cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικοδεσπότης και Φιλοξενούμενος
Κινηματογραφικές προσαρμογές
Η πρώτη κινηματογραφική απόδοση του ποιήματος δημιουργήθηκε το 1967. Η ταινία αυτή του Τενγκίζ Αμπουλάντζε ήταν μεγάλη κινηματογραφική επιτυχία στη Γεωργία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οικοδεσποτης και φιλοξ
Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ
Ο Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ (Joseph Louis Gay-Lussac, /ʒɔzɛf lwi ɡɛlysak/, ή αλλιώς Λουί Ζοζέφ Γκαι-Λυσάκ, Louis Joseph Gay-Lussac, 6 Δεκεμβρίου 1778 – 9 Μαΐου 1850) ήταν Γάλλος χημικός και φυσικός. Έγινε κυρίως γνωστός για την ανακάλυψή του πως το νερό αποτελείται από δύο μόρια υδρογόνου και ένα οξυγόνου (μαζί με τον Αλεξάντερ φον Χούμπολτ), για τους δύο νόμους που σχετίζονται με τα αέρια, και για το έργο του στα μείγματα αλκοόλης-νερού, τα οποία οδήγησαν στην κλίμακα μέτρησης Γκαι-Λυσσάκ που χρησιμοποιείται για την μέτρηση των αλκοολούχων ποτών σε πολλές χώρες.
Βιογραφία
Έλαβε την πρώτη του εκπαίδεση στο Καθολικό Αββαείο του Μπουρντέ, αν και αργότερα ασπάστηκε τον αθεϊσμό. Υπό την επίβλεψη του Ηγούμενου του Ντυμοντέλ άρχισε τις σπουδές του στο Παρίσι, εισερχόμενος τελικά στην Πολυτεχνική Σχολή (École Polytechnique) το 1798. Ο Γκαι-Λυσάκ γλίτωσε για λίγο τη στρατολόγηση και όταν εισήλθε στην Πολυτεχνική Σχολή ο πατέρας του είχε ήδη συλληφθεί (λόγω της Βασιλείας του Τρόμου του Ροβεσπιέρου). Τρια χρόνια αργότερα, ο Γκαι-Λυσάκ μετακινήθηκε στην Εθνική Σχολή Πολιτικών Μηχανικών (Γαλλία) (École des Ponts et Chaussées), και σε σύντομο διάστημα προσχώρησε στον Κλωντ Λουί Μπερτολέ ως βοηθός του. Το 1802, ορίστηκε επιβλέποντας του Αντουάν Φρανσουά Φουρκρουά στην Πολυτεχνική Σχολή, όπου το 1809 έγινε καθηγητής χημείας. Από το 1808 έως το 1832, ήταν καθηγητής φυσικής στη Σορβόννη, μια θέση από την οποία παραιτήθηκε για να κρατήσει την έδρα της χημείας τον Βοτανολογικό Κήπο (Jardin des Plantes). Το 1821, εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος στην Σουηδική Βασιλική Ακαδημία Επιστημών. Το 1831 εξελέγη αντιπρόσωπος της Ωτ-Βιέν στο βουλευτήριο, και το 1839 έγινε μέλος της αίθουσας των συνομιλητών. Εξελέγη Ξένο Επίτιμο Μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1832.
Ο Γκαι-Λυσάκ νυμφεύθηκε τη Ζενεβιέβ-Μαρί-Ζοζέφ Ροζό το 1809. Γνωρίστηκε μαζί της όταν αυτή εργαζόταν ως βοηθός σε κατάστημα πώλησης υφασμάτων και διάβαζε χημεία έχοντας το τετράδιο της κάτω από τον πάγκο. Έγινε πατέρας πέντε παιδιών, εκ των οποίων ο μεγαλύτερος (Ζυλ) έγινε βοηθός του Γιούστους Λήμπιχ στο Γκίσεν. Μερικές από τις δημοσιεύσεις του Ζυλ αποδίδονται λανθασμένα στον πατέρα του μιας και είχαν το ίδιο αρχικό στο όνομά τους (J. Gay-Lussac).
Ο Γκαι-Λυσάκ πέθανε στο Παρίσι και τάφηκε στο Κοιμητήριο Περ Λασαίζ. Το όνομά του είναι ένα από τα 72 που αναγράφονται στον πύργο του Άιφελ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γάλλοι χημικοί Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία) Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Baleno (αντιτορπιλικό)
Το Baleno (ιταλ. «αστραπή») ήταν ένα από τα τέσσερα αντιτορπιλικά κλάσης Folgore που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικό (Regia Marina) στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Ολοκληρώθηκε το 1932 και έλαβε μέρος σε επιχειρήσεις στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Περιγραφή
Εξαιρουμένου του πλάτους τους, που είχε ελαττωθεί σε μία ανεπιτυχή απόπειρα να αυξηθεί η μέγιστη ταχύτητα πλεύσης, τα πλοία της κλάσης Folgore ήταν επί της ουσίας πανομοιότυπα με αυτά της προγενέστερης κλάσης Freccia. Είχαν ολικό μήκος 96,05 m, πλάτος 9,2 m και μέσο βύθισμα 3,3 m το οποίο έφθανε στα 4,3 m με πλήρες φορτίο. Το εκτόπισμά τους ανερχόταν σε 1238 t (1218 LT) με κανονικό (standard) φορτίο και σε 2090 t (2060 LT) με πλήρες. Το πλήρωμα κατά την περίοδο του πολέμου αποτελούνταν από 185 αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες. Το προωστικό σύστημα μπορούσε να αποδώσει έως και 44000 shp, χάρη στους οποίους μπορούσαν να φθάσουν σε μέγιστη ταχύτητα πλεύσης 30 kn, ενώ κατά τη διάρκεια των θαλάσσιων δοκιμών έφθασαν και σε πολύ υψηλότερες -της τάξεως των 38-39 kn- αλλά με ελάχιστο φορτίο. Η ακτίνα δράσης τους έφθανε τα 3600 ναυτικά μίλια με ταχύτητα πλεύσης 12 kn.
Ο κύριος οπλισμός των αντιτορπιλικών της κλάσης αυτής αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120 mm, εκ των οποίων τα δύο ήταν εγκατεστημένα σε πύργο μπροστά από την υπερκατασκευή και τα άλλα δύο σε πύργο πίσω της. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν δύο πυροβόλα των 40 mm και δύο δίδυμα πολυβόλα των 13,2 mm. Επίσης υπήρχαν δύο τρίδυμοι τορπιλοσωλήνες των 533 mm. Παρόλο που δεν διέθεταν σόναρ ώστε να μπορούν να δράσουν ως ανθυποβρυχιακά, διέθεταν εκτοξευτές βομβών βυθού ενώ μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν και 52 νάρκες.
Θερμά Σερρών
Τα Θερμά είναι πεδινός οικισμός με 574 κατοίκους το 2001, γνωστός παλιότερα για τα ιαματικά του λουτρά. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών και νοτιοανατολικά της Νιγρίτας. Υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Βισαλτίας.
Baleno (αντιτορπιλικό)
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Baleno ναυπηγήθηκε στις εγκαταστάσεις της Cantieri navali del Quarnaro στην πόλη Φιούμε. Οι εργασίες ξεκίνησαν την 1η Οκτωβρίου 1929, καθελκύστηκε στις 22 Μαρτίου 1931 και εντάχθηκε σε υπηρεσία στις 15 Ιουνίου 1932.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Folgore Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Νικόκλεια Σερρών
Η Νικόκλεια είναι μεγάλος πεδινός οικισμός (υψόμ. 80 μ. 1.316 κάτ.), που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών, σε απόσταση 33 χλμ. νοτιοδυτικά από την πόλη των Σερρών. Υπάγεται διοικητικά στο δήμο Βισαλτίας, που η έδρα του είναι στη Νιγρίτα. Μέχρι το 1928 ονομαζόταν «Νικοσλάβη».
Αρχαιότητα
Περίπου 4 χλμ. νότια της Νικόκλειας, στο λόφο «Ισάρ», όπου σώζονται ερείπια αρχαίου κάστρου, τοποθετείται ο ρωμαϊκός σταθμός “Arason” που μας είναι γνωστός από τον Ραβέννιο κοσμογράφο. Ο σταθμός ίσως ταυτίζεται με την αρχαία βισαλτική πόλη «Άρωλος» που αναφέρεται από τον γεωγράφο Πτολεμαίο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Διαδηλώσεις στη Σρι Λάνκα 2022
Οι Διαδηλώσεις στη Σρι Λάνκα 2022, στη Σρι Λάνκα αναφέρονται ως "Aragalaya" (Σιναλεζικά: අරගලය) που σημαίνει "Πάλη" είναι μια σειρά από συνεχιζόμενες διαδηλώσεις στη Σρι Λάνκα από τον λοό και τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατά της κυβέρνησης και του προέδρου, Γκοταμπάγια Ραγιαπάκσε, ο οποίος κατηγορείται για κακή διαχείριση της οικονομίας, απόρροια του υψηλού πληθωρισμού, καθημερινές διακοπές ρεύματος έως και 10 ώρες και έλλειψη καυσίμων και πολλών βασικών ειδών. Το βασικό αίτημα των διαδηλωτών είναι η παραίτηση της κυβερνήσεως. Παρά τη συμμετοχή της αντιπολίτευσης, οι περισσότεροι διαδηλωτές δεν συντάσσονται με κανένα πολιτικό κόμμα, και ορισμένοι έχουν εκφράσει ακόμη και δυσαρέσκεια με την τρέχουσα αντιπολίτευση. Κυρίαρχο σύνθημα είναι το «Πήγαινε σπίτι, Γκότα». Συμμετέχουν δάσκαλοι, φοιτητές, ιατροί, υγειονομικοί, αγρότες, δικηγόροι, ακτιβιστές, αθλητές, μηχανικού ακόμη και αστυνομικοί. Ορισμένες διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν από άτομα με πολιτικές διασυνδέσεις και πολιτικά κόμματα, αλλά στη συνέχεια κατέρρευσαν λόγω έλλειψης υποστήριξης. Η νεολαία της Σρι Λάνκα έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διεξαγωγή διαμαρτυριών, φωνάζοντας συνθήματα όπως "Έχετε μπλέξει με τη λάθος γενιά" και "Μην παίζετε με το μέλλον μας".
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες του 2022
Ψυχολογική κακοποίηση
Ψυχολογική Κακοποίηση είναι η συμπεριφορά που αποσκοπεί στην περιφρόνηση του άλλου, με στόχο την αποδυνάμωση και υποταγή του, τον έλεγχο και τη διατήρηση της εξουσίας του θύτη προς το θύμα του. Χρειάζεται να τονίσουμε ότι κάθε μορφή κακοποίησης είναι πρώτα ψυχολογική και οι συνέπειές της είναι σοβαρότερες, ακόμη κι από τη φυσική κακοποίηση.
Νοείται ως πράξη που διενεργείται από ένα άτομο σε βάρος ενός άλλου ή άλλων ατόμων και συμπεριλαμβάνει περιορισμό, απομόνωση, λεκτική κακοποίηση, ταπείνωση, εκφοβισμό, υποτίμηση νοημοσύνης, ή οποιαδήποτε άλλη συμπεριφορά που μπορεί να μειώσει την αίσθηση της ταυτότητας, της αξιοπρέπειας και της αυτοεκτίμησης.
Αυτό μερικές φορές ονομάζεται συναισθηματική κακοποίηση.
Η Ψυχολογική Κακοποίηση μπορεί να συμβάλει καταλυτικά, ώστε το άτομο να αισθάνεται «λίγο, ποταπό, μηδαμινό». Κακοποιημένοι άνθρωποι συχνά συνειδητοποιούν ότι η ψυχολογική ή συναισθηματική κακοποίηση είναι η πιο οδυνηρή μορφή κακοποίησης.
Μορφές συμπεριφοράς
Η Ψ.Κ. περιλαμβάνει συμπεριφορές όπως: Υβρεολόγιο, ένταση φωνής, ειρωνεία, προσβολή του προσώπου, λοιδορία των χαρακτηριστικών του ατόμου (της χροιάς της φωνής, της εκφοράς του λόγου, της μητρικής του γλώσσας, της κουλτούρας του, των αξιών και συνηθειών του, της καταγωγής του κλπ.), η αντιμετώπισή του ως μικρού παιδιού, συκοφαντικές δηλώσεις ή φήμες, προσβλητική μίμηση κάποιων χαρακτηριστικών του, απειλή του ίδιου του προσώπου στέρησής του από κάτι που είναι σημαντικό για αυτό, ακόμη και αγνοώντας το ή απομονώνοντάς το ή αποκλείοντάς το από ουσιαστικές εκδηλώσεις ή δραστηριότητες ή το δικαίωμά του για επικοινωνία και κοινωνική ένταξη.
Ψ.Κ. συμβαίνει επίσης όταν ο ενήλικας αποκλείεται από τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, εφόσον ο ίδιος είναι ικανός να αυτενεργεί, με άλλα λόγια, όταν λαμβάνουν άλλοι αποφάσεις αντί γι`αυτόν στερώντας του τα δικαιώματά του.
Δείτε ακόμα
• Ψυχολογικός εκβιασμός
• Bullying
• Κουλτούρα του φόβου
• Κατάχρηση εξουσίας
• Βία
• Ψυχολογική χειραγώγηση
• Πλύση εγκεφάλου
• Σύνδρομο της Στοκχόλμης
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Εκφοβισμός
Παλάτι του Γιούλιους Κίντερμαν (Λοτζ)
Το Παλάτι του Γιούλιους Κίντερμαν (πολωνικά: Pałac Juliusza Kindermanna) είναι παλάτι στο Λοτζ της Πολωνίας, στην οδό Πιοτρκόφσκα 137/139.
Ιστορία
Το 1842, στην ιδιοκτησία σε αυτή τη διεύθυνση, υπήρχε ένα εστιατόριο που διηύθυνε ο Αλόιζι Κόμπερ. Το κτίριο ανεγέρθηκε το 1907 για τον Γιούλιους Κίντερμαν (έναν Γερμανό βιομήχανο από το Λοτζ, ο οποίος το 1892 άνοιξε ένα εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας και επεξεργασίας βαμβακιού στην πόλη ), σύμφωνα με το σχέδιο του Βιεννέζου αρχιτέκτονα Καρλ Ζάιντλ και του Λοτζιανού Γκούσταφ Λάνταου-Γκουτεντέγκερ, οι οποίοι το δημιούργησαν σύμφωνα με τα κτίρια της Ιταλικής Αναγέννησης. Η επένδυση πραγματοποιήθηκε από την κατασκευαστική εταιρεία του Λοτζ «Wende i Zarske» (Λοτζ, οδός Κιλινσκιέγκο 122).
Το 1910, ένας πορτοκαλεώνας δημιουργήθηκε στο πίσω μέρος του οικοπέδου, σχεδιασμένος από τον Λέον Λουμποτινόβιτς, ο οποίος διευρύνθηκε μετά το θάνατο του Γιούλιους Κίντερμαν το 1937. Η κατοικία ξαναχτίστηκε δύο φορές. Κατά τα έτη 1940-1941, το εσωτερικό της κύριας αίθουσας χωρίστηκε σε δύο ορόφους, το ισόγειο ξαναχτίστηκε, το παράθυρο στη δυτική πρόσοψη αφαιρέθηκε και εισήχθη ανελκυστήρας στο βοηθητικό κτήριο. Οι σχεδιαστές αυτών των αλλαγών ήταν ο Μπρούνο Χέσνερ και ο Ρούντολφ Ρίχτερ. Κατά τη δεύτερη ανακατασκευή, το 1967, δημιουργήθηκαν στοές στη θέση της αίθουσας διέλευσης.
Επί του παρόντος, η πρώην βίλα του Κίντερμαν είναι η έδρα για τις: Λέσχη Δασκάλων, Παράρτημα της Πολωνικής Ακαδημίας Επιστημών στο Λοτζ, Παράρτημα Πολωνικής Ένωσης Εκπαιδευτικών στο Λοτζ, καθώς και το γραφείο τουρισμού Logostour και μια καφετέρια. Δίπλα στη βίλα βρίσκεται το Πέρασμα Γιουζέφσκι, όπου βρίσκεται το Μνημείο του Βουαντίσουαφ Ρέιμοντ. Αρχικά, το βόρειο τμήμα του παλατιού επρόκειτο να στέκεται σε αυτό το μέρος. Δίπλα στη βίλα του Κίντερμαν στο Πέρασμα Γιουζέφσκιo, χτίστηκε η έδρα του Επαρχιακού Διοικητικού Δικαστηρίου στο Λοτζ, του οποίου το κτίριο μοιάζει με το στυλ του παλατιού.
Αρχιτεκτονική
Είναι ένα παλάτι πόλης και η πρόσοψή του είναι μέρος της πρόσοψης του δρόμου. Ο σχεδιασμός μιας κατοικίας με λειτουργίες γραφείου και κατοικίας και αποθήκη, προϋπέθετε την κατασκευή μιας τριώροφης κατοικίας με δύο μονόχωρους στάβλους. Ανεγέρθηκαν μόνο το μπροστινό κτίριο, ένα διώροφο κτίριο και ένας στάβλος. Ήταν μια από τις λίγες κατοικίες που βρίσκονταν μακριά από κτίρια εργοστασίων, με λειτουργίες γραφείων στο ισόγειο και αποθηκευτικούς χώρους στο πίσω μέρος.
Η μπροστινή πρόσοψη είναι ψευδο-αναγεννησιακής τεχνοτροπίας (έχει χαρακτηριστικά της αναγέννησης της Φλωρεντίας, της Ρωμαϊκής και της Ενετοκρατίας ) με στοιχεία του μπαρόκ. Έχει έξι άξονες, με παράθυρα με ημικυκλική αψίδα και ψηλό ρουστίκ ισόγειο. Ολόκληρη η πρόσοψη στέφεται με γείσο, κάτω από το οποίο εκτείνεται μια ψηφιδωτή ζωφόρος με αλληγορική παράσταση που αναφέρεται στη βιομηχανία και το εμπόριο. Το ψηφιδωτό, το οποίο είναι ένα μοναδικό στοιχείο που χρησιμοποιείται στη διακόσμηση της πρόσοψης, χρονολογείται από το 1909. Κατασκευάστηκε από τη βενετσιάνικη εταιρεία στόκων του Αντόνιο Σαλβιάτι, σύμφωνα με το σχέδιο του Αλόις Χανς Σχραμ. Στο ασύμμετρο παράθυρο του κόλπου υπάρχει ένα λεγόμενο παλλάδιο παράθυρο. Υπήρχαν δύο είσοδοι στο κτίριο στους πλευρικούς άξονες, η μία κάτω από το μπαλκόνι προς τα γραφεία στο ισόγειο και η άλλη ήταν μια πύλη προς την αίθουσα του περάσματος με την κύρια είσοδο στη σκάλα που οδηγούσε στους ορόφους των κατοικιών.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηλείας 1980–81
Για την περίοδο 1980-81, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηλείας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ηλείας.
Πρωτάθλημα
Η περίοδος 1980-81 ήταν η 12η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Ηλείας.
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α κατηγορία
Στην Α κατηγορία μετείχαν 16 ομάδες.
Γ κατηγορία
Στη Γ΄ κατηγορία μετείχαν 20 ομάδες χωρισμένες σε δύο ομίλους.
1ος όμιλος
ο Α.Ο Μακρίσια είχε 4 μηδενισμούς και -8 βαθμούς.
Κύπελλο Ηλείας
Τελικός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ηλείας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1980-1981 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1980-1981
Γιαν Κάρελ Ντονάτους φαν Μπέικ
Ο Γιαν Κάρελ Ντονάτους φαν Μπέικ (Jan Karel Donatus van Beecq, 1638 – Απρίλιος 1722) ήταν Ολλανδός ζωγράφος ναυτικών θεμάτων, ενεργός στην Αγγλία και αργότερα στη Γαλλία, όπου έγινε μέλος της Ακαδημίας το 1681.
Ονόματα
Αν και ο καλλιτέχνης είναι γνωστός στους ιστορικούς τέχνης με μια ολλανδική εκδοχή του ονόματός του, όλες οι σύγχρονες αναφορές τεκμηρίωσης χρησιμοποιούν τις γαλλικές μορφές Jean-Charles-Dominique ή Jean-Charles-Donat (με ή χωρίς παύλες). Τα έγγραφα της Aκαδημίας αναγράφουν το επώνυμό του "Vambec" ή "Vambecq", αλλά υπέγραφε τα έργα του ως "J. Van Beecq", "JVBeecq" ή "I. Van Beec".
Βίος
Σύμφωνα με την καταγραφή του θανάτου του στα πρακτικά της Γαλλικής Ακαδημίας, ο φαν Μπέικ γεννήθηκε στο Άμστερνταμ το 1638. Το παλαιότερο χρονολογημένο έργο του, μια αρχιτεκτονικής φαντασίας άποψη της Αμβέρσας, ζωγραφίστηκε το 1673. Οι πίνακές του συνήθως απεικονίζουν πολεμικά πλοία και μάχες στη θάλασσα ή σκηνές λιμανιών με ανακτορικά κλασικά κτίρια που βρίσκονται ακριβώς στην ακροθαλασσιά.
Αγγλία
μικρογραφία| Ναυτιλία σε εκβολή ποταμού μικρογραφία| Ναός του Ήλιου στο [[Τενοτστιτλάν|Τενοτσιτλάν, χαρακτικό του Moyse Jean-Baptiste Fouard σύμφωνα με σχέδιο του Van Beecq.]] Οι περισσότεροι πίνακές του της περιόδου 1677-1679 άπτονται αγγλικών θεμάτων και ο ιστορικός τέχνης Γκάρι Σβαρτς (Gary Schwartz) έχει προτείνει ότι πρέπει να ταυτιστεί με τον ζωγράφο "Vanbeck" (Φάνμπεκ) που καταγράφηκε ως δεκτό στην Εταιρεία "Painter-Stainers" στο Σίτι του Λονδίνου το 1677. Την επόμενη χρονιά, ο ίδιος Φάνμπεκ καταγράφεται ότι ζούσε με έναν νεότερο ζωγράφο, τον Άντριεν φαν Ντιστ στο Ντάραμ Γιάρντ, οδηγώντας τον Σβαρτς να προτείνει ότι, λόγω του ύφους του, μπορεί να ήταν μαθητής του παππού του φαν Ντιστ, Βίλεμ, και προερχόταν, όπως ο φαν Ντιστ, από τη Χάγη.
Το Εθνικό Ναυτικό Μουσείο στο Γκρίνουιτς έχει δύο πίνακές του που δείχνουν αγγλικά πολεμικά πλοία: Ο Βασιλικός Πρίγκιπας πριν από τον Άνεμο, (1679) και Ναυτιλία σε εκβολές ποταμών (1701). Το τελευταίο, μια εξιδανικευμένη ηλιόλουστη σκηνή, ζωγραφισμένη μετά τη μετακόμισή του στη Γαλλία, είναι το τελευταίο υπογεγραμμένο και χρονολογημένο έργο του.
Γαλλία
Ο φαν Μπέικ βρισκόταν στο Παρίσι τον Ιούλιο του 1680, όταν παρουσίασε έναν πίνακα σε μια συνάντηση της Βασιλικής Ακαδημίας Ζωγραφικής και Γλυπτικής, της οποίας έγινε μέλος στις 26 Απριλίου 1681. Επωφελήθηκε από την υποστήριξη του Σαρλ Λε Μπρεν, προστάτη και ιδρυτή της Ακαδημίας, ο οποίος την έπεισε, αντίθετα με τη συνήθη πρακτική της, να καταβάλει στον καλλιτέχνη ολόκληρο το ποσό της αμοιβής εισόδου του αμέσως, για «σημαντικούς λόγους» που δεν έχουν καταγραφεί.
Μέχρι το 1685 υπήρχαν τέσσερις πίνακες του φαν Μπέικ στο νέο παλάτι του Λουδοβίκου ΙΔ΄ στο Μαρλύ, η διακόσμηση του οποίου οργανώθηκε από τον Λε Μπρεν και τον Ζυλ Αρντουάν-Μανσάρ. Είναι γνωστό ότι περιελάμβαναν απόψεις των έργων Βομβαρδισμός του Αλγερίου κατά τη Νύκτα και Κανονιοβολισμός της Χίου. Ο τελευταίος, ο μόνος διασωζόμενος πίνακας του φαν Μπέικ για τον οποίο υπάρχει σύγχρονο αρχείο τεκμηρίωσης, βρίσκεται σήμερα στη συλλογή του "Musée de la Marine" στο Παρίσι. Ο βασιλιάς είχε επίσης τον πίνακα του φαν Μπέικ για τον βομβαρδισμό της Γένοβας από τον ναύαρχο Ντυκέν το 1684. Ζωγραφίστηκαν δύο εκδοχές, αν και καμία δεν είναι γνωστή σήμερα. Η σωζόμενη αλληλογραφία δείχνει ότι συγκεντρώθηκαν σχέδια από αυτόπτες μάρτυρες του βομβαρδισμού από κυβερνητικούς αξιωματούχους, ως πηγαίο υλικό, για να δοθούν στον φαν Μπέικ, διασφαλίζοντας έτσιί την ακρίβεια της αναπαράστασής του. Ένα μεγάλο χαρακτικό σε δύο πλάκες έγινε σύμφωνα με τον πίνακα του Μοΰζ Ζαν-Μπατίστ Φουάρ (Moyse Jean-Baptiste Fouard).
Το 1691 ο Φουάρ εγχάραξε μια σειρά από πιάτα μετά από σχέδια του φαν Μπέικ (μόνον ένα από τα οποία υπογράφεται και από τους δύο) για τη γαλλική μετάφραση της ιστορίας της ισπανικής εισβολής στο Μεξικό, που ονομάζεται Histoire de la conquête du Mexique ou de la Novelle Espagne.
Αποβλήθηκε από την Ακαδημία το 1694, στερώντας του τον διάσημο τίτλο του peintre du roi (Βασιλικού ζωγράφου), αλλά του απονεμήθηκε εκ νέου τρία χρόνια αργότερα. Δεν παρευρέθηκε σε καμία συνέλευση μετά το 1701, και τα πρακτικά της Ακαδημίας καταγράφουν τον θάνατό του τον Απρίλιο του 1722, σε ηλικία 83 ετών
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Κοντός (επώνυμο)
Το ελληνικό επώνυμο Κοντός μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Γκαγιάς Ζαχίντ
Ο Γκαγιάς Ζαχίντ (Ghayas Zahid, 8 Σεπτεμβρίου 1994) είναι Νορβηγός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, μέλος της εθνικής ομάδας της χώρας.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Γεννηθηκε στη Νορβηγία και είναι πακιστανικής καταγωγής Έπαιξε για την Κλέμετσρουντ πριν από την ένταξη του στη Βαλερένγκα ως νεαρός.
Έκανε το ντεμπούτο του για τη Βαλερένγκα στις 10 Αυγούστου 2012, σε μια νίκη με 3-1 επί της Οντς.
Δόθηκε δανεικός στην Ούλενσακερ/Κίσα της 1η κατηγορίας για το δεύτερο μισό της σεζόν 2013. Έκανε 10 εμφανίσεις κατά τη διάρκεια του δανεισμού του.
Στις 23 Ιουλίου 2019, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την άφιξη του Ζαχίντ με δανεισμό από τον ΑΠΟΕΛ, με δικαίωμα αγοράς του έναντι 1,6 εκατ. ευρώ το καλοκαίρι του 2020.
Διεθνής σταδιοδρομία
Στις 6 Ιουνίου 2018, έκανε την πρώτη του εμφάνιση για την Εθνική Νορβηγίας σε ένα φιλικό αγώνα εναντίον του Παναμά. Προηγουμένως, είχε κληθεί από την Εθνική Πακιστάν για να συμμετάσχει στις προπονήσεις της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Νορβηγοί πακιστανικής καταγωγής Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νορβηγίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βολερένγκα Φούτμπαλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τίπελιγκαεν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ούλενσακερ/Κίσα ΙΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1ης Κατηγορίας Νορβηγίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Νορβηγοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Παλάτι του Γιούλιους Χάινσελ (Λοτζ)
μικρογραφία| Το παλάτι μετά τον βομβαρδισμό το 1939 μικρογραφία| Ένας ογκόλιθος με μια πλάκα που μνημονεύει τους πεσόντες στρατιώτες Το Παλάτι του Γιούλιους Χάινσελ (πολωνικά: Pałac Juliusza Heinzla) ήταν παλάτι που υπήρχε κατά τα έτη 1890-1942 στο Λοτζ της Πολωνίας. Ανήκε στον βιομήχανο Γιούλιους Χάινσελ και βρισκόταν στο Πάρκο Γιουλανόφσκι.
Ιστορία
Το Πάρκο Γιουλανόφσκι, μαζί με την περιοχή όπου βρισκόταν το παλάτι, ανήκε αρχικά στην οικογένεια Ζάβις (Zawisz) και ήταν μέρος του κτήματος του Μαρίσιν Γ΄. Το ακίνητο δημοπρατήθηκε τη δεκαετία του 1980 και αγοράστηκε από τον Γιούλιους Χάινσελ. Το 1890, ο Γιούλιους Χάινσελ, στον κήπο που ανήκε στο αγρόκτημα του αρχοντικού, έχτισε ένα παλάτι στη θέση ενός ξύλινου αρχοντικού σε έναν λόφο, σύμφωνα με το σχέδιο των αρχιτεκτόνων Ότο Γκέλιχ και Άλβιλ Γιάνκαου, για το ποσό των 60.000 ρουβλίων. Στο παλάτι, ο Χάινσελ συνέλεξε πίνακες, γλυπτά και μεσαιωνικά όπλα. Οι γιοι του Γιούλιους Χάινσελ, Γιούλιους Τεόντορ Χάινσελ και Λούντβικ Χάινσελ, οργάνωσαν εκεί μεγάλα πάρτι, όπου οι καλεσμένοι τους ήταν μεταξύ άλλων οι: Φραντσίσεκ Ζβίρκο, Εουγκένιους Μπόντο και επίσκοπος Βιντσέντι Τιμιενιέτσκι. .
Το 1938, λόγω του χρέους της οικογένειας Χάινσελ, ο Ρίσαρντ Χάινσελ πούλησε το ακίνητο για 1,2 εκατομμύρια ζλότι. Ο νέος αγοραστής ήταν οι αρχές της πόλης του Λοτζ, παραχωρώντας το κτίριο του παλατιού στο Περιφερειακό Μουσείο. Το παλάτι βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς κατακτητές κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, στις 6 Σεπτεμβρίου 1939, όταν στρατεύματα του Στρατού του Λοτζ υπό τη διοίκηση του Γιούλιους Ρούμελ βρίσκονταν εκεί. Αποτέλεσμα της επίθεσης ήταν να σκοτωθούν αρκετοί στρατιώτες και ο διοικητής αιχμαλωτίστηκε. Το 1942, οι Γερμανοί γκρέμισαν τα ερείπια του παλατιού.
Παλάτι στον πολιτισμό
Το παλάτι του Ρόμπερτ Κέσλερ στο μυθιστόρημα του Βουαντίσουαφ Ρέιμοντ, Η γη της επαγγελίας, ήταν εμπνευσμένο από το Παλάτι του Γιούλιους Χάινσελ. Ο συγγραφέας περιέγραψε σε αυτό τα μεγάλα πάρτι που οργάνωσε ο Κέσλερ.
Μνήμη
Στη θέση της πρώην θέσης του παλατιού, τοποθετήθηκε ογκόλιθος με πλάκα που μνημονεύει τους πεσόντες στρατιώτες κατά τον βομβαρδισμό του παλατιού στις 6 Σεπτεμβρίου 1939.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παλάτια στο Λοτζ Κατηγορία:Νεοαναγεννησιακή αρχιτεκτονική στο Λοτζ Κατηγορία:Πρώην κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία Κατηγορία:Κατεστραμμένα κτίρια και κατασκευές στην Πολωνία
Ούλαφ Μπουλλ
Ο Ούλαφ Γιάκομπ Μάρτιν Λούθερ Μπριέντα Μπουλλ ή Ούλαφ Μπουλλ (Olaf Jacob Martin Luther Breda Bull) ήταν Νορβηγός ποιητής. Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου το 1883 στην Χριστιανία (Kristiania, σημερινό Όσλο), στη Νορβηγία, και πέθανε στις 29 Ιουνίου το 1933. Ήταν υποψήφιος για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας έξι φορές.
Βιογραφία
Γονείς του ήταν ο συγγραφέας Jacob Breda Bull και η δεύτερη σύζυγος του Maria Augusta Berglöf. Ο Ούλαφ γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Χριστιανία. Στην ηλικία των δεκατριών χρόνων, έζησε για ένα χρονικό διάστημα στo Hurum στην κομητεία της Buskerud, όπου ζούσε ο πατέρας του.
Ξεκίνησε τις γυμνασιακές σπουδές το 1899, και την ίδια χρονιά δημοσίευσε το πρώτο του ποίημα στην σχολική εφημερίδα. Αφού τελείωσε το σχολείο, έζησε στην Ρώμη μαζί με την οικογένειά του πριν επιστρέψει πάλι στην Χριστιανία το 1903, ώστε να ξεκινήσει τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο. Ο Ούλαφ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πολυμαθής, διότι πέρα από την μελέτη της σύγχρονης και κλασικής λογοτεχνίας, ασχολήθηκε ιδιαίτερα και με τη φιλοσοφία, την ιστορία, την πολιτική, την τέχνη και την επιστήμη. Ήταν γνωστός ως ο ποιητής του Όσλο («Oslo-poet»), αλλά έζησε για μεγάλες περιόδους και στη Γαλλία, όπου γεννήθηκε ο γιος του, ο ποιητής Jan Bull, και στην Ιταλία. Διετέλεσε επί αρκετά χρόνια δημοσιογράφος του Posten και του Dagbladet.
Πέθανε το 1933 και ενταφιάστηκε στο Vår Frelsers Gravlund του Όσλο.
Ποίηση
Η ποιητική συλλογή του «Digte» (1909) αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία αναγνωρίστηκε ως ένας από τους σημαντικότερους ποιητές της Νορβηγίας. Συνέθετε την ποίησή του χρησιμοποιώντας το λεγόμενο νορβηγικό sentrallyrikk - ποιήματα με κεντρικά θέματα την αγάπη, τη θλίψη και τον θάνατο. Χρησιμοποίησε σταθερά πρότυπα στην δομή των στροφών και ήταν γνωστός για τις ισχυρές και συναισθηματικές απεικονίσεις του. Η ποίησή του και η δουλειά του εκφράζουν μια μελαγχολική αίσθηση ότι όλα είναι εφήμερα. Παρά την θλιμμένη προσέγγιση, την επαναλαμβανόμενη και ισχυρή χρήση της διάθεσης, η άψογη μορφή και η εκφραστική φωνή επικοινωνούν με την πεποίθησή του ότι η τέχνη και η ομορφιά είναι σημαντικές.
Ο Giovanni Bach περιέγραψε το έργο του μ' αυτό τον τρόπο:"«Τα ποιήματά του αποκαλύπτουν μια αρρενωπή δύναμη και μία ισχυρή επιβεβαίωση της δικής του προσωπικότητας, παρά την ακραία απαισιοδοξία που συχνά τα περιβάλλει με ένα ογκώδες, πυκνό, μαύρο πέπλο. Η ποίησή του είναι έντονα αισθητή, πλούσια σε φανταστική και πνευματική ποιότητα.»"Ο Ούλαφ αξιοποίησε τις εκτεταμένες γνώσεις και την καλλιτεχνική του δύναμη, αλλά παρουσίασε έναν υποβόσκοντα φόβο και κατάθλιψη. Κληρονόμησε μια νευρική διάθεση από τον πατέρα του και έκανε καταχρήσεις στο αλκοόλ. Ήταν γνωστός ως «αντιεξουσιαστής» και θεωρήθηκε «ξένος» στην κοινωνία, αλλά η ποίησή του απέδειξε ότι ποτέ δεν «έσπασε» εντελώς τα δεσμά με την παραδοσιακή μορφή και δομή. Σε μεγάλο μέρος της ποίησής του έδειξε μια ισχυρή λαχτάρα για το αιώνιο και το διαρκές. Αυτή η λαχτάρα ήταν πιο εμφανής όταν έγραψε για τα κλασικά μοτίβα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νορβηγοί ποιητές Κατηγορία:Νορβηγοί συγγραφείς
Χεδιβάτο της Αιγύπτου
Το χεδιβάτο της Αιγύπτου (αραβικά: خديوية مصر,, οθωμανικά τουρκικά: خدیویت مصر, Hıdiviyet-i Mısır) ήταν αυτόνομο, φόρου υποτελές κράτος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που συστάθηκε και κυβερνήθηκε από τη δυναστεία του Μεχμέτ Αλή μετά την ήττα και την απέλαση των δυνάμεων του Ναπολέοντα Βοναπάρτη που έθεσαν τέλος στη βραχύβια γαλλική κατοχή της Κάτω Αιγύπτου. Το Ηνωμένο Βασίλειο κατέλαβε το έδαφος το 1882 και η βρετανική κυριαρχία διήρκεσε μέχρι το 1914, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο σύστησε προτεκτοράτο που ονομάστηκε σουλτανάτο της Αιγύπτου.
Οικονομία
Κατά τη διάρκεια του χεδιβάτου, η τυποποιημένη μορφή του αιγυπτιακού νομίσματος ήταν η αιγυπτιακή λίρα. Λόγω της σταδιακής ευρωπαϊκής κυριαρχίας της αιγυπτιακής οικονομίας, το χεδιβάτο υιοθέτησε το χρυσό πρότυπο το 1885.
Επίσκοπος Ευδοκιάδος Αμβρόσιος
Βιογραφία
Τελείωσε τη Θεολογική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις σπουδές του στην Ελληνορθόδοξη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού και μετέπειτα στη Θεολογική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης.
Ήταν κληρικός της Ιεράς Μητρόπολης Σισανίου και Σιατίστης (ανήκει στις Μητροπόλεις των Νέων Χωρών του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως). Ήταν μέλος της αδελφότητας της Ιεράς Μονής Αγίας Παρασκευής Δοµαβιστίου που βρίσκεται στους πρόποδες του Ασκίου Όρου. Κατά το παρελθόν, ως διάκονος, υπηρέτησε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου Σιατίστης έχοντας υπό την μέριμνά του το κατηχητικό έργο της ενορίας του Αγίου Δημητρίου. Αργότερα έγινε Μέγας Σύγκελλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Στις 10 Ιουλίου 2019 η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου τον εξέλεξε βοηθό Επίσκοπο της Ιεράς Μητρόπολεως Πισιδίας.
Στις 21 Ιουλίου 2019 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Πισιδίας Σωτήριο, Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Στέφανο, Κυδωνιών Αθηναγόρα και Σηλυβρίας Μάξιμο, τέλεσε την εις Επίσκοπον χειροτονία του στον Ιερό Ναό Αγίου Αλυπίου Ατταλείας. Η διακονία του ως Βοηθός Επίσκοπος επικεντρώνεται στην πνευματική μέριμνα για το σλαβόφωνο ποίμνιο που κατοικεί στην περιοχή της Αττάλειας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιεράρχες Κατηγορία:Ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Curse of the Hidden Mirror
Curse of the Hidden Mirror είναι ο τίτλος του 14ου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου χαρντ ροκ συγκροτήματος Blue Öyster Cult, το οποίο κυκλοφόρησε στις 5 Ιουνίου του 2001 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "CMC/Sanctuary".
Ο τίτλος προέρχεται από το κομμάτι "Curse of the Hidden Mirrors", το οποίο είχαν ηχογραφήσει πριν την κυκλοφορία του πρώτου τους άλμπουμ, το 1970. Το συγκρότημα έφερε την ονομασία The Stalk-Forrest Group και η Elektra Records είχε απορρίψει την συγκεκριμένη κυκλοφορία. Ο δίσκος κυκλοφόρησε το 2001 με την ονομασία "St. Cecilia: The Elektra Recordings".
Αυτός ήταν ο δεύτερος συνεχόμενος δίσκος τους, στου οποίου το συνθετικό κομμάτι συμμετείχε ο συγγραφέας Τζον Σίρλεϊ, ενώ το κομμάτι "Out of the Darkness" είχε συμπεριληφθεί στο σάουντρακ της ταινίας "Bad Channels" του 1992. Επίσης, το τραγούδι "Showtime" είχε γραφτεί για τον δίσκο "Cultösaurus Erectus", αλλά έμεινε εκτός της τελικής κοπής.
Η CMC/Sanctuary έλυσε την συμφωνία της με το συγκρότημα μετά από αυτή την κυκλοφορία, λόγω των χαμηλών πωλήσεων που παρουσίασε ο δίσκος.
Τα μέλη των Blue Öyster Cult
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Curse of the Hidden Mirror" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Blue Öyster Cult Κατηγορία:Άλμπουμ του 2001
Κάστρα της Ανκόνα
thumb|δεξιά|upright=1.6|Η Δημοκρατία της Ανκόνα κατά τον 15ο αιώνα: τα σύνορα, τα κάστρα, τα μοναστήρια, καθώς και οι δασικές εκτάσεις. thumb|αριστερά|Η Ρόκκα ντι Μπολινιάνο περιτριγυρισμένη από βλάστηση. thumb|αριστερά|Η [[Ρόκκα ντι Οφφάνια.]] Ως κάστρα της Ανκόνα ορίζονται τα κάστρα τα οποία ανεγέρθηκαν ή αποκτήθηκαν έναντι χρηματικού ανταλλάγματος από την Δημοκρατία της Ανκόνα για την υπεράσπιση των εδαφών της. Τα σύνορα της ναυτικής δημοκρατίας της Ανκόνα, κατά την περίοδο της μέγιστης εδαφικής της έκτασης, κατά κύριο λόγο, ήσαν: στα βορειοδυτικά ο ποταμός Έζινο, στα βορειοανατολικά η Αδριατική Θάλασσα, στα νότια οι ποταμοί Άσπιο και Μουζόνε. Τα βορειοδυτικά σύνορα ευρίσκονταν, πιο συγκεκριμένα, στην Κάζε Μπρουτσάτε (τοποθεσία η οποία είναι σήμερα γνωστή ως Μαρίνα ντι Μοντεμαρτσάνο).
Μοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα
Το Μοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα ( დავითგარეჯის სამონასტრო კომპლექსი) είναι ένα μοναστηριακό συγκρότημα της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας που βρίσκεται στο μχάρε Καχέτι στην Ανατολική Γεωργία, στις ημιέρημες πλαγιές του όρους Γκαρέτζα, περίπου 60-70 χλμ. νοτιοανατολικά της Τιφλίδας. Το συγκρότημα περιλαμβάνει 19 Μεσαιωνικά μοναστήρια, 5.000 μοναστικά οικήματα, εκκλησίες, παρεκκλήσια, τραπεζαρίες και άλλες δομές. Οι περισσότερες από τις δομές είναι λαξευμένες στα βράχια.
Κάστρα της Ανκόνα
Η ονομασία αυτή έχει διαφορετικές εκδοχές εντός του Μάρκε, όπως για παράδειγμα "Κάστρα του Γιέζι".
Μοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα
Ένα μέρος του συγκροτήματος βρίσκεται στο ραγιόν Αγκστάφα του Αζερμπαϊτζάν και έχει γίνει αντικείμενο συνοριακής διαφοράς μεταξύ της Γεωργίας και του Αζερμπαϊτζάν.
Κάστρα της Ανκόνα
Τα κάστρα της Ανκόνα ήταν συνολικά είκοσι στον αριθμό. Έξι εξ αυτών είχαν ως ρόλο την υπεράσπιση του Έζινο: το Μόντε Σαν Βίτο, το Φιουμεζίνο, το Κάσσερο, Καμεράτα, το Καστέλ ντ'Εμίλιο και η Φαλκονάρα. Πέντε εξ αυτών αποτελούσαν φυλάκια φρουράς στα σύνορα του Άσπιο: το Αγκουλιάνο, το Πολβερίτζι, η Οφφάνια, το Μπολινιάνο και το Καμεράνο. Πέντε εξ'αυτών, τέλος, χρησίμευαν για την υπεράσπιση της ακτογραμμής του Μόντε: το Πότζο, το Μασσινιάνο, το Βαράνο, το Σιρόλο και η Νουμάνα. Τέσσερα, ακόμη, χρησίμευαν για την υπεράσπιση του κεντρικού τμήματος των εδαφών: το Πατέρνο, το Σαππανίκο, το Γκαλλινιάνο και το Μοντεσικούρο.
Η διοικητική δομή της Δημοκρατίας της Ανκόνα προέβλεπε πως η διοίκηση του κάθε κάστρου θα ανατίθετο σε έναν Ποδεστά, ευγενή ο οποίος θα προερχόταν από εκείνους οι οποίοι ήσαν γνωστοί ως "δευτέρας διαλογής" ή "δευτέρου βαθμού". Αυτός, του οποίου η θητεία διαρκούσε διάστημα έξι μηνών, αμειβόταν και υποχρεούταν να διαμένει στο κάστρο.
Μοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα
Ιστορία
Το μοναστήρι ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα από τον Νταβίντ Γκαρέτζα, έναν από τους 13 Ασσυριανούς Πατέρες που έφτασαν ταυτόχρονα στη χώρα. Οι μαθητές του, Ντόντο και Λουσιάν, επέκτειναν την αρχική Λαύρα του Νταβίντ και ίδρυσαν άλλα δύο μοναστήρια, τα γνωστά ως Ρκα του Ντόντο («Κέρας του Ντόντο») και Νατλισμτσεμέλι («ο Βαπτιστής»).
Κάστρα της Ανκόνα
Ένα ενδιαφέρον περιστατικό το οποίο αφορούσε το σύνολο των κάστρων της Ανκόνα έλαβε χώρα τον 15ο αιώνα, με την ευκαιρία της Πεντηκοστής. Συγκεκριμένα, επρόκειτο για έναν διαγωνισμό μεταξύ των καλύτερων τοξοτών, οι οποίοι δοκίμασαν τις ικανότητές τους στην Πιάτσα Γκράντε (την σημερινή Πιάτσα ντελ Πλεμπισίτο). Η σχετική σημασία των διαφόρων κάστρων μπορεί να υπολογισθεί βάσει του αριθμού των τοξοτών που το καθένα εξ αυτών απέστειλε στον διαγωνισμό: τα κάστρα του Αγκουλιάνο, του Καμεράνο και της Οφφάνια απέστειλαν δώδεκα εκπροσώπους, το Καστέλ ντ'Εμίλιο, το Μόντε Σαν Βίτο, το Πολβερίτζι, το Σιρόλο αι το Βαράνο απέστειλαν δέκα, το Πατέρνο, το Γκαλλινιάνο, το Μασσινιάνο, το Πότζο, το Μοντεσικούρ και η Καμεράτα απέστειλαν έξι, ενώ το Σαππανίκο μόλις τρεις.
Καθένα από τα κάστρα της Ανκόνα είχε υποχρέωση να προμηθεύει με λάδι μία από τις λυχνίες οι οποίες περιτριγυρίζουν, έως σήμερα, το ιερό που έχτισε ο Βανβιτέλλι και το οποίο ευρίσκεται εντός του Ντουόμο της πρωτεύουσας, ενώ φιλοξενεί εικόνισμα της Παναγίας, από κοινού Αγίας Προστάτιδας της πόλης μαζί με τον Άγιος Κυριάκο.
Μοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα
Ιστορία
Το μοναστήρι αναπτύχθηκε περαιτέρω τον 9ο αιώνα υπό την καθοδήγηση του Γεωργιανού Αγίου Ιλαρίων. Οι κύριοι χορηγοί της μονής ήταν οι Γεωργιανές οικογένειες βασιλέων και ευγενών.
Κάστρα της Ανκόνα
Σήμερα, ορισμένα από τα κάστρα της Ανκόνα έχουν καταστεί ανεξάρτητοι της πρωτεύουσας Δήμοι: η Φαλκονάρα, το Μόντε Σαν Βίτο, η Καμεράτα Πιτσένα, το Αγκουλιάνο, το Πολβερίτζι, η Οφφάνια, το Καμεράνο και το Σιρόλο. Άλλα αποτελούν, σήμερα, διαμερίσματα της Ανκόνα: το Μοντεσικούρο, το Γκαλλινιάνο, το Σαππανίκο, το Πότζο, το Βαράνο, το Μασσινιάνο, το Πατέρνο. Άλλα, τέλος, αποτελούν διαμερίσματα άλλων Δήμων: η Ρόκκα Πριόρα της Φαλκονάρα, το Κάσσερο της Καμεράτα Πιτσένα και το Καστέλ ντ'Εμίλιο του Αγκουλιάνο. Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί το κάστρο του Μπολινιάνο, το οποίο δεν ευρίσκεται εντός κατοικημένης περιοχής, αλλά στέκει, έως σήμερα, επί της κορυφής ενός λόφου, ο οποίος και επιβλέπει τον ποταμό Άσπιο.
Μοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα
Ιστορία
Το 1154 ο Γεωργιανός βασιλιάς Δημήτριος Α', που είναι ο συγγραφέας του διάσημου Γεωργιανού ύμνου Thou Art a Vineyard (Είσαι Ένας Αμπελώνας), επέλεξε το μοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα ως χώρο εγκλεισμού του όταν ο γιός του, Δαβίδ Ε', σφετερίστηκε το θρόνο. μικρογραφία| Το βουνό και η Μονή του Νταβίντ Γκαρέτζα όπως απεικονίζονται σε χάρτη του 1723 |εναλλ.=|250x250εσμικρογραφία|250x250εσ| Μία από τις σωζόμενες [[Νωπογραφία|τοιχογραφίες της μονής. |εναλλ.=]] Παρόλο που βρισκόταν σε μία απομακρυσμένη ερημική περιοχή, το μοναστήρι παρέμεινε ένα σημαντικό κέντρο θρησκευτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων για πολλούς αιώνες. Κατά καιρούς τα μοναστήρια είχαν στην ιδιοκτησία τους μεγάλες γεωργικές εκτάσεις και πολλά χωριά.
Κάστρα της Ανκόνα
Ίχνη των αρχικών οχυρωματικών κατασκευών δεν έχουν διατηρηθεί στο σύνολο των κάστρων της Ανκόνα. Δίχως αμφιβολία, ωστόσο, καλύτερα διατηρημένα κάστρα είναι αυτά της Οφφάνια, του Μπολινιάνο και του Φιουμεζίνο (δηλαδή η Ρόκκα Πριόρα). Ενδιαφέροντα κατάλοιπα είναι, ακόμη, ορατά στο Καστέλ ντ'Εμίλιο, την Φαλκονάρα (κάστρο της Φαλκονάρα Άλτα) και το Σιρόλο, όπου το σύνολο οικισμού είναι περιτειχισμένο από τα τείχη του παλαιού κάστρου.
Πηγή
* Κατηγορία:Ιστορία του Μάρκε Κατηγορία:Ιστορία της Ανκόνα
Μοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα
Ιστορία
Η περίοδος από τα τέλη του 11ου μέχρι τις αρχές του 13ου αιώνα ήταν η χρυσή εποχή για τα μοναστήρια του Νταβίντ Γκαρέτζα. Τότε, η οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη της μονής βρέθηκε στο απόγειό της, αντανακλώντας τη γενική ευημερία του μεσαιωνικού Βασιλείου της Γεωργίας. Εκείνη την περίοδο χτίστηκαν τα μοναστήρια Ουντάμπνο, Μπερτουμπάνι και Τσιχιτούρι, ενώ τα παλιά επεκτάθηκαν και αναδιοργανώθηκαν. Τότε αναπτύχθηκε και η Σχολή του Γκαρέγια στην τέχνη της τοιχογραφίας. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της Σχολής ήταν η απεικόνιση επεισοδίων από τη ζωή του Αγίου Νταβίντ Γκαρέτζα ως προσθήκη στις κανονικές σκηνές. Άλλο χαρακτηριστικό τους ήταν ο ρεαλισμός στις άφθονες προσωπογραφίες των βασιλέων χορηγών. Αντιπροσωπευτικά δείγματα της τέχνης τους βρίσκονται στο μοναστήρι Μπερτουμπάνι.
Με την πτώση της Γεωργιανής μοναρχίας, το μοναστήρι έπεσε σε μια μακρά περίοδο παρακμής και καταστροφής από τον Μογγολικό στρατό (1265), αλλά αργότερα αποκαταστάθηκε από τους Γεωργιανούς βασιλιάδες. Επέζησε την επίθεση των Σαφαβιδών το 1615, όταν οι μοναχοί σφαγιάστηκαν και τα μοναδικά χειρόγραφα και σημαντικά έργα της Γεωργιανής τέχνης καταστράφηκαν, και αναβιώθηκε από τον Ονόπρε Ματσουτάτζε, ο οποίος διορίστηκε Ανώτερος Πατέρας του μοναστηριού το 1690.
Μετά τη βίαιη κατάληψη της Γεωργίας από τους Μπολσεβίκους το 1921, η μονή έκλεισε και εκκενώθηκε.
Επί του παρόντος, το μοναστήρι λειτουργεί και αποτελεί δημοφιλή προορισμό για τουρισμό και προσκύνημα.
Περιγραφή
Το μοναστήρι του Νταβίντ Γκαρέτζα αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα αξιοθέατα της Γεωργίας. Η τοποθεσία συνδυάζει ένα μοναδικό συνδυασμό ιστορικής αρχιτεκτονικής, προϊστορικούς αρχαιολογικούς χώρους, πολλά πεδία παλαιοντολογικού ενδιαφέροντος και σημαντικά βιο-γεωγραφικά χαρακτηριστικά που βρίσκονται στην ευρύτερη ξηρή και ημιάνυδρη περιοχή του οροπεδίου του ποταμού Ιόρι. Τα δεκάδες μοναστηριακά σπήλαια που είναι διακοσμημένα με μοναδικές τοιχογραφίες είναι τα καλύτερα παραδείγματα αρμονικής αλληλεπίδρασης των ανθρωπογενών δομών με το δραματικό τοπίο. Φέρουν τις παραδοσιακές αρχές της αειφόρου διαβίωσης και θεωρούνται ως αριστουργήματα της Γεωργιανής μεσαιωνικής τέχνης.
Οι αρχαιολογικές ανασκαφές έχουν αποκαλύψει ευρήματα και απομεινάρια από πολιτισμούς της Αχαιουλικής περιόδου, της Μουστιαίας περιόδου, των Κούρα-Αράξης και των Τριαλέτι. Έχουν ανακαλυφθεί, επίσης, οικισμοί αστικού τύπου από τα τέλη της Εποχής του Ορείχαλκου και την Εποχή του Σιδήρου. Μετά από ένα κενό στην κλασική περίοδο, ήρθε στο φώς σημαντικό αρχαιολογικό υλικό σε Μεσαιωνικούς χώρους, ιδιαίτερα στα ερημικά μοναστήρια.
Κατά το Μεσαίωνα, οι Γεωργιανοί βασιλιάδες συνείσφεραν στη λειτουργία της μονής και πολλές από τις τοιχογραφίες του συγκροτήματος είναι προσωπογραφίες αυτών και σημαντικών χορηγών.
Στα κτίρια του συγκροτήματος περιλαμβάνονται εκκλησίες, παρεκκλήσια και μοναστικά κελιά. Πολλά από τα σπήλαια είχαν διαμορφωθεί για πρακτικούς, καθημερινούς σκοπούς, σε αχυρώνες, αρτοποιεία, μεταλλουργεία και φάρμες εκτροφής οικόσιτων ζώων. Επίσης, είχαν κατασκευάσει αναβαθμίδες για καλλιέργειες.
Στο μοναστήρι έχουν διασωθεί μερικές μοναδικές τοιχογραφίες, εκ των οποίων οι παλαιότερες χρονολογούνται του 8ου αιώνα. Από ανάλυση και μελέτες αυτών διαπιστώθηκε ότι μέχρι τα τέλη του 10ου αιώνα το εσωτερικό των εκκλησιών ζωγραφιζόταν μόνο μερικά: συνήθως μόνο η αψίδα και ο θόλος, και μερικές φορές και ο βόρειος τοίχος. Οι αρχαιότερες τοιχογραφίες βρέθηκαν στο μοναστήρι Ρκα του Ντόντο, στην αψίδα μίας από τις μικρές εκκλησίες. Στα μοναστήρια Τσαμεμπούλι και Ουντάμπνο υπάρχουν τοιχογραφίες του 10ου αιώνα.
Απόθεμα του Κεσικχιντάγκ
Το τμήμα του μοναστηριακού συγκροτήματος του Νταβίντ Γκαρέτζα που βρίσκεται στο Αζερμπαϊτζάν βρίσκεται σε καθεστώς προστατευόμενου ιστορικού και πολιτιστικού αποθέματος, όπως ορίστηκε με την προεδρική διαταγή Αριθ. 2563 της 19ης Δεκεμβρίου 2007 στην οποία αναφέρεται ως Κρατικό Ιστορικό και Πολιτιστικό Απόθεμα «Κεσικχιντάγκ». Περιλαμβάνει 70 σπήλαια, 2 ναούς, ένα φρούριο, έναν ιερό τόπο, περίπου 100 τύμβους κουργκάν, 23 πηγάδια νερού, 14 καταστήματα τροφίμων και περίπου 30 καταφύγια. Ένα από τα υψηλότερα υψομετρικά σημεία της περιοχής ονομάστηκε «κορυφή Ιλχάμ Αλίγιεφ» προς τιμήν του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν. Η προστατευόμενη τοποθεσία καλύπτει έκταση περίπου 25 τ.χλμ. στα σύνορα Αζερμπαϊτζάν-Γεωργίας στο Τζεϊρανχόλ του Γκατάρνταχ, 15 χλμ. βορειοανατολικά της λίμνης Γιάνταρ, στην ορεινή περιοχή που βρίσκεται σε υψόμετρο 750-950 μ. από την επιφάνεια της θάλασσας.Το προστατευόμενο απόθεμα αποτελείται από φυσικά και τεχνητά σπήλαια, κάστρα και μοναστήρια λαξευμένα κατά τις αρχές και τα μέσα του Μεσαίωνα. Σύμφωνα με τα ιστορικά αρχεία του Αζερμπαϊτζάν, το Κεσίκχι γκαλά (Κάστρο του Φύλακα) χτίστηκε από τον ντόπιο πληθυσμό του Καυκάσου της Αλβανίας τον 5ο αιώνα μ.Χ. ως αμυντική δομή. Θεωρείται παρόμοιο με άλλα κάστρα στην επικράτεια του Αζερμπαϊτζάν ως προς τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του. Τα φυσικά σπήλαια χρονολογούνται προγενέστερα και τα ανθρωπογενή σπήλαια είναι των 9ου - 15ου αιώνων.
Εν μέσω οριοθέτησης
Οι διεργασίες οριοθέτησης και οριοθεσίας μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν και της Γεωργίας επηρεάζουν το μοναστηριακό συγκρότημα του Νταβίντ Γκαρέτζα. Καθώς το συγκρότημα βρίσκεται κατά μήκος των συνόρων, αποτελεί θέμα συζητήσεων μεταξύ των δύο εθνών. Μετά την ανεξαρτητοποίηση των δύο χωρών, έχουν δημιουργηθεί αρμόδιες κρατικές επιτροπές για τα συνοριακά ζητήματα. Έχει επιτευχθεί συμφωνία για το μεγαλύτερο μέρος της συνοριακής γραμμής (συνολικά 480 χλμ.). Οι δύο χώρες έχουν ισχυρούς οικονομικούς και πολιτιστικούς δεσμούς, και ειρηνικές προθέσεις στον καθορισμό των συνόρων για ένα τμήμα 166 χλμ. που περιλαμβάνει την περιοχή του μοναστηριού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ενδεικτικός κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας Κατηγορία:Σχέσεις Αζερμπαϊτζάν-Γεωργίας
Μπαλάνος
Το λήμμα Μπαλάνος μπορεί να σχετίζεται με κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
A Long Day's Night
A Long Day's Night είναι ο τίτλος του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του αμερικάνικου χαρντ ροκ συγκροτήματος Blue Öyster Cult, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Σεπτεμβρίου του 2002 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Sanctuary".
Παράλληλα με το άλμπουμ, κυκλοφόρησε και το ομώνυμο βίντεο, με επτά επιπλέον κομμάτια. Τα τραγούδια του δίσκου προέρχονται από όλη την καριέρα του συγκροτήματος, με μόλις δύο κομμάτια από τα δύο πρόσφατα άλμπουμ τους, "Heaven Forbid" και "Curse of the Hidden Mirror".
Τα μέλη των Blue Öyster Cult
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "A Long Day's Night" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Blue Öyster Cult Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Χαντρούτ (πόλη)
Το Χαντρούτ (Հադրութ, Hadrut) είναι το ντε φάκτο διοικητικό κέντρο της περιφέρειας Χαντρούτ, στην Δημοκρατία του Αρτσάχ και ντε γιούρε πόλη της επαρχίας Χοτζαβέντ του Αζερμπαϊτζάν. Η πόλη είναι μέρος ντε φάκτο της δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ από το τέλος του πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, που διήρκεσε από το 1991 μέχρι το 1994. Σύμφωνα με στατιστικές της δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, είχε πληθυσμό 4.100 κατοίκων το 2015.
Ιστορία
Από τις 10 Σεπτεβρίου 1939, το Χαντρούτ ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας Χαντρούτ στην αυτόνομη περιφέρεια του Ναγκόρνο-Καραμπάχ της Αζερικής ΣΣΔ, μέχρι την κατάργηση της αυτόνομης περιφέρειας στις 26 Νοεμβρίου 1991.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η πόλη κατελήφθη από τον στρατό Άμυνας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ στις 2 Οκτωβρίου 1992.
Θεωρία εκτίμησης
Η θεωρία εκτίμησης (ή θεωρία αξιολόγησης) είναι θεωρία της ψυχολογίας που υποστηρίζει ότι τα συναισθήματα των ανθρώπων εξάγονται από τις αξιολογήσεις-εκτιμήσεις των διαφόρων γεγονότων, τα οποία προκαλούν συγκεκριμένες αντιδράσεις σε διαφορετικούς ανθρώπους. Ουσιαστικά, η εκτίμησή ενός ανθρώπου για μια κατάσταση προκαλεί συναισθηματική ανταπόκριση, η οποία θα βασίζεται σε αυτήν την εκτίμηση. Ένα παράδειγμα αυτού: έστω ότι κάποιος πάει σε ένα πρώτο ραντεβού. Εάν το ραντεβού εκληφθεί ως επιτυχία, μπορεί κάποιος να αισθανθεί ευτυχία, χαρά, ίλιγγο, ενθουσιασμό ή/και προσμονή, επειδή έχει εκτιμηθεί ως ένα γεγονός με πιθανές θετικές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις, π.χ. έναρξη μιας νέας σχέσης, αρραβώνα ή ακόμα και γάμο. Από την άλλη, εάν το ραντεβού εκληφθεί αρνητικά, τότε τα συναισθήματα του ατόμου, ως αποτέλεσμα, μπορεί να περιλαμβάνουν κατάθλιψη, λύπη, κενό ή φόβο. (Scherer et al., 2001)
Η αντίληψη και η κατανόηση της συναισθηματικής αντίδρασης άλλων ανθρώπων καθίσταται επίσης σημαντική για μελλοντικές αξιολογήσεις. Σημαντική πτυχή της θεωρίας εκτίμησης είναι ότι εξηγεί την ύπαρξη διαφορετικών συναισθηματικών αντιδράσεων για το ίδιο γεγονός από άτομο σε άτομο.
Οι θεωρία αξιολόγησης του συναισθήματος είναι θεωρία που υποστηρίζει ότι τα συναισθήματα προκύπτουν από τις ερμηνείες και τις εξηγήσεις των ανθρώπων για τις περιστάσεις τους, ακόμη και απουσία σωματικής (οργανικής) διέγερσης (Aronson, 2005). Ελλείψει σωματικής διέγερσης, καθένας από εμάς αποφασίζει πώς να νιώσει για μια κατάσταση αφού έχει ερμηνεύσει και εξηγήσει τα φαινόμενα που θα του προκαλέσουν τη συναισθηματική ανταπόκριση. Έτσι η αλληλουχία των γεγονότων είναι η εξής: γεγονός, ανάλυση και ταυτόχρονα συνύπαρξη διέγερσης και συναισθήματος.
Υπάρχουν δύο βασικές προσεγγίσεις. Η δομική προσέγγιση και το μοντέλο διαδικασίας. Αυτά τα μοντέλα παρέχουν μια εξήγηση για την αξιολόγηση των συναισθημάτων και εξηγούν με διαφορετικούς τρόπους πώς μπορούν να αναπτυχθούν τα συναισθήματα. Οι κοινωνικοί ψυχολόγοι έχουν χρησιμοποιήσει τη θεωρία εκτίμησης/αξιολόγησης για να εξηγήσουν και να προβλέψουν μηχανισμούς άμυνας και μοτίβα συναισθηματικότητας των ανθρώπων. Αντίθετα, για παράδειγμα, η ψυχολογία της προσωπικότητας μελετά τα συναισθήματα ως συνάρτηση της προσωπικότητας ενός ατόμου και επομένως δεν λαμβάνει υπόψη την αξιολόγηση ή τη γνωστική απόκριση του ατόμου σε μια κατάσταση.
Παραπομπές
Εκτιμησης
Ιαπωνική εγκεφαλίτιδα
thumb|Οι ενδημικές περιοχές της ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας Η ιαπωνική εγκεφαλίτιδα (ΙE) είναι λοίμωξη του εγκεφάλου που προκαλείται από τον ιό της ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας (JEV). Ενώ οι περισσότερες λοιμώξεις έχουν ελάχιστα ή καθόλου συμπτώματα, παρουσιάζεται περιστασιακά φλεγμονή του εγκεφάλου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, έμετο, πυρετό, σύγχυση και επιληπτικές κρίσεις. Αυτό συμβαίνει περίπου 5 έως 15 ημέρες μετά τη μόλυνση.
Η νόσος μεταδίδεται γενικά από τα κουνούπια, ειδικά αυτά του γένους Culex. Οι χοίροι και τα άγρια πτηνά χρησιμεύουν ως δεξαμενή για τον ιό. Η ασθένεια εμφανίζεται κυρίως εκτός πόλεων. Η διάγνωση βασίζεται σε εξέταση αίματος ή εγκεφαλονωτιαίου υγρού.
Η πρόληψη γίνεται γενικά με το εμβόλιο ιαπωνικής εγκεφαλίτιδας, το οποίο είναι και ασφαλές και αποτελεσματικό. Άλλα μέτρα περιλαμβάνουν την αποφυγή τσιμπήματος κουνουπιών. Μετά τη μόλυνση, δεν υπάρχει ειδική θεραπεία, με τη φροντίδα να είναι υποστηρικτική. Αυτή γενικά πραγματοποιείται σε νοσοκομείο. Μόνιμα προβλήματα εμφανίζονται σε έως και στους μισούς ανθρώπους που αναρρώνουν από ΙΕ.