cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
The King of Fighters
Έχουν κυκλοφορήσει ports των arcade και των πρώτων παιχνιδιών της σειράς για πολλές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών. Η πιο πρόσφατη προσθήκη της σειράς είναι το The King of Fighters XIV, που κυκλοφόρησε το 2016 για τα PlayStation 4 και Microsoft Windows. Το επόμενο νεότερο παιχνίδι της σειράς με τίτλο The King of Fighters XV θα κυκλοφορήσει κάποια στιγμή στο 2020.
Η ιστορία του παιχνιδιού εστιάζει το τουρνουά του τίτλου, όπου αγωνίζονται πολλοί χαρακτήρες από πολλαπλά παιχνίδια της SNK. Η εταιρεία έχει δημιουργήσει και πρωτότυπους χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν στη σειρά, ο καθένας από τους οποίους έχει το δικό του story arc, ενώ αλληλεπιδρά με χαρακτήρες από τις σειρές Art of Fighting και Fatal Fury, μεταξύ άλλων.
Έχουν κυκλοφορήσει πολλά spin-off παιχνίδια της σειράς, όπως τα δύο παιχνίδια R για το Neo Geo Pocket και τα Maximum Impact 2 για το PlayStation 2. Επιπλέον, έχουν κυκλοφορήσει πολλά cross-over παιχνίδπια, όπου εμφανίζεται το καστ της SNK και συμπρωταγωνιστεί με το καστ της Capcom από σειρές παιχνιδιών όπως το Street Fighter. Κάποιοι άλλοι χαρακτήρες της SNK είναι παρόντες ως γκεστ σε άλλα παιχνίδια: για παράδειγμα ο Geese Howard στο Tekken 7, ο Kyo Kusanagi στο Fighting Days και ο Terry Bogard στο Super Smash Bros. Ultimate.
Η γνήσια ιδέα για το παιχνίδι King of Fighters ήταν αυτή του side-scrolling beat 'em up παιχνιδιού, το οποίο θα είχε τίτλο Survivor. Ωστόσο, η SNK άλλαξε αυτό το είδος σε παιχνίδι πάλης και πήρε τον τίτλο του από τον υπότιτλο ενός παιχνιδιού Fatal Fury, αυτό του Fatal Fury: King of Fighters. Επίσης, στα πρώτα χρόνια της σειράς, η SNK τα κυκλοφορούσε σε ετήσια βάση. Αυτό άλλαξε μετά το 2010, αφού η εταιρεία αποφάσισε ότι θα έπαιρνε περισσότερο χρόνο για την ανάπτυξη των παιχνιδιών της.
Οι κριτικές των παιχνιδιών King of Fighters είναι γενικότερα θετικές λόγω των ομαδικών μαχών και της ισορροπίας στον τρόπο παιχνιδιού. Ωστόσο, οι κριτικοί ενίοτε διχάζονται σχετικά με τη δυσκολία στις μάχες με τα τελικά bosses.
Χαρακτήρες
Μερικοί από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες της σειράς είναι οι: Andy Bogard, Athena Asamiya, Benimaru Nikaido, Billy Kane, Blue Mary, Chin Gentsai, Geese Howard, Hattori Hanzo, Iori Yagami, Kim Kaphwan, King, Kula Diamond, Kyo Kusanagi, Leona, Mai Shiranui, Maki Kagura, Orochi, Ryo Sakazaki, Sie Kensou, Shermie, Terry Bogart και Yuri Sakazaki.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:The King of Fighters Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια που έγιναν κόμικς Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πάλης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια crossover Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιαπωνία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο Χονγκ Κονγκ Κατηγορία:Σειρές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:SNK
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 1999-2000
Το πρωτάθλημα Ελλάδας πετοσφαίρισης γυναικών 1999−2000, ήταν το 12ο πρωτάθλημα της Α1 κατηγορίας. Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε δύο φάσεις, την κανονική περίοδο και τα play off. Συμμετείχαν 12 ομάδες. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα του Παναθηναϊκού.
Βαθμολογία
Ν=Νίκες, Η=Ήττες, ΣR=Σετ Ratio
Σημειώσεις:
Αγώνες κατάταξης 1−6
Οι σειρές μέχρι τα ημιτελικά κρίθηκαν στις 2 νίκες, ενώ ο τελικός κρίθηκε στις 3 νίκες.
Προημιτελικοί
Στους προημιτελικούς συμμετείχαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις θέσεις 3−6 στην κανονική περίοδο ενώ οι δύο πρώτες προκρίθηκαν απευθείας στους ημιτελικούς. Στην τετράδα προκρίθηκαν ο Φ.Ο. Βριλησσίων και η Ε.Α. Λάρισας που έσπασε το πλεονέκτημα έδρας του Ηρακλή.
Ημιτελικοί
Ο Παναθηναϊκός και ο Φιλαθλητικός επικράτησαν της Ε.Α. Λάρισας και του Φ.Ο. Βριλησσίων αντίστοιχα και προκρίθηκαν στον τελικό.
Τελικός
Στη σειρά του μεγάλου τελικού το πλεονέκτημα έδρας έσπασε τέσσερις φορές, καθώς στους τέσσερις πρώτους αγώνες σημειώθηκαν ισάριθμα διπλά. Μόλις στον πέμπτο και τελευταιό τελικό έγινε ο πρώτος άσσος με τον Παναθηναϊκό τελικά να επικρατεί με 3−2 νίκες του Φιλαθλητικού και να κατακτά το πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1999 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2000
Ενδοκρινολογία
thumb|250px|Οι ενδοκρινείς αδένες μιας γυναίκας Η ενδοκρινολογία είναι κλάδος της βιολογίας και της ιατρικής που ασχολείται με το ενδοκρινικό σύστημα, τις ασθένειές του και τις ειδικές εκκρίσεις του γνωστές ως ορμόνες. Ασχολείται επίσης με την ενσωμάτωση των αναπτυξιακών γεγονότων πολλαπλασιασμός, ανάπτυξη και διαφοροποίηση και τις ψυχολογικές ή συμπεριφορικές δραστηριότητες του μεταβολισμού, της ανάπτυξης, της λειτουργίας των ιστών, του ύπνου, της πέψης, της αναπνοής, της απέκκρισης, της διάθεσης, του στρες, της γαλουχίας, της κίνησης, της αναπαραγωγής και η αισθητηριακή αντίληψη που προκαλείται από τις ορμόνες. Υποειδικότητες περιλαμβάνουν συμπεριφορική ενδοκρινολογία  και συγκριτική ενδοκρινολογία.
Το ενδοκρινικό σύστημα αποτελείται από πολλούς αδένες, όλοι σε διαφορετικά μέρη του σώματος, που εκκρίνουν ορμόνες απευθείας στο αίμα και όχι σε ένα σύστημα αγωγών. Ως εκ τούτου, οι ενδοκρινείς αδένες θεωρούνται ως αδένες χωρίς πόρους. Οι ορμόνες έχουν πολλές διαφορετικές λειτουργίες και τρόπους δράσης. Μία ορμόνη μπορεί να έχει πολλές επιδράσεις σε διαφορετικά όργανα-στόχους και, αντιστρόφως, ένα όργανο-στόχος μπορεί να επηρεαστεί από περισσότερες από μία ορμόνες.
Άλεξ Φλόρεα
Ο Αλεξάντρου Ιονούτς "Άλεξ" Φλόρεα (γ. 15 Σεπτεμβρίου 1991) είναι Ρουμάνος τραγουδιστής. Με την Ιλίνκα Μπατσίλα εκπροσώπησε τη Ρουμανία στη Eurovision του 2017 με το τραγούδι "Yodel It!", το οποίο προκρίθηκε στον τελικό, όπου κατέλαβε την 7η θέση με 282 βαθμούς. Συμμετείχε στην πέμπτη σεζόν του Vocea României.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι Κατηγορία:Ρουμάνοι τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρουμανία
Λα Ρινκονάδα (Περού)
Η Λα Ρινκονάδα (La Rinconada) είναι πόλη στις Περουβιανές Άνδεις κοντά σε ορυχείο χρυσού. Θεωρείται ότι είναι η υψηλότερη πόλη στον κόσμο, σύμφωνα με το περιοδικό National Geographic (Μάιος 2003).
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στην επαρχία Ανανέα της περιφέρειας Σαν Αντόνιο δε Πουτίνα σε ύψος 5.100 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός έχει αυξηθεί από το 2001 ως το 2009 κατά 235% φθάνοντας τους 30.000 κατοίκους.
Οικονομία και υποδομή
Η οικονομία βασίζεται κυρίως στην παραγωγή του χρυσού στο γειτονικό ορυχείο.
Πολλοί εργάτες εργάζονται στο ορυχείο χρυσού που ανήκει στην Corporación Ananea, 30 ημέρες το μήνα χωρίς πληρωμή σύμφωνα με το σύστημα κατσορρέο. Την 31η μέρα τους επιτρέπεται να πάρουν μαζί τους όσο μετάλλευμα μπορούν να μεταφέρουν στους ώμους τους. Εάν το μετάλλευμα περιέχει χρυσό ή όχι, είναι θέμα τύχης.
Περιβαλλοντικά προβλήματα
Η πόλη δεν έχει σύστημα αποχέτευσης και εκτός αυτού υπάρχει και σημαντικό πρόβλημα μόλυνσης από υδράργυρο λόγω των πρακτικών εξόρυξης. Οι μεταλλωρύχοι της περιοχής ραφινάρουν το μετάλλευμα τρίβοντας και επεξεργαζόμενοι αυτό με υδράργυρο και πιέζοντας τη μάζα μέσα από ένα ύφασμα για να το φιλτράρουν. Το αμάλγαμα που προκύπτει θερμαίνεται για να αποβάλλει τον υδράργυρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Περού
Κωδικοί ανακύκλωσης
Οι κωδικοί ανακύκλωσης χρησιμοποιούνται για την αναγνώριση των υλικών, από τα οποία είναι φτιαγμένο το αντικείμενο, για τη διευκόλυνση της διαδικασίας ανακύκλωσης. Η παρουσία σε ένα αντικείμενο ενός κωδικού ανακύκλωσης, ενός λογότυπου βέλους ή ενός κωδικού ρητίνης, δεν αποτελεί αυτόματη ένδειξη ότι ένα υλικό είναι ανακυκλώσιμο, αλλά είναι μια εξήγηση για το από τι αποτελείται το αντικείμενο. Έχουν αναπτυχθεί κωδικοί για μπαταρίες, βιοϋλικά/οργανικά υλικά, γυαλί, μέταλλα, χαρτί και πλαστικά. Διάφορες χώρες έχουν υιοθετήσει διαφορετικούς κώδικες. Για παράδειγμα, ο παρακάτω πίνακας δείχνει τους κωδικούς πολυμερούς ρητίνης (πλαστικό). Στις Ηνωμένες Πολιτείες υπάρχουν λιγότερα, επειδή το ABS τοποθετείται με την κατηγορία "άλλα" στην ομάδα 7.
Ορισμένες χώρες έχουν ένα πιο αναλυτικό σύστημα κωδικών ανακύκλωσης. Για παράδειγμα, το σύστημα αναγνώρισης πολυμερών της Κίνας έχει εφτά διαφορετικές ταξινομήσεις πλαστικού, πέντε διαφορετικά σύμβολα για διαδρομές μετά την κατανάλωση και 140 κωδικούς αναγνώρισης. Η έλλειψη συστήματος κωδικών σε ορισμένες χώρες έχει ενθαρρύνει όσους κατασκευάζουν τα δικά τους πλαστικά προϊόντα, όπως η RepRap και άλλοι χρήστες τρισδιάστατων εκτυπωτών, να υιοθετήσουν έναν κώδικα εθελοντικής ανακύκλωσης, που βασίζεται στο πιο ολοκληρωμένο κινεζικό σύστημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανακύκλωση
Ουεντσιουάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Κίνας
Γενικές εκλογές Μπαρμπάντος 2008
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μπαρμπάντος στις 15 Ιανουαρίου 2008. Ένα παράλληλο δημοψήφισμα για να καθοριστεί εάν θα γίνει δημοκρατία ή όχι είχε αρχικά προγραμματιστεί, αλλά η ψηφοφορία αναβλήθηκε.
Το Δημοκρατικό Εργατικό Κόμμα (DLP), το οποίο ήταν στην αντιπολίτευση από το 1994, κέρδισε με 20 έδρες έναντι 10 έδρες για το Εργατικό Κόμμα του Μπαρμπάντος, υπό την ηγεσία του πρωθυπουργού Όουεν Άρθουρ. Πραγματοποιήθηκαν επανακαταμετρήσεις σε ορισμένες εκλογικές περιφέρειες λόγω οριακών αποτελεσμάτων.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2008 ο Χάμιλτον Λάσλεϊ, βουλευτής της περιφέρειας Αγίου Μιχαήλ Νοτιοανατολικής (St. Michael South-East) ανακοίνωσε ότι θα αποχωρούσε από το κόμμα και δεν θα ήταν πλέον μέλος του Εργατικού Κόμματος των Μπαρμπάντος, καθιστώντας εαυτόν ανεξάρτητο. Η αποστασία του μείωσε τη δύναμη του BLP ως Αντιπολίτευσης σε εννέα έδρες για το υπόλοιπο της κοινοβουλευτικής περιόδου. Αργότερα αποφάσισε να προσχωρήσει στο κυβερνών κόμμα DLP.
Ο αρχηγός του DLP Ντέιβιντ Τόμσον ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 16 Ιανουαρίου. Μετά τον θάνατο του Τόμσον τον Οκτώβριο του 2010, διεξήχθησαν ενδιάμεσες εκλογές τον Ιανουάριο του 2011 για την πλήρωση της κενής του έδρας για τον Άγιο Ιωάννη.
Αποτελέσματα
Βουλή, 15 Ιανουαρίου 2008 !style="background-color:#E9E9E9" align=left width=400|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες
Κατάλογος αστέρων της Τρόπιδος
! Ονομασία ! Μπάγιερ ! Μεταβλητός αστέρας ! Ντρέιπερ ! Ίππαρχος ! Ορθή αναφορά ! Απόκλιση ! data-sort-type="number" | Φαινόμενο μέγεθος ! Απόλυτο μέγεθος ! Απόσταση έτη φωτός ! Φασματικός τύπος
Βικτώρια Ευγενία του Μπάττενμπεργκ
Η Βικτωρία Ευγενία του Μπάττενμπεργκ (Victoria Eugenie von Battenberg, 24 Οκτωβρίου 1887 - 15 Απριλίου 1969) ήταν η σύζυγος του Αλφόνσου ΙΓ΄ και γιαγιά του Χουάν Κάρλος Α΄ της Ισπανίας.
Βιογραφία
Η Βικτωρία Ευγενία Ιουλία Ίνα γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1887 στο Κάστρο Μπαλμόραλ στην Σκωτία. Ήταν κόρη του Ερρίκου του Μπάττενμπερκ και της Βεατρίκης του Ηνωμένου Βασιλείου. Ο πατέρας της ήταν το τέταρτο τέκνο και τρίτος γιος του Αλέξανδρου της Έσσης και του Ρήνου και της -με μοργανατικό γάμο- συζύγου του, κόμισσας Ιουλίας φον Χάουκε και η μητέρα της η πέμπτη κόρη και τελευταίο τέκνο της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα.
Ο Δούκας της Έσσης είχε δώσει στην Ιουλία φον Χάουκε και στους απογόνους της τον τίτλο «Πρίγκιπας/Πριγκίπισσα του Μπάττενμπεργκ». Ως εκ τούτου, τα παιδιά του Ερρίκου θα έπρεπε να γεννηθούν με την προσφώνηση «Γαληνοτάτη Υψηλότητα».
Ωστόσο, η Βασίλισσα Βικτωρία εξέδωσε Βασιλικό Ένταλμα στις 4 Δεκεμβρίου 1886 σχετικά με τη χορήγηση του υψηλότερου τίτλου της «Υψηλότητας» σε όλους τους γιους και τις κόρες του Πρίγκιπα Ερρίκου και της Πριγκίπισσας Βεατρίκης, έτσι γεννήθηκε ως «''Η Α. Υψηλότητα Πριγκίπισσα Βικτώρια-Ευγενία του Μπάττενμπερκ''».
Ονομάστηκε Βικτωρία προς τιμήν της Βασίλισσας Βικτωρίας και Ευγενία από την ανάδοχό της, την Ευγενία, Αυτοκράτειρα της Γαλλίας. Για την οικογένειά της και το βρετανικό κοινό ήταν γνωστή με το τελευταίο όνομα της, Ίνα.
Ήταν μια από τις παρανύφους στο γάμο του εξαδέλφου της, του Γεωργίου, Δούκα της Υόρκης (αργότερα Γεωργίου Ε΄), και της Μαρίας του Τεκ στις 6 Ιουλίου 1893.
Ο πατέρας της απεβίωσε από πυρετό, ενώ έκανε τη στρατιωτική του θητεία στην Αφρική το 1896. Μετά το τέλος της Βασίλισσας Βικτωρίας το 1901, οι Μπάττενμπεργκ μετακόμισαν στο Λονδίνο και εγκαταστάθηκαν στο Παλάτι του Κένσινγκτον.
Το 1905 ο Αλφόνσος ΙΓ΄ της Ισπανίας πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ο θείος της Βικτωρίας Ευγενίας, Εδουάρδος Ζ΄, παρέθεσε δείπνο στο Παλάτι του Μπάκιγχαμ προς τιμήν του Ισπανού βασιλιά. Ο Αλφόνσος ΙΓ΄ καθόταν ανάμεσα στην Βασίλισσα Αλεξάνδρα και στην Έλενα, Πριγκίπισσα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν, αδελφή του Εδουάρδου.
Παρατηρούσε την Βικτωρία Ευγενία και ρώτησε ποια είναι, η οποία ήταν επίσης προσκεκλημένη στο δείπνο με σχεδόν κάτασπρα μαλλιά. Όλοι γνώριζαν ότι ο Αλφόνσος ΙΓ΄ έψαχνε την κατάλληλη νύφη και μία από τις ισχυρότερες υποψήφιες ήταν η Πατρικία του Κόννωτ, κόρη του αδελφού του Εδουάρδου Ζ΄, Αρθούρου.
Στη μητέρα του Αλφόνσου, Μαρία Χριστίνα, δεν άρεσε η επιλογή του γιου της, εν μέρει επειδή θεωρούσε ότι οι Μπάττενμπεργκ δεν ήταν βασιλικός Οίκος, και λόγω της ασαφής προέλευσης της μητέρας του Ερρίκου, και εν μέρει επειδή ήθελε ο γιος της να νυμφευτεί με μέλος της οικογένειά της, από τους Αψβούργους-Λωρραίνης της Αυστρίας.
Άλλο ένα εμπόδιο για τον γάμο, ήταν η πίστη της Βικτωρίας Ευγενίας, δηλ. ο Προτεσταντισμός: ο Αλφόνσος ΙΓ΄ ήταν Ρωμαιοκαθολικός και η Βικτωρία Ευγενία Αγγλικανή. Ένα άλλο πιθανό πρόβλημα ήταν η αιμορροφιλία, μια ασθένεια που η Βασίλισσα Βικτωρία είχε μεταδώσει σε μερικούς από τους απογόνους της. Πράγματι ο αδελφός της Βικτωρίας Ευγενίας, ο Λεοπόλδος, ήταν αιμορροφιλικός, έτσι υπήρχε μια πιθανότητα 50% ότι η Βικτωρία Ευγενία ήταν φορέας, αν και ο βαθμός κινδύνου δεν ήταν ακόμη γνωστός. Παρ' όλα αυτά, ο Αλφόνσος ΙΓ΄ δεν αποθαρρύνθηκε και νυμφεύτηκε τη Βικτωρία Ευγενία, αν και τα παιδιά τους θα μπορούσαν να επηρεαστούν από τη νόσο.
Μετά από έναν χρόνο φημών για το αν η Βικτωρία Ευγενία και ο Αλφόνσος θα παντρευτούν, η μητέρα του τελικά υποχώρησε στην επιλογή του γιου της, και τον Ιανουάριο του 1906 έγραψε μια επιστολή προς τη Βεατρίκη, μητέρα της Βικτωρίας Ευγενίας, λέγοντάς της για την αγάπη που αισθάνεται ο Αλφόνσος για την κόρη της.
Μερικές ημέρες αργότερα στο Ουίνδσορ, ο Εδουάρδος Ζ' συνεχάρη την ανιψιά του για τον μελλοντικό αρραβώνα της. Η Βικτωρία Ευγενία ασπάστηκε την καθολική πίστη στις 5 Μαρτίου 1906 στο Παλάτι Μιραμάρ στο Σαν Σεμπαστιάν.
Η Βικτωρία Ευγενία και ο Αλφόνσος ΙΓ΄ παντρεύτηκαν στο Βασιλικό Μοναστήρι του Αγίου Ιερώνυμου στη Μαδρίτη στις 31 Μαΐου 1906. Παρόντες στην τελετή ήταν η χήρα μητέρα της και τα αδέλφια της, καθώς και τα εξαδέλφια της, ο Πρίγκιπας και η Πριγκίπισσα της Ουαλίας.
Η Βικτωρία Ευγενία απεβίωσε στη Λωζάνη στις 15 Απριλίου του 1969, σε ηλικία 81 ετών, ακριβώς 38 χρόνια αφότου είχε φύγει από την Ισπανία για την εξορία. Αρχικά ενταφιάστηκε στην Εκκλησία της Ιερής Καρδιάς στη Λωζάνη. Στις 25 Απριλίου 1985 τα λείψανά της επέστρεψαν στην Ισπανία και είναι θαμμένα μέσα στον Βασιλικό Θάλαμο στο Ελ Εσκοριάλ, έξω από τη Μαδρίτη, δίπλα στον σύζυγό της, Αλφόνσο ΙΓ΄, και τους γιους της, Αλφόνσο, Ιάκωβο και Γκονθάλο.
Οικογένεια
Το 1906 η Βικτωρία Ευγενία παντρεύτηκε τον Αλφόνσο ΙΓ΄ της Ισπανίας και μαζί απέκτησαν επτά παιδιά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Οίκος του Μπάττενμπεργκ
Το τυχερό πανταλόνι
Το τυχερό πανταλόνι (ή αλλιώς Το τυχερό παντελόνι ή και Τυχερό μου παντελόνι) είναι μια ελληνική κινηματογραφική κωμική ταινία του 1963, παραγωγής Ρόμβος Φιλμ και σε σκηνοθεσία και σενάριο Πάνου Γλυκοφρύδη και Δημήτρη Γιαννουκάκη, αντιστοίχως. Πρωταγωνιστούν οι Θανάσης Βέγγος και Νίκη Λινάρδου.
Η ταινία αναφέρεται στη ζωή του Θανάση Φουκαρά, ο οποίος λόγω της ατυχίας του χάνει όλες τις δουλείες που είχε, καθώς και την αγαπημένη του, τη Μαρίκα. Ώσπου μία μέρα τον προσεγγίζει μία τσιγγάνα, λέγοντάς του ότι θα σωθεί μόνο όταν καταφέρει και βρει το παντελόνι ενός τυχερού ανθρώπου. Και από εκεί και πέρα αρχίζει, ο Θανάσης, την αναζήτησή του.
Πλοκή
Η εξιστόρηση αρχίζει μέσα σε ένα κατάστημα που πουλά υφάσματα. Ο Θανάσης προσπαθεί να ακούσει έναν αγώνα στο ραδιόφωνο, ενώ κάποιες πελάτισσες θέλουν να εξυπηρετηθούν. Εν τέλει δεν τις εξυπηρετεί και όχι μόνον αυτό, τα κάνει και λίγο μαντάρα μέσα στο μαγαζί, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα την απόλυσή του. Κατόπιν πάει να ανακοινώσει στην αγαπημένη του, τη Μαρίκα, ότι τον απολύσανε και από αυτή τη δουλειά. Αυτοί οι δυο έχουν σκοπό να παντρευτούν. Ωστόσο οι συνεχείς απολύσεις του Θανάση, δεν το επιτρέπουν αυτό. Παράλληλα, τη Μαρίκα τη θέλει και ένας έμπορος ξηρών καρπών της γειτονιάς, ο Χαραλάμπης, ο οποίος έχει στρωμένη δουλειά και λεφτά. Θλιμμένος ο Θανάσης, σκεπτόμενος ότι θα χάσει τη Μαρίκα του βρίσκεται σε απόγνωση. Όμως, μία φορά που κάθεται σε ένα ταβερνάκι, τον πλησιάζει μια τσιγγάνα και του λεει ότι αν θέλει τύχη, τότε θα πρέπει να βρει το παντελόνι, ενός ευτυχισμένου ανθρώπου και να το φοράει για 30 ημέρες, και όλα του τα προβλήματα θα εξαφανιστούν. Ο Θανάσης ξεκίνησε την αναζήτηση ενός τέτοιου παντελονιού και, παράλληλα, ενός ευτυχισμένου ανθρώπου.
Δεν καταφέρνει να βρει ευτυχισμένο άνθρωπο. Ενώ παράλληλα χάνει και τη Μαρίκα από τον Χαραλάμπη. Τότε πιάνει δουλειά σε ένα καθαριστήριο για να έχει ευκολότερη πρόσβαση σε παντελόνια. Αλλά και πάλι τίποτα. Κάποια στιγμή ένας πελάτης, που μοιάζει πολύ ευτυχισμένος του λέει ότι πάνε με την οικογένεια για μπάνια στη θάλασσα μία συγκεκριμένη ώρα, έτσι ο Θανάσης, δεν έχασε ευκαιρία και πήγε στη θάλασσα εκείνη. Εκεί, προς έκπληξή του βρίσκονται οι Μαρίκα και ο Χαραλάμπης. Ωστόσο, ο Χαραλάμπης, πριν πάρει τη Μαρίκα και πάνε στη θάλασσα, λέει πολλές φορές πόσο ευτυχισμένος είναι. Ο Θανάσης δεν χάνει την ευκαιρία και παίρνει το παντελόνι του Χαραλάμπη. Κατόπιν, στο λεωφορείο κάποιος επιτήδειος του κλέβει το παντελόνι ενόσω κοιμάται. Παράλληλα, η Μαρίκα πάει στο μαγαζί του Χαραλάμπη να του φέρει άλλο παντελόνι, για να μην επιστρέψει με μαγιό στην Αθήνα. Εκεί ανακαλύπτει πως τα στιχάκια που της έλεγε -καθώς τον θεωρούσε μεγάλο ποιητή- για να την καταφέρει είναι όλα παρμένα από το ημερολόγιο και τότε θυμώνει και αποφασίζει να τον αφήσει εκεί, στην παραλία.
Φτάνοντας στο τέλος της εξιστόρησης ο Θανάσης, μη γνωρίζοντας φυσικά τι έχει γίνει με τη Μαρίκα, αποκαλύπτει στους ανθρώπους από τους οποίους επιχείρησε να κλέψει το παντελόνι πώς κατάλαβε ότι είναι ευτυχισμένος ο Βαγγέλης, ο σύζυγος. Τον είχε δει σε ένα πάρκο να παίζει με το μωράκι του και είδε το πόσο ευτυχισμένος ήταν. Αφού τελειώνει την ιστορία του, ο αστυνομικός δεν βρίσκει τον λόγο να τον πάρει στο κρατητήριο, ενώ και οι νοικοκύρηδες δεν του κάνουν μήνυση. Όμως, ο σύζυγος αρνείται να του δώσει το παντελόνι, λέγοντας ότι «δεν φέρνουν τα παντελόνια την ευτυχία, εμείς οι ίδιοι φτιάχνουμε την τύχη μας». Αφού ο Θανάσης φεύγει, το ζευγάρι αποφασείζει να τον βοηθήσει, έτσι ο σύζυγος πάει στο καθαριστήριο όπου δουλεύει να τον προσλάβει ξανά και η σύζυγος πηγαίνει στο κομμωτήριο να μιλήσει με τη Μαρίκα. Η ταινία τελειώνει με τη Μαρίκα να έχει πάει στο καθαριστήριο και να ζητάει συγγνώμη από τον Θανάση, ενώ, τέλος, τους δείχνει όλους μαζί σε εκείνο το πάρκο που ο Θανάσης είδε τον Βαγγέλη, ευτυχισμένο, για πρώτη φορά.
Ηθοποιοί
Ακολουθούν οι ηθοποιοί και οι ρόλοι τους:
Πληροφορίες
Η ταινία προβλήθηκε στις αίθουσες των κινηματογράφων την περίοδο 1963-64 και έκοψε 91.331 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την 49η θέση από τις 92, συνολικά, εκείνης της χρονιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πάνου Γλυκοφρύδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γεράσιμου Λαβράνου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα
Σαλβαδόρ Σομπράλ
Ιστορία
Ο Σομπράλ γεννήθηκε στη Λισαβόνα, αλλά έμεινε και στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Βαρκελώνη όσο ήταν παιδί.
Ο Πορτογάλος τραγουδιστής προκρίθηκε στον τελικό τραγουδώντας το τραγούδι του πρώτα στον πρώτο ημιτελικό του διαγωνισμού, όπου έλαβε την 1η θέση με 370 βαθμούς. Στη συνέχεια, κέρδισε τον τελικό, με 758 βαθμούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017 Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
The Quarry (βιντεοπαιχνίδι)
Το The Quarry είναι διαδραστικό βιντεοπαιχνίδι τρόμου του 2022 που αναπτύχθηκε από την Supermassive Games και δημοσιεύθηκε από την 2K. Στα πλαίσια του παιχνιδιού, οι παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο εννέα εφήβων, τον οποίων στόχος είναι η επιβίωση την τελευταία τους νύχτα στην καλοκαιρινή κατασκήνωση Hackett's Quarry, η οποία διακυβεύεται από υπερφυσικά πλάσματα και βίαιους ντόπιους. Στην διάρκεια του παιχνιδιού, ο παίχτης προβαίνει σε πολλές επιλογές, οι οποίες επηρεάζουν σημαντικά την πορεία των χαρακτήρων, τις σχέσεις, την πλοκή της ιστορίας και το ενδεχόμενο τέλος της. Ανάλογα με τις αποφάσεις του παίκτη, και οι εννέα χαρακτήρες μπορεί να επιβιώσουν ή να πεθάνουν.
Το παιχνίδι, το οποίο αποτελεί πνευματικό διάδοχο του Until Dawn (2015) και όντας εμπνευσμένο από εφηβικές ταινίες slasher και τεράτων όπως το Friday the 13th και το The Thing, διαθέτει ένα μεγάλο καστ, στο οποίο συμμετέχουν οι Brenda Song, David Arquette, Halston Sage, Ted Raimi, Ariel Winter, Ethan Suplee, Lance Henriksen, Lin Shaye, Justice Smith και Grace Zabriskie.
Σταυρός Δράμας
Ο Σταυρός είναι πεδινό χωριό της Ανατολικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Δράμας, το οποίο βρίσκεται στα βορειοδυτικά της πεδιάδας της Δράμας σε υψόμετρο 120 μέτρα. Απέχει περίπου 7 χλμ. Α. από την Προσοτσάνη (έδρα του δήμου) και 9 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την πόλη της Δράμας. Βορειοδυτικά του χωριού είναι η Πετρούσσα, βορειοανατολικά ο Ξηροπόταμος, νοτιοανατολικά ο Μυλοπόταμος ενώ μέσα από τον οικισμό περνάει η ΕΟ Δράμας - Κάτω Νευροκοπίου που καταλήγει στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Πετρούσης. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με την Πετρούσσα αποτελεί την τοπική κοινότητα Πετρούσσης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Προσοτσάνης του Δήμου Προσοτσάνης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 156 κατοίκους.
The Quarry (βιντεοπαιχνίδι)
Το The Quarry κυκλοφόρησε επίσημα στις 10 Ιουνίου 2022 για PlayStation 4, PlayStation 5, Windows, Xbox One και Xbox Series X/S.
Σταυρός Δράμας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Δράμας Κατηγορία:Δήμος Προσοτσάνης
The Quarry (βιντεοπαιχνίδι)
Το παιχνίδι ως επί το πλείστον έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι επαίνεσαν τον αφηγηματικό σχεδιασμό, τους χαρακτήρες, τις ερμηνείες των ηθοποιών, τα γραφικά και τους συμβολισμούς σε κλασικές ταινίες τρόμου. Ωστόσο το ίδιο δέχτηκε κριτική σχετικά με το δύσκολο χειρισμό, την έλλειψη αλληλεπίδρασης και το σύστημα κάμερας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2022 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 4 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 5 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Xbox Series Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox One Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα σε δάση Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με εναλλακτικούς τερματισμούς Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Take Two Interactive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τρόμου Κατηγορία:Interactive movie βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με Unreal Engine
Λιούμπομιρ Γκάνεφ
Ο Λιούμπομιρ Γκάνεφ είναι Βούλγαρος πρώην διεθνής πετοσφαιριστής, ο οποίος γεννήθηκε στο Ρούσε στις 6 Οκτωβρίου 1965 και αγωνίστηκε ως ακραίος σε ομάδες της Ιταλίας και της Βουλγαρίας, όπως και στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας του 1997.
Καριέρα
Ο Γκάνεφ ξεκίνησε την καριέρα του στην Ντουνάβ Ρούσε και το 1983 αποφοίτησε από την τοπική γυμναστική σχολή. Το 1985, μεταγράφηκε στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας, με την οποία κατέκτησε πέντε συνεχόμενα πρωταθλήματα Βουλγαρίας μέχρι το 1990.
Το καλοκαίρι του 1990 μεταγράφηκε στην ιταλική Αγκριτζέντο, συνεχίζοντας την επόμενη σεζόν στη Μαρκόνι Σπολέτο. Ακολούθησαν τρεις σεζόν με την Κούνεο και το 1995-96 έπαιξε στη Σίο Σπορτ.
Το καλοκαίρι του 1996, ο Γκάνεφ μεταγράφηκε στην ομάδα του Άρη, μετά από μεγάλη προσφορά του μεγαλομέτοχου της ΚΑΕ Άρης, Ζαφείρη Σαμολαδά. Παρά τον ιδιόρρυθμο χαρακτήρα του, ο Γκάνεφ αγαπήθηκε από τους οπαδούς των "κίτρινων" και έπαιξε σημαντικό ρόλο στο να κατακτήσει ο Άρης τον τίτλο του πρωταθλητή για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Στην τελευταία χρονιά της πολυετούς καριέρας του, αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Α2 κατηγορίας της Ιταλίας με τη Νάπολι.
Με την εθνική ομάδα της Βουλγαρίας, αγωνίστηκε από το 1985 ως το 1998, με σπουδαιότερη επιτυχία την τρίτη θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1986, ενώ το 1990 κατέλαβε την πέμπτη θέση και το 1994 την ένατη.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο Γκάνεφ έγινε επιτυχημένος επιχειρηματίας, χαρακτηριζόμενος ο "βασιλιάς του μεθανίου" στη Βουλγαρία όντας ιδιοκτήτης δεκαπέντε σταθμών μεθανίου, με μπάτζετ είκοσι εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Επίσης, υπήρξε παρουσιαστής τηλεοπτικής εκπομπής για την ιταλική τηλεόραση, πρωταγωνίστησε στη βουλγάρικη κωμωδία "Spanish Fly" του 1997 και στο "The Mechanik" του 2005 με τον Ντολφ Λούντγκρεν.
Είναι διαζευγμένος και έχει δύο γιους, τον Ευθύμ και τον Λιούμπο.
Πηγές
Κατηγορία:Βούλγαροι πετοσφαιριστές‎ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη
Σάντα Κρότσε ιν Τζερουζαλέμε
H βασιλική του Τιμίου Σταυρού στην Ιερουσαλήμ, ιταλ. basilica di Santa Croce in Gerusalemme, latin. basilica Sanctae Crucis in Hierusalem είναι μία Ρωμαιο-Καθολική εκκλησία στο διαμέρισμα (rione) Εσκουιλίνο της Ρώμης. Είναι μία επίτιμη (titular) εκκλησία, δηλ. είναι μία από τις 28 με καρδινάλιο-ιερέα και μία από τις Επτά Προσκυνηματικές Εκκλησίες της Ρώμης.
Σύμφωνα με την παράδοση, η βασιλική καθαγιάστηκε περί το 325 για να στεγάσει τα ιερά κειμήλια του μαρτυρίου του Ιησού Χριστού, που έφερε στη Ρώμη από τους Αγίους Τόπους η Αγ. Ελένη, μητέρα του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄. Τότε το δάπεδο της βασιλικής καλύφθηκε με χώμα από την Ιερουσαλήμ, έτσι απέκτησε το όνομα στην Ιερουσαλήμ. Δεν είναι αφιερωμένη στον Τίμιο Σταυρό, που βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ, αλλά η βασιλική η ίδια είναι στην Ιερουσαλήμ, με την έννοια ότι ένα μέρος (το χώμα του δαπέδου) από την Ιερουσαλήμ μεταφέρθηκε στη Ρώμη για την ίδρυση του ναού.
Λέσεκ Πις
Ο Λέσεκ Πις (πολωνικά: Leszek Pisz) (γενν. 18 Δεκεμβρίου 1966) είναι Πολωνός πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.
Σάντα Κρότσε ιν Τζερουζαλέμε
Ιστορία
Κάποτε ήταν εδώ ο ναός του Ελ Γκαμπάλ ή Ανίκητου Ήλιου (Sol Invictus), του θεού του Αυτοκράτορα Ελεγάβαλου. Έπειτα έγινε το ανάκτορο Σεσοριάνο (palazzo Sessoriano) για την αυτοκράτειρα Αγ. Ελένη. Ένα δωμάτιό του μετατράπηκε σε παρεκκλήσιο το 320 και αργότερα γύρω του κτίστηκε η βασιλική.
Λέσεκ Πις
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Πις εντάχθηκε στη Λέγκια Βαρσοβίας το 1986 από την Ίγκλοπολ Ντεμπίτσα. Στην αρχή ήταν αναπληρωματικός, αλλά αργότερα έγινε αστέρας της ομάδας. Ήταν γνωστός ως ειδικός στα ελεύθερα λακτίσματα, σκοράροντας πολλά γκολ με αυτό τον τρόπο.
Το 1995, η Λέγκια κέρδισε την Εκστρακλάσα και προκρίθηκε στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, όπου η ομάδα έφτασε μέχρι στα προημιτελικά. Ο Πις έπαιξε θαυμάσια στον πρώτο αγώνα της Λέγκια στον όμιλο εναντίον της Ρόσενμποργκ ΜΚ, πετυχαίνοντας δύο γκολ, συμπεριλαμβανομένου του τέρματος της ισοφάρισης για τη Λέγκια. Αυτό τον έκανε τον πρώτο παίκτη που σκόραρε για πολωνική ομάδα κατά τη διάρκεια των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο Πις μετακόμισε αργότερα στην Ελλάδα, όπου αγωνίστηκε κατά σειρά στους Π.Α.Ο.Κ., Α.Ο. Καβάλα και Πανηλειακό, πριν επιστρέψει στην Πολωνία και ολοκληρώσει τη σταδιοδρομία του το 2002.
Εθνική ομάδα
Ο Πις είχε 14 συμμετοχές και 1 γκολ με την Εθνική Πολωνίας. Έκανε το ντεμπούτο του σε φιλικό αγώνα εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, στις 28 Μαρτίου 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέγκια Βαρσοβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σλασκ Βρότσλαβ
Σεισμική κρίση στον δυτικό Κορινθιακό το 2020-2021
Οι σεισμοί της Ναυπάκτου ήταν μία σεισμική ακολουθία στον δυτικό Κορινθιακό κόλπο που ξεκίνησε στις 23 Δεκεμβρίου 2020, ανοικτά του Μαραθιά Φωκίδας και διήρκησε αρκετούς μήνες. Ο ισχυρότερος σεισμός της ακολουθίας έλαβε χώρα στις Φεβρουαρίου 2021 και είχε μέγεθος Mw 5,3.
Σεισμοί
Η σεισμική δραστηριότητα ξεκίνησε στις 23 Δεκεμβρίου 2020 και ώρα 02:22:31 με σεισμό μεγέθους 4,4 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ και στις 16:58:24 την ίδια μέρα με έναν ακόμα σεισμό 4,8 Ρίχτερ στην ίδια περιοχή ενώ λίγες ώρες αργότερα στις 22:02:26 σημειώθηκε πάλι σεισμός μεγέθους 4,3 Ρίχτερ, λίγες μέρες μετά στις 30 Δεκεμβρίου 2020 σημειώθηκε νέος σεισμός μεγέθους 4,5 Ρίχτερ. Ο πρώτος σεισμός έχει επίκεντρο στη βόρεια ακτή του Κορινθιακού κοντά στον Μαραθιά Φωκίδας. Αυτοί οι σεισμοί αποτελούν το πρώτο σεισμικό σμήνος της ακολουθίας. Η συγκεκριμένη περιοχή είναι ιδιαίτερα ενεργή στις αρχές του 21ου αιώνα, δίνοντας ένα σμήνος σεισμών τον χρόνο (με εξαίρεση το 2003 και το 2005).
Στις 13 Ιανουαρίου 2021 και ώρα 00:09:57 σημειώθηκε σεισμός 5,2 Ρίχτερ και ακολούθησαν 3 ακόμα σεισμοί 4,6 Ρίχτερ (ώρα 00:29:39), 4,5 Ρίχτερ (ώρα 00:32:57), 4,7 Ρίχτερ (ώρα 00:56:48). Αυτοί οι σεισμοί αποτελούν το δεύτερο σεισμικό σμήνος και είχε επίκεντρο ανατολικότερα, κοντά στο νησί Τριζόνια.
Σάντα Κρότσε ιν Τζερουζαλέμε
Ιστορία
Στην αψίδα του ιερού το μωσαϊκό σχεδίασε ο Μελότσο ντα Φορλί πριν το 1485 και αναπαριστά τον Ιησού να ευλογεί, Ιστορίες του Σταυρού και διαφόρους αγίους. Ο βωμός έχει ένα τεράστιο άγαλμα της Αγ. Ελένης, που έγινε με πρότυπο ένα αρχαίο άγαλμα της Ήρας (Juno), που είχε βρεθεί στην Όστια.
Σεισμική κρίση στον δυτικό Κορινθιακό το 2020-2021
Σεισμοί
Οι μετασεισμοί συνεχίστηκαν μέχρι και τον Μάιο του 2021.
Σάντα Κρότσε ιν Τζερουζαλέμε
Ιστορία
Η βασιλική έχει επίσης τροποποιηθεί τον 16ο αι., αλλά έλαβε την τωρινή Μπαρόκ εμφάνισή της υπό τον πάπα Βενέδικτο ΙΔ΄ (1740-58), που ήταν καρδινάλιός της πριν την άνοδό του στο παπικό αξίωμα. Το 1601, κατά την πρώτη διαμονή του στη Ρώμη, ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς εκτέλεσε την πρώτη του ανάθεση για πίνακα βωμού, την ''Αγ. Ελένη με τον Αληθή Σταυρό'' για το παρεκκλήσιο της Αγ. Ελένης. Αυτό έγινε ως εξής: στον Ρούμπενς ανατέθηκε από τον Αλβέρτο Ζ΄ αρχιδούκα της Αυστρίας να ζωγραφίσει έναν πίνακα βωμού με τρία τμήματα για το παρεκκλήσιο της Αγ. Ελένης. Δύο από αυτά, η ''Αγ. Ελένη με τον Αληθή Σταυρό και ο Εμπαιγμός του Χριστού'', είναι τώρα στην πόλη Γκρας της Κυανής Ακτής. Το τρίτο, η Άναδος στον Σταυρό έχει χαθεί.
Σεισμική κρίση στον δυτικό Κορινθιακό το 2020-2021
Σεισμοί
Οι σεισμοί έγιναν αισθητοί σε Αχαΐα, Αιτωλοακαρνανία, Κορινθία, Φωκίδα, Βοιωτία και Φθιώτιδα ορισμένοι εκ των οποίων έγιναν αισθητοί και στην Αθήνα.
Καταστροφές
Από τον σεισμό της 13ης Ιανουαρίου στο Μοναστηράκι Δωρίδας γκρεμίστηκε μάντρα σπιτιού ενώ στην Εθνική Οδό Ναυπάκτου-Ιτέας σημειώθηκε κατολίσθηση κοντά στην περιοχή του Μαραθιά.
Σάντα Κρότσε ιν Τζερουζαλέμε
Ιστορία
Νέοι δρόμοι έχουν ανοιχθεί για να συνδέσουν τη βασιλική με δύο μεγάλες βασιλικές της Ρώμης, τον Άγ. Ιωάννη του Λατερανού (βρίσκεται δυτικότερα) και τη Σάντα Μαρία Ματζόρε (πιο βορειο-δυτικά). Η πρόσοψη της βασιλικής σχεδιάστηκε από τον Πιέτρο Πασαλάκουα και τον Ντομένικο Γκρεγκορίνι σε τυπικό ρυθμό του ύστερου Μπαρόκ, όμοιο με αυτόν των δύο άλλων βασιλικών.
Στον 21ο αι.
Νότια της βασιλικής εφάπτεται μία μονή, που ήταν συνδεδεμένη με τον ναό ως το 2011. Όμως δημιουργήθηκαν λειτουργικές διαφωνίες και τα σοβαρά προβλήματα έφεραν μία Αποστολική Επίσκεψη. Έπειτα από τη Συνάθροιση για τα Ιδρύματα της Καθαγιασμένης Ζωής και των Εταιρειών της Αποστολικής ζωής, εκδόθηκε διάταγμα που απέκοψε τη μονή. Σύμφωνα με έναν ομιλιτή από το Βατικανό, "η έρευνα βρήκε στοιχεία λειτουργικών και οικονομικών δυσαρμονιών, όπως επίσης και τρόπο ζωής που ίσως δεν συνάδει με αυτόν ενός μοναχού". Σύμφωνα με την εφημερίδα Il Messangero o ηγούμενος, που τον περιέγραφε ως "φανταχτερό πρώην σχεδιαστή μόδας από το Μιλάνο", μεταμόρφωσε την εκκλησία, ανακαίνισε το ετοιμόρροπο εσωτερικό της, άνοιξε ξενοδοχείο, οργάνωνε τακτικά κονσέρτα, έναν τηλεοπτικό μαραθώνιο ανάγνωσης της βίβλου και καλούσε διάσημους επισκέπτες με έναν μη συμβατό τρόπο.
Σεισμική κρίση στον δυτικό Κορινθιακό το 2020-2021
Καταστροφές
Πόλοι κάτοικοι των γύρω περιοχών βγήκαν και κοιμήθηκαν έξω από τα σπίτια τους.
Σάντα Κρότσε ιν Τζερουζαλέμε
Το παρεκκλήσιο των ιερών κειμηλίων
Αρκετά περίφημα κειμήλια, συζητήσιμης αυθεντικότητας, στεγάζονται στο Παρεκκλήσιο των Κειμηλίων, που κτίστηκε το 1930 από τον αρχιτέκτονα Φλορεστάνο Ντι Φάουστο. Τέτοια είναι: η πινακίδα του Σταυρού (titulusx Crucis) που φέρει επιγραφή και βρισκόταν επάνω στον Σταυρό, ωστόσο δεν αναφέρεται από τις πηγές των λογίων και θεωρείται μεσαιωνική πλαστογραφία· δύο αγκάθια από τον Ακάνθινο Στέφανο· μέρος ενός ήλου· ένα δάκτυλο (ο δείκτης) του Αγ. Θωμά και τρία μικρά τμήματα του Αληθή Σταυρού. Ένα μεγαλύτερο κομμάτι του Αληθή Σταυρού είχε μεταφερθεί από τον πάπα Ουρβανό Η΄ το 1629 στη βασιλική του Αγ. Πέτρου, όπου φυλάσσεται κοντά στο κολοσσιαίο άγαλμα της αυτοκράτειρας Αγ. Ελένης, που σκάλισε ο Αντρέα Μπόλτζι το 1639.
Σεισμική κρίση στον δυτικό Κορινθιακό το 2020-2021
Καταστροφές
Οι εντάσεις στην πλειόσειστη περιοχή έφτασαν το VIII.
Παραπομπές
Κορινθιακος 2020
Σάντα Κρότσε ιν Τζερουζαλέμε
Άλλα έργα τέχνης
Η αψίδα του ιερού περιλαμβάνει νωπογραφίες με τος Θρύλους του Αληθή Σταυρού, που αποδίδονται στον Μελότσο, Αντονιάτσο Ρομάνο και Μάρκο Παλμετσάνο. Το μουσείο της βασιλικής στεγάζει ένα ψηφιδωτό, που σύμφωνα με τον θρύλο ο Πάπας Γρηγόριος Α΄ (590-604) έφτιαξε, έπειτα από ένα όραμα με τον Χριστό. Πάντως η εικόνα πιστεύεται ότι δόθηκε περί το 1385 από τον ευγενή Ραϊμόνντο ντελ Μπάλτσο Ορσίνι. Αξιοσημείωτος είναι επίσης ο τάφος του καρδιναλίου Φρανθίσκο δε λος Άνχελες Κινιόνες, σκαλισμένος από τον Γιάκοπο Σανσοβίνο το 1536.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Ρώμη
Superdrinks
Το "Superdrink" ή Υπεραναψυκτικό είναι φυσικό αναψυκτικό με συστατικά από υπερτροφές/superfoods, όχι γενετικά τροποποιημένα, χωρίς χημικά συντηρητικά και πρόσθετα. Ενισχύει και ευεργετεί τον οργανισμό χάρη στα πλούσια θρεπτικά συστατικά των υπερτροφών, όπως βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, ουσίες με αντιοξειδωτική δράση κ.ά.
Ο όρος πρώτη φορά χρησιμοποιήθηκε το 2018 για να περιγράψει μια νέα κατηγορία προϊόντων τροφίμων (αναψυκτικά). Τα οποία ήταν φυσικά και βασίζονταν σε υπερτροφές/superfoods και κυρίως σε υπερφρούτα/superfruits. Δεν είχαν γενετικά τροποποιημένα, χημικά συντηρητικά και άλλα πρόσθετα.
Ο όρος Superdrink ή Υπεραναψυκτικό εξυπηρετεί άριστα το μάρκετινγκ των προϊόντων που ανήκουν στην κατηγορία των αναψυκτικών αλλά χάρης στα πλούσια συστατικά των υπερτροφών που εμπεριέχουν τους ευεργετούν και ωφελούν όσους τα καταναλώνουν.
Για να χαρακτηριστεί ένα αναψυκτικό ως Superdrink ή Υπεραναψυκτικό θα πρέπει να εμπεριέχει συστατικά που προέρχονται από Υπετροφές / Superfoods. Μια τροφή καταλήγει στο να χαρακτηριστεί ως υπερτροφή, εφόσον υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός κλινικών ερευνών που να πιστοποιούν τα οφέλη της κατανάλωσης της συγκεκριμένης τροφής στον οργανισμό.
Ενδεικτικές υπερτροφές:
Τσίπριαν Νόρβιντ
Ο Τσίπριαν Κάμιλ Νόρβιντ (πολωνικά: Cyprian Kamil Norwid), γνωστός και ως Τσίπριαν Κονστάντι Νόρβιντ (Cyprian Konstanty Norwid) (24 Σεπτεμβρίου 1821 – 23 Μαΐου 1883), ήταν εθνικά αναγνωρισμένος Πολωνός ποιητής, δραματουργός, ζωγράφος και γλύπτης. Γεννήθηκε στο χωριό Λασκόβο-Γκουούχι της Μασοβίας κοντά στη Βαρσοβία. Ένας από τους μητρικούς του προγόνους ήταν ο Πολωνός βασιλιάς Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι.
Το πρωτότυπο και μη κομφορμιστικό στυλ του Νόρβιντ δεν εκτιμήθηκε στη διάρκεια της ζωής του και εν μέρει λόγω αυτού του γεγονότος, αποκλείστηκε από την υψηλή κοινωνία. Το έργο του ανακαλύφθηκε ξανά και εκτιμήθηκε μόνο από το καλλιτεχνικό κίνημα «Νέα Πολωνία» στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Σήμερα θεωρείται ένας από τους τέσσερις σημαντικότερους Πολωνούς ρομαντικούς ποιητές. Άλλοι ιστορικοί της λογοτεχνίας, ωστόσο, το θεωρούν αυτό μια υπεραπλούστευση και θεωρούν ότι το ύφος του είναι πιο χαρακτηριστικό του κλασικισμού και του παρνασσισμού.
Βιογραφία
Η πρώτη του επιδρομή στη λογοτεχνική σφαίρα έγινε στο περιοδικό Piśmiennictwo Krajowe («Εθνική Λογοτεχνία»), το οποίο δημοσίευσε το πρώτο του ποίημα, Mój ostatni sonet («Το τελευταίο μου σονέτο»), στο τεύχος 8, 1840.
Ευρώπη
Κατά την περίοδο 1849–1852, ο Νόρβιντ έζησε στο Παρίσι, όπου γνώρισε τους Πολωνούς Φρεντερίκ Σοπέν και Γιούλιους Σουοβάτσκι, καθώς και τους Ρώσους Ιβάν Τουργκένιεφ και Αλεξάντερ Χέρτσεν. Οι οικονομικές δυσκολίες, οι ανεκπλήρωτοι έρωτες, οι πολιτικές παρεξηγήσεις και οι αρνητικές κριτικές των έργων του έφεραν τον Νόρβιντ σε δεινή κατάσταση. Έζησε στη φτώχεια και υπέφερε από προοδευτική τύφλωση και κώφωση, αλλά κατάφερε να δημοσιεύσει το έργο του στην παρισινή έκδοση Goniec polski.
Η.Π.Α.
Ο Νόρβιντ αποφάσισε να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 29 Σεπτεμβρίου 1852, υπό τη χορηγία του Βουαντίσουαφ Ζαμόισκι. Στις 12 Φεβρουαρίου 1853 έφτασε στη Νέα Υόρκη με το Margaret Evans και την άνοιξη του ίδιου έτους απέκτησε μια καλά αμειβόμενη δουλειά σε μια εταιρεία γραφικών. Μέχρι το φθινόπωρο, έμαθε για το ξέσπασμα του Κριμαϊκού Πολέμου. Αυτό τον έκανε να σκεφτεί μια επιστροφή στην Ευρώπη και έγραψε στους Άνταμ Μιτσκιέβιτς και Αλεξάντερ Χέρτσεν, ζητώντας τη βοήθειά τους.
Παρίσι
αριστερά|μικρογραφία|240x240εσ| Ο Νόρβιντ το 1882, του [[Παντάλεον Σίντλερ]] Τον Απρίλιο του 1854, ο Νόρβιντ επέστρεψε στην Ευρώπη με τον Πρίγκιπα Μαρτσέλι Λουμπομίρσκι. Έζησε στο Λονδίνο και κέρδισε αρκετά χρήματα μέσα από καλλιτεχνικές προσπάθειες για να μπορέσει τελικά να επιστρέψει στο Παρίσι. Με το καλλιτεχνικό του έργο να αναβιώνει, ο Νόρβιντ μπόρεσε να δημοσιεύσει αρκετά έργα. Έδειξε πολύ έντονο ενδιαφέρον για το ξέσπασμα της Ιανουαριανής Εξέγερσης του 1863. Αν και δεν μπορούσε να συμμετάσχει προσωπικά λόγω της κακής υγείας του, ο Νόρβιντ ήλπιζε να επηρεάσει προσωπικά την έκβαση του γεγονότος.
Το 1866, ο ποιητής ολοκλήρωσε το έργο του στο Vade-Mecum, μια τεράστια ανθολογία στίχων. Ωστόσο, παρά τις μεγαλύτερες προσπάθειές του και τις τρομερές επαφές του, δεν μπόρεσε να δημοσιευτεί. Αυτό περιλάμβανε τον Πρίγκιπα Βουαντίσουαφ Τσαρτορίσκι, ο οποίος δεν έδωσε στον ποιητή το δάνειο που είχε υποσχεθεί.
Τα επόμενα χρόνια, ο Νόρβιντ έζησε σε ακραία φτώχεια και υπέφερε από φυματίωση. Ο ξάδερφός του, Μίχαου Κλετσκόφσκι, μετέφερε αργότερα τον Νόρβιντ στο γηροκομείο του Ινστιτούτου του Αγίου Καζίμιρ στα περίχωρα του Παρισιού, όπου έγινε φίλος του Τεόντορ Γεουοβίτσκι, ο οποίος του έδωσε υλική υποστήριξη. Τους τελευταίους μήνες της ζωής του, ο Νόρβιντ ήταν αδύναμος και καθηλωμένος στο κρεβάτι. Έκλαιγε συχνά και αρνιόταν να μιλήσει με κανέναν. Πέθανε το πρωί της 23ης Μαΐου 1883. Ο Γεουοβίτσκι κάλυψε προσωπικά τα έξοδα ταφής.
Κληρονομιά και μνήμη
μικρογραφία|294x294εσ| Ο Νόρβιντ στο Παρίσι, 1861 Οι ιστορικοί της λογοτεχνίας θεωρούν το έργο του Νόρβιντ ως πολύ μπροστά από την εποχή του για να εκτιμηθεί, με στοιχεία ρομαντισμού, κλασικισμού και παρνασσισμού. Μετά το θάνατό του, πολλά από τα έργα του Νόρβιντ ξεχάστηκαν. Η φινέτσα και το στυλ του εκτιμήθηκαν μόνο στην περίοδο της Νέας Πολωνίας. Εκείνη την εποχή, το έργο του ανακαλύφθηκε και διαδόθηκε από τον Ζένον Πσεσμίτσκι (Zenon Przesmycki), έναν Πολωνό ποιητή και κριτικό λογοτεχνίας που ήταν μέλος της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας. Κάποιοι τελικά κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Νόρβιντ απορρίφθηκε από τους συγχρόνους του, ώστε να γίνει κατανοητός από την επόμενη γενιά των «όψιμων εγγονών».
Ωστόσο, οι απόψεις διίστανται ως προς το αν ήταν αληθινός ρομαντικός καλλιτέχνης – ή αν ήταν καλλιτεχνικά μπροστά από την εποχή του. Τα «Συλλεγμένα Έργα» του Νόρβιντ (Dzieła Zebrane) δημοσιεύθηκαν το 1968 από τον Γιούλιους Βίκτορ Γκομουλίτσκι (Juliusz Wiktor Gomulicki), έναν βιογράφο και σχολιαστή του Νόρβιντ. Η πλήρης εμβληματική συλλογή του έργου του Νόρβιντκυκλοφόρησε την περίοδο 1971–76 ως Pisma Wszystkie («Συλλογικά Έργα»). Αποτελείται από 11 τόμους και περιλαμβάνει όλη την ποίηση του Νόρβιντ, καθώς και τις επιστολές και τις αναπαραγωγές του έργου τέχνης του. Από το 2011 η Ακαδημαϊκή Εταιρεία του Καθολικού Πανεπιστημίου του Λούμπλιν δημοσιεύει μια νέα κριτική έκδοση των πλήρων έργων του, Dziela wszystkie, σε 17 τόμους. Τα γραφικά του έργα εκδόθηκαν σε 4 τόμους μεταξύ 2014 και 2019. Το 2011, ένας Πολωνός ποιητής και μεταφραστής του Νόρβιντ στα γαλλικά, ο Κριστόφ Γεζέφσκι, δημοσίευσε μια πρωτοποριακή μελέτη σχετικά με την επιρροή της αρχαίας κινεζικής σκέψης στον Πολωνό συγγραφέα – Cyprian Norwid a myśl i poetyka Kraju Środka (Τσίπριαν Νόρβιντ και Σκέψη και Ποιητική του Μέσου Βασιλείου).
Στις 24 Σεπτεμβρίου 2001, 118 χρόνια μετά τον θάνατό του στη Γαλλία, μια τεφροδόχος που περιείχε χώμα από τον συλλογικό τάφο όπου είχε ταφεί ο Νόρβιντ στο νεκροταφείο Μονμορενσί του Παρισιού, τοποθετήθηκε στις «Κρύπτες των Βάρδων» στον Καθεδρικό Ναό του Βάβελ. Εκεί, τα λείψανα του Νόρβιντ τοποθετήθηκαν δίπλα σε αυτά των συναδέλφων Πολωνών ποιητών Άνταμ Μιτσκιέβιτς και Γιούλιους Σουοβάτσκι. Η Καμπάνα του Σιγισμούνδου του καθεδρικού ναού, που ακούγεται μόνο όταν συμβαίνουν γεγονότα μεγάλης εθνικής και θρησκευτικής σημασίας, αντήχησε δυνατά για να σηματοδοτήσει την επιστροφή του ποιητή στην πατρίδα του. Κατά τη διάρκεια ειδικής Λειτουργίας των Ευχαριστιών που πραγματοποιήθηκε στον καθεδρικό ναό, ο Αρχιεπίσκοπος της Κρακοβίας, Καρδινάλιος Φραντσίσεκ Μαχάρσκι, είπε ότι 74 χρόνια μετά την μεταφορά των λειψάνων του Γιούλιους Σουοβάτσκι, οι πόρτες της κρύπτης των βάρδων άνοιξαν ξανά «για να υποδεχθούν τον μεγάλο ποιητή, τον Τσίπριαν Νόρβιντ, στον βασιλικό καθεδρικό ναό του Βάβελ, γιατί ήταν ίσος με τους βασιλιάδες».
Το 2021, στην 200ή επέτειο από τη γέννηση του Νόρβιντ, τα αδέρφια Στέφεν και Τίμοθι Κουέι παρήγαγαν μια ταινία μικρού μήκους, Vade-mecum, για τη ζωή και το έργο του ποιητή, σε μια προσπάθεια να προωθήσουν την κληρονομιά του στο ξένο κοινό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί γλύπτες Κατηγορία:Πολωνοί δραματουργοί και θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Πολωνοί ποιητές του 19ου αιώνα Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς του 19ου αιώνα Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Μιχρί Μπελί
Ο Μιχρί Μπελί (Mihri Belli) (1916 – 16 Αυγούστου 2011) ήταν Τούρκος μαρξιστής πολιτικός και διανοούμενος, ο οποίος πολέμησε στον Ελληνικό Εμφύλιο με το Δημοκρατικό Στρατό (ήταν γνωστός ως Καπετάν-Κεμάλ).
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1916 στη Σηλυβρία στην Κωνσταντινούπολη. Πατέρας του ήταν ο Mahmut Hayrettin Bey, ένας από τους ηγέτες του Τουρκικού πολέμου της Ανεξαρτησίας στην Ούρφα (Urfa). Ο Μπελί σπούδασε αρχικά στο Robert College στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια πήγε με υποτροφία στις ΗΠΑ (1936) όπου σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπί. Εκεί ήρθε σε επαφή με τις μαρξιστικές ιδέες και συμμετείχε στο κίνημα για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα.
Επέστρεψε στην Τουρκία το 1940, εντάχθηκε στο παράνομο Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας και έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος δύο χρόνια αργότερα. Τη διετία 1943-1944 εργάστηκε ως επίκουρος καθηγητής στην Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης και υπήρξε ένας από τους ιδρυτές της Ένωσης Προοδευτικής Νεολαίας (İlerici Gençler Birliği). Το 1944 συνελήφθη και πέρασε δύο χρόνια στη φυλακή και στην εξορία.
Το 1946 πέρασε στην Ελλάδα, μέσω Σόφιας, εντάχθηκε στο Δημοκρατικό Στρατό και πήρε μέρος στον Ελληνικό Εμφύλιο, φτάνοντας μέχρι το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Τραυματίστηκε δύο φορές και νοσηλεύτηκε στη Βουλγαρία και στη ΕΣΣΔ.
Συμμετείχε στην ομάδα που εξέδιδε τα επαναστατικά περιοδικά Türk Solu και Aydınlık Sosyalist Dergi. Αφού διώχτηκε από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Τουρκίας εντάχθηκε στο νεοϊδρυθέν Εργατικό Κόμμα (TİP). Τότε διατύπωσε την πολιτική του θέση που είναι γνωστή ως Εθνική Δημοκρατική Επανάσταση (Milli Demokratik Devrim- National Democratic Revolution) από την οποία επηρεάστηκαν πολλές αριστερές επαναστατικές ομάδες εκείνης της περιόδου στην Τουρκία.
Μετά το πραξικόπημα του 1971 ο Μιχρί Μπελί για να αποφύγει τη σύλληψη διέφυγε αρχικά στην Μέση Ανατολή και στη συνέχεια στη Δυτική Ευρώπη. Στη χώρα του επέστρεψε μετά τις εκλογές του 1973 στις οποίες πρώτο κόμμα αναδείχθηκε το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα. Το 1975, και αφού την προηγούμενη χρονιά είχε χορηγηθεί αμνηστία, ίδρυσε το Εργατικό Κόμμα της Τουρκίας (Labour Party of Turkey) του οποίου όμως η λειτουργία απαγορεύτηκε λίγο αργότερα από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Τουρκίας επειδή ζητούσε ίσα δικαιώματα για τους Κούρδους.
Το 1979 ο Μπελί τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια μιας απόπειρας δολοφονίας εναντίον του. Μετά το πραξικόπημα του 1980 έφυγε και πάλι από τη χώρα και εγκαταστάθηκε στη Σουηδία, όπου υποστήριξε το Κουρδικό κίνημα μέχρι την επιστροφή του στην Τουρκία το 1992.
In 1996 συμμετείχε στην ίδρυση του Κόμματος της Ελευθερίας και της Αλληλεγγύης (Freedom and Solidarity Party)(ÖDP) και το 2002 του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος (Socialist Democracy Party)(SDP). Τη χρονιά αυτή ήταν υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές. Το 2007 παραιτήθηκε, μαζί με άλλα ιδρυτικά μέλη του Σοσιαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος, και το 2008 συμμετείχε στην ίδρυση του Σοσιαλιστικού Κόμματος των Εργατών (İşçilerin Sosyalist Partisi -Workers' Socialist Party) που είναι περισσότερο γνωστό ως Σοσιαλιστικό Κόμμα (Sosyalist Parti).
Πέθανε στις 16 Αυγούστου του 2011.
Το 2008 γυρίστηκε το ντοκιμαντέρ Καπετάν Κεμάλ, ο σύντροφος, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Φώτου Λαμπρινού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι πολιτικοί Κατηγορία:Μαχητές του Δ.Σ.Ε Κατηγορία:Μαρξισμός Κατηγορία:Τούρκοι επαναστάτες Κατηγορία:Τούρκοι κομμουνιστές
Ουραίος
thumb|right|250px|Ο ιερός ουραίος Ο αυτοκρατορικός ουραίος είναι αρχαίο αιγυπτιακό σύμβολο της εξουσίας των Φαραώ. Πιθανόν να προέρχεται από την αρχαία αιγυπτιακή λέξη «Ιαρέτ».