cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σταματαίικα Αργολίδας
Το Δεκέμβριο του 2006, κατοικούσαν μόνιμα μόνο 1 οικογένεια με συνολικό πληθυσμό 5 άτομα, ενώ το 1960 κατοικούσαν μόνιμα περίπου 85 άτομα. Το χωριό υδρεύεται από πηγή με φυσική ροή. Όμως οι σωλήνες είναι από αμίαντο, άρα θεωρούνται καρκινογόνες και πρέπει άμεσα να αντικατασταθούν. Το υδραγωγείο που είναι 2 χιλιόμετρα, κατασκευάστηκε περίπου το 1960 με προσωπική εργασία των κατοίκων και μέχρι σήμερα δεν έχει αντικατασταθεί.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1993
Χώρες που μετείχαν
1 Οι αγώνες ήταν μονοί. Στο άλλο ματς Ιταλία-Ρωσία: 3-0. Γαλλία και Ιταλία ισοβάθμησαν με 3β αλλά η Γαλλία είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων.
Σταματαίικα Αργολίδας
Λόγω των δυσκολιών και των χαμηλών πόρων που υπήρχαν στο χωριό, τα νέα άτομα έφυγαν προς αναζήτηση καλύτερης τύχης, σπούδασαν και έχουν γίνει σχεδόν όλοι επιστήμονες και εποπτεύουν σημαντικές θέσεις στο Δημόσιο καθώς και στον Ιδιωτικό Τομέα.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1993
Τελική φάση
Διεξήχθη σε τρεις γύρους. Στον Α΄ γύρο οι εννιά ομάδες αγωνίστηκαν σε τρεις ομίλους με βαθμολογία. Σε περίπτωση ισοβαθμίας κριτήρια κατάταξης ήταν κατά σειρά η καλύτερη διαφορά τερμάτων, η καλύτερη επίθεση, τα περισσότερα κόρνερ. Στον Β΄ γύρο (ημιτελικό) προκρίθηκαν έξι ομάδες, που αγωνίστηκαν σε δύο νέους ομίλους με βαθμολογία. Στον τελικό γύρο οι επικεφαλής των δύο ημιτελικών ομιλών αγωνίστηκαν στον τελικό ενώ οι υπόλοιπες ομάδες, ανάλογα με τη θέση που τερμάτισαν, έδωσαν αγώνες για τις θέσεις 7η-9η (οι τελευταίες ομάδες των τριών ομίλων του Α΄ γύρου), 5η-6η, 3η-4η, για τη διαμόρφωση της τελικής κατάταξης. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Αίγυπτος. Οι αγώνες έγιναν στις πόλεις Καζαμπλάνκα, Ραμπάτ και Κενίτρα του Μαρόκου.
Σταματαίικα Αργολίδας
Ο οικισμός σήμερα 2022 τροφοδοτείται με νερό από το δίκτυο του δήμου Επιδαύρου.
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1993
Αναφορές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1993
Σταματαίικα Αργολίδας
Πληθυσμός
Τα Σταματαίικα πρωτοαναγνωρίστηκαν το 1928 και κατέγραψαν σημαντική πληθυσμιακή αύξηση μέχρι και το 1961. Έκτοτε ο πληθυσμός τους έχει μειωθεί σημαντικά, και έχουν σχεδόν ερημώσει.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αργολίδας Κατηγορία:Δήμος Επιδαύρου
Νικόλαος Στάης
Ο Νικόλαος Στάης (1894 - 1958) ήταν Έλληνας αντιστράτηγος ε.α.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του αρχαιολόγου Βαλέριου Στάη και της Χαρίκλειας Ροδίου. Από την πλευρά της μητέρας του καταγόταν από την οικογένεια Κολοκοτρώνη και ήταν απευθείας απόγονος του Γενναίου και του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Ακολούθησε την οικογενειακή παράδοση φοιτώντας στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Συμμετείχε στους Βαλκανικούς Πολέμους καθώς και στις πολεμικές συγκρούσεις της περιόδου 1917 - 1922. Την περίοδο 1940 - 1941 υπήρξε αρχηγός της αντιαεροπορικής άμυνας. Το 1946 προήχθη σε αντιστράτηγο και το 1948 αποστρατεύθηκε.
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Νικολαος
Μάοντο Λο
Ο Μάοντο Λο (Maodo Lô, Βερολίνο, 31 Δεκεμβρίου 1992) είναι Γερμανός διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 1,91 μ. αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ / σούτινγκ γκαρντ για την Αρμάνι Μιλάνο του Πρωταθλήματος Ιταλίας και της Ευρωλίγκα, καθώς και για την Εθνική Γερμανίας.
Αγωνίστηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης για το κολλεγιακό πρωτάθλημα, αποκτώντας το παρατσούκλι «Ο Πρόεδρος» από τους οπαδούς του. Ο Λο είναι γνωστός ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στο γερμανικό μπάσκετ. Είναι γιος Σενεγαλέζου πατέρα και της διεθνώς αναγνωρισμένης Γερμανίδας ζωγράφου, Ελβίρας Μπαχ.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για το Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Άιβι Λιγκ. Κατά τη διάρκεια της τετραετούς πορείας του είχε κατά μέσο όρο 14,5 πόντους ανά παιχνίδι. Το 2016 οδήγησε το Κολούμπια στο πρωτάθλημα CIT και αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του Τουρνουά.
Μπρόζε Μπάμπεργκ (2016–2018)
Στις 22 Ιουλίου 2016, ο Λο υπέγραψε συμβόλαιο με τη γερμανική Μπρόζε Μπάμπεργκ. Στην πρώτη του χρονιά με την Μπάμπεργκ, ο Λο κατέκτησε το νταμπλ, καθώς κέρδισε το Γερμανικό Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Γερμανίας. Στην Ευρωλίγκα, ο Λο είχε μέσο όρο 5.3 πόντους και 1.2 ασίστ σε 10.5 λεπτά ανά αγώνα.
Στη δεύτερη χρονιά του με την Μπάμπεργκ, η ομάδα τερμάτισε 4η στην κανονική περίοδο. Στα ημιτελικά, η Μπάμπεργκ αποκλείστηκε από την Μπάγερν Μονάχου. Στην Ευρωλίγκα, μέτρησε 6.9 πόντους, 1.8 ασίστ και 1.4 ριμπάουντ μ.ο.
Μπάγερν Μονάχου (2018–2020)
Στις 13 Ιουλίου 2018, ο Λο υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τη γερμανική Μπάγερν Μονάχου. Τη σεζόν 2019-20, μέτρησε 9 πόντους, 3.3 ασίστ, 1.9 ριμπάουντ στην Ευρωλίγκα.
Άλμπα Βερολίνου (2020–2023)
Στις 22 Ιουλίου 2020, υπέγραψε με την Άλμπα Βερολίνου της 1ης Γερμανίας, με την οποία υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο. Τη σεζόν 2020-21, στην Ευρωλίγκα μέτρησε 9,5 πόντους και 3,1 ασίστ σε 27 παιχνίδια, παίζοντας περίπου 22 λεπτά κατά μέσο όρο. Επίσης κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γερμανίας κερδίζοντας στη σειρά των τελικών την Μπάγερν Μονάχου 3-1. Υπέγραψε διετή επέκταση με την ομάδα στις 4 Αυγούστου 2021.
Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, η Άλμπα Βερολίνου κατέκτησε το Κύπελλο Γερμανίας κερδίζοντας την Κράιλσχαϊμ με 86-76 στον τελικό με τον ίδιο να ολοκληρώνει την αναμέτρηση με 20 πόντους. Στις 19 Ιουνίου 2022 κατέκτησε το Πρωτάθλημα Γερμανίας, αφού η Άλμπα κέρδισε στη σειρά των τελικών την Μπάγερν Μονάχου 3-1. Στην Ευρωλίγκα πραγματοποίησε εξαιρετική σεζόν αφού μέτρησε, 13.3 πόντους (50% στα δίποντα, 4.44% στα τρίποντα), 3.7 ασίστ, 2.3 ριμπάουντ σε 34 αγώνες. Επίσης, αναδείχτηκε MVP της 29ης αγωνιστικής της Ευρωλίγκα, κάτι που πέτυχε για πρώτη φορά στην καριέρα του, αφού κόντρα στον Ολυμπιακό είχε 27 πόντους (5/6 δίποντα, 5/6 τρίποντα), 7 ασίστ, 5 ριμπάουντ και 1 κλέψιμο, συγκεντρώνοντας 34 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης PIR. Τη σεζόν 2022-23, είχε 11.6 πόντους, 2.9 ασίστ και 1.7 ριμπάουντ, σε 26 αγώνες στην Ευρωλίγκα.
Αρμάνι Μιλάνο (2023–σήμερα)
Στις 21 Ιουλίου 2023, ανακοινώθηκε από την Αρμάνι Μιλάνο, μέχρι το 2025.
Εθνική ομάδα
Το 2014, ο Λο επιλέχθηκε για πρώτη φορά για την Εθνική Γερμανίας. Επιλέχθηκε για την ομάδα που συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ 2015 όπου είχε μέσο όρο 4,6 πόντους, 1,2 ριμπάουντ και 1,4 ασίστ ανά αγώνα. Ακολούθησε η συμμετοχή του στο Ευρωμπάσκετ 2017, το 2019 η παρουσία του στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας και το 2021 ήταν παρών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, όπου η εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Γερμανίας κατάφερε να φτάσει στα προημιτελικά, κάτι που είχε συμβεί μόλις το 1984 και το 1992. Ο ίδιος στην διοργάνωση μέτρησε 13,5 πόντους, 2,8 ριμπάουντ και 5 ασίστ σε 28 λεπτά μέσο όρο. Τον Σεπτέμβριο του 2022, συμμετείχε με την εθνική Γερμανίας στο Ευρωμπάσκετ 2022. Η Γερμανία κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο, αφού νίκησε στον μικρό τελικό στο Βερολίνο την Πολωνία με 82-69.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κατηγορία:Αθλητές στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπάγερν Μονάχου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολίμπια Μιλάνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γερμανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Αντώνης Αντωνιάδης (ναύαρχος)
Βιογραφικό
Κατάγεται από τη Σκύρο και είναι γόνος παλιάς αρχοντικής οικογένειας του νησιού, η οποία μάλιστα είχε από τον 19ο αιώνα (1860) και ιδιωτικό νησί, την Σκυροπούλα, η οποία τελικά πουλήθηκε το 2001 για περίπου 6,1 εκατομμύρια ευρώ λόγω αδυναμίας καταβολής φόρου κληρονομιάς. Ο πατέρας του Ξενοφών Αντωνιάδης ήταν Αντιναύαρχος.
Εισήλθε στην Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 1963 και αποφοίτησε το 1967 οπότε και ονομάσθηκε Μάχιμος Σημαιοφόρος. Προήχθη σε Ανθυποπλοίαρχο (1970), Υποπλοίαρχο (1974), Πλωτάρχη (1979), Αντιπλοίαρχο (1984), Πλοίαρχο (1991), Αρχιπλοίαρχο (1995), Υποναύραχο (1998), Αντιναύαρχο (2000) και Ναύαρχο (2005). Στις αρχές της δεκαετίας του '80 ήταν υπασπιστής του Αντώνη Δροσογιάννη.
Έχει τιμηθεί με: Τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικα Τον Ταξιάρχη του Τάγματος της Τιμής Το Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α' Τάξεως καθώς επίσης και με τις Διαμνημονεύσεις: Αξίας και Τιμής Ηγεσίας Μεγάλης Μονάδος Β' Τάξεως Ευδοκίμου Διοικήσεως Α' Τάξεως Υπηρεσιών Αξιωματικού Επιτελούς Β' Τάξεως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναύαρχοι Κατηγορία:Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα Κατηγορία:Ταξιάρχης του Τάγματος της Τιμής Κατηγορία:Μετάλλιο Στρατιωτικής Αξίας Α΄ Τάξεως
Θάνατοι το 1998
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1998
Επισκοπείο Άνδρου
Το Επισκοπείο ή Επισκοπειό είναι χωριό στη Δημοτική Ενότητα Κορθίου, εντός του Δήμου Άνδρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 52 κατοίκους. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 320 στο νότιο τμήμα του νησιού.
Το Επισκοπείο έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Τα σπίτια του χωριού είναι κτισμένα με σκουρόχρωμο σχιστόλιθο, ενώ συχνά συναντά κανείς περίτεχνους περιστεριώνες μέσα σε ελιές, συκιές, κυπαρίσσια, πεύκα.
Στο παρελθόν υπήρχε μονάδα παραγωγής μεταξιού που αξιοποιούσε τις πολυάριθμες μουριές που υπήρχαν στην περιοχή.
Σήμερα, το σπουδαιότερο αξιοθέατο του χωριού, που βρίσκεται στο τέλος του τσιμεντένιου πεζόδρομου, είναι το Γεφυράκι της αγάπης στο οποίο έχουν γυριστεί σκηνές από την ταινία Μικρά Αγγλία που έχει σκηνοθετήσει ο Παντελής Βούλγαρης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Μεσοβυζαντινή περίοδος
Η αναστήλωση των εικόνων το 843 από την αυτοκράτειρα Θεοδώρα σήμανε το τέλος της εικονομαχικής περιόδου. Η ηρεμία που επικράτησε μετά τις θρησκευτικές έριδες οδήγησε στην ανάκαμψη της βυζαντινής τέχνης και στην δημιουργία σημαντικών έργων σε όλους τους τομείς. Η πνευματική άνθηση, ο εκχριστιανισμός των γειτονικών λαών, η μοναστική οργάνωση καθώς και η εξέλιξη των εσωτερικών οικονομικών δομών διαμόρφωσαν το μεσοβυζαντινό πολιτισμό.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινή ιστορία ανά περίοδο
361 Βονωνία
Η Βονωνία (Bononia) είναι μεγάλος αστεροειδής που κινείται στα εξώτατα όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,22. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη λατινική ονομασία της Μπολόνια. Η Βονωνία ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χίλντας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Βονωνίας υπολογίσθηκε σε 141,7 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 2,98 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι D, ενώ το άλβεδό της είναι 0,045 (από δεδομένα του IRAS). Η Βονωνία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 13 ώρες και 50 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 130 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βονωνια
Γεγονότα Ιανουαρίου 2015
2 Ιανουαρίου
(CNN via WLKY)
8 Ιανουαρίου
(International Business Times)
15 Ιανουαρίου
(ABC News Australia)
16 Ιανουαρίου
(Daily Mail) (CNN)
17 Ιανουαρίου
(BBC), (AFP μέσω The Telegraph)
(Straits Times)
21 Ιανουαρίου
(Sina) (The Nan Fang)
25 Ιανουαρίου
Την ήττα του παραδέχεται ο απερχόμενος πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος συνεχάρη τον ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα. (Reuters)
30 Ιανουαρίου
(Ahram Online)
31 Ιανουαρίου
01
Μάγδα Τσαγγάνη
Η Μάγδα Τσαγγάνη (1951) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε το 1951 στην Αθήνα. Ξεκίνησε να εργάζεται ως ηθοποιός στα τέλη της δεκαετίας του 1960 με την πρώτη της συμμετοχή να γίνεται στην κινηματογραφική ταινία Ένας κλέφτης με φιλότιμο. Ακολούθησαν συνεργασίες τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο με πιο γνωστές συμμετοχές αυτές στις ταινίες Βέγγος ο υπέροχος, Μονά ζυγά δικά σας και Καθένας με την τρέλλα του. Στην τηλεόραση οι πρώτες της συμμετοχές έγιναν στις σειρές Ανθρώπινες ιστορίες και Μια Αθηναία στην Αθήνα τη δεκαετία του 1970.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 συμμετείχε σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές. Πιο συγκεκριμένα το 1991 έπαιξε στην κωμική σειρά Οι κουτσομπόλες ενώ έκανε έκτακτες εμφανίσεις στις σειρές Μάλιστα κύριε και Αστυνόμος Θανάσης Παπαθανάσης. Ακολούθησε ένας πρωταγωνιστικός ρόλος στην κωμική σειρά Ο χήρος η χήρα και τα χειρότερα την περίοδο 1992-1994 στον ANT1 ενώ τη σεζόν 1995-1996 έλαβε μέρος στη σειρά Έλλη και Άννα. Τη δεκαετία 2000-2010 συμμετείχε σε κάποιες από τις πιο επιτυχημένες σειρές της ιδιωτικής τηλεόρασης συνεργαζόμενη κυρίως με το Mega Channel. Ένας από τους πιο γνωστούς της ρόλους στο ευρύ κοινό ήταν αυτός της Ευανθίας Λαζάρου τη σεζόν 2003-2004 στην κωμική σειρά του Γιώργου Καπουτζίδη Σαββατογεννημένες. Τη σεζόν 2004-2005 πρωταγωνίστησε στις σειρές Εραστής Δυτικών Προαστίων και Όλα του γάμου δις κολα. Το 2005 εμφανίστηκε σε μία ιστορία της σειράς Επτά Θανάσιμες Πεθερέςενώ το 2006 έκανε μία guest εμφάνιση στο πρώτο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου της σειράς Στο Παρά Πέντε. Από το 2006 μέχρι το 2008 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην καθημερινή σειρά Μαρία η άσχημη στο Mega Channel. Από το 2008 μέχρι το 2010 συμμετείχε στην αστυνομική κωμική σειρά L.A.P.D..
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου
Μεξικάνικη κουζίνα
μικρογραφία|Κολάζ της μεξικάνικης κουζίνας. Από τα αριστερά προς τα δεξιά: chiles en nogada, καλαμπόκι, ταμάλε, ποσόλε, [[μεσκάλ, ψωμί του νεκρού, κοκτέιλ γαρίδας.]] Ο όρος Μεξικάνικη Κουζίνα χρησιμοποιείται για τα είδη φαγητών που προέρχονται από το Μεξικό. Η Μεξικάνικη κουζίνα είναι γνωστή για τις ποίκιλες γεύσεις της, το πολύχρωμο στολισμό των πιάτων της και τη ποικιλία των συστατικών και των καρυκευμάτων, πολλά από τα οποία είναι βασικά προϊόντα της χώρας.
Ξεκίνησε περίπου 9.000 χρόνια πριν, όταν οι γεωργικές κοινωνίες, όπως οι Μάγια άρχισαν να καλλιεργούν συστηματικά το καλαμπόκι δημιουργώντας συγκεκριμένους τρόπους προετοιμασίας του όπως η "nixtamalization", μια διαδικασία για τη προετοιμασία του καλαμποκιού ή άλλου καρπού, κατά την οποία το καλαμπόκι μουλιάζει και βράζει σε ένα αλκαλικό διάλυμα, συνήθως νερό με λάιμ. Διάφορες Μεσοαμερικανικές ομάδες,όπως οι Ολμέκοι, οι Τολτέκοι, οι Ζαποτέκοι, έφεραν τις δικές τους μεθόδους προετοιμασίας φαγητού.
Η εγκαθίδρυση της Αυτοκρατορίας των Αζτέκων δημιούργησε μια πολυεθνική κοινωνία, όπου πολλά στοιχεία συγχωνεύτηκαν. Τα υλικά είναι ντόπια, όπως καλαμπόκι, φασόλια, γλυκοκολοκύθια, αμάρανθος, σπόροι τσία, αβοκάντο, ντομάτες, κακάο, βανίλια, αγαύη, γαλοπούλα, σπιρουλίνα, γλυκοπατάτες, κάκτος και πιπεριές τσίλι.
Μετά την Ισπανική κατάκτηση της Αυτοκρατορίας των Αζτέκων το 16ο αιώνα και η επακόλουθη κατάκτηση της επικράτειας των Μάγια, οι Ευρωπαίοι εισήγαγαν καινούργια τρόφιμα, μεταξύ των οποίων ήταν κρέατα από οικόσιτα ζώα όπως μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο, κατσίκα και πρόβατο, γαλακτοκομικά προϊόντα και ρύζι. Αν και οι Ισπανοί προσπάθησαν να επιβάλλουν τις δικές τους διατροφικές συνήθειες, αυτό δε στάθηκε δυνατό.
Ασιατικές και Αφρικανικές επιρροές υπάρχουν επίσης στην εγχώρια κουζίνα αυτή την εποχή ως αποτέλεσμα της Αφρικανικής δουλέιας στη Νέα Ισπανία και τα καράβια που ένωναν τη Μανίλα και το Ακαπούλκο.
Με το πέρασμα των αιώνων, αυτό συνέβαλλε σε τοπικές κουζίνες, βασιζόμενες σε τοπικές συνθήκες όπως αυτή στην Οασάκα, στην Βερακρούζ, και την Γιουκατάν. Η Μεξικανική κουλτούρα είναι σημαντικό μέρος του Μεξικανικού πολιτισμού. Αυτός είναι ένας από τους λόγους, που το 2010 η UNESCO συμπεριέλαβε την Μεξικανική κουζίνα στη λίστα με την Άυλη πολιτισμική κληρονομιά.
Στοιχεία
Η Μεξικανική κουζίνα είναι μία περίπλοκη και αρχαία κουζίνα, με τεχνικές που αναπτύχθηκαν στο πέρασμα πολλών αιώνων. Χρησιμοποιεί κυρίως ντόπια υλικά, αλλά και αυτά που έφεραν οι Ισπανοί. Η Μεξικανική κουζίνα έχει επηρεαστεί επίσης από την εγγύτητα της με τις ΗΠΑ. Για παράδειγμα, τα μπουρίτο θεωρείται ότι φτιάχτηκαν για να μεταφέρονται ευκολότερα τα φασόλια με το να τα τυλίγουν μέσα σε τορτίγιες για τους εργάτες. Τέτοιες συνταγές υιοθετήθηκαν γρήγορα και στις ΗΠΑ και ιδιαίτερα στην πολιτεία της Αριζόνας, όπου επιπλέον προσάρμοσαν τα μπουρίτο τηγανίζοντας τα και έτσι δημιουργώντας τα τσιμιτσάνγκα.
Επιπλέον, υλικά όπως το καλαμπόκι, οι πιπεριές τσίλι, οι ντομάτες, τα γλυκοκολοκύθια, τα αβοκάντο, το κακάο και η βανίλια, καθώς και υλικά που δεν χρησιμοποιούνται σε άλλες κουζίνες, όπως βρώσιμα λουλούδια, λαχανικά ή μικρά αβοκάντο, των οποίων η φλούδα είναι επίσης βρώσιμη. Η σοκολάτα προέρχεται από το Μεξικό και εκτιμούνταν ιδιαίτερα από τους Αζτέκους. Παραμένει ένα σημαντικό συστατικό της Μεξικάνικης μαγειρικής.
Τα λαχανικά παίζουν σημαντικό ρόλο στη Μεξικανική κουζίνα. Συχνά λαχανικά είναι το κολοκύθι, το κουνουπίδι, το καλαμπόκι, οι πατάτες, το σπανάκι, τα μανιτάρια, κόκκινες ντομάτες, πράσινες ντομάτες κ.ά. Άλλα παραδοσιακά λαχανικά είναι η πιπεριά τσίλι και ο κάκτος.
Ευρωπαικές προσθήκες είναι το χοιρινό, το κοτόπουλο, το μοσχάρι, το τυρί, βότανα και μπαχαρικά και κάποια φρούτα.
Τροπικά φρούτα, κάποια εκ των οποίων είναι εγχώρια στο Μεξικό και στην Αμερική, όπως η γκουάβα, τα αχλάδια, το σαπότε, τα μάνγκο, οι μπανάνες, ο ανανάς και ένας είδος μήλου (custard apple) είναι δημοφιλή, ειδικά στο κέντρο και στο νότο της χώρας.
Καλαμπόκι
Παρά την εισαγωγή των σιτηρών και του ρυζιού στο Μεξικό, το καλαμπόκι είναι ο πιο δημοφιλής υδατάνθρακας σχεδόν σε όλες τις περιοχές της χώρας και είναι το κύριο συστατικό σε πολλές τοπικές συνταγές ( π.χ. τορτίγιες από καλαμπόκι, ταμάλες, atole, pozol, menudo). Τρώγεται φρέσκο, αλλά το περισσότερο ξεραίνετε, μουλιάζει και πλάθεται σε μια ζύμη που ονομάζεται μάζα (masa). Από αυτή η ζύμη δημιουργείται μια μεγάλη ποικιλία συνταγών από ποτά (atole, pozol, etc.) ως ταμάλες, σούπας και πολλά άλλα. Παρ' όλα αυτά το πιο δημοφιλές πιάτο είναι οι τορτίγιες, οι οποίες συνοδεύουν σχεδόν κάθε πιάτο. Οι τορτίγιες φτιάχνονται από καλαμπόκι στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας, αλλά υπάρχουν και άλλες εκδοχές από σιτηρά στα βόρεια ή μπανάνες, γιούκα και άγρια πράσινα φυρά στην Οαξάκα.
Πιπεριές τσίλι
Το δεύτερο πιο βασικό στοιχείο είναι οι πιπεριές τσίλι. Το Μεξικανικό φαγητό έχει τη φήμη ότι είναι πολύ καυτερό, αλλά από τη μεγάλη ποικιλία των μπαχαρικών που χρησιμοποιούνται, δεν είναι όλα πικάντικα. Οι πιπεριές τσίλι είναι εγχώριες στο Μεξικό και χρονολογούνται πολλές χιλιάδες χρόνια πριν. Επιλέγονται για τη γεύση τους και τη κάψα τους. Αν ένα αλμυρό πιάτο δεν έχει τσίλι, τότε καυτερή σάλτσα προστίθεται. Οι τσίλι προστίθονται ακόμα και σε φρέσκα φρούτα και γλυκά. Η σημασία του τσίλι ανάγεται στη Μεσοαμερικανική περίοδο, όταν θεωρούνται το ίδιο σημαντικό όπως το καλαμπόκι και τα φασόλια. Σήμερα, υπάρχουν πολλές σάλτσες με τσίλι, που προσδιορίζουν πολλά πιάτα.Για παράδειγμα, η σούπα pozole χαρακτηρίζεται ως άσπρη, πράσινη και κόκκινη ανάλογα με τη παρουσία ή απουσία της σάλτσας τσίλι. Οι ταμάλες διαφοροποιούνται από τη γέμιση τους που ορίζεται από τη σάλτσα τσίλι. Φαγητά σπάνια τρώγονται χωρίς σάλτσα ή φρέσκες πιπεριές. Αυτό συμπεριλαμβάνει street food όπως τάκος, τόρτας, σούπες κ.ά.
Ισπανική συνεισφορά
Pechuga, adobada, στήθος κοτόπουλο σε adobo με μανιτάρια, καλαμπόκι ως συνοδευτικό. Το adobo με το ξύδι ως συστατικό κλειδί έφτασε με τους Ισπανούς. Η μεξικανική εκδοχή περιλαμβάνει τσίλι. Μετά το καλαμπόκι, το ρύζι είναι το πιο συχνό δημητριακό στη Μεξικανική κουζίνα. Σήμφωνα με τη συγγραφές Karen Hursh Graber, η αρχική εισαγωγή του ρυζιού από την Βόρεια Αφρική στην Ισπανία τον 14ο αιώνα οδήγησε στην εισαγωγή του από την Ισπανία στο Μεξικό στο λιμάνι της Βερακρούζ τη δεκαετία του 1520. Άλλες σημαντικές συνεισφορές των Ισπανών ήταν αρκετά είδη κρεάτων, τα γαλακτοκομικά προιόντα και τα σιτηρά, καθώς η μέχρι τότε Μεξικανική κουζίνα χρησιμοποιούσε μόνο γαλοπούλα και δεν είχε καθόλου γαλακτοκομικά.
Σήμερα, τα κύρια κρέατα είναι το χοιρινό, το κοτόπουλο, το μοσχάρι, η κατσίκα και το πρόβατο. Ντόπια θαλασσινά παραμένουν, επίσης, δημοφιλή, ιδιαίτερα κοντά στις ακτές.
Η τυροκομία στο Μεξικό εξελίχθηκε. Είναι μία σημαντική οικονομική δραστηριότητα, ειδικά στο Βορρά και συχνά γίνεται στο σπίτι. Οι κύριες τυροκομικές περιοχές είναι η Τσιχουάχουα, Οασάκα, Κερέταρο και Τσιάπας.
Το κατσικίσιο τυρί, επίσης, παρασκευάζεται, αλλά είναι σπάνιο.
Φαγητό και κοινωνία
Μαγειρική στο σπίτι
Στο μεγαλύτερο μέρος του Μεξικό, ειδικά σε αγροτικές περιοχές, το περισσότερο φαγητό καταναλώνεται σε ένα σπίτι. Το μαγείρεμα για την οικογένεια θεωρείται συνήθως γυναικεία δουλειά. Παραδοσιακά, οι κοπέλες θεωρούνται κατάλληλες για γάμο όταν μπορούν να μαγειρεύουν.
Το κύριο γεύμα της μέρας στο Μεξικό είναι η "comida", που τα Ισπανικά σημαίνει γεύμα. Αναφέρεται στο δείπνο. Κάποιες φορές ξεκινά με σούπα, συχνά με ζωμό κοτόπουλου και μακαρόνια ή με μακαρόνια ή ρύζι και κρεμμύδι, σκόρδο ή λαχανικά. Το κύριο πιάτο είναι κρέας συνοδευμένο με σάλτσα, φασόλια, τορτίγιας και ποτό από φρούτα.
Το απόγευμα, είναι σύνηθες να τρώνε τα περισσεύματα από το γεύμα ή καφέ ή σοκολάτα με γλυκό ψωμί. Το πρωινό μπορεί να είναι κρέας σε ζωμό, τάκος, εντσιλάδα ή κρέας με αυγό. Σερβίρεται συχνά με φασόλια, τορτίγια και καφέ ή χυμό.
Φαγητό και γιορτές
Η Μεξικανική κουζίνα είναι περίπλοκη και συχνά συνδέεται με συμβολισμούς και γιορτές. Γι' αυτό και καταχωρήθηκε στη λίστα της Άυλης Πολιτισμικής Κληρονομιάς της UNESCO. Πολλά από τα φαγητά είναι περίπλοκα εξαιτίας της σχέσης τους με την κοινωνική δομή της χώρας. Η προετοιμασία φαγητού, ειδικά για την οικογένεια και κοινωνικές εκδηλώσεις, θεωρείται ένας τρόπος για να διατηρηθούν οι κοινωνικές σχέσεις. Ακόμα και η ιδέα της γεύσης θεωρείται κοινωνική, με γεύματα προετοιμασμένα για συγκεκριμένα δείπνα και περιστάσεις.
Η καλή μαγειρική ικανότητα, που ονομάζεται "sazón" (κυριολεκτικά. καρυκεύω), θεωρείται χάρισμα που γενικά αποκτάτε με την εμπειρία και μία αίσθηση αφιέρωσης στα γεύματα. is Για τη μέρα των νεκρών, φαγητά όπως οι ταμάλες και οι μόλες τοποθετούνται σε βωμούς και πιστεύεται ότι οι νεκροί συγγενείς καταναλώνουν την ουσία του φαγητού αυτού. Αν το φάνε οι ζώντας θεωρείται άγευστο. Στο κεντρικό Μεξικό, τα βασικά φαγητά στις γιορτές είναι οι μόλες, το μπάρμπεκιου, οι καρνίτες και οι mixiotes. Συχνά προετοιμάζονται για εκατοντάδες καλεσμένους από ομάδες μαγείρων. Το μαγείρεμα αποτελεί μέρος των κοινωνικών εθίμων, που μέλει να συνδέσει τις οικογένειες και τις κοινότητες.
Το πιο σημαντικό φαγητό για τις γιορτές και τις ειδικές περιστάσεις, είναι οι μόλες. Οι μόλες σερβίρονται τα Χριστούγεννα, το Πάσχα, τη μέρα των νεκρών και σε γενέθλια, βαφτίσια, γάμους και κηδείες. Καταναλώνεται σε ειδικές περιστάσεις γιατί είναι περίπλοκο και χρονοβόρο πιάτο. Ενώ είναι ακόμα κυρίαρχο, άλλα φαγητά είναι επίσης αποδεκτά όπως το μπάρμπεκιου, οι carnitas και οι mixiotes, ειδικά από το 1980'. Αυτό ίσως οφείλεται στην οικονομική κρίση της εποχής, που οδήγησε στην αντικατάσταση του με φθηνότερες λύσεις ή στο γεγονός ότι μπορεί κάποιος να τα προμηθευτεί έτοιμα ή στην παρασκευή τους στην οικογενειακή επιχείριση.
Ιστορία
Όταν οι κατακτητές έφτασαν στη πρωτεύουσα των Αζτέκων την Τενοτστιτλάν (σημερινή Πόλη του Μεξικού), ανακάλυψαν ότι η διατροφή των ανθρώπων αποτελείτο κυρίως από πιάτα που είχαν ως βάση το καλαμπόκι με επιπλέον τσίλι και βότανα, συνήθως συμπληρωμένα με φασόλια και τομάτες ή κάκτους! Η διατροφή των ιθαγενών του Προκολομβιανού Μεξικού συμπεριλάμβανε σοκολάτα, βανίλια, τοματίνια, αβοκάντο, γκουάβα, παπάγια, σαπότε (sapote), μαμέι (mamey), ανανά, γουανάμπανα, χίκαμα (jícama), γλυκοκολόκυθο, γλυκοπατάτα, φυστίκια, ατσιότε (achiote), ουιτλακότσε (huitlacoche), γαλοπούλα και ψάρια. Το 1520 όταν οι Ισπανοί κατακτητές εισέβαλλαν στο Μεξικό, εισήγαγαν μια ποικιλία ζώων, όπως βοοειδή, κοτόπουλα, κατσίκες, πρόβατα και γουρούνια. Το ρύζι, το σιτάρι και το κριθάρι μπήκαν επίσης στο Μεξικό, όπως και το λάδι, το κρασί, τα αμύγδαλα, ο μαϊντανός και πολλά μπαχαρικά. Η εισαχθείσα Ισπανική κουζίνα τελικά ενσωματώθηκε στην κουζίνα των ιθαγενών.
Η κουζίνα των χωρικών
Το Μεξικάνικο φαγητό ποικίλει ανά την περιφέρια, λόγω του ότι μεταξύ των ιθαγενών κατοίκων υπάρχουν διαφορές που αφορούν το κλίμα, τη γεωγραφική θέση ακόμα και το έθνος και λόγω του ότι ο κάθε πληθυσμός επηρεάστηκε σε διαφορετικό βαθμό από τους Ισπανούς κατακτητές. Έτσι, το Βόρειο Μεξικό είναι γνωστό για το μοσχάρι, τη κατσίκα και τη παραγωγή του σε οστρακοειδή και κρεατικά, κυρίως σε 'arrachera' (μπριζόλα από πλευρά μοσχαριού).
Οι έξι περιοχές του Μεξικό διαφέρουν αρκετά στις κουζίνες τους. Στο Γιουκατάν, για παράδειγμα υπάρχει μια μοναδική, φυσική γλύκα (αντί για κάψιμο) στα πιάτα με ασυνήθιστη την αγάπη των κατοίκων στη χρήση του 'ατσιότε'. Αντίθετα, η περιοχή Οαχάκα, είναι γνωστή για τις νόστιμες ταμάλες και τα τλαγιούδας (tlayudas) ενώ οι ορεινές δυτικές περιοχές (Χαλίσκο κ.α) είναι γνωστά για τη κατσίκα που φτιάχνουν (κατσίκα σε καυτερή σάλσα ντομάτας).
Η κουζίνα του κεντρικού Μεξικό είναι αρκετά επηρεασμένη από την υπόλοιπη χώρα, αλλά έχει μοναδικά πιάτα όπως μπαρμπακόα (barbacoa), ποσόλε (pozole), μενούδο (menudo) και καρνίτας (carnitas).
Το Νοτιοανατολικό Μεξικό, αντίθετα, είναι γνωστό για τα πικάντικα λαχανικά και τα πιάτα κοτόπουλου που σερβίρει. Η κουζίνα του έχει μια σημαντική επιρροή από τη Καραϊβική εξαιτίας της τοποθεσίας του. Το θαλασσινό φαγητό φτιάχνεται κυρίως σε πολιτείες που συνορεύουν με τον Ειρηνικό Ωκεανό ή τον κόλπο του Μεξικό.
Στο Γιουκατάν, οι Μάγια για χιλιάδες χρόνια ήταν μελισσοκόμοι. Το μέλι είναι σημαντικό συστατικό σε πολλά Μεξικάνικα πιάτα, όπως το rosca de miel, είδος κέικ αλλά και στα ροφήματα, όπως το μπαλτσέ (balché).
Πρόσφατα, κι άλλες κουζίνες του κόσμου απέκτησαν δημοτικότητα στο Μεξικό, υιοθετώντας όμως μια Μεξικάνικη μορφή. Για παράδειγμα, το σούσι στο Μεξικό φτιάχνεται συχνά με σάλτσες μάνγκο και σερβίρεται με σάλτσα τσίλι και σόγιας, ή και με πιπεριές.
Πηγές
Κατηγορία:Εθνικές κουζίνες
Νικόλαος Καλλιέργης
Ο Νικόλαος Καλλιέργης από την Κρήτη ήταν Έλληνας εκδότης του 16ου αιώνα.
Γεννήθηκε στην Κρήτη. Λίγα είναι γνωστά για την ζωή και το έργο του. Έκανε έκδοση του «Απόκοπου» του ποιητή Μπεργαδή, επίσης από την Κρήτη, στη Βενετία το 1519. Το βιβλίο αυτό σημειώνεται ως σταθμός της ιστορίας της Ελληνικής παιδείας, αφού ήταν το πρώτο βιβλίο που εκδόθηκε στη δημοτική γλώσσα.
Αντόνιο Τσόλακ
Ο Αντόνιο-Μίρκο Τσόλακ (κροατικά: Antonio-Mirko Čolak, γενν. στις 17 Σεπτεμβρίου 1993) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός για την Ρέιντζερς Γλασκώβης.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Γεννημένος στο Λούντβιγκσμπουργκ, ο Τσόλακ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στην δεύτερη ομάδα της Καρλσρούη ΣΚ.
Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 19 Οκτωβρίου 2013 σε έναν αγώνα της 1. ΦΚ Νυρεμβέργη για τη Μπούντεσλιγκα εναντίον της Άιντραχτ Φραγκφούρτης. Μπήκε στο γήπεδο στο 78 λεπτό στη θέση του Τομάς Πέκχαρτ. Τη σεζόν 2014-15, αγωνίστηκε με δανεισμό στη
Την 3η Ιουλίου 2015, ο Τσόλακ εντάχθηκε στη Χόφενχαϊμ 1899. Δεν αγωνίστηκε ποτέ με την ομάδα. Τη σεζόν 2015-16, αγωνίστηκε με μονοετή δανεισμό στην Καϊζερσλάουτερν. Στις 25 Ιουλίου 2016, ο Τσόλακ εντάχθηκε με δανεισμό στη Ντάρμστατ 98. Για την επόμενη σεζόν, αγωνίστηκε με δανεισμό στην Ίνγκολστατ της 2. Μπούντεσλιγκα. Μετά τον αμοιβαία συμφωνημένο τερματισμό του δανεισμού στην Ίνγκολστατ τον Ιανουάριο του 2018, ο Τσόλακ εντάχθηκε με δανεισμό στην Ριέκα μέχρι τον Ιούνιο του 2019. Μετά τη λήξη του δανεισμού στις 22 Ιουνίου 2019, ο Τσόλακ εντάχθηκε με μόνιμη μετακίνηση στην Ριέκα με τριετές συμβόλαιο.
ΠΑΟΚ
Στις 22 Σεπτεμβρίου 2020, ο ΠΑΟΚ συμφώνησε με τη Ριέκα για τη μεταγραφή του Τσόλακ για 3 εκατομμύρια ευρώ, με τον παίκτη να υπογράψει τετραετές συμβόλαιο.
Στις 6 Μαρτίου 2021, εντάχθηκε με δανεισμό στη σουηδική Μάλμε ΦΦ, μ΄χρι το τέλος του Δεκεμβρίου του 2021.
Εθνική ομάδα
Ο Τσόλακ έχει αγωνιστεί στις πολυ «μικρές» εθνικές Κροατίας U18, U19 και U20.
Διακρίσεις
Ριέκα
Μάλμε ΦΦ
Ατομικές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γερμανοί κροατικής καταγωγής Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Νυρεμβέργη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεγκιονάλλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέχια Γκντανσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1. ΦΚ Καϊζερσλάουτερν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΦ Ντάρμστατ 98 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίνγκολστατ 04 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΧΝΚ Ριέκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλμε ΦΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλσβενσκαν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Σουηδία
Βασιλικά Ιορδανικά Γεράκια
thumb|250px|Αεροσκάφος Extra 300 των Royal Jordanian Falcons Τα Βασιλικά Ιορδανικά Γεράκια (Royal Jordanian Falcons) είναι το ακροβατικό αεροπορικό σμήνος επιδείξεων ακριβείας της Ιορδανίας. Το σμήνος δημιουργήθηκε με κατόπιν σχετικής διαταγής του Βασιλιά της Ιορδανίας Χουσεΐν στις 7 Νοεμβρίου 1978. Τότε απότελούνταν από τρία ακροβατικά αεροσκάφη Pitts S-2A Special και από το 1992 χρησιμοποιεί πέντε αεροσκάφη Extra 300. Το σμήνος έχει σαν βάση το "Διεθνές Αεροδρόμιο Βασιλίας Χουσεΐν" στην πόλη Aqaba.
Τα Βασιλικά Ιορδανικά Γεράκια έχουν ως σκοπό να προάγουν το ενδιαφέρον στην Ιορδανία και τον πολιτισμό της καθώς και να προωθήσουν τις διεθνείς σχέσεις. Τα Γεράκια έχουν δώσει επιδείξεις σε αεροπορικά show στην Ευρώπη, την Βόρεια Αμερική, την Ασία και την Βόρεια Αφρική.
Τα Γεράκια έχουν την μοναδικότητα να αποτελούν μια κοινή πολιτική και στρατιωτική προσπάθεια. Όλοι οι πιλότοι είναι αξιωματικοί της Ιορδανικής Πολεμικής Αεροπορίας, τα αεροσκάφη όμως ανήκουν και συντηρούνται από τις Βασιλικές Ιορδανικές Αερογραμμές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατός της Ιορδανίας
Μέμφις (σύζυγος του Έπαφου)
Στην ελληνική μυθολογία, η Μέμφιδα (Μέμφις), ήταν κόρη του ποτάμιου θεού Νείλου, κατά συνέπεια νύμφη Ναϊάδα. Ήταν η σύζυγος του Έπαφου και μητέρα της Λιβύης και της Ανίππης ή Λυσιάνασσας. Αυτή και ο σύζυγός της ήταν οι θρυλικοί ιδρυτές της Μέμφιδας, πόλης της Αιγύπτου που φέρει το όνομά της. Κάποιοι συγγραφείς αποκαλούσαν τη γυναίκα του Έπαφου Κασσιόπη.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ναϊάδες
362 Αφνία
Η Αφνία (Havnia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,0. Ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από την αρχική ονομασία της Κοπεγχάγης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η διάμετρος της Αφνίας εκτιμάται σε 98 περίπου χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 986 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,054. Η Αφνία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 18 ώρες. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 ως 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αφνια
Νεοχώρι Υπάτης Φθιώτιδας
Το Νεοχώρι Υπάτης είναι χωριό του Νομού Φθιώτιδας. Έχει πληθυσμό 197 κατοίκους και διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Υπάτης του διευρυμένου Δήμου Λαμιέων, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Βρίσκεται στο όρος Οίτη, σε υψόμετρο 1.240μ, και περιστοιχίζεται από δάση ελάτης.
Ιστορία
thumb|left|Το κάτω μέρος του χωριού, στο αριστερό τμήμα φαίνεται η εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην κεντρική πλατεία και το παλιό σχολείο στα δεξιά της. Το χωριό είναι αραιοκτισμένο, με το άνω τμήμα του να μην είναι ορατό από το κάτω. Το Νεοχώρι ιδρύθηκε επί Τουρκοκρατίας, από Σουλιώτες οι οποίοι έφτασαν καταδιωκόμενοι από τους Τούρκους στην Οίτη, γύρω στα 1600. Αποτέλεσε πυρήνα για τον απελευθερωτικό αγώνα, καθώς γύρω του υπήρχαν πολλά λημέρια αρματολών και κλεφτών. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου κάηκε σχεδόν στο σύνολό του από τις δυνάμεις κατοχής, ως αντίποινα για βοήθεια που παρείχαν οι κάτοικοι στους αντάρτες. Μετά το πέρας του εμφυλίου και στα πλαίσια της γενικότερης οικονομικής ανάκαμψης της χώρας, άρχισε σταδιακή ανοικοδόμηση.
Οικονομία
Η οικονομία του χωριού βασιζόταν στην καλλιέργεια αγροτεμαχίων, τόσο εντός του χωριού, όσο και σε κοντινά οροπέδια. Παράλληλα σημαντική δραστηριότητα υπήρχε και στην κτηνοτροφία, με κοπάδια αιγοπροβάτων. Τα τελευταία χρόνια οι καλλιέργειες έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί, ενώ διατηρούνται ακόμα οι κτηνοτροφικές δραστηριότητες. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα οι κάτοικοι εγκαταλείπουν το χωριό, καθώς τα κοπάδια μεταφέρονται στα πεδινά, λόγω ηπιότερων καιρικών συνθηκών.
Παράδοση
Οι σύνδεσμοι του Νεοχωρίου με την Ήπειρο είναι εμφανείς, τόσο από την παραδοσιακή γυναικεία φορεσιά από χοντρό μαλλί, που οι κάτοικοι ονομάζουν «κόκκινη φανέλα», όσο και από τον δημοτικό χορό «κλειστό», αλλά και από τα τραγούδια του χωριού, τα οποία μοιράζονται πλήθος στοιχείων με αυτά της ηπειρώτικης παράδοσης. Ο κλειστός παραδοσιακά χορευόταν μόνο από άνδρες, οι οποίοι τραγουδούσαν χωρίς συνοδεία οργάνων, στην πλατεία του χωριού. Τα τελευταία χρόνια στον χορό συμμετέχουν και γυναίκες. Αξιοσημείωτη είναι και η συλλογή τοπικών δημοτικών τραγουδιών.
Εκδηλώσεις
Στο Νεοχώρι οργανώνονται εορταστικές εκδηλώσεις στις 20 Ιουλίου στα πλαίσια του εορτασμού του Προφήτη Ηλία (υπάρχει αφιερωμένος ναός σε κοντινή κορυφή), αλλά και στις 26 Ιουλίου για τον εορτασμό της Αγίας Παρασκευής (υπάρχει ναός μέσα στο χωριό). Και στις δύο περιπτώσεις γίνεται λειτουργία στους αντίστοιχους ναούς, οι οποίοι συνήθως παραμένουν κλειστοί τον υπόλοιπο χρόνο (κύριος ναός του χωριού είναι αυτός του Αγίου Νικολάου, στην κεντρική πλατεία, ο οποίος χρονολογείται από το 1650 ). Στον εορτασμό του Προφήτη Ηλία συνήθως χορεύεται μετά τη λειτουργία ο κλειστός στην πλατεία του χωριού, από κατοίκους που φορούν παραδοσιακές φορεσιές, οι οποίοι αρκετές φορές συνοδεύονται και από το παραδοσιακό χορευτικό συγκρότημα των Λουτρών Υπάτης.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας Κατηγορία:Δήμος Λαμιέων Κατηγορία:Οίτη
Δήμος Θέρμου
Ο Δήμος Θέρμου είναι ορεινός δήμος της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας με έδρα το Θέρμο, ιστορική κωμόπολη και κέντρο της ελληνιστικής Αιτωλικής Συμπολιτείας.
Ο δήμος έλαβε τη σημερινή του μορφή το 1998 με το Σχέδιο Καποδίστριας. Εν συνεχεία έμεινε ανέπαφος από τον «Καλλικράτη», αφού πληρούσε το πληθυσμιακό κριτήριο (2.000 για ορεινούς δήμους) ώστε να αποφύγει τις αναγκαστικές συνενώσεις.
Συνορεύει με τους δήμους Αγρινίου, Ναυπακτίας, και με την περιφερειακή ενότητα Ευρυτανίας.
Έχει έκταση περίπου 334 τ.χλμ. και πληθυσμό 8.242 μόνιμων κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Κοινότητες και οικισμοί
Ο δήμος Θέρμου, μετά το σχέδιο Καλλικράτης, περιλαμβάνει τις παρακάτω κοινότητες και οικισμούς:
Σημειώσεις
Αξιοθέατα του δήμου
Στα αξιοθέατα της περιοχής περιλαμβάνεται η λίμνη Τριχωνίδα, ο ποταμός Εύηνος, ο αρχαιολογικός χώρος του Θέρμου, τα ιστορικά μοναστήρια της Μυρτιάς και της Αγίας Παρασκευής, ο ναός του Αγίου Νικολάου / Ταξιαρχών στην Αγία Σοφία και ο ιερός ναός του Αγίου Γεωργίου του Νεομάρτυρα εξ Ιωαννίνων, κτίσμα του 1847 στο Αργυρό Πηγάδι. Επίσης, 3 χιλιόμετρα από το Θέρμο, στο χωριό Μέγας Δένδρος, όπου γεννήθηκε ο Κοσμάς ο Αιτωλός βρίσκονται τα θεμέλια του σπιτιού του καθώς και το μοναστήρι του Πατροκοσμά. Στο χωριό Άγια Σοφία υπάρχουν και οι δίδυμοι καταρράκτες Μόκιστας. Μπορεί να τους απολαύσει κανείς μέσω μονοπατιών, που έχουν κατασκευαστεί, καθώς και με αυτοκίνητο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Αιτωλοακαρνανίας * Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας
Σάντσο Ε΄ Σάντσεθ της Γασκώνης
Ο Σάντσο Ε΄ Σάντσεθ, βασκικά: Antso Sancion, γασκωνικά: Sans Sancion, γαλλικά: Sanche Sancion, (απεβ. π. 961 ) ήταν για λίγο δούκας της Γασκώνης από το τέλος τού πατέρα του, Σάντσο Δ΄, μεταξύ 950 και 955 μέχρι το τέλος του.
Βιογραφία
Ήταν ένας νόθος γιος, του οποίου η κυριαρχία δεν κράτησε πολύ, ώσπου απεβίωσε χωρίς κληρονόμο, για να τον διαδεχθεί ο αδελφός του Γουλιέλμος Β΄ Σάντσεθ.
Υπάρχει κάποια διαφωνία ως προς το όνομα αυτού εδώ του διαδόχου του Σάντσο Δ΄. Ορισμένες πηγές δίνουν δύο γιους, έναν μεγαλύτερο που ονομάζεται Γκαρθία και έναν νεότερο που ονομάζεται Σάντσo, τοποθετώντας το τέλος του τελευταίου πριν από τη διαδοχή του Γουλιέλμου Β΄, και κάνοντας τον Γκαρθία κληρονόμο του πατέρα τους. Είναι πιθανώς απλώς μία σύγχυση στα ονόματα: ο γιος που διαδέχθηκε τον Σάντσο Δ΄ ονομαζόταν είτε Γκαρθία είτε Σάντσo.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Δούκες της Γασκώνης
Άλεος
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Άλεος επώνυμος της Αλέας ήταν βασιλιάς της Αρκαδίας με έδρα την Τεγέα, ίδρυσε την λατρεία στην Αθηνά Αλέα. Ο εγγονός του ήταν ο περίφημος Ομηρικός ήρωας Τήμενος, εξώγαμος γιος της κόρης του Αυγής με τον Ηρακλή. Οι γιοι του ήταν ο Λυκούργος ο Αλέου, ο Αμφιδάμας και ο Κηφεύς της Αρκαδίας, ο εγγονός του Αγκαίος της Αρκαδίας συμμετείχε στην Αργοναυτική εκστρατεία αλλά σκοτώθηκε στο κυνήγι του Καλυδώνιου Κάπρου. Ο Άλεος ήταν γιος του Αφείδα εγγονός του Αρκάδος, του γιου του ύπατου θεού Διός και της Καλλιστούς της μοναδικής από τις κόρες του Λυκάωνος. Σύμφωνα με μερικές πηγές ήταν αδελφός της Σθενέβοιας, της συζύγου του Προίτου. Διαδέχθηκε τον πατέρα του σαν βασιλιάς της Αρκαδικής Τεγέας, όταν πέθανε ο Αίπυτος έγινε βασιλιάς σε ολόκληρη την Αρκαδία με πρωτεύουσα την Τεγέα. Θεωρείται ο μυθικός ιδρυτής της Αρκαδικής πόλης Αλέας. Από το όνομα της πόλης ορίστηκε η μορφή της Αθηνάς, πολιούχου της νέας πόλης ως Αθηνά Αλέα, ο ίδιος ο Άλεος οικοδόμησε μεγάλο ναό για να την τιμήσει. Σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές είχε τρεις γιους, τον Λυκούργο και τους Αργοναύτες Αμφιδάμα και Κηφέα, είχε και δύο κόρες την Αυγή και την Αλκιδίκη, η μητέρα τους ήταν είτε η Νέαιρα κόρη του Περέος, είτε η Κλεοβούλη.
Αγκαίος
Όταν ο Άλεος ήταν υπέργηρος οι γιοι του Αμφιδάμας και Κηφεύς έφυγαν για την Αργοναυτική εκστρατεία με στόχο να βρουν το Χρυσόμαλλο δέρας. Ο μεγαλύτερος γιος του Λυκούργος παρέμεινε να φροντίζει τον πατέρα του και έστειλε στην θέση του τον γιο του Αγκαίο. Ο Άλεος ήθελε να εμποδίσει τον εγγονό του να πάει με τους Αργοναύτες και έκρυψε τα όπλα του, παρουσιάστηκε όμως μπροστά στον Ιάσονα με δέρμα αρκούδας και ένα διπλό τσεκούρι. Ο Αγκαίος αργότερα συμμετείχε στο κυνήγι του Καλυδώνιου κάπρου αλλά δέχτηκε επίθεση από το ζώο και πέθανε. Ο Παυσανίας στην εποχή του περιγράφει την σκηνή στον ναό της Αλέας Αθηνάς στην Τεγέα, ο Αγκαίος τραυματισμένος με το τσεκούρι πεσμένο, δίπλα ο αδελφός του Έποχος του συμπαραστεκόταν. Η ιστορία του Άλεος και του εγγονού του Αγκαίου έχει μεγάλες ομοιότητες με την ιστορία που είχε περιγράψει αργότερα ο Ηρόδοτος σχετικά με τον βαθύπλουτο βασιλιά της Λυδίας Κροίσο και τον γιο του Άτυ. Ο Κροίσος είχε δει στον ύπνο του ότι ο γιος του θα σκοτωνόταν από ένα βέλος, για αυτό προσπαθούσε με κάθε μέσο να τον εμποδίσει να συμμετέχει στο κυνήγι της τοπικής φοβερής αρκούδας. Ο Άτυς καθησύχασε τον πατέρα του με το επιχείρημα ότι ο θάνατος από αρκούδα δεν έχει καμιά σχέση με τον θάνατο από βέλος, ο Κροίσος το δέχτηκε. Στην διάρκεια του κυνηγιού ωστόσο ο ανεψιός του και σωματοφύλακας του Άδρηστος του Μίδα τον τραυμάτισε κατά λάθος θανάσιμα με το βέλος του, ο χρησμός επαληθεύτηκε και ο Άδραστος αυτοκτόνησε επί τόπου.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Βασίλης Τσιβιλίκας
Ο Βασίλης Τσιβιλίκας (Θεσσαλονίκη, 17 Ιανουαρίου 1942 - Αθήνα, 29 Φεβρουαρίου 2012) ήταν Έλληνας κωμικός ηθοποιός με σημαντική παρουσία στον ελληνικό κινηματογράφο, την τηλεόραση και ιδιαίτερα το θέατρο.
Βιογραφικό
Είχε καταγωγή από τα Δομνίστα και Μεγάλο Χωριό Ευρυτανίας. Ήταν το πρώτο παιδί της οικογένειας και είχε δύο αδερφές. Η αδελφή του Ελένη Τσιβιλίκα είναι σημαντική αρχαιολόγος του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών, με ανασκαφικό έργο στην Κρήτη και τις Κυκλάδες. Ο πατέρας του ήταν καταστηματάρχης ο οποίος εξασφάλισε άνετη ζωή στην οικογένειά του και αγαπούσε το θέατρο.
Φοίτησε στο Αμερικάνικο Κολέγιο της Θεσσαλονίκης "Anatolia". Εκεί οι καθηγητές του τον παρότρυναν να ασχοληθεί με την υποκριτική, συμμετέχοντας αρχικά στη θεατρική ομάδα του σχολείου. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του πέρασε στην Αγγλική Φιλολογία, την οποία όμως εγκατέλειψε για να κατεβεί στην Αθήνα και να ασχοληθεί επαγγελματικά πλέον με την υποκριτική.
Μετά από μία αποτυχημένη προσπάθεια να εισαχθεί στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν», σπούδασε τελικά στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη.
Πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο ήταν το 1965 στη Νέα Ιωνία. Δύο χρόνια αργότερα ο Κάρολος Κουν τον καλεί στο Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν». Στις αρχές της δεκαετίας του 70 ξεκινά να ασχολείται με την επιθεώρηση και στα μέσα της με την πρόζα. Η δεκαετία του '70 ήταν η περίοδος που πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο. Η πρώτη ταινία που συμμετείχε ήταν Η θεία μου η χίπισσα του Αλέκου Σακελλάριου.
Προσωπική ζωή
Ήταν παντρεμένος με την δικηγόρο και νομικό Αλίκη Τσιβιλίκα και πατέρας ενός γιου και μιας κόρης.
Απεβίωσε στις 29 Φεβρουαρίου 2012 σε ηλικία 70 ετών. Εμφάνισε πρόβλημα στην καρδιά και εξέπνευσε κατά τη διακομιδή του στο Σισμανόγλειο Γενικό Νοσοκομείο. Μέχρι την τελευταία στιγμή έπαιζε στο θέατρο, στην παράσταση "Η Ζωή ποδήλατο".
Θεατρικές παραστάσεις
== Βιντεοταινίες == Παραπομπές
Φασματοσκοπία
Φασματοσκοπία, ή Φασματομετρία, είναι η μελέτη του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος μιας φωτεινής πηγής. Η φασματοσκοπία είναι κλάδος της φυσικής και ιδιαίτερα της οπτικής ή κυματικής οπτικής που ασχολείται με την έρευνα και τη μελέτη της δομής, της σύστασης και των ιδιοτήτων των φασμάτων της ύλης, καθώς και των διαφόρων ακτινοβολιών.
Φασματοσκοπία
Η φασματοσκοπία ή φασματομετρία, είναι η μελέτη του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος μιας πηγής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας σε ένα εύρος συχνοτήτων. Γενικά φάσμα είναι μια συνάρτηση κατανομής ενός πληθυσμού και προκύπτει με την ανάλυση, μιας φυσικής ποσότητας στον χώρο της ενέργειας ή γενικότερα στον χώρο ενός μεγέθους από το οποίο εξαρτάται. Συνήθως φάσμα ονομάζουμε την ανάλυση της ακτινοβολίας ενός σώματος φωτονίων σε συνάρτηση με την συχνότητα, το μήκος κύματος κ.λπ.
Είδη φασμάτων
Υπάρχουν τρεις κατηγορίες φασματοσκοπίας: απορρόφησης, εκπομπής και σκέδασης.
Ανάλογα με την ακτινοβολία παρατήρησης και τον τρόπο μέτρησης, υπάρχουν οι εξής μέθοδοι φασματοσκοπίας:
Ναυμαχία της Ναυπάκτου (1571)
Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου (ιταλ. Battaglia di Lepanto) είναι μια από τις σημαντικότερες ναυμαχίες στην παγκόσμια ιστορία. Αποτελεί, δε, ακόμη και ιστορικό σταθμό στη ναυτική τακτική, καθώς και στη ναυπηγική.
Ονομασία
Με την ονομασία Ναυμαχία της Ναυπάκτου παρέμεινε στην ιστορία η ναυμαχία που έλαβε χώρα στις 7 Οκτωβρίου του 1571, αφ' ενός μεν μεταξύ των ενωμένων στόλων της Ισπανίας, της Βενετίας, της Γένουας, των Ιπποτών της Μάλτας, του δουκάτου της Σαβοΐας, του δουκάτου του Ουρμπίνο, του μεγάλου δουκάτου της Τοσκάνης και του Πάπα υπό την ονομασία Lega Santa (Ιερή Ένωση), αφ' ετέρου δε του ενιαίου στόλου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στην είσοδο του Πατραϊκού Κόλπου -κοντά στις νήσους νότιες Εχινάδες και στο Ακρωτήριο Σκρόφα. Η ονομασία της, δε, προήλθε όχι από την πόλη της Ναυπάκτου, αλλά από την ονομασία (θέση) του Κόλπου που έγινε η ναυμαχία, επειδή τότε ολόκληρος ο Κόλπος ονομαζόταν από τους Ενετούς "Κόλπος της Ναυπάκτου". Οι Δυτικοί ιστορικοί χρησιμοποιούν την ονομασία Ναυμαχία του Λεπάντο (Naval Battle of Lepanto) από το μεσαιωνικό όνομα της πόλης.
Ιστορικό
Μετά τη κατάληψη της Κύπρου από τον Σουλτάνο Σελήμ Β΄, τον Αύγουστο του 1570, και τις επακόλουθες από τους Τούρκους σφαγές των παραδοθέντων Ενετών, αλλά και μετά την προκλητική στάση των Οθωμανών έναντι των χριστιανικών κρατών, άρχισαν τότε, με την πρωτοβουλία του μετέπειτα Αγίου Πάπα Πίου του Ε΄, τα χριστιανικά κράτη και μάλιστα η Ισπανία και η Βενετία, να συνάπτουν συμμαχίες για κοινές πολεμικές ενέργειες κατά των Οθωμανών, που απέβλεπαν κυρίως στη διάλυση του οθωμανικού στόλου και στην απελευθέρωση των κατεχομένων εδαφών.
Συγκρότηση στόλων
Έτσι, οι πλείστες δυνάμεις του συγκροτηθέντος συμμαχικού υπερ-στόλου των δυτικών χριστιανικών κρατών διατέθηκαν από τη Βενετία, που ήταν η περισσότερο πληγείσα στις κτήσεις της, ενώ στον στόλο της Ισπανίας συνενώθηκαν οι στόλοι της Νεάπολης και Σικελίας, που υπάγονταν σ' αυτήν, καθώς και ο στόλος της Γένουας με τα σκάφη του Πάπα. Του ενετικού στόλου, που ήταν διαιρεμένος σε δύο μοίρες, ηγούνταν οι ναύαρχοι Σεμπαστιάνο Βενιέρ, Μάρκο Κουερίνι και Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγκο, του παπικού στόλου ο ναύαρχος Μαρκαντόνιο Κολλόνα, του γενουατικού ο ναύαρχος Τζαναντρέα Ντόρια και τέλος του ισπανικού ο αδελφός του Βασιλέως της Ισπανίας Δον Ιωάννης ο Αυστριακός (Don Juan d' Austria), υπό την αρχηγία του οποίου τέθηκε όλος ο στόλος. Έτσι, στα μέσα του 1571 ο στόλος αυτός συγκεντρώθηκε στη σικελική Μεσσήνη. Στις 17 Σεπτεμβρίου ο συμμαχικός στόλος, που αριθμούσε 6 Γαλεάσσες και Γαλέρες (σύνολο 212 πλοία), απέπλευσε από τη Μεσσήνη για τα ελλαδικά ύδατα, προς συνάντηση του οθωμανικού στόλου, μεταφέροντας δύναμη πεζικού περίπου 28.000 ανδρών: 10.000 Ισπανούς απλού πεζικού άριστης ποιότητας, 7.000 Γερμανούς και Κροάτες, 5.000 Ιταλούς μισθοφόρους πληρωμένους από την Ισπανία και 5.000 Βενετούς στρατιώτες. Στις 26 Σεπτεμβρίου ο συμμαχικός στόλος κατέπλευσε στην Κέρκυρα, όπου μετά από μικρή ανάπαυση απέπλευσε προς Νότο, όπου και παραπλέοντας την ηπειρωτική ακτή και φθάνοντας στις Εχινάδες νήσους του Κόλπου της Ναυπάκτου έγινε αντιληπτός ο οθωμανικός στόλος.
Οι οθωμανικές γαλέρες επανδρώνονταν από 13.000 έμπειρους ναύτες, γενικά από ναυτικά έθνη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ονομαστικά από Βέρβερους, Έλληνες, Σύρους και Αιγύπτιους, καθώς και 34.000 στρατιώτες. Έπλεε κι εκείνος προς συνάντηση του χριστιανικού. Αποτελείτο από 222 πολεμικές γαλέρες και 56 γαλιότες και μερικά μικρότερα πλοία. Αρχιναύαρχος του οθωμανικού στόλου ήταν ο Καπουδάν πασάς Αλή Ζαζέ μουεζίν, έχοντας υπ' αυτόν τον αρνησίθρησκο Ναπολιτάνο Μπέη του Αλγερίου Ουλούτς Αλή και τον Μπέη της Αλεξανδρείας Μεχμέτ Σιρρόκο.