cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μυθοποιία
Κλ. Στ. Λιούις
μικρογραφία| Χάρτης της Νάρνια από την Pauline Baynes (1972) Τη στιγμή που ο Τόλκιν συζήτησε τη χρησιμότητα του μύθου και της μυθοποιίας με τον Κλ. Στ. Λιούις το 1931, ο Λιούις ήταν θεϊστής και του άρεσε, αλλά ήταν σκεπτικός για τη μυθολογία, παίρνοντας τη θέση ότι οι μύθοι ήταν "ψέματα και άρα άχρηστοι, ακόμα κι αν" έπνευσαν ασημί. Ωστόσο, ο Λιούις άρχισε αργότερα να μιλά για τον Χριστιανισμό ως τον «αληθινό μύθο». Ο Λιούις έγραψε: «Η ιστορία του Χριστού είναι απλά ένας αληθινός μύθος: ένας μύθος που μας δουλεύει με τον ίδιο τρόπο όπως και οι άλλοι, αλλά με αυτήν την τεράστια διαφορά που πραγματικά συνέβη». Στη συνέχεια, τα Χρονικά της Νάρνιας θεωρούνται μυθοποιία, με ιστορίες που αναφέρουν ότι η χριστιανική μυθολογία, δηλαδή η αφήγηση ενός μεγάλου βασιλιά που θυσιάζεται για να σώσει τον λαό του και αναστηθεί.
Βιβλιογραφία
Τόλκιεν:
C. S. Lewis, George MacDonald:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθογραφία Κατηγορία:Κινηματογραφικά είδη Κατηγορία:Λογοτεχνία
Πίτσα Μαργαρίτα
thumb|Πίτσα μαργαρίτα Η πίτσα Μαργαρίτα είναι μια κλασσική ναπολιτάνικη πίτσα, γαρνιρισμένη με ντομάτα, μοτσαρέλα (μοτσαρέλα στην παραδοσιακή πίτσα Μαργαρίτα, δεν είναι εκείνη  με του βουβαλιού αλλα με γάλα αγελάδας),  βασιλικό, αλάτι και λάδι; μαζί με την πίτσα μαρινάρα, αποτελούν τις πιο δημοφιλείς ιταλικές πίτσες.
Σίγουρα αντιπροσωπεύει το κατ'εξοχήν σύμβολο  (ανάμεσα στις πολλές γεύσεις) της πολιτιστικής κληρονομιάς και ιταλικής γαστρονομίας, δημοφιλής για τη φήμη της σε όλο τον κόσμο και σε όλες τις παραλλαγές της.
Ιστορία
Μια διαδεδομένη είδηση αναφέρει ότι τον Ιούνιο του 1889, για να τιμήσουν την Βασίλισσα της Ιταλίας, Μαργαρίτα της Σαβοΐας (Βασίλισσα της Ιταλίας), ο σεφ Ραφαέλε Εσποζίτο της Πιτσαρίας Μπράντι εφηύρε ένα πιάτο που το ονόμασε χαρακτηριστικά Πίτσα Μαργαρίτα (δεδομένου ότι ο όρος "πίτσα", άγνωστος έξω από την πόλη της Νάπολης, αναφερόταν σχεδόν πάντα στα γλυκά κέικ), όπου διαθέτοντας τα αλμυρά συστατικά, ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό, αντιπροσώπευαν ακόμα και τα ίδια χρώματα με τηνιταλική σημαία.
Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες φιλολογικού χαρακτήρα η ιστορία της πίτσας μαργαρίτα που εκπονήθηκε από την "Μπράντι" για πρώτη φορά θα αποτελεί μια "ψεύτικη ιστορία". Στην πραγματικότητα, φαίνεται ότι η πίτσα μαργαρίτα γεννήθηκε στη Νάπολη πολύ πριν από το 1889,μεταξύ του 1796 και του 1810. Η φιλόλογος Εμανουέλε Ρόκο, το 1849, μίλησε για συνδυασμούς σάλτσας με διάφορα συστατικά, άναμεσα στα οποία είναι  βασιλικός, "ντομάτα" και "λεπτές φέτες μοτσαρέλα". Η μοτσαρέλα κομμένη σε λεπτές φέτες, απλωμένη πάνω στη σάλτσα ντομάτας σε σχήμα μαργαρίτα, με την επακόλουθη προσθήκη φύλλων βασιλικού, αποτελούσε μάλλον το αληθινό κίνητρο του ονόματος της πριν από την ενοποίηση της Ιταλίας. Τα συστατικά του τι είναι αυτό που σήμερα ονομάζεται πίτσα μαργαρίτα βρίσκονται σε πίτσες που παρασκευάζονται πριν από την Μαργαρίτα αφιερωμένη στην ίδια τη Βασίλισσα. Ο Φραντσέσκο ντε Μπουρκάρντ το 1866, μιλώντας για την παράδοση της Νάπολης περιγράφει τους βασικούς τύπους πίτσας, δηλαδή αυτές που σήμερα ονομάζονται πίτσα με σάλτσα ντομάτας, πίτσα μαργαρίτα και καλτσόνε: Επιπλέον, ήδη από το 1830, ένας σίγουρα "Σκαντζόχοιρος", στο βιβλίο της Νάπολης, περιγράμματα και περίχωρα, είχε περιγράψει μια πίτσα με ντομάτα, μοτσαρέλα και βασιλικό.
Αξιοπερίεργο
Το 1973 αργεντίνος πιτσαδόρος, ο Εστεμπάν Ροντρίγκο Πέκο, πραγματοποιεί στο κέντρο του Μπουένος Άιρες, μια πίτσα Μαργαρίτα, 11 μέτρων και 7 εκ., μπαίνοντας στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πίτσα
Βίκτωρ Μεντβεντσούκ
Ο Βίκτωρ Βολοντιμίροβιτς Μεντβεντσούκ (Ві́ктор Володи́мирович Медведчу́к ; γεννημένος στις 7 Αυγούστου 1954) είναι Ουκρανός πολιτικός, δικηγόρος και ολιγάρχης επιχειρήσεων. Είναι Αναπληρωτής Λαϊκής Ουκρανίας από 29 Αυγούστου 2019.
Ο Μεντβεντσούκ υπηρέτησε μεταξύ 2002 και 2005 ως προϊστάμενος προσωπικού στον πρώην Πρόεδρο της Ουκρανίας Λεονίντ Κούτσμα.
Επί του παρόντος, ο Μεντβεντσούκ είναι πρόεδρος της φιλο-Ρωσικής πολιτικής οργάνωσης Ουκρανική Επιλογή  και αντίθετος στην ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Νοέμβριο του 2018, ο Μεντβεντσούκ εξελέγη πρόεδρος του πολιτικού συμβουλίου του πολιτικού κόμματος Για τη Ζωή, το οποίο αργότερα συγχωνεύθηκε στο κόμμα της Πλατφόρμα της αντιπολίτευσης - Για τη Ζωή. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019 στην Ουκρανία, το κόμμα κέρδισε 37 έδρες στον κατάλογο κομμάτων σε εθνικό επίπεδο και 6 έδρες από τις εκλογικές περιφέρειες. Καθώς κατέλαβε την τρίτη θέση στον εκλογικό κατάλογο του 2019 της Πλατφόρμας της Αντιπολίτευσης - Για τη ζωή, ο Μεντβεντσούκ εξελέγη στο κοινοβούλιο.
Στην Ουκρανία, ο Μεντβεντσούκ θεωρείται σύμμαχος του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, τον οποίο έχει αναφέρει ως «έναν προσωπικό φίλο». Ο Πούτιν είναι ο νονός της κόρης του Μεντβεντσούκ Ντάρινα (γεννήθηκε το 2004).
Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας συμπεριέλαβε τον Μεντβεντσούκ και τη σύζυγό του Οκσάνα Μαρτσένκο στον κατάλογο κυρώσεων της Ουκρανίας, λόγω της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Ο πατέρας του Μεντβεντσούκ, Βολοντίμιρ Μεντβεντσούκ, απέφυγε να καταταγεί στον Κόκκινο Στρατό κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου λόγω του ότι υπέφερε από την ασθένεια Pott. Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ουκρανίας από τη ναζιστική Γερμανία, εργάστηκε για τη γερμανική διοίκηση σε στρατόπεδο εργασίας από τον Απρίλιο του 1942 έως τον Νοέμβριο του 1943. Το τμήμα παρείχε αναγκαστική απέλαση των τοπικών σωματικά ικανών νέων της Ουκρανίας να εργαστούν στη ναζιστική Γερμανία. Μετά την υποχώρηση των γερμανικών δυνάμεων, ο Βολοντίμιρ Μεντβεντσούκ συνελήφθη από την SMERSH στις 7 Αυγούστου 1954 και καταδικάστηκε σε οκτώ χρόνια φυλάκισης και τέσσερα χρόνια εξορίας στη Σιβηρία "για συμμετοχή σε ουκρανικές εθνικιστικές δραστηριότητες". Ο Βίκτωρ γεννήθηκε στο Πότσετ, Κράι Κρασνογιάρσκ, Ρωσικό SFSR. Ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας του ήταν μέλος της Οργάνωσης Ουκρανών Εθνικιστών. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο του Σοβιετικού δικαστηρίου, ο Βολοντίμιρ Μεντβεντσούκ είχε «προσχωρήσει στην αντεπαναστατική οργάνωση των Ουκρανών εθνικιστών» τον Απρίλιο του 1942. Τον Ιούλιο του 1995, το γραφείο του στρατιωτικού εισαγγελέα της Ουκρανίας εξέτασε την υπόθεση του Βολοντίμιρ Μεντβεντσούκ  και αποφάσισε να τον αποκαταστήσει "Σύμφωνα με το άρθρο 1 του νόμου της Ουκρανίας της 17ης Απριλίου 1991 σχετικά με την αποκατάσταση θυμάτων πολιτικής καταστολής στην Ουκρανία.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1960, οι Μεντβεντσούκ επέστρεψαν στην Ουκρανική SSR, εγκαταστάθηκαν στο Κόρνιν, στη Περιφέρεια Ζιτομίρ. Το 1971, ο Μεντβεντσούκ αποφοίτησε από το γυμνάσιο στο Μποροβά, Φαστίβ Ράιον ( Ομπλάστ Κίεβο). Τον Νοέμβριο του 1971, ο Μεντβεντσούκ βρήκε δουλειά ως διαλογέας στο εργοστάσιο παραγωγής περιοδικών της ταχυδρομικής υπηρεσίας των σιδηροδρόμων Κιέβου, και από την αρχή του 1972 ήταν ένα πλεονάζον προσωπικό militsiya (η αστυνομία της Σοβιετικής Ένωσης) εργαζόμενος στο σταθμό Μοτοβιλίβκα (που βρίσκεται στο Μποροβά). Ήδη, το καλοκαίρι του 1972, ο Μεντβεντσούκ πέρασε επιτυχώς μια εισαγωγική εξέταση στη Νομική Σχολή του KSU Σεβτσένκο (τώρα το Εθνικό Πανεπιστήμιο του Ταράς Σεβτσένκο του Κιέβου ), ωστόσο δεν έγινε δεκτός. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1972, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο με την εντολή του Πρύτανη # 445, βάσει της εξουσιοδότησης του Υπουργείου Εσωτερικών του Ουκρανικού SSR. Ο λόγος για αυτό, κατά τη γνώμη του Ντμίτρο Τσόμποτ, ήταν «μια μυστική συνεργασία με την πολιτοφυλακή», η οποία επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ουκρανίας. Το 1978, αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του KSU Σεβτσένκο. Ενώ εκπαιδευόταν στο Πανεπιστήμιο ο Μεντβεντσούκ ήταν μαχητής, βοηθώντας την αστυνομία να πιάσει τους παραβάτες, και ενώ περιπολούσε με την ομάδα του, χτύπησε έναν μαθητή. Τον Απρίλιο του 1974, ο Μεντβεντσούκ και δύο από τους συναδέλφους του αστυνομικούς καταδικάστηκαν από το δικαστήριο του Λένιν Ράιον (σήμερα το δικαστήριο του Πετσέρσκ Ράιον) στο Κίεβο σύμφωνα με το άρθρο 102 του Ποινικού Κώδικα του Ουκρανικού SSR (ξυλοδαρμό ανηλίκου). Τον Ιούνιο του ίδιου έτους, το συλλογικό δικαστήριο σε ποινικές υποθέσεις του δικαστηρίου της πόλης του Κιέβου ανέτρεψε την απόφαση του δικαστηρίου του Λένιν Ράιον και έστειλε την υπόθεση πίσω για περαιτέρω έρευνα. Τον Νοέμβριο του 1974, η υπόθεση έκλεισε λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων. Ο Μεντβεντσούκ αθωώθηκε και επανήλθε στο πανεπιστήμιο. Μετά την αποφοίτησή του, προσπάθησε να εγγραφεί στο Ανώτερο Σχολείο της Militsiya, αλλά απορρίφθηκε λόγω της οικογενειακής του ιστορίας. Αποφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Ταράς Σεβτσένκο του Κιέβου το 1978 ως δικηγόρος.
Νομική σταδιοδρομία και συμμετοχή σε πολιτικές δίκες εναντίον Σοβιετικών αντιφρονούντων
Το 1979, ο Μεντβεντσούκ έγινε μέλος της Νομικής Διαβούλευσης Σεβτσενκίφσκα του Δικηγορικού Συλλόγου της Πόλης του Κιέβου.
Το 1979, ο Μεντβεντσούκ ήταν δικηγόρος του καταπιεσμένου ποιητή Γιούρι Λίτβιν. Στην τελευταία του λέξη στο δικαστήριο, ο Λίτβιν περιέγραψε το έργο του Μεντβεντσούκ ως δικηγόρου στις 17 Δεκεμβρίου 1979: «Η παθητικότητα του δικηγόρου μου Μεντβεντσούκ στην υπεράσπιση δεν οφείλεται στην επαγγελματική του βωμολοχία, αλλά στις οδηγίες, που έλαβε από ψηλά και στην υποταγή του: δεν τολμά να αποκαλύψει τον μηχανισμό, που προκάλεσε προκλήσεις εναντίον μου. " Ο Λίτβιν καταδικάστηκε και πέθανε στη φυλακή. Σύμφωνα με επίσημα έγγραφα από το δικαστήριο στο Βασιλκίβ, ο Μεντβεντσούκ αναφέρθηκε στην ατελή έρευνα της υπόθεσης και είχε ζητήσει να ακυρώσει την απόφαση του δικαστηρίου και να στείλει την υπόθεση για νέα δίκη.
Το 1980, ο Μεντβεντσούκ διορίστηκε δικηγόρος στη δίκη του Βασίλ Στους. Σύμφωνα με την μαρτυρία ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στον Στους (τη σύζυγό του και τον φίλο του Γιεβγιένι Σβερστιούκ), ο Στους αρνήθηκε να τον υπερασπιστεί ο Μεντβεντσούκ, επειδή "ένιωσε αμέσως ότι ο Μεντβεντσούκ ήταν επιθετικός άνθρωπος τύπου Κομσομόλ, δεν τον προστάτεψε, δεν ήθελε να τον καταλάβει, και, στην πραγματικότητα, δεν ενδιαφερόταν για την επιχείρησή του. " Ωστόσο, ο Μεντβεντσούκ παρέμεινε δικηγόρος του Στους παρά τις διαμαρτυρίες του πελάτη του. Σύμφωνα με το "Χρονικό των τρεχόντων γεγονότων", ο λόγος του Μεντβεντσούκ στη δίκη του Στους είχε ως εξής: "Ο δικηγόρος είπε στην ομιλία του ότι όλα τα εγκλήματα του Στους αξίζουν τιμωρίας, αλλά ζητά να δώσει προσοχή στο γεγονός ότι ο Στους εργάζεται το 1979-1980 στις επιχειρήσεις του Κιέβου, εκπλήρωσε τον κανόνα · επιπλέον, υπέστη μία σοβαρή επέμβαση στο στομάχι. " Σύμφωνα με τους Ουκρανούς δικηγόρους Ρομάν Τιτικαλό και Ίλια Κότιν, ο Μεντβεντσούκ  φαίνεται ότι αναγνώρισε την ενοχή του πελάτη του Στους κατά τη διάρκεια της δικαστικής υπόθεσης. Με αυτόν τον τρόπο, (ο δικηγόρος) ο Μεντβεντσούκ παραβίασε το επαγγελματικό του καθήκον, καθώς φάνηκε να αρνείται να υπερασπιστεί τον Στους, πράγμα το οποίο παραβίασε κατάφωρα το δικαίωμα του Στους για υπεράσπιση στο δικαστήριο. Ο Στους πέθανε μετά την κήρυξη απεργίας πείνας στις 4 Σεπτεμβρίου 1985 σε ένα Σοβιετικό στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας για τους πολιτικούς κρατούμενους Perm-36. Σε μια συνέντευξη του 2018 με το The Independent, ο Μεντβεντσούκ ισχυρίστηκε ότι δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά: "Ο Στους κατήγγειλε τη σοβιετική κυβέρνηση και δεν τη θεωρούσε νόμιμη. Όλοι αποφασίζουν τη δική τους μοίρα. Ο Στους παραδέχτηκε ότι πάλευε ενάντια στη σοβιετική κυβέρνηση. Κρίθηκε ένοχος από τους νόμους της εποχής. Όταν άλλαξαν οι νόμοι, η υπόθεση απορρίφθηκε. Δυστυχώς, πέθανε. "
Το 1985, ήταν δικηγόρος στη δίκη του ποιητή Μίκολα Κούντσεβιτς. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του Κούντσεβιτς, ο Μεντβεντσούκ "του έριξε περισσότερη βρωμιά από τον εισαγγελέα". Αφού ο Μεντβεντσούκ ζήτησε από το δικαστήριο να απορρίψει μία από τις προτάσεις του Κούντσεβιτς, τον αμφισβήτησε και επανέλαβε την πρόκληση πολλές φορές, αλλά κάθε φορά που το δικαστήριο την απέρριψε. Στην τελευταία του λέξη, ο Μεντβεντσούκ είπε: "Συμφωνώ απολύτως με έναν σύντροφο εισαγγελέα για τον καθορισμό της ποινής. Αλλά, για λόγους ακατανόητους για μένα, ο σύντροφος εισαγγελέας ξέχασε ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε φύγει ακόμη ένα χρόνο και εννέα μήνες από την προηγούμενη θητεία. Θεωρώ απαραίτητο να προσθέσω αυτήν την περίοδο στη νέα τιμωρία. " Αυτό το αίτημα έγινε δεκτό από το δικαστήριο.
Η Μεντβεντσούκ ίδρυσε μια επιτυχημένη νομική εταιρεία, BIM, στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Από το 1990 έως το 1997, διετέλεσε πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της Ουκρανίας.
Πολιτική καριέρα
Το 1994, ο Μεντβεντσούκ έγινε μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Ουκρανίας (ενωμένο). Διετέλεσε πρόεδρος από το 1998 έως δύο ημέρες μετά τις κοινοβουλευτικές εκλογές της 26ης Μαρτίου 2006.
Ο Μεντβεντσούκ εισήλθε για πρώτη φορά το Βερχόβνα Ράντα (Κοινοβούλιο της Ουκρανίας) το 1997, κερδίζοντας μια ειδική εκλογική διαδικασία στη 171η Περιφέρεια (στην Όμπλαστ της Υπερκαρπαθίας). Εκλέχτηκε ξανά στο κοινοβούλιο το 1998. Εξελέγη Δεύτερος Αντιπρόεδρος τον Ιούλιο του 1998. Το 2002, επανεκλέχθηκε στο κοινοβούλιο, ο Μεντβεντσούκ ήταν ο πρώτος αναπληρωτής πρόεδρος του Βερχόβνα Ράντα από το Φεβρουάριο του 2000 έως τον Δεκέμβριο του 2001, όταν απολύθηκε για κατάχρηση εξουσίας, προκατειλημμένη μεταχείριση της ημερήσιας διάταξης του κοινοβουλίου και διαδικαστικές παραβιάσεις.
Από τον Ιούνιο του 2002 έως τον Ιανουάριο του 2005, ο  Μεντβεντσούκ υπηρέτησε ως επικεφαλής της προεδρικής διοίκησης του Προέδρου Leonid Kuchma. Ως εκ τούτου, ήταν ο πρωταρχικός στόχος της κριτικής από την αντιπολίτευση, συμπεριλαμβανομένου του Βίκτορ Γιούστσενκο, ο οποίος συχνά μίλησε πικρά εναντίον του Μεντβεντσούκ. Ο Μεντβεντσούκ θεωρήθηκε ο κύριος άνδρας πίσω από τα παρασκήνια του τότε πρωθυπουργού και του προεδρικού υποψηφίου Βίκτορ Γιανουκόβιτς, που ήταν υπέρ του Κούτσμα,  στις ουκρανικές προεδρικές εκλογές του 2004,  που ονομάστηκε «μάχη τριών Βίκτωρ» μετά από αυτούς και τον κύριο αντίπαλό τους Γιούστσενκο. Σε μια περίπτωση, ο Μεντβεντσούκ πλήρωσε ένα "τεράστιο χρηματικό ποσό" στον ηγέτη της Εθνικής Συνέλευσης της Ουκρανίας - Αυτοάμυνα του Ουκρανικού Λαού  Έντουαρντ Κοβαλένκο, για να πραγματοποιήσει πορεία υποστήριξης του Γιούστσενκο ενάντια στις επιθυμίες του. Η πορεία περιελάμβανε ναζιστικές σημαίες και σύμβολα και ο Κοβαλένκο χρησιμοποίησε έναν ναζιστικό χαιρετισμό στην ομιλία υποστήριξής του. Η κίνηση είχε ως στόχο να δυσφημίσει τον δημοκρατικό υποψήφιο (Γιούστσενκο) στα μάτια των δυτικών παρατηρητών.
Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2006 στην Ουκρανία, ο Μεντβεντσούκ τοποθετήθηκε τρίτος στον εκλογικό κατάλογο του αντιπολιτευόμενου μπλοκ "Ne Tak". Αλλά αυτή η συμμαχία απέτυχε να κερδίσει κοινοβουλευτική εκπροσώπηση με μόνο το 1,01% των συνολικών ψήφων. Ο Μεντβεντσούκ δεν συμμετείχε ξανά στις εκλογές μέχρι το 2019.
Τον Νοέμβριο του 2008, ο Μεντβεντσούκ έγινε μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Δικαιοσύνης. Το Focus αξιολόγησε τα περιουσιακά στοιχεία του Μεντβεντσούκ το 2008 ότι ήταν αξίας 460 εκατομμυρίων δολαρίων και τον χαρακτήρισε τον 57ο πλουσιότερο άνθρωπο της Ουκρανίας.
Στις 21 Μαρτίου 2012, δήλωσε ότι θα "επιστρέψει στη δημόσια πολιτική όχι για χάρη των εκλογών, καθώς πιστεύω ακράδαντα ότι όλα τα πράγματα που λαμβάνουν χώρα δεν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά το αποτέλεσμα των λαθών μας κατά τις εκλογές". Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Σεπτεμβρίου / Οκτωβρίου 2013 από το Κέντρο Ραζούμκοφ, ένα κόμμα με επικεφαλής τον Μεντβεντσούκ θα κέρδισε 0,9% των ψήφων κατά τη διάρκεια των εκλογών. Μια δημοσκόπηση του Δεκεμβρίου 2013 από την κοινωνιολογική ομάδα "RATING" του έδωσε 0,7% και προέβλεπε ότι το αποτέλεσμα του Μεντβεντσούκ στην ψηφοφορία του πρώτου γύρου των επόμενων (ουκρανικών) προεδρικών εκλογών θα ήταν 0,9%. Κατά τη διάρκεια του 2013, Ουκρανοί εμπειρογνώμονες υποστήριξαν ότι οι προσπάθειες του Μεντβεντσούκ να επηρεάσει την κοινή γνώμη απέτυχαν.
Επί του παρόντος, ο Μεντβεντσούκ είναι πρόεδρος της φιλο-ρωσικής πολιτικής οργάνωσης Ukrainian Choice. Το 2013, άρχισε να επιτίθεται δημοσίως στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συγκρίνοντάς την ως ένα βαθμό το  Τρίτο Ράιχ των Ναζί. Στις 30 Νοεμβρίου, καταδίκασε μια σειρά διαμαρτυριών, γνωστών ως Euromaidan, οι οποίες υποστήριξαν στενότερους δεσμούς μεταξύ της Ουκρανίας και της ΕΕ.
Λόγω της κρίσης της Κριμαίας, τέθηκε στον κατάλογο κυρώσεων του Καναδά και των ΗΠΑ, στις 17 Μαρτίου 2014.
Τον Νοέμβριο του 2018, ο Μεντβεντσούκ εξελέγη πρόεδρος του πολιτικού συμβουλίου του (πολιτικού κόμματος) Για τη Ζωή. Τον Δεκέμβριο του 2018, αυτό το κόμμα συγχωνεύτηκε στο κόμμα της Πλατφόρμας Αντιπολίτευσης - Για τη Ζωή. Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019 στην Ουκρανία, το κόμμα κέρδισε 37 έδρες στον κατάλογο κομμάτων σε εθνικό επίπεδο και 6 έδρες από τις εκλογικές περιφέρειες. Σε αυτές τις εκλογές, ο Μεντβεντσούκ τοποθετήθηκε τρίτος στον εκλογικό κατάλογο της Πλατφόρμας της Αντιπολίτευσης - Για τη Ζωή και έτσι εκλέχθηκε στο κοινοβούλιο.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας συμπεριέλαβε τον Μεντβεντσούκ και τη σύζυγό του Οκσάνα Μαρτσένκο στον κατάλογο κυρώσεων της Ουκρανίας, λόγω της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας. Υποστηρίχθηκε ότι διοχέτευε χρήματα από το διυλιστήριο του με βάση τη Ρωσία στους αυτονομιστές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ στην ανατολική Ουκρανία. Ο Μεντβεντσούκ αρνήθηκε τις κατηγορίες. Οι κυρώσεις πάγωσαν τα περιουσιακά στοιχεία του Μεντβεντσούκ και της συζύγου του για τρία χρόνια και τους εμπόδισαν να κάνουν επιχειρήσεις στην Ουκρανία (τα περισσότερα περιουσιακά στοιχεία του Μεντβεντσούκ καταχωρήθηκαν με το όνομα της συζύγου του). Οι Ουκρανικές αρχές ανακοίνωσαν επίσης ότι ένας αγωγός πετρελαίου, που σύμφωνα με πληροφορίες ελεγχόταν από τον Μεντβεντσούκ, ο οποίος μεταφέρει ρωσικά πετρελαϊκά προϊόντα στην Ευρώπη, θα εθνικοποιηθεί.
NGC 1293
Ο NGC 1293 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 215 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Περσέα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 17 Οκτωβρίου 1786 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Περσέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός) 1293 12597
Βίκτωρ Μεντβεντσούκ
Σχέση με τον Βλαντιμίρ Πούτιν
Στην Ουκρανία, ο Μεντβεντσούκ θεωρείται σύμμαχος του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν. Στο παρελθόν αναφέρθηκε συχνά στον Πούτιν ως «ένας προσωπικός φίλος». Οι δύο συναντήθηκαν για πρώτη φορά το 2003, κατά τη διάρκεια της θητείας του Μεντβεντσούκ ως Προϊσταμένου της Προεδρικής Διοίκησης της Ουκρανίας. Το 2004, ο Πούτιν βάφτισε τη μικρότερη κόρη του Μεντβεντσούκ, την Ντάρια. Σύμφωνα με τον Μεντβεντσούκ, αυτή ήταν η επιθυμία της συζύγου του, τηλεοπτικής παρουσιάστριας Οκσάνα Μαρτσένκο, και ότι του είχε ζητήσει να πείσει τον Πούτιν να αποδεχθεί.
Από την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία τον Μάρτιο του 2014, η Κριμαία αμφισβητείται από τη Ρωσία και την Ουκρανία. Σε μια συνέντευξη τον Αύγουστο του 2016 με το Radio Svoboda, ο Μεντβεντσούκ δήλωσε ότι από νομική άποψη, η Κριμαία ήταν μέρος της Ουκρανίας, "αλλά, de facto, δυστυχώς ανήκει στη Ρωσία ." Στην ίδια συνέντευξη, ο Μεντβεντσούκ κατηγόρησε τις ουκρανικές αρχές ότι "απομακρύνουν τη χερσόνησο μακριά, απομακρύνοντας τους κατοίκους της", κάτι που φέρεται να τους ώθησε να συμφωνήσουν στην προσάρτηση. Δήλωσε επίσης ότι η Ουκρανία "Εάν η ουκρανική κυβέρνηση ήθελε να επιστρέψει την Κριμαία" θα πρέπει να αποκαταστήσει την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού στην Κριμαία μέσω του καναλιού της Βόρειας Κριμαίας και θα πρέπει να σταματήσει τον οικονομικό αποκλεισμό της (της Κριμαίας). Σύμφωνα με ισχυρισμούς, εάν αυτό συνέβαινε "Δεν θα υπήρχε διακοπή της κυκλοφορίας των σιδηροδρόμων, των εμπορευματικών μεταφορών και των επιβατών". Στη συνέντευξη του Radio Svoboda τον Αύγουστο του 2016, ο Μεντβεντσούκ δήλωσε επίσης ότι η σχέση του με τον Πούτιν τον βοήθησε να «βοηθήσει τα συμφέροντα της (Ουκρανίας)».
Σε συνέντευξή του το 2018 στο The Independent, ο Μεντβεντσούκ ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποίησε τη σχέση του με τον Πούτιν για να βοηθήσει τις ανταλλαγές κρατουμένων στον Πόλεμο στο Ντονμπάς. Δήλωσε επίσης ότι, σε αντίθεση με τον Πούτιν, βλέπει την Ουκρανία και τη Ρωσία ως δύο ξεχωριστά «σλαβικά έθνη, με αλληλένδετες ιστορίες, θρησκεία. Του το λέω όλη την ώρα. Δεν νομίζω ότι είναι ένα έθνος. Απλά δεν μπορείς να το πεις αυτό." Στη συνέντευξη του 2018, ισχυρίστηκε ότι "συχνά" συζήτησε για την Ουκρανία με τον Πούτιν.
Κατηγορίες εμπλοκής στην καταστολή της Euromaidan
Ο Μεντβεντσούκ έχει ασκήσει μία ανοιχτή και πικρή κριτική της εκστρατείας διαμαρτυρίας της Euromaidan (αρχικά στόχευε στην ανατροπή της δεύτερης κυβερνητικής απόφασης του Αζάροφ για αναστολή των προετοιμασιών για την υπογραφή συμφωνίας σύνδεσης και βαθιάς και περιεκτικής συμφωνίας ελεύθερου εμπορίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση ). Μετά από μία από τις συναντήσεις του τον Δεκέμβριο του 2013 με τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν, ο Μεντβεντσούκ υποσχέθηκε δημοσίως να "αντιμετωπίσει" τους φιλοευρωπαίους διαδηλωτές στην Ουκρανία.
Οι ακτιβιστές της Euromaidan ισχυρίζονται ότι ο Μεντβεντσούκ ήταν μεταξύ των εγκεφάλων της 25ης Δεκεμβρίου 2013 απόπειρας δολοφονίας της Ουκρανής δημοσιογράφου Τετιάνα Τσορνοβόλ. Τον αποκαλούν «δράστη» και συνδέουν το όνομά του με όλα τα αιματηρά γεγονότα της κυβερνητικής απεργίας εναντίον του Euromaidan. Λαμβάνοντας υπόψη όλη την πρόσφατη δραστηριότητα του Μεντβεντσούκ, που είχε ως στόχο να ωθήσει την Ουκρανία στην οικονομική ένωση με τη Ρωσία, οι ακτιβιστές της Euromaidan ήρθαν σε μια από τις βίλες του Μεντβεντσούκ, για να διαδηλώσουν. Την ίδια ημέρα, ο Μεντβεντσούκ ισχυρίστηκε ότι ήταν «έτοιμος για τον πόλεμο» με τα ουκρανικά κόμματα της αντιπολίτευσης. Την επόμενη μέρα, η εφημερίδα Ukrayinska Pravda δημοσίευσε ένα διερευνητικό άρθρο σχετικά με την φερόμενη παράνομη εξαγορά από τον Μεντβεντσούκ της κυβερνητικής περιουσίας το 2004, ενώ ήταν ο αρχηγός της διοίκησης για τον πρόεδρο της Ουκρανίας. Η πηγή των πληροφοριών ονομάζεται Μιχαΐλο Τσέτσετοφ (ο επικεφαλής της κρατικής ιδιοκτησίας εκείνη την εποχή) ο οποίος "αναγκάστηκε" (με τα δικά του λόγια) να βοηθήσει τον Μεντβεντσούκ σε αυτή τη συμφωνία.
Στις 8 Ιανουαρίου 2014, ο Μεντβεντσούκ κέρδισε μία δίκη για συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον της Οκσάνα Ζαμπούζκο. Σε συνέντευξή του στο Radio Liberty, η συγγραφέας είχε κατηγορήσει τον Μεντβεντσούκ για συμμετοχή στις προκλήσεις εναντίον του Euromaidan στις 30 Νοέμβριος - 1 Δεκέμβριος (ο Μεντβεντσούκ είχε ζητήσει ένα συμβολικό ποσό των 0,25 χρίβνια  ως αποζημίωση).
Ο Μεντβεντσούκ δήλωσε στις 9 Ιανουαρίου 2014 ότι "Η απουσία μετάφρασης του κειμένου της Συμφωνίας Σύνδεσης [ΕΕ], η παροχή υπερβολικών ασύμμετρων προνομίων στους ευρωπαίους κατασκευαστές - όλα αυτά δείχνουν ότι η ΕΕ ετοιμαζόταν να μετατρέψει την ουκρανική οικονομία σε προσάρτημα πρώτων υλών ". Πίστευε επίσης ότι επειδή "η τρέχουσα ομάδα" που ηγείται της Ουκρανίας ανταποκρίνεται σε "παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Ουκρανίας από διπλωμάτες της ΕΕ και των ΗΠΑ εμπνέει σοβαρή αμφιβολία ότι η τρέχουσα ομάδα είναι σε θέση να προστατεύσει τα οικονομικά συμφέροντα της Ουκρανίας". "Επομένως, πριν από την υιοθέτηση από τον ουκρανικό λαό της άμεσης απόφασης για την επιλογή του φορέα της εξωτερικής ολοκλήρωσης, οι ενέργειες των αρχών για την άσκηση πίεσης σε αυτήν την πολιτική είναι μόνο πολιτικές εικασίες, οι οποίες δεν έχουν καμία σχέση με τη βούληση του λαού και προστασία των οικονομικών συμφερόντων της χώρας μας ".
Ειρήνη της Καλταμπελότα
Η Ειρήνη της Καλταμπελότα, που υπογράφηκε στις 31 Αυγούστου 1302, ήταν η τελευταία από μια σειρά συνθηκών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του Tαρασκόν και του Aνάνι, που είχαν σχεδιαστεί για να τερματίσουν τη σύγκρουση μεταξύ των οίκων των Καπετιφών-Ανζού και της Βαρκελώνης για υπεροχή στη Μεσόγειο και ιδιαίτερα στη Σικελία και τη Νότια Ιταλία.
Βίκτωρ Μεντβεντσούκ
Κατηγορίες εμπλοκής στην καταστολή της Euromaidan
Τον Δεκέμβριο του 2013, η εφημερίδα Kyiv Post χαρακτήρισε τον Μεντβεντσούκ «τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη της πέμπτης στήλης της Ρωσίας στην Ουκρανία».
Ειρήνη της Καλταμπελότα
Η ειρήνη χώρισε το παλαιό βασίλειο της Σικελίας (που περιελάμβανε τη Νάπολη) σε νησιωτικό και χερσόνησο. Το νησί, που ονομάστηκε βασίλειο της Τρινακρίας, πήγε στον Φρειδερίκο Β΄, ο οποίος το κυβερνούσε. η Νότια Ιταλία, που ονομαζόταν επίσης βασίλειο της Σικελίας, αλλά ονομάστηκε βασίλειο της Νάπολης από τους σύγχρονους ιστορικούς, πήγε στον Κάρολο Β΄, ο οποίος το κυβερνούσε. Έτσι, η ειρήνη ήταν επίσημη αναγνώριση ενός ανήσυχου status quo.
Βίκτωρ Μεντβεντσούκ
Συμμετοχή στην φιλο-ρωσική σύγκρουση του 2014 στην Ουκρανία
Ο Μεντβεντσούκ ήταν παρών στις διαπραγματεύσεις με τον ένοπλο αυτονομιστή στις επαρχίες Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ στις 21 Ιουνίου 2014 για να συζητήσει το ειρηνευτικό σχέδιο του Προέδρου Πέτρο Ποροσένκο, αν και δεν ήταν σαφές ποιον εκπροσώπησε εκεί.
Ειρήνη της Καλταμπελότα
Η συνθήκη όριζε επίσης ότι η Tρινακρία θα περνούσε στους Καπετίδες-Ανζού με το τέλος του Φρειδερίκου Β΄, αλλά μέχρι τότε, ο Κάρολος Β΄ πλήρωνε φόρο 100.000 ουγγιών χρυσού σε αντάλλαγμα στον Φρειδερίκο Β΄. Αμέσως, σε αντάλλαγμα, ο Φρειδερίκος Β΄ παρέδωσε όλα τα υπάρχοντά του στην Καλαβρία και αλλού στην ηπειρωτική χώρα και απελευθέρωσε τον γιο του Καρόλου Β΄, Φίλιππο πρίγκιπα του Τάραντα, από τη φυλακή του στην Τσεφαλού. Επίσης, κανονίστηκε ο γάμος της κόρης του Καρόλου Β΄, Ελεονώρας, με τον Φρειδερίκο Β΄.
Βίκτωρ Μεντβεντσούκ
Συμμετοχή στην φιλο-ρωσική σύγκρουση του 2014 στην Ουκρανία
Στις 24 Ιουνίου 2014, η Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ (ΛΔΚ) και η Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ (LPR) ενημέρωσαν τον ΟΑΣΕ ότι ο Μεντβεντσούκ διορίστηκε εκπρόσωπός του στις διαπραγματεύσεις με την ουκρανική κυβέρνηση. Όμως, στις 8 Ιουλίου 2014, ο αυτοαποκαλούμενος πρωθυπουργός της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ Αλέξανδρος Μποροντάι δήλωσε ότι ο Μεντβεντσούκ "δεν έχει κανένα δικαίωμα να εκπροσωπεί ούτε τη Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ ούτε τη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ" και ότι ήταν "διαμεσολαβητής στις διαπραγματεύσεις". Σχετικά με τις διαπραγματεύσεις, έγραψε στη σελίδα του στο Facebook στις 28 Ιουνίου 2014, "Ελπίζουμε ότι θα βρεθεί συμβιβασμός και θα καταφέρουμε να βρούμε έναν τρόπο για την παρούσα κατάσταση, διατηρώντας την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας και αποκαθιστώντας την ειρήνη". Σε περαιτέρω διαπραγματεύσεις με τους αυτονομιστές, ο Μεντβεντσούκ δεν συμμετείχε, έως ότου έγινε ο ειδικός εκπρόσωπος της Ουκρανίας για ανθρωπιστικές υποθέσεις στην τριμερή ομάδα επαφών για την Ουκρανία στις 5 Ιουνίου 2015.
Ειρήνη της Καλταμπελότα
Οι συνέπειες αυτής της συνθήκης σήμαιναν ότι ο Ροζέ ντε Φλορ και οι Aλμογάβαροί του της Καταλανικής Εταιρείας έπρεπε να αναζητήσουν αμοιβή αλλού. Ανέλαβαν υπηρεσία στον Αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β' Παλαιολόγο. Ένας Μπερνά ντε Ροκαφόρ, ένας Aλμογάβαρος, δεν ήθελε να επιστρέψει στον Κάρολο Β΄ τα δύο του κάστρα στην Καλαβρία μέχρι να αποζημιωθεί με αμοιβή. Αιχμαλωτίστηκε και αφέθηκε να αποβιώσει τελικά σε μια υπόγεια φυλακή του Ροβέρτου του Σοφού, διαδόχου του Καρόλου Β΄, το 1309.
Βίκτωρ Μεντβεντσούκ
Συμμετοχή στην φιλο-ρωσική σύγκρουση του 2014 στην Ουκρανία
Σε μια συνέντευξη του 2018 με το The Independent, ο Μεντβεντσούκ ισχυρίστηκε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παρεμβαίνουν στις υποθέσεις αυτού που ονόμαζαν «αδελφικά» έθνη Ουκρανία και Ρωσία. Ισχυρίστηκε ότι ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν ήθελε ειρήνη στο Ντονμπάς και ότι ο Πούτιν θα έκανε τα πάντα για να προστατεύσει τους ανατολικούς Ουκρανούς από καταπιέσεις από το «κόμμα πολέμου» της Ουκρανίας. Παραδέχθηκε ότι η Ρωσία εξόπλιζε παράνομα τις αυτονομιστικές δυνάμεις, αλλά ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ έκαναν «το ίδιο» παρέχοντας όπλα στην Ουκρανία. Σε συνέντευξη τον Αύγουστο του 2016 με το Radio Svoboda, ο Μεντβεντσούκ προέτρεψε τις ουκρανικές αρχές να «καταλήξουν σε συναίνεση» απευθείας με τη στρατιωτική ηγεσία («DPR» και «LPR»), επειδή, σύμφωνα με τον ίδιο, «δεν υπάρχει άλλος τρόπος να επιστρέψουν αυτά τα εδάφη."
Στις 19 Φεβρουαρίου 2021, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ουκρανίας συμπεριέλαβε τον Μεντβεντσούκ και τη σύζυγό του Οκσάνα Μαρτσένκο στον κατάλογο κυρώσεων της Ουκρανίας, λόγω της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας. Υποστηρίχθηκε ότι διοχέτευε χρήματα από το διυλιστήριο του με βάση τη Ρωσία στους αυτονομιστές της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ.
Οικογένεια
Η τρίτη σύζυγος του Μεντβεντσούκ, Οκσάνα Μαρτσένκο, είναι γνωστή τηλεοπτική παρουσιάστρια στην Ουκρανία.
Στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2019 στην Ουκρανία, ο αδελφός του Μεντβεντσούκ, Σέρχιι, έχασε ως Υποψήφιος με την Πλατφόρμα της Αντιπολίτευσης - Για τη Ζωή στην μονοεδρική εκλογική περιφέρεια 105 (Περιφέρεια Λουχάνσκ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί νομικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ουκρανοί βουλευτές
Αίλιος Ηρωδιανός
Βιογραφία
Πατέρας του ήταν ο επίσης γραμματικός Απολλώνιος «ο Δύσκολος». Γεννήθηκε και σπούδασε στην Αλεξάνδρεια. Απόκτησε το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη και έζησε στη Ρώμη. Υπήρξε δάσκαλος του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου, από τον οποίο έτυχε ιδιαίτερης εύνοιας.
Υπήρξε πολυμαθέστατος και πολυγραφότατος. Ονομάστηκε «τεχνικός» και «γραμματικός κατ' εξοχήν». Η προσφορά του στη γραμματική αναγνωρίζεται ως σημαντική. Ασχολήθηκε με όλα τα συγγραματικά ζητήματα και συνόψισε τις εργασίες όλων των προγενέστερών του γραμματικών.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Βιογραφία-επέκταση
Μουασόν (Ιβλίν)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μουασοναί (γαλλικά: Moissonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ίδρυμα Τζένη Καρέζη
Το Ίδρυμα Τζένη Καρέζη είναι φιλανθρωπικός μη κυβερνητικός οργανισμός με τη νομική μορφή της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας που έχει ως αποστολή τη διάδοση της ολοκληρωμένης και εξειδικευμένης ανακουφιστικής φροντίδας σε χρόνιους πάσχοντες, καρκινοπαθείς και μη. Ιδρύθηκε το 1992 στη μνήμη της Τζένης Καρέζη με πρωτοβουλία της ιατρού της και καθηγήτριας της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κυριακής Μυστακίδου και του συζύγου της Καρέζη Κώστα Καζάκου και με τη συμμετοχή συγγενών, φίλων και επώνυμων ανθρώπων της επιστήμης, των γραμμάτων και των τεχνών, για να υλοποιηθεί η επιθυμία της ηθοποιού για την ανάπτυξη της ανακουφιστικής φροντίδας στην Ελλάδα. Έκτοτε, υπηρετεί το σκοπό του μέσα από επιστημονικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις και δραστηριότητες.
Υπηρεσίες
Σε ότι αφορά στο ιατροφαρμακευτικό σκέλος των παρεμβάσεών του, το Ίδρυμα συνεργάζεται από την ίδρυσή του με τη Μονάδα Ανακουφιστικής Αγωγής του Α’ Ακτινολογικού Εργαστηρίου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών του Αρεταίειου Νοσοκομείου. Από το 2003, η Μονάδα αυτή, που σήμερα ονομάζεται «Τζένη Καρέζη», μεταφέρθηκε από το Αρεταίειο και λειτουργεί σε κατάλληλα διαμορφωμένους χώρους δύο ορόφων (εξωτερικά ιατρεία και ημερήσια νοσηλεία) στην έδρα του Ιδρύματος, στους Αμπελόκηπους. Η μονάδα στα πλαίσια της ολοκληρωμένης και εξειδικευμένης ανακουφιστικής φροντίδας παρέχει ανακούφιση των σωματικών συμπτωμάτων που προκαλούν οι χρόνιες παθήσεις καθώς και οι παρενέργειες των θεραπειών τους (πόνος, δύσπνοια, ανορεξία, καχεξία, αναιμία, άγχος, αδυναμία - κόπωση, κατάθλιψη, κλπ). Επίσης παρέχει ψυχολογική στήριξη στους ασθενείς και στους συγγενείς ή και φροντιστές τους, καθώς και ψυχολογική υποστήριξη-παρέμβαση στην οικογένεια κατά τη διάρκεια του πένθους, συμπληρωματικές θεραπείες (ρεφλεξολογία, μεσοθεραπεία, βελονισμός, TENS) και 24ωρη τηλεφωνική επικοινωνία. Οι υπηρεσίες της Μονάδας Ανακουφιστικής Φροντίδας παρέχονται εντελώς δωρεάν σε όποιον ασθενή τις έχει ανάγκη.
Αναφορά
Κατηγορία:Μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί
4-μεθυλοπυριδίνη
Παραγωγή
Επίσης, η παραγωγή της 4-μεθυλοπυριδίνης μπορεί να γίνει με διάφορες μεθόδους, που προκύπτουν από τις γενικές μεθόδους παραγωγής πυριδινών.
Με συντριμερισμό ενώσεων με τριπλό δεσμό
Με μείγμα προπινίου (CH3C≡CH), αιθινίου (HC≡CH) και υδροκυανίου (HCN), παρουσία διαλυτών ενώσεων του κοβαλτίου, όπως το κοβαλτιοκένιο [Co(C5H5)2], παράγεται μείγμα τριών (3) μεθυλοπυριδινών. Συγκεκριμένα, συμπαράγoνται 2-μεθυλοπυριδίνη, 3-μεθυλοπυριδίνη και 4-μεθυλοπυριδίνη: χωρίς-πλαίσιο|60x60εσχωρίς-πλαίσιο|70x70εσχωρίς-πλαίσιο|69x69εσ
Με επίδραση εναμίνης σε β-δικαρβονυλική ένωση
Με επίδραση αιθεναμίνης (CH2=CΗNH2) σε 3-οξοβουτανάλη [CH3COCH2CHO], που αντιδρά με τη μορφή της ταυτομερούς της 3-υδροξυβουτ-2-ενάλης [CH3C(ΟΗ)=CΗCHO], οδηγεί σε απευθείας παραγωγή 4-μεθυλοπυριδίνης: χωρίς-πλαίσιο|69x69εσ
Με επίδραση 1,3-οξαζολίου σε προπένιο και αφυδάτωση
Με επίδραση 1,3-οξαζολίου σε προπένιο (CH3CH=CH2) παράγεται αρχικά μείγμα από 2,3-διυδρο-3-μεθυλο-2-πυριδινόλη και 2,3-διυδρο-4-μεθυλο-2-πυριδινόλη, που με αφυδάτωση δίνει τελικά μείγμα από 3-μεθυλοπυριδίνη και 4-μεθυλοπυριδίνη: σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Oxazol.svg|χωρίς-πλαίσιο|48x48εσχωρίς-πλαίσιο|60x60εσχωρίς-πλαίσιο|54x54εσχωρίς-πλαίσιο|70x70εσχωρίς-πλαίσιο|69x69εσ
Χημικές ιδιότητες
Ωστόσο και πάλι, τα ηλεκτρονιόφιλα αντιδραστήρια συνήθως προτιμούν να αντιδρούν με το περισσότερο ηλεκτραρνητικό και επομένως ισχυρότερο πυρινόφιλο άτομο αζώτου της 4-μεθυλοπυριδίνης, σχηματίζοντας άλατα 4-μεθυλοπυριδινωνίου. Ο σχηματισμός του 4-μεθυλοπυριδινωνίου ενισχύει επιπλέον τη δραστικότητα της ένωσης έναντι πυρινόφιλων αντιδραστηρίων.
Εφαρμογές
Η 4-μεθυλοπυριδίνη έχει σχετικά χαμηλή τιμή, αλλά είναι ένας πρόδρομη ένωση για άλλα εμπορικά σημαντικά είδη, όπως διάφορα φαρμακευτικά προϊόντα. Η αμμωξείδωση 4-μεθυλοπυριδίνης δίνει 4-κυανοπυριδίνη, που είναι πρόδρομη ένωση σε μια ποικιλία από άλλα παράγωγα, όπως η ισονιαζίδη (που επονωμάζεται επίσης ισονικοτινική υδραζίδη), που είναι αντιφυματικό φάρμακο.
Αναφορές
Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Πυριδίνες
Ντμίτρο Τσιγκρίνσκι
Ο Ντμίτρο Ανατολίγιοβιτς Τσιγκρίνσκι (ουκρανικά: Дмитро Анатолійович Чигринський, 7 Νοεμβρίου 1986) είναι Ουκρανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και διεθνής με την Εθνική Ουκρανίας αγωνίζεται ως κεντρικός αμυντικός για τον Ιωνικό Νίκαιας και τα τελευταία χρόνια αγωνίστηκε για λογαριασμό της ΑΕΚ, και της χάρισε σχεδόν ένα πρωτάθλημα με το γκολ μέσα στο Γεώργιος Καραϊσκάκης με αντίπαλο τον Ολυμπιακό το 2018. Είναι, επίσης, πτυχιούχος σχολής καλών τεχνών.
Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του το πέρασε στη Σαχτάρ Ντονέτσκ, με την οποία αγωνίστηκε για 12 σεζόν μεταξύ 2002 και 2015. Στην ουκρανική ομάδα γνώρισε τις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας του, κερδίζοντας πρωταθλήματα, κύπελλα και σούπερ καπ, καθώς και ένα Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, αυτό της σεζόν 2008–09.
Μεταξύ 2009 και 2010 αγωνίστηκε στην Μπαρτσελόνα.
Από το 2002 έως και σήμερα έχει αγωνιστεί σχεδόν σε όλες τις κατηγορίες της Εθνικής Ομάδας της χώρας του. Από το 2006 είναι μέλος της Εθνικής Ουκρανίας των ανδρών. Το 2011 αγωνίστηκε τελευταία φορά, πραγματοποιώντας την 29η εμφάνιση με την Εθνική της χώρας του. Υπήρξε μέλος της Εθνικής Ουκρανίας που αγωνίστηκε στα τελικά του Μουντιάλ του 2006, αλλά, λόγω τραυματισμού, δεν αγωνίστηκε. Από σήμερα θα αγωνίζεται για έναν χρόνο με την φανέλα του ιωνικού.
<div class="plainlinks" style="margin-left:0.5em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Το άρθρο αυτό είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένο ή ανολοκλήρωτο. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουκρανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μεταλούργκ Ζαπορίζια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντνίπρο Ντνιπροπετρόφσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ουκρανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Συνθήκη του Ταρασκόν
Η Συνθήκη του Ταρασκόν ήταν μια συμφωνία μεταξύ του πάπα Νικολάου Δ΄, του Φίλιππου Δ΄ της Γαλλίας, του Καρόλου Β΄ της Νάπολης και του Αλφόνσου Γ΄ της Αραγονίας, που προοριζόταν να τερματίσει τη Σταυροφορία της Αραγονίας, ένα επεισόδιο στον πόλεμο του Σικελικού Εσπερινού. Η συνθήκη υπογράφηκε στο Tαρασκόν (Tarascon), στα μισά του δρόμου μεταξύ της παπικής Αβινιόν και της Αρλ, στις 19 Φεβρουαρίου 1291, έξι χρόνια αφότου ο θείος του Φιλίππου Δ΄, Κάρολος κόμης του Βαλουά, προσπάθησε να κατακτήσει την Αραγονία από τον πατέρα του Αλφόνσου Γ΄, Πέτρο Γ΄ της Αραγονίας, σε μία δράση που ονομάστηκε Σταυροφορία της Αραγονίας, επειδή εγκρίθηκε από τον προκάτοχο του Νικολάου Δ΄, πάπα Μαρτίνο Δ΄. Η πρόθεση των υπογραφόντων να βάλουν ένα τέλος στις εχθροπραξίες ήταν να αποτρέψουν την κυριαρχία των Αραγωνέζων στη Σικελία, που τότε κυβερνούσε ο αδελφός του Αλφόνσου Γ΄, Ιάκωβος Β΄.
Ο Αλφόνσος Γ΄ ήταν υποχρεωμένος από τη συνθήκη να:
Ο Αλφόνσος Γ΄ υποσχέθηκε επίσης, ότι ο αδελφός του δεν θα κρατούσε το βασίλειό του ενάντια στις επιθυμίες του παπισμού. Του συμβούλεψαν επίσης να κάνει ειρήνη με τον Σάντσο Δ΄ βασιλιά της Καστίλης.
Ο πάπας, από την πλευρά του, ακύρωσε την αποδοχή του Καρόλου κόμη του Βαλουά ως βασιλιά της Αραγονίας και αναγνώρισε τα δικαιώματα του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκας.
Όταν ο Αλφόνσος Γ΄ απεβίωσε λίγο περισσότερο από έναν μήνα μετά την υπογραφή της συνθήκης, οι ρήτρες έγιναν άκυρες και η συνθήκη δεν σήμαινε τίποτε. Ο αδελφός του Ιάκωβος Β΄, που δεν είχε υπογράψει, τώρα ένωσε στο πρόσωπό του τα στέμματα της Αραγονίας και της Σικελίας και δεν ήταν διατεθειμένος να αποχωριστεί καμία από τις δύο. Η Συνθήκη αντικαταστάθηκε από τη Συνθήκη του Aνάνι του 1295, με τη μεσολάβηση ενός ισχυρότερου πάπα από τον Νικόλαο Δ΄, Βονιφάτιου Η΄, η οποία τερμάτισε τον αγώνα, με όρους που έκαναν τους Αραγονέζους κυρίους της Σικελίας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μεσαιωνική Σικελία
Μοντρεβίλ (Ιβλίν)
Το Μοντρεβίλ (γαλλικά: Mondreville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μοντρεβιλουά (γαλλικά: Mondrevillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Φιλιππίνη Ελισάβετ της Ορλεάνης
Η Φιλιππίνη Ελισάβετ της Ορλεάνης γνωστή ως «Mademoiselle de Beaujolais» (Philippine Élisabeth Charlotte, 18 Δεκεμβρίου 1714 - 21 Μαΐου 1734) ήταν η κόρη του Φίλιππου Β΄ της Ορλεάνης(αντιβασιλιά από το 1715 έως 1723) και της συζύγου του Φραγκίσκης Μαρίας των Βουρβόνων, νόθης κόρης του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΔ΄. Πέθανε από ευλογιά στην ηλικία των δεκαεννέα ετών.
Παιδικά χρόνια
Η Φιλιππίνη Ελισάβετ Καρλόττα γεννήθηκε στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Ήταν η πέμπτη επιζήσασα κόρη των γονέων της και ήταν γνωστή ως Mademoiselle de Beaujolais στα νιάτα της. Μεγάλωσε σε ένα μοναστήρι μαζί με την μικρότερη αδελφή της, Λουίζα Νταϊάνα της Ορλεάνης. Έλαβε τα ονόματά της από τους γονείς του πατέρα της, τον Φίλιππο Α΄ δούκα της Ορλεάνης και την Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου. Είχε επτά αδέρφια:
Η πατρική της γιαγιά, η Ελισάβετ Καρλόττα του Παλατινάτου λάτρευε την εγγονή της και την επισκεπτόταν σχεδόν καθημερινά στο Βασιλικό Παλάτι στο Παρίσι.
Αρραβώνας
Από το 1715, ο πατέρας της Φιλιππίνης Ελισάβετ ήταν de facto ηγέτης της Γαλλίας ως αντιβασιλέας του ανήλικου βασιλιά Λουδοβίκου ΙΕ΄ της Γαλλίας. Το 1718 ξέσπασε ο πόλεμος μεταξύ Γαλλίας και Ισπανίας. Το 1720, ο βασιλιάς Φίλιππος Ε΄ της Ισπανίας ήθελε να κάνει ειρήνη και πρότεινε τριπλό γάμο. Η τρίχρονη κόρη του ινφάντα Μαριάννα Βικτωρία θα παντρευόταν τον δεκαπεντάχρονο Λουδοβίκο ΙΕ΄· ο γιος και κληρονόμος του, Ινφάντης Λουδοβίκος, θα παντρευόταν τη Λουίζα Ελισάβετ, αδελφή της Φιλιππίνης και η Φιλιππίνη τον Ινφάντη Κάρολο. Το 1721, η Λουίζα Ελισάβετ έφυγε για τη Μαδρίτη.
Ο μελλοντικός σύζυγος της Φιλιππίνης αναμενόταν να γίνει ηγέτης της Τοσκάνης, καθώς ο ετεροθαλής αδελφός του Λουδοβίκος ήταν ο κληρονόμος του θρόνου της Ισπανίας. Η προίκα, όπως αυτή της μεγαλύτερης αδελφής της, ανερχόταν σε 400.000 λίρες, που έδωσε ο βασιλιάς της Γαλλίας, 40.000 από τον πατέρα της και 50.000 σε κοσμήματα από τον βασιλιά της Ισπανίας. Υπήρχαν επίσης πολλά δώρα από τον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΕ΄. Ο αντιβασιλέας και ο αδερφός της, δούκας του Σαρτρ, ταξίδεψαν μαζί της μέχρι το Bourg-la-Reine, όπως είχαν κάνει με τη Λουίζα Ελισάβετ το προηγούμενο έτος. Τη συνόδευσε επίσης ο ετεροθαλής αδερφός της, Ιωάννης Φίλιππος της Ορλεάνης.
Έφτασε στο Buitrago del Lozoya, όπου συνάντησε τη βασιλική οικογένεια συμπεριλαμβανομένου του βασιλιά Φίλιππου, της βασίλισσας Ελισάβετ Φαρνέζε, της αδελφής της, του πρίγκιπα των Αστουριών και του συζύγου της, του ινφάντη Καρόλου. Η Ελισάβετ Φαρνέζε έγραψε αργότερα στον αντιβασιλέα και τη σύζυγό του: «Πιστεύω ότι δεν θα σας πειράξει να μάθετε την πρώτη συνάντησή της με το μικρό της σύζυγό της. Αγκάλιασαν και φίλησαν με αγάπη ο ένας τον άλλον. Από τότε δεν θέλουν να αφήσουν ο ένας τον άλλον. Λέει ένα σωρό όμορφα πράγματαε, έχει το μυαλό ενός αγγέλου και ο γιος μου είναι πολύ χαρούμενος, που την έχει πλάι του. Μου είπε να σας πω, ότι σας αγαπάει με όλη της την καρδιά και ότι είναι ικανοποιημένη με τον σύζυγό της». Στη Φραγκίσκη Μαρία έγραψε: «Το βρίσκω το ωραιότερο και πιο αξιαγάπητο παιδί στον κόσμο. Είναι ό,τι πιο ευχάριστο μπορεί να φανταστεί κανείς, αν τη δει με το μικρό σύζυγό της: πώς χαϊδεύουν ο ένας τον άλλο και πώς αγαπούν ο ένας τον άλλον, τα μυστικά που ανταλλάζουν και ότι δεν θέλουν να χωριστούν μήτε στιγμή».
Η σχέση με την αδελφή της, η οποία δεν ήταν ποτέ καλή, έγινε χειρότερη καθώς η μικρή Φιλιππίνη κέρδισε όλη την προσοχή του Ισπανικού βασιλείου για την ομορφιά και την ευφυΐα της, κάτι που δεν συνέβη ποτέ με τη Λουίζα Ελισάβετ. Ο αρραβώνας της με τον Κάρολο διαλύθηκε αργότερα, επομένως κλήθηκε πίσω στη Γαλλία το 1728. Η αναχώρηση της Φιλιππίνης θεωρήθηκε ως μια θλιβερή υπόθεση, σε αντίθεση με αυτή της μεγαλύτερης αδελφής της, Λουίζας Ελισάβετ, που ποτέ δεν ήταν δημοφιλής στην Αυλή.
Όταν ο πρώην αρραβωνιαστικός της έγινε ο δούκας της Πάρμας το 1731, οι ελπίδες της Φιλιππίνης και της μητέρας της αναζωπυρώθηκαν, με τη σκέψη ότι ο γάμος ήταν ακόμα δυνατός. Με την ενθάρρυνση της Δούκισσας της Ορλεάνης, ο Μαρκήσιος ντε Μπισί πήγε στον ίδιο τον Κάρολο και τον ρώτησε τι γνώμη έχει για μια πιθανή επανένωση του νεαρού ζευγαριού. Ο νέος κυρίαρχος Δούκας δήλωσε, ότι ήθελε να νυμφευτεί τη νεαρή Φιλιππίνη και είπε στον υπουργό της Πάρμας να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέτρο, που μπορεί να εξασφαλίσει το χέρι της. Ο υπουργός ήταν απρόθυμος να βοηθήσει, μέχρι που είδε ότι δεν υπήρξε εχθρότητα από την πλευρά της Ισπανίας.
Ωστόσο, η Φιλιππίνη δεν πρόλαβε να δει τον αγαπημένο της να ανέβει στον θρόνο. Πέθανε από ευλογιά στην ηλικία των δεκαεννέα. Μετά το θάνατό της, ο γάλλος συγγραφέας Matthieu Marais έγραψε στον Πρόεδρο Bouhier: «Όλοι είναι σε δάκρυα και εγώ επίσης. Ήταν μια γοητευτική πριγκίπισσα».
Η Φιλιππίνη τάφηκε στο μοναστήρι Val-de-Grâce στο Παρίσι την ημέρα που πέθανε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γαλλίας
Όλγκιτσα Μπάτιτς
Η Όλγκιτσα Μπάτιτς (Олгица Батић, γεννημένη στις 7 Δεκεμβρίου 1981) είναι Σέρβα δικηγόρος και πολιτικός. Διετέλεσε Πρόεδρος (2011-2017) του ανενεργού πλέον Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (DHSS) και ήταν μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Σερβίας (2012-2016). Το 2017, το DHSS συγχωνεύτηκε στο Κίνημα για την Αποκατάσταση του Βασιλείου της Σερβίας.
Βιογραφία
Η Μπάτιτς γεννήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1981 στο Βελιγράδι. Ο πατέρας της Βλάνταν Μπάτιτς (1949-2010) ήταν πρόεδρος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Σερβίας (DHSS). Παρακολούθησε το δημοτικό και το γυμνάσιο στο Πμπρένοβατς και το γυμνάσιο στο Βελιγράδι. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Βελιγραδίου, στο Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.
Πολιτική καριέρα
Μετά την αποφοίτησή της, εντάχθηκε στη νομική ομάδα του DHSS. Μετά τον θάνατο του πατέρα της στις 29 Δεκεμβρίου 2010, στη Γενική Συνέλευση του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος της Σερβίας, που πραγματοποιήθηκε στις 03 Σεπτέμβριου του 2011, εξελέγη πρόεδρος.
Κατά τη διάρκεια των κοινοβουλευτικών εκλογών στη Σερβία το 2012, συμμετείχε στον συνασπισμό Επιλογή για μια Καλύτερη Ζωή, με την υποστήριξη του απερχόμενου Προέδρου Μπόρις Τάντιτς. Ο Συνασπισμός έχει συγκεντρώσει 863.294 ψήφους ή ποσοστό 22,06% των ψήφων ή 67 έδρες στη Βουλή. Η Ολγκίτσα Μπάτιτς εξελέγη βουλευτής και ήταν αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του «Σερβικού Κινήματος Ανανέωσης - Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Σερβίας». Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Δικαιοσύνης, Δημόσιας Διοίκησης και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, της Επιτροπής Διοικητικών, Προϋπολογισμών, Εντολοδοτήσεων και Ασυλιών και αναπληρωτής μέλος της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων και Νομοθεσίας. Σημειωτέον ότι η Μπάτιτς έδωσε τη βουλευτική της αμοιβή για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Στις 12 Οκτωβρίου 2017, το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα της Σερβίας συγχωνεύτηκε με το Κίνημα για την Αποκατάσταση του Βασιλείου της Σερβίας. Η Μπάτιτς δήλωσε πλήρη υποστήριξη στους πρωταρχικούς στόχους του Κινήματος - τις παραδοσιακές αξίες, τη διατήρηση της οικογένειας, τον αγώνα για τους Σέρβους αγρότες και την πλήρη ένταξη της Σερβίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Νομική σταδιοδρομία
Η Ολγκίτσα Μπάτιτς είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο Μπάτιτς. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της ως δικηγόρου συμμετείχε σε μια σειρά από διώξεις, που απασχόλησαν την προσοχή του κοινού, συμπεριλαμβανομένης της εκπροσώπησης της οικογένειας ενός από τα θύματα των Φρουρών στην υπόθεση Τοπτζιντέρ. Στην αρχή της καριέρας της απέκτησε εμπειρία σε νομικά θέματα συνεργαζόμενη με τον πατέρα της, τον Δρ. Βλάνταν Μπάτιτς. Η Ολγκίτσα Μπάτιτς συμμετείχε σε μια σειρά υποθέσεων σε διαφορετικούς τομείς, από ανθρωποκτονίες, την εκπροσώπηση των μεγαλύτερων εταιρειών στη Σερβία, μέχρι την παροχή βοήθειας σε πολίτες σε διαφορετικούς τομείς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβες πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Χλωρίδα Κύθνου
μικρογραφία|Αλμυρίκια σε παραλία στη Βόρεια Κύθνο Η χλωρίδα της Κύθνου χαρακτηρίζεται από μεγάλο εύρος τύπων βλάστησης και ειδών. Λιβάδια, χαμηλοί και δενδροειδής θαμνότοποι, καθώς και θαλάσσιες εκτάσεις Ποσειδωνίας έχουν κοινή παρουσία στο νησί. Στο νησί επιπλέον εντοπίζεται το είδος Silene cythnia και υποείδος ''Fritillaria obliqua subsp. tuntasia'', η παρουσία των οποίων περιορίζεται σε μερικά νησιά του Αιγαίου.
Βλάστηση
Ένα πολύ μεγάλο ποσοστό της επιφάνειας του νησιού καλύπτεται από λιβάδια και αραιά ξυλώδη βλάστηση, με βάση το χάρτη βλάστησης και χρήσεων γης που έχει δημοσιεύσει η Γενική Διεύθυνση Δασών και Δασικού Περιβάλλοντος. Σημαντικές εκτάσεις επίσης καλύπτονται από γεωργικές καλλιέργειες, αλλά και από θαμνότοπους.