cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Σαμουήλ
Βιογραφία
Υπηρέτησε σε πάρα πολλά μέρη της Ελλάδας διακριθείς για τις εξαιρετικές του ικανότητες αλλά και το ήθος του, χαρακτηριζόμενος επανειλημμένως στις ετήσιες κρίσεις ως άριστος από πάσης απόψεως αξιωματικός και ανεπηρέαστος πολιτικών φρονημάτων.
Το 1935 ο Σαμουήλ συμμετείχε στο αποτυχημένο βενιζελικό κίνημα της 1ης Μαρτίου και για τον λόγο αυτόν φυλακίσθηκε και αποτάχθηκε από τη Χωροφυλακή. Αποφυλακίσθηκε τον Δεκέμβριο του ιδίου έτους, ενώ ανακλήθηκε στην ενεργό υπηρεσία τον Αύγουστο 1943.
Το 1944, κατά τα Δεκεμβριανά, βρίσκεται επικεφαλής του Συντάγματος Χωροφυλακής Μακρυγιάννη, το οποίο αναχαίτισε με επιτυχία τις επιθέσεις του ΕΛΑΣ και κράτησε τις θέσεις του, απωθώντας τους επιτιθέμενους και ενεργώντας εκκαθαριστικές επιχειρήσεις στην πρωτεύουσα, συμβάλλοντας στην τελική νίκη των κυβερνητικών δυνάμεων. Η σημασία της νίκης αυτής υπήρξε τεράστια αν λάβει κανείς υπόψη ότι, την εποχή εκείνη σχεδόν ολόκληρη η χώρα ήταν κάτω από τον έλεγχο του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και η ελεύθερη Ελλάδα μετρούσε λίγα μόλις τετραγωνικά χιλιόμετρα γης στην Αθήνα, γύρω από την πλατεία Συντάγματος. Το Σύνταγμα Αθηνών - Μακρυγιάννη είχε γίνει πλέον σύμβολο Ελευθερίας και για τον λόγο αυτόν του απονεμήθηκαν η Πολεμική Σημαία των Συνταγμάτων Πεζικού (ΒΔ 24-3-1951), που για πρώτη φορά δόθηκε σε Σώμα Ασφαλείας, το Αργυρούν Μετάλλιον της πόλης των Αθηνών (ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 13-9-1951), η Πολεμική Σημαία της Ελληνικής Χωροφυλακής (ΠΔ 1323/27-11-1981), ενώ η πολιτεία, με το υπ’ αριθ. 125 Βασιλικό Διάταγμα που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ Α’ 30 / 2-3-1961, καθιέρωσε την 3η Δεκεμβρίου ως ημέρα επίσημης τελετής και επιμνημόσυνης δέησης στο χώρο του Συντάγματος Μακρυγιάννη.
Μετά τις εκλογές του 1946, με νικητή το Λαϊκό κόμμα του Κω/νου Τσαλδάρη, τοποθετείται Ανώτερος Διοικητής Χωρ/κής Δυτικής Μακεδονίας, σε μία εξαιρετικά ευαίσθητη περιοχή που περιλαμβάνει τους νομούς Κοζάνης, Γρεβενών, Καστοριάς και Φλώρινας και συνορεύει με την Αλβανία και Γιουγκοσλαβία, από όπου υπήρχε «αθρόα εισροή αναρχοκομμουνιστῶν από το Μποῦλκες, όπου είχαν εκπαιδευτεί». Ηγήθηκε πολλών επιχειρήσεων, στο Γράμμο, το Βίτσι και στο Βέρμιο. Η αρμονική συνεργασία του και οι συντονισμένες ενέργειες με τους κατά τόπους διοικητές Χωρ/κής αλλά και με την XVη ορεινή Μεραρχία του στρατού, έφεραν γρήγορα ορατά αποτελέσματα.
Τον Σεπτέμβριο του 1947, με κυβέρνηση συνεργασίας του κόμματος των Φιλελευθέρων του Θεμιστοκλή Σοφούλη και του Λαϊκού κόμματος του Κων/νου Τσαλδάρη, ανέλαβε Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως.
Η επιλογή του Σαμουήλ για την αρχηγία προκάλεσε την αντίδραση βουλευτών και ηγετών της Δεξιάς, παρά το γεγονός ότι αναγνωρίσθηκε πως είναι 'πρόσωπον ικανόν' (Γ.Ράλλης), 'άξιος' (Θ.Τουρκοβασίλης - αρχηγός των Εθνικοφρόνων) και είναι γνωστός για 'τον ηρωισμόν και τας πράξεις του' (Κωνσταντίνος Τσαλδάρης - αρχηγός του Λαικού Κόμματος), σύμφωνα με τα επίσημα πρακτικά της Βουλής. Ο πρώην μεταξικός υπουργός Κωνσταντίνος Μανιαδάκης δήλωσε ότι «η εγκατάστασις ως αρχηγού του Σώματος του κ. Σαμουήλ υπαρχόντων δύο εν ενεργεία αρχαιοτέρων του αποτελεί πραξικόπημα. Το νομοθέτημα ευνοεί την πολιτικήν επέμβασιν εις τα Σώματα Ασφαλείας». Ο Παπανδρέου απάντησε ότι «Η Κυβέρνησις δεν έκαμε κομματικήν αλλά εθνικήν εκλογήν, τοποθετήσασα τον ήρωα του Μακρυγιάννη εις την αρχηγίαν της Χωροφυλακής».
Ο Σαμουήλ παρέμεινε αρχηγός της Χωροφυλακής μέχρι τον Νοέμβριο του 1952, διάστημα στο οποίο το Σώμα της Χωρ/κής αναμορφώθηκε και εκσυγχρονίστηκε εκ βάθρων, οπότε παραιτήθηκε μετά την εκλογή της κυβέρνησης Παπάγου. Πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 1965, σε ηλικία 71 ετών. Κατέλιπε μία κόρη και έναν γιο. Η σύζυγός του, Καλλιόπη, απεβίωσε τον Ιούλιο του 1996.
Τιμήθηκε με το Μεγαλόσταυρο του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικος. Υπήρξε στιχουργός του επίσημου Ύμνου της Χωροφυλακής και του Εμβατηρίου του Μακρυγιάννη.
Τιμητικές διακρίσεις
Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του σταδιοδρομίας τιμήθηκε με πολλά παράσημα και πολεμικά μετάλλια, όπως το Αριστείον Ανδρείας, τον Πολεμικό Σταυρό, τον Ταξιάρχη και τον Χρυσό Σταυρό του Βασιλικού Τάγματος του Γεωργίου Α’ κ.ά.
Υψίστη διάκριση ήταν η απονομή του Μεγαλόσταυρου του Βασιλικού Τάγματος του Φοίνικος, που για πρώτη φορά απονεμήθηκε σε Αρχηγό της Χωρ/κής.
Η ιδιαιτέρα του πατρίδα, η Ιεράπετρα, τον τίμησε ονομάζοντας τον κεντρικό παραλιακό δρόμο της πόλης, οδό Στρατηγού Γεωργίου Σαμουήλ (αρ. απόφασης 156/16-7-1950 του Δημοτικού Συμβουλίου Ιεράπετρας). Με την υπ’αριθ. 1707/12-12-1972 απόφαση του Δημοτικού της Συμβουλίου της Αθήνας, η πλατεία μεταξύ των οδών Πολυδούρη και Σάουμπερτ, στη συνοικία Κυπριάδου όπου διέμενε, ονομάσθηκε Πλατεία Στρατηγού Γεωργίου Σαμουήλ'.
Τέλος, στις 2 Δεκεμβρίου 2018, στα πλαίσια της ετήσιας τελετής για την 74η επέτειο της μάχης του Μακρυγιάννη το 1944, έγιναν τα αποκαλυπτήρια προτομής του Γ. Σαμουήλ, στην εξωτερική νότια πλευρά του Ι.Ν Αγίου Γεωργίου Μακρυγιάννη, όπου βρίσκεται και η αναθηματική στήλη με τα ονόματα των πεσόντων στη μάχη.
Συγγραφικό έργο
Άριστος γνώστης των νόμων και κανονισμών, εξέδωσε το 1929 το πρώτο του βιβλίο "ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ", με σκοπό να βοηθήσει τους διοικητές αξιωματικούς των πόλεων και της υπαίθρου στο έργο τους.
Συνέγραψε σε έμμετρο λόγο (δεκαπεντασύλλαβο) το πατριωτικό θεατρικό έργο ‘Η ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ’, που αναφέρεται στα μεγάλα ιστορικά γεγονότα του Έθνους από το 1912 μέχρι το 1949. Το έργο παρουσιάσθηκε σε σειρά παραστάσεων το 1949, τόσο στην Αθήνα στο κινηματοθέατρο ΠΑΛΛΑΣ όσο και στη Θεσσαλονίκη. στο Βασιλικό Θέατρο της πόλης. Ο συγγραφέας Γ. Σαμουήλ διέθεσε εξ ολοκλήρου τα έσοδα των παραστάσεων τόσο για την ανέγερση Σανατορίου Χωροφυλακής όσο και για τον επαναπατρισμό των συμμοριοπλήκτων πολιτών Βορείου Ελλάδας. Το θεατρικό αυτό έργο εκδόθηκε σε βιβλίο το 1952.
Τον Μάιο του 1950 ο Γ. Σαμουήλ εξέδωσε το βιβλίο του ‘Η ΕΠΟΠΟΙΪΑ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ’, μία αυθεντική και πιστή περιγραφή της μάχης των Αθηνών (Συντάγματος Χωρ/κής Μακρυγιάννη) τον Δεκέμβριο του 1944. Επανεκδόθηκε το 2002 και το 2018, ενώ υπήρξε ένθετο εφημερίδων της Αθήνας.
Την περίοδο μεταξύ 1947 και 1950 έγραψε πατριωτικά ποιήματα που δημοσιεύθηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά. Μεταξύ αυτών είναι ο 'ΥΜΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗΝ', που αποτέλεσε τον επίσημο ύμνο της Χωροφυλακής, και το 'ΕΜΒΑΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ', που μελοποιήθηκαν και κυκλοφόρησαν σε δίσκους γραμμοφώνου των 78 στροφών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής Κατηγορία:Αρχηγοί Ελληνικής χωροφυλακής
Ντον Μουράκο
Καριέρα
Αγωνίστηκε απο τη δεκαετία του '70, μέχρι τη δεκαετία του '90 και κατέκτησε δύο φορές το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE, δύο φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών ECW και νίκησε στο πρώτο διαγωνισμό King of the Ring, το 1985.
Είχε κόντρες με γνωστούς παλαιστές, όπως Μπομπ Μπάκλουντ, Πέντρο Μοράλες, Ρόκι Τζόνσον, Τζίμι Σνούκα, Τίτο Σαντάνα, Ρίκι Στιμμπόατ, Τεντ Ντιμπιάσι και Κάκτους Τζακ.
Αναγνώριση
Το 1983, ο Μουράκο πάλεψε σε έναν αγώνα σε σιδερένιο κλουβί κόντρα στον Τζίμι Σνούκα, με έπαθλο το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα WWE. Απο εκείνον τον αγώνα εμπνεύστηκαν οι Μικ Φόλεϊ, Τόμι Ντρίμερ, Μπούλι Ρέι και Ντίβον, οι οποίοι τότε αποφάσισαν πως θα γίνονταν παλαιστές.
Το 2004, ο Μουράκο εντάχθηκε στο τιμητικό WWE Hall of Fame απο τον Μικ Φόλεϊ.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Χανς Γιόαχιμ Μαρσέιγ
Ο Χανς Γιόαχιμ Μαρσέιγ (γερμανικά: Hans-Joachim Marseille, 13 Δεκεμβρίου 1919 - 30 Σεπτεμβρίου 1942) ήταν Γερμανός πιλότος της Λουφτβάφε και ιπτάμενος άσος κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έγινε γνωστός για τα επιτεύγματα του στις εναέριες μάχες κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας στη Βόρεια Αφρική και για τον άστατο βίο του. Αποτέλεσε έναν από τους πιο επιτυχημένους πιλότους, αποκτώντας το προσωνύμιo «Stern von Afrika» ( = αστέρας της Αφρικής). Ο Μαρσέιγ επικράτησε σε όλες (εκτός από επτά) τις 158 εναέριες μάχες του εναντίον της Πολεμικής Αεροπορίας της Βρετανικής Κοινοπολιτείας πάνω από τη Βόρεια Αφρική, πετώντας με Messerschmitt Bf 109 σε ολόκληρη τη διάρκεια της καριέρας του.
Πρώιμος βίος
Ο Χανς Γιόαχιμ Βάλτερ Ρούντολφ Ζίγκφριντ Μαρσέιγ γεννήθηκε στο Βερολίνο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης το 1919. Το γαλλικό οικογενειακό του όνομα οφείλεται στο γεγονός ότι οι πρόγονοί του από την πλευρά του πατέρα του ήταν μεταξύ των Ουγενότων προσφύγων που διέφυγαν από τη θρησκευτική δίωξη στη Γαλλία πολλές γενεές πριν.
Οι γονείς του χώρισαν όταν ήταν ακόμη νέος και παρέμεινε με τη μητέρα του, χρησιμοποιώντας το όνομα του πατριού του, για λίγο καιρό πριν επιστρέψει στο αρχικό οικογενειακό του όνομα.
Ο Μαρσέιγ παρακολούθησε το Prinz-Heinrich-Gymnasium στο Βερολίνο-Σένεμπεργκ, το οποίο ολοκλήρωσε με επιτυχία σε ηλικία 17 ετών. Το 1938 εντάχθηκε εθελοντικά στην Πολεμική Αεροπορία. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσής του στο Jagdfliegerschule, τοποθετήθηκε στο αεροδρόμιο Wiener Neustadt / West. Το ταλέντο του ήταν ήδη εμφανές κατά τη διάρκεια των ασκήσεων, αλλά είχαν ήδη προκύψει πειθαρχικά προβλήματα.
Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος
Κατά τη διάρκεια της Μάχης της Αγγλίας στις 24 Αυγούστου 1940, σημείωσε την πρώτη του νίκη. Ο διοικητής του, υποσμηναγός Χέρμπερτ Ίλεφελντ, τον συνεχάρη, αλλά σύμφωνα με πληροφορίες ο Μαρσέιγ δεν αισθάνθηκε καμία ευχαρίστηση από αυτή τη νίκη αποδεικνύοντας ότι ήταν δύσκολο να αποδεχθεί την πραγματικότητα των αερομαχιών.
Λόγω πειθαρχικών προβλημάτων το 1941, ο υποσμηναγός Γιοχάννες Στάινχοφ τελικά τον μετέθεσε σε άλλη μονάδα στη Βόρεια Αφρική. Χαρακτηρίστηκε ικανός πιλότος, αλλά αναξιόπιστος και ανυπάκουος και ήταν γνωστός για τις υποθέσεις του με πολλές γυναίκες.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στη θάλασσα της Μάγχης, έλαβε δύο πειθαρχικές ποινές, συμπεριλαμβανομένης φυλάκισης πέντε ημερών.
Τελικά ο Μαρσέιγ έφτασε στη Βόρεια Αφρική τον Απρίλιο του 1941, στο αεροδρόμιο της Γκαζάλα.
Κατά την πρώτη του πτήση πάνω από τη Λιβύη, κατάφερε να καταγράψει την πρώτη του νίκη στην Αφρική και τις επόμενες εβδομάδες, ακολούθησαν και άλλες, αλλά προκάλεσε τη δυσαρέσκεια του άμεσου προϊσταμένου του, υπολοχαγού Γκέρχαρντ Χόμουτ, επειδή ο Μαρσέιγ έφυγε από τη μονάδα μόλις είδε εχθρικά αεροσκάφη και επιτέθηκε στον εχθρό με δική του πρωτοβουλία. Ο διοικητής της ομάδας του, Νόιμαν ,δεν τον συμπαθούσε επίσης, αλλά αναγνώρισε το μεγάλο ταλέντο του.
Τον Μάιο του 1941, αφού είχε σημειώσει 13 καταρρίψεις, τελικά προήχθη σε υπολοχαγός. Λίγο αργότερα έπρεπε να κάνει μια επείγουσα προσγείωση για ένα τραυματία. Τους μήνες που ακολούθησαν, συμμορφώθηκε όλο και περισσότερο στα καθήκοντά του ως στρατιώτης και αεροπόρος. Συνεργάστηκε με τους συντρόφους του σε μάχες και αποδέχτηκε σε μεγάλο βαθμό βασικούς στρατιωτικούς κανόνες. Διορισμένος ως Rottenführer (τομεάρχης στην ιεραρχία των SS), κατέγραψε αξιοσημείωτη σειρά επιτυχιών σε πολυάριθμες αποστολές και τον Δεκέμβριο του 1941 έλαβε τον Χρυσό Γερμανικό Σταυρό.
Στις 22 Φεβρουαρίου 1942, ο Μαρσέιγ, ο πιο επιτυχημένος πιλότος στη μοίρα του, σημείωσε την 50η κατάρριψη, για την οποία του απονεμήθηκε ο Σιδηρούς Σταυρός του Ιππότη και προήχθη σε πρώτο υπολοχαγό. Πλέον είχε γίνει διασημότητα όχι μόνο στη Γερμανία, αλλά και μεταξύ των αντιπάλων του.
Τον Ιούνιο του 1942, έγινε ο δεύτερος πιλότος της μαχητικής μοίρας του που έλαβε τον Σταυρό του Ιππότη μετά από 75 νίκες στον αέρα.
Στις 17 Ιουνίου, πέτυχε την 100ή κατάρριψη και η επακόλουθη απονομή των ξιφών στον Σταυρό του Ιππότη με Φύλλα Δρυός έγινε στο Βερολίνο.
Αφού κατάφερε την 126η νίκη του στις 2 Σεπτεμβρίου, του απονεμήθηκε προσωπικά ο Σταυρός των Ιπποτών του Σιδηρού Σταυρού με φύλλα δρυός, ξίφη και διαμάντια από τον Αδόλφο Χίτλερ.
Στις 24 Σεπτεμβρίου 1942, σε ηλικία 22 ετών, προήχθη στη θέση του νεότερου λοχαγού στην Πολεμική Αεροπορία και έλαβε αργότερα προσωπικά άδεια από το μέτωπο από τον Στρατηγό του Έρβιν Ρόμελ, αλλά αρνήθηκε για να είναι κοντά στην αρραβωνιαστικιά του τα Χριστούγεννα.
Ενώ υπηρετούσε στη Λιβύη έγινε στενός φίλος με έναν κρατούμενο πολέμου από τη Νότια Αφρική, τον Mathew Letulu. Επειδή λόγω της ναζιστικής φυλετικής ιδεολογίας ο φίλος του κινδύνευε, ο Μαρσέιγ είχε την υπόσχεση του πιλότου του Ludwig Franzisket να γίνει προστάτης του Mathew σε περίπτωση που ο ίδιος πάθαινε κάτι.
Θάνατος
Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε την 1η Οκτωβρίου 1942 στο Νεκροταφείο Ηρώων στη Ντέρνα της Λιβύης.
Μετά τον πόλεμο, το σώμα του μεταφέρθηκε στο Τομπρούκ στο Μνημείο του Σώματος της Αφρικής και τάφηκε εκεί.
Ο Χανς Γιόαχιμ Μαρσέιγ είχε πετύχει 158 νίκες σε 388 πτήσεις ως τη στιγμή που πέθανε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί πιλότοι Κατηγορία:Γερμανοί του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Σκοποβολή στην Ολυμπιάδα 1906
Στους Μεσοολυμπιακούς του 1906 στην Αθήνα διεξήχθησαν 16 αγωνίσματα σκοποβολής με όπλα διάφορων τύπων και από διάφορες αποστάσεις.
Μετάλλια ανά χώρα
Κατηγορία:Ολυμπιάδα 1906 Κατηγορία:Σκοποβολή στους Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Σκοποβολή το 1906
679
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 679 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Opera Mobile
Το Opera Mobile είναι ένα πρόγραμμα περιήγησης ιστού για κινητά για smartphone, tablet και PDA που αναπτύχθηκε από την Opera.
Ιστορία
Το Opera Mobile μεταφέρθηκε στο λειτουργικό σύστημα Windows Mobile το 2003.
αριστερά|μικρογραφία|290x290εσ| Το [[Nokia 5800 XpressMusic, που τρέχει το Opera Mobile 10.1 Beta]]
Χαρακτηριστικά
Η Opera Mobile χρησιμοποιούσε τη μηχανή διάταξης Presto μέχρι την έκδοση 15, η οποία αντικαταστάθηκε από το Webkit, στη συνέχεια το Blink και υποστηρίζει πολλά πρότυπα web, καθώς και το Ajax. Από την έκδοση 9.7, μπορεί να χρησιμοποιεί Opera Turbo που συμπιέζει ιστοσελίδες μέσω των διακομιστών "Turbo" της Opera Software, μειώνοντας έτσι το μέγεθος λήψης. Επειδή οι ιστοσελίδες συμπιέζονται, οι χρόνοι φόρτωσης σελίδων βελτιώνονται και η κατανάλωση εύρους ζώνης μειώνεται έως και 80%.
Το πρόγραμμα περιήγησης μπορεί να διαμορφώσει δυναμικά ιστοσελίδες για μια μικρή οθόνη, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία απόδοσης μικρής οθόνης (SSR) της Opera και την αναδίπλωση κειμένου.
Το Opera Mobile 10 περιλαμβάνει μια λειτουργία " Ταχεία κλήση ", η οποία επιτρέπει στο χρήστη να προσθέτει συνδέσμους που εμφανίζονται ως μικρογραφίες σε μια σελίδα που εμφανίζεται όταν ανοίγει μια νέα καρτέλα. Μόλις ρυθμιστεί, αυτή η δυνατότητα επιτρέπει στον χρήστη να πλοηγείται πιο εύκολα στις επιλεγμένες ιστοσελίδες και στις οπτικές καρτέλες, που επιτρέπουν την περιήγηση σε πολλές τοποθεσίες Web ταυτόχρονα. Περιλαμβάνει επίσης διαχείριση κωδικών πρόσβασης και πρόγραμμα χειρισμού αναδυόμενων παραθύρων και υποστηρίζει αντιγραφή και επικόλληση, αυτόματη συμπλήρωση διεύθυνσης, ζουμ, ιστορικό και σελιδοδείκτες (καταργήθηκε στο Opera Mobile 15).
Το πρόγραμμα περιήγησης μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε χρησιμοποιώντας το δάχτυλο, μια γραφίδα σε μια οθόνη αφής ή με ένα πληκτρολόγιο και μπορεί να εμφανιστεί σε κατακόρυφο και οριζόντιο τρόπο.
Opera Mini
Το Opera Mini είναι ένα πρόγραμμα περιήγησης ιστού για κινητά αποκλειστικά για Android, που στοχεύει σε συσκευές χαμηλού επιπέδου και συνδέσεις χαμηλότερου εύρους ζώνης. Αρχικά κυκλοφόρησε το 2005, προήλθε από το πρόγραμμα περιήγησης ιστού Opera. Τον Μάρτιο του 2012, το Opera Mini είχε 168,8 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες. Τον Φεβρουάριο του 2013, η Opera ανέφερε 300 εκατομμύρια μοναδικούς ενεργούς χρήστες του Opera Mini και 150 δισεκατομμύρια προβολές σελίδας που εξυπηρετήθηκαν κατά τη διάρκεια αυτού του μήνα. Αυτό αντιπροσώπευε μια αύξηση 25 εκατομμυρίων χρηστών από τον Σεπτέμβριο του 2012.
Opera Touch
Το Opera Touch είναι ένα πρόγραμμα περιήγησης ιστού για κινητά αποκλειστικά για Android από το 2021. Αρχικά κυκλοφόρησε το 2018, δημιουργήθηκε κυρίως για χρήση με το ένα χέρι. Τον Μάρτιο του 2021, για τον εορτασμό της τριετίας του προγράμματος περιήγησης, η έκδοση iOS μετονομάστηκε σε απλά Opera. Του δόθηκε επίσης ένα νέο, ανακαινισμένο περιβάλλον χρήστη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογισμικό Symbian
Ζακχαίος Ιεροσολύμων
Ο Άγιος Ζακχαίος διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων.
Η μνήμη του τιμάται στις 23 Αυγούστου.
Ζακχαιος Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 1938
Tο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών του 1938 διεξήχθη στην Αθήνα με διοργανωτή στον ΣΕΓΑΣ στις 6 Μαρτίου. Νικητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός Α.Ο.
Περιφερειακός και συλλογικοί αγώνες Αττικής
Κατά τους δύο πρώτους μήνες του έτους τελέστηκαν οι περιφερειακοί αγώνες ανωμάλου δρόμου σε όλη την Ελλάδα καθώς και διάφοροι συλλογικοί, στους οποίους υπήρξε μεγάλη συμμετοχή δρομέων. Στους σημαντικότερους από αυτούς νικητές αναδείχθηκαν:
Ο πανελλλήνιος αγώνας
Ο πανελλήνιος ανώμαλος διεξήχθη στην περιοχή Ελληνορώσων με σημείο εκκίνησης το γυμναστήριο της Στρατιωτικής Σχολής Γυμναστικής. Σύμφωνα με την προκήρυξη το μήκος της διαδρομής ήταν 9.000μ, κάτι που προξενεί απορία, αφού τα προηγούμενα χρόνια ο πανελλήνιος ανώμαλος διεξαγόταν σε διαδρομή 10χλμ.
Στον πανελλήνιο ανώμαλο μετείχαν αθλητές από όλα τα σωματεία του κέντρου και πολλοί από επαρχιακά (Ρέθυμνο, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Χαλκίδα, Αλμυρός Βόλου), συνολικά πάνω από 12 σύλλογοι: Πειραϊκός Σύνδεσμος, ΑΕΚ, Πανελλήνιος Γ.Σ., Εθνικός Γ.Σ., Παναθηναϊκός Α.Ο., Α.Ο. Παλαιό Φάληρο, Πανιώνιος, ΑΕ Χαλκίδας, Παναχαϊκή, Γ.Σ. Αλμυρού, Ηρακλής Θεσσαλονίκης, Ρέθυμνο κ.ά.
Νικητής αναδείχθηκε ο Αθανάσιος Ραγάζος του Γ.Σ. Αλμυρού Βόλου, ενώ στον ομαδικό αγώνα επικράτησε ο Παναθηναϊκός.
Πηγές
Κατηγορία:Στίβος το 1938 Ανδρων Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
678
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 678 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σάμος (αποσαφήνιση)
Το Σάμος μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Andel's Hotel Łódź
Το Andel's Hotel Łódź είναι ιστορικό ξενοδοχείο τεσσάρων αστέρων που βρίσκεται στο Λοτζ της Πολωνίας, στην οδό Ογκροντόβα 17, σε ένα πρώην εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας που κατασκευάστηκε μεταξύ 1872-1892 και σχεδιάστηκε από τον Χιλάρι Μαγέφσκι.
Ιστορία
Το ξενοδοχείο άνοιξε επίσημα τον Μάιο του 2009 και στεγάζεται στο κτίριο του πρώην εργοστασίου κλωστοϋφαντουργίας του Ίζραελ Ποζνάνσκι, το οποίο είχε ανακαινιστεί και προσαρμοστεί για να λειτουργήσει ως ξενοδοχείο. Το κτίριο αποτελεί μέρος ενός μεγάλου κέντρου τεχνών, εμπορικού κέντρου και ψυχαγωγικού συγκροτήματος, γνωστού ως Manufaktura. Το έργο του ξενοδοχείου δημιουργήθηκε από τη διεθνή μάρκα andel's, η οποία λειτουργεί επίσης σε πόλεις όπως το Βερολίνο, η Πράγα και η Κρακοβία.
Το ξενοδοχείο διαθέτει 278 δωμάτια, συμπεριλαμβανομένης μιας προεδρικής σουίτας, καθώς και επτά αίθουσες συνεδριάσεων. Ο εσωτερικός σχεδιασμός δημιουργήθηκε από την αρχιτεκτονική εταιρεία Jestico + Whiles με βάση το Λονδίνο. Το 2009, το ξενοδοχείο έλαβε ένα ευρωπαϊκό βραβείο σχεδιασμού ξενοδοχείων στην κατηγορία «Αρχιτεκτονική της Χρονιάς - Μετατροπή ενός υπάρχοντος κτιρίου σε χρήση ξενοδοχείου». Το 2010, το ξενοδοχείο απονεμήθηκε με το Βραβείο Ειδικού Τιμητικού Επισκέπτη στη Διεθνή Έκθεση Ακινήτων MIPIM στις Κάννες. Το 2015, αναφέρθηκε ως Ιστορικό Μνημείο με το διάταγμα του Προέδρου Μπρονίσλαφ Κομορόφσκι, ως μέρος του «πολυπολιτισμικού τοπίου της βιομηχανικής πόλης του Λοτζ».
Αξιοσημείωτοι επισκέπτες
Στο ξενοδοχείο έχουν μείνει αρκετοί διακεκριμένοι επισκέπτες, όπως οι Μάρτιν Σκορσέζε, Πλάθιντο Ντομίνγκο, Ουμπέρτο Έκο, Λούκας Ποντόλσκι, Στινγκ, Λένι Κράβιτζ, Κάμερον Ντίαζ, Τζάστιν Μπίμπερ, Ριάννα, Σακίρα, Slash, Depeche Mode, Rammstein, The Cure, Il Divo, Thirty Seconds to Mars και Tokio Hotel. Φιλοξένησε επίσης πρωθυπουργούς και αρχηγούς κρατών, όπως ο Ντέιβιντ Κάμερον, ο Σιμόν Πέρες, ο Λεχ Βαλέσα και ο Άντζεϊ Ντούντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξενοδοχεία στην Πολωνία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λοτζ
Στάλατς Γκραντ
Το Στάλατς Γκραντ (σερβικά κυριλλικά: Сталаћ Град) είναι χωριό της Σερβίας, ευρισκόμενο εντός του Δήμου του Τσίτσεβατς, ο οποίος ευρίσκεται εντός του Διαμερίσματος της Ράσινα. Κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε 695 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Τσίτσεβατς
Ιόνιος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ιόνιος είναι γνωστά τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγή
Ιονιος
677
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 677 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ματθίας Α΄ Ιεροσολύμων
Ο Άγιος Ματθίας Α΄ διετέλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων.
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Ματθίας ήταν Εβραϊκής καταγωγής και έγινε επίσκοπος το έτος 117 ως διάδοχος του Ιωάννη Α΄. Στον καιρό της αρχιεροσύνης του κυριαρχούσε καταπιεστική πολιτική των Ρωμαίων και διωγμοί των Χριστιανών της Παλαιστίνης. Απεβίωσε το 120. Η μνήμη του τιμάται στις 30 Ιανουαρίου.
Ματθιας 01 Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Τοκάρεφ SVT-40
Το SVT-40 (Samozaryadnaya Vintovka Tokareva, Obrazets 1940 goda – Ημιαυτόματο τυφέκιο Τοκάρεφ, μοντέλο 1940) (ρωσ. Самозарядная винтовка Токарева, образец 1940 года) είναι ένα ημιαυτόματο τυφέκιο το οποίο χρησιμοποιήθηκε από τη Σοβιετική Ένωση κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
SVT-38
To SVT-38, ο "πρόγονος" του SVT-40 υιοθετήθηκε το 1938. Ήταν καρπός της προσπάθειας που είχε ξεκινήσει ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του '30, όταν ο σχεδιαστής Φέντορ Τοκάρεφ εγκατέλειψε τις προσπάθειές του για την κατασκευή ενός τυφεκίου αυτόματης οπλίσεως βασισμένο στην αρχή της οπισθοδρόμησης. Ο Στάλιν, ωστόσο, ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τα ημιαυτόματα όπλα, λόγω της αυξημένης ταχυβολίας τους σε σχέση με τα τυφέκια μηχανισμού κινητού ουραίου, όπως το περίφημο Μοσίν-Ναγκάντ, που ήταν το πιο διαδεδομένο τυφέκιο στις τάξεις του Κόκκινου Στρατού. Έτσι, το 1935 διοργανώθηκε ένας διαγωνισμός σχεδίασης, του οποίου νικητής αναδείχτηκε το όπλο του σχεδιαστή Σεργκέι Γκαβρίλοβιτς Σιμόνοφ, το οποίο υιοθετήθηκε για τακτική χρήση την επόμενη χρονιά ως AVS-36. 300px|thumb|left|Στρατιώτης του [[Ρωσικός Απελευθερωτικός Στρατός|Ρωσικού Απελευθερωτικού Στρατού (που πολεμούσε στο πλευρό των Γερμανών) χρησιμοποιεί ένα SVT-40]]
Ωστόσο, σύντομα απεδείχθη ότι το AVS-36 ήταν προβληματικό, και έτσι διοργανώθηκε νέος διαγωνισμός, στον οποίο συμμετείχαν, με βελτιωμένα σχέδια, τόσο ο Τοκάρεφ όσο και ο Σιμόνοφ με τα βελτιωμένα τους σχέδια, αλλά αυτή τη φορά επιλέχτηκε το σχέδιο του Τοκάρεφ. Το όπλο μπήκε σε παραγωγή με την ονομασία SVT-38, με την ελπίδα ότι θα γινόταν το νέο τυφέκιο του Κόκκινου Στρατού. Φιλόδοξα σχέδια έγιναν για το νέο τυφέκιο, το οποίο άρχισε να παράγεται σε βιομηχανικά συγκροτήματα στην Τούλα, με την ελπίδα της παραγωγής της τάξεως των 2 εκατομμυρίων κομματιών ετησίως ως το 1942. Το SVT-38 ήταν ένα τυφέκιο που λειτουργούσε με πίεση των αερίων, το οποίο διέθετε ένα πιστόνι με ελατήριο πάνω από τη θαλάμη και ουραίο κλίσης. Παρόμοιος μηχανισμός χρησιμοποιήθηκε (αν και υπάρχουν αμφιβολίες σχετικά με το ποιος τον εφηύρε) στο FN FAL, το οποίο βασίζεται στις ίδιες αρχές λειτουργίας. Τα σοβιετικά όπλα μικρού διαμετρήματος σχεδιάζονταν ώστε να είναι όσο το δυνατόν απλούστερα και γερά, ώστε να αντέχουν τη χρήση από πλημμελώς εκπαιδευμένους και εξοπλισμένους στρατιώτες, όπως επίσης να αντέχουν μακρές περιόδους χωρίς επαρκή συντήρηση. Το SVT-38 ωστόσο ήταν κατά μία έννοια "λεπτεπίλεπτο" για τέτοια χρήση, καθώς είχε σχεδιαστεί για να είναι όσο το δυνατόν ελαφρύτερο, ενώ ο μηχανισμός του θεωρείτο πολύπλοκος για τα σοβιετικά δεδομένα και δεν άντεχε όσο έπρεπε χωρίς συντήρηση.
Το SVT-38 είχε αποσπώμενη ξιφολόγχη και γεμιστήρα 10 φυσιγγίων. Ο υποδοχέας των φυσιγγίων ήταν ανοιχτός και στο πάνω μέρος, έτσι το όπλο μπορούσε να γεμιστεί, εκτός από το γεμιστήρα που εισαγόταν στο κάτω μέρος, με δύο κλιπ των πέντε σφαιρών που χρησιμοποιούσε το Μοσίν-Ναγκάντ. Πρωτοπόρα για την εποχή θεωρήθηκαν το ρυθμιζόμενο σύστημα αερίων, ο συμπιεστής αερίων στην κάννη και οι υποδοχείς τηλεσκοπικής διόπτρας πάνω από τον υποδοχέα των φυσιγγίων.
Προς το SVT-40
Η "πρεμιέρα" του SVT-38 ήταν ο Χειμερινός Πόλεμος με τη Φινλανδία. Όμως, οι σοβιετικοί στρατιώτες δεν ήταν ευχαριστημένοι με το όπλο, για διάφορους λόγους. Μερικά από τα μειονεκτήματά του ήταν ότι ήταν μακρύ, δύσκολο στη μεταφορά και τη συντήρηση, ενώ ο γεμιστήρας είχε την τάση να πέφτει από το όπλο. Όπως ήταν αναμενόμενο, η παραγωγή του τερματίστηκε τον Απρίλιο του 1940, ενώ είχαν ήδη κατασκευαστεί περί τα 150.000 κομμάτια.
Έτσι, η σχεδίαση βελτιώθηκε και το αποτέλεσμα ήταν το SVT-40, το οποίο μπήκε αμέσως σε παραγωγή. Ήταν ένα πιο στιβαρό και ελαφρύ τυφέκιο με βελτιωμένο σύστημα απόρριψης του γεμιστήρα. Η λαβή που προσαρμοζόταν στην κάννη ήταν σε μονοκόμματη και η βέργα καθαρισμού τοποθετείτο κάτω από την κάννη και όχι δίπλα της, όπως στο SVT-38, ενώ το μήκος της ξιφολόγχης μειώθηκε. Αλλά και άλλες αλλαγές έγιναν για να διευκολυνθεί η παραγωγή, η οποία ξεκίνησε τον Ιούλιο του 1940 στην Τούλα και αργότερα σε εργοστάσια στο Ιζέφσκ και το Κοβρόβ. Εκείνη την εποχή, η παραγωγή του τυφεκίου Μοσίν-Ναγκάντ Μ1891/30 σταμάτησε. Αφού επίσης τα εργοστάσια αυτά είχαν ήδη εμπειρία κατασκευάζοντας το SVT-38, οι ρυθμοί παραγωγής ανέβηκαν γρήγορα, φτάνοντας περίπου τα 70.000 κομμάτια το 1940.
Χρήση
Μέχρι την εποχή της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση, το SVT-40 ήταν σε ευρεία χρήση. Θεωρητικά, το εν τρίτο των τυφεκίων μίας σοβιετικής μεραρχίας πεζικού έπρεπε να είναι SVT-40, αλλά πρακτικά αυτό σπάνια ίσχυε. Οι πρώτοι μήνες του πολέμου ήταν καταστροφικοί για τον Κόκκινο Στρατό και εκατοντάδες χιλιάδες SVT-40 έπεσαν στα χέρια των Γερμανών. Για να αναπληρωθούν αυτές οι απώλειες σε υλικό, τα Μοσίν-Ναγκάντ ξαναμπήκαν εσπευσμένα σε παραγωγή.
Ωστόσο, η δυσκολία της κατασκευής του SVT-40 και το γεγονός ότι μόνο καλά εκπαιδευμένοι στρατιώτες μπορούσαν να το συντηρήσουν, (χαρακτηριστικό είναι το ότι οι πεζοναύτες των Σοβιετικών, η ελίτ των Ενόπλων Δυνάμεων τους κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποίησαν το όπλο με μεγάλη επιτυχία, λόγω της καλύτερης εκπαίδευσης που λάμβαναν) καθώς και το ότι τα υποπολυβόλα όπως το PPSh-41 ήταν φθηνά και εύκολα στην παραγωγή και προσέφεραν μεγάλο όγκο πυρός στα στρατεύματα, οδήγησε σε σταδιακή μείωση του ρυθμού παραγωγής του SVT-40. Έτσι, το 1941, ενώ πάνω από ένα εκατομμύριο SVT-40 είχαν παραχθεί, οι μονάδες του Ιζέφσκ διατάχθηκαν να σταματήσουν την παραγωγή του και να ξεκινήσουν ξανά αυτή του Μοσίν-Ναγκάντ 1891/30. Το 1942 μόνο 264.000 κομμάτια είχαν παραχθεί και η παραγωγή συνέχιζε να μειώνεται σταδιακά μέχρι να δοθεί η εντολή για την παύση της τον Ιανουάριο του 1945.
Η συνολική παραγωγή του SVT-38/40 έφτασε τα 1,6 εκατομμύρια κομμάτια, από τα οποία μόνο 55.000 κατασκευάστηκαν σε έκδοση για ελεύθερους σκοπευτές, εφοδιασμένα με την κλασική διόπτρα PU 3,5x (η ίδια που χρησιμοποιούνταν στο Μοσίν-Ναγκάντ), διότι το SVT-40 είχε περιορισμένη ακρίβεια και οι βολές δεν είχαν σωστά πτητικά χαρακτηριστικά, κάτι το εντελώς ανεπίτρεπτο για τυφέκια ελεύθερων σκοπευτών και έτσι η παραγωγή της εν λόγω έκδοσης τερματίστηκε το 1942. Συνεπώς, η κατασκευή υποδοχών για τηλεσκοπικές διόπτρες σταμάτησε και αυτή. Άλλες αλλαγές που έγιναν αφορούσαν την απλοποίηση του συμπιεστή αερίων στην κάννη.
Άλλες εκδόσεις
Για να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις σε πολυβόλα και ελαφρά αντιαεροπορικά πυροβόλα, το 1942 μία νέα, αυτόματη έκδοση του όπλου παρήχθη. Με την ονομασία AVT-40. Έμοιαζε αρκετά στο SVT-40, αλλά η τροποποιημένη του ασφάλεια λειτουργούσε και σαν ρυθμιστής βολής (αν το όπλο θα έβαλε μία φορά κάθε φορά που πατιόταν η σκανδάλη ή αν θα ήταν αυτόματο). Επίσης, για το μοντέλο αυτό σχεδιάστηκαν γεμιστήρες χωρητικότητας 15-20 φυσιγγίων, αλλά δεν έχει επαληθευτεί εάν κάτι τέτοιο είδε πρακτική χρήση. Το AVT είχε πιο χοντρό υποκόπανο απ' ό,τι το SVT-40 και υποκόπανοι AVT που βρίσκονταν σε περίσσεια χρησιμοποιήθηκαν σε ανανεωμένα SVT. Το AVT ωστόσο ήταν απογοητευτικό σε πρακτική χρήση, καθώς το αυτόματο πυρ ήταν ανεξέλεγκτο και τα τυφέκια συχνά ράγιζαν από την πίεση. Το αυτόματο πυρ τελικά απαγορεύθηκε και λίγα κομμάτια του όπλου παρήχθησαν. Μία άλλη έκδοση του όπλου, με κοντύτερη κάννη, το SKT-40, σχεδιάστηκε το 1940 αλλά και αυτή δεν έτυχε μαζικής παραγωγής. Ωστόσο και αυτό αμφισβητείται, καθώς οι πηγές είναι συγκεχυμένες.
Κάποια SVT-40 τροποποιήθηκαν σε καραμπίνες, με ποικίλα αποτελέσματα επιτυχίας και ποιότητας. Κατασκευάστηκε επίσης ένα πρωτότυπο σχεδιασμένο για να δέχεται φυσίγγια μικρότερου διαμετρήματος, M1943 7,62x39 mm, αλλά δεν έλαβε έγκριση για να μπει σε μαζική παραγωγή.
Χρήση του SVT έξω από τη Σοβιετική Ένωση
Παρά την αντιπάθεια των Σοβιετικών στρατιωτών για το SVT-40, το όπλο αυτό ήταν περιζήτητο από τους Γερμανούς και τους Φινλανδούς, ίσως λόγω της καλύτερης εκπαίδευσης που λάμβαναν αλλά και την έλλειψη σε ημιαυτόματα τυφέκια που είχαν. Οι Γερμανοί στρατιώτες της Βέρμαχτ χρησιμοποίησαν μάλιστα εκατοντάδες χιλιάδες καταληφθέντα SVT-40 με την ονομασία SIG. 259(r), (εκδίδοντας μάλιστα εγχειρίδιο χρήσης στα Γερμανικά) και πολλά από αυτά στάλθηκαν στη Γερμανία όπου μελετήθηκαν διεξοδικά και αποτέλεσαν τη βάση των (λιγότερο επιτυχημένων) γερμανικών ημιαυτόματων τυφεκίων, όπως τα Gewehr 41 και Gewehr 43.
Οι Φινλανδοί χρησιμοποίησαν και αυτοί μικρότερους αριθμούς από SVT-38/40, τα οποία κατέλαβαν κατά τον πόλεμο με τη Σοβιετική Ένωση. 4.000 SVT-38 κυριεύθηκαν από τους Φινλανδούς κατά το Χειμερινό Πόλεμο και πάνω από 15.000 στο υπόλοιπο του πολέμου. Ωστόσο, παρά την ευρεία χρήση του από τους Φινλανδούς, τα προβλήματα δεν έλειπαν, καθώς τα φινλανδικά πυρομαχικά δεν είχαν το κατάλληλο διαμέτρημα και το σύστημα αερίων συχνά δε ρυθμιζόταν σωστά.
Μετά τον πόλεμο
Με τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, τα περισσότερα SVT αποσύρθηκαν από την ενεργό υπηρεσία, επιδιορθώθηκαν σε εργοστάσια και αποθηκεύτηκαν. Η εισαγωγή νέων όπλων, όπως του AK-47 (του περίφημου "Καλάσνικοφ") και του SKS σε υπηρεσία κατέστησαν το SVT ξεπερασμένο και το όπλο αποσύρθηκε ολοκληρωτικά ως το 1955. Λίγα από αυτά τα όπλα εξάχθηκαν, κυρίως σε συμμάχους και "πελάτες" των Σοβιετικών. Κάποια SVT χρησιμοποιήθηκαν από Κουβανούς αντάρτες τη δεκαετία του '50. Ο Φινλανδικός Στρατός εγκατέλειψε και αυτός τη χρήση του όπλου το 1958 και περίπου 7.500 τυφέκια έφτασαν στις ΗΠΑ για χρήση από πολίτες μέσω της εταιρίας εισαγωγής όπλων Interarms. Αυτό σήμανε και το τέλος της τακτικής χρήσης του SVT-40. Στη Σοβιετική Ένωση, τα SVT συνέχισαν να βρίσκονται σε αποθήκες μέχρι το 1990, οπότε πολλά σοβιετικά όπλα που βρίσκονταν σε περίσσεια πωλήθηκαν στο εξωτερικό.
Σήμερα το SVT είναι διαθέσιμο προς πώληση σε μεγάλες σχετικά ποσότητες και περιζήτητο από συλλέκτες, κυρίως λόγω του μικρού κόστους των πυρομαχικών 7,62x54mmR, την καλαίσθητη εμφάνισή του, την ιστορική του σημασία και τα ικανοποιητικά χαρακτηριστικά βολής του.
Μήδειος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μήδειος είναι γνωστός ένας από τους γιους του Ιάσονα και της Μήδειας, ο οποίος ανατράφηκε από τον Κένταυρο Χείρωνα, καθώς και από την αδελφή του Εριώπιδα. Ο Μήδειος δεν πρέπει να συγχέεται με τον Μήδο, γιο της Μήδειας και του Αιγέα που έδωσε το όνομά του στο λαό των Μήδων.
Πηγές
Μηδειος
Τοκάρεφ SVT-40
Επιδράσεις – Συμπεράσματα
Αν και το SVT είχε σύντομη υπηρεσιακή σταδιοδρομία, επηρέασε σημαντικά τη σχεδίαση όπλων μεταπολεμικά. Το γερμανικό G-43 είχε επηρεαστεί από τη σχεδίαση του SVT και η καραμπίνα του Σιμόνοφ που κατασκευάστηκε στο τέλος του πολέμου αναπτύχθηκε με αποτέλεσμα το SKS. To FN FAL και ο "πρόγονός" του, το FN-49 έχουν τον ίδιο μηχανισμό λειτουργίας, αν και όπως αναφέρθηκε δεν είναι ξεκάθαρο το αν έχουν επηρεαστεί ή όχι από το SVT. Το SVT πράγματι είχε κάποια προβλήματα αλλά αυτά δεν έλειπαν από τα περισσότερα ημιαυτόματα όπλα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο κυριότερος λόγος για την περιορισμένη χρήση του SVT δεν ήταν τα τεχνικά του προβλήματα, αλλά το ότι τα σοβιετικά εργοστάσια μπορούσαν να ικανοποιήσουν τη μεγάλη ζήτηση όπλων για τους στρατιώτες με απλούστερα όπλα, τα οποία μπορούσαν να παραχθούν σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες από το SVT σε συγκεκριμένο χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οπλικά συστήματα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Τυφέκια
Συνεταιρισμός
thumb|right|200px|Ο [[Ρόμπερτ Όουεν (1771-1858) ήταν ο πρωτεργάτης των οικειοθελών συνεταιρισμών (Voluntary association)]] Συνεταιρισμός, σύμφωνα με τη Διεθνή Συνεταιριστική Συμμαχία, είναι μια: «αυτόνομη ένωση προσώπων που συγκροτείται εθελοντικά για την αντιμετώπιση των κοινών οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών αναγκών και επιδιώξεων τους, διαμέσου μιας συνιδιόκτητης και δημοκρατικά διοικούμενης επιχείρησης». Ο ορισμός δόθηκε στο παγκόσμιο συνέδριο συνεταιριστικών οργανώσεων στο Μάντσεστερ της Αγγλίας το 1995. Ο όρος αυτός αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά τον 19ο αιώνα όπου και εξελίχθηκε ως ιδεολογία και ως κίνημα με κοινωνικό και οικονομικό περιεχόμενο αποβλέποντας κυρίως τις ασθενέστερες τάξεις των εργαζομένων για την ικανοποιητικότερη αντιμετώπιση των διαφόρων συχνά αναφυομένων αυθαιρεσιών του άκρατου κεφαλαιοκρατισμού. Η ελευθερία της συγκρότησης συνεταιρισμού για την επιδίωξη νόμιμων σκοπών θεμελιώνεται στα συντάγματα όλων των φιλελεύθερων και δημοκρατικών πολιτειών (δικαίωμα του «συνεταιρίζεσθαι»).
Η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι
Η ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι βρίσκεται στην Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα:
Άρθρο 20:
Συνεταιριστικές αρχές και αξίες
Οι συνεταιριστές πιστεύουν ότι η ζωή και η εργασία σε μια συνεταιριστική επιχείρηση διέπονται από ορισμένες αξίες. Αυτές οι αξίες που ακολουθούν είναι η αυτοβοήθεια, η αυτοευθύνη, η δημοκρατία, η ισότητα, η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη και οι ηθικές αξίες της εντιμότητας, της ειλικρίνειας, της κοινωνικής ευθύνης και της μέριμνας για τους συνανθρώπους.
Οι συνεταιριστικές αρχές είναι οι κατευθυντήριες γραμμές με τις οποίες οι συνεταιρισμοί μπορούν να θέσουν τις αξίες τους σε εφαρμογή.
1η Αρχή: Εθελοντική και Ελεύθερη Συμμετοχή "Οι συνεταιρισμοί είναι εθελοντικές οργανώσεις, ανοικτές σε όλους τους ανθρώπους που είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες τους και πρόθυμοι να αποδεχτούν τις ευθύνες της συμμετοχής τους ως μέλη, δίχως καμία διάκριση φύλου, κοινωνική, φυλετική, πολιτική ή θρησκευτική."2η Αρχή: Δημοκρατικός Έλεγχος από τα Μέλη"Οι συνεταιρισμοί είναι δημοκρατικές οργανώσεις που ελέγχονται από τα μέλη τους, τα οποία συμμετέχουν ενεργά στον καθορισμό των πολιτικών τους και την λήψη των αποφάσεων. Οι άνδρες και οι γυναίκες που υπηρετούν ως εκλεγμένοι αντιπρόσωποι είναι υπόλογοι έναντι των μελών. Στους πρωτοβάθμιους συνεταιρισμούς η ψήφος του κάθε μέλους έχει την ίδια βαρύτητα σύμφωνα με τον κανόνα “ένα μέλος, μια ψήφος”, οι συνεταιρισμοί ανωτέρων βαθμίδων οργανώνονται επίσης κατά δημοκρατικό τρόπο."3η Αρχή: Οικονομική συμμετοχή των μελών"Τα μέλη συμμετέχουν ισότιμα στο κεφάλαιο του συνεταιρισμού τους και στον έλεγχό του με δημοκρατικές μεθόδους. Μέρος, τουλάχιστον, αυτού του κεφαλαίου είναι συνήθως η κοινή περιουσία του συνεταιρισμού. Τα μέλη συνήθως λαμβάνουν περιορισμένη αποζημίωση, αν λαμβάνουν, για το κεφάλαιο το οποίο καταβάλλουν ως προϋπόθεση για τη συμμετοχή τους. Τα μέλη διαθέτουν τα πλεονάσματα για όλους ή μερικούς από τους ακόλουθους σκοπούς: την ανάπτυξη του συνεταιρισμού τους, πιθανόν για την δημιουργία αποθεματικών, μέρος των οποίων τουλάχιστον θα είναι αδιαίρετο, για την παραχώρηση ωφελημάτων στα μέλη αναλογικά με τις συναλλαγές τους με το συνεταιρισμό και για την προώθηση άλλων δραστηριοτήτων που εγκρίνονται από τα μέλη."4η Αρχή: Αυτονομία και ανεξαρτησία"Οι συνεταιρισμοί είναι αυτόνομες, οργανώσεις αυτοβοήθειας που ελέγχονται από τα μέλη τους. Εάν συνάψουν συμφωνίες με άλλους φορείς, συμπεριλαμβανομένων των κυβερνήσεων, ή εάν εξασφαλίσουν κεφάλαιο από εξωτερικές πηγές, θα πρέπει να το πράττουν με όρους οι οποίοι θα διασφαλίζουν τον δημοκρατικό έλεγχο που ασκείται από τα μέλη τους και θα διατηρούν την συνεταιριστική αυτονομία τους."5η Αρχή: Εκπαίδευση, κατάρτιση και πληροφόρηση"Οι συνεταιρισμοί εξασφαλίζουν εκπαίδευση και κατάρτιση για τα μέλη, τους αιρετούς αντιπροσώπους, τους διευθυντές και τους υπαλλήλους τους έτσι ώστε να μπορούν να συμβάλλουν ενεργά στην ανάπτυξη των συνεταιρισμών τους. Ενημερώνουν το κοινό, ειδικότερα τη νέα γενιά και τους ηγέτες της κοινής γνώμης, για τη φύση του συνεργατισμού και τα οφέλη που προσφέρει."6η Αρχή: Συνεργασία μεταξύ των συνεταιρισμών"Οι συνεταιρισμοί εξυπηρετούν τα μέλη τους περισσότερο αποτελεσματικά και ενδυναμώνουν το συνεταιριστικό κίνημα συνεργαζόμενοι μεταξύ τους σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο."7η Αρχή: Κοινοτικό ενδιαφέρον Οι συνεταιρισμοί εργάζονται για την βιώσιμη ανάπτυξη των κοινοτήτων τους εφαρμόζοντας την πολιτική που αποφασίζεται από τα μέλη τους.
Ιστορική εξέλιξη των συνεταιρισμών στην Ελλάδα
Πριν από την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους υπήρχαν ενώσεις τα λεγόμενα «τσελιγκάτα» ή «κοινάτα», οι οποίες είχαν αντικείμενο την κοινή εκτροφή και εμπορία των αμνοεριφίων. Από τους πρώτους βιομηχανικούς-γεωργικούς συνεταιρισμούς ίσως και παγκοσμίως ήταν εκείνος στα Αμπελάκια για την επεξεργασία και βαφή νημάτων με κόκκινο χρώμα, που παρήγαν από το φυτό ριζάρι.
Μετά την απελευθέρωση από την οθωμανική αυτοκρατορία η γεωργία ήταν υποτυπώδης. Η γη ήταν κατανεμημένη σε μεγάλες ιδιόκτητες εκτάσεις, τα ονομαζόμενα τσιφλίκια. Η αγροτική παραγωγή δεν κάλυπτε ούτε τις οικογενειακές βιοποριστικές ανάγκες των καλλιεργητών.
Το Μετοχικό Γεωργικό Ταμείο Αλληλοβοήθειας στον Αλμυρό Βόλου (1900) υπήρξε ο πρώτος συνεταιρισμός στην Ελλάδα. Όπως αναφέρεται στο καταστατικό του δάνειζε με τόκο στους μετέχοντες για την καλλιέργεια και την αγορά των αναγκαίων για τους αγρότες.
Το συνεταιριστικό κίνημα στην Ελλάδα επηρεάστηκε από την πορεία του Αγροτικού Ζητήματος και τις πολιτικές εξελίξεις κατά τον 20ο αιώνα που ήταν ταραχώδης. Από τα τέλη του 19ου αιώνα ως τις αρχές του 20ου οι αλλαγές στην οικονομική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας γίνονται με ταχύτερο ρυθμό. Καινούριες και μεγαλύτερες φάμπρικες απασχολούν μεγαλύτερο αριθμό εργατών. Η αστική τάξη αναπτύσσεται και με το κίνημα στο Γουδί το 1909 διεκδικεί την εξουσία, ανάλογα αναπτύσσεται και το εργατικό κίνημα. Δημιουργούνται σοσιαλιστικοί όμιλοι και το 1909 ιδρύεται το Ελληνικό Σοσιαλιστικό κόμμα.
Στην Θεσσαλία που υπάρχει έντονο το πρόβλημα κατανομής της γης, δημιουργούνται οι πρώτες επαγγελματικές-συνδικαλιστικές οργανώσεις των αγροτών και διεκδικούν την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών και το μοίρασμα γης στους αγρότες. Η εξέγερση στο Κιλελέρ 6 Μαρτίου 1910 επέδρασε καθοριστικά στο συνεταιριστικό κίνημα. Το Ά Πανελλήνιο Συνέδριο Γεωργίας, Βιομηχανίας και Εμπορίου (1909) στην Αθήνα., έβαλε στόχο την εισαγωγή νομοθεσίας για τους συνεταιρισμούς. Τα ανωτέρω επέδρασαν θετικά στην ανάπτυξη των συνεταιρισμών, έτσι το 1915 όταν ψηφίστηκε ο σχετικός Νόμος 602 Περί Συνεταιρισμών είχαν ιδρυθεί 152 συνεταιρισμοί.
Προκειμένου να καλλιεργηθεί η γη και να αποδώσει η Εθνική Τράπεζα επένδυσε στην περιφέρεια ενισχύοντας με δάνεια τους αγρότες, για να μπορέσουν να επιστρέψουν τα δάνεια ο όρος ήταν να είναι συνεταιρισμένοι. Οι συνεταιρισμοί δηλαδή λειτούργησαν ως δανειοληπτικά σωματεία. Από το 1915 η Εθνική Τράπεζα ανέλαβε την άσκηση της αγροτικής πίστης και ουσιαστικά την καθοδήγηση του συνεταιριστικού κινήματος της Ελλάδας. Ο Νόμος 602 προοδευτικός κατά βάση βοήθησε να ιδρυθούν περισσότεροι συνεταιρισμοί σ’ ένα χρόνο από όσοι ιδρύθηκαν σε 15 χρόνια (1900-1915).
Οι Βαλκανικοί πόλεμοι 1912-1918, ο επακόλουθος Ά παγκόσμιος πόλεμος και η ελληνική τραγωδία στην Μικρά Ασία επέδρασαν καταλυτικά στο συνεταιριστικό κίνημα. Η αγροτική οικονομία καταστράφηκε και η χώρα είχε να φροντίσει περίπου 1.200.000 πρόσφυγες. Οι ανάγκες για την καλλιέργεια γης ανάγκαζαν του αγρότες σε δανεισμό με τοκογλυφικά επιτόκια.
Ο περιορισμός των δραστηριοτήτων των συνεταιριστικών οργανώσεων στις πιστωτικές εργασίες καθόρισε αναπόφευκτα και τη φυσιογνωμία του ελληνικού συνεταιριστικού κινήματος στην μεταπολεμική περίοδο, ταυτίζοντας το κυρίως με τις διαμεσολαβητικές λειτουργίες για λογαριασμό των τραπεζών. Είναι χαρακτηριστικό ότι περισσότερο από το 60% των λειτουργούντων συνεταιρισμών ήταν αποκλειστικά πιστωτικοί, ενώ ακόμα και ορισμένοι παραγωγικοί χρησιμοποιούσαν προσχηματικά τον τίτλο, αφού ιδρύονταν με αποκλειστικό σκοπό να διευκολύνουν την ροή κεφαλαίων προς τους παραγωγούς.
Τον ρόλο που είχε η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ανέλαβε μετά το 1929 η Αγροτική Τράπεζα, η ίδρυση της οποίας αποτελούσε πάγιο αίτημα των αγροτών ήδη από τον 19ο αιώνα.
Η ελληνική νομοθεσία
Στην ελληνική νομοθεσία γίνεται διάκριση μεταξύ:
Αστικοί Συνεταιρισμοί
Στους αστικούς συνεταιρισμούς περιλαμβάνονται:
Αγροτικοί συνεταιρισμοί
Αγροτικοί είναι όσοι δραστηριοποιούνται σε οποιοδήποτε τομέα της αγροτικής οικονομίας για την ίδρυση των οποίων απαιτούνται τουλάχιστον δέκα άτομα. Για να ενισχυθεί ο κεφαλαιουχικός χαρακτήρας του αγροτικού συνεταιρισμού παρέχεται η δυνατότητα απόκτησης περισσοτέρων από μιας μερίδων, οι οποίες μπορούν να δώσουν στον κάτοχο δικαίωμα περισσοτέρων από μιας ψήφου, η οποία όμως σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να ξεπερνά τις τρεις. Κάθε αστικός και γεωργικός συνεταιρισμός, ως νομικό, πρόσωπο είναι έμπορος και συνεπώς μπορεί να κηρυχτεί σε πτώχευση. Οι συνέταιροι αγροτικού συνεταιρισμού δεν μπορούν να προσωποκρατηθούν για τα χρέη του τελευταίου.
Αξιοσημείωτες επιμέρους μορφές είναι οι Αγροτικοί ή γεωργικοί συνεταιρισμοί, στους οποίους περιλαμβάνονται οι κτηνοτροφικοί και οι αλιευτικοί, οι οποίοι αποτελούν οικονομικές οργανώσεις με συλλογική καλλιέργεια, ή παραγωγή, επεξεργασία, διάθεση (εμπορία) αγαθών, δανειοδότηση μελών, αποζημιώσεις επί καταστροφών κ.λπ. Σημειώνεται ότι τα κέρδη των παραπάνω μορφών συνεταιρισμών και ειδικότερα των καταναλωτικών επιστρέφονται στα μέλη τους υπό μορφή μερίσματος που βασίζεται ανάλογα με το χρηματικό ποσό που δαπανήθηκε από κάθε μέτοχο μέσα σε κάποιο τακτό διάστημα.
Με το νόμο 4015/2011, καταργήθηκε ο δεύτερος και τρίτος βαθμός συνεταιριστικής οργάνωσης και δρομολογήθηκε η μετατροπή τους σε πρωτοβάθμιους συνεταιρισμούς. Παράλληλα, ξεκίνησαν ευρείας έκτασης συγχωνεύσεις αγροτικών συνεταιρισμών και ουσιαστική αδρανοποίηση μεγάλου αριθμού ανενεργών. Τέλος, δρομολογήθηκε η δραστική διευθέτηση των συνεταιριστικών χρεών μέσω σχεδίων αναδιάρθρωσης και εξυγίανσης. Η ΠΑΣΕΓΕΣ είναι το κεντρικό συντονιστικό όργανο των αγροτικών συνεταιρισμών και η διοίκηση της (διοικητικό συμβούλιο και γενική συνέλευση) πρέπει να εκλέγεται από πανελλήνιο συνέδριο αντιπροσώπων που προκύπτουν με άμεση και καθολική ψηφοφορία μεταξύ των συνεταιριστών όλης της Χώρας. Από το 1895 έχει ιδρυθεί η Διεθνής Συνεταιριστική Ένωση (ΔΣΕ) η οποία επεξεργάζεται τις Αρχές που πρέπει να ακολουθούν οι συνεταιρισμοί σε παγκόσμια κλίμακα. Αυτές οι αρχές, αποτελούν τους νομικούς κανόνες των διαφόρων συνεταιριστικών νομοθεσιών. Η ΔΣΕ αναθεώρησε τρεις φορές τις Συνεταιριστικές Αρχές, προσαρμόζοντας τις σε ένα μεταβαλλόμενο κόσμο, το 1937, το 1966 και τελευταία το 1995 στο Συνέδριο της στο Μάντσεστερ της Μ. Βρετανίας.
Οι συνεταιρισμοί αποτελούν ιστορικά τον κύριο κορμό κοινωνικής οικονομίας στην Ελλάδα. Λειτουργούν κυρίως ως επιχειρήσεις, με την έννοια ότι παράγουν και διαθέτουν στην αγορά προϊόντα ή υπηρεσίες.
Αναγκαστικός συνεταιρισμός
Συνεταιριστική οργάνωση που ιδρύεται ύστερα από επιταγή νόμου και χαρακτηρίζεται από την υποχρεωτική συνεργασία για την εκπλήρωση σκοπού κοινής ωφελείας. Κύριο παράδειγμα στην Ελλάδα είναι ο αναγκαστικός συνεταιρισμός ακτημόνων καλλιεργητών, στον οποίο παραδίδεται το κτήμα που θα μοιραστεί στους ακτήμονες για την αποκατάστασή τους και το διαχειρίζεται έως την πραγματική διανομή του.
Ευρωπαϊκός συνεταιρισμός
Ευρωπαϊκός συνεταιρισμός "SCE" ονομάζεται τυπικά "Ευρωπαϊκή συνεταιριστική εταιρία" "ΕΣΕΤ". Η Ευρωπαϊκή ένωση, με τον κανονισμό 1435/2003 άμεσα εφαρμόσιμο με υπερνομοθετική ισχύ, εισάγει την δυνατότητα ιδρύσεως ιδιαίτερης μορφής συνεταιρισμού που δεν εντάσσεται στις ανωτέρω εθνικές κατηγορίες. Ο εκ του περισσού εφαρμοστικός νόμος 4099/2012 ρυθμίζει περαιτέρω κάποιες λεπτομέρειες για τους Ευρωπαϊκούς συνεταιρισμούς, δυστυχώς όμως εισάγει και αντίθετες διατάξεις οι οποίες παρότι δεν ισχύουν καθότι ο κανονισμός έχει υπερνομοθετική ισχύ, δημιουργούν νομικές δυσκολίες και ασάφεια.
Ντινάρα Ναζαρμπάγιεβα
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον Τιμούρ Κουλιμπάγιεφ, και το ζευγάρι έχει τρία παιδιά: ένα γιο και δύο κόρες.Ο  σύζυγός της είναι ένας επιφανής επιχειρηματίας στο Καζακστάν, ο τρίτος πλουσιότερος άνθρωπος του Καζακστάν και ο 938ος πλουσιότερος άνθρωπος παγκοσμίως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καζάκοι επιχειρηματίες
Συνεταιρισμός
Ευρωπαϊκός συνεταιρισμός
α) από τον παρόντα κανονισμό
β) εφόσον το επιτρέπει ρητά ο παρών κανονισμός, από τις διατάξεις του καταστατικού της
Ο κανονισμός προβλέπει ρητά συγκεκριμένα θέματα να τα ορίζει το καταστατικό. Το άρθρο 8 ορίζει οι διατάξεις αυτές του καταστατικού να υπερισχύουν της εθνικής νομοθεσίας (κατ' εξουσιοδότηση του υπερεθνικού νομοθέτη).
Για να κατανοήσουμε πως ορίζεται κάποιο θέμα σε Ευρωπαϊκό συνεταιρισμό διαβάζουμε τον κανονισμό και τις διατάξεις του καταστατικού που ρητά προβλέπονται από αυτόν. Έτσι λοιπόν αν με μόνο αυτή την ανάγνωση μπορούμε να καταλάβουμε πως ορίζεται κάτι τότε δεν εφαρμόζεται τίποτε άλλο.
Μόνο αν μετά από αυτή την ανάγνωση κάτι είναι μη ορισμένο τότε λαμβάνονται κατά σειρά εφαρμογής υπ' όψιν οι ειδικές εθνικές διατάξεις των SCE ή των εθνικών συνεταιρισμών, ή οι μη ρητά προβλεπόμενες διατάξεις του καταστατικού.
Παράδειγμα: Αναρωτιόμαστε αν μέλη του συνεταιρισμού μπορεί να είναι και άτομα μη κάτοικοι Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Διαβάζουμε τον κανονισμό και τις ρητά προβλεπόμενες διατάξεις του καταστατικού. Πουθενά δεν γίνεται αναφορά για το ανωτέρω θέμα. Με βάση την αρχή του ότι δεν απαγορεύεται επιτρέπεται, αυτό σημαίνει ότι ο κανονισμός δεν απαγορεύει - άρα επιτρέπει την συμμετοχή μη κατοίκων Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Δεν εφαρμόζονται στο ερώτημα αυτό άρα ούτε οι ειδικές διατάξεις των SCE, ούτε οι εθνικές διατάξεις των συνεταιρισμών ούτε οι διατάξεις του καταστατικού. Αντίθετη ερμηνεία θα επέτρεπε στον Εθνικό νομοθέτη να ορίσει ότι π.χ. μέλη συνεταιρισμού μπορεί να είναι μόνο Έλληνες πολίτες ακυρώνοντας έτσι την ίδια την υπόσταση του Ευρωπαϊκού συνεταιρισμού.
Βασική αρχή του κανονισμού είναι η αρχή της μη διάκρισης που ορίζει ότι δεν δύναται να γίνεται διάκριση του Ευρωπαϊκού συνεταιρισμού από τους εγχώριους. Επειδή υπάρχουν διάφορα είδη εγχώριων συνεταιρισμών, οφείλει το κράτος τουλάχιστον να μην γίνεται αρνητική διάκριση με κάποιο από τα είδη συνεταιρισμών.