cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εβραϊκό ζήτημα
Το εβραϊκό ζήτημα, που αναφέρεται επίσης ως εβραϊκό πρόβλημα, ήταν μια ευρεία συζήτηση στην ευρωπαϊκή κοινωνία του 19ου και του 20ού αιώνα που αφορούσε το κατάλληλο καθεστώς και μεταχείριση των Εβραίων. Η συζήτηση, η οποία ήταν παρόμοια με άλλα «εθνικά ζητήματα», αφορούσε την αστική, νομική, εθνική και πολιτική θέση των Εβραίων ως μειονότητας στην κοινωνία, ιδιαίτερα στην Ευρώπη, κατά τον 18ο, 19ο και 20ο αιώνα.
Αλθίβουρος
Ιστορία
thumb|right|275px|Η ρωμαϊκή αγορά του Αλθίβουρου Ο Αλθίβουρος ήταν αρχαία νουμιδική πόλη όταν πέρασε στην επιρροή και μετά στην κατοχή των Καρχηδονίων. Βρισκόταν πάνω στον δρόμο που ένωνε την Καρχηδόνα με τη Θεβέστη. Μετά τους Καρχηδονιακούς Πολέμους, που έληξαν με νίκη των Ρωμαίων, ο Αλθίβουρος έγινε πόλη της ρωμαϊκής Επαρχίας της Αφρικής. Διατήρησε μία δυαδική τοπική διακυβέρνηση καρχηδονιακού τύπου μέχρι τον 2ο αιώνα μ.Χ. και σε κάποια στιγμή είχε με μία τοπική «ευρεσιτεχνία» τρεις άρχοντες της εκτελεστικής εξουσίας ταυτοχρόνως. Τον 2ο αιώνα, επί Αυτοκράτορα Αδριανού, της εκχωρήθηκε καθεστώς ισοπολίτιδας πόλεως υπό την ονομασία Municipium Aelium Hadrianum Augustum Althiburitanum. από τον Αδριανό. Η πόλη ευδοκιμούσε τον 2ο και τον 3ο αιώνα, και αποτελούσε έδρα Χριστιανού επισκόπου από τον 4ο μέχρι τον 7ο αιώνα. Ο Αλθίβουρος καταστράφηκε κατά τις ισλαμικές κατακτήσεις και το πληθυσμιακό κέντρο της περιοχής έγινε το Εμπά Κσουρ στην πεδιάδα. Αυτό το γεγονός άφησε τα ερείπια του Αλθίβουρου στη σχεδόν άθικτα. «Ανακαλύφθηκαν» και πάλι από τους Ευρωπαίους περιηγητές τον 18ο αιώνα.
Εβραϊκό ζήτημα
Η συζήτηση ξεκίνησε στις κοινωνίες της δυτικής και κεντρικής Ευρώπης από πολιτικούς και συγγραφείς που επηρεάστηκαν από την Εποχή του Διαφωτισμού και τα ιδανικά της Γαλλικής Επανάστασης. Τα θέματα της συζήτησης περιελάμβαναν τις νομικά και οικονομικά εβραϊκά μειονεκτήματα (π.χ εβραϊκές ποσοστώσεις και διαχωρισμός), εβραϊκή αφομοίωση, εβραϊκή χειραφέτηση και εβραϊκός διαφωτισμός.
Αλθίβουρος
Αρχαιολογία
thumb|right|Ψηφιδωτό από τον Αλθίβουρο Εκτός από τις περιγραφές των περιηγητών, λιγοστές υπήρξαν οι αρχαιολογικές ανασκαφές στον Αλθίβουρο. Οι πρώτες ανασκαφές άρχισαν το 1908, διακόπηκαν και συνεχίσθηκαν το 1912. Αυτές απεκάλυψαν μέρος της ρωμαϊκής αγοράς (φόρουμ), μία κύρια οδό και μία μνημειακή θύρα φέρουσα λατινική επιγραφή αφιερωμένη στον Αδριανό. Μια καρχηδονιακή επιγραφή που ανακαλύφθηκε τότε βρίσκεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου.
Εβραϊκό ζήτημα
Η έκφραση έχει χρησιμοποιηθεί από αντισημιτικά κινήματα από τη δεκαετία του 1880 και μετά, με αποκορύφωμα τη ναζιστική φράση της «Τελικής Λύσης στο Εβραϊκό Ζήτημα». Ομοίως, η έκφραση χρησιμοποιήθηκε από υποστηρικτές και πολέμιους της ίδρυσης μιας αυτόνομης εβραϊκής πατρίδας ή ενός κυρίαρχου εβραϊκού κράτους.
Αλθίβουρος
Αρχαιολογία
Υπό την αιγίδα του Ιδρύματος Εθνικής Κληρονομιάς της Τυνησίας, ομάδες Ισπανών και Ιταλών αρχαιολόγων διεξάγουν από το 2006-2007 σύγχρονες ανασκαφές στον Αλθίβουρο.
Οι κυριότερες ανακαλύψεις και ευρήματα είναι:
Ρωσική γλώσσα στην Ουκρανία
Ρωσική λογοτεχνία στην Ουκρανία
Έξω από την επιστημονική φαντασία και τη φαντασία γενικά, υπάρχει επίσης ένας αριθμός ρωσόφωνων ρεαλιστών συγγραφέων και ποιητών. Το ουκρανικό λογοτεχνικό περιοδικό Sho αναφέρει τους Αλεξάντερ Καμπάνοφ, Μπόρις Χερσώνσκι, Αντρέι Πολιάκοφ, Αντρέι Κούρκοφ και Βλαντίμιρ Ραφέγιενκο ως τους καλύτερους ρωσόφωνους ουκρανούς συγγραφείς για το 2013.
Αλθίβουρος
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Αφρικής Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στην Τυνησία
Ρωσική γλώσσα στην Ουκρανία
Ρωσική λογοτεχνία στην Ουκρανία
Σύμφωνα με τον Λαντιζένσκι, η συγγραφή στα ρωσικά είναι ένας ευκολότερος τρόπος για να εκδώσουν τα έργα τους οι Ουκρανοί συγγραφείς και να έχουν μεγαλύτερη απήχηση. Αυτό συμβαίνει λόγω της αναποτελεσματικής βιβλιοεκδοτικής πολιτικής της Ουκρανίας: ενώ οι Ρώσοι εκδότες ενδιαφέρονται στην λαϊκή λογοτεχνία, οι Ουκρανοί εκδότες εξαρτώνται από επιχορηγήσεις. Πολλοί Ουκρανοί εκδότες συμφωνούν και διαμαρτύρονται για τη χαμηλή ζήτηση και κερδοφορία των βιβλίων στα ουκρανικά, σε σχέση με αυτά στα ρωσικά.
Στα μέσα ενημέρωσης
Μια μελέτη του 2012 έδειξε ότι:
Σε κάποια ρωσόγλωσσα προγράμματα υπάρχουν υπότιτλοι στα ουκρανικά, ενώ οι διαφημίσεις κατά την διάρκεια προβολής ρωσόγλωσσων προγραμμάτων σε ουκρανικά ΜΜΕ είναι στα ουκρανικά.
Στις 11 Μαρτίου 2014, κατά την διάρκεια της φιλορωσικής αναταραχής στην Ουκρανία, το ουκρανικό εθνικό συμβούλιο για την τηλεόραση και τη ραδιοφωνία σταμάτησε την μετάδοση των Ρωσικών καναλιών Rossiya 24, Channel One Russia, RTR Planeta και NTV Mir στην Ουκρανία. Από τις 19 Αυγούστου 2014 η Ουκρανία έχει απαγορεύσει την προβολή 14 ρωσικών καναλιών "για να προστατεύσει το χώρο των μέσων ενημέρωσης από την επιθετικότητα της Ρωσίας, η οποία σκόπιμα υποκινεί μίσος και διαφωνία μεταξύ των Ουκρανών πολιτών".
Στις αρχές Ιουνίου του 2015 η Ουκρανία απαγόρευσε την προβολή ρωσικών ταινιών και τηλεοπτικών σειρών επειδή φαινόταν ότι περιείχε δημοσιοποίηση, αναταραχή και / ή προπαγάνδα για τη ρωσική στρατιωτική παρέμβαση στην Ουκρανία το 2014-15 (αυτή η στρατιωτική παρέμβαση απορρίπτεται από τη Ρωσία). Όλες οι ταινίες που διαθέτουν "ανεπιθύμητους" Ρώσους ή υποστηρικτές της Ρωσίας επίσης απαγορεύτηκαν.
Στο διαδίκτυο
Η ρωσική γλώσσα είναι μακράν η προτιμώμενη γλώσσα των ιστοσελίδων στην Ουκρανία (80.1%), ακολουθούμενη από τα αγγλικά (10.1%) και τα ουκρανικά (9.5%). Η ρωσική έκδοσης της Βικιπαίδειας ήταν πέντε φορές πιο δημοφιλής στην Ουκρανία από την ουκρανική παλαιότερα, μια αναλογία παρόμοια με την δημοσκόπηση του Γκάλοπ που αναφέρθηκε παραπάνω (στην οποία 83% των Ουκρανών που απάντησαν σε δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Γκάλοπ επέλεξαν να ερωτηθούν πάνω στα ερωτήματα της δημοσκόπησης στη ρωσική γλώσσα και ένα 17% στα ουκρανικά).
Ενώ οι κυβερνητικές οργανώσεις υποχρεούνται να έχουν τις ιστοσελίδες του στα ουκρανικά, οι Ουκρανοί χρησιμοποιούν κυρίως στα ρώσικα το διαδίκτυο. Σύμφωνα με το DomainTyper, οι κορυφαίες σελίδες με τον υποτομέα .ua είναι οι google.com.ua, yandex.ua, ex.ua και i.ua, τα οποία χρησιμοποιούν από προεπιλογή τα ρωσικά. Σύμφωνα με το έρευνα του Ουκρανικού Πρακτορείου Πληροφοριών για το 2013, τέσσερις από τις πέντε δημοφιλέστερες ιστοσελίδες (εκτός από Google) στην Ουκρανία ήταν ρωσικές ή ρωσόφωνες: αυτές είναι οι Vkontakte, Mail.ru, Yandex, και Odnoklassniki. Η κορυφαία ουκρανόγλωσση ιστοσελίδα είναι η Ukr.net, η οποία ήταν μόνο η 8η δημοφιλέστερη, αν και το ίδιο το Ukr.net είναι διαθέσιμο στα ουκρανικά και τα ρώσικα.
Στις 15 Μαΐου 2017, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο διέταξε όλους τους παρόχους διαδικτύου στην Ουκρανία να αποκλείσουν την πρόσβαση σε όλες τις δημοφιλέστερες ρωσικές ιστοσελίδες και κοινωνικά δίκτυα, όπως τα VK, Odnoklassniki, Mail.ru, Yandex, επικαλούμενη θέματα εθνικής ασφάλειας στο πλαίσιο του πολέμου στο Ντόνμπας και εξηγώντας το ως απάντηση στις "μαζικές ρωσικές κυβερνοεπιθέσεις παγκοσμίως". Την επόμενη μέρα, η ζήτηση για εφαρμογές που επιτρέπουν την πρόσβαση σε αποκλεισμένες ιστοσελίδες αυξήθηκε κατακόρυφα στις ουκρανικές σελίδες των App Store και Google Play. Η απαγόρευση καταδικάστηκε από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία την αποκάλεσε ως " μια κυνική, πολιτικά σκόπιμη επίθεση στο δικαίωμα στην πληροφόρηση που επηρεάζει εκατομμύρια Ουκρανούς και την προσωπική και επαγγελματική τους ζωή", ενώ ο επικεφαλής του Συμβουλίου της Ευρώπης   εξέφρασε μια "έντονη ανησυχία" για την απαγόρευση.
Στην εκπαίδευση
Μεταξύ των ιδιωτικών σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, κάθε σχολείο αποφασίζει μόνο του αν θα διδάξει τα ρωσικά ως μάθημα ή όχι. Όλα τα σχολεία ρωσικής γλώσσας διδάσκουν την Ουκρανική γλώσσα ως απαιτούμενο μάθημα.
Ο αριθμός των σχολείων που παραδίδουν μαθήματα σε ρωσόφωνα σχολεία έχει μειωθεί από την εποχή της ουκρανικής ανεξαρτησίας το 1991. Το ποσοστό τους είναι κατά πολύ χαμηλότερο από το ποσοστό των ρωσόφωνων,  αλλά είναι ακόμα υψηλότερο από το ποσοστό των Ρώσων.
Ο Νόμος για την εκπαίδευση παλαιότερα χορηγούσε στις ουκρανικές οικογένειες (στους γονείς και τα παιδιά τους) το δικαίωμα να επιλέξουν τη μητρική τους γλώσσα ως γλώσσα στην οποία θα παρακολουθούν τα μαθήματα τους στο σχολείο και το πανεπιστήμιο. Αυτό άλλαξε με νέο νόμο του 2017 που επιτρέπει την διδασκαλία μόνο στα ουκρανικά στην δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Τα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην Ουκρανία χρησιμοποιούν γενικά την ουκρανική ως γλώσσα διδασκαλίας.
Σύμφωνα με τους βουλευτές του Ανωτάτου Συμβουλίου της Κριμαίας, το 2010 το 90% των μαθητών στη Κριμαία φοιτούσαν σε ρωσόφωνα σχολεία. Ταυτόχρονα, μόνο το 7% των μαθητών φοιτούσαν σε ουκρανόφωνα σχολεία. Το 2012, το μοναδικό ουκρανόφωνο οικοτροφείο (με 50 μαθητές) στη Σεβαστούπολη έκλεισε, ενώ τα παιδιά που δεν επρόκειτο να φοιτήσουν σε ρωσόφωνο σχολείο μεταφέρθηκαν σε οικοτροφείο για παιδιά με καθυστερημένη ανάπτυξη (βλ. Διανοητική αναπηρία).
Στα δικαστήρια
Από την 1η Ιανουαρίου 2010, οι δικαστικές διαδικασίες μπορούν να λάβουν χώρα στα ρωσικά αν τα δύο μέρη συναινούν σε αυτό. Οι πολίτες που δεν γνωρίζουν Ουκρανικά ή Ρωσικά επιτρέπεται να χρησιμοποιούν τη μητρική τους γλώσσα ή τις υπηρεσίες ενός διερμηνέα.
Στην επιχείρηση
Το 2008, οι επιχειρηματικές εργασίες στην Ουκρανία λάμβαναν χώρα κατά κύριο λόγο στα ρώσικα. Τα προχωρημένα τεχνικά και μηχανικά μαθήματα σε ουκρανικά πανεπιστήμια διδάσκονταν στα ρωσικά, μέχρι την θέσπιση του νόμου "Για την εκπαίδευση" το 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνική ιστορία της Ουκρανίας Κατηγορία:Γλώσσες της Ουκρανίας
Εβραϊκό ζήτημα
Ιστορία του «εβραϊκού ζητήματος»
Το ζήτημα συζητήθηκε στη συνέχεια στη Γαλλία (la question juive) μετά τη Γαλλική Επανάσταση το 1789. Συζητήθηκε στη Γερμανία το 1843 μέσω της πραγματείας του Μπρούνο Μπάουερ, Die Judenfrage («Το Εβραϊκό Ζήτημα»). Υποστήριξε ότι οι Εβραίοι θα μπορούσαν να επιτύχουν πολιτική χειραφέτηση μόνο εάν αφήσουν τη θρησκευτική τους συνείδηση, καθώς πρότεινε ότι η πολιτική χειραφέτηση απαιτούσε ένα κοσμικό κράτος. Το 1898, η πραγματεία του Τέοντορ Χερτσλ, Der Judenstaat (Το Εβραϊκό Κράτος), υποστηρίζει τον Σιωνισμό ως «μοντέρνα λύση για το εβραϊκό ζήτημα» με τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου εβραϊκού κράτους, κατά προτίμηση στην Παλαιστίνη.
Σύμφωνα με τον Ότο Ντοβ Κούλκα του Εβραϊκού Πανεπιστημίου, ο όρος έγινε ευρέως διαδεδομένος τον 19ο αιώνα όταν χρησιμοποιήθηκε σε συζητήσεις για την εβραϊκή χειραφέτηση στη Γερμανία (Judenfrage). Τον 19ο αιώνα γράφτηκαν εκατοντάδες φυλλάδια, άρθρα εφημερίδων και βιβλία σχετικά με το θέμα, με πολλά να προσφέρουν λύσεις όπως επανεγκατάσταση, εκτόπιση ή αφομοίωση του εβραϊκού πληθυσμού. Ομοίως, εκατοντάδες έργα γράφτηκαν που αντιτίθενται σε αυτές τις λύσεις και προσφέρουν λύσεις όπως η επανένταξη και η εκπαίδευση. Αυτή η συζήτηση, ωστόσο, δεν μπορούσε να αποφασίσει εάν το πρόβλημα του Εβραϊκού Ζητήματος είχε να κάνει περισσότερο με τα προβλήματα που θέτουν οι αντίπαλοι των Γερμανών Εβραίων ή το αντίστροφο: το πρόβλημα που έθετε η ύπαρξη των Γερμανών Εβραίων στους αντιπάλους τους.
Από το 1860 περίπου, ο όρος χρησιμοποιήθηκε με μια ολοένα και πιο αντισημιτική τάση: οι Εβραίοι περιγράφονταν με αυτόν τον όρο ως εμπόδιο στην ταυτότητα και τη συνοχή του γερμανικού έθνους και ως εχθροί μέσα στη χώρα των Γερμανών. Αντισημίτες όπως ο Βίλχελμ Μαρ, ο Όιγκεν Ντούρινγκ, ο Τέοντορ Φριτς, ο Χιούστον Στιούαρτ Τσάμπερλεν, ο Πολ ντε Λαγκάρντ και άλλοι το δήλωσαν ως φυλετικό πρόβλημα άλυτο μέσω της ενσωμάτωσης. Το τόνισαν για να ενισχύσουν τα αιτήματά τους για «αποεβραϊσμό» του Τύπου, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού, του κράτους και της οικονομίας. Πρότειναν επίσης να καταδικαστούν οι ενδογαμίες μεταξύ Εβραίων και μη Εβραίων. Χρησιμοποίησαν αυτόν τον όρο για να εκδιώξουν τους Εβραίους από τις υποτιθέμενες κοινωνικά κυρίαρχες θέσεις τους.
Η πιο διαβόητη χρήση αυτής της έκφρασης έγινε από τους Ναζί στις αρχές και τα μέσα του 20ού αιώνα. Εφάρμοσαν αυτό που αποκαλούσαν «Τελική λύση στο εβραϊκό ζήτημα» μέσω του Ολοκαυτώματος κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν προσπάθησαν να εξοντώσουν τους Εβραίους στην Ευρώπη.
Μπρούνο Μπάουερ – Το Εβραϊκό Ζήτημα
Στο βιβλίο του Το Εβραϊκό Ζήτημα (1843), ο Μπρούνο Μπάουερ υποστήριξε ότι οι Εβραίοι θα μπορούσαν να επιτύχουν πολιτική χειραφέτηση μόνο εάν εγκαταλείψουν την ιδιαίτερη θρησκευτική τους συνείδηση. Πίστευε ότι η πολιτική χειραφέτηση απαιτεί ένα κοσμικό κράτος και ένα τέτοιο κράτος δεν άφηνε κανένα «χώρο» για κοινωνικές ταυτότητες όπως η θρησκεία. Σύμφωνα με τον Μπάουερ, τέτοιες θρησκευτικές απαιτήσεις είναι ασυμβίβαστες με την ιδέα των «Δικαιωμάτων του Ανθρώπου». Η αληθινή πολιτική χειραφέτηση, για τον Μπάουερ, απαιτεί την κατάργηση της θρησκείας.
Μηλότοπος Καλαμπάκας Τρικάλων
Ο Μηλότοπος Καλαμπάκας ή Καστανιάς είναι μικρός οικισμός στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Εβραϊκό ζήτημα
Καρλ Μαρξ – Για το Εβραϊκό Ζήτημα
Ο Καρλ Μαρξ απάντησε στον Μπάουερ στο δοκίμιό του Για το Εβραϊκό Ζήτημα το 1844. Ο Μαρξ απέρριψε την άποψη του Μπάουερ ότι η φύση της εβραϊκής θρησκείας εμπόδιζε την αφομοίωση από τους Εβραίους. Αντίθετα, ο Μαρξ επιτίθεται στην ίδια τη διατύπωση του Μπάουερ για το ερώτημα «μπορούν οι Εβραίοι να χειραφετηθούν πολιτικά;» ως ουσιαστικά συγκάλυψη της φύσης της ίδιας της πολιτικής χειραφέτησης.
Μηλότοπος Καλαμπάκας Τρικάλων
Γενικά στοιχεία
Ο Μηλότοπος βρίσκεται νότια του Μαλακασιώτικου ρέματος σε υψόμετρο 600 μέτρα. Απέχει περίπου 41 χλμ. Δ.-ΒΔ. από τα Τρίκαλα, 59 χλμ. ΒΔ. από την Πύλη (έδρα του δήμου) και 11 χλμ. Α.-ΒΑ. από την Καστανιά. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 ως Καλύβια Καστανέας να απογράφεται στην τότε κοινότητα Καστανέας και το 1963 με το ΦΕΚ 16Α - 09/02/1963 μετονομάστηκε σε Μηλότοπος. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Καστανιά αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καστανιάς του Δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 17 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού, σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Εβραϊκό ζήτημα
Καρλ Μαρξ – Για το Εβραϊκό Ζήτημα
Ο Μαρξ χρησιμοποιεί το δοκίμιο του Μπάουερ ως αφορμή για τη δική του ανάλυση των φιλελεύθερων δικαιωμάτων. Ο Μαρξ υποστηρίζει ότι ο Μπάουερ κάνει λάθος στην υπόθεση ότι σε ένα «κοσμικό κράτος», η θρησκεία δεν θα παίζει πλέον εξέχοντα ρόλο στην κοινωνική ζωή. Ως παράδειγμα, αναφέρεται στη διάχυση της θρησκείας στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες, σε αντίθεση με την Πρωσία, δεν είχαν επίσημη θρησκεία. Στην ανάλυση του Μαρξ, το «κοσμικό κράτος» δεν αντιτίθεται στη θρησκεία, αλλά μάλλον την υποθέτει. Η άρση των θρησκευτικών ή περιουσιακών προσόντων για την ιθαγένεια δεν σημαίνει κατάργηση της θρησκείας ή της ιδιοκτησίας, αλλά μάλλον πολιτογραφεί και τα δύο και εισάγει έναν τρόπο να θεωρούνται τα άτομα αφηρημένα από αυτά. Σε αυτό το σημείωμα ο Μαρξ προχωρά πέρα από το ζήτημα της θρησκευτικής ελευθερίας στο πραγματικό ενδιαφέρον του για την ανάλυση του Μπάουερ για την «πολιτική χειραφέτηση». Ο Μαρξ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ενώ τα άτομα μπορούν να είναι «πολιτικά» ελεύθερα σε ένα κοσμικό κράτος, εξακολουθούν να είναι δεσμευμένα σε υλικούς περιορισμούς στην ελευθερία λόγω της οικονομικής ανισότητας, μια υπόθεση που αργότερα θα αποτελέσει τη βάση της κριτικής του στον καπιταλισμό.
Μηλότοπος Καλαμπάκας Τρικάλων
Σημείωση
Στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα αλλά στον Δήμο Πύλης υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Μηλότοπος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Εβραϊκό ζήτημα
Μετά τον Μαρξ
μικρογραφία| Το Εβραϊκό Χρονικό που προωθεί το [[Το Εβραϊκό Κράτος|Judenstaat του Τέοντορ Χερτσλ ως «λύση του εβραϊκού ζητήματος».]] Ο Βέρνερ Ζόμπαρτ επαίνεσε τους Εβραίους για τον καπιταλισμό τους και παρουσίασε τους αυλικούς Εβραίους του 17ου και 18ου αιώνα ως ενσωματωμένους και ως πρότυπο ενσωμάτωσης. Μέχρι το γύρισμα του 20ού αιώνα, η συζήτηση συζητιόταν ακόμη ευρέως. Η υπόθεση Ντρέιφους στη Γαλλία, που πιστεύεται ότι είναι απόδειξη του αντισημιτισμού, αύξησε την προβολή αυτού του ζητήματος. Μέσα στη θρησκευτική και πολιτική ελίτ, ορισμένοι συνέχισαν να ευνοούν την αφομοίωση και την πολιτική εμπλοκή στην Ευρώπη  ενώ άλλοι, όπως ο Τέοντορ Χερτσλ, πρότειναν την προώθηση ενός ξεχωριστού εβραϊκού κράτους και της σιωνιστικής υπόθεσης. Μεταξύ 1880 και 1920, εκατομμύρια Εβραίοι δημιούργησαν τη δική τους λύση για τα πογκρόμ της ανατολικής Ευρώπης μεταναστεύοντας σε άλλα μέρη, κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη δυτική Ευρώπη.
Η ναζιστική «τελική λύση»
Στη ναζιστική Γερμανία, ο όρος Εβραϊκό Ζήτημα (στα Judenfrage) αναφέρθηκε στην πεποίθηση ότι η ύπαρξη Εβραίων στη Γερμανία αποτελούσε πρόβλημα για το κράτος. Το 1933 δύο Ναζί θεωρητικοί, ο Γιόχαν φον Λιρς και ο Αχίμ Γκέρκε, πρότειναν και οι δύο την ιδέα ότι το εβραϊκό ζήτημα θα μπορούσε να λυθεί με την επανεγκατάσταση των Εβραίων στη Μαδαγασκάρη ή κάπου αλλού στην Αφρική ή τη Νότια Αμερική. Συζήτησαν επίσης τα θετικά και τα αρνητικά της υποστήριξης των Γερμανοσιωνιστών. Ο Φον Λιρς ισχυρίστηκε ότι η ίδρυση μιας εβραϊκής πατρίδας στην Παλαιστίνη υπό Βρετανική Εντολή θα δημιουργούσε ανθρωπιστικά και πολιτικά προβλήματα στην περιοχή.
Με την κατάκτηση της εξουσίας το 1933, ο Αδόλφος Χίτλερ και το ναζιστικό κράτος άρχισαν να εφαρμόζουν όλο και πιο αυστηρά μέτρα που είχαν στόχο τον διαχωρισμό και τελικά την απομάκρυνση του εβραϊκού λαού από τη Γερμανία και (τελικά) από όλη την Ευρώπη. Το επόμενο στάδιο ήταν η δίωξη των Εβραίων και η αφαίρεση της ιθαγένειάς τους μέσω των Νόμων της Νυρεμβέργης. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, έγινε υπό κρατική υποστήριξη σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Τελικά η κυβέρνηση εφάρμοσε τη συστηματική εξόντωση του εβραϊκού λαού (Ολοκαύτωμα), που έλαβε χώρα ως η λεγόμενη Τελική Λύση στο Εβραϊκό Ζήτημα.
Σύγχρονη χρήση
Μια κυρίαρχη αντισημιτική θεωρία συνωμοσίας είναι η πεποίθηση ότι οι Εβραίοι έχουν αδικαιολόγητη επιρροή στα μέσα ενημέρωσης, τις τράπεζες και την πολιτική. Με βάση αυτή τη θεωρία συνωμοσίας, ορισμένες ομάδες και ακτιβιστές συζητούν το «Εβραϊκό Ζήτημα» και προσφέρουν διαφορετικές προτάσεις για την αντιμετώπισή του. Στις αρχές του 21ου αιώνα, οι λευκοί εθνικιστές, η Εναλλακτική δεξιά και οι νεοναζί χρησιμοποίησαν τα αρχικά JQ για να αναφερθούν στο εβραϊκό ζήτημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά ζητήματα Κατηγορία:Ολοκαύτωμα Κατηγορία:Αδόλφος Χίτλερ Κατηγορία:Καρλ Μαρξ
Ιωσήφ Ιωσήφ
Είναι αριστούχος απόφοιτος του Πρώτου Γυμνασίου Πάφου. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στο Πάντειο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, ενώ έλαβε Μάστερ από το Πανεπιστήμιο της Στοκχόλμης και Διδακτορικό Δίπλωμα από το το Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι (ΗΠΑ). Διετέλεσε Μεταδιδακτορικός Επιστημονικός Συνεργάτης στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και δίδαξε σε πανεπιστήμια στις πολιτείες της Αλαμπάμα, της Μινεσότα και του Οχάιο. Επέστρεψε στην Κύπρο με την ίδρυση του Πανεπιστημίου Κύπρου το 1992.
Από τον Οκτώβριο 1993 μέχρι τον Ιανουάριο 1995 υπηρέτησε ως Πληρεξούσιος Υπουργός στη διπλωματική υπηρεσία. αριστερά|μικρογραφία|Ο Ιωσήφ (αριστερά) με τον [[Δημήτρης Δρούτσας|Δημήτρη Δρούτσα το 2010]] Έχει δημοσιεύσει δεκάδες επιστημονικά άρθρα και έχει γράψει ή επιμεληθεί την έκδοση δέκα βιβλίων, στα αγγλικά και ελληνικά, τα οποία διαπραγματεύονται θέματα της διεθνής πολιτικής, μεταξύ των οποίων και το Κυπριακό Ζήτημα και τις σχέσεις Τουρκίας – ΕΕ. Ορισμένα από τα βιβλία του είναι: "Turkey and the European Union: Internal Dynamics and External Challenges", (London: Palgrave Macmillan, 2006), «Η Συνθήκη για τη Θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης: Εισαγωγή, Κείμενα, Σχολιασμός, επιμέλεια» (Αθήνα: Παπαζήσης, 2006) και "Cyprus: Ethnic Conflict and International Politics, from Independence to the Threshold of the European Union" (London / New York: Macmillan Press / Saint Martin’s Press, 1997), το οποίο κυκλοφόρησε και στα ελληνικά με τον τίτλο «Κυπριακό Πρόβλημα και Διεθνής Πολιτική: από την Ανεξαρτησία στην Ευρωπαϊκή Ένωση» (Αθήνα: Παπαζήσης, 2000).
Κατωχώρι Μαγνησίας
Το Κατωχώρι είναι οικισμός στη Θεσσαλίας και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Το Κατηχώρι βρίσκονται στους δυτικούς πρόποδες του Πηλίου σε υψόμετρο 500 μέτρα σε απόσταση περίπου 10 χλμ. βορειοανατολικά από το κέντρο του Βόλου και 1 χλμ. νότια από την Πορταριά.
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ένωση της Θεσσαλίας, το 1883, γραμμένοι ως Κατηχώρι, στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Ορμινίου. Το 1912 με το ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 το όνομά του διορθώθηκε σε Κατωχώρι. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την κοινότητα Κατωχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Πορταριάς του Δήμου Βόλου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 362 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Βόλου
Ισομπέλ του Χάντινγκτον
Η Ισομπέλ του Χάντινγκτον ή Ισομπέλ της Σκωτίας (1199 - 1251) ήταν κόρη του Δαβίδ του Χάντιγκτον και της Μαώ του Τσέστερ, δισέγγονη του Δαυίδ Α΄ της Σκωτίας. Παντρεύτηκε τον Ρόμπερτ ντε Μπρους, 4ο λόρδο του Άναντεϊλ, με τον γάμο της έφερε δικαιώματα διαδοχής του θρόνου της Σκωτίας στον γιο της Ρόμπερτ ντε Μπρους, 5ο λόρδο του Άναντεϊλ το 1290 και στις αρχές του 14ου αιώνα, ήταν αντιβασιλιάς λίγο πριν τον θάνατο της μητέρας του. Ο δισέγγονος της Ροβέρτος Α΄ της Σκωτίας έγινε αργότερα βασιλιάς της Σκωτίας χάρη στα κληρονομικά του δικαιώματα από την Ισομπέλ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντάνκελντ
Μάρτζορι, κόμισσα του Κάρικ
H Μάρτζορι, κόμισσα του Κάρικ (περί το 1253 - 9 Νοεμβρίου 1292) κόμισσα του Κάρικ (1256 - 1292) ήταν κόρη του Νηλ, κόμητος του Κάρικ και της Μαργαρίτας Στιούαρτ, η μητέρα του θρυλικού βασιλιά Ροβέρτου Μπρους. Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Άνταμ ντε Κιλκονκουάρ που έπεσε σε μάχη στην Η΄ Σταυροφορία (1271), ένας νεαρός πανέμορφος άντρας από την συνοδεία του Άνταμ ο Ρόμπερτ ντε Μπρους, 6ος λόρδος του Άναντεϊλ ήρθε να αναγγείλει στην Μάρτζορι τα νέα για τον θάνατο του συζύγου της. Η Μάρτζορι εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τον νεαρό άντρα που αποφάσισε να τον κρατήσει αιχμάλωτο στο κάστρο του Τούρνμπερι μέχρι την στιγμή που αποφασίσει να την παντρευτεί (1271). Ο Ρόμπερτ ντε Μπρους μετά τον γάμο έγινε ΄΄κόμης του Κάρικ'' στο όνομα της συζύγου του, μαζί απέκτησαν :
H Μαργαρίτα Μπρους που παντρεύτηκε τον Σερ Γουίλιαμ του Καρλάιλ πιθανότατα δεν ήταν παιδί τους. Ανεπιβεβαίωτες φήμες λένε ότι ο Τόμας Ράντολφ, 1ος κόμης του Μόρεϊ είχε μητέρα μια κόρη της Μάρτζορι από τον πρώτο της γάμο με τον Άνταμ επειδή ο Τόμας Ράντολφ περιγράφεται σαν ανιψιός του Ροβέρτου Μπρους. Δεν είναι αληθές επειδή καμιά κόρη του Άνταμ ντε Κιλκονκουάρ δεν θα μπορούσε να αποκτήσει Γαλατικό τίτλο όπως η Μάρτζορι από τον δικό της πατέρα. Εξετάζεται και η πιθανότητα να είναι η μητέρα του Τόμας Ράντολφ κόρη του πατέρα του Ροβέρτου Μπρους από τον δεύτερο γάμο του. Η Μάρτζορι πέθανε πριν τον Νοέμβριο του 1292 την ίδια εποχή που ο σύζυγος της μετέφερε στον μεγαλύτερο γιο τους Ροβέρτο την κομητεία του Κάρικ.
Saetta (αντιτορπλικό)
Το Saetta ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης Freccia που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Ολοκληρώθηκε το 1932 και ήταν ένα από τα πλοία που ενεπλάκησαν στον Ισπανικό Εμφύλιο, στο πλαίσιο της στρατιωτικής υποστήριξης που παρείχε η Ιταλία στην πλευρά των Εθνικιστών. Επίσης συμμετείχε σε επιχειρήσεις έπειτα από την είσοδο της Ιταλίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι την βύθισή του το 1942.
Περιγραφή
Σχεδιαστικά, τα αντιτορπιλικά της κλάσης Freccia ήταν μεγαλύτερες και βελτιωμένες εκδοχές των προγενέστερών τους της κλάσης Turbine. Είχαν ολικό μήκος 96,15 m, πλάτος 9,75 m και μέσο βύθισμα 3,15 m. Το εκτόπισμά τους ανερχόταν σε 1225 t (1206LT) με κανονικό (standard) φορτίο και 2150 t (2120 LT) με πλήρες. Το πλήρωμά τους την περίοδο του πολέμου αποτελούνταν από 185 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες.
Το προωστικό σύστημα απέδιδε έως και 44000 shp και μπορούσαν να φθάσουν σε ταχύτητες της τάξεως των 30 kn σε πραγματικές συνθήκες. Κατά τις θαλάσσιες δοκιμές είχαν φθάσει και τους 38-39 kn, όμως με πολύ περιορισμένο φορτίο. Η ακτίνα δράσης τους έφθανε τα 4600 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 12 kn.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120 mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε ένα πύργο μπροστά από την υπερκατασκευή και έναν πίσω από αυτήν καθώς και έξι τορπιλοσωλήνες των 533 mm. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο πυροβόλα των 40 mm και δύο δίδυμα πολυβόλα των 13,2 mm. Παρόλο που δεν διέθεταν σόναρ ώστε να μπορούν να δράσουν ως ανθυποβρυχιακά, τα αντιτορπιλικά της κλάσης αυτής είχαν δύο εκτοξευτές βομβών βυθού. Μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν έως και 54 νάρκες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η ναυπήγηση του Saetta ξεκίνησε στις 27 Μαΐου 1929 στις εγκαταστάσεις της Cantieri del Tirreno στη Γένοβα. Καθελκύστηκε στις 17 Ιανουαρίου 1932 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 10 Μαΐου. Την 11η Αυγούστου 1937, εν μέσω του Ισπανικού Εμφυλίου, τορπίλισε και βύθισε το πετρελαιοφόρο των Δημοκρατικών SS Campeador στα ανοικτά του Ρας ελ Μουσταφά της Γαλλικής Τυνησίας.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Freccia Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Τσιανγκσού
Η  Τσιανγκσού (κινέζικα: 江苏, ) είναι επαρχία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, που βρίσκεται κατά μήκος της ανατολικής ακτής της χώρας. Το όνομα της προέρχεται από το Τσιανγκ (jiang), της πόλης Τσιανγκνίνγκ (Jiangning) (σημεριμό Ναντζίνγκ), και σου (su) της πόλης Σουτσόου (Suzhou). Συνορεύει με τις επαρχίες Σαν-τούνγκ στο βορρά, Ανχουί στα δυτικά, και Τσετζιάνγκ και την Σαγκάη στο νότο. Η Τσιανγκσού έχει ακτογραμμή πάνω από χίλια χιλιόμετρα κατά μήκος της Κίτρινης Θάλασσας, και από το νότιο τμήμα της περνάει ο ποταμός Γιανγκτσέ.
Καταλαμβάνει έκταση 102.600 τ.χμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 62.944.000, σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι η Ναντσίνγκ.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία Τσιανγκσού χωρίζεται σε δεκατρείς Νομούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Κίνας
Α.Ο. Φοίνιξ Λάρισας
Ο Αθλητικός Όμιλος Φοίνιξ Λάρισας, γνωστός επίσης και ως '''Α.Ο. Φοίνικας Stathis Ceramica''' για εμπορικούς λόγους, είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Λάρισας, στον ομώνυμο νομό, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Κλειστό Γυμναστήριο Νεάπολης. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1995 και χρώματά του το μαύρο και το λευκό. Έμβλημά του είναι το μυθολογικό πουλί που αναγεννάται από τις στάχτες του, ο Φοίνικας. Ο σύλλογος διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και υποδομών σε όλες τις βαθμίδες.
Ιστορική αναδρομή
Ο σύλλογος ιδρύθηκε τον Αύγουστο του 1995 με πρωτοβουλία 5 ατόμων, των Μπέλλου Γιώργου, Ζιώγα Χρήστου, Ορφανίδη Άρη, Μπαλταγιάννη Μιχάλη και Σφόρτσα Δημήτρη.
Η ομάδα συμμετείχε για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα της Γ' Κατηγορίας της Ε.Σ.ΚΑ.Θ. την περίοδο 1995-96, όπου και παρέμεινε για μία τριετία. Την αγωνιστική περίοδο 1997-98, με προπονητή το Θανάση Μίζιο, τερμάτισε 2η στον όμιλό της με 14 νίκες και 2 ήττες, πετυχαίνοντας την άνοδο στη Β' Κατηγορία.
Τρία χρόνια μετά, την περίοδο 2000-01, με προπονητή τον Κώστα Αγορογιάννη συγκέντρωσε 16 νίκες και 2 ήττες και κατέλαβε την κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης ανεβαίνοντας, παράλληλα στην Α2 Κατηγορία της Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Την αμέσως επόμενη περίοδο, 2001-02, ο σύλλογος πανηγύρισε μία ακόμα άνοδο, πάλι ως πρωταθλητής, με προπονητή το Φάνη Τσιτρούλη.
Στην Α1 Κατηγορία Ε.Σ.ΚΑ.Θ. ο Φοίνικας παρέμεινε για τέσσερα χρόνια και ήταν την αγωνιστική περίοδο 2005-06 που αναδείχθηκε Πρωταθλητής, κερδίζοντας το δικαίωμα ανόδου στις εθνικές κατηγορίες. Με προπονητή το Γιάννη Λαλάκη την κανονική περίοδο τερμάτισε πρώτος με 16 νίκες σε 18 αγώνες, ενώ στους αγώνες των play-off ξεπέρασε το Γ.Σ. Βόλου (με 2-0 νίκες) και τον Ίωνα Βόλου (με 2-0 νίκες). Στους τελικούς αναμετρήθηκε με τη Νίκη Βόλου, πετυχαίνοντας μία νίκη και κερδίζοντας μία ακόμη μετά από προσφυγή στο Α.Σ.Ε.Α.Δ.
Η αγωνιστική περίοδος 2006-07, η πρώτη στην ιστορία του συλλόγου στη Γ' Εθνική Κατηγορία, είχε ως κατάληξη την κατάληψη της 8ης θέσης του 1ου Ομίλου Βορρά. Την επόμενη χρονιά, 2007-08, ο σύλλογος τερμάτισε με τον ίδιο αριθμό νικών δύο θέσεις χαμηλότερα, παραμένοντας, ωστόσο, στην κατηγορία χάρις στην προσπάθειά του στις τελευταίες αγωνιστικές.
Η αγωνιστική περίοδος 2008-09 υπήρξε ιδιαίτερα επιτυχημένη καθώς η ομάδα της Λάρισας βρέθηκε στην 3η θέση της τελικής βαθμολογίας, μόλις μία νίκη πίσω από τον πρωταθλητή Μαντουλίδη. Την περίοδο 2009-10, πάντα στην ίδια κατηγορία και όμιλο, η ομάδα ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές υποχρεώσεις της στην 5η θέση. Την επόμενη χρονιά, 2010-11, ο Φοίνικας τερμάτισε στην 4η θέση πετυχαίνοντας 17 νίκες και 9 ήττες.
Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 η ομάδα διεκδίκησε μέχρι τους τελευταίους αγώνες την άνοδο στη Β' Εθνική τερματίζοντας τελικά 4η με 14 νίκες και 6 ήττες, συμμετέχοντας για πρώτη φορά σε αγώνες κατάταξης για πιθανή άνοδο στην παραπάνω κατηγορία. Την επόμενη χρονιά, 2012-13, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις στην 6η θέση του βαθμολογικού πίνακα.
Επί 12 χρόνια, μέχρι το καλοκαίρι του 2011, έδρα του συλλόγου ήταν το Κλειστό Γυμναστήριο του Αγίου Θωμά.
Κατά την αγωνιστική περίοδο 2013-14 ο Α.Ο. Φοίνιξ Λάρισας διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Γ' Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον 1ο Όμιλο Βορρά. Έχοντας συγκεντρώσει 20 νίκες και 2 ήττες, κατέλαβε τη 1η θέση της τελικής βαθμολογίας, λαμβάνοντας παράλληλα εισιτήριο ανόδου στη Β' Εθνική για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Την αγωνιστική περίοδο 2014-15 αγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Γ.Σ. Λαρισαίων 1928 (2015-2017)
Τον Ιούλιο του 2015 ενώθηκε με το τμήμα καλαθοσφαίρισης του Γ.Σ. Λάρισας, που είχε επανασυσταθεί, και έδωσε στον Γ.Σ. Λάρισας τη θέση του στο πρωτάθλημα της Β' Εθνικής ο οποίος αγωνίστηκε με το προσωρινό όνομα Γυμναστικός Σύλλογος Λαρισαίων 1928-Φοίνιξ. Με αυτή την ονομασία κατάφερε, καταλαμβάνοντας την 3η θέση στο Βόρειο όμιλο της Β΄ Εθνικής, να προβιβαστεί ως επιλαχών και να αγωνιστεί στην Α2 κατηγορία της περιόδου 2016-17.
Η πορεία του ωστόσο δεν ήταν η ανάλογη και την αγωνιστική περίοδο 2016-17, αγωνιζόμενος στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής, γνώρισε τον υποβιβασμό από την κατηγορία.
Έδρα
Έδρα του συλλόγου είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Νεάπολης Λάρισας. Πρόεδρος του συλλόγου είναι ο Γιώργος Νασιακόπουλος, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί από το Μάιο του 2013 ο Θρασύβουλος Λιάγκας. Το ρόστερ του Φοίνικα Λάρισας για την αγωνιστική περίοδο 2013-14 συνέθεσαν οι παρακάτω αθλητές:
Χορηγίες
Ο σύλλογος κατά καιρούς εμπεριέχει στον τίτλο του τον εκάστοτε κεντρικό χορηγό της ομάδας.
Έμβλημα
Το έμβλημα του συλλόγου έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Λάρισας Κατηγορία:Ανενεργοί ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Θ. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1995 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1995
Αλκοόλη (ιατρική)
Οι αλκοόλες, σε διάφορες μορφές, χρησιμοποιούνται στην ιατρική ως αντισηπτικα, απολυμαντικα και αντίδοτα. Οι αλκοόλες που εφαρμόζονται στο δέρμα χρησιμοποιούνται για την απολύμανση του δέρματος πριν από τη ενεση και πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για την απολύμανση του δέρματος του ασθενη όσο και των χεριών των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον καθαρισμό άλλων περιοχών και σε στοματικά διαλύματα. Χορηγούμενη από το στόμα ή ενδοφλεβιως, η αιθανόλη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της τοξικότητας μεθανόλης ή αιθυλενογλυκόλης όταν η φομεπιζόλη δεν είναι διαθέσιμη.
Οι παρενέργειες των αλκοολών που εφαρμόζονται στο δέρμα περιλαμβάνουν ερεθισμό του δέρματος. Πρέπει να δίνεται προσοχή με τον ηλεκτροκαυτηριασμό, καθώς η αιθανόλη είναι εύφλεκτη. Οι τύποι αλκοόλης που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν αιθανόλη, μετουσιωμένη αιθανόλη, 1-προπανόλη και ισοπροπυλική αλκοόλη. Οι αλκοόλες είναι αποτελεσματικές έναντι μιας σειράς μικροοργανισμών, αν και δεν αδρανοποιούν τα σπόρια. Τα διαλυματα με περιεκτικοτητα αλκοολης από 60 έως 90% λειτουργούν αποτελεσματικοτερα.
Το αλκοόλ έχει χρησιμοποιηθεί ως αντισηπτικό ήδη από το 1363 με στοιχεία να υποστηρίζουν τη χρήση του στα τέλη του 1800.Το αλκοόλ συμπεριλαμβανεται στον Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Διατίθενται εμπορικά σκευάσματα αντισηπτικα χεριών με βάση το αλκοόλ ή με άλλους παράγοντες όπως η χλωρεξιδίνη.
Ιατρικές χρήσεις
Οι αλκοόλες χρησιμοποιούνται για την απολύμανση του δέρματος πριν από την ενεση και πριν από τη χειρουργική επέμβαση. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για την απολύμανση του δέρματος του ασθενη όσο και των χεριών των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον καθαρισμό άλλων περιοχών, και σε στοματικά διαλύματα. Το 95% της αιθανόλης ABV είναι γνωστή ως spiritus fortis στο ιατρικό πλαίσιο.
Χορηγούμενη από το στόμα ή ενδοφλεβιως, η αιθανόλη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της τοξικότητας της μεθανόλης ή της αιθυλενογλυκόλης όταν δεν υπάρχει διαθέσιμη φομεπιζόλη.
Επιπλέον, η απόλυτη αιθανόλη χρησιμοποιείται ως σκληρυντικό στη σκληροθεραπεία. Η σκληροθεραπεία έχει χρησιμοποιηθεί «στη θεραπεία απλών υπεζωκοτικών συλλογών, αγγειακών δυσπλασιών, λεμφοκυττάρων και λεμφορροιας». <Journal of Surgical Case Reports,2021;8,1-3; Η σκληροθεραπεία ως εναλλακτική θεραπεία για πολύπλοκα, ανθεκτικά ορώματα, Nicole C. Episalla, et al>
Μηχανισμός
Η αιθανόλη, όταν χρησιμοποιείται για τοξικότητα, ανταγωνίζεται άλλες αλκοόλες για το ένζυμο αφυδρογονάση της αλκοόλης, μειώνοντας το μεταβολισμό σε τοξικά παράγωγα αλδεΰδης και καρβοξυλικού οξέος και μειώνοντας την πιο σοβαρή τοξική επίδραση των γλυκολών - την λιθιαση στα νεφρά.
Ιστορία
Το αλκοόλ έχει χρησιμοποιηθεί ως αντισηπτικό ήδη από το 1363 με στοιχεία να υποστηρίζουν τη χρήση του στα τέλη του 1800. Από την αρχαιότητα, πριν από την ανάπτυξη των σύγχρονων παραγόντων, το αλκοόλ χρησιμοποιήθηκε ως γενικό αναισθητικό.
Βρεγματικό οστό
Έσω επιφάνεια
Η έσω επιφάνεια είναι κοίλη. Παρουσιάζει εντυπώματα αντίστοιχα προς τις έλικες του εγκεφάλου και τις διακλαδώσεις των μέσων μηνιγγικών αγγείων. Κατά μήκος του άνω χείλους βρίσκεται μια ρηχή αύλακα, η οποία όταν ενώνεται με αυτήν του αντίθετου βρεγματικού, σχηματίζει την αύλακα του άνω οβελιαίου κόλπου. Τα χείλη της αύλακας δίνουν πρόσφυση στο δρέπανο του εγκεφάλου. Εκατέρωθεν της αύλακας βρίσκονται τα πακχιόνια βοθρία, που υποδέχονται τα πακχιόνια ή αραχνοειδή σωμάτια, ενώ εντός αυτής καταλήγει το βρεγματικό τρήμα.
Χείλη
Το άνω χείλος, παχύτερο και μακρύτερο, είναι οδοντωτό και αρθρώνεται με το αντίθετό του, σχηματίζοντας την οβελιαία ραφή.
Το μετωπιαίο χείλος είναι βαθιά οδοντωτό, αρθρώνεται με το μετωπιαίο οστό, επικαλύπτοντάς το πλαγίως και επικαλυπτόμενο από αυτό στην κορυφή. Η ραφή που σχηματίζεται ονομάζεται στεφανιαία.
Το ινιακό χείλος είναι επίσης βαθιά οδοντωτό, αρθρώνεται με το ινιακό οστό. Η ραφή που σχηματίζεται ονομάζεται λαμδοειδής.
Γωνίες
Η μετωπιαία γωνία είναι σχεδόν ορθή και αντιστοιχεί στο σημείο της συνάντησης της οβελιαίας και της στεφανιαίας ραφής (βρέγμα). Στο έμβρυο και περίπου έως τα 2 έτη της ζωής, η περιοχή αυτή είναι μεμβρανώδης και ονομάζεται πρόσθια πηγή.
Η σφηνοειδής γωνία, λεπτή και οξεία, εισδύει μεταξύ του μετωπιαίου οστού και της της μείζονας πτέρυγας του σφηνοειδούς. Προς τα έσω, εμφανίζει αύλακα για τους πρόσθιους κλάδους της μέσης μηνιγγικής αρτηρίας.
Η ινιακή γωνία είναι στρογγυλεμένη και αντιστοιχεί στο σημείο συνάντησης της οβελιαίας και της λαμδοειδούς ραφής (λάμδα). Στο έμβρυο και περίπου έως τους 2 πρώτους μήνες της ζωής, η περιοχή αυτή είναι μεμβρανώδης και ονομάζεται οπίσθια πηγή.
Η μαστοειδής γωνία είναι περικομμένη και αρθρώνεται με το ινιακό οστό και τη μαστοειδή μοίρα του κροταφικού οστού σε σημείο που ονομάζεται αστέριον. Προς τα έσω, εμφανίζει αύλακα για τμήμα του εγκάρσιου κόλπου.
Αρθρώσεις
Το βρεγματικό οστό αρθρώνεται με πέντε οστά: το αντίθετο βρεγματικό, το ινιακό, το μετωπιαίο, το κροταφικό και το σφηνοειδές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρανίο Κατηγορία:Οστά κεφαλής και λαιμού
Διεθνοποίηση και επιχώρια προσαρμογή
μικρογραφία|350x350εσ|Στιγμιότυπο οθόνης των προγραμμάτων λογισμικού που εντοπίζεται σε [[Κινεζική γλώσσα|Κινέζικα.]] Στην πληροφορική, η διεθνοποίηση και η επιχώρια προσαρμογή είναι μέσα για την προσαρμογή λογισμικού του υπολογιστή σε διαφορετικές γλώσσες, τοπικές διαφορές και τεχνικές απαιτήσεις της αγοράς-στόχου (τοπικές ρυθμίσεις). Η Διεθνοποίηση είναι η διαδικασία σχεδιασμού μιας εφαρμογής λογισμικού, έτσι ώστε να μπορεί ενδεχομένως να προσαρμοστεί σε διάφορες γλώσσες και περιοχές χωρίς τεχνικές αλλαγές. Η επιχώρια προσαρμογή είναι η διαδικασία προσαρμογής διεθνοποιημένου λογισμικού για μια συγκεκριμένη περιοχή ή γλώσσα με την προσθήκη τοπικών στοιχείων  και τη μετάφραση του κειμένου. Η επιχώρια προσαρμογή (που ενδέχεται να εκτελείται πολλές φορές, για διαφορετικές τοπικές ρυθμίσεις) χρησιμοποιεί την υποδομή ή την ευελιξία που παρέχεται από τη διεθνοποίηση (που ιδανικά γίνεται μόνο μία φορά, ή ως αναπόσπαστο μέρος της συνεχούς ανάπτυξης).
Ονομασία
Οι όροι συχνά συμπτύσσονται με τις λέξεις i18n (όπου το 18 αντιπροσωπεύει τον αριθμό των γραμμάτων μεταξύ του πρώτου i και του τελευταίου n στη λέξη internationalization, μια χρήση που επινοήθηκε από την Αμερικανική εταιρία DEC κατά τη δεκαετία του 1970 ή του '80) και L10n για localization, λόγω του μήκους των λέξεων.
Ορισμένες εταιρείες, όπως η IBM και η Sun Microsystems, χρησιμοποιούν τον όρο "παγκοσμιοποίηση", g11n, για το συνδυασμό της διεθνοποίησης και της επιχώριας προσαρμογής. Επίσης γνωστή και ως "glocalization" (σύνθεση των αγγλικών λέξεων globalization και localization).
Η Microsoft ορίζει τη Διεθνοποίηση ως συνδυασμό Παγκόσμιας Προσαρμοστικότητας (World-Readiness) και επιχώριας προσαρμογής. Η Παγκόσμια Προσαρμοστικότητα είναι η διαδικασία μέσω της οποίας ο προγραμματιστής κάνει το προϊόν συμβατό με διάφορα σενάρια (scripts) και διάφορους πολιτισμούς (παγκοσμιοποίηση) και διαχωρίζει τους πόρους διεπαφής χρήστη σε επιχώρια προσαρμόσιμη μορφή (δυνατότητα επιχώριας προσαρμογής ή localizability, που συμπτύσσεται ως L12y).
Η Hewlett-Packard και η HP-UX δημιούργησαν το σύστημα NLS (National Language Support ή Εγγενή Υποστήριξη Γλώσσαα) για την παραγωγή επιχώρια προσαρμόσιμου λογισμικού.
Πεδίο εφαρμογής
μικρογραφία|400x400εσ|Η διαδικασία διεθνοποίησης και επιχώριας προσαρμογής (με βάση ένα διάγραμμα από την ιστοσελίδα του οργανισμού LISA .) Σύμφωνα με το βιβλίο Λογισμικό χωρίς σύνορα, οι πτυχές του σχεδιασμού ενός προϊόντος που πρέπει να εξεταστούν κατά τη διεθνοποίηση είναι η «κωδικοποίηση δεδομένων, τα δεδομένα και η τεκμηρίωση, η κατασκευή του λογισμικού, η υποστήριξη υλικού της συσκευής, η αλληλεπίδραση με το χρήστη», ενώ τα σημεία κλειδιά του σχεδιασμού που πρέπει να εξεταστούν κατά τη δημιουργία ενός πλήρως διεθνοποιημένου προϊόντος από το μηδέν είναι «η αλληλεπίδραση με το χρήστη, ο σχεδιασμός του αλγόριθμου και των μορφών δεδομένων, οι υπηρεσίες λογισμικού, η τεκμηρίωση».
Η μετάφραση είναι συνήθως το πιο χρονοβόρο στοιχείο της γλωσσικής επιχώριας προσαρμογής. Μπορεί να περιλαμβάνει:
Δεδομένα πρότυπων τοπικών ρυθμίσεων
Το λογισμικό του υπολογιστή μπορεί να αντιμετωπίσει διαφορές πάνω και πέρα από απλή μετάφραση λέξεων και φράσεων, επειδή τα προγράμματα υπολογιστών δημιουργούν περιεχόμενο δυναμικά. Αυτές οι διαφορές μπορεί να χρειαστεί να ληφθούν υπόψη κατά τη διαδικασία διεθνοποίησης στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη μετάφραση. Πολλές από αυτές τις διαφορές είναι τόσο τακτικές που η μετατροπή μεταξύ των γλωσσών μπορεί εύκολα να αυτοματοποιηθεί. To Αποθετήριο Δεδομένων Κοινών Τοπικών Ρυθμίσεων (Common Locale Data Repository, ή CLDR) του Unicode παρέχει μια συλλογή από τέτοιες διαφορές. Τα δεδομένα του χρησιμοποιούνται από μεγάλα λειτουργικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένων των Microsoft Windows, του OS X και του Debian, και από μεγάλες εταιρείες του διαδικτύου ή έργα όπως η Google και το Ίδρυμα Wikimedia. Παραδείγματα τέτοιων διαφορών περιλαμβάνουν:
Εθνικές συμβάσεις
Διαφορετικές χώρες έχουν διαφορετικές οικονομικές συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων των παραλλαγών σε:
Ειδικότερα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη διαφέρουν στις περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις. Άλλες περιοχές συχνά ακολουθούν μία από αυτές.
Ειδικές υπηρεσίες τρίτων, όπως οι χάρτες σε απευθείας σύνδεση, οι αναφορές καιρού ή οι πάροχοι υπηρεσιών πληρωμών, ενδέχεται να μην είναι διαθέσιμοι σε όλο τον κόσμο από τους ίδιους φορείς, ή και καθόλου.
Οι ζώνες ώρας ποικίλλουν σε όλο τον κόσμο, και αυτό πρέπει να ληφθεί υπόψη αν ένα προϊόν αρχικά αλληλεπίδρασε μόνο με ανθρώπους σε μια ενιαία ζώνη ώρας. Στη διεθνοποίηση, ο Συγχρονισμένος Παγκόσμιος Χρόνος (UTC) χρησιμοποιείται συχνά στο εσωτερικό και, στη συνέχεια, μετατρέπεται σε τοπική ώρα ζώνης για λόγους εμφάνισης.
Επιχειρηματική διαδικασία για την διεθνοποίηση λογισμικού
Προκειμένου να διεθνοποιηθεί ένα προϊόν, είναι σημαντικό να εξεταστούν ένα πλήθος των αγορών όπου το προϊόν προβλέπεται να εισέλθει.
Λεπτομέρειες όπως το μήκος του πεδίου για τις διευθύνσεις οδών, μοναδική μορφή για τη διεύθυνση, την ικανότητα να κάνει τον ταχυδρομικό κώδικα προαιρετικό πεδίο για να απευθυνθεί σε χώρες που δεν έχουν ταχυδρομικούς κώδικες ή το πεδίο της πολιτείας για τις χώρες που δεν έχουν πολιτείες, καθώς και την εισαγωγή νέων φορμών εγγραφής που συμμορφώνονται με τους τοπικούς νόμους, είναι μόνο μερικά από τα παραδείγματα που κάνουν τη διεθνοποίηση ένα σύνθετο έργο.
Μια ευρύτερη προσέγγιση λαμβάνει υπόψη πολιτιστικούς παράγοντες που αφορούν για παράδειγμα την προσαρμογή της λογική των επιχειρηματικών διαδικασιών ή την ενσωμάτωση επιμέρους πολιτιστικών (συμπεριφορικών) πτυχών.
Ήδη κατά τη δεκαετία του 1990, εταιρείες όπως η Bull χρησιμοποιούσαν μηχανική μετάφραση (Systran) σε μεγάλη κλίμακα, για όλη τους τη μεταφραστική δραστηριότητα: άνθρωποι-μεταφραστές αναλάμβαναν την προ-επεξεργασία (κάνοντας την καταχώρηση αναγνώσιμη από τη μηχανή) και την επιμέλεια μετά τη μετάφραση.
Μηχανική
Τόσο στον ανασχεδιασμό υπάρχοντος λογισμικού όσο και στο σχεδιασμό ενός νέου διεθνοποιημένου λογισμικού, το πρώτο βήμα για τη διεθνοποίηση είναι να διαχωριστεί κάθε μέρος που θα μπορούσε να εξαρτάται από τις τοπικές ρυθμίσεις (κώδικα, κείμενο ή δεδομένα) σε μια ξεχωριστή ενότητα. Στη συνέχεια κάθε ενότητα μπορεί είτε να βασίζεται σε μια τυπική βιβλιοθήκη/εξάρτηση ή να αντικατασταθεί ανεξάρτητα σύμφωνα με τις απαιτήσεις των εκάστοτε τοπικών ρυθμίσεων.
Η τρέχουσα επικρατούσα πρακτική είναι οι εφαρμογές να τοποθετούν κείμενο σε συμβολοσειρές πόρων που φορτώνονται κατά την εκτέλεση του προγράμματος, όπως απαιτείται. Αυτές οι συμβολοσειρές, αποθηκευμένες σε αρχεία πόρων, είναι σχετικά εύκολο να μεταφραστούν. Τα προγράμματα συχνά χτίζονται με αναφορά τις βιβλιοθήκες πόρων ανάλογα με τα επιλεγμένα δεδομένα τοπικών ρυθμίσεων.
Η αποθήκευση για μεταφράσιμες και μεταφρασμένες συμβολοσειρές μερικές φορές ονομάζεται κατάλογος μηνυμάτων καθώς οι συμβολοσειρές ονομάζονται μηνύματα. Ο κατάλογος γενικά αποτελείται από ένα σύνολο αρχείων σε μια συγκεκριμένη μορφή τοπικής προσαρμογής και ένα πρότυπο βιβλιοθήκης για τη διαχείριση της συγκεκριμένης μορφής. Μια βιβλιοθήκη λογισμικού και μορφής που βοηθά σε αυτό είναι το gettext.
Έτσι για να φτιάξει κανείς μια εφαρμογή που υποστηρίζει πολλαπλές γλώσσες θα σχεδίαζε την εφαρμογή να επιλέγει το σχετικό αρχείο γλωσσικών πόρων κατά το χρόνο εκτέλεσης. Ο κώδικας που απαιτείται για την επαλήθευση καταχώρησης δεδομένων και πολλούς άλλους τύπους δεδομένων που επηρεάζονται από τις τοπικές ρυθμίσεις, επίσης θα πρέπει να υποστηρίζει διαφορετικές προϋποθέσεις τοπικών ρυθμίσεων. Σύγχρονα συστήματα ανάπτυξης και λειτουργικά συστήματα περιλαμβάνουν εξελιγμένες βιβλιοθήκες για διεθνή υποστήριξη τέτοιου είδους, δείτε επίσης το Πρότυπο δεδομένων τοπικών ρυθμίσεων ανωτέρω.
Πολλά θέματα επιχώριας προσαρμογής (π. χ. η κατεύθυνση της γραφής, η ταξινόμηση του κειμένου) απαιτούν αλλαγές στο λογισμικό πιο βαθιές από τη μετάφραση κειμένου. Για παράδειγμα, το OpenOffice.org το επιτυγχάνει αυτό με αλλαγές κατάρτισης.
Διαδικασία
Σε κάποιο βαθμό (π. χ. για τη διασφάλιση ποιότητας), η ομάδα ανάπτυξης πρέπει να συμπεριλαμβάνει κάποιον που θα χειρίζεται τα βασικά/κεντρικά στάδια της διαδικασίας τα οποία, στη συνέχεια, ενεργοποιούν όλα τα άλλα. Τα πρόσωπα αυτά θα πρέπει συνήθως να κατανοούν τις ξένες γλώσσες και πολιτισμούς και να έχουν κάποιο τεχνικό υπόβαθρο. Εξειδικευμένοι τεχνικοί συγγραφείς είναι απαραίτητοι για την κατασκευή μια πολιτισμικά κατάλληλη σύνταξη για δυνητικά περίπλοκες έννοιες, σε συνδυασμό με μηχανικούς πόρους για την ανάπτυξη και τον έλεγχο των στοιχείων επιχώριας προσαρμογής.
Διεθνοποιημένο σωστά μια φορά, το λογισμικό μπορεί να βασίζεται σε πιο αποκεντρωμένα μοντέλα για επιχώρια προσαρμογή: τα λογισμικά ελεύθερου και ανοικτού κώδικα συνήθως βασίζονται σε επιχώρια προσαρμογή από τελικούς χρήστες και εθελοντές, οργανωμένων μερικές φορές σε ομάδες. Το έργο KDE3, για παράδειγμα, έχει μεταφραστεί σε πάνω από 100 γλώσσες, ενώ το MediaWiki σε 270 γλώσσες, από τις οποίες οι 100 έχουν ως επί το πλείστον ολοκληρωθεί από το 2016.
Ενώ η μετάφραση υπάρχοντος κειμένου σε άλλες γλώσσες μπορεί να φαίνεται εύκολο, είναι πιο δύσκολο να διατηρηθούν οι παράλληλες εκδοχές κειμένων καθ ' όλη τη διάρκεια ζωής του προϊόντος. Για παράδειγμα, εάν ένα μήνυμα που εμφανίζεται στον χρήστη είναι τροποποιημένο, όλες οι μεταφρασμένες εκδοχές πρέπει να αλλάξουν.
Εμπορικά κριτήρια
Σε ένα εμπορικό περιβάλλον, το όφελος της επιχώριας προσαρμογής είναι η πρόσβαση σε περισσότερες αγορές. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, το Lotus 1-2-3 έκανε 2 χρόνια να ξεχωρίσει τον κώδικα από το κείμενο του προγράμματος και έχασε την πρωτιά στην αγορά της Ευρώπης από το Microsoft Multiplan.
Ωστόσο, εμπλέκονται σημαντικές δαπάνες, οι οποίες υπερβαίνουν την απλή μηχανική. Επιπλέον, οι επιχειρηματικές δραστηριότητες πρέπει να προσαρμοστούν για να διαχειρίζονται την παραγωγή, την αποθήκευση και τη διανομή πολλαπλών διακριτών επιτόπια προσαρμοσμένων προϊόντων, τα οποία συχνά πωλούνται σε εντελώς διαφορετικά νομίσματα, κανονιστικά περιβάλλοντα και φορολογικά καθεστώτα.