cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαραθώνας
Διοικητικές μεταβολές
Ο Μαραθώνας αποτέλεσε από την δημιουργία του ελληνικού κράτους έδρα οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης. Το 1835 ορίστηκε έδρα του τότε διευρυμένου δήμου Μαραθώνος που περιλάμβανε στα όριά του τους οικισμούς Γραμματικό, Βαρνάβας, Κιούρκα (Αφίδνες), Σπατατζίκι (Πευκόφυτο), Ραπεντόσα (Ανατολή), Ξυλοκέριζα, Σταμάτα, Βελλιαντζίκι (Μικροχώρι), Αμυγδαλέζα, Μάζι (Πολυδένδρι), Γεροσακούλι, Μπρέξιζα και Σπάτα. Μετά την κατάργηση του δήμου το 1912 ο Μαραθώνας αποτέλεσε έδρα της νεοσύστατης κοινότητας Μαραθώνα η οποία αρχικά διατηρούσε στα όριά της τους οικισμούς Σταμάτα, Διόνυσος, Καλέντζι, Αμυγδαλέζα, Μπέης, Ραπεντόσα, Ξυλοκέριζα, Πλεξίδα και Βρανάς. Η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1989 και διατηρήθηκε στην ίδια μορφή μέχρι τα τέλη του 2010. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης ο Μαραθώνας ορίζεται ξανά έδρα του νέου διευρυμένου Δήμου Μαραθώνος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι και Κοινότητες της Αττικής Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Αττικής
Πολιτική της Ουκρανίας
Η πολιτική της Ουκρανίας λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο μιας ημιπροεδρικής αντιπροσωπευτικής δημοκρατικής δημοκρατίας και ενός πολυκομματικού συστήματος. Η εκτελεστική εξουσία ασκείται από το Υπουργικό Συμβούλιο (από κοινού με τον Πρόεδρο ). Η νομοθετική εξουσία ασκείται στο κοινοβούλιο (Βερχόβνα Ράντα). Οι μελετητές περιέγραψαν το πολιτικό σύστημα της Ουκρανίας ως "αδύναμο, κατακερματισμένο, άκρως προσωπικό και ιδεολογικά κενό, ενώ η δικαιοσύνη και τα μέσα ενημέρωσης αποτυγχάνουν να λογοδοτήσουν τους πολιτικούς" (άποψη του Ταράς Κούζιο το 2009). Η ουκρανική πολιτική χαρακτηρίστηκε ως υπερκεντρωμένη, η οποία θεωρείται τόσο κληρονομιά του σοβιετικού συστήματος όσο και από φόβο απόσχισης. Η διαφθορά στην Ουκρανία είναι ασταθής και ευρέως αναφερθείσα στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ως καθοριστικό χαρακτηριστικό (και καθοριστικό μειονέκτημα) της ουκρανικής κοινωνίας, της πολιτικής και της κυβέρνησης. Η Economist Intelligence Unit αξιολόγησε την Ουκρανία ως " υβριδικό καθεστώς " το 2016.
Σύνταγμα της Ουκρανίας
Λίγο μετά την Ανεξαρτησία της το 1991, η Ουκρανία όρισε κοινοβουλευτική επιτροπή για την προετοιμασία ενός νέου συντάγματος, υιοθετώντας το πολυκομματικό σύστημα και ενέκρινε νομοθετικές εγγυήσεις για αστικά και πολιτικά δικαιώματα για τις εθνικές μειονότητες. Ένα νέο, δημοκρατικό σύνταγμα εγκρίθηκε στις 28 Ιουνίου 1996, το οποίο καθιερώνει πλουραλιστικό πολιτικό σύστημα με προστασία των βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών και ημιπροεδρικό καθεστώς διακυβέρνησης.
Το Σύνταγμα τροποποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2004 για να διευκολύνει την επίλυση της κρίσης των προεδρικών εκλογών του 2004. Η συνδικαλιστική συμφωνία μετασχημάτισε τη μορφή κυβέρνησης σε ημιαρχηγικό στον οποίο ο Πρόεδρος της Ουκρανίας έπρεπε να συνεργαστεί με έναν ισχυρό πρωθυπουργό. Οι συνταγματικές τροποποιήσεις τέθηκαν σε ισχύ μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2006.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανικές σπουδές Κατηγορία:Πολιτική της Ουκρανίας
Πρόγραμμα MKUltra
Το Πρόγραμμα MKUltra (Project MKUltra) (ή MK-Ultra) είναι η κωδική ονομασία που δόθηκε σε ένα πρόγραμμα πειραμάτων πάνω σε ανθρώπους που σχεδιάστηκαν και αναλήφθηκαν από την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών των ΗΠΑ (CIA), μερικά από τα οποία ήταν παράνομα. Τα πειράματα σε ανθρώπους είχαν σκοπό να αναπτύξουν διαδικασίες και να διεξάγουν έρευνες σε φάρμακα όπως το LSD, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε ανακρίσεις προκειμένου να αποδυναμωθεί το άτομο και να εξαναγκαστεί σε ομολογία μέσω της πλύσης εγκεφάλου και ψυχολογικών βασανιστηρίων. Το Πρόγραμμα οργανώθηκε μέσω του Γραφείου Επιστημονικής Νοημοσύνης της CIA και συντονίστηκε με το Εργαστήριο Βιολογικού Πολέμου του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Άλλες κωδικές ονομασίες για πειράματα που σχετίζονται με φάρμακα ήταν το Πρόγραμμα Bluebird και το Πρόγραμμα Αγκινάρα (Project Artichoke).
Το Πρόγραμμα MKUltra κυρώθηκε επίσημα το 1953, αλλά περιορίστηκε το 1964 και περαιτέρω το 1967. Επισήμως διακόπηκε το 1973. Το πρόγραμμα ασχολήθηκε επίσης με παράνομες δραστηριότητες,  συμπεριλαμβανομένης της χρήσης Αμερικανών και Καναδών πολιτών ως ακούσια υποκείμενα δοκιμών, που οδήγησαν σε διαμάχες σχετικά με τη νομιμότητά του. Το MKUltra χρησιμοποίησε πολυάριθμες μεθόδους για να χειριστεί τις ψυχικές καταστάσεις και τις εγκεφαλικές λειτουργίες των υποκειμένων της. Οι τεχνικές περιελάμβαναν την κρυφή χορήγηση υψηλών δόσεων ψυχοδραστικών φαρμάκων (ειδικά του LSD) και άλλων χημικών, όπως ηλεκτροσόκ, ύπνωση , απομόνωση και λεκτική και σεξουαλική κακοποίηση, καθώς και άλλων μορφών βασανιστηρίων.
Το πεδίο εφαρμογής του MKUltra ήταν ευρύ, με δραστηριότητες που πραγματοποιήθηκαν υπό το πρόσχημα της έρευνας σε περισσότερα από 80 ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων κολλεγίων και πανεπιστημίων, νοσοκομείων, φυλακών και φαρμακευτικών εταιρειών. Η CIA λειτούργησε έχοντας σαν βιτρίνα πρωτοποριακές οργανώσεις, αν και μερικές φορές κορυφαίοι αξιωματούχοι σε αυτά τα ιδρύματα γνώριζαν τη συμμετοχή της CIA.
Το Πρόγραμμα MKUltra έγινε για πρώτη φορά γνωστό δημοσίως το 1975 από την Επιτροπή Τσερτς του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών και της Προεδρικής Επιτροπής των Ηνωμένων Πολιτειών σχετικά με τις δραστηριότητες της CIA στις Ηνωμένες Πολιτείες (επίσης γνωστή ως Επιτροπή Ροκφέλερ). Οι ερευνητικές προσπάθειες όμως παρεμποδίστηκαν από τον διευθυντή της CIA Ρίτσαρντ Χελμς, ο οποίος έδωσε τη διαταγή να καταστραφούν όλα τα αρχεία του Προγράμματος MKUltra το 1973. Οι έρευνες της Επιτροπής Τσερτς και της Επιτροπής Ροκφέλερ βασίστηκαν σε ορκωτές μαρτυρίες των άμεσων συμμετεχόντων και στο σχετικά μικρό αριθμό εγγράφων που γλύτωσαν της διαταγής του Χελμς.
Το 1977, ο νόμος για την Ελευθερία της Πληροφορίας αποκάλυψε ένα μυστικό αρχείο 20.000 εγγράφων που σχετίζονται με το Πρόγραμμα MKUltra που οδήγησε σε ακροάσεις στη Γερουσία αργότερα εκείνο το έτος. Ορισμένες πληροφορίες που έχουν διασωθεί σχετικά με το MKUltra αποχαρακτηρίστηκαν τον Ιούλιο του 2001. Τον Δεκέμβριο του 2018, τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα περιελάμβαναν μια επιστολή προς έναν άγνωστο γιατρό που συζητούσε τις εργασίες που διεξηγαγε πάνω σε έξι σκυλιά που έτρεχαν, γύριζαν και σταματούσαν μέσω τηλεχειριστηρίου και εμφυτευμάτων εγκεφάλου.
Προέλευση του Προγράμματος
Σύμφωνα με τον συγγραφέα Στίβεν Κίνζερ, το πρόγραμμα της CIA «ήταν η συνέχεια του προγράμματος που ξεκίνησε στις ιαπωνικές εγκαταστάσεις της περιόδου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης για την υποταγή και τον έλεγχο των ανθρώπινων μυαλών». Ο Κίνζερ έγραψε ότι η χρήση μεσκαλίνης από το MKUltra σε ακούσια θύματα ήταν μια πρακτική που οι ναζιστές γιατροί είχαν ξεκινήσει στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου. Ο Κίνζερ αναφέρει στοιχεία για τη συνέχιση μιας ναζιστικής ατζέντας, επικαλούμενη τη μυστική στρατολόγηση των ναζί βασανιστών και βιοπαραγωγών για να συνεχίσουν τον πειραματισμό σε χιλιάδες θύματα και που ναζί έφεραν στο Φορτ Ντέτρικ του Μέριλαντ, για να διδάξουν αξιωματικούς της CIA για τις θανατηφόρες χρήσεις του αέριου σαρίν.
Στόχοι και ηγεσία
Επικεφαλής του Προγράμματος MKUltra ήταν ο Σίντνεϊ Γκότλιμπ, αλλά ξεκίνησε με εντολή του διευθυντή της CIA Άλεν Ντάλες στις 13 Απριλίου 1953. Στόχος του ήταν να αναπτύξει φάρμακα που θα ελέγχουν το μυαλό για να χρησιμοποιηθούν κατά του σοβιετικού μπλοκ σε απάντηση των φερόμενων Σοβιετικών, Κινέζων και Βορειοκορεάτων που χρησιμοποιούσαν τεχνικές ελέγχου του νου σε αιχμαλώτους πολέμου των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του πολέμου της Κορέας. Η CIA ήθελε να χρησιμοποιήσει παρόμοιες μεθόδους για τους δικούς της αιχμαλώτους και ενδιαφέρθηκε να χειριστεί ξένους ηγέτες με τέτοιες τεχνικές, επινοώντας πολλά σχέδια για τη δηλητηρίαση του Φιντέλ Κάστρο. Συχνά διεξήγαγε πειράματα χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεση των ατόμων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ακαδημαϊκοί ερευνητές χρηματοδοτήθηκαν μέσω επιχορηγήσεων από οργανώσεις της CIA, αλλά αγνοούσαν ότι η CIA χρησιμοποιούσε το έργο τους για αυτούς τους σκοπούς. Το πρόγραμμα προσπάθησε να παράγει ένα τέλειο φάρμακο αλήθειας για την ανάκριση υπόπτων σοβιετικών κατασκόπων κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου και να διερευνήσει άλλες δυνατότητες ελέγχου του νου. Το υποπρόγραμμα 54 ήταν το άκρως απόρρητο πρόγραμμα του Ναυτικού "Perfect Concussion", το οποίο υποτίθεται ότι χρησιμοποιούσε εκρήξεις υποακουστικής συχνότητας για να σβήσει τη μνήμη, αλλά αυτό το πρόγραμμα δεν υλοποιήθηκε ποτέ.
Τα περισσότερα αρχεία του MKUltra καταστράφηκαν το 1973 με εντολή του διευθυντή της CIA Ρίτσαρντ Χελμς, οπότε ήταν δύσκολο για τους ερευνητές να αποκτήσουν πλήρη κατανόηση των περισσότερων από 150 χρηματοδοτούμενων ερευνητικών υποπρογραμμάτων που χρηματοδοτούνταν από το MKUltra και σχετικά προγράμματα της CIA.
Κλίμακα Προγράμματος
Ένα έγγραφο του MKUltra του 1955 δίνει μια ένδειξη για το μέγεθος και το εύρος της προσπάθειας. Αναφέρεται στη μελέτη μιας ποικιλίας ουσιών που αλλάζουν το μυαλό και περιγράφεται ως εξής:
Άλλα σχετικά προγράμματα
Το 1964, το πρόγραμμα MKSEARCH ήταν η κωδική ονομασία που δόθηκε στη συνέχεια του προγράμματος MKULTRA. Το πρόγραμμα MKSEARCH χωρίστηκε σε δύο υποπρογράμματα που ονομάστηκαν MKOFTEN και MKCHICKWIT. Η χρηματοδότηση για το MKSEARCH ξεκίνησε το 1965 και έληξε το 1971.
Το MKSEARCH ήταν ένα κοινό πρόγραμμα μεταξύ του Χημικού Σώματος του Στρατού των ΗΠΑ και του Γραφείου Έρευνας και Ανάπτυξης της CIA για την εύρεση νέων ουσιών επιθετικής χρήσης και σκοπός του ήταν να αναπτύξει, να δοκιμάσει και να αξιολογήσει τις δυνατότητες στην μυστική χρήση βιολογικών, χημικών και ραδιενεργών υλικών συστημάτων και τεχνικών για την παραγωγή προβλέψιμων αλλαγών συμπεριφοράς ή/και φυσιολογίας του ανθρώπου για την υποστήριξη εξαιρετικά ευαίσθητων επιχειρησιακών απαιτήσεων. Μέχρι τον Μάρτιο του 1971 είχαν αποκτηθεί πάνω από 26.000 πιθανές ουσίες για μελλοντική έρευνα. Η CIA ενδιαφέρθηκε για τα πρότυπα μετανάστευσης πτηνών για την έρευνα χημικών και βιολογικών πολέμων (CBW). Το υποπρόγραμμα 139 ορίστηκε ως "Bird Disease Studies" στο Penn State. Το MKOFTEN επρόκειτο να ασχοληθεί με τις δοκιμές και την τοξικολογική μεταδοτικότητα και τις συμπεριφορικές επιδράσεις των φαρμάκων σε ζώα και τελικά σε ανθρώπους. Το MKCHICKWIT ασχολήθηκε με την απόκτηση πληροφοριών σχετικά με τις νέες εξελίξεις φαρμάκων στην Ευρώπη και την Ασία και με την απόκτηση δειγμάτων.
Πειράματα σε Αμερικανούς
Τα έγγραφα της CIA υποδηλώνουν ότι διερευνήθηκαν «χημικές, βιολογικές και ακτινολογικές» μεθόδοι ελέγχου του μυαλού ως μέρος του MKUltra. Ξόδεψαν περίπου 10 εκατομμύρια δολάρια ή περισσότερα (περίπου 87,5 εκατομμύρια δολάρια προσαρμοσμένα στον πληθωρισμό).
LSD
Οι πρώτες προσπάθειες της CIA επικεντρώθηκαν στο LSD-25, το οποίο αργότερα κυριάρχησε σε πολλά προγράμματα του MKUltra. Η CIA ήθελε να μάθει αν θα μπορούσαν να κάνουν τους σοβιετικούς κατασκόπους να ομολογήσουν παρά τη θέλησή τους και αν οι Σοβιετικοί μπορούσαν να κάνουν το ίδιο με τους ίδιους τους πράκτορες της CIA.
Μόλις ξεκίνησε το MKUltra τον Απρίλιο του 1953, τα πειράματα περιελάμβαναν τη χορήγηση LSD σε ψυχικούς ασθενείς, φυλακισμένους, τοξικομανείς και - «άτομα που δεν μπορούσαν να αντισταθούν», όπως είπε ένας αξιωματικός της υπηρεσίας. Σε μια περίπτωση, χορήγησαν LSD σε έναν ψυχικό ασθενή στο Κεντάκι για 174 ημέρες. Επίσης, χορήγησαν LSD σε υπαλλήλους της CIA, στρατιωτικό προσωπικό, γιατρούς, άλλους κυβερνητικούς πράκτορες και μέλη του ευρύτερου κοινού για να μελετήσουν τις αντιδράσεις τους. Το LSD και άλλα φάρμακα χορηγήθηκαν συχνά χωρίς τη γνώση του ατόμου ή τη συγκατάθεσή του, κατά παράβαση του κώδικα της Νυρεμβέργης που οι ΗΠΑ είχαν συμφωνήσει να ακολουθήσουν μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο στόχος ήταν να βρεθούν φάρμακα που θα αποσπούσαν απόρρητα μυστικά ή θα καθάριζαν το μυαλό ενός ατόμου και θα τον προγραμματίζαν ως «πράκτορας ρομπότ».
Στην επιχείρηση Midnight Climax, η CIA δημιούργησε αρκετούς οίκους ανοχής στο Σαν Φρανσίσκο για να αποκτήσει μια επιλογή από άντρες που θα ντρεπόταν πολύ να μιλήσουν για τα γεγονότα. Οι άντρες αυτοί έλαβαν LSD και οι οίκοι ανοχής ήταν εξοπλισμένοι με καθρέφτες μονής κατεύθυνσης και οι συνεδρίες μαγνητοσκοπήθηκαν για αργότερα προβολή και μελέτη.
Σε άλλα πειράματα όπου δόθηκε στους ανθρώπους LSD χωρίς τη γνώση τους, ανακρίθηκαν κάτω από έντονα φώτα με τους γιατρούς στο παρασκήνιο να κρατούν σημειώσεις. Εκεί ανέφεραν στα άτομα ότι θα παρατείνουν τα «ταξίδια» τους εάν αρνούνταν να αποκαλύψουν τα μυστικά τους. Τα άτομα που ανακρίθηκαν ήταν υπάλληλοι της CIA, στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ και πράκτορες που ήταν ύποπτοι ότι εργάζονταν για την άλλη πλευρά στον Ψυχρό Πόλεμο. Μακροπρόθεσμη εξάντληση και αρκετοί θάνατοι προέκυψαν από αυτό. ​​Οι εξαρτημένοι από την ηρωίνη δωροδοκήθηκαν για να πάρουν LSD, προσφέροντας τους περισσότερες δόσεις ηρωίνης.
Το Γραφείο Ασφάλειας χρησιμοποίησε το LSD στις ανακρίσεις, αλλά ο γιατρός Σίντνεϊ Γκότλιμπ, ο χημικός που δημιούργησε το MKUltra, είχε άλλες ιδέες: πίστευε ότι αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε κρυφές επιχειρήσεις. Δεδομένου ότι τα αποτελέσματά του ήταν προσωρινά, πίστευε ότι θα μπορούσε να δοθεί σε υψηλόβαθμα στελέχη και με αυτόν τον τρόπο να επηρεάζει την πορεία σημαντικών συναντήσεων, ομιλιών κ.λπ. σε μυστικές επιχειρήσεις. Τότε ξεκίνησαν μια σειρά πειραμάτων όπου το LSD χορηγήθηκε σε άτομα σε «κανονικές» συνθήκες χωρίς κάποια προειδοποίηση. Στην αρχή, όλο το προσωπικό στις Τεχνικές Υπηρεσίες το δοκίμασε ως ένα τυπικό πείραμα, όπου συμμετείχαν δύο άτομα σε ένα δωμάτιο και παρατηρούσαν ο ένας τον άλλον για ώρες και κρατούσαν σημειώσεις. Τα πειράματα συνεχίστηκαν και μετά τον Φρανκ Όλσον, ενός χημικού του στρατού που δεν είχε πάρει ποτέ το LSD, αλλά του δόθηκε κρυφά από τον προϊστάμενό του στη CIA και εννέα ημέρες αργότερα αυτοκτόνησε πέφτοντας από το παράθυρο ενός δωματίου ξενοδοχείου στη Νέα Υόρκη του 13ου ορόφου, όπου υποτίθεται ότι ήταν αποτέλεσμα μιας βαθιάς κατάθλιψης που προκλήθηκε από το φάρμακο. Σύμφωνα με τον Στίβεν Κίνζερ, ο Όλσον είχε προσεγγίσει τους ανωτέρους του λίγο νωρίτερα, αμφισβητώντας την ηθική του προγράμματος και ζήτησε να παραιτηθεί από τη CIA. Η συμμετοχή ορισμένων ατόμων ήταν συναινετική και σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχουν στοιχεία για ακόμη πιο ακραία πειράματα. Σε μια περίπτωση, επτά εθελοντές από το Κεντάκι έλαβαν LSD για 77 συνεχόμενες ημέρες.
Οι ερευνητές του MKUltra απέρριψαν αργότερα το LSD ως πολύ απρόβλεπτο στα αποτελέσματά του. Εγκατέλειψαν την ιδέα ότι το LSD ήταν «το μυστικό που επρόκειτο να ξεκλειδώσει το σύμπαν», αλλά είχε ακόμα μια θέση στο οπλοστάσιο. Ωστόσο, μέχρι το 1962, η CIA και ο στρατός ανέπτυξαν μια σειρά από υπερ-παραισθησιογόνα, όπως το πολύ διαδεδομένο BZ, το οποίο θεωρήθηκε ότι είχε μεγαλύτερα υποσχόμενα αποτελέσματα ως όπλο ελέγχου του μυαλού. Αυτό οδήγησε στην απόσυρση της υποστήριξης από πολλούς ακαδημαϊκούς και ιδιώτες ερευνητές και η έρευνα για το LSD έγινε ελάχιστη προτεραιότητα.
Ύπνωση
Τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα του MKUltra δείχνουν ότι μελέτησαν την ύπνωση στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Οι πειραματικοί στόχοι περιλάμβαναν τη δημιουργία μέσω ύπνωσης προκαλούμενων ανησυχιών, «αύξηση της ικανότητας μάθησης και ανάκλησης σύνθετων γραπτών θεμάτων, καθώς και μελέτες ύπνωσης και πολυγραφικών εξετάσεων, αύξηση της ικανότητας παρατήρησης και ανάκλησης σύνθετων διατάξεων φυσικών αντικειμένων και μελέτη της «σχέσης προσωπικότητας» για την ευαισθησία στην ύπνωση.
Πειράματα σε Καναδούς
Η CIA εξήγαγε πειράματα στον Καναδά όταν στρατολόγησε τον Βρετανό ψυχίατρο Ντόναλντ Έβεν Κάμερον, δημιουργό της ιδέας της «ψυχικής οδήγησης», κάτι που η CIA βρήκε ενδιαφέρον. Ο Κάμερον ήλπιζε να διορθώσει τη σχιζοφρένεια διαγράφοντας τις υπάρχουσες μνήμες και επαναπρογραμματίζοντας το μυαλό. Μετακινούνταν από το Όλμπανι της Νέας Υόρκης στο Μόντρεαλ κάθε εβδομάδα για να εργαστεί στο Allan Memorial Institute του Πανεπιστημίου McGill και πληρώνονταν 69.000 δολάρια από το 1957 έως το 1964 (που θα ήταν 579.480 δολάρια ΗΠΑ το 2021, προσαρμοζόμενο στον πληθωρισμό) για να πραγματοποιήσει πειράματα του MKUltra εκεί, τα πειράματα του Μόντρεαλ. Αυτά τα κεφάλαια έρευνας στάλθηκαν στον Κάμερον από έναν οργανισμό της CIA, την Εταιρεία για τη Διερεύνηση της Ανθρώπινης Οικολογίας, και όπως φαίνεται σε εσωτερικά έγγραφα της CIA, ο Κάμερον δεν ήξερε ότι τα χρήματα προέρχονταν από τη CIA.
Εκτός από το LSD, ο Κάμερον πειραματίστηκε επίσης με διάφορα παραλυτικά φάρμακα καθώς και με ηλεκτροσπασμοθεραπεία με τριάντα έως σαράντα φορές την κανονική ισχύ. Τα πειράματα «οδήγησης» του συνίσταντο στο να βάζουν άτομα σε κώμα που προκαλούνταν από ναρκωτικά για εβδομάδες κάθε φορά (έως και τρεις μήνες σε μία περίπτωση), ενώ έπαιζαν βρόχους θορύβου ή απλές επαναλαμβανόμενες δηλώσεις. Τα πειράματά του πραγματοποιούνταν συχνά σε ασθενείς που εισήλθαν στο ινστιτούτο για κοινά προβλήματα, όπως αγχώδεις διαταραχές ή και κατάθλιψη μετά τον τοκετό, πολλοί από τους οποίους υπέστησαν μόνιμες συνέπειες από τις ενέργειές του. Οι θεραπείες του οδήγησαν σε ακράτεια ούρων των θυμάτων, ή και αμνησία ξεχνώντας ποιοι ήταν οι γονείς τους και νομίζοντας ότι οι ανακριτές τους ήταν οι γονείς τους. Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής, ο Κάμερον έγινε γνωστός παγκοσμίως ως ο πρώτος πρόεδρος της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Ένωσης καθώς και πρόεδρος τόσο της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ένωσης όσο και της Καναδικής Ψυχιατρικής Ένωσης. Ο Κάμερον ήταν επίσης μέλος του ιατρικού προσωπικού του δικαστηρίου της Νυρεμβέργης το 1946-1947.
Μυστικά στρατόπεδα κράτησης
Σε περιοχές υπό αμερικανικό έλεγχο στις αρχές της δεκαετίας του 1950 στην Ευρώπη και την Ανατολική Ασία, κυρίως στην Ιαπωνία, τη Γερμανία και τις Φιλιππίνες, η CIA δημιούργησε μυστικά κέντρα κράτησης, ώστε οι ΗΠΑ να αποφύγουν την ποινική δίωξη. Η CIA συνέλαβε άτομα που ήταν ύποπτα ως εχθρικοί πράκτορες και άλλα άτομα που θεωρούσαν «αναλώσιμα» για τη διενέργεια διαφόρων ειδών βασανιστηρίων και ανθρώπινων πειραματισμών. Οι κρατούμενοι αυτοί ανακρίθηκαν ενώ τους χορηγήθηκαν ψυχοδραστικά φάρμακα και υποβλήθηκαν σε ακραίες θερμοκρασίες, απομόνωση και άλλα παρόμοια για να αναπτύξουν μια καλύτερη κατανόηση του τρόπου καταστροφής και ελέγχου του ανθρώπινου μυαλού.
Αποκάλυψη
Το 1973, εν μέσω πανικού στην κυβέρνηση που προκλήθηκε από το σκάνδαλο Γουοτεργκέιτ, ο διευθυντής της CIA Ρίτσαρντ Χελμς διέταξε να καταστραφούν όλα τα αρχεία του MKUltra. Σύμφωνα με αυτή τη διαταγή, τα περισσότερα έγγραφα της CIA σχετικά με το πρόγραμμα καταστράφηκαν, καθιστώντας αδύνατη την πλήρη έρευνα του MKUltra. Ένα κρυφό αρχείο περίπου 20.000 εγγράφων διασώθηκε της εκκαθάρισης του Χελμς, καθώς είχαν αποθηκευτεί λανθασμένα σε κτίριο οικονομικών αρχείων και ανακαλύφθηκαν μετά από αίτημα της FOIA το 1977. Αυτά τα έγγραφα διερευνήθηκαν πλήρως κατά τη διάρκεια των ακροάσεων της Γερουσίας του 1977
Τον Δεκέμβριο του 1974, οι New York Times ισχυρίστηκαν ότι η CIA είχε πραγματοποιήσει παράνομες οικιακές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένων πειραμάτων σε Αμερικανούς πολίτες, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960. Αυτή η έκθεση προκάλεσε έρευνες από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, με τη μορφή της Επιτροπής Τσερτς, και από μια επιτροπή γνωστή ως Επιτροπή Ροκφέλερ που εξέτασε τις παράνομες εγχώριες δραστηριότητες της CIA, του FBI και των σχετικών υπηρεσιών πληροφοριών του Στρατού.
Το καλοκαίρι του 1975, οι εκθέσεις της επιτροπής Τσερτς του Κογκρέσου και η έκθεση της Επιτροπής Ροκφέλερ αποκάλυψαν στο κοινό για πρώτη φορά ότι η CIA και το Υπουργείο Άμυνας είχαν πραγματοποιήσει πειράματα τόσο σε ακούσιους όσο και σε γνωστούς ανθρώπους, ως μέρος ενός εκτεταμένου προγράμματος ερευνών που είχε σαν στόχο πώς να επηρεάσουν και να ελέγξουν την ανθρώπινη συμπεριφορά μέσω της χρήσης ψυχοδραστικών φαρμάκων όπως το LSD και της μεσκαλίνης καθώς και άλλα χημικά, βιολογικά και ψυχολογικά μέσα. Αποκάλυψαν επίσης ότι τουλάχιστον ένα θύμα, ο Φρανκ Όλσον, είχε πεθάνει μετά από χορήγηση LSD.
Πολλά από όσα έμαθαν η Επιτροπή Τσερτς και η Επιτροπή Ροκφέλερ για το MKUltra περιλαμβάνονταν σε μια έκθεση, που εκπονήθηκε από το γραφείο του Γενικού Επιθεωρητή το 1963, που είχε διασωθεί από την καταστροφή των αρχείων που παραγγέλθηκαν το 1973. Ωστόσο, περιείχε λίγες λεπτομέρειες με τον Σίντνεϊ Γκότλιμπ, ο οποίος είχε αποσυρθεί από τη CIA δύο χρόνια νωρίτερα και ήταν επικεφαλής του MKUltra, να δίνει κατάθεση στην επιτροπή, αλλά ισχυρίστηκε ότι δεν θυμόταν πολλά από τις δραστηριότητες του MKUltra.
The Beat Club Sessions
Το The Beat Club Sessions είναι ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του μπλουζ ροκ κιθαρίστα Ρόρι Γκάλαχερ, το οποίο κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2010 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Eagle Records".
Πρόγραμμα MKUltra
Αποκάλυψη
Η επιτροπή του Κογκρέσου που ερεύνησε την έρευνα της CIA, υπό την προεδρία του γερουσιαστή Φρανκ Τσερτς, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «προφανώς δεν είχε ληφθεί προηγούμενη συγκατάθεση από κανένα από τα θύματα» Η επιτροπή σημείωσε ότι «τα πειράματα που χρηματοδοτούνται από αυτούς τους ερευνητές ... θέτουν υπό αμφισβήτηση την απόφαση των υπηρεσιών να μην καθορίσουν κατευθυντήριες γραμμές για πειράματα». Ακολουθώντας τις συστάσεις της Επιτροπής Τσερτς, ο Πρόεδρος Τζέραλντ Φορντ το 1976 εξέδωσε το πρώτο Εκτελεστικό Διάταγμα για Δραστηριότητες Πληροφορίων, το οποίο, μεταξύ άλλων, απαγόρευε τον «πειραματισμό με ναρκωτικά σε ανθρώπους, εκτός από την ενημερωμένη συγκατάθεση τους και γραπτώς και σύμφωνα με τις οδηγίες που εκδίδονται από την Εθνική Επιτροπή. Οι επόμενες εντολές των προέδρων Κάρτερ και Ρήγκαν επέκτειναν το διάταγμα για να εφαρμοστεί σε κάθε πειραματισμό με ανθρώπους.
Κώστας Ναός
Ο Κώστας Ναός (1929 - 15 Ιουνίου 1996), ήταν Έλληνας ηθοποιός, με συνήθως μικρούς ρόλους στις ταινίες.
Πρόγραμμα MKUltra
Αποκάλυψη
Το 1977, κατά τη διάρκεια ακρόασης της εξεταστικής επιτροπής της Γερουσίας, για να εξετάσει περαιτέρω το MKUltra, ο ναύαρχος Στάνσφιλντ Τέρνερ, τότε διευθυντής της CIA, αποκάλυψε ότι η CIA είχε βρει ένα σύνολο αρχείων, αποτελούμενο από περίπου 20.000 σελίδες, που είχαν διασωθεί από τις εντολές καταστροφής του 1973 επειδή είχαν αποθηκευτεί εσφαλμένα σε ένα κέντρο αρχείων που δεν χρησιμοποιείται συνήθως για τέτοια έγγραφα. Αυτοί οι φάκελοι αφορούσαν τη χρηματοδότηση προγραμμάτων του MKUltra και περιείχαν λίγες λεπτομέρειες, αλλά διδάχθηκαν πολύ περισσότερα από αυτά παρά από την έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή το 1963.
Κώστας Ναός
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1929 στη Λάρισα. Είχε μικρούς ρόλους στον κινηματογράφο, στην τηλεόραση και το θέατρο. Πέθανε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου του 1996, σε ηλικία μόλις 67 ετών, μοναχός και ξεχασμένος, από καρκίνο. Τα τελευταία χρόνια είχε αποσυρθεί και το είχε ρίξει στο αλκόολ. Κηδεύτηκε στο νεκροταφείο του Ζωγράφου με παρουσία λίγων ηθοποιών.
Πρόγραμμα MKUltra
Αποκάλυψη
Στη αίθουσα της Γερουσίας το 1977, ο γερουσιαστής Τεντ Κένεντι είπε: "Ο αναπληρωτής διευθυντής της CIA αποκάλυψε ότι πάνω από τριάντα πανεπιστήμια και ιδρύματα συμμετείχαν σε ένα πρόγραμμα «εκτεταμένων δοκιμών και πειραματισμών» που περιελάμβανε κρυφές δοκιμές ναρκωτικών σε αδαείς πολίτες «σε όλα τα κοινωνικά επίπεδα, υψηλά και χαμηλά, ιθαγενείς Αμερικανούς και ξένους». Αρκετές από αυτές τις δοκιμές αφορούσαν τη χορήγηση LSD σε «ακούσια άτομα σε κοινωνικές καταστάσεις."
Κώστας Ναός
Θεατρικές Παραστάσεις
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Πρόγραμμα MKUltra
Αποκάλυψη
Τουλάχιστον ένας θάνατος, αυτού του Δρ Φρανκ Όλσον,ο οποίος υποβλήθηκε, χωρίς να το γνωρίζει, σε τέτοιο πειραματισμό, εννέα ημέρες πριν από το θάνατό του. Η ίδια η CIA αναγνώρισε στη συνέχεια ότι αυτές οι δοκιμές είχαν ελάχιστη επιστημονική λογική. Οι πράκτορες που διενήργησαν την παρακολούθηση δεν ήταν ειδικευμένοι επιστημονικοί παρατηρητές.
The Beat Club Sessions
Οι ηχογραφήσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στο συγκεκριμένο άλμπουμ προέρχονται από τρεις διαφορετικές εμφανίσεις του Γκάλαχερ για το γερμανικό τηλεοπτικό πρόγραμμα "Beat Club", από το Μάιο του 1971 μέχρι τον Ιούνιο του 1972. Η πρώτη εμφάνιση του καλλιτέχνη στη συγκεκριμένη εκπομπή είχε γίνει με το προηγούμενο συγκρότημα του, τους Taste το 1970, αλλά δεν υπάρχουν τραγούδια από εκείνη την εμφάνιση στο δίσκο, αλλά από τις επόμενες τρεις τις οποίες πραγματοποίησε με το προσωπικό του σχήμα.
Κώστας Ναός
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
The Beat Club Sessions
Τα κομμάτια τα οποία υπάρχουν στη συγκεκριμένη κυκλοφορία είναι κατά βάση συνθέσεις του Γκάλαχερ, ενώ υπάρχουν και διασκευές στα τραγούδια "Messin' with the Kid" του Τζούνιορ Γουέλς και "Toredown" του Σόνι Τόμπσον.
Τραγούδια
1. Laundromat (Gallagher) - 5:20
Πρόγραμμα MKUltra
Αποκάλυψη
Αυτή η αποκάλυψη εκτροχιάζει σε μεγάλο βαθμό τις προσπάθειες των θυμάτων να μηνύσουν τη CIA όπως οι αμερικανικοί ομόλογοι τους, και η καναδική κυβέρνηση τελικά αποφάσισε με εξώδικο συμβιβασμό να δώσει 100.000 δολάρια σε καθένα από τα 127 θύματα. Ο Δρ Κάμερον πέθανε στις 8 Σεπτεμβρίου 1967, αφού υπέστη καρδιακή προσβολή ενώ αυτός και ο γιος του ανέβαιναν στο βουνό. Κανένα από τα προσωπικά αρχεία του Κάμερον για τη συμμετοχή του στο MKUltra δεν διασώθηκε επειδή η οικογένειά του τα κατέστρεψε μετά το θάνατό του.
The Beat Club Sessions
Τραγούδια
2. Hands Up (Gallagher) - 6:25
Πρόγραμμα MKUltra
Έκθεση Γενικού Λογιστηρίου των ΗΠΑ 1994
Το Γενικό Λογιστήριο των ΗΠΑ εξέδωσε έκθεση στις 28 Σεπτεμβρίου 1994, η οποία ανέφερε ότι μεταξύ 1940 και 1974, η DOD και άλλες υπηρεσίες εθνικής ασφάλειας μελέτησαν χιλιάδες ανθρώπινα υποκείμενα σε δοκιμές και πειράματα που περιλάμβαναν επικίνδυνες ουσίες.
Το απόσπασμα από τη μελέτη: "Σε συνεργασία με τη CIA, το Υπουργείο Άμυνας έδωσε παραισθησιογόνα φάρμακα σε χιλιάδες «εθελοντές» στρατιώτες τη δεκαετία του 1950 και του 1960. Εκτός από το LSD, ο Στρατός δοκίμασε επίσης κινουκλιδινυλο βενζυλικό, ένα παραισθησιογόνο με κωδικό όνομα ΒΖ . Πολλές από αυτές τις δοκιμές πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του αποκαλούμενου προγράμματος MKULTRA, που δημιουργήθηκε για να αντιμετωπίσει τις σοβιετικές και κινεζικές προόδους στις τεχνικές της πλύσης εγκεφάλου. Μεταξύ 1953 και 1964, το πρόγραμμα περιελάμβανε 149 προγράμματα που περιελάμβαναν δοκιμές ναρκωτικών και άλλες μελέτες σε ακούσια ανθρώπινα θύματα"
The Beat Club Sessions
Τραγούδια
3. Sinnerboy (Gallagher) - 5:42
4. Just the Smile (Gallagher) - 5:00
5. I Don't Know Where I'm Going (Gallagher) - 2:44
Πρόγραμμα MKUltra
Θάνατοι
Δεδομένης της σκόπιμης καταστροφής των περισσότερων αρχείων της CIA, της μη τήρησης πρωτοκόλλων συναίνεσης με χιλιάδες συμμετέχοντες, της ανεξέλεγκτης φύσης των πειραμάτων και της έλλειψης δεδομένων παρακολούθησης, ο πλήρης αντίκτυπος των πειραμάτων του MKUltra, συμπεριλαμβανομένων των θανάτων, μπορεί να μην γίνει ποτέ γνωστός.
The Beat Club Sessions
Τραγούδια
6. I Could've Had Religion (Gallagher) - 7:19
7. Used to Be (Gallagher) - 5:13
Πρόγραμμα MKUltra
Θάνατοι
Αρκετοί γνωστοί θάνατοι έχουν συσχετιστεί με το MKUltra, με κυριότερο αυτόν του Φρανκ Όλσον, ο οποίος έλαβε LSD χωρίς τη γνώση ή τη συγκατάθεσή του τον Νοέμβριο του 1953, ως μέρος ενός πειράματος της CIA, και πέθανε από αυτοκτονία πηδώντας από το παράθυρο του 13ου ορόφου μια εβδομάδα αργότερα. Ένας γιατρός της CIA που είχε αναλάβει να παρακολουθεί τον Όλσον ισχυρίστηκε ότι κοιμόταν σε άλλο κρεβάτι σε δωμάτιο ξενοδοχείου στη Νέα Υόρκη, όταν ο Όλσον πέθανε. Το 1953, ο θάνατος του Όλσον περιγράφεται ως αυτοκτονία που είχε συμβεί κατά τη διάρκεια ενός σοβαρού ψυχωτικού επεισοδίου. Η εσωτερική έρευνα της CIA κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο επικεφαλής του MKUltra, χημικός της CIA Sidney Gottlieb, είχε πραγματοποιήσει το πείραμα LSD με προηγούμενη γνώση του Όλσον, αν και ούτε ο Όλσον ούτε οι άλλοι άνδρες που συμμετείχαν στο πείραμα ενημερώθηκαν για την ακριβή φύση του φαρμάκου μέχρι περίπου 20 λεπτά μετά την κατάποσή του. Η έκθεση επισημαίνει περαιτέρω ότι ο Gottlieb έπρεπε ωστόσο να επιπληχθεί, καθώς είχε αποτύχει να λάβει υπόψη του τις ήδη διαγνωσμένες τάσεις αυτοκτονίας του Όλσον, οι οποίες θα μπορούσαν να είχαν επιδεινωθεί από το LSD.
The Beat Club Sessions
Τραγούδια
8. In Your Town (Gallagher) - 7:38
9. Should've Learned My Lesson (Gallagher) - 7:22
Πρόγραμμα MKUltra
Θάνατοι
Η οικογένεια Όλσον αμφισβητεί την επίσημη εκδοχή των γεγονότων. Υποστηρίζουν ότι ο Φρανκ Όλσον δολοφονήθηκε επειδή, ειδικά μετά την εμπειρία του στο LSD, είχε γίνει επικίνδυνος για την ασφάλεια, ο οποίος θα μπορούσε να αποκαλύψει κρατικά μυστικά που σχετίζονται με εξαιρετικά διαβαθμισμένα προγράμματα της CIA, για πολλά από τα οποία είχε άμεση προσωπική γνώση. Λίγες ημέρες πριν από το θάνατό του, ο Φρανκ Όλσον εγκατέλειψε τη θέση του ως προϊστάμενος του Τμήματος Ειδικών Επιχειρήσεων στο Ντέτρικ του Μέριλαντ λόγω σοβαρής ηθικής κρίσης σχετικά με τη φύση της έρευνας για τα βιολογικά όπλα. Μεταξύ των ανησυχιών του Όλσον ήταν η ανάπτυξη υλικών δολοφονίων που χρησιμοποίησε η CIA, η χρήση βιολογικών υλικών πολέμου από την CIA σε κρυφές επιχειρήσεις, πειραματισμός με βιολογικά όπλα σε κατοικημένες περιοχές, συνεργασία με πρώην επιστήμονες στο πλαίσιο της Επιχείρησης Συνδετήρας, της έρευνας του LSD για τον έλεγχο του μυαλού και τη χρήση ψυχοδραστικών φαρμάκων κατά τη διάρκεια «τελικών» ανακρίσεων στο πλαίσιο ενός προγράμματος με την κωδική ονομασία Προγράμμα Αγκινάρα. Αργότερα ιατροδικαστικά στοιχεία συγκρούστηκαν με την επίσημη εκδοχή των γεγονότων, καθώς μετά την εκταφή του Όλσον το 1994, οι κρανιακοί τραυματισμοί έδειξαν ότι ο Όλσον είχε δεχθεί χτύπημα και ήταν αναίσθητος πριν πέσει από το παράθυρο. Ο ιατροδικαστής χαρακτήρισε τον θάνατο του Όλσον «ανθρωποκτονία». Το 1975, η οικογένεια του Όλσον έλαβε διακανονισμό 750.000 δολαρίων από την αμερικανική κυβέρνηση και επίσημη συγγνώμη από τον πρόεδρο Τζέραλντ Φορντ και τον διευθυντή της CIA Γουίλιαμ Κόλμπι, αν και οι συγγνώμες τους περιορίστηκαν σε θέματα συναίνεσης μετά από ενημέρωση σχετικά με την κατάποση LSD από τον Όλσον. Στις 28 Νοεμβρίου 2012, η ​​οικογένεια Όλσον κατέθεσε μήνυση κατά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ για τον θάνατο του Φρανκ Όλσον. Η υπόθεση απορρίφθηκε τον Ιούλιο του 2013, εν μέρει λόγω του διακανονισμού μεταξύ της οικογένειας και της κυβέρνησης το 1976. Στην απόφαση για την απόρριψη της αγωγής, ο αμερικανικός δικαστής Τζέιμς Μπόασμπεργκ έγραψε: «Ενώ το δικαστήριο πρέπει να περιορίσει την ανάλυσή του στις τέσσερις γωνίες της καταγγελίας, ο σκεπτικιστής αναγνώστης μπορεί να θέλει να γνωρίζει ότι το δημόσιο μητρώο υποστηρίζει πολλούς από τους ισχυρισμούς της οικογένειας, όσο ακραίο και αν ακούγεται ».
Ένα βιβλίο του HP Albarelli Jr. του 2010 ισχυρίστηκε ότι η μαζική δηλητηρίαση του 1951 στο Pont-Saint-Esprit ήταν μέρος του MKDELTA και ότι ο Όλσον συμμετείχε σε αυτό το γεγονός και ότι τελικά δολοφονήθηκε από τη CIA. Ωστόσο, ακαδημαϊκές πηγές αποδίδουν το περιστατικό σε δηλητηρίαση μέσω ενός τοπικού φούρνου.
The Beat Club Sessions
Τραγούδια
10. Crest of a Wave (Gallagher) - 5:55
11. Toredown (Thompson) - 7:37
Πολ-Αλμπέρ Φεβριέ
Ο Πολ-Αλμπέρ Φεβριέ (Κάννες, 26 Ιανουαρίου 1931 - Αιξ-αν-Προβάνς, 10 Απριλίου 1991) ήταν Γάλλος ιστορικός και αρχαιολόγος, εξειδικευμένος στην ύστερη Αρχαιότητα.
The Beat Club Sessions
Τραγούδια
12. Messin' with the Kid (Wells) - 6:45
Πολ-Αλμπέρ Φεβριέ
Βιογραφία
Σπουδαστής στην École nationale des chartes, αποφοίτησε ως Αρχειονόμος Παλαιογράφος χάρη σε μια διατριβή με τίτλο « Η ανάπτυξη των πόλεων της Ανατολικής Κάτω Προβηγκίας μέχρι τον 16ο αιώνα » (1955). Αφού υπήρξε μέλος της Γαλλικής Σχολής της Ρώμης, διορίστηκε συντηρητής στα Εθνικά Αρχεία και, στη συνέχεια, στα Νομαρχιακά Αρχεία του Ερώ.
Στη συνέχεια, δίδαξε αρχαιολογία και ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Αλγερίου και, από το 1968 ως το 1991, ρωμαϊκή ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Προβηγκίας, του οποίου έγινε και αντιπρόεδρος.
The Beat Club Sessions
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "The Beat Club Sessions" είναι οι εξής:
Πολ-Αλμπέρ Φεβριέ
Βιογραφία
Το 2001, ένα ενιαίο κέντρο ερευνών που έφερε το όνομά του ιδρύθηκε από το Πανεπιστήμιο της Προβηγκίας.
The Beat Club Sessions
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Ρόρι Γκάλαχερ Κατηγορία:Άλμπουμ του 2010
Πρόγραμμα MKUltra
Νομικά ζητήματα που περιλαμβάνουν συναίνεση μετά από ενημέρωση
Οι αποκαλύψεις για τη CIA και τον στρατό ώθησαν έναν αριθμό ατόμων ή επιζώντων τους να καταθέσουν αγωγές κατά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης για τη διεξαγωγή πειραμάτων χωρίς την συγκατάθεση τους. Αν και η κυβέρνηση έδρασε επιθετικά, και μερικές φορές με επιτυχία, προσπάθησε να αποφύγει τη νομική ευθύνη, αρκετοί ενάγοντες έλαβαν αποζημίωση μέσω δικαστικής απόφασης, ή εξωδικαστικού συμβιβασμού ή πράξεων του Κογκρέσου. Η οικογένεια του Φρανκ Όλσον έλαβε 750.000 δολάρια με ειδική πράξη του Κογκρέσου και ο Πρόεδρος Φορντ και ο διευθυντής της CIA Γουίλιαμ Κόλμπι συναντήθηκαν με την οικογένεια του Όλσον για να ζητήσουν δημόσια συγγνώμη.
Προηγουμένως, η CIA και ο στρατός είχαν επιδιώξει ενεργά και επιτυχώς να αποκρύψουν ενοχοποιητικές πληροφορίες, ακόμη και αν παρείχαν κρυφά αποζημίωση στις οικογένειες. Ένα θύμα πειραματισμού με τα ναρκωτικά του στρατού, ο λοχίας στρατού Τζέιμς Στάνλεϊ, ανέφερε ένα σημαντικό, αν και ανεπιτυχές γεγονός. Η κυβέρνηση υποστήριξε στον Στάνλεϊ απαγορεύτηκε να μηνύσει σύμφωνα με το δόγμα των Φέρες.
Το 1987, το Ανώτατο Δικαστήριο επιβεβαίωσε αυτήν την υπεράσπιση σε μια απόφαση 5-4 που απέρριψε την υπόθεση του Στάνλεϊ. Η πλειοψηφία υποστήριξε ότι «μια δοκιμή ευθύνης που εξαρτάται από το βαθμό στον οποίο οι συγκεκριμένες αγωγές θα αμφισβητήσουν τη στρατιωτική πειθαρχία και τη λήψη αποφάσεων θα απαιτούσε από μόνη της δικαστική έρευνα και, συνεπώς, επέμβαση σε στρατιωτικά θέματα». Διαφωνώντας, ο δικαστής Γουίλιαμ Μπρέναν υποστήριξε ότι η ανάγκη διατήρησης της στρατιωτικής πειθαρχίας δεν πρέπει να προστατεύει την κυβέρνηση από την ευθύνη και την τιμωρία για σοβαρές παραβιάσεις των συνταγματικών δικαιωμάτων: "Οι ιατρικές δοκιμές στη Νυρεμβέργη το 1947 εντυπωσίασαν βαθιά τον κόσμο ότι ο πειραματισμός με άγνωστα ανθρώπινα θύματα είναι ανήθικα και νομικά απαράδεκτα. Το Στρατιωτικό Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών καθιέρωσε τον Κώδικα της Νυρεμβέργης ως πρότυπο βάσει του οποίου κρίνονται οι Γερμανοί επιστήμονες που πειραματίστηκαν με ανθρώπινα θύματα, συμπεριλαμβανομένου του LSD."
Πολ-Αλμπέρ Φεβριέ
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Γάλλοι αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί Κατηγορία:Γάλλοι πανεπιστημιακοί
Πρόγραμμα MKUltra
Νομικά ζητήματα που περιλαμβάνουν συναίνεση μετά από ενημέρωση
Η δικαστής Σάντρα Ντέι Ο΄Κόνορ, διατύπωσε ξεχωριστή διαφωνία, δηλώνοντας πως: "Κανένας διαμορφωμένος νόμος δεν πρέπει να αποκλείει από την ευθύνη τον ακούσιο και άγνωστο ανθρώπινο πειραματισμό που φέρεται να συνέβη σε αυτήν την περίπτωση. Πράγματι, όπως παρατηρεί ο Δικαστής Μπρέναν, οι Ηνωμένες Πολιτείες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην ποινική δίωξη των ναζί αξιωματούχων που πειραματίστηκαν με ανθρώπινα θύματα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τα πρότυπα που ανέπτυξαν τα Στρατιωτικά Δικαστήρια της Νυρεμβέργης για να κρίνουν τη συμπεριφορά των κατηγορουμένων, αναφέροντας ότι η «εκούσια συγκατάθεση του ανθρώπινου υποκειμένου είναι απολύτως απαραίτητη... για να ικανοποιηθούν ηθικές, ηθικές και νομικές έννοιες». Εάν παραβιαστεί αυτή η αρχή, το ελάχιστο που μπορεί να κάνει η κοινωνία είναι να μεριμνήσει ώστε τα θύματα να αποζημιωθούν, όσο καλύτερα μπορούν, από τους δράστες."
Σε μια άλλη αγωγή, ο Γουέιν Ρίτσι, πρώην στρατάρχης των Ηνωμένων Πολιτειών, αφού άκουσε για την ύπαρξη του προγράμματος το 1990, ισχυρίστηκε ότι η CIA έβαλε στο φαγητό ή το ποτό του LSD σε μια χριστουγεννιάτικη γιορτή του 1957, η οποία κατέληξε στην προσπάθειά του να διαπράξει ληστεία σε μπαρ και τη μετέπειτα σύλληψή του.
Ενώ η κυβέρνηση παραδέχτηκε ότι εκείνη τη στιγμή διεξάγονταν πειράματα σε ανθρώπους χωρίς τη συγκατάθεσή τους, η Αμερικανίδα δικαστής Μέριλιν Χαλ Πάτελ διαπίστωσε ότι ο Ρίτσι δεν μπορούσε να αποδείξει ότι ήταν ένα από τα θύματα του MKUltra ή ότι το LSD προκάλεσε την απόπειρα ληστείας του και απέρριψε την υπόθεση το 2005.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυστικά κυβερνητικά προγράμματα Κατηγορία:Επιχειρήσεις της CIA
Αίσονας
Στην ελληνική μυθολογία. ο Αίσονας (Αίσων) ήταν ήρωας της Μαγνησίας, γιος του Κρηθέα (βασιλιά της Ιωλκού) και της Τυρούς. Ο Αίσονας ήταν ο πατέρας του Ιάσονα και ετεροθαλής αδελφός του Πελία και του Νηλέα. Είχε επίσης δύο ομοθαλείς αδελφούς, τον Φέρητα και τον Αμυθάονα. Σύζυγος του Αίσονα ήταν η Πολυμήδη, κόρη του Αυτόλυκου και θεία του Οδυσσέα.
Ο Πελίας έδιωξε τον Αίσονα, όπως και τον Νηλέα, και έγινε βασιλιάς στην Ιωλκό, ενώ άλλη εκδοχή λέει ότι ο Αίσονας, όντας ο νόμιμος βασιλιάς της Ιωλκού, εμπιστεύθηκε στον Πελία την εξουσία ώσπου να ενηλικιωθεί ο Ιάσων, αλλά μετά ο Πελίας αρνήθηκε να του την παραδώσει.
Ο Ιάσονας εκδικήθηκε τον σφετεριστή μετά τον θάνατο του πατέρα του. Για τον θάνατο του Αίσονα υπάρχουν τρεις τουλάχιστον εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη, ο Πελίας τον είχε σκοτώσει μετά τον σφετερισμό του θρόνου, αναγκάζοντάς τον να πιεί αίμα ταύρου. Κατά τη δεύτερη, που αναφέρεται από τον Απολλόδωρο, ο Αίσονας πληροφορήθηκε ψευδώς ότι η Αργοναυτική Εκστρατεία είχε αποτύχει και ότι οι ήρωές της, των οποίων επικεφαλής ήταν ο γιος του Ιάσονας, χάθηκαν στον Εύξεινο Πόντο. Τότε ο Αίσονας απελπίστηκε και αυτοκτόνησε πίνοντας αίμα ταύρου που είχε θυσιασθεί. Σύμφωνα τέλος με την τρίτη εκδοχή, ο Αίσονας δεν πίστεψε την ψεύτικη είδηση και έζησε μέχρι την επιστροφή του γιου του, οπότε ξανάνιωσε με τη βοήθεια και των μαγικών της νύφης του Μήδειας.
Πηγές
Αισονας Αισονας
Μπούρκα
250px|μικρογραφία|Γυναίκες στην Καμπούλ φορούν μπούρκα (2013) Μπούρκα ονομάζεται το ένδυμα που καλύπτει ολόκληρο το σώμα και το πρόσωπο και φοριέται από γυναίκες σε ορισμένες ισλαμικές και εβραϊκές παραδόσεις. Η αραβική εκδοχή της μπούρκας ονομάζεται μποσίγια και συνήθως έχει μαύρο χρώμα.
Η μπούρκα μερικές φορές συγχέεται με το νικάμπ. Το νικάμπ είναι πέπλο προσώπου που αφήνει τα μάτια ακάλυπτα, ενώ η μπούρκα καλύπτει ολόκληρο το σώμα από την κορυφή του κεφαλιού έως το έδαφος, με μόνον ένα πλέγμα να επιτρέπει στη γυναίκα να βλέπει μπροστά της. Η μπούρκα επίσης δεν πρέπει να συγχέεται με τη χιτζάμπ, ένα ρούχο που καλύπτει τα μαλλιά, τον λαιμό και ολόκληρο ή μέρος του στήθους, αλλά όχι το πρόσωπο.
Η μπούρκα και άλλοι τύποι πέπλων προσώπου χρησιμοποιούνταν ήδη από τους προ-ισλαμικούς χρόνους. Γυναίκες μέλη της αίρεσης Haredi burqa του Ορθοδόξου Ιουδαϊσμού φορούσαν μπούρκα καθώς ισχυρίζονταν ότι ήταν σύμφωνο με την εβραϊκή πρακτική και τα πρότυπα σεμνότητας. Το πέπλο προσώπου δεν θεωρείται ως θρησκευτική απαίτηση από τους περισσότερους ισλαμικούς μελετητές, στο παρελθόν ή στο παρόν. Ωστόσο, ορισμένοι μελετητές, ειδικά εκείνοι που ανήκουν στο κίνημα των Σαλαφιστών, το θεωρούν υποχρεωτικό για τις γυναίκες παρουσία μη συγγενών (μαχράμ) ανδρών. Η μπούρκα επεβλήθη στο Αφγανιστάν κατά την πρώτη διακυβέρνηση των Ταλιμπάν.
Τα ακόλουθα κράτη έχουν απαγορεύσει ολικώς ή μερικώς τη χρήση των πέπλων προσώπου και σώματος από τις μουσουλμάνες υπηκόους τους : Αυστρία, Γαλλία, Βέλγιο, Δανία, Βουλγαρία, Ολλανδία (σε δημόσια σχολεία, νοσοκομεία και μέσα μαζικής μεταφοράς), Γερμανία (μερική απαγόρευση σε ορισμένα κρατίδια), Ιταλία, Ισπανία (σε ορισμένες περιοχές της Καταλονίας), Ρωσία (στην Σταυρούπολη),  Λουξεμβούργο,, Ελβετία, Νορβηγία (σε παιδικούς σταθμούς, δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια), [9] Καναδάς (στο Κεμπέκ), Γκαμπόν, Τσαντ, Σενεγάλη, Δημοκρατία του Κονγκό, Καμερούν (σε ορισμένες περιοχές), Νίγηρας (σε ορισμένες περιοχές), , Σρι Λάνκα ,  Τατζικιστάν, Ουζμπεκιστάν (απαγόρευση όλων των προσωπικών θρησκευτικών συμβόλων), ), Αζερμπαϊτζάν (σε δημόσια σχολεία), Τουρκία (στα δικαστήρια, στον στρατό και στην αστυνομία),  Κοσσυφοπέδιο (δημόσια σχολεία), Βοσνία Ερζεγοβίνη (σε δικαστήρια και άλλα νομικά ιδρύματα), Μαρόκο (απαγόρευση παραγωγής, εμπορίας και πώλησης), Τυνησία (σε δημόσια ιδρύματα), Αίγυπτος (σε πανεπιστήμια) , Αλγερία (στον δημόσιο τομέα), και η Κίνα (στο Σιντζιάνγκ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σχετιζόμενες με το Ισλάμ διαμάχεςΚατηγορία:Φορέματα Κατηγορία:Ισλαμισμός
Αγία Βλαχέρνα Ευρυτανίας
Η Αγία Βλαχέρνα είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας και δήμου Καρπενησίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ευρυτανίας, στην περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία και νομό Ευρυτανίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Στερεάς Ελλάδας.
Γεωγραφία
H Αγία Βλαχέρνα είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Ευρυτανίας. Βρίσκεται στις νοτιοδυτικές πλαγιές της κορυφής «Πικροβούνι» (1.637 μ.) και πολύ κοντά στο νότιο τμήμα της τεχνητής Λίμνης Κρεμαστών, στις βόρειες όχθες του ποταμού Αρβανίτη και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 540. Απέχει περίπου 34 χλμ. ΝΔ. του Καρπενησίου.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αγίας Βλαχέρνας είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός με έκταση 17,742 χμ² (2011). Στην κοινότητα υπάγονται και οι οικισμοί Αμπέλια και Βαμβακιές.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου
587 Υψιπύλη
Η Υψιπύλη (Hypsipyle) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1906 από τον Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και έλαβε το όνομα της μυθικής βασίλισσας της Λήμνου. Η μέση ταχύτητα της Υψιπύλης καθώς περιφέρεται στην τροχιά της γύρω από τον Ήλιο είναι 19,49 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο ή 70.164 χιλιόμετρα την ώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Υψιπυλη
Εθνική Αγγλίας Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αγγλίας U21 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αγγλίας για ποδοσφαιριστές κάτω των 21 ετών. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας. Θεωρείται ο τροφοδότης της Εθνικής Αγγλίας. Στην ομάδα συμμετέχουν οι Άγγλοι ποδοσφαιριστές μέχρι 21 ετών κατά την ημέρα έναρξης του διετούς Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος 21 και έτσι μερικοί ποδοσφαιριστές μπορεί να συμμετάσχουν μέχρι την ηλικία των 23 ετών. Η ομάδα δεν έχει σταθερή έδρα. Αγωνίζεται σε διάφορα στάδια σε όλη την Αγγλία, σε μια προσπάθεια να ενθαρρύνει τους νεαρούς φιλάθλους όλων των περιοχών της χώρας να ακολουθούν την Εθνική Αγγλίας. Έχει κατακτήσει το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21 1982 και Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21 1984, ενώ ήταν φιναλίστ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U21 2009.
Τιμολόγηση άνθρακα
μικρογραφία|300x300εσ|Συνοπτικός χάρτης των υφιστάμενων, αναδυόμενων και πιθανών περιφερειακών, εθνικών και τοπικών πρωτοβουλιών τιμολόγησης του άνθρακα (ETS και φόρος). Η τιμολόγηση άνθρακα είναι η επιβολή οικονομικών κυρώσεων στους ρυπαίνοντες για να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, έτσι ώστε να περιορίσουν τα αέρια του θερμοκηπίου που εκπέμπουν στην ατμόσφαιρα. Οι πιο συνηθισμένες μορφές κυρώσεων είναι ο φόρος άνθρακα και η επιβολή ανώτατου ορίου εκπομπής μέσω συστήματος ποσοστώσεων.
Ευρωπαϊκό πλαίσιο
Την ίδια στιγμή, οι έγκυρες αντισταθμίσεις του άνθρακα στην ΕΕ περιλαμβάνουν έναν μηχανισμό μέσω του οποίου άτομα ή οργανώσεις αντισταθμίζουν τις ίδιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου ή μέρος αυτών πληρώνοντας για μια ισοδύναμη μείωση των εκπομπών σε κάποιο άλλο μέρος του κόσμου (διευκολύνεται από τα κριτήρια του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης (CDM) του Πρωτοκόλλου του Κιότο). Μεταξύ 2008 και 2020, οι αντισταθμίσεις έχουν περιοριστεί στα 1600 Mt CO2e λόγω του ότι το κόστος αντιστάθμισης ήταν σημαντικά χαμηλότερο από τις τιμές διαπραγμάτευσης των αδειών. Έτσι υπονομεύονταν η μείωση των εκπομπών υπέρ της πληρωμής των φθηνότερων αντισταθμίσεων με κανένα άμεσο όφελος να μην αποκομίζουν τα κράτη-μέλη.
Σε όσες εγκαταστάσεις υπερβαίνουν τα ετήσια όρια εκπομπών και χωρίς επαρκείς πρόσθετες άδειες, τούς επιβάλλονται πρόστιμα από τον κατάλληλο διοικητικό φορέα. Το κόστος του προστίμου (περίπου € 100 t− 1 CO2e) υπερβαίνει την τιμή αγοράς. Με αυτόν τον τρόπο αποτρέπεται η υπέρβαση της ποσόστωσης. Τουλάχιστον το 50% των εσόδων που προκύπτουν από πλειστηριασμούς αδειών και πρόστιμα εκπομπών επενδύεται σε τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα, έργα πράσινης ενέργειας, έργα προστασίας περιβάλλοντος και βιώσιμες καινοτομίες στα κράτη-μέλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικολογικός φόρος Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή Κατηγορία:Προστασία του περιβάλλοντος Κατηγορία:Εξοικονόμηση ενέργειας Κατηγορία:Ενεργειακή οικονομία
Μπάρμπαρα Στάνγουικ
Πρώτα Χρόνια
Η Μπάρμπαρα Στάνγουικ γεννήθηκε ως Ρούμπι Στίβενς στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης το 1907. Ήταν το πέμπτο και μικρότερο παιδί των Κάθριν Αν ΜακΦι και του Μπάιρον Ε. Στίβενς. Οι γονείς της άνηκαν στην εργατική τάξη. Η Στάνγουικ είχε σκωτσέζικη καταγωγή από την πλευρά της μητέρας της και αγγλική από την πλευρά του πατέρα της. Η μητέρα της σκοτώθηκε όταν ένας μεθυσμένος άγνωστος την έσπρωξε ενώ βρισκόταν πάνω σε κινούμενο τραμ, αφήνοντας την ηθοποιό ορφανή σε ηλικία 4 ετών. Δυο μήνες μετά την κηδεία ο πατέρας της έφυγε για να εργαστεί στην εκσκαφή της Διώρυγας του Παναμά και δεν επέστρεψε ποτέ στα παιδιά του. Η ηθοποιός κι ο αδελφός της ανατράφηκαν από την μεγάλη τους αδελφή, Μίλντρεντ, που ήταν 5 χρόνια μεγαλύτερη. Αργότερα η Μίλντρεντ άρχισε να εργάζεται ως χορεύτρια και τα δυο παιδιά αναγκάστηκαν να ζήσουν σε διάφορα ορφανοτροφεία, απ' όπου η ηθοποιός προσπάθησε να το σκάσει. Η Στάνγουικ άλλαξε επίσης πολλά σχολεία κατά την παιδική της ηλικία. Οι βαθμοί της ήταν χαμηλοί και συχνά έμπλεκε σε καβγάδες με τους συμμαθητές της.
Κατά τη διάρκεια των καλοκαιριών του 1916 και του 1917, η Στάνγουικ ακολούθησε την αδελφή της σε περιοδεία και επιχειρούσε να μάθει τα νούμερα της αδελφής της στα παρασκήνια. Πήρε την απόφαση να γίνει ηθοποιός όταν είδε για πρώτη φορά τις ταινίες της Περλ Γουάιτ, την οποία θεωρούσε είδωλό της. Η Στάνγουικ εγκατέλειψε το σχολείο σε ηλικία 14 ετών και άρχισε να εργάζεται τυλίγοντας πακέτα σε πολυκατάστημα του Μπρούκλιν. Η ηθοποιός δεν πήγε στο Λύκειο. Αμέσως μετά έπιασε δουλειά σε γραφείο τηλεφωνίας του Μπρούκλιν, όπου συμπλήρωνε κάρτες για 14 δολάρια την εβδομάδα, μισθός που της επέτρεψε να γίνει οικονομικά ανεξάρτητη. . Δεν της άρεσε καμιά από τις δυο δουλειές κι ήθελε να ασχοληθεί με τον κόσμο του θεάματος ακολουθώντας τα βήματα της αδελφής της, Μίλντρεντ. Η ιδέα αυτή όμως δεν έβρισκε σύμφωνη την αδελφή της. Η επόμενή της δουλειά ήταν να κόβει πατρόν για φορέματα για το Vogue. Απολύθηκε όμως, καθώς οι πελάτες δεν ήταν ευχαριστημένοι με τη δουλειά της. Έπειτα εργάστηκε ως δακτυλογράφος για τη μουσική εταιρία "Jerome H. Remick", μια δουλειά που της άρεσε, αλλά αναγκάστηκε να παραιτηθεί για να ξεκινήσει τις εμφανίσεις της ως χορεύτρια, εφόσον η αδελφή της πλέον της επέτρεπε να ασχοληθεί με τον κόσμο του θεάματος.
Κορίτσι της Επιθεώρησης
thumb|left|200px|Η Μπάρμπαρα Στάνγουικ ως κορίτσι της Επιθεώρησης Ζίγκφελντ Το 1923, μερικούς μήνες πριν τα 16α της γενέθλια, η Στάνγουικ πέρασε από ακρόαση για τη χορωδία του Strand Roof, ενός νυχτερινού κέντρου κοντά στο Θέατρο Strand στην Πλατεία Τάιμς. Μήνες αργότερα έλαβε μέρος, ως χορεύτρια, στην επιθεώρηση Ζίγκφελντ. Χρόνια αργότερα η ηθοποιός δήλωσε: Ήθελα να επιβιώσω, να έχω να φάω και να έχω ένα ωραίο παλτό. Εργάστηκε επίσης ως καθηγήτρια χορού σε νυχτερινά μαγαζιά για λεσβίες και ομοφυλόφιλους άνδρες. Ο πιανίστας Όσκαρ Λεβάντ, φίλος της από εκείνη την περίοδο την περιέγραψε ως Μια γυναίκα που ήξερε να ξεχωρίζει τους διανοούμενους από τους ψεύτες.