cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πολιτική του Μπενίν
Το Μπενίν είναι Προεδρική Δημοκρατία, με αρχηγό Κράτους και της Κυβέρνησης τον εκάστοτε Πρόεδρο στα πλαίσια ενός πολυκομματικού συστήματος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από τον Πρόεδρο, οποίος εκλέγεται για πενταετή θητεία από το λαό με καθολική ψηφοφορία. Η νομοθετική εξουσία ασκείται τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την Εθνοσυνέλευση. Η τελευταία αριθμεί 83 μέλη, τα οποία εκλέγονται κάθε 4 χρόνια με καθολική ψηφοφορία. Η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη από την εκτελεστική και από τη νομοθετική εξουσία. Στις 30 Νοεμβρίου του 1975 η χώρα έγινε λαϊκή δημοκρατία και την 1η Μαρτίου του 1990 μετονομάστηκε σε Δημοκρατία του Μπενίν. Μία ημέρα νωρίτερα, στις 28 Φεβρουαρίου του 1990, τερματίστηκε η μονοκομματική διακυβέρνηση. Η χώρα έχει Σύνταγμα από τις 2 Δεκεμβρίου του 1990.Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη για την Ελευθερία του Τύπου, το Μπενίν ήταν στην 53η θέση μεταξύ 169 κρατών, για το έτος 2007.
Εκλογές
Στο Μπενίν διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Το πρώτο Σύνταγμα, με το οποίο καθιερώθηκε ο μονοκομματισμός εγκρίθηκε από το 99,8% των ψηφισάντων σε δημοψήφισμα στις 5 Ιανουαρίου του 1964. Το 1990 άρχισε ο πολυκομματισμός. Οι τελευταίες εκλογές για την ανανέωση της Εθνοσυνέλευσης διεξήχθησαν στις 26 Απριλίου 2015.
Διοικητική διαίρεση
thumb|right|250px|Διοικητική διαίρεση του Μπενίν Η χώρα υποδιαιρείται σε 12 επαρχίες ή διαμερίσματα (στα γαλλικά: départements), τα οποία επιμέρους υποδιαιρούνται σε  77 κοινότητες. Το 1999 τα προηγούμενα 6 διαμερίσματα χωρίστηκαν το καθένα σε δύο μισά, δημιουργώντας τα σημερινά 12. Τα έξι νέα διαμερίσματα δεν έχουν ακόμα πρωτεύουσα. Τα διαμερίσματα του Μπενίν είναι:
Σύνθετος οφθαλμός
Σύνθετος οφθαλμός  ονομάζεται ένα από τα περίπου πέντε είδη ματιών, που υπάρχουν στο βασίλειο των ζώων. Αυτό το είδος ματιών συναντάται αποκλειστικά σε μερικά οστρακοειδή, στους κάβουρες και, ιδιαίτερα, στα έντομα. Σε αυτά τα ζώα ο σύνθετος οφθαλμός εξελίχθηκε παράλληλα. Οι σύνθετοι οφθαλμοί είναι συγκρότημα απλών ματιών (ομματιδίων), που συλλειτουργούν ως ενότητα. Σε μερικά είδη και ιδιαίτερα στις προνύμφες οι σύνθετοι οφθαλμοί αποτελούνται από μερικά οφθαλμίδια μόνο, πολλές φορές όμως ο αριθμός οφθαλμιδίων ξεπερνά τις δέκα χιλιάδες. Οι σύνθετοι οφθαλμοί αποκαλούνται και μωσαϊκοί οφθαλμοί.
Δομή του σύνθετου οφθαλμού
Οι σύνθετοι οφθαλμοί μπορεί να αποκτήσουν πολλά σχήματα. Η περιφέρειά τους μπορεί να είναι κυκλική (Εικόνα 3) ή ωοειδής (Εικόνα 4). Στα κολεόπτερα, πολλές φορές περικυκλώνουν τη βάση των κεραιών, σε σχήμα φασολιού ή και διαιρούνται από τις κεραίες σε πάνω και κάτω μέρος. Πάντοτε όμως είναι κυρτοί και προεξέχουν κατά ένα ημισφαίριο ή και περισσότερο (Εικόνα 2), ούτως ώστε ο άξονας κάθε οφθαλμιδίου έχει κατεύθυνση που διαφέρει λίγο από αυτήν των γειτονικών οφθαλμιδίων. Με αυτόν το τρόπο επίσης, η κατεύθυνση της όρασης κάθε οφθαλμιδίου διαφέρει λίγο από αυτήν του γειτονικού οφθαλμιδίου. Αφού οι δυο σύνθετοι οφθαλμοί είναι στην αριστερή και δεξιά πλευρά του κεφαλιού, η όραση καλύπτει σχεδόν ολόκληρο το περιβάλλον του εντόμου από μπροστά μέχρι πίσω και από πάνω μέχρι κάτω σε μια σύνθετη εικόνα σαν ψηφιδωτό.
Δομή του οφθαλμιδίου (Εικόνα 6)
Η εξωτερική εξαγωνική επιφάνεια του οφθαλμιδίου είναι από χιτίνη και λειτουργεί ως φακός (Α). Το φως μπαίνει στο οφθαλμίδιο μέσω του φακού αυτού και μετά οδεύει προς τον κωνικό κρύσταλλο (Β). Σε μερικά είδη ζώων ο κρύσταλλος αυτός αποτελείται από λίγα κύτταρα, ενώ σε κάποια άλλα είναι ένας εξωκυτταρικός όγκος που δημιουργήθηκε από διάφορα κύτταρα. Ο κωνικός κρύσταλλος οδηγεί το φως στον αμφιβληστροειδή (F). Ο αμφιβληστροειδής κάθε οφθαλμιδίου σχηματίζεται από οχτώ οπτικά κύτταρα σε διάταξη παρόμοια με τα κομμάτια ενός κομμένου πορτοκαλιού. Οι φωτοχρωστικές που είναι εξειδικευμένες για την αντίληψη του φωτός από τα κύτταρα αυτά, στοιχίζονται σε μια σειρά από παράλληλες επεκτάσεις του κυττάρου, τα Microvilli, που βρίσκονται κατά μήκος του κοινού άξονα αυτών των οπτικών κυττάρων. Αυτή η σειρά από Microvilli λέγεται ραβδομερές. Στην Εικόνα 6 τα οχτώ ραβδομερή μαζί σχηματίζουν το ράβδωμα (E). Υπάρχουν όμως και άλλες περιπτώσεις, όπως αναλύεται παρακάτω. Δύο στεφάνια (C και D) από κύτταρα που περιέχουν φωτοχρωστικές ικανές να απορροφήσουν φως, αλλά όχι ευαίσθητες στο φως  περικυκλώνουν τον αμφιβληστροειδή. Στο μέρος του ραβδώματος που βρίσκεται κοντά στο κέντρο του σύνθετου οφθαλμού αρχίζουν οι αποφυάδες (Η) του νευρικού κύτταρου που οδηγούν τα αρχικά οπτικά ερεθίσματα μέσω των χημικών ερεθισμάτων του ραβδώματος με τη μορφή νευρικών παλμών, οι οποίοι ξεκινούν από τα οπτικά κύτταρα του οφθαλμιδίου και φτάνουν στα γάγγλια του εγκεφάλου. Περισσότερο φως σημαίνει μικρότερα χρονικά διαστήματα μεταξύ δυο παλμών
Τύποι σύνθετων οφθαλμών
Σχετικά με τη περαιτέρω δομή του οφθαλμιδίου, προκύπτουν τρεις τύποι που ανήκουν σε δυο κατηγορίες, τα μάτια του είδους apposition (παράθεσης) και τα μάτια του είδους superposition (υπέρθεσης). Στην πρώτη κατηγορία τα οφθαλμίδια λειτουργούν ανεξάρτητα, δηλαδή το κάθε ομματίδιο βλέπει το περιβάλλον με ένα τρόπο ανεξάρτητο από τα άλλα ομματίδια. Στα μάτια του είδος superposition τα οφθαλμίδια συνεργάζονται. Σε ποιον τύπο ανήκουν τα οφθαλμίδια εξαρτάται από τα κύτταρα που περιέχουν φωτοχρωστικές ικανές να απορροφήσουν φως και από την δομή των ραβδομερών.
Στα μάτια τύπου apposition τα κύτταρα με απορροφητικές φωτοχρωστικές σχηματίζουν τέτοιο χιτώνα γύρω από τον αμφιβληστροειδή ώστε το φως που προέρχεται από τον φακό, δεν μπορεί να φτάνει σε γειτονικά οφθαλμίδια. Τα οχτώ ραβδομερή σχηματίζουν μια ενότητα. Το κάθε ραβδομερές ερεθίζεται σε ευθεία αναλογία με την ποσότητα φωτός που προέρχεται από το μέρος του περιβάλλοντος που βρίσκεται μπροστά του σε σχέση με τον άξονα του ομματιδίου. Τα περισσότερα έντομα διαθέτουν αυτόν τον τύπο σύνθετου οφθαλμού. Το φως που πέφτει στις φωτοχρωστικές των τοίχων, (που δεν είναι ευαίσθητες στο φως, μόνο το απορροφάν) χάνεται.
Εάν τα κύτταρα που περιέχουν φωτοχρωστικές ικανές να απορροφήσουν φως μπορούν να μικρύνουν και έτσι να περιτριγυρίσουν τον αμφιβληστροειδή μόνο κατά ένα μέρος, το φως που μπαίνει στο ένα οφθαλμίδιο, κατά ένα ποσοστό καταλήγει και στα γειτονικά οφθαλμίδια, αυξάνοντας έτσι την πιθανότητα αποτελεσματικού ερεθισμού του. Τα σκούρα τμήματα φαίνονται πιο ανοιχτά και η διάφορα μεταξύ ανοιχτού και σκούρου στα οφθαλμίδια είναι μικρότερη από την αντίστοιχη διαφορά στο περιβάλλον. Το περίγραμμα των αντικειμένων, που καθορίζεται από την διάφορα φωτεινότητας, δεν φαίνεται τόσο καθαρά στα οφθαλμίδια, αλλά τα αντικείμενα φαίνονται, γιατί η φωτοευαισθησία του ματιού είναι πιο μεγάλη. Αυτό αποκαλείται οπτική υπέρθεση. Τα περισσότερα έντομα που δραστηριοποιούνται το σούρουπο ή τη νύχτα, διαθέτουν αυτό το τύπο σύνθετου οφθαλμού. Η επέκταση των φωτοχρωστικών που απορροφούν φως εξαρτάται από την ποσότητα φωτός που μπαίνει στο οφθαλμίδιο. Αν δεν υπάρχει αρκετό φως, τα κύτταρα με αυτές τις φωτοχρωστικές μικραίνουν, το έντομο συνεχίζει να βλέπει, αλλά πιο θολά.
Η δεύτερή ευκαιρία για συνεργασία προκύπτει από την δομή του ραβδώματος. Στα μάτια τύπου νευρικής υπέρθεσης αυτό αποτελείται από μόνο δυο ραβδομερή, τα άλλα έξι σχηματίζουν κύκλο γύρο από το κεντρικό. Τα επτά στοιχεία συντίθενται με αποφυάδες νευρικού κύτταρου, γι' αυτό και ο τύπος αυτός ονομάζεται έτσι. Αυτόν τον τύπο τον συναντούμε στα έντομα που πετάνε γρήγορα, π.χ. στις μύγες .
Αποτελεσματικότητα
Σχετικά με την ποιότητα του ειδώλου προκύπτει δίλημμα. Αφού μπορούμε να συγκρίνουμε κάθε οφθαλμίδιο με  τον κόκκο μιας εικόνας, είναι αυτονόητο πως περισσότερα ομματιδία σημαίνουν καλύτερη απεικόνιση  του περιβάλλοντος. Από την άλλη, με την αύξηση του πλήθους των οφθαλμιδίων σε έναν σύνθετο οφθαλμό, η επιφάνεια κάθε οφθαλμιδίου γίνεται όλο και πιο μικρή, και έτσι η ποσότητα φωτός που μπορεί να ερεθίσει το ράβδωμα γίνεται πιο μικρή και τελικά δεν θα αρκεί για να προκαλέσει ερεθίσματα που θα μεταδίδονταν στα γάγγλια.
Σχετικά με την ταχύτητα αναγνώρισης διακρίνουμε το κατώφλι της εναλλαγής εικόνων ανά δευτερόλεπτο μέχρι να μη γίνονται αντιληπτές ως ξεχωριστές εικόνες, αλλά ως μεταμόρφωση της μιας στην άλλη, και το κατώφλι εναλλαγών εικόνων ανά δευτερόλεπτο, μέχρι αυτές να σταματήσουν να φαίνονται να τρεμοσβήνουν, να μη φαίνεται δηλαδή διαφορά στη φωτεινότητα. Το πρώτο στο ανθρώπινο μάτι είναι 16 εικόνες παρά δευτερόλεπτο, το δεύτερο 40 εικόνες το δευτερόλεπτο. Στο σύνθετο οφθαλμό η ταχύτητα είναι πολύ καλύτερη. Στον τύπο παράθεσης διακρίνονται μέχρι 80 εικόνες το δευτερόλεπτο, στο τύπο νευρικής υπέρθεσης μέχρι πάνω από 300 εικόνες. Αυτό είναι δυνατόν γιατί στην υπέρθεση οι νευρικοί παλμοί στους νευρίτες δεν εμφανίζονται ως αποτέλεσμα του φωτισμού, αλλά της αλλαγής του φωτισμού.
Επιπλέον, το πεδίο ακριβής οράσεως στον άνθρωπο περιορίζεται στο τμήμα που απεικονίζεται στην ωχρή κηλίδα, ενώ στις πλευρές γίνεται πιο θολό. Αντίθετα, στο σύνθετο οφθαλμό είναι παντού το ίδιο μέτριο. Από την άλλη, τα μάτια των εντόμων δεν μπορούν να κινούνται όπως τα μάτια του ανθρώπου. Υπάρχουν όμως άλλα αρθρόποδα, που έλυσαν αυτό το πρόβλημα ακόμα καλύτερα. Τα μάτια μερικών καβουριών είναι τοποθετημένα σε κοντό στέλεχος, που μπορεί να κινείται. Στα αρπακτικά έντομα πολλές φορές κινείται ολόκληρο το κεφάλι, για να μπορούν να βλέπουν την λεία από διάφορες γωνίες. Αυτό επιτρέπει να καθορισθεί πιο καλά η απόστασή τους από τη λεία τους.
Στο ερώτημα εάν τα έντομα με τα μάτια τους μπορούν να βλέπουν χρώματα, μπορούμε να απαντήσουμε θετικά. Αποδείχτηκε από τον Karl von Frisch για τις μέλισσες. Αυτές μπόρεσαν να βρουν νερό με ζάχαρη που περιείχε ένα δοχείο τοποθετημένο πάνω σε γαλάζιο χαρτί, σε σύγκριση με όμοια δοχεία με νερό χωρίς ζάχαρη τοποθετημένα πάνω σε διάφορα γκρι χαρτιά διαφορετικών τόνων. Βρήκαν το γαλάζιο χαρτί ανεξάρτητα από την θέση του μεταξύ των γκρι χαρτιών. Δεν βλέπανε μόνο την ποσότητα του φωτός, αλλά και το χρώμα του. Αυτό εξαρτάται μόνο από τις χρωστικές στα  ραβδομερή. Αποδείχτηκε, πως οι χρωστικές των εντόμων μπορεί να διαφέρουν από αυτές του ανθρώπου. Η μέλισσα λ.χ. δεν μπορεί να διακρίνει το κόκκινο από το γκρι της ίδιας φωτεινότητας, όπως το κάνει ο άνθρωπος, αλλά μπορεί να βλέπει στο υπεριώδες μήκος κύματος, που είναι μικρότερο από αυτό που βλέπει ο άνθρωπος.
Πολλά έντομα εκτός από τα δυο σύνθετα μάτια έχουν συνήθως τρία επιπλέον απλά μάτια στο μέτωπο. Με αυτά συγχρονίζουν το ρυθμό των σωματικών βιολογικών τους κύκλων με τον ρυθμό της αλλαγής από μέρα σε νύχτα.
Αναφορές
Συνθετος Συνθετος
Λουίς Μίγια
Ο Λουίς Μίγια Άσπας (ισπ:Luis Milla Aspas) είναι παλαίμαχος διεθνής Ισπανός ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στο χώρο της μεσαίας γραμμής και διακρινόταν για τα οργανωτικά του χαρίσματα.
Βιογραφικό
Ο Μίγια γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου του 1966 στην Τερούέλ της Αραγωνίας και έχει ύψος 173 εκ.Το 1982/83 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην ομόνυμη τοπική ομάδα σε ηλικία 16 ετών αγωνιζόμενος στην Γ' Εθνική Κατηγορία της Ισπανίας.Αργότερα αποκτήθηκε από την Μπαρτσελόνα και αφού αρχικά αγωνίστηκε στη Σεγούντα Ντιβιθιόν με την Μπαρτσελόνα Β,προωθήθηκε το 1988 στην πρώτη ομάδα,όπου παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 1990, όταν και άλλαξε στρατόπεδο υπογράφοντας στην μισητή αντίπαλο της καταλανικής ομάδας,τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Στους Μαδριλένους έμεινε επτά σεζόν μετρώντας συνολικά 165 συμμετοχές και τρία γκολ πανηγυρίζοντας κατά τη θητεία του στο Σαντιάγο Μπερναμπέου την κατάκτηση αρκετών τίτλων μεταξύ των οποίων και δύο πρωταθλημάτων.Το καλοκαίρι του 1997 αποχωρεί από την «Βασίλισσα» και συνεχίζει την καριέρα του στην Βαλένθια ΚΦ στην οποία και κρέμασε τα παπούτσια του το 2001,μετά τη δεύτερη συνεχόμενη παρουσία της ομάδας στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο Μίγια είχε αγωνιστεί 3 φορές με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της Ισπανίας την περίοδο 1989/90 ενώ από το 2007 είναι βοηθός προπονητή στη Χετάφε.
Τίτλοι
Μπαρτσελόνα
Ρεάλ Μαδρίτης
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν
Λιλίκα Νάκου
Η Λιλίκα Νάκου (πραγματικό όνομα Ιουλία Νάκου) (24 Φεβρουαρίου 1904-25 Μαΐου 1989) ήταν Ελληνίδα δημοσιογράφος και πεζογράφος.
Βιογραφία
Η Λιλίκα Νάκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1904, όπου και πέθανε το 1989. Ήταν κόρη του δικηγόρου και υπουργού επί κυβερνήσεων Βενιζέλου Λουκά Νάκου και της Ελένης Παπαδοπούλου, αδελφής της λογοτέχνιδας Αρσινόης Παπαδοπούλου. Στη Γενεύη, όπου εγκαταστάθηκε με τη μητέρα της μετά το χωρισμό των γονιών της, τέλειωσε το γυμνάσιο, πήρε μαθήματα πιάνου και σπούδασε στη Φιλοσοφική σχολή του ομώνυμου Πανεπιστημίου. Στο Παρίσι σπούδασε γαλλική λογοτεχνία στη Σορβόννη, και εργάστηκε σε γαλλικούς εκδοτικούς οίκους. Στη Γαλλία ήρθε σε επαφή με σοσιαλιστικούς κύκλους και γνωρίστηκε με τους Ρομαίν Ρολάν και Μιγέλ ντε Ουναμούνο. Στην Ελλάδα επέστρεψε στις αρχές της δεκαετίας του ’30. Εργάστηκε από το 1934 ως δασκάλα Ωδικής για βιοποριστικούς λόγους, αρχικά στο Ρέθυμνο και στη συνέχεια στα Πατήσια.
Δύο χρόνια αργότερα εγκατέλειψε τη διδασκαλία και αφοσιώθηκε στη δημοσιογραφία. Έγραψε στην εφημερίδα Ακρόπολις και Έθνος, καθώς και στα περιοδικά Νέα Εστία, Νεοελληνικά Γράμματα, Φιλολογική Πρωτοχρονιά, Ο κύκλος κ.ά. Πέρασε ιδιαίτερα δύσκολα χρόνια στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής όπου έχασε τη μητέρα της από την πείνα, ενώ η ίδια σώθηκε από λιμοκτονία από τον Ερυθρό Σταυρό. Σ' αυτό το διάστημα βοήθησε τους διωκόμενους κομμουνιστές, ενώ εργάστηκε εθελοντικά στο Νοσοκομείο Παίδων της Ριζαρείου. Μετά την απελευθέρωση ταξίδεψε ξανά στο εξωτερικό για αρκετά χρόνια. Τη δεκαετία του '60 εμφάνισε έντονα προβλήματα υγείας, τα οποία την συνόδευσαν μέχρι το τέλος της ζωής της.
Δώρισε την προσωπική της βιβλιοθήκη στη Δημόσια Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς.
Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα με δημοσιεύσεις διηγημάτων, νουβελών σε περιοδικά του Παρισιού όπως τα Monde, Clarté, Nouvelles Litteraires. Στην Ελλάδα εξέδωσε το 1932 την συλλογή διηγημάτων Η Ξεπάρθενη, ενώ την ίδια περίοδο γνωρίστηκε με το Νίκο Καζαντζάκη και τους λογοτέχνες της Δεξαμενής (Βάρναλης, Θεοτόκης, Καμπύσης κ.ά.). Πηγή των έργων της ήταν τα προσωπικά της βιώματα, και είχε έντονες επιρροές από το φεμινιστικό κίνημα γραφής. Δύο από τα ιδιαίτερα γνωστά μυθιστορήματα της Νάκου είναι: η Κυρία Ντορεμί και το Για μια καινούργια ζωή διασκεύασε τηλεοπτικά ο συγγραφέας Γιάννης Κανδήλας και προβλήθηκαν από την κρατική τηλεόραση στη δεκαετία του '80.
Πέθανε στα 84 της χρόνια έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο στην οικία της στους Αμπελοκήπους, στις 25 Μαΐου 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Γενιά του ’30 Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες δημοσιογράφοι
Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 02/2014 Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Το Φωτόδραμα της Δημιουργίας
Ο συγγραφέας και ιστορικός του κινηματογράφου Tim Dirks περιέγραψε το Φωτόδραμα ως «την πρώτη μεγάλου μήκους προβολή στην οποία συνδυάστηκαν συγχρονισμένα, ήχος (ηχογραφημένες ομιλίες), έγχρωμη κινούμενη ταινία και έγχρωμες στερεοσκοπικές διαφάνειες», τα γνωστά σλάιντς (slides).
Σκοπός και Περιεχόμενο
Η όλη ιδέα ήταν να παρουσιαστεί, βάσει των πεποιθήσεων των Σπουδαστών της Γραφής εκείνη την εποχή, η εξέλιξη του σκοπού του Θεού από την αρχή της δημιουργίας της Γης ως τη χιλιετή Βασιλεία του Χριστού. Η προβολή είχε προγραμματιστεί σε τέσσερις δίωρες προβολές. Το πρώτο μέρος ασχολούνταν με την κάθε δημιουργική ημέρα υποστηρίζοντας ότι και οι επτά είχαν συνολική διάρκεια 49.000 ετών (εφόσον έκαστη διαρκούσε 7.000 χρόνια), τον Κατακλυσμό των ημερών του Νώε και την πίστη του πατριάρχη Αβραάμ. Το δεύτερο μέρος έδειχνε σκηνές από την πολιτεία του Θεού με τον αρχαίο Ισραήλ, από την Έξοδό τους από την Αίγυπτο ως την διακυβέρνηση των βασιλιάδων του Ιούδα. Το τρίτο μέρος ασχολούνταν με την καταστροφή του Ναού του Σολομώντα, καθώς και με τις Μεσσιανικές προφητείες και την εκπλήρωσή τους στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Στο τέταρτο μέρος οι θεατές έβλεπαν την ιστορία της διάδοσης της Χριστιανοσύνης, τον διωγμό που επακολούθησε έπειτα από τον θάνατο των Αποστόλων και κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα, καθώς και τους τεράστιους πληθυσμούς ανθρώπων που χρειαζόταν ακόμη να ακούσουν το άγγελμα της Αγίας Γραφής για την χιλιετή Μεσσιανική Βασιλεία και τις ευλογίες που αυτή θα επιφέρει στο ανθρώπινο γένος μέσω της λυτρωτικής θυσίας του Χριστού. Η παραγωγή του Φωτοδράματος ξεκίνησε το 1912, και η παρουσίασή του ήταν έτοιμη για προβολή στο κοινό το 1914.
μικρογραφία|αριστερά|Το Σενάριο του Φωτοδράματος της Δημιουργίας στην [[ελληνική γλώσσα|ελληνική (Οι δυο μορφές εξωφύλλων)|250px]]
Πρεμιέρα
Η παρουσίασή του έκανε πρεμιέρα στις 11 Ιανουαρίου του 1914, μπροστά σε ένα ακροατήριο 5.000 ατόμων, στο κτίριο The Temple, ένα θέατρο που βρισκόταν στην οδό 63 West στην πόλη της Νέας Υόρκης, του οποίου την ιδιοκτησία και διαχείριση είχαν οι Διεθνείς Σπουδαστές της Γραφής. Χάρη στην μέθοδο των διαδοχικών φωτογραφικών λήψεων, οι θεατές παρατηρούσαν ένα κοτοπουλάκι να βγαίνει από το αβγό του και ένα λουλούδι να ξεδιπλώνει με χάρη τα πέταλά του. Το πρώτο μισό του 1914, οι Σπουδαστές της Γραφής έκαναν αρκετές βελτιώσεις στο Φωτόδραμα. Παραδείγματος χάρη, πρόσθεσαν μια εισαγωγική ταινία με συγχρονισμένη αφήγηση από τον Κάρολο Τέηζ Ρώσσελ, κάτι που έδειχνε σαφώς την προέλευση αυτής της παρουσίασης. Ο Κ. Τ. Ρώσσελ εξέδωσε και δημοσίευσε σε διάφορες γλώσσες ένα συνοδευτικό βιβλίο, το Σενάριο του Φωτοδράματος της Δημιουργίας, το οποίο περιελάμβανε 96 Γραφικές διαλέξεις που εκφωνούνταν κατά την διάρκεια της προβολής καθώς και 372 από τα περίπου 600 συνολικά έγχρωμα σλάιντς που προβάλλονταν. Το έντυπο αυτό καθώς επίσης και καρφίτσες (pin) με την εικόνα του νεαρού Ιησού και την επιγραφή «PAX» (Ειρήνη), διένειμαν στους παρόντες, κατά την διάρκεια ενός διαλείμματος, ταξιθέτριες από τις τοπικές εκκλησίες των Σπουδαστών της Γραφής.
Πρωτοπορία σε Εικόνα και Ήχο
Επρόκειτο για το ξεκίνημα του έγχρωμου ομιλούντος κινηματογράφου αφού πέρασαν χρόνια για να γίνει αυτό το είδος τεχνολογίας εμπορικά εκμεταλλεύσιμο. Φαίνεται ότι ο συνδυασμός έγχρωμων στερεοσκοπικών διαφανειών και κινηματογραφικής ταινίας ήταν συνηθισμένος για την εποχή, αλλά η προσθήκη ηχογραφημένης ομιλίας επάνω στην κινηματογραφική ταινία με απόλυτο συγχρονισμό καθώς και η χρήση έγχρωμης κινηματογραφικής ταινίας, ήταν πρωτοφανή και ασυνήθιστα. Για τον ήχο χρησιμοποιήθηκαν μουσικές ηχογραφήσεις υψηλής ποιότητας σε δίσκους φωνογράφου οι οποίες περιλάμβαναν μουσικά έργα καθώς και τις 96 διαλέξεις που προαναφέρθηκαν με την φωνή ενός πολύ γνωστού αφηγητή—μια από τις πιο χαρακτηριστικές εκείνης της εποχής. Οι στερεοσκοπικές διαφάνειες κατασκευάστηκαν από έργα τέχνης που απεικόνιζαν την παγκόσμια ιστορία. Επίσης ήταν απαραίτητο να γίνουν εκατοντάδες καινούριοι πίνακες και σχέδια. Το μεγαλύτερο μέρος από τις έγχρωμες διαφάνειες και τα φιλμ ζωγραφίστηκαν και χρωματίστηκαν με το χέρι, καρέ καρέ, σε επαγγελματικά στούντιο από καλλιτέχνες στη Φιλαδέλφεια, στη Νέα Υόρκη, στο Παρίσι και στο Λονδίνο. Εκτός από τα φιλμ που αγοράστηκαν, γυρίστηκαν και κάποια φιλμ στο Γιόνκερς της Νέας Υόρκης, όπου μέλη των Σπουδαστών της Γραφής υποδύθηκαν διάφορους ρόλους. Εκατοντάδες άνθρωποι πήραν μέρος στην αναπαράσταση βιβλικών σκηνών που αποτυπώθηκαν στο φιλμ, ενώ χρησιμοποιήθηκαν ακόμα και ζώα.
Διεθνής Προβολή
μικρογραφία|δεξιά|Μερικά από τα σλάιντς του Φωτοδράματος της Δημιουργίας|250px Η ευρεία έκταση της προβολής αυτής της παρουσίασης Γραφικού περιεχομένου, αφού επρόκειτο για παραγωγή ενός και μόνου θρησκευτικού συλλόγου, ήταν αξιοσημείωτη. Κατασκευάστηκαν πολλαπλά αντίγραφα για κάθε ένα από τα τέσσερα μέρη στα οποία ήταν χωρισμένο το πρόγραμμα, συγκεκριμένα 20 τετραμερή σετ και έτσι ήταν δυνατόν να προβάλλεται κάποιο τμήμα του Φωτοδράματος σε 80 διαφορετικές πόλεις μέσα σε μία και μόνο ημέρα. Τον Ιούλιο του 1914, είχε φτάσει στη Μεγάλη Βρετανία και προβλήθηκε σε κατάμεστες αίθουσες στη Γλασκώβη και στο Λονδίνο. Το Σεπτέμβριο η παραγωγή είχε φτάσει στη Γερμανία, στη Δανία, στην Ελβετία, στη Σουηδία και στη Φινλανδία. Τον Οκτώβριο είχε φτάσει στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία. Η παραγωγή των σετ ήταν δαπανηρή, και για κάθε προβολή χρειαζόταν μια ομάδα από έμπειρους Σπουδαστές της Γραφής. Παρ’ όλο που ήταν λίγοι σε αριθμό, οι Σπουδαστές της Γραφής συνεισέφεραν τα χρήματα που απαιτούνταν για να ενοικιαστούν κατάλληλοι χώροι για αυτές τις προβολές. Για εκείνη την εποχή, το συνολικό κόστος του έργου εκτιμάται σε περίπου 300.000 δολάρια (σημερινή αξία 7.063.000 δολάρια). Σύμφωνα με τα στατιστικά των Σπουδαστών της Γραφής, πάνω από 9.000.000 άνθρωποι σε Βόρεια Αμερική, Ευρώπη, Νέα Ζηλανδία και Αυστραλία παρακολούθησαν δωρεάν, είτε ολόκληρο το Φωτόδραμα της Δημιουργίας, είτε μια συντετμημένη έκδοσή του η οποία λεγόταν Δράμα Εύρηκα, μέχρι το τέλος του 1914. Ενώ παράλληλα, έως το 1916, είτε το Φωτόδραμα είτε το Δράμα Εύρηκα είχε μεταφραστεί στην αρμενική, στη γαλλική, στη γερμανική, στη δανονορβηγική, στην ελληνική, στην ισπανική, στην ιταλική, στην πολωνική και στη σουηδική.
Το Δράμα Εύρηκα
Οκτώ μήνες μετά την πρεμιέρα του Φωτοδράματος, τον Αύγουστο του 1914, η Εταιρία Σκοπιά διέκρινε την ανάγκη για την παραγωγή μιας άλλης έκδοσής του, η οποία ονομάστηκε Δράμα Εύρηκα. Καθώς η προβολή ολόκληρου του Φωτοδράματος συνεχιζόταν στις μεγάλες πόλεις, το Δράμα Εύρηκα παρουσίαζε το ίδιο βασικό έργο σε χωριά και περιοχές της υπαίθρου.
Έτσι ετοιμάστηκαν σετ τριών διαφορετικών εκδόσεων του Δράματος Εύρηκα. Η έκδοση «Δράμα Εύρηκα Χ» αποτελούνταν μόνο από τους δίσκους με όλες τις διαλέξεις και τις μουσικές ηχογραφήσεις. Αφού περιείχε μόνο ήχο, μπορούσε να παρουσιαστεί είτε την ημέρα είτε τη νύχτα. Η πολύ πιο συντομευμένη έκδοση «Οικογενειακό Δράμα Εύρηκα», που ήταν για οικιακή χρήση, είχε επιλεγμένες αφηγήσεις και ύμνους. Η θήκη μεταφοράς των δίσκων του φωνογράφου ζύγιζε μόνο 14 κιλά. Βέβαια, για να ακούγονται οι δίσκοι θα ήταν επίσης αναγκαίο να μεταφέρουν και έναν φωνογράφο. Η άλλη έκδοση γνωστή ώς «Δράμα Εύρηκα Υ», περιλάμβανε τόσο τους δίσκους με όλες τις διαλέξεις και τη μουσική όσο και τις έγχρωμες διαφάνειες. Ο προβολέας διαφανειών του «Εύρηκα Υ» δεν χρειαζόταν ηλεκτρικό ρεύμα —λειτουργούσε με λυχνία ασετιλίνης. Έτσι μπορούσαν να προβληθούν οι έγχρωμες διαφάνειες σχεδόν οπουδήποτε.
Αντί να νοικιάζουν μεγάλα θέατρα, οι Σπουδαστές της Γραφής πολλές φορές έβρισκαν δωρεάν εγκαταστάσεις, όπως αίθουσες σχολείων και δικαστηρίων, σιδηροδρομικούς σταθμούς και σαλόνια μεγάλων σπιτιών. Πολλές προβολές ήταν υπαίθριες —η «οθόνη» ήταν ένα μεγάλο άσπρο σεντόνι κρεμασμένο στον τοίχο κάποιου αχυρώνα. Μολονότι το Δράμα Εύρηκα δεν περιλάμβανε κινηματογραφική ταινία, είχε πολύ μεγάλη επιτυχία όταν προβαλλόταν σε λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, 70.000 και πλέον άτομα είχαν παρακολουθήσει κάποια από τις εκδόσεις του Δράματος Εύρηκα μέχρι το τέλος του 1914, μέσα σε λιγότερο από τέσσερις μήνες μετά την κυκλοφορία του, ενώ μέχρι το τέλος του 1915 πάνω από ένα εκατομμύριο άτομα σε όλο τον κόσμο το παρακολούθησαν.
Γερμανία
Τα αναγκαία εφόδια, το φιλμ, τα σλάιντς και οι οδηγίες του Φωτοδράματος της Δημιουργίας έφτασαν στη Γερμανία λίγο πριν από το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου. Μερικά μέρη είχαν φτάσει ακόμη νωρίτερα και είχαν ήδη προβληθεί στις 12 Απριλίου 1914, σε μια συνέλευση των Σπουδαστών της Γραφής στο Μπάρμεν και σε μια συνέλευση στη Δρέσδη, που την παρακολούθησαν και πολλοί Σπουδαστές της Γραφής από τη Ρωσία και την Αυστροουγγαρία από τις 31 Μαΐου ως τις 2 Ιουνίου.
Όταν το υπόλοιπο φιλμ έφτασε στη Γερμανία τρεις εβδομάδες πριν από το ξέσπασμα του πολέμου, η Εταιρία έκανε αμέσως διευθετήσεις για να προβληθεί το Δράμα στο αμφιθέατρο του Έλμπερφελντ. Σε σύγκριση με το ενδιαφέρον τού κοινού για το Δράμα, η αίθουσα ήταν πολύ μικρή και χρειάστηκε να το προβάλουν δυο φορές. Το μεγάλο ντεμπούτο ωστόσο έγινε στο Βερολίνο, όπου προβαλλόταν δυο φορές τη μέρα σε μεγάλα πλήθη. Οι σειρές (προβάλλονταν σε τέσσερα μέρη επί τέσσερις συνεχείς μέρες) χρειάστηκε να προβληθούν πέντε φορές από τη 1 Νοεμβρίου μέχρι τις 23 Νοεμβρίου 1914.
Το Δράμα της Δημιουργίας
Όταν το 1928 επρόκειτο να αρχίσει μια προβολή στο Στετίνο, ένας επαγγελματίας μουσικός, διευθυντής ορχήστρας και Σπουδαστής της Γραφής, ο Έριχ Φροστ, κλήθηκε να συνθέσει μουσική για να συνοδεύει το φιλμ -το οποίο φυσικά ήταν βουβό- και τις διαφάνειες. Σύντομα ενώθηκαν με το γκρουπ περισσότεροι μουσικοί. Στη διάρκεια μιας προβολής στο Μόναχο το καλοκαίρι του 1930, ο Χάινριχ Λούτερμπαχ, ένας βιολιστής και Σπουδαστής της Γραφής, ενώθηκε με τη μουσική ομάδα και προσκλήθηκε αμέσως να τη συνοδεύει στα ταξίδια. Δυο χρόνια αργότερα η Εταιρία Σκοπιά έδωσε στον Έριχ Φροστ ένα δεύτερο σετ του φιλμ και σλάιντς για να πάει στην Ανατολική Πρωσία. Μετά απ' αυτό ο Χάινριχ Λούτερμπαχ ανέλαβε την διεύθυνση της μικρής ορχήστρας.
Το Δράμα της Δημιουργίας προβαλλόταν σε Αυστρία, Γερμανία, Ελβετία και Λουξεμβούργο, καθώς και σε άλλα μέρη όπου υπήρχε γερμανόφωνο κοινό όπως η Πολωνία και η Τσεχία. Μέχρι το 1933, σχεδόν ένα εκατομμύριο άτομα είχαν παρακολουθήσει τις προβολές που διοργάνωσε το γραφείο τμήματος των Μαρτύρων του Ιεχωβά της Γερμανίας. Από το 1933 και έπειτα, οι δραστηριότητες των Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Γερμανία τέθηκαν υπό απαγόρευση και οι προβολές του Δράματος της Δημιουργίας σταμάτησαν.
Οπτικοακουστικό υλικό
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1914 Κατηγορία:Θρησκευτικές ταινίες Κατηγορία:Μάρτυρες του Ιεχωβά
Κρίγια Γιόγκα
Η Κρίγια Γιόγκα (क्रिया योग) περιγράφεται από εκείνους που την ασκούν ως αρχαίο σύστημα γιόγκα που αναβίωσε στη σύγχρονη εποχή (τον δέκατο ένατο αιώνα) ο Μαχαβατάρ Μπαμπάτζι ο οποίος τη δίδαξε στον μαθητή του Λαχίρι Μαχασάγια, ο οποίος τη δίδαξε στον μαθητή του Σρι Γιουκτέσβαρ Γκιρί, ο οποίος τη δίδαξε στον μαθητή του Παραμαχάνσα Γιογκανάντα. Η Κρίγια Γιόγκα προβλήθηκε διεθνώς μέσω του βιβλίου του Παραμχάνσα Γιογκανάντα Η Αυτοβιογραφία ενός Γιόγκι και μέσω των διαλέξεων του Γιογκανάντα για την πρακτική της Κρίγια Γιόγκα στη Δύση από το 1920.
Σύμφωνα με τον Παραμαχάνσα Γιογκανάντα το αρχαίο κείμενο Οι Γιόγκα Σούτρα του Πατάντζαλι, (αλλιώς, στα Ελληνικά, "Οι αφορισμοί του Πατάντζαλι", περιέχει περιγραφή της Κρίγια γιόγκα στο δεύτερο κεφάλαιο (II.49): "«Η απελευθέρωση μπορεί να επιτευχθεί μέσω της πραναγιάμα η οποία κατορθώνεται με την αποσύνδεση της ροής της εισπνοής και της εκπνοής»..
Το σύστημα της Κρίγια Γιόγκα διαμορφώνεται από δύο τεχνικές (μία αυτοσυγκέντρωσης και μία διαλογισμού) και πραναγιάμα (έλεγχο της ενέργειας της ζωής, και όχι της αναπνοής, όπως πολλοί εσφαλμένα νομίζουν), και μούντρα (σωματικές στάσεις, μετά την εκτέλεση της Κρίγια, η τζότι μούντρα και η μαχά μούντρα) βασισμένο σε τεχνικές που έχουν ως στόχο την επιτάχυνση της πνευματικής ανάπτυξης και επιτυγχάνουν μια βαθιά κατάσταση ηρεμίας και επικοινωνίας με τον Θεό. Ο Γιογκανάντα αποδίδει τη δική του περιγραφή της Κρίγια Γιόγκα στη διαδοχή διδασκάλων-γκουρού όπως ο Σρι Γιουκτέσβαρ Γκίρι, ο Λαχίρι Μαχασάγια και ο Μαχαβατάρ Μπαμπάτζι (περ. 1860). Ο τελευταίος αναφέρεται ότι εισήγαγε την έννοια ως ουσιαστικά ταυτόσημη με την Ράτζα Γιόγκα του Πατάντζαλι και την ιδέα της γιόγκα, έτσι όπως περιγράφεται στην Μπαγκαβάντ Γκίτα.
Η Κρίγια Γιόγκα αναφέρεται δύο φορές από τον Κρίσνα, τον μεγαλύτερο προφήτη της Ινδίας, στην Μπάγκαβαντ Γκίτα. Ένας στίχος αναφέρει: «Προσφέροντας την εισπνεόμενη ανάσα στην εκπνεόμενη ανάσα και προσφέροντας την εκπνεόμενη ανάσα στην εισπνεόμενη ανάσα, ο γιόγκι εξουδετερώνει και τις δύο ανάσες· έτσι απελευθερώνει την πράνα από την καρδιά και θέτει υπό τον έλεγχό του τη ζωική δύναμη» (Μπάγκαβαντ Γκίτα IV:29). Ένας άλλος στίχος της Μπάγκαβαντ Γκίτα (V:27-28) δηλώνει: «Αιώνια ελεύθερος γίνεται ο άριστος στο διαλογισμό (μούνι), ο οποίος, αναζητώντας τον Υπέρτατο Στόχο, μπορεί να αποσύρεται από εξωτερικά φαινόμενα, εστιάζοντας το βλέμμα του στο σημείο ανάμεσα στα φρύδια και εξουδετερώνοντας τα ίσα ρεύματα της πράνα και της απάνα [που ρέουν] μέσα στα ρουθούνια και τους πνεύμονες, και να ελέγχει τον αισθητήριο νου και τη διάνοια, και να εξαφανίζει την επιθυμία, τον φόβο και τον θυμό».
Ο Κρίσνα επίσης αναφέρει (Μπάγκαβαντ Γκίτα ΙV:1-2) ότι ήταν αυτός, σε μια παλιότερη ενσάρκωση, που διαβίβασε την άφθαρτη γιόγκα σ’ έναν αρχαίο φωτισμένο, τον Βιβασβάτ, ο οποίος τη δίδαξε στον Μάνου, τον μεγάλο νομοθέτη. Αυτός με τη σειρά του δίδαξε τον Ικσβάκου, τον ιδρυτή της ινδικής δυναστείας των πολεμιστών του ήλιου. Περνώντας έτσι από τον ένα στον άλλο, η βασιλική γιόγκα φυλάχτηκε από τους ρίσι (σοφούς) μέχρι την αρχή της υλιστικής εποχής. Τότε, εξαιτίας της μυστικότητας των ιερέων σχετικά μ’ αυτήν, καθώς και της αδιαφορίας του ανθρώπου, η ιερή γνώση σταδιακά έγινε απρόσιτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιόγκα
Αγράμπελα Αχαΐας
Για οικισμό με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Αγράμπελα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Αγράμπελα (παλιά ονομασία: Πορετσό) είναι ορεινό χωριό, έδρα πρώην κοινότητας του Νομού Αχαΐας, που μεταξύ των ετών 1997 - 2010 αποτέλεσε έδρα του ομώνυμου Δημοτικού Διαμερίσματος του Δήμου Αροανίας στον ίδιο Νομό. Από το 2011 είναι έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας, της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας, του "Καλλικρατικού" Δήμου Καλαβρύτων. Η ομώνυμη Τοπική Κοινότητα περιλαμβάνει και το χωριό Πλατανίτσα.
Τοποθεσία
Τα Αγράμπελα (ή και Αγράμπελη) απέχουν 10 χλμ. από την έδρα της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας, την πρώην κοινότητα Ψωφίδος και πιο συγκεκριμένα τον οικισμό Τριπόταμα. Είναι ορεινό χωριό, όπως και όλος ο δήμος, σε υψόμετρο 831 μέτρων και οι κάτοικοι ασχολούνται ως επί το πλείστον με την κτηνοτροφία. Στην απογραφή του 2011 ο οικισμός βρέθηκε να έχει πληθυσμό 41 κατοίκους και 99 συνολικά η ομώνυμη πρώην κοινότητα. Κοντά στο χωριό υπάρχει η Μονή Παναγιά η Πορετσιώτισα (Μονή Πορετσού).
Ιστορία
Στην αρχαιότητα η περιοχή ανήκε στην αρχαία Ψωφίδα.
Τα Αγράμπελα από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους ήταν δημοτικό διαμέρισμα του τότε Δήμου Λάμπειας, έως το 1912, όταν μαζί με την Πλατανίτσα έγιναν ανεξάρτητη κοινότητα. Κατά καιρούς με διάφορους νόμους την μία ανήκε στο Νομό Αχαΐας και την άλλη στο Νομό Ηλείας.
Σε απογραφή του 1700 αναφέρεται με 29 οικογένεις, το 1935 με 159 κατοίκους, το 1896 με 268 κατοίκους και το 1951 με 155 κατοίκους.
Από τα Αγράμπελα κατάγονται οι αγωνιστές του 1821, Γιάννης Πορετσάνος και Αναγνώστης Τριανταφυλλόπουλος.
Τοπική Κοινότητα
Η Τοπική Κοινότητα Αγραμπέλων είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 25,466 χμ² (2011).
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αροανίας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Σημαία του Γιβραλτάρ
thumb|Λόγος σημαίας 1:2 thumb|Η σημαία της κυβέρνησης. Λόγος 1:2. Καθιερώθηκε το 1998 thumb|Η σημαία των πολιτών. Λόγος 1:2. Καθιερώθηκε το 1998. μικρογραφία|Σημαία του Γιβραλτάρ Η σημαία του Γιβραλτάρ προέρχεται από το Εθνόσημο του Γιβραλτάρ, το οποίο χρονολογείται από το 1502 (είχε παραχωρηθεί από την Ισαβέλλα της Καστίλλης). Η σημαία πήρε τη σημερινή της μορφή το 1982 και καθιερώθηκε στις 8 Νοεμβρίου του ιδίου έτους. Αποτελείται από δύο οριζόντιες λωρίδες, χρώματος λευκού (στην κορυφή, διπλάσιο μέγεθος) και κόκκινου με ένα ερυθρό κάστρο με τρεις πύργους στο κέντρο της λευκής λωρίδας. Από την πύλη του κάστρου κρέμεται ένα χρυσό κλειδί στο κέντρο της κόκκινης λωρίδας. Το κάστρο συμβολίζει κατά τα φαινόμενα το φρούριο του Γιβραλτάρ, ενώ το κλειδί τη σημασία του φρουρίου.
Η σημαία είναι εθνικιστικό σύμβολο και οι κάτοικοι της χώρας κατά τους εορτασμούς της εθνικής εορτής, φτάνουν σε σημείο να φορούν τη σημαία.
Η Σημαία του Κυβερνήτη είναι η σημαία της Βρετανίας με το εθνόσημο του Γιβραλτάρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιβραλταρ Κατηγορία:Γιβραλτάρ
Ενιπέας (Θεσσαλικός)
Ο Ενιπέας είναι παραπόταμος του Πηνειού της Θεσσαλίας με συνολικό μήκος 85 χλμ. , με αποτέλεσμα να κατατάσσεται δέκατος μεγαλύτερος ποταμός της Ελλάδας. Πηγάζει από τις βόρειες πλαγιές του όρους Όθρυς, συλλέγει τα νερά των υψωμάτων του Χαλκοδονίου και Ναθρακίου, διασχίζει την πεδιάδα των Φαρσάλων και καταλήγει στον Πηνειό ανάμεσα στα μικρά υψώματα Τίτανος και Ζάρκος. Στην αρχαιότητα ήταν το κύριο ποτάμι της αρχαίας Φθίας και λατρευόταν σαν θεός. Σήμερα εξαιτίας της υπεράντλησης κινδυνεύει να στερέψει εντελώς. Στον ποταμό Ενιπέα εκβάλουν διάφοροι ποταμοί όπως ο Σοφαδίτης, ο Καλέτζης, ο Κιτιός, το Κυδωνόρεμα, το Μαυρόρεμα και διάφοροι ακόμα μικροί ποταμοί, ρυάκια και χείμαρροι που σχεδόν όλα στερεύουν το καλοκαίρι. Κοντά στον ποταμό τον Αύγουστο του 50 π.Χ. έγινε η Μάχη των Φαρσάλων ανάμεσα στον Ιούλιο Καίσαρα και τον Πομπήιο. Στις 23 Απριλίου 1897 έγινε πάλι μάχη μεταξύ ελληνικού και τουρκικού στρατού.
Δείτε επίσης
Με το ίδιο όνομα υπάρχουν οι ποταμοί Ενιπέας Πιερίας και Ενιπέας Ηλείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Θεσσαλίας Κατηγορία:Ποταμοί της Στερεάς Ελλάδας Κατηγορία:Νομός Φθιώτιδας Κατηγορία:Νομός Καρδίτσας Κατηγορία:Νομός Τρικάλων Κατηγορία:Νομός Λάρισας
Μιμόζα (αστέρας)
Με το ιδιαίτερο όνομα Μιμόζα (Mimosa ή Becrux) είναι γνωστός ο αστέρας β του αστερισμού Νότιος Σταυρός. Είναι ο δεύτερος σε φωτεινότητα αστέρας του αστερισμού μετά τον α και ο 19ος ολόκληρου του ουρανού. Παρότι σήμερα βρίσκεται πολύ νότια, σε απόκλιση σχεδόν −60°, και συνεπώς δεν είναι ορατός από την Ελλάδα και οποιοδήποτε μέρος της ηπειρωτικής Ευρώπης, κατά την αρχαιότητα ήταν ορατός και βόρεια του 40ού παραλλήλου εξαιτίας της μεταπτώσεως των ισημεριών.
Ονομασίες και ιστορία
Το όνομα «Μιμόζα», που στα λατινική γλώσσα σημαίνει «ηθοποιός», φαίνεται ότι προέρχεται από το ομώνυμο άνθος. Στην κινεζική γλώσσα είναι γνωστός ως 十字架三 (Shí Zì Jià sān), δηλαδή «ο Τρίτος Αστέρας του Σταυρού».
Αστρονομικά δεδομένα
Ο κύριος αστέρας, β Crucis A, έχει περίπου 16πλάσια μάζα από τη μάζα του Ηλίου. Περιστρέφεται πολύ γρήγορα γύρω από τον άξονά του: τα σημεία στον ισημερινό του έχουν γραμμική ταχύτητα εξαιτίας της περιστροφής περί τα 120 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Με διάμετρο περίπου 8,4 φορές την ηλιακή, αυτό σημαίνει ότι ο αστέρας β Crucis A περιστρέφεται μία φορά κάθε 3,6 γήινες ημέρες.
Ο β Crucis A είναι επίσης μεταβλητός αστέρας, του τύπου του β Κηφέως, παρότι με ενεργό θερμοκρασία περί τους 27 χιλιάδες βαθμούς K βρίσκεται στο επάνω άκρο της λωρίδας αστάθειας. Πάλλεται με τρεις διαφορετικές περιόδους (από 4,03 ως 4,59 ώρες) και καμιά από τις ταλαντώσεις αυτές δεν είναι ακτινική. Ταξινομείται ως αστέρας B0.5 III, δηλαδή είναι ένας γίγαντας αστέρας, αν και ελαφρώς μόνο εξελιγμένος. Η υψηλή θερμοκρασία των εξωτερικών στρωμάτων του δίνει στον αστέρα τη γαλανόλευκη χροιά του, χαρακτηριστική των αστέρων φασματικού τύπου B. Τέτοιοι αστέρες εκπέμπουν ισχυρούς αστρικούς ανέμους με ταχύτητες που υπερβαίνουν τα 2000 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο, δια των οποίων χάνουν μάζα της τάξεως του 10−8 της ηλιακής ανά έτος (πάνω από 500 δισεκατομμύρια τόνους το δευτερόλεπτο).
Ο συνοδός β Crucis B, είναι πιθανότατα ένας αστέρας της Κύριας Ακολουθίας τύπου B2. Το 2007 ανακοινώθηκε η ανακάλυψη ενός τρίτου συνοδού αστέρα, πιθανότατα νεογέννητου αστέρα μικρής μάζας. Η εκπομπή ακτίνων Χ από τον τρίτο συνοδό ανιχνεύθηκε από το Τηλεσκόπιο ακτίνων Χ Τσάντρα. Δύο άλλα άστρα που εμφανίζονται στο οπτικό πεδίο της Μιμόζας, σε γωνιακές αποστάσεις 44 και 370 δευτερολέπτων της μοίρας, μάλλον δεν έχουν σχέση με το σύστημά της. Το σύστημα της Μιμόζας είναι πιθανώς μέλος της υποομάδας του Κατώτερου Κενταύρου-Νότιου Σταυρού της Ομάδας Σκορπίου-Κενταύρου. Η Μιμόζα απομακρύνεται από εμάς με ταχύτητα 15,6 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο (56.160 χιλιόμετρα την ώρα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου B Κατηγορία:Σταυρός του Νότου Κατηγορία:Γίγαντες αστέρες τύπου B Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Φασματοσκοπικώς διπλοί αστέρες
Ακτοφυλακή των Ηνωμένων Πολιτειών
H Ακτοφυλακή των Ηνωμένων Πολιτειών (αγγλικά: United States Coast Guard, USCG), γνωστή και ως Αμερικανική Ακτοφυλακή, είναι κλάδος των Ενόπλων Δυνάμεων των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ αποτελεί και μία από τις επτά ένστολες υπηρεσίες της χώρας. Η Ακτοφυλακή είναι μια ναυτική, στρατιωτική υπηρεσία μοναδική μεταξύ των στρατιωτικών κλάδων των ΗΠΑ, για το γεγονός ότι έχει ως αποστολή την επιβολή του νόμου στη θάλασσα (με δικαιοδοσία σε τόσο στις εγχώρια όσο και διεθνή ύδατα) και μια αποστολή ομοσπονδιακής ρυθμιστικής αρχής ως μέρος του συνόλου της αποστολής του. Τελεί υπό τον έλεγχο του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας εν καιρώ ειρήνης και μπορεί να υπαχθεί στο Υπουργείο Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, ανά πάσα στιγμή, είτε από το Κογκρέσο των ΗΠΑ σε περιόδους πολέμου. Αυτό συνέβη δύο φορές, το 1917, κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, και το 1941, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Δημιουργήθηκε από το Κογκρέσο στις 4 Αυγούστου του 1790, κατόπιν αιτήματος του Αλεξάντερ Χάμιλτον ως «Έσοδα Ναυτιλίας» και αποτελεί την παλαιότερη εν ενεργεία θαλάσσια υπηρεσία των Ηνωμένων Πολιτειών. Ως Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών, ο Χάμιλτον, επικεφαλής των Εσόδων Ναυτιλίας, των οποίων αρχικός σκοπός ήταν η συλλογή των δασμών στους θαλάσσιους λιμένες της χώρας. Από τη δεκαετία του 1860, η υπηρεσία ήταν γνωστή ως Υπηρεσία Κοπής Εσόδων των ΗΠΑ και η ονομασία σταδιακά έπαυσε να χρησιμοποιείται.
Η σύγχρονη ακτοφυλακή δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της Υπηρεσίας Κοπής Εσόδων των ΗΠΑ και της Σωστικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ στις 28 Ιανουαρίου του 1915, υπό το Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ. Ως μία από τις πέντε ένοπλες δυνάμεις της χώρας, η Ακτοφυλακή έχει συμμετάσχει σε κάθε πόλεμο των ΗΠΑ από το 1790 έως τον πόλεμο του Ιράκ και τον πόλεμο στο Αφγανιστάν. Από το 2012, η Ακτοφυλακή αριθμούσε περίπου 42.000 άνδρες και γυναίκες στην ενεργό υπηρεσία, 7.900 στην εφεδρεία, 32.000 βοηθούς, και 8.700 πλήρους απασχόλησης πολιτικούς υπαλλήλους. Όσον αφορά το μέγεθος, η φρουρά της Ακτοφυλακής των ΗΠΑ από μόνη της είναι η 12η μεγαλύτερη ναυτική δύναμη στον κόσμο.
Η νομική αρχή της Ακτοφυλακής διαφέρει από τις άλλες τέσσερις ένοπλες υπηρεσίες, καθώς λειτουργεί ταυτόχρονα στον Title 10 του U.S. Code και άλλων οργανικών αρχών του, όπως οι Titles 6, 14, 19, 33, 46. Λόγω της νόμιμης εξουσίας της, η Ακτοφυλακή μπορεί να διεξάγει στρατιωτικές επιχειρήσεις υπό το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ ή άμεσα για τον Πρόεδρο, σύμφωνα με τον Title 14 USC 1–3. Ο διαρκής ρόλο της Ακτοφυλακής είναι η θαλάσσια ασφάλεια, η ασφάλεια και η διαχείριση. Για να πραγματοποιήσει αυτούς τους ρόλους, έχει 11 εκ του νόμου αποστολές, όπως ορίζεται στο 6 U.S.C. § 468, οι οποίες περιλαμβάνουν την επιβολή του νόμου των ΗΠΑ στη μεγαλύτερη αποκλειστική οικονομική ζώνη στον κόσμο με 3,4 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια (8.800.000 τ.χλμ.).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ακτοφυλακή Κατηγορία:Στρατός των ΗΠΑ
Στέλιος Λογοθέτης
Ο Στέλιος Λογοθέτης γεννήθηκε στη Νίκαια στις 13 Απριλίου 1951. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, αποφοίτησε το 1975, και απασχολήθηκε στο τομέα πώλησης χημικών κλωστοϋφαντουργίας και στην κατασκευή εγκαταστάσεων επεξεργασίας βαρέων βιομηχανικών αποβλήτων. Ήταν ηγετικό μέλος της ΚΝΕ και υπήρξε μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης του Πολυτεχνείου ενάντια στη Χούντα το Νοέμβριο του 1973.
Το 1978 (σε ηλικία 27 ετών) έως το 1990, διετέλεσε Δήμαρχος του Δήμου Νικαίας υποστηριζόμενος από το Κ.Κ.Ε.. Λόγω της επιτυχημένης πορείας του στη Νίκαια, το 1990 διεκδίκησε και κέρδισε το κεντρικό δήμο της πόλης του Πειραιά έως το 1998 όπου διετέλεσε Δήμαρχος Πειραιά υποστηριζόμενος από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και τον Ενιαίο Συνασπισμό της Αριστεράς (ακόμα τότε με τη συμμετοχή του ΚΚΕ).
Οι κατηγορίες ενάντια στον Στ. Λογοθέτη και η τελική αθώωσή του
Στις 6 Μαΐου του 1998 προφυλακίστηκε παράνομα, καθώς δεν υπήρχε κανένα παραπεμπτικό βούλευμα, με την αιτιολογία «υπεξαίρεση χρημάτων κατ' εξακολούθηση» για το ποσό 1.652.647.460 δρχ. από τον δήμο, απιστία, παράβαση καθήκοντος και χρέη προς το ΙΚΑ αλλά μετά από 22 μέρες το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Πειραιά ακύρωσε την απόφαση για την προφυλάκισή του. Αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση των 20 εκατομμυρίων δρχ.. η οποία και του επιστράφηκε με ανακριτική διάταξη μετά το πέρας της εκδίκασης.
Λίγες μέρες αργότερα, χωρίς το δικαστήριο να λάβει υπόψη του τις εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων που διαπίστωναν την αθωότητα του Σ. Λογοθέτη και ακύρωναν τις κατηγορίες, στις 12 Ιούνη καταδικάστηκε, για τις αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πειραιά για το διακανονισμό των χρεών προς το ΙΚΑ, σε 42 χρόνια και 9 μήνες φυλάκιση και πρόστιμο 6,8 εκατομμυρίων δρχ. μαζί με τους συγκατηγορουμένους του, τον πρώην διευθυντή της Ταμειακής Υπηρεσίας του Δήμου Πειραιά Παναγιώτη Κατσιώλη και τον πρώην προϊστάμενο του ταμείου Τάκη Ζουμπάκη για υπεξαίρεση χρημάτων κατ' εξακολούθηση για το ποσό 1.592.762.263 δρχ. και 1.552.603.228 δρχ. αντίστοιχα. Ο Σ. Λογοθέτης και συγκατηγορούμενοι του άσκησαν έφεση και αφέθηκαν προσωρινά ελεύθεροι.
Το 2002 το Συμβούλιο Εφετών εκδίδει το μη παραπεμπτικό βούλευμα 359/99 το οποίο διαπίστωνε ότι "δεν εξετάστηκαν οι ισχυρισμοί του κατηγορούμενου, που αν γίνονταν θα συρρικνωνόταν σημαντικά το κατηγορητήριο" και διέταξε συμπληρωματική πραγματογνωμοσύνη, ενώ δεν παρέπεμπε σε δίκη το Σ. Λογοθέτη. Το νέο πόρισμα της πραγματογνωμοσύνης εκδόθηκε το 2002 και το νέο βούλευμα 395/2002 πάλι δεν τον παρέπεμπε, τον αθώωνε από μερικές κατηγορίες και διέταζε να κληθούν οι πραγματογνώμονες να δώσουν ένορκες διευκρινίσεις επί ερωτημάτων που έθετε. Πράγματι και οι 5 πραγματογνώμονες έδωσαν ένορκες διευκρινίσεις που ενίσχυαν την αθωότητά του. Η επόμενη δικαστική απόφαση ήταν το 2006 που καταδικάστηκε στο Τριμελές Κακουργημάτων του Πειραιά σε φυλάκιση 14 ετών με αναστολή, για κακοδιαχείριση στα οικονομικά του Δήμου Πειραιά και για τη μη καταβολή στα Ταμεία των εργαζομένων των εισφορών που είχαν παρακρατηθεί από τις υπηρεσίες του Δήμου.
Ο φάκελος της υπόθεσης πήγε στο Συμβούλιο Εφετών, το οποίο εξέδωσε το Βούλευμα 359/99, το οποίο αποτελούσε κόλαφο για τη μέχρι τότε ανακριτική αρχή: Δεν έβρισκε ούτε αποχρώσες ενδείξεις, διαπίστωνε ότι δεν εξετάστηκαν οι ισχυρισμοί του Σ. Λογοθέτη «που αν γίνονταν θα συρρικνωνόταν σημαντικά το κατηγορητήριο» και διέταξε συμπληρωματική πραγματογνωμοσύνη, ενώ δεν τον παρέπεμπε σε δίκη. Το νέο πόρισμα της πραγματογνωμοσύνης εκδόθηκε το 2002 και το νέο βούλευμα 395/2002 πάλι δεν τον παρέπεμπε, ενώ τον αθώωνε από μερικές κατηγορίες και διέταζε να κληθούν οι πραγματογνώμονες να δώσουν ένορκες διευκρινίσεις επί ερωτημάτων που έθετε. Πράγματι και οι 5 πραγματογνώμονες έδωσαν ένορκες διευκρινίσεις που ενίσχυαν την αθωότητά του Στέλιου Λογοθέτη.
Τελικά, το 2005 (Ιούλιος) αποφασίσθηκε να παραπεμφθεί σε δίκη στο Τριμελές Κακουργιοδικείο με ένα βούλευμα τελείως αντίθετο από τα προηγούμενα. Στη δίκη που έγινε το Δεκέμβριο του 2005 έως τον Φλεβάρη του 2006 αθωώθηκε για τις 9 σε σύνολο 13 κατηγοριών, ενώ τον καταδίκασαν με διαφωνία 2/1 για τις υπόλοιπες κατηγορίες σε ποινή 14 χρόνων φυλάκισης, εφέσιμη με ανασταλτικό χαρακτήρα. Στο πενταμελές κακουργιοδικείο που έγινε από τον Δεκέμβριο του 2008 μέχρι τον Γενάρη του 2009 αθωώθηκε ομόφωνα και με σύμφωνη γνώμη του Εισαγγελέα από όλα τα αδικήματα.
Σήμερα
Μετά την αθώωση του, κατέβηκε υποψήφιος δήμαρχος το 2010, για το Δήμο Νίκαιας-Αγ. Ι. Ρέντη με τον δημοτικό συνδυασμό «Το Μέλλον του Δήμου Νίκαιας-Αγ. Ι. Ρέντη», χωρίς κάποια κομματική στήριξη και καταφέρνει να εκλεγεί αξιωματική αντιπολίτευση στο νέο δήμο. Είχε διεκδικήσει τον δήμο και το 2006 συγκεντρώνοντας 22,37% την πρώτη Κυριακή, έναντι του ΚΚΕ (Μπενετάτος Στυλιανός) με 25,39% και του ΠΑΣΟΚ (Μόσχου Δημητρούλα) με 25,31% Από την 1η Ιανουαρίου 1999 ασχολήθηκε με τη μελέτη χρηματοδότηση, ανάπτυξη και κατασκευή αιολικών πάρκων επίσης εργάσθηκε και εργάζεται ως σύμβουλος σε διάφορες εταιρείες αλλά και κορυφαίες θεωρούνται στην Ελλάδα οι μελέτες του για διαχείριση των απορριμμάτων καθώς και όλες τις μορφές αξιοποίησής τους, μέσω ανακύκλωσης, λιπασματοποίησης αλλά και παραγωγής ενέργειας κλπ. Είναι επίσης υπεύθυνος για τις εκδόσεις αδειών της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας (Ρ.Α.Ε), για μεγάλο αριθμό αιολικών πάρκων ανά την Ελλάδα και πρότυπα συστήματα διαχείρισης οικιακών και τουριστικών απορριμμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες χημικοί μηχανικοί Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά
Θέμα Τσαμανδού
Το Θέμα Τσαμανδού ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, από τα μικρά συνοριακά Θέματα που λέγονταν στρατηγίδες ή στρατηγάτα τον 10ο αιώνα.
Το θέμα περιελάμβανε την οχυρωμένη Τσαμανδό που έγινε Θέμα ή στρατηγίδα το 956 ή 957 στην περιοχή της Καππαδοκίας, θεωρούνταν από τα Αρμενικά θέματα λόγω εγκατάστασης εκεί Αρμενίων.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
LEN Euro Cup ανδρών
Το Λεν Τρόφι (Len Trophy), δηλαδή το "Τρόπαιο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας" είναι μια ευρωπαϊκή διοργάνωση υδατοσφαίρισης, η οποία διεξάγεται κάθε χρόνο από το 1993 για τους άνδρες. To 2011 μετονομάστηκε σε "Γιούροκαπ" (LEN Euro Cup). Είναι η δεύτερη σε αξία διοργάνωση μετά την Ευρωλίγκα και συμμετέχουν οι δευτεραθλήτριες ομάδες κάθε χώρας καθώς και όσες πρωταθλήτριες αποκλείονται στο 2ο γύρο της Ευρωλίγκα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στον κόσμο
Ζέπελιν
To όνομα Ζέπελιν (εξελληνισμένο από το γερμανικό «Zeppelin», προφέρεται "Τσέπελιν"), συναντάται και ως Ζέππελιν μπορεί να αναφέρεται :
Κατηγορία:Επώνυμα
Εθνόσημο του Γιβραλτάρ
Το εθνόσημο του Γιβραλτάρ παραχωρήθηκε για πρώτη φορά από την Ισαβέλλα της Καστίλλης, στις 10 Ιουλίου 1502. Είναι ακόμα σε χρήση με δύο ελαφρώς διαφορετικές εκδόσεις από τη σημερινή κυβέρνηση του Γιβραλτάρ (υπό βρετανική κυριαρχία) και από το δήμο του Σαν Ροκέ στο Καντίς (υπό ισπανική κυριαρχία).
Αποτελείται από ένα θυρεό με ένα κόκκινο κάστρο με τρεις πύργους σε λευκό φόντο με ένα χρυσό κλειδί να κρέμεται από το κέντρο σε κόκκινο φόντο. Το κάστρο συμβολίζει κατά τα φαινόμενα το φρούριο του Γιβραλτάρ, ενώ το κλειδί τη σημασία του φρουρίου. Το ρητό είναι Montis Insignia Calpe, που σημαίνει Σπουδαίο Όρος του Κάλπε και το οποίο αναφέρεται στην πολιορκία του Γιβραλτάρ την περίοδο 1779-1783.
Πηγές
Γιβραλταρ Κατηγορία:Γιβραλτάρ
Περσίκ Κεντίρι
Η Περσίκ Κεντιρί είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Ινδονησία, από την πόλη Kediri. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1950 από τους Raden Muchamad Machin, T.H.D. Rahmat και M. Sanusi. Από τότε που δημιουργήθηκε η Liga Indonesia Premier Division το 1994, έχει κερδίσει δύο πρωταθλήμα (2003, 2006). Προβιβάστηκε στην ανώτατη κατηγορία το 2002. Έδρα της ομάδας είναι το Brawijaya Stadium, χωρητικότητας 12000 θεατών. Έχει δύο συμμετοχές στη φάση των ομίλων στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ασίας (2004, 2007).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950
Περκόμορφα
Τα περκόμορφα (Perciformes αλλά και Percomorphi) είναι σημαντική τάξη ψαριών της υπέρταξης των τελεοστέων. Πρόκειται για την πολυπληθέστερη τάξη σε υποτάξεις και κατ' επέκταση σε οικογένειες ψαριών με τα περισσότερα είδη.
Οικογένειες περκομόρφων
Η τάξη των περκομόρφων περιλαμβάνει περισσότερες από 25 υποτάξεις, οι σπουδαιότερες των οποίων που απαντώνται σε διάφορες περιοχές του κόσμου και στις οποίες υπάγονται οι ακόλουθες οικογένειες ψαριών, (κατά ελληνική αλφαβητική σειρά), είναι: