cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κύρο Πόντε
Οι επιστημονικές του εργασίες έχουν δημοσιευτεί σε διακεκριμένα διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίζεται με τη σειρά διηγήσεων Το μήλο έπεσε από το αριστερό χέρι της Αφροδίτης (Groβenwahnverlag, 2015, γερμανικά). Ακολουθούν η ποιητική συλλογή Τα της μνήμης και του έρωτα (BoD 2018, ελληνικά) και το μυθιστόρημα „Ένας περίεργος ξένος (Γκοβόστης, 2019, ελληνικά). Παράλληλα μεταφράζει μεταξύ άλλων Το τελευταίο αντίο (γερμ. Das letzte Adieu) του Βασίλη Βασιλικού (edition buntehunde 2009) και Η δερματοστιξία του Junichiro Tanizaki (Εκδόσεις Bibliothèque 2017). Το 2007 ίδρυσε τη διαδικτυακή πύλη λογοτεχνίας Inlitera από την οποία προέκυψε η ανθολογία Netzwerke, καθώς επίσης και μια σειρά συνεντεύξεων με λογοτέχνες όπως Yoko Tawada, Βασίλη Βασιλικός, Πέτρο Μάρκαρης, Herbert Rosendorfer. Το 2007 ίδρυσε τη διαδικτυακή πύλη λογοτεχνίας Inlitera από την οποία προέκυψε η ανθολογία "Netzwerke", καθώς επίσης και μια σειρά συνεντεύξεων με λογοτέχνες.
Ο Κύρο Πόντε είναι μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων Γερμανίας. Είναι παντρεμένος και εργάζεται ως θεραπευτής Νευροανάδρασης (neurofeedback) στη Στουτγάρδη.
SEAT León
Η σειρά μοντέλων SEAT León θεωρείται κατά τις τελευταίες δυο γενιές του ως μια από τις δύο επιμηκύνσεις (η άλλη ήταν το SEAT Cordoba) του SEAT Ibiza και ξεκίνησε να παράγεται τον Οκτώβριο του 1998. Κατασκευάζεται από την ισπανική αυτοκινητοβιομηχανία SEAT, που έχει αναπτύξει τα μοντέλα της σειράς με βάση τις πλατφόρμες που δίνονται από τον Όμιλο Volkswagen. Από το 1998 μέχρι και σήμερα, έχουν παραχθεί 4 γενιές, όλες επηρεασμένες από την εποχική φιλοσοφία που ακολουθούσε και συνεχίζει να ακολουθεί η SEAT σήμερα. Στις 28 Ιανουαρίου 2020 παρουσιάστηκε επίσημα η τέταρτη γενιά του.
Κύρο Πόντε
Εργογραφία
I. Λογοτεχνικά έργα
SEAT León
Πήρε το όνομά του από την ισπανική πόλη Λεόν.
Κύρο Πόντε
Συγγραφή
Κύρο Πόντε: Ένας περίεργος ξένος, 1η έκδ. - Εκδόσεις Γκοβόστης, 2019. - 110σ. : εικ. • 24x17εκ., ISBN 978-3-83-709853-2, Μυθιστόρημα
SEAT León
Πρώτη γενιά (1998 - 2005)
Το πρώτο SEAT León κυκλοφόρησε επίσημα στην αγορά στις αρχές του 1999, μόνο σε hatchback μορφή, και αποτέλεσε την πιο συρρικνωμένη έκδοση του SEAT Toledo. Η πλατφόρμα που βασίστηκε η SEAT ήταν η PQ34, η οποία χρησιμοποιήθηκε και στα μοντέλα Volkswagen Bora, Volkswagen Golf Mk4 και Audi A3. Αρχικά, είχε θεωρηθεί πως ήταν η οικονομική λύση απέναντι στο Golf. Ωστόσο, η σπορ αίσθηση του μοντέλου ήταν μεγαλύτερη από του Γερμανικού μοντέλου και με επιπλέον παραδείγματα τους πιο αποδοτικούς κινητήρες που είχαν κατασκευαστεί για τις μεγαλύτερες εκδόσεις. Το σαλόνι του αυτοκινήτου ήταν το ίδιο με αυτό του Audi A3 της ίδιας γενιάς.
Κύρο Πόντε
Συγγραφή
Κύρο Πόντε: Τα της μνήμης και του έρωτα, 1η έκδ. - Norderstedt : Books on Demand Edition, 2017. - 110σ. : εικ. • 24x17εκ., Σκίτσα Καλλιόπη Κουκλινού, ISBN 978-3-83-709853-2, Ποίηση
Kyro Ponte: Der Apfel fiel aus Venus linker Hand, Frankfurt am Main: Grössenwahn Verlag, 2015. - 160 Seiten, ISBN 978-3-95771-066-6, Διηγήσεις.
SEAT León
Πρώτη γενιά (1998 - 2005)
Ο αρχικός βενζινοκινητήρας των 1.4 λίτρων είχε μέγιστη απόδοση 75 ίππων, ενώ ακολούθησε και ένας μεγαλύτερος των 1.6 που αρχικά απέδιδε 102 ίππους. Εν τη συνεχεία ακολούθησαν κινητήρες από την Volkswagen (1.8 και 2.8 λίτρων), όπου απέδιδαν ως ικανή απόδοση των 225 ίππων, αλλά η δεύτερη έκδοση ήταν διαθέσιμη σε συγκεκριμένες χώρες που προφανώς είχαν την μεγαλύτερη ανταπόκριση προς το αυτοκίνητο.
Κύρο Πόντε
Συγγραφή
Κύρο Πόντε: Τέσσερις μορφές, ένας έρωτας, 2η έκδ. - Norderstedt : Books on Demand Edition, 2009. - 120σ. : εικ. • 24x17εκ., ISBN 978-3-83-709853-2, Ποίηση.
Kyro Ponte: Zwei ungleiche Freunde, In: Das Größenwahn Märchenbuch /, Hrg. Edit Engelmann, Frankfurt am Main : Grössenwahn Verlag, 2014. - 312 Seiten, ISBN 978-3-942223-98-0, Band 2.
Κύρο Πόντε: Οι ανεμόνες, Ανθολογία: Eν κινήσει/, Εκδ. Σεβαστός Π. Σαμψούνης, 1η έκδ. - Frankfurt am Main : Εκδοτικός οίκος Grössenwahn, 2010. - 312 σελίδες, ISBN 978-3-942223-02-7.
SEAT León
Μετατροπές
Το SEAT León Mk1 αγαπήθηκε πολύ από τους οπαδούς των μετατροπών, λόγω των ιδιαίτερα σπορ χαρακτηριστικών που έδωσε σημασία η SEAT. Ακολουθούν φωτογραφικά παραδείγματα.
Κύρο Πόντε
Μεταφράσεις και Μεταγραφές
Corteau, Auguste. Der Sohn von Mona Lisa · Übersetzung Kyro Ponte, Eckhard Kaufmann - Viersen : Kater Literaturverlag/Iris Kater Verlag & Medien GmbH, 2021., ISBN 978-3-944514-37-6.
SEAT León
Δεύτερη γενιά (2005 - 2012)
Το SEAT León Mk2 ξεκίνησε να παράγεται τον Μάϊο του 2005, βασιζόμενο πάνω στην πλατφόρμα PQ35 του Ομίλου Volkswagen, και η αποκλειστική κατασκευή του γινόταν στη φυσική έδρα της SEAT στο Μαρτορέλλ της Ισπανίας. Σχεδιαστής του ήταν ο Ιταλός Γουόλτερ Ντα Σίλβα, ο οποίος σχημάτισε την νέα φιλοσοφία των μοντέλων της ισπανικής μάρκας ξεκινώντας με το SEAT Altea το 2004. Η παλέτα των κινητήρων ήταν μεγαλύτερη και μάλιστα εντός αυτών, συμπεριλήφθηκε και ένας κινητήρας με δυνατότητα και υγραεριοκίνησης. Το 2009, η δεύτερη γενιά υπέστη μια ανανέωση.
Κύρο Πόντε
Μεταφράσεις και Μεταγραφές
Tanizaki, Junichiro: Η δερματοστιξία, Μετάφραση Κύρο Πόντε. - 1η έκδ. - Αθήνα : Bibliotheque, 2017. - 36σ. - (Μικρή Βιβλιοθήκη), ISBN 978-618-5257-21-7.
Dimitris Nikou: Die Prostituierten des Denken, Saita Verlag, 2017 - Seiten 44 ., Übersetzt von Eckhard Kaufmann und Kyro Ponte, ISBN 978-618-5147-91-4.
SEAT León
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα SEAT Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Ισπανικά αυτοκίνητα
Κύρο Πόντε
Μεταφράσεις και Μεταγραφές
Κύρο Πόντε: Η ορθόδοξη τελετή αρραβώνα και γάμου στα Νεοελληνικά: Μεταγραφή από τον Κύρο Πόντε, 1η έκδ. - Norderstedt : Books on Demand Edition, 2014. - 104 σελίδες
Marco Lipski: "Gehörlos so, was!?", Übersetzt von Kyro Ponte, Zentrum für Kultur und Visuelle Kommunikation,Stage Production, 1998/ 1999, Ins Griechische 2013
Vassilis Vassilikos: Das letzte Adieu, Übersetzt von Kyro Ponte, edition buntehunde, November 2010 - kartoniert - 116 Seiten, ISBN 3934941583
II. Επιστημονικά συγγράμματα
I. Μονογραφίες και δημοσιεύσεις βιβλίων
Sidiropoulos, Kyriakos (Hrsg.) (2023): EEG-Neurofeedback bei ADS und ADHS: Innovative Behandlung von Kindern, Jugendlichen und Erwachsenen, Springer Verlag, ISBN 978-3-662-65725-6.
Sidiropoulos, Kyriakos (2011). Zerebrale Korrelate auditiv zeitlicher Verarbeitung bei hirngeschädigten Patienten. Inaugur. Diss.,Universität Tübingen.
Sidiropoulos, K. (1999): Auditives Erkennen von Einzelwörtern: Ein Vergleich zwischen Patienten mit auditiven Defiziten für sprachliche Stimuli und einem Fall mit schwerer Aphasie. Magisterarbeit, Universität Freiburg
Τζορτζ Τουπόου Α΄
Ο Τζορτζ Τουπόου Α΄ (4 Δεκεμβρίου 1797 – 18 Φεβρουαρίου 1893), αρχικά γνωστός ως Ταουφααχάου Α΄ (Tāufaʻāhau I), ήταν ο πρώτος βασιλιάς της σύγχρονης Τόνγκα. Υιοθέτησε το όνομα Siaosi (αρχικά Jiaoji), το αντίστοιχο της Τόνγκας για το Γεώργιος, από το όνομα του βασιλιά Γεωργίου Γ' του Ηνωμένου Βασιλείου, όταν βαφτίστηκε το 1831. Το παρατσούκλι του ήταν Lopa-ukamea (ή Lopa-ʻaione), που σημαίνει σιδερένιο καλώδιο.
Κύρο Πόντε
II. Επιστημονικά συγγράμματα
Sidiropoulos, Kyriakos (2019). Theta/Beta Neurofeedback Training in a Child with ADHD to Improve Performance in a Cognitive Task, Current Trends in Neurology.
Τζορτζ Τουπόου Α΄
Γέννηση
Γεννήθηκε γύρω στο 1797. Την 4η Δεκεμβρίου 1845 στέφθηκε Tuʻi Kanokupolu, δηλαδή Βασιλιάς της Τόνγκα.
Κύρο Πόντε
II. Επιστημονικά συγγράμματα
Sidiropoulos, K., de Bleser, R., Ablinger, I., Ackermann, H. (2015). The relationship between verbal and nonverbal auditory signal processing in conduction aphasia: behavioral and anatomical evidence for common decoding mechanisms. Neurocase 21: 377-393 [Online Ausgabe].
Τζορτζ Τουπόου Α΄
Γέννηση
Ο πατέρας του ήταν ο Τουπουτόα (Tupouto'aʻ), ο οποίος φιλοδοξούσε να γίνει ο 17ος Tuʻi Kanokupolu, αλλά δεν αναγνωρίστηκε ως τέτοιος από τους ανώτατους αρχηγούς της Τονγκατάπου, καθώς θεωρούνταν ως ένας χαμηλόβαθμος σφετεριστής από το Χααπάι. Η μητέρα του, η Χοαμοφαλεάνο, ένιωσε ότι η ζωή της κινδύνευε στην Τονγκατάπου, έτσι έφυγε με τον γιο της στο Χααπάι, πιθανότατα μέσα στο έτος της γέννησής του. Η ιστορία της, καθώς και η ιστορία του γιου της, του Μαεακάφα, εντοπίζεται πιο αξιόπιστα στο νησί Χααπάι.
Κύρο Πόντε
II. Επιστημονικά συγγράμματα
Sidiropoulos, Kyriakos (2014). Methoden neurofunktioneller Zuordnung bei hirngeschädigten Patienten mit erworbenen Sprachstörungen (Aphasien), Nervenheilkunde, Heft 7-8, 493-572.
Τζορτζ Τουπόου Α΄
Γέννηση
Η έγκυος Χοαμοφαλεάνο ένιωθε ανασφαλής στην Τονγκατάπου καθώς επρόκειτο να γεννήσει ένα παιδί του οποίου ο πατέρας, Τουπουτόα, ήταν ο κύριος αντίπαλος της φυλής της (Ha'a Havea Lahi). Ο Tupouto'a ήταν στο Χααπάι για να σκοτώσει την Tupounia και τον 'Ulukalala προκειμένου να εκδικηθεί τη δολοφονία του πατέρα του, Tuku'aho. Ο Tuku'aho ήταν σκληρός και το φόβητρο όλων, συμπεριλαμβανομένων των αρχηγών της Ha'a Havea Lahi, με δεδομένες πράξεις όπως το κάψιμο της Fangale'ounga, μιας αποικίας Vaini του Ma'afutuku'i'aulahi. Ο Niukapu, ένας αρχηγός, κατέφυγε στο Χααπάι υπό την προστασία του Ha'atalafale Tu'ipelehake. Αυτοί οι αρχηγοί υποστήριξαν τον Tupou Moheofo, που εγκαταστάθηκε ως Tu'i Kanokupolu, αντί του πατέρα του Tuku'aho, Mumui. Η ανταπόδοση από τον Tuku'aho στη Ha'a Havea θεωρήθηκε, παρά το γεγονός ότι ο Niukapu δεν ήταν μέρος της φυλής, ως υποβιβασμός της εξουσίας και ως επίδειξη ασέβειας των εδαφικών συνόρων. Από τότε, τα αδέρφια και οι απόγονοι του Tuku'aho είχαν ανταγωνιστικά συναισθήματα προς εκείνους από τη Ha'a Havea.
Κύρο Πόντε
II. Επιστημονικά συγγράμματα
Sidiropoulos, Kyriakos, Ackermann, Hermann, Wannke, Michael, Hertrich, Ingo (2010): Temporal processing capabilities in repetitionconduction aphasia, Brain and Cognition, 73(3), 194-202.
Sidiropoulos Kyriakos, De Bleser Ria, Ackermann Hermann, Preilowski Bruno (2008): Pre-lexical disorders in repetition conduction aphasia. Neuropsychologia, 46(14), 3225-3238.
Kyriakos Sidiropoulos, Ria de Bleser, Bruno Preilowski und Hermann Ackermann (2005). Ist die Unterscheidung zwischen einem phonologischen Kurzzeit- und dem Langzeitgedächtnis noch zeitgemäß? Ein Streifzug durch die Literatur, Neurolinguistik 19 (1-2), 5-23.
Τζορτζ Τουπόου Α΄
Στέψη
Ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι ο Tāufaʻāhau ήταν πολύ φιλόδοξος και ήθελε περισσότερα από την Haʻapai. Για να τον σταματήσουν, το 1827, οι αρχηγοί της Τονγκατάπου έκαναν τον Λαουφιλιτόνγκα τον Tuʻi Tonga και τον θείο του Tāufa Aleamotuʻa Tuʻi Kanokupolu, αποτρέποντας μια εισβολή σε νησί, καθώς ο αγώνας ενάντια στα μέλη της οικογένειας θεωρούνταν ντροπή της Τόνγκα. Παρόλα αυτά, κατά τη βάπτισή του το 1831, ο Ταούφα αυτοανακηρύχτηκε Βασιλιάς Γεώργιος της Τόνγκα.
Η επόμενη κατάκτησή του προέκυψε από τις σχέσεις του με τον Fīnau ʻUlukālala III, τον ηγεμόνα του Βαβάου. Έγινε Tuʻi Vavaʻu μετά το θάνατο του Finau το 1833. Αφιέρωσε την Τόνγκα (δηλαδή το Πουόνο στο Βαβάου) στον Θεό το 1839, εξασφαλίζοντας υποστήριξη από τους ιεραποστόλους.
Κύρο Πόντε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές
Τζορτζ Τουπόου Α΄
Στέψη
Κατά τη δεκαετία του 1830, διέμενε στη Βαβάου, στο Veitatalo, το οποίο είναι τώρα η κατοικία του «Ulukālala». Το Vavaʻu ήταν σε ειρήνη και ευημερούσε. Η Τονγκατάπου, από την άλλη πλευρά, υπέφερε από έναν σκληρό εμφύλιο πόλεμο με τους τοπικούς αρχηγούς να πολεμούν μεταξύ τους. Ο Tāufaʻāhau εξαπέλυσε επιδρομές στην Τονγκατάπου με τους σκληρούς πολεμιστές του από τα Χααπάι και Βαβάου, τους Tautahi (θαλάσσιους πολεμιστές). Ωστόσο, μόνο όταν πέθανε ο Aleamotuʻa εκείνο το έτος, είχε μια δικαιολογία για να κατακτήσει την Τονγκατάπου. Οι αρχηγοί αναγκάστηκαν να τον υπακούσουν και τοποθετήθηκε ως Tuʻi Kanokupolu στο Κολοβάι στις 4 Δεκεμβρίου. Οι Niuafoʻou και Niuatoputapu θα ακολουθούσαν αργότερα. «Η Eua δεν κατακτήθηκε ποτέ από τον Tāufaʻāhau. Ωστόσο, ήταν ο Kauvakauta της Eua που κατέκτησε το Ισχυρό Kolo Tau o Velata στο Χααπάι και βοήθησε τον Taufaʻāhau με όπλα και πυρομαχικά για τους πολέμους του σε όλη την Τόνγκα.
Έκανε το Pangai Ha'apai την πρώτη πρωτεύουσα του βασιλείου του το 1845. Στη συνέχεια, μετέφερε την πρωτεύουσα στη Νουκουαλόφα το 1851 (διέμεινε στη Λιφούκα από το 1845 έως το 1851). Στις 4 Νοεμβρίου 1875 (επίσης αργία), το σύνταγμα ανακοινώθηκε και η Τόνγκα έγινε επίσημα βασίλειο. Ο Σιαόσι πήρε τότε το όνομα Γεώργιος Τουπόου Α΄, Βασιλιάς της Τόνγκα. Για το λόγο αυτό, τόσο το 1845 όσο και το 1875 αναφέρονται ως η αρχή της βασιλείας του.
Θάνατος
thumb|80px| Τάφος του Βασιλιά Γεωργίου Τουπόου Α', 1900 Πέθανε το 1893 σε ηλικία 95 ετών, έπειτα από ένα μπάνιο στη θάλασσα κοντά στο παλάτι του. Τάφηκε στο Νέο Βασιλικό Νεκροταφείο στη Μαλαέκουλα. Τα παιδιά του τον είχαν προηγηθεί, έτσι τον διαδέχθηκε ο δισέγγονός του δύο φορές από τον Γεώργιο Τουπόου Β΄ – ο γιος της κόρης ( ʻElisiva Fusipala Taukiʻonetuku ) του γιου του ( Tēvita ʻUnga ) και ο γιος (Siaʻosi Fatafehi Toutaitota) της κόρης του Salote Pilolevu Mafileʻo). Αυτό τον καθιστά έναν από τους μόνο δύο μονάρχες στην ιστορία δίπλα στον Λουδοβίκο ΙΔ' της Γαλλίας, τον οποίο είναι γνωστό ότι τον διαδέχθηκε ένας δισέγγονος.
Κληρονομιά
Λόγω της ηγεσίας του βασιλιά Siaosi I, η ιστορία της Τόνγκα είναι αρκετά διαφορετική από αυτή των άλλων νησιών της Πολυνησίας. Ήταν ένας άνθρωπος με τον οποίο μιλούσαν ξένες δυνάμεις επί ίσοις όροις, που προστάτευε την Τόνγκα από τον αποικισμό.
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία το 1853, όταν ρώτησε για τους ζητιάνους που είδε, του είπαν ότι δεν μπορούσαν να εργαστούν αφού δεν είχαν γη. Αυτό οδήγησε στο σύνταγμα που ορίζει ότι η γη στην Τόνγκα μπορούσε να δοθεί μόνο σε γεννημένους στην Τόνγκα και όχι να πωληθεί σε ξένους, όπως συμβαίνει ακόμα σήμερα.
Παραπομπές
Γεωργιος Τουποου Α
Πουιζέ-αν-Φρανς
Το Πουιζέ-αν-Φρανς (γαλλικά: Puiseux-en-France) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πουιζεέν (γαλλικά: Puiséens).
Εζέν - Λουί Λεκέν
thumb|left|200px|"Ο Φαύνος που χορεύει" (1851). Έργο του Εζέν - Λουί Λεκέν. Παρίσι, Κήπος του ΛουξεμβούργουΟ Εζέν – Λουί Λεκέν (Eugène – Louis Lequesne, Παρίσι 1815 – 1887) ήταν Γάλλος γλύπτης. Μπήκε στη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού το 1841, στο εργαστήριο του Ζαν-Ζακ Πραντιέ (Jean – Jacques Pradier, 1790 – 1852). Βραβεύτηκε το 1844 με το Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome) με το έργο του «Ο Πύρρος (Νεοπτόλεμος) φονεύοντας τον Πρίαμο» (Pyrrhus tuant Priam).
Επιστρέφοντας από τη Ρώμη στο Παρίσι, ο Λεκέν φέρνει μαζί του το ορειχάλκινο γλυπτό «Φαύνος που χορεύει» (1851, Faune dansant), ένα από τα πιο γνωστά και πιο αγαπητά έργα του, που βρίσκεται σήμερα στον Κήπο του Λουξεμβούργου στο Παρίσι. Ο Λεκέν φιλοτέχνησε αγάλματα για προσόψεις πολλών κτιρίων στο Παρίσι: Λούβρου, Παλαί ντε Ζυστίς, Σταθμού του Βορά και Όπερας Γκαρνιέ. Έργα του βρίσκονται και στις Εκκλησίες Αγίας Κλοτίλδης, Σαιν-Πωλ Σαιν-Λουί, Σαιν-Ωγκυστέν και Αγίας Τριάδας (Τρινιτέ).
Ανάμεσα στα πιο αξιόλογα έργα του Λεκέν, που βρίσκονται στο Παρίσι, περιλαμβάνονται: «Ισχύς, Δικαιοσύνη, Αθωότητα, Έγκλημα» (Παλαί ντε Ζυστίς), «Άγιος Λουδοβίκος» (Εκκλησία Σαιν-Πωλ Σαιν-Λουί), «Φιλανθρωπία, Πίστη, Ελπίδα» (Εκκλησία Τρινιτέ), «Η Φήμη χαλιναγωγώντας τον Πήγασο» (Όπερα Γκαρνιέ), «Προτομή του Ζαν-Ζακ Πραντιέ» (Ανάκτορο του Λουξεμβούργου), «Αμιένη» και «Ρουέν» (Σταθμός του Βορά). Στο Μουσείο του Λούβρου υπάρχει, μεταξύ άλλων, το γλυπτό «Σαπφώ και Φάων», ενώ στο Μουσείο Ορσέ το έργο του «Η Φήμη αναχαιτίζοντας τον Πήγασο».
Στην κορυφή του καμπαναριού του καθεδρικού ναού της Μασσαλίας Νοτρ-Νταμ-ντε-λα-Γκαρντ (Notre Dame de la Garde), πάνω σ' ένα βάθρο 12 μέτρων, υψώνεται το ύψους 9,7 μ. επιχρυσωμένο άγαλμα της Παρθένου Μαρίας (1867, La bonne mère), μία από τις πιο σημαντικές δημιουργίες του Εζέν Λεκέν.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Μάριος Ιορδάνου
Ο Μάριος Ιορδάνου  είναι Έλληνας ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο στην παράσταση "Σαλόνικα" δίπλα στον Αλέκο Αλεξανδράκη (Εθνικό Θέατρο). Στην πορεία συνεργάστηκε με ονόματα όπως ο Μίνωας Βολανάκη ς, ο Θανάσης Βέγγος, ο Κώστας Αρζόγλου, ο Γιώργος Φούντας, ο Χάρης Ρώμα ς κ.ά., ενώ συνέθεσε μουσική για την παράσταση "Νίτσε" (Μέγαρο Μουσικής).
Έχει σκηνοθετήσει δύο μικρού μήκους ταινίες, το "Gone with the sea" (επίσημη συμμετοχή στο Hollywood International Cinerockom Film Festival, London Greek Film Festival) και "Το μυστικό του Θησέα", που προλογίζεται και επιλογίζεται με λόγια της Ασκητικής του Νίκου Καζαντζάκη και που κέρδισε το Α' Βραβείο Φωτογραφίας στο London Greek Film Festival.
Στην τηλεόραση έχει εμφανιστεί σε γνωστές παραγωγές όπως "Μεγάλος Θυμός" (Κ. Κουτσομύτης), "Ο Τελευταίος Άρχοντας των Βαλκανίων" (Μισέλ Φαβάρ), "Για την Καρδιά ενός Αγγέλου", "Εξαφάνιση", "Χωρίς όρια" (Στράτος Μαρκίδης) κ.ά.
Τα τελευταία χρόνια μαζί με τη σύζυγό του, Σοφία Καζαντζιάν (ηθοποιός, σεναριογράφος, χορογράφος) υπογράφουν τις δικές τους θεατρικές παραγωγές. Το 2013, ο Μάριος Ιορδάνου σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Δε φοβάμαι. Δεν ελπίζω. Είμαι..." για τη ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα συγγραφέα Νίκου Καζαντζάκη. Η παράσταση, της οποίας υπογράφει και τη διασκευή των κειμένων, έχει ανέβει σε Διεθνή Φεστιβάλ της Ελλάδας, ενώ παρουσιάστηκε και σε μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, όπως το Βερολίνο και η Ζυρίχη και εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Έτος Ελληνορωσικής Φιλίας στη Μόσχα το 2016.
Ακολούθησε η θεατρική παράσταση "Ο Κρητικός" βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Διονύσιου Σολωμού, η οποία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στον Καθεδρικό Ναό της Ζυρίχης, στην Ελβετία και στη συνέχεια ανέβηκε στο Great Hall στο Λονδίνο και στην Αίθουσα Καλλιτεχνών στο Μόναχο, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.
Άλλη θεατρική του δουλειά είναι "Η Σονάτα του Σεληνόφωτος (Venceremos)", εμπνευσμένη από το ομώνυμο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου και διανθισμένη με έργα και στίχους του Φ. Γκ. Λόρκα, Τσε Γκεβάρα, Ν. Χικμέτ και Π. Νερούδα. Η παράσταση έκανε παγκόσμια πρεμιέρα σε ένα από τα σημαντικότερα Πανεπιστήμια της Ευρώπης, το Trinity College, με απόφοιτους όπως ο Σάμιουελ Μπέκετε και ο Όσκαρ Ουάιλντ.
Το 2020 ανέβασε τη μαύρη κωμωδία "Στο μυαλό του Φραντς Κάφκα" υποδυόμενος τον Τσέχο συγγραφέα.
Προσωπική ζωή
Εκτός από θέατρο, έχει σπουδάσει μουσική (πιάνο) και ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς στη Γερμανία, όπου έζησε για αρκετά χρόνια. Τον Ιούλιο του 2014 παντρεύτηκε για πρώτη φορά με πολιτικό γάμο με τη συνάδελφό του Σοφία Καζαντζιάν, με την οποία είναι μαζί από το 2008, σε μια λιτή τελετή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αγαπάει πολύ τα ζώα και έχει έντονη ζωοφιλική δράση. Είναι χορτοφάγος και έχει λατρεία στον σκύλο του, Brando.
Πουιζέ-Ποντουάζ
Το Πουιζέ-Ποντουάζ (γαλλικά: Puiseux-Pontoise) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Χάρτμαν της Βυρτεμβέργης
Ο Χάρτμαν, γερμ. Hartmann (1160 - 1240) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν κόμης της Βυρτεμβέργης (1181-1236).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Λουδοβίκου Β΄ κόμη της Βυρτεμβέργης και της Βίλλιμπιρκ, κόρης του Χάρτμαν Γ΄ κόμη του Κίρχμπερκ.
Αναφέρεται ως κόμης της Βυρτεμβέργης μαζί με τον νεότερο αδελφό του Λουδοβίκο Γ΄ σε έγγραφα του βασιλιά της Γερμανίας ταυτόχρονα, έτσι φαίνεται πως διοικούσαν μαζί. Συνόδευσε τον Όθωνα Δ΄ των Γουέλφων στη στέψη του στη Ρώμη. Έγινε μάρτυρας επανειλημμένα σε έγγραφα που εξέδωσε ο βασιλιάς στη Βόρειο Ιταλία (Λομβαρδία).
Όταν τον Όθωνα Δ΄ διαδέχθηκε ο αντίπαλός του Φρειδερίκος Β΄ των Χοενστάουφεν, οι αδελφοί άλλαξαν συμμαχία και υποστήριξαν τον νέο βασιλιά. Το ίδιο έκαναν και με τον διάδοχό του Ερρίκο Ζ΄ της Γερμανίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1200 την κληρονόμο της κομητείας του Βέρινγκεν στην Άνω Σουαβία, έτσι απέκτησε τις γαίες Άλτσχαουζεν, Μπουρκ Αλτ-Βέρινγκεν και την κομητεία του Ανατολικού Άππαγκαουες. Ίσως γιος του να ήταν ο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Ρονκρόλ
Το Ρονκρόλ (γαλλικά: Ronquerolles) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ρονκρολαί (γαλλικά: Ronquerollais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Μονή Αγίου Παντελεήμονος
Ο όρος Μονή Αγίου Παντελεήμονος μπορεί να αναφέρεται σε:
Σαζί (Βαλ-ντ'Ουάζ)
Το Σαζί (γαλλικά: Sagy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαζιέν (γαλλικά: Sagyens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Μιγέλ Αλεμάν
Ο Μιγέλ Αλεμάν Βαλντές (Miguel Alemán Valdés, 29 Σεπτεμβρίου 1900 – 14 Μαΐου 1983) ήταν Μεξικανός πολιτικός, που διετέλεσε Πρόεδρος του Μεξικού επί μία πλήρη θητεία, από το 1946 έως το 1952. Υπήρξε ο πρώτος μη στρατιωτικός πρόεδρος μετά από σειρά επαναστατών στρατηγών. Η προεδρία του χαρακτηρίσθηκε από ταχεία εκβιομηχάνιση της χώρας, αποκαλούμενη συχνά και «Μεξικανικό Θαύμα», αλλά και από τον μεγάλο προσωπικό πλουτισμό του ίδιου και των συνεργατών του. Ο Αλεμάν Βαλντές ήταν ο πρώτος από μια νέα γενιά Μεξικανών ηγετών, που δεν είχε συμμετάσχει άμεσα στη Μεξικανική Επανάσταση, και πολλοί υπουργοί του ήταν επίσης νέοι στην ηλικία, μορφωμένοι και μη στρατιωτικοί, φίλοι του από τα φοιτητικά του χρόνια.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Μεξικού Κατηγορία:Υπουργοί Εσωτερικών
Αλεξανδροκόλακες
Ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν επέστρεψε από τις Ινδίες στα Σούσα, έκανε διπλούς γάμους το 324 π.Χ.: Νυμφεύθηκε την κόρη του Δαρείου Γ΄ Στάτειρα Γ΄ και την κόρη του βασιλιά Αρταξέρξη Γ΄ της Περσίας Παρυσάτιδα. Ταυτοχρόνως πάντρεψε τις κόρες των Περσών αρχόντων με στρατηγούς και άλλους αξιωματικούς του. Στους γάμους αυτούς, συνολικά ενενήντα τον αριθμό, ο Αλέξανδρος διοργάνωσε γιορτές, στις οποίες έλαβαν μέρος αυλητές, κιθαριστές, ηθοποιοί και άλλοι, που τους έλεγαν χλευαστικά «Διονυσοκόλακες». Από τότε όλοι αυτοί οι αυλητές, ηθοποιοί, κλπ. ονομάστηκαν «Αλεξανδροκόλακες», σαν να έγινε θεός τους ο Αλέξανδρος με τα δώρα που τους προσέφερε.
Πηγές
Αλεξανδροκολακες
Νικόλαος Π. Μανωλάκος
Ο αντιστράτηγος ε.α. Νικόλαος Μανωλάκος  είναι πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (εκλεγμένος στις 7 Ιουλίου του 2019). Έλληνας πολιτικός στην Α΄ Περιφέρεια Πειραιά και Νήσων με τη Νέα Δημοκρατία.
Είναι απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημόσια Οικονομική και Πολιτική του ΑΤΕΙ Πειραιά και στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (MBA) της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου FREDERIC.
Στις ένοπλες δυνάμεις διοίκησε επίλεκτες μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων και σχηματισμούς του Στρατού. Από το 2017 ως το 2019 ήταν διοικητής της ΑΣΔΕΝ. Αποστρατεύτηκε τον Ιανουάριο 2019. Στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 25Ιουνίου 2023 δεν επανεκλέχθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Πειραιώς και Νήσων Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Πειραιά Κατηγορία:Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Έλληνες στρατιωτικοί Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Πειραιάς Κατηγορία:Μάνη
Σαιν-Μπρις-σου-Φορέ
Το Σαιν-Μπρις-σου-Φορέ (γαλλικά: Saint-Brice-sous-Forêt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μπρισιέν (γαλλικά: Saint-Briciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Φαραφανγκάνα
Η Φαραφανγκάνα (Farafangana) είναι πόλη στη νοτιοανατολική ακτή της Μαδαγασκάρης, πρωτεύουσα της περιφέρειας Ατσίμο-Ατσινανάνα. Ο πληθυσμός της είναι 24.252 κάτοικοι.
Οικονομία και πληθυσμός
Μία από τις κυριότερες καλλιέργειες της περιοχής της Φαραφανγκάνα είναι το μαύρο πιπέρι.
Οι κάτοικοι της Φαραφανγκάνα ανήκουν κυρίως στις εθνοτικές ομάδες Αντεφασύ, Ραμπακαρά, Αντεσακά και Ζαφισόρο.
Τουρισμός
Η Φαραφανγκάνα έχει δικό της αεροδρόμιο. Το καταφύγιο άγριας ζωής Μανόμμπο βρίσκεται σε απόσταση 25 χιλιόμετρα από την πόλη.
Σαιν-Κλαιρ-συρ-Επτ
Το Σαιν-Κλαιρ-συρ-Επτ (γαλλικά: Saint-Clair-sur-Epte) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Άννα Κορακάκη
Η Άννα Κορακάκη (Δράμα, 8 Απριλίου 1996 ) είναι Ελληνίδα σκοπεύτρια και ολυμπιονίκης.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο πιστόλι 25 μέτρων και το χάλκινο μετάλλιο στο αεροβόλο πιστόλι 10 μέτρων και έγινε ο δεύτερος Έλληνας αθλητής μετά τον Κωνσταντίνο Τσικλητήρα το 1912, και η πρώτη γυναίκα Ελληνίδα αθλήτρια στην ιστορία των Ελληνικών Ολυμπιακών Ομάδων, που κατέκτησε δύο μετάλλια στην ίδια διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.
Αποτέλεσε την πρώτη γυναίκα η οποία έλαβε ως πρώτη λαμπαδηδρόμος την Ολυμπιακή Φλόγα μετά το άναμμα της για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 υπήρξε σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής μαζί με τον Λευτέρη Πετρούνια. Στις συμμετοχές της στους αγώνες έλαβε την 6η θέση τόσο στο αεροβόλο πιστόλι από τα 10 μ. όσο και στο πιστόλι από 25 μ.
Διεθνείς διακρίσεις
Είναι μέλος της εθνικής ομάδας από το 2010 και εκπροσώπησε την Ελλάδα σε αρκετές διεθνείς διοργανώσεις κατακτώντας παγκόσμιες και πανευρωπαϊκές διακρίσεις. Στις 12 Μαΐου 2018 πραγματοποίησε παγκόσμιο ρεκόρ στον τελικό των 10 μέτρων πυροβόλο, σημειώνοντας 587/600 στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σκοποβολής στο Φορτ Μπένινγκ των ΗΠΑ.
Στις διακρίσεις της περιλαμβάνονται:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Έλληνες σκοπευτές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Just Be Free (Demo άλμπουμ της Κριστίνα Αγκιλέρα)
Το Just Be Free είναι ένα demo άλμπουμ που κυκλοφόρησε από την Warlock Records παρουσιάζοντας μουσική από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Κριστίνα Αγκιλέρα. Μετά την ολοκλήρωση της πορεία της στο The New Mickey Mouse Club, η τότε δεκαπεντάχρονη Αγκιλέρα άρχισε την ηχογράφηση του άλμπουμ με παραγωγούς του Νιου Τζέρσεϊ, τους Roberts Alleca και Michael Brown. Έδωσαν στην Αγκιλέρα την ευκαιρία να χρησιμοποιήσει ένα στούντιο ηχογράφησης και της παρουσίασαν demo μουσική με την συμφωνία ότι θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το υλικό για δικό τους σκοπό, αλλά επίσης ισχυριζόμενοι ότι δεν θα κυκλοφορούσαν εμπορικά τις ηχογραφήσεις. Μουσικά, το άλμπουμ αποτελούσε κομμάτια χορού και μπαλάντες και η Αγκιλέρα να ερμηνεύει ισπανικά τραγούδια. Ο δίσκος σχεδιάστηκε για να αναδείξει τα φωνητικά της Αγκιλέρα σε μια προσπάθεια να φτάσει στις δισκογραφικές εταιρείες, ένα εγχείρημα που στην πραγματικότητα απέτυχε αφού οι ηχογραφήσεις δεν έλαβαν πολύ καλές κριτικές. Έξι χρόνια μετά την ολοκλήρωση του άλμπουμ και αφού η Αγκιλέρα πέτυχε δημοφιλή επιτυχία, οι Brown και Allecca κυκλοφόρησαν τον δίσκο και το Just Be Free έχει πουλήσει πάνω από 129.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ιστορικό
Μετά την είδηση ότι το The New Mickey Mouse Club θα γύριζε την τελευταία του σεζόν, η Αγκιλέρα επιδίωξε μια δισκογραφική συμφωνία. Πέρασε χρόνο στη Φιλαδέλφεια για να ηχογραφήσει τα demo κομμάτια με διάφορους παραγωγούς, ελπίζοντας να κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ από τη στιγμή που τελείωσε το λύκειο. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας σεζόν του σόου, άρχισε να εργάζεται με τους παραγωγούς Roberts Alleca και Michael Brown, με έδρα το Νιου Τζέρσεϊ. Οι δύο τους έχτισαν μια σχέση με την Αγκιλέρα και την οικογένειά της, προσφέροντας της χρόνο στο στούντιο. Της είπαν ότι οι ηχογραφήσεις που θα παρήγαγε θα ήταν ιδιοκτησία τους, αλλά επίσης ότι ποτέ δεν θα κυκλοφορούσαν εμπορικά το υλικό. Ηχογράφησε έντεκα «δύσκολα και ημιτελή» κομμάτια τα οποία στη συνέχεια έγιναν στούντιο ηχογραφήσεις του Just Be Free.
Μουσικό στυλ
Οι πρώτες κασέτες σχεδιάστηκαν ως τρόπος εισαγωγής της Αγκιλέρα στη μουσική βιομηχανία, που περιγράφεται ως μια προσπάθεια «κάνω το πρώτο βήμα» ώστε να δημιουργήσει ενδιαφέρον για τις μουσικές της ικανότητες. Κατά τη διάρκεια των περιόδων ηχογράφησης, η Αγκιλέρα πειραματίστηκε με διαφορετικές γλώσσες, ηχογραφώντας τραγούδια όπως το ομότιτλο κομμάτι «Just Be Free» στα ισπανικά. Παρόλο που διαφώνησαν οι νόμιμοι τραγουδοποιοί του περιεχομένου, οι ηχογραφήσεις περιγράφηκαν ως επιρροές στις μελλοντικές ηχογραφήσεις της Αγκιλέρα. Μουσικά το άλμπουμ αποτελείται γενικά από υλικό μπαλάντας που δημιουργήθηκε σε μια προσπάθεια να παρουσιάσει τα φωνητικά ταλέντα της Αγκιλέρα αν και εκτός από τις μπαλάντες που ηχογραφήθηκαν σε αυτές τις σέσιον, η χορευτική μουσική έγινε ένα εξέχων θέμα καθ' όλη τη διάρκεια και των έντεκα κομματιών που είχε ηχογραφήσει εκείνο το διάστημα.
Ανταπόκριση
Το άλμπουμ έλαβε γενικά αρνητικές κριτικές από τους κριτικούς. Ο Stephen Thomas Erlewine του AllMusic καταλάβαινε γιατί η Αγκιλέρα ήταν δυσαρεστημένη με την κυκλοφορία του υλικού, καλώντας τα τραγούδια «ερασιτεχνικά» και «γενικά χορευτικά ποπ της δεκαετίας του '90». Σημείωσε ότι το Just Be Free δεν ταιριάζει με την ποιότητα του αυτοβιογραφικού άλμπουμ της λόγω της «αδιάφορης» παραγωγής του. Ο David Browne του Entertainment Weekly έδωσε στο άλμπουμ ένα D ως βαθμό, αναφέροντας την παραγωγή του άλμπουμ και περιγράφοντας το περιεχόμενο ως «εφηβικό-ξελόγιασμα» λόγω στίχων όπως «Γιατί δεν μένεις μαζί μου απόψε».
Ο Pier Dominguez, συγγραφέας του A Star Made, σχολίασε ότι οι ηχογραφήσεις ανέδειξαν «την ακατέργαστη φωνητική ευελιξία της Κριστίνα» παρόλο που χαρακτήρισε το περιεχόμενο «θαμπό», προσθέτοντας ότι «η δίψα της Κριστίνα για την επιτυχία έρχεται πραγματικά μέσα σε αυτά τα τραγούδια, καθώς τραγουδάει από καρδιάς με έντονο συναίσθημα, προσπαθώντας να ακούγεται σαν να αφήνει όλες τις αναστολές της ελεύθερες. Αν στην πραγματικότητα συνέγραψε τα τραγούδια τότε ήταν επίσης μια απόδειξη της δεξιοτεχνίας της Κριστίνα, επειδή οι στίχοι του άλμπουμ θα μπορούσαν να ονομασθούν τετριμμένοι και ίσως ακόμη και κακόγουστοι, δεν μπορούσαν όμως να ειπωθούν ότι δεν ήταν πιασάρικοι.» Ομοίως, η Stephanie McGrath από τη JAM! Music είδε επίσης γιατί η Αγκιλέρα δεν θα ήθελε να κυκλοφορήσει το άλμπουμ. Αν και αναγνώρισε τις δυνατότητες της Αγκιλέρα ως τραγουδίστρια, έγραψε: «Τα ίδια τα τραγούδια είναι απαίσια, ξεπερασμένα κλαμπ κομμάτια, φορτωμένα από φτωχά εφέ και αδιάφορα beats». Παρά τις αρνητικές κριτικές, το άλμπουμ έχει πουλήσει πάνω από 129.000 αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες και κορυφώθηκε στον αριθμό 71 στο Billboard 200.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001 Κατηγορία:Δισκογραφία της Κριστίνα Αγκιλέρα
Σαιν-Σιρ-αν-Αρτί
Το Σαιν-Σιρ-αν-Αρτί (γαλλικά: Saint-Cyr-en-Arthies) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Σιριέν (γαλλικά: Saint-Cyriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Παραινετικά ποιήματα
Παραινετικά ποιήματα ονομάζονται τα ποιήματα που έχουν ηθικοδιδακτικό περιεχόμενο. Έχουν ως στόχο να παραινέσουν μέσα από τους στίχους τους και να δώσουν συμβουλές για τη ζωή και την ηθική συμπεριφορά.
Ιστορία
Η αρχή των παραινετικών ποιημάτων ανάγεται στην Αρχαιότητα.
Γνωστός για τους παραινετικούς του στίχους ήταν και ο Βυζαντινός ποιητής και χρονογράφος Μιχαήλ Γλυκάς.
Στα νεώτερα χρόνια τα παραινετικά ποιήματα παίρνουν τη μορφή παραινετικού τραγουδιού.
Δημοτικό τραγούδι
Τα παραινετικά ποιήματα τα συναντούμε και ως παραινετικούς στίχους σε διάφορα δημοτικά τραγούδια, με γνωστότερο παραινετικό τραγούδι αυτό Του Βασίλη.
Ακολουθεί αντιπροσωπευτικό απόσπασμα του παραινετικού τραγουδιού με τίτλο Του Βασίλη.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποίηση
Ματέο Αλεμάν
Βιογραφία
Ο Αλεμάν γεννήθηκε στη Σεβίλλη και απεφοίτησε από το Πανεπιστήμιό της το 1564. Αργότερα σπούδασε στη Σαλαμάνκα και στην Αλκαλά ντε Ενάρες, που τότε φιλοξενούσε το σημερινό Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης. Κατόπιν, από το 1571 έως το 1588, εργαζόταν σε μία θέση στο υπουργείο Οικονομικών. Το 1594 τον συνέλαβαν με την υποψία της διαφθοράς, αλλά αφέθηκε ελεύθερος σχεδόν αμέσως. Σύμφωνα με κάποιες πηγές, καταγόταν από Εβραίους που είχαν υποχρεωθεί να ασπασθούν τον Ρωμαιοκαθολικισμό μετά το 1492. Το 1599 δημοσίευσε το πρώτο μέρος του Γκουδμάν ντε Αλφαράτσε, ενός πικαρέσκο μυθιστορήματος που έγινε πολύ γνωστό, με τουλάχιστον 16 εκδόσεις σε μόλις 5 χρόνια. Μια αμφισβητούμενη συνέχεια εκδόθηκε το 1602, αλλά η αυθεντική συνέχεια εμφανίσθηκε το 1604.
thumb|right|Το έργο του Αλεμάν Ortografía castellana, που τυπώθηκε στο Μεξικό. Το 1571 ο Αλεμάν πήρε ως σύζυγό του την Καταλίνα ντε Εσπινόσα (Catalina de Espinosa) και από τότε αντιμετώπιζε μονίμως οικονομικές δυσκολίες, φθάνοντας να φυλακισθεί για χρέη του στη Σεβίλλη, στα τέλη του 1602. Κι έτσι το 1608 μετανάστευσε στην Αμερική. Λέγεται πως άνοιξε τυπογραφείο στο Μεξικό, όπου συμπεραίνεται ότι παρέμεινε για το υπόλοιπο της ζωής του. Το έργο του Ortografía castellana (1609), τυπωμένο εκεί, περιέχει ευφυείς και πρακτικές προτάσεις για τη μεταρρύθμιση της ισπανικής ορθογραφίας. Τίποτα δεν αναφέρεται σχετικά με τον Αλεμάν μετά το 1609, αλλά από μερικούς μελετητές υποστηρίζεται ότι ζούσε ακόμα το 1617.
Τα έργα του
Εκτός από τα έργα που προαναφέρθηκαν, ο Αλεμάν είναι ο συγγραφέας μιας βιογραφίας (1604) του Αγίου Αντωνίου της Πάδοβας. Επίσης, οι αποδόσεις του δύο ωδών του Ορατίου αποδεικνύουν το γούστο του και τη δεξιοτεχνία του στο μέτρο. Ωστόσο, το γνωστότερο έργο του παραμένει το Γκουδμάν ντε Αλφαράτσε, που μεταφράσθηκε στη γαλλική το 1600, στην ιταλική το 1606, στη γερμανική το 1615, στην αγγλική το 1622 και στη λατινική το επόμενο έτος.
Πηγές
Κατηγορία:Ισπανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Ισπανοί θεατρικοί συγγραφείς
Σαιν-Ζερβαί (Βαλ-ντ'Ουάζ)
Το Σαιν-Ζερβαί (γαλλικά: Saint-Gervais) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπερκανιέν (γαλλικά: Bercagniens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Ίσεμ (ποταμός)
Ο Ίσεμ (Ishëm ή Ishmi) είναι ποταμός στη δυτική Αλβανία, ο οποίος υδροδοτεί την περιοχή βόρεια των Τιράνων. Αποτελεί μέρος ενός υδάτινου συστήματος (Τίρανα-Γκιόλε-Ίσεμ), αλλά μόνο το χαμηλότερο τρίτο του συστήματος είναι γνωστό ως Ίσεμ. Το κύριο τμήμα του Ίσεμ σχηματίζεται στη συμβολή των ποταμών Γκιόλε και Ζέζα, λίγα χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Φούσα-Κρούγια. Εκβάλει στην Αδριατική Θάλασσα κοντά στην πόλη Ίσεμ. Το μήκος του ποταμού αναφέρεται σε διάφορες πηγές μεταξύ 74 και 79 χλμ.
Ο Ίσεμ σχηματίζεται από διάφορους ποταμούς που πηγάζουν στα βορειοανατολικά των Τιράνων στην οροσειρά Σκεντέρμπεη πέρα από την οροσειρά Κρούγια. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς είναι:
Από το σημείο όπου ο Ζέζε συμβάλει με τον Γκιόλε, ο ποταμός είναι γνωστός ως Ίσεμ. Κυλά δυτικά μέχρι να φτάσει στην άκρη της πεδιάδας των Τιράνων, στη συνέχεια στρέφεται βορειοδυτικά και κατευθύνεται προς την Αδριατική. Σε αυτό το τμήμα της διαδρομής του περνά μέσα από πόλη με το ίδιο όνομα. Λίγο πριν την εκβολή του ποταμού, ενώνεται με τον ποταμό Ντρόγια, ένα ρυάκι που πηγάζει στα βουνά βορειοανατολικά της Κρούγια. Ο Ίσεμ εκβάλει στην Αδριατική νοτιοδυτικά του Λατς στον κόλπο Ροντόν, ο οποίος οριοθετείται στο δυτικό άκρο από το ακρωτήριο Ροντόν και αποτελεί μέρος του κόλπου του Δρίνου.
Η λεκάνη απορροής του Ίσεμ καλύπτει συνολική έκταση 673 χλμ². Η μέση εκροή στην εκβολή του ποταμού είναι 20,9 μ³/δ. Η υψηλότερη ετήσια εκροή είναι πάνω από έξι φορές μεγαλύτερη από την ετήσια ελάχιστη.
Ο Ίσεμ και οι παραπόταμοι του, ο Λάνα και ο Τίρανα, αντιμετωπίζουν τη ρύπανση των υδάτων τους. Τα απόβλητα από τις βιομηχανίες και την πόλη των Τιράνων απορρίπτονται στους ποταμούς χωρίς να υπόκεινται σε επεξεργασία. Οι ποσότητες αμμωνίας, διοξειδίου του αζώτου και αιωρούμενων σωματιδίων υπερβαίνουν τα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις εκβολές του, ο ποταμός και ο κόλπος είναι μολυσμένοι από τα λύματα, τα πλαστικά και τα άλλα απόβλητα από τα Τίρανα, τα οποία απειλούν τον σημαντικό χώρο αναπαραγωγής της θαλάσσιας χελώνας.
Είναι πιθανό ότι οι ποταμοί Τίρανα και Ζέζα δεν ήταν πάντα παραπόταμοι του Ίσεμ, αλλά του Ερζέν. Έχει αναφερθεί ότι παλαιότερα διέσχιζαν την πεδιάδα των Τιράνων προς νοτιοδυτική κατεύθυνση, διασχίζοντας τη σειρά λόφων στο δυτικό άκρο της πεδιάδας όπου υπάρχουν τώρα δύο κοιλάδες (στη Βόρα και στο Υζμπερίστ) και εισερχόταν στην Κοιλάδα του ποταμού Ερζέν. Οι ποταμοί απέκτησαν τον σημερινό ρου τους, ως αποτέλεσμα καθίζησης στην πεδιάδα των Τιράνων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδρολογικό σύστημα της Αδριατικής Θάλασσας Κατηγορία:Ποταμοί της Αλβανίας
Σαιν-Γκρασιέν (Βαλ-ντ'Ουάζ)
Το Σαιν-Γκρασιέν (γαλλικά: Saint-Gratien) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκρατιενουά (γαλλικά: Gratiennois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Σαιν-Λε-λα-Φορέ
Το Σαιν-Λε-λα-Φορέ (γαλλικά: Saint-Leu-la-Forêt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Λουπιέν (γαλλικά: Saint-Loupiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Ερμεσίνδα των Αστουριών
δεξιά|μικρογραφία|402x402εσ| Eρμεσίνδα των Αστουριών, του Φρανσίσκο Ζοακίν Γκουτιέρεθ δε λα Βέγα, 1854. ([[Μουσείο του Πράδο|Mουσείο του Πράδo, Μαδρίτη).]] Η Ερμεσίνδα, ισπαν.: Ermesinda, εναλλακτικά Ormisenda, Ermisenda, Ermesinde, Ermessenda, (π. 720 ή π. 730 – ; ) ήταν βασιλική σύζυγος στο βασίλειο των Αστουριών, ως σύζυγος του βασιλιά Αλφόνσο Α' των Αστουριών ("Αλφόνσου του Καθολικού"). Ήταν κόρη του βασιλιά Πελάγιου των Αστουριών και της συζύγου του βασίλισσας Γκαουδιόσα.
Βιογραφία
Το λατινόφωνο Chronicon Albeldense αναφέρει ότι η Ερμεσίνδα ήταν κόρη του Πελάγιου, του πρώτου βασιλιά στις Αστούριες, και της συζύγου του, Γκαουδιόσα, και ότι ο αδελφός της ήταν ο Φαβίλα, ο δεύτερος βασιλιάς των Αστουριών. Η Ερμεσίνδα πέρασε την αξίωσή της στον θρόνο στον σύζυγό της Αλφόνσο, γιο του Πέτρου δούκα της Κανταβρίας. Ο Αλφόνσος, γνωστός ως Αλφόνσος Α' ή Αλφόνσος ο Καθολικός, διαδέχθηκε τον Φαβίλα ως βασιλιάς μετά το τέλος του τελευταίου το 739, καθιστώντας την Ερσεμίνδα βασιλική σύζυγο.
Η ακριβής ημερομηνία γέννησης της Ερμεσίνδας είναι άγνωστη, αλλά φαίνεται ότι ήταν μεταξύ 720 και 730. Πιθανώς γεννήθηκε στις Αστούριες, όπου ήταν βασιλιάς ο πατέρας της, αν και (όπως συνηθίζεται για την εποχή) δεν υπάρχει τεκμηρίωση γι' αυτό. Η ημερομηνία του τέλους της είναι επίσης άγνωστη.
Ταφή
Μετά το τέλος της Eρμεσίνδας, το σώμα της ενταφιάστηκε στο μοναστήρι της Σάντα Μαρία κοντά στον δήμο Κάνγας δε Όνις, σύμφωνα με τον επίσκοπο Σεμπαστιάν της Σαλαμάνκα και την Estoria de España (γνωστής και ως Primera Crónica General). Ο Κορδοβανός χρονικογράφος Aμβρόσιο δε Μοράλες το ταυτίζει με το μοναστήρι της Κοβαδόνγα. Στο ίδιο μοναστήρι τάφηκε ο σύζυγός της Αλφόνσο Α'. Ο χρονικογράφος του 16ου αι. Aμβρόσιο δε Μοράλες έδωσε την ακόλουθη περιγραφή του τάφου του βασιλιά Aλφόνσου Α΄ και της Eρμεσίνδας, που βρίσκεται στο Ιερό Σπήλαιο της Κοβαδόνγα (Santa Cueva de Covadonga) ."Ο τάφος τους είναι αυτός που βρίσκεται στην κεφαλή της εκκλησίας, που βλέπει στον κύριο βωμό σε μία μικρή σπηλιά. Είναι σκαλισμένος, εν μέρει. Είναι μία λεία πέτρινη σαρκοφάγος, της οποίας το κάλυμμα είναι ένα ενιαίο κομμάτι πέτρας, τέσσερα πόδια πλάτος στο κεφάλι και δύο στα πόδια, σαν φέρετρο, αλλά με κάλυμμα επίπεδο και όχι θολωτό. Το μήκος του είναι δώδεκα πόδια, και τρία το ύψος."Ο τάφος στη Σάντα Κουέβα δε κοβαδόνγα, στον οποίο πιστεύεται ότι είναι θαμμένοι οι Aλφόνσo και Eρμεσίνδα είναι χαραγμένος με το ακόλουθο επίγραμμα: "ΕΔΩ ΕΚΕΙΤΑΙ Ο ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΔΟΝ ΑΛΟΝΣΟ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΔΟΝΙA ΕΡΜΑΣΙΝΔΑ, ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΔΟΝ ΦΑΒΙΛΑ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΔΙΑΔΕΧΘΗΚΕ. ΑΥΤΟΣ Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΕΡΔΙΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΝΙΚΕΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΥΡΙΤΑΝΟΥΣ. ΑΠΕΒΙΩΣΕ ΣΤΟ ΚΑΝΓΑΣ ΤΟ ΕΤΟΣ 757."
Σημειώσεις
Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών
Σαιν-Μαρτέν-ντυ-Τερτρ (Βαλ-ντ'Ουάζ)
Το Σαιν-Μαρτέν-ντυ-Τερτρ (γαλλικά: Saint-Martin-du-Tertre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μαρτινουά (γαλλικά: Saint-Martinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Φλωρεντίνη της Καρθαγένης
H Φλωρεντίνη ήταν ηγουμένη, που γεννήθηκε στην Καρθαγένη τον 6ο αιώνα. Κατά τη διάρκεια του βίου της αφιερώθηκε στην ίδρυση μοναστηριών. Κόρη ευγενούς Ισπανορωμαίου, ήταν η τρίτη ανάμεσα σε πέντε αδέλφια, τέσσερα από τα οποία (ανάμεσά τους και η Φλωρεντίνη) τιμώνται ως άγιοι από την Ορθόδοξη αλλά και την Καθολική Εκκλησία. Τα άλλα αδέλφια που έχουν ανακηρυχθεί άγιοι είναι ο Άγιος Ισίδωρος, ο Άγιος Λέανδρος και ο Άγιος Φουλγέντιος. Όλοι μαζί είναι γνωστοί ως οι Τέσσερις Άγιοι της Καρθαγένης.
Βιογραφία
Όταν ενηλικιώθηκε, η Αγία Φλωρεντίνη, καθώς δεν μπορούσε να ακολουθήσει θρησκευτικό βίο παρόμοιο με αυτόν των αδελφών της, κλείστηκε σε ένα μοναστήρι στο Σαν Μπενίτο, το οποίο ορισμένοι τοποθετούν κοντά στην περιοχή Έθιχα της Σεβίλλης και άλλοι στην Ταλαβέρα ντε λά Ρέινα. Γυναίκα με υψηλή μόρφωση κατά γενική ομολογία θα ίδρυε περισσότερα από σαράντα μοναστήρια, τηρώντας τον Κανόνα που έγραψε για αυτήν ο αδελφός της, ο Άγιος Λέανδρος. Ορισμένες ερμηνείες διαβάζουν σε αυτό όχι έναν καθαρά μοναστικό κανόνα, αλλά ένα απλό εγκώμιο της παρθενίας.
Λατρεία
Η μνήμη της Αγίας Φλωρεντίνης εορτάζεται στις 20 Ιουλίου, αν και στην Πλασένθια, όπου φυλάσσονται τα λείψανά της, εορτάζεται στις 14 Μαρτίου. Το μεγαλύτερο τμήμα των λειψάνων της φυλάσσεται στην ενορία της Μπερθοκάνα, της επισκοπής της Πλασένθια, αν και λείψανα της Αγίας φυλάσσονται επίσης σε μία ασημένια τεφροδόχο που εκτίθεται στην κεντρική Αγία Τράπεζα του Καθεδρικού της Μούρθια. Λατρεύεται ιδιαίτερα στην περιοχή Λα Πάλμα του Κάμπο ντε Καρταχένα.
Καλλιτεχνικές αναπαραστάσεις
Στον Δήμο Κανέτ ντε Μαρ (Βαρκελώνη) βρίσκεται το Κάστρο της Αγίας Φλωρεντίνης που χτίστηκε τον 6ο αιώνα και επεκτάθηκε και ανακαινίστηκε  από τον αρχιτέκτονα του Μοντερνισμού Lluís Domènech i Montaner.
Στην Έθιχα υπάρχει ένα μοναστήρι με το όνομά της. Ο Καθεδρικός της Καμπάνα (Μπουένος Άιρες, Αργεντινή) είναι ο μοναδικός στον κόσμο που έχει ως προστάτιδα την Αγία Φλωρεντίνη. Σε αυτόν βρίσκεται μια τοιχογραφία που φιλοτέχνησε ο Ραούλ Σόλδι. Στην εκκλησία της κρύπτης βρίσκεται ένας πίνακας όπου μπορεί κανείς να δει ένα πορτρέτο της Αγίας Φλωρεντίνης με τα αδέρφια της, με την πόλη της Καμπάνα και τα πιο χαρακτηριστικά της σημεία στο βάθος.
Αναφορές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
Χουάν Πόνθε ντε Λεόν
Ο Χουάν Πόνθε ντε Λεόν (Juan Ponce-de Leon, 8 Απριλίου 1460 - Ιούλιος 1521) ήταν Ισπανός εξερευνητής και κατακτητής. Το 1493 συνόδευσε τον Χριστόφορο Κολόμβο στο δεύτερο ταξίδι του και το 1502 είναι κυβερνήτης του Άγιου Δομίνικου. Το 1509 κατέκτησε το Πουέρτο Ρίκο και έγινε ο πρώτος κυβερνήτης του. Το 1513 αποβιβάσθηκε στα δυτικά παράλια της Φλόριντας αλλά συνάντησε αντίσταση από τους ιθαγενείς. Κατέφυγε στην Κούβα, όπου πέθανε από τα τραύματά του. Συνδέθηκε στενά με τον μύθο περί της Πηγής της Νεότητας, καθώς ξεκίνησε ένα ταξίδι για την εύρεση του βασισμένος σε ιστορίες ντόπιων του Πουέρτο Ρίκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί εξερευνητές Κατηγορία:Εποχή των Ανακαλύψεων
Σαιντ-Ουέν-λ'Ωμόν
Το Σαιντ-Ουέν-λ'Ωμόν (γαλλικά: Saint-Ouen-l'Aumône) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιντ-Ουεναί (γαλλικά: Saint-Ouennais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Βρυσούλα Μεσσηνίας
Η Βρυσούλα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Αγριλόβουνου (μαζί με τον οικισμό Αγριλόβουνο) και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ανδανίας, του Δήμου Οιχαλίας.
Γεωγραφικές πληροφορίες
Η Βρυσούλα Μεσσηνίας βρίσκεται σε υψόμετρο 105 μέτρων και έχει πληθυσμό 4 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1956, ονομαζόταν Παζαράκι.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="37.303279" longitude="21.960640" zoom="13" width="1000" height="400" align="center" /> Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Μαρτίνα Γκέντεκ
Η Μαρτίνα Γκέντεκ (1961) είναι Γερμανίδα ηθοποιός.
Έχει γίνει γνωστή από τους ρόλους της στις ταινίες Οι Ζωές των Άλλων και Το σύμπλεγμα Baader Meinhof. Έχει κερδίσει το Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου από τα German Film Awards για την ταινία Bella Martha και την Αργυρή Άρκτο καλύτερης ερμηνείας για το Ο καθοδηγητής (από κοινού με όλο το καστ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαυαροί Κατηγορία:Γερμανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Σαιν-Πρι (Βαλ-ντ'Ουάζ)
Το Σαιν-Πρι (γαλλικά: Saint-Prix) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Πρισιέν (γαλλικά: Saint-Prissiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Αεροπορικός οπλισμός του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ο αεροπορικός οπλισμός του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου αποτελούσε κύρια συνιστώσα σε όλες τις μάχες και, μαζί με τον αντιαεροπορικό οπλισμό, κατανάλωσαν μεγάλο μέρος της βιομηχανικής παραγωγής των μεγάλων δυνάμεων. Η Γερμανία και η Ιαπωνία στηριζόταν σε εναέριες δυνάμεις που ήταν σε στενή συνεργασία με τις χερσαίες και τις ναυτικές δυνάμεις. Υποβάθμισαν τα πλεονεκτήματα των στόλων των αεροσκαφών στρατηγικού βομβαρδισμού, και καθυστέρησαν στην εκτίμηση της ανάγκης να αμυνθούν απέναντι στον στρατηγικό βομβαρδισμό των Συμμάχων. Εν αντιθέσει, η Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν μια προσέγγιση που έδινε έμφαση στον στρατηγικό βομβαρδισμό, και σε μικρότερο βαθμό, στον τακτικό έλεγχο του πεδίου της μάχης από αέρος, και τις επαρκείς αεράμυνες. Και οι δύο δημιούργησαν μια στρατηγική δύναμη μεγάλων βομβαρδιστικών μεγάλης εμβέλειας τα οποία μπορούσαν να μεταφέρουν τις αερομαχίες στη βάση του εχθρού τους. Ταυτόχρονα, δημιουργούσαν μοίρες τακτικής αεροπορίας που μπορούσαν να αποκτήσουν εναέρια υπεροχή πάνω από τα πεδία των μαχών, και ως εκ τούτου έδιναν ζωτικής σημασίας βοήθεια στα χερσαία στρατεύματα. Και οι δύο μονάδες δημιούργησαν μια ισχυρή ναυτική δύναμη που είχαν τη βάση τους σε αεροπλανοφόρα, όπως έκανε και η Ιαπωνία. Αυτά έπαιξαν τον κύριο ρόλο στον πόλεμο στη θάλασσα.
Προπολεμικός σχεδιασμός
Πριν από το 1939, όλες οι πλευρές χρησιμοποιούσαν τελείως θεωρητικά μοντέλα αεροπορικού οπλισμού. Ο Ιταλός θεωρητικός Τζούλιο Ντουέ κατά τη δεκαετία του 1920 συνόψισε την πίστη πως οι αεροπόροι κατά τη διάρκεια και μετά από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εξελίχθηκαν στην αποτελεσματικότητα του στρατηγικού βομβαρδισμού. Πολλοί ανέφεραν πως μόνοι τους μπορούσαν να κερδίσουν πολέμους, μιας και «το βομβαρδιστικό θα τα καταφέρνει πάντα». Οι Αμερικάνοι ήταν βέβαιοι πως το βομβαρδιστικό Boeing B-17 Flying Fortress θα μπορούσε να πλησιάσει σε στόχους, που προστατευόταν από ίδια όπλα και να τον βομβαρδίσουν, με τη χρήση της συσκευής βομβαρδισμού Norden, με καταπληκτική ακρίβεια. Οι Ιάπωνες πρωτοπόροι της αεροπορίας θεώρησαν πως είχαν αναπτύξει την καλύτερη αεροπορία ναυτικού στον κόσμο.