cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμυντικός Στρατώνας Άρτας
Ιστορία
Σήμερα ο Αμυντικός Στρατώνας στην αρχική του μορφή δεν υφίσταται αλλά το κυρίως κτίριο διασώζεται στο εσωτερικό του στρατοπέδου «Κωνσταντίνος Βερσής», έδρα του Κέντρου Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων Άρτας (πρώην ΚΕΥΓ), στο λόφο Περάνθης. Το 1994 με υπουργική απόφαση, το κτίριο χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο που χρήζει ειδικής κρατικής προστασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οχυρώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Άρτα Κατηγορία:Ελληνοτουρκικός πόλεμος (1897)
Βίνεχ
Ο Βίνεχ (βουλγαρικά: Винех) ήταν ηγεμόνας της Βουλγαρίας στα μέσα του 8ου αιώνα.
Σύμφωνα με τον Κατάλογο ονομάτων των βουλγάρων Ηγεμόνων, ο Βίνεχ βασίλεψε για επτά χρόνια και ήταν μέλος της φυλής Βοκίλ (ή Ουκίλ, η οποία μπορεί να είναι η ίδια οικογένεια όπως αυτή του προκατόχου του). Σύμφωνα με τη χρονολογία που αναπτύχθηκε από τον Μόσκοφ, ο Βίνεχ βασίλεψε το 754–762. Άλλες χρονολογίες αναφέρουν ότι ο Βίνεχ βασίλεψε από το 756 έως το 762 αλλά δεν συμφωνεί απόλυτα με την μαρτυρία του καταλόγου ονομάτων.
Ο Βίνεχ ανέβηκε στο θρόνο μετά την ήττα του προκατόχου του Κορμισός από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε΄, που έχει οδηγήσει ορισμένους μελετητές να υποθέσουν ότι ήταν ένας σφετεριστής. Γύρω στο 756 ο Κωνσταντίνος Ε΄ εκστράτευσε κατά της Βουλγαρίας από ξηρά και θάλασσα, και κέρδισε τον οδηγούμενο από τον Βίνεχ βουλγαρικό στρατό στις Μαρκέλλες (Καρνομπάτ). Οι ηττημένος μονάρχης ζήτησε ειρήνη και ανέλαβε να στείλει τα δικά του παιδιά ως ομήρους. Το 759 ο Κωνσταντίνος Ε΄ εισέβαλε στη Βουλγαρία και πάλι, αλλά αυτή τη φορά ο στρατός του έπεσε σε ενέδρα στα ορεινά περάσματα της Στάρα Πλάνινα (μάχη του Περάσματος Ρίσκι). Ο Βίνεχ δεν ακολούθησε την νίκη του και προσπάθησε να αποκαταστήσει την ειρήνη. Αυτό που τον κέρδισε ήταν η αντίθεση της βουλγαρικής αριστοκρατίας, η οποία τον έσφαξε μαζί με την οικογένειά του.
Η κορυφή Βίνεχ στο Τραχύ Νησί στα Νότια Νησιά Σέτλαντ της Ανταρκτικής ονομάζεται προς τιμήν του Βίνεχ της Βουλγαρίας.
Συντεχνία
Με τον όρο συντεχνία εννοείται συνεργατικός και συνεταιρικός θεσμός μεταξύ τεχνιτών. Η συντεχνία μεταφορικά είναι ενίοτε γνωστή και ως "αδελφότητα", δηλαδή μία οργάνωση ή ένας σύλλογος ανθρώπων που έχουν κάποιο κοινό ενδιαφέρον, δοξασία ή/και προσδοκία για το μέλλον. Τα μέλη των συντεχνιών, όταν αυτές έχουν την έννοια της αδελφότητας, είναι συνήθως συνδεδεμένα μεταξύ τους με σταθερούς δεσμούς και με την ίδια την συντεχνία με ισχυρές δεσμεύσεις. Οι περισσότερες συντεχνίες εφαρμόζουν περιοριστικά κριτήρια για την αποδοχή κάποιου ατόμου στο δυναμικό τους.
Δες επίσης
Κατηγορία:Χειροτεχνία Κατηγορία:Οικονομία του Μεσαίωνα
Σοσένκ Δ΄
Ο Σοσένκ Δ΄ ήταν φαραώ της 22ης δυναστείας της Αιγύπτου και κυβέρνησε το διάστημα μεταξύ των βασιλειών των Σοσένκ Γ΄ και Παρμί. Κατά την ενθρόνισή του έλαβε το πριν-το-όνομα επίθετο Εντζκεπερρέ Σετεπενρέ. Το 1986 ο Ντέιβιντ Ρολ πρότεινε ότι υπάρχουν δύο βασιλείς Σοσένκ, που φέρουν το επίθετο Εντζκεπερρέ: i) ο γνωστός ιδρυτής της δυναστείας Σοσένκ Α΄ και ii) ο φαραώ στο άλλο μισό της δυναστείας, που ο Ρολ τον ονόμασε Σοσένκ Β΄. Αυτό τού το είχε προτείνει ο Πιέτερ Γκερτ φαν ντερ Φέεν το 1984. Ακολουθώντας την πρόταση τού Ρολ, ο βρετανός αιγυπτιολόγος Έινταν Ντόντσον υποστήριξε την ύπαρξη τού νέου βασιλιά, δείχνοντας ότι ο πρώτος Σοσένκ έφερε απλά επίθετα στον τίτλο του, ενώ τού δεύτερου τα επίθετα ήταν πιο σύνθετα.
Πηγές
Κατηγορία:Φαραώ της 23ης Αιγυπτιακής Δυναστείας
Ντεμπενί (Μαγιότ)
Το Ντεμπενί (γαλλικά: Dembeni) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαγιότ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαγιότ
Αηδάνι
400px|thumb|Αηδάνι
Η ποικιλία σταφυλιού Αηδάνι έχει μεγάλη οικονομική σημασία για τις Κυκλάδες. Το γλεύκος της ποικιλίας αναμιγνύεται με γλεύκος άλλων ποικιλιών (Ασύρτικο, Αθήρι) για τον εμπλουτισμό τους σε άρωμα.
Προέλευση
Η ποικιλία είναι ανατολικής προέλευσης, από την περιοχή της Ιωνίας. Πιθανόν είναι η "εδάνη άμπελος" που αναφέρει ο λεξικογράφος Ησύχιος τον 5ο αιώνα μ.Χ.
Συνώνυμα
Αηδάνι άσπρο ή Αηδάνι λευκό ή Αδάνι.
Περιοχές καλλιέργειας
Καλλιεργείται στις Κυκλάδες, κυρίως στα νησιά Πάρο, Νάξο και Σαντορίνη, αλλά και στην Κρήτη. Σποραδικά καλλιεργείται σε μικρές εκτάσεις και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.
Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά
Είναι φυτό μέτριας ζωηρότητας και παραγωγικότητας. Διαμορφώνεται σε χαμηλά κυπελλοειδή ή σε γραμμοειδή σχήματα (Royat). Παρουσιάζει ευαισθησία στο ωίδιο και τον περονόσπορο.
Κατηγορία:Ελληνικές ποικιλίες σταφυλιών
Μυριοκέφαλα Ρεθύμνης
Τα Μυριοκέφαλα είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.
Εκκλησιαστική υπαγωγή
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στη Γέννηση της Θεοτόκου καλούμενη και "Παναγία των Μυριοκεφάλων". Εκκλησιαστικά υπάγεται στην Ε΄ Αρχιερατική Περιφέρεια της Ιεράς Μητροπόλεως Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου, της Εκκλησίας της Κρήτης.
Αξιοθέατα:Μνημεία, Ναοί, Σημαντικά Κτίρια
thumb|Η Εκκλησία της Παναγίας της Αντιφωνήτριας thumb|200px|Ο Βαϊφόρος Χριστός Ο Ιερός ναός της Παναγίας των Μυριοκεφάλων που βρίσκεται μέσα στο χωριό είναι μια από τις αρχαιότερες εκκλησίες του νομού Ρεθύμνης. Πρόκειται για το καθολικό της άλλοτε - μη σωζόμενης σήμερα - μονής Μυριοκεφάλων, που έχτισε στις αρχές του 11ου αιώνα ο 'Οσιος Ιωάννης ο Ξένος, ο οποίος μάλιστα εξόπλισε τη Μονή με εικόνες, σκεύη και άλλα εκκλησιαστικά αντικείμενα που ο ίδιος έφερε από την Κωνσταντινούπολη. Το μοναστήρι που λειτουργούσε σε όλη τη διάρκεια της βενετικής κυριαρχίας και της τουρκοκρατίας ατόνησε από τις αρχές του 20αι. Αναδείχθηκε σε σημαντικό προσκύνημα τόσο από την ιερότητα του χώρου όσο και από την ευλάβεια των χριστιανών στη θαυματουργή εικόνα της Παναγιάς της Αντιφωνήτριας. Εορτάζει στις 8 Σεπτεμβρίου και γίνεται μεγάλο πανηγύρι. Η εκκλησία έχει σχήμα ελεύθερου σταυρού με τρούλο. Υπέροχη φέρεται η αγιογράφηση του Βαϊοφόρου Χριστού στο εσωτερικό της εκκλησίας
Μεταφορές, συγκοινωνία
Υπάρχουν δρομολόγια του ΚΤΕΛ Χανίων-Ρεθύμνου που εξυπηρετούν τη συγκεκριμένη περιοχή (δύο δρομολόγια, πρωί και μεσημέρι, τις καθημερινές και όχι τα Σαββατοκύριακα)
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αρολιθίου. Το 1931 με το ΦΕΚ 301Α - 29/08/1931 ορίζεται έδρα της κοινότητας Μυριοκεφάλων, ενώ το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάται από το δήμο Λαππαίων και προσαρτάται στο δήμο Ρεθύμνης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 309 κατοίκους.
Παραπομπές, Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ρεθύμνης Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Γεγονότα Απριλίου 2015
5 Απριλίου
(Reuters)
9 Απριλίου
(AP) (The Telegraph)
12 Απριλίου
(Al-Arabiyah)
13 Απριλίου
(CNN)
14 Απριλίου
(AFP μέσω Yahoo! News)
15 Απριλίου
(AFP μέσω Straits Times)
(Al-Arabiyah)
16 Απριλίου
(BBC)
(AP)
21 Απριλίου
(BBC)
24 Απριλίου
(Reuters)
28 Απριλίου
(CNN) (Zee News)
30 Απριλίου
04
Ανώτατο Συμβούλιο (Υπερδνειστερία)
Το Ανώτατο Συμβούλιο της Υπερδνειστεριακής Μολδαβικής Δημοκρατίας (μολδαβικά: Советул Супрем ал Републичий Молдовенешть Нистрене, Sovietul Suprem al Republicii Moldovenești Nistrene, Верховный Совет Приднестровской Молдавской Республики, Βερχόβνι Σαβιέτ Πριντνεστρόβσκοϊ Μολντάβσκοϊ Ρεσπούμπλικι, Верховна Рада Придністровської Молдавської Республіки, Βερχόβνα Ράντα Πριντνιστρόβσκι Μολντάβσκογι Ρεσπούμπλικι) είναι το κοινοβούλιο της Υπερδνειστερίας. Το μονοθάλαμο κοινοβούλιο της χώρας αποτελείται από 43 βουλευτές που εκπροσωπούν συνολικά 43 εκλογικές περιφέρειες. Ο επικεφαλής ονομάζεται πρόεδρος (ή ομιλητής).
Ιστορία
Η Δημοκρατία της Μολδαβίας θεωρεί ακόμα την Υπερδνειστερία ως μέρος της επικράτειας της, παρόλο που το Δεύτερο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων του Λαού ανακήρυξε απόσχιση από την Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μολδαβίας στις 2 Σεπτεμβρίου 1990 με την ονομασία Υπερδνειστεριακή Μολδαβική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Καθώς η Υπερδνειστερία δεν ήταν αυτόνομη περιοχή πριν ανακηρύξει ανεξαρτησία, δεν είχε δικά τις κυβερνητικά όργανα στην ΕΣΣΔ. Έτσι όλες οι κυβερνητικές αρχές έπρεπε να ξαναχτιστούν από το μηδέν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Υπερδνειστερίας‎
Ντζαουντζί
Το Ντζαουντζί (γαλλικά: Dzaoudzi) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαγιότ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαγιότ
Κοτσιφάλι
Το Κοτσιφάλι θεωρείται εκλεκτή ποικιλία, η οποία όμως έχει ένα αδύνατο σημείο, την έλλειψη σταθερότητας χρώματος. Γι αυτό ακριβώς συγκαλλιεργείται με την Μανδηλαριά, μια ποικιλία που δίνει άφθονο και σταθερό χρώμα.
Προέλευση
Κρήτη
Συνώνυμα
Κανένα
Περιοχές καλλιέργειας
Νομούς Κρήτης (Λασιθίου, Ηρακλείου, Ρεθύμνης, Χανίων)
Παραγωγή
Οίνος Ο.Π.Α.Π. Πεζά, Αρχάνες, Τοπικός Λασιθιώτικος, Ηρακλειώτικος, Κρητικός καθώς και Επιτραπέζιος.
Αμπελογραφικά χαρακτηριστικά
Η ποικιλία αυτή είναι ζωηρή και παραγωγική. Διαμορφώνεται σε κυπελλοειδή σχήματα αλλά κυρίως σε γραμμοειδή σχήματα μόρφωσης Royat (ιδιαίτερα μετά από τις αναμπελώσεις). Είναι μέτρια ευαίσθητη στον περονόσπορο και το ωίδιο και πολύ ευαίσθητη στον μολυσματικό εκφυλισμό.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικό κρασί Κατηγορία:Ελληνικές ποικιλίες σταφυλιών
Μεγαπλάτανος Φθιώτιδας
Ο Μεγαπλάτανος είναι χωριό του Δήμου Λοκρών στον Νομό Φθιώτιδας και απέχει 2 χλμ. από την κωμόπολη της Αταλάντης. Οι κάτοικοί ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με τη γεωργία (κυρίως με την καλλιέργεια αμπελιών), αφού τα εδάφη της περιοχής είναι από τα πλέον εύφορα.
Το κλίμα του θεωρείται το πλέον ιδανικό και οφείλεται στην πορεία του «μπουγαζιού» του όρους Παρνασσός προς το χωριό Σκάλα. Το χωριό, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 418 κατοίκους.
Ιστορικά στοιχεία
Τα πρώτα δείγματα ζωής στην περιοχή του Μεγαπλατάνου, απαντώνται τη Μυκηναϊκή εποχή (1600 – 1100 π.Χ. περίπου). Οι μυκηναϊκοί θαλαμωτοί τάφοι που βρέθηκαν στην θέση Σβέντζα το αποδεικνύουν.
Οι ασχολίες των κατοίκων της περιοχής, εκείνη την εποχή, ήταν κυρίως η γεωργία (σιτάρι, δημητριακά, όσπρια, ελιές, σταφύλια και παραγωγή οίνου) και η αλιεία.
Κατά την Πρωτογεωμετρική περίοδο (10ος – 8ος αιώνας π.Χ.), παρατηρείται αλλαγή στα ταφικά έθιμα των Λοκρών.
Επίσης η περιοχή δέχεται επιρροές στην τέχνη (από Αττική, Κόρινθο, Εύβοια και Θεσσαλία). Σε αυτό συνηγορούν και οι ανασκαφές που έγιναν σε γεωμετρικό νεκροταφείο στη θέση Βερύκι της Κοινότητας Μεγαπλατάνου, όπως επίσης και τα ευρήματα στην ευρύτερη περιοχή.
Την Αρχαϊκή εποχή (700 – 480 π.Χ.), στην περιοχή του Μεγαπλατάνου (θέση Παλαιοκάστρα) βρισκόταν αρχαϊκό νεκροταφείο. Κύριες ασχολίες των κατοίκων της περιόδου αυτής ήταν η γεωργία, η κτηνοτροφία (βοοειδών), η αλιεία, η αμπελουργία και η κεραμοποιία.
Στην Κλασσική εποχή (β’ τέταρτο 5ου αιώνα – 323 π.Χ.) στην περιοχή έγιναν έργα αμυντικά, όπως φρυκτωρίες, πύργοι δηλαδή για την επιτήρηση των οδικών αρτηριών και την αποστολή σημάτων κινδύνου.
Ο Μεγαπλάτανος εμφανίζεται ξανά, το 1806 με 1816, στις διηγήσεις του Γάλλου περιηγητή Φρανσουά Πουκεβίλ (Francois Pouqueville), με την ονομασία Σκαντέρ-Αγά και αναφέρει ο υπήρχαν στον οικισμό τότε 6 οικογένειες που κατοικούσαν εκεί. Υπαγόταν στην διοίκηση του Καζά Ταλαντίου και πιθανότατα εκεί διέμενε ο Σκεντέρ ή (Σκαντέρ) Αγάς, προύχοντας του τόπου, απ’ τον οποίο πήρε το όνομα του και το χωριό εκείνη την εποχή.
Κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, και πιο συγκεκριμένα στη μάχη της Αταλάντης (5-9 Νοεμβρίου 1826), ο Γάλλος φιλέλληνας Ολιβιέ Βουτιέ (Olivier Voutier) με 200 στρατιώτες, είχε καταλάβει τον λόφο του Προφήτη Ηλία.
Από τον Μεγαπλάτανο, αναφέρεται ότι συμμετείχαν 20 ένοπλοι αγωνιστές κατά τη διάρκεια του εθνικό-απελευθερωτικού αγώνα.
Το 1836 το χωριό εντάχθηκε στον Δήμο Αταλάντης. Το 1879 ο Μεγαπλάτανος είχε 335 κατοίκους και το 1889 308.
Στον σεισμό της Λοκρίδας το 1894, κατέρρευσαν κτήρια και δημιουργήθηκε χάσμα μήκους 400 μ., πλάτους 20 μ. και βάθους 8-11 μ., ενώ δεν υπήρξε κανείς νεκρός.
Το 1896 οι κάτοικοι του Μεγαπλατάνου ήταν 335 και το 1907 394.
Το 1952 το χωριό είχε 536 κατοίκους. Εκείνη τη χρονιά θεμελιώθηκε ο Ιερός ναός του Αγίου Βασιλείου, ο οποίος αποπερατώθηκε το 1968.
Το 1998 η Κοινότητα Μεγαπλατάνου εντάχθηκε στον Δήμο Αταλάντης.
Από το 2010, βάσει του σχεδίου «Καλλικράτης» το χωριό ανήκει στον Δήμο Λοκρών.
Αρχαιολογικά ευρήματα
Στην περιοχή του Μεγαπλατάνου τα ευρήματα προέρχονται κυρίως από νεκροταφεία υστεροελλαδικής και αρχαϊκής περιόδου. Στην πρώτη περίπτωση πρόκειται για θαλαμωτούς τάφους με ορθογώνια ή τετράγωνη κάτοψη, ενώ στη δεύτερη ο νεκρός ενταφιάζονταν σε συνεσταλμένη θέση μέσα σε ταφικούς πίθους.
Τα κτερίσματα ήταν καλής ποιότητας αγγεία και κάποια μικροαντικείμενα όπως χάλκινες τριχολαβίδες, δαχτυλίδια των οποίων οι άκρες καταλήγουν σε σπείρες, κωνικά σφονδύλια από στεατίτη, ένας μυκηναϊκός σφραγιδόλιθος με παράσταση σχηματοποιημένου ζώου.
Στους νότιους πρόποδες του υψώματος Προφήτης Ηλίας Μεγαπλατάνου σώζονται σε ικανοποιητικό βαθμό υπολείμματα φρυκτωρίας που ανάγονται στην κλασσική εποχή. Η φρυκτωρία είχε ως κύριο ρόλο την επιτήρηση οδικών αρτηριών και την αποστολή σημάτων κινδύνου. thumb|right|Το γήπεδο ποδοσφαίρου Μεγαπλατάνου
Αξιοθέατα - Δραστηριότητες
thumb|left|Ο Ιερός Ναός του Προφήτη Ηλία
Στη βορινή πλευρά του χωριού βρίσκετα ο λόφος του Προφήτη Ηλία που στη μνήμη του, 20 Ιουλίου, το χωριό έχει το πανηγύρι του.
Στο χωρίο υπάρχει μονοθέσιο Δημοτικό Σχολείο που περιστασιακά λειτουργεί.
Στο δρόμο προς την Ατάλαντη βρίσκεται αρχαιολογικός χώρος νεκροταφείου.
Saeqeh
Ιστορικό
Το πρώτο πρωτότυπο του αεριωθούμενου εμφανίστηκε στήν κρατική τηλεόραση κάνοντας μία δοκιμαστική πτήση τον Ιούλιο του 2004. Σύμφωνα με την μετάφραση από το Middle East Media Research Institute (MEMRI) από μία εκπομπή στο δίκτυο ειδήσεων της Ισλαμικής Δημοκρατίας (Islamic Republic of Iran News Network (IRINN)),το Saeqeh έγινε επιχειρησιακό στις 6 Σεπτεμβρίου του 2006, όταν συμμετείχε στην Ιρανική στρατιωτική άσκηση πολεμικών παιγνίων (military wargame exercise) με την ονομασία το “κτύπημα του Zulfiqar”. Σε αυτήν την άσκηση η οποία ξεκίνησε στις 19 Αυγούστου του 2006, το νέο μαχητικό εκτέλεσε αποστολές οι οποίες χαρακτηρίστηκαν σαν “αποστολή βομβαρδισμού εικονικών εχθρικών στόχων” και “παραπλανητική αποστολή βομβαρδισμού”. Δύο πρωτότυπα, τα οποία έδειχναν διαφορετικά από αυτό που είχε παρουσιαστεί προηγουμένως, διεξήγαγαν μια αεροπορική επίδειξη στο διεθνές αεροδρόμιο της Τεχεράνης Mehrabad στις 20 Σεπτεμβρίου του 2007. Τρία πρωτότυπα πήραν μέρος σε μία στρατιωτική παρέλαση στις 22 Σεπτεμβρίου του 2007.
Επιπλέον Πληροφορίες
Μικρή πληροφόρηση σχετικά με τις προδιαγραφές του Saeqeh έχουν ανακοινωθεί, ο αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν Στρατηγός  Ahmad Mighani, είπε πως το  Saeqeh είναι ένα μοντέρνο σε όρους αεροδυναμικής ισορροπίας και στην κατοχή συστημάτων πυραύλων και ραντάρ αεροσκάφος. Ο Διευθύνων Σύμβουλος του Ομίλου Aviation του Υπουργείου Άμυνας και Διοικητικής μέριμνας των Ενόπλων Δυνάμεων, Majid Hedayat, περιέγραψε το Saeqeh σαν ένα αεροσκάφος επιμελητιακής υποστήριξης και μαχητικού με μεγάλη ικανότητα ελιγμών και  με την δυνατότητα να βομβαρδίζει κοντινούς στόχους
Οι Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν υποστηρίξει πως το Saeqeh είναι παρόμοιο του αεροσκάφους των ΗΠΑ F/A-18, αν και βασίστηκε στην διαμόρφωση του αεροσκάφους των ΗΠΑ F-5E/F Tiger II  και η εξωτερική του εμφάνιση είναι παρόμοια προς το τελευταίο.
Όπως ακριβώς και με προηγούμενα εγχώρια Ιρανικά ανεπτυγμένα όπλα, δεν έχουν ανακοινωθεί δεδομένα των επιδόσεων που να επαληθεύουν τους “επίσημους ” ισχυρισμούς. Το 2008 το Ιράν ανακοίνωσε πως το αεροσκάφος έχει εμβέλεια 3000 χιλιομέτρων. Το μαχητικό-βομβαρδιστικό έχει την ικανότητα να καταρρίπτει εχθρικά αεροσκάφη, να εμπλέκεται σε μάχη, να στοχοποιεί περιοχές στο έδαφος και να μεταφέρει μια ποικιλία διαφόρων όπλων και πυρομαχικών.
Ο Ιρανός Υπουργός Άμυνας Brigadier-Generalostafa Mohammad Najjar, ανακοίνωσε ο,τι το υπουργείο άμυνας έχει ξεκινήσει την σχεδίαση ενός   αεριωθούμενου στις 6 Αυγούστου του 2007, το οποίο δεν μπορεί να είναι το  Saeqeh επειδή αυτό είχε ήδη πετάξει μέχρι εκείνη την ημερομηνία.
Τον Σεπτέμβριο, το Ιράν παρουσίασε την πρώτη μοίρα των Saeqeh (Thunderbolt) αεριωθούμενων μαχητικών τα οποία είχαν παραχθεί, κατά την διάρκεια εκδήλωσης μίας αεροπορικής επίδειξης η οποία έλαβε χώρα στην διάρκεια παρελάσεων για το άνοιγμα της εβδομάδας της ιερής άμυνας (Week of Sacred Defense).
Στρατονίκη Χαλκιδικής
Η Στρατονίκη είναι ορεινό χωριό του νομού Χαλκιδικής. Η θέση της είναι στους πρόποδες του Στρατονικού Όρους και διαθέτει θέα στον Ακάνθιο κόλπο, στον Άθωνα και στον κόλπο του Αγίου Όρους. Το 2011 είχε πληθυσμό 561 κατοίκους. Αποτελεί επίσης ομώνυμη τοπική κοινότητα στον Δήμο Αριστοτέλη (και πρώην Δήμο Σταγείρων-Ακάνθου). Οι κάτοικοι της Στρατονίκης απασχολούνται στα μεταλλεία, στην υλοτομία και στην κτηνοτροφία. Είναι ένα από τα ιστορικά «Μαντεμοχώρια» της ανατολικής Χαλκιδικής, υπήρξε η πρωτεύουσα της συνομοσπονδίας 12 χωριών με την επωνυμία «Κοινόν του Μαδεμίου» και κατά τον 19ο αιώνα στην Στρατονίκη (τότε Ίσβορος) ήταν η έδρα του Επισκόπου Ιερισσού. Απέχει 92 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη, 23 χλμ. από την Ιερισσό και 52 χλμ. από τον Πολύγυρο. Στον οικισμό λειτουργούν ιατρείο, νηπιαγωγείο, δημοτικό σχολείο και πολιτιστικός σύλλογος. Πολιτιστικές εκδηλώσεις γίνονται τον Αύγουστο, στο πανηγύρι του Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου, στον οποίο είναι αφιερωμένη η κύρια εκκλησία στο χωριό, και στις 27 Δεκεμβρίου διοργανώνεται η «Γιορτή του πατσά», την οποία διοργανώνει ο Σύλλογος γυναικών Στρατονίκης/Σταγείρων και προσφέρουν ζεστό πατσά, άφθονο κρασί και τσίπουρο, ζωντανή μουσική και χορευτικά από τους συλλόγους των γύρω χωριών.
Δημοτικό Διαμέρισμα Στρατονίκης
Το Δημοτικό Διαμέρισμα Στρατονίκης (Δήμου Αριστοτέλη) αριθμούσε 738 κατοίκους το 2001. Οι οικισμοί που το συναποτελούν είναι:
Ιστορικά στοιχεία
μικρογραφία|αριστερά|Υπαίθριο σχολείο στη Στρατονίκη, το 1932. Το όνομα του χωριού πιστεύεται ότι οφείλεται στην αδελφή του βασιλέα της Μακεδονίας Περδίκκα, Στρατονίκη. Ο Περδίκκας έκτισε την πόλη Στρατονίκη προς τιμήν της αδερφής του, σύμφωνα με την εικασία. Ωστόσο το πραγματικό παλιό όνομα του χωριού έως το 1926 ήταν Ίσβορο. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας (από τον 16ο αιώνα, οπότε αναδιοργανώθηκαν τα μεταλλεία από τον Σουλτάνο) το χωριό αναπτύχθηκε εξαιτίας των μεταλλείων, στα οποία εργάζονταν Έλληνες, Εβραίοι, Τούρκοι, Κιρκάσιοι, Αλβανοί κ.ά. λαοί των Βαλκανίων. Το 1821 συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση της Χαλκιδικής, αναδεικνύοντας σημαντικές μορφές αγωνιστών, όπως ο Δημήτριος Σταγειρίτης, ο Νικόλαος Σταγειρίτης, ο Νικόλαος Κλονής και άλλοι. Από τη Στρατονίκη καταγόταν ο λόγιος του 19ου αιώνα Αθανάσιος Σταγειρίτης.
Διοικητική ιστορία
Η κοινότητα Ισβόρου νομού Θεσσαλονίκης συστάθηκε στις 9 Ιουλίου 1918 με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Μετονομάστηκε σε Στρατονίκη στις 22 Ιανουαρίου 1924. Η κοινότητα αποσπάστηκε στην επαρχία Λιαριγκόβης του νομού Χαλκιδικής από την επαρχία Χαλκιδικής του νομού Θεσσαλονίκης στις 2 Σεπτεμβρίου 1924. Ως κοινότητα λειτούργησε μέχρι το 1997 οπότε προσαρτήθηκε στον δήμο Σταγείρων - Ακάνθου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αριστοτέλη Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Σταγίρων-Ακάνθου
Αθανάσιος Σπανός
Ο Αθανάσιος Ι.Σπανός (1858-1951) ήταν συγγραφέας και δάσκαλος.
Βιογραφικό
Ο Αθανάσιος Ι. Σπανός γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1858 και πέθανε στην Αλεξανδρούπολη, στις 29 Οκτωβρίου 1951. Ο πατέρας του Ιωάννης Βεγκλής, ήταν καπνέμπορος από την Ήπειρο, αλλά πέθανε σε νεαρή ηλικία, οπότε και ο ίδιος υιοθετήθηκε από μια θεία του, απ΄όπου και πήρε το επώνυμο του. Ήθελε να σπουδάσει μηχανικός και να φύγει στο εξωτερικό αλλά μια νεανική αταξία του ήταν η αιτία που έκανε τη θεία του να χάσει την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπο του και να μην το στείλει να σπουδάσει στην Ευρώπη. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Αδριανουπόλεως και σε ηλικία 18 ετών πρωτοδιορίστηκε δάσκαλος στο Ιμπρίκ Τεπέ, χωριό Ελλήνων αλβανόφωνων της Ανατολικής Θράκης. Ήταν φιλομαθέστατος και ότι δεν έμαθε σε πανεπιστημιακές σπουδές, το έμαθε μόνος του. Τάφηκε στον ίδιο οικογενειακό τάφο, στο Παλαιό Νεκροταφείο στην Αλεξανδρούπολη, μαζί με τη γυναίκα του Ραλλού (Ρέα), τις κόρες του Όλγα και Ευφορσύνη.
Διδασκαλία
Ο Αθανάσιος Ι. Σπανός δίδαξε επί πενήντα ολόκληρα χρόνια, τα πρώτα σε τουρκοκρατούμενα εδάφη, και από το 1913 και μετά, στα απελευθερωμένα ελληνικά εδάφη. Υπήρξε δάσκαλος διαδοχικά στη Μακρά Γέφυρα, στο Δεδέ-Αγάτς – σημερινή Αλεξανδρούπολη, στην Κεσσάνη, στο Σουφλί, στην Αίνο και στη Σαμοθράκη, όπου παρέμεινε για 6 χρόνια (1913-1919), και με την απελευθέρωση της Αλεξανδρούπολης, ήρθε με το αντιτορπιλικό «Λόγχη» από τη Σαμοθράκη στην Αλεξανδρούπολη, για να αναλάβει την οργάνωση των Δημοτικών Σχολείων στην απελευθερωμένη περιοχή. Διετέλεσε για πολλά χρόνια διευθυντής του 3ου Δημοτικού Σχολείου Αλεξανδρούπολης, από το οποίο πέρασαν πολλά γνώριμα πρόσωπα, τα οποία αποτέλεσαν αργότερα σημαντικούς παράγοντες και βασικά στελέχη στην κοινωνία της Αλεξανδρούπολης.
Φιλανθρωπικό έργο
Όταν άρχιζε να σχηματίζεται η πόλη και να πληθαίνει το ελληνικό στοιχείο στο τέλος του 19ου αιώνα, ο Σπανός από τους πρώτου, μαζί με τον Κλήρο, διενεργούσε εράνους στα τουρκοκρατούμενα αστικά κέντρα, μέχρι και τη Σμύρνη, για την ίδρυση των πρώτων σχολείων και του ναού του Αγίου Νικολάου Αλεξανδρούπολης.
Συγγραφικό έργο
Ο Αθανάσιος Ι. Σπανός δημοσίευσε εργασία για τον Διογένη, τον κυνικό φιλόσοφο, που τυπώθηκε στη Σμύρνη το 1895. Είχε εκδώσει λεξικό κύριων ονομάτων, για να δίνουν οι ανάδοχοι σωστά τα Ελληνικά ονόματα στους νεοφώτιστους κατά τη βάφτιση. Το 1930 φιλοτέχνησε το πρώτο ανάγλυφο χάρτη του Ν.Έβρου, βασιζόμενος σε στοιχεία των στρατιωτικών αρχών. Εξέδωσε και το γεωγραφικό χάρτη του νομού, χωρισμένο σε επαρχίες, το 1945 σε κλίμακα 1:200.000. Ο λόγος που εξέδωσε αυτόν το χάρτη ήταν για να επικρατήσουν οι νέες ελληνικές ονομασίες χωριών και πόλεων, ώστε να ηχούν περίπου σαν τα παλιά τούρκικα τοπωνύμια αλλά να σημαίνουν και να φαίνονται ελληνικά π.χ. Κίρκη αντί Κιρκάς, Δέρειον αντί Ντερέ κ.ο.κ
Έπαινοι
Το 1978 ο Αθανάσιος Σπανός, κατά την εορτή των 100 χρόνων από την ίδρυση της Αλεξανδρούπολης, τιμήθηκε ως ένας από τους τέσσερις στυλοβάτες και ιδρυτές μιας πρώτης πνευματικής ζωής της πόλης μαζί με τον Αχιλλέα Σαμοθράκη, Άγγελο Ποιμενίδη και τον Γεώργιο Μαμέλη. Ο Δήμος Αλεξανδρούπολης αφιέρωσε ένα μικρό δρόμο, το 2000, στον Αθανάσιο Σπανό, βόρεια από τη Ζαρίφειο Παιδαγωγική Ακαδημία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Σκωληκοειδίτιδα
Η Οξεία σκωληκοειδίτιδα είναι η οξεία φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης του τυφλού. Οφείλεται σε απόφραξη του αυλού της, συνήθως από διογκωμένους λεμφαδένες γύρω από τη βάση της, κοπρολίθους, παράσιτα, καρκινοειδή και ξένα σώματα. Όταν αποφραχθεί ο αυλός, συγκεντρώνονται οι εκκρίσεις της σκωληκοειδούς και διατείνουν τον οξέως αυλό της. Η πίεση που ασκείται, οδηγεί σε διακοπή της αρτηριακής κυκλοφορίας και αιμορραγικό έμφρακτο. Τα μικρόβια που υπάρχουν στον αυλό εισέρχονται στον βλεννογόνο και προκαλούν φλεγμονή του τοιχώματος, που μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωσή του, έξοδο κοπρανώδους υλικού και μικροβίων στην περιτοναϊκή κοιλότητα και πρόκληση περιτονίτιδας.
Αρχικά εκδηλώνεται με περιομφαλικό πόνο, ο οποίος αργότερα εντοπίζεται στο κάτω δεξιό τεταρτημόριο της κοιλιάς. Αυτό αποτελεί ένα σημαντικό διαγνωστικό σημείο και σημαίνει ότι αρχίζει να δημιουργείται αντιδραστικό υγρό γύρω από τη φλεγμαίνουσα σκωληκοειδή. Ακολουθεί η εμφάνιση ανορεξίας, ναυτίας, εμέτων και χαμηλής πυρετικής κίνησης.
Στην κλινική εξέταση βλέπουμε ένα παιδί με όψη πάσχοντος. Στην ψηλάφηση διαπιστώνεται ευαισθησία στο κάτω δεξί τεταρτημόριο της κοιλιάς, που αποτελεί και το πιο αξιόπιστο κλινικό σημείο. Η κάμψη του δεξιού ποδιού μπορεί να προκαλέσει πόνο στο ίδιο αυτό σημείο. Από τις εργαστηριακές εξετάσεις διαπιστώνεται αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, αν και ο φυσιολογικός αριθμός τους δεν αποκλείει την πάθηση. Η γενική ούρων συνήθως είναι φυσιολογική, όμως αν η σκωληκοειδής βρίσκεται κοντά στον ουρητήρα, μπορεί να υπάρχουν πυοσφαίρια και ερυθρά. Στην απλή ακτινογραφία κοιλιάς σε όρθια θέση μπορεί να εμφανιστούν υδραερικά επίπεδα ή κοπρόλιθος.
Διάγνωση σκωληκοειδίτιδας
Η διάγνωση της σκωληκοειδίτιδας δεν είναι πάντα εύκολη. Μπορεί να συγχυστεί με άλλες αρρώστιες όπως πνευμονία, γαστρεντερίτιδα, ουρολοίμωξη. Ακόμα και ο καλύτερος χειρουργός δεν μπορεί να περηφανευτεί ότι όλα τα παιδιά που χειρούργησε για σκωληκοειδίτιδα, είχαν όλα σκωληκοειδίτιδα. Ο γιατρός θα κάνει μια λεπτομερή εξέταση του παιδιού και θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση στην κοιλιά. Πολύ συχνά ζητά να γίνουν εξετάσεις αίματος και πιθανό να ζητήσει να γίνουν εξετάσεις ούρων και ακτινογραφία. Το υπερηχογράφημα μπορεί να δώσει σημαντικές πληροφορίες για αυτό και συχνά ο γιατρός το ζητά να γίνει.
Η θεραπεία είναι χειρουργική και συνίσταται σε εκτομή της σκωληκοειδούς. Στα σύγχρονα νοσοκομεία γίνεται με λαπαροσκόπηση, η οποία επιτρέπει τον πλήρη έλεγχο της κοιλιάς, την ανεύρεση τυχόν άλλων συνυπαρχουσών παθήσεων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και σαν διαγνωστική εξέταση, όταν οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν θέτουν τη διάγνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παθήσεις του γαστρεντερικού Κατηγορία:Επείγοντα ιατρικά περιστατικά Κατηγορία:Οξύς πόνος
Clear Air Turbulence
Η αρχική μίξη του δίσκου στα "Rockfield Studios" άφησε ανικανοποίητο τον Ίαν Γκίλαν και πραγματοποιήθηκε νέα μίξη στα "Kingsway Studios". Η αρχική μίξη εκδόθηκε το 1997 από την "Angel Air Records" με τον τίτλο "The Rockfield Mixes". Η συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνει ένα επιπλέον κομμάτι με τίτλο "This Is the Way". Το 2004, εκδόθηκε το CD "The Rockfield Mixes Plus" με τέσσερα κομμάτια και μία συνέντευξη του Ρέι Φένγουικ.
Τραγούδια του δίσκου
1. Clear Air Turbulence (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 7:35
2. Five Moons (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 7:30
3. Money Lender (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 5:38
4. Over The Hill (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 7:14
5. Goodhand Liza (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 5:24
6. Angel Manchenio (Gillan, Fenwick, Nauseef, Gustafson, Towns) - 7:17
Τα μέλη των Ian Gillan Band
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Clear Air Turbulence" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Ian Gillan Band Κατηγορία:Άλμπουμ του 1977
Βάτικα Κυζίκου
Τα Βάτικα (τουρκικά: Misakça) είναι χωριό της Τουρκίας, στη Μικρά Ασία. Βρίσκεται στα νότια παράλια της Προποντίδας, τέσσερα περίπου χιλιόμετρα ανατολικά από τις εκβολές του Αισήπου ποταμού. Βρίσκεται στην περιοχή της πόλης Μπάλια και ανήκει στην επαρχία Μπαλίκεσιρ. Το χωριό βρίσκεται 25 χλμ. ΔΝΔ από την Πάνορμο, 15 χλμ. ΝΔ από την Αρτάκη, 37 χλμ. ΒΑ από την Μπίγα, 23 χλμ. ΒΒΑ απο την πόλη Γκιονέν.
Προσφυγικό ζήτημα
Το 1922, με τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι ξεριζωμένοι Μικρασιάτες από τα Βάτικα κατόπιν σύντομης παραμονής τους στο Αίγιο, εγκαταστάθηκαν τελικα στη Μακεδονία και συγκεκριμένα στα Σέρβια Κοζάνης στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, αλλά και την Ξιφιανή Πέλλας ,το Σκλήθρο Φλώρινας, το Χιονάτο Καστοριάς, τη Νέα Αρτάκη Ευβοίας, τα Μονόσπιτα Ημαθίας, την Πετριά Πέλλας, τη Γοργόπη Κιλκίς, το Χιλιόδενδρο Καστοριάς, το Άργος Ορεστικό και τη Συκιά Σερρών.
Το χωριό σήμερα
Οι σημερινοί κάτοικοι της περιοχής ζουν κυρίως από τις ελιές, το ρύζι και πολλά αγροτικά προϊόντα. Η κτηνοτροφία είναι επίσης πολύ ανεπτυγμένη. Είναι μία από τις κορυφαίες περιοχές της Τουρκίας στην ελαιοκαλλιέργεια και υπάρχει επώνυμο προϊόν με το δικό τους όνομα (Misakça Zeytin).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας Κατηγορία:Επαρχία Μπαλικεσίρ Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Βενέδικτος ο εκ Νουρσίας
Ο Βενέδικτος ο εκ Νουρσίας (ιταλ. Benedetto da Norcia) ή άγιος Βενέδικτος για τους καθολικούς και τους ορθόδοξους (~480-547) ήταν ο ιδρυτής του τάγματος των Βενεδικτίνων μοναχών και, γενικότερα, του δυτικού μοναχισμού.
Αγιοποιήθηκε το 1220 από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Εορτάζεται στις 11 Ιουλίου από τους Δυτικούς (παλαιότερα 21 Μαρτίου) και στις 14 Μαρτίου στους Ορθόδοξους.
Πηγές
Η μοναδική αυθεντική βιογραφία του αγίου Βενέδικτου περιλαμβάνεται στο δεύτερο βιβλίο του πάπα Γρηγορίου Α' με τίτλο Διάλογοι, όπου περιγράφονται θαύματά του και δίνεται μια χρονολογική σειρά στη σταδιοδρομία του, το οποίο μεταφράστηκε στα ελληνικά από τον πάπα Ζαχαρία, Έλληνα από την Καλαβρία.
Επίσης ένα κεφάλαιο στο περίφημο έργο Χρυσός Θρύλος (ή Συναξάρια Αγίων, λατινικά: Legenda Aurea, Legenda Sanctorum) του αφιερώνει και ο Ιάκωβος του Βαράτζινε.
Γέννηση και σπουδές
Ο Βενέδικτος γεννήθηκε στη Νουρσία (σημερινή Νόρτσια) της Ούμπρια στην Ιταλία. Ο πατέρας του ήταν ευγενής Ρωμαίος της πόλης και είχε μια δίδυμη αδερφή, την αγία Σχολαστική. Οι γονείς του, Ευτρόπιος και Αβουνδαντία, φροντίζοντας για την άριστη κατάρτησή του, έστειλαν το γιο τους με συνοδεία τροφού στη Ρώμη. Οι σπουδές εκεί θα του εξασφάλιζαν τη γνώση της ρητορικής ή και του δικαίου, αφού αυτή την κατεύθυνση ακολουθούσαν οι νέοι της αριστοκρατικής καταγωγής του Βενέδικτου. Η ολοκλήρωση των σπουδών και η κοινωνική του καταγωγή θα του άνοιγαν τις πύλες στα ανώτατα αξιώματα της επαρχίας του ή και της ίδιας της Ρώμης. Το επίπεδο σπουδών δεν μπορούσε να καλύψει την θρησκευτική ευαισθησία του και προτιμά να μείνει «επιστημονικά άσοφος και αμαθής» Οι διάφορες πηγές διχάζονται ως προς την ηλικία κατά την οποία έγινε αυτό, καθώς κάποιες αναφέρουν ότι ο Βενέδικτος ήταν 14 ετών τότε. Ωστόσο, μια τέτοια κίνηση και απόφαση υποδεικνύει ένα χαρακτήρα πιο ώριμο και πιο μορφωμένο, οπότε υποθέτουν ότι ήταν περίπου 19-20 ετών όταν έφυγε από την οικογένειά του και τελείωσε τις ανώτερες σπουδές του. Όπως αναφέρει και ο Πάπας Γρηγόριος Α' :
Θρησκευτική ζωή
Ο Βενέδικτος αποσύρθηκε στο Ενφίντε και σε μια σπηλιά στο Σουμπιάκο έζησε σαν ερημίτης για τρία χρόνια. Περιβλήθηκε το μοναχικό ράσο από τον Ρωμανό, μοναχό ενός γειτονικού μοναστηριού υπό τον ηγούμενο Θεόδοτο.
Επειδή η φήμη του είχε εξαπλωθεί λόγω της γεμάτης αγιότητα ζωής του στα γύρω μέρη, μετά το θάνατο του ηγούμενου της γειτονικής μονής του Βικοβάρο, κλήθηκε να τον αντικαταστήσει αλλά οι μοναχοί γρήγορα αντέδρασαν λόγω της αυστηρής ασκήσεως, στην οποία τους υπέβαλε και ζήτησαν να τον δηλητηριάσουν. Εγκατέλειψε τη μονή απογοητευμένος και επέστρεψε στο ερημητήριό του. Εκεί διέμεινε αρκετό χρονικό διάστημα όπου άρχισε να συγεντρώνει πλήθος μαθητών και δημιουργήθηκε επιτακτική η ανάγκη οικοδόμησης μοναστηριών. Για το σκοπό αυτό οικοδόμησε δώδεκα μοναστήρια και τα επάνδρωσε με δώδεκα μοναχούς το καθένα, ενώ κράτησε ορισμένους από τους μαθητές μαζί του Δεν είναι ξεκάθαρο αν επεδίωκε να ιδρύσει ένα θρησκευτικό τάγμα: μάλλον περισσότερο ένα σύνολο αυτόνομων κοινοτήτων. Από τη στιγμή αυτή εγκαταλείπει την ερημητική ζωή κατά το πρότυπο του Αγίου Αντωνίου και περνά στην κοινοβιακή εμπειρία πλησιάζοντας την παχωμιανή εμπειρία.
Μετά τη διαμάχη του με τοπικό ιερέα, το 529 κατέφυγε στο Μόντε Κασίνο και ίδρυσε ένα αββαείο στα ερείπια ενός αρχαίου ναού αφιερωμένου στον Απόλλωνα. Αντιλαμβανόμενος την πρακτική δυσκολία του παχωμιανού προτύπου, υιοθετεί εκείνο του Μεγάλου Βασιλείου. Πιστεύει πως είναι περισσότερο πρόσφορη η δημιουργία ενός μοναστηριού αυτόνομου, μικρού ή μεγάλου, που να καλύπτει από μόνο του τις οικονομικές, θρησκευτικές, ιερουργικές και πειθαρχικές ανάγκες. Με βάση αυτές τις ιδέες προχώρησε στη ίδρυση και οργάνωση εκεί μοναστηριού, καθώς και στη σύνταξη του περίφημου  Κανόνα του το 540.
Επιρροή
Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ' επέλεξε το επίσημο όνομά του εμπνεόμενος από το Βενέδικτο εκ Νουρσίας και τον Βενέδικτο ΙΕ', ενώ σε ομιλία του το 2008 υπογράμμισε ότι "ο άγιος Βενέδικτος άσκησε σημαντική επιρροή στην ανάπτυξη του Ευρωπαϊκού πολιτισμού και βοήθησε την Ευρώπη να βγει από το σκοτάδι που ακολούθησε την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας".
Το σημαντικότερα επίτευγμα του Βενέδικτου ήταν ο Κανόνας του, ο οποίος εκτυπώθηκε στο Παρίσι το 1734. Εκεί καταγράφει τις διοικητικές και πνευματικές ευθύνες που έχει μια κοινότητα μοναχών που δρα κάτω από την καθοδήγηση ενός ηγούμενου, ενώ όλο το έργο του διέπεται από ένα πνεύμα ισορροπίας, ταπεινοφροσύνης και επιείκειας, κάτι που ώθησε στην αποδοχή και υιοθέτηση του Κανόνα από τις περισσότερες θρησκευτικές κοινότητες κατά τον Μεσαίωνα, οι οποίες αντικατέστησαν τα κοινόβια. Γι' αυτό το λόγο, συχνά ο Άγιος Βενέδικτος αποκαλείται ιδρυτής του δυτικού χριστιανικού μοναστικού βίου. Επίσης, οι αρχές του Μεσαίωνα αποκαλούνταν Βενεδίκτεια περίοδος.
Ο Προσπέρ Γκερανζέ αναγέννησε το τάγμα των Βενεδικτίνων στο Σολέσμ της Γαλλίας μετά τη Γαλλική Επανάσταση.
Τα λείψανα του αγίου Βενέδικτου φυλάσσονται στην κρύπτη του Αββαείου Saint-Benoît-sur-Loire, κοντά στην Ορλεάνη της Γαλλίας.
Στο νησί της Τενερίφη (Ισπανία) είναι ο προστάτης των αγρών και των αγροτών. Ένα σημαντικό προσκύνημα τελείται στο νησί αυτό προς τιμήν του, ένα από τα σημαντικότερα της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιοι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Ιταλοί μοναχοί
Saints Row (βιντεοπαιχνίδι)
To Saints Row είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης περιπέτειας. Αναπτύχθηκε από την Volition, Inc. και διανεμήθηκε από την THQ. Είναι ο πρώτος τίτλος της σειράς Saints Row. Αρχικά είχε σχεδιαστεί και μια έκδοση για το PlayStation 3 αλλά τελικά ακυρώθηκε λόγω περιορισμένου χρόνου. Οι κριτικές και οι πωλήσεις ήταν πολύ καλές, με αποτέλεσμα την κυκλοφορία άλλων τεσσάρων παιχνιδιών. Το παιχνίδι εκτυλίσσεται στο Stilwater, μια φανταστική πόλη βασισμένη στο Ντιτρόιτ και το Σικάγο.
Υπόθεση
Ο παίκτης περπατάει στους δρόμους της μητρόπολης Stilwater, κατά τη διάρκεια ενός καβγά συμμοριών. Αν και προσπαθεί να μην γίνει αντιληπτός, γίνεται μάρτυρας του καβγά μεταξύ των τριών βασικών συμμοριών Vice Kings, Los Carnales και Westside Rollerz. Ένα μέλος μιας συμμορίας επιχειρεί να τον σκοτώσει, μα οι 3rd Street Saints, οδηγούμενοι από τον Julius Little, εισβάλλουν στον καβγά και τον σώζουν. Ο Julius ενημερώνει τον παίκτη ότι οι 3rd Street Saints δημιουργήθηκαν για να κατατροπώσουν τις άλλες 3 συμμορίες και να φέρουν την ειρήνη πίσω στους δρόμους του Stilwater. Αφότου κρίνεται ικανός για να μπει στη συμμορία ο παίκτης αρχίζει με μικρές αποστολές.
Αργότερα ο παίκτης ενώνεται με τον Johnny Gat και την φιλενάδα του Aisha, με σκοπό τους να νικήσουν τους Vice Kings που ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της πόλης. Αργότερα στο παιχνίδι ο Johnny απάγεται από τους Vice Kings. Αν και ο παίκτης τον σώζει επιτυχώς ο Johnny τραυματίζεται.
Οι Vice Kings θα επιτεθούν στον αρχηγό τους, Benjamin King. Με βάση τις εντολές του Julius, ο παίκτης σώζει τον King και ο King μπαίνει στους 3rd Street Saints. Οι Saints θα κάνουν μια επιτυχημένη εισβολή στα κεντρικά των Kings και θα φέρουν το τέλος στην κυριαρχία τους.
Αφού ο παίκτης έχει κατατροπώσει και την τελευταία συμμορία Westside Rollerz, δέχεται ένα τηλεφώνημα από τον Julius, ο οποίος του δίνει το ρόλο του δεύτερου αρχηγού.
Εντωμεταξύ η αστυνομία, που περίμενε να νικηθούν οι άλλες συμμορίες, επιτίθεται στους Saints και συλλαμβάνει τον Julius. Ο παίκτης τότε γίνεται ο αρχηγός της συμμορίας και σχεδιάζει μια επίθεση που οδηγεί στην απελευθέρωση του Julius και στο θάνατο του δημάρχου.
Ο παίκτης τότε καλείται στο γιοτ του άλλου υποψήφιου δήμαρχου Alderman Richard Hughes και ο Hughes τον ευχαριστεί. Τότε γίνεται μια έκρηξη που οδηγεί στο θάνατο του Hughes και προφανώς του παίκτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Saints Row Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2006 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης περιπέτειας Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανοικτού κόσμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της THQ
Δημήτρης Μαλαβέτας
Ο Δημήτρης Μαλαβέτας (Αθήνα, 13 Ιανουαρίου 1939 - 1 Απριλίου 1988), ήταν Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης. Πατέρας του ήταν ο δημοσιογράφος Θωμάς Μαλαβέτας, ο οποίος δολοφονήθηκε από τους κομμουνιστές στη διάρκεια του Εμφυλίου τον Δεκέμβριο του 1944, και μητέρα του η Μαρία Τζαμαρέλου, η οποία διετέλεσε γραμματεύς του Εθνικού Θεάτρου. Ο Μαλαβέτας φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Αθηνών και κατόπιν στη σχολή του Βασιλικού Βρετανικού Θεάτρου. Εργάστηκε στο Εθνικό Θέατρο αρκετά χρόνια, γυρίζοντας παράλληλα όλο τον κόσμο. Αφού αποχώρησε από το Εθνικό Θέατρο, εργάστηκε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, σε διαφόρους θιάσους. Στo πρώτο παγκόσμιο συνέδριο για τον Σαίξπηρ, που έγινε στο Βανκούβερ του Καναδά, ο Μαλαβέτας εκπροσώπησε την Ελλάδα. Σκηνοθέτησε ανάμεσα σε άλλα, τα έργα «Υπέρλαμπρο Αστέρι», «Νεκρικοί Διάλογοι του Λουκιανού», «Ορφέας και Ευρυδίκη». Τη χειμερινή σεζόν σεζόν 1981- 1982, όπως και το καλοκαίρι του 1982 πρωταγωνίστησε στην περίφημη rock opera  EVITA  μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Βλάσση Μπονάτσο. Ήταν πρωταγωνιστής στη «Μικρή Καλύβα», με το θίασο της Άννας Φόνσου και στη «Γλυκιά Ίρμα» με την Έλλη Λαμπέτη. Αργότερα σκηνοθέτησε τη «Γλυκιά Ίρμα» με πρωταγωνιστές, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Κώστα Καρρά και τη Μαριάννα Τόλη. Έπαιξε στο Θέατρο Ηρώδου Αττικού, στις παραστάσεις «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» και «Αντιγόνη», καθώς και στις «Βάκχες» στην Επίδαυρο. Το τελευταίο έργο στο οποίο συμμετείχε ως ηθοποιός ήταν το «Λίγο πιο νωρίς - λίγο πιο αργά» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, στο Θέατρο Αλίκη. Βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Παγκράτι και μετά αποδείχτηκε ότι αυτοκτόνησε. Κηδεύτηκε με παρουσία πολύ κόσμου στο νεκροταφείο του Βύρωνα. Τακτικά απήγγειλε ποιήματα στον «Τιπούκειτο». Ηχογράφησε ποιήματα του Κωστή Παλαμά και του Κωνσταντίνου Καβάφη. Είχε τιμηθεί με το βραβείο της Λαίδης Φλόρα Ρόμπσον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Κανί-Κελί
Το Κανί-Κελί (γαλλικά: Kani-Kéli) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαγιότ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαγιότ
Πρωτόπλαστοι
Λεξιλογικά
Πρωτόπλαστός (από το πρώτος και πλαστός (πλασμένος)) σημαίνει ο πρώτος (σε οποιαδήποτε κατηγορία) που πλάθηκε (δημιουργήθηκε).
Πρωτόπλαστοι σε διάφορες θρησκείες και μυθολογίες
Κατηγορία:Θρυλικοί προγεννήτορες
Κοινότητα Πλατάνου
Με τον όρο κοινότητα Πλατάνου αναφέρονται:
Βίζα
250px|μικρογραφία|Αμερικανική βίζα (2014) Η βίζα (από το νεολατινικό charta visa, που σημαίνει "θεωρημένο έγγραφο", κυριολεκτικά: "έγγραφο που το έχουν δει"· στα ελληνικά: θεώρηση ) είναι άδεια υπό όρους που χορηγείται από μία οντότητα σε αλλοδαπό, επιτρέποντάς του να εισέλθει, να παραμείνει ή να αποχωρήσει από αυτήν. Οι βίζες τυπικά μπορεί να περιλαμβάνουν όρια στη διάρκεια της διαμονής του αλλοδαπού, τις περιοχές εντός της χώρας που μπορεί να εισέλθει, τις ημερομηνίες, τον αριθμό των επιτρεπόμενων επισκέψεων ή το δικαίωμα ενός ατόμου να εργαστεί στη συγκεκριμένη χώρα. Οι βίζες συνδέονται με το αίτημα για άδεια εισόδου σε μια επικράτεια και επομένως, στις περισσότερες χώρες, διαφέρουν από την πραγματική επίσημη άδεια εισόδου και παραμονής ενός αλλοδαπού στη χώρα. Σε κάθε περίπτωση, η βίζα υπόκειται σε άδεια εισόδου από έναν υπάλληλο μετανάστευσης τη στιγμή της πραγματικής εισόδου και μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή. Τα αποδεικτικά στοιχεία για τη θεώρηση λαμβάνουν συνήθως τη μορφή σφραγίδας που έχει εγκριθεί στο διαβατήριο του αιτούντος ή σε άλλο ταξιδιωτικό έγγραφο, αλλά μπορεί επίσης να έχει και άυλη, ηλεκτρονική μορφή. Οι αιτήσεις πριν από την άφιξη δίνουν στις χώρες την ευκαιρία να λάβουν υπόψιν τις συνθήκες του αιτούντος, όπως οικονομική ασφάλεια, ο λόγος εισόδου και λεπτομέρειες προηγούμενων επισκέψεων στη χώρα. Μπορεί επίσης να απαιτείται από τους επισκέπτες να υποβληθούν και να περάσουν ελέγχους ασφαλείας ή υγείας κατά την άφιξή τους.
Το Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ αποτελεί τη μοναδική επικράτεια που δεν ζητά βίζα. Ορισμένες χώρες - όπως της ζώνης Σένγκεν - έχουν συμφωνίες με άλλες χώρες που επιτρέπουν στους πολίτες της άλλης να ταξιδεύουν μεταξύ τους χωρίς βίζα. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των τουριστών που χρειάζονται βίζα πριν ταξιδέψουν ήταν στο χαμηλότερο επίπεδο μακράν το 2015.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανθρώπινη μετανάστευση Κατηγορία:Ταξίδι Κατηγορία:Τουρισμός
Κόκλας Μεσσηνίας
Το χωριό Κόκλας (κατ' άλλους "το Κόκλα" από το "χάνι του Κόκλα") ανήκει στο Δήμο Οιχαλίας Μεσσηνίας και είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε έκταση και πληθυσμό χωριά του συγκεκριμένου Δήμου. Ο μόνιμος πληθυσμός ανέρχεται περίπου στα 245 άτομα.
Παλαιότερα, το χωριό Κόκλας δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια έρημη έκταση, η οποία περιελάμβανε όμως δύο χάνια για τους ταξιδιώτες. Το χωριό προήλθε από το Βηδύσοβα, σημερινή Δροσοπηγή. Επειδή η βορειοανατολική περιοχή του χωριού Κόκλα ήταν μια εύφορη έκταση ,η οποία ανήκε στους κατοίκους της Δροσοπηγής και που απείχε από αυτή 5 χιλιόμετρα, οι κάτοικοι της Δροσοπηγής αναγκάστηκαν να "μεταναστεύσουν" και εγκαταστάθηκαν στην περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα το χωριό. Στη Δροσοπηγή διασώζεται σήμερα η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου και η επιβλητική πέτρινη πηγή που αναβλύζει γάργαρο νερό.
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Βηλάνα
200px|thumb|Βηλάνα
Για να δώσει οίνους ποιότητας η ποικιλία σταφυλιών Βηλάνα απαιτεί προσεκτική εφαρμογή των αμπελοκομικών επεμβάσεων (κλάδεμα καρποφορίας, λίπανση, άρδευση, πυκνότητα φύτευσης), ώστε να περιορίζεται η ζωηρότητα και η ευρωστία των πρέμνων και η παραγωγή να μην υπερβαίνει τα 1200 κιλά ανά στρέμμα. Το γλεύκος και ο οίνος από αυτή την ποικιλία χαρακτηρίζονται γενικά από υψηλές οξύτητες.
Πρόελευσης
Κρήτη
Περιοχές καλλιέργειας
Καλλιεργείται στους νομούς Ηρακλείου, Λασιθίου, Ρεθύμνης και Χανίων.
Παραγωγή
Οίνος Ο.Π.Α.Π. Πεζά, Σητεία, Τοπικός οίνος Κρητικός, Λασιθιώτικος, Ηρακλειώτικος, Κισσάμου καθώς και Επιτραπέζιος οίνος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ποικιλίες σταφυλιών
Ανδρέας Μάμουκας
Ο '''Ανδρέας Ζ. Μάμουκας''' (Ανδρέας Ζανή Μάμουκας ή Α.Ζ. Μάμουκας, όπως υπέγραφε) (Χίος, 1801 - Αθήνα, 1884) ήταν Έλληνας λόγιος με σημαντικό συγγραφικό έργο αρχειακού χαρακτήρα, βουλευτής και στέλεχος του νεοσυσταθέντος Ελληνικού κράτους.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Χίο. Οι γονείς του ήταν οι Ζανής και Μαρία, το γένος Νικολάου Ευμορφόπουλου. Ο πατέρας του ήταν έμπορος και είχε συναλλαγές με τη Σμύρνη. Φοίτησε στην Σχολή της Χίου το 1810 κι αποφοίτησε ή αποχώρησε το 1819. Φεύγοντας από τη Σχολή επιδίδεται στο εμπόριο. Στις 29 Μαΐου του 1821 θα επιστρέψει από τη Σμύρνη στη Χίο και θα συλληφθεί από τους Τούρκους και ως όμηρος θα κρατηθεί στο κάστρο. Θα συλληφθεί και ο πατέρας του και θα απαγχονιστεί. Την άνοιξη του 1822 βρέθηκε εκτός φυλακής εκτελώντας χρέη φύλακα και τροφοδότη των άλλων κρατουμένων και απέδρασε. Θα καταταγεί εθελοντικά στο σώμα του Λυκούργου Λογοθέτη και του Αντώνη Μπουρνιά και θα υπηρετήσει ως γραμματικός. Μετά την αποτυχία του κινήματος θα συλληφθεί μαζί με τη μητέρα του και θα φυλακισθεί για ενάμιση μήνα. Τον Ιούνιο του 1822 θα καταφύγει στην Σμύρνη,όπου θα αρχίσει να καταγράφει τα απομνημονεύματά του. Από τη Σμύρνη διέφυγε στην επαναστατημένη Ελλάδα, όπου χάρις στην μόρφωσή του θα προφέρει υπηρεσίες στους αγωνιστές. Διορίστηκε από τον ναύαρχο Μιαούλη γραμματέας στον Σπετσιώτικο στόλο. Όταν δε ήλθε ο Καποδίστριας στην Ελλάδα, το 1828, έγινε πρωτοκολλητής και επεξεργαστής των δικαστικών λογαριασμών στο Υπουργείο Δικαιοσύνης. Όταν έγινε η δεύτερη εκστρατεία στη Χίο, εγκατέλειψε τη θέση του για να συμμετάσχει σε αυτήν, για να επιστρέψει όταν αυτή ματαιώθηκε. Το 1834 διορίσθηκε τμηματάρχης στο υπουργείο των Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαιδεύσεως, όπου το 1836 ήταν Διευθυντής του Α' Τμήματος. Από την θέση αυτή εργάστηκε κατά καιρούς στο Αρχείο της Ιεράς Συνόδου. Το 1837 ήταν υπουργικός σύμβουλος επί των εκκλησιαστικών υπό τον Ιάκωβο Ρίζο Νερουλό. Εκλέχθηκε Βουλευτής Σύρου στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 1847 και σε αυτές του 1850. Το δε 1856 πήρε τη θέση του Γενικού γραμματέα στο υπουργείο των Εκκλησιαστικών και Δημόσιας Εκπαιδεύσεως, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το θάνατό του,στις 13 Μαρτίου 1884. Οι δεσμοί του Μάμουκα με την πατρίδα του παρέμειναν στενοί,έτσι το 1857 θα την επισκεφθεί πάλι και θα ενδιαφερθεί ιδιαίτερα για τα εκπαιδευτικά ζητήματα του νησιού. Έτσι θα στείλει βιβλία για τον εμπλουτισμό της βιβλιοθήκης του Γυμνασίου. Θα φροντίσει να σταλεί ταξινόμος της βιβλιοθήκης ο Νικόλαος Πολίτης το 1871. Μεσολαβεί για την αγορά από τη Σχολική Εφορεία Χίου της νομισματικής συλλογής του Σπυρίδωνα Αργυρόπουλου. Εποπτεύει τις σπουδές των Χίων υποτρόφων σε Αθήνα και εξωτερικό.
Αποτίμηση της προσωπικότητας και της δράσης του
Όπως επισημαίνει ο Στέργιος Φασουλάκης, ομότιμος καθηγητής Εθνικού και Καποδιστριακού Παν/μίου Αθηνών, αποτελεί την μοναδική, ίσως περίπτωση Χιώτη που διέπρεψε στη διοίκηση τον 19ο αιώνα. Είχε προσόντα όπως, διοικητικές και διαχειριστικές ικανότητες, γνώσεις που είχε αποκτήσει από το παρελθόν του ως εμπόρου, αλλά και η ηπιότητα του χαρακτήρα του, όπως αυτή αποτυπώνεται στην αλληλογραφία του και στους επικηδείους που του απηύθυναν, ήταν ένας άνθρωπος εξυπηρετικός,συνεργάσιμος, συμβιβαστικός, αλλά και συντηρητικός. Σίγουρα στην ανέληξή του οφείλει πολλά και στους συμπατριώτες του πολιτικούς Γλαράκη και Κοντόσταυλο. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε λάβει ανώτερες συστηματικές σπουδές γιατί οι περιστάσεις δεν του το επέτρεψαν, εντούτοις είχε γερή μόρφωση η οποία είναι ιδαιτέρως εμφανής στις επιστολές του.
Το έργο του
Έγραψε αρκετά συγγράμματα και βιβλία μερικά από τα οποία είναι:
Σχετικά με τα έργα του
Κείμενο του Μάμουκα αναφέρεται σε βιβλίο του 2005 με μαρτυρίες για τη Σφαγή της Χίου (είτε το πρώτο, είτε το τελευταίο από αυτά που αναφέρονται στα έργα του Μάμουκα παραπάνω).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου
Μάρλι Μάτλιν
Η Μάρλι Μάτλιν (αγγλ. Marlee Matlin), γεννημένη στις 24 Αυγούστου 1965, είναι Αμερικανίδα ηθοποιός. Είναι η πρώτη κωφή ηθοποιός που έχει βραβευτεί ποτέ με το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου το οποίο κέρδισε το 1986 για την ταινία Παιδιά Ενός Κατώτερου Θεού (Children of a Lesser God) σε ηλικία εικοσιενός ετών. Η νίκη της την κατέστησε την νεώτερη ηθοποιό στην ιστορία του θεσμού που έλαβε αυτή τη διάκριση. Η Μάτλιν έχει βραβευτεί επίσης με μια Χρυσή Σφαίρα, ενώ για τις τηλεοπτικές τις εμφανίσεις έχει λάβει δυο επιπλέον υποψηφιότητες για το βραβείο και τέσσερεις υποψηφιότητες για Έμμυ.
Βιογραφία
Η Μάρλι Μάτλιν γεννήθηκε στο Μόρτον Γκρόουβ του Ιλινόι το 1965. Γονείς της είναι η Λίμπι Χάμερ και ο Ντόναλντ Μάτλιν. Σε ηλικία 18 μηνών έχασε την ακοή της λόγω γενετικής δυσμορφίας του κοχλία. Η ηθοποιός αποτελεί μέλος της National Association of the Deaf.