cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγία Βαρβάρα Δεματίου Ιωαννίνων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ζαγορίου
Το φως που σβήνει
Το φως που σβήνει είναι ελληνική δραματική ταινία του 2000, σε σκηνοθεσία Βασίλη Ντούρου. Το σενάριο το έγραψε η Δέσποινα Τοπάζη, ο Γιάννης Τσίρος και ο σκηνοθέτης και πρωταγωνιστεί ο Αλέκος Αλεξανδράκης.
Πλοκή
Η ταινία διαδραματίζεται στη Χάλκη, όπου ένας δωδεκάχρονος Χρήστος ζει με τη χωρισμένη μητέρα του. Ο μικρός χάνει την όρασή του, από μία σπάνια αρρώστια, αλλά αναπτύσσει μια ιδιαίτερη ακουστική ευαισθησία ικανή να ξεδιπλώσει το ταλέντο του στη μουσική. Στο πρόσωπο του γέρου φαροφύλακα του νησιού βρίσκει κατανόηση και δημιουργείται μια βαθιά φιλική σχέση μεταξύ τους. Ο φαροφύλακας, αυτοδίδακτος μουσικός ο ίδιος, αντιλαμβάνεται το ταλέντο του μικρού και τον καθοδηγεί ως «πνευματικός δάσκαλος». Η μητέρα του αγοριού που είναι αντιμέτωπη με τη δύσκολη καθημερινότητα ενοχλείται από αυτήν την σχέση. Ωστόσο, ο ερχομός στο νησί μιας νέας δασκάλας θα αλλάξει το σκηνικό. Δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τις ικανότητες του μικρού ήρωα και με δική της πρωτοβουλία ο μικρός λαμβάνει μέρος σε έναν μουσικό διαγωνισμό που διοργανώνεται στην Αθήνα.
Σχόλια
Πρόκειται για τη μοναδική μέχρι την εποχή της ταινία του νέου ελληνικού κινηματογράφου (μετά το 1990) που αντιμετωπίζει το θέμα της παιδικής αναπηρίας χωρίς αναφορά στο ιατρικό μοντέλο. Το μικρό αγόρι προσπαθεί να αντισταθμίσει την αναπηρία του, που προβάλλεται κυρίως ως μειονέκτημα, με το μουσικό του ταλέντο. Όπως αναφέρεται στο περιοδικό Ερευνώντας τον κόσμο του παιδιού:"Φαίνεται ότι ο σκηνοθέτης ακολουθεί τις γενικότερες αναπαραστάσεις της αναπηρίας στο διεθνή κινηματογράφο αλλά και συνήθη στερεότυπα, όπου τα άτομα με τύφλωση είναι συνδεδεμένα με εξαιρετικές μουσικές ικανότητες [...]. Άποψη η οποία τίθεται υπό συζήτηση με τα σημερινά επιστημονικά δεδομένα."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2000 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Δημήτρη Παπαδημητρίου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Κώστα Λαμπρόπουλου
Οι μικρές αλεπούδες
μικρογραφία|260x260εσ|[[Μπέτι Ντέιβις και Χέρμπερτ Μάρσαλ σε σκηνή της ταινίας]] Οι μικρές αλεπούδες (αγγλ. The Little Foxes) είναι δραματική ταινία παραγωγής 1941 σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ. Η ταινία αποτελεί κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου θεατρικού έργου της Λίλιαν Χέλμαν, το οποίο διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη η ίδια η Χέλμαν, με τη βοήθεια του πρώην της συζύγου και του Αλάν Κάμπελ που συνέγραψαν κάποιες πρόσθετες σκηνές. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Μπέτι Ντέιβις, Χέρμπερτ Μάρσαλ, Πατρίσια Κόλιντζ και Τερέζα Ράιτ.
Η ταινία παρά τις 9 υποψηφιότητες που έλαβε για βραβείο όσκαρ, δεν κατάφερε να κερδίσει κανένα.
Υπόθεση
Η ιστορία εστιάζει στην αδίστακτη μεγαλοαστή του Νότου Ρετζίνα Χάπαρντ Γκίντενς, που αγωνίζεται για πλούτο και ελευθερία μέσα στους περιορισμούς μιας κοινωνίας των αρχών του 20ού αιώνα όπου μόνο οι αρσενικοί απόγονοι θεωρούντο νόμιμοι κληρονόμοι από τον πατέρα μιας οικογένειας. Ακολούθως, οι άπληστοι αδελφοί της Μπέντζαμιν και Όσκαρ είναι ανεξάρτητοι και πλούσιοι, ενώ η ίδια πρέπει να βασίζεται για οικονομική υποστήριξη στον εύθραυστο σύζυγό της Χόρας, ο οποίος υπόκειται σε αγωγή θεραπείας για οξεία καρδιακά προβλήματα.
Έχοντας παντρευτεί την αλκοολική γυναίκα του Μπέρντι μόνο για να αποκτήσει την οικογενειακή της βαμβακοφυτεία, ο Όσκαρ τώρα θέλει να ενώσει τις δυνάμεις του με τον Μπέντζαμιν για να κατασκευάσουν ένα βαμβακουργείο. Προσεγγίζουν την αδελφή τους έχοντας ανάγκη επιπλέον $75.000 για να επενδυθούν στην επιχείρηση. Ο Όσκαρ αρχικά προτείνει γάμο του γιου του Λίο με την κόρη της Ρετζίνα, Αλεξάντρα - δύο πρώτων εξαδέλφων - ως μέσο για να πάρουν τα λεφτά του Χόρας, αλλά ο Χόρας και η Αλεξάντρα απεχθάνονται την ιδέα αυτή. Όταν η Ρετζίνα και ο Χόρας ζητά ξεκάθαρα τα λεφτά από τον Χόρας, εκείνος αρνείται. Του λέει ότι η άρνησή του δεν έχει σημασία αφού θα πεθάνει σύντομα και εκείνη περιμένει την ημέρα που θα συμβεί αυτό.
Ο Μπεν και ο Όσκαρ, ενήμεροι της άρνησης του Χόρας, πιέζουν τον Λίο να κλέψει τα ομόλογα σιδηροδρόμων του Χόρας από τη θυρίδα του στην τράπεζα για να συμπληρωθεί το ποσό για την κατασκευή του μύλου. Αφότου επιστρέφει σπίτι από ένα ξαφνικό έλεγχο της θυρίδας του, ο Χόρας λέει στη Ρετζίνα για την κλοπή των ομολόγων. η Ρετζίνα, συνειδητοποιώντας ότι τα αδέλφια της έκλεψαν τα ομόλογα μέσω του Λίο που εργάζεται στην τράπεζα, συνωμοτεί για να αποκτήσει μεγαλύτερο μερίδιο στο μύλο εκβιάζοντας τους αδελφούς της για την κλοπή. Αμέσως, ο Χόρας δηλώνει ότι αλλάζει τη διαθήκη του για να αφήσει τα πάντα στην Αλεξάντρα εκτός από τα ομόλογα των σιδηροδρόμων, τα οποία ισχυρίζεται ότι ελεύθερα δάνεισε στο Λίο. Αυτό θα εμποδίσει τη Ρετζίνα να εκβιάσει τους αδελφούς της και να αποκτήσει μερίδιο στο μύλο.
Η Ρετζίνα τότε φιλονικεί με τον Χόρας και του εκφράζει την αποστροφή της και όταν εκείνος παθαίνει καρδιακή προσβολή εκείνη δεν τον βοηθάει να πάρει τα φάρμακα του που είναι στον επάνω όροφο. Ο Χόρας ανεβαίνει τις σκάλες αλλά καταρρέει στη διαδρομή. Οι τελευταίες σκηνές της ταινίας περιλαμβάνουν τον Χόρας στις τελευταίες του στιγμές περιτριγυρισμένο από την οικογένειά του, έναν γιατρό και υπηρέτες που αναμένουν ότι ίσως επιζήσει. Τελικά, ο Χόρας πεθαίνει, μη αφήνοντας μάρτυρες για να αντιταχθούν στη Ρετζίνα σε περίπτωση που κατηγορήσει τα αδέλφια της για κλοπή. Τότε εκβιάζει τα αδέλφια της, απαιτώντας το 75% της επιχείρησης για τον εαυτό της και δεν έχουν άλλη επιλογή από το να δεχθούν.
Η Αλεξάντρα ακούει αυτή τη συζήτηση και αφού οι θείοι της φεύγουν, αντιμετωπίζει τη μητέρα της σχετικά με το πώς πέθανε ο πατέρας της στη σκάλα. Η Αλεξάντρα προτάσσει τη σημασία του να μην παρακολουθεί κανείς απαθώς το κακό να συμβαίνει και η Ρετζίνα λέει ότι δεν μπορεί να την εμποδίσει να φύγει από το σπίτι. Η Αλεξάντρα φεύγει με τον δημοσιογράφο Ντέιβιντ. Η Ρετζίνα μένει πλούσια, αλλά εντελώς μόνη.
Τίτλος
Ο τίτλος προέρχεται από το Άσμα Ασμάτων, βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης του βασιλιά Σολομώντα, στο οποίο αναφέρεται:
Πληροφορίες
Η Ντέιβις υποδυόταν για δεύτερη φορά στη μεγάλη οθόνη ρόλο που είχε πρωτοερμηνεύσει η Μπάνκχεντ στο Μπρόντγουεϊ, μετά Το λυκόφως μιας ζωής (Dark Victory) το 1939. Ο Γουάιλερ την ώθησε, παρά τις αρχικές της αντιρρήσεις, να δει την Μπάνκχεντ να ερμηνεύει τη Ρετζίνα στο Μπρόντγουεϊ. Η Ντέιβις αργότερα μετάνοιωσε που το έκανε, καθώς ένιωσε ότι η δική της ερμηνεία θα έπρεπε να είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη της Μπάνκχεντ. Η Μπάνκχεντ ερμήνευσε τη Ρετζίνα, ως θύμα που έπρεπε να αγωνιστεί για την επιβίωσή της, ενάντια στα αδέλφια της που την περιφρονούσαν. Η Ντέιβις, αντιθέτως, την υποδύθηκε ως μοχθηρή, πανούργα, μηχανορράφο και υπολογίστρια. Ζήτησε επίσης από το μακιγιέρ Περκ Γουέστμοτ να της φτιάξει μια μάσκα από πούδρα, που συμβόλιζε τον θάνατο και σύμφωνα με τη Ντέιβις, τον εσωτερικό κόσμο της Ρετζίνα. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων η Ντέιβις και ο Γουάιλερ καβγάδιζαν συχνά για τα πάντα και κυρίως για το γεγονός ότι ο Γουάιλερ πίστευε ότι η Ντέιβις υποδυόταν τη Ρετζίνα χωρίς να της δίνει καμία ανθρώπινη υπόσταση. Η Ντέιβις αποχώρησε από τα γυρίσματα της ταινίας και επέστρεψε όταν έμαθε ότι σκόπευαν να την αντικαταστήσουν με την Κάθριν Χέπμπορν. Τα γυρίσματα τελείωσαν με τη γνώμη της Ντέιβις να επικρατεί και την θετική υποδοχή της ταινίας απ' τους κριτικούς να τη δικαιώνει. Η Ντέιβις δεν συνεργάστηκε ποτέ ξανά με το Γουάιλερ. Οι δυο τους μοιράζονταν αμοιβαία εκτίμηση για τα χρόνια που ακολούθησαν. Χρόνια αργότερα η Ντέιβις έγραψε στην αυτοβιογραφία της:
Τέσσερις από τους ηθοποιούς της παράστασης του Μπρόντγουεϊ (οι Νταν Ντιουρέα, Τσαρλς Ντινγκλ, Καρλ Μπέντον Ριντ και Πατρίσια Κόλιντζ) επανέλαβαν τους ρόλους τους και στη μεγάλη οθόνη, ενώ στο ρόλο της Αλεξάντρα Γκίντενς, έκανε το ντεμπούτο της η Τερέζα Ράιτ. Ο ρόλος αυτός εξασφάλισε στη Ράιτ την πρώτη της υποψηφιότητα για όσκαρ. Ο χαρακτήρας του δημοσιογράφου Ντέιβιντ Χιούιτ δεν υπάρχει στο θεατρικό και προστέθηκε από την Χέλμαν για να υπάρχει ακόμη ένας συμπαθής ανδρικός ρόλος, πέρα από εκείνο του Χόρας Γκίντενς στην ταινία. Για τον ρόλο αυτό επελέγη ο Ρίτσαρντ Κάρσον, ενώ τον ρόλο του Χόρας ερμήνευσε ο Χέρμπερτ Μάρσαλ, ο οποίος υποδύθηκε για δεύτερη φορά τον σύζυγο της Ντέιβις, όπως και στην ταινία Το γράμμα του 1940.
Η ταινία έκανε τεράστια εισπρακτική επιτυχία και οι κινηματογράφοι την πρόβαλαν μαζί με την ταινία του Όρσον Γουέλς Πολίτης Κέιν (Citizen Kane, 1941), προκειμένου να δώσουν ώθηση στην ταινία του Γουέλς, η οποία δεν έκανε υψηλές εισπράξεις στην πρώτη της προβολή.
Ναός Κοιμήσεως της Παναγίας (Κομοτηνή)
thumb|right|300px|Τοπογραφικό σχεδιάγραμμα της εκκλησίας - οθωμανικά αρχεία Κωνσταντινούπολης. thumb|right|300px|Εσωτερικό εκκλησίας.
Οι μικρές αλεπούδες
Βραβεία Όσκαρ
Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές , έκανε τεράστια εμπορική επιτυχία και προτάθηκε για εννέα όσκαρ. Το 1941 όμως επίσης η χρονιά των ταινιών: Πολίτης Κέιν (Citizen Kane) του Όρσον Γουέλς, Ο λοχίας Γιορκ (Sergeant York) του Χάουαρντ Χοκς, Υποψίες (Suspicion) του Άλφρεντ Χίτσκοκ και Η κοιλάδα της κατάρας (How Green Was My Valley) του Τζον Φορντ, με το τελευταίο να παίρνει τη μερίδα του λέοντος στα όσκαρ κερδίζοντας στις κατηγορίες καλύτερη ταινία και σκηνοθεσίας κι αφήνοντας τις Μικρές αλεπούδες με άδεια χέρια. Η Ντέιβις, που εκείνη τη χρονιά είχε γίνει πρόεδρος της ακαδημίας των όσκαρ, αποφάσισε να μην παραβρεθεί στην τελετή, παρά το γεγονός ότι είχε λάβει την 6η της υποψηφιότητα για όσκαρ. Η αποχή της έγινε λόγω διαφωνιών που είχε με τα υπόλοιπα μέλη της ακαδημίας, πάνω στη διεξαγωγή της τελετής. Τελικά έχασε το όσκαρ Α' γυναικείου ρόλου από την Τζόαν Φοντέιν, πρωταγωνίστρια της ταινίας του Χίτσκοκ Υποψίες. Η Πατρίσια Κόλιντζ και Τερέζα Ράιτ που βρέθηκαν αντιμέτωπες για όσκαρ Β' γυναικείου ρόλου για την ίδια ταινία, ακύρωσαν η μια τις ψήφους της άλλης χάνοντας τελικά από τη Μαίρη Άστορ υποψήφια για την ταινία Το μεγάλο ψέμα (The Great Lie).
Ναός Κοιμήσεως της Παναγίας (Κομοτηνή)
Ο Ναός Κοιμήσεως της Παναγίας είναι μια ορθόδοξη εκκλησία μέσα στα ερείπια του Φρούριου Κομοτηνής η οποία χρονολογείται από το 1800. Πιθανολογείται ότι ο ναός χτίστηκε πάνω σε παλαιότερη μεταβυζαντινής εκκλησίας του 1548.
Οι μικρές αλεπούδες
Βραβεία Όσκαρ
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητες:
Δημογραφία της Αυστρίας
Πληθυσμιακά στοιχεία
Εθνικότητα
Πληθυσμός
Ηλικιακή δομή
Μέση ηλικία
Ποσοστό γεννήσεων
Ποσοστό θανάτων
Καθαρό ποσοστό μετανάστευσης
Ρυθμός αύξησης του πληθυσμού
Συνολικό ποσοστό γονιμότητας
Αστικοποίηση
Αναλογία φύλου
Βρεφική θνησιμότητα
Μητρική θνησιμότητα
Προσδόκιμο ζωής κατά τη γέννηση
HIV/AIDS
Δαπάνες υγείας
Πυκνότητα γιατρών
Πυκνότητα νοσοκομειακών κρεβατιών
Στατιστικά στοιχεία ζωτικής σημασίας από το 1900
Τα στοιχεία προέρχονται από τη Στατιστική Υπηρεσία της Αυστρίας.
Γονιμότητα
2001:
2015: Ρωμαιοκαθολικοί – 1,74
Το 2014 γεννήθηκαν 81.722 άτομα στην Αυστρία, εκ των οποίων οι 45.500 είχαν Ρωμαιοκαθολική μητέρα, τα 11.029 είχαν Μουσουλμάνα μητέρα, τα 2.936 είχαν Προτεσταντή μητέρα και τα υπόλοιπα μητέρες άλλης ή καμίας θρησκείας.
Συνολικό ποσοστό γονιμότητας ανά κρατίδιο (2013): Άνω Αυστρία: 1,46 Κάτω Αυστρία: 1,69 Μπούργκενλαντ: 1,77 Στυρία: 1,36 Καρινθία: 1,34 Σάλτσμπουργκ: 1,48 Τυρόλο: 1,68 Βόραρλμπεργκ: 1,37 Βιέννη: 1,25 Σύνολο στην Αυστρία: 1,43
Παραδοσιακές εθνικές μειονότητες στην Αυστρία
Στη χώρα υπάρχουν τρεις αριθμητικά σημαντικές παραδοσιακές μειονοτικές ομάδες, οι Σλοβένοι (14.000), οι Κροάτες (25.000) και οι Ούγγροι (20.000).
Νέες εθνικές μειονότητες στην Αυστρία
Σύμφωνα με την Αυστριακή Στατιστική Υπηρεσία, 814.800 αλλοδαποί ζούσαν νόμιμα στην Αυστρία το 2006, αντιπροσωπεύοντας το 9,8% του συνολικού πληθυσμού. Από αυτούς τους αλλοδαπούς, οι 305.100 προέρχονταν από χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και 110.800 από την Τουρκία.
Μετανάστευση
Το 2011, η Στατιστική Υπηρεσία εκτιμούσε ότι το 81% του πληθυσμού (6,75 εκατομμύρια) δεν είχε μεταναστευτικό υπόβαθρο. Θεωρείται ότι περίπου 415 χιλιάδες κάτοικοι της χώρας έχουν γεννηθεί στο εξωτερικό και έφθασαν στη χώρα ως μετανάστες, με την πλειοψηφία αυτών να έχει νομιμοποιηθεί.
Θρησκείες
Περίπου το 73,6% των Αυστριακών είναι Ρωμαιοκαθολικοί. Η μικρή λουθηρανική μειονότητα βρίσκεται κυρίως στη Βιέννη, την Καρινθία και το Μπούργκενλαντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνία της Αυστρίας
Ιρίνα Σάικ
Η Ιρίνα Βαλέριεβνα Σαϊχλισλάμοβα (ρώσικα: Ири́на Вале́рьевна Шайхлисла́мова, 6 Ιανουαρίου 1986), ευρέως γνωστή ως Ιρίνα Σάικ (Ирина Шейк), είναι Ρωσίδα μοντέλο & ηθοποιός.
Πρώιμα Χρόνια
Γεννήθηκε στις 6 Ιανουαρίου 1986 στο Γιεμανζέλινσκ, μια πόλη της Ρωσίας, όπου και μεγάλωσε. Ο πατέρας της, Βάλερι Σαϊχλισλάμοβ ο οποίος ήταν Ταταρικής Καταγωγής και ήταν ανθρακωρύχος (έφυγε από τη ζωή το 2000 λόγω μιας σοβαρής ασθένειας), ενώ η μητέρα της, Όλγα Βαλέριεβνα είναι καθηγήτρια πιάνου & φωνητικής. Έχει μια μεγαλύτερη αδερφή, την Τατιάνα. Ξεκίνησε μαθήματα πιάνου σε ηλικία μόλις 6 ετών και για αρκετά χρόνια φοίτησε σε μουσικό σχολείο. Σε ηλικία 18 ετών, γράφτηκε σε ένα πρακτορείο μοντέλων και παράλληλα ξεκίνησε να σπουδάζει marketing. Σύντομα, και έπειτα από παρότρυνση του πρακτορείου της, δήλωσε συμμετοχή στο διαγωνισμό ομορφιάς "Miss Chelyabinsk 2004" όπου κέρδισε την πρώτη θέση. Έπειτα, εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ για να ασχοληθεί με το modeling επαγγελματικά.
2007-2010: Η αρχή της καριέρας της
Το 2007, αντικατέστησε την Άνα Μπεατρίζ Μπάρος ως το πρόσωπο της εταιρίας εσωρούχων "Intimissimi" και την ίδια χρονιά έγινε εξώφυλλο γνωστού περιοδικού μόδας. Μετά από τρία χρόνια συνεργασίας με την "Intimissimi", έγινε η επίσημη πρεσβευτής της ενώ παράλληλα, συνεργάστηκε με τις εταιρίες "Victoria's Secret" και "Guess". Το Μάιο του 2009, υπέγραψε συμβόλαιο με το αμερικανικό πρακτορείο μόδας IMG Models.
2010-σήμερα
Το 2010, υπήρξε το πρόσωπο του οίκου Armani για την ανοιξιάτικη/καλοκαιρινή σεζόν ενώ την ίδια χρονιά, συμμετείχε και στο videoclip του τραγουδιού "Power" του Κάνιε Γουέστ. Μπήκε επίσης στο εξώφυλλο των περιοδικών Ocean Drive και GQ για τη Νότια Αφρική. Παράλληλα, το περιοδικό Complex της συμπεριέλαβε στη λίστα με τις "50 πιο καυτές Ρωσίδες όλων των εποχών".
Φωτογραφήθηκε επίσης για τα περιοδικά Harper's Bazaar και Elle (στην Ισπανική εκδοχή) ενώ το περιοδικό Glamour Ισπανίας την ανέδειξε ως "Το Καλύτερο Μοντέλο Διεθνούς Φήμης της χρονιάς 2010". Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς, έκανε την πρώτη της γυμνή φωτογράφιση για το "GQ Spain" αλλά όπως δήλωσε αργότερα, δεν είχε φωτογραφηθεί γυμνή απλώς οι φωτογράφοι του περιοδικού με ψηφιακή μορφή αφαίρεσαν τα εσώρουχα της.
Το 2011, έγινε το πρόσωπο της διαφημιστικής καμπάνιας, για την εταιρία Luli Fama's 2011 ενώ φωτογραφήθηκε και για τα περιοδικά Cosmopolitan Ισπανίας, GQ Μεξικού και Glamour Ισπανίας. Εκείνη τη χρονιά, εντάχθηκε στη λίστα με τα "20 πιο σέξι μοντέλα" του site Models.com ενώ το ουγγρικό περιοδικό Periodika, την ανέδειξε ως την πιο σέξι γυναίκα του πλανήτη.
Το 2012, φωτογραφίζεται για πλήθος περιοδικών όπως τα Esquire Αγγλίας, Harper's Bazaar Αραβίας & Ουκρανίας, Marie Claire Ισπανίας, Ουκρανίας και Ρωσίας, GQ Γερμανίας και Glamour Ρωσίας. Έδωσε επίσης συνέντευξη στο Vanity Fair Ιταλίας και εμφανίστηκε σε 3 πασαρέλες. Την ίδια χρονιά, έγινε το πρόσωπο της εταιρίας καλλυντικών La Clover αλλά και της Avon για τη νέα μάσκαρα. Τη σεζόν 2012-2013, ήταν παρουσιάστρια και μέλος στην κριτική επιτροπή του ρωσικού Next Top Model.
Μέσα στο 2013 έγινε εξώφυλλο αρκετών γνωστών περιοδικών και το 2014, συμμετείχε ως κομιστής πλακάτ για τη ρωσική ομάδα κατά την τελετή έναρξης των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων της χρονιάς. Μετά από αυτό, έδωσε συνέντευξη σε πολύ γνωστή εκπομπή ρωσικού τηλεοπτικού καναλιού και μίλησε μεταξύ άλλων για την επιτυχημένη καριέρα της στο modeling. Επίσης, την ίδια χρονιά, έπαιξε και στην ταινία "Ηρακλής" με τον Ντουέιν Τζόνσον.
Τον Οκτώβριο του 2015, έγινε η διεθνής εκπρόσωπος της εταιρίας L'Oreal Paris.
Προσωπική ζωή
Από το 2010 μέχρι το 2015, ήταν σε σχέση με τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Από το 2015 μέχρι το 2019 ήταν ζευγάρι με τον Μπράντλεϊ Κούπερ, με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, τη Λία Ντε Σέιν Σάικ Κούπερ (γενν. 21 Μαρτίου 2017).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες μοντέλα Κατηγορία:Φωτομοντέλα Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί
Χάρτλαντ ροκ
Το Χάρτλαντ ροκ είναι είδος της ροκ μουσικής που επιβεβαιώνεται και από την εμπορική επιτυχία των τραγουδιστών-τραγουδοποιών Μπρους Σπρίνγκστιν, Bob Seger, Tom Petty και John Mellencamp. Χαρακτηρίζεται από ένα απλό μουσικό ύφος, μια ανησυχία με το μέσο όρο, αμερικανική ζωή, και την πεποίθηση ότι η ροκ μουσική έχει ένα κοινωνικό ή κοινόχρηστο σκοπό πέρα από τα όρια της ψυχαγωγίας.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Μουσικά είδη Κατηγορία:Ροκ μουσική Κατηγορία:Εναλλακτική ροκ Κατηγορία:Είδη rock
Πόβιατ Βεϊχερόβο
Το Πόβιατ Βεϊχερόβο (powiat wejherowski, κασουβικά: Wejrowsczi kréz) είναι μονάδα εδαφικής διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης (πόβιατ) στο Βοεβοδάτο Πομερανίας, στη βόρεια Πολωνία, στις ακτές της Βαλτικής. Δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999, ως αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Η διοικητική του έδρα και η μεγαλύτερη πόλη είναι το Βεϊχερόβο, το οποίο βρίσκεται 36 χλμ. βορειοδυτικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Γκντανσκ. Το πόβιατ περιλαμβάνει επίσης τις πόλεις Ρούμια, που βρίσκεται 11 χλμ. ανατολικά του Βεϊχερόβο και Ρέντα, που βρίσκεται 7 χλμ. ανατολικά του Βεϊχερόβο. Η Ρούμια, η Ρέντα και το Βεϊχερόβο είναι συνεχόμενες και αναφέρονται ως Κασουβική Τρίπολη, μια νύξη στη μεγαλύτερη περιοχή Τρίπολη, με κέντρο το Γκντανσκ.
Το πόβιατ καλύπτει έκταση 1.279,84 χλμ2. Το 2019, ο συνολικός πληθυσμός του ήταν 216.764 κάτοικοι, από τους οποίους ο πληθυσμός του Βεϊχερόβο είναι 49.652, αυτός της Ρούμια είναι 49.160, αυτός της Ρέντα είναι 26.011 και ο επαρχιακός πληθυσμός είναι 91.941. Το Πόβιατ Βεϊχερόβο συνορεύει με το Πόβιατ Πουτσκ στα βορειοανατολικά, την πόλη Γκντίνια στα ανατολικά, το Πόβιατ Καρτούζι στα νότια και το Πόβιατ Λένμπορκ στα δυτικά. Συνορεύει επίσης με τη Βαλτική Θάλασσα στα βόρεια.
Παραπομπές
Βειχεροβο
Κολπικό κλύσμα
Το κολπικό κλύσμα είναι συσκευή που χρησιμοποιείται για την εισαγωγή νερού στο σώμα για ιατρικούς ή υγιεινούς λόγους. Το κλύσμα αναφέρεται συνήθως στην κολπική επίχυση, το ξέπλυμα του κόλπου, αλλά μπορεί επίσης να αναφέρεται και στο ξέπλυμα οποιασδήποτε σωματικής κοιλότητας. Μια τσάντα κλύσματος είναι κομμάτι εξοπλισμού για το πλύσιμο — μια τσάντα για τη συγκράτηση του υγρού που χρησιμοποιείται κατά το κλύσμα. Για να αποφευχθεί η μεταφορά εντερικών βακτηρίων στον κόλπο, η ίδια σακούλα δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για κλύσμα και κολπική πλύση.
Η χρήση κλύσματος μετά τη σεξουαλική επαφή δεν είναι αποτελεσματική μορφή αντισύλληψης. Επιπλέον, το κλύσμα συνδέεται με μια σειρά προβλημάτων υγείας, όπως ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, η φλεγμονώδης νόσος της γυναικείας πυέλου, η ενδομητρίτιδα και ο αυξημένος κίνδυνος σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων. Επομένως, η χρήση του δεν συνιστάται.
Σύνοψη
αριστερά|μικρογραφία|225x225εσ| Συσκευή κολπικού κλύσματος με δεξαμενή πέντε λίτρων από κείμενο νοσηλείας του 1905 Οι κολπικές πλύσεις μπορεί να αποτελούνται από νερό, νερό αναμεμειγμένο με ξύδι ή ακόμα και αντισηπτικά χημικά. Το κλύσμα έχει διαφημιστεί ότι έχει μια σειρά από υποτιθέμενα αλλά αναπόδεικτα οφέλη. Εκτός από την υπόσχεση ότι θα καθαρίσει τον κόλπο από τις ανεπιθύμητες οσμές, μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί από γυναίκες που επιθυμούν να αποφύγουν την επάλειψη του πέους ενός σεξουαλικού συντρόφου με αίμα εμμήνου ρύσεως ενώ έχουν σεξουαλική επαφή κατά τη διάρκεια της εμμηνόρροιας. Στο παρελθόν, το πλύσιμο χρησιμοποιήθηκε επίσης μετά τη σεξουαλική επαφή ως μέθοδος αντισύλληψης, αν και δεν είναι αποτελεσματικό (βλ. παρακάτω).
Πολλοί επαγγελματίες του τομέα της υγείας δηλώνουν ότι το κλύσμα είναι επικίνδυνο, καθώς παρεμβαίνει τόσο στον φυσιολογικό αυτοκαθαρισμό του κόλπου όσο και στη φυσική βακτηριακή καλλιέργεια του κόλπου και μπορεί να εξαπλωθεί ή να εισάγει λοιμώξεις. Το κλύσμα εμπλέκεται σε μια ευρεία ποικιλία κινδύνων, όπως: δυσμενή έκβαση εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της έκτοπης κύησης, χαμηλού βάρους γέννησης, πρόωρου τοκετού και χοριοαμνιονίτιδας, σοβαρές γυναικολογικές εκβάσεις, συμπεριλαμβανομένου του αυξημένου κινδύνου καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου, της ενδομητρίτιδας και του αυξημένου κινδύνου για σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένου του HIV. Επίσης, προδιαθέτει τις γυναίκες να αναπτύξουν βακτηριακή κόλπωση, η οποία σχετίζεται περαιτέρω με δυσμενή έκβαση της εγκυμοσύνης και αυξημένο κίνδυνο σεξουαλικά μεταδιδόμενων λοιμώξεων. Εξαιτίας αυτού, το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικών Υπηρεσιών των ΗΠΑ αποθαρρύνει σθεναρά το κλύσμα, αναφέροντας τους κινδύνους ερεθισμού, βακτηριακής κόλπωσης και φλεγμονώδους νόσου της πυέλου. Το συχνό πλύσιμο με νερό μπορεί να οδηγήσει σε ανισορροπία του pH του κόλπου και έτσι μπορεί να θέσει τις γυναίκες σε κίνδυνο για πιθανές κολπικές λοιμώξεις, ειδικά κολπικών λοιμώξεων από ζυμομύκητες.
Τον Μάιο του 2003, διεξήχθη μια τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη, πολυκεντρική μελέτη με 1.827 γυναίκες ηλικίας 18–44 ετών που ήταν τακτικές χρήστες ενός προϊόντος ντους και οι οποίες είχαν λάβει πρόσφατα θεραπεία για σεξουαλικά μεταδιδόμενη βακτηριακή λοίμωξη ή βακτηριακή κόλπωση. Οι γυναίκες ανατέθηκαν τυχαία να χρησιμοποιήσουν είτε ένα πρόσφατα σχεδιασμένο και κυκλοφορημένο προϊόν ντους είτε μια μαλακή υφασμάτινη πετσέτα. Υπήρχε ελάχιστη ή καθόλου ένδειξη μεγαλύτερου κινδύνου PID μεταξύ των γυναικών στις οποίες ανατέθηκε η χρήση του προϊόντος ντους (σε σχέση με μια μαλακή υφασμάτινη πετσέτα). δεξιά|μικρογραφία|225x225εσ| Η «σύριγγα σιντριβάνι» χρησιμοποιείται για το πλύσιμο, αντικαθιστώντας το προσαρτημένο ακροφύσιο κλύσματος με το κολπικό ακροφύσιο (φαίνεται κάτω αριστερά). Το κολπικό ακροφύσιο είναι μακρύτερο και παχύτερο και έχει πλάγιες οπές Τα αντισηπτικά που χρησιμοποιούνται κατά το πλύσιμο διαταράσσουν τη φυσική ισορροπία των βακτηρίων στον κόλπο και μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις. Ο ακάθαρτος εξοπλισμός κλύσματος μπορεί να εισάγει ξένα σώματα στον κόλπο. Το κλύσμα μπορεί επίσης να ξεπλύνει βακτήρια στη μήτρα και στις σάλπιγγες, προκαλώντας προβλήματα γονιμότητας. Για αυτούς τους λόγους, η πρακτική του κλύσματος αποθαρρύνεται πλέον έντονα, εκτός εάν ζητηθεί από ιατρό για ιατρικούς λόγους.
Το κλύσμα μετά την επαφή εκτιμάται ότι μειώνει τις πιθανότητες σύλληψης μόνο κατά περίπου 30%. Συγκριτικά, η σωστή χρήση ανδρικού προφυλακτικού μειώνει την πιθανότητα σύλληψης έως και 98%. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το κλύσμα μπορεί να πιέσει την εκσπερμάτιση περαιτέρω στον κόλπο, αυξάνοντας την πιθανότητα εγκυμοσύνης. Μια ανασκόπηση μελετών από ερευνητές στο Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ έδειξε ότι οι γυναίκες που έκαναν τακτικά κλύσμα και αργότερα έμειναν έγκυες είχαν υψηλότερα ποσοστά έκτοπης κύησης, λοιμώξεων και βρεφών με χαμηλό βάρος γέννησης σε σχέση με τις γυναίκες που έκαναν περιστασιακά ή που δεν έκαναν ποτέ το κλύσμα.
Μια έρευνα του 1995 που αναφέρθηκε στη μελέτη του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ διαπίστωσε ότι το 27% των γυναικών στις ΗΠΑ ηλικίας 15 έως 44 ετών έκαναν τακτικά κλύσμα, αλλά ότι το κλύσμα ήταν πιο συχνό μεταξύ των Αφροαμερικανών γυναικών (πάνω από 50%) από ότι στις λευκές γυναίκες (21%) και το συχνό κλύσμα συμβάλλει σε συχνότερη βακτηριακή κόλπωση μεταξύ των Αφροαμερικανών γυναικών από τον μέσο όρο.
Η ιατρός Χάριετ Χολ γράφει ότι όχι μόνο το κλύσμα μπορεί να αλλάξει το pH του κόλπου και να οδηγήσει σε λοιμώξεις, «Δεν χρειάζεται... να καθαρίσουμε τον κόλπο. Καθαρίζεται από μόνος του».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υγιεινή Κατηγορία:Φόρμες δοσολογίας Κατηγορία:Γυναικεία υγιεινή Κατηγορία:Βακτηριακή κόλπωση
Τέμπελ 1
thumb|250px|Ο πυρήνας του κομήτη το 2005 από το Deep Impact Ο Τέμπελ 1 (επίσημα: 9P/Tempel) είναι περιοδικός κομήτης της οικογένειας του Δία ο οποίος ανακαλύφθηκε από τον Βίλχεμ Τέμπελ το 1867. Ολοκληρώνει μια περιφορά γύρω από το Ήλιο κάθε 5,5 χρόνια. Ο Τέμπελ 1 ήταν ο στόχος της αποστολής Deep Impact, η οποία φωτογράφησε το κομήτη κατά τη διάρκεια μιας επιτευδεμένης πρόσκρουσης υψηλής ταχύτητας το 2005. Τις 15 Φεβρουαρίου 2011, η αποστολή Stardust επισκεύτηκε το κομήτη.
Ιστορία
thumb|left|210px|Ο Τέμπελ 1 τις 30 Μαΐου 2005 από το [[ESO.]] Ο κομήτης ανακαλύφθηκε τις 3 Απριλίου 1867 από τον Ερνστ Βίλχεμ Λίμπερχτ Τέμπελ από τη Μασσαλία, Γαλλία στον Ζυγό. Αργότερα υπολογίστηκε ότι τότε απείχε από τη Γη 0,71 ΑΜ και 1,64 ΑΜ από τον Ήλιο. Ο Τέμπελ σημείωσε ότι ο κομήτης είχε φαινόμενη διάμετρο 4-5'. Το πέρασμα του κομήτη από το περίηλιο το 1867 ήταν ευνοϊκό, καθώς η ελάχιστη απόσταση του κομήτη από τη Γη ήταν εννέα μέρες πριν το περιήλιο, το οποίο έλαβε χώρα τις 24 Μαΐου 1867. Ο κομήτης παρατηρήθηκε για τελευταία φορά στις 27 Αυγούστου 1867 από το Ιούλιο Σμιτ στην Αθήνα. Ο Καρλ Κρίστιαν Μπρουχνς υπολόγισε το Μάιο του 1867 ότι ο κομήτης ήταν περιοδικός, με περίοδο 5,74 έτη. Η εκτίμηση αυτή ενημερώθηκε σε 5,68 έτη. Ο Τέμπελ 1 ήταν ο ένατος κομήτης που χαρακτηρίστηκε περιοδικός. Ο κομήτης εντοπίστηκε ξανά στα περάσματά του από το περιήλιο το 1873 και το 1879.
Ο κομήτης πέρασε σε απόσταση 0,55 ΑΜ από το Δία το 1881 και η τροχιακή περίοδος άλλαξε σε 6,5 χρόνια, ενώ το περιήλιο του κομήτη αυξήθηκε, με αποτέλεσμα να είναι πιο αχνός. Ο κομήτης δεν εντοπίστηκε το 1898 και το 1905, παρά τις προσπάθειες. Το 1963, ο Μπράιαν Μάρσντεν υπολόγισε ότι ο κομήτης είχε βρεθεί σε μικρή απόσταση από το Δία το 1941, στις 0,41 ΑΜ, και το 1953, στις 0,77 ΑΜ, με αποτέλεσμα το περιήλιο και η τροχιακή περιόδος να μειωθεί. Παρά το γεγονός ότι το πέρασμα του 1967, η Ελίζαμπεθ Ρόμερ από το Παρατηρητήριο Καταλίνα κατάφερε να βρει το κομήτη σε μια φωτογραφία που τραβήχθηκε στις 8 Ιουνίου 1967, υπολογίζοντας ότι είχε φαινόμενο μέγεθος 18-18,5, ενώ κινούταν με την αναμένομενη ταχύτητα. Παρόλα αυτά, ο κομήτης δεν παρατηρήθηκε ξανά το 1967 και αυτή η μοναδική εικόνα δεν ήταν αρκετή ώστε να μην θεωρείται ο κομήτης χαμένος. Ο κομήτης εντοπίστηκε κατά το ευνοϊκό πέρασμα του 1972 και επιβεβαιώθηκε ότι το αντικείμενο της φωτογραφίας του 1967 ήταν όντως ο Τέμπελ 1. Ο κομήτης εντοπίστηκε τις 11 Ιανουαρίου 1972 και έφτασε σε μέγιστο φαινόμενο μέγεθος +11 το Μάιο του 1972. Από τότε ο κομήτης έχει παρατηρηθεί σε κάθε πέρασμα από τότε, το 1978 (1978 II, 1977i), 1983 (1983 XI, 1982j), 1989 (1989 I, 1987e1), 1994 (1994 XIUX, 1993c), 2000 και 2005. Επειδή η τροχιακή περιόδος είναι 5,515 έτη, οπότε ένα ευνοϊκό πέρασμα ακολουθείται από ένα με κακές συνθήκες παρατηρήσης.
Εξερεύνηση
thumb|250px|Η στιγμή της πρόσκρουσης από το Deep Impact Τις 4 Ιουλίου 2005, στις 05:52 UTC, ο Τέμπελ 1 χτυπήθηκε από ένα κρουστικό έμβολο, βάρους 370 κιλών, τμήμα της διαστημοσυσκευής της ΝΑΣΑ Deep Impact, μια μέρα πριν το περιήλιο του κομήτη. Το έμβολο απελευθέρωθηκε από τη συσκευή τη προηγούμενη μέρα. Η πρόσκρουση φωτογραφήθηκε από τη διαστημοσυκσεύη, η οποία κατέγραψε ένα φωτεινό λοφίο υλικών στο σημείο της πρόσκρουσης. Η πρόσκρουση επίσης παρατηρήθηκε από πολλά επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια, τα οποία κατέγραψαν μια άυξηση της λαμπρότητας κατά αρκετά μεγέθη.
Ο κρατήρας πρόσκρουσης που σχηματίστηκε δεν ήταν ορατό από το Deep Impact εξαιτίας ενός νέφους σκόνης το οποίο δημιουργήθηκε από τη πρόσκρουση, αλλά εκτιμήθηκε ότι είχε διάμετρο μεταξύ 100 και 250 μέτρων. και 30 μέτρα βαθύς. Το φασματόμετρο της διαστημοσυσκευής ανίχνευσαν πολύ λεπτά σωματίδια σκόνης και ανακάλυψε τη παρουσιά ενώσεων πυριτίων, άνθρακα, ορυκτά θείου, άργιλο, άμορφο άνθρακα και πολυκυκλικούς αρωματικούς υδρογονάνθρακες. Επίσης ανιχθεύθηκε πάγος νερού. Ο πάγος προέρχεται από βάθος τουλάχιστον ενός μέτρου κάτω από την επιφάνεια του κομήτη.
Εν μέρει επειδή ο κρατήρας που δημιουργήθηκε εξαιτίας από το Deep Impact δεν μπορούσε να φωτογραφηθεί στην αρχική προσέγγιση του κομήτη, τις 3 Ιουλίου 2007, η NASA ενέκρινε την αποστολή Νέας Εξερεύνησης του Τέμπελ 1 (New Exploration of Tempel 1 ή NExT). Η χαμηλού κόστους αποστολή χρησιμοποιήσε τη διαστημοσυσκευή Stardust, η οποία στο παρελθόν είχε χρησιμοποιηθεί για την μελέτη του κομήτη Βιλντ 2 το 2004. Το Stardust τοποθετήθηκε σε νέα τροχιά έτσι ώστε να προσεγγίσει το Τέμπελ 1. Πέρασε σε απόσταση περίπου 181 χιλιομέτρων τις 15 Φεβρουαρίου 2011, στις 04:42 UTC. Ήταν η πρώτη φορά που ένας κομήτης εξερευνήθηκε δύο φορές.
Στις εικόνες που τράβηξε το Stardust οι επιστήμονες της ΝΑΣΑ ταυτοποίησαν το κρατήρα που δημιουργήθηκε από το Deep Impact. Ο κρατήρας υπολογίστηκε ότι είχε διάμετρο 150 μέτρα και έχει ένα λαμπρό ύψωμα στο κέντρο, το οποίο πιθανότατα δημιουργήθηκε όταν υλικό από τη πρόσκρουση έπεσε πίσω στο κρατήρα. Η γεωμετρία αυτής της προσέγγισης επέτρεψε στη λήψη περισσότερων τρισδιάστατων πληροφοριών σχετικά με το πυρήνα από ζεύγη εικόνων σε σχέση με το Deep Impact. Οι επιστήμονες μπόρεσαν γρήγορα να εντοπίσουν της περιοχές όπου μια περυψωμένη περιοχή από πτητικά υλικά στην επιφάνεια του κομήτη υποχώρησε εξαιτίας της εξάχνωσης που έλαβε χώρα ανάμεσα στις δύο προσεγγίσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κομήτες
Ακρασία (Αριστοτέλης)
Η Ακρασία, ακράτεια στην νεοελληνική απόδοσή της, είναι και αυτή, ανάμεσα στις πολλές, μια βασική έννοια στο Αριστοτελικό έργο (corpus), στην οποία αφιερώνει ολόκληρο το Z΄ κεφάλαιο των Ηθικών Νικομαχείων. Συνεξετάζεται με το αντίθετό της, την εγκράτεια, μέσα στη θεματολογία της ηδονής, της σύνεσης, της φρόνησης, του ήθους και της σωφροσύνης.
Παραδείγματα
Αν η εγκράτεια ωθεί τον άνθρωπο να παραμένει ακίνητος σε όλες του τις γνώμες, είναι ιδιότητα ευτελής, όπως όταν το κάνει και για την αναληθή ακόμη αντίληψη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηθικά Νικομάχεια
1987 Κάπλαν
Ο Κάπλαν (Kaplan) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,57. Ανακαλύφθηκε το 1952 από τη Ρωσίδα-Σοβιετική αστρονόμο Πελαγία Σαζν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρωσοεβραίου αστρονόμου Σαμουήλ Αρόνοβιτς Κάπλαν (Самуил Аронович Каплан, 1921-1978).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κάπλαν είναι άγνωστα. Ο Κάπλαν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 28 λεπτά.
Κέιτι Χολμς
Η Κέιτι Χολμς (αγγλικά: Kate Noelle Holmes, 18 Δεκεμβρίου 1978) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου του 1978 στο Toledo του Οχάιο. Έγινε γνωστή από το ρόλο της Τζόι Πότερ που έπαιξε στη σειρά Dawson's Creek (1998-2003). Ο πρώτος σημαντικός κινηματογραφικός της ρόλος ήταν στην ταινία του Άνγκ Λι Η παγοθύελλα (The Icestorm). Το 2005 αρραβωνιάστηκε τον ηθοποιό Τομ Κρουζ, και στις 18 Απριλίου 2006 απέκτησαν μια κόρη, την Σούρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Λε Μαραί (παριζιάνικη συνοικία)
Τα μεγάλα έργα ανακατασκευής του Παρισιού στη διάρκεια του 19ου αιώνα είχαν μικρό αντίκτυπο στην συνοικία που διατήρησε τους στενούς της δρόμους, αλλά μεγάλος αριθμός αξιόλογων κτιρίων σταδιακά κατεδαφίστηκε. Το 1969, ο Αντρέ Μαλρώ ξεκίνησε ένα πρόγραμμα διατήρησης και ανάδειξης της περιοχής, το οποίο συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η διασωθείσα, πλέον, συνοικία, χάρη στα όμορφα κτίριά της, δέχεται τις επισκέψεις τουριστών, ενώ έχει πέραση στις οικονομικά άνετες κοινωνικές ομάδες του Παρισιού. Πολλά είναι τα μουσεία που έχουν εγκατασταθεί σε αυτήν, όπως το μουσείο Καρναβαλέ, δημοτικό μουσείο της ιστορίας του Παρισιού από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, η οικία του Βίκτωρα Ουγκώ, το Μουσείο Πικάσο, το Μουσείο Κονιάκ-Ζαι κ.α.
Αρκετές κοινότητες δημιουργήθηκαν με το πέρασμα των ετών : Εβραίοι στα τέλη του 19ου αιώνα, Κινέζοι μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και ομοφυλόφιλοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παρίσι Κατηγορία:Συνοικίες του Παρισιού
Just Say Ozzy
Το Just Say Ozzy είναι ΕΡ του προσωπικού συγκροτήματος του βρετανού τραγουδιστή της χέβι μέταλ μουσικής, Ozzy Osbourne, το οποίο κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 1990 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Epic Records".
Οι ηχογραφήσεις πραγματοποιήθηκαν στο "Brixton Academy" του Λονδίνου, αλλά το μουσικό κομμάτι επανηχογραφήθηκε στα "Electric Lady Studios" της Νέας Υόρκης, με τον ήχο του κοινού να διατηρείται.
Αυτό ήταν ένα από τα άλμπουμ του καλλιτέχνη τα οποία δεν επανεκδόθηκαν το 2002, μαζί με τον υπόλοιπο κατάλογο του Ozzy Osbourne, παρά την επιτυχία που γνώρισε σκαρφαλώνοντας στο # 58 του Billboard για να γίνει χρυσό το 1993.
Τραγούδια
1. Miracle Man (Osbourne, Wylde, Daisley) - 4:01
2. Bloodbath in Paradise (Osbourne, Wylde, Daisley, Castillo, Sinclair) - 5:00
3. Shot in the Dark (Osbourne, Soussan) - 5:33
4. Tattoed Dancer (Osbourne, Wylde, Daisley) - 3:47
5. Sweet Leaf (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 3:22
6. War Pigs (Osbourne, Iommi, Butler, Ward) - 8:24
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 17 Μαρτίου 1990
Βραβεία
Just Say Ozzy (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Χρυσός
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το "Just Say Ozzy EP" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1990 Κατηγορία:Live άλμπουμ του Ozzy Osbourne
Αββαείο Αγίου Αρχαγγέλου Εύβοιας
Το Αββαείο Αγίου Αρχαγγέλου ήταν μοναστήρι του Τάγματος των Κιστερσιανών, ιδρυθέν το 1223 στην Εύβοια της Ελλάδας.
Ιστορία
Το 1223, ο Επίσκοπος του Νεγροπόντε (Εύβοια) παραχώρησε το ελληνικό μοναστήρι του Αγίου Αρχαγγέλου, το οποίο ευρισκόταν εντός των ορίων της Επισκοπής του Νεγροπόντε, στο Αββαείο των Χορταϊτών, ώστε να αποτελέσει θυγατρικό αββαείο του τελευταίου. Το ακριβές διάστημα της παρουσίας των Φράγκων μοναχών στο αββαείο παραμένει άγνωστο. Στην περίπτωση που η παρουσία τους δεν έλαβε τέλος στην διάρκεια του 12ου αιώνα, τότε, θεωρείται σχεδόν βέβαιο πως αυτή έλαβε τέλος το 1470 με την κατάκτηση του νησιού από τους Οθωμανούς.
Πηγές
Αγιου Αρχαγγελου Αγιου Αρχαγγελου
Άμεγια
Το Άμεγια (δανικά: Amager,, τοπικά απλώς Άμα) είναι νησί της Δανίας. Έχει έκταση 96,29 χλμ² και πληθυσμό 171.210 κατοίκους (2010). Το Άμεγια ανήκει διοικητικά στην "Περιοχή Πρωτευούσης" της Δανίας και μάλιστα ένα τμήμα της Κοπεγχάγης βρίσκεται πάνω σε αυτό.
Κατηγορία:Νησιά της Δανίας
Κλιματική ευαισθησία
μικρογραφία|330x330εσ|Διάγραμμα των παραγόντων που επηρεάζουν την κλιματική ευαισθησία. Μετά από την αύξηση των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα, υπάρχει μια αρχική θέρμανση. Αυτή η θέρμανση ενισχύεται από την καθαρή επίπτωση των ανατροφοδοτήσεων. Οι [[Θετική ανατροφοδότηση|αυτοενισχυόμενες ανατροφοδοτήσεις περιλαμβάνουν την τήξη των παγετώνων που απορροφούν το φως του ηλίου, και ένα μεγαλύτερο επίπεδο εξάτμισης που αυξάνει το μέσο επίπεδο του ατμοσφαιρικού υδρατμού, ενός αερίου του θερμοκηπίου. ]] Η κλιματική ευαισθησία είναι το μέτρο για το πόσο το κλίμα της Γης θα ψυχρανθεί ή θα θερμανθεί μετά από μια αλλαγή στο κλιματικό σύστημα, όπως π.χ., πόσο θα θερμανθεί μετά από ένα διπλασιασμό των συγκεντρώσεων του διοξειδίου του άνθρακα. Με τεχνικούς όρους, η κλιματική ευαισθησία είναι η μέση αλλαγή στην θερμοκρασία της επιφάνειας της γης ως απάντηση για τις αλλαγές στην ακτινοβολία πίεσης, η διαφορά μεταξύ της εισερχόμενης και εξερχόμενης ενέργειας στην Γη. Η κλιματική ευαισθησία είναι σημαντικό πεδίο της κλιματολογίας, και μια περιοχή έμφασης για τους κλιματολόγους, οι οποίοι θέλουν να καταλάβουν τα αίτια της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής.
Η επιφάνεια της Γης θερμαίνεται ως μια άμεση συνέπεια της αύξησης της συγκέντρωσης του διοξειδίου του άνθρακα, καθώς και λόγω της αύξησης της συγκέντρωσης άλλων αερίων του θερμοκηπίου όπως το οξείδιο του αζώτου και το μεθάνιο. Οι αυξανόμενες θερμοκρασίες έχουν δευτερεύουσες επιπτώσεις στο κλιματικό σύστημα, όπως η αύξηση στον ατμοσφαιρικό υδρατμό, ένα αέριο του θερμοκηπίου. Αλλά επειδή οι επιστήμονες δεν ξέρουν πόσο δυνατές είναι αυτές οι κλιματικές ανατροφοδοτήσεις είναι δύσκολο να προβλεφθεί ακριβώς η ποσότητα θέρμανσης που θα προκύψει από μια ορισμένη αύξηση στην αύξηση των συγκεντρώσεων των αερίων του θερμοκηπίου. Εάν η κλιματική ευαισθησία φτάσει στα υψηλά επίπεδα των εκτιμήσεων, ο στόχος της συμφωνίας του Παρισιού για περιορισμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη εντός των 2 βαθμών Κελσίου μπορεί να αντιμετωπίσει δυσκολίες στην επίτευξη του.
Οι δύο κύριοι τύποι της κλιματικής ευαισθησίας είναι η πιο βραχυπρόθεσμη "παροδική κλιματική απάντηση", η αύξηση στην παγκόσμια μέση θερμοκρασία η οποία πρόκειται να έχει συμβεί σε μια περίοδο όπου οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις του διοξειδίου του άνθρακα έχουν διπλασιαστεί, αλλά και η "κλιματική ευαισθησία της ισορροπίας", την υψηλότερη μακροπρόθεσμη άνοδο στην παγκόσμια μέση θερμοκρασία που πρόκειται να συμβεί αφού οι επιπτώσεις μιας διπλασιασμένης συγκέντρωσης του διοξειδίου του άνθρακα έχουν πια σταθεροποιηθεί. Τυπικά η κλιματική ευαισθησία εκτιμάται με τρεις τρόπους: με τις άμεσες παρατηρήσεις της θερμοκρασίας και των επιπέδων των αερίων του θερμοκηπίου στην βιομηχανική εποχή, την χρήση εμμέσως εκτιμημένης θερμοκρασίας και άλλων μετρήσεων από το πιο μακρινό παρελθόν της Γης και εκτιμώντας τις διάφορες πλευρές του κλιματικού συστήματος με υπολογιστές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Στίγματα (Χριστιανισμός)
μικρογραφία| Χέρια με στίγματα, που απεικονίζονται σε μια Φραγκισκανική εκκλησία στο Ληντς της [[Αυστρία|Αυστρίας ]] μικρογραφία| Η [[Αικατερίνη της Σιένα|Αγία Αικατερίνη λιποθυμά από τα στίγματα. Πίνακας του Τζιοβάνι Αντόνιο Μπάζι, Εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα, Αλσατία, Γαλλία ]] Τα Στίγματα, στο Χριστιανισμό, είναι η εμφάνιση σωματικών τραυμάτων, ουλών και πόνου σε θέσεις που αντιστοιχούν στις πληγές του Ιησού Χριστού από τη σταύρωση, όπως τα χέρια, οι καρποί και τα πόδια.
Στο προς Γαλάτας 6:17 ο Άγιος Παύλος λέει: Τοῦ λοιποῦ κόπους μοι μηδεὶς παρεχέτω· ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω.
Από εδώ και στο εξής, μην με ενοχλεί κανένας · γιατί φέρνω στο σώμα μου τα σημάδια του Κυρίου Ιησού. Ένα στίγμα είναι ένα σημάδι στο δέρμα.
Τα Στίγματα έχουν συνδεθεί κυρίως με τον Ρωμαιοκαθολικισμό. Πολλοί αναφερόμενοι στιγματικοί είναι μέλη καθολικών θρησκευτικών ταγμάτων. Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης ήταν ο πρώτος καταγεγραμμένος στιγματικός. Για πάνω από πενήντα χρόνια, ο Άγιος Πίος της Πιετρελτσίνα του Τάγματος των Αδελφών Ελάσσονων Καπουτσίνων, ανέφερε στίγματα που μελετήθηκαν από αρκετούς γιατρούς του 20ού αιώνα. Τα Στίγματα, σε αντίθεση με την Καθολική Εκκλησία, είναι ιδιαίτερα ξένα για την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία δεν έχει επίσημη άποψη για το θέμα. Οι πρώτοι και οι μοναδικοί στιγματικοί ήταν Καθολικοί που έζησαν μετά το Μεγάλο Σχίσμα του 1054.
Ένα υψηλό ποσοστό (ίσως πάνω από το 80%) όλων των στιγματικών είναι γυναίκες. Στο βιβλίο του, Στίγματα : Ένα μεσαιωνικό φαινόμενο σε μια σύγχρονη εποχή, ο Τέντ Χάρισον προτείνει ότι δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός με τον οποίο παρήχθησαν τα σημάδια του στιγματισμού. Αυτό που είναι σημαντικό είναι ότι τα σημάδια αναγνωρίζονται από άλλους ως θρησκευτικής σημασίας. Οι περισσότερες περιπτώσεις στιγματισμού έχουν αφαιρεθεί ως απατηλές.
Περιγραφή
αριστερά|μικρογραφία|269x269εσ| [[Φραγκίσκος της Ασίζης|Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης περιεργάζεται τις πληγές του στιγματισμού ως μέρος της μίμησης του Χριστού . ]] Οι αναφερόμενες περιπτώσεις στιγματισμού έχουν διάφορες μορφές. Πολλοί δείχνουν μερικές ή και τις πέντε από τις Ιερές Πληγές που, σύμφωνα με τη Βίβλο, υπέστησε ο Ιησούς κατά τη σταύρωσή του: πληγές στους καρπούς και τα πόδια, από καρφιά και στο πλάι, από μια λόγχη. Μερικοί στιγματικοί εμφανίζουν πληγές στο μέτωπο, παρόμοιες με εκείνες που προκλήθηκαν από το αγκάθινο στεφάνι. Τα Στίγματα στο μέτωπο ως στέμμα αγκαθιών εμφανίστηκαν τον 20ο αιώνα, π.χ. στη Μαρί Ρόουζ Φερρόν, και έχουν φωτογραφηθεί επανειλημμένα. Άλλες μορφές περιλαμβάνουν δάκρυα αίματος ή ιδρώτα αίματος, και πληγές στην πλάτη, σαν αυτές του μαστιγώματος.
Πολλά στίγματα παρουσιάζουν αιμορραγία που σταματά και στη συνέχεια ξεκινά, μερικές φορές μετά τη λήψη της Θείας Κοινωνίας. Ένα σημαντικό ποσοστό στιγματικών έχει δείξει έντονη επιθυμία να λαμβάνουν συχνά την Θεία Κοινωνία. Ένα σχετικά υψηλό ποσοστό στιγματικών επίσης νηστεύει, υποστηρίζοντας ότι ζει με ελάχιστη (ή καθόλου) τροφή και νερό για μεγάλα χρονικά διαστήματα, εκτός από την Αγία Ευχαριστία.
Μερικοί στιγματικοί ισχυρίζονται ότι αισθάνονται τον πόνο των πληγών χωρίς εξωτερικά σημάδια. Αυτά αναφέρονται ως "αόρατα στίγματα". Μερικές πληγές στιγματισμού δεν φαίνεται να πήζουν, και φαίνεται να παραμένουν φρέσκες και να μη μολύνονται. Το αίμα από τις πληγές λέγεται, σε ορισμένες περιπτώσεις, ότι έχει μια ευχάριστη, αρωματική μυρωδιά, γνωστή ως η Οσμή της αγιότητας.
Τα άτομα που έχουν αποκτήσει τα στίγματα περιγράφονται πολλές φορές ως εκστατικά, συγκλονισμένα με συναισθήματα όταν έλαβαν τα στίγματα. Δεν είναι γνωστό αν υπήρξε περίπτωση στιγματισμού πριν από τον 13ο αιώνα.
Στην εργασία του Hospitality and Pain, ο χριστιανός θεολόγος Ιβάν Ίλιτς δηλώνει : "Η συμπόνια με τον Χριστό... είναι η πίστη τόσο ισχυρή και τόσο βαθιά ενσαρκωμένη που οδηγεί στην ατομική ενσωμάτωση του προβλεπόμενου πόνου." Η διατριβή του είναι ότι το στίγμα προκύπτει από την εξαιρετική οξύτητα της θρησκευτικής πίστης και την επιθυμία να συσχετιστεί με τον Μεσσία που υποφέρει.
Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης
Όταν ο άγγελος αναχώρησε, ο Φράγκισκος έμεινε με πληγές στα χέρια, στα πόδια και στο πλευρό του, σαν εκείνη την πληγή που προκλήθηκε στο πλευρό του Χριστού από την λόγχη. Στις παραδοσιακές καλλιτεχνικές απεικονίσεις του περιστατικού, ο Φραγκίσκος συνοδεύεται από έναν Φραγκισκανό μοναχό.
Μια μεταγενέστερη ιατρική υπόθεση που προτάθηκε το 1987 για να εξηγήσει τις πληγές, ισχυρίστηκε ότι ο Άγιος Φραγκίσκος μπορεί να ειχει προσβληθεί από λέπρα.
Άγιος Πίος της Πιτερλσίνας
μικρογραφία| Ο νεαρός Πίoς δείχνει τα στίγματα. Για πάνω από πενήντα χρόνια, ο Άγιος Πίος της Πιτερλσίνας ανέφερε στίγματα που μελετήθηκαν από αρκετούς ιατρούς του 20ου αιώνα. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι πληγές ήταν ανεξήγητες και δεν μολύνθηκαν ποτέ. Οι πληγές του επουλώθηκαν μία φορά, αλλά επανεμφανίστηκαν
Οι πληγές εξετάστηκαν από τον Λουίτζι Ρομανέλλι, επικεφαλή ιατρό του City Hospital of Barletta για περίπου ένα χρόνο. Ο γιατρός Άντζελο Mάρια Mέρλα σημείωσε ότι οι πληγές δεν είχαν φυματιώδη προέλευση, αλλά δεν μπορούσε να κάνει επίσημη διάγνωση χωρίς περαιτέρω εξετάσεις. Ο χειρουργός Τζιόρτζιο Φέστα, τον εξέτασε επίσης το 1920 και το 1925. Ο ιατρός του Πάπα Βενέδικτου XV, εξέτασε τις πληγές, αλλά δεν έγινε αναφορά των εξετάσεών του. Ο παθολόγος Aμίκο Μπιγκάμι, του Πανεπιστημίου της Ρώμης εξέτασε επίσης τις πληγές, περιγράφοντάς τις ως επιφανειακες. Ο Φέστα, ο οποίος είχε αρχικά συμφωνήσει με τον Μπινγκάμι, περιέγραψε αργότερα τις πληγές ως επιφανειακές όταν καλύφθηκαν με μια κηλίδα.
Υπήρχαν αρκετοί θρησκευόμενοι όσο και μη θρησκευόμενοι κριτικοί που κατηγόρησαν τον πατέρα Pio ότι κατασκεύασε τα στίγμα του, λέγοντας ότι χρησιμοποίησε καρμπολικό οξύ για να κάνει τις πληγές. Ο ιστορικός Σέρτζιο Λουζατο ανέφερε ότι το 1919, σύμφωνα με ένα έγγραφο στο αρχείο του Βατικανού, ο Pio είχε ζητήσει καρμπολικό οξύ από μια φαρμακοποιό. Εκείνη αργότερα είπε ότι ήταν για αποστείρωση.
Ο Αμίκο Μπιγκνάμι σε μια έκθεση έγραψε ότι οι πληγές προκλήθηκαν από « νευρωτική νέκρωση ». Πρότεινε ότι είχαν υποστεί ασυνείδητα από πρόταση και συντηρήθηκαν τεχνητά από το ιώδιο που είχε χρησιμοποιήσει ο Πioς ως απολυμαντικό.
Ζακί Χαν Ζαντ
Ο Ζακί Χαν Ζαντ (απεβ. στις 6 Ιουνίου 1779) ήταν Ιρανός στρατιωτικός διοικητής και διεκδικητής τού θρόνου. Μέλος της δυναστείας των Ζαντ τού Ιράν, ο Ζακί Χαν, αν και δεν έγινε ποτέ ηγεμόνας τού Ιράν, κατάφερε να ασκήσει εξουσία στη χώρα κατά τη διάρκεια των τριών μηνών, που μεσολάβησαν μεταξύ τού τέλους τού ετεροθαλούς αδελφού του Καρίμ Χαν, στις 2 Μαρτίου 1779, και τού δικού του άγριου τέλος.
Στίγματα (Χριστιανισμός)
Άγιος Πίος της Πιτερλσίνας
Το 1922, ο γιατρός Αγκοστίνο Τζεμέλι έγραψε ότι ο Πioς υπήρξε υστερικός και τα στιγματικά του ήταν αυτο-δημιουργητα, και όχι υπερφυσικής προέλευσης. Ο Gemelli επίσης πίστευε ότι οι πληγές του διατηρήθηκαν ανοιχτές με καρβολικό οξύ.
Καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο Πίος είχε κρύψει τις πληγές του φορώντας γάντια .Κατά τον θάνατο του δεν υπήρχαν πληγές, μονάχα "άψογο δέρμα".
Μαριάμ Τρέσια Τσιράμελ
Η πρώτη άγια από την Ινδία με στίγμα ήταν η μοναχή Μαριάμ Τρέσια Τσιράμελ. Ανακηρύχθηκε Αγία της Καθολικής εκκλησίας στις 13 Οκτωβρίου 2019 από τον Πάπα Φραγκίσκο.
Ζακί Χαν Ζαντ
Πρώτη εξέγερση και χρόνια ως στρατηγός (1763-1779)
Κατά τη διάρκεια των επόμενων δεκαπέντε ετών, ο Zακί Χαν παρέμεινε ένας από τους κύριους στρατηγούς τού Καρίμ Χαν. Οδήγησε τις δυνάμεις να επιβάλουν πριγκιπάτα στις ακτές τού Περσικού Κόλπου, με κυριότερο μία ναυτική αποστολή εναντίον τού Ομάν το 1773, που κατέληξε σε πλήρη αποτυχία και ντροπή τού Ζακί. Δύο χρόνια αργότερα, ωστόσο, του ανατέθηκε μία τιμωρητική αποστολή εναντίον τού προπύργιου των Κατζάρ, το Mαζανταράν, δίπλα στην Κασπία Θάλασσα. Εκεί, τα κατάφερε και άφησε τη φήμη τού βάναυσου τρόμου.
Στίγματα (Χριστιανισμός)
Επιστημονική έρευνα
μικρογραφία|272x272εσ| Ο Στιγματισμός της Αγίας Αικατερίνης της Σιένα Πολλοί στιγματικοί έχουν εκτεθεί παραπλάνηση και απάτη. Η Μαγκνταλένα ντι λα Κρούζ για παράδειγμα, ομολόγησε πριν πεθάνει ότι τα στίγματά της ήταν σκόπιμη εξαπάτηση.