cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύγκρουση συρμών στο Ιγκάντου
Γενική εικόνα
Οι κάτοικοι της περιοχής συνέδραμαν τις υπηρεσίες  ασθενοφόρων για να διασώσουν όσους περισσότερους μπορούσαν. Η έλλειψη γιατρών στο νοσοκομείο της Ντοντόμα ήταν τόσο μεγάλη, που η υπουργός Υγείας της Τανζανίας, Άννα Αμπντάλλα, αναγκάστηκε να βοηθήσει περισσότερους από 400 ανθρώπους που τραυματίστηκαν σοβαρά. Οι ομάδες διάσωσης παρεμποδίστηκαν επίσης από την έλλειψη μεγάλων μηχανημάτων κοπής ή βιομηχανικού εξοπλισμού που απαιτούνται για την αποκοπή ή την απελευθέρωση τραυματιών από τα συντρίμμια. Ο απαραίτητος εξοπλισμός δεν έφτασε μέχρι το βράδυ.
Τέσσερις ημέρες μετά το περιστατικό, η κυβέρνηση της Τανζανίας εξέδωσε μια δήλωση σύμφωνα με την οποία 281 άνθρωποι σκοτώθηκαν στη σύγκρουση ή πέθαναν στη συνέχεια στο νοσοκομείο, αν και ο αριθμός αυτός θεωρείται πιθανό να αυξηθεί, δεδομένου του αριθμού των ατόμων που τραυματίστηκαν σοβαρά. Υπήρχαν 88 πτώματα που δεν ήταν δυνατό να αναγνωριστούν και τα οποία τάφηκαν στο νεκροταφείο Μαΐλι Μπίλι έξω από την Ντοντόμα. Η κρατική εταιρεία "Tanzania Railways Corporation" (TRC) έδωσε αργότερα ατομικές αποζημιώσεις μεταξύ 100.000 και 500.000 σελινίων στις οικογένειες των θυμάτων, αποζημίωση που εξόργισε ορισμένους που κατηγόρησαν την TRC για τη συντριβή.
Τους μήνες πριν από το ατύχημα, η Τανζανία αναζητούσε ιδιωτική εταιρεία για να αναλάβει τον έλεγχο του σε πολύ κακή κατάσταση κρατικού σιδηροδρομικού συστήματος και είχε πάρει συνεντεύξεις από εκπροσώπους ευρωπαϊκών και νοτιοαφρικανικών εταιρειών. Τελικά το 2007 η TRC παραχωρήθηκε στην Κοινοπραξία "Rites" της Ινδίας το 2007, αλλά τελικά ανακτήθηκε από την κυβέρνηση της Τανζανίας το 2011.
Υπήρξαν επίσης εικασίες, τις οποίες διέψευσαν κατηγορηματικά τόσο η οργάνωση όσο και ο πρωθυπουργός Φρέντερικ Σουμάγιε (Frederick Sumaye), ότι το δυστύχημα ήταν δολιοφθορά που διαπράχθηκε από αγανακτισμένα μέλη του συνδικάτου σιδηροδρομικών που διαμαρτύρονταν για την εκκρεμή πώληση της εταιρείας, αλλά δεν έχουν δοθεί ποτέ στοιχεία γι' αυτό. Αντίθετα, κυβερνητική ανακοίνωση κατηγορούσε τον μηχανοδηγό ότι "επέδειξε αργές αντιδράσεις".
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιφέρεια Ντοντόμα Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Γκενγκλάνζ
Το Γκενγκλάνζ (Γκένγκλινγκεν, Φραγκονικά της Λωρραίνης Γκένγκλινγκεν) είναι κοινότητα στο Νομό Μοζέλ της Διοικητικής Περιοχής Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Μπελλούσκο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντσα και της Μπριάντσα
Εμερίκ Λαπόρτ
Ο Εμερίκ Λαπόρτ (Aymeric Laporte, 27 Μαΐου 1994) είναι Ισπανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τη Μάντσεστερ Σίτι.
Ο Λαπόρτ γεννήθηκε στην Αζέν και είναι Βασκικής καταγωγής. Έγινε μέλος της Ατλέτικ Μπιλμπάο το 2010, σε ηλικία 16 ετών, και έτσι έγινε μόλις ο δεύτερος Γάλλος ποδοσφαιριστής, μετά τον Μπισεντέ Λιζαραζού, που αγωνίστηκε με την ομάδα. Με την Μπιλμπάο αγωνίστηκε 220 φορές και σκόραρε δέκα φορές. Τον Ιανουάριο του 2018 αποκτήθηκε από την Μάντσεστερ Σίτι για 57 εκατομμύρια λίρες, το οποίο αποτελούσε ρεκόρ συλλόγου. Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε το εγχώριο ντρεμπλ το 2019 και ήταν μέλος της καλύτερης όμαδας της Πρέμιερ Λιγκ για τη σαιζόν.
Ο Λαπόρτ έχει 51 συμμετοχές με τις νεανικές ομάδες της εθνικής Γαλλίας, αλλά ενώ έχει κληθεί στην εθνική, δεν έχει αγωνιστεί. Τον Μάιο του 2021 άλλαξε χώρα πολιτογράφησης από Γαλλία σε Ισπανία ώστε να αγωνιστεί με την εθνική Ισπανίας στο Euro 2020.
Τίτλοι
Athletic Bilbao
Manchester City
Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλέτικ Μπιλμπάο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Ντράγκα Μασίν
Η Ντραγκίνια "Ντράγκα" Ομπρένοβιτς (Драгиња "Драга" Обреновић,11 Σεπτεμβρίου 1866 - 11 June 1903), πρώην Μασίν (Машин), ήταν η βασιλική σύζυγος του βασιλιά Αλέξανδρου Ομπρένοβιτς του Βασιλείου της Σερβίας. Ήταν προηγουμένως κυρία επί των τιμών για τη μητέρα του Αλεξάνταρ, Βασίλισσα Ναταλία (μέχρι το 1897).
Νεαρή ηλικία
αριστερά|μικρογραφία| Η Ντράγκα Μασίν σε νεαρή ηλικία (άγνωστη ημερομηνία) Η Ντράγκα ήταν η τέταρτη κόρη του Πάντα Λοντζέβιτσα, νομάρχη της περιοχής Αραντέλοβατς και της συζύγου του Αντέλιγια (το γένος Κόλιεβιτς). Η Ντράγκα ήταν το έκτο από τα επτά αδέλφια. Είχε δύο αδελφούς, τον Νικόλα και τον Νικόντιγιε και τέσσερις αδελφές, την Χριστίνα, την Σίνα, την Άννα και τη Βόικα. Η μητέρα της Ντράγκα ήταν διψομανιακή και ο πατέρας της πέθανε σε ψυχιατρικό άσυλο.
Σε ηλικία εννέα ετών, η Ντράγκα στάλθηκε σε σχολείο στο Βελιγράδι, όπου ολοκλήρωσε τη σχολική της εκπαίδευση. Στη συνέχεια παρακολούθησε το "Ίδρυμα Σερμάνκα" ή το "Ινστιτούτο Γυναικών". Εκεί έμαθε πολλές ξένες γλώσσες, όπως Ρωσικά, Γαλλικά και Γερμανικά. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Βελιγράδι, η Ντράγκα άρχισε να γράφει μυθιστορήματα και διηγήματα και να μεταφράζει βιβλία για να κερδίσει χρήματα. Παρά το γεγονός ότι ο πατέρας της προσέφερε πολλά, άρχισε να κερδίζει τα προς το ζην ως πολύ νεαρό κορίτσι. Δημοσίευσε ακόμη και μερικές ενδιαφέρουσες ιστορίες σε ξένα περιοδικά. Της άρεσε να διαβάζει και ιδιαίτερα του άρεσε να διαβάζει τον Σταντάλ.
Η Ντράγκα ήταν εγγονή του Νίκολα Λοντζέβιτσα, συγγενή της Πριγκίπισσας Λιούμπικα της Σερβίας και στενός σύντροφος του συζύγου της Πρίγκιπα Μίλο, του εγγονού του Αλεξάνταρ. Η γιαγιά από την πλευρά του πατέρα της ήταν η Ντουρντίγια Τσάπαριτς, συγγενής του Βοβόδα Ιλίγια Τσάπαριτς (πέθανε το 1844), που ήταν σύζυγος της κόρης του Καραγιώργη Πέτροβιτς, Σταμένκα Καραγεώργεβιτς. Κατά τη στιγμή της το δεύτερο γάμο της, ήταν η χήρα του Σβέτοζαρ Μασίν (1851-1886), ενός Τσέχου πολιτικός μηχανικός, με τον οποίο παντρεύτηκε τον Αύγουστο του 1883 στο Καθεδρικό Ναό του Βελιγραδίου. Ήταν δώδεκα χρόνια μεγαλύτερη από τον Αλεξάνταρ.
Βασίλισσα
Το μετάλλιο της Βασίλισσας Ντράγκα της Σερβίας δημιουργήθηκε προς τιμήν της στις 7 Απριλίου 1902. Αυτό το μετάλλιο απονεμήθηκε στις κυρίες για «επίτευξη αξιοπρεπούς φιλανθρωπικού έργου».
Δολοφονία
Η φήμη για τη βασιλική διαδοχή οδήγησε στη δολοφονία του ζευγαριού. Το βράδυ της 10-11 Ιουνίου 1903, μία ομάδα αξιωματικών του στρατού εισέβαλε στο βασιλικό παλάτι, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Ντραγκούτιν Ντιμιτρίγιεβιτς και άλλους. Στρατεύματα με επικεφαλής άλλους αξιωματικούς που συμμετείχαν στη συνωμοσία αναπτύχθηκαν κοντά στο παλάτι και οι βασιλικοί φρουροί δεν προσέφεραν αποτελεσματική αντίσταση κατά τη διάρκεια της σύγχυσης μετά την απενεργοποίηση του ηλεκτρικού φωτισμού του κτιρίου. Αρχικά οι συνωμότες δεν μπόρεσαν να βρουν τον Αλεξάνταρ και τον Ντράγκα. Ωστόσο, ένας βοηθός του βασιλιά συνελήφθη και είτε λόγω συμπάθειας για τη συνωμοσία είτε από φόβο για τη ζωή του, αποκάλυψε ότι κρύβονταν σε μία μεγάλη ενσωματωμένη ντουλάπα έξω από την κρεβατοκάμαρά τους.
Μία άλλη αναφορά λέει ότι ο Αλεξάντερ δεν έκλεισε σωστά την μυστική πόρτα. Βγαίνοντας μερικώς ενδεδυμένοι, το ζευγάρι δολοφονήθηκε με σπαθιά και πυροβολισμούς από τους αξιωματικούς, μερικοί από τους οποίους φέρεται να ήταν μεθυσμένοι. Τα πτώματα ακρωτηριάστηκαν και στη συνέχεια ρίχτηκαν από ένα μπαλκόνι του παλατιού σε σωρούς κοπριάς στον κήπο. Τα δύο αδέλφια της Ντράγκα, ο ΝΙκοντίγιε και ο Νικόλα, εκτελέστηκαν από εκτελεστικό απόσπασμα την ίδια ημέρα.μικρογραφία| Βλάχο Μπούκοβατς - βασίλισσα Ντράγκα Ομπρένοβιτς, Μουσείο Ρούντνικ-Τάκοβο, 1901
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Βολιβίας
Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Βολιβίας (ισπανικά: Federación Boliviana de Fútbol, FBF) είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στη Βολιβία. Ιδρύθηκε το 1925 και είναι η όγδοη παλαιότερη ομοσπονδία της Νότιας Αμερικής, ενώ το 1926 έγινε μέλος της CONMEBOL, καθώς και της FIFA. Είναι υπεύθυνη για την οργάνωση και λειτουργία των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Βολιβίας.
Ντράγκα Μασίν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας Κατηγορία:Οίκος των Ομπρένοβιτς Κατηγορία:Βασιλική οικογένεια της Σερβίας Κατηγορία:Ευρωπαίες βασίλισσες (σύζυγοι βασιλέων) Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου Βολιβίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Βολιβία
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2022
Το 18ο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου διεξήχθη, υπό την αιγίδα της World Athletics, στο Βελιγράδι της Σερβίας, από τις 18 έως τις 20 Μαρτίου 2022.
Εκλογή
Το Βελιγράδι επιλέχθηκε για το Πρωτάθλημα στις 22 Νοεμβρίου 2019.
Παραπομπές
2022 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού
Αυτοκράτορας Κόγκον
Ο Αυτοκράτορας Κόγκον (光厳天皇, Kōgon-tennō, 1 Αυγούστου 1313 – 5 Αυγούστου 1364) ήταν ο πρώτος από τους Αυτοκράτορες της Βόρειας Αυλής κατά την περίοδο της Βόρειας και Νότιας Αυλής (Nanboku-chō) στην Ιαπωνία. H βασιλεία του εκτείνεται από το έτος 1331 ως το 1333.
Καταγωγή
Πριν από την άνοδό του στον θρόνο κατά την περίοδο Νανμπόκου-Τσό, το προσωπικό του όνομα (imina) ήταν Kαζουχίτo-σιννό (量仁親王). Ήταν ο τρίτος γιος του Αυτοκράτορα Γκο-Φουσίμι της γραμμής Τζιμγιόιν. Η μητέρα του ήταν η Kόγκιμον-ιν Νέισι (広義門院寧子). Υιοθετήθηκε από τον θείο του, Αυτοκράτορα Χαραζόνo. Η οικογένειά του περιελάμβανε τις εξής συζύγους και τέκνα:
Γεγονότα της ζωής του Kόγκον
Στη διάρκεια της ζωής του, ο Kόγκον και οι γύρω του πίστευαν ότι κατέλαβε τον θρόνο των Χρυσανθέμων από τις 22 Οκτωβρίου 1331 έως τις 7 Ιουλίου 1333. Ο Kαζουχίτo-σινό ονομάστηκε πρίγκιπας διάδοχος και διάδοχος του αυτοκράτορα Γκο-Ντάιγκo της γραμμής Νταϊκακούτζι το 1326. Αυτή τη στιγμή στην ιαπωνική ιστορία, με απόφαση του σογκουνάτου Kαμακούρα, ο θρόνος θα εναλλάσσονταν μεταξύ των γραμμών Νταϊκακούτζι και Τζιμγιόιν κάθε δέκα χρόνια. Ωστόσο, ο Γκο-Ντάιγκo δεν συμμορφώθηκε με αυτή τη διαπραγματευόμενη συμφωνία.
Το 1336, ο Tακαούτζι εγκατέστησε τον μικρότερο αδελφό του Kόγκον στον θρόνο ως Αυτοκράτορα Kομγιό. Ο Γκο-Ντάιγκo κατέφυγε στο Γιοσίνo, στην επαρχία Γιαμάτo και συνέχισε να διεκδικεί τον θρόνο, καθιερώνοντας αυτό που θα γινόταν γνωστό ως Νότια Αυλή. Η αυλή του Κομγιό παρέμεινε στο Κιότο και θα ονομαζόταν Βόρεια Αυλή. Αυτό σηματοδότησε την αρχή της περιόδου της Βόρειας και Νότιας Αυλής της Ιαπωνικής ιστορίας, η οποία διήρκεσε μέχρι το 1392.
Μετά από αυτό, ο Kόγκον κρατήθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό για το υπόλοιπο της ζωής του. Στα τελευταία του χρόνια, ασπάστηκε τον Βουδισμό Ζεν και απεβίωσε στις 5 Αυγούστου 1364.
Εποχές της βασιλείας του Kόγκον
Τα χρόνια της βασιλείας του Kόγκον προσδιορίζονται πιο συγκεκριμένα από περισσότερα από ένα ονόματα εποχής (nengō).
Σημειώσεις
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό kamon — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ιαπωνικά (ja) Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Καρνεόλη
μικρογραφία|Ημιπολύτιμοι λίθοι καρνεόληςΗ καρνεόλη (ή κορνεόλη ) είναι ορυκτό ερυθροκάστανου χρώματος που χρησιμοποιείται συνήθως ως ημιπολύτιμος λίθος. Παρόμοιος με την καρνεόλη λίθος είναι ο σάρδιος, που είναι συνήθως σκληρότερος και σκουρότερος (η διαφορά μεταξύ τους δεν είναι μεγάλη και συχνά η καρνεόλη και ο σάρδιος ταυτίζονται). Τόσο η καρνεόλη όσο και ο σάρδιος είναι ποικιλίες χαλκιδόνιου λίθου, ενός ορυκτού που περιέχει διοξείδιο του πυριτίου, χρωματισμένου με ακαθαρσίες οξείδιου του σιδήρου. Το χρώμα της καρνεόλης παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία από πορτοκαλί ανοιχτό έως έντονο, σχεδόν μαύρο. Συνηθέστερα απαντάται στη Βραζιλία, την Ινδία, τη Ρωσία (Σιβηρία) και τη Γερμανία.
Ιστορία
μικρογραφία|Ινδικές χάντρες καρνεόλης με λευκό μοτίβο που χαράχθηκε με χρήση καυστικού οξέως. Εισήχθησαν στα [[Σούσα την περίοδο μεταξύ 2600–1700 π.Χ. όπου και βρέθηκαν. Μουσείο Λούβρου (Sb 17751).  Οι χάντρες αυτές είναι πανομοιότυπες με αυτές που βρέθηκαν στη θέση Dholavira του Πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού. ]] H κόκκινη ποικιλία χαλκηδόνιου είναι γνωστό ότι χρησιμοποιήθηκε για χάντρες ήδη από την Πρώιμη Νεολιθική Εποχή, στη Βουλγαρία. Οι πρώτες πολύπλευρες χάντρες από καρνεόλη καταγράφονται στη Χαλκολιθική νεκρόπολη της Βάρνα (μέσον της 5ης χιλιετίας π.Χ.).
Το τόξο-τρυπάνι χρησιμοποιήθηκε για το άνοιγμα οπών στον καρνεόλη λίθο στην περιοχή Mehrgarh του Πακιστάν την εποχή μεταξύ 5ης - 4ης χιλιετίας π.Χ.
Καρνεόλη διασώθηκε στα μινωικά στρώματα της Εποχής του Χαλκού στην Κνωσό της Κρήτης, σε μία μορφή που αποδεικνύει ότι χρησιμοποιήθηκε στις διακοσμητικές τέχνες. Η χρήση αυτή χρονολογείται στο 1800 π.Χ. περίπου.
Η καρνεόλη χρησιμοποιήθηκε ευρέως κατά τη διάρκεια των ρωμαϊκών χρόνων στη δημιουργία έγγλυφων πολύτιμων λίθων για σφραγιστικά δακτυλίδια που χρησιμοποιούνταν για να αποτυπώσουν μία σφραγίδα σε κερί επάνω στην αλληλογραφία ή σε άλλα σημαντικά έγγραφα. Η καρνεόλη έχει την ιδιότητα να μην κολλά στο ζεστό κερί.
Ο σάρδιος λίθος χρησιμοποιήθηκε για τους ασσυριακούς σφραγιδοκύλινδρους, τους αιγυπτιακούς και φοινικικούς σκαραβαίους, και τους πρώιμους ελληνικούς και ετρουσκικούς (ημι)πολύτιμους λίθους.
Στο Βρετανικό Μουσείο, στη συλλογή σφραγίδων που προέρχονται από τη δυτική Ασία, υπάρχει ένας Νεο-Ασσυριακός σφραγιδοκύλινδρος από καρνεόλη, του 8ου αιώνα π.Χ., όπου απεικονίζεται μία σκηνή από το Έπος του Γκιλγκαμές.
Ετυμολογία
μικρογραφία|Αρχαίο αιγυπτιακό περιδέραιο που αποτελείται από αμφικωνικές χάντρες καρνεόλης, χάντρες από στρεπτά φύλλα χρυσού και δέκα περίαπτα. Μουσείο Τέχνης Walters. Παρόλο που σήμερα είναι η πιο κοινή ονομασία του λίθου αυτού, ο όρος "καρνεόλη" αποτελεί μία παραφθορά του 16ου αιώνα της λέξης "κορνεόλη" του 14ου αιώνα (και των σχετικών ορθογραφικά λέξεων κορνελίνη και κορναλίνη).
Η λέξη "καρνεόλη" συγγενεύει με παρόμοιες λέξεις σε διάφορες ρομανικές γλώσσες και προέρχεται από το μεσαιωνικό λατινικό "corneolus", το οποίο με τη σειρά του προήλθε από τη λατινική λέξη "cornum", που είναι το δέντρο κρανιά (ή κρανειά), ένα είδος αγριοκερασιάς, που τα σχεδόν διαφανή κόκκινα φρούτα της μοιάζουν στον λίθο αυτό. Το αγγλικό λεξικό της Οξφόρδης, διαστρεβλώνοντας τον όρο "κορνεόλη", ονομάζει "καρνεόλη" το ορυκτό αυτό, κατ' αναλογία με τη λατινική λέξη caro (-rnis), που σημαίνει σάρκα. Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, ο "σάρδιος" πήρε την ονομασία του από τις Σάρδεις, πόλη της Λυδίας, από όπου προήλθε, ενώ σύμφωνα με άλλους, ο όρος μπορεί τελικά να σχετίζεται με την περσική λέξη سرد sered, που σημαίνει κιτρινωπό κόκκινο.
Σάρξ σημαίνει "σάρκα" στα αρχαία ελληνικά. Υπάρχουν κι άλλοι λίθοι με παρόμοια ονομασία, όπως η πέτρα όνυχας στο σαρδόνυχα, που προέρχεται από την ελληνική λέξη "νύχι", επειδή ο λίθος όνυχας έχοντας το χρώμα της σάρκας και άσπρες ρίγες, μπορεί να θυμίζει ένα νύχι ανθρώπινου δάκτυλου.
Διάκριση μεταξύ καρνεόλης και σάρδιου
Οι λέξεις καρνεόλη και σάρδιος χρησιμοποιούνται συχνά εναλλακτικά, ως συνώνυμες, αλλά μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθούν για να δηλώσουν διαφορετικές υποκατηγορίες πετρωμάτων. Μερικές από τις διαφορές τους είναι ότι η καρνεόλη έχει πιο ανοιχτό χρώμα, με αποχρώσεις που ποικίλουν από πορτοκαλί έως ερυθρωπό καφέ. Αντίθετα, το χρώμα του σάρδιου είναι σκουρότερο, από βαθύ ερυθρωπό καφέ έως σχεδόν μαύρο. Όσον αφορά στη σκληρότητα των δύο πετρωμάτων, η καρνεόλη είναι μαλακότερη σε σύγκριση με τον σάρδιο ο οποίος είναι σκληρότερος και ανθεκτικότερος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολύτιμοι λίθοι Κατηγορία:Ορυκτά του πυριτίου
Λακκί Καρπάθου
Για συνώνυμους οικισμούς δείτε το λήμμα Λακκί (αποσαφήνιση)
Το Λακκί είναι πεδινό χωριό της Καρπάθου σε υψόμετρο 70 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Λακκί βρίσκεται στα νότια του νησιού και τα ανατολικά παράλιά του, σε απόσταση 6 χλμ. ΝΔ. από την Κάρπαθο (ή Πηγάδια) και 4,5 χλμ ΝΑ. από τους Μενετές. Είναι τουριστικός προορισμός του νησιού, γνωστός για τους πολλούς κόλπους στον όρμο του Βαθυποτάμου, με αρκετά τουριστικά καταλύματα και κέντρα εστίασης. Πιο γνωστή είναι η "Αμμοωπή" με αρκετά ξενοδοχεία, ταβέρνες, καταστήματα, γραφεία ενοικιάσεως αυτοκινήτων κ.λπ. Άλλες είναι τα "Βοτσαλάκια" με άμμο και ψιλό βότσαλο, ο "Πέρα Άμμος" και η "Μικρή Αμμοωπή" με ξανθή άμμο και ρηχά νερά. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μενετών. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Μενετών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Καρπάθου του Δήμου Καρπάθου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 122 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Καρπάθου
Χλωρίς (νύμφη)
right|thumb|«Καθώς ομιλεί, τα χείλη της αναπνέουν τριαντάφυλλα: Ήμουν η Χλωρίς, που πλέον ονομάζομαι Φλώρα.» [[Οβίδιος]] Στην ελληνική μυθολογία, η Χλωρίς ήταν νύμφη ή θεά που σχετιζόταν με την άνοιξη, τα λουλούδια και τη νέα ανάπτυξη, η οποία πιστεύεται ότι κατοικούσε στα Ηλύσια Πεδία.
Μυθολογία
Η Χλωρίς απήχθη από τον Ζέφυρο, τον θεό του δυτικού ανέμου (ο οποίος, όπως επισημαίνει ο ίδιος ο Οβίδιος, ήταν παράλληλος με την ιστορία του αδελφού του, Βορέα, και της Ωρείθυιας), που την μεταμόρφωσε σε μια θεότητα γνωστή ως Φλώρα, αφότου παντρεύτηκαν. Μαζί, έχουν έναν υιό, ονόματι Καρπό. Θεωρήθηκε, επίσης, ότι ήταν υπεύθυνη για τις μεταμορφώσεις του Αδώνιδος, του Άττιδος, του Κρόκου, του Υακίνθου και του Νάρκισσου σε λουλούδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νύμφες Κατηγορία:Νύμφες της ελληνικής μυθολογίας
Άλσος Αιγάλεω (Μπαρουτάδικο)
δεξιά|300 px|μικρογραφία|Η είσοδος του Άλσους ΑιγάλεωΤο Άλσος Αιγάλεω ή «Μπαρουτάδικο», ονομασία που παραπέμπει στο πρώην Πυριτιδοποιείο της περιοχής, είναι μία δενδροφυτευμένη έκταση περίπου 134 στρεμμάτων, μεταξύ της Ιεράς Οδού και της Λεωφόρου Αθηνών – Κορίνθου στο Αιγάλεω Αττικής. Αποτελεί το μεγαλύτερο πνεύμονα πρασίνου στη Δυτική Αττική.
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Η ιστορική καμινάδα του πρώην ΠυριτιδοποιείουΚατά τη δεκαετία του ’60 η παραγωγή του –πρώην- εργοστασίου έχει ατονήσει, λόγω των πολλών διαμαρτυριών των κατοίκων για τα θανατηφόρα ατυχήματα που συνέβαιναν, συχνά με πολλά θύματα, από εκρήξεις των επικίνδυνων υλών οι οποίες χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή πυρομαχικών. Το 1970 το εργοστάσιο αναστέλλει οριστικά τη λειτουργία του, το 1974 ο χώρος περιέρχεται στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, ο εξοπλισμός δωρίζεται στον ελληνικό στρατό, οι εγκαταστάσεις κατεδαφίζονται (πλην μίας καμινάδας και ενός υδροσυλλέκτη) και φυτεύονται συνολικά 40.000 δένδρα. Ο θεμέλιος λίθος, τίθεται, συμβολικά, στις 14 Νοεμβρίου του 1976 επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή από τον ίδιο (που φύτεψε έναν πλάτανο) και τον τότε υπουργό δημοσίων έργων Χριστόφορο Στράτο.
Στη δενδροφύτευση του Άλσους συνεισέφεραν τόσο ο Δήμος Αιγάλεω, όσο και ο Αναπτυξιακός Σύνδεσμος Δυτικής Αθήνας. Από την αρχική έκταση, ωστόσο, εξαιρέθηκαν σημαντικά τμήματα, στα οποία κατασκευάστηκαν κυρίως εκπαιδευτικές (Πανεπιστημιούπολη Άλσους Αιγάλεω, Νηπιαγωγεία, Δημοτικά Σχολεία, Γυμνάσια και Λύκεια), εργατικές (ΟΑΕΔ, ΚΕΤΕΚ) και αθλητικές εγκαταστάσεις (ΔΑΚ Αιγάλεω, χώροι αθλοπαιδιών), χώροι εστίασης, όπως και το ανοικτό θέατρο «Αλέξης Μινωτής», τα εγκαίνια του οποίου πραγματοποιήθηκαν από τον επίτιμο δημότη Αιγάλεω Μάνο Χατζηδάκι.
Παραπομπές
Αιγαλεω Αλσος Αιγαλεω Αλσος
Μπερναρέτζο
Το Μπερναρέτζο (ιταλικά: Bernareggio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντσα και της Μπριάντσα
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2006-07
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2006-07 ήταν η 30η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΕΚ για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2006-07 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας.
Σύμφωνα με τη σειρά κατάταξη της πρώτης φάσης, οι πρώτες οχτώ ομάδες έδωσαν μεταξύ τους αγώνες play off για την ανάδειξη του πρωταθλητής. Στον Α΄ γύρο των play off οι ομάδες αναμετριόνταν ως εξής: 1η-8η, 2η-7η, 3η-6η και 4η-5η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Στον Β΄ γύρο των play off (ημιτελική φάση) η νικήτρια του ζευγαριού 1η-8η αντιμετώπισε την νικήτρια του ζευγαριού 4η-5η και η νικήτρια του ζευγαριού 2η-7η αντιμετώπισε τη νικήτρια του ζευγαριού 3η-6η. Για την πρόκριση στον επόμενο γύρο έπρεπε μία ομάδα από κάθε ζευγάρι να πετύχει 3 νίκες.
Οι νικήτριες των δύο ζευγαριών της ημιτελική φάσης αναμετρήθηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας. Για να ανακηρυχθεί μια ομάδα πρωταθλήτρια έπρεπε να πετύχει 4 νίκες. Οι δύο ηττημένες αναμετρήθηκαν για την κατάκτηση της τρίτης θέσης. Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης απαιτούνταν 3 νίκες.
Οι ηττημένες ομάδες της 1ης φάσης των play off αγωνίστηκαν μεταξύ τους για την ανάδειξη της ομάδας που υποβιβάστηκε (play out). Ο ηττημένος του αγώνα 1η-8η αντιμετώπισε τον ηττημένο του αγώνα 4η-5η και ο ηττημένος του αγώνα 2η-7η αντιμετώπισε τον ηττημένο του αγώνα 3η-6η. Για την ανάδειξη των νικητών ήταν απαραίτητες 3 νίκες. Οι ηττημένες των δύο ζευγαριών αναμετρήθηκαν για την ανάδειξη της ομάδας που υποβιβάστηκε ενώ οι νικήτριες αναμετρήθηκαν για τις θέσεις 5 και 6. Οι αγώνες για την ανάδειξη της ομάδας που υποβιβάστηκε κρίνοντας στις 4 νίκες ενώ για τις θέσεις 5 και 6 οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν σε μονό αγώνα με γηπεδούχο ομάδα αυτή που είχε την υψηλότερη θέση στη βαθμολογία της Α΄ βάσης. Ωστόσο, στο τέλος του πρωταθλήματος αποφασίστηκε να μην υποβιβαστεί καμία ομάδα.
Σε όλους τους γύρους μετρούσαν οι νίκες που είχαν πετύχει οι ομάδες στην Α΄ φάση του πρωταθλήματος. Η σειρά των αγώνων κάθε ζευγαριού ξεκινούσε στην έδρα της ομάδας που τερμάτισε πιο ψηλά στη λήξη της Α΄ φάσης του πρωταθλήματος και συνεχίζονταν εναλλάξ στις έδρες των δύο ομάδων μέχρι την ολοκλήρωση της φάσης.
Σύστημα βαθμολόγησης
Κάθε νίκη βαθμολογείτο με 2 βαθμούς και κάθε ήττα με 1 βαθμό.
Κριτήρια κατάταξης Α΄ φάσης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2006-07
Αποτελέσματα
Πηγή : Αποτελέσματα 2006-07
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο αναμετρήθηκαν οι:
Πηγή : Αποτελέσματα 2006-07
Ημιτελική φάση
Στην ημιτελική φάση αναμετρήθηκαν οι:
Πηγή : Αποτελέσματα 2006-07
Ανάδειξη πρωταθλητή
Πηγή : Αποτελέσματα 2006-07
Τρίτη θέση
Για την κατάκτηση της τρίτης θέσης αναμετρήθηκαν η Ανόρθωση και ο Απόλλωνας. Η Ανόρθωση είχε πετύχει 2 νίκες στην Α΄ φάση. Στον πρώτο αγώνα των play off κέρδισε ξανά και κατέκτησε την τρίτη θέση.
Θέσεις 5-6
Για την κατάκτηση της 5ης θέσης αναμετρήθηκαν το Grammar School και ο Άρης Πολεμίου σε μονό αγώνα στην έδρα του Grammar School το οποίο είχε τερματίσει πιο ψηλά στην Α΄ φάση. Το Grammar School κέρδισε και κατέκτησε την 5η θέση.
Υποβιβασμός
Για τον καθορισμό της ομάδας που υποβιβάστηκε αναμετρήθηκαν ο Πανιδαλιακός και το ΘΟΪ Αυγόρου. Ο Πανιδαλιακός είχε πετύχει 2 νίκες στην Α΄ φάση. Μετά από 4 αγώνες το σκορ έγινε 4-2 νίκες υπέρ του ΘΟΪ και έτσι ο Πανιδαλιακός υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.
Τελική κατάταξη
Πηγή : Βαθμολογία 2006-07
Μπεζάνα ιν Μπριάντσα
Η Μπεζάνα ιν Μπριάντσα (ιταλικά: Besana in Brianza) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντσα και της Μπριάντσα
Χρήστος Μαντζουρίδης
Ο Μαντζουρίδης Χρήστος είναι Έλληνας παλαίμαχος αθλητής της υδατοσφαίρισης και νυν προπονητής του Α.Σ. Άρης στους Παίδες. Γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1970 στη Θεσσαλονίκη, έχει ύψος 1,81 μ., βάρος 96 κ. και υπήρξε για πολλά έτη διεθνής με την Εθνικής Ελλάδας. Αγωνιζόταν στη θέση του φουνταριστού κυρίως.
Βιογραφικό
Ο Χρήστος Μαντζουρίδης ξεκίνησε την καριέρα του στον Γυμναστικό Σύλλογο Ηρακλή στον οποίο αγωνίστηκε από το 1983 έως το 1999. Με την ομάδα του Ηρακλή κατέκτησε 4 πρωταθλήματα ( 1 παιδικό, 2 εφήβων και 1 νέων). Τις περιόδους 1989 και 1991 ήταν πρώτος σκόρερ στην διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδος υδατοσφαίρισης ανδρών με 32 γκολ, ρεκόρ γκολ σε μια σεζόν που δεν έχει καταρριφθεί μέχρι σήμερα. Ταυτόχρονα είναι 6ος σκόρερ όλων των εποχών στην διοργάνωση του κυπέλλου με 133 γκολ. Τις περιόδους 1991 και 1992 ήταν πρώτος σκόρερ στην κανονική περίοδο του Πρωταθλήματος Α1 υδατοσφαίρισης ανδρών. Επίσης την σεζόν 1996 ήταν πρώτος σκόρερ του Πρωταθλήματος Α2 κατηγορίας. Με τα χρώματα του Ηρακλή αγωνίστηκε σε όλες τις ηλικιακές εθνικές ομάδες, καθώς και στην εθνική ανδρών. Έχει πάνω από 200 συμμετοχές σε όλες τις εθνικές ομάδες. Με τον Ηρακλή έχει πετύχει πάνω από 600 γκολ στην Α1 εθνική κατηγορία και μέχρι σήμερα είναι ο αθλητής με τις περισσότερες συμμετοχές και τα περισσότερα γκολ για την ομάδα του Ηρακλή.
Το έτος 1992 και για 6 μήνες αγωνίστηκε με την ομάδα της Frem Όντενσε Δανίας με την οποία έπαιξε και στο champions league.
Το 2000 μεταγράφηκε στην ομάδα του Π.Α.Ο.Κ. (υδατοσφαίριση) στην οποία έμεινε για 4 χρόνια. Την σεζόν 2000 ήταν από τους μεγάλους πρωταγωνιστές της ομάδας στην Α2 κατηγορία, καθώς βγήκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος και βοήθησε τα μέγιστα ώστε η ομάδα να ανέβει στην Α1 κατηγορία για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια. Την σεζόν 2003 ήταν μέλος της ομάδας του Π.Α.Ο.Κ που για πρώτη φορά κέρδισε την συμμετοχή της στα Ευρωπαϊκά κύπελλα.
Το 2004 γυρίζει στον Ηρακλή με τον οποίο αγωνίζεται για ακόμα 2 χρονιές στην Α1 εθνική κατηγορία.
Όταν σταμάτησε από την Α1 εθνική κατηγορία το 2005 ήταν τέταρτος σκόρερ όλων των εποχών στο πρωτάθλημα της Ελλάδας.
Το 2006 και το 2007 αγωνίστηκε στον Ναυτικό Όμιλο Καβάλας και το 2008 στον Ναυταθλητικό Όμιλο Αλεξανδρούπολης.
Σαν προπονητής δούλεψε τα έτη 1997-1999 στον Γυμναστικό Σύλλογο Ηρακλής συγχρόνως με την αγωνιστική του δραστηριότητα. Το έτος 2006 έγινε τεχνικός διευθυντής της ομάδας. Μετά από διακοπή λίγων χρόνων το 2015 ανέλαβε ξανά τον Ηρακλή με τον οποίο πανηγύρισε την πρώτη χρονιά την άνοδο στην Α2 κατηγορία. Το 2017 ανέλαβε το γυναικείο τμήμα του συλλόγου.
Τον Σεπτέμβριο του 2019 ανέλαβε την ομάδα του Φοίβου Συκεών ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2022 είναι προπονητής των ηλικιακών ομάδων του Α.Σ. Άρης. Είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Σ.Ε.Π.Υ. ( σύνδεσμος Ελλήνων προπονητών υδατοσφαίρισης )
Στέφαν Ιζμπίνσκι
Ο Στέφαν Κωνσταντίνοβιτς Ιζμπίνσκι (Ізбінський Стефан Костянтинович, 17 Ιουλίου 1884, Κίεβο - 28 Απριλίου 1912, Κίεβο) ήταν ένας από τους πρώτους σκακιστές του Κιέβου που συμμετείχε σε πανρωσικά σκακιστικά τουρνουά. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Κιέβου.
Βιογραφικά Στοιχεία
Επανέλαβε το αποτέλεσμα (8-10 θέση) στο τέταρτο ρωσικό πρωτάθλημα (1905-1906), εκτός από το ότι νίκησε τον Τσιγκόριν (ήταν εξαιρετικά ανεπιτυχής). Πήρε τη δέκατη τρίτη θέση στο Πρώτο Πανρωσικό Τουρνουά Σκακιού (Αγία Πετρούπολη, 1909), αλλά το παιχνίδι του με τον Γκριγκόρι Γκέλμπακ σημειώθηκε από τον νικητή του τουρνουά, τον μελλοντικό παγκόσμιο πρωταθλητή Αλεξάντρ Αλιέχιν. Στο τουρνουά της Νότιας Ρωσίας στην Οδησσό (1910), που μπορεί να θεωρηθεί ως το πρώτο πρωτάθλημα της Ουκρανίας, μοιράστηκε την τρίτη θέση με τον Πάβελ Λιτζ από την Οδησσό και το επόμενο τουρνουά στο Κίεβο (1911) έφερε στον Ισμπίνσκι την πρώτη θέση με ισοβαθμία. αλλά ο Έφιμ Μπογκολιούμποφ τον κέρδισε στον επιπλέον αγώνα (+0 –2 = 0). Την ίδια χρονιά στο Πανρωσικό τουρνουά των ισχυρότερων παικτών πήρε την τρίτη θέση.
Στο βιβλίο του Δημιουργικότητα Ουκρανών Σκακιστών, ο Έφιμ Λαζάρεφ αποκαλεί τον Ισμπίνσκι έναν από τους πιο ταλαντούχους σκακιστές στο Κίεβο στις αρχές του 20ού αιώνα. Προσθέτει ότι η ζωή του κόπηκε απότομα από την άνοδο του αθλητισμού και της δημιουργικής επιτυχίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί σκακιστές
Οροσειρά των Μπαρονί
Η οροσειρά των Μπαρονί (γαλλικά:Le massif des Baronnies) είναι ένας ορεινός όγκος των νότιων γαλλικών Προάλπεων και βρίσκεται κυρίως στο νομό Ντρομ.
Γεωγραφικά στοιχεία
Περιλαμβάνει περίπου 15 κορυφές με υψόμετρο από 1360 έως 1622 μέτρα, η υψηλότερη είναι στο βουνό Μαρ, στα 1.622 μέτρα.
Η περιοχή προστατεύεται από το Φυσικό περιφερειακό πάρκο των Μπαρονί.
Αυτή η ορεινή περιοχή δεν πρέπει να συγχέεται με τις Βαρονί, φυσική και ιστορική περιοχή του Ντωφινέ.
Χλωρίδα
Τα πιο συνηθισμένα είδη φυτών, άγρια ​​και μη, είναι η λεβάντα, τα έλατα, οι βελανιδιές, καθώς και πολλά είδη ορχιδέας. Η σπάνια παιώνια, που ανθίζει σε ασβεστολιθικά εδάφη μεσαίου υψομέτρου, και η οπλή της Αφροδίτης (κυπριπέδιο, Cypripedium calceolus) που κρύβεται κάτω από τις οξιές. Φύεται επίσης η ευφορβία, που ανθίζει στον μεσημεριανό ήλιο, η γεντιανή και τα ηλιάνθεμα.
Πανίδα
Μεταξύ των χαρακτηριστικών ειδών ζώων της περιοχής είναι το όρνιο, το ζαρκάδι και ο αγριόχοιρος, η κουκουβάγια, η πράσινη σαύρα, ο λαγός, το αγριόγιδο, ο λύγκας και ο λύκος (που εμφανίζεται στην κοιλάδα του Ζαμπρόν).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το πάρκο των Μπαρονί (επιλογή γλώσσας)
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροσειρές της Γαλλίας
Ναός Αγίου Σπυρίδωνος Βαθέος Σάμου
Ο Ναός Αγίου Σπυρίδωνος Βαθέος Σάμου είναι Βασιλική που χτίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα στο Βαθύ Σάμου.
Ανέγερση
Ο ναός θεμελιώθηκε το 1892 επί ηγεμόνος Καραθεοδωρή, το έργο όμως δεν συνεχίστηκε επειδή δεν υπήρχαν οι αναγκαίοι χρηματικοί πόροι. Το 1907 ο Αλέξανδρος Πασχάλης ανέλαβε την ανοικοδόμηση του ναού και τα εγκαίνια έγιναν στις 12 Δεκεμβρίου 1909, ημέρα εορτής του Αγίου Σπυρίδωνα. Επρόκειτο για μετόχι της μονής Ζωοδόχου Πηγής.
Ανταγωνισμοί ιδεολογικοί για τη χρήση του ναού
Κυρίαρχη είναι η αντίθεση μεταξύ των ενοριών του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Σπυρίδωνα για το θέμα του πρωτείου του μητροπολιτικού ναού. Μετά τον ορισμό του Αγίου Νικολάου ως μητροπόλεως της Σάμου, ο ναός του Αγίου Σπυρίδωνα πήρε τον τίτλο του καθεδρικού ναού.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησίες της Σάμου
Family Tree
Το Family Tree είναι box set με μουσικό υλικό της Ισλανδής καλλιτέχνιδας Μπιορκ. Το σετ αποτελείται από ένα βιβλίο με στίχους, πέντε mini CDs με σπάνιο ή ακυκλοφόρητο υλικό και ένα CD με επιλογές των καλύτερών της τραγουδιών, επιλεγμένα από την ίδια τη Μπιορκ. Κυκλοφόρησε στις 4 Νοεμβρίου 2002, την ίδια μέρα με την κυκλοφορία του άλμπουμ Greatest Hits, τα περιεχόμενα του οποίου επιλέχθηκε με ψηφοφορία από τους θαυμαστές της.
Πληροφορίες
Το εξώφυλλο και η εμφάνιση του CD σχεδιάστηκε από τη M/M Paris, σε συνεργασία με την Ισλανδή μοντέρνα καλλιτέχνη Gabríela Friðriksdóttir.
Ένα μουσικό βίντεο για το τραγούδι "Nature is Ancient" κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2002 σε σκηνοθεσία της Lynn Fox για την προώθηση του box set. Ωστόσο, το τραγούδι είχε κυκλοφορήσει ήδη από το 1997 ως B-side στο σινγκλ "Bachelorette" από το άλμπουμ Homogenic με τον τίτλο "My Snare". Το βίντεο συμπεριλήφθηκε στη συλλογή της με βίντεο Greatest Hits - Volumen 1993–2003 λίγο αργότερα.
Λίστα τραγουδιών
Δίσκος 1 — Roots 1 Δίσκος 2 — Roots 2 Δίσκος 3 — Beats Δίσκος 4 — Strings 1 Δίσκος 5 — Strings 2 Δίσκος 5 — Greatest Hits as Chosen by Björk
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002 Κατηγορία:Μπιορκ Κατηγορία:Άλμπουμ της Μπιορκ
Μπιασσόνο
Το Μπιασσόνο (ιταλικά: Biassono) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντσα και της Μπριάντσα
Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης
Το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης (αγγλικά: University of Melbourne) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στη Μελβούρνη, το δεύτερο αρχαιότερο σε ολόκληρη την Αυστραλία, με έτος ιδρύσεως το 1853. Πρόσφατες κατατάξεις το βαθμολογούν ως το καλύτερο πανεπιστήμιο της Αυστραλίας. Αποτελείται από 11 αυτόνομες ακαδημαϊκές μονάδες και συνδέεται με πολλά ινστιτούτα και ερευνητικά κέντρα. 4 πρωθυπουργοί και 5 Γενικοί Κυβερνήτες της Αυστραλίας έχουν αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης. Ακόμα σημαντικότερο, εννέα κάτοχοι Βραβείου Νόμπελ έχουν διατελέσει φοιτητές ή διδάσκοντές του, περισσότεροι από κάθε άλλο πανεπιστήμιο της χώρας.
Ιστορία
thumb|right|Το «Cussonia Court», έδρα της Σχολής Κλασικών Σπουδών και Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης ιδρύθηκε από τον Χιου Τσάιλντερς, Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος με τον πρώτο λόγο του για τον προϋπολογισμό στις 4 Νοεμβρίου 1852 έβαλε στην άκρη ένα κονδύλι 10 χιλιάδων λιρών Αγγλίας για την ίδρυση ενός πανεπιστημίου. Το γεγονός έγινε δυνατό εξαιτίας των πόρων από τον πυρετό του χρυσού της Βικτώριας και το ίδρυμα σχεδιάσθηκε με τον σκοπό να «εξασκήσει εκπολιτιστικήν επίδρασιν» σε μία εποχή ραγδαίου εποικισμού και εμπορικής αναπτύξεως.
Η ιδρυτική πράξη υπογράφηκε στις 22 Ιανουαρίου 1853, με προβλεπόμενες σχολές την ιατρική, τη νομική, τη Σχολή Καλών Τεχνών και τη μουσική. Τα πρώτα μαθήματα έγιναν το 1855 με τρεις καθηγητές και μόλις 16 φοιτητές. Από αυτή την πρώτη ομάδα φοιτητών μόνο οι 4 ολοκλήρωσαν τις σπουδές τους. Τα εγκαίνια του πρώτου κτηρίου του ιδρύματος έγιναν από τον αντικυβερνήτη της Αποικίας της Βικτόρια σερ Τσαρλς Χόθαμ στις 3 Οκτωβρίου 1855. Ο πρώτος πρύτανης, ο Ρέντμοντ Μπάρυ (Redmond Barry), κατείχε το αξίωμα μέχρι τον θάνατό του το 1880.
thumb|Η Νομική Σχολή, η Σχολή Επιχειρήσεων και Οικονομικών και το Κτήριο Spot and Alan Gilbert Η εγγραφή για πρώτη φορά γυναικών στο πανεπιστήμιο το 1881 θεωρήθηκε ως ήττα του συντηρητικού Συμβουλίου Ιδρύματος.
Επιστημονική έρευνα
Το Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης ισχυρίζεται ότι τα κονδύλια που διαθέτει ετησίως για έρευνα έρχονται δεύτερα στη χώρα μετά από αυτά του κατεξοχήν ερευνητικού φορέα της Αυστραλίας, του Οργανισμού Επιστημονικών και Βιομηχανικών Ερευνών της Κοινοπολιτείας (CSIRO). Το 2010 το Πανεπιστήμιο ξόδεψε για επιστημονικά έρευνα 813 εκατομμύρια δολάρια. Κατά το ίδιο έτος, απέσπασε τον μεγαλύτερο αριθμό των ομοσπονδιακών Αυστραλιανών Μεταπτυχιακών Βραβείων και των Διεθνών Μεταπτυχιακών Ερευνητικών Υποτροφιών (IPRS). Επίσης, είχε τα μεγαλύτερα σύνολα υψηλού επιπέδου ερευνητών φοιτητών (Research Higher Degree student load,) 3222 φοιτητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μελβουρνης Κατηγορία:Μελβούρνη
Βεντσέσλαος Β΄ του Τσέσυν
Ο Βεντσέσλαος Β΄, πολων. Wacław II cieszyński (1488/96 - 17 Νοεμβρίου 1524) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Τσέσυν ήταν διάδοχος και δούκας του Τσέσυν (από το 1518, μαζί με τον πατέρα του).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1518 την Άννα των Χοεντσόλερν (1487-1539), κόρη του Φρειδερίκου Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Μποβίζιο Μασάγκο
Το Μποβίζιο Μασάγκο (ιταλικά: Bovisio Masciago) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μόντσα και της Μπριάντσα, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μόντσα και της Μπριάντσα
Εμίλ Γκαργκόροφ
Ο Εμίλ Γκαργκόροφ (Емил Гъргоров, γεννημένος στις 15 Φεβρουαρίου 1981) είναι Βούλγαρος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του επιθετικού μέσου.
Καριέρα
Ο Γκαργκόροφ υπέγραψε το πρώτο του συμβόλαιο με την ομάδα από τις οποίας τις ακαδημίες αναδείχθηκε, την Λοκομοτίβ Σόφιας, στην οποία και παρέμεινε μέχρι την απόκτησή του από την ΤΣΣΚΑ Σόφιας το 2002, ομάδα με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 121 συμμετοχές και πέτυχε συνολικά 57 τέρματα. Στις 26 Ιουλίου 2006, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την γαλλική ΡΚ Στρασμπούρ. Κατά το πρώτο μισό του 2008, από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο, παραχωρήθηκε ως δανεικός στην πρώην ομάδα του, ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Στις 17 Ιουνίου 2010, ο Γκαργκόροφ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ρουμάνικη Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα. Στην διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου του 2011, έμεινε ελεύθερος από τον ρουμάνικο σύλλογο και υπέγραψε στην πρώην ομάδα του, ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Ωστόσο, στις 1 Ιουνίου 2011, ο Γκαργκόροφ μετακόμισε στο Ράζγκραντ, υπογράφοντας συμβόλαιο συνεργασίας με την νεοπροβιβασθείσα Λουντογκόρετς Ραζγκράντ για διάστημα δύο ετών. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2011, ο Γκαργκόροφ σημείωσε χατ τρικ στην εντός έδρας νίκη της ομάδας του με σκορ 6–0 επί της Σλόβια Σόφιας σε αναμέτρηση για το βουλγάρικο πρωτάθλημα.
Στις 13 Ιουλίου 2014, ο Γκαργκόροφ μεταγράφηκε στην κινέζικη Σιτζιαζουάνγκ Γιονγκτσάνγκ.
Τίτλοι
Αθλητής της χρονιάς του Ράζγκραντ - 2011, 2012
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βουλγαρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λοκομοτίβ Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Στρασμπούρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λουντογκόρετς Ραζγκράντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σιτζιαζουάνγκ Γιονγκτσάνγκ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρβα Λίγκα (Βουλγαρία) Κατηγορία:Βούλγαροι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Μουσείο Τσαρτορίσκι
Το Μουσείο Πρίγκιπα Τσαρτορίσκι (Muzeum Książąt Czartoryskich) – με συχνή ονομασία Μουσείο Τσαρτορίσκι – είναι μουσείο ιστορίας στην Κρακοβία της Πολωνίας και ένα από τα παλαιότερα μουσεία της χώρας. Η αρχική συλλογή σχηματίστηκε το 1796 στο Πουουάβι από την Πριγκίπισσα Ιζαμπέλα Τσαρτορίσκα. Το μουσείο άνοιξε επίσημα το 1878.
Η συλλογή του Πουουάβι καταστράφηκε εν μέρει μετά τη Νοεμβριανή Εξέγερση του 1830 και τη δήμευση των περιουσιών του Τσαρτορίσκι. Ωστόσο, τα περισσότερα από τα εκθέματα του μουσείου διασώθηκαν και μεταφέρθηκαν στο Παρίσι, όπου τοποθετήθηκαν στο Hôtel Lambert. Το 1870, ο Πρίγκιπας Βουαντίσουαφ Τσαρτορίσκι αποφάσισε να μεταφέρει τις συλλογές στην Κρακοβία, όπου έφτασαν το 1876.
Ο πιο διάσημος πίνακας στο μουσείο είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, Η Κυρία με την Ερμίνα. Άλλα σημαντικότερα σημεία περιλαμβάνουν δύο έργα του Ρέμπραντ, αρκετές αρχαιότητες, συμπεριλαμβανομένων των γλυπτών, ταπετσαρίες και διακοσμητικές τέχνες της Αναγέννησης, και πίνακες των Χανς Χόλμπαϊν του νεότερο, Γιάκομπ Γιόρντενς, Λούκα Τζορντάνο, Πίτερ Μπρίγκελ του νεότερο, Ντίρικ Μπάουτς, Γιόος φαν Κλέφε, Λορέντσο Λόττο, Λούκας Κράναχ του νεότερου, Λορέντσο Μόνακο, Αντρέα Μαντένια και Αλεσσάντρο Μανιάσκο.
Οι κύριες εγκαταστάσεις του μουσείου έκλεισαν για αποκατάσταση το 2010 και άνοιξαν ξανά τον Δεκέμβριο του 2019. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μέρη της συλλογής εκτέθηκαν σε άλλους χώρους.
Βασιλικές συλλογές
δεξιά|μικρογραφία|450x450εσ| [[Λούκας Κράναχ ο νεότερος (1515-1586), Οικογένεια του Σιγισμούνδου Α΄ της Πολωνίας]] αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| [[Ναός της Σίβυλλας ή «Ναός της Μνήμης»]] Η Πριγκίπισσα Ιζαμπέλα Τσαρτορίσκα ίδρυσε το μουσείο στο Πουουάβι για να διατηρήσει την πολωνική κληρονομιά σύμφωνα με το σύνθημά της, «Το παρελθόν στο μέλλον». Τα πρώτα αντικείμενα στον «Ναό της Μνήμης» της το 1796 ήταν τρόπαια ανάμνησης της νίκης κατά των Οθωμανών Τούρκων στη Μάχη της Βιέννης το 1683.
Το 1798 ο γιος της Ιζαμπέλα, Πρίγκιπας Άνταμ Γέζι Τσαρτορίσκι, ταξίδεψε στην Ιταλία και απέκτησε την Κυρία με την Ερμίνα από τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, το Πορτρέτο ενός νεαρού άνδρα του Ραφαήλ και πολλές ρωμαϊκές αρχαιότητες. Ωστόσο, ο Πρίγκιπας Άνταμ Γέζι ήταν πάντα περισσότερο πολιτικός παρά συλλέκτης έργων τέχνης. Μετά την αποτυχημένη Νοεμβριανή Εξέγερση το 1830 εξορίστηκε από την Πολωνία του Συνεδρίου, που τότε κυβερνούσε η Ρωσική Αυτοκρατορία. Εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και το 1843 αγόρασε το Hôtel Lambert, το οποίο έγινε το κέντρο των επιχειρήσεων του εξόριστου άρχοντα Τσαρτορίσκι και το Ζωντανό Μουσείο της Πολωνίας. Όλα τα αντικείμενα από το πρώτο μουσείο εκτέθηκαν στο Παρίσι. Η συλλογή βιβλίων ήταν διάσπαρτη και για δεκαετίες τα μέρη της αποθηκεύονταν εκτός Ρωσικού Διαμελισμού: στο Κούρνικ, στη Σιενιάβα και στο Παρίσι.
Μετά το θάνατο του Πρίγκιπα Άνταμ Γέζι, ο μικρότερος γιος του, Πρίγκιπας Βουαντίσουαφ, ανέλαβε το μουσείο. Γεννημένος συλλέκτης, αυτός και η αδερφή του, η Πριγκίπισσα Ιζαμπέλα Ντζιαουίνσκα, επέκτεινε τη συλλογή για να συμπεριλάβει: το χαλί Πολωνέζα, ετρουσκικά και ελληνικά αγγεία, ρωμαϊκές και αιγυπτιακές αρχαιότητες και άλλα είδη όπλων και πανοπλιών, καθώς και σμάλτα της Λιμόζ. Στην Έκθεση των Διακοσμητικών Τεχνών του 1865 στο Παρίσι, ο Βουαντίσουαφ δημιούργησε μια πολωνική αίθουσα για να εκθέσει το διάσημο χαλί και άλλα μέρη της συλλογής του.
Μετακίνηση στην Κρακοβία
Το 1871, μετά τη γαλλική ήττα στον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο, ο Πρίγκιπας Βουαντίσουαφ συσκεύασε ή έκρυψε όλα τα τεχνουργήματα και τράπηκε σε φυγή. Το 1874, η πόλη της Κρακοβίας του πρόσφερε το οπλοστάσιο στο Παλιό Τείχος ως μουσείο, για το οποίο κάλεσε τον Εζέν Βιολέ-λε-Ντυκ να το ανακαινίσει, ο οποίος με τη σειρά του ανέθεσε το έργο στον γαμπρό του, Μωρίς Ουραντού. Το 1878, εκατό χρόνια αφότου η Πριγκίπισσα Ιζαμπέλα δημιούργησε το μουσείο της στο Πουουάβι, άνοιξε το νέο μουσείο, όπως φαίνεται σήμερα. Ο Πρίγκιπας Βουαντίσουαφ συνέχισε να προσθέτει αντικείμενα στη συλλογή για τα επόμενα 20 χρόνια, μέχρι τον θάνατό του το 1894.
Ο γιος του Βουαντίσουαφ, Πρίγκιπας Άνταμ Λούντβικ Τσαρτορίσκι, συνέχισε το έργο του πατέρα του. Το 1897 ανέλαβε την ιδιοκτησία στην Σιενιάβα από τον Αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας. Σε εκείνο το σημείο τα κεφαλαιουχικά του περιουσιακά στοιχεία υπολογίστηκαν σε 4,5 εκατομμύρια αυστριακές κορώνες, μη συμπεριλαμβανομένων των συλλογών. Το 1899, η θεία του Άνταμ Λούντβικ, Ιζαμπέλα, κληροδότησε το Κτήμα Γκοουούχουφ, με όλες τις συλλογές που είχε αγοράσει με τον αγαπημένο της αδερφό Βουαντίσουαφ, στους δύο ανιψιούς της, και ο Πρίγκιπας Άνταμ Λούντβικ φρόντιζε και τα δύο μουσεία.
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το μουσείο άνοιξε ξανά και λειτούργησε από την κομμουνιστική κυβέρνηση της Πολωνίας. Μέσα στην απελπιστική οικονομική κατάσταση της χώρας, το μουσείο επέζησε σε μεγάλο βαθμό χάρη στο έργο του καθηγητή Μάρεκ Ροστφορόσκι, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στις συλλογές. Το 1991 το Ανώτατο Δικαστήριο του Έθνους επέστρεψε το μουσείο στον νόμιμο ιδιοκτήτη του, Πρίγκιπα Άνταμ Κάρολ Τσαρτορίσκι, μαζί με τη βιβλιοθήκη που στεγαζόταν εκεί κοντά. Από το 1961 η βιβλιοθήκη βρισκόταν σε ένα κτίριο στην οδό świętego Marka (Αγίου Μάρκου). Το 1971, η Βιβλιοθήκη Τσαρτορίσκι αναγνωρίστηκε ως Εθνική Βιβλιοθήκη.
Οι συλλογές της Βιβλιοθήκης περιλαμβάνουν πολλά εξαιρετικά σημαντικά ευρωπαϊκά ιστορικά έγγραφα: συνολικά 224.576, συμπεριλαμβανομένων 70.009 βιβλίων που εκδόθηκαν πριν από το 1800, 13.552 χειρόγραφα και 333 αρχέτυπα. Η Βιβλιοθήκη περιλαμβάνει «Τμήμα Εκτυπώσεων και Χαρτογραφίας» και «Τμήμα Χειρογράφων και Αρχείων».
Το 2010, το μουσείο έκλεισε για επισκευές και εκσυγχρονισμό. Μέρη της συλλογής εκτέθηκαν προσωρινά σε άλλους χώρους. 350 επιλεγμένα αντικείμενα παρουσιάστηκαν στο κτίριο του Οπλοστασίου, ενώ Η Κυρία με την Ερμίνα εκτέθηκε στο Εθνικό Μουσείο της Κρακοβίας.
Το 2016, οι συλλογές και το κτίριο του μουσείου δωρίστηκαν από τον Πρίγκιπα Άνταμ Κάρολ Τσαρτορίσκι στο Πολωνικό Έθνος για λογαριασμό του και των άμεσων προγόνων του του Κρατικού Ταμείου Τσαρτορίσκι. Το Ίδρυμα Πρόγκιπας Τσαρτορίσκι έλαβε από το Πολωνικό Έθνος (το Υπουργείο Πολιτισμού) 105 εκατομμύρια δολάρια, που αποτελούν λιγότερο από το 5% της εκτιμώμενης αγοραίας αξίας των 3 δισεκατομμυρίων ευρώ των συλλογών. Η συμφωνία μεταβίβασε επίσης στο πολωνικό κράτος τα δικαιώματα για τυχόν μελλοντικές αξιώσεις για έργα τέχνης που είχαν λεηλατηθεί από τις συλλογές.
Το ανακαινισμένο μουσείο άνοιξε ξανά στις 19 Δεκεμβρίου 2019.
Η δωρεά του Μουσείου Τσαρτορίσκι στο Πολωνικό Έθνος αμφισβητήθηκε από την κόρη του Πρίγκιπα Άνταμ Κάρολ, Ταμάρα, οδηγώντας το 2018 σε ενδοοικογενειακή δίκη μεταξύ του Άνταμ Κάρολ και της κόρης του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Κρακοβία Μουσειο Τσαρτορισκι Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Πολωνία Κατηγορία:Εθνικά μουσεία της Πολωνίας Κατηγορία:Βιογραφικά μουσεία στην Πολωνία Κατηγορία:Ιστορικά μουσεία στην Πολωνία
Κρίστιαν Μπράντο
Ο Κρίστιαν Ντιβάι Μπράντο (11 Μαΐου 1958 – 26 Ιανουαρίου 2008) ήταν Αμερικανός ηθοποιός και ένα από τα έντεκα παιδιά του ηθοποιού Μάρλον Μπράντο, το μόνο που απέκτησε ο Μπράντο με την πρώτη του σύζυγο, την πρώην ηθοποιό Άννα Κάσφι.
Στις 16 Μαΐου 1990, ο Μπράντο πυροβόλησε θανάσιμα τον Νταγκ Ντρόλετ, το αγόρι της ετεροθαλούς αδερφής του Τζεγιέν, στην κατοικία του πατέρα του στη Μαλχόλαντ Ντράιβ στο Χόλιγουντ Χιλς. Το οικογενειακό δράμα και η δίκη δημοσιοποιήθηκαν έντονα εκείνη τη χρονιά. Ο Μπράντο δήλωσε ένοχος για ανθρωποκτονία και καταδικάστηκε σε φυλάκιση το 1991. Αποφυλακίστηκε το 1996. Το 2004, στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη δίκη του Ρόμπερτ Μπλέικ για τη δολοφονία της συζύγου του, Μπόνι Λι Μπάκλεϊ το 2001, αποκάλυψαν τη σχέση του Μπράντο με την ωκαι την πιθανή εμπλοκή του στη δολοφονία της. Το 2005, ο Μπράντο δεν αμφισβήτησε την κακοποίηση της τότε συζύγου του Ντέμπορα και τέθηκε υπό αναστολή. Πέθανε από πνευμονία στις 26 Ιανουαρίου 2008, σε ηλικία 49 ετών.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Κρίστιαν Μπράντο πήρε το όνομά του από τον επί χρόνια φίλο του πατέρα του, Γάλλο σκηνοθέτη Κριστιάν Μαρκάν, ο οποίος αργότερα σκηνοθέτησε τον Μάρλον στην ταινία Candy (1968). Ο Κρίστιαν γεννήθηκε στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας στις 11 Μαΐου 1958 και ήταν καρπός του έρωτα του Μάρλον Μπράντο και της Άννας Κάσφι, μιας Βρετανίδας ηθοποιού που γεννήθηκε στην αποικιοκρατούμενη Ινδία. Ο Μάρλον και η Κάσφι γνωρίστηκαν το 1955 και η Κάσφι έμεινε έγκυος το 1957. Παντρεύτηκαν το 1958 και χώρισαν ένα χρόνο αργότερα.