cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σφαγή της Κω
Η σφαγή
Μεταξύ της 4ης και 6ης Οκτωβρίου, 148 αιχμάλωτοι Ιταλοί αξιωματικοί (που ανήκαν στο 10ο Σύνταγμα της 50ης Μεραρχίας πεζικού Regina με επικεφαλής τον Συνταγματάρχη Φελίτσε Λετζίο) οδηγήθηκαν σε συνοπτική δίκη που διατάχθηκε από τον Μύλλερ .Τελικά κρίθηκε ότι όλοι οι αξιωματικοί που παρέμειναν πιστοί στον Βασιλιά Vittorio Emanuele III και είχαν αντισταθεί στην εισβολή των Γερμανών, έπρεπε να εκτελεστούν. Τελικά, από τους 148 αξιωματικούς, επτά άλλαξαν πλευρά και τάχθηκαν στο πλευρό των Γερμανών, 28 κατάφεραν να διαφύγουν στην Τουρκία, 10 νοσηλεύτηκαν και οι τελευταίοι μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα στη Γερμανία, ενώ οι υπόλοιποι 103 πυροβολήθηκαν από άνδρες του Μύλλερ μεταξύ των απογευμάτων της 4ης και 7ης Οκτωβρίου κοντά στην αλμυρή λίμνη Τιγκάκι (Αλυκή).
Επακόλουθα
Τον Φεβρουάριο του 1945 έγινε εκταφή 66 σωρών από οκτώ μαζικούς τάφους κοντά στον Λινοπότη, που στη συνέχεια θάφτηκαν στο καθολικό κοιμητήριο της Κω και το 1954 μεταφέρθηκαν στην Ιταλία και θάφτηκαν σε ένα μνημείο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στο Μπάρι. Παρά το γεγονός ότι πολλοί νεκροί δε βρέθηκαν δεν πραγματοποιήθηκε έρευνα για τον εντοπισμό τους μέχρι το 2015. Στη συνέχεια μια ομάδα Ελλήνων και Ιταλών εθελοντών πραγματοποίησαν ανασκαφές που ανακάλυψαν ανθρώπινα υπολείμματα και προσωπικά αντικείμενα. Τα ανακτηθέντα λείψανα τοποθετήθηκαν σε μαρμάρινο δοχείο στο οστεοφυλάκιο του καθολικού νεκροταφείου της Κω.
Τα Αρχεία της ντροπής
Το 1994, κατά τη δίκη του πρώην μέλους των SS Έριχ Πρίμπκε, ανακαλύφθηκαν έγγραφα που αφορούσαν τη σφαγή στην Κω μεταξύ πολλών άλλων αρχείων σε αρχείο που βρέθηκε σε ένα ξύλινο ντουλάπι που βλέπει σε έναν τοίχο στα κεντρικά γραφεία του στρατού στη Ρώμη. Το 2003, έρευνες από μια κοινοβουλευτική επιτροπή αποκάλυψαν ότι τον Ιανουάριο του 1960, ο ιταλικός στρατηγός και γενικός εισαγγελέας Enrico Santacroce υπέγραψε μια εντολή αρχειοθέτησης για σχεδόν 2.000 ναζιστικά εγκλήματα πολέμου. Την εποχή του Ψυχρού Πολέμου, ο στρατιωτικός γενικός εισαγγελέας δέχθηκε ισχυρή πολιτική πίεση για να καλύψει το υλικό από τους υπουργούς Γ. Μαρτίνο και Π. Ταβιανί επειδή φοβόταν ότι θα διαταραζόταν η σχέση της χώρας με τη Γερμανία, η οποία ήταν πλέον μέλος του ΝΑΤΟ και σύμμαχος της Ιταλίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορία της Κω
Ισότοπα του βορίου
Το βόριο (Β) έχει δύο σταθερά ισότοπα με μαζικούς αριθμούς 10 και 11. Το 11Β συμμετέχει περισσότερο στο φυσικό βόριο.
Σημειώσεις
βοριο Κατηγορία:Βόριο
Βερσαλλίες
Οι Βερσαλλίες (γαλλικά: Versailles) ή Βερσάιγ, είναι πόλη στο νομό των Ιβλίν στην περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς, διεθνώς γνωστή για το Παλάτι των Βερσαλλιών και τους κήπους του, το οποίο έχει χαρακτηριστεί ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, ο πληθυσμός της πόλης το 2008 ήταν 88.641, ενώ το 1975 είχε φθάσει τον μέγιστο πληθυσμό των 94.145 κατοίκων.
Η πόλη ιδρύθηκε de facto από τον Λουδοβίκο τον ΙΔ΄ και υπήρξε πρωτεύουσα της Γαλλίας για περισσότερο από έναν αιώνα, από το 1682 ως το 1789, πριν τη Γαλλική Επανάσταση. Αφού η πόλη έχασε τη βασιλική της θέση, έγινε περιφερειακή πρωτεύουσα του νομού της Σεν-ε-Ουάζ το 1790 και αργότερα του νομού των Ιβλίν (Yvelines), το 1968, και έδρα Καθολικού επισκόπου. Οι Βερσαλλίες είναι ιστορικά γνωστές για τις πολυάριθμες συνθήκες όπως η συνθήκη του Παρισιού του 1783, που έληξε την Αμερικάνικη επανάσταση, και τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, που ακολούθησε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Βάρκη
Η Βάρκη υπήρξε αρχαία ελληνική αποικία. Αργότερα ήταν Ρωμαϊκή και στην συνεχεια Βυζαντινή πόλη στην Βόρεια Αφρική.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαία Κυρηναϊκή Κατηγορία:Παράκτιοι οικισμοί στη Λιβύη Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στη Λιβύη Κατηγορία:Ιστορία της Λιβύης Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές της Αφρικής Κατηγορία:Αρχαίες ελληνικές αποικίες στη Λιβύη
Μπέττυ Χαρλαύτη
Η Μπέττυ Χαρλαύτη είναι Ελληνίδα σύγχρονη τραγουδίστρια. Είναι κλασικά εκπαιδευμένη μέτζο υψίφωνος και ερμηνεύει ένα crossover ρεπερτόριο σε πολλές γλώσσες.
Καριέρα
Συχνά αναφέρεται ως «η φωνή του Μίκη Θεοδωράκη από τη νεότερη γενιά  » και είναι περισσότερο γνωστή στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για τη στενή της συνεργασία με τον μεγαλύτερο Έλληνα συνθέτη του 20ού αιώνα.
Το τελευταίο της άλμπουμ «Η Μπέττυ Χαρλαύτη στον κόσμο του Μίκη Θεοδωράκη », σε παραγωγή της Μουσικών Συνόλων της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης (ΕΡΤ), τοποθετεί τη Χαρλαύτη ανάμεσα στους λίγους ερμηνευτές στη χώρα της που έχουν ηχογραφήσει προσωπικό άλμπουμ με μια συμφωνική ορχήστρα. Οι παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνες Zülfü Livaneli και Μαρία Φαραντούρη την τιμούν με τη συμμετοχή τους. Συμμετέχει και ο Γιώργος Περρής.
Μεταξύ άλλων έχει εμφανιστεί στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης (Merkin Concert Hall) για την 90η επέτειο των γενεθλίων του Μίκη Θεοδωράκη,  στο Harvard Club της Νέας Υόρκης, στην Ελβετία (Salle Paderewski),   στη Γερμανία (Lutherkirche, Κολωνία),    στην Κύπρο, στη Φινλανδία, στο Ισραήλ και αλλού.
Έχει εμφανιστεί επίσης στις Βρυξέλλες, τραγουδώντας το μεγάλο ορατόριο του Θεοδωράκη, Canto General.
Έχει παίξει σε μεγάλα θέατρα στην Ελλάδα, όπως στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, στην Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Θέατρο Badminton, κ.α.
Η Χαρλαύτη έχει εμφανιστεί στη σκηνή με τους Μαρία Φαραντούρη,  El Sistema Greece,  Μάριο Φραγκούλη, κ.α. Έχει επίσης εμφανιστεί σε φεστιβάλ, ζωντανές τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές και συμμετείχε ως προσκεκλημένη καλλιτέχνης σε πολλές κυκλοφορίες άλμπουμ.
Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ «Ποιος μπορείς να είσαι;» με παλιά ελληνικά τραγούδια και ρεμπέτικα από τον συνθέτη του Μεσοπολέμου Μιχάλη Σουγιούλ, έγινε δεκτή με επαίνους από ελληνικά περιοδικά και κοινό.
Η Χαρλαύτη έχει κάνει σπουδές φωνητικής σε Ελλάδα και Γερμανία (Δίπλωμα κλασικού τραγουδιού). Έλαβε υποτροφία από τον διάσημο Άγγλο κόντρα τενόρο Michael Chance για να σπουδάσει Early Music. Είναι επίσης κάτοχος του London College of Music Diploma Examination in Classical Vocal Studies. Είναι πτυχιούχος Γεωλογίας από το Πανεπιστήμιο Πατρών και σήμερα σπουδάζει Επιστήμη Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες υψίφωνοι
Ιλαρίων Καπράλ
Ο Μητροπολίτης Ιλαρίων (κατά κόσμον Ίγκορ Αλεξέγιεβιτς Καπράλ, Игорь Алексеевич Капрал; γενν. στη Σπίριτ Ρίβερ, Αλμπέρτα, Καναδά, 6 Ιανουαρίου 1948 - 16 Μαΐου 2022) ήταν μητροπολίτης και πρωθιεράρχης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας εκτός Ρωσίας, καθώς και μητροπολίτης Ανατολικής Αμερικής και Νέας Υόρκης.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ιγκόρ Καπράλ γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1948 στο Σπίριτ Ρίβερ του Καναδά σε οικογένεια μεταναστών από του Κυβερνείου Βολίν.
Το 1972 αποφοίτησε από το Θεολογικό Σεμινάριο του Τζώρντανβιλ στις Η.Π.Α. Εντάχθηκε στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία εκτός Ρωσίας και στις 2 Δεκεμβρίου 1974 εκάρη μοναχός.
Διάκονος χειροτονήθηκε στις 4 Δεκεμβρίου 1975 και Πρεσβύτερος το Σάββατο του Λαζάρου 1976. Το ίδιο έτος αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο των Συρακουσών έχοντας λάβει το πτυχίο της Σλαβικής Φιλολογίας.
Στις 10 Δεκεμβρίου 1984 χειροτονήθηκε Επίσκοπος Μανχάταν, βοηθός επίσκοπος της Επισκοπής Ανατολικής Αμερικής. Ανέλαβε τις ενορίες της Πενσυλβανίας και ταυτόχρονα υπηρέτησε ως Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Το 1995 του δόθηκε ο τίτλος του Επισκόπου Βασιγκτώνος με διαμονή στη Νέα Υόρκη.
Εξαιτίας όμως των ανωμαλιών που προέκυψαν στη διοίκηση των ενοριών της Αυστραλίας μετά την κοίμηση του Αρχιεπισκόπου Παύλου εξελέγη στις 20 Ιουνίου 1996 Αρχιεπίσκοπος Σίδνεϊ και Αυστραλίας-Νέας Ζηλανδίας.
Στις 12 Μαΐου 2008 εξελέγη Μητροπολίτης Ανατολικής Αμερικής και Νέας Υόρκης. Η εκλογή επικυρώθηκε από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Ρωσίας στις 14 Μαΐου 2008. Παραμένει επίσης προσωρινά κυβερνήτης της Επαρχίας της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας. Εκοιμήθη στις 16 Μαΐου 2022.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Μαύρος Κύκνος (ταινία, 2010)
Μαύρος Κύκνος (αγγλικά: Black Swan) είναι αμερικανικό ψυχολογικό θρίλερ παραγωγής 2010 σε σκηνοθεσία Ντάρεν Αρονόφσκι και σε σενάριο των Μαρκ Χέιμαν, Αντρές Χέινζ και Τζον ΜακΛάφλιν. Πρωταγωνιστούν οι Νάταλι Πόρτμαν, Μίλα Κούνις και Βενσάν Κασέλ. Η πλοκή αφορά την παραγωγή της Λίμνης των Κύκνων. Το μπαλέτο απαιτεί μια μπαλαρίνα να παίξει και τον Λευκό Κύκνο και τον Μαύρο. Μία χορεύτρια, η Νίνα είναι τέλεια για το ρόλο του Λευκού Κύκνου ενώ η Λίλι ταιριάζει απόλυτα στον Μαύρο Κύκνο. Όταν οι δυο θα παλέψουν για το ρόλο, η Νίνα θα ανακαλύψει τη σκοτεινή πλευρά του εαυτού της.
Το πρότζεκτ πρωτοξεκίνησε το 2000 όταν ο Αρονόφσκι το συζήτησε με την Πόρτμαν και μετά από σύντομη παραμονή στην Universal η παραγωγή ξεκίνησε το 2009 στη Νέα Υόρκη από τη Fox Searchlight. Ο Αρονόφσκι θεωρεί το Μαύρο Κύκνο σαν άτυπη συνέχεια της προηγούμενης ταινίας του Ο Παλαιστής (The Wrestler, 2008) καθώς και τα δύο φιλμ αποτελούνται από απαιτητικές ερμηνείες σε διαφορετικά είδη τέχνης.
Στην Αμερική η ταινία έκανε πρεμιέρα σε περιορισμένο αριθμό αιθουσών στις 3 Δεκεμβρίου 2010 ενώ στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις 27 Ιανουαρίου 2011. Απέσπασε εξαιρετικά σχόλια από τους κριτικούς και έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας 329,3 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Έλαβε πέντε υποψηφιότητες για Όσκαρ μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας και Σκηνοθεσίας, κερδίζοντας εκείνο στην κατηγορία Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της Νάταλι Πόρτμαν. Η Πόρτμαν βραβεύτηκε επίσης με Χρυσή Σφαίρα, BAFTA και Screen Actors Guild Award Α' Γυναικείου Ρόλου.
Πλοκή
Ένας θίασος μπαλέτου στη Νέα Υόρκη ετοιμάζει την παραγωγή της Λίμνης των Κύκνων και πρόκειται να επιλέξει μια πρωτοεμφανιζόμενη χορεύτρια για το ρόλο του Λευκού και Μαύρου Κύκνου. Η Νίνα Σάιερς διεκδικεί το ρόλο ανάμεσα σε πολλές άλλες χορεύτριες συμπεριλαμβανομένης και της νεοφερμένης Λίλι. Η Νίνα ζει μαζί με την καταπιεστική μητέρα της Έρικα, μια χορεύτρια που απέτυχε στην καριέρα της, η οποία ελέγχει τη ζωή της κόρης της.
Η Νίνα αρχίζει να βγάζει ένα παράξενο εξάνθημα στον ώμο της και να υποφέρει από παράξενες παραισθήσεις. Αρχίζει να αισθάνεται ότι η Λίλι, η αντικαταστάτριά της, είναι αποφασισμένη να της πάρει το ρόλο. Ο Λιρόι, εν τω μεταξύ, μπερδεύεται όλο και περισσότερο με τις αναστολές της Νίνα πάνω στη σκηνή και την άρνησή της να ενδώσει στις σεξουαλικές του ορμές. Μια νύχτα, η Λίλι εμφανίζεται στο σπίτι της Νίνα και προσφέρεται να τη βγάλει έξω για φαγητό. Η Νίνα δέχεται και η Λίλι της προσφέρει χάπι έκσταση, το οποίο η Νίνα διστακτικά παίρνει. Αργότερα, επιστρέφουν στο διαμέρισμα της Νίνα και κάνουν έρωτα.
Η Νίνα ξυπνά αργά το επόμενο πρωί και τρέχει για την πρόβα όπου βρίσκει τη Λίλι να χορεύει στη θέση της. Εξοργισμένη, η Νίνα ρωτά τη Λίλι γιατί δεν την ξύπνησε αλλά η Λίλι της λέει ότι πέρασε τη νύχτα με έναν άνδρα που γνώρισε στο κλαμπ και κοροϊδεύει τη Νίνα που είχε ερωτικό όνειρο για αυτήν. Τη νύχτα πριν την πρεμιέρα η Νίνα κάνει πρόβες και συνεχίζει να υποφέρει από παραισθήσεις.
Την επόμενη μέρα, η Νίνα φτάνει στο θέατρο και αρχίζει να προετοιμάζεται. Ενώ χορεύει πέφτει. Η Νίνα τελειώνει το πρώτο μέρος της παράστασης ως Λευκός Κύκνος και επιστρέφει στο καμαρίνι της όπου βρίσκει τη Λίλι ντυμένη ως Μαύρος Κύκνος. Η Νίνα τη σπρώχνει σε έναν καθρέφτη και τη μαχαιρώνει με ένα κομμάτι γυαλί σκοτώνοντάς την. Η Νίνα χορεύει το μέρος του Μαύρου Κύκνου με πάθος και πολύ αισθησιακά και στο τέλος λαμβάνει ένα θερμό χειροκρότημα. Στο καμαρίνι της λίγο αργότερα θα δεχθεί την επίσκεψη της Λίλι για να της δώσει συγχαρητήρια. Το γεγονός ότι τη σκότωσε ήταν παραίσθηση αλλά ο καθρέφτης παρέμεινε σπασμένος και η Νίνα συνειδητοποιεί ότι μαχαίρωσε τον εαυτό της και όχι τη Λίλι. Παρά τον τραυματισμό της, χορεύει άψογα και στο τρίτο μέρος, πετυχαίνοντας το στόχο της να είναι τέλεια.
Πρώτα στάδια
Ο Ντάρεν Αρονόφσκι έδειξε ενδιαφέρον για το μπαλέτο όταν η αδερφή του σπούδασε χορό. Η βασική ιδέα για την ταινία του ήρθε όταν προσέλαβε σεναριογράφους να δουλέψουν πάνω σε ένα σενάριό του με τίτλο The Understudy, το οποίο αφορούσε ηθοποιούς του οφ-Μπρόντγουεϊ που διώκονται από τους αντικαταστάτες τους. Ο Αρονόφσκι δήλωσε ότι το σενάριο είχε στοιχεία από τις ταινίες Όλα για την Εύα, Ο Ένοικος του Πολάνσκι και τη νουβέλα του Ντοστογιέφσκι Ο Σωσίας. Ο σκηνοθέτης επίσης παρακολούθησε πολλές παραστάσεις της Λίμνης των Κύκνων και συνέδεσε το Λευκό με το Μαύρο Κύκνο στο σενάριο του. Ο Αρονόφσκι χαρακτήρισε το Μαύρο Κύκνο σαν άτυπη συνέχεια της προηγούμενης ταινίας του Ο Παλαιστής και θυμήθηκε ένα από τα πρώτα του πρότζεκτ που αφορούσε μια ερωτική σχέση μεταξύ ενός παλαιστή και μιας μπαλαρίνας. Αλλά τελικά χώρισε την πάλη από τον μπαλέτο καθώς και τα δύο μαζί ήταν πολλά για μία ταινία.
Κάστινγκ
Η Μέριλ Στριπ προτάθηκε για το ρόλο της Έρικα. Η Μπλέικ Λάιβλι έκανε δοκιμαστικό για το ρόλο της Λίλι ενώ φήμες ήθελαν τις Ρέιτσελ Βάις και Τζένιφερ Κόνελι για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Ο Αρονόφκσι πρώτα συζήτησε με την Νάταλι Πόρτμαν την πιθανότητα μιας ταινίας με θέμα το μπαλέτο το 2000 και η ίδια έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον να υποδυθεί μια χορεύτρια μπαλέτου. Για το ρόλο της Λίλι, η Πόρτμαν πρότεινε τη Μίλα Κούνις. Η Κούνις πήρε το ρόλο χωρίς να περάσει από οντισιόν. Οι Πόρτμαν και Κούνις έκαναν 6 μήνες προπόνηση πριν αρχίσουν τα γυρίσματα ώστε να αποκτήσουν τον κατάλληλο σωματότυπο παρόμοιο με αυτόν που έχουν οι επαγγελματίες χορευτές.
Box office
Με προϋπολογισμό 13.000.000 δολάρια, η ταινία Μαύρος Κύκνος έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 7η θέση με 8,3 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 106,9 εκατομμύρια δολάρια ενώ στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 222,4 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 329,3 εκατομμύρια δολάρια. Στην Ελλάδα η ταινία έκοψε 210.983 εισιτήρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Dune Entertainment Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Δραματικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Νέα Υόρκη
Εδουάρδο Καπετίγιο
Ο Εδουάρδο Καπετίγιο (Eduardo Capetillo Vázquez, 13 Απριλίου 1970) είναι Μεξικανός ηθοποιός και τραγουδιστής. Γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1970 στην Πόλη του Μεξικού, Μεξικό.
Βινυλομεθυλαιθέρας
Παραγωγή
Ο βινυλομεθυλαιθέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση αιθινίου και μεθανόλης, παρουσία βάσης:
Αντιδράσεις
Η βινυλομάδα της ένωσης είναι χημικά δραστική με πολλούς τρόπους. Για παράδειγμα, η ένωση πολυμερίζεται, σχηματίζοντας πολυβινυλαιθέρες. Ο πολυμερισμός της ένωσης τυπικά αρχίζει με οξέα κατά Λιούις, όπως το τριφθοριούχο βόριο (BF3). Αυτή η κατάσταση αντιδραστικότητας του βινυλομεθυλαιθέρα είναι ανάλογη με τον τρόπο που πολυμερίζονται ο αιθανικός βινυλεστέρας (CH3CO2CH=CH2) και του χλωραιθενίου (CH2=CHCl), σχηματίζοντας πολυβινυλοξικό εστέρα και πολυβινυλοχλωρίδιο, αντιστοίχως.
Ο βινυλομεθυλαιθέρας μπορεί να αποπρωτονιωθεί στο #1 άτομο άνθρακα, που γειτονεύει άμεσα με το άτομο οξυγόνου, σχηματίζοντας ανιόντα CH2=C-OCH3. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει τη σύνθεση μιας ποικιλίας παραγώγων με πυρίτιο, γερμάνιο και κασσίτερο, που δεν είναι εύκολο να παραχθούν με άλλες παραγωγικές οδούς.
Πηγές
Κατηγορία:Αιθέρες Κατηγορία:C3
Παναθηναϊκός (ράγκμπι)
Το τμήμα Ράγκμπι Γιούνιον του Παναθηναϊκού Α.Ο. συστάθηκε το 2013. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης.
Ιστορία
Στις 8 Μαρτίου του 1962 το γήπεδο του Παναθηναϊκού στη Λεωφόρο φιλοξένησε για 2η φορά αναμετρήσεις του ράγκμπι. Δύο ομάδες του βρετανικού στόλου έδωσαν αγώνα επίδειξης του αθλήματος. Την αναμέτρηση ακολούθησαν αγώνες του Παναθηναϊκού απέναντι στο βρετανικό στόλο στο ποδόσφαιρο και στην πυγμαχία.
Το Νοέμβριο του 2013 ο Παναθηναϊκός με πρωτοβουλία του προέδρου του Ηλία Μιχαλαριά ανακοίνωσε τη δημιουργία τμήματος ράγκμπι. Ο πρώτος αγώνας της ομάδας διεξήχθη στις 9 Νοεμβρίου του 2013 με αντίπαλο την Σπρίνγκμποκς Αττικής (Αttica Springboks RFC) (ήττα με 16–7). Ο Παναθηναϊκός κατέλαβε τη δεύτερη θέση στο τουρνουά για την προώθηση του ράγκμπι (Unity Cup) στο οποίο συμμετείχε, κάθως ηττήθηκε στον τελικό με 17–32 από την Άττικα. Η ομάδα ολοκλήρωσε τη διοργάνωση με 11 νίκες και 3 ήττες (όλες από την Άττικα). Το 2015 έφτασε πάλι στον τελικό όπου ηττήθηκε και πάλι από την Άττικα με 8–21. Το 2017 κατέκτησε το Aegean 7's Cup και την ίδια χρονιά το τουρνουά 7΄s Αιόλου Πατρών. Το 2020 κατέκτησε το επίσημο τουρνουά, που διοργάνωσε η ΟΧΕ στην Πάτρα.
Ομάδα γυναικών
Το 2014 ο Παναθηναϊκός δημιούργησε και γυναικεία ομάδα, η οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά στο φιλικό αγώνα κόντρα στον Αίολο Πάτρας στις 7 Ιουνίου, όπου κι επικράτησε με 30–0. Το 2017 κατέκτησε το τουρνουά η Σπρίνγκμποκς Αττικής (Αttica Springboks RFC). Το 2019 κατέκτησε το τουρνουά "Leoforos Rugby Sevens Tournament". Το 2020 κατέκτησε το επίσημο τουρνουά, που διοργάνωσε η ΟΧΕ στην Πάτρα, ενώ το 2021 κατέκτησε το τουρνουά Σοφικού.
Επιτελείο
== Διακρίσεις == Ράγκμπι Ανδρών
Επίσημοι τίτλοι
Ανεπίσημοι τίτλοι
Ράγκμπι Γυναικών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρ Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι ράγκμπι γιούνιον
Τόμας Ζουκ
Ο Τόμας "Angelripper" Ζουκ (	Thomas Such, 19 Φεβρουαρίου 1963) είναι Γερμανός μουσικός γνωστός ως μπασίστας και τραγουδιστής των Sodom από το 1981 μέχρι σήμερα.
Βιογραφία
Ο Ζουκ ξεκίνησε να εργάζεται κατά τα εφηβικά του χρόνια ως ανθρακωρύχος. Το 1980, αποφάσισε να ασχοληθεί με την μουσική όταν άκουσε το σινγκλ των Venom, "In League with Satan". Το 1982, σε ηλικία 19 ετών, σχημάτισε τους Sodom, μαζί με τον κιθαρίστα και τραγουδιστή Φρανκ Τέστεγκεν και το ντράμερ Ράινερ Φόκε. Δύο χρόνια αργότερα, τα τύμπανα ανέλαβε ο Κρίστιαν "Witchhunter" Ντούντεκ και το συγκρότημα κυκλοφόρησε το ΕΡ "In the Sign of Evil". Οι Sodom αναδείχθηκαν σε έναν από τους σπουδαιότερους αντιπροσώπους του τευτονικού thrash metal, με άλμπουμ όπως τα "Persecution Mania" και "Agent Orange". Μετά την κυκλοφορία του δεύτερου εξ αυτών το 1989, ο Ζουκ αποφάσισε να ασχοληθεί με την μουσική ως επαγγελματίας, αφήνοντας την καθημερινή του εργασία. Έχει απομείνει το μοναδικό ιδρυτικό μέλος του σχήματος που συνεχίζει μέχρι σήμερα, αποτελώντας και ηγετική μορφή των Sodom.
Στα μέσα της δεκαετίας του '90, σχημάτισε τους Onkel Tom Angelripper, με τους οποίους κυκλοφόρησε τέσσερις δίσκους μέχρι το 2000. Επανήλθε στο συγκεκριμένο σχήμα το 2010, ηχογραφώντας τα άλμπουμ "Nunc Est Bibendum" και "H.E.L.D.".
Έχει συνεργαστεί με δεκάδες ονόματα του χώρου, όπως οι Destruction, η Doro, οι Holy Moses, οι Dezperadoz, κ.α..
Κύριες επιρροές του υπήρξαν ο Lemmy, ο Κλιφ Μπάρτον, ο Cronos, κ.α., ενώ αγαπημένα του συγκροτήματα υπήρξαν οι Slayer, Venom, Tank, Motörhead, Raven, Exciter, κ.α..
Δισκογραφία
{|width="75%" align="center"|
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Μπασίστες
Dio (συγκρότημα)
Οι Dio ήταν αμερικανικό heavy metal συγκρότημα το οποίο είχε δημιουργηθεί το 1982 από τον τραγουδιστή Ρόνι Τζέιμς Ντίο. Το όνομα του συγκροτήματος προήλθε από τον Ντίο και σημαίνει "Θεός" στα ιταλικά. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε δέκα στούντιο και πέντε ζωντανά ηχογραφημένους δίσκους, από το 1983 μέχρι το 2010, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία από την ίδρυση του μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '80.
Δεκαετία του '80
Το 1982, ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο αποχώρησε από το συγκρότημα των Black Sabbath, δημιουργώντας το προσωπικό του σχήμα με την ονομασία Dio. Tον ακολούθησε ο ντράμερ Βίνι Άπις και μαζί με τον κιθαρίστα Βίβιαν Κάμπελ και τον πρώην μπασίστα των Rainbow, Τζίμι Μπέην, ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ, "Holy Diver", το οποίο κυκλοφόρησε στις 25 Μαΐου του 1983 γνωρίζοντας αρκετά μεγάλη επιτυχία, αφού ανέβηκε στο # 13 των βρετανικών τσαρτ και βραβεύθηκε ως πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο δίσκος περιείχε δύο σινγκλ τα οποία γνώρισαν επιτυχία, τα "Rainbow in the Dark" και "Holy Diver". Για την περιοδεία που ακολούθησε, ο Ντίο προσέλαβε τον κιμποντίστα Κλωντ Σνελ.
left|thumb|Οι Dio το 2005 Τον Ιούλιο του 1984, ακολούθησε το δεύτερο τους άλμπουμ "The Last in Line" ανεβαίνοντας στο # 4 των βρετανικών τσαρτ με την ώθηση που του έδωσαν τα Top-40 σινγκλ "We Rock" και "Mystery". Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο Κολοράντο και η παραγωγή του έγινε από το Ρόνι Τζέιμς Ντίο. Ακολούθησε μία μεγάλη περιοδεία και το "The Last in Line" έγινε το δεύτερο πλατινένιο άλμπουμ των Dio, ενώ βραβεύθηκε ως ασημένιο στη Μεγάλη Βρετανία.
Ηχογραφήσεις από την περιοδεία του "Sacred Heart" κυκλοφόρησαν στο EP "Intermission" τον Ιούνιο του 1986 ανεβαίνοντας στο # 22 των βρετανικών τσαρτ. Αυτή ήταν και η τελευταία κυκλοφορία του συγκροτήματος στην οποία συμμετείχε ο Κάμπελ. Το πρώτο άλμπουμ των Dio με τον Γκόλντι στην κιθάρα ήταν το "Dream Evil" του 1987, με μικρότερη εμπορική επιτυχία από τα προηγούμενα άλμπουμ του συγκροτήματος αφού ήταν ο πρώτος δίσκος τους ο οποίος δεν έγινε χρυσός ή πλατινένιος.
Δεκαετία του '90
Ο Ντίο αποχώρησε και πάλι από τους Black Sabbath κατά τη διάρκεια της περιοδείας τους, σχηματίζοντας και πάλι τους Dio, με τον Βίνι Άπις στα τύμπανα, τον κιθαρίστα Τρέισι Τζι, τον κιμπορντίστα Σκοτ Γουόρεν και τον μπασίστα Τζεφ Πίλσον κυκλοφορώντας τα "Strange Highways" (1993) και "Angry Machines" (1996), αλλά και το ζωντανά ηχογραφημένο "Inferno: Last in Live" (1998), με νέα προσθήκη τον μπασίστα Λάρι Ντένισον.
Το μάνατζμεντ του συγκροτήματος, απογοητευμένο από τις πολύ χαμηλές πωλήσεις των δίσκων ζήτησε από τον Ντίο μία επιστροφή στον ήχο της προηγούμενης δεκαετίας, για τον οποίο είχαν γίνει διάσημοι, αφού στις τελευταίες αυτές κυκλοφορίες είχε παραμεριστεί η επική θεματολογία, με τους στίχους να αναφέρονται περισσότερο σε φουτουριστικά θέματα.
Το 1999, επέστρεψε στους Dio ο κιθαρίστας Γκρεγκ Γκόλντι αντικαθιστώντας τον Τρέισι Τζι.
Δεκαετία του '00
thumb|Ο Ρόνι Τζέιμς Ντίο Το Μάρτιο του 2000, κυκλοφόρησαν το όγδοο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Magica" ανεβαίνοντας στο Top-40 αρκετών ευρωπαϊκών τσαρτ. Το νέο άλμπουμ σηματοδότησε την επιστροφή και των Τζίμι Μπέην και Σάιμον Ράιτ αλλά και την επιστροφή του συγκροτήματος στον επικό ήχο με τα πλήκτρα να κάνουν ακόμη πιο έντονη την ατμόσφαιρα του δίσκου, ο οποίος είχε μία κοινή ιστορία γύρω από την οποία περιστρεφόταν οι στίχοι του. Κατά την περιοδεία για την προώθηση του "Magica" ο Γκόλντι αποχώρησε λόγω διαφωνιών που είχε με τον Ντίο και τον Μπέην και αντικαταστάθηκε από τον Νταγκ Όλντρικ, τον Ιανουάριο του 2002.
Με τη νέα προσθήκη στη σύνθεση τους, κυκλοφόρησαν το Μάιο του 2002 το δίσκο "Killing the Dragon", μπαίνοντας για πρώτη φορά μετά από εννέα χρόνια στο Billboard Top-200. Την επόμενη χρονιά, αποχώρησε ο Όλντρικ και ο Μπέην, για να αντικατασταθούν από τον Γκόλντι και τον μπασίστα Τζεφ Πίλσον, αντίστοιχα.
Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, περιόδευσαν με τον πρώην τραγουδιστή των Judas Priest, Τιμ Όουενς και με την ονομασία DIO Disciples, το 2012.
Δισκογραφία
Στούντιο ηχογραφήσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Νέα Υόρκη (πολιτεία)
Νέα Μουσιωτίτσα Ιωαννίνων
Η Νέα Μουσιωτίτσα είναι ημιορεινό χωριό του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 260 μέτρων.
Γεωγραφία
Η Νέα Μουσιωτίτσα βρίσκεται στις ανατολικές παρυφές του όρους Τόμαρος ή Ολύτσικας και δίπλα στις δυτικές όχθες του ποταμού Λούρου. Είναι δίπλα στην εθνική οδό Άρτας - Ιωαννίνων και απέχει 31,5 χλμ. Ν. της πόλης των Ιωαννίνων και 49 χλμ. Β.-ΒΔ. της Άρτας. Ο οικισμός δημιουργήθηκε, μετά την Κατοχή και το ολοκαύτωμα της Μουσιωτίτσας (25 και 27 Ιουλίου 1943) από τους Γερμανούς Ναζί, από εναπομείναντες κατοίκους της Κάτω Μουσιωτίτσας. Για τα 153 θύματα της σφαγής αυτής έχει ανεγερθεί στο χωριό μνημείο πεσόντων.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1951 και το 1996 μεταφέρθηκε σε αυτήν με το ΦΕΚ 167Α - 24/07/1996, από τη Κάτω Μουσιωτίτσα, η έδρα της κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τα όμορά της χωριά Άνω Μουσιωτίτσα, Κάτω Μουσιωτίτσα και Μεσούρα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Μουσιωτίτσας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 287 κατοίκους
Transformers: Η Εκδίκηση των Ηττημένων
Transformers: Η Εκδίκηση των Ηττημένων (πρωτότυπος τίτλος Transformers: Revenge of the Fallen) είναι αμερικανική ταινία δράσης και επιστημονικής φαντασίας παραγωγής 2009, βασισμένη στα παιχνίδια Transformers, με σκηνοθέτη τον Μάικλ Μπέι και εκτελεστικό παραγωγό τον Στίβεν Σπίλμπεργκ. Είναι η χρονική συνέχεια (sequel) της πρώτης ταινίας Transformers και είναι το δεύτερο μέρος της σειράς ταινιών Transformers. Η πλοκή περιστρέφεται γύρω από τον Σαμ Γουιντγουίκι, ο οποίος εμπλέκεται στον πόλεμο μεταξύ των δύο φατριών των εξωγήινων ρομπότ, των Ότομπορτ και των Ντισέπτικον. Ο Σαμ έχοντας στο μυαλό του διάφορα οράματα από Σαιμπετρονιανά σύμβολα, κυνηγιέται από τους Ντισέπτικονς, υπό την ηγεσία του παλιού τους ηγέτη, του Έκπτωτου, ο οποίος θέλει να εκδικηθεί τους ανθρώπους, βρίσκοντας και ενεργοποιώντας μια μηχανή, η οποία θα παρέχει στους Ντισέπτικονς αρκετή ενέργεια Ένερτζον (Energon) καταστρέφοντας τον Ήλιο και την Γη στην πορεία της.
Νέα Μουσιωτίτσα Ιωαννίνων
Ιστορία
Σύμφωνα με πηγές, το όνομα του χωριού έχει σλαβική προέλευση, λόγω της κατάληξης -ίτσα και μαρτυρά πως πέρασαν και κατοίκησαν στην περιοχή σλαβικά φύλα. Από την άλλη επικρατεί η θεωρία πως το χωριό υπάρχει από την αρχαιότητα και συγκεκριμένα τον 3ο αιώνα π.Χ.
Transformers: Η Εκδίκηση των Ηττημένων
Με τις απεργίες των Σεναριογράφων της Αμερικής, ο Μπει κατάφερε να ολοκληρώσει την ταινία στον χρόνο της. Το σενάριο το γράφουν και πάλι οι Ρομπέρτο Όρσι και Άλεξ Κέρτζμαν με την συμμετοχή επιπλέον και του Έρεν Κρούγκερ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Μάρτιο και ολοκληρώθηκαν τον Νοέμβριο του 2008. Τα γυρίσματα έγιναν στην Αίγυπτο, στην Ιορδανία, στην Πενσυλβάνια, στο Νέο Τζέρσει, στην Καλιφόρνια, και στις αεροπορικές στρατιωτικές βάσεις στο Νέο Μεξικό και στην Αριζόνα.
Νέα Μουσιωτίτσα Ιωαννίνων
Ιστορία
Το χωριό αυτό εκτός από μύθους για το όνομά του έχει και ιστορική αξία, καθώς αποτελεί ένα από τα μαρτυρικά χωριά της Ελλάδας στον πόλεμο του '40. Ειδικότερα, στο χωριό Μουσιωτίτσα εκτελέστηκαν 152 άμαχοι από τα γερμανικά στρατεύματα των SS τον Ιούλιο του 1943. Για να τιμήσουν τη μνήμη των νεκρών, κάθε χρόνο στο χωριό πραγματοποιείται αγώνας δρόμου 3 χλμ. από τον τόπο εκτέλεσης, την τοποθεσία "Σπιθάρι" έως το χωριό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Transformers: Η Εκδίκηση των Ηττημένων
Το 2011 κυκλοφόρησε και η συνέχεια της ταινίας αυτής, με τίτλο Transformers Dark of the Moon.
Περίληψη
Δύο έτη μετά τα γεγονότα της πρώτης ταινίας, ο πόλεμος μεταξύ των Ότομπορτ με τους Ντισέπτικονς συνεχίζεται στην Γη αυτήν την φορά. Ο Σάμ Γουιντγουίκι μαθαίνοντας την αλήθεια για την προέλευση των Transformers, θα ξεκινήσει ένα ταξίδι μαζί με την Μικαέλα και τον Λέο με σκοπό να υπερασπιστεί τον πλανήτη Γη από τους Ντισέπτικονς.
Ανάπτυξη
Ο σκηνοθέτης Μάικλ Μπέι εμπνευσμένος από τη χρήση στην ταινία Ο Σκοτεινός Ιππότης, αποφάσισε να γυρίσει τρεις σκηνές δράσης χρησιμοποιώντας κάμερα τύπου IMAX, αν και ο σεναριογράφος Ρομπέρτο Όρκι εξέφρασε την πρόθεσή του να να χρησιμοποιήσει IMAX 3D. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν στις 2 Νοεμβρίου 2008.
Κριτικές
Η ταινία έλαβε αρνητικές κριτικές για την πλοκή της, τη δράση της και το χιούμορ.".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Κατηγορία:Ταινίες του 2009 Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αίγυπτο Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας (ταινίες) Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ιορδανία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Νέο Μεξικό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πενσυλβάνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Βιρτζίνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ουάσινγκτον, Π.Κ. Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Υόρκη Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Transformers (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικλ Μπέι Κατηγορία:Ταινίες Di Bonaventura Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Λορέντζο ντι Μποναβεντούρα Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Πλάθα δε Εσπάνια (Σεβίλλη)
thumb|250px|Το κύριο κτίριο της Πλάθα δε Εσπάνια Η Πλάθα δε Εσπάνια (Plaza de España, Πλατεία της Ισπανίας) είναι πλατεία η οποία βρίσκεται στο πάρκο της Μαρίας Λουΐζας στη Σεβίλλη, νότια Ισπανία. Κατασκευάστηκε το 1928 για την Ιβηροαμερικανική Έκθεση του 1929. Είναι εξαιρετικό παράδειγμα της αναγεννησιακής αναγέννησης στην ισπανική αρχιτεκτονική.
Ιστορία
thumb|200px|left|Ο νότιος πύργος και το ποτάμι thumb|200px|left|Η νότια πτέρυγα thumb|250px|Οι «Εσοχές των Επαρχίων»
Πάρκο Μαρίας Λουΐζας
Το 1929, η Σεβίλλη φιλοξένησε την Ιβηροαμερικανική Παγκόσμια Έκθεση, η οποία έλαβε χώρα στο πάρκο Μαρία Λουΐζα (Parque de María Luisa). Σχεδιάστηκε από τον Ζαν-Κλωντ Νικολάς Φορεστί. Όλο το νότιο άκρο της πόλης επανασχεδιάστηκε και έγινε ένα σύνολο κήπων και μεγάλων λεωφόρων. Στο κέντρο αυτών βρίσκετια το πάρκο της Μαρίας Λουΐζας, με πλακόστρωτα συντριβάνια, περίπτερα, τειχία, λίμνες, φράκτες και εξέδρες. Διαθέτει πλούσια βλάστηση, με φυτείες φοινίκων, πορτοκαλιών, πεύκων και παρτέρια με λουλούδια. Αρκετά κτίρια κατασκευάστηκαν σε αυτό για την έκθεση.
Πλάθα δε Εσπάνια
Η Πλάθα δε Εσπάνια, η οποία σχεδιάστηκε από τον Ανίμπαλ Γκονθάλεθ, ήταν το κύριο κτίριο το οποίο κτίστηκε στα όρια του πάρκου της Μαρίας Λουΐζας ώστε να είναι η βιτρίνα των βιομηχανικών και τεχνολογικών εκθεμάτων της Ισπανίας. Ο Γκονθάλεθ συνδύασε το Αρ Ντεκό της δεκαετίας του 1920 με το νεομουδέχαρ. Το σύμπλεγμα της Πλάθα δε Εσπάνια είναι ένα τεράστιο ημικύκλιο με κτίρια να στην άκρη προσφάσιμα πάνω από την τάφρο με πολυάριθμες γέφυρες που αντιπροσωπεύουν τα τέσσερα αρχαία βασίλεια της Ισπανίας. Στο κέντρο βρίσκεται το σιντιβάνια Βιθέντε Τράβερ. Δίπλα στους τοίχους της Πλάθα είναι πολλές εσόχες διακοσμημένες με πλακάκια, με την καθέ μία να αναπαριστά μια διαφορετική επαρχία της Ισπανίας.
Στην Πλάθα δε Εσπάνια έχουν γυριστεί αρκετές ταινίες, συμπεριλαμβανομένων σκηνών από την ταινία του 1962 Ο Λόρενς της Αραβίας. Το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως σκηνικό στη σειρά ταινιών Ο Πόλεμος των Άστρων - Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο 1 - Η Αόρατη Απειλή και Ο Πόλεμος των Άστρων: Επεισόδιο 2 - Η Επίθεση των Κλώνων - στο οποίο έλαβαν χώρα τα εξωτερικά γυρίσματα της Πόλης των Θιντ στον πλανήτη Ναμπού. Επίσης, εμφανίζεται στην ταινία του 2012 Ο Δικτάτορας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεβίλλη Κατηγορία:Πλατείες στην Ισπανία
Ηλίας Χατζηπαυλής
Ξεκίνησε το 1965 με την κωπηλασία στον ΝΑΣ για να περάσει στην ιστιοπλοΐα και στην κατηγορία Φιν. Το 1969 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό και ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στα Φιν για πρώτη φορά το 1970 και την ίδια χρονιά εκπροσώπησε τα ελληνικά χρώματα στο Βαλκανικό πρωτάθλημα. Ήταν σημαιοφόρος της ελληνικής ολυμπιακής ομάδας στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων της Μόσχας το 1980.
Εκτός τα ολυμπιακά του μετάλλια ήταν επίσης 3ος στο Ευρωπαϊκό του 1974 στα Φιν, 3ος στο Παγκόσμιο του 1981 στην κατηγορία Σταρ, σε Μεσογειακούς αγώνες έχει ένα χάλκινο και δύο ασημένια μετάλλια στα Φιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της ιστιοπλοΐας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ιστιοπλοΐας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κωπηλασίας Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες
Καλβί
Το Καλβί (γαλλικά: Calvi) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Άνω Κορσικής στη διοικητική περιοχή της Κορσικής. Είναι χτισμένο στον ομώνυμο κόλπο και βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νησιού. Έχει πληθυσμό 5.559 κατοίκους (2017) και με το Κορτέ αποτελούν τις δύο υπονομαρχίες του νομού.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Καλβαί (ζ).
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Αεροφωτογραφία του Καλβί εναλλ.=|μικρογραφία|320x320εσ|Πανοραμική άποψη του Καλβί Η μικρή πόλη Καλβί βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Κορσικής, απέναντι από την ακτή της Κυανής Ακτής στα νότια παράλια της Γαλλίας και κατέχει προνομιακή θέση στην Κορσική. Είναι η οικονομική και τουριστική πρωτεύουσα της περιοχής Μπαλάνι, μαζί με την κοινότητα Ιλ-Ρους είναι οι δύο μεγαλύτερες κοινότητες αυτής της περιοχής. Το Καλβί είναι σήμερα ένας από τους σημαντικότερους τουριστικούς πόλους της Κορσικής. Την κοινότητα διαρρέει ο ποταμός Φιγκαρέλα.
Το ήπιο κλίμα, οι αμμώδεις παραλίες, η ψηλότερη οροσειρά της Κορσικής Μόντε Σίντο που την περιβάλλει, η παλιά ακρόπολη, το ιστορικό της παρελθόν, τα λιμάνια και το διεθνές αεροδρόμιο είναι τα κύρια πλεονεκτήματα της πόλης.
Στην πόλη, πέραν των γαλλικών που είναι η επίσημη γλώσσα, ομιλείται ακόμη η διάλεκτος Καλβαί της κορσικανικής γλώσσας.
Στην περιοχή παράγονται εξαιρετικά κρασιά με ελεγχόμενη ονομασία προέλευσης Corse Calvi.
Κλίμα
Το Καλβί απολαμβάνει ένα μεσογειακό κλίμα με ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες, ήπιους, υγρούς χειμώνες και ζεστά, ξηρά καλοκαίρια. Λόγω της θέσης της, η πόλη και ολόκληρη η περιοχή Μπαλάνι υπόκεινται σε ισχυρούς ανέμους. Οι βροχοπτώσεις είναι χαμηλές, γεγονός που εξηγεί την καλοκαιρινή ξηρασία και τις μεγάλες πυρκαγιές που προκύπτουν κάθε χρόνο (37 ημέρες το χρόνο με βροχή> 5 mm).
Ιστορία
Δείτε επίσης: Ιστορία της Κορσικής
Προϊστορία -Αρχαιότητα
Αρχαιολογικές ανασκαφές που πραγματοποιούνται κατά μήκος της ακτής και στην ενδοχώρα δείχνουν ότι ο όρμος είχε κατοικηθεί από τη νεολιθική εποχή (5.000 έως 2.500 χρόνια π.Χ.). Τα ευρήματα που ανακαλύφθηκαν δείχνουν τις κύριες τοποθεσίες: την παραλία της Άλγκα, το Ρακού, τη χερσόνησο Ρεβελάτα στη θάλασσα, και στο εσωτερικό, το οροπέδιο Σέρα και το Γκρότα Ανέλου, όλοι σημαντικοί χώροι για την προϊστορία της πόλης.
Νεώτερη εποχή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Γκραβούρα του Καλβί, 1838 μικρογραφία|250x250εσ|Το παλάτι των κυβερνητών
Τον 16ο αιώνα, οι Γάλλοι προσπάθησαν να κατακτήσουν την περιοχή εκδιώκοντας τους Γενουάτες. Το Καλβί αντιστάθηκε στους επίδοξους νέους κατακτητές αν και τελικά η Κορσική πέρασε προσωρινά στην κυριαρχία των Γάλλων από το 1553 έως το 1559, οπότε και επανήλθε η κυριαρχία της Δημοκρατίας της Γένουας.
Τον 18ο αιώνα υπήρξε μια σύντομη περίοδος ανεξαρτησίας της Κορσικής υπό τον Πασκουάλε Πάολι, η οποία τελείωσε με την προσάρτηση της Κορσικής στη Γαλλία το 1768. Όταν ο Πάολι προσπάθησε να επαναφέρει την Κορσική υπό την επιρροή του με την υποστήριξη του Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας, το Καλβί καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από το βρετανικό στόλο το 1793.
Μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας (1962) και τη συνακόλουθη απώλεια των γαλλικών εδαφών στη Βόρεια Αφρική, το 1967 στο Καλβί εγκαταστάθηκε το δεύτερο σύνταγμα της Λεγεώνας των Ξένων.
Αθλητισμός
Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος της πόλης είναι ο σύλλογος Φουτμπόλ Κλαμπ Καλβί. Ιδρύθηκε το 1953 και παίζει στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας (CFA) "C".
Εκδηλώσεις
μικρογραφία|250x250εσ|Η πομπή του Αγίου Εράσμου μικρογραφία|250x250εσ|Πυροτεχνήματα το 2009
Η παραλία Πινέντ
αριστερά|μικρογραφία|450x450εσ|Η παραλία Πινέντ Η διάσημη παραλία του Καλβί το καλοκαίρι εξυπηρετείται από το Trinighellu, το μικρό παραθαλάσσιο τρένο. Πήρε το όνομά της από ένα θαλασσινό πευκοδάσος στα ανατολικά της πόλης, που εκτείνεται κατά μήκος της παραλίας μέχρι τις εκβολές του ποταμού Φιγκαρέλα.
Η παραλία έχει τουριστικές εγκαταστάσεις, εστιατόρια, καφετέριες κλ, που την καταλαμβάνουν μόνο εν μέρει. Υπάρχουν σχολές ιστιοπλοΐας και καταδύσεων, γήπεδα τένις, πάρκο και αθλητικές εγκαταστάσεις. Η σιδηροδρομική γραμμή της Κορσικής που διέρχεται μεταξύ της παραλίας και του πευκοδάσους, κάνει έξι στάσεις κατά μήκος της παραλίας.
Από το 2011, έχει εγκατασταθεί ένας ξύλινος διάδρομος κατά μήκος των σιδηροτροχιών, στο δυτικό τμήμα του πευκοδάσους.
Αξιοθέατα - Τουρισμός
μικρογραφία|250x250εσ|Το άγαλμα της Παναγίας της Σέρα μικρογραφία|284x284εσ|Η εκκλησία Σαιντ-Μαρί-Μαζέρ Στην πόλη βρίσκονται πολλά αξιοθέατα, όπως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Κορσικής Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Κένταλ Σμιτ
Ο Κένταλ Σμιντ (Kendall Francis Schmidt, 2 Νοεμβρίου 1990) είναι Αμερικανός ηθοποιός, τραγουδιστής, τραγουδοποιός, χορευτής και μουσικός παραγωγός. Είναι πιο γνωστός για τον ρόλο του ως Kendall Knight στο Big Time Rush ενώ έχει παίξει δευτερεύοντες ρόλους σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές όπως το ER, Without a Trace, Phil of the Future, Ghost Whisperer, Gilmore Girls, και Frasier.ο πρώτο single του Kendall Schmidt ήταν μαζί με τους Heffron Drive, Παράλληλα, κυκλοφόρησε το Μάρτιο από την TOLBooth Records.
Ζωή και καριέρα
Ο Kendall Schmidt γεννήθηκε στο Αντόβερ, Κάνσας. Ο αδελφός του, ο Κέβιν Σμιντ (Kevin Schmidt), είναι ηθοποιός. Ξεκίνησε την καριέρα του στην ηλικία των πέντε, που εμφανίζεται σε μια διαφήμιση δημητριακών πρωινού στην τηλεόραση. Όταν ήταν εννέα ετών, ήταν ένας από τους δύο νέους ηθοποιούς οι οποίοι είχαν προσληφθεί για να είναι stand-in για τον Haley Joel Osment στην ταινία του Steven Spielberg, A.I. Artificial Intelligence. Όταν ήταν 10 ετών, η οικογένειά του κάνει τελικά την κίνηση από το Κάνσας στην Καλιφόρνια. Ο Kendall Schmidt πρόσφατα επανάλαβε ρόλους στις σειρές General Hospital, Titus, Raising Dad, Gilmore Girls και CSI: Miami.Ο Kendall Schmidt ήταν guest-star σε ποικιλίες απο τηλεοπτικές σειρές όπως το ER, MADtv, Frasier και Phil of the Future.Πιο πρόσφατα, ήταν guest-star στις δραματικές σειρές Without a Trace και Ghost Whisperer. .Από την μεγάλη οθόνη, εμφανίστηκε στις ταινίες Minority Report και According to Spencer. Το 2009 ο Kendall Schmidt έγινε επικεφαλής στην τηλεοπτική σειρά Big Time Rush.Ο Kendall απεικονίζει ένα χαρακτήρα σαν τον εαυτό του με το όνομα Kendall Knight. Ο Kendall είναι ένα ήρεμο και χαλαρό μέλος από τους Big Time Rush.Είναι ο νεότερος από τους αδερφούς Schmidt.Υποστήριξε, επίσης, τον πρώην κυβερνήτη της Μασαχουσέτης Mitt Romney στις εκλογές του 2012.
Ο Kendall Schmidt είναι είναι ο κεντρικός τραγουδιστής από το αγορίστικο συγκρότημα Big Time Rush.Έχουν κυκλοφορήσει 3 άλμπουμ μέχρι στιγμής που έγιναν πλατινένια και χρυσά. Ο Kendall Schmidt είναι επίσης μέλος στο συγκρότημα Heffron Drive.Το συγκρότημα αποτελείται από τον Kendall Schmidt και από τον κιθαρίστα των Big Time Rush, Dustin Belt.
Ταινίες και τηλεόραση
{| !Film and TV
!Year !Film !Role !Notes
Main Theme: "All That Really Matters ''
Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί χορευτές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Μίκυ Μάους (περιοδικό)
right|250px|thumb|Εξώφυλλο τεύχους της Παραμονής των Χριστουγέννων του 1971. Το Μίκυ Μάους είναι εβδομαδιαίο περιοδικό κόμικς που κυκλοφορεί στην Ελλάδα από την 1η Ιουλίου 1966. Επί 48 χρόνια εκδιδόταν από τις εκδόσεις Τερζόπουλου (τρέχουσα επωνυμία: ΝΕΑ ΑΚΤΙΝΑ Α.Ε.), οι οποίες σταμάτησαν την έκδοση τού περιοδικού στις 6 Σεπτεμβρίου του 2013. Από τις 20 Ιουνίου 2014 το περιοδικό εκδίδεται από τις Καθημερινές Εκδόσεις Α.Ε., θυγατρική της εφημερίδας «Η Καθημερινή».
Ιστορικό πρωτότυπης έκδοσης
Ο χαρακτήρας Μίκυ Μάους (Mickey Mouse), το πιο διάσημο ποντίκι στον κόσμο, πρωτοεμφανίσθηκε το Νοέμβριο του 1928, όταν προβλήθηκε στους κινηματογράφους της Νέας Υόρκης των ΗΠΑ το ομώνυμο καρτούν. Η έμπνευση της δημιουργίας του οφείλεται στον Ουώλτ Ντίσνεϋ, που στη συνέχεια ίδρυσε τη Walt Disney Company. Η διαχρονική του επιτυχία οφείλεται, αφενός στην πανέξυπνη κίνηση του Ντίσνεϋ να τυπώσει σε χαρτί χαρακτήρες καρτούν που εντυπωσίασαν τα μικρά παιδιά και αφετέρου στην πρωτοτυπία του να χρησιμοποιήσει ως ήρωες διάφορες φιγούρες ζώων.
Η ελληνική έκδοση
Στην Ελλάδα, περιπέτειες των ηρώων του Ντίσνεϋ είχαν εκδοθεί τη δεκαετία του '60 μέσω του περιοδικού Γέλιο και Χαρά των εκδόσεων Πεχλιβανίδη, όμως η δημοσίευσή τους διακόπηκε όταν ο Έλληνας εκδότης άρχισε να χρησιμοποιεί τον τίτλο Μίκυ. Αυτό προκάλεσε τη δικαστική παρέμβαση της Αμερικανικής εταιρείας που κατείχε και τα πνευματικά δικαιώματα.
Στις αρχές του 1966 ο εκδότης του περιοδικού «Γυναίκα», Ευάγγελος Τερζόπουλος, εξασφάλισε την άδεια να φέρει ξανά τον Μίκυ Μάους στην Ελλάδα, αλλά και γενικά να δημοσιεύει κόμικς με τους ήρωες του Ντίσνεϋ. Το σχεδιασμό του περιοδικού ανέλαβε ο μεγάλος του γιος Χρήστος.
Το πρώτο ιστορικό τεύχος
Το πρώτο ελληνικό τεύχος εμφανίσθηκε στα περίπτερα την Παρασκευή 1η Ιουλίου 1966, είχε τίτλο «Στις πηγές των Μογγόλων» (από την περιεχόμενη ιστορία του Ιταλού καρτουνίστα Ρομάνο Σκάρπα, ενώ υπήρχε και μία δεύτερη με ήρωα το Ντόναλντ Ντακ σχεδιασμένη από τον Καρλ Μπαρκς). Στο εξώφυλλο υπήρχε σχέδιο του Πωλ Μάρρυ που παρίστανε το Μίκυ να κουβαλά με το αριστερό του χέρι μια βαλίτσα και με το δεξί το σκύλο του Πλούτο. Κόστιζε 3 δρχ. και αριθμούσε 52 σελίδες.
Την Παρασκευή 29 Απριλίου 1994 κυκλοφόρησε το τεύχος Νο 1450 μαζί με το οποίο δινόταν ως δώρο η ανατύπωση του Τεύχους Νο 1. Οι διαφορές της ανατύπωσης από το πρωτότυπο τεύχος ήταν οι εξής τρεις:
- Το μεγαλύτερο μέγεθος (Η ανατύπωση είχε το ίδιο μέγεθος με το τεύχος Νο 1450)
- Η ποιότητα χαρτιού στο εξώφυλλο (γυαλιστερό εξώφυλλο στην ανατύπωση)
- Μη αναγραφή του εκδοτικού οίκου (Ε. Χ. ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ) στο εξώφυλλο της ανατύπωσης.
Σήμερα το πρωτότυπο 1ο τεύχος του Μίκυ Μάους θεωρείται από τους συλλέκτες ένα από τα σπανιότερα και ακριβότερα ελληνικά κόμικς καθώς έχουν κλείσει 56 χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία του.
Χαρακτήρες του κόμικς
Εκτός των αρχικών ηρώων της Λιμνούπολης που μετέφερε στο χαρτί ο Ντίσνεϋ, ο Μπαρκς επέκτεινε το καστ με την προσθήκη χαρακτήρων όπως ο Θείος Σκρουτζ, ο εφευρέτης Κύρος Γρανάζης, η Μάτζικα Ντε Σπελ, ο Μαύρος Πητ, ο Γκαστόνε, ο Φέθρυ, οι Μουργόλυκοι, ο Ρόμπαξ, οι Μικροί Εξερευνητές κ.α.
Επετειακές εκδόσεις
Η συμπλήρωση των 2.000 τευχών του Μίκυ Μάους γιορτάστηκε στην Ελλάδα με διάφορες εκδηλώσεις, στις οποίες συμμετείχαν μερικοί από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους, αλλά και με την έκδοση ενός γιγαντιαίου τεύχους 516 σελίδων που κυκλοφόρησε στις 12 Νοεμβρίου 2004.
Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 40 ετών (30 Ιουνίου 2006), εκδόθηκε ένα ακόμη συλλεκτικό τεύχος, 548 σελίδων.
Κλασικά
Τα Κλασικά ήταν τριμηνιαίο (και στη συνέχεια διμηνιαίο) περιοδικό με περιπέτειες των ηρώων των Walt Disney Pictures. Το κάθε τεύχος είχε 164 σελίδες ακριβώς, αλλά παλαιότερα υπήρχαν τεύχη και με περισσότερες σελίδες. Επίσης υπήρχαν διάφορες επετειακές εκδόσεις του περιοδικού με περισσότερες σελίδες. Λόγω, λοιπόν, των πολλών σελίδων του κάθε τεύχους ήταν δυνατόν να δημοσιεύονται ιστορίες με 70 ή και παραπάνω σελίδες. Συχνά η πρώτη ιστορία αποτελούνταν από δύο μέρη, τα οποία είχαν δημοσιευθεί ένα-ένα σε δύο συνεχόμενα τεύχη του περιοδικού Μίκυ Μάους. Σε αντίθεση με το περιοδικό Ντόναλντ, το οποίο έχει περιπέτειες με ήρωες μόνο από την Λιμνούπολη (την πόλη του Ντόναλντ Ντακ), τα Κλασικά είχαν περιπέτειες με ήρωες και από την Λιμνούπολη και από το Μίκυ Σίτυ (την πόλη του Μίκυ Μάους).
Οι χαρακτήρες των Κλασικών είναι: ο Μίκυ Μάους, ο Ντόναλντ Ντακ, η Μίννι Μάους, η Νταίζυ Ντακ, ο Γκούφυ, ο Σούπερ Γκούφυ, ο Γκαστόνε, οι Μουργόλυκοι, ο Ρόμπαξ, η Μάτζικα Ντε Σπελ, ο Πλούτο, οι Χιούη, Λιούη και Ντιούη, ο Λούντβιχ Φον Ντρέηκ και πολλοί άλλοι.
Τέλος πρώτης περιόδου
Την 5η Σεπτεμβρίου 2013, το περιοδικό ανακοίνωσε στην επίσημη σελίδα του στο Facebook, ότι το τεύχος της επόμενης μέρας θα είναι και το τελευταίο. Το τελευταίο τεύχος ήταν διπλό με 164 σελίδες και βγήκε την Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013, ενώ παράλληλα όλα τα κόμικς της Ντίσνεϋ παραμένουν κλειστά μέχρι κάποια εποχή. Το τελευταίο τεύχος είχε τίτλο «Το μυστήριο του ρομπολαστέξ». Οι πολυσέλιδες ιστορίες (υπήρχαν, επίσης, ο Επίλογος, Ανέκδοτα, τρεις μονοσέλιδες ιστορίες (δύο με τον Λούλη Λουλάκη και μία με τον Λούλη Λουλάκη και την Τζένη Μακ Τζετ) και τα Παράξενα και τα σκίτσα, που είχαν ένα σκίτσο και έπιαναν μια σελίδα) ήταν τρεις:
Το τεύχος [tel:2460-2461 2460-2461] κόστιζε 3 ευρώ και είχε 164 σελίδες (τα συνηθισμένα διπλά τεύχη είχαν 196 σελίδες). Είχε στο εξώφυλλο τον Σκρουτζ Μακ Ντακ και τον Τζων Ρόμπαξ. Στην σελίδα 5 είχε τον Επίλογο από τον Χρήστο Τερζόπουλο, χωρίς τον επίλογο τού Ντέιβιντ Τερζόπουλου, που υπήρχε στον Επίλογο του ΚΟΜΙΞ.
Δεύτερη περίοδος
Στις 20 Ιουνίου 2014, το περιοδικό ξανακυκλοφόρησε από τις Καθημερινές Εκδόσεις Α.Ε., θυγατρική της εφημερίδας «Καθημερινή», αρχίζοντας την αρίθμηση ξανά από το 1. Το νέο περιοδικό είναι παρόμοιο με το παλιό, αλλά δύο εκατοστά ψηλότερο (διαστάσεις 13,5 × 20,5 cm). Από τις ίδιες εκδόσεις κυκλοφόρησε παράλληλα (Ιούλιος 2014) και ένα έκτακτο συλλεκτικό τεύχος μεγάλου σχήματος, αφιερωμένο στο Παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου 2014, με ιστορίες κόμικς ηρώων του Γουώλτ Ντίσνεϋ σχετικές με το ποδοσφαιρικό γεγονός. Άλλα περιοδικά της Ντίσνεϋ είναι το Ντόναλντ, το ΚΟΜΙΞ, το Super ΜΙΚΥ και Οι Νέες Περιπέτειες του Φάντομ Ντακ. Επίσης οι τόμοι της Μεγάλης Βιβλιοθήκης DISNEY του Καρλ Μπαρκς και των Μεγάλων Ιστοριών DISNEY με τα άπαντα του Ρομάνο Σκάρπα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά κόμικς
Αλβέρτος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Γκλύκσμπουρκ
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φρειδερίκου δούκα του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ και της Αδελαΐδας, κόρης του Γεωργίου-Γουλιέλμου πρίγκιπα του Σάουμπουρκ-Λίππε.
Γεννήθηκε στο Κίελ του Χόλσταϊν. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Φρειδερίκος-Φερδινάνδος δούκας του Σ.Χ.Σ.Μπεκ που, όταν εξέλιπε ο πρεσβύτερος κλάδος του Σ.Χ.Σόνντερμπουρκ, κληρονόμησε τον τίτλο του δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν. Ο Αλβέρτος ήταν ανιψιός του Χριστιανού Θ΄ και εξάδελφος του Φρειδερίκου Η΄ βασιλέων της Δανίας.
Απεβίωσε το 1948 στο Γκλύκσμπουρκ του Σλέσβιχ-Φλένσμπουρκ σε ηλικία 85 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1906 την Όρτρυτ, κόρη του Καρόλου κόμη του Ύζενμπουρκ & Μπύντινγκεν  και είχε τέκνα  :
Το 1920 ο άτεκνος Ερνέστος-Γκύντερ δούκας του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, προτελευταίος απόγονος του πρεσβύτερου κλάδου του Σ.Χ.Σόνντερμπουρκ, υιοθέτησε τη Μαρία-Λουίζα και τον Ιωάννη-Γεώργιο.
Το 1918 η Όρτρουντ απεβίωσε και δύο έτη μετά ο Αλβέρτος έκανε δεύτερο γάμο με την Χέρτα, κόρη του Μπρούνο πρίγκιπα του Ύζενμπουρκ & Μπύντιγκεν και είχε τέκνο  :