cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παραδοσιακή ενδυμασία Ίου
Γυναικεία ενδυμασία
Η γυναικεία τοπική ενδυμασία της Ίου, αποτελείται από το καρκάλι ( είδος πουκάμισου ), το «σωπικάμισο μπρουζιτσένιο», το οποίο είναι είδος μεταξωτού πουκάμισου, το σωκάρδι που είναι πουκάμισο παρόμοιο με το αντίστοιχο ανδρικό, το κοντογούνι με προφίλια που οποίο είναι επίσης παρόμοιο με το αντίστοιχο ανδρικό γιλέκο και είναι διακοσμημένο με γούνα ή τσόχα ενώ διαθέτει και μανίκια. Παράλληλα, διαθέτει μεταξωτό φουστάνι, μαντήλι στους ώμους καθώς και διάφορα εξαρτήματα στο κεφάλι, όπως η καλύπτρα που ήταν γνωστή με την ονομασία κουρλί. , το «μποξαδάκι» κατά τη χειμερινή περίοδο καθώς και ένα μαντήλι στο δεξί πλευρό.
Βιβλιογραφία
Ενδυμασια Ιος
Καμπύλη αποδόσεων
Στα οικονομικά, η καμπύλη αποδόσεων είναι η σχέση μεταξύ του επιτοκίου(ή του κόστους δανεισμού) και του χρόνου για τη λήξη του χρέους για ένα δεδομένο δανειολήπτη σε ένα δεδομένο νόμισμα. Οι περισσότερο μαθηματικές περιγραφές της σχέσης αυτής συχνά αποκαλούνται ως χρονική διάρθρωση των επιτοκίων.
Η απόδοση ενός χρέους είναι το ποσοστό επιστροφής το οποίο σχετίζεται με την αρχική επένδυση. Για παράδειγμα, ένας τραπεζικός λογαριασμός που πληρώνει ένα επιτόκιο 4% ετησίως, έχει 4% απόδοση, όταν η τιμή του ομολόγου ισούται με την ονομαστική αξία. Σε γενικές γραμμές, η απόδοση που μπορεί να αποκτηθεί ετησίως εξαρτάται από το χρονικό διάστημα στο οποίο επενδύονται τα χρήματα. Για παράδειγμα, μια τράπεζα μπορεί να προσφέρει ένα "επιτόκιο αποταμίευσης" μεγαλύτερο από τα επιτόκια που προσφέρονται σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου ή καταθέσεις όψεως, αν ο πελάτης είναι διατεθειμένος να αφήσει ανέγγιχτα τα χρήματα του για πέντε έτη. Η επένδυση για ένα χρονικό διάστημα t δίνει μια απόδοση Y (t).
Η συνάρτηση Y ονομάζεται καμπύλη αποδόσεων, και είναι συχνά, αλλά όχι πάντα, μια αύξουσα συνάρτηση του t. Οι καμπύλες απόδοσης χρησιμοποιούνται από αναλυτές οι οποίοι αναλύουν τα ομόλογα καθώς και άλλα σχετικά χρεόγραφα, για να κατανοήσουν τις συνθήκες στις χρηματοπιστωτικές αγορές και να αναζητήσουν ευκαιρίες εμπορικών συναλλαγών. Οι οικονομολόγοι χρησιμοποιούν τις καμπύλες για να κατανοήσουν τις οικονομικές συνθήκες.
Η καμπύλη απόδοσης της συνάρτησης Υ είναι γνωστή με βεβαιότητα μόνο για κάποιες συγκεκριμένες ημερομηνίες λήξης, ενώ οι άλλες διάρκειες υπολογίζονται με τη μέθοδο της παρεμβολής (βλέπε Τρόπος κατασκευής της πλήρους καμπύλης αποδόσεων από τα δεδομένα της αγοράς παρακάτω ).
Η κυβέρνηση κάθε χώρας καθορίζει την έκδοση ομολόγων ανάλογα με τις δανειακές της ανάγκες αλλά και με τέτοιο τρόπο ώστε να διευκολύνεται η διαχείριση των αποπληρωμών του χρέους. Γι’ αυτό το λόγο, εκδίδονται ομόλογα διαφορετικής διάρκειας, η οποία κυμαίνεται από 1 έτος έως και 20 στην Ελλάδα, ενώ σε άλλες χώρες όπως για παράδειγμα στην Αμερική υπάρχουν και 30ετείς εκδόσεις. Οι αποδόσεις των ομολόγων διαφορετικής ημερομηνίας λήξης, σχηματίζουν γραφικά την καμπύλη αποδόσεων, η οποία αποτελεί το προφίλ των επιτοκίων μιας χώρας.
Το τυπικό σχήμα της καμπύλης αποδόσεων
Η καμπύλη αποδόσεων πρόκειται για μια διαγραμματική αναπαράσταση της χρονικής διάρθρωσης (term structure) των τρεχόντων επιτοκίων και έχει συνήθως ανοδική κλίση. Μια εξήγηση είναι ότι η αγορά μπορεί να προβλέπει μια αύξηση του επιτοκίου χωρίς κίνδυνο. Εάν οι επενδυτές δεν πραγματοποιήσουν επένδυση τώρα, μπορεί να λάβουν ένα καλύτερο ποσοστό στο μέλλον. Ως εκ τούτου, στο πλαίσιο της θεωρίας των τιμών Αρμπιτράζ (arbitrage), οι επενδυτές που είναι πρόθυμοι να δεσμεύσουν τα χρήματά τους τώρα χρειάζεται να αποζημιωθούν για την αναμενόμενη αύξηση των επιτοκίων - έτσι λοιπόν το επιτόκιο είναι υψηλότερο για μακροπρόθεσμες επενδύσεις. Ωστόσο, τα επιτόκια μπορεί να πέσουν, όπως επίσης μπορεί και να αυξηθούν. Μια άλλη εξήγηση είναι ότι οι μεγαλύτερες διάρκειες συνεπάγονται μεγαλύτερους κινδύνους για τον επενδυτή (δηλαδή τον δανειστή). Ένα ασφάλιστρο κινδύνου απαιτείται από την αγορά, δεδομένου ότι σε μεγαλύτερες διάρκειες υπάρχει μεγαλύτερη αβεβαιότητα και μια μεγαλύτερη πιθανότητα καταστροφικών γεγονότων που μπορεί να επηρεάσουν την επένδυση. Η εξήγηση αυτή έγκειται στην άποψη ότι η οικονομία αντιμετωπίζει περισσότερες αβεβαιότητες στο απώτερο μέλλον από ότι στο προσεχές μέλλον. Η επίδραση αυτή αναφέρεται ως εξάπλωση της ρευστότητας. Εάν η αγορά αναμένει περισσότερη αστάθεια στο μέλλον, ακόμη και αν τα επιτόκια αναμένεται να μειωθούν, η αύξηση του ασφάλιστρου κινδύνου μπορεί να επηρεάσει την εξάπλωση και να προκαλέσει την αύξηση της απόδοσης. Στην αντίθετη περίπτωση (τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια υψηλότερα από μακροχρόνια) μπορεί επίσης να εμφανιστεί αν υπάρχουν προβλέψεις για μείωση των επιτοκίων. Αρνητικό πριμ ρευστότητας μπορεί επίσης να υπάρχει, αν μακροπρόθεσμοι επενδυτές κυριαρχούν στην αγορά, αλλά η επικρατούσα άποψη είναι ότι ένα θετικό πριμ ρευστότητας κυριαρχεί, έτσι μόνο η πρόβλεψη της μείωσης των επιτοκίων θα προκαλέσει μια ανεστραμμένη καμπύλη απόδοσης.
Το σχήμα της καμπύλης αποδόσεων επηρεάζεται από προσφορά και τη ζήτηση : για παράδειγμα, εάν υπάρχει μεγάλη ζήτηση για μακροχρόνια ομόλογα, και η ζήτηση αυτή δεν μπορεί να ικανοποιηθεί, τότε οι αποδόσεις των ομολόγων αναμένεται να είναι χαμηλές, ανεξάρτητα από τις προβλέψεις των ατόμων που συμμετέχουν στην αγορά για το μέλλον.
Αν τα επιτόκια είναι απαιτούμενες αποδόσεις (αποδόσεις στη λήξη) από ομολογίες μηδενικού τοκομεριδίου του Δημοσίου σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, η καμπύλη των επιτοκίων μας δίνει ουσιαστικά τη σχέση των αποδόσεων στη λήξη των ομολογιών αυτών και της διάρκειας μέχρι τη λήξη των ομολογιών. Η καμπύλη των επιτοκίων ενδεχομένως να μεταβάλλεται καθημερινά : αν χρησιμοποιήσουμε την τρέχουσα τιμή (η οποία μεταβάλλεται σε καθημερινή βάση λόγω διαπραγμάτευσης) για να υπολογίσουμε τις απαιτούμενες αποδόσεις, τα επιτόκια θα μεταβάλλονται επίσης σε καθημερινή βάση ανάλογα με τις προσδοκίες των επενδυτών στην αγορά ομολόγων. Επομένως η καμπύλη μας δίνει τη σχέση των αποδόσεων στη λήξη των ομολογιών και της διάρκειας. μέχρι τη λήξη των ομολογιών σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Εκτός από ομολογίες μηδενικού τοκομεριδίου, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε και ομολογίες που δίνουν τοκομερίδια. Για παράδειγμα, σε κάποιες αγορές ομολόγων όπως στην αγορά ομολόγων στις Η.Π.Α είναι δυνατή η διαπραγμάτευση κάθε τοκομεριδίου (αλλά και του κεφαλαίου) ξεχωριστά. Η διαπραγμάτευση κάθε χρηματικής ροής ξεχωριστά ξεκίνησε το 1985 από το US Treasury για συγκεκριμένες κατηγορίες μακροπρόθεσμων ομολόγων. Κάθε χρηματική ροή από μια μακροπρόθεσμη ομολογία) μπορεί να απομονωθεί από την ομολογία και να διαπραγματευθεί μόνη της σε κάποια τιμή. Έτσι θα είναι ουσιαστικά σαν μία ομολογία με μία χρηματική ροή, δηλαδή σαν μια άλλη ομολογία μηδενικού τοκομεριδίου. Τα χρεόγραφα αυτά ονομάζονται strips (Separate Trading of Registered Interest and Principal Securities).
Τύποι καμπύλης αποδόσεων
Δεν υπάρχει ενιαία καμπύλη αποδόσεων που να περιγράφει το κόστος του χρήματος για όλους. Ο πιο σημαντικός παράγοντας στον καθορισμό μιας καμπύλης αποδόσεων είναι το νόμισμα στο οποίο είναι εκφρασμένες οι κινητές αξίες. Η οικονομική κατάσταση των χωρών και των επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν το εκάστοτε νόμισμα αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα για τον προσδιορισμό της καμπύλης αποδόσεων. Διαφορετικά ιδρύματα δανείζονται χρήματα με διαφορετικούς συντελεστές, ανάλογα με την φερεγγυότητα τους. Οι καμπύλες απόδοσης που αντιστοιχούν στις ομολογίες που εκδίδονται από τις κυβερνήσεις (στο δικό τους νόμισμα), καλούνται καμπύλες κυβερνητικών ομολόγων. Οι τράπεζες με υψηλή πιστοληπτική ικανότητα (Aa / AA ή παραπάνω) δανείζονται χρήματα από κάθε άλλο με LIBOR επιτόκια (επιτόκιο αναφοράς διατραπεζικού δανεισμού του Λονδίνου). Είναι οι πιο σημαντικές και χρησιμοποιούνται ευρέως στις χρηματοπιστωτικές αγορές, και είναι γνωστές ευρέως ως καμπύλες αποδόσεων LIBOR ή swap καμπύλες και είναι συνήθως λίγο υψηλότερες από τις καμπύλες κυβέρνησης.
Εκτός από την καμπύλη της κυβέρνησης και την καμπύλη LIBOR, υπάρχουν και οι εταιρικές καμπύλες. Αυτές είναι κατασκευασμένες από τις αποδόσεις των ομολόγων που εκδίδονται από εταιρείες. Καθώς οι εταιρείες έχουν μικρότερη πιστοληπτική ικανότητα από τις περισσότερες κυβερνήσεις και τις περισσότερες μεγάλες τράπεζες και επειδή τα εταιρικά αξιόγραφα έχουν κίνδυνο αδυναμίας πληρωμής τόκων και κεφαλαίου, αυτές οι καμπύλες απόδοσης είναι κατά κανόνα υψηλότερες. Όμως η μορφή των καμπυλών απόδοσης των εταιρικών αξιογράφων είναι γενικά ίδια με εκείνη των κρατικών αξιογράφων.
Η καμπύλη των επιτοκίων μπορεί να έχει ανοδική ή καθοδική κλίση ή να είναι ευθεία. Εάν στον κάθετο άξονα μετρήσουμε την απόδοση στη λήξη (ΥtΜ) και στον οριζόντιο άξονα την διάρκεια μέχρι τη λήξη, για μια συγκεκριμένη κατηγορία ομολόγων και σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή, η σχέση τους είναι η καμπύλη των επιτοκίων.
Καμπύλη αποδόσεων με θετική κλίση
Μία καμπύλη αποδόσεων με θετική κλίση ( positive/normal yield curve ) δηλώνει ότι όσο ο εναπομένων χρόνος μέχρι τη λήξη του χρεογράφου αυξάνεται, τα επιτόκια αυξάνονται καθώς οι επενδυτές απαιτούν υψηλότερες αποδόσεις για να δεσμεύσουν τα κεφάλαιά τους για μεγαλύτερες περιόδους. Παρατηρείται μεγάλη προσφορά κεφαλαίων σχετικά με τη ζήτηση στη  βραχυχρόνια  αγορά,  αλλά,  ταυτόχρονα,  έλλειψη  κεφαλαίων  στη μακροχρόνια  αγορά. Η καμπύλη αυτή υποδηλώνει συνήθως ότι αναμένεται μία επιτάχυνση της οικονομικής ανάπτυξης. Ο λόγος που ονομάζεται κανονική καμπύλη είναι ότι ιστορικά, στα περισσότερα χρόνια, τα μακροχρόνια επιτόκια ήταν υψηλότερα από τα βραχυχρόνια, έτσι συνήθως η καμπύλη αποδόσεων είχε αύξουσα κλίση.
Καμπύλη αποδόσεων με αρνητική κλίση
Αντίθετα, μία καμπύλη αποδόσεων με αρνητική κλίση ( negative yield curve ) σημαίνει ότι όσο ο εναπομένων χρόνος μέχρι τη λήξη του χρεογράφου αυξάνεται,  τόσο λιγότερο ανταμείβονται οι επενδυτές-δανειστές και αντίστοιχα ο δανεισμός κεφαλαίων γίνεται φθηνότερος. Παρατηρείται ισχυρή ζήτηση δανειακών κεφαλαίων στη βραχυχρόνια αγορά συγκριτικά με τη ζήτηση στη  μακροχρόνια  αγορά, Ο τύπος αυτός της καμπύλης αποδόσεων συνήθως υποδηλώνει μια μεγάλη πιθανότητα οικονομικής ύφεσης.
Επίπεδη καμπύλη αποδόσεων
Μία επίπεδη καμπύλη αποδόσεων ( flat yield curve ) δηλώνει ότι οι αποδόσεις στα διάφορα χρονικά τμήματα αυτής είναι σχεδόν ίδιες. Παρατηρείται όταν  η προσφορά και η ζήτηση κεφαλαίων είναι ισορροπημένη στις δυο αγορές (μακροχρόνιες & βραχυχρόνιες αγορές). Ο τύπος αυτός της καμπύλης υποδηλώνει την πιθανότητα οικονομικής επιβράδυνσης.
Όταν υπολογίζουμε την καμπύλη των επιτοκίων από ομολογίες με τοκομερίδια η καμπύλη επιτοκίων θα είναι ως εξής: όταν η χρονική διάρθρωση των επιτοκίων είναι καθοδική η καμπύλη των επιτοκίων που υπολογίζεται από ομολογίες με τοκομερίδια θα είναι σε υψηλότερο επίπεδο από την καμπύλη των επιτοκίων που υπολογίζεται από ομολογίες μηδενικού τοκομεριδίου. Όσο υψηλότερο το τοκομερίδιο τόσο υψηλότερα θα είναι και η καμπύλη των επιτοκίων από τη θεωρητική καμπύλη των τρεχόντων επιτοκίων. Η σχέση αυτή λειτουργεί και αντιστρόφως, δηλαδή, όταν η χρονική διάρθρωση των επιτοκίων είναι ανοδική, η καμπύλη των επιτοκίων που υπολογίζεται από ομολογίες με τοκομερίδια θα είναι σε χαμηλότερο επίπεδο από την καμπύλη των επιτοκίων που υπολογίζεται από ομολογίες μηδενικού τοκομεριδίου. Όσο υψηλότερο το τοκομερίδιο τόσο χαμηλότερα θα είναι και η καμπύλη επιτοκίων από τη θεωρητική καμπύλη των τρεχόντων επιτοκίων.
Θεωρίες
Υπάρχουν τέσσερεις θεωρίες που προσπαθούν να εξηγήσουν τη μορφή της καμπύλης των επιτοκίων :
α) Θεωρία Τμηματοποίησης Αγοράς, β) Θεωρία Προσδοκιών, γ) Θεωρία Προτίμησης Ρευστότητας και δ) Θεωρία Προτίμησης
Θεωρία Τμηματοποίησης Αγοράς (Segmented Market Theory)
Η θεωρία της τμηματοποίησης της αγοράς πρεσβεύει ότι οι συμμετέχοντες στην αγορά (εκδότες δανείων και επενδυτές) έχουν ισχυρές προτιμήσεις για δάνεια συγκεκριμένης ωρίμανσης, και λειτουργούν μόνο μέσα στους χρονικούς ορίζοντες που επιθυμούν ενώ αποστρέφονται και τον κίνδυνο. Έτσι λοιπόν ακόμα και αν υπάρχουν αποδόσεις υψηλότερες σε ομολογίες διαφορετικού χρονικού ορίζοντα από αυτόν που επιθυμούν οι συμμετέχοντες στην αγορά, αυτοί θα προτιμήσουν να εξασφαλιστούν από την αβεβαιότητα ταιριάζοντας ουσιαστικά τον χρονικό ορίζοντα των υποχρεώσεών τους με τον χρονικό ορίζοντα τον απαιτήσεών τους. Για παράδειγμα, ένα άτομο που δανείζεται με σκοπό να αγοράσει μια κατοικία θα προτιμούσε ένα μακροπρόθεσμο δάνειο, ενώ αντίθετα μια εταιρία η οποία δανείζεται για να σχηματίσει αποθέματα για τις γιορτές των Χριστουγέννων θα προτιμούσε ένα βραχυπρόθεσμο δάνειο. Έτσι λοιπόν τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια καθορίζονται από προσφορά και ζήτηση (S&D) βραχυπρόθεσμων κεφαλαίων, ενώ τα μακροπρόθεσμα επιτόκια καθορίζονται από προσφορά και ζήτηση (S&D) μακροπρόθεσμων κεφαλαίων. Η κλίση της καμπύλης αποδόσεων δηλαδή εξαρτάται από τις συνθήκες προσφοράς και ζήτησης στη μακροπρόθεσμη και βραχυπρόθεσμη αγορά. Κατά συνέπεια η καμπύλη σε κάποια δεδομένη ημερομηνία να είναι είτε επίπεδη, είτε αύξουσα ή φθίνουσα. Μια καμπύλη με αύξουσα κλίση μπορεί να παρατηρηθεί όταν υπάρχει μεγάλη προσφορά βραχυπρόθεσμων κεφαλαίων σε σχέση με τη ζήτηση, αλλά και έλλειψη μακροπρόθεσμων κεφαλαίων.
Θεωρία Προσδοκιών (Pure Expectations Theory)
Η θεωρία αυτή υποστηρίζει ότι η μορφή της καμπύλης των επιτοκίων καθορίζεται μόνον από τις προσδοκίες των επενδυτών για το μελλοντικό επίπεδο των επιτοκίων (δηλαδή την πορεία του πληθωρισμού). Οι συμμετέχοντες στην αγορά είναι ουδέτεροι στον κίνδυνο (risk neutral) και άρα θα επιλέξουν την επένδυση με την μεγαλύτερη απόδοση. Η Pure Expectations Theory δηλαδή είναι η ακριβώς αντίθετη με την θεωρία των Segmented Market Theory. Οι υποστηρικτές της πιστεύουν ότι η απαιτούμενη απόδοση ενός μακροπρόθεσμου ομολόγου ισούται με την απόδοση μιας σειράς βραχυπρόθεσμων ομολόγων: π.χ. η απόδοση ενός ετήσιου ομολόγου συν την αναμενόμενη απόδοση ενός εξάμηνου ομολόγου αγορασμένου σε έξι μήνες από σήμερα κλπ. Έτσι λοιπόν μια ευθεία καμπύλη επιτοκίων σημαίνει ότι τα επιτόκια αναμένεται να μείνουν σταθερά στο μέλλον, ενώ μια ανοδική καμπύλη επιτοκίων σημαίνει ότι τα επιτόκια αναμένεται να ανέβουν στο μέλλον. Τέλος, μια καθοδική καμπύλη επιτοκίων σημαίνει ότι τα επιτόκια αναμένεται να πέσουν στο μέλλον. Αυτό συμβαίνει, γιατί ομόλογα σε κυκλοφορία γίνονται πιο ελκυστικά εάν αναμένεται μείωση των επιτοκίων, αφού θα πληρώνεται σταθερός τόκος ακόμα και όταν τα επιτόκια θα είναι χαμηλότερα. Αυτό αυξάνει τη ζήτηση για τα συγκεκριμένα ομόλογα και την αγοραία τιμή τους, με αποτέλεσμα να μειώνει την απόδοση τους και άρα να δημιουργεί καθοδική καμπύλη αποδόσεων.
Θεωρία Προτίμησης Ρευστότητας (Liquidity Premium Theory)
Σύμφωνα με τη θεωρία της προτίμησης της ρευστότητας, ακόμα και όταν δεν αναμένεται αλλαγή στην πορεία του πληθωρισμού και συνεπώς των επιτοκίων, η καμπύλη των αποδόσεων είναι ανοδική. Αυτό συμβαίνει γιατί οι επενδυτές επιθυμούν ρευστότητα, δηλαδή οι δανειζόμενοι προτιμούν να δανείζονται μακροπρόθεσμα, επειδή τα βραχυπρόθεσμα δάνεια τους εκθέτουν στον κίνδυνο επιστροφής του δανείου κάτω από αντίξοες συνθήκες και οι δανειστές να δανείζουν βραχυπρόθεσμα για μικρότερο κίνδυνο απώλειας του κεφαλαίου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την υψηλότερη ζήτηση για βραχυπρόθεσμα ομόλογα αλλά και την υψηλότερη προσφορά για μακροπρόθεσμα ομόλογα. Άρα οι επενδυτές, προκειμένου να δεσμεύσουν τα κεφάλαια τους για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, απαιτούν κάποιο πριμ ρευστότητας (liquidity premium) στις αποδόσεις των πιο μακροπρόθεσμων ομολόγων, όπως φαίνεται και από το παρακάτω διάγραμμα.
Λόγω του πριμ ρευστότητας, οι αποδόσεις των μακροπρόθεσμων ομολόγων τείνουν να είναι υψηλότερες από των βραχυπρόθεσμων. Η Pure Expectations Theory συνδυάζεται με τη Liquidity premium theory ως εξής: όπου το rp_{n} είναι το πριμ ρευστότητας που σχετίζεται με ένα ομολόγο n ετών.
Θεωρία Προτίμησης (Preferred Habitat Theory)
Η θεωρία αυτή αποτελεί ουσιαστικά μια βελτίωση της Liquidity Premium Theory και υποστηρίζει ότι οι επενδυτές θα προσπαθήσουν να ταιριάξουν τη χρονική διάρκεια των στοιχείων του παθητικού τους με τη χρονική διάρκεια των στοιχείων του ενεργητικού τους (ελαχιστοποίηση αβεβαιότητας). Όμως αν οι επενδυτές λάβουν κάποιο πριμ (premium), δηλαδή ανταμοιβή για τον κίνδυνο, θα προτιμήσουν και άλλες επενδύσεις, και θα αφήσουν τον χρονικό ορίζοντα που επιθυμούν για διαφορετικούς χρονικούς ορίζοντες. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, πριμ (που μπορεί να είναι θετικά ή αρνητικά) θα υπάρχουν για χρονικές διάρκειες όπου δεν υπάρχει αρκετή ζήτηση. Ακόμη, εάν δεν ξέρουμε από πριν τι ζήτηση θα υπάρχει για διάφορες μελλοντικές στιγμές, δεν μπορούμε να πάρουμε καμία πληροφορία από την καμπύλη των επιτοκίων.
Ιστορική Εξέλιξη της Θεωρίας της καμπύλης αποδόσεων
Στις 15 Αυγούστου του 1971, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ρίτσαρντ Νίξον ανακοίνωσε ότι το δολάριο δεν θα βασιζόταν πλέον στο πρότυπο του χρυσού, θέτοντας έτσι το τέλος του σύστηματος του Bretton Woods και την έναρξη της εποχής των κυμαινόμενων συναλλαγματικών ισοτιμιών.
Οι κυμαινόμενες συναλλαγματικές ισοτιμίες έκαναν τη ζωή πιο πολύπλοκη για τους διαπραγματευτές ομολόγων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που δούλευαν στην επενδυτική τράπεζα Salomon Brothers στη Νέα Υόρκη. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι έμποροι άρχισαν να σκέφτονται τις αποδόσεις των ομολόγων με διαφορετική οπτική γωνία. Αντί να σκέφτονται κάθε λήξη (ένα ομόλογο δεκαετούς διάρκειας κ.λπ.) σαν μία κλειστή αγορά, προχώρησαν στο σχεδιασμό μιας καμπύλης η οποία “συνέδεε” όλες τις αποδόσεις τους.
Οι πανεπιστημιακοί έπρεπε να καλύψουν τη διαφορά με τους επαγγελματίες σε αυτό το θέμα. Μια σημαντική θεωρία προήλθε από έναν Τσέχο μαθηματικό, τον Oldrich Vasicek, ο οποίος υποστήριξε σε ένα άρθρο του το 1977 ότι όλες οι τιμές των ομολόγων κατά μήκος της καμπύλης επηρεάζονται από το πόσο βραχυπρόθεσμη είναι η λήξη τους και ως εκ τούτου από τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια. Το μαθηματικό μοντέλο για το έργο Vasicek δόθηκε από μια διαδικασία που ονομάζεται Ornstein-Uhlenbeck, αλλά έκτοτε έχει απαξιωθεί, διότι το μοντέλο προβλέπει με θετική πιθανότητα ότι το βραχυπρόθεσμο επιτόκιο γίνεται αρνητικό και είναι ανελαστικό όσον αφορά τη δημιουργία καμπυλών απόδοσης διαφόρων σχημάτων. Το μοντέλο Vasicek έχει ξεπερασθεί από πολλά διαφορετικά μοντέλα, συμπεριλαμβανομένων του Hull-White model (το οποίο επιτρέπει τη χρησιμοποίηση παραμέτρων που ποικίλουν ανάλογα με το χρόνο στην διαδικασία Ornstein-Uhlenbeck ), η Cox-Ingersoll-Ross model, η οποία είναι μια τροποποιημένη διαδικασία Bessel , καθώς και η Heath-Jarrow -Morton framework. Υπάρχουν επίσης πολλές τροποποιήσεις σε κάθε ένα από αυτά τα μοντέλα, κάποιες από αυτές αναφέρονται στο άρθρο για τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια. Μια άλλη σύγχρονη προσέγγιση είναι το LIBOR Μοντέλο Αγοράς (LIBOR Market Model), που θεσπίστηκε από τους Brace, Gatarek και Musiela το 1997 και αναπτύχθηκε από άλλους αργότερα. Το 1996 μια ομάδα διαπραγματευτών παραγώγων με επικεφαλής τον Olivier Doria (τότε επικεφαλής των πράξεων ανταλλαγής (swaps) της Deutsche Bank) και Michele Faissola, συνέβαλαν στην επέκταση των καμπυλών απόδοσης των πράξεων ανταλλαγής (swaps) σε όλα τα μεγάλα ευρωπαϊκά νομίσματα. Μέχρι τότε η αγορά θα έδινε τιμές με μέγιστη διάρκεια τα 15 χρόνια. Η ομάδα παρέτεινε τη διάρκεια των Ευρωπαϊκών καμπυλών απόδοσης έως και τα 50 χρόνια (για την λίρα, γαλλικό φράγκο, γερμανικό μάρκο, δανική κορόνα και πολλά άλλα νομίσματα, συμπεριλαμβανομένου του ECU). Η καινοτομία αυτή ήταν μια σημαντική συμβολή για την δημιουργία μακροπρόθεσμων ομολόγων μηδενικού επιτοκίου καθώς και τη δημιουργία μακροπρόθεσμων δανεισμών και δανείων.
Τρόπος Κατασκευής Καμπύλης Αποδόσεων από τα δεδομένα της αγοράς
Η αναπαράσταση της καμπύλης αποδόσεων είναι μια συνάρτηση P(t), η οποία αντιπροσωπεύει την αξία σήμερα από τη λήψη μιας μονάδας νομίσματος σε t χρόνια στο μέλλον. Αν η Ρ είναι ορισμένη για όλα τα t στο μέλλον τότε μπορεί εύκολα να ανακτηθεί η απόδοση (δηλαδή το ετήσιο επιτόκιο) για το δανεισμό χρημάτων για συγκεκριμένη χρονική περίοδο με τον εξής μαθηματικό τύπο: Η πιο σημαντική δυσκολία στον καθορισμό της καμπύλης αποδόσεων είναι ο καθορισμός της P(t). Η Ρ στην ουσία είναι η συνάρτηση του παράγοντα προεξόφλησης.
Οι καμπύλες απόδοσης κατασκευάζονται είτε από διαθέσιμες τιμές στην αγορά ομολόγων είτε στην αγορά χρήματος. Ενώ οι καμπύλες απόδοσης που κατασκευάζονται από την αγορά ομολόγων χρησιμοποιούν τιμές μόνο από μια συγκεκριμένη κατηγορία ομολογιών (για παράδειγμα τα ομόλογα που εκδίδονται από την κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου), οι καμπύλες απόδοσης που κατασκευάζονται από την αγορά χρήματος χρησιμοποιούν τιμές των ρευστών διαθεσίμων από τα LIBOR επιτόκια σήμερα, που καθορίζουν το βραχυπρόθεσμο τμήμα της καμπύλης, δηλαδή για t ≤ 3m, συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης που καθορίζουν το μεσαίο τμήμα της καμπύλης (3m ≤ t ≤ 15 εκατ.) και συμφωνίες ανταλλαγής επιτοκίων που καθορίζουν το μακροπρόθεσμο τμήμα της καμπύλης (1ε ≤ t ≤ 60y).
Και στις δύο περιπτώσεις τα διαθέσιμα δεδομένα της αγοράς παρέχουν έναν πίνακα Α που απεικονίζει ταμειακές ροές, όπου κάθε γραμμή αντιπροσωπεύει ένα συγκεκριμένο χρηματοοικονομικό όργανο (ή και μέσο) και κάθε στήλη αντιπροσωπεύει ένα σημείο στο χρόνο. Το ( i, j ) στοιχείο του πίνακα αντιπροσωπεύει το ποσό που το μέσο i θα πληρώσει την ημέρα j. Αν ο πίνακας F αντιπροσωπεύει τις σημερινές τιμές του μέσου τότε εξ ορισμού από τη συνάρτηση του συντελεστή προεξόφλησης P, θα πρέπει να έχουμε ότι F = A * P (πολλαπλασιασμός πινάκων). Αν δεν είναι δυνατόν να βρεθεί P που να λύνει την εξίσωση αυτή ακριβώς, τότε στόχος μας είναι να βρούμε έναν πίνακα P τέτοιο ώστε Α * P = F + ε όπου ε είναι ο πιο μικρός πιθανός πίνακας που μπορεί να υπάρξει.
Ακόμα και αν μπορούμε να λύσουμε αυτή την εξίσωση, θα έχουμε καθορίσει P ( t ) για τα t  εκείνα που έχουν ταμειακές ροές από ένα ή περισσότερα από τα αρχικά χρηματοοικονομικά όργανα από τα οποία δημιουργείται η καμπύλη. Οι τιμές για άλλα t συνήθως προσδιορίζονται με τη χρήση κάποιου είδους συστήματος παρεμβολής.
Ερευνητές έχουν προτείνει πολλούς τρόπους για την επίλυση της A * P = F. Διαπιστώνεται ότι η πιο φυσιολογική μέθοδος –δηλαδή η ελαχιστοποίηση του ε με παλινδρόμηση ελαχίστων τετραγώνων - οδηγεί σε ανεπαρκή αποτελέσματα. Ο μεγάλος αριθμός των μηδενικών στον πίνακα Α σημαίνει ότι η συνάρτηση P αποδεικνύεται ότι είναι «ανώμαλη». Στο βιβλίο των James και Webber έχουν προταθεί οι ακόλουθες τεχνικές για την επίλυση του προβλήματος της εύρεσης P: Στην αγορά χρήματος οι επαγγελματίες έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν διαφορετικές τεχνικές για την επίλυση προβλημάτων σε διάφορους τομείς της καμπύλης. Για παράδειγμα, στο βραχυπρόθεσμο κομμάτι της καμπύλης, όπου υπάρχουν λίγες ταμειακές ροές, τα πρώτα στοιχεία της P μπορούν να βρεθούν από bootstrapping από τη μία στην επόμενη. Στο μακροπρόθεσμο κομμάτι, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μια τεχνική παλινδρόμησης με μια συνάρτηση κόστους που υπολογίζει την ομαλότητα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά Κατηγορία:Μαθηματικά οικονομικών Κατηγορία:Δανεισμός
Credit default swap CDS Credit default swap
Θεώρημα του Χούρβιτς
Στη Θεωρία των Αριθμών, το Θεώρημα του Χούρβιτς (που πήρε τό όνομά του από τον Άντολφ Χούρβιτς) είναι μία διοφαντική προσέγγιση. Το θεώρημα λέει ότι για κάθε άρρητο αριθμό υπάρχουν άπειροι ρητοί αριθμοί m, n, τέτοιοι ώστε
Η υπόθεση ότι ο \xi είναι άρρητος αριθμός δεν μπορεί να αγνοηθεί. Επιπλέον, η σταθερά είναι η καλύτερη δυνατή, διότι αν αντικαταστήσουμε τη σταθερά  από οποιοδήποτε αριθμό  και ορίσουμε με τη χρυσή τομή, τότε υπάρχουν μεν πολλοί αλλά πεπερασμένοι ρητοί αριθμοί m, n, έτσι ώστε να ισχύει ο τύπος παραπάνω.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μαθηματικά θεωρήματα Κατηγορία:Θεωρία αριθμών
Ιππόβοτος (ολυμπιονίκης)
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Stater,%20452-432%20BC,%20Olympia.%2082-87th%20Olympiad.jpg|μικρογραφία|[[Στατήρας της Ολυμπίας ο οποίος χρονολογείται μεταξύ της 82ης (452 π.Χ.) και 87ης διοργάνωσης των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων.]] Ο Ιππόβοτος (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του δόλιχου κατά τους 82ους (452 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας, ενώ η πόλη καταγωγής του είναι άγνωστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του δόλιχου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Κάστρο του Σόκο Γκραντ
Το Κάστρο του Σόκο Γκραντ (σερβικά: Соко Град) είναι μια μεσαιωνική πόλη και φρούριο 2 χλμ ανατολικά της λουτρόπολης του Σκομπάνια στη Σερβία. Το φρούριο ανακηρύχθηκε μνημείο του πολιτισμού μεγάλης σημασίας το 1982, και προστατεύεται από το Σερβικό κράτος.
Ιστορία
Το φρούριο ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα κατά τη διάρκεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και της βασιλείας του αυτοκράτορα Ιουστινιανύ Α΄, για την αποτροπή των διεισδύσεων των ευρασιατικών Αβάρων και Σλάβων στη Βαλκανική χερσόνησο. Το 1172, καταλήφθηκε από τον Στέφανο Νεμάνια και έγινε μέρος του μεσαιωνικού σερβικού κράτους. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία το κατέλαβε το 1398. Η πόλη καταστράφηκε και σήμερα το μόνο πράγμα ορατό είναι τα ερείπια της πάνω πόλης με μια πύλη, τους τοίχους, και τρεις πύργους.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα στη Σερβία Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Μάγκνους Α΄ της Σουηδίας
Ο Μάγκνους Α΄ της Σουηδίας ή Μάγκνους ο Δυνατός (δαν. Magnus den Stærke) ή Μάγκνους Νίλσεν (δαν. Magnus Nielsen) ή Μάγκνους Νίλσον (σουηδ. Magnus Nilsson), 1106 - 4 Ιουνίου 1134) ήταν Δανός πρίγκιπας που κυβέρνησε το Γκαίταλαντ από το 1125 ως το 1130. Η θέση του ως βασιλιάς της Σουηδίας ήταν αμφισβητούμενη την εποχή του, αν και σήμερα είναι αναγνωρισμένος ως πρώην Σουηδός μονάρχης. Ο Μάγκνους ήταν γιος του βασιλιά Νικολάου της Δανίας και της Μαργαρίτας Φρένκουλλα.
Όταν απεβίωσε ο πρώτος ξάδελφος της Μαργαρίτας, βασιλιάς Ίνγκε Β΄ το 1125, ο Μάγκνους διεκδίκησε τον θρόνο της Σουηδίας όντας εγγονός του Ίνγκε Α΄. Ο Μάγκνους αναγνωρίστηκε από τους κατοίκους του Γκαίταλαντ, αλλά σύμφωνα με το Δίκαιο του Βεστεργκότλαντ έπρεπε να γίνει αποδεκτός και από τους Σουηδούς. Οι Σουηδοί όμως είχαν επιλέξει για βασιλιά τον Ράγκνβαλντ Κναπχόβντε. Ο Ράγκνβαλντ δολοφονήθηκε αργότερα από υποστηρικτές του Μάγκνους, με πρόσχημα την ασεβή του συμπεριφορά προς αυτούς.
Γύρω στο 1127 ο Μάγκνους παντρεύτηκε τη Ρίκισσα της Πολωνίας, κόρη του Μπολέσλαφ Γ΄. Το 1130 ο Μάγκνους υποστήριξε τον Μπολέσλαφ στην προσπάθειά του να κατακτήσει το νησί Ρύγκεν. Θεωρείται ότι ο Μάγκνους δεν άσκησε εξουσία στο Βεστεργκότλαντ, ενώ πιθανότατα εκδιώχθηκε από τη Σουηδία από τον διάδοχό του, τον Σβέρκερ Α΄ το 1130.
Το 1131 ο Μάγκνους έδωσε εντολή για τη δολοφονία του εξαδέλφου του και πιθανού αντιπάλου του για το δανικό θρόνο, Κνούτου Λαβάρντ, προκειμένου να τοποθετήσει τον εαυτό του διάδοχο του θρόνου. Αν και τελικά δέχτηκε υποστήριξη από τον πατέρα του, ο Μάγκνους βρέθηκε αντιμέτωπος με μια εμφύλια σύρραξη από τους ετεροθαλείς αδελφούς του Κνούτου, τον Ερρίκο Εμούνε και τον Χάραλντ Κέσγε. Πέθανε στις 4 Ιουνίου 1134 κατά τη διάρκεια της Μάχης του Φόντεβικ. Ο πατέρας του Νικόλαος πέθανε αργότερα το ίδιο έτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δούκες του Σλέσβιχ Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος των Έστριντσεν
Χαλκοβισμουθίτης
Ο Χαλκοβισμουθίτης, ή χαλκοθειοβισμουθίτης (cuprobismutite) είναι ένα σπάνιο ορυκτό του χαλκού (Cu), με προσμίξεις βισμούθιου (Bi), εξ ου και το πρώτο όνομά του, και θείου (S) που φέρεται με τον τύπο Cu6Bi8S15, ή Cu10Bi12S23, εξ ου το δεύτερο πληρέστερο όνομά του. Ανήκει στην ομάδα των θειαλάτων.
Έχει χρώμα κυανόφαιο έως μαύρο με μεταλλική λάμψη, αδιαφανής. To ειδικό βάρος του είναι 6,3 – 6,9 και ανευρίσκεται κυρίως σε φλέβες χαλαζία σε μορφή λεπτών ή βελονοειδών κρυστάλλων, ή ως στιφρά συσσωματώματα μαζί με άλλα ορυκτά όπως τον χαλκοπυρίτη και βολφραμίτη. Σπουδαιότερα κοιτάσματα του ορυκτού αυτού βρίσκονται στο Κολοράντο των ΗΠΑ.
Πηγές
Κατηγορία:Ορυκτά του βισμουθίου Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:Ορυκτά του χαλκού
Μαρία Ελισάβετ του Μεκλεμβούργου
Η Μαρία-Ελισάβετ, γερμ.: Maria Elisabeth von Mecklenburg (24 Μαρτίου 1646 - 27 Απριλίου 1713) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Το 1712, μετά την απρόοπτη εγκυμοσύνη και την παραίτηση της τρομερής Ερριέττας-Χριστίνας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, η Mαρία-Ελισάβετ έγινε πριγκίπισσα-ηγουμένη του αβαείου Γκάντερσχαϊμ, αλλά απεβίωσε τον επόμενο χρόνο.
Βιογραφία
Η Μαρία-Ελισάβετ ήταν η πέμπτη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Αδόλφου-Φρειδερίκου Α΄ δούκα του Μεκλεμβούργου και της Μαρίας-Αικατερίνης (1616–1665), κόρης του Ιουλίου-Ερνέστου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Ντάνενμπουργκ (1571–1636).
Αφού η μεγαλύτερη αδελφή της, η Χριστίνα, έγινε ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ το 1681, η Mαρία-Ελισάβετ έλαβε ως παρηγορία μία μικρότερη θέση στις 18 Δεκεμβρίου 1682: έγινε Cμέλος του Συλλόγου στο αυτοκρατορικό, ελεύθερο και κοσμικό (Προτεσταντικό, έτσι όχι υπό μοναστικούς όρκους, αλλά παρ' όλα αυτά θρησκευτικό) ίδρυμα του Γκάντερσχαϊμ. Εκλέχθηκε πρύτανης (dekanin) στις 24 Νοεμβρίου 1685, πράγμα που σήμαινε ότι ήταν αναπληρώτρια της ηγουμένης. Ωστόσο όταν η ηγουμένη, η αδελφή της, απεβίωσε το 1693, η Μαρία-Ελισάβετ έχασε τη διαδοχή, επειδή ο εξάδελφός της Αντώνιος-Ούλριχ δούκας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, προώθησε την τοποθέτηση της δικής του κόρης Ερριέττας-Χριστίνας. Η Μαρία-Ελισάβετ άρχισε να περνά λιγότερο χρόνο στο αβαείο Γκάντερσχαϊμ και βρισκόταν συχνότερα στο Μεκλεμβούργο. Οι απουσίες της παραβίαζαν τα καθήκοντά της έναντι της μονής και στις 30 Ιουλίου 1709 ο Σύλλογος απείλησε να παύσει το εισόδημά της. Η απειλή φαίνεται ότι δεν πραγματοποιήθηκε.
Το 1704 κατάφερε να γίνει βοηθός ηγουμένη στο αβαείο Ρυν, όπου η θέση ήταν κενή από το τέλος της προηγούμενης ηγουμένης -που ήταν επίσης αδελφή της Mαρίας-Ελισάβετ- το 1701. Υπήρξαν προτάσεις ότι η Μαρία-Ελισάβετ είχε λάβει τη θέση «με πονηρία». Ο διορισμός της στην ηγουμενία συνάντησε αντιπολίτευση από τον Φρειδερίκο-Γουλιέλμο δούκα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν και τον ανιψιό του, ο οποίος θεωρούσε ότι μετά το τέλος της ηγουμένης Ιουλιανής-Σίβυλλας το 1701, τα έσοδα από τον Ρυν έπρεπε να περιέλθουν στο δουκάτο. Η διαφορά που προέκυψε, κατέληξε στο Αυτοκρατορικό Δικαστήριο (Reichskammergericht). Το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στις 15 Σεπτεμβρίου 1705, που υποστήριζε αποτελεσματικά τη Μαρία-Ελισάβετ: αυτή διατήρησε τον διορισμό της ως βοηθού ηγουμένης (και τα έσοδα από το αβαείο Ρυν που τον συνόδευαν) έως το 1712.
Το 1712 η 42χρονη ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ]], η Ερριέττα-Χριστίνα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ, παραιτήθηκε ξαφνικά, λόγω της γέννησης ενός νόθου τέκνου της. Μετά την εξασφάλιση της υπογεγραμμένης συγκατάθεσής της για απόσυρσή της, στις 29 Οκτωβρίου 1712, ο Σύλλογος εξέλεξε ομόφωνα τη Μαρία-Ελισάβετ να τη διαδεχθεί στις 3 Νοεμβρίου 1712. Η νέα ηγουμένη "ενθρονίστηκε" στις 15 Δεκεμβρίου 1712. Ωστόσο η Μαρία-Ελισάβετ απεβίωσε την επόμενη άνοιξη, στις 27 Απριλίου 1713. Η επίσημη περιβολή της με τα σχετικά διάσημα από τον αυτοκράτορα πραγματοποιήθηκε μετά το τέλος της, στις 14 Νοεμβρίου 1713. Διάδοχός της ως ηγουμένη ήταν η Ελισάβετ της Σαξονίας-Μάινινκεν.
Ενώ ήταν ακόμη εν ζωή, η ηγουμένη Χριστίνα είχε μεριμνήσει για την κατασκευή ενός μπαρόκ τάφου για την ίδια και τη μικρότερη αδελφή της στο stiftskirche (ιδρυματική εκκλησία, που συχνά ταυτίζεται με τον καθεδρικό ναό) στο Γκάντερσχαϊμ. Σύμφωνα με τον ιστορικό της τέχνης Φρήντριχ Σλη, το περίτεχνο ύφος του τάφου έμοιαζε με εκείνο της ετεροθαλούς αδελφής τής Χριστίνας, της Σοφίας-Αγνής (1625–1694), στο αβαείο Ρυν. Οι επιγραφές σε στίχους αλεξανδρινούς (12σύλλαβους) αναφέρονται στο θέμα του τέλους και της παροδικότητας, και συντέθηκαν από τον πάστορα Άρνολντ-Γκότφριντ Μπάλενστετ (1660-1722) .Η σορός της ηγουμένης Χριστίνας είχε τοποθετηθεί σε αυτόν τον τάφο στις 3 Αυγούστου 1693. Ακολούθησε η σαρκοφάγος της Μαρίας-Ελισάβετ στις 11 Οκτωβρίου 1713. Μερικούς αιώνες αργότερα, το 1892, ο Φρειδερίκος-Φραγκίσκος Γ΄ μεγάλος δούκας του Mεκλεμβούργου-Σβερίν, είχε αποκαταστήσει τον τάφο.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μεκλεμβούργου
Λικ Τάουν ΦΚ
Η Λικ Τάουν ΦΚ (αγγλικά: Leek Town Football Club) είναι αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Λικ στην κομητεία Στάφορντσαϊρ της Αγγλίας. Η Λικ Τάουν ιδρύθηκε το 1946 ως Λικ Λόου Χάμιλ, ενώ αγωνίζεται στη Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ Ντιβίζιον Ουάν Σάουθ, όπου τη σεζόν 2013-14 κατέκτησε την 3η θέση. Το ψευδώνυμο της ομάδας είναι «Δε Μπλουζ» (αγγλικά: "The Blues", μετάφραση: οι μπλε) και αγωνίζονται στο Χάρισον Παρκ.
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1946 και αγωνίστηκε σε ποικίλα πρωταθλήματα, συμπεριλαμβανομένων των Στάφορντσαϊρ Κάουντι Λιγκ, Μάντσεστερ Φούτμπολ Λιγκ, Μιντ-Τσεσάιρ Λιγκ και Τσεσάιρ Κάουντι Λιγκ, πριν γίνουν ιδρυτικά μέλη του πρωταθλήματος Νορθ Γουέστ Κάντρις Φούτμπολ Λιγκ το 1982 και το 1987 του πρωταθλήματος Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ. Το 1997 η Λικ Τάουν κατέκτησε το πρωτάθληματης Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ και προβιβάστηκε στη Φούτμπολ Κόνφερενς, όπου αγωνίστηκε δύο σεζόν πριν υποβιβαστεί.
Η Λικ Τάουν έφτασε μέχρι τον τελικό του FA Trophy το 1990, έχοντας αγωνιστεί από τον πρώτο προκριματικό γύρο. Στον τελικό έχασε από την Μπάροου με 3-0 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ.
Ιστορία
Ποδόσφαιρο στο Λικ είχε παιχτεί, τουλάχιστον, από το 1876, ενώ εκεί είχε την έδρα της μία παλαιότερη ομάδα που ονομαζόταν απλά Λικ ΦΚ, παίρνοντας μέρος στο πρωτάθλημα Κομπινέισιον, τη δεκαετία του 1890. Παρ' όλα αυτά, η Λικ Τάουν έχει τις ρίζες της στη Λικ Λόου Χάμιλ, που ιδρύθηκε το 1946 (αν και η επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας δεν το αναφέρει, σύμφωνα με κάποιες πηγές το αρχικό όνομα του συλλόγου ήταν Άμπι Γριν Ρόβερς πριν μετονομαστεί σε Λικ Λόου Χάμιλ).
Ο σύλλογος ξεκίνησε τη ζωή του στο τοπικό πρωτάθλημα Λικ και Μούρλαντς πριν αγωνιστεί στο πρωτάθλημα Στάφορντσαϊρ Κάουντι Λιγκ το 1947. Η Λόου Χάμιλ κατέκτησε το πρωτάθλημα τη σεζόν 1949-50 και έγινε η πρώτη και μοναδική ομάδα όπου τερμάτισε στην πρώτη θέση αήττητη (κάποιες πηγές αναφέρουν ότι αυτός ο τίτλος κατακτήθηκε τη σεζόν 1950-51). Το 1951 η ομάδα άλλαξε πρωτάθλημα και πήγε στο Μάντσεστερ Φούτμπολ Λιγκ, ενώ ταυτόχρονα υιοθέτησε και το σημερινό όνομα. Η Λικ Τάουν κατέκτησε το πρωτάθλημα από την πρώτη σεζόν. Την επόμενη σεζόν η ομάδα ξανάλαξε πρωτάθλημα και πήγε στο Μιντ-Τσεσάιρ Λιγκ, όπου έμεινε και πάλι για μία σεζόν. Το 1954 η Λικ Τάουν συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Μπίρμινγκχαμ και Περιφέρειας, αλλά αποσύρθηκε τη σεζόν 1956-57 λόγω οικονομικών προβλημάτων. Επέστρεψε και πάλι στο Μάντσεστερ Φούτμπολ Λιγκ, αλλά αποσύρθηκε ξανά λόγω οικονομικών προβλημάτων, για να επιστρέψει τελικά στο πρωτάθλημα Στάφορντσαϊρ Κάντρι Λιγκ.
Το 1968 συστάθηκε νέα διοικούσα επιτροπή η οποία έβγαλε τη Λικ Τάουν από την ύφεση και τα οικονομικά προβλήματα. Ο προπονητής Πωλ Όγκντεν ανέλαβε τη Λικ Τάουν το 1969 και μαζί της κέρδισε δύο πρωταθλήματα Στάφορντ Κάντρι Λιγκ και στη συνέχεια δύο πρωταθλήματα Μάντσεστερ Φούτμπολ Λιγκ. Μετά από το δεύτερο τίτλο στο Μάντσεστερ Φούτμπολ Λιγκ, η ομάδα προσχώρησε στο Τσεσάιρ Κάντρι Λιγκ, όπου έγινε πρωταθλήτρια στη δεύτερη συμμετοχή της. Όταν ο Όγκντεν έφυγε από τη Λικ Τάουν το 1975 και πήγε στη Νόρθγουιτς Βικτόρια, ακολούθησε μία σειρά προπονητών που πέρασαν και έφυγαν γρήγορα από τη Λικ Τάουν, χωρίς να καταφέρουν να την κρατήσουν στις επιτυχίες των προηγούμενων ετών.
Το 1982 το πρωτάθλημα Τσεσάιρ Κάντρι Λιγκ συγχωνεύτηκε με το Λάνκασαϊρ Κομπινέισιον ώστε να δημιουργηθεί το πρωτάθλημα Νορθ Γουέστ Κάντρις Φούτμπολ Λιγκ, όπου η Λικ Τάουν είχε πέντε σχετικά ανεπιτυχείς σεζόν. Το 1984 ήρθε ο πρώην διεθνής Άγγλος ποδοσφαριστής Μάικ Πέτζικ στη θέση του προπονητή και πήγε τη Λικ Τάουν ψηλά στο βαθμολογικό πίνακα. Παρ' όλα αυτά, ο Πέτζικ παρέμεινε στη Λικ Τάουν για μία περίοδο πριν πάει στη Νόρθγουιτς Βικτόρια. Ύστερα από τη σύντομη θητεία του Κέβιν Λούις στον πάγκο της Λικ Τάουν, ο οποίος παρέμεινε στην ομάδα για μία σεζόν, ανέλαβε την ομάδα ο Νιλ Μπέικερ το 1986 και την οδήγησε σε κάποιες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της μέχρι σήμερα.
Το 1987, η Λικ Τάουν επιλέχτηκε ως ένα από τα ιδρυτικά μέλη της νεοσύστατης κατηγορίας Ντιβίζιον Ουάν του πρωταθλήματος Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ, όπου κατέκτησε το πρωτάθλημα τη σεζόν 1989-90 και προβιβάστηκε στη Πρέμιερ Ντιβίζιον, στην υψηλότερη βαθμίδα στις κατηγορίες του Αγγλικού ποδοσφαίρου που είχε ποτέ αγωνιστεί μέχρι τότε η Λικ Τάουν. Την ίδια σεζόν, πέρασε και από τους οχτώ γύρους του FA Trophy, συμπεριλαμβανομένης μιας νίκης στα προημιτελικά επί της Ντάρλινγκτον, της πρωταθλήτριας του Φούτμπολ Κόνφερενς εκείνης της σεζόν, για να φτάσει στον τελικό στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, όπου ηττήθηκε από την Μπάροου με 3-0.
Την περίοδο 1993-94 η Λικ Τάουν τερμάτισε δεύτερη στη Νόρθερν Πρέμιερ Λιγκ Πρέμιερ Ντιβίζιον και έπρεπε να προβιβαστεί στη Φούτμπολ Κόνφερενς. Ωστόσο, δεν της επιτράπηκε η άνοδος λόγω οικονομικών ατασθαλιών. Τα οικονομικά προβλήματα του συλλόγου επιβαρύνθηκαν όταν την μετέταξαν στη Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ. Τα έξοδα μεταφορών σχεδόν χρεοκόπησαν την ομάδα. Μετά από μία σεζόν, επιτράπηκε στο σύλλογο να επιστρέψει στη Νόρθεν Πρέμιερ Λιγκ.
thumb|right|300px|Η Λικ Τάουν (με την μπλε εμφάνιση) ενάντια στη [[Μαρίν ΦΚ|Μαρίν το 2006.]] Τη σεζόν 1996-97 η Λικ Τάουν προβιβάστηκε στη Φούτμπολ Κόνφερενς κατακτώντας την πρώτη θέση. Την πρώτη σεζόν κατάφερε να αποφύγει τον υποβιβασμό, αλλά δεν τα κατάφερε τν δεύτερη σεζόν, όπου και υποβιβάστηκε στη Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ Πρέμιερ Ντιβίζιον. Την περίοδο 2000-01 η Λικ Τάουν υποβιβάστηκε στη Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ Ντιβίζιον Ουάν, αλλά επέστρεψε στην Πρέμιερ Ντιβίζιον όταν αναδιοργανώθηκε η Φούτμπολ Κόνφερενς σε Κόνφερενς Νορθ και σε Κόνφερενς Σάουθ το 2004. Στις 21 Ιουνίου 2006 ανακοινώθηκε ότι ο σύλλογος έχει οικονομικά προβλήματα και κινδυνεύει με διάλυση, αλλά στις 11 Ιουνίου του επόμενου έτους ανέλαβε νέα τεχνική ηγεσία που εξασφάλισε το μέλλον της. Τη σεζόν 2007-08η Λικ Τάουν υποβιβάστηκε στη Ντιβίζιον Ουάν Σάουθ. Τέσσερις σεζόν αργότερα η ομάδα αγωνίστηκε στα πλέι οφς ανόδου για να επιστρέψει στην Πρέμιερ Ντιβίζιον, αλλά ηττήθηκε στον τελευταίο αγώνα από την Ίλκεστον.
Χρώματα και έμβλημα
Η εντός έδρας εμφάνιση της Λικ Τάουν είναι παραδοσιακά μπλε, όπως και η εκτός έδρας είναι κίτρινη, όπου αυτά τα δύο χρώματα αντιστοιχούν στα χρώματα των όπλων της πόλης (μπλε και χρυσό). Ο σύλλογος χρησιμοποιεί επίσης μία μπλε και άσπρη εμφάνιση, όπως είναι της Μπλάκμπερν, αλλά και μία κόκκινη και μαύρη εκτός έδρας εμφάνιση. Από το 1997 ο χορηγός της φανέλας της ομάδας είναι η Ornua, η οποία έχει την έδρα της στο Στάφορντσαϊρ.
Το έμβλημα της Λικ Τάουν περιλαμβάνει ένα δεμάτι στάχια και έναν κόμπο του Στάφορντ, που και τα δύο αποτελούν μέρος του θυρεού της πόλης,, καθώς και ένα κηρύκειο, σύμβολο που εμφανίζεται σε μάρκες που κόπηκαν στο Λικ τον 18ο αιώνα.
Στάδιο
thumb|right|200px|Το Χάρισον Παρκ, η έδρα της Λικ Τάουν Το Χάρισον Παρκ βρίσκεται στα προάστια του Λικ και είναι η έδρα της ομάδας από το 1948, όταν αγόρασε τον χώρο έναντι £1.250. Το πρώτο όνομα του γηπέδου ήταν Χάμιλ Παρκ. Τα αποδυτήρια κατασκευάστηκαν το 1950, ενώ προηγουμένως οι ποδοσφαιριστές ήταν αναγκασμένοι να αλλάζουν σε μία κοντινή παμπ. Μαζί με τα αποδυτήρια κατασκευάστηκε το πρώτο σκέπαστρο της κερκίδας. Οι προβολείς, (οι οποίοι άνηκαν πριν στη Ράγκμπι Τάουν) τοποθετήθηκαν το 1972 και λίγο μετά το στάδιο πήρε τη σημερινή του ονομασία προς τιμή του προέδρου Τζέοφ Χάρισον
Το γήπεδο έχει μία σκεπαστή κερκίδα με καθίσματα που κατασκευάστηκε το 1992, τρεις σκεπαστές κερκίδες χωρίς καθίσματα καθώς και λίγο χώρο κερκίδων χωρίς καθίσματα που δεν καλύπτονται. Το 1998 το γήπεδο πλημμύρισε όταν μία κοντινή δεξαμενή υπερχείλισε.
Το Χάρισον Παρκ είναι έδρα και της Λικ Κάντι Σκουλ Ολντ Μπόις από τις αρχές της δεκαετίας του 90.
Υποστηρικτές
Τη σεζόν 2008-09 η μέση προέλευση θεατών στους αγώνες της Λικ Τάουν ήταν 241, κατατάσσοντας την τέταρτη στη Νόρθεν Πρέμιερ Λιγκ Ντιβίζιον Ουάν Σάουθ, αλλά σημειώνοντας μείωση 20% σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν όταν και η ομάδα έπαιζε στην Πρέμιερ Ντιβίζιον. Στην τελευταία σεζόν της Λικ Τάουν στην Κόνφερενς η μέση προέλευση ήταν 607 θεατές.
Στατιστικά και ρεκόρ
Η καλύτερη θέση της Λικ Τάουν στις κατηγορίες της Αγγλίας ήταν η 19η θέση στην Κόνφερενς Πρέμιερ (στο επίπεδο 5 του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας) τη σεζόν 1997-98. Στο κύπελλο Αγγλίας έχει αγωνιστεί δύο φορές: τη σεζόν 1990-91, όπου έφτασε μέχρι τον δεύτερο γύρο, όπου αποκλείστηκε από την Τσέστερ Σίτι (1-1 εντός, 4-0 εκτός, στον πρώτο γύρο η Λικ Τάουν είχε αποκλείσει τη Σκάρμπορο με 2-0) και τη σεζόν 1993-94, όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο από τη Γουίγκαν (2-2 εντός, 3-0 εκτός.
Η υψηλότερη συμμετοχή θεατών στο Χάρισον Παρκ έγινε στο 2ο προκριματικό γύρο του κυπέλλου με αντίπαλο τη Μάκλσφιλντ Τάουν. Η προέλευση θεατών άγγιζε τους 3.512.
Ρόστερ
Σημείωση: Στη Νόρδερν Πρέμιερ Λιγκ δεν υπάρχει ελάχιστος αριθμός παιχτών
Προπονητές
Πάνω από 30 προπονητές έχουν κάτσει στον πάγκο της Λικ Τάουν. Ο Πωλ Όγκντεν έχει αναλάβει την ομάδα 6 φορές, περισσότερες από κάθε άλλον.
Προσωπικό
Από τον Ιούνιο του 2013
Αντιπαλότητα
Ο κύριος τοπικός αντίπαλος της Λικ Τάουν είναι η Μπάξτον, όπου η αντιπαλότητα των δύο ομάδων στη Νόρθεν Πρέμιερ Λιγκ υπήρχε καθ' όλη τη δεκαετία του 1990. Η Μάτλοκ Τάουν και η Κίντσγκροουβ Αθλέτικ θεωρούνται επίσης αντίπαλες ομάδες της Λικ Τάουν.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1949 Κατηγορία:Λικ Τάουν ΦΚ
13 Οκτωβρίου
Η 13η Οκτωβρίου είναι η 286η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (287η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 79 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Χρήστος Αδαμίδης
Ο Χρήστος Αδαμίδης (1885-1949) υπήρξε πρωτοπόρος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και μετέπειτα Στρατηγός Αεροπορίας. Υπήρξε ένας από τους τρεις πρώτους Έλληνες αξιωματικούς που εστάλησαν για αεροπορική εκπαίδευση στη Γαλλία, ενώ επίσης συμμετείχε σε επιχειρήσεις στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913).
Βαλκανικοί Πόλεμοι
Ο Αδαμίδης γεννήθηκε το 1885 στα, υπό οθωμανική κυριαρχία τοτε, Ιωάννινα. Κατετάγη στον Ελληνικό Στρατό ως αξιωματικός του Ιππικού και το 1912 εστάλη μαζί με τον Δημήτριο Καμπέρο και τον Μιχαήλ Μουτούση στη Γαλλία για αεροπορική εκπαίδευση προκειμένου να επανδρώσουν το νέο αυτό όπλο του Στρατού.
Όταν ξέσπασαν οι Βαλκανικοί Πόλεμοι τοποθετήθηκε στο μέτωπο Ηπείρου όπου και εκτέλεσε αποστολές αναγνώρισης και βομβαρδισμού κατά οθωμανικών στόχων, κατά τη διάρκεια της Μάχης του Μπιζανίου. Όταν, στις 21 Φεβρουαρίου (παλαιό ημερολόγιο) 1913, ο Ελληνικός Στρατός επικράτησε και απελευθέρωσε τα Ιωάννινα ο Χρήστος Αδαμίδης πραγματοποίησε εντυπωσιακή προσγείωση στην πλατεία μπροστά από το διοικητήριο της πατρίδας του εν μέσω του ενθουσιώδους πλήθους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας Κατηγορία:Πρωτοπόροι της αεροπορίας
Σαχ Σουλτάνα
Η Σαχ (Σαχουμπάν) Σουλτάνα (Οθ. Τούρκικα:شاه سلطان‎) (Τούρκικα: Şah (Şahuban) Sultan, 1509 - 1572) ήταν κόρη του σουλτάνου Σελίμ Α΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ετεροθαλής αδελφή του σουλτάνου Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή και θεία του σουλτάνου Σελίμ Β΄.
Ζωή
Γεννήθηκε το 1509 στη Μανίσα, κόρη του Σελίμ Α΄ και της Αϊσέ Χατούν. Το πλήρες ονομά της ήταν Σαχουμπάν. Το 1523 παντρεύτηκε τον μελλοντικό Μεγάλο Βεζίρη Νταμάτ Λουτφί Πασά. Ο σύζυγος της έγινε Μεγάλος Βεζίρης το 1539. Το ζευγάρι απέκτησε δύο κόρες, την Εσμαχάν Μπαχαρνάζ Σουλτάνα (σύζυγο του Ηγεμόνα Μεχμέτ και μητέρα της Χιουμασάχ Σουλτάνα), την οποία η Σαχ απέκτησε σε ηλικία 13 ετών, και τη Νεσλιχάν Σουλτάνα.
Το 1541 χώρισε τον σύζυγο της, Λουτφί Πασά. Το διαζύγιο πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία της, σύμφωνα με ισχυρισμούς, λόγω μιας τιμωρίας που επέβαλλε ο σύζυγος της για μοιχεία. Ο Λουτφί Πασάς διέταξε την κοπή ενός άκρου μίας μοιχής και αυτό οδήγησε σε διαφωνία μεταξύ του Λουτφί Πασά και της Σαχ Σουλτάν και κατόπιν του ξυλοδαρμού της Σαχ από τον Λουτφί.
Μετά το περιστατικό ο Λουτφί Πασάς ξυλοκοπήθηκε από τους υπάλληλους της και η Σαχ ​​παραπονέθηκε στον αδερφό της, Σουλεϊμάν και ζήτησε διαζύγιο. Αυτό οδήγησε στην καθαίρεση του Λουτφί Πασά από την θέση του Μεγάλου Βεζίρη.
Η Σαχ πέθανε το 1572 σε ηλικία 63 ετών και θάφτηκε στο Γιαβούζ Σελίμ Τζαμί όπου έχουν θαφτεί ο πατέρας της, Σελίμ Α΄. Το 1556 είχε χτίσει το Σαχ Σουλτάνα Τζαμί.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί Κατηγορία:Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής
Ντέρμπι της Σεβίλλης
Το Ντέρμπι της Σεβίλλης (Derbi sevillano) είναι το όνομα του τοπικού ντέρμπι μεταξύ των δύο ποδοσφαιρικών ομάδων της πόλης της Σεβίλλης, στην Ισπανία, της Ρεάλ Μπέτις και της Σεβίλλη ΦΚ.
Η Σεβίλλη ΦΚ ιδρύθηκε το 1905. Ακολουθήθηκε δύο χρόνια αργότερα (Σεπτέμβριος 1907) από την δεύτερη ομάδα της πόλης Sevilla Balompié. Μετά από διαφωνίες στο εσωτερικό της Σεβίλλης ΦΚ, μία νέα ομάδα προέκυψε, η Μπέτις ΦΚ. Το 1914, η Μπέτις ΦΚ συγχωνεύτηκε με την Sevilla Balompié. Μετά την συγκεκριμένη συγχώνευση, η ομάδα πήρε νέα ονομασία: Real Betis Balompié. Στις 8 Οκτωβρίου 1915, έλαβε χώρα το πρώτο ντέρμπι Sevilla-Betis, το οποίο τελείωσε με την νίκη της Σεβίλλης με σκορ 4–3. Η Σεβίλλη αγωνίζεται στο Εστάδιο Ραμόν Σάντσεθ Πιθχουάν στη συνοικία Barrio de Nervió, ενώ η Μπέτις εδρεύει στην Heliópolis, στο νότιο τμήμα της πόλης, ενώ χρησιμοποιεί ως έδρα το Εστάδιο Μπενίτο Βιγιαμαρίν.
Συνολικός απολογισμός των αγώνων
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ισπανία Κατηγορία:Ρεάλ Μπέτις Κατηγορία:Σεβίλλη ΦΚ
Θεόδωρος Γ. Κουντουριώτης
Για τον συνονόματό του δείτε Θεόδωρος Π. Κουντουριώτης.
Ο '''Θεόδωρος Γ. Κουντουριώτης''' (1824 - 1870) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ύδρα και ήταν γιος του Γεωργίου Κουντουριώτη. Ήταν υποψήφιος βουλευτής Ύδρας στις εκλογές του 1865 χωρίς όμως επιτυχία. Μετά όμως τον θάνατο του Αθανάσιου Μιαούλη, τον Οκτώβριο του 1867 τον αντικατέστησε στη βουλευτική έδρα για μικρό χρονικό διάστημα. Ήταν πρόξενος της Ελλάδας στη Μάλτα.
Απεβίωσε στη Βαλέτα της Μάλτας τον Ιούνιο του 1870. Ήταν νυμφευμένος με τη Λουκία Νεγρεπόντη και είχαν αποκτήσει παιδιά: τον Παύλο, τον Ιωάννη, την Καλλιόπη και τέλος τη Μαρία, μητέρα του Νικολάου Βότση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια Κουντουριώτη Κατηγορία:Βουλευτές Ύδρας Κατηγορία:Αρβανίτες
Γουσταύα Καρολίνα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς
Η γουσταύα-Καρολίνα, γερμ.: Gustave Caroline von Mecklenburg-Strelitz (12 Ιουλίου 1694 - 13 Απριλίου 1748) από τον Οίκο του Μεκλεμβούργου ήταν κόρη του δούκα του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς και με τον γάμο της έγινε δούκισσα του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Aδόλφου-Φρειδερίκου Β΄ δούκα του Mεκλεμβούργου και της πρώτης συζύγου του Μαρίας, κόρης του Γουσταύου-Αδόλφου δούκα του Μεκλεμβούργου-Γκύστροβ. Ήταν μια νεότερη αδερφή του Aδόλφου-Φρειδερίκου Γ΄ δούκα του Μεκλεμβούργου. Μέσω του τρίτου γάμου του πατέρα της, ήταν θεία της Καρλόττας, συζύγου τού Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.