cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Temari
Η Απαγωγή του Gaara
Αργότερα όταν πια ο Gaara σώθηκε και ξύπνησε πλάι στην ομάδα Kakashi γνώρισε την ευχάριστη έκπληξη να δει ένα λιβάδι γεμάτο με πολεμιστές της Suna και τα αδέλφια του πλάι του. Εκεί η Temari είναι μητρική μαζί του και παράλληλα θυμίζει στον περίγυρο τη θέση του και το σεβασμό που του αξίζει. Τέλος η Temari παραβρέθηκε στην κηδεία της Chiyo και στον αποχαιρετισμό των συμμάχων τους από την Konoha. Κατηγορία:Χαρακτήρες Naruto
Land of Wind Temari Страна Ветра Temari
Μυρμηγκοφάγος
Τα σωζόμενα είδη περιλαμβάνουν τον γιγάντιο μυρμηγκοφάγο Myrmecophaga tridactyla - Μυρμηκοφάγος ο τριδάκτυλος, με μήκος περίπου 1,8 μέτρα μαζί με την ουρά· τον μεταξένιο μυρμηγκοφάγο Cyclopes didactylus - Κυκλόπους ο διδάκτυλος, με μήκος περίπου 35 εκατοστόμετρα· τον ταμαντούα του νότου Ταμαντούα η τετραδάκτυλος, με μήκος περίπου 1,2 μέτρα και τον ταμαντούα του Μεξικού Tamandua mexicana - Ταμαντούα η μεξικάνα παρομοίων διαστάσεων.
Ταξινόμηση
Οι μυρμηγκοφάγοι είναι πιο στενά συγγενική με τους βραδύποδες από ό, τι σε οποιαδήποτε άλλη ομάδα θηλαστικών. Οι επόμενοι στενότεροι συγγενείς τους είναι οι αρμαντίλλοι. Τρία γένη εξακολουθούν να ζουν: ο γιγάντιος και ο μεταξένιος μυρμηγκοφάγος και η ταμαντούα του νότου και του Μεξικού και αρκετά γένη έχουν εξαφανιστεί.
Τάξη Βραδυποδόμορφα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Όλοι οι μυρμηγκοφάγοι έχουν επίμηκες ρύγχος εξοπλισμένο με μια λεπτή γλώσσα που μπορεί να επεκταθεί σε μήκος μεγαλύτερο από το μήκος του κεφαλιού· το στόμα τους σε σχήμα σωλήνα έχει χείλη αλλά καθόλου δόντια. Χρησιμοποιούν τα μεγάλα, κυρτά μπροστινά νύχια για να ανοίγουν τις φωλιές των μυρμηγκιών και των τερμιτών και για άμυνα, ενώ η πυκνή και μακριά γούνα τους τους προστατεύει από τις επιθέσεις των εντόμων. Όλα τα είδη εξαιρουμένου του γιγάντιου μυρμηγκοφάγου έχουν συλληπτήρια ουρά.
Μίροσλαβ Πόλακ
Ο Μίροσλαβ Πόλακ (σερβ. Mиpocлaв Пoлaк - Miroslav Polak) (γεν. 1958) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής από τη Σερβία και νυν προπονητής, ο οποίος αγωνίστηκε κυρίως στη Ραντ Βελιγραδίου. Επίσης, έπαιξε σε διάφορα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα μεταξύ των οποίων και στην Α΄ Εθνική με τoν Πανιώνιο. Αγωνιζόταν στη μεσαία γραμμή. Ως προπονητής έχει εργαστεί κυρίως σε ομάδες μικρών κατηγοριών της Αυστρίας.
Μυρμηγκοφάγος
Συμπεριφορά
Οι μυρμηγκοφάγοι είναι κυρίως μοναχικά θηλαστικά έτοιμοι να υπερασπιστούν τις 2,6 με 2,9 τετραγωνικών χιλιομέτρων επικράτειές τους. Κανονικά, δεν εισέρχονται στην επικράτεια ενός άλλου μυρμηγκοφάγου του ίδιου φύλου, αλλά τα αρσενικά συχνά μπαίνουν στην επικράτεια των συνδεδεμένων θηλυκών. Όταν παρουσιαστεί μια εδαφική διαμάχη, βγάζουν φωνές, χτυπούν και μπορούν μερικές φορές να καθίσουν πάνω ή ακόμα και να καβαλικέψουν την πλάτη των αντιπάλων τους.
Μίροσλαβ Πόλακ
Βιογραφικό
Ο Μίροσλαβ Πόλακ γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1958 στο Βελιγράδι. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στην Παρτιζάν Βελιγραδίου το 1976 αλλά έκανε καριέρα κυρίως στη Ραντ, όπου αγωνίστηκε από το 1978 ως το 1986. Στη συνέχεια αναζήτησε την τύχη του σε άλλα πρωταθλήματα και έπαιξε στη Σουηδία με τη Μάλμοε, στην Ελλάδα με τον Πανιώνιο και στην Αυστρία με τη Σάλτσμπουργκ και την Πουχ ως το 1991. Όταν σταμάτησε εργάστηκε ως προπονητής, αρχικά στην Πουχ (παίκτης, προπονητής) κι έπειτα σε διάφορες αυστριακές ομάδες, με πιο γνωστές την Αούστρια Βιέννης (ερασιτέχνες) και τη Αούστρια Σάλτσμπουργκ (1933-2005).
Μυρμηγκοφάγος
Συμπεριφορά
Μυρμηγκοφάγοι έχουν φτωχή όραση, αλλά εξαιρετική όσφρηση και τα περισσότερα είδη εξαρτώνται από την τελευταία στην αναζήτηση τροφής, τη διατροφή και την άμυνα. Η ακοή τους θεωρείται καλή.
Μίροσλαβ Πόλακ
Ως προπονητής
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές ποδοσφαίρου Π π Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλμε ΦΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ρεντ Μπουλ Σάλτσμπουργκ
Μυρμηγκοφάγος
Συμπεριφορά
Με θερμοκρασία σώματος να κυμαίνεται μεταξύ 33 και 36 °C, οι μυρμηγκοφάγοι, όπως τα άλλα ξέναρθρα, έχουν μεταξύ των χαμηλότερων θερμοκρασιών σώματος όλων των θηλαστικών, και μπορούν να αντέξουν μεγαλύτερες διακυμάνσεις στη θερμοκρασία του σώματός τους από ό,τι τα περισσότερα θηλαστικά. Η ημερήσια πρόσληψη ενέργειας από την τροφή είναι μόνο λίγο μεγαλύτερη από την ενέργεια που είναι αναγκαία για τις καθημερινές δραστηριότητες, και κατά πάσα πιθανότητα οι μυρμηγκοφάγοι συντονίζουν τη θερμοκρασία του σώματός τους, ώστε να διατηρούνται δροσεροί κατά όταν αναπαύονται, και να ζεσταίνονται κατά τη διάρκεια της αναζήτησης τροφής.
Αναπαραγωγή
Τα ενήλικα αρσενικά είναι λίγο μεγαλύτερα και πιο μυώδη από τα θηλυκά και έχουν πλατύτερο κεφάλι και λαιμό. Ο οπτικός διαχωρισμός των φύλων μπορεί, ωστόσο, να είναι δύσκολος, αφού το πέος και οι όρχεις βρίσκονται εσωτερικώς μεταξύ του ορθού και της ουροδόχου κύστης στα αρσενικά και τα θηλυκά έχουν ένα μόνο ζεύγος θηλών κοντά στις μασχάλες. Η γονιμοποίηση γίνεται με ανταλλαγή επαφών χωρίς συνουσία, όπως κάποιες σαύρες. Το πολυγυνικό ζευγάρωμα συνήθως οδηγεί σε ένα και μόνο μικρό· τα δίδυμα είναι πιθανά, αλλά σπάνια. Τα μεγάλα μπροστινά νύχια εμποδίζουν τις μητέρες από το να πιάσουν τα νεογνά τους και ως εκ τούτου, πρέπει να μεταφέρουν το μικρό μέχρι να γίνει αυτόνομο.
Σίτιση
Οι μυρμηγκοφάγοι είναι εξειδικευμένοι στην διατροφή με μυρμήγκια, τερμίτες και ενίοτε αράχνες, και κάθε είδος μυρμηγκοφάγου έχει τις δικές του προτιμήσεις στα έντομα: τα μικρά είδη ειδικεύονται σε δενδρόβια έντομα που ζουν σε μικρά κλαδιά, ενώ τα μεγάλα είδη μπορούν να εισχωρήσουν στο σκληρό περίβλημα των φωλιών των χερσαίων εντόμων. Για να αποφύγουν τα σαγόνια, τα τσιμπήματα και άλλες άμυνες των ασπόνδυλων, οι μυρμηγκοφάγοι έχουν υιοθετήσει τη στρατηγική σίτισης να πιάνουν με την γλώσσα τους πολλά μυρμήγκια και τερμίτες το συντομότερο δυνατό — ένας μυρμηγκοφάγος περνά συνήθως περίπου ένα λεπτό σε μια φωλιά πριν μετακινηθεί σε μια άλλη — και ένας γιγάντιος μυρμηγκοφάγος πρέπει να επισκεφτεί μέχρι 200 ​​φωλιές για να καταναλώσει τα χιλιάδες έντομα που χρειάζεται για να ικανοποιήσει τις θερμιδικές απαιτήσεις του.
Κατανομή
Οι μεταξένιοι μυρμηγκοφάγοι και οι ταμαντούα του Μεξικού απαντούν στα βόρεια μέχρι το νοτιοανατολικό Μεξικό, ενώ οι γιγάντιοι μυρμηγκοφάγοι μπορεί να βρεθούν στα βόρεια μέχρι την Κεντρική Αμερική. Οι ταμαντούα του νότου εκτείνονται στα νότια μέχρι την Ουρουγουάη (το ίδιο και οι γιγάντιοι μυρμηγκοφάγοι μέχρι την πρόσφατη εκρίζωσή τους από εκεί) και οι ζώνες όλων των ειδών εκτός του ταμαντούα του Μεξικού επικαλύπτονται στην ανατολική Βραζιλία. Οι μυρμηγκοφάγοι περιορίζονταν στη Νότια Αμερική, η οποία ήταν παλαιότερα μια νησιωτική ήπειρος, κατά την διάρκεια του περισσότερου Καινοζωικού. Μόλις, ωστόσο, σχηματίσθηκε ο Ισθμός του Παναμά περίπου τρία εκατομμύρια χρόνια πριν, οι μυρμηγκοφάγοι εισέβαλαν στην Κεντρική Αμερική στο πλαίσιο της Μεγάλης Αμερικανικής Ανταλλαγής.
Βιότοπος
Οι βιότοποι των μυρμηγκοφάγων περιλαμβάνουν ξηρά τροπικά δάση, βροχερά δάση, λιβάδια και σαβάνες. Ο μεταξένιος μυρμηγκοφάγος (Cyclopes didactylus - Κυκλόπους ο διδάκτυλος) ειδικεύεται σε δενδρώδη περιβάλλοντα, αλλά οι πιο καιροσκοπικοί ταμαντούα βρίσκουν την τροφή τους, τόσο στο έδαφος όσο και στα δέντρα, συνήθως σε ξηρά δάση κοντά σε ρέματα και λίμνες. Ο σχεδόν εξ ολοκλήρου χερσαίος γιγάντιος μυρμηγκοφάγος (Myrmecophaga tridactyla - Μυρμηκοφάγος ο τριδάκτυλος) ζει σε σαβάνες. Οι δύο μυρμηγκοφάγοι του γένους Ταμαντούα, ο ταμαντούα του νότου (Tamandua tetradactyla) και ο ταμαντούα του Μεξικού (Tamandua mexicana), είναι μικρότεροι και διαφέρουν ουσιαστικά από αυτόν στις συνήθειες τους, καθώς είναι κυρίως δενδρόβιοι. Κατοικούν στα πυκνά παρθένα δάση της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής. Το σύνηθες χρώμα είναι κιτρινωπό-λευκό, με μία φαρδιά μαύρη πλευρική λωρίδα, που καλύπτει σχεδόν ολόκληρη την πλευρά του σώματος.
Ο μεταξένιος μυρμηγκοφάγος (Cyclopes didactylus - Κυκλόπους ο διδάκτυλος) είναι ιθαγενής στα πιο καυτά μέρη της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, και έχει περίπου το μέγεθος γάτας, με γενικώς κιτρινωπό χρώμα και αποκλειστικά δενδρόβιος στις συνήθειες του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραδυποδόμορφα Κατηγορία:Μυρμηγκοφάγα θηλαστικά Κατηγορία:Θηλαστικά της Κεντρικής Αμερικής Κατηγορία:Θηλαστικά της Νότιας Αμερικής
Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου Ιερόθεος Β΄
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Ιερόθεος γεννήθηκε στην Άνδρο το 1934. Σπούδασε στην Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Οξφόρδη. Κληρικός χειροτονήθηκε το 1954 και υπηρέτησε ως Πρωτοσύγγελος, Κατηχητής, Ιεροκήρυκας και Καθηγητής Μέσης Εκπαίδευσης στην Κοζάνη, στο Λονδίνο, στην Ορεστιάδα και στην Αθήνα. Διετέλεσε Γραμματέας της Ιερά Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος (1968-1988) και συμμετείχε σε πολλά συνέδρια ως εκπρόσωπός της.
Εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου το 1988. Στις 24 Αυγούστου 2019 εισήχθη στο Γενικό Νοσοκομείο Λήμνου μετά από λοίμωξη και την επόμενη ημέρα πραγματοποιήθηκε αεροδιακομιδή του στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης, όπου απεβίωσε στις 26 Αυγούστου 2019 σε ηλικία 85 ετών.
Ιεροθεος Β
COVID-19 γρήγορη δοκιμή αντιγόνου
Οι ταχείες αντιγονικές δοκιμασίες COVID-19, που συχνά αποκαλούνται επίσης δοκιμασίες πλευρικής ροής COVID-19, είναι ταχείες αντιγονικές δοκιμασίες που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση της λοίμωξης SARS-COV-2 (COVID-19). Είναι γρήγορες στην εφαρμογή τους με ελάχιστη εκπαίδευση, προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα κόστους, κοστίζουν ένα κλάσμα των άλλων μορφών εξέτασης COVID-19 και δίνουν στους χρήστες ένα αποτέλεσμα μέσα σε 5-30 λεπτά. Ωστόσο, έχουν υψηλό ποσοστό ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων. Οι ταχείες αντιγονικές δοκιμασίες χρησιμοποιούνται σε αρκετές χώρες ως μέρος μαζικών δοκιμασιών ή προσεγγίσεων διαλογής σε επίπεδο πληθυσμού. Θεωρούνται πολύτιμες για τον εντοπισμό ατόμων που είναι ασυμπτωματικά και θα μπορούσαν ενδεχομένως να μεταδώσουν τον ιό σε άλλα άτομα, τα οποία διαφορετικά δεν θα γνώριζαν ότι έχουν μολυνθεί. Αυτό διαφέρει από άλλες μορφές εξέτασης του COVID-19, όπως η PCR, οι οποίες θεωρούνται γενικά χρήσιμες εξετάσεις για τα συμπτωματικά άτομα, καθώς έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία και μπορούν να εντοπίσουν με μεγαλύτερη ακρίβεια τα κρούσματα.
Ιστορικό της ανάπτυξης της τεχνολογίας των ταχέων δοκιμών COVID-19
Οι ταχείες δοκιμές για το COVID-19 προέκυψαν από σημαντικές επενδύσεις του αμφιλεγόμενου προγράμματος Moonshot του Ηνωμένου Βασιλείου, ενός προγράμματος ύψους 100 δισεκατομμυρίων λιρών για τη συστηματική αξιολόγηση, ανάπτυξη και εφαρμογή νέων τεχνολογιών για τη δοκιμή του COVID-19. Οι ταχείες δοκιμασίες αρχικά εντάχθηκαν σε αυτόν τον συστηματικό αγωγό αξιολόγησης μαζί με πολλές άλλες υποτιθέμενες τεχνολογίες εξέτασης COVID-19, όπως η Lamp, η Lampore, η PCR στο σημείο περίθαλψης, η φασματομετρία μάζας και η συγκέντρωση δειγμάτων. Ωστόσο, καθώς οι αξιολογήσεις συνεχίστηκαν, οι ταχείες δοκιμές αναδείχθηκαν ως η πιο επιτυχημένη μορφή δοκιμών COVID-19 στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος για τη συμπλήρωση των υφιστάμενων δοκιμών PCR.
Διεθνής καθοδήγηση για τη χρήση και την ανάπτυξη της τεχνολογίας ταχείας δοκιμής COVID-19
Το πρώιμο επιστημονικό σκεπτικό για τη δυνητική χρησιμότητα των ταχέων δοκιμών και η παγκόσμια κατεύθυνση για την ανάπτυξη της τεχνολογίας ταχέων δοκιμών ενισχύθηκε από την προσωρινή καθοδήγηση του ΠΟΥ που επισήμανε τα δυνητικά οφέλη. Η έκθεση σημείωνε ότι οι ταχείες εξετάσεις ήταν πολύ πιο εύκολο να εφαρμοστούν και είχαν οικονομικά οφέλη. Ο ΠΟΥ συνέστησε τη χρήση τους σε εστίες επιδημίας, για τον έγκαιρο εντοπισμό κρουσμάτων και για την παρακολούθηση των τάσεων της νόσου. Αργότερα, και μετά την ταχεία αύξηση των μελετών, η σύσταση αυτή επεκτάθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνέστησε τη χρήση της τεχνολογίας ταχείας εξέτασης για τον πληθυσμιακό έλεγχο, όπου το ποσοστό θετικών αποτελεσμάτων της εξέτασης είναι υψηλό ή πολύ υψηλό. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2021, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμφώνησε να ενισχύσει τη θέση της, υποστηρίζοντας την πολύ μεγαλύτερη χρήση των ταχέων τεστ, σημειώνοντας ότι "εάν η έρευνα αποδείξει ότι τα γρήγορα τεστ αντιγόνων μπορούν να διεξαχθούν από τον ίδιο τον εξεταζόμενο.... θα μπορούσε επίσης να εξεταστεί η δυνατότητα αυτοελέγχου με ή χωρίς επαγγελματική καθοδήγηση".
Αρχικές μελέτες
Μία από τις οριστικές μελέτες για τις ταχείες εξετάσεις ολοκληρώθηκε από το Public Health England, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και ξεκίνησε από τον καθηγητή Richard Body και τον Δρ Lennard Lee. Η μελέτη Falcon-C19 η οποία ξεκίνησε μέσα σε τρεις ημέρες στις 17 Σεπτεμβρίου. Ο πρώτος ασθενής προσλήφθηκε στο χώρο στάθμευσης του γηπέδου Etihad της Manchester City σε ένα νέο ερευνητικό κέντρο δοκιμών COVID-19. Η μελέτη επεκτάθηκε γρήγορα για να συμπεριλάβει 14 κοινοτικά ερευνητικά κέντρα σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο. Η μελέτη έκλεισε στις 23 Οκτωβρίου, έχοντας ολοκληρώσει 878 άτομα. Η μελέτη ήταν μία από τις ταχύτερα στρατολογημένες ερευνητικές μελέτες COVID-19 στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η μελέτη παρείχε οριστικές αποδείξεις ότι οι συσκευές ταχείας εξέτασης ήταν σε θέση να λαμβάνουν θετικά αποτελέσματα με μεγάλη ακρίβεια. Συνολικά 4 ταχείες δοκιμασίες, συμπεριλαμβανομένων των Innova και Orientgene, επικυρώθηκαν σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιώντας δείγματα επιχρίσματος από άτομα με συμπτωματική και ασυμπτωματική νόσο.
Γύρω από τη δημοσίευση της ενδιάμεσης ανάλυσης αυτής της μελέτης του Ηνωμένου Βασιλείου, οι ΗΠΑ επιβεβαίωσαν ότι 100 εκατομμύρια ταχείες δοκιμές θα αγοραστούν από την Abbott και θα αποσταλούν σε όλη τη χώρα για την έναρξη παρόμοιων αμερικανικών μελετών που θα συμπληρώσουν τις μελέτες που ξεκίνησε το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.
Μελέτες αποτίμησης σε όλο τον κόσμο
Στις 2 Νοεμβρίου, η Σλοβακία έγινε η πρώτη χώρα στον κόσμο που ξεκίνησε μαζικές δοκιμές σε όλη τη χώρα με τη χρήση ταχέων δοκιμών. Πέντε εκατομμύρια ταχείες εξετάσεις διενεργήθηκαν από 60.000 υπαλλήλους οι οποίοι χρησιμοποίησαν το τεστ αντιγόνου SD Biosensor και πραγματοποίησαν στυλεό στον πληθυσμό. Αυτό οδήγησε στη συνέχεια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συστήσει τη χρήση των ταχέων δοκιμών ως μέρος του πληθυσμιακού ελέγχου. Δύο ερευνητικές μελέτες που δημοσιεύθηκαν στις αρχές του 2021, η μία από τον καθηγητή Martin Kahanec από το Central European University και τους συν-συγγραφείς του και η άλλη από τον Martin Pavelka από το London School of Hygiene & Tropical Medicine και την ομάδα του, υποδηλώνουν ότι τα αποτελέσματα του φθινοπωρινού κύματος μαζικών δοκιμών ταχείας αντιγονικής εξέτασης στη Σλοβακία βοήθησαν στην καταστολή της πανδημίας στη χώρα, αν και σύμφωνα με την πρώτη μελέτη η επίδραση των μαζικών δοκιμών στην πανδημία ήταν προσωρινή και άρχισε να διαλύεται μετά από περίπου δύο εβδομάδες.
Το Ηνωμένο Βασίλειο συνέχισε το συνεχιζόμενο πρόγραμμα ανάπτυξης ταχείας εξέτασης με τη χρήση της ταχείας εξέτασης Innova, με αυξανόμενο επείγοντα χαρακτήρα, καθώς τα κρούσματα COVID-19 αυξάνονταν σε όλη την Ευρώπη. Στις 6 Νοεμβρίου, ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον ξεκίνησε τον έλεγχο σε ολόκληρη την πόλη του Λίβερπουλ στο πλαίσιο της ταχείας αξιολόγησης της τεχνολογίας. Περαιτέρω επέκταση των πιλοτικών δοκιμών ταχείας εξέτασης δρομολογήθηκε επίσης για πολλούς τομείς στους οποίους η εξέταση δεν ήταν προηγουμένως διαθέσιμη. Σε αυτούς περιλαμβάνονταν φοιτητές σε πανεπιστήμια που είχαν πληγεί ιδιαίτερα από τα κρούσματα. Αυτό ξεκίνησε αρχικά από το Πανεπιστήμιο Durham, το οποίο διέθετε την υποδομή και την τεχνογνωσία για τη διαχείριση του προγράμματος ταχείας εξέτασης, αλλά επεκτάθηκε στην πλειονότητα των πανεπιστημίων του Ηνωμένου Βασιλείου και επέτρεψε το εθνικό σχέδιο τύπου εκκένωσης για να επιστρέψουν οι φοιτητές με ασφάλεια στο σπίτι τους για τα Χριστούγεννα. Τα γρήγορα τεστ εφαρμόστηκαν επίσης στο πλαίσιο της Εθνικής Υπηρεσίας Υγείας για το προσωπικό ώστε να μειωθεί η πιθανή μετάδοση στους ασθενείς, στις τοπικές αρχές και στα σπίτια φροντίδας ώστε να καταστεί δυνατή η επίσκεψη των κατοίκων. Στις 18 Νοεμβρίου, στην Ουαλία ολοκληρώθηκε η πρώτη δοκιμή σε ολόκληρο τον δήμο σε ένα Merthyr Tydfil. Αυτή τη στιγμή, η δοκιμή εφαρμόστηκε επίσης σε σχολεία στις ΗΠΑ για μαθητές με συμπτώματα και σε πορτογαλικά ιδρύματα φροντίδας και σχολεία.
Οι παγκόσμιες προσπάθειες για την εντατικοποίηση των αξιολογήσεων των ταχέων δοκιμών ξεκίνησαν από το Τμήμα Εκτάκτων Αναγκών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ), το οποίο ξεκίνησε στις 10 Νοεμβρίου ένα σημαντικό πρόγραμμα εφαρμογής ταχέων διαγνωστικών δοκιμών, με τη βοήθεια της συμφωνίας του Ιδρύματος Bill and Melinda Gates που περιόρισε το κόστος για τις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
Η Αυστρία ξεκίνησε μαζικές δοκιμές σε όλη τη χώρα στις 5 Δεκεμβρίου και παρήγγειλε επτά εκατομμύρια τεστ που αποτελούνται από το τεστ SD Biosensor και το Siemens Clinitest (γνωστό και ως Orientgene).
Μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου, υπήρχαν πολλές μελέτες που επιβεβαίωναν την αποτελεσματικότητα και την επιτυχία της χρήσης των ταχέων δοκιμών για τον εντοπισμό ατόμων με COVID-19, συμπεριλαμβανομένων μελετών στις Κάτω Χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ. Όλες αυτές οι μελέτες επέτρεψαν στις ταχείες δοκιμές να ενταχθούν στις συνήθεις εθνικές στρατηγικές εξέτασης COVID-19. Η παγκόσμια πιλοτική εφαρμογή των ταχέων δοκιμών ήταν πλέον κοινή σε σχολεία στον Καναδά, σε ταξιδιωτικούς κόμβους στην Ινδονησία και σε ολόκληρη την Ινδία.
Ανησυχίες σχετικά με τη χρήση
Πολλά άτομα εξέφρασαν ανησυχίες ότι η ακρίβεια των ταχέων δοκιμών δεν ήταν τόσο καλή όσο η υπάρχουσα μορφή εξέτασης COVID-19 PCR. Τα δεδομένα που δημοσιεύθηκαν από την εξέταση σε όλη την πόλη του Ηνωμένου Βασιλείου στο Λίβερπουλ κατέδειξαν ότι οι χειριστές της δοκιμής από το στρατό απέκτησαν τις επιδόσεις των δοκιμών των εκπαιδευμένων επιστημόνων του εργαστηρίου, μετά από άλλες πιλοτικές δοκιμές στην Ινδία. Το γεγονός αυτό προκάλεσε μικρά ζητήματα στην επιστημονική-ψυχολογική κοινότητα, όπου υπήρξε συζήτηση σχετικά με το κατά πόσον οι ταχείες εξετάσεις μπορεί να οδηγήσουν σε ψευδή επιβεβαίωση και αλλαγή συμπεριφοράς. Ωστόσο, επιβεβαιώθηκε μια αλλαγή στη σκέψη σχετικά με τη χρήση των ταχέων τεστ μετά από μια δημοσίευση από τις ΗΠΑ. Ο καθηγητής Michael Mina διατύπωσε τη θεωρία ότι οι ταχείες δοκιμασίες θα εξακολουθούσαν να είναι χρήσιμες, καθώς εντοπίζουν τα μολυσματικά άτομα, ενώ παρατηρήθηκαν πιθανά οφέλη από την επανάληψη των ταχέων δοκιμασιών και τη λήψη αποτελέσματος πολύ πιο γρήγορα από άλλες μορφές δοκιμασιών. Η επικεφαλής κλινική ιατρός του Ηνωμένου Βασιλείου, δρ Σούζαν Χόπκινς, σημείωσε επίσης ότι οι ταχείες δοκιμές παρέχουν ένα μέσο για να βρεθούν "άτομα που... δεν θα μπορούσαμε να βρούμε διαφορετικά".
Σημειώνοντας τη δυνατότητα ταχύτερου εντοπισμού των κρουσμάτων και λαμβάνοντας υπόψη την επακόλουθη κλιμάκωση των κρουσμάτων στην Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνεδρίασε στις 11 Δεκεμβρίου και ανέπτυξε ένα κοινό ευρωπαϊκό πλαίσιο για τη "χρήση, επικύρωση και αμοιβαία αναγνώριση των ταχέων δοκιμών", δεσμεύοντας 100 εκατομμύρια ευρώ για την αγορά δοκιμών από τις εταιρείες Roche και Abbott. Η Στέλλα Κυριακίδη, επίτροπος για την Υγεία και την Ασφάλεια των Τροφίμων, δήλωσε: "Οι ταχείες αντιγονικές δοκιμασίες μας προσφέρουν ταχύτητα, αξιοπιστία και γρήγορη ανταπόκριση για την απομόνωση κρουσμάτων COVID. Αυτό είναι ζωτικής σημασίας για την επιβράδυνση της εξάπλωσης της πανδημίας".
Άλλα άτομα εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με την αργή υιοθέτηση και ανάπτυξη των ταχέων τεστ και τις πιθανές απώλειες ζωών που μπορεί να είχαν ως αποτέλεσμα. Μια ακαδημαϊκή ομάδα από τον Καναδά σημείωσε ότι οι μισοί από τους θανάτους σε οίκους ευγηρίας στην αρχή της πανδημίας θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με τα γρήγορα τεστ.
Παγκόσμια κανονιστική έγκριση για χρήση για τη δοκιμή COVID-19
Μετά την επιτυχία πολυάριθμων μελετών σε όλο τον κόσμο για την ανάλυση των ταχέων δοκιμών από τον Αύγουστο του 2020, οι ταχείες δοκιμασίες εγκρίθηκαν από τους ρυθμιστικούς φορείς σε όλο τον κόσμο στο πλαίσιο μιας στρατηγικής για τη χρήση των δοκιμών ως "νέα προσέγγιση για την καταπολέμηση της πανδημίας". Στις 16 Δεκεμβρίου, ο FDA έγινε η πρώτη αρχή που ενέκρινε το γρήγορο τεστ της Abbott. Ακολούθησαν εγκρίσεις για το τεστ Ellume COVID-19 για το σπίτι.
Τα γρήγορα τεστ εγκρίθηκαν επίσης από την Υγεία του Καναδά, με τον σύμβουλό της, καθηγητή David Juncter να σημειώνει ότι "τα καλύτερα γρήγορα τεστ είναι εξαιρετικά ακριβή στην ανίχνευση μεταδοτικών ατόμων" και τον ειδικό σε λοιμώδεις νόσους Jean Longtin να σημειώνει ότι "θα μας επιτρέψει να κινηθούμε ταχύτερα από τον ιό και να βρούμε τις επαφές του ατόμου σε μία ή δύο ώρες, αντί να περιμένουμε 24 ώρες".
Η MHRA του Ηνωμένου Βασιλείου επιβεβαίωσε την έγκρισή της για το γρήγορο τεστ Innova για αυτοελέγχους στις 23 Δεκεμβρίου. Μετά την ξεκάθαρη παγκόσμια επιτυχία αυτής της παγκόσμιας ανάπτυξης των ταχέων δοκιμών, ο Sir John Bell, Regius καθηγητής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, δήλωσε: "Οι ταχείες δοκιμασίες ήταν ένα κεντρικό κομμάτι της καλής άμυνας κατά του κοροναϊού επειδή ήταν γρήγορες, φθηνές και διαθέσιμες για επαναλαμβανόμενη χρήση".
Τα γρήγορα τεστ ως "επιστροφή στο φυσιολογικό"
Η Ισπανία έγινε η πρώτη χώρα που χρησιμοποίησε τις ταχείες εξετάσεις για να διευκολύνει την επιστροφή στο φυσιολογικό, με τις ταχείες εξετάσεις να είναι ευρέως διαθέσιμες στα φαρμακεία, ενώ στη Βαρκελώνη διοργανώθηκε δωρεάν μουσική συναυλία για τα άτομα που έκαναν ταχεία εξέταση. Παρόμοια προσέγγιση ακολουθήθηκε στην Αλβανία για να καταστεί δυνατή η διεξαγωγή μουσικών φεστιβάλ. Ωστόσο, πολλοί εμπειρογνώμονες δεν ήταν σίγουροι για την προσέγγιση αυτή πιστεύοντας ότι "τα ταχεία τεστ δεν είναι η λύση για την επανέναρξη της κανονικής ζωής", αλλά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με άλλα ζωτικής σημασίας μέτρα ελέγχου πρόληψης λοιμώξεων, όπως η χρήση κατάλληλων ΜΑΠ, το τακτικό πλύσιμο των χεριών και η κοινωνική αποστασιοποίηση, ώστε να επιτραπεί στους ανθρώπους να έχουν αυτόν τον ζωτικής σημασίας χρόνο με τους αγαπημένους τους, συμβάλλοντας παράλληλα στην ασφάλειά τους.
Νέα στελέχη COVID-19
Στις 22 Δεκεμβρίου 2020, εντοπίστηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο ένα νέο πιο μολυσματικό στέλεχος του SARS-CoV-2, το VOC-202012/01. Το στέλεχος εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλο τον κόσμο. Με την ευρεία παγκόσμια χρήση αυτής της μορφής εξέτασης COVID-19, υπήρξε η ανησυχία ότι αυτή η παραλλαγή θα καθιστούσε παρωχημένες τις ταχείες εξετάσεις. Στο πλαίσιο της επιταχυνόμενης τεχνολογικής αξιολόγησης της πλευρικής ροής στο Ηνωμένο Βασίλειο, εντός 24 ωρών, τα εργαστήρια της Δημόσιας Υγείας της Αγγλίας ήταν σε θέση να επιβεβαιώσουν ότι οι ταχείες δοκιμές που βρίσκονται σε παγκόσμια ανάπτυξη δεν επηρεάστηκαν και ότι μπορούσαν να αναγνωρίσουν τη νέα παραλλαγή. Αυτό συνέβη επειδή η ταχεία δοκιμή στοχεύει γενικά στην πρωτεΐνη του νουκλεοκαψιδίου και όχι στην πρωτεΐνη ακίδας. Ωστόσο, πρόσφατα εντοπίστηκαν ορισμένα στελέχη που επηρεάζουν την ευαισθησία ορισμένων ταχέων δοκιμών έως και 1000 φορές. Ευτυχώς, η συχνότητα αυτών των μεταλλάξεων του νουκλεοκαψιδίου (συγκεκριμένα της D399N) εξακολουθεί να είναι σχετικά χαμηλή σε παγκόσμιο επίπεδο, ~0,02%.
Ανθρωπιστικές χρήσεις των ταχέων δοκιμών
Εκτός από τη χρήση ρουτίνας στην κοινότητα, οι ταχείες δοκιμασίες χρησιμοποιήθηκαν επίσης στο πλαίσιο των ανθρωπιστικών προσπαθειών κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Μετά τις πλημμύρες στην Τζακάρτα της Ινδονησίας στις 2 Δεκεμβρίου, οι ταχείες εξετάσεις διατέθηκαν σε καταφύγια από τις πλημμύρες. Επιπλέον, μετά το κλείσιμο των εθνικών συνόρων στην Ευρώπη μετά την έκτακτη ανάγκη του νέου στελέχους του Ηνωμένου Βασιλείου λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, σχεδόν 6.000 οδηγοί φορτηγών εγκλωβίστηκαν χωρίς τρόφιμα, σταματώντας ουσιαστικά τις παραδόσεις τροφίμων των Χριστουγέννων. Οι γρήγορες δοκιμές αναπτύχθηκαν από Γάλλους πυροσβέστες εντός 24 ωρών στη Μάγχη. Οι ταχείες δοκιμές επέτρεψαν στα φορτηγά να βγουν στο δρόμο και να ολοκληρώσουν τις παραδόσεις τους και να επιστρέψουν στις οικογένειές τους για τα Χριστούγεννα, αποδεικνύοντας τη δυνητική παγκόσμια χρησιμότητα της ύπαρξης μιας εύκολα εφαρμόσιμης δοκιμής COVID-19. Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα υποστήριξαν σθεναρά τη χρήση των ταχέων δοκιμών σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, σημειώνοντας ότι "οι δοκιμασίες αντιγόνου COVID-19 μπορούν να παρέχουν γρήγορα και εφαρμόσιμα αποτελέσματα, εξασφαλίζοντας την έγκαιρη αναγνώριση των ατόμων που έχουν μολυνθεί από τον ιό σε επίπεδο κοινότητας".
Αμερική και ταχείες δοκιμασίες
Έχοντας αρχικά επενδύσει σημαντικά στην ανάπτυξη της τεχνολογίας ταχείας δοκιμής μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο, η περαιτέρω αξιολόγηση των ταχέων δοκιμών ως μέρος των προσεγγίσεων μαζικών δοκιμών στις ΗΠΑ καθυστέρησε ως αποτέλεσμα του αδιεξόδου γύρω από τα 900 δισεκατομμύρια δολάρια για την ανακούφιση από το COVID-19 που περιέχονται στο νόμο για τις ενοποιημένες πιστώσεις του 2020, 2021. Το νομοσχέδιο επικρίθηκε επειδή δεν προέβλεπε συγκεκριμένα επενδύσεις σε ταχείες δοκιμές ως οικονομικά συμφέρουσα και αποτελεσματική μορφή δοκιμών σε ολόκληρο τον πληθυσμό. Επιστήμονες στις ΗΠΑ, όπως ο καθηγητής Michael Mina του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, σημείωσαν ότι οι εξετάσεις αποτελούν "πολύ ισχυρό συμπλήρωμα σε ό,τι άλλο κάνουν ήδη οι άνθρωποι" και ότι "οι κατ' οίκον εξετάσεις για το COVID-19 θα μπορούσαν να μειώσουν το ποσοστό μόλυνσης". Η άποψη αυτή ενισχύθηκε από τον καθηγητή William A. Haseltine, επίσης του Χάρβαρντ, σε άρθρο του στο περιοδικό Forbes, στο οποίο πρότεινε ότι "οι γρήγορες, αυτοδιαχειριζόμενες εξετάσεις θα μπορούσαν να ανακόψουν το συνεχώς αυξανόμενο κύμα ασθενειών και θανάτων" και σε άρθρο της καθηγήτριας Annie Sparrow του Mount Sinai της Νέας Υόρκης, στο οποίο πρότεινε ότι "οι φθηνές μαζικές εξετάσεις είναι ζωτικής σημασίας για τη νίκη κατά της πανδημίας", ενόψει "της έκτακτης ανάγκης του εξαιρετικά μεταδοτικού και ταχέως εξαπλούμενου στελέχους Β117 στο Ηνωμένο Βασίλειο και ενός παρόμοιου στελέχους από τη Νότια Αφρική". Παρ' όλα αυτά, οι ταχείες οικιακές εξετάσεις για το COVID-19 ήταν δημόσια διαθέσιμες στα άτομα τον Ιανουάριο του 2021 μετά την προηγούμενη έγκριση του FDA. Οι εξετάσεις αυτές αποζημιώθηκαν από την ασφάλιση υγείας των ΗΠΑ για άτομα με συμπτώματα του covid-19 ή για άτομα που είχαν στενή επαφή με μολυσμένο άτομο ή με κάποιον που εμφάνιζε συμπτώματα. Ένα άρθρο στην Washington Post πρότεινε ότι το μέγιστο όφελος από τις ταχείες εξετάσεις στις ΗΠΑ μπορεί να μην πραγματοποιηθεί έως ότου "η ομοσπονδιακή κυβέρνηση καλύψει τις εξετάσεις για ασυμπτωματικά άτομα, επειδή η μετάδοση από αυτά τα άτομα αποτελεί τόσο μεγάλο μέρος της επιδημίας", καθώς οι εξετάσεις αυτών των ατόμων δεν καλύπτονταν από την ασφάλιση υγείας. Μετά την εκλογή νέου προέδρου τον Ιανουάριο του 2021, οι ΗΠΑ άρχισαν να επενδύουν εκ νέου στην ανάπτυξη της τεχνολογίας ταχείας δοκιμής με τη δημοσίευση προεδρικών διαταγμάτων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρωματογραφία Κατηγορία:Υγειονομικές διαγνωστικές εξετάσεις
78
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 78 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
.sb
.sb είναι ο top-level domain κωδικός για τους Νήσους Σολομώντα στο Διαδίκτυο.
Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νήσοι Σολομώντα Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Μοσχονάς Δονούσας
Ο Μοσχονάς είναι μικρή βραχονησίδα του νησιωτικού συμπλέγματος των Κυκλάδων. Είναι ακατοίκητη και βρίσκεται ανατολικά της Δονούσας, απέναντι από το ακρωτήριο του Μοσχονά.
Διοικητικά, ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Δονούσης, η οποία υπάγεται στον Δήμο Νάξου και Μικρών Κυκλάδων. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στην Κοινότητα Δονούσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Δονούσας
.sc
.sc είναι ο top-level domain κωδικός για τις Σεϋχέλλες στο Διαδίκτυο.
Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.
Παραπομπές
Toppdomän
Κατουνάκια
Τα Κατουνάκια είναι ασκητική περιοχή του Αγίου Όρους με 22 ησυχαστήρια υπαγόμενα στην Μονή Μεγίστης Λαύρας. Η περιοχή είναι βραχώδης και απόκρημνη και σε αυτήν κατοικούν 35 μοναχοί ασκητές.
Ο Άγιος Δανιήλ Κατουνακιώτης ο Σμυρναίος το 1881 δημιούργησε στα Κατουνάκια την καλύβη του, η οποία υπήρξε το θεμέλιο για το σημερινό ησυχαστήριο της αδελφότητας των Δανιηλαίων. Ο Άγιος Δανιήλ άσκησε την τέχνη της αγιογραφίας και την παρέδωσε στην αδελφότητα, η οποία την ασκεί μέχρι σήμερα. Όμως περισσότερο έχουν μείνει ιστορικές οι πραγματείες, οι μελέτες και οι εκατοντάδες επιστολές του αγίου που αντιμετωπίζουν με σύνεση και πατερική κατοχύρωση, σοβαρά πνευματικά και θεολογικά ζητήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιο Όρος Κατηγορία:Μονή Μεγίστης Λαύρας
Μάχη της Λωρραίνης
thumb|right|280px|Γαλλικό ιππικό κινούμενο προς τα σύνορα. - Παρίσι Αύγουστος 1914 Η Μάχη της Λωρραίνης είναι μάχη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου που έγινε στη περιοχή της Λωρραίνης μεταξύ των γαλλικών και γερμανικών στρατευμάτων τον Αύγουστο του 1914.
Στην μάχη συμμετείχαν από πλευράς Γαλλίας η 1η (Ι) και 2η (ΙΙ) γαλλική Στρατιά και εκ μέρους της Γερμανίας η 6η (VI) και 7η (VII) Στρατιά. Διοικητές των παραπάνω ήταν οι στρατηγοί Ωγκύστ Ντυμπάιλ και Νοέλ ντε Καστελνώ (των γαλλικών) και οι Διάδοχος Ρούπρεχτ της Βαυαρίας και ο στρατηγός Γιοσίας φον Χέεριγκεν (των γερμανικών δυνάμεων) αντίστοιχα.
Οι επιχειρήσεις αυτής της μάχης ξεκίνησαν στις 14 Αυγούστου και έληξαν περί το τέλος του Αυγούστου, με περιορισμένη νίκη των Γάλλων, αλλά με αδιέξοδο των πολεμικών επιχειρήσεων, αφού υπέστησαν προηγουμένως μεγάλες απώλειες και καταστροφή μετά από γερμανικό τακτικό ελιγμό υποχώρησης και στη συνέχεια αιφνιδιαστική αντεπίθεση των γερμανικών δυνάμεων.
Η Μάχη της Λωρραίνης φέρεται στην ευρωπαϊκή στρατιωτική ιστορία ως μία από τις λεγόμενες Μάχες των Συνόρων του Α΄ Π.Π.
Πηγές
Λ Λωρραίνης Κατηγορία:Λωρραίνη
Περιφέρεια Μοπτί
Γεωγραφία
Η Περιφέρεια Μοπτί βρίσκεται κεντρικά του Μαλί. Συνορεύει στα βόρεια με την Περιφέρεια Τομπουκτού, στα δυτικά με την Περιφέρεια Σεγκού και στα νότια με τη Μπουρκίνα Φάσο. Έχει έκταση 79.017 τ.χλμ..
Δημογραφία
Η Περιφέρεια Μοπτί έχει 2.037.330 κατοίκους (2009) (δηλαδή περίπου το 14,1 % του συνολικού πληθυσμού του Μαλί). Έχει πυκνότητα 25,7 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Πρωτεύουσα είναι το Μοπτί με πληθυσμό 114.296 κατοίκων.
Επαρχίες
Η Περιφέρεια Μοπτί διαιρείται σε 8 επαρχίες:
Λάδης
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Λάδης είναι γνωστός ένας γιος του Ιμβράσου, ηγεμόνα της Θράκης, και αδελφός του Γλαύκου. Ο Λάδης, όπως και ο αδελφός του, ήταν σύμφωνα με την Αινειάδα του Βιργιλίου ένας από τους Αινειάδες που ακολούθησε τον Αινεία στις περιπλανήσεις του μέχρι την Ιταλία, όπου βρήκαν τον θάνατο από τα χέρια του Τούρνου ή Τύρνου.
Πηγή
Λαδης Κατηγορία:Αρχαίοι Θράκες Κατηγορία:Ιταλική μυθολογία
Ρίτα Λέβι Μονταλτσίνι
Η Ρίτα Λέβι-Μονταλτσίνι (22 Απριλίου 1909 − 30 Δεκεμβρίου 2012) ήταν Ιταλίδα γιατρός και πρωτοπόρος ερευνήτρια στον κλάδο της νευρολογίας, που είχε μάλιστα βραβευτεί με βραβείο Νόμπελ για τις ανακαλύψεις της σχετικά με την ανάπτυξη των νευρικών κυττάρων (1986 - από κοινού με τον Στάνλεϋ Κοέν). Υπήρξε ισόβια γερουσιαστής από τον Αύγουστο του 2001 και από τη θέση αυτή στήριξε ιδιαίτερα τις κεντροαριστερές κυβερνήσεις του Ρομάνο Πρόντι. Δέχτηκε αρκετές επικρίσεις για τις πολιτικές της επιλογές αλλά και έγινε στόχος ρατσιστικών επιθέσεων λόγω της εβραϊκής της καταγωγής. Εξαιτίας αυτής της καταγωγής άλλωστε είχε αναγκαστεί να απομακρυνθεί από την έρευνα κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, όταν υποχρεώθηκε να διεξάγει τα πειράματά της στην κουζίνα του σπιτιού της.
Υπήρξε η μακροβιότερη κάτοχος Νόμπελ και η μόνη που ξεπέρασε τα 100 χρόνια ζωής.
Έχει δημοσιεύσει αρκετές μελέτες, μεταξύ των οποίων και τον Κρυφό άσο, που έχει μεταφραστεί στα ελληνικά.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί ιατροί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής Κατηγορία:Ιταλοί Νομπελίστες Κατηγορία:Ιταλοεβραίοι Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Γιουβέντους ΦΚ
Η Γιουβεντους (ιταλικά: Juventus, ιταλική προφορά: juˈvɛntus) είναι ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος που ιδρύθηκε το 1897 και εδρεύει στο Τορίνο της Ιταλίας. Είναι ο πιο επιτυχημένος σύλλογος στην ιστορία του ιταλικού ποδοσφαίρου, έχοντας κατακτήσει πενήντα εννέα (59) εγχώριους τίτλους όπου μεταξύ αυτών είναι τριάντα έξι (36) Πρωταθλήματα Ιταλίας, δεκατέσσερα (14) Κύπελλα και εννέα (9) Σούπερ Καπ, αριθμοί που αποτελούν ρεκόρ σε όλες τις διοργανώσεις.
Διαχρονικά συγκαταλέγεται στις 6 μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης, μαζί με την Λίβερπουλ, την Μπάγερν, την Μπαρτσελονα, την Ρεάλ Μαδρίτης και την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, έχοντας κατακτήσει συνολικά 8 ευρωπαϊκούς τίτλους, μεταξύ των οποίων 2 Κύπελλα Πρωταθλητριών, 1 Κύπελλο Κυπελλούχων, 3 Κύπελλα ΟΥΕΦΑ, 2 Σούπερ Καπ, αλλά και 2 Διηπειρωτικά Κύπελλα. Έχει απουσιάσει μόνο μία χρονιά από την κορυφαία κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος, ενώ είναι και ο πιο δημοφιλής σύλλογος της χώρας.
Η ίδρυση
Η Γιουβέντους ιδρύθηκε την 1η Νοεμβρίου 1897 από μία ομάδα μαθητών του λυκείου Massimo D'Azeglio Lyceum του Τορίνο. Το αρχικό της όνομα ήταν Σπορτ Κλαμπ Γιουβέντους (Sport Club Juventus), αλλά ύστερα από δύο χρόνια μετονομάστηκε σε Φούτ-μπολ Κλαμπ Γιουβέντους (Foot-Ball Club Juventus).
200px|right|thumb|Φωτογραφία της πρώτης ομάδας του 1898
Τα άτομα που εμπλέκονταν στην ίδρυση της ομάδας ήταν οι: Πρώτος πρόεδρος της ορίσθηκε ο Εουτζένιο Κανφάρι (Eugenio Canfari) και αρχικά έπαιζαν στο «Piazza D'Armi» στη περιοχή «Crocetta» στο Τορίνο. Εκείνη την περίοδο η ομάδα αγωνιζόταν με ροζ φανέλες και μαύρα σορτς (rosanero).
Τα πρώτα χρόνια
Το 1900 συμμετείχε για πρώτη φορά στο Ιταλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. Το πρώτο της παιχνίδι ήταν με αντίπαλό τη Τορινέσε (FBC Torinese), στις 11 Μαΐου 1900 στο Piazza D'Armi. Η Γιουβέντους έχασε με 1-0. Την δεύτερη χρονιά έφτασαν στους ημιτελικούς νικώντας την τοπική Ginnastica Torino με 5-0, ενώ εκεί αποκλείστηκαν από τη Milan Cricet (2-3). Το 1903 η ομάδα απέκτησε τα σημερινά της χρώματα (μαύρο και άσπρο), από τα χρώματα της Νόττς Κάουντι, ενώ την ίδια περίοδο μετακόμισε στο  «Velodromo Umberto I».
Το 1905 κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα, με χρηματοδότη και πρόεδρο τον Ελβετό Αλφρέντο Ντικ, και αρκετούς ξένους παίκτες στη σύνθεσή της. Την επόμενη χρονιά, μία διαφωνία σχετικά με την έδρα της ομάδας οδήγησε σε μια διάσπαση της. Ο Ντικ και κάποιοι παίκτες της αποχώρισαν από την ομάδα και ίδρυσαν την Foot-ball Club Torino, που αργότερα απορρόφησε την άλλη ομάδα της πόλης την Τορινέσε. Η Γιουβέντους και η Τορίνο, έχοντας μείνει οι δύο τους στην πόλη, ανταγωνίζονταν σκληρά μεταξύ τους και το παιχνίδι ανάμεσά τους  φέρει το όνομα «Derby della Mole». Μέχρι τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο η Γιουβέντους προσπαθούσε να επανέλθει στη κατάσταση πριν την κρίση.
Η είσοδος των Ανιέλι
Το 1923 την ομάδα ανέλαβε ο ιδιοκτήτης της FIAT Εντοάρντο Ανιέλι (Edoardo Agnelli). Η ομάδα μετακόμισε στο ιδιόκτητο γήπεδο «Villar Perosa». Την περίοδο 1926-27 η Γιουβέντους κατέκτησε το δεύτερο της πρωτάθλημα νικώντας την Άλμπα Ρόμα στους τελικούς με συνολικό σκορ 12-1. Κύριος σκόρερ της εκείνη την χρονιά ανεδείχθη ο Αντόνιο Βότζακ.
Η Γιουβέντους κυριάρχησε το πρώτο μισό της δεκαετίας του ’30. Από το 1930 έως και το 1935 κατέκτησε 5 συνεχόμενες φορές το πρωτάθλημα Ιταλίας, τις 4 με προπονητή τον Κάρλο Καρκάνο (Carlo Carcano). Στην ομάδα μεταξύ άλλων αγωνίζονταν οι Ραϊμούντο Όρσι (Raimundo Orsi), Λουίτζι Μπερτολίνι (Luigi Bertolini), Τζιοβάνι Φερράρι (Giovanni Ferrari) και Λούις Μόντι (Luis Monti). Η ομάδα έφτασε και μέχρι τον τελικό του Mitropa Cup, όπου έχασε από τη Σλάβια Πράγας.
Το 1933 μετακόμισε στο «Στάδιο Μπενίτο Μουσολίνι», 65.000 θέσεων που κτίστηκε για τους αγώνες του Μουντιάλ 1934. Μετά τον θάνατο του Εντοάρντο Ανιέλλι στις 14 Ιουλίου 1935, αρκετοί από τους παίκτες εγκατέλειψαν την ομάδα. Το 1938 τερμάτισε δεύτερη πίσω από την Ambrosiana-Inter, ενώ την ίδια χρονιά κατέκτησε το κύπελλο Ιταλίας, για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Μετά τον πόλεμο
Μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο το στάδιο «Μπενίτο Μουσολίνι» μετονομάστηκε σε «Κομουνάλε» (Stadio Comunale). Επίτιμος πρόεδρος της ομάδας τοποθετήθηκε ο γιος του Εντουάρντο Ανιέλλι, Τζάννι (Giovanni "Gianni" Anielli). Το 1950 και το 1952 η Γιουβέντους κατέκτησε άλλα δύο πρωταθλήματα, με το τελευταίο υπό την καθοδήγηση του Άγγλου Τζέσε Κάρβερ.
Το 1957 η Γιουβέντους αποκτά τους Τζον Τσαρλς (John Charles) και Ομάρ Σιβόρι (Omar Sivori) που μαζί με τον Τζανπιέρο Μπονιπέτρι (Gianpiero Bonipetri), που ήταν στην ομάδα από το 1946, κατέκτησαν δύο φορές το πρωτάθλημα, το 1958 και το 1960, ενώ την δεύτερη από αυτές κατέκτησαν και το κύπελλο Ιταλίας, πετυχαίνοντας το πρώτο νταμπλ στην ιστορία της ομάδας. Το 1961 κατέκτησαν ξανά το πρωτάθλημα, το οποίο είναι το 10o της ιστορίας του συλλόγου. Η Γιουβέντους, όντας η πρώτη Ιταλική ομάδα που κατέκτησε 10 πρωταθλήματα, απόκτησε τότε και το πρώτο της αστέρι στην φανέλα της (Stella d'Oro al Merito Sportivo), ενώ ο Σιβόρι έγινε ο πρώτος παίκτης της ομάδας που βραβεύθηκε με τον τίτλο του καλύτερου ποδοσφαιριστή στην Ευρώπη, την ίδια χρονιά. Όταν ο Μπονιπέτρι αποσύρθηκε το 1961, ήταν ο πρώτος της σκόρερ διαχρονικά, έχοντας επιτύχει 182 τέρματα. Το ρεκόρ του θα παραμείνει για 45 έτη.
Το τελευταίο πρωτάθλημα της ήρθε την περίοδο 1966-67 με προπονητή τον Εριμπέρτο Ερρέρα (Heriberto Herrera), ενώ ένας παίκτης που ξεχώριζε ήταν ο αμυντικός Σάντρο Σαλβαντόρε (Sandro Salvadore).
Την δεκαετία του ’70 η Γιουβέντους θα ισχυροποιήσει την παρουσία της στο Ιταλικό πρωτάθλημα, κατακτώντας άλλα 4 πρωταθλήματα (1972, 1973, 1975 και 1977). Το 1973 θα φτάσει στον τελικό του Κυπέλλου Ευρώπης, όπου θα χάσει από την ολλανδική ομάδα ΑΦΚ Άγιαξ, με τελικό αποτέλεσμα του τελικού του Βελιγραδίου το 1-0 (το γκολ για τον Άγιαξ ο Τζόνι Ρεπ στο 4’). Την περίοδο αυτή προπονητής της ήταν ο πρώην της ποδοσφαιριστής Τσέστμιρ Βιτσπάλεκ (Čestmír Vycpálek), που είχε δημιουργήσει μία πάρα πολύ δυνατή ομάδα με παίκτες όπως οι Ντίνο Τζοφ (Dino Zoff), Γκαετάνο Σιρέα (Gaetano Scirea), Ρομπέρτο Μπετέγκα (Roberto Bettega), Φάμπιο Καπέλλο (Fabio Capello) και ο βραζιλιάνος Ζουζέ Αλταφίνι (José Altafini), που είναι ο τρίτος σκόρερ στην ιστορία της Σέριε Α (μαζί  με τον Τζουζέπε Μεάτσα, πετυχαίνοντας 216 γκολ σε 459 αγώνες με τις φανέλες της Μίλαν, της ΣΣΚ Νάπολι και της Γιουβέντους). Ένας άλλος παίκτης της που απέκτησε ιδιαίτερη δημοτικότητα εκείνη την εποχή ήταν ο Φράνκο Καούζιο (Franco Causio), τόσο ώστε η ομάδα τού επέτρεψε να έχει τα μαλλιά του μακριά, κάτι που ήταν αντίθετο με τους τότε κανονισμούς. Η ομάδα προσέφερε στους παίκτες της επίσημα ρούχα γνωστών Ιταλών δημιουργών, ενώ τους ενθάρρυνε να συνεχίσουν τις ακαδημαϊκές τους σπουδές. Αρκετοί ποδοσφαιριστές της από εκείνη την περίοδο μετά το τέλος της καριέρας τους απέκτησαν θέσεις είτε στην ομάδα είτε στη ΦΙΑΤ ή σε άλλες συγγενικές επιχειρήσεις της.
Η περίοδος Τραπατόνι
Αν και η Γιουβέντους κυριαρχούσε στην Ιταλία, στην Ευρώπη η πρώτη επιτυχία της ήρθε μόλις το 1977. Τότε κατέκτησε το Κύπελλο UEFA, στους διπλούς τελικούς ενάντια στην Ατλέτικ Μπιλμπάο με συνολικό σκορ 2-2 (Τορίνο:1-0, Μπιλμπάο: 2-1). Τα γκολ για την ιταλική ομάδα πέτυχαν ο Μάρκο Ταρντέλι στο Τορίνο και ο Ρομπέρτο Μπετέγκα στο Μπιλμπάο. Στους ημιτελικούς εκείνης της χρονιάς είχε αποκλείσει την ΑΕΚ του Φάντροκ (4-1 στο Κομμουνάλε, 0-1 στη Συρία). Επτά παίκτες της Εθνικής Ιταλίας έπαιζαν στη Γιουβέντους της εποχής εκείνης. Παίκτες όπως οι Τζοφ, Σιρέα, Τσεντίλε, Κουκουρέντου, Καούζιο, Μπέτεγκα κ.ά. αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά της «Μεγάλης Κυρίας» του ιταλικού ποδοσφαίρου. Προπονητής της εκείνη την εποχή ήταν ο Τζιοβάνι Τραπατόνι (Giovvani Trapatoni). Ο Τραπατόνι θα οδηγήσει την Γιουβέντους όλη τη δεκαετία του ’80, όντας έτσι ο μακροβιότερος προπονητής της.
Η Γιουβέντους κατάκτησε με τον Τραπατόνι τα πρωταθλήματα του 1981, 1982 και 1984. Το δεύτερο από αυτά ήταν το 20ο της ιστορίας της, κάτι που της επέτρεψε να προσθέσει ένα δεύτερο αστέρι στη φανέλα της. Ανάμεσα στους παίκτες εκείνης της εποχής ήταν και ο Πάολο Ρόσι (Paolo Rossi), που είχε κατακτήσει το Μουντιάλ του 1982, ενώ τότε βραβεύτηκε και με τον τίτλο του κορυφαίου Ευρωπαίου ποδοσφαιριστή για εκείνη τη χρονιά. Τον ίδιο τίτλο κατέκτησε και ένας άλλος παίκτης της, ο Μισέλ Πλατινί (Michel Platini), που βραβεύτηκε με το συγκεκριμένο βραβείο για τρεις συνεχόμενες χρονιές (1983. 1984, 1985), που αποτελεί ρεκόρ για παίχτη, ενώ η Γιουβέντους είναι η μοναδική ομάδα που παίχτες της βραβεύονται με το βραβείο για 4 συνεχόμενες χρονιές.
Το 1983 φτάνει ξανά στον τελικό του Κυπέλλου Ευρώπης, αλλά στον τελικό του ΟΑΚΑ, στην Αθήνα, έχασε από το Αμβούργο με 1-0 (το γκολ του Αμβούργου πέτυχε ο Φέλιξ Μάγκαθ στο 8’).
Τελικά το τρόπαιο ήρθε στις 29 Μαΐου 1985. Στον τελικό του Χέιζελ, στις Βρυξέλλες, ενάντια στη Λίβερπουλ ο Μισέλ Πλατινί πέτυχε το μοναδικό τέρμα της συνάντησης με πέναλτι στο 56 ο λεπτό. Το παιχνίδι όμως σημάδεψε ο θάνατος 39 ανθρώπων, κυρίως οπαδών της Γιουβέντους, όταν οπαδοί της Λίβερπουλ τους επιτέθηκαν, ενώ ένας τοίχος του παλιού γηπέδου υποχώρησε και τους καταπλάκωσε. Η τραγωδία αυτή, που θα χαρακτηρισθεί και ως η «πιο σκοτεινή ώρα στην ιστορία των πρωταθλημάτων της UEFA», θα αλλάξει τελικά και την ιστορία του ποδοσφαίρου τη Ευρώπης, κυρίως στην Αγγλία, οπού οι ομάδες της θα τιμωρηθούν με αποκλεισμό για αρκετά χρόνια.
Τα επόμενα χρόνια δεν ήταν τόσο επιτυχημένα, με εξαίρεση το πρωτάθλημα του 1986 που κέρδισε από τη ΑΣ Ρόμα και τη Νάπολι. Στο πρωτάθλημα θα κυριαρχήσουν οι δύο ομάδες του Μιλάνο και η Νάπολι του Ντιέγκο Μαραντόνα. Το 1990 θα μετακομίσει στο Στάδιο «Ντέλε Άλπι», καθώς το «Κομουνάλε» θα μειώσει τις θέσεις του. Το Στάδιο Ντέλε Άλπι κατασκευάστηκε για τους αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990. Την ίδια χρονιά θα κατακτήσει το κύπελλο UEFA, κάτι που θα επαναλάβει και το 1993.
Η περίοδος Λίπι
Το 1994 προπονητής της αναλαμβάνει ο Μαρσέλο Λίπι (Marcello Lippi), που είχε φύγει πρόσφατα από τη Νάπολι. Η πρώτη του χρονιά με την Γιουβέντους ήταν επιτυχημένη, καθώς κατέκτησε το πρωτάθλημα Ιταλίας (1994-95). Στην ομάδα μαζί του ήρθε και ο Τσίρο Φερράρα (Ciro Ferrara), πρώην αρχηγός της Νάπολι, ενώ ακόμα υπήρχαν οι Ρομπέρτο Μπάτζιο (Roberto Baggio), Τζιανλούκα Βιάλλι (Gianluca Vialli), αλλά και ο τότε νεαρός Αλεσσάντρο Ντελ Πιέρο (Alessandro Del Piero).
Το 1996 κατέκτησε το Champions League, στον τελικό της Ρώμης εναντίον του Άγιαξ. Το παιχνίδι τελείωσε ισόπαλο 1-1 στην κανονική διάρκεια (Φαμπρίτσιο Ραβανέλλι και Γιάρι Λιτμάνεν τα δύο γκολ ), ενώ στα πέναλτι η Γιουβέντους νίκησε με 4-2.
200px|left|thumb| Ο Αλεσσάντρο Ντελ Πιέρο
Τα επόμενα χρόνια στην ομάδα ήλθαν μεταξύ άλλων οι Κρίστιαν Βιέρι, Ζινεντίν Ζιντάν, Φιλίππο Ιντσάγκι και Έντγκαρ Ντάβιντς. Από τον Champions League του 1996, κατέκτησε άλλα δύο πρωταθλήματα και ένα Σούπερ Καπ Ευρώπης. Επίσης έφτασε άλλες δύο φορές στον τελικό του Champions League, το 1997 και το 1998, αλλά έχασε από τη Ντόρτμουντ και τη Ρεάλ Μαδρίτης αντίστοιχα.
Τα τέλη του ’90, η αντιπαλότητα με τις άλλες ομάδες μεγάλωσε, κυρίως με την Ίντερ και τη Ρόμα. Ο προπονητής της Ρόμα, Ζντένεκ Ζέμαν (Zdeněk Zeman), κατηγόρησε το ιατρικό επιτελείο της Γιουβέντους πως χορηγούσε απαγορευμένες ουσίες στους παίκτες της ομάδας. Μετά από έρευνες και δύο δίκες, η Γιουβέντους αθωώθηκε από το αθλητικό δικαστήριο στη Λοζάνη (CAS - Court of Arbitration for Sport). Η Παγκόσμια υπηρεσία Αντι-Ντόπιγκ δεν επιβεβαίωσε πως κάποιο από τα σκευάσματα που παρουσιάστηκαν ήταν απαγορευμένο, ενώ δεν υπήρχε και κάποιος αθλητής που να είχε βρεθεί θετικός σε έλεγχο.
Ο Λίπι έφυγε για την Ίντερ για μία σεζόν, αλλά επέστρεψε την επόμενη στη Γιουβέντους. Ανάμεσα στους νέους παίκτες που ήλθαν τότε στην ομάδα ήταν ο Τζιανλουίτζι Μπουφόν, ο Νταβίντ Τρεζεγκέ, ο Μαρσέλο Σάλας, ο Πάβελ Νέτβεντ και ο Λιλιάν Τουράμ. Οδήγησε την ομάδα σε άλλα δύο πρωταθλήματα το 2002 και το 2003, την χρονιά που έφτασε και στον τελικό του Champions League για άλλη μια χρονιά, ενάντια στη Μίλαν. Ο αγώνας τελείωσε 0-0, ενώ στα πέναλτι τρεις από τους πέντε παίκτες της αστόχησαν και ο τίτλος κατέληξε στην ομάδα του Μιλάνο. Ο Λίππι αποχώρισε από την ομάδα την επόμενη χρονιά για να αναλάβει τεχνικός την Εθνική Ιταλίας, με τη οποία κατέκτησε το Μουντιάλ της Γερμανίας το 2006.
Το σκάνδαλο Καλτσιόπολι
Από το 2004 προπονητής της ανέλαβε ο Φάμπιο Καπέλλο. Με τον Καπέλο κατάφερε να τερματίσει δύο φορές στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος. Τον Μάιο του 2006 η ιταλική αστυνομία διενεργούσε έρευνες στη Νάπολη, σχετικά με τις δραστηριότητες του ιταλικού γραφείου μάνατζερ ποδοσφαίρου GEA World. Οι εφημερίδες δημοσίευσαν τηλεφωνικές συνομιλίες σύμφωνα με τις οποίες ο γενικός διευθυντής της Γιουβέντους Λουτσιάνο Μότζι (Luciano Moggi) είχε επικοινωνία με διάφορους ανθρώπους του Ιταλικού ποδοσφαίρου με σκοπό τον επηρεασμό των αποτελεσμάτων σε κάποιους αγώνες. Εκτός από την Γιουβέντους, στο σκάνδαλο (που ονομάστηκε Καλτσιόπολι) εμπλέκονταν και η Μίλαν, η Φιορεντίνα, η Λάτσιο και η Ρετζίνα. Ο Μότζι και άλλα δύο μέλη του διοικητικού συμβουλίου υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους στις 13 Μαΐου, ενώ ξεκίνησε δίκη για το θέμα. Πριν την έκδοση της ποινής ο Καπέλλο αποχώρησε από την ομάδα και υπέγραψε στην Ρεάλ Μαδρίτης. Η πρωτόδικη ποινή εξεδόθη στις 4 Ιουλίου 2006. Η Γιουβέντους υποβιβαζόταν στην τρίτη κατηγορία, ενώ η Φιορεντίνα και η Λάτσιο στη δεύτερη. Επίσης από την ομάδα έπρεπε να αφαιρεθούν 30 πόντοι από το επόμενο πρωτάθλημα ενώ αφαιρούνταν (λιγότεροι) βαθμοί και από τις άλλες 4 ομάδες. Της αφαιρέθηκαν επίσης 2 πρωταθλήματα. Του 2005 το οποίο παρέμεινε χωρίς κάτοχο, καθώς και του 2006 το οποίο δόθηκε στην Ίντερ. Αποκλείστηκε από το Champions League της επόμενης περιόδου, υποχρεώθηκε να δώσει 3 αγώνες κεκλεισμένων των θυρών, ενώ τις επιβλήθηκε και πρόστιμο £31,000,000. Διάφορες παρόμοιες ποινές δόθηκαν και για τις άλλες ομάδες.
Οι ομάδες κατέθεσαν έφεση. Μετά την εκδίκαση της έφεσης η Γιουβέντους ήταν η μόνη ομάδα που υποχρεώθηκε να πέσει κατηγορία, αλλά στη Σέριε Β και όχι στην τρίτη κατηγορία.
Τελικά η ποινή βαθμών για την επόμενη σεζόν μειώθηκε αρχικά στους 17 και μετά από προσφυγή στην Ιταλική Ολυμπιακή Επιτροπή (CONI) στους 9, ενώ δεν ίσχυσαν οι χρηματικές ποινές. Από την ομάδα έφυγαν οι Φάμπιο Καναβάρο, Λιλιάν Τουραμ, Πατρίκ Βιεϊρά, Τζανλούκα Τζαμπρότα και ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς που πουλήθηκε στην Ίντερ, έναντι 34,3 εκατομμύρια ευρώ. Αντίθετα, στην ομάδα αποφάσισαν να παραμείνουν ο Τζανλουίτζι Μπουφόν, ο αρχηγός Αλεσάντρο Ντελ Πιέρο, ο Πάβελ Νέτβεντ, ο Μάουρο Καμουρανέζι και ο Νταβίντ Τρεζεγκέ.
Σύμφωνα με άλλα στοιχεία, ερευνήθηκε και ένας αγώνας της Γιουβέντους με την Μίλαν που είχε λήξει 0-0, χωρίς όμως να υπάρχει κάποια επιπλέον τιμωρία για την ομάδα της Γιουβέντους. Από την άλλη, τον Δεκέμβριο του 2009, δικαστήριο της Νάπολι επέβαλε ποινή φυλάκισης τριών ετών στον πρώην αθλητικό διευθυντή της Γιουβέντους, την περίοδο του σκανδάλου, Αντόνιο Τζιράουντο.
Αργότερα, σύμφωνα με τον Ιταλικό τύπο, θεωρήθηκε πως η Ίντερ ίσως να είχε κάποια εμπλοκή στο σκάνδαλο, ενώ τον Απρίλιο του 2009, κατά την δίκη του σκανδάλου, η υπεράσπιση του Μότζι παρουσίασε κασέτες στις οποίες ο πρόεδρος της Ιντερ, Μάσιμο Μοράτι, μιλάει με τον υπεύθυνο των διαιτητών, εκείνης της εποχής, Πάολο Μπέργκαμο.