cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλεξάντρα Σεβτσένκο
FEMEN
Στα τέλη του 2011, η Σεβτσένκο, μαζί με την Ίννα Σεβτσένκο και τη Τζένια Κράιζμαν, μετέφεραν τη διαμαρτυρία τους στη διεθνή σκηνή. Στις 31 Οκτωβρίου 2011, διαμαρτυρήθηκαν ντυμένες ως γαλλίδες υπηρέτριες στο Παρίσι κατά του Ντομινίκ Στρος-Καν, στις 5 Νοεμβρίου 2011 διαμαρτυρήθηκαν κατά του Σίλβιο Μπερλουσκόνι στη Ρώμη, την επόμενη ημέρα διαμαρτυρήθηκαν κατά του Πάπα έξω από τον Άγιο Πέτρο και στις 10 Νοεμβρίου διαδήλωσαν κατά της πορνείας στη Ζυρίχη. Στις 9 Δεκεμβρίου 2011 η Σεβτσένκο βρισκόταν στη Μόσχα διαδηλώνοντας εναντίον του Βλαντιμίρ Πούτιν έξω από τον καθεδρικό ναό του Χριστού Σωτήρος.
Το 2013, η Σεβτσένκο δημιούργησε εκπαιδευτικό κέντρο για την FEMEN Γερμανίας στο Βερολίνο.
Στις 6 Μαρτίου 2013, ακτιβιστές του FEMEN (συμπεριλαμβανομένης της Σεβτσένκο), σε συνεργασία με τη γαλλίδα συγγραφέα Γκάλια Άκερμαν, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους βιβλίο με τίτλο «FEMEN» που εκδόθηκε από την Calmann-Lévy στα γαλλικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί ακτιβιστές
Άγιοι Ακίνδυνοι
Οι Άγιοι Ακίνδυνοι είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στα δυτικά των Αγίων Αναργύρων στον Μύλο του Μπαρουξή (Πυριτιδαποθήκη) κοντά στον ποταμό Κηφισό.
Εξωτερικά φαίνεται να είναι ενιαίο, εσωτερικά όμως διαιρείται σε δύο μέρη, το πρώτο υπερυψωμένο κατά δυο σκαλοπάτια.
Στο δεύτερο και κύριο μέρος του ναού, βρίσκεται υπέρθυρο με χαραγμένο το όνομα των τιμωμένων Αγίων. Στον μεσημβρινό τοίχο υπάρχει αγιογραφία των Αγίων. Το μικρό Άγιο Βήμα έχει μόνο Ωραία Πύλη και βορεινή πύλη. Σαν δεσποτικές εικόνες έχει δεξιά τον Ιησού Χριστό, με ασημένια καλύμματα στο δεξί χέρι και στο φωτοστέφανο, και την Παναγία αριστερά ένθρονη. Και οι δύο στην τεχνοτροπία τους έχουν στοιχεία αναγεννησιακής περισσότερο τεχνοτροπίας. Πάνω από την Ωραία Πύλη υπάρχει μικρός Τίμιος Σταυρός με μικρή παλιά αγιογραφία του Εσταυρωμένου.
Από τον Φεβρουάριο του 1998 λειτουργεί κανονικά σαν Ναός. Το 1999 εκδόθηκε Προεδρικό Διάταγμα με το οποίο αναγνωρίστηκε ως ενοριακός ναός.
Στις 15 Ιουλίου 2000 έγιναν τα θεμέλια νέου και μεγάλου Ναού σε παρακείμενο οικόπεδο.
Πηγές
Ακινδυνοι
ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου
Η ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου είναι μια επαγγελματική σερβική ποδοσφαιρική ομάδα από Βελιγράδι. Η μετάφραση του ονόματος της ομάδας σημαίνει εργασία επειδή ιδρύθηκε απόμια εταιρεία κατασκευών με το ίδιο όνομα το 1958. Γνωστοί ποδοσφαιριστές της ομάδας είναι οι Vladimir Jugović, Ljubinko Drulović, Zoran Mirković, Miroslav Đukić, Goran Bunjevčević, Željko Cicović, Slavoljub Muslin κ.α. Αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Σερβίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΦΚ Ραντ Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1958
Τζορτζ Πάτρικ Χιουζ
Ο Τζορτζ Πάτρικ "Πατ" Χιουζ (αγγλικά : George Patrick "Pat" Hughes), (21 Δεκεμβρίου 1902 - 8 Μαΐου 1997), ήταν Βρετανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Ο Χιουζ με συμπαίκτη τον Φρεντ Πέρι κέρδισαν τα διπλά στο γαλλικό πρωτάθλημα το 1933 και στο αυστραλιανό πρωτάθλημα το 1934. Αργότερα συνεργάστηκε με τον Ρέιμοντ Τάκι και κέρδισαν το διπλό στο Wimbledon το 1936. Ήταν φιναλίστ στο Ρολάν Γκαρός το 1936 με συμπαίκτη τον Τσαρλς Τάκεϊ επίσης έφτασε στους ημιτελικούς στο Ρολάν Γκαρός το 1931.
Ο Χιουζ ήταν ο μόνος Βρετανός που έφτασε στον τελικό στο διεθνές ιταλικό πρωτάθλημα, κερδίζοντας τον τίτλο στο διπλό αντρών το 1931 και το 1932, μέχρι ο Άντι Μάρεϊ να κερδίσει το τουρνουά το 2016. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου και το 1948 ήταν νικητής στο διπλό με συμπαίκτη τον Ντον Μπάτλερ.
Στο κύπελλο Ντέιβις έχει αγωνιστεί για την Μεγάλη Βρετανία από το 1929 ως και το 1936 σε 7 διοργανώσεις με προσωπικό ρεκόρ 15 νίκες και 7 ήττες. Με την εθνική στο εν λόγω κύπελλο ήταν νικητής, και παγκόσμιος πρωταθλητής, το 1933, 1934, 1935, 1936 και φιναλίστ το 1931.
Κούμαρης Αχαΐας
Με την ονομασία Κούμαρης απαντώνται δύο οικισμοί στην Αχαΐα:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Οι Φύλακες του Γαλαξία Εορταστικό Αφιέρωμα
Το Οι Φύλακες του Γαλαξία Εορταστικό Αφιέρωμα (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: The Guardians of the Galaxy Holiday Special) είναι ένα Αμερικανικό τηλεοπτικό σπέσιαλ σε σενάριο και σκηνοθεσία από τον Τζέιμς Γκαν για την συνδρομητική υπηρεσία Disney+, βασισμένο στην υπερηρωική ομάδα των Marvel Comics, Φύλακες του Γαλαξία. Είναι η δεύτερη Ξεχωριστή Παρουσίαση των Marvel Studios στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel (MCU), και η ιστορία της συμβαδίζει με τα γεγονότα των ταινιών και των τηλεοπτικών σειρών του franchise.
Οι Κρις Πρατ, Ντέιβ Μπατίστα, Κάρεν Γκίλαν, Πομ Κλεμεντίφ, Βιν Ντίζελ, Μπράντλεϊ Κούπερ, Σον Γκαν, και Μάικλ Ρούκερ επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από προηγούμενα μέσα του MCU, με το σπέσιαλ επίσης να περιλαμβάνει τους Old 97's και Κέβιν Μπέικον. Ο Γκαν σκέφτηκε την ιδέα για το σπέσιαλ κατά την διάρκεια της παραγωγής του Φύλακες του Γαλαξία 2 (2017), πριν ανακοινωθεί τον Δεκέμβριο του 2020. Τα γυρίσματα έλαβαν μέρος από τον Φεβρουάριο μέχρι τον Απρίλιο του 2022 στην Ατλάντα και το Λος Άντζελες, κατά την διάρκεια της παραγωγής του Φύλακες του Γαλαξία 3 (2023).
Το Οι Φύλακες του Γαλαξία Εορταστικό Αφιέρωμα κυκλοφόρησε στο Disney+ στις 25 Νοεμβρίου του 2022, ως η ολοκλήρωση της Φάσης Τέσσερα του MCU. Το σπέσιαλ έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς για το χιούμορ, την σκηνοθεσία, και τις ερμηνείες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Τηλεταινίες Κατηγορία:Μέσα της Τέταρτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Ξεχωριστές Παρουσιάσεις των Marvel Studios Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Ταινίες του Disney+ Κατηγορία:Φύλακες του Γαλαξία (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζέιμς Γκαν Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές γυρισμένες στα Trilith Studios
2629 Ρούντρα
Ο Ρούντρα (Rudra) είναι ένας αστεροειδής της εσωτερικής περιοχής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,5. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τον Αμερικανό αστρονόμο Τσαρλς Κόουαλ, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο θεό του Ινδουισμού, που αργότερα ταυτίσθηκε με τον Σίβα.
Κατά το μισό περίπου της τροχιάς του, ο Ρούντρα βρίσκεται εκτός της Κύριας Ζώνης, ενώ διασχίζει και την τροχιά του πλανήτη `Αρη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Ρούντρα είναι B. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρουντρα
Διεθνής Εκστρατεία για την Απαγόρευση των Ναρκών
Η Διεθνής Εκστρατεία για την Απαγόρευση των Ναρκών (International Campaign to Ban Landmines) είναι μία συμμαχία μη κυβερνητικών οργανώσεων, στόχος της οποίας είναι να σταματήσει η παραγωγή και η χρήση των ναρκών κατά προσωπικού.
Ο οργανισμός και η επικεφαλής εκπρόσωπος του, Τζόντι Ουίλιαμς, έλαβαν από κοινού το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1997, ως επιβράβευση για την προσπάθειά τους.
Η ίδρυση του οργανισμού
Η συμμαχία σχηματίστηκε το 1992 όταν έξι οργανισμοί με παραπλήσια ενδιαφέροντα, το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Human Rights Watch, Μέντικο Ιντερνάσιοναλ (medico international), Διεθνής Αναπηρία (Handicap International), Γιατροί για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Physicians for Human Rights), Ίδρυμα Βετεράνων του Βιετνάμ της Αμερικής (Vietnam Veterans of America Foundation) και η Συμβουλευτική Ομάδα Ναρκών (Mines Advisory Group), συμφώνησαν να συνεργαστούν στον κοινό τους στόχο. Η εκστρατεία αυτή έχει μεγαλώσει από τότε και εξελίχτηκε σε ένα δίκτυο περισσότερων από 1.400 οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων ομάδων που ασχολούνται με τις γυναίκες, τα παιδιά, τους βετεράνους, τη θρησκεία, το περιβάλλον, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον έλεγχο των εξοπλισμών, την ειρήνη και την ανάπτυξη, σε 90 χώρες, τοπικής, εθνικής και διεθνούς δράσης με στόχο την εξάλειψη των ναρκών ξηράς. Επιφανής υποστηρίκτρια τoυ εγχειρήματος ήταν η πριγκίπισσα Νταϊάνα.
Οι δραστηριότητες του οργανισμού
Ο οργανισμός μέσω του ευέλικτου δικτύου των οργανισμών που τον απαρτίζουν, παραμένει δεσμευμένος στη διεθνή απαγόρευση της χρήσης, παραγωγής, αποθήκευσης και μεταφοράς των ναρκών κατά προσωπικού, και για ανθρωπιστικά προγράμματα αποναρκοθέτησης και παροχής βοήθειας στα θύματα των ναρκών. Παρακολουθεί ακόμη την κατάσταση αναφορικά με τις νάρκες σε ολόκληρο τον κόσμο, μέσω ενός δικτύου ερευνητών, που εκδίδουν το ετήσια έκθεση του παρατηρητηρίου ναρκών (Landmine Monitor Report), διενεργεί διαμεσολαβητικές δραστηριότητες, ασκεί πίεση για την εφαρμογή και τη διεθνοποίηση της συνθήκης της Οττάβα, για ανθρωπιστικά προγράμματα για τις περιοχές που έχουν πληγεί από τις νάρκες, για την υποστήριξη των επιζώντων, των οικογενειών τους και των κοινωνιών τους, και τον τερματισμό της παραγωγής, της χρήσης και της διακίνησης ναρκών, συμπεριλαμβανομένων και των μη κρατών μελών. Ο οργανισμός συμμετέχει σε περιοδικές συσκέψεις της «συνθήκης για την απαγόρευση των ναρκών», προτρέπει τις χώρες, που δεν έχουν υπογράψει τη συνθήκη να το πράξουν και τις υπόλοιπες να τη σεβαστούν, καταδικάζει τη χρήση ναρκών και προωθεί την ευαισθητοποίηση του κοινού και τη συζήτηση σχετικά με το θέμα των ναρκών, οργανώνει εκδηλώσεις και προσπαθεί να προσελκύσει το ενδιαφέρων των μέσων ενημέρωσης.
Οργανωτική δομή
Ο οργανισμός διαθέτει μία τετραμελή επιτροπή διαχείρισης, ένα γνωμοδοτικό συμβούλιο αποτελούμενο από 21 οργανισμούς μέλη και πέντε πρέσβεις, που εργάζονται σαν εκπρόσωποι του οργανισμού σε ομιλίες και συσκέψεις διεθνώς. Στους πρέσβεις αυτούς συμπεριλαμβάνονται η Τζόντι Ουίλιαμς, ο Ταν Τσαναρέθ επιζών από την Καμπότζη, ιδρυτής της Εκστρατείας για την απαγόρευση των ναρκών της Καμπότζης και πρέσβης νεολαίας του οργανισμού. Επιπλέον ο οργανισμός διόρισε πρόσφατα δύο νέους πρεσβευτές, την Ελίζαμπεθ Μπαρνστάιν και τη Μάργκαρετ Άρεχ Όρεχ, επιζήσασα από ναρκοπέδιο στην Ουγκάντα και υπέρμαχο του αγώνα για την απαγόρευση των ναρκών. Επί του παρόντος, τέσσερα μέλη του οργανισμού εδρεύουν στο κεντρικό γραφείο της Γενεύης, τη Ρώμη και το Παρίσι. Συμπληρωματικά ο οργανισμός διαθέτει πολλούς εκπαιδευόμενους κάθε χρόνο.
Η Συνθήκη για την Κατάργηση των Ναρκών κατά Προσωπικού
thumb|350px|{{legend|#0078ac|Οι χώρες μέλη της συνθήκης της Οττάβα}}
Η μεγαλύτερη επιτυχία της εκστρατείας ήταν το 1999, όταν τέθηκε σε ισχύ η συνθήκη της Οττάβα, η οποία απαγορεύει τη χρήση ναρκών κατά προσωπικού. Ωστόσο μερικές χώρες, όπως είναι οι Η.Π.Α., η Ρωσία και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας αρνήθηκαν να υπογράψουν τη σύμβαση. Το 2004, η πρώτη αναθεωρητική διάσκεψη της συνθήκης, «Διάσκεψη Κορυφής του Ναϊρόμπι για έναν κόσμο απαλλαγμένο από νάρκες», διεξήχθη στο Ναϊρόμπι της Κένυας. Η σύνοδος αυτή θέσπισε το Σχέδιο Δράσης του Ναϊρόμπι, για το 2005 - 2009, ένα σχέδιο με 70 σημεία δράσης, τα οποία ανέλαβαν να εφαρμόσουν οι χώρες μέλη της σύμβασης στα πλαίσια του πενταετούς χρονοδιαγράμματος.
Η Συνθήκη για την Κατάργηση των Ναρκών κατά Προσωπικού ή απλά Συνθήκη της Οττάβα είναι η διεθνής συμφωνία που απαγορεύει τις νάρκες κατά προσωπικού. Η επίσημη ονομασία της είναι The Convention on the Prohibition, Use, Stockpiling, Production and Transfer of Antipersonnel Mines and on Their Destruction.
Το Δεκέμβριο του 1997, 122 κυβερνήσεις υπέγραψαν τη συνθήκη στην Οττάβα του Καναδά. Τέθηκε σε ισχύ και ενσωματώθηκε στο διεθνές δίκαιο το Μάρτιο του 1999, ταχύτερα από κάθε άλλη ανάλογη συνθήκη.
Η συνθήκη υποχρεώνει τα κράτη μέλη να βάλουν ένα τέλος στην ταλαιπωρία και τις απώλειες που προκαλούνται από τις νάρκες κατά προσωπικού μέσω της διευθέτησης των υπαρχόντων προβλημάτων που προκύπτουν από τις νάρκες και της αποφυγής ανάλογων μελλοντικών προβλημάτων. Οι κύριες υποχρεώσεις των μελών που πηγάζουν από τη συνθήκη είναι οι ακόλουθες:
Η συνθήκη είναι ακόμη ανοικτή για επικύρωση από τις χώρες που την υπέγραψαν και για υπογραφή για αυτές που δεν την υπέγραψαν μέχρι το Μάρτιο του 1999. Μέχρι τις 15 Αυγούστου 2007, 157 χώρες έχουν υπογράψει τη σύμβαση και 155 την έχουν επικυρώσει. Οι Νήσοι Μάρσαλ και η Πολωνία) υπέγραψαν τη συνθήκη αλλά δεν την έχουν ακόμη επικυρώσει. Υπάρχουν ακόμη 38 χώρες, που δεν υπέγραψαν μεν τη συνθήκη, αλλά έχουν πλέον τη δυνατότητα να το πράξουν.
Η κατάσταση σχετικά με τις νάρκες
Το 2005 το Παρατηρητήριο εντόπισε τουλάχιστον 84 χώρες και 8 περιοχές που σχετίζονταν με νάρκες και εκρηκτικά. 54 από αυτές τις χώρες συμμετέχουν στη συνθήκη της Οττάβα. Το ίδιο έτος υπολογίστηκε ότι περισσότερα από 200.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα καλύπτονταν από νάρκες.
Μέχρι το Μάιο του 2004 τρεις χώρες χρησιμοποιούσαν επιβεβαιωμένα νάρκες κατά προσωπικού: η Μιανμάρ, το Νεπάλ, και η Ρωσία. Το Νεπάλ σταμάτησε την ενέργεια του αυτή από τα μέσα του 2006. Ωστόσο μέχρι και σήμερα 13 χώρες παράγουν τις νάρκες αυτές: η Μιανμάρ, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, η Κούβα, η Ινδία, το Ιράν, η Βόρεια Κορέα, η Νότια Κορέα, το Νεπάλ, το Πακιστάν, η Ρωσία, η  Σιγκαπούρη, οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, και το Βιετνάμ. Πριν την υπογραφή της συνθήκης της Οττάβα 131 κράτη κατείχαν αποθέματα, που ξεπερνούσαν με βάση εκτιμήσεις τις 260 εκατομμύρια νάρκες. Το Παρατηρητήριο εκτιμά ότι 54 χώρες διαθέτουν αποθέματα, που κυμαίνονται στα 180 εκατομμύρια.
Η χρήση ναρκών κατά προσωπικού και παρεμφερών εκρηκτικών συσκευών έχει αναφερθεί σε έξι κράτη μέλη της σύμβασης της Οττάβα (Μπουρούντι, Κολομβία, Ιράκ, Φιλιππίνες, Τουρκία και Ουγκάντα) και σε επτά μη μέλη (Μιανμάρ, Γεωργία, Ινδία, Νεπάλ, Πακιστάν, Σομαλία και Ρωσία).
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 υπάρχει μία ντε φάκτο απαγόρευση της διακίνησης και εξαγωγής ναρκών κατά προσωπικού. Από τότε δεν υπάρχει τεκμηριωμένη μεταφορά μεταξύ χωρών ή πολιτειών. Υποστηρίζεται ότι το εμπόριο των ναρκών αυτών έχει συρρικνωθεί σε ένα πολύ μικρό επίπεδο παράνομης διακίνησης και ανεπιβεβαίωτης εμπορίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς οργανισμοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Ειρήνης Κατηγορία:Νάρκες
Ιρένε Φίσερ
Η Ιρένε Φίσερ, με πατρώνυμο Καμίνκα γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1907 στη Βιέννη και πέθανε στις 22 Οκτωβρίου 2009 στη Βοστώνη, ήταν Αυστροαμερικανίδα μαθηματικός και γεωδαίτης. Κατά τη διάρκεια της χρυσής εποχής του προγράμματος Μέρκιουρι (Ερμή) και της σεληνιακής αποστολής Απόλλων, η Φίσερ έγινε η μία από τις δύο διεθνώς αναγνωρισμένες γυναίκες επιστήμονες στον τομέα της γεωδαισίας. Συνέβαλε καθοριστικά στην ανάπτυξη του παγκόσμιου γεωδαιτικού συστήματος (ένα πρότυπο που χρησιμοποιείται από το GPS, για παράδειγμα). Τα δεδομένα της για τον Mercury (ή ελλειψοειδές Φίσερ 1960 και 1968) ', καθώς και το έργο της για τη σεληνιακή παράλλαξη, ήταν καθοριστικά για τη διεξαγωγή αυτών των αποστολών. Στον πρόλογό του για την έκδοση του Αμερικανικού Συνεδρίου Τοπογραφίας και Χαρτογράφησης, ο πρώην συνάδελφος της Φίσερ, ο Μπέρναρντ Τσόβιτς, την αποκάλεσε έναν από τους πιο διάσημους γεωδαίτες του τρίτου τετάρτου του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Η Ειρήνη Καμίνκα γεννήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας σε εβραϊκή οικογένεια με πολύ δυναμικές κοινωνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες. Σπούδασε περιγραφική και προβολική γεωμετρία στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο της Βιέννης και μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Οι δάσκαλοί της Μόριτς Σλικ και Χανς Χαν ήταν από τις εξέχουσες προσωπικότητες του Κύκλου της Βιέννης. Συμφοιτητές της ήταν ο φυσικός Βίκτορ Βάισκοπφ, ο κοινωνιολόγος Πολ Λάζαρσφελντ και η κοινωνική ψυχολόγος Μαρί Τζαχόντα.
Το 1931 παντρεύτηκε τον ιστορικό και γεωγράφο Έρικ Φίσερ. Η οικογένεια Φίσερ διεύθυνε το Ισραηλιτικό Παιδικό Ίδρυμα της Βιέννης, που ιδρύθηκε το 1843, και ίδρυσε την πρώτη επαγγελματική σχολή κατάρτισης νηπιαγωγείων και νηπιαγωγών στη Βιέννη. Αυτό το μέρος αργότερα έγινε καταφύγιο για μετανάστες από την Ανατολική Ευρώπη στη Βιέννη.
Σταδιοδρομία
Το 1939 η οικογένεια Φίσερ εγκατέλειψε τη ναζιστική Αυστρία με τη μικρή τους κόρη Γκάι. Ταξίδεψαν σιδηροδρομικώς προς την Ιταλία, με πλοίο προς την Παλαιστίνη και στη συνέχεια, το 1941, στην Ανατολική Αφρική και στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδος πριν φτάσουν στη Βοστώνη. Εκεί έζησαν με την αδελφή, τη μητέρα και τον γαμπρό του Έρικ Φίσερ, τον φυσικό Ότο Έρενχαϊλ. Αναζητώντας εργασία, η Φίσερ εργάστηκε ως βοηθός μοδίστρας και στη συνέχεια διόρθωνε κείμενα για τον Βασίλι Λεόντιεφ στο Χάρβαρντ και για τον Νόρμπερτ Βίνερ στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ). Εργάστηκε επίσης πάνω στις τροχιές της στερεοσκοπικής προβολικής γεωμετρίας για τον Τζον Ρουλ, επίσης στο ΜΙΤ. Διδάσκει μαθηματικά στην Προπαρασκευαστική Σχολή Brown and Nichols στο Κέιμπριτζ και στη συνέχεια στο Sidwell Friends στην Γουάσινγκτον.
Στα 25 χρόνια καριέρας της στο AMS, είναι περισσότερο γνωστή για το έργο της σχετικά με το Παγκόσμιο Γεωδαιτικό Σύστημα του 1960, το πρότυπο που χρησιμοποιείται στη χαρτογραφία και το GPS. Επίσης, αναθεώρησε το Διεθνές Ελλειψοειδές το 1956, βελτίωσε το ελλειψοειδές αναφοράς της NASA για τη δορυφορική παρακολούθηση, δημιούργησε το νοτιοαμερικανικό δεδομένο του 1969, συμφιλίωσε την ωκεανογραφική ισοπέδωση με τη γεωδαιτική ισοπέδωση και κατασκεύασε ζώνες βαθμονόμησης των ωκεανών για τη δορυφορική αλτιμετρία.
Οι επικαιροποιήσεις της γεωδαιτικής επιστήμης βοηθούν στον προσδιορισμό της παράλλαξης της Σελήνης. Η Ιρένε Φίσερ ασχολήθηκε επίσης με την έρευνα για τη μεταπαγετώδη ανύψωση. Οι μελέτες της για το γεωειδές συμβαδίζουν με την έρευνα για τις παραμένουσες επιπτώσεις της τελευταίας εποχής των παγετώνων.
Η Φίσερ διαφώνησε με τον αριθμό για την επιπεδοποίηση της Γης (το κλάσμα κατά το οποίο ο πολικός άξονας μικραίνει κατά την ακτίνα του ισημερινού), ο οποίος παρέμεινε αδιαμφισβήτητος από το 1924. Της απαγορεύτηκε να χρησιμοποιήσει τα δικά της επικαιροποιημένα στοιχεία στο έργο της: το αποτέλεσμα αυτό ερχόταν σε αντίθεση με τις αποδεκτές μελέτες της εποχής. Ωστόσο, μετά τις πτήσεις των πρώτων δορυφόρων, τα δεδομένα και οι παρατηρήσεις των οργάνων απέδειξαν ότι είχε δίκιο. Τότε της επετράπη να τροποποιήσει την προηγούμενη εργασία της με τα νέα της στοιχεία. Σχολιάζοντας την έλλειψη εμπιστοσύνης των άλλων στην έρευνά της, η Ιρένε Φίσερ έλεγε αστειευόμενη ότι ούτε οι δορυφόροι συμφωνούσαν μαζί τους.
Η Ιρένε Φίσερ έγραψε περισσότερες από 120 τεχνικές εκθέσεις, άρθρα και βιβλία στους τομείς της ειδικότητάς της. Πολλές από τις σημαντικές κυβερνητικές εκθέσεις της είναι ακόμη και σήμερα απόρρητες. Το 1965 δημοσίευσε ένα βιβλίο γεωμετρίας για το γυμνάσιο, μία από τις πολλές επενδύσεις της ως καθηγήτρια.
Μετά τη συνταξιοδότησή της το 1975, έγραψε έναν απολογισμό της επιστημονικής της σταδιοδρομίας, ο οποίος δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά σε συνέχειες στο ACSM Bulletin (επίσημη έκδοση του Αμερικανικού Κογκρέσου για τη Τοπογραφία και τη Χαρτογράφηση). "Γεωδαισία; Τι είναι η γεωδαισία; Η προσωπική μου ενασχόληση με την πανάρχαια αναζήτηση για τον προσδιορισμό του μεγέθους και του σχήματος της Γης, με έναν συνεχή σχολιασμό της ζωής σε ένα κυβερνητικό ερευνητικό γραφείο καλύπτει τον τομέα της γεωδαισίας κατά τα έτη 1951-1975. Ασχολείται με το έργο ενός επιστήμονα σε μια κυβερνητική γραφειοκρατία που αποτελείται κυρίως από άνδρες. Εκδόθηκε σε μορφή βιβλίου το 2005.
Τιμητικές διακρίσεις και βραβεία
Πρωτοπόρα σε μια εποχή που, το 1967, υπήρχαν ελάχιστες γυναίκες στον τομέα της τοπογραφίας, η Φίσερ ήταν η πρώτη γυναίκα υπάλληλος της Υπηρεσίας Χαρτών του Στρατού και μόλις η τρίτη γυναίκα που έλαβε το Βραβείο Διακεκριμένης Πολιτικής Υπηρεσίας.
Στον πρόλογό της στην έκδοση του Αμερικανικού Κογκρέσου για τη Τοπογραφία και τη Χαρτογράφηση, ο πρώην συνάδελφος της Φίσερ, Μπέρναρντ Τσόβιτς, την αποκάλεσε μία από τις πιο γνωστές γυναίκες τοπογράφους του τρίτου τετάρτου του εικοστού αιώνα. Ωστόσο, καθώς το τρίτο τέταρτο του εικοστού αιώνα γνώρισε "τη μετάβαση της γεωδαισίας από μια περιφερειακή σε μια παγκόσμια επιχείρηση", αυτό την καθιστά, και πάλι σύμφωνα με τον Τσόβιτς, μια από τις πιο γνωστές γεωδαίτες όλων των εποχών.
Η Φίσερ είναι διεθνώς αναγνωρισμένη για τις πολυάριθμες δημοσιεύσεις και παρουσιάσεις της σχετικά με το μέγεθος και το σχήμα της γης, συμπεριλαμβανομένου του εγχειριδίου του Υπουργείου Άμυνας, Latitude Functions Fischer 1960 Ellipsoid.
Η Φίσερ τιμήθηκε με πολυάριθμα βραβεία υπηρεσιών από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση και είναι επίτιμος διδάκτορας του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καρλσρούης. Εξελέγη στην Εθνική Ακαδημία Μηχανικών των ΗΠΑ και εξελέγη στην Αμερικανική Γεωφυσική Ένωση με την ένταξή της στο Hall of Fame της Εθνικής Υπηρεσίας Εικόνας και Χαρτογράφησης (NIMA).
Το κέντρο μάθησης στη νέα πανεπιστημιούπολη της Εθνικής Υπηρεσίας Γεωχωρικών Πληροφοριών πήρε το όνομά της προς τιμήν της.
Ιδιωτική ζωή
Η ίδια και η οικογένειά της ήταν πολύ δραστήριοι για πολλά χρόνια στον Ναό του Ισραήλ στο Σίλβερ Σπρινγκ του Μέριλαντ, όπου δίδασκε βασικά μαθήματα εβραϊκών σε ενήλικες. Ήταν ενεργό μέλος μιας ομάδας συζήτησης (chavura) για σαράντα χρόνια. Όταν μετακόμισε στο Ρόκβιλ, εντάχθηκε στο Congregation Beth Israel και έδωσε μια σειρά διαλέξεων βιβλικής αρχαιολογίας στη μνήμη του συζύγου της στο Εβραϊκό Κοινοτικό Κέντρο του Ρόκβιλ. Στο Ισραήλ, όπου ζουν πολλά μέλη της οικογένειάς της, η ίδια και ο σύζυγός της έδωσαν υποτροφίες σε ένα τεχνικό κολέγιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αυστριακοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί
Φυτά Χίου
Τα Φυτά είναι μικρό χωριό της βόρειας Χίου (ένα από τα λεγόμενα «Βορειόχωρα»), σε οδική απόσταση 40 χιλιομέτρων από την πόλη της Χίου. Παλαιότερα ήταν έδρα ομώνυμης κοινότητας, ενώ σήμερα υπάγεται στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του δήμου Χίου, το οποίο περιλαμβάνει και τον οικισμό Κηπουριές. Το μεσοσταθμικό υψόμετρο του χωριού είναι 480 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, καθιστώντας τα Φυτά το δεύτερο υψηλότερο χωριό της Χίου μετά τη Σπαρτούντα (530 μέτρα). Πραγματικά, αμφότερα τα χωριά αυτά συγκαταλέγονται ανάμεσα στα λεγόμενα «Χωριά του Πελινναίου», του υψηλότερου δηλαδή βουνού του νησιού. Τα Φυτά είναι κτισμένα στη δυτική πλαγιά του, με θέα προς την Αμανή και το ανοικτό Αιγαίο. Κοντινότερος οικισμός είναι το χωριό Κηπουριές, ενάμισυ περίπου χιλιόμετρο προς τα νότια και χαμηλότερα. Στη συνέχεια του ίδιου δρόμου προς τα βόρεια συναντάμε τη Σπαρτούντα.
Ιστορικά, τα Φυτά αναφέρονται ως «πολύ υπό των περιηγητών επαινούμενα» κατά τους περασμένους αιώνες (Ζολώτας) καθότι το δροσερότερο και πιο πολυάνθρωπο από τα χωριά του Πελινναίου, και προπαντός για την πολύυδρη «πηγή του χωριού». Αυτή η δροσερή πηγή είναι γνωστή σήμερα ως «Νερό του Αγγέλου» και αναβλύζει από τη ρίζα ενός θεόρατου πλατάνου. Γενικά οι πηγές των Φυτών κινούσαν οκτώ νερόμυλους κατά το παρελθόν. Πάνω από τα Φυτά, η πλαγιά του Πελινναίου καλύπτεται από πυκνό πευκοδάσος. Τα Φυτά είχαν και φρούριο (κτίσθηκε το 1516), παρόμοιο με αυτό των Αυγωνύμων, «έφερον δε άριστον οίνον μέλανα αλλά και ξανθόν, κατά τους πατριδογράφους» (Ζολώτας).
Οι κάτοικοι των Φυτών ασχολούνται με την καλλιέργεια ελαιοδένδρων, οσπρίων, λαχανικών και δημητριακών, καθώς επίσης και με τη μελισσοκομία και την κτηνοτροφία. Η εξέλιξη του πληθυσμού των Φυτών στις επίσημες απογραφές, τυπικό δείγμα μαρασμού της ελληνικής επαρχίας, φαίνεται στον πίνακα.
Ο ενοριακός ναός των Φυτών τιμάται στο όνομα της Αγίας Παρασκευής, αλλά το χωριό πανηγυρίζει και της Αγίας Μαρίνας (17 Ιουλίου). Παλαιοί (από την εποχή της Τουρκοκρατίας) ναοί των Φυτών είναι επίσης η Αγία Μαρίνα, η Αγία Κυριακή, ο `Αγιος Γεώργιος, η Παναγία Εισοδίων, ο `Αγιος Νικόλαος και ο Σταυρός. Το χωριό υπάγεται εκκλησιαστικώς στην αρχιερατική επιτροπεία Βολισσού της Ιεράς Μητροπόλεως Χίου, Ψαρών και Οινουσσών.
Team Sonic Racing
Το 'Team Sonic Racing' είναι ένα παιχνίδι αγώνων  καρτ του 2019 και ένα spin-off από την Sega και τη σειρά παιχνιδιών Sonic the Hedgehog. Ελέγχοντας έναν από τους 15 χαρακτήρες από το cast της σειράς, οι παίκτες ανταγωνίζονται σε αγώνες χρησιμοποιώντας σπορ αυτοκίνητα. Βλέπουν το παιχνίδι από μια προοπτική τρίτου προσώπου ενώ εκτελούν κόλπα, παρασύροντας και συλλέγοντας power-ups. Το Team Sonic Racing διαφέρει από τους παραδοσιακούς οδηγούς Kart λόγω της επικέντρωσής της στο συνεργατικό gameplay, παρόμοιο με το είδος που εμφανίζεται στο Splatoon (2015) και Overwatch(2016) - οι παίκτες είναι μέρος μιας ομάδας αγωνιστών και κερδίζουν αγώνες μέσω της απόδοσης παρά της ταχύτητας. Οι τρόποι παιχνιδιού περιλαμβάνουν τον ανταγωνισμό για να κερδίζετε πόντους, δοκιμές χρόνου , προσαρμόζοντας τους κανόνες αγώνων και μια εκστρατεία διδασκαλίας με ιστορία.
Φυτά Χίου
Ο ταχυδρομικός κωδικός των Φυτών είναι 82103.
Team Sonic Racing
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια αγώνων Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια σε πλατφόρμες της Sega Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2019
Φυτά Χίου
Πηγές
Φυτα Κατηγορία:Δήμος Χίου
Παλαιοί Πιστοί
μικρογραφία|Εκκλησία των Παλαιών Πιστών στην [[Τιράσπολ|Τυράσπολη]] Στην ιστορία της Ρωσικής Ορθόδοξης εκκλησίας, οι Παλαιοί Πιστοί (ρωσικά: старове́ры ή старообря́дцы) ήταν ένα κίνημα αποτελούμενο από μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας οι οποίοι διαχωρίστηκαν μετά το 1666-1667 από την επίσημη εκκλησία ως διαμαρτυρία ενάντια στις εκκλησιαστικές μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε ο Πατριάρχης Νίκων. Οι Ρωσόφωνοι αναφέρονται στο σχίσμα αυτό ως ρασκόλ (Ρωσικά: раскол - ετυμολογικά δείχνοντας διαχωρισμό).
Οι Παλαιοί Πιστοί συνεχίζουν τις λειτουργικές πρακτικές τις οποίες η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διατηρούσε πριν την εφαρμογή αυτών των μεταρρυθμίσεων, ιστορικά από τον 15ο αιώνα με την συλλογή κειμένων του Στογκλάβ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία
Ελληνικό σύστημα πρωταθλημάτων πετοσφαίρισης
Το Ελληνικό σύστημα πρωταθλημάτων πετοσφαίρισης, δηλαδή η ιεραρχική δομή με την οποία μετέχουν οι ελληνικές ομάδες στα εθνικά και τοπικά πρωταθλήματα, περιλαμβάνουν ένα σύστημα επιπέδων, τα οποία συνδέονται μεταξύ τους με κανόνες προβιβασμού-υποβιβασμού από την κορυφή μέχρι τη βάση.
Το σύστημα περιλαμβάνει 4 επίπεδα στους άνδρες και 5 στις γυναίκες. Θεωρητικά ένας ερασιτεχνικός σύλλογος μπορεί σταδιακά να ανεβεί μέχρι την ανώτερη επαγγελματική κατηγορία, που είναι η VolleyLeague στους άνδρες και η Α1 Εθνική στις γυναίκες.
Διφωσφίνη
Η διφωσφίνη ή διφωσφάνιο (αγγλικά: diphosphine) είναι ανόργανη χημική ένωση, που περιέχει φωσφόρο και υδρογόνο, με χημικό τύπο P2H4. Η χημικά καθαρή διφωσφίνη, στις συνηθισμένες συνθήκες, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο υγρό, που αποτελεί μία από τις αρκετές ανόργανες φωσφίνες. Είναι η συνηθισμένη πρόσμιξη της φωσφίνης (PH3), που την αναφλέγει όταν η τελευταία έρχεται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα.
Δομή, παραγωγή και ιδιότητες
Η διφωσφίνη παράγεται με υδρόλυση φωσφιδίου του ασβεστίου (Ca3P2) στη θερμοκρασία των -30 °C (για να αποφευχθεί η άμεση αυτοανάφλεξη). Ως παραπροϊόν συμπαράγεται και μια μικρή ποσότητα φωσφίνης (PH3).
Η διφωαφίνη είναι μη βασική, ασταθής στη θερμοκρασία δωματίου και ιδιαίτερα εύφλεκτη όταν έρχεται σε επαφή με τον ατμοσφαιρικό αέρα. Είναι ελάχιστα διαλυτή στο νερό, αλλά διαλύεται σε οργανικούς διαλύτες.
Παραπομπές και σημειώσεις
Κατηγορία:Υδρίδια Κατηγορία:Φωσφίνες
Ευταξίας
Το ελληνικό επώνυμο Ευταξίας, που σημαίνει «αυτός που φροντίζει για την τάξη, επιμελητής, επιτηρητής», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Ιωάννης ΙΔ΄ Καλέκας
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε περί το 1282 στον Άπρο της Θράκης. Ήταν παντρεμένος και είχε έναν γιο και μία κόρη. Χειροτονήθηκε ιερέας και τέθηκε υπό την προστασία του Ιωάννη Καντακουζηνού, υπουργού του Αυτοκράτορα Ανδρόνικου Γ΄ Παλαιολόγου και αργότερα Μεγάλου Δομέστικου, ο οποίος και τον εισήγαγε στην αυτοκρατορική αυλή. Ήταν ιεράρχης προικισμένος με θεολογική παιδεία, αξιόλογα διοικητικά προσόντα και πολιτικές φιλοδοξίες. Χρημάτισε κυβερνήτης της Κωνσταντινούπολης δύο φορές, όταν ο Ανδρόνικος Γ΄ βρισκόταν σε εκστρατείες, και έτσι θεωρούσε τον εαυτό του πολύ προικισμένο για να κυβερνήσει την Αυτοκρατορία.
Το 1334, ενάντια στην θέληση της Πατριαρχικής Συνόδου, ο Ιωάννης Καντακουζηνός οδήγησε στην εκλογή του τότε Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ιωάννη Καλέκα ως Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως σε διαδοχή του Ησαΐα. Η πρώτη περίοδος της Πατριαρχίας του, έως το θάνατο του Ανδρόνικου Γ΄, ήταν συνετή και ήρεμη. Ακολούθως όμως, αναμείχθηκε στις δυναστικές έριδες, συντασσόμενος στην παράταξη της βασιλομήτορος Άννας. Τον Σεπτέμβριο του 1341 αυτοανακηρύχθηκε αντιβασιλέας και ηγήθηκε βίαιας επίθεσης εναντίον της οικογένειας και των υποστηρικτών του Ιωάννη Καντακουζηνού.
Όταν κατόπιν πήρε θέση στην ησυχαστική διαμάχη, συντασσόμενος με τους πολεμίους του Γρηγορίου Παλαμά και των ησυχαστών, η στάση του αυτή ερμηνεύθηκε εντός των πλαισίων της δυναστικής διαμάχης. Εντούτοις, ή θέση αυτή του Ιωάννη Καλέκα είχε θεολογικό υπόβαθρο, και έτσι ο Πατριάρχης υποστήριξε τον αντιησυχαστή Γρηγόριο Ακίνδυνο, αφετέρου ευνόησε τις διώξεις του Γρηγορίου Παλαμά και των ησυχαστών. Μία σύνοδος που συνεκλήθη τον Ιούνιο του 1341 υπό την προεδρία του Ανδρόνικου Γ΄, καθώς και μία άλλη που συνεκλήθη δύο μήνες αργότερα υπό την προεδρία του Καντακουζηνού, επιδοκίμασαν τον Παλαμισμό. Το 1344 ο Πατριάρχης Ιωάννης συνεκάλεσε άλλη σύνοδο, η οποία κατήγγειλε τον Παλαμά ως αιρετικό και διέταξε την φυλάκισή του. Όταν, το 1347, επικράτησε ο υποστηρικτής των ησυχαστών Ιωάννης Καντακουζηνός, συνεκλήθη σύνοδος, παρουσία του ιδίου του Αυτοκράτορα και της Άννας Παλαιολογίνας. Η σύνοδος αυτή καθαίρεσε τον Πατριάρχη Ιωάννη, ο οποίος εξορίστηκε στο Διδυμότειχο, όπου και πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου 1347.
Κατά την πατριαρχία του εκδόθηκαν πολλές συνοδικές αποφάσεις για σοβαρά θέματα, πολλές εκ των οποίων σώζονται. Εκείνη την περίοδο αντικαταστάθηκε η αρχαία λευκή «καλύπτρα» του Πατριάρχη από το επανωκαλύμμαυχο των μοναχών. Από δική του εγκύκλιο συνάγεται η ύπαρξη Κρυπτοχριστιανών, ήδη από την εποχή αυτή.
Πηγές
Ιωαννης 14 Ιωαννης 05 Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 14ου αιώνα
Λουαρέ (νομός)
Το Λουαρέ (γαλλικά: Loiret) είναι ένας από τους 83 νομούς της Γαλλίας, που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, και ένας από τους 100 της σημερινής Γαλλίας. Πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο παραπόταμο του Λούρου. Πρωτεύουσά του είναι η Ορλεάνη και δημιουργήθηκε στα εδάφη του πρώην δουκάτου της Ορλεάνης. Περικλείεται από τους νομούς της Σεν-ε-Μαρν, Γιόν, Νιέβρ, Λουάρ-ε-Σερ, Ερ-ε-Λουάρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομοί του Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ Κατηγορία:Νομοί της Γαλλίας
Τλαλόκαν
Το Τλαλόκαν θεωρείται στη μυθολογία των Αζτέκων σαν παράδεισος, ο οποίος κυβερνάται από τον θεό της βροχής Τλάλοκ και την Τσαλτσιουτλίκουε. Εξάλλου, η ονομασία Τλαλόκαν στην τοπική γλώσσα Νάουατλ σημαίνει "η περιοχή του Τλάλοκ".
Το Τλαλόκαν ήταν ένα από τα επίπεδα του Παραδείσου στη μεταθανάτια ζωή κι έτσι εκεί πήγαιναν όσοι είχαν χάσει τη ζωή τους από πνιγμό ή οποιοδήποτε υδάτινο φαινόμενο, όπως κατακλυσμό, ή σε καταιγίδες με κεραυνούς και αστραπές. Επίσης, εκεί ήταν ο προορισμός όσων θεωρούνταν πως βρίσκονταν στη δικαιοδοσία του Τλάλοκ, όπως για παράδειγμα παραμορφωμένοι άνθρωποι.
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Ορλεάνη
Η Ορλεάνη (γαλλικά: Orléans) είναι μεγάλη πόλη και κοινότητα της Κεντρικής Γαλλίας με πληθυσμό 113.126 κατοίκους (1999). Βρίσκεται 130 χλμ. ΝΔ του Παρισιού και αποτελεί πρωτεύουσα του διαμερίσματος Λουαρέ (Loiret). Είναι ταυτόχρονα ένας από τους δημοφιλέστερους παραθεριστικούς τόπους στη Γαλλία.
Ιστορικά γεγονότα
thumb|right|350px|Πανοραμική θέα της Ορλεάνης Η Ορλεάνη στην αρχαιότητα αποτελούσε το οχυρό "Γήβανον", μία από τις σημαντικότερες πόλεις που κατοικούσαν οι Καρνούτες Γαλάτες, οι Δρυίδες πραγματοποιούσαν στο Γήβανον ετήσια Συνέλευση. Ο Ιούλιος Καίσαρ έσφαξε τους Καρνούτες και κατέστρεψε το Γήβανον (52 π.Χ.). Στη θέση του οικοδομήθηκε νέα πόλη από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αυρηλιανό (275), πήρε το όνομα "Πόλη του Αυρηλιανού", τον Μεσαίωνα μετατράπηκε σε "Ορλεάνη". Ο Φλάβιος Αέτιος Ρωμαίος στρατηγός στη Γαλατία έδωσε την άδεια στον βασιλιά των Αλανών Γκοάρ, μιας φυλής Ιρανικής καταγωγής να εγκατασταθεί στην περιοχή για να την ελέγξει από τους επαναστάτες και τους Βησιγότθους (442). Οι Αλανοί και οι Βάνδαλοι είχαν διασχίσει τα προηγούμενα χρόνια την Κοιλάδα του Λίγηρα (408). Ο Αττίλας επικεφαλής των Ούννων εισέβαλε στη Γαλατία (451), αποπειράθηκε να κυριεύσει την πόλη αλλά συνάντησε τη συνδυασμένη αντίσταση του Θεοδώριχου, βασιλιά των Βησιγότθων, και του Ρωμαίου στρατηγού Αέτιου. Ο βασιλιάς των Αλανών Γκοάρ συμμάχησε με τον Φλάβιο Αέτιο, συμμετείχε στη Μάχη των Εθνών (451). Ο Αλανός βασιλιάς μετέφερε την πρωτεύουσα του στην Ορλεάνη, οι διάδοχοι του κατείχαν τις εκτάσεις ανάμεσα στην Ορλεάνη και το Παρίσι. Οι Αλανοί ήταν αρκετά απείθαρχοι στην περιοχή, θανάτωναν τους τοπικούς άρχοντες όταν ένοιωθαν καταπιεσμένοι από τους φόρους και απειλούσαν τους κατοίκους. Πολλά τοπικά ονόματα γύρω από την Ορλεάνη και ονομασίες θέσεων υποδηλώνουν καταγωγή από τους Αλανούς.
Την εποχή που κυβέρνησαν το Βασίλειο των Φράγκων οι Μεροβίγγειοι έγινε η πρωτεύουσα του Βασιλείου της Ορλεάνης, με τη διανομή που ακολούθησε με τον θάνατο του Κλόβις Α΄ την κληρονόμησε ο μεγαλύτερος γιος του Χλωδόμηρος (511). Με τον θάνατο του Χλωδόμηρου (524) το βασίλειο σφετερίστηκε από τους γιους του ο μικρότερος αδελφός του Χλωτάριος Α΄, στην επόμενη διανομή (561) την Ορλεάνη κληρονόμησε ο δεύτερος γιος του Γκούντραμ. Η Ορλεάνη αργότερα έγινε η πρωτεύουσα στο Βασίλειο της Βουργουνδίας, την εποχή των Καπετιδών κατείχε την πόλη ο Οίκος των Βαλουά. Στην Ορλεάνη έγινε ένας από τους ελάχιστους καθαγιασμούς στο Γαλλικό βασίλειο εκτός από τη Ρενς, ο Λουδοβίκος ΣΤ΄ της Γαλλίας καθαγιάστηκε στον Καθεδρικό ναό της Ορλεάνης από τον Δαγίβερτο, αρχιεπίσκοπο του Σενς. Η πολιορκία της Ορλεάνης (1428-1429) αποτέλεσε σημαντικό σημείο καμπής του Εκατονταετούς Πολέμου με την Αγγλία, η Ιωάννα της Λωρραίνης κήρυξε την επανάσταση 9 ημέρες μετά την άφιξή της. Οι βασιλείς Λουδοβίκος ΙΒ΄ της Γαλλίας και Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας προέρχονταν από τον κλάδο των Βαλουά της Ορλεάνης. Αργότερα έγινε έδρα δουκάτου υπό τον Φίλιππο της Ορλεάνης δεύτερο γιο του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΓ΄ και των απογόνων του. Από τον Οίκο της Ορλεάνης θα προκύψει και ο τελευταίος μεγάλος βασιλιάς της Γαλλίας Λουδοβίκος-Φίλιππος, ενώ οι διεκδικητές του Γαλλικού στέμματος ακόμα και μέχρι τις μέρες μας προέρχονται από τον συγκεκριμένο Οίκο.
Εκπαιδευτικό κέντρο
Τα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Ορλεάνης είναι τα διασημότερα σε ολόκληρη τη Γαλλία από τα αρχαία χρόνια. Αναφέρεται ότι σημαντικοί ιστορικοί άνδρες, όπως ο Καρλομάγνος και ο Ούγος Καπέτος έστελναν τους γιους τους να φοιτήσουν σε αυτά. Το 1230 με τη διασπορά των επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού, ο μεγαλύτερος αριθμός τους κατέφυγε στο Πανεπιστήμιο της Ορλεάνης. Τον 14ο αιώνα έγινε το διασημότερο Πανεπιστήμιο της Ευρώπης, εφάμιλλο με αυτό της Σορβόνης. Πέντε αιώνες αργότερα, φοίτησαν σε αυτό, μεταξύ άλλων, δώδεκα μελλοντικοί πάπες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ορλεανη
2630 Χέρμοντ
Ο Χέρμοντ (Hermod) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1980 από το προσωπικό του αστεροσκοπείου Ωτ Προβάνς της Γαλλίας, και πήρε το όνομά του από τον θεό Χέρμοντ της σκανδιναβικής μυθολογίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Χέρμοντ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χερμοντ
Κλοντ Λελούς
Ο Κλωντ Λελούς (γαλλικά: Claude Lelouch, 30 Οκτωβρίου 1937) είναι Γάλλος σκηνοθέτης, σεναριογράφος, κινηματογραφιστής, ηθοποιός και παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών.
Είναι γνωστός για την υπέρμετρη χρήση αυτοσχεδιασμού στους διαλόγους των ταινιών του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες
Κλάνσι Μπράουν
Ο Κλάνσι Μπράουν (Clarence J. "Clancy" Brown III, 5 Ιανουαρίου 1959) είναι Αμερικανός ηθοποιός, γνωστός για τους ρόλους του στη ταινία Starship Troopers. Επίσης γνωστός για τους ρόλους του στις ταινίες Kurgan, 'Highlander, Superman: The Animated Series, Justice League/Justice League Unlimited, SpongeBob SquarePants και Αβατάρ: Ο θρύλος του Άανγκ (Avatar: The Last Airbender)''.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Πέδρο Πισάρντο
Ο Πέδρο Πάμπλο Πιτσάρδο Περάλτα (γενν. 30 Ιουνίου 1993) είναι γεννηθείς Κουβανός τριπλουνίστας, που συμμετέχει με την Πορτογαλία από τον Δεκέμβριο του 2017. Ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης το 2021 στους Αγώνες του Τόκιο.
Κούβα
Στην καριέρα του συμμετέχοντας με την Κούβα, κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου Εφήβων 2012. Το 2013 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2013 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο τριπλούν. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2014 κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, ενώ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 κατέκτησε ξανά το ασημένιο μετάλλιο με 17,73 μέτρα.
Από την Κούβα στην Πορτογαλία
Τον Απρίλιο του 2017 ο Περάλτα δεν εμφανίστηκε σε συνάντηση που είχε η εθνική στίβου Κούβας, ενώ λίγες μέρες μετά εμφανίστηκε στην Πορτογαλία. Στις 27 Απριλίου υπέγραψε συμβόλαιο με την Μπενφίκα Πορτογαλίας (στίβος). Στις 7 Δεκεμβρίου την ίδια χρονιά, απέκτησε την Πορτογαλική υπηκοότητα και θα συμμετέχει με την Πορτογαλία σε διεθνές επίπεδο από τις 1 Αυγούστου 2019, με μεγάλη διοργάνωση το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κουβανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Πορτογάλοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Άλτες του τριπλούν Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020
NGC 2451
Το NGC 2451 είναι ανοικτό σμήνος στον αστερισμό Πρύμνη. Πιθανόν να τον ανακάλυψε πριν το 1654 ο Τζοβάνι Μπατίστα Οντιέρνα (Giovanni Battista Hodierna), όμως αυτός που τον κατέγραψε τελικά ήταν ο Τζων Χέρσελ (John Herschel), ο οποίος το ανακάλυψε ανεξάρτητα το 1835. Το 1994 προτάθηκε και το 1996 επιβεβαιώθηκε ότι πρόκειται για δύο διακριτά ανοικτά σμήνη, τα οποία ειδόμενα από την Γη φαίνονται το ένα πίσω από το άλλο. Τα δύο σμήνη ονομάζονται NGC 2451 A και NGC 2451 B και απέχουν 600 και 1.200 έτη φωτός από την Γη αντίστοιχα.
Το NGC 2451 έχει φαινόμενο μέγεθος +2,8 και μπορεί να παρατηρηθεί ακόμη και με γυμνό οφθαλμό. Στο κέντρο δεσπόζει ο πορτοκαλί γίγαντας c Πρύμνης, με φαινόμενο μέγεθος +3,6. Σε μικρή απόσταση είναι και το πιο μακρινό ανοικτό σμήνος NGC 2477.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2451 Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Πρύμνη (αστερισμός)
Άγιος Γεώργιος Τζιώτη
Ο Άγιος Γεώργιος είναι μεσαιωνική εκκλησία στην Αττική. Βρίσκεται στην δεξιά όχθη του Κηφισού στο κτήμα του Π. Τζιώτη. Χρονολογείται από τον 16ο αιώνα. Είναι ναός δίκλιτος, ρυθμού βασιλικού, με ξύλινη στέγη. Ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό χαρακτηριστικό είναι τα δύο τεθλασμένα τόξα που χωρίζουν το κλίτος. Στην θέση αυτή μάλλον προϋπήρχε αρχαιότερος βυζαντινός ναός, από το οποίο διατηρείται ακέραιο επιστύλιο τέμπλου, μήκους 3,30 μέτρων και διακοσμημένο με ανάγλυφα. Άλλη μαρτυρία του προγενέστερου ναού είναι και θωράκιο, εντοιχισμένο στην κλίμακα της εισόδου. Την κόγχη του ιερού διακοσμεί υπέροχα διατηρημένη εικόνα της Πλατυτέρας. Άλλες, εξίσου όμορφες επισκευασμένες εικόνες αγίων διακοσμούν τον νότιο τοίχο.
Πηγές
Γεωργιος Τζιωτη Τζιωτη
Αρχαιολογικό Μουσείο Σαμοθράκης
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Σαμοθράκης βρίσκεται στον οικισμό Παλαιόπολη, σε απόσταση 6-7 χλμ από την Καμαριώτισσα, στη βόρεια πλευρά της Σαμοθράκης, σε απόσταση 250 μέτρων από τη θάλασσα και σε αυτό εκτίθενται ευρήματα από την αρχαία πόλη που βρίσκεται στην ίδια περιοχή. Το μεγαλύτερο μέρος των εκθεμάτων του μουσείου προέρχονται από το παρακείμενο Ιερό των Μεγάλων Θεών, το σύμπλεγμα στον οποίο βρέθηκε και το ιδιαίτερα γνωστό γλυπτό της Νίκης της Σαμοθράκης.
Τα εκθέματα του μουσείου
Ανάμεσα στα σημαντικά εκθέματα του μουσείου είναι:
Ιστορία του κτιρίου του μουσείου
Το μουσείο άρχισε να κατασκευάζεται το 1939 και ολοκληρώθηκε η κατασκευή του μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο που μεσολάβησε, το 1955, από την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα με αρχιτέκτονα τον Στιούαρτ Σόου (Stuart M. Shaw) του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης. Επεκτάθηκε το 1960-61, οπότε προστέθηκε η βόρειά του πτέρυγα.
Παραπομπές
Σαμοθρακη Μουσειο
Δουνκέρκη
thumb|right|Καρναβάλι στη Δουνκέρκη Η Δουνκέρκη (γαλλικά: Dunkerque· ολλανδικά: Duinkerke[n]) είναι ιστορική, παράλια και παραμεθόριος πόλη και σημαντικός λιμένας επί της γαλλικής ακτής στη Μάγχη, κοντά στα βελγικά σύνορα. Η πόλη και ο λιμένας της είχαν καταστεί περίφημοι κατά τους αγγλογαλλικούς πολέμους κατά τον 17ο και 18ο αιώνα όταν τότε αποτελούσε ένα από τα κύρια ορμητήρια των Γάλλων στρατιωτών - καταδρομέων. Ο πληθυσμός της Δουνκέρκης το 1950 αριθμούσε 31.000 κατοίκους. Σύμφωνα με την απογραφή του 2009, η Δουνκέρκη έχει 92.923 κατοίκους.
Η Δουνκέρκη στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Την εποχή αυτή τα γερμανικά στρατεύματα, αφού κατέλαβαν σχεδόν όλη τη Γαλλία, απέκλεισαν τις συμμαχικές δυνάμεις προς τη Μάγχη. Το Βρετανικό Ναυαρχείο αποφάσισε τη διεξαγωγή της επιχείρησης Ντυναμό, την επιβίβαση του στρατού σε πλοία από το λιμάνι της Δουνκέρκης και μεταφορά στην Αγγλία. Μεταξύ των άλλων έγινε έκκληση στους Βρετανούς ιδιοκτήτες σκαφών να συμμετάσχουν και χιλιάδες πλωτά πάσης φύσεως από τη Μεγάλη Βρετανία διέσχισαν το Κανάλι μέχρι τη Γαλλία, όπου, μαζί με τον Μητροπολιτικό Στόλο, έσωσαν 280.000 χιλιάδες Βρετανούς και 90.000 Γάλλους στρατιώτες. Η πόλη της Δουνκέρκης στη διάρκεια του πολέμου καταστράφηκε σε σημαντικό βαθμό από βομβαρδισμούς.
Χαρακτηριστική σκηνή και ιδίως σε μονό πλάνο διαρκείας από την επιβίβαση των στρατευμάτων στο λιμάνι της Δουνκέρκης αναπαρίσταται στην ταινία "Εξιλέωση" (Αtonement, 2007) του Βρετανού σκηνοθέτη Τζο Ράϊτ, ενώ η ταινία "Δουνκέρκη, 2 Ιουνίου" με τον Ζαν Πολ Μπελμοντό δίνει ανάγλυφα το κλίμα που επικράτησε κατά τη διάρκεια της εκκένωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ω-ντε-Φρανς
Αναστασιάδης
Το ελληνικό επώνυμο Αναστασιάδης, που ετυμολογικά σημαίνει «απόγονος του Αναστασίου», μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Ιωάννης Σιώτης
Ο Ιωάννης (Γιάγκος) Σιώτης γεννήθηκε στο Παρίσι το 1859 και πέθανε στην Αθήνα το 1932. Ήταν γιος του Αντωνίου Σιώτη και της Ειρήνης Δοξαρά και εγγονός του Χατζηγεωργάκη Σιώτου. Μεγάλωσε αρχικά στην Τήνο όπου μεταφέρθηκε η οικογένεια του από το Παρίσι και κατόπιν στην Κωνσταντινούπολη. Σπούδασε Ιατρική στο Παρίσι και επιστρέφοντας στη Πόλη εργάστηκε ως γιατρός. Το 1890 παντρεύτηκε την Αικατερίνη Πρόκου με καταγωγή από τη Σίφνο με την οποία απέκτησε τρεις γιους, τον Αντώνη (δικηγόρο), Αριστείδη (αξιωματικό του Ιππικού) και Γεώργιο (μεταλλειολόγο μηχανικό). Παιδιά του τελευταίου είναι η Ειρήνη (1929 - 2019, ψυχολόγος, φωτογράφος), ο Γιάγκος (1931-1994, καθ. Παν/μιου Γενεύης) και ο Ίων (1943-2023, φυσικός ερευνητής). •	Στα 1900 επανεργοποίησε τα θερμά Λουτρά της Γιάλοβας σε νέες εγκαταστάσεις δημιουργώντας μια εταιρεία στην οποία συμμετείχαν Έλληνες και Τούρκοι. Την δραστηριότητα του εγκατέλειψε με την αναγκαστική μετεγκατάσταση του στην Ελλάδα το 1922, αφήνοντας την περιουσία του στους Τούρκους συνεταίρους του. •	Το 1905, μαζί με τους Φώτη Φωτιάδη, Γιάγκο Παντελίδη-Παππά και Δημήτρη Τανταλίδη ιδρύουν τον μυστικό σύλλογο «Το αδελφάτο της Ελληνικής Γλώσσας» η Ανάσταση για την προώθηση του δημοτικισμού. Μαζί με τα υπόλοιπα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου της Πόλης υποστήριξε οικονομικά την έκδοση της εφημερίδας "Νουμάς". μικρογραφία|Ιωάννης Σιώτης, υπουργός Παιδείας, Αθήνα 1922|εναλλ.=|αριστερά•	Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή διετέλεσε υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως στην Κυβέρνηση Σωτηρίου Κροκιδά και στην επαναστατική Κυβέρνηση Στυλιανού Γονατά, από τις 17 Σεπτεμβρίου 1922 ως την 1η Απριλίου 1923, οπότε παραιτήθηκε γιατί διαφώνησε με την εκτέλεση των 'Εξι. Στη σύντομη θητεία του επεδίωξε και επέτυχε να υιοθετήσει η Ελλάδα το Γρηγοριανό ημερολόγιο (1923) ως "πολιτικό", έχοντας μείνει η τελευταία Ευρωπαϊκή χώρα με το παλαιό ημερολόγιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
Συμβολική
Γενικά η οποιαδήποτε μελέτη επί των διαφόρων συμβόλων ονομάζεται συμβολική. Επειδή όμως ο όρος σύμβολο διαφέρει κατά τις τέχνες και τις επιστήμες, επακόλουθο είναι και η συμβολική να παρουσιάζει διαφορετικές ονομασίες κατά αντικείμενο μελέτης και εφαρμογής, π.χ. γραμματική συμβολική, αστρονομική συμβολική, γεωγραφική συμβολική, στρατιωτική συμβολική, μετεωρολογική συμβολική, ηλεκτρολογική συμβολική κ.λπ.. Σημαντικότεροι όμως τομείς με ιδιαίτερα χαρακτηριστική αναφορά στον όρο είναι:
Σημειώνεται ότι τα σύμβολα που φέρονται ως εμβλήματα σε θυρεούς, οικόσημα κ.λπ. εξετάζει η εραλδική.
Delegation (συγκρότημα)
Οι Delegation ήταν ένα μουσικό συγκρότημα της φανκ που δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1970 στο Ηνωμένο Βασίλειο, από τους Ρίκι Μπάλεϊ, Λεν Κόλεϊ και Ρόντι Χάρις. Εργάστηκαν μαζί με τον παραγωγό Κεν Γκολντ και τα πρώτα τραγούδια που κυκλοφόρησαν ήταν τα "The Promise of Love" και  "Where Is The Love." Το 1979 έκαναν μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη με το "Oh Honey,". Το συνοδευτικό album, The Promise of Love, δεν έκανε τόσο μεγάλη επιτυχία, έδωσε όμως την πολύ καλή μπαλάντα "Mr. Heartbreak" και το λιγότερο σπουδαίο κομμάτι  "Someone Oughta Write a Song (About You Baby)," Ως το 1980, οι Κόλεϊ και Χάρις αντικαταστάθηκαν από τους Ρέι Πάτερσον και  Μπρους Ντάνμπαρ.
Με το νέο σχήμα οι Delegation κυκλοφόρησαν το 1980 το άλμπουμ Eau De Vie, που έφερε μια διεθνή επιτυχία με το τραγούδι "Heartache #9." Συνέχισαν με ένα ακόμα άλμπουμ το 1981 και το Deuces High το 1982, δισκογραφικές δουλειές που έκαναν επιτυχία στην Ευρώπη, δεν είχαν όμως απήχηση στις ΗΠΑ. Το 1984 ο Ντάνμπαρ έφυγε από το συγκρότημα και αντικαταστάθηκε από την Κάθι Μπράιαντ. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ' 80 κυκλοφόρησαν τραγούδια χωρίς όμως επιτυχία. Ο Μπάλεϊ με τον Γκολντ βρέθηκαν ξανά μαζί στα μέσα της δεκαετίας του ' 90 και κυκλοφόρησαν συλλογές με τα παλαιότερα τραγούδια των Delegation. Ακολούθησε η κυκλοφορία του άλμπουμ Encore in Europe το 1999. Αυτό ήταν και το τελευταίο άλμπουμ των Delegation, που διαλύθηκαν οριστικά τη χρονιά αυτή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα
Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας
thumb|right|250px|Εδουάρδος Γ΄ - [[Αββαείο του Ουέστμινστερ.]] thumb|right|250px|Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας απεικονιζόμενος στο Cassell's History of England (1902).
Ο Εδουάρδος Γ΄ της Αγγλίας (Edward III, 13 Νοεμβρίου 1312 – 21 Ιουνίου 1377) από τον Οίκο του Ανζού ήταν βασιλιάς της Αγγλίας και λόρδος της Ιρλανδίας (25 Ιανουαρίου 1327 - 21 Ιουνίου 1377) και δούκας της Ακουιτανίας (1325 - 1360 και 1372 - 1377) ήταν μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Εδουάρδου Β΄ της Αγγλίας και της Ισαβέλλας της Γαλλίας, κόρης του Φιλίππου του Ωραίου. Την περίοδο 1360 - 1372 παραχώρησε το δουκάτο της Ακουιτανίας στον μεγαλύτερο γιο του Εδουάρδο, τον επονομαζόμενο Μαύρο Πρίγκηπα.