cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταλία
2000-2004: Πέρασμα στην αγγλοσαξονική αγορά και πρώτη περιοδεία στις ΗΠΑ
Το 2003, κυκλοφόρησε μία συλλογή με τις επιτυχίες της σε remix, ενώ λίγους μήνες αργότερα κυκλοφόρησε το πρώτο εξολοκλήρου αγγλόφωνο άλμπουμ της. Με αυτό το άλμπουμ, κατάφερε να ανοίξει δύσκολες μουσικές αγορές όπως αυτές της Αυστραλίας και της Ιαπωνίας, ενώ ώθησε σε μεγάλο βαθμό την καριέρα της στην αγγλοσαξονική Αμερική και τον Καναδά. Σε ήχο περισσότερο r&b, παρά latin pop, δημιούργησε ένα καλά δομημένο άλμπουμ, το οποίο αν και ήταν σημαντικό βήμα για την καριέρα της, δεν κατάφερε να φτάσει την εμπορική κορύφωση, συγκριτικά με άλλους ισπανόφωνους καλλιτέχνες που πέτυχαν την πραγματοποίηση "crossover" στην αγγλική γλώσσα. Το πιο γνωστό τραγούδι του δίσκου είναι το "I Want You", ντουέτο με τον Fat Joe, το οποίο ακούστηκε πολύ στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αλλά απογοήτευσε μερίδες των θαυμαστών της στη Λατινική Αμερική. Το κομμάτι "Save the day" αποτελεί φόρο τιμής στα θύματα της πτώσης των Δίδυμων Πύργων.
Σύμφωνα με τη Nielsen SoundScan (εταιρία καταμέτρησης πωλήσεων), ο δίσκος έγινε χρυσός στην Αμερική για πωλήσεις πάνω από μισό εκατομμύριο αντίτυπα, ενώ συνολικά πούλησε περισσότερα από 3,5 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως. Στην Ιαπωνία, σύμφωνα με τη RIAJ, ο δίσκος έγινε πλατινένιος. Στην Ελλάδα έφτασε μέχρι την τρίτη θέση των πωλήσεων του καταλόγου της IFPI.
2005 - 2007: Η περίοδος του "The sixth sense" και επιχειρηματικές δραστηριότητες
Το 2005 κυκλοφόρησε το ένατο προσωπικό άλμπουμ της με τίτλο "The sixth sense" ("Η έκτη αίσθηση"), το οποίο στη Λατινική Αμερική κυκλοφόρησε με τον τίτλο "El sexto sentido". Στον δίσκο υπάρχουν πολλές αναφορές στην Καμπάλα, το φιλοσοφικό κίνημα που αποτελεί τις απόκρυφες παραδόσεις των Εβραίων, καθώς και πολλές αναφορές στη Βίβλο. Σε επίπεδο στίχων, το "The Sixth Sense" έχει θεωρηθεί ένα από τα πιο συμβολικά άλμπουμ της Thalia. Από αυτή τη δισκογραφική δουλειά, που αποτέλεσε και την ακριβότερη παραγωγή για ισπανόφωνο δίσκο το 2005, ξεχώρισαν 4 singles: "Amar sin ser amada", "Un alma sentenciada", "Seducción", "Olvídame". To "The Sixth Sense" αν και σε εμπορικό επίπεδο είχε ικανοποιητική πορεία, δεν κατάφερε να φτάσει στα επίπεδα των προηγούμενων δίσκων της που της απέφεραν πληθώρα χρυσών και πλατινένιων επικυρώσεων σε πολλές χώρες. Ως δισκογραφική δουλειά δέχτηκε κατά βάση θετικές κριτικές. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε μία επανέκδοση του δίσκου με τέσσερα επιπλέον κομμάτια, δύο από τα οποία κυκλοφόρησαν ως singles. Στην Ελλάδα, το "The Sixth Sense" έφτασε μέχρι τη θέση #5 των πωλήσεων άλμπουμ, ενώ στις ΗΠΑ έγινε 2 φορές πλατινένιο. Το άλμπουμ έγινε επίσης πλατινένιο στο Μεξικό και σε κάποιες χώρες της Λατινικής Αμερικής.
Τον Μάρτιο του 2007, ανακοινώθηκε η συνεργασία της με την "ABC Radio Networks" για την παραγωγή του ραδιοφωνικού προγράμματος "Conexión Thalía Radio Show", μία δίωρη ραδιοφωνική εκπομπή την οποία παρουσιάζει η ίδια και αναμεταδίδεται σε περισσότερους από 100 ραδιοφωνικούς σταθμούς ανά τις ΗΠΑ. Σύμφωνα με μετρήσεις που δημοσιεύτηκαν στις 15 Ιανουαρίου 2009, το πρόγραμμα είχε εβδομαδιαία ακροαματικότητα 12 εκατομμυρίων ακροατών, αριθμός που αναμένεται να έχει αυξηθεί από τότε. Στις 7 Οκτωβρίου 2007, γέννησε την κόρη της, Σαμπρίνα Σακάε.
2008 - 2011: Η εμπορική αποτυχία του Lunada, προβλήματα υγείας και το Primera Fila
Το δέκατο στούντιο άλμπουμ της με τίτλο Lunada, παραγωγής του Emilio Estefan, κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2008. Ο δίσκος περιέχει 11 κομμάτια, μεταξύ των οποίων και το κομμάτι «Bendita» ("Ευλογημένη"), το οποίο έγραψε η Ταλία για την κόρη της. Έκανε εμφάνιση στην θέση #10 στην κατηγορία των Top Latin Albums του αμερικάνικου Billboard Chart. Πολύ σύντομα βγήκε από το chart, ενώ στο Μεξικό έφτασε μέχρι τη θέση #8 και στην Ελλάδα μέχρι τη θέση #17. Το Lunada, αρχικά σχεδιασμένο και προορισμένο να αποτελέσει ένα concept album με θέμα το καλοκαίρι και τη γιορτινή διάθεση, δεν κατάφερε να ανταποκριθεί σε επίπεδο εμπορικότητας. Πούλησε λιγότερα από 300.000 αντίτυπα και αποτελεί τον δίσκο με τις χαμηλότερες πωλήσεις στην καριέρα της Ταλία. Το εμπορικό φιάσκο προήλθε από το γεγονός ότι η Ταλία αρρώστησε από μία πολύ σοβαρή ασθένεια που λέγεται Lyme disease την περίοδο της κυκλοφορίας του δίσκου με αποτέλεσμα να μην καταφέρει να προωθήσει τον δίσκο, να ακυρώσει την περιοδεία της και να κυκλοφορήσει μόνο ένα single. Τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, η Ταλία ανακοίνωσε τη λήξη του συμβολαίου της με την ΕΜΙ Music.
Στη συνέχεια έκανε μετεγγραφή στη Sony Music με την οποία κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2009 τον πρώτο της δίσκο ζωντανής ηχογράφησης με τίτλο Primera fila. Το άλμπουμ έφτασε μέχρι την 1η θέση σε πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, στο Μεξικό και τη Λατινική Αμερική σύντομα μετά την κυκλοφορία του, και παρέμεινε στις πρώτες θέσεις για σχεδόν 2 χρόνια. Όλα τα digital singles καθώς και η digital κυκλοφορία του album έσπασαν ρεκόρ ψηφιακών πωλήσεων στην ιστοσελίδα της Amazon και στα iTunes παίρνοντας χρυσή επικύρωση. Με το Primera Fila κατάφερε να φτάσει ξανά στις πρώτες θέσεις των πωλήσεων και να επανακτήσει μεγάλες μουσικές αγορές τις οποίες παραλίγο να χάσει μετά την αποτυχία του Lunada. Συνολικά το Primera Fila έχει πουλήσει 1,5 εκατομμύριο αντίτυπα διεθνώς. Στην Ελλάδα έφτασε μέχρι την έκτη θέση σε πωλήσεις σύμφωνα με τον κατάλογο πωλήσεων της IFPI.
Ο κριτικός Jason Birchmeier θεώρησε το Primera Fila ως τον καλύτερο δίσκο της Thalia μέχρι σήμερα σε επίπεδο ερμηνείας, στίχων, σύνθεσης και καλλιτεχνικής εξέλιξης. Συνολικά, το Primera Fila δέχτηκε πληθώρα θετικών κριτικών, δεκάδες βραβεία και φυσικά τη θετική ανταπόκριση του αγοραστικού κοινού. Το Primera Fila κατάφερε να παραμείνει στο AMPROFON chart του Μεξικού για πάνω από 160 συνεχόμενες εβδομάδες, κατορθώνοντας να γίνει διαμαντένιο και τρεις φορές πλατινένιο.
Στις 13 Οκτωβρίου η Ταλία συμμετείχε στη γιορτή για την ισπανόφωνη μουσική κληρονομιά που έλαβε μέρος στον Λευκό Οίκο και ερμήνευσε τη μεγάλη επιτυχία της Amor a la mexicana, ενώ μάλιστα σήκωσε και τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Μπαράκ Ομπάμα, να χορέψει μαζί της για λίγα δευτερόλεπτα. Τη βραδιά αυτή παρευρέθηκαν επίσης άλλοι μεγάλοι αστέρες της λάτιν μουσικής όπως η Γκλόρια Εστέφαν, η Τζένιφερ Λόπεζ με τον σύζυγό της Μάρκ Άντονυ, ο Jose Feliciano και άλλοι celebrities όπως η Έβα Λονγκόρια και ο κωμικός Τζορτζ Λόπεζ.
Επίσης το 2010 συμμετείχε στην ισπανόφωνη έκδοση του We are the world ("Somos el mundo") με σκοπό τη βοήθεια των πληγέντων στην Αϊτή και τη Χιλή, ενώ τραγούδησε live και σε ένα τηλεοπτικό μαραθώνιο που διοργανώθηκε από μεγάλο τηλεοπτικό δίκτυο των ΗΠΑ με τον ίδιο σκοπό.
Μέσα στο 2011 η Ταλία γέννησε το δεύτερο παιδί της, το οποίο ονόμασε Matthew Alejandro. Όμως σχεδόν ένα μήνα πριν τη γέννηση του γιου της, έχασε τη μητέρα της Γιολάντα. Η συναισθηματική κατάσταση της Ταλία αυτούς τους μήνες ήταν πολύ έντονη, εφόσον μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα πέρασε από την απώλεια του θανάτου ενός πολύ αγαπημένου της προσώπου, στη γέννηση ενός νέου μέλους στην οικογένειά της. Μέσα σε αυτό το κλίμα συναισθηματικής φόρτισης, η Ταλία εμπνεύστηκε για να δώσει μορφή στο μουσικό υλικό της που θα κυκλοφορούσε μετέπειτα.
Τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς κυκλοφόρησε η προσωπική της αυτοβιογραφία Growing Stronger, όπου μεταξύ άλλων, αναφέρεται στον κοινωνικό αποκλεισμό που δέχτηκε όταν ήταν μικρή από τους συνομήλικούς της, στο πόσο την επηρέασε ο θάνατος του πατέρα της όταν αυτή ήταν μόλις 5 χρονών, στη θανατηφόρο ασθένεια "lyme disease" που αντιμετώπισε, στον γάμο της με τον Tommy Mottola, τη γέννηση των παιδιών της, τον πρόσφατο ξαφνικό θάνατο της μητέρας της και στις εμπειρίες που απέκτησε όλα αυτά τα χρόνια ως η πρώτη κυρία των τηλενουβέλων, και η μεγαλύτερη σταρ της χώρας της. Τους επόμενους μήνες αφοσιώθηκε αποκλειστικά στην προετοιμασία και την ηχογράφηση του δίσκου της.
Τα Χριστούγεννα, κυκλοφόρησε το ντουέτο της με τον Καναδό τραγουδιστή της jazz, Michael Buble για το κομμάτι "Feliz Navidad".
2012-2013 : Habitame Siempre και Viva Tour
Στις 3 Φεβρουαρίου 2013 κυκλοφόρησε το δεύτερο single του δίσκου, το κομμάτι "Te Perdiste Mi Amor" που είναι ντουέτο με τον Αμερικανό τραγουδιστή Prince Royce. Στις 24 Μαρτίου της ίδιας χρονιάς ξεκίνησε την περιοδεία της με αφετηρία το Σικάγο. Η περιοδεία, που φέρει τίτλο "The VIVA! Tour" περιλάμβανε συναυλίες στις ΗΠΑ και το Μεξικό βιντεοσκοπήθηκε και κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά σε dvd/bluray.
2014-σήμερα: Δισκογραφική επιστροφή
Τον Νοέμβριο του 2014 κυκλοφόρησε το άλμπουμ Amore Mio, το οποίο σημείωσε μέτρια επιτυχία. Από αυτό το άλμπουμ ξεχώρισαν 4 κομμάτια, το Por lo que reste de vida, η μπαλάντα Sólo parecía amor, το dance κομμάτι Como Tú No Hay Dos (σε συνεργασία με την Becky G) και το ομότιτλο κομμάτι του δίσκου.
Τον Μάιο του 2016, κυκλοφόρησε το άλμπουμ Latina το οποίο έφτασε στην 1η θέση του Top Latin albums chart στο Billboard και στη θέση #29 του παγκόσμιου albums chart. Συνολικά, έφτασε στην 1η θέση των πωλήσεων σε 11 χώρες στα iTunes με συνολικά entries σε 34 χώρες. Το πρώτο σινγκλ είναι το κομμάτι Desde Esa Noche σε ντουέτο με τον Κολομβιανό Maluma, το οποίο εξελίχτηκε σε τεράστια επιτυχία σε ΗΠΑ, Λατινική Αμερική και Ισπανία, φτάνοντας γρήγορα στις πρώτες θέσεις των charts. Το 2ο σινγκλ είναι η μπαλάντα Vuélveme a Querer. Στο Latina εμπεριέχονται διασκευές 2 ελληνικών τραγουδιών: το ένα είναι το Tiki Tiki Ta ("Η πιο ωραία στην Ελλάδα") και το άλλο είναι το Todo ("Πόσο σε θέλω"). Το άλμπουμ περιλαμβάνει συνεργασίες με γνωστούς καλλιτέχνες όπως Silvestre Dangond, OMI, Jacoob Forever, De La Ghetto κλπ. Στην Ελλάδα έφτασε στην 1η θέση του GooglePlay music chart, και στην 2η θέση του iTunes chart. Έλαβε πολύ θετικές κριτικές, με το AllMusic να το βαθμολογεί με 4 στα 5 αστέρια και να εγκωμιάζει το άλμπουμ για την παραγωγή και τα φωνητικά. Σύμφωνα με τη σελίδα All Music, το album Latina συμπεριλαμβάνεται στα καλύτερα album του 2016.
Καριέρα στην ηθοποιία
thumb|right|150px| Η [[Μαρία της γειτονιάς (τηλεοπτική σειρά)|Μαρία της γειτονιάς, παραγωγής 1995, αποτελεί μία από τις πιο κλασσικές τηλενουβέλες όλων των εποχών. ]] Η Thalia έπαιξε για πρώτη φορά σε τηλενουβέλα το 1986 στη σειρά "Pobre señorita Limantour" ("Καημένη Δεσποινίδια Λιμαντούρ"), μέσα από την οποία ξεκίνησε η συνεργασία της με τον τηλεοπτικό όμιλο Televisa, τον μεγαλύτερο τηλεοπτικό όμιλο στον χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης στον ισπανόφωνο κόσμο. Η Televisa είναι εταιρία που παράγει ετησίως μεγάλο αριθμό τηλενουβέλων, οι οποίες στη συνέχεια εξάγονται σε πολλές χώρες του κόσμου. Το συμβόλαιο της Ταλία με την Televisa θεωρήθηκε το πιο ακριβό συμβόλαιο που έχει υπογράψει ηθοποιός στην ιστορία του ομίλου, ενώ όπως αποδείχτηκε, ήταν και το διαρκέστερο. Το 1987, πρωταγωνίστησε στη νεανική δραματική σειρά "Quinceañera" ("Δεκαπεντάχρονη"), δίπλα στο πλευρό της Μεξικανής ηθοποιού Αδέλα Νοριέγα. Η "Δεκαπεντάχρονη" κέρδισε το βραβείο καλύτερης τηλενουβέλας για το έτος 1988, ενώ η Ταλία έλαβε το βραβείο της καλύτερης πρωτοεμφανιζόμενης ηθοποιού. Το 1989, ήταν πάλι πρωταγωνίστρια στη σειρά "Luz y Sombra" ("Φως και σκιά"), η οποία ωστόσο αποδείχτηκε τηλεοπτική αποτυχία. Η έκρηξη της δημοτικότητας της Ταλία ήρθε το έτος 1992, όταν υποδύθηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κοινωνική σειρά "Μαρία Μερσέντες", για την οποία κέρδισε το βραβείο πρώτου γυναικείου ρόλου σε τηλενουβέλα το 1993. Η σειρά αποτέλεσε την πρώτη από μία τριλογία αισθηματικών σειρών, οι οποίες έμειναν γνωστές από τον Τύπο ως "η τριλογία με τις Μαρίες", επειδή και στις τρεις σειρές το όνομα της ηρωίδας ήταν Μαρία ενώ το σενάριο ήταν παρεμφερές. Η δεύτερη τηλενουβέλα της τριλογίας ήταν η Μαριμάρ, παραγωγής 1994, ενώ η τελευταία ήταν η Μαρία της γειτονιάς, παραγωγής 1995. Η πορεία της Ταλία στον χώρο της ηθοποιίας έληξε με την τηλενουβέλα Ροζαλίντα, παραγωγής 1999. Οι τέσσερις αυτές τηλενουβέλες βασίστηκαν στο σεναριακό μοτίβο του παραμυθιού της Σταχτοπούτας. Με αυτές τις σειρές, η Ταλία έλαβε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα και καθιερώθηκε ως τηλεοπτικό φαινόμενο, εφόσον οι σειρές της προκάλεσαν αισθητά υψηλά ποσοστά τηλεθέασης στις περισσότερες χώρες όπου προβλήθηκαν. Το 1999 μάλιστα ανακοινώθηκε από τον τότε πρόεδρο της Televisa, ότι η Ταλία είναι η πιο ακριβοπληρωμένη ηθοποιός τηλενουβέλας όλων των εποχών, ενώ οι σειρές που πρωταγωνίστησε ήταν αυτές που είχαν τη μεγαλύτερη απήχηση σε διεθνές επίπεδο. Συγκεκριμένα, τα δικαιώματα προβολής της τελευταίας της σειράς με τον όμιλο είχαν ήδη πουληθεί σε περισσότερες από 80 χώρες, πριν ακόμα κάνει πρεμιέρα η σειρά στη Μεξικανική τηλεόραση, ενώ το 2000 σύμφωνα με στατιστική έρευνα της Nielsen οι τηλενουβέλες της Ταλία ήταν το δεύτερο πιο εξαγώγιμο προϊόν του Μεξικού μετά από το ποτό τεκίλα. Η εικόνα της ως σταρ της Μεξικάνικης σαπουνόπερας για πολλούς σήμερα αποτελεί στοιχείο πολιτιστικών αναφορών και ρετρό ενδιαφέροντος, εφόσον στιγμάτισε με τους ρόλους της την τηλεοπτική πραγματικότητα δύο δεκαετιών.
Ωστόσο, αν και η παρουσία της στην τηλεόραση ήταν φαινομενική, η πορεία της στον χώρο του κινηματογράφου ήταν μικρότερης σημασίας. Το 1999 πρωταγωνίστησε στην Αμερικανική κωμωδία Μάμπο Καφέ, μία ανεξάρτητη ταινία παραγωγής του Ρούμπεν Γκονζάλες, η οποία απέσπασε πολύ μέτριες κριτικές και θεωρήθηκε εμπορικό φιάσκο, εφόσον διατέθηκαν ελάχιστα χρήματα για την παραγωγή της. Η Ταλία έκτοτε ασχολείται κατά αποκλειστικότητα με την καριέρα της στον χώρο της μουσικής, τη συγγραφή βιβλίων και τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες.
Επιχειρηματική δραστηριότητα
Παράλληλα, κυκλοφόρησε η σειρά οπτικών της κάτω από την ονομασία "Thalía Eyewear Collection" σε συνεργασία με την Kenmark Optical. Το 2005, η σειρά οπτικών επεκτάθηκε και στη Μεξικανική αγορά, μέσω μιας συνεργασίας με την εταιρία "Devlyn". Μέχρι το 2007 η Thalía είχε παραγάγει κέρδος 100 εκατομμυρίων δολαρίων μέσα από τις πωλήσεις της κολεξιόν "Thalía Eyewear", με συνολικά πωληθέντα πάνω από 1 εκατομμύριο προϊόντα. Το 2007, η Thalía παρουσίασε μία καινούργια σειρά οπτικών στη Νέα Υόρκη, η οποία εξήχθη σε περισσότερες από 80 χώρες ανά τον κόσμο, με ιδιαίτερη εισπρακτική επιτυχία.
Τον Απρίλιο του 2004, έκανε την εμφάνισή της στον χώρο τον εκδόσεων κυκλοφορώντας στην Αμερική περιοδικό μηνιαίας συχνότητας με τίτλο το όνομά της Thalía, σε παραγωγή της American Media και στοχεύοντας στο νεανικό και γυναικείο κοινό της λατινόφωνης μειονότητας των ΗΠΑ. Το περιοδικό περιελάμβανε συμβουλευτική και θέματα σχετικά με την υγεία, τη μόδα και μυστικά ομορφιάς. Μερικούς μήνες αργότερα, έκλεισε συμφωνία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων για να είναι το προβαλλόμενο πρόσωπο της εταιρίας κοσμημάτων "Jacob & Co".
Τον Σεπτέμβριο του 2007 κυκλοφόρησε το πρώτο βιβλίο της το οποίο περιείχε μυστικά ομορφιάς με τίτλο "Thalía: ¡Belleza!-Lessons in Lipgloss and Happiness" ενώ τον Ιούνιο του 2009, κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο της με τίτλο "Thalia: ¡Radiante!-Your Guide to a Fit and a Fabulous Pregnancy", το οποίο αποτελούσε πρακτικό οδηγό για έγκυες γυναίκες. Τον Μάιο του 2010, συνεργάστηκε με την πολυεθνική εταιρία "C&A" για την προσωπική της κολεξιόν ρούχων και αξεσουάρ. Τον Φεβρουάριο του 2011, έγινε το νέο πρόσωπο της "Head & Shoulders" και τον Νοέμβριο, κυκλοφόρησε το τρίτο βιβλίο της "Growing Stronger", το οποίο αποτελεί την αυτοβιογραφία της. Η Thalía υπήρξε επίσης το δημόσιο πρόσωπο για μεγάλες διαφημιστικές καμπάνιες, όπως της "Dr. Pepper" (εταιρία αναψυκτικών) το 2001 και του οίκου μόδας "Victoria's Secret" το 2005. Από το 2007 μέχρι σήμερα είναι το προβαλλόμενο πρόσωπο της εταιρίας επικοινωνιών AT&T, που είναι η πρώτη εταιρία υπηρεσιών επικοινωνίας στον λατινόφωνο κόσμο και μία από τις μεγαλύτερες στις ΗΠΑ. Το 2010 διέρευσε η φήμη από το περιοδικό ΟΚ! ότι για κάθε διαφημιστικό που γύριζε, χρέωνε περίπου 3 εκατομμύρια δολάρια. Σύμφωνα με το περιοδικό Mira!, το 2008 είχε εκτιμηθεί ότι η Ταλία ήταν η πιο πλούσια Μεξικάνα επιχειρηματίας στην Αμερική με συνολικό net worth πάνω από 200 εκατομμύρια δολάρια. Τον Απρίλιο του 2012, εγκαινίασε το δικό της κέντρο γιόγκα στη Νέα Υόρκη. Επιπλέον τα τελευταία χρόνια, μοιράζεται πληθώρα επενδύσεων με τον σύζυγό της Tommy Mottola, ιδίως στην παραγωγή μουσικών παραστάσεων στο Broadway.
Το 2013 κυκλοφόρησε το τέταρτο βιβλίο της μέσα από τις εκδόσεις Penguin Books, το οποίο απευθύνεται σε μικρά παιδιά και παράλληλα υπέγραψε συμβόλαιο πολλών εκατομμυρίων δολαρίων με την πολυεθνική εταιρία Macy's για να λανσάρει την άνοιξη του 2015 τις επόμενες προσωπικές της κολεξιόν ρούχων, εσωρούχων, υποδημάτων, αξεσουάρ, κοσμημάτων και καλλυντικών.
Φιλανθρωπική δράση
Η Ταλία από το 2004 είναι εθελόντρια και επίσημη εκπρόσωπος του March of Dimes διεθνώς. Το "March of Dimes" είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που στηρίζει διαφημιστικές καμπάνιες σχετικά με τη βελτίωση της υγείας των μητέρων και των μωρών, ιδίως σε περιπτώσεις πρόωρων γεννήσεων. Μέσω διάφορων διαφημιστικών και μέσω της προβολής της, έχει καταφέρει να αυξήσει την ευαισθητοποίηση μεγάλου μέρους των πολιτών σχετικά με τις πρόωρες γεννήσεις των μωρών και τους κινδύνους υγείας που επιφέρουν, καθώς και να αυξήσει τις δωρεές σε σημαντικό ποσοστό.
Το 2006, συμμετείχε στο φιλανθρωπικό γκαλά A Funny Thing Happened On The Way To Cure Parkinson's με σκοπό την οικονομική στήριξη του ιδρύματος The Michael J. Fox Foundation for Parkinson's Research του Michael J. Fox.
Τον Μάιο του 2009, η Ταλία μαζί με τον σύζυγό της Τόμμυ Μοττόλα, δέχτηκαν τιμητική αναγνώριση από το St. Jude Children’s Research Hospital στο Miami για την έντονη οικονομική τους στήριξη στο πρόγραμμα βοήθειας για τα άρρωστα παιδιά. Το 2010, συμμετείχε δυναμικά στη συγκέντρωση χρημάτων του "Foundation of the New York's police department", το οποίο εργάζεται για καλύτερη αστική ασφάλεια. Το 2011, παρακολούθησε το φιλανθρωπικό γκαλά που διοργάνωσε το Robin Hood Foundation με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για τους αστέγους, στο οποίο προσέφερε μεγάλο χρηματικό ποσό. Την ίδια χρονιά, έκλεισε τον Μεξικάνικο τηλεοπτικό μαραθώνιο συγκέντρωσης χρημάτων, προσφέροντας μία εθελοντική συναυλία στο Audiotorio Nacional.
Είναι επιπλέον μέλος του ιδρύματος "ALAS Foundation", το οποίο είναι ένας μη κυβερνητικός οργανισμός που αγωνίζεται για την ανάπτυξη προγραμμάτων παροχής εκπαίδευσης σε μικρά παιδιά στη Λατινική Αμερική.
Τον Νοέμβριο του 2012, προσέφερε εθελοντική βοήθεια σε συμπατριώτες της που ήταν θύματα του φονικού τυφώνα Sandy στη Νέα Υόρκη. Δήλωσε μεταξύ άλλων: “Όταν άρχισα να βλέπω την καταστροφή που προκάλεσε ο τυφώνας, νόμιζα ότι ήταν απίστευτο, αλλά όταν είδα τα αδέρφια μου από τη χώρα μου και ολόκληρες οικογένειες που έχασαν τα πάντα, αισθάνθηκα την ανάγκη να βοηθήσω" Συνέχισε λέγοντας πως σε τέτοιες στιγμές "είναι χρέος κάθε καλλιτέχνη να χρησιμοποιεί τη δύναμη που του δίνουν τα μέσα για να συλλέξει βοήθεια για τους πληγέντες".
Το 2013 βραβεύτηκε από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό Lyme Research Alliance για τη συνεισφορά της στην ευαισθητοποίηση των πολιτών για την ασθένεια Lyme, από την οποία έχει νοσήσει η ίδια, μέσα από ένα ιστότοπο που χρηματοδότησε και δημιούργησε η ίδια η Ταλία και αποσκοπεί στην ενημέρωση και την πρόληψη των πασχόντων από την ασθένεια. Το βραβείο που έλαβε φέρει τίτλο "Your voice inspires many Award", δηλαδή "Η φωνή σου εμπνέει πολλούς".
Το 2014 ονομάστηκε "¨Διαδικτυακή Πρέσβειρα Καλής Θέλησης" από τη UNICEF, λόγω της διαδικτυακής καμπάνιας που λάνσαρε και προώθησε ενάντια στο bullying (σχολικό εκφοβισμό) και της γενικότερης στήριξής της σε φιλανθρωπικά προγράμματα που αφορούν τα παιδιά, μέσα από τις ιστοσελίδες κοινωνικές δικτύωσης.
Προσωπική ζωή
Η Thalía παντρεύτηκε τον μουσικό παραγωγό Tommy Mottola στη Νέα Υόρκη στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Πατρικίου στις 2 Δεκεμβρίου του 2000. Από τότε, κατοικεί μόνιμα στο Κονέκτικατ μαζί με τον σύζυγό της και τα δύο τους παιδιά, τη Σαμπρίνα και τον Matthew.
Τον Σεπτέμβριο του 2002, οι αδερφές της Thalía, η Laura Zapata και η Ernestina Sodi, απήχθησαν στην Πόλη του Μεξικού. Η Zapata απελευθερώθηκε 18 μέρες μετά την απαγωγή, και η αδερφή της Ερνεστίνα απελευθερώθηκε την 36η μέρα. Με το πέρασμα των χρόνων, η Ταλία είχε πολλά οικογενειακά προβλήματα όσο αφορά τη σχέση της με την αδερφή της, Laura Zapata. Η απόπειρα της Laura να μεταφέρει σε θεατρική παράσταση την απαγωγή της ήταν κάτι στο οποίο ήταν εξαρχής αντίθετη η Ταλία, και το οποίο υπήρξε ως αφορμή για μία πολυετή διαμάχη. Η Laura έχει επιτεθεί πολλές φορές στην Ταλία χαρακτηρίζοντάς την μάλιστα ως μία "γυναίκα που λειτουργεί με γνώμονα το χρήμα". Παρά τις επιθέσεις εις βάρους της, η Ταλία έχει επιλέξει να κρατάει μία στάση ουδετερότητας για τα οικογενειακά της προβλήματα με την αδερφή της Laura, εξηγώντας πως "ό,τι συμβαίνει μέσα στην οικογένεια, αφορά μόνο την οικογένεια, και τα προβλήματα και οι παρεξηγήσεις πρέπει να λύνονται μέσα στην οικογένεια και όχι δημόσια". Σε συνέντευξη Τύπου, η Ταλία δήλωσε πως τα οικογενειακά της προβλήματα είναι "απλά ένα σκοτεινό σύννεφο σε ένα λαμπερό ουρανό".
Το 2008, η Thalía μολύνθηκε από το βακτήριο Borrelia το οποίο προκαλεί μία σπάνια ασθένεια, γνωστή ως Lyme. Μεταδίδεται στον άνθρωπο μέσω της επαφής με το μικρόβιο Ixodes. Η ασθένειά της την απέτρεψε απ'το να προωθήσει την τότε δισκογραφική της δουλειά Lunada ενώ την έφερε πολύ κοντά στον θάνατο. Για τα επόμενα χρόνια η Ταλία λάμβανε καθημερινή φαρμακευτική αγωγή με αμέτρητα χάπια, ενώ ανάρρωσε σταδιακά μέχρι το 2011. Η ασθένεια της προκάλεσε πτώση των μαλλιών, έντονο αδυνάτισμα, πόνους στα κόκαλα, απώλεια μνήμης, σοβαρούς πονοκεφάλους, δυσκολίες στην όραση και υπερευαισθησία στο δέρμα της, όπως εξηγεί η ίδια στην αυτοβιογραφία της.
Μουσικές επιρροές και πολιτιστική επίδραση στην ποπ κουλτούρα
thumb|left|300px| Η Ταλία καλεί τον Αμερικανό πρόεδρο [[Μπαράκ Ομπάμα να χορέψουν, σε ένα φεστιβάλ για την ισπανόφωνη μουσική κληρονομιά, που διεξήχθη στον Λευκό Οίκο το 2009. ]]
Η φωνή της Ταλία είναι λυρική και στη μουσική ορολογία χαρακτηρίζεται ως mezzo-soprano. Το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει διάφορες υποκατηγορίες της latin μουσικής, στοιχεία ηλεκτρονικής pop μουσικής, κλασσικής pop, rock και ενίοτε φολκλόρ ενορχηστρώσεις όπως banda sinaloense ή σύγχρονα είδη όπως R&B. Αν και κατά διαστήματα έχει πειραματιστεί με τα μουσικά είδη που εκπροσωπεί, ο βασικός κορμός της δισκογραφίας της χαρακτηρίζεται από την εμπορική latin pop και τις ερωτικές μπαλάντες.
Σύμφωνα με την ίδια την Ταλία, η μεγαλύτερη έμπνευσή στην καριέρα της και στη ζωή της ήταν η μητέρα της, η οποία ήταν προσωπική της μάνατζερ από την αρχή της καριέρας της μέχρι το 2000. Όσο αφορά τις καλλιτεχνικές της επιρροές, η δουλειά της Ταλία είναι εμπνευσμένη κυρίως από καλλιτέχνες όπως Γκλόρια Έστεφαν, Σελίν Ντιόν, Σαντέ, Φρανκ Σινάτρα, The Doors, Μάικλ Τζάκσον και Κάιλι Μινόγκ, ενώ η ίδια επανειλημμένα έχει εκφράσει τον θαυμασμό της απέναντι στη Μέριλιν Μονρόε, και τη Μαντόνα. Η ίδια η Ταλία επίσης έχει εμπνεύσει πολλούς καλλιτέχνες, κυρίως της latin pop μουσικής σκηνής, ενώ καλλιτέχνες όπως ο Χούλιο Ιγκλέσιας, ο Tony Bennett, η Γκλόρια Έστεφαν, ο Ρίκι Μάρτιν, η Μπρίτνεϊ Σπίαρς, η Σελίν Ντιόν, ο Tiziano Ferro, ο Michael Bublé, ο Robbie Williams, η Σακίρα, η Lindsay Lohan, η Yuri, ο Prince Royce και ο Χουάν Λουίς Γκέρρα έχουν εκφράσει τον θαυμασμό τους απέναντί της. Επιπλέον, έχει λάβει διθυραμβικά εγκώμια για τη δουλειά της από μεγάλες τηλεοπτικές προσωπικότητες της Αμερικής όπως η Όπρα Γουίνφρεϊ και η Rosie O'Donnell, καθώς και από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα.
Στις 25 Απριλίου 1997, η κυβέρνηση του Λος Άντζελες καθιέρωσε τη μέρα ως "Εθνική ημέρα της Ταλία" λόγω της επιρροής της στη λατινόφωνη μειονότητα της πολιτείας της Καλιφόρνιας. Η απότομη έκρηξη της δημοτικότητας της Ταλία συνέπεσε με την προβολή των τηλενουβέλων στις οποίες πρωταγωνίστησε, ενώ για πολλά χρόνια η τηλεοπτική παρουσία της επισκίασε την καριέρα της στον χώρο της μουσικής και της δισκογραφικής βιομηχανίας. Η προώθηση και η υπερβολική προβολή που δέχτηκε από τα ΜΜΕ διεθνώς κατά τη δεκαετία του 1990, οδήγησε στην καθιέρωσή της ως μία μεγάλη ντίβα της μικρής οθόνης και μία γυναίκα που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της τηλεοπτικής πραγματικότητας και της λαϊκής κουλτούρας για μία ολόκληρη δεκαετία. Οι σειρές της Ταλία προβλήθηκαν σε συνολικά πάνω από 180 χώρες με μέσο όρο τηλεθεατών ημερησίως να αγγίζει τα δύο δισεκατομμύρια, μόνο κατά τη δεκαετία του 1990, χωρίς να υπολογιστούν οι τηλεθεάσεις κατά την επόμενη δεκαετία, που οι σειρές εξακολουθούσαν να προβάλλονται σε πολλές χώρες είτε για πρώτη φορά, είτε σε επανάληψη.
Η Ταλία υπήρξε το εμπορικότερο προϊόν ποπ κουλτούρας σε πολλές χώρες ανά τον κόσμο, κατορθώνοντας έτσι να αποκτήσει μία στέρεη βάση θαυμαστών και θαυμαστριών σε πολλές χώρες, και όπως ήταν αναμενόμενο να εξελιχθεί σε εικονική μορφή για την γκέι κοινότητα. Η ίδια ενίσχυσε την εικόνα της ως "ιέρεια" της λατινόφωνης γκέι κοινότητας, ενσωματώνοντας πολλές παραπομπές στα μουσικά της βίντεο, τις ζωντανές εμφανίσεις της αλλά και τις φανερά υποστηρικτικές δηλώσεις της σε πληθώρα συνεντεύξεων. Το 2012, το Terra Networks τη συμπεριέλαβε στη λίστα με τις αγαπημένες τραγουδίστριες της γκέι κοινότητας. Όσο αφορά την πορεία της στον καλλιτεχνικό χώρο, μέσα στη δεκαετία του 2000, όπου ήδη πλέον είχε αποσυρθεί οριστικά από τον χώρο της τηλεόρασης, έλαβε κριτική και εμπορική αναγνώριση για τις δισκογραφικές της δουλειές, οι οποίες εξακολουθούσαν να έχουν υψηλή επιτυχία και της χάρισαν πολλές πλατινένιες και χρυσές επικυρώσεις στις περισσότερες μουσικές αγορές της Αμερικής και της Ευρώπης, μεταξύ των οποίων και η Ελληνική.
Παράλληλα, εκμεταλλεύτηκε το όνομά της και τη φήμη της για να εισαχθεί στον επιχειρηματικό κόσμο, κυκλοφορώντας πολλά προϊόντα κάτω από το λογότυπό της, και κατέκτησε τον χώρο της συγγραφής βιβλίων, κυκλοφορώντας τρία βιβλία της που μετατράπηκαν σε best-sellers. Το τελευταίο βιβλίο της που κυκλοφόρησε είναι η προσωπική της αυτοβιογραφία με τίτλο "Growing Stronger", στην οποία αναφέρεται εκτεταμένα σε μεγάλα κεφάλαια της ζωής της, όπως ο γάμος της, τα τραυματικά παιδικά της χρόνια στα οποία υπήρξε θύμα τραμπουκισμού, η γέννηση των παιδιών της, η απαγωγή των αδερφών της το 2002, η ασθένεια Lyme που την οδήγησε πολύ κοντά στο θάνατο και το πώς κατάφερε να ισορροπήσει την προσωπική της ζωή με το βάρος της δημοτικότητάς της.
Υπήρξε το μεγαλύτερο τηλεοπτικό είδωλο των τελευταίων δεκαετιών με βάση θαυμαστών σε όλες τις χώρες, ενώ η μουσική της κατάφερε να περάσει τα σύνορα της λατινόφωνης αγοράς και να κερδίσει τις δύσκολες αγορές της Ευρώπης και της Ασίας, πραγματοποιώντας σημαντικά κατορθώματα για την εξάπλωση του πολιτισμού, της γλώσσας και της μουσικής που πρεσβεύει.
Δισκογραφία
Studio άλμπουμ
Ζωντανές Ηχογραφήσεις
Παιδικά άλμπουμ
EPs
Συλλογές και άλλες κυκλοφορίες
Φιλμογραφία
Τηλεοπτικές Σειρές / Τηλενουβέλες
Άλλες συμμετοχές
Σκηνοθεσία
Παραγωγή
Λετονικές βουλευτικές εκλογές 2010
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στη Λετονία στις 2 Οκτωβρίου 2010.
Ήταν οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στη χώρα από την έναρξη της οικονομικής κρίσης του 2008-2010, κατά την οποία η Λετονία διήλθε μιας από τις βαθύτερες υφέσεις στον κόσμο.
Ο κεντροδεξιός συνασπισμός του Βάλντις Ντομπρόβσκις κέρδισε τις βουλευτικές εκλογές, εξασφαλίζοντας το 57% των ψήφων και τις 63 επί συνόλου 100 εδρών στο Κοινοβούλιο, παρά την πολιτική λιτότητας. Η συμμετοχή έφτασε το 62%.
Αποτελέσματα
Κοινοβούλιο (Saeima), 2 Οκτωβρίου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top colspan=2|Κόμματα και συνασπισμοί !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Μεταβολή Σοσιαλιστικό Κόμμα της Λετονίας
Βουλευτικές εκλογές 2006
Στις βουλευτικές εκλογές του 2006 πήραν μέρος 19 πολιτικά κόμματα. Κέρδισε ο κυβερνών συνασπισμός του Πρωθυπουργού Άιγκαρς Καλβίτις.
Βουλή (Saeima), 7 Οκτωβρίου 2006
Παραπομπές
2010 Λετονια
Ελισάβετ Γουόλντγκρεϊβ
Η Ελισάβετ Γουόλντγκρεϊβ (Elizabeth Waldegrave, γεννημένη ως Ελισάβετ Λάουρα Elizabeth Laura, 25 Μαρτίου 1760 - 29 Ιανουαρίου 1816) ήταν Βρετανίδα ευγενής, αυλική και Κυρία της Κρεβατοκάμαρας στη Βασιλική Πριγκίπισσα Καρλότα.
Βιογραφία
Στις 5 Μαΐου 1782 παντρεύτηκε τον Γεώργιο Γουόλντγκρεϊβ, 4ο Κόμη Γουόλντγκρεϊβ στο Γκλόστερ Χάουζ. Μαζί απέκτησαν πέντε παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ευγενείς Κατηγορία:Κυρίες της Κρεβατοκάμαρας
Βρεταννικός
Ο Βρεταννικός (π. 12 Φεβρουαρίου 41 μ.Χ. - 11 Φεβρουαρίου 55) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν γιος τού Αυτοκράτορα Κλαύδιου και της τρίτης συζύγου του Βαλερίας Μεσσαλίνας, κόρης τού Μάρκου Βαλέριου Μεσσάλα. Το αρχικό όνομά του ήταν Τιβέριος Κλαύδιος Γερμανικός· το 43 ο Κλαύδιος κατέκτησε τη Βρεταννία και άλλαξε το όνομα τού γιου του σε Τιβέριος Κλαύδιος Καίσαρ Βρεταννικός.
Βιογραφία
Η ζωή του ενέπνευσε τον Γάλλο δραματουργό Ρακίνα και έγραψε την τραγωδία Βρεταννικός (1669).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Δημήτριος Χρυσολωράς
Ο Δημήτριος Χρυσολωράς ήταν λόγιος κληρικός, βυζαντινός θεολόγος, φιλόσοφος, αστρονόμος και πολιτικός κατα το β΄μισό του 14ου και 15ου αι. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη, και ήταν φίλος του βασιλέα Εμμανουήλ Β' Παλαιολόγου. Το 1407 μετεγκαταστάθηκε από την Θεσσαλονίκη στην Κωνσταντινούπολη και παρέμεινε διατριβόμενος κοντά στον βασιλιά. Συμβούλευε τον βασιλιά και έκανε πολλές σωστές προβλέψεις. Ανέλαβε ως πρεσβευτής διάφορες κρατικές αποστολές και έγραψε περίπου 100 ανέκδοτες επιστολές προς τον αυτοκράτορα οι οποίες αποτελούν σημαντική πηγή για την ιστορία αυτής της περιόδου.
Εργογραφία
Διάφορες θρησκευτικές πραγματείες που βρίσκονται και αυτές χειρόγραφες κυρίως σε αγγλικές βιβλθιοθήκες.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Βυζαντινοί αστρονόμοι Κατηγορία:Βυζαντινοί θεολόγοι Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί συγγραφείς Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 14ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 15ου αιώνα
Κυριαρχία του καταναλωτή
Η Κυριαρχία του Καταναλωτή είναι ένα υπόδειγμα που αναφέρεται στην παντοδυναμία των καταναλωτών. Έχει εξαιρετικά περιορισμένη εφαρμογή στην αγορά φροντίδας υγείας (Οικονομικά της υγείας), εξαιτίας του φαινομένου της σχέσης αντιπροσώπευσης, της ασύμμετρης πληροφόρησης και της προκλητής ζήτησης
Κατηγορία:Οικονομικά της υγείας
Γουόκερ Πέρσυ
Ο Γουόκερ Πέρσυ (Walker Percy, 28 Μαΐου 1916 – 10 Μαΐου 1990) ήταν Αμερικανός συγγραφέας που έζησε κυρίως στο Κόβινγκτον της Λουιζιάνα. Είναι γνωστός για τα φιλοσοφικά του μυθιστορήματα, η δράση των οποίων τοποθετείται στη Νέα Ορλεάνη και τα περίχωρα. Το πρώτο από αυτά, το The Moviegoer, κέρδισε το αμερικανικό Εθνικό Βραβείο Βιβλίου Μυθοπλασίας. Ο Πέρσυ αφιέρωσε τη λογοτεχνική του σταδιοδρομία στην εξερεύνηση της «εξαρθρώσεως του ανθρώπου στη σύγχρονη εποχή» Το έργο του εμφανίζει έναν συνδυασμό υπαρξιακών ερωτημάτων, ευαισθησιών του αμερικανικού Νότου και τη βαθιά χριστιανική του πίστη.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πέρσυ γεννήθηκε στο Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα και ήταν ο πρωτότοκος από τους τρεις γιους των Ληρόυ Πρατ Πέρσυ και της Μάρθα Σούζαν Φίνιζυ. Η οικογένεια του πατέρα του, μία προτεσταντική οικογένεια του Μισισίπι, περιελάμβανε τον θείο του Ληρόυ Πέρσυ, γερουσιαστή των ΗΠΑ που είχε αγωνισθεί κατα της Κου-Κλουξ-Κλαν, και τον Ληρόυ Πόουπ Πέρσυ, ήρωα του Εμφυλίου Πολέμου. Τον Φεβρουάριο του 1917 ο παππούς τού Γουόκερ Πέρσυ αυτοκτόνησε. Αυτή ήταν η αρχή μιας οικογενειακής τραγωδίας θανάτων και συναισθηματικής πάλης, που θα στοίχειωνε τον μελλοντικό συγγραφέα:
Το 1929, όταν ο Γ. Πέρσυ ήταν 13 ετών, αυτοκτόνησε και ο πατέρας του. Τότε η μητέρα του πήρε την οικογένεια στο σπίτι της δικής της μητέρας, στο Άθενς της Τζόρτζια. Δύο χρόνια αργοτερα, ο μελλοντικός συγγραφέας χάνει και τη μητέρα του, σε τροχαίο δυστύχημα, όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε η ίδια έπεσε σε ποτάμι από γέφυρα. Ο νεαρός Πέρσυ θεώρησε αυτό τον θάνατο ως μία ακόμη αυτοκτονία. Μαζί με τα δύο μικρότερα αδέλφια του, τον Ρόυ και τον Φιν, μετακόμισαν στο Γκρήνβιλ του Μισισίπι, όπου ανέλαβε την κηδεμονία τους ο δεύτερος εξάδελφός τους Γουίλιαμ Αλεξάντερ Πέρσυ, ένας εργένης δικηγόρος και ποιητής.
Ο Πέρσυ ανατράφηκε ως αγνωστικιστής. Ο Γουίλιαμ Πέρσυ γνώρισε στον Γουόκερ πολλούς συγγραφείς και ποιητές, αλλά και ένα συνομήλικό του αγόρι στη γειτονιά, τον μετέπειτα ιστορικό και μυθιστοριογράφο Σέλμπυ Φουτ, ο οποίος έγινε ο καλύτερός του φίλος για όλη του τη ζωή
Ο Πέρσυ σπούδασε πρώτα στο Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας στο Τσάπελ Χιλ και στη συνέχεια πήρε το πτυχίο της ιατρικής από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια στη Νέα Υόρκη το 1941. Υποβλήθηκε σε ψυχοθεραπεία για να αντιμετωπίσει την κληρονομιά των αυτοκτονιών στην οικογένειά του. Αφού κόλλησε φυματίωση ενώ εκτελούσε μία αυτοψία στο Νοσοκομείο Bellevue, ο Πέρσυ πέρασε μερικά χρόνια σε σανατόριο στην πολιτεία της Νέας Υόρκης. Η ασθένειά του έγινε αιτία να εγκαταλείψει την ιατρική σταδιοδρομία.
Κατά την περίοδο της αναρρώσεώς του στο σανατόριο, ο Πέρσυ διάβασε με την ησυχία του τα έργα του Δανού υπαρξιστή φιλοσόφου Σαίρεν Κίρκεγκωρ και του Ρώσου μυθιστοριογράφου Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Τότε άρχισε να αμφισβητεί την ικανότητα της Επιστήμης να εξηγήσει τα βασικά μυστήρια της ανθρώπινης ύπαρξης. Επηρεασμένος από το παράδειγμα ενός από τους συμφοιτητές του, ο οποίος συνήθιζε να ξυπνά την αυγή σχεδόν κάθε ημέρα και να πηγαίνει στη Θεία Λειτουργία, ο Πέρσυ αποφάσισε να γίνει Ρωμαιοκαθολικός και βαφτίστηκε το 1947.
Γάμος και οικογένεια
Ο Πέρσυ νυμφεύθηκε τη Μαίρυ Μπερνίς Τάουνσεντ, μία ιατρική τεχνικό, στις 7 Νοεμβρίου 1946. Το ζευγάρι υιοθέτησε μία κόρη, τη Μαίρη, και αργότερα απέκτησαν το δικό τους φυσικό τέκνο, την Ανν, η οποία ήταν κουφή από μικρή ηλικία. Η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Κόβινγκτον της Λουιζιάνα. Εκεί η σύζυγος του Πέρσυ διατηρούσε ένα βιβλιοπωλείο, όπου ο συγγραφέας έγραφε συχνά σε ένα γραφείο στον δεύτερο όροφο.
Ο Γουόκερ Πέρσυ πέθανε από καρκίνο του προστάτη 18 ημέρες πριν συμπληρώσει το εβδομηκοστό τέταρτο έτος της ηλικίας του. Η σορός του αναπαύεται στο κοντινό Αββαείο Βενεδικτίνων του Αγίου Ιωσήφ.
Συγγραφική σταδιοδρομία
Μετά από πολλά χρόνια συγγραφής και επεξεργασίας σε συνεργασία με τον συγγραφέα, συντάκτη και κριτικό Στάνλεϋ Κάουφμαν (1916–2013), ο Πέρσυ δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα, το The Moviegoer, το 1961. Ο Πέρσυ έγραψε αργότερα για το έργο αυτό πως ήταν η ιστορία «ενός νέου άνδρα που είχε όλα τα πλεονεκτήματα μιας καλλιεργημένης αρχοντικής οικογένειας του Νότου - μία αίσθηση της επιστήμης και της τέχνης, γούστο για τις κοπέλες, τα σπορ αυτοκίνητα και τα συνηθισμένα πράγματα της κουλτούρας - αλλά που παρ' όλα αυτά αισθάνεται τον εαυτό του αποξενωμένο από αμφότερους τους κόσμους, τον παλαιό Νότο και τη νέα Αμερική.» Το 1998 ο εκδοτικός οίκος Modern Library κατέταξε το The Moviegoer στην εξηκοστή θέση του καταλόγου του με τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα που γράφτηκαν στην αγγλική γλώσσα μέσα στον 20ό αιώνα.
Από τα υπόλοιπα μυθιστορήματά του, το Love in the Ruins (1971) και το τελευταίο του, το The Thanatos Syndrome (1987), περιέχουν στοιχεία επιστημονικής φαντασίας στην υπόθεσή τους, ενώ διακρίνεται και η ιατρική παιδεία του συγγραφέα. Ο Γουόκερ Πέρσυ δημοσίευσε επίσης μερικά μη λογοτεχνικά έργα, που εξερευνούν θέματα σημειωτικής και υπαρξισμού, με το πιο δημοφιλές από αυτά να είναι το Lost in the Cosmos.
Ο Πέρσυ δίδαξε και καθοδήγησε νεότερους συγγραφείς. Την εποχή που δίδασκε στο Πανεπιστήμιο Λογιόλα της Νέας Ορλεάνης, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να εκδοθεί το μυθιστόρημα του Τζων Κένεντι Τουλ A Confederacy of Dunces το 1980, πάνω από μία δεκαετία μετά την αυτοκτονία του Τουλ εξαιτίας της απογοητεύσεώς του από την έλλειψη ενδιαφέροντος για το έργο του. Με την υπόθεσή του να διαδραματίζεται στη Νέα Ορλεάνη, το μυθιστόρημα κέρδισε Βραβείο Πούλιτζερ. Το 1987 ο Πέρσυ και άλλοι 21 αξιόλογοι συγγραφείς συναντήθηκαν στην Τσαττανούγκα (Τενεσσί) για να ιδρύσουν την «Εταιρεία Συγγραφέων του Νότου» (Fellowship of Southern Writers).
Μη λογοτεχνικά κείμενα
Αρκετά από τα παρακάτω κείμενα είναι απλά φυλλάδια, ανατυπωμένα στο Signposts in a Strange Land.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Χριστιανοί συγγραφείς
Λεόντιος Δραγουσιάρης
Ο ιερομόναχος Λεόντιος Δραγουσιάρης ήταν βυζαντινός βιβλιογράφος του 16ου αιώνα.
Η καταγωγή του ήταν από την Αθήνα. Έγραψε τον κώδικα που φυλάγεται στην Μονή Ιβήρων στο Άγιο Όρος με αύξοντα αριθμό 964. Ο κώδικας περιέχει τα Καλοφωνικά και αναγραμματισμό του όλου ενιαυτού, Στιχηρά κατανυκτικά, Στιχηρά καλοφωνικά, Κρατήματα εκλεκτά.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες βιβλιογράφοι
Νείλος Δαμυλάς
Ο Νείλος Δαμυλάς ήταν λόγιος ιερομόναχος του 15ου αιώνα. Μονάχεψε στη Μονή της ιεράς Πέτρας των Καρκασινών στο νησί της Κρήτης. Άκμασε πολύ στον 14ο και στις αρχές του 15ου αιώνα. Έγραψε συγγράμματα κατά των Λατίνων, τα οποία σώζονται στη βιβλιοθήκη στο Παρίσι και στη Μόσχα.
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί κληρικοί Κατηγορία:Ορθόδοξοι λόγιοι
Αντώνιος Ντεντιδάκης
Ο Αντώνης Ντεντιδάκης του Εμμανουήλ (Πειραιάς, 5 Μαΐου 1942- Αθήνα, 4 Οκτωβρίου 2011 ) ήταν Έλληνας πολιτικός, που διετέλεσε βουλευτής Πειραιώς και υπουργός επί ΠΑΣΟΚ. Κατά την περίοδο της επταετίας ανέπτυξε αντιστασιακή δράση.
Συγγενείς και σπουδές
Ο πατέρας του ήταν πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου στη γενέτειρά του και ο θείος του, Παύλος Ντεντιδάκης ήταν επί πολλά χρόνια δήμαρχος Πειραιά και υπουργός. Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο των Αθηνών.
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Πειραιά στις εκλογές του 1974 με την Ένωση Κέντρου- Νέες Δυνάμεις. Εν συνεχεία έγινε μέλος της ΕΔΗΚ και με το κόμμα αυτό κατήλθε υποψήφιος στις εκλογές του 1977, κατά τις οποίες δεν εξελέγη. Την ίδια χρονιά (1977) προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ.
Στις εκλογές του 1981 ο Ντεντιδάκης εκλέγεται στην εκλογική περιφέρεια Α΄ Πειραιά και Νήσων και επανεκλέγεται συνεχώς ως το 1996 (οι τελευταίες εκλογές που κέρδισε ήταν εκείνες του 1993). Στις 18 Νοεμβρίου 1988 διορίζεται από τον Ανδρέα Παπανδρέου ως αναπληρωτής υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και υπηρετεί στη θέση αυτή ως τις 17 Μαρτίου 1989.
Το Μάρτιο του 1989 διορίζεται υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας και υπηρετεί στο αξίωμα αυτό από τις 17 Μαρτίου 1989 έως τις 2 Ιουλίου 1989. Το 1990 υπηρέτησε ως γραμματέας του Κοινοβουλευτικού Τομέα Εργασίας, αρμόδιος του τομέα Ναυτιλίας του ΠΑΣΟΚ.
Στις δημοτικές εκλογές του 1998 κατήλθε ως ανεξάρτητος υποψήφιος στο Δήμο Πειραιά, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά είναι αρχαιολογικό μουσείο που βρίσκεται στον Πειραιά στη συλλογή του οποίου ανήκουν κυρίως ευρήματα ανασκαφών, που καλύπτουν την περίοδο από τη μυκηναϊκή μέχρι και τη ρωμαϊκή εποχή. Βρίσκεται στην περιοχή μεταξύ Τερψιθέας και Πασαλιμανίου.
Τα κτίρια του Μουσείου Πειραιά
Το πρώτο μουσείο ιδρύθηκε το 1935 στον απαλλοτριωμένο χώρο του αρχαίου θεάτρου της Ζέας και στεγάστηκε σε κτίριο που σήμερα λειτουργεί ως αποθήκη γλυπτών. Από το 1960, συγκέντρωνε τα περισσότερα ευρήματα ανασκαφών που πραγματοποιούνταν στους δήμους του Πειραιά, της Σαλαμίνας, του Μοσχάτου, της Καλλιθέας, αλλά και παραλιακών δήμων Γλυφάδας, Βούλας και Βάρης. Η συλλογή του εμπλουτίστηκε επίσης από σημαντικές δωρέες, όπως τη συλλογή Νομίδου και Βαλσαμάκη, καθώς και τη συλλογή Γερουλάνου.
Σημερινό μουσείο
Το σημερινό μουσείο διαμορφώθηκε ως επέκταση του παλαιού και εγκαινιάστηκε το 1981. Το 1996 ξεκίνησαν εργασίες ανακαίνισής του και το 1988 εγκαινιάστηκαν δύο νέες αίθουσες, μία αφιερωμένη στο ρόλο του Πειραιά στην αρχαιότητα ως ναυστάθμου και εμπορικού κέντρου, και μία αφιερωμένη σε συλλογή κεραμικής και αντικειμένων του ιδιωτικού βίου των αρχαίων.
Εκθέματα
εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|276x276εσ|Εκθέματα Τον πυρήνα της συλλογής του αποτελούν τα μνημεία από το βόρειο νεκροταφείο της αρχαίας πόλης και άλλα τυχαία ευρήματα που φανερώθηκαν κατά την οικοδόμηση της σύγχρονης πόλης. Στα σημαντικότερα εκθέματά του ανήκουν επίσης η σειρά των νεοαττικών πλακών από ναυάγιο ρωμαϊκού πλοίου στο λιμάνι του Πειραιά, τα ευρήματα του ιερού της Μουνιχίας και εκείνα του ιερού της Μητρός των Θεών του Μοσχάτου.
Έχει συνολικό εμβαδόν 1394 τ.μ. Οι εκθεσιακοί χώροι καταλαμβάνουν δέκα αίθουσες και των δύο ορόφων, ενώ στο υπόγειο βρίσκονται τα εργαστήρια συντήρησης. Εποπτεύεται από την ΚΣΤ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
1.	Προϊστορική εποχή (Μυκηναϊκή τέχνη) 2.	Συλλογή κεραμικών 3.	Χάλινα αγάλματα 4.	Ο ναΐσκος με το λατρευτικό άγαλμα της Κυβέλης 5.	Τάφοι της κλασσικής εποχής 6.	Επιτύμβια Μνημεία 7.	Αγάλματα της ελληνικής Εποχής 8.	Αγάλματα της Ρωμαϊκής Εποχής
Μάχη του Αχυρώνα Λιοπετρίου
Η μάχη στον Αχυρώνα Λιοπετρίου στην Κύπρο γνωστή και ως Νέο χάνι της Γραβιάς δόθηκε από τα Μέλη της ΕΟΚΑ ενάντια στην Βρετανική αποικιοκρατία στις 2 Σεπτεμβρίου 1958.
Η Μάχη
Ο Ηλίας Παπακυριακού μαζί με τον Φώτη Πίττα και τον Ανδρέα Κάρυο είχαν πάει στη Αχερίτου, αφού τους κάλεσε ο τομεάρχης, για να τους αναθέσει νέα καθήκοντα. Θα γινόταν αναδιοργάνωση και θα αναλάμβαναν νέες αποστολές, σε διαφορετικά μέρη. Το σχέδιο προνοούσε παραμονή του Ηλία Παπακυριακού, του Φώτη Πίττα, του Ανδρέα Κάρυου, και του Χρίστου Σαμάρα, σε ένα μυστικό κρησφύγετο στον ποταμό Λιοπετρίου, έξω από το χωριό Λιοπέτρι.
Ετοιμάσθηκαν να φύγουν. Ο Φώτης Πίττας διαπιστώνει με τα κιάλια του ότι ήταν ολάκερο στράτευμα που πλησίαζε και δημιουργούσε κλοιό. . Αντιλαμβάνονται πως η πιθανότητα διαφυγής τους ήταν αρκετά δύσκολη. Μπαίνουν ένοπλοι στο μονοκάμπινο αυτοκίνητο του Τσόντου φορτώνοντας σε αυτό όλο τον οπλισμό που είχαν μαζί τους με σκοπό να διασπάσουν το κλοιό που πλέον σχηματιζόταν γύρω τους και να διαφύγουν. Οδηγός τους ήταν ο μαχητής Νικόλας Τσόντος.
Κατευθύνθηκαν προς την περιοχή κοντά στο Λαξίδι, η οποία οδηγούσε προς τον φράχτη και τον ποταμό του χωριού, απ’ όπου θα μπορούσαν να διαφύγουν προς την Σωτήρα, αλλά πέφτουν πάνω σε βρετανικά στρατεύματα που μόλις συντάσσονταν. Όταν κατάλαβαν πως δεν υπήρχε τρόπος διαφυγής επέστρεψαν προς την οικία του Τσόντου. Οι τέσσερις αγωνιστές κατέβηκαν από το αυτοκίνητο, και στην επιστροφή για το χωριό δίπλα στα σπίτια του Χρίστου Μασιά, οι τέσσερις αγωνιστές επισημάνθηκαν από Άγγλο στρατιώτη ο οποίος φώναξε «Ἁλτ».
Ο Ηλίας Παπακυριακού ανοίγει πρώτος πυρ εναντίων του Άγγλου στρατιώτη, ο οποίος πληγώνεται. Η ώρα είναι περίπου 02:00. Οι Άγγλοι απαντούν με φωτοβολίδες και πυροβολισμούς. Ακολουθεί σφοδρή ανταλλαγή πυρών, χωρίς όμως να καταφέρουν να διαφύγουν και αναγκάζονται να οπισθοχωρήσουν προς το χωριό.
Μπήκαν στο χωριό και κατέφυγαν σε ένα σπίτι, αλλά ο ιδιοκτήτης είχε κυριευθεί από φόβο και τους τόνισε πως δεν μπορεί να τους παρέχει προστασία, γιατί δεν θα άντεχε τυχόν βασανιστήρια από τους Άγγλους.
Ξημερώματα της 1ης Σεπτεμβρίου 1958, θα’ταν γύρω στις 3 με 4 το πρωί, οι αγωνιστές με υπόδειξη του Χρίστου Σαμάρα, πηγαίνουν στην οικία του Παναγιώτη Καλλή. Ο Καλλής δεν αρνήθηκε να τους προσφέρει καταφύγιο και τους υπόδειξε τον Αχυρώνα. Τους βοήθησε να κρυφτούν εκεί αφού πρώτα τους προμήθευσε με νερό και τρόφιμα. Οι Άγγλοι συνήθιζαν να επιβάλουν κάτ'οικόν περιορισμό σε χωριά που ερευνούσαν και μετά έλεγχαν σπίτι με σπίτι. Ενδεικτικά στη Άσσια ο Ηλίας Παπακυριακού πέρασε 15 μέρες σε άλλο αχερώνα όταν οι Άγγλοι επέβαλαν δεκαπενθήμερο κάτ'οικόν περιορισμό και ερευνούσαν σπίτι προς σπίτι, μάνδρα προς μάνδρα όλο το χωριό για 15 ημέρες. Για τον Ηλία ο αχερώνας στο Λιοπέτρι ήταν ο τρίτος στην ζωή του.
Μπήκαν οι Άγγλοι στο χωριό Λιοπέτρι και ανάγγειλαν με τηλεβόες πως το χωριό θα έμπαινε σε κατ’οικο περιορισμό. Επίσης ανάγγειλαν πως όλοι οι άνδρες έπρεπε να συγκεντρωθούν στην πλατεία του χωριού. Αφού μάζεψαν όλους, ξεκίνησαν να τους ανακρίνουν με βία και ξυλοδαρμούς, ενώ άλλα αποσπάσματα με ανιχνευτικά σκυλιά έκαναν κατ’οίκον έρευνες με διάφορες καταστροφές και διάφορες συλλήψεις. Κατά τις δύο ή τρείς το απόγευμα της ίδια μέρας αφήσαν των Καλλή ελεύθερο. Η γυναίκα του Παναγιώτη Καλλή τον πληροφόρησε πως οι Άγγλοι ερεύνησαν τα πάντα αλλά δεν βρήκαν τίποτα.
Με ένα κόσκινο στο χέρι για κάλυψη, και την κόρη του όπως και την γυναίκα του να παρακολουθούν τις κινήσεις των Άγγλων, ο Παναγιώτης Καλλής μπήκε στον αχερώνα και φώναξε τους αγωνιστές. Αυτοί εμφανίστηκαν μέσα από το άχυρο και ζήτησαν να μάθουν τα νεότερα, τις κινήσεις των Άγγλων. Ο Παναγιώτης Καλλής τους ενημέρωσε για τις ταλαιπωρίες που είχε υποστεί ο ανδρικός πληθυσμός και τους είπε για τις συλλήψεις που έκαναν οι Άγγλοι.
Οι Άγγλοι έλαβαν όμως νέα πληροφορία πως οι αγωνιστές που έψαχναν ήταν κρυμμένοι στον Αχερώνα στο κέντρο του χωριού ιδιοκτησίας του Παναγιώτη Καλλή. Στις μία μετα τα μεσάνυχτα ένα στρατιωτικό απόσπασμα κτύπησε την πόρτα του Παναγιώτη Καλλή και του ζήτησαν να τους παραδώσει τους καταζητούμενους που κρύβονταν στο σπίτι του. Ο Παναγιώτης Καλλής αρνήθηκε κατηγορηματικά πως έκρυβε καταζητούμενους παρόλα τα κτυπήματα που δέχτηκε.
Ένας Τούρκος αξιωματικός που ήταν συνοδεία του αγγλικού αποσπάσματος ζήτησε από τον Καλλή να του δείξει ποιος είναι ο δικός του αχερώνας. Ο Καλλής προσπαθώντας να ξεγελάσει τους στρατιώτες υπέδειξε το μαγειρείο αντί του αχερώνα, αυτοί επέμεναν και τον κτυπούσαν, τους έδειξε το στάβλο του σπιτιού του, μετά το γκαράζ και το ξύλο γινόταν περισσότερο. Τότε ο Καλλής γυρισε προς την οικογένεια του και τους είπε να προτιμήσουν τον θάνατο παρά την προδοσία των τεσσάρων. Δεν πρόλαβε να τελειώσει την πρόταση του και οι Άγγλοι τον έσυραν στον αχυρώνα. Ένας Βρετανός προτάσσοντας για κάλυψη τον Καλλή φώναξε στα ελληνικά: «Αν θέλετε την ζωή σας, παραδοθείτε!»
Ένας άλλος βρετανός πυροβόλησε τρεις φορές προς τον αχερώνα. Καμία ανταπόκριση όμως από τον αχερώνα. Μια δραματική σκηνή ακολούθησε αμέσως μετά, με ένα Ελληνοκύπριο αγωνιστή, να μην αντέχει στα βασανιστήρια και να αναγκάζεται να ομολογήσει πως μέσα στον αχερώνα βρίσκονται οι καταζητούμενοι.
Επίλογος
Οι τέσσερις αγωνιστές μάχονταν επί 6ώρου με πάνω 200 Άγγλους στρατιώτες. Ο Γρίβας Διγενής σε επιστολή του τότε στο Έλληνα Πρέσβη, Α. Φρυδάν στην Λευκωσία στις 10 Σεπτεμβρίου αναφέρει ''Εις το Λιοπέτρι αι απώλιαι των Άγγλων πρέπει να είναι πολύ σοβαραί. Έλλην αστυνομικός είδε 7 νεκρούς και αρκετούς τραυματίας. Ο Ταξίαρχος έκλαιεν απροκάλυπτα μόλις αντίκρυσε την σκηνήν, ο δε αστυνόμος Βαρωσίων αφιχθείς εκεί, επυροβόλησε με το πιστόλι του τα πτώματα των νεκρών από την λύσαν του''.