cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πιάτρα Νέαμτς
Η Πιάτρα Νέαμτς (Piatra Neamț, Γερμανικά Kreuzburg an der Bistritz, Ουγγρικά Karácsonkő) είναι πόλη της βορειοανατολικής Ρουμανίας στη γεωγραφική περιοχή της Μολδαβίας, έδρα της επαρχίας Νέαμτς και της Βορειοανατολικής περιφέρειας. Είναι χτισμένη στις όχθες του ποταμού Μπίστριτσα, στους πρόποδες των ανατολικών Καρπαθίων και ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ανέρχεται στους 77.393 κατοίκους. Από την πρωτεύουσα της χώρας απέχει 350 περίπου χιλιόμετρα. Λόγω της προνομιακής θέσης της στα Ανατολικά Καρπάθια, θεωρείται μια από τις πιο γραφικές πόλεις της Ρουμανίας.
Σε κοντινή απόσταση από την Πιάτρα Νέαμτς έχουν ανακαλυφθεί τα ερείπια μιας αρχαίας πόλης των Δακών, του 2ου μ.Χ. αιώνα, που αναφέρεται και από τον Έλληνα γεωγράφο Πτολεμαίο με το όνομα Petrodava.
Ετυμολογία
Το τοπωνύμιο piatra (που σημαίνει βράχος (πέτρα) στη ρουμανική γλώσσα) ήταν πάντα μέρος του ονόματος του οικισμού σε όλη την ιστορία του. Άλλα ονόματα που είχε η πόλη είναι: Piatra lui Crăciun (Χριστουγεννιάτικη Πέτρα, που αντιστοιχεί επομένως και στο ουγγρικό όνομα της πόλης, "Karácson-ko"), Târgu Piatra (Πέτρινη Αγορά) (στο Μεσαίωνα) ή απλά Piatra. στο οποίο προστέθηκε το όνομα της επαρχίας Neamţ, για να διακρίνεται από πόλεις με το ίδιο όνομα σε άλλες επαρχίες.
Γεωγραφία και πρόσβαση
Η Πιάτρα Νέαμτς βρίσκεται στην Κοιλάδα του Ποταμού Μπίστριτσα και περιβάλλεται από βουνά - Πιετρίτσιτσα (590 μ.), Κόζλα (679 μ.), Τσερνέγκουρα (852 μ.), Μπίτκα Ντοαμνέι (462 μ.) και Τσίρλομαν (617 μ.), με μέσο υψόμετρο 345 μ.
Η πόλη βρίσκεται 350 χιλιόμετρα βόρεια του Βουκουρεστίου, στην ιστορική περιοχή της Μολδαβίας. Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι του Μπακάου, που βρίσκεται 60 χλμ. νότια. Η Πιάτρα Νέαμτς συνδέεται σιδηροδρομικά με το Βουκουρέστι και το Ιάσιο και με εθνικές οδούς με το Μπακάου (και στη συνέχεια με το Βουκουρέστι), το Ιάσιο,τη Σουτσεάβα και το Τίργκου Μούρες (Τρανσυλβανία).
Ιστορία
Η περιοχή γύρω από την Πιάτρα Νέαμτς είναι μία από τις αρχαιότερα κατοικημένες περιοχές στη Ρουμανία. Τα παλαιότερα ίχνη ανθρώπινου πολιτισμού στην περιοχή αυτή ανάγονται στην Ανώτερη Παλαιολιθική περίοδο, περίπου 100.000 χρόνια π.Χ.. Ο Πολιτισμός Κουκουτένι, η ανάπτυξη του οποίου διήρκεσε περίπου χίλια έτη (3600-2600 π.Χ.), βεβαιώνεται και στην περιοχή της Επαρχίας Νέαμτς από αξιόλογη σειρά οικισμών (περ. 150), με τις αρχαιολογικές ανασκαφές να έχουν αποκαλύψει σημαντικές μουσειακές συλλογές αντικειμένων της Χαλκολιθικής περιόδου. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν επίσης εδώ αντικείμενα που χρονολογούνται από τη Νεολιθική Περίοδο και την Εποχή του Χαλκού (περίπου 1900-1700 π.Χ.).
Ανασκαφές ακριβώς έξω από την πόλη αποκάλυψαν τα ερείπια μιας μεγάλης Δακικής, της Πετροδάβα, που ανέφερε ο Έλληνας γεωγράφος Πτολεμαίος το 2ο αιώνα μ.Χ. Το όλο σύνολο είχε την κορύφωση της ακμής του μεταξύ του πρώτου αιώνα π.Χ. και του πρώτο αιώνα μ.Χ.. Ξεχωρίζει η ακρόπολη στο Μπίτκα Ντοαμνέι, που περιλαμβάνει ιερά που μοιάζουν με αυτές που εντοπίζονται στα Όρη Οραστιέι. Το πλέγμα των οχυρών στη Μολδαβία και τη Βλαχία αποτελεί απόδειξη ενός ισχυρού πολιτικού και στρατιωτικού κέντρο, τόσο την εποχή του Βυρεβίστα όσο και την περίοδο που προηγήθηκε της βασιλείας του Δεκέβαλου. Ο οικισμός αναφέρεται το 15ο αιώνα ως Piatra Lui Craciun ή Camena, πόλη-αγορά.
Τα πρώτα αστικά κέντρα, που εμφανίστηκαν επί του Πέτρου Α΄ Μουσάτ (1375-1391), ήταν η Piatra Lui Craciun, το Ρόμαν και το Νέαμτς. Το κάστρο του Νέαμτς, του οποίου η βεβαιωμένη καταγραφή χρονολογείται από τις 2 Φεβρουαρίου 1395, επίσης ανεγέρθηκε κατά την ίδια περίοδο σταθεροποίησης του πριγκιπάτου της Μολδαβίας ανατολικά των Καρπαθίων. Η Πριγκιπική Αυλή της Πιάτρα Νέαμτς αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο με ημερομηνία 20 Απριλίου 1491, ότι έχει ιδρυθεί μεταξύ 1468 και 1475, επί Στέφανου του Μεγάλου, ενώ ο Πριγκιπικός Καθεδρικός χτίστηκε το 1497 - 1498, και το ύψους 20 m Καμπαναριό το 1499.
Δημογραφικά
Με την απογραφή του 2011 η Πιάτρα Νέαμτς είχε πληθυσμό 85.055, μειωμένο από την τιμή που καταγράφεται στην απογραφή του 2002, καθιστώντας την 24η μεγαλύτερη πόλη στη Ρουμανία.
Οικονομία
Οι βιομηχανίες της πόλης περιλαμβάνουν ένα εργοστάσιο λιπασμάτων, ένα εργοστάσιο χαρτοπολτού και χαρτιού, και πολλά εργοστάσια επεξεργασίας τροφίμων. Στην πόλη βρίσκονται επίσης ένα εργοστάσιο αγροτικών μηχανημάτων (Mecanica Ceahlau), ένα εργοστάσιο φαρμάκων (Plantavorel) και δύο κατασκευαστές χαρτιού.
Το κύριο βιομηχανικό πάρκο της πόλης βρίσκεται 11 χιλιόμετρα νότια, στην περιοχή Σαβινέστι. Κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής περιόδου το συγκρότημα Σαβινέστι ήταν ένα από τα πιο σημαντικά χημικά εργοστάσια στη Ρουμανία με ένα ερευνητικό ινστιτούτο. Σήμερα η βιομηχανική εγκατάσταση ανήκει στον ιταλικό όμιλο Radici και υπόλειτουργεί.
Σήμερα τα πιο σημαντικά της Ρουμανίας εμπορικά σήματα που προέρχονται από την Πιάτρα Νέαμτς είναι τα Rifil (κατασκευαστής συνθετικών ινών), Altex (Media Galaxy) (εθνικός διακινητής TV, hi-fi και οικιακών συσκευών ), Kober (κατασκευαστής χρωμάτων), Amicii-Kubo Ice Cream ( παραγωγός παγωτών) και Dasimpex (πωλητής κινητων τηλεφώνων).
Πολιτισμός
Η Πιάτρα Νέαμτς διαθέτει το Teatrul Tineretului (Θέατρο Νεολαίας), τη Βιβλιοθήκη Κιριλεάνου και πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου την άνοιξη, την κλασική μουσική εκδήλωση Vacanțe muzicale (μουσικές γιορτές) το καλοκαίρι και άλλα παραδοσιακά φεστιβάλ όλο το χρόνο.
Από τον Ιανουάριο του 2009, η Πιάτρα Νέαμτς φιλοξενεί το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους "Filmul de Piatra" (προέρχεται από το όνομα της πόλης "Piatra" που σημαίνει πέτρα (βράχος) και μεταφράζεται ως "Φεστιβάλ της Πέτρας"). Η 1η διοργάνωση έλαβε χώρα στο κτίριο του Teatrul Tineretului και αλλού μεταξύ 7 και 11 Ιανουαρίου 2009. Το φεστιβάλ έχει έναν εθνικό διαγωνισμό ταινιών μικρού μήκους (όλα τα είδη) και βραβεία για κάθε κατηγορία. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης διεθνείς επιλογές ταινιών μικρού μήκου, βραβευμένων σε μεγάλα φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο. Άλλα ειδικά προγράμματα περιλαμβάνουν συναυλίες, σκι και εργαστήρια.
Τουρισμός
Τα κύρια θέλγητρα της πόλης είναι η φυσική ομορφιά της περιοχής (τα βουνά και οι λίμνες), τα ιστορικά κτίρια, τα μουσεία και τα φεστιβάλ. Σήμερα υπάρχουν πολλά προγράμματα που βρίσκονται σε εξέλιξη με στόχο την μετατροπή της Πιάτρα Νέαμτς σε έ σημαντικό τουριστικό προορισμό της Ρουμανίας (την κατασκευή τελεφερίκ και χιονοδρομικών εγκαταστάσεων).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας
Λάζαρος Ζησιάδης
Ο Λάζαρος Ζησιάδης ή Τερπόφσκι (1901-1943) ήταν Έλληνας Σλαβόφωνος κομμουνιστής.
Απελευθερώθηκε από την Ακροναυπλία τον Ιούλιο του 1941, ύστερα από επέμβαση της βουλγαρικής πρεσβείας. Όντας στέλεχος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ στη Μακεδονία, καταπολέμησε αυτονομιστικές τάσεις στους κόλπους των σλαβόφωνων. Εκτελέστηκε το 1943 από ένοπλη οργάνωση Ποντίων, παρακλάδι της ΥΒΕ και της ΕΚΑ.
Νεανικά xρόνια-ένταξη στο κομμουνιστικό κίνημα
Γεννήθηκε στο χωριό Δενδροχώρι Καστοριάς ( τότε Ντύμπενη ) το 1901 από φτωχή αγροτική οικογένεια. Μετανάστευσε στον Καναδά όπου έγινε μέλος του ΚΚ Καναδά, ενώ η δράση του στο κομμουνιστικό κίνημα έγινε αιτία να απελαθεί από τη χώρα και να μείνει για ένα διάστημα στην ΕΣΣΔ, όπου φοίτησε στα KOYTB. Επέστρεψε την Ελλάδα το 1934, εντάχθηκε στο ΚΚΕ και ανέλαβε κομματικός υπεύθυνος στη Δυτική Μακεδονία με το ψευδώνυμο "Μαύρος". Με την εγκαθίδρυση της Δικτατορίας Μεταξά πέρασε στην παρανομία. Συνελήφθη το 1939 στην Καστοριά, βασανίστηκε και εκτοπίστηκε στην Ακροναυπλία.
Απελευθέρωση και δράση στη Κατοχή
Όταν η Ιταλία επιτέθηκε στην Ελλάδα στις 28 Οκτώβρη 1940, ο Ζησιάδης ζήτησε μαζί με τους άλλους πολιτικούς κρατουμένους της Ακροναυπλίας να πάνε στο μέτωπο να πολεμήσουν κατά του εισβολέα, κάτι που η κυβέρνηση του Μεταξά δεν τους επέτρεψε.
Στις 30 Ιούνη 1941 απελευθερώθηκε από την Ακροναυπλία μαζί με άλλους 26 Μακεδόνες κρατούμενους. Μετά την απελευθέρωση επέστρεψε στην Καστοριά όπου ανασυγκρότησε την Κομματική Οργάνωση του ΚΚΕ της περιοχής. Μαζί με φιλελεύθερους αξιωματικούς όπως ο Δημήτριος Ψαρρός συγκρότησαν στα τέλη του 1941 την ένοπλη αντιστασιακή οργάνωση Ελευθερία αψηφώντας τις οδηγίες του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ που επέμενε για δουλειά στη πόλη μόνο. Στη συνέχεια, το 1942, εργάζεται για τη δημιουργία νέων κομματικών και αντιστασιακών οργανώσεων του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ στην περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας. Στα χωριά των Κορεστίων και Γρεβενών, στην Καστοριά, στα Καστανοχώρια Πτολεμαΐδας και Κοζάνης γρήγορα αναπτύχθηκε ο ένοπλος αγώνας κατά των κατακτητών με σημαντικές επιτυχίες του ΕΛΑΣ.
Ο Ζησιάδης καταπολέμησε αυτονομιστικές τάσεις στους κόλπους των Σλαβόφωνων και των Βούλγαρων κομμουνιστών με αποτέλεσμα να πυροβοληθεί από αυτονομιστές. Τελικά αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε το 1943 μαζί με το μέλος του Μακεδονικού Γραφείου του ΚΚΕ Σίμο Κερασίδη και άλλους κομμουνιστές, από εθνικιστές Πόντιους, αντάρτες της ΕΚΑ.
Μετά θάνατον
Μετά την εκτέλεση του σχηματίσθηκε προς το τέλος της κατοχής, σλαβομακεδονική ομάδα ενόπλων «Γκρούπα Τερπόφσκι» του ΣΝΟΦ Κορεστίων στο Βίτσι. Ο αδερφός του σκοτώθηκε πολεμώντας στα Δεκεμβριανά, ενώ ο γιος του έγινε πολιτικός πρόσφυγας και δε κατάφερε να γυρίσει στην Ελλάδα να επισκεφτεί τον τάφο του πατέρα του. Η γυναίκα του Ιωάννα (Γιάνκα) μετανάστευσε στη Βουλγαρία το 1945 και ο γιος του Ατάνας (Αθανάσιος) το ίδιο έτος στη Γιουγκοσλαβία.
Άλλες απόψεις
Για τον Ζησιάδη (Τερπόφσκι) κυκλοφόρησαν ήδη από τη περίοδο της Κατοχής πολλές εκδοχές για την δράση του όπως ότι ήταν υπάλληλος της Βουλγαρικής πρεσβείας το 1925 ή (και) το 1941, ή λόγω της απελευθέρωσης από την Ακροναυπλία ήταν μυστικός πράκτορας, Βούλγαρος κομιτατζής, στέλεχος της Οχράνα, συνεργάτης του Καλτσέφ κ.ο.κ. Κατηγορήθηκε επίσης ότι συμμετείχε στην εκτέλεση του βετεράνου Μακεδονομάχου οπλαρχηγού Νικόλαου (Λάκη) Νταηλάκη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Σλαβομακεδόνες Κατηγορία:Εκτελεσθέντες
SE
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων SE ή Se μπορεί να αναφέρεται:
Γιάννης Μπέρτος
Ο Γιάννης Μπέρτος (1903 - άγνωστο) ήταν Έλληνας ηθοποιός, αδελφός της επίσης ηθοποιού Αλεξάνδρας Δέλτα-Μπέρτου (1909). Τις δεκαετίες του '50, '60 και '70, έλαβε μέρος σε πολλούς θιάσους, θεατρικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες. Είναι μέλος του Σ.Ε.Η. από το 1927. Είναι άγνωστη η ημερομηνία του θανάτου του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Πρίγκιπας της Οράγγης
Ο Πρίγκιπας της Οράγγης (ολλανδικά: Prins van Oranje) είναι τίτλος που αρχικά συνδέθηκε με το κυρίαρχο Πριγκιπάτο της Οράγγης, στη νότια Γαλλία. Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Ουτρέχτης του 1713, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Α΄ της Πρωσίας παραχώρησε το Πριγκιπάτο της Οράγγης στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας (διατηρώντας ταυτόχρονα τον τίτλο ως μέρος του δυναστικού τίτλου του). Μετά το θάνατο του Γουλιέλμου Γ΄ της Αγγλίας χωρίς ν' αφήσει απογόνους, προέκυψε διαφωνία μεταξύ του Ιωάννη Γουλιέλμου Φρίζο και του Φρειδερίκου Α΄ της Πρωσίας, η οποία εγκαταστάθηκε στη Συνθήκη της Κατανομής (1732), συνεπώς, ο γιος του Φρίζο, Γουλιέλμος Δ΄ μοιράστηκε τον τίτλο του «Πρίγκιπα της Οράγγης» (ο οποίος είχε συσσωρεύσει κύρος στην Ολλανδία και σε όλο τον προτεσταντικό κόσμο) με τον Φρειδερίκο Γουλιέλμο Α΄ της Πρωσίας. Ο τίτλος αποδίδεται παραδοσιακά στον κληρονόμο του Ολλανδού μονάρχη. Ο τίτλος αποδίδεται μέσω της απόλυτης πρωτοτοκίας από το 1983, που σημαίνει ότι ο κάτοχός του μπορεί να είναι είτε πρίγκιπας είτε πριγίπισσα της Οράγγης.
Η ολλανδική βασιλική δυναστεία, ο Οίκος της Οράγγης-Νασσάου, δεν είναι η μόνη οικογένεια που αξιώνει τον δυναστικό τίτλο. Οι αντίπαλες αξιώσεις για τον τίτλο έγιναν από γερμανούς αυτοκράτορες και βασιλιάδες του Οίκου των Χοεντσόλερν και από τον επικεφαλής της γαλλικής ευγενικής οικογένειας Μαϊγύ. Οι σημερινοί κάτοχοι του τίτλου είναι η Πριγκίπισσα Αικατερίνη Αμαλία της Ολλανδίας (Οράγγης-Νασσάου), ο Γεώργιος Φρειδερίκος, Πρίγκιπας της Πρωσίας (Χοεντσόλερν) και ο Γκυ, Μαρκήσιοτ του Μαϊγύ-Νελ (Μαϊγύ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος της Οράγγης-Νάσσαου Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Λατινογραφή ελληνικών
Η λατινογραφή της ελληνικής γλώσσας ή, αλλιώς, η μεταγραφή των ελληνικών στο λατινικό αλφάβητο, μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε με τη φωνητική μέθοδο είτε με την ορθογραφική.
Η φωνητική μέθοδος στοχεύει στον κατά το δυνατόν απλούστερο τρόπο απόδοσης των ήχων της ελληνικής γλώσσας στο λατινικό αλφάβητο, ενώ η ορθογραφική στοχεύει στην απόδοση των ελληνικών λέξεων με τρόπο αντιστρέψιμο, ο οποίος διευκολύνει την επαναφορά ενός κειμένου από το λατινικό αλφάβητο πίσω στο ελληνικό, διατηρώντας την ιστορική ορθογραφία.
Η φωνητική μεταγραφή χρησιμοποιείται συνήθως για την απόδοση κύριων ονομάτων ή τοπωνυμίων σε πινακίδες, χάρτες, αλληλογραφία, αθλητικές διοργανώσεις κ.ά., όπου το ζητούμενο είναι η κατά το δυνατόν ορθότερη προφορά των ελληνικών ονομάτων ή τοπωνυμίων από μη ομιλητές της ελληνικής γλώσσας, ενώ η ορθογραφική μεταγραφή εφαρμόζεται κυρίως στη λατινογραφή των ελληνικών κύριων ονομάτων σε ταυτότητες και διαβατήρια, όπου η ηχητική απόδοση δεν έχει ιδιαίτερη σημασία και δίνεται έμφαση κυρίως στη δυνατότητα αυτόματης επαναφοράς των ονομάτων από το ένα αλφάβητο στο άλλο από ηλεκτρονικά μέσα.
Επιπλέον, υπάρχουν τα αποκαλούμενα greeklish, που αποτελούν την πιο διαδεδομένη μέθοδο γραφής των ελληνικών με το λατινικό αλφάβητο σε ανεπίσημο επίπεδο, χρησιμοποιούμενα κυρίως από χρήστες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ εμφανίζονται και σε ορισμένες διαφημίσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Συστήματα γραφής Κατηγορία:Μακαρονισμός Κατηγορία:Αργκό του Διαδικτύου
Πονπέου Φάβρα
Ο Πονπέου Φάβρα ι Ποκ (Pompeu Fabra i Poch, Βαρκελώνη, 20 Φεβρουαρίου 1868 - Πράδα δε Κονφλέντ, 25 Δεκεμβρίου 1948), ήταν Καταλανός μηχανικός και γλωσσολόγος, γνωστός για την εργασία του στην κανονικοποίηση της σύγχρονης καταλανικής γλώσσας.
Πρώτα βήματα στην καταλανική φιλολογία
Γεννήθηκε στη γειτονιά της Γκράσια στη Βαρκελώνη. Παράλληλα με τις σπουδές του ως μηχανολόγος μηχανικός, διαμόρφωσε μια μακρά και αυτοδίδακτη πορεία στην γλωσσολογία. Δημοσίευσε αρχικά στο περιοδικό L'Avenç την πρώτη προσπάθειά του περί γλωσσολογικής απόδοσης της ομιλούμενης καταλανικής γλώσσας με τίτλο Ensayo de gramática de catalán moderno ('Απόπειρα γραμματικής απόδοσης της σύγχρονης καταλανικής γλώσσας'). Το 1902 κέρδισε τη θέση του καθηγητή Χημείας στη Σχολή Μηχανικών του Μπιλμπάο, όπου και μετακόμισε μέχρι το 1912.
Η σχέση του με την καταλανική γλώσσα συνεχίστηκε και το 1906 συμμετείχε στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο της Καταλανικής Γλώσσας, με την ομιλία περί «Προβλημάτων καταλανικής ορθογραφίας». Από εκείνη τη στιγμή το κύρος του αυξήθηκε κατακόρυφα και ορίστηκε από τον Ενρίκ Πρατ ντε λα Ρίβα ως επικεφαλής της προσπάθειας κανονικοποίησης της καταλανικής γλώσσας, στα πλαίσια του πρόσφατα ιδρυθέντος Ινστιτούτου Καταλανικών Σπουδών. Ιδρυτής του φιλολογικού τμήματος του Ινστιτούτου, κατέλαβε και μια έδρα στο πρόγραμμα Καταλανικών Σπουδών που λειτουργούσε ανεπίσημα σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης.
Τα κύρια έργα του
Το πρώτο σημαντικό του έργο (που συγγράφηκε με τη συνεργασία και άλλων ειδικών) εκδόθηκε το 1913 και ήταν το περίφημο Normes ortogràfiques ("Ορθογραφικοί κανόνες [των καταλανικών]"), που αποτελούσε την πρώτη οργανωμένη προσπάθεια κανονικοποίησης της ορθογραφίας των καταλανικών, έχοντας υπόψη όλες τους τις διαλέκτους. Το 1917 εκδόθηκε και το Diccionari ortogràfic ("Ορθογραφικό λεξικό", 1917) που συμπλήρωσε τους «Ορθογραφικούς κανόνες».
Από το 1918, έτος έκδοσης της Gramàtica catalana ("Καταλανική γραμματική") ο Φάβρα εδραιώθηκε στο χώρο της καταλανικής γλωσσολογίας. Δημοσίευσε διάφορα άρθρα περί προβλημάτων καταλανικής διαλεκτολογίας και ορθογραφίας, μια μέθοδο εκμάθησης καταλανικών για το σχολείο και, τέλος, το 1931, το έτερο μεγάλο έργο του, Diccionari general de la llengua ("Γενικό λεξικό της καταλανικής γλώσσας").
Ακαδημαϊκός και εξορία
Το 1932, με τον ερχομό της Β΄ Ισπανικής Δημοκρατίας, το Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης ίδρυσε επίσημα έδρα Καταλανικών Σπουδών. Ο Πονπέου Φάβρα ορίστηκε καθηγητής και ταυτόχρονα μέλος του διοικητικού σχήματος του νέου Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης.
Με την νίκη των εθνικιστικών δυνάμεων στον Ισπανικό Εμφύλιο ο Φάβρα αποχώρησε στη Γαλλία, όπου και πέθανε εν τέλει το 1948 στο χωριό των Ανατολικών Πυρηναίων, Πράδα δε Κονφλέν. Το τελευταίο του έργο, μια νέα Gramàtica catalana, εκδόθηκε μετά τον θάνατό του από τον Ζοάν Κορομίνες. Το 1980 το νέο πανεπιστήμιο που ίδρυσε η Ζενεραλιτάτ της Καταλονίας ονομάστηκε προς τιμήν του Πανεπιστήμιο Πονπέου Φάβρα.
2925 Μπήτυ
Ο Μπήτυ (Beatty) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,0. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Έλινορ Χέλιν και Σελτ Μπας, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και του έδωσαν το όνομά του προς τιμή του Τζ. Κέλλυ Μπήτυ, συντάκτη του αμερικανικού αστρονομικού περιοδικού Sky & Telescope.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Μπήτυ είναι Cgh. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Μπητυ
Δήμος Αμαλιάδας
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 20 δημοτικά διαμερίσματα:
Δήμαρχοι
Η Αμαλιάδα αναγνωρίστηκε κοινότητα το 1912 και το 1924 προήχθη σε Δήμο.
Παλάτι του Κένσινγκτον
Το Παλάτι του Κένσινγκτον- (Kensington Palace) είναι μια από τις κατοικίες της βρετανικής βασιλικής οικόγενειας και  βρίσκεται στους Κήπους του Κένσινγκτον, στο Βασιλικό Προάστιο Κένσινγκτον και Τσέλσι στο Λονδίνο της Αγγλίας. Αποτελεί οικία της βρετανικής βασιλικής οικογένειας από τον 17ο αιώνα και σήμερα είναι η επίσημη κατοικία του βασιλικού οίκου.
Σήμερα τα δημόσια δωμάτια του Παλατιού είναι ανοιχτά για το κοινό και βρίσκονται υπό τη διαχείριση της μη κυβερνητικής οργάνωσης Historic Royal Palaces Τα γραφεία και οι ιδιωτικοί χώροι διαμονής του Παλατιού παραμένουν στην ευθύνη του Βασιλικού Νοικοκυριού και συντηρούνται από το Βασιλικό Τμήμα Ιδιοκτησίας Νοικοκυριών. Το Παλάτι διαθέτει πολλά έργα ζωγραφικής και άλλα αντικείμενα από τη Βασιλική Συλλογή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλικές κατοικίες στο Λονδίνο Κενσινγκτον
Επαναστατικοί Πυρήνες
Οι Επαναστατικοί Πυρήνες (Γερμανικά: Revolutionäre Zellen, συντ. RZ) ήταν μια αυτο-περιγραφόμενη «αστική αντάρτικη» οργάνωση, η οποία δραστηριοποιήθηκε μεταξύ 1973 και 1995 και περιγράφηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από το Υπουργείο Εσωτερικών της Δυτικής Γερμανίας ως μία από τις πιο επικίνδυνες αριστερές τρομοκρατικές ομάδες της Γερμανίας. Σύμφωνα με το γραφείο του γερμανικού ομοσπονδιακού εισαγγελέα, οι Επαναστατικοί Πυρήνες ανέλαβαν την ευθύνη για 186 επιθέσεις, εκ των οποίων οι 40 διαπράχθηκαν στο Δυτικό Βερολίνο.
Οι Επαναστατικοί Πυρήνες είναι γνωστοί για την αεροπειρατεία του 1976 της πτήση της Air France σε συνεργασία με το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης - Εξωτερικές Εργασίες (PFLP-ΕΟ) και την εκτροπή του αεροπλάνου στην Ουγκάντα και στο το αεροδρόμιο Έντεμπε, όπου στα συμμετέχοντα μέλη χορηγήθηκε προσωρινά άσυλο έως ότου δολοφονήθηκαν από μια ομάδα κομάντο των Ισραηλινών Αμυντικών Δυνάμεων (IDF) κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Έντεμπε, η οποία είχε σαν στόχο τη διάσωση ομήρων.
Ίδρυση
Οι Επαναστατικοί Πυρήνες δημιουργήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 από δίκτυα ανεξάρτητων ακροαριστερών ομάδων στη Γερμανία, όπως το κίνημα «Autonomen» και τη φεμινίστρια «Rote Zora».
Εξτρεμιστική Δράση
Κατά τη διάρκεια της αεροπειρατείας της Air France η οποία τελείωσε με την Επιχείρηση Έντεμπε, δολοφονηθήκαν δύο ιδρυτικά μέλη των Πυρήνων, ο Βίλφρεντ Μπος (γνωστός ως Μπόνι) και η Μπριγκίτε Κούλχμαν. Ο φίλος του Μπος, Γιοχάνες Βάινριχ, ένας άλλος από τα ιδρυτικά μελη των Πυρήνων, άφησε την οργάνωση για να συνεργαστεί με τον Ίλιτς Ραμίρεζ Σάντσεζ γνωστό ευρέως ως ο «Κάρλος το Τσακάλι», μαζί με τη φίλη του Μαγκνταλένα Κοπ, η οποία αργότερα έγινε σύζυγος του Κάρλος.
Πριν από την αεροπειρατεία της Air France, μέλη των μεταγενέστερων Επαναστατικών Πυρήνων συμμετείχαν σε βομβιστικές επιθέσεις στις εγκαταστάσεις της ITT στο Βερολίνο και τη Νυρεμβέργη και στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας στην Καρλσρούη. Το μέλος των Πυρήνων Χανς-Γιοάχιμ Κλάιν συμμετείχε τον Δεκέμβριο του 1975 στην ομηρία στη διάσκεψη του ΟΠΕΚ της Βιέννης, μαζί με τον Κάρλος και τον Γκάμπριελ Κρόχερ-Τέντεμαν.
Τερματισμός
Πιστεύεται ότι η οργάνωση των Επαναστατικών Πυρήνων έχασε μεγάλο μέρος της μυστικής υποστήριξης της ριζοσπαστικής αριστεράς μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την επακόλουθη επανένωση της Γερμανίας. Σε μια προκήρυξη που δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 1991, οι Επαναστατικοί Πυρήνες επιχείρησαν μια κριτική ανασκόπηση της λεγόμενης αντιιμπεριαλιστικής και αντι-Σιωνιστικής εκστρατείας τους κατά τη δεκαετία του '70 και του '80 με ιδιαίτερη έμφαση στην κακομεταχείριση που υπέστησαν της αεροπειρατείας της Air France και τον πολύ δημοσιευμένο διαχωρισμό που έκαναν οι τρομοκράτες στους εβραίους και μη-εβραίους επιβάτες.
Ο Κλάιν ανακοίνωσε επίσης ότι οι Επαναστατικοί Πυρήνες σχεδίαζαν να δολοφονήσουν τον επικεφαλής της γερμανικής εβραϊκής κοινότητας, Χάινζ Γκαλίνσκι. Οι Πυρήνες αντέκρουσαν σε αυτούς τους ισχυρισμούς του Κλάιν και με δική τους επιστολή ανέφεραν:
Ο Κλάιν κρύφτηκε στη Νορμανδία της Γαλλίας, όπου εντοπίστηκε το 1998. Ένας από τους μάρτυρες στη δίκη του ήταν ο πρώην φίλος του, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Γιόσκα Φίσερ. Σε ορισμένους ιστορικούς θεωρείται ότι ο τερματισμός της σχέσης του Φίσερ με την ακροαριστερά οφείλεται στην υπόθεση του Έντεμπε.
Ιδεολογία
Οι βασικές πεποιθήσεις των Επαναστατικών Πυρήνων μπορούν να γίνουν κατανοητές ως ένα αμάλγαμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, μιας αντιιμπεριαλιστικής απελευθέρωσης του δόγματος αναμεμιγμένο με ισχυρά αντι-Σιωνιστικά και αντιπατριαρχικά φεμινιστικά στοιχεία. Η οργάνωση δήλωσε ότι οι συμμετέχοντες της πρέπει να είναι τακτικά μέλη της κοινωνίας, σε αντίθεση με την πιο ελιτιστική ιδεολογία του Κόκκινου Στρατού, η οποία θεωρούσε ότι οι επαναστάτες θα έπρεπε πραγματικά να δρουν «υπόγεια» (εκτός του κοινωνικοπολιτικού συστήματος). Με μια δομή διαφορετική από την πιο γνωστή RAF, ή το πιο αναρχικό Κίνημα τις 2 Ιουνίου, τα μέλη των Πυρήνων οργανώθηκαν πολύ χαλαρά σε μικρές ομάδες (πυρήνες), καθιστώντας τους πολύ πιο δύσκολο να συλληφθούν. Τα μέλη των Πυρήνων ενθαρρύνθηκαν να παραμείνουν «νόμιμα» - δηλαδή, να συνεχίσουν να λειτουργούν μέσα στην κοινωνία και ακόμη και να συμμετέχουν στην κυρίαρχη πολιτική διαδικασία και τις οργανώσεις της, μια τακτική που οδήγησε τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου να τους αναφέρουν κατά καιρούς ως «τρομοκράτες του Σαββατοκύριακου».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρομοκρατία στη Γερμανία Κατηγορία:Τρομοκρατικές οργανώσεις
Γενθιανώδη
Σύστημα APG II
Σύμφωνα με το σύστημα APG II (2003) η τάξη των γενθιανώδων εντάσσεται στην ομάδα euasterids I και υποδιαιρείται σε 5 οικογένειες:
Σύστημα Cronquist
Σύμφωνα με το σύστημα του Cronquist (1981) η τάξη περιλαμβάνει τις εξής οικογένειες:
Κλαδόγραμμα
Παρακάτω παρατίθεται το κλαδόγραμμα του κλάδου των αστεριδών που δείχνει υποθετικές συγγενικές σχέσεις της τάξεως των Γενθιανώδων σύμφωνα με το σύστημα APG IV (2016).
Καλλιέργεια
Στην τάξη Γενθιανώδη ανήκει γένος Καφέα ή Καφεόδεντρο (Coffea) και επίσης μερικά καλλωπιστικά φυτά όπως Nerium ή πικροδάφνη, Gardenia jasminoides ή γαρδένια, Pluméria rúbra ή πλουμέρια.
Ευσταθία (όνομα)
Ετυμολογία του ονόματος
Θηλυκός τύπος του μεταγενέστερου βαφτιστικού Ευστάθιος, με αρχική σημασία «σταθερός, ακλόνητος» (στις χριστιανικές αρχές και την πίστη στον Θεό), από το αρχαιοελληνικό επίθετο εὐσταθής. Είναι επομένως σημασιολογικά παρεμφερές με τα βαφτιστικά Κωνσταντίνα και Φερμίνα.
Διάδοση του ονόματος
Ιδιαίτερα δημοφιλές όνομα στον ελληνικό χώρο. Σε μια προσπάθεια στατιστικής αποτίμησης της συχνότητας των ελληνικών ονομάτων, το βαφτιστικό Ευσταθία εμφανίζεται ως το 87ο πιο συχνό όνομα (57ο ανάμεσα στα γυναικεία), ενώ το Ευστάθιος παρουσιάζεται ως το 111ο πιο συχνό όνομα (36ο ανάμεσα στα αντρικά).
Hummel International
Η Hummel International Sport & Leisure A/S, κοινώς γνωστή ως Hummel (στυλιζαρισμένη ως hummel, ελληνική απόδοση: χούμιλ), είναι μια δανική εταιρεία κατασκευής αθλητικών ειδών που εδρεύει στο Ώρχους και η οποία ανήκει στην Thornico. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 1923 από τον Άλμπερτ Μέσμερ και τον αδερφό του Μίκαελ Λούντβιγκ Μέσμερ, με το όνομα "Messmer & Co" στο Αμβούργο της Γερμανίας. Την ίδια χρονιά, οι αδελφοί Μέσμερ παρουσίασαν τα πρώτα ποδοσφαιρικά παπούτσια στο κοινό.
Η Hummel έγινε δανική αφού ανέλαβε ο Μπέρχαρντ Βέκενμπροκ το 1956, ο οποίος μετακόμισε τη βάση της στο Κέβελαρ της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Από το 1999, η Hummel είναι μέλος του δανικού Thornico Group, που ιδρύθηκε από τους Κρίστιαν και Θορ Στάντιλ.
Ως μια από τις παλαιότερες μάρκες αθλητικών ειδών στην επιχείρηση με ρίζες στο ποδόσφαιρο και τη χειροσφαίριση, η Hummel έχει φορεθεί στο παρελθόν από ποδοσφαιρικές ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης, η Τότεναμ, η Άστον Βίλα, η Μπενφίκα και η Εθνική Δανίας. Σήμερα, η Hummel συνεχίζει να χορηγεί ομάδες και παίκτες στη χειροσφαίριση και το ποδόσφαιρο.
Η εταιρεία κατασκευάζει ενδύματα για ομάδες ποδοσφαίρου, ράγκμπι λιγκ, ποδοσφαίρου σάλας, χειροσφαίρισης, καλαθοσφαίρισης, σίντι, πετοσφαίριση και esports. Επιπλέον, η εταιρεία παράγει επίσης ενδύματα και υποδήματα για παιδιά, με την επωνυμία της υποκατηγορίας της μόδας, Hummel HIVE.
Χορηγίες
Οι ακόλουθες ομάδες και σύλλογοι υποστηρίζονται επί του παρόντος από την Hummel:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δανικές εταιρείες ένδυσης Κατηγορία:Δανικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Κατασκευαστές αθλητικών ενδυμάτων
Παουλίνιο (ποδοσφαιριστής)
Ο Παουλίνιο περιγράφεται σαν ένας μέσος που παίζει σε όλο το μήκος του γηπέδου, με δυνατό δρασκελισμό και καλή κίνηση εντός της μικρής περιοχής. Έχει την ικανότητα να σπρώχνει την ομάδα του στην επίθεση, η οποία προστίθεται στην αμυντική του συνεισφορά. Ο Παουλίνιο επίσης συμμετέχει στις στημένες φάσεις, τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση.
Καριέρα σε συλλόγους
Ξεκίνησε την καριέρα του στη γενέτειρα του στα παιδικά τμήματα της Πορτουγκέζα Σάο Πάολο και στη συνέχεια της Πάο ντε Ασούκαρ.
Επιστρέφοντας στην πατρίδα του το καλοκαίρι του 2008 αρχικά έπαιξε με την Πάο ντε Ασούκαρ προτού δοθεί τον Ιούνιο του 2009 δανεικός για ένα χρόνο στην ΚΑ Μπραγκαντίνο της δεύτερης κατηγορίας του βραζιλιάνικου πρωταθλήματος, με την οποία εμφανίστηκε 28 φορές καταφέρνοντας να πετύχει έξι γκολ.
Το καλοκαίρι του 2010 ο Παουλίνιο έκανε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του όταν μεταγράφηκε στο γίγαντα του βραζιλιάνικου ποδοσφαίρου Κορίνθιανς. Αν και στην αρχή χρησιμοποιήθηκε σαν αναπληρωματικός, μέχρι το τέλος της σεζόν είχε γίνει βασικός. Το 2011 κατέκτησε το πρωτάθλημα με την Κορίνθιανς και την επόμενη χρονιά το Κόπα Λιμπερταδόρες και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων.
Οι καλές του εμφανίσεις με την εθνική Βραζιλίας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013 του έφεραν λίγο καιρό μετά  μεταγραφή στην Πρέμιερ Λιγκ για την Τότεναμ, όπου με 30 εμφανίσεις ήταν ο πρώτος σε συμμετοχές μέσος.
Διεθνής καριέρα
Ο Παουλίνιο έπαιξε για πρώτη φορά με την εθνική ομάδα της χώρας του τον Σεπτέμβριο  του 2011. Το πρώτο του γκολ με τη Βραζιλία στις 20 Σεπτεμβρίου ήταν αξιομνημόνευτο, καθώς ισοφάρισε στο ντέρμπι ενάντια στη μεγάλη αντίπαλο Αργεντινή. Συμμετείχε στην αποστολή της Βραζιλίας στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013 παίζοντας σε όλα τα παιχνίδια και σκοράροντας δύο φορές. Βοήθησε την ομάδα του να κατακτήσει τον τίτλο, επικρατώντας με 3-0 στον τελικό της Ισπανίας και βραβεύθηκε ως ο τρίτος καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης. Ο Φελίπε Σκολάρι τον συμπεριέλαβε στην αποστολή της Βραζιλίας για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014. Το 2015 πήγε στην κινεζική Κουανγκτσόου Έβεργκραντ, με την οποία κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ Ασίας (2015), το Πρωτάθλημα Κίνας (2015) και το Σούπερ Καπ Κίνας (2016).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΛΚΣ Λοτζ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βίλνιους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε Ατλέτικο Μπραγκαντίνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA
Πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας
μικρογραφία|275x275εσ|Κρις Χίπκινς, εν ενεργεία Πρωθυπουργός της Νέας Ζηλναδίας
Ο Πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας, είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας. Ο Πρωθυπουργός της Νέας Ζηλανδίας είναι το ισχυρότερο μέλος στην πολιτική ζωή του τόπου. Προεδρεύει στο υπουργικό συμβούλιο, ενώ αυτός και η κυβέρνησή του είναι υπόλογοι στον Μονάρχη, στον γενικό κυβερνήτη και στο κοινοβούλιο.
Ο σημερινός εν ενεργεία πρωθυπουργός είναι ο Κρις Χίπκινς, ηγέτης του Εργατικού Κόμματος και έχει αναλάβει καθήκοντα από τις 25 Ιανουαρίου 2023.
O Πρωθυπουργός είναι ο πιο υψηλόβαθμος υπουργός της κυβερνήσεως. Είναι υπεύθυνος για την διοργάνωση συναντήσεων του υπουργικού συμβουλίου, για τον διαμοιρασμό καθηκόντων στους υπουργούς της κυβερνήσεως, για την εκπροσώπηση της κυβερνήσεως καθώς και για την προμήθεια του Μονάρχη ή του εκπροσώπου του Μονάρχη, του Γενικού Κυβερνήτη.
Κωνσταντίνος Πλατής
Ο Κωνσταντίνος Πλατής (1885 - 1951) ήταν Έλληνας στρατιωτικός.
Βιογραφία
Κατά την περίοδο της Κατοχής συνελήφθη από τους Γερμανούς και στάλθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης των Ναζί. Υπηρέτησε και ως υπαρχηγός του ΓΕΣ και γενικός διευθυντής του Υπουργείου Στρατιωτικών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Στρατιωτικών
Β΄ Εθνική Πετοσφαίρισης Ελλάδας Ανδρών
Η Β΄ Εθνική – Εθνικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης Ανδρών είναι ένα Ελληνικό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους πετοσφαίρισης. Στο Ελληνικό σύστημα πρωταθλημάτων πετοσφαίρισης, είναι το τρίτο σε τάξη πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (Ε.Ο.ΠΕ.) σε συνεργασία με τις ερασιτεχνικές Ενώσεις Σωματείων Πετοσφαίρισης και τις Τοπικές Επιτροπές. Το πρωτάθλημα αποτελείται από 78+ ομάδες (2016–17), χωρίζεται σε 10 περιφερειακούς ομίλους και λειτουργεί με το σύστημα προώθησης και υποβιβασμού με την Α2 Εθνική και τα τοπικά πρωταθλήματα.
Ιστορία
Η Β΄ Εθνική καθιερώθηκε την περίοδο 1975–76 και καταργήθηκε προσωρινά μετά την ολοκλήρωση της περιόδου 2011–12. Την περίοδο 2012–13 οι πρώην πρώτες κατηγορίες των τοπικών ενώσεων έλαβαν την ονομασία "Εθνικό περιφερειακό πρωτάθλημα", ενώ από την περίοδο 2013–14 το περιφερειακό πρωτάθλημα έλαβε την ονομασία "Β΄ Εθνική".
Μορφή διοργάνωσης
Η Β΄ Εθνική – Εθνικό Περιφερειακό Πρωτάθλημα περιλαμβάνει σήμερα 78+ ομάδες (2016–17) που χωρίζονται σε 10 περιφερειακούς ομίλους, που αντιστοιχούν στις 9 ερασιτεχνικές Ενώσεις και 5 Τοπικές Επιτροπές της Ελλάδας. Κάθε όμιλος διοικείται από την τοπική ερασιτεχνική Ένωση Σωματείων Πετοσφαίρισης ή την Τοπική Επιτροπή. Στο τέλος της περιόδου οι πρωταθλήτριες ομάδες των ομίλων Α΄, Γ΄, Η΄ προβιβάζονται στην Α2 Εθνική. Από τις ομάδες των ομίλων Β΄, Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄, Ζ΄, Θ΄, Ι΄ προβιβάζονται οι πρώτες των τριών ομίλων με τις περισσότερες συμμετοχές και οι πρώτες των υπόλοιπων τεσσάρων ομίλων δίνουν αγώνα μπαράζ. Στα 3 τοπικά πρωταθλήματα συνήθως υποβιβάζονται οι τελευταίες ομάδες κάθε ομίλου. Ωστόσο, ο αριθμός των ομάδων που θα υποβιβαστεί εξαρτάται από τις ομάδες που θα υποβιβαστούν από την Α2 Εθνική στο τέλος της περιόδου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικό πρωτάθλημα πετοσφαίρισης
2261 Κήλερ
Ο Κήλερ (Keeler) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,8. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τον Αμερικανό αστρονόμο `Αρνολντ Ρ. Κλέμολα, που παρατηρούσε από το Όρος Χάμιλτον της Καλιφόρνια (Αστεροσκοπείο Λικ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Τζέιμς Έντουαρντ Κήλερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κήλερ είναι άγνωστα. Ο Κήλερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 18 ως 28 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κηλερ
Προεδρική δημοκρατία
right|365px|thumb|Τα κράτη με προεδρική κοινοβουλευτική δημοκρατία (μπλε). Προεδρική κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το είδος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας στην οποία ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκτός από αρχηγός του κράτους είναι και αρχηγός της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση εξαρτάται από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον οποίο λογοδοτεί, σε αντίθεση με την Προεδρευομένη κοινοβουλευτική δημοκρατία, στην οποία η κυβέρνηση πρέπει να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής.
Ο Πρόεδρος εκλέγεται άμεσα από τον λαό π.χ. Κύπρος, Τουρκία, Κεντρική Αμερική και Νότια Αμερική και οι περισσότερες αφρικανικές χώρες, περιλαμβανομένης της Νότιας Αφρικής είτε από ειδικό σώμα εκλεκτόρων που εκλέγονται από τον λαό (π.χ. Η.Π.Α.) και ασκεί την εκτελεστική εξουσία. Στη Νότια Αφρική και την Μποτσουάνα ο Πρόεδρος εκλέγεται από το Κοινοβούλιο και κατέχει βουλευτική έδρα. Είναι ταυτόχρονα Αρχηγός του Κράτους και της Κυβέρνησης.
Το Προεδρικό σύστημα είναι το σύστημα που έχουν οι περισσότερες χώρες του κόσμου και σύμφωνα με δημοσκόπηση είναι δημοφιλές και στην Ελλάδα σε ποσοστό 56,8%.
Άλλοι τύποι προεδρικής δημοκρατίας
Υπάρχουν και άλλες δύο κατηγορίες της προεδρικής δημοκρατίας. Αυτές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτεύματα
Ποσοτική γλωσσολογία
Η ποσοτική γλωσσολογία είναι ένας υπο-κλάδος της γενικής γλωσσολογίας και πιο συγκεκριμένα της μαθηματικής γλωσσολογίας. Η ποσοτική γλωσσολογία ασχολείται με την μάθηση της γλώσσας, την γλωσσική αλλαγή, και την εφαρμογή και δόμηση των φυσικών γλωσσών. Η ποσοτική γλωσσολογία χρησιμοποιεί στατιστικές μεθόδους: ο πιο απαιτητικός της στόχος είναι η τυποποίηση των γλωσσικών νόμων, και στο τέλος, η δημιουργία μίας γενικής θεωρίας της γλώσσας μέσα στο πλαίσιο αναφοράς του συνόλου των αλληλένδετων γλωσσικών νόμων.
Η ποσοτική γλωσσολογία βασίζεται εμπειρικά στα αποτελέσματα των στατιστικών εξαγωμένων της γλώσσας, ένα πεδίο το οποίο μπορεί να ερμηνευτεί ως στατιστική της γλώσσας ή ως στατιστική οποιουδήποτε γλωσσικού αντικειμενου. Αυτού του είδους οι μελέτες του εν λόγω πεδίου δεν συνδέονται αναγκαστικά με τις θεμελιωδώς θεωρητικές έρευνες, αλλά όπως και άλλοι γλωσσολογικοί κλάδοι, όπως η γλωσσολογία σωμάτων κειμένου και η υπολογιστική γλωσσολογία, συνεισφέρουν σημαντικές εμπερικές αποδείξεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Μπερτάχαρ
Ο Μπέρταρ είχε μία κόρη, την Ραδεγούνδη (η οποία αργότερα αγιοποιήθηκε), που παντρεύτηκε τον Χλωτάριο Α΄ βασιλιά των Φράγκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς των Θουριγγίων
NGC 86
Ο NGC 86 είναι σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ανδρομέδα. Απέχει 250 εκατομμύρια έτη φωτός και έχει διάμετρο περίπου 45.000 ετών φωτός.
Τον ανακάλυψε ο Γάλλος αστρονόμος Γκυγιώμ Μπιγκουρντάν (Guillaume Bigourdan) στις 14 Νοεμβρίου 1884.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0086 Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός)
Ιωάννης Γ΄ Ατσαγιόλι
thumb|100px|Ο θυρεός των Ατσαγιόλι Ο Ιωάννης Ατσαγιόλι (ιταλικά : Giovanni Acciaiuoli) ήταν Λατίνος Αρχιεπίσκοπος Πάτρας και πολιτικός διοικητής Βαρώνος της Πάτρας την περίοδο 1360-1365. Ήταν γιος του Ιάκωβου και αδελφός των Νέριο και του Δονάτου.
Ο Ιωάννης χρίστηκε Αρχιεπίσκοπος και Βαρώνος της Πάτρας μετά από ενέργειες του θείου του Νικολό Ατσαγιόλι, ξάδελφου του πατέρα του Ιάκωβου, που είχε μεγάλη επιρροή στον Πάπα. Με τον διορισμό του στη βαρωνία η οικογένεια Ατσαγιόλι έλεγχε ποια μεγάλο μέρος από το πριγκιπάτο της Αχαΐας. Προσπάθησε να παντρέψει τον αδελφό του Νέριο με την κόρη του Ιωάννη Σανούδου και να αποκτήσει η οικογένεια το Δουκάτο του Αρχιπελάγους άλλα δεν ευδοκίμησε. Αναφέρεται ότι διατήρησε καλές σχέσεις με την Βενετία αλλά και ότι η βαρωνία και η αρχιεπισκοπή λειτουργούσαν προς όφελος της οικογένειας.
Πηγές
Κατηγορία:Λατίνοι Αρχιεπίσκοποι Πάτρας Κατηγορία:Αρχεπισκοπική Λατινική Βαρωνία της Πάτρας Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Ιωαννης
Κύκλος της Πίζας
Με την ονομασία Κύκλος της Πίζας έχει μείνει στην ιστορία ομάδα ανθρώπων που συγκεντρώθηκαν γύρω από τον Μητροπολίτη Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιο κατά τον 19ο αιώνα.
Κύκλος της Πίζας
Το 1815 εγκαταστάθηκε στην Πίζα της Ιταλίας υπό την προστασία του δούκα της Τοσκάνης ο Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιος, ο οποίος ήταν πρόεδρος της Φιλόμουσου Εταιρείας και είχε ενεργή συμμετοχή στα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας. Το 1819 στο σπίτι του εγκαταστάθηκε ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος μαζί με τον ηγεμόνα της Βλαχίας, Ιωάννη Καρατζά και τον γιό του, Κωνσταντίνο Καρατζά. Στην Πίζα μετέβη ο Αθανάσιος Τσακάλωφ και ο Αναγνωστόπουλος για να μυήσουν στην Φιλική Εταιρεία τον Ιγνάτιο και τον Μαυροκορδάτο. Εκεί παρέμεινε ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος για ένα χρόνο. Μέλη του ίδιου κύκλου ήταν επίσης ο Γκαλίνα, ο Γεώργιος Σέκερης, οι Ανδρέας και Νικόλαος Λουριώτης, ο Γεώργιος Πραΐδης.
Ο Ιγνάτιος αλληλογραφούσε τακτικά με όλους τους Έλληνες λόγιους της εποχής (Κοραή, Χριστόπουλο κ.α.) ενώ ο Μαυροκορδάτος ήρθε σε επαφή με τον Άγγλο ποιητή Σέλλεϋ. Τα μέλη αυτού του κύκλου ήταν αντίθετα ως προς την τοποθέτηση στην αρχηγία του Αλέξανδρου Υψηλάντη. Από εκεί προσπάθησαν να αναμιχθούν στα εσωτερικά της Φιλικής Εταιρείας λαμβάνοντας θέσεις δίπλα στον Υψηλάντη. Σταθερή αλληλογραφία διατηρούσαν και με τον Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο. Με την έκρηξη της επανάστασης ναύλωσαν πλοίο και μετέβησαν στην Ελλάδα.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοελληνικός διαφωτισμός Κατηγορία:Φιλική Εταιρεία Κατηγορία:Ελληνική Επανάσταση του 1821
Ανδρέας Πάτσης
Ο Ανδρέας Πάτσης (Δοτσικό Γρεβενών, 29 Νοεμβρίου 1965) είναι Έλληνας δικηγόρος και πρώην βουλευτής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1965 στο Δοτσικό Γρεβενών και σπούδασε στη Νομική Αθηνών. Από το 2011 έως το 2012 ήταν πρόεδρος του Π.Σ. Ελασσόνας και από το 2012 έως το 2014 της Νίκης Βόλου.
Στις εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής Γρεβενών με τη Νέα Δημοκρατία. Στις 25 Οκτωβρίου 2022 διεγράφη από την κοινοβουλευτική ομάδα και από το κόμμα μετά τις αποκαλύψεις για εξαγορά κόκκινων δανείων και υψηλές αμοιβές από εταιρείες του δημοσίου (ΕΛΤΑ). Ο ίδιος δήλωσε πως δεν ήξερε την ύπαρξη του ασυμβίβαστου και πως η Νέα Δημοκρατία γνώριζε τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Παρέμεινε ανεξάρτητος βουλευτής μέχρι τον Απρίλιο του 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρόεδροι ποδοσφαιρικών ομάδων της Ελλάδας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Γρεβενών Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες
Κυβέρνηση Τσίπρα
Το 2015 σχηματίστηκαν δύο κυβερνήσεις με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο:
NT
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων NT ή NT ή nT, μπορεί να αναφέρεται:
Αλέξα Γιοβάνοβιτς
Ο Αλέξα Γιοβάνοβιτς (σερβικά: Алекса Јовановић, 31 Αυγούστου 1846 - Βελιγράδι 6 Μαΐου 1920) ήταν συγγραφέας, νομικός και πολιτικός της Σερβίας. Διετέλεσε υπουργός και πρόεδρος του Βασιλείου της Σερβίας.
Βιογραφία
Ο Γιοβάνοβιτς πήγε δημοτικό σχολείο στην Νεγκοτίν και στη συνέχεια γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Σπούδασε στη νομική σχολή του πανεπιστημίου του Παρισιού.
Μετά την αποφοίτηση και επιστροφή του στην Σερβίάσκησε την δικηγορία στο Κραγκούγιεβατς, στο Κράλιεβο και έπειτα διορίσθηκε στο υπουργείο δικαιοσύνης. Από το 1874 στο 1878 ήταν δικαστής του δικαστηρίου του Σμεντέρεβο και έπειτα του Κρούσεβατς, και προεδρεύων δικαστής στο Νις και το Βελιγράδι. Από το 1884 στο 1890 ήταν μέλος του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Από το 1890 έως το 1894 ο Γιοβάνοβιτς ήταν επικεφαλής τμήματος στο υπουργείο δικαιοσύνης, στη συνέχεια από το 1894 έως το 1899 μέλος του δικαστηρίου των ευρωπαϊκών κοινοτήτων.
Από τις 25 Ιουλίου 1900 έως τις 3 Απριλίου 1901 ήταν πρωθυπουργός του βασιλιά Αλεξάνδρου Α΄, στην ίδια κυβέρνηση ήταν και υπουργός εξωτερικών και του υπουργός δικαιοσύνης. Τον Σεπτέμβριο του 1901 διορίστηκε στο συμβούλιο της επικρατείας.
Ο Γιοβάνοβιτς ήταν επίσης ο συγγραφέας πολλών άρθρων και βιβλίων στους τομείς του δικαίου, την ιστορία και τη λογοτεχνία.
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι ιστορικοί Κατηγορία:Σέρβοι νομικοί Κατηγορία:Υπουργοί εξωτερικών της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί δικαιοσύνης της Σερβίας
Έτσι ισχυρίζεται ο Περέιρα
Έτσι ισχυρίζεται ο Περέιρα είναι ο τίτλος ιταλικής δραματικής ταινίας του 1995 που σκηνοθέτησε ο 	Ρομπέρτο Φαέντσα.
Πλοκή
Η ιστορία εκτυλίσσεται στην Πορτογαλία του 1938, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Σαλαζάρ. Ο Περέιρα είναι ένας δημοσιογράφος με μεγάλη εμπειρία στην συγγραφή νεκρολογιών, ωστόσο για μικρό διάστημα εργάζεται ως υπεύθυνος της πολιτιστικής στήλης στην φιλοκαθεστωτική εφημερίδα Lisboa, γράφοντας νεκρολογίες σημαντικών προσώπων της λογοτεχνίας, πριν ακόμη πεθάνουν. Είναι μία προσωπικότητα μετριοπαθής, ένας ήσυχος άνθρωπος, χωρίς πολιτικές θέσεις, αφοσιωμένος μόνο στη λογοτεχνία-ιδίως τη γαλλική- και στην σύζυγό του, η οποία έχει πεθάνει από φυματίωση, στο πορτρέτο της οποίας μιλά καθημερινά. Ο Περέιρα είναι επιπλέον, καρδιοπαθής, παχύσαρκος και άνθρωπος της συνήθειας (περνά τα πρωινά του στο café «Ορχιδέα», παραγγέλνοντας πάντα λεμονάδα και ομελέτα βοτάνων).
Μία μέρα ο Περέιρα, διαβάζοντας ένα φιλοσοφικό δοκίμιο σχετικό με τον θάνατο σε ένα περιοδικό, αποφασίζει να επικοινωνήσει με τον συντάκτη του προκειμένου να του προτείνει μια θέση εσωτερικού συνεργάτη στην πολιτιστική σελίδας που διευθύνει. Ο συγγραφέας, ένας νέος ονόματι Francesco Monteiro Rossi, ιταλικής καταγωγής, δέχεται την πρόταση χωρίς δισταγμούς. Ο Περέιρα τον προσλαμβάνει δοκιμαστικά, ζητώντας του να γράψει νεκρολογίες διάσημων ζώντων προσώπων, ώστε η εφημερίδα να είναι προετοιμασμένη σε περίπτωση αιφνίδιου θανάτου τους. Ο Rossi, παρ’ όλα αυτά, αντί να ετοιμάσει τις νεκρολογίες που του είχαν ανατεθεί, γράφει άλλες, όπως αυτή του Gabriele D’ Annunzio, τον οποίο και κατηγορεί για την εφαρμογή του φασισμού. Οι νεκρολογίες αυτές επικρίνονται από τον Pereira αδημοσίευτες, εξαιτίας του πολιτικού περιεχομένου και της εναντίωσής τους στο καθεστώς, γεγονός που θα τις καθιστούσε εύκολα λογοκρινόμενες, αν όχι επικίνδυνες.
Ο Pereira διακρίνοντας τις δυσκολίες του νέου, ο οποίος έχει επηρεαστεί από το επαναστατικό πνεύμα της συντρόφου του Marta, βρίσκεται σε δίλημμα μεταξύ της επιθυμίας του να τον βοηθήσει, βλέποντας στο πρόσωπό του το γιο που δεν είχε, και εκείνης να μην αναμειχθεί σε πολιτικά ζητήματα, τα οποία θα μπορούσαν να του δημιουργήσουν προβλήματα. Λίγο αργότερα ,γνωρίζει το γιατρό Cardoso, διευθυντή της κλινικής θαλασσοθεραπείας του Parede, στην οποία και καταφεύγει για να θεραπεύσει την καρδιοπάθειά του. Ο Cardoso τον συμβουλεύει να εγκαταλείψει την Πορτογαλία και να πάει στη Γαλλία, χώρα στην οποία εκείνη την εποχή η ελευθερία ήταν αξία διαφυλαγμένη. O Περέιρα εκφράζει στο γιατρό του το αίσθημα της ανησυχίας που τον διακατέχει εδώ και λίγο καιρό, κι εκείνος του εξηγεί μία θεωρία ψυχολογίας, εμπνευσμένη από Γάλλους ψυχολόγους: τη θεωρία της συνομοσπονδίας των ψυχών. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή, η ανθρώπινη προσωπικότητα είναι μία συνομοσπονδία διαφόρων ψυχών κάτω από ένα κυρίαρχο εγώ. Αν εμφανιστεί κάποιο ισχυρότερο εγώ, αντικαθιστά το αδύναμο κι έτσι επέρχεται η πραγματική εξέλιξη. Η ανησυχία αυτή θα μπορούσε να αποτελεί το πρελούδιο μιας μεγάλης εξέλιξης για το γηραιό δημοσιογράφο.
Σταδιακά, ο Περέιρα, αρχίζει να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα του καθεστώτος στο οποίο ζει: τις βιαιότητες, τους εκφοβισμούς και την πιεστική λογοκρισία στην οποία έχει υποβληθεί ο Τύπος. Απομακρυσμένος από την πραγματική ζωή, εστιάζοντας μόνο στη λογοτεχνία, την πεθαμένη σύζυγό του και τον φόβο του θανάτου, δεν έχει συνειδητοποιήσει την φρικαλεότητα της κατάστασης. Από την άλλη πλευρά, ο Monteiro Rossi, αναζητά καταφύγιο στο σπίτι του Περέιρα, ο οποίος θα τον υποθάλψει μαζί με πλαστά διαβατήρια των συντρόφων του. Ο νεαρός στο σπίτι του Περέιρα θα ανακριθεί και θα ξυλοκοπηθεί μέχρι θανάτου από τρεις οπλισμένους άντρες, που ισχυρίζονται ότι είναι αστυνομικοί.
Μετά την φυγή των ανδρών, ο Περέιρα μένει μόνος στο διαμέρισμά του παίρνοντας τελικά θέση στα γεγονότα. Κάνει χρήση ενός επικίνδυνου τεχνάσματος: ζητά από το δόκτορα Cardoso να προσποιηθεί τον αρχηγό της λογοκρισίας, ο οποίος δίνει την έγκριση της δημοσίευσης ενός άρθρου του Περέιρα, υπογεγραμμένο με το όνομά του. Στο άρθρο καταγγέλλονται η δολοφονία του Rossi και η φρικαλεότητα του καθεστώτος, με λεπτό- ειρωνικό ύφος. Γρήγορα, ο Περέιρα ετοιμάζει τη βαλίτσα του και δραπετεύει από την Πορτογαλία. Έτσι ο μεσήλικας δημοσιογράφος μεταμορφώνεται από ένα νωθρό διανοούμενο σε έναν πραγματικό επαναστάτη κατά του δικτατορικού καθεστώτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικές δραματικές ταινίες
2262 Μιτιντίκα
Η Μιτιντίκα (Mitidika) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,6. Ανακαλύφθηκε το 1978 από τον Ελβετό αστρονόμο Πάουλ Βιλντ, που παρατηρούσε από το αστεροσκοπείο του Πανεπιστημίου της Βέρνης στο Τσίμερβαλντ, και πήρε το όνομά της από το όνομα μιας Τσιγγάνας ηρωίδας μυθιστορήματος του Κλέμενς Μπρεντάνο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά της Μιτιντίκα είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μιτιντικα
Σέρπικο (ταινία)
Το Σέρπικο (Serpico), είναι νέο-νουάρ βιογραφική αστυνομική ταινία αμερικανικής παραγωγής 1973, σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Λουμέτ, βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Πήτερ Μάας. Η μουσική είναι του Μίκη Θεοδωράκη και πρωταγωνιστούν ο Αλ Πατσίνο, η Κορνηλία Σαρπ Μπρέγκμαν και ο Τζον Ράντολφ.
Πλοκή
Ο Φρανκ Σέρπικο (Αλ Πατσίνο) μετά την αποφοίτηση του από την Αστυνομική Ακαδημία, θα ενταχθεί σε ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα και ως νέος αστυφύλακας θα δείξει ιδιαίτερο ζήλο για την καταπολέμηση του εγκλήματος, κάνοντας συνεχείς συλλήψεις μικροκακοποιών.
Κατά την διάρκεια μιας συνηθισμένης περιπολίας με έναν συνάδελφο του θα βρούν ένα σεσημασμένο πράκτορα παρανόμων στοιχημάτων, ο οποίος είχε καθυστερήσει να καταβάλει την μηνιαία μίζα στους αστυνομικούς. Τότε ο Σέρπικο έρχεται για πρώτη φορά αντιμέτωπος με την διαφθορά μέσα στο αστυνομικό τμήμα. Οι αστυνομικοί του τμήματος θα προτείνουν στον Σέρπικο να πάρει και αυτός το μερίδιο που του αναλογεί, αλλά ο Σέρπικο δεν δέχεται.
Μετά τα συνεχόμενα κρούσματα διαφθοράς στο τμήμα και την συνεχή πίεση των άλλων αστυνομικών να πάρει μίζα, ο Σέρπικο αποφασίζει να απευθυνθεί στους ανωτέρους του, αλλά χωρίς κάποιο αποτέλεσμα, επειδή αρνείται να καταθέσει εναντίων των συναδέλφων του. Παρόλα αυτά όμως δεν θα το βάλει κάτω και θα συνεχίσει την προσπάθειά του για την καταπολέμηση της διαφθοράς.