cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κεχριές Ευβοίας
Παρόλα αυτά είναι ένα χωριό με αρκετές ανέσεις, έναντι άλλων όπου κάτοικοι βρίσκουν δυσκολίες με τις μετακινήσεις, την τροφή τους και πολλά άλλα. Κάτι που βοηθάει πολύ τους κατοίκους του χωριού είναι η καλλιέργεια και η κτηνοτροφία. Το χωριό αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως ένα εκτενές χωριό, αφού έχει αρκετούς δρόμους, πλατείες και πολλούς άλλους χώρους. Οι Κεχριές έχουν πρόσβαση σε δύο πλευρές όπου υπάρχει θάλασσα. Σε παραλίες του Αιγαίου ή του Βόρειου Ευβοϊκού. Έτσι, οι συνθήκες διακοπών είναι κατάλληλες. Εκτός αυτού μια ακόμη ομορφιά του χωριού είναι η πλούσια βλάστηση, που είναι ορατή από μακριά πριν καν φτάσει κανείς εκεί.
Σημεία ενδιαφέροντος
Μετά την απελευθέρωση, ο κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας κάλεσε Έλληνες αλλά και ξένους με φιλελληνικά αισθήματα να αγοράσουν εκτάσεις του νησιού από τους Τούρκους, ώστε να πραγματοποιηθεί το συντομότερο η προσάρτηση της Εύβοιας στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Έτσι, γύρω στα 1833, ο Εμμανουήλ Τομπάζης, που συμμετείχε ενεργά στην Ελληνική Επανάσταση, απέκτησε έκταση στις Κεχριές, και ξεκίνησε να κτίζει το κτιριακό συγκρότημα στο νότιο άκρο του χωριού, στο κέντρο του οποίου δέσποζε η αρχοντική του κατοικία. Το κτίριο συντηρείται εξωτερικά, ενώ εσωτερικά είναι γκρεμισμένο.
Δεν υπάρχουν άλλα αξιοθέατα στην περιοχή εκτός από την παλαιά βρύση, η οποία βρίσκεται λίγο έξω από το χωριό και είχε σχέση με ένα μεσαιωνικό χωριό με το όνομα Λιγοτά. Από εκεί, όπως αναφέρεται και η ελληνική μυθολογία, ο Ερωτόκριτος πέρασε για να πιεί νερό αφού διψούσε λόγω του πολέμου. Έτσι, πολλοί γνωρίζουν αυτή την βρύση ως βρύση του Ερωτόκριτου, ενώ οι ντόπιοι την ονομάζουν παλαιά βρύση.
Βιβλιογραφικές πηγές
Κατηγορία:Δήμος Μαντουδίου - Λίμνης - Αγίας Άννας
Οδός Αγρίππα
μικρογραφία| Ένα τμήμα της Οδού Αγρίππα κοντά στο Μπομόν-Μοντέ (Ντρομ) μικρογραφία| Οι Ρωμαϊκοί δρόμοι στη Γαλατία.
Η Οδός του Αγρίππα, λατιν.: Via Agrippa, είναι οποιοδήποτε τμήμα του δικτύου των ρωμαϊκών δρόμων στη Γαλατία, που κατασκευάστηκε από τον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα, στον οποίο ο Οκταβιανός εμπιστεύτηκε την αναδιοργάνωση των Γαλατιών. Συνολικά οι Ρωμαίοι έχτισαν 21000 χλμ. δρόμων στη Γαλατία.
Το έργο του Αγρίππα
Το δίκτυο του Αγρίππα ξεκινούσε ακτινωτά από έναν κόμβο στη νέα στρατηγική τοποθεσία του Λουγδούνου (Λυών). Ο Στράβων δείχνει τις κατευθύνσεις, που προσδιορίστηκαν από τον Πιέρ Γκρος:
Αν και οι λεπτομερείς διαδρομές που ακολουθούν τα διάφορα τμήματα της Οδού Αγρίππα είναι καλά χαραγμένες στο έδαφος, οι ημερομηνίες κατασκευής εξακολουθούν να συζητούνται: το 39-38 π.Χ. σύμφωνα με τους συγγραφείς του Οδηγού της Αρχαίας Ρώμης· το 22-21 π.Χ. σύμφωνα με τον Πιέρ Γκρος· ή μεταξύ 16-13 π.Χ. σύμφωνα με τον Πωλ Πετί.
Η νότια διαδρομή
Μία αρχαία οδός άλατος υπήρχε ως τις εκβολές του Ροδανού, που περνούσε από τις χαμηλότερες πλαγιές των λόφων, για να αποφεύγεται η μερικές φορές βαλτώδης -μετά από πλημμύρες- πεδιάδα του ποταμού. Με την παρότρυνση του Αυγούστου, ο Αγρίππας άνοιξε μία διαδρομή που βρισκόταν πιο κοντά στον ποταμό, περνώντας από τις σημαντικές Ρωμαϊκές πόλεις Aρλ, Aβινιόν, Oράνζ, Moντελιμάρ, Βαλάνς, Βιέν, που είναι διάσπαρτες από σταθμούς αναμετάδοσης (mutationes), όπου υπήρχε αλλαγή αλόγων για επίσημους ταχυμεταφορείς. Αυτή η διαδρομή αυξήθηκε από τη Οδό Αντωνίου κατά μήκος της δεξιάς όχθης του Ροδανού.
Ίχνη της Οδού Αγρίππα
Κοντά στη Βαλάνς, η σύγχρονη εθνική οδός (route national) 7 ακολουθεί τη διαδρομή της Οδού Αγρίππα.
Στα βόρεια του Iζέρ, η Οδός Αγρίππα, έχοντας περάσει τη διασταύρωση που ονομάζεται ακόμη Sept Chemins ("Επτά Δρόμοι"), ακολουθεί τη γραμμή, που τώρα σηματοδοτείται από τη νομαρχιακή οδό (route départementale) 101 προς το Μπωμόν-Μοντέ. υπάρχει μία επαρχιακή οδός (route communale) και ένα μονοπάτι, που ακολουθούν την ευθεία Rωμαϊκή διαδρομή, η οποία χρησιμεύει ως όριο μεταξύ των κοινοτήτων Μπωμόν-Μοντέ και Πον-ντε-λ'Ιζέρ. Σε κοντινή απόσταση, το τοπωνύμιο Vie Magne καταγράφει το πέρασμα της Via Magna, της «Μεγάλου οδού».
Ρωμαϊκά ορόσημα
μικρογραφία|Οδόσημο της Οδού Αγρίππα που επαναχρησιμοποιήθηκε στον [[Καθεδρικός ναός της Βαλένς|καθεδρικό ναό της Βαλάνς, στο Ντρομ.]] Τα ενεπίγραφα όρθια οδόσημα που είχαν τοποθετηθεί κατά μήκος της διαδρομής, έδειχναν τα μίλια από το σημείο εκκίνησης (capital viae) με τη Βιέν, τη Βαλάνς ή την Αβινιόν, καθώς και τον αξιωματούχο ή τον Αυτοκράτορα που τα ανέγειρε ή τα συντήρησε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγριππα
Γιώργος Νικολάου
Ο Γιώργος Νικολάου είναι Κύπριος ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού στον Ποδοσφαιρικό Όμιλο Ορμήδειας.
Καριέρα
Ο Άριστος Αριστοκλέους ξεκίνησε την καριέρα του το 1999 από την Ένωσις Νέων Παραλιμνίου. Αγωνίστηκε κατά σειρά στις Ομόνοια Λευκωσίας, Παναχαϊκή Γ.Ε., Ολυμπιακό Λευκωσίας, Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου, Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, Α.Ο. Αγία Νάπα. Από το 2010 αγωνίζεται με στον Ποδοσφαιρικό Όμιλο Ορμήδειας. Την περίοδο 2010-2011 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στη Δ΄ κατηγορία.
Από το 2004 έως το 2006 ήταν διεθνής με την Εθνική Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νέας Σαλαμίνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικού Ομίλου Αγία Νάπα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ποδοσφαιρικού Ομίλου Ορμήδειας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Μιχάι Τουντόσε
Ο Μιχάι Τουντόσε (Mihai Tudose, γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου του 1967 στη Βραΐλα) είναι Ρουμάνος πολιτικός, βουλευτής, υπουργός Οικονομίας στην κυβέρνηση Γκριντεάνου και ο πρώην πρωθυπουργός της Ρουμανίας.
Πολιτική καριέρα
Κατήλθε στην πολιτική το 1992, ως μέλος του Δημοκρατικού Εθνικού Μετώπου Σωτηρίας. Σήμερα, είναι μέλος του σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος και αντιπρόεδρός του από το 2015. Εξελέγη βουλευτής το 2000 και υπηρέτησε στη συνέχεια επί πέντε θητείες ως βουλευτής στην κομητεία της Βραΐλας. Διετέλεσε δύο φορές υπουργός Οικονομίας, μεταξύ του 2014 και του 2015 στην 4η κυβέρνηση Πόντα και μεταξύ Φεβρουαρίου και Ιουνίου 2017 στην κυβέρνηση Γκριντεάνου.
Ήταν ένας από τους επικρατέστερους υποψηφίους για την πρωθυπουργία, προταθείς από τον πλειοψηφούντα συνασπισμό με επικεφαλής το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα  προκειμένου να διαδεχθεί τον Σορίν Γκριντεάνου, έπειτα από την κατάρρευση της κυβέρνησης του τελευταίου λόγω έγκρισης πρότασης μομφής από το ίδιο του το κόμμα. Στις 26 Ιουνίου 2017, ο πλειοψηφών συνασπισμός τον πρότεινε για τη θέση και ο ίδιος έλαβε την εντολή από τον Πρόεδρο Γιοχάνις. Ανέλαβε καθήκοντα στις 29 Ιουνίου, μαζί με τη νέα κυβέρνηση.
Διαμάχη
Ως κάτοχος διδακτορικού στις Στρατιωτικές Επιστήμες και Πληροφορίες, ο Τουντόσε ενεπλάκη σε σκάνδαλο λογοκλοπής έπειτα από αναφορές των μέσων ενημέρωσης ότι μπορεί να είχε αντιγράψει κάποια μέρη της διδακτορικής του εργασίας. Στον απόηχο του σκανδάλου, παραιτήθηκε από τη χρήση του επιστημονικού του τίτλου.
Σχολιάζοντας τις πρωτοβουλίες της περιοχής Σέκελι για αυτονομία και τη χρήση της σημαίας τους σε δημόσιες υπηρεσίες, στις 11 Ιανουαρίου 2018 ο Τουντόσε έκανε τη δήλωση "Αν υψώσουν σημαίες στην περιοχή του Σέκελι, εκείνοι που θα τις υψώσουν θα κρεμαστούν δίπλα στις σημαίες. Αποκλείεται να παραχωρηθεί αυτονομία στη Σέκελι." Ο αναπληρωτής πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ούγγρων της Ρουμανίας (UDMR) Μπάλιντ Πορκσάλμι χαρακτήρισε την δήλωση του Τουντόσε απαράδεκτη, αποκαλώντας την "πρωτόγονη" και ότι "θυμίζει τον Μεσαίωνα". Επτά ημέρες αργότερα, ο Τουντόσε αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του, εξαιτίας, εν μέρει των σχολίων και των εσωτερικών διενέξεων, όπως και λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης εντός του κόμματος.
258
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 258 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 258 (CCLVIII ) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Τούσκου και Βάσσου (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 1011 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 258 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αρχή «μόνον άπαξ»
Σύμφωνα με την αρχή «μόνον άπαξ» (αγγλικά: once-only principle) οι πολίτες και οι επιχειρήσεις χρειάζεται να εισάγουν μόνο μία φορά τις απαιτούμενες πληροφορίες στα πλαίσια των συναλλαγών τους με τη δημόσια διοίκηση. Η διοίκηση θα πρέπει να φροντίζει για τη δυνατότητα επαναχρησιμοποίησης των πληροφοριών, όπου αυτό δεν απαγορεύεται από κανονισμούς για την προστασία των δεδομένων. Προϋπόθεση για την εφαρμογή της αρχής είναι να έχει επιτευχθεί υψηλό επίπεδο διαλειτουργικότητας μεταξύ των πληροφοριακών συστημάτων των δημόσιων οργανισμών.
Η αρχή «μόνον άπαξ» αποτελεί επίσης κατευθυντήρια αρχή της Βίβλου Ψηφιακού Μετασχηματισμού 2020-2025.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δημόσια Διοίκηση Κατηγορία:Ηλεκτρονική διακυβέρνηση
1642 Χιλλ
Ο Χιλ (Hill) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,72. Ανακαλύφθηκε το 1951 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου και μαθηματικού Τζωρτζ Ουίλιαμ Χιλ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χιλλ
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1968–69
Το Πρωτάθλημα της ΕΠΣ Αθηνών την περίοδο 1968-69 διεξήχθη σε τρεις κατηγορίες με δύο ομίλους η κάθε μία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Καλλιθέα, ο οποίος ανέβηκε στη Β΄ Εθνική, όπως και ο νικητής του άλλου ομίλου Α.Ο. Κορωπί.
Βαθμολογία Β΄ ομίλου
1 Ο «Ορφέας Αιγάλεω» είναι η συνέχεια της Ολυμπιάδας Αιγάλεω, η οποία το καλοκαίρι του 1968 συγχωνεύτηκε με την Ιεράπολη και απορρόφησε επίσης την Άμυνα Αιγάλεω.
Ταμπουρίτσα
μικρογραφία|150px|Η Ταμπουρίτσα είναι μικρός [[ταμπουράς]] Η Ταμπουρίτσα είναι το αντιπροσωπευτικό μουσικό έγχορδο όργανο της ομώνυμης οικογένειας μακρύλαιμων λαούτων, που είναι δημοφιλή στη Νότια και την Κεντρική Ευρώπη, ιδιαίτερα στην Κροατία, στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, στη Σερβία (ειδικά στη Βοϊβοντίνα), στη Σλοβενία και στην Ουγγαρία. Είναι γνωστά ως και στην Μπούργκενλαντ. Το όνομα και τα χαρακτηριστικά της προέρχονται από τα περσικά ταμπούρ, μοιάζει με μικρό ελληνικό ταμπουρά, αλλά και με μαντολίνο και με κιθάρα στο ότι οι χορδές είναι τσιμπητές. Τα τάστα είναι ευμετάβλητα ώστε να επιτρέπεται η απόδοση των διαφόρων μουσικών τρόπων. Υπάρχουν πολλοί τύποι ταμπουρίτσας, κυρίως σερβοκροατικής επινόησης.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1968–69
Βαθμολογία Β΄ ομίλου
2 Έγινε αγώνας κατάταξης για τη σωτήρια 10η θέση: Αττικός - Άρης Πετρούπολης: 4-2.
Ταμπουρίτσα
Τύποι ταμπουρίτσας
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:MIM_PHX_2011-04-26_0213_edited.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Μουσικά όργανα τύπου ταμπουρίτσας στη μόνιμη έκθεση του Μουσείου Μουσικών Οργάνων στο Τέμπε, Τα ανοιχτόχρωμα είναι Κροατικής κατασκευής. Το μεγάλο σκουρόχρωμο είναι τσέλο, και το μικρό σκουρόχρωμο είναι κατασκευής του [[Ζάγκρεμπ.]] Οι ταμπουρίτσες ποικίλλουν σε αριθμό χορδών και επίσης οι χορδές μπορεί να είναι μονές, ζεύγη ή μικτές. Έκαστο ζεύγος χορδών είναι ταυτόφωνο, δηλαδή και οι δύο χορδές του ζεύγους ηχούν στο ίδιο τονικό ύψος. Οι βασικές μορφές ταμπουρίτσας, με τα ονόματα τους στα σερβοκροατικά, ή σπανιότερα στα ουγγρικά, είναι:
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 1968–69
Πηγές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Αθηνών Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1968-1969
Ταμπουρίτσα
Τύποι ταμπουρίτσας
Ίσως η πρώτη ορχήστρα ταμπούρων να δημιουργήθηκε στην Ουγγαρία τον 19ο αιώνα. Τα όργανα ήταν ονοματισμένα με βάση τα ουγγρικά ονόματα των μουσικών οργάνων της συμφωνικής ορχήστρας ("cselló" που σημαίνει τσέλο, "bőgő" που σημαίνει κοντραμπάσο) και από τις ουγγρικές Τσιγγάνικες μπάντες (bőgős, prím, kontra). Οι ορχήστρες εξαπλώθηκαν όπου είναι τώρα η Βοσνία, η Αυστρία, η Σλοβενία, η τσεχική Δημοκρατία και η Σλοβακία. αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Οι περιοχές όπου παίζεται η ταμπουρίτσα
Μέρη της ταμπουρίτσhας
Η ταμπουρίτσα αποτελείται από 3 μέρη: το σώμα, το λαιμό και την κεφαλή. Το σώμα (ηχείο) είχε σχήμα αχλαδιού μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, και κατασκευαζόταν με σκάλισμα του εσωτερικού ενός κούτσουρου προς σχηματισμό μιας κοιλότητας. Σήμερα κατασκευάζονται όπως και οι κιθάρες, με ξύλινο πλαίσιο που προορίζεται ειδικά γι'αυτό τον σκοπό. Η ταστιέρα έχει τάστα (σερβοκροατικά: prečnice, krsnice, pragovi). Η κεφαλή (σερβοκροατικά: čivijište, fej) συνήθως είχε οξεία μορφή αλλά τελικά επικράτησαν τα σχέδια σε σχήμα «σαλιγκαριού». Το καράολο σε σχήμα σαλιγκαριού χρονολογείται τουλάχιστον από τον 19ο αιώνα και από τις Βιεννέζικες κιθάρες του Τζοχάν Γκιόργκ Στάουφερ.
Συνθέτες και μουσικά σχήματα
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Tambura_ensemble.png|μικρογραφία|250x250εσ|Ουγγρική μπάντα με ταμπουρίτσες στο Μπέτσετζ [[Σερβία|Σερβίας]] Μία ορχήστρα από ταμπουρίτσες μπορεί να διαμορφωθεί ποικιλοτρόπως, από ένα απλό τρίο ως μια μεγάλη ορχήστρα. Ένα βασικό τρίο περιλαμβάνει 1 πριμ, 1 κόντρα και 1 τσέλο. Οι μεγαλύτερες ορχήστρες περιλαμβάνουν επίσης μπασ-πριμ και μπάσ-πριμ-τερτς ταμπούρες.
Ο πρώτος μεγάλος συνθέτης μουσικής για ταμπουρίτσες ήταν ο Πάτζο Κολάριτς, που σχημάτισε την πρώτη ερασιτεχνική ορχήστρα από ταμπουρίτσες στο Όσιγιεκ το 1847. Το 1882 ο μαθητής του, ο Μίτζο Μάτζερ, σχημάτισε την πρώτη χορωδία για ταμπουρίτσες με μαέστρο, την «Κροατική Λύρα». Στους Κροάτες συνθέτες περιλαμβάνονται οι Φράντζο Κσάβερ Κούχατς, Σινίσα Λέοπολντ και Τζουλίγε Ντζικός. Το όργανο συμβολίζει τον κροατικό εθνικισμό. Ο Βίνκο Ζγκάνετς, ένας συνεργάτης του Μπέλα Μπάρτοκ, συγκέντρωσε περισσότερα από 19.000 κροατικά λαϊκά τραγούδια. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Janika_Bala%C5%BE_monument_Novi_Sad.jpg|μικρογραφία|244x244εσ|Μνημείο του Τζάνικα Μπαλάζ με την πριμ ταμπουρίτσα του στο [[Νόβι Σαντ Σερβίας]] Το 1951 ιδρύθηκε η Μεγάλη Ορχήστρα από Ταμπουρίτσες της Ραδιοτηλεόρασης του Νόβι Σαντ, με διευθυντή τον Σάβα Βουκοσάβλιεφ, ο οποίος σύνθεσε και απέδωσε πολλά κομμάτια για ορχήστρες ταμπουρίτσας και δημοσίευσε το ολοκληρωμένο βιβλίο Vojvođanska tambura («Ο Ταμπουράς της Βοϊβοντίνα»). Άλλες ορχήστρες ήταν του Ράδιο Βελιγράδι, του Ράδιο Ποντγκόριτσα και του Ράδιο Κίκιντα. Ο Τζάνικα Μπαλάζ, ένα μέλος της ορχήστρας του Ραδιο Νόβι Σαντ που είχε επίσης δικό του οκτέτο, ήταν ένας πολύ δημοφιλής ερμηνευτής, του οποίου το όνομα έγινε συνώνυμο με της ταμπουρίτσας. Στις διάσημες ορχήστρες ταμπουρίτσας της Σερβίας περιλαμβάνονται των Μάκσα Ποπωφ και Αλεκσάνταρ Αρανίκι.
Μουσικά δείγματα
Κατηγορία:Έγχορδα μουσικά όργανα Κατηγορία:Πολιτισμός της Βοϊβοντίνα Κατηγορία:Μουσική στην Κροατία
S.A.G.A.P.O.
Το "S.A.G.A.P.O." ήταν η ελληνική συμμετοχή στο, που ερμήνευσε στα Αγγλικά ο Μιχάλης Ρακιντζής. Επισήμως, αυτή ήταν η πρώτη περίπτωση κατά την οποία η ελληνική συμμετοχή δεν είχε καθόλου στίχους στα ελληνικά, ωστόσο ο τίτλος είναι μεταγραφή της φράσης "Σ' αγαπώ" στα ελληνικά.
Το τραγούδι ερμηνεύτηκε τέταρτο ανά σειρά εμφάνισης εκείνο το βράδυ, μετά από Αυστρία με τον Manuel Ortega με το "Say A Word" και πριν την Ισπανία με τη Ρόσα Λόπεθ και το "Europe's Living A Celebration". Στο τέλος της ψηφοφορίας, έλαβε 27 βαθμούς, τερματίζοντας στη 17η θέση από τους συνολικά 24 συμμετέχοντες. Ο Μιχάλης και οι τραγουδιστές του ήταν ντυμένοι με μαύρα, ρομποτικά ρούχα, για την εμφάνισή τους στην Eurovision.
Το τραγούδι ασχολείται με τον πιο σίγουρο τρόπο να ενθαρρύνει τον Ρακιντζή, για να τον πει η αγάπη του πώς νιώθει γι' αυτόν. Αυτό περιγράφεται ως "ο κωδικός πρόσβασης" ("the password") σε όλους τους στίχους.
Ακολούθησε ως Έλληνας εκπρόσωπος στο η Μαντώ με το "Never Let You Go".
Παραπομπές
Κατηγορία:Pop τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια του 2002 Κατηγορία:Singles του 2002 Κατηγορία:Αγγλόφωνα τραγούδια Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Is There Anybody Out There? - The Wall Live 1980 - 81
To '''Is There Anybody Out There? - The Wall Live 1980 - 81''' είναι διπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Pink Floyd, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Μαρτίου 2000 μέσω της "EMI" στην Ευρώπη και της "Columbia" στην Αμερική.
Το άλμπουμ ανέβηκε στο # 19 στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου βραβεύθηκε ως πλατινένιο και το # 15 στην Μεγάλη Βρετανία όπου έγινε χρυσό.
Θέσεις τσαρτ
'Is There Anybody Out There? - The Wall Live 1980 - 81' (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 29 Μαΐου 1995
Βραβεύσεις
'Is There Anybody Out There? - The Wall Live 1980 - 81' (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): Πλατινένιος
Μουσικοί
Το "Is There Anybody Out There? - The Wall Live 1980 - 81" ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Pink Floyd Κατηγορία:Άλμπουμ του 2000
Δήμος Αχαρνών - Θρακομακεδόνων
Ο Δήμος Αχαρνών είναι δήμος της βορειοανατολικής Αττικής, της Περιφερειακής Ενότητας Ανατολικής Αττικής, που συστάθηκε με το πρόγραμμα «Καλλικράτης» την 1η Ιανουαρίου 2011 και προέκυψε από τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Αχαρνών και Θρακομακεδόνων. Περιλαμβάνει, τους Θρακομακεδόνες, την Βαρυμπόμπη, το Ολυμπιακό Χωριό, το Τατόι και ένα μεγάλο τμήμα του ορεινού όγκου της Πάρνηθας. Ο δήμος έχει πληθυσμό 108.130 κατοίκους, σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2021
και είναι κατά σειρά ο δωδέκατος δήμος σε πληθυσμό στην Ελλάδα. Έδρα του είναι οι Αχαρνές.
Διοικητικές μεταβολές
Ο Δήμος Αχαρνών συστάθηκε το 1835 με την εφαρμογή της πρώτης διοικητικής διαίρεσης του ελληνικού κράτους και αποτέλεσε έναν από τους δέκα δήμους στους οποίους διαιρέθηκε αρχικά η Επαρχία Αττικής. Το 1840 ένα τμήμα του αποσπάστηκε και αποτέλεσε τον δήμο Χασιάς, μετέπειτα δήμο Φυλής. Ο δήμος διατηρήθηκε αμετάβλητος μέχρι το 1912 οπότε το μεγαλύτερο τμήμα του αποτέλεσε την νεοσύστατη κοινότητα Μενιδίου. Στην κοινότητα εντάχθηκαν εκτός από το Μενίδι, οι οικισμοί Βαρυμπόπη και Τατόι. Το 1915 μετονομάστηκε σε κοινότητα Αχαρνών. Το 1946 η κοινότητα αναγνωρίστηκε σε δήμο. Τα επόμενα χρόνια αποσπάστηκαν από το δήμο Αχαρνών οι οικισμοί Κρυονέρι, Ζεφύρι και το 1979 οι Θρακομακεδόνες. Ο δήμος στη συνέχεια παρέμεινε αμετάβλητος μέχρι την εφαρμογή του σχεδίου Καλλικράτης, το 2011, οπότε συνενώθηκε με την κοινότητα Θρακομακεδόνων.
Δήμαρχος Αχαρνών είναι ο κ. Σπυρίδων Βρεττός με αναπληρωτή του τον κ. Μιχάλη Βρεττό
Τσαρλς Σάβαριν
Ο Τσαρλς Άντζελο Σάβαριν (αγγλικά: Charles Angelo Savarin, γενν. το 1943) είναι πολιτικός από τη Δομινίκα, πρόεδρος της χώρας από τις 2 Οκτωβρίου 2013. Μέλος του Εργατικού Κόμματος της Δομινίκας, έχει υπηρετήσει ως μη εκλεγμένος βουλευτής και επί μισό αιώνα ως υπάλληλος στο Δημόσιο.
Βιογραφία
Ανέπτυξε συνδικαλιστική δράση και διπλωματική δραστηριότητα. Στην κυβέρνηση του Ρούσβελτ Σκέριτ ήταν υπουργός Εθνικής Ασφαλείας,αρμόδιος για τη Μετανάστευση, την Εργασία και τις Δημόσιες Υπηρεσίες. . Εξελέγη από το Κοινοβούλιο με 19 ψήφους, στις 30 Σεπτεμβρίου 2013. Διαδέχτηκε τον Ίλιουντ Ουίλιαμς, ο οποίος είχε αναλάβει πρόεδρος το 2012 για να ολοκληρώσει τη θητεία του ασθενούντος Νίκολας Λίβερπουλ. Η αντιπολίτευση δεν έλαβαν μέρος στην ψηφοφορία και ζήτησαν από το Σάβαριν να αποσύρει την υποψηφιότητά του.
Ανέλαβε επίσημα καθήκοντα στις 2 Οκτωβρίου 2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι της Δομινίκας Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Ανδρέας Ψυχάρης
Ο Ανδρέας Ψυχάρης (γεν. 22 Αυγούστου 1967) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, διπλωμάτης, πολιτικός και βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α΄ Περιφέρεια Αθηνών.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και είναι γιος του Σταύρου Ψυχάρη και της πρώτης συζύγου του, Δέσποινας. Νονός του ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου. Σπούδασε δημοσιογραφία στις ΗΠΑ.
Ακολούθησε καριέρα στο διπλωματικό σώμα. Από το 1993 έως και το 1995 υπηρέτησε στην Κεντρική Υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας και στη Διεύθυνση Κύπρου, και ακολούθως ανέλαβε καθήκοντα πρόξενου στο Γενικό Προξενείο του Λονδίνου, έως το 1998. Για τα δύο επόμενα χρόνια υπηρέτησε στην Πρεσβεία της Ελλάδας στη Λευκωσία, ενώ από το 2000 έως και το 2003 στην Ελληνική Πρεσβεία της Ουάσινγκτον, με αρμοδιότητά του το Κογκρέσο, την τρομοκρατία, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Μέση Ανατολή. Το 2003, υπηρέτησε στην Διεύθυνση Τουρκίας στην Αθήνα. Το 2005 με απόφαση της ηγεσίας του υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας, μετέβη στην Τάμπα της Φλόριντα όπου και ίδρυσε το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας, στο οποίο και υπηρέτησε ως γενικός πρόξενος μέχρι το 2009. Από το 2009 μέχρι το 2011, ανέλαβε καθήκοντα γενικού πρόξενου της Ελλάδας στο Μόναχο.
Το 2011, επέστρεψε στην Αθήνα, οπότε και ανέλαβε Διπλωματικός Σύμβουλος του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας Αντώνη Σαμαρά.
Στις Εθνικές Εκλογές του Μαΐου του 2012 και του Ιουνίου του 2012, εξελέγη βουλευτής της Α΄ Περιφέρειας της Αθήνας με τη Νέα Δημοκρατία.
Είναι νυμφευμένος με την Άννα και έχει δυο παιδιά, τον Σταύρο και την Μέλια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Σογιεμπικά του Καζάν
Η Σογιεμπικά (επίσης γράφεται Σογιενμπικά, Σουγιούμπικε, κυριλλικά: Сөембикә) (1516 - μετά το 1554) ήταν μια ταταρική κυβερνήτρια και χανμπικά. Υπηρέτησε ως αντιβασιλέας του Καζάν κατά τη διάρκεια της κηδεμονίας του γιου της από το 1549 έως το 1551.
Ζωή
Ήταν η κόρη του ευγενή Νογκάι Γιοσίφ μπακ και η σύζυγος των χάνων του Καζάν Τσανγάλι (1533-35), Σαφαγκαράι (1536-49) και Σαχγαλί (μετά το 1553). Το 1549, έγινε αντιβασιλέας κατά τη διάρκεια της κηδεμονίας του γιου της, Ουταμεσγκαράι.
Το 1551, μετά την πρώτη μερική κατάκτηση του Χανάτου του Καζάν από τον Ιβάν τον Τρομερό, μετακόμισε βίαια στη Μόσχα με τον γιο της και αργότερα παντρεύτηκε με τον Σαχγαλί, τον επιβλημένο από τη Ρωσία χάνο των Τατάρων Κασίμ και Καζάν.
Θρύλος αυτοκτονίας
Είναι η εθνική ηρωίδα του Ταταρστάν. Το όνομά της συνδέεται πρώτα με τον Πύργο Σογιεμπικά, που ο Ιβάν ο Τρομερός ήθελε να την παντρευτεί και έτσι συμφώνησε ότι εάν της έχτιζε ένα πύργο με επτά βαθμίδες (μια για κάθε ημέρα της εβδομάδας) τότε θα τον παντρευόταν. Ο Ιβάν ο Τρομερός υποτίθεται ότι τελείωσε τον πύργο εντός της εβδομάδας, και όταν η Σογιεμπικά ανέβηκε στην κορυφή του πύργου και αφού κοίταξε στο πανέμορφο σπίτι της στο Καζάν, συγκλονίστηκε τόσο από τους ανθρώπους της που δεν μπορούσαν να το αντέξουν να παντρευτεί τον τσάρο και πήδηξε από τον πύργο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τάταροι
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2016–17
Για την περίοδο 2016–17, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Αθηνών είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στην πρώην νομαρχία Αθηνών.
Οι πρωταθλήτριες 1ου και 2ου ομίλου της Α΄ κατηγορίας της ΕΠΣ Αθηνών δίνουν αγώνα κατάταξης μεταξύ τους ώστε να προκύψει ο πρωταθλητής της ΕΠΣ Αθηνών, ο οποίος βάσει προκήρυξης της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ), ανέρχεται στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Αθηνών, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Αθηνών είναι η εξής:
Α΄ κατηγορία
Στο μπαράζ ανάδειξης υπερπρωταθλητή ο ΑΟ Αιγάλεω επικράτησε του Χαραυγιακού με 3-1 και θα είναι η ομάδα που θα προβιβαστεί στη Γ΄ Εθνική Πηγή: ΕΠΣ Αθηνών: Α 1ος όμιλος ΕΠΣ Αθηνών: Α 2ος όμιλος
Β΄ Κατηγορία
Την άνοδο στην Α΄ ΕΠΣΑ κέρδισαν 2 ομάδες από κάθε όμιλο, οι πρωταθλήτριες κάθε ομίλου και οι νικήτριες αγώνων κατάταξης μεταξύ των ομάδων που κατέλαβαν τη 2η και 3η θέση.
1ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αθηνών
2ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αθηνών
3ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αθηνών
Γ΄ Κατηγορία
53 σύλλογοι χωρισμένοι σε 4 ομίλους απαρτίζουν τη Γ΄ Κατηγορία της ΕΠΣ Αθηνών για την περίοδο 2015-16. Οι πρωταθλητές κάθε ομίλου και οι δυο νικητές των μπαράζ μεταξύ της 2ης/5ης και 3ης/4ης ομάδας ανεβαίνουν στην Β΄.
Σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο δε δήλωσαν συμμετοχή οι σύλλογοι ΠΑΟ Κουκακίου, Άρης Βύρωνα και Κεραυνός Αγίας Βαρβάρας. Οι σύλλογοι Αετός Καλλιθέας και Ηρακλής Πετρούπολης μετονομάστηκαν σε Ελαφρά Ταξιαρχία και ΠΑΣ Αθηνών 1966 αντίστοιχα, ενώ και ο Ακάδημος μετονομάστηκε σε Αστέρας Χαΐδαρίου.
Δούκας της Λα Αλκούδια
Ο Δούκας της Λα Αλκούδια (ισπανικά: Duque de la Alcudia) είναι τίτλος της Ισπανικής αριστοκρατίας, Άρχοντας της Ισπανίας 1ης τάξης. Δημιουργήθηκε από τον βασιλιά Κάρολο Δ´ το 1792 για τον Μανουέλ Γοδόι, ο οποίος ήταν πρωθυπουργός της Ισπανίας από το 1792 έως το 1797 και από το 1801 έως το 1808. Το όνομά του αναφέρεται στο Βάγιε δε Αλκούδια στην επαρχία της Θιουδάδ Ρεάλ στην Ισπανία.
Δούκες της Λα Αλκούδια
Κατηγορία:Κατάλογοι δουκών
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Αθηνών 2016–17
4ος Όμιλος
Πηγή: ΕΠΣ Αθηνών
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Αθηνών. Η διοργάνωση ολοκληρώθηκε στις 15 Μαρτίου 2017 με τον τελικό. Το κύπελλο κατέκτησε ο ΑΣ Σουρμένων
Ημιτελικοί
Οι ημιτελικοί αγώνες έγιναν στις 18 Ιανουαρίου και 8 Φεβρουαρίου 2017 και κρίθηκαν στη διαδικασία των πέναλτυ.
Κιζιμτσέκ-Καρακάς
Το Κιζιμτσέκ-Καρακάς είναι χωριό της Δημοκρατίας της Κιργιζίας. Ανήκει στην Περιφέρεια Ος και βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο 1.856 μέτρων.
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κιργιζίας
Σύμπλεγμα του Λαοκόοντος
thumb|280px|right|Ο Λαοκόων και οι γιοί του (Βατικανό) Το Σύμπλεγμα του Λαοκόοντος είναι γλυπτό, μνημειακό μαρμάρινο έργο, της ύστερης ελληνιστικής περιόδου. Το έργο που φυλάσσεται σήμερα στα μουσεία του Μουσεία Βατικανού (Museo Pio-Clementino), στη Ρώμη είναι μάλλον ρωμαϊκό αντίγραφο του 1ου π.Χ. αιώνα, εξαιρετικά καλής ποιότητας. Ο αρχαίος Ρωμαίος συγγραφέας Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αποδίδει τη δημιουργία του αγάλματος σε τρεις Ρόδιους καλλιτέχνες, τους Αγήσανδρο τον Ρόδιο, Αθηνόδωρο και Πολύδωρο. Το γλυπτό παριστάνει τον Τρώα ιερέα Λαοκόοντα και τους γιούς του Αντιφάντη και Θυμβραίο να στραγγαλίζονται από φίδια.
Ιστορία
Για το άγαλμα έχουν προταθεί διάφορες χρονολογίες, ξεκινώντας από το 160 π.Χ. (οι πιο πρώιμες) μέχρι το 20 π.Χ. Επιγραφές από τη Λίνδο της Ρόδου, τοποθετούν τους γλύπτες Αγήσανδρο και Αθηνόδωρο στην περίοδο μετά το 42 π.Χ., καθιστώντας την περίοδο 42 έως 20 π.Χ. πιο πιθανή για τη δημιουργία του αγάλματος.
Δεν είναι γνωστό αν πρόκειται για πρωτότυπο έργο ή αντίγραφο παλαιότερου γλυπτού. Έχει προταθεί πως οι τρεις Ρόδιοι καλλιτέχνες που το φιλοτέχνησαν ήταν αντιγραφείς, πιθανώς ενός ορειχάλκινου αγάλματος από την Πέργαμο, το οποίο θα δημιουργήθηκε γύρω στο 200 π.Χ. Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος στο έργο του Φυσική Ιστορία (Historia Naturalis, XXXVI, 37) υποστηρίζει ότι το έργο ήταν τοποθετημένο στο παλάτι του αυτοκράτορα Τίτου. Ο ίδιος υποστηρίζει επίσης ότι είχε σκαλιστεί από μονοκόμματο μάρμαρο, αν και κατά την ανεύρεσή του ήταν φανερό ότι αποτελούνταν από 7 αλληλοσυνδεόμενα κομμάτια. Το άγαλμα πιθανώς παραγγέλθηκε για να κοσμήσει την κατοικία κάποιου πλούσιου Ρωμαίου. Αποκαλύφθηκε το 1506, κοντά στη θέση του Χρυσού Παλατιού (Domus aurea) του Νέρωνα, σε ένα αμπελώνα. Μόλις το έμαθε ο Πάπας Ιούλιος Β΄, ο οποίος ήταν ενθουσιώδης κλασικιστής, το αγόρασε και το τοποθέτησε στον κήπο Μπελβεντέρε (τώρα μέρος των Μουσείων του Βατικανού).
Το 1799, ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης, με την κατάκτηση της Ιταλίας, μετέφερε το άγαλμα στο Παρίσι και το εγκατέστησε σε τιμητική θέση στο Μουσείο Ναπολέοντα στο Λούβρο. Μετά την πτώση του Ναπολέοντα, οι Βρεττανοί το επέστρεψαν στο Βατικανό, το 1816.
Το 2005, ο Λιν Κάτερσον (Lynn Catterson) υποστήριξε ότι το άγαλμα ήταν πλαστό και κατασκευάστηκε από τον Μιχαήλ Άγγελο. Ο Ρίτσαρντ Μπρίλιαντ (Richard Brilliant), συγγραφέας του βιβλίου My Laocoön, περιέγραψε τις θέσεις του Κάτερσον ως «εντελώς αναξιόπιστες».
Αποκαταστάσεις
thumb|right|200px|Μετωπική όψη του αγάλματος, μετά από αποκατάσταση που έγινε πριν τον 20 αι. Συγκρίνετε με το χαρακτικό του Μπλέικ, παρακάτωthumb|right|200px|Σύγχρονη μετωπική όψη Όταν ανακαλύφθηκε το άγαλμα, έλειπε το δεξί χέρι του Λαοκόοντα, μαζί με μέρος της παλάμης του ενός παιδιού και το δεξί χέρι του άλλου. Η αναπαράσταση αυτών των απολεσθέντων τμημάτων έχει γίνει αντικείμενο διαφωνίας καλλιτεχνών και τεχνοκριτικών. Ο Μιχαήλ Άγγελος θεώρησε ότι τα χαμένα δεξιά χέρια λύγιζαν πίσω και πάνω από τον ώμο. Άλλοι, όμως, υποστήριξαν ότι ήταν πιο σωστό να υποτεθεί ότι τα χέρια εκτείνονταν προς τα έξω, σε ηρωική χειρονομία. Ο Πάπας κήρυξε άτυπο διαγωνισμό μεταξύ των γλυπτών για την αποκατάσταση των χεριών, με κριτή τον Ραφαήλ. Ως νικήτρια αναδείχτηκε η εκδοχή της έκτασης προς τα έξω και με αυτή τη μορφή αποκαταστάθηκαν τότε τα χέρια.
Το 1906, ο αρχαιολόγος, έμπορος έργων τέχνης και διευθυντής του Μουσείου Αρχαίας Γλυπτικής Τζιοβάνι Μπαράκο (Barracco), Λούντβιχ Πόλακ (Ludwig Pollak), ανακάλυψε σπάραγμα μαρμάρινου χεριού σε κήπο οικοδόμου στη Ρώμη. Καθώς παρατήρησε τυπολογική ομοιότητα με το σύμπλεγμα του Λαοκόοντα, παρέδωσε το σπάραγμα στα Μουσεία του Βατικανού, όπου και παρέμεινε στις αποθήκες για μισό αιώνα. Στη δεκαετία του 1950, το μουσείο αποφάνθηκε ότι αυτό το χέρι, το οποίο ήταν λυγισμένο με τον τρόπο που είχε μαντέψει ο Μιχαήλ Άγγελος, ανήκε στο άγαλμα του Λαοοκόοντα. Έτσι το άγαλμα αποκαταστάθηκε με την ενσωμάτωση του νέου χεριού. Τα αποκατεστημένα τμήματα των παιδικών χεριών αφαιρέθηκαν. Κατά τη φάση της αποσυναρμολόγησης, η εξέταση των οπών των πείρων, των εγκοπών και των μεταλλικών ενώσεων έδειξαν ότι αρχικά είχε συλληφθεί ή και υλοποιηθεί μια πιο συνεπτυγμένη πυραμιδοειδής διάταξη των τριών σωμάτων, την οποία αργότερα διαφοροποίησαν διάφορες επεμβάσεις κατά την Αρχαιότητα, την Αναγέννηση και τη σύγχρονη εποχή.
Υπάρχουν πολλά αντίγραφα του αγάλματος, πολλά από αυτά δείχνουν το χέρι του Λαοκόοντα στην παλιότερη μορφή αποκατάστασης. Ένα από τα γνωστότερα αντίγραφα είναι αυτό στο ανάκτορο του Μεγάλου Μαγίστρου των Ιπποτών της Ρόδου, το οποίο ακολουθεί τη διορθωμένη σημερινή μορφή.
Επιδράσεις
Ο Φλωρεντινός γλύπτης Μπαντινέλι (Baccio Bandinelli) δέχτηκε παραγγελία, από τον Πάπα Πάπα Λέοντα Ι' των Μεδίκων, για τη δημιουργία αντιγράφου. Η εκδοχή του Μπαντινέλι, η οποία συχνά αντιγραφόταν και διανεμόταν σε μορφή μπρούτζινων αγαλματιδίων, βρίσκεται στην Πινακοθήκη Ουφίτσι, στη Φλωρεντία. Ένα μπρούτζινο χυτό αντίγραφο, το οποίο παρήγγειλε ο Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας για τον Πύργο του Φονταινεμπλώ, κατασκευάστηκε από εκμαγείο του πρωτοτύπου, το οποίο πάρθηκε υπό την επίβλεψη του Πριματίτσιο (Francesco Primaticcio). Βρίσκεται στο Μουσείο του Λούβρου.
thumb|left|Παρωδία του αγάλματος από τον Τισιανό, ως ομάδας πιθήκωνΞυλογραφία, πιθανώς προερχόμενη από σχέδιο του Τιτσιάνο, παρώδησε το άγαλμα, βάζοντας πιθήκους στη θέση των ανθρώπων. Αυτή η παρωδία έχει συχνά ερμηνευτεί ως σάτιρα της αδεξιότητας του αντιγράφου του Bandinelli, αλλά έχει επίσης υποτεθεί ότι ήταν σχόλιο στις διαμάχες εκείνης της εποχής σχετικά με τις ανατομικές ομοιότητες ανθρώπων και πιθήκων.
Ο Λαοοκόων ως καλλιτεχνικό ιδεώδες
thumb|right|Χαρακτικό του [[Γουίλιαμ Μπλέικ (περί το 1820)]]Η περιγραφή του Λαοκόοντα από τον Πλίνιο ως «το σπουδαιότερο από όλα τα έργα ζωγραφικής και γλυπτικής έως σήμερα» έχει προκαλέσει μια παράδοση από αντιδράσεις. Ο Γιόχαν Γιοάχιμ Βίνκελμαν έγραψε για το παράδοξο του να θαυμάζει κάποιος την ομορφιά βλέποντας μια σκηνής θανάτου και αποτυχίας. Η πιο σημαντική συμβολή στη διαμάχη ήταν η πραγματεία του Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ Λαοκόων: Πραγματεία για τα όρια της ζωγραφικής και της ποίησης, η οποία εξετάζει τις διαφορές μεταξύ εικαστικής τέχνης και λογοτεχνίας, συγκρίνοντας το άγαλμα με τους στίχους του Βιργιλίου. Ο Λέσινγκ υποστήριξε ότι οι καλλιτέχνες δεν θα μπορούσαν να αναπαραστήσουν ρεαλιστικά τη φυσική ταλαιπωρία των θυμάτων, καθώς κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικά επίπονο. Αντιθέτως, θα έπρεπε να την εκφράσουν με ταυτόχρονη διατήρηση του κάλλους.
Η πιο ασυνήθης παρέμβαση στην παραπάνω διαμάχη είναι το κατάγραφο χαρακτικό Λαοκόων του Γουίλιαμ Μπλέικ, στο οποίο η εικόνα του αγάλματος περιβάλλεται από σχολιασμούς σε διάφορες γλώσσες, γραμμένους σε πολλαπλές κατευθύνσεις. Ο Μπλέικ παρουσιάζει το άγαλμα ως μέτριο αντίγραφο ενός χαμένου εβραϊκού πρωτοτύπου, περιγράφοντάς το ως «ο Ιεχωβάς και οι δύο γιοί του, Σατανάς και Αδάμ, όπως τα αντέγραψαν τρεις Ρόδιοι, από τα Χερουβείμ του Ναού του Σολομώντα, και τα εφάρμοσαν στο γεγονός της φύσης ή την ιστορία του Ιλίου». Το παραπάνω αντανακλά τη θεωρία του Μπλέικ ότι η απομίμηση της αρχαίας ελληνικής και ρωμαϊκής τέχνης ήταν καταστρεπτική για τη δημιουργική φαντασία και ότι η κλασσική γλυπτική αντιπροσωπεύει έναν κοινότοπο ρεαλισμό, σε αντίθεση με την πνευματική ιουδαιο-χριστιανική τέχνη.
Η κεντρική μορφή στον Λαοκόοντα έδρασε ως πηγή χαλαρής έμπνευσης για τις μορφές των Ινδιάνων στο γλυπτό του Γκρίνοου (Horatio Greenough) Η διάσωση (1837-50) το οποίο ήταν τοποθετημένο εμπρός από την ανατολική πρόσοψη του Καπιτωλίου των ΗΠΑ για πάνω από 100 χρόνια.
Προς το τέλος του βιβλίου του Καρόλου Ντίκενς, Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα, ο Εμπενέζερ Σκρουτζ σχολιάζει το γεγονός ότι «με τις κάλτσες του είναι ολόιδιος ο Λαοκόοντας». Αυτή η φράση ήταν άμεση αναφορά στο άγαλμα του Λαοκόοντα, αφού ο Σκρουτζ βιάζεται τόσο πολύ να ντυθεί που μπλέκεται με τα ρούχα του.
Το 1910, ο κριτικός Ιρβιν Μπάμπιτ (Irving Babbit) χρησιμοποίησε τον τίτλο Ο νέος Λαοοκόων: Πραγματεία για τη σύγχυση των Τεχνών για μια πραγματεία με θέμα την κουλτούρα των αρχών του 20ου αιώνα. Το 1940, ο Κλέμεντ Γκρίνμπεργκ (Clement Greenberg) προσάρμοσε την ιδέα στη δική του πραγματεία με τίτλο Προς ένα νέο Λαοκόοντα, στην οποία υποστήριξε ότι τώρα η αφηρημένη τέχνη παρείχε ένα ιδεώδες με το οποίο οι καλλιτέχνες μπορούν να συγκρίνουν την τέχνη τους. Ο τίτλος χρησιμοποιήθηκε από την Έκθεση του 2007 στο Ινστιτούτο Χένρι Μουρ (Henry Moore Institute), η οποία παρουσίασε έργα σύγχρονων καλλιτεχνών που επηρεάστηκαν από το άγαλμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνιστικά γλυπτά Κατηγορία:Μνημεία στην Ιταλία
Κωσταλέξης Φθιώτιδας
O Κωσταλέξης ή το Κωσταλέξι είναι πεδινό χωριό της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 120 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
O Κωσταλέξης βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες της Οίτης, σε απόσταση 10 χλμ. ΝΔ. από τη Λαμία. Είναι κτισμένος κοντά στις νότιες όχθες του ποταμού Σπερχειού με τα περισσότερα σπίτια του να έχουν πανοραμική άποψη προς την κοιλάδα, ανάμεσα στους Κομποτάδες (Δ.-ΒΔ.) και τον Φραντζή (Α.-ΝΑ.). Στο χωριό και σε ειδικά διασκευασμένο σιδηροδρομικό βαγόνι λειτουργεί Μουσείο Σιδηροδρόμων ενώ δυτικά του (προς Κομποτάδες) υπάρχει στενό ρήγμα μήκους 2,5 με 3 χλμ. και με υψομετρική διαφορά 750 μ. που ονομάζεται Φαράγγι Κωσταλέξη. Ο Κωσταλέξης αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση επίσημα το 1835 να προσαρτάται στον τότε δήμο Αλόπης (Δρυόπων). Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την τοπική κοινότητα Κωσταλέξη που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Λαμιέων του Δήμου Λαμιέων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 397 κατοίκους. Στην απογραφή του 2001 είχε 753.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Άντερς (κρατήρας)
Ο Άντερς είναι κρατήρας πρόσκρουσης ο οποίος βρίσκεται στο νότιο ημισφαίριο και στην αθέατη από τη Γη πλευρά της Σελήνης. Είναι στα νοτιοανατολικά του εξωτερικού χείλους του κρατήρα Απόλλων, ενώ στα νότια-νοτιοανατολικά του βρίσκεται ο κρατήρας Λίβιτ.
Ο Άντερς ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του Αμερικανού αστροναύτη Ουίλιαμ Άντερς (William Anders), μέλους της αποστολής του Απόλλων 8 το 1968. Το Απόλλων 8 ήταν το πρώτο επανδρωμένο διαστημόπλοιο που μπήκε σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη και κατά συνέπεια οι τρεις αστροναύτες του οι πρώτοι άνθρωποι που είδαν τον εν λόγω κρατήρα στην αθέατη από τη Γη πλευρά του φυσικού μας δορυφόρου. Δύο παρακείμενοι κρατήρες πήραν τα ονόματά τους από τους άλλους δύο αστροναύτες, τους Φρανκ Μπόρμαν (Frank Borman) και Τζιμ Λόβελ (Jim Lovell).
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κρατήρες Σελήνης
259
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 259 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 259 (CCLΙΧ ) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε το Σάββατο. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αιμιλιανού και Βάσσου (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 1012 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 259 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.
UTC−10:30
UTC−10:30 είναι μία μετατόπιση UTC, η οποία αποτελεί το αναγνωριστικό για την ζώνη ώρας UTC-10:30.
Ιστορία
Η Χαβάη χρησιμοποιούσε επίσημη ώρα GMT-10:30 από το 1900 μέχρι το 1947, όταν τα ρολόγια άλλαξαν στην ζώνη GMT-10:00, η οποία αργότερα έγινε UTC-10:00.
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Πορτιμονένσε ΣΚ (ποδόσφαιρο)
Η Πορτιμονένσε Σ.Κ. είναι πορτογαλική, ποδοσφαιρική ομάδα από το Πορτιμάο. Ιδρύθηκε στις 14 Αυγούστου 1914. Συμμετέχει στη Σεγκούντα Λίγκα. Έδρα της ομάδας είναι το Estádio Municipal de Portimão, χωρητικότητας 9544 θεατών. Η ομάδα έχει μερικές συμμετοχές στη Πριμέιρα Λίγκα. Επίσης, έχει μια συμμετοχή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, την περίοδο 1985-1986. Έχει φτάσει μέχρι την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Πορτογαλίας τρεις φορές (1983, 1987 και 1988).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1914
ΣΚ Εσπίνιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Πορτογαλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1914
Κιζιλουζγκορίς
Το Κιζιλουζγκορίς είναι χωριό στην Περιφέρεια Τζαλάλ-Αμπάντ του Κιργιστάν. Βρίσκεται σε υψόμετρο 1,914 μέτρων. Ο πληθυσμός του το 2009 ήταν 1965 κάτοοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κιργιζίας
Ταξινόμηση με εισαγωγή
[[Αρχείο:Insertionsort-edited.png|με-πλαίσιο|δεξιά| Γραφική Αναπαράσταση Ταξινόμησης με Εισαγωγή
]] Η ταξινόμηση με εισαγωγή  είναι ένας απλός αλγόριθμος ταξινόμησης που δημιουργεί τον τελικό ταξινομημένο πίνακα (ή λίστα) αλλάζοντας ένα στοιχείο κάθε φορά. Είναι λιγότερο αποτελεσματική σε μεγάλες λίστες σε αντίθεση με άλλους αλγορίθμους όπως είναι η γρήγορη ταξινόμηση (quicksort), η ταξινόμηση με σωρό (heapsort), ή η ταξινόμηση με συγχώνευση (merge sort). Ωστόσο, η ταξινόμηση με εισαγωγή παρέχει πολλά πλεονεκτήματα:
Όταν οι άνθρωποι ταξινομούν κάτι με μη αυτόματο τρόπο (χειροκίνητα), όπως είναι, για παράδειγμα, μία τράπουλα, οι περισσότεροι χρησιμοποιούν μία μέθοδο παρόμοια με αυτή της ταξινόμησης με εισαγωγή.
Αλγόριθμος
300px|μικρογραφία|δεξιά|Ένα παράδειγμα ταξινόμησης με εισαγωγή που γίνεται επιτόπου είναι το παραπάνω. Επιλέγει το 2ο στοιχείο από τον πίνακα και ελέγχει κάθε στοιχείο με βάση αυτό. Αν είναι μεγαλύτερο (από ό,τι είναι το στοιχείο στην προηγούμενη θέση που ελέγχτηκε), το αφήνουμε ως έχει (όπως συμβαίνει με το 8). Εάν, τώρα, είναι μικρότερο από ό,τι το προηγούμενο, μετατοπίζουμε τα μεγαλύτερα στοιχεία μέχρι να συναντήσει το μικρότερο στοιχείο, όπου και κάνει εκεί την εισαγωγή.
Η ταξινόμηση με εισαγωγή εκτελεί συνεχόμενες επαναλήψεις αλλάζοντας ένα στοιχείο εισόδου σε κάθε επανάληψη και δημιουργώντας με αυτόν τον τρόπο μία ταξινομημένη λίστα εξόδου. Σε κάθε επανάληψη, η ταξινόμηση με εισαγωγή μετακινεί ένα στοιχείο από τη λίστα εισόδου, αφού έχει βρει την τοποθεσία που ανήκει η ταξινομημένη λίστα και το εισάγει εκεί. Τη διαδικασία αυτή την επαναλαμβάνει μέχρι να μην υπάρχουν άλλα στοιχεία εισόδου.
Ο τελικός πίνακας μετά από k επαναλήψεις έχει την ιδιότητα ότι και η k+1 καταχώρηση θα είναι ταξινομημένη («+1» επειδή η πρώτη καταχώρηση παραλείπεται). Σε κάθε επανάληψη η πρώτη υπόλοιπη καταχώρηση από την είσοδου αφαιρείται και εισάγεται στη σωστή θέση το αποτέλεσμα, επεκτείνοντας έτσι το αποτέλεσμα:
Πίνακας εισόδου
Array prior to the insertion of x
Γίνεται:
Array after the insertion of x
Με κάθε στοιχείο μεγαλύτερο του x να αντιγράφεται στα δεξιά μετά από σύγκριση με αυτό.
Η πιο συνηθισμένη παραλλαγή της ταξινόμησης με εισαγωγή, η οποία λειτουργεί με πίνακες, μπορεί να περιγραφεί όπως παρακάτω:
Ακολουθεί ο ψευδοκώδικας ενός ολοκληρωμένου αλγορίθμου, όπου οι πίνακες είναι αρχικοποιημένοι με μηδέν:
Σημειώστε ότι, αν και συνηθίζεται η εφαρμογή του αλγορίθμου και η επιλογή των στοιχείων να γίνεται την ίδια στιγμή, πράγμα που απαιτεί να γίνεται ο έλεγχος των στοιχείων σε σειρά, η σειρά του ελέγχου (και της αντικατάστασης) των στοιχείων που εισάγονται είναι πραγματικά τυχαία. Η επιλογή μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας σχεδόν οποιοδήποτε μοτίβο, εφ' όσον όλα τα στοιχεία εισόδου έχουν τελικά ελεγχθεί (και αντικατασταθεί από την είσοδο).
Καλύτερη, χειρότερη και μέση περίπτωση
μικρογραφία|δεξιά|280px| Κινούμενη εικόνα για την ταξινόμηση με εισαγωγή 30 στοιχείων ενός πίνακα.
Η απλούστερη χειρότερη περίπτωση εισόδου είναι ένας πίνακας ταξινομημένος με την αντίστροφη σειρά. Το σύνολο όλων περιπτώσεων χειρότερης εισόδου περιλαμβάνει όλους τους πίνακες των οποίων κάθε στοιχείο είναι το μικρότερο ή το δεύτερο μικρότερο από τα στοιχεία που βρίσκονται πριν από αυτό. Σε αυτές τις περιπτώσεις κάθε επανάληψη στον εσωτερικό βρόχο θα σαρώσει και θα μετακινήσει το σύνολο του ταξινομημένου υποτμήματος του πίνακα πριν εισάγει το επόμενο στοιχείο. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα η ταξινόμηση με εισαγωγή εκτελείται σε τετραγωνικό χρόνο (δηλαδή Ο(n2)).
Η μέση περίπτωση είναι, επίσης, η τετραγωνική, η οποία χρησιμοποιεί ταξινόμηση με εισαγωγή που είναι πρακτική για ταξινόμηση σε μεγάλους πίνακες. Ωστόσο, η ταξινόμηση με εισαγωγή είναι ένας από τους γρηγορότερους αλγορίθμους για ταξινόμηση πολύ μικρών πινάκων, ακόμα πιο γρήγορα και από ότι η γρήγορη ταξινόμηση (quicksort). Πράγματι, οι καλές εφαρμογές γρήγορης ταξινόμησης χρησιμοποιούν ταξινόμηση με εισαγωγή για πίνακες μικρότερους από ένα συγκεκριμένο όριο, ακόμα και όταν προκύπτει ως υποπρόβλημα. Το ακριβές όριο πρέπει να είναι προσδιορισμένο πειραματικά και να εξαρτάται από το μηχάμημα, αλλά είναι συνήθως γύρω στο δέκα.
Παράδειγμα: Ο πίνακας που ακολουθεί δέιχνει τα βήματα για την ταξινόμηση της ακολουθίας { 3, 7, 4, 9, 5, 2, 6, 1 }. Σε κάθε βήμα, το στοιχείο που εξετάζεται είναι υπογραμμισμένο. Το στοιχείο που μετακινείται (ή παραμένει στη θέση του επειδή θεωρείται ακόμα μεγαλύτερος) στο προηγούμενο βήμα εμφανίζεται με έντονο χρώμα.
3 	7	4	9	5	2	6	1
3	7	 4 	9	5	2	6	1
3	4	7	 9 	5	2	6	1
3	4	7	9	 5 	2	6	1
3	4	5	7	9	 2 	6	1
2	3	4	5	7	9	 6 	1
2	3	4	5	6	7	9	 1
1	2	3	4	5	6	7	9
Σύγκριση με άλλους αλγορίθμους ταξινόμησης
Η ταξινόμηση με εισαγωγή είναι παρόμοια με την ταξινόμηση επιλογής(selection sort). Όπως στην ταξινόμηση επιλογής, αφού το k περάσει σε έναν πίνακα, τα πρώτα k στοιχεία του πίνακα είναι ταξινομημένα. Για την ταξινόμηση επιλογής, αυτά είναι τα k μικρότερα στοιχεία, ενώ για την ταξινόμηση με εισαγωγή είναι ότι και τα k πρώτα στοιχεία στον μη ταξινομημένο πίνακα. Το πλεονέκτημα της ταξινόμησης με εισαγωγή είναι ότι σαρώνει μόνο όσα στοιχεία είναι απαραίτητα για να καθορίσουν τη σωστή τοποθεσία των k συν το πρώτο στοιχείο, ενώ η ταξινόμηση επιλογής πρέπει να σαρώσει όλα τα εναπομείναντα στοιχεία για να βρει το ακριβές μικρότερο στοιχείο.
Οι υπολογισμοί δείχνουν ότι η ταξινόμηση με εισαγωγή συνήθως εκτελεί περίπου τις μισές συγκρίσεις σε σχέση με την ταξινόμηση επιλογής. Υποθέτοντας ότι η θέση του k συν το πρώτο στοιχείο είναι τυχαία, η ταξινόμηση με εισαγωγή θα απαιτήσει κατά μέσο όρο ολίσθηση των μισών από τα προηγούμενα k στοιχεία, ενώ η ταξινόμηση επιλογής απαιτεί πάντα σάρωση όλων των μη ταξινομημένων στοιχείων. Εάν ο πίνακας εισόδου είναι ταξινομημένος αντίστροφα, η ταξινόμηση με εισαγωγή εκτελεί τόσες συγκρίσεις όσες και η ταξινόμηση επιλογής. Εάν ο πίνακας εισαγωγής είναι ήδη ταξινομημένος, η ταξινόμηση επιλογής εκτελεί τόσες λίγες συγκρίσεις όσες n-1, καθιστώντας έτσι την ταξινόμηση με εισαγωγή πιο αποτελεσματική όταν τις δίνονται ταξινομημένοι ή «σχεδόν ταξινομημένοι» πίνακες.
Ενώ η ταξινόμηση με εισαγωγή τυπικά εκτελεί λιγότερες συγκρίσεις σε σχέση με την ταξινόμηση επιλογής, απαιτεί περισσότερες εγγραφές διότι ο εσωτερικός βρόχος μπορεί να χρειαστεί ολίσθηση μεγάλων τμημάτων του ταξινομημένου μέρους του πίνακα. Γενικά, η ταξινόμηση με εισαγωγή γράφει στον πίνακα σε χρόνο O(n2), ενώ αντίθετα η ταξινόμηση επιλογής γράφει σε χρόνο μόνο O(n). Για το λόγο αυτό και η ταξινόμηση επιλογής προτιμάται σε περιπτώσεις όπου η εγγραφή στη μνήμη είναι σημαντικά πιο δαπανηρή απ’ ότι η ανάγνωση όπως με το EEPROM ή τη flash μνήμη(flash memory).
Παραλλαγές
Ο D.L. Shell έκανε σημαντικές βελτιώσεις στον αλγόριθμο• η τροποποιημένη εκδοχή ονομάζεται ταξινόμηση με κέλυφος(shell sort). Ο αλγόριθμος ταξινόμησης συγκρίνει στοιχεία που διαχωρίζονται από μια απόσταση που μειώνεται σε κάθε πέρασμα. Η ταξινόμηση με κέλυφος έχει βελτιώσει σημαντικά τους χρόνους εκτέλεσης σε πρακτική εργασία, με δύο απλές παραλλαγές που απαιτούν O(n3/2) and O(n4/3) χρόνους εκτέλεσης.
Ο αριθμός των ανταλλαγών μπορεί να μειωθεί υπολογίζοντας τη θέση πολλαπλών στοιχείων πριν τη μετακίνησή τους. Για παράδειγμα, εάν η θέση προορισμού δύο στοιχείων έχει υπολογιστεί πριν μετακινηθούν στη σωστή θέση, ο αριθμός των ανταλλαγών μπορεί να μειωθεί περίπου 25% για τυχαία δεδομένα. Στην ακραία περίπτωση αυτή η παραλλαγή λειτουργεί περίπου όμοια με την ταξινόμηση με συγχώνευση.