη διακυβέρνηση της Μαζοβίας, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γιάνους. Το 1409 εστάλη από τον πατέρα του ως επικεφαλής αντιπολιτευτικής εκστρατείας εναντίον τού Τευτονικού Τάγματος με αποκορύφωμα την κατάκτηση και το κάψιμο τού Ντζιάλντοβο και των 12 γύρω κωμών. Δύο έτη μετά (1411), ως αντιπρόσωπος των δουκών της Μαζοβίας, συμμετείχε στην πράξη υπογραφής της Ειρήνης τού Τόρουν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1412 την Άννα από τη Λιθουανία, κόρη τού Φέοντορ Ολεγκόβιτς πρίγκιπα τού Ριλσκ, Ρατνίε & Μπριάνσκ (γιού του Αλεγκίρντας/Ολέγκ μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και ετεροθαλούς αδελφού τού Βλαδισλάου Β΄ Γιαγκελόν βασιλιά της Πολωνίας). Είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Ματς Γκρεν
Συλλογική καριέρα
Ο Γκρεν έπαιξε για την Φάλου την περίοδο 1982-1984. Στη συνέχεια έπαιξε για την Γκέτεμποργκ το 1984-1985 και έγινε πρωταθλητής Σουηδίας το 1984. Στη συνέχεια ο Γκρεν μετακόμισε στην Γκρασχόπερ, όπου έπαιξε από το 1985 έως το 2000. Κέρδισε την Εθνική Ελβετίας πέντε φορές (1990, 1991, 1995, 1996, 1998) και κατέκτησε τέσσερις τίτλους Κυπέλλου Ελβετίας (1988, 1989, 1990, 1994).
Διεθνής καριέρα
Ο Γκρεν έπαιξε 22 παιχνίδια για την εθνική ομάδα της Σουηδίας και ήταν μέλος της ομάδας στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA του 1990 κατά την διάρκεια του οποίου συμμετείχε σε ένα παιχνίδι μπαίνοντας ως αλλαγή.
Προπονητική καριέρα
Ήταν βοηθός μάνατζερ της Γκρασχόπερς από το 2009.
Στις 31 Μαΐου 2009 ονομάστηκε νέος προπονητής της Βάιλε Μπόλντκλουμπ και υπέγραψε εδώ για τρία χρόνια μεταξύ 30 Ιουνίου 2012.
Το 2014, ο Gren άφησε τη δουλειά του ως διευθυντής Τζόνκοπινγκς Σόδρα για να αναλάβει το ρόλο του αθλητικού διευθυντή στην Γκέτεμποργκ. Στις 10 Οκτωβρίου 2018, με τον σύλλογο να παρουσιάζει κακά αποτελέσματα και να αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες, η Γκέτεμποργκ απέλυσε τον Γκρεν.
Παίχτης
Γκέτεμποργκ
Γκρασχόπερς
Προπονητής
BK Χάκεν
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βάιλε Μπόλντκλουμπ Κατηγορία:Σουηδοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΙΦΚ Γκέτεμποργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σουηδίας
Σημαία της Πολιτείας Σαν
Η Πολιτεία Σαν έχει τη δική της σημαία, ως αποτέλεσμα της συμφωνίας του Πανγκλόνγκ του 1947, το οποίο υπηρέτησε ως το πιο σημαντικό σκαλοπάτι προς την ανεξαρτησία της Μιανμάρ. Για τη σημαία, το κίτρινο αντιπροσωπεύει την θρησκεία που ασκείται από την πλειοψηφία των Σαν (Βουδισμός), το πράσινο αντιπροσωπεύει την πλούσια αγροτική γη στην Πολιτεία Σαν, το κόκκινο αντιπροσωπεύει την ανδρεία των Σαν και το λευκό αντιπροσωπεύουν τις ελπίδες για ειρήνη και σταθερότητα στο μέλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Μιανμάρ
512
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 512 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αττικό Ζωολογικό Πάρκο
Το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο είναι ιδιωτικός ζωολογικός κήπος που λειτουργεί από το 2000 στα Σπάτα Αττικής.
Ζώα
Το πάρκο ιδρύθηκε ως ορνιθολογικό με 1.100 πουλιά από 300 διαφορετικά είδη και αργότερα προστέθηκαν ζώα της ερήμου, της σαβάνας, της ελληνικής πανίδας, ερπετά κ.ά. Φιλοξενούνται σπάνια είδη ζώων, όπως τίγρεις της Σουμάτρα, λιοντάρια της Αγκόλας, κούγκαρ, περσικές λεοπαρδάλεις, παπαγάλοι Μακάο, ζέβρες, καμηλοπαρδάλεις, βακτριανές καμήλες, αφρικανικοί πιγκουίνοι, κυνόμυες, εξωτικά και σπάνια πουλιά, ινδικοί ελέφαντες, λευκοί ρινόκεροι, αραβικοί ορύγες, πολλές σαύρες, φίδια και κροκόδειλοι κ.ά. Στον χώρο Αυστραλιανή πανίδα φιλοξενούνται 3 είδη ζώων της Ωκεανίας (Ουάλαμπι του Μπένετ, Εμού και Χήνα Κερεόψις). Στον χώρο Παπαγάλοι και ο κόσμος των Λόρι φιλοξενούνται 23 είδη παπαγάλων. Σήμερα φιλοξενεί περίπου 2.000 ζώα από 290 διαφορετικά είδη και είναι ανοιχτό 365 ημέρες το χρόνο.
Τον Δεκέμβριο του 2018, ενώ μέσα στο πάρκο βρίσκονταν επισκέπτες, απέδρασαν δύο ιαγουάροι που ακολούθως θανατώθηκαν. μικρογραφία|Ζέβρα στο πάρκο. Τον Ιανουάριο του 2022 δραπέτευσαν 30 πτηνά ίβις του ουάλντραπ (Geronticus eremita) και 2 αφρικανικοί μπούφοι (Bubo africanus),
Ανάκληση άδειας λειτουργίας Δελφιναρίου
Στις 13 Μαρτίου 2020 η Περιφέρεια Αττικής ανακάλεσε την άδεια λειτουργίας του δελφιναρίου. Στην απόφαση που εξέδωσε η Περιφέρεια Αττικής τονίζεται ότι θα πρέπει να ακολουθηθούν τα εξής για τον ζωολογικό πάρκο: 1) να οριστεί ένα πρόσωπο ως εγγυητής για την φροντίδα των αιχμάλωτων δελφινιών, 2) να απομακρυνθούν από την επιχείρηση όποιες υποδομές παραπέμπουν σε παραστάσεις όπως οι κερκίδες, 3) να σφραγιστεί η επιχείρηση. Η εν λόγω απόφαση στηρίζεται στον νόμο 4039/2012, άρ. 12 που απαγορεύει τη «χρησιμοποίηση ζώου σε υπαίθρια δημόσια έκθεση με σκοπό την αποκόμιση οικονομικού οφέλους». Ακόμη και στην περίπτωση που εξαιρούνται οι ζωολογικοί κήποι από τις απαγορεύσεις, αυτό γίνεται «υπό την προϋπόθεση ότι και στους παραπάνω χώρους δεν διεξάγονται παραστάσεις, κάθε είδους, με τη συμμετοχή ζώων».     Ο ζωολογικός κήπος είναι ανοιχτός καθημερινά από τις 9:00 π.μ. έως τις 6:30 μ.μ.
Παραβίαση νομοθεσίας και πρόστιμα
Πρόστιμο ύψους 44.350 ευρώ επιβλήθηκε στο Αττικό ζωολογικό πάρκο από τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας και τον Αναπληρωτή Υπουργό για παραβίαση του νόμου 4039/12 για τις τελούμενες παραστάσεις των δελφινιών αλλά και την παραβίαση άλλων περιβαλλοντικών διατάξεων. Οι παραβάσεις που διαπιστώθηκαν από το Υπουργό αφορούν σύμφωνα με την νομοθεσία «τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς και την προστασία των ζώων από την εκμετάλλευση ή τη χρησιμοποίηση με κερδοσκοπικό σκοπό», σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται η χρησιμοποίηση κάθε είδους ζώου σε κάθε είδους θεάματα και άλλες δραστηριότητες. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν παραβάσεις σε ό,τι αφορά την τροποποιημένη-ανανεωμένη άδεια λειτουργίας της επιχείρησης στην οποία επιβαλλόταν η απαγόρευση διενέργειας παραστάσεων, καθώς «η διατήρηση ζώων σε πάρκα επιτρέπεται με την προϋπόθεση ότι δεν διεξάγονται κάθε είδους παραστάσεις με τη συμμετοχή ζώων».
Το 2017 οι Επιθεωρητές του Υπουργείου Περιβάλλοντος ανακάλυψαν ότι το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο παραβίασε τη νομοθεσία για την προστασία των ζώων με τις παραστάσεις με δελφίνια, ενώ λειτουργούσε επί τέσσερα χρόνια χωρίς άδεια και επέβαλαν πρόστιμο.
Κριτική και διαμαρτυρίες
Στη δεξαμενή/φυλακή του Αττικού Πάρκου έχουν πεθάνει έξι δελφίνια σε έναν χώρο που οι εγκαταστάσεις παραμονής τους έχουν κριθεί τελεσίδικα αυθαίρετες και κατεδαφιστέες.
Συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας πραγματοποιούν συχνά πολίτες, φιλοζωικές και οικολογικές οργανώσεις στο Αττικό ζωολογικό πάρκο κατά της αιχμαλωσίας ζώων και κατά των θεαμάτων με δελφίνια με αφορμές όπως η θανάτωση δυο τζάγκουαρ, ο θάνατος 6 δελφινιών και η αιχμαλωσία δελφινιών για επιδείξεις.
Τον Απρίλιο του 2021 εκπρόσωποι πέντε φιλοζωικών οργανώσεων και μίας οικολογικής περιφερειακής παράταξης κατέθεσαν μήνυση κατά του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου για την παράβαση του νόμου 4039/12 με τις παραστάσεις των δελφινιών.
Τον Ιούνιο του 2022 χιμπατζής απέδρασε από το πάρκο. Ο Χιμπατζής κατέληξε να θανατωθεί καθώς οι υπεύθυνοι του πάρκου ισχυρίζονται πως κατέστη αδύνατον να ναρκωθεί. Μετά από αυτήν την απόφαση ξέσπασε σάλος και ακολούθησε κυβερνητική παρέμβαση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζωολογικοί κήποι
Freies Netz Süd (οργάνωση)
Το Freies Netz Süd ήταν μία από τις μεγαλύτερες νεοναζιστικές οργανώσεις της Γερμανίας, όπως αναγράφει η αναφορά της Υπηρεσίας για την Προστασία του Συντάγματος προς το Ομόσπονδο Κρατίδιο της Βαυαρίας. Τα μέλη της οργάνωσης Σεμπάστιαν Σμάους και Ματιάς Φίσερ επισκέφτηκαν τη Βουλή των Ελλήνων την 1 Φεβρουαρίου 2013, προσκεκλημένοι από το ελληνικό κόμμα. Χρυσή Αυγή. Είχε προηγηθεί επίσκεψη των μελών της Χρυσής Αυγής στη Νυρεμβέργη τον Νοέμβριο του 2012. Η λειτουργία του Freies Netz Süd απαγορεύτηκε από το υπουργείο Εσωτερικών της Βαυαρίας τον Ιούλιο του 2014 και στελέχη του συγκρότησαν την οργάνωση «Der Dritte Weg» (Ο Τρίτος Δρόμος).
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοναζισμός Κατηγορία:Οργανώσεις
Ανώτατος Επίτροπος Έργων (Ηνωμένο Βασίλειο)
Ο Ανώτατος Επίτροπος Έργων ήταν μια θέση στην κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας. Ο Επίτροπος ανέλαβε κάποιες από τις αρμοδιότητες του Ανωτάτου Επιτρόπου Δασών το 1851 όταν τα υπουργικά αξιώματα υπό το Στέμμα διαιρέθηκαν σε δημόσια κι εμπορικά. Ο Επίτροπος είχε συχνά το δικαίωμα συμμετοχής στα υπουργικά συμβούλια. Η θέση πήρε το όνομα Υπουργός Έργων και Κτηρίων και Ανώτατος Επίτροπος Έργων το 1940, Υπουργός Έργων και Σχεδιασμών το 1942, Υπουργός Έργων το 1943 και τελικά Υπουργός Δημοσίων Κτηρίων και Έργων το 1962. Στις 15 Οκτωβρίου του 1970 το Υπουργείο ενσωματώθηκε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος.
329 Σβέα
Η Σβέα (Svea) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,66. Ανακαλύφθηκε το 1892 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη Σουηδία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σβέα υπολογίσθηκε σε 77,8 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 493 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι C (ανθρακούχος) και το άλβεδό της είναι 0,040 (από δεδομένα του IRAS). Η Σβέα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 15 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σβεα
330 Αδαλβέρτα
Η Αδαλβέρτα (Adalberta) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,6. Ανακαλύφθηκε το 1910 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αδαλβέρτας υπολογίσθηκε σε 7 ως 15 χιλιόμετρα, ενώ τα υπόλοιπα στοιχεία της είναι άγνωστα ή αβέβαια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αδαλβερτα
515
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 515 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αληδάκης αγάς
Ο Ιμπραήμ Αληδάκης αγάς ήταν Τουρκοκρητικός γενίτσαρος που έδρασε την περίοδο 1775-1798.
Βιογραφία
thumb|250px|Ο Πύργος του Αληδάκη στο [[Εμπρόσνερος Χανίων|Mπρόσνερο.]] Έδρασε στην περιοχή του Αποκώρονα των Χανίων. Υπήρξε ένας από τους πλέον διαβόητους κρητικούς γενίτσαρους της εποχής των τελών του 18ου και των αρχών του 19ου αιώνα, των οποίων «τα κακουργήματα […] έμειναν στη μνήμη και στα τραγούδια του λαού» της Κρήτης. Ο Αληδάκης διατηρούσε σώμα 120 ανδρών και με επίκεντρο τον πύργο που είχε οικοδομήσει στο Mπρόσνερο του Αποκορώνου, όπου και διέμενε, επέδραμε σε διάφορες περιοχές. Είχε στο ενεργητικό του πάμπολλες κλοπές κοπαδιών, και είχε καταλάβει και καταπατήσει απέραντα κτήματα που παρουσίαζε με ψευδομάρτυρες ως δικά του.
Σε επίθεση σώματος Σφακιανιών εναντίον του πύργου του, ως εκδίκηση κακουργιών που είχε διαπράξει, ο Αληδάκης φονεύθηκε έπειτα από σκληρή και αιματηρή μάχη και ακολούθησε αρπαγή όλου του πλούτου που είχε συγκεντρώσει.
Παραπομπές
Αληδακης Κατηγορία:Τουρκοκρητικοί
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αμμοχώστου-Λάρνακας
Ιστορία
Η ΠΟΑΛ (Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αμμοχώστου-Λάρνακας) ιδρύθηκε στην Λάρνακα το 1980. Ιδρυτικά μέλη της είναι τα ακόλουθα οκτώ σωματεία:
Η ΠΟΑΛ εδρεύει στην Λάρνακα και δραστηριοποιείται στην ομώνυμη επαρχία, όπως και στην ελεύθερη περιοχή Αμμοχώστου. Σήμερα στην δύναμη της έχει 15 σωματεία. Ο Ζήνωνας Λάρνακας (ανενεργό σωματείο πλέον) υπήρξε η πρώτη ομάδα που εκπροσώπησε την ΠΟΑΛ στις διοργανώσεις της ΚΟΠ, αφού είχε αγωνιστεί παλαιότερα στην Δ΄ Κατηγορία στον Όμιλο Λάρνακας/Αμμοχώστου. Σήμερα, ομάδες που αγωνίζονται σε μεγαλύτερες κατηγορίες και προέρχονται απο την ΠΟΑΛ είναι ο Ονήσιλος Σωτήρας 2014 και η ΑΕΝ Αγίου Γεωργίου Βρυσούλλων-Αχερίτου.
Το πρώτο Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΑΛ αποτελείτο από τους:
Η ΠΟΑΛ έχει προτάξει ως κύριο σκοπό την καλλιέργεια γενικά και την διάδοση στην κοινωνία του φιλάθλου πνεύματος και την ανάπτυξη του αθλητισμού. Την ηθική και πνευματική εξύψωση των αθλητών καθώς και την ανάπτυξη του πνεύματος της ευγενούς άμιλλας και της φιλίας μεταξύ τους.
Διοικητικό Συμβούλιο
Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΠΟΑΛ αποτελείται απο τους ακόλουθους:
Διοργανώσεις
Οι διοργανώσεις που διεξάγει η ΠΟΑΛ είναι:
Διακριθέντα σωματεία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις ομάδες που ήταν μέλη της ΠΟΑΛ και ακολούθως συμμετείχαν στα εθνικά πρωταθλήματα της Κύπρου (τα οποία διοργανώνει η Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου) ή συμμετείχαν στα εθνικά πρωταθλήματα της Κύπρου και στη συνέχεια συμμετείχαν στα πρωταθλήματα της ΠΟΑΛ. Για κάθε ομάδα αναφέρεται η ανώτατη κατηγορία στην οποία έχει συμμετάσχει.
Πηγές
Κατηγορία:Τοπικές Ποδοσφαιρικές Ομοσπονδίες Κύπρου Κατηγορία:Επαρχία Λάρνακας Κατηγορία:Επαρχία Αμμοχώστου
Άγιος Χαράλαμπος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Άγιος Χαράλαμπος είναι γνωστοί οι:
οι οικισμοί:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κώστας Νικολόπουλος (εκδότης)
Ο Κώστας Νικολόπουλος (25 Νοεμβρίου 1922 - 17 Σεπτεμβρίου 1998) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και νομικός. Υπήρξε εκδότης και συνιδιοκτήτης της ιστορικής εφημερίδας Έθνος και επίσης πρόεδρος των Φίλων Παλαιού Αυτοκινήτου (ΦΙΛ.Π.Α.) στις αρχές της ίδρυσης του ιστορικού αυτού σωματείου.
Τέλι Σαβάλας
Ο Αριστοτέλης (Τέλι) Σαβάλας (Telly Savalas‎· 21 Ιανουαρίου 1922, Νέα Υόρκη - 22 Ιανουαρίου 1994, Λος Άντζελες) ήταν Αμερικανός ηθοποιός ελληνικής καταγωγής. Ο πιο γνωστός ρόλος της καριέρας του ήταν αυτός του Κότζακ στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά που κράτησε από το 1973 έως το 1978.
Κώστας Νικολόπουλος (εκδότης)
Βιογραφία
Ο Κώστας Νικολόπουλος γεννήθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1922 στην Αθήνα. Ήταν μέλος της γνωστής οικογένειας του επίσης δημοσιογράφου και εκδότη Σπύρου Νικολόπουλου που το 1913 ίδρυσε την εφημερίδα «Έθνος». Αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών και στη συνέχεια σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μόλις ενηλικιώθηκε ανέλαβε την συνιδιοκτησία και τη διεύθυνση της εφημερίδας «Έθνος» που και επί των ημερών του συνέχισε την ανοδική της πορεία. Υπήρξε υποστηρικτής της Ένωσης Κέντρου και στενός φίλος του Γεωργίου Παπανδρέου. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος της ΦΙΛ.Π.Α (Φίλοι Παλαιού Αυτοκινήτου) το μη κερδοσκοπικό σωματείο, που συγκροτήθηκε το 1969 από μια ομάδα φίλων του παλαιού αυτοκινήτου και από το 1972 είναι κατοχυρωμένο νομοθετικά με τη σημερινή του μορφή. Με τις ενέργειές του η ΦΙΛΠΑ έγινε μέλος της FIVA (Federation Internationale des Vehicules Ancients - Διεθνής Ομοσπονδία Παλαιών Οχημάτων). Ο Κώστας Νικολόπουλος ως πρόεδρος της ΦΙΛΠΑ ασχολήθηκε ενεργά για την ανάδειξη του ιστορικού αυτοκινήτου αλλά και της μοτοσυκλέτας πραγματοποιώντας πλήθος δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων. Ο Κώστας Νικολόπουλος φυλακίστηκε το 1970 από τη δικτατορία, αφού η εφημερίδα «Έθνος» της οποίας υπήρξε συνιδιοκτήτης και εκδότης καταδικάστηκε από το καθεστώς των συνταγματαρχών και ανεστάλη η έκδοσή της. Οι συνθήκες κράτησής του στις φυλακές Κορυδαλλού ήταν και η αιτία των πρώτων σοβαρών προβλημάτων υγείας για τον Κώστα Νικολόπουλο.
Πέθανε την Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 1998, σε ηλικία 76 ετών, όταν υπέστη οξύ έμφραγμα στη διάρκεια δεξίωσης που δινόταν στα Χανιά προς τιμήν όσων είχαν λάβει μέρος στο Ράλι Αντίκα. Μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Χανίων, όπου απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατός του.
Τέλι Σαβάλας
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε ως Αριστοτέλης Σαβάλας στο Γκάρντεν Σίτυ της Νέας Υόρκης και ήταν το δεύτερο παιδί από τα πέντε του Νίκου και της Χριστίνας Τσαβαλά, Ελλήνων μεταναστών, με καταγωγή από τη Λακωνία. Ο Νίκος Σαβάλας διατηρούσε εστιατόριο στη Νέα Υόρκη. Ο Αριστοτέλης ξεκίνησε να δουλεύει, όταν ήταν 8 χρονών ως εφημεριδοπώλης και λούστρος. Όταν μπήκε στο γυμνάσιο μιλούσε μόνο ελληνικά. Αποφοίτησε το 1942.
Κώστας Νικολόπουλος (εκδότης)
Η ιστορική εφημερίδα «Έθνος» (1913 - 1970)
Ο Κώστας Νικολόπουλος υπήρξε από το 1950 συνιδιοκτήτης και εκδότης της ιστορικής εφημερίδας «Έθνος» (που εκδιδόταν από το 1913 έως το 1970) και ολοκλήρωσε αναγκαστικά την πορεία του στον χώρο του Τύπου όταν φυλακίστηκε το 1970 από τη δικτατορία αφού το «Έθνος» καταδικάστηκε και ανεστάλη η έκδοσή του από το καθεστώς των συνταγματαρχών. Το «Έθνος» εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 26 Οκτωβρίου 1913, στην Αθήνα, από τον Σπύρο Νικολόπουλο. Ύστερα από διακοπή της έκδοσής του (από 18 Νοεμβρίου 1916 μέχρι 15 Μαρτίου 1917), εξαιτίας αντιθέσεων που σχετίζονταν με το κλίμα «εθνικού διχασμού» της εποχής, επανεκδόθηκε και εξακολούθησε να εκδίδεται και μετά τον θάνατο του Σπύρου Νικολόπουλου (1938) από τους κληρονόμους του, Ιωάννη Νικολόπουλο και Κώστα Κυριαζή, με νέο διευθυντή τον Κώστα Οικονομίδη, ως τη γερμανοϊταλική κατοχή, οπότε έκλεισε από τις αρχές Κατοχής (1941). Από τον Ιανουάριο του 1945, η έκδοσή της συνεχίστηκε με την ίδια διεύθυνση και από το 1950, από τους Κώστα Νικολόπουλο, Κώστα Κυριαζή και Αχιλλέα Κυριαζή, οι οποίοι μετά την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας το 1967 αποσύρθηκαν, όταν διορίστηκε νέος διευθυντής. Με την άρση της λογοκρισίας, το 1969, ο Κώστας Κυριαζής επανήλθε στη διεύθυνση της εφημερίδας.
Τον Μάρτιο του 1970 ασκήθηκε δικαστική δίωξη κατά των Κώστα Κυριαζή, Κώστα Νικολόπουλου, Ιωάννη Ζίγδη και Ιωάννη Καψή και η εφημερίδα έκλεισε. Την 1η Απριλίου του 1970 ο Ιωάννης Ζίγδης καταδικάστηκε από το Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών σε 4,5 χρόνια φυλάκιση, χρηματική ποινή 300 χιλ. μεταλλικών δραχμών και κατάσχεση της οικίας του στην Πολιτεία, γιατί στις 24 Μαρτίου του 1970 η εφημερίδα «ΕΘΝΟΣ» δημοσίευσε συνέντευξή του, στη οποία συνιστούσε, εξ αιτίας της επιδεινώσεως του Κυπριακού (απόπειρα κατά του Μακαρίου, δολοφονία Γεωργκάτζη κ.λπ.), τον σχηματισμό Κυβερνήσεως «Εθνικής Ενότητας» και επιστροφή στη δημοκρατική τάξη. Τούτο χαρακτηρίστηκε από το Στρατοδικείο σαν «διασπορά ψευδών ειδήσεων» και «άσκηση αντεθνικής προπαγάνδας» (Παράβαση του νόμου «Περί τύπου» και του νόμου «Περί καταστάσεως Πολιορκίας»). Στις 14 Σεπτεμβρίου 1981 η εφημερίδα επανεκδόθηκε όταν την ανέλαβε ο Γεώργιος Μπόμπολας και νέος διευθυντής ανέλαβε ο Αλέκος Φιλιππόπουλος, που καθιέρωσε το νέο σχήμα της σύγχρονης εποχής το ταμπλόιντ και συνεχίζει την έκδοσής της ως σήμερα ανελλιπώς.
Τέλι Σαβάλας
Πρώτα χρόνια
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο άρχισε να εργάζεται για το Στέιτ Ντιπάρτμεντ μεταδίδοντας τη σειρά "Your Voice of America" και μετά για το τηλεοπτικό κανάλι ABC News. Αυτό ήταν και το ξεκίνημά του στον χώρο τής ψυχαγωγίας. Η καριέρα του ως ηθοποιού άρχισε αργότερα, μετά τα 35 του.
Προσωπική Ζωή
μικρογραφία|340x340εσ|Με τη [[Σάλι Φιλντ στην τηλεταινία Mongo's Back in Town (1971)]] μικρογραφία|264x264εσ|Με τον [[Τζορτζ Λέιζενμπι στα γυρίσματα της ταινίας Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος γενικά (1969)]] Ο Σαβάλας παντρεύτηκε τρεις φορές. Το 1948 μετά τον θάνατο του πατέρα του από καρκίνο, παντρεύτηκε την συμμαθήτριά του στο κολλέγιο, Κάθριν Νικολαΐδης και απέκτησε την πρώτη του κόρη, την Κριστίνα το 1950. Το 1957, η Κάθριν υπέβαλε αίτηση διαζυγίου. Μετά τον χωρισμό του και την επιστροφή στο σπίτι τής μητέρας του, ο Σαβάλας θα γνωρίσει την δασκάλα στο Κέντρο Θεάτρου του Γκάρντεν Σίτυ, την Μέριλιν Γκαρντέρ. Θα παντρευτούν το 1960 και θα κάνουν δύο κόρες. Την Πηνελόπη το 1961 και την Κάντις, το 1963. Θα πάρουν διαζύγιο το 1974. Τον Ιανουάριο του 1969, κατά την διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Στην υπηρεσία της αυτής μεγαλειότητας, ο Σαβάλας θα γνωρίσει την ηθοποιό Σάλυ Άνταμς, με την οποία θα αποκτήσει τον γιο του, Νικόλας Σαβάλας, το 1973. Ο Σαβάλας και η Σάλυ Άνταμς δεν θα παντρευτούν και θα μείνουν μαζί μέχρι το Δεκέμβριο τού 1978. Κατά την διάρκεια τής τελευταίας σεζόν του Κότζακ θα γνωρίσει την Τζούλι Χοβλάντ, μια ταξιδιωτική πράκτορα από την Μινεσότα. Θα παντρευτούν το 1984 και θα κάνουν δύο παιδιά, τον Κριστιάν και την Αριάνα και θα μείνουν μαζί μέχρι τον θάνατό του, το 1994.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαβάλας Τέλι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία: Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί
Κώστας Νικολόπουλος (εκδότης)
Για την ΦΙΛ.Π.Α.
Επίσημη ιστοσελίδα
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες
Γιάννης Κατσικογιάννης
Ο Γιάννης Κατσικογιάννης (γεν. Αιγάλεω, 11 Σεπτεμβρίου 1962) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, που αγωνίζονταν στη θέση του επιθετικού μέσου και έκανε μεγάλη καριέρα στο πρωτάθλημα της Α’ Εθνικής, συμμετέχοντας σ' αυτήν για 7 περιόδους με τα χρώματα του Εθνικού Πειραιά.
513
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 513 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Γιάννης Κατσικογιάννης
Ακόμη, έπαιξε και στη Β’ Εθνική και τη Γ΄Εθνική, με τα χρώματα άλλων συλλόγων, ενώ μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας ασχολήθηκε με την προπονητική.
Βάιρα Βίκε-Φραϊμπέργκα
Η Βάιρα Βίκε-Φραϊμπέργκα (Vaira Vīķe-Freiberga) (Ρίγα, 1 Δεκεμβρίου 1937) είναι Λετονή καθηγήτρια ψυχολογίας η οποία μετά την καριέρα της στο πανεπιστήμιο, στον Καναδά, επέστρεψε στη Λετονία όπου εξελέγη πρόεδρος της χώρας για δυο θητείες, από το 1999 μέχρι το 2007.
Γεννήθηκε στη Ρίγα την 1η Δεκεμβρίου του 1937. Οι γονείς της Vaira Vīķe-Freiberga έφυγαν πρόσφυγες από τη Λετονία το τέλος του 1944 για να αποφύγουν τη Σοβιετική κατοχή της χώρας. Πήγαν στη Γερμανία όπου παρέμειναν σε καταυλισμό εκτοπισμένων μέχρι το 1949, οπότε μετακόμισαν ξανά, πηγαίνοντας στο Μαρόκο, στην Καζαμπλάνκα, όπου φοίτησε σε γαλλικό σχολείο. Το 1954 η οικογένειά της μετακόμισε στον Καναδά όπου τελείωσε το λύκειο και φοίτησε ψυχολογία στο Βικτόρια Κόλετζ του Πανεπιστημίου του Τορόντο. Πήρε το πρώτο πτυχίο της στην Ψυχολογία το 1958 και μάστερς το 1960. Εργάστηκε από το 1960 μέχρι το τέλος του 1961 στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο του Μόντρεαλ και μετά συνέχισε τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο Μακγκίλ του Μόντρεαλ (διδάσκοντας ταυτόχρονα με μερική απασχόληση στο Πανεπιστήμιο Κονκόρντια). Από το πανεπιστήμιο Μακγκίλ, πήρε διδακτορικό το 1965 στην ψυχολογία. Από το 1965 μέχρι το 1998 ήταν καθηγήτρια της Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ. Παντρεύτηκε τον Imants Freibergs, καθηγητή Πληροφορικής, επίσης Λετονικής καταγωγής, καθηγητή επιστήμης των υπολογιστών στο Κεμπέκ του Μόντρεαλ με τον οποίο απέκτησαν 2 παιδιά.
Το 1998, η Βάιρα Βίκε-Φραϊμπέργκα επέστρεψε στη Λετονία, μετά από αίτημα του πρωθυπουργού της χώρας για να ηγηθεί του Λετονικού Ινστιτούτου. Εννέα μήνες αργότερα εκλέχθηκε Πρόεδρος της Λετονίας το 1999 και επανεξελέγη το 2003 και τις δυο φορές με σημαντική πλειοψηφία.
Μετά τη θητεία της στην προεδρία της χώρας τον Ιούλιο του 2007 είναι ενεργή με ομιλίες και συμμετοχές σε διεθνείς οργανώσεις. Ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές και είναι σημερινή πρόεδρος του Κλαμπ της Μαδρίτης, μη κερδοσκοπικής οργάνωσης για την δημοκρατία στη διεθνή κοινότητα με μέλη πρώην προέδρους και πρώην πρωθυπουργούς χωρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι της Λετονίας Κατηγορία:Λετονοί πολιτικοί Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας