cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Neograeca Medii Aevi
Η εκδοτική σειρά
VIII: Panagiotis Toufexis: ''Das Alphabetum vulgaris linguae graecae des deutschen Humanisten Martin Crusius (1526-1607). Ein Beitrag zur Erforschung der gesprochenen griechischen Sprache im 16. Jh.'' (Dissertation Hamburg 2003), 2005, ISBN 3-929889-71-4
IX: ''Apokopos. A fifteenth century Greek (Veneto-Cretan) catabasis in the vernacular. Synoptic edition with an introduction, commentary and index verborum'' by Peter Vejleskov, with an English translation by Margaret Alexiou, 2005, ISBN 3-929889-60-9
Από το 2014 ο εκδοτικός οίκος Romiosini αποτελεί τμήμα του CeMoG (Centrum Modernes Griechenland).
Κατηγορία:Σειρές βιβλίων Κατηγορία:Βυζαντινολογία Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία Κατηγορία:Νεοελληνική λογοτεχνία Κατηγορία:Νεοελληνικές σπουδές
Κοτουννίτης
Ο κοτουννίτης (αγγλ. cotunnite) είναι χλωριούχο ορυκτό του μολύβδου. Έλαβε το όνομά του προς τιμήν του Ντομένικο Κοτούνιο (Domenico Cotugno, 1736–1822), Ιταλού ιατρού και καθηγητή ανατομίας στο Πανεπιστήμιο της Νάπολι.
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Εμφανίζεται ως προϊόν ηφαιστειακών αναθυμιάσεων ή ως προϊόν εξαλλοίωσης του γαληνίτη σε αλατούχα περιβάλλοντα. Έχει επίσης αναφερθεί να σχηματίζεται ως προϊόν εξαλλοίωσης μολύβδινων αντικειμένων ή μεταλλευτικών απορριμμάτων που παρέμειναν επί μακρόν βυθισμένα στη θάλασσα ή πολύ κοντά στην ακτή.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο γαληνίτης, ο κερουσίτης, ο αγγλεσίτης, ο ματλοκίτης (Χιλή), ο τενορίτης, ο αλίτης, ο συλβίτης, ο μπολεΐτης, ο αυτοφυής χρυσός και ορισμένα πολύ σπάνια άλλα ορυκτά (ηφαιστειακές αναθυμιάσεις στο ηφαίστειο Tolbachik, Ρωσία).
Περιοχές στις οποίες απαντάται είναι η Καμπανία στην Ιταλία (γύρω από το Βεζούβιο), την περιοχή Barrati (Τοσκάνη, σε μεταλλευτικά απορρίμματα), στην Έσση, Γερμανία, επίσης σε μεταλλευτικά απορρίμματα, στη Ρωσία (ηφαίστειο Tolbachik και στη χερσόνησο Καμτσάτκα), στη Σκωτία, τη Χιλή (Αντοφαγάστα και Ταραπακά), το Περού, την Ινδία και τις Πολιτείες Κολοράντο, Μινεσότα, Γιούτα και Αριζόνα των ΗΠΑ.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία Λαυρίου και συγκεκριμένα στα ορυχεία Καμάριζας, στο ορυχείο Πασά - Λιμάνι, στην παραλία Θορικού σε μεταλλευτικά απορρίμματα.
Σημειώσεις
Κοτουννιτης Κατηγορία:Αλογονίδια
Συμπιεστότητα
Με τον όρο συμπιεστόν ή συμπιεστότητα στη φυσική χαρακτηρίζεται μία από τις ιδιότητες της ύλης. Πρόκειται για μια ιδιότητα των σωμάτων να μειώνουν τον όγκο τους όταν ασκούνται σ΄ αυτά πιέσεις.
Συντελεστές
Διακρίνονται δύο συντελεστές συμπιεστότητας: ο ισοθερμοκρασιακός ή ισόθερμος συντελεστής και ο αδιαβατικός συντελεστής.
Ανάλογα με τη φυσική κατάσταση των σωμάτων (ουσιών) η συμπιεστότητα αυτών διαφέρει σημαντικά.
Αεροδυναμική
Η συμπιεστότητα αποτελεί βασικό παράγοντα της αεροδυναμικής. Σε χαμηλές ταχύτητες, η συμπιεστότητα του αέρα δεν είναι σημαντική σε σχέση με τη σχεδίαση του αεροσκάφους, αλλά καθώς η ροή αέρα προσεγγίζει ή ξεπερνά την ταχύτητα του ήχου, παρουσιάζονται μια σειρά αεροδυναμικών φαινομένων που πλέον επηρεάζουν δραματικά το αεροσκάφος. Αυτά τα φαινόμενα κατέστησαν ιδιαίτερα δύσκολο για τα αεροσκάφη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου να προσεγγίσουν ταχύτητες άνω των 800 km/h.
Ένα από αυτά τα φαινόμενα είναι η αλλαγή στη ροή αέρα, που προκαλεί προβλήματα στον έλεγχο του αεροσκάφους. Π.χ. το P-38 Lightning με τα χοντρά, υψηλής άνωσης, φτερά του, αντιμετώπισε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα στις μεγάλες ταχύτητες βύθισης, που το ωθούσε προς τα κάτω. Οι πιλότοι έμπαιναν σε βύθιση και διαπίστωναν πως δεν μπορούσαν να ελέγξουν πλέον το αεροσκάφος τους, που συνέχιζε να βυθίζεται μέχρι που συντρίβονταν. Το πρόβλημα λύθηκε με την προσθήκη πτερυγίων βύθισης κάτω από τις ημιπτέρυγες, που άλλαζαν το κέντρο κατανομής της πίεσης, έστω τα φτερά να μην χάνουν την άνωσή τους.
Παρόμοιο πρόβλημα επηρέασε ορισμένα υποδείγματα του Supermarine Spitfire. Σε μεγάλες ταχύτητες, τα πηδάλια κλίσης (ailerons) ασκούσαν μεγαλύτερη ροπή απ’ ό,τι τα λεπτά φτερά του Spitfire μπορούσαν να αντέξουν, με αποτέλεσμα, ολόκληρη η πτέρυγα να στρεβλώνεται προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αυτό ανάγκαζε το αεροσκάφος να στρέψει προς κατεύθυνση αντίθετη από εκείνη που ο πιλότος επιθυμούσε, κάτι που προκάλεσε αρκετά ατυχήματα. Τα πρώτα υποδείγματα δεν ήταν αρκετά γρήγορα για να παρατηρήσουν αυτό το φαινόμενο, που έτσι δεν εντοπίστηκε παρά μόνο όταν έκαναν την εμφάνισή τους τα Mk.IX. Η λύση ήταν η δραματική αύξηση της δομικής ακαμψίας των φτερών και ξεπεράστηκε μόνο με την εμφάνιση του μοντέλου Mk.XIV.
Τα Messerschmitt Bf 109 και Mitsubishi Zero είχαν το ακριβώς αντίθετο πρόβλημα, όπου τα χειριστήριά τους αχρηστεύονταν. Σε υψηλές ταχύτητες, ο πιλότος απλά δε μπορούσε να κινήσει τα πηδάλια, λόγω της υπερβολικής ροής αέρα πάνω από τις επιφάνειες των πηδαλίων. Τα αεροσκάφη δεν μπορούσαν να ελιχθούν και σε υψηλές ταχύτητες, αντίπαλοι που δεν είχαν παρόμοιο πρόβλημα, τα ξεπερνούσαν στις αερομαχίες.
Τέλος, άλλο συχνό πρόβλημα αυτού του είδους είναι ο κυματισμός. Σε κάποιες ταχύτητες, η ροή αέρα πάνω από τις επιφάνειες ελέγχου (πηδάλια) θα παρουσιάσει περιδινήσεις και τα χειριστήρια θα αρχίσουν να εκδηλώνουν κυματισμό. Αν η ταχύτητα του κυματισμού προσεγγίσει κάποια αρμονική της κίνησης των χειριστηρίων, η αντήχηση μπορεί να σπάσει και να αποκολλήσει τα πηδάλια. Αυτό ήταν ένα σοβαρό πρόβλημα για τα Mitsubishi Zero. Σε απάντηση του προβλήματος, σχεδίασαν κατ’ αρχάς ένα νέο είδος ανθεκτικότερων πηδαλίων, αλλά αυτό προκαλούσε άλλη μορφή αντήχησης και κάποια αεροσκάφη χάθηκαν μέχρι να εντοπιστεί η πηγή του προβλήματος.
Όλα αυτά τα φαινόμενα, συχνά περιγράφονται με τον όρο «συμπιεστότητα», αν και από αεροδυναμικής πλευράς, η συμπιεστότητα ουσιαστικά σχετίζεται μόνο με τα φαινόμενα που προκαλούν οι αλλαγές στη ροή αέρα που επιφέρει η μετατροπή της ροής από ασυμπίεστη (όπως στα υγρά) σε συμπιεστή (όπως στα αέρια), κάτι που εμφανίζεται καθώς προσεγγίζεται η ταχύτητα του ήχου. Συγκεκριμένα υπάρχουν δύο σχετικά φαινόμενα, η κυματική οπισθέλκουσα και το κρίσιμο μαχ.
Κυματική οπισθέλκουσα
Η κυματική οπισθέλκουσα είναι μια απότομη αύξηση της οπισθέλκουσας του αεροσκάφους που παρουσιάζεται από τη συγκέντρωση μαζών αέρα μπροστά από το ρύγχος του. Σε χαμηλές ταχύτητες, αυτός ο αέρας έχει χρόνο να «κάνει στην άκρη», οδηγούμενος από τον αέρα που βρίσκεται σε επαφή με τις επιφάνειες του αεροσκάφους. Αλλά στην ταχύτητα του ήχου, αυτό δεν μπορεί πλέον να συμβεί και ο αέρας, που πριν διέφευγε ακολουθώντας τις αεροδυναμικές γραμμές γύρω από το αεροσκάφος, τώρα προσκρούει πάνω του. Το μέγεθος της ισχύος που απαιτείται για να ξεπεραστεί αυτό το φαινόμενο είναι σημαντικό. Το «κρίσιμο μαχ» είναι η ταχύτητα κατά την οποία μέρος του αέρα που περνά πάνω από τα φτερά του αεροσκάφους ξεπερνά την ταχύτητα του ήχου.
Στην ταχύτητα του ήχου, η άνωση του αεροσκάφους, που πριν ελέγχονταν από την αρχή του Μπερνούλι, μεταβιβάζεται τώρα στις δυνάμεις που προκαλούν τα κύματα κρούσης. Καθώς ο αέρας στην άνω επιφάνεια του φτερού έχει μεγαλύτερη ταχύτητα απ’ ότι στην κάτω, λόγω του φαινόμενου Μπερνούλι, κοντά στην ταχύτητα του ήχου, ο αέρας πάνω από το φτερό θα γίνει υπερηχητικός. Όταν συμβαίνει αυτό, η κατανομή της άνωσης αλλάζει δραματικά, προκαλώντας χαρακτηριστικά μια πανίσχυρη ώθηση του αεροσκάφους προς τα κάτω. Καθώς τα παλαιά αεροσκάφη έφταναν σε αυτές τις ταχύτητες μόνο κατά τη διάρκεια κάποιας βύθισης, οι πιλότοι ανέφεραν ότι το σκάφος τους προσπάθησε να καταπέσει.
Υπερηχητική αεροδυναμική
Στην υπερηχητική αεροδυναμική, το φαινόμενο του διαχωρισμού προκαλεί μια αύξηση στο σημειωτικό μοριακό όγκο (ένα μόριο οξυγόνου, το Ο2, μετατρέπεται σε δύο μόρια μονοατομικού οξυγόνου και του Ν2 χωρίζει ομοίως σε δύο αζώτου). Αυτή η, εξαρτώμενη από την πίεση, μετάβαση, εμφανίζεται για το ατμοσφαιρικό οξυγόνο σε θερμοκρασίες από 2.500K ως 4.000K, και στους 5.000K με 10.000K για το άζωτο. Ο διαχωρισμός απορροφά πολλή ενέργεια σε μια αντιστρέψιμη διαδικασία. Αυτό μειώνει πολύ τη θερμοδυναμική θερμοκρασία του υπερηχητικού αερίου που επιβραδύνεται κοντά σε ένα αεροδιαστημικό όχημα. Στις περιοχές μετάβασης, όπου αυτός ο, εξαρτώμενος από την πίεση, διαχωρισμός είναι ελλιπής, τόσο η διαφορική, σταθερή χωρητικότητα θερμότητας πίεσης όσο και το Βήτα (η διαφορική αναλογία όγκου/πίεσης: : όπου V είναι ο όγκος και p η πίεση) θα αυξηθεί πολύ. Η τελευταία, έχει μια έντονη επίδραση στην αεροδυναμική των οχημάτων, συμπεριλαμβανομένης και της σταθερότητας.
Αδαίος ο Μακεδών
Ο Αδαίος ο Μακεδών ήταν Έλληνας ποιητής που περιλαμβανόταν στον Στέφανο του Μελέαγρου. Ο Πιέρ Βαλτς (Pierre Waltz) τον ταυτίζει με τον ρήτορα Αδδαίο, σύγχρονο του Σενέκα του πρεσβύτερου και αναφερόμενο στις Controversiae του Λατίνου συγγραφέα, ενώ ο Γιόχαν Γιάκομπ Ράισκε (Johann Jakob Reiske) υποστήριξε πως ο Αδαίος ο Μυτιληναίος είναι το ίδιο πρόσωπο. .
Συμπιεστότητα
Υπερηχητική αεροδυναμική
Κατηγορία:Ιδιότητες της ύλης Κατηγορία:Δυναμική ρευστών Κατηγορία:Θερμοδυναμικές ιδιότητες
Αδαίος ο Μακεδών
Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται τέσσερα επιγράμματά του (VI 228 και 258, IX 300, X 20), τρία από τα οποία υπήρχαν και στην Ανθολογία του Πλανούδη. Με το όνομα Αδαίος ή Αδδαίος (αλλά όχι με το επίθετο «ο Μακεδών») υπάρχουν και άλλα ποιήματα στην Παλατινή Ανθολογία.
Αναφορές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Συμπιεστότητα
Υπερηχητική αεροδυναμική
Kompressionsmodul
Ζέλικο Γιοκσίμοβιτς
Ο Ζέλικο Γιοκσίμοβιτς (σερβικά κυριλλικά: Жељко Јоксимовић, 20 Απριλίου 1972) είναι Σέρβος τραγουδιστής και συνθέτης.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στις 20 Απριλίου του 1972, στο Βελιγράδι. Ασχολείται από την ηλικία των 5 ετών με τα μουσικά όργανα. Η πρώτη του διεθνής επιτυχία ήρθε σε ηλικία μόλις 12 ετών, όταν κέρδισε στο Παρίσι τον τίτλο του "πρώτου ακορντεονίστα της Ευρώπης". Λαμβάνει μέρος σε πολλά διεθνή φεστιβάλ ως συνθέτης κερδίζοντας μια σειρά διακρίσεων. Με την πρώτη του κιόλας δισκογραφική δουλειά στα τέλη της δεκαετίας του ‘90 κερδίζει τον τίτλο του 1ου σε πωλήσεις καλλιτέχνη στις πρώην Γιουγκοσλαβικές χώρες.
Σημαντική στιγμή στην πορεία του είναι και το 2004, όταν ο Ζέλικo Γιοκσίμοβιτς εκπροσωπεί τη Σερβία και Μαυροβούνιο ως τραγουδιστής-συνθέτης στο διαγωνισμό της Eurovision στην Κωνσταντινούπολη και κερδίζει τη 2η θέση και το βραβείο καλύτερης σύνθεσης “THE MACEL BEZENCON Press Award”. Στο τραγούδι του “Lane Moje”, το οποίο έγραψε και ενορχήστρωσε ο ίδιος, αναμιγνύει με έναν ιδιαίτερο τρόπο τη μουσική παράδοση της χώρας του με τον σύγχρονο δυτικό ήχο, με τον στίχο στα σερβικά. Η επιτυχία αυτή επέτρεψε την επιτυχή του ευρωπαϊκή σταδιοδρομία. Το τραγούδι του Γιοκσίμοβιτς παραμένει δημοφιλές ακόμη και σήμερα στους φίλους του διαγωνισμού, μάλιστα δε θεωρείται ως ένα από τα καλύτερα τραγούδια που δεν τον κέρδισαν (βγήκε δεύτερο, πίσω από την Ουκρανία).
thumb|right|300px
Το 2006 γράφει το στίχο για το βοσνιακό τραγούδι “Lejla” με το συγκρότημα Hari Mata Hari που θα εκπροσωπήσει στην Αθήνα την Βοσνία και Ερζεγοβίνη στην Γιουροβίζιον.
Το 2008 η EBU και το κρατικό κανάλι της Σερβίας RTS, του αναθέτουν την κεντρική παρουσίαση του 53ου Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision 2008, με συμπαρουσιάστρια τη Γιοβάνα Γιάνκοβιτς. Ο Γιοκσίμοβιτς για 3η φορά συνθέτει το τραγούδι της σερβικής συμμετοχής “Oro”. Ερμηνεύτρια είναι η Γέλενα Τομάσεβιτς.
Πέρα της μητρικής του γλώσσας, ομιλεί ελληνικά, αγγλικά, ρωσικά, πολωνικά και γαλλικά.
Μεταγραφή (δίκαιο)
Στο Εμπράγματο Δίκαιο με τον όρο μεταγραφή χαρακτηρίζεται η πράξη καταχώρησης σε δημόσια βιβλία οποιασδήποτε δικαιοπραξίας ή και άλλης νομικής πράξης που μπορεί ν΄ αφορά σύσταση, μετάθεση ή και κατάργηση εμπράγματου δικαιώματος συνηθέστερα επί ακινήτων.
Έχοντας υπόψη ότι βάση, από πολλών αιώνων, των διαφόρων κοινωνικών καθεστώτων αποτελεί ο θεσμός της ιδιοκτησίας καθώς και οι πάσης φύσεως συναλλαγές που έχουν αντικείμενο αυτή, κρίθηκε προ πολλού επιβεβλημένη ανάγκη της δημοσιοποίησης οποιασδήποτε επ΄ αυτών πράξης προκειμένου όχι μόνο να μπορούν να διασφαλιστούν οι συναλλασσόμενοι αλλά και να τύχουν του νομικού εκείνου πλαισίου επί του οποίου θα μπορεί να επέλθει ουσιαστική σύσταση, μετάθεση ή κατάργηση δικαιώματος επ΄ αυτών.
Και ενώ για τα κινητά αγαθά η παράδοση αυτών αποτελεί δημοσιότητα που ικανοποιεί τον σκοπό, αντίθετα για τα ακίνητα, λόγω της φύσης τους, αναζητήθηκε η ανεύρεση ενιαίου τύπου δημοσιότητας. Έτσι η δημοσιότητα πράξεων επί ακίνητης ιδιοκτησίας επεβλήθη να καταχωρούνται σε ειδικά δημόσια βιβλία, προσιτά σε όλους, που όμως στη πράξη απαντώνται στα ακόλουθα τρία συστήματα μεταγραφής.
Το πλέον ιδεώδες των παραπάνω κρίνεται το δεύτερο σύστημα που συνίσταται σε τήρηση κτηματικών βιβλίων.
Πηγές
Κατηγορία:Εμπράγματο Δίκαιο Κατηγορία:Αστικό Δίκαιο
Zoo (τηλεοπτική σειρά)
Το Zoo είναι τηλεοπτική, δραματική, σειρά, βασιζόμενη στο ομώνυμο λογοτεχνικό έργο του Τζέημς Πάτερσον και του Μάικλ Λέντγουιτζ. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 30 Ιουνίου του 2015, στο CBS, κλείνοντας την πρώτη σεζόν στις 15 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, με το 13ο επεισόδιό της.
Πλοκή
Η σειρά περιστρέφεται γύρω από την ξαφνική επιθετικότητα των ζώων ενάντια στους ανθρώπους και, γενικότερα, τη σημαντική αλλαγή συμπεριφοράς των ζώων, σε όλα τα επίπεδα. Τούτο, το παρατηρεί ένας ζωολόγος, ο Τζάκσον Οζ, ο οποίος θα προσπαθήσει να λύσει αυτό το αίνιγμα. Κατόπιν, θα συγκληθεί μία ετερόκλητη ομάδα, από κάποιους οι οποίοι παρατήρησαν αυτό το φαινόμενο. Σε αυτή την ομάδα θα συμμετάσχει και ο Οζ, αλλά και ο φίλος του ο Άμπραχαμ, καθώς και οι άλλοι 3 με επικεφαλής τη Χλόη. Αργότερα, θα καταλάβουν πως αυτοί που τους συγκέντρωσαν, δουλεύουν για αυτούς, οι οποίοι πιθανώς ευθύνονται για αυτή την αλλόκοτη συμπεριφορά των ζώων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του CBS
Βασίλειος Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας
Ο Βασίλειος Αλεξάνδροβιτς, ρωσικά Василий Александрович (7 Ιουλίου 1907 - 23 Ιουνίου Ιουλίου 1989) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου Μιχαήλοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο έκτος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Απεβίωσε το 1989 στο Γούντσαιντ της Καλιφόρνιας σε ηλικία 82 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1931 τη Ναταλία Γκολύτσινα, μακρινή εξαδέλφη της συζύγου τού Ροστισλάβ, αδελφού τού Βασιλείου. Είχε τέκνο:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Καμπιά Εύβοιας
Ιστορικά στοιχεία
Στο οροπέδιο Μαλών, πάνω από το χωριό έχουν βρεθεί ερείπια αρχαίου τείχους. Στο φαράγγι του Χάβρου βρίσκεται λαξευμένος βράχος ο οποίος θεωρείται ότι ανήκε στο αρχαίο υδραγωγείο της Χαλκίδας. Το χωριό αναφέρεται σε οθωμανικό φορολογικό κατάστιχο του 1474 με την ονομασία Kanbiya. Σύμφωνα με το κατάστιχο, είχε 14 σπίτια.
Το 1835 τα Καμπιά προσαρτήθηκαν στον δήμο Ληλαντίων και το 1882 στο δήμο Διρφύων. Με την κατάργηση των δήμων το 1912 ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Χαλκίδας. Με το σχέδιο Καποδίστριας προσαρτήθηκαν στον δήμο Διρφύων και με το πρόγραμμα Καλλικράτης στον δήμο Διρφύων - Μεσσαπίων.
Απογραφές πληθυσμού
Η πορεία του πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Σημεία ενδιαφέροντος
Κοντά στην είσοδο του χωριού βρίσκεται το φαράγγι των Καμπιών ή φαράγγι του Χάβου. Σε περιοχή με πηγή νερού βρίσκεται ο σπηλαιώδης ναός της Αγίας Κυριακής.
Στο βουνό Μέγας Λόγγος, σε υψόμετρο 700 μέτρων, βρίσκεται το αναρριχητικό πεδίο Καμπιών. Το ύψος του πεδίου ποικίλει από τα 8 μέχρι τα 60 μέτρα. Οι πρώτες διαδρομές ανοίχθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Οικονομία
Το χωριό έχει κυρίως αγροκτηνοτροφική οικονομία. Τα κύρια προϊόντα του χωριού είναι τα ρεβίθια, τα φασόλια και το μέλι, ενώ είναι επίσης γνωστό για τη φάβα του. Επίσης οι κάτοικοι ασχολούνται με τη συλλογή ραδικιών, ρίγανης και τσαγιού του βουνού. Στη πηγή νερού Κρύα Βρύση βρίσκεται εκτροφείο πέστροφας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Διρφύων - Μεσσαπίων
Χεντάι
Χεντάι (ιαπωνικά: 変態 ή へんたい) είναι ιαπωνική λέξη που μπορεί να μεταφραστεί σαν "αλλαγή μορφής", "ανωμαλία" ή "μεταμόρφωση". Στην αργκό σημαίνει "το διεστραμμένο" (σεξουαλικά) και χρησιμοποιείται τόσο στην Ιαπωνία όσο και σε πολλές άλλες χώρες αναφορικά με ανιμέ, μάνγκα και βιντεοπαιχνίδια με σεξουαλικό ή πορνογραφικό περιεχόμενο. Ο όρος "χεντάι" (hentai) επίσης χρησιμοποιείται (έξω από την Ιαπωνία) για να αναφερθεί γενικά σε πορνογραφικά κόμικς που δεν είναι απαραίτητα ανιμέ ή μάνγκα. Αυτή είναι συχνότερα η περίπτωση εάν το εν λόγω κόμικ είναι μια μίμηση προϋπάρχοντος κόμικ ή ενός χαρακτήρα (π.χ. πορνογραφικό κόμικ της πριγκίπισσας Γιασμήν). thumb|right|250px|Το όνειρο της γυναίκας του ψαρά, ξυλογραφία 19ου αιώνα Σε αντίθεση με τη φωτογραφική πορνογραφία, το χεντάι επιτρέπει πλήρη χρήση της φαντασίας σε αδύνατες ή και κοινωνικά απαράδεκτες σκηνές. Επίσης, πολλές φορές οι χαρακτήρες είναι φανταστικά πλάσματα με έντονες διαστροφές ή υπερφυσικά σεξουαλικά χαρίσματα.
Κατηγορίες Χεντάι
Υπάρχουν δύο κύριες κατηγορίες χεντάι, ετεροφυλοφιλικού και ομοφυλοφιλικού τύπου. Η δεύτερη ομάδα μπορεί να διαχωριστεί περαιτέρω σε γιαόι (αρσενική ομοφυλοφιλία) και γιούρι (λεσβιακή ομοφυλοφιλία). Δευτερεύουσες κατηγορίες είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορνογραφία Κατηγορία:Ορολογία anime και manga
Άλτμυλ
Ο Άλτμυλ είναι ποταμός στη Βαυαρία της Γερμανίας. Είναι αριστερός παραπόταμος του Δούναβη και έχει μήκος 230 χιλιόμετρα.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η πηγή του Άλτμυλ βρίσκεται κοντά στην πόλη Άνσμπαχ. Από εκεί ο ποταμός ρέει νοτιοανατολικά ως στενό ρυάκι και εισέρχεται στη λίμνη Άλτμυλζεε βόρεια της πόλης Γκουντσενχάουζεν. Μετά από εκεί το πλάτος του ποταμού αυξάνεται, καθώς διαρρέει τον Φραγκονικό Ιούρα. Έπειτα εισέρχεται στο φυσικό πάρκο της κοιλάδας του Άλτμυλ, το οποίο είναι φημισμένο για τη φυσική ομορφιά του.
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Δούναβη Κατηγορία:Ποταμοί της Βαυαρίας Κατηγορία:Ποταμοί της Γερμανίας
Η Γέφυρα για την Τεραμπίθια
To Bridge to Terabithia (ελλ. τίτλος Η Γέφυρα για την Τεραμπίθια) είναι μια ταινία Αμερικανικής παραγωγής του 2007 σε σκηνοθεσία Γκάμπορ Τσουπό. Η ταινία είναι μια παραγωγή της Walt Disney Pictures σε συνεργασία με τη Walden Media και αποτελεί μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου της Κάθριν Πάτερσον. Η ταινία έκανε πρεμιέρα στην Αμερική στις 16 Φεβρουαρίου του 2007 και κατέλαβε την πρώτη θέση στα ταμεία το πρώτο Σαββατοκύριακο της προβολής της.
Πλοκή
Ο Τζές και η Λέσλι είναι δύο παιδιά από διαφορετικούς κόσμους που θα βρεθούν γείτονες και συμμαθητές. Μια στενή φιλία θα αναπτυχθεί μεταξύ τους με βάση την κοινή τους αγάπη για τη φαντασία. Ο Τζες είναι ένας πιτσιρικάς με ταλέντο στη ζωγραφική. Μέλος φτωχής αμερικάνικης οικογένειας, νιώθει μόνος ανάμεσα σε τέσσερις αδελφές, μια αδύναμη μάνα και έναν σκληρό πατέρα. Στο σχολείο, συχνά – πυκνά γίνεται στόχος νταήδων. Δεν αντιδρά όμως. Ευγενικό παιδί, εμφανίζει μια στωικότητα ενήλικου. Διέξοδός του, ο άδολος έρωτας – θαυμασμός που νιώθει για τη δασκάλα της μουσικής. Τα πράγματα θα αλλάξουν όταν στην τάξη του εμφανίζεται μια καινούργια συμμαθήτρια, η Λέσλι. Η Λέσλι είναι κόρη διανοουμένων (συγγραφέων), είναι έξυπνη, αθλητικότατη και διαθέτει οργιώδη φαντασία. Η οικογένειά της εγκαθίσταται δίπλα στο σπίτι του Τζες και τα πράγματα έρχονται έτσι ώστε, παρά τις αρχικές του επιφυλάξεις, οι δυο τους να γίνουν πραγματικοί φίλοι.Βλέπουν ένα σχοινί να κρέμεται πάνω από ένα ποταμάκι. Αυτό θα είναι το «κλειδί» για να περάσουν απέναντι, στην άλλη πλευρά, σε μια μαγική χώρα με το όνομα Τεραμπίθια. Μια χώρα όπου οι δυο τους είναι βασιλιάδες, όπου καλούνται να αντιμετωπίσουν παράξενα πλάσματα, όπου τίποτε δεν είναι αυτό που φαίνεται. Η ζωή του Τζες αλλάζει προς το (πολύ) καλύτερο. Θα περάσουν αξέχαστες στιγμές μέχρι τη μέρα που ένα τραγικό γεγονός θα έρθει να ανατρέψει τον κόσμο τους.Η Λέσλι πήγε να περάσει το ποτάμι και το σκοινί κόπηκε και χτύπησε σε μια πέτρα στο κεφάλι.Η Λέσλι έτσι πέθανε.Ο Τζές στεναχωρήθηκε πολύ.Έτσι αποφάσησε να φτιάξει μια φέφυρα που θα οδηγούσε στην Τεραμπίθια για την μικρή του αδερφή.
Ο Τζές Άαρονς είναι ένας νεαρός επίδοξος καλλιτέχνης που φοιτά στην πέμπτη τάξη του δημοτικού σχολείου. Ζει στο Lark Creek, στη Βιρτζίνια. Η οικογένειά του αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα. Ο Τζές έχει πέντε αδερφές, μία εκ των οποίων είναι η Μέι, η μικρότερη από τις αδερφές του. Κάθε μέρα πηγαίνει στο σχολείο με το σχολικό λεωφορείο συνοδευόμενος από τη Μέι. Ο Τζες αποφεύγει το σχολείο εξαιτίας μερικών κοριτσιών-τραμπούκων. Στο σχολείο μερικοί άλλοι μαθητές πειράζουν τον Τζες. Την πρώτη μέρα του σχολείο στην τάξη έρχεται ένας καινούριος μαθητής, η Λέσλι Μπουρκ. Στο διάλειμμα ο Τζες λαμβάνει μέρος σε ένα διαγωνισμό μεταξύ αγοριών, για τον οποίο είχε προπονηθεί στο σπίτι. Η Λέσλι λαμβάνει κι αυτή μέρος την τελευταία στιγμή και καταφέρνει να νικήσει όλα τα αγόρια, προς μεγάλη ενόχληση του Τζες. Στο δρόμο για το σπίτι ο Τζες και η Λέσλι ανακαλύπτουν ότι είναι γείτονες.
Αργότερα το βράδυ, ο Τζες απογοητεύεται όταν ανακαλύπτει ότι η Μέι ζωγράφισε στο σημειωματάριο με τα σκίτσα του αλλά η μαμά του, που έχει αδυναμία στις κόρες της τον αγνοεί. Αυτός μετά παρακολούθησε τον πατέρα του που φρόντιζε τον κήπο και ταυτόχρονα σχεδίαζε στο μπλοκ. Την επόμενη μέρα στο σχολείο η Λέσλι θαύμασε τα σχέδια του Τζές και σύντομα οι δυο τους έγιναν οι καλύτεροι φίλοι. Μετά το σχολείο διασχίζουν το δάσος που βρίσκεται κοντά στο σπίτι τους και ανακάλυψαν ένα ρυάκι πάνω από το οποίο κρεμόταν ένα σκοινί που ήταν δεμένο σε ένα κλαδί. Τα δύο παιδία περνάμε στην αντίπερα όχθη με το σκοινί και βρίσκουν ένα εγκαταλειλημένο δεντρόσπιτο και ανεβαίνουν σε αυτό. Τα παιδιά αποφασίζουν να εφεύρουν ένα νέο κόσμο, τον οποίο η Λέσλι ονόμασε Τεραμπίθια. Ο κόσμος της φαντασίας, ο οποίος είανι μια αντανάκλαση της ζωής τους, έρχεται στη ζωή μέσα από τα μάτια τους καθώς εξερευνούν την γύρω περιοχή. Για τις επόμενες μέρες ο Τζες και η Λέσλι περνάνε τον ελεύθερο χρόνο τους στο δενδρόσπιτο, γνωρίζοντας ο ένας τον άλλον.
Η Λέσλι δίνει ένα σετ ζγραφικής στον Τζες για τα γενέθλια του. Αυτός απόφασίζει να της δώσει ένα κουτάβι,το οποίο ονομάζει Prince Terrien (συντόμευση Ρ.Τ.). Στο μεταξύ στην Τεραμπίθια παλεύουν διάφορα πλάσματα, συμπεριλαμβανομένου ενός τρολ που μοιάζει με τη Τζάνις Άβερι, μιας από τους νταήδες του σχολείου. Στη συγκεκριμένη στιγμή η Λέσλι περπατά πάνω σε ένα αρχείο καταγραφής και φωνάζει«Εμείς φτιάχνουμε τους κανόνες στην Terabithia και τίποτα δεν μας συντρίβει!" Τα παιδιά παρατηρούν και άλλα πλάσματα που μοιάζουν με μαθητές στο σχολείο τους. Αποφασίζουν να πάνε σπίτι όταν αρχίζει να βρέχει και το ρυάκι με το σκοινί αρχίζει να ξεχυλίζει από το νερό. Καθώς τρέχει για το σπίτι του ο Τζες συνηδειτοποιεί ότι είναι ερωτευμένος με τη Λέσλι.
Το επόμενο πρωί, η κα Έντμουντς, δασκάλα της μουσικής, καλεί τον Τζες σε μια εκδρομή σε ένα μουσείο τέχνης. Ο Τζες προσπαθεί να πάρει την έγκριση της μητέρας του αλλά επειδή αυτή μισοκοιμόταν πήρε τον μουρμουρητό της ως έγκριση. Ο Τζες δε ζητάει από την Λέσλι να τον συνοδεύσει. Μεγάλο λάθος... Όταν επέστρεψε σπίτι οι γονείς του αρρωστημένα ανήσυχοι επειδή δεν ήξεραν πού είναι, τον πληροφόρησαν ότι η Λέσλι είχε πνιγεί στο ξεχειλισμένο ρυάκι με το σκοινί. Το σκοινί έσπασε όταν η Λέσλι κρεμάστηκε πάνω του για να επιστρέψει, προφανώς, στην Τεραμπίθια.Ο Jess είναι πληγωμένος, και λέει ότι δεν πιστεύει ότι η Leslie πνίγηκε. Την επόμενη μέρα,Ο Jess και οι γονείς του επισκέπτονται το σπίτι της οικογένειας Burke να υποβάλουν τα σέβη τους. Ο πατέρας της Λέσλι λέει στον Τζες ότι η κόρη του τον αγαπούσε και τον ευχαρίστησε που στάθηκε ένας καλός φίλος σ' αυτή, δεδομένου ότι είχε πρόβλημα να κάνει φίλους στο σχολείο. Ο Τζες αισθάνεται συντριπτηκές ενοχές για το θάνατο της Λέσλι γιατί δεν την κάλεσε στο μουσείο και δεν ήταν εκέι για εκείνη.Τρέχει πίσω στο δάσος, και ξεσπά σε δάκρυα. Ο πατέρας του τού είπε ότι δεν είναι δικό του λάθος και του είπε "Αυτή σας έφερε κάτι το ιδιαίτερο όταν ήρθε εδώ, έτσι δεν είναι; Αυτό είναι που κρατάτε για αυτή.Αυτό είναι το πώς μπορείτε να την κρατήσει στη ζωή». Ο Jess αποφασίζει να φανταστεί ξανά την Terabithia και χτίζει μια γέφυρα με μια πινακίδα που λέει "Τίποτα δεν μας συντρίβει" σε όλον το ρυάκι για να υποδεχθεί ένα νέο νόμο. Αυτός προσκάλεσε την αδερφή του Μέι να επισκεφτεί την Τεραμπίθια. Αυτή είναι πανευτυχής γιατί δε γινόταν δεκτή προηγουμένως. Αυτή και ο Τζες φέρνει την Τεραμπίθια πίσω με ακόμα μεγαλύτερη λαμπρότητα,με τον Jess ως βασιλιά και την αδελφή του ως πριγκίπισσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε παιδικά βιβλία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Icon Productions Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Summit Entertainment Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Νέα Ζηλανδία
Μαρία Λάουρα της Αυστρίας-Έστε
Η Πριγκίπισσα Μαρία Λάουρα του Βελγίου, Αρχιδούκισσα της Αυστρίας-Έστε (Prinzessin Maria Laura von Belgien, Erzherzogin von Österreich-Este, 26 Αυγούστου 1988 -) είναι το τέταρτο παιδί του Λορέντζ, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 26 Αυγούστου 1988 στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Άγιος Λουκάς του Γολουβί Σαιν Λαμπέρ, προάστειο των Βρυξελλών και είναι το δεύτερο παιδί και η πρώτη κόρη του Λορέντζ, Αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε και της Πριγκίπισσας Άστριντ του Βελγίου. Ανάδοχοι της ήταν ο πατρικός θείος της Αρχιδούκας Γεράρδος της Αυστρίας-Έστε, και η πατρική θεία της Αρχιδούκισσα Μαρία Βεατρίκη της Αυστρίας-Έστε, Κόμισσα του Άρκο-Σίννερμπεργκ.
Όλοι οι παππούδες της και οι προ-παππούδες της είναι βασιλικής και ευγενικής καταγωγής. Προέρχεται από τις βασιλικές οικογένειες της Αυστρίας, του Βελγίου, της Ιταλίας, της Σουηδίας, της Γαλλίας, της Δανίας, της Βρετανίας, της Πορτογαλίας, της Γερμανίας και της Γερμανίας. Μέσω της γιαγιάς της, της πρώην βασίλισσας Πάολα, προέρχεται από μια σειρά από ιταλικών ευγενών οικογενειών.
Η Μαρία Λάουρα μεγάλωσε μέχρι το 1993 στη Βασιλεία της Ελβετίας, όταν οι γονείς της μετακόμισαν στο Βέλγιο. Εκπαιδεύτηκε, όπως τα αδέλφια της και τα νεότερα ξαδέλφια της, σε σχολείο Ιησουιτών στο Κολέγιο Άγιος Ιωάννης Μπέρτσμαν στις Βρυξέλλες.
Η Μαρία Λάουρα μιλάει άπταιστα Γαλλικά, Ολλανδικά και Γερμανικά, τις τρεις επίσημες γλώσσες του Βελγίου, καθώς και τα αγγλικά.
Το ατύχημα στο Βατερλώ
Στις 9 Σεπτεμβρίου 2005, η Μαρία Λάουρα, μαζί με άλλους έξι φοιτητές, έτρεχαν προς το σπίτι τους, από το Διεθνές Σχολείο του Αγίου Ιωάννη στο Βατερλώ, όταν το λεωφορείο συγκρούστηκε σε τρία αυτοκίνητα και αναποδογύρισε αρκετές φορές. Όλοι οι φοιτητές κατάφεραν να ξεφύγουν πριν το λεωφορείο τυλιχθεί στις φλόγες. Η Μαρία Λάουρα δεν είχε τραυματιστεί, αλλά μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για προληπτικούς λόγους και έφυγε μαζί με τους γονείς της μετά από λίγες ώρες.
Τίτλοι
Όλα τα παιδιά του Αρχιδούκα της Αυστρίας-Έστε, Πρίγκιπα Λορέντζ, φέρουν τον τίτλο "Πρίγκιπας/Πριγκίπισσα του Βελγίου" σύμφωνα με το Βελγικό Βασιλικό Διάταγμα στις 2 Δεκεμβρίου 1991, εκτός από τους παραδοσιακούς αυστριακούς τίτλους "Αρχιδούκας/Αρχιδούκισσα της Αυστρίας-Έστε, Βασιλικός/Βασιλική Πρίγκιπας/Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, της Βοημίας, Πρίγκιπας/Πριγκίπισσα της Μόντενα".
Φιλιώ Πυργάκη
Η Φιλιώ Πυργάκη (Ασπρόκαμπος Σικυωνίων Κορινθίας, 11 Οκτωβρίου 1939 - 17 Ιουλίου 2021) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια δημοτικής παραδοσιακής μουσικής. Έγινε πολύ γνωστή τραγουδώντας σε πανηγύρια σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Υπολογίζεται ότι έχει κυκλοφορήσει πάνω από 200 διαφορετικούς δίσκους όλων των μορφών.
Γεννήθηκε στον Ασπρόκαμπο της ορεινής Κορινθίας το 1939. Τραγουδούσε σε γλέντια και πανηγύρια από την ηλικία των 14 ετών από το 1953. Ύστερα από ένα ατύχημα που είχε μετακόμισε στην Αθήνα, όπου παρουσιάστηκε στη δισκογραφική εταιρία Columbia, με την οποία κυκλοφόρησε πολλούς δίσκους 45 στροφών. Ο πρώτος της δίσκος κυκλοφόρησε το 1967 με την ονομασία «Βαρέθηκα τα νιάτα μου», με μουσική και στίχους του Κώστα Κοντογιώργη, ο οποίος την είχε εντάξει στην ορχήστρα του. Αργότερα, αναγνωρίστηκε στον χώρο του δημοτικού τραγουδιού και παράλληλα συνεργάστηκε με μεγάλους και σπουδαίους μουσικούς.
Η Φιλιώ Πυργάκη πέρα από την Ελλάδα έκανε πολλές εμφανίσεις και στο εξωτερικό (π.χ. στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στη Γερμανία, στη Σκανδιναβία κ.α.) διαδίδοντας το δημοτικό τραγούδι με μεγάλη επιτυχία και ανταπόκριση από τον κόσμο.
Το 2008 διαγνώστηκε με καρκίνο με τον οποίον πάλεψε 13 χρόνια μένοντας παράλληλα ενεργή στο τραγούδι μέχρι το τέλος. Απεβίωσε στις 17 Ιουλίου 2021 σε ηλικία 81 ετών και κηδεύτηκε στην Άκοβα Αργολίδας. Τον Μάιο του 2021 είχε χάσει επίσης από καρκίνο τον σύζυγό της, Δημήτρη Κωστόπουλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Λαυσαϊκή Ιστορία
Συγγραφέας
Συγγραφέας του έργου είναι ο ασκητής Παλλάδιος. Ο Παλλάδιος γεννήθηκε το 364 μ.Χ. στην Γαλατία. Μοναχός εκάρη σε ηλικία είκοσι ετών. Το 400 μ.Χ. χειροτονήθηκε επίσκοπος Ελενοπόλεως της Βιθυνίας. Το 417 μ.Χ. ανέλαβε επίσκοπος Ασπουτών της Γαλατίας. Περί το 431 μ.Χ. πέθανε.
Λειτουργική χρήση
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία (Βυζαντινά χρόνια) η Λαυσαϊκη Ιστορία διαβαζόταν κατά τις πρώτες ημέρες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής ως πατερικά κείμενα.
Μεταφράσεις του έργου
Η Λαυσαϊκή Ιστορία έχει μεταφραστεί: στα Λατινικά, Γαλλικά, Ισπανικά και στα Νεοελληνικά. <references group="σημ." />
Εξωτερικός σύνδεσμος
Κατηγορία:Βιογραφικά λεξικά
Πόδι (μονάδα μήκους)
μικρογραφία|Συγκριτική αποτύπωση [[πήχης (μονάδα μήκους)|πήχη, ποδιού και οργιάς στο Δημαρχείο του Ρέγκενσμπουρκ.]] thumb|right|350px|Πίνακας μετρήσεως στο [[Αστεροσκοπείο του Γκρίνουιτς|Βασιλικό Αστεροσκοπείο Γκρίνουιτς.]] Ένα πόδι (foot), (διεθνές σύμβολο: ft ή ′ ) είναι μονάδα μέτρησης μήκους, βάθους και βυθίσματος πλοίων, που δεν ανήκει στο διεθνές σύστημα μονάδων SI αλλά χρησιμοποιείται σε διάφορα συστήματα, όπως το Αγγλικό και αυτό των ΗΠΑ.
Το μέγεθός του μπορεί να διαφέρει από σύστημα σε σύστημα, αλλά σε όλα αντιστοιχεί περίπου στο ένα τέταρτο με ένα τρίτο του μέτρου. Το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο σήμερα είναι το διεθνές πόδι, το οποίο αντιστοιχεί σε 0,3048 μέτρα και συνηθέστερα 0,305 μέτρα.
Ένα πόδι υποδιαιρείται σε 12 δακτύλους ή ίντσες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μονάδες μήκους
Μελέτιος Καλαμαράς
Γενικά βιογραφικά στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Μελέτιος γεννήθηκε στην Αλαγονία της Μεσσηνίας στις 28 Σεπτεμβρίου 1933. Ήταν πτυχιούχος Θεολογίας και πτυχιούχος Φιλολογίας-Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Εκάρη μοναχός σε ηλικία 21 ετών και χειροτονήθηκε διάκονος αμέσως μετά, στις 28 Δεκεμβρίου 1954, από τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο Α΄. Ο ίδιος επίσκοπος τον χειροτόνησε πρεσβύτερο στις 20 Αυγούστου 1959.
Διετέλεσε Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας από το 1957 μέχρι το 1967 και Γραμματέας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος επί των Διορθοδόξων και Διεκκλησιαστικών Σχέσεων από το 1968 μέχρι το 1980.
Εξελέγη Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης την 26η Φεβρουαρίου 1980, χειροτονήθηκε επίσκοπος την 1 Μαρτίου 1980 και ενθρονίστηκε στη μητρόπολή του την 28η Μαρτίου του ίδιου έτους. Δίδασκε το Ευαγγέλιο με απλό τρόπο, έγραψε αρκετά βιβλία-διδαχές και μετέφερε στη νεοελληνική τα κείμενα του Ευαγγελίου για να γίνουν ευκολότερα κατανοητά από τους χριστιανούς.
Ήταν συγγραφέας πολλών βιβλίων. Βραβεύθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για τη μελέτη του «Η Ε΄ Οικουμενική Σύνοδος». Η μελέτη αυτή αποτελεί μεγάλη συμβολή στην ελληνόγλωσση θεολογική επιστήμη, καθώς με τη μετάφραση των λατινικών πρακτικών της Ε' Οικουμενικής Συνόδου, κατέστη δυνατή η κατανόηση των πεπραγμένων και των προσπαθειών για την ενότητα της Εκκλησίας που κατέβαλαν ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός και οι πατέρες της Συνόδου.
Απεβίωσε στο Μοναστήρι του Προφήτου Ηλιού, στα Φλάμπουρα Πρεβέζης, τα ξημερώματα της 21ης Ιουνίου 2012, σε ηλικία 79 ετών. Η σορός του τέθηκε σε προσκύνημα στον ιερό ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Πρέβεζα. Κλήρος και λαός αποχαιρέτησαν τον για 32 χρόνια ποιμενάρχη τους στον ίδιο ναό το Σάββατο 23 Ιουνίου 2012, όπου εψάλη η εξόδιος ακολουθία προεξάρχοντος του μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου και παρουσία 18 μητροπολιτών και 4 επισκόπων. Ετάφη στον αύλειο χώρο του ίδιου ναού.
Λαϊκός (1933-1954)
Ο Μελέτιος Καλαμαράς γεννήθηκε στην Αλαγονία της Μεσσηνίας στις 28 Σεπτεμβρίου του 1933. Ήταν το ένατο από τα έντεκα παιδιά του γιατρού Αγησίλαου Καλαμαρά και της Ελένης Βασιλάκη. Έζησε για λίγο στην Αλαγονία και για μερικά χρόνια στην Καλαμάτα. Το 1947 πήγε στην Αθήνα για να φοιτήσει στο οκτατάξιο, τότε γυμνάσιο. Εκεί έμενε με τη θεία του Ευαγγελία, εξαδέλφη του πατέρα του.
Στη διάρκεια των γυμνασιακών του χρόνων φοίτησε στο 8ο Γυμνάσιο Αρρένων της πλατείας Κουμουνδούρου. Η Θεολογική Σχολή ήταν η συνέχεια, μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο.
Ήταν πτυχιούχος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην οποία φοίτησε από το 1950 μέχρι το 1954, καθώς και της Φιλοσοφικής Σχολής του ίδιου Πανεπιστημίου, στην οποία φοίτησε από το 1954 μέχρι το 1957.
Διάκονος (1954-1959)
Στις 28 Δεκεμβρίου του 1954, σε ηλικία 21 ετών, εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής Βελανιδιάς Μεσσηνίας, μετά τη σχετική ευχή του μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομου Δασκαλάκη. Ο επίσκοπος αναγνώρισε τις ικανότητες του Μελετίου και τον χειροτόνησε διάκονο αμέσως μετά, ενώ ήταν ακόμη στο μοναστήρι. Ήδη γνώριζε όλες τις μορφές της αρχαίας Ελληνικής. Μιλούσε Λατινικά σαν μητρική γλώσσα, καταλάβαινε άριστα τα Ρωσικά, Γαλλικά, Γερμανικά και Αγγλικά και ως εκ τούτου ο Χρυσόστομος τον πήρε από το μοναστήρι και τον έφερε, το 1957, στην Καλαμάτα.
Πρεσβύτερος (1959-1980)
thumb|200 px| Ο πατήρ Μελέτιος όταν ήταν ιερέας στην Καλαμάτα Ενώ ήταν ακόμη διάκονος, ο π. Μελέτιος κλήθηκε να κηρύξει τον λόγο του Θεού στη Μητρόπολη Μεσσηνίας. Ήταν ιεροκήρυκας στην Καλαμάτα από το 1957 μέχρι το 1967. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος στις 20 Αυγούστου 1959 από τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσόστομο Α΄, τον οποίο ακολούθησε. Στην Καλαμάτα η ζωή του συνδυάστηκε με τον πατέρα Ιωήλ Γιαννακόπουλο (1901-1966) και τον Μικρασιάτη κληρικό π. Αγαθάγγελο Μιχαηλίδη (1908-1991), πρωτοσύγκελλο, τότε, του μητροπολίτη Μεσσηνίας Χρυσοστόμου. Μετά την κοίμηση του π. Ιωήλ, ο π. Αγαθάγγελος θα γινόταν η αιτία να βρεθεί ο π. Μελέτιος μαζί του, κατ’ αρχάς στη Μονή Πεντέλης και στη συνέχεια στο Γραφείο Διορθοδόξων και Διεκκλησιαστικών Σχέσεων της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπου υπηρέτησε ως γραμματέας μέχρι το 1980.
Στην Αθήνα ήταν εφημέριος του ναού του Αγίου Ελευθερίου Γκύζη, κοντά στη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Στο υπερώο του ναού εξομολογούσε και στη γειτονική στο σπίτι του (στην οδό Κ. Σάββα 1, στα Πατήσια) Φοιτητική Εστία Πατησίων διοργάνωνε συναντήσεις με φοιτητές και έκανε τους Χαιρετισμούς της Μεγάλης Σαρακοστής στο παρεκκλήσι της Εστίας.
Επίσκοπος (1980-2012)
Την 26 Φεβρουαρίου 1980 η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος εξέτασε τρεις υποψηφίους για τη χηρεύουσα θέση της Μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης: τον αρχιμανδρίτη Ιάκωβο Παχή, μετέπειτα μητροπολίτη Αργολίδος, τον αρχιμανδρίτη Φιλάρετο Βιτάλη, πρωτοσύγκελλο τότε της μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης, και τον αρχιμανδρίτη π. Μελέτιο Καλαμαρά. Εξέλεξαν τον τελευταίο ως επόμενο μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης.
Χειροτονήθηκε επίσκοπος το Σάββατο, 1η Μαρτίου 1980, στην ενορία του, τον Άγιο Ελευθέριο Γκύζη, στην Αθήνα, παρουσία έντεκα επισκόπων από την Εκκλησία της Ελλάδος, του Μητροπολίτη Νουβίας και του Αρχιεπισκόπου Σινά.
thumb|250 px| Ο μητροπολίτης Μελέτιος την ημέρα της άφιξής του στην Πρέβεζα Ο π. Μελέτιος και η συνοδεία του ήρθαν στην Πρέβεζα την Παρασκευή, 28 Μαρτίου του 1980, πριν την Κυριακή των Βαΐων.
Οι στόχοι που έθεσε από την πρώτη μέρα που έφτασε στην Πρέβεζα ήταν:
Μοναστική ζωή
thumb|150 px| Το μοναστήρι του Ζαλόγγου (κάτω) και το Μνημείο των Σουλιωτισσών (πάνω) Σε όλη του τη ζωή ο π. Μελέτιος υπήρξε πραγματικός μοναχός. Ερχόμενος στην Πρέβεζα και έχοντας την ευθύνη της ιερωσύνης για τη Μητρόπολη Πρεβέζης, αυτονόητα συνειδητοποίησε την ανάγκη του μοναχισμού, ως έκφραση της γνησιότητας και της ελευθερίας της Εκκλησίας του Χριστού από τα συμβατικά και εποχιακά σχήματα. Κοντά του ζούσαν μια δεκάδα ήδη μοναχών, αλλά και άλλων προτιθεμένων να μονάσουν. Στη Μητρόπολη δεν υπήρχε μοναχισμός ανδρικός και η γυναικεία μονή του Ζαλόγγου είχε μία και μόνη ηλικιωμένη μοναχή.
Μονή Ζαλόγγου
Ο π. Μελέτιος ξεκίνησε το έργο αναγεννήσεως του μοναχισμού στη Μητρόπολη Νικοπόλεως & Πρεβέζης από την Ιερά Μονή Ζαλόγγου. Ήρθαν από την Αθήνα τρεις πνευματικές του θυγατέρες, οι οποίες ανέλαβαν να αναζωογονήσουν έναν τόπο προσευχής, αφιερώσεως και ελευθερίας, ο οποίος είχε συγχρόνως μια εθνική φόρτιση από τη θυσία των Σουλιωτισσών. Οι γυναίκες αυτές είχαν ήδη εργαστεί ως αδελφές νοσοκόμες στον «Ευαγγελισμό» για περισσότερο από μία εικοσιπενταετία. Σιγά-σιγά, γύρω τους μαζεύτηκαν και άλλα πρόσωπα και το Μοναστήρι του Ζαλόγγου αριθμεί ήδη δεκαπέντε μοναχές.
Μονή Προφήτου Ηλία και Τιμίου Προδρόμου
thumb|left|150 px| Το καθολικό της μονής προφήτου Ηλία και Τιμίου Προδρόμου Μέσα στην πρώτη δεκαετία της διακονίας του στην Πρέβεζα, έγινε φανερή η ανάγκη και μιας ανδρικής μονής. Υπήρχαν, τότε, ήδη γύρω του είκοσι μοναχοί. Το 1986, αφού ολοκλήρωσε την κατασκευή του Πνευματικού Κέντρου της Μητρόπολης στην Πρέβεζα, επί της οδού Χρήστου Κοντού 74, στον χώρο όπου παλαιότερα ήταν η οικία του μητροπολίτη, απόφαση του π. Μελετίου ήταν η ανέγερση μιας ανδρικής μονής.
Δεκαπέντε χιλιόμετρα βόρεια της Πρέβεζας, δίπλα από το χωριό Φλάμπουρα, δημιουργήθηκε η Ιερά Μονή των αγίων Προφήτη Ηλία και Ιωάννη του Βαπτιστή. Με την ανέγερση στοιχειωδών συνθηκών διαβίωσης, άρχισε η ζωή και η λειτουργία της μονής, το 1991.
Μεταφράσεις
thumb|200 px|right| Ο μητροπολίτης Μελέτιος τον Ιανουάριο του 2007 Από την ελληνιστική εποχή έγινε φανερή η μετάλλαξη της ελληνικής γλώσσας. Συν τω χρόνω και επελθούσης της Τουρκοκρατίας, η μετάλλαξη αυτή δημιούργησε ρωγμή στην κατανόηση των νοημάτων, παρά την ηχητικά συγγενή εκφορά των σημαινόντων. Η μεν πρώτη ήταν καταδικασμένη εκ των συνθηκών (ελλείψει εκπαίδευσης) να τείνει μειούμενη, η δε δεύτερη, δημοτική γλωσσική έκφραση, επεκτάθηκε σταδιακά και επικράτησε σε καθημερινή χρήση, παράγοντας ταυτόχρονα και ποίηση και λογοτεχνία ποιότητας και απαιτήσεων.
Με τη γλωσσική αλλαγή που επήλθε μετά τη δικτατορία, η δημοτική έγινε γλώσσα του κράτους. Με τη γλωσσική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση του 1976 δημιουργήθηκε παράλληλα και το νομικό και εκπαιδευτικό πλαίσιο ώστε σταδιακά οι νεότερες γενιές να μη κατανοούν τη γλώσσα των Ακολουθιών, των Μυστηρίων της Εκκλησίας και της Θείας Λειτουργίας.
Ο π. Μελέτιος, μετά την εκλογή του σε επίσκοπο το 1980, σύντομα κατάλαβε ότι η γλώσσα γινόταν φραγμός στη δυνατότητα λογικής παραμονής στον λατρευτικό χώρο (ναό) και αδυναμία προσευχής των Χριστιανών. Έχοντας την ευθύνη έναντι των πιστών και με στόχο την κατανόηση των λειτουργικών κειμένων από τους σημερινούς Χριστιανούς, ξεκίνησε να αποδίδει στη νεοελληνική γλώσσα τις ευχές του μεγάλου Αγιασμού και του Συνοδικού της Κυριακής της Ορθοδοξίας κατ’ αρχάς και στη συνέχεια των μυστηρίων του Βαπτίσματος, του Γάμου και της Θείας Ευχαριστίας. Για τον σκοπό αυτόν εκδόθηκαν αργότερα και βιβλιαράκια με τις Θείες Λειτουργίες στη νεοελληνική. Στη μητρόπολή του, μετά το 1990, οι ιερείς είχαν την ευχέρεια να επιλέξουν για την ενορία τους να τελούν τη Θεία Ευχαριστία στη νεοελληνική και φυσικά σε αυτό τους προέτρεπε, χωρίς ποτέ να το επιβάλλει.
Για την απόφασή του αυτή κατακρίθηκε από πολλούς ιεράρχες και κλήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις στην Ιερά Σύνοδο, στην οποία ευθαρσώς υποστήριξε ότι ως επίσκοπος είναι υπεύθυνος για το ποίμνιό του και τίποτε δεν εμποδίζει τη χρήση της ομιλούμενης γλώσσας στα λειτουργικά κείμενα για τις πνευματικές ανάγκες ενός συγκεκριμένου ποιμνίου, πράγμα που η Σύνοδος απεδέχθη. Μετά τον θάνατό του, όμως, τον Ιούνιο του 2012, τόσο ο τοποτηρητής επίσκοπος όσο και ο επόμενος μητροπολίτης απαγόρευσαν τη χρήση της νεοελληνικής στα λειτουργικά δρώμενα της μητρόπολης Πρεβέζης.
Το θέμα της γλώσσας, το οποίο ο π. Μελέτιος έγκαιρα είδε και έλυσε προ εικοσαετίας στη μητρόπολή του, αντιμετωπίζεται, πλέον, σε κάποιες επισκοπές με ελευθερία επιλογής από κάθε ενορία.
Μελέτιος και 666
Μέχρι το 1981, όπου και αν κανείς έστρεφε την έρευνά του, στον ορθόδοξο χώρο δεν θα έβρισκε ούτε νύξη, ούτε καν για το αν και μήπως το 666 είναι το χάραγμα του αντιχρίστου. Η ορθόδοξη παράδοση αγνοεί παντελώς μια τέτοια εκδοχή.
Από το 1981, όμως, άρχισαν να κυκλοφορούν απόψεις διαμετρικά αντίθετες από τις ορθόδοξες. Υποστηρίχθηκε ότι το 666 είναι το χάραγμα του αντιχρίστου, ότι όσοι το δέχονται, έστω και με τη μορφή του γραμμωτού κώδικα, μεταμορφώνονται σε δαιμονικές προσωπικότητες, ότι το 666 ως κωδικός στις ταυτότητες είναι ισόβια και ανεξάλειπτη σφραγίδα του αντιχρίστου κατ΄ ενέργεια του σατανά, κλπ. Οι απόψεις αυτές ξεκίνησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής από συγγράμματα της Μέρυ Στιούαρτ Ρέλφε, τα οποία έγιναν μπεστ σέλερ, αλλά έφτασαν και στην Ελλάδα. Υποστηρίχθηκαν, μάλιστα, σε τέτοιο βαθμό, που θεολόγοι, μοναστήρια, ιερομόναχοι κ.ά. μάχονταν εναντίον του γραμμωτού κώδικα, θεωρώντας τον το χάραγμα του αντιχρίστου, και κήρυτταν με όλη τους τη δύναμη ότι όποιος τον δέχεται μεταμορφώνεται σε δαιμονική προσωπικότητα και παίρνει επάνω του τη σφραγίδα του σατανά.
Ο μητροπολίτης Μελέτιος, αγωνιώντας για τη θεολογική αλλοίωση που είχε προκληθεί στη διδασκαλία της Εκκλησίας του Χριστού και στα μυαλά και τις συνειδήσεις των πιστών της Εκκλησίας, συνέγραψε το 1997 μελέτη με τίτλο Το Χάραγμα του Αντιχρίστου στην Ορθόδοξη Παράδοση. Στο βιβλίο του, αφού ενημερώσει τον αναγνώστη από πού προήλθαν αυτές οι απόψεις, παραθέτει τα όσα μάς έχουν παραδοθεί από τους πατέρες της Εκκλησίας σχετικά με το θέμα: τι είναι ο αντίχριστος∙ τι αναφέρει η Αγία Γραφή για τον αντίχριστο∙ τι είναι το χάραγμα του αντιχρίστου στην ορθόδοξη παράδοση∙ ποια είναι η σφραγίδα του Χριστού και ποια του αντιχρίστου. Καταλήγει με το συμπέρασμα ότι ο χριστιανός, λίγο πριν το βάπτισμά του απαρνιέται τον διάβολο και με το βάπτισμά του παίρνει τη σφραγίδα του Χριστού. Διαλαλεί, με το βιβλίο του αυτό ο π. Μελέτιος, ότι είναι αθλιότητα για τον βαπτισμένο χριστιανό, που έχει πάρει τη σφραγίδα του Χριστού, να τρέμει τον διάβολο και το άθλιο και ταλαίπωρο όργανό του, τον αντίχριστο.
Για τις απόψεις του αυτές ο π. Μελέτιος λοιδορήθηκε από τμήμα κληρικών και μοναχών και τον ύβρισαν με θεολογικές αυθαιρεσίες. Ο π. Μελέτιος εκφράζοντας το φρόνημα της Εκκλησίας και τη διδασκαλία της, δίδασκε την παντοδυναμία της αγάπης του Χριστού και ότι «ἐκ τῆς χειρὸς Αὐτοῦ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν».
Μεταφράσεις του
thumb|200 px|right| Ο μητροπολίτης Μελέτιος τον Αύγουστο του 2008
Ανακοινώσεις σε Συνέδρια
Πέραν των ανακοινώσεών του σε θεολογικά συνέδρια, ο μητροπολίτης Μελέτιος κατέθεσε την επιστημονική του άποψη για τον χρόνο επίσκεψης του Αποστόλου Παύλου στην αρχαία Νικόπολη της Ηπείρου στο Δεύτερο Διεθνές Συμπόσιο για τη Νικόπολη, με την ανακοίνωση Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν Νικόπολη.
Κηρύγματά του
Κηρύγματα του μακαριστού μητροπολίτη Νικοπόλεως & Πρεβέζης Μελετίου είναι αναρτημένα στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Προφήτου Ηλιού και Τιμίου Προδρόμου, την οποία ο ίδιος ίδρυσε, στα Φλάμπουρα Πρεβέζης.
Η μαρμάρινη προτομή του
thumb|200 px|right| Αποκαλυπτήρια προτομής του μητροπολίτη Μελετίου τον Ιούλιο του 2021 Στις 3 Ιουλίου 2021, τοποθετήθηκε στην Πρέβεζα προτομή του π. Μελετίου. Η προτομή είναι έργο του γλύπτη κ. Βαγγέλη Ρήνα. Παρά το ό,τι ο καλλιτέχνης δεν δημιουργεί γλυπτές προτομές προσώπων, ανέλαβε να λαξεύσει τη μορφή του π. Μελετίου, όταν είδε φωτογραφίες του. Η προτομή του έγινε σε λευκό μάρμαρο Διονύσου το 2020, αλλά λόγω των συνθηκών της πανδημίας, τοποθετήθηκε στον χώρο έξω από το Πνευματικό Κέντρο της Μητροπόλεως Πρεβέζης, το οποίο ο ίδιος δημιούργησε, την επόμενη χρονιά. Πνευματικά τέκνα του αοίδιμου μητροπολίτη, κληρικοί και λαϊκοί, ανέλαβαν εξ ολοκλήρου τη δαπάνη της προτομής καθώς και της διαμόρφωσης του χώρου που τοποθετήθηκε.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μελέτιος Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς
Χριστόδωρος
Ο Χριστόδωρος, αναφέρεται και ο Ιλούστριος από τον αντίστοιχο τιμιτικό αξίωμα που είχε. Υπήρξε ποιητής από την Αίγυπτο σύγχρονος του αυτοκράτορα Αναστάσιου Α'. Έγραψε Ισαυρικά σε έξι βιβλία και διάφορα ποιήματα που εξυμνούσαν πόλεις της αυτοκρατορίας. Το μόνο που σώζεται είναι η Έκφρασις περιγραφές δηλ. των αγαλμάτων που βρίσκονταν στο δημόσιο γυμναστήριο του Ζευξίππου στην Κωνσταντινούπολη. Απαρτίζεται από 416 δακτυλικούς εξάμετρους στίχους και αποτελεί το δεύτερο βιβλίο της Παλατινής Ανθολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινοί ποιητές Κατηγορία:Μεσαιωνικοί ποιητές Κατηγορία:Αιγύπτιοι ποιητές Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Ιλλούστριοι
Άρπασος
Ο Άρπασος ήταν ποτάμια θεότητα της Καρίας, προσωποποίηση του ομώνυμου παραπόταμου του Καρικού Μαιάνδρου που πηγάζει από τον Ταύρο, ο σημερινός «Ακστάι» (= λευκός ποταμός).
Στις όχθες του Αρπάσου ποταμού βρίσκονται τα ερείπια τεσσάρων αρχαίων καρικών πόλεων της Ξυώτιδας, της Υλλαρίμας, της Νεάπολης και των Αρπασών. Επίσης πολύ κοντά στο ποταμό αυτό το 228 π.Χ. δόθηκε σπουδαία μάχη κατά την οποία ο Σέλευκος Β' Καλλίνικος κατάφερε να αποσπάσει εδάφη από τον Άτταλο Α΄ της Περγάμου.
Αρπασος Αρπασος
Φεοντόρ Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας
Ο Φεοντόρ Αλεξάνδροβιτς, ρωσικά Феодор Александрович (23 Δεκεμβρίου 1898 - 30 Νοεμβρίου 1968) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου Μιχαήλοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Απεβίωσε το 1968 στο Ασκαίν της Γαλλίας σε ηλικία 70 ετών.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1923 την Ειρίνα Πάλεϋ, κόρη του Παύλου Αλεξάνδροβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και είχε τέκνο:
Το 1936 διαζεύχθηκαν.
Αναφορές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ