cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όπρα Γουίνφρεϊ
Πνευματική ηγεσία
Η Γουίνφρεϊ ανακηρύχθηκε ως το Πρόσωπο της Χρονιάς το 2008 από την ομάδα για τα δικαιώματα των ζώων (PETA) επειδή χρησιμοποίησε τη φήμη της και το ακροατήριό της για να βοηθήσει τους λιγότερο τυχερούς, συμπεριλαμβανομένων των ζώων. Η PETA επαίνεσε τη Γουίνφρεϊ που χρησιμοποίησε το talk show της για να αποκαλύψει φρικτές περιπτώσεις σκληρότητας σε ζώα. μικρογραφία| Η Γουίνφρεϊ γυρίστηκε στη Δανία το 2009 Το 2009, η Γουίνφρεϊ γύρισε μια σειρά συνεντεύξεων στη Δανία, αναδεικνύοντας τους πολίτες της ως τους πιο ευτυχισμένους ανθρώπους στον κόσμο. Το 2010, ο Μπιλ Ο'Ράιλι του Fox News επέκρινε αυτές τις εκπομπές για την προώθηση μιας αριστερής κοινωνίας. Μετά την έναρξη των προγραμμάτων Super Soul Sunday και SuperSoul Sessions στο SuperSoul TV της Harpo Productions, το 2016 η Γουίνφρεϊ επέλεξε 100 άτομα για τη λίστα SuperSoul 100 με «καινοτόμους και οραματιστές που έχουν ευθυγραμμιστεί σε μια αποστολή να προχωρήσουν την ανθρωπότητα».
Χρησιμοποιώντας τη λέξη Ν, η Γουίνφρεϊ είπε: «Δεν μπορείς να είσαι φίλος μου και να χρησιμοποιείς αυτή τη λέξη γύρω μου... Πάντα σκέφτομαι τους... ανθρώπους που το άκουγαν αυτό ως την τελευταία τους λέξη καθώς κρέμονταν από ένα δέντρο.»
Βάση ανεμιστήρα
Η τηλεθέαση για το The Oprah Winfrey Show ήταν υψηλότερη κατά τη διάρκεια της σεζόν 1991-92, όταν περίπου 13,1 εκατομμύρια θεατές στις ΗΠΑ παρακολουθούσαν κάθε μέρα. Μέχρι το 2003, οι βαθμολογίες μειώθηκαν σε 7,4 εκατομμύρια ημερήσιους θεατές. Οι αξιολογήσεις ανακάμφθηκαν για λίγο σε περίπου 9 εκατομμύρια το 2005 και στη συνέχεια μειώθηκαν ξανά σε περίπου 7,3 εκατομμύρια θεατές το 2008, αν και παρέμεινε το talk show με την υψηλότερη βαθμολογία.
Το 2008, η εκπομπή της Γουίνφρεϊ μεταδόθηκε σε 140 χώρες διεθνώς και την είδαν περίπου 46 εκατομμύρια άνθρωποι στις ΗΠΑ κάθε εβδομάδα. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Χάρις, η Γουίνφρεϊ ήταν η αγαπημένη τηλεοπτική προσωπικότητα της Αμερικής το 1998, το 2000, το 2002–06 και το 2009. Η Γουίνφρεϊ ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των γυναικών, των Δημοκρατικών, των μετριοπαθών πολιτικών, των Baby Boomers, της Generation X, των Νοτίων Αμερικανών και των Αμερικανών της Ανατολικής Ακτής.
Εκτός των ΗΠΑ, η Γουίνφρεϊ γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής στον αραβικό κόσμο. Η Wall Street Journal ανέφερε το 2007 ότι το MBC 4, ένα αραβικό δορυφορικό κανάλι, επικέντρωσε ολόκληρο το πρόγραμμα του στις επαναλήψεις της εκπομπής της, επειδή προσέλκυε αριθμούς ρεκόρ γυναικών θεατών στη Σαουδική Αραβία. Το 2008, οι New York Times ανέφεραν ότι το The Oprah Winfrey Show, με αραβικούς υπότιτλους, μεταδιδόταν δύο φορές κάθε μέρα στο MBC 4. Το σεμνό ντύσιμο της Γουίνφρεϊ, σε συνδυασμό με τη στάση της να θριαμβεύει πάνω στις αντιξοότητες και την κακοποίηση, έχει κάνει κάποιες γυναίκες στη Σαουδική Αραβία να την εξιδανικεύουν.
Φιλανθρωπία
μικρογραφία| Η Γουίνφρεϊ επισκέπτεται εκτοπισμένους από τη [[Νέα Ορλεάνη που στεγάζονται προσωρινά στο κέντρο Ρίλιαντ στο Χιούστον μετά τον τυφώνα Κατρίνα]] Το 2004, η Γουίνφρεϊ έγινε η πρώτη μαύρη που κατατάχθηκε μεταξύ των 50 πιο γενναιόδωρων Αμερικανών και παρέμεινε μεταξύ των κορυφαίων 50 μέχρι το 2010 Μέχρι το 2012, είχε δώσει περίπου 400 εκατομμύρια δολάρια για εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Από το 2012, η Γουίνφρεϊ είχε επίσης δώσει πάνω από 400 υποτροφίες στο Morehouse College στην Ατλάντα της Τζόρτζια. Η Γουίνφρεϊ ήταν η αποδέκτρια του πρώτου ανθρωπιστικού βραβείου Μπομπ Χόουπ στα Βραβεία Έμμυ το 2002 για υπηρεσίες στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο. Για να γιορτάσει δύο δεκαετίες στην εθνική τηλεόραση και για να ευχαριστήσει τους υπαλλήλους της για τη σκληρή δουλειά τους, η Γουίνφρεϊ πήρε το προσωπικό της και τις οικογένειές τους (1.065 άτομα συνολικά) διακοπές στη Χαβάη το καλοκαίρι του 2006.
Το 2013, η Γουίνφρεϊ δώρισε 12 εκατομμύρια δολάρια στο Εθνικό Μουσείο Αφροαμερικανικής Ιστορίας και Πολιτισμού του Σμιθσόνιαν. Ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα τής απένειμε το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας αργότερα την ίδια χρονιά.
Oprah's Angel Network
Το 1998, η Γουίνφρεϊ δημιούργησε το Oprah's Angel Network, μια φιλανθρωπική οργάνωση που υποστήριζε φιλανθρωπικά έργα και παρείχε επιχορηγήσεις σε μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο. Το Oprah's Angel Network συγκέντρωσε περισσότερα από 80 εκατομμύρια δολάρια (1 εκατομμύριο δολάρια εκ των οποίων δόθηκαν από τον Τζων Μπον Τζόβι). Η Γουίνφρεϊ κάλυψε προσωπικά όλα τα διοικητικά έξοδα που σχετίζονται με τη φιλανθρωπία, έτσι το 100% όλων των κεφαλαίων που συγκεντρώθηκαν πήγαν σε φιλανθρωπικά προγράμματα. Τον Μάιο του 2010, με το σόου της Όπρα να τελειώνει, η φιλανθρωπική οργάνωση σταμάτησε να δέχεται δωρεές και έκλεισε.
Μετά τον τυφώνα Κατρίνα, η Όπρα δημιούργησε το μητρώο Oprah Angel Network Katrina το οποίο συγκέντρωσε περισσότερα από 11 εκατομμύρια δολάρια για τις προσπάθειες αρωγής. Η Γουίνφρεϊ έδωσε προσωπικά 10 εκατομμύρια δολάρια για την αιτία. Σπίτια χτίστηκαν στο Τέξας, τον Μισισιπή, τη Λουιζιάνα και την Αλαμπάμα πριν από την επέτειο ενός έτους από τους τυφώνες Κατρίνα και Ρίτα.
Νότια Αφρική
Το 2004, η Γουίνφρεϊ και η ομάδα της γύρισαν ένα επεισόδιο της εκπομπής της που λεγόταν Oprah's Christmas Kindness και στο οποίο η Γουίνφρεϊ ταξίδεψε στη Νότια Αφρική για να επιστήσει την προσοχή των παιδιών που πλήττονταν από τη φτώχεια. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού των 21 ημερών, η Γουίνφρεϊ και το πλήρωμά της επισκέφτηκαν σχολεία και ορφανοτροφεία σε φτωχές περιοχές και μοίρασαν χριστουγεννιάτικα δώρα σε 50.000 παιδιά, τα οποία περιλάμβαναν μερικές κούκλες για τα κορίτσια και μπάλες ποδοσφαίρου για τα αγόρια και σχολικά είδη. Καθ' όλη τη διάρκεια της εκπομπής, η Γουίνφρεϊ απηύθυνε έκκληση στους θεατές να δωρίσουν χρήματα στο Δίκτυο Αγγέλων της Όπρα για τα φτωχά και τα παιδιά που έχουν προσβληθεί από AIDS στην Αφρική. Μόνο από εκείνη την εκπομπή, οι θεατές σε όλο τον κόσμο έδωσαν πάνω από 7 εκατομμύρια δολάρια. Η Γουίνφρεϊ επένδυσε 40 εκατομμύρια δολάρια ιδρύοντας την Oprah Winfrey Leadership Academy for Girls στο Χένλι στο Κλιπ νότια του Γιοχάνεσμπουργκ, στη Νότια Αφρική. Το σχολείο έκτασης 22 στρεμμάτων, άνοιξε τον Ιανουάριο του 2007 με εγγραφές 150 μαθητών (αύξηση σε 450) και διαθέτει υπερσύγχρονες αίθουσες διδασκαλίας, εργαστήρια υπολογιστών και επιστημών, βιβλιοθήκη, θέατρο και σαλόνι ομορφιάς. Ο Νέλσον Μαντέλα επαίνεσε τη Γουίνφρεϊ που ξεπέρασε τη δική της μειονεκτούσα νεολαία για να γίνει ευεργετική για τους άλλους. Οι κριτικοί θεωρούσαν το σχολείο ελιτίστικο και αναίτια πολυτελές. Η Γουίνφρεϊ απέρριψε τους ισχυρισμούς, λέγοντας: «Αν περιτριγυρίζεσαι από όμορφα πράγματα και υπέροχους δασκάλους που σε εμπνέουν, αυτή η ομορφιά αναδεικνύει την ομορφιά μέσα σου». Η Γουίνφρεϊ περιέγραψε τα μητρικά συναισθήματα προς τα κορίτσια στην Oprah Winfrey Leadership Academy for Girls. Η Γουίνφρεϊ διδάσκει σε μια τάξη στο σχολείο μέσω δορυφόρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Νικητές Ανθρωπιστικού Βραβείου Τζιν Χέρσολτ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Χαμόγελου
Εθνική Οδός 53 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 53 (ΕΟ53) είναι εθνική οδός στην Θράκη. Συνδέει την Αλεξανδρούπολη με το Ορμένιο στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, περνώντας μέσα από την Αισύμη, το Μικρό Δέρειο, τους Μεταξάδες και τον Κυπρίνο.
53 Κατηγορία:Νομός Έβρου
Μπουασέντ
Το Μπουασέντ (γαλλικά: Boissède, οξιτανικά: Boisheda) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπουασεντουά (γαλλικά: Boissédois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Εσενό-λα-Μελίν
Το Εσενό-λα-Μελίν (γαλλικά: Échenoz-la-Méline) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Ντιζντιπόκ
Το Ντιζντιπόκ είναι ένα χωριό και δήμος στην επαρχία Λερίκ του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Τάκης Μίχαλος
Ο Τάκης Μίχαλος (3 Οκτωβρίου 1947 — 3 Ιανουαρίου 2010) ήταν Έλληνας παλαίμαχος διεθνής υδατοσφαιριστής καθώς και προπονητής υδατοσφαίρισης.
Ντιζντιπόκ
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Λερίκ
Τάκης Μίχαλος
Καριέρα
Ο Τάκης Μίχαλος έκανε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της υδατοσφαίρισης στις ακαδημίες του Ολυμπιακού Πειραιώς, στον οποίο υπέγραψε τελικά το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο το 1963, σε ηλικία μόλις 17 ετών. Ο Τάκης Μίχαλος αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα.
Στον Ολυμπιακό Πειραιώς αγωνίστηκε για 13 χρόνια (1962-75) καταφέρνοντας να κατακτήσει 2 Πρωταθλήματα Ελλάδος (1969, 1971).
Το 1975, αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να ασχολείται με το άθλημα από το πόστο του προπονητή.
Προπονητική καριέρα
Ο Τάκης Μίχαλος ανέλαβε το 1979 προπονητής της Γλυφάδας, στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια, καταφέρνοντας μάλιστα να την οδηγήσει στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας του 1984.
Την περίοδο 1985-86, ανέλαβε προπονητής του Ολυμπιακού Πειραιώς.
Το 1996 ήταν assistant coach της ομάδας που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο FINA Cup που διοργανώηθηκε στην Αθήνα.
Παράλληλα οδήγησε την Εθνική Εφήβων στο χάλκινο μετάλλιο του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Τάκης Μίχαλος έχει πραγματοποιήσει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης της Ελλάδος.
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει σε Ολυμπιακούς Αγώνες (1968, 1972), σε Ευρωπαικό Πρωταθλημα (1970) αλλά και σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (1973).
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Εσενό-λε-Σεκ
Το Εσενό-λε-Σεκ (γαλλικά: Échenoz-le-Sec) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Ρίκα Λέχτονεν
Η Ρίκα Λέχτονεν (γεννήθηκε στις 24 Ιουλίου 1979) είναι Φινλανδή επαγγελματίας διεθνής πετοσφαιρίστρια, η οποία αγωνίζεται ως ακραία. Κατά τη διάρκεια της μέχρι στιγμής καριέρας της έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της Φινλανδίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ιαπωνίας, της Τουρκίας, της Ελλάδας και του Αζερμπαϊτζάν.
Καριέρα
Η Ρίκα Λέχτονεν έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης στις ακαδημίες της Οριβέντεν Πονίστους, ομάδα της Φινλανδίας, με την οποία υπέγραψε το πρώτο της επαγγελματικό συμβόλαιο το 1996 σε ηλικία 17 ετών. Στην Οριβέντεν παρέμεινε μέχρι το 1998 έχοντας καταφέρει να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα (1997) και δύο Κύπελλα Φινλανδίας (1997, 1998). Επόμενος σταθμός στην καριέρα της Λέχτονεν ήταν η Εουράν Ράικου, ομάδα επίσης της Φινλανδίας, με την οποία κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα αλλά και το κύπελλο της χώρας για το 1999.
Το 1999 αποφάσισε να αφήσει τη Φινλανδία και να ταξιδέψει στη Γαλλία για λογαριασμό της Λα Ροσέτ, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια. Στη συνέχεια μεταπήδησε στην ΡΣ Κάννες, με την οποία κατέκτησε επτά τίτλους σε τρία χρόνια. Συγκεκριμένα, κατέκτησε δύο συνεχόμενα Τσάμπιονς Λιγκ (2002, 2003), τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα Γαλλίας (2002, 2003, 2004) και δύο συνεχόμενα Κύπελλα Γαλλίας (2003, 2004).
Το 2004 και μετά από το εξαιρετικό της πέρασμα από τη Γαλλία, η Λέχτονεν αποφάσισε να συνεχίσει την καριέρα της στην Ιταλία στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια αγωνιζόμενος στις Βιτσένζα (2004-05) και Μπεργκάμο (2005-06). Μάλιστα, με την ομάδα του Μπεργκάμο κατέκτησε το εγχώριο νταμπλ της Ιταλίας για το 2006. Την περίοδο 2006-07 αγωνίστηκε στην Ιαπωνία και στους Ρεν Ροκετς ενώ την αμέσως επόμενη περίοδο αγωνίστηκε στην τουρκική Γκούνες Σιγκόρτα. Το 2008 είχε πραγματοποιήσει ένα σύντομο πέρασμα και από την ιταλική Μινέρβα Βόλει Πάβια.
Το Δεκέμβριο του 2008, η Λέχτονεν ανακοινώθηκε επίσημα από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2008-09, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το 2009 η Λέχτονεν επέστρεψε στην Ιταλία και μετεγγράφη στη Σίριο Περούτζια.
Το 2010, η Λέχτονεν ταξίδεψε στο Αζερμπαϊτζάν για λογαριασμό της Ιγκτισάντσι Μπακού. Στην ομάδα του Μπακού παρέμεινε για ένα χρόνο και το 2011 επέστρεψε στην Ιταλία, στην οποία παρέμεινε για δύο χρόνια αγωνιζόμενος στις Ρίβερ Βόλει (2011-12) και Κρέμα Βόλει (2012-13).
Το 2013 επέστρεψε μετά από 14 χρόνια στη Φινλανδία και μετεγγράφη στην Κανγκασαλά. Ωστόσο, το πέρασμά της από την Κανγκασαλά αποδείχθηκε πολύ σύντομο, καθώς αποτέλεσε παρελθόν από την ομάδα μόλις λίγες μέρες μετά την υπογραφή του συμβολαίου συνεργασίας με το σύλλογο. Στη συνέχεια, επέστρεψε στο Αζερμπαϊτζάν και μετεγγράφη στην Αζεραίλ Μπακού, στην οποία παραμένει μέχρι και σήμερα.
Διεθνείς συμμετοχές
Η Ρίκα Λέχτονεν ήταν διεθνής με την εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών της Φινλανδίας από το 1995 και έχει πραγματοποιήσει πάνω από ογδόντα συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Φινλανδές πετοσφαιρίστριες Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Σεδεκίας
Ο Σεδεκίας είναι βιβλικό πρόσωπο. Υιός του βασιλέα Ιωσίου, αδελφός του Ιωάχαζ και τελευταίος βασιλέας του βασιλείου του Ιούδα. Το πραγματικό του όνομα ήταν Ματθανίας.
Ιστορικό
Το 597 π.Χ ο Ναβουχοδονόσωρ Β΄ πολιορκεί και καταλαμβάνει την πόλη της Ιερουσαλήμ. Λεηλατεί τους θησαυρούς της πόλης και μεταφέρει αιχμάλωτους στην Βαβυλώνα τον βασιλέα της πόλης "Ιωαχείν" καθώς και 10.000 Ισραηλίτες. Στην θέση του βασιλέα τοποθετεί τον θείο τού "Ιωαχείν", Ματθανία και του δίδει το όνομα Σεδεκίας.
Ο Σεδεκίας βασίλεψε σε μια δύσκολη περίοδο και πάντα υπό τον ζυγό της Βαβυλώνας. Επηρεαζόμενος πάντα από την αντιβαβυλωνιακή μερίδα των πολιτών τού βασιλείου του δεν μπόρεσε να λάβει σωστές αποφάσεις στις κρίσιμες στιγμές, παρά των επίμονων συμβουλών προς αυτόν από τον προφήτη Ιερεμία, τον οποίον στο τέλος τον φυλάκισε.
Αποτέλεσμα ήταν το 588 π.Χ. να συμμαχήσει με τον Φαραώ Εφρέ καθώς και με τα τοπικά βασίλεια  κατά των Χαλδαίων. Ο Ναβουχοδονόσωρ με μεγάλο στράτευμα πολιορκεί ξανά την Ιερουσαλήμ τον Ιούνιο του 587 π.Χ., την καταλαμβάνει το 586 π.Χ. (Ιούλιος του 586 π.Χ - Μήνας Ταμμούζ του 11ου χρόνου της βασιλείας του Σεδεκία) και την καταστρέφει.
Ο Σεδεκίας καταδιωκόμενος συλλαμβάνεται κοντά στην Ιεριχώ. Οι Βαβυλώνιοι σκοτώνουν μπροστά του τους γιούς του, κατόπιν τον τυφλώνουν και τον μεταφέρουν δέσμιο μαζί με πολλούς Ισραηλίτες  στην Βαβυλώνα επαληθεύοντας με αυτό τον τρόπο την προφητεία. του Ιερεμία.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης Κατηγορία:Βασιλείς του αρχαίου Ισραήλ
Ορνιθόγαλο
Τo Ορνιθόγαλο (λέγεται και αστέρι της Βηθλεέμ λόγω σχήματος) είναι ένα ιδιαίτερα όμορφο αγριολούλουδο της Μεσογειακής υπαίθρου. Είναι συγγενικό λουλούδι με το κρίνο. Παγκοσμίως συναντάται μία μεγάλη ποικιλία ορνιθόγαλων, στην Ελλάδα μόνο υπάρχουν περισσότερα από 20 είδη.
Τα Ορνιθόγαλα είναι βολβώδη φυτά με αστεροειδές άνθος το οποίο αποτελείται συνήθως από έξι πέταλα και είναι στραμμένο συνήθως προς τα πανω. Ο βλαστός τους είναι κοντός αλλά σε κάποιες ποικιλίες φτάνει και τα 60 εκατοστά.
Το πιο διαδεδομένο είδος ορνιθόγαλου είναι το Ορνιθόγαλο της Ναρμπόν (Ornithogalum narbonense) το οποίο ανθίζει τους τελευταίους μήνες της άνοιξης και το ύψος του μπορεί να φτάσει τα 60 εκατοστά. Αναπτύσσεται από τα χαμηλά υψόμετρα και τις παραθαλάσσιες περιοχές μέχρι την ορεινή ζώνη. Πόλυ όμορφο ορνιθόγαλο και ενδημικό της Ελλάδας είναι το Ορνιθόγαλο το αττικό (Ornithogalum atticum). Συναντάται στην νότια Στερεά Ελλάδα, κυρίως στην Αττική και την Εύβοια και έχει εντυπωσιακά λευκά άνθη. Το ύψος του είναι χαμηλό, μέχρι 20 εκατοστά και ανθίζει την περίοδο του Απριλίου. Τα ορνιθόγαλα χρησιμοποιούνται συχνά ως καλλωπιστικά φυτά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λειριοειδή Κατηγορία:Αγριολούλουδα Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Μεσογειακή χλωρίδα Κατηγορία:Άνθη
Έργο εξαγωγής
Τα μέταλλα αποτελούνται από θετικά ιόντα, τοποθετημένα συμμετρικά σε κρυσταλλικό πλέγμα. Στο εσωτερικό του μετάλλου υπαρχουν εγκλωβισμένα ελεύθερα ηλεκτρόνια δηλαδή ηλεκτρόνια που δεν ανήκουν στα ιόντα του μετάλλου. Πάνω σε αυτά ασκούνται δυνάμεις από τα θετικά ιόντα του κρυσταλλικού πλέγματος. Οι δυνάμεις αυτές έχουν τυχαίες διευθύνσεις και για αυτό μπορούμε να θεωρήσουμε ότι η συνολική δύναμη πάνω σε κάθε ένα ελεύθερο ηλεκτρόνιο είναι μηδέν. Ως αποτέλεσμα τα ηλεκτρόνια μπορουν να κινούνται ελεύθερα μέσα στο μέταλλο.
Όταν ένα από αυτά τα ηλεκτρόνια λόγω της ταχύτητάς του καταφέρει να απομακρυνθεί από το μέταλλο, πάνω του ασκούνται ελκτικές δυνάμεις από τα ιόντα του πλέγματος αλλά αυτή τη φορά η συνολική δύναμη είναι τέτοια που τείνει να επαναφέρει το ηλεκτρόνιο στην επιφάνεια του μετάλλου.
Για να μπορέσει ένα ηλεκτρόνιο να υπερνικήσει τις ελκτικές δυνάμεις και να διαφύγει οριστικά πρέπει να έχει αρκετή κινητική ενέργεια (σύμβολο \ E_K \). Στις συνήθεις όμως συνθήκες η μέγιστη κινητική ενέργεια (σύμβολο ) των ελεύθερων ηλεκτρονίων δεν είναι αρκετή για να υπερνικηθούν οι ελκτικές δυνάμεις. Έτσι για να μπορέσει ένα ηλεκτρόνιο να διαφύγει χρειάζεται να του δοθεί με κάποιο τρόπο επιπλέον ενέργεια.
Η ελάχιστη ενέργεια που πρέπει να προσφερθεί σε ένα ελεύθερο ηλεκτρόνιο ώστε να μπορέσει να εγκαταλείψει οριστικά την επιφάνεια του μετάλλου ονομάζεται έργο εξαγωγής ή έργο εξόδου (σύμβολο \ b \) του μετάλλου και είναι ένα μέγεθος χαρακτηριστικό για κάθε μέταλλο. Η ενέργεια μπορεί να προσφερθεί με θέρμανση του μετάλλου ή με φωτισμό της επιφάνειάς του με κατάλληλη ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Τα εκπεμπόμενα ηλεκτρόνια ονομάζονται και φωτοηλεκτρόνια.
Κατηγορία:Φυσική στερεάς κατάστασης
Σ.Π. Γουδί
Ο Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως Γουδή (ή Γουδί) ήταν ποδοσφαιρικός σύλλογος της Αθήνας με έδρα την ομώνυμη συνοικία. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1906 από δυσαρεστημένους αθλητές του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου και υπήρξε ιδρυτικό μέλος τόσο το 1919 της ΕΠΣ Αθηνών-Πειραιώς (από το 1921 ΕΠΣ Ελλάδος), όσο και το 1926 της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Αναφέρεται και ως Γυμναστικός Σύλλογος όταν στελέχη του λάμβαναν μέρος σε αγώνες στίβου και βόλεϊ, χωρίς πάντως να αναπτύξει ιδιαίτερα τα συγκεκριμένα αθλήματα. Ανέστειλε οριστικά τις δραστηριότητές του το πρώτο μεταπολεμικό διάστημα (περί το 1945).
1906-1912
thumb|right|200px|[[Παναγής Βρυώνης]] Σύγχρονες πηγές θεωρούν τον ΣΠ Γουδή ως πρώτο στην Ελλάδα αφενός αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο και αφετέρου να δημιουργεί, στους πρόποδες του Υμηττού, το πρώτο γήπεδο αποκλειστικά για το άθλημα. Ο εκ των ιδρυτών και πρωτεργάτης του, Παναγής Βρυώνης, είχε διατελέσει κατά τη διάρκεια των σπουδών του τερματοφύλακας της ελβετικής Σερβέτ Γενεύης. Τα χρώματά του συλλόγου ήταν κόκκινο-μαύρο.
Κατέκτησε το Πανελλήνιο πρωτάθλημα διοργάνωσης του Συνδέσμου Ελληνικών Αθλητικών και Γυμναστικών Σωματείων (ΣΕΑΓΣ, τώρα ΣΕΓΑΣ) την αγωνιστική περίοδο 1907-08, με νίκες 9-0 επί του Πειραϊκού Συνδέσμου, 7-1 του Εθνικού ΓΣ και 21-0 του Πανελλήνιου ΓΣ. Για το επόμενο 1908-09, περιορίστηκε στη δεύτερη θέση πίσω από τον Πειραϊκό, επανήλθε όμως πρωταθλητής τα 1909-10 και 1912.
Αθηναϊκός ΣΠ και Χόουπ
Τον Απρίλιο του 1912, ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Αθηνών (ΠΟΑ) και ο ΠΣ Γουδή αποφάσισαν να συνενωθούν υπό την επωνυμία Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως. Εκτός της ποδοσφαιρικής, αυτός θα συγκροτούσε ακόμη ομάδες χόκεϊ επί χόρτου και τένις στο Νέο Φάληρο (δραστηριότητα που είχε ήδη αναπτύξει ο ΠΟΑ). Το γεγονός καταγράφηκε εκτενώς στον τύπο:
thumb|right|200px|Η β΄ ομάδα του ΑΠΟ Γουδί, πρωταθλήτρια το 1925 thumb|right|200px|Ο ΑΠΟ Γουδί το 1926 thumb|right|200px|Ο ΑΠΟ Γουδί το 1930
ΑΠΟ (Νέον) Γουδί
Η συνύπαρξη των πρώην μελών του ΣΠ Γουδή με εκείνα του ΠΟΑ εξελίχθηκε σε βραχύβια και σύντομα τα περισσότερα αποχώρησαν για την επανίδρυση του παλαιού τους συλλόγου, αυτή τη φορά ως Αθηναϊκό Ποδοσφαιρικό Σύλλογο "Γουδί και μετέπειτα Αθλητικό Ποδοσφαιρικό Όμιλο "Γουδί". Αναφερόμενος από τις πηγές της εποχής συχνά και με το –διευκρινιστικό– όνομα Νέον Γουδί, συνέχισε την πορεία του προκατόχου ΣΠ και το 1926 πραγματοποιήθηκαν εορταστικές εκδηλώσεις για την 20ετηρίδα δράσης τους. Είχε ιδιόκτητο γήπεδο στη συνοικία, το μοναδικό αρχικά στην Αθήνα, μέχρι τη δημιουργία του γηπέδου του Παναθηναϊκού.
1919-1935
Μεταξύ των νικητριών χωρών του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου, διοργανώθηκαν το 1919 στο Παρίσι οι Διασυμμαχικοί Αθλητικοί Αγώνες που περιλάμβαναν και ποδοσφαιρικό τουρνουά, με την ελληνική ομάδα να στελεχώνουν τέσσερις παίκτες του ΑΠΟ Γουδή: Μ. Ησαΐας, Λεων. Τράγαλος, Γ. Πρωτόπουλος και Βρ. Βρανόπουλος. Με την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Αθηνών συμμετέχει στο πρωτάθλημα Αθηνών με μεγαλύτερες επιτυχίες του τα πρωταθλήματα του 1932 και 1933. Επίσης κατέλαβε τη δεύτερη θέση το 1928 όταν έχασε στον τελικό από τον Ατρόμητο Αθηνών. Μέσω του πρωταθλήματος της Αθήνας συμμετείχε στην Εθνική κατηγορία δύο χρονιές, το 1934 καταλαμβάνοντας την 5η θέση, και το 1935 καταλαμβάνοντας την 6η θέση. Επίσης, ανέλαβε καινοτόμες πρωτοβουλίες όπως η διοργάνωση πρωταθλημάτων ανάμεσα στα σχολεία της περιοχής κ.ά.
1937-1945
Η άλλοτε πρωταγωνίστρια ομάδα, υποβιβάστηκε το 1937 στη Β΄ κατηγορία της ΕΠΣΑ και τερμάτισε στην τελευταία θέση το 1938, αποφεύγοντας τον υποβιβασμό χάρις στην αύξηση αριθμού των ομάδων από τη νέα χρονιά. Ακολούθησε η γερμανική κατοχή που ουσιαστικά σήμανε το τέλος του ιστορικού συλλόγου.
Μεταπολεμικά, η παρουσία του αναφέρεται σε δύο περιπτώσεις το 1945, αλλά δεν έλαβε μέρος στο επίσημο πρωτάθλημα της ΕΠΣΑ. Στις 29 Απριλίου στο Κύπελλο Ελευθερίας είχε κληρωθεί με τη Δάφνη Αθηνών. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους μετείχε στην εφήμερη Ένωση Συνεργαζόμενων Σωματείων που δημιούργησε ο Παναθηναϊκός, η οποία διοργάνωσε το Κύπελλο Όχι. Το Γουδί κληρώθηκε με τον Αθηναϊκό, αλλά δεν εμφανίστηκε στον αγώνα. Αυτό ήταν το "κύκνειο άσμα" της ιστορικής ομάδας.
Ποδοσφαιριστές
Κατά τον εορτασμό στις 9 Μαΐου 1926 της 20ετίας από την ίδρυση του συλλόγου, ο οποίος πραγματοποιήθηκε στο γήπεδο Αγίου Θωμά Αμπελοκήπων, αναδείχθηκαν ισόπαλες με 2-2 οι ομάδες παλαιμάχων του συλλόγου των 1906 και 1911, αποτελούμενες από τους εξής:
Διεθνείς:
Πανελλήνιοι
Ως ΣΠ Γουδή:
Ως Αθηναϊκός Σύλλογος Ποδοσφαιρίσεως:
Τοπικοί
Ως ΑΠΟ (Νέος) Γουδή
Άλλοι
Ως ΣΠ Γουδή
Σημειώσεις
<references group="σ"/>
Πηγές
Γουδι Γουδι Γουδι Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1906
Σον Ντρόβερ
Ο Σον Ντρόβερ (αγγλ. Shawn Drover, 5 Μαΐου 1966) είναι Καναδός ντράμερ της heavy και thrash metal μουσικής σκηνής, ο οποίος είναι γνωστός για τη συμμετοχή του στους Megadeth από το 2004 και έπειτα, ενώ ήταν ιδρυτικό μέλος του power metal συγκροτήματος Eidolon.
Βιογραφία
Ακολούθησε το "Apostles of Defiance" το 2003, πριν ο Σον Ντρόβερ αντικαταστήσει τον Νικ Μένζα στους Megadeth για την περιοδεία "Blackmail The Universe Tour". Πρώτος δίσκος του συγκροτήματος με το Ντρόβερ στη σύνθεση τους ήταν το "United Abominations" του 2007, το οποίο ανέβηκε στο αμερικάνικο Top-10, όπως και τα "Endgame" (2009) και "Super Collider" (2013), ενώ το "TH1RT3EN" έφθασε στο # 11. Ποιοτικά, από το 2004 επήλθε η αναγέννηση του συγκροτήματος, με το Ντρόβερ να προσδίδει δυναμική στο ρυθμικό τομέα σε συνεργασία με τον μπασίστα Τζέιμς Λομέντζο αρχικά, και τον Ντέιβ Έλεφσον στη συνέχεια.
Ο Ντρόβερ εκτός από τύμπανα παίζει και κιθάρα, έχοντας αλλάξει θέση με τον αδελφό του για το κομμάτι "Peace Sells" κατά καιρούς. Είναι αριστερόχειρας, αλλά για ορισμένες τεχνικές χρησιμοποιεί ως βασικό το δεξί του χέρι.
Διαμένει μόνιμα στην Ατλάντα με τη σύζυγο του Τζόντι, την κόρη του Αλέξα και τον γιο του Ράιαν. Το 2010, σε ηλικία 44 ετών γεννήθηκε ο εγγονός του, Μπράξτον.
Δισκογραφία
{|width="100%" align="center"|
Ταμίρ Μπλατ
Ο Ταμίρ Μπλατ (Νετάνια, 4 Μαΐου 1997), είναι Ισραηλινός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1.78 μ αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ στη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Είναι γιος του πρώην καλαθοσφαιριστή και προπονητή Ντέιβιντ Μπλατ.
Χάποελ Τελ Αβίβ (2014–2017)
Στις 27 Αυγούστου 2014, ο Μπλατ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία με τη Χάποελ Τελ Αβίβ, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο. Στην πρώτη του χρονιά με τη Χάποελ, ο Μπλατ δόθηκε δανεικός στην Ραμάτ Χασαρόν της 2ης Ισραήλ, όπου είχε μέσο όρο 9.7 πόντους, 4.1 ασίστ και 2,5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι.
Στην τρίτη του χρονιά με τη Χάποελ, ο Μπλατ έκανε μία σημαντική πολύ καλή χρονιά με 7.4 πόντους, 5.4 ασίστ και 2.2 ριμπάουντ κατά μέσο όρο ανά παιχνίδι, κερδίζοντας μία θέση στην αρχική ενδεκάδα της Χάποελ. Στις 18 Απριλίου 2017, ο Μπλατ συμμετείχε στον αγώνα All-Star του Ισραηλινού Πρωταθλήματος του 2017.
Χάποελ Χολόν (2017–2018)
Στις 13 Ιουλίου 2017, ο Μπλατ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Χάποελ Χολόν. Στις 12 Νοεμβρίου 2017, σημείωσε 22 πόντους (ρεκόρ καριέρας μέχρι τότε), πετυχαίνοντας 6 στα 10 τρίποντα, μαζί με πέντε ριμπάουντ και πέντε ασίστ σε μία νίκη με 104–74 επί της Μακάμπι Ρισόν ΛεΖιόν. Στις 5 Δεκεμβρίου 2017, σημείωσε ένα νταμπλ-νταμπλ με 13 ασίστ και 12 πόντους στη νίκη με 94–90 επί της Όλντενμπουργκ. Στη συνέχεια αναδείχθηκε στην ομάδα της εβδομάδας στο Champions League.
Ο Μπλατ βοήθησε την Χολόν να κερδίσει το Κύπελλο Ισραήλ του 2018, καθώς και να φτάσει στον τελικό του Ισραηλινού Πρωταθλήματος το 2018. Σε 54 παιχνίδια που έπαιξε κατά τη διάρκεια της περιόδου 2017–18 (που έπαιξε στο Ισραηλινό Πρωτάθλημα και στο Champions League), είχε μέσο όρο 6.4 πόντους και 4.6 ασίστ ανά παιχνίδι.
Χάποελ Ιερουσαλήμ (2018–2021)
Στις 4 Ιουλίου 2018, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ, ενώνοντάς τον με τον πρώην προπονητή του, Όντεντ Κάτας. Στις 26 Δεκεμβρίου 2018, ο Μπλατ σημείωσε 21 πόντους (ρεκόρ σεζόν), πετυχαίνοντας 6 στα 13 σουτ εντός πεδιάς σε μία νίκη με 94–74 επί της πρώην ομάδας του Χάποελ Χολόν. Στις 4 Μαΐου 2019, ο Μπλατ ανακηρύχθηκε ο καλύτερος νεαρός παίκτης του Champions League. Την σεζόν 2019-20, είχε 10 πόντους, 1.8 ριμπάουντ και 5.8 ασίστ μέσο όρο με 42.8% στα τρίποντα σε 23.5 λεπτά συμμετοχής στο πρωτάθλημα του Ισραήλ.
Άλμπα Βερολίνου (2020–2023)
Στις 7 Αυγούστου 2020, υπέγραψε με την Άλμπα Βερολίνου του Πρωταθλήματος Γερμανίας, αλλά παρέμεινε ως δανεικός στην Χάποελ Ιερουσαλήμ. Τη σεζόν 2022-23, είχε κατά μέσο όρο στην Ευρωλίγκα, 7.8 πόντους, 4.6 ασίστ και 1.2 ριμπάουντ, ενώ στο γερμανικό πρωτάθλημα μέτρησε 6.9 πόντους, 5.4 ασίστ και 1.5 ριμπάουντ.
Μακάμπι Τελ Αβίβ (2023–σήμερα)
Στις 17 Ιουλίου 2023, ανακοινώθηκε από την Μακάμπι Τελ Αβίβ με συμβόλαιο μέχρι το 2025.
Πορεία στην Εθνική ομάδα
δεξιά|μικρογραφία| Ο Μπλατ με την ομάδα Νέων Ανδρών του Ισραήλ τον Μάρτιο του 2017
Μικρές εθνικές ομάδες του Ισραήλ
Ο Μπλατ ήταν μέλος των εθνικών ομάδων του Ισραήλ Κ-16, Κ-18 και Κ-20.
Τον Ιούλιο του 2015, βοήθησε την εθνική ομάδα εφήβων του Ισραήλ να φτάσει στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της FIBA του 2015 (2η Κατηγορία), όπου τελικά έχασε από τη Σουηδία και κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο. Ο Μπλατ είχε κατά μέσο όρο 9.4 πόντους, 4.1 ριμπάουντ και 4.8 ασίστ ανά αγώνα.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 2015, ο Μπλατ συμμετείχε στον Ευρωπαϊκό αγώνα της FIBA U-18 All-Star στη Γαλλία, καταγράφοντας έξι πόντους και έξι ασίστ.
Τον Ιούλιο του 2017, ο Μπλατ οδήγησε την εθνική ομάδα νέων ανδρών του Ισραήλ για να φτάσει στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Νέων Ανδρών της FIBA του 2017, όπου τελικά έχασε από την Ελλάδα. Ο Μπλατ σημείωσε την υψηλότερη επίδοση όλων των εποχών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων Ανδρών της FIBA σε ασίστ ανά αγώνα με 10.1 και είχε επίσης μέσο όρο 16 πόντους, 4.6 ριμπάουντ και 1.3 κλεψίματα ανά παιχνίδι. Ο Μπλατ κέρδισε μία θέση στην καλύτερη ομάδα όλου του τουρνουά.
Εθνική ομάδα ανδρών Ισραήλ
Ο Μπλατ είναι μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης του Ισραήλ. Στις 24 Νοεμβρίου 2017, έκανε την πρώτη του εμφάνιση για την ανδρική ομάδα στον αγώνα προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2019 απέναντι στην Εσθονία, καταγράφοντας 9 πόντους και 3 ασίστ ερχόμενος από τον πάγκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χαποέλ Τελ Αβίβ Μ.Κ. Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ολόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακάμπι Τελ Αβίβ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισραηλινών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισραήλ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
Αντρέι Ταρκόφσκι
thumb|right|200px|Από τις τελευταίες κατοικίες του Ταρκόφσκι Ο Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι ή Ταρκόβσκι (Андре́й Арсе́ньевич Тарко́вский, ΔΦΑ:[ɐnˈdrʲej ɐrˈsʲenʲjɪvʲɪt͡ɕ tɐrˈkofskʲɪj], 4 Απριλίου 1932 – 29 Δεκεμβρίου 1986) ήταν Ρώσος σκηνοθέτης και σεναριογράφος. Ανήκει στους κορυφαίους εκπροσώπους του ρωσικού κινηματογράφου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ταρκόφσκι σκηνοθέτησε τις περισσότερες ταινίες του στη Ρωσία. Το 1983 πραγματοποίησε για πρώτη φορά γυρίσματα εκτός της Ρωσίας, στην Τοσκάνη της Ιταλίας, για τις ανάγκες της ταινίας Νοσταλγία και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ιταλία και αργότερα στη Γαλλία.
Η τελευταία του ταινία Η Θυσία, γυρίστηκε στη Σουηδία το 1986 κερδίζοντας τέσσερα βραβεία στις Κάννες. Πέθανε την ίδια χρονιά στη Γαλλία από καρκίνο.
Κινηματογραφικό έργο
Το έργο του Ταρκόφσκι χαρακτηρίζεται από έντονα προσωπικά και μεταφυσικά στοιχεία, με επιρροές από τη λογοτεχνία και τη ζωγραφική. Αργοί ρυθμοί, εικόνες εξαιρετικής αισθητικής και σταθερά απόμακρα και μακράς διάρκειας πλάνα είναι μερικά από τα κύρια χαρακτηριστικά των ταινιών του. Σταδιακά ανέπτυξε μία προσωπική θεωρία γύρω από τον κινηματογράφο, που αποκαλείται συχνά και ως γλυπτική του χρόνου. Σύμφωνα με αυτή, ο Ταρκόφσκι πίστευε πως ένας από τους κύριους στόχους του κινηματογράφου ήταν η καταγραφή της αληθινής ανθρώπινης εμπειρίας του χρόνου. Οι ταινίες του χαρακτηρίζονται συχνά για την έλλειψη γραμμικής αφήγησης, υιοθετώντας ποιητικούς συνειρμούς και «ονειρική λογική».
Ο ίδιος δεν θεωρούσε τα έργα του συμβολικά, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «...είμαι εχθρός των συμβόλων. Είναι μια πολύ στενή έννοια από την άποψη ότι ένα σύμβολο υπάρχει με σκοπό την αποκρυπτογράφησή του. Από την άλλη πλευρά, μια καλλιτεχνική εικόνα δεν χρειάζεται αποκρυπτογράφηση, είναι ένα ισοδύναμο του κόσμου που μας περιβάλλει. Η βροχή στο Σολάρις δεν είναι σύμβολο, είναι απλά μια βροχή που στη συγκεκριμένη στιγμή έχει μια ιδιαίτερη σημασία για τον ήρωα. Δεν συμβολίζει τίποτε, απλά εκφράζει. Είναι μια καλλιτεχνική αλληλουχία εικόνων. Το σύμβολο κατ' εμέ, είναι κάτι πολύ περίπλοκο». Συχνά οι ταινίες του Ταρκόφσκι κατατάσσονται στο είδος του ποιητικού κινηματογράφου. Ο ίδιος ο Ταρκόφσκι δεν αποδεχόταν αυτό το χαρακτηρισμό, που απέδιδε κυρίως σε άλλους σκηνοθέτες όπως στον Φελίνι και στον Παζολίνι, θεωρώντας πως ο αποκαλούμενος ποιητικός κινηματογράφος γίνεται σκόπιμα ακατανόητος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Σοβιετικοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Νικητές βραβείου Λένιν
Ταχτακεράν
Το Ταχτακεράν είναι χωριό στον δήμο Ρίνε στην επαρχία Αστάρα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Κάρολος Λινναίος
Ο Καρλ Λινέ (Carl von Linné ή εξελληνισμένα Κάρολος Λινναίος (Ρόσουλτ 23 Μαΐου 1707 – Ουψάλα 10 Ιανουαρίου 1778) ήταν Σουηδός βοτανολόγος, ιατρός και ζωολόγος, που έθεσε τα θεμέλια της διωνυμικής ονοματολογίας.
Νεαρή ηλικία
Ο Κάρολος Λινναίος γεννήθηκε στο Ρόσουλτ (Råshult), της κοινότητας Stenbrohult στην επαρχία του Σμώλαντ (Småland) της νότιας Σουηδίας. Ο πατέρας του Νιλς (Nils Ingemarsson) ήταν κληρικός και η μητέρα του Χριστίνα (Christina Broderson) ήταν η κόρη του εφημέριου της κοινότητας. Όταν αυτός πέθανε ανέλαβε τα καθήκοντα του εφημέριου ο Νιλς. thumb|Ανδριάντας του Λινναίου μπροστά από τη δημοτική βιβλιοθήκη του Λουντ Το ενδιαφέρον για τα φυτά το είχε ήδη ο πατέρας του, ο Νιλς. Αυτός διάλεξε και το επώνυμο Λινναίος (εκείνη την εποχή οι Σουηδοί δεν είχαν επίσημα επώνυμα) από μια φλαμουριά (στα σουηδικά 'Linn') που υπήρχε κοντά στο πατρικό του σπίτι. Ο Κάρολος προοριζόταν να γίνει κληρικός, όπως ο πατέρας του και ο παππούς του, αλλά αυτό δεν τον ενθουσίαζε. Το ενδιαφέρον του για τη βοτανική έδωσε αφορμή στον τοπικό ιατρό και δάσκαλο Ρότμαν (Johann Rothman) να μεταπείσει τον πατέρα του και έτσι στάλθηκε το 1727, μετά το γυμνάσιο, για σπουδές ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Λουντ (Lund). Οι σπουδές ιατρικής ήταν συνώνυμες με τις σπουδές φυσικών επιστημών, εκείνη την εποχή.
Στο Λουντ ασχολήθηκε με τον βοτανικό τους κήπο, αλλά επειδή δεν έχαιρε μεγάλης προσοχής, του προτάθηκε να πάει στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα, όπου θα είχε μεγαλύτερες προοπτικές. Την επόμενη χρονιά έφυγε για την Ουψάλα.
Ουψάλα
Στην Ουψάλα πέρασε δυσκολίες ελλείψει πόρων και περιουσίας, μέχρις ότου γνωριστεί με τον φημισμένο καθηγητή Όλαφ Κέλσιο (Olaf Celsius). Ο Κέλσιος εντυπωσιάστηκε με τις γνώσεις και τις βοτανικές συλλογές του Λινναίου και επειδή τον βρήκε σε ανάγκη, του προσέφερε διατροφή και στέγη. Κατά την περίοδο αυτή, ο Λινναίος διάβασε μία επιθεώρηση του Sermo de Structura Florum (Leiden, 1718 του Sebastien Vaillant). Μέσω αυτής πείσθηκε για τη σπουδαιότητα του στήμονα και του ύπερου που εν τέλει τον οδήγησε στη θεμελίωση του δικού του συστήματος ταξινόμησης φυτών. Με αφορμή ενός άλλου έργου που έπεσε στα χέρια του, το Nuptiae Arborum Dissertatio (Ουψάλα, 1729) του Wallin, έγραψε μία πραγματεία περί των φύλων των φυτών (Preludia Sponsaliorum Plantarum 1729, «Οι γάμοι των φυτών»). Αυτό τράβηξε την προσοχή του καθηγητή βοτανικής του πανεπιστημίου, Ρούντμπεκ (Olaf Rudbeck), ο οποίος λόγω ηλικίας (70 χρονών) ήταν αναγκασμένος να παραδίδει τα μαθήματα μέσω αντιπροσώπου. Έτσι τον έθεσε βοηθό του και αναπληρωτή καθηγητή. Το 1730 ο Λινναίος ξεκίνησε τις παραδόσεις. Το 1732 η Ακαδημία των Επιστημών της Ουψάλας χρηματοδότησε τον Λινναίο για την εξερεύνηση της, ουσιαστικά άγνωστης έως τότε, Λαπωνίας. Τα αποτελέσματα αυτής της εξερευνητικής αποστολής εκδόθηκαν στο έργο του Flora Lapponica (Άμστερνταμ, 1737).
Ευρώπη
thumb|left|Ο Λινναίος φορώντας λαπωνική ενδυμασία. Μάρτιν Χόφφμαν, 1737 Το 1735 έφυγε από τη Σουηδία και πήγε στην Ολλανδία, ηγέτιδα στις φυσικές επιστήμες εκείνη την εποχή, και έκανε το διδακτορικό του στην ιατρική στο Χαρντερβάικ (Harderwijk). Τελικά έφθασε στο Λέιντεν (Leiden) όπου έδειξε το προσχέδιο του έργου του περί ταξινόμησης, Systema Νaturae, στον βοτανολόγο Jan Fredrik Gronovius ο οποίος έμεινε έκπληκτος και το έστειλε να εκδοθεί με δικά του έξοδα. Η πρώτη έκδοση ήταν δεκασέλιδη, ενώ η δέκατη τρίτη το 1770 αποτελείτο από 3000 σελίδες. Σε αυτό το μνημειώδες έργο δημοσιεύτηκε το σύστημα ταξινόμησης που δημιούργησε, τόσο για τα φυτά όσο και για τα ζώα (για τα δεύτερα στην 10η έκδοση). Χρησιμοποιούσε τη μορφολογία (τη συγκριτική μελέτη της μορφής των οργανισμών) για τη διευθέτηση των δειγμάτων των συλλογών.
Την επόμενη χρονιά, το 1736, επισκέφθηκε την Αγγλία και το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου γνωρίστηκε με πολλούς αξιόλογους επιστήμονες. Με την επιστροφή του στην Ολλανδία ολοκλήρωσε την έκδοση του έργου του Genera Plantarum. Μέχρι την επόμενη χρονιά είχε εκδώσει το Hortus Cliffortianus, μια περιγραφή της συλλογής φυτών και του διάσημου κήπου του εύπορου τραπεζίτη G. Clifford, αλλά και το Classes Plantarum (1738).
Επιστροφή στη Σουηδία
Όταν δεν ταξίδευε, εργαζόταν πάνω στην ταξινόμησή του, εκτείνοντας τη μελέτη του στα βασίλεια των ζώων και των ορυκτών. Επιχειρούσε να κατηγοριοποιήσει τα στοιχεία του φυσικού κόσμου με τον κατάλληλο (και βολικό) τρόπο. Το 1744 ο Λινναίος έφερε το θερμόμετρο στη σημερινή του μορφή, αντιστρέφοντας την κλίμακα που εφηύρε ο Άντερς Κέλσιος (Anders Celsius) - αρχικά το σημείο βρασμού του νερού ήταν στους 0 βαθμούς και το σημείο τήξης του πάγου στους 100. Το 1745 εξέδωσε τα έργα του Flora Suecica και Fauna Suecica, κατόπιν δύο τόμους με παρατηρήσεις που έκανε κατά τη διάρκεια ταξιδιών στη Σουηδία, Wästgöta Resa (Στοκχόλμη 1747) και Skanska Resa (Στοκχόλμη, 1751) αλλά και το Hortus Upsaliensis (1748). Το 1750 βγήκε το έργο του Philosophia Botanica, που ήταν μια κριτική στα διάφορα αξιώματα που είχε εξεδώσει το 1735 στο Fundamenta Botanica. Όμως το σημαντικότερο έργο αυτής της περιόδου ήταν το Species Plantarum (Στοκχόλμη, 1753), το οποίο είναι το σημείο εκκίνησης της σύγχρονης ονοματολογίας των φυτών. Την ίδια χρονιά του δόθηκε ο τίτλος του «ιππότη του πολικού αστέρα», που δόθηκε για πρώτη φορά σε άνδρα των επιστημών. Οι παραδόσεις του στο πανεπιστήμιο προσέλκυαν ανθρώπους από όλα τα μέρη του κόσμου. Είναι χαρακτηριστικό πως, ενώ ο αριθμός των φοιτητών στην Ουψάλα ήταν περίπου πεντακόσιοι, όταν κατείχε την έδρα στη βοτανική αυξήθηκε στους χίλιους πεντακόσιους.
Το σύστημα ταξινόμησης του Λινναίου
Από τις παλαιότερες προσπάθειες συστηματοποίησης της ταξινόμησης, ο Λινναίος επηρεάστηκε περισσότερο από τις εργασίες των Γκασπάρ Μπάουχιν (Gaspard Bauhin, 1560-1624), Τζων Ραίη (John Ray, 1627–1705) και Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ (Joseph Pitton de Tournefort, 1656—1708). Ο Ελβετός Μπάουχιν ήταν ο πρώτος που εισήγαγε τη διάκριση του γένους και του είδους στη βοτανική και δημιούργησε μ' αυτόν τον τρόπο μία δυαδική ονοματολογία. Ο Άγγλος Τζων Ραίη εισήγαγε ένα πιο περιεκτικό σύστημα ταξινόμησης και μια νέα έννοια του είδους. Και ο Γάλλος βοτανολόγος Τουρνεφόρ δημιούργησε ένα σύστημα ταξινόμησης φυτών με ακριβείς ορισμούς των γενών.
Η συνεισφορά του Λινναίου στην ταξινομία είναι μεγαλύτερη από την απλή επιστημονική ονοματοδοσία σε πολλά από τα φυτά και τα ζώα του κόσμου. Κατά τον 18ο αιώνα, οπότε και συντελέστηκε μια μεγάλη επέκταση της γνώσης της φυσικής ιστορίας, ο Λινναίος δημιούργησε ένα εκτεταμένο σύστημα ταξινόμησης τόσο για τα φυτά όσο και για τα ζώα. Το μεγαλύτερο μέρος της ταξινόμησής του έχει αλλάξει πολύ, αλλά οι βασικές αρχές του συστήματός του ακολουθούνται ακόμη. thumb|right|Systema Naturæ, 10η έκδοση 1758 Το σύστημα του Λινναίου για τη διευθέτηση των οργανισμών είναι ένα ιεραρχικό σύστημα ταξινόμησης. Οι κατηγορίες, οι ταξινομικές μονάδες στις οποίες ομαδοποιούνται οι οργανισμοί, τοποθετούνται σε μια απ' τις πολλές ταξινομικές βαθμίδες. Ο Λινναίος αρχικά χρησιμοποίησε τις ακόλουθες πέντε βαθμίδες (με φθίνουσα σειρά): βασίλειο, ομοταξία (κλάση), τάξη, γένος και είδος. Η ιεραρχία των ταξινομικών βαθμίδων έχει επεκταθεί σημαντικά από την εποχή του Λινναίου. Πλέον περιλαμβάνει επτά υποχρεωτικές βαθμίδες για το ζωικό βασίλειο: βασίλειο, συνομοταξία (φύλο), ομοταξία (κλάση), τάξη, οικογένεια, γένος και είδος. Όλοι οι οργανισμοί που ταξινομούνται πρέπει να τοποθετηθούν σε τουλάχιστον επτά ταξινομικές μονάδες, ένα σε κάθε υποχρεωτική βαθμίδα. Υπάρχει η δυνατότητα να υποδιαιρεθούν περαιτέρω αυτές οι επτά βαθμίδες και να χρησιμοποιηθούν περισσότερες από επτά ταξινομικές μονάδες. Σήμερα αναγνωρίζονται περισσότερες από τριάντα ταξινομικές βαθμίδες. Χρησιμοποιούνται στις πολύ μεγάλες και πολύπλοκες ομάδες, όπως τα έντομα, όπου απαιτούνται για να εκφράσουν το διαφορετικό βαθμό εξελικτικού διαχωρισμού.