cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιτικό Ισλάμ
Οι ιδεολογίες που ονομάζονται ισλαμιστικές μπορεί να υποστηρίζουν μια «επαναστατική» στρατηγική εξισλαμισμού της κοινωνίας μέσω άσκησης της κρατικής εξουσίας ή εναλλακτικά μια «μεταρρυθμιστική» στρατηγική για τον επανισλαμισμό της κοινωνίας μέσω του κοινωνικού και πολιτικού ακτιβισμού της βάσης. Ο όρος αφορά σε μη κρατικά μεταρρυθμιστικά κινήματα, πολιτικά κόμματα, πολιτοφυλακές και επαναστατικές ομάδες. Οι ισλαμιστές δίνουν έμφαση στην εφαρμογή της σαρία, στην πανισλαμική πολιτική ενότητα, στη δημιουργία ισλαμικών κρατών και στην πλήρη άρση των δυτικών οικονομικών, στρατιωτικών, πολιτικών, κοινωνικών ή πολιτιστικών επιρροών και επιδιώξεων στον μουσουλμανικό κόσμο.
Η έννοια του όρου έχει συζητηθεί εκτενώς και έχει υπάρξει αντικείμενο αντιπαραθέσεων τόσο σε πολιτικά όσο και σε ακαδημαϊκά πλαίσια. Έχει επικριθεί από πολλούς Ισλαμιστές και ακαδημαϊκούς που πιστεύουν ότι τα δυτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν μετατρέψει τον όρο σε συνώνυμο της βίας, του εξτρεμισμού και των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οδηγώντας στην ισλαμοφοβία.
Κεντρικές και εξέχουσες προσωπικότητες του πολιτικού Ισλάμ στον 20ο αιώνα θεωρούνται οι  (Sayyid Rhasid Rida), Χασάν αλ-Μπάννα (Hassan al-Banna), Σαγίντ Κουτμπ (Sayyid Qutb), Αμπούλ Αλά Μαουντούντι (Abul A'la Maududi),  (Hasan al-Turabi) και άλλοι. Πολλά ισλαμιστικά κινήματα, όπως η «Μουσουλμανική Αδελφότητα», ήταν πρόθυμα να επιδιώξουν τους σκοπούς τους μέσω συμμετοχής στην πολιτική ζωή και όχι με επαναστατικά μέσα. Άλλοι, όπως ο Σαγίντ Κουτμπ ζήτησαν τη χρήση ριζοσπαστικών μέσων, ενώ οι οπαδοί του θεωρούνται από τους δυτικούς μελετητές ως «ισλαμιστές εξτρεμιστές». Μετά την Αραβική Άνοιξη, πολλά ισλαμιστικά κινήματα ενεπλάκησαν έντονα στη πολιτική των χωρών τους, ενώ άλλα όπως το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIL). δημιούργησαν «την επιθετική ισλαμιστική πολιτοφυλακή».
Πάντως τα ισλαμιστικά κινήματα έχουν αναμφισβήτητα αλλάξει τη Μέση Ανατολή περισσότερο από οτιδήποτε άλλο από τότε που τα σύγχρονα κράτη της περιοχής απέκτησαν την ανεξαρτησία τους, επαναπροσδιορίζοντας την πολιτική ακόμη και τα σύνορα.
Τύποι
Ο Ισλαμισμός, όπως όλες οι ιδεολογίες μπορεί να χωριστεί σε επιμέρους τύπους, ανάλογα με την πολιτική σκέψη και τα πολιτικο-κοινωνικά γεγονότα που διαμορφώθηκαν στο πέρασμα του χρόνου. Έτσι, υπάρχουν,
οι μετριοπαθείς και μεταρρυθμιστές ισλαμιστές που αποδέχονται και εργάζονται στο πλαίσιο της δημοκρατικής διαδικασίας. Αυτή τη θέση ακολουθούν κόμματα όπως το τυνησιακό κίνημα Ennahda, το πακιστανικό  Jamaat-e-Islami το Partai Keadilan Sejahtera (PKS) στην Ινδονησία, κ.α.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές θεωρίες
BMW Motorrad
Η BMW Motorrad είναι το εμπορικό όνομα της γερμανικής εταιρείας BMW, που κατασκευάζει μοτοσυκλέτες, ως μέρος του τμήματος ανάπτυξης εταιρειών και μάρκας.
Η BMW Motorrad έχει ξεκινήσει να κατασκευάζει μοτοσικλέτες από το 1923 και πέτυχε πωλήσεις ρεκόρ για πέμπτη συνεχόμενη χρονιά το 2015. Με συνολικά 136.963 αντίτυπα που πωλήθηκαν το 2015, η BMW σημείωσε αύξηση πωλήσεων κατά 10,9% σε σχέση με το 2014. Τον Μάιο του 2011, η 2.000.000-ή μοτοσικλέτα της BMW Motorrad ήταν μια R1200GS.
Ιστορία
μικρογραφία|Η πρώτη στην ιστορία μοτοσικλέτα της BMW, η R32.
Η εταιρεία ξεκίνησε ως κατασκευαστής κινητήρων αεροσκαφών στις αρχές του 20ού αιώνα και στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Η BMW δημιούργησε την πρώτη μοτοσικλέτα της το 1923, την R32, η οποία χαρακτηριζόταν από ένα διπλό μοτέρ μπόξερ. Μάλιστα η εταιρεία BMW Motorrad εξακολουθεί να χρησιμοποιεί τη διαμόρφωση διπλού μπόξερ, αλλά τώρα κατασκευάζει μοτοσυκλέτες και με διάφορες διαρρυθμίσεις κινητήρα.
Τρέχουσα παραγωγή
δεξιά|μικρογραφία|Το πιο δημοφιλές μοντέλο μοτοσικλέτας της BMW, η R1200GS. μικρογραφία|BMW K1200S. δεξιά|μικρογραφία|BMW S1000R του 2014.
Με εξαίρεση τη σειρά G310 (που παράγεται στο Tamil Nadu της Ινδίας, εργοστάσιο της Ινδίας ), όλη η παραγωγή μοτοσυκλετών της BMW Motorrad πραγματοποιείται στο εργοστάσιό της στο Βερολίνο της Γερμανίας. Ορισμένοι κινητήρες κατασκευάζονται στην Αυστρία, την Κίνα και την Ταϊβάν. Οι περισσότερες από τις τρέχουσες μοτοσικλέτες της σειράς της BMW Motorrad σχεδιάστηκαν από τον David Robb, ο οποίος ήταν ο κύριος σχεδιαστής της εταιρείας από το 1993 έως το 2012, όταν και αντικαταστάθηκε από τον Edgar Heinrich.
Το πιο δημοφιλές μοντέλο είναι το R1200GS και η αδερφή του R1200GS Adventure, η οποία πώλησε 24.467 μονάδες – αντιπροσωπεύοντας το 28% της ετήσιας παραγωγής της BMW. Η τρέχουσα παραγωγή περιλαμβάνει μια ποικιλία μοντέλων άξονα, αλυσίδας και ιμάντα, με κινητήρες από 310 έως 1.649 κε και μοντέλα σχεδιασμένα για δραστηριότητες εκτός δρόμου, διπλής χρήσης, αθλήματα και τουριστικές δραστηριότητες.
Οι μοτοσικλέτες της BMW Motorrad κατηγοριοποιούνται σε οικογένειες προϊόντων και κάθε οικογένεια έχει διαφορετικό πρόθεμα επιστολών. Οι σημερινές οικογένειες είναι:
Πωλήσεις
Με στόχο το 2020 να προμηθεύσει 200.000 οχήματα στους πελάτες, η BMW Motorrad στοχεύει στην αύξηση στις αντιπροσωπείας της από 1.100 σε 1.500 στο μέλλον. Όπως ήταν μέχρι τώρα, η πιο επιτυχημένη μοτοσικλέτα της BMW εξακολουθεί να είναι η R 1200 GS με 23.681 μονάδες που πωλήθηκαν το 2015.
Αγώνες
Η BMW Motorrad εισέρχεται τακτικά μοτοσικλέτες του στο Ράλι Ντακάρ, ένα ετήσιο αγώνα αυτοκινήτων, φορτηγών και μοτοσικλετών που πραγματοποιήθηκε κατά παράδοση στις ευρωπαϊκές και αφρικανικές γης και πρόσφατα, στη Νότια Αμερική, έχει παρουσιαστεί αναβάτες όπως ο Simon Pavey και μοτοσικλέτας διασημότητα Charley Boorman. Οι μοτοσικλέτες της BMW Motorrad έχουν κερδίσει έξι φορές το Ράλι Ντακάρ.
Το 2007, η BMW Motorrad ανακοίνωσε την είσοδό της στην εποχή του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Superbike του 2009, όπου αγωνίζεται με την BMW S1000RR. Η εργοστασιακή ομάδα της σεζόν του 2009 ήταν γνωστή ως Team Alpha BMW και περιλαμβάνει τον Ισπανό οδηγό Ruben Xaus και την Αυστραλιανή μοτοσικλέτα Troy Corser. Την εποχή του 2010, οι Xaus και Corser συμμετείχαν στην πίστα από τους αναβάτες της BMW Team Reitwagen Andrew Pitt και τον Roland Resch, που επίσης οδήγησαν το S1000RR.
Νήσος Μαν ΤΤ
Τα τελευταία χρόνια η BMW Motorrad απολαμβάνει νέα επιτυχία στο Isle of Man TT Races. Πριν από το 2014, η τελευταία επιτυχία στις σόλο κατηγορίες στην εκδήλωση ήταν το 1939, όταν ο Georg Meier κέρδισε το Senior TT. Μετά από 75 χρόνια, η BMW πήρε και πάλι κορυφαία θέση στο ντετέκτιβ στο νησί Man TT 2014, όταν ο Michael Dunlop οδήγησε την BMW S1000RR στην πρώτη θέση στην κούρσα Superbike. Ο Michael Dunlop έπειτα γύρισε την εβδομάδα με νίκη στο Senior TT.
Στο Isle of Man TT του 2016, ο Michael Dunlop πήρε και πάλι τις τιμές στην τελετή Superbike TT για BMW. Η Dunlop οδήγησε τον αγώνα από την αρχή μέχρι το τέλος από έναν άλλο αναβάτη BMW, τον Ian Hutchinson.
Τα sidecars της BMW είχαν επίσης πολλές επιτυχίες στους αγώνες της TT, κυρίως στη δεκαετία του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Συνολικά, η BMW έχει κερδίσει 34 αγώνες του Isle of Man TT, τόσο στο τμήμα solo όσο και στο sidecar.
Βιβλιογραφικές αναφορές
<references group="" responsive="0">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα μοτοσικλετών BMW Κατηγορία:BMW
Δυτική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών
thumb|right|350px|Οι πολιτείες της Δυτικής Ακτής Η Δυτική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών ή Ακτή του Ειρηνικού είναι κατά τη στενή έννοια η ακτογραμμή όπου οι ηπειρωτικές Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής συναντούν τον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό. Ως περιοχή, ο όρος αναφέρεται συνήθως στις τρεις παραλιακές πολιτείες σε αυτή την ακτογραμμή, δηλαδή στις Καλιφόρνια, Όρεγκον και Ουάσινγκτον. Τέλος, ως φυσική γεωγραφική περιοχή, ορίζεται στα ανατολικά από την Οροσειρά των Καταρρακτών, τη Σιέρρα Νεβάδα και (στο νότιο άκρο) την Έρημο Μοχάβι, και στα δυτικά από τον Ειρηνικό Ωκεανό. Κατά σύμβαση, η Αλάσκα δεν περιλαμβάνεται, αν και περισσότερο δυτικά ευρισκόμενη από τις τρεις παραπάνω πολιτείες. Από την άλλη, το Γραφείο Απογραφών των ΗΠΑ ομαδοποιεί τις τρεις πολιτείες με την Αλάσκα και τη Χαβάη μαζί ως «Πολιτείες του Ειρηνικού», μία από τις 9 υποδιαιρέσεις των ΗΠΑ που χρησιμοποιεί. Οι Ουάσινγκτον και Όρεγκον διακρίνονται από την Καλιφόρνια με τη χρήση του όρου «Pacific Northwest».
Πληθυσμός
Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο εκτιμώμενος πληθυσμός των τριών πολιτειών της Δυτικής Ακτής ανερχόταν σε 47,81 εκατομμύρια ή περίπου το 15,3% του πληθυσμού των ΗΠΑ. Η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στη Δυτική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών είναι το Λος Άντζελες.
Μεγαλύτερες πόλεις
Με σειρά από τα βόρεια προς τα νότια, οι μεγαλύτερες πόλεις και μητροπολιτικές περιοχές στη Δυτική Ακτή είναι:
Ωστόσο, από όλες τις παραπάνω πόλεις και μητροπολιτικές περιοχές, μόνο το Λος Άντζελες, το Λονγκ Μπιτς, το Σαν Φρανσίσκο και το Σαν Ντιέγκο είναι παραθαλάσσιες.
Ιστορία
Η ιστορία της Δυτικής Ακτής αρχίζει με την άφιξη των πρώτων ανθρώπων στην Αμερική, των Παλαιοϊνδιάνων, που έφθασαν από την Ευρασία διασχίζοντας τον Βερίγγειο πορθμό μέσω μιας γέφυρας ξηράς, που υπήρχε ως το 12000 π.Χ. περίπου. Μικρές, απομονωμένες μεταξύ τους ομάδες κυνηγών-τροφοσυλλεκτών μετανάστευσαν ακολουθώντας κοπάδια μεγάλων φυτοφάγων ζώων στην Αλάσκα. Μεταξύ του 16500 π.Χ. και του 13500 π.Χ. έλιωσαν και οι πάγοι στη Δυτική Ακτή με τη λήξη της Εποχής των Παγετώνων.
Οι ιθαγενείς της Αλάσκας, της βορειοδυτικής ακτής και της Καλιφόρνιας κατάγονται από εκείνους τους Παλαιοϊνδιάνους. Ανέπτυξαν διάφορες γλώσσες και διεμόρφωσαν εμπορικές οδούς.
Αργότερα, οι Ευρωπαίοι (Ρώσοι, Ισπανοί, Γάλλοι και Βρετανοί) άρχισαν να εξερευνούν και να εποικίζουν την περιοχή.
Κλίμα
Η Δυτική Ακτή των ΗΠΑ έχει ωκεάνιο κλίμα στο βόρειο άκρο της, προς τα σύνορα με τον Καναδά, ενώ η Καλιφόρνια έχει προς τα παράλια μεσογειακό κλίμα. Η ακτογραμμή έχει ήπιες θερμοκρασίες το καλοκαίρι, ενώ στις περιοχές του εσωτερικού σημειώνονται πολύ θερμές ημέρες. Στο βόρειο άκρο της Καλιφόρνιας υπάρχει διαφορά 17 °C μεταξύ του Γιουρήκα και του Γουίλοου Κρηκ, αν και απέχουν μόλις 40 χιλιόμετρα. Μικρότερες τέτοιες διαφορές παρατηρούνται σε όλο το μήκος της Δυτικής Ακτής και εξηγούνται μερικώς από τα ψυχρά θαλάσσια ρεύματα του Ειρηνικού Ωκεανού και τις οροσειρές που εμποδίζουν τον θαλάσσιο άνεμο να διεισδύσει στο εσωτερικό τα καλοκαίρια. Η συχνή πρωινή παραλιακή ομίχλη βοηθά επίσης στο να δροσίζει την ακτογραμμή, ιδίως στην Περιοχή του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο. Η νότια Καλιφόρια έχει επιπλέον και πολύ ήπιους χειμώνες και μικρή ετήσια διακύμανση της θερμοκρασίας. Λίγες δεκάδες χιλιόμετρα προς το εσωτερικό όμως οι θερμοκρασίες είναι συγκρίσιμες με αυτές των υπόλοιπων ΗΠΑ για τα ίδια γεωγραφικά πλάτη, και κάποτε υψηλότερες εξαιτίας των επικρατούντων ανέμων από το κλίμα θερμής ερήμου που επικρατεί στη Νεβάδα και στην Αριζόνα.
Πολιτισμός
Καθώς η Δυτική Ακτή εποικίσθηκε αρκετά πιο πρόσφατα από την Ανατολική Ακτή, δεν έχει σχηματίσει μια ιδιαίτερα δική της κουλτούρα. Η δημογραφική της σύνθεση διαφέρει επίσης από αυτή των υπόλοιπων ΗΠΑ. Η ιστορία της Καλιφόρνιας, πρώτα ως σημαντικής ισπανικής αποικίας και αργότερα ως εδάφους του Μεξικού, προσδίδει στο νότιο τμήμα της Δυτικής Ακτής έναν ξεχωριστό τόνο ισπανόφωνου μέρους (π.χ. τοπωνύμια με ονόματα αγίων), κάτι που τη συνδέει με την Αριζόνα και το Νέο Μεξικό. Παρόμοια, οι δύο από τις τρεις πόλεις των ΗΠΑ στις οποίες έχουν συγκεντρωθεί ασιατικής καταγωγής Αμερικανοί, το Σαν Φρανσίσκο και το Λος Άντζελες, βρίσκονται στη δυτική ακτογραμμή. Ειδικότερα η Τσάινατάουν του Σαν Φρανσίσκο, η παλαιότερη στη Βόρεια Αμερική, είναι ένα ζωντανό κέντρο ασιατικής κουλτούρας.
Η Δυτική Ακτή έχει μεγαλύτερη αναλογία «πράσινων» (οικολογικών) πόλεων από τις υπόλοιπες ΗΠΑ, κάτι που διακρίνεται σε πρακτικές όπως η ποδηλασία και η καλλιέργεια βιολογικών προϊόντων.
Από την άλλη, ο Γάλλος συγγραφέας και δημοσιογράφος Γκυγιώμ Φάι (Guillaume Faye), συγκρίνοντας την Καλιφόρνια με την Ευρώπη, έγραψε: ''«ως υπερ-Αμερική, η Καλιφόρνια ξεχωρίζει ως η απόλυτη αντίθεση με την αυθεντική Ευρώπη [...] Η Καλιφόρνια έχει δομήσει τον εαυτό της ως το παγκόσμιο κέντρο της αναπαραστάσεως, των προσομοιώσεων και του μη αυθεντικού, ως την απόλυτη σύνθεση του «κουλ» απολυταρχισμού. Μια υστερική χώρα, εστία και τόπος συναντήσεως των ανθρώπων χωρίς ρίζες, είναι η γη της μη-ιστορίας, του μη-γεγονότος, αλλά την ίδια στιγμή ο τόπος συνεχών αναδεύσεων και του αδιάκοπου ρυθμού των τρεντ, με άλλα λόγια ο τόπος δονήσεων που δεν καταλήγουν πουθενά...»'' Και άλλοι διανοούμενοι, όπως οι Ζαν Μπωντριγιάρ, Μάικ Ντέιβις και Ουμπέρτο Έκο, έχουν διατυπώσει παρόμοιες θέσεις για την κουλτούρα της Δυτικής Ακτής.
Στα βόρεια, το Πόρτλαντ και το Σηάτλ απέκτησαν φήμη ως δύο από τις πόλεις με τον καλύτερο καφέ στον κόσμο. Εκτός από το ότι η δεύτερη είναι η γενέτειρα της αλυσίδας «Starbucks», αμφότερες οι πόλεις είναι γνωστές για τα μικρά καφεκοπτεία και καφενεία τους. Στο Όρεγκον και την Ουάσινγκτον, καθώς και στη δυτική ακτή του Καναδά, ο τρόπος ζωής και η κουλτούρα έχουν διαμορφωθεί σε μεγαλύτερο βαθμό από το φυσικό περιβάλλον, ιδίως από τα δάση, τα βουνά και τον συνήθως βροχερό και συννεφιασμένο καιρό. Οι άνθρωποι περιορίζονται περισσότερο στο σπίτι, κάτι που ιστορικά προάγει το διάβασμα και τη «βιβλιόφιλη ψυχή» (πρβλ. τη μεγάλη αλυσίδα βιβλιοπωλείων Powell's Books του Πόρτλαντ και τη μεγάλη Κεντρική Βιβλιοθήκη του Σηάτλ).
Η Αλάσκα είναι ευρέως γνωστή για την ύπαιθρο και οι κάτοικοί της ασχολούνται με μια σειρά από δραστηριότητες που είναι μοναδικές για το κράτος. Ορισμένες από αυτές τις δραστηριότητες μπορούν να βιώσουν μέσα από τα ετήσια γεγονότα του κράτους, όπως ο αγώνας χιονοδρομικών σκύλων Iron Dog από το Anchorage στο Nome και το Fairbanks. Άλλα γεγονότα περιλαμβάνουν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πρώτης Τέχνης (Fairbanks) και το Sitka Whalefest (Sitka).
Παραπομπές
Δυτικη Ακτη Ακτη
Νουμιδία
Θέση
Τοποθετείται γεωγραφικά στα ανατολικά σύνορα της σύγχρονης Αλγερίας και γειτνίαζε με τη ρωμαϊκή επαρχία της Μαουρετάνια (σημερινά κράτη Αλγερία και Μαρόκο) στα δυτικά, ανατολικά με την επαρχία Άφρικα, ενώ βόρεια βρεχόταν από τη Μεσόγειο και νότια είχε την έρημο Σαχάρα.
Ονομάστηκε έτσι απ' τους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους, πιθανόν γιατί η περιοχή κατοικούνταν από νομάδες.
Βερβερικό βασίλειο
Οι Βέρβεροι αρχικά χωρίστηκαν σε δύο βασίλεια, τους Μασιλιανούς στα ανατολικά και στους Μασισιλιανούς στα δυτικά. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος (218 π.Χ.-201 π.Χ.) ο αρχηγός των Μασιλιανών Μασσανάσσης νίκησε τον βασιλιά των Μασισιλιανών Σύφαξ και ένωσε ολόκληρη την Νουμιδία σε ένα βασίλειο, Το βασίλειο αρχικά ήταν ανεξάρτητο, αργότερα έγινε διαδοχικά Ρωμαική επαρχία και υποτελές Ρωμαϊκό κράτος. Η Νουμιδία στην μεγαλύτερη της επέκταση συνόρευε στα δυτικά με την Μαυριτανία στα όρια του ποταμού Μουλούγια, στα ανατολικά με την Ρωμαϊκή Επαρχία της Αιγύπτου, στα βόρεια με την Μεσόγεια και στα νότια με την έρημο της Σαχάρας. Η Νουμιδία αποτελούσε το πρώτο κράτος στην ιστορία της Αλγερίας και στην ιστορία των Βερβέρων. Οι Έλληνες ιστορικοί καταγράφουν αυτούς τους λαούς ως "Νομάδες" που στην Λατινική γλώσσα μεταφράζονται ως "Νουμιδοί".
Ο ιστορικός Γκαμπριέλ Καμπς αποδίδει ωστόσο αυτή την ορολογία με προέλευση από την Αφρική. Ο Πολύβιος τον 2ο αιώνα π.Χ. προσδιορίζει ως Νουμιδούς τους λαούς δυτικά από την Αρχαία Καρχηδόνα, την βόρεια Αλγερία μέχρι τον ποταμό Μουλούγια περίπου 160 χιλιόμετρα δυτικά του Οράν. Οι Νουμιδοί χωρίστηκαν σε δύο μεγάλες φυλές, οι Μασιλιανοί στα ανατολικά και οι Μασισιλιανοί στα δυτικά. Με την έκρηξη του Β΄ Καρχηδονιακού Πολέμου ο βασιλιάς των Μασιλιανών Γάλα συμμάχησε με τους Καρχηδόνιους και ο βασιλιάς των Μασισιλιανών Σύφαξ συμμάχησε με τους Ρωμαίους. Σε λίγο καιρό ωστόσο ο γιος του Γάλα Μασσανάσσης αποστάτησε στους Ρωμαίους, ο Σύφαξ σαν απάντηση αποστάτησε στους Καρχηδόνιους, με την νίκη τους οι Ρωμαίοι έδωσαν όλη την Νουμιδία στον Μασσανάσση. Με την σύλληψη του Σύφαξ το σημερινό Μαρόκο με την πρωτεύουσα του Τίγγις απεδόθη στον Μασσανάσση. Τον υπέργηρο Μασσανάσση διαδέχθηκε ο γιος του Μικίψα, αυτόν με την σειρά του οι γιοι του Ιεμψάλ Α΄ και Aδερβάλ και ο νόθος ξάδελφος τους Ιουγούρθας. Ο Ιεμψάλ Α΄ και ο Ιουγούρθας συγκρούστηκαν με αποτέλεσμα ο Ιουγούρθας να θανατώσει τον Ιεμψάλ και να έρθει σε ανοιχτή σύγκρουση με τον Αδερβάλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκές επαρχίες Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές Κατηγορία:Πρώην κράτη της Αφρικής Κατηγορία:Ιστορία της Αλγερίας
Ουσουάια
Η Ουσουάια (Ushuaia) είναι πόλη της Αργεντινής και πρωτεύουσα της επαρχίας Τιέρα δελ Φουέγο με πληθυσμό 64.000. Θεωρείται από πολλούς ως η νοτιότερη πόλη του κόσμου, γεγονός που συνεισφέρει τα μέγιστα στην τοπική οικονομία αφού είναι ένας κύριος τουριστικός προορισμός, τόσο στους τουρίστες που φτάνουν εκεί οδικώς ή αεροπορικώς από την Αργεντινή ή τη Χιλή όσο και σε αυτούς που επισκέπτονται την Ανταρκτική με κρουαζιερόπλοια.
Ιστορία
Οι Όνας (Ona) έφτασαν στη Γη του Πυρός πριν από περίπου 11000 χρόνια και κατά την αποικιακή εποχή πρώτος έφτασε ο βρετανός Ρόμπερτ ΦίτζΡόι (Robert FitzRoy) στις 29 Ιανουαρίου 1833 με το παρθενικό ταξίδι του ιστιοφόρου «HMS Beagle». Στο δεύτερο ταξίδι στο πλοίο επέβαινε και ο Δαρβίνος, η παρουσία του οποίου έκανε το «HMS Beagle» ένα από τα διασημότερα πλοία.
Η σύγχρονη Ουσουάια ξεκίνησε σαν οικισμός το 1873 όταν ο αργεντινός πρόεδρος Χούλιο Αργεντίνο Ρόκα (Julio Argentino Roca), στο πρότυπο της Τασμανίας στην Αυστραλία, δημιούργησε μια «ποινική αποικία» με σκοπό την ανάπτυξη του οικισμού σαν πόλη και την κυριαρχία της Αργεντινής στη Γη του Πυρός. Στη δεκαετία του 1880 κυκλοφόρησαν φήμες ότι βρέθηκε χρυσός στην Ουσουάια, γεγονός που βοήθησε στην περαιτέρω εξάπλωση της πόλης αλλά οι φήμες τελικά αποδείχτηκαν ψεύτικες. Στο πρώτο μισό του εικοστού αιώνα όλη η πόλη ήταν η περιοχή γύρω από τη φυλακή, η οποία φιλοξενούσε κατάδικους με επαναλαμβανόμενα σοβαρά αδικήματα με συνέπεια η απόδραση να είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Στην ουσία οι κατάδικοι ήταν «καταναγκασμένοι άποικοι» και εκτός από την πόλη έχτισαν και τον σιδηρόδρομο που εξυπηρετούσε τον οικισμό, σήμερα ένα τουριστικό αξιοθέατο γνωστό ως «Το τρένο στο τέλος του κόσμου».
Γεωγραφία
Η Ουσουάια θεωρείται η νοτιότερη πόλη στον κόσμο παρ' ότι υπάρχει νοτιότερα το Πουέρτο Γουίλιαμς, ένας οικισμός που ανήκει στη Χιλή με 2.000 κάτοικους. Το Πουέρτο Γουίλιαμς αυτοαποκαλείται επίσης η νοτιότερη πόλη στον κόσμο αλλά με 2.000 κάτοικους δεν θεωρείται πόλη ούτε καν από τα κριτήρια που θέτει η ίδια η Χιλιανή κυβέρνηση και φαίνεται να χάνει τη «μάχη» από την Ουσουάια η οποία έχει όλα τα στοιχεία μιας πόλης. Αυτός ο τίτλος φαίνεται τελικά να είναι σημαντικός καθώς έλκει τουρίστες από όλο τον κόσμο και συνεπώς συνεισφέρει στην τοπική οικονομία.
Κλίμα
Η Ουσουάια έχει ένα υποπολικό ωκεάνιο κλίμα με θερμοκρασίες γύρω στον 1,6 °C τον χειμώνα (Ιούλιο) και 10,4 °C το καλοκαίρι (Ιανουάριος). Το ιστορικό χαμηλό είναι −25 °C και το ψηλό 29 °C που έγινε το μήνα Δεκέμβριο (καλοκαίρι στο νότιο ημισφαίριο). Η ιστορικά χαμηλότερη θερμοκρασία που παρατηρήθηκε ποτέ κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού είναι -6 °C. Κατά μέσο όρο η πόλη έχει 200 μέρες τον χρόνο με βροχή ή χιόνι και πολλές συννεφιασμένες και ομιχλώδεις μέρες.
Οικονομία-Μεταφορές
Η οικονομία της πόλης βασίζεται κυρίως στην αλιεία, φυσικό αέριο, πετρέλαιο, εκτροφή πρόβατων και οικοτουρισμό.
Στην πόλη βρίσκεται το διεθνές αεροδρόμιο της Ουσουάια (ΙΑΤΑ: USH) (Ushuaia – Malvinas Argentinas International Airport) με πτήσεις προς Μπουένος Άιρες και Σαντιάγο.
Το λιμάνι της Ουσουάια εκτός από τουριστικός προορισμός είναι και το βασικό σημείο απόπλου για επιστημονικές περιηγήσεις στην Ανταρκτική και άλλα μέρη του Νότιου Ωκεανού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Εθνική Ισραήλ Κ-19 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ισραήλ U19 & U20 είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Ισραήλ για ποδοσφαιριστές κάτω των 19 & 20 ετών. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19, το οποίο διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Δεν έχει μόνιμη έδρα. Αγωνίζεται σε διάφορα στάδια στη χώρα ώστε να ενθαρρύνεις τους Ισραηλίτες να υποστηρίξουν τις εθνικές ομάδες.
Πριν την ένταξη του Ισραήλ στην ΟΥΕΦΑ, η ομάδα συμμετείχε στη διοργάνωση της AFC Πρωτάθλημα νέων AFC το οποίο κατέκτησε 4 συνεχόμενες φορές (1964, 1965, 1966, 1967) και ακόμα 2 μετέπειτα (1971, 1972).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνική Ισραήλ (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-19 Ευρώπης
Ρίχαρντ Ντέντεκιντ
Ο Γιούλιους Βίλχελμ Ρίχαρντ Ντέντεκιντ (6 Οκτωβρίου 1831 - 12 Φεβρουαρίου 1916) ήταν Γερμανός μαθηματικός που συνεισέφερε σημαντικά στη θεωρία των αριθμών, στην αφηρημένη άλγεβρα (ιδίως στη θεωρία δακτυλίων) και στις αξιωματικές βάσεις της αριθμητικής. Η πιο γνωστή συνεισφορά του είναι ο ορισμός των πραγματικών αριθμών μέσω της έννοιας της τομής Ντέντεκιντ. Θεωρείται επίσης πρωτοπόρος στην ανάπτυξη της σύγχρονης θεωρίας συνόλων και της φιλοσοφίας των μαθηματικών που είναι γνωστή ως λογικισμός.
Βιογραφία
Ο πατέρας του Ντέντεκιντ ήταν ο Γιούλιους Λέβιν Ούλριχ Ντέντεκιντ, διαχειριστής του Κολλεγίου Carolinum στο Μπράουνσβαϊγκ. Η μητέρα του ήταν η Καρολίν Χενριέτ Ντέντεκιντ ("γεννημένη Emperius"), κόρη ενός καθηγητή του Κολλεγίου. Ο Ρίτσαρντ Ντέντεκιντ είχε τρία μεγαλύτερα αδέλφια. Ως ενήλικας, δεν χρησιμοποίησε ποτέ το όνομα Γιούλιους Βίλχελμ. Γεννήθηκε στο Μπράουνσβαϊγκ, όπου έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του και πέθανε.
Παρακολούθησε για πρώτη φορά το Κολλέγιο Carolinum το 1848, προτού εισαχθεί στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν το 1850. Εκεί ο καθηγητής Μόριτς Στερν του δίδαξε τη θεωρία των αριθμών. Ο Γκάους εξακολουθούσε να διδάσκει, αλλά κυρίως σε στοιχειώδες επίπεδο, και ο Ντέντεκιντ ήταν ο τελευταίος του μαθητής. Ο Ντέντεκιντ έλαβε το διδακτορικό του το 1852, για μια διατριβή με τίτλο Über die Theorie der Eulerschen Integrale ("Για τη θεωρία των ολοκληρωμάτων του Όιλερ"). Η διατριβή αυτή δεν ήταν ενδεικτική του ταλέντου που θα έδειχνε ο Ντέντεκιντ στις μετέπειτα δημοσιεύσεις του.
Εκείνη την εποχή, το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, και όχι το Γκέτινγκεν, ήταν το κύριο κέντρο της μαθηματικής έρευνας στη Γερμανία. Επομένως, ο Ντέντεκιντ πήγε στο Βερολίνο για διετείς σπουδές, όπου ήταν σύγχρονοι με τον Μπέρνχαρντ Ρίμαν- και οι δύο έλαβαν το δίπλωμά τους το 1854. Ο Ντέντεκιντ επέστρεψε στο Γκέτινγκεν για να διδάξει ως Privatdozent, δίνοντας διαλέξεις για τις πιθανότητες και τη γεωμετρία. Σπούδασε για ένα διάστημα με τον Πέτερ Γκούσταβ Λεζέν Ντιριχλέ, με τον οποίο έγινε φίλος. Λόγω επίμονων αδυναμιών στις μαθηματικές του γνώσεις, μελέτησε ελλειπτικές και αβελιανές συναρτήσεις. Ήταν όμως και ο πρώτος στο Γκέτινγκεν που έδωσε διαλέξεις για τη θεωρία Γκαλουά. Παράλληλα, ήταν από τους πρώτους που κατανόησαν τη σημασία της έννοιας της ομάδας για την άλγεβρα και την αριθμητική.
Το 1858 άρχισε να διδάσκει στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης (σήμερα ETH Ζυρίχης). Όταν το Κολλέγιο Carolinum αναβαθμίστηκε σε Τεχνικό Ινστιτούτο ("Τεχνική Ανώτατη Σχολή") το 1862, ο Ντέντεκιντ επέστρεψε στη γενέτειρά του, το Μπράουνσβαϊγκ, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του, διδάσκοντας στο Ινστιτούτο. Συνταξιοδοτήθηκε το 1894, αλλά δίδασκε περιστασιακά και συνέχισε να δημοσιεύει. Δεν παντρεύτηκε ποτέ, αλλά ζούσε με την αδελφή του Τζούλια.
Ο Ντέντεκιντ εξελέγη στις Ακαδημίες του Βερολίνου (1880) και της Ρώμης και στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών (1900). Έλαβε τιμητικούς διδακτορικούς τίτλους από τα πανεπιστήμια του Όσλο, της Ζυρίχης και του Μπραουνσβάιγκ.
Εργασίες
Ενώ δίδασκε για πρώτη φορά λογισμό στην Πολυτεχνική Σχολή, ο Ντέντεκιντ ανέπτυξε την έννοια που σήμερα είναι γνωστή ως το κόψιμο Ντέντεκιντ (γερμανικά: Schnitt), το οποίο έχει γίνει ένας τυπικός ορισμός των πραγματικών αριθμών. Η ιδέα της τομής είναι ότι ένας άρρητος αριθμός διαιρεί τους ρητούς αριθμούς σε δύο κατηγορίες (σύνολα), με όλους τους αριθμούς της μιας (ανώτερης) κατηγορίας να είναι αυστηρά μεγαλύτεροι από όλους τους αριθμούς της άλλης (κατώτερης) κατηγορίας. Για παράδειγμα, η τετραγωνική ρίζα του 2 ορίζει όλους τους μη αρνητικούς αριθμούς των οποίων τα τετράγωνα είναι μικρότερα του 2 και τους αρνητικούς αριθμούς στην κατώτερη τάξη, και τους θετικούς αριθμούς των οποίων τα τετράγωνα είναι μεγαλύτερα του 2 στην ανώτερη τάξη. Κάθε θέση στη συνέχεια της αριθμογραμμής περιέχει είτε έναν ορθολογικό είτε έναν ανορθολογικό αριθμό. Επομένως, δεν υπάρχουν κενά, κενά ή ασυνέχειες. Ο Dedekind δημοσίευσε τις σκέψεις του σχετικά με τους άρρητους αριθμούς και τις περικοπές του Dedekind στο φυλλάδιο "Stetigkeit und irrationale Zahlen" ("Συνέχεια και άρρητοι αριθμοί")- στη σύγχρονη ορολογία, Vollständigkeit, πληρότητα.
N   1  2  3  4  5  6  7  8  9  10 ... ↓          N2   1  4  9  16 25 36 49 64 81 100 ...
Το έργο του Ντέντεκιντ σε αυτόν τον τομέα προηγήθηκε του έργου του Γκέοργκ Κάντορ, ο οποίος θεωρείται γενικά ο θεμελιωτής της θεωρίας συνόλων. Παρομοίως, η συμβολή του στα θεμέλια των μαθηματικών πρόλαβε το μεταγενέστερο έργο των κύριων υποστηρικτών του λογικισμού, όπως ο Γκότλομπ Φρέγκε και ο Μπέρτραντ Ράσελ.
Ο Ντέντεκιντ επιμελήθηκε τα συγκεντρωτικά έργα των Λεζέν Ντίριχλετ, Γκάους και Ρίμαν. Η μελέτη του έργου του Λεζέν Ντίριχλετ οδήγησε τον Ντέντεκιντ στη μετέπειτα μελέτη των αλγεβρικών αριθμητικών πεδίων και των ιδεωδών. Το 1863 δημοσίευσε τις διαλέξεις του Λεζέν Ντίριχλετ για τη θεωρία των αριθμών υπό τον τίτλο Vorlesungen über Zahlentheorie ("Διαλέξεις για τη θεωρία των αριθμών") :
Οι εκδόσεις Vorlesungen του 1879 και του 1894 περιλάμβαναν συμπληρώματα που εισήγαγαν την έννοια του ιδανικού, η οποία είναι θεμελιώδης για τη θεωρία των δακτυλίων (η λέξη "δακτύλιος", που εισήγαγε αργότερα ο Χίλμπερτ, δεν εμφανίζεται στο έργο του Ντέντεκιντ). Ο Ντέντεκιντ ορίζει ένα ιδανικό ως ένα υποσύνολο ενός συνόλου αριθμών, το οποίο αποτελείται από αλγεβρικούς ακέραιους αριθμούς που ικανοποιούν πολυωνυμικές εξισώσεις με ακέραιους συντελεστές. Η έννοια αναπτύχθηκε από τον Χίλμπερτ και κυρίως από την Έμυ Νέτερ. Τα ιδανικά γενικεύουν τους ιδανικούς αριθμούς του Ερνστ Έντουαρντ Κούμερ, οι οποίοι επινοήθηκαν στο πλαίσιο της προσπάθειας του Κούμερ, το 1843, να αποδείξει το τελευταίο θεώρημα του Φερμά. (Σε μια εργασία του 1882, ο Ντέντεκιντ και ο Χάινριχ Μάρτιν Βέμπερ εφάρμοσαν τα ιδανικά σε επιφάνειες Ρίμαν, δίνοντας μια αλγεβρική απόδειξη του θεωρήματος Ρίμαν-Ροχ.
Ο Ντέντεκιντ συνεισέφερε και σε άλλα πεδία της άλγεβρας. Για παράδειγμα, γύρω στο 1900 έγραψε τις πρώτες εργασίες για τα σπονδυλωτά πλέγματα. Το 1872, κατά τη διάρκεια των διακοπών του στο Ιντερλάκεν, ο Ντέντεκιντ συνάντησε τον Γκέοργκ Κάντορ. Ο Ντέντεκιντ έγινε ένας από τους πρώτους μαθηματικούς που θαύμασε το έργο του Κάντορ για τα άπειρα σύνολα και αποδείχθηκε πολύτιμος σύμμαχος στις διαμάχες του Κάντορ με τον Λέοπολντ Κρόνεκερ, ο οποίος ήταν φιλοσοφικά αντίθετος με τους διαπεραστικούς αριθμούς του Κάντορ.
Δημοσιεύσεις
Bιβλιογραφία στην αγγλική γλώσσα:
Bιβλιογραφία στη γερμανική γλώσσα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Γερμανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα
Εθνική Ισραήλ Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Ισραήλ U17 είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Ισραήλ για ποδοσφαιριστές κάτω των 17 ετών. Συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U17, το οποίο διεξάγεται κάθε δύο χρόνια. Το 1996 κατέκτησε την 3η θέση (ως Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U16).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-17 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Ισραήλ (ποδόσφαιρο)
Ένας άλλος κόσμος
Το Ένας Άλλος Κόσμος είναι ελληνική δραματική-αισθηματική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία και σενάριο Χριστόφορου Παπακαλιάτη. Η παραγωγή έγινε από την Plus Productions και η κινηματογραφική διανομή από τη Village Film. Πρωταγωνιστούν οι Χριστόφορος Παπακαλιάτης, Μαρία Καβογιάννη, Μηνάς Χατζησάββας και ο βραβευμένος με Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα, Τζ. Κ. Σίμονς.
Η ταινία αφηγείται τρεις διαφορετικές ιστορίες, που όλες έχουν ως κοινό παρανομαστή την αγάπη. Και στις τρεις ερωτικές ιστορίες, τα ζευγάρια που βιώνουν τον έρωτα έχουν, επίσης, ως κοινό ότι ο ένας είναι Έλληνας και ο άλλος αλλοδαπός, με τα ζευγάρια να είναι διαφορετικής γενιάς. Το έργο πραγματεύεται αυτές τις τρεις διαφορετικές ιστορίες αγάπης μέσα από την οικονομική και κοινωνική κρίση που βιώνει η Ευρώπη, μέχρι που στο τέλος αποδεικνύονται κοινές.
Η ταινία αποτελεί τη δεύτερη σκηνοθετική απόπειρα του Παπακαλιάτη, με την πρώτη του να είναι το Αν....
Εισπρακτική πορεία
Οι πωλήσεις εισιτηρίων της ταινίας φαίνονται στον πιο κάτω πίνακα:
Ολοκλήρωσε την κινηματογραφική της πορεία με 668.892 εισιτήρια. Αποτελεί την εμπορικότερη ταινία του 2015 και την εμπορικότερη ελληνική ταινία της δεκαετίας 2010-2019. Απέσπασε 4,5 εκατομμύρια ευρώ. Η μόνη ταινία της δεκαετίας που πούλησε περισσότερα εισιτήρια είναι η ταινία Τζόκερ», με 902.517 εισιτήρια.
Προώθηση και υποδοχή
Η ταινία διανεμήθηκε επίσης σε Ελβετία, Αυστρία, Γερμανία υπό τον τίτλο Worlds Apart. Θίγει θέματα όπως το προσφυγικό, η οικονομική κρίση και γενικότερα κοινωνική καταγραφή της Ελλάδας του 2015, αφηγούμενη τρεις ερωτικές ιστορίες ανάμεσα σε Έλληνες και ξένους πολίτες. Τον Ιανουάριο του 2017 έκανε πρεμιέρα και σε Νέα Υόρκη και Λος Άντζελες, αποσπώντας θετικές κριτικές από την εφημερίδα "LA Τimes". Το περιοδικό "Hollywood Reporter" ανέφερε ότι στην ταινία ξεχώρισε η ηθοποιία της Μαρίας Καβογιάννη, ενώ η γερμανική προφορά του Τζ. Κ. Σίμονς θεωρήθηκε περίεργη. Η πρώτη ιστορία της ταινίας θεωρήθηκε ότι "χτυπάει με το σφυρί τα νοήματα που θέλει να περάσει, σε σημείο που οι καταστάσεις και οι χαρακτήρες μοιάζουν να έχουν επινοηθεί μόνο και μόνο για να υπογραμμίσουν τα νοήματα αυτά".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2015 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αθήνα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τη μετανάστευση
Βιώσιμη κατανάλωση
Βιώσιμη κατανάλωση είναι η χρήση προϊόντων, ενέργειας και υπηρεσιών με τέτοιο τρόπο ώστε να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις στο περιβάλλον, ώστε να επιτυγχάνεται "ανάπτυξη η οποία ικανοποιεί τις ανάγκες των σημερινών γενεών χωρίς να υποβαθμίζει τη δυνατότητα των μελλοντικών γενεών να ικανοποιήσουν τις δικές τους". Η κατανάλωση αναφέρεται όχι μόνο σε άτομα και νοικοκυριά, αλλά και σε κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και άλλους φορείς. Η βιώσιμη κατανάλωση σχετίζεται στενά με την αειφόρο παραγωγή και με τον βιώσιμο τρόπο ζωής. "Για να ζουν οι άνθρωποι με βιώσιμο τρόπο, οι φυσικοί πόροι της Γης πρέπει να χρησιμοποιούνται με ρυθμό τέτοιο ώστε να μπορούν να ανανεώνονται".
Τα Ηνωμένα Έθνη παρέχουν αναλύσεις αποτελεσματικότητας, υποδομών και απορριμμάτων, καθώς και πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, πράσινες και αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας και καλύτερη ποιότητα ζωής για όλους μέσα στο πλαίσιο της βιώσιμης κατανάλωσης. Ο όρος βιώσιμη κατανάλωση έχει ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά και συνδέεται στενά με τους όρους αειφόρος παραγωγή και αειφόρος ανάπτυξη. Η βιώσιμη κατανάλωση, ως μέρος της αειφόρου ανάπτυξης, είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τον παγκόσμιο αγώνα ενάντια σε προβλήματα αειφορίας, όπως η κλιματική αλλαγή, η εξάντληση των πόρων, η πείνα και η ρύπανση του περιβάλλοντος.
Η αειφόρος ανάπτυξη καθώς και η βιώσιμη κατανάλωση βασίζονται σε ορισμένες προϋποθέσεις όπως:
Ο Στόχος 12 των Στόχων Αειφόρου Ανάπτυξης επιδιώκει να εξασφαλίσει πρότυπα "βιώσιμης κατανάλωσης και παραγωγής".
Ο ορισμός του Όσλο
Το 1994, το συμπόσιο του Όσλο όρισε τη βιώσιμη κατανάλωση ως την "χρήση υπηρεσιών και συναφών προϊόντων, τα οποία ανταποκρίνονται στις ανάγκες και εξασφαλίζουν καλύτερη ποιότητα ζωής, περιορίζοντας την χρήση πρώτων υλών, τοξικών υλικών, εκπομπών ρύπων και παραγωγή αποβλήτων στην διάρκεια του κύκλου ζωής μιας υπηρεσίας ή ενός προϊόντος ώστε να μην τεθούν σε κίνδυνο οι ανάγκες των μελλοντικών γενεών".
Ισχυρή και ασθενής βιώσιμη κατανάλωση
Ορισμένοι συγγραφείς κάνουν διάκριση μεταξύ «ισχυρής» και «ασθενούς» αειφορίας.
Το 1992, η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (UNCED) το Ρίο ντε Τζανέιρο, γνωστή και ως Σύνοδος Κορυφής της Γης, αναγνώρισε τη βιώσιμη κατανάλωση. Η ισχυρή βιώσιμη κατανάλωση αναφέρεται στη συμμετοχή σε βιώσιμες περιβαλλοντικές δραστηριότητες, όπως η κατανάλωση ανανεώσιμων και αποδοτικών αγαθών και υπηρεσιών. Η ισχυρή βιώσιμη κατανάλωση παραπέμπει επίσης σε επείγουσα ανάγκη μείωσης του ατομικού χώρου διαβίωσης καθώς και του ποσοστού κατανάλωσης. Αντίθετα, η ασθενής βιώσιμη κατανάλωση είναι η μη τήρηση ισχυρής βιώσιμης κατανάλωσης. Με άλλα λόγια, η κατανάλωση πολύ ρυπογόνων δραστηριοτήτων, όπως η συχνή χρήση του αυτοκινήτου και η κατανάλωση μη βιοαποικοδομήσιμων αγαθών. Εν κατακλείδει, ενώ η ισχυρή αειφορία διατηρεί μια πιο οικολογική σκοπιά από την αδύναμη αειφορία, υπό την έννοια ότι βλέπει τον άνθρωπο ως "αναπόσπαστο κομμάτι της φύσης".
Επί του παρόντος, η ισχυρή βιώσιμη κατανάλωση δεν απαντά παρά σε ελάχιστους χώρους συζήτησης και έρευνας. Τα προνόμια των Διακυβερνητικών οργανισμών έχουν κρατήσει την ισχυρή βιώσιμη κατανάλωση σε απόσταση. Για να αποφευχθεί ο έλεγχος, οι διακυβερνητικού οργανισμοί θεωρούν τις επιρροές τους περιορισμένες, ενά συχνά ευθυγραμμίζουν τα συμφέροντά της με τις επιθυμίες και τις ανάγκες των καταναλωτών. Με αυτόν τον τρόπο, υποστηρίζουν ελάχιστες οικολογικά αποδοτικές βελτιώσεις και ελάχιστες δεσμεύσεις για ισχυρές προσπάθειες βιώσιμης κατανάλωσης.
Οικολογική ευαισθητοποίηση
Η αναγνώριση ότι η ανθρώπινη ευημερία είναι συνυφασμένη με το φυσικό περιβάλλον, καθώς και το ενδιαφέρον για την αλλαγή ανθρώπινων δραστηριοτήτων που προκαλούν περιβαλλοντική βλάβη.
Ιστορικές συμπεριφορές που σχετίζονται με τη βιώσιμη κατανάλωση
Κατά την ταχεία επέκταση των μεταπολεμικών μεσοαστικών κοινωνιών, οι οικογένειες στράφηκαν σε νέα επίπεδα μαζικής κατανάλωσης. Μετά το συνέδριο SPI του 1956, οι εταιρείες πλαστικών εισήλθαν γρήγορα στην αγορά μαζικής κατανάλωσης της μεταπολεμικής Αμερικής. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, εταιρείες όπως η Dixie άρχισαν να αντικαθιστούν επαναχρησιμοποιήσιμα προϊόντα με δοχεία μιας χρήσης (πλαστικά και μέταλλα). Χωρίς να γνωρίζουν πώς να απορρίπτουν τις συσκευασίες, οι καταναλωτές άρχισαν να ρίχνουν απορρίμματα σε δημόσιους χώρους και εθνικά πάρκα. Μετά την απαγόρευση των γυάλινων προϊόντων μίας χρήσης από τη νομοθεσία του Βερμόντ, οι εταιρείες πλαστικών ενώθηκαν για να σχηματίσουν τον οργανισμό Keep America Beautiful προκειμένου να αποθαρρύνουν τη ρύθμιση. Μετά από διάφορες εκστρατείες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, η απόρριψη απορριμμάτων έγινε ένα κοινωνικό φαινόμενο προς κατανάλωση.
Πρόσφατες πολιτισμικές αλλαγές
Πιο πρόσφατα, έρευνες έδειξαν ότι τα ποσοστά βιώσιμης κατανάλωσης ήταν ιδιαίτερα χαμηλά. Παράλληλα, έρευνες που μελετούν την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση διαπίστωσαν αύξηση της «φιλικής προς το περιβάλλον» συμπεριφοράς, αν και τα άτομα είναι πρόθυμα να κάνουν ελάχιστες θυσίες και δεν πληρούν τις ισχυρές απαιτήσεις βιώσιμης κατανάλωσης. Από πολιτικής σκοπιάς, οι διακυβερνητικοί οργανισμοί δεν έχουν κίνητρα να υιοθετούν βιώσιμες πολιτικές αποφάσεις, καθώς οι απαιτήσεις των καταναλωτών ενδέχεται να μην ταιριάζουν με τις προϋποθέσεις της βιώσιμης κατανάλωσης.
Στόχοι για τη βιώσιμη ανάπτυξη
Οι στόχοι για τη βιώσιμη ανάπτυξη καθορίστηκαν από τα Ηνωμένα Έθνη το 2015, με μια ιστορική απόφαση, αφού "για πρώτη φορά τέθηκαν διεθνώς «οικουμενικοί» στόχοι, τους οποίους καλούνται να υλοποιήσουν όλες οι χώρες από κοινού, τόσο ανεπτυγμένες όσο και αναπτυσσόμενες". Ένας στόχος του SDG 12 στοχεύει στην υλοποίηση πλαισίων και στη στήριξη των αναπτυσσόμενων χωρών "ώστε να κινηθούν προς ένα πιο βιώσιμο μοντέλοπαραγωγής και κατανάλωσης".
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιωσιμότητα ανά θέμα
Αίθουσα της Εκατονταετηρίδας
Η Αίθουσα της Εκατονταετηρίδας ή Χάλα Στουλέτσια (πολωνικά: Hala Stulecia, γερμανικά: Jahrhunderthalle) είναι κτίριο πολλαπλών χρήσεων στο Βρότσουαφ, Πολωνία. Χτισμένο σε σχέδιο του αρχιτέκτονα Μαξ Μπεργκ το 1911-1913, όταν το Βρότσουαφ (τότε Μπρεσλάου) ήταν τμήμα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, θεωρείται ορόσημο στην αρχιτεκτονική με ενισχυμένο σκυρόδεμα και εξαίσιο παράδειγμα του πρώιμου μοντερνισμού. Έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς το 2006 από την UNESCO. Το κτίριο κατασκευάστηκε με την αφορμή της συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη μάχη της Λειψίας και την ήττα του Ναπολέοντα, με στόχο να φιλοξενεί εκθέσεις, συναυλίες, παραστάσεις όπερας και αθλητικά γεγονότα. Παράλληλα, κατασκευάστηκε το περίπτερο με τους τέσσερις θόλους, η Πέργκολα και το συντριβάνι. Στο εσωτερικό του μπορεί να φιλοξενήσει περίπου 6.000 καθήμενους και μετά την ανακαίνιση 10.000. Ο θόλος του έχει ύψος 42 μέτρα και πλάτος 65 μέτρα.
Ιστορικό
Η προετοιμασία του χώρου της κατασκευής άρχισε το Μάιο του 1911 και τον Ιανουάριο του 1912 τέθηκαν τα θεμέλια της κατασκευής. Τον Απρίλιο τοποθετήθηκαν τα καλούπια για το χτίσιμο των τεσσάρων πυλώνων της αίθουσας και μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1912 είχε ολοκληρωθεί η κάλυψη του θόλου με σκυρόδεμα και άρχισε η κατασκευή των πλαισίων των παραθύρων και των βαθμιδωτών τοίχων και πατωμάτων. Παρά τις ιδιότητες του ενισχυμένου σκυροδέματος, υπήρχαν αμφιβολίες για την επιλογή του Μπεργκ, έναντι της χρήσης χάλυβα, όπως συνηθιζόταν εκείνη την περίοδο. Το κτίριο ολοκληρώθηκε σε 14 μήνες. Στην κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν δύο πύργοι πάνω σε ράγες που περικύκλωναν την οικοδομή, για να επιταχύνουν την κατασκευή.
Τα εγκαίνια πραγματοποιήθηκαν στις 20 Μαΐου 1913, παρουσία του πρίγκιπα Γουλιέλμου της Πρωσίας. Η πρώτη έκθεση που διοργανώθηκε στο κτίριο ήταν η Έκθεση της Εκατονταετηρίδας, στην οποία παρουσιαζόταν η ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά της Σιλεσίας και η εποχή των Ναπολεόντιων πολέμων. Η έκθεση περιλάμβανε όπλα και στρατιωτικές στολές της εποχής και στεγάστηκε στο περίπτερο των τεσσάρων τρούλων.
Το κτίριο διεσώθη σχεδόν ανέπαφο κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Μπρεσλάου το 1945. Μετά τον Β΄ΠΠ, έγινε τμήμα της Πολωνίας και μετονομάστηκε σε Αίθουσα του Λαού (Hala Ludowa) από την κομμουνιστική κυβέρνηση.
Η Αίθουσα της Εκατονταετηρίδας φιλοξένησε το Ευρωμπάσκετ 1963, καθώς και ένα προκριματικό όμιλο του Ευρωμπάσκετ 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών στην Πολωνία Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στην Πολωνία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Πολωνία Κατηγορία:Κλειστά στάδια στην Πολωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βρότσουαφ
Αγνή του Χόλσταϊν
Η Αγνή, γερμ.: Agnes von Holstein, von Schaumburg (απεβ. το 1386) από τον Οίκο του Σάουμμπουργκ ήταν κόμισσα του Χόλσταϊν-Κιέλου και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαξονίας-Λάουεμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη Γ΄ κόμη του Χόλσταϊν-Πλεν (απεβ. 1359) και της Αικατερίνης των Πιάστ-Σιλεσίας (απεβ. 1327), κόρης του Ερρίκου Γ΄ δούκα της Σιλεσίας-Γκλόγκουφ.
Είναι πρόγονος της Άννας της Κλέβης, 4ης συζύγου του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας.
Οικογένεια
Στις 22 Μαρτίου 1327 στο Tρίταου, η Αγνή μνηστεύθηκε τον Eρρίκο Β΄ των Ασκάνια δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (απε.1368/69). Ο γάμος πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1342 και 1349 και είχαν τέσσερα παιδιά:
Σημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος του Σάουμμπουργκ
Αρμαντίλλο
thumb|right|250px|Ένα αρμαντίλλο με εννέα ζώνες Τα αρμαντίλλο είναι μικρά θηλαστικά της οικογένειας Δασυποδίδες. Είναι γνωστά επειδή το σώμα τους καλύπτεται από οστεώδες κέλυφος, και η ίδια η ονομασία τους σημαίνει στα ισπανικά «μικρό θωρακισμένο» (little armored one) και προφέρεται Αρμαδίγιο. Υπάρχουν πολλά είδη αρμαντίλλο, και κάποια από αυτά διακρίνονται από τον αριθμό των ζωνών στην «πανοπλία» τους. Όλα τα είδη αρμαντίλλο είναι ιθαγενή στην Αμερική, όπου κατοικούν σε διάφορα είδη περιβάλλοντος. Στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχει μόνο το κοινό αρμαντίλλο, ή αρμαντίλλο με τις εννέα ζώνες (επιστημονική ονομασία: Dasypus novemcinctus) που είναι πολύ συνηθισμένο στο Τέξας.
Συνήθειες και φυσιολογία
Τα αρμαντίλλο έχουν μήκος 75 περίπου εκατοστά, μαζί με την ουρά. Η πανοπλία τους αποτελείται από μεγάλες ασπίδες στα άνω και τα κάτω άκρα. Μεταξύ αυτών υπάρχουν πολυγωνικές δερματικές οστέινες φολίδες που συνδέονται μεταξύ τους με ελαστικούς συνδέσμους κατά εγκάρσιες σειρές, και σχηματίζουν ζώνες. Η ουρά του είναι επίσης καλυμμένη από δακτυλιοειδείς φολίδες. Αυτή η πανοπλία τους επιτρέπει να κουλουριάζονται και να παίρνουν τη μορφή μπάλας όταν απειλούνται. Η πανοπλία έχει καφέ χρώμα, ενώ τα υπόλοιπα μέρη του σώματος καλύπτονται από απαλό δέρμα με κιτρινωπές τρίχες. Το ρύγχος του αρμαντίλλο είναι μακρύ. Τα μπροστινά του πόδια έχουν τέσσερα δάχτυλα και τα πίσω πέντε, ενώ όλα έχουν ισχυρά νύχια που εξυπηρετούν στο σκάψιμο. Τα αρμαντίλλο δεν έχουν καλή όραση, αλλά δεν είναι τυφλά. Είναι ζώα νυκτόβια, και την ημέρα παραμένουν κρυμμένα σε στοές που φτιάχνουν μέσα στο χώμα.
Η πανοπλία είναι ένα από τα μέσα που χρησιμοποιούν κατά των εχθρών τους, μαζί με το σκάψιμο και το τρέξιμο. Τα αρμαντίλλο έχουν πόδια κοντά αλλά τρέχουν γρήγορα, ενώ μπορούν να κολυμπούν συνεχώς για δυο μίλια χωρίς να ξεκουραστούν, και καταφέρνουν να παραμείνουν κάτω από την επιφάνεια του νερού έως και έξι συνεχόμενα λεπτά. Τα αρμαντίλλο ζευγαρώνουν τον μήνα Ιούλιο, το έμβρυο παραμένει σε αδράνεια μέχρι τον μήνα Νοέμβριο, και το θηλυκό γεννά τον μήνα Μάρτιο.
Τροφή
Τα αρμαντίλλο αγαπούν ιδιαίτερα το σκάψιμο και επιδίδονται σ' αυτό τη νύχτα, για να βρουν την τροφή τους. Η διατροφή τους αποτελείται κυρίως από έντομα, σκουλήκια και άλλα ασπόνδυλα ζώα, που βρίσκουν σκάβοντας, αλλά και από βατράχους, φίδια και κουφάρια. Μερικά είδη όμως, τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με μυρμήγκια. Αφού καταστρέψουν τις μυρμηγκοφωλιές με τα νύχια τους, μαζεύουν τα μυρμήγκια με την κολλώδη γλώσσα τους και τα τρώνε.
Τα αρμαντίλλο και η επιστήμη
Τα αρμαντίλλο χρησιμοποιούνται συχνά στην έρευνα για τη νόσο του Χάνσεν, καθώς είναι μέσα στα λίγα ζώα (μαζί με τους λαγούς, τους πιθήκους και τα ποντίκια) που μπορούν να προσβληθούν από λέπρα. Είναι ευαίσθητα στη λέπρα λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας σώματος που έχουν, η οποία εξυπηρετεί το μυκοβακτήριο της λέπρας. Τα άγρια αρμαντίλλο μπορούν να μεταφέρουν την ασθένεια, αλλά σπάνια παρατηρείται μετάδοση σε ανθρώπους. Το αρμαντίλλο με τις εννέα ζώνες έχει παράξενο αναπαραγωγικό σύστημα: η γονιμοποίηση καθυστερεί αρκετά μετά το ζευγάρωμα, και το θηλυκό γεννά τέσσερα πανομοιότυπα τετράδυμα του ιδίου φύλου κάθε φορά (πολυεμβρυογονία), τα οποία προέρχονται όλα από ένα ωάριο και μοιράζονται τον ίδιο πλακούντα. Επειδή τα μικρά αρμαντίλλο πάντα είναι ολόιδια, η ομάδα με τα τέσσερα νεογνά χρησιμεύει σε επιστημονικούς, συμπεριφορικούς ή ιατρικούς ελέγχους.
Νικ Φιούρι
Ο Συνταγματάρχης Νίκολας Τζόσεφ "Νικ" Φιούρι (αγγλικά: Colonel Nicholas Joseph "Nick" Fury) είναι φανταστικός ήρωας του στρατού του Β' Παγκόσμιου Πόλεμου και υπερ-κατάσκοπος στο Σύμπαν της Marvel Comics. Δημιουργημένος από τον Τζακ Κίρμπι και τον συγγραφέα Σταν Λι, ο Φιούρι εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο Λοχίας Fury και οι Ουρλιαχτοί Καταδρομείς του #1 (Μάιος 1963), μια σειρά αγώνων του Β' Παγκόσμιου Πολέμου που απεικόνιζε τον Φιούρι ως αρχηγό μιας ελίτ μονάδας στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αρμαντίλλο
Τα αρμαντίλλο και οι άνθρωποι
Το αρμαντίλλο έχει γίνει το επίσημο σύμβολο της πολιτείας του Τέξας. Όμως στο Τέξας θεωρείται παράσιτο και συχνά βρίσκεται νεκρό δίπλα στο δρόμο. Στην πολιτεία Ουάσιγκτον είναι παράνομο να κατέχει κανείς αρμαντίλλο. Τα αρμαντίλλο μπορούν να γίνουν κατοικίδια, παρότι χρειάζονται πολύ έδαφος για να σκάβουν και να πιάνουν έντομα.
Νικ Φιούρι
Τη σύγχρονη ημέρα ο Φιούρι, αρχικά ως πράκτορας της CIA, έκανε το ντεμπούτο του λίγους μήνες αργότερα στους Fantastic Four #21 (Δεκέμβριος 1963). Στις Περίεργες Ιστορίες #135 (Αύγουστος 1965) ο χαρακτήρας είχε μετατραπεί σαν πράκτορας τύπου Τζέιμς Μποντ και αρχηγικός πράκτορας της φανταστικής υπηρεσίας κατασκοπείας Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. Ο χαρακτήρας κάνει συχνές εμφανίσεις στα κόμικς της Marvel ως αρχηγός πρώην επικεφαλής της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. και ως μεσάζων ανάμεσα στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ή των Ηνωμένων Εθνών και διάφορων υπερηρώων. Τελικά αποκαλύπτεται ότι ο Φιούρι παίρνει ένα ειδικό φάρμακο με όνομα Φόρμουλα Απείρου το οποίο σταματάει τη γήρανση του και του επιτρέπει να είναι ενεργός παρόλο που ζει εδώ και έναν αιώνα.
Αρμαντίλλο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δασυποδίδες Κατηγορία:Θηλαστικά της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Θηλαστικά της Νότιας Αμερικής
Νικ Φιούρι
Ο Νικ Φιούρι παρουσιάζεται σε πολλά κόμικ της Marvel τοποθετημένος σε εναλλακτικά σύμπαντα, όπως πολλαπλές ταινίες κινουμένων σχεδίων, εκπομπές στην τηλεόραση και βιντεοπαιχνίδια βασισμένα στα κόμικς. Ο χαρακτήρας απεικονίζεται από τον Ντέιβιντ Χάσελχοφ το 1998 στην ταινία τηλεόρασης με όνομα Nick Fury: Agent of S.H.I.E.L.D. και από τον Σάμιουελ Λ. Τζάκσον το 2008 στην ταινία Iron Man, το 2010 στη συνέχεια του έργου Iron Man 2 και στις ταινίες Thor (2011), Ο Πρώτος Εκδικητής: Captain America (2011), Οι Εκδικητές (2012), Captain America 2: Ο Στρατιώτης του Χειμώνα (2014), Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (2015), Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018), Captain Marvel (2019), Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019), Spider-Man: Μακριά Από τον Τόπο του (2019) και στην αναμενόμενη ταινία The Marvels (2023) καθώς και στην τηλεοπτική σειρά Μυστική Εισβολή (2023) και δύο επεισόδια του πρώτου κύκλου της τηλεοπτικής σειράς Agents of S.H.I.E.L.D. ως χαρακτήρας για το προνόμιο του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel. Η έκδοση της Ultimate Marvel του χαρακτήρα ήταν βασισμένη στην εμφάνιση του Τζάκσον και στην προσωπικότητα στην τηλεόραση, πριν παίξει τον ρόλο του Νικ Φιούρι. Το 2011 ο Νικ Φιούρι βγήκε 33ος στη λίστα με τους 100 κορυφαίους ήρωες βιβλίων κόμικ του IGN.
Λοχίας Φιούρι και οι Ουρλιαχτοί Καταδρομείς του
Ο Φιούρι αρχικά εμφανίστηκε στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο στις πολεμικές σειρές Λοχίας Φιούρι και οι Ουρλιαχτοί Καταδρομείς του. Ο "μασητής πούρων" (όπως αναφέρεται πολλές φορές ο Φιούρι) αξιωματούχος πλέον δημιούργησε μια φυλετική και εθνοτική ολοκληρωμένη επίλεκτη στρατιωτική μονάδα. Οι σειρές έφτασαν στα 167 κόμικς (Μάιος 1963 - Δεκέμβριος 1981), αν και μόνο σε ανατυπώσεις από το κόμικ #120 (Ιούλιος 1974). Αφού ακολούθησαν αρκετά κόμικ από τους δημιουργούς Σταν Λι και Τζακ Κίρμπι, ο Ντικ Άιερς ξεκίνησε τη μακρά σκέψη του για το ποιες θα ήταν οι δικές του σειρές. ο Τζον Σέβεριν που εντάχθηκε αργότερα ως σκιτσογράφος δημιούργησε μια μακροχρόνια θρυλική ομάδα. Ο Ρόι Τόμας που πέτυχε τον Σταν Λι ως συγγραφέα, ο οποίος ακολούθησε τον Γκάρι Φρίντριχ, για τον οποίο επίσης έγινε δικιά του σειρά. Οι ετήσιοι χαρακτήρισαν την ομάδα "Ουρλιαχτούς" οι οποίοι κλήθηκαν πίσω για τη μάχη στον πόλεμο της Κορέας και τον πόλεμο του Βιετνάμ.
Οι Ουρλιαχτοί Καταδρομείς αντιμετώπισαν το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών με τον πράκτορα Ριντ Ρίτσαρντς (αργότερα ως Μίστερ Φαντάστικ στους Fantastic Four) στο κόμικ #3 (Σεπτέμβριος 1963, και πάλεψε παράλληλα με τον Κάπτεν Αμέρικα και τον Μπάκι στο κόμικ #13 (Δεκέμβριος 1964).
Strange Tales και σειρές σόλο
Στο κόμικ της Strange Tales #135 (Αύγουστος 1965), ο Φιούρι πλέον συνταγματάρχης έγινε ένας πράκτορας τύπου Τζέιμς Μποντ, μαζί με τη Marvel παρουσιάζοντας τη μυστική οργάνωση Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α (Γενικό Αρχηγείο διεθνούς κατασκοπείας και επιβολής του νόμου Διαίρεσης) και τη νέμεση της ΥΔΡΑ (το όνομα για ανεξήγητους λόγους δεν είναι ακρωνύμιο αλλά ένα ανεξάρτητο κεφάλαιο, σύμφωνα με τη Marvel).