cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αυγουστίνος Δημητρίου
Ο ξυλοδαρμός
Ο Αυγουστίνος Δημητρίου φοιτούσε σε ΙΕΚ στη Θεσσαλονίκη στο τμήμα Οικονομικών και Διοίκησης Επιχειρήσεων. Το βράδυ της 17ης Νοέμβρη ο 24χρονος φοιτητής έκανε βόλτα στην περιοχή της πλατείας Συντριβανίου κοντά στο ξενοδοχείο ABC, μαζί με έναν φίλο. Η πορεία για την εξέγερση του Πολυτεχνείου είχε λήξει ώρες πριν, καθώς και οι συγκρούσεις μεταξύ των αστυνομικών και μερικών διαδηλωτών. Μερικοί αστυνομικοί έκαναν σωματικό έλεγχο των περαστικών στην πλατεία αν ταίριαζαν με ένα προφίλ (νεαρή/νεαρό με σακίδιο, μακριά μαλλιά, κλπ.). Είχαν γίνει επεισόδια μπροστά στην πλατεία Χημείου, για τα οποία άλλοι εφτά φοιτητές συνελήφθησαν εκείνο το βράδυ.
Με ησυχία να επικρατεί στους δρόμους, ένας άνθρωπος που φορούσε πολιτικά ρούχα πλησίασε τον φοιτητή, και άρχισε να τον χτυπάει. Έκανε νόημα σε άλλους δύο, οι οποίοι στη συνέχεια συμμετείχαν επίσης στον ξυλοδαρμό. Φορούσαν μάσκες που κάλυπταν το πρόσωπο. Ο Δημητρίου σε συνέντευξη στην τηλεόραση είπε ότι δεν ήξερε ότι επρόκειτο για αστυνομικούς. Για αυτό το λόγο, όταν είδε ένστολους αστυνομικούς κοντά, τους φώναζε να τον βοηθήσουν. Εκείνοι όμως δεν επενέβησαν. Του έβαλαν χειροπέδες και συνέχισαν να τον χτυπάνε. Ο διευθυντής Κρατικής Ασφάλειας της Θεσσαλονίκης, ήταν παρών στο περιστατικό και έδωσε προφορική εντολή στους αστυνομικούς να σταματήσουν.
Οκτώ καθηγητές του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου πέρασαν από το σημείο μετά από περίπου είκοσι λεπτά και είδαν τα άτομα με τα πολιτικά να χτυπάνε το φοιτητή. Ζήτησαν από τους αστυνομικούς να τον αφήσουν, όπως περιέγραψε αργότερα ο πρόεδρος του Συλλόγου Μελών ΔΕΠ, καθηγητής Γιάννης Μυλόπουλος, σε γραπτή αναφορά. Οι άνθρωποι με τα πολιτικά τους εξύβρισαν και τους απείλησαν, ενώ οι ένστολοι αστυνομικοί προσπάθησαν να απωθήσουν τους καθηγητές από την περιοχή. Ζήτησαν να έρθει ασθενοφόρο για το αιμόφυρτο παιδί και να μάθουν τα ονόματα και των ένστολων αστυνομικών και αυτών που φορούσαν πολιτικά και σκουφιά, αλλά απορρίφθηκαν τα αιτήματά τους. Οι αστυνομικοί έβαλαν τον φοιτητή σε αυτοκίνητο της ασφάλειας και έφυγαν. Έπειτα, οι καθηγητές ζήτησαν από ανώτερο αξιωματικό της αστυνομίας να ενημερωθεί ο εισαγγελέας για το συμβάν, πράξη που ο αξιωματικός αρνήθηκε να κάνει. Τον Δημητρίου τον πήραν οι αστυνομικοί στα κρατητήρια της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης. Εκεί τον κράτησαν μέχρι τις 5 το πρωί, όταν τελικά τον μετέφεραν στο νοσοκομείο Γ. Γεννηματάς.
Επίσημη αντίδραση
Το ίδιο βράδυ, ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, ο Βύρων Πολύδωρας, δήλωσε «Είδα επαγγελματισμό, μεθοδικότητα, σχέδιο και εφαρμογή του, ψυχραιμία και αυτοματισμό στη δράση που είχαν ως επακόλουθο την επιτυχία». Την ημέρα μετά την πορεία, ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, Αντιστράτηγος Αναστάσιος Δημοσχάκης, χαρακτήρισε τα επεισόδια της προηγούμενης μέρας ως «περιορισμένης έκτασης τοπικού ενδιαφέροντος» και δήλωσε ότι «Η αυτοσυγκράτηση και η ψυχραιμία της Αστυνομίας ήταν παροιμιώδης». Δύο μέρες μετά από την σύλληψη του Δημητρίου, βγήκε ανακοίνωση της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης που υποστήριζε ότι ο φοιτητής τραυματίστηκε γιατί «έπεσε αρχικά σε σταθμευμένο μοτοποδήλατο και στη συνέχεια σε ζαρντινιέρα που υπήρχε στο σημείο, με αποτέλεσμα να τραυματισθεί». Λόγω αυτής της ανακοίνωσης, το περιστατικό έγινε γνωστό ως «η υπόθεση της ζαρντινιέρας».
Bίντεο-έκπληξη
Ένας εικονολήπτης κατέγραψε λίγα δευτερόλεπτα από το περιστατικό και το βίντεο έδειξε ότι, όπως είπαν οι καθηγητές, μερικά άτομα φορώντας πολιτικά έδερναν τον φοιτητή ενώ ένστολοι αστυνομικοί παρακολουθούσαν, και ότι όλα όσα έλεγε το δελτίο τύπου της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης για πτώση σε ζαρντινιέρα δεν αντιστοιχούσαν στην πραγματικότητα. Στις 19 Νοεμβρίου, το βίντεο μεταδόθηκε στις βραδινές ειδήσεις του Mega, και κλήθηκε στο πρόγραμμα ο Αστυνομικός Διευθυντής της Θεσσαλονίκης, ο Στέργιος Αποστολίδης, για να το σχολιάσει. Παρακολουθώντας το βίντεο με τους άλλους καλεσμένους στο πρόγραμμα, επέμενε ότι «έγιναν τα πράγματα όπως σας είπα, έπεσε σε ζαρντινιέρα». Επιπλέον είπε ότι «δεν δέχομαι ότι δεμένο με χειροπέδες εδάρη το παιδί».
Από το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης εκδόθηκε ανακοίνωση στις 19 Νοεμβρίου 2006 και την επομένη ο Βύρων Πολύδωρας, επαναλαμβάνοντας το περιεχόμενο της ανακοίνωσης, είπε ανάμεσα σε άλλα: «Από την ανάγνωση της εικόνας προκύπτουν ακρότητες και υπερβολές. ...Σε περίπτωση που οι υπαίτιοι είναι Αστυνομικοί, θα επιβληθούν κυρώσεις.».
Το βίντεο έπαιξε σε όλα τα κανάλια εκείνη την ημέρα, και προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων. Χαρακτηριστικά ήταν τα πρωτοσέλιδα άρθρα στην Ελευθεροτυπία («Βασανιστές») και στα Νέα («Ασύδοτοι με ανοχή Πολύδωρα»).
Κατεπείγουσα προκαταρκτική έρευνα διατάχτηκε από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας. Μήνυμα πήρε ο Πολύδωρας τηλεφωνικά από το Μέγαρο Μαξίμου μέσω του οποίου εκφράστηκε δυσαρέσκεια με τα γεγονότα στο βίντεο και το δελτίο τύπου της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης περί ζαρντινιέρας. Μέλη του ΠΑΣΟΚ και του Συνασπισμού ζήτησαν εξηγήσεις από τον Πολύδωρα στη Βουλή.
Η Διεθνής Αμνηστία εξέδωσε δελτίο τύπου καταδικάζοντας τον ξυλοδαρμό και κάλεσε την κυβέρνηση να πάρει συγκεκριμένα μέτρα για την αποτροπή άλλων παρόμοιων περιστατικών στο μέλλον.
Η νοσηλεία του φοιτητή
Όταν έφτασαν στο νοσοκομείο, όπως δήλωσε ο Δημητρίου αργότερα σε τηλεοπτική συνέντευξη, ζήτησε να μάθει που βρίσκονταν. Ένας αστυνομικός του είπε ότι τον κράτησαν στο Παπανικολάου και άλλος στο Παπαγεωργίου. Χωρίς να βλέπει, κατάφερε να στείλει μήνυμα στους συγγενείς του με κινητό που είχε κρυμμένο στα εσώρουχα, λέγοντας ότι βρίσκεται σε ένα από αυτά τα δύο νοσοκομεία. Ο πατέρας και οι αδελφές του ήρθαν από την Κύπρο στις 18 Νοεμβρίου, μετά από επανειλημμένα τηλεφωνήματα στα δύο αναφερόμενα νοσοκομεία. Έκαναν έρευνα και βρήκαν τον Δημητρίου στο νοσοκομείο Γ. Γεννηματά.
Στις 22 Νοεμβρίου, η αδερφή του δέχτηκε τηλεφώνημα συγγνώμης από τον Πολύδωρα, στο νοσοκομείο όπου επισκεπτόταν το νεαρό. Επίσης, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, εξέφρασαν την συμπαράστασή τους τηλεφωνικά ή από κοντά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, ο αντιπρύτανης του ΑΠΘ Σταύρος Πανάς και μερικοί από τους αυτόπτεις μάρτυρες καθηγητές.
Ο Στρατής Πλωμαρίτης, πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Θεσσαλονίκης, περιγράφοντας την κατάσταση της υγείας του φοιτητή, μιλούσε για κάταγμα στη μύτη, εκχυμώσεις και μώλωπες. Ο Κύπριος ιατροδικαστής Πανίκος Σταυριανού εξέτασε τον φοιτητή στις 26 Νοεμβρίου και βρήκε τραύματα σε όλο το σώμα του. Στα ίδια συμπεράσματα κατέληξε και η ιατροδικαστής Θεσσαλονίκης Ελένης Ζαγκελίδου, που εξέτασε τον Δημητρίου στο πλαίσιο της προκαταρκτικής έρευνας. Συνέχιζε να υποφέρει από ζαλάδες, και τελικά βγήκε από το νοσοκομείο στις 29 Νοεμβρίου, 11 μέρες μετά το περιστατικό.
Ποινές
Στις 22 Νοεμβρίου 2006, με παραγγελία του Πολύδωρα, τρεις αστυνομικοί τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, και διέταξε επίσης τη μετακίνηση έξι άλλων σε περιφερειακές Υπηρεσίες της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης.
Στις 12 Ιουνίου 2007, το Πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ της Αθήνας έθεσε τον πρώην διευθυντή της Κρατικής Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, σε 15ήμερη αργία. Στις 14 Δεκεμβρίου 2007, το Πειθαρχικό Συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ της Θεσσαλονίκης επέβαλε αργία 6 μηνών με απόλυση σε αρχιφύλακα, αργία 4 μηνών με πρόσκαιρη παύση σε αστυνομικό Β΄, και αργία δύο και τριών μηνών σε τρεις αστυφύλακες. Σύμφωνα με τα ΜΜΕ, τέτοιες ποινές εφαρμόζονται συνήθως ως μείωση του μισθού για την ορισμένη περίοδο.
Η δίκη των οκτώ αστυνομικών που αντιμετωπίζουν καταγγελίες αναμένεται να αρχίσει στις 4 Νοεμβρίου 2008, μετά από δύο αναβολές, πρώτα στις 29 Νοεμβρίου 2008 και για δεύτερη φορά στις 2 Απριλίου 2008, δίκη για την οποία ο Δημητρίου και οι οικογένειά του είχαν έρθει από την Κύπρο στη Θεσσαλονίκη και τις δύο φορές. Επτά από τους αστυνομικούς κατηγορούνται για την απρόκλητη επικίνδυνη σωματική βλάβη, και ο πρώην διευθυντής για απλή συνεργασία και για την απρόκλητη έμπρακτη εξύβριση.
Στις 16 Οκτωβρίου 2008, το δευτεροβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο της ΕΛ.ΑΣ επέβαλε ποινή εξάμηνης αργίας σε έναν αρχιφύλακα, τετράμηνης σε έναν αστυφύλακα και πρόστιμο χιλίων ευρώ σε έναν αστυνόμο. Οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι αστυνομικοί κρίθηκαν αθώοι.
Οκτώ αστυνομικοί που κατηγορήθηκαν για την υπόθεση του ξυλοδαρμού του φοιτητή καταδικάστηκαν στις 16 Δεκεμβρίου του 2008 από το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης σε ποινές φυλάκισης από 15 έως 39 μήνες. Η απόφαση του δικαστηρίου σχολιάστηκε αρνητικά από τον ημερήσιο τύπο και τα κόμματα καθώς θεωρήθηκε ότι οι ποινές ήταν δυσανάλογα μικρές με τη σοβαρότητα της πράξης.
Η άλλη υπόθεση
Αποκαλύφθηκε ότι ένας από τους αστυνομικούς ήταν μπλεγμένος και σε άλλη υπόθεση. Το 2001, ο αρχιφύλακας Απόστολος Αποστολίδης, παρών στον ξυλοδαρμό του Δημητρίου, είχε κατηγορηθεί μαζί με άλλους δύο αστυνομικούς για κακοποίηση στη σύλληψη ενός Ρωσοπόντιου πρόσφυγα, του Δημήτρη Ζελίλοφ. Κατά τη διάρκεια της σύλληψής του στην Άνω Τούμπα και αργότερα στο τμήμα, τον χτυπούσαν και τον κλοτσούσαν με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο νοσοκομείο και να νοσηλευτεί για 5 μέρες. Ο εισαγγελέας αρνήθηκε να ασκήσει δίωξη στους αστυνομικούς γιατί, όπως έλεγε, οι κατηγορίες του Ζελίλοφ δεν στοιχειοθετούνταν. Παράλληλα ο Ζελίλοφ καταδικάστηκε σε 14 μήνες φυλάκισης για αντίσταση στη σύλληψή του.
Ο Ζελίλοφ έπειτα προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου δικαιώθηκε το Μάιο 2007. Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, παραβιάστηκαν τα δικαιώματα του Ζελίλοφ υπό το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Η Ελλάδα καταδικάστηκε σε αποζημίωση του Ζελίλοφ με 20.000 ευρώ.
Άλλες επιπτώσεις
Μετά την έξοδό του από το νοσοκομείο, ο Δημητρίου έφυγε από τη Θεσσαλονίκη και διέκοψε τις σπουδές του. Ένα χρόνο μετά, σε συνέντευξη στον τύπο, μέλη της οικογένειας είπαν ότι είχε κλειστεί στο σπίτι από φόβο, έπαιρνε ψυχοφάρμακα, και βρισκόταν υπό ιατρική παρακολούθηση.
Η ετήσια δημοσίευση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για το έτος 2007 για ανθρώπινα δικαιώματα ανά χώρα αναφέρθηκε στο συμβάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι Κατηγορία:Αστυνομική βία στην Ελλάδα Κατηγορία:Εορτασμός της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου
Μαχάων
Ο Μαχάων ήταν μυθικός ιατρός (δευτερεύων θεός - ημίθεος), γιος του Ασκληπιού και της Ηπιόνης.
Κατά την «Αιθιοπίδα» του Αρκτίνου ο Μαχάων ήταν προστάτης της Χειρουργικής και μάλιστα της στρατιωτικής, σε αντίθεση προς τον αδελφό του Ποδαλείριο που ήταν προστάτης της «επιμελουμένης τα εσωτερικά νοσήματα» Ιατρικής, (δηλαδή της σημερινής Παθολογίας).
Οι δυο αδελφοί συμμετείχαν στον Τρωικό Πόλεμο ερχόμενοι από τη Τρίκκη «άγοντες τριάκοντα λαμπρά πλοία» (Ιλιάδα, Β 733 ), και πρόσφεραν πολλές υπηρεσίες στους Αχαιούς, ιδίως περιποιούμενοι τους ασθενείς και τραυματίες με «επωδάς», εσωτερικά και εξωτερικά φάρμακα από βότανα, και με χειρουργικές επεμβάσεις.
Ο Μαχάων επιμελήθηκε τις πληγές του Φιλοκτήτη, του τραύματος του Μενελάου, και όταν πληγώθηκε ο ίδιος, από τον Πάρη, μεταφέρθηκε με το άρμα του Νέστορα από το πεδίο της μάχης στο στρατόπεδο.
Σύζυγος του Μαχάονα φέρεται η Αντίκλεια και γιοι του ο Γόργασος και ο Νικόμαχος. Εκτός αυτών ο Παυσανίας αναφέρει και τρίτο γιο με το όνομα Σφύρος, που ήταν ο ιδρυτής της λατρείας του Ασκληπιού στο Άργος.
Ο Μαχάων φέρεται ότι πέθανε φονευθείς κατ΄ άλλους από τον Ευρύπυλο, τον γιο του Τηλέφου, και κατ΄ άλλους από την Πενθεσίλεια. Τα οστά του μετέφερε ο Νέστωρ στη Γερήνια όπου ετάφησαν μεγαλοπρεπώς και που ο Παυσανίας είδε εκεί να υπάρχει άγαλμά του με εστεμμένη την κεφαλή.
Πηγές
Κατηγορία:Τρωικός Πόλεμος Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Θεότητες της υγείας της ελληνικής μυθολογίας
Κωνσταντίνος Δούκας (ηγεμόνας της Θεσσαλίας)
Ο Κωνσταντίνος (απεβ. 1303) από τον Οίκο των Αγγέλων ήταν Κυβερνήτης της Θεσσαλίας (1289 - 1303), η οποία στην εποχή του ταυτιζόταν με το Δουκάτο Νέων Πατρών με έδρα την Υπάτη. Ο Κωνσταντίνος ήταν δεύτερος γιος του Κυβερνήτη της Θεσσαλίας Ιωάννη Α΄ Δούκα και της συζύγου του, η οποία έχει καταγραφεί από τις πηγές με το μοναστικό όνομα "Υπομονή".
Βιογραφία
Ο ίδιος προτιμούσε, όπως τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του, να χρησιμοποιεί τα επώνυμα των προγόνων του από την Δυναστεία των Κομνηνών και την Δυναστεία των Δουκών. Από τις αδελφές του η Ελένη Αγγελίνα Κομνηνή είχε παντρευτεί σε πρώτο γάμο τον Γουλιέλμο Α΄ ντε λα Ρος Δούκα των Αθηνών, μία άλλη τον Ανδρόνικο Ταρχανειώτη (ανιψιό του Μιχαήλ Η' Παλαιολόγου) και η νόθη Ελένη Δούκαινα Αγγελίνα είχε παντρευτεί σε δεύτερο γάμο τον Στέφανο-Ουρός Γ΄ Νεμάνια βασιλιά της Σερβίας.
Κυβερνήτης της Θεσσαλίας
Διαδέχθηκε τον πατέρα του (1289), πήρε τον τίτλο Σεβαστοκράτωρ (1295) και κυβέρνησε μέχρι τον θάνατο του (1303). Διαδέχθηκε τον πατέρα του ανήλικος και την κηδεμονία του ανέλαβε η θεία του Άννα Παλαιολογίνα Καντακουζηνή. Ο μικρότερος αδελφός του Θεόδωρος Άγγελος ήταν συγκυβερνήτης του μέχρι τον δικό του πρόωρο θάνατο (1299). Στην αρχή της βασιλείας του η μητέρα του ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, αναγνώρισε την υψηλή κυριαρχία του αυτοκράτορα, σε αντάλλαγμα έδωσε στον γιο της τον τίτλο του Σεβαστοκράτορα.
Πόλεμοι με τους Ανδεγαυούς
Ο Κωνσταντίνος συνέχισε τους πολέμους του πατέρα του απέναντι στον θείο του Δεσπότη της Ηπείρου Νικηφόρο Α΄ Κομνηνό Δούκα και τους Ανδεγαυούς του συμμάχους. Οι Θεσσαλοί σε εκστρατεία τους (1295) κατέλαβαν τα εδάφη που είχε σκοπό να δώσει προίκα ο Νικηφόρος στην κόρη του Θαμάρ της Ηπείρου η οποία παντρεύτηκε τον Φίλιππο Α΄ του Τάραντα, γιο του Καρόλου Β΄ και της Μαρίας της Ουγγαρίας. Οι Ανδεγαυοί κατέλαβαν την επόμενη χρονιά τις περισσότερες κατακτήσεις (1296), αργότερα κατέλαβαν και το Αγγελόκαστρο Αιτωλοακαρνανίας (1301). Δεν είναι γνωστή καμιά άλλη πληροφορία για τον Κωνσταντίνο Δούκα μέχρι τον θάνατο του (1303).
Οικογένεια
Η σύζυγός του δεν είναι γνωστή, μονάχα ο Καρλ Χοπφ την καταγράφει με το όνομα Άννα Ευαγιόνισσα, πέθανε το 1317 και μαζί της απέκτησε :
Οι Φράγκοι αναφέρονταν σε αυτόν ως Δούκα της Νεοπατρίας, εκφέροντας το επώνυμό του σαν να ήταν τίτλος.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων Κατηγορία:Κυβερνήτες της μεσαιωνικής Θεσσαλίας Κατηγορία:Υπάτη Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
Πιέτρο Τζιάνι
Ο Πιέτρο Τζιάνι (1153 - 13 Μαρτίου 1230) ήταν ο διάδοχος του Ενρίκο Ντάντολο σαν 42ος Δόγης της Βενετίας (15 Αυγούστου 1205 - 1229). Ο Πιέτρο Τζιάνι ήταν γιος του παλιότερου δόγη Σεμπαστιάνο Τζιάνι από την πλούσια οικογένεια ευγενών Τζιάνι, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο την Μαρία Μπασέγκιο και σε δεύτερο την Κωνσταντία της Σικελίας, δόγισσα της Βενετίας.
Δόγης της Βενετίας
Στην νεότητα του ήταν μέλος του ναυτικού της Βενετίας, διοίκησε έναν στόλο που συνόδευσε τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Βαρβαρόσσα (1177), συμμετείχε στην Δ΄ Σταυροφορία και στην άλωση της Κωνσταντινούπολης. Ο υπέργηρος Ενρίκο Ντάντολο πέθανε τον Μάιο του 1205 αλλά τα νέα έφτασαν στην Βενετία τον Αύγουστο του 1205, το Κοινοβούλιο της πόλης προχώρησε στην εκλογή του. Ο Πιέτρο Τζιάνι ζήτησε κατόπιν να μεταφέρουν την κυβέρνηση της Δημοκρατίας της Βενετίας στην Κωνσταντινούπολη αλλά το Κοινοβούλιο απέρριψε την πρόταση. Οργάνωσε όλες τις Βενετικές κτήσεις στην Λατινική Αυτοκρατορία : την Κρήτη, την Κέρκυρα, το Δουκάτο της Νάξου και το τμήμα της Κωνσταντινούπολης που ανήκε στους Βενετούς, ζήτησε όρκο υποταγής από την Βενετσιάνικη συνοικία της πόλης. Ο Πιέτρο Τζιάνι δημιούργησε εμπορικές σχέσεις με όλα τα Ελληνικά κράτη μετά την διάλυση του Βυζαντίου, υπέγραψε συνθήκη με το Δεσποτάτο της Ηπείρου που κυβερνούσε ο Μιχαήλ Α΄ Κομνηνός Δούκας (1210).
Παραίτηση
Ο Τζιάνι παραιτήθηκε τον Φεβρουάριο του 1229, επόμενος δόγης εξελέγη ο γαμπρός του Γιάκοπο Τιέπολο αλλά ο Τζιάνι αρνήθηκε να τον συναντήσει, αποσύρθηκε στο Βενεδικτινό μοναστήρι του Σαιν Τζιόρτζιο και πέθανε την επόμενη χρονιά. Τάφηκε στην εκκλησία του Σαν Τζιώρτζιο Ματζιόρε.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δ΄ Σταυροφορία Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Κύρος ο Πανοπολίτης
Ο Κύρος o Πανοπολίτης (Φλάβιος Ταύρος Σέλευκος Κύρος Ιέραξ) ήταν Βυζαντινός λόγιος και αξιωματούχος από την Πανόπολη της Αιγύπτου, που άκμασε περί τα μέσα του 5ου μ.Χ. αιώνα. Αναδείχθηκε έπαρχος της Κωνσταντινούπολης, ύπατος και πατρίκιος, ενώ αργότερα έγινε επίσκοπος Κοτυαίου της Φρυγίας, αν και ορισμένοι θεωρούν πως ήταν παγανιστής. Κατά μία παράδοση ήταν ο πατέρας του Παύλου Σιλεντιάριου. Περιλαμβανόταν στον Κύκλο του Αγαθία και στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται έξι επιγράμματά του, στα οποία αναφέρεται ως Κύρος από υπάρχων ή Κύρος ο ποιητής.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Κύκλος του Αγαθία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Βυζαντινοί αξιωματούχοι Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Συλλογή του Παλλαδά Κατηγορία:Βυζαντινοί έπαρχοι της Κωνσταντινούπολης
Αυχενικό σύνδρομο
Ο όρος "αυχενικό σύνδρομο" (αγγλικά: neck pain), χρησιμοποιούνταν παλαιότερα για να περιγράψει όχι μια συγκεκριμένη πάθηση, αλλά μια ομάδα ενοχλημάτων γύρω από τον αυχένα, πού περιλαμβάνει αυχεναλγία, δυσκαμψία, αντανακλώμενο πόνο, πονοκέφαλο, και ζάλη. Ο όρος εξακολουθεί και χρησιμοποιείται σήμερα, αν και υπάρχουν σοβαρές διαφωνίες για την επιστημονική του ορθότητα. Ως "σύνδρομο" γενικά ορίζεται μια ομάδα συμπτωμάτων και σημείων που συμβαίνουν παράλληλα και χαρακτηρίζουν μια συγκεκριμένη πάθηση ή κατάσταση, ορισμός που σαφώς δεν ταιριάζει στο ονομαζόμενο "αυχενικό σύνδρομο", όπου διάφορα κοινά συμπτώματα θεωρείται πως μπορεί να οφείλονται σε μια πολυπληθή ομάδα ετερογενών παθήσεων.
thumb|Ανατομία αυχένος|250px|right
Ορολογία
Στο επίτομο έργο "Αυχενικό Σύνδρομο", το μεγαλύτερο στην ελληνική βιβλιογραφία, ο συγγραφέας Ιωάννης Κατραμπασάς δίνει τον εξής μάλλον άστοχο ορισμό: «Το αυχενικό σύνδρομο αποτελεί ένα σύνολο συμπτωμάτων που η αιτιολογία τους εδράζεται στην ινιο-αυχενο-ωμική περιοχή κυρίως, αλλά μπορεί να προέρχεται και από άλλες περιοχές του σώματος όπως το κεφάλι, ο θώρακας, η υπόλοιπη σπονδυλική στήλη ή και τα κάτω άκρα». Η αστοχία αυτού του εκτεταμένου ορισμού είναι ότι εμπεριέχει τα αίτια αντανακλώμενου πόνου, ως αυχενικό σύνδρομο, ενώ αποτελούν παθήσεις άλλων περιοχών.
Ο όρος αυχενικό σύνδρομο είναι καθαρά ελληνικός, των αρχών του περασμένου αιώνα, και προφανώς ο όρος πέρασε σε χρήση στό ευρύ ελληνικό κοινό - που συνεχίζει να τον χρησιμοποιεί λανθασμένα - από τους ιατρούς που τότε αγνοούσαν το αίτιο. Οι κήλες δίσκων ανακαλύφθηκαν από Αμερικανούς περί το 1930, αλλά η ύπαρξή τους τεκμηριώθηκε και διαδόθηκε μετά το 1975, με τη χρήση της αξονικής τομογραφίας. Στα αγγλικά χρησιμοποιούνται οι όροι "neck pain" και "cervical disc herniation". Το κυριότερο αίτιο που τα προκαλεί όλα αυτά τα ενοχλήματα είναι η κήλη δίσκου αυχένος.
Επιδημιολογία-Στατιστική
Πολλοί άνθρωποι παρουσιάζουν συχνά μια ομάδα συμπτωμάτων από τον αυχένα, πού περιλαμβάνει αυχεναλγία (πόνος στον αυχένα), δυσκαμψία (δυσκολία στις κινήσεις), αντανάκλαση στη ράχη και τα άνω άκρα (αυχενική ριζοπάθεια), όπως επίσης καρηβαρία ("βαρύ κεφάλι", ή "κεφάλι κουρκούτι"), ζάλη, αστάθεια και πονοκέφαλο (αυχενογενής ζάλη και πονοκέφαλος). Ο πόνος στον αυχένα και τα συνοδά του σημεία είναι πολύ συχνό πρόβλημα στό γενικό πληθυσμό. Σύμφωνα με μελέτες αυχεναλγία εμφανίζει ένας στους 10 ανθρώπους όλων των ηλικιών πράγμα που σημαίνει ότι 1.000.000 Έλληνες πάσχουν από αυχεναλγία. Από αυτούς, οι μισοί περίπου έχουν σοβαρό πρόβλημα, που απαιτεί ιατρική παρακολούθηση και φαρμακευτική θεραπεία. Οι γυναίκες εμφανίζουν πολύ πιό συχνά αυχεναλγία (2-4 φορές συχνότερα των ανδρών) και όλες οι καταστάσεις πόνου στόν αυχένα, οποιασδήποτε αιτίας, συνδυάζονται με άγχος. Συχνά οι πάσχοντες από αυχενική ριζοπάθεια δεν πονούν στον αυχένα αλλά στον ώμο. Μάλιστα στατιστικώς, το συχνότερο αίτιο πόνου στον ώμο είναι η αυχενική ριζοπάθεια και δεύτερο ακολουθεί η περιαρθρίτις του ώμου (τενοντίτις υπερακανθίου τένοντος).
Όλα αυτά τα συμπτώματα ανεξάρτητα από το αίτιο ονομάζονται αυχενικό σύνδρομο και η αιτιολογία τους ποικίλει από περιστατικό σε περιστατικό, αλλά η συχνότερη αιτία είναι η κήλη δίσκου αυχένος και ακολουθούν άλλα 80-100 αίτια. Σε μια σειρά 18.000 ασθενών ορθοπεδικού ιατρείου, καταχωρημένων επί 23 χρόνια σε βάση δεδομένων υπολογιστή, φάνηκε ότι η αυχεναλγία είναι το δεύτερο - στατιστικώς – αίτιο προσέλευσης στον ορθοπεδικό, μετά την οσφυαλγία. Στους 100 περίπου ασθενείς που απευθύνονται σε ορθοπεδικό, το 40% έχουν πρόβλημα οσφυαλγίας, το 20% έχουν πρόβλημα αυχεναλγίας και οι υπόλοιποι 40% μοιράζονται σε 3.000 παθήσεις της Ορθοπεδικής και Τραυματολογίας Πάντως το συχνότερο αίτιο πόνου στον αυχένα είναι η κήλη δίσκου αυχένος Α5-Α6. Σε άτομα 30 ετών έχει ήδη δισκοκήλη το 20%, σε άτομα 50 ετών έχει δισκοκήλη το 90%, και από εκεί και πάνω έχουν σχεδόν όλοι. Το ευχάριστο είναι, ότι οι έχοντες δισκοκήλη αυχένος ή εκφυλιστικές αλλοιώσεις των δίσκων δεν πονούν όλοι, ή έστω δεν πονούν όλες τις μέρες του έτους
Η εκδοχή της Ορθοπεδικής
Τα δημοσιευθέντα αίτια αυχεναλγίας (πόνου στον αυχένα) είναι περί τα 80-100 και τα συχνότερα από αυτά αφορούν:
Ακολουθεί πλήρης πίνακας των αιτίων αυχενικού συνδρόμου (αυχεναλγίας): και
Η εκδοχή της Νευρολογίας
Σύμφωνα με Έλληνες νευρολόγους, οι αιτίες παρόμοιων συμπτωμάτων είναι διαφορετικές, για τον απλούστατο λόγο ότι οι κατηγορίες ασθενών, με τις οποίες ασχολείται ένας ορθοπεδικός και ένας νευρολόγος, διαφέρουν. Έτσι, από νευρολογικής σκοπιάς, τα κυριότερα αίτια αυχεναλγίας είναι άλλα και αφορούν είτε την ημικρανία και άλλες πρωτοπαθείς κεφαλαλγίες, είτε τον βρουξισμό και στον στοματογναθικής αιτιολογίας πόνο, είτε τέλος τα τοπικά προβλήματα του αυχένα, όπως οι μυϊκές θλάσεις και η καταπόνηση των συνδέσμων:. Είναι σημαντικό, σύμφωνα με τους νευρολόγους, ότι οι συνήθεις κεφαλαλγίες όπως η ημικρανία και η κεφαλαλγία τάσεως μπορεί να εκδηλώνονται με πόνο στον αυχένα και το πίσω μέρος της κεφαλής και -σε κάποιες περιπτώσεις- μόνο στα σημεία αυτά. Τα συνοδά συμπτώματα, όπως η φωτοηχοφοβία που συνήθως συνοδεύει την ημικρανία είναι αυτά που θα κατευθύνουν προς την διάγνωση αυτή. Ενδιαφέρον είναι πως, σύμφωνα με την νευρολογική άποψη, ορθοπαιδικής φύσης προβλήματα του αυχένα μπορεί μεν να προκαλούν τοπικό πόνο, αλλά δεν περιγράφονται ως πιθανή αιτία για συμπτώματα όπως πονοκέφαλος, ζαλάδα και αστάθεια, που συχνά από ορθοπαιδικούς διαγιγνώσκονται ως οφειλόμενα σε αυχενικό σύνδρομο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύνδρομα Κατηγορία:Πόνος Κατηγορία:Ανθρώπινη κεφαλή και λαιμός
Μίστερ ΝΟ (περιοδικό)
Μίστερ ΝΟ είναι χαρακτήρας κόμικς που δημιουργήθηκε το 1975, από τον Ιταλό σεναριογράφο και εκδότη Σέρτζιο Μπονέλι, σε σχέδιο του συμπατριώτη του Γκαλένο Φέρι.
Πρόκειται για την ιστορία ενός βετεράνου αεροπόρου του πολέμου του Βιετνάμ, ο οποίος αηδιασμένος από τη βία και τη φρίκη που έζησε, αναζητεί λίγη ηρεμία μακριά από τον «πολιτισμένο» κόσμο, στο Μαναούς του Αμαζονίου εργαζόμενος ως οδηγός με το παμπάλαιο αεροπλάνο του τύπου «Πάιπερ».
Το Μίστερ ΝΟ κυκλοφόρησε άμεσα και στην Ελλάδα υπό μορφή μηνιαίου περιοδικού το 1976, και υπό μορφή τόμων (σε επανέκδοση) μία δεκαετία αργότερα, από τις εκδόσεις Ανεμοδουρά.
Το Μίστερ ΝΟ κυκλοφόρησε άμεσα και στην Ελλάδα υπό μορφή μηνιαίου περιοδικού το 1976 και υπό μορφή τόμων (σε επανέκδοση) μία δεκαετία αργότερα, από τις εκδόσεις Ανεμοδουρά. Το Mister No και οι... άλλοι κυκλοφορεί κάθε μήνα από τις Εκδόσεις Μικρός Ήρως.
Κατηγορία:Ιταλικά κόμικς Κατηγορία:Ιταλοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Κόμικς περιπέτειας Κατηγορία:Πολεμικά κόμικς
Μπέτι Ουίλιαμς
Η Μπέτι Ουίλιαμς (Betty Williams, 22 Μαΐου 1943 – 17 Μαρτίου 2020) ήταν κάτοχος του Βραβείου Νόμπελ Ειρήνης του 1976 από κοινού με τη Μέιριντ Κόριγκαν, για την εργασία της ως ιδρύτρια της Κοινωνίας των Ανθρώπων Ειρήνης (Community of Peace People), μιας οργάνωσης με σκοπό να προωθήσει μια ειρηνική επίλυση των αναταραχών στη Βόρεια Ιρλανδία.
Ηγήθηκε της Διεθνούς Οργανώσεως για τα Παιδιά (Global Children's Foundation) και διετέλεσε πρόεδρος του Ιδρύματος Υποστήριξης των Παιδιών του Κόσμου (World Centers of Compassion for Children International). Υπήρξε επίσης επικεφαλής του Ινστιτούτου για τη Δημοκρατία στην Ασία (Institute for Asian Democracy) στην Ουάσινγκτον και διακεκριμένη επισκέπτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου νοτιοανατολικού Νόβα. Το 2006, η Ουίλιαμς ήταν μία από τις ιδρύτριες της Πρωτοβουλίας Γυναικών Νομπείστών μαζί με τις επίσης κατόχους Νόμπελ Ειρήνης, Μέιριντ Κόριγκαν, Σιρίν Εμπάντι, Ουανγκάρι Μαατάϊ, Τζόντι Ουίλιαμς και Ριγκομπέρτα Μεντσού. Οι έξι γυναίκες, που αντιπροσώπευαν τη Βόρεια Αμερική, τη Νότια Αμερική, την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, αποφάσισαν να μοιραστούν την εμπειρία τους με μία συντονισμένη προσπαθεί για την ειρήνη με δικαιοσύνη και ισότητα. Στόχος της πρωτοβουλίας είναι να ενδυναμώσει την προσπάθεια στην υποστήριξη των δικαιωμάτων των γυναικών σε ολόκληρο τον κόσμο.
Έκκληση για ειρήνη
Ενεπλάκη στα κοινά, όταν αποτέλεσε αυτόπτη μάρτυρα του θανάτου τριών παιδιών στις 10 Αυγούστου 1976, τα οποία παρασύρθηκαν από ένα αυτοκίνητο, ο οδηγός του οποίου, ένας φυγόδικος του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού, ο Ντάνι Λένον, τραυματίστηκε θανάσιμα από τις βρετανικές αρχές. Η Ουίλιαμς οδηγούσε το αυτοκίνητό της, στο οποίο επέβαινε και ένα από τα παιδιά της, όταν άκουσε πυροβολισμούς. Στρίβοντας στη γωνία αντίκρισε τα τρία παιδιά και έσπευσε να τα βοηθήσει. Η μητέρά τους, Άννα Μαγκουάιρ, που ήταν μαζί τους, τελικά αυτοκτόνησε το 1980 μετά από μια αποτυχημένη απόπειρα να ξαναρχίσει τη ζωή της στη Νέα Ζηλανδία.
Δύο μόλις ημέρες μετά το τραγικό συμβάν, η Ουίλιαμς κατόρθωσε να συγκεντρώσει 6000 υπογραφές έκκλησης για ειρήνη και προσέλκυσε την προσοχή των μέσων. Από κοινού με την Μέιριντ Κόριγκαν, αδερφή της Άννας Μαγκουάιρ, ίδρυσαν την οργάνωση Γυναίκες για την Ειρήνη, η οποία αργότερα μετατράπηκε, με τη συμβολή της Κιαράν Μακκάουν, στην Κοινωνία των Ανθρώπων Ειρήνης.
Οι δύο γυναίκες διοργάνωσαν μία ειρηνευτική πορεία στους τάφους των παιδιών, στην οποία συμμετείχαν 10.000 γυναίκες, τόσο Καθολικές όσο και Προτεστάντισσες. Η ειρηνική διαμαρτυρία διακόπηκε από μέλη του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού, που τις κατηγόρησαν σαν «θύματα των Βρετανών». Την επόμενη εβδομάδα, η Ουίλιαμς και η Κόριγκαν διοργάνωσαν μία νέα πορεία, στην οποία έλαβαν μέρος 35.000 γυναίκες.
Στις 13 Αυγούστου, την ημέρα της κηδείας των παιδιών της Μαγκουάιρ, οι δύο γυναίκες επρόκειτο να εμφανιστούν σε μία τηλεοπτική εκπομπή για τρέχοντα ζητήματα της επικαιρότητας με τη δημοσιογράφο Κιαράν Μακκάουν. Παρότι έφτασαν πολύ αργά, συναντήθηκαν με τη Μακκάουν, που συνεργάστηκε μαζί τους στην ίδρυση των Ανθρώπων Ειρήνης. Η Μακκάουν έγραψε την αρχική διακήρυξη και διοργάνωσε και στήριξε την εκστρατεία.
Η πρώτη διακήρυξη των Ανθρώπων Ειρήνης
(υπογραφή)
Βραβείο Νόμπελ
Ως επακόλουθο της έντονης υποστήριξης της ειρήνης η Ουίλιαμς και η Κόριγκαν έλαβαν από κοινού το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1977.
Στον λόγο αποδοχής του βραβείου, η Ουίλιαμς είπε μεταξύ άλλων, "«Την πρώτη εβδομάδα θα τη θυμόμαστε πάντα για κάτι άλλο πέρα από την ίδρυση των Ανθρώπων Ειρήνης. Για αυτούς που αναμείχθηκαν περισσότερο, η ισχυρότερη μνήμη τους θα είναι ο θάνατος μιας νεαρής ρεπουμπλικανής και οι θάνατοι τριών παιδιών που χτυπήθηκαν από το αμάξι ενός νεκρού άνδρα. Μια βαθιά επίγνωση της απόγνωσης και η συνεχιζόμενη ανοησία της ήταν ήδη εμφανής πριν τα τραγικά γεγονότα του ηλιόλουστου απογεύματος της 10ης Αυγούστου του 1976. Αλλά ο θάνατος των τριών παιδιών σε μια τραγική στιγμή βίας προκάλεσε την έκρηξη της απόγνωσης αυτής και την πιθανότητα ενός αληθινού κινήματος για την ειρήνη... Όσο μας αφορά, κάθε μεμονωμένη περίπτωση θανάτου τα τελευταία οκτώ χρόνια καθώς και κάθε θάνατος σε πόλεμο οποτεδήποτε και αν πραγματοποιήθηκε αυτός, αποτελούν μία άσκοπη απώλεια ζωής»"
Προσωπική ζωή
Ο γιος της Πολ είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος έχει αγωνιστεί σε αρκετές ομάδες όπως η Νιούπορτ Κάουντι, η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, η Χάρτπουλ Γιουνάιτεντ, η Στόκπορτ Κάουντι, η Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον και η Ρότσντεϊλ ΑΦΚ. Έχει επίσης μία συμμετοχή με την Εθνική της Βόρειας Ιρλανδίας.
Το 1992 διορίστηκε στην Επιτροπή για τα παιδιά και τη νεότητα της πολιτείας του Τέξας από την κυβερνήτη της πολιτείας Ανν Ρίτσαρντς.
Διετέλεσε επίσης επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Σαμ Χιούστον στο Τέξας και το 2004 επέστρεψε στο Μπέλφαστ της Βόρειας Ιρλανδίας.
Η Μπέτι Ουίλιαμς απεβίωσε στο Μπέλφαστ σε ηλικία 76 ετών.
Βραβεύσεις
Μετά το βραβείο Νόμπελ η Ουίλιαμς έλαβε το Λαϊκό Βραβείο Ειρήνης της Νορβηγίας το 1976, το Μετάλιο Σβάιτσερ για το Θάρρος, το Βραβείο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, το Βραβείο Ελεανόρ Ρούσβελτ το 1984 και το βραβείο Όλιβερ από το Διεθνές Ίδρυμα Προστασίας των Παιδιών Φρανκ.
Το 1995 της απονεμήθηκαν η υποτροφία Πόλ Χάρις από το Ρόταρι, τη διεθνή μη κυβερνητική οργάνωση, και το βραβείο Μαζί για την Παγίωση της Ειρήνης.
Αναφορές για δολοφονία του Τζωρτζ Μπους
Στις 24 Ιουλίου 2006, κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας της, η Ουίλιαμς είπε σε μαθητές σχολείου στο δημαρχείο του Μπρισμπέιν, «Δυσκολεύομαι πολύ με τη φράση μη βία, καθώς δεν πιστεύω ότι είμαι μη βίαιη.» Στη συνέχεια ανέφερε, «Αυτή τη στιγμή, θα ήθελα να σκοτώσω τον Τζωρτζ Μπους», κατηγορώντας τον για θανάτους παιδιών, κυρίως στη Μέση Ανατολή. «Δεν μπορώ να καταλάβω πως πήρα το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, γιατί όταν βλέπω παιδιά να πεθαίνουν, ο θυμός μέσα μου είναι μεγαλύτερος από την πίστη. Είναι καθήκον μας σαν άνθρωποι, ανεξαρτήτως της ηλικίας μας, να προστατεύουμε την ανθρώπινη ζωή.»
Σε μία σημαντική ομιλία της στη διεθνή διάσκεψη των Γυναικών για την Ειρήνη στις 11 Ιουλίου 2007, μιλώντας σε ένα πλήθος περίπου 1.000 ατόμων, είπε: «Αυτή τη στιγμή, θα μπορούσα να σκοτώσω τον Τζωρτζ Μπους,» είπε στο ξενοδοχείο και συνεδριακό κέντρο Άνταμς Μαρκ, στο Ντάλας του Τέξας. «Όχι, δεν το εννοούσα αυτό. Πως θα μπορούσα να σκοτώσω κάποιον χωρίς τη χρήση βίας; Θα ήθελα να ήμουν ικανή να το κάνω.». Η Ουίλιαμς αργότερα ζήτησε συγγνώμη για τα σχόλια. Αν και οι απειλές κατά της ζωής του προέδρου των ΗΠΑ αποτελούν έγκλημα, η Μυστική Υπηρεσία των ΗΠΑ, που προστατεύει την ζωή του προέδρου δεν την ανέκρινε ποτέ.
Ομιλίες και έκτακτες διαλέξεις
Από τις 17 έως τις 20 Σεπτεμβρίου του 2007 η Ουίλιαμς διεξήγαγε ένα εντατικό μάθημα στο αμερικανικό Πανεπιστήμιο Σόκα, με τίτλο «Η ειρήνη είναι δράση, όχι λόγια». Στις 18 του μηνός πραγματοποίησε διάλεξη με τίτλο «Η παγκόσμια ειρήνη είναι υπόθεση όλων». Στις 20 Σεπτεμβρίου, έδωσε μία διάλεξη για το ευρύτερο κοινό, σε περίπου 2.232 άτομα.
Η Μπέτι Ουίλιαμς τιμήθηκε στο βίντεο κλιπ του τραγουδιού του συγκροτήματος Nickelback με τίτλο «Αν όλοι νοιάζονταν» (If Everyone Cared), στο οποίο μάλιστα εμφανίστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρλανδοί νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Ιρλανδοί ακτιβιστές
Τσαρλς Κίνγκσλυ
Ο Τσαρλς Κίνγκσλυ (αγγλικά: Charles Kingsley, 12 Ιουνίου 1819 - 23 Ιανουαρίου 1875) ήταν Άγγλος Αγγλικανός κληρικός, καθηγητής πανεπιστημίου, κοινωνικός μεταρρυθμιστής, μυθιστοριογράφος και ποιητής. Υποστήριξε την εκπαίδευση ενηλίκων και τη δημιουργία εργατικών συνεταιρισμών, οι οποίοι απέτυχαν, αλλά ενθάρρυναν μεταγενέστερες εργασιακές μεταρρυθμίσεις. Ήταν φίλος και αλληλογραφούσε τακτικά με τον Κάρολο Δαρβίνο.
Βιογραφικά στοιχεία
Γιος κληρικού, μεγάλωσε στο Ντέβον, όπου ανέπτυξε ενδιαφέρον για τη μελέτη της φύσης και τη γεωλογία. Άρχισε την τριτοβάθμια εκπαίδευσή του στο Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου και συνέχισε στο κολέγιο Μωντλήν του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ από το 1838 έως το 1842. Στη συνέχεια χειροτονήθηκε βοηθός εφημέριου στο Ίβερζλυ στο Χάμσαϊρ και δύο χρόνια αργότερα έγινε ιερέας της ενορίας. Το 1848 υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Χριστιανοσοσιαλιστικού κινήματος, το οποίο προσπάθησε να αμβλύνει τις αδικίες της βιομηχανικής εποχής με μέτρα που βασίζονταν στη χριστιανική ηθική.
Το 1859 διορίστηκε εφημέριος της βασίλισσας Βικτώριας. Το 1860-69, έγινε καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και το 1861 ιδιωτικός δάσκαλος του Πρίγκιπα της Ουαλίας. Το 1873 έγινε εφημέριος στο αββαείο του Ουέστμινστερ.
Πέθανε από πνευμονία στις 23 Ιανουαρίου 1875 στο Έβερζλι του Χάμσαϊρ, σε ηλικία 55 ετών. Τάφηκε εκεί στην εκκλησία της Αγίας Μαρίας.
Ο αδερφός του Χένρι Κίνγκσλυ ήταν μυθιστοριογράφος και η ανιψιά του Μαίρη Ενριέτα Κίνγκσλυ ήταν περιηγήτρια και συγγραφέας ταξιδιωτικών έργων.
Απόψεις
Παρά τη θρησκευτική του οπτική, υπήρξε ένας από τους πρώτους κληρικούς που αποδέχθηκαν τη θεωρία της εξέλιξης που ανέπτυξε ο Κάρολος Δαρβίνος στο Η καταγωγή των ειδών, που δημοσιεύτηκε το 1859, προσπαθώντας να συνδυάσει τη σύγχρονη επιστήμη με το χριστιανικό δόγμα.
Έντονος αντίπαλος της Καθολικής Εκκλησίας, επιδεικνύει ρατσισμό σε μια επιστολή που έστειλε στη σύζυγό του από την Ιρλανδία, όπου περιέγραψε με υποτιμητικούς όρους τους Ιρλανδούς Καθολικούς, συγκρίνοντάς τους με λευκούς χιμπατζήδες.
Συγγραφικό έργο
Τα κοινωνικά μυθιστορήματα του Κίνγκσλυ, γραμμένα με θέρμη και αγανάκτηση και βαθιά συμπάθεια για τους φτωχούς, είχαν στόχο να αφυπνίσουν την αστική τάξη ως προς την ευθύνη απέναντι στους εργάτες.
Το πρώτο του μυθιστόρημα, Η μαγιά (1851), ασχολείται με τις σχέσεις των γαιοκτημόνων με τους φτωχούς χωρικούς. Το δεύτερο, Άλτον Λοκ (1850), είναι η ιστορία ενός ράφτη-ποιητή που επαναστατεί ενάντια στις αδικίες και γίνεται ηγέτης του κινήματος των Χαρτιστών. Το ενδιαφέρον του Κίνγκσλυ για την ιστορία φαίνεται σε πολλά από τα γραπτά του, όπως Οι Ήρωες (1856), ένα παιδικό βιβλίο για την ελληνική μυθολογία και δημοφιλή ιστορικά μυθιστορήματα από τα οποία τα πιο γνωστά είναι Η Υπατία (1853), μια ερωτική ιστορία που διαδραματίζεται στην παλαιοχριστιανική Αίγυπτο, Το Γουέστγουορντ Χο! (1855), μια αντι-ρωμαιοκαθολική περιπέτεια που διαδραματίζεται στην ελισαβετιανή περίοδο και το Hereward the Wake (1866), μια ιστορία της αγγλοσαξονικής Αγγλίας και της εποχής της Νορμανδικής κατάκτησης, επίσης με αντικαθολικού πνεύματος.
Το κλασικό έργο παιδικής λογοτεχνίας Τα βρέφη του νερού (1863) συνδυάζει το ενδιαφέρον του συγγραφέα για την υγειονομική μεταρρύθμιση, τη φυσική ιστορία και τη θεωρία της εξέλιξης. Ασχολήθηκε επίσης με την ποίηση και έγραψε πολιτικά άρθρα, καθώς και αρκετούς τόμους κηρυγμάτων.
Ιωάννης Β΄ Δούκας
Ο Ιωάννης Β΄ Δούκας Άγγελος ήταν ο τελευταίος άρχων της Θεσσαλίας, σεβαστοκράτωρ, από τον Οίκο των Αγγέλων, από τον κλάδο της Ηπείρου (των Κομνηνοδουκών). Προτιμούσε τα επίθετα των προγόνων του Κομνηνών και Δουκών.
Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Δούκα Αγγέλου άρχοντα της Θεσσαλίας και της Άννας Ευαγιόνισσας. Διαδέχθηκε τον πατέρα του, όταν αυτός απεβίωσε το 1303.
Παντρεύτηκε την Ειρήνη Παλαιολογίνα, νόθη κόρη του Ανδρονίκου Β΄ Παλαιολόγου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αγγέλων Κατηγορία:Κυβερνήτες της μεσαιωνικής Θεσσαλίας Κατηγορία:Υπάτη Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Σεβαστοκράτορες
Αέρια του θερμοκηπίου
μικρογραφία|Το [[φαινόμενο του θερμοκηπίου της ηλιακής ακτινοβολίας στην επιφάνεια της γης προκαλείται από την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου.]] μικρογραφία|Η επίδραση στην θέρμανση του πλανήτη των διαφόρων συνεισφερόντων στην αλλαγή του κλίματος το 2011, όπως αναφέρεται στην πέμπτη έκθεση αξιολόγησης της ΔΕΑΚ. Τα αέρια του θερμοκηπίου είναι τα αέρια που απορροφούν και εκπέμπουν ενέργεια ακτινοβολίας μέσα στο εύρος της υπέρυθρης ακτινοβολίας, προκαλώντας το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Τα κύρια αέρια θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα της γης είναι ο υδρατμός (H2O), το διοξείδιο του άνθρακα (CO2), το μεθάνιο (CH4), το οξείδιο του αζώτου (N2O), και το όζον (O3). Χωρίς τα αέρια του θερμοκηπίου, η μέση θερμοκρασία της επιφάνειας της Γης θα ήταν περίπου -18 Κελσίου, αντί του σημερινού μέσου όρου που είναι οι 15 βαθμοί Κελσίου. Οι ατμόσφαιρες της Αφροδίτη, του Άρη και του Τιτάνα περιέχουν επίσης αέρια θερμοκηπίου.
Οι ανθρώπινες δραστηριότητες από την αρχή της Βιομηχανικής Επανάστασης (γύρω στο 1750) έχουν παραγάγει μια αύξηση 45% στην Ατμοσφαιρική συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα, από 280 μέρη ανά εκατομμύριο το 1750 στα 415 μέρη ανά εκατομμύριο το 2019. Αυτή είναι η υψηλότερη συγκέντρωση αερίου του άνθρακα εδώ και πάνω από 3 εκατομμύρια χρόνια. Η αύξηση αυτή σημειώθηκε παρά την πρόσληψη περισσότερων από τις μισές εκπομπές από διάφορες φυσικές "δεξαμενές" που εμπλέκονται στο κύκλο του άνθρακα.
Με βάση τους τρέχοντες ρυθμούς εκπομπών αερίου του θερμοκηπίου, οι θερμοκρασίες μπορεί να αυξηθούν κατά 2 βαθμούς Κελσίου από τα προβιομηχανικά επίπεδα το 2036, που είναι το όριο που έχει θέσει η Διακυβερνητική Επιτροπή για την αλλαγή του κλίματος ως το ανώτατο όριο για την αποφυγή "επικίνδυνων" επιπέδων, μέχρι το 2036. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρωπογενών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα προέρχονται από καύση ορυκτών καυσίμων, κυρίως άνθρακα, πετρελαίου και φυσικού αερίου, με πρόσθετες συνεισφορές που προέρχονται από την αποψίλωση των δασών και άλλες αλλαγές στη χρήση της γης.
Μη αέρια θερμοκηπίου
Τα κύρια αέρια συστατικά της ατμόσφαιρας της Γης, είναι το άζωτο (78,09%), το οξυγόνο (20,95%), και το αργό (Ar) (0,93%), δεν είναι αέρια θερμοκηπίου επειδή τα μόρια τους είναι διατομικά όπως τα  και  δεν έχουν καθαρή αλλαγή στο κατανομή των ηλεκτρικών τους φορτίων όταν δονούνται, ενώ τα μονοατομικά αέρια όπως το αργό δεν έχουν δονητικές λειτουργίες. Ως εκ τούτου είναι σχεδόν εντελώς ανεπηρέαστα από την υπέρυθρη ακτινοβολία. Μερικά μόρια περιέχουν μόνο δύο άτομα διαφορετικών στοιχείων, όπως το μονοξείδιο (CO) και το υδροχλώριο (HCl), απορροφούν την υπέρυθρη ακτινοβολία, αλλά αυτά τα μόρια έχουν βραχύβια διάρκεια ζωής στην ατμόσφαιρα επειδή παρουσιάζουν υψηλά επίπεδα δραστικότητας ή διαλυτότητας. Ως εκ τούτου, δεν συμβάλλουν σημαντικά στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και συχνά παραλείπονται όταν συζητούνται τα αέρια θερμοκηπίου.
Αέρια θερμοκηπίου
εναλλ.=refer to caption and adjacent text|δεξιά|μικρογραφία|Η ατμοσφαιρική απορρόφηση και η σκέδαση σε διαφορετικά [[Μήκος κύματος|μήκη κυμάτων στα ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Η μεγαλύτερη ζώνη απορρόφησης του διοξείδιου δεν απέχει πολύ από το μέγιστο σημείο στη θερμική εκπομπή από το έδαφος. Κλείνοντας κατά κάποιο μέρος το παράθυρο της διαφάνειας του νερού, παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ρύπανση.]] Τα αέρια θερμοκηπίου είναι αυτά που απορροφούν και εκπέμπουν υπέρυθρη ακτινοβολία στην περιοχή μήκους κύματος που εκπέμπεται από τη γη. Το διοξείδιο του άνθρακα (0.04%), το υποξείδιο του αζώτου, το μεθάνιο και το όζον είναι ιχνοστοιχεία που αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 0,1% της ατμόσφαιρας της γης και παρουσιάζουν ένα αξιοσημείωτο φαινόμενο θερμοκηπίου.
Τα αέρια θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα της Γης με την μεγαλύτερη παρουσία σε αυτή είναι τα εξής:
Οι ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις καθορίζονται από την ισορροπία μεταξύ των πηγών (εκπομπές αερίου από ανθρώπινες δραστηριότητες και φυσικά συστήματα) και των δεξαμενών (η απομάκρυνση του αερίου από την ατμόσφαιρα λόγω μετατροπής σε διαφορετική χημική ένωση ή λόγω της απορρόφησης της από υδατικά συστήματα). Η αναλογία μιας εκπομπής που παραμένει στην ατμόσφαιρα μετά από ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα είναι το "κλάσμα της αερομεταφοράς". Το ετήσιο κλάσμα της αερομεταφοράς είναι ο λόγος της ατμοσφαιρικής αύξησης σε ένα δεδομένο έτος ως προς τις εκπομπές αερίων εκείνο το έτος. Από το 2006 το ετήσιο κλάσμα της αερομεταφοράς για το CO2 ήταν περίπου 0,45. Το ετήσιο αερομεταφερόμενο κλάσμα αυξήθηκε με ρυθμό 0,25 ± 0,21% ετησίως κατά την περίοδο 1959-2006.
Έμμεσες ακτινοβολικές επιδράσεις
εναλλ.=world map of carbon monoxide concentrations in the lower atmosphere|μικρογραφία|Τα ψευδή χρώματα σε αυτήν την εικόνα αντιπροσωπεύουν τις συγκεντρώσεις μονοξειδίου του άνθρακα στην κατώτερη ατμόσφαιρα, που κυμαίνονται από περίπου 390 μέρη ανά δισεκατομμύριο (σκούρο καφέ) έως 220 μέρη ανά δισεκατομμύριο (κόκκινο) έως 50 μέρη ανά δισεκατομμύριο (μπλε). Η οξείδωση του μονοξειδίου σε διοξείδιο του άνθρακα παράγει άμεσα μια σαφή αύξηση στον παράγοντα πίεσης (radiative forcing) αν και ο λόγος είναι λεπτός. Η κορυφή της θερμικής εκπομπής από την επιφάνεια της Γης είναι πολύ κοντά σε μια ισχυρή δονητική ζώνη απορρόφησης του διοξειδίου του άνθρακα. Από την άλλη πλευρά, η ενιαία δονητική ζώνη του μονοξειδίου απορροφά μόνο την έμμεση ακτινοβολία σε πολύ μικρότερα μήκη κύματος (4, 7 μάικρον ή 2145 εκατοστά−1), όπου η εκπομπή της ενέργειας ακτινοβολίας από την επιφάνεια της Γης είναι τουλάχιστον δέκα φορές χαμηλότερη. Η οξείδωση του μεθανίου σε διοξείδιο του άνθρακα, η οποία απαιτεί αντιδράσεις με τη ρίζα του υδροξειδίου, παράγει μια στιγμιαία μείωση της ακτινοβολίας απορρόφησης και εκπομπής καθώς το διοξείδιο του άνθρακα είναι ένα ασθενέστερο αέριο θερμοκηπίου από το μεθάνιο. Ωστόσο, οι οξειδώσεις του μονοξειδίου του άνθρακα και του μεθανίου είναι συνυφασμένες αφού και οι δύο καταναλώνουν ρίζες υδροξυλίου. Σε κάθε περίπτωση, ο υπολογισμός του συνολικού ακτινοβολικού αποτελέσματος περιλαμβάνει τόσο τον άμεσο όσο και τον έμμεσο εξαναγκασμό.
Ένας δεύτερος τύπος έμμεσης επίδρασης συμβαίνει όταν οι χημικές αντιδράσεις στην ατμόσφαιρα που περιλαμβάνουν αυτά τα αέρια αλλάζουν τις συγκεντρώσεις αερίων θερμοκηπίου. Για παράδειγμα, η καταστροφή των πτητικών οργανικών ενώσεων πλην μεθανίου στην ατμόσφαιρα μπορεί να παράγει όζον. Το μέγεθος της έμμεσης επίδρασης μπορεί να εξαρτάται έντονα από το πού και πότε εκπέμπεται το αέριο.
Το μεθάνιο έχει έμμεσες επιδράσεις εκτός από το σχηματισμό του διοξειδίου του άνθρακα. Η κύρια χημική ουσία που αντιδρά με το μεθάνιο στην ατμόσφαιρα είναι η ρίζα υδροξυλίου (ΟΗ), έτσι με περισσότερη συγκέντρωση μεθάνιου βλέπουμε μείωση της συγκέντρωσης υδροξυλίου. Αποτελεσματικά, το μεθάνιο αυξάνει τη δική του ατμοσφαιρική διάρκεια ζωής και επομένως τη συνολική ακτινοβολία του. Η οξείδωση του μεθανίου μπορεί να παράγει όζον και το νερό. Είναι μια σημαντική πηγή υδρατμών στην συνήθως ξηρή στρατόσφαιρα. Το μονοξείδιο μαζί με πτητικές οργανικές ενώσεις πλην μεθανίου παράγουν διοξείδιο του άνθρακα όταν οξειδώνονται. Αφαιρούν το υδροξύλιο από την ατμόσφαιρα και αυτό οδηγεί σε υψηλότερες συγκεντρώσεις μεθανίου. Το εκπληκτικό αποτέλεσμα αυτού είναι ότι το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη από το μονοξείδιο του άνθρακα είναι τριπλάσιο από αυτό του διοξειδίου. Η ίδια διαδικασία που μετατρέπει τις πτητικές οργανικές ενώσεις πλην μεθανίου σε διοξείδιο του άνθρακα μπορεί επίσης να οδηγήσει στον σχηματισμό τροποσφαιρικού όζοντος. Οι αλογονάνθρακες έχουν έμμεση επίδραση επειδή καταστρέφουν το στρατοσφαιρικό όζον. Τέλος, το υδρογόνο μπορέστε να οδηγήσει στην παραγωγή όζοντος και μεθανίου να αυξηθεί, ενώ μπορεί να παράξει και στρατοσφαιρικούς υδρατμούς.
Συμβολή των νεφών στο φαινόμενο του θερμοκηπίου της Γης
Ο σημαντικότερος συνεισφέρων που δεν ανήκει στα αέρια, αλλά συνεισφέρει στο φαινόμενο του θερμοκηπίου της Γης, είναι τα σύννεφα, επίσης απορροφούν και εκπέμπουν την υπέρυθρη ακτινοβολία και έτσι έχουν επίδραση στις ιδιότητες ακτινοβολίας αερίων θερμοκηπίου. Τα σύννεφα είναι σταγονίδια νερού ή κρύσταλλοι πάγου που βρίσκονται στην ατμόσφαιρα.
Ρόλος του υδρατμού
μικρογραφία|Αύξηση της συγκέντρωσης υδρατμών στην στρατόσφαιρα στο Μπόλντερ του Κολοράντο Ο υδρατμός αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο ποσοστό του φαινομένου του θερμοκηπίου, φτάνοντας σε ποσοστό συνεισφοράς 36% με 66% σε συνθήκες καθαρού ουρανού και μεταξύ 66% και 85% όταν συμπεριλαμβάνονται τα σύννεφα. Οι συγκεντρώσεις υδρατμών κυμαίνονται σε τοπικό επίπεδο, αλλά η ανθρώπινη δραστηριότητα δεν επηρεάζει άμεσα τις συγκεντρώσεις υδρατμών εκτός από τις τοπικές κλίμακες, όπως κοντά σε αρδευόμενα πεδία. Έμμεσα, η ανθρώπινη δραστηριότητα που αυξάνει τις παγκόσμιες θερμοκρασίες θα αυξήσει τις συγκεντρώσεις υδρατμών, μια διαδικασία γνωστή ως ανατροφοδότηση υδρατμών. Η ατμοσφαιρική συγκέντρωση του ατμού είναι ιδιαίτερα μεταβλητή και εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη θερμοκρασία. Η συγκέντρωση φτάνει από ποσοστό που δεν ξεπερνά το 0.01% στις εξαιρετικά κρύες περιοχές και φτάνει μέχρι και το 3% κατά μάζα στον κορεσμένο αέρα σε περίπου 32 °C. (Δείτε Σχετική υγρασία # άλλα σημαντικά γεγονότα.)
Ο μέσος χρόνος παραμονής ενός μορίου νερού στην ατμόσφαιρα είναι μόνο περίπου εννέα ημέρες, σε σύγκριση με χρόνια ή αιώνες για άλλα αέρια θερμοκηπίου όπως το μεθάνιο και το διοξείδιο του άνθρακα. Ο υδρατμός ανταποκρίνεται και ενισχύει τις επιπτώσεις των άλλων αερίων του θερμοκηπίου. Η σχέση Κλάουσιους-Κλαπερόν διαπιστώνει ότι θα υπάρχουν περισσότεροι υδρατμοί ανά μονάδα όγκου σε αυξημένες θερμοκρασίες. Αυτή και άλλες βασικές αρχές δείχνουν ότι η θέρμανση που σχετίζεται με αυξημένες συγκεντρώσεις άλλων αερίων θερμοκηπίου θα αυξήσει επίσης τη συγκέντρωση υδρατμών (υποθέτοντας ότι η σχετική υγρασία παραμένει περίπου σταθερή. Οι μελέτες μοντελοποίησης και παρατήρησης διαπιστώνουν ότι αυτό συμβαίνει πράγματι). Επειδή ο υδρατμός είναι ένα αέριο θερμοκηπίου, αυτό έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω θέρμανση και λειτουργεί ως "θετική ανατροφοδότηση" η οποία ενισχύει την αρχική θέρμανση. Τελικά άλλες διαδικασίες γης αντισταθμίζουν αυτές τις θετικές ανατροφοδοτήσεις, σταθεροποιώντας την παγκόσμια θερμοκρασία σε μια νέα ισορροπία και αποτρέποντας την απώλεια νερού της Γης ένα φαινόμενο του θερμοκηπίου κατά τον τρόπο που συμβαίνει στην Αφροδίτη.
Επιπτώσεις στο συνολικό φαινόμενο του θερμοκηπίου
Η συμβολή κάθε αερίου στο φαινόμενο του θερμοκηπίου καθορίζεται από τα χαρακτηριστικά αυτού του αερίου, την αφθονία του και τυχόν έμμεσες επιπτώσεις που μπορεί να προκαλέσει. Για παράδειγμα, η άμεση ακτινοβολία μιας μάζας μεθανίου είναι περίπου 84 φορές ισχυρότερη από την ίδια μάζα διοξειδίου του άνθρακα σε χρονικό διάστημα 20 ετών, αλλά υπάρχει σε πολύ μικρότερες συγκεντρώσεις, έτσι ώστε η συνολική άμεση ακτινοβολία της να είναι μέχρι στιγμής μικρότερη, εν μέρει λόγω της μικρότερης ατμοσφαιρικής ζωής του, απουσία πρόσθετης δέσμευσης άνθρακα. Από την άλλη πλευρά, εκτός από την άμεση ακτινοβολία του, το μεθάνιο έχει μεγάλη, έμμεση ακτινοβολία επειδή συμβάλλει στο σχηματισμό όζοντος. Έρευνα του 2005 υποστηρίζει ότι η συμβολή στην κλιματική αλλαγή από το μεθάνιο είναι τουλάχιστον διπλάσια από προηγούμενες εκτιμήσεις ως αποτέλεσμα αυτής της επίδρασης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Παγκόσμια περιβαλλοντικά προβλήματα Κατηγορία:Κλιματική αλλαγή
Άλτον Λοκ
Άλτον Λοκ (αγγλικός τίτλος: Alton Locke) είναι μυθιστόρημα του Τσαρλς Κίνγκσλυ, που δημοσιεύθηκε το 1850. Με πλήρη τίτλο Άλτον Λοκ, Ράφτης και Ποιητής: μια αυτοβιογραφία (Alton Locke,Tailor and Poet: An Autobiography) το έργο παρουσιάζει έντονη συμπάθεια προς το κίνημα των Χαρτιστών και εκφράζει τις απόψεις του συγγραφέα για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις στα μέσα του 19ου αιώνα στην Αγγλία.
Είναι ένα από τα πρώτα κοινωνικά μυθιστορήματα της αγγλικής λογοτεχνίας που είχαν στόχο να αφυπνίσουν την αστική συνείδηση ως προς την ευθύνη απέναντι στην εκμετάλλευση των εργατών.
Επισκόπηση
Ο συγγραφέας αποκαλύπτει τις κοινωνικές αδικίες που υφίσταντο οι εργαζόμενοι στο εμπόριο ρούχων και τις αποτυχημένες προσπάθειες αντίδρασης των εργατών. Δίνει επίσης μια εικόνα για την εκστρατεία των Χαρτιστών, στην οποία συμμετείχε ο Κίνγκσλυ τη δεκαετία του 1840, ένας από τους χαρακτήρες είναι ο Τόμας Κάρλαϊλ.