cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη του Κάλλοντεν
Διεξαγωγή
Όταν οι Ιακωβίνοι κατάλαβαν τι γίνεται προσπάθησαν να συντάξουν τους άντρες τους. Έτσι, στα αριστερά τάχθηκαν οι Μακντόναλντς, οι οποίοι είχαν πάντα τα δεξιά και έτσι θίχτηκαν και έμειναν έτσι ακόμη και κατά την διάρκεια της μάχης. Στα δεξιά τάχθηκαν οι Κάμερον και οι υπόλοιπες φυλές. Ως εφεδρεία ήταν οι Γάλλοι. Οι Άγγλοι είχαν χωριστεί σε 15 τμήματα πεζικού, 6 ιππικού και 7 πυροβολαρχίες. Τα 8 τμήματα πεζικού ήταν μπροστά, τα 6 στην πίσω ενώ ένα βρισκόταν στα νώτα των Άγγλων για να φυλάει για τυχών επίθεση. Τα 7 τμήματα που ήταν πίσω δεν ενεπλάκησαν στην μάχη καθόλου. Τα τμήματα του ιππικού ήταν όλα μπροστά, 3 δεξιά μετά το πεζικό και 3 αριστερά, επίσης μετά το πεζικό. Οι πυροβολαρχίες, εκτός από 2, όλες οι άλλες ήταν μπροστά. Οι μπροστινές πυροβολαρχίες αποτελούνταν από δύο πυροβόλα 3 λιβρών και ήταν ταγμένες ανάμεσα από τα τμήματα πεζικού. Οι Ιακωβίνοι είχαν 12 πυροβόλα διαφόρων τύπων αλλά, αφού δεν είχαν επαγγελματίες πυροβολητές, δεν έκαναν τίποτα. Το δυναμικό των Ιακωβιτών ανερχόταν σε 5000 άντρες ενώ των βασιλικών σε 9000 άντρες.
Οι Ιακωβίτες,αν και άυπνοι, κουρασμένοι, πεινασμένοι και μουσκεμένοι, όρμησαν στα τα βασιλικά συντάγματα, τα οποία και διέσπασαν. Η μάχη άρχισε στις 13:00 επειδή ένας βασιλικός αξιωματικός που επέβλεπε το μέτωπο των Ιακωβιτών, δέχτηκε μία κανονιά. Ο πρίγκιπας ήταν στα μετόπισθεν αλλά δεν έβλεπε την μάχη ενώ σφοδρός βομβαρδισμός γινόταν από τους βασιλικούς στους Ιακωβίτες. Ο καπνός από τις κανονιές, αφού ο αέρας ήταν κόντρα, έτσουζε τα μάτια των Ιακωβιτών. Τότε, πάνω στον πανικό τους και ξεχνώντας ακόμη και να πυροβολήσουν, οι Ιακωβίτες κάνουν μία ανεξέλεγκτη και απρόσμενη έφοδο στους Άγγλους, οι οποίοι δεν χάνουν την ψυχραιμία τους. Οι ομοβροντίες θερίζουν τους επαναστάτες, αλλά περίπου 500 επαναστάτες διείσδυσαν, αλλά γρήγορα οι πολιτοφύλακες Κάμπελ [οι μόνοι Σκωτσέζοι που τάχθηκαν με τους Άγγλους] τους κατεδίωξαν. Εν τω μεταξύ, Κάμπελ εργάτες γκρέμιζαν τις περιφράξεις των γύρω χωραφιών για να κάνουν έφοδο οι δραγόνοι στα μετόπισθεν. Με στρατηγικές κινήσεις, οι Άγγλοι κατάφεραν να διώξουν τους Ιακωβίτες από το κέντρο και τα δεξιά ενώ οι Μακντόναλντς επιτέθηκαν χωρίς αποτέλεσμα και υποχώρησαν και αυτοί με τους Κάμπελ να τους καταδιώκουν. Oι δραγόνοι, στο μεταξύ, έγιναν αντιληπτοί από τα γαλλικά τμήματα και το ιππικό των Ιακωβιτών αλλά αυτό δεν σταμάτησε την προέλασή τους. Οι Κάμπελ κυνήγησαν όσους έμειναν και έσφαζαν αλύπητα, ακόμη και γυναικόπαιδα και τραυματίες.
Μετά την μάχη
μικρογραφία|[[Γουλιέλμος του Κάμπερλαντ|Γουλιέλμος Αύγουστος, Δούκας του Κάμπερλαντ (1721-1765), πίνακας του Ντέιβιντ Μοριέ. ]] Ο πρίγκιπας γλίτωσε με ένα γαλλικό καράβι έξι μήνες μετά την μάχη. Ο Μάρεϋ γλίτωσε και μάλιστα οδήγησε γαλλικά τμήματα για να κόψουν την υποχώρηση. Παρά όλα αυτά, ο Μάρεϋ δεν επισκεπτόταν τον πρίγκιπα επειδή θεωρούνταν προδότης ο Μάρεϋ, κάτι που σαφώς και δεν ισχύει. Ο πρίγκιπας έγινε ένας μπεκρής και διόλου ελκυστικός γέρος. Ο Κάμπερλαντ απαγόρευσε στους Σκωτσέζους Χάιλαντερς να ασκούν τα έθιμά τους και να ομιλούν την κελτική διάλεκτο.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία Κατηγορία:Μεγάλη Βρετανία Κατηγορία:Σκωτία
Γραμματική της καστιλιανικής γλώσσας
Η Γραμματική της καστιλιανικής γλώσσας (ισπ.: Gramática de la lengua castellana, επίσης γνωστή ως Grammatica Nebrissensis) είναι βιβλίο του Αντόνιο ντε Νεμπρίχα που δημοσιεύθηκε το 1492. Ήταν το πρώτο βιβλίο που είχε για θέμα του την ισπανική γλώσσα και τους κανόνες της.
Περιεχόμενα
Ο Νεμπρίχα διαίρεσε τη μελέτη του της γλώσσας σε τέσσερα «βιβλία» (μέρη):
Υπήρχε και ένα πέμπτο «βιβλίο», αφιερωμένο στη διδασκαλία των καστιλιάνικων ως ξένης γλώσσας.
Επίδραση
Έργα είχαν πρωτύτερα δημοσιευθεί στη λατινική, όπως το De Elegantiis Latinae Linguae (1471) του Λορέντσο Βάλλα αλλά η Grammatica ήταν το πρώτο βιβλίο που επικεντρωνόταν στη μελέτη των κανόνων μιας δυτικοευρωπαϊκής γλώσσας εκτός από τη λατινική. Μετά τη δημοσίευσή του, η γραμματική θεωρήθηκε ο κλάδος που αφορούσε τους κανόνες της γλώσσας, μέχρι την έλευση της γλωσσολογίας ως επιστημονικού κλάδου τον 19ο αιώνα.
Άλλες γραμματικές της ισπανικής ακολούθησαν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιβλία Γραμματικής Κατηγορία:Χειρόγραφα Γραμματικη
Μπορονάλι
thumb|right|280px|Ο γερο-Φρεντέ και ο γάιδαρος του Λολό ή Αλιμπορόν, μπροστά στο Λαπέν Αζίλ. Ο Μπορονάλι είναι ένας επινοημένος ζωγράφος της αρχής του 20ου αιώνα, που έχει ζωγραφίσει μόνο έναν πίνακα.
Στο Σαλόν των Ανεξάρτητων του 1910 εμφανίστηκε ένας πίνακας με τον τίτλο "Ο Ήλιος Βασιλεύει Πάνω από την Αδριατική" (Coucher de soleil sur l'Adriatique). Ο κατάλογος δήλωνε ότι ο ζωγράφος ήταν ο “Γιοακίμ-Ραφαέλ Μπορονάλι, ζωγράφος γεννημένος στη Γενεύη” (JR. Boronali, peintre né à Gênes). Λόγω του αφηρημένου χαρακτήρα του πίνακα, οι κριτικοί (μεταξύ των οποίων και ο Γκυγιώμ Απολλιναίρ) ενθουσιάστηκαν με τον πίνακα. Ο πίνακας συζητήθηκε έντονα, μέχρι τη μέρα που στην εφημερίδα «Le Matin» ο συγγραφέας Ρολάν Ντορζελές αποκάλυψε ότι το πίνακα ζωγράφισε ο «Λολό», ο γάιδαρος του πατρόνα του μικρού καμπαρέ Λαπέν Αζίλ στη Μονμάρτρη.
thumb|left|250px|Γιοακίμ-Ραφαέλ Μπορονάλι-‘Ο Ήλιος Βασιλεύει Πάνω από την Αδριατική’
Ο πίνακας πωλήθηκε τελικά στην τιμή των 400 φράγκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπορονάλι
GI
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων GI ή Gi ή gi, μπορεί να αναφέρεται:
Αλεξανδρινή της Πρωσίας (1915-1980)
Η Αλεξανδρινή της Πρωσίας (Alexandrine von Preußen, 7 Απριλίου 1915 - 2 Οκτωβρίου 1980) ήταν κόρη του Γουλιέλμου, Διαδόχου Πρίγκιπα της Γερμανίας.
Βιογραφία
Η Αλεξανδρινή Ειρήνη γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1915 στο Παλάτι του Διαδόχου, και ήταν το πέμπτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Γουλιέλμου της Γερμανίας, και της Καικιλίας, κόρης του Φρειδερίκου Φραγκίσκου Γ΄ του Μεκλεμβούργου-Σβερίν. Το δεύτερο όνομά της Ειρήνη τής δόθηκε από την ελληνική λέξη «ειρήνη», πιθανώς λόγω της γέννησής της κατά το δεύτερο έτος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στην οικογένειά της ήταν γνωστή με το χαϊδευτικό όνομα Αντίνι.
Η Αλεξανδρινή γεννήθηκε με Σύνδρομο Down. Σε αντίθεση με άλλα βασιλικά παιδιά με ειδικές ανάγκες, η Αλεξανδρινή δεν ήταν κρυμμένη. Βρισκόταν πάντα σε επίσημες οικογενειακές φωτογραφίες και εκδηλώσεις. Φροντίζονταν κυρίως από τη νοσοκόμα της, Σέλμα Μπόις. Ως έφηβη, η Αλεξανδρινή σπούδασε στο ειδικό σχολείο Τρύπερσε (Trüpersche), ένα σχολείο αφιερωμένο στην εκπαίδευση νεαρών γυναικών με ειδικές ανάγκες.
Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της στη Βαυαρία, πρώτα στο Πέκινγκ και αργότερα κοντά στη λίμνη Στάρνμπεργκ. Την επισκεπτόταν εκεί συχνά η οικογένειά της, ιδιαίτερα ο αδελφός της, Λουδοβίκος Φερδινάνδος.
Πέθανε στις 2 Οκτωβρίου 1980 στο Στάρνμπεργκ σε ηλικία 65 ετών. Είναι θαμμένη στο Κάστρο Χοεντσόλλερν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Πρώσοι ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας
Ντόνι Οράχοβατς (Κότορ)
Το Ντόνι Οράχοβατς (σερβικά κυριλλικά: Доњи Ораховац) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Προσωκρατικοί φιλόσοφοι
Ως προσωκρατικοί φιλόσοφοι εννοούνται φιλόσοφοι που έζησαν από τον 7ο αιώνα π.Χ. μέχρι και κατά την εποχή του Σωκράτη, αφού ορισμένοι υπήρξαν σύγχρονοί του. Ο στοχασμός τους είναι προδρομικός της σωκρατικής σκέψης και της ελληνικής φιλοσοφίας γενικότερα. Θεωρούνται οι πρώτοι που διατύπωσαν συγκεκριμένες φιλοσοφικές θεωρίες, εγκαταλείποντας την αυθεντία της παράδοσης. Τα ερωτήματα που θέτουν αφορούν κυρίως στην Κοσμογονία, ως απάντηση στο ερώτημα για τη γένεση του κόσμου, την Κοσμολογία, ως απάντηση στο ερώτημα για την υφή και τη λειτουργία του κόσμου και την Γνωσιολογία, ως απάντηση στο ερώτημα ποιες είναι οι δυνατότητες και τα όρια της ανθρώπινης σκέψης.
Πηγές
Οι Προσωκρατικοί φιλόσοφοι έγραψαν σε ποιητικό λόγο, αλλά και σε πεζό. Θεωρείται ότι ήταν εκείνοι που διαμόρφωσαν το γνωσιοθεωρητικό υπόβαθρο για το πέρασμα από τον μύθο στον λόγο. Στη θέση των μύθων που εξηγούν δημιουργία του κόσμου ή φυσικά φαινόμενα, εμφανίζονται θεωρίες διατυπωμένες από στοχαστές. Τα έργα τους, που τα περισσότερα τιτλοφορούνται Περί Φύσεως, έχουν διασωθεί μόνο σε αποσπάσματα, με διάφορους τρόπους, διαμέσου των αιώνων. Οι κυριότερες πηγές μας γι' αυτούς και τα έργα τους είναι μεταγενέστεροι φιλόσοφοι, όπως ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Πλούταρχος, ο Σέξτος ο Εμπειρικός κ.ά., δοξογράφοι, όπως λ.χ. ο Θεόφραστος ο Εφέσιος και ο Aέτιος, οι οποίοι έχουν επίσης προβεί σε συλλογές φιλοσοφικών δοξασιών των Προσωκρατικών γύρω από διάφορα ζητήματα και βιογράφοι, όπως λ.χ. ο Διογένης ο Λαέρτιος. Ο Ιωάννης Στοβαίος συγκέντρωσε επίσης προσωκρατικά αποσπάσματα, ιδιαίτερα από τον Δημόκριτο, στο Ανθολόγιό του (5ος αι. μ.X.).
Ονομασία
Σύμφωνα με τον καθηγητή φιλοσοφίας Peter Osborne ονομάζονται προσωκρατικοί, όχι τόσο γιατί έζησαν πριν τον Σωκράτη, αλλά κυρίως γιατί ο Σωκράτης αποτελούσε μια απάντηση σε αυτούς. Ο καθηγήτής φιλοσοφίας A.G. Grayling αναφέρει πως η κοινή τους ονομασία δώθηκε επειδή είχαν διαφορετικό άξονα ενδιαφέροντος από τον Σωκράτη. Ο Σωκράτης ενδιαφερόταν κυρίως για την ηθική ενώ οι προσωκρατικοί ήταν απασχολημένοι με τον τρόπο κατασκευής του κόσμου, για αυτό ορισμένοι τους αποκαλούσαν και φυσικούς. Το μόνο κοινό χαρακτηριστικό που είχαν οι προσωκρατικοί ήταν η χρήση της λογικής.
Αρχικά η φιλοσοφία στην Αρχαία Ελλάδα εμφανίστηκε στην Ιωνία. Σύντομα σημαντικό ρόλο απέκτησε και η Μεγάλη Ελλάδα κυρίως στον Κρότωνα. Λίγα χρόνια αργότερα, άνθισαν αρκετές φιλοσοφικές σχολές στην Αθήνα, οι οποίες μετά απο αιώνες βρήκαν χώρο στην Αλεξάνδρια και την Ρώμη.
Σχολή της Μιλήτου
250px|right|thumb|Αυτό το μικρό κομμάτι γής έβραζε από φιλοσοφικό δαιμόνιο. Θαλής, Αναξίμανδρος, Αναξιμένης, Ηράκλειτος και Ξενοφάνης κατάγονταν από την αρχαία Ιωνία Η σχολή της Μίλητου, μιας πόλης της Ιωνίας, ξεκινά με τον Θαλή, ενώ οι άλλοι γνωστοί φιλόσοφοι από την Μίλητο ήταν οι Αναξίμανδρος και Αναξιμένης. Ο Θαλής ο οποίος πρέπει να έζησε στα τέλη του 6ου αιώνα π.Χ., είχε την πρωτοπόρα ιδέα ότι ο κόσμος αποτελείται από ένα πρωταρχικό υλικό, το οποίο ήταν το νερό. Σε αυτή την σκέψη οδηγήθηκε παρατηρώντας ότι νερό βρισκόταν στην θάλασσα, στα φρούτα, τα δέντρα, την ατμόσφαιρα. Αυτό που είναι σημαντικό πάντως και άνοιξε τον δρόμο προς τη φιλοσοφία, είναι πως η άποψη του βασίστηκε στην παρατήρηση και την λογική. Μετά τον Θαλή, υπήρξε πληθώρα ανταπαντήσεων από άλλους φιλόσοφους που εισηγήθηκαν άλλες εκδοχές, όπως τη φωτιά, τον αέρα, τη γη και η αναζήτηση κατέληξε στον Δημόκριτο ο οποίος εισηγήθηκε το άτομο ως πρωταρχική ουσία των πάντων. Μια ριζοσπαστική συνέπεια αυτής της σκέψης του Θαλή, είναι ότι δεν αφήνεται χώρος στον Θεό, αφού ο κόσμος αυτο-ρυθμίζει την λειτουργία του- παρόλο που ο Θαλής πρέπει να ήταν κάποιου είδους πανθεϊστής. Ο Αναξίμανδρος υποστήριζε πως η πρώτη ύλη του κόσμου ήταν το 'άπειρον το οποίο γεννούσε την ζέστη και το κρύο τα οποία δημιουργούσαν την υπόλοιπη φύση στην οποία κυριαρχούσε η περιοδική αρμονία (χειμώνας -καλοκαίρι)- κάτι το οποίο πάλι άφηνε τους θεούς έξω από τις υποθέσεις των ανθρώπων. Ο Αναξιμένης στην συνέχεια αντικατέστησε το άπειρο του Αναξίμανδρου, με τον αέρα, του οποίου έδωσε ιδιότητες ώστε να διαμορφώνει τα πράγματα. Το κατά πόσο ανήκαν οι Μιλήσιοι φιλόσοφοι στο ρεύμα του υλιστικού μονισμού είναι ακόμη θέμα συζήτησης.
Ξενοφάνης και Ηράκλειτος
Ο Ξενοφάνης και ο Ηράκλειτος ήταν συνεχιστές της παράδοσης της σχολής της Μίλητου, δηλαδή να αναζητούν την πραγματική φύση του κόσμου, ωστόσο διεύρυναν το πεδίο έρευνας τους.
Ο Ξενοφάνης γεννήθηκε στον Κολοφώνα, μια πόλη της Ιωνίας βόρεια της Μίλητου. Τα έργα του ήταν ποιήτική μορφή και τα απάγγειλε στις πόλεις όπου επισκεπτόταν κατά τα ταξίδια του. Τρεία είναι τα σημαντικά σημεία για τα οποία ξεχωρίζει η φιλοσοφία του: α) η εισαγωγή του σχετικισμού ότι δηλαδή η άποψη μας περί αλήθειας εξαρτάται απο τις υποκειμενικές μας γνώσεις, β)η απόρριψη του ανθρωπομορφισμού των θεών (είναι γνωστό το παράδειγμα του πως αν τα βόδια και τα άλογα είχαν χέρια, θα ζωγράφιζαν τους θεούς ως βόδια και άλογα)- κάτι το οποίο δεν περιορίζεται στα φυσικά χαρακτηριστικά αλλά αφορα και αισθήματα ή σκέψεις, και γ) πανθεϊσμός του, πίστευε δηλαδή πως το σύνολο της φύσης είναι θεός. Ωστόσο κρατάει "και μια πισινή" καθώς ως εισηγητής του σχετικισμού, γνωρίζει πως οι γνώσεις μας και οι απόψεις μας για τους θεους ειναι περιορισμένες και σχετικές.
Ο Ηράκλειτος, ο οποίος γεννήθηκε και αυτός στην Ιωνία, στην Έφεσσο, και ήταν αυτοδίδακτος και αρκετά μυστηριώδης ως φιλόσοφος. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την διδασκαλία του γύρω από τον Λόγο, ο οποίος πίστευε οτι κυβερνά τον κόσμο. Με τον λόγο, μάλλον εννοούσε μια φυσική αρχή η οποία ενοποιεί τον κόσμο. Το τι εννοούσε ακριβώς, ακόμη αναζητείται από σημερινούς φιλόσοφους που ερευνούν την μεταφυσική του Ηράκλειτου. Η φωτιά έπαιζε σημαντικό ρόλο στην φιλοσοφία του Ηράκλειτου, η οποία έμοιαζε με τον λόγο- και οι δυο αλλάζανε συνεχώς αλλά μένανε ίδιοι.
Παρμενίδης και Ελεατική σχολή
Ο Παρμενίδης, ο Ζήνων ο Ελεάτης και ο Μέλισσος ο Σάμιος συνιστούν την Ελεάτικη σχολή, η οποία χαρακτηρίζεται για τον μονισμό της.
Οι Πυθαγόρειοι
Ο ιδρυτής της σχολής των πυθαγόρειων, ήταν ο Πυθαγόρας ο Σάμιος, ένας κοσμογυρισμένος άνθρωπος ο οποίος κατέληξε στον Κρότωνα, όπου δημιούργησε την σχολή του. Οι Πυθαγόρειοι εντρύφησαν στα μαθηματικά, μάλιστα πιστεύανε πως ο κόσμος ερμηνεύεται με τα μαθηματικά και τους αριθμούς. Μετά τον θάνατο του Πυθαγόρα, οι συνεχιστές του χωρίστηκαν στους ακουσματικούς και στους μαθηματικούς (Φιλόλαος, Αρχυτάς).
Πλουραλιστές
Οι Πλουραλιστές, κυρίως οι Εμπεδοκλής και Αναξαγόρας σε αντίθεση με τους προηγούμενους φιλόσοφους που αναζητούσαν το αρχικό αίτιο του κόσμου (νερό, αέρας, φωτιά), υποστήριζαν πως ο κόσμος αποτελείται από διαφορετικής φύσης υλικά που δεν μπορούν να αναχθούν σε μια ουσία. Ο Εμπεδοκλής υποστήριζε πως υπήρχαν 4 ρίζες ή υλικά από τα οποία ήταν κατασκευασμένος ο κόσμος η φωτιά, η γη, ο αέρας και το νερό. Οι δυνάμεις που διαμόρφωναν τον κόσμο επιδρώντας σε αυτά τα 4 υλικά ήταν ήταν η φιλότης και το νείκος (έλξη και απώθηση αντίστοιχα).
Ατομιστές
Από όλες τις θεωρίες για την φύση του κόσμου, η Ατομική θεωρία όπως αναπτύχθηκε απο τους Λεύκιππο και Δημόκριτο, ακόμη αντέχει μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με αυτή, το δομικό υλικό της φύσης (ενόργανη και ανόργανη ύλη) είναι τό άτομο, το οποίο υπάρχει εντός του κενού. Ο Δημόκριτος γεννήθηκε στα Άβδηρα της Θράκης και λογω του εύθυμου του χαρακτήρα έγινε γνωστός ως ο «γελαστός φιλόσοφος». Η ατομική του θεωρία έχει ομοιότητες με την ατομική θεωρία του 21ου αιώνα- αλλά αντιμετωπίζουν και παρόμοιες ερωτήσεις! Τι είναι αυτό που δίνει στα ατομικά σωματίδια τις ιδιότητες τους;
Σοφιστές
Οι σοφιστές ήταν φιλόσοφοι οι οποίοι δίδασκαν επί πληρωμή τους εύπορους νεαρούς. Η διδασκαλία της περιλάμβανε την φυσιοκρατία, κάτι που υπονόμευε την θρησκευτική πίστη, ενώ ζητούσαν από τους μαθητές τους να ερευνούν κάθε θέμα σφαιρικά. Η επίδραση τους επι της νεολαίας προκαλούσε συχνά την δυσφορία την πολιτείας Ενα άλλο χαρακτηριστικό ήταν η τάση τους να εξετάζουν κατά πόσο αυτό που θεωρούμε γνώση, τελικά αποτελεί μια μορφή γνώμης. Σε αντίθεση με τους προηγούμενους προσωκρατικούς που ερευνούσαν την φύση του κόσμου, οι σοφιστές ενδιαφέρονταν περισσότερο για την πολιτική και την ηθική. Γνωστοί σοφιστές ήταν ο Γοργίας, ο Πρωταγόρας, ο Αντίφων, ο Ιππίας και ο Πρόδικος ο Κείος.
Ο Πρωταγόρας είναι γνωστός για τον σχετικισμό του, κάτι που τον οδήγησε στον αγνωστικισμό. Σε ένα από τα λίγα αποσπάσματα των λόγων του που έχουν διατηρηθεί, «Περὶ μὲν θεῶν οὐκ ἔχω εἰδέναι, οὔθ' ὡς εἰσὶν οὔθ' ὡς οὐκ εἰσὶν οὔθ' ὁποῖοί τινες ἰδέαν· πολλὰ γὰρ τὰ κωλύοντα εἰδέναι, ἥ τ' ἀδηλότης καὶ βραχὺς ὤν ὁ βίος τοῦ ἀνθρώπου».[Για τους θεούς, δεν μπορώ να ξέρω ούτε αν υπάρχουν ούτε αν δεν υπάρχουν ούτε ποια είναι η μορφή τους. Γιατί πολλά πράγματα εμποδίζουν τη γνώση: το γεγονός ότι πολλά πράγματα είναι άδηλα και δεν φαίνονται και η συντομία της ανθρώπινης ζωής].» (Περί Θεών)
Πηγές
Κατηγορία:Φυσική φιλοσοφία
Θεοφάνης Διογένης
Ο Θεοφάνης Διογένης ήταν Βυζαντινός τουρμάχης του 8ου αιώνα.
Ο Θεοφάνης ήταν τουρμάρχης, διοικητής τούρμας, Ανατολικών ενώ από το όνομα του δεν συνδέεται με την Οικογένεια Διογένη. Ο Θεοφάνης πήρε μέρος στην Μάχη του Κοπίδναδου τον Σεπτέμβριο του 788, εναντίων των Αράβων, όπου και σκοτώθηκε. Ο θανατός του θεωρήθηκε μεγάλη απώλεια για τον ανατολικό σύνορο της αυτοκρατορίας.
Αναφέρεται από τον ιστορικό Θεοφάνη τον ομολογητή στον έργο του χρονογραφία όπου τον αποκαλεί τουρμάχη ικανό : ...και Διογένης, δ των άνατολικων τουρμάρχης άνήρ ίκανός....
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί τουρμάρχες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 8ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί νεκροί σε μάχη
Γεγονότα Ιουλίου 2023
Παρατίθενται παρακάτω σημαντικά γεγονότα απ' όλο τον κόσμο που συνέβησαν το μήνα Ιουλίου του 2023, συνοδευόμενα από τις πηγές μέσω των οποίων μεταδόθηκαν.
1 Ιουλίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Επιστήμη και τεχνολογία
2 Ιουλίου
Νόμος και έγκλημα
Αθλητισμός
3 Ιουλίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Νόμος και έγκλημα
Πολιτική και εκλογές
4 Ιουλίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Διεθνείς σχέσεις
5 Ιουλίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον
Επιστήμη και τεχνολογία
6 Ιουλίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Νόμος και έγκλημα
7 Ιουλίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Διεθνείς σχέσεις
8 Ιουλίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Τέχνες και πολιτισμός
Καταστροφές και δυστυχήματα
9 Ιουλίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Καταστροφές και δυστυχήματα
Πολιτική και εκλογές
Αθλητισμός
10 Ιουλίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον
Πολιτική και εκλογές
11 Ιουλίου
Επιστήμη και τεχνολογία
12 Ιουλίου
Οικονομία και επιχειρήσεις
Διεθνείς σχέσεις
Νόμος και έγκλημα
13 Ιουλίου
Πόλεμος και επιθέσεις
Υγεία και περιβάλλον
Αθλητισμός
14 Ιουλίου
Επιστήμη και τεχνολογία
Αθλητισμός
15 Ιουλίου
Καταστροφές και δυστυχήματα
Υγεία και περιβάλλον Νόμος και έγκλημα
Sports
31 Ιουλίου
07
Comcast
Η Comcast Corporation (γνωστή κυρίως ως Comcast) είναι αμερικανική πολυεθνική εταιρεία συμμετοχών με έδρα το κτήριο Comcast Center στην πόλη Φιλαδέλφεια της Πενσυλβάνιας. Είναι η μεγαλύτερη εταιρεία τηλεπικοινωνιών και ο μεγαλύτερος πάροχος υπηρεσιών κινητής τηλεπικοινωνίας. Επίσης είναι ο μεγαλύτερος πάροχος σταθερής τηλεπικοινωνίας στις ΗΠΑ μέτά απο την AT&T. Από το 2011 είναι η μητρική εταιρεία της εταιρείας μέσων ενημέρωσης NBCUniversal.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1963 Κατηγορία:Comcast
Καλλιγάς
Το ελληνικό επώνυμο Καλλιγάς μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Ηλεκτρονική μπάντα του Ποτσόνμπο
Η ηλεκτρονική μπάντα του Ποτσόνμπο είναι μια ορχήστρα της Βόρειας Κορέας. Είναι διάσημη για τα λαϊκά και επαναστατικά τραγούδια. Είναι μια από τις πιο δημοφιλείς ορχήστρες στη χώρα. Η ομάδα πήρε το όνομά της από τη Μάχη του Pochonbo στις 4 Ιουλίου 1937, όταν μια ανταρτική μονάδα υπό την ηγεσία του Κιμ Ιλ-σονγκ επιτέθηκε σε ιαπωνικές δυνάμεις κατοχής στο Pochonbo.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βόρεια Κορέα
Κύπελλο Ισπανίας ποδοσφαίρου ανδρών 1979–80
Το κύπελλο Ισπανίας 1979-80 ξεκίνησε στις 11 Σεπτεμβρίου 1979 με τον πρώτο γύρο, και ολοκληρώθηκε στις 4 Ιουνίου του 1980 με τον τελικό. Το παράξενο που συνέβη στον τελικό ήταν ότι η Ρεάλ Μαδρίτης αντιμετώπισε την θυγατρική της ομάδα, την Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια. Νικήτρια αναδείχθηκε η Ρεάλ Μαδρίτης με 6-1.
Τελικός
Κύριο θέμα: Τελικός κυπέλλου Ισπανίας 1980
Ο τελικός έγινε στις 4 Ιουνίου 1980 με τη Ρεάλ Μαδρίτης να επικρατεί με 6-1 της θυγατρικής της ομάδας, Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια.
Κυπελλο Ανδρων 1980 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1979-1980
Βουνόπυργος Αχαΐας
Ο Βουνόπυργος, γνωστός και με την παλιότερη ονομασία Λουμπίστα, είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Δαμακινίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Ερινεού ως τμήμα του πρώην δημοτικού διαμερίσματος Δαμακινίου.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Ερινεού Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Δούκισσα (τραγουδίστρια)
Η Δούκισσα (ονοματεπώνυμο: Δούκισσα Φωταρά, Πειραιάς, 7 Φεβρουαρίου 1941 - Αθήνα, 30 Σεπτεμβρίου 2010) ήταν ελληνίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός.
Βιογραφικά στοιχεία
Από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το χορό και στην συνέχεια με το τραγούδι. Συνεργάστηκε με τους Μανώλη Χιώτη, Γιώργο Μητσάκη, Γιάννη Μαρκόπουλο, Θόδωρο Δερβενιώτη, Γιώργο Ζαμπέτα, Τάκη Μουσαφίρη κ.ά.
Ασχολήθηκε για μικρό διάστημα και με τον Κινηματογράφο.
Τραγούδι
Ανάμεσα στα γνωστότερα τραγούδια της είναι τα "Που πας χωρίς αγάπη" (Γιώργος Ζαμπέτας), "Άνθρωποι είμαστε" (Γιώργος Κοινούσης), "Ήρθα κι απόψε στα σκαλοπάτια σου" (Ζαμπέτας), "Απότομα" (Μανώλης Χιώτης), "Τα παλικάρια" (Γιάννης Μαρκόπουλος), "Δεν ήσουν κύριος" (Τάκης Μουσαφίρης), "Ατάκα κι επιτόπου" (Μουσαφίρης), "Θέλω τα όπα μου" (Γιάννης Σπανός), "Κλειστές οι πόρτες" (Ζακ Ιακωβίδης), "Οι αναμνήσεις" (Τόλης Βοσκόπουλος).
Τηλεπαιχνίδια
{| class="wikitable" !
Έτος
!Τίτλος !Κανάλι
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Βέρνερ Κέγκι (ιστορικός)
Ο Βέρνερ Κέγκι (γερμανικά: Werner Kaegi, 1901 – 1979) ήταν Ελβετός ιστορικός.
Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν ο πάστορας Πάουλ Κέγκι. Με την ενηλικίωση του ο Βέρνερ σπούδασε ιστορία στο πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, ιστορία της τέχνης στο πανεπιστήμιο της Λειψίας, και ιταλική λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας. Εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Βασιλεία το 1933 όπου και εργάζονταν ως καθηγητής μεσαιωνικής και σύγχρονης ιστορίας στο πανεπιστήμιο της Βασιλείας, θέση που κατείχε μέχρι το 1971.
Η έρευνα του Κέγκι επικεντρώθηκε κυρίως στη μελέτη των ανθρωπιστικών επιστημών και της ιστορίας των ιδεών. Έγραψε την εξαιρετικά εκτεταμένη βιογραφία του ιστορικού τέχνης του 19ου αιώνα Γιάκομπ Μπούρκχαρντ (Jacob Burkhardt), η οποία είχε έκταση 7 τόμων και γράφτηκε από το 1947 έως το 1982. Επίσης μετάφρασε τα έργα του Ολλανδού ιστορικού της τέχνης Γιόχαν Χάιζινχα (Johan Huizinga) στα γερμανικά.
Η σύζυγος του ήταν η ρωμαιοκαθολική μυστικιστής και στιγματική Αντριέν φον Σπάιαρ (Adrienne von Speyr). Ο θεολόγος Χανς Ουρς φον Μπαλταζάρ (Hans Urs von Balthasar) ο οποίος ήταν ο πνευματικός καθοδηγητής της και φίλος της, διατηρούσε ένα σημειωματάριο για πολλά χρόνια στο οποίο κατέγραψε πολλές λεπτομέρειες για τη σχέση της με τον Κέγκι. Το εν λόγω ημερολόγιο αργότερα εκδόθηκε σε 3 τόμους με την ονομασία Γη και Ουρανός (Erde und himmel).
Διακρίσεις
Ο Κέγκι τιμήθηκε με το βραβείο Γκότφριντ-Κέλερ και το βραβείο Εράσμους. Επίσης από το 1951 ήταν μέλος της Γερμανικής Ακαδημίας Γραμμάτων και Τεχνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί ιστορικοί Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Αυγενική Ηρακλείου
Κοινότητα Αυγενικής
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Αυγενικής περιλαμβάνει και τον οικισμό Βλαχιανά. Είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 9,091 χμ² (2011). Η απογραφή του 2011 αναφέρει: Συνολικά η κοινότητα έχει 539 κατοίκους.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Κοινοτάρχες Αυγενικής
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Δερμιτζάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αυγενικής.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό αναφέρεται στις ενετικές απογραφές. Το εξελληνισμένο όνομα που είχε κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας μπορεί να αποδοθεί ως Ευγενική, δηλαδή τόπος όπου κατοικούσαν ευγενείς. Στην απογραφή του Καστροφύλακα το βρίσκουμε Evienichi με 205 κατοίκους το 1583. Με το όνομα Evienichi αναφέρεται και σε άλλους καταλόγους των χωριών της Κρήτης, στον Φραγκίσκος Μπαρόκιος το 1577 και στον Basilicata το 1630.
Παραπομπές
Αυγενικη Αυγενικη
GH
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων GH ή Gh ή gh, μπορεί να αναφέρεται:
Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο
Το Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο είναι κινηματογραφική ταινία που γυρίστηκε το 1955 στην Αθήνα (κυρίως στην Πλάκα) και (στην τελευταία σκηνή) στην Πάτρα. Έκοψε 126.530 εισιτήρια και ήλθε στην 2η θέση σε σύνολο 22 ταινιών που προβλήθηκαν.
Πλοκή
Δύο φίλοι, πλανόδιοι λατερνατζήδες, ο Παυλάρας (Βασίλης Αυλωνίτης) και ο Πετράκης (Μίμης Φωτόπουλος) καθώς διαπιστώνουν ότι η τέχνη τους δεν έχει πλέον ανταπόκριση λόγω της αλλαγής συνηθειών της εποχής όπως το γραμμόφωνο, μετά από προτροπή ενός γνωστού τους πηγαίνουν στο πανηγύρι της Παναγιάς της Πλατανιώτισσας που γίνεται σε κάποιο χωριό προκειμένου να βγάλουν χρήματα. Στη διαδρομή συναντούν μια κοπέλα, την Καίτη Μπεναρδή (Τζένη Καρέζη) η οποία το έχει σκάσει από το σπίτι της προκειμένου να μην παντρευτεί τον άντρα που θέλει να της επιβάλει ο πατέρας της (Χρήστος Τσαγανέας). Οι λατερνατζήδες πληροφορούνται από μια εφημερίδα ότι ο πατέρας της Καίτης προσφέρει αμοιβή σε όποιον του παραδώσει την κόρη του και προς στιγμήν φλερτάρουν με την ιδέα να την καταδώσουν και να εισπράξουν τα χρήματα. Στην πορεία, αποφασίζουν να μην καταδώσουν την Καίτη στην αστυνομία, αλλά την παίρνουν υπό την προστασία τους ψάχνοντας να βρουν μαζί της τον αγαπημένο της, Δημήτρη Λαμπράκη (Αλέκος Αλεξανδράκης). Τελικά βοηθούν στο ξανασμίξιμο με τον πατέρα της και παίρνουν το ποσό που είχε τάξει εκείνος σε όποιον την έβρισκε.
Ιστορικό
Ο αρχικός τίτλος της ταινίας ήταν Ρομβία, φτώχεια και όνειρα και είχε υπάρξει μεγάλη διαμάχη για την πατρότητα της ιδέας της λατέρνας στην υπόθεση της ταινίας, μεταξύ των σκηνοθετών Αλέκου Σακελλάριου και Γιώργου Τζαβέλλα, όταν και οι δύο εργάζονταν τότε για τον Φίνο. Τελικά ο Γ. Τζαβέλλας δεν πραγματοποίησε την ταινία που σχεδίαζε με θέμα τη λατέρνα, αν και ο Φίνος είχε υποστηρίξει ότι οι δύο ταινίες θα είχαν διαφορετική υπόθεση.
Ο Φίνος δεν ήθελε να συμμετάσχει στην ταινία ο Βασίλης Αυλωνίτης: πίστευε ότι είχε πληγεί το προφίλ του επειδή είχε παίξει σε πολλές ταινίες δεύτερης διαλογής. Δεν ήθελε ούτε την προερχόμενη από το Εθνικό Θέατρο Τζένη Καρέζη, διότι θεωρούσε ότι είχε στραβισμό, κάτι που θα έβγαινε στην οθόνη. Την Καρέζη την είχε συστήσει στον Σακελλάριο μια παλιά ηθοποιός, η Λευκή Παπαζαφειροπούλου. Ο Σακελλάριος, όμως επέμενε και πέρασε τελικά το δικό του. Ο Μίμης Φωτόπουλος ήταν ο πιο εμπορικός τότε ηθοποιός του κινηματογράφου και ο πρώτος με τον οποίο ο Φίνος υπέγραψε συμβόλαιο αποκλειστικής συνεργασίας. Ακόμη, ο Φίνος επιθυμούσε διακαώς να παίξει ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο οποίος εμφανίζεται σε έναν μικρό ρόλο, ώστε του έδωσε αμοιβή σαν να ήταν ο πρωταγωνιστής. Οι τσιγγάνες που χόρευαν με τη Σούλη Σαμπάχ ήταν αληθινές τσιγγάνες, επιλογή του Σακελλάριου, που προηγουμένως είχε απορρίψει χορογράφο και πραγματικές χορεύτριες.
Έκανε πρεμιέρα στις 12 Δεκεμβρίου του 1955 και κατά τη σεζόν 1955-1956 η ταινία ήρθε δεύτερη σε εισπράξεις (πρώτη ήταν η Στέλλα με τη Μελίνα Μερκούρη). Με τέτοια επιτυχία ο Φίνος έπεισε τον Σακελλάριο να γυρίσει δυο χρόνια αργότερα τη συνέχεια της ταινίας με τίτλο Λατέρνα, φτώχεια και γαρίφαλο. Ήταν το πρώτο σίκουελ στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1955 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάνου Χατζιδάκι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ
Ταρώ
δεξιά|μικρογραφία| Τρεις κάρτες από μια τράπουλα Visconti-Sforza ταρώ Το Ταρώ (παλαιότερα γνωστό ως trionfi και αργότερα ως Tarocchi ή Ταρώ) είναι ένα πακέτο από τραπουλόχαρτα, που χρησιμοποιούνταν από τα μέσα του 15ου αιώνα σε διάφορα μέρη της Ευρώπης για παιχνίδια όπως το ιταλικό tarocchini, το γαλλικό ταρώ και το αυστριακό Königrufen. Πολλά από αυτά τα παιχνίδια καρτών ταρώ εξακολουθούν να παίζονται και σήμερα. Στα τέλη του 18ου αιώνα, οι κάρτες ταρώ άρχισαν να χρησιμοποιούνται παράλληλα για μαντεία με τη μορφή ταρωλογίας και χαρτομαντείας και στη συνέχεια, αναπτύχθηκαν ειδικές τράπουλες για τέτοιους απόκρυφους σκοπούς.
Major Arcana εναλλ.=22 Σημαντικές κάρτες Ταρώ|μικρογραφία|22 Major Arcana Tarot Cards Στις αποκρυφιστικές πρακτικές, το Major Arcana είναι τα ατού μιας αγέλης ταρώ [1] Υπάρχουν συνήθως 22 τέτοιες κάρτες σε ένα τυπικό πακέτο 78 φύλλων. Συνήθως αριθμούνται από το 0 έως το 21.
Πριν από τον 17ο αιώνα, τα ατού ήταν απλώς μέρος μιας ειδικής τράπουλας που χρησιμοποιούνταν για τυχερά παιχνίδια και τυχερά παιχνίδια. [2] Μπορεί να τους αποδόθηκε αλληγορική και πολιτιστική σημασία, αλλά πέρα ​​από αυτό, τα ατού αρχικά είχαν μικρή μυστικιστική ή μαγική σημασία [2] Όταν οι τράπουλες χρησιμοποιούνται για παιχνίδια με χαρτιά (παιχνίδια Ταρώ), αυτές οι κάρτες χρησιμεύουν ως μόνιμα ατού και διακρίνονται από τις υπόλοιπες κάρτες, τις κάρτες στολής, οι οποίες είναι γνωστές από τους αποκρυφιστές ως Μικρά Αρκάνα. [3]
Οι όροι "Major" και "Minor Arcana" χρησιμοποιούνται στις αποκρυφιστικές και μαντικές εφαρμογές της τράπουλας όπως στην άσκηση του Εσωτερικού Ταρώ και προέρχονται από τον Jean-Baptiste Pitois (1811-1877), γράφοντας με το όνομα Paul Christian. [4]
Ο Michael Dummett γράφει ότι το Major Arcana είχε αρχικά απλή αλληγορική ή εσωτερική σημασία, προερχόμενη κυρίως από την ελίτ ιδεολογία στις ιταλικές αυλές του 15ου αιώνα όταν επινοήθηκε [2]. Η αποκρυφιστική σημασία άρχισε να εμφανίζεται τον 18ο αιώνα όταν ο Antoine Court de Gébelin, Ελβετός κληρικός και Ελευθεροτέκτονας, δημοσίευσε το Le Monde Primitif. Από εκεί συνεχίστηκε η κατασκευή της απόκρυφης και μαντικής σημασίας του ταρώ και του Μεγάλου και του Μικρού Αρκάνα [5]. Για παράδειγμα, η Αυλή του Gébelin υποστήριξε την αιγυπτιακή, την καμπαλιστική και τη θεϊκή σημασία των ατού ταρώ. Η Etteilla δημιούργησε μια μέθοδο μαντείας χρησιμοποιώντας ταρώ. Ο Elliphas Lévi εργάστηκε για να ξεφύγει από την αιγυπτιακή φύση του μαντικού ταρώ, φέρνοντάς το πίσω στο ταρώ της Μασσαλίας, δημιουργώντας μια «ελικοειδή» καβαλαστική αλληλογραφία, και μάλιστα πρότεινε ότι το Major Arcana αντιπροσωπεύει στάδια ζωής. [4] Ο Μαρκήσιος Stanislas de Guaita καθιέρωσε το Major Arcana ως μια ακολουθία έναρξης που θα χρησιμοποιηθεί για την καθιέρωση ενός μονοπατιού πνευματικής ανάτασης και εξέλιξης. [2] Το 1980, η Sallie Nichols, μια Jungian ψυχολόγος, έγραψε ότι το ταρώ είχε βαθιά ψυχολογική και αρχετυπική σημασία, κωδικοποιώντας ακόμη και ολόκληρη τη διαδικασία της Jungian εξατομίκευσης στα ατού του ταρώ [6].
Αυτές οι διάφορες ερμηνείες του Major Arcana αναπτύχθηκαν σταδιακά, τα οποία εξακολουθούν να ασκούν σημαντική επιρροή στις εξηγήσεις των επαγγελματιών για το Major Arcana.
Στις σύγχρονες τράπουλες ταρώ απεικονίζονται συχνά τα Minor Arcana — μια σύμβαση που έγινε δημοφιλής από την τράπουλα ταρώ Rider – Waite – Smith το 1910.
Χρησιμοποιούνται σε ανάγνωση καρτών ταρώ σε συνδυασμό με τη Major Arcana, οι κάρτες της Minor Arcana υποδηλώνουν λεπτές αποχρώσεις και λεπτομέρειες και σημαίνει καθημερινές γνώσεις.
Οι κάρτες του Minor Arcana είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξοπλισμός παιχνιδιών Κατηγορία:Ιταλική Αναγέννηση Κατηγορία:Μαντεία Κατηγορία:Αποκρυφισμός Κατηγορία:Μυστικισμός
Πιερ Μπερνάρ (γραφίστας)
Ο Πιερ Μπερνάρ (Pierre Bernard, 25 Φεβρουαρίου 1942 – 23 Νοεμβρίου 2015) ήταν Γάλλος γραφίστας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παρίσι. Αποφοίτησε το 1964 από την Εθνική Ανωτάτη Σχολή Διακοσμητικών Τεχνών (École nationale supérieure des arts Décoratifs) στο Παρίσι. Κατόπιν σπούδασε με υποτροφία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Βαρσοβίας, ενώ το 1971 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ινστιτούτο Περιβάλλοντος (Institut de l'Environnement) στο Παρίσι. Συμμετείχε ενεργά στις διαδηλώσεις κατά τη διάρκεια της φοιτητικής εξέγερσης του Μάη του 1968, και μετά το τέλος των διαδηλώσεων γράφτηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Γαλλίας. Σύντομα αργότερα, το 1970, ο Μπερνάρντ ίδρυσε το Grapus (Γκράπους), μια κολεκτίβα σχεδιαστών οι οποίοι ήταν μέλη του κομμουνιστικού κόμματος.
Ήταν αρχικά μέλος και μετέπειτα ο διευθυντής του L’Atelier Création Graphique στο Παρίσι, ενώ μετέπειτα έγινε μέλος της Alliance Graphique Internationale (Διεθνής Συμμαχία Γραφιστών) από το 1987. Το 2006 έλαβε το βραβείο Εράσμους για τη συνολική προσφορά του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι σχεδιαστές Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Ντόνι Στόλιβ
μικρογραφία|Άποψη του Ντόνι Στόλιβ. Το Ντόνι Στόλιβ (σερβικά κυριλλικά: Доњи Столив) είναι χωριό στα νοτιοδυτικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Κότορ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Κότορ
Νεκρή πολιτεία
Η Νεκρή πολιτεία είναι μια ελληνική δραματική ταινία του 1951, σε παραγωγή Φίνος Φιλμ και σε σενάριο και σκηνοθεσία Φρίξου Ηλιάδη. Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Μάνος Χατζιδάκις.
Πλοκή
Ο νεαρός Πέτρος Παπακώστας (Νίκος Τζόγιας) επιστρέφει από την Αθήνα, όπου σπουδάζει ζωγραφική, στον Μυστρά και η μητέρα του τον υποχρεώνει να εμπλακεί σε μια παλιά βεντέτα που απασχολεί την οικογένεια. Εκείνος ερωτεύεται όμως την Λένα (Ειρήνη Παπά), κόρη της αντίπαλης οικογένειας. Τελικά την κοπέλα σκοτώνει ο ίδιος ο πατέρας της (Γιάννης Αργύρης) νομίζοντας πως είναι ο νεαρός, επειδή εκείνη έχει ντυθεί αγόρι για να τον σώσει.
Παραγωγή
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στις 3 Δεκεμβρίου 1951 και εστάλη στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ των Καννών. Κόβοντας 77.973 εισιτήρια, η κατατάχθηκε στην 4η θέση ανάμεσα σε 15 ταινίες της ίδιας σεζόν.
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1951 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μάνου Χατζιδάκι Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες
Πετρούλες Ηλείας
Οι Πετρούλες είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 20 μέτρα, το οποίο βρίσκεται δίπλα στα δυτικά παράλια της Πελοποννήσου. Απέχει 6 χλμ. ΝΔ. από την Αμαλιάδα και μόλις 2 χλμ. ΝΔ. από τον Καρδαμά με τον οποίο χωρίζονται από την ΕΟ Πάτρας - Πύργου. Βόρεια και δυτικά του περνάει ο χείμαρρος Λατίφη που καταλήγει λίγο μετά δίπλα και νότια στο Παλούκι και το λιμάνι του. Αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1951 να απογράφονται στην τότε κοινότητα Καρδαμά. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τον Καρδαμά αποτελούν την τοπική κοινότητα Καρδαμά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 29 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ήλιδας
Κισσιντουγκού (νομαρχία)
Το Κισσιντουγκού (γαλλ: Kissidougou) είναι μία από τις τέσσερις νομαρχίες της περιφέρειας Φαρανά στη Γουινέα. Πρωτεύουσα είναι το Κισσιντουγκού.
Γεωγραφία
Το Κισσιντουγκού βρίσκεται νότια της Γουινέας και της Φαρανά. Συνορεύει στα δυτικά με τη Φαρανά, στα βορειοανατολικά με το Κανκάν, στα ανατολικά με το Κερουανέ, στα βόρεια με την Κουρουσσά, στα νοτιοδυτικά με το Γκουεκεντού και στα νοτιοανατολικά με τη Μασεντά.
Δείτε επίσης
Κ
Κολυμβάρι Χανίων
Το Κολυμβάρι (επίσημο: το Κολυμβάριον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του δήμου Πλατανιά στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Κισσάμου. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης (1998-2010), ήταν έδρα του δημοτικού διαμερίσματος Κολυμβαρίου και του τότε Δήμου Κολυμβαρίου. Απέχει 20 χλμ. από τα Χανιά και βρίσκεται επί της παλαιάς Εθνικής Οδού Χανίων - Κισσάμου.
Το Κολυμβάρι ή Κολυμπάρι είναι ένα καινούργιο χωριό το οποίο αναφέρεται για πρώτη φορά στην απογραφή του 1900. Το χωριό αρχικά ονομαζόταν Κολυμπάρι, αλλά το 1940 μετονομάστηκε σε Κολυμβάρι. Το χωριό βρίσκεται στη δυτική άκρη του κόλπου των Χανίων. Στην αμμώδη παραλία του οικισμού αποβιβάστηκαν οι Τούρκοι το 1645, αρχίζοντας τον Μεγάλο Κρητικό Πόλεμο, ο οποίος οδήγησε στην κατάκτηση της Κρήτης. Στην ίδια θέση αποβιβάστηκε το 1897 ο Τιμολέων Βάσσος με δύο τάγματα πεζικού, ένα μηχανικού, ένα λόχο ευζώνων και μια ορειβατική πυροβολαρχία για να καταλάβει την Κρήτη. Αυτή η απόβαση έγινε η αφορμή για την κήρυξη του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897.
Κοντά στο Κολυμβάρι βρίσκεται η Μονή Γωνιάς.
Δείτε: Κοινότητα Κολυμβαρίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Πλατανιά Κατηγορία:Χερσόνησος Ροδωπού Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων
Μονοφυτιλιά
Ναυμαχικός όρος κατά τον Αγώνα του 1821.
Ο όρος αυτός σήμαινε τη ταυτόχρονη πυροδότηση όλων των πυροβόλων ενός πυροβολείου ή των πλοίων που συμμετείχαν σε πολεμική δράση. Ο επίσημος όρος είναι «ομοβροντία».
Στη πράξη αποφεύγεται μια τέτοια σύγχρονη πυροδότηση, ανεξάρτητα ότι μπορεί να λέγεται, προς αποφυγή καταπονήσεων του καταστρώματος του πλοίου. Έτσι ο όρος περιορίζεται στη σημασία του, μόνο για βολές όλων των πυροβόλων επί κοινού στόχου.
Κατηγορία:Ναυτικά κελεύσματα
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1986-87
Την περίοδο 1986-87 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε ο ΑΦΚ Άγιαξ κερδίζοντας στον τελικό την 1. ΦΚ Λοκομοτίβ Λειψίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
2036 Σεραγκούλ
Ο Σεραγκούλ (Sheragul) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,7. Ανακαλύφθηκε το 1973 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του από το χωριό Σεραγκούλ (Шерагул) της Σιβηρίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Σεραγκούλ είναι άγνωστα. Ο Σεραγκούλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 5 ώρες και 25 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σεραγκουλ
Ρολόι
thumb|200px|right|Ένα δισκοβάθμιο ρολόι τοίχου thumb|Ψηφιακό ρολόι που ρυθμίζει την ώρα του μέσω ραδιοφωνικών σημάτων. Το ρολόι ή ωρολόγιο είναι ένα όργανο ένδειξης του χρόνου. Χρησιμοποιείται συνήθως για τη μέτρηση χρονικών διαστημάτων μικρότερων της ημέρας, σε αντίθεση π.χ. με τα ημερολόγια. Ρολόγια που χρησιμοποιούνται για τεχνικούς σκοπούς και παρουσιάζουν μεγάλη ακρίβεια στη μέτρηση σύντομων χρονικών διαστημάτων, αποκαλούνται συνήθως χρονόμετρα.
Αρχαία Μηχανικά Ρολόγια
Το πρώτο γνωστό οδοντωτό ρολόι εφευρέθηκε από τον μεγάλο μαθηματικό, φυσικό και μηχανικό Αρχιμήδη τον 3ο αιώνα π.Χ. Ο Αρχιμήδης δημιούργησε το αστρονομικό του ρολόι που ήταν επίσης ένα ρολόι κούκου με τα πουλιά να τραγουδούν και να κινούνται κάθε ώρα. Είναι το πρώτο ρολόι τύπου carillon καθώς παίζει μουσική και ταυτόχρονα με ένα αυτόματο πρόσωπο που ανοιγοκλίνει τα μάτια του έκπληκτο από τα αυτόματα πουλιά που τραγουδούν. Το ρολόι του Αρχιμήδη λειτουργεί με ένα σύστημα τεσσάρων βαρών, με αντισταθμιστικά βάρη και χορδές που ρυθμίζονται από ένα σύστημα πλωτήρων σε ένα δοχείο νερού με σιφώνια που ρυθμίζουν την αυτόματη λειτουργία του ρολογιού. Οι αρχές αυτού του τύπου ρολογιών περιγράφονται από τον μαθηματικό και φυσικό Ήρωα, ο οποίος λέει ότι μερικά από αυτά λειτουργούν με μια αλυσίδα που γυρίζει ένα γρανάζι του μηχανισμού και δίνει κίνηση σε όλο το σύστημα. Ένα άλλο ελληνικό ρολόι που πιθανότατα κατασκευάστηκε την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν στη Γάζα που ίδρυσε ο Μεγαλέξανδρος, το οποίο περιγράφεται από τον Προκόπιο (6ο αιώνα). Το ρολόι της Γάζας ήταν πιθανώς ένα Μετεωροσκοπείο, δηλαδή ένα κτίριο που δείχνει τα ουράνια φαινόμενα και την ώρα. Είχε δείκτη για την ώρα και μερικούς αυτοματισμούς παρόμοιους με το ρολόι του Αρχιμήδη. Υπήρχαν 12 πόρτες που ανοίγουν μία κάθε ώρα με τον Ηρακλή να εκτελεί διαδοχικά κάθε ώρα έναν από τους άθλους του. Έτσι οι κάτοικοι ξέρουν ότι αν είναι ο άθλος με το Λιοντάρι η ώρα είναι μία, η Λερναία Ύδρα εκτελείται την δεύτερη ώρα κ.λπ. και τη νύχτα μια λυχνία να γίνεται ορατή κάθε ώρα διαδοχικά στα 12 παράθυρα ώστε να γνωρίζουν την ώρα κατά την διάρκεια της νύκτας. Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων ήταν επίσης πιθανότατα ένα αστρονομικό ρολόι.
Ψηφιακά ρολόγια
Τα ψηφιακά ρολόγια χρησιμοποιούν αριθμούς για να δείξουν τον χρόνο. Για τα ψηφιακά ρολόγια είναι κοινές οι οθόνες LCD και LED. Σε αντίθεση με τα αναλογικά ρολόγια που βασίζονται σε 12 ώρες,τα ψηφιακά ρολόγια μπορούν να μας δείξουν τo 12-ωρo (συχνά με πμ(am) για το πρωί και το μμ(pm) για το απόγευμα / βράδυ) ή 24-ωρο. Τα ψηφιακά ρολόγια είναι συνήθως μικρότερα και ευκολότερα τόσο για χρήση όσο και για να τα διαβάσει κάποιος. Τα νέα ψηφιακά ρολόγια μπορούν να διορθώσουν την ώρα σε περίπτωση που είναι λανθασμένη με τη χρήση του Διαδικτύου ή ραδιοφωνικών σημάτων.
Ρολόι χεριού
thumb|200px| Ρολόι χεριού
Κατά την διάρκεια του 20ού αιώνα το ρολόι του χεριού αποτελούσε τη πιο συχνή μορφή ρολογιού και πολλές φορές και κόσμημα πολυτελείας. Ιδιαίτερα οι ελβετικές βιομηχανίες, π.χ. Πιαζέ, Swartz, φημίζονται για τα μηχανικά ρολόγια πολυτελείας. Τα τελευταία χρόνια στην αγορά μεγάλη ζήτηση έχουν και τα ψηφιακά ρολόγια, αλλά και τα ρολόγια του σχεδιαστή μόδας Τατσίφσ Αρόπτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρολόγια
Κόμμα Εργασίας Αλβανίας
Το Κόμμα Εργασίας Αλβανίας ( αναφέρεταικαι ως Εργατικό Κόμμα της Αλβανίας), αρχικά ως Κομμουνιστικό Κόμμα της Αλβανίας υπήρξε το μοναδικό κυβερνών κόμμα στην Αλβανία στο πλαίσιο της Λαϊκής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Αλβανίας. Με πολιτικό προσανατολισμό τη μαρξιστική-λενινιστική υπακοή και τον "αντιρεβιζιονισμό", ήταν μέχρι το 1991 το τελευταίο ανοιχτά σταλινικό κυβερνών κόμμα στην Ευρώπη.
Ιστορικό
Το αλβανικό κομμουνιστικό κόμμα ιδρύθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1941 κατά τη διάρκεια της ιταλικής κατοχής της Αλβανίας. Δημιουργήθηκε από την ένωση μικρών κομμουνιστικών παρατάξεων που υπήρχαν κατά το παρελθόν και τελούσε υπό την εποπτεία του Μαυροβούνιου Μιλαντίν Πόποβιτς (Miladin Popovic) και του Σέρβου Ντούσαν Μουγκόσα (Dusan Mugosa). Ο Ενβέρ Χότζα αναλαμβάνει την προσωρινή γραμματεία του κόμματος. Υπό την εποπτεία του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γιουγκοσλαβίας, κύριος σκοπός του κόμματος είναι να οργανώσει την αντίσταση στα εδάφη της Αλβανίας στα σύνορά της πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο αλλά και στο Κοσσυφοπέδιο όπου ζει μια πολυπληθής αλβανόφωνη μειονότητα και αποτελεί κατεχόμενο γιουγκοσλαβικό τμήμα του ιταλικού φασιστικού προτεκτοράτου.
Με τη υποστήριξη των Γιουγκοσλάβων ανταρτών και τη συμμετοχή διάφορων τοπικών ομάδων, οι Αλβανοί κομμουνιστές ίδρυσαν την οργάνωση Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο ώστε να συντονιστούν οι αντιστασιακές ενέργειες εναντίον των στρατευμάτων κατοχής, αρχικά των ιταλικών και μετέπειτα των γερμανικών. Την άνοιξη του 1943 και πάντα με τη γιουγκοσλαβική υποστήριξη, το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο υιοθετεί ένα στρατιωτικό σκέλος, τον Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό, στον οποίο ο Ενβέρ Χότζα αποτελεί τον πολιτικό κομισάριο. Κάτω από την πίεση του Τίτο, οι Αλβανοί κομμουνιστές αναγκάστηκαν να καταγγείλουν τη συμφωνία που είχε επιτευχθεί πριν από λίγους μήνες με τις αλβανικές εθνικιστικές ομάδες για την απελευθέρωση όλων των εδαφών που εκπλήρωναν την εθνική ιδέα μιας Μεγάλης Αλβανίας, λόγω της συμπερίληψης του Κοσσυφοπεδίου που αποτελούσε τμήμα της Γιουγκοσλαβίας πριν από τον πόλεμο.
Μετά την αποχώρηση των Γερμανών τον Νοέμβριο του 1944, το κομμουνιστικό κόμμα επιχειρεί να αποτελέσει την κύρια πολιτική δύναμη της χώρας. Για αυτό τον λόγο εξαλείφει τους εθνικιστές αντιπάλους και άλλοτε συναγωνιστές της αντιστασιακής οργάνωσης Μπάλι Κομπετάρ και το αρχηγείο του κόμματος εγκαθίσταται στα Τίρανα. Ο Ενβέρ Χότζα σχηματίζει προσωρινή κυβέρνηση και μετονομάζει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο σε Δημοκρατικό Μέτωπο. Στις βουλευτικές εκλογές στις 2 Δεκεμβρίου 1945, το Κομμουνιστικό Κόμμα παρουσιάζει μια ενιαία λίστα υποψηφίων και συγκεντρώνει το 93,2 τοις εκατό των ψήφων. Υπό το καθεστώς της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας που ιδρύθηκε επίσημα στις αρχές του 1946, το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι το μοναδικό κόμμα, ενώ το Δημοκρατικό Μέτωπο διατηρεί τον ηγετικό ρόλο στη μαχητική δραστηριότητα του κόμματος. Το 1948, το κομμουνιστικό κόμμα μετονομάζεται σε Κόμμα Εργασίας της Αλβανίας. Αυτή η αλλαγή του ονόματος σηματοδοτεί την εδραίωση της προσωπικής εξουσίας του Ενβέρ Χότζα.
Πριν ακόμα τη ρήξη του Τίτο και του Στάλιν, το κόμμα και το καθεστώς τελούν υπό τη στενή επιρροή των Γιουγκοσλάβων κομμουνιστών. Παράδειγμα που καταδεικνύει την επίδραση του γιουγκοσλαβικού καθεστώτος στη κομμουνιστική Αλβανία εκείνη την περίοδο, αποτελεί το γεγονός ότι το αλβανικό κομμουνιστικό κόμμα εκπροσωπήθηκε από το συγγενές γιουγκοσλαβικό στη πρώτη συνδιάσκεψη της Κομινφόρμ τον Οκτώβριο του 1947, αν και το ίδιο δεν προσεκλήθη. Όταν τελικά οι σχέσεις μεταξύ του Γιουγκοσλάβου και Σοβιετικού ηγέτη διαταράχθηκαν, δόθηκε η ευκαιρία στον Ενβέρ Χότζα να εδραιώσει την εξουσία του και να απομακρύνει "Τιτοϊκούς" αξιωματούχους, όπως ο τότε υπουργός Άμυνας Κότσι Τζότζε, ο οποίος καθαιρέθηκε και εκτελέστηκε με την κατηγορία ότι ενεργούσε υπέρ της Γιουγκοσλαβίας.
Μετά από τη σινοσοβιετική ρήξη, το Κόμμα Εργασίας της Αλβανίας που αντιδρά στην αποσταλινοποίηση, επιλέγει να απομακρυνθεί από τη Σοβιετική Ένωση και να υποστηρίξει τελικά τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Με την εγκατάλειψη της μαοϊστικής γραμμής στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η Αλβανία διακόπτε της σχέσεις της και με την Κίνα. Το Κόμμα Εργασίας της Αλβανίας στη συνέχεια φαίνεται να επηρεάζει ορισμένες ακροαριστερές οργανώσεις σε διάφορες χώρες, προσδιορίζοντας ορισμένες από αυτές στον προαλβανικό ιδεολογικά χώρο.