cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σταντ ντε Ζενέβ
Το Σταντ ντε Ζενέβ, επίσης γνωστό και ως Σταντ ντε Σερβέτ, είναι ποδοσφαιρικό γήπεδο το οποίο βρίσκεται στην περιοχή της μείζονος Γενεύης, εντός της Ελβετίας (βρίσκεται στο Λανσί, το οποίο βρίσκεται στα νότια τη πόλης). Έχει χωρητικότητα της τάξεως των 30.084 θέσεων.
Γενικά
Το στάδιο ολοκληρώθηκε το 2003 από την Zschokke Construction S.A. μετά από σχεδόν τρία χρόνια κατασκευής. Κανονικά αποτελεί έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας της πόλης, Σερβέτ. Το γήπεδο υποδέχτηκε Διεθνή Φιλικά ανάμεσα στην Αργεντινή και την Αγγλία στις 12 Νοεμβρίου του 2005, το οποίο κέρδισε η Αγγλία με 3-2 και ανάμεσα στη Νέα Ζηλανδία και τη Βραζιλία στις 4 Ιουνίου 2006, το οποίο η Βραζιλία κέρδισε 4-0. Το γήπεδο υποδέχτηκε τρία ματς της φάσης των ομίλων του Group A στη διάρκεια του UEFA Euro 2008.
Ένα μνημειώδες ματς ανάμεσα στην Τουρκία και την Τσεχία παίχτηκε σε αυτό το γήπεδο. Το στάδιο χρησιμοποιήθηκε επίσης για ράγκμπι, με ένα ματς του Heineken Cup του 2006-07 ανάμεσα στην CS Bourgoin-Jallieu και την Munster Rugby έχοντας μεταφερθεί από το Stade Pierre Rajon, την έδρα της Bourgoin.
Εξωτερικός σύνδεσμος
Κατηγορία:Γενεύη Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελβετία Κατηγορία:Σερβέτ Γενεύης
Χάινριχ Σόμπουργκ
Ο Χάινριχ Σόμπουργκ (γερμανικά: Heinrich Georg Schomburgk), (30 Ιουνίου 1885 – 29 Μαρτίου 1965), ήταν Γερμανός, πρώην ποδοσφαιριστής, πρωταθλητής και Ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης.
Ο Σόμπουργκ συμμετείχε με τη Γερμανία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 στη Στοκχόλμη όπου αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο του απλού και στον δεύτερο γύρο του διπλού με συμπαίκτη τον Ότο Φρόιτζχαϊμ
Ήταν πρωταθλητής Γερμανίας το 1903 σε διασυλλογικό επίπεδο με την ομάδα της Λειψίας, μαζί έπαιζε και ο αδελφός του Βίχελμ Σόμπουργκ, στο μεικτό διπλό το 1922 με τη συζυγό του Toni Mettenheimer και το 1908 και το 1910 στο διπλό με συμπαίκτη τον Ότο φον Μίλερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γερμανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές
Ινιάτσιο Κασίς
Ο Ινιάτσιο Κασίς (Ignazio Cassis, γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1961) είναι Ελβετός γιατρός και πολιτικός που ήταν Πρόεδρος της Ελβετικής Συνομοσπονδίας το 2022 και είναι μέλος του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από το 2017.
Μέλος του FDP. Οι Φιλελεύθεροι, εξελέγη στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο στις 20 Σεπτεμβρίου 2017. Υπηρετεί από την 1η Νοεμβρίου 2017 ως επικεφαλής του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Εξωτερικών. Την 1η Ιανουαρίου 2021 ανέλαβε καθήκοντα Αντιπροέδρου της Ελβετίας υπό τον πρόεδρο Γκι Παρμελέν.
Πρώιμη καριέρα
Ο Κασίς σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης έως το 1987. Στη συνέχεια ειδικεύτηκε στην εσωτερική ιατρική και τη δημόσια υγεία και έλαβε το μεταπτυχιακό του στη δημόσια υγεία το 1996. Απέκτησε διδακτορικό τίτλο στην ιατρική (Dr. med., MD) από το Πανεπιστήμιο της Λωζάνης το 1998. Ήταν καντονικός γιατρός στο Τιτσίνο από το 1996 έως το 2008 και αντιπρόεδρος της Ελβετικής Ιατρικής Ομοσπονδίας Foederatio Medicorum Helveticorum (FMH) από το 2008 έως το 2012.
Διαμένοντας στο καντόνι του Ticino, ο Cassis υπηρέτησε στο Εθνικό Συμβούλιο από τις 4 Ιουνίου 2007 έως τις 30 Οκτωβρίου 2017 όπου συνεργάστηκε με το FDP. Οι Φιλελεύθεροι.
Ομοσπονδιακό Συμβούλιο
Όταν ο ομοσπονδιακός σύμβουλος Ντιντιέ Μπουρκχάλτερ ανακοίνωσε τη συνταξιοδότησή του το 2017, ο Κασίς ήταν ένας από τους τρεις υποψηφίους που το FDP επέλεξε να τον αντικαταστήσει, ενώ οι άλλοι δύο ήταν η Ιζαμπέλ Μορέ (εθνική σύμβουλος του Βω) και ο Πιερ Μοντέ (αξιωματούχος καντονίου από τη Γενεύη και πρώην δήμαρχος της Γενεύης). Ο Κασίς θεωρήθηκε επικρατέστερος να διαδεχθεί τον Μπουρκχάλτερ.
Στις εκλογές, που πραγματοποιήθηκαν στις 20 Σεπτεμβρίου 2017, η Ομοσπονδιακή Συνέλευση εξέλεξε τον Κασίς στο Ομοσπονδιακό Συμβούλιο στον δεύτερο γύρο, λαμβάνοντας 125 από 244 έγκυρες ψήφους, και έγινε ο 117ος Ομοσπονδιακός Σύμβουλος από το 1848. Υποστηρίχθηκε από τα κεντροδεξιά και δεξιά κόμματα στη συνέλευση. Ο Κασίς έγινε ο πρώτος ομοσπονδιακός σύμβουλος από το Τιτσίνο από το 1999. Ο ελβετικός Τύπος γενικά σχολίασε θετικά την εκλογή του Κασίς.
Ο Κασίς ανέλαβε τα καθήκοντά του την 1η Νοεμβρίου 2017 ως επικεφαλής του υπουργείου Εξωτερικών και διαδέχθηκε τον Ντιντιέ Μπουρκχάλτερ. Προκάλεσε κάποια διαμάχη λίγο μετά την εκλογή του, όταν τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι μίλησε και προσχώρησε στο ProTell, μια ομάδα υπεράσπισης για τα δικαιώματα των κατόχων πυροβόλων όπλων, εννέα ημέρες πριν από την εκλογή του, κάτι που θα μπορούσε να έκανε τη σχέση του με την ΕΕ δύσκολη ως υπουργός Εξωτερικών λόγω συζητήσεων για την κοινή πολιτική όπλων. Ο Κασίς τερμάτισε την ιδιότητά του στο ProTell και σε άλλους οργανισμούς για τα δικαιώματα οπλοφορίας λίγο αργότερα.
Προσωπική ζωή
Ο Κασίς γεννήθηκε από τη Μαριαρόζα και τον Τζίνο στο νοσοκομείο Μαλκαντονέζε του Καστελρότο, στο Τιτσίνο. Έχει τρεις αδελφές, δύο μεγαλύτερες και μία μικρότερη από τον ίδιο. Γεννημένος στη Σέσα του Τιτσίνο, είναι πολίτης της Μπιάσκα. Ο Κάσι μπήκε αργά στην πολιτική, στα σαράντα του. Στον ελβετικό στρατό, ήταν ιατρός τάγματος στο προσωπικό των ορεινών στρατιωτών του Τιτσίνο και αργότερα μέλος του προσωπικού του επικεφαλής ιατρού. Είναι παντρεμένος με την Πάολα και ζει στη Μοντανιόλα.
Κατά τη γέννησή του, ο Κασίς ήταν ιταλός υπήκοος. Το 1976 πολιτογραφήθηκε στην Ελβετία και έπρεπε να εγκαταλείψει το ιταλικό διαβατήριό του. Το 1991 έγινε διπλός πολίτης της Ελβετίας και της Ιταλίας. Κατά την υποψηφιότητά του για το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο το 2017, ο Κασίς παραιτήθηκε από την ιταλική του ιθαγένεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρόεδροι της Ελβετικής Συνομοσπονδίας
Alfa Romeo Racing Team
Η Alfa Romeo  είναι Ιταλική ομάδα της Φόρμουλα 1. Η έδρα της βρίσκεται στο Χινβίλ της Ελβετίας και είναι θυγατρική της Φερράρι η οποία της παρέχει και τους κινητήρες.
Ιστορία
Η ομάδα έχει αγωνιστεί ως κατασκευαστής και προμηθευτής κινητήρων σποραδικά μεταξύ 1950 και 1987, και αργότερα ως εμπορικός συνεργάτης από το 2015. Οι πρώτοι οδηγοί της ομάδας κέρδισαν τα δύο πρώτα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Οδηγών, με τον Τζουζέπε Φαρίνα το 1950 και Χουάν Μανουέλ Φάντζιο το 1951. Μετά από αυτές τις επιτυχίες, η Alfa Romeo αποχώρησε από τη Φόρμουλα 1.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, παρόλο που η εταιρεία δεν είχε επίσημη παρουσία στην κορυφαία κατηγορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού, ορισμένες ομάδες της Φόρμουλα 1 χρησιμοποίησαν ανεξάρτητα ανεπτυγμένους κινητήρες Alfa Romeo για την τροφοδοσία των αυτοκινήτων τους.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο μηχανικός της Alfa Carlo Chiti σχεδίασε έναν κινητήρα flat-12 για να αντικαταστήσει το T33 V8, το οποίο πέτυχε κάποια επιτυχία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Sportscar του 1975. Ο Μπέρνι Έκλεστοουν, τότε ιδιοκτήτης της ομάδας της Φόρμουλα 1 Brabham, έπεισε την Alfa Romeo να προμηθεύσει τους κινητήρες δωρεάν για τη σεζόν του 1976. Παρόλο που η πρώτη σεζόν της Brabham-Alfa Romeo ήταν σχετικά μέτρια, κατά τη διάρκεια των Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων του 1977 και του 1978, η ομάδα πέτυχε 14 τερματισμούς στο βάθρο, συμπεριλαμβανομένων δύο νικών για τον Νίκι Λάουντα.
Το αθλητικό τμήμα της εταιρείας, Autodelta, επέστρεψε ως ομάδα εργασίας το 1979. Αυτή η δεύτερη περίοδος ως κατασκευαστής ήταν λιγότερο επιτυχημένη από την πρώτη. Μεταξύ της επιστροφής της εταιρείας και της απόσυρσης του ως κατασκευαστής στο τέλος του 1985, οι οδηγοί της Alfa δεν κέρδισαν ποτέ έναν αγώνα και η ομάδα δεν τελείωσε ποτέ υψηλότερα από την έκτη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κατασκευαστών. Η ομάδα επίσης παρέδιδε κινητήρες στην ομάδα της Osella από το 1983 έως το 1987, αλλά σημείωσαν μόνο δύο πόντους στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Στις 13 Νοεμβρίου του 2017 η Ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Alfa Romeo ανακοίνωσε πως απ' το Πρωτάθλημα του 2018 θα ενταχθεί και πάλι στη Φόρμουλα 1 και αφού ο Πρόεδρος της αυτοκινητοβιομηχανίας συζήτησε με τον Αγωνιστικό Διευθυντή της Sauber Φρεντερίκ Βασέρ και τον ιδρυτή της ομάδας Πέτερ Ζάουμπερ αποφασίστηκε να πωληθεί το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών της ομάδας στη συγκεκριμένη αυτοκινητοβιομηχανία, κάτι το οποίο και έγινε. Στις 30 Νοεμβρίου του 2019 η Alfa Romeo αγόρασε και τις υπόλοιπες μετοχές της Sauber και ανακοινώθηκε πως απ' το 2020 η ομάδα θα ονομάζεται απλώς Alfa Romeo Racing.
2019
Για την σεζόν του 2019 η ομάδα υπέγραψε τον Φινλανδό Κίμι Ράικονεν και τον Ιταλό Αντόνιο Τζιοβινάτσι στο Γκραν Πρι Αυστραλίας 2019 έκανε το ντεμπούτο της. Η ομάδα τερμάτισε 8η με 57 πόντους, 43 για τον Ράικονεν και 14 για τον Τζιοβινάτσι.
2020
Για την σεζόν του 2020 η ομάδα κράτησε τους ίδιους οδηγούς και τερμάτισε 8η με μόνο 8 πόντους.
2021
Το 2021 θα είναι η τρίτη χρονιά της ομάδας μαζί και των οδηγών. Η ομάδα αναμένεται να κάνει το ντεμπούτο της για την σεζόν 2021 στο Γκραν Πρι του Μπαχρέιν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ομάδες Φόρμουλα 1
Γερουσία της Λουιζιάνα
Η Πολιτειακή Γερουσία της Λουιζιάνα (αγγλικά: Louisiana State Senate, γαλλικά: Sénat de Louisiane) είναι η άνω βουλή του πολιτειακού νομοθετικού σώματος της Λουιζιάνα. Όλοι οι Γερουσιαστές υπηρετούν τετραετείς θητείες και τους ανατίθενται πολλές επιτροπές για να εργασθούν σε αυτές.
Οι Ρεπουμπλικανοί ελέγχουν την Πολιτειακή Γερουσία μετά την νίκη στην Ειδική Εκλογή στην Περιφέρεια 26 από τον Τζόναθαν Γ. Πέρρυ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουιζιανα Γερουσια
Γεώργιος Χιωτάκης
Ο '''Γεώργιος Λ. Χιωτάκης''' του Λογοθέτη και της Βενετίας (Απέρι Καρπάθου, 23 Απριλίου 1922 - Ρόδος, 22 Σεπτεμβρίου 2014) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από τα Δωδεκάνησα. Διετέλεσε βουλευτής Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ από το 1981 ως το 1989.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Κάρπαθο (στο χωριό Απέρι) και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Είχε δίπλωμα από το Ιταλικό Διδασκαλείο της Ρόδου και εργάστηκε ως δάσκαλος σε σχολεία της Καρπάθου και ως δικηγόρος του Αρείου Πάγου στη Ρόδο ως τη συνταξιοδότησή του, το 1997.
Ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και ηγήθηκε αντιστασιακής ομάδας εναντίον των Ιταλών στο χωριό του. Ήταν αρχικά μέλος της Ένωσης Κέντρου, με την οποία ήταν υποψήφιος βουλευτής το 1963 και το 1964 χωρίς να εκλεγεί.
Το 1951 ίδρυσε την Ένωση για την Τουριστική Ανάπτυξη της Δωδεκανήσου.
Το 1959 και το 1964 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Ρόδου, ενώ το 1964 διετέλεσε για μικρό χρονικό διάστημα Δήμαρχος Ρόδου. Κατά τη χούντα του 1967 συνελήφθη και του απαγορεύτηκε η έξοδος από την Ελλάδα, καθώς ήταν φίλος του Μανδηλαρά.
Ήταν ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ Δωδεκανήσων και εξελέγη βουλευτής δύο φορές με το εν λόγω κόμμα, έχοντας κερδίσει τις εκλογές του 1981 και του 1985.
Συνεργάστηκε με διάφορες εφημερίδες και συνέγραψε 8 βιβλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Δήμαρχοι Ρόδου Κατηγορία:Βουλευτές Δωδεκανήσου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Κάρπαθος
Στρατηγίς Βορζέ
Η Στρατηγίς Βορζέ (στρατηγὶς τὸ Βορζὲ) ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα.
Η Βορζέ περιλάμβανε το μικρό οχυρό Βορζέ και τα γύρω χωριά, βρισκόταν 40 χλμ από την Λατάκια.
Η Άννα Κομνηνή την αναφέρει στην Αλεξιάδα σαν στρατηγίς του Βορζέ και μία από τις περιοχές που δόθηκαν στον Βαλδουίνο της Βουλώνης με την Συνθήκη της Δεαβόλεως.
Όταν υπογράφηκε η συνθήκη η περιοχή πιθανότατα ανήκε ήδη στους σταυροφόρους και απλά αναγνωρίστηκε η κυριαρχία τους σε αυτό, αναφέρεται ότι το Βορζέ ήταν οχυρό που το έχτισαν ή ανακατασκεύασαν οι σταυροφόροι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Τέλμο Βάργας
Ο Στρατηγός Τέλμο Βάργας (Telmo Oswaldo Vargas Benalcázar, 9 Οκτωβρίου 1912 - 9 Αυγούστου 2013) ήταν Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού του Ισημερινού, που ανέτρεψε τη χούντα του Ραμόν Κάστρο Χιχόν στις 29 Μαρτίου 1966 και ο ίδιος έγινε υπηρεσιακός πρόεδρος της χώρας. 36 ώρες μετά, ο Κλεμέντε Γερόβι διορίστηκε πρόεδρος (30 Μαρτίου).
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι Κατηγορία:Πραξικοπηματίες Κατηγορία:Πρόεδροι του Ισημερινού
Ligier Nova
Το Ligier Nova ήταν ένα μικροσκοπικό 2-θέσιο αυτοκίνητο πόλης (microcar), που κατασκευάστηκε από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Ligier (Λιζιέ) μεταξύ του 1999 και του 2004. Αντικατέστησε το Ligier Ambra και αντικαταστάθηκε από το Ligier X-Too.
Κινητήρες
Αρχικά, το Nova έφερε μόνο έναν 2-κύλινδρο, 4-χρονο κινητήρα ντίζελ, κυβισμού 505 cm³ και ισχύος μόλις 4 kw / 5,4 hp στις 3.000 στροφές το λεπτό, ενώ η μέγιστη ροπή ήταν 15 N·m στις 2.400 στροφές το λεπτό και η τελική ταχύτητα ήταν μόλις 44,5 χιλιόμετρα την ώρα. Σύντομα όμως, η Ligier προσέθεσε στην παλέτα του και έναν κινητήρα βενζίνης, κυβισμού 650 cm³, επίσης 2-κύλινδρο και 4-χρονο, με ισχύ 15 kW (20,4 hp), ο οποίος προσέδωσε στο Nova εμφανώς καλύτερες επιδόσεις. Και τα δύο αυτά μηχανικά σύνολα, είχαν προέλθει από την ιταλική Lombardini και πληρούσαν τις υποχρεωτικές τότε προδιαγραφές καυσαερίων Euro 2.
Εκδόσεις
Κατά το λανσάρισμα, το Nova προσφερόταν σε δύο εκδόσεις εξοπλισμού, γνωστές στα περισσότερα κράτη ως Base και Pack. Η έκδοση Base ήταν, όπως υποδηλώνει και το όνομα, η βασική, έχοντας μάλιστα εντελώς λιτό εξοπλισμό. Αντιθέτως, η έκδοση Pack προσέφερε αρκετά ακόμα στοιχεία εξοπλισμού, όπως ηλεκτρικά παράθυρα, ηλιοροφή, ζάντες αλουμινίου 13 ιντσών και άλλα.
Με την πρώτη αισθητική ανανέωση, οι δύο αυτές εκδόσεις μετονομάστηκαν σε City και Zenith, αντίστοιχα. Λίγο καιρό μετά, προστέθηκε και μία ενδιάμεση έκδοση, γνωστή συνήθως ως Fiora.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Ligier Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης ανδρών 1946
Το πανελλήνιο πρωτάθλημα πόλο του έτους 1946 διεξήχθη κατά το τετραήμερο 12 ως 15 Σεπτεμβρίου στο Ολυμπιακό κολυμβητήριο στην Αθήνα, παράλληλα με τους Πανελλήνιους κολυμβητικούς αγώνες. Στο πρωτάθλημα αγωνίστηκαν 7 ομάδες. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε για έβδομη φορά η ομάδα του ΝΟ Πάτρων.
Κλήρωση ομίλων
Σύμφωνα με το φύλλο της 11/9 της εφημερίδας "Ελευθερία", στο πρωτάθλημα επρόκειτο να συμμετάσχουν δέκα ομάδες. Αυτές χωρίστηκαν με κλήρωση σε τρεις ομίλους (επικεφαλής κάθε ομίλου ορίστηκαν οι ομάδες ΝΟ Πατρών, Ολυμπιακός και ΑΟ Παλαιού Φαλήρου):
Στα φύλλα των επόμενων ημερών δεν αναφέρονται αγώνες των συλλόγων ΠΑΟΚ και ΝΟ Βόλου, οι οποίοι δεν προσήλθαν. Με βάση τις συναντήσεις των υπολοίπων οκτώ ομάδων, φαίνεται ότι χωρίστηκαν εκ νέου, αυτή τη φορά σε δύο ομίλους των τεσσάρων ομάδων:
Μετά την πρώτη φάση, οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου σχημάτισαν έναν νέο ενιαίο όμιλο, μεταφέροντας το αποτέλεσμα του αγώνα που έδωσαν στην πρώτη φάση. Οι δύο πρώτες ομάδες του ομίλου αγωνίστηκαν στο μεγάλο τελικό, όπου αναδείχθηκε η πρωταθλήτρια ομάδα για το έτος 1946.
Α' ημέρα
12 Σεπτεμβρίου 1946.
Κατά την α' ημέρα διεξήχθησαν τέσσερις αγώνες, δύο (ένας τρίτος προγραμματισμένος αγώνας δεν διεξήχθη καθώς δεν προσήλθε ο ΝΟ Πειραιώς) κατά το πρωινό πρόγραμμα των πανελλήνιων αγώνων και δύο ακόμα κατά το απογευματικό πρόγραμμα.
Β' ημέρα
13 Σεπτεμβρίου 1946.
Κατά την β' ημέρα διεξήχθησαν τρεις αγώνες, ενώ δύο ακόμα προγραμματισμένοι αγώνες κατοχυρώθηκαν άνευ αγώνα καθώς δεν προσήλθαν ΝΟ Πειραιώς και Ηρακλής.
Γ' ημέρα
Κατά την γ' ημέρα διεξήχθησαν τέσσερις αγώνες. Κατά το πρωινό πρόγραμμα διεξήχθη ο τελευταίος αγώνας της προκριματικής φάσης, ενώ στον δεύτερο προγραμματισμένο αγώνα Παλαιού Φαλήρου-ΝΟ Πειραιώς, δεν προσήλθε η ομάδα του Πειραιά. Μετά τους τελευταίους αγώνες, προέκυψε η τελική κατάταξη των προκριματικών ομίλων:
Οι δύο πρώτες ομάδες κάθε ομίλου σχημάτισαν ένα νέο όμιλο στην ημιτελική φάση, όπου μετέφεραν το αποτέλεσμα τους μεταξύ τους αγώνα (Ολυμπιακός-ΝΟΠ 2-0 και Εθνικός-ΑΟΠΦ 2-1). Κατά το απογευματινό πρόγραμμα των αγώνων της ημέρας, διεξήχθησαν οι πρώτοι αγώνες της ημιτελικής φάσης, καθώς κι ένας αγώνας κατάταξης (πέμπτης και έκτης θέσης).
Δ' ημέρα
15 Σεπτεμβρίου 1946.
Κατά την δ' ημέρα διεξήχθησαν τρεις αγώνες, οι δύο τελευταίοι της ημιτελικής φάσης, και μετά την ολοκλήρωση της διεξήχθη ο μεγάλος τελικός στον οποίο προκρίθηκαν οι ομάδες που κατέλαβαν τις δύο πρώτες θέσεις του ομίλου. Και η τελική κατάταξη του ημιτελικού ομίλου:
Η εξέλιξη του σκορ: 1-0, 1-1, 2-1, 3-1, 3-2, 4-2, 4-3. Ο ΝΟ Πατρών διατήρησε τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας, τον οποίο κρατούσε από το 1937. Η επιτυχία του θεωρήθηκε σπουδαία, καθώς μετά την ήττα του στην προκριματική φάση με 0-2 από τον Ολυμπιακό, αυτός θεωρήθηκε το μεγάλο φαβορί των αγώνων. Μάλιστα την ημέρα του τελικού, ο ΝΟΠ έδωσε πρώτα μια σκληρή μάχη εναντίον του Εθνικού η οποία έκρινε την πρόκριση στον τελικό, ενώ ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε ξεκούραστος καθώς στον δικό του αγώνα δεν προσήλθε ο αντίπαλός του.
Πήγες
1946 Κατηγορία:Υδατοσφαίριση το 1946
Χρίστος Παπαδημητρίου
Ο Χρήστος Χαρίλαος Παπαδημητρίου είναι θεωρητικός επιστήμονας των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών και καθηγητής στο τμήμα «Επιστήμης Υπολογιστών» του Πανεπιστημίου Κολούμπια στην Νέα Υόρκη των ΗΠΑ από το 2017.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα ενώ οι γονείς του κατάγονται από δυο κωμοπόλεις του νομού Αρκαδίας στο κέντρο του οροπεδίου της Τρίπολης, την Ασέα και την Τεγέα.
Ο ίδιος σπούδασε μηχανολόγος-ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο από όπου αποφοίτησε το 1972. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, προχώρησε σε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον (ΗΠΑ, 1974) από όπου πήρε και το διδακτορικό δίπλωμά του πάνω στην ηλεκτρολογία και την πληροφορική το 1976.
Από το 1976 διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ ενώ έχει επίσης διδάξει στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ), στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Σαν Ντιέγκο και στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϋ και στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια. Είναι μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ και ένας από τους συγγραφείς του κόμικ Logicomix (2006).
Ο Παπαδημητρίου είναι πολύ γνωστός για τα διδακτικά εγχειρίδια που έχει συγγράψει ενώ το 2002 τιμήθηκε με Βραβείο Κνουθ. Το 2012 εκδόθηκαν από τις Εκδόσεις Πατάκη τρία μυθιστορήματα του, με θέμα την Ανεξαρτησία.
Ακαδημαϊκή καριέρα
Θεωρείται διεθνώς κορυφαίος ερευνητής στην Πληροφορική και έχει δημοσιεύσει εκατοντάδες ερευνητικές εργασίες.
Στα 32 χρόνια της πλούσιας ακαδημαϊκής καριέρας του, ο Χρίστος Παπαδημητρίου έχει διδάξει μια πληθώρα μαθημάτων, σε προπτυχιακό και σε μεταπτυχιακό επίπεδο, σε μια ευρεία γκάμα αντικειμένων από την Επιστήμη Υπολογιστών όπως: Αλγόριθμοι και Πολυπλοκότητα, Θεωρία Υπολογισμού, Θεωρία Πολυπλοκότητας, Προγραμματισμός, Γλώσσες Προγραμματισμού, Δομές Δεδομένων, Μεταγλωττιστές, Λειτουργικά Συστήματα, Βάσεις Δεδομένων, Τεχνητή Νοημοσύνη, Τεχνολογία Λογισμικού, Επιχειρησιακή Έρευνα, Συνδυαστική, Συνδυαστικοί Αλγόριθμοι, Συνδυαστική Βελτιστοποίηση αλλά και Αλγοριθμική Θεωρία Παιγνίων, Διαδίκτυο και Διαβάζοντας τους Κλασικούς.
Μερικά από αυτά τα μαθήματα εισήχθησαν και διδάχτηκαν για πρώτη φορά από τον ίδιο στον ευρύτερο ελληνικό χώρο το 1982, τότε ως μαθήματα περιορισμένης επιλογής στο Πρόγραμμα Σπουδών της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσoβίου Πολυτεχνείου.
Εργογραφία
Το διδακτικό έργο του Χρίστου Παπαδημητρίου είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με τα 5 επιστημονικά βιβλία που έχει συγγράψει :
Βιβλιοαναφορά στη Θεωρία Υπολογισιμότητας Ερευνητική μονογραφία σε θέματα ελέγχου του ταυτοχρονισμού σε Βάσεις Δεδομένων. Τα βιβλία του Χρήστου Παπαδημητρίου είναι κλασικά στο είδος τους και ευρύτατα γνωστά ενώ μερικά από αυτά έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Συγκαταλέγεται μεταξύ των τριών πολυγραφέστερων και δημοφιλέστερων συγγραφέων διδακτικών εγχειριδίων στην Επιστήμη των Υπολογιστών. Σχεδόν όλα τα προπτυχιακά και πάρα πολλά μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών Επιστήμης Υπολογιστών ανά τον κόσμο έχουν τουλάχιστον ένα μάθημα με σύγγραμμα κάποιο από τα βιβλία του Χρήστου Παπαδημητρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Αμερικανοί επιστήμονες υπολογιστών Κατηγορία:Ελληνοαμερικανοί επιστήμονες Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου
Ο Πρωτάρης
Η ταινία Ο Πρωτάρης (Αγγλ. The Graduate) είναι δραματική κωμωδία παραγωγής 1967, σε σκηνοθεσία Μάικ Νίκολς. Η ταινία είναι βασισμένη στο μυθιστόρημα The Graduate, το οποίο έγραψε ο Τσαρλς Γουέμπ μετά την αποφοίτησή του από το Κολλέγιο Williams. Η διασκευή του μυθιστορήματος για τη μεγάλη οθόνη έγινε από τους Μπακ Χένρι και Κάλντερ Γουίλινγκχαμ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Ντάστιν Χόφμαν, η Αν Μπάνκροφτ και η Κάθριν Ρος.
Το 1996 η ταινία χαρακτηρίστηκε από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ως «πολιτιστικά, αισθητικά και ιστορικά σημαντική» και επιλέχθηκε να ενταχθεί στο Εθνικό Μητρώο Κινηματογράφου, ενώ το 1998 το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 7η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Το 2007 επανελήφθη η ψηφοφορία η ταινία μετατοπίστηκε στην 17η θέση με τις καλύτερες όλων των εποχών.
Υπόθεση
Ο Μπέντζαμιν Μπεν Μπράντοκ (Ντάστιν Χόφμαν) επιστρέφει στο σπίτι του στην Καλιφόρνια μετά την αποφοίτησή του από το κολέγιο. Λαμβάνει θερμή υποδοχή από τους γονείς του, αλλά αισθάνεται αποστάτης από τον κόσμο ανάμεσα στον οποίο πρέπει να ζήσει για την υπόλοιπή του ζωή. Η γνωριμία του με την κυρία Ρόμπινσον (Αν Μπάνκροφτ), σύζυγο του συνεργάτη του πατέρα του, πρόκειται να του ανοίξει τους ορίζοντες. Όταν οι δυο τους συναντιούνται συχνά σε δωμάτια ξενοδοχείων η γοητευτική σαραντάρα μυεί τον άβγαλτο Μπεν στις χαρές του έρωτα. Τα προβλήματα εμφανίζονται στον ορίζοντα όταν ο Μπεν συναντά και πάλι μετά από πολύ καιρό την κόρη της κυρίας Ρόμπινσον, Ιλέιν (Κάθριν Ρος), που έχει πλέον ωριμάσει κι έχει μετατραπεί σε χαριτωμένη κοπέλα. Ο πατέρας του Μπεν, κύριος Μπράντοκ (Γουίλιαμ Ντάνιελς) τον πείθει να βγει ραντεβού με την Ιλέιν. Ο Μπεν βγαίνει ραντεβού μαζί της και την ερωτεύεται, προκαλώντας τη ζήλεια της κυρίας Ρόμπινσον που του απαγορεύει να την ξαναδεί. Η Ιλέιν μαθαίνει για τη σχέση του Μπεν με τη μητέρα της και αποφασίζει να απομακρυνθεί από εκείνον. Ο Μπεν όμως δεν το βάζει κάτω και προσπαθεί να της αποδείξει την αγάπη του.
Διανομή Ρόλων
Σύμφωνα με τον ιστορικό κινηματογράφου Ρόμπερτ Όσμπορν, ο Μάικ Νίκολς ήθελε να αναθέσει τον ρόλο της κυρίας Ρόμπινσον στην Ντόρις Ντέι, τον ρόλο του Μπέντζαμιν Μπράντοκ στον Ρόμπερτ Ρέντφορντ και τον ρόλο του κύριου Ρόμπινσον στον Τζιν Χάκμαν. Υπήρξαν όμως πολλοί ηθοποιοί που είτε ενδιαφέρθηκαν ή πέρασαν από ακρόαση για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους.
Ο Νίκολς συνάντησε δυσκολίες και με την ανεύρεση της κατάλληλης ηθοποιού για τον ρόλο της Ιλέιν. Η Πάτι Ντιουκ απέρριψε τον ρόλο καθώς δε σκόπευε να δουλέψει εκείνη την περίοδο. Η Σάλι Φιλντ και η Σίρλεϊ ΜακΛέιν απέρριψαν επίσης τον ρόλο. Η Ρακέλ Γουέλς και η Τζόαν Κόλινς ενδιαφέρθηκαν για τον ρόλο αλλά δεν κατάφεραν να τον αποκτήσουν. Η Κάρολ Μπέικερ πέρασε από ακρόαση αλλά της είπαν ότι ήταν πολύ μεγάλη για να υποδυθεί την κόρη της Αν Μπάνκροφτ. Από ακρόαση πέρασαν επίσης η Γκόλντι Χοουν, η Νάταλι Γουντ και η Κάντις Μπέργκεν, ενώ οι Αν Μάργκρετ, Λι Ρέμικ, Τιούσντεϊ Γουέλντ, Υβέτ Μιμιέ, Σου Λάιον, Ελίζαμπεθ Άσλεϊ, Κάρεν Κάρπεντερ, Κάρολ Λίνλεϊ, Σουζάν Πλεσέτ και Πάμελα Τίφιν βρίσκονταν στη λίστα του σκηνοθέτη ως κατάλληλες για τον ρόλο, μέχρι να τον αναθέσει τελικά στην Κάθριν Ρος.
Ο Τζιν Χάκμαν ανέλαβε αρχικά τον ρόλο του κυρίου Ρόμπινσον, αλλά πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα ο Μάικ Νίκολς αντελήφθη ότι ήταν πολύ νέος για τον ρόλο κι αποφάσισε να τον αντικαταστήσει. Πιθανοί αντικαταστάτες ήταν ο Μάρλον Μπράντο, ο Γκρέγκορι Πεκ, ο Τζακ Πάλανς, ο Φρανκ Σινάτρα, ο Χάουαρντ Νταφ κι ο Μπράιαν Κιθ. Ο ρόλος κατέληξε τελικά στον Μάρεϊ Χάμιλτον. Πρώτη επιλογή για το ρόλο της μητέρας του Μπέντζαμιν ήταν η Σούζαν Χέιγουορντ, αλλά ο ρόλος πήγε στην Ελίζαμπεθ Γουίλσον. Οι Γιουλ Μπρίνερ, Κερκ Ντάγκλας, Ρόμπερτ Μίτσαμ και Ρόναλντ Ρίγκαν έφτασαν κοντά στο να πάρουν τον ρόλο του κυρίου Μπράντοκ, αλλά ο σκηνοθέτης τον παραχώρησε στον Γουίλιαμ Ντάνιελς.
Μουσική επένδυση
Σύμφωνα με άρθρο του περιοδικού Variety, ο Λόρενς Τιούρμαν, ένας από τους παραγωγούς της ταινίας, έκλεισε συμφωνία με τον Πωλ Σάιμον για τη συγγραφή τριών καινούργιων τραγουδιών για να προστεθούν στο σάουντρακ της ταινίας. Όταν έκλεισε η συμφωνία όμως το μοντάζ της ταινίας είχε ολοκληρωθεί κι ο Σάιμον είχε γράψει μόνο ένα καινούργιο κομμάτι. Ο Νίκολς τον παρακάλεσε να γράψει κι άλλο, αλλά ο Σάιμον βρισκόταν συνεχώς σε περιοδεία και του είπε ότι δεν είχε το χρόνο. Τότε έπαιξε στην κιθάρα ένα από τα κομμάτια που ετοίμαζε με τον Αρτ Γκάρφανκελ για τον καινούργιο τους δίσκο με τίτλο Mrs. Roosevelt αφιερωμένο στην πρώην πρώτη κυρία των Η.Π.Α. Έλινορ Ρούσβελτ. Όταν ο Νίκολς άκουσε το κομμάτι τον συμβούλεψε να αλλάξει τον τίτλο του τραγουδιού, προτείνοντάς του να αλλάξει το: It's now about Mrs. Roosevelt με το It's now about Mrs. Robinson.
Το Mrs. Robinson συμπεριελήφθη στο σάουντρακ της ταινίας κι έκανε τεράστια επιτυχία. Το σάουντρακ έφτασε στην κορυφή της λίστας με τις υψηλότερες πωλήσεις στις Η.Π.Α. εκτοπίζοντας από την κορυφή το White Album των Beatles. Η εκτέλεση του τραγουδιού όμως που ακούγεται στην ταινία διαφέρει από εκείνη του single. Η εκτέλεση αυτή κυκλοφόρησε με το επόμενο άλμπουμ των Simon & Garfunkel με τίτλο Bookends.
Υποδοχή
Όταν ο Έμπερτ έκανε αφιέρωμα στην ταινία, 30 χρόνια αργότερα, αναθεώρησε κάποια από τα θετικά του σχόλια για εκείνη λέγοντας ότι με την πάροδο του χρόνου αισθανόταν μεγαλύτερη συμπάθεια για την κυρία Ρόμπινσον σε σχέση με τον Μπέντζαμιν, τον οποίο θεωρούσε ανυπόφορο κάθαρμα. Ο Έμπερτ μαζί με το συνεργάτη του Τζιν Σίσκελ έδωσαν στην ταινία μέτριες κριτικές στο τηλεοπτικό τους πρόγραμμα Siskel & Ebert.
Βραβεία
Τόσο η Αν Μπάνκροφτ, όσο και ο Ντάστιν Χόφμαν κι η Κάθριν Ρος έλαβαν υποψηφιότητες για βραβείο Όσκαρ. Η ταινία έλαβε συνολικά 7 υποψηφιότητες για Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας το οποίο έχασε από την ταινία Η Ιστορία Ενός Εγκλήματος (In the Heat of the Night, 1967). Ο Μάικ Νίκολς βραβεύτηκε με Όσκαρ Σκηνοθεσίας. Ο Χόφμαν έχασε το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου από τον Ροντ Στάιγκερ που κέρδισε για την ταινία Η Ιστορία Ενός Εγκλήματος, η Αν Μπάνκροφτ έχασε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου από την Κάθριν Χέπμπορν που κρίθηκε νικήτρια για την ταινία Μάντεψε Ποιος θα' ρθει το Βράδυ (Guess Who's Coming to Dinner, 1967) κι η Κάθριν Ρος έχασε το Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου από την Εστέλ Πάρσονς που κέρδισε για την ταινία Μπόνι και Κλάιντ (Bonnie & Clyde).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση
Υποψηφιότητα:
Άλλα Βραβεία: Χρυσές Σφαίρες
Βραβεία BAFTA
Διαχρονικότητα
Το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατέταξε την ταινία στην 7η θέση στη λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών το 1998, ενώ στην αναθεωρημένη λίστα του 2007, ήταν στην 17η θέση. Κατέλαβε επίσης την 9η θέση στη λίστα με τις καλύτερες 10 κωμωδίες όλων των εποχών, την 52η θέση στη λίστα 100 Χρόνια... 100 Πάθη και το τραγούδι Mrs. Robinson κατέλαβε την 6η θέση στη λίστα με τα 10 καλύτερα κινηματογραφικά τραγούδια. Η ατάκα Plastics έλαβε την 42η θέση στη λίστα με τις καλύτερες ατάκες όλων των εποχών, ενώ η ατάκα ''Mrs. Robinson, you're trying to seduce me. Aren't you?'' έλαβε την 63η θέση. Η ταινία συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο με τίτλο 1001 Movies You Must See Before You Die.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μάικ Νίκολς Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σκηνοθέτης κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Σκηνοθεσίας
Ότο φον Μίλερ
Ο Ότο φον Μίλερ (γερμανικά: Otto von Müller), (17 Οκτωβρίου 1875 – 2 Απριλίου 1976), ήταν Γερμανός, στρατιωτικός και πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη όπου στο απλό αποκλείστηκε στον τέταρτο γύρο. Στο διπλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο με συμπαίκτη τον Χάινριχ Σόμπουργκ.
Πρωταθλητής Γερμανίας το 1912 στο απλό και το 1908 και το 1910 στο διπλό με συμπαίκτη τον Σόμπουργκ. Ήταν αξιωματικός του στρατού και πολέμησε στον Α΄παγκόσμο πόλεμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί
Χρήστος Γρίβας - Γαρδικιώτης
Ο Χρήστος Γρίβας - Γαρδικιώτης ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
Γεννήθηκε στην Βόνιτσα και ήταν γιος του Αλέξιου Γαρδικιώτη - Γρίβα. Συμμετείχε στην επανάσταση του Ναυπλίου γι' αυτό και εκδιώχθηκε από την οθωνική κυβέρνηση καταφεύγοντας τελικά στη Σμύρνη. Μετά την φυγή του Όθωνα επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου έγινε υπασπιστής του Βασιλιά. Αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του υποστρατήγου.
Απεβίωσε στην Αθήνα. Γιος του ήταν ο Αλέξιος Γρίβας - Γαρδικιώτης, στρατιωτικός και πολιτικός.
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 09/2010 Κατηγορία:Οικογένεια Γρίβα Κατηγορία:Στρατιωτικός-επέκταση
Αδελφές (ταινία)
Αδελφές (Ρωσικά: Сёстры) είναι ταινία στο είδος εγκληματική/δραματική/θρίλερ, ρωσικής παραγωγής του 2001.
Πλοκή
Όταν ένα μέλος της ρωσικής μαφίας αποφυλακίζεται, μετά από ποινή που εξέτισε για ληστεία, βρίσκεται κατευθείαν στο στόχαστρο των παλιών συνεργατών του που πιστεύουν ότι τους έχει αποκρύψει μεγάλο μέρος των κλοπιμαίων. Προκειμένου να τον εκδικηθούν, αποφασίζουν να απαγάγουν την οκτάχρονη κόρη του, Ντίνα, που ζει με τη μητέρα και την δεκατριάχρονη ετεροθαλή αδελφή της, Σβέτα. Η Σβέτα είναι ένα μοναχικό πλάσμα που κρατά μια επιθετική στάση απέναντι στην καλομαθημένη πιτσιρίκα, πράγμα που δεν βοηθά τη συνύπαρξη των αδελφών. Ο κίνδυνος, όμως, θα αλλάξει την μεταξύ τους σχέση, όταν τα δύο κορίτσια, αναγκασμένα να επιβιώσουν μακριά από το σπίτι τους χωρίς χρήματα και μέσα σε άθλιες και επικίνδυνες συνθήκες, θα διαπιστώσουν ότι ο μόνος τρόπος για να σωθούν είναι να έρθουν πιο κοντά.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Ρωσικές αστυνομικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία
Τόστικ Γκόντουινσον
Ο Τόστικ Γκόντουισον (Tostig Godwinson, 1026 - 25 Σεπτεμβρίου 1066) ήταν Αγγλοσάξονας κόμης της Νορθουμβρίας και αδελφός του βασιλιά Χάρολντ Β΄ της Αγγλίας.
Ήταν τρίτος γιος του Γκόντουιν του Ουέσσεξ και της Γκύθα Θόρκελσντατερ η οποία ήταν αδελφή του κυβερνήτη της Δανίας Ουλφ Γιαρλ γαμπρού του Κνούτου. Μετά τη εξορία του από την Αγγλία κατέφυγε στον Χάραλντ Γ΄ της Νορβηγίας με τον οποίο συμμετείχε στην επίθεση στην οποία πραγματοποίησε αργότερα στην Αγγλία, σκοτώθηκαν και οι δυο στη Μάχη του Στάμφορντ Μπριτζ. Παντρεύτηκε (1051) την Ιουδήθ της Φλάνδρας, μοναδική κόρη και παιδί του κόμητος της Φλάνδρας Βαλδουίνου του Γενειοφόρου και της δεύτερης συζύγου του Ελεονώρας της Νορμανδίας. Το Domesday Book καταγράφει 26 δήμους υπό την κατοχή του Τόστικ οι οποίοι δημιούργησαν την κομητεία της Νορθούμπριας στη νοτιοδυτική Αγγλία.
Κόμης της Νορθούμπριας
Το 1051 ο πατέρας του Γκόντουιν εξορίστηκε με όλα τα παιδιά του από την Αγγλία ύστερα από σύγκρουση με τον βασιλιά Εδουάρδο τον Ομολογητή, κατέφυγαν στην αυλή του κόμητος της Φλάνδρας, επανήλθαν την επόμενη χρονιά στην Αγγλία (1052) αναγκάζοντας με τη βία τον βασιλιά να τους αποκαταστήσει. Τρία χρόνια αργότερα (1055) ο Τόστικ έγινε κόμης της Νορθούμπριας μετά τον θάνατο του κόμη Σίουαρντ. Η ηγεμονία του στη Νορθούμπρια ήταν πολύ δύσκολη, σύντομα έγινε μισητός από την άρχουσα τάξη της κομητείας οι οποίοι ήταν απόγονοι των Δανών και των Αγγλοσαξόνων εισβολέων. Ο Τόστικ κατηγορήθηκε ότι κυβέρνησε με μεγάλη βιαιότητα και για τον θάνατο πολλών επιφανών ευγενών την περίοδο 1063 - 1064 όπως ο Γκαμάλ γιος του Όρμ και ο Ουλφ γιος του Ντόλφιν. Τα Χρονικά του Εδουάρδου αναφέρουν ότι "διέλυσε τους βόρειους βαρβάρους με την καταπιεστική ηγεμονία του". Βρισκόταν συχνά στην αυλή του Εδουάρδου του Ομολογητή, ο οποίος του ζητούσε να αναλάβει την ηγεσία του στρατού για τις επιδρομές εναντίον των Σκωτσέζων αλλά εκείνος το αρνήθηκε επειδή ο βασιλιάς τους ήταν προσωπικός του φίλος. Η αντιπάθεια επιπλέον που του είχε ο λαός της Νορθούμπριας δεν του επέτρεψε να συγκεντρώσει τα απαιτούμενα χρήματα επειδή αρνήθηκαν να πληρώσουν τους φόρους, οι κάτοικοι της Νορθούμπριας Δανοί στην πλειοψηφία στην καταγωγή τους είχαν διαφορετική νοοτροπία από τους κατοίκους της νότιας Αγγλίας, δεν είχαν αποκτήσει ποτέ νότιο κυβερνήτη και δεν είχαν συνηθίσει να πληρώνουν υψηλούς φόρους. Ο Τόστικ πραγματοποιούσε συνεχείς επιδρομές στην Ουαλία από τα βόρεια την ίδια στιγμή που ο αδελφός του Χάρολντ εισέβαλε στην περιοχή από τα νότια, οι επιδρομές απαιτούσαν πολλά χρήματα που δεν μπορούσε να συγκεντρώσει γι'αυτό ο Τόστικ απάντησε με τη χρήση Δανών μισθοφόρων.
Ανατροπή
Στις 3 Οκτωβρίου 1365 οι ευγενείς του Γιορκσάιρ κατέλαβαν με τη βία τη Γιορκ, δολοφόνησαν τους αυλικούς και τους οπαδούς του Τόστικ, ο ίδιος κηρύχτηκε έκπτωτος και εξελέγη νέος κόμης από τους ευγενείς ο Μόρκαρ, μικρότερος αδελφός του Έντουιν, κόμητος της Μερκίας. Οι εξεγερμένοι ευγενείς ενώθηκαν στο Νορθάμπτον με τον κόμη Έντουιν και στη συνέχεια βάδισαν προς το Λονδίνο προκειμένου να συναντήσουν τον βασιλιά Εδουάρδο τον Ομολογητή και να του δηλώσουν τα αιτήματα τους σχετικά με την αντικατάσταση του Τόστικ με τον Μόρκαρ. Ο Χάρολντ αδελφός του Τόστικ απεστάλη προκειμένου να διαπραγματευτεί μαζί τους, ο Χάρολντ μετά από πολλές συνομιλίες κατανόησε ότι είναι αδύνατο με οποιονδήποτε τρόπο να εξακολουθήσει ο αδελφός του Τόστικ να είναι κόμης της Νορθούμπριας, επέστρεψε στην Οξφόρδη όπου στις 28 Οκτωβρίου συγκλήθηκε το βασιλικό συμβούλιο.
Ο Τόστικ με την οικογένεια του κατέφυγε στον κουνιάδο του Βαλδουίνο Ε΄ της Φλάνδρας με προορισμό να προχωρήσει σε συμμαχία με τον Γουλιέλμο, ο Βαλδουίνος του παρήχε πολλά πλοία και στρατό για να του προσφέρει τη βοήθεια του, τον Μάιο του 1066 στρατοπέδευσε στη Νήσο του Γουάιτ για να συγκεντρώσει χρήματα και προμήθειες. Ξεκίνησε τις επιδρομές στο Σάντουιτς αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει όταν ο βασιλιάς Χάρολντ έστειλε στόλο, μετακινήθηκε βόρεια και μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να κερδίσει την υποστήριξη του αδελφού του Γκύρθ ξεκίνησε νέες επιδρομές στο Νόρφολκ και στο Λινκολνσάιρ. Ο κόμης Έντουιν της Μερκίας και ο αδελφός του Μόρκαρ τον συνέτριψαν, ο Τόστικ κατέφυγε στη συνέχεια στον αδελφικό του φίλο Μάλκολμ Γ΄ της Σκωτίας όπου πέρασε το καλοκαίρι του 1066. Στη συνέχεια συναντήθηκε με τον Χάραλντ Χαράλντα τον οποίο έπεισε να επιτεθεί στην Αγγλία αφού πρώτα του υπενθύμισε τα δικαιώματα που είχε για τη διαδοχή του στον θρόνο, ο Τόστικ απέπλευσε από το Χάμπερ και στη συνέχεια κατόρθωσε να νικήσει τον Έντουιν και τον Μόπρκαρ στη Μάχη του Φούλφορντ.
Θάνατος στη μάχη του Στάμφορντ Μπριτζ
Ο στρατός του Χάραλντ Χαράλντα επιτέθηκε στη Γιορκ και στη συνέχεια μετέβη για να συγκεντρώσει προμήθειες στο Στάμφορντ Μπριτζ, ένα κομβικό σημείο από δρόμους και ποτάμια. Ο Άγγλος βασιλιάς Χάρολντ Γκόντουινσον βάδισε από το Λονδίνο στις 25 Σεπτεμβρίου 1066 αιφνιδιάζοντας τον Τόστικ και 6.000 από τους άντρες του οι οποίοι είχα μόνο τον προσωπικό τους οπλισμό ενώ οι άντρες του Άγγλου βασιλιά ήταν βαριά οπλισμένοι, στη μάχη του Στάμφορντ Μπριτζ που ακολούθησε ο Τόστικ, ο Χάραλντ και οι περισσότεροι από τους άντρες τους σκοτώθηκαν. Οι δυο γιοι του Τόστικ Σκάλι Τόστισον και Κέτιλ Τόστισον δραπέτευσαν για τη Νορβηγία ενώ η χήρα του παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο της τον Βελφ της Βαυαρίας. Ο θρίαμβος του Χάρολντ Γκόντουνισον απέναντι στον αδελφό του δεν κρατήσει για πολύ, σε 19 μέρες θα ηττηθεί και ο ίδιος και θα σκοτωθεί στη Μάχη του Χέιστινγκς με την οποία η Αγγλία θα κατακτηθεί από τους Νορμανδούς υπό τον δούκα τους Γουλιέλμο τον Κατακτητή που θα ιδρύσει τη νέα Αγγλική δυναστεία.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Γκόντουιν
Ρίτσι Γκίνθερ
Συνολικά πήρε μέρος σε 54 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε στα 52. Το 1ο ήταν το Γκραν Πρι Μονακό του 1960 και το τελευταίο το ίδιο Γκραν Πρι του 1967. Σημείωσε τα ακόλουθα αποτελέσματα:
ενώ δεν κατέκτησε κανένα απολύτως Πρωτάθλημα Οδηγών και δεν εκκίνησε ούτε μια φορά απ' την Pole Position. Ο αγώνας στον οποίο πέτυχε αυτή τη 1 και μοναδική του νίκη ήταν το Μεξικανικό Γκραν Πρι του 1965.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί οδηγοί Φόρμουλα 1
NGC 2204
To NGC 2204 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Μέγας Κύων. Το ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 6 Φεβρουαρίου 1785.
Αναφορές
2204 Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Μέγας Κύων
4 (τηλεοπτική σειρά)
4 (Τέσσερις) είναι ο τίτλος μιας ελληνικής δραματικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega τη σεζόν 2009–2010. Το σενάριο υπέγραψε ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο ίδιος με τον Γιώργο Γκικαπέππα. Η σειρά αποτελεί τη πέμπτη -διαδοχικά- σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη και ολοκληρώθηκε σε έναν κύκλο 26 επεισοδίων σημειώνοντας επιτυχία, παρόλο που ο σταθμός θέλησε να συνεχίζει και δεύτερη σεζόν.
Πλοκή
Τέσσερα αδέρφια -εκ των οποίων καθένας ανάλογα με τη προσωπικότητα του εκπροσωπεί μια διαφορετική εποχή του χρόνου- χάνουν τον πατέρα τους με απροσδόκητο τρόπο και συνεχίζουν τις ζωές τους, προσπαθώντας να ανακαλύψουν τα κρυφά μυστικά της φαινομενικά άψογης οικογένειας τους.
Γουίλμα Ρούντολφ
Η Γουίλμα Ρούντολφ (Wilma Glodean Rudolph, 23 Ιουνίου 1940 - 12 Νοεμβρίου 1994) ήταν Αμερικανίδα αθλήτρια και Ολυμπιονίκης. Θεωρήθηκε η πιο γρήγορη γυναίκα στον κόσμο τη δεκαετία του 1960 και αγωνίστηκε σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1956 και το 1960.
Κατά τους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960 στη Ρώμη, η Ρούντολφ έγινε η πρώτη Αμερικανίδα που κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια στο στίβο σε μία Ολυμπιάδα. Μαζί με άλλους αθλητές των Ολυμπιακών Αγώνων του 1960, όπως τον Κάσιους Κλέι που αργότερα έγινε Μοχάμεντ Άλι, έγινε διεθνές αστέρι χάρη στην πρώτη παγκόσμια τηλεοπτική κάλυψη των Ολυμπιακών αγώνων εκείνη τη χρονιά.
Μετά τις επιδόσεις της στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης το 1960, η δυναμική σπρίντερ αποκαλούνταν ως "Ο Τυφώνας, η γρηγορότερη γυναίκα στη γη". Οι Ιταλοί τής έδωσαν το παρατσούκλι La Gazzella Nera ("Η Μαύρη Γαζέλα") ενώ οι Γάλλοι την αποκαλούσαν La Perle Noire ("Το Μαύρο Μαργαριτάρι").
Βιογραφία
Η Γουίλμα Ρούντολφ αρκετά χρόνια αργότερα είπε: ''«Oι γιατροί μού έλεγαν ότι δεν θα μπορούσα ποτέ ξανά να περπατήσω, αλλά η μητέρα μου ήταν σίγουρη ότι θα περπατούσα ξανά. Ε, κι εγώ πίστεψα τη μητέρα μου!»''
Στα οκτώ, η μικρή άρχισε να περπατάει με τη βοήθεια ενός ειδικού παπουτσιού και με μεταλλικά στηρίγματα. Χάρη στην ατσάλινη θέλησή της, τα κατάφερε. Οταν ήταν 12 άρχισε να παίζει μπάσκετ με τα άλλα αδέλφια της.
Σε αυτή την ηλικία έμαθε και για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Στα 14, ένας προπονητής, ο Εντ Τεμπλ, την έπεισε να ασχοληθεί με το τρέξιμο. Η Γουίλμα προκρίθηκε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μελβούρνης, όπου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στα 4x100 μ.
''«Οταν επέστρεψα στο σχολείο με το χάλκινο μετάλλιο, όλα τα παιδιά, που αντιπαθούσα ή που νόμιζα ότι αντιπαθούσα, σήκωσαν ένα τεράστιο πανό που έγραφε «καλωσόρισες». Εκείνη τη στιγμή τους συγχώρησα για ό, τι μου είχαν κάνει. Το χάλκινο μετάλλιο το άγγιξαν όλοι. Οταν το πήρα πίσω ήταν γεμάτο αποτυπώματα. Προσπάθησα να το γυαλίσω και ανακάλυψα ότι ο μπρούντζος δεν γυαλίζει. Ετσι αποφάσισα να ξαναπροσπαθήσω και να πάρω το χρυσό»'', είχε δηλώσει σε συνέντευξη. Στους Ολυμπιακούς της Ρώμης έλαμψε το αστέρι της. Έγινε η πρώτη Αμερικανίδα που κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια. Η κάλυψη της διοργάνωσης από την τηλεόραση την έκανε γνωστή σε όλο τον κόσμο.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης κέρδισε 3 χρυσά μετάλλια. Η «μαύρη γαζέλα» έτρεξε τα 100 μ. σε 11 δευτερόλεπτα, αλλά η επίδοσή της δεν μέτρησε ως παγκόσμιο ρεκόρ διότι είχε ευνοϊκό άνεμο. Στα 200 μέτρα πέτυχε ολυμπιακό ρεκόρ με 23,2 δευτερόλεπτα και δεν κατάφερε να βελτιώσει το δικό της παγκόσμιο ρεκόρ το οποίο κατείχε από τις 9 Ιουλίου στο Κόρπους Κρίστι με 22.9. Η ομορφιά της δεκαοκτάχρονης, το ταλέντο και οι επιδόσεις της εντυπωσίασαν όλους τους φίλους του κλασικού αθλητισμού. Κατά τη διάρκεια των αγώνων, η Γουίλμα Ρούντολφ έπαθε ένα διάστρεμμα, αλλά, με το πείσμα που τη διέκρινε, αποφάσισε να μην ακολουθήσει τις οδηγίες των γιατρών, διότι ήθελε να προσθέσει στη συλλογή της ακόμα ένα χρυσό μετάλλιο: αυτό των 4x100. Εξάλλου, αυτό το μετάλλιο ήταν που την ώθησε να ξαναπάρει μέρος σε Ολυμπιακούς, καθώς το πρώτο που κατέκτησε (1956) στα 4x100 ήταν αυτό που είχε θαμπώσει από τα αποτυπώματα των συμμαθητών της. Έτσι, στις 11 Σεπτεμβρίου του 1960, η Γουίλμα έγινε η πρώτη Αμερικανίδα που κέρδισε τρία χρυσά μετάλλια καθώς βοήθησε τη χώρα της να κατακτήσει την πρωτιά και στα 4x100 με χρόνο 44,5, ο οποίος αποτέλεσε νέο παγκόσμιο ρεκόρ.
Στις 19 Ιουλίου του 1961, στη Στουτγκάρδη, κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μ. με επίδοση 11.20.
Μετά τον αθλητισμό
Το 1962 η Ρούντολφ αποφάσισε να αφήσει τον αθλητισμό για να βοηθήσει τα παιδιά με κινητικά προβλήματα. Δημιούργησε ένα ίδρυμα με το όνομά της και για περίπου 30 χρόνια αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και κουράγιου για ανθρώπους που αντιμετώπιζαν προβλήματα, ανάλογα με αυτά που είχε η ολυμπιονίκης στην παιδική της ηλικία. Το 1977 εξέδωσε την αυτοβιογραφία της, η οποία έγινε και ταινία στην τηλεόραση. Η Γουίλμα Ρούντολφ έδωσε διαλέξεις σε όλη την Αμερική και προσπάθησε να προωθήσει τον ερασιτεχνικό αθλητισμό στην πόλη που γεννήθηκε. Μητέρα και η ίδια τεσσάρων παιδιών, πάλεψε, επίσης, και για τα δικαιώματα των μαύρων γυναικών. Η ολυμπιονίκης, όμως, δεν κατάφερε να νικήσει τον καρκίνο. Πέθανε στις 12 Νοεμβρίου του 1994, σε ηλικία 54 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς ταχύτητας Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1956 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF
Θάνατοι τον Νοέμβριο του 2013
Παραπομπές
11
Modersmålets sång
To Modersmålets sång (Σουηδικά: "Τραγούδι της Μητρικής Γλώσσας") είναι μια μουσική σύνθεση γραμμένη στα Σουηδικά, που αποτελεί ένα είδος ανεπίσημου εθνικού ύμνου για τους Σουηδόφωνους Φινλανδούς.
Γράφτηκε από τον Γιόχαν Φρίντολφ Χάγκφορς και παίχτηκε για πρώτη φορά το 1898. Αποτελεί σύνθεση που προοριζόταν για απαγγελία από ανδρική χορωδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ώλαντ Κατηγορία:Πολιτισμός της Φινλανδίας Κατηγορία:Τραγούδια του 1898
Στρατηγίς Σωτηριουπόλεως
Η Στρατηγίς Σωτηριουπόλεως ή Βουρζώ ήταν διοικητική διαίρεση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ήταν από τα μικρά σε έκταση αλλά και συνοριακά Θέματα.
Η Σωτηριούπολις βρισκόταν στον Εύξεινο Πόντο και περιλάμβανε το Κάστρο Σωτηριουπόλεως και τα λιμάνια του Βατούμι και του Χόπα, στην περιοχή της Αβχαζίας στην σημερινή Γεωργία, η αρχαία ελληνική Πιτυούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινά θέματα
Σχέσεις Ελλάδας και Μοζαμβίκης
Οι σχέσεις Ελλάδας και Μοζαμβίκης είναι οι επίσημες διπλωματικές σχέσεις μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Μοζαμβίκης.
Επισκόπηση
Σύμφωνα με το Υπουργείο Εξωτερικών, «οι διμερείς σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών είναι καλές και φιλικές». Η μεγαλύτερη συνεργασία της Ελλάδας με τη Μοζαμβίκη είναι η συνεργασία στους τομείς της ναυτιλίας και του τουρισμού. Στη Μοζαμβίκη υπάρχει μια ελληνική κοινότητα 150 ατόμων, οι περισσότεροι από τους οποίους ζουν στο Μαπούτο. Η Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Μοζαμβίκης ιδρύθηκε το 2006.
Οι πολίτες της Ελλάδας χρειάζονται βίζα για να εισέλθουν στα σύνορα της Μοζαμβίκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μοζαμβικη Ελλαδα
Κωνσταντίνος Γρίβας - Γαρδικιώτης
Ο Κωνσταντίνος Γρίβας - Γαρδικιώτης ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός.
Γεννήθηκε στη Βόνιτσα και ήταν γιος του Αλέξιου Γαρδικιώτη - Γρίβα. Ακολούθησε καριέρα στρατιωτικού και έγινε υπουργός επί των στρατιωτικών στην κυβέρνηση Θεοτόκη.
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί-επέκταση Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 09/2010 Κατηγορία:Οικογένεια Γρίβα
Καθρεπτοφοβία
Καθρεπτοφοβία (εναλλακτικά: κατοπτροφοβία ή σπεκτροφοβία, από το λατινικό "spectrum" που σημαίνει αντανάκλαση, μορφή) ονομάζεται ένα είδος φοβίας των καθρεπτών. Διαχωρίζεται από την εισοπτροφοβία, κατά την οποία το άτομο φοβάται τη δική του αντανάκλαση στον καθρέπτη.
Αίτια
Γενικά, ένα άτομο που πάσχει από κατοπτροφοβία συνηθίζεται να έχει τραυματιστεί από κάποιο γεγονός, στο οποίο ισχυρίζεται πως έχει δει ή ακούσει την παρουσία φαντάσματος. Το άτομο, επίσης, μπορεί να έχει τραυματιστεί από ταινίες τρόμου, τηλεοπτικές εκπομπές ή εφιάλτες. Μπορεί, επίσης, να είναι αποτέλεσμα του φόβου που προκύπτει από την προκατάληψη του ατόμου ότι παρακολουθείται μέσω του καθρέπτη. Μπορεί απλώς να είναι το αποτέλεσμα ενός τραύματος που σχετίζεται με ένα καθρέπτη.
Φόβος
Τα άτομα που πάσχουν από τη συγκεκριμένη διαταραχή φοβούνται ότι το σπάσιμο ενός καθρέπτη φέρνει εξαιρετικά κακή τύχη. Μπορεί επίσης να φοβούνται ότι κάτι τρομακτικό θα πηδήξει μέσα από τον καθρέπτη, ή ότι μέσα σε αυτόν θα δουν κάτι ενοχλητικό να στέκεται δίπλα στη δική τους αντανάκλαση. Άλλοι μπορεί να φοβούνται πως ο καθρέπτης είναι ένας σύνδεσμος στον υπερφυσικό κόσμο ή μία πύλη για έναν άλλο κόσμο, και μπορούν να "απορροφηθούν" από κάποια υπερφυσική δύναμη. Κάποιοι μπορεί να φοβούνται να δουν τη δική τους αντανάκλαση στο σκοτάδι, καθώς αυτή θα εμφανιστεί διαστρεβλωμένη με περίεργους τρόπους.
Θεραπεία
Αυτή η φοβία, όπως και οι περισσότερες, μπορεί να θεραπευθεί. Η εφαρμογή τεχνικών χαλάρωσης και η συμμετοχή σε ομάδες υποστήριξης μπορούν να φανούν αποτελεσματικές.
Το δέρμα της λύπης
Το μυθιστόρημα Το δέρμα της λύπης (γαλλ. La Peau de chagrin) γράφτηκε το 1831 από τον Γάλλο Ονορέ ντε Μπαλζάκ (1799-1850). Η υπόθεση εκτυλίσσεται στο Παρίσι των αρχών του 19ου αι., όπου ένας νέος άνδρας βρίσκει ένα μαγικό ανάγλυφο δέρμα, που εκπληρώνει κάθε επιθυμία του. Όμως για κάθε ευχή που ικανοποιείται, το δέρμα μικραίνει και καταναλώνει ένα μέρος της φυσικής ενέργειας του νέου. Το δέρμα της λύπης ανήκει στην ομάδα των Φιλοσοφικών σπουδών της σειράς μυθιστορημάτων τού Μπαλζάκ Η ανθρώπινη κωμωδία.