cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άντζελο Μπανταλαμέντι
Ο Άντζελο Μπανταλαμέντι (Angelo Badalamenti, 22 Μαρτίου 1937 – 11 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Αμερικανός συνθέτης, γνωστός για τη μουσική που έγραψε για κινηματογραφικές ταινίες και την τηλεόραση, ιδίως για λογαριασμό του σκηνοθέτη Ντέιβιντ Λιντς. Ο Μπανταλαμέντι τιμήθηκε με Βραβείο Grammy το 1990 για το θέμα της σειράς Τουίν Πηκς.
Απεβίωσε στις 11 Δεκεμβρίου 2022, σε ηλικία 85 ετών.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Μπανταλαμέντι γεννήθηκε στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης από Ιταλοαμερικανούς γονείς. Ειδικότερα ο πατέρας του καταγόταν από τη Σικελία και ήταν ιχθυοπώλης. Ο Άντζελο άρχισε μαθήματα πιάνου σε ηλικία οκτώ ετών και στην εφηβεία του συνόδευε τα καλοκαίρια στο πιάνο τραγουδιστές σε θέρετρα στα Όρη Κάτσκιλ. Πήρε δίπλωμα από τη Σχολή Μουσικής Ήστμαν και κατόπιν μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών στη σύνθεση, στο γαλλικό κόρνο και στο πιάνο από τη Σχολή Μουσικής του Μανχάταν το 1960.
Nakajima G8N
Το Nakajima G8N Renzan ήταν ένα τετρακινητήριο βαρύ βομβαρδιστικό μακράς ακτίνας δράσης που σχεδιάστηκε για το Ιαπωνικό Αυτοκρατορικό Ναυτικό. Εκτός από τα πρωτότυπα δοκιμών, δεν μπήκε σε παραγωγή πριν την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Σύμμαχοι του έδωσαν την ονομασία αναφοράς Rita.
Άντζελο Μπανταλαμέντι
Μουσική για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση
Ο Μπανταλαμέντι άρχισε τη σταδιοδρομία του γράφοντας τη μουσική για ταινίες όπως τις Gordon's War (1973) και Law and Disorder (1974), αλλά ο δρόμος προς την αναγνώριση ήλθε όταν προσλήφθηκε ως εκπαιδευτής στο τραγούδι της Ιζαμπέλα Ροσελίνι για την ταινία του Ντέιβιντ Λιντς Μπλε βελούδο (1986) Τελικώς έγραψε το τραγούδι «Mysteries of Love» σε στίχους του ίδιου του Λιντς, που τραγουδήθηκε από την Τζουλή Κρουζ. Ο Μπανταλαμέντι έγραψε και όλη τη μουσική για την ταινία. Ο ίδιος ο συνθέτης εμφανίζεται στην ταινία ως ο πιανίστας του κλαμπ όπου εμφανίζεται η Ροσελίνι. Αυτή η ταινία υπήρξε η πρώτη μιας συνεργασίας που θα διαρκούσε σε όλη τη σταδιοδρομία του.
Nakajima G8N
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Τον Φεβρουάριο του 1943 το Αυτοκρατορικό Ναυτικό ζήτησε από την κατασκευάστρια Nakajima να σχεδιάσει ένα τετρακινητήριο βομβαρδιστικό μακράς ακτίνας δράσης που θα επιχειρούσε από βάσεις στην ξηρά, προκειμένου να καλυφθεί παλαιότερη απαίτηση του. Η τελική απαίτηση, που εκδόθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1943, προέβλεπε ένα αεροσκάφος με μέγιστη ταχύτητα της τάξεως των 590 km/h και δυνατότητα μεταφοράς φορτίου βομβών 4,000 kg σε απόσταση 3,700 km ή μειωμένου φορτίου σε απόσταση 7,400 km.
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α' εθνικής κατηγορίας ανδρών 1979-1980
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πετοσφαίρισης της σεζόν 1979-80 ξεκίνησε στις 24 Νοεμβρίου του 1979 και ολοκληρώθηκε στα τέλη Μαρτίου του 1980. Συμμετείχαν δέκα ομάδες, πέντε από την Αθήνα, τέσσερις από τη Θεσσαλονίκη και ο Εθνικός από την Αλεξανδρούπολη. Ο Ολυμπιακός φάνηκε να εξασφαλίζει από νώρις το πρωτάθλημα, καθώς ο μεγάλος ανταγωνιστής του, Παναθηναϊκός, γνώρισε ήττες την τρίτη και την πέμπτη αγωνιστική από Εθνικό Αλεξανδρούπολης και Ολυμπιακό με 3-1 σετ, κι έμεινε δύο βαθμούς πίσω από την πρώτη θέση. Στον δεύτερο γύρο επικράτησε του Ολυμπιακού με 3-1 σετ και μείωσε τη διαφορά στον ένα βαθμό, όμως ο Ολυμπιακός δεν υπέστη άλλη ήττα κι έτσι αναδείχθηκε πρωταθλητής για τρίτη συνεχόμενη και έβδομη συνολικά φορά στην ιστορία του. Οι δύο τελευταίες ομάδες έδωσαν αγώνες μπαράζ με τις δευτεραθλήτριες της Β' Εθνικής. Ο Μίλωνας ηττήθηκε και υποβιβάστηκε ενώ ο Έσπερος παρέμεινε στην κατηγορία.
Nakajima G8N
Σχεδίαση και ανάπτυξη
Το G8N ήταν ένα μεσοπτέρυγο αεροσκάφος με μικρή πτερυγική επιφάνεια, τρίκυκλο σύστημα προσγείωσης και μεγάλο κάθετο ουραίο. Προωθούνταν από τέσσερις αστεροειδείς κινητήρες Nakajima NK9K-L "Homare" 24 των 2,000 hp. Ο οπλισμός αποτελούνταν από τηλεχειριζόμενους πυργίσκους πολυβόλων στο ρύγχος, την ράχη, την κοιλιά και το πίσω μέρος της ατράκτου καθώς και από δύο ακόμα πολυβόλα.
Άντζελο Μπανταλαμέντι
Μουσική για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση
Μετά από μερικές ταινίες, όπως οι Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες Νο 3 και Τα Χριστούγεννα του Τρελού Θηριοτροφείου, ο Μπανταλαμέντι συνεργάσθηκε και πάλι με τον Λιντς, για την τηλεοπτική σειρά Ο ύποπτος κόσμος του Τουίν Πηκς, επίσης με τραγουδίστρια την Τζουλή Κρουζ.. Σε αυτή τη μουσική, διαφορετικά θέματα αντιστοιχούν σε διαφορετικά πρόσωπα του έργου. Ο συνθέτης τιμήθηκε με Βραβείο Γκράμι καλύτερου ποπ ορχηστρικού για το μοτίβο του Τουίν Πηκς.
Nakajima G8N
Επιχειρησιακή ιστορία
Το πρώτο από τα πρωτότυπα δοκιμών ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 1944 και παραδόθηκε στο Ναυτικό τον Ιανουάριο του 1945, μόλις ένα χρόνο μετά την έναρξη του προγράμματος ανάπτυξης. Μέχρι τον Ιούνιο του 1945 είχαν ολοκληρωθεί ακόμα τρία αεροσκάφη δοκιμών, ένα εκ των οποίων καταστράφηκε στο έδαφος από αμερικανικά αεροσκάφη.
Άντζελο Μπανταλαμέντι
Μουσική για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση
Η αναβίωση του Τουίν Πηκς το 2017 διέθετε και πάλι τη συνεργασία του Μπανταλαμέντι, με νέες συνθέσεις συνδυασμένες με μουσική από την παλαιά σειρά.
Συνεργασίες
Το 1967 ο Μπανταλαμέντι έγραψε μαζί με τον Νορμ Σάιμον το «I Want to Love You for What You Are» για τον Ρόνι Νταβ. Επίσης έγραψε μερικά τραγούδια μαζί με τον Ζαν-Ζακ Περέ για δύο σόλο άλμπουμ του τελευταίου, υπό το ψευδώνυμο «Andy Badale». Αργότερα προσέφερε τις υπηρεσίες του στο βρετανικό ντούετο Pet Shop Boys, ενορχηστρώνοντας το τραγούδι «It Couldn't Happen Here» (1987) και τα έγχορδα σε δύο άλλα τραγούδια τους, από το άλμπουμ Behaviour (1990).
Το 1993 ο Μπανταλαμέντι συνεργάσθηκε με το συγκρότημα thrash metal Anthrax στο εμπνευσμένο από το Τουίν Πηκς κομμάτι «Black Lodge», που βρίσκεται στο άλμπουμ Sound of White Noise. Το 1995 συνέθεσε, ενορχήστρωσε και παρήγαγε το άλμπουμ A Secret Life της Μαριάν Φέιθφουλ. Το 1996 ο Μπανταλαμέντι συνεργάσθηκε με τον Τιμ Μπουθ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος James, ενώ με την επωνυμία «Booth and the Bad Angel» κυκλοφόρησαν ένα ομώνυμο άλμπουμ. Το 2000 έγραψε με το συγκρότημα Orbital το κομμάτι «Beached» για την ταινία Η Παραλία. Τέλος, το 2004 συνεργάσθηκε με την Ντολόρες Ο' Ρίορνταν για τη μουσική της ταινίας Evilenko και για μεταγενέστερα κομμάτια.
Nakajima G8N
Επιχειρησιακή ιστορία
Εκτός από κάποια προβλήματα ήσσονος σημασίας με τους υπερσυμπιεστές, το Renzan κρίθηκε ικανοποιητικό από το Ναυτικό που ήλπιζε να έχει μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1945 16 πρωτότυπα καθώς και 48 αεροσκάφη παραγωγής διαθέσιμα. Όμως, η έκβαση του πολέμου ήταν πολύ δυσμενής για τους Ιάπωνες που αντιμετώπιζαν σημαντικές ελλείψεις σε πρώτες ύλες, όπως το αλουμίνιο, που ήταν απαραίτητων για την κατασκευή του G8N. Συνέπεια ήταν η ακύρωση του προγράμματος τον Ιούνιο του 1945.
Άντζελο Μπανταλαμέντι
Ολυμπιακοί αγώνες και ζωντντανές εμφανίσεις
Ο Μπανταλαμέντι συνέθεσε το εναρκτήριο μουσικό θέμα για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη.
Ο Μπανταλαμέντι έπαιξε ζωντανά σε μια συναυλία με τίτλο «Η μουσική του Ντέιβιντ Λιντς» το 2015, με αφορμή τα δεκάχρονα του φιλανθρωπικού «Ιδρύματος Ντέιβιντ Λιντς». Η συναυλία δόθηκε στο Ace Hotel του Λος Άντζελες και συμμετείχαν η Τζουλή Κρουζ και άλλοι καλλιτέχνες γνωστοί από τη συνεργασία τους με τον Λιντς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες μουσικής ταινιών Κατηγορία:Ιταλοαμερικανοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Nakajima G8N
Επιχειρησιακή ιστορία
Υπήρξαν σκέψεις για την δημιουργία μιας έκδοσης, του G8N2, με τους ισχυρότερου κινητήρες 2,200 hp Mitsubishi MK9A που θα μετέφερε το πυραυλοκίνητο αεροσκάφος αποστολών καμικάζι Okha, όπως και πρόταση κατασκευής της ατράκτου από ατσάλι, αντί του αλουμινίου που βρίσκονταν σε έλλειψη. Τα σχέδια αυτά δεν ευοδώθηκαν εξ' αιτίας της συνθηκολόγησης της Ιαπωνίας. Μεταπολεμικά ένα G8N μεταφέρθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες για αξιολόγηση. Κανένα δεν σώζεται σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
G8N Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη
Αρτέμης (Αποσαφήνιση)
Αρσενικό όνομα βασιζόμενο στη θεά Άρτεμη.
Αναφέρεται στους:
και
Σχετικό
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Μετρό Πεκίνου
thumb|400px|right|Ιστορία του Μετρό του Πεκίνου. Το Μετρό του Πεκίνου (στα κινέζικα, 北京地铁, pinyin, Běijīng Dìtiě) είναι το σύστημα του Μητροπολιτικών μεταφορών, υπόγεια και εναέρια, στην πόλη του Πεκίνου, την πρωτεύουσα της Κίνας. Εγκαινιάστηκε την 1η Οκτωβρίου 1969 και για δύο δεκαετίες αποτελείτο από 2 γραμμές, αλλά το 2002 ξεκίνησε μια ραγδαία επέκταση του δικτύου, με ταυτόχρονη κατασκευή ενός εξαιρετικά μεγάλου αριθμού νέων γραμμών. Σήμερα, το συνολικό μήκος του δικτύου φτάνει τα 807 χιλιόμετρα και αποτελείται από 27 γραμμές συνολικά (οι 2 από αυτές ταξινομούνται ως ελαφρύ μετρό), καθώς και 478 σταθμούς, καθιστώντας το έτσι το μεγαλύτερο Μετρό παγκοσμίως, μαζί με το Μετρό της Σανγκάης. Εξυπηρετεί 10,55 εκατομμύρια ανθρώπους καθημερινά (ο μέσος όρος για ολόκληρο το 2018) και το διαχειρίζεται η Δημόσια Επιχείρηση Μετρό Πόλης του Πεκίνου.
Γραμμές και σταθμοί
Μετρο Πεκινο Μετρο Πεκινου
Νεοσταλινισμός
Νεοσταλινισμός, είναι η προώθηση απόψεων με θετική υφή ως προς τον ρόλο του Ιωσήφ Στάλιν στην ιστορία, η μερική αποκατάσταση των πολιτικών του σε ορισμένα ζητήματα, καθώς και η σοβιετική νοσταλγία όσον αφορά την περίοδο διακυβέρνησης του Στάλιν. Κατά τη δεκαετία του 1960, η CIA, ανέφερε ουσιαστικά ότι οι Σοβιετικοί ηγέτες της εποχής δεν διακυβερνούσαν μέσω αυταρχικής δικτατορίας (one-man rule) και δεν χρησιμοποιούσαν μέτρα μαζικής τρομοκρατίας. Για αυτόν τον λόγο, οι πολιτική αυτή θεωρήθηκε ότι αξίζει τον χαρακτηρισμό «νεοσταλινική» παρά «σταλινική».
Σύμφωνα με τον πρώην Γενικό Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ο όρος νεο-σταλινισμός αναφέρεται ευρύτερα σε ένα μετριοπαθούς χαρακτήρα σταλινικού τύπου κράτος, χωρίς μεγάλης κλίμακας καταστολές, αλλά με διώξεις πολιτικών αντιπάλων και απόλυτο έλεγχο όλων των πολιτικών δραστηριοτήτων. στη χώρα.
Θέσεις
Σύμφωνα με τον ιστορικό Ρόι Μεντβέντεφ, ο νεοσταλινισμός περιγράφει την αποκατάσταση του Ιωσήφ Στάλιν, την ταύτιση μαζί του και το σχετικό πολιτικό σύστημα, τη νοσταλγία για τη σταλινική περίοδο στην ιστορία της Ρωσίας και την αποκατάσταση σταλινικών πολιτικών, αποφεύγοντας όμως μερικές από τις ακρότητες αυτού του συστήματος.
Η ακαδημαϊκός Κατερίνα Κλαρκ ορίζει τον νεοσταλινισμό ως μια πολιτική που εξυμνεί «την εποχή του Στάλιν και τους ηγέτες της ... ως εποχή ενότητας, ισχυρής κυριαρχίας και εθνικής τιμής».
Ο πολιτικός γεωγράφος Ντένις Σω, γράφοντας το 1999, θεωρούσε τη Σοβιετική Ένωση ως νεοσταλινική, από το 1985 ως τη διάλυσή της. Προσδιόρισε τον νεοσταλινισμό ως ένα πολιτικό σύστημα με σχεδιασμένη οικονομία και εξαιρετικά ανεπτυγμένο στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα :
Κριτική στη Ρωσία
Η Κατερίνα Κλαρκ, περιγράφοντας ένα ρεύμα υπέρ του Στάλιν (και κατά του Χρουστσόφ) στον σοβιετικό λογοτεχνικό κόσμο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, περιέγραψε το έργο των «νεο-σταλινιστών» συγγραφέων, ως κάτι που θυμίζει «την εποχή του Στάλιν και τους ηγέτες της... ως εποχή ενότητας, ισχυρής κυριαρχίας και εθνικής τιμής».
Το 2008, περισσότεροι από τους μισούς Ρώσους πολίτες κρίνουν θετικά τον Στάλιν και πολλοί υποστηρίζουν την αποκατάσταση των μνημείων του, που είτε αποσύρθηκαν από άλλους ηγέτες είτε καταστράφηκαν από εξεγερμένους Ρώσους κατά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Σύμφωνα με το εκλογικό κέντρο Levada, τα ποσοστά δημοτικότητας του Στάλιν έχουν τριπλασιαστεί μεταξύ των Ρώσων τα τελευταία είκοσι χρόνια και η τάση είχε επιταχυνθεί από τότε που ανέβηκε στην εξουσία ο Βλαντιμίρ Πούτιν.
Το 2016, ο πολιτικός επιστήμονας Τόμας Σέρλοκ υποστήριξει ότι η Ρωσία έχει υποχωρήσει κάπως από τις νεοσταλινικές πολιτικές της, σχολιάζοντας: «''Το Κρεμλίνο δεν είναι πρόθυμο να αναπτύξει και να επιβάλει στην κοινωνία ιστορικές αφηγήσεις που προωθούν τον σοβινισμό, τον υπερεθνικισμό και την επανασταλινοποίηση. Η ατζέντα έχει κάποια υποστήριξη μεταξύ των κατεστημένων ελίτ και στην κοινωνία, παραμένει υποδεέστερη... Αντίθετα, το καθεστώς επεκτείνει τώρα την υποστήριξη σε ... μια κριτική αξιολόγηση της σοβιετικής εποχής, συμπεριλαμβανομένου του σταλινισμού. Αυτή η αναδυόμενη κριτική του σοβιετικού παρελθόντος εξυπηρετεί έναν αριθμό σημαντικών στόχων της ηγεσίας, συμπεριλαμβανομένης της εκ νέου δέσμευσης με τη Δύση. Για το σκοπό αυτό, το Κρεμλίνο ενέκρινε πρόσφατα νέα εγχειρίδια ιστορίας που κριτικάρουν το σοβιετικό παρελθόν, καθώς και ένα σημαντικό πρόγραμμα που μνημονεύει τα θύματα της σοβιετικής καταστολής''».
Παραπομπές
Κατηγορία:Σταλινισμός
Ψαθόπυργος Αχαΐας
Ο Ψαθόπυργος είναι χωριό του Νομού Αχαΐας που ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ρίου του Δήμου Πατρέων. Αποτελεί τον βορειότερο οικισμό της Πελοποννήσου και απέχει περίπου 18 χλμ. από το κέντρο της πόλης της Πάτρας.
Με βάση την εθνική απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του Ψαθόπυργου ήταν 663 κάτοικοι και της ομώνυμης τοπικής κοινότητας ήταν 796 κάτοικοι. Κατά την περίοδο 1997-2010 αποτέλεσε έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του πρώην Δήμου Ρίου ενώ από το 2011 και έπειτα αποτελεί την έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας στην οποία ανήκει και η Κάτω Ροδινή.
Ιστορία
Η περιοχή κατοικείτο από την αρχαιότητα. Στο σημείο που βρίσκεται το χωριό σχηματίζεται μικρός κόλπος όπου εκεί κατέφευγαν τα καΐκια σε θαλασσοταραχές. Κατά τον Μεσαίωνα λεγόταν Πύργος από τα ερείπια αρχαίου οικοδομήματος (πύργου) που διασώζονταν εκεί.
Λόγω της θέσης του και του φυσικού λιμένα, είχε σημαντικό ρόλο σε πολλούς πολέμους, μάλιστα αναφέρεται ότι από εκεί πέρασε με τον στρατό του στην απέναντι ακτή ο ηγεμόνας της Αχαΐας Βιλλεαρδουίνος για να βοηθήσει τον Δεσπότη της Ηπείρου και πεθερό του. Το 1821 αποβιβάστηκε στην περιοχή ο Οθωμανικός στρατός πηγαίνοντας στο Αίγιο που μόλις είχε κηρυχθεί η Επανάσταση και το 1829 αποβιβάστηκε εκεί ο Καποδίστριας. Στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο χρησιμοποιήθηκε ως λιμάνι διακίνησης Στρατού και εφοδίων στο Αλβανικό Μέτωπο. Το 1941 το χωριό αλλά και όλη η παράλια περιοχή από το Ρίο έως τα Αραχωβίτικα βομβαρδίστηκε από την Γερμανική αεροπορία οκτώ φορές.
Σε ενετικές και οθωμανικές απογραφές αναφέρεται το 1689 με 29 κατοίκους και το 1700 με 25 κατοίκους. Από τον 17ο αιώνα αναφέρεται εναλλάξ με τα ονόματα Πύργος ή Ψαθόπυργος. Μετά την Επανάσταση του 1821 στην περιοχή αναφέρεται ότι υπάρχει μόνο λιμάνι και όχι οικισμός. Εδώ έρχονταν για να δουλέψουν στις σταφίδες τα καλοκαίρια καλλιεργητές από την Ζάχολη Κορινθίας. Από το 1866 άρχισαν να φτιάχνονται μόνιμες κατοικίες στον Ψαθόπυργο. Εγκατάσταση νέων κατοίκων από την Ζάχολη αναφέρεται μέχρι το 1899. Έτσι από ένας μικρός οικισμός, έφτασε το 1899 να έχει 352 κατοίκους. Από τους νέους κατοίκους αναφερόταν πολλές φορές και Ζαχουλίτικα ή Ζαχουλιώτικα, ονομασίες που ωστόσο δεν επικράτησαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ρίου Κατηγορία:Δήμος Πατρέων Κατηγορία:Παραλίες της Αχαΐας
Λεμπέσηδες
Το όνομα «Λεμπέσης» στην κυριολεξία σημαίνει κλέφτης, αντάρτης, αποστάτης. Προέρχεται από την τουρκική ονομασία «ελι-μπές» (= 55).
Με την ονομασία "Λεμπέσηδες" φέρονταν αρχικά η άτακτη ομάδα ανδρών του επαναστατικού σώματος που είχε δημιουργήσει επί τουρκοκρατίας στον ελλαδικό χώρο ο Μητρομάρας (1771-1772). Το σώμα αυτό συγκροτούνταν από πενήντα-πέντε (= ελιμπές) άνδρες. Από παραφθορά του ονόματος προέκυψε ο τύπος «λιμπές» και εξ αυτού "λεμπές". Την εποχή εκείνη οι λεμπές προκαλούσαν καταστροφές τουρκικών περιουσιών, φόνους κ.λπ. Λόγω αυτών των ανοργάνωτων δραστηριοτήτων τους, οι Έλληνες προύχοντες κρατούσαν απόσταση απ΄ αυτούς με συνέπεια στη γλώσσα της εποχής μέχρι και στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 με την ονομασία Λεμπέσηδες να χαρακτηρίζονται γενικά οι οποιοιδήποτε αποστάτες.
Σημείωση
Ανεξάρτητα των παραπάνω με το επίθετο Λεμπέσης φέρεται σπουδαία ιστορική οικογένεια ναυμάχων από τις Σπέτσες.
Πηγές
Κατηγορία:Τουρκοκρατία Κατηγορία:Εκφράσεις
Τριγωνομετρία
Τριγωνομετρία (από την ελληνική τρĩγονον "τρίγωνο" + μέτρον "μέτρο" ) είναι ο κλάδος των μαθηματικών που ασχολείται με τη μελέτη ειδικών συναρτήσεων των γωνιών και τις εφαρμογές τους σε διάφορους υπολογισμούς, όπως στην επίλυση τριγώνου, δηλαδή με τον προσδιορισμό άγνωστων στοιχείων τριγώνου, σε συνάρτηση πλευρών και γωνιών. Η τριγωνομετρία ανάλογα του είδους των τριγώνων διακρίνεται σε επίπεδη και σφαιρική τριγωνομετρία.
Ιστορική αναδρομή
Κλασικοί Έλληνες μαθηματικοί (όπως ο Ευκλείδης και ο Αρχιμήδης) μελέτησαν τις ιδιότητες των χορδών και των χαραγμένων γωνιών σε κύκλους, και απόδειξαν θεωρήματα που ισοδυναμούν με σύγχρονους τριγωνομετρικούς τύπους παρόλο που τα απεδείκνυαν γεωμετρικά και όχι αλγεβρικά. Ο Κλαύδιος ο Πτολεμαίος διεύρυνε τις χορδές του Ίππαρχου σε ένα κύκλο στην Αλμαγέστη του. Η σύγχρονη ημιτονοειδής συνάρτηση ορίσθηκε για πρώτη φορά στη Surya Siddhanta, και οι ιδιότητές της ήταν τεκμηριωμένες περαιτέρω από τον Ινδό μαθηματικό και αστρονόμο του 5ου αιώνα Αριαμπάτα. Τα ελληνικά και τα Ινδικά αυτά έργα έχουν μεταφραστεί και επεκταθεί από Ισλαμιστές μαθηματικούς του μεσαίωνα. Μέχρι το 10ο αιώνα, οι ισλαμιστές μαθηματικοί χρησιμοποιούσαν και τις έξι τριγωνομετρικές συναρτήσεις, είχαν ταξινομημένες τις τιμές τους, και τις χρησιμοποιούσαν για τα προβλήματα στη σφαιρική γεωμετρία. Την ίδια περίπου εποχή, Κινέζοι μαθηματικοί ανέπτυξαν την τριγωνομετρία ανεξάρτητα, αν και δεν ήταν σημαντικό πεδίο μελέτης για αυτούς. Η γνώση των τριγωνομετρικών συναρτήσεων και μεθόδων έφτασε στην Ευρώπη μέσω λατινικών μεταφράσεων των έργων των Περσών και αράβων αστρονόμων όπως ο Al Battani και Nasir al-Din al-Tusi. Ένα από τα πρώτα έργα στην τριγωνομετρία από έναν ευρωπαίο μαθηματικό είναι το De Triangulis από τον γερμανό μαθηματικό Regiomontanus του 15ου αιώνα. Η τριγωνομετρία ήταν ακόμα τόσο λίγο γνωστή στην Ευρώπη του 16ου αιώνα που ο Νικόλαος Κοπέρνικος αφιέρωσε δύο κεφάλαια του De Revolutionibus orbium coelestium για να εξηγήσει τις βασικές έννοιες.
Καθοδηγούμενη από τις απαιτήσεις της ναυσιπλοΐας και την αυξανόμενη ανάγκη για ακριβείς χάρτες των μεγάλων περιοχών, η τριγωνομετρία μεγάλωσε σε ένα σημαντικό κλάδο των μαθηματικών. Ο Bartholomaeus Pitiscus ήταν ο πρώτος που χρησιμοποίησε τη λέξη, δημοσιεύοντας την trigonometría του το 1595. Η Gemma Frisius περιέγραψε για πρώτη φορά τη μέθοδο της τριγωνοποίησης η οποία χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα στη χωρομέτρηση. Ήταν ο Leonhard Euler ο οποίος ενσωμάτωσε πλήρως τους μιγαδικούς αριθμούς στην τριγωνομετρία. Τα έργα του James Gregory τον 17ο αιώνα και του Colin Maclaurin τον 18ο αιώνα ήταν μεγάλη επιρροή στην ανάπτυξη των τριγωνομετρικών σειρών. Επίσης, τον 18ο αιώνα, ο Brook Taylor καθόρισε τη γενική σειρά Taylor.
Οι Άραβες υιοθέτησαν τις τριγωνομετρικές μελέτες των αρχαίων Ελλήνων και των Ινδών και ανάπτυξαν τη σφαιρική τριγωνομετρία. Οι μαθηματικοί της Ευρώπης μυήθηκαν στην τριγωνομετρία τον 15ο αιώνα, όταν την εποχή της Αναγέννησης ασχολήθηκαν με τον υπολογισμό βαλλιστικών τροχιών. Ο Γερμανός αστρονόμος Ρεγιομοντάνος σύνταξε μια πεντάτομη διδασκαλία της επίπεδης και σφαιρικής τριγωνομετρία με τίτλο De triangulis omnimodis. Σήμερα ο τρόπος γραφής των τριγωνομετρικών συναρτήσεων βασίζεται κατά μεγάλο βαθμό στα έργα του Όιλερ.
Γενικά
Αν μια γωνία ενός τριγώνου είναι 90 μοίρες και μια από τις άλλες γωνίες είναι γνωστή, η τρίτη με τον τρόπο αυτό καθορίζεται, επειδή οι τρεις γωνίες του τριγώνου προστίθενται μέχρι και τις 180 μοίρες. Οι δύο οξείες γωνίες ωστόσο προστίθενται έως και 90 μοίρες: είναι συμπληρωματικές γωνίες. Το σχήμα ενός τριγώνου είναι απολύτως καθορισμένο, εκτός από την ομοιότητα, από τις γωνίες. Όταν είναι γνωστές οι γωνίες, οι αναλογίες των πλευρών καθορίζονται ανεξαρτήτως του συνολικού μεγέθους του τριγώνου. Αν το μήκος της μίας από τις πλευρές είναι γνωστό, προσδιορίζονται οι άλλες δύο. Αυτές οι αναλογίες δίνονται από τις ακόλουθες τριγωνομετρικές συναρτήσεις της γνωστής γωνίας Α, όπου α, β και γ αναφέρονται τα μήκη των πλευρών στο συνοδευτικό σχήμα:
Η υποτείνουσα είναι η πλευρά απέναντι από τη γωνία 90 μοιρών σε ένα ορθό τρίγωνο: είναι η μακρύτερη πλευρά του τριγώνου, και μία από τις δύο προσκείμενες πλευρές στη γωνία Α. Η προσκείμενη πλευρά είναι η πλευρά που πρόσκεινται στη γωνία Α. Η απέναντι πλευρά είναι η πλευρά που είναι απέναντι από τη γωνία Α. Οι κάθετοι όροι και η βάση χρησιμοποιούνται μερικές φορές για τις απέναντι και τις προσκείμενες πλευρές αντίστοιχα. Πολλοί ομιλητές της αγγλικής θεωρούν ότι είναι ευκολομνημόνευτο ποιες πλευρές του ορθογωνίου τριγώνου είναι ίσες με το ημίτονο, συνημίτονο, την εφαπτομένη με την απομνημόνευση της λέξης SOH-CAH-TOA (βλέπε παρακάτω από το μνημονικό).
Τα αντίστροφα αυτών των συναρτήσεων ονομάζονται συντέμνουσα (csc ή cosec), τέμνουσα (sec), και συνεφαπτομένη (cot), αντίστοιχα:
Οι αντίστροφες συναρτήσεις ονομάζονται τόξο ημίτονου, συνημίτονου και τόξο εφαπτομένης, αντίστοιχα. Υπάρχουν αριθμητικές σχέσεις μεταξύ αυτών των συναρτήσεων οι οποίες είναι γνωστές ως τριγωνομετρικές ταυτότητες. Το συνημίτονο, η συνεφαπτομένη και η συντέμνουσα ονομάζονται έτσι επειδή είναι, αντίστοιχα, το ημίτονο, η εφαπτομένη, και η τέμνουσα της συμπληρωματικής γωνίας με τα αρχικά "συν-".
Με αυτές τις συναρτήσεις κάποιος μπορεί να απαντήσει σχεδόν σε όλες τις ερωτήσεις σχετικά με αυθαίρετα τρίγωνα χρησιμοποιώντας το νόμο των ημιτόνων και το νόμο των συνημιτόνων. Αυτοί οι νόμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να υπολογιστούν οι υπόλοιπες γωνίες και οι πλευρές οποιουδήποτε τριγώνου όταν δύο πλευρές και η περιεχόμενη γωνία ή δύο γωνίες και μία πλευρά ή τρεις πλευρές είναι γνωστές. Αυτοί οι νόμοι είναι χρήσιμοι σε όλους τους κλάδους της γεωμετρίας, αφού κάθε πολύγωνο μπορεί να περιγραφεί ως ένας πεπερασμένος συνδυασμός τριγώνων.
Η επέκταση των ορισμών
Οι παραπάνω ορισμοί ισχύουν για γωνίες μεταξύ 0 και 90 μοιρών (0 και π/2 ακτίνια) μόνο. Χρησιμοποιώντας τον μοναδιαίο κύκλο μπορεί κανείς να τις επεκτείνει σε όλα τα θετικά και αρνητικά επιχειρήματα (βλ. τριγωνομετρική συνάρτηση). Οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις είναι περιοδικές, με περίοδο 360 μοίρες ή 2π ακτίνια. Αυτό σημαίνει ότι οι τιμές τους επαναλαμβάνονται σε αυτά διαστήματα. Η συνάρτηση της εφαπτομένης και της συνεφαπτομένης έχουν επίσης μια μικρότερη περίοδο, 180 μοιρών ή π ακτίνιων.
Οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις μπορούν να οριστούν και με άλλους τρόπους εκτός από τoυς παραπάνω γεωμετρικούς ορισμούς, χρησιμοποιώντας εργαλεία από το λογισμό και σειρές του απειροστικού λογισμού. Με αυτούς τους ορισμούς οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις μπορούν να εκφραστούν και για μιγαδικούς αριθμούς. Η σύνθετη εκθετική συνάρτηση είναι ιδιαίτερα χρήσιμη.
Δείτε τους τύπους του Euler και του De Moivre.
Υπολογισμός τριγωνομετρικών συναρτήσεων
Οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις ήταν από τις πρώτες χρήσεις των μαθηματικών πινάκων. Τέτοιοι πίνακες ενσωματώθηκαν σε μαθηματικά εγχειρίδια και οι μαθητές διδάχθηκαν να αναζητούν τις τιμές και πως να παρεμβαίνουν μεταξύ των τιμών που αναφέρονται για υψηλότερη ακρίβεια. Οι κυλιόμενοι κανόνες είχαν ειδικές κλίμακες για τριγωνομετρικές συναρτήσεις.
Σήμερα, οι επιστημονικές αριθμομηχανές έχουν κουμπιά για τον υπολογισμό των βασικών τριγωνομετρικών συναρτήσεων (sin, cos, tan, και μερικές φορές cis και των αντιστρόφων τους). Οι περισσότερες επιτρέπουν την επιλογή της γωνίας μέτρησης:. μοίρες, ακτίνια και, μερικές φορές grad. Οι περισσότερες γλώσσες προγραμματισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών παρέχουν βιβλιοθήκες συναρτήσεων που περιλαμβάνουν τις τριγωνομετρικές συναρτήσεις. Η μονάδα FPU ενσωματώνεται σε τσιπ μικροεπεξεργαστών που χρησιμοποιούνται στους περισσότερους προσωπικούς υπολογιστές και έχει ενσωματωμένες οδηγίες για τον υπολογισμό των τριγωνομετρικών συναρτήσεων.
Πρότυπες ταυτότητες
Ταυτότητες είναι οι εξισώσεις που ισχύουν για οποιαδήποτε τιμή.
==Σχέσεις μετασχηματισμού γωνιών ==
Πρότυπες σχέσεις
Ορισμένες εξισώσεις περιλαμβανομένων των τριγωνομετρικών συναρτήσεων είναι αληθείς για όλες τις γωνίες και είναι γνωστές ως τριγωνομετρικές ταυτότητες. Ορισμένες ταυτότητες εξισώνουν μια έκφραση σε μια διαφορετική έκφραση που περιλαμβάνει τις ίδιες γωνίες. Αυτά αναφέρονται στον κατάλογο των τριγωνομετρικών ταυτοτήτων. Οι τριγωνομετρικές ταυτότητες που συνδέουν τις πλευρές και γωνίες ενός δοσμένου τριγώνου αναφέρονται παρακάτω.
Στις ακόλουθες ταυτότητες, Α, Β και Γ είναι οι γωνίες ενός τριγώνου και α, β και γ είναι τα μήκη των πλευρών του τριγώνου απέναντι από τις αντίστοιχες γωνίες.
Νόμος των ημιτόνων
Ο νόμος των ημιτόνων (επίσης γνωστός ως «κανόνας ημίτονου») για ένα αυθαίρετο τρίγωνο αναφέρεται ως εξής:
όπου R είναι η ακτίνα του περιγεγραμμένου κύκλου του τριγώνου:
Ένας άλλος νόμος που αφορά ημίτονα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της περιοχής ενός τριγώνου. Με δοσμένες δύο πλευρές και τη μεταξύ τους γωνία, η περιοχή του τριγώνου είναι:
Νόμος των συνημιτόνων
Ο νόμος των συνημιτόνων (γνωστός και ως εξίσωση συνημιτόνου, ή "κανόνας συνημιτόνου») αποτελεί προέκταση του Πυθαγορείου θεωρήματος σε αυθαίρετα τρίγωνα:
ή ισοδύναμα:
Τύπος του Euler
Ο τύπος του Euler ισχυρίζεται ότι, παράγει τις ακόλουθες αναλυτικές ταυτότητες για το ημίτονο, συνημίτονο και την εφαπτομένη όσον αφορά το e και τη φανταστική μονάδα i:
Επίπεδη τριγωνομετρία
μικρογραφία|αριστερά|Σχήμα 1|500px
Στο ορθογώνιο τρίγωνο του σχήματος 1, ορίζουμε τους εξής τριγωνομετρικούς αριθμούς:
Γενικότερα, μια οποιαδήποτε γωνία ω μπορούμε να τη θέσουμε σε ορθογώνιο σύστημα συντεταγμένων, όπως φαίνεται στο Σχήμα 2, και από το ορθογώνιο τρίγωνο που σχηματίζεται, να έχουμε τους τρεις τριγωνομετρικούς αριθμούς. Συγκεκριμένα:
Ιδιότητες
μικρογραφία|Σχήμα 2|400px
Για τους τριγωνομετρικούς αριθμούς ισχύουν τα παρακάτω:
όπου α, β και γ είναι οι πλευρές απέναντι από τις γωνίες Α, Β και Γ αντίστοιχα.
Μια και, ο νόμος του συνημιτόνου για την ορθή γωνία ορθογώνιου τριγώνου, όπως στο Σχήμα 1, δίνει το πυθαγόρειο θεώρημα:
Σφαιρική τριγωνομετρία
Η σφαιρική τριγωνομετρία αποτελεί εν μέρει αντικείμενο της ουράνιας μηχανικής στην αστρονομία και αφορά στην επίλυση σφαιρικών τριγώνων.
Εφαρμογές της τριγωνομετρίας
Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός χρήσεων της τριγωνομετρίας και των τριγωνομετρικών συναρτήσεων. Για παράδειγμα, η τεχνική του τριγωνισμού χρησιμοποιείται στην αστρονομία για να μετρήσει την απόσταση σε κοντινά αστέρια, στη γεωγραφία για τη μέτρηση αποστάσεων μεταξύ ορόσημων, και στα συστήματα δορυφορικής πλοήγησης. Οι συναρτήσεις ημίτονου και συνημίτονου είναι θεμελιώδους σημασίας στη θεωρία των περιοδικών συναρτήσεων όπως αυτές που περιγράφουν τα κύματα ήχου και το φωτός.
Τα πεδία που χρησιμοποιούν την τριγωνομετρία ή τις τριγωνομετρικές συναρτήσεις περιλαμβανομένου και της αστρονομίας (ειδικά για τον εντοπισμό θέσης των ουράνιων αντικειμένων, στην οποία η σφαιρική τριγωνομετρία είναι απαραίτητη) και ως εκ τούτου στην πλοήγηση (στους ωκεανούς, σε αεροσκάφη, και στο διάστημα), θεωρία της μουσικής, σύνθεση ήχου, ακουστική, οπτική, ανάλυση των χρηματοπιστωτικών αγορών, ηλεκτρονικά, θεωρία πιθανοτήτων, στατιστική, βιολογία, ιατρική απεικόνιση (ακτινογραφία και υπερηχογράφημα), φαρμακευτική, χημεία, θεωρία αριθμών (και ως εκ τούτου, κρυπτογράφηση), σεισμολογία, μετεωρολογία, ωκεανογραφία, πολλές φυσικές επιστήμες, τοπογράφηση και γεωδαισία, την αρχιτεκτονική, φωνητική, οικονομία, ηλεκτρολογία, μηχανολογία, κατασκευές, γραφικά υπολογιστών, χαρτογραφία, κρυσταλλογραφία και την ανάπτυξη παιχνιδιών.
Θερμόμετρο
Τα θερμόμετρα βασίζονται στις ιδιότητες που έχουν διάφορα σώματα, τα λεγόμενα και "θερμομετρικά" να διαστέλλονται ή να συστέλλονται και γενικά να μεταβάλλουν σχήμα ή όγκο ανάλογα: με την αυξομείωση της θερμοκρασίας, ή και με την υπόθεση ότι οι πιέσεις αερίου σταθερού όγκου είναι ανάλογοι της θερμικής κατάστασης αυτού, ή επί της μεταβολής της ηλεκτρικής αντίστασης διαφόρων μετάλλων, ακριβώς λόγω της μεταβολής της θερμοκρασίας τους, ή τέλος επί της αρχής της μεταβολής ακτινοβολίας ενός σώματος συνεπεία αυξομείωσης επίσης της θερμοκρασίας του.
Ιστορική αναδρομή
Τα πρώτα θερμόμετρα ονομάστηκαν θερμοσκόπια από τους αρχαίους Έλληνες Ήρωνα και Φίλωνα που φέρονται να είχαν επινοήσει τέτοια όργανα για τη μέτρηση της θερμοκρασίας. Ως νεότεροι εφευρέτες του σύγχρονου θερμομέτρου αναφέρονται πολλοί χωρίς να προσδιορίζεται ο πρώτος. Αναφέρονται πάντως αρκετοί που επινόησαν, σχεδόν ταυτόχρονα, θερμοσκόπιο. Πολλοί αποδίδουν το θερμόμετρο στον Γαλιλαίο, άλλοι στον Βάκωνα και άλλοι στον Ολλανδό φυσικό Drebbel που φέρεται να κατασκεύασε τέτοιο όργανο το 1621.
Επίσης ο Ιταλός Σαντόριο Σαντόριο ήταν ο πρώτος που σκέφθηκε να προσαρμόσει μια αριθμητική κλίμακα στο θερμοσκόπιο, η οποία είχε σαν πρακτική αξία μόνο την επισήμανση θερμοκρασιακής διαφοράς, μια και εκείνη την εποχή δεν υπήρχε μονάδα και κλίμακα μέτρησης.
Το 1709 ο Γερμανός Γκάμπριελ Φαρενάιτ (Fahrenheit) επινόησε ένα θερμοσκόπιο με οινόπνευμα, το οποίο αντικατέστησε αργότερα με υδράργυρο (1714). Αυτό ήταν το πρώτο όργανο που έφερε το όνομα «θερμόμετρο» και δε διέφερε σημαντικά από το σύγχρονο υδραργυρικό θερμόμετρο. Για να αποκτήσει το όργανο που είχε εφεύρει και πρακτική σημασία, ο Φαρενάιτ επινόησε την κλίμακα μέτρησης που φέρει το όνομά του, τη θερμοκρασιακή κλίμακα Φαρενάιτ (1724). Όπως συμβαίνει σε όλες τις κλίμακες μέτρησης, ο Φαρενάιτ αυθαίρετα απέδωσε την τιμή 32 στο σημείο που το νερό μετατρέπεται σε πάγο και την τιμή 212 στο σημείο που το νερό μετατρέπεται σε ατμό. Και για τις δύο τιμές προϋπέθεσε ότι τα φαινόμενα συμβαίνουν (σε ατμοσφαιρική πίεση ) στην επιφάνεια της θάλασσας. Μια άλλη άποψη σχετική με την βαθμονόμηση του Φαρενάιτ είναι η εξής. Ο Φαρενάιτ έβαλε το μηδέν στην κλίμακα τη χαμηλότερη θερμοκρασία που πέτυχε στο εργαστήριο του. Αυτή ήταν η θερμοκρασία που αναπτύσσεται αν ανακατέψουμε πάγο με χλωριούχο αμμώνιο και είναι περίπου -32 βαθμοί κάτω από τη θερμοκρασία του πάγου όταν αυτός βρίσκεται μαζί με το νερό. Την υψηλότερη θερμοκρασία την έβαλε 100 που αντιστοιχούσε στη θερμοκρασία του αλόγου του, η οποία ήταν περίπου 40 βαθμοί πάνω από τη θερμοκρασία που βρίσκεται ο πάγος με το νερό.
Το 1742 ο Σουηδός αστρονόμος Άντερς Κέλσιος (Anders Celsius) επινόησε μια εκατοντάβαθμη κλίμακα: Επίσης αυθαίρετα, απέδωσε στο σημείο πήξης του νερού την τιμή 100 και στο σημείο βρασμού την τιμή 0. Η κλίμακα αυτή όμως, αντιστράφηκε από τον Κάρολο Λινναίο, αποκτώντας την σημερινή γνωστή μορφή. Γι' αυτό και η κλίμακά του ονομάστηκε «εκατοντάβαθμη» και πήρε το όνομά του μόλις το 1948 σε μια διεθνή σύνοδο του Διεθνούς Γραφείου Μέτρων και Σταθμών.
Το 1866 ο Βρετανός ιατρός Σερ Τόμας Άλμπατ (Sir Thomas Allbutt) επινόησε ένα θερμόμετρο, στο οποίο μια στένωση στο σωλήνα εμπόδιζε την κάθοδο της υδραργυρικής στήλης στο δοχείο υποδοχής, όταν η θερμοκρασία κατέβαινε. Αυτό ήταν το πρώτο ιατρικό θερμόμετρο.
Το 1848 ο Λόρδος Κέλβιν (William Thomson Kelvin) πρότεινε την κλίμακα της απόλυτης θερμοκρασίας:
«''... Η χαρακτηριστική ιδιότητα της κλίμακας που προτείνω είναι ότι όλες οι διαβαθμίσεις της έχουν την ίδια τιμή, δηλαδή αν μια μονάδα θερμότητας μεταβαίνει από ένα σώμα (Α), θερμοκρασίας Το αυτής της κλίμακας, σε ένα σώμα Β θερμοκρασίας (Τ-1)ο, θα έχει το ίδιο μηχανικό αποτέλεσμα, ανεξάρτητα από την τιμή της (Τ). Αυτό δικαιολογεί την ονομασία "απόλυτη κλίμακα", εφόσον τα χαρακτηριστικά της είναι τελείως ανεξάρτητα από τις φυσικές ιδιότητες οποιασδήποτε χημικής ουσίας ή στοιχείου...''».
Η κλίμακα υιοθετήθηκε και πήρε το όνομα τού (κλίμακα Κέλβιν ή απόλυτη κλίμακα). Σύμφωνα με αυτήν, το νερό παγώνει στους 273ο Κ και βράζει στους 373ο Κ. Στο σημείο 0οΚ, που ονομάζεται και απόλυτο μηδέν, σύμφωνα με το 2ο Θερμοδυναμικό Νόμο, σταματά η θερμική κίνηση των ατόμων ή μορίων που απαρτίζουν ένα χημικό στοιχείο ή μια χημική ένωση.
Περιγραφή υδραργυρικού θερμομέτρου
μικρογραφία|Θερμόμετρο υδραργύρου Το υδραργυρικό θερμόμετρο αποτελείται από ένα μακρύ και λεπτό τελείως κλειστό υάλινο σωλήνα, στο ένα άκρο του οποίου υπάρχει μια πλάτυνση, εν είδει μικρού δοχείου, στην οποία περιέχεται ο υδράργυρος
Το θερμόμετρο υδραργύρου είναι ιδιαίτερα ακριβές, αλλά δεν είναι κατάλληλο για τη μέτρηση θερμοκρασιών κάτω των -38,83ο C, επειδή σε αυτή τη θερμοκρασία ο υδράργυρος στερεοποιείται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θερμότητα Κατηγορία:Θερμοκρασία * Κατηγορία:Θερμοχημεία Κατηγορία:Θερμογράφος Κατηγορία:Θερμομαγνητικός
Αζάρι Τούσι
Ο Αζάρι Τούσι (περσ. آذری طوسی), ή Σαΐχ Τζαλαλουντινί Αλίι Χάμζα ιμπνι Μαλίκ Χασίμιι Μπαϋχάκιι Ισφαραϊνί Μαρβαζί (1380-1462) ήταν Πέρσης ποιητής. Το λογοτεχνικό του ψευδώνυμο σε μέρος της βιβλιογραφίας και σε έργα του είναι Νουριντίν.
Ο Αζάρι γεννήθηκε και πέθανε στο Εσφαράγιεν της βόρειας Περσίας, ενώ έζησε για αρκετό καιρό στο Τους, από όπου και η επωνυμία του. Το όνομα του πατέρα του ήταν Ισμαήλ Σαχ Μπαγκντάντι Αλί ιμπν Μαλίκ. Από τα πρώτα νεανικά του χρόνια ο Αζάρι άρχισε να γράφει ποιήματα, τα οποία υπέγραφε ως «Αζάρι». Αναφέρεται ότι το έργο του Τζαβαΐρ-ουλ-Ασράρ γράφηκε το 1430.
Πηγές
Αζαρι
Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών
Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών  (ΥΠΕΘΟ) είναι το κυβερνητικό τμήμα για τη δημοσιονομική πολιτική και το σχεδιασμό και την εκτέλεση του προϋπολογισμού της Ελλάδας (έσοδα και δαπάνες της Γενικής Κυβέρνησης). Ιδρύθηκε στις 27 Ιουνίου 2023, αντικαθιστώντας το Υπουργείο Οικονομικών.
Υπό την ευθύνη του βρίσκονται, μεταξύ άλλων, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ), οι Δημόσιες Επιχειρήσεις και Οργανισμοί (Δ.Ε.Κ.Ο.), ο Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (Ο.Δ.ΔΗ.Χ.), η Διεύθυνση Διαχείρισης Δημόσιου Υλικού (ΔΔΔΥ), το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ.) και οι αποκρατικοποιήσεις γενικότερα και η Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, όπως και οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης
Στο νέο υπερυπουργείο, υπήχθησαν, από το καταργηθέν, πλέον, Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων οι ειδικές υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Επενδύσεων και ΕΣΠΑ, η Ειδική Γραμματεία Διαχείρισης Προγραμμάτων Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ταμείου Συνοχής, η Μονάδα Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), το Τμήμα Διεθνών Χρηματοδοτικών Οργανισμών και Αναπτυξιακών Τραπεζών, η Ειδική Υπηρεσία Δίκαιης Αναπτυξιακής Μετάβασης, η εποπτεία των νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου και Kέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών. Επιπλέον, υπήχθη και το Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου των ανωνύμων εταιρειών, η Μονάδα Οργάνωσης της Διαχείρισης Αναπτυξιακών Προγραμμάτων Α.Ε., η Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα Α.Ε. και η Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα Επενδύσεων Α.Ε
2002–2009
Μεταξύ των ετών 2002-2009, το υπουργείο είχε συγχωνευθεί στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών.
Δείτε επίσης
Οικονομικων  Κατηγορία:Υπουργεία Οικονομικών Κατηγορία:Τράπεζα της Ελλάδος Κατηγορία:Τραπεζική στην Ελλάδα
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1934
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου του 1934 ήταν η δεύτερη διοργάνωση του θεσμού του Παγκοσμίου Κυπέλλου και διεξήχθη στην Ιταλία. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Ιταλία, νικώντας στον τελικό την Τσεχοσλοβακία στην παράταση με σκορ 2-1. Στο δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο, πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά προκριματική φάση, με συνολική παρουσία 32 ομάδων τότε. Στα τελικά της διοργάνωσης συμμετείχαν 16 ομάδες, οι περισσότερες από την Ευρώπη. Δεν συμμετείχε η κάτοχος του τροπαίου Ουρουγουάη, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την άρνηση πολλών ευρωπαϊκών ομάδων να ταξιδέψουν στη Νότια Αμερική και να συμμετάσχουν στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, το οποίο φιλοξένησε στη χώρα της.
Ο Ιταλός δικτάτορας Μπενίτο Μουσολίνι έκανε τα πάντα για να φέρει τη διοργάνωση στην πατρίδα του. Στόχος του να καρπωθεί την πιθανή επιτυχή έκβαση με την ιταλική εθνική ομάδα να είναι πιθανώς η ισχυρότερη της διοργάνωσης. Δαπάνησε υπέρογκα ποσά για να κατασκευάσει νέα στάδια και να εκσυγχρονίσει τις υποδομές της χώρας, ενώ επιδότησε τη μετάβαση από το εξωτερικό σε ποσοστό έως 70 %. Η FIFA, μπροστά στην αρτιότητα του φακέλου της ιταλικής υποψηφιότητας και ύστερα από δισταγμούς, ανέθεσε τελικά τη διοργάνωση στη φασιστική Ιταλία στις 9 Οκτωβρίου 1932. Επίσης, ήταν το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο με παγκόσμια ραδιοφωνική μετάδοση.
Αποτελέσματα
Μόλις μία ισοπαλία σημειώθηκε στη διοργάνωση του 1934, που ήταν και η πρώτη ισοπαλία στην ιστορία των Παγκοσμίων Κυπέλλων, καθώς στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, που είχε γίνει το 1930, δεν σημειώθηκε καμία ισοπαλία στους 18 αγώνες που έγιναν και μάλιστα χωρίς να οδηγηθεί κανένας αγώνας στην παράταση. Στις 12 Ιουνίου 1934, Ιταλία και Ισπανία ήρθαν ισόπαλες 1-1, μετά και από παράταση. Στον επαναληπτικό αγώνα, κέρδισε η Ιταλία με σκορ 1-0. Συνολικά έγιναν 17 αγώνες στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934. 6 από τους 11 παίκτες της καλύτερης ενδεκάδας της διοργάνωσης ήταν Ιταλοί.
Σκόρερ
5 γκολ 4 γκολ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις στην Ιταλία
Χρηματισμός
Ως χρηματισμός (ή δωροδοκία) είναι γνωστή η προσφορά, η καταβολή ή η αποδοχή οποιουδήποτε αντικειμένου αξίας σε άλλο άτομο, με την πράξη αυτή να έχει στόχο να επηρεάσει τις ενέργειες ενός αξιωματούχου ή άλλου προσώπου, που είναι επιφορτισμένος/η με κάποια θέση ευθύνης. Σε ό,τι αφορά τις κυβερνητικές λειτουργίες, ουσιαστικά, ως χρηματισμός ορίζεται η «Διεφθαρμένη παρακίνηση, αποδοχή ή μεταβίβαση αντικειμένων αξίας με αντάλλαγμα κάποια πράξη [ευνοϊκής για τον φορέα που καταβάλλει τη δωροδοκία] που ωφελεί αυτόν που καταβάλλει το χρηματικό ποσό».
Η δωροδοκία είναι ένα παράνομο ή ανήθικο δώρο και αποτελεί προσπάθεια πίεσης που παρέχεται από ένα άτομο ή ένα φορέα για να επηρεάσει τη συμπεριφορά του παραλήπτη υπέρ του συμφέροντος αυτού που καταβάλλει την δωροδοκία. Η δωροδοκία μπορεί να έχει τη μορφή χρημάτων, αγαθών, μεταφοράς κάποιου περιουσιακού στοιχείου, ή την παροχή κάποιου πλεονεκτήματος υπέρ του παραλήπτη, π.χ. στις εκλογές.
Ο 16ος στόχος από τους 17 στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών έχει στόχο τη σημαντική μείωση της διαφθοράς και της δωροδοκίας κάθε μορφής. Ο λόγος που τα ΗΕ στοχεύουν την διαφθορά και την δωροδοκία μέσω του στόχου αυτού είναι η διασφάλιση της ειρήνης, της δικαιοσύνης και των ισχυρών λειτουργικών θεσμών σε ένα κράτος.
Ο χρηματισμός δημοσίων υπαλλήλων και μη, σύμφωνα με έρευνες, αποτελεί μέρος του πολιτισμού αρκετών χωρών, όπως η Παπούα Νέα Γουινέα και η Ρωσία. Έτσι, η καταπολέμηση της δωροδοκίας και των φαινομένων χρηματισμού πρέπει να γίνει με την χρήση διαφορετικών μεθόδων προσαρμοσμένες στις ανάγκες κάθε χώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική διαφθορά Κατηγορία:Δραστηριότητες οργανωμένου εγκλήματος Κατηγορία:Επιχειρηματικά εγκλήματα Κατηγορία:Χρηματισμός
Σοφία Λασκαρίδου
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1876. Ήταν κόρη του Λάσκαρη Λασκαρίδη (1820- 1899) και της Αικατερίνης Χρηστομάνου, (1842 - 1916) πρωτοπόρου παιδαγωγού, μεγάλωσε μαζί με τις δυο ακόμα αδερφές της Ειρήνη (1882-1958) και Μελπομένη σε οικογενειακό περιβάλλον που ενθάρρυνε τις καλλιτεχνικές της κλίσεις. Μετά από ιδιωτικά μαθήματα ζωγραφικής στην Αθήνα, φοίτησε στο Παρίσι, στην Académie Julian, με δασκάλους τους B. Constant και J. P. Laurens. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, κατατάχθηκε στο Σχολείο Καλών Τεχνών της Αθήνας, μετά από δική της δυναμική παρέμβαση προς τον βασιλιά Γεώργιο τον Α΄, υπέρ της εισδοχής γυναικών στο Σχολείο Καλών Τεχνών και διακρίθηκε για τον αγώνα της υπέρ των δικαιωμάτων των γυναικών στο Σχολείο Καλών Τεχνών. Εκεί υπήρξε μαθήτρια, μεταξύ άλλων, των Νικηφόρου Λύτρα και Γεώργιου Ιακωβίδη. Ακολούθως, έφυγε στη Γερμανία, όπου φοίτησε σε διάφορες σχολές ζωγραφικής (Dachau, Künstlerinnenverein), και πάλι στο Παρίσι, στην Académie de la Grande Chaumière, την Colarossi κ.α. Επηρεασμένη από το ρεαλισμό του J. Millet, τον ιμπρεσιονισμό των κύκλων του Honfleur και της Barbizon, αλλά και των πρώτων της δασκάλων Οδυσσέα Φωκά και Γεώργιου Ροϊλού, άντλησε στοιχεία για τον εκφραστικό της προσανατολισμό και από την προσωπική της επαφή με τη γαλλική τέχνη. Χαρακτηριστικά του έργου της αποτελούν επίσης το υποκειμενικό στοιχείο και μια ρομαντική διάθεση. Το έργο της Λασκαρίδου, αρκετά εκτεταμένο, ποσοτικά και θεματολογικά, είναι τοπιογραφικό στο μεγαλύτερο μέρος του, ενώ περιλαμβάνει και συνθέσεις με σκηνές της καθημερινής ζωής, όπου κυριαρχούν οι γυναικείες μορφές, προσωπογραφίες και νεκρές φύσεις.
Το έργο της Κοιμωμένη Πόρου (Τροιζήνας) ανήκει στη Συλλογή Πινάκων του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός. Είναι φτιαγμένο από λάδι σε κοντραπλακέ, διαστάσεων 0,28 x 0,42 μ. και ανήκει στις τοπιογραφίες.
Έργο ρεαλιστικού προσανατολισμού με έντονες επιρροές από τον ιμπρεσιονισμό της γαλλικής τέχνης των αρχών του 20ου αιώνα, όπου κυριαρχεί το υποκειμενικό στοιχείο και μια έντονη ρομαντική διάθεση. Ενδιαφέρουσα η αφαιρετική οπτική μέσα από την οποία αποδίδεται το θαλασσινό τοπίο και η ιδιαίτερη χρωματική γκάμα που αποτυπώνει την ώρα του σούρουπου.
Το σπίτι όπου μεγάλωσε στην Καλλιθέα, το οποίο έχτισαν οι γονείς της με βάση τα σχέδια του γνωστού αρχιτέκτονα Έρνεστ Τσίλερ, στεγάζει σήμερα τη Δημοτική Πινακοθήκη Καλλιθέας. Εκεί μπορεί κανείς να δει φωτογραφίες της, έργα της και προσωπικά της αντικείμενα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες φεμινίστριες
Πολιτική της Ελβετίας
Η Ελβετία διοικείται με ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης Άμεσης Δημοκρατίας που δεν συναντάται πουθενά αλλού στον κόσμο. Ο Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας εκλέγεται κάθε χρόνο (τον Δεκέμβριο) για θητεία ενός έτους. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση, η οποία αποτελείται από δύο σώματα: το 46μελές Συμβούλιο των Καντονιών και το 200μελές Εθνικό Συμβούλιο.
Άμεση εκπροσώπηση
Η Ελβετία διαθέτει ένα σύστημα διακυβέρνησης που δεν υφίσταται σε κανένα άλλο έθνος: άμεση εκπροσώπηση, που μερικές φορές ονομάζεται ημιάμεση δημοκρατία (αυτό μπορεί να είναι αμφισβητήσιμο, επειδή θεωρητικά, ο Ηγεμόνας της Ελβετίας είναι στην πραγματικότητα ολόκληρο το εκλογικό της σώμα). Από την έναρξη ισχύος του συντάγματος του 1848, διεξάγονται δημοψηφίσματα για τους πιο σημαντικούς νόμους ή ζητήματα που αφορούν τη χώρα.
Τροποποιήσεις στο Ομοσπονδιακό Σύνταγμα της Ελβετίας, ένταξη σε διεθνείς οργανισμούς ή αλλαγές σε ομοσπονδιακούς νόμους που δεν προβλέπονται στο σύνταγμα, αλλά θα παραμείνουν σε ισχύ για περισσότερο από ένα χρόνο, πρέπει να εγκριθούν από την πλειοψηφία τόσο του λαού όσο και των καντονιών (διπλή πλειοψηφία).
Οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να αμφισβητήσει έναν νόμο που έχει ψηφιστεί από το κοινοβούλιο. Εάν αυτό το άτομο καταφέρει να συγκεντρώσει 50.000 υπογραφές κατά του νόμου, εντός 100 ημερών, τότε πρέπει να προγραμματιστεί μια εθνική ψηφοφορία, όπου οι ψηφοφόροι αποφασίζουν με απλή πλειοψηφία εάν θα αποδεχτούν ή θα απορρίψουν το νόμο.
Επίσης, οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να ζητήσει να πραγματοποιηθεί μια συνταγματική αναθεώρηση. Για να οργανωθεί μια τέτοια λαϊκή πρωτοβουλία, θα πρέπει να συγκεντρωθούν οι υπογραφές 100.000 ψηφοφόρων εντός 18 μηνών. Μια τέτοια λαϊκή πρωτοβουλία διατυπώνεται ως ακριβές νέο κείμενο, του οποίου η διατύπωση δεν μπορεί πλέον να αλλάξει από το κοινοβούλιο και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Μετά από μια επιτυχή συγκέντρωση υπογραφών, το ομοσπονδιακό συμβούλιο μπορεί να δημιουργήσει μια αντιπρόταση για την προτεινόμενη τροποποίηση και να τη θέσει σε ψηφοφορία την ίδια ημέρα μαζί με την αρχική πρόταση. Τέτοιες αντιπροτάσεις είναι συνήθως ένας συμβιβασμός μεταξύ του υφιστάμενου καθεστώτος και της προτεινόμενης τροποποίησης της λαϊκής πρωτοβουλίας. Οι ψηφοφόροι αποφασίζουν σε μια εθνική ψηφοφορία εάν θα αποδεχτούν την τροπολογία της πρωτοβουλίας, την αντιπρόταση που υποβάλλει η κυβέρνηση, εάν υπάρχει, ή και τα δύο. Εάν γίνουν δεκτά και τα δύο, θα πρέπει να επισημαίνεται επιπλέον μια προτίμηση. Οι πρωτοβουλίες (που είναι συνταγματικού επιπέδου) πρέπει να γίνονται αποδεκτές από μία διπλή πλειοψηφία, λαϊκή ψήφο και πλειοψηφία των καντονιών, ενώ οι αντιπροτάσεις, που μπορεί να είναι νομοθετικού επιπέδου, απαιτούν μόνο απλή πλειοψηφία.
Πρόεδρος 2023
Πρόεδρος για την περίοδο από 1η Ιανουαρίου ως τις 31 Δεκεμβρίου του 2023 εξελέγη ο Αλέν Μπερσέ.
Νομοθεσία
Στην Ελβετία, η φιλελεύθερη κυβερνητική πολιτική περί ναρκωτικών, που περιλαμβάνει και διανομή ηρωίνης από το κράτος, συνάντησε τη στήριξη των ψηφοφόρων σε διπλό δημοψήφισμα που έγινε στις 28 Σεπτεμβρίου του 1997. Γύρω στο 71% των ψηφοφόρων απέρριψαν την πρόταση «Νεολαία χωρίς ναρκωτικά», που θα περιόριζε τη χρήση ναρκωτικών στη χώρα.
Leyland Motor Corporation
thumb|right|300px|Ένα διαξονικό Leyland Olympian στο Χόνγκ Κόνγκ
Πολιτική της Ελβετίας
Πηγές
*
Leyland Motor Corporation
Η Leyland Motor Corporation (LMC - Λέιλαντ Μότορς) ήταν μία βρετανική βιομηχανία κατασκευής φορτηγών και λεωφορείων. Έδωσε το όνομά της στη British Leyland Motor Corporation (BLMC - Μπρίτις Λέιλαντ), που δημιουργήθηκε όταν η εταιρεία συγχωνεύθηκε με τη British Motor Holdings (ΒΜΗ). Η νέα εταιρεία έπειτα κρατικοποιήθηκε και μετονομάστηκε σε British Leyland.
Ξεκίνημα
Η μακρά ιστορία της Leyland Motors ξεκινά το 1896, όταν οι οικογένειες Summer (Σάμερ) και Spurrier (Σπάριερ) ίδρυσαν την Lancashire Steam Motor Company (Λανκασάιρ Στιμ Μότορ) στην πόλη Leyland (Λέιλαντ) της βορειοδυτικής Αγγλίας. Το πρώτο όχημα της εταιρείας ήταν ένα ατμήλατο φορτηγάκι που ζύγιζε 1,5 τόνο. Η εταιρεία μετονομάστηκε σε Leyland Motors το 1907 όταν εξαγοράστηκε η Coulthards με έδρα την πόλη Preston Πρέστον. Ένα δεύτερο εργοστάσιο κατασκευάστηκε στη γειτονική πόλη Chorley (Τσόρλεϊ) που ακόμα και σήμερα είναι έδρα της εταιρείας ανταλλακτικών LEX.
Το 1920 η Leyland Motors κατασκεύσασε το Leyland 8, ένα μεγάλο πολυτελές αυτοκίνητο, η ανάπτυξη του οποίου έγινε με επικεφαλής του J.G. Parry - Thomas (Τζέι Τζι Πάρι - Τόμας) στο Brooklands (Μπρούκλαντς). Ο Parry - Thomas σκοτώθηκε έπειτα στην προσπάθειά του να καταρρίψει το ρεκόρ ταχύτητας εδάφους όταν μια αλυσίδα μετάδοσης κόπηκε.
Τρεις γενιές από την οικογένεια Spurrier ήλεγχαν τη Leyland Motors από την ίδρυσή της μέχρι την αποχώρηση του Sir Henry Spurrier (Σερ Χένρι Σπάριερ) το 1964. Ο Sir Henry κληρονόμησε τον έλεγχο της εταιρείας από τον πατέρα του το 1942 και οδήγησε με επιτυχία την εταιρεία στην κερδοφορία. Όσο η οικογένεια Spurrier διατηρούσε μάλιστα τον έλεγχο της εταιρείας, οι εργασιακές σχέσεις ήταν άψογες και δεν είχε χαθεί ούτε μία ημέρα λόγω κινητοποιήσεων.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η Leyland Motors μαζί με τις περισσότερες αυτοκινητοβιομηχανίες ενεπλάκη στην παραγωγή πολεμικού υλικού. Η Leyland κατασκεύαζε στα εργοστάσιά της το τεθωρακισμένο Cromwell από το 1943.
Μετά τον πόλεμο, η Λέιλαντ συνέχισε την παραγωγή πολεμικού υλικού με το τεθωρακισμένο Centurion.
Μετά τον πόλεμο
Το 1946, η Associated Equipment Company (Ασοσιέιτεντ Εκουίπμεντ) σε συνεργασία με τη Leyland Motors σχημάτισαν την British United Traction Ltd (Μπρίτις Γιουνάιτεντ Τράξιον).
Το 1955, μέσω μιας συμφωνίας, μια νέα εταιρεία, η Ashok Leyland παρήγαγε επαγγελματικά οχήματα στην πόλη Madras, της Ινδίας, στο εργοστάσιο της Ashok.
Έπειτα, η Leyland Motors εξαγόρασε άλλες εταιρείες: