cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ινδική τάμπλα
Ιστορία
μικρογραφία|Ινδική Τάμπλα Υπάρχουν πολλές θεωρίες και θρύλοι για την ανάπτυξη και εξέλιξη της Ινδικής Τάμπλα. Η φυσική δομή, το ρεπερτόριο και οι τεχνικές του οργάνου έχουν πολλές ομοιότητες με πολλά άλλα ινδικά τύμπανα που συνυπήρχαν όπως το Mridangam, ένα αρχαίο ινδικό τύμπανο με διπλό άκρο, το οποίο είναι το σημαντικότερο τύμπανο στην Καρνατική μουσική (για την κλασσική μουσική της Νότιας Ινδίας) και το Pakawaj, ένα αρχαίο τύμπανο με διπλό άκρο που χρησιμοποιείται σε ένα άλλο είδος Ινδικής κλασικής μουσικής, που ονομάζεται Drupad. Επιπλέον, λαϊκά όργανα όπως το Dhukar, ένα ζευγάρι τύμπανα που έπαιξε με τα δάχτυλα το Naqqara, ένα ζευγάρι τύμπανα που παίζονται συνήθως με μπαστούνια και Dolak, ένα τύμπανο με διπλό άκρο, έχουν επίσης πολλές ομοιότητες με την Tabla.
Οι αρχαιότερες μαρτυρίες για τα τύμπανα διπλής παράδοσης που μοιάζουν με τη Tabla, προέρχονται από γλυπτά σε ινδουιστικούς ναούς, όπως ο ναός Muktesvara και ο ναός Bhuranesvara του Badari στη Βομβάη, που χρονολογείται από το 500 π.Χ. Ωστόσο, στα αρχαία ινδικά κείμενα που αφορούν τη μουσική το όργανο δεν αναφέρεται καθόλου και μόνο στα μέσα του 18ου αιώνα εμφανίζονται οι πρώτες αναφορές στην Tabla σε ινδικά κείμενα και εικόνες. Ο θρύλος λέει ότι ο Amir Kushrau, μια θρυλική φιγούρα στον τομέα της ινδικής κλασικής μουσικής, αναπτύσσει τη Tabla τον 14ο αιώνα κόβοντας ένα Pakawaj ή Mridangam στη μέση.
Πιθανότατα η τάμπλα, όπως την γνωρίζουμε σήμερα, είναι μια συγκριτικά πρόσφατη εξέλιξη στη βόρεια ινδική μουσική. Συνδυάζει χαρακτηριστικά από διαφορετικά ινδικά τύμπανα που συνυπήρχαν. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό είναι η χρήση του siyahi (γνωστού και ως gob) και στα δύο τύμπανα. Μια διακριτική μαύρη κουκκίδα στη μέση του δέρματος των τύμπανων, η οποία είναι μια ένωση κατασκευασμένη από σκόνη σιδήρου, αλεύρι και άλλα συστατικά. Το siyahi είναι μια πολύ παλιά ινδική ιδέα, η οποία χρησιμοποιείται σε πολλά ινδικά τύμπανα, που εξασθενίζει τις αρμονικές παραστάσεις των τύμπανων, δίνοντάς τους την υψηλή ποιότητα, η οποία επέτρεψε σε μεγάλο βαθμό την διαμόρφωση του ήχου.
Το όνομα τάμπλα, πιθανώς προέρχεται από την αραβική λέξη τύμπανο, που ονομάζεται tabl και ενδεχομένως σε κάποιο βαθμό από την τουρκική λέξη «dawal». Κατά τη διάρκεια του 13ου και 14ου αιώνα, οι πρώτοι μουσουλμάνοι εισβολείς άρχισαν να κυβερνούν στη βόρεια Ινδία και ως αποτέλεσμα υπήρξε μια ταχεία συγχώνευση των αραβο-ιρακινών, τουρκικών-ιρανικών και ινδικών μουσικών συστημάτων. Μέχρι τον 18ο αιώνα πολλοί από τους σουλτάνους συνέχισαν την ινδική παράδοση της μουσικής παρέμβασης στη βόρεια Ινδία και το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας ήταν το Khyal, ένα νέο είδος ινδικής κλασσικής φωνητικής μουσικής, όπου το Tabla ήταν το κύριο όργανο συνοδείας. Το Khyal υπήρξε το κυρίαρχο φωνητικό είδος της συναυλίας από τις αρχές του 19ου αιώνα, τις εποχές που η Tabla καθιερώθηκε επίσης στη σκηνή της ινδικής κλασικής μουσικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρουστά μουσικά όργανα
Βασίλης Λάκης
Νάουσα
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον τοπικό Μακεδονικό και το 1992 πήγε στη Νάουσα, όπου ο προπονητής της ομάδας Αλέκος Παπαδόπουλος του έδωσε ευκαιρίες παρά το ότι ήταν μόλις στα 16 του. Είχε συμμετοχή σε 9 αγώνες της περιόδου 1992-93, όπου η ομάδα κέρδισε την άνοδο της στην Α' Εθνική. Παρά το γεγονός ότι τα δεδομένα στη μεγάλη κατηγορία ήταν πιο δύσκολα, στα 17 του έγινε βασικό στέλεχος της Νάουσας στην Α’ Εθνική.
Πανηλειακός
Δύο χρόνια αργότερα και ενώ ο Βασίλης Λάκης ήταν ήδη μέλος των μικρών εθνικών ομάδων, ο Πανηλειακός χτύπησε την πόρτα της Νάουσας. Ο τότε πρόεδρος της ομάδας, Σάκης Σταυρόπουλος, προσπάθησε το καλοκαίρι του 1995 να κάνει την υπέρβαση φέρνοντας στον Πύργο τον Μαρίνο Ουζουνίδη, τον Τάκη Γκώνια και άλλους αναγνωρισμένους παίκτες. Ο Βασίλης Λάκης συμμετείχε στην απόπειρα αυτή, που όμως δεν έφερε σημαντικά αποτελέσματα.
ΑΕΚ (1998-2004)
Τρία χρόνια αργότερα ήρθε η πρόταση από την ΑΕΚ, με τη μεταγραφή του να γίνεται "σίριαλ" που κράτησε και μετά το τέλος της, καθώς οι «κιτρινόμαυροι» δεν εξόφλησαν ποτέ το χρέος τους για αυτήν τη μετακίνηση.
Κρίσταλ Πάλας
Έπειτα από έξι χρόνια παρουσίας στην ΑΕΚ (κι ενώ το καλοκαίρι του 2004 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης με την εθνική Ελλάδας στα γήπεδα της Πορτογαλίας), πήρε μεταγραφή στην Κρίσταλ Πάλας που εκείνη τη χρονιά είχε ανέβει στην Πρέμιερ Λιγκ. Δεν πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής εκεί και αποχώρησε από την Αγγλία.
ΠΑΟΚ
Το καλοκαίρι του 2007 συνέχισε την καριέρα του στον ΠΑΟΚ, όπου παρέμεινε ως το καλοκαίρι του 2009.
Καβάλα
Μεταγράφηκε στην επανεμφανιζόμενη στη Σούπερ Λίγκα ομάδα της Καβάλας, με τη φανέλα της οποίας τερμάτισε την ποδοσφαιρική του καριέρα το 2010.
Διεθνής καριέρα
Με την Ελλάδα αγωνίστηκε συνολικά 35 φορές και πέτυχε 3 τέρματα, το διάστημα μεταξύ 1999-2005. Είχε ενεργή συμμετοχή στην προσπάθεια της ελληνικής ομάδας στο Euro 2004, συμμετέχοντας σε δύο αγώνες.
Υπήρξε μέλος της εθνικής Ελπίδων που έλαβε μέρος στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος Ελπίδων (Κ-21) το 1998, εναντίον της Ισπανίας.
Πηγές
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Α.Σ. Νάουσας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πανηλειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρίσταλ Πάλας ΦΚ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Μακεδόνες
Εκουιζέτο
Το εκουιζέτο (επίσης αλογοουρά των βάλτων, ιππουρίδα των αγρών, πολυκόμπι) είναι το μόνο γένος που επιζεί από τα Ιππουροειδή, μια οικογένεια των ανώτερων φυτών που αναπαράγονται με σπόρια και όχι τους σπόρους.
Το εκουιζέτο είναι ένα «ζωντανό απολίθωμα», το μόνο ζωντανό γένος του συνόλου της ομοταξίας Ιππουριδόψιδα, η οποία για πάνω από 100 εκατομμύρια χρόνια ήταν πολύ πιο ποικιλόμορφη και κυριάρχησε στο υπέδαφος των τελευταίων δασών του Παλαιοζωικού αιώνα. Ορισμένα Ιππουριδόψιδα ήταν μεγάλα δέντρα που έφταναν σε ύψος 30 μέτρων. Το γένος Καλαμίτες της οικογένειας Calamitaceae, για παράδειγμα, είναι άφθονο σε κοιτάσματα γαιάνθρακα από την λιθανθρακοφόρο περίοδο. Το μοτίβο της απόστασης των κόμβων στα ιππουριδόψιδα, όπου εκείνοι προς την κορυφή του βλαστού είναι όλο και πιο κοντά μεταξύ τους, ενέπνευσε τον τζον Νάπιερ να εφεύρει τους λογαρίθμους.
Ένα φαινομενικά παρόμοιο αλλά εντελώς άσχετο είδος ανθοφόρου φυτού, mare's tail (Hippuris), περιγράφεται μερικές φορές ως "αλογοουρά" και προσθέτοντας σύγχυση, το όνομα mare's tail αποδίδεται μερικές φορές στο εκουιζέτο.
Παρά τη χρήση του ανά τους αιώνες στην παραδοσιακή ιατρική, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το εκουιζέτο έχει θεραπευτικές ιδιότητες.
Ετυμολογία
Το όνομα "ιππουρίδα", που χρησιμοποιείται συχνά για ολόκληρη την ομάδα, προέκυψε επειδή το διακλαδισμένο είδος μοιάζει κάπως με την ουρά ενός αλόγου. Ομοίως, το επιστημονικό όνομα εκουιζέτο προέρχεται από το λατινικό equus ("άλογο") + seta  ("τρίχα").
Αλλα ονόματα αποτελούν το Candock για διακλαδωμένα είδη, και snake grass ή scouring-rush για ευθύγραμμα ή αραιά διακλαδισμένα είδη. Το τελευταίο όνομα αναφέρεται στην ομοιότητα των φυτών με τα βούρλα και στο γεγονός ότι τα στελέχη είναι επικαλυμμένα με λειαντικά πυριτικά άλατα, καθιστώντας τα χρήσιμα για το τρίψιμο στον καθαρισμός μεταλλικών αντικειμένων, όπως μαγειρικά σκεύη, ιδιαίτερα αυτά που είναι κατασκευασμένα από κασσίτερο. Στη γερμανική γλώσσα, το αντίστοιχο όνομα είναι Zinnkraut ("κασσιτερο-βότανο"). Η αλογοουρά <i id="mwSw">E. hyemale</i> εξακολουθεί να χρησιμοποιείται στην Ιαπωνία βρασμένο και ξεραμένο στην τελική διαδικασία στίλβωσης του ξύλου για να παράγει ένα φινίρισμα ομαλότερο από οποιοδήποτε γυαλόχαρτο. Στις ισπανόφωνες χώρες, αυτά τα φυτά είναι γνωστά ως cola de caballo, που σημαίνει "αλογοουρά".
Περιγραφή
δεξιά|μικρογραφία| Equisetum arvense (αλογοουρά) Στα φυτά αυτά, τα φύλλα είναι αρκετά μικρότερα και συνήθως δεν είναι φωτοσυνθετικά. Περιέχουν ένα μόνο, μη διακλαδιζόμενο αγγειακό ίχνος, το οποίο είναι το καθοριστικό χαρακτηριστικό των μικρόφυλλων. Ωστόσο, πρόσφατα αναγνωρίστηκε ότι τα μικρόφυλλα της ιππουρίδας πιθανότατα δεν είναι προγονικά όπως στην Λυκοποδιόφυτα (κλασσικά και συγγενικά), παρά προέρχονται από προσαρμογές που εξελίχθηκαν με τη μείωση των μεγάφυλλων. Ως εκ τούτου, μερικές φορές αναφέρονται ως μεγάφυλλα για να αντικατοπτρίζουν αυτή την ομολογία.
Τα φύλλα των ιππουρίδων είναι διατεταγμένα σε σπονδυλώματα συνενωμένα σε κομβικές θήκες. Οι μίσχοι είναι συνήθως πράσινοι και φωτοσυνθετικοί και είναι χαρακτηριστικό ότι είναι κοίλοι, ενωμένοι και ραβδωμένοι (μερικές φορές με 3 αλλά συνήθως με 6-40 ράχες). Μπορεί να υπάρχουν ή όχι κλώνοι στους κόμβους. μικρογραφία|362x362εσ| Βλαστικό στέλεχος: Β = κλώνος στο σπονδύλωμα Ι = εσωτερικός χώρος L = φύλλα N = κόμβος μικρογραφία| Στρόβιλος του φυτού Πολυκόμπι των τελμάτων ( Equisetum telmateia subsp. Braunii), τελικό επί ενός μη διακλαδισμένου στελέχους. μικρογραφία| Μικροσκοπική άποψη τουεκουιζέτου του χειμερινού, Equisetum hyemale (2-1-0-1-2 είναι ένα [[Χιλιοστόμετρο|χιλιοστό με 1/20 υποδιαίρεση). Οι μικρές λευκές προεξοχές είναι συσσωρευμένα πυριτικά άλατα στα κύτταρα. ]]
Σπόρια
Τα σπόρια βρίσκονται κάτω από τα σποραγγειοφόρα στους στρόβιλους, δομές με κωνική μορφή στα άκρα κάποιων μίσχων. Σε πολλά είδη οι κωνοφόροι βλαστοί δεν είναι διακλαδισμένοι και σε μερικά (π.χ. ιππουρίδα των αγρών, E. arvense) δεν είναι φωτοσυνθετικοί και παράγονται νωρίς την άνοιξη. Σε ορισμένα άλλα είδη (π.χ. αλογοουρά των βάλτων, E. palustre ) είναι παρόμοια με στείρους βλαστούς, φωτοσυνθετικούς και με σπονδυλώματα.
Τα κυτταρικά τοιχώματα του εκουιζέτου
Τα ακατέργαστα κυτταρικά εκχυλίσματα όλων των ειδών εκουιζέτου που αναλύθηκαν περιέχουν δραστικότητα γλυκάνης μεικτών δεσμών: Ενδοτρανσγλυκοσυλάση (MXE) της Ξυλογλυκάνης. Αυτό είναι ένα νέο ένζυμο και δεν είναι γνωστό εάν υπάρχει σε άλλα φυτά. Επιπλέον, τα κυτταρικά τοιχώματα όλων των ειδών εκουιζέτου που αναλύθηκαν περιέχουν γλυκανίνη μικτής σύνδεσης (MLG), έναν πολυσακχαρίτη ο οποίος μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν ότι περιορίζεται στα πωώδη. Η εξελικτική απόσταση μεταξύ του εκουιζέτου και των πωώδων υποδηλώνει ότι το καθένα εξέλιξε το MLG ανεξάρτητα. Η δραστηριότητα του ενζύμου MXE στο εκουιζέτο υποδηλώνει ότι έχει εξελίξει το MLG παράλληλα με κάποιο μηχανισμό τροποποίησης του κυτταρικού τοιχώματος. Σε φυτά που δεν ανήκουν στο είδος εκουιζέτο και αναλύθηκαν δεν ανιχνεύτηκε δραστηριότητα MXE. Μια αρνητική συσχέτιση που παρατηρήθηκε μεταξύ της δραστηριότητας του XET και της κυτταρικής ηλικίας οδήγησε στην υπόθεση ότι το XET μπορεί να καταλύει την ενδοτρανσγλυκοζυλίωση σε ελεγχόμενη χαλάρωση του τοιχώματος κατά τη διάρκεια της επέκτασης των κυττάρων. Η έλλειψη του MXE στα πωώδη υποδηλώνει ότι εκεί πρέπει να παίζει κάποιο άλλο, επί του παρόντος άγνωστο, ρόλο. Λόγω της συσχέτισης μεταξύ της δραστηριότητας MXE και της κυτταρικής ηλικίας, προτάθηκε η MXE για την προώθηση της διακοπής της επέκτασης των κυττάρων. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2016)">παραπομπή απαιτείται  ]
Είδη
Τα ζωντανά μέλη του γένους εκουιζέτο χωρίζονται σε τρεις διαφορετικές γενεές, οι οποίες συνήθως αντιμετωπίζονται ως υπογένη. Το όνομα του υπογένους, Equisetum, σημαίνει "μαλλιά αλόγου" στα Λατινικά, ενώ το όνομα του άλλου μεγάλου υπογόνου, Hippochaete, σημαίνει "μαλλιά αλόγου" στα ελληνικά. Τα υβρίδια είναι κοινά, αλλά η υβριδοποίηση έχει καταγραφεί μόνο μεταξύ των μελών του ίδιου υπογένου. Ενώ τα φυτά του υπογονιδίου Equisetum αναφέρονται συνήθως ως αλογοουρά, αυτά του υπογονιδίου Hippochaete ονομάζονται συχνά βούρλα καθαρισμού, ειδικά όταν δεν είναι διακλαδισμένα.
Δύο φυτά Εκουιζέτου πωλούνται εμπορικά με τα ονόματα Equisetum japonicum και Equisetum camtschatcense. Αυτά είναι και τα δύο ποικιλίες E. hyemale var. hyenou, αν και μπορεί επίσης να αναφέρονται ως ποικιλίες του E. hyemale. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2016)">παραπομπή απαιτείται  ] δεξιά|μικρογραφία| Ιππουρίδα στο Parc floral στο Παρίσι
Υβρίδια μεταξύ ειδών στο υπογένους Equisetum
δεξιά|μικρογραφία| Διακλαδισμένη Αλογοουρά ( E. ramosissimum )
Ονομαζόμενα υβρίδια
δεξιά|μικρογραφία| Equisetum × moorei ( Αγκαθωτή Αλογοουρά × Χονδροειδής Αλογοουρά )
Φιλογένεια
Phylogeny of extant species (excluding hybrids), according to Christenhusz et al. (2019)
{| class="clade" <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> {| class="clade" <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> {| class="clade" <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> <templatestyles src="Template:Clade/styles.css">
<templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> {| class="clade" E. scirpoides <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> {| class="clade" E. variegatum <templatestyles src="Template:Clade/styles.css"> <templatestyles src="Template:Clade/styles.css">
Κατανομή και οικολογία
Το γένος Equisetum στο σύνολό του, ενώ είναι συγκεντρωμένο στο μη τροπικό βόρειο ημισφαίριο, είναι σχεδόν κοσμοπολίτικο, απουσιάζει μόνο από την Ανταρκτική, αν και δεν είναι ιθαγενές στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και τα νησιά του Ειρηνικού. Είναι συχνότερα στη βόρεια Βόρεια Αμερική (Καναδάς και στις βορειότερες Ηνωμένες Πολιτείες), όπου το γένος αντιπροσωπεύεται από εννέα είδη (arvense, fluviatile, palustre, pratense, sylvaticum, hyemale, laevigatum, scirpoides και variegatum). Μόνο τέσσερα (bogotense, giganteum, myriochaetum, και ramosissimum) των δεκαπέντε ειδών είναι γνωστό ότι είναι εγγενή νότια του Ισημερινού. Είναι πολυετή φυτά, ποώδη και πεθαίνουν το χειμώνα, όπως τα περισσότερα εύκρατα είδη, ή αειθαλή, όπως τα περισσότερα τροπικά είδη και τα εύκρατα είδη αγκαθωτή αλογοουρά (Ε hyemale), διακλαδισμένη αλογοουρά (Ε ramosissimum ), αλογοουρά νάνος (Ε scirpoides) και ποικίλη αλογοουρά (E. variegatum). Συνήθως αυξάνονται 0,2-1,5 m ύψος, αν και οι «γίγαντα αλογουρές» καταγράφονται να αυξάνεται τόσο υψηλές όσο 2,5 m (βόρεια γίγαντα αλογοουρά, Ε telmateia), 5 m (νότια γίγαντα αλογοουρά, Ε giganteum) ή 8 m (Μεξικού γιγαντιαία αλογοουρά, E. myriochaetum), και μάλιστα ακόμα περισσότερα.
Ένα είδος, Equisetum fluviatile, είναι μια αναδυόμενη υδρόβια, ριζωμένη στο νερό με βλαστούς που αναπτύσσονται στον αέρα. Οι μίσχοι προέρχονται από ριζώματα που είναι βαθιά υπόγεια και είναι δύσκολο να εκριζωθούν. Η αλογοουρά ( Ε. Arvense ) μπορεί να είναι ένα ζιζάνιο, που αναβιώνει εύκολα από το ρίζωμα αφού τραβηχτεί έξω. Δεν επηρεάζεται από πολλά ζιζανιοκτόνα που έχουν σχεδιαστεί για να σκοτώνουν σπερματόφυτα. Δεδομένου ότι τα φύλλα έχουν ένα κηρώδες περίβλημα, το φυτό είναι ανθεκτικό σε ζιζανιοκτόνα επαφής όπως το glyphosate. Εντούτοις, καθώς το ''Ε. Arvense'' προτιμά ένα όξινο έδαφος, ο ασβέστης μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βοηθήσει σε προσπάθειες εκρίζωσης για να φέρει το pH του εδάφους σε 7 ή 8. Μέλη του γένους έχουν κηρυχθεί επιβλαβή ζιζάνια στην Αυστραλία και στην αμερικανική πολιτεία του Όρεγκον.
Όλα τα προϊόντα Equisetum ταξινομούνται ως "ανεπιθύμητοι οργανισμοί" στη Νέα Ζηλανδία και είναι εισηγμένοι στο National Pest Plant Accord.
Κατανάλωση
Οι άνθρωποι έχουν καταναλώσει τακτικά αλογοουρά. Για παράδειγμα, τα φρέσκα στελέχη που φέρουν στρόβιλους ορισμένων ειδών μαγειρεύονται και τρώγονται σαν σπαράγγια (ένα πιάτο που ονομάζεται tsukushi ) στην Ιαπωνία. Οι ντόπιοι Αμερικανοί στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό τρώνε τους νεαρούς βλαστούς αυτού του φυτού ωμούς. Τα νεαρά φυτά τρώγονται μαγειρεμένα ή ωμά, αλλά πρέπει να ληφθεί μεγάλη προσοχή.
Εάν καταναλωθεί σε αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, ορισμένα είδη αλογοουράς μπορούν να είναι δηλητηριώδη για τα βόσκοντα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των αλόγων. Η τοξικότητα φαίνεται να οφείλεται στη θειαμινάση, η οποία μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια θειαμίνης (βιταμίνης Β1).
Λαϊκή ιατρική και θέματα ασφάλειας
Τα εκχυλίσματα και άλλα παρασκευάσματα του E. arvense χρησίμευαν ως παραδοσιακά φάρμακα, με καταγραφές που χρονολογούνται από αιώνες. Το 2009, η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις για τις υποτιθέμενες επιπτώσεις στην υγεία του E. arvense, όπως για την αναζωογόνηση, τον έλεγχο του βάρους, την περιποίηση του δέρματος, την υγεία των μαλλιών ή την υγεία των οστών. Από το 2018, υπάρχουν ανεπαρκή επιστημονικά στοιχεία για την αποτελεσματικότητά του ως φαρμάκου για τη θεραπεία οποιασδήποτε ανθρώπινης πάθησης.
Το E. arvense περιέχει θειαμινάση, η οποία μεταβολίζει τη βιταμίνη Β, τη θειαμίνη, ενδεχομένως προκαλώντας ανεπάρκεια θειαμίνης και σχετική ηπατική βλάβη, μετά από χρόνια κατανάλωση. Η ιππουρίδα μπορεί να προκαλέσει διούρηση. Επιπλέον, η ασφάλειά του για κατανάλωση από το στόμα δεν έχει αξιολογηθεί επαρκώς και μπορεί να είναι τοξικό, ειδικά σε παιδιά και έγκυες γυναίκες.
Σήμα Κινδύνου 2
Η ταινία δεν είναι βασισμένη σε κανένα από τα γιαπωνέζικα επακόλουθα της ταινίας Ring, απλά η πλοκή της συνεχίζει από εκείνη της πρώτης ταινίας.
Έχει γυριστεί στην Αστόρια της πολιτείας Όρεγκον και στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια. Κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου του 2005.
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2005 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ψυχολογικού τρόμου Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν την εκδίκηση Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον
Εθνική Τουρκίας (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Το μπάσκετ ήταν ανέκαθεν δημοφιλές στην Τουρκία, αλλά για πολλές δεκαετίες η εθνική ομάδα δεν είχε να επιδείξει κάτι αξιομνημόνευτο, περιοριζόμενη σε μια 4η θέση στο λειψό Ευρωμπάσκετ 1949 και κάποια μετάλλια στους - όχι ιδιαίτερα ανταγωνιστικούς - Μεσογειακούς Αγώνες. Τα πράγματα άλλαξαν προς τα τέλη της δεκαετίας του '90, με την ενηλικίωση μιας γενιάς αθλητών (Μιρσάντ Τουρκσάν, Χέντο Τούρκογλου, Κερέμ Τουντσερί, Μεχμέτ Οκούρ) που αφού διακρίθηκαν στα διεθνή πρωταθλήματα νέων, προωθήθηκαν στην ανδρική ομάδα δίπλα στους ήδη καταξιωμένους Ιμπραήμ Κουτλουάι, Χαρούν Ερντενάι κ.ά. Έτσι η δεκαετία του 2000 είδε την καθιέρωση της Εθνικής Τουρκίας ανάμεσα στις υπολογίσιμες δυνάμεις του αθλήματος, με αργυρά μετάλλια στο Ευρωμπάσκετ 2001 και το Μουντομπάσκετ 2010, καθώς και εν γένει σταθερή παρουσία στα «μεγάλα ραντεβού» της FIBA.
Παρουσία σε μεγάλες διοργανώσεις
Τελευταία ενημέρωση: Σεπτέμβριος 2022
Παγκόσμια Πρωταθλήματα
thumb|261px|Η δευτεραθλήτρια κόσμου ομάδα του 2010
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τουρκια Ανδρων
Επενδυτικά προγράμματα πολιτών τρίτων χωρών
Τα επενδυτικά προγράμματα πολιτών τρίτων χωρών (αγγλικά: Immigrant investor programs ή IIPs) είναι πολιτικές που αναπτύσσονται από χώρες που επιδιώκουν να προσελκύσουν εύπορους κατοίκους τρίτων χωρών για να γίνουν κάτοικοι ή πολίτες των χωρών τους.
Τα προγράμματα μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο βασικές κατηγορίες :
Επίσης, υπάρχει το υβριδικό μοντέλο με άμεση δυνατότητα διαμονής ακολουθούμενη από ταχεία παροχή υπηκοότητας.
Οι υποψήφιοι των προγραμμάτων θα πρέπει συνήθως να πληρούν πολλαπλά κριτήρια για να είναι επιλέξιμοι για τα προγράμματα. Oι επενδύσεις μπορούν να έχουν διαφορετικό ύψος (από 100.000 ευρώ έως 5.000.000 ευρώ) και να είναι διαφόρων μορφών, συμπεριλαμβανομένων της συνεισφοράς σε κρατικά κεφάλαια, της αγοράς ακινήτων που πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις (π.χ. συγκεκριμένα έργα που έχουν εγκριθεί από την κυβέρνηση), επένδυσης σε ειδικές επιχείρησεις (π.χ. συγκεκριμένη βιομηχανία) και δημιουργίας ενός καθορισμένου αριθμού θέσεων εργασίας.
Ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός χωρών προσφέρει προγράμματα αυτού του είδους, με περίπου το ένα τέταρτο όλων των χωρών να εκδίδουν βίζες από το 2015.
Προγράμματα χορήγησης ιθαγένειας σε επενδυτές
Όλα τα ευρωπαϊκά κράτη διαθέτουν δικές τους διαδικασίες πολιτογράφησης. Τα κράτη-μέλη μπορούν, σε ατομική βάση, να χορηγούν την ιθαγένεια για λόγους "εθνικού συμφέροντος". Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει εξαιρετικά επιτεύγματα στον χώρο του πολιτισμού, επιστήμης ή αθλητισμού. Σε κάποιες χώρες το εθνικό συμφέρον εξισώνεται με το οικονομικό ή το εμπορικό συμφέρον.
Οι τρεις ευρωπαϊκές χώρες που παρέχουν ιθαγένεια στο πλαίσιο των επενδυτικών προγραμμάτων στη χώρα τους είναι η Βουλγαρία, η Κύπρος και η Μάλτα, οι οποίες εισήγαγαν το 2005, 2007 και 2009 αντίστοιχα προγράμματα αυτού του τύπου. Συγκεκριμένα, στη Βουλγαρία απαιτείται συνολική επένδυση ύψους 1 εκ. ευρώ. Στην Κύπρο απαιτείται ελάχιστη επένδυση 2 εκ. ευρώ μαζί με κυριότητα επί ακινήτου στη χώρα. Στη Μάλτα είναι απαραίτητη η κατάθεση 650.000 ευρώ σε εθνικό επενδυτικό ταμείο, καθώς και επένδυση ύψους 150.000 ευρώ και κυριότητα επί ακινήτου ή μίσθωση ακινήτου στη χώρα. Στην Κύπρο και στη Μάλτα απαιτούνται επιπλέον επενδύσεις για τα μέλη της οικογένειας. Στις επενδυτικές επιλογές περιλαμβάνονται επενδύσεις κεφαλαίου, επενδύσεις σε ακίνητη περιουσία, επενδύσεις σε κρατικά ομόλογα, και εφάπαξ συνεισφορές στον κρατικό προϋπολογισμό. Η διαμονή στη χώρα δεν είναι απαραίτητη.
Ελληνικό πλαίσιο
To 2014, η Ελλάδα εισήγαγε τη δυνατότητα απόκτησης άδειας διαμονής στη χώρα για επενδυτικές δραστηριότητες από πολίτες τρίτων χωρών. Σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία, οι πολίτες αυτοί έχουν δύο δυνατότητες: την απόκτηση θεώρησης μακράς διαρκείας (Visa D) και την απόκτηση μόνιμης άδειας διαμονής. Στη πρώτη περίπτωση επιτρέπεται η είσοδος και διαμονή πολιτών τρίτων χωρών για διάστημα από 90 έως 365 μέρες. Στη δεύτερη περίπτωση χορηγείται η δυνατότητα νόμιμης διαμονής πολιτών τρίτων χωρών εντός της ελληνικής επικράτειας, ενώ τα δικαιώματα εξαρτώνται από τον τύπο άδειας που χορηγείται. Μόνιμη άδεια διαμονής μπορούν να αποκτήσουν πολίτες τρίτων χωρών που σκοπεύουν να πραγματοποιήσουν επενδύσεις στη χώρα, είτε ατομικά (μαζί με τα μέλη της οικογένειάς τους), είτε ως στελέχη εταιρειών. Η διάρκεια είναι πενταετής με ισόχρονη ανανέωση υπό την προϋπόθεση ότι ο δικαιούχος διατηρεί την ιδιότητά του.
Ως προς τις επενδύσεις, δεν υπάρχουν περιορισμοί σχετικά με τον κλάδο δραστηριότητας ή τον τόπο εγκατάστασης του επενδυτικού σχεδίου. Το ελάχιστο ύψος της επένδυσης είναι 250.000 ευρώ, προερχόμενο από ίδια κεφάλαια. Ο αριθμός των αδειών για στελέχη εξαρτάται από το ύψος της επένδυσης. Ο μέγιστος αριθμός αδειών που δίνεται είναι 10 άδειες, με μέγιστο ποσό επένδυσης 40 εκ. ευρώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετανάστευση Κατηγορία:Υπηκοότητα
Ανατροφοδότηση του προσώπου
Πρόσφατα, παρέχεται ισχυρή πειραματική υποστήριξη για έναν μηχανισμό ανατροφοδότησης του προσώπου μέσω της χρήσης της αλλαντικής τοξίνης για την προσωρινή παράλυση των μυών του προσώπου.
Κατά τη διάρκεια απομίμησης θυμωμένων εκφράσεων του προσώπου, το botox μείωσε την ενεργοποίηση των περιοχών του εγκεφάλου που εμπλέκονται στη συναισθηματική επεξεργασία και τη συναισθηματική εμπειρία, σε σχέση με τις ενεργοποιήσεις πριν από την έγχυση botox.
Οι χρόνοι ανάγνωσης για θυμωμένες και λυπημένες προτάσεις ήταν μεγαλύτερες μετά την έγχυση botox από ό, τι πριν από την ένεση, ενώ οι χρόνοι ανάγνωσης για ευτυχισμένες προτάσεις ήταν αμετάβλητοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χαρακτηριστικά προσώπου
Αλ-Μασρί ΣΚ
Η Αλ-Μασρί (αραβικά: المصري) είναι αιγυπτιακός αθλητικός σύλλογος, περισσότερο γνωστός για το ποδοσφαιρικό του τμήμα. Εδρεύει στο Πορτ Σάιντ. Ιδρύθηκε στις 18 Μαρτίου του 1920. Η ονομασία Αλ-Μασρί στα αραβικά σημαίνει οι Αιγύπτιοι. Η ομάδα διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Πορτ Σάιντ, χωρητικότητας 39.988 θέσεων.
Έχει κερδίσει 22 τίτλους. Αγωνίζεται στην Αιγυπτιακή Πρέμιερ Λιγκ και είναι μία από τις 5 πιο δημοφιλείς ομάδες στην Αίγυπτο. Έχει κερδίσει ένα Κύπελλο Αιγύπτου (1998), 3 Κύπελλο Σουλτάνου Χουσεΐν (1933, 1934, 1937), 17 Πρωτάθλημα Διώρυγα του Σουέζ (1932, 1933, 1934, 1935, 1936, 1937, 1938, 1939, 1940, 1941, 1942, 1943, 1944, 1945, 1946, 1947, 1948).
Τίτλοι
Συνολικός αριθμός τροπαίων: 22
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1920 Κατηγορία:Αλ-Μασρί ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αιγύπτου
Μαρκ Σέπαρντ
Ο Μαρκ Άντριου Σέππαρντ (Λονδίνο 30 Μαΐου 1964) είναι Άγγλος μουσικός και ηθοποιός με Ιρλανδο-Γερμανικές ρίζες. Συχνά τον βλέπουμε ως Μαρκ. A. Σέππαρντ. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τον ρόλο τους ως του δαίμονα Crowley, του δικηγόρου Romo Lapkin στην σειρα On The Battlestar Galactica, του επιθεωρητή της Interpol James Sterling στο Leverage και του μικρού μήκους εγκληματία Λόρδου Badger στο Joss Whedon's Firefly.
Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι (ταινία)
Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι (αγγλικά: Girl with a Pearl Earring) είναι δραματική ταινία του 2003 σε σκηνοθεσία Πίτερ Γουέμπερ. Το σενάριο γράφτηκε από την Ολίβια Χάτριντ, το οποίο βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Τρέισι Κέβαλιερ. Πρωταγωνιστούν οι Σκάρλετ Γιόχανσον και Κόλιν Φερθ και συμμετέχουν οι Τομ Γουίλκινσον και Κίλιαν Μέρφι. Η ταινία αφηγείται την ιστορία της Griet, μιας υπηρέτριας στην οικία του Ολλανδού ζωγράφου Γιοχάνες Βερμέερ και τη δημιουργία του πίνακα Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι.
Μαρκ Σέπαρντ
Προσωπική ζωή
Είναι γιος του ηθοποιού Γ. Μόργκαν Σέππαρντ. Υπήρξε παντρεμένος από το 2004 έως το 2014 και με την γυναίκα του απέκτησε δυο παιδιά, τον Μάξ Σέππαρντ (1995) και τον Γουίλ Σέππαρντ.
Στις αρχές του Δεκεμβρίου 1995 ο Σέππαρντ ξεκίνησε σχέση με την Sarah Louise Fudge, την οποία γνώρισε σε ένα συνέδριο για τη σειρά Supernatural. Αρραβωνιάστηκαν στις 20 Αυγούστου 2015 και παντρεύτηκαν σε κλειστή τελετή στις 9 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, στο Ντένβερ του Κολοράντο. Στις 26 Σεπτεμβρίου του 2015, το ζευγάρι ανακοίνωσε ότι περιμένουν το πρώτο τους παιδί, ένα κοριτσάκι. Η κόρη τους γεννήθηκε στις 1 Μαρτίου του 2016.
Το Κορίτσι με το Μαργαριταρένιο Σκουλαρίκι (ταινία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Λουξεμβουργιανές ταινίες Κατηγορία:Ολλανδικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λουξεμβούργο
Μαρκ Σέπαρντ
Μουσική
Στα 15, έγινε επαγγελματίας μουσικός και απόλαυσε αρκετά χρόνια ως ένας καλλιτέχνης που ηχογραφούσε και έκανε περιοδείες με μπάντες συμπεριλαμβανομένου του Robyn Hitchcock, των Television Personalities και της Ιρλανδικής μπάντας Light a Big Fire.Ο Μάρκ έπαιζε ντράμς στο δεύτερο άλμπουμ των Light a Big Fire. Ως μουσικός,ηχογράφησε δίσκους για πολλές μπάντες σε όλη την Ευρώπη και τελικά μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Θέατρο
Ο Σέππαρντ προσκλήθηκε στην ακρόαση για την αμερικανική παραγωγή του έργου Cock and Bull Story ( σκηνοθετημένο από τον συγγραφέα του Midnight Express, Billy Hayes), για την οποία κέρδισε πολλά βραβεία,συμπεριλαμβανομένου του βραβείου το 1992 L.A. Drama Critics' Circle και το LA Weekly και Dramalogue βραβείο.
Τηλεόραση
Η τηλεοπτική δουλειά του περιλαμβάνει το " Fire " επεισόδιο του The X -Files,ένα χρόνο μετά την σειρά δράσης του Jerry Bruckheimer Soldier of Fortune,guest-starring και επαναλαμβανόμενες ρόλους στα The Practice,The Invisible Man,Ειδική Μονάδα 2, JAG, Star Trek : Voyager, Το Χρονικό, Monk, Las Vegas, CSI : NY, Chuck και CSI : Crime Scene Investigation,μεταξύ άλλων. Ο Μάρκ έπαιξε ένα δαίμονα που ονομάζεται Arnon σε ένα επεισόδιο με τίτλο " Μάγισσες στο Καλσόν " στην τηλεοπτική σειρά Charmed.Έπαιξε τον Badger,ένα cockney-style ημι-κωμικό αφεντικό του εγκλήματος στην βραχύβια σειρά του Joss Whedon,Firefly και στη συνέχεια έχει πάλι ρόλο σε ένα άλλο σόου του Joss Whedon,το Dollhouse ως Paul Ballard ο οποίος είναι ανώτερος του FBI.Έχει εμφανιστεί ως ένας κακοποιός στην πέμπτη σεζόν του σόου 24 της Fox ως νέμεση serial - killer σαν Patricia Arquette για το Medium.Εμφανίστηκε ως Romo Lampkin στην σεζόν τρία και τέσσερα του Battlestar Galactica,και είχε έναν επαναλαμβανόμενο ρόλο ως ο υπηρέτης Neville σε βραχύβια σειρά του ABC η οποία λατρεύτηκε,The Middleman.Έχει θεαθεί ως Anthony Anthros στην ταινία Bionic Woman,ως Sterling,τον χαρακτήρα-Νέμεση στο Leverage,ως ο βασιλιάς της κόλασης Crowley στο Supernatural και ως ο ληστής τραπεζών Tom Prescott σε ένα επεισόδιο του Burn Notice.Εμφανίστηκε στο πιλοτικό επεισόδιο της σειράς των ΗΠΑ White Collar ως αχρείος πλοίαρχος-πλαστογράφος και στο Chuck του NBC ως διευθυντής της εγκληματικής οργάνωσης Ring.Πιο πρόσφατα,εμφανίστηκε στη σειρά SyFy Warehouse 13 ως Regent Benedict Valda.Εμφανίζεται το 2011 στα επεισόδια του Doctor Who " The Impossible Astronaut " και " Day of the Moon ", παίζει το χαρακτήρα Canton Everett Delaware III .Αυτή ήταν η πρώτη φορά που ο Σέππαρντ είχε εμφανιστεί σε μια βρετανική τηλεοπτική σειρά.Τον Οκτώβριο του 2013, ο Σέππαρντ επέστρεψε στο White Collar, επαναλαμβάνοντας τον ρόλο που είχε το 2009 ως του κύριου πλαστογράφου,Curtis Hagan.
Ταινίες
Οι ταινίες που έχει παίξει περιλαμβάνουν την ταινία του Jim Sheridan In the Name of the Father στην οποία πρωταγωνιστεί απέναντι από τον Daniel Day - Lewis και την Emma Thompson ως μέλος των Guildford Four,Patrick Armstrong,στην ρομαντική κομεντί Lover's Knot,στο ρώσικο ιστορικό δράμα Out of the Cold,στο θρίλερ Unstoppable και με τους Heather Graham και Jeremy Sisto στην σκοτεινά ανεξάρτητη,Broken.
Πρωταγωνίστησε επίσης στις ταινίες Megalodon και New Alcatraz.
Ο Μάρκ Σέππαρντ σκηνοθέτησε τον πατέρα του W.Morgan Sheppard στην ταινία Room 101 και συμπρωταγωνίστησε με τον πατέρα του στο ψυχολογικό θρίλερ Nether World,όπου ο ίδιος συνεπαρήγαγε.Ο πατέρας του ενσάρκωσε την παλιότερη έκδοση του χαρακτήρα του γιου του στα προ-αναφερθέντα επεισόδια του Doctor Who.
Βιντεοπαιχνίδια
Έβαλε την φωνή του πρωταγωνιστή Michael Ford στο παιχνίδι The Conduit,του οποίου την φωνή του μέντορά του John Adams,έβαλε ο πατέρας του W.Morgan Sheppard.
Διπλοί Ρόλοι
Τρεις φορές ο Σέππαρντ έχει παίξει τον ίδιο χαρακτήρα με τον πατέρα του,ο καθένας παίζει τον χαρακτήρα του σε διαφορετικές ηλικίες."Canton Everett Delaware III" στο επεισόδιο του Doctor Who "The Impossible Astronaut", τον εγκληματία πολέμουl Mercin Jarek a.k.a. "Mr. Pain" στο επεισόδιο του NCIS "Broken Bird" παίζοντας την νεότερη εκδοχή του χαρακτήρα του πατέρα του,και στην ταινία Mysterious Islands του 2010 τον "Captain Nemo", το οποίο ο Μάρκ σκηνοθέτησε.
Φωνή
Από το 2011 ο Μάρκ είναι "The Voice" του "BBC America" promos/ανακοινώσεων.
Τηλεόραση
Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ντράμερς Κατηγορία:Άγγλοι άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Αουγκούστους Ζίμπε
Ο Αουγκούστους Ζίμπε (Augustus Siebe) (1788 - 15 Απριλίου 1872) ήταν Πρώσος μηχανικός και εφευρέτης. Κατά τη νεανική του ηλικία, για την οποία λίγα είναι γνωστά έμαθε την τέχνη της μεταλλουργίας στο Βερολίνο και κατόπιν υπηρέτησε ως αξιωματικός πυροβολικού στον πρωσικό στρατό, κατά την περίοδο των Ναπολεόντειων πολέμων. Ως εφευρέτης δραστηριοποιήθηκε στην Αγγλία κατά την περίοδο της βιομηχανικής επανάστασης, στην οποία μετανάστευσε μετά τη μάχη του Βατερλώ. Κερδίζοντας αρκετά χρήματα με την πρώτη του εφεύρεση, μια περιστρεφόμενη αντλία νερού, ασχολήθηκε στη συνέχεια με την κατασκευή ενός πραγματικά στεγανού σκαφάνδρου, καθώς μέχρι τότε τα σκάφανδρα ήταν μηχανισμοί κεφαλής από τους οποίους το νερό έφευγε εξαιτίας της παρεχόμενης ποσότητας αέρα, αλλά υποχρέωνε τον δύτη να κρατά το κεφάλι του όρθιο.
Ο Ζίμπε παρήγαγε το πρώτο στεγανό σκάφανδρο, σε σχέδια του Τζορτζ Έντουαρντς (George Edwards). Το σκάφανδρό του χρησιμοποιήθηκε από το αγγλικό Βασιλικό Ναυτικό και, στηριγμένος στις υποδείξεις της καταδυτικής ομάδας, ο Ζίμπε ολοκλήρωσε τον βασικό σχεδιασμό όλων των σκαφάνδρων που κατασκευάζονταν επί σειρά ετών από την εταιρία Siebe Gorman & Co που δημιουργήθηκε από τον ίδιο και τον ανάδοχό του Γκόρμαν (William Augustus Gorman). Θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια στην ιστορία της εμπορικής και στρατιωτικής κατάδυσης. Πέθανε στις 15 Απριλίου 1872 από χρόνια βρογχίτιδα, στο σπίτι του στο Λονδίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώσοι Κατηγορία:Γερμανοί εφευρέτες Κατηγορία:Ιστορία της υποβρύχιας κατάδυσης
Αγίες Τεσσαράκοντα Παρθένες και Αμμούν ο διδάσκαλος
Δεν έχουμε πολλά στοιχεία για τη ζωή των αγίων τεσσαράκοντα παρθένων και του δασκάλου τους, αγίου Αμμούν, πριν το μαρτυρικό τους τέλος.
Οι Άγιες και ο δάσκαλός τους Αμμούν, κατοικούσαν στην Αδριανούπολη της Θράκης (περιοχή που σήμερα ανήκει στην Τουρκία) τον καιρό που ο βασιλιάς Λικίνιος κυριαρχούσε στο ανατολικό κομμάτι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ο ηγεμόνας της περιοχής, Βάβδος περίπου το 305 μ.Χ. τις συνέλαβε, διότι ήταν χριστιανές, και τις προέτρεψε να δηλώσουν πίστη στα είδωλα.
Η Κελσίνα, μία εξ' αυτών, ομολόγησε την πίστη της και τις προσκάλεσε όλες στο σπίτι της μαζί και τον δάσκαλό τους για να προσευχηθούν για το μαρτύριο.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους την 1η Σεπτεμβρίου. Τα ονόματα των αγίων παρατίθενται με μια επιφύλαξη γιατί κάποια (π.χ. Χάιδω, Λάμπρω) είναι μεταγενέστερα (16ου- 18ου αιώνα μ.Χ.) : Αδαμαντίνη, Αθηνά, Ακριβή, Αντιγόνη, Αριβοία, Ασπασία, Αφροδίτη, Διόνη, Δωδώνη, Ελπινίκη, Ερασμία, Ερατώ, Ερμηνεία, Ευτέρπη, Θάλεια, Θεανώ, Θεανόη, Θεόνυμφη, Θεοφάνη, Καλλιρρόη, Καλλίστη, Κλειώ, Κλεονίκη, Κλεοπάτρα, Κοραλλία, Λάμπρω, Μαργαρίτα, Μαριάνθη, Μελπομένη, Μόσχω, Ουρανία, Πανδώρα, Πηνελόπη, Πολύμνια, Πολυνίκη, Σαπφώ, Τερψιχόρη, Τρωάς, Χάιδω και Χαρίκλεια.
Μαρτυρικός Θάνατος
Εκεί λέγεται ότι ο βασιλιάς διέταξε να τους ρίξουν στα θηρία, τότε οι Άγιες μαζί με τον δάσκαλό τους σήκωσαν τα χέρια τους προς τον ουρανό και προσευχήθηκαν και τα θηρία έπεσαν για ύπνο.
Τότε ο βασιλιάς διέταξε να ρίξουν δέκα εξ' αυτών στη φωτιά και οχτώ εξ' αυτών μαζί με τον δάσκαλό τους να τους αποκεφαλίσουν. Στη συνέχεια, κάποιες τις έσφαξαν κι άλλες τους έβαλαν πυρακτωμένα σίδερα στο στόμα.
Απολυτίκιο
Ἀθλητῶν αἱ χορείαι, δεῦτε συνδράμετε καὶ τεσσαράκοντα κόρας μετὰ Ἀμμοὺν εὐσεβοῦς μεγαλύνατε, λαμπρῶς πανηγυρίζουσι ὅτι ἐνήθλησαν στερρῶς τῇ ἀσκήσει ἐν Χριστῷ, ῥωσθεῖσαι καὶ λαμπρυνθῆσαι πρεσβεύουσαι τῷ Κυρίῳ, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Κάθισμα
(Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ.)
Τῶν ἁγίων Γυναικῶν
Ἀμνάδες λογικαί, τῷ ἀμνῷ καὶ ποιμένι, προσήχθητε πιστῶς, διὰ τοῦ μαρτυρίου, τὸν δρόμον τελέσασαι, καὶ τὴν πίστιν τηρήσασαι· ὅθεν σήμερον, περιχαρῶς εὐφημοῦμεν, Ἀξιάγαστοι, τὴν ἱερὰν ὑμῶν μνήμην, Χριστὸν μεγαλύνοντες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας
Μαρμελάδα (εσπεριδοειδών)
Η µαρμελάδα (αγγλ. marmalade), είναι ένα διατηρημένο γλυκό το οποίο παρασκευάζεται από το χυμό και τη φλούδα των εσπεριδοειδών βρασμένα με ζάχαρη και νερό. Μπορεί να παραχθεί από κουμκουάτ, λεμόνια, λάιμ, γκρέιπφρουτ, μανταρίνια, πορτοκάλια, νεράντζια, περγαμόντα και άλλα εσπεριδοειδή ή οποιονδήποτε συνδυασμό αυτών.
Το σημείο αναφοράς του εσπεριδοειδούς που προορίζεται για την παρασκευή της μαρμελάδας (εσπεριδοειδών) στη Βρετανία, είναι το Ισπανικό πορτοκάλι της Σεβίλης (Citrus aurantium var. aurantium) (κοινώς νεράντζι), που εκτιμάται για την υψηλή του περιεκτικότητα σε πηκτίνη και το οποίο δίνει ένα καλό σύνολο. Η φλούδα του έχει μια χαρακτηριστική πικρή γεύση, η οποία μεταδίδεται στη μαρμελάδα (εσπεριδοειδών).
Η μαρμελάδα (εσπεριδοειδών) γενικά διακρίνεται από τις κομπόστες φρούτων (αγγλ. τζαμ (jam)), από τη φλούδα των φρούτων της. Ξεχωρίζει επίσης από την απλή μαρμελάδα, από τα φρούτα που χρησιμοποιούνται.
Οι ονομασίες σε αυτό ειδικά το λήμμα
Επειδή στα Ελληνικά, η λέξη "μαρμελάδα" χρησιμοποιείται τόσο για τις μαρμελάδες που παρασκευάζονται από τα εσπεριδοειδή (αγγλ. marmalade) όσο και για τις μαρμελάδες που παρασκευάζονται και από τα υπόλοιπα φρούτα (αγγλ. jam), και προκειμένου να διαφοροποιήσουμε στα Ελληνικά αυτές τις δύο έννοιες, η λέξη "μαρμελάδα" θα χρησιμοποιείται για το αγγλικό jam και η λέξη "μαρμελάδα (εσπεριδοειδών)" θα χρησιμοποιείται για την αγγλική marmalade.
Προέλευση
Οι Ρωμαίοι έμαθαν από τους Έλληνες ότι τα κυδώνια μαγειρεμένα αργά με μέλι θα "ρυθμιστούν" όταν κρυώσουν (αν και δεν γνώριζαν για την πηκτίνη των φρούτων). Το Ελληνικό μελίμηλον (melimēlon, «μέλι φρούτο») μετατράπηκε σε Γαλικίας-Πορτογαλικά marmelo- στα ελληνικά μῆλον (mēlon, "μήλο") εννοεί όλα τα σφαιρικά φρούτα και τα περισσότερα κυδώνια είναι πολύ στυπτικά για να χρησιμοποιηθούν χωρίς μέλι. Ένα ρωμαϊκό βιβλίο μαγειρικής, το οποίο αποδίδεται στον Απίκιο (Apicius), δίνει μια συνταγή για τη διατήρηση ολόκληρων κυδωνιών, των επισυναπτόμενων βλαστών και φύλλων, σε ένα λουτρό από μέλι αραιωμένο με defrutum-Ρωμαϊκή μαρμελάδα. Κομπόστες από κυδώνι και λεμόνι εμφανίζονται μαζί με τριαντάφυλλο, μήλο, δαμάσκηνο και αχλάδι στο Βιβλίο των τελετών του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου, "ένα βιβλίο που δεν είναι μόνο μια πραγματεία για την εθιμοτυπία των αυτοκρατορικών επισήμων γευμάτων του 9ου αιώνα, αλλά και ένας κατάλογος των διαθέσιμων τροφίμων και των πιάτων που φτιάχνονται από αυτούς."
Οι Μεσαιωνικές κομπόστες από κυδώνι, που ονομάζονταν με το γαλλικό όνομα cotignac, παράγονταν σε μια σαφή έκδοση και μια έκδοση πολτού φρούτων, άρχισαν να χάνουν το μεσαιωνικό τους καρύκευμα μπαχαρικών κατά τον 16ο αιώνα. Τον 17ο αιώνα, η La Varenne, παρείχε συνταγές τόσο για παχύ όσο και για διαφανή cotignac.
Κατά το 1524, ο Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας έλαβε ένα "κουτί μαρμελάδα" από τον κ. Hull του Έξετερ. Όπως ήταν μέσα σε ένα κουτί, αυτό ήταν πιθανό να ήταν marmelada, μια πάστα κυδώνι από την Πορτογαλία, που εξακολουθεί να γίνεται και να πωλείται στη νότια Ευρώπη. Η Πορτογαλική προέλευσή της μπορεί να ανιχνευθεί στις παρατηρήσεις των επιστολών στον Λόρδο Lisle, από τον William Grett, 12η Μαΐου του 1534, "έχω στείλει στην αφεντιά σας ένα κουτί marmaladoo και ένα άλλο προς την καλή μου κυρία, τη γυναίκα σας" και από τον Richard Lee, 14η Δεκεμβρίου του 1536, "Ευχαριστούσε εγκαρδίως την ευγένεια της για το marmalado της."
Ετυμολογία
Σύμφωνα με το Αγγλικό Λεξικό της Οξφόρδης, η λέξη "μαρμελάδα" εμφανίστηκε στην Αγγλική γλώσσα το 1480, που τη δανείστηκε από τη λέξη της Γαλλικής γλώσσας μαρμελάδα (marmelade) η οποία, με τη σειρά της, ήρθε από τη Γαλικία-Πορτογαλική marmelada. Σύμφωνα με τον José Pedro Machado του Dicionário Etimológico da Lingua Portuguesa,, το παλαιότερο γνωστό έγγραφο, με αυτή την Πορτογαλική λέξη, βρίσκεται στο έργο του Gil Vicente "Comédia de Rubena", το οποίο γράφηκε το 1521:
Μετάφραση: "Έχουμε τόσο πολύ μαρμελάδα κυδώνι / Που η μητέρα μου θα μου δώσει λίγη."
Η επέκταση της λέξης "marmalade" ("μαρμελάδας"), στην αγγλική γλώσσα, όπου αναφέρετο στα εσπεριδοειδή έγινε τον 17ο αιώνα, όταν τα εσπεριδοειδή για πρώτη φορά, άρχισαν να είναι στην Αγγλία σε σχετική αφθονία, ώστε να καταστεί κοινή η χρήση τους.
Στα πορτογαλικά, σύμφωνα με την ρίζα της λέξης, η οποία είναι marmelo, (κυδώνι), marmelada είναι μια κομπόστα που γίνεται από κυδώνια, παστοκύδωνο (quince cheese). Το marmelo με τη σειρά του προέρχεται από το λατινικό melimelum, (μέλι μήλο), το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το προγενέστερο ελληνικό "μελίμηλον" (melímēlon), από το "μέλι" (meli), "μέλι" + "μήλον" (mēlon), "μήλο".
Διεθνής χρήση του όρου
Σε άλλες γλώσσες εκτός από τα Αγγλικά, η "μαρμελάδα" μπορεί να σημαίνει κομπόστες φτιαγμένες με φρούτα, εκτός από τα εσπεριδοειδή. Το όνομα προέρχεται από τα Πορτογαλικά, όπου η marmelada ισχύει αποκλειστικά στην καλλιέργεια και τις χρήσεις της μαρμελάδας από κυδώνι (από "marmelo", το πορτογαλικό για το κυδώνι). Στα Ισπανικά, ο όρος αναφέρεται συνήθως σε αυτό που στα Αγγλικά ονομάζεται "τζαμ" (και jalea είναι παρόμοιο με το Αμερικανικό Αγγλικό ζελέ). Στα Ιταλικά επίσης, marmellata σημαίνει οποιαδήποτε μαρμελάδα και τζαμ (δηλαδή, οποιαδήποτε μαρμελάδα (εσπεριδοειδών) και μαρμελάδα).
Σε ορισμένες γλώσσες της ηπειρωτικής Ευρώπης, στα Πολωνικά για παράδειγμα, μια λέξη που μοιράζεται μια ρίζα με τη "μαρμελάδα" αναφέρεται σε όλα τα πηκτωμένα διατηρημένα φρούτα καθώς και εκείνα που προέρχονται από τα εσπεριδοειδή, δεν αξίζουν καμία δική τους ειδική λέξη. Ωστόσο, λόγω της βρετανικής επιρροής, μόνο προϊόντα εσπεριδοειδών μπορούν να πωλούνται ως "μαρμελάδα" στην Ευρωπαϊκή Ένωση (με ορισμένες εξαιρέσεις), η οποία έχει οδηγήσει σε σημαντικές καταγγελίες από τις εν λόγω χώρες.
Μαρμελάδα Νταντί (Dundee)
Η σκωτσέζικη πόλη του Νταντί (Dundee), έχει μια μακροχρόνια σχέση με την μαρμελάδα (εσπεριδοειδών). Ο James Keiller και η σύζυγός του Janet διατηρούσαν ένα μικρό κατάστημα γλυκών και διατηρήσημων, στην ενότητα Seagate του Dundee. Το 1797 άνοιξαν ένα εργοστάσιο για την παραγωγή της "Μαρμελάδας Νταντί", η κομπόστα διακρίνονταν από τα παχιά κομμάτια φλούδας πικρού πορτοκαλιού της Σεβίλης. Η επιχείρηση άκμασε και παραμένει έως και σήμερα, ένας επώνυμος παραγωγός μαρμελάδας (εσπεριδοειδών).
Σκωτικός θρύλος
Η δημιουργία της Μαρμελάδας Πορτοκάλι στη Βρετανία συνέβη κατά λάθος. Ένα πλοίο γεμάτο πορτοκάλια, υποτίθεται ότι χάλασε στο λιμάνι του Νταντί (Dundee) και οι ευρηματικοί Σκωτσέζοι, έκαναν με αυτά μαρμελάδα.
Στα παιδικά βιβλία
Η αρκούδα του Πάντιγκτον (Paddington), ένας φανταστικός χαρακτήρας στα παιδικά βιβλία, είναι γνωστή για την ιδιαίτερη προτίμησή της στη μαρμελάδα (εσπεριδοειδών).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλείμματα
Παλαμάρι Αρκαδίας
Το Παλαμάρι είναι οικισμός στο νομό Αρκαδίας σε ύψος 640μ. στις αρχές του Μαινάλου. Βρίσκεται στο κέντρο της Πελοποννήσου.
Μαζί με τους οικισμούς Παύλια, Ψάρι, Σύρνα, Ελληνικό και Άνω Καλυβάκια συγκροτούσαν τον Δήμο Τρικολώνων με έδρα την Στεμνίτσα. Με την εφαρμογή του νόμου Καλλικράτης, ανήκει πλέον στο νέο καλλικρατικό Δήμο Γορτυνίας με έδρα την ιστορική κοινότητα της Δημητσάνας, που προήλθε από την συνένωση των τέως Καποδιστριακών Δήμων Βυτίνας, Δημητσάνας, Τρικολώνων, Κλείτορος, Λαγκαδίων, Κοντοβάζαινας, Τροπαίων και Ηραίας. Βρίσκεται σε απόσταση 210 χλμ από την Αθήνα,.στο ενδιάμεσο της διαδρομής Μεγαλόπολης-Στεμνίτσας, και απέχει 14 χλμ. από τη Μεγαλόπολη και 14 χλμ. από τη Στεμνίτσα.
Ιστορία
Τα μόνα παλαιότερα επίσημα στοιχεία για την ύπαρξη του χωριού αναφέρονται από τον Πουκεβίλ το 1815, η περιοχή όμως εκαλλιεργείτο απο την περίοδο της πρώτης Τουρκοκρατίας.
Σύμφωνα με τα έγγραφα της απογραφής των εκκλησιαστικών κτημάτων του Μοριά, μια γκρεμισμένη εκκλησία βρισκόταν στη θέση Παλαμάρι, στην περιφέρεια Αυδούλου, ενός μικρού χωριού που δεν αναφέρεται στις στατιστικές πηγές. Πιθανότατα ήταν κατεστραμμένο εκείνη την εποχή. Με βάση τις ενδείξεις μπορούμε να υποθέσουμε ότι στη θέση του σημερινού χωριού, υπήρχαν τον 17ο αιώνα χωράφια και οικισμός με το όνομα Αυδούλου. Το χωριό ερημώθηκε πριν το 1700 και αναβίωσε αργότερα, στον 18ο αιώνα, με το όνομα Παλαμάρι. Το όνομα Αυδούλου υπάρχει και σήμερα.
Ίσως το όνομα Παλαμάρι να προέρχεται απο το σλάβο-βλάχικο ανθρωπωνύμιο Palamarji, που συναντάται  ως επώνυμο στην σημερινή Μολδαβία.
Άλλωστε στην ευρήτερη περιοχή αναφέρεται εγκατάσταση Σλάβων και Βλάχων κατά τον 6ον αιώνα μ.χ. ενώ και τα διπλανά χωριά παραπέμπουν σε Σλαβικά ή Βλάχικα τοπωνύμια όπως το γειτονικό χωριό Ψάρι ( Gornje Psarjevo απο τα Σερβοκροατικά) αλλά όπως και η γειτονική Σύρνα ( Srna όνομα στα Κροατικά ή Șirna περιοχή της Ρουμανίας)
Επί Τουρκοκρατίας στο Παλαμάρι είχε εγκατασταθεί Τούρκος Αγάς. Το οίκημα που διέμενε υπήρχε μέχρι το σεισμό του 1965, οπότε κατέρρευσε και κατεδαφίστηκε. Το νέο δημιουργήθηκε στα μέσα του 17ου αιώνα και η επιλογή της θέσεως ήταν πλεονεκτική ως προς την παλιά, γιατί εξασφάλιζε θέα προς τον κάμπο, υγιεινό κλίμα και τρεχούμενο νερό από πηγές. Εκεί δε, υπήρχε ιερά κοινότητα με μοναχούς. Από αυτές σώζεται μόνο ο ιερός ναός του Αγ. Γεωργίου, κτίσμα του 16ου αιώνα, ερείπια πια του Αγ. Ιωάννου που πυρπολήθηκε κατά την Επανάσταση του 1821, και άλλα που σήμερα σώζονται σαν τοπωνύμια: Αγ. Κυριακή, Αγ. Νικόλαος, Αγ. Μαρίνα, όπου και έχει ανεγερθεί νέος ναός στη θέση του παλαιού.
Στο σημείο που κτίστηκε το χωριό, περνούσε ο τότε οδικός άξονας Ανδρίτσαινας, Καρύταινας, Τριπόλεως. Έτσι έγινε ενδιάμεσος σταθμός, γεγονός που επηρέασε σημαντικά την εξέλιξη του χωριού, διότι εκτός από τις αγροτικές και κτηνοτροφικές ασχολίες τους, πολλοί κάτοικοι ασχολήθηκαν και με το εμπόριο. Αυτό το επιβεβαιώνουν τα αρκετά καταστήματα που υπήρχαν τότε στο χωριό.
Στα "Αρχεία της Ελληνικής παλεγγενεσίας" (https://paligenesia.parliament.gr) το χωριό Παλαμάρι αναφέρεται σε Καταγραφή πώλησης τριτοδεκάτων επαρχίας Καρυταίνης με ημερομηνία 5/6/1822 (Τόμος 15γ σελίδα 48 και 49)
Στην απογραφή του 1829, το Παλαμάρι έχει 16 οικογένειες, το 1834 στην απογραφή της περιόδου βασιλείας του Όθωνα έχει 22 οικογένειες και πληθυσμό 126 κατοίκους, το 1849 έχει 35 οικογένειες και 177 κατοίκους, το έτος 1879 έχει 210 κατοίκους. Το 1843 κτίζουν τη βρύση συγκεντρώνοντας νερό από τις γύρω πηγές. Το 1867 με τη συνδρομή όλων των κατοίκων κτίζουν το πρώτο δημοτικό σχολείο της ευρύτερης περιοχής. Το 1885 ξεκινάει η κατασκευή του μεγάλου ιερού ναού στη θέση του μικρού.
Το 1976 οι ευρισκόμενοι στην Αθήνα Παλαμαραίοι δημιουργούν το Σύλλογο Απανταχού Παλαμαραίων, με σκοπό τη σύσφιξη των μεταξύ τους κοινωνικών σχέσεων και την ενίσχυση των κατοίκων του χωριού. Αρχίζει τη δραστηριότητα του με κοινωνικές εκδηλώσεις και κοινωφελή έργα στο χωριό. Ξεκινά με τη διαπλάτυνση του δρόμου από το όριο της Ζώνης μέχρι το Παλαμάρι για την πρόσβαση με αυτοκίνητο. Τσιμεντοστρώνονται όλοι οι δρόμοι του χωριού και γίνεται συντήρηση της παλιάς βρύσης. Κατασκευάζει γήπεδο μπάσκετ και καθιερώνει στις 15 Αυγούστου αγώνες δρόμου και μπάσκετ με τη συμμετοχή νέων από τα γύρω χωριά. Με ενέργειες προς την Αρχαιολογική Υπηρεσία, αναγνωρίζονται ως ιστορικά μνημεία η Παλιά βρύση, το πηγάδι και το σχολείο, το οποίο μετατρέπεται σε Πολιτιστικό κέντρο. Κατασκευάζει παιδική χαρά, ανασκευάζει διάφορους χώρους κι αγοράζει μπετονιέρα και μηχάνημα κοπής χόρτων για τις ανάγκες των κατοίκων. Το 1985 δημιουργεί, έπειτα από χρηματοδότηση του Κωνσταντίνου Χριστόπουλου, ίδρυμα με το όνομα του, με σκοπό την ενίσχυση του χωριού και κατασκευάζει μνημείο προς τιμήν του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου
Ιωάννης Ιωαννίδης
Με το όνομα Ιωάννης Ιωαννίδης μπορεί να αναφέρονται οι: