cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άριστος Αριστοτέλους
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΑΚΕΛ Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Χιου Άστον
Ο Χιου Άστον (Hugh Aston, Ashton, Asseton, Assheton ή Haston, 1485; – ενταφ. 17 Νοεμβρίου 1558) ήταν Άγγλος συνθέτης της πρώιμης περιόδου των Τυδώρ. Ενώ ελάχιστα έργα του σώζονται, είναι αξιοσημείωτος για την καινοτόμο -για τα πληκτροφόρα και την εκκλησιαστική- μουσική του. Ήταν, επίσης, πολιτικά ενεργός, ως δήμαρχος και βουλευτής. Η γραφή του θεωρείται πολύ πιο προχωρημένη απ΄ό, τι συνηθιζόταν τότε στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Βιογραφικά στοιχεία
Τα αρχεία του Πανεπιστημίου δείχνουν ότι, οι εξετάσεις του ήταν επιτυχημένες και ότι, το Πανεπιστήμιο διέταξε τους πανεπιστημιακούς υπεύθυνους να επιβλέπουν τις εξετάσεις και να κρατήσουν τα δύο χειρόγραφα. Φαίνεται πολύ πιθανό ότι, αυτά ήταν τα πέντε μέρη του έργου του Άστον, Missa Te Deum Laudamus και το -σαφώς σχετιζόμενο- αντίφωνο Te Deum Laudamus. Αν και τα πρωτότυπα χειρόγραφα δεν υπάρχουν πλέον στα αρχεία της Μουσικής Σχολής, εξαιρετικά πρώιμα αντίγραφα του 1528-30 -περίπου- που, σχεδόν σίγουρα, δημιουργήθηκαν για το Κολέγιο Καρδιναλίου (τώρα Χριστιανική Εκκλησία) της Οξφόρδης, βρίσκονται στον τομέα Forrest-Heather της Βιβλιοθήκης Μπόντλιαν της Οξφόρδης.
Μετά το 1510, ο Άστον μπορεί να έζησε στο Λονδίνο και, φαίνεται ότι, είχε κάποια σχέση με την Αυλή του Ερρίκου Η’. Το 1520/21 πληρώθηκε από τον Κοσμήτορα και την Επιτροπή Κολεγιακής Εκκλησίας της Αγίας Μαρίας, στο Γουόρικ, για να συμβουλεύσει την αγορά και την εγκατάσταση ενός νέου εκκλησιαστικού οργάνου. Το 1525, το αργότερο, ο Άστον εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στο Λέστερ, καθώς υπάρχει πλήρης καταγραφή στοιχείων κατά την επίσκεψη του Επισκόπου στις 27 και 28 Νοεμβρίου 1525 στα αρχεία της επισκοπής του Λίνκολν και φαίνεται να έχει μείνει στο Λέστερ για το υπόλοιπο της ζωής του. Εργαζόταν εκεί ως φύλακας των εκκλησιαστικών οργάνων (Keeper of the Organs) και διευθυντής χορωδιών (Μagister Choristerorum) στο σημαντικότερο βασιλικό ίδρυμα, το Νοσοκομείο και το Κολλέγιο της Αγίας Μαρίας του Ευαγγελισμού (κατόπιν Newarke College). Μέχρι τα τέλη του 15ου αιώνα, το ίδρυμα είχε αποκτήσει υψηλό κύρος και μουσική φήμη, και είχε αποκτήσει το προνόμιο, το οποίο μοιράστηκε προφανώς μόνο με τα βασιλικά παρεκκλήσια (Chapels Royal), να στρατολογεί εξαιρετικούς μουσικούς και τραγουδιστές από άλλα ιδρύματα χωρίς τη συγκατάθεσή τους, με άλλα λόγια να απασχολεί τους καλύτερους μουσικούς της χώρας. Ο αρχικός του μισθός ήταν £ 10 ετησίως (μόνο 2 στερλίνες λιγότερο από τον Κοσμήτορα, τον χρόνο) και, μέχρι το 1540, είχε αυξηθεί σε £ 12 το χρόνο. Επιπλέον, ο Άστον που αναφέρεται επίσης σε ορισμένα έγγραφα ως τραγουδιστής και οργανωτής, είχε το δικαίωμα να λαμβάνει περαιτέρω σημαντικές πληρωμές για πρόσθετες υπηρεσίες, όπως λ.χ. κηδείες.
Η ακριβής ημερομηνία θανάτου του δεν είναι γνωστή, αλλά ενταφιάστηκε στις 17 Νοεμβρίου 1558 στην εκκλησία της κοινότητας του Southgates Ward, την Αγία Μαργαρίτα. Στις 15 Νοεμβρίου 2008 πραγματοποιήθηκε στην Αγία Μαργαρίτα μια αναμνηστική τελετή για τα 450 χρόνια, η οποία περιελάμβανε δύο από τα σωζόμενα αντίφωνα του Άστον, τα δύο γνωστότερα κομμάτια για πληκτροφόρο και πολλή μουσική από τα Sarus Rite (τελετουργικά της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας).
Έργα
Υπάρχουν έργα του που χρησιμοποιήθηκαν ως βάσιμο (ground bass) για μουσική των Byrd (πληκτροφόρο) και Whytbroke (βιόλα).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Άγγλοι συνθέτες Κατηγορία:Συνθέτες της Αναγέννησης
Ομοιοθεσία
Ομοιοθεσία είναι ο γεωμετρικός μετασχηματισμός στον οποίον υπάρχει ένα χαρακτηριστικό σημείο που λέγεται κέντρο της ομοιοθεσίας και ένας χαρακτηριστικός πραγματικός αριθμός που λέγεται λόγος της ομοιοθεσίας. Κάθε διάνυσμα που ορίζεται με αρχή το κέντρο και πέρας ένα τελικό σημείο ισούται με το βαθμωτό γινόμενο του λόγου με το διάνυσμα με αρχή το κέντρο και πέρας το αντίστοιχο αρχικό σημείο. Πρακτικά η ομοιοθεσία είναι μεγέθυνση με ακίνητο το κέντρο αν ο λόγος είναι μεγαλύτερος του ένα, σμίκρυνση αν ο λόγος είναι θετικός μικρότερος του 1. Αν ο λόγος είναι αρνητικός, τότε το αποτέλεσμα είναι περιστροφή 180° γύρω από το κέντρο, και έπειτα μεγέθυνση ή σμίκρυνση όπως παραπάνω.
Ιδιότητες
Η ομοιοθεσία είναι αντιστρεπτή (αν ο λόγος είναι μηδέν), ενώ ο αντίστροφος μετασχηματισμός είναι ομοιοθεσία ίδιου κέντρου και αντίστροφου λόγου. Η ομοιοθεσία διατηρεί τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των σχημάτων, όπως το είδος τους, την ομοιότητα, την παραλληλία, και τις γωνίες. Η σύνθεση δύο ομοιοθεσιών των οποίων οι λόγοι δεν είναι αντίστροφοι είναι ομοιοθεσία με λόγο το γινόμενο των λόγων τους, ενώ το κέντρο μπορεί να βρεθεί με ένα σύστημα αναφοράς, το διάνυσμα θέσης του ισούται με το διάνυσμα θέσης της πρώτης ομοιοθεσίας συν το γινόμενο του διανύσματος θέσης της δεύτερης επί το κλάσμα με αριθμητή το ένα πλην το λόγο της δεύτερης ομοιοθεσίας διά το ένα πλην το γινόμενο των λόγων των δύο ομοιοθεσιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωμετρία
Ρομπ Μπάουερ
Ο Ρόμπερτ Πέτερ Μπάουερ (ολλανδικά: Robert Peter Bauer, γεννηθείς στις 11 Νοεμβρίου 1962) είναι ναύαρχος στο Βασιλικό Ναυτικό της Ολλανδίας, επί του παρόντος υπηρετεί ως Πρόεδρος της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ από τον Ιούνιο του 2021. Προηγουμένως υπηρέτησε ως Αρχηγός Άμυνας (ολλανδικά: Commandant der Strijdkrachten) από τον Οκτώβριο του 2017 έως τον Απρίλιο του 2021, και ως Υπαρχηγός Άμυνας των Ενόπλων Δυνάμεων της Ολλανδίας από την 1η Σεπτεμβρίου 2015 έως τις 13 Ιουλίου 2017.
Ο Μπάουερ προέρχεται από οικογένεια μηχανικών. Είναι παντρεμένος με τη Μαάικε Μπάουερ και μαζί έχουν τρία παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ολλανδοί
Φρειδερίκος Β΄ της Αυστρίας
Ο Φρειδερίκος Β΄ ο εριστικός (γερμ. Friedrich II. der Streitbare, 1210 - 15 Ιουνίου 1246) από τον Οίκο των Μπάμπενμπεργκ, ήταν δούκας της Αυστρίας και της Στυρίας (1230-1246).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος επιζών γιος του Λεοπόλδου ΣΤ΄, δούκα της Αυστρίας και της Θεοδώρας Αγγελίνας, απογόνου της αυτοκρατορικής βυζαντινής δυναστείας των Αγγέλων.
Οικογένεια
Πρώτα νυμφεύτηκε τη Σοφία Λασκαρίνα, κόρη του Θεοδώρου Α΄, Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια. Δεν έκαναν παιδιά και ο Φρειδερίκος Β΄ τη διαζεύχθηκε.
Το 1229 ο Φρειδερίκος Β΄ νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο την Αγνή των Άντεχς, κόρη του Όθωνα Α΄ δούκα της Μερανίας. Η προίκα της περιλάμβανε μεγάλες εκτάσεις στην Καρνιόλη και στη μαρκιωνία του Βίντικ (Κάτων Καρνιόλη), γι' αυτό αποκαλούσε τον εαυτό του κύριο της Καρνιόλης (dominus Carniolae). Δεν έκαναν παιδιά και γι' αυτό διαζεύχθηκαν το 1243.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Μπάμπενμπεργκ Κατηγορία:Δούκες της Αυστρίας
Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2018-19
Η Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2018-19 ήταν η 13η έκδοση της Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε η ΑΕΚ Καραβά.
Σύστημα βαθμολόγησης
Το σύστημα βαθμολόγηση των αγώνων ήταν ως εξής:
Κριτήρια κατάταξης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2017-18
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2018-19 δεν συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 2017-18, Παφιακός ο οποίος συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία 2018-19. Επιπλέον, στο πρωτάθλημα συμμετείχαν η ΑΕΚ Καραβά-Λάμπουσα, η Ανόρθωσις Πετόσφαιρα, ο Αχιλλέας Καϊμακλίου και η Ομόνοια.
Στο πρωτάθλημα συμμετείχε ο Εθνικός Λατσιών ο οποία είχε υποβιβαστεί από την Α΄ κατηγορία 2017-18.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η τελική βαθμολογία ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2018-19
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα του πρωταθλήματος.
Πηγές
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2018 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2019
Επαρχία Πιόνγαν
Ιστορία
Η Επαρχία Πιόνγαν ιδρύθηκε το 1413. Το όνομά της προερχόταν από τα ονόματα δύο πόλεων από τις κύριες πόλεις, της Πιονγιάνγκ (κορεατικά: 평양, 平壤) και του Άντζου (κορεατικά: 안주, 安州).
Το 1895, η επαρχία αντικαταστάθηκε από την Επαρχία Κάνγκιε (Kanggye-bu, κορεατικά: 강계부, 江界府) στα βορειοανατολικά, από την Επαρχία Ούιτζου (Ŭiju-bu, κορεατικά: 의주부, 義州府) στα βορειοδυτικά, και από την Επαρχία Πιονγιάνγκ ( P'yŏngyang-bu, κορεατικά: 평양부, 平壤府) στα νότια.
Το 1896, οι Επαρχίες Κάνγκιε και Ούιτζου αναδιοργανώθηκαν στην Επαρχία Βόρειου Πιόνγκαν, ενώ η Επαρχία Πιονγιάνγκ αναδιοργανώθηκε στην Επαρχία Νότιου Πιόνγαν. Οι Επαρχίες Βόρειου και Νότιου Πιόνγαν αποτελούν μέρος της Βόρειας Κορέας.
Γεωγραφία
Η Πιόνγαν οριοθετούνταν στα ανατολικά από το Χάμγκιονγκ, στα νότια από το Χουάνγκχε, στα δυτικά από την Κίτρινη Θάλασσα και στα βόρεια με την Κίνα.
Το περιφερειακό όνομα για την επαρχία ήταν το Γκουάνσο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κορέα Κατηγορία:Δυναστεία των Τζοσόν
Μίλνερ Αγιάλα
Ο Μίλνερ Αγιάλα (γεννηθείς στις 3 Σεπτεμβρίου 1928 στην Ασουνσιόν και αποβιώσας στις 29 Ιουλίου 2001) ήταν Παραγουανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Έγινε γνωστός για ποινή αποκλεισμού διάρκειας τριών ετών που δέχθηκε για χτύπημα εναντίον διαιτητή και για το γεγονός πως υπήρξε ο πρώτος έγχρωμος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ρασόνγκ Κλαμπ ντε Στρασμπούρ.
Βιογραφία
Ξεκινώντας την καριέρα του από τον παραγουανικό σύλλογο της Ρίβερ Πλέιτ στην Ασουνσιόν, ο Αγιάλα έλαβε μέρος στο Κόπα Αμέρικα του 1953 και κατέκτησε τον τίτλο του κυπελλούχου Νότιας Αμερικής. Ο Αγιάλα αγωνίστηκε συνολικά σε δύο αναμετρήσεις, απέναντι στο Εκουαδόρ (εισερχόμενος ως αλλαγή στη θέση του Χουάν Ρομέρο) και το Περού (εισερχόμενος ως αλλαγή στη θέση του Ατίλιο Λόπεθ). Η αναμέτρηση απέναντι στο Περού ολοκληρώθηκε με ισόπαλο σκορ 2–2, ωστόσο η Παραγουάη πραγματοποίησε πρόσθετη αλλαγή η οποία απαγορευόταν από τους κανονισμούς, με αποτέλεσμα οι δύο βαθμοί της νίκης να δοθούν στο Περού. Τα πνεύματα οξύνθηκαν και ο Αγιάλα χτύπησε τον Άγγλο διαιτητή Ρίτσαρντ Μάντισον. Γι'αυτή του την ενέργεια, ο Αγιάλα δέχθηκε ποινή αποκλεισμού από τη διοργάνωση για διάστημα τριών ετών.
Μετά το πέρας της συγκεκριμένης ηπειρωτικής διοργάνωσης, ο Αγιάλα αποχώρησε από τη χώρα του, προκειμένου να αγωνιστεί στη Γαλλία. Ήταν ο πρώτος έγχρωμος ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίστηκε με τα χρώματα της Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Στρασμπούρ. Ο Αγιάλα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη Ρασίνγκ τον Οκτώβριο του 1953, ωστόσο δεν πέτυχε το πρώτο του τέρμα παρά μόνον τον Μάρτιο του 1954, στη διάρκεια αναμέτρησης απέναντι στη Ρενς. Από το 1955 έως το 1957, αγωνίστηκε για λογαριασμό της Σερκλ Ατλετίκ ντε Παρί. Με το πέρας της επαγγελματικής του καριέρας, αγωνίστηκε για λογαριασμό της Ρεντ Σταρ, γινόμενος κυρίως γνωστός ως οδηγός στον γάμο μεταξύ της Σοφία Λορέν και του Κάρλο Πόντι τον Σεπτέμβριο του 1957.
ΧΚ Σλόβαν Μπρατισλάβας
Η ΧΚ Σλόβαν Μπρατισλάβας (αγγλικά: HC Slovan Bratislava) είναι σλοβακική επαγγελματική ομάδα χόκεϊ επί πάγου με έδρα τη Μπρατισλάβα. Το 2012, αποχώρησε από τη σλοβακική Έξτραλιγκα και εντάχθηκε στη διεθνή Κοντινένταλ Χόκεϊ Λιγκ (KHL). Ο σύλλογος έχει κερδίσει οκτώ πρωταθλήματα Σλοβακίας (και πιο πρόσφατα το 2012) και ένα πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας (1979), καθιστώντας την το δεύτερο πιο επιτυχημένο σωματείο στην ιστορία του χόκεϊ επί πάγου της Σλοβακίας. Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στην Οντρέι Νέπελα Αρένα, επίσης γνωστή ως Slovnaft Arena. Η ομάδα έχει το ψευδώνυμο Belasí, το οποίο σημαίνει ότι οι «Μπλε».
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1919 ως ποδοσφαιρική ομάδα με την ονομασία «1. ΚσΣΚ Μπρατισλάβα». Το 1921 συστάθηκε τμήμα χόκεϊ ως «ΚσΣΚ Χόκεϊ». Το πρώτο παιχνίδι της ομάδας πραγματοποιήθηκε το Δεκέμβριο του 1924 με αντίπαλο τη Βιένερ ΕΦ από τη Βιέννη, χάνοντας 1–6. Το 1939 μετονομάστηκε σε «Σλόβαν Μπρατισλάβας», ονομασία την οποία διατηρεί μέχρι και σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1921 Σλόβαν Μπρατισλαβας‎ Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Τσεχίας
Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας
μικρογραφία|Το λογότυπο του Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα (Ε.Λ.Α.) Ο Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας (Ε.Λ.Α) ήταν ελληνική ακροαριστερή τρομοκρατική οργάνωση.
Πρώτη εμφάνιση
Ο Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας πρωτοεμφανίστηκε στις 29 Απριλίου 1975 όταν με χρήση εμπρηστικών βομβών παραδόθηκαν στις φλόγες οκτώ αμερικανικά αυτοκίνητα στην Ελευσίνα.
Η δράση της οργάνωσης
Τον Οκτώβριο του 1977 τα μέλη της Φράξιας Κόκκινος Στρατός βρίσκονται νεκροί στα κελιά τους. Η γερμανική τρομοκρατική οργάνωση απάντησε εκτελώντας τον βιομήχανο Χανς Μάρτιν Σλέγερ. Στις 19 Οκτώβρη, μια μέρα μετά, ο ΕΛΑ επιχειρεί να χτυπήσει γερμανική επιχείρηση και συγκεκριμένα την AEG στον Ρέντη. Εκεί πραγματοποιείται συμπλοκή μεταξύ αστυνομικών και τεσσάρων αγνώστων κατά την οποία σκοτώθηκε ο Χρήστος Κασσίμης, μέλος στη διάρκεια της χούντας του κινήματος 20 Οκτώβρη. Στις 31 Ιανουαρίου 1979 δολοφονήθηκε ο αρχιβασανιστής της χούντας Πέτρος Μπάμπαλης και την ευθύνη ανέλαβε η οργάνωση «Ιούνης 78». Έξι χρόνια μετά, το 1985 ο ΕΛΑ ανέλαβε την ευθύνη για το χτύπημα αυτό αλλά και ολόκληρη την δράση της οργάνωσης.
Το 1983 επιτίθεται στον Σαουδάραβα πρέσβη με τη χρήση για πρώτη φορά τηλεχειριστηρίου σε έκρηξη βόμβας. Στις 15 Μαΐου 1985 σκοτώνεται μετά από συμπλοκή με την αστυνομία στου Γκύζη ο Χρήστος Τσουτσουβής, ενεργό μέλος του ΕΛΑ από το 1976 έως το 1980.
Η Αντιπληροφόρηση
Η Αντιπληροφόρηση ήταν έντυπο προπαγάνδισης της δράσης και των απόψεων της οργάνωσης. Εκδιδόταν σε πάνω από 15.000 αντίτυπα και διανεμόταν στις γειτονιές της Αθήνας. Διευθυνόμενη από συντακτική επιτροπή εκτός οργάνωσης, δημοσίευε κείμενα δεκάδων συνεργατών οι οποίοι διέφεραν μεταξύ τους στο ύφος.
Η παύση της δράσης της οργάνωσης
Τον Ιανουάριο του 1995 η οργάνωση ανακοίνωσε την παύση της δράσης της. Το τέλος της οργάνωσης προέκυψε όχι από εξάρθρωση της από τις διωκτικές αρχές αλλά ήταν προϊόν λήψης πολιτικής απόφασης εκ μέρους των μελών της. Από το 2001 ο ΕΛΑ δεν συμπεριλαμβάνεται από τις ευρωπαϊκές και αμερικανικές αρχές στον κατάλογο με τις ενεργείς τρομοκρατικές οργανώσεις.
Οι δίκες για τον ΕΛA
Για τον ΕΛΑ έγιναν 4 συλλήψεις ατόμων. Στο πρωτοδικείο καταδικάστηκαν με 25 χρόνια φυλάκισης ο καθένας.
Και οι 4 αθωώθηκαν σε δεύτερο βαθμό.
Αποτίμηση της δράσης της
Ο ΕΛΑ ήταν η πολυγραφότερη τρομοκρατική οργάνωση στην Ελλάδα μέσα από την Αντιπληροφόρηση-την περιοδική έκδοση που εξέδιδε. Σε σχέση με την οργάνωση 17 Νοέμβρη η οποία προσωποποιούσε τους στόχους της ο ΕΛΑ χρησιμοποιούσε βόμβες για να παρεμβαίνει στα πολιτικά και κοινωνικά πράγματα της εποχής της. Επίσης διοργάνωνε συνέδρια ή ανοικτές συνελεύσεις των μελών του και παρενέβαινε έντονα στους χώρους εργασίας (σε απεργίες) και στις γειτονιές στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.
Πηγές
Κατηγορία:Τρομοκρατία στην Ελλάδα Κατηγορία:Τρομοκρατικές οργανώσεις
Βάνια Μαρίνκοβιτς
Πρώιμη ζωή
Ο Μαρίνκοβιτς γεννήθηκε στο Βελιγράδι της Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας. Προέρχεται από μία σχετικά αθλητική οικογένεια. Ο πατέρας του Ζόραν είναι διαιτητής ποδοσφαίρου και διευθυντής φωτογραφίας, ενώ η μητέρα του Ντραγάνα και ο έξι χρόνια μεγαλύτερος αδερφός του έπαιξαν μπάσκετ στα νιάτα τους. Ο Μαρίνκοβιτς ξεκίνησε να παίζει μπάσκετ για τον σύλλογο Βράτσαρ με έδρα το Βελιγράδι, όπου έπαιξε από το 2006 έως το 2010. Στη συνέχεια πήγε στο Κόλετζ όπου έμεινε για έναν χρόνο.
Παρτιζάν Βελιγραδίου
Το καλοκαίρι του 2011 έφυγε για να παίξει με τις κατηγορίες νέων της Παρτιζάν. Συνέχισε να παίζει με τις κατηγορίες νέων της ομάδας για τέσσερα χρόνια, με εξαίρεση τον τελευταίο χρόνο κατά τον οποίο έπαιξε περιστασιακά, καθώς περνούσε τον περισσότερο χρόνο του σε προπονήσεις με την ομάδα των μεγάλων.
Την περίοδο 2013–14 άρχισε να συνεργάζεται με την ανώτερη ομάδα της Παρτιζάν, υπό τον προπονητή Ντούσκο Βουγιόσεβιτς. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του για την ομάδα στον αγώνα Κυπέλλου Σερβίας απέναντι στην ΦΜΠ Βελιγραδίου. Ωστόσο, αν και συμμετείχε πολλές φορές στα παιχνίδια, περιστασιακά είχε την ευκαιρία να παίξει στο υπόλοιπο της αγωνιστικής περιόδου. Η Παρτιζάν ολοκλήρωσε τη χρονιά κερδίζοντας τον 13ο συνεχόμενο τίτλο της στο εγχώριο πρωτάθλημα, νικώντας τον αιώνιο αντίπαλο Ερυθρό Αστέρα με 3-1 στην τελική σειρά. Αυτός θα ήταν ο μόνος τίτλος που κατακτήθηκε στη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε και με την ομάδα των μικρών της Παρτιζάν κερδίζοντας τον Ερυθρό Αστέρα στον τελευταίο αγώνα.
Τη χρονιά 2014–15, έγινε βασικό μέρος της εναλλαγής παιχτών της ανώτερης ομάδας. Στις 8 Νοεμβρίου, οδήγησε την ομάδα του με 20 πόντους, υψηλό χρονιάς, στη νίκη με 65–50 επί της MZT Σκοπίων, δείχνοντας μεγάλες δυνατότητες για το μέλλον. Τρεις μέρες μετά τα 18 του, στις 12 Ιανουαρίου 2015, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό τετραετές συμβόλαιο με την Παρτιζάν. Κατά τη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου, εμφανίστηκε σε 29 αγώνες του Αδριατικού Πρωταθλήματος, έχοντας κατά μέσο όρο 3,9 πόντους, 1,2 ριμπάουντ και 0,7 ασίστ ανά αγώνα. Έπαιξε και στο EuroCup όπου η Παρτιζάν αποκλείστηκε στον πέμπτο όμιλο. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2015, εμφανίστηκε στην ειδική εκδήλωση του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2015 - FIBA European U-18 All-Star game, αποτελούμενος από τους 24 πιο ταλαντούχους Ευρωπαίους παίκτες που γεννήθηκαν το 1997 ή μετά. Οδήγησε το Μαύρη Ομάδα του με 17 πόντους και 4 ασίστ στην ήττα με 82–87 από την Κόκκινη Ομάδα. Σε 26 αγώνες του Αδριατικού Πρωταθλήματος της περιόδου 2015–16, είχε μέσο όρο 6,1 πόντους, 2,6 ριμπάουντ και 1,2 ασίστ ανά παιχνίδι, ενώ ευστοχεί με 31,3% στα σουτ εντός πεδιάς.
Τη χρονιά 2016–17, είχε μέσο όρο 8,2 πόντους, 2,7 ριμπάουντ και 1,5 ασίστ ανά αγώνα, ενώ ευστοχεί με 42,5% στα σουτ εντός πεδιάς σε 23 αγώνες του Αδριατικού Πρωταθλήματος της χρονιάς 2016–17.
Στις 14 Οκτωβρίου 2017, σε έναν εκτός έδρας αγώνα του Αδριατικού Πρωταθλήματος απέναντι στη Ζαντάρ με 104–97, ο Μαρίνκοβιτς σημείωσε 33 πόντους, υψηλό σταδιοδρομίας, προσθέτοντας επίσης 5 ριμπάουντ και 1 ασίστ. Σε πάνω από 20 αγώνες του Πρωταθλήματος Αδριατικής της περιόδου 2017–18, είχε μέσο όρο 11,3 πόντους, 2,9 ριμπάουντ και 1,2 ασίστ ανά αγώνα, ενώ ευστοχεί με 41,3% στα σουτ εντός πεδιάς και 36,1% στα τρίποντα.
Τον Ιούνιο του 2018, υπέγραψε διετής επέκταση συμβολαίου με τον σύλλογο. Σε 23 αγώνες του Αδριατικού Πρωταθλήματος της χρονιάς 2018–19, είχε μέσο όρο 12,2 πόντους, 2,4 ριμπάουντ και 1,8 ασίστ ανά παιχνίδι, ενώ έχει ποσοστό 40,2% στα σουτ εντός πεδιάς και 32,8% στα τρίποντα.
Βαλένθια Μπάσκετ
Στις 23 Ιουλίου 2019, ο Μαρίνκοβιτς υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον ισπανικό σύλλογο Βαλένθια Μπάσκετ. Έφυγε από τη Βαλένθια τον Ιούνιο του 2021.
Μπασκόνια
Στις 7 Ιουλίου 2021, υπέγραψε με την Μπασκόνια του Ισπανικού Πρωταθλήματος.
Δικαιώματα ντράφτ ΝΒΑ
Στις 20 Ιουνίου 2019, ο Μαρίνκοβιτς ήταν η τελευταία επιλογή του ντραφτ του ΝΒΑ του 2019, αφού επιλέχθηκε από τους Σακραμέντο Κινγκς.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Ο Μαρίνκοβιτς εκπροσώπησε την εθνική ομάδα παίδων της Σερβίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Παίδων της FIBA το 2013, όπου κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο. Την επόμενη χρονιά ήταν μέλος της εθνικής ομάδας κάτω των 17 που κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κάτω των 17 της FIBA το 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
Λιβανικές γενικές εκλογές 2022
Οι κάλπες άνοιξαν από τις 7 το πρωί για τους εκλογείς, σε γύρω στα 1.880 εκλογικά κέντρα που λειτούργησαν σε όλη τη χώρα. Οι πάνω από 200.000 Λιβανέζοι του εξωτερικού είχαν την ευκαιρία να ψηφίσουν στις 6–8 Μαΐου 2022, στα εκλογικά τμήματα που λειτούργησαν σε 48 χώρες. Πάνω από 700 υποψήφιοι διεκδίκησαν τις 128 έδρες στο κοινοβούλιο.
Οι Λιβανικές Δυνάμεις, το Ελεύθερο Πατριωτικό Κίνημα και το Κίνημα Αμάλ ήρθαν πρώτα στις εκλογές, κερδίζοντας 19, 17 και 15 έδρες αντίστοιχα. Το Μελλοντικό Κίνημα του Σάαντ Χαρίρι έχει μποϊκοτάρει τις εκλογές και δεν συμμετείχε, αλλά πρώην μέλη του Μελλοντικού Κινήματος που συμμετείχαν κατάφεραν να κερδίσουν 8 έδρες.
Ιστορικό
Στις 17 Οκτωβρίου 2019 άρχισαν μαζικές διαδηλώσεις στο Λίβανο για τις αυξήσεις στις τιμές της βενζίνης, του καπνού και των κλήσεων VoiP. Ακολούθησε μία περίοδος οικονομικής κρίσης, με μεγάλη ύφεση, λιτότητα, προβλήματα ρευστότητας, αύξηση του πληθωρισμού και ποσοστά ανεργίας που εκτοξεύτηκαν στα ύψη. Οι διαδηλώσεις οδήγησαν στην παραίτηση του Πρωθυπουργού Σαάντ Χαρίρι, στις 29 Οκτωβρίου 2019. Η κυβέρνηση που σχημάτισε ο Χασάν Ντιάμπ τον Ιανουάριο του 2020 παραιτήθηκε μετά την έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού, τον Αύγουστο του 2020. Η οικονομική κατάσταση συνέχισε να επιδεινώνεται, και τον Σεπτέμβριο του 2021 ο πληθωρισμός του Λιβάνου εκτοξεύτηκε στην πρώτη θέση παγκόσμια. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2021 ανέλαβε καθήκοντα ως Πρωθυπουργός ο Νατζίμπ Μικάτι, ο πλουσιότερος άντρας στο Λίβανο.
Εκλογικό σύστημα
Σύμφωνα με το Σύνταγμα του Λιβάνου, τα 128 μέλη του Λιβανικού κοινοβουλίου εκλέγονται με δημοκρατικές, άμεσες εκλογές, με καθολική και μυστική ψηφοφορία, για τετραετή θητεία. Το εκλογικό σύστημα είναι μείγμα αναλογικής εκπροσώπησης και εξομολογητισμού. Τα 128 μέλη εκλέγονται με αναλογική εκπροσώπηση από 15 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες. Οι έδρες κάθε εκλογικής περιφέρειας είναι κατανεμημένες μεταξύ των 11 διαφορετικών θρησκευτικών ομάδων του Λιβάνου, π.χ. στην Ανατολική Βηρυτό οι περισσότερες έδρες θα διατεθούν σε Χριστιανούς ορθόδοξους ενώ στη Δυτική Βηρυτό οι περισσότερες θα διατεθούν σε Μουσουλμάνους. Οι εκλογείς πρέπει, πρώτα, να επιλέξουν και να σημαδέψουν το κόμμα που θα ψηφίσουν. Μετά, μπορούν να επιλέξουν έναν συγκεκριμένο υποψήφιο του κόμματος και να γράψουν ένα δεύτερο σημάδι προτίμησης γι'αυτόν τον υποψήφιο. Η κατανομή των εδρών γίνεται με απλή ποσόστωση και μέθοδο των μεγαλύτερων υπολοίπων.
Παραπομπές
Λιβαν Κατηγορία:Εκλογές στον Λίβανο
Εκκλησία Αγίου Δημητρίου (Νοβοτσερκάσκ)
Η Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου (Свя́то-Дими́триевский храм) είναι ρωσική ορθόδοξη εκκλησία στο Νοβοτσερκάσκ της Ρωσίας, αφιερωμένη στον Άγιο Δημήτριο. Βρίσκεται εντός του κοιμητηρίου της πόλης, λόγος για τον οποίον, ορισμένες φορές, αναφέρεται και ως Κοιμητηριακή Εκκλησία του Αγίου Δημητρίου.
Ιστορία
Το 1901, ενοριακή σχολή εγκαινιάστηκε εντός των χώρων της εκκλησίας, η οποία και συνεχίζει, έως σήμερα, την λειτουργία της. Παράλληλα, εντός των χώρων της εκκλησίας, υπήρχε, επίσης, παρεκκλήσιο αφιερωμένο στη μνήμη των Κοζάκων οι οποίοι απεβίωσαν κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Εντός του παρακείμενου κοιμητηρίου ήσαν θαμμένοι, μεταξύ άλλων, ο πρώτος εκλεγείς Αταμάνος των Κοζάκων του Ντον από την περίοδο βασιλείας του Πέτρου Α΄, Αλεξέι Καλέντιν (ο τάφος του οποίου δεν έχει διασωθεί), ο ιστορικός της Περιοχής του Ντον, Β. Σουχορούκοφ, ο υιός του Αταμάνου, Μ. Γ. Τσομούτοφ, καθώς και άλλοι. Μεταξύ των σωζόμενων έως σήμερα τάφων περιλαμβάνονται, παρότι λεηλατημένοι ή κατεστραμμένοι, εκείνοι του Στρατηγού Χρεστσατίσκι, του Στρατηγού Λιουτένσκοφ, καθώς και άλλων.
Το 1920, έπειτα από την εγκαθίδρυση του σοβιετικού καθεστώτος στο Νοβοτσερκάσκ, η εκκλησία δεν έπαυσε την λειτουργία της, συνεχίζοντας, αδιαλείπτως, τη θρησκευτική δραστηριότητά της. Το 1999, η εκκλησία καθαγιάστηκε, ενώ, παράλληλα, κοσμήθηκε περαιτέρω με την προσθήκη έξι νέων καμπανών, και εργασίες αναπαλαίωσης του συνόλου του κτιρίου έλαβαν χώρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία Νοβοτσερκασκ
Λόγος απόδοσης
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο λόγος απόδοσης είναι συμμετρικός για τα δύο ενδεχόμενα και δεν υπονοείται καμία αιτιώδης κατεύθυνση (η συσχέτιση δεν συνεπάγεται αιτιακότητα): αν ΛΑ > 1, αυτό δεν αποδεικνύει ότι το Β προκαλεί Α ή ότι το Α προκαλεί Β.
Δύο παρόμοια στατιστικά μέτρα που χρησιμοποιούνται συχνά για τον ποσοτικό προσδιορισμό μιας συσχέτισης είναι ο σχετικός κίνδυνος (ΣΚ) και η απόλυτη μείωση κινδύνου (ΑΜΚ). Συχνά, η παράμετρος μεγαλύτερου ενδιαφέροντος είναι ο ΣΚ, ο οποίος υπολογίζεται με την διαίρεση δύο πιθανοτήτων, κατ' αντιστοιχία με τις αποδόσεις που διαιρούνται για τον υπολογισμό του ΛΑ. Ωστόσο, τα διαθέσιμα δεδομένα συχνά δεν επιτρέπουν τον υπολογισμό του ΣΚ ή της ΑΜΚ, αλλά επιτρέπουν τον υπολογισμό του ΛΑ, όπως συμβαίνει σε μελέτες πασχόντων–μαρτύρων, κάτι που εξηγείται παρακάτω. Από την άλλη, εάν ένα από τα ενδεχόμενα (Α ή Β) είναι αρκετά σπάνιο (στην επιδημιολογία, αυτό ονομάζεται παραδοχή σπανιότητας της νόσου), τότε ο ΛΑ είναι περίπου ίσος με τον αντίστοιχο ΣΚ.
Ο λόγος απόδοσης αποτελεί το μέτρο συσχέτισης που παράγεται από την κατασκευή ενός μοντέλου λογιστικής παλινδρόμησης.
Ορολογία
Στα ελληνικά, ο λόγος απόδοσης έχει διάφορες ονομασίες που αντικατοπτρίζουν την αδυναμία εύρεσης ενός περιεκτικού όρου που να αντιπροσωπεύει πλήρως το πραγματικό του νόημα. Οι ονομασίες που έχουν προταθεί κατά καιρούς και χρησιμοποιούνται είναι οι εξής:
Κάποιοι όροι είναι ισότιμοι μεταξύ τους (π.χ. ο «σχετικός λόγος συμπληρωματικών πιθανοτήτων» και το «πηλίκο διαγωνίων γινομένων»), ενώ άλλοι, όπως ο «λόγος πιθανοτήτων», είναι πιο εύχρηστοι, αν και αποδίδουν ένα λανθασμένο νόημα, εφόσον η απόδοση δεν αποτελεί πιθανότητα. Η πιθανότητα μπορεί να οριστεί ως ο αριθμός των επιτυχημένων δοκιμών διαιρούμενος με το συνολικό αριθμό δοκιμών. Από εδώ προκύπτει ότι η πιθανότητα παίρνει τιμές από 0 έως 1. Αντιθέτως, η απόδοση είναι διαίρεση δύο πιθανοτήτων οι οποίες είναι συμπληρωματικές μεταξύ τους, δηλαδή p/(1-p). Από εδώ προκύπτει ότι η απόδοση μπορεί να πάρει τιμές από το 0 έως το άπειρο. Επομένως, η διαίρεση δύο αποδόσεων (λόγος απόδοσης) δεν είναι σωστό να αποκαλείται λόγος πιθανοτήτων, εφόσον η απόδοση δεν είναι πιθανότητα.
Ένα παράδειγμα, στο πλαίσιο της παραδοχής σπανιότητας της νόσου
Έστω ότι υπάρχει μια σπάνια ασθένεια, που πλήττει μόνο ένα ενήλικα ανά πολλές χιλιάδες σε μια χώρα. Έστω ότι υπάρχει η υποψία ότι η έκθεση σε κάτι (ας πούμε, ένας τραυματισμός κατά την παιδική ηλικία) αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης αυτής της ασθένειας κατά την ενηλικίωση. Το πιο χρήσιμο στατιστικό μέτρο θα ήταν ο σχετικός κίνδυνος, ΣΚ. Ιδανικά όμως απαιτείται να γνωρίζουμε για όλους τους ενήλικες του πληθυσμού εάν (α) είχαν υποστεί τον τραυματισμό ως παιδιά και (β) εμφάνισαν την ασθένεια ως ενήλικες. Από αυτό θα εξαγάγαμε τις ακόλουθες πληροφορίες: τον συνολικό αριθμό των ατόμων που εκτέθηκαν στον παιδικό τραυματισμό,, εκ των οποίων \mbox{α} εμφάνισαν την ασθένεια και \mbox{β} παρέμειναν υγιείς. Επίσης, θα εξαγάγαμε τον συνολικό αριθμό ατόμων που δεν εκτέθηκαν στον τραυματισμό,, εκ των οποίων \mbox{γ} εμφάνισε την ασθένεια και \mbox{δ} παρέμεινε υγιής. Εφόσον και ομοίως για το, έχουμε μόνο τέσσερις ανεξάρτητες μεταβλητές, οι οποίες μπορούν να οργανωθούν σε έναν πίνακα:
Για να αποφευχθεί πιθανή σύγχυση, τονίζεται ότι όλοι αυτοί οι αριθμοί αναφέρονται σε ολόκληρο τον πληθυσμό και όχι σε κάποιο δείγμα αυτού.
που μπορεί να ξαναγραφεί ως
Σε αντιπαραβολή, η απόδοση εμφάνισης της ασθένειας δεδομένης της έκθεσης είναι και η απόδοση εμφάνισης της νόσου δεδομένης της μη έκθεσης είναι. Ο λόγος απόδοσης, ΛΑ, είναι ο λόγος των δύο:
που μπορεί να ξαναγραφεί ως.
Μπορεί να σημειωθεί ότι εάν η ασθένεια είναι σπάνια, τότε ΛΑ ≈ ΣΚ. Πράγματι, για μια σπάνια ασθένεια, θα έχουμε και έτσι, επομένως. Με άλλα λόγια, για τον εκτεθειμένο πληθυσμό, ο κίνδυνος εμφάνισης της νόσου είναι περίπου ίσος με την απόδοση. Παρόμοια συλλογιστική πορεία δείχνει ότι ο κίνδυνος είναι περίπου ίσος με την απόδοση και για τον μη εκτεθειμένο πληθυσμό. Επομένως, ο λόγος των κινδύνων (ΣΚ) είναι περίπου ίσος με τον λόγο των αποδόσεων (ΛΑ). Εναλλακτικά, θα μπορούσαμε απλώς να παρατηρήσουμε ότι η παραδοχή σπανιότητας της νόσου λέει πως και, από το οποίο συνεπάγεται ότι. Με άλλα λόγια, οι παρονομαστές στις τελικές εκφράσεις για τον ΣΚ και τον ΛΑ είναι περίπου οι ίδιοι. Οι αριθμητές είναι ακριβώς οι ίδιοι, και έτσι καταλήγουμε ότι ΛΑ ≈ ΣΚ. Επιστρέφοντας στην υποθετική μας μελέτη, το πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε συχνά είναι ότι ενδέχεται να μην έχουμε τα δεδομένα για να εκτιμήσουμε και τις τέσσερις μεταβλητές (α, β, γ και δ). Για παράδειγμα, ενδέχεται να μην έχουμε δεδομένα για όλο τον πληθυσμό σχετικά με το ποιος υπέστη ή δεν υπέστη τον παιδικό τραυματισμό.
Συχνά μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτό το πρόβλημα διενεργώντας τυχαία δειγματοληψία στον πληθυσμό: δηλαδή, εάν ούτε η νόσος ούτε η έκθεση στον τραυματισμό είναι πολύ σπάνια στον πληθυσμό μας, τότε μπορούμε να επιλέξουμε (ας πούμε) 100 άτομα τυχαία και να προσδιορίσουμε τις τέσσερις μεταβλητές σε αυτό το δείγμα. Υπό την προϋπόθεση ότι το δείγμα είναι αρκετά αντιπροσωπευτικό του πληθυσμού, τότε ο ΣΚ που υπολογίζεται για αυτό το δείγμα θα είναι μια καλή εκτίμηση για τον ΣΚ ολόκληρου του πληθυσμού.
Λαμβάνοντας την τελική έκφραση για τον ΛΑ: το κλάσμα στον αριθμητή, \mbox{α/γ}, μπορεί να εκτιμηθεί συλλέγοντας όλα τα γνωστά κρούσματα της νόσου (προφανώς πρέπει να υπάρχουν κάποια, αλλιώς δεν θα κάναμε εξ αρχής την μελέτη) και βλέποντας πόσοι από τους ασθενείς είχαν την έκθεση και πόσοι όχι. Από την άλλη, το κλάσμα στον παρονομαστή, \mbox{β/δ}, που είναι η απόδοση του παιδικού τραυματισμού μεταξύ των υγιών ατόμων, μπορεί να εκτιμηθεί με τυχαία δειγματοληψία του πληθυσμού, υπό την προϋπόθεση ότι ο επιπολασμός της έκθεσης στον παιδικό τραυματισμό δεν είναι πολύ μικρός, έτσι ώστε να είναι πιθανό ένα τυχαίο δείγμα διαχειρίσιμου μεγέθους να περιέχει έναν ικανοποιητικό αριθμό ατόμων που είχαν την έκθεση. Εδώ λοιπόν η ασθένεια είναι πολύ σπάνια, αλλά ο παράγοντας που πιστεύεται ότι συμβάλλει σε αυτήν δεν είναι τόσο σπάνιος. Τέτοιες καταστάσεις είναι αρκετά συχνές στην πράξη.
Έτσι μπορούμε να εκτιμήσουμε τον ΛΑ, και στην συνέχεια, επικαλούμενοι την παραδοχή σπανιότητας της νόσου, λέμε ότι αυτό είναι μια καλή προσέγγιση του ΣΚ. Παρεμπιπτόντως, το σενάριο που περιγράφεται παραπάνω είναι ένα κλασικό παράδειγμα μελέτης πασχόντων–μαρτύρων.
Σύγκριση με τον σχετικό κίνδυνο
Σε κλινικές μελέτες, καθώς και σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις, η παράμετρος μεγαλύτερου ενδιαφέροντος είναι ο σχετικός κίνδυνος και όχι ο λόγος απόδοσης. Ο σχετικός κίνδυνος εκτιμάται καλύτερα χρησιμοποιώντας ένα τυχαίο δείγμα του πληθυσμού, αλλά εάν ισχύει η παραδοχή σπανιότητας της νόσου, ο λόγος απόδοσης είναι μια καλή προσέγγιση του σχετικού κινδύνου – η απόδοση είναι p / (1 – p ), έτσι όταν το p κινείται προς το μηδέν, το 1 – p κινείται προς το 1, που σημαίνει ότι η απόδοση προσεγγίζει τον κίνδυνο (πιθανότητα) και ο λόγος απόδοσης πλησιάζει τον σχετικό κίνδυνο. Όταν η νόσος δεν είναι σπάνια, ο λόγος απόδοσης μπορεί να υπερεκτιμήσει τον σχετικό κίνδυνο.
Εάν ο απόλυτος κίνδυνος στην ομάδα ελέγχου είναι διαθέσιμος, η μετατροπή μεταξύ των δύο υπολογίζεται από:
όπου:
Παρερμηνεία
Ο λόγος απόδοσης συχνά συγχέεται με τον σχετικό κίνδυνο στην ιατρική βιβλιογραφία. Για όσους δεν είναι στατιστικολόγοι, ο λόγος απόδοσης είναι μια δυσνόητη έννοια και δίνει μια πιο εντυπωσιακή εικόνα για την επίδραση της έκθεσης στην έκβαση. Ωστόσο, οι περισσότεροι συγγραφείς θεωρούν ότι ο σχετικός κίνδυνος είναι εύκολα κατανοητός. Σε μια μελέτη, τα μέλη μιας εθνικής οργάνωσης για πάσχοντες από συγκεκριμένη ασθένεια είχαν στην πραγματικότητα 3,5 φορές την πιθανότητα των μη μελών να έχουν ακουστά μια κοινή θεραπεία για αυτήν την ασθένεια. Όμως, ο λόγος απόδοσης ήταν 24 και το άρθρο ανέφερε ότι τα μέλη είχαν «μεγαλύτερη από 20πλασια πιθανότητα να έχουν ακούσει για τη θεραπεία». Μια ανασκόπηση άρθρων που δημοσιεύθηκαν σε δύο επιστημονικά περιοδικά ανέφεραν ότι το 26% των άρθρων που χρησιμοποίησαν λόγο απόδοσης στα αποτελέσματά τους το ερμήνευσαν ως σχετικό κίνδυνο.
Αυτό μπορεί να αντικατοπτρίζει απλά την τάση που έχουν κάποιοι αδαείς συγγραφείς να επιλέγουν τον πιο εντυπωσιακό και πιο εύκολα δημοσιεύσιμο αριθμό. Όμως η χρήση του μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να είναι σκόπιμα παραπλανητική. Έχει προταθεί ότι ο λόγος απόδοσης πρέπει να παρουσιάζεται ως μέτρο του μεγέθους επίδρασης μόνο όταν ο σχετικός κίνδυνος δεν μπορεί να εκτιμηθεί απευθείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιδημιολογία Κατηγορία:Έρευνα Κατηγορία:Βιοστατιστική
Ελεύθερο Πνεύμα
Οι περιστάσεις
Στα τέλη Σεπτεμβρίου 1929 ο εικοσιτετράχρονος Γιώργος Θεοτοκάς, μετά από απουσία τριών ετών στο Παρίσι και στο Λονδίνο, επιστρέφει στην Αθήνα, με σκοπό να ξεκινήσει δικηγορική σταδιοδρομία δίπλα στον πατέρα του. Στο χρονικό διάστημα, οπότε βρισκόταν στο Λονδίνο, (15 Οκτωβρίου 1928-1 Σεπτεμβρίου 1929) έγραψε το Ελεύθερο Πνεύμα, το οποίο ολοκλήρωσε τον Ιούλιο του 1929.
Αρχικά ο εκδότης Μιχάλης Ζηκάκης απέρριψε την ιδέα της έκδοσης του βιβλίου του Θεοτοκά. Ο Θεοτοκάς γράφει χαρακτηριστικά σε μια επιστολή του προς τον Θράσο Καστανάκη, «Λυπάμαι να σου αναφέρω ότι ο κ.Ζηκάκης είναι ένα μεγάλο γουρούνι. Με υποδέχθηκε με το προπολεμικό ύφος του Κρόνμπριτς (=πρίγκηπα), το πρόσωπο γυρισμένο troisqurts, το βλέμμα χαμένο στο άπειρο. […] ‘’Τα ελληνικά βιβλία είναι χαμένα λεφτά. Μόλις πουλιούνται οι μεταφράσεις. Η καλύτερη δουλειά είναι το σχολικό’’» Κι όταν ο Θεοτοκάς του ζήτησε να του ρίξει μια ματιά, ο εκδότης απάντησε, «Δεν έχω καιρό». Τελικά τυπώθηκε τον Νοέμβριο του 1929 στον εκδοτικό οίκο Αθηνά του Αριστείδη Ράλλη με έξοδα του Θεοτοκά. Κι όταν τυπώθηκε και κυκλοφόρησε, γράφει ο Θεοτοκάς στον Καστανάκη, «Ο Ελευθερουδάκης έχει δέκα αντίτυπα στη βιτρίνα εγκατεστημένα μονίμως. […] Δε φοβούμαι πως θα με ζαλίσει αυτός ο θόρυβος που γίνεται γύρω από το Ελεύθερο Πνεύμα[…]»
Περιεχόμενα
Το κείμενο δημοσιεύθηκε ολόκληρο, αλλά είναι χωρισμένο σε τέσσερα κεφάλαια. Το Ελεύθερο Πνεύμα απαρτίζεται από τα ακόλουθα κεφάλαια : ‘’Περίπατος στην Ευρώπη’’, ‘’Εθνικός χαρακτήρας και πνευματικός μιλιταρισμός’’, ‘’Η ηθογραφία’’, ‘’Προϋποθέσεις μιας αληθινής πρωτοπορείας». Έτσι όμως διασπάται η εξωτερική ενότητά του χωρίς όμως και να διακόπτεται η ενιαία ροή της σκέψης. Το κυκλοφορεί με ψευδώνυμο: ΄’’Ορέστης-Δεγενής’’, το όνομα δηλαδή ενός «μητροκτόνου» (Ορέστης). Σε αυτό ανέλυε την ιδεολογική-λογοτεχνική κατάσταση της εποχής του και της προηγούμενης του και την κληρονομιά που άφησαν οι προγενέστεροι, οραματιζόμενος ένα μέλλον δυναμικότερο.
Πολιτική και κοινωνική κατάσταση της εποχής του επιρροές
Γράφεται σε μια περίοδο ακμαίας αισιοδοξίας: κυβερνητική σταθερότητα, εκτέλεση μεγάλης κλίμακας παραγωγικών δημοσίων έργων, οικονομική ανάπτυξη, ,καλλιέργεια προσδοκιών. Την εποχή του ο Θεοτοκάς την προσεγγίζει «όχι με όρους παρακμής, αλλά μετάβασης». «Οι μεταμορφωτικές δυνατότητες της τεχνολογίας εξυμνούνταν με ένα τόνο φουτουριστικής αισιοδοξίας και σχετίζονταν με τη δυναμική απομάκρυνση από την παράδοση» «Στην απόπειρα υπονόμευσης των περίκλειστων και απαρασάλευτων σχημάτων που πνίγουν τη ζωή, ο Θεοτοκάς δεν θα χρησιμοποιήσει μόνο τα τεχνολογικά σύμβολα της λεωφόρου Συγγρού, του αυτοκινήτου και του αεροπλάνου […] -συστατικά μέρη του βενιζελικού εκσυγχρονιστικού προγράμματος των χρόνων 1928-1932 Απηχεί ιδέες του Αντρέ Ζιντ και του Στέφαν Τσβάιχ. Από τον πρώτο αντλεί την εγωτιστική αισθητική φιλοσοφία του. Από τον δεύτερο αντλεί την προσήλωση στο ιδεώδες της υπερεθνικής Ευρώπης. Επίσης η επιμονή του Θεοτοκά στην ατομική ιδιοσυγκρασία, όπως αυτή εκφράζεται στο Ελεύθερο Πνεύμα, έχει τις καταβολές της στη σκέψη του Τσβάιχ, ο οποίος μνημονεύεται δυο  φορές στο κείμενο.
Συνέχειες και ασυνέχειες του Ελεύθερου Πνεύματος με το πεζογραφικό έργο του Θεοτοκά
Το πρώτο του μυθιστόρημα, η Αργώ, ξεκινά ως μια μεταφορά του Ελεύθερου Πνεύματος στη μυθοπλασία, σαν να αντέγραφε από το μανιφέστο του στην Αργώ, «Πίεζε την καρδιά τους η τραγική μοίρα του ελληνικού γένους, το βάρος του μεγάλου ονόματος, η ιδέα της ανυπαρξίας της Ελλάδας στη σύγχρονη πνευματική ζωή του κόσμου». Στην πορεία όμως η Αργώ απομακρύνθηκε από το Ελεύθερο Πνεύμα. Έτσι στο μυθιστόρημά του αυτό ο ποιητής «δεν είναι ο γυμνασμένος, δυναμικός νέος του ελεύθερου πνεύματος, αλλά μια χλωμή θλιμμένη μοναχική μορφή που χάνεται πρόωρα»
Χαρακτήρας
Για τον καθηγητή Νάσο Βαγενά, είναι ένα μανιφέστο πνευματικό, για μια ελληνική πολιτισμική αναγέννηση, αφού σκοπός του ήταν ο προσδιορισμός του νεοελληνικού χαρακτήρα και το κάλεσμά του αφορά σε μια γενικότερη απελευθέρωση της νεοελληνικής σκέψης από τους κυρίαρχους δογματισμούς. Είναι μανιφέστο διότι, «προβάλλει και ‘’φανερώνει’’ εφικτούς στόχους (τον εξευρωπαϊσμό, το φιλελευθερισμό, την έξοδο από το τέλμα), κατορθώνοντας τελικά να μεταβάλει το συγγραφικό του εγώ σε έκφραση ενός συλλογικού εμείς».
Η πρόσκληση του Θεοτοκά για άνοιγμα στα ευρωπαϊκά δρώμενα, αδικούσε τις πιο ζωντανές λογοτεχνικές φωνές της δεκαετίας του 20’ (Σικελιανός, Καρυωτάκης Παπατσώνης κ.α) οι οποίοι συνδιαλέγονταν με ευρωπαϊκά ρεύματα. Το όραμά του για μια αισιόδοξη πρόσληψη της πραγματικότητας είχε μερική μόνο ανταπόκριση (Ελύτης, Εμπειρίκος), αφού η έλλειψη αισιοδοξίας και η εγκαρτέρηση χαρακτηρίζει ένα μεγάλο μέρος αυτής της γενιάς(Σεφέρης) Η έκταση των λογοτεχνικών αναφορών «έκαναν το βιβλίο να κρίνεται ως έργο λογοτεχνικής κριτικής». Με επιχειρηματολογία «ενίοτε αβάσιμη και υποκειμενική» ο Θεοτοκάς εμφανίζεται «’’ατσαλάκωτος’’ και μεταφορικά και πραγματικά, όσο αφορά στη διάθεσή του, αν κρίνουμε από την αυτοπεποίθησή του»
«Το ανώριμα αλαζονικό ύφος του που μπορεί να εξηγηθεί από το νεαρό της ηλικίας του (24) είτε στη χρονίως θερμοκέφαλη φύση του», κατά Σεφέρη, δεν μειώνει την αξία του. Αν και ο Θεοτοκάς χρησιμοποιεί τη ρητορική της ρήξης και της υπέρβασης του παρελθόντος (λέει π.χ., «Η χειραφέτηση της μεταπολεμικής γενεάς είναι μια υπόθεση που επείγει), ο αρνητισμός του δεν τον οδηγεί ποτέ στη βία ή σε φασιστικού τύπου απόψεις. Αυτό που υπογραμμίζεται στις σελίδες του Ελεύθερου Πνεύματος, είναι η ιδέα της σύγκλισης των αναζητήσεων. Η φιλοσοφία που διέπει το κείμενο είναι στη βάση της ατομοκεντρική, «εφόσον η απελευθέρωση της ατομικότητας είναι το πρίσμα και το κριτήριο μέσω του οποίου ο Θεοτοκάς αντιμετωπίζει τον εθνικό χαρακτήρα, την πολιτική, την τέχνη, το μυθιστόρημα και τη λογοτεχνική παράδοση». Η εικόνα της Ευρώπης που προβάλει μέσα από τις σελίδες είναι μια «αρμονία των αντιθέσεων» Οι Έλληνες κατά τον Θεοτοκά δεν είναι Ευρωπαίοι ,διότι δεν διαθέτουν ευρύτητα πνεύματος, ευελιξία σκέψεως αλλά είναι προσηλωμένοι στο δόγμα και την απολυτότητα. Ο Θεοτοκάς φιλοδοξεί να προβάλει το μοντέλο της ευρωπαϊκής συναινετικής πολυγνωμίας στην αδιαλλαξία της ελληνικής πνευματικής και πολιτικής ζωής. Το πρώτο δημοσίευμά του, αποτύπωνε «την  ιδιαίτερη στοχαστική κατεύθυνση του πνεύματός του».
Η πολιτική διάστασή του
Ο ‘’ιδεολογικός διμέτωπος αγώνας’’ του βιβλίου απέναντι σε αριστερά και δεξιά διανόηση της εποχής του προσλήφθηκε «ως η πρώτη έκφραση ενός φιλελευθερισμού», που για τους δεξιούς σήμαινε συνοδοιπορία με την αριστερά και για τους μαρξιστές ταύτιση με ην αντίδραση. Βρισκόταν σε αναλογία με τον αγώνα του βενιζελικού φιλελευθερισμού στην πολιτική.
Οι θέσεις του για άλλους λογοτέχνες και διανοούμενους
Όπως επισημαίνει ο Γάλλος νεοελληνιστής Henri Tonnet, «αυτό που ξαφνιάζει στο Ελεύθερο Πνεύμα είναι ο τρόπος με τον οποίο με τον οποίο προσεγγίζεται σ’ αυτό η προηγούμενη λογοτεχνία.
Οι απόψεις του για τον Καβάφη, για τον οποίο αφιερώνει έξι σελίδες, και για την ποίησή του, της οποίας το κλίμα και η διάθεση δεν ανταποκρίνονται στην ιδιοσυγκρασία στις ροπές και στις διαθέσεις του, είναι αυστηρές Απορρίπτει  την Καβαφική ηττοπάθεια. Η σύγκριση Καβάφη-Γαιγκούλα και οι αντιφατικές κρίσεις για τον Αλεξανδρινό, ο οποίος πρέπει να εξοβελισθεί για το θανατηφόρο πνεύμα που εκφράζει πιστοποιούσαν «τη σοβαρή του πλευρά ταυτόχρονα με την αφελή» Αναφέρεται επαινετικά σε άλλους πεζογράφους, Ροΐδη, Ψυχάρη, Κ. Θεοτόκη, Ιώνα Δραγούμη, παραλείπει τους Βιζυινό, Παπαδιαμάντη, Καρκαβίτσα. Όταν πάλι μιλάει για τα ‘’ήθη της ταβέρνας και του πορνείου’’ φωτογραφίζει τους Δημοσθένη Βουτυρά και Πέτρο Πικρό, εκφράζοντας την απόρριψή του προς το ελληνικό διήγημα. Η αποσιώπηση του Σικελιανού δεν θα μπορούσε παρά να εξηγηθεί από την έμπνευσή του από τις πολιτισμικές και πολιτικοκοινωνικές συνθήκες του καιρού του παρά από την αρχαιότητα. Με ρεαλισμό και λογοκρατία βρίσκεται στον αντίποδα των οραματισμών του Σικελιανού.
Για τον Καρυωτάκη τον οποίο μάλλον δεν τον θεωρεί «ούτε καν άξιο μνείας»
Χωρίς να απορρίπτει το αίτημα της ιθαγένειας και της εθνικής τέχνης, κατακεραυνώνει τον Φώτο Πολίτη και τον Γιάννη Αποστολάκη. Η αποδοκιμασία αυτή «ίσως υποκρύπτει και τη διάσταση του αστικού φιλελελευθερισμού και ενός συντηρητισμού που έχει τις ρίζες στη λαϊκή παράδοση», επισημαίνει ο Δημήτρης Τζιόβας.
Μανιφέστο της Γενιάς του 30
Ο Louis Roussel στο περιοδικό Libre το θεωρεί μανιφέστο της γενιάς του 30. Αν και απορρίφθηκε ως τέτοιο από τους συγχρόνους του δεν υπάρχει άλλο όμοιό του κείμενο που «να μας δίνει όσο αυτό μια ολοκληρωμένη αυτοσυνείδηση της νέας ομάδας λογοτεχνών»
Η κριτική των συγχρόνων του και των μεταγενεστέρων
Πριν εκδοθεί το Ελεύθερο Πνεύμα η Ιωάννα Τσάτσου ήταν ένας από τους πρώτους που το πήραν στα χέρια τους πριν εκδοθεί,  σε μορφή χειρογράφου, όταν συναντήθηκε με τον συγγραφέα του στο Λονδίνο: «[…] είχε μια σπίθα, μιαν ανησυχία, μια πίστη στην πνευματική αναγέννηση του τόπου. Η δημοτική του μ΄άρεσε», σημειώνει η ίδια. Ενώ ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης γράφει πόσο Το Ελεύθερο Πνεύμα είχε προσδώσει στον συγγραφέα του «την αίγλη του πρωτοπόρου»
Συνολικά είκοσι δύο βιβλιοκρισίες καταγράφονται από τις 28 Νοεμβρίου 1929 μέχρι τον Δεκέμβριο 1930.
Ο Κώστας Παρορίτης γράφει στον Νουμά επικριτικό άρθρο Άλλοι που ασχολήθηκαν με  αυτό ήταν οι Κώστας Νταϊφάς, Ξένιος, Στέλιος Ξεφλούδας, Γιώργος Δέλιος, Σπύρος Μελάς, Μάρκος Τσιριμώκος, Άλκης Θρύλος, Αδ. Παπαδήμας, Αντώνης Τραυλαντώνης, Φώτος Γιοφύλλης, Ανδρέας Καραντώνης. Ο μαρξιστής Βαρίκας το χαρακτηρίζει «θεωρητικό πιστεύω των φρουρών της πνευματικής αντίδρασης». Παράλληλα σε επιστολές που έλαβε από φίλους τους λογοτέχνες και κριτικούς γίνονται σχετικά σχόλια:
Ο Άλκης Θρύλος μιλά για τον ενθουσιασμό και τη χαρά που του μετέδωσε η ανάγνωση του βιβλίου και οι αρετές του είναι η χωρίς πάθος γραφή, η απουσία στεγνών σχηματοποιήσεων, ενώ η θεώρηση της λογοτεχνίας είναι βαθιά κι ανεξάρτητη. Ο Στέλιος Ξεφλούδας του τονίζει πως εκφράζει με τον πιο υψηλό τρόπο τις  ιδέες τους. Ο Ηλίας Τσιριμώκος, του τονίζειπως έτσι δεν θα αγνοηθεί καθόλου αφού και ο Σπύρος Μελάς έγραψε εγκωμιαστικά γι αυτόν και μάλιστα σε πρωτοσέλιδο μεγάλης εφημερίδας. Ο Φαίδων Βεγλερής υπογραμμίζει τον ανδρικό τόνο, την απουσία αυθάδειας, τις γοητευτικές, σωστές και υγιείς απόψεις του. Ο Γιάννης Μηλιάδης θεωρεί πως το Ελεύθερο Πνεύμα του Θεοτοκά δεν είναι ‘’ξεκαπίστρωτο’’, ούτε εκτός τόπου και χρόνου, αλλά ικανό να διακρίνει τη δημιουργικότητα από τον σχολαστικισμό. Ο Αλέκος Σεφεριάδης, αναφέρει την πολυμάθειά του και την κριτική διάθεσή του.
Ο φιλόλογος Δημήτρης Πλάκας αμφισβητεί τον χαρακτήρα μανιφέστου και της θεωρητικής αφετηρίας των στοιχείων που άντλησε η κατοπινή γενιάς του 30. «Ο νεαρός Θεοτοκάς εισβάλει με πάταγο και φιλοδοξίες […] Θεμιτά τα όνειρα και η ηλικία ερμηνεύει τους τρόπους […] Βιάζεται και πολυμερίζεται. Κεντρική του όμως επιδίωξη η δράση, για να σώσει αλλά και να σωθεί.». Ο Χριστόφορος Μηλιώνης, ασκεί κριτική θεωρώντας πως συνέβαλε Το Ελεύθερο Πνεύμα στην ανάπτυξη ενός ιδεολογήματος για τον εξευρωπαϊσμό της νεοελληνικής λογοτεχνίας και για την υποτίμηση της αξίας της ηθογραφίας.
Πηγές
Κατηγορία:Δοκίμια του Γιώργου Θεοτοκά
Μάργκοτ Ρόμπι
Η Μάργκο Ελίς Ρόμπι (αγγλικά: Margot Elise Robbie, 2 Ιουλίου 1990) είναι Αυστραλιανή ηθοποιός, παραγωγός και μοντέλο. Ξεκίνησε την καριέρα της στα τέλη της δεκαετίας του 2000. Έπαιξε στη σαπουνόπερα Neighbours (2008-2011), όπου χάρη σε αυτή τη συμμετοχή κέρδισε δύο υποψηφιότητες στα Logie Awards. Μετά από τη μετακίνησή της προς τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Μάργκο πρωταγωνίστησε στη σειρά δράματος του Αμερικανικού καναλιού ABC, Pan Am (2011-2012).
Το 2013, έκανε τη μεγάλη εμφάνισή της στη μεγάλη οθόνη, στη ρομαντική κομεντί-δράμα ταινία του Richard Curtis, About Time και εμφανίστηκε στη ταινία του Martin Scorsese, Ο Λύκος της Wall Street, όπου πρωταγωνιστεί ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο. Το 2015, η Μάργκο συμπρωταγωνίστησε στη ρομαντική και δραματική κομεντί, Focus, μαζί με τον Γουίλ Σμιθ. Επίσης, εμφανίστηκε στη ρομαντική ταινία World War II, στη δραματική ταινία Suite Française και πρωταγωνίστησε στην ταινία επιστημονικής φαντασίας Z For Zachariah. Την ίδια χρονιά, η Μάργκο έπαιξε στη ταινία Το Μεγάλο Σορτάρισμα και ένα χρόνο αργότερα, το 2016 έπαιξε την Jane Porter στην ταινία περιπέτειας The Legend of Tarzan και την Harley Quinn στην ταινία Ομάδα Αυτοκτονίας. Το 2017 πρωταγωνίστησε στην ταινία Εγώ, η Τόνια και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ, Χρυσή Σφαίρα και BAFTA Α' Γυναικείου Ρόλου.
Παιδικά χρόνια
Η Μάργκο Ρόμπι, γεννήθηκε στο Ντάλμπυ της Κουίνσλαντ στις 2 Ιουλίου του 1991, από την φυσικοθεραπεύτρια Σάρι Κέσσλερ και από τον πρώην ιδιοκτήτη αγροκτήματος, Νταγκ Ρόμπι. Έχει τρία αδέλφια, ο μεγαλύτερος αδελφός της ονομάζεται Λάχλαν ή Λόκι Ρόμπι, ο μικρότερος αδελφός της ονομάζεται Κάμερον Ρόμπι και έχει επίσης μια αδελφή που ονομάζεται Άννα Ρόμπι. Η Μάργκο και τα αδέλφια της μεγάλωσαν κυρίως με την μητέρα τους. Επειδή μεγάλωσε σε οικογένεια αγροτών και λόγω του επαγγέλματος που ασκούσε ο πατέρας, η επαφή της με εκείνον ήταν ελάχιστη. Σε ηλικία 16 ετών, έφυγε από το σπίτι της και μετακόμισε στη Μελβούρνη για να σπουδάσει υποκριτική στο Somerset College. Για να μπορέσει να ζήσει στη Μελβούρνη, εργαζόταν ταυτόχρονα σε τρεις δουλειές, καθώς η οικογένειά της δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να την συντηρεί.