cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φαίδρος (διάλογος)
Ο Φαίδρος είναι διάλογος του Πλάτωνα που διαδραματίζεται σε ένα σημείο της όχθης του Ιλισού, κάτω από ένα πανύψηλο πλατάνι, όπου φέρεται ο Σωκράτης να συζητεί με τον νεαρό μαθητή του Φαίδρο, σχετικά με τον έρωτα και τη ρητορική, παίρνοντας αφορμή από ένα λόγο που είχε απαγγείλει λίγο προηγουμένως ο ρήτορας Λυσίας στον Φαίδρο. Γράφτηκε κατά την περίοδο της ωριμότητας (μέση χρονική περίοδος 386 - 367 π.Χ.). Το πρώτο μέρος του διαλόγου είναι αφιερωμένο στον έρωτα και το δεύτερο στη ρητορική.
Το φτερωτό άρμα της ψυχής
Ο Σωκράτης περιγράφει την ψυχή ως μια αθάνατη ουσία η οποία κινείται στον υπερουράνιο χώρο διαιρεμένη σε τρία μέρη, τα δύο από τα οποία έχουν μορφή αλόγου και το τρίτο μορφή ηνιόχου, το ένα κακότροπο, που συμβολίζει το αισθησιακό στοιχείο του ανθρώπου και την ευτέλεια της σάρκας, και το άλλο πνευματικό, που συγγενεύει με τους θεούς και μπορεί να ατενίζει το υπερουράνιο κάλλος. Το ένα, λοιπόν, από τα δύο άλογα, αυτό που είναι στην καλύτερη θέση, έχει σώμα στητό και καλοδεμένο, τον αυχένα του ψηλό, τη μύτη του γαμψή, είναι άσπρο, με μαύρα μάτια, είναι φιλότιμο, συνετό και σεμνό, αγαπάει την αληθινή δόξα, δεν έχει ανάγκη από χτυπήματα, αλλά καθοδηγείται μόνο με λόγο και το παράγγελμα· το άλλο, πάλι, έχει στραβό σώμα, είναι παχύ, κακοσχηματισμένο, με χοντρό αυχένα και κοντό λαιμό, πλατυπρόσωπο, μαύρο με μάτια γκριζογάλαζα και αιματώδη, ρέπει στην ύβρη και τη αλαζονεία, είναι κουφό και έχει τριχωτά αυτιά, και πολύ δύσκολα υπακούει στα χτυπήματα με το μαστίγιο και στα κεντρίσματα. Όταν λοιπόν ο ηνίοχος δει το ερωτικό όραμα, και με τι αισθήσεις θερμάνει ολόκληρη τη ψυχή του από αυτή τη θέα και βαθμιαία ο ίδιος γεμίσει από τα προκλητικά κεντρίσματα του πόθου, το άλογο που είναι υπάκουο στον ηνίοχο, επειδή και τότε -όπως και πάντα- συγκρατιέται από τη σεμνότητα, ελέγχει τον εαυτό του και δεν πηδά πάνω στον αγαπημένο· όμως το άλλο άλογο δεν δίνει σημασία ούτε στο μαστίγιο, ούτε στα κεντρίσματα του ηνιόχου, πετάγεται απότομα και με βία προς τα μπρος και ταλαιπωρώντας με κάθε τρόπο το σύντροφό του και τον ηνίοχο, τους αναγκάζει να ορμήσουν επάνω στον αγαπημένο και να θυμηθούν την ομορφιά των ηδονών. Και βέβαια αυτοί στην αρχή αγανακτούν και αντιστέκονται καθώς νιώθουν να αναγκάζονται να κάνουν φοβερά πράγματα· όμως στο τέλος, όταν δε βρίσκει τέρμα το κακό άλογο, αφήνονται να συρθούν από το κακό άλογο, υποχωρώντας και συμφωνώντας να κάνουν ό,τι εκείνο τους διατάζει. Όταν αντικρίζει την όψη αυτή ο ηνίοχος, με τη μνήμη του του γυρίζει πίσω, στην πρωταρχκή φύση της ομορφιάς, και τη βλέπει πάλι να δεσπόζει, συνοδευόμενη από τη σωφροσύνη, επάνω σ΄ ένα βάθρο αγνότητας. [253c-254b].
Οι τρεις μύθοι
Τρεις μύθοι παρεμβάλλονται στη φιλοσοφική συζήτηση του διαλόγου «Φαίδρος» (από το όνομα του μοναδικού εδώ, συνομιλητή του Σωκράτη). Στον πρώτο μύθο ο Πλάτων αναδιηγείται τον ποιητικό μύθο της αρπαγής της Ωρείθυιας από τον Βορέα, που έγινε στον τόπο όπου ο Σωκράτης για πρώτη φορά έξω από τα τείχη της πόλης και όχι στη πολυσύχναστη αγορά της θα διαλεχθεί με τον Φαίδρο.
Βορέας και Ωρείθυια
Όταν ο Φαιδρος βγήκε με τον Σωκράτη προς τον Ιλισσό, εκεί που ήτανε κάποιος βωμός του Βορέα τον ρωτάει πολύ χαρακτηριστικά: «Για πες μου, Σωκράτη, απ΄εδώ κάπου δεν λένε, πως άρπαξε ο Βορέας την Ωρείθυια; Εσύ πιστεύεις, πως είναι αληθινό αυτό το μυθολόγημα». - Μα αν δε πίστευα, όπως οι σοφοί, δεν θα έκανα τίποτε το παρόλογο· και θα σοφιζόμουνα και θα έλεγα, πως κάποιο δυνατό φύσημα του Βοριά, την ώρα που εκείνη έπαιζε με την Φαρμακεία, την έσπρωξε κατά τους βράχους εκεί κοντά, κι αφού πήγε από τετοιο θάνατο, βγήκε ο λόγος, πως την άρπαξε ο Βορέας ή από τον Άρειο Πάγο, γιατί κι αυτό λέγεται, πως απ΄εκεί την πέρα την άρπαξε και όχι απ΄εδώ. Εγώ όμως, Φαίδρε, βρίσκω, πως αυτά τα πράγματα έχουνε βέβαια τη χάρη τους, αλλά χρειάζεται να είναι κανείς πολύ δυνατός σ΄ αυτά και να καταπονιέται πολύ και δεν είναι να τον καλοτυχάει κανείς, όχι βέβαια γι΄ άλλο τίποτε, παρά γιατί θα είναι αναγκασμένος έπειτα απ΄ αυτό να αποκαταστήσει με το νούν του και τη μορφή των Ιπποκενταύρων κι έπειτα τη μορφή της Χίμαιρας κι΄ ύστερα πλακώνουν πλήθος τέτοια, Γοργόνες και Πήγασοι κι άπειρα άλλα ανεξήγητα, τερατόμορφα όντα με τις αλλοκοτιές τους. Αν λοιπόν δεν δώσει κανείς πίστη σ΄ αυτά και κοιτάξει να συνταιριάζει το καθένα καταπώς φαίνεται να έγινε, θα χάσει πολύν καιρό, αφού θα έχει να κάμει με τόσο άξεστη σοφία. Κι εμένα δεν μου μένει καθόλου καιρός γι΄αυτά.
Ο μύθος των τζιτζικιών
Για να αναχαιτίσει ο Σωκράτης την επερχόμενη νύστα και αργίαν της διανοίας του συνομιλητή του, μέσα στην ενοχλητική πια ζέστη του θέρους, του προσφέρει ως «αναψυκτικό» αλλά και ως θεϊκή επιταγή το μύθο των τζιτζικιών, πείθοντας τον ότι, μιμούμενοι τα τζιτζίκια, επιτελούμε έργο που βρίσκεται κάτω από την προστασία των μουσών. [259b-259d]. Λένε δηλαδή ότι τα τζιτζίκια ήταν -ένα καιρό- άνθρωποι, από εκείνους που έζησαν πριν γεννηθούν οι Μούσες· αργότερα όταν γεννήθηκαν οι Μούσες και ακούστηκε για πρώτη φορά στον κόσμο το τραγούδι, μερικοί από τους παλιοκαιρίσιους εκείνους τόσο πολύ συναπάρθηκαν από το αναγάλλιασμα, που βάλθηκαν να τραγουδούν και αδιαφόρησαν για φαγητό και πιοτό, ώστε πέθαναν χωρίς να το καταλάβουνε ότι σωνότανε η ζωή τους.
Πέθαναν και μετά φάνηκε στο κόσμο η ράτσα των τζιτζικιών - δικό τους βλάστημα - και οι Μούσες τους δώσανε αυτή τη χάρη: να μην έχουν στη ζωή τους ανάγκη από τροφή, αλλά να τραγουδούν από τη στιγμή που γεννήθηκαν χωρίς να τρων και να πίνουν ως την ώρα του θανάτου τους· τότε πάνε και βρίσκουν τις Μούσες και τους φέρνουν τα νέα: ποιος από τους ανθρώπους που ζουν στον κόσμο μας τις δοξάζει και ποιαν ξεχωριστά από τις εννιά. Με όσα τους τους λένε, η Τερψιχόρη δείχνει μεγαλύτερη αγάπη σ΄ εκείνους που τη δοξάζουν με το χορό τους, η Ερατώ σ΄ όσους τη δοξάζουν με τους έρωτές τους και οι υπόλοιπες το ίδιο, ανάλογα με τη λατρεία που στην καθεμιά τους προσφέρουμε. Τέλος στην πρωτότοκη, την Καλλιόπη, και στην Ουρανία, τη δεύτερη έρχονται και τους λένε τα ονόματα εκείνων που περνούν τη ζωή τους δοσμένοι στη φιλοσοφία και δοξάζουν τη μουσική τέχνη, που βρίσκεται κάτω από την ιδιαίτερη προστασία τους· και τότε αυτές, καθώς έχουν να κάνουν περισσότερο απ΄ τις άλλες Μούσες με στοχασμούς πάνω σ΄ ότι συμβαίνει στα ουράνια, πάνω στα θεϊκά και τα ανθρώπινα, αφήνουν ν΄ ακουστεί η πιο αρμονική μελωδία.
Ο Θεύθ ανακαλύπτει το αλφάβητο
Η μακρόσυρτη φιλοσοφική συζήτηση του Φαίδρου πλησιάζει προς το τέλος της. Όπως όλες οι συζητήσεις του Σωκράτη, όχημα της είχε τον προφορικό λόγο, που διακόπηκε μόνο όταν ο Φαίδρος διάβασε γραμμένο λόγο του Λυσία για τον έρωτα, το περιεχόμενο του οποίου ανέτρεψε ο Σωκράτης. Μάλιστα έτσι αποδείχθηκε ότι ο προφορικός λόγος είναι αποτελεσματικότερος από τον γραπτό και προώθησε σημαντικά την έρευνα του θέματος που τους απασχολούσε και ο Σωκράτης αδράχνει την ευκαιρία να εκθέσει την ανωτερότητα του αυτή επινοώντας ένα μύθο με εξωτική χροιά, μια και η συζήτηση του Θευθ με τον Θαμού γίνεται στην απόμακρη και σχεδόν μυθική για τους αρχαίους μυστηριώδη Αρχαία Αίγυπτο.
Έχω ακουστά ότι στα μέρη της Ναύκρατης, στην Αίγυπτο, λατρεύουν ένα πανάρχαιο θεό του τόπου· κι έχει για ιερό πουλί το γνωστό με το όνομα Ίβις· τον θεό τον ίδιο τον λένε Θευθ. Κατά τα λεγόμενά τους λοιπόν, αυτός βρήκε πρώτος τους αριθμούς και τον λογαριασμό και την γεωμετρία και την αστρονομία κι ακόμα τα παιχνίδια με τους πεσσούς και τα ζάρια και τελευταία, αυτό που μας ενδιαφέρει: το αλφάβητο.
Όταν τέλος η συζήτηση έφθασε στο αλφάβητο, είπε ο Θευθ: «Βασιλιά μου, οι Αιγύπτιοι θα γίνουν σοφότεροι μαθαίνοντας τα γράμματα και θα γίνουν ικανότεροι στην μνήμη· μνημονικό και μόρφωση έχουν βρει το φάρμακο τους!». Όμως ο βασιλιάς του είπε: «Θευθ, αξεπέραστε στις εφευρέσεις· άλλοι είναι ικανοί να γεννήσουν μια τέχνη κι άλλοι να κρίνουν πόση ωφέλεια ή ζημιά φέρνει η τέχνη αυτή σ΄ όσους θα την χρησιμοποιήσουν. Δες τώρα, είπες κι εσύ, από αγάπη, σαν πατέρας των γραμμάτων, το αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο που μπορούν να δώσουν. Γιατί αυτή σου η εφεύρεση θα φέρει χαλάρωμα στο μνημονικό εκείνων που θα τη μάθουν γιατί θα αδιαφορήσουν για την εξάσκησή του· περνά από το νου σου ότι, με το να βασανίζονται στα γράμματα, το μυαλό τους θα ανιστορεί τα όσα έμαθε με τη βοήθεια κάποιου που έρχεται από έξω, με ξένα σημάδια κι όχι από μέσα τους, από τη δύναμη του δικού τους μνημονικού· που πάει να πει ότι το φάρμακο που βρήκε δεν είναι για το μνημονικό, είναι για την υπόμνηση. Αυτό που με τη βοήθειά σου θ΄ αποχτήσουν οι μαθητές είναι σοφία για τα μάτια του κόσμου κι όχι η αληθινή· γιατί συσσωρεύοντας μέσα τους γνώσεις πολλές δίχως να μαθητέψουν σε δασκάλους θα φανταστούν ότι έχουν πολύ μυαλό, ενώ οι περισσότεροί τους δεν έχουν καθόλου και θα γίνουν ανυπόφοροι στις συζητήσεις, αφού εκεί που περιμέναμε να γίνουν σοφοί, έγιναν δοκησίσοφοι».[274c-275b].
Νεοελληνικές μεταφράσεις
Ο πλατωνικός Φαίδρος έχει μεταφραστεί στα νέα ελληνικά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλατωνικοί διάλογοι Κατηγορία:Φιλοσοφία της αγάπης Κατηγορία:Βιβλία φιλοσοφίας
Πόρτσμουθ (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Πόρτσμουθ φέρονται οι παρακάτω πόλεις, λιμένες και περιοχές, πολεμικά πλοία και συνθήκες :
Με το ίδιο όνομα φέρονται τα ακόλουθα τέσσερα πολεμικά πλοία και ένα φαρόπλοιο, όλα των ΗΠΑ
Επίσης με το ίδιο όνομα απαντώνται οι:
Ζαν-Εζέν Ντυράν
Βιογραφία
Περίπου 1750 γυάλινες πλάκες αγοράστηκαν από την Υπηρεσία Καλώ Τεχνών, κατά την διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1923-1924. Υπό την ονομασία του, επίσης, ενσωματώθηκε στα Φωτογραφικά Αρχεία αριθμός γυάλινων πλακών προερχόμενων από τον Σαρλ Μαρβίλ.
Συλλογές
Τα φωτογραφικά αρχεία (Οπτικοακουστικό κέντρο της αρχιτεκτονικής και της κληρονομιάς) διατηρούν, έως σήμερα, αρκετές χιλιάδες φωτογραφιών του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι φωτογράφοι Κατηγορία:Πρωτοπόροι της φωτογραφίας Κατηγορία:Φωτογράφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φωτογράφοι αρχιτεκτονικής
Καστράκι Κορινθίας
Το Καστράκι (παλαιά ονομασία: Μάζι) είναι ορεινό χωριό του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 800 μέτρων, με θέα προς την θάλασσα στα βόρεια, στην ορεινή ενδοχώρα του νομού. Ανήκει στην κοινότητα Καστρακίου του δήμου Νεμέας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Η σύγχρονη ονομασία του χωριού προέρχεται από την ύπαρξη ερειπίων κάστρου στην περιοχή. Παλιότερα ονομάζοταν «Μάζι» που είναι αρβανίτικης προέλευσης.
Στο χωριό πραγματοποιούνται τα πανηγύρια του Προφήτη Ηλία και της Αγίας Κυριακής.
Πληθυσμός
Το Καστράκι γνώρισε μεγάλη πληθυσμιακή ανάπτυξη την περιοδο 1879 - 1940 αλλά έκτοτε έχει μειωθεί σημαντικά ο πληθυσμός του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας Κατηγορία:Δήμος Νεμέας
Ο Φύλακας κι ο Βασιλιάς
Ο Φύλακας κι ο Βασιλιάς είναι το όγδοο άλμπουμ του Σωκράτη Μάλαμα.
Tο άλμπουμ περιλαμβάνει δεκατρία τραγούδια σε μουσική δική του, και στίχους δίκους του και των Άλκη Αλκαίου, Οδυσσέα Ιωάννου, Φωτεινής Λαμπρίδη, Θανάση Παπακωνσταντίνου, ενώ συμμετέχουν ως τραγουδιστές ο Μανώλης Λιδάκης και η Μελίνα Κανά. Είναι ο πρώτος του δίσκος που εμπιστεύεται σε άλλον την ενορχήστρωση, τον στενό συνεργάτη του Άκη Κατσουπάκη, ο οποίος προερχόμενος από άλλο χώρο, έδωσε διαφορετικό ύφος στα τραγούδια του, ανοίγοντας την πόρτα σε ευρύτερο κοινό. Όπως όλοι οι δίσκοι του Σωκράτη Μάλαμα, έτσι κι αυτός άργησε να γίνει ευρέως γνωστός. Χαρακτηριστικό είναι, ότι το γνωστότερο τραγούδι του δίσκου, η Πριγκηπέσα, ανέβηκε στο #1 του iTunes Greece 10 χρόνια μετά.
Πληροφορίες
Ενορχήστρωση : Άκης Κατσουπάκης Παραγωγή : Εταιρία Γενικών Εκδόσεων ΑΕ Υπεύθηνη Παραγωγής : Ντόρα Ρίζου Επιμέλεια Παραγωγής : Άκης Κατσουπάκης, Σωκράτης Μάλαμας Ηχογράφηση, μίξη : Σωτήρης Παπαδόπουλος, studio Στέντωρ. Χάραξη (Mastering) : Θοδωρής Χρυσανθόπουλος, Fabel Sound Εξώφυλλο, ζωγραφιές ενθέτου : Σωκράτης Μάλαμας Artwork : Ελπίδα Χατζηκωνσταντή - Πολύτροπον. Lyra CD 4970
Έπαιξαν οι μουσικοί
Μήτσος Αναγνωστόπουλος: κιθάρα, τζουρά, μπαγλαμά, λαούτο Κυριάκος Γκουβέντας: βιολί, βιόλα Νίκος Δελαπόρτας: ακουστική, ηλεκτρική κιθάρα Κώστας Θέος: τσέλο Μιχάλης Καπηλίδης: τύμπανα Νίκος Καπηλίδης: τύμπανα Βαγγέλης Καρίπης: κρουστά Άκης Κατσουπάκης: πιάνο, keyboards Θύμιος Παπαδόπουλος: κλαρίνο, σοπράνο σαξόφωνο, φλάουτο, μπάσο κλαρινέτο Γιάννης Παπατριανταφύλλου: ακουστικό, ηλεκτρικό μπάσο Νίκος Σιδηροκαστρίτης: τύμπανα Κώστας Τσούγκρας: ακορντεόν Νίκος Χασάπης: τύμπανα Σπύρος Χατζηκωνσταντίνου: ηλεκτρική κιθάρα
Ενορχήστρωση : Άκης Κατσουπάκης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000
Κρήνη Αροανίας Αχαΐας
Η Κρήνη είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας και αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Σειρών.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αροανίας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Τάε κβον ντο στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Το τάε κβον ντο εντάχθηκε επίσημα στο πρόγραμμα των θερινών ολυμπιακών αγώνων στην ολυμπιάδα του 2000 στο Σίδνεϊ τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες.
Παλαιότερα, είχε διεξαχθεί ως άθλημα επίδειξης στις Ολυμπιάδες του 1988 στη Σεούλ και του 1992 στη Βαρκελώνη.
Κατηγορίες
Στο τάε κβον ντο οι αθλητές αγωνίζονται σε κατηγορίες ανάλογα με το βάρος τους. Το 1988 και το 1992, που ήταν άθλημα επίδειξης, έγιναν αγώνες σε οκτώ κατηγορίες ανδρών και γυναικών (σύνολο δεκαέξι).
Από το 2000, που εντάχθηκε στο επίσημο ολυμπιακό πρόγραμμα, γίνονται τέσσερις κατηγορίες ανδρών και γυναικών (σύνολο οκτώ).
Ελληνικά μετάλλια
Η Ελλάδα έχει κατακτήσει τέσσερα μετάλλια: ένα χρυσό και τρία ασημένια. Άλλο ένα μετάλλιο, χάλκινο, είχε πάρει το 1992, όταν το ταεκβοντό ήταν άθλημα επίδειξης.
Κατηγορία:Αθλήματα στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Universal Pictures
Η Universal Pictures, γνωστή και ως Universal Studios, είναι μεγάλη αμερικανική εταιρεία παραγωγής ταινιών. Κατατάσσεται στα "Μεγάλα δέκα", όπως αποκαλούνται στις ΗΠΑ, στούντιο, δηλαδή σε ένα από τα μεγαλύτερα κινηματογραφικά στούντιο που κατέχουν τη μεγαλύτερη μερίδα των σημαντικών κινηματογραφικών ταινιών. Έχει επίσης υπό την κατοχή της την κινηματογραφική εταιρεία Focus Features, την οποία χρηματοδοτεί με σκοπό την εξαγωγή "ποιοτικά αναβαθμισμένων" ταινιών (σε σχέση με τις πιο εμπορικές που έχει αναλάβει η Universal).
Ο όμιλος Universal (NBC Universal) ελέγχεται πλέον απο την εταιρεία Comcast.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρίες παραγωγής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1912 Κατηγορία:Ιστορία και πολιτισμός του Χόλυγουντ Κατηγορία:Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών
Στήβεν Χάρπερ
Ο Στήβεν Χάρπερ (αγγλικά: Stephen Joseph Harper, Τορόντο, 30 Απριλίου 1959) είναι Καναδός πολιτικός και πρωθυπουργός της χώρας από τις 6 Φεβρουαρίου του 2006 ως τις 4 Νοεμβρίου 2015.
Προσωπικά στοιχεία
Ο Στήβεν Χάρπερ είναι πρωτότοκος γιος μικροαστικής οικογένειας του Τορόντο. Με το τέλος των γυμνασιακών του σπουδών, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του για να εργαστεί ως προγραμματιστής στο Έντμοντον της Αλμπέρτας. Αργότερα, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Κάλγκαρυ, για να κάνει μεταπτυχιακές σπουδές στα Οικονομικά.
Το 1993 νυμφεύθηκε την Λώρην Τέσκυ (Laureen Teskey), με την οποία απέκτησε έναν γιο (Μπένζαμιν, γεν. 1996) και μία κόρη (Ρέιτσελ, γεν. 1999).
Πολιτική σταδιοδρομία
Στα νεανικά του χρόνια, ο Χάρπερ ήταν μέλος της Νεολαίας του Φιλελεύθερου Κόμματος του τότε πρωθυπουργού Πιέρ Έλιοτ Τρυντώ. Διαφώνησε όμως με την απόφαση των Φιλελευθέρων για κρατικοποίηση των πετρελαϊκών πόρων της Αλμπέρτας και εγκατέλειψε το κόμμα. Το 1985 έγινε σύμβουλος του Προοδευτικού Συντηρητικού Κόμματος, αλλά μόλις ένα χρόνο μετά εγκατέλειψε και αυτό το κόμμα για να γίνει ιδρυτικό στέλεχος του υπερσυντηρητικού Μεταρρυθμιστικού Κόμματος (1987).
Το 1988 έθεσε υποψηφιότητα για βουλευτής με το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα, αλλά δεν εκλέχθηκε. Τελικά, το 1993 εκλέχθηκε βουλευτής του Μεταρρυθμιστικού Κόμματος στην περιφέρεια του Δυτικού Κάλγκαρυ. Ήλθε όμως σε ρήξη με την ηγεσία του κόμματος και το 1997 εγκατέλειψε το βουλευτικό αξίωμα, για να αναλάβει αντιπρόεδρος και κατόπιν πρόεδρος μίας συντηρητικής οργάνωσης (think-tank) με την ονομασία «Εθνική Συμμαχία Πολιτών».
Το 2000, το Μεταρρυθμιστικό Κόμμα μετονομάστηκε σε Καναδική Συμμαχία, και το 2002 ο Χάρπερ ανέλαβε την ηγεσία του νέου κόμματος. Δύο μήνες αργότερα εκλέχθηκε βουλευτής σε επαναληπτικές εκλογές στο Κάλγκαρυ. Καθώς η Καναδική Συμμαχία ήταν δεύτερη σε αριθμό εδρών στο Καναδικό Κοινοβούλιο, ο Χάρπερ ανακηρύχθηκε αυτομάτως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τον Οκτώβριο του 2003, η Καναδική Συμμαχία, που ήταν δυνατή στην Αλμπέρτα, και το Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα, που είχε ακόμα υπολογίσιμες δυνάμεις στον κεντρικό και ανατολικό Καναδά, ενώθηκαν σε ένα νέο κόμμα με την ονομασία «Συντηρητικό Κόμμα του Καναδά».
Στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2004, ο Χάρπερ δεν κατάφερε να νικήσει το Φιλελεύθερο Κόμμα, το οποίο μπόρεσε να σχηματίσει κυβέρνηση μειοψηφίας υπό τον Πωλ Μάρτιν. Ωστόσο, με την υποστήριξη των υπόλοιπων κομμάτων της αντιπολίτευσης, ο Χάρπερ κατόρθωσε να ανατρέψει την κυβέρνηση των Φιλελευθέρων σε ψηφοφορία εμπιστοσύνης στις 24 Νοεμβρίου του 2005. Στις εκλογές που ακολούθησαν στις 23 Ιανουαρίου του 2006, το Συντηρητικό Κόμμα βγήκε πρώτο, αλλά χωρίς να έχει την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Ο Χάρπερ ανέλαβε την εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση, η οποία παραμένει ως έχει με την ανοχή των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία θεώρησαν σκόπιμο να αποφύγουν άλλη μία εκλογική αναμέτρηση μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα.
Πολιτικές θέσεις
Πριν γίνει πρωθυπουργός, ο Χάρπερ είχε εκφραστεί με έντονους χαρακτηρισμούς κατά των κεντρώων και αριστερών αντιπάλων του, αλλά αργότερα είπε ότι επρόκειτο για «αστεϊσμούς». Τον Ιούλιο του 2006, ο Στήβεν Χάρπερ τάχθηκε ανοιχτά υπέρ του Ισραήλ, όταν ο στρατός του κράτους αυτού επέδραμε κατά του Λιβάνου. Το γεγονός αυτό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από την καναδική αντιπολίτευση, αλλά και την καναδική κοινή γνώμη, εφόσον πρόκειται για σημαντική στροφή από την μακροχρόνια εξωτερική πολιτική του Καναδά για ουδετερότητα και αναζήτηση ειρηνικών λύσεων.
Βουλευτικές εκλογές 2008
Στις πρόωρες γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 14 Οκτωβρίου του 2008 το Συντηρητικό Κόμμα του Χάρπερ κέρδισε νίκη με 37% των ψήφων και 144 έδρες, επί συνόλου 308 στη Βουλή. Δεν κατάφερε να εξασφαλίσει αυτοδυναμία. Οι Φιλελεύθεροι κατέλαβαν 74 έδρες, ενώ το αυτονομιστικό Μπλοκ έφτασε τις 50 περίπου έδρες και οι Πράσινοι δεν εξέλεξαν κανέναν βουλευτή. Η συμμετοχή ήταν η μικρότερη στην ιστορία της Συνομοσπονδίας και ήταν της τάξης του 58,3% έναντι 64,7% το 2006, οπότε και είχαν διεξαχθεί οι προηγούμενες εκλογές.
Πρόταση δυσπιστίας και εκλογική νίκη 2011
Η συντηρητική κυβέρνηση του Χάρπερ καταψηφίστηκε με πρόταση δυσπιστίας στην Βουλή, στις 25 Μαρτίου 2011.
Στις πρόωρες εκλογές που διεξήχθησαν στις 2 Μαΐου 2011, το Συντηρητικό Κόμμα του Χάρπερ κατήγαγε νίκη και μάλιστα με αυτοδυναμία, εξασφαλίζοντας 166 έδρες έναντι 103 του Νέου Δημοκρατικού Κόμματος και 34 για τους Φιλελεύθερους.
Εκλογική ήττα 2015
Το Φιλελεύθερο Κόμμα του Καναδά με ηγέτη τον Τζάστιν Τριντό κέρδισε τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2015 με 184 έδρες. Ως αποτέλεσμα, ο Χάρπερ παραιτήθηκε από πρωθυπουργός και αντικαταστάθηκε από τον Τριντό.
Λάζαρος Χρεμπελιάνοβιτς
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1329 στο Πρίλεπατς στο Νόβο Μπρντο· η πόλη ήταν φέουδο τού πατέρα του Πρίμπατς Χρεμπελιάνοβιτς και τού είχε δοθεί από τον βασιλιά Στέφανο-Ούρος Δ΄ Ντούσαντων Νεμάνια ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του. Της μητέρας του δεν διασώζεται το όνομα, ούτε πόσα αδέλφια είχε ο Λάζαρος. Αυτός μεγάλωσε στην Αυλή του αυτοκράτορα Ντούσαν και αργότερα ανέλαβε διοικητικές θέσεις. Το 1353 νυμφεύτηκε την κόρη του μεγάλου δούκα Βράτκο Νεμάνια, τη Μιλίτσα τού βασιλικού Οίκου των Νεμάνια.
Με την διάλυση της Σερβικής αυτοκρατορίας, μετά το αιφνίδιο τέλος του Ντούσαν Νεμάνια, άρχισαν δυναστικές έριδες. Επικράτησε τελικά και έγινε αυτοκράτορας ο Στέφανος-Ούρος Ε΄ (1355-1371), αλλά δημιουργήθηκαν πολλά μικρά φεουδαρχικά κρατίδια, που αν και υποτελή της αυτοκρατορίας, λειτουργούσαν σαν αυτόνομα. Ένα από αυτά ήταν και του Λαζάρου: η Σερβία του Μοράβα. Οι Οθωμανοί, μετά τη μάχη του Μαρίτσα ποταμού, άρχισαν να καταλαμβάνουν τα Σερβικά εδάφη. Από τους ηγεμόνες των κρατιδίων που προέκυψαν, ο Λάζαρος υπερίσχυσε και αποκαλείτο "πρίγκιπας των Σέρβων". Σύμφωνα με την μεσαιωνική πολιτεία - νομική θεωρία, ο Λάζαρος κατείχε την εκκλησιαστική νομιμότητα.
Απειλούμενους από τους Τούρκους και φοβούμενος επίθεση από τους Ούγγρους, ο πρίγκιπας Λάζαρος έκανε συμμαχίες μέσω γάμων και δημιούργησε αμυντικά έργα. Το 1377 στέφθηκε βασιλιάς της Βοσνίας και της Σερβίας· το τελετουργικό της ενθρόνισης πραγματοποιήθηκε στον τάφο του Αγίου Σάββα. Το 1375 με ενέργειές του αναγνωρίστηκε το Σερβικό πατριαρχείο του Πεκ.
Το 1377, μετά από 5 κόρες, έκανε τον πρώτο του γιο και διάδοχο τού θρόνου, όπου -τηρώντας το τυπικό των Νεμάνια- τον ονόμασε Στέφαν· απέκτησε άλλους δύο γιους.
Το 1380 ήρθε πρώτη φορά αντιμέτωπος με τους Οθωμανούς στα εδάφη του και τους νίκησε στο Ντουμπράβιτσα Παρασίν. Τους αντιμετώπισε εκ νέου το 1386, και το 1388 τους νίκησε ξανά στην Μπιλέτσα. Μετά το τέλος τού βασιλιά Λουδοβίκου Α΄ της Ουγγαρίας το 1382, ο Λάζαρος αρνήθηκε να γίνει υποτελής των Οθωμανών. Ο Οθωμανικός στρατός προήλασε στα σερβικά κρατίδια και ο Λάζαρος τους αντιμετώπισε στην μάχη του Κοσσυφοπεδίου στις 28 Ιουνίου 1389. Παρόλο που βγήκε νικητής της μάχης, δολοφονήθηκε μετά το τέλος από κάποιον Σέρβο.
Το 1954 η Ιερά Σύνοδος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αποφάσισε να μεταφέρει τα λείψανα του Αγίου στη Ραβάνιτσα, όπου βρίσκονται σήμερα.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μιλίτσα των Νεμάνιτς, κόρη τού Βράτκο στρατιωτικού και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Σερβίας Κατηγορία:Μάχη του Κοσσυφοπεδίου Κατηγορία:Σέρβοι άγιοι Κατηγορία:Σερβία του Μοράβα Λαζαρος Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Πυργαδίκια Χαλκιδικής
Τα Πυργαδίκια είναι παραθαλάσσιος οικισμός του νομού Χαλκιδικής στον Δήμο Αριστοτέλη. Το 2011 αριθμούσε 320 κατοίκους. Είναι κτισμένα αμφιθεατρικά πάνω σε λόφο, με αρχιτεκτονική που φέρνει έντονα στη μνήμη εκείνη των ελληνικών νησιών. Τις τελευταίες δεκαετίες αναπτύχθηκε τουριστικά. Περιβάλλεται από παραλίες, όπως του Σαλονικιού, του Κάμπου και τις Γυαλικιές. Κύριες ασχολίες είναι η γεωργία (παράγονται κυρίως ελαιοκομικά), η αλιεία και οι τουριστικές επιχειρήσεις. Απέχουν από τη Θεσσαλονίκη 108 χιλιόμετρα. Στο λιμάνι των Πυργαδικίων έχει δημιουργηθεί πρόσφατα αλιευτικό καταφύγιο. Στον οικισμό βρίσκεται ο ναός του Αγίου Δημητρίου, στον οποίο το χωριό οφείλει το δεύτερο όνομά του. Πανηγύρι γίνεται και στις 8 Σεπτεμβρίου, οπότε εορτάζεται το Γενέσιο της Θεοτόκου.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό δημιουργήθηκε μετά το 1922 από Έλληνες πρόσφυγες που προέρχονταν από την περιοχή του Μαρμαρά, κυρίως από το χωριό Αφθόνη , οι οποίοι μαζί τους έφεραν και την εικόνα της πολιούχου, Παρθένου Μαρίας της Καστρέλλας. Είναι κτισμένο στη θέση αρχαίας πόλης, με το όνομα Πίλωρος. Η ονομασία του χωριού μάλλον προέρχεται από τον «αγρό της περί Γαρδικείας», που αναφέρεται σε έγγραφα της Μονής Δοχειαρείου του Αγίου Όρους το 1057. Στα έγγραφα της βυζαντινής εποχής, ο οικισμός αναφέρεται με το σημερινό του όνομα. Ο εκπολιτιστικός σύλλογος του χωριού ονομάζεται «Η Αφθόνη».
Δ.δ. Πυργαδικίων
thumb|left|Άποψη της παραλίας του Κάμπου Πυργαδικίων. Αριστερά η χερσόνησος του [[Χερσόνησος του Άθω|Άθω και δεξιά η Σιθωνία (όρος Ίταμος). Αριστερά διακρίνεται το ακρωτήριο "Αρκούδα".]] Στο δημοτικό διαμέρισμα περιλαμβάνεται επίσης και ο μικρός οικισμός του Αγίου Ιωάννη, ο οποίος ανήκει στα Πυργαδίκια όταν ακόμα τα τελευταία αποτελούσαν κοινότητα. Οι οικισμοί που συναποτελούν το Δημοτικό διαμέρισμα είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Αριστοτέλη Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Παναγίας
Πινάρ Σελέκ
Η Πινάρ Σελέκ (τουρκικά: Pınar Selek, γεννημένη στις 8 Οκτωβρίου 1971 στην Κωνσταντινούπολη) είναι Τούρκισσα κοινωνιολόγος, αντιμιλιταριστική ακτιβίστρια, φεμινίστρια και συγγραφέας, η οποία ζει εξόριστη στη Γαλλία, όπου και έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα το 2017.
Βιογραφία
Κόρη του Αλπ Σελέκ, δικηγόρου ο οποίος πέρασε τεσσεράμισι χρόνια φυλακισμένος έπειτα από το Πραξικόπημα του Σεπτεμβρίου του 1980, και της Αϊλά Σελέκ, φαρμακοποιού, η Πινάρ Σελέκ αποτελεί, παράλληλα, εγγονή του Χακί Σελέκ, εκ των ιδρυτών του Εργατικού Κόμματος της Τουρκίας. Απόφοιτος του Λυκείου Νοτρ-Νταμ ντε Σιόν στην Κωνσταντινούπολη, διατελεί, σήμερα, υποψήφια διδάκτορας πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου.
Γνωστή για τα κείμενά της σχετικά με τις καταπιεζόμενες πληθυσμιακές ομάδες της Τουρκίας, τάσσεται υπέρ μίας κοινωνιολογικής φύσεως προσέγγισης του ζητήματος , η οποία δεν θα έγκειται στην εξωτερική παρατήρηση, αλλά σε μία μακράς χρονικής διάρκειας δια ζώσης μελέτης. Ως αποτέλεσμα, η πτυχιακή εργασία της για το δίπλωμα εμπεριστατωμένων σπουδών της την οποία υποστήριξε το 1997 αφορούσε την Οδό Ουλκέρ στην Κωνσταντινούπολη. Έχοντας μοιραστεί την καθημερινότητα των παιδιών του δρόμου προκειμένου να τα κατανοήσει καλύτερα, ορισμένα εκ των οποίων ήταν παιδιά ιερόδουλων, νεαροί ομοφυλόφιλοι, επικέντρωσε την έρευνά της στα τρανς άτομα η πρόσβαση των οποίων στον συγκεκριμένο δρόμο δεν επιτρεπόταν.
Έπειτα από τη συγκεκριμένη ερευνητική εργασία, ξεκίνησε μία έρευνα προφορικής ιστορίας με αντικείμενο την κουρδική πολιτική διασπορά στο Κουρδιστάν, στη Γερμανία και στη Γαλλία. Στις 11 Ιουλίου 1998, η τουρκική αστυνομία προχώρησε στη σύλληψή της, απαιτώντας να της καταθέσει τα ονόματα των συνεντευξιαζόμενων. Αρνήθηκε να καταθέσει τα συγκεκριμένα ονόματα, παρά το γεγονός πως υπέστη βασανισμούς. Στη συνέχεια, ξεκίνησε μία εκ των σημαντικότερων δικαστικών υποθέσεων οι οποίες και καταδεικνύουν την καταστολή την οποία δέχονται διανοούμενοι, ακαδημαϊκοί, φοιτητές, καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι στην Τουρκία.
Τον Σεπτέμβριο του 2017, έλαβε τη γαλλική υπηκοότητα
Μίσμη
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Μίσμη είναι γνωστή η μητέρα του Ασκαλάβου. Κάποτε η θεά Δήμητρα έτυχε να περάσει από το σπίτι της Μίσμης αναζητώντας τη θυγατέρα της, την Περσεφόνη. Εκεί, διψασμένη καθώς ήταν, ζήτησε νερό. Η Μίσμη της έδωσε και εκείνη από την πολλή της δίψα το ήπιε μονορούφι. Ο Ασκάλαβος γέλασε και η θεά θύμωσε και τον τιμώρησε μεταμορφώνοντάς τον σε σαύρα.
Πινάρ Σελέκ
Υπόθεση Πινάρ Σελέκ
Στις 9 Ιουλίου 1998, έκρηξη σημειώθηκε στο Παζάρι των Μπαχαρικών στην Κωνσταντινούπολη με απολογισμό 7 νεκρών και, περίπου, εκατό τραυματιών. Αρκετοί εμπειρογνώμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα πως αίτιο της έκρηξης ήταν διαρροή φυσικού αερίου. Ενόσω, την ίδια περίοδο, η Πινάρ Σελέκ βρισκόταν υπό καθεστώς κράτησης, οι αστυνομικές αρχές προσκόμισαν παραποιημένα αποδεικτικά στοιχεία τα οποία καταδείκνυαν πως η συγκεκριμένη έκρηξη οφειλόταν σε βόμβα η οποία είχε τοποθετηθεί από υποστηρικτές του PKK. Η αστυνομία κατηγόρησε την Πινάρ Σελέκ για συνέργεια στην πραγματοποίηση της συγκεκριμένης φερόμενης ως τρομοκρατικής επίθεσης. Το 2000, εν αναμονή της έκδοσης σχετικής δικαστικής απόφασης, η Πινάρ Σελέκ αφέθηκε ελεύθερη για πρώτη φορά.
Μίσμη
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Πινάρ Σελέκ
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Τούρκοι φεμινιστές Κατηγορία:Τούρκοι ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Τούρκοι αντιμιλιταριστές Κατηγορία:Γάλλοι κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Γάλλοι φεμινιστές Κατηγορία:Γάλλοι αντιμιλιταριστές
532
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 532 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Φαναράς Ηλείας
Ο Φαναράς είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 53 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στο κέντρο του νομού ανάμεσα στην Αρχαία Ολυμπία (Β.) και τον Κοσκινά (Ν.). Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κοσκινά. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Κοσκινά, αποτελούν την τοπική κοινότητα Κοσκινά που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αρχαίας Ολυμπίας του Δήμου Αρχαίας Ολυμπίας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 64 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας
Πρωτοβάθμια εκπαίδευση
μικρογραφία|Μαθητές δημοτικού σχολείου στη [[Χιλή]] Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι συνήθως το πρώτο στάδιο της τυπικής εκπαίδευσης. Η πρωτοβάθμια εκπαίδευση ακολουθεί τη προσχολική ηλικία και προηγείται του γυμνασίου και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Η Διεθνής Πρότυπη Ταξινόμηση της Εκπαίδευσης θεωρεί την πρωτοβάθμια εκπαίδευση ως ενιαία φάση όπου τα προγράμματα συνήθως σχεδιάζονται ώστε να διδάξουν βασικές δεξιότητες ανάγνωσης, γραφής και μαθηματικών και γενικότερα να χτήσει ένα γερό θεμέλιο μάθησης. Στην διεθνή πρότυπη ταξινόμηση της εκπαίδευσης, η πρωτοβάθμια εκπαίδευση ταξινομείται με τον αριθμό 1 (ISCED 1): Πρωτοβάθμια εκπαίδευση ή πρώτο στάδιο βασικής εκπαίδευσης.
Ορισμός
Ο πρώτος ορισμός της διεθνούς πρότυπης ταξινόμησης εκπαίδευσης (1997) δήλωνε ότι η πρωτοβάθμια εκπαίδευση ξεκινά κανονικά στις ηλικίες 5 – 7. Κατά τον ορισμό του 1997, η πρωτοβάθμια εκπαίδευση σχεδιάζει να δώσει μια βασική εκπαίδευση στην ανάγνωση, τη γραφή και τα μαθηματικά, μαζί με μια στοιχειώδη κατανόηση άλλων θεμάτων. Το 2011 η φιλοσοφία άλλαξε, με την φράση στοιχειώδη κατανόηση άλλων θεμάτων να αλλάζει υπέρ της δημιουργίας ενός γερού θεμελίου μάθησης.
Το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά πιστεύει ότι η πρωτοβάθμια εκπαίδευση έχει πολλά οφέλη για τα παιδιά. Αυτά περιλαμβάνουν:
Οι ηλικίες που αναφέρονται παραπάνω καλύπτουν μια περίοδο σημαντικών εξελίξεων στην ανάπτυξη του οργανισμού ενός παιδιού. Η αναπτυξιακή ψυχολογία μεταξύ άλλων επιχειρεί να περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνουν τα παιδιά.
Στην Ελλάδα η πρωτοβάθμια εκπαίδευση καλύπτει τις ηλικίες 4 έως 11, δηλαδή το νηπιαγωγείο και το δημοτικό σχολείο.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πετροκότσυφας
Ο Πετροκότσυφας είναι στρουθιόμορφο πτηνό της οικογενείας των Μυιοθηριδών, που απαντάται και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Monticola saxatilis και δεν περιλαμβάνει υποείδη.
Πτηνό προσαρμοσμένο να ζει σε βραχώδεις περιοχές, ο πετροκότσυφας ξεχωρίζει από το όμορφο καλοκαιρινό του πτέρωμα και το μουσικό του κελάηδημα.
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους, monticola, είναι σύνθετη λατινική και προέρχεται από τις επί μέρους λέξεις mons -tis «όρος, βουνό» + colere «ζω, κατοικώ, συχνάζω (κάπου)». Επομένως η ακριβής απόδοση του όρου είναι «αυτός που συχνάζει στα βουνά, ο ορεσίβιος».
Η επιστημονική ονομασία του είδους saxatilis έχει, επίσης, λατινική ρίζα και προέρχεται από τη λέξη saxum -i «πέτρα» + επίθημα -il -ilis «αυτός που σχετίζεται με, αναφέρεται σε». Η ακριβής απόδοση είναι «αυτός που σχετίζεται με τις πέτρες, ο πετραίος » που λειτουργεί επιτατικά στην ονομασία του γένους. Τόσο η ονομασία του γένους, όσο και του είδους παραπέμπουν στα βραχώδη ενδιαιτήματα του πτηνού.
Η αγγλική ονομασία του είδους rock thrush σημαίνει «τσίχλα των βράχων» και σχετίζεται, όπως και η ελληνική, με τον οικότοπο του πτηνού.
Συστηματική Ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά στην Ελβετία από τον Λινναίο ως Turdus saxatilis, το 1766. Μεταφέρθηκε στο σημερινό του γένος, Monticola, από τον Γερμανό ορνιθολόγο Friedrich Boie το 1822. Το γένος αυτό ανήκε παλαιότερα στην οικογένεια των Κιχλιδών (Turdidae).
Γεωγραφική κατανομή
Ο πετροκότσυφας είναι πλήρως μεταναστευτικό πτηνό του Παλαιού Κόσμου, δηλαδή δεν απαντάται σε καμμία περιοχή μόνιμα, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Στην Ευρασία -και κάποιες περιοχές της ΒΔ. Αφρικής- έρχεται τα καλοκαίρια για να φωλιάσει και μεταναστεύει στην Αφρική για να περάσει τον χειμώνα. Ακόμη και οι αναπαραγωγικοί πληθυσμοί του Μαρόκου και της Αλγερίας ταξιδεύουν νοτιότερα στην ήπειρο για να διαχειμάσουν.
Συγκεκριμένα, η αναπαραγωγική του επικράτεια εκτείνεται από τις χώρες που βλέπουν στον Ατλαντικό στα δυτικά (Ιβηρική-Μαρόκο), μέχρι τις ορεινές περιοχές κοντά στην Κίτρινη Θάλασσα στα ανατολικά και, από τα υψίπεδα της Ν. Ρωσίας στα βόρεια, μέχρι το Ν. Ιράν στα νότια. Στην Ευρώπη, η κατανομή του περιορίζεται στα νοτιοκεντρικά και νότια της ηπείρου, κυρίως, από το ύψος της Ν. Πολωνίας, Ν. Ουκρανίας και Β. Σλοβακίας και κάτω στα βόρεια, μέχρι τη Ν. Ιβηρική, τη Μάλτα και τη Ν. Ελλάδα στα νότια, ενώ το ανατολικότερο όριο είναι οι ακτές του Ευξείνου Πόντου. Στη Β. Ευρώπη, ο πετροκότσυφας εμφανίζεται πολύ σπάνια.
Στην Ασία, η κατανομή αρχίζει από τη Μικρά Ασία και την Κριμαία στα δυτικά και, διά μέσου της Μέσης Ανατολής, του Καζακστάν, της Ν. Ρωσίας, του Ιράν και του ΒΔ. Πακιστάν φθάνει μέχρι την Έρημο Γκόμπι (Εσωτερική Μογγολία) και τη ΒΚ. Κίνα, στα ανατολικά. Τα βόρεια όρια βρίσκονται στην περιοχή των Αλτάι και τις νότιες ακτές της Βαϊκάλης, ενώ τα νότια κατεβαίνουν μέχρι τα Όρη Ζάγκρος στο Ιράν.
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Ο πετροκότσυφας είναι τυπικό πλήρως μεταναστευτικό είδος, που πραγματοποιεί πολύ μεγάλα ταξίδια -ιδιαίτερα οι πληθυσμοί της Α. Ασίας- για να βρεθεί στις αφρικανικές επικράτειες διαχείμασης.
Οι πληθυσμοί της Ευρώπης, μεταναστεύουν ανάλογα με το γεωγραφικό μήκος των εδαφών αναπαραγωγής. Έτσι, οι πληθυσμοί της Ιβηρικής και της ΒΔ. Αφρικής, ταξιδεύουν προς τη δυτική, κυρίως, Αφρική (Ν. Μάλι, Σιέρρα Λεόνε, Λιβερία, Γκάνα), όπου διαχειμάζουν σε πολύ περιορισμένους, διάσπαρτους θύλακες (ο βορειότερος βρίσκεται στην υποσαχάρια Αλγερία). Οι ανατολικότεροι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί, όπως και οι ασιατικοί, κατευθύνονται κυρίως προς τις χώρες της Κ. και ΑΚ. Αφρικής (Τσαντ, Ν. Σουδάν, Αιθιοπία, Ουγκάντα, βόρειες ακτές της λίμνης Βικτόρια, Κένυα και Τανζανία), όπου σχηματίζουν συμπαγή εδάφη διαχείμασης.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από το Βέλγιο, την Ολλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Σκανδιναβικές χώρες, το Τόγκο και τη Ρουάντα, τις Σεϋχέλλες, τη Μιανμάρ και την Ιαπωνία.
Στην Ελλάδα, όπως και στην υπόλοιπη Ευρώπη, ο πετροκότσυφας είναι μεταναστευτικό είδος, έρχεται δηλαδή το καλοκαίρι (μέσα Απριλίου με Οκτώβριο ) για να αναπαραχθεί στις ορεινές περιοχές μεγάλου τμήματος της επικράτειας και φεύγει το φθινόπωρο για την Αφρική. Δεν φαίνεται να απαντάται σε Κυκλάδες, Δωδεκάνησα και Κρήτη. Από την Κύπρο αναφέρεται ως σπάνιο διαβατικό, ιδιαίτερα την άνοιξη.
Βιότοπος
Ο πετροκότσυφας είναι ένα τυπικό πτηνό μέσου και μεγάλου υψομέτρου, αφού ο κύριος οικότοπος του είδους είναι οι ημιορεινές και ορεινές βραχώδεις τοποθεσίες. Ωστόσο, το υψόμετρο μπορεί να είναι μικρό, ακόμη και κοντά στη θάλασσα, αρκεί να υπάρχουν βράχια στην περιοχή. Ξηρές, βραχώδεις πλαγιές και αλπικά λιβάδια με ή χωρίς διάσπαρτα δένδρα, αποτελούν ιδανικές θέσεις.
Απαντάται, συνήθως μεταξύ 1.500 και 2.500 μέτρων, κατά κανόνα ψηλότερα από τον συγγενικό γαλαζοκότσυφα (Monticola solitarius) Στην Ελλάδα, οι κύριοι οικότοποι περιλαμβάνουν ανοικτές περιοχές με πέτρες και θάμνους, αλλά και αμπελώνες και εκτάσεις με αραιά δένδρα.
Μορφολογία
Ο πετροκότσυφας, γενικά, είναι μέσου μεγέθους πτηνό που, μπορεί να μην είναι εύκολο να παρατηρηθεί, λόγω της φύσης του εδάφους όπου απαντάται, αλλά είναι εύκολο να αναγνωριστεί, από τον χαρακτηριστικό συνδυασμό χρωμάτων του πτερώματος -του αρσενικού. Στο είδος εμφανίζεται έντονος φυλετικός διμορφισμός, με τα δύο φύλα να έχουν μεγάλη διαφορά στο -καλοκαιρινό- πτέρωμα. Η ουρά είναι σχετικά κοντή, και το ράμφος λεπτό, οξύληκτο και με γκριζομπλέ χρώμα. Η ίριδα είναι μαύρη και οι ταρσοί με τα πόδια, γκριζοκαφέ. Ο οφθαλμός περιβάλλεται από ανεπαίσθητο ανοικτόχρωμο δακτύλιο.
Το αναπαραγωγικό πτέρωμα του αρσενικού είναι πολύ χαρακτηριστικό, με σαφώς οριοθετημένες περιοχές: τεφροκυανόχρωμο (γκριζογαλανό) κεφάλι, τράχηλο, μανδύα και λαιμό, μαυριδερά φτερά ωμοπλάτης (scapulars), πορτοκαλί-πυρόξανθο στήθος, πλευρές και κάτω επιφάνεια, σκούρες καφέ πτέρυγες και λευκό κάτω τμήμα της ράχης. Τα εξωτερικά πηδαλιώδη φτερά είναι, πορτοκαλί-καφέ, ενώ το ουροπύγιο είναι, επίσης τεφροκυανό, ερχόμενο σε αντίθεση με το λευκό κάτω τμήμα της ράχης, ιδιαίτερα ορατό κατά την πτήση. Κατά το φθινόπωρο, το αρσενικό αρχίζει να χάνει τα λαμπερά του χρώματα, αλλά το στέμμα και ο λαιμός διατηρούν κάποια μπλε απόχρωση. thumb|right|400px|Ο θηλυκός πετροκότσυφας δεν διαθέτει τα λαμπερά χρώματα του αρσενικού Το θηλυκό, δεν διαθέτει τα φανταχτερά χρώματα του αρσενικού, ωστόσο ξεχωρίζει από τις χαρακτηριστικές λεπτές, ραβδώσεις στο πτέρωμα, που δίνουν την αίσθηση σκωληκοειδών γραμμών, ιδιαίτερα στο κάτω μέρος του σώματος. Τα εξωτερικά πηδαλιώδη φτερά της ουράς είναι πορτοκαλί-καφέ, όπως του αρσενικού. Το κάτω τμήμα της ράχης δεν είναι λευκό, εκτός από κάποια γηραιά θηλυκά, αλλά πολύ αμυδρά. Κατά το φθινόπωρο, το στέμμα και ο λαιμός δεν διατηρούν κάποια μπλε απόχρωση.
Τα νεαρά άτομα μοιάζουν με τα θηλυκά, αλλά έχουν πιο γκρίζα κάτω επιφάνεια σώματος και ανοικτότερες καφέ πτέρυγες.
Γενικά
(Πηγές:    )
Τροφή
Ο πετροκότσυφας θα μπορούσε να καταταγεί στα παμφάγα πτηνά με, τόσο ζωϊκή, όσο και φυτική ύλη στο διαιτολόγιό του. Τα συνηθέστερα θηράματα είναι έντομα, μικρές σαύρες, σκουλήκια και αράχνες, αλλά τρέφεται και με καρπούς (berries). Αναζητά την τροφή του στο έδαφος, ή πάνω στη χαμηλή βλάστηση. ξεκινώντας από σταθερό σημείο (perch), από όπου εποπτεύει τον χώρο.
Ηθολογία
Γενικά, ο πετροκότσυφας θεωρείται αρκετά απρόσιτος και συνηθίζει να κρύβεται ανάμεσα στις πέτρες, οπότε είναι πιο εύκολο να τον ακούσει, παρά να τον δει κάποιος, ακόμη, όμως, και αν συμβεί αυτό, αναζητά αμέσως κάλυψη. Κάνει την εμφάνισή του μοναχικά ή σπανιότερα- κατά ζεύγη, στην άκρη ενός βράχου ή στην κορυφή ενός δένδρου, από όπου αρθρώνει το μελωδικό του κελάηδημα. Συνηθίζει να κινεί συνεχώς την ουρά του πάνω-κάτω (tail flicking).
Φωνή
thumb|right|400px|Ο πετροκότσυφας κελαηδάει συνήθως «ακροβολισμένος» στην άκρη ενός βράχου Το κελάηδημα του πετροκότσυφα είναι δυνατό, πολύ μελωδικό και φλουταριστό, με ενδιαφέρουσες «παραλλαγές». Συνήθως το αρθρώνει από θέση ποσταρίσματος (perch), αλλά μπορεί να ακούγεται και κατά τη διάρκεια της πτήσης, ιδιαίτερα στη φάση της προσγείωσης. Από απόσταση θυμίζει έντονα το κελάηδημα του κοτσυφιού, ενώ αρκετές φορές μιμείται άλλα πουλιά.
Αναπαραγωγή
Οι πετροκότσυφες αναπαράγονται σε ηλιόλουστα πετρώδη εδάφη, συχνά με σάρες, σε ορθοπλαγιές, ερείπια και ορυχεία, σε αρκετά μεγάλα υψόμετρα. Η θέση φωλιάσματος είναι τέτοια (βράχια) που, σπάνια υπάρχει ανταγωνισμός ζωτκού χώρου. Η αρχή της αναπαραγωγικής περιόδου είναι γύρω στον Μάιο και η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ σε κάθε φώλιασμα.
Η φωλιά έχει κυπελοειδές (cup) σχήμα και κατασκευάζεται από το θηλυκό, σε μια κοιλότητα ή σχισμή ενός βράχου. Αποτελείται από ρίζες, χορτάρι, βρύα και βλαστούς, ενώ επιστρώνεται με φρέσκο γρασίδι και ρίζες. Η είσοδός της είναι, συχνά, κρυμμένη πίσω από έναν θάμνο. Η γέννα αποτελείται συνήθως από 4-5 (σπανιότερα 6) αβγά, διαστάσεων 25,9 Χ 19,5 χιλιοστών. Η επώαση πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό και διαρκεί 14-15 ημέρες. Οι νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι, γεννιούνται δηλαδή ανήμποροι και χρειάζονται την προστασία των γονέων τους. Αφήνουν τη φωλιά στις 14-16 ημέρες, ενώ εξακολουθούν να σιτίζονται από τους γονείς για 2 εβδομάδες ακόμη.
Κατάσταση πληθυσμού
Παρόλο που ο πετροκότσυφας έχει υποστεί μείωση των πληθυσμών του, ιδιαίτερα στις βορειότερες ευρωπαϊκές περιοχές, λόγω καταστροφής των ενδιαιτημάτων του, δεν θεωρείται απειλούμενος σε παγκόσμιο επίπεδο.
Το είδος, συνολικά, δεν θεωρείται ότι προσεγγίζει τα κατώτατα όρια του κριτηρίου μείωσης για τον παγκόσμιο πληθυσμό της IUCN Red List (δηλαδή, μείωση κατά περισσότερο από 30%, μέσα σε δέκα χρόνια ή τρεις γενεές), και ως εκ τούτου αξιολογείται ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC).
Λόγιες
Οι περισσότερες λόγιες ονομασίες του Πετροκότσυφα είναι τεχνητές και δεν ανταποκρίνονται στην ακριβή μετάφραση από τα λατινικά (βλ. Ονοματολογία και Σημειώσεις), μερικές από τις οποίες είναι: Κόσσυφος ή Πετροκόσσυφος ο χρωματιστός, Κόσσυφος ο βραχόβιος, Κόσσυφος ο υπέρυθρος.
Λαϊκές
Στον ελλαδικό χώρο ο Πετροκότσυφας απαντάται και με τις ονομασίες Μεγάλη γυφτούλα, Πετροκοκκινούρα και Πυρροκότσυφας.
Σημειώσεις
i. Όπως συμβαίνει και με πολλά άλλα taxa, δεν υπάρχει κάποια λόγια ονομασία που να αποδίδει με ακρίβεια τη λατινική επιστημονική του πετροκότσυφα. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων υπάρχουν καταγεγραμμένες τεχνητές ονομασίες που δεν είναι μετάφραση των λατινικών όρων, λ.χ. Κόσσυφος ο χρωματιστός (!) ή Κόσσυφος ο υπέρυθρος (!) Ωστόσο, αυτή η αδυναμία πρέπει να θεωρηθεί σε μεγάλο ποσοστό δικαιολογημένη, διότι πολλές λατινικές ονομασίες δεν είναι δυνατόν να αποδοθούν μονολεκτικά, ή, εάν γίνει αυτό, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αισθητικά αδόκιμο, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του είδους Monticola saxatilis, του οποίου η ακριβής λόγια απόδοση είναι Ορεσίβιος ο πετραίος (sic).
Στο παρόν λήμμα προτιμήθηκε η λόγια ονομασία Μοντικόλη η πετραία, ως η πλησιέστερη στην απόδοση από τα λατινικά και ως, επίσης, καταγεγραμμένη στη βιβλιογραφία.
iii. Η λέξη πετραίος (-α, -ον), όχι μόνον υπάρχει στην ελληνική βιβλιογραφία, αλλά ανήκει σε εκείνες της αρχαίας ελληνικής γραμματείας: «σκιή πετραία» (Ησίοδ.), «ηχώ πετραία» (Κωμ. Αδ.), «Σκύλλην πετραίην» (Ομ. Οδύσ.), «όρνις πετραίος» (Αισχ.) κ.α.
iv. Η «επίσημη» λαϊκή ονομασία που δίνεται από την ΕΟΕ είναι Πυρροκότσυφας.
Πηγές
Κατηγορία:Μυγοθηρίδες
Νότης Σφακιανάκης (δισκογραφία)
Η αναλυτική δισκογραφία του Νότη Σφακιανάκη. Από το 1991 έως το 2018 το σύνολο των δίσκων και των cd - singles είναι είτε χρυσοί είτε πλατινένιοι.
Ακολουθεί κατάλογος με τα τίτλους και τις χρονολογίες των δίσκων και των τραγουδιών του Έλληνα ερμηνευτή, καθώς και τα στοιχεία των συντελεστών (στιχουργών και συνθετών).
Μαζί...
Τραγούδια (Στίχοι-Μουσική)
Κάρεν Γιανγκ
Η Κάρεν Γιανγκ (Karen Young, 23 Μαρτίου 1951 — 26 Ιανουαρίου 1991) ήταν Αμερικανίδα τραγουδίστρια της ντίσκο γνωστή για το επιτυχημένο τραγούδι του 1978 " Hot Shot".
Νότης Σφακιανάκης (δισκογραφία)
Μαζί...
1. Τ’ ΑΘΑΝΑΤΟ ΝΕΡΟ (Παναγιώτης Μπρακούλιας-Νίκος Βαξαβανέλης)
2. ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ (Ηλίας Σακαβίτσης)
Κάρεν Γιανγκ
Βιογραφία
Η Γιανγκ μεγάλωσε στη βορειοανατολική Φιλαδέλφεια. Ξεκίνησε ως τραγουδίστρια σε διαφημιστικά και κάνοντας φωνητικά σε άλλους τραγουδιστές για εταιρείες παραγωγής που εδρεύουν στη Φιλαδέλφεια. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, έπαιξε με το συγκρότημα Sandd, με τους Φρανκ Γκλίκιν ( κιθάρα ), Τζορτζ Έμερτς ( ρυθμική κιθάρα), Φρανκ Φεράρο ( μπάσο ) και Ντένις Γουέστμαν ( ντραμς).
Νότης Σφακιανάκης (δισκογραφία)
Μαζί...
3. ΛΥΣΕ ΚΟΥΚΛΑ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΟΥ (Βασίλης Δαραμούσκας-Ανδρέας Κακονάς)
4. ΤΕΡΜΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟ (Γιώργος Μουκίδης)
Κάρεν Γιανγκ
Βιογραφία
Πέθανε από πιθανό αιμορραγικό πεπτικό έλκος τον Ιανουάριο του 1991, σε ηλικία 39 ετών.
"Hot Shot" στη δημοφιλή κουλτούρα
Το "Hot Shot" εμφανίστηκε στην ταινία Το Γύρισμα της Τύχης του 1990 και στο ντοκιμαντέρ του 2020 " The Times of Bill Cunningham ". Το τραγούδι ήταν ένα χαρακτηριστικό δείγμα στο τραγούδι των Daft Punk "Indo Silver Club" στο άλμπουμ τους Homework. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε επίσης από το BBC στα μέσα της δεκαετίας του 1980 κατά την κάλυψη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Σνούκερ για συλλογές "hot shots" (σημαντικών χτυπημάτων στο μπιλιάρδο) κατά τη διάρκεια του τουρνουά. Το "Hot Shot" διασκευάστηκε από την ποπ μπάντα, Blondie και συμπεριλήφθηκε ως κομμάτι μπόνους στις εκδόσεις Ιαπωνίας και Νότιας Αφρικής του άλμπουμ επιστροφής τους,No Exit. Διάφορες μίξεις (remix) του τραγουδιού κυκλοφόρησαν το 2007. Το "Hot Shot" έκανε τρεις ξεχωριστές εμφανίσεις στον κατάλογο τραγουδιών στο Ηνωμένο Βασίλειο ( UK Singles Chart) το 1978, 1979 και 1997. Η υψηλότερη θέση ήταν ο αριθμός 34.
Νότης Σφακιανάκης (δισκογραφία)
Μαζί...
6. ΠΩΣ ΓΙΝΕΤAI ΑΥΤΟ (Γιάννης Φρασέρης-Νίκος Βαξαβανέλης)
Κάρεν Γιανγκ
"Hot Shot" στη δημοφιλή κουλτούρα
Το "Rendezvous with Me", ένα τραγούδι που γράφτηκε από τον Καν το 1979, προοριζόταν ως συνέχεια του "Hot Shot", αλλά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Έχοντας ανακαλυφθεί στο κασετόφωνο του Καν, το "Rendezvous with Me" κυκλοφόρησε από την MaxRoxx Music τον Μάρτιο του 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες ποπ
Νότης Σφακιανάκης (δισκογραφία)
Μαζί...
7. ΕΓΩ (Βασιλης Καρρας )(Γιώργος Μουκίδης)
9. ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ (Βασίλης Δαραμούσκας-Ανδρέας Κακονάς)
10. ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΑΓΓΕΛΕ (Νίκος Σαπουντζάκης)
11. ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΜΑΥΡΟΦΟΡΟΥΣΑ (Eλντίνα Παπαναστασίου-Σόφη Παππά)
12. Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΑ ΛΕΝΗΣ (Χρύσανθος Χρυσάνθου-Χρήστος Πέτρου)
13. ΠΕΤΑ ΨΗΛΑ (Διονύσης Παπασχοινάς)
14. ΦΤΟΥ ΞΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (Λεωνίδας Αθανασάκος)
15. ΕΓΩ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΡΥΦΤΗΚΑ (Βασίλης Δαραμούσκας-Φώντας Θεοδώρου)
Οταν επικοινωνούμε...
2016 - πολυπλατινένιος studio δίσκος
Τραγούδια (Στίχοι-Μουσική)
1. Κοινωνία στο μείον (Ανδρέας Κακονάς-Βασίλης Δαραμούσκας)
2. Τα πάθη (Κώστας Χορλιαφάκης-Στράτος Κουμπάς)
4. Μάνα γη (Βασίλης Φουτσιτζής, Μαριάννα Βουγά-Βαγγέλης Βασιλείου)
5. Το Θεριό (Βασίλης Δήμας-Βασίλης Δήμας)
6. Η Γραβάτα (Μάριος Ορφανίδης-Κωνσταντίνος Παναγιώτου)
7. Προξενιό (Διονύσης Παπασχοινάς-Διονύσης Παπασχοινάς)
...Και ο Έρως Θεός είναι...
2018 - πολυπλατινένιος studio δίσκος
Λαβάς
thumb|250px|Λαβάς σερβιρισμένο στο [[Ερεβάν, Αρμενία.]] Το λαβάς (αρμενικά: լավաշ, αζερικά και lavaş; κουρδικά: nanê loş; φαρσί: لواش) είναι μαλακό, λεπτό, επίπεδο ψωμί χωρίς διογκωτικά, το οποίο παρασκευάζεται στον παραδοσιακό φούρνο, το ταντόρ. Το λαβάς καταναλώνεται σε όλη την Καυκασία, τη δυτική Ασία και στις περιοχές γύρω από την Κασπία Θάλασσα. Το λαβάς είναι ο πιο διαδεδομένος τύπος ψωμιού στην Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, την Τουρκία και το Ιράν. Συχνά αναφέρεται ως αρμενικό λαβάς.
Οι περισσότεροι ειδικοί στο φαγητό θεωρούν ότι το λαβάς προέρχεται από την Αρμενία,, ενώ άλλοι αναφέρουν ότι πιθανότατα προέρχεται από τη Μέση Ανατολή. Ο Πίτερ Ράινχαρτ αναφέρεται ότι το λαβάς συχνά αποκαλείται αρμενικό επίπεδο ψωμί, όμως έχει ιρανικές ρίζες και καταναλώνεται σε όλη τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο. Ο Ρατς Μαρτιροσιάν συνέδεσε διστακτικά το αρμενικό լավաշ lavaš, με τις προφορικές μορφές լափ lapʿ, լուփ lupʿ, լովազ lovaz, οι οποίες σημαίνουν επίπεδος ή πλατύς από χέρι. Άλλες ετυμολογίες περιλαμβάνουν τις լափուկ lapʿuk, լեփուկ lepʿuk, επίπεδη πέτρα, լավազ lavaz, πολύ λεπτός και υποθέτει ότι προέρχεται από τη πρωτοαρμενική λέξη λάου-, η οποία σημαίνει, επίπεδος, γεγονός που θεωρείται σημειολογικά πιθανό, καθώς το ψωμί είναι επίπεδο και λεπτό.
Το 2014, το «Λαβάς, η προετοιμασία, η σημασία και η εμφάνιση του παραδοσιακού ψωμιού ως έκφραση του πολιτισμού της Αρμενίας» εντάχθηκε στον αντιπροσωπευτικό κατάλογο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας.