Ηλεκτρυώνη
Διόδωρος Σικελιώτης
''55. Τη Ρόδο την κατοίκησαν πρώτοι οι λεγόμενοι Τελχίνες. Αυτοί ήσαν υιοί της Θαλάσσης, όπως αναφέρει η μυθική παράδοση, και λέγουν ότι αυτοί μαζί με την Κάφειρα, θυγατέρα του Ωκεανού, ανέθρεψαν τον Ποσειδώνα, όταν ήταν βρέφος και τον εμπιστεύθηκε στη φροντίδα τους η Ρέα. 2. Λέγουν ακόμα ότι αυτοί ανακάλυψαν και μερικές τέχνες κι’ ότι εισήγαγαν κι’ άλλα πράγματα χρήσιμα στη ζωή των ανθρώπων. Λέγουν ότι ήσαν οι πρώτοι που φιλοτέχνησαν αγάλματα των θεών, και μερικά από τα αρχαία αγάλματα των θεών έλαβαν το όνομά τους από εκείνους. Επί παραδείγματι, μεταξύ των Λινδίων υπάρχει ένας Απόλλων Τελχίνιος, όπως ονομάζεται, μεταξύ των Ιαλυσίων υπάρχει Ήρα και Νύμφες Τελχίνιες και μεταξύ των Καμειρέων υπάρχει Ήρα Τελχινία. 3. Λέγουν ότι οι Τελχίνες υπήρξαν και θαυματοποιοί, και όποτε ήθελαν συγκέντρωναν σύννεφα κι’ έρριχναν βροχή και χαλάζι, ακόμα και χιόνια έφερναν. Κι’ όλα αυτά, λέγουν, τα έκαναν όπως οι μάγοι της Περσίας. Ακόμα παράλλαξαν και την ίδια τους τη μορφή και κρατούσαν ζηλοτύπως για τον εαυτό τους τα μυστικά της τέχνης τους. 4. Ο Ποσειδών, συνεχίζει ο μύθος, ερωτεύθηκε την Αλία, την αδελφή των Τελχίνων, ζευγάρωσε μαζί της και γέννησε έξι υιούς και μία κόρη, τη Ρόδο, από την οποία έλαβε η νήσος αυτό το όνομα. 5. Αυτήν την εποχή γεννήθηκαν στα ανατολικά μέρη της νήσου οι λεγόμενοι Γίγαντες. Και τον καιρό κατά τον οποίο ο Ζευς καταπολέμησε τους Τιτάνες, ερωτεύθηκε μία από τις νύμφες, την Ιμαλία, και γέννησε απ’ αυτήν τρεις υιούς, τον Σπαρταίο, τον Κρόνιο και τον Κύτο. 6. Κι’ όταν αυτοί ήσαν ακόμα νέοι, η Αφροδίτη, λέγουν, που ταξίδευε από τα Κύθηρα στην Κύπρο και πήγε να προσορμιστεί στη Ρόδο, εμποδίστηκε από τους υιούς του Ποσειδώνος, οι οποίοι ήσαν άνθρωποι υπερήφανοι και αλαζονικοί. Και η θεά από την οργή της τους έριξε μανία και στην αλλοφροσύνη τους βίασαν τη μητέρα τους και διέπραξαν πολλές βιαιότητες σε βάρος των ντόπιων. 7. Αλλά όταν ο Ποσειδών έμαθε τα συμβάντα, έκρυψε τα παιδιά κάτω από τη γη για τις ντροπές τους, κι’ ονομάστηκαν από τότε Προσηώοι δαίμονες (ανατολικοί δηλαδή). Κι’ η Αλία έπεσε μόνη της στη θάλασσα κι’ ονομάστηκε Λευκοθέα και εδέχθη θεϊκές τιμές από τους ντόπιους. ''56. Αργότερα οι Τελχίνες προαισθάνθηκαν τον κατακλυσμό, που επρόκειτο να γίνη, και εγκατέλειψαν τη νήσο και διασκορπίσθηκαν. Ένας απ’ αυτούς, ο Λύκος, πήγε στη Λυκία και ίδρυσε εκεί, πλησίον του Ξάνθου ποταμού87, ένα ναό του Λυκίου Απόλλωνος. 2. Κι’ όταν έγινε ο κατακλυσμός οι άλλοι κάτοικοι χάθηκαν και καθώς τα νερά από τη μεγάλη νεροποντή πλημμύρισαν διότι τα πεδινά μέρη μετετράπησαν σε λίμνη και μόνο λίγοι που κατέφυγαν στα ψηλώματα της νήσου σώθηκαν. Μεταξύ αυτών ήσαν και οι υιοί του Διός. 3. Ο Ήλιος, κατά τον μύθο, ερωτεύθηκε τη Ρόδο και ονόμασε τη νήσο με το όνομά της Ρόδο και εξαφάνισε τα νερά από τα οποία είχε πλημμυρίσει. Η αληθινή εξήγηση είναι ότι κατά την αρχική δημιουργία του κόσμου, η νήσος ήταν ακόμα αργιλώδης και μαλακή, και ο ήλιος εξατμίζοντας τη μεγάλη υγρασία ζωογόνησε τη γη και γεννήθηκαν οι λεγόμενοι Ηλιάδαι, που έλαβαν το όνομα από αυτόν, επτά τον αριθμό, και άλλοι λαοί, το ίδιο και αυτοί αυτόχθονες. 4. Συνέπεια όλων αυτών των γεγονότων ήταν να θεωρηθεί η νήσος ιερή του Ηλίου και οι Ρόδιοι των μεταγενεστέρων χρόνων εξακολουθούσαν να τιμούν τον Ήλιο περισσότερο από τους άλλους θεούς, ως γενάρχη τους. 5. Οι επτά υιοί του ήσαν ο Όχιμος, ο Κέρκαφος, ο Μάκαρ, ο Ακτίς, ο Τενάγης, ο Τριόπας και ο Κάνδαλος και μία θυγατέρα η Ηλεκτρυώνη, που άφησε αυτόν τον κόσμο, όταν ήταν ακόμα παρθένος, και τιμήθηκε από τους Ροδίους με τιμές ήρωος. Και όταν ανδρώθηκαν οι Ηλιάδαι, τους είπε ο Ήλιος, ότι όποιοι θυσιάζουν πρώτοι στην Αθηνά, θα έχουν με το μέρος τους τη θεά. Λέγουν ότι το ίδιο πράγμα είπε και στους κατοίκους της Αττικής. 6. Γι’ αυτό λέγουν ότι οι Ηλιάδαι από τη βιασύνη τους λησμόνησαν να βάλουν φωτιά κάτω από τα σφάγια, όμως τα τοποθέτησαν εγκαίρως στον βωμό, ενώ ο Κέκροψ, ο οποίος ήταν τότε βασιλεύς των Αθηναίων, τοποθέτησε τα σφάγια επί της πυράς αλλά βραδύτερα από ό, τι οι Ηλιάδαι. 7. Γι’ αυτό, λέγουν, διατηρείται μέχρι σήμερα στη Ρόδο ένας ιδιότυπος τρόπος θυσίας και ότι η θεά έχει την έδρα της εκεί. Αυτή είναι η αρχαιότατη ιστορία της Ρόδου την οποία την εκθέτουν μερικοί μυθογράφοι, μεταξύ των οποίων και ο Ζήνων, ο οποίος συνέταξε μία ιστορία της νήσου.