cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δίκαιο ανταγωνισμού
Δίκαιο Αθέμιτου Ανταγωνισμού
Το Δίκαιο αθέμιτου ανταγωνισμού απαγορεύει πρακτικές των επιχειρήσεων που αντίκεινται στα χρηστά ήθη. Οι επιχειρήσεις επιτρέπεται να ανταγωνίζονται, με σκοπό να διευρύνουν την πελατεία τους και να αυξάνουν το κέρδος τους, υπάρχουν όμως όρια, πέρα από τα οποία ο ανταγωνισμός δεν είναι επιθυμητός. Το Δίκαιο Αθέμιτου Ανταγωνισμού προστατεύει τον ανταγωνισμό ως θεσμό, τους ανταγωνιστές, αλλά και τον καταναλωτή. Κύριο πεδίο εφαρμογής του είναι η παραπλάνηση του καταναλωτή, η οποία στην ουσία του στερεί την ελευθερία επιλογής, αφού παραπλανώμενος δεν είναι σε θέση να εκτιμήσει σωστά την προσφορά των πωλητών. Η παραπλάνηση του καταναλωτή μπορεί να γίνει με απατηλές «προσφορές», με παραπλανητική διαφήμιση ή με απομίμηση προϊόντων ανταγωνιστών.
Δίκαιο κατά των περιορισμών του Ανταγωνισμού
Το Δίκαιο κατά των περιορισμών του Ανταγωνισμού προστατεύει τον ανταγωνισμό από περιορισμούς που του επιβάλλουν οι ίδιες οι επιχειρήσεις. Βασική αρχή του είναι ότι ο ανταγωνισμός μεταξύ των επιχειρήσεων είναι η επιθυμητή κατάσταση στην αγορά και ότι πολλές φορές οι ίδιες οι επιχειρήσεις τον περιορίζουν με συμφωνίες ή με μονομερείς πρακτικές. Σε αυτές τις περιπτώσεις παρεμβαίνει ο νόμος απαγορεύοντας αυτές τις πρακτικές για να επαναφέρει συνθήκες ανταγωνισμού στην αγορά. Οι στόχοι του Δικαίου κατά των περιορισμών του Ανταγωνισμού καθορίζονται από την εκάστοτε Πολιτική του Ανταγωνισμού που ακολουθούν οι αρχές που το εφαρμόζουν.
Γενετική συμβουλευτική
Η γενετική συμβουλευτική είναι η διαδικασία παροχής συμβουλών σε άτομα και οικογένειες που έχουν αποκτήσει ή έχουν υψηλή πιθανότητα απόκτησης παιδιού με γενετική διαταραχή για να τους βοηθήσει να κατανοήσουν και να προσαρμοστούν στις ιατρικές, ψυχολογικές και οικογενειακές απαιτήσεις της γενετικής ασθένειας. Η γενετική συμβουλευτική παρέχεται επίσης σε ενήλικες που έχουν μια πάθηση ή έχουν οικογενειακό ιστορικό της πάθησης αυτής.
Υπάρχουν διαφορετικά στάδια στη ζωή ενός ατόμου όταν θα μπορούσε να παραπεμφθεί για γενετική συμβουλευτική. Αυτό μπορεί να συμβεί όταν ένα ζευγάρι σχεδιάζει να αποκτήσει παιδί, κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μετά την απόκτηση ενός παιδιού, και κατά την διαχείριση προβλήματος υγείας ενός ατόμου. Η γενετική συμβουλευτική πριν την εγκυμοσύνη μπορεί να επιλύσει ανησυχίες σχετικά με παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν το μωρό κατά τη βρεφική ή την παιδική ηλικία ή την ικανότητα ενός ζευγαριού ν' αποκτήσει παιδί. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να διαχειριστεί ορισμένες εξετάσεις που πρέπει να γίνουν, τυχόν ανιχνευμένα προβλήματα ή καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν το μωρό κατά τη διάρκεια της βρεφικής ή της παιδικής ηλικίας. Μετά τη γέννηση ενός παιδιού, μπορεί να αντιμετωπίσει τις ανησυχίες ενός ζευγαριού εάν το παιδί εμφανίζει συμπτώματα διαταραχής που μπορεί να έχει γενετικό υπόβαθρο. Τέλος, παρέχεται γενετική συμβουλευτική στους ενήλικες σε ειδικούς τομείς όπως καρδιαγγειακό, ψυχιατρικό και σχετικό με καρκίνο στην περίπτωση που υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γενετική ιατρική Γενετικη
Χέρμαν Χέφλε
Ο Χέρμαν Χέφλε (πλήρες ονοματεπώνυμο Hermann Julius Höfle, γνωστότερος ως «Hans», Ζάλτσμπουργκ, Αυστροουγγαρία, 19 Ιουνίου 1911 - Βιέννη, Αυστρία, 21 Αυγούστου 1962) ήταν Αυστριακός, Γερμανός αξιωματούχος (επί 12 έτη, 1933-1945), δεύτερος επικεφαλής ιεραρχικά μετά τον Οντίλο Γκλομπότσνικ στην Επιχείρηση Ράινχαρντ («επίτροπος μετεγκατάστασης») και ένοχος για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.
Θεοδώρα Καντακουζηνή
Με το όνομα Θεοδώρα Καντακουζηνή αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
Χέρμαν Χέφλε
Τα πρώτα χρόνια
Ο Χέφλε εκπαιδεύτηκε (σε νεαρή ηλικία) σαν μηχανικός αυτοκινήτων μία απσχόληση που άσκησε κατά τα προπολεμικά έτη. Το 1933 μετά την εδραίωση των ναζί στην εξουσία, εντάχθηκε στο Γερμανικό Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα (NSPAD) ενώ κατατάχτηκε και στο σώμα των SS, φτάνοντας μέχρι το βαθμό του ταγματάρχη.
Δράση και κατηγορίες εναντίον του
Μετά την κατάκτηση της Πολωνίας από τα ναζιστικά στρατεύματα (6 Οκτωβρίου 1939) ο Χέφλε υπηρέτησε στο Nowy Sacz, στα νότια της χώρας. Το Νοέμβριο του 1940 ήταν υπεύθυνος επίβλεψης των Εβραίων κρατουμένων του στρατοπέδου που έδρευε στο Lubin. Το Δεκέμβριο του 1941 βρισκόταν στο Mogilev της κατεχόμενης επαρχίας της Ρωσίας και επόπτευε τις αναχωρήσεις αιχμαλώτων προς τα στρατόπεδα των Belzec, Sobibor και Treblinka. Όλα τα μέλη της επιχειρήσεως που μετείχαν στο σχέδιο εξόντωσης των Εβραίων και υπηρετούσαν υπό τις διαταγές του Χέφλε είχαν υποβάλει γραπτή δήλωση για εχεμύθεια και τήρηση μυστικότητας, σχετικά με τις λεπτομέρειες υλοποίησης του σχεδιασμού. Επιπλέον, ο Χέφλε διηύθηνε όλες τις μεταγωγές κρατουμένων στην κατεχόμενη Πολωνία, προς τα διάφορα κέντρα εξόντωσής τους. Ο Χέφλε υπήρξε ένας από τους πιο πιστούς υποστηρικτές της εξολόθρευσης, με διάφορους τρόπους, των κρατουμένων. Ο Χέφλε συμμετείχε και στη βίαιη διάλυση του Γκέτο της Βαρσοβίας (20-21 Ιουλίου 1942), όπου εξαπέλυσε τις πλέον απάνθρωπες τακτικές σε βάρος των μελών του (βλέπε: Yitzhak Arad, «Belzec, Sobibor, Treblinka», μαρτυρία Adam Czerniakow) Στις αρχές Νοεμβρίου του 1943 ο Χέφλε κράτησε έναν κομβικό ρόλο στην μαζική (τη μεγαλύτερη που πραγματοποιήθηκε κατά το Β’ Π.Π.) σφαγή Εβραίων (περίπου 43.000 άνθρωποι δολοφονήθηκαν) στα στρατόπεδα της επαρχίας Lubin. Έπειτα από διάφορες αποστολές που έφερε σε πέρας στην Ολλανδία και στο Βέλγιο, ο Χέφλε επανεντάχθηκε στο επιτελείο του Γκλομπόσνικ, στο Τριέστε.
Το «Τηλεγράφημα Χέφλε»
Στις 11 Ιανουαρίου του 1943 ο Χέφλε απέστειλε ένα «ραδιογράφημα» στους Franz Heim (διοικητής της μυστικής αστυνομίας και των SD στην Κρακοβία) και Άντολφ Άιχμαν (στο Βερολίνο), με το οποίο τους ενημέρωνε για το συνολικό αριθμό μεταγωγών Εβραίων προς τα τέσσερα στρατόπεδα συγκέντρωσης του προγράμματος εξόντωσης, έως και την 31η Δεκεμβρίου 1942. Σήμερα, αυτό το ντοκουμέντο αποτελεί αποδεικτικό της δράσης του
Μετά τον πόλεμο
Στις 31 Μαΐου 1945 ο Χέφλε ανακαλύφθηκε από Βρετανούς στρατιώτες κρυπτόμενος στην περιοχή Moslacher Alm, κοντά στη λίμνη Weissensee της επαρχίας Carinthia της Νότιας Αυστρίας, μαζί με τους άνδρες του σώματος «Κυνηγών» των SS, Ernst Lerch και Georg Michaelsen. Συνελήφθη και κλείσθηκε για δύο χρόνια στο τοπικό Αγγλικό στρατόπεδο κρατουμένων Wolfsberg, αλλά ακολούθως απελευθερώθηκε για να αντιμετωπίσει την Αυστριακή Δικαιοσύνη. Παρά την κατακραυγή σε βάρος του, αφέθηκε ελεύθερος στις 30 Οκτωβρίου 1947 και εγκαταστάθηκε στη γενέτειρά του, όπου εργάσθηκε και πάλι σαν μηχανικός. Στις 9 Ιουλίου του 1948, θορυβημένος από αίτημα της Πολωνικής κυβέρνησης σε βάρος του, διέφυγε στην Ιταλία και χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο, έζησε έως το 1951. Αργότερα επέστρεψε στην Αυστρία και μετά μετανάστευσε στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Εκεί, απασχολήθηκε για σύντομο διάστημα σαν πληροφοριοδότης των Αμερικανικών δυνάμεων κατοχής.
Το τέλος
Ο Χέφλε επέστρεψε, τελικά, στο Ζάλτσμπουργκ όπου έζησε ελεύθερος μέχρις τις 2 Ιανουαρίου του 1961, όταν και συνελήφθη από τις Αυστριακές Αρχές και κλείσθηκε στις φυλακές της Βιέννης. Ωστόσο, λίγο πριν την έναρξη της δίκης του, αυτοκτόνησε δια απαγχονισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναζιστική Γερμανία Κατηγορία:Αυτόχειρες
Φρειδερίκη του Αννοβέρου, βαρόνη του Πάβελ-Ράμινγκεν
Η Φρειδερίκη του Αννοβέρου (1848 - 1926) ήταν μέλος του Οίκου του Αννοβέρου.
Η Φρειδερίκη Σοφία Μαρία Ερριέττα Αμαλία Θηρεσία γεννήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 1848 και ήταν κόρη του Γεωργίου του Αννοβέρου και της Μαρίας της Σαξονίας-Άλτενμπουργκ, καθώς και δισεγγονή του Γεωργίου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου.
Απεβίωσε στις 16 Οκτωβρίου 1926 στο Μπιαρίτς της Γαλλίας και ενταφιάστηκε στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Ανόβερου
Όμιλος Δ΄ Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Ο Όμιλος Δ΄ Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο αποτελείται από την Αργεντινή, την κάτοχο του τίτλου Χιλή, τον Παναμά και τη Βολιβία. Τα παιχνίδια ξεκινούν στις 6 Ιουνίου και ολοκληρώνονται στις 14 Ιουνίου του 2016. Όλες οι ώρες είναι EDT (UTC-4).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόπα Αμέρικα Σεντενάριο
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Βοιωτίας 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Βοιωτίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Βοιωτίας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Βοιωτίας προβιβάζεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Βοιωτίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Η κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 14 συλλόγων και με τη μορφή πρωταθλήματος διπλών αγώνων. Η τελευταία ομάδα θα υποβιβαστεί στη Β΄, ενώ η προτελευταία μόνο σε περίπτωση υποβιβασμού του Α.Ο. Θήβα από τη Γ΄ Εθνική. Ο Αμβρυσσέας Διστόμου κατέκτησε το πρωτάθλημα.
Πηγή: ΕΠΣ Βοιωτίας
Β΄ Κατηγορία
Πηγή: ΕΠΣΒ Β-1ος όμιλος ΕΠΣΒ Β-2ος όμιλος
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Βοιωτίας.
Δήμος Δρυμίας
μικρογραφία|Σφραγίδα του έτους 1839 Ο Δήμος Δρυμίας ήταν παλαιότερος δήμος με έδρα την σημερινή Αμφίκλεια.
Ονομασία
Η Δρυμία ή Δρυμαία ήταν αρχαία πόλη της Φωκίδας που αναφέρεται από τον Παυσανία. Η χρήση του ονόματος τον 19ο αιώνα πιθανώς οφείλεται σε σύγχυση της τοπογραφίας της περιοχής που είχε σαν αποτέλεσμα η Αμφίκλεια (που μέχρι το 1915 ονομαζόταν Δαδί) να αναφέρεται και ως Δρυμία ενώ η αρχαία πόλη θεωρείται πως βρισκόταν λίγο μακρύτερα, παρά το σημερινό χωριό Δρυμαία (παλαιότερα Γλούνιστα). μικρογραφία|ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835
Ιστορική πορεία
Η διαίρεση της Ελλάδας σε Νομούς έγινε επί  Βασιλείας Όθωνος με το Βασιλικό Διάταγμα της 3/15 Δεκεμβρίου 1833. Με το Β.Δ. της 14/27 Δεκεμβρίου 1833 καθιερώθηκαν οι Δήμοι και οι Κοινότητες και με το Β.Δ. της 1/13 Οκτωβρίου 1834 ορίστηκε η Επαρχία Λεβαδειάς. Σε αυτή υπήχθη ο Δήμος Δρυμίας που συστάθηκε με το  ΦΕΚ 18Α - 18/10/1835, ήταν τρίτης τάξης (λιγότεροι από 2.000 κάτοικοι) και ο δημότης λεγόταν Δρυμιεύς. Τον πρώτο χρόνο περιλάμβανε μόνο τον οικισμό Δαδί που είχε οριστεί ως έδρα του και το 1836 προσαρτήθηκε σε αυτόν η Ιερά Μονή Δαδίου. Το 1840 ο Δήμος Δρυμίας καταργήθηκε και το Δαδί με την Ιερά Μονή Δαδίου υπήχθησαν στο Δήμο Θερμοπυλών με πρωτεύουσα την Βουδουνίτσα. Την περίοδο αυτή το Δαδί είχε 1.742 κατοίκους, ενώ η Βουδουνίτσα μόλις 61. Το 1847 το Δαδί αποσπάσθηκε από τον Δήμο Θερμοπυλών  και ο Δήμος Δρυμίας επανα-συστάθηκε. Ανήκε τότε στο νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος και προσαρτήθηκαν σε αυτόν οι οικισμοί Μονή Δαδίου,  Γλούνιστα (Δρυμαία),  Άνω Καλύβια και  Κάτω Καλύβια. Το 1863 ο Δήμος αποσπάσθηκε από την επαρχία Λιβαδειάς και ενσωματώθηκε στην επαρχία Λοκρίδας του ιδίου νομού με πρωτεύουσα την Αταλάντη. Το 1879 οι οικισμοί Άνω και κάτω Καλύβια καταργήθηκαν ενώ στον Δήμο προσαρτήθηκαν μετά από απόσπαση τους από τον Δήμο Θερμοπυλών οι οικισμοί Δερνίτσα (Τιθρώνιο) και Ξυλικοί. Το 1864 η Επαρχία Λοκρίδας αποσπάστηκε από τον Νομό Αττικής-Βοιωτίας και ενσωματώθηκε στον νεοσύστατο Νομό Φθιώτιδος και αργότερα το 1888 στον Νομό Φθιωτιδο-Φωκίδας. Το 1899 (ΦΕΚ 136Α - 8/7/1899) ο Δήμος υπήχθη στο Νομό Φθιώτιδος μετά από την κατάργηση του νομού Φθιώτιδος και Φωκίδος ο οποίος επανασυστάθηκε το 1909 (ΦΕΚ 282Α - 4/12/1909). Ο Δήμος Δρυμίας καταργήθηκε το 1912 με τον Νόμο ΔΝΖ 4057 “Περί Δήμων και Κοινοτήτων” (ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912) και τα χωριά που τον απάρτιζαν έγιναν Κοινότητες. Το 1946 η Κοινότητα Αμφίκλειας αναγνωρίστηκε σε Δήμο Δρυμίας και το 1956 (ΦΕΚ125Α - 21/5/1956 ) ο Δήμος Δρυμίας μετονομάστηκε Δήμος Αμφίκλειας.
Στην έδρα του διέθετε τηλεφωνείο, τηλεγραφείο, Ειρηνοδικείο και Αστυνομικό σταθμό.
Δήμαρχοι
Δήμαρχοι του Δήμου Δρυμίας από το 1835 μέχρι το 1912 διετέλεσαν, κατά χρονολογική σειρά, οι:
Εμμανουήλ Τσούτσος, Αθανάσιος Οικονόμου, Γιαννάκης Παπαλουκόπουλος ή Παπαλουκάς, Ευστάθιος Γαβριήλ, Ιωάννης Πεντεδέκας, Δημήτριος Κυριαζής, Λεωνίδας Κουρέπης, Αναγνώστης Παπαναστασίου, Θεμιστοκλής Κυριαζής, Ιωάννης Καραμερτζάνης, Αλκιβιάδης Παπαλουκάς, Λουκάς Μέρμηγκας, Ιωάννης Αλκ. Παπαλουκάς.
Δήμαρχοι του Δήμου Δρυμίας από το 1946 μέχρι το 1956 διετέλεσαν, κατά χρονολογική σειρά, οι:
Νικόλαος Σαγιάς, Γεώργιος Δημητρίου, Παναγιώτης Εμμανουήλ, Αθανάσιος Θεοφανόπουλος, Γεώργιος Καθούλης.
Στατιστικά στοιχεία
Κατά το 1835 ο δήμος Δρυμίας είχε 1.670 κατοίκους.
Το 1848 3.028 κατοίκους.
Το 1853 3.684 κατοίκους.
Το 1861 3.272 κατοίκους.
Το 1870 3.526 κατοίκους.
Το 1879 3.941 κατοίκους.
Το 1889 4.367 κατοίκους.
Το 1896 4.603 κατοίκους.
Το 1907 5.275 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Φθιώτιδας
Μέσα Μουλιανά Λασιθίου
Τα Μέσα Μουλιανά είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Σητείας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Απέχει 19 χιλιόμετρα από την Σητεία επί της οδού πρός τον Αγιο Νικόλαο. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 400 μέτρα.
Ιστορικά στοιχεία
Είναι επίσης μία σπουδαία αρχαιολογική περιοχή με πλήθος ευρημάτων. Στην τοποθεσία "Σελλάδες" το 1903 ο Στέφανος Ξανθουδίδης ανάσκαψε δύο Μινωικούς θολωτούς τάφους της ύστερο-μινωικής εποχής με συνέχεια ταφών και κατά την πρωτογεωμετρική εποχή. Στον πρώτο τάφο παρατηρούνται και τα δυο συστήματα ταφής και της καύσεως και του ενταφιασμού που είναι χαρακτηριστικό της πρωτογεωμετρικής εποχής. Μεταξύ των ευρημάτων ήταν χρυσή προσωπίδα, ψευδόστομοι αμφορείς, πήλινα και χάλκινα αγγεία, ξίφη, χάλκινη πόρπη. Πολύ σημαντικός είναι ο κωδωνόσχημος πρωτογεωμετρικός κρατήρας, στον οποίο από την μία πλευρά εικονίζεται ένας κυνηγός που θηρεύει δύο αγρίμια - προφανώς γίδες άγριες - και στην άλλη η πρώτη γνωστή στην Κρήτη απεικόνιση έφιππου άνδρα. Στην ίδια τοποθεσία έχει εντοπιστεί Μινωικός οικισμός ενώ επίσης μινωικά ευρήματα προέρχονται από τις θέσεις Βουρλιά (θολωτός τάφος), Γούβες και Ελληνικά ή Πύργος.
Τοποθεσίες με την ονομασιά Σαρακίνα παραπέμπουν στην κατάκτηση της Κρήτης από τους Σαρακηνούς τον 8ο και 9ο αιώνα μ.Χ. Ακολουθούν τα χρόνια της Ενετοκρατίας με την πιθανή ονομασία του χωριού από τους αδελφούς Mouliani που έδωσαν το όνομα στα Μέσα και στα Έξω Μουλιανά. Μια άλλη εκδοχή που πρότεινε ο Ξανθουδίδης και ακολούθησε ο Μιχαήλ Καταπότης είναι το όνομα Μουλιανά προέρχεται από το ρήμα μύλλω - μουλλώνω, που σημαίνει κύπτω, κλίνω, επειδή ο οικισμός βρίσκεται στην κατωφέρεια του βουνού. Η παλαιότερη μνεία στο χωριό γίνεται σε δικόγραφο του 1370, τμήμα του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα, όπου αναφέρεται ως Muliana. Ο Φραγκίσκος Μπαρόκιος το 1577 τα αναφέρει ως Mesamuliana στην επαρχεία Σητείας. Στην απογραφή του Καστροφύλακα το 1583 (Κ138) αναφέρονται δύο συνοικίες, η Mugliana messa ditto Vardacori με 291 κατοίκους και Mugliana messa με 458 κατοίκους, τις οποίες χωρίζει το ρέμα Κεφαλοβρύσι. Οι δύο συνοικίες μαζί είχαν 749 κατοίκους, γεγονός που καθιστούσε τα Μουλιανά το μεγαλύτερο χωριό της επαρχίας. Ο Φραντσέσκο Μπαζιλικάτα αναφέρει επίσης το χωριό το 1630. Στην τουρκική απογραφή του 1671 αναφέρεται ως Mesa Mulyana με 20 χαράτσια.
Στην απογραφή του 1881 τα Μέσα Μουλιανά είχε 472 Χριστιανούς κατοίκους και 14 Τούρκους κατοίκους, και ανήκε στο δήμο Τουρλώτης. Πολύ από τους νεότερους κάτοικους, ακολουθώντας το κύμα της αστικοποίησης, κατέφυγαν στις πόλεις ώστε να έχουν περισσότερες ευκαιρίες για επαγγελματικό προσανατολισμό, έτσι οι κάτοικοι του είναι στην πλειοψηφία ηλικιωμένοι. Παρόλα ταύτα οι Μουλιανίτες που έχουν φύγει δεν ξεχνούν την καταγωγή τους και τον τόπο τους. Έτσι επιστρέφουν συχνά στο χωριό είτε για διακοπές είτε για να καλλιεργήσουν τα αμπέλια και τις ελιές τους.
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Στην παλιά εκκλησία της Αγίας Τριάδας στο κεντρικό κλίτος διακρίνονται υπολείμματα τοιχογραφιών. Στο σπήλαιο Κρυφός Σπήλιος υπάρχουν ενδείξεις κατοικήσεως της ύστερο-μινωικής εποχής. Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μιά θαυμάσια περίοπτη οθωμανική κρήνη σε πολύ καλή διατήρηση. Επίσης στο κέντρο του χωριού βρίσκεται μία θαυμάσια κρήνη από την περίοδο της Τουρκοκρατίας με την ονομασία "Κυμέρι". Το χωριό αν και μικρό έχει τρία καφενεία, ένα βενζινάδικο, μία ταβέρνα καθώς και ένα μπακάλικο για τα απαραίτητα των κατοίκων του. Αποτελείτε από ένα όμορφου τοπίου ειδικότερα, λόγο κάποιων σημείων του χωριού που το κάνουν να ξεχωρίζει και ένα από αυτά είναι το κεφαλοβρύσι, όπου υπάρχουν τρεχούμενα νερά, εκεί βρίσκεται κ η ταβέρνα. Παίρνοντας κανείς το μονοπάτι που οδηγεί, μέσα από πλούσια χλωρίδα με πανύψηλα δέντρα πολλών χρόνων και τα τρεχούμενα νερά που σχηματίζουν ένα μικρό ποτάμι, ως στο τέρμα του χωριού οπού είναι και τα καφενεία.
Οικονομία
Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων είναι η καλλιέργεια σταφυλιών για την παραγωγή κρασιού και ρακής, και η καλλιέργεια της ελιάς για παραγωγή ελαιόλαδου. Οι ντόπιοι ασχολούνται επίσης με το κυνήγι, την κτηνοτροφία και την καλλιέργεια διαφόρων προϊόντων. Το χωριό είναι γνωστό και από την αρχαιότητα, για το Μουλιανίτικο κρασί που προέρχεται από λιάτικο σταφύλι καλλιεργημένο κυρίως σε αμπελώνες στης περιοχή Αγριλός, μία εξαιρετική τοποθεσία για την καλλιέργεια τους, που βρίσκεται λίγα μέτρα πάνω από το χωριό.
Διοικητικά στοιχεία
Δείτε: Κοινότητα Μέσα Μουλιανών
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
Κατακορυφήν γωνίες
Στην γεωμετρία, δύο γωνίες είναι κατακορυφήν εάν έχουν την κορυφή τους κοινή και τις πλευρές τους αντικείμενες ημιευθείες. Οι κατακορυφήν γωνίες είναι ίσες.
Δύο ευθείες που τέμνονται δημιουργούν δύο ζεύγη από κατακορυφήν γωνίες.
Ιδιότητες
Απόδειξη: Θα δείξουμε ότι. Από την ευθεία έχουμε ότι οι γωνίες  και  είναι  παραπληρωματικές γωνίες, Αντίστοιχα, από την ευθεία έχουμε ότι Επομένως,. \square
Χρυσόστομος Σμύρνης
Ο Χρυσόστομος Καλαφάτης (Τρίγλια Μικράς Ασίας, 8 Ιανουαρίου 1867 - Σμύρνη, 27 Αυγούστου 1922) ήταν Έλληνας Μικρασιάτης επίσκοπος και θεολόγος ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Δράμας και Σμύρνης. Είναι άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μνήμη του τιμάται την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού.
Την περίοδο 1902-1910 ήταν Μητροπολίτης Δράμας και Φιλίππων με σημαντική δράση στον Μακεδονικό Αγώνα και με πρωτοβουλίες για τη δημιουργία πολλών ελληνικών εκπαιδευτηρίων. Από το 1910 έως και τον μαρτυρικό του θάνατο διετέλεσε Μητροπολίτης Σμύρνης επιδεικνύοντας μέριμνα για τον αθλητισμό, την παιδεία και την κοινωνική πρόνοια της πόλης.
Αρνήθηκε να εγκαταλείψει το ποίμνιό του, παρά την προσφορά ασφαλούς διαφυγής σε αυτόν από τις Μεγάλες Δυνάμεις, και κατακρεουργήθηκε από τον φανατισμένο τουρκικό όχλο κατά την ανακατάληψη της Σμύρνης από τον τουρκικό στρατό στη Μικρασιατική Καταστροφή, στις 27 Αυγούστου 1922, μετά από εντολή του Νουρεντίν πασά. Το 1993 κατετάγη στο αγιολόγιο της Εκκλησίας μαζί με όλους τους μάρτυρες της Μικρασιατικής Καταστροφής, με απόφαση της Εκκλησίας της Ελλάδος. thumb|Ο ιστορικός ανδριάντας του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης, έργο του [[Μικρασιάτες|Μικρασιάτη γλύπτη Θανάση Απάρτη (1960) στη Θεσσαλονίκη.]]
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1867 στην Τρίγλια της Βιθυνίας (επαρχία Προύσας), στην Προποντίδα της Μικράς Ασίας. Ήταν γιος του Νικολάου Καλαφάτη και της Καλλιόπης Λεμονίδου, οι οποίοι απέκτησαν συνολικά οκτώ παιδιά, τέσσερα αγόρια και τέσσερα κορίτσια. Ο πατέρας του ήταν νομομαθής και αντιπροσώπευε συμπολίτες του ενώπιον των τουρκικών δικαστηρίων. Επίσης, αναμιγνυόταν στα κοινά και εκλεγόταν δημογέροντας. Η μητέρα του ήταν ευλαβής χριστιανή και αναφέρεται ότι τον είχε τάξει στην Παναγία.
Ο Χρυσόστομος εκδήλωσε νωρίς την επιθυμία του να γίνει κληρικός. Οι γονείς του έγιναν αρωγοί στην επιθυμία του, πουλώντας ακίνητη περιουσία και στέλνοντάς τον οικότροφο στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, όπου είχε την τύχη να έχει σπουδαίους δασκάλους. Είχε επίσης την τύχη να αναλάβει τα έξοδα των σπουδών του ο Μητροπολίτης Μυτιλήνης και μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντίνος Βαλιάδης, ο οποίος τον γνώρισε σε μια επίσκεψή του στη Σχολή και εκτίμησε τις επιδόσεις του. Ο Χρυσόστομος αποφοίτησε από τη Σχολή με «άριστα».
Ο Μητροπολίτης Κωνσταντίνος τον χειροτόνησε διάκονο και τον προσέλαβε ως αρχιδιάκονο στη Μητρόπολη Μυτιλήνης και κατόπιν στη Μητρόπολη Εφέσου, όπου μετατέθηκε. Το 1896 ο Χρυσόστομος ασχολήθηκε με το θέμα που δημιούργησαν καθολικοί καλόγεροι της Μονής των Λαζαριστών της Σμύρνης, οι οποίοι, θέλοντας να προσηλυτίσουν ορθοδόξους της Ιωνίας, αγόρασαν κοντά στην Έφεσο μια τοποθεσία που λεγόταν Καπουλή-Παναγιά και διέδωσαν ότι βρήκαν εκεί τον τάφο της Παναγίας. Ο Χρυσόστομος προέβη σε πλήθος δημοσιευμάτων, τεκμηριωμένων επιστημονικά, τα οποία εξέδωσε και σε βιβλίο. Κατόπιν αυτού, οι Λαζαριστές υποστήριξαν ότι επρόκειτο για σπίτι της Θεοτόκου.
Μητροπολίτης Δράμας
Η άφιξη και η ενθρόνιση του Χρυσοστόμου στη Δράμα έγινε στις 22 Ιουλίου 1902. Ως πρώτο μέλημά του έθεσε την ενίσχυση της Ελληνικής Κοινότητας, των φιλεκπαιδευτικών σωματείων και των Ελληνικών σχολείων. Με πρωτοβουλία του ανεγέρθηκε πληθώρα ελληνικών σχολείων όπως το καλλιμάρμαρο Γυμνάσιο Αρρένων Δράμας με σχήμα κάτοψης Ε, συμβολίζοντας τη λέξη Ελλάδα και Ελευθερία. Επίσης, με ενέργειες του Μητροπολίτη Δράμας Χρυσοστόμου κτίσθηκαν τα Εκπαιδευτήρια Δράμας το 1907. Το κτίριο θεμελιώθηκε το 1907 και οι εργασίες περατώθηκαν το 1909, κατά τη δεύτερη περίοδο αρχιερατείας του Χρυσοστόμου στη Δράμα, έπειτα από πολλές διακοπές και παρεμβάσεις από την οθωμανική διοίκηση. Η δαπάνη ανέγερσης καλύφθηκε από την οικογένεια Μελά, από προαιρετικές εισφορές των κατοίκων της Δράμας, αλλά και από ενοίκια της ακίνητης περιουσίας της μητρόπολης Δράμας, ενώ στην ανέγερση βοήθησαν τεχνίτες της περιοχής. Στο κτίριο, με σχήμα κάτοψης Π με σαφή αναφορά στη λέξη Πατρίδα, στεγαζόταν παρθεναγωγείο και αρρεναγωγείο.
thumb|left|Ο Άγιος Χρυσόστομος, ως μητροπολίτης [[Δράμα (πόλη)|Δράμας την περίοδο 1902-1910.]] Ταυτόχρονα ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος πραγματοποιούσε περιοδείες στις ελληνικές κοινότητες που δέχονταν τη βουλγαρική πίεση και προπαγάνδα, όπως η Προσοτσάνη και ο Βώλακας. Οι Βούλγαροι επιχειρούσαν συστηματικά με απειλές, βιαιότητες και δολοφονίες να εξαναγκάσουν τους Έλληνες να προσχωρήσουν στη βουλγαρική Εξαρχία. Και αυτό γιατί η εκκλησιαστική ενσωμάτωση των κατοίκων μιας περιοχής ήταν ο πρόδρομος της εδαφικής προσάρτησής της, όταν αργότερα θα διαλυόταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Κατά την περίοδο της αρχιερατείας του αντιμετώπισε τις τρομοκρατικές ενέργειες του βουλγαρικού κομιτάτου καθώς και την τότε ρουμανική προπαγάνδα και ανέπτυξε έξοχη εθνική δράση, συγκρατώντας τους πεπλανημένους, ενθουσιάζοντας τους λιγόψυχους και αναλαμβάνοντας ο ίδιος τη διεύθυνση του Αγώνα κατά των Βουλγάρων κομιτατζίδων. Ο Χρυσόστομος ανέπτυξε συνεργασία με τη Δημογεροντία της Δράμας και οργάνωσε σώματα Μακεδονομάχων, ντόπιων αλλά και προερχόμενων από άλλες περιοχές του Ελληνισμού. Επίσης, η αλληλογραφία του Χρυσοστόμου με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, τους Προξένους αλλά και τις Ελληνικές Αρχές, ήταν συνεχής με σκοπό να γίνουν γνωστά τα μαρτύρια των Ελλήνων της Μακεδονίας, από τους κομιτατζήδες, και να συγκεντρωθεί η απαραίτητη βοήθεια.
Παράλληλα, έκτισε μεγαλοπρεπή Ναό στη Δράμα, μέγαρο Μητροπόλεως, σχολές αρρένων και θηλέων, νοσοκομείο και γυμναστήριο ενώ ίδρυσε και μουσικούς ομίλους. Επίσης φρόντισε για την ανέγερση οικιών για τους καπνεργάτες, ιδρύοντας και πολλά φιλανθρωπικά καταστήματα, ορφανοτροφεία, γηροκομεία και άλλα κοινωφελή καθιδρύματα. Η εθνική αυτή δράση του Χρυσοστόμου ανησύχησε την τουρκική διοίκηση, η οποία και αναφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, επιτυγχάνοντας την ανάκλησή του από Μητροπολίτη τον Οκτώβριο του 1907. Διασώζεται το γεγονός πως ο Χρυσόστομος αναχώρησε από τη Δράμα συνοδευόμενος έως το σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης από ολόκληρο τον ελληνικό πληθυσμό της. Ο Ιεράρχης μετέβη και παρέμεινε στην Τρίγλια, τη γενέτειρά του, στα παράλια της Μικράς Ασίας. Τον Ιούλιο του 1908 παραχωρήθηκε από τους Οθωμανούς γενική αμνηστία με την ανακήρυξη του Συντάγματος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και έτσι ο Χρυσόστομος βρήκε την ευκαιρία να επιστρέψει στο ποίμνιό του στη Δράμα τον Αύγουστο του 1908.
Επί αρχιερατείας του Χρυσοστόμου Καλαφάτη, ο συνεργάτης του Θεμιστοκλής Χατζησταύρου, ως Αρχιδιάκονος και Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Δράμας, διενήργησε ανασκαφές πίσω από την κόγχη του ιερού βήματος του βυζαντινού Ναού Αγίας Σοφίας Δράμας που λειτουργούσε τότε ως τζαμί, ύστερα από την άδεια, που του παραχώρησε ο τούρκος ιερωμένος της περιοχής, και βρήκε δισκοπότηρα, θυμιατά, κανδήλες και άλλα ιερά σκεύη, τα οποία τοποθέτησε στην Ιερά Μητρόπολη της Δράμας. Επίσης εντόπισε στον αύλειο χώρο του ναού μαρμάρινη πλάκα, την οποία αναποδογύρισε και με έκπληξή του διάβασε την ακόλουθη ημικατεστραμμένη επιγραφή: «… ΕΝ ΚΟΥΡΟΠΑΛΑΤΟΥ ΑΛΕΞΙΟΥ ΤΕ ΦΗΜΗ ΤΟΥ ΜΑΝΙΑΚΗ. ΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΝ ΤΥΠΟΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΕΙΣ ΣΩΤΗΡΙΑΝ. ΕΝ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΜΑΝΟΥΗΛ ΚΟΜΝΗΝΟΥ». Την επιγραφή αυτή ο Θεμιστοκλής Χατζησταύρου τη δημοσίευσε στην εφημερίδα «Αλήθεια» της Θεσσαλονίκης. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος με τον π. Θεμιστοκλή Χατζησταύρου επέδειξαν μέριμνα ώστε να περισώσουν όσο το δυνατόν περισσότερες αρχαιότητες από την κλοπή και την καταστροφή. Έτσι ενεργούσαν για τη συγκέντρωση, διαφύλαξη και δημοσίευση των επιγραφών καθώς θεωρούσαν πως οι λίθοι οι ενεπίγραφοι (επιγραφές) ήταν αψευδείς μάρτυρες της ελληνικότητας της Μακεδονίας.
Το 1909 κτίσθηκαν με πρωτοβουλία του Χρυσοστόμου τα Εκπαιδευτήρια στην Προσοτσάνη Δράμας, όπου συστεγάστηκαν η Αστική Σχολή Αρρένων και το Παρθεναγωγείο.
Η ακατάπαυστη δραστηριοποίηση του Χρυσοστόμου σε όλα τα επίπεδα για την προάσπιση του Ελληνισμού ενάντια στις βιαιότητες των Κομιτατζήδων για τον εκβουλγαρισμό του, οδήγησε για μια ακόμη φορά, να του απαγορεύσουν τις επισκέψεις στα χωριά της Δράμας. Οι συνεχείς συγκρούσεις Ελλήνων και Βουλγάρων αποδίδονται από τους Άγγλους παρατηρητές αλλά και τους Οθωμανούς, στον Χρυσόστομο. Έτσι, Οθωμανοί και Βούλγαροι βρήκαν αφορμή για μια ακόμη φορά να ζητήσουν την απομάκρυνσή του με τη δικαιολογία των τουρκικών αρχών ότι η παρουσία του Χρυσοστόμου προκαλεί τη διασάλευση της τάξης. Τελικά πέτυχαν τη δεύτερη και οριστική απομάκρυνσή του Χρυσοστόμου από τη Δράμα τον Ιούνιο του 1909. Ο Ιεράρχης μετέβη και πάλι εξόριστος στη γενέτειρά του.
thumb|Το καμπαναριό του Μητροπολιτικού Ναού Αγίας Φωτεινής Σμύρνης. Διετέλεσε Μητροπολίτης Δράμας, Φιλίππων και Ζιχνών μέχρι το 1910.
Έργο και δράση
thumb|left|220px|Ο άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης. Το πολύπλευρο έργο του επεκτάθηκε σε όλα τα επίπεδα της κοινοτικής ζωής - ποιμαντικό, εθνικό, κοινωνικό, εκπαιδευτικό, φιλανθρωπικό - με πρωτοποριακή πρωτοβουλία το μεγάλο κοινωνικό έργο δημιουργίας ευαγών ιδρυμάτων και αθλητικών εγκαταστάσεων για τη νεολαία. Ενδεικτικά με έμπνευση και ενέργειες του Χρυσοστόμου δημιουργήθηκε στη Σμύρνη το γήπεδο του Πανιωνίου Γυμναστικού Συλλόγου Σμύρνης, έχοντας μάλιστα αρνηθεί δάνειο 100.000 χρυσών λιρών που του προσέφεραν οι Άγγλοι. Συγκεκριμένα, με εισήγηση του μητροπολίτη Χρυσόστομου η Δημογεροντία και η Κεντρική Επιτροπή παραχώρησαν έκταση 105 στρεμμάτων, αν και είχαν δελεαστική προσφορά 100.000 λιρών από Άγγλους, για να την πουλήσουν. Εκεί κτίστηκε το νέο στάδιο του συλλόγου, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1912 στους ΙΔ΄ Πανιώνιους Αγώνες. Το νέο στάδιο περιλάμβανε στίβο περιμέτρου 334 μέτρων, γήπεδο ποδοσφαίρου διαστάσεων 95x65 μ., γυμναστήριο εξοπλισμένο με σύγχρονα όργανα, εξέδρα για 7.000 θεατές, αποδυτήρια και γραφεία.
Κατά τον πρώτο διωγμό των Μικρασιατών (επί Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου) βοήθησε πολλές οικογένειες με ναυλωμένα πλοία να διασωθούν σε ασφαλείς τόπους. Παράλληλα, επικοινωνούσε συνεχώς με Οθωμανούς αξιωματούχους και εξηγούσε με συνεντεύξεις κι επιστολές για τον διωγμό των Ελλήνων της Ανατολής σε πρόσωπα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο τότε πρέσβης της Γερμανίας στην Κωνσταντινούπολη, Βόλφ Μέττερνιχ, γράφει σχετικά με τον Χρυσόστομο: "…Δεν γνωρίζω προσωπικώς τον αρχηγόν της Ορθοδόξου Εκκλησίας Σμύρνης. Αλλά από τας εκθέσεις της πρεσβείας δύναμαι να βεβαιώσω ότι ο ελληνικός κλήρος της Σμύρνης κατά την αγωνιώδη περίοδο των ταραχών εξήρθη εις το ύψος του καλυτέρου επί της γης κλήρου, του Αγγλικανικού. Επικεφαλής αυτού του κλήρου ο Μητροπολίτης Σμύρνης, μαζί με τρεις άλλους εκτοπισθέντες επισκόπους, είχε το θάρρος να εξαπολύση εις τα τέσσαρα σημεία του ορίζοντος τας φλογεράς διαμαρτυρίας του, ενώ εγνώριζεν ότι ίστατο επί ηφαιστείου”. Ο υπουργός θρησκευμάτων του Σουλτάνου ζήτησε την ανάκληση του από τη Σμύρνη καθώς οι τουρκικές αρχές είχαν θορυβηθεί έντονα από την πολυσχιδή δράση του υπέρ του Ελληνισμού. Στις 20 Αυγούστου 1914 Τούρκοι αστυνομικοί απομακρύνουν τον Μητροπολίτη και τον οδηγούν στην Κωνσταντινούπολη. Ο Χρυσόστομος επιστρέφει στη Σμύρνη μετά την Ανακωχή του Μούδρου το 1918, ενώ η υποδοχή του πίσω στην πρωτεύουσα της Ιωνίας ήταν παλλαϊκή.
Κατά τα έτη 1919 έως 1922, οπότε και η περιοχή της Σμύρνης βρισκόταν υπό Ελληνική Διοίκηση, ο Χρυσόστομος αποτελούσε τον εθνάρχη του Μικρασιάτικου Ελληνισμού. Μάλιστα ήταν ο εμπνευστής της «Μικρασιατικής Άμυνας» για τη δημιουργία αυτόνομου κράτους σε περίπτωση ήττας του ελληνικού στρατού. Η κατάρρευση του Μικρασιατικού μετώπου τον Αύγουστο του 1922 απογοήτευσε τον Χρυσόστομο, ο όποιος αποδοκίμασε τα σχέδια των Μεγάλων Δυνάμεων για την απομάκρυνση του Ελληνικού στοιχείου από τη Μικρά Ασία, ενώ ταυτόχρονα ζητούσε έντονα από την Ελληνική Κυβέρνηση τρόπους, έως την ύστατη, ώρα για τη διάσωση του Ελληνισμού από την επερχόμενη σφαγή.
Μαρτύριο
thumb|330px|Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ελεύθερο Βήμα 2/9/1922: Η ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙΕΤΑΙ - Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΕΚΡΕΟΥΡΓΗΘΗ - ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΦΑΖΟΝΤΑΙ. Παρά τις προτάσεις που του έγιναν να αποχωρήσει ασφαλής από τη Σμύρνη καθώς το μέτωπο κατέρρεε, ο Χρυσόστομος αρνήθηκε να εγκαταλείψει το ποίμνιό του. Στον Μητροπολιτικό Ναό της Αγίας Φωτεινής τέλεσε την τελευταία του Θεία Λειτουργία ενθαρρύνοντας τους φοβισμένους πιστούς που είχαν κατακλύσει της εκκλησία. Το απόγευμα της 27ης Αυγούστου, Τούρκος αρχιαστυνόμος μαζί με ένοπλους στρατιώτες, μετέβη στα γραφεία της Μητρόπολης Σμύρνης και διέταξε τον Χρυσόστομο να παρουσιαστεί στον Τούρκο στρατιωτικό διοικητή Νουρεντίν πασά, μαζί με τους Έλληνες Δημογέροντες της Σμύρνης Γεώργιο Κλιμάνογλου και Νικόλαο Τσουρούκτσογλου. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος προσήχθη ενώπιον του Νουρεντίν στο Διοικητήριο. Εκεί ο τούρκος διοικητής τον κατηγόρησε για τη φιλελληνική του στάση και τις ενέργειές του εναντίον του τουρκικού έθνους και αφού τον εξύβρισε τον παρέδωσε στους εξαγριωμένους Τούρκους που είχαν κατακλύσει την πλατεία του Διοικητηρίου. Πρώτοι δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους οι δύο Δημογέροντες Γεώργιος Κλιμάνογλου και Νικόλαος Τσουρουκτσόγλου. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος βασανίσθηκε, τυφλώθηκε και διαμελίστηκε από τον τουρκικό όχλο βρίσκοντας έτσι μαρτυρικό θάνατο, στις 27 Αυγούστου 1922.
Αγιοκατάταξη
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τον ανακήρυξε Άγιο ως Ιερομάρτυρα. Η μνήμη του «Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης και των συν αυτώ Αγίων αρχιερέων Γρηγορίου Κυδωνιών, Αμβροσίου Μοσχονησίων, Προκοπίου Ικονίου, Ευθυμίου Ζήλων καθώς και των κληρικών και λαϊκών που σφαγιάσθηκαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή» εορτάζεται την Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού (Σεπτέμβριος).
Προστάτης Άγιος
Ο Άγιος Χρυσόστομος είναι ο προστάτης άγιος των Μικρασιατών. Επίσης μαζί με τον Άγιο Νεκτάριο καθιερώθηκε ως ο προστάτης άγιος του αθλητισμού και της γυμναστικής, καθώς ως πρωτοπόρος για την εποχή του, πρωτοστάτησε στην ανάπτυξη της άθλησης των νέων και τη δημιουργία αθλητικών - γυμναστικών εγκαταστάσεων, σχολείων και γηπέδων.
Ναοί στη μνήμη του
Ιεροί Ναοί στη μνήμη του έχουν ανεγερθεί στη Δράμα, την Πτολεμαΐδα, στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας, τη Ζίντα Ηρακλείου Κρήτης, τη Σάμο, στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καμμένων Βούρλων Φθιώτιδας, στην πόλη Μπέργκεν της Νορβηγίας κ.α. Παρεκκλήσια στη μνήμη του υπάρχουν στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Ιπποδρομίου Θεσσαλονίκης και στον Ιερό Ναό Παναγίας Παντοβασίλισσας Ραφήνας.
Δημόσια Μνήμη
Σχεδόν σε κάθε πόλη της χώρας υφίσταται οδός που φέρει το όνομά του και ανδριάντες και προτομές του κοσμούν την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, τη Νέα Σμύρνη, την Πάτρα, τη Νέα Ιωνία Μαγνησίας, τη Γλυφάδα, τον Πειραιά, τη Νίκαια Αττικής, το Περιστέρι Αττικής, τον Υμηττό, τη Δράμα, τις Σέρρες, την Καλαμάτα, τη Μενεμένη Θεσσαλονίκης, την Πτολεμαΐδα και άλλες πόλεις.
Απολυτίκιο
Ἀπολυτίκιον ''Ἦχος γ´. Θείας πίστεως''
Μέγαν μάρτυρα ἡ Ἐκκλησία,
τὸν τῆς Σμύρνης ὑμνοῦμεν Χρυσόστομον.
ὑπὲρ πατρίδος καὶ πίστεως θάνατον.
Ἱεράρχου τε ὑπόδειγμα ἑαυτὸν ἀνέδειξε,
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον ''Ήχος πλ.α'. Τον συνάναρχον λόγον''
Εκκλησίας της Σμύρνης φωσφόρε Άγγελε
Ιερομάρτυς γενναίε,
ο εξορίας δεινάς
υπομείνας και μαρτύριον κατώδεινον
υπέρ ποιμνίου σου καλώς,
Αρχιθύτα Δραμινών και Πρόεδρε Ιωνίας
Χριστόν ημίν εκδυσώπει
τοις ευφημούσι σε, Χρυσόστομε.
Διαβάστε επίσης
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Νεομάρτυρες Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Έλληνες εθνομάρτυρες Κατηγορία:Ιστορία της Δράμας Κατηγορία:Δράμα (πόλη) Κατηγορία:Σμύρνη Κατηγορία:Μητροπολίτες Δράμας Κατηγορία:Μητροπολίτες Ζιχνών και Νευροκοπίου Κατηγορία:Μητροπολίτες Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου Κατηγορία:Μητροπολίτες Σμύρνης Κατηγορία:Θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων Κατηγορία:Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης Κατηγορία:Μακεδονικός Αγώνας Κατηγορία:Μακεδονομάχοι Κατηγορία:Κατοχή της Σμύρνης Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Μικρασιατική Εκστρατεία Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
GPIO
Ο GPIO (General Purpose Input/Output, γενικού σκοπού είσοδος/έξοδος) είναι ένας ακροδέκτης ενός ολοκληρωμένου κυκλώματος που η συμπεριφορά του (ακόμα και το αν θα λειτουργεί σαν είσοδος η έξοδος) ρυθμίζεται μέσω λογισμικού.
Από προεπιλογή είναι απενεργοποιημένο και δεν έχει κάποια προκαθορισμένη χρήση. Όταν όμως υπάρχει ανάγκη σύνδεσης του ολοκληρωμένου με κάποιο εξάρτημα (όπως ένα LED), μπορεί να γλιτώσει από την ανάγκη κατασκευής ενός πολύπλοκου κυκλώματος.
Κατηγορία:Δίαυλοι υπολογιστή
Φελούκα
right|thumb|220px|Σύγχρονη φελούκα στο Νείλο Η Φελούκα (πληθυντικός: φελούκες) ήταν τύπος μικρού ξύλινου πλοιαρίου στη περιοχή κυρίως της Ανατολικής Μεσογείου, χαμηλού και άφρακτου (χωρίς κατάστρωμα) που κινούταν με κουπιά και ιστία (πανιά), φέροντας τρία λατίνια και αρτέμονα.
Ονομασία
Η λεξη πιθανόν να προέρχεται από την αραβική, στην οποία "φαλούκα" και φούλκε" ονομάζονται τα βοηθητικά πλοιάρια για τις διαπορθμεύσεις, πιθανόν όμως (κατά τον Παλάσκα) να προέρχεται από την αρχαία ελληνική "εφολκίδα". right|thumb|220px|Ιστιοφόρο και δύο φελούκες μπροστά στο Κάστρο της Νάξου, χαλκογραφία του Andre Grasset Saint-Sauver από το βιβλίο "Voyage historique...", Παρίσι 18ος αι. (χάραξη: Brion)
Χρήση
Οι φελούκες χρησιμοποιήθηκαν από τους πειρατές της Μεσογείου κατά τον Μεσαίωνα αλλά και αργότερα, μέχρι τον 19ο αιώνα. Τέτοια σκάφη διατηρήθηκαν στην Ελλάδα και μετά την Επανάσταση του 1821 και ιδιαίτερα στις Κυκλάδες. Όταν η πειρατεία τέθηκε υπό έλεγχο, οι φελούκες χρησίμευαν για τη συνοδεία των αλιευτικών και πιο συχνά των σφουγγαράδικων. Υπήρχαν και κατά το 20ο αιώνα και ορίζονταν ως "μικρές λέμβοι, ανάσιμοι και λεπτοί" που χρησιμοποιούνταν στην αποεπιβίβαση επιβατών και μεταφόρτωση μικρών φορτίων από λεμβούχους. Σήμερα συνεχίζουν να υφίστανται στον Νείλο
Πηγές
Κατηγορία:Τύποι πλοίων Κατηγορία:Κοινωνία της Μάλτας
Φεγγαράκι μου λαμπρό
Το Φεγγαράκι μου λαμπρό αποτελεί ένα δημοτικό παιδικό τραγούδι, άρρηκτα συνδεδεμένο με την περίοδο της τουρκοκρατίας και το κρυφό σχολειό. Η ελληνική λαογραφία αναφέρει ότι τα παιδιά τραγουδούσαν το συγκεκριμένο τραγούδι κατά τη διάρκεια της νύχτας πηγαίνοντας προς το Κρυφό Σχολειό. Η μελωδία βασίζεται στο γαλλικό τραγούδι «Ah! Vous dirais-je Maman», που δημοσιεύθηκε το 1761.
Στίχοι
Φεγγαράκι μου λαμπρό Φέγγε μου να περπατώ Να πηγαίνω στο σχολειό, Να μαθαίνω γράμματα, γράμματα σπουδάγματα, Του Θεού τα πράγματα, Ραψίματα, κεντήματα, Του Θεού θελήματα.
Φεγγαρακι μου λαμπρο Κατηγορία:Παιδικά τραγούδια
Σάντρα Μπούλοκ
Η Σάντρα Μπούλοκ (Sandra Annette Bullock, γενν. 26 Ιουλίου 1964) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Απέκτησε αναγνωρισιμότητα τη δεκαετία του 1990 με τις ταινίες Speed (1994), Παγιδευμένη στο Δίκτυο (The Net, 1995) και Ενώ Εσύ Κοιμόσουν (While You Were Sleeping, 1995). Από τότε έχει εδραιωθεί ως ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια του Χόλυγουντ. Εκτός από εμπορικά φιλμ έχει εμφανιστεί και σε ταινίες που έχουν λάβει διθυραμβικά σχόλια από τους κριτικούς όπως Miss... Με Το Ζόρι (Miss Congeniality, 2000) και Crash (2004). To 2007, ήταν η 14η πλουσιότερη γυναίκα σελέμπριτι με περιουσία που φτάνει τα 85 εκατομμύρια δολάρια. Το 2009 πρωταγωνίστησε σε δύο από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες της καριέρας της, τις ταινίες Η Πρόταση (The Proposal) και Μια Σχέση Στοργής (The Blind Side), για την οποία βραβεύτηκε με το Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου.
Το 2012 συμπεριλήφθηκε στο Βιβλίο Γκίνες ως η ηθοποιός με το μεγαλύτερο κασέ, ύψους 56 εκατομμυρίων δολαρίων. Το 2013 πρωταγωνίστησε στην εμπορικότερη κωμωδία της χρονιάς The Heat και στο θρίλερ επιστημονικής φαντασίας Gravity. Το Gravity αποτελεί τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της καριέρας της και για την ερμηνεία της έλαβε τη δεύτερη υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Πρώτα χρόνια
Η Σάντρα Ανέτ Μπούλοκ γεννήθηκε στο Άρλινγκτον της Βιρτζίνια, κόρη της Χέλγκα Μέγιερ, Γερμανίδας τραγουδίστριας της όπερας, και του Τζον Μπούλοκ, δασκάλου φωνητικής από την Αλαμπάμα. Ο παππούς της Μπούλοκ ήταν πυρηνικός φυσικός από τη Νυρεμβέργη της Γερμανίας. Η Μπούλοκ ζούσε στο Φερθ μέχρι τα 12 της χρόνια, όπου και τραγουδούσε όπερα στη σχολική χορωδία. Συχνά ταξίδευε με τη μητέρα της στις περιοδείες της και έτσι έζησε στη Γερμανία και σε άλλα μέρη της Ευρώπης το μεγαλύτερο μέρος των παιδικών της χρόνων. Ως παιδί σπούδασε μπαλέτο και φωνητική και συμμετείχε στις παραστάσεις της μητέρας της.
Η Μπούλοκ τέλειωσε το λύκειο στη Ουάσινγκτον, όπου ήταν μαζορέτα, συμμετείχε στις θεατρικές παραστάσεις και είχε σχέση με αθλητή ποδοσφαίρου. Αποφοίτησε το 1982 και γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Ανατολικής Καρολίνα. Παράτησε όμως τη σχολή στην τελευταία της χρονιά, λίγο πριν αποφοιτήσει, για να ασχοληθεί με την υποκριτική. Μετακόμισε στο Μανχάταν για να πάει σε οντισιόν και συντηρούσε τον εαυτό της δουλεύοντας ως μπαργούμαν και σερβιτόρα.
Καριέρα
Στη Νέα Υόρκη, η Μπούλοκ παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής. Έλαβε μέρος σε πολλά μαθητικά φιλμ και αργότερα πήρε το ρόλο σε ένα off-broadway θεατρικό έργο. Ο σκηνοθέτης Άλαν Τζ. Λέβι εντυπωσιάστηκε από την ερμηνεία της και της πρόσφερε ένα ρόλο σε μια τηλεταινία. Μετά από αυτό, η Μπούλοκ παρέμεινε στο Λος Άντζελες και έπαιξε μικρούς ρόλους σε αρκετές ανεξάρτητες ταινίες, όπως και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεοπτική βερσιόν της ταινίας Εργαζόμενο Κορίτσι (Working Girl, 1988). Η σειρά κόπηκε και η Μπούλοκ συνέχισε να εμφανίζεται σε αρκετές ταινίες.
Μια από τις πρώτες ταινίες της Μπούλοκ που έγινε γνωστή ήταν το Demolition Man το 1993. Στην ταινία πρωταγωνιστούσε ο Σιλβέστερ Σταλόνε και ο Γουέσλεϊ Σνάιπς. Η ταινία αυτή, της έδωσε το εισιτήριο να πρωταγωνιστήσει στην πρώτη της μεγάλη ταινία, Speed, μαζί με τον Κιάνου Ριβς το 1994. Ακολούθησαν πολλές εισπρακτικές επιτυχίες, κάνοντας την Μπούλοκ σταρ α' κατηγορίας.
Το 1996 και το 1999 επιλέχτηκε από το περιοδικό People ως μία από τους 50 Ομορφότερους Ανθρώπους στον Κόσμο. Το 1995 πρωταγωνίστησε στο Ενώ Εσύ Κοιμόσουν (While You Were Sleeping) και το 2000 στο Miss... Με Το Ζόρι (Miss Congeniality). Και οι δύο ταινίες έλαβαν πολύ καλές κριτικές, ενώ η ανταπόκριση στα ταμεία ήταν μεγάλη. Το 2001 έπαιξε στο πλάι του Χιου Γκραντ στο επιτυχημένο Δύο Εβδομάδες Προθεσμία (Two Weeks Notice) και το 2002 στο λιγότερο γνωστό αλλά εξίσου πετυχημένο Εξομολογήσεις Γυναικών (Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood). thumb|Η Σάντρα Μπούλοκ παραλαμβάνει το [[Χρυσά Βατόμουρα|Χρυσό Βατόμουρο για τη Χειρότερη Ηθοποιό το 2010|225x225εσ]]
Το 2004, η Μπούλοκ υποδύθηκε ένα β' ρόλο στο βραβευμένο με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας, Crash. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς, με πολλούς να θεωρούν την ερμηνεία της, την καλύτερη της καριέρας της. Το 2006 ξανασυνεργάστηκε με τον Κιάνου Ριβς στο Έρωτας Δίχως Παρόν (The Lake House). Το 2009 ήταν η χρονιά της για δύο λόγους, δίνοντάς της δύο ρεκόρ. Πρώτος λόγος η ταινία Η Πρόταση (The Proposal) που σκόραρε 314.000.000 δολάρια παγκοσμίως και που μέχρι το 2013 ήταν και η μεγαλύτερη εισπρακτική της επιτυχία. Δεύτερος λόγος η ταινία Μια Σχέση Στοργής (The Blind Side) που έκανε άνοιγμα τριημέρου με 34,2 εκ. δολάρια, που αποτελεί το μεγαλύτερο άνοιγμά της. Η ταινία που στοίχισε 29 εκ. δολάρια, έφτασε παγκοσμίως τα 309.200.000 δολάρια. Μέχρι σήμερα το Μια Σχέση Στοργής είναι η πρώτη και η μόνη ταινία που ξεπέρασε τα 200 εκ. δολάρια με ένα μόνο γυναικείο όνομα στην αφίσα. Η ερμηνεία της στην ταινία, της έδωσε τη Χρυσή Σφαίρα, το Βραβείο Σωματείου Αμερικανών Ηθοποιών και το Όσκαρ α' γυναικείου ρόλου.
To 2012 συμπρωταγωνίστησε στη δραματική ταινία Εξαιρετικά Δυνατά και Απίστευτα Κοντά (Extremely Loud and Incredibly Close) με τον Τομ Χανκς. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Τζόναθαν Σάφραν Φόερ και σκηνοθετεί ο Στίβεν Ντάλντρι. Το 2013 συμπρωταγωνίστησε μαζί με τον Τζορτζ Κλούνεϊ στην ταινία επιστημονικής φαντασίας Gravity και στην αστυνομική κωμωδία The Heat. To Gravity έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχίας της καριέρας της με τις συνολικές εισπράξεις να ξεπερνούν τα 670 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Για την ερμηνεία της έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α΄ Γυναικείου Ρόλου, για Χρυσή Σφαίρα Α΄ Γυναικείου Ρόλου - Δράμα, για BAFTA Α' Γυναικεόυ Ρόλου και για Screen Actors Guild Award Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο.
Αναγνώριση
Μέχρι το 2009, οι ταινίες της Σάντρα Μπούλοκ έχουν αποφέρει πάνω από 1,7 δισεκατομμύρια δολάρια στην Αμερική, ενώ παγκοσμίως ξεπερνούν τα 3,1 δις δολάρια, τοποθετώντας την ανάμεσα στους 100 Μεγαλύτερους Σταρ του box office.
Σχέσεις
thumb|right|upright|Η Σάντρα Μπούλοκ στην πρεμιέρα της ταινίας [[Η Πρόταση τον Ιούνιο του 2009.]] Η Μπούλοκ ήταν αρραβωνιασμένη με τον ηθοποιό Τέιτ Ντόνοβαν και η σχέση τους κράτησε τέσσερα χρόνια. Επίσης κατά καιρούς έβγαινε με τους Μάθιου Μακόναχι και Ράιαν Γκόσλινγκ.
Τον Ιούλιο του 2005 παντρεύτηκε τον Τζέσι Τζέιμς. Το Μάρτιο του 2010, ξέσπασε σκάνδαλο με αρκετές γυναίκες να υποστηρίζουν ότι έκαναν σεξ με τον Τζέιμς, ενώ ήταν παντρεμένος με τη Μπούλοκ. Μέρες αργότερα, ο Τζέσι Τζέιμς απάντησε στις φήμες της απιστίας τους ζητώντας δημόσια συγνώμη στην Μπούλοκ. Στη συνέχεια ο Τζέιμς μπήκε σε κέντρο αποτοξίνωσης για να σώσει το γάμο του. Τον Απρίλιο του 2010 όμως, η Μπούλοκ έκανε αίτηση διαζυγίου. Τον Ιούνιο του 2010, το διαζύγιο βγήκε με αιτιολογία «ασυμφωνία χαρακτήρων».
Η Μπούλοκ ανακοίνωσε τον Απρίλιο του 2010, ότι είχε ήδη προβεί στη διαδικασία να υιοθετήσει ένα μικρό αγοράκι. Μαζί με τον πρώην σύζυγό της είχαν ξεκινήσει τη διαδικασία τέσσερα χρόνια πριν. Το μωρό ήδη ζούσε μαζί τους από τον Ιανουάριο του 2010, αλλά το ζευγάρι αποφάσισε να το κρατήσει μυστικό μέχρι το Μάρτιο. Όμως εξαιτίας του χωρισμού και του διαζυγίου, η Μπούλοκ συνέχισε την υιοθεσία του μωρού, Λούις Μπάρντο Μπούλοκ, μόνη της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένες με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Γιάκα Λάκοβιτς
Ο Γιάκα Λάκοβιτς (Jaka Lakovič), (Λιουμπλιάνα, 9 Ιουλίου 1978) είναι Σλοβένος πρώην επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν επαγγελματίας προπονητής καλαθοσφαίρισης. Έχει ύψος 1,86 μ. και βάρος 95 κ. και έπαιζε ως πλέι μέικερ. Αναδείχθηκε στη Δεύτερη Καλύτερη Ομάδα της Ευρωλίγκα 2005 και βοήθησε την Εθνική Σλοβενίας στην κατάληψη της τέταρτης θέσης στο Ευρωμπάσκετ 2009.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
αριστερά|μικρογραφία| Ο Λάκοβιτς με τη Γαλατασαράι. Στην επαγγελματική του σταδιοδρομία, έπαιξε για τους ακόλουθους συλλόγους: ΚΔ Σλόβαν και ΚΚ Κρκα στο Πρωτάθλημα Σλοβενίας, Παναθηναϊκό στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, Μπαρτσελόνα στο Πρωτάθλημα Ισπανίας, Γαλατασαράι στο Πρωτάθλημα Τουρκίας και Αβελίνο στο Πρωτάθλημα Ιταλίας.
Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις κατά τη διάρκεια της Ευρωλίγκα 2004-05, φορώντας τη φανέλα του Παναθηναϊκού, τον οδήγησαν στην ανάδειξη του στη Δεύτερη Καλύτερη Ομάδα της Ευρωλίγκα 2005, καθώς έφτασε στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκα 2005. Το 2005, ονομάστηκε επίσης, ως Πολυτιμότερος Παίκτης του Κυπέλλου και του Πρωταθλήματος. Κέρδισε το πρωτάθλημα της Ευρωλίγκα το 2010, ως μέλος της Μπαρτελόνα.
Τον Ιούλιο του 2011, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Γαλατασαράι. Τον Ιανουάριο του 2013, υπέγραψε στην Αβελίνο, μέχρι το τέλος της σεζόν. Τον Σεπτέμβριο του 2013, παρέτεινε το συμβόλαιο του με την Αβελίνο, για ακόμη μία σεζόν.
Τον Δεκέμβριο του 2014, υπέγραψε με την Γκαζιαντέπ για τη σεζόν 2014-15.
Τον Σεπτέμβριο του 2015, υπέγραψε με τη δεύτερη ομάδα της Μπαρτσελόνα. Επίσης, ανακοίνωσε ότι θα είναι το τελευταίο έτος του ως επαγγελματίας παίκτης, προτού αρχίσει να προπονεί της ομάδες ακαδημιών της Μπαρτσελόνα.
Στις 27 Ιουλίου 2016, ο Λάκοβιτς ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το επαγγελματικό μπάσκετ, ως παίκτης.
Εθνική Σλοβενίας
Αγωνίστηκε με την Εθνική Σλοβενίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2010 και σε 7 συνεχόμενα Ευρωμπάσκετ, το 2001, το 2003, το 2005, το 2007, το 2009, το 2011 και το 2013.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα το 2016. Έγινε βοηθός προπονητή στην Εθνική Σλοβενίας, δίπλα στον προπονητή της ομάδας, Ιγκόρ Κοκόσκοβ, αρχίζοντας από τα προκριματικά του Ευρωμπάσκετ 2017.
Στις 7 Αυγούστου 2017, υπέγραψε στη Μπιλμπάο Μπάσκετ ως βοηθός προπονητή. Τον Απρίλιο του 2018, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Μπιλμπάο, μετά την απόλυση του Βέλικο Μρσιτς. Την περίοδο 2018-19 ήταν βοηθός προπονητή στην Μπανταλόνα. Από το καλοκαίρι του 2019 μέχρι το 2022 ήταν πρώτος προπονητής στην Γερμανική Ούλμ.
Στις 17 Ιουνίου 2022, ανέλαβε την Γκραν Κανάρια υπογράφοντας συμβόλαιο δύο ετών. Στις 4 Μαΐου 2023, η Γκραν Κανάρια νίκησε στον τελικό του Γιούροκαπ 71-67 και ο Λάκοβις κατέκτησε το πρώτο του ευρωπαϊκό τρόπαιο ως προπονητής. Παράλληλα, με την κατάκτηση αυτή οδήγησε την ομάδα στην Ευρωλίγκα τη σεζόν 2023-24.