cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ακουστότητα του ήχου
Είναι σύνηθες η εννοια της ακουστότητας να συγχέεται με φυσικά μεγέθη όπως η ηχητική πίεση (με μονάδες μέτρησης σε decibel), η ένταση του ήχου (με μονάδες μέτρησης στο S.I. σε W/m²), ή η ηχητική ενέργεια (με μονάδες μέτρησης σε W).
Ιστορικό
Η ακουστότητα αναπτύχθηκε από την εργασία των Fletcher και Munson στα Bell labs. Ο Fletcher ασχολήθηκε με διάφορες ψυχοακουστικές μελέτες, σχετικές με την ανθρώπινη ομιλία, το τονικό ύψος, τον στερεοφωνικό ήχο και άλλα. Η έννοια της ακουστότητας (μαζί με άλλες ψυχοακουστικές έννοιες ), συνέβαλλε στη βελτιστοποίηση των συστημάτων τηλεφωνιάς. Ήταν πλέον σαφές ότι στο μεσαίο συχνοτικό εύρος του φάσματος της ανθρώπινης ακοής η ακουστότητα του ήχου ειναι πιο ισχυρή σε σχέση με το χαμηλό ή το πολύ ψηλό συχνοτικό εύρος.
Πηγές
Αντωνίου Ν., Δημητριάδης Π., Καμπούρης Κ., Παπαμιχάλης Κ., Παπατσίμπα Λ., Φυσική Γ' Γυμνασίου, ΟΕΔΒ, 2010
Κατηγορία:Ακουστική
Θέμα Αδατά
Το Θέμα Αδατά ή Αδάτων ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, μικρό συνοριακό Θέμα, στρατηγίδα, κατά τον 10ο αιώνα.
Τα Άδατα βρισκόταν στην περιοχή της Καππαδοκίας και αρχικά ανήκαν στο Θέμα Καππαδοκίας, και περιελάμβανε τα Άδατα με το κάστρο και την γύρω περιοχή. Δημιουργήθηκε σε θέμα από τον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά μαζί με άλλες συνοριακές περιοχές
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Κυλλήνιος κόλπος
thumb|Γεωγραφία της Ηλείας, κόλποι και λίμνες. Ο Κυλλήνιος κόλπος είναι κόλπος της Πελοποννήσου στα βορειοδυτικά της. Είναι ένας από τους τρεις κόλπους της Ηλείας και όρια του είναι το ακρωτήριο της Κυλλήνης στην ομώνυμη χερσόνησο στα νότια και το ακρωτήριο Άραξος στα βόρεια. Το μεγαλύτερο τμήμα του διοικητικά ανήκει στον Νομό Ηλείας και ένα μικρό τμήμα του στον Νομό Αχαΐας.
Η ονομασία του κόλπου, από την αρχαιότητα κιόλας, προέρχεται από την Κυλλήνη. Κατά την αρχαιότητα στον κόλπο ήταν οι εκβολές του Πηνειού πριν οι προσχώσεις αλλάξουν την κοίτη του και αφήσουν στην θέση του έλη και ρηχές λίμνες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ηλείας Κατηγορία:Κόλποι της Αχαΐας Κατηγορία:Κόλποι της Ηλείας Κατηγορία:Κόλποι της Δυτικής Ελλάδας Κατηγορία:Κόλποι της Ελλάδας Κατηγορία:Εθνικό Πάρκο υγροτόπων Κοτυχίου Στροφυλιάς
Διάβα Τρικάλων
Η Διάβα είναι χωριό του νομού Τρικάλων και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμπάκας του Δήμου Μετεώρων. Βρίσκεται στα ριζά της Πίνδου, απέναντι από τα Μετέωρα κοντά στη Καλαμπάκα και τον Πηνειό ποταμό. Στο χωριό υπάρχει η Εκκλησία, το κοινοτικό κατάστημα, το δημοτικό σχολείο, τα καφενεία και οι ταβέρνες.
Τα τελευταία χρόνια εμφανίζει μια ιδιαίτερη δραστηριότητα ο πολιτιστικός σύλλογος του χωριού.
Το όμορφο φυσικό περιβάλλον του χωριού προσελκύει ντόπιους και ξένους που το επισκέπτονται για να θαυμάσουν τις ομορφιές του, αλλά και για να γευτούν στις ταβέρνες της περιοχής τα καταπληκτικά πιάτα που βασίζονται στα τοπικά αγροτικά προϊόντα.
Η γιορτή της πίτας που πραγματοποιείται από τον πολιτιστικό σύλλογο το Φθινόπωρο, καθώς και το πανηγύρι του χωριού στις 26 και 27 Ιουλίου αποτελούν επίσης πόλο έλξης για τους επισκέπτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων
1928 Σούμμα
Ο Σούμμα (Summa) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,893. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του από το ομώνυμο φινλανδικό χωριό στον Ισθμό της Καρελίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Σούμμα είναι άγνωστα. Πιθανώς περιστρέφεται περί τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 40 λεπτά (Binzel 1987).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σουμμα
Φασολάδα
thumb|right|200px|Φασολάδα Η φασολάδα ή φασουλάδα είναι ένα από τα δημοφιλέστερα παραδοσιακά πιάτα της ελληνικής κουζίνας. Καθιερώθηκε ως το εθνικό φαγητό των Ελλήνων, την εποχή της δικτατορίας Μεταξά. Πρόκειται για σούπα από φασόλια και διάφορα λαχανικά ή και κρέας. Η φασολάδα είναι επίσης συνηθισμένο πιάτο και σε άλλες χώρες της Μεσογείου, όπως στην Κύπρο, την Ιταλία, την Ισπανία, την Τουρκία, την Αίγυπτο και αλλού.
Στην Ελλάδα ανάλογο φαγητό συναντάμε από την αρχαιότητα. Ως φαγητό και θυσία στον θεό Απόλλωνα ήταν βασικό στοιχείο του εθίμου των πυανοψίων (που σήμαινε κυριολεκτικά «ημέρα της φασολάδας») και είχε δώσει το όνομα στον αντίστοιχο μήνα του αττικού ημερολογίου. Στην Ευρώπη η έλευσή της φασολιάς (επιστημονική ονομασία: Φασίολος ο κοινός, Phaseolus vulgaris) συντελέστηκε το 16ο αιώνα, έπειτα από την ανακάλυψη της Αμερικής. Το φυτό που ονομαζόταν κατά τους αρχαίους χρόνους φασίολος, φάσηλος ή φασήολος, πιθανολογείται ότι ήταν ένα είδος λούπινου.
Παρασκευή
Βασικά συστατικά της φασολάδας είναι εκτός από τα φασόλια, το κρεμμύδι (σωταρισμένο σε ελαιόλαδο) και ο πελτές ντομάτας, ενώ κατά βούληση στη σούπα προστίθενται σέλινο, καρότα και αλάτι. Συνήθως συνδυάζεται με πιπεριές (αποξηραμένες καυτερές πιπεριές, μπούκοβο ή τουρσί), οι οποίες της προσδίδουν ιδιαίτερη ελαφρώς πικάντικη γεύση. Σε πολλές περιοχές συνδυάζεται κατά το μαγείρεμα ή το σερβίρισμα με κρέας ή ψάρια (συνήθως καπνιστά ή διατηρημένα σε αλάτι), όπως λουκάνικο (ειδικά στο Πήλιο), καπνιστή ρέγγα ή ταραμοσαλάτα, ώστε η φασολάδα εμπλουτίζεται με λιπαρά και ζωικές πρωτεΐνες. Είναι περισσότερο συνηθισμένη το χειμώνα και συνοδεύεται από ελιές, διάφορα τουρσιά ή άλλη σαλάτα εποχής.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνική κουζίνα Κατηγορία:Κυπριακή κουζίνα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση όσπρια Κατηγορία:Εθνικά πιάτα Κατηγορία:Ελληνικές σούπες
Αγιλντίζ
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λεφκόσα
Ραδιοκύματα
μικρογραφία Ραδιοκύματα είναι τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα με συχνότητα από περίπου 3 Hz έως 300 GHz. Ειδικότερα τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα με συχνότητες μεταξύ 300 MHz και 300 GHz ονομάζονται μικροκύματα. Μεγαλύτερες συχνότητες εμπίπτουν στο φάσμα της υπέρυθρης ακτινοβολίας.
Ζώνες συχνοτήτων κατά Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU)
Παρακάτω δίνονται οι περιοχές συχνοτήτων και οι αντίστοιχες ονομασίες κατά την Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU), με κυρίως χρήση στις ασύρματες επικοινωνίες. Διαφορετικές κατανομές σε περιοχές συχνοτήτων και ονομασίες χρησιμοποιούνται από άλλα πρότυπα, όπως για παράδειγμα για χρήση στα ραντάρ.
Ζώνες συχνοτήτων κατά IEEE
Ο χαρακτηρισμός ζωνών συχνοτήτων σύμφωνα με το πρότυπο αυτό έχει τη βάση του σε στρατιωτικούς κωδικούς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου οι οποίοι κατόπιν καθιερώθηκαν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητικό φάσμα Κατηγορία:Ραδιοφωνική τεχνολογία *
Μάχη του Μόχατς (1687)
Προοίμιο
Τον Απρίλιο του 1687 αποφασίστηκε στην Βιέννη ότι περαιτέρω στρατιωτικές ενέργειες πρέπει να ληφθούν. Ο βασικός στρατός (περίπου 40,000 στρατιώτες) υπό την ηγεσία του Δούκα Κάρολου της Λωρραίνης προχώρησε προς τον ποταμό Δούναβη και στη συνέχεια στο Όσιγιεκ στον ποταμό Δράβο, ενώ ένας άλλος στρατός περίπου 20.000 στρατιωτών υπό την ηγεσία του Μαξ Εμάνουελ της Βαυαρίας κινήθηκε προς τον ποταμό Τίσα στο Ζόλνοκ και προς το Πετροβαραντίν. Στα μέσα του Ιουλίου οι δύο αυτοκρατορικοί στρατοί συναντήθηκαν στο Δούναβη και είτε κινήθηκαν δια ξηράς είτε κατά μήκος του Δράβου προς το Όσιγιεκ.
Αντίθετα, ο Οθωμανικός στρατός (περίπου 60,000 στρατιώτες), υπό την ηγεσία του Μεγάλου Βεζίρη Σαρί Σουλεϊμάν Πασάς, έμεινε στο μέτωπο του βασικού περάσματος του ποταμού Δράβου στο Όσιγιεκ για να το προστατέψει και στην συνέχεια οχύρωσε την περιοχή. Όταν ο αυτοκρατορικός στρατός του Αψβούργου έφτασε, ο ποταμός Δράβος ήταν χωρισμένος σε δύο πλευρές. Στα τέλη του Ιουλίου ο αυτοκρατορικός στρατός κατάφερε να κατασκευάσει ένα προγεφύρωμα στις ακτές του ποταμού και έμεινε σε σχηματισμό μάχης για να προκαλέσει τους Οθωμανούς. Ωστόσο, ο Οθωμανικός στρατός δεν επιτέθηκε και άρχισε να βομβαρδίζει με το πυροβολικό τις γέφυρες και την όχθη του ποταμού.
Ο Δούκας της Λωρραίνης κατάλαβε ότι δεν θα μπορούσε να επιτεθεί στο οχυρωμένο στρατόπεδο των Οθωμανών, για αυτό αποφάσισε να αποχωρήσει από το προγεφύρωμα μετά από λίγες μέρες. Λόγω αυτής της υποχώρησης δέχθηκε κριτική από τους υπό-διοικητές του και τον Αυτοκράτορα Λεοπόλδο Ι. Ο Οθωμανός Μεγάλος Βεζίρης ερμήνευσε αυτή την κίνηση ως έλλειψη ηθικού από τους στρατιώτες του Αψβούργου, γι' αυτό αποφάσισε να τους ακολουθήσει. Στις αρχές του Αυγούστου, ο Οθωμανικός στρατός απώθησε το στρατό του Αψβούργου πίσω στο Μόχατς και σε μια Οθωμανική οχυρωμένη περιοχή. Οι Οθωμανοί είχαν χτίσει μια οχύρωση στην Δάρδα, πίσω από χοντρούς θάμνους για αυτό δεν ήταν ορατή στον στρατό του Αψβούργου. Γι' αυτό το λόγο ο Δούκας Κάρολος της Λωρραίνης δεν υποψιάστηκε την παρουσία Οθωμανικού στρατεύματος στην γύρω περιοχή.
Η Μάχη
Το πρωί στις 12 Αυγούστου ο Δούκας της Λωρραίνης αποφάσισε να μετακινηθεί στη Σικλός, καθώς καθώς η τοποθεσία και το σκληρό έδαφος εκεί ήταν πιο κατάλληλο για μάχη. Η δεξιά πτέρυγα του στρατού του Αψβούργου που κινούταν δυτικά ξεκίνησε να διασχίζει μια δασώδεις περιοχή. Ο Σαρί Σουλεϊμάν Πασάς αποφάσισε ότι αυτή ήταν η κατάλληλη στιγμή για να επιτεθεί. Επιτέθηκε με ολόκληρο τον στρατό του στην αριστερή πτέρυγα του στρατού του Αψβούργου, η οποία υπό την ηγεσία του Μαξιμιλιανού Β΄ Εμμανουήλ Εκλέκτορα της Βαυαρίας ήταν ακόμα αποδιοργανωμένη και σκόπευε να αρχίσει να κινείται δυτικά. Ο Οθωμανικός στρατός εντόπισε τον αυτοκρατορικό στρατό κοντά στη Ναγκιχαρσανι και κοντά στο ύψωμα της Ναγκιχαρσανις, το οποίο είχε έντονα δασωμένες απότομες πλαγιές. Το Οθωμανικό ιππικό, αποτελούμενο από 8.000 σπαχήδες, προσπάθησε να υπερφαλαγγίσει τη πτέρυγα του στρατού του Αψβούργου από τα αριστερά. Ο αρχηγός της πτέρυγας, ο Εκλέκτορας Βαυαρίας, έστειλε αμέσως αγγελιαφόρο στον Δούκα της Λωρραίνης, ώστε να τον ενημερώσει ότι η πτέρυγα του βρισκόταν σε κίνδυνο. Ο στρατός του Αψβούργου οργανώθηκε γρήγορα για να αντιμετωπίσει τους Οθωμανούς, οι οποίοι ήταν διπλάσιοι. Το αυτοκρατορικό πεζικό κατάφερε να κρατήσει τη θέση και ο στρατηγός Αινεία Σίλβιο Πικολομίνι με το ιππικό να αντεπιτεθεί και σταμάτησε την επίθεση του Οθωμανικού ιππικού.
Ο Οθωμανός Μεγάλος Βεζίρης εξεπλάγη από την απροσδόκητη σφοδρή αντίσταση των αμυνόμενων και διέταξε την παύση της οθωμανικής επίθεσης. Το οθωμανικό πυροβολικό συνέχισε να βομβαρδίζει τις θέσεις του αυτοκρατορικού στρατού, όμως το πεζικό και το ιππικό διατάχθηκαν να κρατήσουν τις θέσεις τους και το πεζικό να αμυνθεί πίσω από τις οχυρώσεις. Αυτή η διακοπή στην μάχη έδωσε χρόνο στην δεξιά πτέρυγα του στρατού του Αψβούργου να αναδιοργανωθεί. Ο Δούκας της Λωρραίνης αρχικά πίστευε ότι ο στρατός του πρέπει να κρατήσει τις θέσεις του, όμως στην συνέχεια πείστηκε από τον Εκλέκτορα της Βαυαρίας και το Λουδοβίκο Γουλιέλμο του Μπάντεν-Μπάντεν να διατάξει αντεπίθεση μεγάλης κλίμακας. Η παράταξη του αυτοκρατορικού στρατού είχε ολοκληρωθεί στις 3:00 μμ. Την ίδια στιγμή ο Σαρί Σουλεϊμάν Πασάς αποφάσισε να ξανά επιτεθεί μαζί με τον Μουσταφά Πασά της Ροδόστου, τον διοικητή των γενίτσαρων. Οι σπαχήδες υποστήριξαν την επίθεση των γενίτσαρων προσπαθώντας να υπερφαλαγγίσουν τον αυτοκρατορικό στρατό. Ο μαργαρίτης του Μπάντεν-Μπάντεν απέκρουσε την επίθεση με τα τάγματα πεζικού του και στην συνέχεια προχώρησε να επιτεθεί την απροετοίμαστη αμυντική θέση των Οθωμανών. Στην πρώτη γραμμή αυτής της επίθεσης στις οθωμανικές οχυρώσεις βρισκόταν στρατιώτες υπό την ηγεσία του Ραμπούτιν και του Ευγένιου της Σαβοΐας. Το ιππικό των Οθωμανών δεν μπορούσε να τους υπερφαλαγγίσει, καθώς η περιοχή δεν είναι κατάλληλη για τα άλογα τους. Η οθωμανική επίθεση και αντίσταση κατέρρευσε και αυτό οδήγησε τα Οθωμανικά στρατεύματα σε άγρια φυγή. Η μάχη ήταν συντριπτική για τους Οθωμανούς.
Οι απώλειες του αυτοκρατορικού στρατού ήταν πολύ λίγες, σχεδόν 600 στρατιώτες. Οι Οθωμανοί υπέφεραν μεγάλες απώλειες, περίπου 10.000 νεκροί και 66 πυροβολικά. Η σκήνη του Μεγάλου Βεζίρη έπεσε στα χέρια των αυτοκρατορικών μαζί με 160 Οθωμανικές σημαίες.
Συνέπειες
Μετά την μάχη, η Οθωμανική αυτοκρατορία έπεσε σε βαθιά κρίση. Πολύ στρατιώτες έκαναν ανταρσία και ο Μεγάλος Βεζίρης φοβόταν πως οι ίδιοι του η στρατιώτες θα τον σκότωναν. Όταν έφτασαν τα νέα της ήττας στην Κωνσταντινούπολη ορίστηκε νέος Μεγάλος Βεζίρης όμως δεν είχε στρατό να ηγηθεί, καθώς τα εναπομείναντα στρατεύματα των γενίτσαρων και των σπαχήδων επέστρεψαν στους διοικητές τους. Ο Σαρί Σουλεϊμάν Πασάς εκτελέστηκε και ο Σουλτάνος Μωάμεθ Δ' αντικαταστάθηκε από τον Σουλεϊμάν Β'.
Αυτή η διχόνοια στα οθωμανικά στρατεύματα επέτρεψε στον αυτοκρατορικό στρατό του Αψβούργου να καταλάβει μεγάλες εκτάσεις γης. Το μεγαλύτερο μέρος της σημερινής Σλαβονίας και η Τρανσυλβανία ήρθαν κάτω από τον αυτοκρατορικό έλεγχο. Στις 9 Δεκεμβρίου ο Αρχιδούκας Ιωσήφ στέφθηκε βασιλιάς της Ουγγαρίας. Για ένα χρόνο η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν παράλυτη με αποτέλεσμα οι αυτοκρατορικές δυνάμεις να αποπειραθούν να καταλάβουν το Βελιγράδι και άλλες περιοχές των Βαλκανίων.
Ηλεκτρικό οξύ
Το ηλεκτρικό οξύ ή σουκινικό οξύ είναι ένα φυσικό οργανικό δικαρβοξυλικό οξύ με τέσσερα άτομα άνθρακα. Απαντά σε πολλά φυτικά είδη, στα περισσότερα φρούτα και λαχανικά αλλά και στο ήλεκτρο (κεχριμπάρι) από όπου πήρε και το όνομά του. Χρησιμοποιείται ως πρόσθετο στα τρόφιμα (Ε363), κυρίως ως βελτιωτικό γεύσης και ως ρυθμιστής οξύτητας. Είναι ενδιάμεσο ενός κύκλου μεταβολισμού σακχάρων σε ζώντες οργανισμούς μεγάλης βιολογικής σημασίας (κύκλος κιτρικού οξέος – κύκλος του Krebs), μέρος της διαδικασίας κατά την οποία οι ζωντανοί οργανισμοί μετατρέπουν την τροφή σε ενέργεια.
Ιδιότητες
Σε ΚΣ είναι σε μορφή άχρωμης κρυσταλλικής σκόνης με σημείο τήξης τους 187 - 189°C. Είναι ευδιάλυτο στο νερό αλλά ελάχιστα διαλυτό στην αιθανόλη, τον αιθέρα και την ακετόνη. Είναι ουσιαστικά αδιάλυτο στο βενζόλιο και τον τετραχλωράνθρακα.
Αποτελεί περίπου το 8% του ήλεκτρου, ενώ πέρα από το φυτικό βασίλειο ανευρίσκεται σε ζωικούς ιστούς και στο αίμα. Έχει αντιοξειδωτικές ιδιότητες.
Το ηλεκτρικό οξύ, όπως τα περισσότερα δικαρβοξυλικά οξέα, σχηματίζει εύκολα ανυδρίτη κατά την θέρμανση. Κατά την θέρμανση του αμμωνιακού του άλατος ή του διαμιδίου του σχηματίζεται σουκκινιμίδιο (ετεροκυκλικό ιμίδιο).
Ιστορία
Το ηλεκτρικό οξύ χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα στην Ευρώπη ως φυσικό αντιβιοτικό για πολλούς αιώνες και ιδιαίτερα την περίοδο του Μεσαίωνα χρησιμοποιήθηκε ως όπλο εναντίον των λοιμών που μάστιζαν την περιοχή.
Τις δεκαετίες του 1930 και 1940, Ευρωπαίοι βιοχημικοί ανακάλυψαν ότι το ηλεκτρικό οξύ παράγεται στα κύτταρα του σώματος και συμμετέχει ως ενδιάμεσο προϊόν στο κύκλο του κιτρικού οξέος κατά τον οποίο οι ζωντανοί οργανισμοί μετατρέπουν την τροφή σε ενέργεια.
Παραγωγή
Το ηλεκτρικό οξύ παράγεται συνήθως με απόσταξη του ήλεκτρου ή με τη ζύμωση του τρυγικού αμμωνίου ή του μηλικού ασβεστίου.
Συνθετικά μπορεί να παρασκευαστεί από την ένωση με νάτριο του μηλονικού διαιθυλεστέρα, σύμφωνα με την παρακάτω πορεία:
Επίσης μπορεί να παρασκευαστεί με την καταλυτική υδρογόνωση του μαλεϊκού οξέος ή του ανυδρίτη αυτού, και σε μικρές ποσότητες από την οξείδωση του οξικού οξέος με υπερθειϊκό κάλιο.
Χρήσεις
Το ηλεκτρικό οξύ χρησιμοποιείται ως πρόσθετο στα τρόφιμα (Ε363), κυρίως ως βελτιωτικό γεύσης και ως ρυθμιστής οξύτητας.
Κίνδυνοι για την υγεία
Το ηλεκτρικό οξύ γενικά δεν παρουσιάζει κανένα σημαντικό κίνδυνο για την υγεία των ανθρώπων. Είναι φυσικό συστατικό των κυττάρων του σώματος και έτσι μεταβολίζεται από το σώμα. Δεν έχει καθοριστεί ανώτατο όριο καθημερινής λήψης, ούτε έχουν παρατηρηθεί παρενέργειες από τη λήψη του.
Βιβλιογραφία
Ηλεκτρικο
Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος
Ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος (1790-1854) ήταν μέλος (πιθανώς ιδρυτικό) της Φιλικής Εταιρείας, αγωνιστής της Επανάστασης του 1821 και πολιτικός.
Βιογραφία
Ως μέλος ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος μύησε σημαντικά μέλη αυτής, ανέλαβε σημαντική δράση στην Οδησσό, στη Βλαχία, καθώς και την Ιταλία, όπου ήρθε σε επαφή με τον κύκλο της Πίζας. Από νωρίς ο Αναγνωστόπουλος ήρθε σε σύγκρουση με τον Εμμανουήλ Ξάνθο, κόντρα που θα συνεχιστεί και στα επόμενα χρόνια, καθώς και με τον Παπαφλέσσα. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη λήψη της απόφασης της δολοφονίας του Νικόλαου Γαλάτη, ενώ είχε μυήσει τους Αναγνωσταρά, Παναγιώτη Δημητρόπουλο και Παναγιώτη Σέκερη. Με την έναρξη της επανάστασης ο Αναγνωστόπουλος, αν και ήταν φιλικά προσκείμενος στην πτέρυγα του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου, εισχώρησε στη συμμαχία του Δημητρίου Υψηλάντη, τον οποίο και συνόδευσε κατά την άφιξή του στην Πελοπόννησο.
Αγωνίστηκε δίπλα στον Κολοκοτρώνη και τον Αναγνωσταρά στην επανάσταση του 1821. Οι διαπραγματεύσεις για την άλωση της Τριπολιτσάς, στις οποίες πήρε μέρος, τον ανέδειξαν ως μεγάλη πολιτική φυσιογνωμία. Στη Γ' Εθνοσυνέλευση αρνήθηκε να υπογράψει το ψήφισμα για την αγγλική προστασία. Το 1828 διορίστηκε από τον Καποδίστρια Έκτακτος επίτροπος-διοικητής (νομάρχης) Ηλείας, ενώ αργότερα ανέλαβε και άλλες πολιτικές θέσεις, όπως αυτή του διοικητή της Εύβοιας και νομάρχη Αχαΐας και Ήλιδος.
Το 1834, ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων εξέδωσε το «Δοκίμιον Ιστορικόν της Φιλικής Εταιρείας», στο οποίο ανέφερε ως πρώτη τριάδα τους Σκουφά-Τσακάλωφ-Αναγνωστόπουλο. Ο Εμμανουήλ Ξάνθος, ο οποίος ζούσε στο εξωτερικό, εξέδωσε την «απολογία Ξάνθου» για ν' ανταπαντήσει στον ισχυρισμό του Φιλήμονα και κατ' ουσίαν του Αναγνωστόπουλου. Ο Φιλήμων, με άρθρο του στην εφημερίδα Αιών και προσπαθώντας να αποκαταστήσει τον Ξάνθο, παραδέχθηκε ότι τον αδίκησε. Ο Αναγνωστόπουλος με άρθρο του, το οποίο όμως δεν δημοσιεύθηκε, υπό τον τίτλο Γενικαί παρατηρήσεις, επικρίνει τον Ξάνθο, ισχυρίζεται ότι δεν ήταν στα ιδρυτικά μέλη και τον κατηγορεί για οικονομικές ατασθαλίες. Η αλήθεια περί του ποιός μυήθηκε πρώτος είναι μέχρι και σήμερα άγνωστη, αφού οι απόψεις των ιστορικών διίστανται, ενώ τα αρχειακά έγγραφα είναι λιγοστά και μερικές φορές αναξιόπιστα για να απαντήσουν με σιγουριά.
Ο Αναγνωστόπουλος απεβίωσε το 1854 στην Αθήνα από χολέρα, που είχε μεταδοθεί από τον αγγλογαλλικό στρατό κατοχής. Το 1884 δόθηκε το όνομά του σε κεντρική οδό του Κολωνακίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Νομάρχες Ηλείας Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας και Ήλιδος
Ντον Πέρι
Βιογραφία
Ο Πέρι ξεκίνησε να μαθαίνει πιάνο στην ηλικία των επτά ετών, συνεχίζοντας για τέσσερα χρόνια. Στα έντεκα του ξεκίνησε να παίζει τύμπανα, μετά την πρώτη του επαφή με την μουσική των The Beatles, δημιουργώντας το δικό του συγκρότημα κατά τα εφηβικά του χρόνια.
Στα 18 του χρόνια έγινε επαγγελματίας μουσικός και προσπάθησε να φοιτήσει στο κολέγιο ταυτόχρονα, προσπάθεια που δεν ευδοκίμησε, με τον Πέρι να συνεχίζει αποκλειστικά ως μουσικός. Στις αρχές της δεκαετίας του '80, συμμετείχε σε δύο άλμπουμ του Λου Ριντ, ενώ την ίδια περίοδο συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως η Λόρα Μπράνιγκαν, ο Τζέι Γκρούσκα, ο Τζιμ Μεσίνα, κ.α..
Το 1984, έγινε μέλος των Jethro Tull, με πρώτη του ηχογράφηση του βραβευμένο με Γκράμι, "Crest of a Knave". Ακολούθησαν τα "Rock Island", "Catfish Rising" και "Roots to Branches", με το συγκρότημα να παρουσιάζει φθίνουσα πορεία. Το 2003, κυκλοφόρησαν το τελευταίο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "The Jethro Tull Christmas Album" και συνέχισαν να περιοδεύουν κατά καιρούς μέχρι το 2011, όταν και ουσιαστικά σταμάτησαν να υφίστανται.
Έχει συμμετάσχει σε δεκάδες δίσκους, συνεργαζόμενος τα τελευταία χρόνια με καλλιτέχνες όπως ο Τζέιμς ΛαΜπρι, η Ρέιτσελ Σουίτ, ο Ντέιβ Πεγκ, η Μισέλ Γιανγκ, κ.α..
Ο Πέρι παντρεύτηκε το 1990 την ηθοποιό Χέδερ Γούντραφ, μαζί με την οποία διαμένουν στο Γούντλαντ Χιλς της Καλιφόρνια.
Δισκογραφία
{|width="80%" align="center"|
Λάσος ο Ερμιονεύς
Ο Λάσος ο Ερμιονεύς ήταν λυρικός ποιητής και μουσικός (6ος αιώνας π.Χ.). Γεννήθηκε στην Ερμιόνη. Έζησε και έδρασε στα χρόνια του Σιμωνίδη του Κείου κυρίως στην Αθήνα, στην αυλή του Ιππάρχου (527 - 510 π. Χ.) γιου του τυράννου των Αθηνών Πεισιστράτου, όπως αναφέρει ο Αριστοφάνης στις Σφήκες (1410 κ. ε.) και τα αρχαία Σχόλια στον Αριστοφάνη. Από κάποιους κατατάσσεται στους επτά σοφούς της αρχαιότητας, αντί του Περιάνδρου. Γιος του Χαρβίνου ή Χαβρίνου, ήταν μαθητής του Αργείου Σακάδα. Όταν εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ίδρυσε Μουσική Σχολή και ασχολήθηκε με τη λυρική ποίηση.
Θεωρείται ο μεγάλος μεταρρυθμιστής του διθυράμβου, ύστερα από τον Αρίωνα. Τελειοποίησε τον διθύραμβο, τους εγκυκλίους χορούς και ήταν ο πρώτος που έγραψε θεωρία της μουσικής. Ο Πλούταρχος (Περί Μουσικής 29) λέει, ότι ο Λάσος προσπάθησε να προσδώσει στο διθύραμβο μεγάλη μουσική ποικιλία, επιτρέποντας πέρασμα από μια μελωδία στην άλλη, και χρησιμοποιούσε τον ηχητικό πλούτο των αυλών, έτσι, που πέτυχε ανατροπή στη σύγχρονη μουσική. Ο Ησύχιος αναφέρει, ότι του Λάσου του άρεσαν διάφορα ηχητικά αποτελέσματα, που από το όνομά του ονομάστηκαν λασίσματα. Ο Λάσος εκτός από τους διθυράμβους συνέταξε και το πρώτο στην ελληνική γραμματεία εγχειρίδιο περί μουσικής.
Το ταλέντο του ανθούσε κατά την 64-η Ολυμπιάδα (524 - 521 π. Χ.). Λέγεται ότι δίδαξε τον Πίνδαρο. Σε αγώνα διθυραμβοποιών που οργανώθηκε στην Αθήνα το 508 π.Χ., κατόπιν εισήγησής του, διαγωνίσθηκε με τον Σιμωνίδη τον Κείο, βάση αναφορών του Αριστοφάνη.
Υπάρχει αναφορά του Ηροδότου όZ 61) τι συνέλαβε τον εταίρο χρησμοδότη ποιητή της αυλής του Ίππαρχου, τον Ονομάκριτο, να κατασκευάζει ψεύτικους χρησμούς στα ποιήματα του Μουσαίου, τον κατήγγειλε για κατάχρηση εμπιστοσύνης του τυράννου και πέτυχε την εξορία του.
Λέγεται ότι ο Λάσος έγραψε δύο ποιήματα, τους «Κενταύρους» και τον ύμνο στη θεά Δήμητρα, ως λειπογράμματα δίχως το γράμμα σίγμα (ἄσιγμος ᾠδή). Αυτό το έκανε γιατί είχε δυσκολία στην προφορά του συμφώνου.
Από τα έργα του μόνο ελάχιστοι στίχοι διασώθηκαν. Οι στίχοι που διασώζονται από τον ύμνο προς την Δήμητρα είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες διθυραμβικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Αργείοι
Γκρέιτ Μαρίνερς
Η Γκαπόχα Ρίτερς είναι μια επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα από την Γκάνα. Συμμετέχει στην Ghana Football Leagues. Έδρα της ομάδας είναι το Tema Sports Stadium, χωρητικότητας 10000 θεατών. Το 1997 κατέκτησε το κύπελλο Γκάνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γκάνας
ΚΣ Μουλιάν
Η ΚΣ Μουλιάν είναι ποδοσφαιρική ομάδα από τη Γουαδελούπη. Αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία της χώρας, τη Guadeloupe Championnat National. Ιδρύθηκε το 1931. Έχει κερδίσει 3 πρωταθλήματα Γουαδελούπης (1985, 2009, 2011), 5 κύπελλο Γουαδελούπης (1948, 1954, 1972, 1974, 2008) και 2 πρωταθλήματα Αντιλλών (1947, 1955). Έχει 3 συμμετοχές στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ (1985 τρίτος γύρος, 1986 δεύτερος γύρος, 1995 τελική φάση-ομίλοι).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΚΣ Μουλιάν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1931
Μιεντζίζετς Ποντλάσκι
Το Μιεντζίζετς Ποντλάσκι (πολωνικά: Międzyrzec Podlaski) είναι πόλη του νομού Μπιάλα Ποντλάσκα της επαρχίας Λουμπλίν στην Πολωνία. Το 2004 είχε 17.283 κατοίκους.
Ιστορία
Η πρώτη επίσημη αναγνώριση της Μιεντζίρζετς Ποντλάσκι ως πόλη έγινε το έτος 1477. Από το 16ο αιώνα είχε σημαντικό εβραϊκό πληθυσμό. Το 1795, η πόλη κυριεύτηκε από την Αυστρία. Ανήκε στο δουκάτο της Βαρσοβίας από το 1809 μέχρι το 1815, όταν συμπεριελήφθηκε στα Πολωνικά εδάφη που παραχωρήθηκαν στη Ρωσία από το Συνέδριο της Βιέννης.
thumb|200px|left|Άποψη από την πόλη Στο τέλος της δεκαετίας του 1930 περίπου 12.000 άνθρωποι, ή 3% του πληθυσμού, ήταν Εβραίοι. Στο τέλος του Σεπτεμβρίου του 1939, ο Κόκκινος Στρατός κατέλαβε την πόλη, αλλά στις αρχές του Οκτωβρίου η Σοβιετική Ένωση παρέδωσε την πόλη στη Γερμανία ως τμήμα του Σύμφωνου Μολότοφ-Ρίμπεντροπ. Μετά από την παράδοση, περίπου 2.000 από τους Εβραίους της πόλης την εγκατέλειψαν, με προορισμό τη κατειλημμένη από τους Σοβιετικούς ζώνη. Οι Γερμανοί δημιούργησαν ένα γκέτο στην πόλη, στο οποίο συγκεντρώθηκαν περίπου 20.000 κρατούμενοι.
Στις 17 Ιουλίου 1943, το γκέτο διαλύθηκε όταν εκτελέστηκαν οι τελευταίοι 160-200 κρατούμενοι του. Η πόλη κηρύχτηκε τότε επίσημα "ελεύθερη από Εβραίους" (judenfrei). Λιγότερο από το 1% του εβραϊκού πληθυσμού της πόλης επέζησε της γερμανικής κατοχής.
thumb|200px|right
Αξιοθέατα
Αξιοθέατα της πόλης είναι η αγορά και η Εκκλησία του Αγίου Νικολάου, η οποία χτίστηκε το έτος 1477. Το τοπικό νοσοκομείο ανεγέρθηκε μεταξύ των ετών 1846 και 1950 και ο σιδηροδρομικός σταθμός που χτίστηκε το 1867, όταν ο σιδηρόδρομος ήρθε στην πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Λούμπλιν Κατηγορία:Βοεβοδάτο Λούμπλιν (1919-1939)
3307 Αθαμπάσκα
Η Αθαμπάσκα (Athabasca) είναι μικρός ανοικτόχρωμος αστεροειδής, που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή (την προς τον Ήλιο) της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 13,9. Ανακαλύφθηκε το 1981 από τον Αμερικανό αστρονόμο Σελτ Μπας, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Σάιντινγκ Σπρινγκ της Αυστραλίας, και πήρε το όνομά της προς τιμή του έθνους Ινδιάνων της Αμερικής Αθαμπάσκαν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αθαμπάσκας εκτιμάται σε 3,63 ± 0,17 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι V, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,444. Η Αθαμπάσκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 54 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αθαμπασκα
Μιραμάρ
Το Μιραμάρ (ميرامار, Mîrâmâr) είναι μυθιστόρημα του βραβευμένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας (1998) Αιγύπτιου συγγραφέα Ναγκίμπ Μαχφούζ.
Το έργο γράφτηκε και εκδόθηκε στα αραβικά το 1967 και αφορά στη ζωή των ενοίκων της πανσιόν Μιραμάρ της Αλεξάνδρειας.
Ο κύριος χαρακτήρας του έργου, είναι η νεαρή και όμορφη υπηρέτρια Ζόχρα, η οποία ήρθε στην πρωτεύουσα από το χωριό της για να βρει μια καλύτερη ζωή. Στα πέντε κεφάλαια του βιβλίου, τέσσερις από τους ήρωες του έργου, εκτός από την έλξη τους προς την Ζόχρα η οποία αναστατώνει και αναποδογυρίζει την μέχρι τότε ρυθμισμένη ζωή στη πανσιόν, διηγούνται και τη ζωή τους. Οι ήρωες προέρχονται από διαφορετικές οικονομικές, μορφωτικές και κοινωνικές τάξεις της Αιγύπτου έτσι ώστε να συνθέτουν το πανόραμα της αιγυπτιακής ζωής στην δεκαετία του 1960, και όχι μόνο.
Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε 22 γλώσσες. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε το 1990 σε μετάφραση της Μαρίας Χωρεάνθη από τις εκδόσεις "Ψυχογιός" (ISBN 960-7021-60-6).
Πόλι Κάσου
Το Πόλι, επίσημα Πόλιον, είναι ημιορεινό χωριό της Κάσου των Δωδεκανήσων σε υψόμετρο 220 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Πόλι βρίσκεται στο εσωτερικό του νησιού σε απόσταση 3 χλμ. νοτιοανατολικά από το Φρυ και παλιότερα υπήρξε πρωτεύουσα του νησιού. Κατά τους Μυκηναϊκούς Χρόνους το κέντρο δραστηριότητας της Κάσου εντοπίζεται στο βόρειο τμήμα της, γύρω από τη φυσικά οχυρή τοποθεσία σε λόφο δίπλα του Πόλι, όπου υπήρχε μυκηναϊκή ακρόπολη και μέχρι σήμερα υπολείμματα ενετικού κάστρου. Στην ανατολική πλευρά της αρχαίας ακρόπολης υπάρχει εμφανές οχυρωματικό τείχος, ενώ υπήρχε πλακόστρωτη οδός που οδηγούσε από αυτήν στο αρχαίο λιμάνι Εμπορειός. Στην ευρύτερη περιοχή έχουν ανασκαφεί τάφοι του 4ου αιω. π.Χ. και έχουν βρεθεί επιτύμβιες επιγραφές της περιόδου εκείνης, οι οποίες φυλάσσονται στην αρχαιολογική συλλογή στο Φρυ. Το 1912 έγινε ισχυρός σεισμός που ισοπέδωσε τα περισσότερα σπίτια του χωριού.
Αξιοθέατα
Η εκκλησία της Αγίας Τριάδας με τους γαλάζιους τοίχους και πορτοκαλί τρούλους. Στη τοποθεσία "Απικράνη", νοτιοανατολικά του χωριού, βρίσκεται η Ιερά μονή του Αγίου Μάμα με θέα το Καρπάθιο και Λιβυκό πέλαγος. Και οι δύο από το 1949 έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία. Βορειοανατολικά, το εκκλησάκι της Αγίας Κυριακής με θέα τη βόρεια ακτογραμμή της Κάσου, τα χωριά της και πιο πίσω τα βουνά της Καρπάθου. Η εκκλησία του Αγίου Ονουφρίου, κτισμένη τον 12ο αιω. για την οποία πιθανολογείται ότι κατασκευάσθηκε στην ίδια θέση από υλικά παλαιότερης παλαιοχριστιανικής βασιλικής.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1951 να προσαρτάται στον τότε δήμο Κάσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 υπάρχουν 80 μόνιμοι κάτοικοι και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης διοικητικά ανήκει στο δήμο Ηρωικής Νήσου Κάσου. Ο επίσημος πληθυσμός παλιότερα ήταν σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ.:το 1981 ήταν  81 κάτοικοι, το 1991 ήταν 72. και το 2001 ήταν 78.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κάσου
Αλέξανδρος Α΄ της Γιουγκοσλαβίας
Ο Αλέξανδρος Α΄ (σερβικά: Александар I Карађорђевић, 16 Δεκεμβρίου 1888 – 9 Οκτωβρίου 1934) από τον Οίκο των Καραγεώργεβιτς ήταν βασιλιάς του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας από το 1921 έως το 1934 (μέχρι το 1929 το κράτος ήταν γνωστό ως "Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών & Σλοβένων"). Δολοφονήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 1934 από έναν ένοπλο Βούλγαρο ονόματι Βλάντο Τσερνοζέμσκι, μέλος της φιλοβουλγαρικής Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (IMRO ή VMRO) και έμπειρο σκοπευτή, στη Μασσαλία της Γαλλίας. Ο Αλέξανδρος παρέμεινε στον γιουγκοσλαβικό θρόνο για 13 χρόνια και υπήρξε ο μακροβιότερος κυβερνήτης του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τσέτινιε του Μαυροβουνίου και ήταν ο δευτερότοκος γιος του Πέτρου Α΄ της Σερβίας και μετά των Σέρβων, Κροατών & Σλοβένων και της Λιούμπιτσας (Љубица) γνωστής ως Ζόρκας των Πετρόβιτς-Νιέγκος, κόρης του Νικολάου Α΄ του Μαυροβουνίου.
Τα νεανικά έτη
Ο Οίκος του υποστηριζόταν από τη Ρωσία, αλλά τo 1858 o πάππος του Αλέξανδρος πρίγκιπας της Σερβίας είχε συγκρουστεί με το Συμβούλιο της χώρας, που συγκάλεσε την Εθνοσυνέλευση. Αυτή τον ανάγκασε να παραιτηθεί και τον διαδέχθηκε ο Μίλος Ομπρένοβιτς, ο γιος του Μιχάηλο, ο μικρανιψιός του Μίλαν βασιλιάς και ο γιος του τελευταίου Αλέξανδρος της Σερβίας. Οι Ομπρένοβιτς υποστηρίζονταν σθεναρά από την Αυστρία και το πριγκιπάτο αναβαθμίστηκε σε βασίλειο της Σερβίας. Με αλλαγή του Συντάγματος εξόρισαν τους Καραγεώργιεβιτς, που διασπάρηκαν στην Ευρώπη.
Όταν ο Αλέξανδρος ήταν 2 ετών η μητέρα του απεβίωσε κατά τη γέννα και μετά και το νεογέννητο. Το 1894 ο πατέρας του Πέτρος πήρε τα 4 τέκνα του και από το Μαυροβούνιο μετέβη στη Γενεύη. Εκεί ο Αλέξανδρος έκανε τη βασική εκπαίδευση και μετά, μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Γεώργιο, εγγράφτηκε στη στρατιωτική ακαδημία ευγενών Υπηρετικά Σώματα της Αγ. Πετρούπολης. Το 1903 ο πατέρας του με πολλούς συνωμότες οργάνωσε πραξικόπημα. Ο Αλέξανδρος της Σερβίας με τη γυναίκα του διαμελίστηκαν βάναυσα από τους συνωμότες. Έπειτα από 45 έτη εξορίας των Καραγεώργεβιτς, ο 58 ετών Πέτρος Α΄ έγινε βασιλιά της Σερβίας και κάλεσε τον Γεώργιο με τον Αλέξανδρο να επιστρέψουν στη Σερβία.
Ο διάδοχος Γεώργιος είχε φύση παρορμητική και ασταθή. Ο πρωθυπουργός, δύο αξιωματικοί του στρατού, κ.ά. τον θεωρούσαν αταίριαστο για βασιλιά. Το 1901 κλώτσησε τον υπηρέτη του στο στομάχι, που απεβίωσε ημέρες μετά. Έπειτα από το σκάνδαλο ο 21 ετών Γεώργιος παραιτήθηκε από διάδοχος της Σερβίας. Το 1910 ο διάδοχος πια Αλέξανδρος ασθένησε από τύφο και μόλις που έζησε· του έμειναν προβλήματα στο στομάχι.
Οικογένεια
Νυμφεύθηκε το 1922 τη Μαρία των Χόεντσολερν-Ζίγκμαρινγκεν, κόρη του Φερδινάνδου της Ρουμανίας και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Καραγεώργεβιτς Κατηγορία:Δολοφονημένοι αρχηγοί κράτους Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Φραγκοσυριανή
Η Φραγκοσυριανή είναι ένα τραγούδι του Μάρκου Βαμβακάρη που γράφτηκε και φωνογραφήθηκε από τον ίδιο, το 1935. Πρόκειται για ένα από τα σπουδαιότερα και γνωστότερα τραγούδια του συνθέτη. Το τραγούδι έχει ηχογραφηθεί και επανεκτελεστεί από πολλούς γνωστούς Έλληνες καλλιτέχνες. Η πιο γνωστή, πιθανώς, διασκευή θεωρείται αυτή του Γρηγόρη Μπιθικώτση, το 1960, η οποία το έκανε και περισσότερο γνωστό.
Ιστορία
Τη δεκαετία του 1930, ο Μάρκος Βαμβακάρης, έκανε εμφανίσεις στη Σύρο, στη γενέτειρά του. Όπως ο ίδιος λέει, όταν έπαιζε, συνήθιζε να κοιτά χαμηλά και όχι το κοινό που τον παρακολουθούσε. Σε μία από αυτές τις περιπτώσεις, σήκωσε το κεφάλι του και είδε μία όμορφη κοπέλα. Συγκεκριμένα είπε:
Μουσική
Το τραγούδι παίζεται στον ρυθμό 4/4 (ή και 2/4) και οι συγχορδίες έχουν την ακολουθία 1-4-5, με τις πιο διαδεδομένες αποδόσεις να είναι Ρε Μινόρε - Σολ Μινορε - Λα Ματζόρε και Σολ Μίνόρε - Ντο Μινόρε - Ρε Ματζόρε, ενώ χρησιμοποιείται η Λα# Ματζόρε στην πρώτη περίπτωση ή Ρε# Ματζόρε στη δεύτερη περίπτωση, οι οποίες χρησιμοποιούνται στη δεύτερη και στην τέταρτη στροφή κάθε στίχου. Σε κάποιες περιπτώσεις αντί για Ματζόρε παίζεται η Λα# Ματζόρε 7ης ή η Ρε# Ματζόρε 7ης, αντιστοίχως.
Στίχοι
Οι στίχοι είναι κυρίως ερωτικοί, και αναφέρονται σε μία γυναίκα, της οποίας δε γίνεται γνωστό το όνομα, παρά μόνο ότι είναι Φραγκοσυριανή. Και ο έρωτας που ζει ο ήρωας του τραγουδιού ζωντανεύει σε διάφορες περιοχές της Σύρου. Το κομμάτι αναφέρει 8 περιοχές του νησιού: Φοίνικα, Παρακοπή, Γαλησσά, Nτελαγκράτσια (ή Ποσειδωνία), Πατέλι, Νιχώρι, Αληθινή, Πισκοπιό.
Διασκευές και πρόσληψη
Το τραγούδι έχει διασκευαστεί από αμέτρητους Έλληνες τραγουδιστές. Η πιο γνωστή πρέπει να θεωρείται αυτή του Γρηγόρη Μπιθικώτση, η οποία, πιθανώς, είναι αυτή που το έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό, το 1960. Την έχουν διασκευάσει κι άλλοι καλλιτέχνες, όπως ο Γιώργος Νταλάρας. Αξιοσημείωτη είναι και η διασκευή του ελληνικού ρέγκε συγκροτήματος Locomondo, η οποία του αλλάζει εντελώς ύφος και το εκτελεί με ρέγκε ρυθμό. Επίσης, το κομμάτι διασκευάστηκε και από τον Ιταλό περφόρμερ Βινίσιο Καποσέλα, υπό τον τίτλο Contrato Per Karelias, στον δίσκο του Rebetiko Gymnastas, όπου διασκευάζονται κι άλλα ρεμπέτικα τραγούδια.
Πέρα από διασκευές έχουν γίνει σε ταινίες αλλά και σε τραγούδια μερικές αναφορές για το κομμάτι. Για παράδειγμα, ακούγεται στη γερμανική ταινία Soul Kitchen, του Φατίχ Ακίν. Ή στο Άπονη ζωή, στο οποίο το ερμηνεύει ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης. Αναφορά στο τραγούδι γίνεται και σε ένα νοσταλγικό τραγούδι του ελληνικού χιπ χοπ συγκροτήματος, Στίχοιμα, με συμμετοχή Χρήστου Θηβαίου, ονόματι Λευκό πανί, το οποίο αναφέρει: «Θέλω να πάω σε ένα κουτούκι μια μέρα και ξάφνου να βρω τον Μάρκο Βαμβακάρη να παίζει με το κοινό [...] μία φορά ν’ ακούσω έστω τη Φραγκοσυριανή».
Άγιος Σάββας (συνοικία Λευκωσίας)
Ο Άγιος Σάββας είναι συνοικία του Δήμου Λευκωσίας.
Τοποθεσία
Στα βορειοανατολικά συνορεύει με την Ομεριέ, στα ανατολικά με τον Άγιο Ιωάννη, στα νοτιοανατολικά με τον Άγιο Αντώνιο, στα νότια και δυτικά με τον Τρυπιώτη και στα βορειοδυτικά με τη Φανερωμένη.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Αγίου Σάββα όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λευκωσίας
1952
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1952 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γεωδαισιακή γραμμή
Γεωδαισιακή γραμμή είναι καμπύλη ελάχιστου μήκους που συνδέει δύο σημεία του χωροχρόνου. Είναι η γενίκευση της ευθείας γραμμής σε Καμπύλους Χώρους.
Είναι εκείνη η γραμμή, η οποία ενώνει δυο σημεία που βρίσκονται πάνω σε μια επιφάνεια και έχει το ελάχιστο δυνατό μήκος. Το γνωστότερο παράδειγμα γεωδαισιακής, είναι ένας μέγιστος κύκλος στην επιφάνεια μιας σφαίρας.
Σύμφωνα με την Γενική θεωρία της Σχετικότητας, τα σώματα (τόσο τα υλικά (π.χ. η Γη) όσο και το φως) όταν κινούνται "ελεύθερα" (δηλ. μόνον υπό την επίδραση του βαρυτικού πεδίου στο οποίο βρίσκονται) δεν ακολουθούν οποιεσδήποτε καμπύλες τροχιές, αλλά τις γεωδαισιακές διαδρομές του τετραδιάστατου Χωροχρόνου.
Ένα παράδειγμα γεωδαισιακής είναι η τροχιά που διαγράφει η σκιά ενός αεροπλάνου που ίπταται επάνω από λόφους. Αν και το αεροπλάνο ακολουθεί ευθεία γραμμή στον επίπεδο (flat) τρισδιάστατο χώρο, η σκιά του ακολουθεί καμπύλη γραμμή στον καμπύλο (curved) δισδιάστατο χώρο του εδάφους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωδαισία
Παραγγελία πλοίου
Με τον όρο παραγγελία πλοίου (ship's order) τόσο στην ελληνική όσο και στη διεθνή ναυτική πρακτική χαρακτηρίζεται η ανάθεση ναυπήγησης πλοίου, η οποία και γίνεται κατόπιν της λεγόμενης σύμβασης ναυπήγησης.
Κατά τη συνηθέστερη πρακτική και εκτός της οικονομικής ναυπήγησης με την υπογραφή της σύμβασης ναυπήγησης καταβάλλεται ως προκαταβολή το 5-15% της προβλεπόμενης συνολικής αξίας του υπό ναυπήγηση πλοίου, εκτός βεβαίως των εφοδίων.
Κατηγορία:Πλοίο Κατηγορία:Ναυτικό Δίκαιο
Μητρόπολη Χονγκ Κονγκ και Νοτιοανατολικής Ασίας
Η Ιερά Μητρόπολη Χονγκ Κονγκ και Νοτιοανατολικής Ασίας (γνωστή επίσης με το ακρονύμιο OMHKSEA, δηλαδή Orthodox Metropolitanate of Hong Kong and South East Asia) είναι Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Υπό την πνευματική της δικαιοδοσία η Ιερά Μητρόπολις περιλαμβάνει το Χονγκ Κονγκ, την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, το Μακάο, την Ταϊβάν, τις Φιλιππίνες, το Βιετνάμ, την Καμπότζη, το Λάος, την Ταϋλάνδη, την Μυανμάρ και την Μογγολία.
Η έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως είναι το Χονγκ Κονγκ.
Ιστορικά στοιχεία
Ιδρύθηκε με απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου τον Νοέμβριο του 1996. Η δικαιοδοσία της νέας Μητροπόλεως εκτεινόταν στις χώρες Χονγκ Κονγκ (τότε Βρετανικό προτεκτοράτο), Κίνα, Ταϊβάν, Φιλιππίνες, Βιετνάμ, Λάος, Καμπότζη, Ταϊλάνδη, Μιανμάρ (πρώην Βιρμανία), Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Ινδονησία, Μπανγκλαντές, Ινδία, Σρι Λάνκα, Μαλδίβες Νήσους, Νεπάλ, Μπουτάν, Πακιστάν, Αφγανιστάν.
Στις 2 Δεκεμβρίου 1996 με απόφαση της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου εξελέγη ο Αρχιμανδρίτης Νικήτας Λούλιας ως ο πρώτος Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ, που ενθρονίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 12 Ιανουαρίου 1997. Η Ιερά Μητρόπολη Χονγκ Κονγκ χαρακτηρίστηκε, ως η γεωγραφικά μεγαλύτερη Ορθόδοξη Μητρόπολη του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Από τους κληρικούς που υπηρέτησαν στην Ιερά Μητρόπολη Χονγκ Κονγκ αναδείχθηκαν διάφοροι ιεράρχες, όπως οι Μητροπολίτες Άκκρας Γεώργιος, Βρυούλων Επιφάνιος, Μαδαγασκάρης Ιγνάτιος, Ειρηνουπόλεως Δημήτριος κ.ά.
Τον Αύγουστο 2007, ο Μητροπολίτης Νικήτας μετετέθη ως Μητροπολίτης Δαρδανελλίων και η κενή θέση επληρώθη με απόφαση της Ιεράς Συνόδου στις 9 Ιανουαρίου 2008, με την εκλογή του Αρχιμανδρίτη Νεκταρίου Τσίλη ως νέου Μητροπολίτη. Με την ίδια απόφαση της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποσπάσθηκε η Σιγκαπούρη στην οποία ιδρύθηκε νέα Μητρόπολη, με δικαιοδοσία στη Νότια Ασία.
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ
μικρογραφία | Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ (Göteborg Film Festival), πρώην Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ, είναι ένα ετήσιο κινηματογραφικό φεστιβάλ που λαμβάνει χώρα στην πόλη Γκέτεμποργκ της Σουηδίας και είναι η σημαντικότερη κινηματογραφικά διοργάνωση στην Σκανδιναβία. Το φεστιβάλ διαρκεί περίπου 10 ημέρες, από το τέλος του Ιανουαρίου μέχρι τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου. Στο ξεκίνημά του, το 1979, προβλήθηκαν 17 ταινίες σε 3 οθόνες και είχε 3000 θεατές. Οι ταινίες που προβάλλονται πλέον φθάνουν τις 450 και οι θεατές τους 160.000. Πέραν των προβολών, διοργανώνονται περίπου 40 σεμινάρια, εργαστήρια, συναυλίες και πολλές άλλες καλλιτεχνικές δράσεις. Το φεστιβάλ είναι επίσης μια σημαντική αγορά της κινηματογραφικής και τηλεοπτικής βιομηχανίας.
Μητρόπολη Χονγκ Κονγκ και Νοτιοανατολικής Ασίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Χονγκ Κονγκ
Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Γκέτεμποργκ
Βραβεία
Το σπουδαιότερο βραβείο είναι αυτό του Δράκου καλύτερης ταινίας Βορείων χωρών, το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο ενός εκατομμυρίου σουηδικών κορονών. Η ταινία επιλέγεται μεταξύ 8-10 υποψηφιοτήτων. Το βραβείο έχουν παραλάβει στο παρελθόν δημιουργοί όπως η Σουσάνε Μπίερ, ο Στέφαν Γιαρλ, ο Ντάγκουρ Κάρι, ο Τόμας Άλφρεντσον και ο Τομπίας Λίντχολμ.
Τα βασικά βραβεία είναι:
Ακολουθούν διάφορα άλλα βραβεία όπως το Βραβείο FIPRESCI (απονέμεται από την Ένωση Σουηδών κριτικών κινηματογράφου σε μια από τις ταινίες που διαγωνίζονται για τον Δράκο καλύτερης ταινίας Βορείων Χωρών), το Βραβείο καλύτερης Σουηδικής ταινίας μικρού μήκους, ο Δράκος καλύτερου ηθοποιού, ο Δράκος καλύτερης ξένης ταινίας κ.ά.
Ελληνικές συμμετοχές
Το πειραματικό μεσαίου μήκους φιλμ The Capsule της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη, Το Αγόρι που Τρώει το Φαγητό του Πουλιού, πρώτη σκηνοθετική δουλειά του Έκτορα Λυγίζου, τα Συγχαρητήρια στους Αισιόδοξους της Κωνσταντίνας Βούλγαρη, ο Οίκτος του Μπάμπη Μακρίδη και η Μικρή Άρκτος της Ελισάβετ Χρονοπούλου είναι μερικές από τις ελληνικές συμμετοχές στο Φεστιβάλ του Γκέτεμποργκ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Επίσημη Ιστοσελίδα
Κατηγορία:Φεστιβάλ κινηματογράφου Κατηγορία:Κινηματογράφος στη Σουηδία
RFID
right Το RFID είναι τα αρχικά του όρου Radio Frequency Identification, η απόδοση του στα ελληνικά ορίζεται ως «ταυτοποίηση μέσω ραδιοσυχνοτήτων». Τα συστήματα RFID αποτελούν ένα υποσύνολο των Συστημάτων Αυτόματου Προσδιορισμού (Automatic Identification Systems). Ειδικότερα λειτουργεί ως γενικός όρος των τεχνολογιών που χρησιμοποιούν ραδιοκύματα για να προσδιορίσουν αυτόματα ανθρώπους ή αντικείμενα και αποτελεί την τεχνολογική εξέλιξη των ραβδωτών κωδίκων (barcode]). Η τεχνολογία RFID είναι γνωστή εδώ και 50 χρόνια. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από την πολεμική αεροπορία της Αγγλίας κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου, για την αναγνώριση και τη διάκριση των εχθρικών από τα φιλικά αεροπλάνα. Κατά τη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών, άρχισε να εδραιώνεται η χρήση και εκμετάλλευσή της. Αρχικά, σε πειραματικό στάδιο και σε εργαστηριακό επίπεδο, για να φτάσουμε στο σήμερα, όπου γίνεται λόγος για εφαρμογή της τεχνολογίας RFID στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, κυρίως μέσω του εμπορίου. Παράλληλα αναπτύσσεται το ενδεχόμενο της ευρείας εφαρμογής του, με την καθιέρωση προτύπων και την λειτουργία της σε παγκόσμιο επίπεδο.
Τα μέρη ενός συστήματος RFID
Τα συστήματα RFID απαρτίζονται από δύο κύρια μέρη. Το πρώτο είναι οι πομποδέκτες (transponders) που συχνά αναφέρονται και ως ετικέτες RFID (RFID tags). Οι ετικέτες RFID είναι μικρά chips που αποτελούνται από ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα, το οποίο περιλαμβάνει μνήμη ώστε να αποθηκεύει δεδομένα- πληροφορίες, και μία κεραία. Το μέγεθός τους μπορεί να είναι τόσο μικρό όσο το μισό ενός κόκκου άμμου (1/3 του χιλιοστού), ανάλογα με το τύπο τις ετικέτας. Το δεύτερο μέρος είναι οι αναγνώστες ή αισθητήρες (readers), οι οποίοι ανακτούν τα δεδομένα από τις ετικέτες RFID. Οι αναγνώστες RFΙD έχουν ενσωματωμένα μια κεραία και μια μονάδα ελέγχου.
Η λειτουργία
Η λειτουργία των συστημάτων RFID είναι απλή και βασίζεται στη δυναμική και αμφίδρομη επικοινωνία των ετικετών και των αναγνωστών. Όταν οι ετικέτες RFID βρεθούν στην εμβέλεια της κεραίας του αναγνώστη, η μονάδα ελέγχου επικοινωνεί με ραδιοκύματα με την κεραία των ετικετών RFID. Οι ετικέτες RFID ενεργοποιούνται με τη σειρά τους και επιστρέφουν τα αναζητούμενα δεδομένα στους αναγνώστες. Στη συνέχεια παρεμβαίνει ένα ενδιάμεσο λογισμικό, το οποίο κατανοεί τις πληροφορίες, οι οποίες αποστέλλονται από τη μονάδα ελέγχου του αναγνώστη. Ο αναγνώστης τις μεταφέρει στο εκάστοτε πληροφοριακό σύστημα.
Οι ετικέτες
Οι ετικέτες RFID κατηγοριοποιούνται σε τρεις τύπους ανάλογα με τον τρόπο επικοινωνίας μεταξύ των ετικετών και των αναγνωστών, στις ενεργές ετικέτες, στις παθητικές ετικέτες και στις ημι-παθητικές ετικέτες. Ένα ολοκληρωμένο κύκλωμα στις ετικέτες RFID μπορεί να περιέχει μνήμη μόνο για ανάγνωση (read only memory - ROM), επανεγγράψιμη μνήμη (Read – Write), μνήμη μιας εγγραφής και πολλών αναγνώσεων (Write Once and Read Many memory - WORM). Στο ολοκληρωμένο κύκλωμα με μνήμη ROM, η αναγνώριση της ταυτότητας κωδικοποιείται κατά τη διάρκεια της παραγωγής της και δεν επανεγγράφεται. Συμβάλει στην αποθήκευση των δεδομένων ασφαλείας, με ένα μοναδικό σειριακό αριθμό. Αντίθετα, τα ολοκληρωμένα κύκλωμα με επανεγγράψιμη μνήμη χρησιμοποιούνται για να αποθηκεύουν δεδομένα – πληροφορίες, όταν η ετικέτα βρίσκεται στην ακτίνα του αναγνώστη και παρουσιάζουν μεγαλύτερη ευελιξία, καθώς έχουν τη δυνατότητα τροποποίησης και προσθήκης πληροφοριών. Τέλος, τα ολοκληρωμένα κυκλώματα με μνήμη “WORM” προγραμματίζονται από τον οργανισμό που τα χρησιμοποιεί, χωρίς όμως να έχουν τη δυνατότητα της επανεγγράφης.
Οι εφαρμογές
Οι εφαρμογές του τεράστιες, με κλασικό παράδειγμα τα προϊόντα που έχουν συρμάτινες ταινίες στις αλυσίδες καταστημάτων. Τα σημαντικά πλεονεκτήματα που προσφέρει το RFID είναι:
Ενδεικτική Βιβλιογραφία
IBM Global Services. RFID tags – an intelligent bar code replacement"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλληλεπίδραση Ανθρώπου-Υπολογιστή Κατηγορία:Ιδιωτικότητα Κατηγορία:Τηλεπικοινωνίες Κατηγορία:Έξυπνες συσκευές Κατηγορία:Αναδυόμενες τεχνολογίες
Γαλικία (Ανατολική Ευρώπη)
Η Γαλικία, ή Γαλιτσίνα, ή Χαλίτς, είναι ιστορική και γεωγραφική περιοχή της άλλοτε ανατολικής Ευρώπης βόρεια των Καρπαθίων που σήμερα μοιράζεται μεταξύ Πολωνίας και Ουκρανίας.
Γενικά
Η Γαλικία περιελάμβανε το άλλοτε Βασίλειο της Γαλικίας και Λοδομερίας, το Μέγα Δουκάτο της Κρακοβίας, το Δουκάτο του Άουσβιτς, το Δουκάτο του Ζατόρ καθώς και το Δουκάτο της Βουκοβίνας, τα ονόματα των οποίων αποτελούσαν και τον επίσημο τίτλο ως ενιαία διοικητική περιφέρεια της Αυστροουγγαρίας στην οποία υπαγόταν. Η έκτασή της πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν περίπου 78.500 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της αριθμούσε περί τα 8.000.000 κατοίκους παρουσιάζοντας τη μεγαλύτερη εθνοτική πολυμορφία χώρας της Ευρώπης την εποχή εκείνη. Πρωτεύουσα της Γαλικίας ήταν το Λέμπεργκ, (εξελληνισμένα Λεμβέργη, πρώην Λεόπολις ή Λεοντόπολις), η σύγχρονη Λβιβ.
Γεωγραφία
Η Γαλικία έχοντας τα Καρπάθια όρη φυσικά νότια σύνορα με την Ουγγαρία συνόρευε το δυτικό της άκρο με τη Γερμανία, βόρεια με το Βασίλειο της Πολωνίας, ανατολικά με τη Βολυνία και την Ποδολία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και νοτιοανατολικά με τη Βουκοβίνα - Ρουμανία. Το έδαφός της κατά διαστήματα πεδινό υψωνόταν ελαφρά παρά την Κρακοβία δυτικά και την Ποδολία ανατολικά. Την περιοχή αυτή διαρρέουν δυτικά ο Βιστούλας και ανατολικά ο Δνείστερος και κατά τμήμα ο Δνείπερος και ΒΑ. ο Στυρ παραπόταμος του Πριπέτ. Το κλίμα της περιοχής είναι ηπειρωτικό με μακρύ και βαρύ χειμώνα.
Πληθυσμός
Οι κάτοικοί της καλούνταν ανάλογα, οι μεν πεδινοί Γοράλοι, οι δε ορεινοί Ρουθηνοί ή Ρουθένοι, Βοΐκοι και Λέμκοι. Στη δυτική Γαλικία κυρίαρχη θέση καταλάμβανε το πολωνικό στοιχείο (Πολωνοί), ενώ στην ανατολική το ρουθηνικό στοιχείο, (Ρουθένοι). Εκτός αυτών στη Γαλικία ζούσαν και 100.000 (περίπου) Γερμανοί που είχαν εγκατασταθεί επί εποχής του Αυτοκράτορα Ιωσήφ Β΄ καθώς και πολλοί Εβραίοι. Κατά θρήσκευμα οι Πολωνοί ήταν στη πλειονότητά τους καθολικοί και οι Ρουθένοι Ορθόδοξοι. Στις τελευταίες απογραφές πριν τον πόλεμο ο αριθμός των Καθολικών ανέρχονταν σε 3.687.067, των Ορθοδόξων σε 3.023.284, των Εβραίων σε 740.323, των Διαμαρτυρομένων σε 31.206, των Ουνιτών σε 4.684 καθώς και κάποιοι άλλοι σε μικρότερο αριθμό όπως οι Αρμενοκαθολικοί. Η Καθολική Εκκλησία εκπροσωπούταν από ένα μητροπολίτη στην Κρακοβία, ένα αρχιεπίσκοπο στο Λέμπεργκ και δύο επισκόπους στ Πρτσεμύσλ και Ταρνόβ. Η δε Ορθόδοξη Εκκλησία εκπροσωπούταν από ένα αρχιεπίσκοπο στο Λέμπεργκ και δύο επισκόπους σε Στανισλάου και Πρτσεμύσλ.