cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μασίχ Αλινετζάντ
Συμβόλαιο με VOA Persian
Ως συμβασιούχος στη Voice Of America Persian, η Αλινετζάντ πληρωνόταν $61,250 για τα προγράμματα του Tablet, VOA Persian Service. Για τα τελευταία δύο χρόνια, έχει λάβει $85,600 το χρόνο, (εν συνόλω $171,200) για τα προγράμματα της στο VOA Persian.
Βιβλιογραφία
Τα απομνημονεύματά της, “The Wind in my Hair”, όπου ασχολείται με την πορεία της από ένα μικροσκοπικό χωριό του βόρειου Ιραν ώσπου να γίνει δημοσιογράφος και να δημιουργήσει ένα διαδικτυακό κίνημα που πυροδότησε πανιρανικές διαμαρτυρίες ενάντια στην υποχρεωτική χιτζάμπ, δημοσιεύθηκαν από το Little Brown το 2018.
Έχει εκδώσει τέσσερα βιβλία στα Περσικά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεσανατολίτες φεμινιστές
Πρωθυπουργός των Ώλαντ
Ο Πρωθυπουργός των Ώλαντ είναι ο επικεφαλής της Κυβέρνησης στο αυτόνομο έδαφος της Φινλανδίας που ονομάζεται Ώλαντ και όπου όλοι οι κάτοικοι μιλούν σουηδικά. Η Κυβέρνηση ονομάζεται landskapsregering και ο/η επικεφαλής της lantråd (αντίστοιχος αγγλικός όρος: premier). Ο πρωθυπουργός εκλέγεται από το Lagting, όπως ονομάζεται το Κοινοβούλιο των νήσων. Η σημερινή Πράξη Αυτονομίας τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1993.
Κατάλογος πρωθυπουργών των Ώλαντ (1922–σήμερα)
Από το 1922, πρωθυπουργοί στα αυτόνομα Ώλαντ έχουν διατελέσει:
Παραπομπές
*
Αλεξάνδρεια Ημαθίας
Η Αλεξάνδρεια είναι πόλη της Μακεδονίας. Είναι το τρίτο μεγαλύτερο οικιστικό συγκρότημα της Ημαθίας, με πληθυσμό 14.821 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011, με έκταση 61,693 τ.χλμ., και παρουσιάζει μεγάλη ανάπτυξη, καθώς πλησιάζει σε πληθυσμό τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ημαθίας, τη Νάουσα (18.882 κάτοικοι). μικρογραφία|Το Κέντρο Υγείας της Πόλης
Κτισμένη στο κέντρο του μεγάλου κάμπου της κεντρικής Μακεδονίας, είναι το κέντρο και η έδρα του Δήμου Αλεξάνδρειας. Η πόλη αναπτύσσεται ταχύτατα, έχοντας ρόλο πόλης-δορυφόρου αναφορικά με τη Θεσσαλονίκη, από την οποία απέχει περίπου 50 χλμ ή 30 λεπτά με το τρένο ή περίπου 45 λεπτά με αυτοκίνητο.
Διοικητικά στοιχεία
Η Αλεξάνδρεια παλιότερα ονομαζόταν Γιδάς. Ο οικισμός Γιδά αναγνωρίστηκε σε Κοινότητα Γιδά το 1918 (Β.Δ. 28-6-1918, ΦΕΚ Α 152/1918). Περιλάμβανε τους οικισμούς με τον αντίστοιχο πληθυσμό απογραφής 1920: Γιδά - 844, Λιανοβέριον - 373, Παλαιοχώριον - 260, Πλατύ - 61 (μόνο υπάλληλοι του Σ. Σταθμού. Ο οικισμός Πλατέος ιδρύθηκε με τους πρόσφυγες), Σιδ. Σταθμός Γιδά - 22, Σχοινά - 279. Η κοινότητα Γιδά υπήχθη στην Επαρχία Ημαθίας από την Επαρχία Θεσσαλονίκης (ΝΔ 325/10-7-1941, ΦΕΚ Α257/1941). Αναγνωρίστηκε σε Δήμο το 1948 (ΒΔ 9-2-1948, ΦΕΚ Α56/1948). Η πόλη «Γιδά» μετονομάστηκε σε «Αλεξάνδρεια» και ο «Δήμος Αλεξανδρείας» (ΒΔ 6-1-1953, ΦΕΚ Α10/1953).
Το 1997 με το πρόγραμμα Καποδίστριας συνενώθηκαν στον Δήμο οι κοινότητες (μετέπειτα Δημοτικά Διαμερίσματα) με τον αντίστοιχο πληθυσμό απογραφής 1991: Αλεξάνδρειας (έδρα) 13.319, Βρυσακίου 700, Καμποχωρίου 916, Λουτρού 1290, Νεοχωρίου 759, Νησίου 1.661. Σύνολο 18.645. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης ο δήμος Αλεξάνδρειας επεκτάθηκε εκ νέου με την συγχώνευση και των Δήμων Πλατέος, Μελίκης και Αντιγονιδών (άρθρο 1 νόμου 3852/2010 ΦΕΚ τεύχος Α 87 Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της δημοτικής κοινότητας)
Ιστορικά στοιχεία
Για την προέλευση του παλιού ονόματος έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις όπως η προέλευση από την τουρκική λέξη gida (τροφή), από τη βυζαντινή οικογένεια των Γίδων, καθώς και από το γνωστό οικόσιτο ζώο. Κατά την άποψη τοπικού ερευνητή, η παλαιά ονομασία είναι Γηδάς και όχι Γιδάς, ανάγεται στο Βυζάντιο και σημαίνει "Γη Οδός".
Οι κάτοικοι της Αλεξάνδρειας συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821. Σπουδαίος αγωνιστής της επανάστασης του 1821 ήταν ο Ζήσης Γηδιώτης. Κατά τον Μακεδονικό Αγώνα, σπουδαίοι Αλεξανδρινοί Μακεδονομάχοι ήταν οι οπλαρχηγοί Τζόλας Περήφανος, Θεοχάρης Κούγκας (καπετάν Γηδιώτης) και Απόστολος Ματόπουλος, καθώς και ο δάσκαλος Θωμάς Κουκουλούδης.
Δημοτική Βιβλιοθήκη
Η Δημοτική Βιβλιοθήκη Αλεξάνδρειας ιδρύθηκε το 1986 με συλλογή 2.000 βιβλίων. Οι επισκέπτες της βιβλιοθήκης είναι κατά κύριο λόγο μαθητές Δημοτικού, Γυμνασίου και Λυκείου καθώς και εκπαιδευτικοί.
Η συλλογή της καλύπτει όλα τα θέματα των ανθρώπινων γνώσεων και αποτελείται από 14.700 τόμους βιβλίων, περιοδικά και οπτικοακουστικό υλικό. Επιπρόσθετα, διατηρεί μία συλλογή από τοπικό και ημερήσιο τύπο για την επικαιρότητα των μελών της στην ενημέρωση. Εμπλουτίζει τη συλλογή της με προσκτήσεις νέου υλικού από αγορές και από δωρεές που δέχεται από κατοίκους της πόλης και της περιφέρειας. Το Κοινωφελές Ίδρυμα Κοινωνικού και Πολιτιστικού Έργου (Κ.Ι.Κ.Π.Ε.), δώρισε στη βιβλιοθήκη 177 βιβλία λογοτεχνικού, ιστορικού και επιστημονικού περιεχομένου. Η Δημοτική Βιβλιοθήκη στεγάζεται στο Πνευματικό Κέντρο της Αλεξάνδρειας.
Οδικές μεταφορές
μικρογραφία|Ο σ.σ. Αλεξάνδρειας. Σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από την πόλη διέρχεται η Εγνατία Οδός, η οποία ενώνει την πόλη με την Ηγουμενίτσα και τα Ιωάννινα προς τα δυτικά και την Θεσσαλονίκη, την Καβάλα και την Αλεξανδρούπολη προς τα ανατολικά.
ΚΤΕΛ
Η Αλεξάνδρεια εξυπηρετείται από τα ΚΤΕΛ Ημαθίας, με συχνά τοπικά και υπεραστικά δρομολόγια.
Σιδηροδρομικές μεταφορές
Η Αλεξάνδρεια εξυπηρετείται από τον ομώνυμο σιδηροδρομικό σταθμό, που εγκαινιάστηκε το 1894, επί της σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Φλωρίνης. Από το 2008 εξυπηρετείται από τον Προαστιακό Θεσσαλονίκης, ο οποίος συνδέει την πόλη με τη Θεσσαλονίκη και, κατόπιν, με την Έδεσσα.
Πηγές
Αλεξανδρεια
Ιωάννης Θεοδοσίου Περβένας
Ο Ιωάννης Θεοδοσίου Περβένας ήταν αγωνιστής στην επανάσταση του 1821.
Η καταγωγή του ήταν από το χωριό Κορακοβούνι της τότε επαρχίας Αγίου Πέτρου Πελοποννήσου. Ήταν μυημένος το μυστήριο της Φιλικής Εταιρίας. Κατά την αρχή της επανάστασης διορίστηκε πεντακοσίαρχος και μαζί με τους συγχωριανούς του και των άλλων στρατιωτών των γύρω χωριών, πήρε μέρος στην πολιορκία της Τριπολιτσάς, όπου και πολέμησε μέχρι της αλώσεως.
Υπηρέτησε και ως έφορος των τροφών, τις οποίες συγκέντρωνε και έστελνε στα Βέρβαινα.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας
Ηλίας Ηλιάδης (αθλητής)
Θεωρείται ο καλύτερος Έλληνας τζουντόκα όλων των εποχών με 13 μετάλλια (8 χρυσά, 2 ασημένια, 3 χάλκινα) σε Ολυμπιακούς Αγώνες, Παγκόσμια Κύπελλα, Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα και Μεσογειακούς Αγώνες.
Βιογραφία
Γεννήθηκε ως Τζαρτζίλ Ζβιαντουαρί στην Αχμέτα της Γεωργίας στις 10 Νοεμβρίου 1986. Ξάδελφός του είναι ο Ζουράμπ Ζβιανταουρί, "χρυσός" Ολυμπιονίκης της Αθήνας, στην κατηγορία των 90 κιλών. Το 2000, υιοθετήθηκε από τον ομοσπονδιακό προπονητή του τζούντο, Νίκο Ηλιάδη. Η οικογένεια Ηλιάδη, μικρασιατικής καταγωγής παλινοστούντες από τη Γεωργία, είχε εγκατασταθεί αρχικά στον Πελαργό και, το 1995, στο Αμύνταιο. Ο Νίκος Ηλιάδης, αργότερα ομοσπονδιακός προπονητής της ελληνικής εθνικής ομάδας τζούντο ίδρυσε την ίδια χρονιά, μαζί με τον αδελφό του Μεραμπί, τον αθλητικό σύλλογο «Φίλιππος» στον οποίο γράφτηκε και ο Ηλίας Ηλιάδης.
Από το 2005 είναι παντρεμένος με την πρώην τενίστρια Ναταλία Γρηγοριάδη και έχουν δύο παιδιά: την Μαρία (γενν. 2005) και τον Ηρακλή (γενν. 2011).
2004 - 2005
Αγωνίστηκε στα 81 κιλά και πέτυχε μεγάλη νίκη στους Ολυμπιακούς της Αθήνας, στον τελικό, με ιπόν επί του Ουκρανού Ρόμαν Γκόντιουκ. Τον ίδιο χρόνο (Μάιος 2004) είχε κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο Βουκουρέστι, στα 81 κιλά. Στους Μεσογειακούς Αγώνες της Αλμερίας του 2005 κατέκτησε (1 Ιουλίου 2005) το χρυσό μετάλλιο. Ήταν σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής και αναδείχθηκε πρώτος στην κατηγορία -90κ., νικώντας με ιππόν τον Αιγύπτιο Μπεσμπάχ στον τελικό. Στις 9 Σεπτεμβρίου 2005, κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στην κατηγορία των -90κ. του παγκοσμίου πρωταθλήματος τζούντο, στο Κάιρο. Ο τζουντόκα πέτυχε πέντε νίκες μέχρι τον τελικό,εκεί όπου κλήθηκε να αντιμετωπίσει τον Ιάπωνα «ασημένιο» Ολυμπιονίκη της Αθήνας, Χιρόσι Ιζούμι.
2006 - 2007
Το Μάρτιο του 2006 ο Ηλιάδης κέρδισε χρυσό μετάλλιο στο Super Α τουρνουά τζούντο του Ρότερνταμ, πετυχαίνοντας τέσσερις νίκες σε ισάριθμους αγώνες. Αργότερα πήρε το χάλκινο μετάλλιο στα -90κ. στο τουρνουά τζούντο της Λισαβόνας, τον Απρίλιο του 2006. Το Μάιο του 2006, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του Τάμπερε, ο χρυσός ολυμπιονίκης της Αθήνας έφτασε μια ανάσα από τον τελικό της κατηγορίας των -90 κιλών, αλλά τελικά στάθηκε άτυχος κι έμεινε μακριά από τη διάκριση (9ος). Το Σεπτέμβριο του 2006, ο Ηλιάδης κατέκτησε την πρώτη θέση στο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα στην Κροατία, στην κατηγορία των 90 κ., κερδίζοντας στον τελικό τον Ολλανδό τρις ολυμπιονίκη Μαρκ Χουιζίνγκα.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Super A, που διεξήχθη στο Παρίσι, κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο της κατηγορίας των -90 κιλών στις 11 Φεβρουαρίου 2007. Επίσης, το 2007 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρώμης (Απρίλιος 2007) και το χρυσό στο Παγκόσμιο Κύπελλο Super A της Μόσχας στα 90 κιλά (Μάιος 2007). Στις 20 Μαΐου 2007 κατέκτησε χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο στο Βουκουρέστι και τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς πήρε χρυσό στα 90 κιλά στο διεθνές τουρνουά "Ακρόπολις" στο Μετς.
Στις 15 Σεπτεμβρίου 2007 ο Ηλιάδης κατέκτησε αργυρό μετάλλιο στα 90 κιλά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Ρίο ντε Ζανέιρο. Το Δεκέμβριο του ίδιου έτους πρώτευσε στο πανίσχυρο διεθνές τουρνουά Jigoro Kano Cup στο Τόκιο, στην τρίτη του συμμετοχή σε αυτήν τη διοργάνωση.
2008 - 2009
Ένα μήνα μετά την επιτυχία του στο Τόκιο, ο Ηλιάδης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο παγκόσμιο Κύπελλο στην Τιφλίδα, στις 27 Ιανουαρίου του 2008.
Στα τέλη Ιουνίου του 2008 στο διεθνές τουρνουά της Κωνσταντινούπολης, ο Ηλιάδης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα -90 κιλά.
Λίγο αργότερα, ορίστηκε σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου. Στην εν λόγω διοργάνωση, ο Ηλιάδης αποκλείστηκε από τη συνέχεια της διοργάνωσης, αφού ο Ολλανδός Χουϊζίνγκα τον νίκησε στον πρώτο γύρο και στη συνέχεια αποκλείστηκε κι ο ίδιος, με αποτέλεσμα ο Ηλιάδης να σταματήσει να αγωνίζεται και στα ρεπεσάζ, στις 13 Αυγούστου.
Τον επόμενο χρόνο, ο αθλητής κατέκτησε την τρίτη θέση στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Βιέννης, τον Απρίλιο του 2010, επικρατώντας του Αυστριακού Μαρκ Σινχόφερ με ιπόν προτού ολοκληρωθεί το πεντάλεπτο.
2010 - 2012
Στα τέλη Μαΐου 2010 ο Ηλιάδης κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στα -90 κιλά στο παγκόσμιο κύπελλο του Σάο Πάολο νικώντας στον τελικό των ρεπεσάζ με ιπόν τον Σουηδό πρωταθλητή Ευρώπης του 2010, Μάρκους Νίμαν. Ακολούθησε ένα ακόμα χάλκινο μετάλλιο στο παγκόσμιο κύπελλο στη Μαδρίτη στα 90 κιλά, στις 6 Ιουνίου 2010.
Το Σεπτέμβριο του 2010 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα -90 κιλά στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα τζούντο που διεξήχθη στην Ιαπωνία, νικώντας με Ippon στον τελικό τον Ντάικι Νισιγιάμα. Το Νοέμβριο αναδείχτηκε από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία τζούντο (ΕJU) καλύτερος τζουντόκα της χρονιάς στην Ευρώπη με απόλυτη πλειοψηφία.
Τον Ιανουάριο του 2011 ο Ηλιάδης, ο οποίος την περίοδο εκείνη ήταν στην έκτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη, κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο τουρνουά Παγκόσμιο Μάστερς τζούντο στο Μπακού, καθώς ηττήθηκε από τον Αζέρο αντίπαλό του, Ελκχάν Μαμέντοφ με ιπόν και πήρε 240 βαθμούς. Τον Απρίλιο του 2011 ο Ηλιάδης επανέλαβε τον θρίαμβο του 2004 και κατέκτησε το 2ο χρυσό μετάλλιο σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, αυτή τη φορά στην Κωνσταντινούπολη όπου νίκησε τον Ρώσο Κιρίλ Ντενίσοφ με Yuko στο 4ο λεπτό και Waza-ari περίπου 30 δευτερόλεπτα πριν την ολοκλήρωση του τελικού.
Το 2011 επανέλαβε και τον θρίαμβό του στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, κατακτώντας στις 26 Αυγούστου το χρυσό μετάλλιο.
Την 1η Αυγούστου 2012 στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, κατέκτησε την τρίτη θέση στο τζούντο στην κατηγορία των 90 κιλών, νικώντας με "Yuko" στον τελικό των ρεπεσάζ, τον Βραζιλιάνο Τιάγκο Καμίλο.
2013 - 2016
Το 2013 κατέκτησε ακόμα ένα μετάλλιο,το χάλκινο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Ρίο ντε Τζανέιρο.
Τον Αύγουστο του 2014 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 90 κιλών στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του Τσέλιαμπινσκ της Ρωσίας, επικρατώντας με ιπόν στον τελικό του του Ούγγρου Κρίστιαν Τοτ. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους αναδείχτηκε για πρώτη φορά αθλητής της χρονιάς από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Αθλητικού Τύπου.
Το 2015 πήρε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, που έγινε στο Αζερμπαιτζάν, στην κατηγορία των 90 κιλών.
Το 2016 συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, αλλά στον πρώτο του αγώνα αποκλείστηκε καθώς αιφνιδιάστηκε από τον Κινέζο Τσενγκ, ο οποίος με κίνηση ιπόν μέσα 43 δευτερόλεπτα πήρε τη νίκη για την τελική δεκαεξάδα. Ο Ηλιάδης αμέσως μετά τον αγώνα ανακοίνωσε ότι βάζει τέλος στην αθλητική του καριέρα. Λίγες ώρες αργότερα η Διεθνής Ομοσπονδία Τζούντο ευχαρίστησε τον Ηλιάδη για την μεγάλη του προσφορά στο άθλημα.
Καριέρα ως προπονητής
Από το 2019 είναι ο ομοσπονδιακός προπονητής της ομάδας Τζούντο του Ουζμπεκιστάν. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τζούντο του 2022, ο αθλητής του, Μπομπόνοφ, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 90 κιλών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του τζούντο Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του τζούντο Κατηγορία:Έλληνες της Γεωργίας Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες γεωργιανής καταγωγής Κατηγορία:Έλληνες προπονητές τζούντο
Κρίμσον (παλαιστής)
Ο Τόμι Μέρσερ (γεν. 21 Φεβρουαρίου 1985) είναι Αμερικάνος επαγγελματίας παλαιστής, γνωστότερος ως "Κρίμσον". Είναι περισσότερο γνωστός για την πορεία του στο TNA Wrestling.
Πρώτα Χρόνια
Ο Τόμι Μέρσερ ξεκίνησε τη παλαιστική του καριέρα το 2007 και πέρασε από διάφορες εταιρείες πάλης. Παρέμεινε σε μικρές εταιρείες μέχρι το 2011.
TNA Wrestling
Το Δεκέμβριο του 2010, υπέγραψε συμβόλαιο με το TNA Wrestling και σύντομα άρχισε να εμφανίζεται στη τηλεοπτική εκπομπή της εταιρείας, το TNA Impact!. Τον Ιανουάριο του 2011, άρχισε να χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο "Κρίμσον" και συμμετείχε στα πρώτα του σενάρια. Παράλληλα, άρχισε ένα αήττητο σερί, το οποίο τον έκανε γνωστό και τον χαρακτηρίστηκε. Τον Νοέμβριο, ο Κρίμσον μαζί με τον Ματ Μόργκαν, έγιναν οι Ομαδικοί Πρωταθλητές. Η ομάδα κράτησε το πρωτάθλημα για ενενήντα μέρες και δεν το επανέκτησε. Τον Ιούνιο του 2012, ο Κρίμσον έχασε από τον Τζέιμς Στορμ και το αήττητο σερί των 470 ημερών έφθασε στο τέλος του. Έπειτα, οι τηλεοπτικές εμφανίσεις του Κρίμσον μειώθηκαν και στάλθηκε στο θυγατρικό Ohio Valley Wrestling. Τον Ιούλιο του 2013, ο Κρίμσον αποδεσμεύτηκε απο το TNA.
Πηγές
https://web.archive.org/web/20120828090552/http://www.onlineworldofwrestling.com/profiles/c/crimson.html
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ιωσήφ Πολυζωίδης
Ο Ιωσήφ Πολυζωίδης είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε 1974 το στη Γερμανία όπου έζησε μέχρι τα 6 του χρόνια, ενώ κατάγεται από την Αλεξανδρούπολη και το Διδυμότειχο. Όταν τελείωσε το σχολείο σπούδασε Μάρκετινγκ και Διαφήμιση στο ΤΕΙ Αθηνών. Σε ηλικία 25 ετών αποφάσισε να γίνει ηθοποιός ξεκινώντας τις σπουδές του, ενώ παράλληλα δούλευε σε διάφορες παραγωγές στην τηλεόραση.
Το 1998, έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο με πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνική σειρά «Θύματα Ειρήνης» στο Mega Channel. Εκεί συμπρωταγωνίστησε για μία σεζόν με την Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, τον Γιώργο Πυρπασόπουλο, τον Άγη Εμμανουήλ και τον Χάρη Μαυρουδή. Τη σεζόν 2000-2001 πρωταγωνίστησε με τη Δήμητρα Ματσούκα και τον Τάκη Σπυριδάκη στη κωμική σειρά «Δούρειος Ίππος» στον ANT1. Ακολούθησε η αισθηματική σειρά «Εν Ιορδάνη» όπου συμπρωταγωνίστησε με τη Βάνα Μπάρμπα. Ένας ακόμη γνωστός τηλεοπτικός ρόλος του ήταν του Μπάμπη στην αισθηματική σειρά «Λίτσα.com» της σεζόν 2008-2010 στον ANT1.
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο το 2001 στην κοινωνική ταινία «Πες στη μορφίνη ακόμα την ψάχνω». Ακολούθησαν οι παραγωγές «Να μ' αγαπάς» και «Μεσάνυχτα» το 2003. Το 2008 έπαιξε σε τρεις ταινίες: «Μόλις Χώρισα», «Το κουτί» και «Bank Bang». Το 2009, πρωταγωνίστησε στην ταινία «Πεθαίνω για σένα» με την Ελένη Ράντου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Άρτιες συναρτήσεις
Στα μαθηματικά μία συνάρτηση λέγεται άρτια αν η γραφική της παράσταση είναι συμμετρική ως προς τον άξονα yy'. Πιο συγκεκριμένα, μία συνάρτηση με πεδίο ορισμού το  λέγεται άρτια, αν για κάθε x που ανήκει στο D ισχύει ότι το -x ανήκει στο D και ότι f(-x)=f(x).
Χαρακτηριστικά της άρτιας συνάρτησης
Λόγω της ιδιότητάς της, για τη μελέτη της άρτιας συνάρτησης αρκεί να μελετηθεί για τιμές του ενός προσήμου, για παράδειγμα για x μεγαλύτερο ή ίσο του μηδενός. Τα αποτελέσματα μπορούν να γενικευτούν κατάλληλα και για τις υπόλοιπες τιμές έχοντας μια πλήρη εικόνα της συνάρτησης.
Πεδίο ορισμού
Το πεδίο ορισμού της άρτιας συνάρτησης είναι συμμετρικό ως προς το μηδέν. Για παράδειγμα, αν το διάστημα [2,6) ανήκει στο πεδίο ορισμού, τότε ανήκει και το διάστημα (-6,-2].
Συνέχεια
Η άρτια συνάρτηση δεν είναι κατά ανάγκη συνεχής (δείτε το παράδειγμα της g παραπάνω). Αυτό που συμβαίνει είναι ότι αν η συνάρτηση είναι συνεχής στο x_0, τότε είναι είναι συνεχής και στο -x_0.
Έστω μία συνάρτηση f η οποία είναι συνεχής στο x_0 \in D, δηλαδή Θα αποδείξουμε ότι είναι συνεχής στο -x_0 \in D.
Παραγωγισιμότητα
Η άρτια συνάρτηση δεν είναι κατά ανάγκη παραγωγίσιμη (δείτε το παράδειγμα της g παραπάνω). Αυτό που συμβαίνει είναι ότι αν η συνάρτηση είναι παραγωγίσιμη σε ένα σημείο x_0, τότε είναι παραγωγίσιμη στο -x_0. Επιπλέον, η παράγωγος, αν υπάρχει είναι περιττή συνάρτηση.
Θεωρούμε την άρτια συνάρτηση και έστω ότι είναι παραγωγίσιμη στο x_0 \in D. Δηλαδή υπάρχει το εξής όριο: Θα δείξουμε ότι υπάρχει και το όριο f'(-x_0). Αφού η συνάρτηση είναι άρτια, Αλλάζοντας μεταβλητή στο όριο h' = -h (και χρησιμοποιώντας ότι αν x \in D τότε -x \in D, Χρησιμοποιώντας τις ιδιότητες του ορίου Επομένως, είναι παραγωγίσιμη στο -x_0 \in D και η παράγωγος είναι περιττή συνάρτηση στο πεδίο ορισμού της.
Μονοτονία
Η μονοτονία της συνάρτησης, όπου υπάρχει, είναι αντίθετη σε συμμετρικά ως προς το μηδέν πεδία. Για παράδειγμα, αν μια άρτια συνάρτηση είναι γνησίως αύξουσα στο (-2,-1], τότε η ίδια συνάρτηση είναι γνησίως φθίνουσα το [1,2). Στο μηδέν, αν ορίζεται μονοτονία σε σύνολο που το περιλαμβάνει, τότε η συνάρτηση είναι μονότονη με αντίθετο είδος μονοτονίας εκατέρωθεν του μηδέν, ενώ η γραφική παράσταση παρουσιάζει ακρότατο στο μηδέν.
Έστω ότι η συνάρτηση f είναι αύξουσα στο με a \geq 0, δηλαδή για κάθε  με x_1 < x_2 ισχύει ότι. Θα δείξουμε ότι στο η f είναι φθίνουσα.
Θεωρούμε με x_1 < x_2 έχουμε ότι  και -x_1 > -x_2. Αφού η f είναι αύξουσα στο, έχουμε ότι. Άρα αφού η συνάρτηση είναι άρτια και έπεται το ζητούμενο.
Αντίστοιχα αν η f είναι φθίνουσα στο, είναι αύξουσα στο.
Ασύμπτωτες
Οι ασύμπτωτες, αν υπάρχουν, είναι συμμετρικές ως προς τον άξονα y'y.
Έστω ότι έχουμε μία ασύμπτωτη στον θετικό άξονα που τείνει στην τιμή \alpha, δηλαδή Τότε, επειδή η συνάρτηση είναι άρτια, αλλάζοντας μεταβλητή x' = -x, έχουμε ότι
Σύνολο τιμών-Ρίζες
Το σύνολο τιμών άρτιας συνάρτησης ταυτίζεται με το πεδίο των θετικών (συμπεριλαμβανομένου και του μηδενός, αν ανήκει στο πεδίο ορισμού) και με πεδίο των αρνητικών αριθμών (συμπεριλαμβανομένου και του μηδενός, αν ανήκει στο πεδίο ορισμού). Κάθε τιμή τη λαμβάνει τουλάχιστον δύο φορές, άρα η άρτια συνάρτηση δεν είναι ένα προς ένα. Εξαιρείται το f(0). Αν η συνάρτηση έχει πεπερασμένο πλήθος ριζών, τότε αυτό είναι περιττό, αν f(0)=0, διαφορετικά είναι άρτιο.
Κοιλοκυρτότητα
Η κοιλοκυρτότητα της συνάρτησης, όπου ορίζεται, είναι του ίδιου είδους σε συμμετρικά ως προς το μηδέν πεδία. Η δεύτερη παράγωγος της συνάρτησης, αν ορίζεται, είναι και αυτή άρτια.
Συμμετρίες
Η άρτια συνάρτηση είναι συμμετρική με τον εαυτό της ως προς τον άξονα y'y.
Σύνθεση συναρτήσεων
Οι παρακάτω συνθέσεις άρτιων και περιττών συναρτήσεων είναι άρτιες συναρτήσεις.
Έστω δύο άρτιες συναρτήσεις και έστω. Τότε, και συνεπώς η h είναι άρτια.
Έστω δύο περιττές συναρτήσεις και έστω. Τότε, και συνεπώς η h είναι άρτια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις
Οτάβα (ποταμός)
Ο Οτάβα (τσεχ. Otava, γερμ. Wottawa) είναι ποταμός της δυτικής και νότιας Βοημίας, στην Τσεχία, με μήκος 111,7 χιλιόμετρα. Είναι αριστερός παραπόταμος του Μολδάβα. Η λεκάνη απορροής του έχει έκταση περίπου 3.840 τετραγωνικά χιλιόμετρα, όλα σχεδόν (τα 3.827) στο έδαφος της Τσεχίας.
Ο ποταμός πηγάζει από τον Βοημικό Δρυμό, σχηματιζόμενος από τη συμβολή των μικρών ποταμιών Κρεμέλνα και Βύντρα σε υψόμετρο 627 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Στη συνέχεια διέρχεται από αρκετές πόλεις, όπως τις Σούσιτσε, Στράκονιτσε and Πίσεκ. Τελικώς εκβάλλει στον Μολδάβα σε σημείο με υψόμετρο 346 μέτρα. Η προέλευση της ονομασίας του ποταμού είναι κελτική. Σήμερα αποτελεί δημοφιλή προορισμό για υδάτινα σπορ.
Παραπομπές
Οταβα
Ορθοστατική λευκωματουρία
Διαλείπουσα λευκωματουρία ή παροδική πρωτεινουρία
Είναι η συχνότερη μορφή και συνήθως υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Μπορεί να προκληθεί είτε από σωματική άσκηση είτε από πυρετό. Η διαφορική της διάγνωση από τις άλλες μορφές λευκωματουρίας γίνεται με τον επαναληπτικό έλεγχο. Στη διαλείπουσα λευκωματουρία η δεύτερη μέτρηση του λευκώματος βγαίνει αρνητική.
Εμμένουσα λευκωματουρία ή σταθερή πρωτεινουρία
Εμμένουσα λευκωματουρία ορίζεται η επί τρεις συνεχόμενες μέρες παρουσία λευκώματος στα ούρα επί τρεις συνεχόμενες ημέρες. Συνήθως υποδηλώνει πάθηση είτε των νεφρών είτε άλλης προέλευσης π.χ. καρδιακή ανεπάρκεια. Από το ιστορικό και τη φυσική εξέταση μπορούν να βρεθούν συστηματικές παθήσεις που να δικαιολογούν την ύπαρξη λευκωματουρίας π.χ. διαβήτης. Η εμμένουσα λευκωματουρία ανάλογα με την αιτία που την προκαλεί διακρίνεται στις κατηγορίες: προνεφρική, νεφρική (σπειραματική και σωληναριακή) και μετανεφρική. Η βαρύτητα της εμμένουσας λευκωματουρίας καθορίζεται από τον λόγο λεύκωμα/κρεατινίνης. Η υψηλότερη τιμή του λόγου εμφανίζεται στο νεφρωσικό σύνδρομο.
Ορθοστατική λευκωματουρία ή ορθοστατική πρωτεινουρία
Αποτελεί καλοήθη ιδιάζουσα περίπτωση λευκωματουρίας. Είναι παροδική λευκωματουρία επηρεαζόμενη από την στάση του σώματος. Η ορθοστατική λευκωματουρία αποτελεί την πιο συχνή αιτία της επίμονης λευκωματουρίας (μέχρι 60%) κατά την σχολική και εφηβική ηλικία. Έτσι, εμφανίζεται συχνότερα σε νέα άτομα και σπάνια σε άτομα ηλικίας άνω των 30 ετών. Συγκεκριμένα εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά ηλικίας 5-15 ετών, υψηλού αναστήματος κατά βάση, που υποσιτίζονται. Η εμφάνιση λευκωματουρίας αποδίδεται στην πίεση της νεφρικής φλέβας από την λόρδωση που συνήθως συνυπάρχει κατά την όρθια στάση του παιδιού. Στην όρθια ή καθιστή θέση η λευκωματουρία είναι σημαντική ενώ κατά την κατάκλιση, όταν δηλαδή ο ασθενής είναι κλινήρης, είναι ελάχιστη ή μηδενική.
Συλλογή δειγμάτων ορθοστατικού λευκώματος
Στη συνέχεια, αφού ο ασθενής συγκεντρώσει όλα τα δείγματα, τα αριθμεί, τα συντηρεί στο ψυγείο, και την επόμενη μέρα τα φέρνει στο εργαστήριο. Στο εργαστήριο το λεύκωμα μετριέται χωριστά σε κάθε δείγμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρήματα ιατρικών ουρολογικών εξετάσεων
Ελληνική παραδοσιακή μουσική
Η Ελληνική παραδοσιακή μουσική περιέχει όλα τα τραγούδια, τους σκοπούς και ρυθμούς των περιοχών της Ελλάδας, της Κύπρου, της Αυστραλίας, των Η.Π.Α. (ομογένεια) και άλλων. Εκτός από τα κοινά μουσικά ακούσματα που συναντώνται σε όλη την Ελλάδα, υπάρχουν και χαρακτηριστικά είδη παραδοσιακής μουσικής ανάλογα με την ιστορία ή τις προτιμήσεις των συγκεκριμένων περιοχών. Επίσης γίνεται διάκριση των τραγουδιών με βάση το περιεχόμενό τους, την περίσταση στην οποία παίζονται και το μέτρο τους. Στην παραδοσιακή μουσική υπάρχουν διάφορα μουσικά όργανα όπως:
Δημοτικά τραγούδια
Μία κατηγορία τραγουδιών που συμπεριλαμβάνεται στην ελληνική παραδοσιακή μουσική είναι τα δημοτικά τραγούδια. Τα δημοτικά τραγούδια παίζονται συνήθως σε γάμους αλλά και σε πανηγύρια. Χωρίζονται στις εξής κατηγορίες: Ακριτικά, Κλέφτικα, Ιστορικά, Παραλλαγές και Γαμήλια.
Κρήτη
Τα Ελληνικά νησιά της Καρπάθου, της Χάλκης, της Κάσου, και της Κρήτη σχηματίζουν ένα τόξο όπου η αχλαδόσχημη ή Κρητική λύρα είναι το κυρίαρχο μουσικό όργανο. Ο Κώστας Μουντάκης κι ο Θανάσης Σκορδαλός είναι πιθανόν οι πιο γνωστοί οργανοπαίχτες λύρας, που συχνά συνοδεύεται από λαούτο το οποίο είναι παρόμοιο με το μουσικό όργανο μαντολίνο. Η τσαμπούνα παίζεται συχνά μαζί με τη λύρα στην Κάρπαθο συναπαρτίζοντας τα λυροτσάμπουνα. Η Κρήτη είναι γνωστή για την παράδοσή της σε παραδοσιακούς χορούς, η οποία έχει καταβολές στην αρχαία Ελλάδα και περιλαμβάνει γρήγορους σε ρυθμό χορούς όπως το Πεντοζάλι και άλλους όπως η Σούστα, ο Συρτός, το Τριζάλι, ο Κατσαμπαδιανός, ο Χανιώτης, ο Σιγανός, ο Πηδηχτός Λασιθίου, ο Μαλεβιζιώτικος, ο Καστρινός, ο Τσινιάρης, ο Ιεραπετρικός και ο Λαζιώτικος.
Νησιά του Αιγαίου
Στις Κυκλάδες, το βιολί είναι πιο δημοφιλές απ' ό,τι η λύρα και υπάρχουν αρκετοί γνωστοί μουσικοί, όπως ο Νίκος Οικονομίδης, ο Λεωνίδας Κλάδος και ο Στάθης Κουκουλάρης. Οι παραδοσιακοί χοροί των Κυκλάδων περιλαμβάνουν τον Λέρικο, τον Συρτό, τον Συρτό της Σερίφου, τον Συρτό της Νάξου, τον Συρτό της Κύθνου, τον χορό της Αμοργού και τον Μπάλο. Η πιο γνωστή τραγουδίστρια της κυκλαδικής μουσικής είναι η Δόμνα Σαμίου.
Στα Δωδεκάνησα υπάρχουν κυρίαρχα στοιχεία της Κρητικής μουσικής. Οι παραδοσιακοί χοροί των Δωδεκανήσων περιλαμβάνουν την Τράτα, τον Μπάλο, τον Συρτό, την Κρεμαστή, τον Ίσσο, τον Συρτό της Ρόδου, τον Μηχανικό και τον Καλυμιώτικο με καταγωγή από το νησί της Καλύμνου.
Κεντρική Ελλάδα
Στην κεντρική Ελλάδα πολλά παραδοσιακά τραγούδια αναφέρονται στους Κλέφτες και τον ρόλο που έπαιξαν κατά την συγκεκριμένης περιόδου της Τουρκοκρατίας. Παραδοσιακοί χοροί στην κεντρική Ελλάδα περιλαμβάνουν: τον Αντικρυστό, το Συρτάκι, το Ζεϊμπέκικο, το Χασάπικο, τον Καλαματιανό, τον Καμιλιερικό, τον Κουλουριώτικο, τον Συρτό, τον Τσάμικο, τον χορό της Τράτας, τον Χατζηχρήστο και τον Συρτοκαλαματιανό. Η μουσική παράδοση της περιοχής έχει επίσης επηρεαστεί από τους Αρβανίτες.
Ήπειρος
Στην Ήπειρο, τα παραδοσιακά τραγούδια είναι πεντατονικά και πολυτονικά και ερμηνεύονται τόσο από τραγουδιστές όσο και από τραγουδίστριες. Χαρακτηριστικά τραγούδια περιλαμβάνουν μοιρολόγια, της Τάβλας και φωνητικά με τη συνοδεία του σκάρου. Το κλαρίνο είναι το κυρίαρχο μουσικό όργανο στην Ήπειρο, που χρησιμοποιείται για να συνοδεύσει τους χορούς, κυρίως με αργό και βαρύ ρυθμό, όπως ο Τσάμικος, ο Κοφτός, ο Μενούσης, το Φισούνι, η Ποδιά, ο Στα δύο, ο Στα τρία, ο Ζαγορήσιος, η Κεντημένη, ο Μετσοβίτικος και ο Γιατρός.
Πελοπόννησος
Παραδοσιακοί χοροί από την Πελοπόννησο περιλαμβάνουν τον Καλαματιανό, των Καρυάτιδων, τον Μονόδιπλο, τον Τσάμικο, τον Συρτό, τον Άη Γιώργη, τον Μανιάτικο και τον Διπλό χορό. Στην Μάνη υπάρχει ακόμα η παράδοση των μοιρολογιών που τραγουδιούνται από ηλικιωμένες γυναίκες.
Ιόνια Νησιά
Τα Ιόνια νησιά δεν υπήρξαν ποτέ κάτω από Οθωμανική κατοχή και τα τραγούδια και οι καντάδες τους είναι εν μέρει βασισμένες στο Δυτικό Ευρωπαϊκό στυλ. Οι Ελληνικές καντάδες ερμηνεύονται από τρεις τραγουδιστές με τη συνοδεία μαντολίνου ή κιθάρας. Αυτά τα ρομαντικά τραγούδια αναπτύχθηκαν κυρίως στην Κεφαλλονιά στις αρχές του 19ου αι. αλλά διαδόθηκαν καταμήκος της Ελλάδας μετά την απελευθέρωση. Ένα Αθηναϊκό είδος καντάδας δημιουργήθηκε, με τη συνοδεία βιολιού, κλαρίνου και λαούτου. Παρόλα αυτά αυτό το είδος έγινε αποδεκτό ως Επτανησιακό. Το νησί της Ζακύνθου έχει ένα ποικίλο μουσικό παρελθόν με επιρροές επίσης από την Κρήτη. Οι παραδοσιακοί χοροί περιλαμβάνουν τον Τσιριγοτικό, τον Λευκαδίτικο, τον Μπάλο, τον Συρτό, τον Άη Γιώργη, τον Κερκυραϊκό και τον Κάτω στο γυαλό.
Η εκκλησιαστική μουσική (Βυζαντινή) των νησιών είναι επίσης διαφορετική από της υπόλοιπης Ελλάδας, με πολλές Δυτικές και Καθολικές επιρροές στην Ορθόδοξη λειτουργία. Η περιοχή είναι επίσης γνωστή για την ίδρυση της πρώτης σύγχρονης Σχολής Ελληνικής κλασικής μουσικής Επτανησιακή σχολή, που ιδρύθηκε το 1815.
Μακεδονία
Σημαντικό όνομα της Μακεδονικής μουσικής παράδοσης και ιδιαίτερα της περιοχής των Σερρών, αποτέλεσε και η Νίτσα Τσίτρα.
Μικρά Ασία
Τα τραγούδια και οι χοροί της Μικράς Ασίας κατατάσσονται κυρίως σε δύο μεγάλες κατηγορίες, οι οποίες δηλώνουν και τον τρόπο που χορεύονται: στους συρτούς-μπάλλους που είναι κυκλικοί και στους καρσιλαμάδες που είναι αντικρυστοί. Παραδοσιακά τραγούδια και χοροί που της Μικράς Ασίας είναι το Κόνιαλι, το Χασάπικο, το Ζεϊμπέκικο, ο Αντικρυστός (καρσιλαμάς), η Σουρουντίνα, ο Άτταρης, ο Απτάλικος, η Γιωργίτσα κ.ά. Η πολιτιστική παράδοση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου και της Μικράς Ασίας είναι κοινή. Επίσης οι χοροί της Καππαδοκίας είναι κυριώς θρησκευτικοί και παρουσιάζουν τελετουργική μορφή καθώς η προέλευσή τους ανάγεται στη βυζαντινή εποχή όπως ο Χορός των μαχαιριών, Κάλε-Κάστρο, Χαρμάν Γερί (Αλώνια), Ωνημά, Σεήτα-τα, Μέγα Πάσχα Μουσικά όργανα της μικρασιάτικης μουσικής είναι το λαούτο, το ούτι, το βιολί, το κανονάκι, το σαντούρι, ο κεμανές Καππαδοκίας (καππαδοκική λύρα), τα κουτάλια, το ντέφι, τα ζίλια κ.ά. Μετά την εγκατάσταση των Μικρασιατών στην Ελλάδα, τα όργανα αυτά έγιναν ευρέως γνωστά σε όλο τον ελλαδικό χώρο και εμπλούτισαν τη μουσική των περιοχών.
Πολυκράτης
Ο Πολυκράτης ήταν τύραννος της Σάμου κατά το δεύτερο μισό του 6ου αιώνα π.Χ.
Ελληνική παραδοσιακή μουσική
Θεσσαλία
Τα παραδοσιακά τραγούδια της Θεσσαλίας είναι αργά και επιβλητικά και περιλαμβάνουν χορούς όπως ο Καλαματιανός, ο Θεσσαλικός, ο Κοφτός, ο  Τσάμικος, ο Κλειστός, ο Κανγκελής, το Γαϊτανάκι, ο Πηλιορήτικος, η Σβαρνιάρα, ο Στα τρία, η Καραγκούνα και η Γαλανογαλανή.
Ο Διονυσιακός λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο, πριν το Πάσχα στον Τύρναβο. Εκεί πραγματοποιείται η γνωστή γιορτή του Φαλλού, μια παγανιστική γιορτή γονιμότητας  με φαγητά και ποτά, προς τιμήν του αρχαίου θεού Διόνυσο.
Θράκη
Τα μουσικά όργανα στην αρχαία μουσική της Θράκης όπως οι γκάιντες και η Βυζαντινή λύρα είναι ακόμα τα κύρια όργανα της παραδοσιακής μουσικής της Θράκης. Οι παραδοσιακοί χοροί της περιοχής είναι η Μπαϊντούσκα, ο Ξεσυρτός, ο Μαντιλάτος, ο Τσέστος (ή στον τόπο), το Τριπάτι (ή το Ποδαράκι), ο Κυνηγητός (ή σαραναδιάρι), ο Χορός της γίκνας,, ο Τρεμουλιαστός, ο Ζερβός, ο Κουτσός, ο Τραμπανιστός, ο Σφαρλής, ο Ταπεινός, την Σουφλιουτούδα, τον Ζωναράδικο, ο Καστρινός, ο Συγκαθιστός, η Σούστα και οι χοροί Γάΐτάνι ή Κουσευτός, Καλλινίτικος ή ίσια απάν, Μπογδάνος, Μιλήσω, Δεντρίτσι και Αραδιαστείτε στο χορό. Οι παραδοσιακοί Θρακιώτικοι χοροί είναι συνήθως γρήγοροι σε ρυθμό και είναι κυρίως κυκλικοί χοροί στους οποίους οι άντρες χορεύουν πρώτοι στη σειρά. Η γκάιντα, ένα είδος φλογέρας με ασκό, είναι το χαρακτηριστικότερο μουσικό όργανο, όμως το κλαρίνο και το τουμπελέκι χρησιμοποιούνται επίσης. Η θρακιώτικη γκάιντα, ονομάζεται επίσης αυλός και είναι διαφορετική από την Μακεδονική και την Βουλγάρικη. Είναι υψηλότερης συχνότητας από την Μακεδονική και χαμηλότερης από την Βουλγάρικη γκάιντα ή Ντούρα. Η Θρακιώτικη γκάιντα χρησιμοποιείται ακόμα ευρέως κατά μήκος της Βορειοανατολικής Ελλάδας.
Κωνσταντινούπολη
Ο πιο γνωστός Ελληνικός χορός και ρυθμός είναι ο Χασάπικο. Προέρχεται από τον Μεσαίωνα ως μια αναπαράσταση μιας μάχης με σπαθιά, που υιοθετήθηκε από τον Βυζαντινό στρατό. Στα Ελληνικά ονομάζεται μακελλάριος χορός. Το χασάπικο αποτελεί μια από τις βάσεις για το συρτάκι και χορεύεται σε όλη την Ελλάδα.
Παραπομπές
Μουσική ανά εθνικότητα
Πολυκράτης
Ανάληψη εξουσίας
Δεν είναι γνωστό ποια χρονολογία ακριβώς πήρε την εξουσία. Εκμεταλλεύτηκε μια γιορτή της Ήρας όταν όλοι βρίσκονταν έξω από την πόλη και ανέτρεψε το καθεστώς μαζί με τους αδερφούς του, που από τον Ηρόδοτο αναφέρονται ως Παντάγνωτος και Συλοσών. Μοίρασαν το νησί σε τρία μέρη και ο καθένας διοικούσε από ένα, όμως ο Πολυκράτης σκότωσε τον Παντάγνωτο και εξόρισε τον Συλοσώντα.
Ακολουθώντας τη συνηθισμένη τακτική των τυράννων ο Πολυκράτης προσπάθησε πρώτα απ' όλα να εδραιώσει την εξουσία του. Σκότωσε ή εξόρισε όσο μπορούσε περισσότερους γεωμόρους, δηλαδή μεγαλογαιοκτήμονες, οι οποίοι επιθυμούσαν να εγκαταστήσουν στη Σάμο ολιγαρχικό πολίτευμα. Ο Πολυκράτης έφτιαξε ένα στόλο από εκατό πλοία και χίλιους τοξότες και λεηλατούσε τα νησιά του Αιγαίου, όπως για παράδειγμα τη Ρήνεια της Δήλου, την οποία αφιέρωσε στο Δήλιο Απόλλωνα. Κατάφερε επίσης να νικήσει το συνασπισμένο στόλο της Μιλήτου και της Λέσβου.
Σύμμαχοι και αντίπαλοι
Είχε συμμαχήσει με τον τύραννο της Νάξου, Λυγδάμη, και με τον φαραώ της Αιγύπτου, Άμασι. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, ο Άμασις Β' της Αιγύπτου βλέποντας ότι ο Πολυκράτης ήταν πολύ τυχερός τον συμβούλεψε να ξεφορτωθεί κάτι πολύτιμο που είχε επάνω του για να μην θυμώσει τους θεούς. Έτσι ο Πολυκράτης πήρε ένα δαχτυλίδι και το πέταξε στη θάλασσα. Μετά από μερικές μέρες ένας ψαράς έφερε στο Πολυκράτη δώρο ένα μεγάλο ψάρι που είχε πιάσει. Ετοιμάζοντας το ψάρι οι υπηρέτες βρήκαν μέσα το δαχτυλίδι του Πολυκράτη. Τότε ο Πολυκράτης χαρούμενος έστειλε γράμμα στον Άμασι εξηγώντας του τι είχε συμβεί. Ο Άμασις διέλυσε τη συμμαχία του με τον Πολυκράτη, πιστεύοντας ότι ένας τόσο τυχερός άνθρωπος αναμφισβήτητα θα είχε πολύ άσχημο τέλος. Το πιο πιθανό όμως είναι η συμμαχία να διαλύθηκε, επειδή ο Πολυκράτης είχε στείλει βοήθεια στον Καμβύση όταν αυτός επιτέθηκε στην Αίγυπτο.
Ο Πολυκράτης θέλοντας να απαλλαγεί από τους πολιτικούς του αντιπάλους, τους έστειλε ως βοήθεια στον Καμβύση στην εκστρατεία του κατά της Αιγύπτου, ζητώντας του να βρει τρόπο να τους ξεφορτωθεί. Οι Σάμιοι όμως το κατάλαβαν και επέστρεψαν από την Αίγυπτο για να επιτεθούν στον τύραννο. Κατάφεραν να τον νικήσουν στη θάλασσα, αποκρούστηκαν όμως στη στεριά. Επέστρεψαν μαζί με βοήθεια από τους Σπαρτιάτες και τους Κορίνθιους αλλά μετά από πολιορκία σαράντα ημερών αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την προσπάθεια.
Θάνατος
Ο Πολυκράτης δολοφονήθηκε το 522 π.Χ. πέφτοντας στην παγίδα του σατράπη των Σάρδεων, Οροίτη. Αυτός μισούσε τον Πολυκράτη είτε γιατί είχε αποτύχει να κατακτήσει τη Σάμο είτε γιατί ο Πολυκράτης είχε περιφρονήσει έναν Πέρση πρέσβη. Γνωρίζοντας την απληστία του Πολυκράτη, του διαμήνυσε ότι η περιουσία του κινδύνευε από τον βασιλιά της Περσίας και τον κάλεσε για να τον βοηθήσει υποτίθεται στη φυγάδευση του θησαυρού του, υποσχόμενος στον Πολυκράτη τη μισή. Ο Πολυκράτης, παρά τις συμβουλές των φίλων του καθώς και την προφητεία της κόρης του (ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι το κορίτσι είχε δει ένα άσχημο όνειρο που σήμαινε ότι ο πατέρας του θα πεθάνει), πήγε στις Σάρδεις. Εκεί ο Οροίτης τον συνέλαβε και έβαλε να τον γδάρουν ζωντανό και έπειτα να τον σταυρώσουν.
Έργα
Κατά τη διάρκεια της τυραννίας του, ο Πολυκράτης έκανε πολλά σπουδαία έργα στη Σάμο. Έφερε από τα Μέγαρα τον υδραυλικό Ευπαλίνο, ο οποίος κατασκεύασε το «Ευπαλίνειο όρυγμα» που ύδρευε με ασφάλεια την πόλη σε περίπτωση πολιορκίας. Περιτείχισε την ακρόπολη Αστυπάλαια, όπου έχτισε το πλούσιο ανάκτορο του. Επί ημερών του ακόμη, ανεγέρθηκε το Ηραίον, ο μεγαλύτερος ελληνικός ναός που είχε δει ο Ηρόδοτος. Στα ανάκτορά του έμειναν οι λυρικοί ποιητές Ανακρέων και Ίβυκος.
Νήσοι Τσάταμ
Το αρχιπέλαγος των Νήσων Τσάταμ (Αγγλικά: Chatham Islands, Μοριορί: Rekohu) αποτελείται από περίπου 10 νησιά εντός ακτίνας 40 χιλιομέτρων, τα οποία ανήκουν στη Νέα Ζηλανδία.
Γεωγραφία
Η ομάδα των νησιών ως ομάδα βρίσκονται περίπου στις 43°59′17″Ν, 176°27′13″Δ, περίπου 800 χλμ ανατολικά του Κράισττσερτς στη Νέα Ζηλανδία. Τα νησιά ανήκουν επισήμως στη Νέα Ζηλανδία από το 1842. Καλύπτουν συνολική έκταση 966 χλμ², το μεγαλύτερο μέρος της οποίας βρίσκεται σχεδόν στα δύο βασικά νησιά, το Νησί Τσάταμ (43°53′54″Ν, 176°31′44″Δ) και το Νησί Πιττ (44°18′01″Ν, 176°13′14″Δ).
Τα δύο βασικά νησιά είναι τα μόνα κατοικήσιμα, ενώ τα μικρότερα νησιά είναι κατά βάση προστατευμένες περιοχές με περιορισμένη ή απαγορευμένη πρόσβαση.
Τα ονόματα των βασικοτέρων νησιών στα Αγγλικά και τα Μοριορί είναι:
Μερικά από αυτά τα νησιά, κάποτε προορισμένα για γεωργία, συντηρούνται σήμερα ως προστατευμένες περιοχές φύσης, βοηθώντας έτσι στη διατήρηση μέρους της χλωρίδας και της πανίδας που είναι μοναδικές στα Νησιά Τσάταμ.
Η διεθνής γραμμή αλλαγής ημερομηνίας βρίσκεται στα ανατολικά των Τσάταμ, αν και τα νησιά βρίσκονται ανατολικά του γεωγραφικού μήκους των 180°. Επακολούθως, οι Νήσοι Τσάταμ ακολουθούν δική τους ώρα (UTC +12:45), 45 λεπτά μπροστά από την ώρα της Νέας Ζηλανδίας, συμπεριλαμβανομένων και των περιόδων θερινής ώρας, λόγω και της γεωγραφικής απόστασης από τη Νέα Ζηλανδία.
Ιστορία
Η πρώτη ανθρώπινη κατοίκιση των νησιών περιλαμβάνει μεταναστευτικές Πολυνήσιες φυλές που εγκαταστάθηκαν στα νησιά περίπου το 1000 μ.Χ., και εντός της απομόνωσής του έγιναν οι Μοριορί. Η ακριβής καταγωγή των ανθρώπων αυτών παραμένει θέμα συζήτησης. Μερικοί έχουν υποστηρίξει πως κατέφθασαν απευθείας από βορειότερα Πολυνησιακά νησιά, αλλά η πιο σύγχρονη σήμερα θεωρία τους θεωρεί Μαορί από την ηπειρωτική Νέα Ζηλανδία. Η συζήτηση έχει και πολιτικό απόηχο, καθώς σύγχρονοι κάτοικοι Μαορί, απόγονοι αυτών που εισέβαλαν και κατέκτησαν το αρχιπέλαγος το 1832, διεκδικούν πρόσβαση σε προγονικά Μαορί αλιευτικά δικαιώματα. Μια εκτενής αναφορά στους ισχυρισμούς αυτούς, η "Rekohu", έχει δημοσιευτεί από το Δικαστήριο Γουαϊτάνγκι.
Ο Μοριορί πληθυσμός των νησιών αριθμούσε περίπου 2.000. Ζούσαν ως κυνηγοί-συλλέκτες, παίρνοντας την τροφή τους από τη θάλασσα και την ιθαγενή χλωρίδα. Η κοινωνία ζούσε ειρηνικά, επιλύοντας τις διαφωνίες με ομοφωνία παρά με σύγκρουση και διατηρούσε τον πληθυσμό της σταθερό ευνουχίζοντας ένα ποσοστό των αγοριών της.
Το όνομα "Νήσοι Τσάταμ" προέρχεται από το καράβι HMS Chatham, του οποίου ο καπετάνιος Γουίλλιαμ Ρ. Μπράουτον αποβιβάστηκε στα νησιά στις 29 Νοεμβρίου 1781 και αξίωσε την κατοχή τους για την Μεγάλη Βρετανία. Φωκοθήρες και φαλαινοθήρες σύντομα κατέστησαν τα νησιά κέντρο των δραστηριοτήτων τους. Οι αλιευτικές δραστηριότητες συνεχίζουν να συμβάλλουν στην οικονομία, αν και οι φωκοθηρικές και φαλαινοθηρικές βιομηχανίες σταμάτησαν την δράση τους περίπου το 1861.
Οι εισβολείς Μαορί από τη Νέα Ζηλανδία, καθώς και οι Ευρωπαίοι φαλαινοθήρες εξολόθρευσαν τον ιθαγενή πληθυσμό των Μοριορί. Σήμερα, ωστόσο, κάποιες νησιωτικές οικογένειες συνεχίζουν μια Μοριορί γενεαλογία, και ο πολιτισμός των Μοριορί συνεχίζει να συνέρχεται. Πρόσφατα οι Μοριορί έχουν ενωθεί κάτω από το Hokotehi Trust.
Πληθυσμός
Οι Νήσοι Τσάταμ και Πιττ είναι κατοικήσιμα. Ο πληθυσμός των 717 ανθρώπων (απογραφή 2001 ) έχει Ευρωπαϊκή (70%), Μαορί και Μοριορί καταγωγή. Η πόλη του Γουαϊτάνγκι είναι ο βασικός καταυλισμός με περίπου 200 κατοίκους. Άλλα χωριά βρίσκονται στα Τε Όνε και Καϊνγκαρόα (όπου βρίσκονται τα δύο δημοτικά σχολεία) και στα ψαροχώρια Οουένγκα και Πορτ Χατ.
Στα υπηρεσιακά κτίρια του Γουαϊτάνγκι περιλαμβάνονται ένα νοσοκομείο με ειδικευόμενο γιατρό, εμπορική τράπεζα, μερικά μαγαζιά, και μηχανικές και ναυτιλιακές υπηρεσίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά της Νέας Ζηλανδίας
BBC Radio Scotland
Το BBC Radio Scotland (BBC Ραδιόφωνο Σκωτίας) είναι ραδιοφωνικός σταθμός του BBC Scotland, ο οποίος εκπέμπει σε όλη τη Σκωτία. Το πρόγραμμα του σταθμού περιλαμβάνει ειδήσεις, αθλητικά, μουσική, πολιτιστικές και ψυχαγωγικές εκπομπές. Ο σταθμός αντικατέστησε το BBC Radio 4 στην περιοχή της Σκωτίας στις 4 Νοεμβρίου του 1978. Ο σταθμός άλλαξε το όνομά του στις 23 του ίδιου μήνα.
Ο σταθμός εκπέμπει 24 ώρες το 24ωρο.
Ιστορικό
Το BBC Radio Scotland ξεκίνησε να εκπέμπει το 1978, αν και το όνομα άρχισε να χρησιμοποιείται ήδη από το 1974, ενώ ακόμα έκπεμπε το BBC Radio 4. Η δημιουργία ενός δικτύου έγινε εφικτή όταν το BBC Radio 4 έκπεμπε σε όλη τη Σκωτία και όταν ο ραδιοφωνικός σταθμός μετακινήθηκε από τα μεσαία κύματα (AM) στα μακρά κύματα (FM).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζικοι Ραδιοφωνικοί Σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Scotland
Μάρτι Φρίντμαν
Ο Μάρτι Φρίντμαν (πλήρες όνομα "Martin Adam Friedman") είναι Αμερικάνος κιθαρίστας και συνθέτης, γνωστός για τη συμμετοχή του στο χέβι μέταλ συγκρότημα των Megadeth καθ' όλη τη δεκαετία του '90, όπως και τους Cacophony και τους Hawaii.
Τα πρώτα χρόνια και οι Cacophony
Ο Φρίντμαν γεννήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 1962 στο Λόρελ του Μέριλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών από Αμερικανό-Εβραίους γονείς. Είναι αυτοδίδακτος κιθαρίστας, επηρεαζόμενος βαθιά όταν σε εφηβική ηλικία παρακολούθησε μία συναυλία των Kiss. Σύντομα, σχημάτισε το πρώτο του συγκρότημα, τους Deuce, παίζοντας μαζί τους για τρία χρόνια, με ηχογραφήσεις της περιόδου 1978 - 1980 να κυκλοφορούν στα τέλη της δεκαετίας του '90.
Στη συνέχεια σχημάτισε τους Vixen, οι οποίοι μετά την κυκλοφορία του ΕΡ "Made In Hawaii" το 1983, άλλαξαν το όνομα τους σε Hawaii. Με αυτή την ονομασία κυκλοφόρησαν τρία άλμπουμ μέχρι το 1986, όταν ο Φρίντμαν αποφάσισε να διαλύσει το συγκρότημα για να σχηματίσει τους Cacophony μαζί με τον κιθαρίστα Τζέισον Μπέκερ. Μαζί κυκλοφόρησαν τα άλμπουμ "Speed Metal Symphony" το 1987 και "Go Off!" το 1988, πριν σταματήσουν τη συνεργασία τους για να ενταχθεί ο Φρίντμαν στους Megadeth και ο Μπέκερ στο προσωπικό σχήμα του πρώην τραγουδιστή των Van Halen, Ντέιβιντ Λι Ροθ.
Παράλληλα, ο Φρίντμαν είχε κυκλοφορήσει τον πρώτο του προσωπικό δίσκο με τίτλο "Dragon's Kiss".
Megadeth
Ο Φρίντμαν έγινε μέλος των Megadeth τον Φεβρουάριο του 1990, ηχογραφώντας μαζί τους το "Rust In Peace", για το οποίο έλαβαν δύο υποψηφιότητες για βραβείο "Grammy", ενώ συμμετείχαν στην περιοδεία "Clash of the Titans" με τους με τους Slayer, τους Anthrax και τους Suicidal Tendencies στην Ευρώπη και τους Slayer, τους Anthrax και τους Alice in Chains στην Αμερική. Ο δίσκος ανέβηκε στο βρετανικό Top-10 και έγινε πλατινένιος στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ακολούθησε το πιο επιτυχημένο τους άλμπουμ, "Countdown to Extinction", το οποίο έφθασε στο # 2 του Billboard και έχει βραβευθεί ως διπλά πλατινένιο. Το συγκρότημα συμμετείχε στο σάουντρακ της ταινίας "Last Action Hero" με το κομμάτι "Angry Again" πριν κυκλοφορήσουν το "Youthanasia" το 1994, πραγματοποιώντας τη μεγαλύτερη περιοδεία τους μέχρι τότε.
Ενώ βρισκόταν στους Megadeth, ο Φρίντμαν κυκλοφόρησε τα "Scenes" (1992), "Introduction" (1994) και "True Obsessions" (1996).
Μετέπειτα καριέρα
To 2000, δημιούργησε τους Red Dye #2, ενώ έκανε παραγωγή στο ντέμο της ποπ τραγουδίστριας Αντζελίνα Εσπάρζα, βοηθώντας την να υπογράψει συμβόλαιο με την "Columbia Records". Τρία χρόνια αργότερα, περιόδευσε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες με το προσωπικό του σχήμα, στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν ο ντράμερ Τζίμι ΝτεΓκράσο και ο κιθαρίστας Ρον Γιάρζομπεκ, ενώ συμμετείχαν και οι Άλεξ Σκόλνικ και Κρις Πόλαντ. Λίγο πριν, είχε κυκλοφορήσει το "Music For Speeding" λαμβάνοντας ιδιαίτερα θετικές κριτικές.
Το 2004, εντάχθηκε στους Ιάπωνες Aikawa Nanase και δύο χρόνια αργότερα κυκλοφόρησε δύο προσωπικά άλμπουμ, τα "Loudspeaker" και "Kick Ass Rock". Σε αυτό το διάστημα μετακόμισε στο Τόκιο της Ιαπωνίας, όντας σταθερό μέλος της εκπομπής "Hebimeta-san" (αγγλ. "Mr. Heavy-Metal"), ενώ είχε το δικό του πρόγραμμα με τίτλο "Rock Fujiyama" μέχρι το 2007.
Το 2010, δημιούργησε την δισκογραφική εταιρεία "Gokukara Records", ενώ πραγματοποίησε πολλές δωρεές για τα θύματα του σεισμού και του τσουνάμι στο Σεντάι της Ιαπωνίας το 2011.
Τον Δεκέμβριο του 2012, ανακοίνωσε τον γάμο του με την Ιάπωνα τσελίστα Χιγιόρι Οκούντα.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί κιθαρίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Άγιος Μαρίνος
Ο Άγιος Μαρίνος, ή Σαν Μαρίνο, επίσημα Δημοκρατία του Άγιου Μαρίνου  (ιταλικά: Repubblica di San Marino)   , επίσης γνωστός ως  Γαληνοτάτη Δημοκρατία του Αγίου Μαρίνου (ιταλικά: Serenissima Repubblica di San Marino) είναι περίκλειστο μικροκράτος, που περιβάλλεται από την Ιταλία και βρίσκεται στην κεντρική ιταλική χερσόνησο, στη βορειοανατολική πλευρά των Απεννίνων όρων. Είναι το πέμπτο μικρότερο κράτος του κόσμου, με έκταση μόλις 61,19 τ.χλμ. και 33.812 κατοίκους σύμφωνα με επίσημα στοιχεία για τον Δεκέμβριο του 2022.
Ο Άγιος Μαρίνος συχνά αναφέρεται ως το παλαιότερο δημοκρατικό κράτος στον κόσμο. Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρύθηκε από τον Μαρίνο της Ραμπ, έναν χριστιανό λιθοξόο στις 3 Σεπτεμβρίου του έτους 301, όταν, προσπαθώντας να ξεφύγει από τον διωγμό του Διοκλητιανού, κατέφυγε στον τόπο που βρίσκεται σήμερα το κρατίδιο και έχτισε μια εκκλησία. Πολιούχος αγία της χώρας είναι η Αγία Αγάθη.
Ιστορία
thumb|left|150px|Το κάστρο του Αγίου Μαρίνου
Στα μέσα του 5ου αιώνα σχηματίστηκε μια κοινότητα· εξαιτίας της σχετικά απρόσιτης περιοχής και της ανέχειας, κατάφερε, με μερικές σύντομες «παρεμβολές», να διατηρήσει την αυτονομία της. Το 1631 η ανεξαρτησία της αναγνωρίστηκε και από τον πάπα.
Κατά την πρώιμη φάση της διαδικασίας της ιταλικής ενοποίησης του 19ου αιώνα ο Άγιος Μαρίνος αποτέλεσε τόπο καταφυγίου για πολυάριθμους ανθρώπους οι οποίοι διώχθηκαν επειδή ήταν οπαδοί της Ιταλικής ενοποίησης. Εις ανάμνησιν αυτής της υποστήριξης, ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι αποδέχθηκε την επιθυμία του κράτους του Αγίου Μαρίνου να μη συμπεριληφθεί στο νέο ιταλικό κράτος. Ο Ναπολέων αρνήθηκε, μάλιστα, να καταλάβει τη χώρα. Ο ίδιος σχολίασε: «Μα γιατί είναι μια πρότυπη Δημοκρατία!»
Η κυβέρνηση του Αγίου Μαρίνου ονόμασε τον Αβραάμ Λίνκολν επίτιμο πολίτη της χώρας. Εκείνος απάντησε γραπτώς, λέγοντας ότι η Δημοκρατία αποδείκνυε πως «το κράτος το οποίο θεμελιώθηκε πάνω σε δημοκρατικές αρχές είναι σε θέση να διοικηθεί έτσι, ώστε να είναι ασφαλές και παντοτινό».
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Άγιος Μαρίνος ήταν σε θέση να παραμείνει και επίσημα ουδέτερος. Οι Δυνάμεις του Άξονα υποχώρησαν από τη χώρα και καταδιώχθηκαν από αμερικανικά και βρετανικά στρατεύματα. Οι στρατιωτικές δυνάμεις των Συμμάχων αποχώρησαν μερικές εβδομάδες αργότερα.
Η χώρα κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ της πρώτης δημοκρατικά εκλεγμένης κομμουνιστικής κυβέρνησης, η οποία διήρκεσε από το 1945 έως το 1957.
Ο Άγιος Μαρίνος ήταν η μικρότερη δημοκρατική χώρα στον κόσμο από το 301 έως το 1968, όταν και η νήσος Ναουρού έγινε ανεξάρτητο κράτος.
Το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα (PDCS) έλαβε 21 από τις 60 έδρες στη Βουλή, που ονομάζεται Consiglio Grande e Generale (ελλ. «Μεγάλο και Γενικό Συμβούλιο») στις εκλογές της 4ης Ιουνίου 2006, ενώ ο έτερος του συνασπισμού, το Σοσιαλιστικό PSS τις 20, η Λαïκή Συμμαχία 7, η Ενωμένη Αριστερά 5 και το Νέο Σοσιαλιστικό Κόμμα τις 3 έδρες.
Στις εκλογές του 2008 νικητής αναδείχθηκε ο συνασπισμός Συμφωνία για τον Άγιο Μαρίνο, που εξασφάλισε 35 επί συνόλου 60 εδρών στο Μέγα και Γενικό Συμβούλιο.