cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης
Το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης (ΜΣΤΚ) ιδρύθηκε το 1992. Στους χώρους του οργανώνει και φιλοξενεί εκθέσεις σύγχρονης τέχνης περιοδικές ή με έργα από τη μόνιμη συλλογή του. Βρίσκεται στην καρδιά της παλιάς πόλης του Ρεθύμνου, στη σκιά του βενετσιάνικου κάστρου, της Φορτέτσας.
Ιστορία
Ξεκίνησε τη λειτουργία του ως Δημοτική Πινακοθήκη Λευτέρης Κανακάκις, το 1992 και στη συνέχεια ως Κέντρο Σύγχρονης Εικαστικής Δημιουργίας , το 1995, με σύμβαση που υπογράφηκε ανάμεσα στον Δήμο Ρεθύμνης και το Υπουργείο Πολιτισμού (θεσμός Εθνικού Πολιτιστικού Δικτύου Πόλεων, 1995 - 2005 ) και οι δραστηριότητές του προσανατολίστηκαν στη σύγχρονη τέχνη. Σήμερα το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης λειτουργεί το πλαίσιο του Δήμου Ρεθύμνης (Διεύθυνση Πολιτισμού - Τμήμα Μουσείων), με την οικονομική υποστήριξη του Δήμου Ρεθύμνης καθώς και με χορηγίες συνεργαζόμενων φορέων.
Ως ιδρυτική Καλλιτεχνική Διευθύντρια του ΜΣΤΚ ανέλαβε η Μαρία Μαραγκού η οποία συνεχίζει μέχρι σήμερα, το καλλιτεχνικό της έργο στο Μουσείο.
Μόνιμη συλλογή
Πρόκειται για έργα του Λευτέρη Κανακάκι (51 έργα: λάδια, σχέδια, ακουαρέλες) τα οποία καλύπτουν αντιπροσωπευτικά όλη τη διαδρομή της δουλειάς του. Τα έργα προέρχονται από δωρεές φιλικού και οικογενειακού περιβάλλοντος του καλλιτέχνη.
Η συλλογή στο σύνολό της καλύπτει επαρκώς τα δείγματα της σύγχρονης τέχνης του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα και των αρχών του 21ου αιώνα, από την αφαίρεση και τη γεωμετρικότητα μέχρι το νεοεξπρεσιονισμό, τη νέα παραστατικότητα, τον μινιμαλισμό, το αντικείμενο στο χώρο, τη γλυπτική και τη γλυπτοζωγραφική, τις συναρμογές, τις εγκαταστάσεις στον χώρο και τα περιβάλλοντα, την εννοιακή τέχνη, τη φωτογραφία, την τέχνη του βίντεο και της βίντεο-εγκατάστασης.
Μεγάλο μέρος τους έχει φιλοξενηθεί σε εκθέσεις στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στη Λάρισα, στην Πάτρα και σε πόλεις του εξωτερικού (Πινακοθήκη Πιερίδη στην Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη, Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Λάρισας, Δημοτική Πινακοθήκη Πάτρας  κλπ.).
Παράλληλα η συλλογή έργων του Λευτέρη Κανακάκι έχει αποτελέσει αντικείμενο ερευνητικού προγράμματος του Πανεπιστημίου Κρήτης με σκοπό την ανάπτυξη, αξιολόγηση και εφαρμογή εκπαιδευτικών πολιτιστικών προγραμμάτων και αλληλεπιδραστικών πολυμέσων.
Δραστηριότητα
Στην πολυετή διαδρομή του το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης, συγκέντρωσε στους χώρους του την πανελλήνια και ενίοτε τη διεθνή κοινότητα της τέχνης.
Στον κεντρικό του χώρο (οδός Μεσολογγίου 32) αλλά και σε εναλλακτικούς χώρους που χρησιμοποιεί (κτίρια με ιδιαίτερο πολιτιστικό ενδιαφέρον: Κτίριο Πυροβολικού, Φορτέτσα - Τζαμί Καρά Μουσά Πασά, Τζαμί Ιμπραήμ Χαν κ.α.) έχουν οργανωθεί και φιλοξενηθεί εκθέσεις με έργα από τη Μόνιμη Συλλογή καθώς και περιοδικές εκθέσεις πανελλήνιου και διεθνούς περιεχομένου.
Έχουν υλοποιηθεί και υλοποιούνται προγράμματα και συνεργασίες με αντίστοιχους φορείς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό υλοποιήθηκαν ενώ στους χώρους του Μουσείου έχουν οργανωθεί συνέδρια και συναντήσεις εκπροσώπων διαφόρων ιδρυμάτων ,  ιστορικών τέχνης, τεχνοκριτικών και καλλιτεχνών από την Ευρώπη και τις Η.Π.Α.
Παράλληλα κατά τη διάρκεια των εκθέσεων λειτουργούν εκπαιδευτικά προγράμματα και ξεναγήσεις για παιδιά, εφήβους και ενήλικες.
Κτίριο
Ένας καινούριος χώρος που συμπλήρωσε την παλιά ''Δημοτική Πινακοθήκη «Λ. Κανακάκις» (1992) και το Κέντρο Σύγχρονης Εικαστικής Δημιουργίας (1995),'' δημιούργησε το νέο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (2009) που απέκτησε η Κρήτη.
Το παλιό οθωμανικό κτίριο, στέγασε μία από τις πρώτες βιομηχανικές μονάδες της πόλης, καθώς μετατράπηκε στις αρχές του 20ου αιώνα σε σαπωνοποιείο, χρήση που διατηρήθηκε μέχρι τη δεκαετία του 1970. Την ίδια δεκαετία περιήλθε στην ιδιοκτησία του Δήμου Ρεθύμνης και το 1992 ξεκίνησε να λειτουργεί ως Δημοτική Πινακοθήκη.
Εκδοτική δραστηριότητα
Οι κατάλογοι των εκθέσεων είναι δίγλωσσοι, στην ελληνική και αγγλική γλώσσα. Περιλαμβάνουν κείμενα από θεωρητικούς και ιστορικούς της τέχνης, επιμελητές εκθέσεων και καλλιτεχνών, εμπλουτίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη βιβλιογραφία που αφορά στη σύγχρονη τέχνη.
Εκπαιδευτικός Τομέας - Εικαστικά Εργαστήρια
Στο πλαίσιο των ευρύτερων δραστηριοτήτων του Μ.Σ.Τ. Κρήτης, λειτουργεί ο Εκπαιδευτικός Τομέας και τα Εικαστικά Εργαστήρια. Τα Εικαστικά Εργαστήρια ξεκίνησαν τη λειτουργία τους κατά την περίοδο 1996-1997 με την ένταξή τους στο Δίκτυο Εικαστικών Εργαστηρίων του ΥΠ.ΠΟ. Θεωρώντας ότι η δημιουργική έκφραση είναι δικαίωμα όλων, τα εργαστήρια απευθύνονται σε παιδιά Νηπιαγωγείου, Δημοτικού, Γυμνασίου, Λυκείου, οικογένειες και ομάδες ενηλίκων.
Μέσα από ειδικά επιλεγμένα εικαστικά εργαστήρια, ξεναγήσεις και μουσειοπαιδαγωγικά προγράμματα, ξεχωριστά για κάθε ηλικία, οι μαθητές αποκτούν αυτογνωσία, ανακαλύπτουν πολλαπλούς τρόπους έκφρασης, διευρύνουν τη φαντασία τους και γνωρίζουν την ιστορία της τέχνης και τον εικαστικό πολιτισμό. Ακόμη έρχονται σε επαφή με την πολιτιστική κληρονομιά τόσο της χώρας μας όσο και άλλων χωρών μέσα από ατομικές ή ομαδικές εργασίες και ποικίλες συνεργασίες με πολιτιστικούς φορείς της Ελλάδας αλλά και του εξωτερικού.
Στα Εικαστικά Εργαστήρια λειτουργούν παιδικά τμήματα και τμήματα ενηλίκων. Στα τμήματα αυτά προσφέρεται η δυνατότητα να μάθουν διαφορετικές τεχνικές και χειρισμούς εκφραστικών μέσων όπως σχέδιο, ζωγραφική, κεραμική, κατασκευή μάσκας, κολάζ, κατασκευές κ.τ.λ. Έτσι τα παιδιά μαθαίνουν να χειρίζονται μια αρκετά μεγάλη γκάμα εργαλείων και υλικών. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη ζωγραφική και την κεραμική, πάνω σε διάφορα θέματα  με στόχο την καλλιέργεια  της φαντασίας και της δημιουργικότητας των παιδιών αλλά και την απόκτηση βασικών τεχνικών γνώσεων.
Τα προγράμματα  περιλαμβάνουν σχέδιο από τη φαντασία και την πραγματικότητα, γλυπτική, κατασκευές με χαρτί και άλλα υλικά. Μέσα από προβολές διαφανειών, κάρτες τέχνης και βιβλία, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με την Ιστορία της Τέχνης. Αναπόσπαστο μέρος του μαθήματος είναι η συζήτηση, η συνεργασία και η ανταλλαγή απόψεων πάνω σε αυτά που βλέπουν και που φτιάχνουν.
Για την επίτευξη και εμπλουτισμό των παραπάνω, δίδεται ιδιαίτερη σημασία στη συνεργασία με καλλιτέχνες, εκτός των επιμορφωτών των εργαστηρίων.
Εκτός των άλλων δραστηριοτήτων έχει καθιερωθεί η συνεργασία των Εργαστηρίων με τα Σχολεία της Α/θμιας και της Β/θμιας  Εκπαίδευσης του Ν. Ρεθύμνης. Οι μαθητές με τη συνοδεία των δασκάλων τους, έχουν την δυνατότητα  να παρακολουθήσουν δίωρα εκπαιδευτικά προγράμματα εικαστικής αγωγής (ζωγραφικής και κεραμικής) στο χώρο των Εργαστηρίων.
Παράλληλα με το εκπαιδευτικό έργο των Εικαστικών Εργαστηρίων που πραγματοποιούνται σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο γειτονικά του κεντρικού κτιρίου του Μουσείου, στην οδό Χειμάρας 8, αξιοποιείται και το πολιτιστικό υλικό των περιοδικών εκθέσεων που πραγματοποιούνται στον εκθεσιακό χώρο του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης. Τα έργα τέχνης αντιμετωπίζονται σαν πρωτότυπο εποπτικό υλικό για τη διδακτικής της τέχνης.
Στα Εργαστήρια λειτουργούν επίσης ειδικά τμήματα, για τους υποψηφίους των σχολών ΤΕΙ - Αρχιτεκτονικής - Καλών Τεχνών καθώς και για τους φοιτητές των παιδαγωγικών τμημάτων Προσχολικής και Δημοτικής Εκπαίδευσης.
Τα προγράμματα και οι διάφορες δραστηριότητες σχεδιάζονται σύμφωνα με το Αναλυτικό Πλαίσιο Σπουδών των Εικαστικών μαθημάτων του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.
Με την ολοκλήρωση των μαθημάτων έχει καθιερωθεί η πραγματοποίηση της ετήσιας έκθεσης των εργαστηρίων. Στην έκθεση παρουσιάζεται μόνο ένα μικρό μέρος των έργων των μαθητών, όλων των τμημάτων που  προκύπτουν κάτω από την διακριτική επίβλεψη και τις εμπνευσμένες οδηγίες των επιμορφωτών των Εργαστηρίων.
Λόρα Μπους
Η Λόρα Μπους (Laura Welch Bush ; 4 Νοεμβρίου 1946) είναι Αμερικανίδα εκπαιδευτικός και Πρώτη Κυρία των ΗΠΑ κατά την προεδρία του συζύγου της Τζορτζ Μπους (2001-2009). Προηγουμένως ήταν Πρώτη Κυρία του Τέξας (1995 - 2000).
Γεννημένη στο Μίντλαντ του Τέξας, η Μπους αποφοίτησε από το Southern Methodist University το 1968 με πτυχίο στην φιλολογία και εργάστηκε ως καθηγήτρια στην δευετεροβάθμια εκπαίδευση. Μετά την απόκτηση του μεταπτυχιακού της στην βιβλιοθηκονομία από το University of Texas at Austin, προσλήφθηκε ως βιβλιοθηκονόμος.
Συνάντησε τον μελλοντικό της σύζυγο, Τζορτζ Μπους, το 1977 και παντρεύτηκαν αργότερα το ίδιο έτος. Το ζευγάρι απέκτησε δίδυμα κορίτσια το 1981. Η ανάμειξή της στην πολιτική ξεκίνησε κατά την διάρκεια του γάμου της. Συμμετείχε σε προεκλογικές εκστρατείες με τον σύζυγό της κατά την ανεπιτυχή εκστρατεία του για το Κονγκρέσο των ΗΠΑ στις εκλογές 1978 και αργότερα στην επιτυχημένη εκστρατεία του για την διακυβέρνηση του Τέξας.
Ως Πρώτη Κυρία του Τέξας, η Μπους ανέλαβε πρωτοβουλίες για την υγεία, την εκπαίδευση και την μόρφωση. Το 1999-2000, βοήθησε τον σύζυγό της στην εκστρατεία του για την προεδρία των ΗΠΑ με διάφορους τρόπους, όπως η κεντρική ομιλία της το 2000, χάρη στην οποία απέκτησε προσοχή. Έγινε η Πρώτη Κυρία μετά την ορκωμοσία του συζύγου της ως Προέδρου των ΗΠΑ στις 20 Ιανουαρίου 2001.
Ως μια από τις πιο δημοφιλείς Πρώτες Κυρίες, η Μπους αναμείχθηκε σε εθνικά και διεθνή ζητήματα κατά την διάρκεια της θητείας της. Συνέχισε να προωθεί τα εκπαιδευτικά και τα μορφωτικά ζητήματα ιδρύοντας το Λογοτεχνικό Φεστιβάλ το 2001 και ενθάρρυνε την προώθηση της εκπαίδευσης σε διεθνές επίπεδο. Βελτίωσε επίσης την θεραπεία των γυναικών μέσω των οργανισμών The Heart Truth και Susan G. Komen for the Cure. Εκπροσώπησε τις ΗΠΑ στα ταξίδια της στο εξωτερικό, τα οποία επικεντρώθηκαν στο HIV/AIDS και στα μαλάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώτες Κυρίες των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Βύθιση
Ο όρος Βύθιση αναφέρεται στην:
Καλιαρντά
Τα καλιαρντά διακρίνονται σε δύο επίπεδα: στα απλά καλιαρντά που είναι πιο διαδεδομένα, και στα ντούρα καλιαρντά που έχουν πολλά στοιχεία της καθαρεύουσας.
Στις μέρες μας τα καλιαρντά δεν θεωρούνται κρυφή γλώσσα, μια και με την πάροδο του χρόνου ο λαός έμαθε αυτή τη διάλεκτο μέσα από την τηλεόραση. Δεν υπάρχει πλήρως και επισήμως καταγεγραμμένη σε ελληνικά λεξικά από ινστιτούτα μελέτης και καταγραφής της γλώσσας, πράγμα που παραπέμπει τη διάλεκτο αυτή ως "διάλεκτο του δρόμου". Λεξικό των καλιαρντών δημοσίευσε ο Ηλίας Πετρόπουλος το 1971 για το οποίο (μεταξύ άλλων δημοσιεύσεων) φυλακίστηκε από τη Χούντα.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα Κατηγορία:ΛΟΑΤ στην Ελλάδα Κατηγορία:ΛΟΑΤ αργκό
Μουάι Τάι
right|thumb|350px|ΗΠΑ εναντίον Ταϊλάνδης στο Grand Muaythai Championship Match. Το Muay (Thai) (Μουάι Τάι) (ταϊλανδέζικα: มวยไทย προφέρεται Μουάι τάι), ή στην ελληνική ορολογία, Ταϊλανδέζικη πυγμαχία (Thai Boxing) είναι μαχητική πολεμική τέχνη με καταγωγή από την Ταϊλάνδη. Είναι το εθνικό άθλημα στην Ταϊλάνδη και η εγγενής πολεμική τέχνη. Ονομάζεται και τέχνη των 8 άκρων (χέρια, αγκώνες, γόνατα, πόδια) Έγινε δημοφιλές σε όλο τον κόσμο στη δεκαετία του '90. Το 1995, με πρωτοβουλία της κυβέρνησης, ιδρύθηκε η Πρώτη Παγκόσμια Ερασιτεχνική Ομοσπονδία (Ι.Α.Μ.Τ.F.) με πρόεδρο τον General Tienchai Sirisumpan, για να γίνει γνωστό παγκοσμίως στην ερασιτεχνική του εκδοχή.
Η Εποχή της Σουκοτάι
80px|μικρογραφία|δεξιά Το 1238, δημιουργήθηκε ο πρώτος στρατός της Ταϊλάνδης στη βόρεια πόλη της Σουκοτάι (Sukhothai), πρωτεύουσας του Σιάμ. Η καταγεγραμμένη ιστορία δείχνει ότι υπήρχε ανάγκη υπεράσπισης της πρωτεύουσας λόγω πολλών πολέμων μεταξύ γειτονικών φυλών και βασιλείων. Ο στρατός του Σιάμ δημιουργήθηκε για να προστατεύσει την κυβέρνηση και τους κατοίκους της μέσα στην πόλη και στα γύρω χωριά. Οι στρατιώτες είχαν διδαχθεί μάχη σώμα με σώμα και πώς να χρησιμοποιούν όπλα, καθώς και το πώς να χρησιμοποιούν ολόκληρο το σώμα ως όπλο. Η εκπαίδευσή τους είναι αυτό που τελικά εξελίχθηκε σε Μουάι Τάι και Κράμπι Κραμπόνγκ.
Καθώς το Μουάι Τάι γινόταν δημοφιλές στους φτωχούς και τους κοινούς ανθρώπους, γινόταν επίσης ένα απαραίτητο προσόν για την υψηλή κοινωνία. Οι δύο γιοι του βασιλιά Phokhun Sri, πρώτου βασιλιά του Σουκοτάι, στάλθηκαν για να μάθουν στο προπονητικό κέντρο Σάμακορν (Samakorn). Πίστευαν ότι οι καλοί πολεμιστές γίνονται γενναίοι ηγέτες και αυτό θα τους προετοίμαζε ως μελλοντικούς κυβερνήτες του βασιλείου.
Το πανεπιστήμιο Phokhun Ram Khamhaeng ονομάστηκε από τον συγγραφέα του πρώτου αρχαίου κειμένου Μουάι Τάι, το οποίο βρίσκεται στην Μπανγκόκ μαζί με την Αρχή Αθλητισμού της Ταϊλάνδης.
Η Εποχή της Κρούνγκσρι Αγιουτχάγια
Με πολλούς πολέμους και μάχες μεταξύ των αναπτυσσόμενων χωρών της Ταϊλάνδης, της Βιρμανίας και της Καμπότζης, κατέστη αναγκαία η ανάπτυξη μεγάλων στρατευμάτων για την προστασία και τη διασφάλιση της επιβίωσης του βασιλείου της Ταϊλάνδης. Οι νεαροί άνδρες εκπαιδευόταν στις πολεμικές επιχειρήσεις σε εκπαιδευτικά κέντρα σε όλη τη χώρα, αφιερώνοντας τον εαυτό τους στην εκμάθηση μάχης σώμα με σώμα ("Μουάι Τάι"), μάχης με σπαθί και μάχης με ράβδο ("Κράμπι Κραμπόνγκ "). Το κέντρο εκπαίδευσης Phudaisawan για ξίφη και ράβδους είχε γίνει το πιο διάσημο από τα κέντρα κατάρτισης, και για εκείνη την εποχή θεωρήθηκε ότι ήταν ισοδύναμο ενός κολεγίου ή κάποιας πανεπιστημιακής εκπαίδευσης.
Η Εποχή του Βασιλιά Naresuan
Ο βασιλιάς Naresuan αγαπούσε το Μουάι Τάι και τους διαγωνισμούς μεταξύ των εκπαιδευόμενων. Τελικά, θα γινόταν ένας μύθος του Μουάι Τάι, καλώντας τους άνδρες που είχαν υποστεί ξυλοδαρμό και εξορίστηκαν από τους πολεμιστές της Βιρμανίας να γίνουν ανιχνευτές, κατάσκοποι και "στρατιώτες της ζούγκλας" όπου και τελικά θα απελευθέρωναν την Ταϊλάνδη από τους κατακτητές της Βιρμανίας, γύρω στο 1600.
Η Εποχή του Βασιλιά Narai
Κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής το Μουάι Τάι ή Muay Kaad Chuak όπως ονομαζόταν τότε, έγινε εθνικό άθλημα, αναπτύσσοντας τις θεμελιώδεις παραδόσεις που παρέμειναν ίδιες για τα επόμενα 400 χρόνια. Εισήχθησαν η Mongkong (κορδέλα) και το pa pra jiat (περιβραχιόνιο) και το πρώτο «ρινγκ» έγινε από ένα πεσμένο σχοινί στο έδαφος δημιουργώντας ένα τετράγωνο ή κύκλο ως μια καθορισμένη περιοχή μάχης.
Στις πρώτες επαγγελματικούς αγώνες, οι μαχητές δεν κατατάσσονταν σύμφωνα με το βάρος, το ύψος, την ηλικία ή την εμπειρία και δεν υπήρχαν χρονικά όρια. Συνέχιζαν να αγωνίζονται μέχρι να υπάρξει ένας σαφής νικητής. Οι τοπικοί πρωταθλητές αντιπροσώπευαν την πόλη ή το χωριό τους και συχνά πολεμούσαν για λογαριασμό των πλούσιων επιχειρηματιών ή των βασιλιάδων ως ένας τρόπος επίλυσης των διαφορών τους. Χάνοντας έναν αγώνα συχνά είχε ως αποτέλεσμα για τον μαχητή και/ή τον επιχειρηματία να χαθεί ο σεβασμός στο πρόσωπο του. Τα στοιχήματα στους αγώνες Μουάι Τάι ήταν τόσο δημοφιλή τότε, όσο είναι και τώρα.
Η Εποχή του Βασιλιά Prachao Sua "Tiger King"
Ο βασιλιάς Prachao Sua αγαπούσε να αγωνίζεται στο Μουάι Τάι. Ήταν γνωστός για τη συμμετοχή του σε τουρνουά σε μικρές πόλεις και χωριά όπου μεταμφιεζόταν ως κοινός. Επειδή κανείς δεν αναγνώριζε ότι ήταν ο βασιλιάς, του επέτρεπαν να συμμετάσχει σε τουρνουά εναντίον αρκετών άξιων μαχητών.
Σύμφωνα με τον μύθο, νίκησε τρεις μαχητές που ονομάζονταν Nai Klan Madthai (δολοφονικές γροθιές), Nai Yai Madklek (σιδερένιες γροθιές), και Nai Lek Madnok (Δυνατές γροθιές). Ο «Tiger King" αναγκαζόταν να μεταμφιεστεί, επειδή οι άνθρωποι της Ταϊλάνδης είχαν τον βασιλιά τους σε τόσο μεγάλη εκτίμηση, που από σεβασμό κανείς δεν θα αγωνιζόταν μαζί του.
Ο Prachao Sua αγαπούσε το άθλημα τόσο πολύ, που έκανε τους δύο γιους του, πρίγκιπες της Ταϊλάνδης, να μελετήσουν Μουάι Τάι, μάχη με σπαθί και πάλη. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ιδρύθηκε το Βασιλικό Τμήμα Πυγμαχίας με σκοπό την εύρεση και πρόσληψη άξιων ανδρών που θα μαχόταν για ψυχαγωγία για τους βασιλιά και για να γίνουν φύλακες στο Thani Lir, το βασιλικό δικαστήριο. Ως βασιλικοί φρουροί, τους δόθηκε επίσης, το έργο της εκπαίδευσης των μελών της βασιλικής οικογένειας στη μάχη και στο Μουάι Τάι, δεδομένου ότι ήταν ακόμη σε εμπόλεμη κατάσταση με την Καμπότζη και τη Βιρμανία.
Η Εποχή του Thonburi
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου γνωστή ως η εποχή του Thonburi, η Ταϊλάνδη γνώρισε μία περίοδο ειρήνης και το βασίλειο σταδιακά επανέκαμψε. Η εκπαίδευση στο Μουάι Τάι ήταν κυρίως για τους στρατιώτες και μια αγαπημένη ανάμνηση του παρελθόντος για τους υπόλοιπους. Με την ειρήνη που μόλις είχε αποκτήσει η χώρα, το άθλημα άρχισε να γίνεται πιο ανταγωνιστικό. Στρατόπεδα επέλεγαν τους καλύτερους μαχητές τους για να αγωνισθούν μεταξύ τους για ψυχαγωγία. Επειδή δεν υπήρχαν ακόμη επίσημοι κανόνες, ο αγώνας διαρκούσε μέχρι να υπάρξει ένας σαφής νικητής, ο οποίος ήταν συνήθως ο τελευταίος που στεκόταν όρθιος.
Η Εποχή του Ratanakosin
Την εποχή της βασιλείας του Rama I, το Μουάι Τάι είχε γίνει μια εθνική πολεμική τέχνη και άρχισαν να εισάγονται οι πρώτοι κανόνες. Το άθλημα έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι εορτασμών και εκδηλώσεων σε όλη τη χώρα. Τη διάρκεια του κάθε γύρου την καθόριζε μία καρύδα με μια μικρή οπή από την οποία θα έμπαινε νερό. Τοποθετούσαν την καρύδα σε ένα βαρέλι με νερό, όταν η καρύδα γέμιζε με νερό και βυθιζόταν στον πυθμένα του βαρελιού τελείωνε ο γύρος, αν και δεν υπήρχε ακόμη όριο για τον αριθμό των γύρων ανά αγώνα. Οι μαχητές συνέχιζαν να παλεύουν μέχρι να επιλεχτεί ένας σαφής νικητής ή να μείνει όρθιος μόνο ένας.
Η Βασιλεία του Rama I
Ο βασιλιάς Rama ήταν ενθουσιασμένος με το Μουάι Τάι. Από την παιδική του ηλικία εκπαιδευόταν και ταξίδευε για να παρακολουθήσει αγώνες σε όλο το βασίλειο, ενώ σύμφωνα με τον μύθο, το 1788, δύο αδέλφια από τη Γαλλία ταξίδεψαν στην Ταϊλάνδη σε αναζήτηση πυγμαχικών αγώνων. 130px|μικρογραφία|αριστερά|Ο βασιλιάς Rama V Ένας από αυτούς ήταν μαχητής με κάποια φήμη και είχε αγωνιστεί σε άλλες χώρες κατά τη διάρκεια των ταξιδιών τους. Ο σκοπός του ήταν να αγωνιστεί με χρηματικό έπαθλο εναντίον ενός Ταϊλανδού πυγμάχου.
Ο βασιλιάς διασαλεύθηκε με τον επικεφαλής του υπουργείου βασιλικής πυγμαχίας, Pra Raja Wangbowon, όπου συμφωνήθηκε ένα έπαθλο των 4000 μπατ και να διεξαχθεί ο αγώνας στο Μεγάλο Παλάτι, στον ναό του σμαραγδένιου Βούδα. Ένα ρινγκ 20 Χ 20 μέτρων κατασκευάστηκε ειδικά για τον αγώνα.
Στην αρχή του αγώνα, φαινόταν ότι ο μαχητής από τη Γαλλία ήταν πολύ δυνατός για τον ελαφρύτερο αλλά γρηγορότερο Ταϊλανδό. Τελικά άρχισε να κουράζεται, και βλέποντας ότι ήταν στα πρόθυρα να χάσει, ο αδελφός του έσπασε τους κανόνες και μπήκε στο ρινγκ για να βοηθήσει. Αυτό προκάλεσε μια ταραχή και μάχη ακολούθησε μεταξύ των ξένων και Ταϊλανδών φυλάκων, αλλά και των θεατών. Ντροπιασμένοι από τις ενέργειές τους, οι αδελφοί έφυγαν αμέσως μετά.
Η χρυσή εποχή του Μουάι Τάι
Ο βασιλιάς Rama V συνειδητοποίησε την αξία του Μουάι Τάι και έκανε πολλά για να προωθήσει το άθλημα από τα τέλη του 1880 μέχρι και τα τέλη του αιώνα. Διοργάνωσε τουρνουά και τα "Μουάι Λουάνγκ", κέντρα πυγμαχίας σε όλο το βασίλειο, το οποία συχνά προσφερόντουσαν ως ένας τρόπος για να βρεθεί η προσωπική του φρουρά ή βασιλικοί υπάλληλοι όταν ένας μαχητής ήταν νικητής.
Συχνά, οι κορυφαίοι μαχητές του βασιλικού κέντρου Μουάι Τάι δεχόντουσαν προσωπικές προσκλήσεις από τον βασιλιά για να αγωνιστούν σε τουρνουά, φεστιβάλ και σημαντικές διεθνείς διοργανώσεις. Το υπουργείο παιδείας δημιουργήθηκε το 1887, με το Μουάι Τάι να είναι μέρος του προγράμματος σπουδών της στρατιωτικής σχολής.
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος
Το Μουάι Τάι εισήχθη στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο. Ταϊλανδοί στρατιώτες ήταν τοποθετημένοι στη Γαλλία και ο διοικητής τους οργάνωνε αγώνες Μουάι Τάι για να ενισχύσει το ηθικό των στρατιωτών. Γάλλοι πυγμάχοι συχνά συμμετείχαν και ανταγωνιζόντουσαν τους Ταϊλανδούς μαχητές.
Το πρώτο μόνιμο στάδιο πυγμαχίας χτίστηκε στη σχολή Suan Khoolab, μετά τον πόλεμο. Λόγω του ότι δεν είχαν τα σύγχρονα γάντια που χρησιμοποιούνται σήμερα, τα χέρια των μαχητών ήταν τυλιγμένα σε βαμβάκι και κάνναβη. Φορούσαν Mongkongs στο κεφάλι τους και pra-jiats γύρω από τους δικέφαλους τους.
Τα βασικά στοιχεία που καθορίζουν το Thai Boxing ως ένα στυλ μάχης είχαν αρχίσει να ριζώνουν. Μέσω της εκπαίδευσης, των στρατιωτικών ασκήσεων, της μάχης και την απώλειας ζωών, οι τεχνικές έγιναν ακριβείς και συγκεκριμένες. Ο στόχος του κάθε χτυπήματος και της κάθε κίνησης είναι να παραδώσει ένα βασανιστικό, εξουθενωτικό πλήγμα που θα επέτρεπε στον μαχητή να υπερισχύσει των αντιπάλων του χωρίς να αφήνει τον εαυτό του εκτεθειμένο σε κάποια επίθεση. Έτσι, τα χτυπήματα με σωστή τεχνική και δύναμη ήταν ένα ζωτικής σημασίας στοιχείο στην εκπαίδευσή τους. Οι βετεράνοι στρατιώτες και οι πατέρες δίδασκαν στους μαθητές και τους γιους τους, επιθετικές και αμυντικές τακτικές και τεχνικές, σωστή στάση του σώματος και δεξιότητες για να αυξήσουν την ικανότητα επίγνωσης σε μια μάχη. Αυτοί οι μαθητές και οι γιοι δίδαξαν τα δικά τους παιδιά και έτσι δημιουργήθηκαν τα βασικά στοιχεία που συνθέτουν το Μουάι Τάι σήμερα.
Όταν οι νέοι άνδρες επέστρεψαν από το καθήκον τους με τον Ταϊλανδέζικο στρατό, συχνά συμμετείχαν σε αγώνες για άθληση και διασκέδαση. Παλαιότεροι στρατιώτες, που είχαν επιζήσει από πολλές μάχες και αντιπαραθέσεις σώμα με σώμα, έγιναν "Kroo Muay" - εκπαιδευτές και δάσκαλοι. Ένας τοπικός μαχητής από κάθε επαρχία, πόλη και χωριό, που έδειχνε να είναι ικανός στο άθλημα συγκέντρωνε τον σεβασμό και την υποστήριξη των κατοίκων της περιοχής. Η αγάπη για το άθλημα και η σημασία ενός αποτελεσματικού αμυντικού συστήματος για το βασίλειο έκανε το Μουάι Τάι ένα ζωτικό μέρος του Ταϊλανδέζικου πολιτισμού για τα επόμενα 500 χρόνια, καθώς οι τεχνικές και η φιλοσοφία περνούσαν από γενιά σε γενιά.
Σύγχρονο Μουάι Τάι
Το Μουάι Τάι έχει εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία 100 χρόνια. Λόγω της αισθητής εθνικής δημοτικότητας, άρχισε να συγκεντρώνει διεθνή αναγνώριση. Στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά την επίσημη εισαγωγή τους στο Μουάι Τάι, οι ξένοι το ονόμασαν "Siam Boxing", όπως λεγόταν στο παρελθόν η Ταϊλάνδη. Οι Γάλλοι το χαρακτήρισαν ως "Orient Le Sport" δηλαδή πολεμικό στυλ της Ανατολής. Στρατιώτες από την Ευρώπη και την Αμερική παρακολουθούσαν προσεκτικά καθώς οι Ταϊλανδοί στρατιώτες εξασκούνταν στο Μουάι Τάι. Ήταν τόσο εντυπωσιασμένοι με το ύφος της πάλης, που ζητούσαν από τους Ταϊλανδούς στρατιώτες να τους διδάξουν τις βασικές αρχές και τις παραδόσεις του Μουάι Τάι. Καθώς γινόταν πιο δημοφιλές 250px|μικρογραφία|αριστερά διεθνώς, οι κανόνες άρχισαν να αλλάζουν έτσι ώστε να μπορούσε να οργανωθεί καλύτερα, όπως καθιερωμένα αθλήματα, σαν την πυγμαχία. Στη δεκαετία του 1920, εισήχθησαν "ρινγκ" για να αντικατασταθούν οι ανοιχτές αυλές. Γάντια παρόμοια με αυτά που χρησιμοποιούνται σε αγώνες πυγμαχίας αντικατέστησαν τα σχοινιά κάνναβης, τα κομμάτια δέρματος και προστέθηκε το σπασουάρ ως επιπλέον προστασία από τα βίαια λακτίσματα και τις γονατιές. Οι πρώτοι επίσημοι κανόνες εισήχθησαν στο άθλημα του Μουάι μετά τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι μάχες χωρίστηκαν σε 5 γύρους με συγκεκριμένο χρονικό όριο για τον κάθε γύρο.
Χρησιμοποιήθηκε ρολόι για να καθορίσει το μήκος του κάθε γύρου αντί για ένα κέλυφος καρύδας με τρύπες που βυθιζόταν σε ένα βαρέλι με νερό, καθώς και κατασκευάστηκαν μεγάλα γήπεδα Μουάι Τάι σε μεγάλες πόλεις σε ολόκληρη τη χώρα (δηλαδή Μπανγκόκ, Σούκοται και Τσιανγκ Μάι). Το στάδιο Λουμπίνι στην Μπανγκόκ θεωρείται σχεδόν «ιερό έδαφος» για τους μαχητές του Μουάι Τάι, ντόπιους και ξένους. Ένα ολοκληρωμένο σύστημα κατηγοριοποίησης των μαχητών ανάλογα με το βάρος τους, απόλυτων κανόνων και επισήμων πρωταθλημάτων δημιουργούταν σιγά - σιγά τα επόμενα χρόνια και η οργάνωση του αθλήματος άρχισε να μοιάζει με την πυγμαχία.
Σε αντίθεση με την πυγμαχία στην Ευρώπη και την Αμερική, οι αθλητές του Μουάι Τάι κερδίζουν πολύ λίγα χρήματα. Οι περισσότεροι αγωνίζονται κάθε 3-4 εβδομάδες, κερδίζοντας 4000-6000 μπατ (100 δολάρια, τα οποία μετά βίας φθάνουν για να καλύψουν τις προσωπικές τους ανάγκες.
Οι αθλητές του Μουάι Τάι εκπαιδεύονται πολλές ώρες την ημέρα και συχνά αρχίζουν στην ηλικία των 6-8 ετών. Συνήθως, αγωνίζονται για πρώτη φορά στην ηλικία των 8-10 ετών και μπορεί να φτάσουν τους 120-150 αγώνες (τρεις φορές περισσότερους από έναν ενεργό πυγμάχο), πριν φτάσουν στην ηλικία των 25 ετών. Λόγω των έντονων σωματικών απαιτήσεων του αθλήματος και του γεγονότος ότι μάχονται από μικρή ηλικία, οι αθλητές του Μουάι Τάι γενικά δεν έχουν μακρά επαγγελματική σταδιοδρομία. Είναι γνωστοί για το σκληρό δέρμα τους και την ικανότητα να αγνοούν τον πόνο και τους τραυματισμούς, οι οποίοι είναι αρκετά συχνοί. Κατά τη διάρκεια της καριέρας τους έρχονται αντιμέτωποι με όλων των ειδών τους τραυματισμούς, από κοψίματα και πληγές στο πρόσωπο και το κεφάλι μέχρι σπασμένα κόκαλα και σοβαρά διαστρέμματα.
Φιλοσοφία και Δεισιδαιμονίες
Ο Βουδισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τις πολεμικές τέχνες. Σήμερα ο Βουδισμός πιστεύει στον καθαρισμό της ψυχής μέσω του διαλογισμού. Σε προηγούμενους αιώνες, ωστόσο, η σωματική άσκηση ήταν ο τρόπος για την πνευματική φώτιση. Το Μουάι Τάι ήταν ένα φυσικό μέσο για τον βουδιστικό τρόπο ζωής, έτσι και οι ναοί συνέβαλαν στην ανάπτυξη του αθλήματος. Οργάνωναν αγώνες Μουάι Τάι έτσι ώστε τα παιδιά να βγάζουν κάποια χρήματα. Αυτός ήταν ο τρόπος τους να τα βοηθήσουν να επιβιώσουν και να τα αποτρέψουν από το να γίνουν κλέφτες. Η σύνδεση μεταξύ των μοναχών και των φτωχών παιδιών είναι μια σχέση που είναι μοναδική στο Μουάι Τάι και με αυτό τον τρόπο δημιουργείται μια σχέση μεταξύ του 300px|δεξιά πνευματικού και του φυσικού κόσμου. Ωστόσο δεν είναι ο καθένας εντυπωσιασμένος με την υποτιθέμενη σχέση μεταξύ αυτών των δύο. Οι παιδικοί αγώνες πλήρης επαφής πυροδότησαν ένα καταιγισμό διαμαχών περί ηθικής στις δυτικές χώρες. Σύμφωνα όμως με τους Ταϊλανδούς είναι μία από τις λίγες διαθέσιμες επιλογές επιβίωσης σε μια φτωχή, αγροτική κοινωνία όπως της Ταϊλάνδης. Ωστόσο η βουδιστική επιρροή στο Μουάι Τάι, τρέχει πιο βαθιά από τη χρήση του ως φιλανθρωπικό διέξοδο. Πηγαίνοντας πίσω στις πρώτες μέρες του πολέμου των συνόρων, υπάρχουν ενδείξεις ότι οι μοναχοί ευλογούσαν τους Ταϊλανδούς πολεμιστές πριν από μια μάχη, μια πρακτική που μεταφέρθηκε στο "ρινγκ" ως προσευχή για την ασφάλεια των μαχητών και ως κάλεσμα των προγόνων τους για να είναι μαζί τους στην αρένα.
Οι άνθρωποι της Ταϊλάνδης είναι γνωστοί για τις προλήψεις και την πίστη τους σε κακά πνεύματα και φαντάσματα. Οι Ταϊλανδοί μαχητές του Μουάι Τάι χρησιμοποιούν εδώ και αιώνες ειδικά τατουάζ, φυλαχτά και τελετές για την αύξηση της καλής τύχης τους και για να διώξουν την κακή τύχη και τα κακά πνεύματα που θα μπορούσαν να τους ακολουθήσουν και να τους βλάψουν στο "ρινγκ". Συχνά φορούν κομμάτια οστών των προγόνων τους, τυλιγμένα μέσα στα κεφαλομάντηλα Mongkong (Μογκονγκ) ή σε ένα βραχιόλι δεμένο στο χέρι τους. Τα οστά πιστεύουν ότι εκπροσωπούν τα καλά πνεύματα των προγόνων τους και τους παρέχουν προστασία από τραυματισμούς και κακά πνεύματα. Ιδιαίτερα πιστεύουν ότι τα πνεύματα των προγόνων ενός μαχητή ενσωματώνονται στο κεφάλι. Αυτός είναι ο λόγος που οι Ταϊλανδοί μαχητές φοράνε το Μόνγκονγκ στο κεφάλι και δεν αφήνουν τις γυναίκες να αγγίζουν τα κεφάλια τους. Είναι, επίσης, ο λόγος που πηδούν πάνω από τα σχοινιά για να μπουν στο "ρινγκ", διότι αν πάνε δια μέσου των σχοινιών, τα κεφάλια τους θα μπορούσαν να τα αγγίξουν και να χάσουν τη δύναμή τους. Μερικοί μαχητές, αλλά και απλοί άνθρωποι της Ταϊλάνδης, πηγαίνουν συχνά σε ναούς ή σε κάποιον υψηλόβαθμο ιερέα για να χαράξουν στο δέρμα τους επιγραφές στην Ταϊλανδική γλώσσα. Οι ισχυρές επιγραφές πιστεύουν ότι παρέχουν ειδική προστασία από ορισμένες επιδράσεις, όπως κακή τύχη, φαντάσματα, πνεύματα, κλπ. Άλλα τατουάζ πιστεύουν ότι δίνουν καλή τύχη, δύναμη, θάρρος και μεγάλη διάρκεια ζωής. Συχνά πριν από τους αγώνες, οι μαχητές τρίβουν ειδικά λάδια και φίλτρα στο δέρμα τους για να αγνοούν τον πόνο και να είναι άτρωτοι. Ειδικά φυλαχτά (kreung Rang) φοριούνται γύρω από τον λαιμό που επίσης πιστεύεται ότι διαθέτουν ειδικές μαγικές δυνάμεις. Κάποια φυλακτά που περιέχουν γραπτές επιγραφές τυλίγονται σε ένα μικρό κύλινδρο. Άλλα φυλαχτά προέρχονταν από σημαντικούς ναούς και φέρουν την εικόνα του Βούδα. Όποια και αν είναι τα φυλαχτά, τατουάζ, λάδια, φίλτρα ή επιγραφές, έχουν ως σκοπό να δώσουν αυτοπεποίθηση στον μαχητή λόγω των ισχυρών πεποιθήσεών του.
Ο πρόγονος όμως όλων των τελετουργικών του Μουάι Τάι είναι ένας χορός που ονομάζεται Γουάι Κρου Ραμ Μουάι (Wai Khru Ram Muay), που εκτελείται από κάθε διαγωνιζόμενο πριν από τον αγώνα. Είναι ένα προσεκτικά χορογραφημένο σύνολο κινήσεων που αποδίδει σεβασμό στους προγόνους του, τους δασκάλους του μαχητή, καθώς και την προπονητική σχολή στην οποία ανήκει και επιδεικνύει τις ικανότητές του όσον αφορά την ισορροπία και τον έλεγχο. Το γονάτισμα ως ένδειξη σεβασμού προς τον Θεό και τον Βούδα και μια προσευχή για την ασφάλεια των μαχητών αποτελούν τα βασικά συστατικά του Wai Khru Ram Muay.
Παλαιές Μέθοδοι Προπόνησης
Οι μαχητές του Μουάι Τάι έπρεπε να είναι επινοητικοί και να βασίζονται σε άμεσα διαθέσιμα εργαλεία για την εκπαίδευση και τη φυσική τους κατάσταση. Το τροπικό περιβάλλον της Ταϊλάνδης παρέχει αφθονία σε μπανανιές και δέντρα καρύδας, σε ποτάμια και σε ρέματα και σε χειρωνακτική εργασία. Σε αυτά βασιζόντουσαν οι μαχητές για να γίνουν καλύτεροι και πιο ικανοί στο άθλημα. Μία από τις πιο δημοφιλής και γνωστές τεχνικές κατάρτισης "παλαιού τύπου", ήταν να χτυπάνε με τα πόδια τους σε μπανανιές. Η μαλακή και πορώδης φύση της μπανανιάς ήταν ιδανική για την εξάσκηση χτυπημάτων με το πόδι και το γόνατο. Οι μαχητές χτυπούσαν ένα δέντρο περίπου 18-24 εκατοστά σε διάμετρο, και σιγά-σιγά το έριχναν κάτω χρησιμοποιώντας μια ποικιλία από τεχνικές. Η μπανανιά προτιμήθηκε επειδή ήταν αρκετά μαλακή, ώστε να μην βλάψει το πόδι των μαχητών, αλλά και αρκετά σκληρή για να χρειαστεί πολλά δυνατά χτυπήματα με τα πόδια ή τα γόνατα μέχρι να πέσει.
Πολλές φορές οι μαχητές κυλούσαν μικρούς κορμούς πάνω στις κνήμες τους ή τις χτυπούσαν με σάκους άμμου, η πρόθεση ήταν να σκληρύνει το δέρμα και να αποκτήσουν κάλους που θα παρείχαν επιπλέον προστασία κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Οι σκληρές κνήμες και το σκληρό δέρμα ήταν σημαντικό μέρος του να είσαι καλός μαχητής του Μουάι Τάι.
Η χουρμαδιά επίσης χρησιμοποιήθηκε με πολλούς δημιουργικούς τρόπους. Οι Ταϊλανδοί μαχητές ανέβαιναν συχνά για να δυναμώσουν τα πόδια τους. Ο τραχύς φλοιός βοήθησε να σκληραίνουν τα πόδια τους, και ακόμη και οι καρύδες είχαν χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσουν στην εκπαίδευση. Οι μαχητές τοποθετούσαν το μισό ενός σπασμένου κελύφους καρύδας στο έδαφος, εν μέρει, γεμισμένο με άμμο, και στη συνέχεια χτυπούσαν επανειλημμένα τους αγκώνες τους στο κέλυφος και την άμμο. Αυτό βοηθούσε στη σκλήρυνση των αγκώνων τους.
Για την εξάσκηση ακρίβειας των χτυπημάτων τους σε κινούμενο στόχο, οι Ταϊλανδοί πολεμιστές κρεμούσαν μια καρύδα με ένα σχοινί και χτυπούσαν με γροθιές, κλωτσιές, αγκώνες και γόνατα τον κινούμενο στόχο που αντιπροσώπευε τον αντίπαλό τους στο "ρινγκ". Πιστεύεται επίσης ότι οι μαχητές χτυπούσαν με τις γροθιές τους σιγά-σιγά και μεθοδικά το σκληρό φλοιό της καρύδας, μέχρι να ανοίξει, φανερώνοντας το εσωτερικό του φρούτου. Μια άλλη δημοφιλής και αποτελεσματική μέθοδος για την ενδυνάμωση τους, ήταν να σκάβουν ένα μικρό λάκκο περίπου 50 εκατοστών και να πηδάνε μέσα και έξω από αυτόν. Οι Ταϊλανδοί μαχητές περπατούσαν επίσης ενάντια στη ροή ενός ισχυρού ρεύματος και μέσα από παχιά, λασπώδη χωράφια ρυζιού για να την απόκτηση ισχυρών μυών και των μηρών.
Για να μην ανοιγοκλείνουν τα μάτια τους όταν δεχόντουσαν κάποιο χτύπημα στο πρόσωπο, οι μαχητές του Μουάι Τάι στεκόντουσαν σε ποταμούς και χαστούκιζαν με νερό τα πρόσωπά τους, ενώ προσπαθούσαν να κρατήσουν τα μάτια τους ανοιχτά.
Σύγχρονες Μέθοδοι Προπόνησης
Όπως και σε όλα τα ανταγωνιστικά μαχητικά αθλήματα πλήρους επαφής, έτσι και το Μουάι Τάι δίνει μεγάλη έμφαση στην προετοιμασία του σώματος. Η εκπαίδευση του Μουάι Τάι έχει σχεδιαστεί ειδικά για να προωθήσει το επίπεδο της φυσικής κατάστασης και αντοχής που απαιτείται για τον ανταγωνισμό μέσα στο "ρινγκ". Περιλαμβάνει κλασσικές μεθόδους προπόνησης μαχητικών αθλημάτων όπως το τρέξιμο, η σκιαμαχία, το σχοινάκι, ασκήσεις αντίστασης του σωματικού βάρους, ασκήσεις με ιατρική μπάλα, ασκήσεις κοιλιακών, και σε ορισμένες περιπτώσεις ασκήσεις με βάρη. Οι μαχητές του Μουάι Τάι εστιάζουν την προπόνησή τους με τους προπονητές τους χρησιμοποιώντας, Thai pads, γάντια εστίασης, σάκους και φιλικούς αγώνες(sparring). μικρογραφία|δεξιά
Η καθημερινή εκπαίδευση περιλαμβάνει πολλούς γύρους (διάρκειας 3-5 λεπτών που χωρίζονται από μια σύντομη ανάπαυση, περίπου 1-2 λεπτά) χρησιμοποιώντας τις παραπάνω μεθόδους εξάσκησης. Τα Thai pads αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της εκπαίδευσης στο Μουάι Τάι και περιλαμβάνει εξάσκηση με γροθιές, κλωτσιές, γόνατα, και αγκώνες σε έναν εκπαιδευτή που φοράει παχιά μαξιλάρια που καλύπτουν τους πήχεις και τα χέρια του. Αυτά τα ειδικά μαξιλάρια χρησιμοποιούνται για να απορροφήσουν τον αντίκτυπο των χτυπημάτων των μαχητών και να επιτρέψει στον μαχητή να αντιδράσει στις αντεπιθέσεις του εκπαιδευτή. Οι εκπαιδευτές συχνά φορούν ένα μαξιλάρι γύρω από την κοιλιακή τους περιοχή, έτσι ώστε ο μαχητής να μπορεί να επιτεθεί με ευθείες κλωτσιές στο σώμα ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια του γύρου.
Τα γάντια εστίασης είναι ειδικά σχεδιασμένα για τη βελτίωση της ταχύτητας χτυπημάτων ενός μαχητή, των συνδυασμών γροθιών, τον συγχρονισμό, τη δύναμη χτυπημάτων και την άμυνα. Χρησιμοποιούνται επίσης για την εξάσκηση χτυπημάτων με αγκώνες. Η εκπαίδευση στο βαρύ σάκο είναι μια άσκηση φυσικής κατάστασης και δύναμης που ενισχύει τις τεχνικές που χρησιμοποιούνται στα Thai pads και στα γάντια εστίασης.
Οι φιλικοί αγώνες(sparring) είναι ένα μέσο για να ελεγχθεί η τεχνική, οι δεξιότητες, η στρατηγική και ο συγχρονισμός εναντίον ενός συναθλητή. Οι φιλικοί αγώνες είναι συχνά μια λύση για τους ερασιτέχνες και ημιεπαγγελματίες αθλητές, επειδή οι επαγγελματίες αθλητές που ακολουθούν ένα πλήρες πρόγραμμα προπόνησης συνιστάται να τους αποφεύγουν για να μην οδηγηθούν σε τραυματισμούς από σκληρές μάχες. Συγκεκριμένες τακτικές και στρατηγικές εξασκούνται με το sparring συμπεριλαμβανομένων μάχη στενής επαφής, μάχη του αυχένα(clinch) και μάχη μόνο με γόνατα, ή χρήση τεχνικών για να κρατήσουν έναν επιθετικό μαχητή σε απόσταση.
Μορφές
Αρχαίες: Muay Chaiya,Muay Korat,Muay Lopburi, Muay Pra Nakom.
Σύγχρονες: Σήμερα υπάρχουν λιγότερες μορφές οι οποίες έχουν εξελιχθεί από τις παλαιότερες, το αγωνιστικό Μουάι Τάι, το οποίο είναι οι πρακτικές εφαρμογές των τεχνικών πάνω στο "ρινγκ".
Πηγές
Κατηγορία:Πολεμικές τέχνες Κατηγορία:Ορολογία Κατηγορία:Αθλητισμός στην Ταϊλάνδη
Δήμος Τροπαίων
Ο Δήμος Τροπαίων ήταν διοικητική διαίρεση του Νομού Αρκαδίας που συστάθηκε με το Πρόγραμμα "Καποδίστριας" από τη συνένωση παλαιότερων ανεξάρτητων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος "Καλλικράτης" και εντάχθηκε στον νεοπαγή Δήμο Γορτυνίας, όπου συμπίπτει σε μεγάλο μέρος του με την άλλοτε ομώνυμη επαρχία.
Ήταν κατεξοχήν ορεινός δήμος και βρισκόταν στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού, περικλειόμενος από τους δήμους Κοντοβάζαινας, Ηραίας και Λαγκαδίων. Αποτελούταν από 13 δημοτικά διαμερίσματα, καταλάμβανε έκταση 178,7 τ.χλμ. και είχε συνολικό πληθυσμό 4.660 κατοίκους. Έδρα του δήμου ήταν τα Τρόπαια.
Διαίρεση
Ο δήμος περιλάμβανε τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμούς:
Κοινοτάρχες και Δήμαρχοι
Αιρετοί πρόεδροι της Κοινότητας Τροπαίων διετέλεσαν μεταπολιτευτικά οι εξής:
Παραπομπές
Τ
Ιωαννίκιος Αλεξανδρείας
Ο Ιωαννίκιος, ο λεγόμενος «Κύπριος» διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας μεταξύ των ετών 1645 και 1657.
Ο Ιωαννίκιος εξελέγη τελικά Πατριάρχης Αλεξανδρείας το 1645 και κληρονόμησε την σύγκρουση σχετικά με μετόχι της Μονής Σινά στο Κάιρο. Ο επίσκοπος Σινά Ιωάσαφ κατάφερε να εξασφαλίσει την προστασία ισχυρών προσώπων, κυρίως του Μολδαβού άρχοντα Βασίλε Λούπου. Υπό την πίεσή του, όπως και αυτή του Σουλτάνου Μωάμεθ Δ΄, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωαννίκιος Β΄ επέτρεψε το 1651 στους Σιναΐτες να διατηρήσουν το μετόχι στο Κάιρο.
Πέθανε στις 15 Σεπτεμβρίου 1657 από πανώλη.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Κατηγορία:Μητροπολίτες Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας
Αλιείς
Το όνομα Αλιείς μπορεί να αναφέρεται:
Συντομογραφία
Συντομογραφία, ή βραχυγραφία χαρακτηρίζεται η γραφή λέξεων ή φράσεων σε μικρότερη μορφή, παραλείποντας τμήμα των λέξεων χάριν συντομίας και οικονομίας χώρου.
Κάποιες συντομογραφίες χρησιμοποιούνται καθολικά και δεν χρειάζονται επεξήγηση. Ειδικά σε λεξικά και εγκυκλοπαίδειες ο όρος αυτός αντιδιαστέλλεται με τον όρο επίτμηση που αφορά συγκοπή τελικού τμήματος λέξης όπως π.χ. επιρρ. (επίρρημα), ουσ. (ουσιαστικό) κ.λπ. που συνήθως διευκρινίζονται στις πρώτες σελίδες.
Κοσμάς Α΄ Ιεροσολυμίτης
Ο Κοσμάς Α΄ Ιεροσολυμίτης διετέλεσε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως μεταξύ των ετών 1075 και 1081.
Η καταγωγή του ήταν από την Αντιόχεια. Ονομάστηκε όμως Ιεροσολυμίτης, επειδή είχε μείνει για αρκετό χρονικό διάστημα στα Ιεροσόλυμα. Όταν έφυγε από εκεί, μόνασε στην Κωνσταντινούπολη. Δεν είχε μεγάλη μόρφωση, ήταν όμως ευσεβής και ενάρετος, απλός και αγαπητός. Στις 2 Αυγούστου 1075, μετά το θάνατο του Ιωάννη Η΄ Ξιφιλίνου, εξελέγη Πατριάρχης κατόπιν επιθυμίας του Αυτοκράτορα Μιχαήλ Δούκα, αν και ήταν ήδη προχωρημένης ηλικίας. Όταν εξελέγη Πατριάρχης, κατά πάσα πιθανότητα βρισκόταν σε μονή έξω από τα Ιεροσόλυμα.
Το 1078 έστεψε Αυτοκράτορα τον Νικηφόρο Γ΄ Βοτανειάτη. Αντιτάχθηκε στον γάμο του Νικηφόρου με την Μαρία της Αλανίας, σύζυγο του Μιχαήλ Ζ', αλλά δεν έλαβε άλλα μέτρα εκτός από την καθαίρεση του ιερέα που τέλεσε τον γάμο. Αργότερα χρησιμοποίησε την επιρροή του για να τον πείσει να παραιτηθεί, καθώς η δημοτικότητά του έπεφτε και η Αυτοκρατορία έμπαινε σε περίοδο αποσταθεροποίησης. Το 1081 έστεψε Αυτοκράτορα τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό. Όταν αυτός προσπάθησε, με την παρακίνηση της μητέρας του, να χωρίσει τη γυναίκα του, Ειρήνη Δούκαινα, για να παντρευτεί τη χήρα Αυτοκράτειρα Μαρία της Αλανίας, ο Κοσμάς, έχοντας με το μέρος του και τους μοναχούς, αρνήθηκε να το δεχτεί, καθώς αυτή είχε ήδη παντρευτεί δύο φορές. Κατόπιν αυτού, ο Αλέξιος εγκατέλειψε το σχέδιό του.
Η πιο σημαντική συνοδική ενέργεια του Κοσμά ήταν η καταδίκη, το 1076-1077, των αιρετικών θέσεων του Ιωάννη Ιταλού, ενός φιλοσόφου που συνδεόταν με την οικογένεια των Δουκών.
Όμως, οι ευθύνες και οι αρμοδιότητες του Πατριάρχη δεν ταίριαζαν στον χαρακτήρα του Κοσμά. Εκτός αυτού, η μητέρα του Αλεξίου, Άννα Δαλασσηνή, πίεζε για την απομάκρυνσή του, αφενός διότι δεν της άρεσε ο δεσμός της Ειρήνης με την οικογένεια των Δουκών, αφετέρου για να προωθήσει ευνοούμενό της στον θρόνο. Έτσι, στις 8 Μαΐου 1081 παραιτήθηκε και αποσύρθηκε στη Μονή Καλλίου. Αρνήθηκε τις προτάσεις επιστροφής που του έγιναν και πέθανε στη Μονή εκείνη.
Η παραίτηση του Κοσμά θεωρείται πως εγκαινιάζει μια περίοδο, μεταξύ της βασιλείας του Αλεξίου Α΄ και του Μανουήλ Α΄, κατά την οποία η Εκκλησία χάνει την αυτοαναφορικότητα που είχε τον ενδέκατο αιώνα και εξαρτάται και υπόκειται στο Κράτος. Ο ιστορικός Ιωάννης Σκυλίτζης δεν μιλάει κολακευτικά για τον Κοσμά. Αναφέρει ότι επελέγη λόγω έλλειψης μεγαλείου, καθώς «μετά τον θάνατο του προηγούμενου Πατριάρχη, ο Μιχαήλ Ζ΄ δεν επέλεξε κάποιον από την Γερουσία, ούτε από την Μεγάλη Εκκλησία, ούτε κάποιον άλλο βυζαντινό που φημιζόταν για τα λόγια ή τα έργα του, αλλά κάποιον μοναχό Κοσμά που ήρθε ουρανοκατέβατος από την Αγία Πόλη και τιμήθηκε από τον Αυτοκράτορα... παρόλο που δεν είχε ούτε σοφία ούτε κρίση... ».
Ανακηρύχθηκε άγιος από την Ορθόδοξη Εκκλησία και τιμάται ως θαυματουργός στις 2 Ιανουαρίου.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 11ου αιώνα
Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα
Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα είναι το πέμπτο από τα εφτά βιβλία της σειράς Χάρι Πότερ της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, με ήρωα το νεαρό μάγο Χάρι Πότερ. Το βιβλίο εκδόθηκε στις 21 Ιουνίου 2003 στο Ηνωμένο Βασίλειο και σε πολλές άλλες χώρες. Πούλησε περίπου 7 εκατομμύρια αντίτυπα σε Ηνωμένο Βασίλειο και Αμερική μαζί την πρώτη ημέρα της κυκλοφορίας του.
Έγκλημα στο Νείλο (ταινία, 1978)
Το Έγκλημα στο Νείλο (αγγλικός πρωτότυπος τίτλος: Death on the Nile) είναι ταινία του 1978 βασισμένη στο μυθιστόρημα μυστηρίου της Αγκάθα Κρίστι, Έγκλημα στο Νείλο, σε σκηνοθεσία Τζον Γκιλέρμιν. Η ταινία παρουσιάζει τον Βέλγο ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό που ερμηνεύεται από τον Πίτερ Ουστίνοφ μαζί ένα επιτελείο διάσημων ηθοποιών. Λαμβάνει χώρα στην Αίγυπτο, κυρίως στον ποταμό Νείλο. Πολλά από τα πολιτιστικά αξιοθέατα της Αιγύπτου παρουσιάζονται επίσης στην ταινία, όπως οι Μεγάλες Πυραμίδες, η Σφίγγα και ναοί στο Αμπού Σίμπελ και το Καρνάκ.
Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα
Το τάγμα του Φοίνικα
Κατά τη διάρκεια της πιο ζεστής μέρας του καλοκαιριού ο Χάρι Πότερ ακούει μανιωδώς ειδήσεις με την ελπίδα ότι κάτι θα μάθει για τις νέες κινήσεις του λόρδου Βόλντεμορτ. Καθώς τσακώνεται με τον ξάδελφό του ενώ επιστρέφουν σπίτι, δύο παράφρονες επιτίθενται. Αφού ο Χάρι καλεί τον προστάτη και διώχνει τους παράφρονες μαθαίνει ότι η ηλικιωμένη Μαγκλ γειτόνισα του Αράμπελα Φιγκ γνωρίζει την ύπαρξη του κόσμου των μάγων. Εκείνη του λέει ότι είναι Σκουίμπ και ότι τον παρακολουθεί υπό τις διαταγές του Ντάμπλντορ μαζί με ένα μάγο τον Ματούνγκους Φλέτσερ. Αργότερα, στο σπίτι, ο Χάρι λαμβάνει ένα γράμμα απο το υπουργείο μαγείας που του λέει ότι αποβλήθηκε από το Χόγκουαρτς καθώς έκανε μάγια. Το επόμενο γράμμα όμως διαψεύδει το προηγούμενο και λέει ότι η δίκη θα γίνει στα μέσα Αυγούστου. Ενώ οι Ντάρσλι φεύγουν, μια ομάδα μάγων καταφτάνει και με τα μαγικά σκουπόξυλα φτάνουν στο κτήριο Γκρίμολντ Πλέις αριθμός 12. Εκεί ο Χάρι συναντάει την οικογένεια Ουέσλι, την Ερμιόνη, τον Σείριο και τον Λούπιν αλλά και μαθαίνει ότι το κτήριο είναι η βάση του τάγματος του Φοίνικα, μιας μυστικής οργάνωσης που δημιούργησε ο Ντάμπλντορ πολεμώντας τον λόρδο Βόλντεμορτ. Ο Χάρι μαθαίνει επίσης ότι ο Βόλντεμορτ δεν κάνει κινήσεις φανερά για να μην αποκαλυφθεί. Παρ' όλα αυτά προσπαθεί να κλέψει ένα όπλο που το τάγμα προστατεύει. Ο Χάρι αθωώνεται στη δίκη του με τη βοήθεια του Ντάμπλντορ και αντιμετωπίζει τις συκοφαντίες του υπουργείου και του "ημερήσιου προφήτη". Την τελευταία τους μέρα στο Γκρίμολντ Πλέις όλοι λαμβάνουν γράμματα απ'το Χόγκουαρτς και ο Ρον με την Ερμιόνη γίνονται απροσδόκητα οι καινούργιοι επιμελητές του Γκρίφιντορ.
Έγκλημα στο Νείλο (ταινία, 1978)
Πλοκή
Η ταινία αρχίζει με μια συνάντηση μεταξύ της πλούσιας κληρονόμου Λινέτ Ρίτζγουεϊ (Λόις Τσάιλς) και της στενής της φίλης Ζακλίν ντε Μπελφόρ (Μία Φάροου). Η Τζάκι θέλει ο μνηστήρας της, Σάιμον Ντόιλ (Σάιμον ΜακΚόρκιντεϊλ), να εργαστεί για τη Λινέτ. Αλλά αυτός και η Λινέτ ξεκινούν έναν κεραυνοβόλο έρωτα που καταλήγει σε γάμο. Κατά τη διάρκεια του μήνα του μέλιτός τους στην Αίγυπτο, ακολουθούνται διαρκώς από την εγκαταλελειμμένη Τζάκι. Σε μια προσπάθεια να αποδράσουν, οι Ντόιλ επιβιβάζονται σε ένα κωπήλατο ατμόπλοιο του Νείλου, το ατμόπλοιο Karnak.
Όταν οι επιβάτες εξορμούν στην ακτή για να εξερευνήσουν έναν παρακείμενο ναό, μια μεγάλη πέτρα ρίχνεται από μια κολόνα και περνά ξυστά δίπλα από τον Σάιμον και την Λινέτ. Αντιμετωπίζουν πάλι την Τζάκι, η οποία επιβιβάζεται στο πλοίο και αγνοεί τις προειδοποιήσεις του Ηρακλή Πουαρό (Πίτερ Ουστίνοφ) να μείνει μακριά, αποκαλύπτοντας ότι φέρει ένα μικρό πιστόλι. Μετά από ένα μεταμεσονύκτιο παιχνίδι με χαρτιά στο σαλόνι του πλοίου, η Τζάκι αντιμετωπίζει τον Σάιμον. Τον πυροβολεί σε ένα παραλήρημα μέθης και τον χτυπά στο πόδι. Το επόμενο πρωινό, η Λινέτ Ρίτζγουεϊ βρίσκεται δολοφονημένη στην καμπίνα της, πυροβολημένη στο κεφάλι από ένα παρόμοιο όπλο, με σχεδόν οποιονδήποτε επιβαίνοντα στο Karnak να έχει έναν λόγο να θέλει να εξοντώσει την κληρονόμο. Το πιστόλι εντωμεταξύ έχει εξαφανιστεί.
Ο Χάρι Πότερ και το Τάγμα του Φοίνικα
Ο στρατός του Ντάμπλντορ
Στο Χόγκουαρτς Εξπρές ο Χάρι γνωρίζει τη Λούνα Λάβγκουντ, κόρη του εκδότη του "Σοφιστή". Στο Χόγκουαρτς παρατηρεί δύο πολύ ασυνήθιστα πράγματα: περίεργα άλογα να σέρνουν τις άμαξες. Άλογα που δεν έχει ξαναδεί. Αλλά και την επανεμφάνιση της καθηγήτριας Γκράμπλι-Πλανκ στη θέση του Χάγκριντ. Άλλη μία καινούρια καθηγήτρια εμφανίζεται. Η νέα καθηγήτρια άμυνας εναντίον των σκοτεινών τεχνών, η Ντολόρες Άμπριτζ απ'το υπουργείο μαγείας, η οποία τον βάζει τιμωρία απ'το πρώτο της μάθημα μαζί του, όταν εκείνος διαμαρτύρεται για το τρόπο που διδάσκει και της λέει για το Βόλντεμορτ. Την τελευταία μέρα της τιμωρίας του ο Χάρι χάνει τα δοκιμαστικά του κουίντιτς όπου καινούριος φύλακας της ομάδας του Γκρίφιντορ γίνεται ο Ρον. Μετά από λίγο καιρό η Ερμιόνη λέει στον Χάρι την ιδέα της: να διδάξει ο Χάρι άμυνα εναντίον των σκοτεινών τεχνών σε μια ομάδα παιδιών τους Σίγμα-νι (Στρατός του Ντάμπλντορ). Αρκετά παιδιά πηγαίνουν στο δωμάτιο των ευχών- ένα μυστικό δωμάτιο- για να τους διδάξει ο Χάρι, ο οποίος έχει αρκετή εμπειρία. Στον αγώνα Γκρίφιντορ-Σλίθεριν το Γκρίφιντορ νικάει αλλά η νίκη είναι πικρή καθώς, ενώ ο Ρον τρώει αρκετά γκολ, ο Χάρι, ο Φρεντ και ο Τζωρτζ αποβάλλονται απ'την ομάδα για το καβγά τους με το Μαλφόι. Ο Χάγκριντ επιστρέφει και τους λέει ότι δε θα έρθουν γίγαντες μαζί τους στον πόλεμο καθώς ο αρχηγός τους είναι φίλος με τον θανατοφάγο Μακνέρ. Στο τέλος του τελευταίου μαθήματος άμυνας εναντίον των σκοτεινών τεχνών (του Χάρι), πριν τα Χριστούγεννα ο Χάρι φιλιέται με την Τσο Τσανγκ. Το βράδυ ο Χάρι βλέπει έναν εφιάλτη με τον κύριο Ουέσλι και ένα φίδι που τον δαγκώνει και τον τραυματίζει βαριά.
Έγκλημα στο Νείλο (ταινία, 1978)
Λίστα υπόπτων
Τώρα είναι στο χέρι του Βέλγου ντετέκτιβ, μαζί με τον παραθερίζοντα φίλο του, συνταγματάρχη Ρέις (Ντέιβιντ Νίβεν), ο οποίος αντιπροσώπευε τους Βρετανούς δικηγόρους της Λινέτ και ερευνούσε για τον Πένινγκτον, να λύσουν το μυστήριο.