cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ούμαγκ
Το Ούμαγκ (κροατικά: Umag, ιταλικά: Umago) είναι πόλη και δήμος στη χερσόνησο Ιστρία της Κροατίας. Η πόλη έχει 7.769 κάτοικους (2001) και ο δήμος 12.901 κάτοικους (2001). Είναι η δυτικότερη πόλη και σημείο της Κροατίας. Στην πόλη λαμβάνει κάθε χρόνο το Κροατικό Όπεν (τουρνουά τένις), σε χωμάτινη επιφάνεια.
Δημογραφία
Όπως και άλλες πόλεις στην Ιστρία, το Ούμαγκ είναι πολυπολυτισμικό. Στην απογραφή του 2001, η δημογραφική σύνθεση του Ούμαγκ ήταν Κροάτες 59,6%, Ιταλοί 18,3%, Σέρβοι 3,8%, Σλοβένοι 2,2%, Βόσνιοι 1,7%, Αλβανοί 1,3%.
Παραπομπές
Ουμαγκ
Ελεονώρα της Αραγωνίας (1346-1405)
μικρογραφία|200px|Η προτομή της Ελεονώρας από το ταφικό μνημείο της.
Η Ελεονώρα, ιταλ.: Eleonora d'Aragona (1346 - 1405) από τον Οίκο της Βαρκελώνης-Σικελίας ήταν κόρη του δούκα του Ραντάτσο, Αθηνών και Νέων Πατρών και με τον γάμο της έγινε κόμισσα της Καλταμπελότα.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Ιωάννη πρίγκιπα της Σικελίας, δούκα του Ραντάτσο, των Αθηνών και των Νέων Πατρών και της Τσεζάρεα Λάντσια, μεγαλύτερης κόρης του Πέτρου κόμη της Καλτανισέτα.
Απεβίωσε στη Τζουλιάνα της Σικελίας και η προτομή του ταφικού μνημείου της βρίσκεται τώρα στην Επαρχιακή Πινακοθήκη του Παλάτσο Αμπατέλις στο Παλέρμο.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Γκουιλλέν δε Περάλτα, κόμη της Καλταμπελότα (σικελικά: Cataviddotta), μίας πόλης στην επαρχία του Aγκριτζέντο στη Σικελία. Η πόλη βρίσκεται περίπου 60 χλμ. νότια του Παλέρμο και περίπου 45 χλμ. βορειοδυτικά από Αγκριτζέντο.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Αραγωνίας
Μπροτ-λε-Ραι
Το Μπροτ-λε-Ραι (γαλλικά: Brotte-lès-Ray) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Λάσι (γράμμα)
Το Λάσι (ασομταβρούλι Ⴊ, νουσκούρι ⴊ, μχεντρούλι ლ) είναι το 12ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφάβητων.
Στο Γεωργιανικό σύστημα αρίθμησης έχει αξία 30.
Το Λάσι αντιπροσωπεύει τον ήχο, όπως η προφορά του l στην λέξη "λορντ".
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργιανό αλφάβητο
Ανακύκλωση
thumb|right|200px| Το διεθνές σύμβολο της ανακύκλωσης thumb|200px|Μηχανές περισυλλογής υλικών για ανακύκλωση στο κέντρο της [[Αθήνα|Αθήνας]] thumb|200px|Κάδος με ξεχωριστές σακούλες στο [[Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος»|αεροδρόμιο των Αθηνών]]
Ανακύκλωση είναι η διαδικασία με την οποία επαναχρησιμοποιούνται διάφορα υλικά ή οτιδήποτε αποτελεί γρήγορο αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας και το οποίο στην μορφή που είναι δεν αποτελεί πλέον αγαθό για τον άνθρωπο. Στη διαδικασία αυτή συνήθως τα απορρίμματα μετατρέπονται σε πρώτες ύλες από τις οποίες παράγονται νέα προϊόντα.
Μέρος της διαδικασίας της ανακύκλωσης είναι και η μετατροπή βλαβερών για το περιβάλλον υλικών σε λιγότερο ή και καθόλου βλαβερά. Με τον τρόπο αυτό γίνεται ομαλότερα η επανένταξή τους στο φυσικό περιβάλλον το οποίο ουσιαστικά ολοκληρώνει τη διαδικασία της ανακύκλωσης με φυσικό τρόπο. Παράδειγμα μιας τέτοιας περίπτωσης είναι η μετατροπή οικιακών λυμάτων σε τέτοια μορφή ώστε να είναι λιγότερο βλαβερά σε αντίθεση με την κατευθείαν εναπόθεσή τους π.χ. στη θάλασσα.
Ακόμα με την ανακύκλωση μειώνεται ο όγκος των απορριμμάτων που καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) καθώς ανοίγουν και νέες θέσεις εργασίας.
Η ανακύκλωση αποτελεί μια βασική έννοια της σύγχρονης διαχείρισης των αποβλήτων. Τα ανακυκλώσιμα υλικά, αποκαλούμενα επίσης "recyclables" ή "recyclates", μπορούν να προέλθουν από πολλές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των σπιτιών, των δημόσιων υπηρεσιών και των βιομηχανιών.
Περιλαμβάνουν το γυαλί, το χαρτί, το αλουμίνιο και άλλα μέταλλα όπως ο χαλκός και ο σίδηρος, την άσφαλτο, τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και τα πλαστικά. Οι ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές πρέπει να ανακυκλώνονται όχι μόνον γιατί η τοποθέτηση τους σε χώρους ταφής απορριμμάτων επιβαρύνει το περιβάλλον αλλά και γιατί βλάπτει την υγεία μας.
Τα βιοδιασπάσιμα απόβλητα, όπως τα υπολείμματα τροφίμων ή τα απόβλητα κήπων και καλλιεργειών, είναι επίσης ανακυκλώσιμα με τη βοήθεια μικροοργανισμών μέσω της λιπασματοποίησης (κομποστοποίησης) ή της αναερόβιας χώνευσης.
Το 2010 η Ελλάδα βρισκόταν στην τελευταία θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς την ανακύκλωση. Ένας λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν για τους πολίτες και τις εταιρίες κίνητρα να συμμετέχουν σε προγράμματα ανακύκλωσης.
Η ιστορία της ανακύκλωσης άρχισε την εποχή του Χαλκού. Την τότε εποχή έλιωναν τα μεταλλικά αντικείμενα τούς έτσι ώστε αυτά να μπορούν να παράγουν νέα προϊόντα. Η κατάσταση άλλαξε με την αλματώδη πρόοδο της βιομηχανίας που έκανε την ανακύκλωση πιο δύσκολη. Το 1970 σε συνέδριο για την ανακύκλωση αποφάσισαν με λογότυπο να σηματοδοτούνται τα ανακυκλώσιμα προϊόντα. Το 2007 για την παραγωγή, την αποθήκευση, την ανακύκλωση και τη μεταχείριση των σκουπιδιών υιοθετήθηκε κανόνας για τη διευκόλυνση της ανακύκλωσης. Στις Η.Π.Α η βιομηχανία της ανακύκλωσης αντιπροσωπεύει 236 δισεκατομμύρια δολάρια, 1,1 εκατομμύρια μισθωτούς και 5.600 επιχειρήσεις. Ο Μπαράκ Ομπάμα καθιέρωσε τη 'Μέρα της Ανακύκλωσης' στις 25 Νοεμβρίου (από το 2009). Τον Απρίλιο του 2009 η Τράπεζα της Ανακύκλωσης ανταμείφθηκε από το Champion of the Earth by the United Nations Environment Program. Εξυπηρετεί πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους μέσα σε 20 πολιτείες των Η.Π.Α και είναι καθιερωμένο και στη Μεγάλη Βρετανία.
Το 2020, το Υπουργείο Ανάπτυξης της Ελλάδας ανακοίνωσε την ενίσχυση υφιστάμενων και νέων επιχειρήσεων που θα δραστηριοποιηθούν στον τομέα της ανακύκλωσης αποβλήτων με ποσοστό έως 55%, μέσω ΕΣΠΑ.
Ανακυκλώσιμα Προϊόντα
Και πολλά άλλα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανακύκλωση Κατηγορία:Περιβάλλον  Κατηγορία:Μετατροπή ενέργειας
Ιερά Μητρόπολις Μηθύμνης
Η Ιερά Μητρόπολις Μηθύμνης είναι μια από τις Μητροπόλεις των λεγομένων «Νέων Χωρών». Έδρα της ήταν η Μήθυμνα, αλλά τον 16ο αι. ο επίσκοπος Μηθύμνης άγιος Ιγνάτιος μετακίνησε την έδρα της μητρόπολης στην Καλλονή Λέσβου.
Μονές
Η Ιερά Μητρόπολις αριθμεί τρεις Ιερές Μονές.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1986-1987
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1986-87 ξεκίνησε με τους αγώνες της πρώτης φάσης, τους οποίους διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες σύλλογοι των τοπικών πρωταθλημάτων. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ανέλαβε τη διοργάνωση από τη Β΄ φάση, στην οποία εντάχθηκαν και οι ομάδες της Β΄ Εθνικής. Έγινε ξεχωριστή κλήρωση για τις ομάδες του βόρειου και του νότιου ομίλου, όπως και στην Γ΄ φάση (των 32), όπου μετείχαν και οι ομάδες της Α΄ Εθνικής. Από τη Δ΄ φαση (των 16) η κλήρωση έγινε πανελλήνια. Ο τελικός διεξήχθη στις 15 Απριλίου 1987 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με αντιπάλους τον Πανελλήνιο και τον Άρη. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για δεύτερη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Α΄ φάση
Την πρώτη φάση διοργάνωσαν οι τοπικές ενώσεις και μετείχαν εκατοντάδες ομάδες.
Πηγές
1987 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1986 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1987
Αδελφοί Κιντέρο
Γεννήθηκαν στην Ουτρέρα της επαρχίας της Σεβίλλης και απεβίωσαν στη Μαδρίτη. Υπήρξαν πολυγραφότατοι, αφού συνέγραψαν σε συνεργασία σχεδόν 200 θεατρικά έργα, που τους εξασφάλισαν φήμη ως «τα χρυσά αγόρια του μαδριλένικου θεάτρου». Από αυτά τα έργα, τα μισά περίπου είναι κωμωδίες εμπνευσμένες από τη ζωή της Ανδαλουσίας. Το πρώτο τους θεατρικό έργο, το Gilito, γράφτηκε το 1889. Μερικά άλλα έργα τους είναι τα εξής:
Λορέντζο Μπερνάρντι
Ο Λορέντζο Μπερνάρντι (Lorenzo Bernardi, γεννήθηκε 11 Αυγούστου 1968) είναι Ιταλός πρώην διεθνής πετοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως συνήθως ως επιθετικός. Καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του αγωνίστηκε μόνο στο Πρωτάθλημα της Ιταλίας και για λίγο στη Ελλάδα. Το 2001 ψηφίστηκε ως ένας από τους δύο κορυφαίους του αθλήματος του 20ού αιώνα μαζί με τον Καρτς Κιράλι.
Αδελφοί Κιντέρο
Οι Αδελφοί Κιντέρο ήταν επίσης γνωστοί από το εγχείρημά τους να αποδώσουν τις ανδαλουσιανές διαλέκτους σε γραπτή μορφή.
Λορέντζο Μπερνάρντι
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Λορέντζο Μπερνάρντι ξεκίνησε την καριέρα του στην CUS Trento της τρίτης κατηγορίας με την οποία πέτυχε την άνοδο στη δεύτερη το 1983. Η Πάντοβα ήταν η πρώτη ομάδα στην οποία αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της πρώτης κατηγορίας, στην οποία παρέμεινε για ένα χρόνο (1984–85).
Το 1985 μεταπήδησε στην Μοντένα, στην οποία αγωνίστηκε για πέντε χρόνια γνωρίζοντας επιτυχίες όπως τέσσερα πρωταθλήματα Ιταλίας. Επόμενος σταθμός στην καριέρα του Μπερνάρντι ήταν η επίσης ιταλική Σίσλεϊ Τρεβίζο, στην οποία παρέμεινε για 12 ολόκληρα χρόνια και συγκεκριμένα μέχρι το 2002 και με την οποία κέρδισε πληθώρα τίτλων μεταξύ των οποίων πέντε εγχώρια πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα Πρωταθλητριών Ευρώπης.
Το 2002 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την Τρέντο και μετά από δύο χρόνια μετεγγράφει στη Ματσεράτα. Τη διετία 2005–07, ο Μπερνάρντι αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στη Βερόνα, καθώς και στη Μοντισιάρι.
Το 2008 σε ηλικία 40 ετών αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση βάζοντας τέρμα στην πολυετή του καριέρα, όντας τον τελευταίο χρόνο σε ρόλο παίκτη-προπονητή. Η ευελιξία του ήταν το ανώτερο χαρακτηριστικό του για το άθλημα, γεγονός που τον έκανε πολυτάλαντο παίκτη. Κατέκτησε τον τίτλο του πρωταθλητή στην Ιταλία συνολικά 9 φορές.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση ακολούθησε καριέρα προπονητή σε ομάδες της Ιταλίας και της Τουρκίας με ιδιαίτερη επιτυχία. Είναι μέλος του Hall of Fame της FIVB από το 2011.
Τίτλοι και διακρίσεις
Εθνική Ιταλίας
Συλλογικοί τίτλοι
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Ιταλοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Άνοιγμα Άντερσεν
Το Άνοιγμα Άντερσεν (Anderssen's Opening) είναι ένα αντισυμβατικό άνοιγμα στο σκάκι που χαρακτηρίζεται από την αρχική κίνηση (σε αλγεβρική σημειογραφία):
Το άνοιγμα αυτό συνήθως δεν παίζεται σε επίσημους αγώνες και θεωρείται ανορθόδοξο άνοιγμα. Η κίνηση αυτή έχει καταταχθεί στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων (Encyclopaedia of Chess Openings) στον αντίστοιχο κωδικό A00.
Ονομασία
Το άνοιγμα Άντερσεν πήρε το όνομα του Άντολφ Άντερσεν (Adolf Anderssen), ανεπίσημου Παγκοσμίου Πρωταθλητή στο Σκάκι, ο οποίος το έπαιξε τρεις φορές στο ματς εναντίον του Πωλ Μόρφυ (Paul Morphy) το 1858 στο Παρίσι. Ο Άντερσεν νικήθηκε αποφασιστικά στο ματς αυτό, αλλά γενικά στις παρτίδες που άνοιξε με την καινοτομία αυτή σημείωσε σκορ 1½ στα 3 (μία ήττα, μία ισοπαλία, μία νίκη ).
Θεωρία
Η πρώτη κίνηση αυτή του ανοίγματος προσφέρει ελάχιστα στην ανάπτυξη και τον έλεγχο του κέντρου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα λευκά μπορούν να μεταφέρουν το παιχνίδι σε ένα άνοιγμα όπου η 1.α3 θα μπορούσε να είναι χρήσιμη, αλλά χρησιμοποιεί ένα τέμπο με μια τέτοια κίνηση, και ήδη από την πρώτη κίνηση είναι πολύ πρόωρο. Στην πραγματικότητα, αυτό το άνοιγμα βασίζεται στην ιδέα ότι τα λευκά παίζουν στην ουσία σαν τα μαύρα κομμάτια, αλλά έχοντας ήδη παίξει την κίνηση 1.α3. Εάν μια παρτίδα ξεκινήσει με 1.α3 ε5 2.ε4 Ιζ6 3.Ιγ3, τα μαύρα δεν μπορούν να προχωρήσουν σε βαριάντες της Ισπανικής παρτίδας, (διότι το πιόνι στο τετράγωνο α3 των λευκών αποτρέπει την κίνηση 3...Αβ4, αφού τότε 4.α:β4) και εάν τα μαύρα παίξουν 3...Αγ5, τότε με την κίνηση 4.Ιζ3 των λευκών, τα μαύρα μπαίνουν σε ανεστραμμένη Άμυνα των δύο ίππων. Γενικά, το πιόνι στο τετράγωνο α3 των λευκών αποτρέπει πολλές από τις δυνατότητές των μαύρων.
Το άνοιγμα Άντερσεν είναι περισσότερο μια κίνηση αναμονής και όχι γενικά μια εποικοδομητική κίνηση για τα λευκά. Ορισμένοι παίκτες, ωστόσο, είτε μπορούν να απολαύσουν την ψυχολογική αξία μιας τέτοιας κίνησης, είτε πιστεύουν ότι θα τους βοηθήσει απέναντι σε έναν αντίπαλο με ανώτερη, ίσως, γνώση της θεωρίας άλλων ανοιγμάτων.
Μεταξύ των πιο κοινών απαντήσεων για τα μαύρα στο άνοιγμα Άντερσεν είναι:
Επίσημες χρήσεις
Μια σύγχρονη εφαρμογή της κίνησης έγινε από τον Κροάτη διεθνή μαιτρ Δρ. Ζβόνκο Κρέσακ (Dr. Zvonko Krecak). Επίσης, τον Μάρτιο του 2010, όταν ο τότε παγκόσμιος #1 Μάγκνους Κάρλσεν (Magnus Carlsen) έπαιξε το άνοιγμα εναντίον του Βασίλι Ιβάντσουκ (Vassily Ivanchuk) σε μια παρτίδα τυφλό σκάκι, κατά τη διάρκεια του τουρνουά σκακιού Άμπερ (Amber chess tournament), όπου ο Κάρλσεν έχασε τελικά τη συγκεκριμένη παρτίδα.
Επώνυμες βαριάντες
Πολωνικό γκαμπί (Polish Gambit):
Ανατριχιαστικός ερπετοειδής σχηματισμός (Creepy Crawly Formation):
Άντερσον–Σπάικ (Andersspike):
Ζαν-Αντουάν Μαρμπό
Ο Ζαν-Αντουάν Μαρμπό (γαλλικά: Jean-Antoine Marbot, [ʒɑ̃ ɑ̃twan maʁbo]; 7 Δεκεμβρίου 1754 – 19 Απριλίου 1800), ήταν Γάλλος στρατηγός και πολιτικός. Πέθανε κατά την πολιορκία της πολιορκία της Γένοβας.
Ήταν ο πατέρας των στρατηγών Αδόλφου (1781-1844) και Μαρσελέν Μαρμπό (1782-1854).
Τιμητικές διακρίσεις
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Δυτικός πυλώνας, Στήλη 34).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Γαλλική τάξη ευγενών Κατηγορία:Ναπολεόντειοι Πόλεμοι Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου
Ρολάντο Ντεσπέιν
Ο Ρολάντο Ντεσπέιν (γεννημένος στις 7 Ιουνίου 1987) είναι Κουβανός διεθνής πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στον Άρη Θεσσαλονίκης.
Καριέρα
Ο Ρολάντο Ντεσπέιν ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη Σαντιάγκο ντε Κούμπα. Οι εμφανίσεις του με την τοπική ομάδα της Κούβας του έδωσαν την ευκαιρία να εκπροσωπήσει την εθνική ομάδα βόλλευ της Κούβας στους Παναμερικανικούς αγώνες του 2007, που διεξήχθησαν στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, κατακτώντας μάλιστα το χάλκινο μετάλλιο.
Το καλοκαίρι του 2010 αποφάσισε να αφήσει τη Λατινική Αμερική και να ταξιδέψει στην Ευρώπη με προορισμό την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό. Στον Ολυμπιακό παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας μάλιστα το Πρωτάθλημα αλλά και το Κύπελλο Ελλάδας του 2011.
Το 2011 μεταπήδησε στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, στον οποίο παρέμεινε για ένα χρόνο κατακτώντας επίσης το εγχώριο νταμπλ του 2012.
Το 2012 επέστρεψε στη Λατινική Αμερική και συγκεκριμένα στη Βραζιλία, παίρνοντας μεταγραφή στην τοπική Μέντλει Καμπίνας. Στη Μέντλει παρέμεινε για περίπου δύο χρόνια.
Στις 10 Ιανουαρίου του 2014, ανακοινώθηκε επίσημα η μεταγραφή του Ντεσπέιν στον Άρη Θεσσαλονίκης, ωστόσο αποχώρησε από το σύλλογο λίγες μέρες αργότερα λόγω διαφωνιών με τη διοίκηση της κιτρινόμαυρης ομάδας.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Ρολάντο Ντεσπέιν έχει αρκετές συμμετοχές με την εθνική ομάδα βόλει της Κούβας. Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στους Παναμερικανικούς αγώνες του 2007.
Πηγές
Κατηγορία:Κουβανοί πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη
Σταθμός Αιγάλεω (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Αιγάλεω είναι σταθμός του μετρό της Αθήνας, επί της γραμμής 3. Πήρε το όνομά του από τον δήμο Αιγάλεω, τον οποίο εξυπηρετεί. Εγκαινιάστηκε στις 26 Μαΐου 2007 και βρίσκεται κάτω από την πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου (η οποία είναι γνωστή και με το παλαιότερό της όνομα ως πλατεία Εσταυρωμένου). Είναι εξ ολοκλήρου υπόγειος και διαθέτει μία κεντρική αποβάθρα. Υπήρξε από τα εγκαίνιά του μέχρι την επέκταση του δικτύου προς τον σταθμό Αγία Μαρίνα, που παραδόθηκε στο κοινό στις 14 Δεκεμβρίου 2013, ο προς δυσμάς τερματικός σταθμός της γραμμής 3. Στον σταθμό εκτίθενται δύο έργα της Όπυς Ζούνη, οι «Κίονες-Σκιές», το οποίο πρόκειται για μία στήλη, με τις βαθμηδόν συνεχιζόμενες ρίγες από τη σειρά δημιουργιών της «Sculptures and Constructions in the space», καθώς και οι «Τέσσερις Πύλες στον χώρο».
Ο σταθμός έδωσε οριστικό τέλος σε πολλά σημαντικά κυκλοφοριακά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι κάτοικοι των Δυτικών προαστίων. Συγκεκριμένα, μια διαδρομή από το Αιγάλεω στο Σύνταγμα, απόσταση η οποία με το αυτοκίνητο σήμερα διανύεται σε τουλάχιστον 40 λεπτά σε ώρες αιχμής, με τη λειτουργία του Μετρό καλύπτεται πλέον μόλις σε 7 λεπτά. Η Αττικό Μετρό Α.Ε. επιπλέον προχώρησε σε νέα διαμόρφωση της πλατείας Ελευθερίου Βενιζέλου, υπογείως της οποίας οριοθετείται ο σταθμός. Δίπλα από την πλατεία σχεδιάζεται να κατασκευαστεί υπόγειος χώρος στάθμευσης χωρητικότητας 400 θέσεων για μετεπιβίβαση στο Μετρό.
Αρχαιολογικά & άλλα εκθέματα
Στην είσοδο του σταθμού επί της πλατείας Εσταυρωμένου εκτίθεται σε υπαίθριο στέγαστρο τμήμα της αρχαίας Ιεράς Οδού.
Κατά τη κατασκευή του σταθμού αποκαλύφθηκαν αποσπασματικά 18 τάφοι διαφόρων ειδών, κεραμοσκεπείς, λακκοειδείς, πυρές, ένας εγχυτρισμός, καθώς και οι πυθμένες τριών σαρκοφάγων. Ήταν εντελώς επιφανειακοί και κατά συνέπεια κατεστραμμένοι. Ορισμένα κτερίσματα που ανακαλύφθηκαν ήταν λίγα πινάκια, αρυβαλλοειδή ληκύθια και κανθάρους, τα περισσότερα του 4ου αιώνα π.Χ. Επίσης ανακαλύφθηκαν πολλά κεραμικά τα οποία χρονολογούνταν από τη κλασική μέχρι και τη σύγχρονη εποχή. Τα ευρήματα εκτίθενται σε προθήκες που κοσμούν τις δύο εισόδους του σταθμού. Ένα άλλο έκθεμα που εκτίθεται εντός του σταθμού είναι το λεγόμενο "Αλογάκι του Ελαιώνα", ένας σκελετός αλόγου που πνίγηκε κατά τη διάρκεια κάποιας αρχαίας πλημμύρας του Κηφισού. Επίσης, τον σταθμό (στο επίπεδο των επιδοτηρίων και στις αποβάθρες) κοσμούν έργα της εικαστικού Όπυς Ζούνη.
Είσοδοι - Έξοδοι
thumb|right|Αξιοσημείωτη είναι η διαρκής αναγραφή της ονομασίας Αιγάλεω κατά μήκος των τοίχων εκατέρωθεν της κεντρικής αποβάθρας του σταθμού.
Παραπομπές
Αιγαλεω Αιγαλεω Κατηγορία:Αιγάλεω
Fursuit
Τα fursuits είναι κοστούμια σε σχήμα ζώων. Μπορούν να φορεθούν για προσωπική διασκέδαση, καθώς και για επαγγελματικούς ή φιλανθρωπικούς λόγους.
Ο όρος "fursuit" πιστεύεται ότι επινοήθηκε το 1993 από τον Ρόμπερτ Κινγκ και συνήθως χρησιμοποιείται για να περιγράψει κοστούμια ζώων που ανήκουν και φοριούνται από άτομα που παίζουν cosplay ή είναι μέλη του furry fandom.
Οι fursuiters μπορεί να υιοθετήσουν διαφορετική προσωπικότητα και συμπεριφορά για όσο διάστημα φορούν τη στολή, για την πιστότερη απόδοση του ρόλου (ζώου) στον οποίο αφορά η στολή. Τα fursuits συνήθως πωλούνται μέσω διαδικτύου, μέσω ανάθεσης και πληρωμής κάποιου ατόμου για τη δημιουργία της στολής του ή μέσω δημοπρασίας, αλλά μπορούν επίσης να πωλούνται και σε συνέδρια  των φίλων του furry fandom.
Δημιουργία και κατασκευή
Τα περισσότερα fursuits κατασκευάζονται από εξειδικευμένες διαδικτυακές επιχειρήσεις, αν δεν το κατασκευάσει κάποιος από μόνος του. Η ποιότητα της κατασκευής ποικίλλει ευρέως ανάλογα με το κόστος της στολής και τις ικανότητες του δημιουργού. Ένα fursuit μπορεί να κοστίσει περισσότερο και από χίλια ευρώ.
Οι βασικές προμήθειες είναι αφρός, ψεύτικη γούνα, σιλικόνη· πανί χονδρό και σκληρό με κόλλα (buckram) και πλαστικά φύλλα (plasticard) για να φτιαχτούν τα μάτια. Πολλά κοστούμια περιλαμβάνουν ειδικό υλικό παραγεμίσματος ή undersuits για να δώσουν στον χαρακτήρα το επιθυμητό σχήμα (αυτό είναι κυρίως παρών σε μεγαλύτερους χαρακτήρες ή σε εκείνους ενός συγκεκριμένου φύλου). Τα ακόλουθα είναι μερικά από τα υλικά που χρειάζονται για να φτιαχτεί ένα fursuit.
Παραλλαγές κοστουμιών, περιλαμβάνουν, το κοστούμι το οποίο έχει μόνο μια μάσκα, γάντια, μια ουρά, και πιθανώς και πόδια, με κανονικό ντύσιμο να καλύπτει το υπόλοιπο σώμα. Άλλες παραλλαγές περιλαμβάνουν τα κοστούμια που καλύπτουν μόνο τον κορμό ή τα πόδια. Και άλλα που είναι σχεδιασμένα με ξυλοπόδαρα που επεκτείνουν το ύψος των χεριών για να μπορεί αυτός που φοράει το κοστούμι να περπατάει στα τέσσερα, για μια πιο ρεαλιστική εμφάνιση.
Τα fursuits μπορεί να είναι ακριβά για να καθαριστούν.
Στον "κόσμο των furries", υπάρχουν πολλοί γνωστοί κατασκευαστές fursuit, μερικοί από τους οποίους είναι: Phoenixwolf, Made fur you, OneFurrAll, Mischiefmaker, και πολλοί άλλοι.
Χρήση
Τα κοστούμια ζώων έχουν γίνει κομμάτι του ανθρώπινου πολιτισμού από την προϊστορική εποχή. Μερικά από τα έθιμα έχουν συνεχιστεί, όπως το φεστιβάλ Κουρεντοβάνιε (Kurentovanje) στο Πτούι της Σλοβενίας, όπου οι συμμετέχοντες ντύνονται με κοστούμια από γούνα προβάτου ή κουνελιού με φτερά και κέρατα ζώων, ως μέρος ενός τελετουργικού γονιμότητας.
Τα fursuits φοριούνται σε συνέδρια furry και άλλες εκδηλώσεις, όπως σε άνιμε ή gaming συνέδρια. Τα fursuits μπορούν επίσης να φορεθούν και δημοσίως, έξω από συνέδρια.
Ορισμένοι ιδιοκτήτες των fursuits, χρησιμοποιούν τις στολές τους ως προσωρινούς χαρακτήρες με κοστούμι, για να φέρουν την προσοχή σε μια εκδήλωση ή σε μια φιλανθρωπική οργάνωση. Ένα υποσύνολο των fursuits, περισσότερο μοιάζει με στολές ρεαλιστικών πλασμάτων και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παιχνίδια ρόλων ζωντανής δράσης ή σε ταινίες.
Δημογραφικά
Δεν ενδιαφέρονται να έχουν ή απλά δεν έχουν όλα τα furries, fursuit. Αυτό προφανώς συμβαίνει επειδή η τιμή τους είναι σχετικά ακριβή και η κατασκευή τους αρκετά πολύπλοκη. Σε μια διαδικτυακή έρευνα, βρέθηκε ότι μόνο το 18% των ανταποκριτών είχαν fursuit.
Ινί (γράμμα)
Το Ινί (ασομταβρούλι Ⴈ, νουσκούρι ⴈ, μχεντρούλι ი) είναι το 10ο γράμμα των τριών γεωργιανών αλφαβήτων.
Στο γεωργιανό σύστημα αρίθμησης έχει αξία 10.
Το Ινί συνήθως αντιπροσωπεύει τον ήχο, όπως και την προφορά του i στην "machine", ή τον ήχο , όπως και την προφορά του i στο "sin".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Γεωργιανό αλφάβητο
Πόλεμος της Επανάκτησης
Ο Πόλεμος της Επανάκτησης (γαλλικά: Guerre de Dévolution) ήταν ενας πόλεμος ανάμεσα στη Γαλλία και την Ισπανία, από το 1667 ως το 1668, και παράλληλα ο πρώτος μεγάλος πόλεμος του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Τότε η Γαλλία διεκδικούσε μερίδιο από τις Ισπανικές Κάτω Χώρες.
Κατηγορία:Πόλεμοι της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεμοι της Ισπανίας
Πριμέρα Ντιβισιόν
Η Πριμέρα Ντιβισιόν (ισπανικά: Primera División,, Πριμέρα Ντιβισιόν, η οποία ονομάζεται επίσης Λα Λίγα, La Liga, , Λα Λίγα) είναι η κορυφαία κατηγορία του πρωταθλήματος ποδοσφαίρου της Ισπανίας. Διεξάγεται από την περίοδο 1928-29 και η ομάδα με τα ρεκόρ των περισσότερων κατακτήσεων και συνεχόμενων πρωταθλημάτων να είναι η Ρεάλ Μαδρίτης, με την Μπαρτσελόνα να ακολουθεί. Οι δύο αυτές ομάδες έχουν κυριαρχήσει στην ιστορία του ισπανικού πρωταθλήματος (62 τίτλοι στις 92 διοργανώσεις), ενώ άλλες 7 ομάδες έχουν κατακτήσει τον τίτλο.
Στην ιστορία της Λα Λίγα, 62 διαφορετικές ομάδες έχουν λάβει μέρος. Το πρώτο πρωτάθλημα κατέκτησε η Μπαρτσελόνα το 1929 με την Αθλέτικ Μπιλμπάο να κατακτά κάποια πρωταθλήματα τα πρώτα χρόνια. Την δεκαετία του '40, οι Βαλένθια, Μπαρτσελόνα και Ατλέτικο Μαδρίτης κυριάρχησαν κατακτώντας το πρωτάθλημα. Την δεκαετία του '50, Ρεάλ Μαδρίτης και Μπαρτσελόνα κατέκτησαν από 4 πρωταθλήματα δημιουργώντας ένα πανίσχυρο δίπολο. Τις δεκαετίες '60-'70, η Ρεάλ Μαδρίτης κατέκτησε 14 πρωταθλήματα ενώ η συμπολίτισσα της Ατλέτικο τέσσερα. Την περίοδο '80-'90, η Ρεάλ συνέχισε την κυριαρχία της ενώ επιτυχίες γνώρισαν και βασκικές ομάδες, Αθλέτικ Μπιλμπάο και Ρεάλ Σοσιεδάδ μοιράστηκαν από 2 πρωταθλήματα. Από την δεκαετία '90 μέχρι σήμερα η Μπαρτσελόνα έχει πανηγυρίσει 16 φορές το πρωτάθλημα. Παρόλο που η Ρεάλ στο ίδιο διάστημα κέρδισε 10 πρωταθλήματα, το δίπολο Ρεάλ - Μπαρτσελόνα έσπασε αρκετές φορές με πρωταθλήτριες την Ατλέτικο (1995-96, 2013-14, 2020-21), Βαλένθια (2001-02, 2003-04) και Ντεπορτίβο Λα Κορούνια (1999-00).
Την ευθύνη για τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος έχει η Εθνική Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (LFP). Φέρει επίσης την ονομασία LALIGA EA SPORTS για εμπορικούς λόγους.
Δομή
Η δομή του πρωταθλήματος ακολουθεί τη συνήθη μορφή εντός και εκτός έδρας αγώνων. Κατά τη διάρκεια της περιόδου, η οποία διαρκεί από το Σεπτέμβριο έως τον Ιούνιο, κάθε ομάδα αγωνίζεται με κάθε άλλη ομάδα δύο φορές, μία φορά εντός και μία εκτός έδρας, για συνολικά 38 παιχνίδια. Οι ομάδες λαμβάνουν τρεις βαθμούς για τη νίκη, ένα για την ισοπαλία, και κανένα βαθμό για την ήττα. Η ομάδα με την υψηλότερη κατάταξη, με βάση τη συνολική βαθμολογία, στέφεται πρωταθλήτρια.
Άνοδος και υποβιβασμός
Υπάρχει ένα σύστημα ανόδου και υποβιβασμού μεταξύ της Πριμέρα Ντιβισιόν (La liga) και της Σεγούντα Ντιβισιόν (Segunda División). Οι τρεις τελευταίες ομάδες στην La Liga υποβιβάζονται στην Segunda División, και οι δύο κορυφαίες ομάδες από τη Segunda División προβιβάζονται στη La Liga, με μια επιπλέον ομάδα που κερδίζει την άνοδο μετά από μια σειρά αγώνων κατάταξης (play off) που αφορούν την τρίτη, τέταρτη, πέμπτη και έκτη κατά σειρά ομάδα, με βάση τη βαθμολογία. Παρακάτω ακολουθεί μια πλήρης καταγραφή του πόσες ομάδες έλαβαν μέρος σε κάθε εποχή, σε όλη την ιστορία του πρωταθλήματος.
Λογότυπο
Το λογότυπο όπως έχει εξελιχθεί με βάση τον εκάστοτε χορηγό.
Γενική βαθμολογία 1929 έως 2017-18
Η γενική βαθμολογία της Πριμέρα Ντιβιζιόν είναι η αθροιστική βαθμολογία όλων των αποτελεσμάτων, των βαθμών και των γκολ κάθε ομάδας που συμμετείχε στο πρωτάθλημα από την ίδρυση του 1929. Ο πίνακας είναι ενημερωμένος μέχρι και την περίοδο 2017-18. Οι ομάδες με έντονα γράμματα είναι οι ομάδες του πρωταθλήματος 2018-19.
Avahi (λογισμικό)
Το Avahi είναι εφαρμογή ελεύθερου λογισμικού αρχικής ρύθμισης παραμέτρων δικτύωσης (zeroconf), που περιλαμβάνει ένα σύστημα για εντοπισμό υπηρεσίας πολλαπλής διανομής DNS/DNS-SD. Αδειοδοτείται σύμφωνα με την GNU Lesser General Public License (LGPL).
Το Avahi είναι ένα σύστημα που ενεργοποιεί προγράμματα στη δημοσίευση και εντοπισμό υπηρεσιών και οικοδεσποτών που εκτελείται σε τοπικό δίκτυο υπολογιστών. Για παράδειγμα, ένας χρήστης μπορεί να συνδέσει τον υπολογιστή του σε κάποιο δίκτυο και να κάνει το Avahi να γνωστοποιήσει αυτόματα τις υπηρεσίες δικτύου που εκτελούνται στο μηχάνημα που θα μπορούσε να ενεργοποιήσει την πρόσβαση σε αρχεία και εκτυπωτές.
Αρχιτεκτονική λογισμικού
Το Avahi εφαρμόζει τις προδιαγραφές της Apple αρχική ρύθμιση παραμέτρων δικτύωσης, mDNS, DNS-SD και RFC 3927/IPv4LL. Άλλες εφαρμογές περιλαμβάνουν τον σκελετό της Apple Bonjour (το συστατικό mDNSResponder που αδειοδοτείται σύμφωνα με την άδεια Apache).
Avahi - Bonjour
Το έργο Avahi ξεκίνησε λόγω της εφαρμογής του Zeroconf της Apple, το Bonjour, χρησιμοποιεί την ασύμβατη με GPL άδεια δημόσιας πηγής της Apple. Συνεπώς μέρη του Bonjour επανααδειοδοτήθηκαν σύμφωνα με την άδεια Apache. Όμως, το Avahi είχε ήδη γίνει η «εκ των πραγμάτων» πρότυπη εφαρμογή του mDNS/DNS-SD στα λειτουργικά συστήματα ελεύθερου λογισμικού όπως το GNU/Linux.
Η απόδοση του Avahi μοιάζει με αυτήν του Bonjour, μερικές φορές την υπερβαίνει· όμως το Avahi μπορεί να χάσει υπηρεσίες κατά την ταυτόχρονη διαχείριση μεγάλων αριθμών αιτημάτων.
Ιστορικό
Το Avahi αναπτύχθηκε από τους Lennart Poettering και Trent Lloyd. είναι το αποτέλεσμα μιας συγχώνευσης της αρχικής εφαρμογής mDNS/DNS-SD του Poettering που λεγόταν "FlexMDNS" και του αρχικού κώδικα του Lloyd που λεγόταν "Avahi" και συνέβη το 2005. Αν και το μεγαλύτερο μέρος του σημερινού κώδικα κατάγεται από το πρώτο έργο, χρησιμοποιήθηκε το όνομα του δεύτερου για το κοινό σχέδιο. Η ανάπτυξη του "FlexMDNS" ξεκίνησε στο τέλος του 2004 και η εργασία στο αρχικό "Avahi" ξεκίνησε στις αρχές του 2004.
Το Avahi αρχικά αναπτύχθηκε κάτω από το freedesktop.org, αλλά τώρα έχει γίνει ένα ξεχωριστό έργο. Το Avahi, όμως, χρησιμοποιεί τη στρώση IPC του D-Bus του freedesktop.org.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό GNOME Κατηγορία:Λογισμικό KDE Κατηγορία:Λογισμικό Linux
Άνω Ζαχλωρού Αχαΐας
Η Άνω Ζαχλωρού είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Κάτω Ζαχλωρούς, της Δημοτικής ενότητας Καλαβρύτων, του Δήμου Καλαβρύτων, στο Νομό Αχαΐας σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν οικισμός της Κοινότητας Κάτω Ζαχλωρούς ενώ στη συνέχεια αποτέλεσε οικισμό του Δημοτικού διαμερίσματος Κάτω Ζαχλωρούς του «Καποδιστριακού» Δήμου Καλαβρύτων.
Είναι χτισμένος σε υψόμετρο 782 μέτρων βορειοανατολικά των Καλαβρύτων και σε απόσταση 10 χιλιομέτρων από αυτά. Ο οικισμός σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει πλέον μόνιμους κατοίκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Γκέοργκ Ντόιτερ
Ο Γκέοργκ Ντόιτερ (γερμ. Georg Deuter, γενν. 1945) είναι Γερμανός μουσικός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1945 στο Φάλκενχάγκεν. Νωρίς ασχολήθηκε με την μουσική και έμαθε μόνος του φλογέρα και κιθάρα. Αρχικά εργάστηκε ως σχεδιαστής και δημοσιογράφος στο Μόναχο. Μετά από ένα βαρύ τροχαίο ατύχημα στο οποίο τραυματίστηκε βαριά και μετά την ανάρρωσή του αποσύρθηκε από τα κοσμικά και ασχολήθηκε μόνο με την μουσική και τον Σοφισμό. Περιηγήθηκε στην Ινδία, Νεπάλ, ανέβηκε στα Ιμαλάια και αφιερώθηκε στη θρησκεία. Έζησε στην Κίνα και σε Ινδιάνικα χωριά στην Αμερική. Η μουσική του διαπνέεται από γαλήνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί μουσικοί
Με κομμένη την ανάσα (ταινία 1960)
Το Με κομμένη την ανάσα (πρωτότυπος τίτλος: À bout de souffle, αγγλ. Breathless) είναι περιπέτεια παραγωγής του 1960 σε σκηνοθεσία και σενάριο Ζαν-Λυκ Γκοντάρ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Ζαν Πολ Μπελμοντό και Τζιν Σίμπεργκ. Πρόκειται για την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους που σκηνοθέτησε ο Γκοντάρ στην οποία ο Μπελμοντό έκανε το ντεμπούτο του ως ηθοποιός.
Η ταινία αποτελεί πρώιμο δείγμα του γαλλικού νέου κύματος και μαζί με τα 400 χτυπήματα (Les Quatre Cents Coups) του Φρανσουά Τρυφώ και το Χιροσίμα, αγάπη μου (Hiroshima, Mon Amour), που γυρίστηκαν έναν χρόνο νωρίτερα, επέφερε παγκόσμια αναγνώριση αυτού του νέου είδους κινηματογράφησης.
Πλοκή
Ένας απατεώνας, Ο Μισέλ Πουακάρ (Ζαν Πολ Μπελμοντό) κλέβει ένα αμερικανικό αυτοκίνητο στη Μασσαλία και ξεκινά για το Παρίσι. Μέσα στο αμάξι ανακαλύπτει ένα πιστόλι και διασκεδάζει παίζοντας και σκοπεύοντας τα αυτοκίνητα με τα οποία διασταυρώνεται. Μέχρι τη στιγμή που πέφτει σε ένα μπλοκ αστυνομικών και για να το αποφύγει πατάει γκάζι, αλλά οι μοτοσικλετιστές τον ακολουθούν. Στρίβει σ' έναν παράπλευρο δρόμο, νομίζοντας ότι ξέφυγε, αλλά πέφτει πάνω σ' έναν αστυνομικό και χωρίς να σκεφτεί, τον πυροβολεί και τον σκοτώνει. Και φεύγει τρέχοντας, πεζός, φορώντας μονάχα το πουκάμισό του. Κάποτε φτάνει απελπισμένος και κυνηγημένος μέχρι το Παρίσι και συναντά μια πανέμορφη Αμερικανίδα, την Πατρίτσια (Τζιν Σίμπεργκ), με την οποία είχε σχέση στο παρελθόν, που πουλά φύλλα της Χεράλντ Τριμπιούν στα Ιλίσια Πεδία. Ενώ ο Μισέλ καταζητείται από την αστυνομία, προσπαθεί να κάνει την Πατρίτσια να τον αγαπήσει και να το σκάσει μαζί του για την Ιταλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1960 Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζαν-Λυκ Γκοντάρ Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές ταινίες
Ο καταδότης του θαλάμου 17
Η ταινία Ο Καταδότης του θαλάμου 17 (πρωτότυπος τίτλος Stalag 17), γνωστό και ως Θάλαμος εξοντώσεως 17 είναι πολεμικό δράμα παραγωγής 1953 σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ. Η ταινία είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό των Ντόναλντ Μπεβάν και Έντμουντ Τρσίνσκι, το οποίο διασκεύασαν για τη μεγάλη οθόνη ο Μπίλι Γουάιλντερ σε συνεργασία με τον Έντγουιν Μπλουμ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Γουίλιαμ Χόλντεν, Ντον Τέιλορ, Ρόμπερτ Στράους, Νέβιλ Μπραντ, Χάρβεϊ Λέμπεκ, Πίτερ Γκρέιβς και Ότο Πρέμινγκερ. Σύμφωνα με τον Πίτερ Γκρέιβς η Paramount Pictures πάγωσε την πρεμιέρα της ταινίας για πάνω από έναν χρόνο εφόσον πίστευε ότι κανείς δε θα ενδιαφερόταν να δει μια ταινία με θέμα τους αιχμάλωτους του πολέμου.
Υπόθεση
Το Stalag 17 είναι ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης κοντά στον Δούναβη που εκτός από τους Πολωνούς, τους Τσέχους και τους Ρώσους κρατούνται και Αμερικανοί στρατιώτες. Την παραμονή των Χριστουγέννων του 1944, δυο Αμερικανοί επιχειρούν να αποδράσουν έχοντας σκάψει ένα τούνελ που τους οδηγεί εκτός των συρματοπλεγμάτων. Όταν οι άνδρες βγαίνουν από το τούνελ βρίσκουν τους Γερμανούς να τους περιμένουν στην έξοδο. Οι σύντροφοι των στρατιωτών υποψιάζονται ότι κάποιος αναμεταξύ τους είναι καταδότης και οι υποψίες πέφτουν πάνω στον Τζ.Τζ. Σέφτον (Γουίλιαμ Χόλντεν), έναν έξυπνο τύπο που έχει καταφέρει να στήσει ένα είδος επιχείρησης στο στρατόπεδο, παζαρεύοντας με τους Γερμανούς για αυγά, καλτσόν, πετσέτες και άλλες πολυτέλειες. Την επομένη της απόπειρας της απόδρασης των δυο ανδρών φτάνει στο στρατόπεδο, ο λοχίας Τζέιμς Σκάιλερ Ντάνμπαρ (Ντον Τέιλορ). Ο Ντάνμπαρ, κρατούσε κρυφό το γεγονός ότι ανατίναξε ένα γερμανικό τρένο που μετέφερε πολεμοφόδια. Οι Αμερικανοί κρατούμενοι θαυμάζουν τον νέο κρατούμενο για τον ηρωισμό του, ενώ ο Σέφτον τον ζηλεύει λόγω του γεγονότος ότι είναι γόνος μιας από τις πλουσιότερες οικογένειες της Βοστώνης. Όταν λίγο αργότερα ο διοικητής του στρατοπέδου Όμπερστ φον Στέρνμπαχ (Όττο Πρέμινγκερ), καλεί τον Ντάνμπαρ για ανάκριση, όλοι υποπτεύονται ότι ο Σέφτον κάρφωσε την ανάμειξή του στην ανατίναξη του τραίνου. Οι άνδρες χτυπούν τον Σέφτον κι έπειτα τον εξοστρακίζουν. Τότε ο Σέφτον αποφασίζει να ανακαλύψει την ταυτότητα του καταδότη, ενώ ο Ντάνμπαρ καταφέρνει να το σκάσει από τα χέρια των Γερμανών και να κρυφτεί σε κάποιο μέρος στο στρατόπεδο. Κανείς εκτός από τον Χόφι (Ρίτσαρντ Έρντμαν), τον υπεύθυνο του κοιτώνα δεν γνωρίζει που βρίσκεται. Το βράδυ οι άνδρες ετοιμάζουν αποστολή σωτηρίας για τον Ντάνμπαρ, αλλά ο καταδότης ετοιμάζεται για μια ακόμη φορά να δράσει.
Πληροφορίες παραγωγής
Πολεμική ταινία του 1953, που αφηγείται την ιστορία μιας ομάδας Αμερικανών κρατούμενων σε στρατόπεδο συγκέντρωσης κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η ταινία βασίζεται στο θεατρικό έργο των Ντόναλντ Μπίβαν και Έντμουντ Τρασίνσκι, το οποίο γράφτηκε με βάσει τις εμπειρίες των δυο ανδρών στο στρατόπεδο Stalag 17, στην Αυστρία. Ο Γουάιλντερ διασκεύασε το θεατρικό για τη μεγάλη οθόνη σε συνεργασία με τον Έντουιν Μπλουμ.
Το θεατρικό των Μπιβάν και Τραζίνσκι ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ το 1951, σε σκηνοθεσία Χοζέ Φερέρ και με τον Τζον Έρικσον στο ρόλο του Σέφτον. Το θεατρικό έκανε επιτυχία και παίχτηκε για 452 παραστάσεις.
Όταν ο Μπίλι Γουάιλντερ αποφάσισε να μεταφέρει το θεατρικό στη μεγάλη οθόνη, πρώτη του επιλογή για το ρόλο του Σέφτον ήταν ο Γουίλιαμ Χόλντεν, με τον οποίο είχε συνεργαστεί το 1950 για την ταινία Η Λεωφόρος της Δύσης (Sunset Boulevard), αλλά ο ηθοποιός θεωρούσε το ρόλο πολύ κυνικό και εγωιστή για το γούστο του. Ο Γουάιλντερ αρνήθηκε να κάνει το ρόλο πιο συμπαθή και ο Χόλντεν τον απέρριψε. Έτσι ο σκηνοθέτης αναγκάστηκε να σκεφτεί κάποιον άλλο ηθοποιό για το ρόλο, με επικρατέστερα ονόματα εκείνα των Κερκ Ντάγκλας και Τσάρλτον Χέστον, όταν τελικά παρενέβη η εταιρία Paramount και ανάγκασε τον Χόλντεν να ερμηνεύσει το ρόλο. Δυο από τους ηθοποιούς του θεατρικού (οι Ρόμπερτ Στράους και Χάρβεϊ Λέμπεκ) επανέλαβαν τους ρόλους τους στη μεγάλη οθόνη.
Η ταινία γυρίστηκε κατά χρονολογική σειρά και τα μέλη του καστ δεν ήξεραν μέχρι και τις τρεις τελευταίες μέρες των γυρισμάτων ποιος ήταν ο καταδότης.
Παρά το γεγονός ότι τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν το 1952, η Paramount πάγωσε την πρεμιέρα της για περισσότερο από ένα χρόνο, εφόσον δεν πίστευε στις δυνατότητές της. Η κυκλοφορία της συνοδεύτηκε από διθυραμβικές κριτικές και από υψηλές εισπράξεις, εφόσον έχοντας προϋπολογισμό 1.6 εκατομμυρίων έκανε έσοδα 3.3 εκατομμυρίων στις Η.Π.Α. συν 10 εκατομμυρίων παγκοσμίως. Σήμερα θεωρείται, μαζί με τη Γέφυρα του Ποταμού Κβάι (The Bridge on the River Kwai, 1957) και τη Μεγάλη Απόδραση (The Great Escape, 1963) ως μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών με θέμα τους κρατούμενους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Βραβεία
Ο Γουίλιαμ Χόλντεν βραβεύτηκε με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία και ο ευχαριστήριος λόγος του ήταν ένας από τους συντομότερους που έχουν δοθεί. Αρκέστηκε στο να πει ευχαριστώ, ενώ αργότερα παραδέχτηκε ότι θεωρούσε τους συνυποψηφίους του, Μοντγκόμερι Κλιφτ και Μπαρτ Λάνκαστερ (και οι δυο από το Όσο υπάρχουν άνθρωποι (From Here To Eternity, 1953) του Τσίνεμαν) πιο άξιους νικητές.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Υποψηφιότητες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1953 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ
Διονύσιος Πετάβιος
Ο Ντενί Πετώ (γαλλικά: Denis Pétau), γνωστός εξελληνισμένα/εκλατινισμένα ως Διονύσιος Πετάβιος (Dionysius Petavius) ήταν Γάλλος Ιησουίτης θεολόγος. Γεννήθηκε στις 21 Αυγούστου 1583 και απεβίωσε στις 11 Δεκεμβρίου 1652.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πετώ γεννήθηκε στην Ορλεάνη, όπου έλαβε τη στοιχειώδη εκπαίδευση. Κατόπιν σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, όπου υπερασπίσθηκε με επιτυχία τη διατριβή του για τον τίτλο του Magister Artium, γραμμένη όχι στη λατινική, όπως συνηθιζόταν, αλλά στην ελληνική γλώσσα. Μετά παρακολούθησε τις θεολογικές διαλέξεις στη Σορβόννη και, μετά από υπόδειξη του εκεί δασκάλου του Νικολά Υσαμπέρ (Nicolas Ysambert, 1565 - 1642), έθεσε υποψηφιότητα για την έδρα της φιλοσοφίας στη Μπουρζ με επιτυχία. Στο Παρίσι είχε συνάψει φιλία με τον Ισαάκ Καζομπόν, τότε υπεύθυνο της Βασιλικής Βιβλιοθήκης, όπου ο Πετάβιος περνούσε όλο τον ελεύθερο χρόνο του μελετώντας τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα. Στην Ορλεάνη χειροτονήθηκε διάκονος και το 1603 διορίσθηκε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Μπουρζ, αλλά παραιτήθηκε δύο έτη αργότερα, προκειμένου να ενταχθεί στην Εταιρεία του Ιησού.
Το έργο του
thumb|Μεταγενέστερη έκδοση (1757) του Dogmata theologica Ο Πετάβιος συνέχισε και βελτίωσε τις χρονολογικές έρευνες του Ιωσήφ Σκάλιγκερ, εκδίδοντας το 1627 το Opus de doctrina temporum, που γνώρισε πολλές επανεκδόσεις. Μία σύνοψη αυτού του έργου, το Rationarium temporum, μεταφράσθηκε από τα λατινικά στη γαλλική και την αγγλική, εκδιδόμενο μέχρι το 1849.
Ο πλήρης κατάλογος των έργων του Πετάβιου απλώνεται σε 25 στήλες στον Sommervogel. Αφορούν την ιστορία, τη φιλοσοφία, την απολογητική, την πατρολογία και την ιστορία του δόγματος. Η πρώτη του έκδοση των έργων του Συνεσίου εμφανίσθηκε το 1612, έχοντας αρχίσει μια δεκαετία ενωρίτερα με την προτροπή του Καζομπόν (Synesii episcopi Cyrenensis opera, νέα έκδ. 1633). Ακολούθησαν:
Ο Πετάβιος συνέγραψε επίσης διατριβές, συχνά πολεμικής φύσεως, κατά του Ούγκο Γκρότιους, του Αντουάν Αρνώ και άλλων. Η παράφρασή του των Ψαλμών σε ελληνικό στίχο αφιερώθηκε το 1637 στον Πάπα Ουρβανό Η΄.
Οι πρώτοι τρεις τόμοι του μείζονος έργου του, του Dogmata theologica, εμφανίσθηκαν το 1643 (αν και χρονολογούνται το 1644). Ο τέταρτος και ο πέμπτος τόμος εκδόθηκαν το 1650 και το έργο παρέμεινε ημιτελές όταν απεβίωσε ο Πετάβιος. Αν και έγιναν πολλές προσπάθειες από άλλους θεολόγους να το ολοκληρώσουν, αυτό δεν έγινε ποτέ. Από τις πολυάριθμες εκδόσεις του έργου ξεχωρίζουν αυτές του Ζαν Λεκλέρκ (Αμβέρσα, 1700) και η οκτάτομη του J.B. Fournials (Παρίσι, 1866 - 1868). Το 1757 ο Ιησουίτης Φραντσέσκο Αντόνιο Ζακκαρία δημοσίευσε το έργο στη Βενετία με σημειώσεις και δικά του κείμενα, ενώ το 1857 οι Passaglia και Schrader επεχείρησαν μια παρόμοια εργασία, αλλά κατάφεραν να εκδώσουν μόνο τον πρώτο τόμο.
Η αλληλογραφία του Πεταβίου εκδόθηκε μετά τον θάνατό του υπό τον τίτλο Epistolarum libri tres. Αν και μακράν από του να είναι πλήρης, η έκδοση δίνει μια ιδέα της στενής γνωριμίας του με τις επιφανέστερες προσωπικότητες της εποχής του ανά την Ευρώπη, ενώ παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για τον τρόπο συγγραφής του και τη μέθοδό του.
Το Dogmata theologica (γνωστό και ως De theologicis dogmatibus) αποτελεί την πρώτη συστηματική προσπάθεια στη Δύση για μια πραγμάτευση της αναπτύξεως της χριστιανικής δογματικής και θεολογίας από ιστορικής σκοπιάς. Στο έργο αυτό, αφού δώσει την ιστορία του κάθε δόγματος, προσθέτει την ανασκευή νεότερων σφαλμάτων στην ερμηνεία του.
Αν και το παραπάνω έργο εξασφάλισε τη μακροπρόθεσμη φήμη του ανά τους αιώνες, κατά τη διάρκεια της ζωής του ο Πετάβιος ήταν κυρίως γνωστός για τις χρονολογικές έρευνές του. Ο ίδιος καυχιόταν ότι είχε μετρήσει οκτώ χιλιάδες λάθη στα Annales Ecclesiastici του Καρδιναλίου Βαρόνιου. Τον επαίνεσαν για τις έρευνές του αυτές σύγχρονοί του όπως οι Πιερ-Ντανιέλ Υέ («Υέτιος»), Ανρί Βαλουά, Ισαάκ Φος, Φρανσουά Λεκλέρκ ντυ Τρεμπλέ και Ερρίκος Νόρις. Βέβαια το χρονολογικό αυτό έργο έχει ξεπεραστεί εδώ και έναν αιώνα.
Η μνήμη του Πεταβίου τιμήθηκε από τον Λέοντα Αλλάτιο με ένα ποίημα στην ελληνική γλώσσα που γράφηκε μετά από αίτημα του Πάπα Ουρβανού Η΄.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι θεολόγοι Κατηγορία:Χριστιανοί θεολόγοι του 17ου αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Παρισιού
Δευτέριο
Το δευτέριο ή υδρογόνο-2 (σύμβολο D ή ²H, επίσης γνωστό ως βαρύ υδρογόνο) είναι το ένα από δύο (2) σταθερά ισότοπα του υδρογόνου. Η φυσική του αφθονία στους ωκεανούς της Γης είναι περίπου 1 άτομο δευτερίου ανά 6.420 άτομα υδρογόνου-1 (που ονομάζεται και «πρώτιο»). Έτσι, το δευτέριο αντιπροσωπεύει περίπου το 0,0156% (ή 0,0312% κατά μάζα) του συνόλου του φυσικά υπάρχοντος υδρογόνου στους ωκεανούς, ενώ το πιο κοινό ισότοπο, το πρώτιο αντιπροσωπεύει μια αφθονία πάνω από 99,98%. Η αφθονία του δευτερίου αλλάζει ελαφρά από το ένα είδος φυσικού νερού σε άλλο.
Ο πυρήνας του δευτερίου, που ονομάζεται «δευτερόνιο», περιέχει ένα πρωτόνιο και ένα νετρόνιο, ενώ ο αντίστοιχος του πολύ πιο άφθονου πρώτιου δεν περιέχει κανένα νετρόνιο. Το όνομα του δευτερίου σχηματίστηκε από την ελληνική λέξη «δεύτερος», που δηλώνει ότι ο πυρήνας του περιέχει δύο (2) σωματίδια. Το δευτέριο ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Χάρολντ Ούρεϋ (Harold Urey), που έτσι κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ το 1934. Η ανακάλυψη αυτή ακολουθήθηκε από την ανακάλυψη του νετρονίου, το 1932, που έκανε την πυρηνική δομή του δευτερίου προφανή. Σύντομα μετά την ανακάλυψη του δευτερίου, ο Ούρευ και άλλοι παρασκεύασαν δείγματα του βαρέος ύδατος, στο οποίο το δευτέριο έχει υψηλότερη συγκέντρωση δευτερίου (ως και 100% στο «καθαρό βαρύ ύδωρ») από ότι στο φυσικό νερό.
Επειδή το δευτέριο καταστρέφεται στο εσωτερικό των άστρων ταχύτερα απ' ό,τι παράγεται, και επειδή άλλες φυσικές διεργασίες παράγουν μόνο ασήμαντες (σχετικά) ποσότητες δευτερίου, θεωρείται ότι σχεδόν όλο το δευτέριο που βρίσκεται στη φύση παράχθηκε από τη Μεγάλη Έκρηξη, πριν περίπου 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια. Επίσης θεωρείται ότι η βασική φυσική αναλογία ισοτόπων (περίπου 26 άτομα δευτερίου ανά εκατομμύριο ατόμων υδρογόνου), προέρχεται επίσης από εκείνη την εποχή. Η ίδια ισοτοπική αναλογία βρέθηκε και στους αεριώδεις γιγαντιαίους πλανήτες, όπως ο Δίας. Ωστόσο, διαφορετικά αστρονομικά σώματα βρέθηκαν να έχουν διαφορετικές ισοτοπικές αναλογίες, που αποδίδεται στο φυσικό ισοτοπικό διαχωρισμό που συμβαίνει όταν η ηλιακή θερμότητα λιώνει τους πάγους των κομητών. Ομοίως, ο κύκλος του νερού στη Γη, ίσως εμπλουτίζει (αργά και σταδιακά) το δευτέριο στους ωκεανούς του πλανήτη μας, σε βάρος του πρώτιου. Στην πραγματικότητα, η ισοτοπική αναλογία δευτερίου/πρωτίου σε έναν αριθμό κομητών είναι παρόμοιος με την αντίστοιχη μέση αναλογία στους ωκεανούς της Γης (156) άτομα δευτερίου ανά εκατομμύριο ατόμων υδρογόνου). Το γεγονός αυτό οδήγησε σε θεωρίες σύμφωνα με τις οποίες μεγάλο μέρος από το νερό των ωκεανών της Γης προήλθε από κομήτες (που έπεσαν πάνω της).
Οι ισοτοπικές αναλογίες δευτερίου/πρωτίου συνεχίζουν έτσι να αποτελούν πεδίο έρευνας τόσο για την Αστρονομία, όσο και για την Κλιματολογία.
Διαφορές με το πρώτιο
εναλλ.=|μικρογραφία|Σωλήνας εκφόρτησης υδρογόνου. δεξιά|μικρογραφία|Σωλήνας εκφόρτησης δευτερίου
Φασματοσκοπία
Σύμφωνα μη την κβαντομηχανική τα ενεργειακά επίπεδα των ηλεκτρονίων των ατόμων εξαρτώνται από την ανηγμένη μάζα του έκαστου συστήματος ηλεκτρονίου - [πυρήνα + υπόλοιπα ηλεκτρόνια (αν υπάρχουν)]. Ειδικά για το άτομο του υδρογόνου, ο ρόλος της ανηγμένης μάζας φαίνεται απλά στο ατομικό πρότυπο Μπορ, όπου η ανηγμένη μάζα εμφανίζεται σε έναν απλό υπολογισμό της σταθεράς Ράιντμπεργκ (Rydberg constant) και της σχέσης Ράιντμπεργκ, αλλά επίσης στη σχέση Σρέντινγκερ και στη σχέση Ντιράκ.
Η ανηγμένη μάζα του συστήματος σε αυτές τις σχέσεις είναι κοντά στη μάζα ενός απλού ηλεκτρονίου, αλλά διαφέρει κατά μια μικρή ποσότητα, περίπου ίση με την αναλογία μάζας ανάμεσα σε ένα ηλεκτρόνιο και και την πυρηνική μάζα. Για το πρώτιο, αυτή η διαφορά είναι 1837/1836 = 1,00545, ενώ για το δευτέριο είναι ακόμη μικρότερη και συγκεκριμένα 3671/3670 = 1,000272. Ως αποτέλεσμα των παραπάνω, οι φασματοσκοπικές γραμμές για το δευτέριο και για το πρώτιο διαφέρουν κατά την αναλογία μεταξύ των δύο (2) παραπάνω αριθμών, που ισούται (περίπου) με τον αριθμό 1,000272. Τα μήκη κύματος των φασματοσκοπικών γραμμών είναι βραχύτερα για το δευτέριο έναντι των αντίστοιχων του πρωτίου, κατά τον παράγοντα 1,000272. Στην αστρονομική παρατήρηση, αυτή διαφορά αντιστοιχεί σε μια μπλε μετατόπιση Ντόπλερ κατά 0,000272 · c = 81,6 km/s.
Οι διαφορές είναι πολύ πιο έντονες στη φασματοσκοπία ταλάντωσης, που αντιστοιχεί στη φασματοσκοπία υπερύθρου και στη φασματοσκοπία Ράμαν, καθώς επίσης και στη φασματοσκοπία περιστροφής, που αντιστοιχεί στη φασματοσκοπία μικροκυμάτων, γιατί αυτές εξαρτώνται περισσότερο από τις ανηγμένες μάζες. Στη φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού το δευτέριο έχει πολύ διαφορετικές συχνότητες συντονισμού (π.χ. 61 MHz για το δευτέριο έναντι 450 MHz αντίστοιχης του πρωτίου), αλλά είναι πολύ λιγότερο ευαίσθητες σε όσα αφορούν τη σχετική θέση του ατόμου του δευτερίου σε ένα μεγαλύτερο μόριο. Έτσι, προτιμούνται συνήθως δευτεριωμένοι διαλύτες για τη φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού δευτερίου, με σκοπό να αποφεύγεται η αλληλεπικάλυψη των συχνοτήτων των ερευνούμενου δείγματος και των συχνοτήτων του διαλύτη, ενώ είναι επίσης δυνατή η φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού δευτερίου (στην οποία φυσικά και υπάρχει αλληλεπικάλυψη αν χρησιμοποιηθεί δευτεριωμένος διαλύτης για το δείγμα).
Πυρηνοσύνθεση
Το δευτέριο θεωρείται ότι έχει παίξει σημαντικό ρόλο για τον καθορισμό του αριθμού και της αναλογίας των χημικών στοιχείων που σχηματίστηκαν κατά τη Μεγάλη Έκρηξη. Συνδυάζοντας τη θερμοδυναμική και τις αλλαγές που επέφερε η κοσμική εξάπλωση, μπορεί κανείς να υπολογίσει την αναλογία πρωτονίων και νετρονίων βασιζόμενος στη θερμοκρασία στο χρονικό σημείο που το σύμπαν ψύχθηκε αρκετά ώστε να επιτραπεί η σύνθεση πυρήνων. Αυτός ο υπολογισμός δίνει μια αναλογία περίπου επτά (7) πρωτονίων για κάθε ένα (1) νετρόνιο, κατά την έναρξη της πυρηνοσύνθεσης. Αυτή η αναλογία θεωρείται ότι παρέμεινε σταθερή και μετά το τέλος της πυρηνοσύνθεσης. Αυτή η αναλογία προς όφελος των αρχικών πρωτονίων, οφείλεται κυρίως στο ότι η χαμηλότερη μάζα των πρωτονίων ευνοεί τη μεγαλύτερη παραγωγή τους. Το σύμπαν ψύχθηκε όταν εξαπλώθηκε. Τα ελεύθερα νετρόνια και πρωτόνια είναι λιγότερο σταθερά σε σύγκριση με τους πυρήνες ηλίου. Αυτή η αρχή αποτελεί μια ισχυρή ενεργειακό αιτία για το σχηματισμό 4He. Ωστόσο, ο σχηματισμός 4He, έχει ως ενδιάμεσο προαπαιτούμενο βήμα το σχηματισμό δευτερίου.