cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλταϊκές γλώσσες
Τυπολογικά χαρακτηριστικά των αλταϊκών γλωσσών
Πάντως οι τυπολογικές ομοιότητες των αλταϊκών με τις ουραλικές γλώσσες είχαν οδηγήσει στο παρελθόν τους επιστήμονες στη διατύπωση της ουραλοαλταϊκής θεωρίας, σύμφωνα με την οποία ουραλικές και αλταϊκές γλώσσες ανήκαν στην ίδια γλωσσική οικογένεια, την ουραλοαλταϊκή. Η θεωρία αυτή υποστηριζόταν κατά τον 19ο αι., στη συνέχεια όμως ήδη από τις αρχές του 20ου αι. εγκαταλείφθηκε από τους περισσότερους ελλείψει ισχυρότερων ενδείξεων πέρα από τις τυπολογικές ομοιότητες και οι τελευταίες αποδόθηκαν στην ύπαρξη γλωσσικού δεσμού (ομοιοτήτων που προέρχονται από γειτνίαση και όχι από κοινή καταγωγή) μεταξύ των δύο οικογενειών. Παρ' όλα αυτά ο όρος «ουραλοαλταϊκή οικογένεια» και η σχετική θεωρία παρέμειναν έκτοτε σε αρκετά εκλαϊκευτικά κυρίως έργα.
Διαφωνίες περί την αλταϊκή οικογένεια
Πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι οι λεξιλογικές, μορφολογικές, συντακτικές και φωνολογικές ομοιότητες οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι τουρκικές, μογγολικές και τουνγκουζικές γλώσσες έχουν γενετική συγγένεια και αποτελούν την αλταϊκή οικογένεια. Καταβάλλονται μάλιστα προσπάθειες αποκατάστασης της αλταϊκής πρωτογλώσσας. Κάποιοι (λιγότεροι) συγκαταλέγουν στην ίδια οικογένεια και την κορεατική. Ακόμα λιγότεροι συγκαταλέγουν και την ιαπωνική.
Δε θα πρέπει να παραβλεφθεί όμως και η ομάδα των γλωσσολόγων που θεωρούν ότι η γενετική συγγένεια δεν έχει αποδειχθεί ακόμα ή ότι έχει αποδειχθεί η μη ύπαρξή της.
Σύμφωνα με αυτά υπάρχουν δύο εκδοχές για την εξέλιξη των γλωσσών αυτών. Κατά την πρώτη εκδοχή υπήρξε κάποτε η κοινή αλταϊκή πρωτογλώσσα, η οποία ομιλούνταν στις στέπες της κεντρικής Ασίας γύρω από την οροσειρά Αλτάι. Ήδη σε εκείνη τη γεωγραφική περιοχή διασπάστηκε πριν 3.000-4.000 χρόνια σε τουρκική ομάδα στη Δύση, μογγολική στο κέντρο και τουνγκουζική στην Ανατολή. Για αυτούς που δέχονται τη συγγένεια με την κορεατική και την ιαπωνική, μια άλλη ομάδα είχε διασπαστεί νωρίτερα στην Ανατολή και είχε μετακινηθεί προς τη Μαντζουρία, όπου σχηματίστηκε η αρχαία κορεατική Goguryeo, και μετά την εποίκηση των νησιών της Ιαπωνίας η αρχαία ιαπωνική, όπου ο αλταϊκής προέλευσης πολιτισμός Γιαγιόι αντικατέστησε τον πολιτισμό Τζόμον (πρβλ. και Ιαπωνική ιστορία).
Κατά την άλλη εκδοχή οι τουρκικές, μογγολικές και τουνγκουζικές γλωσσικές οικογένειες (και ενδεχομένως και τα κορεατικά και τα ιαπωνικά) προήλθαν από διαφορετικές πρωτογλώσσες, οι οποίες ομιλούνταν σε κοντινές γεωγραφικά περιοχές με αποτέλεσμα να αλληλοεπηρεαστούν λεξιλογικά, μορφολογικά και φωνολογικά. Από την κεντρική Ασία οι λαοί που τις μιλούσαν μετακινήθηκαν στη συνέχεια προς τις περιοχές όπου ζουν σήμερα.
Λεξιλογικές ομοιότητες
Οι αλταϊκές γλώσσες παρουσιάζουν κάποιες ομοιότητες στο λεξιλόγιο, αλλά οι κοινές λέξεις και στις τρεις ομάδες είναι λίγες. Περισσότερες είναι οι κοινές ρίζες στις ομάδες ανά ζεύγη (τουρκικές-μογγολικές και μογγολικές-τουνγκουζικές). Ως κάποιες από τις λίγες κοινές και στις τρεις γλώσσες λέξεις προτείνονται τα ονόματα για μέρη του σώματος, όπως έχουν επανασυντεθεί και εικάζεται ότι ονομάζονταν στις αντίστοιχες πρωτογλώσσες (παραδείγματα από Starostin, S.A., Dybo, A., Mudrak, O., Etymological Dictionary of the Altaic Languages, Brill Academic Publishers, 2003)
Ο ακόλουθος πίνακας διευρύνει το πεδίο έρευνας σε μεγαλύτερο τμήμα του βασικού λεξιλογίου. Επιπλέον συμπεριλαμβάνει εκτός από τους τουρκικούς, μογγολικούς και τουνγκουζικούς τύπους και κορεατικούς και ιαπωνικούς (μακροαλταϊκή θεωρία). Οι σημασίες όμως που συγκρίνονται είναι αρκετά ευρείες. Η πρώτη σειρά περιλαμβάνει τη μορφή στις πρωτογλώσσες και στην υποθετική πρωτοαλταϊκή, ενώ η δεύτερη έχει παραδείγματα από μια σύγχρονη γλώσσα της κάθε οικογένειας: τουρκική για τις τουρκικές, μογγολική (χάλχα) για τις μογγολικές, μαντσού ή εβένκι για τις τουνγκουζικές και κορεατική και ιαπωνική. Επειδή πολλά στοιχεία είναι υποθετικά (πρωτογλώσσες) ή κατά προσέγγιση (σημασίες), οι ομοιότητες δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως απόλυτη απόδειξη για τη συγγένεια των γλωσσών. Δεν αποκλείεται οι ομοιότητες να οφείλονται σε επαφή ή σε δανεισμό μεταξύ των γλωσσών. Δείχνει όμως από την άλλη ότι μια γενετική σχέση μεταξύ των γλωσσών (τουλάχιστον της αλταϊκής οικογένειας εν στενή εννοία) δεν μπορεί ευκολα να απορριφθεί με βεβαιότητα. (Στοιχεία από S. Starostin, A.V. Dybo, O.A. Mudrak, διαδικτυακή βάση δεδομένων για την αλταϊκή ετυμολογία, 2005 ).
Προσωπικές αντωνυμίες
Οι προσωπικές αντωνυμίες αποτελούν πολύ σπάνια αντικείμενο δανεισμού από μια γλώσσα σε άλλη. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο για ολόκληρο σύστημα προσωπικών αντωνυμιών. Οι ομοιότητες σε προσωπικές αντωνυμίες συνηγορούν σε γενετική σχέση (κοινό πρόγονο) μεταξύ των συγκρινόμενων γλωσσών. Οι Starostin et al. (2003) και Blažek (2006) επανασυνέθεσαν τις προσωπικές αντωνυμίες των πρωτογλωσσών της αλταϊκής ομάδας και τις απέδωσαν με το διεθνές φωνητικό αλφάβητο. Οι ομοιότητες που παρατηρούνται ενισχύουν τη θεωρία περί αλταϊκής γλωσσικής οικογένειας και εξασθενίζουν αντίστοιχα τη θεωρία περί γλωσσικού δεσμού. Το κοινό χαρακτηριστικό είναι το χειλικό σύμφωνο στο πρώτο πρόσωπο και το οδοντικό στο δεύτερο πρόσωπο.
Ο χαρακτήρας /V/ συμβολίζει ένα απροσδιόριστο φωνήεν. Ο αστερίσκος συμβολίζει επίθημα, το οποίο ανασυντέθηκε για την Πρωτομογγολική και την Πρωτοκορεατική χωρίς να απαντά στην Κλασική Μογγολική και στη Μέση Κορεατική αντίστοιχα.
Βιβλιογραφία
*
Άγιος Ανδρέας Πάτρας (συνοικία)
Ο Άγιος Ανδρέας είναι κεντρική συνοικία της Πάτρας.
Εκτείνεται γύρω από τον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέα, που δεσπόζει στην περιοχή μαζί με τον ομώνυμο παλαιό ιερό ναό, στον οποίο οφείλει την ονομασία της. Βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου από την Πλατεία Γεωργίου Α΄, την κεντρικότερη της πόλης και οριοθετείται από τις οδούς Τριών Ναυάρχων και Παπαφλέσσα, ευρισκόμενη ενδιάμεσά τους. Τη συνοικία διασχίζουν μεταξύ άλλων οι οδοί Κορίνθου, Μαιζώνος, Αγίου Ανδρέου, καθώς και η Ακτή Δυμαίων.
Στη συνοικία βρίσκεται ο ομώνυμος σιδηροδρομικός σταθμός, που εγκαινιάστηκε το 1887 και λειτουργούσε συνεχόμενα ως το 2005, σταθμός ο οποίος επανήλθε σε λειτουργία από το 2010 κ.εξ. ώστε να εξυπηρετεί τον Προαστιακό σιδηρόδρομο της Πάτρας. Ο νέος ορθόδοξος ναός του Αγίου Ανδρέα, που αποτελεί τον μεγαλύτερο στην Ελλάδα και τον τρίτο μεγαλύτερο στα Βαλκάνια, μαζί με τον παλιό ναό αποτελούν ως ενιαίο σύνολο έναν σημαντικό χώρο προσκυνήματος για Χριστιανούς από τη χώρα και όλο τον κόσμο.
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Χειμέριον
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Ηπείρου Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένοι οικισμοί στην Ελλάδα
Ιζβοάρελε
thumb|260px|Χάρτης της [[Επαρχία Τούλτσεα|Επαρχίας Τούλτσεα, η κοινότητα του Ιζβοάρελε είναι σκιασμένη με γκρί.]] Το Ιζβοάρελε ή Ισβοάρελε (που σημαίνει Πηγές), επίσης γνωστό παλιότερα στα τουρκικά ως Αλιμπέικιοϊ (κατόπιν μετονομάστηκε στα ρουμανικά σε Regele Ferdinand, μεταξύ 1948 και 1964 ονομαζόταν Filimon Sârbu και τέλος μετονομάστηκε σε Izvoarele), είναι πόλη της Ρουμανίας, στο δέλτα του Δούναβη και κοντά στα παράλια του Εύξεινου Πόντου. Η πόλη έχει 2049 κατοίκους. Το 54,4% του πληθυσμού είναι Ρουμάνοι, ενώ το 45,3% είναι Έλληνες. Η πόλη είναι μαζί με τον Σουλινά ένα από τα κύρια κέντρα του Ελληνισμού της Ρουμανίας.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1828, ενώ μαινόταν η Ελληνική Επανάσταση. Το 1825, οι Έλληνες κάτοικοι τριών χωριών της Ανατολικής Θράκης με συμβολή στον Αγώνα (τη Μαύρη Εκκλησιά από τις Σαράντα Εκκλησιές, το Άσπρο και το Βασιλικό από την Αδριανούπολη) μετακινήθηκαν οργανωμένα και ακολούθησαν το ρωσικό στρατό για να διασωθούν από τις επικείμενες σφαγές των Οθωμανών. Είχαν αρχικά σκοπό να φτάσουν στη Μολδαβία, αλλά σταμάτησαν σε μία εύφορη περιοχή κοντά στο δέλτα του Δούναβη για να γεννήσει η γυναίκα του προέδρου της Κοινότητας και αρχηγού της αποστολής. Σεβόμενοι τα θρακιώτικα ήθη έμειναν εκεί ώσπου να σαραντίσει αλλά τελικά κατέληξαν να εγκατασταθούν μόνιμα σε εκείνο το σημείο. Οι περισσότεροι αρχικοί κάτοικοι ήταν χωρικοί αλλά σύντομα το εμπόριο και τα γράμματα αναπτύχθηκαν. Μέχρι το 1946 λειτουργούσε αμιγώς ελληνικό σχολείο και στις ταυτότητες των κατοίκων αναγραφόταν η ελληνική εθνικότητα. Το κομμουνιστικό καθεστώς Τσαουσέσκου, όμως, έκλεισε το σχολείο, απαγόρευσε τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και υποχρέωσε τους κατοίκους να δηλώσουν Ρουμάνοι. Παρόλ' αυτά, οι κάτοικοι κατόρθωσαν να διατηρήσουν την ταυτότητά τους, μολονότι αποκομμένοι από την Ελλάδα κατά τα χρόνια του Ανατολικού Μπλοκ.
Μετά το 1989 πολλοί κάτοικοι του Ιζβοάρελε μετέβησαν στην Ελλάδα για να δουλέψουν, αποκαθιστώντας έτσι την επαφή της πόλης με την Ελλάδα. Σήμερα η πόλη έχει μία ενεργή Ελληνική κοινότητα, της οποίας την ύπαρξη το Ελληνικό κράτος αγνοούσε παντελώς μέχρι το 2005. Το ίδιο έτος, με πρωτοβουλία του ΥΠΕΞ εστάλησαν εκεί εκπαιδευτικοί για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και παράλληλα άρχισαν έργα αναβάθμισης των υποδομών της πόλης (ύδρευση, αποχέτευση, οδικό δίκτυο, σχολείο, κ.λπ.)
Δημογραφία
Σύμφωνα με την απογραφή που πραγματοποιήθηκε το 2011, ο πληθυσμός της κοινότητας του Ιζβοάρελε ανέρχεται σε 2.049 κατοίκους, σε σχέση με την προηγούμενη απογραφή το 2002, όταν καταχωρήθηκαν 2.313 κάτοικοι. Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Ρουμάνοι (52,66%), με σημαντικό αριθμό Ελλήνων (43,83%). Για το 3,22% του πληθυσμού, η εθνικότητα είναι άγνωστη. Από θρησκευτική άποψη, οι περισσότεροι κάτοικοι είναι Ορθόδοξοι (95,27%), με μια μειοψηφία Λιποβένων (μέλη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Παλαιού Τυπικού) (1,17%). Για το 3,22% του πληθυσμού, η θρησκεία είναι άγνωστη.
Διοίκηση
Η κοινότητα του Ιζβοάρελε διοικείται από έναν δήμαρχο και ένα τοπικό συμβούλιο αποτελούμενο από 11 συμβούλους. Ο δήμαρχος Γιώργος Γιόργκιε του Εθνικού Φιλελεύθερου Κόμματος εκλέχτηκε το 2016. Από τις τοπικές εκλογές του 2020, το τοπικό συμβούλιο έχει την ακόλουθη σύνθεση πολιτικών κομμάτων:
Κλίμα
Το Ιζβοάρελε έχει ηπειρωτικό κλίμα. Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 12 °C. Ο θερμότερος μήνας είναι ο Ιούλιος με μέση θερμοκρασία 24 °C, ενώ ο ψυχρότερος είναι ο Δεκέμβριος με μέση θερμοκρασία -2 °C. Η μέση βροχόπτωση είναι 704 χιλ. ανά έτος. Ο μήνας με τις μεγαλύτερες βροχοπτώσεις είναι ο Ιανουάριος με 108 χιλ. βροχής ενώ ο Μάρτιος είναι ο μήνας με τις λιγότερες, με μέσο όρο 20 χιλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας Κατηγορία:Έλληνες της Ρουμανίας
Άγιοι Απόστολοι Πάτρας (συνοικία)
Οι Άγιοι Απόστολοι είναι μικρή συνοικία της Πάτρας, ευρισκόμενη νότια του κέντρου της πόλης, πλησίον του Νότιου Λιμένα Πατρών (νέο λιμάνι). Γειτνιάζει με τις συνοικίες Άνθεια, Λαδόπουλου, Τέρψη και Ψάχου, ενώ απέχει οδικώς περίπου 4 χιλιόμετρα από το κέντρο της Πάτρας.
Η ονομασία της περιοχής προέρχεται από την εκεί εκκλησία των Αγίων Αποστόλων που βρίσκεται εκεί επί της οδού Κερασόβου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνοικίες της Πάτρας
Βογτζί
Το Βογτζί (αρμενικά: Ողջի, έως το 1991 γνωστό ως Ογτζογλί ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 579 κατοίκους.
Δάφνινο στεφάνι
Ιστορική αναδρομή
Οι αρχαίοι Έλληνες θαύμαζαν την δάφνη ως φυτό ιδιαίτερης σημασίας. Πίστευαν ότι συμβόλιζε την μετάνοια καθώς και την σωματική και ηθική λύτρωση. Στις ιεροτελεστίες που γίνονταν προς τιμή του θεού Απόλλωνα η χρήση της δάφνης γίνονταν προς τιμή και μνήμη της ομώνυμης μυθικής νύμφης Δάφνης, την οποία είχε ερωτευτεί ο θεός. Όταν η Δάφνη μεταμορφώθηκε σε δέντρο, ο Απόλλων έκοψε ένα κλαδί και έπλεξε στεφάνι για να απαλύνει την θλίψη του για τον χαμό της αγαπημένης του. Σύμφωνα με την παράδοση, το μαντείο του Απόλλωνα άκουγε το θρόισμα των φύλων της δάφνης πριν δώσει τον χρησμό, ενώ ο ναός σκουπίζονταν με δεμάτια δάφνης.
Οι μαθητές του Ιπποκράτη του Κώου υποστήριζαν ότι η δάφνη είχε ιαματικές ιδιότητες για γυναικολογικές ασθένειες. Στην αρχαία Ελλάδα επίσης, το δάφνινο στεφάνι ήταν κόσμημα της κεφαλής που φόραγαν οι σημαντικοί ποιητές και αθλητές στις καθημερινές τους εμφανήσεις.
Συμβολική χρήση
thumb|right|250px|Η [[Αγωνιστική επιγραφή εκ Χαλκίδος|αγωνιστική επιγραφή της Χαλκίδας. Η πρώτη από τις τρεις σειρές απεικονίζει 11 δάφνινα στεφάνια, ακολουθούμενα από 11 στεφάνια βελανιδιάς και 11 ελιάς.]] Το δάφνινο στεφάνι είναι σύμβολο της ειρήνης. Έχει γεωμετρικό σχήμα κύκλου, που συμβολίζει την τελειότητα. Τα αειθαλή φύλλα της δάφνης συμβολίζουν την αιωνιότητα και την αθανασία. Έτσι το δάφνινο στεφάνι έγινε σύμβολο της αναγνωρισμένης επιτυχίας, της υψηλής απόδοσης, της νίκης, της φήμης και της ιεροσύνης στους αρχαίους Έλληνες και στους Ρωμαίους γενικά.
Ο Ολυμπιακός έχει ως σήμα του τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύμβολα Κατηγορία:Ενδύματα κεφαλής
Γιάσεμιν Τζαν
Η Γιασεμίν Τζαν (γενν. Βίβιαν Τζεμουτάι στις 11 Δεκεμβρίου 1996) είναι γεννηθείσα Κενυάτισσα αθλήτρια δρόμων μεγάλων αποστάσεων που συμμετέχει διεθνώς με την Τουρκία.
Ποτέ δεν συμμετείχε με την Κένυα σε διεθνείς αγώνες. Στις 13 Μαρτίου 2016 άρχισε να συμμετέχει με την Τουρκία, σε ηλικία μόλις 20 ετών.
Καριέρα
Έχει κερδίσει δύο χρυσά μετάλλια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2016, στα 5000 και 10,000 μέτρα γυναικών. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 5000 μέτρα.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2017 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στα 3000 μέτρα, πίσω από τη Λόρα Μιούιρ.
Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 συμμετείχε στον τελικό των 10,000 μέτρων, τερματίζοντας 7η με ατομικό ρεκόρ χρόνου 30:26.41.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
H
Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κενυάτες αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Τούρκοι αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2015 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Ισλαμικούς Αγώνες Αλληλεγγύης 2017 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Παναθηναϊκός αμφορέας (Μουσείο Γκέτι αρ. 77.AE.9)
Ο Παναθηναϊκός αμφορέας του Κλεοφράδη που φιλοξενείται στη συλλογή του Μουσείου Γκέτι με αριθμό ευρετηρίου 77.AE.9 είναι έπαθλο των αρχαίων Παναθηναίων.
Περιγραφή
Η πρόσθια όψη εικονίζει την Πολιάδα Αθηνά που κραδαίνει το δόρυ της. Στο αριστερό χέρι κρατάει ασπίδα με φτερωτό άλογο. Η Αθηνά πλαισιώνεται από δύο κίονες με αλέκτορες στην κορυφή. Πριν από τον αριστερό κίονα διαβάζουμε την επίσημη επιγραφή του επάθλου των Παναθηναίων «...ΘΕΝ... ΑΘΛΟΝ». Στην οπίσθια όψη εικονίζεται τέθριππο που καλπάζει προς τα δεξιά.
Ιστορική τοποθέτηση
Μετά τα μέσα του έκτου αιώνα π.Χ. οι κατασκευαστές αγγειογράφοι δεν υπογράφουν τους παναθηναϊκούς αμφορείς. Ο αμφορέας ετούτος είναι έργο του Κλεοφράδη, επειδή αυτός είχε ως αναγνωρίσιμο διακριτικό τον Πήγασο, τον οποίο διακρίνουμε στην ασπίδα της Αθηνάς. Είναι έργο της περιόδου 490-480 π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:αρχαϊκή τέχνη Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας 490 Κατηγορία:Μελανόμορφος ρυθμός Κατηγορία:Εκθέματα στα μουσεία Γκέτι
Κουρτ Μπεκ
Ο Κουρτ Μπεκ (Kurt Beck, Bad Bergzabern, 5 Φεβρουαρίου 1949) είναι Γερμανός πολιτικός, πολιτευόμενος με το SPD. Ήταν πρωθυπουργός του ομόσπονδου κρατιδίου της Ρηνανίας-Παλατινάτου από τις 26 Οκτωβρίου 1994 ως τις 15 Ιανουαρίου 2013 και από το 2006 μέχρι το 2008 ήταν πρόεδρος του κόμματος.
Είναι γιος πλινθοκτίστη και εργάστηκε ως ηλεκτρολόγος μηχανικός και εκπρόσωπος των εργαζομένων σε εργατικά συμβούλια. Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο. Από το 1972 είναι μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος.
Πρωθυπουργός της Ρηνανίας-Παλατινάτου
Το 1993 εκλέχθηκε πρόεδρος του κρατιδιακού SPD της Ρηνανίας-Παλατινάτου και το 2003 αντιπρόεδρος του ομοσπονδιακού κόμματος. Ο Μπεκ ανήκει στο ρεύμα των δεξιών σοσιαλδημοκρατών, πράγμα που φαίνεται και από τον συνασπισμό που σχημάτισε στην κρατιδιακή βουλή: προτίμησε τον συνασπισμό με το φιλελεύθερο FDP αντί με τον παραδοσιακό, αριστερό σύμμαχο των σοσιαλδημοκρατών, τους Πράσινους.
Πρόεδρος του κόμματος
Από το 2003 ήταν αντιπρόεδρος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, αρχικά υπό την προεδρία του Γκέρχαρντ Σρέντερ, αργότερα του Φραντς Μιντεφέρινγκ και τελικά του Ματίας Πλάτσεκ.
Κατόπιν της παραίτησης του Πλάτσεκ για λόγους υγείας στις 10 Απριλίου 2006, ο Μπεκ ανέλαβε προσωρινά τα καθήκοντα του προέδρου. Στις 14 Μαΐου εξελέγη πρόεδρος του κόμματος.
Όταν στις 7 Σεπτεμβρίου 2008 ο υπουργός εξωτερικών Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ ανακοίνωσε ότι θα είναι ο υποψήφιος καγκελάριος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος στις κοινοβουλευτικές εκλογές που θα διεξάγονταν το φθινόπωρο του 2009, ο Κουρτ Μπεκ παραιτήθηκε από τη θέση του. Κατόπιν ο Σταϊνμάιερ ανέλαβε προσωρινά πρόεδρος του κόμματος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπεκ Κουρτ
Άρνολντ Σένμπεργκ
Ο Άρνολντ Σένμπεργκ (Arnold Schönberg, 13 Σεπτεμβρίου 1874 – 13 Ιουλίου 1951) ήταν Αυστριακός συνθέτης, του οποίου η δράση συνδέθηκε με το μουσικό εξπρεσιονιστικό κίνημα όπως αυτό εκφράστηκε στην γερμανική ποίηση και τέχνη, ενώ στην συνέχεια αναδείχθηκε επικεφαλής της Δεύτερης Σχολής της Βιέννης.
Ο Άρνολντ Σένμπεργκ είναι ιδιαίτερα γνωστός για την ανανέωση που έφερε από μορφολογικής κι εκφραστικής πλευράς, στη γερμανική ρομαντική μουσική παράδοση, η οποία είχε σημαδευτεί έντονα από το έργο των Γιοχάνες Μπραμς και Ρίχαρντ Βάγκνερ. Η μεγαλύτερη συνεισφορά του Σένμπεργκ ωστόσο θεωρείται η επέκταση των ορίων της τονικότητας και κυρίως, η εισαγωγή της ατονικότητας. Είναι διάσημος για την θεμελίωση της δωδεκαφθογγικής τεχνικής, μιας μεθόδου με ευρύτατη επίδραση στην Σύγχρονη κλασική μουσική. Η μέθοδος αυτή αφορά στον χειρισμό ταξινομημένων σειρών από φθόγγους της χρωματικής δωδεκαφθογγικής κλίμακας, γι' αυτό και θεωρείται ότι έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη της σειραϊκής μουσικής. Ο Άρνολντ Σένμπεργκ επεξεργάστηκε επίσης τον όρο εξελικτική ποικιλία, καθώς υπήρξε ο πρώτος συνθέτης ο οποίος εφάρμοσε τρόπους επεξεργασίας των μουσικών μοτίβων χωρίς την κυριαρχία μιας κεντρικής μελωδικής ιδέας.
Ο Άρνολντ Σένμπεργκ υπήρξε επίσης ζωγράφος και σημαντικότατος θεωρητικός της μουσικής, ενώ επίσης τεράστια υπήρξε η επίδρασή του στη διδασκαλία της σύνθεσης. Αν και ο ίδιος δεν είχε κάποιον επίσημο δάσκαλο, πλην του φίλου του κι αργότερα συγγενή του Αλεξάντερ φον Τσεμλίνσκυ, ο οποίος τον βοηθούσε στη μελέτη της σύνθεσης, ο Άρνολντ Σένμπεργκ είχε μια αξιόλογη σειρά από μαθητές, μεταξύ των οποίων ο Άλμπαν Μπεργκ, ο Άντον Βέμπερν, ο Τζων Κέιτζ, ο Λου Χάρισον και ο Ντέιβιντ Βαν Βακτορ. Πολλές από τις πρακτικές του Άρνολντ Σένμπεργκ, συμπεριλαμβανομένης της μορφοποίησης της συνθετικής μεθόδου και τη συνήθειάς του να προσκαλεί το κοινό μέσω των έργων του, ώστε να προσεγγίζουν τη μουσική αναλυτικά, απηχούν την αβάν-γκαρντ μουσική σκέψη των αρχών του 20ού αιώνα. Οι πολεμικές του απόψεις σε σχέση με ζητήματα της ιστορίας της μουσικής και της αισθητικής υπήρξαν κρίσιμα για τη διαμόρφωση του έργου πολλών σημαντικών μουσικολόγων και μουσικοκριτικών, συμπεριλαμβανομένων των Τέοντορ Αντόρνο, Τσαρλς Ρόουζεν και Καρλ Νταλχάους.
Το αρχειακό υλικό του Άρνολντ Σένμπεργκ έχει συγκεντρωθεί και βρίσκεται στο Κέντρο Άρνολντ Σένμπεργκ στη Βιέννη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κλασικοί συνθέτες του 20ού αιώνα Κατηγορία:Εξπρεσιονιστική μουσική Κατηγορία:Αυστριακοί συνθέτες κλασικής μουσικής Κατηγορία:Αμερικανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Καυδιανά δίκρανα
Τα Καυδιανά δίκρανα είναι μια στενωπός στη Σαμνίτιδα, στην Ιταλία, ανάμεσα στις απόκρημνες πλαγιές δυο ορέων της οροσειράς των σαμνιτικών Απεννίνων, κοντά στην πόλη Καύδιον. Πρόκειται για το όρος Βέτσιο (Veccio) ύψους 870 μέτρων προς νότον και για το όρος Σαουκόλι (Sauccoli) ύψους 708 μέτρων προς βορράν εκεί που σήμερα βρίσκεται το χωριό Αρπάγια (Arpaja). Από κει περνούσε η Αππία Οδός.
Εκεί το 321 π.Χ. κατά τον Δεύτερο Σαμνιτικό Πόλεμο ο ρωμαϊκός στρατός ηττήθηκε κατά κράτος από τους Σαμνίτες, των οποίων ο στρατηγός Πόντιος Ερέννιος ανάγκασε τους νικημένους Ρωμαίους να περάσουν κάτω από έναν ταπεινωτικό ζυγό. Τον ζυγό αυτό σχημάτισαν τρία δόρατα σε σχήμα δικράνου, τα δύο μπηγμένα κάθετα στο έδαφος και το τρίτο πάνω τους σε σχήμα Π.
Κατηγορία:Μάχες ρωμαϊκού στρατού Κατηγορία:Σαμνίτιδα Κατηγορία:Ορεινά περάσματα
Άλοϋς Β΄ του Λίχτενσταϊν
Ο Αλοϋσιος Β΄ (γερμ. Aloys II, 25/26 Μαΐου 1796 - 12 Νοεμβρίου 1858) από τον Οίκο του Λίχτενσταϊν ήταν πρίγκιπας του Λίχτενσταϊν (1836-1858). Συνέβαλε ενεργά στην οικονομική και πολιτική ανάπτυξη.
Βιογραφία
Ο Αλοϋσιος Μαρία Ιωσήφ Ιωάννης Βαπτιστής Ιωακείμ Φίλιππος Νέριος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη Α΄ του Λίχτενσταϊν και της Ιωσηφίνας, κόρης του Ιωακείμ Αίγκον του Φύρστενμπερκ-Βάιτρα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1831 την Φραγκίσκη Κίνσκυ, κόρη του Φραγκίσκου ντε Πάουλα-Ιωσήφ Κίνσκυ, Κόμη του Βχίνιτς & Τέτταου, και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λίχτενσταϊν
685 Ερμία
Η Ερμία (Hermia) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στο εσωτερικό μέρος της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,894. Ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Βίλχελμ Λόρεντς, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη. Η Ερμία ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ερμίας εκτιμάται σε 10,95 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,2807. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Ερμία γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερμια
Heroes
Το Heroes είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά δημιουργημένη από τον Τιμ Κρινγκ. Η σειρά που ξεκίνησε να προβάλλεται στις (Η.Π.Α) στις 25 Σεπτεμβρίου του 2006 στο τηλεοπτικό δίκτυο NBC παρακολουθεί τη ζωή έντεκα κοινών κατά τα άλλα ανθρώπων από τη στιγμή που ανακαλύπτουν ότι διαθέτουν υπερφυσικές ικανότητες όπως τηλεπάθεια, ταξίδια στο χρόνο κ.α. Τα πρώτα τέσσερα επεισόδια αποτέλεσαν την πρώτη θεματική ενότητα με τίτλο "Συνηθισμένοι άνθρωποι ανακαλύπτουν ασυνήθιστες ικανότητες", στο τέλος δε του 4ου επεισοδίου συμβαίνει ένα γεγονός που σηματοδοτεί την έναρξη της δεύτερης θεματικής ενότητας με τίτλο "Σώσε τη μαζορέτα, σώσε τον κόσμο" και που αναφέρεται στους χαρακτήρες μιας μαζορέτας (Κλερ Μπένετ) με την ικανότητα να θεραπεύεται αστραπιαία από κάθε είδους τραύματα και ενός ζωγράφου (Ισαάκ Μέντεζ) που αποτυπώνει στον καμβά τα οράματα του για την καταστροφή του κόσμου. Όσο οι χαρακτήρες ανακαλύπτουν τις ικανότητες του και συναντιούνται μεταξύ τους συνειδητοποιούν ότι θα πρέπει να ενωθούν για να προλάβουν την επερχόμενη καταστροφή.
Πλοκή
Η σειρά αφηγείται την ιστορία διαφόρων ανθρώπων, που, ενώ νόμιζαν ότι είναι σαν όλους τους άλλους, κάποια στιγμή ανακαλύπτουν ότι διαθέτουν υπερφυσικές ικανότητες. Το σκεπτικό είναι ότι όλοι τους έχουν να παίξουν κάποιο σημαντικό ρόλο στη σωτηρία της ανθρωπότητας από μια μεγάλη επερχόμενη καταστροφή. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της σειράς, οι πρωταγωνιστές δεν ανακαλύπτουν απλώς το τι σημαίνει να έχει κανείς υπερδυνάμεις, αλλά αποκαλύπτουν και το γενικότερο σχέδιο πίσω από την προέλευση αυτών των δυνάμεων. Οι ζωές τους διασταυρώνονται καθώς προσπαθούν να αποφύγουν έναν κοινό εχθρό που έχει σαν σκοπό να εκμεταλλευθεί τις δυνάμεις τους για δικό του όφελος.
Δεύτερος κύκλος
Ο δεύτερος κύκλος ξεκινά τέσσερις μήνες μετά τα γεγονότα στη Νέα Υόρκη, όπου οι αδερφοί Πετρέλι κατάφεραν να σώσουν τον κόσμο από τον όλεθρο που είχε σκοπό να σκορπίσει ο Σάιλαρ. Οι περισσότεροι από τους γνωστούς ήρωες είναι διασκορπισμένοι, προσπαθώντας να φτιάξουν μια νέα ζωή. Παράλληλα, νέοι ήρωες με καινούργιες δυνατότητες κάνουν την εμφάνισή τους σε όλο τον πλανήτη.Όμως, τα πράγματα δεν είναι όπως δείχνουν. Μια νέα συνωμοσία εξυφαίνεται, στο επίκεντρο της οποίας βρίσκεται μια ομάδα ηρώων, που έχουν βάλει στο στόχαστρό τους όλους τους υπόλοιπους. Την ίδια ώρα, ένας μυστηριώδης ιός, που πλήττει όσους έχουν ιδιαίτερες ικανότητες, αρχίζει να παίρνει διαστάσεις επιδημίας, αναγκάζοντας τον Δρ Σουρέζ να προσχωρήσει στο στρατόπεδο των συνωμοτών, προκειμένου να την αντιμετωπίσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του NBC
Δημοκρατική Ένωσις (1956)
Η Δημοκρατική Ένωσις ήταν κεντροαριστερός - σοσιαλδημοκρατικός συνασπισμός πολιτικών κομμάτων που έλαβε μέρος στις εθνικές βουλευτικές εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου του 1956.
Ιστορικό
Πυρήνα της Δημοκρατικής Ενώσεως αποτελούσαν οι κεντρώοι κομματικοί σχηματισμοί των Σοφοκλή Βενιζέλου, Γεωργίου Παπανδρέου, Σάββα Παπαπολίτη και Αλέξανδρου Μπαλτατζή, προκειμένου να επιτευχθεί μια ανάσχεση της ανόδου προς την εξουσία για την νεοπαγή Ε.Ρ.Ε. του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ενόψει και του γεγονότος της ψήφισης του νέου εκλογικού συστήματος, του λεγόμενου τριφασικού.
Στην Δημοκρατική Ένωση μετείχαν το Δημοκρατικόν Κόμμα Εργαζομένου Λαού (Γεώργιος Καρτάλης - Αλέξανδρος Σβώλος), η Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (Ιωάννης Πασαλίδης) και η Κίνηση Εθνικής Δημοκρατικής Πρωτοβουλίας (που είχαν πρωτύτερα συμπτυχθεί στην Εθνική Κίνηση Αλλαγής), το Κόμμα Φιλελευθέρων (υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου), το Λαϊκόν Κόμμα (υπό τον Κωνσταντίνο Τσαλδάρη), η Φιλελευθέρα Δημοκρατική Ένωσις του Σοφοκλή Βενιζέλου, η Εθνική Προοδευτική Ένωσις Κέντρου (Σάββας Παπαπολίτης) και το Κόμμα Αγροτών και Εργαζομένων (Αλέξανδρος Μπαλτατζής), ενώ αποκλείσθηκε το Κόμμα Προοδευτικών του Σπύρου Μαρκεζίνη με το αιτιολογικό ότι ο αρχηγός του είχε θητεύσει σε υπουργικές θέσεις επί κυβερνήσεων Ελληνικού Συναγερμού (1952 - 1955) του Αλέξανδρου Παπάγου. Επικεφαλής του συνασπισμού τέθηκε ο Γεώργιος Παπανδρέου.
Παρότι ο συνασπισμός κέρδισε στις εκλογές περισσότερες ψήφους, εντούτοις εξέλεξε μόλις 132 βουλευτές και απέτυχε να κερδίσει την εξουσία, λόγω ακριβώς του εκλογικού συστήματος που ίσχυσε. Η Ε.Ρ.Ε. αναδείχθηκε κυβέρνηση, κερδίζοντας συνολικά 165 έδρες.
Συμμετέχοντα κόμματα
Τα κόμματα που αποτελούσαν τη Δημοκρατική Ένωση ήταν:
Παραπομπές
Δημοκρατικη Ενωσις
Λεγεώνα
Βασικά, διατηρήθηκε η γενική υποχρέωση των Ρωμαίων πολιτών να υπηρετούν στον στρατό. Βαθμιαία όμως ατόνησε, αφότου ο Μάριος στο τέλος του 2ου αι. π.Χ. στρατολόγησε για πρώτη φορά σε μεγάλη έκταση απόρους (proletarii) για τους πολέμους του στην Αφρική εναντίον του βασιλέως της Νουμιδίας Ιουγούρθα και εναντίον των γερμανικών φύλων των Κίμβρων και των Τευτόνων. Πραγματικά, με αυτόν τον τρόπο ανατράπηκε ολοκληρωτικά σχεδόν η παραδοσιακή θεμελιώδης αρχή, να χρησιμοποιούνται στον στρατό ως στρατιώτες μόνο άτομα που διέθεταν συγκεκριμένο ελάχιστο όριο περιουσίας, και στρατολογούνταν πια προπάντων εθελοντές, οι οποίοι προέρχονταν από τη μάζα των εξαθλιωμένων γεωργών και απόρων πόλεων. Μόνο σε περιόδους ανάγκης γινόταν χρήση, ακόμη και κατά την αυτοκρατορική περίοδο, της υποχρεωτικής στρατολογίας (dilectus).
Ο αριθμός των λεγεώνων κυμαινόταν διαρκώς κατά τη διάρκεια της ελεύθερης πολιτείας. Ανάλογα με τις στρατιωτικές ανάγκες στρατολογούνταν περισσότερα ή λιγότερα στρατεύματα, ο αριθμός των οποίων μετά τον θάνατο του Καίσαρος, κατά τη διάρκεια του των πολέμων εναντίον των δολοφόνων του και μεταξύ Οκταβιανού και Μάρκου Αντώνιου, είχε ασυνήθιστα αυξηθεί σε 55τουλάχιστον μονάδες.
Για να στρατολογηθεί κάποιος έπρεπε να περάσει το 17ο έτος και υπηρετούσε μέχρι το 46ο έτος. Πάντως η διάρκεια της θητείας διέφερε από εποχή σε εποχή. Τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας των λεγεώνων ο λεγεωνάριος ήταν απλός πολίτης που υπηρετούσε όσο χρειαζόταν και μετά επέστρεφε στις πολιτικές ασχολίες του. Από τον 1ο αιώνα και μετά, η στρατιωτική υπηρεσία γίνεται επαγγελματική. Η θητεία ήταν αρχικά 12 χρόνια, αργότερα γίνεται 20 και κάποτε έφτασε τα 25 χρόνια. Και τότε όμως δεν απολύονταν οι παλαίμαχοι (veterani), αλλά έπρεπε να παραμείνουν τέσσερα ως πέντε χρόνια ακόμη στον στρατό, απαλλαγμένοι βέβαια πια από την καθημερινή βαριά υπηρεσία.
Τα πρώτα χρόνια του Ρωμαϊκού Βασιλείου η "λεγεώνα" ίσως σήμαινε το σύνολο του ρωμαϊκού στρατού, αλλά οι πηγές αυτής της περιόδου είναι λίγες και αναξιόπιστες. Η επακόλουθη οργάνωση των λεγεώνων διέφερε πολύ με την πάροδο του χρόνου, αλλά οι λεγεώνες αποτελούνταν συνήθως από περίπου 5.000 άνδρες. Στα τέλη της δημοκρατικής περιόδου και για μεγάλο διάστημα της αυτοκρατορικής (περίπου από το 100 π.Χ.), η λεγεώνα χωριζόταν σε δέκα κοόρτεις.
Η λεγεώνα περιελάμβανε από 3000 άνδρες τα πρώτα χρόνια έως πάνω από 5200 άνδρες κατά τους αυτοκρατορικούς χρόνους. Μέχρι τα μέσα του 1ου αιώνα, 10 κοόρτεις (περίπου 5.000 άνδρες) έκαναν μία ρωμαϊκή λεγεώνα. Αργότερα αυτό άλλαξε σε εννέα κοόρτεις συγκεκριμένου μεγέθους (480 ανδρών η καθεμία) και μία -την πρώτη- διπλάσιας δύναμης (800 ανδρών).
Η λεγεώνα στελεχωνόταν ειδικά από Ρωμαίους πολίτες. Συγκροτούνταν από 30 τάγματα και κάθε τάγμα είχε 2 εκατονταρχίες. Συνολικά η λεγεώνα είχε 60 εκατονταρχίες. Στον καιρό της δημοκρατίας τη λεγεώνα διοικούσε δήμαρχος ή προσωρινός λεγάτος. Τη διοίκηση του πεζικού είχαν οι χιλίαρχοι (6 χιλίαρχοι ενώ υπήρχαν και 60 εκατόνταρχοι). Στο ιππικό δεν ασκούσε ένας τη διοίκηση, διαιρούνταν σε ίλες που καθεμιά είχε 3 δεκαρχίες. Επικεφαλής κάθε δεκαρχίας τοποθετούνταν ο δέκαρχος. Υπάρχουν αρκετές ενδείξεις για την συμβολή της Κλασσικής Ελληνικής φάλαγγας καθώς και της Μακεδονικής φάλαγγας ως προτύπου στην οργάνωση και σχεδιασμό της Ρωμαϊκής λεγεώνας της Δημοκρατικής περιόδου.
Προκειμένου η διοίκηση να γίνει περισσότερο αποτελεσματική, οι εκατονταρχίες αντικαταστάθηκαν από τάγματα 200 ανδρών. Ο Μάριος αντικατέστησε τα τάγματα με τις κοόρτεις. Δέκα κοόρτεις, τακτικές μονάδες, αποτελούσαν μια λεγεώνα. Η κάθε μία από αυτές διαιρούνταν σε 6 εκατονταρχίες (centuriae), καθώς και το ιππικό της λεγεώνος, το οποίο όπως δεν είχε ουσιαστικά μάχιμη αξία. Από τους πολέμους με τους Σαμνίτες κι έπειτα ο ρωμαϊκός στρατός αποτελούνταν από 4 λεγεώνες. Στη στρατιωτική της ακμή η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία επί Τραϊανού διέθετε 55 λεγεώνες.
Η λειτουργία μιας λεγεώνος ως στρατιωτικού σώματος εξαρτιόταν ουσιαστικά από τη διοίκησή της, δηλαδή από το σώμα των αξιωματικών και υπαξιωματικών, το οποίο ως προς την ουσιώδη δομή του κληροδοτήθηκε από την ελεύθερη πολιτεία. Τη γενική διοίκηση ασκούσε ένας "ταξιάρχης" (legatus), η επιλογή του οποίου δεν γινόταν με βάση τα ειδικά του προσόντα, αλλά κυρίως την ιδιότητά του ως μέλους της συγκλητικής τάξεως. Προερχόταν συνεπώς, από την ιθύνουσα πολιτικά και κοινωνικά τάξη του κράτους. Η διοίκηση της λεγεώνος δεν αποτελούσε παρά μία βαθμίδα στην κλίμακα της σταδιοδρομίας του και την διατηρούσε συνήθως το πολύ για δύο ως τρία χρόνια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ρωμαϊκά σώματα στρατού
Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Σωματείων Αντιπτέρισης
Η Ελληνική Ομοσπονδία Φιλάθλων Σωματείων Αντιπτέρισης (Ε.Ο.Φ.Σ.Α.) είναι το συντονιστικό όργανο του μπάντμιντον στην Ελλάδα.
Ίδρυση
Η Ε.Ο.Φ.Σ.Α. ιδρύθηκε στις 25 Απριλίου 1993 και τα ιδρυτικά της μέλη ήταν οι εξής σύλλογοι:
Διοικητικό Συμβούλιο
Το διοικητικό συμβούλιο της Ε.Ο.Φ.Σ.Α., μετά τις αρχαιρεσίες της 28 Μαρτίου 2021, αποτελείται από τα εξής μέλη:
Βάσει του νέου αθλητικού νόμου, εκπρόσωπος των αθλητών της Αντιπτέρισης ορίστηκε η Ματίνα Σωτηρίου, αθλήτρια του σωματείου Πλάτων Σερρών.
Μέλη
Στη δύναμη της Ε.Ο.Φ.Σ.Α. είναι εγγεγραμμένα 180 σωματεία και 8.518 αθλητές και αθλήτριες.
Εσωτερικοί Αγωνες
Κυριότερες διοργανώσεις στον Ελλαδικό χώρο, των οποίων την ευθύνη διοργάνωσης έχει η Ε.Ο.Φ.Σ.Α. είναι:
Παγκόσμιες Διοργανώσεις
Εκτός από τους παραπάνω εσωτερικούς αγώνες, η Ε.Ο.Φ.Σ.Α. διοργανώνει κάθε χρόνο και:
Δικτυακοί τόποι
http://www.badminton.gr
Τραμ Αθήνας
Το Tραμ Αθήνας είναι μεταφορικό μέσο σταθερής τροχιάς στην Αθήνα. Στη σύγχρονη μορφή του λειτουργεί από το 2004. Ιδιοκτήτης και διαχειριστής του δικτύου είναι η δημόσια εταιρεία Σταθερές Συγκοινωνίες Α.Ε. (ΣΤΑ.ΣΥ. Α.Ε.).
Το δίκτυο διαθέτει δύο γραμμές. Η πρώτη συνδέει το κέντρο της Αθήνας (στάση Σύνταγμα) με την παραλιακή (στάση Πικροδάφνη). Η δεύτερη ακολουθεί την παραλία και ξεκινάει από τη Βούλα (στάση Ασκληπιείο Βούλας) μέχρι τον Πειραιά (στάση Αγία Τριάδα). Οι δύο γραμμές έχουν ανταπόκριση στην στάση Έδεμ και Πικροδάφνη.
Ιστορικό
thumb|right|350px|Συρμός τραμ στην αφετηριακή στάση «Σύνταγμα». Μετά το τέλος της πρώτης περιόδου του τραμ Αθήνας το 1977, σοβαρή πρόθεση επαναφοράς των τροχιοδρόμων και προετοιμασίας νέων γραμμών εκδηλώθηκε το 1981 από τον υπουργό Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων Αντώνη Τρίτση. Το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας του 1983 προέβλεπε συμπληρωματικό στο μετρό, δίκτυο τραμ τύπου ελαφριού μετρό μήκους 19,5 χιλιομέτρων σε Πατήσια, Πατησίων, Αμπελόκηπους, Πανεπιστημίου, Συγγρού, Βουλιαγμένης, Υμηττού, Βασιλίσσης Σοφίας, Αλεξάνδρας και Αρεοπαγίτου, καθώς και σε λεωφόρους όπως η Κηφισίας και η Συγγρού με υπέργειο χαρακτήρα και με πρότυπο το τραμ της Γκρενόμπλ.
Το δίκτυο της νέας γενιάς τροχιοδρόμων της Αθήνας, που τελικά δημιουργήθηκε, ακολούθησε τους σχεδιασμούς της Μελέτης Ανάπτυξης του Μετρό Αθήνας. Ο σχεδιασμός περιλάμβανε την κατασκευή δύο γραμμών, «Τ1: Ζάππειο - Φάληρο» και «Τ2: Φάληρο - Γλυφάδα» εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 στην Αθήνα. Κατά την κατασκευή των γραμμών και ενώ είχε προγραμματιστεί η αφετηρία να βρίσκεται στο Ζάππειο, ο σχεδιασμός μεταβλήθηκε λόγω της διέλευσης από την Πύλη Αδριανού, που θεωρήθηκε αρχαιολογικός χώρος, με αποτέλεσμα η αφετηρία να μεταφερθεί από το Ζάππειο στο Σύνταγμα.
Το 2009 πραγματοποιήθηκε ο διαγωνισμός για την κατασκευή της επέκτασης του τραμ από το Φάληρο προς τον Πειραιά, ενώ τα έργα ξεκίνησαν το 2013, με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2015. Ωστόσο, προσφυγές κατοίκων στη Δικαιοσύνη λόγω ενστάσεων ότι η επέκταση του τραμ στον Πειραιά θα πυροδοτούσε ακόμα μεγαλύτερη κυκλοφοριακή συμφόρηση, αρχαιολογικά ευρήματα, μια πυρκαγιά σε εγκαταλειμμένο κτήριο και τα έργα ανάπλασης του Φαληρικού Όρμου καθυστέρησαν την παράδοση του έργου. Τελικά, η επέκταση παραδόθηκε σε λειτουργία στις 15 Δεκεμβρίου 2021, εκτός από τον τερματικό σταθμό της Ακτής Ποσειδώνος, οποίος θα παραδοθεί σε μεταγενέστερο χρόνο. Η επαναλειτουργία αυτή συνδυάστηκε με την επίσημη λειτουργία σε όλο το δίκτυο της δεύτερης παραλαβής συρμών τραμ, από την Alstom.
Παράλληλα, αναδιοργανώθηκαν και οι γραμμές, με το δίκτυο να αποτελείται πλέον από δύο γραμμές: «6: Πικροδάφνη - Σύνταγμα» και «7: Ασκληπιείο Βούλας - Ακτή Ποσειδώνος».
Γραμμές
Το σύγχρονο δίκτυο τραμ της Αθήνας διαθέτει δύο γραμμές:
Μελέτη «Αττικό Μετρό Α.Ε.»
Περιλαμβάνεις τις εξής διαδρομές:
Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθηνών (2014)
Περιλαμβάνεις τις εξής διαδρομές:
Δρυς η βαφική
Η δρυς (επιστ. Δρυς η βαφική, Quercus infectoria Oliv. ) είναι ημιφυλλοβόλο δέντρο του γένους Quercus με περιοχή εξάπλωσης από το ανατολικό Αιγαίο μέχρι το Ιράν.
Ταξινομικό καθεστώς
Η Quercus infectoria παρουσιάζει γενετικά στενή συγγένεια με τα είδη του Τμήματος Robur, στο οποίο ανήκουν μεταξύ άλλων η Δρυς η χνοώδης (Quercus pubescens), Δρυς η έμμισχος (Quercus robur) και η άμισχος δρυς (Quercus petraea).
Περιοχή εξάπλωσης - Βιότοπος
Ανατολική νησιωτική Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρος, Συρία, Λίβανος, Παλαιστίνη, Β. Ιράκ, ΝΔ. Ιράν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δέντρα Κατηγορία:Δρύες Κατηγορία:Βαφικά φυτά
Ζαρισάτ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Βυζαντινο-Τραπεζουντιακή συνθήκη του 1282
Η Συνθήκη του 1282 ήταν μία συμφωνία μεταξύ της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας και της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Υπογράφτηκε από τον Ιωάννη Β΄ της Τραπεζούντας και τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγο.
Έπειτα από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1204) από τους Λατίνους σταυροφόρους η επίσημη κυβέρνηση μετέβη στη Νίκαια. Ιδρύθηκαν, στο δυτικό άκρο της Ρωμανίας, η ηγεμονία της Ηπείρου και στο ανατολικό η ηγεμονία της Τραπεζούντας. Η τελευταία έγινε ως εξής: λίγες εβδομάδες πριν την Άλωση, ο Αλέξιος Κομνηνός διοικούσε μία Γεωργιανή αποστολή στη Χαλδία, όταν ισχυρίστηκε ότι ήταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας σε αντίθεση με τον Αλέξιο Ε΄ Δούκα και εγκαταστάθηκε στην Τραπεζούντα.
Το 1261 ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος (βασ. 1259-1282) Αυτοκράτορας στη Νίκαια, ανέκτησε την Κωνσταντινούπολη. Η ανακατάληψη της Αυτοκρατορικής πόλης αποκατέστησε την εξουσία του επί των Ρωμαίων. Ωστόσο ο Μανουήλ Α΄ της Τραπεζούντας (βασ. 1238-1263) δεν παραδέχθηκε το γεγονός, αλλά συνέχισε να διατηρεί τον ισχυρισμό για την αυτοκρατορική υπεροχή ως το τέλος του. Η μάχη του τίτλου συνεχίστηκε κατά τις βασιλείες των τριών επομένων ηγεμόνων της Τραπεζούντας, ώσπου ο Ιωάννης Β΄ της Τραπεζούντας (βασ. 1280-85, 85-97) τελικά συμφώνησε το 1282 μία συνθήκη με τον Μιχαήλ Η΄ στην Κωνσταντινούπολη, με τους ακόλουθους όρους:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Συνθήκες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
5 Αυγούστου
4 Αυγούστου | 5 Αυγούστου | 6 Αυγούστου
Η 5η Αυγούστου είναι η 217η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (218η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 148 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αθηνών 1947-48
Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1947-48 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Απόλλων Αθηνών για τρίτη φορά και για πρώτη φορά μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο. Ο Απόλλων εκπροσώπησε την ΕΠΣΑ στο πανελλήνιο πρωτάθλημα 1947-48.
Κατηγορίες
Επίσης, διεξήχθη πρωτάθλημα ανεξαρτήτων ομάδων της ΟΠΑΣΑ: Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Ανεξάρτητων Σωματείων Αθηνών.
Α΄ κατηγορία
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Απόλλων Αθηνών, έπειτα από μάχη με τον Παναθηναϊκό. Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα και την επόμενη σεζόν η Α΄ είχε εννιά (9) ομάδες.
Β΄ κατηγορία
Διεξήχθη πρωτάθλημα ενός γύρου (17 αγώνες). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Έσπερος Καλλιθέας κερδίζοντας την άνοδο στην Α΄ κατηγορία. Ισοβάθμησε με τον Ατρόμητο Περιστερίου αλλά είχε πολύ καλύτερο συντελεστή τερμάτων (2,83 έναντι 2,40). Την τελευταία αγωνιστική ο Έσπερος νίκησε 4-1 εκτός έδρας την Κηφισιά ενώ ο Ατρόμητος με 9-1 την "Πρόοδο" στο Περιστέρι, σε μια προσπάθεια να καλύψει τον εις βάρος του συντελεστή, χωρίς να τα καταφέρει. Ο τύπος χαρακτήρισε τον αγώνα του Περιστερίου "στημένο": "Η Πρόοδος υπεβλήθει θεληματικώς εις βαρείαν ήτταν από τον Ατρόμητον με 9-1". Δεν υποβιβάστηκε καμιά ομάδα. Προβιβάστηκαν τρεις ομάδες από τη Γ΄ (Δόξα Αθηνών, ΑΟ Αιγάλεω, Αμπελόκηποι) και την επόμενη σεζόν η Β΄ κατηγορία περιλάμβανε είκοσι (20) ομάδες.
Βαθμολογία
1 Πρόκειται για τον "ΑΟ Δάφνης" και όχι για τον Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου. Ο Δήμος Δάφνης λεγόταν τότε "Δήμος Αγ. Δημητρίου", από όπου και η ονομασία της ομάδας.
Γ΄ κατηγορία
Μετείχαν δεκατέσσερις (14) ομάδες σε ενιαίο όμιλο ενός γύρου (13 αγώνες).
Αναφορές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1947-1948
Υδροξυτυροσόλη
Η υδροξυτυροσόλη είναι φυσική φαινολική ουσία που έχει τον χημικό τύπο (HO)2C6H3CH2CH2OH και είναι ταξινομημένη ως φαινυλαιθανοειδές, δηλαδή, συγγενής ένωση της φαιναιθυλικής αλκοόλης. Τα παράγωγα αυτής ανευρίσκονται σε φυσικές πηγές, κυρίως στο ελαιόλαδο και το κρασί. Ως ένωση είναι άχρωμη και στερεή  αν και εμπορικά δείγματά της έχουν χρώμα μπεζ. Αποτελεί παράγωγη ένωση της κατεχόλης η παρουσία της οποίας είναι πάρα πολύ σημαντική τόσο στις φαγώσιμες ελιές όσο και στο παρθένο ελαιόλαδο.
Ελιές
350px|δεξιά|μικρογραφία| Η [[ελευρωπαΐνη, ένα πικρό συστατικό που βρίσκεται στο δέρμα της πράσινης ελιάς, είναι εστέρας της υδροξυτυροσόλης.]] Οι ελιές, τα φύλλα και ο πολτός της ελιάς περιέχουν μεγάλες ποσότητες παράγωγου της υδροξυτυροσόλης, την ολευροπεΐνη. Οι μη επεξεργασμένες πράσινες (άγουρες) ελιές περιέχουν μεταξύ 4,3 και 116 mg υδροξυτυροσόλης ανά 100 g, ενώ οι μη επεξεργασμένες ώριμες μαύρες ελιές περιέχουν μέχρι και 413,3 mg ανά 100 g. Η ωρίμανση ελιάς αυξάνει σημαντικά την ποσότητα της υδροξυτυροσόλης. Οι επεξεργασμένες ελιές, όπως η κοινή σε κονσέρβα που περιέχει γλυκονικό σίδηρο (II), περιείχαν λίγη υδροξυτυροσόλη, καθώς τα άλατα σιδήρου είναι καταλύτες για την οξείδωσή του.
Ασφάλεια τροφίμων
Η υδροξυτυροσόλη θεωρείται ασφαλής ως νέα τροφή για ανθρώπινη κατανάλωση, με επίπεδο μη παρατηρούμενων αρνητικών επιπτώσεων τα 50 mg/kg σωματικού βάρους, ανά ημέρα, όπως αξιολογείται από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA).
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η υδροξυτυροσόλη θεωρείται ασφαλές συστατικό (GRAS) σε επεξεργασμένα τρόφιμα σε επίπεδα 5 mg ανά μερίδα.
Παραγωγή
right|350px|μικρογραφία| Στη φύση, η υδροξυτυροσόλη παράγεται μετά από την υδρόλυση της ελευρωπαΐνης που συμβαίνει κατά την ωρίμανση της ελιάς. Η ελευρωπαΐνη συσσωρεύεται στα φύλλα και στους καρπούς της ελιάς ως αμυντικός μηχανισμός (βλ. δευτερογενείς μεταβολίτες) έναντι παθογόνων και φυτοφάγων μικροοργανισμών.
Κατά την ωρίμανση της ελιάς ή όταν η ελιά έχει υποστεί υποβάθμιση από παθογόνα ή από μηχανική βλάβη, το ένζυμο β-γλυκοσιδάση καταλύει τη σύνθεση υδροξυτυροσόλης μέσω υδρόλυσης από την ελευρωπαΐνη.
Μεσογειακή διατροφή
Οι μεσογειακές δίαιτες, που χαρακτηρίζονται από τακτική πρόσληψη ελαιολάδου, έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζουν θετικά την ανθρώπινη υγεία, συμπεριλαμβανομένων των μειωμένων ποσοστών καρδιαγγειακών παθήσεων. Η έρευνα για την κατανάλωση ελαιολάδου και των συστατικών του περιλαμβάνει υδροξυτυροσόλη και ελευρωπαΐνη, που μπορεί να αναστείλουν την οξείδωση της LDL χοληστερόλης – παράγοντα κινδύνου για αθηροσκλήρωση, καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό.
Η ημερήσια πρόσληψη υδροξυτυροσόλης στη μεσογειακή διατροφή εκτιμάται ότι είναι μεταξύ 0,15 και 30 mg/ημέρα.
Κανονισμός ΕΕ
Η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων έχει εκδώσει επιστημονική γνώμη σχετικά με τους ισχυρισμούς υγείας σε σχέση με τη διατροφική κατανάλωση υδροξυτυροσόλης και συναφών ενώσεων πολυφαινόλης από φρούτα και ελαιόλαδο και την προστασία των λιπιδίων του αίματος από πιθανή οξειδωτική βλάβη.
Η Αρχή κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι υπήρχε σχέση αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ της κατανάλωσης υδροξυτυροσόλης και φαινολικών ενώσεων από ελιές και ελαιόλαδο και την προστασία των λιπιδίων του αίματος από οξειδωτική βλάβη, παρέχοντας ισχυρισμό υγείας για κατανάλωση πολυφαινολών ελαιολάδου που περιέχουν τουλάχιστον 5 mg υδροξυτυροσόλης και των παραγώγων της (σύμπλεγμα ελευρωπαΐνης και τυροσόλη) ανά 20 g ελαιολάδου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαινολικές ενώσεις
Ζορακέρτ
Το Ζορακέρτ (αρμενικά: Զորակերտ, παλαιότερα γνωστό ως Μπαλιχλί ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Περιλαμβάνοντας, επίσης, τον οικισμό του Νταρίκ, το 2008, αριθμούσε 146 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Αντίδραση συμπύκνωσης
Στη Χημεία με τον όρο αντίδραση συμπύκνωσης χαρακτηρίζεται η χημική αντίδραση κατά την οποία προκύπτει αφαίρεση νερού (δηλ. αφυδάτωση), από δύο ή περισσότερα – συνήθως μικρά – μόρια προκειμένου να σχηματισθεί μια μεγαλύτερη χημική ένωση.
Για παράδειγμα ο δισακχαρίτης σακχαρόζη σχηματίζεται από μια αντίδραση συμπύκνωσης μεταξύ μορίων γλυκόζης και φρουκτόζης. Ειδικότερα με τέτοιο μηχανισμό δομούνται όλα τα μακρομόρια όπως οι πολυσακχαρίτες.
Κατηγορία:Είδη χημικών αντιδράσεων
Άντριου Μπόναρ Λω
Ο Άντριου Μπόναρ Λω (αγγλ. Andrew Bonar Law) ήταν Βρετανός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας από τις 23 Οκτωβρίου 1922 ως τις 22 Μαΐου 1923.
Γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1858 στον Καναδά και πέθανε στις 30 Οκτωβρίου 1923 στο Λονδίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο) Κατηγορία:Ηγέτες του Συντηρητικού Κόμματος (Ηνωμένο Βασίλειο)
686 Γκέρσουιντ
Η Γκέρσουιντ (Gersuind) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,657. Ανακαλύφθηκε το 1909 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο του δράματος Kaiser Karls Geisel του Γερμανού δραματουργού Γκέρχαρτ Χάουπτμαν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Γκέρσουιντ εκτιμάται σε 41,13 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,1416. Η Γκέρσουιντ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 19 λεπτά.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών 1945-46
Η ομάδα του Παναθηναϊκού κατέκτησε το 9ο πρωτάθλημα μπάσκετ την περίοδο 1945-46, το οποίο ήταν το πρώτο μεταπολεμικό αλλά και το πρώτο στην ιστορία του ΠΑΟ. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν έξι ομάδες, οι πέντε καλύτερες του τοπικού πρωταθλήματος Αθηνών-Πειραιώς (Παναθηναϊκός, Πανελλήνιος, Ολυμπιακός, Σπόρτιγκ, Τρίτων) και η πρωταθλήτρια Θεσσαλονίκης (ΧΑΝΘ). Διεξήχθη με τέσσερις ομάδες, καθώς απείχαν ο Ολυμπιακός (δεν πήρε μέρος λόγω στράτευσης ορισμένων αθλητών του) και η ΧΑΝΘ. Ο ΠΑΟ επικράτησε χωρίς ήττα απέναντι σε καταξιωμένες ομάδες της εποχής. Διακριθέντες για τον Παναθηναϊκό ήταν ο Γιώργος Νικολαΐδης και ο νεοαποκτηθέντας από τον Πανελλήνιο Μίσσας Πανταζόπουλος. Οι αγώνες έγιναν στην Αθήνα, από 17 έως 22 Ιουλίου 1946.
Στην πρωταθλήτρια ομάδα του Παναθηναϊκού αγωνίζονταν οι: Μίσσας Πανταζόπουλος, Γιώργος Νικολαΐδης, Τζακ Νικολαΐδης, Γιάννης Λάμπρου, Θύμιος Καραδήμος, Στέλιος Αρβανίτης.
Πηγές
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης ανδρών Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1945 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1946
Φραντσέσκο Α΄ Γκαττιλούζιο
Ο Φραντσέσκο A΄ Γκαττιλούζι (Francesco I Gattilusio, θάν. 6 Αυγούστου 1384), εξελληνισμένα Φραγκίσκος Α΄ Γατελούζος, ήταν γόνος ευγενούς οικογένειας της Γένοβας, αξιωματούχος του γενοβέζικου ναυτικού. Ο Φραγκίσκος Α΄ γενάρχης του Οίκου των Γκαττιλούζι και οι απόγονοι του κυβέρνησαν το νησί της Λέσβου σαν υποτελείς στην Βυζαντινή αυτοκρατορία. Η οικογένεια του προερχόταν από την Δημοκρατία της Γένοβας αλλά ο πατέρας του ίδιου και του αδελφού του Νικολό παρέμεινε άγνωστος. Ο Άντονι Λουτρέλ αποκρυπτογράφησε τα ιεραλδικά σύμβολα της μητέρας του, βρήκε τον αετό των Ντόρια και αποκάλυψε ότι ήταν μέλος του Οίκου των Ντόρια.