cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
BBC Three
Πρόγραμμα
Κάποια από τα προγράμματα, που έκαναν πρεμιέρα στο BBC Three είναι το Little Britain (2003-2004), το Doctor Who Confidential (2005-2011) και το Torchwood. Το πρώτο επεισόδιο του Torchwood το παρακολούθησαν 2,4 εκατομμύρια τηλεθεατές. Αυτό έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ του BBC Three, το οποίο ήταν 1,8 εκατομμύρια τηλεθεατές. Το δεύτερο επεισόδιο της σειράς το παρακολούθησαν 2,3 εκατομμύρια τηλεθεατές, το οποίο έφερε 3,5% τηλεθέαση στο BBC Three εκείνο το απόγευμα.
Κάθε μία ώρα υπήρχε ένα δελτίο ειδήσεων, ονόματι 60 Seconds (2003-2016). Το δελτίο παρουσίαζε τις κυριότερες ειδήσεις, με ένα χαλαρό τρόπο, έτσι ώστε να μην "χαλάει" η χαλαρότητα του καναλιού. Αργότερα αποφασίστηκε ότι θα πρέπει να υπάρχει και ένα ωριαίο δελτίο ειδήσεων και έτσι δημιουργήθηκε το The News Show, το οποίο, μετά από κάποιο καιρό, μετονομάστηκε σε The 7 O'Clock News. Ωστόσο, το δελτίο σταμάτησε να μεταδίδεται το 2005.
Τηλεθέαση
200px|thumb|Η τηλεθέαση του BBC Three
Στις ηλικίες 25-34 το κανάλι είχε 2,6% τηλεθέαση και σε όλες τις ηλικίες 1,7%. Το BARB, η επίσημη εταιρεία καταμέτρησης της τηλεθέασης των καναλιών του Ηνωμένου Βασιλείου, κατέγραφε την τηλεθέαση για το BBC Three 24 ώρες το 24ωρο, αν και το κανάλι εξέπεμπε μόνο το απόγευμα, δίνοντας έτσι λανθασμένα ποσοστά τηλεθέασης. Αυτό έχει προκαλέσει παράπονα προς την εταιρεία από το BBC, αλλά πάλι το BARB συνεχίζε να δημοσιεύει τα νούμερα τηλεθέασης του καναλιού. Συνολικά 9 εκατομμύρια άνθρωποι παρακολουθούσαν το κανάλι κάθε εβδομάδα.
Παρουσίαση
250px|right|thumb|Τα σήματα Blobs 250px|right|thumb|Τα σήματα Ανακάλυψη
Το BBC Online παρέχει για κατέβασμα διάφορα wallpapers, screensavers και παιχνίδια τα οποία βασίζονται στα σήματα του BBC Three. Η ιδέα που είχε χρησιμοποιήθηκε τόσο από την Lambie-Nairn, η οποία έκανε και τα σήματα του CBBC και CBeebies, όσο και από την Aardman Animations, ήταν να δημιουργηθούν για το BBC Three τα σήματα Blobs (ελλ: Άμορφες Μάζες), με βάση τα χρώματα πράσινο και κίτρινο, τα οποία χρησιμοποιούνταν για τα παιδικά κανάλια.
Στις 22 Ιανουαρίου 2008, δημιουργήθηκαν από την εταιρεία Red Bee Media, μαζί με τους οργανισμούς MPG (Havas Media) και Agency Republic, νέα σήματα για το κανάλι, και η μουσική σχεδιάση, είναι από την εταιρεία ήχου Koink.
Τα τελευταία σήματα του σταθμού καθιερώθηκαν τον Οκτώβριο του 2013 και αντικατέστησαν τα παλιά σήματα του 2008. Τα νέα σήματα έχουν θέμα την "ανακάλυψη" και έχουν σχεδιαστεί από τον Κλερ Πάουελ στα γραφεία της Red Bee Media ενώ ο ήχος από τα σήματα γράφτηκε από τους Κρις Μπράντς και Τομ Χέινς στην εταιρεία Brains & Hunch.
Βραβεία
Το κανάλι έχει κερδίσει περισσότερα βραβεία στην 11χρονη ζωή του, απ' ό,τι έχουν κερδίσει οι αντίπαλοι του (Sky 1, Sky Living, E4, ITV2, Channel 5 και Comedy Central) σε 25 χρόνια.
Συνολικά, το BBC Three έχει κερδίσει 7 βραβεία BAFTA, 5 βραβεία στα British Comedy Awards, 15 βραβεία στο Royal Television Society και 5 βραβεία στα Rose d'Or Awards από όταν ξεκίνησε να εκπέμπει τον Φεβρουάριο του 2003. Πιο πρόσφατα, βραβεύτηκε ως Ψηφιακό Κανάλι της Χρονιάς για την κατηγορία Καλύτερο ψυχαγωγικό κανάλι. Το 2008, η κωμική σειρά Gavin & Stacey του BBC Three κέρδισε ένα βραβείο BAFTA και ο Τζέιμς Κόρντεν κέρδισε το βραβείο στην κατηγορία Καλύτερη κωμική σειρά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικοί Τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2003
Τουρκική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση
Για πολλά χρόνια ήταν ο μόνος πάροχος τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών στην Τουρκία. Πριν από την εισαγωγή του ιδιωτικού ραδιοφώνου το 1990, και στη συνέχεια της ιδιωτικής τηλεόρασης το 1992, κατείχε το μονοπώλιο στη ραδιοτηλεόραση. Η πιο πρόσφατη απελευθέρωση της τουρκικής τηλεοπτικής αγοράς παρήγαγε αναλογική καλωδιακή τηλεόραση. Σήμερα, το TRT μεταδίδεται σε όλο τον κόσμο.
Ο προκάτοχος της TRT, η "Türkiye Radyoları", ήταν ένας από τους 23 ιδρυτικούς ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς της EBU το 1950. Η αρχική εταιρεία ξεκίνησε ραδιοφωνικές εκπομπές το 1926, με ένα στούντιο που χτίστηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1927 και ένα στούντιο στην Άγκυρα μετά το 1928.
Το TRT διοργάνωσε τον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2004.
Ιστορία
Οι δοκιμαστικές μεταδόσεις ξεκίνησαν από το TRT 1 στις 31 Ιανουαρίου 1968. Ένα πλήρες εθνικό τηλεοπτικό πρόγραμμα, που την εποχή εκείνη συνέδεε τις περιοχές γύρω από την Άγκυρα, την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη, ξεκίνησε το Δεκέμβριο του 1971. Η TRT συμμετείχε επίσης στην Ένωση Ακτινοβολίας Ασίας-Ειρηνικού το 1976, που την ίδια χρονιά έγινε η πρώτη δοκιμή έγχρωμης τηλεόρασης και παρουσιάστηκε μέσω εργαστηρίου στη γενική συνέλευση του Οργανισμού Ισλαμικής Διάσκεψης.
Η TRT διοργάνωσε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2004, με τον ημιτελικό στις 12 Μαΐου 2004 και τον τελικό στις 15 Μαΐου 2004.
Στις 19 Μαΐου 2012, το TRT 1 HD ξεκίνησε την μετάδοσή του με πλήρη εικόνα HD 16:9 και DVB-S2 πρότυπο.
Κανάλια
Το TRT έχει 15 τηλεοπτικούς σταθμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τουρκική Ραδιοφωνία Τηλεόραση Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Τουρκίας Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1964
Γκασερμπρούμ Α΄
Το Γκασερμπρούμ Α΄, επίσης γνωστό ως Κρυμμένη Κορυφή ή K5, είναι η ενδέκατη υψηλότερη κορυφή της γης, στα σινοπακιστανικά σύνορα, στην περιοχή Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν του Πακιστάν και Σιντζιάνγκ της Κίνας. Το Γκασερμπρούμ Α΄ είναι τμήμα της ορεινής μάζας του Γκασερμπρούμ, στο Καρακορούμ των Ιμαλαΐων. Το όνομά του προέρχεται από το "ργκάσα" (όμορφο) και "μπρουμ" (βουνό), στη θιβετιανή γλώσσα Μπάλτι.
Στο Γκασερμπρούμ Α΄ αποδόθηκε ο κωδικός Κ5 (δηλαδή η 5η κορυφή του Καρακορούμ) από τον Τόμας Τζορτζ Μοντγκόμερι το 1856 όταν για πρώτη φορά κατέγραψε τις κορυφές του Καρακορούμ κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Τριγωνομετρικής Επιθεώρησης της Ινδίας. Το 1892 ο Ουίλιαμ Μάρτιν Κόνγουεϊ χρησιμοποίησε το εναλλακτικό όνομα Κρυμμένη Κορυφή.
Στο Γκασερμπρούμ Α΄ ανέβηκαν για πρώτη φορά στις 5 Ιουλίου, 1958 οι Πίτερ Σένινγκ και Άντριου Κάουφμαν μέλη μιας οκταμελούς αμερικανικής αποστολής στην οποία συμμετείχαν οι Νίκολας Μπ. Κλιντς ως αρχηγός και οι Ρίτσαρντ Κ. Ίρβιν, Τομ Νέβισον, Τομ ΜκΚόρμακ, Μπομπ Σουίφτ και Τζιλ Ρόμπερτς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρακορούμ Κατηγορία:Βουνά της Κίνας Κατηγορία:Βουνά του Πακιστάν
Εγιρντίρ
Το Εγιρντίρ (τουρκικά: Eğirdir) είναι μια πόλη και περιοχή της Επαρχίας Ισπάρτα στην περιοχή της Μεσογείου της Τουρκίας.
Ιστορία
Η πόλη και η λίμνη παλαιότερα ονομαζόταν Eğridir, μια τουρκική προφορά του παλιού ελληνικού ονόματος Ακρωτήρι. Επιπλέον, το όνομα «Eğridir» θυμίζει περιστροφή και λουλούδια στην κυριολεκτική του έννοια.
Η πόλη ιδρύθηκε από τους Χετταίους πριν πέσει στα χέρια των Φρύγων γύρω στο 1200 π.Χ. και στη συνέχεια κατακτήθηκε από τους Λυδούς, τους Πέρσες και τις δυνάμεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Οι Ρωμαίοι ονόμασαν την πόλη Προστάνα. Κατά τη βυζαντινή εποχή, όταν απέκτησε την ονομασία Ακρωτήρι, ήταν έδρα επισκοπής. Οι Σελτζούκοι την κατέλαβαν γύρω στο 1080 και την κράτησαν μέχρι η φυλή Χαμιντογκουλάρι να την κάνει πρωτεύουσα ενός μικρού πριγκηπάτου το 1280, που κράτησε μέχρι το 1381. Ο ταξιδιώτης του 14ου αιώνα, Ιμπν Μπατούτα, την περιέγραψε ως «μια μεγάλη και πυκνοκατοικημένη πόλη με ωραία παζάρια και τρεχούμενα ρυάκια, οπωροφόρα δέντρα και οπωρώνες», που βρισκόταν δίπλα σε μια «λίμνη γλυκού νερού». Οι Οθωμανοί πήραν τον έλεγχο το 1417. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της αποτελούταν από Ορθόδοξους Έλληνες μέχρι τις ανταλλαγές πληθυσμών της δεκαετίας του 1920.
Χαρακτηριστικά
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Μια οπτική της [[Λίμνη Εγιρντίρ|λίμνης Εγιρντίρ.]] Το Εγιρντίρ βρίσκεται ανάμεσα στη λίμνη Εγιρντίρ και το όρος Σίβρι και περιέχει ένα κάστρο που λέγεται ότι χτίστηκε από τον Κροίσο, βασιλιά της Λυδίας, αν και οι προσθήκες κατασκευάστηκαν από τους Ρωμαίους, τους Βυζαντινούς και τους Σελτζούκους.
1248
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1248 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εγιρντίρ
Χαρακτηριστικά
Ο πληθυσμός του Εγιρντίρ ήταν 19.417 το 2010, αλλά αυξάνεται τους καλοκαιρινούς μήνες, καθώς οι κάτοικοι μερικής απασχόλησης επιστρέφουν για τις διακοπές. Το Εγιρντίρ είναι μια αλιευτική κοινότητα και οι ντόπιοι κάτοικοι ψαρεύουν στη λίμνη Εγιρντίρ όλο το χρόνο.
1248
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Εγιρντίρ
Χαρακτηριστικά
Το Yeşil Ada (τουρκικά για το «πράσινο νησί») είναι ένα μικρό νησί που συνδέεται με το Εγιρντίρ μέσω ενός μικρού μονοπατιού. Εστιατόρια, ξενοδοχεία, πανσιόν, ξενώνες και μερικές ιδιωτικές κατοικίες γεμίζουν το νησί. Γνωστό για το παρελθόν του ως ελληνικό χωριό, το Yeşıl Ada έχει ακόμη λίγα πέτρινα σπίτια που απομένουν από την ελληνική εποχή.
Οι ντόπιοι ισχυρίζονται ότι το Εγιρντίρ φιλοξενεί τον μοναδικό προσβάσιμο με τα πόδια μιναρέ στον κόσμο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλιευτικές κοινότητες στην Τουρκία Κατηγορία:Περιφέρεια Εγιρντίρ Κατηγορία:Πόλεις της Τουρκίας
Νέα Φυλή Σερρών
Η Νέα Φυλή είναι ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών με υψόμετρο 220 μέτρα, το οποίο βρίσκεται προς τα νοτιοδυτικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας. Είναι κτισμένο στους δυτικούς πρόποδες του όρους Παγγαίο, δίπλα και ανατολικά της Παλαιοκώμης. Η απόστασή του από το Ροδολίβος είναι 8 χλμ., από τις Σέρρες 57 χλμ., από τη Δράμα 36 χλμ. και από την Θεσσαλονίκη 117 χλμ. Εκκλησιαστικά ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Ζιχνών Νευροκοπίου ενώ πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Δημήτριος και η εκκλησία του αποτελεί την ενορία του χωριού.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1928 να ανήκει στην τότε κοινότητα Παλαιοκώμης. Με την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997, η κοινότητα ενσωματώθηκε στον Δήμο Αμφίπολης. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης μαζί με την Παλαιοκώμη αποτελεί την τοπική κοινότητα Παλαιοκώμης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμφίπολης του δήμου Αμφίπολης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 170 κατοίκους.
Λεμφαδένας
thumb|350px|right|Λεμφαδένας στον οποίο φαίνεται το εσωτερικό τμήμα μαζί με τα προσαγωγά και τα απαγωγά [[Λεμφαγγείο|λεμφαγγεία ]] Τα λεμφογάγγλια είναι συστατικά του λεμφικού συστήματος του ανθρώπινου οργανισμού. Συχνά αναφέρονται και ως λεμφαδένες, καθότι όμως η λειτουργία τους δεν είναι (πρωτίστως) εκκριτική, ο όρος θεωρείται λιγότερο ακριβής. Τα συναντούμε σε ολόκληρο το σώμα.
Γεώργιος Σταμάτης
Ο Γεώργιος Σταμάτης (Παραβόλα Αιτωλοακαρνανίας, 1915 - Αγρίνιο, 3 Μαΐου 1986) υπήρξε Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από την Αιτωλοακαρνανία, ο οποίος υπηρέτησε ως νομάρχης, βουλευτής και ως υπουργός.
Σταδιοδρομία
Καταγόταν από οικογένεια κτηματιών και σε ηλικία μόλις 26 ετών έγινε πρόεδρος της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών του Αγρινίου. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών. Πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στο 2/39 σύνταγμα Ευζώνων Μεσολογγίου κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και τραυματίστηκε.
Λεμφαδένας
Η συνάντηση των Β λεμφοκυττάρων με το αντίστοιχο αντιγόνο υπό κατάλληλες συνθήκες και η συνακόλουθη ενεργοποίηση τους οδηγεί σε ραγδαίο πολλαπλασιασμό των Β λεμφοκυττάρων και σε διόγκωση των λεμφαδένων.
Γεώργιος Σταμάτης
Σταδιοδρομία
Η πολιτική του σταδιοδρομία ξεκίνησε ως Νομάρχης Ευρυτανίας από το 1945 ως το 1946 και έπειτα ανέλαβε γενικός γραμματέας στο Υπουργείο Εργασίας. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με το Συνδυασμό Ηνωμένης Παρατάξεως Εθνικοφρόνων (Σοσιαλιστικό Δημοκρατικό Κόμμα) στις εκλογές του 1946 εξελέγη πρώτος σε σταυρούς στην εκλογική περιφέρεια Αιτωλοακαρνανίας-Ευρυτανίας συγκεντρώνοντας 3.036 ψήφους. Ήταν υποψήφιος βουλευτής και στις επόμενες εκλογές του 1950, όμως δεν εξελέγη. Επανήλθε ως βουλευτής στις εκλογές του 1956 με τη Δημοκρατική Ένωση και εν συνεχεία (1957) προσχώρησε στην ΕΡΕ, με την οποία επανεξελέγη βουλευτής το 1958, το 1961 το 1963 και το 1964 και στην διάδοχό της, Νέα Δημοκρατία, με την οποία επανεκλέχθηκε στις εκλογές του 1974, του 1977 και του 1981.
Διετέλεσε υπουργός Εργασίας (από τις 3 Απριλίου 1967 ως τις 21 Απριλίου 1967 οπότε ανατράπηκε η κυβέρνηση Κανελλόπουλου) και μετά τη Μεταπολίτευση εκλέχθηκε πρώτος αντιπρόεδρος της Βουλής. Στην κυβέρνηση Καραμανλή έγινε υπουργός Δημοσίας Τάξεως από τις 5 Ιανουαρίου 1976 ως τις 28 Νοεμβρίου 1977 και διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης στην επόμενη κυβέρνηση του Καραμανλή στις 28 Νοεμβρίου 1977. Στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη παρέμεινε υπουργός Δικαιοσύνης από τις 10 Μαΐου 1980 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1981.
Απεβίωσε ανήμερα του Πάσχα, έχοντας υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου σε δωμάτιο ξενοδοχείου, στις 3 Μαΐου 1986. Η κηδεία του έγινε από το Μητροπολιτικό Ναό του Αγρινίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δημοσίας Τάξεως Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Νομάρχες Ευρυτανίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956) Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί επίλεκτων δυνάμεων
Κυπριακό νερόφιδο
Το κυπριακό νερόφιδο (Natrix natrix cypriaca) είναι υποείδος του νερόφιδου Natrix natrix και ενδημεί στην Κύπρο. Στο παρελθόν ζούσε σε αρκετές περιοχές της Κύπρου αλλά σήμερα κινδυνεύει με οριστική εξαφάνισή. Δεν είναι δηλητηριώδες και τρέφεται με βατράχια και ασπόνδυλα. Στο Ακρωτήρι έχουν βρεθεί απολιθώματα του νερόφιδου που χρονολογούνται πριν 10000 χρόνια. Σήμερα στη Κύπρο συναντάται σε τρεις περιοχές και ο μεγαλύτερος πληθυσμός του ζει στη λίμνη Παραλιμνίου. Η ανεξέλεγκτη οικιστική ανάπτυξη στις όχθες τις λίμνης, η απουσία προστασίας και διαχείρισης της περιοχής και η ανεξέλεγκτη πρόσβαση, έχει οδηγήσει τον εύθραυστο πληθυσμό του νερόφιδου στα πρόθυρα της εξαφάνισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ερπετά της Κύπρου Κατηγορία:Καινοφιίδαι
Πύργος Μονοφατσίου
Ο Πύργος είναι κωμόπολη και έδρα ομώνυμης κοινότητος του Δήμου Αρχανών-Αστερουσίων στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Είναι ιστορική έδρα του δήμου Αρχανών-Αστερουσίων και ήταν έδρα της Επαρχίας Μονοφατσίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 951 κατοίκους. Απέχει από το Ηράκλειο 49,5 χλμ. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και παράγονται λάδι, επιτραπέζια σταφύλια και μεγάλη ποικιλία λαχανικών. Μεταξύ άλλων, στον οικισμό λειτουργούν ΚΕΠ, Δημοτικό Σχολείο, νηπιαγωγείο, Γυμνάσιο, περιφερειακό ιατρείο, τράπεζες, δημοτικό αναψυκτήριο, συμβολαιογραφείο, αστυνομικό τμήμα, ταχυδρομείο και άλλα.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία του χωριού οφείλεται σε πύργο, ο οποίος βρισκόταν στην οχυρή θέση Απάνω Πύργος. Αναφέρεται μάλιστα και σε επιγραφή που χρονολογείται από τον 1ο αιώνα.
Πορεία πληθυσμού σύμφωνα με τις απογραφές:
Κουλουρίδα (Culuridha) Μονοφατσίου 1280: Ο Λεωνής Culoridhy, βιλλάνος τών Σιναϊτών, κάτοικος τοΰ χ. Βραδιάρης, υπενοικιάζει άπό τόν Δομήνικο Taliapetra, κάτοικο Χάνδακα, γή στό χ. Φοινικιά". 13ος αί.: τό όνομα Culuridi αναφέρεται στά κατάστιχα 18 καί 19 τοΰ Αρχείου τοΰ Δούκα τής Κρήτης. 1329: στους κατηγορουμένους αδελφούς Κώστα καί 'Εμμανουήλ Culuridi, κατοίκους τοΰ χ. Κεραμούτσι, δίνεται προθεσμία για ν' άπολογηθοΰν. 1536: ό μαΐστρο Γιάννης Culuridi καί ό Γεώργης Culuridi μνημονεύονται στον κατάλογο στρατευσίμων τών Χανιών (Κόντη, 2014: 24).
Εκκλησίες
thumb|250px|Ο ναός των Αγίων Γεωργίου και Κωνσταντίνου Ιεροί ναοί στον Πύργο είναι της Αγίας Ειρήνης, η δίκλιτη του Αγίου Γεωργίου και Αγίου Κωνσταντίνου, με τοιχογραφίες και με επιγραφές από τον 7ο αιώνα και το 1314, της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, του Αγίου Ραφαήλ, της Αγίας Παρασκευής και του Προφήτη Ηλία. Το χωριό πανηγυρίζει στις 5-6 Αυγούστου. Σύμφωνα με την παράδοση, στη θέση της πολιούχου εκκλησίας της Μεταμορφώσεως ήταν μοναστήρι με καλογριές.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1997 με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ορίστηκε έδρα του δήμου Αστερουσίων και το 2010 με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 ιστορική έδρα του δήμου Αρχανών-Αστερουσίων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι μαζί με τους οικισμούς Μουρνιά και Πρινιάς αποτελούν την κοινότητα Πύργου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αστερουσίων του Δήμου Αρχανών - Αστερουσίων και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 951 κατοίκους.
Δείτε Κοινότητα Πύργου
Παραπομπές
Πύργος Πύργος
Αμεδαίος Θ΄ της Σαβοΐας
Ο Αμεδαίος Θ΄  ο Εύχαρις (Amédée IX de Savoie, 1 Φεβρουαρίου 1435 - 30 Μαρτίου 1472) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν δούκας της Σαβοΐας (1465-1472). Ήταν υιός του Λουδοβίκου δούκα της Σαβοΐας και της Άννας του Πουατιέ-Λουζινιάν, κόρης του Ιανού βασιλιά της Κύπρου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τονόν-λε-Μπαιν και η μητέρα του κανόνισε έναν διπλωματικό γάμο με τη Γιολάντα Βαλουά, αδελφή του Λουδοβίκου ΙΑ΄ βασιλιά της Γαλλίας. Λόγω της επιληψίας του, δεν ασκούσε την εξουσία αυτός, αλλά η σύζυγός του. Η Γαλλία και ο βασιλιάς των Γερμανών διαγωνιζόταν για να αποκτήσουν τον έλεγχο των στρατηγικής σημασίας περασμάτων των Άλπεων, που ήταν εμπορικοί οδοί. Η Γαλλία αύξησε την επιρροή της στη Σαβοΐα, η οποία ενεπλάκη στους πολέμους μεταξύ της Γαλλίας και των Αψβούργων.
Το κάστρο Μονκαλλέρι του Πεδεμοντίου, που κτίσθηκε το 1100 σε λόφο για να φρουρεί τη νότια πρόσβαση προς το Τορίνο, μετατράπηκε από τη Γιολάντα σε ένα αναγεννησιακό, βασιλικό ανάκτορο.
Ο Αμεδαίος Θ προστάτευε τους Φραγκισκανούς μοναχούς και έκανε δωρεές σε θρησκευτικά Ιδρύματα· μεριμνούσε για τη στέγαση των φτωχών και των ταλαιπωρημένων. Έκανε ένα προσκύνημα στο Σαιν-Κλωντ το 1471. Απεβίωσε το επόμενο έτος.
Αγιοποίηση
Η εικόνα τού 1474 τού Αμεδαίου Θ΄ στο ναό των Δομηνικανών στο Τορίνο απέκτησε θαυματουργική φήμη. Το 1612 ο Τζιρόλαμο Κορντιέρι, ιερέας στο παρεκκλήσιο του Καθεδρικού του Μοντόβι, έγραψε ένα κείμενο που εξυμνούσε την αγιότητά του. Ο Κορντιέρι αργότερα διορίσθηκε θεολόγος του Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄. Επίσης ο ιερέας του Βερσέλλι δημοσίευσε μια συλλογή των θαυμάτων που αποδιδόταν στον Αμεδαίο Θ΄, πράγμα που προωθήθηκε από τον υιό τού Καρόλου-Εμμανουήλ Α΄, το Μαυρίκιο καρδινάλιο του Βερσέλλι.
Το 1613 ο πατήρ Πιέτρο-Φρανσίσκο Μαλλέττα εξέδωσε το βιβλίο Ιστορία του θαυματουργού Αμεδαίου, 3ου δούκα της Σαβοΐας. Έξι έτη μετά ο δούκας της Σαβοΐας έκοψε αναμνηστικά νομίσματα των 9 φλωρινίων με τη μορφή του Αμεδαίου Θ΄ στη μία πλευρά. Στο Χαμπλαί τα μοίραζε ο Φράνσις ντε Σαλές, μετέπειτα άγιος, ως θρησκευτικά μετάλλια. Αγιοποιήθηκε το 1677 από τον πάπα Ιννοκέντιο ΙΑ΄.
Οικογένεια
Το 1452 νυμφεύτηκε τη Γιολάνδη της Γαλλίας, κόρη του Καρόλου Ζ΄ της Γαλλίας. Από το 10 τέκνα, ενηλικιώθηκαν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Δούκες της Σαβοΐας
Κλίντσι
Το Κλίντσι (σερβικά κυριλλικά: Клинци) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του εδάφους της Πόλεως του Βάλιεβο, η οποία ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Κόλουμπαρα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 233 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Βάλιεβο
Βασίλης Χατζηπαναγής
Ο Βασίλης Χατζηπαναγής (ρωσ. Василис Кирьякович Хадзипанагис, Βασίλης Κιριάκοβιτς Χατζιπαναγκίς, γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 1954, Τασκένδη) είναι Έλληνας διεθνής μεσοεπιθετικός πρώην ποδοσφαιριστής. Θεωρείται από τους σπουδαιότερους Έλληνες ποδοσφαιριστές όλων των εποχών και για πολλούς ο κορυφαίος. Το 2003 ψηφίστηκε ως ο καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής από την Ε.Π.Ο. για το εορτασμό των 50 χρόνων της ΟΥΕΦΑ, ενώ η IFFHS τον επέλεξε στην καλύτερη 11άδα όλων των εποχών του ελληνικού ποδοσφαίρου τον Οκτώβριο του 2021. Βρίσκεται τρίτος στη λίστα με τα περισσότερα τέρματα από απευθείας εκτέλεση κόρνερ στην ιστορία του ποδοσφαίρου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Τασκένδη της τότε Σοβιετικής Ένωσης (σημερινό Ουζμπεκιστάν), στις 26 Οκτωβρίου 1954. Ο πατέρας του, Κυριάκος ήταν Ελληνοκύπριος από την Άχνα Αμμοχώστου, ενώ η μητέρα του ήταν Ελληνίδα από την Κωνσταντινούπολη. Ο Βασίλης Χατζηπαναγής ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τη Ντιναμό Τασκένδης σε ηλικία 17 ετών και το 1972 πήγε στην Παχτακόρ Τασκένδης μέχρι το 1975 που ήρθε στην Ελλάδα για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Λίγο πριν έρθει στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, είχε κάνει εντυπωσιακή εμφάνιση στο εμφατικό 5-0 απέναντι στην Κυπελλούχο Ευρώπης 1975, Ντιναμό Κιέβου που προερχόταν και από την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Σούπερ Κυπέλλου του 1975 απέναντι στη Μπάγερν Μονάχου. Το γαλλικό περιοδικό France Football έκανε ξεχωριστό αφιέρωμα για τη συγκεκριμένη συνάντηση, ο Χατζηπαναγής θεωρήθηκε από όλους στη Σοβιετική Ένωση ως ο δεύτερος καλύτερος ακραίος επιθετικός πίσω από τον Όλεγκ Μπλαχίν.
Η πρώτη ελληνική ομάδα που εκδήλωσε επίσημα ενδιαφέρον για τον Βασίλη Χατζηπαναγή ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Το 1975 μάλιστα είχε στείλει στα γραφεία της Παχτακόρ Τασκένδης (και τη σοβιετική ομοσπονδία) επίσημο έγγραφο με το οποίο ζητούσε τον ποδοσφαιριστή, προσφέροντας 10 εκατομμύρια δραχμές, ποσό πολύ μεγάλο για την εποχή. Οι «ερυθρόλευκοι» είχαν ακολουθήσει τη νόμιμη οδό, αλλά στη Σοβιετική Ένωση οι μεταγραφές δεν ήταν συνηθισμένη υπόθεση. Ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης είχε ήδη κάνει τις μεθοδικές κινήσεις του για να τον αποκτήσει, ενώ στη Θεσσαλονίκη ζούσε η γιαγιά του και δύο θείες του.
Στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης (1975–1990)
Ήταν 22 Νοεμβρίου 1975 μετά τα μεσάνυχτα όταν έφτασε στη Θεσσαλονίκη και τουλάχιστον 1.000 άτομα είχαν πάει στον σταθμό των τρένων για να υποδεχθεί έναν παίκτη για τον οποίον ήδη η φήμη του είχε ταξιδέψει. Έκανε το ντεμπούτο του την Κυριακή, στις 7 Δεκεμβρίου του 1975 όταν στο Δημοτικό Στάδιο Βέροιας, όπου έδωσε την πρώτη του παράσταση. Ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης παραχώρησε ισοπαλία 1-1 στον Ατρόμητο Αθηνών με τον Χατζηπαναγή να μην τον εκμεταλλεύονται οι συμπαίκτες τους, όπως ανέφεραν την επόμενη ημέρα οι εφημερίδες. 3000 οπαδοί του Ηρακλή Θεσσαλονίκης ακολούθησαν την ομάδα τους μέχρι τη Βέροια για να δουν το πρώτο ματς του Βασίλη Χατζηπαναγή, η μεταγραφή του οποίου είχε προκαλέσει αίσθηση σε όλη την Ελλάδα και άκρατο ενθουσιασμό στους «κυανολεύκους». Στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης έκανε μεγάλη καριέρα και ήταν σπεσιαλίστας στα γκολ από κόρνερ σημειώνοντας εννέα, επίδοση ρεκόρ.
Εντυπωσιακή υπήρξε η συνεισφορά του στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας από τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης το 1976. Ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης με τον Ολυμπιακό Πειραιώς έφταναν σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδας για πρώτη φορά μετά από 19 χρόνια. Ο «Γηραιός», ο οποίος στον ημιτελικό είχε αποκλείσει τον Παναθηναϊκό, «κατέβαινε» στη Νέα Φιλαδέλφεια με ένα μεγάλο όπλο στη φαρέτρα του. Τον Βασίλη Χατζηπαναγή. Ο επονομαζόμενος και «Βάσια» άφησε τη σφραγίδα του σε έναν από τους καλύτερους τελικούς που διεξήχθησαν ποτέ και ο άσος του Ηρακλή Θεσσαλονίκης είχε τεράστια συνεισφορά τόσο στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας από την ομάδα του, όσο και στο θέαμα. Στον ίσως πιο εντυπωσιακό τελικό μέχρι τότε στην ιστορία του θεσμού (7-6 στα πέναλτι) με τις τεχνικές του ικανότητες εξουδετέρωσε την άμυνα των Πειραιωτών που ήταν φυσικά το φαβορί και πέτυχε τα δύο γκολ.
Η «Αθλητική Ηχώ» περιέγραψε τον αγώνα ως εξής: «Οι Θεσσαλονικείς προηγήθησαν στο 25' με τον εκπληκτικό Χατζηπαναγή που "άδειασε" σχεδόν όλη την άμυνα του Ολυμπιακού και λόγω αστοχίας του Γκέσιου έχασαν ευκαιρίας για ν' αυξήσουν το σκορ. Στο δεύτερο ημίχρονο η είσοδος του Συνετόπουλου (αντί του Κρητικόπουλου) έδωσε νέα πνοή στους "ερυθρόλευκους" που πήραν αμέσως την πρωτοβουλία και κατόρθωσαν να ισοφαρίσουν στο 61' με κεφαλιά του Σιώκου. Όμως πάλι μια απίθανη ενέργεια του Χατζηπαναγή και ένα αιφνιδιαστικό σουτ του Κουσουλάκη (72') έδωσαν την πρωτοπορία στον Ηρακλή, που δεν την κράτησε για πολύ, γιατί ο Βιέρα, ύστερα από υπέροχο συνδυασμό με τον Γαλάκο, ισοφάρισε πάλι το σκορ (82'). Στην παράταση το ματς έφθασε στο αποκορύφωμα της δραματικής του εξελίξεως και αφού πάλι ο φανταστικός Χατζηπαναγής στο 101' πέτυχε το τρίτο γκολ του Ηρακλέους και στο 110' ο Γκέσιος σε αδράνεια της αμύνης του Ολυμπιακού πέτυχε το 4-2, όλοι πίστευαν ότι το ματς είχε λήξει. Αλλά οι "ερυθρόλευκοι" με αδάμαστο πάθος, ανέτρεψαν κάθε προγνωστικό και με δύο γκολ των Καραβίτη (113'), Γκλέζου (118') καίτοι έπαιζαν με 10 παίκτες λόγω αποβολής του Δαβουρλή διότι διαμαρτυρήθη για το 4ο γκολ του Ηρακλέους, πέτυχαν το ακατόρθωτο, ισοφαρίζοντας 4-4. Μετά ήρθαν τα πέναλτι και οι Ηρακλειδείς πανηγύρισαν έξαλλα την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος!»
Δεν ήταν παραγωγικός σκόρερ ούτε ιδιαίτερα δημιουργικός στο παιχνίδι του - αλλά ήταν οραματιστής καλλιτέχνης, ένας δημιουργός πολύτιμων στιγμών προκαλώντας έκπληξη με τις κινήσεις του, ένας παίκτης τεχνικών θαυμάτων. Επτά γκολ απευθείας με κόρνερ σημείωσε μόνο σε μια χρονιά, το 1982-83. Οι δημοσιογράφοι της εποχής έγραφαν ότι μπορούσε να ντριπλάρει αμυντικό και μέσα σε τηλεφωνικό θάλαμο. Εξαιτίας αυτού του θεαματικού χαρίσματος τον αποκαλούσαν και «Νουρέγιεφ της μπάλας».
Το 1983-84 έφτασε κοντά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης αλλά μετά από μία ισοπαλία με 2-2 με τον τελικό πρωταθλητή Παναθηναϊκό η ομάδα έμεινε τελικά τρίτη με 42 βαθμούς έναντι 46 των «πράσινων» και 43 του Ολυμπιακού Πειραιώς. Δύο φορές έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, το 1980 χάνοντας από την έκπληξη Καστοριά με 5-2 και το 1987 από τον Ο.Φ.Η. στα πέναλτι.
Επίσης, με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης το 1984-85 κατέκτησε το Βαλκανικό Κύπελλο Συλλόγων, επικρατώντας στο διπλό τελικό της ρουμανικής Άρτζες Πιτέστι με 1-3, 4-1. Είχε αποφασιστική συμβολή στην πρόκριση στον τελικό και στην κατάκτηση του κυπέλλου, αφού σημείωσε γκολ σε όλους τους γύρους: στο 5-1 του πρώτου γύρου επί της Γαλατασαράι, στο 1-0 του ημιτελικού επί της Ανκαραγκιουτζού ενώ στο δεύτερο τελικό, στη Θεσσαλονίκη, πέτυχε το τρίτο γκολ της ομάδας του με πέναλτι.
Δύο χαρακτηριστικά κορυφαίες στιγμές της καριέρας του ήταν αναμφίβολα η τριπλή ντρίμπλα του στον Παναγιώτη Στυλιανόπουλο της Α.Ε.Κ. μέσα στη Νέα Φιλαδέλφεια και η εμφάνισή του σε ένα παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό, όταν ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης υποχρέωσε τον αθηναϊκό σύλλογο στη βαρύτερη ήττα της ιστορίας του με 6-0. Ο Βασίλης Κωνσταντίνου, ο τότε τερματοφύλακας του Παναθηναϊκού, είχε βιώσει πολύ δύσκολες στιγμές, σίγουρα μια από τις χειρότερες της καριέρας του. Πολλοί άλλοι βρέθηκαν στην ίδια θέση, το είχε η μοίρα τους άλλωστε απέναντι στον κορυφαίο βιρτουόζο της μπάλας. Ήταν στις 30 Δεκεμβρίου του 1979 όταν ο τότε ισχυρός Ηρακλής Θεσσαλονίκης φιλοξένησε στο Καυτανζόγλειο Εθνικό Στάδιο τον διεκδικητή του τίτλου στο πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα, Παναθηναϊκό. Ο Χατζηπαναγής άνοιξε το σκορ μόλις στο 20ό δευτερόλεπτο για να ακολουθήσουν άλλα πέντε γκολ για το τελικό αποτέλεσμα.
Την τελευταία του επίσημη εμφάνιση με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης έκανε στις 26 Οκτωβρίου 1990, την ημέρα των 36ων γενεθλίων του, στον αγώνα για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με τη Βαλένθια. Όσο και αν φαίνεται παράξενο αυτή ήταν η μοναδική συμμετοχή του Χατζηπαναγή σε αγώνα ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Γνωστός ως ο «Έλληνας Μαραντόνα» είχε συμβόλαιο που τον εμπόδιζε να πάρει μεταγραφή για άλλες ομάδες, παρά ίσως την επιθυμία του. Ο Χατζηπαναγής προσέλκυσε το ενδιαφέρον μερικών από τις μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης, της Άρσεναλ, της Λάτσιο και της Στουτγκάρδης μεταξύ άλλων, αλλά παρέμεινε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης μέχρι το τέλος της καριέρας του, το 1990.
Το συμβόλαιό του ήταν δεσμευτικό μακροχρόνια αλλά ταυτόχρονα ανέπτυξε και μια ερωτική του σχέση με τους φιλάθλους του Ηρακλή Θεσσαλονίκης και ο αγώνας που είχε κάνει για να επιστρέψει στην πατρίδα του, είναι δύσκολο να πούμε αν θα είχε φύγει σε κάθε περίπτωση, αλλά ένας παίκτης της ικανότητάς του θα έπρεπε τουλάχιστον να του δινόταν η ευκαιρία να ευδοκιμήσει σε μεγάλο βαθμό. Πέτυχε λιγότερα από πολλούς, έδωσε όμως περισσότερα και πήρε αυτό που ελάχιστοι παίρνουν, «την αγάπη του κόσμου», το κορυφαίο επίτευγμα της καριέρας του σύμφωνα με τα λεγόμενα του.
Το 2003 με την ευκαιρία του εορτασμού των 50 χρόνων από την ίδρυση της UEFA, ανακηρύχθηκε κορυφαίος Έλληνας ποδοσφαιριστής των τελευταίων 50 χρόνων από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.
Στη Μικτή Κόσμου
Το 1984 κλήθηκε και αγωνίστηκε στη Μικτή Κόσμου εναντίον της αμερικανικής ομάδας Νιου Γιορκ Κόσμος, σε φιλανθρωπικό αγώνα που έγινε στις 22 Ιουλίου 1984 στο Νιού Τζέρσεϊ, στο Στάδιο των «Τζάιαντς», ενώπιον 40.000 θεατών, από τους οποίους 15.000 Ελληνοαμερικανοί ομογενείς. Συμπαίκτες του ήταν, μεταξύ άλλων, οι: Πίτερ Σίλτον, Ζαν-Μαρί Πφαφ, Ρούντι Κρολ, Ούγκο Σάντσες, Ελίας Φιγκερόα, Φραντς Μπεκενμπάουερ, Κέβιν Κίγκαν, Μάριο Κέμπες και ο Θωμάς Μαύρος. Η Μικτή Κόσμου νίκησε 3-1 και ο Χατζηπαναγής μπήκε στο 65ο λεπτό στη θέση του Κίγκαν. Με τις ενέργειές του συνάρπασε την κερκίδα δημιουργώντας πολλές ευκαιρίες. Μια από τις στιγμές που ξεσήκωσε τους φιλάθλους συνέβη στο 86ο λεπτό, όταν με χτύπημα κόρνερ ο Χατζηπαναγής βρήκε τον Μαύρο, η γυριστή κεφαλιά του οποίου χτύπησε στο δοκάρι.
Ο Θωμάς Μαύρος τον περιέγραψε αργότερα ως εξής: «Ήταν ένας παίκτης που με τη μπάλα στα πόδια ήταν άφταστος. Βιρτουόζος, δεξιοτέχνης, με φοβερές εμπνεύσεις που δεν υπάρχουν στο σημερινό ποδόσφαιρο. Ένας παίκτης που έκανε πολύ κόσμο να πηγαίνει στο γήπεδο για να τον παρακολουθήσει, χωρίς να είναι Ηρακλής. Πήγαινε μόνο και μόνο για να τον δει να ντριμπλάρει και να τον δει να μιλάει της μπάλας».
Στην Εθνική Ελλάδας
Πριν έρθει στην Ελλάδα είχε συμμετοχές στις σοβιετικές εθνικές ομάδες ελπίδων και εφήβων καθώς και στην Ολυμπιακή ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης.
Το ίδιο έτος κλήθηκε στην Εθνική Ελλάδας Ανδρών, στο φιλικό παιχνίδι με την Πολωνία στις 6 Μαΐου 1976, που έγινε στο γήπεδο Λεωφόρου Αλεξάνδρας (σκορ 1-0). Όμως, επειδή είχε ήδη αγωνιστεί σε επίσημες συναντήσεις με τις «μικρές» εθνικές της Σοβιετικής Ένωσης δεν του επιτράπηκε να αγωνιστεί σε άλλο ματς της Εθνικής Ελλάδας. Η Ε.Π.Ο., ωστόσο, φαίνεται ότι δεν έκανε ποτέ τις σωστές κινήσεις για να πείσει τη ΦΙΦΑ ότι ο Χατζηπαναγής έστω κι αν είχε παίξει στην ολυμπιακή ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης, έπρεπε να αγωνιστεί κανονικά στην Εθνική Ομάδα της Ελλάδας.
Αγωνίστηκε ξανά, τιμής ένεκεν, στις 14 Δεκεμβρίου 1999 σε ηλικία 45 ετών, στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι που έδωσε προς τιμήν του η Εθνική Ελλάδας με την Γκάνα (σκορ 1-1), στο Καυτανζόγλειο Εθνικό Στάδιο. Στο παιχνίδι αυτό αγωνίστηκε μόνο 21 λεπτά αλλά πρόλαβε να δείξει τη μεγάλη κλάση του, αφού στο 13ο λεπτό δημιούργησε το μοναδικό γκολ της εθνικής. Με έξοχη μπαλιά στην πλάτη της άμυνας έβγαλε μόνο του το Βενετίδη απέναντι στον τερματοφύλακα, ο οποίος απέκρουσε το πρώτο σουτ για να σκοράρει στη συνέχεια ο Κυπαρίσσης. Το γεγονός ότι δεν αγωνίστηκε στην Εθνική Ελλάδας φυσικά του κόστισε σε φήμη και στη διεθνή αναγνώριση της καριέρας του, ειδικά με την πρώτη συμμετοχή στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου του 1980, που ήταν η πρώτη διεθνής επιτυχία της Εθνικής Ελλάδας.
Ακαδημίες
Από το 2013 εργάζεται ως συνυπεύθυνος ακαδημιών του Ολυμπιακού Πειραιώς που στεγάζονται στη Θεσσαλονίκη. Έχει συμμετάσχει επίσης σε ημερίδα του Εργοτέλη Ηρακλείου και σε καμπ του Α.Ο. Πόρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παχτακόρ Τασκένδης Κατηγορία:Χρυσοί Παίκτες ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Ισμαήλ πασάς Παπαδάκις
μικρογραφία|Ισμαήλ Πασάς Παπαδάκης Ο Ισμαήλ πασάς Παπαδάκις ή Παπαδάκης (1809 - 1867), επίσης γνωστός και ως Ισμαήλ Φερίκ Πασάς, ή Ισμαήλ Σελήμ Πασάς, ήταν ελληνικής καταγωγής στρατηγός του αιγυπτιακού στρατού κατά το τελευταίο μισό αιώνα της τουρκικής κατοχής της Κρήτης.
Παιδική ηλικία
Γεννήθηκε ως Εμμανουήλ στη Κρήτη, στο χωριό Ψυχρό Λασιθίου του σημερινού Δήμου Οροπεδίου Λασιθίου, το έτος 1809, ή κατ' άλλους 1817. Ήταν γιος του ιερέα Φραγκιου (Φραγκίσκου) Παπαδάκη. Το 1823, κατά την τότε επιδρομή του τουρκικού στρατού ο πατέρας του και η μητέρα του σφαγιάστηκαν. Τα τρία τέκνα τους Αντώνιος, Εμμανουήλ και Ιωάννης (ή Ανδρέας) μεταφέρθηκαν αιχμάλωτοι στην Κωνσταντινούπολη. Κατ' άλλη πηγή τα παιδιά μεταφέρθηκαν στην Αλεξάνδρεια, όπου παραδόθηκαν στην αυλή του Χεδίβη (= αντιβασιλέα) Μεχμέτ Αλή Πασά ο οποίος και φρόντισε για τον εξισλαμισμό και την ανατροφή τους. Όμως, ο αδελφός του Αντώνιος δραπέτευσε και βρέθηκε στην Οδησσό το 1829, όπου και ασχολήθηκε με το εμπόριο, ενώ στη συνέχεια μετέβη στην Αθήνα, το 1848, όπου και μεγαλούργησε. Είναι ο γνωστός Αντώνιος Παπαδάκης, ευεργέτης του τότε Οθωνείου Πανεπιστημίου Αθηνών που ονομάζεται σήμερα Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Σταδιοδρομία
Ο Ισμαήλ παραμένοντας στην Αίγυπτο σπούδασε στη στρατιωτική σχολή όπου και διέπρεψε ως στρατιωτικός σε διάφορους πολέμους. Κατά την εκστρατεία της Αιγύπτου στη Συρία το 1859 προήχθη σε στρατηγό «Φερίκ», εξ ου και το προσδιοριστικό του ονόματός του. Στη συνέχεια ανέλαβε διάφορα υπουργήματα μέχρι που έγινε Υπουργός Άμυνας της Αιγύπτου. Ο άλλος αδελφός, ο Ανδρέας, έγινε αρχηγός χωροφυλακής στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
Το 1867, ο Ισμαήλ τέθηκε επικεφαλής όλου του αιγυπτιακού στρατού όπου και στάλθηκε από τον Χεδίφη Ισμαήλ προς ενίσχυση του τουρκικού στρατού στη Κρήτη προς κατάπνιξη της κρητικής επανάστασης που είχε εκδηλωθεί.
Τραγικό τέλος
Ο Ισμαήλ πασάς Παπαδάκις έφτασε στην Κρήτη και μετά από μία σειρά μαχών στη γενέτειρά του, το Οροπέδιο Λασιθίου, όπου στη μάχη που δόθηκε εκεί στις 26 Μαΐου του 1867, είχε άγριο τέλος για το οποίο υπάρχουν τρεις εκδοχές. Σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, τραυματίσθηκε θανάσιμα και παρά τις προσπάθειες των γιατρών του επιτελείου του, που τον είχαν μεταφέρει στο Καστέλι Πεδιάδας, μετά από λίγες ημέρες υπέκυψε στα τραύματά του. Η δεύτερη εκδοχή αναφέρει πως δολοφονήθηκε από τον Ούγγρο εξωμότη και Τούρκο στρατηγό Ομέρ Πασά, δηλητηριάζοντάς τον, όταν αποκάλυψε την ελληνική καταγωγή του. Κατά την τρίτη εκδοχή, ο ίδιος αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του, αυτοκτονώντας με δηλητήριο.
Η σορός του μεταφέρθηκε με ιδιαίτερες τιμές στην Αλεξάνδρεια όπου και ετάφη, ενώ προς τιμή του ο Χεδίβης ανέγειρε ανδριάντα του.
Πηγές και παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κρητική Επανάσταση (1866-1869) Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου
Τζον Μπλάκγουελ
Ο Τζον Μπλάκγουελ (John Blackwell, 1797 – 19 Μαΐου 1840) ήταν Ουαλός ποιητής και πεζογράφος. Θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ουαλικής λυρικής παράδοσης.
Κατηγορία:Ουαλοί ποιητές Κατηγορία:Λυρικοί ποιητές
Ψακούδια Χαλκιδικής
Τα Ψακούδια είναι παραλιακός οικισμός και επίνειο της Ορμύλιας. Αποτελεί οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Ορμυλίας του νομού Χαλκιδικής και έχει 273 κατοίκους, με βάση την απογραφή του 2001. Η απόστασή τους από τη Θεσσαλονίκη είναι 80 χιλιόμετρα και αποτελούν πύλη εισόδου για τη Σιθωνία εξαιτίας της γεωγραφικής τους θέσης. Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι ο τουρισμός, όπως επίσης και η αλιεία. Η παραλία του χωριού καλύπτει 4 χιλιόμετρα, έχει επανειλημμένα βραβευθεί με Γαλάζια Σημαία και καλύπτεται από πευκοδάσος. Στον οικισμό Νησί, που απέχει μόλις 2 χλμ. από τα Ψακούδια, κατοικούν κατά το μεγαλύτερο μέρος παραθεριστές και εκεί εκβάλλει ο Χαβρίας, ο μεγαλύτερος ποταμός της Χαλκιδικής. Υπάρχει σύλλογος ενοικιαζομένων δωματίων και Σύλλογος Επαγγελματιών Ιδιοκτητών Κατοίκων.
Ιστορικά στοιχεία
Η παρουσία πεύκων στην παραλία του οικισμού δικαιολογούν ίσως και την ονομασία του. Σύμφωνα με ορισμένους, το όνομα προέρχεται από το «πτσάκια», που είναι η τοπική ονομασία για τα μικρά πεύκα. Το 1993 το ΥΠΕΧΩΔΕ ενέκρινε σχέδιο πολεοδομικής επέκτασης του οικισμού σε μια περιοχή 600 στρεμμάτων κοινοτικής γης, που δίνει μεγάλες δυνατότητες μελλοντικής ανάπτυξης του οικισμού.
Πηγές
Πληροφορίες για τα Ψακούδια από τον ιστότοπο του Δήμου Ορμύλιας.
Κατηγορία:Δήμος Πολυγύρου Ψακουδια Ψακουδια
Γοτάρζης Β΄ της Παρθίας
Βιογραφία
Πολλοί ιστορικοί εκφράζουν την άποψη ότι δεν ήταν ο Γοτάρζης φυσικός γιος του Αρτάβανου αλλά γιος του Γκοβ ενός ευγενούς από το Κουρδιστάν που υιοθέτησε ο Αρσακίδης βασιλιάς την εποχή που ήταν εξόριστος. Σε κάθε περίπτωση ο ίδιος από την στιγμή που ανέβηκε στον θρόνο των Πάρθων έλεγε τον εαυτό του γιο του Αρτάβανου Γ’, έμεινε γνωστός για την μεγάλη του σκληρότητα, δολοφόνησε τον αδελφό του Αρτάβανο με ολόκληρη την οικογένεια του. Όταν ο αδελφός του Βαρδάνης Α’ τον ανέτρεψε από τον θρόνο ο Γοτάρζης δραπέτευσε στην Υρκανία όπου συγκέντρωσε στρατό από Σκύθες νομάδες. Ο πόλεμος ήταν σκληρός αλλά κατέληξε τελικά σε συνθήκη μεταξύ τους. Ο αδελφός του Βαρδάνης δολοφονήθηκε το 47 μ.Χ., από τότε ο Γοτάρζης παρέμεινε μοναδικός αυτοκράτορας των Πάρθων. Η σκληρότητα του ανάγκασε τους Πάρθους ευγενείς να ζητήσουν από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Κλαύδιο να τους στείλει βασιλιά τον Αρσακίδη πρίγκιπα Μεχερδάτη που ήταν όμηρος στη Ρώμη. Ο Μεχερδάτης πέρασε τον Ευφράτη το 49 εκεί συνελήφθη από άνδρες του Γκοτάρζη τον ξυλοκόπησαν, του έκοψαν τα αυτιά και τον έριξαν στην φυλακή. Ο Γοτάρζης Β’ πέθανε το 51 μ.χ. σύμφωνα με τον Ιώσηπο δολοφονηθείς.
Πηγές
Κατηγορία:Πάρθοι βασιλείς
Ρικάρντο Πατρέζε
Ο Ρικάρντο Πατρέζε(πλήρες ονοματεπώνυμο Ρικάρντο Γκαμπριέλε Πατρέζε(γεν. στην Πάδοβα στις 17 Απριλίου του 1954) είναι Ιταλός παλαίμαχος οδηγός αγώνων. Στη Φόρμουλα 1 αγωνίστηκε απ' το 1977 μέχρι το 1993. Συνολικά ο Πατρέζε πήρε μέρος σε 257 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 256. Το 1ο απ' αυτά ήταν το Γκραν Πρι Μονακό του 1977 και το τελευταίο το Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 1993. Οι ομάδες για λογαριασμό των οποίων έτρεξε ήταν οι ακόλουθες:
Ο Πατρέζε δεν κατέκτησε κανένα απολύτως Πρωτάθλημα Οδηγών όμως σημείωσε κάποια άλλα αποτελέσματα τα οποία ήταν εξίσου σημαντικά. Αυτά τα αποτελέσματα ήταν τα ακόλουθα:
Απ' τα 6 Γκραν Πρι τα οποία κέρδισε ο Πατρέζε, το 1ο ήταν το Γκραν Πρι Μονακό του 1982 και το τελευταίο το Ιαπωνικό Γκραν Πρι του 1992.
thumb|right|200px|Ο Πατρέζε δίπλα σ' ένα μονοθέσιο Arrows στο Γκραν Πρι Ντίνο Φεράρι του [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1979)|1979]] thumb|right|200px|Ο Πατρέζε ενώ οδηγεί μια Alfa Romeo στο Ουγγρικό Γκραν Πρι του [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1985)|1985]] thumb|right|200px|Ο Πατρέζε το [[Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1991)|1991]]
Κατηγορία:Ιταλοί οδηγοί Φόρμουλα 1
Εκκλησία της Ισλανδίας
Η Εκκλησία της Ισλανδίας ή Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία της Ισλανδίας (ισλανδ.: Hin Evangeliska Lúterska Kirkja) ή Εθνική Εκκλησία (ισλανδ.: Þjóðkirkjan) είναι η εκκλησία της Ισλανδίας που αποτελεί την επίσημη θρησκεία της χώρας. Δογματικά συγκαταλέγεται στα Λουθηρανικά χριστιανικά δόγματα.
Η Εκκλησία είναι οργανωμένη σε μία επισκοπή με προκαθήμενο τον Επίσκοπο της Ισλανδίας. Η σημερινή Επίσκοπος της Ισλανδίας, Άγκνες Σίγκουρδατντότιρ, είναι η πρώτη γυναίκα που έλαβε αυτό το αξίωμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προτεσταντικές εκκλησίες Κατηγορία:Λουθηρανισμός Κατηγορία:Θρησκεία στην Ισλανδία Ισλανδια
Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα (Γερμανία)
Το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα (γερμανικά: Nationalliberale Partei, προφορά στα ελληνικά: νατσιονάλ-λιμπεράλε παρτάι) ήταν πολιτικό κόμμα της Γερμανικής Αυτοκρατορίας, στο χώρο της Κεντροδεξιάς, την περίοδο 1867-1918.
Η περίοδος κυριαρχίας των «Εθνικών Φιλελευθέρων» ήταν τα έτη 1871 - 1879, όταν αποτέλεσαν τους κύριους συμμάχους του Μπίσμαρκ στο Ράιχσταγκ, όντας ένθερμοι υπέρμαχοι των μέτρων του κραταιού καγκελάριου κατά την περίοδο του Κουλτούρκαμπφ (αγώνας για τον πολιτισμό) στη Γερμανία, την προσπάθεια του Μπίσμαρκ να ελαττώσει την επιρροή της Καθολικής Εκκλησίας στη Γερμανία. Η σταθεροποίηση του νέου κράτους κατέστη δυνατή σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της υποστήριξης των Εθνικών Φιλελεύθερων στις πολιτικές του Μπίσμαρκ, ειδικά σε αυτές που αφορούσαν τα οικονομικά του κράτους και τις νομικές βάσεις του Β΄ Ράιχ. Την περίοδο αυτή τυποποιήθηκαν τα μέτρα και σταθμά σε ένα νέο μετρητικό σύστημα, δημιουργήθηκε μια κοινή γερμανική αγορά και μια εθνική τράπεζα, η Ράιχσμπανκ, ενώ και οι διάφορες τοπικές νομισματικές μονάδες αντικαταστάθηκαν με το Ράιχσμαρκ (μάρκο του Ράιχ). Οι δε φιλελεύθερες οικονομικές πολιτικές, αν και προσωρινά αντιδημοφιλείς κατά τη μεγάλη οικονομική ύφεση της δεκαετίας του 1870, έθεσαν τις βάσεις για την οικονομική άνθιση που γνώρισε το γερμανικό έθνος στο τέλος του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα.
Όταν ο Μπίσμαρκ συγκρούστηκε με τους «Εθνικούς Φιλελεύθερους» το 1879 και στράφηκε σε προστατευτικές πολιτικές στην οικονομία, η αλλαγή υπήρξε τόσο σημαντική, που χαρακτηρίστηκε ως στροφή του Μπίσμαρκ στον συντηρητισμό. Η στροφή αυτή σήμαινε την αλλαγή του πολιτικού κλίματος στη Γερμανία, οξύνοντας τις σχέσεις μεταξύ του καγκελάριου και ενός αριθμού ηγετών των φιλελεύθερων κομμάτων της χώρας. Μετά το 1879, ο Μπίσμαρκ άρχισε να ευνοεί μια πιο προστατευτική προσέγγιση στον οικονομικό τομέα, που παραβίασε τις αρχές του ελεύθερου εμπορίου που πρέσβευαν τα δυο σημαντικότερα φιλελεύθερα τότε κόμματα της Γερμανίας, το «Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα» και το «Κόμμα της Προόδου».
Ένα χρόνο αργότερα, η αριστερή πτέρυγα του κόμματος αποσχίστηκε, σχηματίζοντας το κόμμα Φιλελεύθερη Ένωση.
Ανάδελτα
Ανάδελτα είναι διανυσματικός διαφορικός τελεστής των μερικών παραγώγων μιας συνάρτησης πολλών ανεξαρτήτων μεταβλητών (συνήθως των 3 διαστάσεων του χώρου). Γενικά, δείχνει τον τρόπο με τον οποίο μεταβάλλεται ένα μέγεθος στο \R^n (συνήθως στο χώρο \R^3). Συμβολίζεται με \nabla, το οποίο σύμβολο είναι ένα αναποδογυρισμένο κεφαλαίο Δ. Η χρήση του ανάδελτα εμφανίζεται σε 3 διαφορετικούς τελεστές: Της κλίσης (\nabla), της απόκλισης και του στροβιλισμού.
Κλίση
Αν έχουμε μια διανυσματική συνάρτηση τότε η κλίση της διανυσματικής συνάρτησης είναι ο πίνακας. Οι στήλες του πίνακα είναι όσες οι ανεξάρτητες μεταβλητές της συνάρτησης. Ο πίνακας που προκύπτει, αποτελεί και τον Ιακωβιανό πίνακα της συνάρτησης F.
Γενικά μιλώντας, η κλίση τανυστή n βαθμού δίνει έναν τανυστή n+1 βαθμού (π.χ. η βαθμωτή συνάρτηση βαθμού 0, έδωσε διάνυσμα βαθμού 1). Η επιπλέον διάσταση του τανυστή, είναι ίση με τον αριθμό ανεξάρτητων μεταβλητών της συνάρτησης.
Κάγκου
To Κάγκου είναι πτηνό της οικογενείας των Ρινοχαιτιδών που απαντά αποκλειστικά στη Νέα Καληδονία. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Rhynochetos jubatus και δεν περιλαμβάνει υποείδη (μονοτυπικό).
Ανάδελτα
Απόκλιση
Αν έχουμε μια διανυσματική συνάρτηση τότε η απόκλιση της, είναι ο βαθμωτός.
Γενικά μιλώντας, η απόκλιση τανυστή n+1 βαθμού δίνει έναν τανυστή n βαθμού (π.χ. η διανυσματική συνάρτηση βαθμού 1, έδωσε βαθμωτό βαθμού 0).
Κάγκου
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους (Rhynochetos) είναι σύνθετη (νεο-)λατινική λέξη, γλωσσικό δάνειο από την ελληνική: rhyno < ρις «μύτη» + chetos «χαίτη». Η ονομασία αυτή παραπέμπει στις χαρακτηριστικές σμήριγγες, στη βάση του ράμφους του που σχηματίζουν μικρές τούφες.
Ανάδελτα
Απόκλιση
Η απόκλιση αν είναι θετική, σημαίνει ότι σε ένα στοιχειώδη όγκο, έχουμε παραγωγή του μεγέθους, δηλαδή πηγή. Αν είναι αρνητική σημαίνει ότι στο στοιχειώδη όγκο έχουμε κατανάλωση του μεγέθους δηλαδή καταβόθρα.
Κάγκου
Ονοματολογία
Η λατινική ονομασία του είδους jubatus προέρχεται από το juba «χαίτη, λοφίο» και αναφέρεται στα χαρακτηριστικά φτερά του κεφαλιού του πτηνού, που σχηματίζουν λοφίο.
Ανάδελτα
Απόκλιση
Στον τανυστή των τροπών (τον πίνακα των παραμορφώσεων ενός στερεού συνεχούς σώματος) η απόκλιση δείχνει τη διόγκωση του υλικού σε κάθε υλικό σημείο.
Κάγκου
Ονοματολογία
Η λαϊκή ονομασία kagu, είναι Μελανησιακής προέλευσης, από την ευρύτερη περιοχή καταγωγής του πτηνού. Ο ορθός τονισμός είναι στην παραλήγουσα, αν και -όπως συμβαίνει με πολλές αυστρονησιακές (austronesian) λέξεις, ο τονισμός μπορεί να είναι σε οποιαδήποτε συλλαβή. Στην ελληνική βιβλιογραφία υπάρχει καταγραφή με την ονομασία καγκού -από την αντίστοιχη γαλλική-, ενώ αναφέρονται και οι ονομασίες kavou και kagou στη γλώσσα των ιθαγενών Κανάκ της Νέας Καληδονίας.
Ανάδελτα
Στροβιλισμός
Στο στροβιλισμό, σε αντίθεση με την κλίση και την απόκλιση, είναι υποχρεωτικό οι ανεξάρτητες μεταβλητές να είναι ακριβώς 3. Αυτό συμβαίνει γιατί ο τελεστής έχει μορφή που μοιάζει με το εξωτερικό γινόμενο.
Κάγκου
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά, το 1860, από τους Verreaux & Des Murs, στη Νέα Καληδονία, με τη σημερινή του ονομασία. Δεν είχε «ανακαλυφθεί» από τους Ευρωπαίους επιστήμονες μέχρι τη γαλλική αποικιοκρατία της Νέας Καληδονίας το 1852 και δεν είχε περιγραφεί, μέχρις ότου ένα δείγμα εστάλη στην Αποικιακή Έκθεση του Παρισιού, το 1860.
Οι φυλογενετικές συγγένειες του είδους δεν είναι πολύ καλά επιλυμένες. Το κάγκου υπήρξε, ανέκαθεν, από τα πιο αινιγματικά πτηνά και, σε πιο πρόσφατες εποχές, συνήθως ταξινομείτο με τα Γερανόμορφα (Gruiformes). Αρχικά είχε ταξινομηθεί ως μέλος του κλάδου Ερωδιίδες (Ardeidae) λόγω αρκετών μορφολογικών και φυσιολογικών ομοιοτήτων με τους ερωδιούς, όπως την παρουσία πτίλων κόνεως (powder down feathers), τα οποία παράγουν τρίμματα κερατίνης που εμφανίζονται ως σκόνη (πούδρα) ανάμεσα στα φτερά, τις ομοιότητες στο χρώμα του πτερώματος, την εσωτερική ανατομία, το χρώμα των νεοσσών και των αυγών, καθώς και την αλλαγή χρωματισμού του νεοσσού καθώς μεγαλώνει.
Ανάδελτα
Στροβιλισμός
Αν έχουμε μια διανυσματική συνάρτηση τότε ο στροβιλισμός της, είναι η επίσης διανυσματική συνάρτηση. Η ορίζουσα με το εξωτερικό γινόμενο, παραβιάζει τους κανόνες της τυπικής γλώσσας καθώς οι τελεστές δεν εφαρμόζονται άμεσα σε συναρτήσεις, αλλά χρησιμεύει ως μνημονικός κανόνας.
Κάγκου
Συστηματική ταξινομική
Εάν θεωρηθεί ως γερανόμορφο, το είδος σχετίζεται με τα -εξαφανισμένα σήμερα- μέλη του γένους Aptornis, από τη Νέα Ζηλανδία και τις αρτίγονες Ευρυπυγίδες (Eurypyga) από την Κεντρική και Νότια Αμερική. Μάλιστα, πρόσφατες μελέτες δείχνουν ότι οι ευρυπυγίδες είναι οι πιο κοντινοί αρτίγονοι συγγενείς του κάγκου. Όμως, αυτά τα δύο taxa μαζί με την οικογένεια Μεσιτορνιθίδες (Mesitornithidae) δεν «ταιριάζουν» με τα παραδοσιακά Γερανόμορφα αλλά, περισσότερο, με τον προτεινόμενο κλάδο Metaves, ο οποίος περιλαμβάνει επίσης το οασίν, τα περιστέρια, τα γιδοβύζια, τα φλαμίνγκο, κ.α. Η εσωτερική δομή αυτής της ομάδας δεν ήταν καλά διαχωρισμένη βάσει των δεδομένων τους, αν και αργότερα μελέτες επιβεβαίωσαν τη στενή σχέση μεταξύ του κάγκου και των Ευρυπυγιδών.
Ως συμπέρασμα, το κάγκου, οι Ευρυπυγίδες και ενδεχομένως, τα εξαφανισμένα Aptornis, φαίνεται να σχηματίζουν μια ξεχωριστή εξελικτική γραμμή από την περίοδο της Γκοντβάνα, ενδεχομένως μία τάξη ή κάτι υψηλότερο ιεραρχικά, αν και οι σχέσεις μεταξύ τους με τις ομάδες που προηγουμένως θεωρούνταν σχετικές, όπως οι Μεσιτορνιθίδες και ο «πυρήνας» των Γερανόμορφων, δεν έχουν ακόμη επιλυθεί. Είναι αξιοσημείωτο, ωστόσο, ότι οι Ευρυπυγίδες και οι Μεσιτορνιθίδες κατέχουν πτίλα κόνεως, ενώ ο «πυρήνας» των Γερανόμορφων, όχι.
Ανάδελτα
Τελεστής Laplace (Λαπλάς)
Ο τελεστής Λαπλάς συμβολίζεται με \Delta και ισούται με, δηλαδή είναι η απόκλιση της κλίσης μιας συνάρτησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαφορικοί τελεστές Κατηγορία:Μαθηματικός συμβολισμός Κατηγορία:Διανυσματικός λογισμός
Κάγκου
Συστηματική ταξινομική
Η οικογένεια Rhynochetidae και το γένος Rhynochetos είναι μονοτυπικά taxa, δεν περιλαμβάνουν δηλαδή άλλες επί μέρους κατώτερες, ιεραρχικά, μονάδες.