cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λουδοβίκος Β΄, κόμης της Φλάνδρας
Ο Λουδοβίκος Β΄ της Φλάνδρας ή Λουδοβίκος του Μαλ (Lodewijk van Male, 29 Νοεμβρίου 1330 - 30 Ιανουαρίου 1384) μέλος του Οίκου του Νταμπιέρ, ήταν κόμης της Φλάνδρας, του Νεβέρ και του Ρετέλ (1346 - 1384), κόμης του Αρτουά και της Βουργουνδίας (1382 - 1384). Ο Λουδοβίκος ήταν γιος και διάδοχος του Λουδουβίκου Α΄, κόμητος της Φλάνδρας και της Μαργαρίτας Α΄, κόμισσας της Βουργουνδίας κόρης του βασιλιά της Γαλλίας Φιλίππου του Υψηλού, βαπτίστηκε από τον επίσκοπο του Αρράς Πέτρο Ρογκέρ τον μετέπειτα πάπα Κλήμη ΣΤ΄.
Γάμος του Λουδοβίκου με την Μαργαρίτα της Βραβάντης
Ο πατέρας του τακτοποίησε τον γάμο του με την Μαργαρίτα της Βραβάντης κόρη του δούκα της Βραβάντης Ιωάννη Γ΄ στην προσπάθεια του να προσεγγίσει το δουκάτο της Βραβάντης. Ο πατέρας του σκοτώθηκε στην μάχη του Κρεσύ στον πόλεμο εναντίον του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας (1346). Ο Λουδοβίκος διαδέχθηκε τον πατέρα του στις τρεις κομητείες της Φλάνδρας, του Νεβέρ και του Ρετέλ ως Λουδοβίκος Γ΄. Η Φλάνδρα είχε καταστραφεί οικονομικά λόγω του εμπορικού αποκλεισμού της Αγγλίας και την έλλειψη μαλλιού γι'αυτό οι συντεχνίες της κομητείας τον πίεσαν σκληρά να διακόψει την συμμαχία του με τον Γάλλους, να αναγνωρίσει τον Άγγλο βασιλιά Εδουάρδο Γ΄ σαν ανώτατο κυρίαρχο του και να παντρευτεί την κόρη του Εδουάρδου Γ΄ Ισαβέλλα. Ο Λουδοβίκος Β΄ προσπάθησε να το αποφύγει και δραπέτευσε στην αυλή του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας. Παντρεύτηκε την Μαργαρίτα της Βραβάντης κατά τις επιθυμίες του πατέρα του (1347) κάτι που προκάλεσε νέα εξέγερση στην Γάνδη, η επιδημία της Μαύρης πανώλης θέρισε και την δική του χώρα και αναγκάστηκε να έρθει σε συμφωνία με τον Άγγλο Εδουάρδο Γ΄ για να επιστρέψει στην Φλάνδρα σαν κόμης (1349).
Ουδετερότητα στον Εκατονταετή Πόλεμο
Αρνήθηκε να δώσει όρκο υποτέλειας στον διάδοχο Ιωάννη Β΄ της Γαλλίας κάτι που έφερε ενθουσιασμό στους υπηκόους του (1350). Ο πεθερός του Ιωάννης Γ΄ της Βραβάντης πέθανε χωρίς να αποκτήσει γιους (1355), ο Λουδοβίκος διεκδίκησε το δουκάτο για λογαριασμό της συζύγου του Μαργαρίτας αλλά βρήκε σκληρή αντίδραση από την κουνιάδα του Ιωάννα που διεκδικούσε το δουκάτο για τον εαυτό της. Ο Λουδοβίκος Β κατάφερε να νικήσει τις δυνάμεις της Βραβάντης στην μάχη του Σέτ κοντά στο Άντερλεχτ (17 Αυγούστου/1356) και να καταλάβει πολλές πόλεις όπως την Μέχελεν, τις Βρυξέλλες, την Αμβέρσα, την Λέουβεν. Στάθηκε όμως ανίκανος να ανατρέψει την Ιωάννα η οποία υποστηριζόταν από τον σύζυγο της δούκα του Λουξεμβούργου Βενέσλαο Α΄ και τον πανίσχυρο αδελφό του Γερμανό αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄, με την συνθήκη του Άθ (1357) κέρδισε την Μέχελεν και την Αμβέρσα. Ο Λουδοβίκος Β΄ προσπάθησε στην συνέχεια να διατηρήσει πολιτική ουδετερότητας κατά την διάρκεια του Εκατονταετούς Πολέμου απέναντι στους Άγγλους και στους Γάλλους, το ενδιαφέρον του στράφηκε μονάχα στο εσωτερικό της Φλάνδρας για να προστατέψει τον εαυτό του από τις επαναστάσεις και τους συνασπισμούς εναντίον του.
Γάμος της κόρης του Μαργαρίτας με τον Φίλιππο τον Ισχυρό
Ο Λουδοβικος Β΄ πάντρεψε την 7χρονη κόρη του Μαργαρίτα με τον 11χρονο Φίλιππο Α΄ της Βουργουνδίας (1357) ο οποίος πέθανε 4 χρόνια αργότερα από την Μαύρη πανώλη. Ο Λουδοβίκος Β΄ αναζήτησε νέο γαμπρό για την κόρη του την οποία ήθελαν τόσο ο Εδμόνδος του Λάνγκλεϊ τέταρτος γιος του Εδουάρδου Γ΄ όσο και ο Φίλιππος ο Ισχυρός τελευταίος γιος του Ιωάννη Β΄. Ο Λουδοβίκος Β΄ ύστερα από πολλά χρόνια σκέψης αποφάσισε να δώσει την Μαργαρίτα σύζυγο στον Φίλιππο τον Ισχυρό, σαν ανταμοιβή δέχτηκε από τον Κάρολο Ε΄ της Γαλλίας την περιοχή της Ρωμανικής Φλάνδρας (Λιλ, Ντουαί, Ορχ) και ένα ποσό 200.000 λιβρών. Ο γάμος του Φιλίππου και της Μαργαρίτας έγινε στις 19 Ιουνίου/1369 στον καθεδρικό ναό της Γάνδης.
Επαναστάσεις τα τελευταία χρόνια
Η πολυτελής ζωή του Λουδοβίκου Β΄ έφερε πολλές εξεγέρσεις εναντίον του τα τελευταία χρόνια της ζωής του ιδιαίτερα από τους κατοίκους της Γάνδης αλλά τους αντιμετώπισε με την βοήθεια των κατοίκων της Μπρυζ και του γαμπρού του Φιλίππου Β΄ της Βουργουνδίας. Μεγάλη Φλαμανδική εξέγερση υπό τον Φίλιππο βαν Άρτεβελδ έστειλε στην εξορία τον Λουδοβίκο (1282), κατάφερε να επανέλθει με την βοήθεια του γαμπρού του Φιλίππου του ισχυρού που τους νίκησε στην μάχη του Ρούζεμπεκ, οι επαναστάσεις συνεχίστηκαν έντονα μέχρι τον θάνατο του. Η μητέρα του είχε πεθάνει δυο χρόνια νωρίτερα και του είχε κληροδοτήσει της κομητείες του Αρτουά και της Βουργουνδίας, διάδοχοι του Λουδοβίκου Β΄ στην κομητεία της Φλάνδρας ήταν η κόρη του Μαργαρίτα και ο γαμπρός του Φίλιππος ο Ισχυρός.
Οικογένεια
Με τον γάμο του (1347) με τη Μαργαρίτα της Βραβάντης (1323 - 1380) κόρη του Ιωάννη Γ΄ δούκα της Βραβάντης απέκτησε:
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Φλάνδρας Κατηγορία:Οίκος του Νταμπιέρ
Σάμμερ Μάκιντος
H Σάμμερ Μάκιντος (γεννημένη στις 18 Αυγούστου 2006) είναι Καναδέζα κολυμβήτρια. Έγινε γνωστή όταν προκρίθηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, όταν ήταν 14 ετών και εκπροσωπούσε την ομάδα του Καναδά. Η συμμετοχή της ήταν πολύ πετυχημένη αφού κατάφερε να τερματίσει τέταρτη στα 400 μέτρα ελεύθερο. Την επόμενη χρονιά στέφθηκε δύο φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια στην κολύμβηση και έγινε η πρώτη Καναδέζα που κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια σε ένα μόνο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2023, μέσα σε ένα διάστημα πέντε ημερών, σημείωσε το πρώτο και το δεύτερο παγκόσμιο ρεκόρ της στην κατηγορία των γυναικών, και τα κατάφερε στα 400μ ελεύθερο και στα 400μ μεικτή.
Προσωπική ζωή
Η Μάκιντος είναι κόρη του Γκρεγκ Μάκιντος και της πρώην Καναδέζας κολυμβήτριας Τζιλ Χόστεντ. Η μεγαλύτερη αδερφή της Μπρουκ είναι επαγγελματίας σκέιτερ με συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων.
Καριέρα
Η Μάκιντος έχει σπάσει πάνω από 50 εθνικά ρεκόρ κολύμβησης στις ηλικιακές κατηγορίες. Τον Μάιο του 2021, Μάκιντος κατέγραψε στα 400μ ελεύθερο 4:05.13, την γρηγορότερη επίδοση που έχει σημειωθεί ποτέ από μία 14χρονη κολυμβήτρια παγκοσμίως. Αυτή τη στιγμή κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ γυναικών στα 400μ ελεύθερο και 400μ μεικτή σε πισίνα 50μ.
Σεζόν 2021
Στο πλαίσιο των καναδικών τράιαλς στο Τορόντο, που θα έδιναν την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς, η Μάκιντος κέρδισε το αγώνισμα των 200μ ελεύθερο, με νέο ατομικό ρεκόρ 1:56.19. Το αποτέλεσμα αυτό της έδωσε την πρόκριση για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 στο Τόκιο. Η Μάκιντος ήταν επίσης νικήτρια στα 800μ ελεύθερο, επίσης με νέο ατομικό ρεκόρ 8:29.49. Ήταν το νεότερο άτομο που εντάχθηκε στην καναδική Ολυμπιακή ομάδα.
Στον πρώτο της αγώνισμα, τερμάτισε τέταρτη στα 400 μέτρα ελεύθερο, καταρρίπτοντας το εθνικό ρεκόρ του Καναδά με χρόνο 4:02.42, σε ένα πολύ μεγάλο τελικό με πρωταγωνίστριες τις Αριάρν Τίτμους και Κέιτι Λεντέκι. Στην συνέχεια, προκρίθηκε στα ημιτελικά των 200 μέτρων ελεύθερου γυναικών, αλλά κατετάγη ένατη και έτσι έχασε τον τελικό για μία θέση. Ήταν μέλος της καναδικής ομάδας για τη σκυταλοδρομία 4 × 200 μέτρων, μαζί με την Πένι Ολέξιακ, την Ρεμπέκα Σμιθ και την Κάιλα Σάντσεζ. Έκαναν νέο καναδικό ρεκόρ στον τελικό της διοργάνωσης με 7:43.77, λαμβάνοντας την τέταρτη θέση. Το τελευταίο αγώνισμα της Μάκιντος στους Ολυμπιακούς ήταν τα 800 μέτρα ελεύθερο, όπου ολοκλήρωσε την προσπάθειά της στην ενδέκατη θέση και έτσι δεν μπόρεσε να προκριθεί στον τελικό.
Λίγους μήνες μετά τους Ολυμπιακούς του Τόκιο, η Μάκιντος ήταν μέλος της καναδικής ομάδας για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 25άρας πισίνας του 2021 και κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο ως μέλος της σκυταλοδρομίας 4×100μ μεικτή. Στη συνέχεια βοήθησε την καναδική ομάδα στην σκυταλοδρομία 4×200μ ελεύθερο και μαζί με τις συναθλήτριές της κέρδισε το χρυσό. Κατέκτησε το πρώτο της ατομικό μετάλλιο 400μ ελεύθερο, καθώς τερμάτισε δεύτερη.
Σεζόν 2022
Στις 4 Μαρτίου του 2022, η Μάκιντος κολύμπησε τα 400μ μεικτή στα καναδικά τράιαλς, σημειώνοντας χρόνο 4:29.12. Αυτό ήταν τόσο εθνικό και κοινοπολιτειακό ρεκόρ, όσο και ο τρίτος ταχύτερος χρόνος όλων των εποχών, καθώς το παγκόσμιο ρεκόρ ήταν της Κατίνκα Χόζου, που είχε θέσει στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Η Μάκιντος κέρδισε ακόμα του τίτλους στα 200μ και 400μ ελεύθερο, στα 200μ πεταλούδα και στα 400μ μεικτή, πριν αποσυρθεί από τα 800μ ελεύθερο.
Η Μάκιντος έκανε το ντεμπούτο της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου της FINA στην έκδοση του 2022 στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας, με πρώτο αγώνσιμα να είναι τα 400 μέτρα ελεύθερο. Τερμάτισε δεύτερη στον τελικό, παίρνοντας το ασημένιο μετάλλιο με νέο ατομικό και εθνικό ρεκόρ 3:59.39. Έγινε μόλις η τέταρτη γυναίκα στην ιστορία που κατέγραψε χρόνο κάτω από τέσσερα λεπτά. Η Μάκιντος σημείωσε άλλο ένα παγκόσμιο ρεκόρ νεανίδων στον ημιτελικό των 200 μέτρων πεταλούδα με χρόνο 2:05.79, ξεπερνώντας το δικό της. Έσπασε το ρεκόρ ξανά την επόμενη μέρα, στις 22 Ιουνίου, στον τελικό της διοργάνωσης, διεκδικώντας τον πρώτο της παγκόσμιο τίτλο και το πρώτο μετάλλιο για τον Καναδά στη διοργάνωση. Την ίδια μέρα συμμετείχε στον τελικό της σκυταλοδρομίας 4 × 200μ ελεύθερο, καταρρίπτοντας άλλο ένα παγκόσμιο ρεκόρ νεανίδων με 1:54.79, τη δεύτερη ταχύτερη επίδοση σε σκυταλοδρομία, πίσω από την Λεντέκι των Ηνωμένων Πολιτειών. Στο τελευταίο της αγώνισμα, στα 400 μέτρα μικτή ατομική, η Μάκιντος κέρδισε το δεύτερο χρυσό της μετάλλιο στην διοργάνωση, κερδίζοντας την Αμερικανίδα, Κέιτι Γκριμς, για 0,63 δευτερόλεπτα. Έγινε η πρώτη Καναδή κολυμβήτρια που κέρδισε δύο χρυσά μετάλλια σε ένα μόνο παγκόσμιο πρωτάθλημα.
Σεζόν 2023
Στα καναδικά τράιαλς στα τέλη Μαρτίου στο Toronto Pan Am Sports Centre, η Μάκιντος σημείωσε το πρώτο της παγκόσμιο ρεκόρ στην κατηγορία των γυναικών, κερδίζοντας στα 400μ ελεύθερο με επίδοση 3:56.08 και καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ της Αυστραλέζας, Τίτμους, με 3:56.40, που είχε καταγράψει το 2022. Αφού πέρασαν μερικές μέρες, η Μάκιντος κέρδισε τα 400μ μεικτή με χρόνο 4:25.87, που αποτελούσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ, που τότε άνηκε στην Χόζου από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Έγινε η πρώτη κολυμβήτρια στην ιστορία που κατέχει ταυτόχρονα τα παγκόσμια ρεκόρ τόσο στα 400μ ελεύθερο όσο και στα 400μ μεικτής. Η Καναδέζα βελτίωσε επίσης τα δικά της παγκόσμια ρεκόρ νεανίδων σε άλλα τρία αγωνίσματα στη διοργάνωση αυτή.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0"> Κατηγορία:Κολυμβητές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
Μεγάλη Κερασέα Τρικάλων
Η Μεγάλη Κερασέα ή Μεγάλη Κερασιά είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Τρικάλων.
Γενικά στοιχεία
Η Μεγάλη Κερασέα βρίσκεται στα βόρεια όρια προς την Περιφερειακή Ενότητα Γρεβενών, σε υψόμετρο 500 μέτρα ενώ απέχει περίπου 17 χλμ. Δ.-ΒΔ. από την Καλαμπάκα (έδρα του δήμου) και 38 χλμ. ΒΔ. από τα Τρίκαλα. Ανατολικά περνάει ο χείμαρρος Ίων (Μουργκάνη) και νότια ο Μαλακασιώτικος που συμβάλλουν νοτιοανατολικότερα δίπλα στον οικισμό Μουργκάνη και σχηματίζουν τις αρχές του Πηνειού ποταμού ενώ βορειοδυτικά είναι ο οικισμός Ορθοβούνι. Μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, αναφέρεται με το όνομά της από την Τουρκοκρατία ως Κερασιά Μεϊδάν το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Καστανέας. Το 1924 με το ΦΕΚ 175Α - 30/07/1924 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1928 με το ΦΕΚ 81Α - 14/05/1928 μετονομάστηκε σε Μεγάλη Κερασιά ενώ το 1940 διορθώθηκε σε Μεγάλη Κερασέα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με την Μουργκάνη αποτελούν κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καστανιάς του Δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 111 κατοίκους. Η πορεία του πληθυσμού, μετά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Κατεπανάτο Καρσίου και Ιβηρίας
Το κατεπανάτο διατηρήθηκε λίγο διάστημα λόγω των συνεχών απωλειών εδαφών από τους Τούρκους. Αρχικά πρωτεύουσα του ήταν το Κάρσιον, η Κάρσε, ως το 1064 που λεηλατήθηκε από τους Τούρκους και η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε πιθανώς στην Θεοδοσιούπολη. Μετά την Μάχη του Ματζικέρτ οι βυζαντινοί έχασαν τα περισσότερα Αρμενικά εδάφη κι αργότερα ο κατεπάνω Πακουριανός παραχώρησε εδάφη στον υποτελής της αυτοκρατορίας βασιλιά της Ιβηρίας Γεώργιο Β΄ για να τα υπερασπιστεί.
Κατεπάνω αναφέρονται οι παρακάτω :
Περιφέρεια Ιρίνγκα
Η Περιφέρεια της Ιρίνγκα (αγγλικά: Iringa Region, σουαχίλι: Mkoa wa Iringa), είναι μια από τις τριάντα διοικητικές περιφέρειες της Τανζανίας. Η Περιφερειακή της πρωτεύουσα είναι η Ιρίνγκα (Iringa). Πριν από το 2012, η συνολική της έκταση ήταν 58.936 τετραγωνικά χιλιόμετρα (22.755 τετραγωνικά μίλια), από την οποία έκταση, 56.864 τετραγωνικά χιλιόμετρα (21.955 τετραγωνικά μίλια) ήταν ξηρά και 2.070 τετραγωνικά χιλιόμετρα, ήταν υδάτινη έκταση. Ωστόσο, η Ιρίνγκα έχασε τις τρεις νότιες Περιοχές της, για τη δημιουργία της Περιφέρειας Ντζόμπε (Njombe Region).
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, η πρώην Περιφέρεια Ιρίνγκα (Iringa Region) είχε πληθυσμό 1.495.333 άτομα. Με το παρόν μέγεθος της Περιφέρειας Ιρίνγκα (Iringa Region), δηλαδή τις τέσσερις παλαιές βόρειες Περιοχές, στην απογραφή του 2002, είχε έναν συνολικό πληθυσμό 840.404 ατόμων.
Η Περιφέρεια Ιρίνγκα (Iringa Region) φιλοξενεί το «Εθνικό Πάρκο Ρουάχα» (Ruaha National Park), το δεύτερο μεγαλύτερο πάρκο της Τανζανίας, το οποίο έχει μια αφθονία από άγρια ζωή και περίπου 7.500 επισκέπτες ετησίως. Ένα δεύτερο πάρκο, το «Εθνικό Πάρκο των Ουντζούνγκουα Ορέων» (Udzungwa Mountains National Park), στην Αγροτική Περιοχή της Ιρίγκα, είναι λιγότερο επισκέψιμο.
Περιφερειακή Επίτροπος της Περιφέρειας Ιρίνγκα, είναι η ''Mhe. Amina Masenza''.
Περιοχές (ή Επαρχίες)
Η Περιφέρεια διαιρείται διοικητικά σε τρεις Περιοχές:
Αποικισμός των πρώτων Ευρωπαίων στην ευρύτερη περιοχή της Ιρίνγκα
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αρχικά εγκαταστάθηκαν πολλοί Γερμανοί, που διατηρούσαν αγροκτήματα με σιτηρά, αραβόσιτο, φασόλια, Ευρωπαϊκά οπωροφόρα δέντρα και αρκετά με ζώα. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτοί οι Γερμανοί συνελήφθησαν και εστάλησαν σε Στρατόπεδα αιχμαλώτων και μετά την λήξη του, στη Γερμανία· και τα κτήματά τους αφού αρχικά τέθηκαν υπό την μεσεγγύηση της Μεγάλη Βρετανίας, στη συνέχεια ενοικιάστηκαν σε άλλους Ευρωπαίους. Κατά το 1949, τα Γερμανικά αυτά κτήματα, πωλήθηκαν σε Ευρωπαίους αποίκους, αυτό άλλωστε συνέβη και με τα περισσότερα άλλα Γερμανικά κτήματα της τότε Τανγκανίκα.
Οι πρώτοι Έλληνες άποικοι
Το ενδιαφέρον είναι ότι σε άλλα μέρη του κόσμου οι περισσότεροι Έλληνες στη διασπορά, δημιούργησαν την καριέρα τους στο εμπόριο και στις επιχειρήσεις εστίασης (ξενοδοχεία και εστιατόρια). Στην Τανγκανίκα όμως, η πλειοψηφία των Ελλήνων έγιναν κατασκευαστές σιδηροδρόμων και αργότερα διευθυντές φυτειών, ιδιοκτήτες φυτειών σε σχοινοκτήματα στην Τάνγκα (Tanga) και στο Μορογκόρο (Morogoro), ξεκίνησαν τις φυτείες του καφέ και τις μικτές φυτείες πέριξ του Μόσι (Moshi) και της Αρούσα (Arusha) ή την καλλιέργεια του καπνού στην Ιρίνγκα (Iringa). Αυτοί οι Έλληνες διεκδικούν τη δική τους θέση στην αποικιακή κοινωνία, εκμεταλλευόμενοι τη ρευστότητα και την ασάφεια των αποικιακών ιεραρχιών, οι οποίες διαδραματίζουν διαφορετικές αξιώσεις ότι είναι είτε Ευρωπαίοι, είτε Έλληνες είτε άνθρωποι που είναι ικανότεροι να κατανοήσουν και να συνεργαστούν με τους Αφρικανούς απ' ότι οι Γερμανοί, οι Άγγλοι και οι Ινδοί, λόγω της έλλειψης των φυλετικών διακρίσεων και της κατανόησής των στην εκτεταμένη οικογενειακή ζωή.
Οι πρώτοι Έλληνες που εγκαταστάθηκαν στην Ιρίνγκα, επί Γερμανικής ακόμη κατοχής, ήσαν οι εξ Ηπείρου αδελφοί Ηλίας και Ίσσα Τσάβαλοι, που ασχολήθηκαν με το εμπόριο και την αμπελουργία, στις όχθες του ποταμού Ρουάχα. Δυστυχώς όμως και οι δύο σκοτώθηκαν το 1905, κατά την Επανάσταση του «Μάγκι-Μάγκι» (ή κατ'άλλους Μάτζι-μάτζι), ο μεν Ηλίας στην Κιλόσα, όπου τον έθαψαν ζωντανό και ανάποδα (με το κεφάλι κάτω και τα πόδια στην επιφάνεια), ο δε Ίσσα στην Ιρίνγκα. Μετά την ανάληψη της Αγγλικής διακυβέρνησης στην Ταγκανίκα, ο πρώτος Έλληνας που εγκαταστάθηκε στην Ιρίνγκα, ήταν ο:
Αμέσως μετά ακολούθησαν οι: • 4 εν συνεχεία, ακολούθησαν οι: • 4 για να φθάσουν στις αρχές του 1950, να υπάρχουν στην περιοχή πάνω από 135 Ελληνικές ψυχές.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1955, κατέφτασε και ο Απόστολος Βασιλικάκης (έξ Ίμβρου).
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιρινγκα
Κατεπανάτο της Βαασπρακανίας
Το Κατεπανάτο της Βαασπρακανίας ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας από το 1019 ή 1021/22 έως το 1071. Δημιουργήθηκε με την προσάρτηση του Αρμενικού Βασιλείου του Βασπουρακάν, οι ηγεμόνες του οποίου δεν μπορούσαν να αντέξουν άλλο την πίεση των Τούρκων και έδωσαν στους βυζαντινούς το βασίλειο με 72 φρούρια, 400 ή 3.400 ή 4000 χωριά και πολλές μονές.
Οι Βυζαντινοί λίγο πριν το 1030 εμπλάκηκαν σε πόλεμο με τους Πέρσες κι αργότερα με τους Τούρκους και Τουρκομάνους της περιοχής. Το 1048 οι Τούρκοι επιτέθηκαν στο κατεπανάτο χωρίς επιτυχία συνεχίζοντας για τα επόμενα χρόνια τις επιδρομές. Από το 1060 η βυζαντινή άμυνα κατέρρεε σταδιακά έως το 1071 και την Μάχη του Ματζικέρτ που λίγα φρούρια είχαν μείνει υπό την εξουσία των Βυζαντινών.
Πρωτεύουσα του κατεπάνω ήταν η οχυρωμένη πόλη Ίβαν, το 1045 αναφέρεται το Αρτζέσιον, κάποιοι σύγχρονοι συγγραφείς θεωρούν πρωτεύουσα το Ματζικέρτ.
Γνωστοί κατεπάνω (διοικητές) ήταν οι :
Πηγές
Κατηγορία:Κατεπανάτα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινή Αρμενία
Κρούφκι
Τα κρούφκι (πολωνικά: krówki, πληθυντικός του krówka [κρούφκα]), που κυριολεκτικά σημαίνει «μικρές αγελάδες», είναι πολωνικές φατζ ημιμαλακές τόφι καραμέλες γάλακτος. Όταν είναι χειροποίητα, είναι σκληρά και τραγανά εξωτερικά, αλλά το εσωτερικό είναι πιο ρευστό παρά στερεό.
Σταλός Χανίων
μικρογραφία|Σταλός εκκλησία Ο Σταλός βρίσκεται στο νομό Χανίων που καλύπτει το δυτικό κομμάτι της Κρήτης. Γεωγραφικά βρίσκεται μόλις 7 χιλιόμετρα μετά την πόλη των Χανίων. Η περιοχή πρόκειται για θέρετρο που αποτελείται από τρεις οικισμούς, τον Κάτω Σταλό, την Αγία Μαρίνα και τον Πλατανιά. Ο Σταλός χωρίζεται στον Άνω Σταλό και στον Κάτω Σταλό με συνολικό μόνιμο πληθυσμό 868 κατοίκους (απογραφή 2011). Στον Κάτω Σταλό θα συναντήσετε πολλές ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, εταιρείες ενοικίασης αυτοκινήτων, εστιατόρια, καφετέριες και νυχτερινά κέντρα διασκέδασης καθώς αποτελεί έναν από του αγαπημένους προορισμούς για τους τουρίστες, λόγω της όμορφης παραλίας που προσφέρει και της κοντινής απόστασης από το κέντρο των Χανίων.
Κρούφκι
Είναι ένα από τα πιο κοινά πολωνικά γλυκίσματα, που πωλείται παγκοσμίως και μπορεί να θεωρηθεί «καραμέλα dulce de leche». Εμπορικά, πολλές μάρκες είναι διαθέσιμες, όπου οι περισσότερες από αυτές έχουν κάθε ξεχωριστή καραμέλα τυλιγμένη σε ασπροκίτρινο χαρτί με εικόνα μιας αγελάδας Χόλσταϊν-Φρίσλαντ. Είναι ευρέως γνωστά σε όλη την Ευρώπη, ακόμη και πριν από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και είναι κάτι σαν το αντίστοιχο της καραμέλας Λευκό Κουνέλι, διάσημη σε όλη την Ανατολική Ασία.
Σταλός Χανίων
Άνω Σταλός
Ο Άνω Σταλός, αποτελεί το κυριότερο μέρος του χωριού Σταλός , ενώ είναι δομημένος αμφιθεατρικά στην πλαγιά ενός λόφου, 1.5 χιλιόμετρο νοτιότερα, προς την ενδοχώρα. Στο χωριό θα συναντήσετε επίσης ταβέρνες και εστιατόρια, ξενοδοχειακές μονάδες και ενοικιαζόμενα δωμάτια, ενώ δεν είναι λίγοι οι μόνιμοι κάτοικοι στο χωριό.
Κρούφκι
Η αρχική συνταγή περιέχει συνήθως γάλα, ζάχαρη και μερικές φορές βούτυρο, κρέμα γάλακτος και γεύση βανίλιας. Υπάρχουν επίσης διαθέσιμες εκδοχές γεύσεις φρούτων (π.χ. μπανάνα), κακάου, καφέ, ξηροών καρπών, γλυκόριζας, καθώς και εκδόσεις από γάλα σόγιας για καταναλωτές με δυσανεξία στη λακτόζη. Τα κρούφκι μπορούν να παρασκευαστούν στο σπίτι, χρησιμοποιώντας ένα απλό τηγάνι από χυτοσίδηρο και τα προαναφερθέντα συστατικά.
Η εταιρεία ζαχαροπλαστικής "L. Pomorski i syn" ισχυρίζεται ότι τα πρώτα κρούφκι κατασκευάστηκαν στο Πόζναν από την οικογένεια Πομόρσκι, η οποία αργότερα εκδιώχθηκε από τους Γερμανούς Ναζί στο Μιλανούβεκ, κοντά στη Βαρσοβία, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σταλός Χανίων
Παραλία Σταλός
μικρογραφία Η παραλία Σταλός είναι μεγάλη, αμμώδης και πολύ καλά οργανωμένη, παρέχοντας υψηλού επιπέδου τουριστικές υπηρεσίες. Η παραλία εκτείνεται για πολλά χιλιόμετρα συνεχίζοντας στα επόμενα χωριά της Αγίας Μαρίνας και του Πλατανιά. Προσφέρει πολλές ανέσεις, με beach bar, θαλάσσια σπορ και ξαπλώστρες με ομπρέλες αλλά λόγω της μεγάλης έκτασης είναι εύκολη η πρόσβαση σε πιο ήρεμα κομμάτια της παραλίας χωρίς πολύ κόσμο. Απέναντι από την παραλία βρίσκεται το νησάκι των Αγίων Θεοδώρων. Λόγω της άμμου που χαρακτηρίζει την παραλία του Σταλού, είναι εύκολο να αθληθεί κάποιος στην παραλία. Το beach volley, οι ρακέτες, το ποδόσφαιρο, το θαλάσσιο ποδήλατο, το τρέξιμο είναι μερικά από τα πολλά αθλήματα που μπορεί κάποιος να ασχοληθεί. Η παραλία Σταλός κερδίζει τη γαλάζια σημαία κάθε χρόνο από το 2006.
Κρούφκι
Στη Γερμανία, τα κρούφκι ονομάζονται συχνά Muh-Muhs (από τον ήχο που κάνουν οι αγελάδες) ή Kuhbonbons (μπομπονιέρες αγελάδων). μικρογραφία| Κρούφκι από το Μιλανούβεκ
Σταλός Χανίων
Μυθολογία
Σύμφωνα με τη μυθολογία, ο Σταλός ονομάστηκε από τον γίγαντα Τάλω, προστάτη της Κρήτης στην αρχαιότητα. Μάλιστα, κατά την αρχαία ελληνική μυθολογία το Σταλός ήταν η περιοχή που κατοικούσε ο γίγαντας. Ο Τάλως ήταν ένας γίγαντας με χάλκινο σώμα, δώρο στον βασιλιά Μίνωα και ήταν άγρυπνος φύλακας της Κρήτης που γύριζε τις ακτές του νησιού τρεις φορές τη μέρα.
Κρούφκι
Παραπομπές
Κατηγορία:Τόφι Κατηγορία:Πολωνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Πολωνικά επιδόρπια
Βάλλι Ταξ
Ο Βλάντιμιρ «Βάλλι» Ταξ (Wladimir " Wally " Tax) ( Ολλανδική προφορά: [ʋlaːdimir ʋɑli tɑks] ; 14 Φεβρουαρίου 1948 – 10 Απριλίου 2005) ήταν Ολλανδός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Ήταν ιδρυτής και frontman του συγκροτήματος Nederbeat The Outsiders (1959–1969) και του ροκ συγκροτήματος Tax Free (1969–1971).
Μετά την εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία με τους The Outsiders στα τέλη της δεκαετίας του 1960, έκανε μια σύντομη σόλο καριέρα στη δεκαετία του 1970 και στη συνέχεια ήταν ένας επιτυχημένος τραγουδοποιός, δημιουργώντας μια σειρά από τραγούδια επιτυχίας για Ολλανδούς καλλιτέχνες. Έσβησε στην αφάνεια τη δεκαετία του 1980. Μετά τον θάνατό του το 2005, δύο ευεργετικές συναυλίες στο Άμστερνταμ απέδειξαν τη διαρκή δημοτικότητα και την επιρροή του.
Νεανικά χρόνια
Ο Βλάντιμιρ Ταξ γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1948 στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας. Ο Ολλανδός πατέρας του και η Ρωσίδα Ρομά μητέρα του είχαν συναντηθεί σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Μεγάλωσε στο Άμστερνταμ και έμαθε αγγλικά σε νεαρή ηλικία από επαφές με Αμερικανούς ναυτικούς, για τους οποίους λειτουργούσε ως μαστροπός.
The Outsiders
μικρογραφία| Ο Ταξ τραγουδάει για την τηλεόραση το 1968 Το 1959, σε ηλικία 11 ετών, ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του beat συγκροτήματος The Outsiders. Το συγκρότημα τραγουδούσε αγγλικούς στίχους, με τον Ταξ ως κύριο τραγουδοποιό. Ο Ταξ τραγουδούσε και έπαιζε κιθάρα και φυσαρμόνικα. Ακόμη και ενώ έπαιζε με τους The Outsiders, ο Ταξ ηχογράφησε ένα σόλο άλμπουμ (με συμφωνική ορχήστρα), το Love-In.
Οι The Outsiders έφτασαν σε ένα βαθμό επιτυχίας, ανοίγοντας για τους Rolling Stones το 1966 και σημειώνοντας μια σειρά από επιτυχίες στην Ολλανδία. Ήταν ένα από τα πιο γνωστά συγκροτήματα του κινήματος Nederbeat - όταν υπέγραψαν με τη Phonogram Records το 1968, ανέφερε το Billboard. Καθοδηγώντας αυτό που ο Billboard αποκαλούσε «το κορυφαίο ολλανδικό συγκρότημα beat», ο Ταξ είχε υψηλές επιδόσεις—αναφέρθηκε ότι είχε τα πιο μακριά μαλλιά στη χώρα και ζούσε έναν πλούσιο τρόπο ζωής, που περιελάμβανε ακριβά δείπνα, αυτοκίνητα με σοφέρ και φιλίες με τον Λιτλ Ρίτσαρντ και τον Τζόνι Χαλιντέι, καθώς και οι φήμες για σχέση με την Μπριζίτ Μπαρντό.
Αν και οι δίσκοι των The Outsiders δεν διανεμήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ταξ πήγε στο εξωτερικό και έκανε φίλους με αξιόλογους μουσικούς όπως οι Τιμ Χάρντιν, Ρίτσι Χέιβενς και Κρόσμπι, Στιλλς, Νας &amp; Γιάνγκ, και παρακολούθησε το Φεστιβάλ Γούντστοκ. Έπαιξε με τον Χάρντιν και τον Τζίμι Χέντριξ στο Electric Ladyland Studio του τελευταίου. Όπως εξήγησε στην αυτοβιογραφία του το 1998, η επιτυχία ήρθε πολύ γρήγορα γι 'αυτόν, και το αλκοόλ και τα ναρκωτικά αποτέλεσαν το βαρύ τίμημα, και σε συνδυασμό με την έλλειψη οικονομικής ασφάλειας (παραδέχτηκε ότι δεν ήταν καλός στην τήρηση βιβλίων, καθώς ο "τρόπος ζωής" του είχε σκοτώσει πάρα πολλά εγκεφαλικά κύτταρα) οι επόμενες δεκαετίες της ζωής του Ταξ ήταν χαοτικές.
Μετά την ηχογράφηση τριών άλμπουμ, οι The Outsiders διαλύθηκαν το 1969.
Το 1997 οι The Outsiders συγκεντρώθηκαν για τελευταία φορά, για να παίξουν μια περιοδεία επανασύνδεσης στην Ολλανδία. Η περιοδεία ήταν βραχύβια λόγω της απρόβλεπτης συμπεριφοράς του Ταξ. Ο Τζερόμ Μπλέινς έγραψε το Outsiders by Insiders περίπου αυτή την εποχή, την επίσημη βιογραφία του συγκροτήματος.
Προσωπική παρακμή και θάνατος
Η δεκαετία του 1980 σήμανε την προσωπική του παρακμή, ξεκινώντας με τον αργό θάνατο από καρκίνο της μακροχρόνιας συντρόφου του Λόρι Λανγκενμπάχ, η οποία πέθανε το 1984 — σύμφωνα με τον στενό φίλο Αρμάντ, δεν συνήλθε ποτέ από τον θάνατό της και για τα επόμενα είκοσι χρόνια έζησε περιτριγυρισμένος από τα προσωπικά αντικείμενά της. Οι προσπάθειες αναβίωσης μιας μουσικής καριέρας φαίνεται πως παρεμποδίζονταν από προσωπικά προβλήματα, που προκαλούνταν από τον αλκοολισμό και τα φορολογικά προβλήματα.
Ο Ταξ πέθανε το 2005 σε σχετική αφάνεια, βασανιζόμενος από οικονομικά και σωματικά προβλήματα. Κηδεύτηκε στο Άμστερνταμ, αφού μια συγκέντρωση στο Παραντίσο προς τιμήν του συγκέντρωσε αρκετά χρήματα για την κηδεία του. Ένα χρόνο αργότερα, πραγματοποιήθηκε μια συναυλία στο Παραντίσο, για να συγκεντρωθούν χρήματα, για να τοποθετηθεί ένα μνημείο στον τάφο του. Το μνημείο, με τρεις λαιμούς κιθάρας, συνεχίζει να προσελκύει τους επισκέπτες.
Η βιογραφία του, Wally Tax - Leven en Lijden van een Outsider, γράφτηκε από τον Ρούτγκερ Βαλ και κυκλοφόρησε δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του το 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικοί από το Άμστερνταμ Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Τζούλια Φαρνέζε
δεξιά|μικρογραφία|319x319εσ|Η κυρία με τον Μονόκερο του [[Λούκα Λόνγκι, 1535-1540 είναι πιθανώς ένα πορτρέτο της Τζούλια Φαρνέζε.]]
Η Τζούλια, ιταλ.: Giulia Farnese (1474 – 23 Μαρτίου 1524) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν ερωμένη του Πάπα Αλέξανδρου ΣΤ΄ και αδελφή του πάπα Παύλου Γ΄. Ήταν γνωστή ως Tζούλια η Ωραία, ιταλ.: Giulia la bella. Οι Φαρνέζε ήταν εξέχοντες ηγέτες στις ιταλικές περιοχές Πάρμα και Πιατσέντσα.
Ο Λορέντζο Πούτσι την περιέγραψε ως «την πιο ωραία που μπορούσες να δεις». Ο Καίσαρας Βοργίας, γιος του Αλεξάνδρου ΣΤ΄, την περιέγραψε ότι είχε "σκούρο χρώμα, μαύρα μάτια, στρογγυλό πρόσωπο και ιδιαίτερη θέρμη".
Οικογένεια
Η Τζούλια Φαρνέζε γεννήθηκε στο Κανίνο του Λάτιου της Ιταλίας. Οι γονείς της ήταν ο Πιερ-Λουίτζι Φαρνέζε, κύριος του Moντάλτo (1435–1487) και η Τζιοβάννα Καετάνι. Ένα παλαιότερο μέλος αυτής της δυναστείας ήταν ο πάπας Βονιφάτιος Η΄ (1294–1303). Είχε τέσσερα αδέλφια: ο μεγαλύτερος αδελφός της Αλεσσάντρο ήταν ένας συμβολαιογράφος, που ξεκίνησε μία εκκλησιαστική σταδιοδρομία. Ο δεύτερος αδελφός της Μπαρτολομέο έγινε κύριος του Μοντάλτο στη θέση του Αλεσσάντρο, παντρεύτηκε τη Γιολάντα Μοναλντέσκι και είχε απογόνους. Ο τρίτος αδελφός της Άντζελο ήταν ένας κύριος με ιδιοκτησία, που παντρεύτηκε τη Λέλα Ορσίνι και απέκτησε κόρες. Το τέταρτο από τα αδέλφια της ήταν η Τζιρολάμα.
Γάμος και παράλληλα σχέση με τον Αλέξανδρο ΣΤ΄
δεξιά|μικρογραφία|Η Τζούλια Φαρνέζε στον πίνακα Μία νεαρή κυρία και ένας [[Μονόκερως (μυθολογία)|μονόκερος, του Ντομενικίνο, π. 1602, Παλάτσο Φαρνέζε.]]
Μέσω της οικειότητάς της με τον πάπα, η Τζούλια κατάφερε να κάνει τον αδελφό της Αλεσσάντρο καρδινάλιο το 1493 (είναι ο μετέπειτα Παύλος Γ΄).
Στις 30 Νοεμβρίου 1492 η Τζούλια γέννησε ένα κοριτσάκι, που ονομάστηκε Λάουρα. Δεν είναι ξεκάθαρο, αν ο πατέρας της Λάουρα ήταν ο Ορσίνο ή ο Αλέξανδρος ΣΤ΄. Η Mαρία Μπελόντσι πιστεύει ότι υπάρχουν ενδείξεις, ότι πράγματι είχε φυσική σχέση με τον σύζυγό της. Όποια και αν είναι η περίπτωση, η Τζούλια ισχυρίστηκε ότι η Λάουρα ήταν κόρη του πάπα, αλλά αυτό μπορεί να έγινε για να ανεβεί η θέση του παιδιού σε μελλοντικές προτάσεις γάμου. Το 1494 εξόργισε τον Πάπα, όταν πήγε στο Καποντιμόντε για να βρεθεί στην επιθανάτιο κλίνη του αδελφού της Άντζελo. Έμεινε μακριά από τη Ρώμη, ακόμη και μετά το τέλος του αδελφού της, έπειτα από επιμονή του συζύγου της. Ωστόσο τελικά υπέκυψε στην παπική πίεση και σύντομα ξεκίνησε το ταξίδι της επιστροφής στον εραστή της. Αυτό συνέβη ταυτόχρονα με τη Γαλλική εισβολή στην Ιταλία υπό τον Κάρολο Η΄: η Τζούλια συνελήφθη από τον Γάλλο διοικητή Ιβ ντ' Αλέγκρ, ο οποίος ζήτησε από τον πάπα και έλαβε λύτρα 3.000 σκούδα για την ασφαλή έλευσή της στη Ρώμη.
Η Τζούλια παρέμεινε κοντά στον πάπα μέχρι το 1499 ή το 1500. Αυτή την περίοδο φαίνεται να έχει εκπέσει από την εύνοιά του λόγω της ηλικίας της (ήταν 25 ή 26). Η Μπελόντσι πιστεύει ότι το διάλειμμα μεταξύ των δύο έγινε μάλλον φιλικά, με τη βοήθεια της Aντριάνα ντε Μίλα. Εκείνη την περίοδο απεβίωσε και ο σύζυγός της. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Καρμπονιάνo, το οποίο δεν απέχει πολύ από τη Ρώμη. Το κάστρο αυτής της πόλης είχε δοθεί στον Ορσίνο από τον Αλέξανδρο ΣΤ΄.
Η μετέπειτα ζωή της
Η Τζούλια απεβίωσε εκεί, στο σπίτι του αδελφού της καρδινάλιου Αλεσσάντρο. Ήταν 50 ετών. Η αιτία του θανάτου της είναι άγνωστη. Δέκα χρόνια αργότερα ο αδελφός της ανέβηκε στον παπικό θρόνο ως πάπας Παύλος Γ΄. Η Λάουρα και ο Nικολό είχαν τρεις γιους, οι οποίοι κληρονόμησαν τα υπάρχοντα του Οίκου των Oρσίνι.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Στην τηλεοπτική σειρά Showtime του 2011 The Borgias, τη Τζούλια υποδύεται η Lotte Verbeek.
Στην τηλεοπτική σειρά του 2011 Canal+ Borgia, τη Giulia υποδύεται η Marta Gastini.
Η Τζούλια είναι η πρωταγωνίστρια της σειράς βιβλίων της Kate Quinn, The Borgia Chronicles.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε
Ελληνική απογραφή 1920
Εδαφική κατάσταση κατά την απογραφή του 1920
Την εποχή που διεξάχθηκε η απογραφή το Βασίλειο της Ελλάδας αποτελούταν από τις εξής περιοχές: Πελοπόννησος, Στερεά Ελλάδα, Νησιά Ιονίου, Νησιά Αιγαίου, Κρήτη, Θεσσαλία, Ήπειρος, Μακεδονία και Θράκη. Ειδικές παρατηρήσεις: α) από τα νησιά του Αιγαίου εξαιρούνται τα Δωδεκάνησα ενώ περιλαμβάνονται η Ίμβρος και η Τένεδος και β) στη Γενική Διοίκηση Θράκης συμπεριλαμβάνεται και μέρος της Ανατολικής Θράκης, που παραχωρήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών, διαιρεμένο σε 4 νομούς, Αδριανούπολης, Καλλίπολης, Ραιδεστού και Σαράντα Εκκλησιών.
Παραπομπές
1920
Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών
Ο Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών (Π.Ο.Σ.) είναι αθλητικό σωματείο σκακιού με έδρα τον Πειραιά. Θεωρείται ο αρχαιότερος εν ενεργεία ελληνικός σύλλογος σκακιού, με έτος ίδρυσης το 1946 και ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας, γι' αυτό έχει και έτος εγγραφής το 1948, δηλαδή το έτος δημιουργίας της.
Ο Π.Ο.Σ. έχει υπάρξει επίσης διοργανωτής των πρωταθλημάτων σκακιού Πειραιά.
Ιστορία
Πριν την δημιουργία της Ομοσπονδίας είχε συμμετάσχει σε φιλικούς αγώνες με άλλους συλλόγους όπως τον Φιλοσκακικό Σύλλογο Αθηνών (Φ.Σ.Α.), τον οποίο είχε νικήσει με 6-4 και σε δύο συναντήσεις με τον Ορειβατικό Φυσιολατρικό Όμιλο Νίκαιας (Ο.Φ.Ο.Ν.) τον οποίο είχε νικήσει με 8-2.
Συμμετοχή στα πανελλήνια διασυλλογικά πρωταθλήματα
Το 1951, ο Π.Ο.Σ. συμμετείχε στο πρώτο διασυλλογικό πρωτάθλημα Ελλάδας, όπου κατετάγη 3ος.
Α' εθνική
Π
Το 1919 ο Π.Ο.Σ. κατετάγη 15ος.
Συλλογικές διακρίσεις
Ο Π.Ο.Σ. δεν έχει κερδίσει κάποιον ομαδικό τίτλο στην Α' Εθνική. Ωστόσο, έχει πετύχει κάποιες διακρίσεις συμπεριλαμβανομένων των παρακάτω:
Διασυλλογικό πρωτάθλημα Ελλάδας
1951: 3η θέση
Πανελλήνιο ομαδικό πρωτάθλημα παίδων – κορασίδων Κ-16
2015: 3η θέση
Ατομικοί τίτλοι - διακρίσεις
Παρότι ο Π.Ο.Σ. δεν έχει κερδίσει κάποιον ομαδικό τίτλο στην Α' Εθνική, ωστόσο, διάφοροι σκακιστές και σκακίστριές του έχουν κερδίσει πανελλήνιους ατομικούς τίτλους :
Ατομικό Πρωτάθλημα Ελλάδος
Σκακιστές του Π.Ο.Σ. έχουν κερδίσει 5 φορές το Ατομικό Πρωτάθλημα Ελλάδας:
1950: Παρλιάρος Δημήτριος
1954: Παρλιάρος Δημήτριος
Ηλίας Λυμπερόπουλος
Ο Ηλίας Λυμπερόπουλος (1921 - 23 Μαΐου 1984) ήταν Έλληνας θεατρικός συγγραφέας, επιθεωρησιογράφος και στιχουργός.
Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών
Ατομικό Πρωτάθλημα Ελλάδος
1963: Χατζιώτης Κωνσταντίνος
Ηλίας Λυμπερόπουλος
Βιογραφία
Έγραψε πολλές επιθεωρήσεις και σενάρια για ταινίες, όπως "Αδέλφια μου, αλήτες πουλιά", "Λόλα" (1964), "Χαρούμενοι αλήτες" (1958), "Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας" (1955), "Καπετάνιος για κλάματα" (1961), "Ο Θύμιος τάχει 400" (1960), "Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες" (1966) και "Το πιο γρήγορο μπουζούκι" (1973). Ως στιχουργός βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης. Γνωστά τραγούδια που έγραψε είναι "Αδέρφια μου αλήτες, πουλιά", "Του χωρισμού η ώρα", "Εκείνη" και "Ξανθή αγαπημένη Παναγιά" για τον Τόλη Βοσκόπουλο, "Αν είναι η αγάπη αμαρτία", "Σε βλέπω στο ποτήρι μου", "Χίλιες βραδιές" για την Τζένη Βάνου και άλλα. ΤΟ 1972 έγραψε το σενάριο για την τηλεοπτική σειρά του ΕΙΡΤ "Χαρούμενη Κυριακή" και το 1973 για την εκπομπή "Δώδεκα μήνες τραγούδι", που προβλήθηκε από τον ίδιο τηλεοπτικό σταθμό.
Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών
Ατομικό Πρωτάθλημα Ελλάδος
1976: Μπαλάσκας Παναγιώτης
Ηλίας Λυμπερόπουλος
Βιογραφία
Στις 23 Μαΐου 1984 σκοτώθηκε από τη σύγκρουση του οχήματος που οδηγούσε με άλλο, το οποίο έκανε όπισθεν.
Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών
Ατομικό Πρωτάθλημα Ελλάδος
1979: Μπαλάσκας Παναγιώτης
Ηλίας Λυμπερόπουλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες στιχουργοί
Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών
Ατομικό Πρωτάθλημα Νεανίδων
1992: Κορού Λασκαρίνα (Λίνα) (συμπρωταθλήτρια με Παπαδοπούλου Τριανταφυλλιά)
Ρανούτσο Φαρνέζε, καρδινάλιος
O Ρανούτσιο, ιταλ. Ranuccio (11 Αυγούστου 1530 - 20 Οκτωβρίου 1565) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν καρδινάλιος στο ναό της Σάντα Λουτσία ιν Σέλτσι στη Ρώμη (1545-65).
Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών
Νεανικό Πρωτάθλημα Κ08
2008: Αλεξάκης Γεώργιος
Ρανούτσο Φαρνέζε, καρδινάλιος
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Πέτρου-Λουδοβίκου δούκας της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Τζερολάμα Ορσίνι, κόρης τού Λουδοβίκου κόμη τού Πιτιλιάνο. Γεννήθηκε στο Βαλεντιάνο. Ο πατέρας του ήταν νόθος γιος τού πάπα Παύλου Γ΄.
Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών
Σχολικό Πρωτάθλημα Α΄Δημοτικού
2010: Αλεξάκης Δημήτριος
Ρανούτσο Φαρνέζε, καρδινάλιος
Βιογραφία
Όταν ήταν 12 ετών έγινε ιερέας στο Σαν Τζοβάννι ντέι Φορλάνι, σημαντικής ιδιοκτησίας των Ιπποτών της Μάλτας στη Βενετία. Μόλις ο πάππος του έγινε πάπας τον έκανε καρδινάλιο, αν και ήταν 15 ετών, έτσι τον αποκαλούσαν cardinalino (μικρό καρδινάλιο).
Έγινε διοικητής της αρχιεπισκοπής της Νάπολης και τού δόθηκαν αρκετές επισκοπές· Ανέλαβε τιτουλάριος Λατίνος Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης (1546-50, 54-65). Ήταν προστάτης τού Φεντερίκο Κομμανντίνο ενός σημαντικού μεταφραστή αρχαιοελληνικών μαθηματικών έργων.
Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών
Πανελλήνιο Ατομικό Ανοιχτό Πρωτάθλημα Blitz
2021: Αλεξάκης Δημήτριος
Ρανούτσο Φαρνέζε, καρδινάλιος
Βιογραφία
Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Αλέξανδρος επίσης καρδινάλιος, μεγάλος συλλέκτης αρχαίων γλυπτών και έργων Τέχνης και ο Οκτάβιος δούκας της Πάρμας.
Πειραϊκός Όμιλος Σκακιστών
Διεθνές Φεστιβάλ Σκακιού Blitz
2022: Αλεξάκης Δημήτριος
Ρανούτσο Φαρνέζε, καρδινάλιος
Βιογραφία
Ο Ρανούτσο απεβίωσε το 1565 σε ηλικία 35 ετών και τάφηκε στη βασιλική τού Αγ. Ιωάννη τού Λατερανού στη Ρώμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι
Lichess
Το Lichess είναι ένας ανοικτού κώδικα διαδικτυακός σκακιστικός διακομιστής. Οποιοσδήποτε μπορεί να παίξει ανώνυμα, αν και οι παίκτες μπορούν να δημιουργήσουν ένα λογαριασμό στην ιστοσελίδα για να παίξουν παιχνίδια με αξιολόγηση. Όλες οι λειτουργίες είναι διαθέσιμες δωρεάν, καθώς η ιστοσελίδα χρηματοδοτείται από δωρεές.
Ιστορία
Το Lichess ιδρύθηκε από τον Γάλλο προγραμματιστή Thibault Duplessis. Το λογισμικό που εκτελεί το Lichess και ο σχεδιασμός του είναι ανοικτού κώδικα σύμφωνα με την άδεια AGPL.
Από τις 8 Φεβρουαρίου 2020, το lichess.org είχε παγκόσμια κατάταξη 2,263 στο Alexa, με τους περισσότερους επισκέπτες να προέρχονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Ρωσία, και τον Καναδά. Σύμφωνα με την κατάταξη στο Alexa, ο ιστότοπος lichess είναι δεύτερος σε κατάταξη μετά τον ιστότοπο Chess.com ως ένας από τους πιο δημοφιλείς διαδικτυακούς σκακιστικούς διακομιστές στον κόσμο.
Όντας χωρίς διαφημίσεις, το Lichess βασίζεται σε δωρεές χρημάτων για τη συντήρηση περισσότερων από δώδεκα διακομιστών με περισσότερους από εκατό πυρήνες επεξεργαστών και την πληρωμή προγραμματιστών. μικρογραφία|Το λογότυπο του διαδικτυακού σκακιστικού διακομιστή Lichess.
Χαρακτηριστικά
Ο ιστότοπος επιτρέπει στους χρήστες να παίξουν σκάκι σε πραγματικό χρόνο ή δια αλληλογραφίας ενάντια σε άλλους παίκτες με διαφορετική χρονική διάρκεια. Διαθέτει εκπαιδευτικά χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων βασικών σκακιστικών κανόνων, προπόνηση τακτικών, σκακιστικών συντεταγμένων, βιβλιοθήκη σκακιστικών βίντεο, Chess insights, κατάλογο ανοιγμάτων και μελέτες. Επίσης έχει ένα τμήμα όπου οι προπονητές σκακιού μπορούν να διαφημίζουν τις υπηρεσίες τους στους χρήστες.
Το lichess ήταν ο πρώτος σκακιστικός ιστότοπος που είχε χαρακτηριστικά που βοηθούν άτομα με προβλήματα όρασης να παίζουν σκάκι σε έναν ιστότοπο. Διαθέτει επίσης σύστημα CAPTCHA με βάση το σκάκι.
Πύλη της Πάφου
Η Πύλη της Πάφου (ιταλικά: Porta di Paphos, τουρκικά: Baf Kapısı), επίσης γνωστή ως Πύλη του Αγίου Δομίνικου (ιταλικά: Porta San Domenico), είναι πύλη των Τειχών της Λευκωσίας, στην Κύπρο. Αποτελούσε πύλη εισόδου της πόλης με κατεύθυνση δυτικά, πιο συγκεκριμένα την Πάφο. Είναι ύψους 144,8 μέτρων.
Lichess
Χαρακτηριστικά
Για τους εγγεγραμμένους παίκτες, το lichess χρησιμοποιεί ένα σύστημα αξιολόγησης, και παρέχει τη δυνατότητα να ανταγωνίζονται σε τουρνουά, δημοσιεύουν στα φόρουμ, και να ζητούν πλήρη ανάλυση παιχνιδιού από την πλευρά του διακομιστή για οποιοδήποτε οριστικοποιημένο παιχνίδι. Οι βαθμολογίες για το τυπικό σκάκι κατηγοριοποιούνται σε Ultrabullet, Bullet, Blitz, Rapid, or Classical, ανάλογα με τον συνολικό χρόνο του παιχνιδιού ή τον εκτιμώμενο συνολικό χρόνο (εάν χρησιμοποιείτε χρονική διάρκεια Fischer που αυξάνεται ο χρόνος μετά από κάθε κίνηση).
Πύλη της Πάφου
Πρώτη τοποθεσία του νησιού της Κύπρου όπου υψώθηκε η σημαία του Ηνωμένου Βασιλείου ήταν ο «Στρατώνας», ο οποίος βρισκόταν επί της πύλης. Κατά τη διάρκεια της περιόδου της βρετανικής κυριαρχίας μέρος των τειχών στη συγκεκριμένη τοποθεσία κατεδαφίστηκε με απώτερο σκοπό τη δημιουργία περαιτέρω σημείων διέλευσης. Κατά τη διάρκεια της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, η πύλη λειτούργησε ως οπλοστάσιο για λογαριασμό των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων.
Lichess
Χαρακτηριστικά
Για το Lichess είναι διαθέσιμη μία εφαρμογή για smartphones με λειτουργικό σύστημα iOS και Android.
Πύλη της Πάφου
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λευκωσία Κατηγορία:Βενετικές οχυρώσεις στην Κύπρο
Μαυρομμάτι Μεσσηνίας
Με την ονομασία Μαυρομμάτι Μεσσηνίας αναφέρονται:
Ιζμπά
μικρογραφία|275x275εσ|Ένα ιζμπά στο Μουσείο Ξύλινης Αρχιτεκτονικής και Αγροτικής ζωής στο Σούζνταλ της Ρωσίας. Το ιζμπά (изба́) είναι μια παραδοσιακή ρωσική εξοχική κατοικία. Συχνά είναι ένα ξύλινο σπίτι και αποτελεί το καθιστικό ενός παραδοσιακού ρωσικού αγροκτήματος. Είναι γενικά χτισμένο κοντά στο δρόμο και μέσα σε μια αυλή, η οποία επίσης περικλείει έναν κήπο κουζίνας, το υπόστεγο και το αχυρώνα μέσα σε ένα απλό φράχτη. Η παραδοσιακή κατασκευή ενός ιζμπά παλαιού στυλ, περιλάμβανε τη χρήση απλών εργαλείων, όπως σχοινιά, άξονες, και μαχαίρια. Τα σφυριά δεν χρησιμοποιούνταν γενικά, καθώς το μέταλλο ήταν σχετικά ακριβό και ούτε τα πριόνια ήταν ένα κοινό εργαλείο κατασκευής. Τόσο το εσωτερικό όσο και το εξωτερικό είναι από χωρισμένους κορμούς δέντρων πεύκων, και το κενό ανάμεσά τους γεμίζεται με λάσπη ποταμού, όχι σε αντίθεση με την βόρεια αμερικανική ξύλινη καλύβα.
Το κυρίαρχο οικοδομικό υλικό της ρωσικής λαϊκής αρχιτεκτονικής και η υλική κουλτούρα γενικά, εδώ και αιώνες, ήταν το ξύλο. Ειδικά τα σπίτια κατασκευάζονταν από τοπικά κομμένα ακατέργαστα κούτσουρα, με λίγες ή καθόλου πέτρες, μέταλλα ή γυαλιά. Ακόμη και οι εκκλησίες και τα αστικά κτίσματα ήταν κυρίως ξύλινα μέχρι τον δέκατο όγδοο αιώνα.
Όλα τα στοιχεία του κτιρίου απλά κόβονταν και τοποθετούνταν μαζί με ένα τσεκούρι. Τα νομίσματα, το μαλλί και το λιβάνι ήταν συνήθως τοποθετημένα κάτω από τις γωνίες του σπιτιού για να εξασφαλίσουν ότι όσοι ζουν εκεί θα ήταν υγιείς και πλούσιοι.
Από τον δέκατο πέμπτο αιώνα, το κεντρικό στοιχείο του εσωτερικού του ιζμπά ήταν ο ρωσικός φούρνος, ο οποίος μπορούσε να καταλαμβάνει έως και το ένα τέταρτο του πατώματος σε μικρότερες κατοικίες. Συχνά δεν υπήρχαν κρεβάτια (κατά τη δυτική έννοια) για πολλά μέλη του νοικοκυριού, καθώς οι άνθρωποι θα κοιμούνταν απευθείας επάνω στην επίστρωση του φούρνου ή στα ράφια που είναι κτισμένα ακριβώς πάνω από τη σόμπα. αριστερά|μικρογραφία|Κούρναγια ιζμπά του 17ου αιώνα χωρίς καμινάδα Οι εξωτερικοί χώροι ήταν συχνά διακοσμημένοι με διάφορα ειδικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά, όπως για παράδειγμα η πλούσια διακόσμηση των παραθύρων. Τέτοια διακοσμητικά στοιχεία και η χρήση του ρωσικού φούρνου εξακολουθούν να υπάρχουν συχνά σε πολλές σύγχρονες ρωσικές εξοχικές κατοικίες, παρόλο που σήμερα μόνο τα παλαιότερα ξύλινα σπίτια ονομάζονται ιζμπά.
Η ιζμπά είναι επίσης η βουλγαρική και η κροατική λέξη για το κελάρι, όπως στο κελάρι οίνου ή το υπόγειο που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση τροφίμων που έχουν υποστεί επεξεργασία για να διαρκέσουν πολύ καιρό γενικά. Σε πολλές άλλες σλαβικές γλώσσες, ο ιζμπά είναι ένας γενικός όρος για ένα δωμάτιο μέσα σε ένα σπίτι (ο όρος χρησιμοποιείται ειδικά για κατοικήσιμους χώρους).
Δείτε επίσης
μικρογραφία|Προσεκτικά ξανακτισμένο παραδοσιακό ρωσικό σπίτι στο χωριό Βιάτσκογιε, στην περιφέρεια Γιαροσλάβλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρωσίας
Ιωάννης Κτιστάκις
Ο Ιωάννης Κτιστάκις (1894-1976), του Νικολάου, ήταν Έλληνας δικηγόρος, αγωνιστής και πολιτικός. Διετέλεσε δήμαρχος Θηβαίων από το 1934 ως το 1942. Το όνομα του συνδέθηκε με πολλά και σημαντικά έργα στη Θήβα.
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του, Σοφία, απέκτησε δύο παιδιά. Ο γιος του Νίκος Κτιστάκις, υπηρέτησε ως βουλευτής Βοιωτίας με τη Νέα Δημοκρατία από το 1974 ως το 1977 και από το 1980 ως το 1981. Επίσης, κατέλιπε μία κόρη, την Έλση.
Θάνατος
Ο Ιωάννης Ν. Κτιστάκις απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στις 4 Απριλίου 1976 και κηδεύτηκε από τον Μητροπολιτικό Ναό των Θηβών..
Παραπομπές
Κτιστακις Ιωαννης
Αλέξανδρος Φαρνέζε, καρδινάλιος
Ο Αλέξανδρος, ιταλ. Alessandro (5 Οκτωβρίου 1520 - 2 Μαρτίου 1589) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν καρδινάλιος, διπλωμάτης, μεγάλος συλλέκτης της Τέχνης και προστάτης καλλιτεχνών.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Πέτρου-Λουδοβίκου δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Τζερολάμα Ορσίνι, κόρης τού Λουδοβίκου Ορσίνι κόμη τού Πιτιλιάνο. Γεννήθηκε στο κάστρο της οικογένειας στο Βαλεντάνο της Τοσκάνης (νυν επαρχίας τού Βιτέρμπο). Ο πατέρας του ήταν νόθο τέκνο τού πάπα Παύλου Γ΄.
Σπούδασε στη Μπολόνια μαζί με τον εξάδελφό του Γκοίντο Ασκάνιο Σφόρτσα ντι Σαντ Φιόρα. Έγινε μέλος τού Κολλεγίου τού Ανκαράνο, που είχε ιδρυθεί τον 15ο αι. από τον Πέτρο ντε Ανκαράνο για σπουδαστές, που ήθελαν εξειδίκευση στις νομικές σπουδές.
Το 1534 σε ηλικία 14 ετών ορίστηκε καρδινάλιος-διάκονος στο ναό τού Σαντ' Άντζελο στην Πεσκερία από τον πάππο του Παύλο Γ΄, ο οποίος είχε εκλεγεί πάπας δύο μήνες πριν. Το 1535 διορίστηκε ηγούμενος τιμητικά τού αββαείου τού Τρε Φοντάνε στη Βία Οστιένσε, μία θέση που την κράτησε ως το 1544. Το 1535 διορίστηκε επίσης ηγούμενος τιμητικά του Σαιντ Ετιέν ντε Καέν.
Συλλέκτης και προστάτης της Τέχνης
Τα κτήρια που οικοδόμησε ή ανακαίνισε είναι ο ναός τού Ιησού στη Ρώμη, η βίλλα Φαρνέζε στην Καπραρόλα, το παλάτσο Φαρνέζε κοντά στη λίμνη Μπρατσιάνο και η μονή Τρε Φοντάνε.
Το 1550 απέκτησε το βόρειο μέρος τού Παλατίνου λόφου στη Ρώμη, όπου στα βορειοδυτικά υπήρχαν ερείπια τού ανακτόρου τού Τιβερίου. Τα συμπλήρωσε και τα μετέτρεψε σε θερινή κατοικία με κήπους. Οι Κήποι Φαρνέζε έγιναν οι πρώτοι βοτανικοί κήποι στην Ευρώπη. Από αυτούς προέρχεται το όνομα τού φυτού Ακακία Φαρνεζιάνα, από το οποίο παράγεται το σημαντικό απόσταγμα Φαρνεζόλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Ιζαμπέλλα Γιούριεβα
Ήταν μια από τις κορυφαίες ερμηνεύτριες των ρομαντικών ρωσικών τσιγγάνικων τραγουδιών στα τέλη της δεκαετίας του 1920 και του 1930.
Η Γιούριεβα ξεχάστηκε σε μεγάλο βαθμό μέχρι τη δεκαετία του 1990 όταν εμφανίστηκε ξανά στην τηλεόραση και ονομάστηκε Καλλιτέχνης του Λαού της Ρωσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσοεβραίοι Κατηγορία:Πρόσωπα από το Ροστόφ επί Ντον
Μαργαρίτα Χάσμπγιορνσνταττερ
Η Μαργαρίτα κόρη του Χάσμπγιορν ή Άσμπγιορν, σουηδ. Margareta (11ος αι.) έγινε με τον γάμο της βασίλισσα της Δανίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του κόμη (jarl) Άσμπγιορν Ούλφσεν, μάλλον θείου του συζύγου της Χάραλντ Γ΄ της Δανίας, έτσι μάλλον ήταν εξαδέλφη του Χάραλντ Γ΄. Δεν αναφέρονται παιδιά από τον γάμο. Δεν γνωρίζουμε τις ημερομηνίες γέννησης ή αποβίωσής της.
Ένα DNA τεστ το 2003 διέλυσε τον από αιώνων μύθο ότι η Έστριντ Σβέντσνταττερ τάφηκε στον νοτιοανατολικό πεσσό του καθεδρικού του Ρόσκιλντε. Η νέα θεωρία είναι ότι το μνημείο αναφέρεται στη Μαργαρίτα κόρη του Χάσμπγιορν, που ήταν επίσης γνωστή ως Έστριντ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Χάραλντ Γ΄ των Έστριντσεν βασιλιά της Δανίας. δεν απέκτησε τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Δανοί ευγενείς Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας
Δομιτία Λογγίνα
Η Δομιτία Λογγίνα (Domitia Longina, 50/55 - 126/130) ήταν η σύζυγος του Δομιτιανού, Αυτοκράτορα της Ρώμης.
Ήταν κόρη του Γναίου Δομίτιου Κόρβουλο και της Κασσίας Λογγίνας, κόρης του Γάιου Κάσσιου Λογγίνου υπάτου το 30. Η Δομιτία χώρισε τον πρώτο της σύζυγο, τον συγκλητικό Λούκιο Αίλιο Πλαύτιο Λάμια Αιλιανό το 71 για να παντρευτεί τον Δομιτιανό. Ο Αυτοκράτορας την εξόρισε, όταν έμαθε, ότι είχε σχέσεις με έναν θεατρικό συγγραφέα, που ονομαζόταν Πάρις.
Στις 18 Σεπτεμβρίου 96 μ.Χ. ο Δομιτιανός δολοφονήθηκε από συνωμοσία του παλατιού, που διοργάνωσαν αυλικοί. Η Δομιτία απεβίωσε ειρηνικά μεταξύ 126 με 130 μ.Χ..
Οράτιος Φαρνέζε του Κάστρο
Ο Οράτιος, ιταλ. Orazio (Φεβρουάριος 1532 - 18 Ιουλίου 1553) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν δούκας του Κάστρο (1547-53).
Δομιτία Λογγίνα
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα πριν το 70 τον Λούκιο Αίλιο Λάμια Πλαύτιο Αιλιανόο συγκλητικό, αντικαταστάτη ύπατο το 80 και είχε τέκνα:
Οράτιος Φαρνέζε του Κάστρο
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος τού Πέτρου-Λουδοβίκου δούκα της Πάρμας, Πλακεντίας & Κάστρο και της Τζερολάμα Ορσίνι, κόρης τού Λουδοβίκου κόμη τού Πιτιλιάνο.
Δομιτία Λογγίνα
Οικογένεια
Αφού διαζεύχθηκε, παντρεύτηκε για δεύτερη γορά, με τον Δομιτιανό Ρωμαίο Αυτοκράτορα και είχε τέκνα:
Οράτιος Φαρνέζε του Κάστρο
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1552 τη Ντιάν των Βαλουά, νόθη κόρη τού Φιλίππου Β΄ της Γαλλίας.
Δομιτία Λογγίνα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες