cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ομάδα Βάγκνερ
Ίδρυση
Λίγες μέρες μετά, ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ επιβεβαίωσε την παρουσία του Ούτκιν στη δεξίωση, δηλώνοντας ότι ο Ούτκιν ήταν από την περιοχή του Νόβγκοροντ και είχε λάβει το παράσημο και επίσης ανέφερε ότι δεν γνώριζε πόσο διάσημος ήταν ο Ούτκιν.
Οργάνωση
Σύμφωνα με μια έκθεση που δημοσιεύτηκε από το ρωσικό μηνιαίο περιοδικό Σοβερσένο Σεκρέτνο, η οργάνωση που προσέλαβε προσωπικό για την Βάγκνερ δεν είχε μόνιμο όνομα και είχε μια νόμιμη διεύθυνση κοντά στον στρατιωτικό οικισμό Παβσίνο στο Κράσνογκορσκ, κοντά στη Μόσχα.
Η αμοιβή των μισθοφόρων της Βάγκνερ, οι οποίοι είναι συνήθως συνταξιούχοι Ρώσοι στρατιωτικοί ηλικίας μεταξύ 35 και 55 ετών, υπολογίζεται ότι είναι μεταξύ 80.000 και 250.000 ρωσικών ρουβλιών το μήνα. Μια πηγή δήλωσε ότι η αμοιβή μπορεί να ανέρθει μέχρι και σε 300.000 ρούβλια.
Σχέση με το ρωσικό κράτος
Ρώσοι και ορισμένοι δυτικοί παρατηρητές, καθώς και μερικά άτομα που έχουν προσωπικά εμπλακεί με την ομάδα Βάγκνερ, πιστεύουν ότι η οργάνωση δεν υπάρχει στην πραγματικότητα ως ιδιωτική στρατιωτική εταιρεία και είναι ένας μύθος που δημιουργήθηκε από τη ρωσική προπαγάνδα. Πιστεύουν ότι στην πραγματικότητα είναι ένα καμουφλαρισμένο τμήμα του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών που τελικά αναφέρεται στη ρωσική κυβέρνηση.
Οι ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρείες δεν επιτρέπονται νόμιμα στη Ρωσία. Ωστόσο, ορισμένες από αυτές φαίνεται να δραστηριοποιούνταν στη Ρωσία και τον Απρίλιο του 2012 ο Βλαντίμιρ Πούτιν, τότε πρωθυπουργός της Ρωσίας, μιλώντας στην Κρατική Δούμα ενέκρινε μια ιδέα για την δημιουργία ιδιωτικών στρατιωτικών εταιρείων στη Ρωσία. Αρκετοί στρατιωτικοί αναλυτές περιέγραψαν τη Βάγκνερ ως μια «ψευδο-ιδιωτική» στρατιωτική εταιρεία που προσφέρει στο ρωσικό στρατιωτικό κατεστημένο ορισμένα πλεονεκτήματα όπως η εξασφάλιση εύλογης άρνησης, το δημόσιο απόρρητο σχετικά με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της Ρωσίας στο εξωτερικό, καθώς και για τον αριθμό των απωλειών. Έτσι, οι μισθοφόροι της Βάγκνερ έχουν περιγραφεί ως «στρατιώτες-φαντάσματα», επειδή η ρωσική κυβέρνηση δεν τους αναγνώρισε ποτέ επίσημα.
Τον Μάρτιο του 2017, το Radio Liberty χαρακτήρισε την ομάδα Βάγκνερ ως «ημινόμιμο μαχητικό μόρφωμα που υπάρχει κάτω από την πτέρυγα και τα κεφάλαια του Υπουργείου Άμυνας».
Τον Σεπτέμβριο του 2017, ο επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας (ΥΑΟ) Βάσιλ Χρύτσακ είπε ότι κατά τη γνώμη τους η Βάγκνερ ήταν στην ουσία «ένας ιδιωτικός στρατός του Πούτιν» και ότι η ΥΑΟ «εργαζόταν για τον εντοπισμό αυτών των ανθρώπων, μελών της Βάγκνερ, προκειμένου να δημοσιοποιήσουμε αυτές τις πληροφορίες ώστε οι εταίροι μας στην Ευρώπη να τις γνωρίσουν προσωπικά». Η ομάδα Βάγκνερ συγκρίθηκε επίσης με την Academi, την αμερικανική εταιρεία ασφαλείας που ήταν παλαιότερα γνωστή ως Μπλάκγουωτερ.
Η ΥΑΟ ισχυρίστηκε ότι στους μισθοφόρους της Βάγκνερ εκδόθηκαν μαζικά διεθνή διαβατήρια από την GRU μέσω της Μονάδας του Κεντρικού Γραφείου Μετανάστευσης το δεύτερο εξάμηνο του 2018, ισχυρισμοί που επαληθεύτηκαν εν μέρει από τον ερευνητικό ιστότοπο Bellingcat. Σε συνέντευξή του τον Δεκέμβριο του 2018, ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν είπε, σχετικά με τους μισθοφόρους της Βάγκνερ που δραστηριοποιούνται στην Ουκρανία, τη Συρία και αλλού, ότι «όλοι πρέπει να παραμείνουν εντός του νομικού πλαισίου» και ότι εάν η ομάδα Βάγκνερ παραβίαζε το νόμο, ο Ρώσος Γενικός Εισαγγελέας θα πρέπει να παρέχει νομική αξιολόγηση. Όμως, σύμφωνα με τον Πούτιν, εάν δεν παραβίαζαν τη ρωσική νομοθεσία, είχαν το δικαίωμα να εργαστούν και να προωθήσουν τα επιχειρηματικά τους συμφέροντα στο εξωτερικό. Ο πρόεδρος αρνήθηκε επίσης τους ισχυρισμούς ότι ο Γεβγένι Πριγκόζιν είχε διευθύνει τις δραστηριότητες της Βάγκνερ.
Στις 10 Ιουνίου 2023, το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας εξέδωσε διάταγμα σύμφωνα με το οποίο όλα τα εθελοντικά τάγματα που πολεμούν στην Ουκρανία πρέπει να υπογράψουν συμβόλαιο με το υπουργείο, κάτι που ο επικεφαλής της Βάγκνερ Γιεβεγκένι Πριγκόζιν ανακοίνωσε ότι οι στρατιώτες της Βάγκνερ θα αρνηθούν. Στις 23 Ιουνίου 2023, ο Πριγκόζιν απείλησε να επιτεθεί στις ρωσικές δυνάμεις ως απάντηση σε αεροπορική επιδρομή στους μισθοφόρους του. Οι ρωσικές δυνάμεις ασφαλείας κατηγόρησαν τον ιδρυτή της ομάδας Βάγκνερ για απόπειρα πραξικοπήματος καθώς δεσμεύτηκε για «πορεία δικαιοσύνης» κατά του ρωσικού στρατού. Ο Πριγκόζιν δημοσίευσε ένα φωνητικό μήνυμα υποστηρίζοντας ότι η Βάγκνερ είχε εγκαταλείψει την Ουκρανία και προχωρούσε στη ρωσική πόλη Ροστόφ επί του Ντον. Συνάντησε ελάχιστη αντίσταση και κατέλαβε το αρχηγείο της νότιας στρατιωτικής περιφέρειας στην πόλη και κινήθηκε με στρατιωτικά οχήματα προς τη Μόσχα. Ανώτεροι Ρώσοι στρατηγοί προέτρεψαν τους μαχητές της Βάγκνερ να αποσυρθούν. Εν τω μεταξύ, η υπηρεσία εθνικής ασφάλειας της Ρωσίας, FSB, είπε ότι είχε καταθέσει ποινικές κατηγορίες εναντίον του Πριγκόζιν και κινήθηκε για να τον συλλάβει. Το βράδυ τις 24ης Ιουνίου ανακοινώθηκε από τον γραμματέα τύπου Ντίμτρι Πεσκόφ ότι επετεύχθη συμφωνία μεταξύ Κρεμλίνου και Βάγκνερ, με τον Πριγκόζιν να φεύγει για τη Λευκορωσία χωρίς να της ασκηθεί δίωξη.
Στον απόηχο της αποστασίας, ο Πούτιν φέρεται να είπε ότι η ομάδα Βάγκνερ είχε λάβει χρηματοδότηση ύψους 86 δις ρουβλιών (περίπου 940 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ) από το Υπουργείο Άμυνας την χρονική περίοδο από τον Μάιο του 2022 μέχρι το Μάιο του 2023.
Κριμαία και Ανατολική Ουκρανία
Οι μισθοφόροι της Βάγκνερ εμφανίστηκαν για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 2014 στην Κριμαία κατά τη διάρκεια της προσάρτησης της χερσονήσου από τη Ρωσία το 2014, όπου έδρασαν σύμφωνα με τις τακτικές μονάδες του ρωσικού στρατού, αφόπλισαν τον ουκρανικό στρατό και ανέλαβαν τον έλεγχο των εγκαταστάσεων. Η κατάληψη της Κριμαίας ήταν σχεδόν αναίμακτη. Οι μισθοφόροι, μαζί με τους τακτικούς στρατιώτες, ονομάζονταν «ευγενικοί άνθρωποι» εκείνη την εποχή λόγω της καλής συμπεριφοράς τους, κουβαλούσαν όπλα που δεν ήταν γεμάτα, και κυρίως δεν έκαναν καμία προσπάθεια να παρέμβουν στη ζωή των πολιτών. Ένα άλλο όνομα για αυτούς ήταν «μικροί πράσινοι» καθώς ήταν μασκοφόροι, φορούσαν ασήμαντες πράσινες στολές στρατού και η προέλευσή τους ήταν αρχικά άγνωστη.
Μετά την κατάληψη της Κριμαίας, περίπου 300 μισθοφόροι πήγαν στην περιοχή Ντονμπάς της ανατολικής Ουκρανίας όπου ξεκίνησε μια σύγκρουση μεταξύ της ουκρανικής κυβέρνησης και των φιλορωσικών δυνάμεων. Χάρη στη βοήθειά τους, οι φιλορωσικές δυνάμεις κατάφεραν να αποσταθεροποιήσουν τις κυβερνητικές δυνάμεις ασφαλείας στην περιοχή, να ακινητοποιήσουν επιχειρήσεις τοπικών κυβερνητικών μονάδων, να καταλάβουν αποθήκες πυρομαχικών και να πάρουν τον έλεγχο των πόλεων. Οι μισθοφόροι διεξήγαγαν κρυφές επιθέσεις, αναγνωρίσεις, συλλογή πληροφοριών και συνόδευαν ιδιαίτερα σημαντικά πρόσωπα. Τον Οκτώβριο του 2017, η ουκρανική υπηρεσία ασφαλείας ισχυρίστηκε ότι είχε αποδείξεις για τη συμμετοχή της ομάδας Βάγκνερ στην κατάρριψη αεροπλάνου Il-76 στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Λουγκάνσκ που σκότωσε 40 Ουκρανούς αλεξιπτωτιστές, καθώς και ένα πλήρωμα εννέα ατόμων τον Ιούνιο του 2014. Ρώσοι και Σέρβοι «μισθοφόροι» αναφέρθηκαν ήδη ότι συμμετείχαν στη μάχη του 2014 για το αεροδρόμιο, αν και δεν είχε δηλωθεί αν αυτοί συνδέονταν με την Βάγκνερ τότε.
Τον Μάρτιο του 2022, κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, τουλάχιστον 1.000 μέλη της οργάνωσης συμμετείχαν στις εχθροπραξίες, κυρίως στο Ντονμπάς και συμμετείχαν σε πολλές μάχες σε αυτό το μέτωπο, όπως στη μάχη της Ποπάσναγια, στη μάχη του Σεβεροντονιέσκ και στη μάχη του Λισιτσάνσκ. Από τις αρχές Ιουλίου στις τάξεις άρχισαν να εντάσσονται κατάδικοι, στους οποίους προσφέρθηκαν 100.000 η 200.000 ρούβλια και αμνηστία για έξι μήνες «εθελοντικής υπηρεσίας» ή 5 εκατομμύρια στους συγγενείς τους αν πέθαιναν. Ακολούθως συμμετείχαν στη μάχη του Μπαχμούτ, καταλαμβάνοντας στα μέσα Ιανουαρίου 2023 την κωμόπολη Σολεντάρ.
Αφρική
Η παρουσία της ομάδας Βάγκνερ στη Λιβύη αναφέρθηκε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2018, όταν η The Sun έκανε λόγο για ρωσικές στρατιωτικές βάσεις σε Βεγγάζη και Τομπρούκ, υποστηρίζοντας τον στρατηγό Χαλίφα Χαφτάρ, επικεφαλής του Λιβικού Εθνικού Στρατού, παρέχοντας εκπαίδευση στον στρατό. Ο Χαφτάρ κατέλαβε μεγάλες εκτάσεις στο νότο της χώρας, συμπεριλαμβανομένης της μεγαλύτερης πετρελαιοπηγής της χώρας, αλλά η πολιορκία της πρωτεύουσας Τρίπολης τον Απρίλιο του 2019 αποκρούστηκε.
Σε συνέντευξή του στο The Insider, ο Ιγκόρ Στρέλκοφ ανέφερε ότι η ομάδα Βάγκνερ ήταν παρούσα στο Νότιο Σουδάν και πιθανόν στη Λιβύη. Στη συνέχεια δημοσιεύθηκαν βίντεο με την ομάδα Βάγκνερ να ασκείται με μέλη του σουδανικού στρατού. Σύμφωνα με τον Σεργκέι Σουράγκιν, η ομάδα Βάγκνερ κλήθηκε στο Σουδάν ώστε να προστατεύσει τα ορυχεία χρυσού, ουρανίου και διαμαντιών. Η ομάδα κατηγορήθηκε από τον βρετανικό τύπο ότι συμμετείχε στην καταστολή εξέγερσης τον Ιανουάριο του 2019. Μετά την ανατροπή του Ομάρ ελ-Μπεσίρ τις 11 Απριλίου 2019, συνεργάστηκε με τις Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης.
Τον Σεπτέμβριο του 2021 δημοσιεύθηκε ότι η στρατιωτική κυβέρνηση του Μάλι, η οποία ήρθε στην εξουσία με πραξικόπημα το 2021, βρισκόταν κοντά σε συμφωνία με την ομάδα Βάγκνερ για να εκπαιδεύσει τον στρατό και παρέλαβε τέσσερα ελικόπτερα ρωσικής κατασκευής. Η παρουσία της Βάγκνερ επιβεβαιώθηκε τον Ιανουάριο του 2022 σε διάφορες περιοχές της χώρας. Τις 5 Απριλίου 2022, το Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων κατηγόρησε Μαλινέζους στρατιώτες και Ρώσους μισθοφόρους ότι εκτέλεσαν 300 αμάχους μεταξύ τις 27 και 31 Μαρτίου, κατά την πολιορκία της Μουρά στην Περιφέρεια Μοπτί, όπου υπήρχε δράση ισλαμιστών μαχητών. Η κυβέρνηση του Μάλι υποστήριξε ότι πάνω από 200 μαχητές σκοτώθηκαν κατά την επιχείρηση, στην οποία συμμετείχαν και περίπου 100 Ρώσοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδιωτικοί στρατιωτικοί ανάδοχοι Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
USS Harry S. Truman (CVN-75)
μικρογραφία|Το USS Harry S. Truman στη θάλασσα τον Σεπτέμβριο του 2018. Το USS Harry S. Truman (CVN-75) είναι το όγδοο αεροπλανοφόρο κλάσης Nimitz του Πολεμικού Ναυτικού των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο πήρε το όνομά του από τον 33ο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Χάρυ Τρούμαν.
Το Harry S. Truman καθελκύστηκε στις 7 Σεπτεμβρίου του 1996 από το Newport News Shipbuilding, Νιούπορτ Νιουζ, Βιρτζίνια, και τέθηκε σε λειτουργία στις 25 Ιουλίου του 1998 με κυβερνήτη τον πλοίαρχο Τόμας Οτερμπέιν. Ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον ήταν ο κεντρικός ομιλητής, ενώ άλλοι σημαντικοί συμμετέχοντες και ομιλητές ήταν ο εκπρόσωπος του Μιζούρι Άικ Σκέλτον, ο κυβερνήτης του Μιζούρι Μελ Κάρναχαν, ο υπουργός Άμυνας Γουίλιαμ Κοέν και ο υπουργός Ναυτικού, Τζον Χάουαρντ Ντάλτον.
Το Harry S. Truman ήταν αρχικά η ναυαρχίδα του στόλου Carrier Group Two και, από την 1η Οκτωβρίου 2004, του στόλου Carrier Strike Group Ten.
Από το 2001, η Ομάδα Μάχης Αεροπλανοφόρων Harry S. Truman συμμετείχε στην Επιχείρηση Joint Endeavor, στην Επιχείρηση Deny Flight, στην Επιχείρηση Southern Watch, στην Επιχείρηση Enduring Freedom - Afghanistan, στην Επιχείρηση Iraqi Freedom, στην Επιχείρηση Summer Pulse '04 και στην Επιχείρηση Medshark/Majestic Eagle '04 του ΝΑΤΟ.
Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2016, το Harry S. Truman, ως ναυαρχίδα της Carrier Strike Group 8, πραγματοποίησε 8μηνη ανάπτυξη αεροπορικών επιχειρήσεων κατά του Ισλαμικού Κράτους από την Ανατολική Μεσόγειο στο πλαίσιο της Επιχείρησης Inherent Resolve. Το πλοίο είναι η ναυαρχίδα της Carrier Strike Group 8 από τον Ιούνιο του 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χάρυ Τρούμαν Harry S. Truman
Πολιορκία του Γυθείου
Η Πολιορκία του Γυθείου πραγματοποιήθηκε το 195 π.Χ. μεταξύ της Σπάρτης και του συνασπισμού της Ρώμης, της Ρόδου, της Αχαϊκής Συμπολιτείας και της Περγάμου. Καθώς το λιμάνι του Γυθείου ήταν μια σημαντική βάση των Σπαρτιατών, οι σύμμαχοι αποφάσισαν να το καταλάβουν πριν προχωρήσουν στην ενδοχώρα προς τη Σπάρτη. Οι Ρωμαίοι και οι Αχαιοί ενώθηκαν έξω από την πόλη από τους περγαμικούς και ροδιακούς στόλους. Οι Σπαρτιάτες άντεξαν, αλλά ένας από τους συνδιοικητές, ο Δεξαγορίδας, αποφάσισε να παραδώσει την πόλη στον Ρωμαίο λεγάτο. Όταν το έμαθε ο Γοργόπας, ο άλλος διοικητής, σκότωσε τον Δεξαγορίδα και ανέλαβε την αποκλειστική διοίκηση της πόλης. Μετά τη δολοφονία του Δεξαγορίδα, οι Σπαρτιάτες άντεξαν πιο δυναμικά. Ωστόσο, ο Τίτος Κουίνκτιος Φλαμινίνος των συμμαχικών δυνάμεων έφτασε με 4.000 ακόμη άνδρες και οι Σπαρτιάτες αποφάσισαν να παραδώσουν την πόλη υπό τον όρο ότι η φρουρά θα μπορούσε να φύγει αλώβητη. Το αποτέλεσμα αυτής της πολιορκίας ανάγκασε τον Νάβις, τον τύραννο της Σπάρτης, να εγκαταλείψει τη γύρω περιοχή και να αποσυρθεί στην πόλη της Σπάρτης. Αργότερα το ίδιο έτος, η Σπάρτη συνθηκολόγησε με τους συμμάχους.
Προανάκρουσμα
Οι Μακεδόνες είχαν ηττηθεί στον Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο το 197 π.Χ., το οποίο άφησε τους Σπαρτιάτες να ελέγχουν το Άργος. Αυτό το σπαρτιατικό κέρδος ήταν ένα πισωγύρισμα για την Αχαϊκή Συμπολιτεία που προσπαθούσε να ενσωματώσει τη Σπάρτη στη συμπολιτεία της για πολλά χρόνια. Οι Ρωμαίοι είχαν κερδίσει τον Δεύτερο Μακεδονικό Πόλεμο και τους άφησε να ελέγχουν τις ελληνικές υποθέσεις. Αποφάσισαν όμως να μην καταλάβουν την Ελλάδα, αλλά να φρουρήσουν κάποιες πόλεις για πέντε χρόνια. Ο τύραννος της Σπάρτης Νάβις, που είχε αυτοανακηρυχθεί βασιλιάς, ενοχλούσε την Αχαϊκή Συμπολιτεία και επίσης απειλούσε να καταστρέψει την ειρήνη στην Ελλάδα.
Ο Νάβις έκανε και τις δικές του προετοιμασίες. Ο Νάβις είχε πάντα καλές σχέσεις με τους Κρητικούς ηγέτες και ζήτησε 1.000 από τους καλύτερους στρατιώτες τους που επιλέχθηκαν να τον βοηθήσουν. Καθώς και οι Κρήτες προσέλαβε 3.000 μισθοφόρους και 10.000 πολίτες. Οι Ρωμαίοι και οι σύμμαχοί τους προχώρησαν στη συνέχεια στη Σελλασία, όχι πολύ βόρεια της Σπάρτης. Οι Ρωμαίοι ηττήθηκαν σε μια μικρή μάχη και υποχώρησαν. Στη συνέχεια, οι Ρωμαίοι κέρδισαν άλλη μια μάχη εναντίον των Σπαρτιατών και τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν στην πόλη.
Επακόλουθα
Όταν ο Νάβις ανακάλυψε ότι το Γύθειο είχε πέσει στα χέρια των συμμάχων αποφάσισε να εγκαταλείψει την υπόλοιπη λακωνική ύπαιθρο που έλεγχε. Ο Νάβις έστειλε απεσταλμένους στον Φλαμινίνο ο οποίος πρόσφερε στον Νάβις να συζητήσει. Οι Ρωμαίοι επιτέθηκαν στη Σπάρτη όταν τελείωσε η συζήτηση, αλλά οι Σπαρτιάτες άντεξαν στις αρχικές συμμαχικές επιθέσεις. Ο Νάβις, όμως, βλέποντας ότι η κατάσταση ήταν απελπιστική, συμφώνησε να παραδώσει την πόλη στους Ρωμαίους. Οι Ρωμαίοι ανάγκασαν το Νάβις να εγκαταλείψει το Άργος και τις περισσότερες από τις παράκτιες πόλεις της Λακωνίας. Οι Ρωμαίοι ένωσαν όλες τις πόλεις που είχαν αποσπαστεί από τη Σπάρτη στα Λακωνικά παράλια στην Ένωση Ελεύθερων Λακώνων. Ωστόσο, οι Ρωμαίοι δεν αφαίρεσαν τις εξουσίες του από τον Νάβις επειδή ήθελαν ένα κράτος στην Πελοπόννησο για να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη Αχαϊκή Συμπολιτεία. Ο Νάβις επιτέθηκε στο Γύθειο δύο ή τρία χρόνια αργότερα, μόνο για να υποχωρήσει αφού δεν μπόρεσε να καταλάβει την πόλη, αλλά το 192 π.Χ. δολοφονήθηκε από τους Αιτωλούς προτού είχε την ευκαιρία να επιχειρήσει άλλη μια επίθεση στην πόλη. Το 189 π.Χ., οι Σπαρτιάτες, έχοντας στερηθεί ένα λιμάνι, επιτέθηκαν και κατέλαβαν την πόλη Λας. Οι Αχαιοί, απειλούμενοι από την επίθεση, ζήτησαν την παράδοση των υπευθύνων της επίθεσης και όταν αυτό δεν έγινε, κατέλαβαν την πόλη.
Δευτερεύουσες πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Ρωμαϊκής Δημοκρατίας Κατηγορία:Μάχες σπαρτιατικού στρατού Κατηγορία:Μάχες της Αχαϊκής Συμπολιτείας Κατηγορία:Μάχες του Ροδιακού Στρατού Κατηγορία:Πολιορκίες της ελληνιστικής περιόδου Κατηγορία:Αρχαία Λακωνία
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης 2009-2010
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κορασίδων Καλαθοσφαίρισης της περιόδου 2009-10 αποτέλεσε την 21η διοργάνωση από τη δημιουργία του θεσμού. Διοργανώτρια αρχή ήταν η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης. Έλαβε χώρα από τις 7 Ιουλίου έως τις 11 Ιουλίου 2010 στη Νέα Ιωνία Μαγνησίας. Τον τίτλο του Πρωταθλητή Ελλάδος για την περίοδο αυτή κατέκτησε ο Π.Α.Ο.Κ. για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Συνθέσεις ομάδων
Οι συνθέσεις των ομάδων που συμμετείχαν στο τουρνουά είναι οι ακόλουθες:
Π.Α.Ο.Κ.
Χαλκίδα
Άνω Λιόσια
Απόλλων Πτολεμαΐδας
Πανιώνιος
Άμιλλα Τριπόλεως
Διακρίσεις
Κατόπιν ψηφοφορίας απονεμήθηκαν οι ακόλουθες διακρίσεις:
Μπριόνα
Η Μπριόνα (ιταλικά: Briona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Εθνική Βιβλιοθήκη της Χιλής
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Χιλής (ισπανικά: Biblioteca Nacional de Chile) είναι η εθνική βιβλιοθήκη της χώρας. Βρίσκεται στην λεωφόρο Στρατηγού Μπερνάρδο Ο' Χίγκινς στο Σαντιάγο, σε ένα κτίριο που ολοκληρώθηκε το 1925, αν και η ιστορία της βιβλιοθήκης αρχίζει από τον 19ο αιώνα πριν μεταφερθεί στην σημερινή τοποθεσία.
Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη (Biblioteca Nacional) μαζί με το Εθνικό Ινστιτούτο και έναν μικρό αριθμό ιδρυμάτων, είναι ένα από τα πρώτα ιδρύματα που δημιουργήθηκαν από τη Δημοκρατία της Χιλής στην περίοδο της Patria Vieja. Στις 19 Αυγούστου 1813 δημοσιεύτηκε μια («Ιδρυτική Διακήρυξη») της Εθνικής Βιβλιοθήκης στην εφημερίδα El Monitor Araucano. Με αυτό το όραμα, κάλεσαν όλους τους πολίτες να υποβάλουν τα βιβλία τους για τη δημιουργία μίας μεγάλης δημόσιας βιβλιοθήκης. Όπως και με άλλα δημοκρατικά ιδρύματα, η βιβλιοθήκη έκλεισε μετά την καταστροφή της Ρανκαγκούα, κατά την οποία τα εθνικά στρατεύματα ηττήθηκαν από τον στρατό των "Realistas". Με τη νικηφόρα έκβαση της μάχης του Chacabuco, η βιβλιοθήκη άνοιξε ξανά και με την υποστήριξη  της κυβέρνησης και άρχισε να λαμβάνει σημαντικές συλλογές. Ο Ανώτατος Διοικητής της Χιλής, Μπερνάρδο Ο' Χίγκινς, διόρισε τον καθηγητή Μανουέλ Σιλβέριο ντι Σάλας ως πρώτο διευθυντή της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Το 1822, ο ιερέας Καμίλο Ενρίκες (εκδότης της εφημερίδας Αυγή της Χιλής) διορίστηκε δεύτερος επικεφαλής βιβλιοθηκάριος. μικρογραφία|429x429px|Αίθουσα Γκαμπριέλα Μιστράλ Από την ίδρυσή της, η βιβλιοθήκη εξαρτιόταν από το Πανεπιστήμιο Σαν Φελίπε και το Πανεπιστήμιο της Χιλής, έως ότου απέκτησε την αυτονομία της το 1852. Το 1913, με την ευκαιρία της 100ής επετείου της, η Εθνική Βιβλιοθήκη απέκτησε το Μοναστήρι Σάντα Κλάρα, που βρίσκεται στην Alameda de las Delicias στο σημερινό στο Λόφο Αγίας Λουκίας. Στις 24 Αυγούστου 1913 τέθηκε ο θεμέλιος λίθος του νέου κτιρίου. Το μοναστήρι κατεδαφίστηκε και ξεκίνησε η ανέγερση του νέου κτηρίου της βιβλιοθήκης, το έργο ολοκληρώθηκε το 1925. Το 1929 μετά από διάταγμα, η βιβλιοθήκη περιήλθε στην αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Βιβλιοθηκών, Αρχείων και Μουσείων.
Το διώροφο κτίριο της βιβλιοθήκης διαθέτει ένα υπόγειο και στο εσωτερικό υπάρχουν γλυπτές μαρμάρινες σκάλες, η αίθουσα διακοσμείται με συνθέσεις γλυπτών, ανάγλυφων και πίνακες από κλασικούς καλλιτέχνες της χώρας, όπως ο Αλφρέντο Έλσμπι και ο Αρτούρο Γκόρντον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στη Χιλή Χ
Θεόδωρος Πάγκαλος (πολιτικός)
Ο Θεόδωρος Πάγκαλος (Ελευσίνα, 17 Αυγούστου 1938 – Αθήνα, 31 Μαΐου 2023) ήταν Έλληνας πολιτικός, πρώην βουλευτής και υπουργός, πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης της Ελλάδας και ηγετικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, στο οποίο μετείχε από την ίδρυσή του.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ελευσίνα και ήταν γιος του αντιπτέραρχου της Πολεμικής Αεροπορίας Γεωργίου Παγκάλου που διετέλεσε υπαρχηγός ΓΕΑ. Από την πλευρά του πατέρα του ήταν ανιψιός του αντιναυάρχου του Πολεμικού Ναυτικού Θησέα Παγκάλου, και εγγονός του στρατηγού και δικτάτορα Θεοδώρου Δ. Παγκάλου.
Αποφοίτησε από το Βαρβάκειο Γυμνάσιο Αθηνών και σπούδασε Νομική και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1973, με υποτροφία της Γαλλικής κυβέρνησης, σπούδασε στη Γαλλία και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Παντεόν της Σορβόννης). Από το 1969 έως το 1978 εργάστηκε ως ερευνητής στο ίδιο Πανεπιστήμιο και κατόπιν ορίστηκε Διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής Ανάπτυξης του ίδιου πανεπιστημίου.
Απεβίωσε στις 31 Μαΐου 2023, σε ηλικία 84 ετών.
Πολιτική σταδιοδρομία
Σε νεαρή ηλικία είχε δραστηριοποιηθεί στην ΕΔΑ και στο ΚΚΕ. Έλαβε μέρος στο φοιτητικό κίνημα και συμμετείχε στις ομάδες που έγραφαν το σύνθημα «1-1-4» σε τοίχους δημοσίων κτιρίων, το οποίο στη συνέχεια καθιερώθηκε ως κυρίαρχο στις φοιτητικές διαδηλώσεις της δεκαετίας του 1960. Συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα και το 1968 το δικτατορικό καθεστώς του αφαίρεσε την ελληνική ιθαγένεια, την οποία επανέκτησε μετά τη Μεταπολίτευση. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Δημοκρατικής Κίνησης Νέων «Γρηγόρης Λαμπράκης», που μετονομάστηκε σε Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη, καθώς και της αριστερής οργάνωσης «Δημοκρατική Αντίσταση Σπουδαστών».
Το 1978 έβαλε υποψηφιότητα για δήμαρχος στην Ελευσίνα και κατετάγη τρίτος. Στη διάρκεια της μεταπολίτευσης υπήρξε ηγετικό στέλεχος της ευρύτερης κεντροαριστερής παράταξης με το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα.
Εξελέγη βουλευτής Αττικής για πρώτη φορά το 1981 με το ΠΑΣΟΚ και έκτοτε επανεξελέγη σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις στις οποίες έθεσε υποψηφιότητα.
Στην κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981 διατέλεσε υφυπουργός Εμπορίου, στην επόμενη κυβέρνηση του 1985, ορίστηκε υφυπουργός και, στη συνέχεια, αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών. Σε αυτή την θέση επανήλθε στην κυβέρνηση του 1993, και το 1994 διορίστηκε υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών. Στις κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του 1996 υπήρξε υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος στις κυβερνήσεις των Γιώργου Παπανδρέου το 2009 και Λουκά Παπαδήμου το 2011.
Υπόθεση Οτζαλάν
Ως υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση του Σημίτη ενεπλάκη στις αρχές του 1999 στην υπόθεση του Κούρδου ηγέτη Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ιδρυτή και επικεφαλής του PKK, ο οποίος κατέφυγε στην Ελλάδα ενώ καταδιωκόταν από την κυβέρνηση της Τουρκίας. Ο Οτζαλάν μεταφέρθηκε, με την έγκριση του Πάγκαλου, στην ελληνική πρεσβεία της Κένυας και συνοδευόταν από τον αξιωματικό της ΕΥΠ Σάββα Καλεντερίδη, ο οποίος αργότερα δέχτηκε προφορικές εντολές αμφισβητούμενης προέλευσης να διώξει τον Οτζαλάν έξω από την πρεσβεία. Έχει υποστηριχτεί ότι οι εντολές προέρχονταν από τον Πάγκαλο,  αν και ο ίδιος το αρνήθηκε. Επίσης, ο Πάγκαλος παρείχε διαβεβαιώσεις στον Έλληνα πρέσβη στην Κένυα ότι είχε εξασφαλίσει δίοδο για τον Οτζαλάν προς την Ολλανδία σε συνεργασία με τις κενυάτικες αρχές, οι οποίες όμως παρέλαβαν τον Οτζαλάν από την ελληνική πρεσβεία και τον οδήγησαν σε άγνωστη κατεύθυνση, σε μια επιχείρηση ενορχηστρωμένη κρυφά από την ΜΙΤ με την βοήθεια της CIA.
Ο Πάγκαλος επικρίθηκε για το γεγονός ότι δεν εξασφαλίστηκαν εγγυήσεις από τους Κενυάτες για την ασφαλή μεταφορά του Οτζαλάν στην Ολλανδία, αλλά ο ίδιος δικαιολογήθηκε λέγοντας ότι απουσίαζε τρεις μέρες από την Αθήνα και δεν παρακολουθούσε την υπόθεση.
Μετά την σύλληψη του Οτζαλάν από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, προκλήθηκε πολιτική κρίση στην Ελλάδα που οδήγησε στην παραίτηση τριών υπουργών, συμπεριλαμβανομένου και του Πάγκαλου, ο οποίος θεωρήθηκε τότε πολιτικά υπεύθυνος για την αρνητική εξέλιξη της υπόθεσης.
Πολιτική δράση μετά το 2004
Τον Μάρτιο του 2004 επανεκλέχτηκε βουλευτής Αττικής. Ορίστηκε υπεύθυνος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ στον Τομέα Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Πολιτικής Καταναλωτών και Αγροτικής Ανάπτυξης, καθώς και εισηγητής του κόμματος στη Συνταγματική Αναθεώρηση. Μετείχε στην αντιπροσωπεία της Βουλής των Ελλήνων στο Συμβούλιο της Ευρώπης και τη Δυτικοευρωπαϊκή Ένωση. Μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009, ορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, θέση που διατήρησε στους δύο πρώτους ανασχηματισμούς της κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου. Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ορίστηκε και κατά τη θητεία της μεταβατικής κυβέρνησης του Λουκά Παπαδήμου.
Αποχώρησε από την ενεργό πολιτική δράση πριν από τις εκλογές του Μαΐου του 2012.
«Μαζί τα φάγαμε»
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέου, μια αποστροφή του, που έμεινε γνωστή ως «μαζί τα φάγαμε», σχετικά με τα αίτια που οδήγησαν στην οικονομική κρίση προκάλεσε εκτεταμένες συζητήσεις και σχόλια μεταξύ των πολιτών και της κοινής γνώμης. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2010 κατά τη διάρκεια συνεδρίασης επιτροπής της Βουλής σε συζήτηση νομοσχεδίου για την κατάργηση και τη συγχώνευση φορέων του δημοσίου τομέα, ο Πάγκαλος σχολίασε ότι «απάντηση εις την κατακραυγή που υπάρχει εναντίον του πολιτικού προσωπικού της χώρας “πώς τα φάγατε τα λεφτά;”, που μας ρωτάει ο κόσμος, είναι αυτή: “Σας διορίσαμε. Τα φάγαμε όλοι μαζί. Μέσα στα πλαίσια μιας σχέσης πολιτικής πελατείας, διαφθοράς, εξαγοράς και εξευτελισμού της έννοιας της ίδιας της πολιτικής.”»
Απαντώντας στην φράση του Πάγκαλου, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας είπε: «Ε, δεν τα φάγαμε μαζί. Κάποιοι τα φάγανε από τις μίζες και το μαύρο πολιτικό χρήμα και κάποιοι προσπαθούν να ζήσουν με μισθούς των 700 και 500 ευρώ». Ο Άδωνις Γεωργιάδης εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας επισήμανε: «Η φράση του Θόδωρου Πάγκαλου "όλοι μαζί τα φάγαμε" θα ήταν τέλεια και πιο ακριβής, αν έλεγε "όλοι μαζί τα φάγαμε, αλλά όχι το ίδιο"». Κριτική άσκησε και ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ Πάνος Καμμένος λέγοντας: «Τη μία μέρα δηλώνουν "μαζί τα φάγαμε" και την άλλη μέρα υποδεικνύουν στο λαό την εξαφάνιση όποιου αντιστέκεται. Αυτή είναι η αλήθεια».
Σε βιβλίο του το 2012 ο Πάγκαλος εξήγησε σε βιβλίο του ότι η «η φράση σημαίνει ότι ένα μεγάλο τμήμα από εμάς -τον ελληνικό λαό- συμμετείχαμε με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε μη ορθολογικές πρακτικές και συμπεριφορές, στην πορεία του χρόνου, σε σχέση με τις δαπάνες και τα έσοδα του κράτους. Αυτό που λέμε «δημοσιονομική κρίση» είναι και δικό μας δημιούργημα».
Προσωπική ζωή
Είχε νυμφευθεί τρεις φορές στη ζωή του. Πρώτα την Ιωάννα Λυμπέρη, μετά την Ιωάννα Καυταντζόγλου και αργότερα την δημοσιογράφο Χριστίνα Χριστοφάκη. Από τους γάμους του, ο Θεόδωρος Πάγκαλος απέκτησε 5 παιδιά: την Αριάδνη Παγκάλου - Λυμπέρη, τον Λύσανδρο Πάγκαλο - Καυταντζόγλου και τους δίδυμους Ανδρέα, Θεόδωρο και Γεωργία Παγκάλου - Χριστοφάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Αττικής Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Πολιτισμού Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Μεταφορών και Επικοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης της Ελλάδας Κατηγορία:Αρβανίτες Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα
Κατάλογος προέδρων της Χιλής
Ακολουθεί κατάλογος των Προέδρων της Χιλής από την ίδρυση της πρώτης κυβέρνησης (χούντας) της χώρας το 1810, κατά την έναρξη του Πολέμου της Χιλιανής Ανεξαρτησίας, ως σήμερα.
Σημειώσεις και παραπομπές
*
Καλτινιάγκα
Η Καλτινιάγκα (ιταλικά: Caltignaga) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Φιλιππινέζικη Σχολή της Ελλάδας
Η Φιλιππινέζικη Σχολή της Ελλάδας (αγγλικά: Philippine School in Greece), πρώην Πολιτιστική Ακαδημία Κατιπουνάν-Σχολή Φιλιππίνων (αγγλικά: Katipunan Philippine Cultural Academy-Philippine School) είναι ένα Φιλιππινέζικο κοινοτικό σχολείο στον Καρέα του Βύρωνα στην Αττική, ενώ παλιότερα λειτουργούσε στους Αμπελοκήπους της Αθήνας. Το σχολείο επιβλέπεται από την Επιτροπή των Υπερπόντιων Φιλιππινέζων (CFO) και λειτουργεί υπό το Πολιτιστικό Τμήμα της Πρεσβείας των Φιλιππίνων στην Αθήνα. Είναι το μοναδικό Φιλιππινέζικο κοινοτικό σχολείο στην Ευρώπη.
Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1997 και διαπιστεύθηκε από το Υπουργείο Παιδείας των Φιλιππίνων στις 29 Ιουνίου 1999. Ιδρύθηκε μετά από επίσκεψη του Φιντέλ Ράμος, πρώην Προέδρου των Φιλιππίνων, στην Αθήνα τον Ιούνιο του 1997.
Το 2010 ήταν εγγεγραμμένοι περίπου 185 μαθητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα Κατηγορία:Δήμος Βύρωνα
Εδουάρδο Γιάνιες
Ο Εδουάρδο Γιάνιες (Eduardo Yáñez, ισπανική προφορά ΔΦΑ : [eˈðwarðo ˈʝaɲes]), γεννημένος στις 25 Σεπτεμβρίου 1960 στην Πόλη του Μεξικού είναι μεξικανός ηθοποιός της τηλεόρασης και ταινίες.
Ο Γιάνιες γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού, Μεξικό. Ζούσε με τη μητέρα και τους ετεροθαλείς αδελφούς του. Δεν συνάντησε ποτέ τον πατέρα του.
Σαν παιδί, το όνειρό του ήταν να γίνει επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, αλλά αργότερα προτίμησε την υποκριτική για μια μεγαλύτερη ευκαιρία. Ο παραγωγός Ερνέστο Αλόνσο είδε τη δυνατότητά του και του έδωσε το πρώτο του ρόλο στην σαπουνόπερα «Quiéreme Mucho».
Ο Γιάνιες παντρεύτηκε την πρώτη σύζυγό του, Αδριάνα Νόρμα Γκαρσία, το 1987. Είχαν έναν γιο που ονομάζεται Εδουάρδο Γιάνιες Τζ. Χωρίστηκαν τρία χρόνια αργότερα.
Το 1991, ο Γιάνιες μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ, όπου εργάστηκε για δύο σαπουνόπερες για την Capital Vision: «Marielena» και «Guadalupe».
Αργότερα, εργάστηκε στο Χόλιγουντ, σε ταινίες όπως Στριπτίζ, Wild Things, και Megiddo. Η πιο πρόσφατη αμερικανική ταινία του ήταν The Punisher. Έχει επίσης εργαστεί σε τηλεοπτικές σειρές όπως Savannah και Soldier of Fortune, Inc. Πιο πρόσφατα, εργάστηκε στο Sleeper Cell και Cold Case.
Το 1996, ο Γιάνιες παντρεύτηκε την Φρανσέσκα Κρους, μια κουβανο-αμερικανίδα, που γνώρισε στο Μαϊάμι. Ζούσαν μεταξύ Λος Άντζελες και το Μαϊάμι. Τον Ιανουάριο του 2003 κατέθεσαν αίτηση διαζυγίου.
Το 2005, μετά από μια μακρά απουσία, ο Γιάνιες επέστρεψε στο Μεξικό και εμφανίστηκε σε μια σαπουνόπερα που ονομάστηκε «La Verdad Oculta».
Το 2008, πρωταγωνίστησε στο Fuego En La Sangre, μια νέα έκδοση της κολομβιανής τηλενουβέλα Pasión de Gavilanes
Το 2009 πρωταγωνίστησε στην σαπουνόπερα Corazón Salvaje με τη Αρασέλι Αράμπουλα, κατευθυνόμενη από τον Σαλβαδόρ Μεχία για την Televisa.
Το 2011 εμφανίστηκε ως βενεζουελανός πολιτικός σε ένα επεισόδιο της δεύτερης σεζόν του NCIS: Los Angeles.
Το 2015, ο Γιάνιες πρωταγωνίστησε στην σαπουνόπερα Amores con Trampa, στην οποία παίζει το ρόλο του Φακούντο Καρμόνα.
Έχει εμφανιστεί σε 8 θεατρικές παραστάσεις, 13 σαπουνόπερες, 33 ταινίες (των οποίων 8 είναι στα αγγλικά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Κοινότητα Καστέλλου Ρεθύμνης
Η Κοινότητα Καστέλλου είναι κοινότητα του δήμου Ρεθύμνης στην περιφερειακή ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 256Α - 05/12/1928 με την απόσπαση του οικισμού Κάστελλος από την τότε κοινότητα Αρμένων και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 108 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κα. Μαρία Ζουλάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Χρηματιστήριο της Βαρσοβίας
Το Χρηματιστήριο της Βαρσοβίας (ΧΒ, Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie) είναι χρηματιστήριο στη Βαρσοβία της Πολωνίας. Έχει κεφαλαιοποίηση 1,05 τρισεκατομμυρίων ζλότι (232 δισεκατομμύρια ευρώ, στις 23 Δεκεμβρίου 2020).
Το Χρηματιστήριο της Βαρσοβίας είναι μέλος της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Χρηματιστηρίων Αξιών. Στις 17 Δεκεμβρίου 2013, το χρηματιστήριο προσχώρησε επίσης στην Πρωτοβουλία των Ηνωμένων Εθνών για τα Βιώσιμα Χρηματιστήρια.
Ιστορία
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bc/Norblin_-_wieszanie_zdrajcow.jpg/220px-Norblin_-_wieszanie_zdrajcow.jpg|μικρογραφία| Παλιό Δημαρχείο, ο τόπος διαπραγμάτευσης τίτλων πριν από την ίδρυση του Χρηματιστηρίου Εμπορευμάτων το 1817. Καταστράφηκε το 1817.
Δομή και λειτουργίες
Το ΧΒ είναι μια ανώνυμη εταιρεία που ιδρύθηκε από το Δημόσιο Ταμείο της Πολωνίας. Το Υπουργείο Οικονομικών κατέχει μερίδιο 35% στο κεφάλαιο.
Από την ίδρυσή του, το ΧΒ ασχολείται με τις ηλεκτρονικές συναλλαγές. Η πλατφόρμα συναλλαγών WARSET χρησιμοποιείται από τον Νοέμβριο του 2000 έως τον Απρίλιο του 2013. Πλέον έχει αντικατασταθεί από την πλατφόρμα UTP, που βασίζεται στην πλατφόρμα NYSE Euronext που είχε παλαιότερα το ίδιο όνομα. Μια πρόσθετη αγορά που ονομάζεται NewConnect εισήχθη στις 30 Αυγούστου 2007.
Το χρηματιστήριο έχει συνεδριάσεις πριν από την αγορά από τις 08:00 π.μ. έως τις 09:00 π.μ., κανονικές συνεδριάσεις από τις 09:00 π.μ. έως τις 16:50 μ.μ. και συνεδριάσεις μετά την αγορά από τις 04:50 μ.μ. έως τις 17:00 μ.μ. όλες τις ημέρες της εβδομάδας εκτός Σαββάτου, Κυριακής και αργίες που έχουν δηλωθεί εκ των προτέρων από το Χρηματιστήριο.
Στατιστικά στοιχεία
Η κεφαλαιοποίηση 432 εγχώριων εταιρειών που είναι εισηγμένες στην Κύρια Αγορά ήταν 645,0 δισεκατομμύρια ζλότι (152,6 δισεκατομμύρια ευρώ) στο τέλος Ιουνίου 2017. Η συνολική κεφαλαιοποίηση 483 εγχώριων και ξένων εταιρειών που είναι εισηγμένες στην Κύρια Αγορά ήταν 1.316,5 δισεκατομμύρια ζλότι (311,5 δισεκατομμύρια ευρώ) στο τέλος Ιουνίου 2017. Η συνολική αξία των συναλλαγών σε μετοχές στην Κύρια Αγορά ήταν 30,3 δισεκατομμύρια ζλότι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βαρσοβία Κατηγορία:Εταιρείες κρατικής ιδιοκτησίας της Πολωνίας Κατηγορία:Εταιρίες εισηγμένες στο Χρηματιστήριο της Βαρσοβίας
Κάμερι
Το Κάμερι (ιταλικά: Cameri) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Κοινότητα Κούμων
Η Κοινότητα Κούμων είναι κοινότητα του δήμου Ρεθύμνης στην περιφερειακή ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1928 με το ΦΕΚ 240Α - 15/11/1928 με την απόσπαση του οικισμού Κούμοι από την τότε κοινότητα Αρμένων και τον ορισμό του ως έδρα της. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, έχει 172 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και εκπροσωπείται από την Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Πενθερουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Μεχμέτ Μπουρχανεντίν Εφέντι (γιος του Αμντούλ Χαμίτ Β΄)
Ο Ηγεμόνας Μεχμέτ Μπουρχανεντίν Εφέντι (Οθ. Τούρκικα:محمد برهان الدين أفندي) (Τούρκικα: Şehzade Mehmed Burhaneddin Efendi, 19 Δεκεμβρίου 1885 – 5 Μαΐου 1949) ήταν γιος του σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Όταν η Αλβανία διακήρυξε την ανεξαρτησία της στις 29 Ιουλίου 1913, προσφέρθηκε στον Μεχμέτ Μπουρχανεντίν ο αλβανικός θρόνος. Αλλά ο πρίγκιπας τον απέρριψε.
Ο Μεχμέτ Μπουρχανεντίν παντρεύτηκε τρεις φορές:
Πέθανε στις 5 Μαΐου 1949 στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 63 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί
Καζαλμπελτράμε
Το Καζαλμπελτράμε (ιταλικά: Casalbeltrame) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Καρπινιάνο Σέζια
Το Καρπινιάνο Σέζια (ιταλικά: Carpignano Sesia) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Βιλφράνς-συρ-Σον
Η Βιλφράνς-συρ-Σον (γαλλικά: Villefranche-sur-Saône) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό Ρον στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Είναι η πρωτεύουσα του Μπωζολαί, μοναδική υπονομαρχία και μια από τις κύριες πόλεις της νομαρχιακής περιφέρειας του Ρον. Μετά τη μεταρρύθμιση του 2015 και τη δημιουργία της μητρόπολης της Λιόν, είναι πλέον η πιο πυκνοκατοικημένη κοινότητα του νέου νομού Ρον με τον πληθυσμός της να ανέρχεται σε 37.266 κατοίκους (2016).
Οι κάτοικοι ονομάζονται Καλαντουά.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η Βιλφράνς-συρ-Σον βρίσκεται στην πεδιάδα στη δεξιά όχθη του ποταμού Σον, σε απόσταση 25 χιλιομέτρων βoρειοδυτικά της Λιόν και 435 χιλιομέτρων οδικώς από το Παρίσι. Είναι η κύρια πόλη και θεωρείται πρωτεύουσα της περιοχής Μπωζολαί. Μερικές φορές ονομάζεται Βιλφράνς-αν-Μπωζολαί. Ο πληθυσμός ανέρχεται σε 37.266 κατοίκους.
Εξυπηρετείται από τον αυτοκινητόδρομο Α6 και από τη σιδηροδρομική σύνδεση της γραμμής Παρίσι-Μασσαλία. Η έκταση της πόλης είναι 9,48 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Η Βιλφράνς-συρ-Σον είναι μέρος της αστικής περιοχής της Λιόν.
Ιστορία
Η Βιλφράνς-συρ-Σον ιδρύθηκε το 1212 από τον Γκισάρ Δ', κόμη του Μπωζέ, και έγινε πρωτεύουσα της επαρχίας Μπωζολαί, αντικαθιστώντας το Μπωζέ, το 1540. Η πόλη περιβάλλονταν από τείχη. Αποτέλεσε το σκηνικό τριών πολιορκιών τον 15ο και 16ο αιώνα. Τα τείχη της πόλης κατεδαφίστηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα.
Οικονομία
Η Βιλφράνς-συρ-Σον είναι έδρα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Βιλφράνς και Μπωζολαί. Οι βιομηχανικές μονάδες της περιοχής ειδικεύονται στον τομέα του οίνου, τη μεταλλουργία, την κλωστοϋφαντουργία και τη χημική βιομηχανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις του Ρον-Αλπ
Καζαλίνο
Το Καζαλίνο (ιταλικά: Casalino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Χιονοστιβάδες του Μπλονς (1954)
μικρογραφία|Φωτογραφία που ελήφθη μετά τη χιονοστιβάδα. Οι χιονοστιβάδες του Μπλονς στην Αυστρία ήταν από τις πιο θανατηφόρες στην καταγεγραμμένη ιστορία.
Το μικρό χωριό Μπλονς κοντά στο Μπλούντεντς του Φόραρλμπεργκ χτυπήθηκε από χιονοστιβάδα στις 9:36 π.μ. τοπική ώρα στις 12 Ιανουαρίου 1954. Μια μικρότερη χιονοστιβάδα χτύπησε το χωριό το απόγευμα. Μια τρίτη χτύπησε το κέντρο του χωριού στις 7 μ.μ. ενώ τα σωστικά συνεργεία προσπαθούσαν να απεγκλωβίσουν αυτούς που εγκλωβίστηκαν στην πρώτη χιονοστιβάδα.
Το χωριό είχε πληθυσμό 365 κατοίκων πριν το δυστύχημα, από τους οποίους 57 σκοτώθηκαν και 22 αγνοούνται. Από τα 90 κτίρια του χωριού, καταστράφηκαν τα 22.
Ένα μυθιστόρημα, που έγινε και ταινία, Der Atem des Himmels, απεικονίζει ρεαλιστικά τις χιονοστιβάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Αυστρίας
Καζαλέτζο Νοβάρα
Το Καζαλέτζο Νοβάρα (ιταλικά: Casaleggio Novara) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Καζαλβολόνε
Το Καζαλβολόνε (ιταλικά: Casalvolone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Νοβάρας, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Νοβάρας
Γκρεγκ Λ. Σεμένζα
Μελέτησε την βήτα μεσογειακή αναιμία, ενώ σπούδαζε για το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Ο δρ. Σεμένζα ολοκλήρωσε την Παιδιατρική ειδικότητα στο ιατρικό κέντρο του Πανεπιστημίου Ντιουκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Αμερικανοί νομπελίστες Κατηγορία:Αμερικανοί ιατροί
Φραγκίσκος Δ΄ της Μόντενα
O Φραγκίσκος Δ΄ (γερμ. Frank IV, ιταλ. Francesco IV, 6 Οκτωβρίου 1779 - 21 Ιανουαρίου 1846) από τον Αψβούργων-Έστε, ήταν δούκας της Μόντενα και του Ρέτζιο (1814-46), ενώ πιο πριν ήταν τιτουλάριος δούκας αυτών (1806-14). Επίσης δούκας της Μιράντολα, της Μάσα και πρίγκιπας της Καρράρα.
Βιογραφία
Ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Κάρολος Αμβρόσιος Στανισλάος γεννήθηκε στο Μιλάνο και ήταν γιος του Φερδινάνδου της Αυστρίας-Έστε, τιτουλάριου δούκα της Μόντενα, και της Μαρίας Βεατρίκης του Έστε, κόρης του Έρκολε Γ΄ της Μόντενα. Η μητέρα του ήταν δούκισσα της Μάσα και πριγκίπισσα της Καρράρα.
To 1763 η γιαγιά του Μαρία Θηρεσία είχε συμφωνήσει τον Έρκολε Γ΄ να διαδεχθεί ο γιος της Φερδινάνδος, μάλιστα αυτός νυμφεύτηκε τη Μαρία Βεατρίκη, κόρη και μόνη κληρονόμο του Έρκολε Γ΄. Ο Φερδινάνδος ορίστηκε από την Αυστρία ως κυβερνήτης του Μιλάνου. Όμως το 1796 ο Ναπολέων Α΄ εισέβαλε στην Ιταλία και ο Φερδινάνδος με τον Έρκολε Γ΄ έφυγαν στην Αυστρία. Το 1803 απεβίωσε ο Έρκολε Γ΄ και το 1806 ο Φερδινάνδος, οπότε ο Φραγκίσκος Δ΄ έγινε τιτουλάριος δούκας της Μόντενα. Το 1814 με το Συνέδριο της Βιέννης αναγνωρίστηκε ως δούκας και μετέβη στη Μόντενα.
Το 1829 απεβίωσε η μητέρα του και τη διαδέχθηκε ως δούκας της Μάσα και πρίγκιπας της Καράρα. Η εξουσία του στη Μόντενα ήταν αυστηρή και μετά από την εξέγερση του 1830 έγινε τυραννική στην καταστολή δημοκρατικών κινημάτων. Το επόμενο έτος ο Κίρο Μενότι εξεγέρθηκε και όταν συνελήφθηκε, απαγχονίστηκε, κάτι που δείχνει τη σκληρότητα της πολιτικής του δούκα.
Απεβίωσε στη Μόντενα το 1846 και τον διαδέχθηκε ο γιος του Φραγκίσκος Ε΄.
Οικογένεια
Το 1812 ο Φραγκίσκος Δ΄ νυμφεύτηκε την ανιψιά του Μαρία Βεατρίκη της Σαβοΐας, κόρη του Βίκτωρα Εμμανουήλ Α΄ της Σαρδηνίας. Ήταν κόρη της αδελφής του Μαρίας Θηρεσίας. Είχαν τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Δούκες της Μόντενα Κατηγορία:Δούκες του Ρέτζο
Παράγοντας καθορισμού όρχεων
Ο παράγοντας καθορισμού όρχεων (Testis-determining factor) (TDF), γνωστός και ως πρωτεΐνη περιοχής φυλοκαθορισμού του Υ (sex-determining region Y) (SRY), είναι μια πρωτεΐνη πρόσδεσης στο DNA (γνωστή και ως πρωτεΐνη ρυθμιστής γονιδίου (gene-regulatory protein)/μεταγραφικός παράγοντας (transcription factor)) που κωδικοποιείται από το γονίδιο SRY που είναι υπεύθυνο για τον ανδρικό φυλοκαθορισμό στους ανθρώπους. Το SRY είναι ένα φυλοκαθοριστικό γονίδιο χωρίς εσώνια στο χρωμόσωμα Υ στα θηρία (πλακουντοφόρα θηλαστικά και μαρσιποφόρα)· οι μεταλλάξεις σε αυτό το γονίδιο οδηγούν σε ένα εύρος διαταραχών της φυλετικής ανάπτυξης (disorders of sex development ή DSD) με ποικίλα αποτελέσματα στον φαινότυπο και τον γονότυπο του ατόμου.
Το TDF είναι μέλος της οικογένειας των γονιδίων SOX των πρωτεϊνών πρόσδεσης στο DNA. Όταν συνδυάζεται με την πρωτεΐνη SF1, το TDF δρα ως μεταγραφικός παράγοντας που προκαλεί αυξορρύθμιση των άλλων μεταγραφικών παραγόντων, με πιο σημαντικό τον SOX9. Η έκφρασή του προκαλεί την ανάπτυξη των πρωτογενών φυλετικών χορδών (sex cords), που αργότερα θα αναπτυχθούν σε σπερματικά σωληνάρια (seminiferous tubules). Αυτές οι χορδές σχηματίζουν στο κεντρικό τμήμα της ακόμα αδιαφοροποίητης γονάδας, μετατρέποντας την σε όρχι. Τα τώρα επαγόμενα κύτταρα Leydig των όρχεων, αρχίζουν να εκκρίνουν τότε τεστοστερόνη, ενώ τα κύτταρα Sertoli παράγουν αντιμυλέρια ορμόνη. Τα αποτελέσματα του γονιδίου SRY λαμβάνουν χώρα κανονικά 6–8 εβδομάδες μετά τον σχηματισμό του εμβρύου και αναστέλλουν τη γυναικεία ανατομική δομική ανάπτυξη στα αγόρια. Εργάζεται επίσης προς την ανάπτυξη των επικρατούντων ανδρικών χαρακτηριστικών.
Κατάλογος ιταλικών θωρηκτών
Τη δεκαετία του 1890 το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) ξεκίνησε τη ναυπήγηση σύγχρονων θωρηκτών. Τα πρώτα σκάφη ήταν μικρά σε μέγεθος, είχαν ελαφριά θωράκιση και ήταν ταχύτερα από τα σύγχρονα τους σε άλλες ναυτικές δυνάμεις. Αρχικά αναπτύχθηκαν δύο πλοία της κλάσης Ammiraglio di Saint Bon, τα οποία είχαν αρκετά μειονεκτήματα εξ αιτίας οικονομικών και άλλων περιορισμών. Ακολούθησαν δύο θωρηκτά κλάσης Regina Margherita, που ήταν μεγαλύτερα και σχεδιασμένα ειδικά για να αντιμετωπίσουν τα Αυστροουγρικά θωρηκτά της κλάσης Habsburg. Σχεδιαστής της επόμενης γενιάς σκαφών (Regina Elena) ήταν ο Βιτόριο Κουνιμπέρτι (Vittorio Cuniberti). Αυτά ήταν τα ταχύτερα θωρηκτά στον κόσμο όταν ναυπηγήθηκαν. Όλα τα προαναφερθέντα σκάφη συμμετείχαν στις επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού πολέμου του 1911-12, πραγματοποιώντας κυρίως αποστολές υποστήριξης των χερσαίων δυνάμεων, αφού το Οθωμανικό Ναυτικό παρέμεινε καθηλωμένο στους λιμένες του στο μεγαλύτερο μέρος της σύρραξης.
Παράγοντας καθορισμού όρχεων
Εξέλιξη
Το SRY μπορεί να έχει προκύψει από διπλασιασμό γονιδίου του γονιδίου SOX3 του χρωμοσώματος Χ, μέλους της οικογένειας Sox. Αυτός ο διπλασιασμός συνέβη μετά το διαχωρισμό μεταξύ μονοτρημάτων και θηρίων. Στα μονοτρήματα λείπει το SRY και κάποια από τα φυλετικά τους χρωμοσώματα είναι ομόλογα με τα φυλετικά χρωμοσώματα των πτηνών. Το SRY είναι ένα γρήγορα εξελισσόμενο γονίδιο και η ρύθμιση του είναι δύσκολο να μελετηθεί επειδή ο φυλοκαθορισμός δεν είναι πολύ διατηρήσιμο φαινόμενο στο ζωικό βασίλειο. Ακόμα και μέσα στα μαρσιποφόρα και τα πλακουντοφόρα, που χρησιμοποιούν το SRY στη διεργασία φυλοκαθορισμού τους, η δράση του SRY διαφέρει μεταξύ των ειδών. Η αλληλουχία γονιδίων αλλάζει επίσης· ενώ ο πυρήνας του γονιδίου της ομάδας υψηλής κινητικότητας του πλαισίου HMG, διατηρείται μεταξύ των ειδών, άλλες περιοχές του γονιδίου δεν διατηρούνται. Το SRY είναι ένα από τα μόνο τέσσερα γονίδια του ανθρωπίνου χρωμοσώματος Υ που φαίνεται να έχει προκύψει από το αρχικό χρωμόσωμα Υ. Τα άλλα γονίδια του ανθρώπινου χρωμοσώματος Υ προέκυψαν από ένα αυτόσωμα που συγχωνεύτηκε με το αρχικό χρωμόσωμα Υ.
Κατάλογος ιταλικών θωρηκτών
Η ολοκλήρωση του περίφημου βρετανικού θωρηκτού HMS Dreadnaught άλλαξε εκ βάθρων τα δεδομένα στον σχεδιασμό των θωρηκτών, καθιστώντας όλα τα προγενέστερα πλοία παρωχημένα. Αποφασίστηκε η ναυπήγηση σκαφών με αντίστοιχες δυνατότητες και αποτέλεσμα της όλης διαδικασίας ήταν το Dante Alighieri, το οποίο σχεδίασε ο υποναύαρχος Εντοάρντο Μασντέα (Edoardo Masdea). Ακολούθησαν πέντε παρόμοια σκάφη μικρότερων διαστάσεων, τρία κλάσης Conte di Cavour και δύο κλάσης Andrea Doria. Τα έξι dreadnought αποτέλεσαν τον πυρήνα του ιταλικού στόλου στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, διότι η κατασκευή τεσσάρων σκαφών κλάσης Francesco Caracciolo ακυρώθηκε. Κύριος αντίπαλος του ιταλικού στόλου ήταν ο αυστροουγγρικός. Και οι δύο ναυτικές δυνάμεις απέφυγαν τη σύγκρουση, υιοθετώντας τακτική προστασίας των κύριων μονάδων επιφανείας τους. Οι βασικές μονάδες του ιταλικού ναυτικού δεν ενεπλάκησαν σε ναυμαχίες στη διάρκεια της σύρραξης, παραμένοντας τον περισσότερο καιρό στις βάσεις τους. Παρόλα αυτά το Leonardo da Vinci καταστράφηκε τον Αύγουστο του 1916, το Benedetto Brin χάθηκε εξ αιτίας έκρηξης τον Σεπτέμβριο του 1915 και το αδελφό του πλοίο βυθίστηκε από γερμανική νάρκη τον Δεκέμβριο του 1916. Τα εναπομείναντα πλοία των κλάσεων Ammiraglio di Saint Bon και Regina Elena διαλύθηκαν για σκραπ αμέσως μετά το τέλος του πολέμου.