cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταράς Μπούλμπα
Πλοκή
Στο γοητευτικό αυτό έργο του, ο Νικολάι Γκόγκολ, που ήταν απόγονος Κοζάκων, περιγράφει τη ζωή των πολεμιστών Κοζάκων. Κεντρικοί ήρωες του έργου είναι ο φοβερά πεισματάρης συνταγματάρχης Ταράς Μπούλμπα και οι δύο του γιοι, ο Όσταπ και ο Αντρέι. Ο συνταγματάρχης, ένας γέρος Κοζάκος των ηρωικών χρόνων, είχε στείλει τα δύο του αγόρια να σπουδάσουν στην ακαδημία του Κιέβου. Όταν τελείωσαν τις σπουδές τους και γύρισαν, τα υποδέχτηκε με χαρά και την άλλη μέρα ξεκίνησαν κι οι τρεις για το «σετς», το στρατόπεδο των πολεμιστών Κοζάκων. Λίγες μέρες μετά την άφιξη των τριών Μπούλμπα στο σετς, οι Κοζάκοι ξεσηκώνονται, ξεκινούν για μία μεγάλη εκστρατεία εναντίον των Πολωνών για να τιμωρήσουν τους Καθολικούς που ντρόπιασαν τους Ορθόδοξους. Ο Όσταπ είναι γεννημένος για Κοζάκος, σαν τον πατέρα του. Μα ο Αντρέι είναι διαφορετικός τύπος. Έτσι αρχίζουν οι ψυχικές συγκρούσεις και οι συνταρακτικές περιπέτειες που οδηγούν σε γεγονότα τραγικά. Ο Ταράς Μπούλμπα χάνει τον πρωτότοκο γιο σε μία μάχη με τον εχθρό και σκοτώνει με τα ίδια του τα χέρια τον δευτερότοκο, ο οποίος πρόδωσε την οικογένειά του και την ορθόδοξη πίστη για τον έρωτα μίας καθολικής Πολωνέζας. Ύστερα από δύο μεγάλες μάχες ο Ταράς Μπούλμπα αιχμαλωτίζεται και πεθαίνει στην πυρά.
Αποδοχή
Το λογοτεχνικό έπος του Νικολάι Γκόγκολ έγινε δεκτό με μεγάλο ενθουσιασμό στη Ρωσία από την πρώτη κιόλας έκδοσή του. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα της ρωσικής, αλλά και της παγκόσμιας γραμματείας. Ο Μπελίνσκι το χαρακτήρισε «κολοσσιαίο έργο».
Μεταφορές
Ο Λέος Γιάνατσεκ συνέθεσε μία συμφωνική ραψωδία με τίτλο Τάρας Μπούλμπα (1918), εμπνευσμένος από το ομώνυμο πεζογράφημα του Νικολάι Γκόγκολ.
Στο ίδιο έργο του Γκόγκολ βασίστηκαν οι ομώνυμες ταινίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νουβέλες του Νικολάι Γκόγκολ Ταρας Μπουλμπα
Πεδιάδα της Βόρειας Ευρώπης
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Η Πεδιάδα της Βόρειας Ευρώπης με πράσινο χρώμα. μικρογραφία|300x300εσ| Τοπογραφία της Ευρώπης. Η Πεδιάδα της Βόρειας Ευρώπης (γερμανικά: Norddeutsches Tiefland - Πεδιάδα της Βόρειας Γερμανίας και Mitteleuropäische Tiefebene, πολωνικά: Nizina Środkowoeuropejska - Πεδιάδα της Κεντρικής Ευρώπης, δανικά: Nordeuropæiske Lavland και ολλανδικά: Noord-Europese Laagvlakte), είναι μια γεωμορφολογική περιοχή στην Ευρώπη, κυρίως στην Πολωνία, τη Δανία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ολλανδία (Κάτω Χώρες), με μικρά μέρη της βόρειας Γαλλίας και της Τσεχίας.
Αποτελείται από τις χαμηλές πεδιάδες μεταξύ των Ορεινών της Κεντρικής Ευρώπης στα νότια και των ακτών της Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής Θάλασσας προς τα βόρεια. Αυτές οι δύο θάλασσες χωρίζονται από τη χερσόνησο της Γιουτλάνδης (Δανία). Η πεδιάδα της Βόρειας Ευρώπης συνδέεται με την Πεδιάδα της Ανατολικής Ευρώπης, σχηματίζοντας μαζί το μεγαλύτερο μέρος της Μεγάλης Ευρωπαϊκής Πεδιάδας.
Γεωγραφία
Τα υψόμετρα κυμαίνονται μεταξύ 0 και 200 μέτρων. Αν και ως επί το πλείστον χρησιμοποιείται ως καλλιεργήσιμο έδαφος, η περιοχή περιέχει επίσης βάλτους, χερσότοπους και λίμνες. Στην ακτής της Βόρειας Θάλασσας βρίσκεται η Θάλασσα του Βάντεν, μια μεγάλη περιοχή παλίρροιας.
Στην ακτή της Βαλτικής Θάλασσας συναντά κανείς τη Λιμνοθάλασσα του Στσέτσιν, τη Λιμνοθάλασσα του Βιστούλα και τη Λιμνοθάλασσα της Κουρονίας, μια σειρά από μεγάλες λιμνοθάλασσες γλυκού νερού.
Τοποθεσία
Η Πεδιάδα της Βόρειας Ευρώπης καλύπτει τη Φλάνδρα (βόρειο Βέλγιο και βόρεια Γαλλία), τις Κάτω Χώρες, τη Βόρεια Γερμανία, τη Δανία και το μεγαλύτερο μέρος της κεντροδυτικής Πολωνίας. Αγγίζει επίσης την Τσεχία και το νοτιοδυτικό τμήμα της Σουηδίας.
Τμήματα της ανατολικής Αγγλίας μπορούν επίσης να θεωρηθούν μέρος της ίδιας πεδιάδας, καθώς μοιράζονται τον χαμηλού υψομέτρου χαρακτήρα της και συνδέονταν μέσω της ξηράς με την ήπειρο κατά την τελευταία εποχή των παγετώνων. Οι πεδιάδες της Βόρειας Ευρώπης βρίσκονται επίσης κάτω από τη Βαλτική Θάλασσα.
Ποτάμια
Οι μεγάλες λεκάνες απορροής ποταμών περιλαμβάνουν, από δυτικά προς ανατολικά: το Ρήνο, τον Εμς, το Βέζερ, τον Έλβα, τον Όντερ και το Βιστούλα.
Οι βάσεις αυτών των ποταμών είναι βαριές με λεπτό χώμα, καθιστώντας δύσκολο για την αγροτική βιομηχανία να ευδοκιμήσει στους συγκεκριμένους ποταμούς.
Κάτω Χώρες
Ιστορικά, ειδικά στον Μεσαίωνα και την Πρώιμη νεότερη περίοδο, το δυτικό τμήμα ήταν γνωστό ως οι Κάτω Χώρες.
Πεδιάδα της Βόρειας Γερμανίας
Η Πεδιάδα της Βόρειας Γερμανίας, βόρεια των Κεντρικών Υψιπέδων της Γερμανίας είναι δροσερή.
Πολωνικές πεδιάδες
Το μέρος στη σύγχρονη Πολωνία ονομάζεται «Πολωνική πεδιάδα» (πολωνικά: Niż Polski ή Nizina Polska) και εκτείνεται από τη Βαλτική Θάλασσα στα βόρεια έως τα Σουδητικά Όρη και τα Καρπάθια Όρη.
Αγγλικές πεδιάδες
Η επέκταση της πεδιάδας στην Αγγλία αποτελείται κυρίως από τα πεδινά της Ανατολικής Αγγλίας, Τα Έλη και το Λίνκολνσιρ, όπου το τοπίο είναι σε ορισμένα μέρη εντυπωσιακά παρόμοιο με εκείνο των Κάτω Χωρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βορεια Ευρωπη Κατηγορία:Γεωγραφία της Ευρώπης Κατηγορία:Φυσιογραφικές περιοχές
Μιχάλης Τζελέπης
Ο Μιχάλης Τζελέπης (Νέα Πέτρα Σερρών, 1961) είναι Έλληνας πολιτικός, πρώην βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στην εκλογική περιφέρεια Σερρών. Εξελέγη στις εκλογές του 2009, του Σεπτεμβρίου 2015 και στις εκλογές του Μαΐου 2023 ενώ έχει διατελέσει πρόεδρος Συμβουλίου περιοχής επαρχίας Φυλλίδος, πρόεδρος του Συμβουλίου και σύμβουλος Δήμου Νέας Ζίχνης και κοινοτάρχης Νέας Πέτρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Σερρών Κατηγορία:Κοινοτάρχες του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δημοτικοί Σύμβουλοι ανά την Ελλάδα Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη
Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Το Βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (Los Angeles Film Critics Award For Best Actress) είναι βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες για να τιμήσει μια ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε πρωταγωνιστικό ρόλο.
Κώστας Δέρβος
Ο Κώστας Δέρβος (22 Μαρτίου 1984) είναι Έλληνας πολιτικός και πρόεδρος του Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης. Διετέλεσε προέδρος της ΟΝΝΕΔ (2016-2019).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1984 με καταγωγή από τη Λάμπεια Ηλείας. Είναι απόφοιτος του τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πειραιώς και του τμήματος Εκπαιδευτικών Ηλεκτρολόγων Μηχανικών της Ανώτατης Σχολής Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης. Είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών MSc Advanced Industrial & Manufacturing Systems του Kingston University London.
Το 2019 εκπροσώπησε την Ελλάδα με τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα International Visitor Leadership Program (IVLP), ως υπότροφος του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ με θέμα «Τρέχοντα Κοινωνικά, Πολιτικά και Οικονομικά ζητήματα των ΗΠΑ για τους Νέους Ευρωπαίους Ηγέτες I».
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Εργάστηκε επί σειρά ετών σε τεχνικά γραφεία και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ως εκπαιδευτικός. Έχει επίσης εργασιακή εμπειρία ως εργαστηριακός συνεργάτης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με αντικείμενο την πληροφορική και τις γλώσσες προγραμματισμού και έχει υπάρξει στέλεχος στον ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.
Πρόεδρος ΟΝΝΕΔ
Παράλληλα με τις σπουδές του διετέλεσε υπεύθυνος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ενώ ήταν εκλεγμένο μέλος στο διοικητικό συμβούλιο της σχολής του. Το 2013 εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή της ΟΝΝΕΔ. Διετέλεσε υπεύθυνος για τις οργανώσεις Αττικής στο Εκτελεστικό Γραφείο της ΟΝΝΕΔ. Τον Οκτώβριο του 2016 εκλέχθηκε πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ στο Συνέδριο Επανίδρυσης της και διατήρησε τη θέση έως τον Οκτώβριο του 2019. Στις Ευρωεκλογές του 2019, ήταν υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία και έλαβε 61.731 ψήφους.
Πρόεδρος Ιδρύματος Νεολαίας και Δια Βίου Μάθησης
Το 2019, με απόφαση της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων ορίστηκε Πρόεδρος του Ιδρύματος Νεολαίας και Διά Βίου Μάθησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ηλεκτρολόγοι μηχανικοί Κατηγορία:Πολιτικοί της Νέας Δημοκρατίας Κατηγορία:Πρόεδροι της ΟΝΝΕΔ
Βενσάν Μαλό
Ο Βενσάν Μαλό (γαλλικά: Vincent Malo, Καμπραί 1585/1605, (περ. 1595) - Ρώμη, 1649) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος ο οποίος, αφού εκπαιδεύτηκε και εργάστηκε στην Αμβέρσα, δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Ιταλία, όπου έγινε γνωστός ως Βιντσέντσο Μάλο (Vincenzo Malo) ή Βιντσέντσιο Μάλο (Vincenzio Malo).
Βιογραφία
Ο Μαλό διετέλεσε μαθητής των κορυφαίων Φλαμανδών ζωγράφων Ντάβιντ Τένιερς του πρεσβύτερου και Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, οι οποίοι του δίδαξαν το φλαμανδικό ύφος του μπαρόκ. Κατά την περίοδο 1623 - 1634 εργάστηκε στην Αμβέρσα και είχε γίνει μέλος στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της πόλης. Νυμφεύτηκε στην Αμβέρσα και απέκτησε ένα γιο, που ονομάστηκε επίσης Βενσάν, το 1629, ο οποίος έγινε επίσης ζωγράφος κι έγινε γνωστός ως Βενσάν Μαλό ΙΙ.
Μετά το 1634 μετοίκησε στη Γένοβα όπου έζησε και συνεργάστηκε με τον συνάδελφό του Φλαμανδό Κορνέλις ντε Βελ, ο οποίος διαδραμάτισε κομβικό ρόλο στη φλαμανδική κοινότητα της Γένοβας. Η Γένοβα ήταν, εκείνη την εποχή, πολύ ελκυστικός προορισμός για τους καλλιτέχνες, καθώς ο καλλιτεχνικός ανταγωνισμός ήταν πολύ λιγότερο έντονος σε σχέση με άλλα πολιτιστικά κέντρα, όπως η Ρώμη, η Φλωρεντία και η Βενετία. Η Γένοβα ήταν ακμάζον λιμάνι όπου ζούσε μεγάλος αριθμός δυνητικών πατρόνων και συλλεκτών. Στη Γένοβα ο Μαλό διεκπεραίωσε πολλές παραγγελίες γα τοπικούς ιερούς ναούς και ανάκτορα.
Ο Μαλό αργότερα ταξίδεψε στη Φλωρεντία με την οικογένειά του και διέμεινε εργαζόμενος εκεί για μικρό διάστημα. Στη συνέχεια μετέβη στη Ρώμη, όπου απεβίωσε λίγο μετά την άφιξή του σε ηλικία 45 ετών. Η οικογένειά του επέστρεψε στην Αμβέρσα όπου ο γιος του έγινε δεκτός στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά ως συγγενής ήδη μέλους.
Στην Αμβέρσα μαθητης του ήταν ο Ίσαακ Βίγκανς και στη Γένοβα ο Αντόνιο Μαρία Βασσάλο
Σύγχιση του Βενσάν Μαλό με άλλους καλλιτέχνες
Οι λεπτομέρειες σχετικά με τη ζωή του Μαλό είναι σχετικά ασαφείς και συγκεχυμένες. Το 1622 ο Φλαμανδός βιογράφος Κορνέλις ντε Μπι τον αποκαλούσε "ο μεγάλος Δάσκαλος Βενσάν Μαλό", ο οποίος ζωγράφισε μικρούς και μεγάλους πίνακες με εξαιρετική αίσθηση των χρωματικών τόνων της σάρκας. Ο ντε Μπι δεν αναφέρει συγκεκριμένες χρονολογίες για τον Μαλό. Ο παλαιότερος από τους βιογράφους που αναφέρει κάποιον Βιντσέντσιο Μάλο είναι ο Ραφαέλλο Σοπράνι στην έκδοσή του της Γένοβας του 1768 Le vite de' pittori, scultori, ed architetti genovesi. Το βιβλίο αυτό παραμένει και σήμερα η βασική πηγή πληροφόρησης για τον Μαλό.
Ο Τίμον Χενρίκους Φόκκερ (Timon Henricus Fokker) σε έκδοση του 1931 προτείνει ότι ο Βιντσέντσο Μάλο θα πρέπει να ταυτοποιηθεί με τον Βιντσέντσο Αρμάννο, που αναφέρεται στο βιβλίο του Τζοβάννι Μπαττίστα Πάσσερι (Giovanni Battista Passeri) Vite de pittori, scultori ed architetti: che anno lavorato in Roma, morti dal 1641 fino al 1673. Ο ιστορικός τέχνης Ντιντιέ Μποντάρ (Didier Bodart) σε άρθρο του το 1970 διαφώνησε με αυτή την ταυτοποίηση. Εξέφρασε την άποψη ότι ο Βιντσέντσο Αρμάννο που περιγράφεται από τον Πάσσερι πρέπει μάλλον να ταυτοποιηθεί με τον Ολλανδό καλλιτέχνη Χέρμαν φαν Σβάνεφελτ (Herman van Swanevelt). Ο Μποντάρ συνέκρινε τη ζωή του Αρμάννο με τον βίο των δύο προσώπων που περιγράφονται στις δύο αυτές βιογραφίες και σύμφωνα με αυτόν αποδεικνύεται ότι Αρμάννο και Μαλό ήταν δύο διαφορετικά πρόσωπα. Επιπλέον, κάποια γεγονότα που καταγράφονται στον βίο του φαν Σβάνεφελτ, όπως τα προβλήματά του με την Αγία Έδρα στη Ρώμη και η εξειδίκευσή του ως τοπιογράφου τον καθιστούν πιθανότερο προς ταύτιση με τον Αρμάννο. Το ζήτημα της ταυτότητας του Αρμάννο δεν έχει λυθεί και σήμερα με βεβαιότητα.
Ορισμένες φορές ο Μαλό συγχέεται με τον Φλαμανδό ζωγράφο Βίνσεντ Άντριενσεν, ο οποίος πέρασε κάποιο διάστημα στη Ρώμη. Στην πραγματικότητα, όμως, και οι δύο καλλιτέχνες με το όνομα Βενσάν Μαλό (Ι και ΙΙ) είχαν αποβιώσει πριν τον Άντριενσεν. Σήμερα γίνεται παραδεκτό ότι ο Μαλό δημιούργησε θρησκευτικούς πίνακες και ρωπογραφίες, ενώ ο Άντριενσσεν ζωγράφιζε σκηνές μάχης.
Έργο
Ο Μαλό ζωγράφιζε σκηνές καθημερινότητας και πίνακες με θρησκευτικά και μυθολογικά θέματα. Έργα του βρίσκονται στην "Accademia Ligustica di Belle Arti" και στο "Παλάτσο Μπιάνκο" της Γένοβας, στο "Παλάτσο Κολόννα" της Ρώμης, στην Εθνική Πινακοθήκη της Πάρμα, στα Μουσεία του Βατικανού, στην Πινακοθήκη Μπρέρα του Μιλάνου, στο Ρέικσμουζεουμ του Άμστερνταμ και την Πινακοθήκη Τέχνης του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα στην Ινδιανάπολη. Η Βασιλική Συλλογή διαθέτει τρεις πίνακες θρησκευτικής θεματολογίας που αποδίδονται στον Μαλό, αλλά η απόδοση αυτή δεν είναι απόλυτη.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός
O σχολικός επαγγελματικός προσανατολισμός είναι τμήμα του  επαγγελματικού προσανατολισμού, είναι δηλαδή το σύνολο των δραστηριοτήτων επαγγελματικού προσανατολισμού οι οποίες εφαρμόζονται στα σχολεία. Υποδηλώνει το σύνολο των υπηρεσιών που παρέχονται στους μαθητές και των διαδικασιών που λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο του  σχολείου, σκοπός των οποίων είναι η υποβοήθηση των εκπαιδευόμενων να επιλέξουν, σε διάφορες φάσεις της σχολικής τους διαδρομής, την κατεύθυνση των σπουδών που θα ακολουθήσουν. Η έννοια του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού (ΣΕΠ) είναι μεταγενέστερη της αντίστοιχης έννοιας του επαγγελματικού προσανατολισμού.
Δευτεροβάθμια εκπαίδευση
Σύμφωνα με τον νόμο 1566/1985, τον νόμο 2525/1997  αλλά και τις εγκυκλίους του Υπουργείου Παιδείας, προβλέπεται η ύπαρξη μαθήματος ΣΕΠ στο ωρολόγιο πρόγραμμα των σχολείων. Οι ώρες διδασκαλίας, οι τάξεις, τα αναλυτικά προγράμματα καθώς και οι αναθέσεις του μαθήματος  στις διάφορες ειδικότητες των εκπαιδευτικών,  ποικίλουν στην διάρκεια των ετών. Υπάρχουν επίσης  ως διακριτές δραστηριότητες η Αγωγή Σταδιοδρομίας, οι ημέρες Επαγγελματικού Προσανατολισμού και πλήθος άλλων δραστηριοτήτων. Επιπλέον  γίνονται στα σχολεία επισκέψεις και διαλέξεις επαγγελματιών διαφόρων ειδικοτήτων, εκπαιδευτικές επισκέψεις  μαθητών σε επαγγελματικούς χώρους, οργανωμένες ξεναγήσεις στα  ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Όλες οι παραπάνω δραστηριότητες είναι  θεσμοθετημένες και  συνιστούν τον «Θεσμό του ΣΕΠ» στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Στο πλαίσιο αυτό σημαντική θέση κατέχουν και τα 79 Κέντρα Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού (ΚΕ.ΣΥ.Π) του Υπουργείου Παιδείας, που λειτουργούν σε όλους τους νομούς της χώρας τα οποία  εξυπηρετούν μαθητές, νέους έως 25 ετών, γονείς – κηδεμόνες και εκπαιδευτικούς, παρέχοντα δωρεάν υπηρεσίες Συμβουλευτικής και Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Στο παρελθόν λειτούργησαν και 570 Γραφεία Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΓΡΑΣΕΠ)  σε γυμνάσια και λύκεια σε όλη τη χώρα.
Τριτοβάθμια εκπαίδευση
Αντίστοιχα, όσον αφορά την τριτοβάθμια εκπαίδευση οργανώνονται  διάφορες δραστηριότητες και λειτουργούν  Γραφεία Διασύνδεσης , σχεδόν σε όλα τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Παρέχουν ένα πλήθος υπηρεσιών προς τους φοιτητές (συμπλήρωση βιογραφικού σημειώματος, και συνοδευτικής επιστολής, προετοιμασία για συνέντευξη κ.λ.π). Επίσης διευκολύνουν στην εύρεση θέσεων για πρακτική άσκηση (όταν  αυτή απαιτείται για την λήψη του πτυχίου) και φυσικά  την εξεύρεση εργασίας στους αποφοίτους τους.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ" />
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκπαίδευση Κατηγορία:Επαγγελματικός προσανατολισμός
Αγγελίνα Τκάτσεβα
Η Αγγελίνα Τκάτσεβα (Ангелина Ткачёва) είναι Λευκορωσίδα δεξιοτέχνις τσιμπελίστα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μινσκ της Λευκορωσίας, όπου ξεκίνησε μουσικές σπουδές σε πολύ νεαρή ηλικία. Σε ηλικία 10 ετών έλαβε το πρώτο της βραβείο σε λευκορωσικό διαγωνισμό για νεαρούς μουσικούς, εκτελώντας έργα σε τσίμπαλο.
Στο ρεπερτόριο της εμπεριέχονται έργα κλασικών, ρομαντικών, αλλά και σύγχρονων συνθετών. Το 1989 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα, το οποίο στάθηκε αφορμή για να διαγράψει μία νέα καλλιτεχνική πορεία, προσθέτοντας στο βιογραφικό της συνεργασίες με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών,   , την Εθνική Λυρική Σκηνή, την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών,   την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, την Ορχήστρα των Χρωμάτων  και τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, ενώ γενικά έχει συνεργαστεί και με την Ένωση Ελλήνων Μουσουργών. Επίσης, έχει κάνει εμφανίσεις στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού και στο Θέατρο Παλλάς, αλλά έχει πάρει μέρος και σε πάμπολλα μουσικά φεστιβάλ και εκδηλώσεις.
Έχει παραδώσει μαθήματα στο Ωδείο Αθηνών, στο Ελληνικό Ωδείο, στο Δημοτικό Ωδείο Πατρών και στο Δημοτικό Ωδείο Πετρούπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λευκορώσοι μουσικοί Κατηγορία:Μουσικοί της έθνικ Κατηγορία:Παραδοσιακή μουσική Κατηγορία:Καθηγητές του Ωδείου Αθηνών
Άνι-Φριντ Λίνγκσταντ
Η Πριγκίπισσα Άνι-Φρίντ Σίνι του Ράους, Κοντέσσα του Πλάουεν (πατρικό Λύνγκσταντ, γεννημένη στις 15 Νοεμβρίου 1945) είναι νορβηγό-σουηδή ερμηνευτής, τραγουδοποιός και περιβαλλοντολόγος. Είναι πιο γνωστή ως μέλος της σουηδικής μπάντας ABBA.
Γεννήθηκε στο Μπάλανγκεν από νορβηγή μητέρα και γερμανό πατέρα, μεγάλωσε στην Τορσάλα και ξεκίνησε την πρώτη της σόλο καριέρα εκεί, ως τραγουδιστής τζαζ το 1967, μέσω ενός διαγωνισμού ταλέντων που ονομαζόταν New Faces. Κέρδισε τον ανταγωνισμό με το τραγούδι της En ledig dag, που την οδήγησε σε τηλεοπτική εμφάνιση στο Hylands Hörna στο Dagen. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να συνεργαστεί για λίγο με την EMI και στη συνέχεια με τις δισκογραφικές εταιρείες Stig Anderson και Polar. Αν και είχε μέτρια επιτυχία στη Σουηδία, καθώς ήταν διαγωνιζόμενη για το Melodifestivalen το 1969 με το τραγούδι της "Härlig är vår jord", αρχικά δεν έφτασε στη διεθνή φήμη, μέχρι που συνέβαλε στην ίδρυση των ABBA, οι οποίοι πούλησαν πάνω από 380 εκατομμύρια άλμπουμ και singles παγκοσμίως μια από τις καλύτερες πωλήσεις μουσικής στην ιστορία.
Μετά τη διάλυση των ABBA, συνέχισε μια διεθνή σόλο καριέρα τραγουδιού με μικτή επιτυχία, δημοσιεύοντας τα άλμπουμ "Something's Going On" (1982) και "Shine" (1984).
Το 2013, συμμετείχε στην οργάνωση του Μουσείου των ABBA στη Στοκχόλμη. Η πολυαναμενόμενη επανένωση των ABBA αναμενόταν να πραγματοποιηθεί το 2014 για να γιορταστεί η 40ή επέτειος της νίκης του συγκροτήματος στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, ωστόσο, αυτό δεν συνέβη. Το 2015, η Άνι-Φρίντ μαζί με τον Ντάν Ντάνιελ κυκλοφόρησαν το σίνγκλ "1865" για το Matterhorn στην Ελβετία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί τραγουδιστές Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες τoυ Ρόις
The Call Up
To σινγκλ έφτασε μέχρι τη θέση αρ. 40 των βρετανικών τσαρτ. Μολονότι δε σημείωσε εμπορική επιτυχία, παραμένει δημοφιλές μεταξύ των φαν του συγκροτήματος. Στη β΄ πλευρά του σινγκλ βρισκόταν το τραγούδι «Stop the World», μια σύνθεση που είχε ως αντικείμενο τον πυρηνικό όλεθρο, όπως αποτυπωνόταν σε μια πόλη που είχε δεχτεί επίθεση.
Η ηχογράφηση
Όπως και ολόκληρο το Sandinista!, ηχογραφήθηκε στα στούντιο Electric Ladyland της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο του 1980, έπειτα από μια αμερικανική τουρνέ του γκρουπ. Ο μπασίστας των Clash, Πωλ Σίμονον, δε συμμετείχε στην ηχογράφηση του τραγουδιού, αλλά και συνολικά του Sandinista!, καθώς είχε πάει στον Καναδά, για να λάβει μέρος στα γυρίσματα της ταινίας Ladies and Gentlemen, the Fabulous Stains, του Λου Άντλερ. Στη θέση του βρισκόταν ο Νόρμαν Ουάττ-Ρόυ των Blockheads (ενίοτε τον αντικαθιστούσε στις ηχογραφήσεις και ο Στράμερ). Στο «Call Up» έπαιξε κιθάρα και ο Άιβαν Τζούλιαν των Voidoids. Όπως έχει διηγηθεί ο ίδιος, η συμμετοχή του στην ηχογράφηση του τραγουδιού δεν ήταν προγραμματισμένη. Ο Μικ Τζόουνς τον είχε καλέσει απλά να περάσει από το στούντιο. Όταν έφτασε, ο Τζο Στράμερ έκατσε στο πιάνο και άρχισε να παίζει, ενώ βρισκόταν εκεί και ο γνωστός παραγωγός και τραγουδιστής της ρέγκε Mίκυ Ντρεντ (Mickey Dread). Ο Τζούλιαν ενθουσιάστηκε από αυτό που άκουγε, άρπαξε την κιθάρα του Στράμερ και τζάμαρε με τους υπόλοιπους για ένα δεκαπεντάλεπτο. Από το υλικό αυτό, βγήκε το «The Call Up».
Η θεματολογία
To τραγούδι σχολιάζει την παραπλανητική ρητορεία ενός είδους πατριωτισμού που δελεάζει τους νέους ανθρώπους, οδηγώντας τους στον πόλεμο και την καταστροφή: «All the young people down the ages | they gladly marched off to die | Proud city fathers used to watch them | Tears in their eyes». Στην ετικέτα του δίσκου υπάρχει τυπωμένο το σύνθημα «No Draft», δηλαδή όχι στην στρατολόγηση. Το τραγούδι αναφέρεται στο κλίμα έπειτα από τον πόλεμο του Βιετνάμ, στην ψυχροπολεμική λογική που επικρατούσε στις ΗΠΑ εκείνη την περίοδο και προτάσσει την εναντίωση στη στρατολόγηση στις ένοπλες δυνάμεις, ως πρακτική για την αποτροπή του κινδύνου μιας νέας πολεμικής εμπλοκής. Από μουσική άποψη, το Call Up ενσωματώνει διαφορετικά στυλ, έχοντας μέρη που κλίνουν προς τη ρέγκε, την συνθ-ποπ των Devo και άλλα που θυμίζουν στρατιωτικό εμβατήριο.
Το βίντεο
Το βίντεο του τραγουδιού, που ήταν ασπρόμαυρο, γυρίστηκε από τον Ντον Λεττς σε μια αποθήκη που ανήκε στο λονδρέζο τραγουδιστή Κρις Φάρλοου (Chris Farlowe). Ο Φάρλοου είχε συλλογή από στρατιωτικά είδη και στολές, που τα μέλη των Clash χρησιμοποίησαν για το γύρισμα (π.χ. ο ντράμερ Τόπερ Χέντον επέλεξε στολή πιλότου του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου). Η χρησιμοποίηση στοιχείων στρατιωτικής αμφίεσης από το γκρουπ στο βίντεο παρέπεμπε σε συμβολισμό αντάρτικου πόλης. Το βίντεο περιελήφθη στην έκδοση οπτικοακουστικού υλικού του συγκροτήματος με τίτλο The Essential Clash (dvd) του 2003.
Dub version
Ένα ινστρουμένταλ ρεμίξ του τραγουδιού, με τίτλο The Cool Out εμφανίστηκε ως bonus track στη 12ιντση (12" μάξι σινγκλ) αμερικανική έκδοση με το «The Maginificent Seven», από την Epic το 1981, με αρ. κατ. 48-02036.
Το ρεμίξ συμπεριελήφθη αργότερα στη συλλογή Super Black Market Clash (1993). Αυτή η dub βερσιόν του κομματιού έχει επιρροές από σόουλ και ντίσκο μουσική, πιθανότατα, όπως έχει σημειώσει η Σαρλήν Σπιτέρι των Texas, από την εμπειρία της επαφής των μελών του συγκροτήματος εκείνη την περίοδο με τα νεοϋορκέζικα νυχτερινά κλαμπ και τις ντισκοτέκ.
Διασκευές
Το Φεβρουάριο του 2004 κυκλοφόρησε διασκευή του «Call Up» από τον Aμερικανό μπλουζίστα Κρις Γουάιτλι (1960-2005), που περιλαμβανόταν στο άλμπουμ War Crime Blues. Mια άλλη διασκευή, από τους Lothars, συγκρότημα που παίζει με θέρεμιν, συμπεριλαμβανόταν στο tribute άλμπουμ - συλλογή ''The Sandinista! Project'', που βγήκε το Μάιο του 2007. Το 2011 κυκλοφόρησε μια νέα διασκευή του τραγουδιού, από το ελβετικό dub - ρέγκε σχήμα Dub Spencer & Trance Hill, στο άλμπουμ τους με διασκευές των Clash με τίτλο The Clashification of Dub.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1980 Κατηγορία:Αντιπολεμικά τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια των The Clash Κατηγορία:Singles του 1980 Κατηγορία:Singles της CBS Records Κατηγορία:Τραγούδια διαμαρτυρίας
Θεοδόσης Πελεγρίνης
Ο Θεοδόσης Πελεγρίνης (1948 - ) είναι Έλληνας συγγραφέας, πανεπιστημιακός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Συγγραφική παραγωγή
Εκτός από άρθρα και μελέτες σε διεθνή και ελληνικά περιοδικά έχει συγγράψει πάνω από τριάντα έργα φιλοσοφικού περιεχομένου, όπως το Λεξικό φιλοσοφίας, Οι πέντε εποχές της φιλοσοφίας, Οι καντιανές έννοιες της κατηγορικής προσταγής και της ηθικής, Εισαγωγή στην φιλοσοφία, Εμπειρία και πραγματικότητα, Κανονικότητα και μοναδικότητα, Ηθική φιλοσοφία, Η έννοια του κάλλους στον Δαμάσκιο, Η ανθρώπινη ύπαρξη, Φιλοσοφία και αμφισβήτηση, Ασκήσεις φιλοσοφίας για την ζωή και την τέχνη, Το έργο τέχνης ο δημιουργός του κι εμείς, καθώς και δυο λογοτεχνικά έργα, την σειρά διηγημάτων Δεύτερη επιλογή και το μυθιστόρημα Το είδωλο του κόσμου.
To 2007 έλαβε το Κρατικό βραβείο δοκιμίου-κριτικής για το έργο του Από τον πολιτισμό στην πείνα.
Άλλες δραστηριότητες
Πέρα από τα διδακτικά και διοικητικά καθήκοντά του στο πανεπιστήμιο, συνεργάσθηκε με τη δημόσια τηλεόραση και ραδιοφωνία. Ειδικότερα, οργάνωσε και παρουσίασε στην  ΕΤ1 τρεις σειρές εβδομαδιαίων εκπομπών (το 1999 Την ταυτότητά σας, παρακαλώ, το 2000 Και το ταξίδι συνεχίζεται,  το 2002  Η 25η Ώρα) και στο Τρίτο Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας δυο σειρές καθημερινών εκπομπών (το 2001 το Εγχειρίδιο φιλοσοφίας και το 2002 το Λεξικό της φιλοσοφίας).
Συνέγραψε θεατρικά έργα, που αναφέρονται στην ζωή και την δράση κορυφαίων φιλοσόφων, όπως ο Θαλής, ο Ηράκλειτος, ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης, ο Μάρκος Αυρήλιος, ο Ρενέ Ντεκάρτ, ο Ιμμάνουελ Καντ, ο Άρτουρ Σοπενχάουερ, ο Φρίντριχ Νίτσε ή ο Λούντβιχ Βίτγκενσταϊν, τα οποία ανέβηκαν από το 2006 έως το 2012  στην σκηνή της αίθουσας "Νίκος Σκαλκώτας" του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών υπό τον γενικό τίτλο Η φιλοσοφία στη σκηνή.
Τα θεατρικά του έργα Αυτογραφία, Ένα τριήμερο στην εξοχή, Ιουλιανός, Τρύπιο βαρέλι και Φθορά, φορά, φθορά, στα οποία συνέπραξε ως ηθοποιός, έχουν ανέβει σε σκηνές των Αθηνών και της ελληνικής περιφέρειας καθώς και του εξωτερικού.
Έλαβε μέρος στην αγγλόφωνη ταινία Memory reloaded των Πάνου Παππά και Δέσποινας Χαραλάμπους και πρωταγωνίστησε στην αγγλόφωνη επίσης ταινία-ντοκιμαντέρ Socrates and Confucius του Φώτη Κωνσταντινίδη και στην ελληνική μεγάλου μήκους ταινία του Δημήτρη Πιατά Πανδημία, η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου του Λονδίνου όπου τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης ερμηνείας.
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 ήταν υποψήφιος βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ τοποθετημένος στην τελευταία τιμητική θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας.
Μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015 ορίστηκε υφυπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τις 5 Νοεμβρίου του 2016.
Τον Μάρτιο του 2019 ανακοινώθηκε η υποψηφιότητά του για τις ευρωεκλογές 2019 με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
Διώξεις
Η θητεία του ως πρύτανη υπήρξε θυελλώδης λόγω των πρωτοφανών σε μέγεθος προβλημάτων που αντιμετώπιζε η ελληνική κοινωνία εξαιτίας της βαθιάς οικονομικής κρίσης, στην οποία είχε βυθισθεί η χώρα τα χρόνια εκείνα. Μεταξύ άλλων αντιμετώπισε την κατάληψη του ιστορικού κτηρίου της Νομικής Σχολής από 300 μετανάστες από την Κρήτη, αφού πέτυχε μέσα σε τέσσερις μόλις ημέρες να μεταφερθούν κατά τρόπον ανθρώπινο σε χώρο εκτός του πανεπιστημίου. Το φθινόπωρο εξάλλου του 2013 υπερασπίσθηκε σθεναρώς το δικαίωμα των Διοικητικών Υπαλλήλων του Πανεπιστημίου Αθηνών στην απεργία, η οποία διήρκεσε τρεις μήνες, καθόσον οι αλλεπάλληλες προσπάθειες του Υπουργείου Παιδείας να κηρυχθεί η απεργία παράνομη και καταχρηστική απέτυχαν.
Αντιδράσεις
Ο Θεοδόσης Πελεγρίνης την 15η Σεπτεμβρίου του 2016 δήλωσε από το βήμα της Βουλής ότι ''«οι Εβραίοι πέτυχαν να ταυτίσουν το Ολοκαύτωμα προς την τραγική μοίρα του έθνους των, προκειμένου να αναδείξουν τα εγκλήματα του ναζιστικού καθεστώτος εις βάρος των, με απώτερο στόχο να προκαλέσουν την οργή εναντίον εκείνων που εγκλημάτησαν κατά της εθνικής των υπόστασης και την συμπάθεια του πολιτισμένου κόσμου για όσα υπέστησαν. Με υπομονή και επιμονή εξασφάλισαν την οικειοποίηση του Ολοκαυτώματος έτσι, ώστε να διεκδικήσουν την δικαίωσή τους»''. Η δήλωση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις και ο Πελεγρίνης κατηγορήθηκε για αντισημιτισμό, με αποτέλεσμα η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι να ζητήσουν την παραίτησή του. Μετά από τις αντιδράσεις, ο Πελεγρίνης δήλωσε πως ανέφερε εκ παραδρομής τη λέξη «οικειοποίηση» αντί της λέξης «ανάδειξη».
Τον Δεκέμβριο του 2013 ο Θεοδόσης Πελεγρίνης είχε παραπεμφθεί σε πειθαρχικό συμβούλιο από τον Υπουργό Παιδείας Κωνσταντίνο Αρβανιτόπουλο. Ο τότε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατηγορήθηκε πως είχε κρατήσει το Πανεπιστήμιο Αθηνών κλειστό εξ' αιτίας της απεργίας που είχαν κηρύξει οι διοικητικοί υπάλληλοί του, με κίνδυνο απώλειας του εξαμήνου για τους φοιτητές. Ο ίδιος πάντως δήλωσε πως κατέβαλε προσπάθειες ώστε το πανεπιστήμιο να λειτουργήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων‎
Βάλτερ Σεντένο
Ο Βάλτερ Σεντένο (ισπανικά: Wálter Centeno Corea) (6 Οκτωβρίου 1974) είναι Κοσταρικανός πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μεσοεπιθετικός. Ήταν διεθνής με την Εθνική Κόστα Ρίκα (ποδόσφαιρο ανδρών) και κατέχει το ρεκόρ εμφανίσεων, έχοντας 137 συμμετοχές και σημειώνοντας 24 γκολ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Έπειτα από εφτά χρόνια στην Σαπρίσα, ο Σεντένο μετακόμισε στην Αθήνα για λογαριασμό της ΑΕΚ. Όντας ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ, συμμετείχε στο Τσάμπιονς Λιγκ πετυχαίνοντας τέρματα στις εκτός έδρας ισοπαλίες της ομάδας κόντρα στην Ρεάλ Μαδρίτης στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου (2-2) και την Ρόμα στο Στάδιο Ολίμπικο (1-1).
Επέστρεψε στην Σαπρίσα έπειτα από έναν χρόνο στην Ευρώπη, στην οποία έκλεισε και την καριέρα του εννιά χρόνια αργότερα.
Τον Απρίλιο του 2013, επέστρεψε στην ενεργό δράση για χάρη της ομάδας από το Πουέρτο Ρίκο Μπαγιαμόν.
== Εθνική ομάδα =
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοσταρικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κόστα Ρίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1997 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2003 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2007 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2001 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΟΝΚΑΚΑΦ Γκολντ Καπ 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2004 Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Σαπρίσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κοσταρικανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ντεπορτίβο Σαπρίσα
Ντένις Μακντόνα
Ο Ντένις Ρίτσαρντ ΜακΝτόναφ (αγγλ: Denis Richard McDonough, 2 Δεκεμβρίου 1969), είναι Αμερικανός κυβερνητικός αξιωματούχος και πολιτικός, που υπηρετεί ως 11ος Υπουργός Υποθέσεων Βετεράνων των Ηνωμένων Πολιτειών, στην κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν από το 2021. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Επίσης, από το 2013 έως το 2017, υπηρέτησε ως 26ος Επικεφαλής του Επιτελείου του Λευκού Οίκου υπό τον πρόεδρο Ομπάμα, και ως Αναπληρωτής Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ από το 2010 έως το 2013.
Αψίδα του Τιβερίου
Η Αψίδα του Τιβέριου, λατιν. Arcus Tiberi, ήταν μία θριαμβική αψίδα, που κτίστηκε το έτος 16 μ.Χ. στη Ρωμαϊκή Αγορά για τον εορτασμό της ανάκτησης των εμβλημάτων με τους αετούς, που είχαν χαθεί στις Γερμανικές φυλές το 9 μ.Χ. από τους στρατιώτες του Βάρου. Ο Ρωμαίος στρατηγός Γερμανικός, ανιψιός του Τιβερίου, ανέκτησε τα λάβαρα αυτά των τριών λεγεώνων το έτος 15 ή 16.
Η Αψίδα βρισκόταν στην Βίκους Ιιουγκάριους και εκτεινόταν από τον ναό του Σατούρνου ως την Ιουλία βασιλική. Ήταν αφιερωμένη στον Αυτοκράτορα Τιβέριο, επειδή κατά την Αυτοκρατορική περίοδο μόνο ο Αυτοκράτορας μπορούσε να τελέσει θρίαμβο· έτσι η νίκη του Γερμανικού εορτάστηκε ως νίκη του θείου του Τιβερίου. Πολύ λίγα είναι γνωστά για το μνημείο αυτό. Αναφέρεται στις γραπτές πηγές και είναι γνωστό από ένα ανάγλυφο στην Αψίδα του Κωνσταντίνου. Φαίνεται πως ήταν ένα τόξο μόνο, όπως η μετέπειτα Αψίδα του Τίτου, με έναν κορινθιακό κίονα από κάθε πλάι. Η θεμελίωση της Αψίδας βρέθηκε στην Αγορά, αλλά τίποτε άλλο δεν είναι ορατό.
Πηγές
Κατηγορία:Θριαμβικές Αψίδες της Ρώμης
Κατάλογος έργων του Groeningemuseum
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο έργων του Groeningemuseum της Μπρυζ.
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης ανά μουσείο
Έρικ Σουράνοφ
Ο Έρικ Σουράνοφ (γεννημένος στις 22 Φεβρουαρίου 2002 στο Μπάμπεργκ) είναι Γερμανό-Ουκρανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός στη 1. ΦΚ Νυρεμβέργη και στις μικρές εθνικές ομάδες της Γερμανίας.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
https://www.transfermarkt.com/erik-shuranov/profil/spieler/570553
https://www.goal.com/en/player/erik-shuranov/abu8ty1fb2pscviow7wkbwfoq
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ουκρανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ21
Τζέι Κόουλ
Ο Ζερμέιν Λαμάρ Κόουλ (αγγλικά: Jermaine Lamarr Cole) (γενν. 28 Ιανουαρίου 1985), γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Τζέι Κόουλ (J. Cole), είναι Αμερικανός ράπερ, στιχουργός και μουσικός παραγωγός. Ο πολυβραβευμένος μουσικός γεννήθηκε σε μία στρατιωτική βάση στη Γερμανία και μεγάλωσε στο Φαγέτιβιλ της Βόρειας Καρολίνας. Έχει συνεργαστεί με διακεκριμένους μουσικούς-ράπερ όπως ο Drake, ο Kanye West, ο Jay-Z και ο Κέντρικ Λαμάρ.
Μουσική καριέρα
Εμπνευσμένος από καλλιτέχνες όπως ο Eminem, o Canibus και ο Nas, ο Κόουλ ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία να προσπαθεί να ραπάρει.Το 2007, αφου τελείωσε το κολλέγιο κυκλοφόρησε το πρώτο του μίξτειπ με τίτλο The Come Up.Μετά από αυτό,το 2009,ακολούθησαν το The Warm Up και το Friday Night Lights.Χάρη στην επιτυχία του τελευταίου ο Κόουλ πραγματοποίησε το παιδικό του όνειρο και έγινε ο πρώτος καλλιτέχνης της εταιρίας ψυχαγωγίας του Jay-Z, Roc Nation .Το πρώτο του άλμπουμ κυκλοφόρησε το 2011 με τίτλο Cole World: The Sideline Story πουλώντας πάνω από 218.000 αντίγραφα την πρώτη εβδομάδα. Το επόμενο άλμπουμ, το Born Sinner,ήρθε το 2013,χαρίζοντας του την υποψηφιότητα στα βραβεία Γκράμι, στην κατηγορία Best New Artist. Το 2014 Forest Hills Drive, όντας το τρίτο του άλμπουμ και έχοντας πάρει το όνομα του από τη διεύθυνση του σπιτιού που μεγάλωσε, γνώρισε σημαντική επιτυχία καθώς έγινε τρεις φορές πλατινένιο. Ο Κόουλ το 2016 κυκλοφόρησε το άλμπουμ 4 Your Eyez Only, υο οποίο έγινε επίσης πλατινένιο. Ο τίτλος του ήταν αναφορά στο κλασσικό άλμπουμ του Tupac Amaru Shakur, All Eyez on Me. Το 2018 κυκλοφόρησε το 5ο στουντιο άλμπουμ του, KOD, το οποίο ήταν και το 5ο άλμπουμ του,που έφτασε στην πρώτη θέση του Billboard 200. Στην ίδια θέση έφτασε και το άλμπουμ με τίτλο: The Off-Season,που κυκλοφόρησε στις 14 Μαιου του 2021 .Ο Κόουλ είναι κάτοχος 8 BET Hip Hop Awards, 3 Soul Train Awards, 1 Billboard Music Award και 1 Γκράμι βραβείου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ράπερ Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί παραγωγοί Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Τιρουβανανταπουράμ
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Κρήτη V (αρματαγωγό)
Παραχωρήθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας στις 5 Μαρτίου 1971.
Ιδίου τύπου πλοία ‘ Ρόδος ΙΙ’, ‘Ικαρία Ι’, ‘Λέσβος IV’ και ‘Κρήτη V’.
Μεταφορική ικανότητα : 2100 ΤΝ.
Παρελήφθη στις 5 Μαΐου 1971 στο Σαν Ντιέγκο Η.Π.Α. Κατέπλευσε στην Ελλάδα στις 25 Ιουλίου 1971.
Κατηγορία:Ελληνικά Αρματαγωγά
Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες
Το Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Award For Best Suporting Actor) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες για να τιμήσει έναν ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε υποστηρικτικό ρόλο.
Κρητική Επιθεώρηση
Η εφημερίδα Κρητική Επιθεώρηση είναι η αρχαιότερη καθημερινή εφημερίδα της Κρήτης και εκδίδεται στο Ρέθυμνο.
Ιστορικό
Την 1η Σεπτεμβρίου 1912, τα αδέλφια Βασίλειος και Ιωάννης Στυλιανού Kαλαϊτζάκη εκδίδουν την εφημερίδα Κρητική Επιθεώρησις, η οποία αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του ρεθεμνιώτικου Τύπου σε όλη σχεδόν τη διάρκεια του αιώνα που πέρασε. Πρόκειται για τη μακροβιότερη εφημερίδα της Κρήτης και μια από τις μακροβιότερες της Ελλάδας. Εκδίδεται χωρίς διακοπή, με εξαίρεση τα χρόνια της γερμανικής κατοχής, από το 1912 μέχρι σήμερα.
Τον Ιωάννη Στυλ. Kαλαϊτζάκη διαδέχθηκε ο γιος του Στέλιος, που κράτησε τη διεύθυνση της εφημερίδας μέχρι τον θάνατό του (1996), με την πολύτιμη και ουσιαστική βοήθεια του αδελφού του, Mανώλη. Σήμερα την Κρητική Επιθεώρηση διευθύνει ο γιος του Στέλιου, Γιάννης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα
Κρήτη IV (αντιτορπιλικό)
Το Κρήτη ΙV / L-84, 11, D-48 ήταν αντιτορπιλικό τύπου ΗUNT II (πρώην HMS HURSLEY).
Κατασκευάστηκε μεταξύ του 1940 – 1942 στα Ναυπηγεία ‘SWAN-HUNTER’. Παραχωρήθηκε από το βρετανικό Ναυτικό στις 3 Σεπτεμβρίου 1943. Ένα από τα τρία Α/Τ συνοδείας που παραχωρήθηκαν επί δανεισμού – κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου από τους Άγγλους (βλέπε πλοίο ‘Αιγαίον ΙΙ’).
Του ιδίου τύπου πλοία : ‘ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ II’ και ’Αιγαίον ΙΙ’. Παρελήφθη στις 3 Νοεμβρίου 1943 παρουσία του Βασιλέως Γεωργίου από τον Αντιπλοίαρχο Γ. Μανωλάτο (Ύψωση Ελληνικής Σημαίας). Έλαβε μέρος στις Ναυτικές επιχειρήσεις τις Μεσογείου μεταξύ των οποίων στις αποβατικές επιχειρήσεις στο Άντζιο της νότιας Γαλλίας. Μέχρι τον Οκτώβριο του 1944 πραγματοποίησε 49.830 μίλια και παρέμεινε εν πλω - 3890 ώρες. Έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις του εμφυλίου.
Επεστράφη στην Αγγλία στις 12 Δεκεμβρίου 1959.
Μονή Παναχράντου
Η επισκεψιμότητα του μοναστηριού έχει ανέβει πολύ τα τελευταία χρόνια κάτι που έχει προσελκύσει πολλά διάσημα πρόσωπα όπως την γνωστή παρουσιάστρια Ελένη Μενεγάκη.
Γενικά
Το μοναστήρι χρονολογείται στο 10 αιώνα (μ.Χ.) .Υποστιρίζεται οτι η Μονή χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο ΄Β Φωκά το 961 μ.Χ. κατά την εκστρατεία του κατά των κριτικών. Το μέρος στο οποίο χτίστηκε το μοναστήρι ήταν το μέρος στο όποιο ένα χρόνο νωρίτερα είχε βρεθεί η εικόνα της Παναγίας Παναχράντου.
Εξωτερίκοι συνδέσμοι
Ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Παναχράντου - Άγιου Παντελεήμονος Άνδρου
Πηγές
Παναχραντου
Σύνδρομο Ζούνιχ-Καγιέ
thumb|right|250px|Το σύνδρομο Ζούνιχ-Καγιέ έχει αυτοσωμικό υπολειπόμενο κληρονομικό μοτίβο.
Το σύνδρομο Ζούνιχ-Καγιέ, επίσης γνωστό ως νευροεκτοδερμικό σύνδρομο Ζούνιχ, είναι μια σπάνια συγγενής ιχθύαση που περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1983. Τα κύρια συμπτώματά του είναι κολόβωμα, καρδιακά ελαττώματα, ιχθυοσωμική δερματοπάθεια, διανοητική αναπηρία και επιληψία. Είναι ένα συγγενές σύνδρομο, με λίγες μόνο περιπτώσεις να έχουν μελετηθεί και δημοσιευθεί.
Συμπτώματα και σημάδια
Τα συσχετιζόμενα συμπτώματα περιλαμβάνουν ποικίλες κλινικές εκδηλώσεις, όπως κολόβωμα των ματιών, καρδιακά ελαττώματα, ιχθυοσωμική δερματοπάθεια, διανοητική αναπηρία και ανωμαλίες στο αυτί. Περαιτέρω συμπτώματα που μπορεί να προταθούν περιλαμβάνουν χαρακτηριστικές εκφράσεις, απώλεια ακοής και υπερωιοσχιστία.
Γενετική
Το σύνδρομο Ζούνιχ-Καγιέ θεωρείται ότι έχει αυτοσωμικό υπολειπόμενο πρότυπο κληρονομικότητας. Αυτό σημαίνει ότι το ελαττωματικό γονίδιο βρίσκεται σε ένα αυτόσωμα και δύο αντίγραφα του γονιδίου, ένα από κάθε γονέα, απαιτούνται για να κληρονομήσουν τη διαταραχή. Οι γονείς ενός ατόμου με αυτοσωμική υπολειπόμενη διαταραχή φέρουν και οι δύο ένα αντίγραφο του ελαττωματικού γονιδίου, αλλά δεν εμφανίζουν τη διαταραχή.
Θεραπεία
Η θεραπεία με ισοτρετινοΐνη μπορεί να προκαλέσει σημαντική επίλυση των δερματικών αλλοιώσεων, αλλά παραμένει ο κίνδυνος δευτερογενούς λοίμωξης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αυτοσωμικές υπολειπόμενες διαταραχές Κατηγορία:Σπάνιες ασθένειες Κατηγορία:Σύνδρομα που επηρεάζουν τα μάτια Κατηγορία:Σύνδρομα που επηρεάζουν την καρδιά Κατηγορία:Σύνδρομα με διανοητική υστέρηση
Πορεία των Φτωχών
Η Πορεία των Φτωχών (Poor People's Campaign) ήταν μία προσπάθεια που έγινε το 1968 για να αποδοθεί οικονομική δικαιοσύνη στους φτωχούς κατοίκους των Ηνωμένων Πολιτειών. Οργανώθηκε από τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και τη Διάσκεψη της Νότιας Χριστιανικής Ηγεσίας (SCLC) και πραγματοποιήθηκε υπό την ηγεσία του Ραλφ Αμπερνάθι στον απόηχο της δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Η εκστρατεία απαιτούσε οικονομικά και ανθρώπινα δικαιώματα για τους φτωχούς Αμερικανούς από διαφορετικά υπόβαθρα. Μετά την παρουσίαση ενός οργανωμένου συνόλου αιτημάτων στο Κογκρέσο και τους εκτελεστικούς οργανισμούς, οι συμμετέχοντες έστησαν ένα στρατόπεδο διαμαρτυρίας 3.000 ατόμων στην Ουάσινγκτον, όπου έμειναν για έξι εβδομάδες την άνοιξη του 1968.
Η Πορεία των Φτωχών είχε ως κίνητρο την επιθυμία για οικονομική δικαιοσύνη: η ιδέα ότι όλοι οι άνθρωποι θα έπρεπε να έχουν ό,τι χρειάζονται για να ζήσουν. Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και η SCLC μετατόπισαν το κέντρο βάρους τους σε αυτά τα θέματα αφού παρατήρησαν ότι τα οφέλη από τα πολιτικά δικαιώματα δεν βελτίωσαν τις υλικές συνθήκες ζωής για πολλούς Αφροαμερικανούς. Η Πορεία των Φτωχών ήταν μία πολυφυλετική προσπάθεια -που συμπεριλάμβανε Αφροαμερικανούς, λευκούς, Μεξικανοαμερικανούς, Πορτορικανούς και ιθαγενείς Αμερικανούς- με στόχο την καταπολέμηση της φτώχειας ανεξάρτητα από τη φυλή.
Σύμφωνα με πολιτικούς ιστορικούς, οι "φτωχοί" δεν είχαν αντιληφθεί τους εαυτούς τους ως μία ενιαία ομάδα μέχρι που ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον τους αναγνώρισε με νόμο ως τέτοιους το 1964. Σύμφωνα με στοιχεία από την απογραφή του 1960, το υπουργείο Εμπορίου των Η.Π.Α. και την Ομοσπονδιακή Τράπεζα, εκτιμάται ότι περίπου 40 έως 60 εκατομμύρια Αμερικανοί -ή το 22 έως 33 τοις εκατό- ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας. Παράλληλα, η φύση της ίδιας της φτώχειας άλλαζε καθώς αυξανόταν ο πληθυσμός της Αμερικής που ζούσε σε πόλεις και όχι σε αγροκτήματα (και δεν μπορούσε να καλλιεργήσει τα δικά του τρόφιμα). Οι φτωχοί Αφροαμερικανοί, ιδίως οι γυναίκες, που υπέφεραν από τον ρατσισμό και τον σεξισμό που επέτεινε τις συνέπειες της φτώχειας.
Το 1968, ο πόλεμος κατά της φτώχειας φαινόταν σαν μία αποτυχία, παραμελημένος από την κυβέρνηση Τζόνσον (και το Κογκρέσο) που ήθελε να επικεντρωθεί στον Πόλεμο του Βιετνάμ και έβλεπε ολοένα και περισσότερο τα προγράμματα κατά τη φτώχειας ως βοήθεια κυρίως στους Αφροαμερικανούς. Η Πορεία των Φτωχών αποσκοπούσε στην αντιμετώπιση της φτώχειας μέσω του εισοδήματος και της στέγασης. Η εκστρατεία θα βοηθούσε τους φτωχούς δραματοποιώντας τις ανάγκες τους, ενώνοντας όλες τις φυλές κάτω από τα κοινά χαρακτηριστικά των κακουχιών και παρουσιάζοντας ένα σχέδιο για την επίλυση του προβλήματος. Σύμφωνα με το "οικονομικό νομοσχέδιο δικαιωμάτων", η Πορεία των Φτωχών ζήτησε από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να δώσει προτεραιότητα στη βοήθεια των φτωχών με ένα πακέτο 30 δις $ κατά της φτώχειας, που περιελάμβανε, μεταξύ άλλων αιτημάτων, δέσμευση για πλήρη απασχόληση, μέτρα για το εγγυημένο ετήσιο εισόδημα και στέγαση για τους χαμηλού εισοδήματος πολίτες. Η Πορεία των Φτωχών ήταν μέρος της δεύτερης φάσης του κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα. Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είπε: "Πιστεύουμε ότι ο υψηλότερος πατριωτισμός απαιτεί το τέλος του πολέμου και την έναρξη ενός αναίμακτου πολέμου μέχρι την τελική νίκη κατά του ρατσισμού και της φτώχειας".
Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ήθελε να φέρει τους φτωχούς ανθρώπους στην Ουάσινγκτον, αναγκάζοντας τους πολιτικούς να τους δούνε και να σκεφτούν τις ανάγκες τους: "''Οφείλουμε να έρθουμε με μουλαράμαξες, με παλιά φορτηγά, με οποιοδήποτε μέσο μεταφοράς μπορεί να πάρουν στα χέρια τους οι άνθρωποι. Ο κόσμος πρέπει να έρθει στην Ουάσιγνκτον, να κάτσει στη μέση του δρόμου εάν είναι απαραίτητο και να πει "Είμαστε εδώ, είμαστε φτωχοί, δεν έχουμε καθόλου χρήματα, εσείς μας κάνατε έτσι... και ήρθαμε εδώ για να μείνουμε μέχρι να κάνετε κάτι γι' αυτό.''"
H "Πόλη της Αναστάσεως"
Η "Πόλη της Αναστάσεως" ήταν η πρώτη παραγκούπολη που υψώθηκε όχι για να στεγάσει τους άστεγους, αλλά για να αποκαλύψει στο αμερικανικό έθνος το δράμα του μαύρου πληθυσμού. Πρώτοι κάτοικοί της ήταν οι περίπου τρεις χιλιάδες διαδηλωτές που, ακολουθώντας τον διάδοχο του δολοφονημένου Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, Ραλφ Αμπερνάθι, πραγματοποίησαν από τις 7 Μαΐου την Πορεία των Φτωχών από το Μέμφις (Τενεσσί) στην Ουάσινγκτον. Θέαμα παράξενο στην καρδιά της Ουάσινγκτον, η "Πόλη της Αναστάσεως" απλώθηκε κοντά στον οβελίσκο που σηματοδοτεί την πρωτεύουσα των Η.Π.Α., μία ορατή υπόμνηση ότι πολλά έπρεπε ακόμα να γίνουν. Όμως η βροχή έπνιξε τις παράγκες στο νερό και τη λάσπη με αποτέλεσμα, ένα μήνα αργότερα να μην έχουν μείνει στην "πόλη" παρά περίπου εξακόσια άτομα. Η πορεία, προγραμματισμένη από τον ίδιο τον Κινγκ πριν από τη δολοφονία του, ολοκληρώθηκε στις 13 Μαΐου και ο Αμπερνάθι θεμελίωσε αμέσως την πόλη του και στη συνέχεια παρουσίασε στους κατοίκους της, μαύρους, Πορτορικανούς, Ινδιάνους αλλά και εξαθλιωμένους λευκούς από τα Απαλάχια Όρη, τον "δήμαρχο", έναν πάστορα από το Σικάγο και στενό συνεργάτη του Κινγκ: τον Τζέσι Τζάκσον. Ο ίδιος ο Αμπερνάθι δήλωσε ότι στόχος της πορεία ήταν να "απομακρύνει τους μαύρους από τη βία και να τους στρέψει προς πιο δημιουργικές μορφές διαμαρτυρίας". Το μήνυμά του, ωστόσο, δύσκολα έγινε αποδεκτό, όταν η αστυνομία επιτέθηκε με αγριότητα εναντίον των μαύρων που διαδήλωναν ειρηνικά έξω από το Ανώτατο Δικαστήριο των Η.Π.Α. στις 29 Μαΐου. Τα αιτήματα των διαδηλωτών παρουσίασε στο Κογκρέσο και την κυβέρνηση ο ίδιος ο Αμπερνάθι λίγες ημέρες πριν από την έναρξη της πορείας: φτηνά σπίτια, ώστε οι φτωχοί να ξεφύγουν από την αθλιότητα των εργατικών κατοικιών, συλλογικές διαπραγματεύσεις για τους ακτήμονες αγρότες και δημιουργία δύο εκατομμυρίων θέσεων εργασίας μέσα σε τέσσερα χρόνια στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Εάν τα αιτήματα φάνταζαν υπερβολικά, τα ίδια τα στοιχεία της κυβέρνησης αποκάλυπταν τη ζοφερή εικόνα. Σε τριάντα εκατομμύρια υπολογίστηκαν οι Αμερικανοί που είχαν τόσο χαμηλό εισόδημα ώστε να μην ήταν σε θέση να τραφούν σωστά, ενώ το ένα πέμπτο των αμερικανικών οικογενειών είχε εισόδημα χαμηλότερο του μισού του εθνικού μέσου όρου. Στις 19 Ιουνίου, πενήντα χιλιάδες διαδηλωτές συμμετείχαν στην "Ημέρα αλληλεγγύης". Οι μισοί από αυτούς ήταν λευκοί, αλλά τέσσερις ημέρες αργότερα τα πάντα τελείωσαν. Η επίσημη άδεια που παρασχέθηκε στην "Πόλη της Αναστάσεως" εξέπνευσε και όταν ο Αμπερνάθι δήλωσε ότι δεν προτίθεται να αποχωρήσει, η αντίδραση των αρχών ήταν αστραπιαία. Ο ίδιος ο μαύρος ηγέτης συνελήφθη και φυλακίστηκε, ενώ η αστυνομία κατεδάφισε την "πόλη" και διέλυσε τους τελευταίους από τους κατοίκους της. Στις 16 Ιουλίου, ο Ραλφ Αμπερνάθι αποφυλακίστηκε και αμέσως ανακοίνωσε τη λήξη της "Πορείας των Φτωχών".
Ο.Φ.Μ. Μολαϊκός
Ο '''Ο.Φ.Μ. Μολαϊκός''' είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τους Μολάους της Λακωνίας. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1969 και έχει χρώματα το πράσινο και το Λευκό. Διαθέτει τμήμα ποδοσφαίρου και στο παρελθόν διέθετε επίσης και τμήμα πετοσφαίρισης.
Ανήκει στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Λακωνίας και στο παρελθόν έχει αγωνιστεί στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής κατηγορίας. Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο 2018-19, αγωνίζεται στην Α' Κατηγορία Ε.Π.Σ. Λακωνίας. Έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Στάδιο Μολάων.
Ιστορικό
Ο Όμιλος Φιλάθλων Μολάων «ο Μολαϊκός» ιδρύθηκε το 1969. Το πρώτο και ιδρυτικό Δημοτικό Συμβούλιο του συλλόγου απαρτιζόταν από τον Πρόεδρο Ηλία Λιναρδάκη, τον Αντιπρόεδρο Ιωάννη Καναβάρο, τον Γραμματέα Παντελή Κατσιμπουλά, τον Ταμία Γρηγόρη Παπαδόπουλο, τον Έφορο Λεωνίδα Αγιονικολαΐτη και τα Μέλη Εμμανουήλ Δικαιάκο, Σπηλιωτόπουλο, Χρήστο Καρτσιδήμα, Ισίδωρο Κολλιάκο και Δημήτρη Φαφλιά.