cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κρίστιαν φον Έρενφελς
Μονογαμία και πολυγαμία
Ο Έρενφελς σε πολλά γραπτά του επιχειρηματολόγησε εναντίον της μονογαμίας και υπέρ της ουτοπίας μιας πολυγυνικής κοινωνίας. Υποστήριξε ότι η μονογαμία εμπόδιζε τη δαρβινιστική λογική της αναπαραγωγής, κάτι που θα είχε καταστροφικό αποτέλεσμα στην κοινωνία από πολιτιστικής-βιολογικής απόψεως. Με αυτές τις θεωρίες ο Έρενφελς εξέθεσε τον εαυτό του σε μαζικές επικρίσεις, καθώς υποστήριξε αδιανόητες ιδέες για τις συμβάσεις του καιρού του και του Δυτικού κόσμου. Η βάση τους αναπτύσσεται σε μια σειρά δοκιμίων που δημοσιεύθηκαν σε αρκετά επιστημονικά περιοδικά της Γερμανίας και της Αυστρίας μεταξύ του 1902 και του 1910. Σε αυτά ο φιλόσοφος αρχίζει με το επιχείρημα ότι οι άνθρωποι δεν είναι από τη φύση τους μονογαμικοί και ότι η μονογαμία εισάχθηκε στην Ευρώπη με τον Χριστιανισμό. Σε πολλά είδη ζώων, όπως στις φάλαινες, στους ελέφαντες, στα λιοντάρια, κλπ., το ισχυρότερο αρσενικό έχει ένα χαρέμι, κάτι που για τον Έρενφελς αποτελούσε επαρκή απόδειξη ότι αυτό ήταν το προοριζόμενο από τη φύση και για την ανθρωπότητα. Αν και δεχόταν ότι η μονογαμία είχε μερικές θετικές πλευρές, όπως τη «σιδηρά πειθαρχία» που είχε επιβάλει στους Ευρωπαίους άνδρες, συνολικά οι Ευρωπαίοι είχαν υποφέρει από αυτή την αφύσικη κατάσταση, που επηρέαζε σοβαρά τη δαρβινική πρόοδο, η οποία εξασφάλιζε την επιβίωση του καταλληλότερου: ο Έρενφελς ήταν φανατικός κοινωνικός δαρβινιστής. Είναι ενδιαφέρον σχετικώς ότι ο γιος του ασπάσθηκε το Ισλάμ.
Κατά τον Έρενφελς, η μονογαμία ήταν «ο τύπος εκείνος σεξουαλικής ζωής που αντιστοιχεί στις ανάγκες και στις δυνατότητες των γυναικών, σε βάρος των ανδρών». Ο Έρενφελς πίστευε πως οι γυναίκες είναι εκ φύσεως μονογαμικές και το μόνο που επιθυμούσαν ήταν ένας καλός σύζυγος για να τις προσέχει. Πίστευε επιπλέον ότι όλα τα κοινωνικά προβλήματα προκαλούνταν από την αφύσικη κατάσταση της χριστιανικής μονογαμίας, η οποία προκαλούσε έναν διχασμό ανάμεσα στην «ημερήσια συνείδηση» του άνδρα, κατά την οποία πίστευε στον χριστιανικό γάμο, και στη «νυκτερινή του συνείδηση», τη σύμφωνη με τη φυσιολογικά επιθετική, ανιμιστική σεξουαλική επιθυμία του. Αυτός ο διχασμός προκαλούσε στους άνδρες όλων των ειδών τα ψυχικά τραύματα και τους οδηγούσε σε παράλογες, και συχνά βίαιες, συμπεριφορές.
Ο «Κίτρινος Κίνδυνος»
Ο Έρενφελς είχε παραλλήλως εμμονή με τον φόβο του «Κίτρινου Κινδύνου», δηλαδή πίστευε ότι οι λαοί της ανατολικής Ασίας αποτελούσαν θανάσιμη απειλή για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό. Συγκεκριμένα, εκατό και πλέον χρόνια πριν την εποχή μας έγραψε ότι αν δεν γινόταν τίποτε για να σταματήσει την άνοδο της Κίνας, «θα οδηγήθούμε στον εκμηδενισμό της λευκής φυλής από την κίτρινη φυλή».
Από το 1895 και μετά ο φιλόσοφος επηρεάστηκε και από τη σχετική προπαγάνδα που εκπορευόταν από τη γερμανική κυβέρνηση, με τον Αυτοκράτορα Γουλιέλμο Β΄ να προειδοποιεί επανειλημμένα για την υποτιθέμενη ασιατική απειλή προς τη Δύση. Καθώς ο Έρενφελς ήταν ενεργός σε διάφορους συλλόγους φίλων του Βάγκνερ στη Βιέννη, γνωρίστηκε με τον πρίγκιπα Φίλιππο του Όιλενμπουργκ, προσωπικό φίλο του Γουλιέλμου, πρέσβυ της Γερμανίας στην Αυστροουγγαρία και προαγωγό του φόβου του Κίτρινου Κινδύνου.
Κατά τον Έρενφελς οι Ασιάτες ήταν ιδιαιτέρως επικίνδυνοι εχθροί των Ευρωπαίων, επειδή στην Άπω Ανατολή της εποχής εκείνης η πολυγαμία ήταν αποδεκτή ως φυσικό μέρος της κοινωνικής τάξεως. Ως αποτέλεσμα, οι γενετικώς ανώτεροι από τους Ασιάτες άνδρες αποκτούσαν όσο περισσότερα παιδιά ήταν δυνατό με όσο περισσότερες γυναίκες ήταν δυνατό, ενώ οι γενετικώς ανώτεροι από τους Ευρωπαίους άνδρες αποκτούσαν παιδιά από μία μόνο γυναίκα. Επομένως ήταν μόνο ζήτημα χρόνου προτού αυτό το γενετικό πλεονέκτημα επιτρέψει στους Ασιάτες να καταστρέψουν τον Δυτικό πολιτισμό. Ως κοινωνικός δαρβινιστής και ρατσιστής, ο Έρενφελς έβλεπε όλη την ανθρώπινη ιστορία ως έναν διαρκή φυλετικό αγώνα, με τις καταλληλότερες «φυλές» να επιβιώνουν. Ο ίδιος έπαιρνε ως δεδομένο ότι οι λευκοί και οι Ασιάτες ήταν παντοτινοί φυσικοί εχθροί. Στο μυαλό του, το γεγονός ότι οι Κινέζοι ήταν ικανοί να εργάζονται σκληρά ενώ έτρωγαν λιγότερο φαγητό από τους Ευρωπαίους, σηματοδοτούσε ότι η Ασιατική «ράτσα» άρχιζε χάρη στην πολυγαμία να καθίσταται η ισχυρότερη, πιο «σκληροτράχηλη ράτσα». Κατά τον Έρενφελς, αν αυτή η πρόοδος επιτρεπόταν να συνεχισθεί, τότε η «όμορφη φυλή των Αρείων», τους οποίους παρομοίαζε με «καθάρια ρυάκια του βουνού» και «με το αγνότερο και λευκότερο γάλα», θα σαρώνονταν από ασιατικούς «χειμάρρους βορβόρου». Οι ρατσιστικοί αντι-ασιατικοί μεταναστευτικοί νόμοι, όπως η Πράξη Αποκλεισμού των Κινέζων στις ΗΠΑ, αποτελούσαν ένα καλό πρώτο βήμα, αλλά ήσαν ανεπαρκείς για να σταματήσουν την άνοδο της «σκληροτράχηλης και γόνιμης ράτσας των Μογγόλων». >
Η «λύση» του Έρενφελς
Ο Έρενφελς πρότεινε ως λύση την κατάργηση της μονογαμίας και τη δημιουργία μιας νέας τάξεως πραγμάτων, βασισμένης στην πολυγαμία. Για αρχή, το Κράτος θα ανελάμβανε τον πλήρη έλεγχο της ανθρώπινης σεξουαλικότητας. Στη νέα κοινωνία του φιλοσόφου, ο «υψηλότερος σκοπός» θα ήταν η «βελτίωσις της ανθρωπίνης κράσεως» και για τον λόγο αυτόν θα επιτρεπόταν μόνο στους καταλληλότερους λευκούς άνδρες να αναπαράγονται. Μόνο οι λευκοί που θα αποδείκνυαν ότι είναι «κοινωνικοί νικητές» θα επιτρεπόταν να νυμφεύονται, με τον αριθμό των γυναικών που θα μπορούσε να έχει ο καθένας να βασίζεται στον βαθμό της επιτυχίας του. Στη νέα αυτή κοινωνία ο ρομαντικός έρωτας θα καταπιεζόταν και οι σχέσεις μεταξύ ανδρών και γυναικών θα ήταν μόνο σεξουαλικές.
Για τους άνδρες που ήταν «κοινωνικά ηττημένοι», ένας αριθμός κατώτερων γενετικώς γυναικών θα στειρωνόταν από την πολιτεία και θα μετατρέπονταν στην «τάξη των εταιρών», που θα έμπαιναν κατά μέρος για σεξουαλική χρήση από τους παραπάνω άνδρες σε πορνεία. Αφού κατά τον Έρενφελς αυτό που ήθελαν οι άνδρες από τις γυναίκες ήταν μόνο το σεξ, και όχι η αγάπη, σε αυτή τη νέα κοινωνία οι άνδρες δεν θα υπέφεραν από τα ψυχολογικά προβλήματα που προκαλούσε η μονογαμία, τελειώνοντας έτσι τον «διχασμό». Επειδή η νέα κοινωνία θα ήταν αξιοκρατική, ολόκληρο το «Κοινωνικό Ζήτημα» θα επιλυόταν, καθώς δεν θα υπήρχε πλέον κληρονομούμενος πλούτος και προνόμια.
Για την οριστική εκμηδένιση του «Κίτρινου κινδύνου», ο φιλόσοφος πρότεινε τα «λευκά έθνη» να συμμαχήσουν για να κατακτήσουν όλα τα ασιατικά, προτού να είναι πολύ αργά, και να δημιουργήσουν μία νέα παγκόσμια φυλετική τάξη, με κληρονομικό, φυλετικώς καθοριζόμενο σύστημα από «κάστες» : οι λευκοί θα αποτελούσαν τις ολιγαρχικές κάστες στρατιωτικών και διανοητών, ενώ οι Ασιάτες και οι μαύροι τις κάστες των δούλων που θα υποστήριζαν τους λευκούς. Σε δοκίμια που δημοσίευσε το 1903 και το 1904 ο Έρενφελς υπεστήριξε ότι στη βιομηχανική εποχή, στην οποία η πλειονότητα της ανθρωπότητας θα ήταν καταδικασμένη να ξοδεύει τη ζωή της σε «εργασία μηχανικών κινήσεων που μουδιάζει τον νου», αυτό το είδος εργασίας θα γινόταν καλύτερα από «επαναληπτικούς τύπους» ανθρώπων αντί από «τύπους ανώτερης αξίας». Οι «επαναληπτικοί τύποι» ήταν βέβαια οι Ασιάτες και οι μαύροι, ενώ οι λευκοί οι «ανώτερης αξίας», προορισμένοι για δημιουργική σκέψη. Το σεξ μεταξύ μελών διαφορετικών φυλών θα ήταν έγκλημα τιμωρούμενο με θάνατο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βιέννης Κατηγορία:Αυστριακοί εβραϊκής καταγωγής
Πετίτ-Σω
Το Πετίτ-Σω (γαλλικά: Petite-Chaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης
Το Μουσείο Ύδρευσης Θεσσαλονίκης βρίσκεται στην οδό 26ης Οκτωβρίου στην περιοχή Λαχανόκηπων της Θεσσαλονίκης και λειτουργεί από τον Φεβρουάριο του 2001. Στεγάζεται σε κτήριο που παλιότερα στέγαζε το αντλιοστάσιο της Εταιρείας Ύδρευσης και Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) στην οποία και ανήκει. Σκοπός του μουσείου είναι η ενημέρωση των επισκεπτών τόσο σε θέματα που αφορούν την ιστορία της ύδρευσης, όσο και στη σωστή διαχείριση του νερού.
Ιστορικό
Η κατασκευή του αρχικού κτηρίου άρχισε το 1890 και ολοκληρώθηκε το 1894. Κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου με δομικά υλικά από το Βέλγιο. Το Κεντρικό Αντλιοστάσιο λειτούργησε απρόσκοπτα έως το 1978. Το 1984 το Διοικητικό Συμβούλιο του τότε Οργανισμού Υδρεύσεως Θεσσαλονίκης αποφάσισε τη μετατροπή του σε μουσείο. Το 1987, μετά από πρόταση της 4ης Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου Πολιτισμού, χαρακτηρίστηκε διατηρητέο μνημείο. Το 2000 ολοκληρώθηκε η αποκατάσταση των τριών κτιρίων του ιστορικού συνόλου μαζί με το μηχανολογικό τους εξοπλισμό και διαμορφώθηκε ο περιβάλλων χώρος συνολικής έκτασης 3.000 τ.μ.
Περιγραφή
Το μουσείο αποτελείται από δύο αίθουσες.Στην πρώτη ήταν η θέση του λεβητοστάσιου, που είχε δύο ατμοκίνητες μονάδες για την άντληση νερού την περίοδο από το 1892 ως το 1929. Στη δεύτερη αίθουσα ο επισκέπτης βλέπει τις αντλίες, τις πετρελαιομηχανές και τις ηλεκτρογεννήτριες που χρησιμοποιούνταν για την υδροδότηση της πόλης της Θεσσαλονίκης ως το 1978.
Όλες οι μηχανές είναι αυθεντικές και λειτουργούν κανονικά.
Χώροι του μουσείου
Οι επισκέψιμοι χώροι του μουσείου είναι :
Πηγές
Υδρευσης Υδρευσης Θεσσαλονικης Κατηγορία:Εταιρείες ύδρευσης στην Ελλάδα
Μπύρα στην Ελλάδα
μικρογραφία|Τρια κουτάκια ελληνικής μπύρας
Στην Αρχαία Ελλάδα, η μπύρα δεν παραγόταν εγχωρίως, αν και ήταν πολύ δημοφιλής. Τα πρώτα ζυθοποιεία στην Ελλάδα ιδρύθηκαν γύρω στα τέλη του 19ου αιώνα. Τα πιο γνωστά εμπορικά σήματα στην Ελλάδα είναι:
Αμάδοκος
Με το όνομα Αμάδοκος ήταν γνωστοί στην αρχαιότητα μέλη της βασιλικής οικογένειας των Οδρυσών της αρχαίας Θράκης.
Πιερφονταίν-λε-Μπλαμόν
Το Πιερφονταίν-λε-Μπλαμόν (γαλλικά: Pierrefontaine-lès-Blamont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Το Τελευταίο Ατού
Η ταινία Το Τελευταίο Ατού (Πρωτότυπος τίτλος Ace in the Hole), γνωστή και με τον τίτλο The Big Carnival, είναι Φιλμ νουάρ παραγωγής 1951 σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ. Πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Κερκ Ντάγκλας στο ρόλο ενός κυνικού και αδίστακτου δημοσιογράφου, ο οποίος χωρίς κανένα ηθικό φραγμό προσπαθεί χρησιμοποιώντας θεμιτά και αθέμιτα μέσα να ανέλθει κερδίζοντας μια θέση σε μια από τις μεγάλες εφημερίδες. Ο Ντάγκλας πλαισιώνεται από τους: Τζαν Στέρλινγκ, Ρόμπερτ Άρθουρ και Πόρτερ Χολ.
Η ταινία σηματοδοτεί μια σειρά από πρωτιές για τον Μπίλι Γουάιλντερ, εφόσον ήταν η πρώτη φορά που πληρούσε χρέη σεναριογράφου, παραγωγού και σκηνοθέτη, η πρώτη μετά το καλλιτεχνικό του διαζύγιο με τον πρώην συνεργάτη του Τσαρλς Μπράκετ, με τον οποίο είχε συνεργαστεί για τη συγγραφή των σεναρίων των ταινιών Το Χαμένο Σαββατοκύριακο (The Lost Weekend, 1945) και Η Λεωφόρος της Δύσης (Sunset Boulevard, 1950), ήταν επίσης η πρώτη του ταινία που δεν έλαβε την εύνοια των κριτικών, ούτε εμπορική απήχηση.
Η ταινία κάνει μια αιχμηρή ανάλυση πάνω στον τύπο, στα νέα τα οποία διαδίδει, στον τρόπο με τον οποίο τα διαδίδει και στις συνέπειες που μπορεί να έχουν. Επίσης δείχνει πώς η εύπιστη μάζα μπορεί να χειραγωγηθεί από τον τύπο.
Χωρίς να λάβει την έγκριση του Γουάιλντερ, ένας από τους παραγωγούς της εταιρίας Paramount Pictures, άλλαξε τον τίτλο της ταινίας σε The Big Carnival, μερικές ημέρες μετά την πρεμιέρα της στις κινηματογραφικές αίθουσες κι αφού η ταινία δεν είχε την αναμενόμενη υποδοχή. Οι πρώτες προβολές στην τηλεόραση διατήρησαν τον τίτλο The Big Carnival, αλλά όταν η ταινία προβλήθηκε από το TCM, αποκαταστάθηκε ο αρχικός της τίτλος Ace in the Hole.
Το 2017 η ταινία επελέγη από τη Βιβλιοθήκη του Αμερικάνικου Κογκρέσου ως τμήμα του Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου ως πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική.
Υπόθεση
Ο Τσακ Τέιτουμ (Κερκ Ντάγκλας), ένας δημοσιογράφος, ο οποίος έχει απολυθεί από 7 μεγάλα ειδησιογραφικά γραφεία λόγω κακής συμπεριφοράς καταλήγει να δουλεύει συντάκτης σε εφημερίδα του Νέου Μεξικού. Μετά από ένα χρόνο εργασίας στην εφημερίδα ο αδίστακτος άνδρας φαίνεται βαριεστημένος με τα χωρίς ενδιαφέρον γεγονότα που καλύπτει η εφημερίδα. Όταν του αναθέτουν ρεπορτάζ για το κυνήγι των κροταλιών που λαμβάνει χώρα στην περιοχή, ο Τσακ ανακαλύπτει ότι ένας άνδρας έχει παγιδευτεί σε μια παλιά ινδιάνικη κατοικία (μέσα σε μια υπόγεια σπηλιά). Βρίσκει τότε την ευκαιρία για να πιάσει την καλή, εκμεταλλευόμενος το δράμα του άνδρα και καθυστερώντας τη διάσωσή του. Τα ρεπορτάζ του Τσαρλς απασχολούν την κοινή γνώμη και ο Τσακ γίνεται διάσημος, μέχρι που κάτι πηγαίνει στραβά.
Πληροφορίες παραγωγής
Η έμπνευση για την υπόθεση της ταινίας προήλθε από δυο πραγματικά γεγονότα που απασχόλησαν τον τύπο. Το πρώτο αφορούσε την υπόθεση του Φλόιντ Κόλινς, ο οποίος το 1925 παγιδεύτηκε μέσα σε μια υπόγεια σπηλιά στο Κεντάκι, μετά από μια κατολίσθηση. Μια εφημερίδα του Λούισβιλ, η Courier Journal, έστειλε τον ρεπόρτερ της Γουίλιαμ Μπερκ Μίλερ στο σημείο της κατολίσθησης και η καταγραφή των γεγονότων από τον Μίλερ κατέστησε το τραγικό αυτό επεισόδιο σε υπόθεση εθνικού ενδιαφέροντος. Η δημοσιογραφική κάλυψη του γεγονότος από τον Μίλερ του χάρισε βραβείο Πούλιτζερ. Το δεύτερο γεγονός αφορούσε την υπόθεση της τρίχρονης Κάθι Φίσκας, η οποία το 1949, έπεσε μέσα σε ένα εγκαταλελειμμένο πηγάδι. Η επιχείρηση της διάσωσής της διήρκεσε πολλές ημέρες και χιλιάδες άνθρωποι έσπευσαν στην περιοχή για να δουν τις προσπάθειες των διασωστών. Και στις δυο περιπτώσεις τα θύματα απεβίωσαν πριν σωθούν.
Ο Κερκ Ντάγκλας άνηκε στο δυναμικό της Warner Bros. και η Paramount τον δανείστηκε για να αναλάβει το ρόλο του Τσακ Τέιτουμ. Τα εξωτερικά γυρίσματα της ταινίας έγιναν έξω από το Γκάλαπ της Καλιφόρνια, όπου στήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα σετ της περιόδου, ενώ οι σκηνές που απεικονίζουν το εσωτερικό της σπηλιάς γυρίστηκαν στα στούντιο της Paramount Pictures. Για τα γυρίσματα της ταινίας χρησιμοποιήθηκαν περισσότεροι από 1.000 κομπάρσους και 400 αυτοκίνητα.
Το κόστος της ταινίας ήταν 1.800.000 δολάρια περίπου και η ταινία δεν απέφερε τα ανάλογα έσοδα. Όταν η επόμενη ταινία του Γουάιλντερ Ο καταδότης του θαλάμου 17 (Stalag 17, 1953) έκανε εμπορική επιτυχία η Paramount αρνήθηκε να δώσει μερίδιο από τα έσοδα στον σκηνοθέτη, υποστηρίζοντας ότι αυτά τα κέρδη επρόκειτο να καλύψουν τη ζημία που προκλήθηκε από την προηγούμενή του ταινία.
Μετά την προβολή της ταινίας, ο σεναριογράφος Βίκτορ Ντέσνι, μήνυσε για λογοκλοπή, εφόσον η αρχική ιδέα για τη δημιουργία μιας ταινίας σχετική με την υπόθεση του Κόλινς ήταν δική του κι ότι ο ίδιος την είχε εκμυστηρευτεί στη γραμματέα του Γουάιλντερ. Ο Ντέσνι έχασε την υπόθεση στη δίκη που ακολούθησε, αλλά έκανε άλλες δυο εφέσεις υποχρεώνοντας τον Γουάιλντερ να έρθει σε συμβιβασμό μαζί του.
Υποδοχή
Οι κριτικές της ταινίας του Γουάιλντερ ήταν ανάμεικτες μετά την πρεμιέρα της, με την εφημερίδα The Hollywood Reporter να υποστηρίζει ότι το σενάριο του σκηνοθέτη αποτελεί κόλαφο για δυο από τους πιο ευυπόληπτους θεσμούς των Η.Π.Α. την δημοκρατική της κυβέρνηση και την ελευθερία του τύπου. Το περιοδικό Variety έδωσε στην ταινία θετικότερες κριτικές, επαινώντας τις ερμηνείες των Ντάγκλας και Στέρλινγκ, καθώς και τη σκηνοθεσία του Γουάιλντερ. Ο Μπόσλεϊ Κράουδερ των New York Times υποστήριξε ότι η ταινία διαστρεβλώνει το λειτούργημα της δημοσιογραφίας και ότι η πλοκή δεν είναι σωστά δομημένη με αποτέλεσμα να φαίνεται γκροτέσκα.
Με την πάροδο των χρόνων η ταινία βρήκε φανατικό κοινό και ένθερμους υποστηρικτές. Τον Σεπτέμβριο του 2018 το περιοδικό Empire δημοσίευσε τη λίστα με τις 500 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, συμπεριλαμβάνοντας και Το Τελευταίο Ατού σε εκείνην, κατατάσσοντάς το στην 385η θέση.
Βραβεία
Η ταινία έλαβε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Σεναρίου, το 1951, αλλά έχασε το βραβείο από την ταινία Ένας Αμερικανός στο Παρίσι (An American in Paris, 1951). Ο Γουάιλντερ βραβεύτηκε επίσης με Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας για τη σκηνοθεσία της ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1951 Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Φιλμ νουάρ Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ
Μαίρη Ραντ
Η Μαίρη Ραντ (Mary Denise Rand, το γένος Bignal, 10 Φεβρουαρίου 1940) είναι Αγγλίδα πρώην αθλήτρια του στίβου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου
Πιερφονταίν-λε-Βαράν
Το Πιερφονταίν-λε-Βαράν (γαλλικά: Pierrefontaine-les-Varans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ημίτονο
Το ημίτονο είναι ένας σημαντικός τριγωνομετρικός αριθμός, συμβολίζεται με ημθ ή διεθνώς με sinθ. Υπάρχουν τρεις ορισμοί που αποδίδουν το ημίτονο, όπου ο ένας είναι γενίκευση του άλλου.
Η συνάρτηση ημίτονο όπως ορίστηκε παραπάνω αναφέρεται στο κυκλικό ημίτονο. Το υπερβολικό ημίτονο είναι άλλη συνάρτηση. Το ημίτονο είναι μία μορφή της αρμονικής συνάρτησης.
Ως συνάρτηση το ημίτονο είναι περιοδική με περίοδο Τ=2π και περιττή.
Πεδίο ορισμού
Συνήθως χρησιμοποιούμε το δεύτερο ορισμό με πεδίο ορισμού το σύνολο των πραγματικών αριθμών.
Συνέχεια-παραγωγισιμότητα
Η συνάρτηση ημίτονο είναι συνεχής σε όλο το πεδίο ορισμού της, όπως και παραγωγίσιμη. Επιπλέον, κάθε της παράγωγος είναι παραγωγίσιμη. Ισχύει, ενώ για τη νιοστή παράγωγο.
Μονοτονία
Σε διάστημα μιας περιόδου (χρησιμοποιείται το τμήμα [0,2π) ως αντιπροσωπευτικό):
Στο [0,π/2] είναι γνησίως άυξουσα. Στο [π/2,3π/2] είναι γνησίως φθίνουσα, ενώ στο [3π/2,2π] είναι γνησίως αύξουσα.
Ακρότατα-ασύμπτωτες
Η συνάρτηση ημίτονο δεν έχει ασύμπτωτες. Στο διάστημα μιας περιόδου εμφανίζει ένα ελάχιστο, στο 3π/2 το –-1, και ένα μέγιστο, στο π/2 το 1.
Σύνολο τιμών-γνωστές τιμές-ρίζες
Το σύνολο τιμών της ημιτονοειδούς συνάρτησης είναι το [-1,1]. Αυτό συνήθως συμβολίζεται από τους μαθηματικούς με |sinx|\le 1, αν και αυτός ο τύπος εκφράζει τη συνάρτηση χωρίς να προσδιορίζει ακριβώς το σύνολο τιμών. Η συνάρτηση ημίτονο έχει άπειρες ρίζες της μορφής κπ, όπου κ ακέραιος αριθμός.
Κοιλοκυρτότητα
Η συνάρτηση ημίτονο είναι κοίλη στο [0,π] και κυρτή στο [π,2π]. Παρουσιάζει σημείο καμπής στα 0, π, 2π.
Συμμετρίες
Η συνάρτηση ημίτονο είναι συμμετρική ως προς την αρχή των αξόνων. Όμως, όπως αρμονική συνάρτηση έχει άπειρους κατακόρυφους άξονες συμμετρίας και σημεία συμμετρίας, τις ρίζες τις.
Μετασχηματισμοί
Η συνάρτηση ημίτονο μπορεί να μετασχηματιστεί με βάση τον εψιλοτικό μετασχηματισμό, δηλαδή τη μιγαδική σχέση.
Ανισοτικές
Για κάθε πραγματικούς αριθμούς x, x0, y ισχύει:
Ανισοτική σχέση με συνημίτονο
Σίγουρα υπάρχει ακέραιος αριθμός κ τέτοιος, ώστε να ισχύει ένα μόνο από τα τρία:
Βασική σχέση ημιτόνου ταυτοτικής
μικρογραφία|Αναπαράσταση των δύο συναρτήσεων, όπου φαίνεται η ανισότητα.
Ταυτότητες
Για κάθε πραγματικούς αριθμούς x, y ισχύει:
Απειροστικός λογισμός
Η συνάρτηση ημίτονο είναι αρμονική συνάρτηση και έχει τη σημαντική ιδιότητα να είναι παράγωγος και ένα αόριστο ολοκλήρωμα αρμονικής συνάρτησης, όπως η συνάρτηση συνημίτονο και η εκθετική. Ισχύει ότι (ημx)'=συνx.
Επίσης ισχύoυν οι εξής σχέσεις για τα ολοκληρώματα:
Πηγές
Κατηγορία:Τριγωνομετρία Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις
Σχοστόκης
Ο  Σχοστόκης ήταν βασιλιάς των Οδρυσών της Θράκης.
Βίος
Βασίλεψε περί το 350π.Χ. Είναι άγνωστα η διάρκεια και ο ακριβής χρόνος της βασιλείας του, είναι γνωστός μόνο από τα χάλκινα νομίσματα που έκοψε. Τα νομίσματα αυτά στην μία όψη φέρουν παράσταση του Απόλλωνα στεφανωμένο και στην άλλη όψη ιππέα με την επιγραφή ΣΚΟΣΤΟΚ.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Οδρυσών
Τεχνητή γλώσσα
Η τεχνητή γλώσσα, γνωστή άτυπα στη διεθνή ορολογία και ως conlang, είναι μια γλώσσα της οποίας η φωνολογία, η γραμματική και το λεξιλόγιο έχουν επινοηθεί συνειδητά από ένα άτομο ή μια ομάδα, αντί να έχουν εξελιχθεί φυσικά. Υπάρχουν πολλοί πιθανοί λόγοι για να δημιουργηθεί μια τεχνητή γλώσσα: από το να διευκολύνει την ανθρώπινη επικοινωνία, μέχρι να φέρει έναν φανταστικό ή κατασκευασμένο κόσμο στη ζωή. Επίσης για τον γλωσσικό πειραματισμό ή για λόγους καλλιτεχνικής δημιουργίας και έκφρασης. Τέλος μπορεί να δημιουργηθεί για γλωσσικά παιχνίδια.
Αλεξάντερ φον Χούμπολτ
Ο Φρίντριχ Βίλχελμ Χάινριχ Αλεξάντερ Φράιχερ φον Χούμπολτ (γερμ. Friedrich Wilhelm Heinrich Alexander von Humboldt, 14 Σεπτεμβρίου 1769 – 6 Μαΐου 1859) ήταν Γερμανός φυσιοδίφης και εξερευνητής, και ο νεότερος αδερφός του φιλοσόφου, διπλωμάτη και γλωσσολόγου Βίλχελμ φον Χούμπολτ. Το έργο του Χούμπολτ πάνω στη βοτανική και τη γεωγραφία ήταν πολύ σημαντικό για τη βιογεωγραφία.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Ο Αλεξάντερ γεννήθηκε στο Βερολίνο. Πατέρας του ήταν ο Αλεξάντερ Γκέοργκ φον Χούμπολτ, ο οποίος ήταν ταγματάρχης στον Πρωσικό στρατό, ανήκε σε εξέχουσα Πομερανική οικογένεια και είχε ανταμειφθεί για τις υπηρεσίες του κατά τη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου. Το 1766 νυμφεύθηκε τη Μαρία Ελισάβετ φον Κόλομπ, χήρα του βαρόνου φον Χολβέντε, και απέκτησαν δύο γιους. Τα χρήματα που άφησε ο βαρώνος στην πρώην γυναίκα του έπαιξαν σημαντικό ρόλο στις εξερευνήσεις του Αλεξάντερ καλύπτοντας το 70% των χρηματικών αναγκών του.
Λόγω της τάσης του να συλλέγει και να καταγράφει φυτά, κοχύλια και έντομα, του δόθηκε το παρατσούκλι «Ο Μικρός Φαρμακοποιός». Ο πατέρας του πέθανε το 1779 και έτσι η μητέρα του φρόντισε για την εκπαίδευσή του. Προοριζόμενος για πολιτική σταδιοδρομία, σπούδασε χρηματοοικονομικά έξι μήνες στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, και ένα χρόνο αργότερα, στις 25 Απριλίου 1789, γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν όπου παρακολούθησε τις διαλέξεις των C. G. Heyne και. J. F. Blumenbach. Τα τεράστια και ποικίλα ενδιαφέροντα του μέχρι τότε είχαν αναπτυχθεί και κατά την διάρκεια των διακοπών το 1789 πραγματοποίησε μια επιστημονική εκδρομή στον Ρήνο και έγραψε την πραγματεία Mineralogische Beobachtungen über einige Basalte am Rhein (ελληνικά: ορυκτολογικές παρατηρήσεις σε βασάλτη του Ρήνου) (Brunswick, 1790).
Ταξίδια και εργασία στην Ευρώπη
Το 1794 ο Χούμπολτ έγινε δεκτός στην οικειότητα της διάσημης κλίκας της Βαϊμάρης και συνέβαλε (7 Ιουνίου 1795) στις νέες περιοδικές του Φρίντριχ Σίλερ, το Die Horen, μια φιλοσοφική αλληγορία με τίτλο «Die Lebenskraft, oder der rhodische Genius». Το καλοκαίρι του 1790 πραγματοποίησε σύντομη επίσκεψη στην Αγγλία παρέα με τον Φόρστερ. Το 1792 και το 1797 ήταν στη Βιέννη, το 1795 είχε πάει στην Ιταλία και Ελβετία. Εν τω μεταξύ είχε αποκτήσει επίσημη θέση στον τομέα της απασχόλησης: ορίστηκε εκτιμητής ναρκών στο Βερολίνο, 29 Φεβρουαρίου 1792. Παρόλο που αυτή η υπηρεσία προς το κράτος θεωρήθηκε από τον ίδιο αποκλειστικά ως μαθητεία στην υπηρεσία της επιστήμης, όχι μόνο θα εκπληρώσει τα καθήκοντά του αλλά θα φθάσει ταχύτατα στο υψηλότερο αξίωμα της υπηρεσίας του. Επίσης του είχαν ανατεθεί και πολλές σημαντικές διπλωματικές αποστολές. Ο θάνατος της μητέρας του, στις 19 Νοεμβρίου του 1796, που τον ελευθέρωσε να ακολουθήσει την κλίση του στη μεγαλοφυΐα του, και αποκόπτοντας επίσημα τις συνδέσεις του, περίμενε την ευκαιρία να εκπληρώσει το πολυπόθητο όνειρο του ταξιδιού.
Εκστρατεία στη Λατινική Αμερική
Σχετικά με την αναβολή της προτεινόμενου ταξιδιού με τον καπετάνιο Μπάουντιν του περίπλου. Ο Χούμπολτ αναχώρησε από το Παρίσι για τη Μασσαλία με τον Αιμέ Μπονπλάν με την ελπίδα να ενταχθούν με τον Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη στην Αίγυπτο. Μεταφορικά μέσα, ωστόσο, δεν ήταν διαθέσιμα, και οι δύο ταξιδιώτες βρέθηκαν τελικά στο δρόμο προς τη Μαδρίτη, όπου ο υπουργός Don Mariano Luis de Urquijo τους έπεισε να αρχίσουν τις εξερευνήσεις τους από την Αμερική.
Οπλισμένοι με ισχυρές συστάσεις αναχώρησαν από τη Λα Κορούνια στις 5 Ιουλίου 1779, σταμάτησαν για έξι μέρες στο νησί Τενερίφη για να σκαρφαλώσουν το βουνό Τέιντε. Και τελικά έφτασαν στην Cumaná της Βενεζουέλας την 6η του Ιουλίου. Ο Χούμπολτ επισκέφθηκε την Καρίπε, μια πόλη στην ανατολική Βενεζουέλα, όπου βρήκε το πτηνό Guácharo και του έδωσε το όνομα Steatornis caripensis. Επιστρέφοντας στην Cumaná, ο Χούμπολτ παρατήρησε τη νύχτα της 11ης προς 12η Νοεμβρίου μια αξιοσημείωτη βροχή μετεώρων. Έπειτα προχώρησε με τον Μπονπλάν στο Καράκας και τον Φεβρουάριο του 1800 έφυγαν από τα παράλια με σκοπό την εξερεύνηση της πορείας του ποταμού Ορινόκο. Το ταξίδι αυτό το οποίο διάρκεσε τέσσερις μήνες και διανύθηκαν 2.776 χλμ άγριας και μη κατοικήσιμης γης είχε το σημαντικό αποτέλεσμα να αποδείξει την ύπαρξη της διώρυγας Casiquiare (επικοινωνία των νερών του Ορινόκο με του Αμαζονίου, και τον προσδιορισμό της ακριβούς θέσης της διακλάδωσης του ποταμού, καθώς και την τεκμηρίωση της ζωής των πολλών αυτοχθόνων φυλών, όπως η Maipures και τους εκλείψαντες αντιπάλους τους Atures. Γύρω στις 19 Μαρτίου 1800 ο φον Χούμπολτ και ο Μπονπλάν ανακάλυψαν και έπιασαν μερικά ηλεκτρικά χέλια. Και οι δύο έλαβαν δυνητικά επικίνδυνες ηλεκτρικές εκκενώσεις κατά τη διάρκεια των ερευνών τους. Δύο μήνες αργότερα εξερεύνησαν την περιοχή των Maypures και εκείνη των τότε προσφάτως εξαφανισμένων Ινδιάνων Aturès.
Στις 24 Νοεμβρίου, οι δύο φίλοι απέπλευσαν για την Κούβα και, μετά από παραμονή μερικών μηνών, εμφανίστηκαν εκ νέου στην ηπειρωτική χώρα, στην Καρθαγένη της Κολομβίας. Με το δυνατό ρεύμα της Magdalena, και διασχίζοντας τις παγωμένες κορυφογραμμές των Cordillera Real, έφτασαν στο Κίτο του Εκουαδόρ στις 6 Ιανουαρίου 1802, μετά από ένα δύσκολο και κουραστικό ταξίδι. Η παραμονή τους εκεί συνοδεύθηκε από την ανάβασή τους στο ηφαίστειο Πιτσίντσα και μια προσπάθεια για ανάβαση στο ηφαίστειο Τσιμποράσο. Ο Χούμπολτ και η συνοδεία του έφτασαν σε υψόμετρο 5.878 μέτρων, το οποίο ήταν παγκόσμιο ρεκόρ τότε. Το ταξίδι τους κορυφώθηκε με μια αποστολή στις πηγές του Αμαζονίου καθ' οδόν προς τη Λίμα του Περού. Στο Καλιάου ο Χούμπολτ παρατήρησε τη διάβαση του Ερμή στις 9 Νοεμβρίου, και μελέτησε τις λιπασματικές και εδαφοβελτιωτικές ιδιότητες του γκουανό. Ένα θυελλώδες θαλάσσιο ταξίδι τούς έφερε στο Μεξικό, όπου έμειναν για έναν χρόνο ταξιδεύοντας σε διάφορες πόλεις.
Στη συνέχεια ο φον Χούμπολτ έκανε ένα σύντομο ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και έμεινε στο Λευκό Οίκο, καλεσμένος του Προέδρου Τόμας Τζέφερσον. Για Τζέφερσον, ο οποίος ήταν και ο ίδιος επιστήμονας, ήταν χαρά να έχει φιλοξενούμενο τον Χούμπολτ. Οι δυο τους είχαν πολυάριθμες έντονες επιστημονικές συζητήσεις. Μετά από έξι εβδομάδες ο Χούμπολτ αναχώρησε για την Ευρώπη από τον ποταμό Ντέλαγουερ στον Ατλαντικό και έφτασε στο Μπορντό στις 3 Αυγούστου του 1804.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί εξερευνητές Κατηγορία:Γερμανοί επιστήμονες Κατηγορία:Μέλη της Βαυαρικής Ακαδημίας Επιστημών Κατηγορία:Μέλη της Πρωσικής Ακαδημίας Επιστημών
Ζεύγμα
Η Σελεύκεια η επί του Ζεύγματος ή Σελεύκεια η προς Ευφράτη ή απλώς Ζεύγμα (Ζεῦγμα) ήταν αρχαία ελληνιστική πόλη στη σημερινή νότιο ανατολική Τουρκία. Η περιοχή εκείνη την εποχή ήταν τμήμα της Άνω Συρίας, ανήκε στο βασίλειο των Σελευκιδών και για ένα διάστημα στο βασίλειο της Κομμαγηνής. Το 80% του αρχαιολογικού χώρου βρίσκεται από το 2000 βυθισμένο στην τεχνητή λίμνη που σχηματίστηκε από το φράγμα Μπιρετσίκ.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 300 π.Χ. από τον Σέλευκο Α΄ τον Νικάτορα στη δυτική όχθη του Ευφράτη αλλά η κατοίκηση στην περιοχή ξεκινά από τη Νεολιθική εποχή. Στην ακμή της έφτανε τους 25.000 κατοίκους. Το όνομά της το οφείλει στη γέφυρα με λέμβους που κατασκευάστηκε στην πόλη από τον Σέλευκο, ώσπου ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Τραϊανός έκτισε νέα, λίθινη. Απέναντι από τη Σελεύκεια, στην άλλη όχθη του Ευφράτη, υπήρχε μια άλλη ελληνιστική πόλη, η Απάμεια. Εδώ παντρεύτηκε ο Αντίοχος Γ' ο Μέγας ενώ η πόλη χρησιμοποιήθηκε ως πέρασμα για τον στρατό των Σελευκιδών στις εκστρατείες τους στη Παρθία και στη Βακτριανή. Τον 1ο αιώνα π.Χ. ο βασιλιάς της Αρμενίας Τιγράνης ο Μέγας φυλάκισε και σκότωσε, στην ακρόπολη που βρισκόταν στη Σελεύκεια, την Κλεοπάτρα Σελήνη.
Το Ζεύγμα πέρασε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία και διατηρήθηκε στην επικράτειά της έως το 637 μ.Χ. όταν καταλήφθηκε και λεηλατήθηκε από τους Άραβες. Μετά η πόλη σταδιακά εγκαταλείφθηκε.
Ανασκαφές
Οι πρώτες ανασκαφικές έρευνες πραγματοποιήθηκαν από τον Τόμας Έντουαρντ Λόρενς το 1917 και συνεχίστηκαν το 1970 από τον Τζον Βάγκνερ. Από το 1990 οι έρευνες συνεχίστηκαν με εντατικούς ρυθμούς, λόγω της ανόδου του νερού. Ανασκάφτηκε σχεδόν το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης.
Κοντά στο Ζεύγμα έχουν ανευρεθεί θέσεις της νεολιθικής εποχής. Επίσης βρέθηκαν πολλά ψηφιδωτά της ελληνιστικής και ρωμαϊκής εποχής με θέματα από την ελληνική μυθολογία, όπως ο Ωκεανός με την Τηθύ, ο Δαίδαλος με τον Ίκαρο, ο Αχιλλέας στην αυλή του βασιλιά Λυκομήδη, και ο Διόνυσος με την Αριάδνη. Ακόμη, βρέθηκαν τοιχογραφίες, νομίσματα, κεραμικές σφραγίδες αγάλματα και εκατοντάδες κινητά ευρήματα.
Στη δεκαετία του 2010 οι ανασκαφές συνεχίζονται με ευρήματα όπως μωσαϊκά της ρωμαϊκής εποχής.
Τα αρχαιολογικά ευρήματα μεταφέρθηκαν στο αρχαιολογικό μουσείο της πόλης Γκαζίαντεπ.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μεσοποταμίας Κατηγορία:Επαρχία του Γκαζιαντέπ Κατηγορία:Ενδεικτικός κατάλογος Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Τουρκία
Μάχη του Κοσμιδίου
Η Μάχη του Κοσμιδίου (τουρκικά: Eyüp Muharabesi), ήταν μία μάχη που πραγματοποιήθηκε στις 15 Ιουνίου 1410, την περίοδο της Οθωμανικής Μεσοβασιλείας, μεταξύ των δυνάμεων των οθωμανών ηγεμόνων και αδερφών, Σουλεϊμάν Τσελεμπή και Μουσά Τσελεμπή, λίγο πιο έξω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης. Κατά τη διάρκεια της μάχης, μερικοί σύμμαχοι του Μουσά και συμπεριλαμβανομένου του Βούκ Λαζάρεβιτς (που ήταν ετεροθαλής θείος των αδερφών), τον εγκατέλειψαν και εντάχθηκαν με τον στρατό του Σουλεϊμάν. Η μάχη έληξε τελικά με νίκη του Σουλεϊμάν Τσελεμπή.
Κατηγορία:Μάχες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Ασανσέρ για Δολοφόνους
Το Ασανσέρ για Δολοφόνους (γαλλικά: Ascenseur pour l' echafaud), είναι ένα Γαλλικό φιλμ νουάρ του 1958 σε σκηνοθεσία Λουί Μαλ. Πρωταγωνιστούν ο Μορίς Ρονέ και η Ζαν Μορό.
Πλοκή
Η Φλοράνς Καραλά και ο Ζυλιέν Ταβερνιέ είναι δύο εραστές που σχεδιάζουν να δολοφόνησουν τον συζυγό της Φλοράνς, Σιμόν Καραλά, έναν πλούσιο βιομήχανο, ο οποίος είναι επίσης και αφεντικό του Ζυλιέν. Ο Ζυλιέν είναι ένας πρώην αλεξιπτωτιστής της λεγεώνας των ξένων και βετεράνος των πολέμων της Ινδοκίνας και της Αλγερίας.
Ένα σάββατο απόγευμα ο Ζυλιέν θα πει στην γραμματέα του να μην τον ενοχλήσει για κανέναν λόγο επειδή έχει μιασοβαρή δουλειά να κάνει. Μετά θα γυρίσει στο γραφείο του, θα φορέσει γάντια, θα πάρει ένα πιστόλι και ένα σχοινί και θα βγει έξω στο μπαλκόνι. Εκεί θα ρίξει το σχοινί με ένα γάντζο στον πάνω όροφο απ'οπου και θα αναρριχηθεί. Στη συνέχεια θα μπει μέσα στο κτίριο και θα κατευθυνθεί προς το γραφείο του Καραλά. Μπαίνοντας μέσα θα δώσει έναν φάκελο στο αφεντικό του και καθώς εκείνος τον διαβάζει ο Ζυλιέν θα βγάλει το πιστόλι και θα τον πυροβόλησει στον κρόταφο και μετά θα βάλει το πιστόλι στο χέρι του Καραλά για να φανεί αυτοκτονία.
Ο Ζυλιέν έχοντας δολοφονήσει τον Καραλά θα επιστρέψει πάλι πίσω στο γραφείο του και στη συνέχεια θα φύγει από το κτίριο πηγαίνοντας στο αυτοκίνητο του. Τότε θα κοιτάξει ψηλά προς τον όροφο του Καραλά και θα διαπιστώσει ότι ξέχασε να πάρει το σχοινί με το οποίο είχε αναρριχηθεί. Θα επιστρέψει πάλι πίσω στο κτίριο και θα μπει στο ασανσέρ για να ανέβει. Τότε ο φύλακας του κτίριου, έχοντας κάνει έλεγχο ότι έχουν αποχώρησει όλοι οι υπαλλήλοι θα κλείσει τον γενικό διακόπτη ρεύματος με αποτέλεσμα ο Ζυλιέν να εγκλωβιστεί μέσα στο ασανσέρ.
Ένας νεαρός, ο Λουί θα πάει να πάρει την κοπέλα του, την Βερονίκ η οποία εργάζεται στο ανθοπωλείο απέναντι από το κτίριο Καραλά. Ο Λουί θα δει το αυτοκίνητο του Ζυλιέν να είναι με αναμμένη μηχανή και θα το κλέψει παίρνοντας μαζί του και την Βερονίκ. Αφού οδηγήσουν αρκετάχιλιόμετρα θα κατευθυνθούν σε ένα μοτέλ για να περάσουν την νύχτα. Εκεί θα γνωρίσουν ένα ζευγάρι Γερμανών και θα διασκεδάσουν μαζί τους πίνοντας άφθονη σαμπάνια.
Ο Ζυλιέν εγκλωβισμένος μέσα στο ασανσέρ θα κάνει αρκετές προσπάθειες να απεγκλωβιστεί χωρίς όμως αποτέλεσμα και θα παραμείνει εκεί μέχρι την κυριακή το πρωί όταν ο φύλακας του κτίριου θα πάει και θα ανοίξει και πάλι τον γενικό διακόπτη, συνοδεύομενος από δύο αστυνομικούς οι οποίοι θα αναζητούν τον Ζυλιέν για τις δολοφονίες των δύο Γερμανών στο Μοτέλ την προηγούμενη βραδιά. Ο Ζυλιέν θα βγει από τον ασανσέρ αλλά ακούγοντας τον φύλακα να μιλάει με τους αστυνομικούς θα θεωρήσει ότι έχουν πάει εκεί για τον Καραλά. Στη συνέχεια ο Ζυλιέν θα πάει στο κοντινό καφενείο για να φάει κάτι, όπου όμως η σερβίτορα θα καλέσει την αστυνομία και ο Ζυλιέν θα συλληφθεί.
Κατά την ανάκριση του από την αστυνομία ο Ζυλιέν θα αρνηθεί τις κατηγορίες για τους φόνους των δύο Γερμανών, υποστηρίζοντας ότι κάποιοι του έκλεψαν το αυτοκίνητο και ότι ο ίδιος τριγυρνούσε όλη την νύχτα μεθυσμένος. Η Φλοράνς μαθαίνοντας ότι ο Ζυλιέν έχει συλληφθεί για τους φόνους των δύο Γερμανών θα αρχίσει να ψάχνει την Βερονίκ, όπου θα την βρει στο διαμερισμά της μαζί με τον Λουί έχοντας καταναλώσει αρκετά χάπια. Η Φλοράνς θα καταλάβει ότι αυτοί έχουν διάπραξει τους φόνους και θα πάει να ειδοποιήσει την αστυνομία για να βοήθησει τον Ζυλιέν να αφεθεί ελεύθερος.
Η Βερονίκ θα πει στον Λουί ότι ξέχασε να πάρει τις φωτογραφίες από το Μοτέλ που είχαν βγάλει με τους δύο Γερμανους, το οποίο είναι το μόνο ενοχοποιητικό στοιχείο εις βάρος τους και ο Λουί πηγαίνει γρήγορα στο Μοτέλ για να πάρει τις φωτογραφίες, όπου εκεί θα τον συλλάβει η αστυνομία. Η Φλοράνς η οποία είχε ακολουθήσει τον Λουί μέχρι το Μοτέλ θα ανακουφιστεί με την σύλληψη του Λουί, αλλά ο επιθεωρητής Σεριέ της επιφυλλάσει μια δυσαρέστη έκπληξη: Στο φιλμ με τις φωτογραφίες των Γερμανών και του Λουί, βρίσκονται και αυτές του Ζυλιέν μαζί με την Φλοράνς, οι οποίες αποδεικνύουν ότι είναι εραστές και ότι ευθύνονται για τον θάνατο του συζυγού της.
Κριτικές
Στον ιστότοπο συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία 93%, με βάση 56 κριτικές, και σταθμισμένο μέσο όρο 8,08/10. Στο Metacritic, η ταινία έχει βαθμολογία 94/100, υποδεικνύοντας "καθολική αναγνώριση".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λουί Μαλ Κατηγορία:Ταινίες του 1958 Κατηγορία:Γαλλικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Παρίσι Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Άγιος Μηνάς Φούρνων
Ο Άγιος Μηνάς  είναι το τρίτο μεγαλύτερο νησί του συμπλέγματος των Φούρνων που βρίσκονται μεταξύ Σάμου και Ικαρίας. Έχει έκταση 2,343 τ.χλμ. και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 3 κατοίκους.
Γεωλογικά αποτελείται από σχιστολιθικά και ασβεστολιθικά πετρώματα με απόκρημνες ακτές και πολλούς κολπίσκους. Στο νησί ζουν προστατευόμενα είδη πουλιών κι φυτών, είναι ενταγμένο στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα φύση Natura 2000. Στο έδαφός του ευδοκιμούν πολλά φυτά όπως το θυμάρι τα φρύγανα, το θρούμπι, η μακκία, η φασκομηλιά ενώ πολλά είδη πουλιών γεννούν εδώ, όπως ο μαυροπετρίτης και ο θαλασσοκόρακας.
Στον Άγιο Μηνά λειτουργεί ιχθυοτροφείο στον οποίο έχει εγκατασταθεί κι ερευνητικός σταθμός για πειράματα στην ιχθυοκαλλιέργεια χωρίς την χρήση φαρμάκων
Digital Visual Interface
Το Digital Visual Interface (DVI) αποτελεί πρότυπο μετάδοσης σήματος video σε ψηφιακές οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών, όπως οι LCD οθόνες και οι βιντεοπροβολείς. Αναπτύχθηκε από την ομάδα Digital Display Working Group (DDWG). Σχεδιάστηκε κυρίως για τη μεταφορά ασυμπίεστου ψηφιακού video ενώ στην καθαρά ψηφιακή του εκδοχή (DVI-D) είναι μερικώς συμβατό με το πρότυπο HDMI.
Το πρότυπο DVI-I υποστηρίζει το αναλογικό VGA, για λόγους συμβατότητας. Γενικά, υπάρχουν οι ακόλουθες εκδοχές DVI:
Επίσης, υπάρχει πρόβλεψη για μία δεύτερη σύνδεση δεδομένων υψηλής ανάλυσης, γνωστή ως DVI-DL (dual link).
Οι συσκευές τηλεόρασης και DVD-players που υποστηρίζουν συνδέσεις DVI, μεταδίδουν κρυπτογραφημένο σήμα μέσω του πρωτοκόλλου HDCP, για λόγους προστασίας από την ψηφιακή αντιγραφή.
Δείτε επίσης
thumb|181px|left|Οι ακροδέκτες διαφόρων εκδοχών βυσμάτων DVI Κατηγορία:Γραφικά υπολογιστών Κατηγορία:Τυποποίηση Κατηγορία:Τεχνολογία ταινίας και βίντεο Κατηγορία:Τηλεοπτική τεχνολογία Κατηγορία:Βύσματα ψηφιακής εικόνας
Πιρέ
Το Πιρέ (γαλλικά: Pirey) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Εθνική Μογγολίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης γυναικών της Μογγολίας αντιπροσωπεύει τη Μογγολία στις διεθνείς διοργανώσεις γυναικείας καλαθοσφαίρισης που οργανώνει η FIBA. Βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης της Μογγολίας (Mongolian Basketball Association).
Συμμετοχή σε διεθνείς διοργανώσεις
Μέχρι σήμερα η Μογγολία δεν έχει συμμετάσχει σε καμία μεγάλη διεθνή διοργάνωση, ενώ η ομοσπονδία της χώρας προσχώρησε σχετικά πρόσφατα στη FIBA.
Θεωρητικά διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στο Ασιατικό Πρωτάθλημα της FIBA Asia, καθώς και στις διοργανώσεις της EABA, θυγατρικής της FIBA Asia για την περιοχή της Ανατολικής Ασίας.
Επίσης, το Μακάου διαθέτει δικαίωμα συμμετοχής στους Ασιατικούς Αγώνες και στους Αγώνες Ανατολικής Ασίας υπό τη σκέπη της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής. Η ομάδα μετρά μόλις μία συμμετοχή στους Ασιατικούς Αγώνες, και συγκεριμένα στη διοργάνωση του 2014.
Πηγές
Μογγολια Γυναικων
Άγγελος Τόλκας
Ο Άγγελος Τόλκας (6 Αυγούστου 1978) είναι Έλληνας πολιτικός και δικηγόρος, πρώην βουλευτής Ημαθίας με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Προοδευτική Συμμαχία και το ΠΑ.ΣΟ.Κ., πρώην υφυπουργός Μεταναστευτικής πολιτικής και πρώην υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Άγγελος Τόλκας γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου 1978 στη Νάουσα Ημαθίας.
Έχει διατελέσει Πρόεδρος του Εθνικού Συστήματος Υποδομών Ποιότητας (ΕΣΥΠ).
Πολιτική
Στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως υποψήφιος βουλευτής Ημαθίας και κατετάγη πέμπτος.
Τον Δεκέμβριο του 2015 ανέλαβε γραμματέας του Τομέα Παιδείας του ΠΑΣΟΚ. Στις 10 Μαΐου 2018, ανέλαβε γραμματέας στον Τομέα Αυτοδιοίκησης του Κινήματος Αλλαγής και τον Ιούνιο 2018 ανακοινώθηκε η συμμετοχή του στην Επιτροπή για τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων του Κινήματος Αλλαγής για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Στις 9 Οκτωβρίου 2018, παραιτήθηκε από το Κινήμα Αλλαγής, καθώς ήρθε σε σύγκρουση με την ηγεσία του κόμματος σχετικά με την πολιτική κατεύθυνση του νέου φορέα.
Στις εθνικές εκλογές του Ιουλίου του 2019 έθεσε υποψηφιότητα στην Ημαθία με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Προοδευτική Συμμαχία. Κατετάγη δεύτερος σε σταυρούς προτίμησης και κατέλαβε την έδρα μετά από ένσταση που άσκησε ενώπιον του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου.
Στις εθνικές εκλογές της 21ης Μαΐου 2023 εξελέγη Βουλευτής Ημαθίας με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. - Προοδευτική Συμμαχία.
Στις εθνικές εκλογές της 25ης Ιουνίου 2023 δεν επανεκλέγεται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Μεταναστευτικής Πολιτικής Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί παρά τω Πρωθυπουργώ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Ημαθίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Πολιτικοί-επέκταση
Πολ Βερλαίν
Ο Πωλ Βερλαίν (Paul Verlaine, 30 Μαρτίου 1844, Μετζ - 8 Ιανουαρίου 1896, Παρίσι) ήταν Γάλλος ποιητής που συνδέθηκε με τη σχολή του παρνασσισμού και αργότερα αποτέλεσε ηγετική φυσιογνωμία του κινήματος του συμβολισμού και της Παρακμής. Ο Βερλαίν χαρακτηρίζεται ως ένας καθαρά λυρικός ποιητής που σημάδεψε μία μετάβαση από το ρομαντισμό στο κίνημα του συμβολισμού, και διακρίνεται για τo μουσικό αποτέλεσμα της γραφής του, μέσα από τη χρήση αρκετών μυστικών της γαλλικής προσωδίας, όπως τις παρηχήσεις, τις συνηχήσεις και τους ανισοσύλλαβους στίχους. Παρά το γεγονός πως το έργο του επέδρασε καταλυτικά στη διαμόρφωση του συμβολισμού, ο ίδιος αργότερα τον αποκήρυξε, καθώς το κίνημα απέκλινε ακόμα περισσότερο από τις παραδοσιακές ποιητικές φόρμες, ενώ ο Βερλαίν υποστήριζε την αναγκαιότητα ορισμένων, όπως για παράδειγμα της ομοιοκαταληξίας του στίχου.
Βιογραφία
right|thumb|280px|Πωλ Βερλαίν, φωτογραφία του Ντορνάκ. Τον Αύγουστο του 1870 παντρεύτηκε τη δεκαεξάχρονη Ματίλντ Μοτέ. Κατά την περίοδο της Παρισινής Κομμούνας, ανέλαβε διευθυντικά καθήκοντα στο γραφείο τύπου της Κομμούνας και πιθανώς ο φόβος των αντιποίνων της Τρίτης Δημοκρατίας αποτέλεσε έναν από τους λόγους της ύστερης μποέμ στάσης ζωής του. Το Σεπτέμβριο του 1871 χρονολογείται η γνωριμία του με τον Αρτύρ Ρεμπώ, γεγονός που επέδρασε καταλυτικά στη ζωή του. Περιπλανήθηκε μαζί του στη βόρεια Γαλλία και στο Βέλγιο, εγκαταλείποντας τον Ιούλιο του 1872 τη σύζυγό και το νεογέννητο γιο του, Ζωρζ. Στο Λονδίνο, όπου εγκαταστάθηκαν δύο μήνες αργότερα, ο Βερλαίν ολοκλήρωσε τη συλλογή Romances sans paroles που διακρίνεται για τη μουσικότητά της αλλά και τους πειραματισμούς του συγγραφέα της. Η έντονη σχέση του Βερλαίν με τον Ρεμπώ έληξε προσωρινά τον Ιούλιο του 1873, ενώ βρίσκονταν στις Βρυξέλλες, όταν ο πρώτος τραυμάτισε το σύντροφό του σε κατάσταση μέθης. Για την πράξη του, καταδικάστηκε σε διετή φυλάκιση, κατά τη διάρκεια της οποίας εκδόθηκαν τα Romances sans paroles (1874) από τον φίλο του, Εντμόν Λεπελλετιέ.
Ο Βερλαίν αφέθηκε ελεύθερος τον Ιανουάριο του 1875, έχοντας ασπαστεί τον Ρωμαιοκαθολικισμό, ενώ λίγους μήνες νωρίτερα είχε επισημοποιηθεί ο χωρισμός του με τη σύζυγό του. Το επόμενο διάστημα, μετά από μία ανεπιτυχή προσπάθεια επανασύνδεσης με τον Ρεμπώ όταν τον επισκέφτηκε στη Στουτγάρδη, εγκαταστάθηκε σε διάφορες πόλεις της Αγγλίας, όπου εργάστηκε ως δάσκαλος γαλλικών και σχεδίου, ενώ παράλληλα κέρδισε την αναγνώριση σπουδαίων Άγγλων λογοτεχνών, όπως του Άλφρεντ Τέννυσον και του Άλτζερνον Τσαρλς Σουΐνμπερν. Επέστρεψε στη Γαλλία το 1877 και τον Οκτώβριο του 1880 εκδόθηκε η συλλογή Sagesse, με ποιήματα που κατά κύριο λόγο γράφτηκαν την περίοδο 1873-78 και συνέβαλαν στην καθιέρωσή του.
Ο θάνατος του αγαπημένου μαθητή του, Λυσιέν Λετινουά, τον Απρίλιο του 1883 καθώς και εκείνος της μητέρας του, τον Ιανουάριο του 1886, σε συνδυασμό με τις αποτυχημένες απόπειρές του να συμφιλιωθεί με την πρώην σύζυγό του, συνέβαλαν στην επιστροφή του στον έκλυτο βίο του παρελθόντος. Τα επόμενα χρόνια εκδόθηκαν οι ποιητικές συλλογές Jadis et naguère και Parallèlement, ενώ παράλληλα ολοκλήρωσε μία σειρά από βιογραφίες, όπως τους Καταραμένους ποιητές (Les Poètes maudits), που περιλαμβάνει υλικό για έξι ποιητές, μεταξύ των οποίων οι Μαλαρμέ και Ρεμπώ, καθώς και το Les Hommes d'aujourd'hui (π. 1886), με σύντομες βιογραφίες σύγχρονων λογοτεχνών. Αμιγώς αυτοβιογραφικά κείμενα υπήρξαν τα Hôpitaux και Mes Prisons, στα οποία ο Βερλαίν κατέγραψε τις πολυάριθμες εμπειρίες του στα νοσοκομεία, όπου έτυχε περίθαλψης κατά καιρούς, και στη φυλακή, αντίστοιχα. Ο ίδιος ήταν υπεύθυνος για την έκδοση της συλλογής Εκλάμψεις του Ρεμπώ, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στην καθιέρωσή του.
Ρούξι Ντουμιτρέσκου
Η Ρουξάντρα «Ρούξι» Ντουμιτρέσκου (Ruxandra "Ruxy" Dumitrescu) είναι πρώην αθλήτρια της πετοσφαίρισης γεννημένη στο Γκαλάτσι της Ρουμανίας στις 20 Απριλίου 1977. Έχει αποκτήσει και την ελληνική υπηκοότητα και αγωνίστηκε με την Εθνική Ελλάδας.
Καριέρα
Αποσύρθηκε απο την ενεργό δράση τον Μάιο του 2010 μετά από 25 χρόνια παρουσίας στους αγωνιστικούς χώρους. Επανήλθε το 2013 και αγωνίστηκε για μία σεζόν με τον Ηρακλή Κηφισίας. Συνολικά κατέκτησε 7 πρωταθλήματα Α1 Γυναικών (1999, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010), 8 Κύπελλα Ελλάδας (1999, 2000, 2003, 2005, 2006, 2008, 2009, 2010), ενώ βραβεύθηκε δύο φορές πολυτιμότερη παίκτρια (MVP) σε τελικούς Κυπέλλου (2005, 2008). Σε ευρωπαϊκό επίπεδο κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Challenge Cup (2009) και τη τρίτη θέση στο Κύπελλο Κυπελλούχων (1999). Η φανέλα με το Νο 9 έχει αποσυρθεί από το τμήμα βόλεϊ γυναικών του Παναθηναϊκού. Το 2012 ήταν υποψήφια με το Παναθηναϊκό Κίνημα.
Με την Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε για πέντε χρόνια με αρχή τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα στην πρώτη συμμετοχή του γυναικείου βόλεϊ σε Ολυμπιακή διοργάνωση και κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2005 στην Ισπανία.
Το 2015 μετά την οριστική αποχώρησή της από την ενεργό δράση απέκτησε δίπλωμα προπονήτριας. Το 2020 έχοντας επανέλθει στη Ρουμανία ξεκίνησε την καριέρα της με τη Σίμπιου στις ηλικίες έως 13 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ Κατηγορία:Έλληνες ρουμανικής καταγωγής
Κορίτσια για φίλημα
Το Κορίτσια για φίλημα είναι ελληνική μουσική κωμωδία της Φίνος Φιλμ, που γυρίστηκε το 1964, σε σενάριο και σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, και έκανε πρεμιέρα τον Ιανουάριο του 1965. Ήταν η πρώτη έγχρωμη ελληνική ταινία με στερεοφωνικό ήχο.
Πλοκή
Η Ρένα Ελευθερίου (Ρένα Βλαχοπούλου), διευθύντρια ενός ελληνικού τουριστικού γραφείου στη Νέα Υόρκη, έρχεται για διακοπές στην Ελλάδα, ακολουθούμενη από την ομορφούλα ανιψιά της Τζένη (Ζωή Λάσκαρη) και τον Ελληνοαμερικανό Τζιμ Πάπας (Γιάννης Βογιατζής). Ο αδελφός της (Περικλής Χριστοφορίδης), χρειάζεται κάποια κεφάλαια για να εκμεταλλευθεί το ιαματικό νερό που βρέθηκε σε ένα κτήμα της γυναίκας του. Θέλοντας να τον βοηθήσει, η Ρένα τρέχει στη Ρόδο για να συναντήσει έναν επιχειρηματία που μπορεί να συνδράμει οικονομικά, τον Πέτρο Ράμογλου (Γιώργος Γαβριηλίδης). Ο υιός Ράμογλου, ο Ανδρέας (Ανδρέας Ντούζος), και ο φίλος του Κώστας Καλιακούδας (Κώστας Βουτσάς) ενδιαφέρονται να μπουν στο καλλιτεχνικό στερέωμα, ξετρελαίνονται με την Τζένη και αποφασίζουν να την κατακτήσουν, αλλάζοντας ρόλους. Ο Ανδρέας, παριστάνοντας τον φτωχό Κώστα, καταφέρνει να γοητεύσει την κοπέλα ενώ ο Κώστας, παριστάνοντας τον πλούσιο Ανδρέα, γνωρίζει την Έφη Ράμογλου (Χλόη Λιάσκου) που φτάνει στο νησί με τον πατέρα της.
Η πλαστοπροσωπία δημιουργεί πολλούς μπελάδες, οι οποίοι μεγαλώνουν με την ξαφνική άφιξη της θεατρίνας φιλενάδας του Ανδρέα, της Μάρθας (Μάρθα Καραγιάννη). Ο Ανδρέας και η Τζένη το σκάνε για την Ύδρα, αλλά η Μάρθα βρίσκεται στο κατόπι τους, θέλοντας να τα φανερώσει όλα στην κοπέλα. Αυτό ακριβώς γίνεται και φυσικά ακολουθεί θύελλα. Παρά ταύτα, ο Ανδρέας κατορθώνει με την επιμονή του να ξανακερδίσει την Τζένη, ενώ η Μάρθα συνδέεται με έναν σκηνοθέτη του κινηματογράφου, τον Πολ (Γιώργος Βρασιβανόπουλος), που της δίνει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο νέο του μιούζικαλ. Όσο για τη Ρένα, για χάρη της οποίας ο Ράμογλου δέχτηκε να χρηματοδοτήσει τον αδελφό της, υποκύπτει τελικά στο αφόρητο φλερτ του Πάπας.
Παραγωγή
Η ταινία γυρίστηκε σε σινεμασκόπ. Αποτελεί την πρώτη ελληνική ταινία με στερεοφωνικό ήχο, η οποία προβλήθηκε στερεοφωνικά μόνο στο «Αττικόν», την μοναδική τότε αίθουσα με την ανάλογη τεχνική υποδομή. Γυρίσματα της ταινίας πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα, τη Ρόδο και Ύδρα, ενώ ένα πλάνο γυρίστηκε στη Νέα Υόρκη.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 12 Φεβρουαρίου 1965. Κόβοντας 619.236 εισιτήρια, κατατάχθηκε στην 1η θέση ανάμεσα σε 93 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 11 Απριλίου 2006.