cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βασιλική του Αγίου Βιταλίου
Ιστορία
Ο κεντρικός τρούλος χρησιμοποίησε τη δυτική τεχνική κοίλων σωλήνων που ο ένας περιβαλλόταν από έναν άλλο, αντί για τούβλα. Αυτή η μέθοδος ήταν η πρώτη καταγεγραμμένη δομική χρήση των μορφών τερακότας, οι οποίες αργότερα εξελίχθηκαν στα σύγχρονα δομικά πλακίδια αργίλου. Η περιπατητική και η στοά καλύφθηκαν με θολωτή οροφή αργότερα κατά τον Μεσαίωνα.
Οι μπαρόκ τοιχογραφίες στον τρούλο έγιναν μεταξύ 1778 και 1782 από τους Σ. Μπαρότσι, Ου. Γκαντόλφι και E. Γκουαράνα.
Αρχιτεκτονική
Η εκκλησία έχει οκταγωνικό σχέδιο. Το κτίριο συνδυάζει ρωμαϊκά στοιχεία: τον θόλο, το σχήμα των θυρών και τους βαθμωτούς πύργους, με βυζαντινά στοιχεία: το πολυγωνικό ιερό, τα κιονόκρανα, τα στενά τούβλα και ένα πρώιμο παράδειγμα τόξων αντηρίδων. Η εκκλησία είναι γνωστή για τον πλούτο των βυζαντινών ψηφιδωτών, τα μεγαλύτερα και καλύτερα διατηρημένα πέρα από την Κωνσταντινούπολη. Η εκκλησία είναι εξαιρετικά σημαντική στη βυζαντινή τέχνη, καθώς είναι η μοναδική μεγάλη εκκλησία από την εποχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ που έχει επιβιώσει σχεδόν ανέπαφη μέχρι σήμερα. Επιπλέον, θεωρείται ότι αντικατοπτρίζει το σχέδιο του Χρυσοτρίκλινου του αυτοκρατορικού παλατιού, από το οποίο δεν σώζεται τίποτα. Το καμπαναριό έχει τέσσερις καμπάνες. Σύμφωνα με την παράδοση, η εκκλησία ανεγέρθηκε στο χώρο του μαρτυρίου του Αγίου Βιτάλη. Ωστόσο, υπάρχει κάποια σύγχυση ως προς το αν πρόκειται για τον Άγιο Βιτάλη του Μιλάνου ή για το Άγιο Βιτάλιο, του οποίου το σώμα ανακαλύφθηκε μαζί με τον Άγιο Αγκρικόλα, από τον άγιο Αμβρόσιο στη Μπολόνια το 393.
Βάντιμ Γκλόβνα
Ο Βάντιμ Γκλόβνα (γερμ. Vadim Glowna, πολ. Główna) (1941-2012) υπήρξε Γερμανός ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογραφικών έργων.
Βασιλική του Αγίου Βιταλίου
Μωσαϊκά
thumb|250px|Ο μωσαϊκός θόλος του πρεσβυτέριου. Το κεντρικό τμήμα περιβάλλεται από δύο υπερυψωμένα περιπατητικά. Το ανώτερο, ο γυναικωνίτης, ήταν πιθανώς αποκλειστικά για τις έγγαμες γυναίκες. Μια σειρά από μωσαϊκά στις λουρίδες πάνω από τα τριφόρια απεικονίζουν θυσίες από την Παλαιά Διαθήκη: η ιστορία του Αβραάμ και του Μελχισεδέκ και η Θυσία του Ισαάκ, την ιστορία του Μωυσή και της καιόμενης βάτου, του Ιερεμία και του Ησαΐα, των εκπροσώπων των δώδεκα φυλών του Ισραήλ και της ιστορίας του Άβελ και του Κάιν. Ένα ζευγάρι αγγέλων, κρατώντας ένα μενταγιόν με ένα σταυρό, στέφει κάθε αψίδα. Στους πλευρικούς τοίχους, οι γωνίες, δίπλα στα πολλαπλά παράθυρα, έχουν ψηφιδωτά των Τεσσάρων Ευαγγελιστών, κάτω από τα σύμβολά τους (άγγελος, λιοντάρι, βόδι και αετός), και ντυμένοι στα λευκά. Ιδιαίτερα η απεικόνιση του λιονταριού είναι αξιοσημείωτη στην αγριότητα του.
Βάντιμ Γκλόβνα
Βιογραφικό Σημείωμα
Γεννήθηκε στις 26 Σεπτεμβρίου 1941 στην Οϊτίν του Σλέσβιχ Χόλσταϊν. Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν μικρός, και μεγάλωσε σαν ορφανό κοντά στην εργαζόμενη μητέρα του στο κατεστραμμένο από τους βομβαρδισμούς του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, μεταπολεμικό Αμβούργο. Η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε, και πήρε το όνομα Γκλόβνα. Ο μικρός Βάντιμ μεγάλωσε μέσα σε άστοργο οικογενειακό περιβάλλον, γιατί η μητέρα του εργαζόταν και ο θετός πατέρας του δεν τον αγαπούσε. Έφυγε από το σπίτι του πολλές φορές όταν ήταν μικρός, και τριγύριζε ολομόναχος. Αργότερα γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο και άρχισε να σπουδάζει θεολογία, αλλά διέκοψε. Έκανε πολλές δουλειές του ποδαριού, εργάστηκε ως ναυτικός, αχθοφόρος σε ξενοδοχείο, ταξιτζής, ντράμερ σε συγκρότημα, και ως δημοσιογράφος. Τελικά εμφανίστηκε σε ένα έργο ως κομπάρσος και ανακάλυψε το ταλέντο του. Σπούδασε υποκριτική και προσλήφθηκε στο Θέατρο του Αμβούργου (Hamburger Schauspielhaus).
Βασιλική του Αγίου Βιταλίου
Μωσαϊκά
Ο σταυρωτός θόλος στο πρεσβυτέριο είναι πλούσια διακοσμημένος με ψηφιδωτές γιρλάντες από φύλλα, φρούτα και λουλούδια, που συγκλίνουν σε μια στεφάνη που περιβάλλει τον Αμνό του Θεού. Το στέμμα υποστηρίζεται από τέσσερις αγγέλους και κάθε επιφάνεια καλύπτεται από άφθονα λουλούδια, αστέρια, πουλιά και ζώα, συμπεριλαμβανομένων πολλών παγωνιών. Πάνω από την αψίδα και από τις δύο πλευρές, δύο άγγελοι κρατούν ένα δίσκο και δίπλα τους απεικονίζονται η Ιερουσαλήμ και η Βηθλεέμ. Συμβολίζουν την ανθρώπινη φυλή (η Ιερουσαλήμ που εκπροσωπεί τους Εβραίους και η Βηθλεέμ τους Εθνικούς). thumb|200px|left|Τα μωσαϊκά στη θριαμβική αψίδα. Όλα αυτά τα μωσαϊκά είναι σύμφωνα με την ελληνιστική-ρωμαϊκή παράδοση: ζωντανά και φανταστικά, με πλούσια χρώματα και ορισμένη προοπτική, και με ζωντανή απεικόνιση του τοπίου, των φυτών και των πτηνών. Ολοκληρώθηκαν όταν η Ραβέννα ήταν ακόμα υπό γοτθική κυριαρχία. Το ιερό πλαισιώνεται από δύο παρεκκλήσια, την πρόθεση και το διακονικό, χαρακτηριστικό της βυζαντινής αρχιτεκτονικής.
Βάντιμ Γκλόβνα
Βιογραφικό Σημείωμα
Από τότε έγινε δημοφιλής και είχε μεγάλη επιτυχία ως ηθοποιός στο θέατρο, την τηλεόραση και στο σινεμά. Παντρεύτηκε την Βέρα Τσέχοβα και ίδρυσε την εταιρεία παραγωγής έργων Atossa-Film. Μετακομίσαν στο Μόναχο, και αργότερα στο Βερολίνο, όπου και απεβίωσε στις 24 Ιανουαρίου 2012 σε νοσοκομείο μετά από σοβαρή ασθένεια.
Βασιλική του Αγίου Βιταλίου
Μωσαϊκά του Ιουστινιανού και της Θεοδώρας
Στο κάτω τμήμα των πλευρικών τοίχων του ιερού βρίσκονται τα δύο αυτά περίφημα μωσαϊκά, που ολοκληρώθηκαν το 547. Στα δεξιά υπάρχει ένα ψηφιδωτό που απεικονίζει τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄, ο οποίος φοράει πορφύρα και φέρει χρυσό φωτοστέφανο, να στέκεται δίπλα στους αξιωματούχους της αυλής, τον Επίσκοπο Μαξιμιανό, τους παλατινούς φρουρούς και διακόνους. Το φωτοστέφανο γύρω από το κεφάλι του δίνει τον ίδιο χαρακτήρα με τον Χριστό στον τρούλο της αψίδας, αλλά αποτελεί μέρος της παράδοσης που απεικονίζει την αυτοκρατορική οικογένεια με φωτοστέφανα. Ο ίδιος ο Ιουστινιανός βρίσκεται στη μέση, με στρατιώτες στα δεξιά του και κληρικούς στα αριστερά του, τονίζοντας ότι ο Ιουστινιανός είναι ο ηγέτης τόσο της εκκλησίας όσο και του κράτους της αυτοκρατορίας του. Η μεταγενέστερη εισαγωγή του ονόματος του Επίσκοπου Μαξιμιανού πάνω από το κεφάλι του υποδηλώνει ότι το ψηφιδωτό μπορεί να έχει τροποποιηθεί το 547, αντικαθιστώντας την εκπροσώπηση του προηγούμενου επισκόπου με εκείνη του Μαξιμιανού.
Βάντιμ Γκλόβνα
Κινηματογράφος
Σε πολλά από τα έργα αυτά είναι και σεναριογράφος.
Κινηματογραφικά έργα
και πολλά άλλα
Βασιλική του Αγίου Βιταλίου
Μωσαϊκά του Ιουστινιανού και της Θεοδώρας
Ένα άλλο μωσαϊκό δείχνει την αυτοκράτειρα Θεοδώρα με χρυσό φωτοστέφανο, στέμμα και κοσμήματα, καθώς και μια ομάδα αυλικών γυναικών και ευνούχων. Η αυτοκράτειρα κρατάει το Ευχαριστιακό σκεύος για το κρασί και το μωσαϊκό διαφέρει από αυτού του Ιουστινιανού, καθώς έχει πιο περίπλοκο υπόβαθρο, με ένα σιντριβάνι, τρούλο και πλούσια κρεμαστά.
Άουγκουστ Βίλχελμ φον Χόφμαν
Ο Χόφμαν γεννήθηκε στο Γκίσεν και σπούδασε αρχικώς νομική και φιλολογία στο  στο Πανεπιστήμιο του Γκίσεν, όπου μαθήτευσε υπό τον Γιούστους φον Λήμπιχ, έναν από τους σημαντικότερους χημικούς όλων των εποχών. Στη συνέχεια, το 1845, ο Χόφμαν έγινε ο πρώτος χρονικά διευθυντής του Βασιλικού Κολεγίου Χημείας στο Λονδίνο. Το 1865 επέστρεψε στη Γερμανία, αποδεχόμενος την προσφορά μιας θέσεως διδασκαλίας και έρευνας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου. Μετά την επιστροφή του, το 1867, ίδρυσε μαζί με άλλους τη Γερμανική Χημική Εταιρεία (Deutsche Chemische Gesellschaft). Τόσο στο Λονδίνο, όσο και στο Βερολίνο, ο Χόφμαν αναδημιούργησε το είδος της εργαστηριακής διδασκαλίας που είχε πρωτοεφαρμόσει ο Λήμπιχ στο Γκίσεν, υποθάλποντας μια σχολή χημείας εστιασμένη στην πειραματική οργανική χημεία και στις βιομηχανικές εφαρμογές της.
Βασιλική του Αγίου Βιταλίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ιταλία κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Ραβέννα
Άουγκουστ Βίλχελμ φον Χόφμαν
Ο Χόφμαν τιμήθηκε με αρκετές σημαντικές διακρίσεις, όπως το Βασιλικό Μετάλλιο (1854), το Μετάλλιο Κόπλεϋ (1875) και το Μετάλλιο Αλβέρτου (1881). Επίσης το 1862 έγινε μέλος της Αμερικανικής Φιλοσοφικής Εταιρείας. Απέκτησε τίτλο ευγενείας («φον») με την ευκαιρία των εβδομηκοστών γενεθλίων του. Το όνομά του συνδέεται με το βολτάμετρο Hofmann, την αναδιάταξη Hofmann, την αναδιάταξη Hofmann-Martius, τη Hofmann elimination και την αντίδραση Hofmann-Löffler.
Βάντιμ Γκλόβνα
Τηλεοπτικά έργα
thumb|right|250px|Ο Βάντιμ Γκλόβνα τον Ιούνιο του 2007 και πολλά άλλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γερμανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γερμανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης ανδρών 1925
Το 1925 ο Πανιώνιος ανέλαβε τη διοργάνωση του αθηναϊκού πρωταθλήματος βόλεϊ, κάτι που συνέχισε και τα επόμενα χρόνια με την άδεια του ΣΕΓΑΣ. Με την διοργάνωση των ειδικών πρωταθλημάτων από το 1925 ως το 1930 κατάφερε να καθιερώσει την πετοσφαίριση ως ξεχωριστό άθλημα αντί για ένα παιχνίδι αναψυχής, όπως αντιμετωπιζόταν ως τότε. Από το 1926 η διοργάνωση επεκτάθηκε και στο γυναικείο βόλεϊ. Τα πρωταθλήματα αυτά αποτέλεσαν τον πρόδρομο του πρώτου πανελλήνιου πρωταθλήματος βόλεϊ που διοργανώθηκε από τον ΣΕΓΑΣ στο Παναθηναϊκό Στάδιο το 1928 και του "επίσημου" πρωταθλήματος Αθηνών-Πειραιώς που ανέλαβε ο ΣΕΓΑΣ τη δεκαετία του '30. Στο 1ο πρωτάθλημα βολεϊ του Πανιωνίου μετείχαν 12 ομάδες και νικητής αναδείχθηκε ο Εθνικός Γ.Σ. που κατέκτησε το τριετές επαμειβόμενο κύπελλο του Πανιωνίου.
Τίσογκ-ντέτσεν
Ο Τίσογκ-ντέτσεν (θιβετιανά:  ཁྲི་སྲོང་ལྡེ་བཙན, μεταγραφή Γουίλι: khri srong lde btsan) ήταν Θιβετιανός Αυτοκράτορας που άκμασε τον 8ο αιώνα μ.Χ. Διατηρήθηκε στον θρόνο από το 755 μέχρι περίπου το 797 και επί βασιλείας του ο βουδισμός καθιερώθηκε ως η επίσημη θρησκεία του Θιβέτ.
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης ανδρών 1925
Το ξεκίνημα
μικρογραφία|δεξιά|250px| Σοφοκλής Μάγνης Γυμναστής του Πανιωνίου στη Σμύρνη ως το 1922. Ιδρυτής του βόλεϊ του Γ.Σ. Αμαρουσίου το 1924. Από το 1925 ανέλαβε τον Ορφέα Ξάνθης.
Τίσογκ-ντέτσεν
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 742 και ήταν γιος του προηγούμενου αυτοκράτορα Τριντέ-τσουκτσέν που δολοφονήθηκε μεταξύ των ετών 754/755. Ανήλθε στην εξουσία περίπου έναν χρόνο αργότερα με τη στήριξη των Βουδιστών, ξεκινώντας παράλληλα πόλεμο ενάντια στους υποστηρικτές της γηγενούς θρησκείας Μπον. Η επικράτηση του Τίσογκ-ντέτσεν οδήγησε στην εδραίωση του βουδισμού στην επικράτεια της αυτοκρατορίας, παρά τις αντιδράσεις σημαντικής μερίδας των ευγενών και του υπόλοιπου πληθυσμού. Προς αυτή την κατεύθυνση, ο Τίσογκ-ντέτσεν μερίμνησε για την ίδρυση και οικονομική ενίσχυση αρκετών βουδιστικών μοναστηριών (με πρώτο χρονικά το Σαμγιέ) και παράλληλα προσκάλεσε στο Θιβέτ σημαντικούς Ινδούς διδασκάλους του βουδισμού όπως οι Σανταρακσίτα, Καμαλασίτα και Padmasambhava, οι οποίοι επιδόθηκαν σε δραστηριότητες όπως η μετάφραση ιερών κειμένων, η οργάνωση του τοπικού μοναχισμού και το κήρυγμα. Από το 781 ακολούθησε και η άφιξη αντίστοιχων διδασκάλων από την Κίνα.
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης ανδρών 1925
Το ξεκίνημα
Ο Πανιώνιος είχε ομάδα βόλεϊ στη Σμύρνη από το 1913 περίπου και είχε κατακτήσει το σμυρναϊκό πρωτάθλημα του 1920. Στην Αθήνα το βόλεϊ ήταν σχεδόν άγνωστο. Στις 19 Απριλίου 1921 αναφέρεται ένας αγώνας του Πανελλήνιου με τον Εθνικό ΓΣ "εις το νέον αγγλικόν αγώνισμα του βόλεϋ-μπωλ", στο περιθώριο διασυλλογικών αγώνων στίβου. Πέραν τούτου ουδέν. Στη Θεσσαλονίκη αναφέρονται "αγώνες βόλεϋ-μπωλ μεταξύ της Α΄ ομάδος του Ηρακλέους και της τοιαύτης "Μίλων ο Κροτωνιάτης", όστις διατελεί υπό την προστασίαν της ΧΑΝΘ" στις 29 Ιανουαρίου 1923.
Τίσογκ-ντέτσεν
Βιογραφία
Το 791 ο Τίσογκ-ντέτσεν προχώρησε με διάταγμα στην ανακήρυξη του βουδισμού ως επίσημης θρησκείας  της αυτοκρατορίας του, ενώ το επόμενο έτος συγκάλεσε θεολογική σύνοδο που ασχολήθηκε με το ζήτημα που είχε προκύψει ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες σχολές διδασκαλίας της Μαχαγιάνα, της ινδικής και τη κινεζικής, επιλέγοντας εν τέλει το 794 την πρώτη, στην οποία έδωσε το προνόμιο της αποκλειστικής ιεραποστολής στην επικράτειά του, εκτοπίζοντας τη δεύτερη που μέχρι τότε γνώριζε αξιόλογη διάδοση. Η συγκεκριμένη προτίμηση υπαγορεύτηκε από τις πολιτικοστρατιωτικές εξελίξεις της περιόδου, με τον αυτοκράτορα να στοχεύει - μεταξύ άλλων - και στην πολιτιστική απαγκίστρωση του Θιβέτ από την Κίνα, με την οποία βρισκόταν ανά τακτά χρονικά διαστήματα σε προστριβές.
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης ανδρών 1925
Το ξεκίνημα
Με την άφιξη των προσφύγων το Σεπτέμβριο του 1922 στην Αθήνα αλλάζουν πολλά πράγματα και αντιλήψεις. Ο Πανιώνιος ανασυγκροτείται. Δημιουργεί αμέσως αθλητική και ποδοσφαιρική ομάδα. Το Σεπτέμβριο του 1924 έχει και ομάδα βόλεϊ, η οποία μετέχει σε τουρνουά του Γ.Σ. Αμαρουσίου, στον οποίο είχε βρει καταφύγιο ο Σοφοκλής Μάγνης, ο γυμναστής του Πανιωνίου στη Σμύρνη και είχε αρχίσει να ανασυγκροτεί τον μισοδιαλυμένο τότε ιστορικό σύλλογο του Σπύρου Λούη. Ομάδες βόλεϊ δημιουργούν και άλλες ομάδες της Αθήνας, όπως ο Ατρόμητος, η ΑΕΚ, ο Παναθηναϊκός, καθώς και οι στρατιωτικές και πανεπιστημιακές σχολές. Είναι ώριμα τα πράγματα για την πραγματοποίηση πρωταθλήματος. Ο ΣΕΓΑΣ δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις "παιδιές", όπως αποκαλούσε το μπάσκετ και το βόλεϊ.
Τίσογκ-ντέτσεν
Βιογραφία
Στην εξωτερική πολιτική ο Τίσογκ-ντέτσεν διεξήγαγε επιτυχημένες εκστρατείες εναντίον της κινεζικής δυναστείας των Τανγκ, καταλαμβάνοντας προσωρινά το 763 και την πρωτεύουσα Τσανγκάν. Απεβίωσε μεταξύ των ετών 797 και 804. Απέκτησε δύο ή κατά άλλους τρεις γιους, μεταξύ των οποίων τους μετέπειτα αυτοκράτορες Μουνέ Τσένπο και Σεναλέκ. Για τη συμβολή του στη διάδοση του βουδισμού τιμάται ως ενσάρκωση του μποντισάτβα Manjusri.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θιβέτ Κατηγορία:Ιστορία του Θιβέτ Κατηγορία:Αυτοκράτορες Κατηγορία:Βουδισμός Κατηγορία:Βουδιστές
Πρωτάθλημα Αθήνας πετοσφαίρισης ανδρών 1925
Πρωτάθλημα συλλόγων και σχολών
Το πρώτο "πρωτάθλημα πετοσφαιρίσεως του Πανιωνίου", όπως το αποκαλούσε ο αθηναϊκός τύπος, διοργανώθηκε από τις 8 Μαρτίου ως τις 17 Μαΐου 1925 που έγινε ο τελικός. Οι αγώνες έγιναν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και στο γυμναστήριο του Εθνικού Γ.Σ. Περιλάμβανε πρωτάθλημα συλλόγων και ανώτατων σχολών. Για τις νικήτριες ομάδες ο σύλλογος αθλοθέτησε τριετές επαμειβόμενο έπαθλο, το οποίο θα κρατούσε οριστικά η ομάδα που θα κατάφερνε να το κατακτήσει τρεις χρονιές.
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 8 Μαρτίου, με συμμετοχή 11 ομάδων που χωρίστηκαν σε δύο ομίλους, οι νικητές των οποίων αγωνίστηκαν στον τελικό στις 17 Μαΐου 1925. Είχαν δηλώσει 12 ομάδες συμμετοχή αλλά η Σχολή Δοκίμων αποχώρησε, διότι οι ημέρες των αγώνων συνέπεσαν με εκπαιδευτικό ταξίδι της σχολής.
Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου προκρίθηκαν στον ημιτελικό γύρο. Νικητής του πρώτου αυτού πρωταθλήματος ήταν ο Εθνικός Γ.Σ., φιναλίστ ο Πανελλήνιος και στα ημιτελικά έφτασαν Πανιώνιος και Σχολή Ευελπίδων.
Σχολικό πρωτάθλημα
Το ξεχωριστό πρωτάθλημα σχολείων (γυμνασίων) ξεκίνησε στις 11 Απριλίου και ολοκληρώθηκε στις 10 Μαΐου 1925 με τη διεξαγωγή του τελικού. Μετείχαν επτά δημόσια και ιδιωτικά σχολεία: τα γυμνάσια Β΄, Γ΄, Ε΄, Στ΄ Αθήνας, Β΄ Εμπορική Σχολή, Εκπαιδευτήριο Μακρή και Πρότυπο Κλασικό Γυμνάσιο. Στον τελικό που έγινε στις 10 Μαΐου 1925 στο Παναθηναϊκό Στάδιο αγωνίστηκαν το Β΄ με το Στ΄ Γυμνάσιο Αθηνών, ενώ για την 3η θέση έπαιξαν το Γ΄ Γυμνάσιο με το Πρότυπο Κλασικό Γυμνάσιο.
521 Μπριξία
Η Μπριξία (Brixia) είναι μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,1. Ανακαλύφθηκε το 1904 από τον Αμερικανό αστρονόμο Ρέιμοντ Σμιθ Ντούγκαν, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από τη ρωμαϊκή ονομασία της ιταλικής πόλεως Μπρέσια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μπριξίας εκτιμάται σε 115,65 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,063. Η Μπριξία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 14 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπριξια
328
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 328 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 328 (CCCXXVIII ) ήταν ένα δίσεκτο έτος που ξεκινούσε τη Δευτέρα. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Ιανουαρίνου και Ιούστου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1081 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 328 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Επαρχία Καρατάλ
Η επαρχία Καρατάλ (Қаратал ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ουστομπέ. Πληθυσμός: 47,760 (εκτίμηση 2013) 47,824 (απογραφή 2009) 46,744 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Καραταλ Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
Υπέρτατος Κυβερνήτης της Εκκλησίας της Αγγλίας
1x1εσ
Ο Υπέρτατος Κυβερνήτης της Εκκλησίας της Αγγλίας είναι ένας τίτλος που φέρεται από τους Βρετανούς μονάρχες που φανερώνει την κατ' όνομα ηγεσία τους στην Εκκλησία της Αγγλίας. Αν και η εξουσία του μονάρχη στη Εκκλησία της Αγγλίας δεν είναι ισχυρή, η θέση είναι ακόμη πολύ σχετική με την εκκλησία και παρατηρείται περισσότερο σε μια συμβολική ιδιότητα. Ο Υπέρτατος Κυβερνήτης επίσημα διορίζει υψηλόβαθμα μέλη της εκκλησίας με την συμβουλή του Πρωθυπουργού του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος με την σειρά του συμβουλεύεται τους ηγέτες της εκκλησίας.
1x1εσΙστορία
αριστερά|μικρογραφία|Ο Ερρίκος Η' συγκρούσθηκε με την Ρώμη κι όμως δεν κράτησε τον τίτλο του Ανώτατου Κυβερνήτη. 1x1εσμικρογραφία|Η βασίλισσα Ελισάβετ Β' ήταν η μακροβιότερη μονάρχης της Εκκλησίας, από το 1952 έως το 2022 (70 χρόνια).|290x290εσΟ τίτλος δημιουργήθηκε για την Ελισάβετ Α'. Ο πατέρας της, Ερρίκος Η', είχε τον τίτλο της Υπέρτατης Κεφαλής της Αγγλικής εκκλησίας, αποσπώντας την από την εξουσία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας μετά τον αφορισμό του Ερρίκου Η' από τον Πάπα το 1533 σχετικά με το διαζύγιο του από την Αικατερίνη της Αραγωνίας και την ένωσή του με την Άννα Μπολέιν.μικρογραφία|Ο Βασιλιάς Κάρολος Γ΄ είναι ο Ανώτατος Κυβερνήτης της Εκκλησίας από τις 8 Σεπτεμβρίου 2022Κατά το 1538 ο Ερρίκος είχε αποσπασθεί από τη Ρώμη, κατέσχε την ιδιοκτησία της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στην Αγγλία και κήρυξε την Εκκλησία της Αγγλίας ως καθιερωμένη εκκλησία με αυτόν επικεφαλής της. Ο Νομος της Υπεροχής του 1534 επιβεβαίωνε την θέση του Βασιλιά ως έχοντος υπεροχή στην εκκλησία και απαιτούσε η αριστοκρατία να ορκίζεται έναν όρκο που αναγνωρίζει την υπεροχή του Ερρίκου. Η κόρη του Ερρίκου, Βασίλισσα Μαρία Α', προσπάθησε να αποκαταστήσει την υποταγή της Αγγλικής Εκκλησίας στον Πάπα και ανακάλεσε τον Νόμο της Υπεροχής το 1555. Η Ελισάβετ πήρε το θρόνο το 1558 και το ίδιο έτος το Κοινοβούλιο ψήφισε τον Νόμο της Υπεροχής του 1558 ο οποίος αποκατέστησε τον αρχικό νόμο. Παρ' όλα αυτά, για να μετριάσει τις κριτικές, οι ευγενείς του Όρκου της Υπεροχής απαιτείτο να δίνουν όρκο στον τίτλο του μονάρχη ως Υπέρτατου Κυβερνήτη της εκκλησίας παρά ως Υπέρτατης Κεφαλής. Αυτή η διατύπωση κατέρριψε την κατηγορία ότι η μοναρχία ισχυριζόταν θεϊκότητα ή ότι σφετερίζεται τον Ιησού Χριστό, τον οποίο η Βίβλος προσδιορίζει ως κεφαλή της εκκλησίας.
Ο Υπερασπιστής της Πίστης είναι μέρος του τίτλου του Βρετανού μονάρχη από τότε που κατοχυρώθηκε στον Ερρίκο Η' από τον Πάπα Λέοντα Ι΄ το 1521 σε αναγνώριση του ρόλου του Ερρίκου στην αντίθεση στην Προτεσταντική Μεταρρύθμιση Ο πάπας απέσυρε τον τίτλο, αλλά αργότερα απονεμήθηκε πάλι από το Κοινοβούλιο στην βασιλεία του Εδουάρδου ΣΤ' της Αγγλίας.
Τριάντα Εννέα Άρθρα
Ο βασιλικός αυτός ρόλος αναγνωρίζεται στον Πρόλογο των 39 Άρθρων του 1562. Αναφέρει τα εξής:
1x1εσ Το Άρθρο 37 κάνει αυτόν τον ισχυρισμό για την βασιλική υπεροχή πιο σαφή :
Εκκλησία της Σκωτίας
Στην Εκκλησία της Σκωτίας, (μια Πρεσβυτεριανή εθνική εκκλησία), ο μονάρχης είναι αυτόματα μέλος, μα δεν έχει ηγετική θέση. Παρ' όλα αυτά, ο μονάρχης διορίζει τον Λόρδο Ύπατο Αρμοστή στην Γενική Συνελεύση της Εκκλησίας της Σκωτίας ως τον προσωπικό του αντιπρόσωπο, με έναν ευρέως επίσημο ρόλο. Όμως, η Βασίλισσα έχει περιστασιακά αναλάβει τον ρόλο προσωπικά, όπως όταν εγκαινίασε την Γενική Συνέλευση η ίδια το 1977 και το 2002 (τα έτη του Ασημένιου και του Χρυσού Ιωβηλαίου της).
Λίστα Υπέρτατων Κυβερνητών
1x1εσ
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλικανισμός Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Αγγλία Κατηγορία:Μονάρχες του Ηνωμένου Βασιλείου
Προσφυγή στην πιθανότητα
Η προσφυγή στην πιθανότητα αποτελεί λογική πλάνη, που συχνά χρησιμοποιείται μαζί με άλλες πλάνες. Προεξοφλεί ότι επειδή κάτι θα μπορούσε να συμβαίνει, το ότι πρόκειται να συμβεί είναι αναπόφευκτο. Αυτό αποτελεί ατελή λογική, άσχετα με το πόσο μεγάλη είναι η εν λόγω πιθανότητα. Η πλάνη αυτή συχνά χρησιμοποιείται προς εκμετάλευση της παράνοιας.
Έχει την ακόλουθη μορφή:
Παραδείγματα:
Αν και κάποιοι δεν την θεωρούν καθ' αυτή πλάνη (γιατί σπανίως συναντάται μεμονωμένη), η προσφυγή στην πιθανότητα είναι τόσο κοινό μοτίβο σε πολλές επιχειρηματολογίες, ώστε κάποιοι να την θεωρούν καθ' αυτή πλάνη.
Η λογική πίσω από αυτήν την πλάνη είναι ότι, εφόσον οι πιθανότητες ενός ενδεχομένου είναι υψηλές, τότε ΠΡΕΠΕΙ να το θεωρούμε σίγουρο, όπως στο παράδειγμα υπ' αρ. 1. Η πλάνη αυτή απαντά στο ανέκδοτο με την ομπρέλα: εάν ποτέ ξεχάσεις την ομπρέλα σου, τότε θα βρέξει.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Λογική πλάνη
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λίχτενσταϊν
Το Ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα του Λίχτενσταϊν δεν διεξάγεται, καθώς οι ποδοσφαιρικές ομάδες της χώρας είναι πολύ λίγες και η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του Λίχτενσταϊν θεωρεί ότι ένα τέτοιο πρωτάθλημα δεν θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Έτσι, οι ομάδες του Λίχτενσταϊν αγωνίζονται σε μικρές κατηγορίες του Ελβετικού πρωταθλήματος. Τη σεζόν 2008-2009, μία ομάδα, η Βαντούζ, αγωνίστηκε στην πρώτη κατηγορία της Ελβετίας, αλλά υποβιβάστηκε, τερματίζοντας στην τελευταία θέση (10η). Ωστόσο διεξάγεται κανονικά κάθε χρόνο το Κύπελλο Λιχτενστάιν. Αναγνωρίστηκε επίσημα από την UEFA και τη FIFA το 1974.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα
Ναύπακτος
thumb|270px|Πανοραμική άποψη του κέντρου της Ναυπάκτου απ' το φρούριο. εναλλ.=κάστρο Ναυπάκτου|μικρογραφία|Θέα από κάστρο Ναυπάκτου Η Ναύπακτος είναι παραθαλάσσια πόλη της Αιτωλοακαρνανίας στον Κορινθιακό κόλπο. Είναι χτισμένη ανάμεσα στο Αντίρριο και στις εκβολές του ποταμού Μόρνου, στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού και έχει πληθυσμό 13.415 κατοίκους (2011). Αποτελεί μία από τις αρχαιότερες ελληνικές πόλεις που γνώρισε περιόδους μεγάλης ακμής και συνδέθηκε με σημαντικά ιστορικά γεγονότα. Αυτό επιβεβαιώνεται από την άρτια οχύρωσή της, η οποία ξεκινά από το λιμάνι, συνεχίζεται με τρία αλλεπάλληλα τείχη και καταλήγει στο κάστρο. Έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός.
Αρχαία χρόνια
Το 454 π.Χ. οι Αθηναίοι αφαίρεσαν τη Ναύπακτο από την κυριαρχία των Λοκρών. Στην πόλη εγκαταστάθηκαν οικογένειες Μεσσηνίων, που είχαν εκδιωχθεί από τους Σπαρτιάτες. Κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο η Αθήνα έστειλε τον Φορμίωνα μαζί με πλοία, ενώ η Σπάρτη τον ναύαρχο Κνήμο, που τελικά ηττήθηκε στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου το 429 π.Χ.
Το 426 π.Χ., με προτροπή των Μεσσηνίων της πόλης, εξεστράτευσε κατά των Αιτωλών ο Αθηναίος στρατηγός Δημοσθένης. Οι Αιτωλοί τον αντιμετώπισαν στο Αιγίτιο και τον ανάγκασαν να υποχωρήσει. Ο Σπαρτιάτης στρατηγός Ευρύλοχος, με τη βοήθεια των Εσπερίων Λοκρών, με επικεφαλής την Άμφισσα, προέλασε στη Ναύπακτο. Το 369 π.Χ. μετά την ήττα των Αθηναίων στη μάχη στους Αιγός Ποταμούς (405 π.Χ.), οι Μεσσήνιοι εγκαταλείπουν την πόλη και αναχωρούν για τη Σικελία. Η Ναύπακτος περνά ξανά στον έλεγχο των Λοκρών. Οι Αχαιοί κυριεύουν την πόλη, αλλά τελικά τους διώχνει ο Θηβαίος στρατηγός Επαμεινώνδας, το 361 π.Χ.
Το 350 π.Χ. ο Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας παραχωρεί την πόλη στους Αιτωλούς. Από το 338 π.Χ. η πόλη γίνεται κέντρο της Αιτωλικής Συμπολιτείας και στην πόλη συνέρχονταν τα συμβούλια της Συμπολιτείας. Η δε Ναυπακτία ονομάσθηκε Αιτωλία Επίκτητος. Μετά και τους πολέμους με τους Αχαιούς και την καταστροφή της πόλης του Θέρμου, η Ναύπακτος γίνεται κατ' ουσία πρωτεύουσα της Αιτωλίας. Το 191 π.Χ. οι Ρωμαίοι, αφού πολιόρκησαν την πόλη, έλυσαν την πολιορκία υπογράφοντας ανακωχή με τους Αιτωλούς.
Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας των Ρωμαίων γνώρισε ακμή λόγω της σημαντικής της θέσης ακριβώς απέναντι από την Πελοπόννησο.
Αποικία της Ναυπάκτου ήταν η νήσος Κέα, που έλαβε το όνομά της από έναν ήρωα της πόλης. Από τη Ναύπακτο, καταγόταν ο ποιητής Καρκίνος, που όπως υποστήριζε ο Χάρων έγραψε το ποίημα Ναυπάκτια έπη, κάτι που όμως ο Παυσανίας αμφισβητούσε, καθώς και οι Ναυπάκτιοι καλλιτέχνες Μέναιχμος και Σοίδας. Στην πόλη υπήρχαν πολλοί ναοί, όπως του Ποσειδώνα, της Αρτέμιδος, της Αφροδίτης και του Ασκληπιού.
Βυζάντιο και Μεσαιωνικά χρόνια
Υπήρξε σημαντική πόλη του Βυζαντίου, καθώς αποτελούσε λιμάνι των ταξιδιωτών προς την Ιταλία και την Κωνσταντινούπολη. Υπαγόταν στην επαρχία Ελλάδος ή Αχαΐας. Το φρούριό της επισκευάστηκε ριζικά τα χρόνια του Ιουστινιανού, αλλά το 553, η πόλη καταστράφηκε από σεισμό. Επίσης, καταστροφές υπέστη από επιδρομές διάφορων λαών, όπως των Σλάβων (6ος - 10ος αιώνας). Την εποχή του Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου έγινε πρωτεύουσα του Πέμπτου Θέματος της Ευρώπης (Ελλάς) ενώ τον 10ο αιώνα συνενώθηκε με το Όγδοο Θέμα της Νικοπόλεως και έγινε έδρα του νέου.
Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους, η πόλη έγινε μέρος του Δεσποτάτου της Ηπείρου για περίπου έναν αιώνα (1204-1294). Το 1294, ο Δεσπότης της Ηπείρου, Νικηφόρος Α' Κομνηνός Δούκας, πάντρεψε την κόρη του, Θαμάρ, και έδωσε την πόλη προίκα στον γαμπρό του Φίλιππο, πρίγκιπα του Τάραντα. Αυτός οχύρωσε την πόλη και έκοψε νομίσματα. Αργότερα όμως η πόλη ήρθε στην επικράτεια του Δουκάτου των Νέων Πατρών και αργότερα πέρασε στην κυριαρχία του Αλβανού Μπούα Σπάτα. Την περίοδο εκείνη η πόλη ονομαζόταν από τους Έλληνες Έπακτος ή Έπαχτος, από τους Φράγκους Νεοπάντ-Νεπάντ-Λεπάντ ή Λεπάντο. Πέρασε ένα διάστημα Ενετοκρατίας από το 1407 μέχρι πριν πέσει στα χέρια των Τούρκων το 1499. Τότε έλαβε και τη σημερινή του μορφή το κάστρο της πόλης. Το 1458 ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής πολιόρκησε ανεπιτυχώς την πόλη, που παρέμεινε στα χέρια των Βενετών. Τελικά το 1499 ο Βαγιαζήτ ο Β΄, με τον τουρκικό στόλο, ανάγκασε τους Βενετούς να του παραδώσουν την πόλη.
Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου
thumb|270px|Η Ναυμαχία του Λεπάντο, 19ος αιώνας, Εθνικό Ναυτικό Μουσείο του Γκρίνουϊτς, [[Λονδίνο.]]
Στις 7 Οκτωβρίου 1571 έλαβε χώρα η Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Πρόκειται για τη ναυμαχία που έλαβε χώρα στο στόμιο του Πατραϊκού κόλπου (κόλπος του Λεπάντο), δίπλα στις Εχινάδες νήσους (τότε Κουρτζολάροι). Αποτέλεσε δε την πιο εντυπωσιακή φάση του πολέμου για την κατάκτηση της Κύπρου (1570-71). Προκάλεσε μεγάλη εντύπωση στους σύγχρονους, αλλά δεν επέφερε θετικά αποτελέσματα για τους νικητές. Η μεγάλη νίκη των χριστιανών εναντίον των Τούρκων απετέλεσε ορόσημο για την ιστορία της Ευρώπης, σε συνδυασμό με τον εορτασμό της Παναγίας της Ναυπακτιωτίσσης.
Το 1687 (24 Ιουλίου), η Ναύπακτος καταλήφθηκε ξανά από τους Ενετούς, για 12 χρόνια. Τελικά, με τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς περιήλθε στους Τούρκους, όπως και η υπόλοιπη Στερεά Ελλάδα.
Η ναυμαχία αυτή υπήρξε ιστορικό γεγονός γιατί σε αυτήν αναχαιτίσθηκε η απειλητική για την Ευρώπη τουρκική ναυτική δύναμη. Η μεγάλη ναυτική σύγκρουση διεξήχθη ανάμεσα στον οθωμανικό στόλο και στις ενωμένες ναυτικές δυνάμεις της Ιεράς Συμμαχίας (Sacra Lega) που συγκροτήθηκε από τους Ισπανούς, τον Πάπα, τη Βενετία και μερικά ιταλικά κρατίδια, στις 7 Οκτωβρίου 1571. Οι ξένοι ιστορικοί χρησιμοποιούν την ονομασία Ναυμαχία του Λεπάντο (Naval Battle of Lepanto) από τη μεσαιωνική ονομασία της πόλης.
Νεότερα χρόνια
Το 1821 οι κάτοικοι της περιοχής πήραν μέρος στην Επανάσταση του 1821. Οι επιχειρήσεις στην πόλη άρχισαν τον Μάιο. Η αντίσταση των Τούρκων ήταν επιτυχημένη και κράτησε αρκετά χρόνια. Στις 18 Απριλίου 1829, απελευθερώθηκε οριστικά από τους Τούρκους, όταν ο Ανδρέας Μιαούλης απέκλεισε το λιμάνι της πόλης και ανάγκασε τους Τούρκους να παραδώσουν το φρούριο. Φεύγοντας οι κατακτητές, άφησαν πίσω τους ελάχιστες οικογένειες Ελλήνων οι οποίες, μάλιστα, ήρθαν σε αντιπαράθεση με τις Σουλιώτικες οικογένειες (Μποτσαραίοι, Τζαβελαίοι κλπ), στις οποίες το νεοσύστατο ελληνικό κράτος είχε παραχωρήσει τα τουρκικά αρχοντικά, ως αντιστάθμισμα για την προσφορά τους στον Αγώνα. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή εγκαταστάθηκαν στη Ναύπακτο 286 πρόσφυγες.
Σύγχρονα χρόνια
Την πρώτη εβδομάδα του Οκτώβρη, ο Δήμος Ναυπακτίας διοργανώνει εκδηλώσεις και αναπαράσταση της Ναυμαχίας στο μικρό ενετικό λιμάνι, προς ανάμνησιν του σημαντικού αυτού ιστορικού γεγονότος. Σ' αυτή συμμετέχουν αντιπροσωπείες και Διπλωματικές Αποστολές από τις χώρες που έλαβαν τότε μέρος στη ναυμαχία. Το αποκορύφωμα των εκδηλώσεων είναι η αναπαράσταση της Ναυμαχίας που λαμβάνει χώρα το πρώτο Σάββατο του Οκτωβρίου.
Στη δυτική πλευρά του ενετικού λιμένος Ναυπάκτου, βρίσκεται το Πολιτιστικό Πάρκο Θερβάντες, όπου είναι αναρτημένες αναμνηστικές μαρμάρινες επιγραφές αφιερώματα των Πρεσβειών των εμπλεκομένων στη Ναυμαχία κρατών. Εκεί υψώνεται και το άγαλμα του Μιγκέλ ντε Θερβάντες.
Προσωπικότητες
Από την πόλη κατάγονται διάφορες σημαντικές προσωπικότητες, όπως ο ιστοριοδίφης Γιάννης Βλαχογιάννης, ο ακαδημαϊκός λογοτέχνης και πολιτικός Γεώργιος Αθανασιάδης - Νόβας, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελλάδας, και ο αδελφός του Θεμιστοκλής, ο συγγραφέας Σπύρος Μελάς, ο λογοτέχνης Χάρης Σταματίου, ο ζωγράφος και συγγραφέας Αλέκος Φασιανός, ο στρατηγός Φίλιππος Λουκόπουλος, ο Αγέλαος, ο Σταμάτης Σταματίου («Σταμ. Σταμ.»), ο συνθέτης και τραγουδιστής Δημήτρης Κοργιαλάς και άλλοι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ψηφιακό αρχείο ΕΡΤ
Κατηγορία:Νομός Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμοι του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπακτίας Κατηγορία:Δήμος Ναυπάκτου Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Οχυρωμένες πόλεις
Ιστιοπλοΐα
Η ιστιοπλοΐα είναι η τέχνη του αρμενίσματος στο νερό (σε θάλασσα ή σε λίμνη) χρησιμοποιώντας ως αποκλειστική ή κύρια πηγή ενέργειας τον άνεμο. Το όνομά της είναι σύνθετο από το ιστίο + πλους, δηλαδή πλεύση με το πανί που τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούσαν τα σκάφη για να ταξιδεύουν. Τα πανιά δένονταν στα κατάρτια (ιστούς), και με τη βοήθεια του αέρα τα σκάφη που ονομάζονταν ιστιοφόρα αρμένιζαν στις θάλασσες όλου του κόσμου. Και σήμερα ακόμη υπάρχουν πολλά τέτοια σκάφη, που όμως διατηρούν τις μηχανές ως βοηθητικές, σε περίπτωση που επικρατεί άπνοια, δηλαδή δεν φυσάει αέρας.
Γενικά
Στη σημερινή εποχή, όταν γίνεται λόγος για ιστιοπλοΐα, γίνεται για το άθλημα που είναι συναρπαστικό και ένα από τα ωραιότερα που υπάρχουν, γιατί συνδυάζει τη γοητεία της θάλασσας με τις ικανότητες των αθλητών, που πρέπει να είναι πολύ καλά γυμνασμένοι, ειδικά στα πόδια και τη μέση.
Η εξάπλωση του αθλήματος της ιστιοπλοΐας στις τελευταίες δεκαετίες είναι τρομακτική, γι' αυτό και οι ειδικοί έχουν φτιάξει πολλές κατηγορίες σκαφών. Σκαφών μεγάλων που είναι για αγώνες ανοικτής θάλασσας και σκαφών που είναι για αγώνες τριγώνου. Τα σκάφη ανοικτής θάλασσας είναι τριών κατηγοριών, που δεν έχουν «στάνταρ» (σταθερά) χαρακτηριστικά, αφού το κάθε εργοστάσιο έχει τη δική του ναυπηγική τεχνική ("πατέντα"). Αντίθετα, τα λεγόμενα σκάφη τριγώνου έχουν τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά και με αυτά ασχολούνται περισσότεροι αθλητές, αφού είναι για ένα, δύο ή τρεις το πολύ αθλητές. Στα σκάφη ανοικτής θάλασσας επιβαίνουν πολλοί αθλητές, για παράδειγμα μπορεί να συμμετέχουν 9 ή ακόμη και 15.
Φινν (Finn)
Μήκος 4,5 μ., πλάτος 1,3 μ., ένα πανί επιφάνειας 10μ2. Είναι για έναν αθλητή και αυτό το σκάφος είναι ολυμπιακή κλάση από το 1952. Πανελληνιονίκης 1991 και 1992 ήταν ο Αρμάντο Ορτολάνο του ΝΟ Καλαμακίου. Καλύτερη ελληνική επίδοση ήταν το αργυρό μετάλλιο του Ηλία Χατζηπαυλή στο Κίελο της Γερμανίας στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1972.
Λέχνερ (Lechner) Α390
Μήκος 3,9 μ., πλάτος 0,6 μ., ένα πανί επιφάνειας 7,3 μ2. Είναι για έναν αθλητή και είναι ολυμπιακή κλάση από το 1988. Πανελληνιονίκης για το 1991 και 1992 ήταν ο Νίκος Κακλαμανάκης του ΝΟ Βουλιαγμένης. Καλύτερη ελληνική επίδοση έχει ο ίδιος αθλητής με την ένατη θέση στους Ολυμπιακούς αγώνες της Βαρκελώνης. Στους Ολυμπιακούς αγώνες της Ατλάντα ο Κακλαμανάκης κέρδισε το χρυσό μετάλλιο και στου Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το ασημένιο. Το Lechner αντικαταστάθηκε με το σκάφος RS:X της Neil Pryde με το οποίο θα διαγωνίζονται οι αθλητές από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου Official Website - Beijing 2008
Γιούρο
Μήκος 3,4 μ., πλάτος 1,4 μ. μ' ένα πανί και επιφάνεια 7,1 μ2. Είναι για έναν αθλητή και έχει γίνει ολυμπιακή κλάση από το 1989. Πανελληνιονίκης για το 1992 ήταν η Νικολέτα Δεληγιάννη του ΟΦΘ Θεσσαλονίκης.
Σταρ
Είναι με 2 άτομα και είναι ολυμπιακή κατηγορία από το 1932. Πανελληνιονίκης για το 1992 ήταν ο Ζακ Κιοσέογλου με πλήρωμα το Δημήτρη Μπούκη. Καλύτερη ελληνική επίδοση είναι των Χατζηπαυλή, Πελεκανάκη με την έκτη θέση στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λος Άντζελες το 1984.
470
Μήκος 4,7 μ., πλάτος 1,7 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 12,7 μ2. Είναι για δύο άτομα και έχει γίνει ολυμπιακή κατηγορία από το 1976. Πανελληνιονίκες για το 1991 και το 1992 ήταν οι Πασχαλίδης- Ζαμπέτογλου του ΝΑΟΚΘ. Από το 1996 ως το 2003 πρωταθλητές Ελλάδας αναδείχθηκαν συνεχόμενα οι Ανδρέας Κοσματόπουλος και Κώστας Τριγκώνης του ΝΟΘ. Το 1995 οι Κοσματόπουλος Τριγκώνης αναδείχθηκαν παγκόσμοι πρωταθλητές στην κατηγορία ανδρών και ήταν 2οι το 2002. Από το 2000 ως το 2003 οι Σοφία Μπεκατώρου και Αιμιλία Τσουλφά κατεκτησαν τον παγκόσμιο τίτλο στις γυναίκες κλείνωντας την ξέφρενη πορεία τους με το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας.
Σόλινγκ
Τύπος σταθερής καρένας, με μήκος 8,2 μ., πλάτος 1,9 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 21,6 μ2. Είναι σκάφος για τρία άτομα και έχει γίνει ολυμπιακή κατηγορία από το 1972. Καλύτερη επίδοση ήταν το χάλκινο του Τάσου Μπουντούρη με πλήρωμα τους Τάσο Γαβριήλη και Άρη Ραπανάκη στην Ολυμπιάδα της Μόσχας το 1980.
Φλάινγκ ντάτσμαν
Μήκος 6,05 μ., πλάτος 1,7 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 18,1 μ2. Είναι σκάφος για δύο άτομα και έχει γίνει ολυμπιακή κατηγορία από το 1960. Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια κανείς δεν ασχολείται μ' αυτό το σκάφος.
Τορνέιντο
Τύπος καταμαράν. Μήκος 6,09 μ., πλάτος 3,02 μ., δύο πανιά με επιφάνεια 20,4 μ2. Είναι για δύο άτομα και έχει γίνει ολυμπιακή κατηγορία από το 1976. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια προσπάθεια για να ασχοληθούν κάποιοι Έλληνες αθλητές.Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα έχει ένα από το πιο αξιόμαχα πληρώματα στον κόσμο αποτελούμενο από τους Ιορδάνη Πασχαλίδη και Κώστα Τριγκώνη.αθλητές του Ν.Ο.Θεσσαλονίκης
Laser Radial
Μήκος 4,2 μ., πλάτος 1,4 μ., ένα πανί με επιφάνεια 5,7 μ2. Είναι για έναν αθλητή. Πανελληνιονίκης 1992 στα αγόρια ήταν ο Αντώνης Λογοθέτης του ΑΝΟΓ και στα κορίτσια η Μαρία Μυλωνά του ΝΟΠΦ. Καλύτερη επιτυχία το χρυσό μετάλλιο της Μαρίας Βλάχου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1991 στο Πόρτο Καρράς. Εκείνη τη χρονιά το πανελλήνιο πρωτάθλημα κατέκτησε η Ουρανία Φλαμπούρη του ΝΟΒΑ.
Όπτιμιστ
Μήκος 2,3 μ., πλάτος 1,13 μ., ένα πανί με επιφάνεια 3,5 μ2. Είναι για ένα νεαρό αθλητή. Πανελληνιονίκης 1991 ήταν ο Γιώργος Κουτουμάνος του ΑΝΟΓ και το 1992 η Κατερίνα Γιακουμίδου του ΑΝΟΓ. Καλύτερη επίδοση ήταν η τρίτη θέση του Παπαδημητρίου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα 2014
420
Μήκος 4,2 μ., πλάτος 1,9 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 10,2 μ2. Είναι σκάφος για δύο άτομα. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα το 1991 πήραν οι Ν. Ζαπονίδης - Θ. Παρούσης του ΙΟΘ και του ΝΟΑ. Καλύτερη επίδοση αυτή των Αθανασόπουλου - Τάσσιου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα 2016 στην κατηγορία U17.
Λάιτινγκ
Μήκος 5,2 μ., πλάτος 2,0 μ., τρία πανιά με επιφάνεια 16,4 μ2. Είναι για τρία άτομα. Μόνιμος πρωταθλητής Ελλάδας είναι ο Γιώργος Ανδρέαδης του ΝΟΕ, ο οποίος ήταν πέμπτος στο παγκόσμιο πρωτάθλημα του 1989.
5124
Τα περισσότερα αγωνιστικά σκάφη έχουν πανιά - ιστία που ονομάζονται μαΐστρα ( μεγίστη), φλόκος (το πλωριό πανί) και μπαλόνι (συμμετρικό/ασύμμετρο). Οι διαστάσεις, το υλικό κατασκευής, η επιφάνεια και οι αντοχές των ιστίων διαφέρουν από κλάση σε κλάση.
Η ιστιοπλοΐα στην Ελλάδα έχει εξαπλωθεί λόγω των μοναδικών γεωγραφικών και μετεωρολογικών πλεονεκτημάτων της, γι' αυτό και η Ελλάδα κατέχει μια από τις πρώτες θέσεις στην Ευρώπη. Κάθε χρόνο η Ελληνική Ομοσπονδία διοργανώνει πολλούς μεγάλους διεθνείς αγώνες, στους οποίους οι αθλητές μας πάνε αρκετά καλά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Φούσι
Το Φούσι (σαμόα: Fusi) είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Τουαμασάγκα στα νησιά Σαμόα.
Γεωγραφία
Το Φούσι βρίσκεται ανατολικά των Σαμόα, βόρεια-κεντρικά του Ουπόλου και βόρεια της Τουαμασάγκα.
Δημογραφία
Το Φούσι έχει 764 κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις των Σαμόα Κατηγορία:Τουαμασάγκα
Λουίζα Εμμανουέλα ντε Σατιγιόν, πριγκίπισσα του Τάραντα
Η Λουίζα-Εμμανουέλα ντε Σατιγιόν, γαλλ.: Louise-Emmanuelle de Châtillon, που με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα τού Τάραντα (Princesse de Tarente) (1763 - 1814) ήταν Γαλλίδα ευγενής, απομνημονευματογράφος και αξιωματούχος της Αυλής. Υπηρέτησε ως κυρία των τιμών (Dame du Palais) στη βασίλισσα Μαρία-Αντουανέττα της Γαλλίας από το 1782 έως το 1792. Δημοσιεύτηκαν τα απομνημονεύματά της για τη ζωή της κατά τη Γαλλική Επανάσταση.
Βιογραφία
Το 1781 παντρεύτηκε τον Κάρολο-Βρετανό-Μαρία ντε Λα Τρεμουάλ, πρίγκιπα τού Τάραντα και δούκα τού Λα Τρεμουάλ. Το ζευγάρι είχε μία κόρη, την Καρλόττα (26 Οκτωβρίου 1788 – 15 Φεβρουαρίου 1791).
Το 1786, διορίστηκε ως μία από τις 15 κυρίες των τιμών στην βασίλισσα Μαρία-Αντουανέτα.
Επανάσταση
Μετά το ξεκίνημα της Γαλλικής επανάστασης, ο σύζυγός της μετανάστευσε και εντάχθηκε στον στρατό των μεταναστών υπό τον πρίγκιπα τού Κοντέ. Η Λουίζα-Εμμανουέλα συνόδευσε τη βασιλική οικογένεια από τις Βερσαλλίες στο Παρίσι μετά την Πορεία των Γυναικών στις Βερσαλλίες τον Οκτώβριο του 1789 και συνέχισε να υπηρετεί τη βασίλισσα στο ανάκτορο τού Κεραμεικού (Tuileries).
Σύμφωνα με πληροφορίες ήταν ίσως η γυναίκα συνάδελφος, με την οποία η πριγκίπισσα ντε Λαμπάλ ήταν πιο φιλική και ήταν συχνή επισκέπτης τού σαλονιού της Λαμπάλ στο Pavillon de Flore, όπου η Λαμπάλ ήταν γνωστό ότι στρατολογούσε αριστοκρατικές πιστές επαφές, για τη βασιλική παράταξη.
Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης της 20ης Ιουνίου 1792, μαζί με την πριγκίπισσα ντε Λαμπάλ, τη μαντάμ ντε Τουρζέλ, τη δούκισσα ντε Μαγιέ, τη μαντάμ ντε Λα Ρος-Αιμόν, τη Μαρί-Ανζελίκ ντε Μακώ, τη Ρενέ-Σουζάν ντε Σουσί, την κυρία ντε Ζινεστού και μερικούς ευγενείς, ανήκε στους αυλικούς που περιέβαλλαν τη βασίλισσα και τα παιδιά της για αρκετές ώρες, όταν ο όχλος περνούσε από το δωμάτιο φωνάζοντας ύβρεις στη Μαρία-Αντουανέτα.
10 Αυγούστου
Κατά τη διάρκεια της 10ης Αυγούστου (Γαλλική Επανάσταση), αυτή και οι υπόλοιπες κυρίες των τιμών της βασίλισσας αφέθηκαν στον θάλαμο της βασίλισσας, αφού η βασιλική οικογένεια έφυγε από το ανάκτορο παρέα με την πριγκίπισσα τού Λαμπάλ και τη μαντάμ ντε Τουρζέλ μόνο. Σύμφωνα με τη μαντάμ ντε Καμπάν, η πριγκίπισσα ντε Ταράντ ήταν συντετριμμένη που έμεινε στο ανάκτορο, αλλά κατάφερε να αντέξει αρκετά, ώστε να ανοίξει τις πόρτες τού θαλάμου στον όχλο. Αυτό έπεισε τον όχλο ότι η βασιλική οικογένεια δεν ήταν εκεί, και ότι δεν χρειαζόταν να εισβάλλουν με τη βία, κάτι που μπορεί να έσωσε τη ζωή των γυναικών.
Όταν ο όχλος μπήκε στην αίθουσα, όπου ήταν μαζεμένες οι κυρίες των τιμών, η πριγκίπισσα ντε Ταράντ, σύμφωνα με την Πωλίν ντε Τουρζέλ, πλησίασε έναν από τους επαναστάτες και ζήτησε την προστασία του. Σύμφωνα με πληροφορίες, όταν οι αξεγερμένοι μπήκαν στο υπνοδωμάτιο της βασίλισσας, η κυρία των τιμών της πριγκίπισσας ντε Λαμπάλ, κόμισσα ντε Ζινεστού, έγινε υστερική, έπεσε στα γόνατά της και ικέτευσε για έλεος. Τότε η πριγκίπισσα ντε Ταράντ, η ίδια σαστισμένη, στράφηκε προς τη νεαρή Μασσαλιώτιδα που οδήγησε τους ταραχοποιούς και είπε: «Αυτή η καημένη κυρία είναι, όπως βλέπετε, υστερική: θα την αφήσετε ευγενικά σε ένα ασφαλές μέρος; Και αυτό το νεαρό κορίτσι επίσης», δηλώνοντας την Πωλίν ντε Τουρζέλ, «Εμπιστεύομαι την τιμή σας, σκοτώστε με αν θέλετε, αλλά φερθείτε της με σεβασμό», και εκείνος απάντησε: «Δεν πολεμάμε εναντίον γυναίκών, πηγαίνετε όλες, αν το θέλετε». Σύμφωνα με την Πωλίν τνς Τουρζέλ, στη συνέχεια συνόδευσε αυτήν και την πριγκίπισσα ντε Ταράντ έξω. Ακολουθώντας αυτό το παράδειγμα, οι υπόλοιπες κυρίες των τιμών αναχώρησαν από το ανάκτορο με τον ίδιο περίπου τρόπο, και πέρασαν όλες με ασφάλεια.
Η ντε Ταράντ και η Πωλίν ντε Τουρζέλ συνοδεύτηκαν από το ανάκτορο από έναν επαναστάτη, ο οποίος τις άφησε στον δρόμο, όπου τους ανακάλυψε ένας όχλος, που τις έφερε στη φυλακή. Ο διευθυντής της φυλακής τους επέτρεψε να φύγουν και η ντε Ταράντ πήγε την Πωλίν ντε Τουρζέλ στη γιαγιά της, από την οποία αργότερα θα μπορούσε να ενωθεί με τη μητέρα της.
Οι σφαγές του Σεπτεμβρίου
Αθωώθηκε από όλες τις κατηγορίες από το λαϊκό δικαστήριο και συνόδευσε στο σπίτι της στη μητέρα της στο Οτέλ ντε Σατιγιόν.
Μετέπειτα ζωή
Κατά τη διάρκεια της περιόδου τού Τρόμου το 1793, η ντε Ταράντε μετανάστευσε στην Αγγλία και ζούσε με μία σύνταξη, που της είχε δώσει η αδελφή της Μαρίας-Αντουανέτας, Μαρία Καρολίνα της Αυστρίας. Το 1795 υπέβαλε ανεπιτυχώς αίτηση για μία θέση ως κυρία των τιμών στη Μαρία-Θηρεσία της Γαλλίας, σύζυγο τού διαδόχου.
Έφυγε από την Αγγλία συντροφιά με τον κουνιάδο της Μαρία-Φραγκίσκο-Εμμανουήλ ντε Κρυσόλ για την Αυλή της Ρωσίας γύρω στον Μάρτιο τού 1797, όπου ήταν κυρία των τιμών της τσαρίνας Mαρίας-Φεοντόροβνας.
Επέστρεψε στη Γαλλία το 1801 και παρέμεινε για τρία χρόνια, αλλά δεν ήθελε να ζήσει εκεί λόγω των τραυματικών αναμνήσεων της επανάστασης, έτσι προτίμησε να επιστρέψει και να περάσει το υπόλοιπο της ζωής της στη Ρωσία, όπου ήταν κεντρική μορφή στους κύκλους των Γάλλων μεταναστών γύρω από την κόμισσα Βαρβάρα Γκολοβίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Τάραντα Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν Κατηγορία:Γάλλοι απομνημονευματογράφοι
Άρθουρ Ράικς
Ο Άρθουρ Ράικς (Arthur Edward Harington Raikes, 5 Φεβρουαρίου 1867 – 3 Μαρτίου 1915) ήταν Βρετανός αξιωματικός του στρατού.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1867 και ήταν γιος του Charles Hall Raikes and Charlotte d'Ende Arbuthnot. Υπηρέτησε ως υπολοχαγός στο Σύνταγμα Wiltshire πριν μεταβεί στη Ζανζιβάρη ότι διορίστηκε ταξίαρχος στον στρατό του Σουλτάνου. Το 1896 αναμίχθηκε στον Αγγλο-Ζανζιβαρινό Πόλεμο, ο οποίος είχε αιτία την άνοδο στον θρόνο ενός σουλτάνου που δεν είχε βρετανική έγκριση, ηγούμενος φιλοβρετανικών στρατεύματων 900 ασκάρι κατά την διάρκεια του βομβαρδισμού του παλατιού του Σουλτάνου.
Ο Ράικς υπηρέτησε ως Βεζύρης της Ζανζιβάρης από το 1906 ως το 1908 και ήταν κάτι σαν πρωθυπουργός της χώρας. Παντρεύτηκε την Geraldine Arbuthnot στις 16 Δεκεμβρίου 1899 με την οποία απέκτησε ένα γιο. Πέθανε στις 3 Μαρτίου 1915 στο Λονδίνο.
Πηγές
Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Πολιτικοί της Ζανζιβάρης
Μαλιάγκα
Η Μαλιάγκα ήταν ένα από τα οχυρά της οχυρωμένης τοποθεσίας παράλληλα των ελληνοβουλγαρικών συνόρων που είναι γνωστή με το όνομα Γραμμή Μεταξά. Βρισκόταν στα βόρεια αντειρείσματα του ομώνυμου υψώματος, βόρεια της κωμόπολης του Περιθωρίου.
Περιγραφή
Οι οχυρώσεις του αποτελούνταν από τρία συγκροτήματα και ενός μεμονωμένου πολυβολείου στο ύψωμα 940 μεταξύ του οχυρού και του οχυρού Περιθώρι. Οι υπόγειες στοές έφταναν τα 1227 μέτρα. Τα επιφανειακά του έργα ήταν, 12 απλά και 13 διπλά πολυβολεία, 1 σύνθετο πολυβολείο-παρατηρητήριο, 1 σύνθετο πολυβολείο-οπτικό, 1 αντιαρματικό πυροβολείο, 2 ολμοβολεία, 7 παρατηρητήρια, 1 πυροβολείο, 5 απλές εξόδους, 1 έξοδο με παρατηρητήριο και 2 εξόδους με πολυβόλα. Ο οπλισμός του αποτελείτο από 2 πυροβόλα, 2 όλμους των 81mm, 42 πολυβόλα, 8 οπλοπολυβόλα, 26 βομβιδοβόλα και επανδρώνονταν από 19 αξιωματικούς και 587 υπαξιωματικούς και οπλίτες.
Ιστορία
Διοικητής του κατά την περίοδο της γερμανικής επίθεσης διατέλεσε ο Λοχαγός Θεοδωρόπουλος Ευστάθιος. Η επίθεση των Γερμανών στο οχυρό ξεκίνησε στις 6 Απριλίου του 1941 στις 05:00 τα χαράματα. Πριν από μερικές ημέρες, 200 με 250 άντρες είχαν σταλεί στο αλβανικό μέτωπο όπου σημειωνόταν η ισχυρή ιταλική επίθεση του Μαρτίου του 1941. Στρατεύματα του 125ου συντάγματος του γερμανικού στρατού πολεμούσαν επί πέντε ημέρες για την κατάκτηση του οχυρού, ανεπιτυχώς. Το οχυρό δεν έπεσε ποτέ. Το βράδυ της πέμπτης ημέρας οι Έλληνες έφυγαν από το οχυρό χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τους εχθρούς, καθώς έτσι διατάχθηκαν από τη Διοίκηση του Ελληνικού Στρατού. Στο κατάμαυρο από τις εκρήξεις και τα φλογοβόλα οχυρό, ένας Έλληνας στρατιώτης έγραψε με ασβέστη στον τοίχο Μολών λαβέ. Την 4η ημέρα, [όπως μαρτυρά ο 97χρονος πλέον Στρατηγός (ΕΑ) Θεοδωρόπουλος Ευστάθιος στην τελευταία του συνέντευξη], γερμανικό απόσπασμα πλησίασε κρατώντας λευκή σημαία. Ο Διοικητής του οχυρού διέταξε παύση των πυρών και πλησίασε με 2-3 άλλους άντρες ένας εκ των οποίων μιλούσε γερμανικά. Όταν ρώτησε τι ήθελαν, οι Γερμανοί αγγελιοφόροι ζήτησαν την παράδοση του οχυρού. Ο Έλληνας Διοικητής απάντησε ότι δέχεται διαταγές μόνο από Έλληνες και δεν έχει δεχθεί κάποια τέτοια εντολή και τους προειδοποίησε να απομακρυνθούν γιατί η μάχη θα συνεχιζόταν.
Κατηγορία:Ελληνικά Οχυρά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Νομός Δράμας
Cartoon Network
Το Cartoon Network (συχνά συντομογραφείται με το ακρωνύμιο CN) είναι ένα αμερικανικό καλωδιακό τηλεοπτικό κανάλι που ανήκει στην ομότιτλη The Cartoon Network, Inc., που αποτελεί τμήμα της μονάδας παιδικών, νεανικών και κλασικών προγραμμάτων της Warner Bros., θυγατρική της Warner Bros. Discovery.
Ιδρύθηκε από τον Ted Turner (ο οποίος διόρισε την Betty Cohen ως την πρώτη πρόεδρο του δικτύου), το κανάλι ξεκίνησε την 1η Οκτωβρίου 1992 και μεταδίδει κυρίως σειρές animation και συνήθως παιδικά προγράμματα, που κυμαίνονται από δράση έως κωμωδία κινουμένων σχεδίων.
Αυτή τη στιγμή εκπέμπει πρόγραμμα από τις 11 το πρωί έως τις 8 το βράδυ τις καθημερινές, 6 π.μ. έως 8 μ.μ. τα Σάββατα και από τις 6 π.μ. έως τις 9 μ.μ. τις Κυριακές.
Το Cartoon Network στοχεύει κυρίως παιδιά 6-14, ενώ το ένθετο του Cartoonito νωρίς το πρωί απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής ηλικίας και νηπιαγωγείου 2-6 ετών και το Adult Swim στοχεύει εφήβους και ενήλικες 18-34 (οι τελευταίοι αντιμετωπίζονται ως ξεχωριστή οντότητα για προωθητικούς σκοπούς και ως ξεχωριστό κανάλι από τη Nielsen για την τηλεθέαση).
Από τον Μάρτιο του 2021, το Cartoon Network είναι διαθέσιμο σε περίπου 94 εκατομμύρια νοικοκυριά που διαθέτουν συνδρομητική τηλεόραση στις Ηνωμένες Πολιτείες.
1986–1992: Ανάπτυξη
Στις 9 Αυγούστου 1986, το Turner Broadcasting System του Ted Turner απέκτησε την Metro-Goldwyn-Mayer/United Artists από τον Kirk Kerkorian. Λόγω ανησυχιών για το φορτίο χρέους των εταιρειών του, στις 18 Οκτωβρίου 1986, ο Turner αναγκάστηκε να πουλήσει την MGM πίσω στην Kerkorian μετά από περίπου 75 ημέρες που κράτησε σε διάρκεια το νέο τότε προσωρινό ιδιοκτησιακό καθεστώς. Ωστόσο, ο Turner κράτησε μεγάλο μέρος της κινηματογραφικής και τηλεοπτικής ταινιοθήκης της MGM που φτιάχτηκε πριν από τον Μάιο του 1986 (καθώς και μέρος από την ταινιοθήκη της United Artists) και δημιούργησε την Turner Entertainment Co.