cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγαύη (γένος)
Χρήσεις
Η αγαύη είναι μια πολύτιμη τροφή για τις μέλισσες λόγω της μεγάλης περιόδου ανθοφορίας του. Όπως και κατά τη διάρκεια έλλειψης της γύρης, οπότε τους είναι ιδιαιτέρως ελκυστική. Ωστόσο, το μέλι που παράγεται είναι σκοτεινό και έχει έντονη και δυσάρεστη γεύση.
Η αγαύη, μπορεί να αποσταχθεί προκειμένου να παραχθεί ένα λικέρ τύπου τεκίλα ΄(tequila).
Τα φύλλα του φυτού της αγαύης χρησιμοποιήθηκαν για να κατασκευαστεί νήμα για σανδάλια στη Νότια Αμερική.
Στις αρχές του 1950, το σιζάλ που είναι αγαύη, χρησιμοποιήθηκε για την παρασκευή κορτιζόνης.
Παρά την αντοχή των νημάτων για την οποία είναι γνωστό το σιζάλ, τα ελαφρά ψάθινα χαλιά από σιζάλ, μπορεί να τοποθετηθούν σε σημεία με υψηλή κίνηση. Το χαλί από σιζάλ δεν δημιουργεί στατικό (ηλεκτρισμό) ούτε παγιδεύει τη σκόνη, έτσι η μόνη συντήρηση που απαιτείται, είναι αυτή της ηλεκτρικής σκούπας. Στα σημεία όπου έχει χυθεί κάτι, πρέπει να αντιμετωπίζονται με ένα σφραγιστικό ινών, για την επιτόπου αφαίρεσή των, συνιστάται σκόνη στεγνού καθαρισμού. Ανάλογα με τις κλιματικές συνθήκες, το σιζάλ θα απορροφήσει ή θα αποδεσμεύσει την υγρασία του αέρα, προκαλώντας διαστολή ή συστολή. Το σιζάλ δεν συνιστάται για περιοχές όπου υπάρχουν βροχές ή χιόνια. Το σιζάλ χρησιμοποιείται από μόνο του σε χαλιά ή σε μίγματα με μαλλί και ακρυλικά για μια μαλακότερη υφή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αμερικής Κατηγορία:Ασπαραγοειδή Κατηγορία:Ινώδη φυτά
Λεζένιο
Το Λεζένιο (ιταλικά: Lesegno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Λανδούλφος ΣΤ΄ του Μπενεβέντο
Ο Λανδούλφος ΣΤ΄ (απεβ. 27 Νοεμβρίου 1077) από τον Οίκο της Κάπουα ήταν ο τελευταίος πρίγκιπας του Μπενεβέντο. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να κυβερνήσει μόνος και ανεξάρτητος. Το πριγκιπάτο έχασε την ανεξαρτησία του το 1051, οπότε ο Λανδούλφος ΣΤ΄ συγκυβέρνησε μόνο με τον πατέρα του, Πανδόλφος Γ΄.
Βιογραφία
Ο Λανδούλφος ΣΤ΄ ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Πανδόλφος Γ΄ και έγινε για πρώτη φορά συγκυβερνήτης τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο του 1038. Το 1041 ήταν πιθανώς ο αδελφός του Άτενουλφ που ηγήθηκε μίας εξέγερσης, επειδή δεν έγινε και αυτός συγκυβερνήτης. Η εξέγερση απέτυχε και ο Άτενουλφ κατέφυγε στους Νορμανδούς, όπου εξελέγη αρχηγός τους ως πρίγκιπας.
Το 1047 ο βασιλιάς Ερρίκος Γ΄ της Γερμανίας ήλθε, για να εξασφαλίσει την εξουσία του στη Νότια Ιταλία. Η αυτοκράτειρα Aγνή επισκέφτηκε το Mόντε Γκαργκάνo ως προσκυνήτρια και επέστρεψε μέσω Μπενεβέντo, όπου έγινε δεκτή, αλλά ο σύζυγός της δεν έγινε δεκτός. Ο απορριφθείς βασιλιάς πολιόρκησε αμέσως την πόλη και ο πάπας Κλήμης Β΄ αφόρισε τον Πανδόλφος Γ΄ και τον Λανδούλφος ΣΤ΄ και τους πολίτες. Η πολιορκία τελικά άρθηκε, ωστόσο η ασέβεια που επιδείχθηκε στη βασιλική οικογένεια και την Εκκλησία σε συνδυασμό με την παρακμή τού πριγκιπάτου έκαναν τον θείο τού Λανδούλφος ΣΤ΄, τον Ντάουφερ, να εγκαταλείψει την πόλη και να καταφύγει στον Γουαϊμάρος Δ΄ του Σαλέρνο, ο οποίος στέγασε τη θρησκευτική νεολαία στο Λα Κάβα. Ο Λανδούλφος ΣΤ΄ ταξίδεψε προσωπικά στο Σαλέρνο για να συναντηθεί με τον Γουαϊμάρος Δ΄ και να διαπραγματευτεί την επιστροφή του Ντάουφερ. Ο Ντάουφερ επέστρεψε με την υπόσχεση, ότι η επιλογή του για μοναστική αφιέρωση θα γινόταν σεβαστή. Μετά έγινε ο πάπας Βίκτωρ Γ΄.
Οι υποθέσεις του Μπενεβέντου έφτασαν στο επίκεντρο το 1050, όταν ο πάπας Λέων Θ΄ πήγε για προσκύνημα στο Μόντε Γκαργκάνο και επιβεβαίωσε τον αφορισμό των πριγκίπων. Οι πολίτες στράφηκαν εναντίον των πριγκίπων και τους πέταξαν έξω. Οι πολίτες έστειλαν μία πρεσβεία στον πάπα στη Ρώμη και προσφέρθηκαν να υποβάλουν την πόλη τους σε αυτόν. Τον Απρίλιο του 1051 ο καρδινάλιος Χούμπερτ της Σίλβα Καντίντα και ο Ντομένικ, πατριάρχης του Γκράντo, μπήκαν στο Μπενεβέντο για να λάβουν την πόλη για λογαριασμό του πάπα. Στις 5 Ιουλίου ο πάπας μπήκε στη νέα του πόλη για λογαριασμό του ίδιου και του βασιλιά.
Στον απόηχο της μάχης του Τσιβιτάτε, στην οποία ο πάπας φυλακίστηκε στο Μπενεβέντο, η πόλη κάλεσε τον Πανδόλφος Γ΄ και τον Λανδούλφος ΣΤ΄ πίσω (κάπου μεταξύ Ιουνίου 1053 και Μαρτίου 1054). Επέστρεψαν το 1055 και κυβέρνησαν ως υποτελείς του πάπα. Το 1056 ο Λανδούλφος ΣΤ΄ έκανε συγκυβερνήτη τον γιο του Πανδόλφος Δ΄. Πιθανώς το 1059, ο πρεσβύτερος Πανδόλφος Γ΄ αποσύρθηκε στο μοναστήρι της Σάντα Σοφία, αφήνοντας μόνους πρίγκιπες τους Λανδούλφος ΣΤ΄ και Πανδόλφος Δ΄.
Ο Λανδούλφος ΣΤ΄ εμφανίζεται σπάνια στις πηγές στη συνέχεια. Το 1065, έλαβε νουθεσία από τον πάπα Αλέξανδρο Β΄ «ότι η μεταστροφή των Εβραίων δεν πρέπει να επιτευχθεί με τη βία». Ήταν παρών την 1η Οκτωβρίου 1071 στον αγιασμό του αβαείου του Μόντε Κασίνο. Τον Αύγουστο του 1073 ορκίστηκε πίστη στον πάπα Γρηγόριο Ζ΄, τον επικυρίαρχό του, και υποσχέθηκε να σεβαστεί τα δικαιώματα των πολιτών του Μπενεβέντο. Ο Γρηγόριος Ζ΄ άρχισε να κατοικεί μερικά διαστήματα στο παλάτι του Λανδούλφος ΣΤ΄ στο Μπενεβέντο, το οποίο ο Αμάτους αποκαλεί "το μεγαλύτερο παλάτι" (lo plus grand palaiz). Ο Λανδούλφος ΣΤ΄ δεν εμφανίζεται ξανά στα χρονικά και, καθώς ο γιος του απεβίωσε στη μάχη το 1074, έμεινε μόνος πρίγκιπας υπό τον πάπα στις 27 Νοεμβρίου 1077, ώσπου απεβίωσε. Με το τέλος του, το αρχαίο πριγκιπάτο του Μπενεβέντο έφτασε στη λήξη του.
Ντέρβεντα
Η Ντέρβεντα (σερβικά κυριλλικά: Дервента) είναι πόλη και δήμος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, στα βόρεια της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, η πόλη αριθμούσε 12,680 κατοίκους και ο δήμος 30,177 κατοίκους.
Γεωγραφία
Η Ντέρβεντα είναι πόλη στα βόρεια της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Ευρίσκεται εντός της κοιλάδας του ποταμού Ούκρινα, δεξιό παραπόταμο του Σάβου. Ο δήμος είναι περιτριγυρισμένος από εκείνους του Σρμπατς, του Μπροντ, της Μόντριτσα, του Ντόμποϊ και του Πρνιαβόρ, ενώ, στα βόρεια, συνορεύει με την Κροατία.
Οικισμοί του Δήμου της Ντέρβεντα
thumb|center|upright=0.8|Τοποθεσία του Δήμου της Ντέρβεντα στη [[Βοσνία και Ερζεγοβίνη.]]
Ο Δήμος της Ντέρβεντα αριθμεί 57 οικισμούς:
Κατανομή του πληθυσμού του δήμου ανά εθνότητα (1991)
Το 1991, επί συνόλου 56,489 κατοίκων, ο πληθυσμός ήταν κατανεμημένος ως κάτωθι :
Πολιτική
Έπειτα από τις τοπικές εκλογές του 2012, οι 29 έδρες της δημοτικής συνελεύσεως διαμοιράστηκαν όπως ακολουθεί :
Ο Μίλοραντ Σίμιτς, μέλος της Συμμαχίας των Ανεξάρτητων Σοσιαλδημοκρατών (SNSD), εξελέγη δήμαρχος του δήμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα
Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά
Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά (αγγλικά: He loves me... He loves me not, γαλλικά: À la Folie... Pas du Tout) είναι γαλλικό ψυχολογικό θρίλερ παραγωγής 2002, σε σκηνοθεσία Λετίσια Κολομπάνι. Πρωταγωνιστεί η Οντρέ Τοτού στο ρόλο της Ανζελίκ.
Η Ανζελίκ είναι μια γλυκύτατη κοπέλα με συγκεκριμένες απόψεις για την αγάπη. Πολύ συγκεκριμένες όμως και με τη μορφή του παντρεμένου καρδιολόγου Λόικ, ο οποίος περιμένει να γίνει πατέρας και δεν έχει ακριβή γνώση της κατάστασης που βιώνει η ερωτευμένη κοπέλα. Το ανεξέλεγκτο πάθος θα την κάνει να προσπαθήσει να ξεπεράσει καθετί που στέκεται εμπόδιο στην ευτυχία τους. Η εμμονοληπτική προσήλωσή της δεν έχει όρια και την καθοδηγεί σε ακατάσχετα ψεύδη, προδοσίες, ακόμα και στο έγκλημα. Ένα πάθος που οδηγεί κυριολεκτικά στην κόλαση.
Πλοκή
Η Ανζελίκ είναι μια άριστη φοιτήτρια καλών τεχνών που έχει κερδίσει μια υποτροφία με τους εξαιρετικούς πίνακες της. Παράλληλα έχει μια θέση εργασίας με μερική απασχόληση σε ένα καφενείο μαζί με την φίλη της Ελοΐζ και έχει αναλάβει να προσέχει το σπίτι μιας πλούσιας οικογένειας η οποία λείπει σε διακοπές στις Η.Π.Α. Ο φίλος της Ανζελίκ, Ντέιβιντ την πολιορκεί χωρίς να τον νοιάζει η σχέση της με τον παντρεμένο καρδιολόγο Λόικ, αλλά η Ανζελίκ επιμένει ότι θα χωρίσει.
Όταν η γυναίκα του Λόικ, η Ρασέλ αποβάλλει το μωρό που περίμενε, το ζευγάρι χωρίζει και η Ανζελίκ βρίσκει την ευκαιρία να οργανώσει ένα ταξίδι στην Ιταλία για να το γιορτάσουν. Όμως όταν αυτή πάει στο αεροδρόμιο αυτός δεν έρχεται χωρίς να δώσει σημεία ζωής, έχοντας επιλέξει να διορθώσει τα πράγματα με την γυναίκα του. Αυτό πλήγωσε την Ανζελίκ, η οποία πέφτει σε κλινική κατάθλιψη. Χάνει την υποτροφία της από την σχόλη της, την δουλεία της και κλείνεται στο σπίτι περιμένοντας τηλεφώνημα του Λόικ. Ένα βράδυ η Ανζελίκ πληροφορήθηκε από τις ειδήσεις ότι η μια ασθενής έκανε μήνυσε τον Λόικ για ξυλοδαρμό πήγε να την βρει και τελικά πεθαίνει από μια λογομαχία μιας και έπασχε από την καρδιά της. Το επόμενο πρωί η αστυνομία συλλαμβάνει τον καρδιολόγο έξω από το γραφείο του. Η Ανζελίκ πήγε να τον βρει αλλά την πρόλαβε η σύζυγος του η οποία πρόλαβε να τον φιλήσει με αποτέλεσμα να τους δει και αργότερα στο σπίτι να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας ανοίγοντας το γκάζι.
Στο σημείο αυτό η ταινία γυρίζει πίσω στην αρχή και από εκεί βλέπουμε την μεριά του Λόικ.
Ο Λόικ λαμβάνει ένα λευκό τριαντάφυλλο και υποθέτει ότι το έστειλε η γυναίκα του. Σε μία δεξίωση που γίνεται αργότερα το βράδυ ο Λόικ συναντά την Ανζελίκ και μαθαίνει ότι είναι η νέα τους γειτόνισσα. Ωστόσο ο Λόικ συνεχίζει να λαμβάνει μηνύματα χωρίς να ξέρει ποια τα στέλνει. Κάποια στιγμή πληροφορείται ότι η γυναίκα του αποβάλλει το μωρό τους επειδή της επιτέθηκε ένας μηχανόβιος. Νωρίτερα στην ταινία εμφανίστηκε η Ανζελίκ με ένα τραύμα στο χέρι της επειδή έπεσε την ώρα που οδηγούσε τη μηχανή της φίλης της.
Το ίδιο βράδυ πυροσβεστική κατέφθασε έξω από το σπίτι της Ανζελίκ για να την προλάβουν από το θάνατο. Ο Λόικ πρόφτασε να την δει και της έδωσε το φιλί της ζωής και την έσωσε. Εκείνη πίστευε ότι το έκανε από αγάπη για εκείνην. Αργότερα το βράδυ ο Λόικ αφού είχε μια σύντομη κουβέντα μαζί της, κατάλαβε ότι αυτή έστελνε όλα αυτά τα δώρα και τις κάρτες. Βρίσκει την ευκαιρία να μπει σπίτι της το οποίο ήταν σε κρίση. Στο δωμάτιο της βρήκε ένα πορτραίτο το δικό και κατάλαβε ότι αυτή βρισκόταν πίσω από όλα αυτά.
Μια μέρα η Ανζελίκ πήγε να βρει τον Λόικ στο ιατρείο του. Εκείνος της είπε ότι δεν ζήσανε τίποτε και ότι όλα από το μυαλό της τα έβγαλε. Την στιγμή που γυρνάει την πλάτη του για να κατέβει της σκάλες η Ανζελίκ τον τραυματίζει βαριά χτυπώντας τον στο κεφάλι. Στην συνέχεια αυτή διαγνώστηκε ότι πάσχει από Ερωτομανία και καταλήγει σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Πέντε χρόνια αργότερα ο Λόικ συνέχισε τη δική του ζωή και η Ανζελίκ βγαίνει από το ψυχιατρείο. Ο καθαριστής εντόπισε ένα πορτραίτο του Λόικ πίσω από την ντουλάπα του δωματίου της φτιαγμένο από τα χάπια της τα οποία τόσα χρόνια δεν έπαιρνε.
Box office
Η ταινία Μ' αγαπά, δεν μ' αγαπά έφτασε τα 2,8 εκατομμύρια δολάρια στη Γαλλία. Στις Ηνωμένες Πολιτείες άνοιξε στην 44η θέση με 76.000 δολάρια το πρώτο σαββατοκύριακο ενώ οι συνολικές εισπράξεις ξεπέρασαν το 1.000.000 δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λετίσια Κολομπάνι Κατηγορία:Γαλλικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 2019-20
Το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών 2019-20 (γνωστό και ως Football League) είναι η τρίτη σε σπουδαιότητα ελληνική ποδοσφαιρική κατηγορία και θα διεξαχθεί σε έναν όμιλο με τη συμμετοχή 14 ομάδων. Είναι η πρώτη περίοδος που αποτελεί την τρίτη κατηγορία μετά την αναδιάρθρωση των επαγγελματικών πρωταθλημάτων του 2019. Την ευθύνη για τη διοργάνωση του πρωταθλήματος έχει η Ένωση Football League. Το πρωτάθλημα διακόπηκε τον Μάρτιο του 2020 λόγω της πανδημίας του νέου κορονοιού και ματαιώθηκε οριστικά τον Ιούνιο με επικύρωση της παρούσας βαθμολογίας.
Ομάδες
Σύμφωνα με τις προκηρύξεις των πρωταθλημάτων Football League και Γ΄ Εθνικής Ερασιτεχνικής της προηγούμενης περιόδου οι 14 Π.Α.Ε. που θα συγκροτούν την κατηγορία θα είναι οι δυο που κατέλαβαν τις θέσεις 11 και 12 στο πρωτάθλημα Football League 2018-19 και οι δώδεκα ΠΑΕ που θα συσταθούν από τους ερασιτεχνικούς συλλόγους που προβιβάστηκαν από τη Γ΄ Εθνική.
Στις 7 Αυγούστου έγινε γνωστό ότι δυο ομάδες δε δήλωσαν συμμετοχή: ο 11ος της Football League Ηρακλής Θεσσαλονίκης και ο πρωταθλητής του 3ου ομίλου της Γ΄ Εθνικής Κρόνος Αργυράδων. Τις δυο κενές θέσεις αναπλήρωσαν η Νίκη Βόλου και η Καλαμάτα. Ο Νέστος Χρυσούπολης (που ήταν 2ος επιλαχών) είχε ανακοινώσει ότι δε προτίθεται να δηλώσει συμμετοχή στη Football League λόγω αδυναμίας κάλυψης των οικονομικών απαιτήσεων της κατηγορίας.
Σύστημα διεξαγωγής
Στις πρώτες συναντήσεις της διοργανώτριας αρχής αποφασίστηκε δυο ομάδες να εξασφαλίζουν την άνοδο στην Super League 2 και τέσσερις να υποβιβάζονται στη Γ΄ Εθνική, χωρίς τη διεξαγωγή play off/play out. Η κλήρωση έγινε την Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου. Η έναρξη του πρωταθλήματος ορίστηκε για τις 29 Σεπτεμβρίου 2019 και η λήξη του ορίστηκε στις 29 Μαρτίου 2020. Λόγω της πανδημίας, αποφασίστηκε στις 13 Μαρτίου 2020 η αναστολή του πρωταθλήματος και στις 2 Ιουνίου 2020 η οριστική διακοπή του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2019–2020
Κρητιδική - Παλαιογενής εξαφάνιση
Η Κρητιδική - Παλαιογενής εξαφάνιση, γνωστή και ως Πέμπτη εξαφάνιση αναφέρεται στο πέμπτο κύμα μαζικού αφανισμού έμβιων ειδών στη Γη.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εξαφανίστηκαν και οι δεινόσαυροι μαζί με τα τρία τέταρτα των των φυτικών και ζωικών ειδών στη Γη, πριν από περίπου 66 εκατομμύρια χρόνια. Με εξαίρεση ορισμένα εκτόθερμα είδη όπως οι θαλάσσιες χελώνες και οι κροκόδειλοι, κανένα τετράποδο που ζυγίζει περισσότερο από 25 κιλά δεν επέζησε. Σηματοδότησε το τέλος της Κρητιδικής περιόδου και μαζί της του μεσοζωικού αιώνος, ενώ προανήγγειλε την αρχή της Καινοζωικού αιώνος, που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.
Όπως προτάθηκε αρχικά το 1980 από μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Luis Alvarez και τον γιο του Walter, θεωρείται ότι η εξαφάνιση προκλήθηκε από την πρόσκρουση ενός τεράστιου αστεροειδούς 10 έως 15 km 66 εκατομμύρια χρόνια πριν, που κατέστρεψε το παγκόσμιο περιβάλλον, κυρίως μέσω ενός παρατεταμένου χειμώνα που σταμάτησε τη φωτοσύνθεση στα φυτά και το πλαγκτόν. Αυτό το σενάριο ενισχύθηκε με την ανακάλυψη του κρατήρα Τσιξουλούμπ μήκους 180 km στον Κόλπο του Μεξικό στη χερσόνησο Γιουκατάν του Μεξικό στις αρχές της δεκαετίας του 1990,.
Ένα ευρύ φάσμα ειδών εξαφανίστηκε, ανάμεσά του και οι δεινόσαυροι. Επίσης, εξαφάνισε μυριάδες άλλους χερσαίους οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων θηλαστικών, πουλιών, σαύρων,  εντόμων, φυτών και όλους τους πτερόσαυρους. Υπολογίζεται ότι το 75% ή περισσότερο όλων των ειδών στη Γη εξαφανίστηκαν. Ωστόσο, η εξαφάνιση παρείχε επίσης εξελικτικές ευκαιρίες. Ιδιαίτερα τα θηλαστικά διαφοροποιήθηκαν στο Παλαιογενές, εξελισσόμενα σε νέες μορφές όπως άλογα, φάλαινες, νυχτερίδες και πρωτεύοντα θηλαστικά. Η ομάδα των δεινοσαύρων που επέζησε ήταν πτηνά, πτηνά εδάφους και υδρόβιων πτηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εξέλιξη Κατηγορία:ΔεινόσαυροιΚατηγορία:Μεσοζωική εποχή
Χειρουργείο (αίθουσα)
μικρογραφία|280x280εσ|Καρδιοχειρουργική αίθουσα. μικρογραφία|280x280εσ|Άδειο χειρουργείο. Xειρουργείο είναι μια αίθουσα νοσοκομείου όπου πραγματοποιούνται οι χειρουργικές επεμβάσεις σε άσηπτο περιβάλλον. Είναι σχεδιασμένο και εξοπλισμένο για να παρέχει φροντίδα σε ασθενείς με διάφορες παθήσεις. Σε αποστειρωμένο περιβάλλον χειρουργείου όλο το προσωπικό είναι υποχρεωμένο να φοράει προστατευτική ενδυμασία, όπως επίσης καλύμματα παπουτσιών, μάσκες, σκουφάκια, ασπίδες προστασίας ματιών και άλλα καλύμματα για την πρόληψη της εξάπλωσης των μικροβίων.
Πριν από τη χειρουργική επέμβαση, ο ασθενής μεταφέρεται στο χειρουργείο σε αναπηρικό καροτσάκι ή κρεβάτι με ρόδες (ονομάζεται φορείο). Στη συνέχεια ο ασθενής μεταφέρεται στο χειρουργικό τραπέζι, το οποίο συνήθως είναι μακρόστενο και διαθέτει ιμάντες ασφαλείας. Ο εξοπλισμός παρακολούθησης του αναισθησιολόγου συνήθως βρίσκεται στην κεφαλή του τραπεζιού, ο οποίος παρακολουθεί την κατάσταση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Ανάλογα με τη φύση της χειρουργικής επέμβασης, χρησιμοποιούνται διάφορες μορφές αναισθησίας.
Τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται είναι διαφορετικά για την εξωτερική και την εσωτερική επέμβαση στο σώμα του ασθενούς. Εσωτερικά του ασθενούς χρησιμοποιούνται μικρότερα, πιο λεπτά εργαλεία. Τέλος, το χειρουργείο διαθέτει ειδικό εξοπλισμό, για αναπνευστική και καρδιακή υποστήριξη, συσκευές ανάνηψης έκτακτης ανάγκης, οθόνες ασθενών και διαγνωστικά εργαλεία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χειρουργική Κατηγορία:Νοσοκομεία
Μέι Φάινγκολντ
Η Μέιταλ Σλονίμσκι (Εβραϊκά: מיי פיינגולד, γ. 16 Δεκεμβρίου 1982), γνωστή με το καλλιτεχνικό Μέι Φάινγκολντ και επίσης ως Μέι Φέινγκολντ, είναι Εβραία τραγουδίστρια. Η τρίτη θέση της στο Kokhav Nolad 7, την Ισραηλινή εκδοχή του Pop Idol, απογείωσε την καριέρα της το 2009. Η Φάινγκλοντ εκπροσώπησε το Ισραήλ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2014.
Πρόωρη ζωή
Η Φάινγκλοντ γεννήθηκε το 1982 στο Ρισόν Λε Ζιόν, όπου ζει ακόμα μέχρι και σήμερα. Η μουσική της καριέρα ξεκίνησε από τις σχολικές εορτές και συνέχισε να παρακολουθεί μαθήματα τραγουδιού από όπου έμαθε να τραγουδάει κλασικά τραγούδια. Από την παιδική της ηλικία, η Φάινγκλοντ συνήθιζε να διοργανώνει πολλά σόου, συμπεριλαμβανομένων τα σόου στα νυχτερινά κλαμπ και μπαρ. Από τότε, η Φάινγκλοντ έγινε η κύρια τραγουδίστρια ενός συγκροτήματος εν ονόματι Disiac. Το συγκρότημα συμμετείχε στο Hebrew Labor, ένα ειδικό CD που περιείχε διασκευές παλιών Ισραηλίτικων τραγουδιών.
Kokhav Nolad
Η θέση της Φάινγκολντ στο σόου φαινόταν από την πρώτη οντισιόν. Οι κριτές γοητεύτηκαν από αυτήν και δεν δόθηκε ούτε λίγη κριτική για την ίδια.
Κατά τη διάρκεια του σόου, η Finegold διατηρεί τη "γραμμή" στη ροκ, διασκευάζοντας τραγούδια κυρίως από τα μέσα του 1980 του Ισραήλ. Απονεμήθηκε την παράσταση της εβδομάδας για πέντε φορές, δύο από αυτές σε μια σειρά. Οι εμφανίσεις της Finegold ήταν οι εξής:
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014
Τον Ιανουάριο αποκαλύφθηκε ότι η Finegold είχε επιλεγεί εσωτερικά από τον ισραηλινό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό IBA για να εκπροσωπήσει το Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2014 που θα διεξαχθεί στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Ανακοινώθηκε στις 5 Μαρτίου ότι θα τραγουδήσει το "Same Heart" για το Ισραήλ. Η Finegold συναγωνίστηκε στο δεύτερο ημιτελικό του διαγωνισμού, τερματίζοντας 14η και σημειώνοντας 19 βαθμούς, τελικά δε κατάφερε να προκριθεί στον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Ισραήλ Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Λορέτο
Το Λορέτο (ιταλικά: Loreto) είναι μικρή πόλη και δήμος της περιφέρειας Μάρκε, στην Ιταλία, με πληθυσμό 12.278 κατοίκους το 2009. Είναι πολύ γνωστό στους Ρωμαιοκαθολικούς παγκοσμίως ως ο τόπος της Βασιλικής της Αγίας Οικίας, δημοφιλούς προσκυνήματος που συνδέεται με θρύλο σχετικώς με το σπίτι της Παναγίας στη Ναζαρέτ, στο οποίο η Παναγία γεννήθηκε, μεγάλωσε και έζησε ως έγγαμη. Εξ αυτού, το όνομα «Λορέτο» δόθηκε σε αρκετές πόλεις και ιερά σε ρωμαιοκαθολικές χώρες, ιδίως στη Λατινική Αμερική, ενώ δίνεται και σε αγόρια ως βαπτιστικό όνομα. Οι κάτοικοι του Λορέτο αποκαλούνται Λορετάνι ή Λαουρετάνι, με τη δεύτερη λέξη να υποδεικνύει την ετυμολογία του Λορέτο, από τη λατινική λέξη laurus = δάφνη ή από μία μεσαιωνική ιδιοκτήτρια των γύρω δασωμένων λόφων, που ονομαζόταν Laureta.
Τοποθεσία
Το Λορέτο βρίσκεται 127μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας στη δεξιά όχθη του ποταμού Μουζόνε (Musone) 22 km με το τρένο νοτιοανατολικά της Ανκόνα. Όπως πολλά μέρη στο Μάρκε, προσφέρει καλή θέα από τα Απέννινα έως την Αδριατική.
Το Λορέτο βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες του κέντρου του 43°26΄20΄΄ Βόρειο πλάτος και 13°36΄31΄΄ Ανατολικό μήκος. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 127 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, σε λοφώδη περιοχή, στη δεξιά όχθη του ποταμού Μουζόνε και σε απόσταση μόλις 22 χιλιομέτρων σιδηροδρομικώς νότια-νοτιοανατολικά από την Ανκόνα, στην επαρχία της οποίας υπάγεται. Απέχει από τη θάλασσα λιγότερο από 4 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή. Καθώς συμβαίνει με πολλές τοποθεσίες των Μάρκε, το Λορέτο προσφέρει αρκετά καλή θέα προς την οροσειρά των Απεννίνων και προς την Αδριατική Θάλασσα. Η έκταση του δήμου Λορέτο είναι 17,7 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Ο δήμος υποδιαιρείται σε επτά frazioni (δημοτικά διαμερίσματα), τα Κοσταμπιάνκα, Γκρόττε, Στατσιόνε, Βίλλα Μπεργκίνια, Βίλλα Κοσταντίνα, Βίλλα Μουζόνε και Βίλλα Πάπα.
Αντώνης Ζαχαράκης
Ο Αντώνης Ζαχαράκης (Ρέθυμνο, 28 Νοεμβρίου 1969) είναι Έλληνας μουσικός και συνθέτης.
Λορέτο
Κύρια αξιοθέατα
Τα κυριότερα αξιοθέατα μνημεία του Λορέτο καταλαμβάνουν τις 4 πλευρές της κεντρικής πλατείας του, της Piazza della Madonna. Πρόκειται για το Κολέγιο των Ιησουιτών, το Δημοτικό Μέγαρο (Palazzo Comunale, πρώην Palazzo Apostolico) και τη Βασιλική της Αγίας Οικίας. Το Δημοτικό Μέγαρο σχεδιάσθηκε από τον αναγεννησιακό αρχιτέκτονα Ντονάτο Μπραμάντε και στεγάζει μια πινακοθήκη με έργα των Λορέντσο Λόττο, Σιμόν Βουέ και Αννίμπαλε Καρράτσι, καθώς και μια συλλογή από φαγιάνς.
Αντώνης Ζαχαράκης
Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης στις 28 Νοεμβρίου του 1969. Ξεκίνησεσε να ασχολείται με την μουσική το 1983 όπου πήρε τα πρώτα του μαθήματα κρουστών στην Δημοτική Φιλαρμονική Ρεθύμνου με καθηγητή τον Νίκο Αντωνακάκη και μαέστρο τον Κώστα Αποστολάκη. Είναι μέλος της Πειραματικής Συμφωνικής Ορχήστρας Ρεθύμνου καθώς και μέλος του μουσικού σχήματος "Φωνές του Νότου".
Λορέτο
Κύρια αξιοθέατα
Το Λορέτο επίσης καυχάται για τα ογκώδη τείχη του, που σχεδιάσθηκαν από τον αρχιτέκτονα και μηχανικό Αντώνιο ντα Σανγκάλλο τον νεότερο, και ανεγέρθηκαν από το 1518, ενώ ενισχύθηκαν κατά τον 17ο αιώνα. Τα κυριότερα αξιοθέατα μνημεία του Λορέτο καταλαμβάνουν τις 4 πλευρές της κεντρικής πλατείας του, της Piazza della Madonna. Πρόκειται για το Κολέγιο των Ιησουιτών, το Δημοτικό Μέγαρο (Palazzo Comunale, πρώην Palazzo Apostolico) και τη Βασιλική της Αγίας Οικίας. Το Δημοτικό Μέγαρο σχεδιάσθηκε από τον αναγεννησιακό αρχιτέκτονα Ντονάτο Μπραμάντε και στεγάζει μια πινακοθήκη με έργα των Λορέντσο Λόττο, Σιμόν Βουέ και Αννίμπαλε Καρράτσι, καθώς και μια συλλογή από φαγιάνς.
Αντώνης Ζαχαράκης
Πρωτοεμφανίστηκε στη δισκογραφία το 2000 σε δίσκο του Χρήστου Αγγελόπουλου.Το 2009 κάνει το ντεμπούτο του στο θέατρο υπογράφοντας τη μουσική στην παράσταση "Σταχτοπούτα" από τον Θεατρικό Περίπλου.Σημαντική στιγμή στην καριέρα του υπήρξε το 2012 όταν άρχισε να γράφει μουσική για ταινίες μικρού μήκους και ντοκιμαντέρ σε συνεργασία με το Κινηματογραφικό Εργαστήρι Χανίων και τον σκηνοθέτη Θεόδωρο Θωμαδάκη.
Λορέτο
Η Βασιλική της Αγίας Οικίας
Η Βασιλική του προσκυνήματος της «Αγίας Οικίας της Θεοτόκου» του Λορέτο (ιταλ.: Santuario della Santa Casa) περικλείει στο εσωτερικό της, σύμφωνα με ευφάνταστο μεσαιωνικό θρύλο, το σπίτι της Παναγίας στη Ναζαρέτ, στο οποίο η Παναγία γεννήθηκε, μεγάλωσε και έζησε ως έγγαμη με τον Ιωσήφ και τον Ιησού Χριστό (αλλά και απεβίωσε, χρόνια μετά τον θάνατο του Ιωσήφ και την Ανάληψη του Χριστού). Κατά τον θρύλο, μετά την τελευταία Σταυροφορία και την αποχώρηση των Χριστιανών από τους Αγίους Τόπους, προκειμένου να προστατευθεί από τους Μουσουλμάνους στρατιώτες, το σπίτι αποκολλήθηκε από τα θεμέλιά του με θαυματουργικό τρόπο, απογειώθηκε και πέταξε «επί πτερύγων αγγέλων» μέχρι την περιοχή αυτή της Ιταλίας, και μάλιστα με μια ενδιάμεση στάση επί τρία έτη (1291-1294) στο Τρσατ (ιταλ. Τερσάττο), προάστιο σήμερα της πόλεως Ριέκα της Κροατίας. Μετά από μικρές μετακινήσεις στην περιοχή του Λορέτο, η οικία της Θεοτόκου προσγειώθηκε, πάντοτε θαυματουργικώς, στη σημερινή της τελική θέση το έτος 1296. Σήμερα σώζονται σε καλή κατάσταση τρεις πέτρινοι εξωτερικοί τοίχοι της, που έχουν περιβληθεί με πολύτιμο μάρμαρο. Συνεκδοχικώς, τον Μάιο του 1920 ο Πάπας Βενέδικτος ΙΕ΄ ανεκήρυξε αγαλματίδιο της Θεοτόκου του 15ου αιώνα εντός της βασιλικής («Παναγία του Λορέτο») ως προστάτιδα των αεροπορικών ταξιδιών και ταξιδιωτών.
Αντώνης Ζαχαράκης
Το 2017 βραβεύτηκε για την μουσική του στην ταινία μικρού μήκους "Το ταξίδι" (σκην. Γιάννη Μπλέτα) από το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Κύπρου (CYIFF) και από το Mediterranean Film Festival (Ιταλία).
Λορέτο
Η Βασιλική της Αγίας Οικίας
Το 1468 άρχισε η ανέγερση του μεγάλου ναού, βασιλικής μετά τρούλου σε υστερογοτθικό ρυθμό, που περιέκλεισε την Οικία της Θεοτόκου. Την ανέγερση συνέχισαν οι αρχιτέκτονες Τζουλιάνο ντα Μαγιάνο, Τζουλιάνο ντα Σανγκάλλο και Ντονάτο Μπραμάντε. Το μήκος του ναού φθάνει τα 93 μέτρα, το πλάτος τα 60 και το ύψος του καμπαναριού τα 75,6 μέτρα (το υψηλότερο κτίσμα σε όλη την πόλη).
Αντώνης Ζαχαράκης
Το 2017-18 απέσπασε για την μουσική της ταινίας μικρού μήκους "τα γεμιστά" το βραβείο καλύτερης μουσικής από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά και από το Symi International Film Festival.
Λορέτο
Δίδυμες και αδελφές πόλεις
Το Λορέτο είναι αδελφοποιημένο με τις εξής πόλεις:
Αντώνης Ζαχαράκης
Έχει συνεργαστεί με τον Σταμάτη Κραουνάκη, τον Μανώλη Μητσιά, τον Βασίλη Σκουλά, τον Παντελή Θαλασσινό, την Γεωργία Νταγάκη, την Ερωφίλη, τον Δημήτρη Υφαντή, την Ιωάννα Φόρτη, τον Γιώργο Νικηφόρου Ζερβάκη, την Σαββέρια Μαργιολά, τον Γιώργο και τον Νίκο Στρατάκη, τον Παντελή Κυραμαργιό, την Αθηνά Κοντοδήμα, τον Στέλιο Μπικάκη, τον Μιχάλη Νικηφόρο και άλλους.
Λορέτο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ανκόνας
Αντώνης Ζαχαράκης
Ζει μόνιμα στο Ρέθυμνο της Κρήτης, όπου και εργάζεται ως καθηγητής κρουστών στην Φιλαρμονική του Δήμου Ρεθύμνου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες
Λανδούλφος Ζ΄ της Κάπουα
μικρογραφία|Μεσαιωνικές οχυρώσεις του Σαντ'Αγκάτα ντε' Γκότι.
Ο Λανδούλφος Ζ΄ ο λεγόμενος της Σαντ'Αγκάτα, ιταλ.: Landolfo di Sant'Agata (απεβ. το 1007) από τον Οίκο της Κάπουα, ήταν πρίγκιπας της Κάπουα από το 1000 έως το τέλος του.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Λανδούλφος Γ΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντο, ο οποίος ήταν απλώς συγκυβερνήτης. Έτσι, απομακρύνθηκε εύκολα από τη διαδοχή με το τέλος τού πατέρα του. Ο αδελφός του Πανδόλφος Β΄ κατάφερε τελικά να γίνει πρίγκιπας του Μπενεβέντο.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα
Κατάλογος Σουάντες
Ο κατάλογος Σουάντες (αγγλικά: Swadesh list, ΔΦΑ: swɒdɛʃ) είναι συλλογή βασικών λεξικών εννοιών για τους σκοπούς της ιστοριοσυγκριτικής γλωσσολογίας. Οι μεταφράσεις των καταχωρήσεων του καταλόγου από γλώσσα σε γλώσσα επιτρέπουν στους γλωσσολόγους να ποσοτικοποιήσουν την συσχέτιση που υπάρχει ανάμεσα στις γλώσσες. Ο δημιουργός του συγκεκριμένου καταλόγου, είναι ο Αμερικανός γλωσσολόγος Μορίς Σουάντες. Ο κατάλογος χρησιμοποιείται στην λεξικοστατιστική η οποία αξιολογεί την ποσοτική γενεαλογική συσχέτιση μεταξύ των γλωσσών, και στην γλωσσοχρονολογία η οποία ασχολείται με την χρονολόγηση των αποκλίσεων των γλωσσών. Καθώς υπάρχουν διάφορες παραλλαγές του καταλόγου, μερικές φορές αναφέρονται και ως κατάλογοι Σουάντες.
Σκοπός
Ο σκοπός του καταλόγου, είναι η ταυτοποίηση ενός συνόλου λέξεων οι οποίες συναντώνται σε όλες ή τις περισσότερες γλώσσες του κόσμου, και διαθέτουν οικουμενική, και πολιτισμικά ανεξάρτητη διαθεσιμότητα σε όσες περισσότερες το δυνατό γλώσσες, ανεξαρτήτως από την σταθερότητα τους στην γλώσσα αυτή. Ωστόσο και ο παράγοντας της σταθερότητας έχει επίσης χρησιμοποιηθεί σε γλωσσοχρονολογικές μελέτες.
Οι καταχωρήσεις επιλέχθηκαν βάσει της διαίσθησης του Σουάντες. Άλλοι μεταγενέστεροι κατάλογοι όπως ο κατάλογος Ντολγκοπόλσκυ (1964) ή ο κατάλογος Λάιπζιγκ-Τζακάρτα (2009) βασίζονται στη ανάλυση δεδομένων τα οποία έχουν συλλεχθεί από πολλές διαφορετικές γλώσσες αλλά είναι λιγότεροι διαδεδομένοι σε σχέση με τον Σουάντες.
Οι λεξικοστατιστικές μελέτες χρησιμοποιούν τους καταλόγους αυτούς για να διακρίνουν τις διάφορες υποομάδες γλωσσών, ενώ στην γλωσσοχρονολόγηση και να θέσουν τις χρονολογικές περιόδους όπου οι γλώσσες διασπώνται σε διαφορετικούς γλωσσικούς κλάδους. Η εργασία αυτή έχει σημαντικές δυσκολίες και συχνά αποτελεί και αντικείμενο αμφισβήτησης, καθώς οι ταυτόσημες έννοιες δεν γράφονται ή προφέρονται απαραίτητα με παρόμοιο τρόπο, και η εύρεση τους προϋποθέτει γνώση των ηχητικών κανονισμών των γλωσσών που συγκρίνονται. Για παράδειγμα η αγγλική λέξη wheel (τροχός) και η σανσκριτική chakra (τροχός) δεν είναι άμεσα αναγνωρίσιμες ως η ίδια έννοια σε κάποιον που δεν έχει γνώση και των 2 γλωσσών και προσπαθεί να βρει ποιός όρος αντιστοιχεί σε ποιόν.
Παραλλαγές
Ο ίδιος ο Σουάντες δημιούργησε διάφορες παραλλαγές του αρχικού καταλόγου του. Ξεκίνησε με ένα κατάλογο 225 εννοιών, τον οποίο μετέπειτα μείωσε σε 165 για την γλώσσα Σαλίς. Το 1952 εξέδωσε έναν νέο κατάλογο με 215 έννοιες, εκ των οποίων αργότερα πρότεινε την αφαίρεση 16 ως ασαφείς ή με μη οικουμενική παρουσία, και αργότερα πρόσθεσε μια νέα ώστε ο αριθμός να στρογγυλοποιηθεί στις 200 έννοιες. Το 1955 έγραψε πως η η ποιότητα των καταχωρήσεων είναι το ίδιο σημαντική με το πλήθος των καταχωρήσεων, και μετά από διάφορες μικροδιορθώσεις εξέδωσε τον τελικό κατάλογο του ο οποίος περιείχε 100 καταχωρίσεις το 1971 και το 1972.
Υπάρχουν παράλληλα και παρόμοιοι καταλόγοι οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί από άλλους γλωσσολόγους με διαφοροποιήσεις στις καταχωρήσεις και στο σύνολο των καταχωρήσεων, καθώς και μετακατάλογοι οι οποίοι χρησιμοποιούν πολλαπλούς καταλόγους για διαφορετικές περιοχές και εποχές, ή κατάλογοι με τις καταχωρήσεις να είναι διαθέσιμες σε πολλαπλές γλώσσες.
Ο παρακάτω κατάλογος βασίζεται στην έκδοση των 207 καταχωρήσεων:
Γενικά
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Άττικους Μίτσελ
Ο Άττικους Μίτσελ (αγγλ.: Atticus Dean Mitchell, γενν. 16 Μαΐου 1993) είναι Καναδός ηθοποιός και μουσικός. Έγινε γνωστός από τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική ταινία Η Νταντά (My Babysitter's a Vampire) και στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά.
Ο Μίτσελ γεννήθηκε στο Τορόντο του Καναδά. Φοίτησε στο λύκειο Malvern Collegiate Institute του Τορόντο και σχεδιάζει να φοιτήσει στο πανεπιστήμιο Ryerson University.
Ηθοποιία
Ο Μίτσελ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία στην ηθοποιΐα το 2009 με τη συμμετοχή του, σε 10 επεισόδια, στη τηλεοπτική ταινία Ίντι, του YTV, με τον ρόλο του Κάρλος Μαρτινέλι. Πρωταγωνίστησε στη τηλεοπτική σειρά και ταινία My Babysitter's a Vampire ως Μπένι Γουίρ από την οποία, το 2011, ήταν υποψήφιος για το βραβείο Gemini. Το 2012, πρωταγωνίστησε στη τηλεοπτική ταινία Radio Rebel, του Disney Channel, ως Γκέιμπ.
Μουσική
Ο Μίτσελ είναι ο ντράμερ του συγκροτήματος The Fishwives, το οποίο κάνει εμφανίσεις στο Τορόντο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Καναδοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Πανδόλφος Β΄ της Κάπουα
Ο Πανδόλφος Β΄, ο λεγόμενος Μέλας (Niger) ή Νέος, Pandulf II, (άκμασε 1007-1014) από τον Οίκο της Κάπουας, ήταν γιος και διάδοχος του Λανδούλφος Ζ΄ πρίγκιπα της Κάπουα το 1007. Κυβέρνησε από κοινού με τον θείο του, Πανδόλφος Β΄ πρίγκιπα του Μπενεβέντο, ο οποίος ήταν αρχικά επίτροπός του, μέχρι το τέλος τού τελευταίου το 1014.
Καταγράφεται ότι κυβέρνησε από κοινού με τον πατέρα του, αλλά από ποια ημερομηνία είναι άγνωστο. Τον Φεβρουάριο του 1016, έκανε τον εξάδελφό του Πανδόλφος Δ΄ συγκυβερνήτη του. Στη συνέχεια, εξαφανίζεται από τα αρχεία.
Αρνάκια
Τα Αρνάκια είναι ελληνικό punk rock ιδρύθηκε που ξεκίνησε το 1984 στην Αθήνα και εμφανιζόταν στη μουσική σκηνή έως το 1999. Έχει ηχογραφήσει δύο δίσκους, τους Στο στόμα του Λύκου (1993) και Αρνάκια (1999). Έχουν συμπεριληφθεί επίσης στις συλλογές Συνταγή Αντί Θανάτου (1986), Σκουπιδίτοποι Ονείρων (1994), Μαγικό Βοτάνι (1996), Underground 97 (1997) και Underground 98 (1998).
Σχηματισμός το 1984
Τα "Αρνάκια" δημιουργήθηκαν το 1984 στα Εξάρχεια από τους Δημήτριο Παπαθεοφίλου στο μπάσο και τα φωνητικά, τον Σπύρο Μακαρούνα στην κιθάρα και τα φωνητικά και τον Χάρη Λίβα στα τύμπανα. Σε ένα υπόγειο δωματιάκι που νοίκιαζε τότε ο Λίβας στην Ζωοδόχου Πηγής έκαναν τις πρώτες τους πρόβες.
Το 1985, ο Φίλιππος Παππάς και ο Γιάννης Καλλιπέτης έρχονται στη μπάντα και αναλαμβάνουν την κιθάρα και τα τύμπανα, αντίστοιχα.
Το 1986 ο Σπύρος Μακαρούνας αποχωρεί από το συγκρότημα αφήνοντας το τρίο να συνεχίσει τις εμφανίσεις του με πιο σκληρό ήχο. Εμφανίζονταν κυρίως στο ροκ κλαμπ ΠΗΓΑΣΟΣ αλλά και σε άλλα ζωντανά στέκια της δεκαετίας του 80.
Στο τέλος της χρονιάς ο Γιάννης Καλλιπέτης φεύγει και στην θέση του έρχεται ο Διονύσης Σιφνιός. Με αυτόν ηχογραφούν τα πρώτα τραγούδια τους «ΚΑΜΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ» και «ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ» που κυκλοφόρησαν στη συλλογή «ΣΥΝΤΑΓΗ ΑΝΤΙ ΘΑΝΑΤΟΥ» από την FM Records τον Μάιο του 1986. Για λίγους μήνες ακόμα έπαιξαν και με τον Δημήτρη Μοίρα στα τύμπανα με τον οποίο έδωσαν μια τελευταία συναυλία στις 6 Απριλίου 1986 στο κλαμπ MAZE της Κυψέλης.
Την επόμενη μέρα ο Δημήτριος Παπαθεοφίλου παρουσιάζεται στο Ναύπλιο για να υπηρετήσει στο Μηχανικό για ένα χρόνο και το συγκρότημα για αυτό το χρονικό διάστημα παροπλίζεται. Κατά την διάρκεια της θητείας του ο Δημήτριος θα γνωρίσει τον Χάρη Παπασιδέρη και μαζί ξεκινούν πλέον από το 1987 μια νέα πορεία, την πιο γόνιμη του γκρούπ.
Ανασύσταση το 1987
Το 1987 ο κιθαρίστας Χάρης Παπασιδέρης έρχεται στα Αρνάκια και επιστρέφει ο Γιάννης Καλιπέτης στα τύμπανα. Σαν τρίο, εμφανίζονται σε συναυλίες στο ΑΝ club στα Εξάρχεια και σε άλλα ζωντανά στέκια ή εκδηλώσεις στην Αθήνα, γράφουν καινούρια τραγούδια και ηχογραφούν ένα ντέμο στο στούντο 111. Το 1988, ο Γιάννης Καλιπέτης αποχώρησε και η μπάντα αναζήτησε νέο ντράμερ. Ένα χρόνο αργότερα, τη θέση ανέλαβε ο Αντώνης Πρωτονοτάριος, μέσω μιας αγγελίας στο περιοδικό Ποπ & Ροκ. Ξεκίνησαν μια διαδικασία διαμόρφωσης του ήχου τους και σύνθεσης νέων τραγουδιών. Έπαιξαν σε συναυλίες σε όλη την Αθήνα και εμφανίστηκαν σε εκδηλώσεις κοινωνικής συμπαράστασης με άλλα συγκροτήματα. Έπειτα, αποφάσισαν να ηχογραφήσουν τη δουλειά τους.
Στο Στόμα του Λύκου (1993)
Το 1992, οι Δημήτριος Παπαθεοφίλου, Χάρης Παπασιδέρης και Αντώνης Πρωτονοτάριος ηχογράφησαν το δίσκο Στο Στόμα του Λύκου στο στούντιο ονόματι Περίπου που έκαναν πρόβες. Οι ηχογραφήσεις έγιναν σε ένα οκτακάναλο από την άνοιξη έως το φθινόπωρο του 1992 με ηχολήπτη το Σάκη Γκίκα. Τα Αρνάκια εμφανίστηκαν στην εκπομπή Ροκ το Ελληνικό στην ΕΤ2.
Ο δίσκος Στο Στόμα του Λύκου κυκλοφόρησε το 1993 από την Wipe Out Records, και έγινε γρήγορα αποδεκτός από το κοινό. Το συγκρότημα εμφανίστηκε σε συναυλίες σε όλη την Ελλάδα και έγραψε νέα κομμάτια, διανύοντας την πιο γόνιμη περίοδό του. Ηχογράφησαν ένα ντέμο με τα νέα τους τραγούδια και εργάστηκαν πάνω σε αυτά για τον επόμενο δίσκο τους. Τον Οκτώβριο του 1996, ο Αντώνης Πρωτονοτάριος έπαθε καρδιακή προσβολή λόγω του συνδρόμου της Νάξου και απεβίωσε στις 15 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Έπειτα, το συγκρότημα ήρθε σε παύση.
Σιδηροδρομικά ατυχήματα στο Πένιστοουν
μικρογραφία|Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Πένιστοουν
Αρνάκια
Αρνάκια (1999)
Οι Δημήτριος Παπαθεοφίλου και Χάρης Παπασιδέρης θα συνεχίσουν αργότερα αυτές τις ηχογραφήσεις που είχαν μείνει στη μέση και με ηχολήπτη τον Ανδρέα Τρούσσα θα παρουσιάσουν το 1999 τον ομώνυμο δίσκο «ΑΡΝΑΚΙΑ». Ο Σπύρος Λέσης έρχεται στα τύμπανα του συγκροτήματος που εμφανίζεται δημόσια μια φορά και διαλύεται.
Σιδηροδρομικά ατυχήματα στο Πένιστοουν
Τα τελευταία χρόνια του 19ου και τα πρώτα χρόνια του 20ού αιώνα, το Πένιστοουν στο Γιορκσάιρ απέκτησε όνομα ως το μελανό σημείο ατυχημάτων στο σιδηροδρομικό δίκτυο της Βρετανίας. Πράγματι, θα μπορούσε να ειπωθεί ότι κατέχει τον τίτλο του κορυφαίου μελανού σημείου ατυχημάτων στη χώρα. Η κύρια γραμμή μέσω της πόλης ήταν η διαδρομή Γούντχεντ (Woodhead) του σιδηροδρόμου Μάντσεστερ, του Σέφιλντ και του Λίνκολνσαϊρ μεταξύ των σταθμών Βικτόρια (Victoria) του Σέφιλντ και Λόντον Ρόουντ (London Road) του Μάντσεστερ. Η γραμμή είχε σημαντική κλίση με κορυφή περίπου 400 γιάρδες πριν την ανατολική είσοδο της σήραγγας Γούντχεντ.
Η παραμέληση του κτηνηλάτη αγελάδων, 1845
Κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης της κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη συζήτηση του κτιρίου των σιδηροδρόμων του Λίβερπουλ και του Μάντσεστερ, ο Τζορτζ Στέφενσον ρωτήθηκε αν δεν θα ήταν άβολο αν ένα τρένο χτυπήσει μια αγελάδα. Η κλασική πλέον απάντησή του, που δόθηκε στην ευρεία του Νορθουμβριανή διάλεκτο, ήταν να δηλώσει "Ω, άι, πολύ άβολο για την COO" (COO = cow, αγελάδα, όπως το πρόφερε ο Στέφενσον).
Αρνάκια
Ανασύσταση το 2014
Το 2015, ο Δημήτριος Παπαθεοφίλου, ο Χάρης Παπασιδέρης και ο Φίλιππος Παππάς επανασύστησαν το συγκρότημα με τον Θεοδόση Τσατσαρώνη στα τύμπανα. Εμφανίζονται σε συναυλίες στην Αθήνα. Ένα χρόνο αργότερα, εμφανίστηκαν στην ταινία Εδώ δεν Υπάρχει Άσυλο (2015).
Σιδηροδρομικά ατυχήματα στο Πένιστοουν
Η παραμέληση του κτηνηλάτη αγελάδων, 1845
Το βράδυ της 6ης Οκτωβρίου 1845 αυτή η υπόθεση πραγματοποιήθηκε με δραματικό τρόπο. Λίγο μετά την αναχώρηση από τη γέφυρα του Ντάνφορντ, το τρένο με προορισμό το Σέφιλντ χτύπησε μια αγελάδα, την οποία ένας κτηνηλάτης από την αγορά του Πένιστοουν δεν κατάφερε να απομακρύνει από τη γραμμή. Η πρόσκρουση προκάλεσε τον εκτροχιασμό της ατμάμαξας και των βαγονιών και η αγελάδα σκοτώθηκε ακαριαία. Ήταν τέτοια η δύναμη του ατυχήματος που η αγελάδα κόπηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου στη μέση.
Αρνάκια
Μέλη
Άλλα μέλη χωρίς δισκογραφική παρουσία:
Σιδηροδρομικά ατυχήματα στο Πένιστοουν
Η παραμέληση του κτηνηλάτη αγελάδων, 1845
Κανένας από τους επιβάτες δεν υπέστη τραυματισμό εκτός από κάποιους ελαφρούς μώλωπες, αν και ο επιβλέπων του συρμού τραυματίστηκε σοβαρότερα. Τρένο αντικατάστασης εστάλη από το Σέφιλντ και όλοι οι επιβάτες ολοκλήρωσαν το ταξίδι τους μέχρι τις δύο η ώρα το επόμενο πρωί.
Αρνάκια
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά punk rock συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Σιδηροδρομικά ατυχήματα στο Πένιστοουν
Ατύχημα στη γέφυρα Μπούλχαουζ, 1884
Καθώς έμπαινε στην καμπύλη στο Μπούλχαουζ, ο οδηγός ένιωσε την ατμάμαξα να εμφανίζει ανώμαλη κύλιση, αλλά πριν προλάβει να φρενάρει, άκουσε ήχο σπασίματος. Ο άξονας κινητήριου τροχού στην ατμάμαξα είχε σπάσει και η ακανόνιστη κύλιση των κινητήριων τροχών παραμόρφωσε τη σιδηροτροχιά. Η θραύση του άξονα πιθανώς προκλήθηκε από κόπωση μετάλλου. Ένα βαγόνι μεταφοράς αλόγων της επιτροπής Cheshire Lines συζευγμένο πίσω από την ατμάμαξα εκτροχιάστηκε αλλά παρέμεινε όρθιο. Η σύζευξη μεταξύ του βαγονιού αλόγων και των ακόλουθων βαγονιών απέτυχε και τα πέντε πρώτα βαγόνια GNR (το τμήμα του τρένου για το Λονδίνο) έφυγαν από τις ράγες και κατέληξαν στο ανάχωμα στο εξωτερικό της καμπύλης. Τα τελευταία πέντε βαγόνια MS&L (το τμήμα προς Γκρίμσμπυ) εκτροχιάστηκαν επίσης αλλά υπέστησαν λιγότερες ζημιές.
Δεκαεννέα επιβάτες σκοτώθηκαν στο σημείο. Άλλοι πέντε απεβίωσαν αργότερα στο νοσοκομείο, ο τελευταίος στις 6 Αυγούστου. Πολλοί από τους νεκρούς ήταν γυναίκες και ο απολογισμός περιελάμβανε επίσης τον μηχανολόγο των σιδηροδρόμων Μάσεϊ Μπρόμλεϊ (Massey Bromley).
Η έκθεση του Επιθεωρητή υπέδειξε ότι το ατύχημα «δεν μπορούσε να είχε προβλεφθεί ή να αποτραπεί». Ωστόσο, αμφισβήτησε, μεταξύ άλλων, τη χρήση εσωτερικών στροφαλοφόρων αξόνων και τη χρήση σιδήρου και όχι χάλυβα για αυτά τα σημαντικά εξαρτήματα.
Ατύχημα στη διασταύρωση Μπάρνσλεϊ, 1885
Το δεύτερο ατυχές περιστατικό έλαβε χώρα στην άλλη πλευρά του σταθμού Πένιστοουν, μεταξύ των διασταυρώσεων Χάντερσφιλντ (Huddersfield Junction) και Μπάρνσλεϊ (Barnsley Junction), μετά από έξι μήνες. Την 1η Ιανουαρίου 1885 ένα ειδικό εκδρομικό τρένο από τους σταθμούς στην περιοχή του Σέφιλντ προς το Λίβερπουλ (9 βαγόνια) και το Σάουθπορτ (9 βαγόνια) ανέβαινε προς το Πενιστόουν. Την ίδια στιγμή, ένα τρένο με άδεια βαγόνια άνθρακα που ταξίδευε προς την αντίθετη κατεύθυνση για να επιστρέψει τα βαγόνια σε ανθρακωρυχεία στο Νότιο Γιορκσάιρ και στο Βόρειο Νότιγχαμσάιρ κατέβαινε την κεκλιμένη πλαγιά και, μόλις είχε περάσει τον σηματοδότη της διασταύρωσης Χάντερσφιλντ, όταν ένα από τα βαγόνια εκτροχιάστηκε. Ο οδηγός της ατμάμαξας πάτησε φρένο και το πρώτο βαγόνι, "Shireoaks" No. 218, πήδηξε μπροστά και "κλείδωσε" με το βαγόνι μπροστά, το "Shireoaks" No 1. Το βαγόνι παραμερίστηκε από την ατμομηχανή αλλά αναπήδησε αφού πέρασαν τα τέσσερα πρώτα εκδρομικά βαγόνια. Το πέμπτο, το έκτο και το έβδομο βαγόνι διαλύθηκαν και τα τρία επόμενα βγήκαν από τη γραμμή. Ένα άτομο σκοτώθηκε στο δυστύχημα και άλλα δύο έχασαν τη ζωή τους ως αποτέλεσμα ακρωτηριασμών.
Κατά την εξέταση, το βαγόνι "Shireoaks" No. 218 βρέθηκε να έχει σπασμένο άξονα με δύο ελαττώματα στο μέταλλο, πρόβλημα που προκλήθηκε και πάλι από κόπωση μετάλλου. Η απροσδόκητη καταστροφική αστοχία των αξόνων (και των τροχών) ήταν πρόβλημα σε όλα τα σιδηροδρομικά οχήματα εκείνη την εποχή, λόγω της έλλειψης κατανόησης των αιτιών, ιδιαίτερα της έναρξης και της ανάπτυξης ρωγμών κόπωσης. Η έναρξη της ρωγμής συνήθως προκαλούνταν είτε από ελαττώματα είτε από κακή σχεδίαση, με τις αυξήσεις των τάσεων να προκαλούν αύξηση στην τοπική φόρτιση, η οποία κατέληγε σε αστοχία υλικού. Η μικρή ρωγμή που δημιουργούνταν έτσι θα αναπτυσσόταν αργά υπό επαναλαμβανόμενη φόρτιση από τη χρήση έως ότου ο άξονας δεν μπορούσε πλέον να αντέξει τα επιβαλλόμενα φορτία. (Σημειώνεται ότι η ημέρα του ατυχήματος στη διασταύρωση Μπάρνσλεϊ ήταν πολύ κρύα και το έρμα κάτω από τους στρωτήρες του σιδηροδρόμου ήταν παγωμένο, αυξάνοντας τα φορτία στους τροχούς και τους άξονες.)
Ατύχημα στη διασταύρωση Χάντερσφιλντ, 1889
Το επόμενο σοβαρό ατύχημα συνέβη τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 30 Μαρτίου 1889. Αυτή ήταν η ημέρα του τελικού του Κυπέλλου Αγγλίας. Η ομάδα Πρέστον Νορθ Εντ, που τότε θεωρούνταν η καλύτερη ομάδα της χώρας, επρόκειτο να παίξει με τη Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς στο Kennington Oval, και ο Πανεπιστημιακός Αγώνας σκαφών επρόκειτο να πραγματοποιηθεί στον Τάμεση μεταξύ Πάτνεϊ και Μόρτλεϊκ στο Λονδίνο. Ο σιδηρόδρομος του Μάντσεστερ, του Σέφιλντ και του Λίνκολνσαϊρ διοργάνωσε εκδρομή, με συμμετέχοντες από το Λίβερπουλ, το Σάουθπορτ και το Γουίγκαν, στο Λονδίνο, στον σταθμό "Kings Cross". Αν και δεν προοριζόταν ως ποδοσφαιρική εκδρομή, πολλοί άνθρωποι από το Λανκασάιρ το εκμεταλλεύτηκαν για να παρακολουθήσουν τον αγώνα του Πρέστον. Το τμήμα Σάουθπορτ του συρμού ενώθηκε με το κεντρικό τρένο από το Λίβερπουλ στο Warrington Central και το τμήμα του Γουίγκαν παραλήφθηκε στο Γκλέιζμπρουκ (Glazebrook). Ο ολοκληρωμένος συρμός προχώρησε στις γραμμές της επιτροπής Cheshire Lines προς τη διασταύρωση Γκόντλεϊ (Godley Junction) όπου έγινε στάση για ελέγχους του Railway Clearing House. Αναχώρησε με 55 λεπτά καθυστέρηση. Η ατμομηχανή ήταν κλάσης 23 Νο. 188, μια ατμομηχανή έξι ζευγών τροχών, η οποία συνήθως χρησιμοποιούνταν στις εμπορευματικές μεταφορές, αλλά χρησιμοποιούνταν τακτικά και στη διεξαγωγή εκδρομών.
Το τρένο κατέβηκε το κεκλιμένο τμήμα προς τον σταθμό Πένιστοουν, όταν η ατμομηχανή, χωρίς τροχούς που να την καθοδηγούν, πήδηξε τα σημεία όπου η γραμμή εμπορευμάτων αποκλίνει από την κύρια γραμμή στην προσέγγιση προς το κιβώτιο σημάτων της διασταύρωση Χάντερσφιλντ. Το πλήρωμα της ατμάμαξας παρέμεινε στη θέση του και πάτησε φρένο. Τα βαγόνια ακολούθησαν την ατμομηχανή σκίζοντας περίπου 25 γιάρδες γραμμής. Η εφοδιοφόρος ανατράπηκε και μπλέχτηκε στα καλώδια σηματοδοσίας, η ατμομηχανή έσκαψε στο έρμα και το μπροστινό βαγόνι διαλύθηκε ολοσχερώς. Το δεύτερο και το τρίτο βαγόνι ανατράπηκαν στα πλάγια και τα τρία που ακολουθούσαν που τραβήχτηκαν γύρω από διαφορετικές κατευθύνσεις έμειναν να στέκονται στο πλάι απέναντι στο πρώτο ζευγάρι. Ένα άτομο σκοτώθηκε και πολλοί τραυματίστηκαν. Όσοι είχαν ελαφρά τραύματα νοσηλεύτηκαν στο σταθμό Πένιστοουν, όσοι είχαν πιο σοβαρά τραύματα μεταφέρθηκαν στο ξενοδοχείο Γουέντγουορθ Αρμς (Wentworth Arms Hotel), απέναντι από το κάτω μέρος του δρόμου προσέγγισης του σταθμού, όπου η αίθουσα μπιλιάρδου μετατράπηκε σε χειρουργείο.
Μια περαιτέρω σύγκρουση αποφεύχθηκε με την άμεση ενέργεια του σηματωρού στο φυλάκιο διασταύρωσης του Χάντερσφιλντ. Έχοντας δει τη συντριβή, έστειλε μήνυμα στη διασταύρωση Μπάρνσλεϊ (Barnsley Junction), το επόμενο φυλάκιο σημάτων στην πλευρά του Σέφιλντ, στο "Stop the Mail", αλλά ο συρμός από τον "King's Cross" των 10:40 μ.μ. προς "Manchester Mail" είχε ήδη περάσει. Έβαλε όλα του τα σήματα στο τρένο και ο μηχανοδηγός πάτησε φρένο, αλλά δεν μπορούσε να σταματήσει πριν χτυπήσει το τρυφερό της ατμομηχανής που είχε τρακάρει. Οι προσκρουστήρες του τρένου Mail διείσδυσαν στην επένδυση της εφοδιοφόρου και οι τροχοί του πετάχτηκαν εκτός τροχιάς, αλλά η ατμάμαξα δεν έφθασε τα διαλυμένα βαγόνια.
Η Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων διαπίστωσε ότι ο οδηγός άξονας της ατμάμαξας είχε σπάσει και αμφισβήτησε τόσο τη χρήση «μηχανής εμπορευμάτων» στις εργασίες επιβατών, που ταξίδευαν με υψηλότερες ταχύτητες από το συνηθισμένο, όσο και η ατμάμαξα που δεν είχε οδηγούς τροχούς.
Περισσότερα ατυχήματα του 19ου αιώνα
8 Δεκεμβρίου 1882. Ατύχημα στον σταθμό Πένιστοουν κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων ελιγμών. Τραυματίστηκαν δύο επιβάτες.
1 Σεπτεμβρίου 1886. Το λεωφορείο στο Χάντερσφιλντ, το οποίο μεταφέρθηκε στις 5:30 μ.μ. με το King's Cross στο Manchester (London Road) εξπρές, αποσπάστηκε στο Πένιστοουν και τοποθετήθηκε για να περιμένει την παραλαβή από το τοπικό τρένο. Η ατμομηχανή MS&LR και το προπορευόμενο βαγόνι φρεναρίσματος επέστρεψαν στον συρμό, με την πρόσκρουση να στέλνει τα έξι βαγόνια, το βαγόνι-τραπεζαρία και το πίσω βαγόνι φρένων στην πλατφόρμα εισιτηρίων. Είκοσι επιβάτες τραυματίστηκαν ελαφρά.
10 Οκτωβρίου 1897. Ατύχημα στον σταθμό Πένιστοουν, όταν ελαφρά ατμάμαξα συγκρούστηκε με βαγόνι. Τρεις άνθρωποι τραυματίστηκαν, ένας πέθανε αργότερα από διάσειση.
Ατυχήματα του 20ού αιώνα
αριστερά|μικρογραφία|Η ατμάμαξα L&YR 661 μετά το σιδηροδρομικό ατύχημα στο Πένιστοουν, 2 Φεβρουαρίου 1916. Η ατμομηχανή αποδείχθηκε αδύνατο να ανακτηθεί και έτσι διαλύθηκε επί τόπου και κατασκευάστηκε νέα σε αντικατάστασή της με τον ίδιο αριθμό. 2 Φεβρουαρίου 1916. Πιθανώς το μόνο ατύχημα που συνέβη στη σιδηροδρομική γραμμή Lancashire και Yorkshire, στο άκρο της οδογέφυρας Πένιστοουν που οδηγεί τις γραμμές προς τα βόρεια από τον σταθμό. Μια ατμομηχανή Lancashire & Yorkshire Railway 2-4-2T, Νο. 661, στεκόταν όταν το άκρο της οδογέφυρας και το ανάχωμα υποχώρησαν κάτω από αυτήν. Η κατάρρευση ήταν αργή και το πλήρωμα πήδηξε ασφαλές πριν πέσει η καμάρα. Η αιτία της κατάρρευσης δηλώθηκε ότι ήταν η διάβρωση των θεμελίων μετά από παρατεταμένη δυνατή βροχόπτωση. το στηθαίο της οδογέφυρας είχε παρατηρηθεί να έχει ραγίσει μερικές μέρες νωρίτερα.