cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 1896
Στις 9 και 10 Μαρτίου 1896 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, διεξήχθησαν οι Α΄ Πανελλήνιοι Δοκιμαστικοί Αγώνες, όπως αποκλήθηκαν, οι οποίοι απετέλεσαν το κριτήριο για την επιλογή των Ελλήνων αθλητών που θα μετείχαν στην Α΄ Ολυμπιάδα του 1896. Έλαβαν μέρος 45 αθλητές από έξι αθλητικά σωματεία, καθώς και ανεξάρτητοι. Προέρχονταν από την Αθήνα, την Πάτρα, την Κύπρο και την Ανατολική Ρωμυλία. Σύμφωνα με την προκήρυξη, θα προκρίνονταν για τους Ολυμπιακούς Αγώνες οι δύο πρώτοι από κάθε αγώνισμα, εκτός από τα 1500μ και τη δισκοβολία που θα προκρίνονταν οι τρεις πρώτοι αθλητές και το μαραθώνιο από τον οποίο θα προκρίνονταν έξι αθλητές.
Το πρωτάθλημα αυτό διοργανώθηκε από την "Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων" και θεωρείται το "Α΄ Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Στίβου", παρά το ότι ο ΣΕΓΑΣ (που ιδρύθηκε το 1897) ξεκίνησε να διοργανώνει πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1901. Διεξήχθησαν 12 αγωνίσματα και οι επιδόσεις που σημειώθηκαν στους αγώνες αυτούς έχουν καταγραφεί ως τα πρώτα πανελλήνια ρεκόρ στα αντίστοιχα αγωνίσματα. Τους αγώνες παρακολούθησαν 15.000 περίπου θεατές και το εισιτήριο κόστιζε 1 δραχμή.
Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Αθλητικός Όμιλος Αθηνών, ο οποίος είχε ιδρυθεί λίγους μήνες νωρίτερα και λίγα χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες διαλύθηκε. Πρωταθλητής σύλλογος θεωρείτο ο πολυνίκης, αφού η βαθμολογία εφαρμόστηκε πολύ αργότερα, από το 1930.
Αποτελέσματα
1896 | 1901 | 1904 thumb|Ο πρωταθλητής στο μαραθώνιο, [[Χαρίλαος Βασιλάκος (στη μέση).]] thumb|Ο πρωταθλητής στη δισκοβολία, [[Παναγιώτης Παρασκευόπουλος.]] thumb|Ο πρωταθλητής στην πάλη, [[Στέφανος Χρηστόπουλος.]] thumb|Ο πρωταθλητής στις ασκήσεις σε δίζυγο, [[Ιωάννης Μητρόπουλος.]] ¹Αργότερα εντάχθηκε στον Πανελλήνιο Γ.Σ.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 1896 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ένας ευαίσθητος ληστής
Το Ένας ευαίσθητος ληστής σε στίχους του Νίκου Γκάτσου και μουσική Μάνου Χατζιδάκι είναι ελληνικό τραγούδι. Τραγουδήθηκε σε πρώτη εκτέλεση από τον Γιώργο Ρωμανό το 1966 στο άλμπουμ "Μυθολογία" και ακολούθησαν εκτελέσεις από τους Νένα Βενετσάνου, Αλκίνοο Ιωαννίδη, Παύλο Παυλίδη, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Γιάννη Χαρούλη, Δήμητρα Γαλάνη, Ξανθίππη Καραθανάση, Μανώλη Μητσιά, Πασχάλη Τερζή, Τζίμη Πανούση και άλλους ερμηνευτές. Οι στίχοι του Γκάτσου είναι μεταγραφή από κείμενο του συγγραφέα Ευγενίου Ο'Νηλ και συγκεκριμένα από το έργο Ταξίδι μακριάς μέρας μεσα στη νύχτα (Long Day's Journey Into Night, 1941) αλλά με σημαντικές προσθήκες από τον στιχουργό. Η εκτέλεση της Δήμητρας Γαλάνη έγινε επίσης κατά τη δεκαετία του '60, δεν κυκλοφόρησε όμως σε δίσκο πριν το 1983, σε συλλογή με τίτλο 30 σπάνιες ερμηνείες 1955 - 1965.
Μαραθέα Καρδίτσας
Η Μαραθέα είναι οικισμός της Θεσσαλίας και της Περιφερειακής Ενότητας Καρδίτσας.
Γενικά στοιχεία
Οι κάτοικοι του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία αλλά κυριότερη πηγή εισοδήματος είναι η καλλιέργεια του βαμβακιού. Το χωριό παλιότερα ήταν γνωστό με την ονομασία "Βάναρη" αλλά μετέπειτα δόθηκε το όνομα Μαραθέα. Στο χωριό υπάρχει η εκκλησία του Αγίου Νικολάου δίπλα στην κεντρική πλατεία του χωριού, έξω από το χωριό υπάρχει ένα μικρό ξωκκλήσι ο Άγιος Αθανάσιος μέσα σε ένα μικρό αλσύλιο.
Το χωριό έχει πλούσια ήθη και έθιμα και μεγάλη παράδοση. Χαρακτηριστικό είναι το ψήσιμο της "γουρνοπούλας" τα Χριστούγεννα όπου κάθε οικογένεια σουβλίζει ένα ολόκληρο γουρουνόπουλο στα κάρβουνα. Το έθιμο διατηρείται μέχρι και σήμερα. Από το Απρίλιο και όλους τους καλοκαιρινούς μήνες αρχίζουν οι προετοιμασίες για την καλλιέργεια του βαμβακιού. Στα μέσα της Άνοιξης και όταν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν αρχίζει η σπορά του βαμβακιού και σιγά σιγά ξεκινά το σκάλισμα που γίνεται χωρίς μηχανήματα. Η συλλογή του βαμβακιού γίνεται αργά το φθινόπωρο.
Διοικητικά - Πληθυσμιακά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1883 στο ΦΕΚ 126Α-02/04/1883 με το παλιό της όνομα Βάναρη να προσαρτάται στον τότε δήμο Σιλάνων που ανήκε στο νομό Τρικάλων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1957 με το ΦΕΚ 119Α - 03/07/1957 μετονομάστηκε σε Μαραθέα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Κόρδα αποτελούν την τοπική κοινότητα Μαραθέας που υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Σελλάνων του δήμου Παλαμά και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 655 κατοίκους.
Παραπομπές
Μαραθεα Μαραθεα Κατηγορία:Δήμος Παλαμά
Τζίνη Πάτρας
Του Τζίνη ήταν συνοικία της Πάτρας στο κέντρο της πόλης. Σήμερα αναφέρεται περιστασιακά ως απλό τοπωνύμιο, ιδίως μεταξύ των γηραιότερων κατοίκων του κέντρου της πόλης.
Πηγές
* Τζινη
Άννα Καλουτά
Η Ειρήνη-Άννα Καλουτά (Αθήνα 29 Σεπτεμβρίου 1918 - Αθήνα 17 Απριλίου 2010) του Στεφάνου, ήταν Ελληνίδα ηθοποιός, πρωταγωνίστρια και θιασάρχης.
Βιογραφία
Κόρη του Στέφανου Καλουτά, από οικογένεια βυρσοδεψών στη Σύρο (γι’ αυτό και η Σύρος την έχει τιμήσει και της έχει φτιάξει εκεί το δικό της καμαρίνι) και της Μανιάτισσας Κατίνας Γερακουλάκου. Απόφοιτος της Ιονίου Σχολής Θηλέων, έκανε σπουδές πιάνου και αφοσιώθηκε στο θέατρο. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη χορογραφία, την σκηνοθεσία και την καλλιτεχνική διεύθυνση.
Καριέρα
Μαζί με την αδερφή της Μαρία τα δύο «Καλουτάκια», όπως έγιναν γνωστά, πήραν το βάπτισμα του πυρός στο θέατρο της Μαρίκας Κοτοπούλη και του συζύγου της Γιώργου Χέλμη, οι οποίοι στις παραστάσεις που ανέβαζαν έβρισκαν ρόλους και για τα δύο κορίτσια.
Εμφανίστηκε σε 14 ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες ενώ στο θέατρο πρωτοεμφανίσθηκε σε ηλικία 4 ετών, στο θίασο Μαρίκας Κοτοπούλη, σε έργο πρόζας. Μαζί με την αδελφή της Μαρία δημιούργησαν τα περίφημα "Καλουτάκια", παιδιά θαύματα της εποχής εκείνης, σε όλα τα είδη του μουσικού θεάτρου.
Είχε συμμετάσχει σε επιθεωρήσεις των γνωστότερων επιθεωρησιογράφων σε οπερέτες όπως: "Γλυκιά Νανά", "Διαβολόπαιδο", "Βαφτιστικός", "Μοντέρνα κορίτσια" κ.ά. του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, "Γυναίκα του δρόμου", "Απάχηδες των Αθηνών", "Οι πειρατές" κ.ά. του Νίκου Χατζηαποστόλου, στη "Νυχτερίδα" του Γιόχαν Στράους, σε μουσικές κωμωδίες: "Μ΄ αγαπά δεν μ΄ αγαπά" των Γιανουκάκη - Ριτσιάρδη, σε ηθογραφίες όπως "Το Φυντανάκι" του Χορν, σε πρόζα "Το πανηγύρι" του Χορν, σε κωμειδύλλια: "Αγαπητικός της βοσκοπούλας", "Γκόλφω", "Μαρία Πενταγιώτισσα" και άλλα πολλά.
Επί 15 χρόνια έκανε περιοδείες στην Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία, Αφρική και Ν. Ζηλανδία. Εμφανίστηκε στη "Salle de Gaveau" στο Παρίσι το 1950, στο "Κάρνεγκυ Χωλ" στη Νέα Υόρκη το 1954, στο "Palace Theatre" στο Λονδίνο 1968 κ.ά.
Τραγούδι
Ηχογράφησε με την αδελφή της Μαρία πολλούς δίσκους στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ενδεικτικά: "Μ΄ αγαπά δεν μ΄ αγαπά", "Γερακίνα", "Οι κερασιές", "Η βροχή", "Βεμ - Βεμ". Οι δε εμφανίσεις της τόσο στην τηλεόραση όσο και σε διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις, δεν είχαν εκλείψει μέχρι τελευταία.
Διακρίσεις
Δίκαια χαρακτηρίστηκε "Βασίλισσα της Επιθεώρησης", ενώ μία από τις άξιες διαδόχους της στο είδος θα μπορούσε να θεωρηθεί η Ρένα Βλαχοπούλου.
Θάνατος
Η Άννα Καλουτά φέρεται να διατηρούσε δεσμό με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα σε νεαρή ηλικία. Απεβίωσε στις 17 Απριλίου του 2010 στην Αθήνα, στο σπίτι της, έπειτα από επιδείνωση που παρουσίασε η υγεία της τους τελευταίους μήνες. Κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη στις 20 Απριλίου του 2010 στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί ραδιοφώνου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί μουσικού θεάτρου
Κέρκαφος
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Κέρκαφος ήταν γιος της Νύμφης Ρόδου και του θεού Ήλιου, ένας από τους επτά Ηλιάδες. Ο Κέρκαφος και τα αδέλφια του Όχιμος, Τέναγης, Μακαρεύς της Ρόδου, Ακτίς, Τρίωψ, και Κάνδαλος διακρίθηκαν σαν μεγάλοι αστρολόγοι και θαλασσοπόροι. Ο πιο διάσημος και έξυπνος από τα αδέλφια ήταν ο Τενάγης που δολοφονήθηκε από τους αδελφούς του Μακαρεύς, Ακτίς, Τρίωψ και Κάνδαλο επειδή τον ζήλευαν. Όταν έγινε γνωστό το έγκλημα οι τέσσερις αδελφοί υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν το νησί και να ιδρύσουν νέες πόλεις και βασίλεια. Ο Κέρκαφος μαζί με τον Όχιμο ήταν οι δύο Ηλιάδες που δεν έλαβαν μέρος στη δολοφονία του αδελφού τους Τενάγη και έτσι παρέμειναν στη νήσο Ρόδο, στην περιοχή της Ιαλυσού όπου ίδρυσε την Αχαΐα. Ο Όχιμος σαν ο μεγαλύτερος από όλα τα αδέλφια έγινε βασιλιάς του νησιού αλλά ο Κέρκαφος πήρε ως σύζυγό του την ανεψιά του Κυδίππη κόρη του Οχίμου και της τοπικής Νύμφης Ηγητορίας, έτσι κληρονόμησε το νησί. Ο πατέρας της Όρχιμος την είχε υποσχεθεί στον Οκριδίωνος αλλά ο Κέρκαφος που την είχε ερωτευτεί σφοδρά έπεισε τον κύρυκα να την απαγάγει, την κράτησε ο ίδιος και την επέστρεψε στον Όρχιμο μόνο όταν έγινε υπέργηρος.
Ο Κέρκαφος και η Κυδίππη απέκτησαν τρεις γιους: τον Κάμειρο, τον Ιαλυσό και το Λίνδο. Μετά τον θάνατο του Κερκάφου, οι τρεις γιοι ανέλαβαν την εξουσία στη Ρόδο και τη μοίρασαν σε τρία μέρη, ήταν οι ιδρυτές των τριών μεγάλων πανάρχαιων πόλεων του νησιού Κάμειρος, Ιαλυσός και Λίνδος. Από τον Κέρκαφο οι γυναίκες της Ρόδου επονομάζονταν Κερκαφίδες. Σύμφωνα με μία διαφορετική παράδοση, ο Κέρκαφος ήταν αδελφός του ποτάμιου θεού Αλφειού (είναι η εκδοχή στην οποία ο Αλφειός είναι γιος του Ήλιου). Τα δύο αδέλφια ήρθαν σε σύγκρουση για την εξουσία και τελικώς ο Αλφειός σκότωσε τον Κέρκαφο. Επειδή όμως καταδιωκόταν από τις Ερινύες για το έγκλημά του αυτό, έπεσε και πνίγηκε στον ποταμό Νύκτιμο, ο οποίος από τότε ονομάσθηκε Αλφειός. Μόνο στο Στράβωνα βρίσκουμε μια αναφορά για έναν Κέρκαφο, γιό του Αιόλου, γιο του Έλληνα, γιο του Δευκαλίωνα. Ο Στράβων εξετάζει τοπωνύμια και ανθρωπωνύμια της Θεσσαλίας που εμφανίζονται στα ομηρικά έπη. Έτσι, αναφέρει ότι ο γιος του Κερκάφου (άλλα χειρόγραφα αναφέρουν Κέρφιος ή Κέκαφος), Ορμένιος, ίδρυσε την ομώνυμη πόλη και ο γιος του Ορμένιου ήταν ο Φοίνιξ, ο ηλικιωμένος και συνετός σύντροφος του Αχιλλέα στην Τροία. Ταυτοχρόνως, ο Στράβων αναφέρει μια διφορετική παράδοση, η οποία θεωρεί ότι ο Φοίνιξ ήταν Φωκεύς, άρα δίχως κάποια σχέση με τον Κέρκαφο.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Ρόδου
183
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 183 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βίλχελμ Φρικ
Ο Βίλχελμ Φρικ (Wilhelm Frick, 12 Μαρτίου 1877 - 16 Οκτωβρίου 1946) ήταν σημαντικό στέλεχος του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος και Υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης του Αδόλφου Χίτλερ κατά την περίοδο 1933- 1943. Την τελευταία διετία, 1943 - 1945, εκτός από Υπουργός άνευ Χαρτοφυλακίου υπήρξε και διοικητής του «Προτεκτοράτου Βοημίας και Μοραβίας» (την υπό ναζιστική κατοχή Τσεχοσλοβακία). Μετά το τέλος του Πολέμου συνελήφθη, δικάστηκε στην Δίκη της Νυρεμβέργης και καταδικάστηκε σε θάνατο με απαγχονισμό.
Βιογραφία
Το 1917 προάγεται σε "Regierungsassessor" (κυβερνητικός πάρεδρος). Το 1919 αναλαμβάνει Διευθυντής της Πολιτικής Αστυνομίας του Μονάχου και το 1923 αναλαμβάνει Διευθυντής της Αστυνομίας δίωξης του εγκλήματος (Kriminalpolizei, Kripo).
Πολιτική σταδιοδρομία
Ήδη από το 1919 ο Φρικ έχει εμπλακεί σε ακροδεξιό "Freikorps" και είναι συμπαθών του Κόμματος των Γερμανών Εργατών. Γνωρίζεται με τον Χίτλερ το 1921 και, όπως αναγράφεται σχετικά, παρά το ότι μπορούσε να καταστείλει πολύ εύκολα, ως Αρχηγός της Πολιτικής Αστυνομίας, το νεοδημιουργούμενο ναζιστικό κίνημα, αναγνώρισε αμέσως ότι το κίνημα αυτό "αποτελούσε τον πυρήνα αναγέννησης της Γερμανίας".
left|thumb|200px|Η ομάδα του Πραξικοπήματος της μπιραρίας. Ο Φρικ τρίτος από αριστερά. 1η Απριλίου 1924. Φωτ. Γερμανικού Ομοσπονδιακού Αρχείου
Συνδέεται με ισχυρή φιλία με τον Χίτλερ και εμπλέκεται στο Πραξικόπημα της μπιραρίας που αυτός επιχείρησε στις 9 Νοεμβρίου 1923, ενώ ο Φρικ ήδη κατείχε την θέση του Διευθυντή της Kripo. Για την συμμετοχή του αυτή ο Φρικ καταδικάζεται σε φυλάκιση 15 μηνών, ωστόσο καταφέρνει να αποφυλακιστεί τον Απρίλιο του 1924. Η φιλία του με τον Χίτλερ ενδυναμώνεται, ενώ το γεγονός του πραξικοπήματος επισφραγίζει την φιλία αυτή.
Όταν αποφυλακίζεται και ο Χίτλερ, και αναλαμβάνει την αναδιοργάνωση του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος, ο Φρικ είναι από τους σημαντικότερους αρωγούς του. Το 1924 εκλέγεται μέλος του Ράιχσταγκ, σχετίζεται με τον Γκρέγκορ Στράσερ και, το 1925, εγγράφεται και επίσημα στο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα. Η προσφορά του σε αυτό είναι σημαντική και, το 1928 ονομάζεται Fraktionsführer.
Αναγνωρίζοντας τόσο την προσφορά του στο Κόμμα όσο και την αφοσίωση στο πρόσωπό του, ο Χίτλερ του εμπιστεύεται την θέση του Υπουργού Εσωτερικών και Παιδείας στο Ομοσπονδιακό κρατίδιο της Θουριγγίας το 1930. Είναι ο πρώτος ναζιστής που αναλαμβάνει κυβερνητική θέση στο καθεστώς της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Από τη θέση αυτή διακρίθηκε ως ο ειδικός του Κόμματος σε θέματα εσωτερικής πολιτικής. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι, ως Υπουργός της Θουριγγίας, απαγόρευσε μια, κομμουνιστικού περιεχομένου, παράσταση. Οι συντελεστές της κατέφυγαν στο δικαστήριο, το οποίο τους δικαίωσε. Ο Φρικ αρνήθηκε να εφαρμόσει την απόφαση του δικαστηρίου, δηλώνοντας ότι μια δικαστική απόφαση δεν μπορεί να υπερκεράσει την Κρατική εξουσία.
Το 1933 ο Χίτλερ αναλαμβάνει καγκελάριος και σχηματίζει την πρώτη του Κυβέρνηση, στην οποία συμμετέχουν μόνο δύο μέλη του Κόμματος: Ο Χέρμαν Γκέρινγκ και ο Φρικ, ο οποίος αναλαμβάνει το Υπουργείο Εσωτερικών. Στη θέση αυτή θα παραμείνει μέχρι τις 24 Αυγούστου 1943, οπότε και θα υποσκελιστεί από τον Χάινριχ Χίμλερ, ο οποίος αναλαμβάνει και το Υπουργείο Εσωτερικών.
Ως Υπουργός Εσωτερικών διαδραμάτισε πολύ σοβαρό ρόλο στη δημιουργία των στρατοπέδων συγκέντρωσης για τον εγκλεισμό των αντιφρονούντων του καθεστώτος. Ήταν, επίσης, ο εμπνευστής των Νόμων της Νυρεμβέργης, με τους οποίους σηματοδοτείται η απαρχή του Ολοκαυτώματος: Οι Εβραίοι εκδιώκονται από πολλά επαγγέλματα και τους απαγορεύεται να ασκούν τα πολιτικά τους δικαιώματα. Ο Φρικ ήταν, επίσης, ο ιθύνων νους και η κινητήρια δύναμη της διαδικασίας του "Gleichschaltung" (κατά λέξη "συγχρονισμός", στην πράξη η πλήρης ναζιστικοποίηση της Γερμανίας). Με την διαδικασία αυτή, εκτός από τους καθαρά ρατσιστικούς νόμους, απαγορεύτηκε η σύσταση και η ύπαρξη άλλων πολιτικών Κομμάτων, απαγορεύτηκαν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις (εκτός, φυσικά, από αυτές που ίδρυε το Κόμμα), και η κατάργηση του Ράιχσρατ, δηλαδή της Βουλής των αντιπροσώπων των Ομοσπονδιακών κρατιδίων. Ουσιαστικά, το Υπουργείο Εσωτερικών υπό τον Φρικ ήταν αυτό που εγκαθίδρυσε και διατήρησε την νομική δομή της Ναζιστικής δικτατορίας.
Λήξη της πολιτικής του σταδιοδρομίας
Το 1943 ο Φρικ αντικαθίσταται από τον Χίμλερ, καθώς ο Χίτλερ θέλει όλο και πιο έντονα την επικράτηση της SS σε όλες τις εκφάνσεις του Γερμανικού Ράιχ. Ο Φρικ παραμένει Υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και τοποθετείται ως "Προστάτης του Ράιχ" στο Προτεκτοράτο της Βοημίας και Μοραβίας (Reichsprotektor für Böhmen und Mähren), την διαμελισμένη και υπό γερμανική κατοχή Τσεχία, θέση στην οποία παραμένει μέχρι την κατάρρευση της Γερμανίας και την λήξη του Πολέμου. Τον Μάιο του 1945 ο Φρικ συλλαμβάνεται από τις αμερικανικές δυνάμεις και παραπέμπεται να δικαστεί στην Δίκη της Νυρεμβέργης.
right|thumb|200px|Η σορός του Φρικ μετά την εκτέλεσή του
Στην Δίκη του απαγγέλλονται και οι τέσσερις κατηγορίες: Συμμετοχή σε συνωμοσία, Εγκλήματα κατά της Ειρήνης, Εγκλήματα κατά της Ανθρωπότητας και Εγκλήματα Πολέμου. Στο Δικαστήριο δήλωσε αθώος, ωστόσο το Δικαστήριο τον έκρινε ένοχο για τις τρεις από τις τέσσερις κατηγορίες (αθωώθηκε μόνο από την πρώτη), καθώς έκρινε ότι παραβίασε κατάφωρα τη Συνθήκη των Βερσαλλιών (κατηγορία 2). Κρίνει, επίσης, ότι είχε την απόλυτη ευθύνη για τη δημιουργία και οργάνωση των στρατοπέδων συγκέντρωσης (κατηγορία 3), ενώ αποδεικνύεται ότι οι ωμότητες που διαπράχθηκαν στη Βοημία - Μοραβία είτε είχαν διαταχθεί από τον ίδιο είτε είχαν την απόλυτη έγκρισή του. Για όλα τα παραπάνω το Δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο με απαγχονισμό. Η ποινή εκτελέστηκε στις 16 Οκτωβρίου 1946.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γερμανοί Ναζιστές πολιτικοί Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για εγκλήματα πολέμου Κατηγορία:Κατηγορούμενοι στις δίκες της Νυρεμβέργης Κατηγορία:Αυτουργοί του Ολοκαυτώματος στη Γερμανία
Προεφηβεία
Προεφηβεία (αγγλ. preadolescence) είναι η ηλικιακή περίοδος κατά την οποία το άτομο οδηγείται σταδιακά από την παιδική ηλικία στην εφηβική. Αν και κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, συνήθως η προεφηβεία ξεκινάει στα 10 έτη και η λήξη της σηματοδοτείται με την είσοδο του ατόμου στην εφηβεία (15 έτη) η 14μισο
Ενδεικτικά ηλικιακά στάδια:
(αντιστοιχούν στον μέσο όρο των ανθρώπων και μεταβάλλονται συχνά)
μικρογραφία|735x735px|Σχεδιάγραμμα παιδικών ηλικιακών ορίων
Ψυχολογία προεφήβων
Τα άτομα που διανύουν την περίοδο της προεφηβείας έχουν μια διαφορετική εικόνα του κόσμου από τα μικρότερα παιδιά. Συνήθως, βλέπουν τη ζωή από μια πιο ρεαλιστική και ώριμη οπτική γωνία και ενεργούν, πλέον, με βάση τη λογική. Η συγγραφέας Μάβις Κλάιν στο βιβλίο της "Ok parenting" χαρακτηρίζει την προεφηβεία ως: «το πιο λογικό στάδιο ανάπτυξης ... το παιδί είναι πολύ λιγότερο συναισθηματικό πλέον». Επιπλέον, διαθέτει μεγαλύτερη αντίληψη των πράξεών του, και συχνά συλλογίζεται το μέλλον του από μια λιγότερο εξιδανικευμένη και πιο λογικευμένη οπτική γωνία. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει πιο ρεαλιστικές προσδοκίες εργασίας. Λόγου χάριν: "Θέλω να γίνω μηχανικός όταν μεγαλώσω", σε αντίθεση με το "Θέλω να γίνω μάγος".
Τα παιδιά προεφηβικής ηλικίας μπορούν να δουν τις ανθρώπινες σχέσεις με διαφορετικό τρόπο (π.χ. μπορούν πιο εύκολα να διακρίνουν μια ανήθικη ανθρώπινη πράξη). Παράλληλα, μπορεί να αρχίσουν να έρχονται σε επαφή με την πραγματική τους "ταυτότητα", και να έχουν αυξημένο το αίσθημα της ανεξαρτησίας. Πολλοί προέφηβοι συχνά θα αρχίσουν να αμφισβητούν τις οικογενειακές τους αξίες ζωή και επίσης να αρχίσουν να σχηματίζουν απόψεις πάνω σε θέματα όπως η πολιτική, η θρησκεία , η σεξουαλικότητα και οι ρόλοι των φύλων.
Φιλία στην προεφηβεία
Στην προεφηβεία αρχίζουμε να παρατηρούμε αλλαγές στις φιλίες των ατόμων. Σε αυτή την ηλικία οι φιλικές σχέσεις είναι, συνήθως, μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας αρχίζουν να καλλιεργούν την συναισθηματική τους νοημοσύνη και είναι ευαίσθητα με τα συναισθήματα των στενών τους φίλων. Αυτό το νέο είδος φιλίας αντικατοπτρίζει την αναδυόμενη ανάγκη των προεφήβων για διαπροσωπική επαφή με συνομιλήκους. Μελέτες έχουν επιβεβαιώσει οτι στην προεφηβική ηλικία οι φίλοι είναι πρόθυμοι να αποκαλύψουν και να συγκρίνουν τις προσωπικές τους απόψεις και τα βιώματά τους με εμπιστευτικότητα.
Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και προέφηβοι
Οι προέφηβοι εκτείθενται περισσότερο στην "ποπ κουλτούρα" από τα μικρότερα παιδιά και έχουν ενδιαφέροντα με βάση τις τάσεις του Διαδικτύου, τις τηλεοπτικές εκπομπές και τις ταινίες (όχι μόνο κινούμενα σχέδια), τη μόδα, την τεχνολογία, τη μουσική και τα κοινωνικά μέσα. Οι προέφηβοι προτιμούν γενικά συγκεκριμένες μάρκες επώνυμων ειδών, μια τάση η οποία πηγάζει από την ανάγκη τους να ανήκουν σε ένα κοινωνικό σύνολο, αν και η επιθυμία τους δεν είναι τόσο ισχυρή όσο αυτή των εφήβων.
Πηγές
Κατηγορία:Ανθρώπινη ανάπτυξη
Βορειοαμερικανικό ποδόσφαιρο
Το βορειοαμερικανικό ποδόσφαιρο (αγγλικά: North American football) ή γκρίνταϊρον φούτμπολ (Gridiron football) είναι μια μορφή ποδοσφαίρου που παίζεται κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Οι κυρίαρχες μορφές του βορειοαμερικανικού ποδοσφαίρου είναι το αμερικανικό ποδόσφαιρο και καναδικό ποδόσφαιρο.
Ο όρος γκρίνταϊρον (gridiron, σχάρα) δημιουργήθηκε ως μια περιγραφή του χαρακτηριστικού αγωνιστικού χώρου, ο οποίος στα τέλει του 1910 με αρχές του 1920, σημαδεύτηκε από μία σειρά παράλληλων γραμμών που μοιάζει με σχάρα. Το βορειοαμερικανικό ποδόσφαιρο αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα από άλλα πρωτότυπα παιχνίδια γνωστά ως ράγκμπι και ποδόσφαιρο. Διακρίνεται από άλλες μορφές ποδοσφαίρου λόγω της χρήσης επιπλέον εξοπλισμού, όπως πλαστικό κράνος, προστατευτικές βάτες κλπ, ενώ η μπάλα έχει διαφορετικό σχήμα επίσης.
Ο διεθνής οργανισμός που είναι υπεύθυνος για το βορειοαμερικανικό ποδόσφαιρο είναι η Διεθνής Ομοσπονδία Αμερικανικού Ποδοσφαίρου (IFAF), αν και ο οργανισμός χρησιμοποιεί το όνομα «αμερικανικό ποδόσφαιρο» και διεξάγει όλες τις διεθνείς διοργανώσεις του με βάση τους αμερικανικούς κανόνες, χρησιμοποιεί έναν ορισμό του παιχνιδιού που είναι αρκετά ευρύς ώστε να περιλαμβάνει και το καναδικό ποδόσφαιρο, ενώ το αρμόδιο όργανο για το ερασιτεχνικό καναδικό ποδόσφαιρο, το Ποδόσφαιρο Καναδά (Football Canada) είναι μέλος της IFAF.
Ηλεκτροκροκίδωση
Η ηλεκτροχημική κροκίδωση ή ηλεκτροκροκίδωση (electrocoagulation) είναι μια προηγμένη και αποτελεσματική ηλεκτροχημική τεχνολογία απομάκρυνσης οργανικών και ανόργανων ρύπων από το νερό ή διάφορα υγρά απόβλητα που χρησιμοποιεί ως άνοδο θυσιαζόμενα ηλεκτρόδια από αργίλιο (Al), σίδηρο (Fe) ή μαγνήσιο (Mg) για τη δημιουργία των κροκιδωτικών Al(OH)3, Fe(OH)3 και Mg(OH)2 αντίστοιχα.
Η ηλεκτροκροκίδωση αποτελεί νεότερη εναλλακτική μορφή κροκίδωσης και διαφέρει από την συμβατική χημική κροκίδωση (chemical coagulation) στο ότι τα προαναφερθέντα κροκιδωτικά δεν προστίθενται στο επεξεργαζόμενο διάλυμα αλλά δημιουργούνται επί τόπου κατά τη διάρκεια της ηλεκτρόλυσης λόγω ηλεκτροδιάλυσης της θυσιαζόμενης ανόδου από Al, Fe ή Mg.
Αρχή λειτουργίας
Οι κύριες αντιδράσεις που συμβαίνουν κατά την ηλεκτροκροκίδωση με ηλεκτρόδια π.χ. αλουμινίου παράγουν ιόντα Al3+ στην θυσιαζόμενη άνοδο και ιόντα υδροξυλίου OH- καθώς και αέριο υδρογόνο H2 στην κάθοδο:
Al Al3+ + 3e                 (άνοδος)   (1)
2H2O + 2e 2OH- + H2   (κάθοδος)   (2)
Τα παραγόμενα ιόντα Al3+ προκαλούν μείωση του καθαρού επιφανειακού φορτίου και της ηλεκτρικής διπλοστοιβάδας των κολλοειδών με αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση, συσσωμάτωση και κατακρήμνιση αυτών υπό μορφή ιζήματος. Στη συνέχεια ενώνονται με τα ιόντα OH- και σχηματίζουν το ζελατινώδες αδιάλυτο κροκιδωτικό Al(OH)3 στο οποίο προσροφούνται τα συσσωματωμένα κολλοειδή και διάφοροι άλλοι ρύποι που καθιζάνουν όλα μαζί ως ίζημα ή εν μέρει προσκολλούνται στις φυσσαλίδες υδρογόνου και ανέρχονται στην επιφάνεια λόγω ηλεκτροεπίπλευσης (electroflotation). Ετσι το βιομηχανικό απόβλητο νερό απαλλάσσεται από τους διάφορους οργανικούς και ανόργανους ρύπους, καθαρίζεται, αποχρωματίζεται και μπορεί να επαναχρησιμοποιηθεί.
Στο ηλεκτροχημικά επεξεργαζόμενο διάλυμα προστίθεται NaCl ή KCl για δύο λόγους:
Εφαρμογές
Η ηλεκτροκροκίδωση εφαρμόζεται αποτελεσματικά στην διαχείριση υδατικών αποβλήτων βαφείων, ελαιουργείων, διυλιστηρίων, βιοκαυσίμων, βυρσοδεψείων, χαρτοποιίας, κατεργασίας μετάλλων και επιμεταλλωτηρίων, επιτυγχάνοντας μείωση των ρύπων σε επίπεδο μg/L.
Σύγκριση με την συμβατική χημική κροκίδωση
Οι παράμετροι που επηρεάζουν την αποτελεσματικότητα της ηλεκτροκροκίδωσης είναι το pH του διαλύματος, η πυκνότητα ρεύματος και ο χρόνος ηλεκτρόλυσης, ενώ της χημικής κροκίδωσης είναι το pH του διαλύματος και η δόση του προστιθέμενου κροκιδωτικού.
Η σύγκριση της αποτελεσματικότητας των δύο μεθόδων κροκίδωσης γίνεται με βάση την κατανάλωση κροκιδωτικού, την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας και μάζας ηλεκτροδίου, τη ποσότητα της παραγόμενης λάσπης και του απαιτούμενου χρόνου επεξεργασίας.
Η κατανάλωση μάζας του ηλεκτροδίου αργιλίου κατά την ηλεκτροκροκίδωση υπολογίζεται από τη σχέση (1) του νόμου του Faraday:
(1)
όπου
C = η συγκέντρωση του σιδήρου στο επεξεργαζόμενο απόβλητο (g/L)
t = ο χρόνος ηλεκτρόλυσης (s)
z = το χημικό ισοδύναμο
F = η σταθερά Faraday (96500 Cb/mol)
V = ο όγκος του επεξεργαζόμενου αποβλήτου (L)
Η κατανάλωση της ηλεκτρικής ενέργειας υπολογίζεται από τη σχέση (2):
I = η ένταση του ρεύματος (A)
t = ο χρόνος ηλεκτρόλυσης (h)
Η ηλεκτροχημική διεργασία έχει το πλεονέκτημα του συνδυαστικού φαινομένου οξείδωσης, αναγωγής, επίπλευσης, προσρόφησης και κροκίδωσης και συγκρινόμενη με τη συμβατική χημική καθίζηση-κροκίδωση δημιουργεί λιγότερη λάσπη.
Και οι δύο μέθοδοι είναι αποτελεσματικές για την απομάκρυνση βαρέων μετάλλων και άλλων ανόργανων και οργανικών ρύπων από βιομηχανικά απόβλητα με την ηλεκτροχημική διεργασία να πλεονεκτεί της χημικής όσον αφορά το συνολικό κόστος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μηχανική Περιβάλλοντος
185
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 185 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Bovril
Το Bovril (ελληνική προφορά: Μπόβριλ), είναι το σήμα κατατεθέν όνομα για ένα παχύ, αλμυρό εκχύλισμα κρέατος, που αναπτύχθηκε το 1870 από τον John Lawson Johnston. Το προϊόν πωλείται σε ένα διακριτικό βολβώδες βάζο. Το Bovril παρασκευάζεται στο Burton upon Trent, του Staffordshire της Αγγλίας, στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανήκει δε και διανέμεται από την Unilever.
Το Bovril μπορεί να γίνει ρόφημα με την αραίωσή του με ζεστό νερό ή λιγότερο συχνά, με γάλα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άρτυμα για σούπες, σε βραστά, στο πόριτζ (κουάκερ) ή σαν κρεμώδες τρόφιμο για επάλειψη στο ψωμί, ειδικά σε τοστ (παρομοίως με το Μάρμαϊτ (Marmite)).
Ετυμολογία
Το πρώτο μέρος του ονόματος του προϊόντος προέρχεται από το Λατινικό «Bos», που σημαίνει βόδι ή αγελάδα. Ο Johnston πήρε την κατάληξη «-vril» από το δημοφιλές για εκείνη την εποχή, μυθιστόρημα «Η Φυλή που Καταφθάνει» ("The Coming Race") (1870) του Edward George Bulwer-Lytton, του οποίου η πλοκή περιστρέφεται γύρω από τους «Vril-ya», μια ανώτερη φυλή ανθρώπων, οι οποίοι αντλούν τις εξουσίες τους από μια ηλεκτρομαγνητική ουσία που ονομάζεται «Vril».
Ιστορία
thumb|left|180px|Αφίσα του Bovril, περίπου κατά το 1900, Μουσείο Βικτωρίας & Αλβέρτου (V&A Museum) αριθμ. E.163-1973. Το 1870, στον γαλλο-πρωσικό πόλεμο, ο Ναπολέων Γ΄ παρήγγειλε ένα εκατομμύριο κονσέρβες βόειου κρέατος για να ταΐσει τα στρατεύματά του. Το έργο της παροχής όλης αυτής της ποσότητας του βόειου κρέατος, ανατέθηκε σε ένα Σκωτσέζο τον John Lawson Johnston που ζούσε στον Καναδά. Μεγάλες ποσότητες βόειου κρέατος ήταν διαθέσιμες σε ολόκληρη τη βρετανική επικράτεια και τη Νότια Αμερική, αλλά η μεταφορά και η αποθήκευση του ήταν προβληματική. Ως εκ τούτου, για να καλύψει τις ανάγκες του Ναπολέοντα Γ΄, ο Johnston δημιούργησε ένα προϊόν που είναι γνωστό ως «το υγρό βοδινό του Τζόνστον» ("Johnston's Fluid Beef"), που αργότερα ονομάστηκε Bovril. Από το 1888, πάνω από 3.000 Βρετανικά δημόσια σπίτια, παντοπωλεία και φαρμακεία πωλούσαν Bovril. Το 1889, δημιουργήθηκε η "Εταιρεία Μπόβριλ" ("Bovril Company").
Στο Νότιο Πόλο, την ημέρα των Χριστουγέννων του 1902, οι Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ (Robert Falcon Scott) και Έρνεστ Σάκλετον (Ernest Shackleton), μετά από μια εξουθενωτική παγωμένη τετράωρη πορεία, ήπιαν από ένα φλιτζάνι Bovril.
Το Bovril συνέχισε κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο να χρησιμεύει ως «τροφή πολέμου» και συχνά αναφερόταν στην έκθεση «Όχι Τόσο Ήσυχες... Υιοθετημένες Κόρες του Πολέμου» ("Not So Quiet... Stepdaughters of War") του 1930, από την Helen Zenna Smith (Evadne Price). Μια έκθεση από το βιβλίο, το περιγράφει να προετοιμάζεται για τις απώλειες της Μάχης του Μονς, στο Βέλγιο (Battle of Mons, Belgium), όπου «οι νοσηλευτές μόλις είχαν αρχίσει να παρασκευάζουν Bovril για τους τραυματίες, όταν βομβαρδίστηκαν οι μεταφορείς και τα ασθενοφόρα βαγόνια, καθώς έφερναν στο νοσοκομείο τους τραυματίες».
Ένα θερμός από «τσάι βόειου κρέατος» (beef tea) ήταν για γενιές, ο προτιμώμενος τρόπος, για να αποκρούσουν την ψύχρα των αγώνων του χειμώνα, οι λάτρεις του βρετανικού ποδοσφαίρου. Έως αυτή την ημέρα, το Bovril διαλύεται σε ζεστό νερό και πωλείται στα στάδια σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο. Το «τσάι βόειου κρέατος» (beef tea) ήταν το κύριο ζεστό ρόφημα που η ομάδα του Έρνεστ Σάκλετον (Ernest Shackleton), έπρεπε να πίνει, όταν παγιδεύτηκε στη νήσο Ελέφαντα (Elephant Island), κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας Αντοχής ή Αυτοκρατορικής Υπερ-Ανταρκτικής Αποστολής (Endurance Expedition or Imperial Trans-Antarctic Expedition). thumb|right|240px|Αφίσα του Bovril, "Ακούω ότι θέλουν περισσότερο Bovril. Η θέση μου είναι στο μέτωπο". Όταν ο John Lawson Johnston πέθανε, κληρονόμησε ο γιος του George Lawson Johnston και ανέλαβε την επιχείρηση Bovril. Το 1929, ο George Lawson Johnston αναγνωρίστηκε από την Βρετανική Κυβέρνηση και τη μοναρχία και εξευγενίζεται ως Βαρόνος Λουκάς (Baron Luke) ή Λόρδος Λουκάς του Πάβενχαμ (Lord Luke of Pavenham) στην κομητεία του Μπέντφορντ (county of Bedford). Το 1943, αυτός ο κληρονομικός τίτλος, πέρασε στον Ian St John Lawson Johnston, 2ο. Βαρόνο Λουκά (2nd Baron Luke) και το 1996, στον Arthur Charles St John Lawson Johnston, 3ο. Βαρόνο Λουκά (3rd Baron Luke). Ο πρόσφατος Λόρδος Λουκάς (Lord Luke), είναι μετά τη μεταρρύθμιση του 1999, ένας από τους 92 κληρονομικούς λόρδους που επελέγησαν να παραμείνουν στην Βουλή των Λόρδων του Ηνωμένου Βασιλείου.
Το 1966, ξεκίνησε ο στιγμιαίος ζωμός κρέατος Bovril και το 1971, η γκάμα των άμεσων γεύσεων «Βασιλιάς του βοείου κρέατος» για μαγειρευτά φαγητά, φαγητά κατσαρόλας και σάλτσες κρέατος.
Το 1971, η Cavenham Foods απέκτησε την Bovril Company, αλλά στη συνέχεια πώλησε τα περισσότερα από τα γαλακτοκομεία και τις επιχειρήσεις της στη Νότια Αμερική, για την περαιτέρω χρηματοδότηση εξαγορών. Η μάρκα ανήκει τώρα στην Unilever.
Το Bovril κατέχει την ασυνήθιστη ιδιότητα να έχει διαφημιστεί με τον Πάπα. Μια διαφημιστική εκστρατεία των αρχών του 20ού αιώνα στη Βρετανία, απεικονίζει τον Πάπα Λέων ΙΓ΄ (20 Φεβρουαρίου 1878-20 Ιουλίου 1903) που κρατά μια κούπα του Bovril, να κάθεται στο θρόνο του. Το σύνθημα της εκστρατείας είχε ως εξής: «Οι δύο Αλάνθαστες Δυνάμεις - ο Πάπας και το Bovril».
Ποικιλία των προϊόντων
thumb|left|180px|Διαφημιστική εκστρατεία των αρχών του 20ού αιώνα στη Βρετανία. Αφίσα όπου απεικονίζεται ο [[Πάπας Λέων ΙΓ΄ καθισμένος στο θρόνο του, κρατώντας ένα κύπελλο του Bovril. Το σύνθημα της εκστρατείας ήταν: «Οι δύο Αλάνθαστες Δυνάμεις - Ο Πάπας και το Bovril».]] • 3
Άδεια παραγωγής
Το Bovril παράγεται επίσης στη Νότια Αφρική από την Bokomo division of Pioneer Foods. Η γκάμα των προϊόντων περιλαμβάνει και μια εκδοχή με τσίλι (chili). Ο κατασκευαστής (Unilever UK & Ireland Export) επίσης, ήλπιζε να αυξήσει τις εξαγωγές σε χώρες της Ασίας, όπως τη Μαλαισία, μια χώρα πρωτίστως μουσουλμανική, όπου η κυβέρνηση γινόταν περιοριστική όσον αφορά το κρέας μη-χαλάλ (non-halal) (το κρέας που δεν παρασκευάζεται σύμφωνα με το Μουσουλμανικό δίκαιο). Με την αλλαγή του Bovril σε μία βάση μη-κρέατος, η Unilever ήλπιζε να αυξήσει τις εκεί πωλήσεις της, όπου ο κόσμος απολαμβάνει το Bovril ανακατεμένο μέσα στο πόριτζ (κουάκερ) του.
Η απομάκρυνση του βοείου κρέατος από τη συνταγή το 2004, δεν έμεινε χωρίς κριτική, με πολλές διαμαρτυρίες ότι η νέα εκδοχή δεν είχε την ίδια γεύση και είχε μια διαφορετική αίσθηση στη γλώσσα. Τελικά το 2006, αφού η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ήρε την απαγόρευση για την εξαγωγή των προϊόντων βοείου κρέατος Βρετανίας, το εκχύλισμα βοδινού επανήλθε εκ νέου, ως βασικό συστατικό του Bovril. Ήταν μόλις τότε, όταν ο κατασκευαστής δήλωνε ρητά, ότι αυτός ήταν και ο κύριος λόγος για την απομάκρυνση του βοείου κρέατος.
Κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Ladysmith (Siege of Ladysmith) στο Δεύτερο πόλεμο των Μπόερ (Second Boer War), παράγεται ανεπίσημα εντός της φρουράς, μια κρεμώδης παραλλαγή του Bovril από κρέας αλόγου. Με το προσωνύμιο Chevril (που σχηματίζεται από την αντικατάσταση του «Bo-» (Λατινικά Bos = βόδι) με το «Chev-» (Γαλλικά Cheval = άλογο) στο όνομα Bovril), παρήχθη με τον βρασμό κρέατος αλόγου ή μουλαριού σε μια πάστα ζελέ και σερβίρεται όπως ένα τσάι βοείου κρέατος. right|250px|thumb|Διαφήμιση του Bovril ως «αντιγριπικού».
Αλλαγές στη συνταγή
Τον Νοέμβριο του 2004, η κατασκευάστρια Unilever, ανακοίνωσε ότι η σύνθεση του Bovril επρόκειτο να αλλάξει από εκχύλισμα βοδινού σε εκχύλισμα μαγιάς, ισχυριζόμενη ότι ήθελε να κάνει το προϊόν κατάλληλο για τους χορτοφάγους καθώς οι χορτοφάγοι εκείνη την εποχή, φοβόντουσαν ότι η σπογγώδης εγκεφαλοπάθεια των βοοειδών (ΣΕΒ) μπορεί να ήταν ένας παράγοντας. Σύμφωνα με την Unilever, «σε τυφλές γευστικές δοκιμές, το 10% δεν παρατήρησε καμία διαφορά στη γεύση, το 40% προτίμησε την αρχική και το 50% προτίμησε το νέο προϊόν». Τώρα άλλαξε και πάλι το Bovril ώστε χρησιμοποιεί εκχύλισμα βοδινού και μια ποικιλία κοτόπουλου χρησιμοποιώντας εκχύλισμα κοτόπουλου, αν και η χορτοφαγική συνταγή εξακολουθεί να πωλείται σε ορισμένες περιοχές, όπως η Αυστραλία και το Χονγκ Κονγκ.
Πολιτιστική σημασία
Κατά τη διάρκεια ενός επεισοδίου Top Gear του 2011, ο James May έπινε από ένα δοχείο του Bovril κατά την οδήγηση ενός εκχιονιστήρα στη Νορβηγία και σχολίασε: «Όλοι γνωρίζουμε ότι όταν χιονίζει και κάνει κρύο έχετε το Bovril. Αυτός είναι ένας κανόνας της ζωής» ("We all know that when it's snowing and it's cold you have Bovril. That's a rule of life").
Παρόμοια προϊόντα
Παρόμοια προϊόντα με το Bovril, στη γεύση, τη συνοχή και τη χρήση, είναι το Bonox (ένα εκχύλισμα βοδινού), το Vegemite, το Cenovis και το Marmite (Μάρμαϊτ) (όλα εκχυλίσματα μαγιάς).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρόφιμα ζωικής προέλευσης Κατηγορία:Αλείμματα Κατηγορία:Προϊόντα εταιρειών Κατηγορία:Βρετανική κουζίνα
Κολούμπια
Η λέξη Κολούμπια (Columbia) ήταν η πρώτη λαϊκή και ποιητική ονομασία για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, κάτι που ενέπνευσε πολλές ονοματοδοσίες στη συνέχεια. Ετυμολογικά, προέρχεται από το επώνυμο του Χριστόφορου Κολόμβου, που ανακάλυψε την Αμερική. Την ίδια προέλευση έχει και η ονομασία του κράτους Κολομβία στη Νότια Αμερική. Αναλυτικότερα, η λέξη μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
184
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 184 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Στιβ Μανταντά
Χάβρη
Ο Μανταντά πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα με τη Χάβρη τον Αύγουστο του 2005, και δεν δέχτηκε γκολ μέχρι και τον τέταρτο αγώνα του. Αγωνίστηκε σε 30 αγώνες πρωταθλήματος για τη σεζόν 2005–06 και σε 37 για τη σεζόν 2006–07, με τις εμφανίσεις του να τραβούν το ενδιαφέρον άλλων συλλόγων. Μετά από μια αποτυχημένη δοκιμή του στην Άστον Βίλα πριν από την έναρξη της σεζόν 2007–08, μετακόμισε στη Μαρσέιγ το καλοκαίρι του 2007.
Ολιμπίκ Μαρσέιγ
Στην έναρξη της πρώτης του σεζόν με τη Μαρσέιγ, ο Μανταντά θεωρούνταν ως ρεζέρβα του βασικού τερματοφύλακα της ομάδας Σεντρίκ Καρασό. Πάντως ένας τραυματισμός στο γόνατο έβγαλε εκτός μάχης τον Κρασό για διάστημα έξι μηνών, αφήνοντας ελεύθερο το πεδίο για τον Μανταντά για να γίνει βασικό μέλος της ομάδας που λάμβανε μέρος στη Λιγκ 1, στο Τσάμπιονς Λιγκ και στους αγώνες του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Στις 5 Μαρτίου 2008, ο Μανταντά υπέγραψε στη Μαρσέιγ κλειστό συμβόλαιο τετραετούς διάρκειας. Πάντως, οι εξαιρετικές του εμφανίσεις οδήγησαν στο να οργιάσουν φήμες περί μετακίνησής του στην Αγγλία ή την Ιταλία γαι λογαριασμό ομάδων όπως οι αντίπαλες του Μάντσεστερ, Γιουνάιτεντ και Σίτι όπως και η ΑΚ Μίλαν.
Διεθνής Καριέρα
Για πρώτη φορά, το 2007, συμπεριλήφτηκε σε προεπιλογή της Εθνικής Ομάδας των ανδρών της Γαλλίας.
Αγωνίστηκε σε φιλικό αγώνα με την Εθνική Γαλλίας Β' απέναντι στην Εθνική Ομάδα του Κονγκό στις 5 Φεβρουαρίου 2008, στη διάρκεια του οποίου βγήκε ως αλλαγή στο ημίχρονο, και ο νεαρότερος αδερφός του Παρφαί πέαρσε ως αλλαγή για το Κονγκό. Ως διεθνής με την πρώτη ομάδα της Γαλλίας έκανε το ντεμπούτο του στις 27 Μαΐου 2008 σε μια νίκη με 2–0 απέναντι στο Εκουαδόρ σε φιλικό προετοιμασίας ενόψει του Euro 2008, μπαίνοντας ως αλλαγή στο ημίχρονο στη θέση του Σεμπαστιάν Φρέι, και στη συνέχεια δηλώθηκε ως ο τρίτος τερματοφύλακας στη γαλλική αποστολή για το Euro 2008.
Ξεκίνησε ως βασικός τερματοφύλακας στη διάρκεια των προκριματικών του 2010 FIFA World Cup για τη Γαλλία, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του σε επίσημο αγώνα στις 6 Σεπτεμβρίου 2008 στον πρώτο αγώνα της προκριματικής φάσης με αντίπαλο την Αυστρία. Πάντως, αντικαταστάθηκε στη διάρκεια του καλοκαιριού του 2009, καθώς ο Ρεϊμόν Ντομενέκ προτίμησε τον τερματοφύλακα της Λυών Ουγκό Λορίς στη θέση για την αρχική ενδεκάδα. Ο Μανταντά ήταν μέλος της ομάδας της Γαλλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά δεν συμμετείχε σε κανέναν από τους τρεις αγώνες της διοργάνωσης που έδωσε η Γαλλία.
Προσωπική Ζωή
Ο Στεβ Μανταντά έχει τρεις νεαρότερους αδερφούς, που είναι όλοι τους τερματοφύλακες : τον Παρφαί, τερματοφύλακα της Αλτάι ΣΚ και Κονγκολέζο διεθνή, τον Ριφί, τερματοφύλακα της Καέν και της Εθνική Γαλλίας U-16 και τον Εβέρ, τερματοφύλακα της Λουζιτανός Σαιν-Μωτ. Χαίρεται να περνά χρόνο με την οικογένειά του στην πόλη της Μασσαλίας όπου και κατοικεί. Έχει αποκτήσει το παρατσούκλι "Frenchie" από τους φίλους του για την επιλογή του να εκπροσωπεί την Εθνική Γαλλίας παρά αυτή του Κονγκό, της χώρας όπου γεννήθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Αβρ ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρίσταλ Πάλας ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Γάλλοι με καταγωγή από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Σιρίλ Τερεώ
Ο Σιρίλ Τερεώ,, (γεννημένος στις 24 Απριλίου 1983 στο Πριβά της Γαλλίας), είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για λογαριασμό της ιταλικής Φιορεντίνα, ως επιθετικός.
Συλλογική Καριέρα
Προτού ενταχθεί στην ΡΣΚ Άντερλεχτ, ο Τερώ αγωνίστηκε με τις ΟΣ Ορλεάν και Ανζέ ΣΚΟ στη Γαλλία, τη Σπορτίνγκ Σαρλερουά στο Βέλγιο και τη Στεάουα Βουκουρεστίου στη Ρουμανία. Ο Τερεώ πραγματοποίησε το μεγάλο βήμα στην καριέρα του το καλοκαίρι του 2006. Τον Ιούνιο, του ιδίου έτους, αγωνιζόταν ακόμη στην 3η Κατηγορία της Γαλλίας, ενώ τον Σεπτέμβριο του 2006 χρησιμοποιήθηκε ως αλλαγή σε αναμέτρηση για το Τσάμπιονς Λιγκ.
Στεάουα
Αποκτήθηκε από τη Στεάουα Βουκουρεστίου κατόπιν σχετικής εισήγησης του προπονητή της ομάδας, ο οποίος τον είδε να αγωνίζεται απέναντι στη Σταντάρ Λιέγης και τον βρήκε ως μια καλή λύση στη θέση του τραυματία Βίκτορας Γιάκομπ. Κατάφερε να πετύχει το πρώτο του hat-trick με τη Στεάουα σε αναμέτρηση της ομάδας απέναντι στην ΦΚ Νασιονάλ για την Α΄ Κατηγορία Ρουμανίας, στις 12 Νοεμβρίου 2006. Ο Τερεώ θεωρούνταν, μαζί με τον Βαλνετίν Μπαντέα, ως η καλύτερη μεταγραφή για τη σεζόν 2006-07, καταφέρνοντας σε σύντομο διάστημα να γίνει εξαιρετικά δημοφιλής στο κοινό της ομάδας.
Στις 26 Ιουνίου, υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την πρωταθλήτρια Βελγίου εκείνης της σεζόν, ΡΣΚ Άντερλεχτ, με το κ΄σοτος της μεταγραφής του να φτάνει τα 3 εκατομμύρια ευρώ.
Πέτυχε ένα hat-trick απέναντι στην Λόκερεν στις 10 Μαρτίου 2010. Η Σαρελρουά πήρε την εντός έδρα νίκη με σκορ 4-1.
Στις 24 Αυγούστου 2010, αποκτήθηκε από την ιταλική Κιέβο Βερόνα, η οποία αγωνίζεται στη Σέριε Α.
Αγωνιστικό Στυλ
Ο Τερεώ είναι εξαιρετικά ικανός επιθετικός, ο οποίος μπορεί να πετύχει τέρμα σχεδόν από κάθε θέση. Έτυχε αναγνώρισης στο Βέλγιο όταν και κατάφερε να πετύχει τέρμα έπειτα από ατομική του προσπάθεια η οποία ξεκίνησε από τον χώρο της μεσαίας γραμμής του γηπέδου. Αν και είναι πολύ ψηλός, έχει πολύ καλές ικανότητες στο σουτ, ενώ έχει εξίσου καλή τεχνική κατάρτιση.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανζέ ΣΚΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Στεάουα Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κιέβο Βερόνα Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Ορλεάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Σαρλερουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουντινέζε Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο
Παγκύπριο πρωτάθλημα στίβου
Το Παγκύπριο Πρωτάθλημα Στίβου, γνωστό και ως Παγκύπριοι Αγώνες Στίβου είναι το εθνικό πρωτάθλημα στον ανοιχτό στίβο της Κύπρου, που διοργανώνεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Αθλητισμού Στίβου (Κ.Ο.Ε.Α.Σ.).
Πραγματοποιείται κάθε χρόνο και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Κύπρου στα αγωνίσματα ανδρών και γυναικών. Διεξήχθη για πρώτη φορά το 1896 και μέχρι την δεκαετία του 50 συμμετείχαν και Ελληνικές ομάδες όπως και ομάδες ομογενών απο την Αίγυπτο κυρίως. Ελληνικοί σύλλογοι έχουν κατακτήσει διοργανώσεις ενώ κάποιες έχουν διεξαχθεί στην Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Κύπρο Κατηγορία:Παγκύπρια Πρωταθλήματα Στίβου
Ουρς Γκραφ
Ο Ουρς Γκραφ (γερμανικά: Urs Graf, 1485 Σόλοτουρν, Ελβετία - περ. 1528) ήταν Ελβετός ζωγράφος, χαράκτης, τυπογράφος και χρυσοχόος, καθώς και μισθοφόρος στρατιώτης. Υπάρχουν μόνο 2 γνωστές ξυλογραφίες του τα οποία χρονολογούνται από το 1513 ως την πρωιμότερη δυνατή εκτίμηση, ωστόσο είναι ιδιαίτερα σημαντικά καθώς του αποδίδεται η εφεύρεση της τεχνικής των λευκών γραμμών στην ξυλογραφία όπου με την εισαγωγή λευκών γραμμών σε μαύρο υπόβαθρο δημιουργείται η αναπαράσταση. Παρήγαγε επίσης και κάποια άλλα χαρακτικά στα οποία περιλαμβάνονται και αντίγραφα έργων των Άλμπρεχτ Ντύρερ και Μάρτιν Σονγκάουερ.
Βιογραφία
Έμαθε την τέχνη της χρυσοχοΐας από τον πατέρα του, και κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του γύρω από το αντικείμενο αυτό στην Ζυρίχη. Κατόπιν άρχισε να εργάζεται ως χρυσοχόος ενώ παράλληλα άρχισε να δημιουργεί παραστάσεις για εικονογράφηση βιβλίων καθώς να ασχολείται και με τις παραστάσεις υαλογραφιών. Η καλλιτεχνική θεματολογία του ήταν αρκετά ευρεία, δημιουργώντας παραστάσεις βασισμένες σε κοινωνικά και στρατιωτικά ζητήματα, έως και ερωτικές αλλά και θρησκευτικές συνθέσεις.
Το 1512, μετακόμισε στην Βασιλεία και έγινε μέλος του τοπικού συνδέσμου χρυσοχόοων. Σύντομα απέκτησε προβλήματα με τον νόμο καθώς κακομεταχειριζόταν την γυναίκα του και παράλληλα συνευρισκόταν με ιερόδουλες, ενώ η θέση του χειροτέρεψε ακόμα περισσότερο όταν κατηγορήθηκε για απόπειρα δολοφονίας κάτι που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει την πόλη το 1518. Του επιτράπηκε η επάνοδος του κατά το επόμενος έτος και επέστρεψε πίσω, ωστόσο η ζωή του μετά το 1527 είναι άγνωστη. Αναφέρεται πως η σύζυγος του ξαναπαντρεύτηκε το 1528, ενώ διασώζεται έργο του το οποίο έχει χειρόγραφη σημείωση πως έγινε το 1529.
Κατά την συνήθεια της εποχής στην Ελβετία όπου αρκετοί πολίτες απασχολούνταν ευκαιριακά και ως μισθοφόροι, ο Γκραφ είχε απασχοληθεί ως στρατιώτης επί πληρωμή για σημαντικά χρονικά διαστήματα, και είναι πιθανό πως είχε συμμετέχει στην άλωση της Ρώμης το 1527.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί χαράκτες Κατηγορία:Ελβετοί ζωγράφοι Κατηγορία:Τυπογράφοι Κατηγορία:Χρυσοχόοι
Χανκόου
thumb|Η οδός Τζιανγκχάν στο κέντρο του Χανκόου
Το Χανκόου (παραδοσιακά κινέζικα: 漢口, απλοποιημένα κινέζικα: 汉口, πινγίν: Hànkǒu) είναι πόλη της Κίνας, το κύριο λιμάνι της επαρχίας Χουμπέι. Ήταν μία από τις τρεις πόλεις που συγχωνεύτηκαν και διαμόρφωσαν τη σημερινή πόλη της Ουχάν, πρωτεύουσα της επαρχίας Χουμπέι. Βρίσκεται βόρεια των ποταμών Χαν και Γιανγκτσέ, εκεί όπου ο Χαν εκβάλλει στον Γιανγκτσέ. Το Χανκόου συνδέεται με γέφυρες με τις πρώην αδελφές πόλεις Χανγιάνγκ (μεταξύ Χαν και Γιανγκτσέ) και Βουτσάνγκ (στη νότια όχθη του Γιανγκτσέ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Δήμος Μεγαλόπολης
Ο Δήμος Μεγαλόπολης είναι Δήμος της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, που συστάθηκε το 2010 με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και λειτουργεί από 01-01-2011. Σε μεγάλο βαθμό ο Δήμος αντιστοιχεί στην παλαιότερη Επαρχία Μεγαλόπολης. Δημιουργήθηκε από την συνένωση 3 προϋπαρχόντων Δήμων, που λειτούργησαν από 01-01-1999, μέχρι 31-12-2010 και είχαν δημιουργηθεί το 1997, με το Σχέδιο «Καποδίστριας». Οι Δήμοι αυτοί ήταν, ο Δήμος Γόρτυνος, ο Δήμος Μεγαλόπολης και ο Δήμος Φαλαισίας, οι οποίοι στη συνέχεια μετατράπηκαν σε Δημοτικές Ενότητες. Έδρα του Δήμου Μεγαλόπολης, ορίσθηκε η Μεγαλόπολη. Η έκταση του Δήμου είναι 727,33 τ.χλμ. και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011, είναι 11.014 κάτοικοι. μικρογραφία|[[Καρίταινα]]
Αντιφάτης
Με το όνομα Αντιφάτης είναι γνωστά τα παρακάτω πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας:
Παραπομπές
Αντιφατη Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Τρώες Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Μιγκέλ Άνχελ Μπάγιο
Ο Μιγκέλ Άνχελ Μπάγιο (Miguel Ángel Biaggio, γνωστός και ως Μάικ Μπάγιο, γεννημένος ως Μιγκέλ Άνχελ Ολιβάρες Μπάγιο Miguel Ángel Olivares Biaggio, 3 Σεπτεμβρίου 1976 -) είναι Μεξικανός ηθοποιός και τραγουδιστής.
Φιλμογραφία
Τηλενουβέλες
Τηλεόραση
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανοί τραγουδιστές
Δήμος Δύμης
Ο Δήμος Δύμης ήταν δήμος του Νομού Αχαΐας την περίοδο 1997-2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας. Βρισκόταν στα δυτικά του νομού, στις ακτές του Ιονίου πολύ κοντά στην πόλη της Πάτρας. Ο δήμος αποτελείτο από 8 δημοτικά διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 10.131 κατοίκους. Η έκταση του δήμου ήταν 71,6 τ.χλμ.
Γιώργος Αφρουδάκης
Ο Γιώργος Αφρουδάκης (17 Οκτωβρίου 1976) είναι Έλληνας πρώην υδατοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως φουνταριστός. Αποτέλεσε μέλος της εθνικής ομάδας των ανδρών, με μεγάλες επιτυχίες στο ενεργητικό του για περίπου 20 χρόνια, μέχρι και τους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου. Έχει αγωνιστεί σε πέντε διοργανώσεις Ολυμπιακών αγώνων (1996, 2000, 2004, 2008, 2012). Έχει κατακτήσει 6 πρωταθλήματα (2 με τη Βουλιαγμένη, 4 με τον Ολυμπιακό) και 6 κύπελλα Ελλάδας (2 με τη Βουλιαγμένη, 4 με τον Ολυμπιακό) και είναι ο πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο ελληνικό πρωτάθλημα με 1685 γκολ. Θεωρείται ένας από του κορυφαίους αθλητές πόλο την ιστορία του ελληνικής υδατοσφαίρισης.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Η πρώτη επαφή με το άθλημα της υδατοσφαίρισης έγινε όταν αγωνίστηκε στα παιδικά του χρόνια με την ομάδα του Ν.Ο. Βουλιαγμένης. Στην Α1 ξεκίνησε από το Ν.Ο. Βουλιαγμένης, με τον οποίο το 1997 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων και το 2004 ήταν δεύτερος στο ΛΕΝ Τρόφι. Συνέχισε στον Πανιώνιο και στον Ολυμπιακό.
Με την εθνική ομάδα ήταν 4ος (2004) και 6ος ολυμπιονίκης (1996) της υδατοσφαίρισης. Διακρίθηκε με την εθνική ανδρών αλλά και με την ολυμπιακή ομάδα (1996, 2000, 2004). Αγωνίστηκε σε πέντε Παγκόσμια Πρωταθλήματα (1994, 1998, 2001, 2003, 2005) με τα χρώματα της εθνικής. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2005 η εθνική κατάκτησε, με δικό του τέρμα, το χάλκινο μετάλλιο, ενώ το 1997 ο Αφρουδάκης κατέκτησε αργυρό μετάλλιο στο ΦΙΝΑ Καπ της Αθήνας.
Δήμος Δύμης
Ιστορία
Ο παλιός Δήμος Δύμης Ο Δήμος Δύμης συστάθηκε για πρώτη φορά το 1835 με το Β.Δ. 8/4/1835 και έδρα αρχικά το χωριό Άνω Αχαΐα και έπειτα την Κάτω Αχαΐα. Περιλάμβανε τα χωριά Κάτω Αχαΐα, Άνω Αχαΐα, Αλισσός, Αγιοβλασίτικα, Καμενίτσα, Γομοστό, Αποστόλου. Το 1836 αποσπάστηκαν από τον Δήμο Μεσσάτιδος τα Τσουκαλαίικα.
Γιώργος Αφρουδάκης
Βιογραφικό
Το Σεπτέμβριο του 2005 παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του.