cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σκληρή πορνογραφία
Νομιμότητα
Οι περισσότερες χώρες έχουν χαλαρώσει τους περιορισμούς στη διανομή της πορνογραφίας, είτε με γενική είτε περιορισμένη νομιμοποίηση είτε λόγω μη επιβολής απαγορευτικής νομοθεσίας. Η μεγαλύτερη χαλάρωση των περιορισμών έγινε μέσω αλλαγών στα κριτήρια του συστήματος ταξινόμησης ταινιών μιας χώρας. Το κίνημα κατά της πορνογραφίας συχνά αντιτίθεται σθεναρά στη νομιμοποίηση. Το 1969, η Δανία έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που νομιμοποίησε την πορνογραφία. Στις ΗΠΑ, οι νομικές ερμηνείες της πορνογραφίας σε σχέση με το συνταγματικό δικαίωμα στην ελευθερία του λόγου διαφέρουν από πολιτεία σε πολιτεία και από πόλη σε πόλη. Η σκληρή πορνογραφία νομιμοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο τον Μάιο του 2000.
Ξηρόλακκος Κιλκίς
Ο Ξηρόλακκος ή Ξερόλακκος είναι πεδινό χωριό της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Κιλκίς με υψόμετρο 70 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Ο Ξηρόλακκος βρίσκεται ανατολικά του ποταμού Αξιού, στον κάμπο του Κιλκίς. Απέχει 11 χλμ. ΝΑ. από το Πολύκαστρο (έδρα δήμου) και 24 χλμ. ΝΔ. από το Κιλκίς. Στα μέσα του 15ου αιώνα, γύρω στο 1450, με την ονομασία Βελέντ Ι Μπεγλή (γιος του Μπέη), είχε 4 οικίες μουσουλμάνων. Αναφέρεται ως Μπεϊλερλί, μετά την απελευθέρωση, ενώ το 1919 στο ΦΕΚ 48Α - 05/03/1919, προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δραγομιρίου (Βαφειοχωρίου). Το 1927 με το ΦΕΚ 179Α - 30/08/1927 μετονομάστηκε σε Ξερόλακκος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Βαφειοχώρι, την Κοτύλη, το Χερσοτόπι και το Βαλτούδι αποτελούν την τοπική κοινότητα Βαφειοχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πολυκάστρου του Δήμου Παιονίας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 18 κατοίκους.
Ασπροπόταμος Λέσβου
Ο Ασπροπόταμος είναι οικισμός της Λέσβου. Υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Μανταμάδου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μανταμάδου, του δήμου Δυτικής Λέσβου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μυτιλήνης του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Ο Ασπροπόταμος είναι παράλιος οικισμός της βορειοανατολικής Λέσβου. Βρίσκεται στον κόλπο του Μακρύγιαλου, πολύ κοντά στην επαρχιακή οδό Λουτρόπολης Θερμής-Μανταμάδου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 5. Απέχει 30 χλμ. περίπου ΒΔ. της Μυτιλήνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία: Δήμος Δυτικής Λέσβου Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου
Ίσλινγκτον (Λονδίνο)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοτικά Διαμερίσματα του Λονδίνου
Αλβέρτος του Βρανδεμβούργου
Ο Αλβέρτος, γερμ. Albrecht (28 Ιουνίου 1490 - 24 Σεπτεμβρίου 1545) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν επίσκοπος του Χάλμπερστατ (1513-45), αρχιεπίσκοπος του Μαγδεβούργου (1513-45) και αρχιεπίσκοπος-εκλέκτορας του Μάιντς (1514-45).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωάννη Κικέρωνος εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Μαργαρίτας των Βέττιν, κόρης του Γουλιέλμου Γ΄ λαντγκράβου της Θουριγγίας.
Γεννήθηκε στο Κελλν επί του Σπρέε και το 1499 διαδέχθηκε τον πατέρα του, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ιωακείμ Α΄. Ο μεγαλύτερος αδελφός του κράτησε τον αξίωμα του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου, ενώ ο Αλβέρτος σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης επί του Όντερ. Εισήλθε στην εκκλησιαστική σταδιοδρομία και το 1513, στα 23 του έτη, έγινε αρχιεπίσκοπος του Μαγδεβούργου και διοικητής της επισκοπής του Χάλμπερστατ.
Το 1545 απεβίωσε σε ηλικία 55 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Τουίγκυ Λόσον
Η Τουίγκυ (Αγγλικά: Twiggy), επίσης γνωστή ως Τουίγκυ Λόσον, είναι Αγγλίδα μοντέλο, ηθοποιός και τραγουδίστρια, γεννημένη στις 19 Σεπτεμβρίου 1949. Είναι γνωστή ως σύμβολο της μόδας της δεκαετίας του 1960 και ένα από τα πιο διάσημα μοντέλα εκείνης της εποχής. Η Τουίγκυ έχει εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες, μιούζικαλ και θεατρικά έργα και ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής για το Next Top Model της Αμερικής από το 2005 έως το 2007.
Παιδική ηλικία
Η Τουίγκυ γεννήθηκε ως Λέσλι Χόρνμπι στις 19 Σεπτεμβρίου 1949 στο προάστιο Νίζντεν του Λονδίνου. Είναι κόρη του Ουίλιαμ Νόρμαν Χόρνμπι, ξυλουργού και της Λύντια Ρίμαν, υπαλλήλου τυπογράφου και ταμία σούπερ μάρκετ. Από την εφηβική της ηλικία την αποκαλούσαν «Τουίγκυ», (Κλαράκι), λόγω της καχεκτικής σιλουέτας της. Σε ηλικία 15 ετών εγκατέλειψε το σχολείο και άρχισε να εργάζεται.
Μοντέλο
αριστερά|μικρογραφία|Η Τουίγκυ το 1967 Το 1966 ο φωτογράφος Νίγκελ Ντέιβς παρατήρησε την Τουίγκυ ενώ αυτή εργαζόταν σε κομμωτήριο. Ήταν πολύ νεαρή, σε ηλικία 16 ετών, και ζύγιζε 41 κιλά. Την πρόσεξε μια δημοσιογράφος μόδας της Daily Express και φωτογραφήθηκε από τον Μπάρυ Λάτιγκαν. Ενώ εκείνη την εποχή η τάση ήταν για παχουλά μοντέλα με κλασικά γυναικεία κουρέματα, η Τουίγκυ λάνσαρε την ανδρόγυνη εμφάνιση. Ενίσχυσε το μακιγιάζ της με ψεύτικες βλεφαρίδες, σήμα κατατεθέν της αργότερα, έκοψε τα μαλλιά κοντά και δημιούργησε ένα νέο πρότυπο ομορφιάς, το λιπόσαρκο μοντέλο, μια εικόνα που διατηρείται έκτοτε. Η εφημερίδα Daily Express την ανακήρυξε «Πρόσωπο του 1966».
Τον Μάρτιο του 1967, πήγε στη Νέα Υόρκη και έκανε το εξώφυλλο της Vogue France, φωτογραφισμένη από τον Χένρι Κλαρκ. Παρουσίαζε συχνά τις δημιουργίες της Μαίρη Κουάντ και έγινε γρήγορα γνωστή στον χώρο της μόδας αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο ως εμβληματικό πρόσωπο της ποπ κουλτούρας και της δεκαετίας του '60. Κατέκτησε τις πασαρέλες και φωτογραφήθηκε για τα περιοδικά από τους μεγαλύτερους φωτογράφους.
Μετά την πασαρέλα
Μετά από τέσσερα χρόνια καριέρας στο μόντελινγκ, η Τουίγκυ αποφάσισε να αποσυρθεί από τον κόσμο της μόδας γιατί δεν της άρεσε «να τη χρησιμοποιούν σαν κρεμάστρα όλη της τη ζωή». Στη συνέχεια άρχισε να κάνει ταινίες και μουσική, παίζοντας αρχικά στη μουσική κωμωδία The Boy Friend, το οποίο κέρδισε δύο βραβεία Χρυσές Σφαίρες. Αργότερα πρωταγωνίστησε σε πολλές άλλες ταινίες του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και σε θεατρικά έργα.
Η Τουίγκυ παντρεύτηκε τον Αμερικανό ηθοποιό Μάικλ Γουίτνεϊ το 1971 και έχει μια κόρη, την Κάρλι, που γεννήθηκε το 1978. Ο Μάικλ Γουίτνεϊ πέθανε από καρδιακή προσβολή το 1983. Ξαναπαντρεύτηκε το 1988 με τον ηθοποιό Λι Λόσαν που γνώρισε στα γυρίσματα της ταινίας Madame Sousatzka. Ζουν στο Λονδίνο.
Μπαρτ Ρέυνολντς
Αργότερα, ως επακόλουθο εμπορικών αποτυχιών στον κινηματογράφο, ο Ρέυνολντς επέστρεψε στην τηλεόραση και πρωταγωνίστησε στη σειρά Evening Shade (1990-1994). Προτάθηκε για όσκαρ β' αντρικού ρόλου για το ρόλο του στην ταινία Ξέφρενες νύχτες (Boogie Nights, 1997).
O Ρέυνολντς πέθανε σε ηλικία 82 ετών από καρδιακή ανακοπή σε νοσοκομείο της Φλόριδας στις 6 Σεπτεμβρίου 2018. Υπέφερε για πολλά χρόνια από προβλήματα καρδιάς.
Τουίγκυ Λόσον
Μετά την πασαρέλα
Υπήρξε μέλος της κριτικής επιτροπής για το Next Top Model της Αμερικής από το 2005 έως το 2007. Έχει επίσης αναλάβει τη διαφημιστική καμπάνια για τη βρετανική αλυσίδα καταστημάτων Marks & Spencer.
Τον Δεκέμβριο του 2018 τιμήθηκε με τον τίτλο Lady του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Αγγλίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Κάπη Λέσβου
Η Κάπη είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 542 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Ένδυση
250 px|μικρογραφία|Η ένδυση ανά του αιώνες: 1. Αρχαίος Αιγύπτιος, 2. Αρχαία Αιγύπτια, 3. Αρχαία Ελληνίδα με πέπλο, 4. Αρχαίος Έλληνας με χιτώνα, 5. Ελληνίδα της ελληνιστικής περιόδου, 6. Ευγενής Ρωμαίος με χιτώνα, 7. Ρωμαία την εποχή της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας, 8. Ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός, 9. Η βυζαντινή αυτοκράτειρα Θεοδώρα, 10. Φράγκος ευγενής, 11. Φράγκικη κυρία, 12. Γερμανός ευγενής 13ος αι., 13. Γερμανίδα ευγενής 13ου αι., 14. Νεαρή κοπέλα με τίτλο ευγενείας (1400), 15. Νεαρός άνδρας με τίτλο ευγενείας (1400), 16. Βουργουνδός κύριος, 17. Βουργουνδός κύριος, 18. Βουργουνδή κυρία και 19. Πολίτης της Νυρεμβέργης (1500).|εναλλ.=Η ένδυση ανά του αιώνες Η ένδυση αναφέρεται στην κάλυψη του ανθρώπινου σώματος με ρούχα. Ο τρόπος της ένδυσης ποικίλει ανάλογα με τη χώρα προέλευσης και τη σχετική κουλτούρα, την ηλικία, το επάγγελμα, το κοινωνικό υπόβαθρο και την κοινωνική περίσταση.
Πιο συγκεκριμένα, σε μερικές φυλές της Αφρικής για παράδειγμα ένδυση αποτελεί η κάλυψη του ανθρώπινου σώματος με ελάχιστο ύφασμα αφήνοντας πολλά σημεία του σώματος ακάλυπτα, σε αντίθεση με τις ευρωπαϊκές χώρες που κάτι τέτοιο θα ήταν επιλήψιμο.
Η ένδυση στη σημερινή εποχή παρουσιάζει σημαντικές διαφορές σε σχέση με τους προηγούμενους αιώνες.
Σήμερα η ένδυση έχει αναδειχθεί σε πολύ σημαντικό κομμάτι της σημερινής ανθρώπινης κοινωνίας και ζωής, με αποτέλεσμα τη δημιουργία σχετικών επαγγελμάτων.
Η τυποποίηση των μεγεθών χρησιμοποιούνται στην ένδυση διαφέρει ανά χώρες/περιοχές και συνήθως χρησιμοποιούνται πίνακες μετατροπής για να ταυτιστούν. Κύριο λήμμα: Μεγέθη ρούχων.
Η ένδυση έχει άμεση σχέση με τη μόδα.
Γυναικεία ένδυση βάση σωματοτύπου
Η γυναικεία ένδυση είναι ίσως πλέον να είναι στο κορυφώμα της. Για κάθε γύναικα όμως υπάρχει και ένα διαφορετικό στύλ το όποιο επηρεάζεται βάση τον σωματοτυπό της.
Κρισπιάνο
Το Κρισπιάνο είναι πόλη στην επαρχία Τάραντας στην περιοχή Απουλία στην νοτιοανατολική Ιταλία. Δήμαρχος είναι ο Λούκα Λοπόμο. Έχει έκταση 111 τ.χλμ. και πληθυσμό 13.749 κατοίκων (28 Φεβρουαρίου 2017). Βρίσκεται σε υψόμετρο 232 μέτρων.
Ιών Αγκαρμπιτσεάνου
Ο Ιών (Ιωάννης) Αγκαρμπιτσεάνου (Ion Agârbiceanu ή και Agîrbiceanu, 12 Σεπτεμβρίου 1882 – 28 Μαΐου 1963) ήταν Ρουμάνος λογοτέχνης, δημοσιογράφος, θεολόγος και Ελληνοκαθολικός («Ουνίτης») ιερέας.
Κρισπιάνο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Ιών Αγκαρμπιτσεάνου
Ο Αγκαρμπιτσεάνου γεννήθηκε στην κοινότητα Τσέναντε της Τρανσυλβανίας, σε έδαφος που ανήκε τότε στο «Ουγγρικό Στέμμα του Αγίου Στεφάνου (Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία), σε οικογένεια Ρουμάνων αγροτών: ήταν το δεύτερο από τα οκτώ παιδιά του Νικολάε και της Άνα. Απεφοίτησε ως θεολόγος από το Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης και κατόπιν χειροτονήθηκε ιερέας. Ο Αγκαρμπιτσεάνου διορίσθηκε αρχικώς σε μια ενορία στα Όρη Απουσένι (ή «Δυτικά Ρουμανικά Όρη») και έτσι η ορεινή αγροτική κοινωνία της υπαίθρου απετέλεσε το υπόβαθρο για μεγάλο μέρος της λογοτεχνικής του παραγωγής. Πριν από τα τριάντα του χρόνια, ο Αγκαρμπιτσεάνου είχε ήδη αποκτήσει λογοτεχνική φήμη, τόσο στην Τρανσυλβανία, όσο και στο τότε Βασίλειο της Ρουμανίας, ιδίως με το έργο του «Εις την εξοχήν» (1906). Το 1912 συνδέθηκε με την «Τρανσυλβανική Ένωση για τη ρουμανική λογοτεχνία και τον πολιτισμό του ρουμανικού λαού» (Asociația Transilvană pentru Literatura Română și Cultura Poporului Român, γνωστή ως ASTRA από τα λίγα πρώτα γράμματα των δύο μόνο πρώτων λέξεων). Το έργο του ταλαντωνόταν ανάμεσα στις αντίπαλες «σχολές» του περιοδικού Sămănătorul (= «Σπορεύς») και του «ποπορανισμού», δηλαδή της ρουμανικής εκδοχής του εθνικολαϊκισμού. Μετά από μια αρχική ενασχόληση με την ποίηση, ο Αγκαρμπιτσεάνου έγινε πολυγραφότατος πεζογράφος, συγγράφοντας διηγήματα, μυθιστορήματα, νουβέλες και άλλα, χαρακτηριζόμενος ως «τσεχωφικός» ή «τολστοϊκός» για τα ταλέντο του στο να περιγράφει τα σιωπηλά βάσανα του απλού λαού. Με το μυθιστόρημά του Αρχάγγελοι (1914) δίνει μια επιτυχημένη περιγραφή των χρυσοθήρων στα δυτικά βουνά και περιγράφει επίσης την αναστάτωση που δημιούργησε ο ερχομός της βιομηχανικής οικονομίας.
Ο Αγκαρμπιτσεάνου αναμίχθηκε και στην πολιτική με το Ρουμανικό Εθνικό Κόμμα, τασσόμενος με την πιο ριζοσπαστική πτέρυγά του, εκείνη του Οκταβιάν Γκόγκα. Ενεργός στον κοινωνικό και πολιτιστικό ακτιβισμό στην Τρανσυλβανία, ο συγγραφέας πέρασε τη δεκαετία 1910-1920 κοντά στο Σιμπίου, εκτός μιας περιόδου κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οπότε κατέφυγε στη Ρωσική Αυτοκρατορία, κατόπιν στη Λαϊκή Δημοκρατία της Ουκρανίας και τελικώς στη Μολδαβία. Υπηρέτησε ως στρατιωτικός ιερέας στο Ρουμανικό Σώμα Εθελοντών στη Ρωσία και παρασημοφορήθηκε για τις υπηρεσίες του σε αυτό. Το 1919 μετεγκαταστάθηκε στο Κλουζ, όπου έζησε όλη σχεδόν την υπόλοιπη ζωή του. Στον Μεσοπόλεμο αναμίχθηκε τόσο στην πολιτική, όσο και στην πνευματική ζωή της νέας Ρουμανίας. Μετακινήθηκε ανάμεσα στο Εθνικό Κόμμα Αγροτών, το Λαϊκόν Κόμμα και το βραχύβιο δεξιό «Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα», ενώ ταυτοχρόνως απασχολείτο με τη διοργάνωση ομάδων ενδιαφερόντων Ελληνοκαθολικών. Από τη δεκαετία του 1920, ο Αγκαρμπιτσεάνου εξέφραζε την απογοήτευσή του για την πνευματική παρακμή που πίστευε ότι ενθαρρυνόταν από μία νεοφυή πολιτική τάξη. Ο ίδιος άρχισε έτσι να υιοθετεί θέσεις της ριζοσπαστικής δεξιάς, ενώ την ίδια στιγμή ζητούσε τη διοικητική αποκέντρωση και ενθάρρυνε την αγροτιά να βελτιώσει την οικονομική της κατάσταση. Εκλέχθηκε μέλος της Ρουμανικής Ακαδημίας, υπηρέτησε περισσότερες από μία βουλευτικές θητείες στη ρουμανική Κάτω Βουλή και έφθασε ακόμα και στο αξίωμα του αντιπροέδρου της Γερουσίας υπό το δικτατορικό καθεστώς του Εθνικού Μετώπου Αναγεννήσεως, δηλαδή του Βασιλέως Καρόλου Β΄.
Ως συντάκτης και συγγραφέας μόνιμης στήλης στην εφημερίδα Tribuna, ο Αγκαρμπιτσεάνου κατήγγελε τον ουγγρικό αλυτρωτισμό και υπεστήριζε ανοικτά τις πολιτικές του Καρόλου Β΄ ως μέσο παγιώσεως της εθνικής ενότητας. Τελικώς υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τη «Βόρεια Τρανσυλβανία» (τμήμα που είχε προσαρτηθεί από την Ουγγαρία κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο).
Ο Αγκαρμπιτσεάνου είχε την ατυχία να περάσει την τελευταία δεκαπενταετία της ζωής του υπό ένα καθεστώς, το το κομμουνιστικό, που ήταν αντίθετο με την ιδεολογία του και που κήρυξε παράνομη την Ελληνοκαθολική Εκκλησία, μια πράξη στην οποία αρνήθηκε να συνεργασθεί. Μεγάλο μέρος του έργου του, με την ευδιάκριτη χριστιανική διδασκαλία του, αποδείχθηκε ασύμβατο με τη νέα ιδεολογία και απαγορεύθηκε από τη λογοκρισία. Ωστόσο, μετά το 1953, το καθεστώς τον βρήκε χρήσιμο για την εικόνα του και του απέδωσε κάποιες τιμητικές διακρίσεις. Δεν του επιτράπηκε πάντως ποτέ να εκδώσει τα άπαντά του και συνέχισε να αντιπαλεύει με τους λογοκριτές μέχρι τον θάνατό του.
Η πλήρης λογοτεχνική συνεισφορά του Αγκαρμπιτσεάνου έγινε διαθέσιμη και επανεκτιμήθηκε μετά το 1990. Μερικά έργα του είναι τα παρακάτω:
Πηγές
Κατηγορία:Ρουμάνοι λογοτέχνες Κατηγορία:Ρουμάνοι κληρικοί Κατηγορία:Ουνίτες Κατηγορία:Ρουμάνοι πολιτικοί
Φρειδερίκος του Βρανδεμβούργου (1530-1552)
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωακείμ Β΄ εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Μαγδαληνής των Βέττιν, κόρης του Γεωργίου της Σαξονίας.
Κατά τον Πόλεμο της Σμαλκαλδικής Ένωσης των Προτεσταντών πριγκίπων της Γερμανίας ο Ιωάννης-Αλβέρτος του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ-Κούλμμπαχ εκτοπίστηκε από την αρχιεπισκοπή του Μαγδεβούργου και ο Φρειδερίκος τοποθετήθηκε ως νέος αρχιεπίσκοπος, ώστε να αποτραπεί η προσάρτηση του Μαγδεβούργου στη Σαξονία. Το 1551 ο πάπας επικύρωσε τον διορισμό του.
Ο Φρειδερίκος απεβίωσε το επόμενο έτος σε ηλικία 22 ετών. Η εξαίρετη σκευή του οίκου του είχε κοστίσει 20.000 γκίλντερς κατά τους έξι μήνες που κυβέρνησε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Βιολόγος
μικρογραφία|δεξιά|260px|Η βιολόγος νικήτρια του [[Βραβείο Νόμπελ|Βραβείου Νόμπελ Μπάρμπαρα ΜακΚλίντοκ.]] Βιολόγος (ή γενικότερα βιοεπιστήμονας, π.χ. βιοχημικός, βιοφυσικός, γενετιστής, μικροβιολόγος, ανοσοβιολόγος, νευροβιολόγος, κ.α.) είναι ο επιστήμονας που ασχολείται επαγγελματικά με τη βιολογία (Βιολογικές Επιστήμες, Βιοεπιστήμες, Επιστήμες Ζωής), δηλαδή, μελετά το φαινόμενο της ζωής σε επίπεδο μοριακό, κυτταρικό, ιστολογικό, οργανικό, κοινωνικό και οικολογικό. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν χρησιμοποιούνται για ερευνητικούς ή διαγνωστικούς σκοπούς.
Οι βιολόγοι μπορούν να εργάζονται ως υπεύθυνοι βιολογικών εργαστηρίων στην ΕΕ και στις ΗΠΑ (δημόσια ή ιδιωτικά), μετά από κατάλληλη μεταπτυχιακή ειδίκευση (π.χ. MSc ή PhD στη Βιοχημεία, Γενετική κ.α.), ενώ στην Ελλάδα, εκτός από τον ιδιωτικό τομέα ως ελεύθεροι επαγγελματίες όπου μπορούν να ιδρύουν εργαστήρια ανάλυσης βιολογικών δειγμάτων (π.χ. τροφίμων, υδάτων κ.α.), οι βιολόγοι μπορούν να εργάζονται σε εργαστήρια δημόσιων νοσηλευτικών ιδρυμάτων (π.χ. βιοχημείας), στα οποία μπορεί να προάγονται μέχρι και το βαθμό του Διευθυντή του εργαστηρίου.Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τη νομοθεσία (όπως και στην ΕΕ), ο Βιολόγος ανήκει στα Επαγγέλματα Υγείας (ΠΔ υπ.αριθ.38, αρ.φύλλου 38, 25/3/2010, Παράρτημα VIII).
Επίσης, οι βιολόγοι μπορούν να εργάζονται ως ερευνητές ή μελετητές-ελεύθεροι επαγγελματίες στο αντικείμενο της Βιολογίας των φυτικών οργανισμών (Βοτανική, Γεωπονική, Φαρμακευτικά Φυτά), της Βιολογίας των ζωικών οργανισμών (Ζωολογία, Ιχθυολογία, Θαλάσσια Βιολογία, Κτηνιατρική), της Βιολογίας του Περιβάλλοντος-Οικοσυστημάτων (Οικολογία, Οικοτοξικολογία, Διαχείριση Οικοσυστημάτων, Βιοποικιλότητα, Βιολογία Πληθυσμών, Κοινωνιοβιολογία), της Βιολογίας-Βιοχημείας των τροφίμων (μπορούν να ιδρύουν εργαστήρια ανάλυσης τροφίμων ΦΕΚ32/11-2-2014, Νόμος υπ’ αριθ. 4235) και στη διατροφολογία (θρέψη και μεταβολισμός φυτικών οργανισμών- ζωικών οργανισμών-ανθρώπου).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Επιστημονικά επαγγέλματα
Ράουσον (Τσουμπούτ)
Η Ράουσον (Rawson, ) είναι η πρωτεύουσα της επαρχίας Τσουμπούτ της Αργεντινής, στην Παταγονία. Έχει 24.616 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010 και είναι η σημαντικότερη πόλη του νομού Ράουσον.
Η πόλη πήρε το όνομά της από τον Γκιγιέρμο Ράουσον (1821–1890), υπουργό Εσωτερικών της Αργεντινής, ο οποίος υποστήριξε την εγκατάσταση των Ουαλών στην Αργεντινή.
Το Ράουσον βρίσκεται περίπου 1.360 χιλιόμετρα νότια του Μπουένος Άιρες, περίπου 20 χιλιόμετρα από το Τρελέου, και εξυπηρετείται από το αεροδρόμιο Αλμιράντε Μάρκο Άντρες Ζαρ στο Τρέλεου. Βρίσκεται και στις δύο πλευρές του ποταμού Τσουμπούτ. μικρογραφία|Τράτες στο [[Πουέρτο Ράουσον]] Η πόλη διαθέτει αλιευτικό λιμάνι, το Πουέρτο Ράουσον, στην ακτή του Ατλαντικού, 5 χιλιόμετρα κατάντη του ποταμού.
Ιστορία
thumb|right|Η πρώτη ξύλινη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Τσουμπούτ Η Ράουσον ήταν η πρώτη πόλη που ιδρύθηκε από τους Ουαλούς μετανάστες που απέπλευσαν με το πλοίο Mimosa το 1865 για να ιδρύσουν μια εθνική αποικία.
Την εποχή της ίδρυσης υπήρχαν στην περιοχή υπολείμματα ενός οχυρού με τοίχους από λάσπη. Οι άποικοι έμεναν στο φρούριο για πολλούς μήνες, ενώ εξερευνούσαν το περιβάλλον και έχτιζαν μόνιμες κατοικίες. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι το οχυρό χτίστηκε το 1853 από μη ιθαγενείς κυνηγούς που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή για να κυνηγήσουν άγρια βοοειδή. Το φρούριο ήταν γνωστό με διάφορα ονόματα από τους εποίκους. Ένα όνομα ήταν Yr Hen Amddiffynfa που σήμαινε «Παλιό Φρούριο», ένα άλλο ήταν Caer Antur που σήμαινε «Φρούριο Περιπέτεια». Ο Χένρι Λίμπανους Τζόουνς το ονόμασε "Fuerte Paz" στις επεξηγηματικές σημειώσεις σε δύο χάρτες της Παταγονίας το 1861.
Ράιαν Χίγκα
Ο Ράιαν Χίγκα (αγγλικά: Ryan Higa, 6 Ιουνίου 1990), γνωστός και από το όνομα χρήστη του στο YouTube nigahiga, είναι Αμερικανός κωμικός, προσωπικότητα του YouTube και ηθοποιός. Είναι γνωστός για τα κωμικά βίντεο του στο YouTube, τα οποία έχουν προβληθεί πάνω από 3 δισεκατομμύρια φορές. Το κανάλι του Higa στο YouTube (nigahiga), ήταν το κανάλι με τις περισσότερες εγγραφές στο YouTube για 677 συνεχόμενες ημέρες από το 2009 έως το 2011, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο κανάλι εκτός από το PewDiePie. Μέχρι τον Μάιο του 2017, έχει πάνω από 19 εκατομμύρια συνδρομητές, κάνοντας το κανάλι του το 16ο από πλευράς εγγραφών στο YouTube.
Ράουσον (Τσουμπούτ)
Ιστορία
Μεταξύ 1885 και 1890 πολλοί Ιταλοί εγκαταστάθηκαν στη Ράουσον. Αρχικά πολλοί Ιταλοί εργάστηκαν ως εργάτες σιδηροδρόμων, αλλά με τον καιρό πολλοί μετακινήθηκαν για να εργαστούν στο εμπόριο.
Η πρώτη γέφυρα πάνω από τον ποταμό Τσουμπούτ στην πόλη χτίστηκε από ξύλο το 1889 από τον ξυλουργό και ποιητή της ουαλικής γλώσσας Γκρίφιθ Γκρίφιθς (1829–1909), ο οποίος έγραψε με το βαρδικό όνομα Gutyn Ebrill και ίδρυσε κοινότητα βάρδων. Η γέφυρα αυτή καταστράφηκε από πλημμύρα δέκα χρόνια αργότερα και αντικαταστάθηκε από σιδερένια γέφυρα το 1917. Το 2001 αποφασίστηκε η μετονομασία της σιδερένιας γέφυρας σε Puente del Poeta (γέφυρα του ποιητή) προς τιμήν του Γκρίφιθς.
Ράιαν Χίγκα
Πρώτα χρόνια
Ο Higa γεννήθηκε στο Χίλο της Χαβάης στις 6 Ιουνίου 1990, και έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό ο οποίος λέγεται Kyle. Μεγαλώνοντας ο Higa διαγωνίστικε στο Τζούντο, στο οποίο έχει μαύρη ζώνη.
Ράουσον (Τσουμπούτ)
Ιστορία
Η Ράουσον πλημμύρισε το 1899 και το 1901. Ενώ είχαν υπάρξει πλημμύρες και στο παρελθόν, αυτές οι πλημμύρες προκάλεσαν μερική ερήμωση της πόλης, με πολλούς να επιλέγουν να εγκατασταθούν στο Τρελέου. Το Τρελέου έγινε προσωρινά πρωτεύουσα του Τσουμπούτ το 1903, καθώς η Ράουσον ανέκαμπτε από τις πλημμύρες. Το γεγονός αυτό τροφοδότησε την αντιπαλότητα μεταξύ των πόλεων, η οποία επιδεινώθηκε περαιτέρω από τις διαφορές στην εθνοτική τους σύνθεση, καθώς η Ράουσον ήταν περισσότερο καθολική και είχε μεγαλύτερο ποσοστό Αργεντινών, Ιταλών και Ισπανών σε σχέση με το Τρελέου. Η Ράουσον ανέκτησε το καθεστώς της πρωτεύουσας σύντομα.
Ράιαν Χίγκα
Καριέρα
Ο Higa και ο Sean Fujiyoshi άρχισαν να ανεβάζουν lip sync βίντεο στο YouTube στα μέσα του 2006, ενώ πήγαιναν στο Λύκειο Waiakea. Με τον καιρό εισήχθησαν και άλλου είδους βίντεο, κυρίως κωμικά. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 2008, τα δύο πιο δημοφιλή βίντεο του Higa και Fujiyoshi, τα "πώς να γίνεις γκάνγκστερ" και "πώς να γίνεις emo", αφαιρέθηκαν λόγω παραβιάσεων πνευματικών δικαιωμάτων. Στις 21 Ιανουαρίου 2009, ο λογαριασμός nigahiga αναβλήθηκε προσωρινά και ζητήθηκε η κατάργηση περισσότερων βίντεο που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Εξαιτίας αυτού, τα βίντεο lip sync απομακρύνθηκαν απο το κανάλι nigahiga (εκτός από το You're Beautiful, το οποίο άλλαξε ήχο), όπως και τα περισσότερα από τα άλλα βίντεο που περιείχαν μουσική με πνευματική ιδιοκτησία. Από τότε, ο Higa άρχισε να συνθέτει ο ίδιος τη μουσική. Τα βίντεο "Πώς να γίνετε ο γκάνγκστερ" και "πώς να γίνετε EMO" επιστράφηκαν στο κανάλι nigahiga στα τέλη Αυγούστου 2009, μόνο για να αφαιρεθούν λίγες μέρες αργότερα, μαζί με τα "πώς να γίνετε ninja" και "πώς να γίνετε φλώρος(Nerd)". Την άνοιξη του 2010,τα βίντεο "πώς να γίνεις Ninja", "πώς να γίνεις γκάνγκστερ" και "πώς να γίνεις EMO" έγιναν επέστρεψαν στο κανάλι ξανά.
Ράουσον (Τσουμπούτ)
Κλίμα
Η Ράουσον παρουσιάζει ένα οριακό ψυχρό ερημικό (Κέππεν BWk)/ψυχρό ημιερημικό (BSk) κλίμα με θερμά καλοκαίρια, δροσερούς χειμώνες και λίγες βροχοπτώσεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους.
Ράιαν Χίγκα
Καριέρα
Μετά την μετακίνηση του Higa στο Λας Βέγκας για να σπουδάσει πυρηνική ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Νεβάδα του Λας Βέγκας, τα περισσότερα βίντεο του nigahiga ήταν σόλο προσπάθειες, συνήθως με συνεργασίες με άλλους χρήστες του YouTube. Από το 2012, ο ​​Higa έχει ιδρύσει μια εταιρεία παραγωγής, την Ryan Higa Production Company (RHPC), η οποία περιλαμβάνει τον Sean Fujiyoshi, με τον οποίο συνεργάζεται για να δημιουργήσει περιεχόμενο για το κανάλι nigahiga. Το 2016, ο Higa και άλλοι YouTubers φίλοι του, δημιούργησαν το (parody) K-pop γκρούπ, Boys Generally Asian
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί YouTubers
Ράουσον (Τσουμπούτ)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Αγνούς
Ο Αγνούς (Ἀγνοῦς ή Ἁγνοῦς), (ο δήμος: Αγνούντος, Δήμος Αγνουσίων) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Ακαμαντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Σύμφωνα με τον Στέφανο Βυζάντιο, ο δήμος πήρε το όνομά του από το αγαπημένο φυτό της θεάς Ήρας, την «άγνο», καθώς στις εκτάσεις του δήμου φύτρωναν πολλοί άγνοι, δηλαδή λυγαριές: «Εκλήθη δε από της εν αυτώ φυομένης άγνου».
Τοποθεσία του αρχαίου Αγνούντα
Ο δήμος του Αγνούντα, ήταν δήμος των Μεσογείων. Η τοποθεσία του δήμου δεν έχει επακριβώς ταυτισθεί, αλλά θεωρείται ότι βρισκόταν ανάμεσα στον Υμηττό και την Πεντέλη, ενώ συνόρευε με τον αρχαίο δήμο Παλλήνης. Σύμφωνα με τον Τζον Σ. Τρέιλ, το κέντρο του δήμου βρίσκεται νοτιοδυτικά του Μαρκόπουλου στη θέση Δαρδίστη, η οποία υπάγεται στον Δήμο Μαρκόπουλου Μεσογαίας.
Οι ερευνητές του 19ου αιώνα Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής και Διονύσιος Σουρμελής, θεωρούσαν ότι ο δήμος ήταν σε γειτονική περιοχή, με τις περιοχές των δήμων Γαργηττού, Παλλήνης και Αγγελής. Σύμφωνα με τον Ιάκωβο Ρίζο Ραγκαβή ο δήμος «έκειτο μεταξύ της προσαρκτίου κορυφής του Υμηττού και του τόπου του καλουμένου Γέρακα»,Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, "Τα Ελληνικά, ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος. Συνταχθείσα υπό Ιακώβου Ρ. Ραγκαβή, εις τρεις τόμους. Ων ο Α' διαλαμβάνει την Στερεάν, Ανατολικήν και Δυτικήν Ελλάδα, ο Β' την Πελοπόννησον και ο Γ' τας νήσους τας τε ελευθέρας και μη, και τον πίνακα, και εκδοθείσα υπό Κωνσταντίνου Αντωνιάδου."... τόμοι 1-3, Εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου. Εν Αθήναις 1853-1854, Ta Hellenkika: etoi perigraphe, geographike, historike, archaiologike, kai statistike tes archaias kai neas Hellados, Iakobos R. Rankabes, Ek tou typ. K. Antoniadou, 1853, Τόμος 1, σελ. 253-254: [...] "Αγνούς, δήμος φυλής Ακαμαντίδος, είτα Δημητριάδος, και είτα Ατταλίδος (7 = Αρποκρατ. - Στεφ. Βυζ. - Σουίδ. - Βοικ. Ανεκδ. σ. 329. κατά δε τον Ησυχ. Αγνώς.)• έκειτο ου πόρρω του Γαργηττού και της Παλλήνης, ως εκ της εκστρατείας του Θησέως κατά των Παλλαντιδών φαίνεται (8 = Πλουταρχ. Θησ. κ. 13.). Κατά τον πόλεμον τούτον ην εν τω στρατώ των Παλλαντιδών κήρυξ τις Αγνούσιος, καλούμενος Λεώς• ο άνθρωπος ούτος εξήγγειλεν εις τον Θησέα τα βεβουλευμένα υπό των Παλλαντιδών, ότι δηλ: διηρέθησαν εις δύο, και οι μεν εμφανώς από του Σφηττού εχώρουν προς την πόλιν μετά του πατρός, οι δε κρύψαντες εαυτούς εις Γαργηττόν, ενέδρευον, ίνα ορμήσωσιν εκ δύο μερών κατά των υπεναντίων• ταύτα μαθών ο Θησεύς, επέπεσεν αίφνης κατά των ενεδρευόντων και διέφθειρεν αυτούς πάντας, οι δε μετά του Πάλλαντος ακούσαντες τούτο, διεσπάρησαν. Έκτοτε δε οι Παλληναίοι ουδέ επιγαμίαν ετελούν έτι μεταξύ του δήμου αυτών και του των Αγνουσίων, ουδέ το παρ' αυτούς επιχώριον Ακούετε λεώ, εκηρύττετο του λοιπού• τοσούτον εμίσησαν το όνομα Λεώ δια την προδοσίαν του ανθρώπου εκείνου (1 = Πλουταρχ. αυτ.). - Ο δήμος Αγνούς έκειτο μεταξύ της προσαρκτίου κορυφής του Υμηττού και του τόπου του καλουμένου Γέρακα (2 = Ρος Δημ. Αγνούς).". [...] ενώ σύμφωνα με τον Διονύσιο Σουρμελή ο δήμος «απώλεσεν εξ ολοκλήρου το όνομά του, και καλείται νυν Χαρβάτον».
Παλαιότερα οι ερευνητές πίστευαν ότι ο δήμος βρισκόταν κοντά στη περιοχή Ντάγκλα Αττικής (θέση «Χωνί-Ντάγκλα» περιοχής «Μερέντα»), ανατολικά του Μαρκόπουλου Μεσογαίας (στη θέση Μερέντα Μαρκοπούλου έχει επιβεβαιωθεί αρχαιολογικά ότι βρίσκεται ο αρχαίος δήμος Μυρρινούντος ). Σήμερα ωστόσο, πιστεύεται ότι ήταν στα νοτιοδυτικά κοντά στην περιοχή Δαρδίστη.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος αρχικά της Ακαμαντίδας φυλής, συμμετείχε με 5 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.). ο δήμος μεταφέρθηκε στην «μακεδονική» Δημητριάδα φυλή, αντιπροσωπευόμενος από 5 βουλευτές στη Βουλή των 600 και κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.). Μετά την κατάργηση και διάλυση των «μακεδονικών φυλών» (Αντιγονίς και Δημητριάς) μεταφέρθηκε στην Ατταλίδα φυλή για την επόμενη τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127), καθώς και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) με άγνωστο αριθμό βουλευτών–αντιπροσώπων.
Οι κάτοικοι του Αγνούντα
Ο δημότης του αρχαίου Αγνούντος ονομαζόταν Αγνούσιος. Πολύ πριν τη μεταρρύθμιση του Κλεισθένους, στη συγκεκριμένη περιοχή των Μεσογείων φαίνεται ότι υπήρχε ένας συνασπισμός των δήμων Αχαρνών–Γαργηττού–Παλλήνης–Παιανίας ο οποίος βρισκόταν σε αντιπαράθεση με τον δήμο του Αγνούντα. Η θρησκευτική και πολιτική συμμαχία εστιάζεται κυρίως γύρω από το Ιερό της Παλληνίδος Αθηνάς, στο οποίο λατρευόταν η θεά Αθηνά, προστάτιδα του αττικού κράτους, συγκεντρώνοντας τόσο το θρησκευτικό όσο και το εμπορικό–οικονομικό ενδιαφέρον της περιοχής αυτής, καθώς το ιερό συνδεόταν με λιθόστρωτες οδούς με την Αθήνα και άλλες πόλεις της Αττικής.
Σύμφωνα με την μυθολογία, ο Πάλλας (γιος του Πανδίονα, αδελφός του Αιγέα και θείος του Θησέα) και οι Παλλαντίδες (οι 50 γιοι του), μετά τον θάνατο του Αιγέα, δεν αναγνωρίζουν ως νόμιμο διάδοχο του αττικού βασιλείου τον Θησέα και διεκδικούν το θρόνο. Ο Θησέας, ο οποίος απουσίαζε στην Κρήτη μαθαίνει ότι στο δήμο Γαργηττού έχει εδραιωθεί η κυριαρχία των Παλλαντιδών και ότι έχει γίνει μεταφορά της πρωτεύουσας στην Παλλήνη. Όταν επιστρέφει ξανά στην Αθήνα κηρύττεται πόλεμος με τους Παλλαντίδες. Η μία πτέρυγα των Παλλαντιδών με επικεφαλής τον Πάλλαντα ανέμενε το Θησέα στη νοτιοανατολική διέξοδο του Υμηττού, στη περιοχή του δήμου του Σφηττού, ενώ η δεύτερη στήνει ενέδρα στη βορειοανατολική είσοδο στη περιοχή του δήμου του Γαργηττού. Ο Θησέας όμως πληροφορείται τα σχέδιά τους από τον κήρυκα Λεώ και με μια αιφνιδιαστική επίθεση κατορθώνει να εξοντώσει την δεύτερη ομάδα του Γαργηττού και να διασκορπίσει τη πρώτη ομάδα του Σφηττού, εδραιώνοντας την εξουσία του στην αρχαία Αθήνα.
Ο κήρυκας Λέοντας ο Αγνούσιος, που πληροφόρησε τον Θησέα, ήταν πλέον για τους κατοίκους του Γαργηττού, του Σφηττού της Παλλήνης και των άλλων συμμαχικών δήμων, μισητός ως προδότης, ενώ ήταν σεβαστός και τιμώμενος στο δήμο του. Από τότε υπήρχε ένταση μεταξύ των δήμων αυτών και είχαν απαγορευτεί οι γάμοι μεταξύ κατοίκων του Αγνούντα και της Παλλήνης.
Υπάρχει επίσης ψήφισμα, το οποίο βρέθηκε στη θέση Δαρδίστη στην περιοχή του αρχαίου Αγνούντος, ενδεχομένως του δήμου Αγνούντος ή του δήμου Μυρρινούντος, που αναφέρεται στη δυνατότητα χορήγησης ενυπόθηκων δανείων από τα χρήματα των ιερών αλλά και στους όρους χορήγησης δανείων από τους ιερείς.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Λουζινιάν (Βιέν)
Το Λουζινιάν είναι κοινότητα της Γαλλίας στη Βιέν της δυτικής Γαλλίας. Απέχει 25 χιλιόμετρα από το Πουατιέ και 400 χιλιόμετρα από το Παρίσι. Έχει πληθυσμό 3000 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Βιέν
Ελιά Χαλκιδικής
Η Ελιά (του Δ.Δ. Αγίου Νικολάου), ανήκει στον δήμο Σιθωνίας της Περιφερειακής Ενότητας Χαλκιδικής που βρίσκεται στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το πρόγραμμα “Καλλικράτης”.
Η επίσημη ονομασία είναι “η Ελιά”. Έδρα του δήμου είναι η Νικήτη και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, η Ελιά ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Αγίου Νικολάου, του πρώην Δήμου Σιθωνίας του Νομού Χαλκιδικής. εναλλ.=|μικρογραφία|Πανοραμική όψη της Ελιάς Ο πληθυσμός της νήσου, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμείται σε 0 κατοίκους
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής
BNF
Ο όρος BNF ή Bnf μπορεί να αναφέρεται:
Γκρέγκερς Μπίργιερσον
Ο Γκρέγκερς (Γρηγόριος) Μπίργκερσον, σουηδ. Gregers (Gregorius) Birgersson, (απεβ. 15 Ιανουαρίου 1276) ήταν Σουηδός ιππότης, μεγάλος γαιοκτήμονας και νόθος γιος του Μπίργκερ Γιάρλ του Οίκου του Μπέλμπο (γνωστού και ως Οίκου των Φόλκουνγκ). Γεννήθηκε εκτός γάμου από άγνωστη γυναίκα. Ήταν εγγονός του Mάγνους Μίνισκιελντ και της Ίνγκριντ Ύλβα.
Βιογραφία
Η απόδειξη ότι ο Μπίργιερ Γιάρλ είχε έναν νόθο γιο, τον "Γρηγόριο" (δηλαδή τον Γκρέγκερς) βρίσκεται στο αρχείο του θανάτου του (1276), που βρήκε ο Δανός ιστορικός του 16ου αι. Όττο Σπέρλινγκ. Επίσης αποσπάσματα από το αντίγραφο επιβεβαιώνονται από ένα καταστατικό της 27ης Μαρτίου, 1272, που εκδόθηκε από το «G quondam ducis Filius».
Ήταν γαιοκτήμονας στο Μπέιθινγκ στο Βόρειο Γιορκσάιρ και στο Άρνεν στο Ούπλαντ και ήταν νυμφευμένος με μία άγνωστη γυναίκα, που είχε ένα κτήμα στο Σέντερμανλαντ.
Θεωρείται στην ιστορία ως ο πατέρας της φυλής, που ονομάζεται «Bjälboättens oäkta gren» (το παράνομο παρακλάδι του Οίκου Μπγιέλμπο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς
Καρλ Μάγκνουσον (Μπγιέλμπο αδελφός)
Ο Καρλ Μάγκνουσον, σουηδ.: Karl Magnusson, (απεβ. το 1220) ήταν επίσκοπος του Λίνκεπινγκ κατά την περίοδο 1216-1220.
Κλειώ Λέσβου
Η Κλειώ είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 351 κατοίκους. Κλειώ είναι χτισμένη στο ΒΑ άκρο της Λέσβου, σε απόσταση 40 χλμ. από τη Μυτιλήνη και σε υψόμετρο 350 μέτρων.
Καρλ Μάγκνουσον (Μπγιέλμπο αδελφός)
Βιογραφία
Ο Kαρλ γιος του Μάγκνους καταγόταν από τον Οίκο του Μπγιέλμπο ή τον Οίκο των Φόλκουνγκ (Folkungaätten) και ήταν αδελφός του Μπίργιερ Μάγκνουσον (Μπίργιερ Γιάρλ), του πιο ισχυρού άνδρα της Σουηδίας στα μέσα του 13ου αι. Ο πατέρας του ήταν ο Mάγκνους Μίνισκιελντ (1180-1208) και μητέρα του ήταν πιθανώς η Ίνγκριντ Ύλβα (δεκαετία του 1180-1250-1255). Απεβίωσε στη μάχη της Λίχουλα στην Εσθονία.
Μανταμάδος Λέσβου
Ο Μανταμάδος είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 926 κατοίκους. Στο Μανταμάδο υπάρχει Θρησκευτικός τουρισμός. Είναι γνωστός για την εκκλησία του Αρχάγγελου Μιχαήλ γνωστή ως Ιερός ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών
Καρλ Μάγκνουσον (Μπγιέλμπο αδελφός)
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο
Κλειώ Λέσβου
Βρίσκεται απέναντι από τον κόλπο του Αδραμυτίου και από τα Μοσχονήσια των μικρασιατικών ακτών κι έτσι ανατολικά έχει ανοιχτό ορίζοντα προς τη θάλασσα.
Μανταμάδος Λέσβου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Κλειώ Λέσβου
Ένα πανέμορφο χωριό με πέτρινα δίπατα σπίτια, πανέμορφη θέα και μια πλατεία γραφικότατη με τα πλατάνια της και τη βρύση της.
Περιβάλλεται από κατάφυτους λόφους που χωρίζονται μεταξύ τους σχηματίζοντας καταπράσινες ρεματιές και καταλήγουν σε γραφικούς όρμους και διαθέτει μια από τις ωραιότερες παραλίες του νησιού μας τα Τσόνια.
Συνορεύει με τα χωριά Σκαμνιά, Κάπη και Μανταμάδο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Πελόπη Λέσβου
Η Πελόπη είναι χωριό στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 347 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Φρανσουά Λε Μετέλ ντε Μπουαρομπέρ
Ο Φρανσουά Λε Μετέλ ντε Μπουαρομπέρ (Γαλλικά: François Le Métel de Boisrobert), (1589 - 1662) ήταν Γάλλος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας και ιδρυτικό μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας.
Βιογραφία
Ο Μπουαρομπέρ γεννήθηκε στην Καν το 1589 και ήταν γιος εισαγγελέα. Σπούδασε νομικά και άσκησε για ένα διάστημα το επάγγελμα του δικηγόρου στη Ρουέν. Το 1622 πήγε στο Παρίσι και έγινε μέλος μιας ομάδας ελευθεριακών ποιητών γύρω από τον Σαιντ-Αμάν και τον Τεοφίλ ντε Βιώ. Με τη βοήθεια του Μαλέρμπ βρήκε απασχόληση στη βασιλική αυλή, συμμετείχε σε μπαλέτο στο παλάτι του Λούβρου τον Φεβρουάριο του 1623. Αποκήρυξε τον Προτεσταντισμό το 1623 και έγινε ηγούμενος του Σατιγιόν-συρ-Σεν. Το 1625 συμμετείχε σε πρεσβεία στο Λονδίνο και το 1630 πήγε στη Ρώμη όπου κέρδισε την εύνοια του Πάπα Ουρβανού Η΄ και έλαβε περισσότερα αξιώματα.
Από το 1623, απέκτησε την εύνοια του καρδινάλιου Ρισελιέ χάρη στο πνεύμα του, την ευχαρίστηση της συνομιλίας μαζί του και το σατιρικό ταλέντο του. Ήταν ένας από τους λίγους που κατάφερε να κάνει τον καρδινάλιο να γελάσει και έτσι να τον αποσπάσει από τις βαριές υποθέσεις του. Σύντομα έγινε ένας από τους πέντε ποιητές, ανάμεσά τους και ο Πιερ Κορνέιγ, που εφάρμοσαν τις ιδέες του καρδινάλιου σε δραματικά θέματα. Ήταν ο Μπουαρομπέρ που πρότεινε στον Ρισελιέ τη δημιουργία της Γαλλικής Ακαδημίας και ήταν ένα από τα πρώτα και πιο ενεργά μέλη της. Η υψηλή προστασία του καρδινάλιου είχε ως αποτέλεσμα να γίνει αρκετά πλούσιος. Ο ίδιος δεν κατάφερε ποτέ να δημιουργήσει σημαντικό έργο αλλά ήταν γενναιόδωρος και προστάτεψε νεότερους ανθρώπους των γραμμάτων.
Ο έκλυτος βίος του ανάγκασε, τον Ιανουάριο του 1641, τον Ρισελιέ να του απαγορεύσει να εμφανίζεται μπροστά του. Αλλά ο καρδινάλιος δεν άργησε να μετανιώσει γιατί ο Μπουαρομπέρ του είχε γίνει απαραίτητος. Μια μέρα όταν ο Ρισελιέ αρρώστησε, ο γιατρός του είπε: «Κύριε, όλα τα φάρμακά μας είναι άχρηστα αν δεν τα ανακατέψουμε με λίγο Μπουαρομπέρ». Έτσι, του έγραψε μια συνταγή που έγραφε μόνο Συνταγή Μπουαρομπέρ και ο καρδινάλιος ανακάλεσε τον παλιό προστατευόμενό του.
Μετά το θάνατο του Ρισελιέ, στάθηκε δίπλα στον καρδινάλιο Μαζαρέν, τον οποίο υπηρέτησε πιστά σε όλη τη διάρκεια των πολέμων της Σφενδόνης. Στα τελευταία του χρόνια, αφιέρωσε μεγάλο μέρος του χρόνου του στα καθήκοντά του ως ιερέας.
Έργο
Ο Μπουαρομπέρ συνέθεσε 18 θεατρικά έργα, μεταξύ των οποίων 9 τραγωδίες. Μία από τις κωμωδίες του, La Belle Plaideuse (1655) είναι αξιοσημείωτη και λέγεται ότι ενέπνευσε τον Φιλάργυρο του Μολιέρου. Είναι επίσης συγγραφέας πολλών ποιημάτων. Οι Μύθοι (Contes), που δημοσιεύτηκαν με το όνομα του αδελφού του Αντουάν Λε Μετέλ ντ'Ουβίλ, είναι έργο που αποδίδεται επίσης σ' αυτόν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Μαργαρίτα Ελισάβετ του Λάινινγκεν-Βέστερμπουργκ
Βιογραφία
Ήταν το μοναδικό παιδί από τον πρώτο γάμο του Χριστοφόρου κόμη του Λάινινινγκεν-Βέστερμπουργκ (1575-1635) και της Άννας-Μαρίας Ούνγκαντ, βαρόνης του Βάισενφολφ (1573-1606).
Παντρεύτηκε στις 10 Αυγούστου 1622 στο Μπούτσμπαχ με τον Φρειδερίκο Α΄ λαντγκράβο της Έσσης-Χόμπουργκ. Όταν η Μαργαρίτα-Ελισάβετ γέννησε τον δεύτερο γιο της, η διαδοχή στον πρωτότοκο εισήχθη στο λαντγκραβάτο.
Μετά το τέλος του συζύγου της στις 9 Μαΐου 1638 ηγήθηκε της επιτροπείας των βρεφών της. Ο μικρότερος γιος της ήταν ο Φρειδερίκος Β΄, γνωστός ως ο πρίγκιπας του Χόμπουργκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1622 τον Φρειδερίκο Α΄ λάντγκραβο της Έσσης-Χόμπουργκ και είχε τα ακόλουθα τέκνα:
Σιγισμούνδος του Βρανδεμβούργου
Ο Σιγισμούνδος, γερμ. Sigismund (1538 - 1566) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος του Μαγδεβούργου (1552-1566) και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Χάλμπερστατ (1552-1566).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Χέντβιχ των Γιαγκιελλόνων, κόρης του Σιγισμούνδου Α΄ της Πολωνίας.
Γεννήθηκε στο Κελλν και πήρε το όνομα του εκ μητρός πάππου του, στον οποίο έμοιαζε και φυσιογνωμικά. Το 1552 διαδέχθηκε τον δευτερότοκο αδελφό του Φρειδερίκο ως πρίγκιπας-αρχιεπίσκοπος του Μαγδεβούργου και διοικητής του πριγκιπάτου-επισκοπής του Χάλμπερστατ. Οι δύο θέσεις είχαν συνδυαστεί από το 1480. Επειδή ήταν μόλις 14 ετών, ο Σύλλογος του καθεδρικού του Μαγδεβούργου δεν μπορούσε να τον εκλέξει, έτσι ο Σιγισμούνδος κατείχε τις θέσεις θεωρητικά μόνο. Ο Σύλλογος τοποθέτησε ως διαχειριστή τον Ιωάννη-Γεώργιο κόμη του Μάνσφελτ ως το 1557, οπότε ο Σιγισμούνδος ενηλικιώθηκε.
Ο πάπας Ιούλιος Γ΄ επικύρωσε την εκλογή και το 1553 οι ευγενείς τού απέδωσαν φόρο τιμής στη Χάλλε επί του Ζάαλε. Ήταν Λουθηρανός, αλλά στα πρώτα έτη τού νέου αυτού σχίσματος η Αγία Έδρα δεν ήταν πάντα ενήμερη για το ποιος ήταν σοβαρά Λουθηρανός και πάντα ήλπιζε ότι ο σχίσμα θα μειωνόταν. Αν και ως Λουθηρανός επίσκοπος μπορούσε να νυμφευτεί, έμεινε άγαμος. Το 1567 και τα υπόλοιπα μέλη τού Συλλόγου τού καθεδρικού μετεστράφησαν στον Λουθηρανισμό.
Το 1566 απεβίωσε σε ηλικία 28 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Ντομίνγκο Ταρασκόνι
Ο Ντομίνγκο Αλμπέρτο ​​Ταρασκόνι (Domingo Alberto Tarasconi, 20 Δεκεμβρίου 1903 – 3 Ιουλίου 1991) ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής. Ένας από τους καλύτερους επιθετικούς της εποχής του, ήταν πέντε φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος Αργεντινής, ενώ με την εθνική ομάδα κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928, όπου ήταν πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με 11 τέρματα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες και ξεκίνησε την καριέρα του στην Ατλάντα με την Μπόκα Τζούνιορς να ανακαλύπτει γρήγορα το ταλέντο του και να τον εντάσει στο δυναμικό της το 1922. Κέρδισε 10 τίτλους με την Μπόκα Τζούνιορς, μεταξύ των οποίων 5 πρωταθλήματα. Στην επιτυχημένη περιοδεία της Μπόκα στην Ευρώπη το 1925 (η πρώτη για ομάδα της Αργεντινής), ο Ταρασκόνι σημείωσε 8 γκολ. Στην μεγαλύτερη νίκη στην ιστορία της Μπόκα επί της Ρίβερ Πλέιτ (6–0, 23 Δεκεμβρίου 1928) συνέβαλε με δύο γκολ. Σημείωσε συνολικά 193 γκολ για την Μπόκα Τζούνιορς, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση μεταξύ των παικτών με τα περισσότερα σκορ στην ιστορία του συλλόγου.
Έφυγε από την Μπόκα το 1932, έπαιξε δύο παιχνίδια για τους Νιούελς Ολντ Μπόις και στη συνέχεια μετακόμισε στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα, όπου ήταν ο πρώτος σκόρερ στην τελευταία του σεζόν, με τη Σαν Μαρτίν ντε Τουκουμάν το 1934. Έπαιξε το τελευταίο του παιχνίδι το 1936 για την Αρχεντίνος Τζούνιορς. Έκλεισε την καριέρα με συνολικά 208 τέρματα πρωταθλήματος σε 289 αγώνες.
Με την εθνική ομάδα της Αργεντινής σημείωσε 18 τέρματα σε 24 αγώνες, συμμετείχε σε τέσσερα Κόπα Αμέρικα, κερδίζοντας δύο τίτλους (1925, 1929) και δύο δεύτερες θέσεις (1924, 1926). Κορυφαία στιγμή στη καριέρα του η συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928, με την Αργεντινή να φτάνει στον τελικό έχοντας πετύχει στην πορεία τρία χατ τρικ (ο μόνος που έχει πετύχει κάτι τέτοιο), τέσσερα γκολ επί των Ηνωμένων Πολιτειών (11–2), τέσσερα κατά του Βελγίου (6–3) και τρία επί της Αιγύπτου (6–0). Στον τελικό σίγησε με την πανίσχυρη Ουρουγουάη να κατακτά το τρόπαιο. Με 11 τέρματα ισοφάρισε το ρεκόρ του Δανού Σόφους Νίλσεν από το 1908.
Τίτλοι και διακρίσεις
Μπόκα Τζούνιορς Αργεντινή Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αρχεντίνος Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1928 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Φόξι Κετεβοάμα
Ο Φόξι Κετεβοάμα (Foxi Kéthévoama , γεννήθηκε 30 Μαΐου 1986) είναι Κεντροαφρικανικός  ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών συμμετοχών της εθνικής ομάδας της χώρας του με 49 και συν-κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων με 8.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κεντροαφρικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιόσγκιορι ΒΤΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ούιπεστ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέτσκεμετι ΤΕ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Αστανά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκαζιάντεπσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Κύπελλο Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 2010-2011
Το Κύπελλο Ελλάδος πετοσφαίρισης γυναικών 2010−2011, ήταν το 13ο στην ιστορία του θεσμού. Για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης δεν έγινε τελική φάση (φάιναλ−4 ή φάιναλ−8) αλλά τελικός σε ουδέτερη έδρα. Μέχρι τα ημιτελικά οι αγώνες έγιναν στις έδρες ομάδων. Επίσης μετά από αρκετά χρόνια δεν υπήρχε εξάρτηση του θεσμού από την κατάταξη του πρωταθλήματος (από το 2003 μέχρι το 2007 η διοργάνωση έγινε υπό τη μορφή φάιναλ−8 και συμμετείχαν οι οκτώ πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος, ενώ από το 2008 έως το 2010 στην κλήρωση για τις προκριματικές φάσεις υπήρχαν περιορισμοί ανάλογα με την κατάταξη της κάθε ομάδας στο πρωτάθλημα). Και οι δώδεκα ομάδες της Α1 μπήκαν στην κλήρωση χωρίς περιορισμούς. Το κύπελλο κατέκτησε για πρώτη φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός.
Τελικός
Κλειστό Σάμου, 16 Απριλίου 2011
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2010 2011 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2010 2011 Κυπελλο Ελλαδας Πετοσφαιρισης Γυναικων 2010 2011
Ιωάννης του Βρανδεμβούργου-Κυστρίν
Ο Ιωάννης, γερμ. Johann (3 Αυγούστου 1513 - 13 Ιανουαρίου 1571) πό τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Κυστρίν.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ιωακείμ Α΄ Νέστορος εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Ελισάβετ των Όλντενμπουρκ, κόρης του Ιωάννη της Δανίας.
Το 1571 απεβίωσε σε ηλικία 58 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1537 την Αικατερίνη των Γουέλφων, κόρη του Ερρίκου Ε΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Φρανκ Κοστέλο
Ο Φρανκ Κοστέλο (ιταλικά Francisco Castiglia) (26 Ιανουαρίου, 1891– 18 Φεβρουαρίου, 1973) ήταν Ιταλο-Αμερικανός γκάνγκστερ και από τους ηγέτες της Κόζα Νόστρα στις ΗΠΑ. Είχε το παρατσούκλι «Ο Πρωθυπουργός του υποκόσμου» λόγω της μεγάλης δύναμης του στην Μαφία και της πολιτικής επιρροής και διασυνδέσεων που είχε στην Αμερική. Ηγούνταν της οικογένειας Λουτσιάνο που μετά το 1936 μετονομάστηκε σε Οικογένεια Τζενοβέζε, που ήταν και η μία από τις πέντε οικογένειες της Κόζα Νόστρα στην Νέα Υόρκη. Είχε υπό τον έλεγχο του μια τεράστια αυτοκρατορία τζόγου σε όλη την Αμερικανική Επικράτεια.
Πρώτα χρόνια
Ο Φραντζέσκο Καστίλια, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στο Λαουρόπολι της επαρχίας Κοσέντζα στην περιοχή της Καλαβρίας. Το 1895 επιβιβάστηκε σε ένα πλοίο με προορισμό τις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με τη μητέρα του και τον αδελφό του, Εντουάρντο για να συναντήσουν τον πατέρα τους, ο οποίος είχε μετακομίσει στο Ανατολικό Χάρλεμ της Νέας Υόρκης λίγα χρόνια νωρίτερα και είχε ανοίξει ένα μικρό ιταλικό παντοπωλείο.
Ενώ ο Κοστέλο ήταν ακόμη μικρός, ο αδελφός του ήταν αυτός που τον έβαλε σε συμμορίες. Στα 13 του, είχε γίνει μέλος μιας τοπικής συμμορίας και άρχισε να χρησιμοποιεί το  όνομα Φράνκι. Ο Κοστέλο διέπραξε μικρά αδικήματα και πήγε στη φυλακή για επίθεση και ληστεία το 1908, το 1912 και το 1917.
Το 1918 παντρεύτηκε τη Λορέτα Τζιγκέρμαν, μια εβραϊα που ήταν η αδελφή ενός στενού του φίλου. Την ίδια χρονιά, ο Κοστέλο πήγε πάλι για δέκα μήνες στη φυλακή για παράνομη οπλοκατοχή. Μετά την αποφυλάκιση του, αποφάσισε να αποφύγει τις παρανομίες του δρόμου και να χρησιμοποίει το μυαλό του για να κερδίζει χρήματα ως μαφιόζος. Αποκηρύσσοντας την χρήση βίας και την κατοχή όπλου έκτοτε ο Κοστέλο δεν ξανάπηγε φυλακή για 37 ολόκληρα χρόνια.
Ο Κοστέλο ξεκίνησε να αναδεικνύεται κατά την διάρκεια της Ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αφεντικά της Μαφίας Κατηγορία:Λαθρέμποροι αλκοόλ Κατηγορία:Αμερικανοί Γκάνγκστερ
Καζιμίρ του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ
Ο Καζιμίρ, γερμ. Kasimir (27 Δεκεμβρίου 1481 - 21 Σεπτεμβρίου 1527) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μαργράβος του Βρανδεμβούργου-Μπαϊρόιτ, δηλ. του Κούλμμπαχ (1515-1527).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκου Α΄, μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και της Σοφίας των Γιαγκελλόνων, κόρης του Καζ'ιμιρ Δ΄ της Πολωνίας.
Το 1527 απεβίωσε στη Βούδα σε ηλικία 46 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Αλβέρτος Αλκιβιάδης.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1518 τη Σουζάνα του Βίττελσμπαχ, κόρη του Αλβέρτου Δ΄, δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα: , Φρειδερίκος 1525-1525
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Βυζαντινή Αυτοκρατορία υπό τη Δυναστεία του Ηρακλείου
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία διοικούνταν από Αυτοκράτορες της Δυναστείας του Ηρακλείου αρχές του 7ου αιώνα, μεταξύ 610 και 711. Ο Ηράκλειος και οι απόγονοί του κυβέρνησαν σε μία περίοδο συγκλονιστικών γεγονότων, που αποτέλεσαν ορόσημο στην ιστορία της Αυτοκρατορίας και του κόσμου.
Ο Ηράκλειος, ο ιδρυτής της δυναστείας του, ήταν Αρμενικής καταγωγής.