cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αιμοκάθαρση
Πρόσβαση
Στην αιμοδιύλιση, τρεις κύριες μέθοδοι χρησιμοποιούνται για να έρθει σε επαφή το αίμα με το φίλτρο: ένας ενδοφλέβιος καθετήρας, μία αρτηριοφλεβώδης επικοινωνία (fistula) και ένα συνθετικό μόσχευμα. Ο τύπος που χρησιμοποιείται έχει σχέση με τον αναμενόμενο χρόνο για την είσοδο του ασθενούς στον Τεχνητό Νεφρό και από την κατάσταση των αγγείων του. Ο ασθενής μπορεί να έχει πολλαπλή πρόσβαση επειδή η fistula και το μόσχευμα μπορεί να είναι ανώριμα και ο καθετήρας μπορεί να χρησιμοποιείται παράλληλα. Και οι τρεις μεθοδοι απαιτούν χειρουργική επέμβαση.
Καθετήρας
Ο καθετήρας, που μερικές φορές αποκαλείται CVC (Κεντρικός φλεβικός καθετήρας), Υποκλείδιος ή Σφαγιτιδικός, συνίσταται από ένα πλαστικό καθετήρα με δύο αυλούς (η ευκαιριακά δυο ανεξάρτητοι καθετήρες που μπαίνουν σε μια μεγάλη φλέβα του τραχήλου (υποκλείδιο ή σφαγίτιδα) ή στη μηριαία φλέβα, ώστε να επιτρέψει μεγάλες ροές αίματος να απαχθούν από τον ένα αυλό, να εισέλθουν στο κύκλωμα της αιμοκάθαρσης και να επιστρέψουν από τον άλλο. Ούτως ή άλλως η ποσότητα αίματος είναι πάντα μικρότερη από μια καλά λειτουργούσα fistula ή μόσχευμα.
Οι καθετήρες ευρισκονται σε δύο ποικιλλίες, σε σήρραγγα(tunnel) και μη.
Εκτός της λοίμωξης, η φλεβική στένωση είναι ένα σοβαρό πρόβλημα με τους καθετήρες. Ο καθετήρας είναι ένα ξένο σώμα και συχνά προκαλεί μια φλεγμονώδη αντίδραση στο τοίχωμα της φλέβας. Το αποτέλεσμα είναι στένωση της φλέβας συχνά στο σημείο απόφραξης. Το γρηγορότερο πρέπει να απομακρυνθεί ο καθετήρας και να γίνεται με άλλο τρόπο η πρόσβαση, γιατί η απόφραξη μπορεί να καταστεί θανάσιμη. Κυρίως καθετήρες χρησιμοποιούνται επειγόντως ειδικά στην Οξεία νεφρική ανεπάρκεια ή σε ασθενείς με ΧΝΑ που περιμένουν να ωριμάσει η fistula η το μόσχευμα. Βέβαια οι καθετήρες είναι δημοφιλείς στους ασθενείς επειδή συνδέονται στο μηχάνημα χωρίς τη χρήση βελονών και τα χέρια είναι ελεύθερα κατά τη συνεδρία.
ΑΦ fistula
thumb|Μια κερκιδο-κεφαλική fistula. Η AΦ (αρτηριοφλεβικη επικοινωνία) fistula είναι η μέθοδος εκλογής για την αιμοκάθαρση. Για να δημιουργηθεί μια φίστουλα, ένας αγγειοχειρουργός ενώνει μία αρτηρία και μια φλέβα μαζί μέσω μιας αναστόμωσης. Με αυτή τη παράκαμψη, το αίμα ρέει γρήγορα μέσω της επικοινωνίας (φίστουλα). Αυτό μπορεί να το αισθανθεί κάποιος βάζοντας το δάκτυλο σε μια ώριμη fistula. Αυτή η αίσθηση λέγεται ροίζος και παράγει ένα φύσημα ακουστόμε το στηθοσκόπιο πάνω στη φίστουλα. Οι φίστουλες δημιουργούνται συνήθως στο μη κυρίαρχο χέρι, συνήθως στο αντιβράχιο (κερκιδική αρτηρία με κεφαλική φλέβα) ή πάνω από τον αγκώνα (βραχιόνιος αρτηρία με κεφαλική φλέβα). Μια φίστουλα χρειάζεται ένα χρονικό διάστημα να ωριμάσει (περίπου δύο-τρεις μήνες). Κατά τη διάρκεια της αιμοκάθαρσης δυο βελόνες εισέρχονται στη φίστουλα, μία να τραβήξει αίμα και μία να το επιστρέψει.
Τα πλεονεκτήματα της Αρτηριο-Φλεβώδους επικοινωνίας είναι η χαμηλή επίπτωση λοιμώξεων, επειδή δεν περιλαμβάνει ξένα υλικά, επιτρέπει λόγω της κατασκευής της υψηλές ροές (που μεταφράζεται σε πιο δραστική αιμοκάθαρση) και μια χαμηλή συχνότητα θρόμβωσης.
Οι επιπλοκές είναι λίγες, αλλά αν η φίστουλα έχει υψηλή ροή και το αγγειακό δίκτυο που υποστηρίζει το υπόλοιπο χέρι είναι φτωχό, μπορεί να συμβεί το λεγόμενο σύνδρομο της υποκλοπής όπου το αίμα που εισέρχεται στο άκρο τραβιέται προς τη φιστουλα και επιστρέφει στη γενική κυκλοφορία χωρίς να αιματώσει το υπόλοιπο χέρι. Αυτό προκαλεί παγωμένο άκρο, επώδυνες κράμπες και αν είναι σοβαρή, ιστική ισχαιμία. Μια μακροπρόσθεσμη επιπλοκή είναι η εξέλιξη ανευρύσματος, μια διάταση του τοιχώματος της φλέβας που εξασθενεί από την επαναλαμβανόμενη εισαγωγή των βελονών. Για να μειωθεί ο κίνδυνος ανευρύσματος πρέπει να γίνεται κυκλική εναλλαγή θέσεων της παρακέντησης η χρήση της μεθόδου της "κουμπότρυπας" (σταθερό σημείο). Τα ανεύρυσματα μπορεί να χρειαστούν χειρουργική διόρθωση και μπορεί να βραχύνουν το λειτουργικό χρόνο ζωής της φίστουλας.
AΦ μόσχευμα
thumb|300px|Ενα αρτηριοφλεβικό μόσχευμα. Τα AV-ΑΦ (arteriovenous-αρτηριοφλεβικά) μοσχεύματα είναι σαν φίστουλες από πολλές απόψεις, εκτός ότι ένα τεχνητό αγγείο ενώνει μία αρτηρία και μία φλέβα. Το μόσχευμα συνήθως είναι συνθετικό υλικό, συχνά πολυτετραφθοριοαιθυλένιο (PTFE), αλλά μερικές φορές χρησιμοποιείται και μία αποστειρωμένη φλέβα ζώου. Το μόσχευμα χρησιμοποιείται όταν τα φυσικά αγγεία του ασθενούς δεν επιτρέπουν μία φίστουλα. Ωριμάζουν γρηγορότερα από τη φίστουλα και μπορεί να είναι έτοιμα μερικές εβδομάδες μετά το σχηματισμό η ακόμα συντομότερα. Όμως έχουν υψηλό κίνδυνο για στένωση που μπορεί να οδηγήσει σε πήγμα και θρόμβωση. Σαν ξένα σώματα μπορεί να μολυνθούν ευκολότερα. Τέλος μπορεί να τοποθετηθούν σε περισσότερες θέσεις, επειδή έχουν μεγάλο μήκος, όπως στον μηρό ή στον τράχηλο.
Fistula πρώτη επιλογή
Οι ΑΦ φίστουλες είναι μία έξυπνη και μακράς χρήσης πρόσβαση από τους καθετήρες και τα μοσχεύματα. Επίσης οι ασθενείς έχουν μεγαλύτερη επιβίωση και έχουν λιγότερες επιπλοκές. Είναι σε εξέλιξη έρευνα για μηχανοβιολογικά αγγεία αίματος από αυξητικά κύτταρα που παράγουν κολλαγόνο και άλλες πρωτεΐνες και να δημιουργηθούν έτσι φίστουλες.
Τύποι
Υπάρχουν τρεις τύποι αιμοκάθαρσης: συμβατική αιμοδιύλιση, καθημερινή και νυκτερινή αιμοδιύλιση.
Συμβατική αιμοκάθαρση
Η χρόνια αιμοκάθαρση γίνεται τρεις φορές την εβδομάδα, για περίπου 3-4 ώρες κάθε φορά, όπου το αίμα του ασθενούς τραβιέται μέσω ενός συνδετικού με μια συχνότητα 200-400 ml/λεπτό. Ο συνδετικός σωλήνας σε μια 14,15,16g βελόνα που εισέρχεται στη φίστουλα ή στο μόσχευμα ή συνδέεται στη μια πόρτα του καθετήρα χωρίς βελόνα. Το αίμα τότε αντλείται προς το φίλτρο και αφού καθαρισθεί επιστέφει μέσω ενός άλλου συνδετικού σωλήνα στη δεύτερη βελόνα ή πόρτα. Κατά τη διαδικασία η πίεση του ασθενούς παρακολουθείται και αν πέσει η παρουσιάσει κάποιο άλλο σύμπτωμα χαμηλού όγκου όπως ναυτία, ο νοσηλευτής πρέπει να χορηγήσει επιπλέον υγρά ή φάρμακα από το μηχάνημα.
Καθημερινή αιμοκάθαρση
Η καθημερινή αιμοδιύλιση χρησιμοποιείται από εκείνους τους ασθενείς που κάνουν αιμοκάθαρση στο σπίτι τους. Είναι λιγότερο στρεσογόνος αλλά απαιτεί πιο συχνές προσπελάσεις των αγγείων. Είναι απλή με καθετήρα αλλά πιο προβληματική με φίστουλες ή μοσχεύματα. Γίνεται δύο ώρες κάθε μέρα, έξι μέρες τη βδομάδα.
Νυκτερινή αιμοκάθαρση
Η διαδικασία της νυκτερινής αιμοδιύλισης είναι παρόμοια με τη συμβατική εκτός του ότι γίνεται έξι νύχτες τη βδομάδα και 6-10 ώρες τη φορά όταν ο ασθενής κοιμάται.
Σύστημα ύδατος
thumb|Δοχεία διαλυμάτων σε μονάδα αιμοκάθαρσης Το καθαρό και απιονισμένο ύδωρ είναι απόλυτα κρίσιμο για την αιμοκάθαρση, που θα κατευθυνθεί μέσω της κεντρικής παροχής στο μηχάνημα όπου θα αναμιχθεί με το διάλυμα της αιμοκάθαρσης. Επειδή οι κατεστραμμένοι νεφροί δεν μπορούν να αποβάλλουν ιόντα (αλουμίνιο, χλωραμίνη, φθοριούχα, χαλκό και ψευδάργυρο) που έχουν εισαχθεί από το νερό, που μαζί με μικροβιακά υπολείμματα ή ενδοτοξίνες μπορεί να προκαλέσουν διάφορα συμπτώματα, ακόμη και θάνατο.
Ακόμη και αυτός ο βαθμός κάθαρσης του νερού μπορεί να είναι ανεπαρκής, για αυτό είναι απαραίτητο επιπλέον φιλτράρισμα στο μηχάνημα.
Φίλτρο
Το φίλτρο της αιμοκάθαρσης είναι μία συσκευή που διηθεί το αίμα. Σχεδόν όλα τα φίλτρα σήμερα είναι φτιαγμένα από κοίλες τριχοειδείς ίνες σε κυλινδρική δέσμη και είναι τοποθετημένες σε πλαστικό κύλινδρο με τέσσερα ανοίγματα. Ένα άνοιγμα, η πόρτα αίματος σε κάθε άκρο του κυλίνδρου επικοινωνεί με το τέλος της κυλινδρικής δέσμης και αυτό είναι ο " χώρος αίματος" του φίλτρου. Δύο άλλες πόρτες είναι ανοιγμένες στις πλευρές του κυλίνδρου και επικοινωνούν με το χώρο γύρω από τις ίνες, το "χώρο του διαλύματος". Το αίμα αντλείται μέσα από τις πόρτες του αίματος διαμέσου της δέσμης των πολύ λεπτών ινών, σαν σωλήνες, και το διάλυμα αντλείται από τον άλλο χώρο γύρω από το φίλτρο. Η διαφορά πίεσης είναι απαραίτητη για τη μετακίνηση υγρών από το αίμα στο χώρο του διαλύματος.
Μεμβράνες
Οι μεμβράνες των φίλτρων διαθέτουν διάφορα μεγέθη πόρων. Αυτές με μικρούς πόρους λέγονται "low-flux" και αυτές με τους μεγαλύτερους, "high-flux". Μερικά μεγάλα μόρια όπως η βητα-2 μικροσφαιρίνη, δεν μετακινούνται από όλα τα φίλτρα "low-flux".
Οι μεμβράνες των φίλτρων κατασκευάζονται πρωταρχικά από κυτταρίνη. Η επιφάνεια κάποιων μεμβρανών δεν είναι πολύ βιοσυμβατή και για αυτό έγιναν χημικές μεταβολές ή αναμίξεις υλικών.
Μια άλλη ομάδα μεμβρανών είναι φτιαγμένη από συνθετικά υλικά με τη χρήση πολυμερών όπως πολυσουλφόνη, πολυαμίδη και πολυακριλονιτρίλη κ.ά Αυτές οι συνθετικές μεμβράνες προκαλούν μικρότερη ενεργοποίηση του συμπληρώματος του αίματος σε σχέση με τη κυτταρίνη και οι περισσότερες είναι high-flux. Η νανοτεχνολογία χρησιμοποιείται στις high-flux μεμβράνες για να δημιουργηθεί ένας ενιαίος τύπος πόρων με στόχο να περνάνε μεγάλα μόρια όπως η βητα-2 μικροσφαιρίνη και οι ουραιμικές τοξίνες(MΒ 11600 daltons) χωρίς όμως να διαπερνά η αλβουμίνη (MΒ ~66400 daltons).
Μεμβράνη υψηλής ροής και εξέλιξη
Όταν χρησιμοποιείται μια μεμβράνη high flux ο ασθενής βελτιώνεται και παρατηρείται αύξηση της επιβίωσης σε αυτούς με χαμηλή λευκωματίνη η διαβητικούς.
Flux μεμβράνης και αμυλοείδωση από βήτα-2-μικρο σφαιρίνη
Η High-flux αιμοδιύλιση και η συνεχής αιμοδιαδιήθηση(on-line hemodiafiltration) έχουν πλεονεκτήματα με μείωση των επιπλοκών από βήτα-2-μικρο σφαιρίνη η οποία λόγω του ΜΒ της δεν καθαίρεται από όλα τα low flux φίλτρα. Λόγω αυτής της επίδρασης μετά από 5-7 τουλάχιστον χρόνια αιμοκάθαρσης οι ασθενείς μπορούν να παρουσιάσουν σύνδρομο καρπιαίου σωλήνος, κύστεις στα οστά και εναπόθεση αμυλοειδούς σε συνδέσμους και άλλους ιστούς με σοβαρές επιπλοκές όπως σπονδυλαρθροπάθεια και προβλήματα από τον ώμο.
Μέγεθος φίλτρου και αποδοτικότητα
Τα φίλτρα είναι διαφόρων μεγεθών. Ένα μεγάλο φίλτρο με μεγάλη επιφάνεια μπορεί να αποβάλλει περισσότερες διαλυτές ουσίες, ειδικά με υψηλή ροή αίματος. Επίσης η δραστικότητα του φίλτρου εξαρτάται από τη σταθερά διαπερατότητας της μεμβράνης. Τα περισσότερα φίλτρα έχουν επιφάνειες από 0,8-2,2 m2 και ροές από 500-1500 ml/λεπτό και έτσι επιτυγχάνεται η μέγιστη κάθαρση, με υψηλές ροές αίματος και διαλύματος.
Επαναχρησιμοποίηση των φίλτρων
Το φίλτρο πετιέται μετά τη συνεδρία -- μπορεί όμως και να επαναχρησιμοποιηθεί. Η επανάχρησή του, αφού καθαριστεί και αποστειρωθεί, έχει οικονομικά πλεονεκτήματα, αλλά η μέθοδος αυτή δεν εφαρμόζεται στην Ελλάδα.
Νοσηλευτική φροντίδα του αιμοκαθαιρόμενου
αγγειακή πρόσβαση: εκτίμηση της φίστουλας /μοσχεύματος και του χεριού πριν και μετά τη την αιμοκάθαρση, εκτίμηση της βατότητας, της θέσης του καθετήρα και εκπαίδευση του ασθενούς για καθαρισμό της περιοχής και αποφυγή των λοιμώξεων και της θρόμβωσης.
επάρκεια αιμοκάθαρσης: εκτίμηση των συμπτωμάτων και σημείων του ασθενούς για ανεπαρκή κάθαρση.
θεραπεία και επιπλοκές αιμοκάθαρσης : αξιολόγηση εργαστηριακών εξετάσεων κάθε μήνα και εκπαίδευση αν υπάρχει χάσμα γνώσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεφρολογία Κατηγορία:Τοξικολογικές θεραπείες Κατηγορία:Μέθοδοι διαχωρισμού μιγμάτων
Μουσείο Εγκληματολογίας (ΕΚΠΑ)
μικρογραφία|Ιωάννης Γεωργιάδης ιδρυτής Μουσείου Εγκληματολογίας ΕΚΠΑ Το Μουσείο Εγκληματολογίας (ΕΚΠΑ) είναι ένας πανεπιστημιακός χώρος εκθεμάτων που ανήκει στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Στο μουσείο καταγράφεται η ιστορία του εγκλήματος στον ελληνικό χώρο κατά τον 19ο και τον 20ο αιώνα. Το κοινό στο οποίο κατά βάση απευθύνεται το μουσείο είναι φοιτητές σχετικές με την σχολή της Ιατρικής, προκειμένου να λάβουν πληροφορίες.
Ιστορία
Το Μουσείο Εγκληματολογίας ιδρύθηκε το 1932 σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 5343/1932 (ΦΕΚ 86/Α΄), άρθρο 297 «Περί Οργανισμού του Πανεπιστημίου Αθηνών».
Ιδρυτής του, ήταν ο Καθηγητής Ιατροδικαστικής Ιωάννης Γεωργιάδης (1874-1960), ο οποίος είχε στην κατοχή του ποικίλα αντικείμενα με τα οποία διαπράχθηκαν εγκλήματα. Έπειτα το έργο του ανέλαβαν διάδοχοι με τη βοήθεια της Αστυνομίας και του Ελληνικού Στρατού οι οποίοι εμπλούτισαν το μουσείο, με αρκετό υλικό. Πριν το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο το Μουσείο στεγάστηκε σε ένα δωμάτιο στην οδό Σωκράτους, πλησίον της Ομόνοιας. Αργότερα, μεταφέρθηκε στο κτήριο στην οδό Ακαδημίας και Μασσαλίας, όπου σήμερα στεγάζεται το εντευκτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών «Κωστής Παλαμάς» και στο οποίο παρέμεινε για περίπου μισό αιώνα. Το 1974 το Εργαστήριο Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας μεταφέρθηκε στο κτήριο του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας στην περιοχή Γουδή και μαζί του μεταφέρθηκε και το Μουσείο σε συγκεκριμένο χώρο φύλαξης των εκθεμάτων. Το 1977 ο τότε διευθυντής του Εργαστηρίου Ιατροδικαστικής και Τοξικολογίας Αντώνιος Κουτσελίνης, ανέλαβε προσωπικά τη διαφύλαξη, επανέκθεση και διεύρυνση της εγκληματολογικής συλλογής. Το 1992, το Εγκληματολογικό Μουσείο επαναλειτούργησε στον πρώτο όροφο του Εργαστηρίου, ύστερα από την κατασκευή προσθήκης στο ήδη υπάρχον κτήριο.
Προσβασιμότητα
Το μουσείο ιδρύθηκε και συντηρείται για εκπαιδευτικούς σκοπούς τόσο των φοιτητών του τμήματος ιατρικής του ΕΚΠΑ όσο και άλλων επιστημονικών κλάδων που δραστηριοποιούνται στην Ιατρική και το Έγκλημα.
Συνεπώς, η πρόσβαση στο κοινό, λόγω της φύσης των εκθεμάτων, είναι εφικτή μόνο μετά από συνεννόηση με την διεύθυνση του μουσείου.
Στους σκοπούς του μουσείου, συμπεριλαμβάνεται η καταγραφή της ιστορίας του εγκλήματος στην Ελλάδα καθώς και η κάλυψη των ερευνητικών εργασιών των φοιτητών μέσα από τα εκθέματα, τις συλλογές και τα αρχεία.
Εκθέματα
Στο Μουσείο Εγκληματολογίας διακρίνονται συλλογές Εγκληματολογικού, Ιατροδικαστικού, Τοξικολογικού και Γενικότερου ενδιαφέροντος.
Συλλογή Ανθρώπινων Υπολειμμάτων
Στο κομμάτι αυτό της συλλογής εντάσσονται τόσο ανθρώπινα υπολείμματα, όσο και αντικείμενα που σχετίζονται με τον άνθρωπο γενικότερα. Συγκεκριμένα στο Μουσείο μπορεί κάποιος να δει:
Κεφάλια ληστάρχων
Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα με αρχές του 20ου η ληστοκρατία ήταν ένα αρκετά συχνό φαινόμενο στην Ελλάδα. Οι ληστές επικηρύσσονταν και σκοτώνονταν δια τουφεκισμού. Προκειμένου να ταυτοποιηθούν τους έκοβαν τα κεφάλια και τα έστελναν στο εργαστήριο Ιατροδικαστικής στην Αθήνα. Κατά αυτόν τον τρόπο έφτασαν να εκτίθενται σήμερα στο Μουσείο. Στη συλλογή "φιλοξενούνται" τα κεφάλια των:
Μουμιοποιημένος σκελετός
Ο σκελετός είχε εντοπιστεί στη σπηλιά του Νταβέλη κατά τη δεκαετία του 1950. Βάση εξετάσεων που έγιναν διαπιστώθηκε πως πρόκειται για νεαρό άνδρα (περίπου 25 με 30 χρονών).
Έμβρυα και νεογνά
Στην συλλογή του Μουσείο μπορεί να συναντήσει κάποιος έμβρυα και νεογνά είτε διατηρημένα σε φορμόλη είτε μουμιοποιημένα. Πρόκειται για περιπτώσεις τερατογενέσεων και εμβρύων με συγγενείς ανωμαλίες(οι συγγενείς ανωμαλίες είναι συνήθως προβλήματα που δημιουργούνται από την καρδιά ,τον εγκέφαλο,από όγκους στην κοιλιακή χώρα, από τρισωμίες όπου εκδηλώνεται το σύνδρομο Down, από σπάνια γενετικά σύνδρομα,από τα νεφρά,από τα κάτω άκρα,από δερματολογικά προβλήματα,από την σπονδυλική στήλη και από το πρόσωπο).Έμβρυα αμβλώσεων (σε διάφορα στάδια της εγκυμοσύνης)ή περιπτώσεις εγκατάλειψης νεογνών,τα γνωστά Παιδία της σοφίτας.
Χαρακτηριστική περίπτωση τερατογένεσης αποτελεί το μωρό με τα δύο κεφάλια,έκθεμα που συνοδεύεται και από μία ακτινογραφία του μωρού.Μια ακόμα μοναδική περίπτωση είναι το κεφάλι μωρού,του οποίου ο θάνατος οφείλεται σε εγκληματική ενέργεια.
Ανθρώπινα μέλη
Μεταξύ αυτών βρίσκονται:
Κέρινα ομοιώματα ανθρώπων & οργάνων
Κομμάτι της συλλογής αποτελούν και τα κέρινα ομοιώματα.Τα ομοιώματα αυτά αναπαριστούν την αντίδραση του ανθρώπινου οργανισμού σε ασθένειες και στα συμπτώματα αυτών(έμφραγμα του μυοκαρδίου,θλαστικό τραύμα,σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα).Επίσης αναπαρίστανται τραύματα που έχουν προέλθει από διάφορες εγκληματικές ενέργειες(πυροβολισμός ή πυροβολισμός εξ'επαφής,τραύματα από κυνηγετικό όπλο,ασφυξία,πτώση από ύψος).Σκοπός κατασκευής τους ήταν τόσο να μελετηθεί η εκάστοτε περίπτωση ξεχωριστά(πως αντιδρά ο οργανισμός) όσο και και εκπαιδευτικούς λόγους(ποια εικόνα εμφανίζει η καθεμία από τις παραπάνω περιπτώσεις).
Ανθρώπινα αντικείμενα
Στη συγκεκριμένη κατηγορία τα περισσότερα εκθέματα είναι παπούτσια. Ο λόγος που υπάρχουν στο συγκεκριμένο Μουσείο είναι γιατί αποτελούν πειστήρια εγκλημάτων.
Τρόποι πρόσκτησης
Ως δημιουργός της συλλογής του μουσείου εγκληματολογίας, ο Ιωάννης Γεωργιάδης ήταν αυτός που ξεκίνησε το όλο εγχείρημα συλλέγοντας σταδιακά τα «αντικείμενα» της συλλογής. Η πρόσκτηση επομένως των εκθεμάτων έγινε από τον ίδιο, έχοντας βέβαια και τη βοήθεια άλλων ανθρώπων, οι οποίοι συνέβαλαν σε αυτή τη προσπάθεια.
Πιο συγκεκριμένα από το 1912, πριν ακόμα από την ίδρυση του μουσείου, ξεκίνησε να συλλέγει στοιχεία. Αυτά θεωρήθηκαν από τον ίδιο σημαντικά και ενδιαφέροντα, έτσι ώστε να διατηρηθούν και μετέπειτα να τοποθετηθούν στην έκθεση που θα έστηνε για την δημιουργία του Εγκληματολογικού Μουσείου. Έτσι λοιπόν, ο Ιωάννης Γεωργιάδης ως ιατροδικαστής αλλά και καθηγητής ιατροδικαστικής, είχε αυτή τη δυνατότητα να συλλέγει σταδιακά τα εκθέματα της συλλογής του.
Ένας άλλος τρόπος πρόσκτησης ήταν με τη βοήθεια της αστυνομίας. Λόγω του ότι στην Ελλάδα στα τέλη 19ου και αρχές 20ου αιώνα υπήρχε μεγάλο ποσοστό ληστειών, η αστυνομία αναγκαζόταν να αναλάβει δραστικά μέτρα για την επίλυση αυτού του προβλήματος. Έτσι οι ληστές οδηγούνταν στην θανάτωσή τους δια του τουφεκισμού, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να παραμορφώσει τα κρανία τους. Για το λόγο αυτό η αστυνομία τους αποκεφάλιζε και μετέπειτα έστελνε τα κεφάλια των ληστών στο εγκληματολογικό προκειμένου να γίνει η ταυτοποίησή τους, αλλά και για να υπάρξουν με αυτό το τρόπο απτές αποδείξεις ότι σκότωσαν τους επικηρυγμένους ληστές. Εν συνεχεία, μερικά από τα κεφάλια αυτά, τα οποία θεωρήθηκαν σημαντικά από τον Ιωάννη Γεωργιάδη, τα ανέλαβε ο ιατροδικαστής Κωνσταντέλος ώστε να κάνει τις απαραίτητες διαδικασίες για να μπορέσουν να διατηρηθούν καθ΄ όλη τη διάρκεια παραμονής τους στην έκθεση του Εγκληματολογικού Μουσείου. Χάρη στην εξαιρετική δουλειά του ιατροδικαστή Κωνσταντέλου τα κεφάλια αυτά έχουν διατηρηθεί για πάνω από 100 χρόνια.
Επιπρόσθετα υπάρχει ένα κομμάτι της συλλογής του Μουσείου και πιο συγκεκριμένα η συλλογή πλαστών χαρτονομισμάτων, τα οποία παραχωρήθηκαν στο Μουσείο από  την Τράπεζα της Ελλάδος, αντιπροσωπεύοντας το έγκλημα της πλαστογραφίας.
Τέλος ένας ακόμη τρόπος πρόσκτησης υλικού για τα εκθέματα του Μουσείου ήταν τα πειστήρια εγκληματικών πράξεων. Τέτοια είναι η συλλογή από σφαίρες που έχουν αφαιρεθεί από διάφορα θύματα και οι οποίες βοήθησαν στον εντοπισμό του εγκληματία και στη ταυτοποίηση της σφαίρας με το όπλο του εγκλήματος.
Συντήρηση
Όσον αφορά τη συντήρηση των εκθεμάτων, η διαδικασία ξεκινάει από την μεταφορά στο χώρο του Μουσείου, όπου τα εκθέματα (στην συγκεκριμένη περίπτωση ανθρώπινα μέλη) αποθηκεύονται σε ντενεκέδες με πετρέλαιο και χονδρό αλάτι, μέχρι το πέρασμα μερικών μηνών όπου τοποθετούνται σε γυάλινα βάζα με συντηρητικό υλικό που αποτελείται από φαινόλη, οινόπνευμα και ίχνη φορμόλης. Επιπλέον, οστά και κρανία ανθρώπων έχουν υποστεί την τεχνική της μουμιοποίησης είτε τεχνητής είτε φυσικής. Άλλα εκθέματα που έχουν περάσει από τη διαδικασία της συντήρησης είναι τα όπλα (κυρίως τα μαχαίρια). Ωστόσο, τα κέρινα ομοιώματα που διαθέτει το Μουσείο δεν έχουν συντηρηθεί ακόμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα
Σονάτα για πιάνο No. 14 (Μότσαρτ)
Η Σονάτα για πιάνο No. 14, σε Ντο ελάσσονα, K. 457 είναι μία σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, η οποία γράφτηκε το 1784, με συγκεκριμένη ημερομηνία ολοκλήρωσης στις 14 Οκτωβρίου του 1784, βάσει των προσωπικών αρχείων του ίδιου του συνθέτη. Το έργο κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 1785, μαζί με τη Fantasia σε Ντο ελάσσονα, από τον εκδοτικό οίκο Artaria, o οποίος ήταν κι ο οίκος που συχνότερα εξέδιδε έργα του. Πρόκειται επίσης για τη δεύτερη και τελευταία σονάτα του γραμμένη σε ελάσσονα κλίμακα (η άλλη είναι η K. 310 / 300d).
Το εμπρός φύλλο της σονάτας είχε αφιέρωση στην Τερέσα φον Τράτνερ, η οποία ήταν μαθήτρια του συνθέτη. Η ολοκλήρωση του έργου κράτησε περίπου 10 χρόνια. Το έργο έχει τρία μέρη: I. Molto allegro, 4/4, II. Adagio, 4/4, σε Σι ύφεση μείζονα και III. Allegro assai, 3/4. Μία μέση διάρκεια της σονάτας διαρκεί περίπου 18 λεπτά.
Παραπομπές
<References/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
14 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ντο ελάσσονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1784 Κατηγορία:Μουσική με αφιέρωση
Μεχιστέ Καντινεφέντι
Η Ατιγιέ Μεχιστέ Καντινεφέντι (Οθ. Τούρκικα:ميهيستي معام) (Τούρκικα: Atiye Mehisti Kadinefendi, 27 Ιανουαρίου 1896 - 1964) ήταν η τέταρτη σύζυγος του τελευταίου Χαλίφη του Ισλάμ Αμπντούλ Μετζίτ Β΄ και πρώην διαδόχου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Η Μεχιστέ Καντινεφέντι γεννήθηκε στις 27 Ιανουαρίου 1896 στο αρχοντικό Γιονγκαλίκ στο Ανταπαζαρί της Κωνσταντινούπολης, και ήταν κόρη του Χατζιμάφ Μπέη Ακάλσμπα και της συζύγου του Σαφιγιέ Χανίμ. Το πραγματικό της όνομα ήταν Ατιγιέ Ακάλσμπα. Είχε δυο αδελφούς, τον Καμίλ Μπέη και τον Φεβζί Μπέη, και τρεις αδελφές, την Ζαχιντέ Χανίμ, την Αϊσέ Μιχριντίλ Χανίμ και την Μιχριβεφά Χανίμ. Ήταν ψηλή, με ανοιχτά καστανά μαλλιά και μπλε μάτια.
Παντρεύτηκε τον Αμπντούλ Μετζίτ Β΄ στις 16 Απριλίου 1912 στο Παλάτι Μπαλαρμπασί. Στις 26 Ιανουαρίου 1914, γέννησε το μοναδικό της παιδί, μια κόρη, την Χατιτζέ Χαϊριγιέ Αϊσέ Ντουρουσεχβάρ Σουλτάν. Το 1924, έφυγε στην εξορία μαζί με τα άλλα μέλη της οικογένειας. Πρώτα πήγαν στην Ελβετία και στη συνέχεια στη Γαλλία, όπου εγκαταστάθηκαν στο Παρίσι.
Κατά τη διάρκεια της εξορίας, η κόρη της, Ντουρουσεχβάρ παντρεύτηκε τον πρίγκιπα Αζάμ Τζαχ, τον μεγαλύτερο γιο του Οσμάν Αλί Χαν, Ασάφ Τζαχ Ζ΄ του Νίζαμ του Χαϊντεραμπάντ στη Νίκαια, στις 12 Νοεμβρίου 1931, και πήγε να ζήσει στη Βρετανική Ινδία. Μετά το θάνατο του Αμπντούλ Μετζίτ Β΄ το 1944, η Μεχιστέ εγκαταστάθηκε στο Μίντλσεξ του Λονδίνου.
Η Μεχιστέ Καντινεφέντι πέθανε το 1964 από από το εγκεφαλικό επεισόδιο στο Μίντλσεξ σε ηλικία 67 ή 68 ετών. Είναι θαμμένη στο Κοιμητήριο Μπρούκγουντ του Λονδίνου. Μετά το θάνατο της Ντουρουσεχβάρ το 2006, θάφτηκε δίπλα της.
Πηγές
Κατηγορία:Γυναίκες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία
Αγία Αγνή εκτός των Τειχών
Ιστορικά στοιχεία
thumb|200px|Το εσωτερικό του ναού όπως φαίνεται από το γυναικωνίτη. Η Αγία Αγνή ήταν στα πρώτα χρόνια της εφηβείας της όταν ο Αυτοκράτορας Διοκλητιανός, εξοργισμένος επειδή εκείνη απέρριψε το φλερτ ενός νεαρού αυλικού, διέταξε να την εκθέσουν γυμνή και να τη σύρουν σε ένα πορνείο, καθώς απαγορευόταν να θανατώνονται παρθένες. Από θαύμα όμως, τα μαλλιά της μάκρυναν καλύπτοντας όλο της το σώμα και διαφυλάσσοντας την τιμή της. Ειπώθηκε επίσης πως όποιος προσπάθησε να τη βιάσει τυφλώθηκε. Τότε βασανίστηκε και θανατώθηκε.
Η σημερινή εκκλησία, όπως χτίστηκε από τον Πάπα Ονόριο Α' στα μέσα του 7ου αιώνα, στέκεται πάνω από μια κατακόμβη του 4ου αιώνα, ένα από τα σημαντικότερα ταφικά συγκροτήματα στη Ρώμη. Αυτό αποτελείται από διαδρόμους δέκα χιλιομέτρων, μόνο δύο από τα οποία είναι προσβάσιμα. Εκεί υπάρχει και η κρύπτη όπου ενταφιάστηκε η δεκατριάχρονη μάρτυρας το 304 μ.Χ. Εκεί αρχικά δημιουργήθηκε ένας τόπος συγκεντρώσεων, ίσως για να μαζεύεται η οικογένειά της ώστε να τιμήσει την επέτειο του θανάτου της. Ωστόσο όλο και περισσότεροι άνθρωποι παρευρίσκονταν, οπότε και το σημείο αυτό έγινε μέρος προσκυνήματος.
Το 340, η Κωνσταντία, κόρη του Μεγάλου Κωνσταντίνου, προσευχήθηκε εκεί γιατί μαινόταν επιδημία λέπρας. Μετά από αυτό μεγάλωσε τον υπόγειο χώρο και έχτισε ένα μεγάλο ιδιωτικό Μαυσωλείο, γνωστό ως Μαυσωλείο της Αγίας Κοστάντσα, ενώ πλάι του χτίστηκε η εκκλησία αφιερωμένη στην Αγία Αγνή.
Περιγραφή
left|thumb|150px|Ψηφιδωτό της Αγίας Αγνής όπου και απεικονίζεται ανάμεσα σε δύο Πάπες. Το πάτωμα του ναού βρίσκεται στο επίπεδο που βρίσκονται οι κατακόμβες, ενώ ο δρόμος είναι στο ύψος του δεύτερου ορόφου της. Διαθέτει επίσης ψηλά και γυναικωνίτη. Το σχήμα και μεγάλο μέρος της δομής της βασιλικής του 4ου αιώνα παραμένουν αναλλοίωτα. Στην κόγχη σώζονται ψηφιδωτά του 7ου αιώνα, όπου και η αγία απεικονίζεται ενδεδυμένη με χρυσό πετραχήλι και μοβ φόρεμα, στα πρότυπα αυτοκράτειρας. Με τη μορφή αυτή πιστεύεται πως εμφανίστηκε οκτώ μέρες μετά το θάνατό της, κρατώντας ένα λευκό αμνό.
Παραδόσεις
Τη μέρα οπότε και τιμάται η αγία, στις 21 Ιανουαρίου, ο Πάπας ευλογεί δύο αρνάκια, κατά τη διάρκεια εορταστικής Θείας Λειτουργίας την οποία τελεί ο ίδιος. Το μαλλί τους αποτελεί κατόπιν την πρώτη ύλη για ένα ένδυμα, γνωστό ως πάλιουμ. Αυτό κατόπιν ο Πάπας αποστέλλει στους αρχιεπισκόπους τη μέρα της αναγόρευσής τους συμβολίζοντας την ενότητά τους με τον παπισμό.
Ένας ακόμη θρύλος που σχίζεται με το ναό, είναι πως κάθε νεοεκλεχθείς δήμαρχος της Ρώμης, έρχεται εδώ να προσευχηθεί μυστικά την τρίτη νύχτα μετά την εκλογή του.
Εικόνες
Κάντε κλικ στις παρακάτω εικόνες για μεγέθυνση:
Παραπομπές σε πηγές
Αγνή εκτός των Τειχών
Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Η Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ (αγγλικά: West Ham United) είναι αγγλική επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα το Ολυμπιακό Στάδιο Λονδίνου, στην περιοχή του Στράτφορντ του δήμου Νιούχαμ στο Ανατολικό Λονδίνο. Την παρούσα σεζόν αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ.
Η Γουέστ Χαμ δημιουργήθηκε το 1895 με το όνομα Τέιμς Άιενγουερκς ΦΚ (Thames Ironworks F.C. ή Σιδηρουργείο του Τάμεση) και επανιδρύθηκε σαν Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ το 1900. Το 1904 ο σύλλογος μετέφερε την έδρα του στο Μπόλιν Γκράουντ, όπου βρίσκονταν μέχρι το 2016. Η ομάδα αγωνίστηκε στα ημιεπαγγελματικά πρωταθλήματα των Σάδερν Λιγκ και Γουέστερν Λιγκ, πριν περάσει στην επαγγελματική Φούτμπολ Λιγκ το 1919 για να φτάσει στην Α' Εθνική τη σεζόν 1923-24. Το 1923 έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας που διεξήχθη για πρώτη φορά στο στάδιο Γουέμπλεϊ. Αντίπαλος της ήταν η Μπόλτον Γουόντερερς.
Το 1940 η Γουέστ Χαμ κατέκτησε το πρώτο "Φούτμπολ Λιγκ Γουόρ Καπ", τη διοργάνωση που αντικατέστησε το Κύπελλο Αγγλίας από το 1939 ως το 1945 λόγω του πολέμου. Έχει επίσης κατακτήσει το Κύπελλο Αγγλίας τρεις φορές, το 1964, το 1975 και το 1980 και ήταν φιναλίστ το 1923 και το 2006. Το 1965 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων και ήταν φιναλίστ στην ίδια διοργάνωση το 1976. Το 1999 κατέκτησε το Κύπελλο Ιντερτότο ενώ το 2023 κατέκτησε το Κόνφερενς Λιγκ.
Τρεις παίκτες της Γουέστ Χαμ θεωρείται ότι είχαν καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση του Παγκόσμιου Κυπέλλου από την Εθνική Αγγλίας το 1966: ο αρχηγός τότε της Εθνικής Αγγλίας και της Γουέστ Χαμ, Μπόμπι Μουρ και οι σκόρερ των αγγλικών τερμάτων στον τελικό, Τζεφ Χερστ και Μάρτιν Πίτερς.
Ο ύμνος της Γουέστ Χαμ είναι το I'm Forever Blowing Bubbles.
Καταγωγή
thumb|right|200px|Η παλαιότερη φωτογραφία της ομάδας [[Tέιμς Άιρονγουερκς (Thames Ironworks) που ελήφθη το 1895.]] Η Γουέστ Χαμ ιδρύθηκε ως ποδοσφαιρικό τμήμα του εργοστασίου σιδήρου και ναυπηγείου Τέιμς Άιρονγουερκς από τον αρχιεργάτη και διαιτητή του τοπικού πρωταθλήματος Ντέιβ Τέιλορ και τον ιδιοκτήτη της εταιρείας Άρνολντ Χιλς. Η ίδρυση της ομάδας ανακοινώθηκε στην εφημερίδα του εργοστασίου Thames Ironworks Gazette τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου.
Η πρώτη ομάδα, το 1895 τουλάχιστον, αποτελούνταν αποκλειστικά από ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές. Μεταξύ αυτών ο θερμαστής ατμόπλοιου Τόμας Φρίμαν, ο υπάλληλος Γουόλτερ Παρκς, οι κατασκευαστές καζανιών Τομ Μάντι, Γουόλτερ Τράντερ και Τζέιμς Λίντσι, οι εργάτες Γουίλιαμ Τσάπμαν, Τζορτζ Σέιτζ και Γουίλιαμ Τσέιμπερλεϊν και ο μαθητευόμενος Τσάρλι Νταβ.
Σαν Π.Σ. Τεμς Άιενγουερκς ήταν η πρώτη νικήτρια του τοπικού ερασιτεχνικού τουρνουά Γουέστ Χαμ Τσάριτι Καπ τo 1895, ενώ το 1897 κατέκτησε το πρωτάθλημα Λάντον Λιγκ, στο οποίο συμμετείχαν ομάδες από το Λονδίνο και την Νοτιοανατολική Αγγλία. Η ομάδα συμπεριέλαβε στις τάξεις της επαγγελματίες ποδοσφαιριστές για πρώτη φορά το 1898, τη χρονιά που εντάχθηκε στη Β' Κατηγορία της Σάδερν Λιγκ. Στο τέλος εκείνης της σεζόν ανέβηκε στην Α' Κατηγορία. Την επόμενη χρονιά τερμάτισε προτελευταία, αλλά επικράτησε άνετα της Φούλαμ με σκορ 5-1 στον αγώνα πλέι-οφ και παρέμεινε στην Α' Κατηγορία.
Η Τεμς Άιενγουερκς πρωτοεμφανίστηκε με σκούρα μπλε στολή προς τιμή του Άρνολντ Χιλς ο οποίος ήταν διακεκριμένος αθλητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Από το 1897 εώς το 1899 αγωνίστηκε με γαλάζιες φανέλες και άσπρα σορτσάκια. Το 1899 υιοθέτησε την παραδοσιακή της εμφάνιση: μπορντό φανέλες με γαλάζια μανίκια και άσπρα σορτσάκια, μετά από ένα στοίχημα με παίκτες της πρωταθλήτριας Άστον Βίλα.
Μετά από συνεχείς διαμάχες για την επαγγελματική κατεύθυνση της ομάδας, τη διαχείριση και τη χρηματοδότησή της, η Τεμς Άιενγουερκς διαλύθηκε τον Ιούνιο του 1900, για να επανέλθει ένα μήνα αργότερα σαν Π.Σ. Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, με προπονητή τον Σιντ Κινγκ και βοηθό προπονητή τον μέλλοντα διάδοχό του Τσάρλι Πέιντερ. Στα πλαίσια της αλλαγής αυτής απορροφήθηκαν τοπικές ομάδες των περιοχών Γουέστ Χαμ και Ίστ Χαμ του Ανατολικού Λονδίνου, γεγονός που εξηγεί τον όρο Γιουνάιτεντ (Ένωση) και αντικατοπτρίζει τη γενικότερη στροφή προς τον επαγγελματισμό στα ποδόσφαιρο της Νότιας Αγγλίας (ο Βορράς είχε προηγηθεί κατά μια εικοσαετία περίπου). Τα ονόματά των ομάδων αυτών δεν έχουν δυστυχώς διασωθεί με μόνη εξαίρεση τους Όλντ Καστλ Σουίφτς. Λόγω της προέλευσής της σαν ομάδα εργοστασίου, όπως φαίνεται και στο έμβλημά της, η Γουέστ Χαμ και οι οπαδοί της εἰναι γνωστοί σαν Άιρονζ (Σίδερα) και σαν Χάμερζ (Σφυριά).
Γέννηση της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ
Ο αναγεννημένος σύλλογος συνέχισε, χάρη στην οικονομική υποστήριξη του Άρνολντ Χιλς, να αγωνίζεται στο Μεμόριαλ Γκράουντ στο Πλάστοου του Ανατολικού Λονδίνου μέχρι το 1901. Μετακόμισε σε νέο γήπεδο στην περιοχή του Άπτον Παρκ όταν επίσημα πλέον διέκοψε τις σχέσεις του με τη μητρική εταιρία το 1904. Στο μεσοδιάστημα χρησιμοποιούσε για τα εντός έδρας παιχνίδια τα γήπεδα διάφορων τοπικών ομάδων. Στο πρώτο παιχνίδι στη νέα της έδρα, την 1η Σεπτεμβρίου 1904, η Γουέστ Χαμ κατατρόπωσε τους παραδοσιακούς σήμερα αντιπάλους της Μίλγουολ ΦΚ, με σκορ 3-0, μπροστά σε 10.000 θεατές.
Ήδη μέλος της Α' Κατηγορίας της Σάδερν Λιγκ, η Γουέστ Χαμ άρχισε από το 1901 να συμμετέχει και στην Γουέστερν Λιγκ. Το 1907 στἐφθηκε πρωταθλήτρια της 1Β Κατηγορίας της Γουέστερν Λιγκ, νίκησε την πρώτη της 1Α Κατηγορίας Φούλαμ με σκορ 1-0 και αναδείχτηκε πρωταθλήτρια ολόκληρου του πωταθλήματος. Το 1919, υπό την τεχνική ηγεσία του Σιντ Κινγκ, η Γουέστ Χαμ πέρασε στην Β' Εθνική και τέσσερα χρόνια αργότερα στην Α΄ Εθνική.
Το 1923, η Γουέστ Χαμ έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας, που διεξήχθη για πρώτη φορά στο στάδιο Γουέμπλεϊ, όπου αντιμετώπισε την Μπόλτον Γουόντερερς. Ο τελικός αυτός είναι γνωστός σαν Τελικός του Ἀσπρου Αλόγου. Ονομάστηκε έτσι από ένα εξαιρετικά μεγαλόσωμο και εντυπωσιακό στην εμφάνιση άλογο το οποίο ίππευε ο αστυνομικός Τζορτζ Σκόρεϊ της Μητροπολιτικής Αστυνομίας, ο οποίος επεχείρησε να απομακρύνει από τον αγωνιστικό χώρο τους φιλάθλους για να αρχίσει ο αγώνας. Περίπου 200.000 άτομα είχαν κατακλύσει το Γουέμπλεϊ και κάποιοι που δεν έβρισκαν θέση στις εξέδρες μπήκαν μέσα στο γήπεδο, εμποδίζοντας τη διεξαγωγή του τελικού. Ο αγώνας έληξε 2-0 υπέρ της Μπόλτον. To 1927 η Γουέστ Χαμ έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Αγγλίας.
Η ομάδα αγωνίστηκε τα επόμενα τριάντα περίπου χρόνια στην Β' Εθνική, αρχικά με προπονητή τον Τσάρλι Πέιντερ και κατόπιν υπό τον πρώην παίκτη της Τεντ Φέντον. Ο Φέντον επανέφερε τη Γουέστ Χαμ στην κορυφαία κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου το 1958. Βοήθησε σημαντικά να αναδειχθούν οι μελλοντικοί της αστέρες, και να διαμορφωθεί το χαρακτηριστικό στυλ παιχνιδιού της ομάδας.
Η Μεγάλη Γουεστ Χαμ
Το 1961, ο Ρον Γκρίνγουντ διαδέχτηκε τον Τεντ Φέντον και σε μικρό σχετικά χρονικό διάστημα οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας το 1964 και του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1965.
Στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1966, οι αγγλικές νίκες στον ημιτελικό και στον τελικό οφεἰλονται σε πολύ μεγάλο βαθμό στη συμμετοχή τριών παικτών της Γουέστ Χαμ: του αρχηγού της και αρχηγού της Εθνικής Μπόμπι Μουρ, του σκόρερ ενός τέρματος στον τελικό Μάρτιν Πίτερς και του σκόρερ των υπολοίπων τριών τερμάτων Τζεφ Χερστ (το μοναδικό χατ-τρικ σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου).200px|thumb|right|Το άγαλμα των πρωταθλητών.
Η συνεισφορά των τριών παικτών απαθανατίζεται στο Άγαλμα των Πρωταθλητών που βρίσκεται στην Μπάρκινγκ Ρόουντ απέναντι από τη δημοφιλή στους φίλους της Γουέστ Χαμ παμπ Μπόλιν Τάβερν. Μαζί τους απεικονίζεται και ο Ρέι Γουίλσον της Έβερτον.
Μετά από ένα προβληματικό ξεκίνημα τη σεζόν 1974-75, ο Γκρίνγουντ αυτοδιορίστηκε γενικός διευθυντής και χωρίς να ενημερώσει το Διοικητικό Συμβούλιο της ομάδας τοποθέτησε αντικαταστάτη του τον Τζον Λάιαλ. Αποτέλεσμα της αλλαγής η άμεση επιτυχία! Η ομάδα πέτυχε είκοσι τέρματα στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια υπό τον Λάιαλ και κατέκτησε το Κύπελλο Αγγλίας, επικρατώντας της Φούλαμ με 2-0 στον τελικό του 1975. Αυτή η Γουέστ Χαμ υπήρξε η τελευταία αμιγώς αγγλική ενδεκάδα που κατάφερε την κατάκτηση του Κυπέλλου Αγγλίας.
Σκαμπανεβάσματα
Μετά τον Λάιαλ, την τεχνική ηγεσία ανέλαβε προσωρινά ο Λου Μακάρι. Αναγκάστηκε όμως να παραιτηθεί όταν δημοσιεύτηκαν φήμες ότι ενόσω ήταν προπονητής της Σουίντον Τάουν είχε αναμειχθεί σε δίκτυο παράνομων στοιχημάτων. Τον αντικατέστησε ο πρώην παίκτης και θρύλος της ομάδας Μπίλι Μποντζ. Την πρώτη πλήρη σεζόν του Μποντζ, 1990-91, η Γουέστ Χαμ επανήλθε στην Α΄ Εθνική αλλά υποβιβάστηκε ξανά τον επόμενο χρόνο, απουσιάζοντας έτσι από την πρώτη χρονιά της Πρέμιερ Λιγκ. Επανήλθε το Μάιο του 1993.
Ο Μποντζ αποχώρησε από την τεχνική ηγεσία με το πέρας της σεζόν 1993-94. Φημολογείται ότι η αποχώρηση του Μποντζ προήλθε από υπονόμευση του βοηθού του Χάρι Ρέντναπ, ο οποίος τον αντικατέστησε τον Αύγουστο του 1994. Ο Ρέντναπ οδήγησε τη Γουέστ Χαμ στην πέμπτη θέση το 1998-99. Η ομάδα έχασε την αυτόματη πρόκριση στο Κύπελλο UEFA, λόγω της κατάργησης του Κυπέλλου Κυπελλούχων και της εισόδου της Κυπελλούχου Νιούκασλ Γιουνάιτεντ αντ' αυτής. Κατάφερε να συμμετάσχει εντέλει στο ΟΥΕΦΑ σαν κάτοχος του Κυπέλλου Ιντερτότο. Διαφωνίες με το Διοικητικό Συμβούλιο μετά το πέρας της σεζόν 2000-01 σχετικά με το ύφος και το ήθος της δουλειάς του είχαν ως συνέπεια την απόλυση του Ρέντναπ και την αντικατάστασή του από τον βοηθό προπονητή του τμήματος υποδομής Γκλεν Ρόουντα.
Την πρώτη σεζόν του Ρόουντα στον πάγκο η Γουέστ Χαμ τερμάτισει έβδομη. Η επόμενη σεζόν όμως, 2002-03, άρχισε άσχημα και κατέληξε στον υποβιβασμό. Οι σαράντα δύο βαθμοί που συγκέντρωσε συνολικά η Γουέστ Χαμ εκείνη τη χρονιά είναι η υψηλότερη βαθμολογία που πέτυχε ποτέ υποβιβασθείσα από την Πρέμιερ Λιγκ ομάδα σε σεζόν τριάντα οκτώ παιχνιδιών. Ο Ρόουντα, μολονότι δεν προπονούσε την ομάδα το μεγαλύτερο διάστημα της χρονιάς του υποβιβασμού, καθώς ανάρρωνε μετά από εγχείρηση στον εγκέφαλο, απολύθηκε μετά από τα τρία πρώτα παιχνίδια στην B' Έθνική.
Προπονητής ανέλαβε μέχρι τον Οκτώβριο του 2003 ο πρώην διακεκριμένος παίκτης της ομάδας Τρέβορ Μπρούκινγκ, ο οποίος είχε αναλάβει την ίδια θέση κατά την απουσία του Ρόουντα την προηγούμενη σεζόν, οδηγώντας την ομάδα σε ανέλπιστη ανάκαμψη μετά τα Χριστούγεννα όσο κι αν αυτή αποδείχτηκε μάταιη. Στη θέση του διορίστηκε ο Άλαν Πάρντιου. Υπό τον Πάρντιου η Γουέστ Χαμ έφτασε στον τελικό των πλέι-οφ της κατηγορίας, όπου ηττήθηκε από την Κρίσταλ Πάλας. Παρέμεινε στην Β' Κατηγορία (που εκείνη τη χρονιά μετονομάστηκε σε Φουτμπολ Λιγκ Τσάμπιονσιπ) για μια ακόμη σεζόν και έφτασε πάλι στον τελικό των πλέι-οφ. Αυτή τη φορά όμως η νίκη της χαμογέλασε. Επικράτησε της Πρέστον Νορθ Εντ με 1-0 και θα επανήλθε στην Πρέμιερ Λιγκ.
Πρόσφατες σεζόν
Με την επιστροφή της στην Πρέμιερ Λιγκ, η Γουέστ Χαμ τερμάτισε στην ένατη θέση. Το ζενίθ όμως της σεζόν ήταν η συμμετοχή της στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας με αντίπαλο τη Λίβερπουλ, που διεξήχθη για πέμπτη και τελευταία φορά στο Μιλλένιουμ Στέιντιουμ του Κάρντιφ μιας και το Γουέμπλι ανακαινιζόταν. Με σκορ 3-3 μετά από παράταση, η Γουέστ Χαμ έχασε στα πέναλτι αλλά θα πέρασε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ καθώς η Λίβερπουλ είχε ήδη προκριθεί στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
Τον Αύγουστο του 2006, η Γουέστ Χαμ εξέπληξε τον κόσμο του ποδοσφαίρου όταν την τελευταία ημέρα της μεταγραφικής περιόδου εξασφάλισε τις υπηρεσίες των Αργεντινών διεθνών Κάρλος Τέβες και Χαβιέρ Μασκεράνο. Τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου ο σύλλογος πέρασε στον έλεγχο ισλανδικής κοινοπραξίας υπό τον Έγκερτ Μάγκνουσον. Ένα μήνα αργότερα ο Άλαν Πάρντιου απολύθηκε. Τον διαδέχτηκε ο Άλαν Κέρμπισλι
Οι μεταγραφές των Μασκεράνο και Τέβες θεωρήθηκε ότι έκρυβαν οικονομικές ατασθαλίες. Οι ιθύνοντες της Πρέμιερ Λιγκ, μετά από ανακρίσεις, επέβαλαν στο σύλλογο πρόστιμο 5.5 εκατομμυρίων λιρών τον Απρίλιο του 2007. Δεν αφαιρέθηκαν όμως βαθμοί, γεγονός που θα συμβάλλει στην αποφυγή υποβιβασμού στο τέλος της σεζόν. Ο πρόεδρος της Γουίγκαν Αθλέτικ Ντέιβ Γουίλαν, συνεπικουρούμενος από τους επικεφαλής άλλων απειλούμενων με υποβιβασμό συλλόγων, συμπεριλαμβανομένων των Φούλαμ και Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, διαφώνησε και απείλησε με δικαστική κλήση. Η σύνθεση της συμμαχίας των εναγόντων μεταβάλλονταν σύμφωνα με την εγγύτητα/συμμετοχή των ομάδων στη ζώνη υποβιβασμού. Έτσι π.χ. τη Φούλαμ αντικατέστησε προσωρινά η Τσάρλτον.
Η Γουέστ Χαμ απέφυγε τον υποβιβασμό επικρατώντας έναντι επτά από τους εννέα τελευταίους αντιπάλους της, συμπεριλαμβανομένων των Άρσεναλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Τερμάτισε δέκατη πέμπτη, τρεις θέσεις πάνω από τη ζώνη υποβιβασμού.
Τον Ιανουάριο του 2010, ο σύλλογος περιήλθε στον έλεγχο των Ντέιβιντ Γκόουλντ και Ντέιβιντ Σάλιβαν. Τον διατηρούν έως σήμερα. Υπόσχεσή τους ήταν να εξασφαλίσουν την πολυπόθητη σταθερότητα και συνέχεια που επιθυμούσαν οι οπαδοί της ομάδας.
Στις 3 Ιουνίου 2010, ένα μήνα περίπου μετά τη διακοπή του συμβολαίου του Ζόλα, προπονητής ανέλαβε ο ΄Αβραμ Γκραντ. Η ομάδα θα συνεχίσει σε κακή φόρμα παρά την αλλαγή προπονητή. Η συντριβή της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με σκορ 4-0 στον προημιτελικό του Λιγκ Καπ και η παρουσία της ομάδας στον ημιτελικό της ίδιας διοργάνωσης και στον προημιτελικό του Αγγλικού Κυπέλλου αποτελούν εξαιρέσεις σε μια καθόλα ζοφερή σεζὀν. Στις 15 Μαΐου 2010, μετά από εκτός έδρας ήττα 3-2 από τη Γουίγκαν η Γουέστ Χαμ υποβιβάστηκε στο Τσάμπιονσιπ. Ο Γκραντ απολύθηκε αυθημερόν.
Την 1η Ιουνίου 2011, τα ηνία της ομάδας ανέλαβε ο Σαμ Άλαρνταϊς. Θα την οδηγήσει στην κατάκτηση της τρίτης θέσης του Τσάμπιονσιπ και στην είσοδο στα πλέι-οφ για την τρίτη θέση προβιβασμού. Στα ημιτελικά η Γουέστ Χαμ επικράτησε της Κάρντιφ Σίτι με συνολικό σκορ 5-0 στους δύο αγώνες και προκρίθηκε στον τελικό. Στο Γουέμπλεϊ, στις 19 Μαΐου 2012, αντιμετώπισε την Μπλάκπουλ Φ.Κ. Ο Κάρλτον Κόουλ άνοιξε το σκορ στο α΄ ημίχρονο, η Μπλάκπουλ Φ.Κ. ισοφάρισε στις αρχές του β΄ ημιχρόνου αλλά ο Ρικάρντο Βαζ Τε πέτυχε το νικητήριο γκολ για τη Γουέστ Χαμ στο 87΄ στέλνοντάς την στην Πρέμιερ Λιγκ. Από την σεζόν 2012-13 η Γουέστ Χαμ αγωνίζεται στην Πρέμιερ λιγκ ανελλιπώς μέχρι σήμερα και ενώ τις πρώτες σεζόν είχε περιοριστεί σε πλασαρίσματα στις μεσαίες θέσεις της βαθμολογίας, την τελευταία διετία βρίσκεται μέσα στην πρώτη δεκάδα και έχει καταφέρει να βγει στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στο Γιουρόπα λιγκ 3 φορές με πιο πρόσφατη το 2021.
Έμβλημα
Το πρώτο έμβλημα του συλλόγου αναπαριστά ένα ζευγάρι σταυρωτά σφυριά, εργαλεία συνυφασμένα με τη βιομηχανία της σιδηρουργίας-ναυπηγικής. Στα 1903-04 περίπου προστέθηκε ένα κάστρο το οποίο παριστάνει το σημαντικό για την περιοχή αλλά κατεδαφισμένο πλέον κτίριο Γκριν Στριτ Χάους, γνωστό ως Μπολέιν Κασλ από την Άννα Μπολέιν. Το πάλαι ποτέ τιμάριο υποτίθεται ότι είναι μια από τις τοποθεσίες όπου ο Ερρίκος Ή φλέρταρε τη δεύτερη σύζυγό του. Πρόκειται για θρύλο χωρίς καμία ιστορική βάση. Πιο βάσιμοι είναι οι ισχυρισμοί ότι η προσθήκη του κάστρου στο θυρεό τιμά είτε τη συνεισφορά των παικτών της Όουλντ Καστλ Σουίφτς στη Γουέστ Χαμ είτε την υιοθέτηση του Π.Σ. Μπόλιν Κασλ σαν αναπληρωματική της ομάδα είτε και τα δύο συμβάντα. Ένα νέο σήμα εγκρίθηκε από τους υποστηρικτές της ομάδας, τον Ιούλιο του 2014, με αυτό να τίθεται σε χρήση κατά τη μετακόμιση του συλλόγου στο Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου την περίοδο 2016–17.
Χρώματα
Ο μπορντό-γαλάζιος συνδυασμός υιοθετήθηκε το καλοκαίρι του 1899. Για την αλλαγή των χρωμάτων υπάρχουν δύο εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη, ο γνωστός τότε επαγγελματίας δρομέας Γουίλιαμ Νταβ, πατέρας του αμυντικού-μέσου της Τέμς Άιενγουέρκς Τσάρλι, επισκέφτηκε μια εμποροπανήγυρη στο Μπέρμιγχαμ. Εκεί δέχθηκε την πρόκληση σε αγώνα δρόμου τεσσάρων παικτών της Άστον Βίλα τους οποίους και νίκησε. Το στοίχημα πληρώθηκε με έντεκα στολές της Άστον Βίλα, οι οποίες αργότερα χρεώθηκαν απολεσθείσες. Πιο ρεαλιστική όμως ακούγεται η δεύτερη, που παραπέμπει στους Όουλντ Καστλ Σουίφτς οι οποίοι έπαιζαν φορώντας μπορντό-γαλάζιες φανέλες από το 1892.
Η Τεμς Άιενγουέρκς και αργότερα η Γουέστ Χαμ διατήρησαν τον μπορντό κορμό με τα γαλάζια μανίκια και κολάρα και με τα με άσπρα σορτσάκια, αν και συνέχισαν να αγωνίζονται με σκούρους μπλε με άσπρο συνδυασμούς στα εκτός έδρας παιχνίδια τους.
Ύμνος
Η Γουέστ Χαμ είναι γνωστή για τον ύμνο της, I'm Forever Blowing Bubbles (κάνω φούσκες), το παλαιότερο εν χρήσει τραγούδι στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Η ιστορία της υιοθέτησής του από τους οπαδούς της Γουέστ Χαμ έχει ως εξής. Το τραγούδι ήταν δημοφιλέστατο στα Ανατολικολονδρέζικα καμπαρέ της εποχής. Εξίσου γνωστή στην περιοχή ήταν και η διαφημιστική αφίσα του σαπουνιού Πέαρζ που απεικόνιζε το σγουρομάλλικο παιδί από τον πίνακα του Μίλαι "Φούσκες". Το παιδί στην αφίσα έμοιαζε στον Μπίλι Τζέι "Μπάμπλς" Μάρεϊ, δημοφιλή παίκτη στο πρωτάθλημα τοπικών σχολείων με την ομάδα του τοπικού Γυμνασίου Παρκ κι εκεί συμπαίκτη μετέπειτα επαγγελματιών της Γουέστ Χαμ. Σύντομα ο κόσμος άρχισε να τραγουδά το I'm Forever Blowing Bubbles για να ενθαρρύνει τα σχολιαρόπαιδα έναντι αντιπάλων από άλλες περιοχές. Μιας και ο ίδιος κόσμος υποστήριζε και τη Γουέστ Χαμ, το ήδη δημοφιλές τραγούδι πέρασε και στα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας, όπου τραγουδιόνταν κατά καιρούς με τη συνοδεία τοπικής μπάντας, που συνήθιζαν να εμφανίζονται τότε σε ποδοσφαιρικούς αγώνες.
Χουλιγκανισμός
200px|thumb|right|Σήμα της Inter City Firm Η σχέση της Γουέστ Χαμ με την οργανωμένη βία στα γήπεδα ξεκίκησε τη δεκαετία του 1960 με τη σύσταση της συμμορίας του Μάιλ Εντ, η οποία πήρε το όνομά της από μία από τις σκληρότερες περιοχές του Ανατολικού Λονδίνου. Στη διάρκεια των δεκαετιών '70 και '80, η Γουέστ Χαμ απέκτησε ακόμη χειρότερη φήμη λόγω των εκτεταμένων συγκρούσεων οπαδών της με οπαδούς αντιπάλων ομάδων, με την αστυνομία αλλά και μεταξύ τους. Εξαιρετικά δύσφημες ήταν οι μάχες ανάμεσα σε συμμορίες από τις γειτονικές περιοχές του Μπάρκινγκ και του Ντάγκεναμ.
Η Συμμορία του Ιντερσίτι ήταν από τις πρώτες των "κάζουαλ" (=καθημερινή ενδυμασία και χαρακτηρισμός για όποιον την επιλέγει), οι οποίοι απέφευγαν τα χρώματα της ομάδας τους για να μην αναγνωρίζονται εύκολα από την αστυνομία και αντίπαλους οπαδούς. Επιπλέον ταξίδευαν με τρένα Ιντερσίτι, έναντι των αστυνομευμένων και άθλια συντηρημένων έκτακτων ποδοσφαιρικών τρένων. Το όνομά τους παραπέμπει επίσης στην εξαγωγή ποδοσφαιρικής βίας εκτός Λονδίνου, αν και ήταν οι οπαδοί λονδρέζικων ομάδων που δέχονταν κατά κύριο λόγο επιθέσεις.
Αντιπαλότητες
Η Γουέστ Χαμ βρίσκεται σε έντονη αντιπαράθεση με αρκετές άλλες ομάδες αλλά κυρίως με ομάδες του Λονδίνου. Ειδικότερα με τη γείτονά της στα βορειοανατολικά Τότεναμ αλλά και με την Τσέλσι του Δυτικού Λονδίνου. Η αντιπαράθεση με την Τότεναμ ξεκίνησε με την αντίληψη ότι οι οπαδοί της είναι σνομπ και αλαζόνες, αλαζονεία που η ιστορία της ομάδας τους δεν δικαιολογεί (αυτό το συμμερίζονται κι οπαδοί άλλων ομάδων). Συνεχίστηκε δε με τις μεταγραφές παικτών που αναδείχτηκαν από το τμήμα υποδομής της Γουέστ Χαμ, όπως οι Μάρτιν Πίτερς, Πολ Άλεν, Μάικλ Κάρικ και Τζερμέιν Ντιφόου, στην Τότεναμ. Η αντιπαλότητα κλιμακώθηκε όταν ο Χάρι Ρέντναπ, ο οποίος θεωρήθηκε κύριος υπεύθυνος για τον υποβιβασμό της ομάδας το 2003 από σημαντική μερίδα οπαδών της Γουέστ Χαμ, ανέλαβε προπονητής της Τότεναμ. Η αντιπαράθεση με την Τσέλσι αντανακλά τον παλαιότατο ανταγωνισμό ανάμεσα στο πλούσιο Δυτικό και το στερημένο Ανατολικό Λονδίνο.
thumb|right|Το άγαλμα των πρωταθλητών 'φασκιωμένο' πριν από το παιχνίδι με την [[Μίλγουολ ΦΚ στις 25 Αυγούστου 2009.]]
Υποκοριστικά
Ομάδα και οπαδοί είναι γνωστοί ως Χάμερζ (Σφυριά), λόγω της καταγωγής της ομάδας από τα Σιδηρουργεία του Τάμεση. Για τον ίδιο λόγο ονομάζονται και Άιενζ (Σίδερα). Ἐιναι γνωστοί επίσης και σαν Κόκνι Μπόιζ μιας και είναι η ομάδα των Κόκνι (= εργατική τάξη του Λονδίνου, με ιστορικό τόπο διαμονής της το Ανατολικό Λονδίνο). Άλλα υποκοριστικά της είναι Ακαδημία του Ποδοσφαίρου ή απλά Ακαδημία.
Έδρα
200px|right|thumb|Η Βόρεια Κερκίδα. Έδρα της Γουέστ Χαμ ήταν από το 1904 το Μπόλιν Γκράουντ, γνωστό και σαν Άπτον Παρκ, στο Νιούχαμ του Ανατολικού Λονδίνου, χωρητικότητας 35.647 θέσεων. Νωρίτερα, με το όνομα Τεμς Άιενγουέρκς, η ομάδα αγωνίστηκε στην Χέρμιτ Ρόουντ στην περιοχή Κάνινγκ Τάουν και στην Μπράουνινγκ Ρόουντ της περιοχής Ίστ Χαμ, πριν μετακομίσει στο Μεμόριαλ Γκράουντ του Πλάστοου το 1897.
Ο πρώην πρόεδρος του συλλόγου Έγκερτ Μάγκνουσον κατέστησε σαφή την επιθυμία του να αναλάβει η Γουέστ Χαμ το Ολυμπιακό Στάδιο μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012. Την ίδια επιθυμία εξέφρασαν και οι σημερινοί ιδιοκτήτες Γκόουλντ και Σάλιβαν όταν ανέλαβαν το σύλλογο. Τον Φεβρουάριο του 2010 όμως, ο Υπουργός Αθλητισμού ανακοίνωσε ότι το Ολυμπιακό Στάδιο θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για τους αγώνες στίβου. Τον Μάιο του 2010 η Γουέστ Χαμ και το Δημοτικό Συμβούλιο του Νιούχαμ υπέβαλαν από κοινού πρόταση για τη χρήση του σταδίου μετά τους αγώνες του 2012. Η πρόταση αναφερόταν σε στάδιο χωρητικότητας 60,000 θέσεων με εισελκόμενα καθίσματα που επιτρέπουν την ύπαρξη στίβου (ελάχιστα βρετανικά γήπεδα έχουν στίβο). Η πρόταση επισημοποιήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2010 με την παρουσίασή της στην έδρα του Βρετανού πρωθυπουργού στην Ντάουνινγκ Στριτ κι έγινε δεκτή από την κυβέρνηση και το Δήμο του Μείζονος Λονδίνου στις 3 Μαρτίου 2011. Η Γουέστ Χαμ ανακοίνωσε την πρόθεσή της να μεταφέρει την έδρα της για τη σεζόν 2014-15. Έκτοτε η μετακόμιση έχει τεθεί υπό αμφιβολία έπειτα αρχικά από κοινή ένσταση των Τότεναμ και Λέιτον ΄Οριεντ. Οι οπαδοί της Γουέστ Χαμ συνεχίζουν να είναι διχασμένοι, όσον αφορά την πιθανότητα αλλαγής έδρας. Τελικά το 2016 έγινε επίσημα η νέα έδρα της ομάδας το Ολυμπιακό Στάδιο του Λονδίνου. Η χωρητικότητα του όταν χρησιμοποιείται για ποδοσφαιρικούς αγώνες είναι 60.000 θέσεις.