cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εικοσιέξι άνδρες
Το να είσαι μέλος των Εικοσιέξι ανδρών ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για τη θέση του ταμία (quaestor) μετά τις μεταρρυθμίσεις του Σύλλα. Τα αξιώματα που χρησιμοποιήθηκαν γι' αυτούς τους αξιωματούχους, μπορεί να εισήχθησαν μόνο μετά την εποχή του Σύλλα, αλλά η πρώτη από τις συσταθείσες επιτροπές μάλλον χρονολογείται από τον 3ο αι. π.Χ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ρωμαϊκοί τίτλοι Κατηγορία:Ρωμαϊκή Δημοκρατία
Τέιλορ Κόπενραθ
Ο Τέιλορ Μπέρτον Κόπενραθ (γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1981) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής.
Πρώιμη ζωή
Ο Κόπενραθ πήγε λύκειο στην Ακαδημία του Σεντ Τζόνσμπερι όπου δεν έπαιξε για την ομάδα επιλέκτων πανεπιστημίου καλαθοσφαίρισης μέχρι το νεανικό του έτος. Ωστόσο, συνέχισε να είναι ο παίχτης της χρονιάς στο Βερμόντ το 2000 από το Γκειτορεϊντ, τον Free Press του Μπέρλινγκτον και το USA Today.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Ο Κόπενραθ έπαιξε στο Πανεπιστήμιο του Βερμόντ από το 2001 έως το 2005. Μετά την χρονιά του με κόκκινη εμφάνιση, οδήγησε το UVM σε τρεις συνεχόμενους τίτλους στην Ανατολική Διάσκεψη της Αμερικής. Στο τέλος της κολεγιακής του σταδιοδρομίας, ήταν ο δεύτερος πρώτος σκόρερ όλων των εποχών του Βερμόντ σε συνολικούς πόντους (2.442) και πόντους ανά παιχνίδι (21,4). Κατατάσσεται επίσης ως ο κορυφαίος όλων των εποχών της ομάδας σε εύστοχα σουτ εντός πεδιάς (851), είναι πέμπτος όλων των εποχών σε ριμπάουντ (839) και τάπες (83). Είναι ένας από τους δύο παίκτες μαζί με τον Ρέτζι Λιούις, που κέρδισαν τρία βραβεία για τον παίκτη της χρονιάς στην Ανατολή Διάσκεψη της Αμερικής. Ο Κόπενραθ σημείωσε επίσης ένα υψηλό που κατείχε ο Βιν Μπέικερ με 14 βραβεία Παίχτη της Εβδομάδας της Ανατολικής Αμερικής.
Στις 26 Οκτωβρίου 2019, η εμφάνιση με τον αριθμό 22 του Κόπενραθ αποσύρθηκε από το Πανεπιστήμιο του Βερμόντ, το ίδιο βράδυ αποσύρθηκε και ο αριθμός 11 του πρώην συμπαίκτη του Τι Τζέι Σόρεντιν.
Επαγγελματική πορεία
Αφού έπαιξε με την ομάδα των Μπόστον Σέλτικς στο Σάμερ Λιγκ του 2005, ο Κόπενραθ υπέγραψε με την AEK για την περίοδο 2005–06. Αφού ολοκλήρωσε την πρώτη του χρονιά στο εξωτερικό, έπαιξε με τους Ιντιάνα Πέισερς κατά τη διάρκεια του Σάμερ Λιγκ πριν υπογράψει με την Παλακανέστρο Μπιέλα στο Ιταλικό Πρωτάθλημα.
Το 2007, ο Κόπενραθ υπέγραψε με την ΚΜ Λουκέντουμ Αλικάντε στην 2η Κατηγορία Ισπανίας, όπου έμεινε από το 2007 έως το 2009. Ήταν στην Ισπανία όπου ως φόργουορντ έχει παίξει το υπόλοιπο της αγωνιστικής πορείας του μέχρι στιγμής, με τη Μελίγια Μπαλονθέστο το 2009–10, την ΚΜ Μούρθια το 2010–11, την Μενόρκα Μπάσκετ το 2011–12, επιστρέφοντας στην Αλικάντε για τη χρονιά 2012–13, όπου και πάλι βοήθησε την ομάδα να κερδίσει την άνοδο στην 1η Κατηγορία Ισπανίας. Για την περίοδο 2013–14, ο Κόπενραθ υπέγραψε με τη Φορντ Μπούργος ., όπου επιλέχθηκε στην ομάδα της Ισπανικής 2ης Κατηγορίας μετά τη χρονιά 2014–15.
Τον Αύγουστο του 2015, ο Κόπενραθ ανακοίνωσε την απόσυρσή του αφού βοήθησε τις ομάδες να πετύχουν πέντε προβιβασμούς στην Ισπανική 1η Κατηγορία σε έξι αγωνιστικές περιόδους.
Προπονητική σταδιοδρομία
Ο Κόπενραθ επέστρεψε στο σχολείο όπου φοίτησε, την Ακαδημία Σαιντ Τζόνσμπερι όπου υπηρέτησε ως βοηθός προπονητή για την ομάδα καλαθοσφαίρισης των παίδων εκτός από τη διδασκαλία μαθηματικών. Στις 26 Ιουλίου 2017, ο Κόπενραθ ανακοινώθηκε ως επικεφαλής προπονητής καλαθοσφαίρισης κορασίδων στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο Μισισκουά Βάλεϊ Γιούνιον στο Σουάντον του Βερμόντ, όπου θα υπηρετήσει επίσης ως καθηγητής μαθηματικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παλλακανέστρο Μπιέλλα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινόρκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μούρθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αλικάντε Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
ΦΚ Τορπέντο Ζοντίνο
Η ΦΚ Τορπέντο Ζοντίνο είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Λευκορωσίας με έδρα το Ζοντίνα. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Λευκορωσίας. Ιδρύθηκε το 1961. Έδρα της ομάδας είναι το Torpedo Stadium χωρητικότητας 3020 θεατών.
Ιστορία
Η ομάδα ιδρύθηκε το 1961, με την επωνυμία "Ρακέτα" («Ракета») και βασικό σπόνσορα το ομώνυμο εργοστάσιο αυτοκινήτων της Λευκορωσίας. Ο πρώτος αγώνας στην ιστορία του ποδοσφαιρικού συλλόγου πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαΐου 1962. Κατά τις πρώτες δεκαετίες της ζωής της, η ομάδα αγωνίζονταν στις χαμηλότερες κατηγορίες. Η αναγέννηση της ομάδας συνδέεται με το όνομα του Γιάκοβ Σαπίρι, του προπονητή που την οδήγησε στην κορυφαία κατηγορία το 2001.Το 2012, ο σύλλογος τερμάτισε τελευταίος στην Πρέμιερ Λιγκ και κατόρθωσε να παραμείνει στην κατηγορία μέσω αγώνων μπαράζ. Τον Σεπτέμβριο του 2019, ο Γιούρι Πούντους ανέλαβε προπονητής της ομάδας και το 2020 οδήγησε τον σύλλογο στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, την καλύτερη θέση που έχει καταλάβει ποτέ στο πρωτάθλημα Λευκορωσίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Λευκορωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1961
Λιγκ Καπ Ελλάδας πετοσφαίρισης ανδρών 2020-2021
Το Λίγκ Καπ πετοσφαίρισης ανδρών για την περίοδο 2020-21 ήταν η 10η διοργάνωση στην ιστορία του θεσμού. Η διοργάνωση ονομάζεται επίσημα Λιγκ Καπ "Νίκος Σαμαράς", αφιερωμένη στη μνήμη του μεγάλου πετοσφαιριστή του Α.Ο. Ορεστιάδας. Διοργανώθηκε από την ΕΣΑΠ με τη συμμετοχή των 8 ομάδων της Βόλεϊ Λιγκ 2020-21 καθώς και του Ηρακλή Θεσσαλονίκης, πριν αυτός αποσυρθεί στη συνέχεια απ' το πρωτάθλημα για οικονομικούς λόγους. Κυπελλούχος αναδείχθηκε ο Φοίνικας Σύρου για 2η φορά στην ιστορία του.
Προκριματική φάση
Η προκριματική φάση διεξήχθη με τρεις ομίλους των τριών ομάδων. Στον Α΄ όμιλο τοποθετήθηκαν οι ομάδες της Βόρειας Ελλάδας, ενώ για τη συγκρότηση των δύο άλλων ομίλων έγινε κλήρωση. Στους ημιτελικούς προκρίθηκε η πρώτη ομάδα κάθε ομίλου και η καλύτερη δεύτερη ομάδα των τριών ομίλων.
Α' Όμιλος (Βέροια – Δ.Α.Κ. Βέροιας "Δημήτριος Βικέλας")
Βαθμολογία
Αγώνες
Β' Όμιλος (Νέα Σμύρνη – Κλειστό Γυμναστήριο «Κροίσος Πέρσης»)
Βαθμολογία
Αγώνες
Γ' Όμιλος (Πειραιάς – Γυμναστήριο "Μελίνα Μερκούρη" Ρέντη)
Βαθμολογία
Τελική φάση (Final-4)
Η τελική φάση (final-4) διεξήχθη το διήμερο 17 και 18 Απριλίου 2021 στη Βέροια, στο Κλειστό Γυμναστήριο "Δημήτριος Βικέλας" και μεταδόθηκε τηλεοπτικά από τα κανάλια της δημόσιας τηλεόρασης (ΕΤ-3).
Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί διεξήχθησαν στις 17 Απριλίου 2021. Ο πρώτος ημιτελικός ξεκίνησε στις 17:00 και ο δεύτερος στις 20:00.
Μεγάλος Τελικός
Διεξήχθη στις 18 Απριλίου 2021 και ξεκίνησε στις 20:00.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι - Πηγές
2020 2021 Λιγκ Καπ Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2020 2021 Λιγκ Καπ Ελλαδας Πετοσφαιρισης Ανδρων 2020 2021
Δημοψήφισμα στο Μπανγκσαμόρο (2019)
Το δημοψήφισμα του 2019 στην αυτόνομη επαρχία του Μπανγκσαμόρο ήταν ένα διμερές δημοψήφισμα για να αποφασιστεί η επικύρωση του Οργανικού Νόμου του Μπανγκσαμόρο (BOL) στις Φιλιππίνες, ο οποίος αντικατέστησε την Αυτόνομη Περιφέρεια στο Μουσουλμανικό Μιντανάο (ARMM) με την νέα Αυτόνομη Περιφέρειας Μπανγκσαμόρο στο Μουσουλμανικό Μιντανάο (BARMM), καθώς επίσης και τους στόχους της περιοχής.
Με βάση τον οργανικό νόμο, η κυβέρνηση όφειλε να διενεργήσει το δημοψήφισμα σε διάστημα όχι περισσότερο από 150 ημέρες από την υπογραφή του BOL  (26 Ιουλίου 2018) όχι όμως νωρίτερα από 90 ημέρες από την υπογραφή του νόμου. Το πρώτο μέρος του δημοψηφίσματος διεξήχθη στις 21 Ιανουαρίου 2019 και το δεύτερο στις 6 Φεβρουαρίου.
Έπειτα από τη διεξαγωγή του πρώτου γύρου η στήριξη στον νόμο ήταν μεγάλη, ώστε κηρύχθηκε η επικύρωση του νόμου.
Αποτελέσματα
Στις 25 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε από την Εφορευτική Επιτροπή των Φιλιππίνων η επικύρωση του νόμου μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
Παραπομπές
Μπανγκσαμορο 2019 δημοψηφισμα Μπανγκσαμορο
Ντι Τζέι Κούπερ
Ο Ντονέλ Ντι Τζέι Κούπερ Τζούνιορ (γεννήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 1990) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής της Δοράδος δε Τσιουάουα του Μεξικανικού Πρωταθλήματος. Μετά από μία επιτυχημένη τετραετία στο κολεγιακό μπάσκετ με το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, ο Κούπερ εισήλθε στο ντραφτ του ΝΒΑ του 2013 αλλά δεν επιλέχθηκε στους δύο γύρους του ντραφτ. Ως παίκτης του Πανεπιστημίου του Οχάιο, ο Κούπερ εντάχθηκε στην 25άδα των κορυφαίων πασέρ όλων των εποχών στην 1η Κατηγορία στις αρχές της τελευταίας του χρονιάς και ανέβαινε σταθερά στην επίδοσή του καθώς προχωρούσε η χρονιά. Ονομάστηκε παίχτης προετοιμασίας της χρονιάς της Μεσοαμερικανικής Διάσκεψης από τα μέσα ενημέρωσης του πρωταθλήματος, μία πρόβλεψη που αποδείχθηκε σωστή όταν ονομάστηκε Παίκτης της Χρονιάς μετά την κανονική περίοδο.
Πρώιμη ζωή
Ο Κούπερ μεγάλωσε στην περιοχή του Σικάγο και πέρασε τα τρία πρώτα χρόνια του λυκείου στο Φραγκισκανικό Λύκειο Χέιλς. Όταν ήταν ανώτερος και μετά τη μεταγραφή του στην Ακαδημία Σέτον, ο Κούπερ άρχισε να λαμβάνει εθνική αναγνώριση. Ορίστηκε υποψήφιος για τον Παναμερικανικό Αγώνα Μακντόναλντς και κατατάχθηκε ως ο 30ός καλύτερος παίκτης συνολικά από το ESPN.com για την κατηγορία του 2009. Ο Κούπερ είχε κατά μέσο όρο περίπου 16 πόντους και επτά ασίστ ανά παιχνίδι και οδήγησε την Ακαδημία Σέτον στο πρώτο πολιτειακό πρωτάθλημα της σχολής σε οποιοδήποτε άθλημα όταν κέρδισε τον τίτλο της πολιτείας Τάξης 2A του Ιλινόις.
Κολεγιακή πορεία
Ο Κούπερ είχε άμεσο αντίκτυπο ως πρωτοετής την περίοδο 2009–10. Είχε κατά μέσο όρο 13,5 πόντους, 5,4 ριμπάουντ, 5,9 ασίστ και 2,5 κλεψίματα ανά αγώνα. Τερμάτισε 11ος στο σκοράρισμα και 17ος στα ριμπάουντ στο MAC, ενώ τα κλεψίματα και οι ασίστ του τον κατέταξαν στην 5η και 7η θέση σε εθνικό επίπεδο. Ονομάστηκε Πρωτοετής της Χρονιάς στο MAC ενώ βοήθησε επίσης τους Μπόμπκατς να αναστατώσουν την 3η καλύτερη ομάδα Τζόρτζταουν Χόγιας στον πρώτο γύρο του τουρνουά NCAA του 2010. Κανένας παίκτης στη διάσκεψη δεν κατέγραψε περισσότερα λεπτά παιχνιδιού από τον Κούπερ όλη τη χρονιά και σημείωσε επίσης νέες κολεγιακές επιδόσεις σε κλεψίματα μίας χρονιάς (93) και ασίστ (218).
Προχωρώντας στη δευτεροετή χρονιά του, ο Κούπερ επιλέχθηκε ως ο καλύτερος παίκτης της χρονιάς στην προετοιμασία στη Διάσκεψη MAC. Αν και δεν κέρδισε το βραβείο, εξακολουθούσε να είναι επιλογή πρώτης ομάδας για όλες τις διασκέψεις, αφού έσπασε το δικό του κολεγιακό υψηλό για ασίστ (263), ενώ ο μέσος όρος των 7,5 ασίστ ανά αγώνα κατετάγη τρίτος σε εθνικό επίπεδο. Σε ένα παιχνίδι απέναντι στους Μαϊάμι Ρεντχόκς σημείωσε τον 1.000ό πόντο κολεγιακής πορείας του. Σε ένα άλλο παιχνίδι έναντι των Έικρον Ζιπς, σχεδόν κατέγραψε ένα τριπλ-νταμπλ με 25 πόντους, εννέα ασίστ και οκτώ ριμπάουντ. Η ομάδα κέρδισε μία θέση στο τουρνουά CollegeInsider.com εκείνης της χρονιάς μετά τα πλέι οφ. Έχασαν όμως στα προημιτελικά.
Το νεανικό έτος του Κούπερ τον είδε να βγαίνει στην εθνική σκηνή κατά τη διάρκεια του τουρνουά NCAA του 2012. Οι 13οι καλύτεροι Μπόμπκατς σημείωσαν δύο ανατροπές καθ' οδόν για την τρίτη εμφάνιση της ομάδας στη Φάση των 16. Αναστάτωσαν το 4ο καλύτερο Μίσιγκαν και στη συνέχεια κατέβαλαν τη 12η-καλύτερη Νότια Φλόριντα πριν τελικά υποκύψουν στην 1η-καλύτερη Βόρεια Καρολίνα. Νωρίτερα στη χρονιά, ο Κούπερ κατέγραψε το πρώτο τριπλ νταμπλ του Πανεπιστημίου του Οχάιο με 14 πόντους, 10 ριμπάουντ και 10 ασίστ σε μία νίκη στο Πόρτλαντ. Ονομάστηκε φιναλίστ τόσο για το βραβείο Κούζι όσο και για το βραβείο Λουτ Όλσον. Στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου ο Κούπερ κατείχε ήδη το σχολικό υψηλό για ασίστ κολεγιακής δράσης και χρειαζόταν μόνο ένα ακόμη κλέψιμο για να ξεπεράσει και αυτήν την επίδοση. Επίσης, αναδείχθηκε πρώτος παίχτης του συνεδρίου για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Ο αναλυτής μπάσκετ του κολεγίου ESPN, Τζέι Μπίλας, τον χαρακτήρισε ως έναν από τους καλύτερους πασέρ στο έθνος κατά τη διάρκεια του τμήματος Εβδομαδιαίας Έκθεσης του Μπίλας στις 29 Ιανουαρίου 2013. Είπε για τον Κούπερ, «[Αυτός] μπορεί να σκοράρει, μπορεί να πιάσει, κάνει εξαιρετική δουλειά στο πικ εντ ρολ και πάντα φαίνεται να παίρνει τη σωστή απόφαση. Μπορεί να το απολύτως να πασάρει, αλλά το πιο σημαντικό από αυτό είναι ότι μπορεί απολύτως να παίξει. Είναι από τους καλύτερους πόιντ γκαρντ στη χώρα."
Στις 5 Μαρτίου 2013, ο Κούπερ σημείωσε 24 πόντους στο Μπάφαλο και έγινε ο μοναδικός παίκτης στην ιστορία του κολεγιακού μπάσκετ που κατέγραψε 2.000 πόντους, 900 ασίστ, 600 ριμπάουντ και 300 κλεψίματα σε μία κολεγιακή σταδιοδρομία. Έξι μέρες αργότερα ονομάστηκε μέλος της πρώτης ομάδας του MAC για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Ο Κούπερ ολοκλήρωσε την κολεγιακή πορεία του με 934 ασίστ και 328 κλεψίματα, τα οποία κατά τη στιγμή της αποφοίτησής του τον κατέταξαν στη 12η και 18η θέση όλων των εποχών, αντίστοιχα, στην ιστορία της 1ης Κατηγορίας.
Στις 13 Μαρτίου 2013, ο Κούπερ ανακηρύχθηκε ο παίκτης της χρονιάς στη Μεσοαμερικανική Διάσκεψη.
Στις 5 Απριλίου 2013, ο Κούπερ ανακηρύχτηκε ο ανατολικός Τέλειος Ενεργός Παίκτης της Ανατολής στο All-Star Game του Κολεγίου του Ριζ της 1ης Κατηγορίας. Σημείωσε 11 πόντους, 9 ασίστ και 4 ριμπάουντ σε 30 λεπτά.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Αφού έμεινε χωρίς ομάδα στο ντραφτ του ΝΒΑ το 2013, ο Κούπερ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο τον Αύγουστο του 2013, με τον ΠΑΟΚ της Ελληνικής Α1 Κατηγορίας για την περίοδο 2013–14.
Την 1η Αυγούστου 2015 υπέγραψε με την ρωσική Κράσνι Οκτιάμπρ. Στις 21 Νοεμβρίου 2015 αποχώρησε από τον ρωσικό σύλλογο και υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την ΑΕΚ. Έφυγε από την ΑΕΚ αφού εμφανίστηκε σε επτά παιχνίδια. Στις 25 Ιανουαρίου 2016, υπέγραψε με την ΑΣ Μονακό για το υπόλοιπο της χρονιάς.
Στις 8 Αυγούστου 2016, ο Κούπερ υπέγραψε με την γαλλική Ελάν Μπεαρναί Πω-Ορτέζ. Ο Κούπερ ήταν ο κορυφαίος πασέρ την περίοδο 2016–17 της 1ης Γαλλίας και μετά την κανονική περίοδο ονομάστηκε ως ο πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης.
Στις 8 Ιουλίου 2017, ο Κούπερ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη γαλλική ΜΚΜ Γκραβελίν. Στις 16 Οκτωβρίου 2017, χώρισε τους δρόμους του με την Γκραβελίν αφού εμφανίστηκε σε τέσσερις αγώνες. Τρεις μέρες αργότερα, επέστρεψε στην ΑΣ Μονακό. Μετά από μέσο όρο 6,9 πόντων και 7,2 ασίστ ανά παιχνίδι τη χρονιά 2017–18, ο Κούπερ ανακοίνωσε ότι έφευγε από τη Μονακό στις 7 Σεπτεμβρίου 2018.
Στις 10 Ιουνίου 2020, ο Κούπερ υπέγραψε με την Ελάν Σαλόν της 1ης Γαλλίας. Χώρισε τους δρόμους του με την ομάδα στις 8 Οκτωβρίου, αφού εμφανίστηκε σε τρία παιχνίδια με μέσο όρο 9,6 πόντων και 6,6 ασίστ ανά παιχνίδι. Στις 3 Νοεμβρίου, ο Κούπερ υπέγραψε με τους Δοράδος δε Τσιουάουα του Μεξικανικού Πρωταθλήματος.
Εναιώρημα
Το 2018, η FIBA επέβαλε στον Κούπερ διετή τιμωρία για χρήση ούρων άλλου ατόμου σε μία προσπάθεια να εξαπατήσει έναν έλεγχο ντόπινγκ. Ο έλεγχος αρχικά έδειξε αυξημένα επίπεδα ανθρώπινης χοριακής γοναδοτροπίνης, η οποία παράγεται πιο συχνά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
Ο Κούπερ υπέβαλε αίτηση για βοσνιακή υπηκοότητα το 2014. Ονομάστηκε μέλος της εθνικής ομάδας καλαθοσφαίρισης της Βοσνίας και επρόκειτο να παίξει με τη Βοσνία στο προκριματικό τουρνουά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Καλαθοσφαίρισης 2015. Ωστόσο, αρχικά έφυγε από τη Βοσνία για μία οικογενειακή έκτακτη ανάγκη. Μετά την επιστροφή του, υπέστη τραυματισμό κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της Βοσνίας και δεν μπόρεσε να παίξει στο προκριματικό τουρνουά. Τελικά, η βοσνιακή του υπηκοότητα δεν διεκπεραιώθηκε ποτέ, σύμφωνα με τη FIBA.
Κανονική περίοδος
Σημείωση: μόνο οι αγώνες στις κύριες εγχώριες διοργανώσεις περιλαμβάνονται. Συνεπώς, οι αγώνες στο κύπελλο ή σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις παραλείπονται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Σαλόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Μπεαρναί Πω-Λακ-Ορτέζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραβλίν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Κράσνι Οκτιάμπρ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ενισέι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ
Καζιμίρ Δ΄ της Πομερανίας-Στολπ
Ο Καζιμίρ Δ΄, γερμαν. Casimir IV (1351 - 2 Ιανουαρίου 1377) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στολπ (1374-77).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και της Ελισάβετ των Πιαστ, κόρης τού Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας.
Ο πάππος του Καζιμίρ Γ΄ ήταν ο τελευταίος βασιλιάς της Πολωνίας από τον Οίκο των Πιαστ· δεν είχε γιους και τον ανάθρεψε στην Αυλή του. Απεβίωσε το 1370 κληροδοτώντας πέντε φέουδα στον Καζιμίρ Δ΄, ο οποίος έγινε υποψήφιος διάδοχός του. Τελικά τον Καζιμίρ Γ΄ διαδέχθηκε ο ανιψιός του Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας, επικαλούμενος προηγούμενες συμφωνίες. Ο νέος βασιλιάς της Πολωνίας επέτρεψε στον Καζιμίρ Δ΄ να κρατήσει μόνο το φέουδο τού Ντομπζύν και αυτό προσωρινά.
Τον περισσότερο καιρό διέμενε στο Μπύντγκοστς· όταν απεβίωσε το 1377 το φέουδο τού Ντομπζύν επέστρεψε στην Πολωνία.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1360 την Κέννα των Γκεντιμινιδών, κόρη τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας. Ήταν Ορθόδοξη, αλλά με τον γάμο της βαπτίστηκε Καθολική με το όνομα Ιωάννα· απεβίωσε το 1368.
Δεν απέκτησε απογόνους από τους γάμους του.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Κλερ Ντέινς
Η Κλερ Ντέινς (Claire Catherine Danes, 12 Απριλίου 1979) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1979 στο Μανχάταν. Ξεκίνησε να σπουδάζει ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ, ωστόσο δεν αποφοίτησε ποτέ. Είναι τελειόφοιτη του Ινστιτούτου Θεάτρου του Λι Στράσμπεργκ. Συμμετέχει σε τηλεοπτικές σειρές και ταινίες από την εφηβική της ηλικία. Έχει κερδίσει τέσσερις Χρυσές Σφαίρες, δύο για το Homeland και μία για το My So-Called Life και το Ζωή σαν τριαντάφυλλο.
Είναι παντρεμένη από το 2009 με τον επίσης ηθοποιό Χιου Ντάνσι και από το 2012 είναι μητέρα ενός γιου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβεία Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης (νικητές-Α' Γυναικείος Ρόλος)
Ευφορβία η διτταδενώδης
Η ευφορβία η διτταδενώδης (Euphorbia biglandulosa ή Euphorbia rigida) είναι είδος φυτού της οικογένειας ευφορβιοειδή, ιθαγενές της και της νότιας Ευρώπης, που συναντάται και στην Ελλάδα με τις κοινές ονομασίες αγλέο(υ)ρας ή αγλέουρο. Κάποιες φορές ονομάζεται και γαλατσίδα, αλλά αυτή η ονομασία αποδίδεται κυρίως σε άλλα είδη του ίδιους γένους φυτών.
Είναι θαμνώδες αειθαλές πολυετές φυτό, που φθάνει σε ύψος και πλάτος το μισό μέτρο. Τα φύλλα του είναι ελαφρώς σαρκώδη και διατεταγμένα σπειροειδώς, ενώ τα άνθη του είναι κάπως ασυνήθιστα: πράσινα με πολύ μικρά ανοικτά κίτρινα πέταλα στο κέντρο τους.
Καλλιέργεια
Στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική το φυτό χρησιμοποιείται συχνά ως καλλωπιστικό σε κήπους, όπου εκτιμάται ως σχετικώς απαλλαγμένο από προβλήματα είδος, που είναι ανθεκτικό στην ξηρασία και δεν χρειάζεται πολλή περιποίηση. Είναι ιδιαιτέρως χρήσιμο ως περιβάλλον γύρω από μεγαλύτερους και υψηλότερους θάμνους, όπως οι τριανταφυλλιές. Ευδοκιμεί καλύτερα σε καλά αποστραγγιζόμενα εδάφη, στον ήλιο ή σε ελαφρά σκιά.
Τοξικότητα
Καθώς συμβαίνει και με άλλα είδη ευφορβίας, όλα τα μέρη του φυτού είναι δηλητηριώδη αν φαγωθούν, ενώ όταν κοπούν ή σπάσουν βγάζουν γαλακτώδη χυμό, που μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό του δέρματος. Από αυτό το γεγονός προήλθε η ελληνική παροιμιώδης έκφραση «έφαγε τον αγλέο(υ)ρα», με την έννοια ότι κάποιος έφαγε τα πάντα, ακόμα και δηλητηριώδη φυτά, που επιπλέον έχουν και πικρή γεύση όπως το Euphorbia biglandulosa. Ο πικρός χυμός του χρησίμευε στους παράνομους αλιείς σε ποτάμια.
Παραπομπές
Ευφορβια η διτταδενωδης
Μπόγκισλαβ Η΄ της Πομερανίας-Στολπ
Ο Μπόγκισλαβ Η΄, γερμαν. Bogislaw VIII (π. 1364 - 11 Φεβρουαρίου 1418) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στολπ (1395-1418) μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Βάρτισλαβ Ζ΄ και μετά με τον ανιψιό του Έρικ Α΄. Έγινε διοικητής τού πριγκιπάτου-επισκοπής τού Καμμίν (1387-94) και πρίγκιπας-επίσκοπος τού Καμμίν (1394-98).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος τού Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και της Αδελαΐδας των Γουέλφων, κόρης τού Ερνέστου Α΄ δούκα τού Μπράουνσβαϊγκ-Γκρούμπενχαγκεν.
Το 1368/72 η Πομερανία διαιρέθηκε μεταξύ τού Μπόγκισλαβ Ε΄ και των αδελφών του: ο Μπόγκισλαβ Ε΄ έλαβε τις ανατολικές περιοχές περί το Στολπ (πολων. Σοούπσκ). Το 1374 τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Καζιμίρ Δ΄. Ήταν εγγονός τού Καζιμίρ Γ΄ της Πολωνίας και διεκδίκησε τη διαδοχή εκεί· για το λόγο αυτόν πολέμησε με τον Βλάντισλαφ τον λευκό και σκοτώθηκε στη μάχη. Τον Καζιμίρ Δ΄ διαδέχθηκαν από κοινού οι αδελφοί του Βράτισλαβ Ζ΄, Μπόγκισλαβ Η΄ και Μπάρνιμ Ε΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Σοφία των Σάουενμπουρκ, κόρη τού Ερρίκου Β΄ κόμη τού Χόλσταϊν-Ρέντσμπουργκ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Επαρχία Ερζερούμ
Η επαρχία Ερζερούμ (Erzurum ili), γνωστή και ως Επαρχία Ερζουρούμ ή Επαρχία Θεοδοσιούπολης, είναι επαρχία της Τουρκίας στην περιοχή της Ανατολικής Ανατολίας της χώρας. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι η πόλη Ερζερούμ. Συνορεύει με τις επαρχίες Καρς και Αγρί στα ανατολικά, τις Μους και Μπινγκιόλ στα νότια, τις Ερζιντζάν και Μπαϊμπούρτ στα δυτικά, τις Ριζούντα και Αρτβίν στα βόρεια και την Αρνταχάν στα βορειοανατολικά. Ο Οκάυ Μέμις διορίστηκε κυβερνήτης της επαρχίας με προεδρικό διάταγμα στις 27 Οκτωβρίου 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ερζερουμ Κατηγορία:Δυτική Αρμενία
Μουζαφαρίδες (Ιράν)
Οι Μουζαφαρίδες (περσικά: مظفریان‎‎) ήταν περσική δυναστεία πιθανής αραβικής προέλευσης, που ανήλθε στην εξουσία σε τμήμα του Ιράν μετά τη διάλυση του Ιλχανάτου τον 14ο αιώνα. Στο ζενίθ τους, κυβερνούσαν ένα βασίλειο που περιελάμβανε το ιρανικό Αζερμπαϊτζάν, την κεντρική Περσία και το Περσικό Ιράκ.
Άνοδος στην εξουσία
Οι Μουζαφαρίδες αρχικώς κατάγονταν μάλλον από την Αραβία και είχαν εγκατασταθεί στο Χορασάν από την αρχή της χαλιφικής εξουσίας εκεί. Έμειναν στο Χορασάν μέχρι την εισβολή των Μογγόλων στην περιοχή, οπότε και κατέφυγαν στο Γιαζντ. Υπηρετώντας τους χάνους του Ιλχανάτου, ανέβηκαν και ξεχώρισαν στην κρατική ιεραρχία όταν ο Σαράφ αντ-Ντιν Μουζάφαρ έγινε κυβερνήτης της πόλης Μεϊμπόντ (στην περιοχή του Γιαζντ). Εκεί τού ανατέθηκε το καθήκον να συντρίψει τις ομάδες ληστών που λυμαίνονταν την περιοχή.
Ο υιός του Σαράφ, Μουμπάριζ αντ-Ντιν Μουχάμμαντ, ανατράφηκε στην Αυλή του Ιλχανάτου αλλά επέστρεψε στην πόλη Μεϊμπόντ όταν πέθανε ο Ιλχανίδης χάνος Ολτζεϊτού. Περίπου το 1319 ανέτρεψε τον αταμπέκο του Γιαζντ και αναγνωρίστηκε επακόλουθα ως κυβερνήτης της πόλης από την κεντρική ιλχανιδική εξουσία. Κατόπιν, άρχισε να πολεμάει τους Νεγουδέρους ή Καραούνους, μια μογγολική φυλετική ομάδα, καταφέρνοντας να τους αντιμετωπίσει.
Μετά το θάνατο του χάνου Αμπού Σάιντ και την απώλεια της ιλχανιδικής εξουσίας στο κεντρικό Ιράν, ο Μουμπάριζ αντ-Ντιν συνέχισε την επεκτατική του πολιτική. Το 1339 ή 1340 εισέβαλε στην επαρχία της Καρμανίας και την κατέλαβε από τον Μογγόλο κυβερνήτη της, Κουτμπ αντ-Ντιν ιμπν Νάσιρ. Ο Κουτμπ αντ-Ντιν κατάφερε ν΄ ανακτήσει την επαρχία για μικρό χρονικό διάστημα αφού έλαβε βοήθεια από τον ηγεμόνα της Χεράτ του Οίκου των Καρτιδών, αλλά ο Μουμπάριζ αντ-Ντιν απέκτησε τον πλήρη και μόνιμο έλεγχο της Καρμανίας στα τέλη του 1340. Η πόλη Μπαμ στην ίδια επαρχία πολιορκήθηκε και κατακτήθηκε λίγα χρόνια αργότερα.
Μετά την κατάκτηση της Καρμανίας, ο Μουμπάριζ αντ-Ντιν έγινε αντίπαλος των γειτονικών Ινζουιδών, που ήλεγχαν το Σιράζ και το Ισφαχάν. Παρόλο που οι Μουζαφαρίδες και Ινζουίδες παραδοσιακά είχαν φιλικές σχέσεις μεταξύ τους, η επιθυμία του Ινζουίδη ηγέτη Αμπού Εσσάκ να καταλάβει την Καρμανία, τον οδήγησε στο να ξεκινήσει μια σύγκρουση με τους Μουζαφαρίδες το 1347. Ο Αμπού Εσσάκ πολιόρκησε ανεπιτυχώς το Γιαζντ στα 1350-1351, και μετά την αποτυχία αυτή οι τύχες του άλλαξαν άμεσα προς το χειρότερο. Το 1353 ηττήθηκε σε μάχη και αναγκάστηκε να καταφύγει στο Σιράζ και τελικώς να παραδοθεί. Κατάφερε να δραπετεύσει από το Σιράζ και να καταφύγει στο Ισφαχάν, αλλά ο Μουμπάριζ αντ-Ντιν τον καταδίωξε, κατέλαβε την πόλη και τον εκτέλεσε. Η περιοχή Φαρς και το δυτικό Ιράν ήταν πλέον υπό τον έλεγχό του.
Με την καταστροφή της εξουσίας των Ινζουιδών, οι Μουζαφαρίδες ήταν πλέον η ισχυρότερη δύναμη στο κεντρικό Ιράν, και όρισαν το Σιράζ ως πρωτεύουσά τους. Η δύναμη του Μουμπάριζ αντ-Ντιν ήταν τέτοια που όταν ο ισχυρός χάνος της Χρυσής Ορδής, Τζανί Μπεγ, τού παρήγγειλε να γίνει υποτελής του, ο Μουμπάριζ αρνήθηκε. Αντίθετα, προήλασε στο ιρανικό Αζερμπαϊτζάν, το οποίο ο Τζανί Μπεγ είχε κατακτήσει το 1357. Εκεί, νίκησε τον κυβερνήτη της περιοχής, Αχιτσούκ, τον οποίο είχε ορίσει ο χάνος Τζανί Μπεγ, και κατέλαβε την Ταυρίδα, αλλά συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε να κρατήσει τη θέση του εναντίον των στρατευμάτων των Τζαλαγιριδών που προήλαυναν από τη Βαγδάτη, και σύντομα υποχώρησε. Οι Τζαλαγιρίδες κατέλαβαν έτσι την Ταυρίδα, και τη διατήρησαν, παρά τις νεότερες προσπάθειες των Μουζαφαριδών να την καταλάβουν.
Ο Μουμπάριζ αντ-Ντιν ήταν γνωστός ως σκληρός ηγέτης, και σύντομα μετά το 1358, ο υιός του σάχης Σοτζά τον τύφλωσε και τον φυλάκισε. Aν και έγινε κατορθωτή μια προσωρινή συμφιλίωση, δεν κράτησε πολύ και ο Μουμπάριζ φυλακίστηκε ξανά και πέθανε στη φυλακή το 1363.
Η περίοδος του σάχη Σοτζά
Ο σάχης Σοτζά προήλασε κατόπιν στην Ταυρίδα, αλλά αναγκάστηκε να επιστρέψει όταν οι εσωτερικές συνθήκες στη Φαρς χειροτέρευσαν. Ο υιός του σάχη Μουζάφαρ (δεύτερου αδελφού του σάχη Σοτζά), σάχης Γιαχία, επαναστάτησε στο Ισφαχάν. Όντας αναγκασμένος να συνάψει συνθήκη ειρήνης με τους Τζαλαγιρίδες, ο σάχης Σοτζά πρότεινε να παντρευτεί ο υιός του Ζαΐν αλ-Αμπιντίν μια αδελφή του Τζαλαγιρίδη ηγέτη Χουσεΐν. Οι Τζαλαγιρίδες όμως αρνήθηκαν την προσφορά και εισέβαλαν στην επικράτεια του σάχη Σοτζά, παρόλο που ο τελευταίος κατάφερε να τους εμποδίσει από το να προελάσουν πέραν της πόλης Σουλτανίγια. Πριν πεθάνει ο σάχης Σοτζά το 1384, ονόμασε τον υιό του Ζαΐν αλ-Αμπιντίν διάδοχό του, και τον τρίτο αδελφό του Ιμάντ αντ-Ντιν Άχμαντ, κυβερνήτη της Καρμανίας. Όντας μη ικανοποιημένος από το διακανονισμό αυτό, ο σάχης Γιαχία του Ισφαχάν προήλασε ξανά κατά του Σιράζ, αλλά εκδιώχθηκε βιαίως από το Ισφαχάν από τον πληθυσμό της πόλης και αναγκάστηκε να καταφύγει στην πόλη Γιαζντ. Στο νεκροκρέβατό του, ο σάχης Σοτζά έγραψε ένα γράμμα στον Ταμερλάνο, που τότε βρισκόταν σε εκστρατεία στο Αζερμπαϊτζάν, στο οποίο δήλωνε την πίστη και υποταγή του υιού του σε αυτόν.
Η παρακμή των Μουζαφαριδών
Όταν ο Ζαΐν αλ-Αμπιντίν διαδέχθηκε τον πατέρα του, γρήγορα αγνόησε τη διακήρυξη πίστης στον Ταμερλάνο. Ως εκ τούτου, ο τελευταίος προήλασε στα εδάφη των Μουζαφαριδών. Έφτασε στο Ισφαχάν, όπου ο εκεί κυβερνήτης τού παρέδωσε τον έλεγχο της πόλης, αλλά μια εξέγερση που ακολούθησε εξαφάνισε κάθε καλή πρόθεση του Ταμερλάνου, οι δυνάμεις του οποίου συνακόλουθα σφαγίασαν τον πληθυσμό. Ο Ζαΐν αλ-Αμπιντίν εγκατέλειψε άμεσα το Σιράζ προσπαθώντας να φτάσει στη Βαγδάτη των Τζαλαγιριδών, που ήταν εχθροί του Ταμερλάνου. Παρόλα αυτά, έπεσε στα χέρια του σάχη Μανσούρ, αδελφού του εκδιωχθέντος από το Ισφαχάν, σάχη Γιαχία, ο οποίος τον φυλάκισε. Σύντομα, το Σιράζ κατελήφθη από τις δυνάμεις του Ταμερλάνου. Ο σάχης Μανσούρ και ο Ιμάντ αντ-Ντιν Άχμαντ, μαζί με άλλους πρίγκιπες των Μουζαφαριδών, πήγαν στο Σιράζ για να δηλώσουν την πίστη τους στον Ταμερλάνο, ο οποίος τούς αποκατέστησε στις θέσεις τους. Σύντομα, ο Ταμερλάνος επέστρεψε στην Υπερωξιανή. Το Σιράζ εδόθη στον σάχη Γιαχία.
Οι Μουζαφαρίδες σύντομα άρχισαν να επαναλαμβάνουν τις τοπικές τους φιλονικίες. Ο σάχης Μανσούρ εκδίωξε τον σάχη Γιαχία από το Σιράζ, ο οποίος κατέφυγε ξανά στο Γιαζντ. Κατόπιν ο σάχης Μανσούρ κατέκτησε την πόλη Αμπαρκούχ (στην περιοχή του Γιαζντ), αλλά απέτυχε να καταλάβει το Ισφαχάν. Στο μεταξύ, ο Ζαΐν αλ-Αμπιντίν δραπέτευσε από τη φυλακή και έφτασε στο Ισφαχάν. Εκεί σχηματίστηκε μια συμμαχία μεταξύ του Ζαΐν αλ-Αμπιντίν, του σάχη Γιαχία και του Ιμάντ αντ-Ντιν Άχμαντ, εναντίον του σάχη Μανσούρ. Η συμμαχία παρόλα αυτά αποδείχθηκε ασταθής, και όταν συναντήθηκαν με το στρατό του σάχη Μανσούρ κοντά στο χωριό Φουργκ στο Χορασάν, ο στρατός του σάχη Γιαχία δεν εμφανίστηκε και ο αντίστοιχος του Ιμάντ αντ-Ντιν Άχμαντ γρήγορα υποχώρησε. Κατόπιν ο σάχης Μανσούρ πλησίασε την πόλη Κερμάν στην Καρμανία/Κερμανία, όπου ο Ιμάντ αντ-Ντιν Άχμαντ και ο σάχης Γιαχία είχαν καταφύγει μετά τα γεγονότα στο χωριό Φουργκ. Εκεί τούς πρότεινε κοινή συμμαχία εναντίον του Ταμερλάνου, αλλά η πρότασή του απορρίφθηκε με προσβλητικό τρόπο και μετά ταύτα ο σάχης Μανσούρ επέστρεψε στο Σιράζ. Αργότερα, ο Ιμάντ αντ-Ντιν Άχμαντ συνάντησε τον σάχη Μανσούρ ξανά, τη φορά αυτή στην πόλη Φασά στην περιοχή της Φαρς, αλλά ηττήθηκε και συνελήφθη στη Ρέι όπου είχε καταφύγει, τυφλώθηκε και φυλακίστηκε.
Ο Ταμερλάνος, ο οποίος ενώ βρισκόταν σε εκστρατεία κάπου αλλού ενημερώθηκε για τα γεγονότα, αποφάσισε το 1392 ότι μια εκστρατεία εναντίον του σάχη Μανσούρ ήταν πλέον κατάλληλη. Ο σάχης Μανσούρ είχε κερδίσει τη συμμαχία του Μουλούκ των Σαρνταμπάρ (ολιγαρχία κυβερνητών του δυτικού Χορασάν), ο οποίος εστάλη να υπερασπιστεί το Κασάν (πόλη στην περιοχή του Ισφαχάν) και το βόρειο σύνορο των Μουζαφαριδών. Τον Μάρτιο του 1393 ο Ταμερλάνος είχε προελάσει μέχρι την πόλη Σουστάρ (στο Χουζιστάν) και την πόλη Ντεζφούλ (επίσης στο Χουζιστάν), εγκαθιστώντας έναν Σαρμπαντάρ ως κυβερνήτη εκεί. Επιπλέον απελευθέρωσε τον Ιμάντ αντ-Ντιν Άχμαντ από τη φυλακή. Ο σάχης Μανσούρ κατέφυγε στο Σιράζ, αλλά επέστρεψε και αντιμετώπισε τις δυνάμεις τους Ταμερλάνου. Παρότι ο στρατός του ήταν αποδυναμωμένος από τις λιποταξίες, ο σάχης Μανσούρ πολέμησε γενναία, αναγκάστηκε όμως να υποχωρήσει. Προσπαθώντας να φτάσει στο Σιράζ, αιχμαλωτίστηκε από τις δυνάμεις του πρίγκιπα Ρουχ, υιού του Ταμερλάνου, και αποκεφαλίστηκε. Οι υπόλοιποι Μουζαφαρίδες πρίγκιπες ορκίστηκαν κατόπιν πίστη στον Ταμερλάνο. Έτυχαν τιμητικής υποδοχής από τον περιώνυμο κατακτητή, αλλά στις 22 Μαΐου 1393 εκτελέστηκαν στην πόλη Κουμίσα (η σημερινή Σαχρεζά στην επαρχία Ισφαχάν). Μόνο ο Ζαΐν αλ-Αμπιντίν και ο σουλτάνος Σιμπλί (ένας άλλος υιός του σάχη Σοτζά) επιβίωσαν του διωγμού και εστάλησαν στη Σαμαρκάνδη, την πρωτεύουσα του Ταμερλάνου.
Μουζαφαριδες
The Matrix Resurrections
Το The Matrix Resurrections είναι μια Αμερικανική ταινία επιστημονικής φαντασίας του 2021, σε παραγωγή, σενάριο και σκηνοθεσία από την Λάνα Γουατόφσκι. Είναι η συνέχεια του The Matrix Revolutions (2003) και η τέταρτη δόση του franchise The Matrix. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Κιάνου Ριβς, Κάρι-Αν Μος, Γιαχία Αμπντούλ-Ματίν Β', Πριγιάνκα Τσόπρα, Κριστίνα Ρίτσι και Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ.
Μετά την κυκλοφορία του Revolutions, οι Αδελφές Γουατόφσκι αρνήθηκαν την πιθανότητα άλλης μιας ταινίας The Matrix. Η Warner Bros. συνέχισε να δείχνει ενδιαφέρον για να επανεκκινίσει το franchise, επιλέγοντας τον Ζακ Πεν ως σεναριογράφο, καθώς οι Γουατόφσκι δεν ήθελαν να κάνουν κι άλλες συνέχειες. Στα τέλη του 2019, η τέταρτη ταινία The Matrix ανακοινώθηκε επίσημα, με την Λάνα Γουατόφσκι να επιστρέφει ως σκηνοθέτρια, χωρίς την αδελφή της Λίλι, με τους Ριβς και Μος να επιστρέφουν στους ρόλους τους. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Φεβρουάριο του 2020, αλλά σταμάτησαν τον επόμενο μήνα λόγω της πανδημία COVID-19. Η Γουατόφσκι σκεφτόταν να παρατήσει την ταινία, αλλά ενθαρρύνθηκε από τους ηθοποιούς. Τα γυρίσματα συνέχισαν τον Αύγουστο και ολοκληρώθηκαν τρεις μήνες αργότερα.
Το The Matrix Resurrections έκανε πρεμιέρα στο Castro Theater του Σαν Φρανσίσκο στις 16 Δεκεμβρίου του 2021, και κυκλοφόρησε και στους κινηματογράφους και στο HBO Max ταυτόχρονα στις 22 Δεκεμβρίου. Ήταν εισπρακτική αποτυχία, εισπράττοντας 159 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως, απέναντι σε προϋπολογισμό 190 εκατομμυρίων δολαρίων. Έλαβε επαίνους για τις ερμηνείες (κυρίως των Ριβς και Μος), τις σκηνές δράσεις, την μουσική, την σκηνοθεσία και τα οπτικά εφέ, ενώ επέκριναν το σενάριο και την αντικατάσταση αρκεών ηθοποιών (κυρίως των Λόρενς Φίσμπερν και Χιούγκο Γουίβινγκ). Έλαβε υποψηφιότητα για Καλύτερα Οπτικά Εφέ στα Βραβεία Βρετανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:The Matrix Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Ταινίες του 2021 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Αυστραλιανές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που επηρεάστηκαν από την πανδημία COVID-19 Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Βαραζτιρότς Β΄ Βαγρατιδών
Βιογραφία
Ο Βαραζτιρότς ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Σμπατ Δ΄. Μαζί με τον αδελφό του Γκαριχπέτ, μεγάλωσε στην Περσική αυλή των Σασσανιδών του Χοσράοη Β΄ (βασ. 591–628). Μετά την ήττα της εξέγερσης του Βιστάμ, στην οποία ο πατέρας του έπαιξε καθοριστικό ρόλο, ο Βαραζτιρότς ονομάστηκε βασιλικός οινοχόος. Σε εκείνο το σημείο, ή μετά τη νίκη του Smbat επί των Εφθαλιτών το 608, έλαβε επίσης το τιμητικό όνομα Αιώνιος Χοσρόης (Javitean Khosrow).
Το 628, ο Χοσρόης Β΄ ανατράπηκε μετά από μία συνωμοσία, στην οποία συμμετείχαν πολλοί ευγενείς Οίκοι, συμπεριλαμβανομένων των Βαραζτιρότς. Ως ανταμοιβή, ο νέος Πέρσης σάχης, Kαβάδης Β΄, διόρισε τον Βαραζτιρότς ως διοικητή (marzban) της Αρμενίας, με τον βαθμό του ιλάρχου (aspet). Ωστόσο σύντομα μάλωσε με τον Πέρση κυβερνήτη του γειτονικού Αζερμπαϊτζάν και κατέφυγε με την οικογένειά του στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Ηράκλειο, ο οποίος, μετά το τέλος του Βυζαντινο-Σασανιδικού πολέμου τού 602-628, διέμενε στην Αυλή του στη βόρεια Μεσοποταμία. Σύμφωνα με τον Αρμένιο χρονικογράφο Σεβεό, ο Ηράκλειος τον υποδέχθηκε με μεγάλες τιμές, του έδωσε πολύτιμα δώρα και «τον εξύψωσε πάνω από όλους τους πατρικίους του βασιλείου του». Όμως το 635 ή το 637 ο Βαραζτίροτς ενεπλάκη σε συνωμοσία αρκετών Αρμένιων μεγιστάνων, για να ανατρέψουν και να δολοφονήσουν τον Ηράκλειο και να τον αντικαταστήσουν με τον γιο του, Ιωάννη Αθαλάριχο. Η συνωμοσία αποκαλύφθηκε και ο Βαραζτιρότς εξορίστηκε στην Αφρική. Η μεταχείριση που έλαβε ήταν πιο φιλεύσπλαχνη από αυτή των συνωμοτών του, καθώς είχε αντιταχθεί στη δολοφονία του Αυτοκράτορα.
Στην επιθανάτιο κλίνη του το 641, ο Ηράκλειος έδωσε χάρη στον Βαραζτιρότς και έβαλε τον διάδοχό του, Κωνσταντίνο Γ΄ να ορκιστεί, ότι θα ανακαλούσε αυτόν και την οικογένειά του από την εξορία και θα αποκαταστήσει τις τιμές τους. Στην περίπτωση αυτή, ο Βαραζτιρότς ανακλήθηκε μόλις το 645/6, από τον Κώνστα Β' μετά από προτροπή του Θεόδωρου Ρστόνι. Ο Βαραζτιρότς κατέφυγε γρήγορα από την Κωνσταντινούπολη στην Αρμενία, αλλά μετά από διαβεβαιώσεις πίστης, ο Κώνστας Β΄ τον διόρισε τότε κυβερνήτη της Αρμενίας με τον υψηλό βαθμό του κουροπαλάτη. Ωστόσο πριν προλάβει να περιβληθεί επίσημα το αξίωμα, αρρώστησε και απεβίωσε. Τάφηκε δίπλα στον πατέρα του στο Νταριβνκ, στο Koγκοβίτ.
Πηγές
Κατηγορία:Κουροπαλάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί φυλακισμένοι και κρατούμενοι Κατηγορία:Βαγρατίδες
Ραχούλα Ιωαννίνων
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μετσόβου Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Πέτρος Βλαστός
Ο Πέτρος Βλαστός (πλήρες όνομα Πέτρος Θεοδώρου Βλαστός) (Καλκούτα Ινδίας, 1879 - Λίβερπουλ, 1941) ήταν λόγιος, ποιητής, λογοτέχνης και κριτικός (είχε χρησιμοποιήσει το ψευδώνυμο Έρμονας για τα πρώτα έργα και ποιήματά του), με καταγωγή από τη Χίο, είχε λάβει θέση στο γλωσσικό ζήτημα και ήταν γνωστός για τον ακραίο και ριζοσπαστικό δημοτικισμό του. Σε μια συγκεκριμένη περίοδο της συγγραφικής του ζωής είχε υιοθετήσει μοτίβα φυλετικής σκέψης, ενώ αργότερα αντικατέστησε τον αριστοκρατικό φυλετισμό με την έξαρση του ατόμου που τηρεί αποστάσεις από τον ταϊφά, την φυλή του.
Βιογραφία
Ο Πέτρος Βλαστός γεννήθηκε στην Καλκούτα το 1879, όπου ο πατέρας του ο Θεόδωρος Π. Βλαστός (8 Μαρτίου 1840, Μασσαλία, Bouches-du-Rhône - 21 Απριλίου 1899, Αθήνα) ήταν υπάλληλος στον Εμπορικό Οίκο Ράλλη, ελληνική εταιρεία, των επίσης Χίων, αδελφών Ράλλη. Η μητέρα του ήταν η Δέσποινα, κόρη του Αμπρούζη Ράλλη (30 Ιουλίου 1857, Σύρα - ;) (αλλού αναφέρεται ως Μαριέττα Ράλλη). Αδελφός του ήταν ο επίσης δημοτικιστής Αμβρόσιος Βλαστός. (15 Ιουνίου 1885, Αθήνα - 2 Δεκεμβρίου 1949)
Σε μικρή ηλικία πήγε στην Αθήνα, όπου και έμεινε μέχρι να τελείωσε τη Νομική Σχολή όπου έγινε διδάκτωρ. Το 1901 γύρισε στην Ινδία για να δουλέψει για τον Εμπορικό Οίκο Ράλλη, αρχικά με έδρα το ‎Αμριτσάρ και αργότερα στο Καράτσι. Εκεί έμαθε και Ούρντου.
Παντρεύτηκε στο Λίβερπουλ της Αγγλίας την Αζίζα, κόρη του δημοτικιστή Αλέξανδρου Πάλλη, στις 23 Οκτωβρίου 1909. Έκαναν τέσσερα παιδιά: τον Αλέξη (31 Αυγ. 1910-31 Αυγ. 1910, Καράτσι, Πακιστάν), τη Δομίνη (Dominie ή Dominica, μετέπειτα σύζυγο -το 1935- του John Nicholls Βρετανού πρέσβη) (27 Νοεμβρίου 1915, Λϊβερπουλ), τον Αλέξη (Alexis) (27 Νοεμβρίου 1915, Λίβερπουλ, αργότερα καθηγητή ιστορίας και σλαβικού πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ), και την Αδριάννα (Adrienne ή Adriana) (15 Φεβρουαρίου 1924, Λίβερπουλ, μετέπειτα γιατρό).
Έμεινε στην Ινδία μέχρι το 1919. Μετά το 1919, έγινε διευθυντής στο γραφείο των αδελφών Ράλλη, στο Λίβερπουλ του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου και εργαζόταν μέχρι το 1928.
Πέθανε στο Λίβερπουλ το 1941.
Έργο
Το 1904 δημοσίευσε σονέτα αλλά και παράφραση του Ιππολύτου του Ευριπίδη με τίτλο «Της ζωής» χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Ερμόνας, με πρόλογο όπου έκανε ανασκόπηση όλου του Ελληνισμού και υποδείκνυε πώς να χρησιμοποιούμε τους αρχαίους. Το μέρος του βιβλίου που αποτελούσε ποιητική συλλογή αποτελείτο από δεκατετράστιχα ποιήματα. Με το έργο «Της ζωής», ο Βλαστός καθιερώνεται άμεσα με τη βοήθεια του λογοτεχνικού περιοδικού Νουμάς.
Από το 1906, ο Δημήτριος Ταγκόπουλος, ιδιοκτήτης του Νουμά, του ανέθεσε την κριτική βιβλίων. Η στήλη ονομαζόταν «Κριτικές αναποδιές» και την υπέγραφε ως Ερμόνας.
Το 1908 άρχισε να χρησιμοποιεί το όνομά του για τη δημοσίευση και εξέδωσε το βιβλίο «Στον ήσκιο της συκιάς», το οποίο περιείχε πέντε διηγήματα, φιλοσοφικής και συμβολικής φύσης, τα οποία αναφέρονταν σε πέντε εποχές του Ελληνισμού. Το έργο αυτό μεταφράστηκε στα γαλλικά το 1924 από τον καθηγητή Eugène Clément με εισαγωγή του καθηγητή του πανεπιστημίου του Μονπελιέ Louis Roussel.
Το 1912 μετέφρασε εγχειρίδιο Φυσικής από τα αγγλικά, στο οποίο εκλαΐκευσε τους συνήθεις επιστημονικούς όρους.
Το 1914 προχώρησε σε σύνταξη και έκδοση ελληνικής γραμματικής με τίτλο «Γραμματική της δημοτικής», στην οποία πρότεινε σύστημα ορθογραφίας και τονισμού, στο οποίο καταργούσε όλα τα πνεύματα και τους τόνους με εξαίρεση την οξεία. Τον Μάρτιο του 1914 παρέδωσε δύο διαλέξεις, υπό τον τίτλο "Η Φυλετική Ευγένεια", στον Εκπαιδευτικό Όμιλο και στο Λύκειο Ελληνίδων, στις οποίες ανέπτυξε την κοσμοθεωρία του περί ευγονικής και φυλετισμού. Αποσπάσματα της ομιλίας δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Ακρόπολις και στο περιοδικό Νουμάς. Το φυλετικό ζήτημα απασχόλησε ιδιαίτερα τον Βλαστό, όπως φαίνεται και από μια σειρά άρθρων του σε περιοδικά της εποχής. Τα γραπτά αυτά, μαζί με το περιεχόμενο των διαλέξεων, παρέμειναν έκτοτε ανέκδοτα, έως το 2018 οπότε κυκλοφόρησαν σε συλλογή υπό τον τίτλο "Η Φυλετική Ευγένεια και άλλα κείμενα". Ψηγμάτα φυλετικής σκέψης εμφανίζονται και στο μεταγενέστερο έργο του Βλαστού, στα "Παραβλάσταρα" αλλά και στους "Συνερισμούς", ένα ογκώδες έργο το οποίο ολοκλήρωσε αλλά παρέμεινε ανέκδοτο.
Το 1917 εξέδωσε το έργο «Κριτικά ταξίδια» με αναμνήσεις ταξιδιών του από την Ινδία αλλά και αλλού, με άρθρα κριτικά και φιλοσοφικά και αισθητική μελέτη για την ολλανδική ζωγραφική.
Το 1921 προχώρησε στην έκδοση του «Η Αργώ και άλλα ποιήματα» στην Οξφόρδη, το οποίο περιείχε τα δεκατετράστιχα ποιήματα «της Ζωής» του 1904 και της «Αργούς» του 1905, έχοντας κάνει αλλαγές και επεξεργασίες, καθώς επίσης και άλλα ποιήματα όπως «Τα στερνά λόγια» (στη μνήμη του φίλου του Ίωνα Δραγούμη),, την «Κυρήνη», καθώς και το μεγάλο αφηγηματικό ποίημα «Νυχτεριού ζωντοβολιές»
Δέκα χρόνια αργότερα, το 1931, εξέδωσε το «Συνώνυμα και συγγενικά· Τέχνες και σύνεργα», ένα σημαντικό λεξικό για το οποίο είναι και γνωστός. Στο λεξικό αυτό, ο ίδιος γράφει ότι επιθυμεί αφενός να αναπληρώσει το κενό που υπήρχε τότε σε λεξικό της δημοτικής αλλά και για να βοηθήσει στην κυριολεξία και την ακριβολογία. Εκτός από τα συνώνυμα και τους τεχνικούς όρους που ήταν οι ουσιαστικοί σκοποί του βιβλίου, συγκέντρωσε και λέξεις για ζώα, φυτά, μέταλλα, φυσικά ή βιολογικά φαινόμενα. Το βιβλίο ήταν γραμμένο σε απλοποιημένο ορθογραφικό σύστημα, σύμφωνα με τον ίδιο: «Τ' ορθογραφικό και τονικό σύστημα που ακολούθησα είναι καταστρωμένο στο τελεφταίο τμήμα. Καιρός είναι ν' απλοποιήσουμε την ορθογραφία της δημοτικής και να την ξαλαφρώσουμε από δασκάλικες ασκήμιες».
Το 1933, βασισμένος στο περιεχόμενο δυο διαλέξεων που έδωσε στο Λονδίνο, εξέδωσε το «Greek bilingualism and some parallel cases» στα αγγλικά, κείμενο το οποίο μετέφρασε στα ελληνικά τον επόμενο χρόνο:«Η ελληνική και μερικές άλλες διγλωσσίες». Σε αυτό το κείμενο υποστηρίζει την δημοτική έναντι της (τεχνητής) καθαρεύουσας και συγκρίνει την καθομιλουμένη στην αρχαία Ελλάδα (ποιήματα της Σαπφούς, του Αλκμάνος και του Αλκαίου και κείμενα του Πινδάρου - στη βοιωτική καθομιλουμένη - και του Πλάτωνα), με την αντίστοιχη αρχαΐζουσα γλώσσα του Βακχυλίδη και του Θεόγνιδος, αλλά και στην Ινδία που ο ίδιος είχε γνωρίσει, τα καθομιλούμενα ούρντου με τα απαρχαιωμένα σανσκριτικά, τα περσικά και τα αραβικά (τις «τρεις προτερινές καθαρέβουσες» όπως έγραψε ο ίδιος). Μιλά και για την τοσκάνικη διάλεκτο στην οποία έγραψε ο Δάντης τη Θεία κωμωδία, αντί για τα λατινικά, καθώς και για τα αντίστοιχα φαινόμενα στην αγγλική γλώσσα, θεωρώντας ότι οι τεχνητές γλώσσες και οι αρχαϊσμοί ξεκόβουν τη γλώσσα  από τον λαό, καταφερόμενος με  ένταση εναντίων όσων έγραφαν στην καθαρεύουσα ή ακόμη και μικτή γλώσσα όπως ο Κωνσταντίνος Καβάφης.
Ο Βλαστός είχε συνεργαστεί με αρκετά φιλολογικά περιοδικά, εκτός από τον Νουμά στον οποίο πρωτοδημοσίευσε το έργο του και όπου είχε αναλάβει αργότερα βιβλιοκριτική και την Νέα Εστία που αναφέρθηκε παραπάνω, με τα Γράμματα της Αλεξάνδρειας, τα Κυπριακά Γράμματα, τα Ελληνικά Φύλλα και τα Χιώτικα Χρονικά.
Ξενόγλωσσες / επόμενες εκδόσεις
Το έργο του «Στον ήσκιο της συκιάς» του 1908, μεταφράστηκε στα γαλλικά το 1924 (με γραφή στα ελληνικά και τα γαλλικά): Το σημαντικότατο λεξικογραφικό έργο του «Συνώνυμα και συγγενικά· Τέχνες και σύνεργα» του 1931, εκδόθηκε ξανά το 1989. Αυτή η β' έκδοση συμπληρώθηκε από τα κατάλοιπα του συγγραφέα:
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες κριτικοί
Ρομβικό δωδεκάεδρο
Στη Στερεομετρία, το ρομβικό δωδεκάεδρο είναι ένα κυρτό πολύεδρο, που ανήκει στα καταλανικά στερεά, τα οποία είναι δυϊκά των αρχιμήδειων στερεών. Συγκεκριμένα, το ρομβικό δωδεκάεδρο είναι το δυϊκό του κυβοκτάεδρου. Επίσης, το πολύεδρο αυτό ανήκει στα ζωνόεδρα. Διαθέτει 12 ρομβικές έδρες, 24 ακμές και 14 κορυφές δύο τύπων.
Ιδιότητες
Ως δυϊκό ενός από τα στερεά του Αρχιμήδη, το ρομβικό δωδεκάεδρο είναι μεταβατικό ως προς τις έδρες, δηλαδή η ομάδα συμμετρίας του στερεού δρα μεταβατικά στο σύνολο των εδρών του. Έτσι, για κάθε δύο έδρες Α και Β, υπάρχει κάποια περιστροφή ή κατοπτρισμός του στερεού που του επιτρέπει να καταλαμβάνει τον ίδιο χώρο, ενώ μεταβαίνει η έδρα Α στην έδρα Β.
Το ρομβικό δωδεκάεδρο ανήκει στην ειδική κατηγορία των εννέα κυρτών πολυέδρων με μεταβατικές ακμές. Τα άλλα είναι τα πέντε πλατωνικά στερεά, το κυβοκτάεδρο, το εικοσιδωδεκάεδρο και το ρομβικό τριακοντάεδρο.
Μια ακόμη ιδιότητα που έχει το ρομβικό δωδεκάεδρο είναι ότι με αυτό μπορούμε να καλύψουμε πλήρως τον τριδιάστατο χώρο, κάτι ανάλογο με την κάλυψη (πλακόστρωση) του επίπεδου από εξάγωνα.
Διαστάσεις
Ο λόγος της μεγάλης διαγωνίου προς τη μικρή διαγώνιο της κάθε ρομβικής έδρας του πολυέδρου είναι ίσος με √2.
Πηγές
Κατηγορία:Καταλανικά στερεά
Μπόγκισλαβ Θ΄ της Πομερανίας-Στολπ
Ο Μπόγκισλαβ Θ΄, γερμαν. Bogislav IX (1407/10 - 7 Δεκεμβρίου 1446) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας-Στολπ (1418-46) μαζί με τον εξάδελφό του Έρικ Α΄.
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος τού Μπόγκισλαβ Η΄ δούκα της Πομερανίας-Στολπ και της Σοφίας των Σάουενμπουρκ, κόρης τού Ερρίκου Β΄ κόμη τού Χόλσταϊν-Ρένντσμπουρκ.
Ο εξάδελφός του Έρικ Α΄ δούκας της Πομερανίας-Στολπ και βασιλιάς της Ένωσης τού Κάλμαρ (Δανίας, Σουηδίας, Νορβηγίας) προσπάθησε να τον καταστήσει διάδοχό του, αλλά μάταια. Κατά τον Πολωνο-Τευτονικό Πόλεμο (1431-35) ο Μπόγκισλαβ Θ΄ αντιτέθηκε στο Τευτονικό Τάγμα και υποστήριξε την Πολωνία. Αργότερα εισήλθε στις διαμάχες σχετικά με τους επισκόπους της Πομερανίας.
Δεν είχε άρρενα τέκνα και τον διαδέχθηκε ο εξάδελφός του Έρικ Α΄. Τελικά το Στολπ πέρασε στον γαμπρό του Έρικ Β΄, γιο τού Βάρτισλαβ Θ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Πιαστ, κόρη τού Σιεμόβιτ Δ΄ δούκα της Μαζοβίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Αλφόνσο Φρόιλαθ
Ο Αλφόνσο Φόιλαθ, ισπαν.: Alfonso Fróilaz, που ονομάζεται ο Κυφός (ισπανικά el Jorobado), ήταν για λίγο ο βασιλιάς του ενοποιημένου βασιλείου των Αστουριών, της Γαλικίας και του Λεόν το 925. Διαδέχτηκε τον πατέρα του, βασιλιά Φρουέλα Β', τον Ιούλιο του 925, αλλά εκδιώχθηκε από τον θρόνο μέσα στο έτος από τους εξαδέλφους του Σάντσο, Αλφόνσο Δ' και Ραμίρο Β', γιους του θείου του Ορδόνιο Β'. Αποκαταστάθηκε σε μία βασιλική θέση σε μέρος του βασιλείου μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Αλφόνσο Δ' το 926, αλλά καθαιρέθηκε βίαια και αναγκάστηκε να κλειστεί σε μοναστήρι το 932 μικρογραφία| Το μοναστήρι της Σάντα Μαρία δελ Πουέρτo στη Σαντόνια, το οποίο βρισκόταν στο υποβασίλειο του Aλφόνσo το 926–32.
Βιογραφία
Ο Αλφόνσο ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Φρουέλα Β' και είχε τουλάχιστον δύο μικρότερους αδερφούς, τον Ορδόνιο και τον Ραμίρο. Η σύντομη βασιλεία του Αλφόνσου είναι ελάχιστα γνωστή. Αναφέρεται στον κατάλογο των βασιλέων Ονόματα των Καθολικών Βασιλέων του Λεόν, που εμφανίζεται σε ορισμένα χειρόγραφα μαζί με το Χρονικό της Αλβέλδα. Μία κρυπτογραφημένη δήλωση του αστουριανού ιστορικού Σαμπίρo ότι «φαινόταν να ελέγχει τα σκήπτρα τού πατέρα του» είναι η μόνη άλλη απόδειξη, ότι διαδέχθηκε σε ολόκληρο το βασίλειο μετά τον πατέρα του.
Η εκτόπιση του Aλφόνσο Φρόιλαθ προκάλεσε έναν εμφύλιο πόλεμο. Ο Σάντσο πήρε τον έλεγχο του Λεόν και αμφισβητήθηκε από τον αδελφό του Αλφόνσο Δ', ο οποίος βοηθήθηκε από τον πεθερό του, βασιλιά Σάντσο Α' της Παμπλόνα (απεβ. Δεκέμβριο 925). Ο Αλφόνσος Δ' ηττήθηκε στη μάχη και κατέφυγε στην Άστοργα στις Αστούριες, όπου συμμάχησε με τον Αλφόνσο Φρόιλαθ, ο οποίος είχε αναγκαστεί να φύγει από την πρωτεύουσα, αλλά όχι από το βασίλειο. Η συμμαχία νίκησε τον Σάντσo και τον ανάγκασε να καταφύγει στη Γαλικία, αφήνοντας τον Aλφόνσο Δ΄ να έχει τον έλεγχο του Λεόν. Οι αδελφοί είχαν συνάψει ειρήνη μέχρι το 927, με τον Σάντσο να συνεχίζει να κυβερνά στη Γαλικία.