cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θάνος Μικρούτσικος
Καριέρα στην Ελλάδα
Συνεργάστηκε με κορυφαίες ερμηνεύτριες όπως η Μαρία Δημητριάδη, η Χάρις Αλεξίου και η Ιταλίδα Μίλβα, αλλά και μεγάλους ερμηνευτές όπως ο Γιώργος Νταλάρας, ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Χρήστος Θηβαίος, ο Γιάννης Κούτρας και πολλούς ακόμα.
Ασχολήθηκε με όλα σχεδόν τα είδη της μουσικής. Συνέθεσε όπερες, συμφωνική μουσική, μουσική δωματίου, μουσική για το θέατρο και τον κινηματογράφο, πειραματική μουσική. Παράλληλα ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς του κινήθηκε στο χώρο του έντεχνου ελληνικού τραγουδιού με εκατοντάδες τραγούδια σε στίχους ελλήνων και ξένων ποιητών.
Ηχογράφησε δεκάδες LP και CD, συνεργαζόμενος με τις δισκογραφικές εταιρίες EMI- Classics, Blue Note, Polydor, Sony (CBS), Minos- Emi, Agora, Lyra, HMV, Legend, Legend Classics κ.ά.
Καριέρα στο εξωτερικό
Συνεργάστηκε με πολλούς Έλληνες και ξένους σκηνοθέτες γράφοντας μουσική για δεκάδες θεατρικά έργα, τα οποία έχουν παρουσιαστεί σε ολόκληρο τον κόσμο (Ελλάδα, Βέλγιο, Γαλλία, Αγγλία, Ιταλία, Η.Π.Α., Ελβετία, Γερμανία, Ρουμανία, Αυστραλία κ.ά.). Επίσης, σκηνοθέτησε τρία έργα στο χώρο του μουσικού θεάτρου.
Έλαβε αξιοπρεπή αναγνώριση του έργου του στο εξωτερικό. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έδωσε εκατοντάδες συναυλίες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Συμμετείχε ή έχουν παιχτεί έργα του σε πολλά διεθνή φεστιβάλ μουσικής (Λονδίνο, Γλασκόβη, Εδιμβούργο, Παρίσι, Λίλλη, Λυών, Ρενς, Μονπελιέ, Βρυξέλες, Λιέγη, Γενεύη, Λοζάννη, Βαρκελώνη, Μαδρίτη, Βερόνα, Φλωρεντία, Βερολίνο, Δρέσδη, Λειψία, Βιέννη, Κωνσταντινούπολη, Βουδαπέστη, Βουκουρέστι, Κωστάντζα, Νόργουιτς, Λουϊζιάνα, Σικάγο, Χονγκ Κόνγκ, Μπουρζ, Μιλάνο, Λισσαβόνα, Άγκυρα, Μοντεβίδεο, Μπουένος Άιρες, Σάο Πάολο, Κάιρο κ.ά.)
Στη διάρκεια της καριέρας του κατόρθωσε να ελευθερώσει τη μορφή του ελληνικού τραγουδιού, προσθέτοντας στοιχεία από την νεοτεριστική και κλασσικιστική δυτικοευρωπαϊκή παράδοση, ενώ πειραματίστηκε με τη μίξη τονικών και ατονικών στοιχείων και τη μορφική παραλλαγή.
Διακρίσεις
Το 2002 τιμήθηκε για τη μουσική του στο θέατρο με το βραβείο «Δημήτρης Μητρόπουλος» από το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου (Θεατρικό Μουσείο).
Για το έργο του στην πολιτιστική διαχείριση, καθώς και τη μουσική του δραστηριότητα, έγινε επίτιμος δημότης σε πολλές πόλεις της Ελλάδος.
Πολιτική δράση
Ο πατέρας του Μικρούτσικου είχε γίνει κομμουνιστής και ο ίδιος από μικρή ηλικία βρισκόταν κοντά στην ΕΔΑ και οργανώθηκε στη Νεολαία Λαμπράκη. Επί δικτατορίας συμμετείχε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου και τον καιρό της μεταπολίτευσης ήταν πολιτικά κοντά στο ΕΚΚΕ. Έπειτα εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, από το οποίο αποχώρησε το 1982 ή το 1984.
Την περίοδο του λεγόμενου «βρώμικου '89» βρέθηκε κοντά στον Ανδρέα Παπανδρέου, στηλιτεύοντας την επιλογή της ηγεσίας της Αριστεράς να συγκυβερνήσει με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον οποίο ο Μικρούτσικος αποκάλεσε «αρχιερέα της διαπλοκής». Στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου (1993 - 1996) τοποθετήθηκε εξωκοινοβουλευτικός αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού το 1993, και ένα χρόνο αργότερα, το 1994, με τον θάνατο της Μελίνας Μερκούρη, ανέλαβε υπουργός Πολιτισμού, αξίωμα που διατήρησε μέχρι το 1996 και τον σχηματισμό της κυβέρνησης του Κώστα Σημίτη.
Εμφανίστηκε στο προσκήνιο μετά από πολλά χρόνια στο ελληνικό δημοψήφισμα του 2015, στο οποίο τάχθηκε υπέρ του «Όχι».
Στα τελευταία του χρόνια είχε ταχθεί και πάλι με το ΚΚΕ. Έδωσε τρεις μεγάλες συναυλίες για τα 100 χρόνια του κόμματος το 2018 παρουσιάζοντας μετά από δεκαετίες το έργο του "Καντάτα για τη Μακρόνησο - Σπουδή σε ποιήματα του Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι", ενώ προχώρησε και στην επανεκτέλεση του έργου η οποία κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Σύγχρονη Εποχή". Ο ίδιος, στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε για τη συγκεκριμένη κυκλοφορία, είπε για τη σχέση του με το ΚΚΕ: "Είχα κι εγώ κάποιες φορές επιφυλάξεις. Όχι για τη στρατηγική του. Κυρίως γι αυτή την περίφημη ιστορία, το κυνήγι του εφικτού. Όποιος όμως διαβάζει με πάθος ιστορία, θα παρατηρήσει τα τελευταία τουλάχιστον 40 χρόνια, ότι ακόμη και αρχικά αριστερές ριζοσπαστικές δυνάμεις σε ολόκληρη την Ευρώπη, κυνηγώντας το εφικτό, είτε ενσωματώθηκαν απολύτως στο σύστημα, είτε περιθωριοποιήθηκαν (...)Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που δεν δημιουργεί ψευδαισθήσεις ότι στο βάρβαρο καπιταλισμό, ειδικά σήμερα, μπορούν τα πράγματα να γίνουν καλύτερα (...) Εγώ είμαι οριστικά μαζί με το ΚΚΕ". Με τον τίτλο "Καλό ταξίδι σύντροφε Θάνο" τον αποχαιρέτησαν ΚΚΕ και ΚΝΕ σε ένα βίντεο από συνέντευξη που παραχώρησε για τις βουλευτικές εκλογές, τον Ιούλιο του 2019, όπου είχε συμπεριληφθεί ως υποψήφιος στην 12η θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του κόμματος.
Ποιος είναι ο Δολοφόνος
Το Ποιος είναι ο Δολοφόνος (απλοποιημένα Κινέζικα: 明星大偵探, παραδοσιακά Κινέζικα: 明星大偵探, πίνγιν: Míngxīng dà zhēntàn) είναι κινεζικό σόου ποικίλου προγράμματος που μεταδίδεται από την Mango TV. Η εκπομπή περιλαμβάνει ως κύριους πρωταγωνιστές τους Χε Τζιόνγκ, Σα Μπεϊνίνγκ, καθώς και τους καλεσμένους κατοίκους Γουάνγκ Όου, Γκουέι Γκουέι (Έμμα Γου) και Μπάι Τζινγκτίνγκ.
Η εκπομπή αδειοδοτήθηκε από το Τόπος Εγκλήματος του JTBC.
Πρώτη Σεζόν (2016)
Στον πρόλογο, τα πρόσωπα της εκπομπής παρουσιάζονται στο σκηνικό και στους υπόπτους για μια υπόθεση δολοφονίας για το νέο επεισόδιο. Ο κάθε ένας επιλέγει με τη σειρά του τον ρόλο του στο επεισόδιο, ως κάποιος συγκεκριμένος ύποπτος ή ως ντετέκτιβ. Εκτός από τον ντετέκτιβ, σε κάθε άτομο παρέχονται λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τον ύποπτο που απεικονίζουν, συμπεριλαμβανομένων των προσωπικοτήτων τους, του άλλοθι, της σχέσης με το θύμα και με τους άλλους ύποπτους, το ιστορικό, το ποινικό κίνητρο κλπ. Κάθε ύποπτος μπορεί να αποκρύψει πληροφορίες έως ότου ερωτηθούν ρητά από άλλους υπόπτους ή τον ντετέκτιβ, αλλά μόνο ο εγκληματίας μπορεί να πει ψέματα.
Άλλοθι: Κάθε παίκτης παρουσιάζεται ως ο ύποπτος που παριστάνει, δίνει κάποιες βασικές πληροφορίες σχετικά με τη σχέση του με το θύμα και περιγράφει το πού βρίσκεται πριν, κατά τη διάρκεια του και μετά από το έγκλημα.
Εσωτερική Έρευνα: Οι παίκτες χωρίζονται σε δύο ομάδες και τους δίνονται δέκα λεπτά για να διερευνήσουν τη σκηνή του εγκλήματος για στοιχεία. Σε κάθε παίκτη δίνεται μια κάμερα και του επιτρέπεται να τραβήξει έως και δέκα φωτογραφίες.
Ενημέρωση: Όλοι οι παίκτες παρουσιάζουν τα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν συλλέξει και μπορούν να υποβάλλουν σε άλλους παίκτες ερωτήσεις σχετικά με τα αποδεικτικά στοιχεία. Κάθε παίκτης εκφράζει ποιος πιστεύει ότι είναι ο εγκληματίας μετά την ενημέρωση.
Πρώτη ψηφοφορία: Ο ντετέκτιβ μπορεί να ψηφίσει αυτόν που υποπτεύεται αφού ακούσει την ενημέρωση κάθε παίκτη. Η ψηφοφορία γίνεται δημόσια σε όλους τους παίκτες.
Πρόσθετη Εσωτερική Έρευνα: Όλοι οι παίκτες συγκεντρώνονται στη σκηνή του εγκλήματος για επιπλέον έρευνα και συζήτηση. Αυτό το τμήμα εκτελείται ταυτόχρονα με τις Προσωπικές Ανακρίσεις.
Προσωπικές Ανακρίσεις: Ο ντετέκτιβ, που είναι πάντα αθώος, μπορεί να καλέσει τους άλλους παίκτες στην αίθουσα ανακρίσεων για περαιτέρω ερωτήσεις.
Τελική Ψηφοφορία: Μετά την ανάκριση όλων των παικτών, το παιχνίδι προχωρά στην τελική ψηφοφορία. Όλοι οι παίκτες κάνουν την τελική τους δήλωση και η αναφορά της υπόθεσης πραγματοποιείται από τον Ντετέκτιβ. Επιτρέπονται 5 λεπτά προσωπικών ερευνών προτού κάθε παίκτης ψηφίσει κρυφά για το ποιος πιστεύει ότι είναι ο τελικός εγκληματίας. Ο παίκτης που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους συλλαμβάνεται και τοποθετείται σε μια προσωρινή φυλακή. Εάν το άτομο είναι όντως ο εγκληματίας, ο ντετέκτιβ λαμβάνει δύο χρυσές ράβδους και οι αθώοι παίκτες λαμβάνουν μία ο καθένας. Εάν ο συλληφθείς δεν είναι ο εγκληματίας, ο αληθινός ένοχος παίρνει όλες τις χρυσές ράβδους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές
Η Έβδομη Σφραγίδα
Η Έβδομη Σφραγίδα (Det sjunde inseglet) είναι ταινία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1957 στη Σουηδία. Η ταινία βασίζεται στο θεατρικό έργο του Μπέργκμαν "Ζωγραφιά στο ξύλο". Η ταινία απέσπασε το Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ των Καννών του 1957. Ο τίτλος αποτελεί αναφορά στο βιβλίο της Αποκάλυψης.
Πλοκή
ΧIV αιώνας. Ο ιππότης Αντώνιος Μπλοκ (Μαξ φον Σίντοφ) μαζί με τον ιπποκόμο του Γιονς (Γκούναρ Μπιόρνστραντ) επιστρέφουν από τις σταυροφορίες στην πατρίδα απ' όπου έλειψαν για εννέα χρόνια. Στο δρόμο συναντούν τον Θάνατο (Μπένγκτ Έκεροτ) μεταμφιεσμένο σε μαυροντυμένο άντρα, ο οποίος θα ζητήσει από τον ιππότη να τον ακολουθήσει.
Ο ιππότης με τη σειρά του θα του προτείνει να παίξουν μια παρτίδα σκάκι: Αν ο ιππότης κερδίσει την παρτίδα, κερδίζει και τη ζωή του. Όμως δεν προλαβαίνουν να τελειώσουν τη παρτίδα καθώς ο ιπποκόμος ξυπνάει. Ο ιππότης και ο συνοδός του συνεχίζουν τον δρόμο τους, ενώ η παρτίδα του με τον Θάνατο θα συνεχιστεί αργότερα.
Καθώς οι πρωταγωνιστές προχωρούν, συναντούν τα χωριά που μαστίζονται από την πανούκλα. Στην πορεία τους σώζουν μια κοπέλα από βιαστή και την παίρνουν μαζί τους. Ο ιππότης βοηθά επίσης μια νεαρή γυναίκα πριν καεί στη φωτιά ως μάγισσα δίνοντας της βότανα για τον πόνο.
Τον Αντώνιο Μπλοκ βασανίζουν υπαρξιακά προβλήματα. Στην αναζήτηση της λύσης βρίσκει μια εκκλησία και εξομολογείται στον ιερέα, στον οποίο διηγείται τη στρατηγική του που έχει σκεφτεί ώστε να νικήσει το Θάνατο στο σκάκι. Δεν καταλαβαίνει όμως ότι ο ιερέας είναι ο ίδιος ο Θάνατος.
Στο τέλος ο Θάνατος κερδίζει την παρτίδα και παίρνει τον Αντώνιο Μπλοκ μαζί του, όπως και τους συνοδοιπόρους του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες του 1957 Κατηγορία:Σουηδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Σουηδικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ίνγκμαρ Μπέργκμαν Κατηγορία:Σουηδόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σουηδία
Δημήτριος Σ. Μπαλάνος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα την 1η Δεκεμβρίου 1877, ως γόνος επιφανούς ηπειρωτικής οικογένειας. Αποφοίτησε από το 1o Πειραματικό Λύκειο Αθηνών. Σπούδασε νομική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας για δύο χρόνια προτού εγκαταλείψει και συνεχίσει με σπουδές θεολογίας όπου το 1899 αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Τα επόμενα τέσσερα χρόνια συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γερμανία σπουδάζοντας φιλοσοφία, φιλολογία και θεολογία στα Πανεπιστήμια της Ιένας, της Λειψίας και της Χάλλε. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής στο Αρσάκειο, καθώς και σε διδασκαλεία δημοτικής και μέσης εκπαίδευσης (1904–1918), ενώ διετέλεσε καθηγητής θρησκευτικών του βασιλέα Γεωργίου Β΄ (1908–1909).
Το 1905 εξελέγη υφηγητής δογματικής στη Θεολογική Σχολή ενώ από το 1923 διετέλεσε καθηγητής στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, στην έδρα της Πατρολογίας και της Ερμηνείας των Πατέρων (1924–48). Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κατά το ακαδημαϊκό έτος 1945–1946, αντιπρύτανης το ακαδημαϊκό έτος 1944–1945 και κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά το ακαδημαϊκό έτος 1929–1930. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1948 εξαιτίας του ορίου ηλικίας, και ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.
Το 1931 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και υπήρξε πρόεδρός της το 1939. Μεταξύ 1951 και 1956 διατέλεσε γενικός γραμματέας της Ακαδημίας.
Διετέλεσε Υπουργός θρησκευμάτων και Παιδείας στην κυβέρνηση Δεμερτζή, παραιτήθηκε όμως λόγω διαφωνίας του με τον πρόεδρο της κυβερνήσεως Κωνσταντίνο Δεμερτζή για το πανεπιστημιακό ζήτημα. Αργότερα, έγινε υπουργός Παιδείας και προσωρινά Εφοδιασμού στην κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη το 1945.
Ήταν ισόβιος διευθυντής του Ορφανοτροφείου Χατζηκώστα από το 1915 έως τον θάνατό του. Πέθανε στις 9 Αυγούστου 1959, από πνευμονία στην Αθήνα, και η κηδεία του έγινε στον ιερό ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου στις 11 Αυγούστου 1959.
Έργο
Είχε μετριοπαθείς απόψεις πάνω στα θεολογικά, εκκλησιαστικά και κοινωνικά ζητήματα, ενώ είχε αρνητική στάση σε φανατισμούς και ακρότητες. Το συγγραφικό του έργο άρχισε να εμφανίζεται από την ηλικία των 22 ετών. Οι πρώτες του επιστημονικές μελέτες (μέχρι το 1920) αναφέρονται στη δογματική, ενώ αργότερα έγραψε και για την εκκλησιαστική γραμματολογία. Πολλές από τις εκλαϊκευμένες μελέτες του εκδόθηκαν από τον Σύλλογο προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων και από την Εκκλησία της Ελλάδος. Δημοσίευε άρθρα στον τύπο για επίκαιρα γεγονότα, βιβλιοκρισίες, νεκρολογίες, ενώ πολλοί είναι και οι δημόσιοι λόγοι του. Ακόμη συνέγραψε εκπαιδευτικά εγχειρίδια για την πρωτοβάθμια και τη μέση εκπαίδευση. Μεταξύ των έργων του :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Πρόεδροι της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Παιδείας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εφοδιασμού Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Παιχνίδι arcade
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Ένας παίκτης στην Ιαπωνία παίζει το Police 911, ένα παιχνίδι arcade στο οποίο οι παίκτες χρησιμοποιούν ένα ελαφρύ όπλο. Ένα παιχνίδι arcade ή coin-op είναι μηχανή παιχνιδιών με κερματοδέκτη, η οποία εγκαθίστανται συνήθως σε δημόσιες επιχειρήσεις όπως εστιατόρια, μπαρ και αίθουσες παιχνιδιών. Τα περισσότερα παιχνίδια arcade ανήκουν στις εξής κατηγορίες: παιχνίδια βίντεο, φλιπεράκια, ηλεκτρομηχανικά παιχνίδια και παιχνίδια λύτρωσης. Ενώ οι ακριβείς ημερομηνίες ακμής είναι υπό συζήτηση, η χρυσή εποχή των βιντεοπαιχνιδιών arcade συνήθως ορίζεται ως το χρονικό διάστημα που αρχίζει κάποια στιγμή στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και τελειώνει κάποια στιγμή στα μέσα της δεκαετίας του 1980.
Εκτός από μια σύντομη αναβίωση της δεκαετίας του 1990, ο κλάδος παραγωγής των arcade μειώθηκε στο Δυτικό ημισφαίριο, καθώς οι ανταγωνιστικές κονσόλες βιντεοπαιχνιδιών όπως το Sony PlayStation και το Microsoft Xbox αύξησαν τα γραφικά και την ικανότητα παιχνιδιού, ενώ μειώθηκε και το κόστος.
Βιομηχανία
Εκτός από τα εστιατόρια και αίθουσες με βιντεοπαιχνίδια, εγκαταστάσεις παιχνιδιών arcade βρίσκονται επίσης σε χώρους μπόουλινγκ, πανεπιστήμια, καταστήματα ενοικίασης βίντεο, κοιτώνες, καθαριστήρια, κινηματογράφους, σούπερ μάρκετ, εμπορικά κέντρα, αεροδρόμια, παγοδρόμια, καταστήματα, στάσεις φορτηγών, μπαρ/παμπ, ξενοδοχεία, ακόμα και αρτοποιεία. Εν ολίγοις, τα παιχνίδια arcade είναι δημοφιλή σε μέρη ανοικτή για το κοινό.
Ο Αμερικανικός Σύλλογος Μηχανών Διασκέδασης είναι εμπορική ένωση που ιδρύθηκε το 1981 και που αντιπροσωπεύει την βιομηχανία μηχανών διασκέδασης με κέρματα, αντιπροσωπεύοντας 120 διανομείς και κατασκευαστές.
Ιαπωνική γλώσσα
Η Ιαπωνική (日本語, νιχόνγκο) είναι γλώσσα που ομιλείται από 127 εκατ. ανθρώπους, κυρίως στην Ιαπωνία, αλλά και σε κοινότητες Ιαπώνων μεταναστών σε όλο τον κόσμο. Θεωρείται συγκολλητική γλώσσα και διακρίνεται για το σύνθετο πλέγμα εκφράσεων ευγενείας που απεικονίζουν την ιεραρχική φύση της ιαπωνικής κοινωνίας, με ρηματικούς τύπους και ιδιαίτερο λεξιλόγιο που υποδεικνύει τη σχετική θέση του ομιλητή και του ακροατή. Η δεξαμενή ήχων της Ιαπωνικής είναι σχετικά μικρή και διαθέτει ένα λεξικογραφικά διακριτό σύστημα τόνων (έντασης φωνής). Το ιστορικό αρχείο της γλώσσας ανάγεται στον 8ο αιώνα, όταν συντέθηκαν τα τρία μείζονα έργα της αρχαίας ιαπωνικής.
Η Ιαπωνική γράφεται με συνδυασμό τριών διαφορετικών τύπων χαρακτήρων: Οι κινεζικοί χαρακτήρες (ονομάζονται Κάντζι), ενώ οι δύο συλλαβικές γραφές, χιραγκάνα και κατακάνα. Το λατινικό αλφάβητο (που αποκαλείται ρομάτζι) χρησιμοποιείται συχνά στη σύγχρονη Ιαπωνική, για ονόματα εταιρειών, διαφημιστικούς λόγους ή υπολογιστική χρήση. Η αραβική αρίθμηση χρησιμοποιείται εν γένει, αλλά επίσης κοινός τόπος είναι η παραδοσιακή Κινεζική/Ιαπωνική αρίθμηση.
Το ιαπωνικό λεξιλόγιο έχει επηρεαστεί ιδιαίτερα από δάνεια άλλων γλωσσών. Μεγάλος αριθμός λέξεων προέρχονται από την Κινεζική ή δημιουργήθηκαν βάσει κινεζικών προτύπων, σε μια περίοδο 1.500 τουλάχιστον χρόνων. Από τα τέλη του 19ου αιώνα, η Ιαπωνική δανείστηκε αρκετά μεγάλο αριθμό λέξεων, κυρίως αγγλικών.
Ταξινόμηση
Οι ιστορικοί γλωσσολόγοι που εξειδικεύονται στην Ιαπωνική συμφωνούν ότι είναι ένα από τα δύο μέλη της Ιαπωνικής γλωσσικής οικογένειας. Το άλλο μέλος είναι οι Ριουκιουανές γλώσσες. (Μια παλαιότερη άποψή, την οποία ασπάζονται αρκετοί μη γλωσσολόγοι, είναι ότι η Ιαπωνική είναι απομονωμένη γλώσσα, της οποίας οι Ριουκιουάν γλώσσες είναι διάλεκτοι.)
Η γενετική συγγένεια της Ιαπωνικής οικογένειας είναι αβέβαιη. Έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες, που τη συνδέουν με μια ποικιλία άλλων γλωσσών και οικογενειών, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονται εξαφανισμένες γλώσσες που ομιλούντο από ιστορικούς πολιτισμούς της κορεατικής χερσονήσου, οι Αλταϊκές και οι Αυστρονησιακές. Συχνά προτάθηκε ως κρεολή γλώσσα, καθώς συνδυάζει στοιχεία από αρκετές γλώσσες. Οι διάφορες θεωρίες που έχουν προταθεί εκτίθενται λεπτομερειακά στο άρθρο σχετικά με τις ταξινομήσεις της Ιαπωνικής γλώσσας. Έως τώρα, καμία θεωρία δεν είναι γενικώς αποδεκτή ως ορθή και το θέμα πιθανώς θα παραμείνει υπό αμφισβήτηση και στο μέλλον.
Γεωγραφική κατανομή
Αν και η Ιαπωνική ομιλείται σχεδόν αποκλειστικά στην Ιαπωνία, ομιλείτο και ακόμη ομιλείται ενίοτε και αλλού. Όταν η Ιαπωνία κατέλαβε την Κορέα, την Ταϊβάν, τμήμα της κινεζικής ηπειρωτικής γης και διάφορες νήσους του Ειρηνικού, γηγενείς πληθυσμοί εξαναγκάστηκαν να μάθουν την Ιαπωνική ως τμήμα της πολιτικής διαμόρφωσης της αυτοκρατορίας. Έως το 1945 ήταν και η πιο ομιλούμενη γλώσσα στο νησί της Σαχαλίνης, καθώς από το 1905 έως το 1945 η Ιαπωνία ήλεγχε όλο το νησί νότια του πεντηκοστού βόρειου παράλληλου (σήμερα ανήκει εξολοκλήρου στη Ρωσία). μικρογραφία|Γεωγραφική κατανομή της ιαπωνικής γλώσσας με τις διάφορες διαλέκτους της|αριστερά Το αποτέλεσμα είναι ότι ακόμη και σήμερα στις συγκεκριμένες χώρες πολλοί μιλούν την Ιαπωνική αντί των τοπικών γλωσσών. Οι κοινότητες Ιαπώνων μεταναστών, (ιδίως αυτή της Βραζιλίας), χρησιμοποιούν την Ιαπωνική ως πρωταρχική τους γλώσσα. Ιάπωνες μετανάστες υπάρχουν επίσης στο Περού, την Αυστραλία (ειδικά το Σίδνεϊ, το Μπρισμπέιν και τη Μελβούρνη) και στις Η.Π.Α. (ιδιαίτερα την Καλιφόρνια και τη Χαβάη). μικρογραφία|Σελίδας από την [[Ιστορία του Γκέντζι, από τα σημαντικότερα λογοτεχνικά κείμενα της ιαπωνικής αλλά και παγκόσμιας λογοτεχνίας, 11ος αιώνας]] Υπάρχει επίσης μια μικρή κοινότητα μεταναστών στο Νταβάο και τις Φιλιππίνες. Οι απόγονοί τους (γνωστοί ως νικκέι 日系, κυριολεκτικά ιαπωνικής καταγωγής), ωστόσο, σπάνια τη μιλούν με ευχέρεια. Εκτιμάται ότι αρκετά εκατομμύρια μη Ιάπωνες μελετούν τη γλώσσα, ενώ τη διδάσκουν πολλά σχολεία της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η οικονομική ανάπτυξη και πολιτιστική επιρροή της Ιαπωνίας κάνουν την ιαπωνική δημοφιλή ξένη γλώσσα στις γύρω χώρες αλλά και εκτός Ασίας.
Επίσημη κατάσταση
Η Ιαπωνική είναι η επίσημη γλώσσα της Ιαπωνίας. Υπάρχουν δύο μορφές της γλώσσας που θεωρούνται στερεότυπες: (標準語, χιόοτσουνγκο) ή στερεότυπη Ιαπωνική και (共通語, κιόοτσουουγκο) ή κοινή γλώσσα. Η επίσημη πολιτική για εκσυγχρονισμό της γλώσσας έχει αμβλύνει τις διαφορές ανάμεσα στις δύο. Η εκδοχή χιόουτσουνγκο, η οποία συζητείται στο παρόν λήμμα, διδάσκεται στα σχολεία και χρησιμοποιείται στην τηλεόραση και τις επίσημες επικοινωνίες.
Η στερεότυπη Ιαπωνική μπορεί επίσης να διαιρεθεί σε (文語, μπούνγκο) ή "λογοτεχνική γλώσσα" και η (口語, κόογκο) ή "προφορική γλώσσα", που έχει διαφορετικούς κανόνες γραμματικής και διαφορές στο λεξιλόγιο. Η μέθοδος μπούνγκο ήταν ο κύριος τρόπος γραφής των Ιαπωνικών έως τα τέλη της δεκαετίας 1940, και χρησιμοποιείται ακόμη από ιστορικούς, φιλολόγους και νομικούς (αρκετοί ιαπωνικοί νόμοι που επεβίωσαν του Β' Π.Π. είναι ακόμη γραμμένοι σε μπούνγκο, αν και γίνονται συνεχείς προσπάθειες εκσυγχρονισμού της γλώσσας). Κυρίαρχος τρόπος ομιλίας και γραφής στην Ιαπωνία σήμερα είναι η μέθοδος κόογκο, αν και η γραμματική και λεξιλόγιο της μορφής μπούνγκο χρησιμοποιούνται συχνά για εντυπωσιασμό στη σύγχρονη Ιαπωνική.
Διάλεκτοι
Στην Ιαπωνία ομιλούνται δεκάδες διάλεκτοι, κάτι που ανάγεται σε πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων της μακράς ανθρώπινης παρουσίας στο ιαπωνικό αρχιπέλαγος, του ορεινού αναγλύφου της χώρας και της μακράς της ιστορικά απομόνωσης - εσωτερικής και εξωτερικής. Τυπικά οι διάλεκτοι διαφέρουν στον τρόπο τονισμού, στη γραμματική, το λεξιλόγιο και στη χρήση των μορίων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες
Αληθινά Ψέματα
Το Αληθινά Ψέματα (αγγλικός τίτλος: True Lies) είναι αμερικανική κινηματογραφική ταινία κωμωδίας-περιπέτειας παραγωγής 1994, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Τζέιμς Κάμερον. Η ταινία αποτελεί ριμέικ της γαλλικής ταινίας La Totale! που σκηνοθέτησε ο Κλοντ Ζιντί. Πρωταγωνιστούν οι Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, Τζέιμι Λι Κέρτις, Αρτ Μάλικ, Τομ Άρνολντ, Μπιλ Πάξτον, Τία Καρέρε, Ελίζα Ντούσκου και Τσάρλτον Χέστον. Ο Χάρι Τάσκερ είναι ένας μυστικός πράκτορας που εργάζεται για την Κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών. Για χρόνια κρατά μυστικό το επάγγελμά του από τη σύζυγό του αλλά αναγκάζεται να αποκαλύψει την ταυτότητά του και να προσπαθήσει να σταματήσει φανατισμένους τρομοκράτες όταν αυτός και η σύζυγός του απαγάγονται.
Η ταινία ήταν το πρώτο εγχείρημα της Lightstorm Entertainment που διανεμήθηκε μετά από την συμφωνία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων του Κάμερον με την 20th Century Fox, καθώς και η πρώτη παραγωγή της εταιρίας οπτικών εφέ Digital Domain, η οποία συνιδρύθηκε από τον Κάμερον.
Το Αληθινά Ψέματα προβλήθηκε στους κινηματογράφους στις 15 Ιουλίου 1994. Την περίοδο κυκλοφορίας του ήταν η ακριβότερη παραγωγή όλων των εποχών, με προϋπολογισμό 100 με 120 εκατομμύρια δολάρια. Έλαβε κυρίως θετικά σχόλια από τους κριτικούς, έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία φτάνοντας σε εισπράξεις τα 378,8 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και επανέφερε στο προσκήνιο τον Σβαρτσενέγκερ μετά την εισπρακτική αποτυχία της τελευταίας του ταινίας Ο Τελευταίος Μεγάλος Ήρωας (Last Action Hero, 1993).
Έλαβε μία υποψηφιότητα για Όσκαρ, ενώ η Τζέιμι Λι Κέρτις βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα α' γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της.
Πλοκή
Ο μυστικός πράκτορας Χάρι Τάσκερ είναι παντρεμένος με την Έλεν, μια γραμματέα και χρόνια τώρα ζούνε στα προάστια, έχοντας μια έφηβη κόρη. Ο Χάρι κρατά το επάγγελμα κρυφό από τη σύζυγό του και η ίδια πιστεύει ότι άντρας της είναι πωλητής υπολογιστών. Η Έλεν δεν υποπτεύεται καθόλου ότι ο Χάρι έχει μια διπλή ζωή. Μετά από μια άκρως απόρρητη αποστολή, ο Χάρι ανακαλύπτει ότι η Έλεν διατηρεί παράνομο δεσμό με τον Σάιμον, έναν πωλητή μεταχειρισμένων αυτοκινήτων, ο οποίος γοήτευσε την Έλεν με τη γκλαμουράτη και γεμάτη ένταση ψεύτικη ζωή του, λέγοντάς της ότι είναι κατάσκοπος. Ο Χάρι αναγκάζει το συνεργάτη του, Άλμπερτ Γκίμπσον, να χρησιμοποιήσουν τα μέσα της υπηρεσίας τους για να ακολουθήσουν τον Σάιμον και την Έλεν. Απαγάγουν την Έλεν φορώντας μάσκες και αργότερα της δίνουν μια ψεύτικη αποστολή. Ωστόσο, μια ομάδα τρομοκρατών απαγάγει στην πραγματικότητα την Έλεν και τον Χάρι και το ζευγάρι εμπλέκεται με επικίνδυνους ανθρώπους που έχουν στην κατοχή τους ατομική βόμβα, την οποία είναι έτοιμοι να ρίξουν στη Φλόριντα.
Εισπράξεις
Με προϋπολογισμό 100-120 εκατομμύρια δολάρια, η ταινία Αληθινά Ψέματα έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 25,8 εκατομμύρια δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 146,2 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 232,6 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 378,8 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες του 1994 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες με απαγωγή Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κατασκοπικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Ταινίες της Lightstorm Entertainment Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τζέιμς Κάμερον Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τζέιμς Κάμερον
Κορυδαλλός Αττικής
εναλλ.=Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών Κορυδαλλού|μικρογραφία|Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών Κορυδαλλού Ο Κορυδαλλός είναι Δυτικό προάστιο του Πειραιά, μέρος του πολεοδομικού συγκροτήματος Αθηνών στην Περιφερειακή Ενότητα Πειραιώς και ανήκει διοικητικά στο δήμο Κορυδαλλού της περιφέρειας Αττικής, έχει έκταση 4,324 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Συνορεύει δυτικά και νότια με τη Νίκαια, ανατολικά με την Αγία Βαρβάρα, ενώ βόρεια με το Χαϊδάρι, όπου υπάρχει και το μοναδικό δάσος στο Όρος Αιγάλεω.
Ιστορικά στοιχεία
Ο Κορυδαλλός είναι ένας οικισμός που τα ίχνη του εμφανίζονται στην ελληνική μυθολογία. Ο μύθος ήθελε να κατοικεί εδώ, στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Αιγάλεω, ο Προκρούστης, μέχρι τη μοιραία αναμέτρησή του με τον Θησέα.
Ξένοι ερευνητές εντόπισαν κατάλοιπα του αρχαίου ηρώου, ίχνη δρόμων, τμήματα οικισμού και νεκροταφείου. Στην αρχαιότητα, ήταν ένας από τους 100 δήμους της Αθήνας που ίδρυσε ο μεγάλος Αθηναίος πολιτικός Κλεισθένης, στο τέλος του 6ου αιώνα π.Χ.. Ανήκε στην ιπποθοωντίδα φυλή και ήταν τμήμα του άστεως της Αρχαίας Αθήνας. Η θέση του προσδιορίζεται στους ανατολικούς πρόποδες του όρους Αιγάλεω, γνωστή από το Στράβωνα.
Μετά την αρχαιότητα, χάνονται τα ίχνη του οικισμού. Το όνομά του αναφέρει ξανά ο λόγιος, κληρικός και φιλόσοφος Θεόφιλος ο Κορυδαλλεύς (1563-1646). Διακόσια χρόνια μετά, ο Κορυδαλλός αποτελούσε το κέντρο ενός μεγάλου τσιφλικιού, που ανήκε στον Εμμανουήλ Κουτσικάρη, ο οποίος έδωσε το όνομά του σε όλη τη περιοχή (Κουτσικάρι). Από τον επόμενο ιδιοκτήτη, η περιοχή πήρε το όνομα Παχύ.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, την περίοδο 1922-1923 εγκαταστάθηκαν στην περιοχή οικογένειες Μικρασιατών. Στα μέσα της δεκαετίας του 1930, ιδρύθηκε το εργοστάσιο κεραμεικών «ΚΕΡΑΜΕΥΣ» από τον Ιπποκράτη Οδαμπάσογλου, ο οποίος ήταν Μικρασιάτης αγγειοπλάστης από την περιοχή του Ικονίου. Υπήρξε το μεγαλύτερο εργοστάσιο κεραμικών στην ευρύτερη περιοχή της Νίκαιας-Κορυδαλλού.
Το 1923, η περιοχή πήρε ξανά το όνομα που είχε τα χρόνια της αρχαίας Αθηναϊκής δημοκρατίας : Κορυδαλλός. Το 1928, 2.500 κάτοικοι ανέπτυξαν τους πρώτους οικισμούς. Το 1934 αποσπάστηκε τον δήμο Αθηναίων όπου υπαγόταν διοικητικά και με προεδρικό διάταγμα ανακηρύχθηκε αυτόνομη κοινότητα και το 1946 αναγνωρίστηκε σε δήμο. Από τότε, τα διοικητικά του όρια δεν έχουν μεταβληθεί, καθώς τόσο το πρόγραμμα Καποδίστριας όσο και το πρόγραμμα Καλλικράτης δεν συνένωσαν τον Κορυδαλλό με γειτονικό δήμο. Προπολεμικά αλλά και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο Κορυδαλλός δεν είχε την μορφή που έχει σήμερα, καθώς τότε η περιοχή είχε μόνο χωράφια, αμπέλια και λιγοστά σπίτια με κεραμοσκεπές. Ο Ιπποκράτης Οδαμπάσογλου υπήρξε επίσης ο πρώτος εκλεγμένος Δήμαρχος του Κορυδαλλού (1951-1954). Παράλληλα με την επιτυχημένη δημαρχιακή του θητεία, επέδειξε σημαντικό κοινωνικό και φιλανθρωπικό έργο.
Η πόλη αναπτύχθηκε ραγδαία με το μεγάλο εσωτερικό μεταναστευτικό ρεύμα της πρώτης μεταπολεμικής δεκαετίας, για να πλησιάσει σήμερα σε πληθυσμό τους 100.000 κατοίκους.
Πληθυσμός
Με βάση την απογραφή του 2021, ο πραγματικός πληθυσμός του δήμου εκτιμάται σε 61.248 κατοίκους.
Δήμος Κορυδαλλού
Ο Δήμος Κορυδαλλού υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Αττικής. Ο πρώτος εκλεγμένος Δήμαρχος ήταν ο Ιπποκράτης Οδαμπάσογλου.
Δημόσιες σχολικές μονάδες
Στο Δήμο Κορυδαλλού υπάρχουν οι παρακάτω δημόσιες σχολικές μονάδες:
Βασίλειος Στεφανίδης
Ο Βασίλειος Στεφανίδης (1878-1958) ήταν Έλληνας θεολόγος καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη το 1878. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης από όπου αποφοίτησε το 1908 και στη συνέχεια για τέσσερα χρόνια στη Γερμανία, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης το 1912.
Μετά το τέλος των σπουδών του επέστρεψε στη Χάλκη και το 1912 διορίστηκε καθηγητής στη Θεολογική Σχολή, παραμένοντας έως το 1922. Το 1924 εξελέγη τακτικός καθηγητής εκκλησιαστικής ιστορίας της Θεολογικής σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής κατά τα ακαδημαϊκά έτη 1930-1931 και 1946-1947. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1949. Ακόμη, κατείχε τον τίτλο του αρχιμανδρίτη.
Το έργο του Εκκλησιαστική Ιστορία, έχει βραβευθεί από την Ακαδημία Αθηνών. Απεβίωσε στην Αθήνα το 1958.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Απόφοιτοι Θεολογικής Σχολής Χάλκης
Εγιάλ Γκολάν
Ο Εγιάλ Γκολάν (Εβραϊκά: אייל גולן, γεν. 12 Απριλίου 1971) είναι Ισραηλινός τραγουδιστής. Εχει πουλήσει πάνω από 3 εκατομμύρια άλμπουμ στο Ισραήλ. Ένα μεγάλο μέρος από τα τραγούδια του μεταφράστηκαν από τα ελληνικά στα Εβραϊκά.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Κfar Marmorek στο Ρεχοβότ. Όταν ήταν τεσσάρων ετών, οι γονείς του χώρισαν και μετακόμισε στο σπίτι της μητέρας του. Εργάστηκε στον τομέα των κατασκευών για πολλά χρόνια, και ήταν παίκτης της Hapoel Marmorek.
ΓκολΤο πρώτο του σόλο άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1995. Την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ «συναυλία». Αλλά η πραγματική δόξα και φήμη ήρθε με την κυκλοφορία του τρίτου του άλμπουμ - "Without You" (1997), το οποίο έγινε πλατινένιο στο Ισραήλ.
Το 2014 συνελήφθη για φοροδιαφυγή και καταδικάστηκε να πληρώσει πρόστιμο που αντιστοιχεί σε 750.000 δολλάρια Η.Π.Α. και να προσφέρει κοινωνική εργασία επί τέσσερις μήνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί μουσικοί
Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1959
Οι Πανελλήνιοι αγώνες σκοποβολής πήλινου στόχου 1959 ήταν διοργάνωση των Πανελλήνιων σκοπευτικών αγώνων πήλινου στόχου, που διεξήχθη υπό την εποπτεία της Σκοπευτικής Ομοσπονδίας Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.). Το 32ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα τραπ έλαβε χώρα στο Σκοπευτήριο Καισαριανής, στην Αθήνα στις 21 Ιουνίου του 1959. Διεξήχθη μόνο η κατηγορία όπεν (άνδρες και γυναίκες). Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Παναγιώτης Λιναρδάκης του Ο.Φ.Κ.Ο. με 98 επιτυχίες. Αξιοσημείωτο είναι ότι Όλγα Τζαβάρα ηττήθηκε μόνο από δύο άνδρες σκοπευτές και κατάφερε να κερδίσει τους υπόλοιπους εννέα.
H απονομή των επάθλων στους νικητές των αγώνων έγινε από τον πρώην υπουργό και πρόεδρο του Ο.Φ.Κ.Ο. Γεώργιο Ράλλη.
Τραπ
Παρακάτω αναφέρονται οι έξι πρώτοι αθλητές.
Παραπομπές
1959 Κατηγορία:Διοργανώσεις σκοποβολής στην Αθήνα Κατηγορία:Σκοποβολή το 1959
Κατερίνα Μονογυιού
Η Κατερίνα Μονογυιού (γεν. 1983 στη Μύκονο) είναι Ελληνίδα πολιτικός, βουλευτής Κυκλάδων με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Εξελέγη στις βουλευτικές εκλογές του 2019 με 9.803 ψήφους.
Σπούδασε διατροφή και διαιτολογία στο Ανώτατο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Κρήτης. Έχει ασχοληθεί και παλαιότερα με την πολιτική, έχοντας βάλει υποψηφιότητα στις εκλογές του 2012 με τη Νέα Δημοκρατία. Έβαλε υποψηφιότητα με την παράταξη Μπροστά το Νότιο Αιγαίο στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Μάνης
Ο Μάνης ή Μανιχαίος (Σελεύκεια (Κτησιφών) 216 – Γκουντεσαχπούρ 276) ήταν Πέρσης ιδρυτής της θρησκείας του Μανιχαϊσμού, καταγόμενος από Ιρανούς ευγενείς γονείς, στη βόρεια Βαβυλωνία. Υπήρξε ριζοσπαστικός μεταρρυθμιστής ο οποίος είχε την πρόθεση να δημιουργήσει μια οικουμενική θρησκεία, η οποία πήρε το όνομα της από τον ίδιο: Μανιχαϊσμός.
Το όνομα
Το ελληνικό όνομα Μανιχαίος, στα λατινικά Manichaeus, αποτελεί μεταγραφή του σημιτικής προέλευσης ονόματος Μάνι Χαγιά, που σημαίνει «Μάνι ο Ζωντανός». Το επίθετο Χαγιά (Ζωντανός) υποδείκνυε συγκεκριμένη ιδιότητα των θεϊκών πλασμάτων ή φιλάγαθων ανθρώπων που μπορούσαν να χορηγήσουν θεραπευτική ή ζωοσωτήρια δύναμη. Σύμφωνα με το όνομα του, ο Μάνης επιθυμούσε να καθιερωθεί ως γιατρός και θεραπευτής τόσο του σώματος όσο και της ψυχής, πράγμα που επιβεβαιώνεται από τις θαυματουργικές θεραπείες οι οποίες καταγράφονται σε βιογραφικές και αγιογραφικές αφηγήσεις της ζωής του. Ο τιμητικός τίτλος Μαρ Μάνι, δηλαδή «Κύριος Μάνι», ήταν επίσης γνωστός μεταξύ των Κινέζων μεταγραμμένος ως Μο-μό-νι και στους Θιβετιανούς ως Μαρ Μά-νε. Η μορφή «Μάνης» που του αποδόθηκε από τους εναντίους του αποτελούσε ετυμολογικό λογοπαίγνιο, προερχόμενο από τη λέξη μανία, δηλαδή τρέλα, για να επιτεθούν στις απόψεις του που τις θεωρούσαν εξωφρενικές. Παρόμοια, η αρχική αραμαϊκή λέξη μετατράπηκε ώστε να δημιουργηθούν παρωνύμια όπως «σκεύος του Πονηρού» και «σκεύος του Αντιχρίστου».
Γέννηση και αποστολή
Ως εμφανής Μανδαϊστική επιρροή, πιστευόταν ότι ο Μάνης μεγάλωσε προστατευόμενος από φύλακες αγγέλους και θεϊκές δυνάμεις, μέχρις ότου να συναντήσει τον «Δίδυμό» (ναρτζαμίγκ στα ιρανικά κείμενα, σύζυγος στα ελληνικά) του, ο οποίος τον διαφώτισε και τον ενθάρρυνε κατά την ιεραποστολική του δράση. Ο άγγελος του Μάνη, ο Δίδυμος, είναι ο πνευματικός δίδυμός του, ο οποίος τού αποκαλύπτει μυστήρια, τον βοηθάει και τον προστατεύει πνευματικά από τις παγίδες της Απληστίας (Αζ) και της Πονηρίας (Α'ρμέν). Τα χρόνια που ακολούθησαν ανέπτυξε ένα πολύπλευρο θρησκευτικό οικοδόμημα το οποίο επονομάστηκε «Μανιχαϊσμός».
Λόγω του ρόλου που διαδραμάτιζε ο Μάνης, αποκαλούνταν «Απόστολος του Ιησού Χριστού» και «Απόστολος του Φωτός». Έγινε επίσης γνωστός και ως καλλιτέχνης: ως καλλιγράφος, ζωγράφος και εφευρέτης ενός μουσικού οργάνου.
Διωγμός και θανάτωση
Μετά από μια τριακονταετή περίοδο βασιλικής εύνοιας, επί της βασιλείας του Βαράμη Α' (274-277) και μετά από εισήγηση του ζωροαστρικού ιερατείου το οποίο φοβόταν την εξαπλούμενη θρησκεία του, ο 60χρονος Μάνης φυλακίσθηκε, βασανίσθηκε και τελικά εκτελέσθηκε ως ύποπτος για συμμαχία με τους εχθρούς της Περσίας. Σύμφωνα με το έθιμο που επικρατούσε, το σώμα του διαμελίστηκε και εκτέθηκε δημόσια. Οι ακόλουθοί του αφηγούνταν ότι μετά το θάνατό του ο Μάνης αναλήφθηκε στους ουρανούς σε μια αποθέωση φωτός και δόξας και έφτασε ενώπιον του Πατέρα στην επικράτεια του φωτός.
Ιερά συγγράμματα
Αποτελεί μοναδικό χαρακτηριστικό του Μανιχαϊσμού το γεγονός ότι ο ίδιο ο Μάνης ισχυριζόταν ότι έγραφε μέσω θεϊκής έμπνευσης τις «γραφές του», οι οποίες βασίζονταν σε προηγούμενα βιβλία ή γραφές και οι οποίες περιγράφονταν ως «μεγάλη σοφία». (Κεφάλαια 154) Η συγγραφή και ο ορισμός του κανόνα των έγκυρων και αποδεκτών βιβλίων που αποτέλεσαν τις Γραφές του Μανιχαϊσμού έγινε ταυτόχρονα από τον ίδιο τον Μάνη. Μεταξύ των των ιερών αυτών συγγραμμάτων περιλαμβάνονται το Ζωντανό Ευαγγέλιο, το Βιβλίο των Μυστηρίων, το Βιβλίο των Γιγάντων και ο Θησαυρός της Ζωής, τα οποία μεταφράστηκαν από την ανατολική αραμαϊκή και την περσική γλώσσα σε άλλες γλώσσες και τύπους γραφής.
Πηγές & βιβλιογραφία
σελ.119-149
Λέοναρντ Μπλούμφιλντ
Ο Λέοναρντ Μπλούμφιλντ (αγγλ. Leonard Bloomfield, 1 Απριλίου 1887 – 18 Απριλίου 1949) ήταν Αμερικανός γλωσσολόγος, ο οποίος συνέβαλε ιδιαίτερα στην ανάπτυξη του κινήματος του αμερικανικού δομισμού (American structuralism), μεταξύ των δεκαετιών του 1930 και του 1950. Απεφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, ενώ σπούδασε και στα Πανεπιστήμια του Γουισκόνσιν και του Σικάγου. Μελέτησε πολύ τη γερμανική γλώσσα και εργάστηκε ως καθηγητής γερμανικών στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι. Αργότερα άρχισε να ενδιαφέρεται για την περιγραφή της γλώσσας. Το βιβλίο του Language (1933) αποτελεί ακόμη και σήμερα ένα από τα σημαντικότερα γλωσσολογικά βιβλία.
Οι απόψεις του Μπλούμφιλντ σχετικά με τη γλώσσα είχαν επηρεαστεί από τις αρχές του συμπεριφορισμού (behaviorism), καθώς και από την πεποίθηση ότι η ανάλυση της γλώσσας πρέπει να γίνεται με βάση τη μορφή περισσότερο και όχι τόσο το περιεχόμενο, και να ακολουθεί τους κανόνες της επιστημονικής μεθοδολογίας. Η επιρροή του κινήματος του αμερικανικού δομισμού στην επιστήμη της γλωσσολογίας άρχισε να μειώνεται από το τέλος της δεκαετίας του 1950 με την εμφάνιση της θεωρίας της γενετικής-μετασχηματιστικής γραμματικής (generative-transformational grammar) του Νόαμ Τσόμσκι.
Ο Μπλούμφιλντ ερεύνησε επίσης σε βάθος τις γλώσσες των ιθαγενών της Αμερικής. Ιδιαίτερα μελέτησε τη γλώσσα Algonquian.
Eye of GNOME
Το Eye of GNOME είναι ο επίσημος προβολέας εικόνας του περιβάλλοντος της επιφάνειας εργασίας του GNOME. Αντίθετα με κάποιους άλλους προβολείς εικόνας θα εμφανίσει μόνο εικόνες. Παρέχει, όμως, βασικά εφέ για βελτιωμένη εμφάνιση, όπως εστίαση, πλήρη οθόνη, περιστροφή και έλεγχο παρασκηνίου διαφανούς εικόνας.
Το Eye of GNOME θα αντικατασταθεί ενδεχομένως από έναν συνδυασμό των Sushi και GNOME Photos.
Μορφές αρχείων
Το Eye of GNOME υποστηρίζει τις παρακάτω μορφές αρχείων:
Κριτική
Το Eye of GNOME έχει δεχθεί κριτική για την έλλειψη αναπαραγωγής κίνησης GIF· όμως, αυτή η λειτουργία περιελήφθη στην έκδοση 2.29.1.
Επίσης, χρησιμοποιείται για να αποδώσει SVG (κλιμακώσιμα διανυσματικά γραφικά) ως μια εικονογραφιοποιημένη ψηφιογραφία από προεπιλογή. Αυτή η ψηφιογραφία έπειτα επεξεργάζεται κατά την κλιμάκωση της εικόνας, καταλήγοντας σε αλλοιωμένη εικόνα κατά τη μεγέθυνση. Όμως, αυτό διευθετήθηκε από την έκδοση 2.31.1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Λογισμικό GNOME Κατηγορία:Λογισμικό Linux
Ναυτική γεωγραφία
Η ναυτική γεωγραφία (nautical geography) είναι ο κλάδος της φυσικής γεωγραφίας που έχει ως αντικείμενο μελέτης τις ακτές, τις θάλασσες, τα θαλάσσια ρεύματα, τον ενάλιο πλούτο, τις θαλάσσιες, ποτάμιες και λιμναίες συγκοινωνίες, τους λιμένες και γενικά κάθε μορφολογία που παρατηρείται στον θαλάσσιο χώρο και σε σχέση με αυτόν, που επηρεάζει την οικονομική ζωή των λαών. Η οικονομική εξέταση και δυνατότητες εκμετάλλευσης αυτών αποτελεί αντικείμενο της ναυτιλιακής γεωγραφίας.
Απλερμπέκ
thumb|Το Απλερμπέκ στον χάρτη του Ντόρτμουντ Το Απλερμπέκ (γερμανικά Aplerbeck) είναι περιοχή στα νοτιοανατολικά του Ντόρτμουντ. Έχει έκταση 25 χμ² και πληθυσμό 55.348 κατοίκους (Δεκέμβριος 2005). Είναι έδρα μεταξύ άλλων και της Ψυχιατρικής Κλινικής του Ντόρτμουντ.
Ιστορία
thumb|Το Απλερμπέκ σε καρτ ποστάλ του 1910 Ο οικισμός αναφέρεται πρώτη φορά με την ονομασία Afaldrabechi σε έγγραφο του 899. Η ονομασία αποτελεί σύνθετη λέξη από το Afal (σημαίνει στην παλαιά άνω γερμανική γλώσσα: μήλο) και Bechi (ρέμα).
Πολιτικά το Απλερμπέκ ανήκε από τον 12ο αιώνα στην Κομητεία Μαρκ (Grafschaft Mark), αφού ο Κόμης του Μαρκ κατάφερε να το αποσπάσει από την εξουσία του Αρχιεπίσκοπου Κολωνίας. Τον 14ο αιώνα η κομητεία πέρασε στα χέρια των κόμηδων της Κλέβης. Το 1422 το Απλερμπέκ, όπως και άλλοι γειτονικοί δήμοι, καταστράφηκε από το Ντόρτμουντ. Επίσης λεηλατήθηκε και κατά την διάρκεια του Τριακονταετή Πολέμου. Τον 17ο αιώνα έγινε τμήμα του Βρανδεμβούργου. Το 1806, αφού ο Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης νίκησε την Πρωσία, ολόκληρη η Κομητεία Μαρκ ενσωματώθηκε με την ανατολική περιοχή του Ρουρ ως Département Ruhr στη Γαλλία. Παρέμεινε εκεί μέχρι τους απελευθερωτικούς πολέμους του 1813 και κατόπιν πέρασε ξανά στην εξουσία των Πρώσων. Το 1928 ο μέχρι τότε ανεξάρτητος δήμος του Απλερμπέκ έγινε περιοχή της πόλης Ντόρτμουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Γερμανίας
Ναυτιλιακή γεωγραφία
Η Ναυτιλιακή Γεωγραφία ή Ναυτική Οικονομική Γεωγραφία (Maritime Geography) είναι τομέας της Οικονομικής Γεωγραφίας και έχει ως αντικείμενο μελέτης την ναυτιλιακή κατάσταση και δράση σ΄ όλο τον κόσμο αλλά και κατά Χώρα, την παρακολούθηση των εισαγωγών - εξαγωγών, την διακίνηση φορτίων εσωτερικού εμπορίου καθώς και εκείνη των επιβατών κατά λιμένα.
Κατηγορία:Ναυτική γεωγραφία
Υπερεθνικό ομόλογο
Κατηγορία:Μορφές χρηματοδότησης Κατηγορία:Δίκαιο αξιογράφων Κατηγορία:Τραπεζικές συναλλαγές Κατηγορία:Τραπεζικό Δίκαιο
Δημοκράτες για την Ανδόρρα
Το κόμμα ιδρύθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 2011 ως άμεσος διάδοχος του Μεταρρυθμιστικού Συνασπισμού που ήταν υποψήφιο στις εκλογές του 2009. Ως αξιωματική αντιπολίτευση στις εκλογές του 2011, οι Δημοκράτες για την Ανδόρρα έλαβαν 20 από τις 28 έδρες του Γενικού Συμβουλίου, τη μεγαλύτερη πλειοψηφία από την ψήφιση του Συντάγματος το 1993.
Το κόμμα δημιουργήθηκε από συγχώνευση του Φιλελεύθερου Κόμματος της Ανδόρρας και του Νέου Κέντρου, με στοιχεία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, και υποστηρίζονται από τα κόμματα Λωρεντιανή Ένωση και Ανδόρρα για Αλλαγή.
Το κόμμα βρίσκεται υπό την ηγεσία του Αντόνι Μαρτί, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός της Ανδόρρας μεταξύ 2011 και 2019.
Άμβροσσος
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Α
Εποχή των Ανακαλύψεων
right|thumb|400x400px|[[Παγκόσμιος χάρτης του Αλμπέρτ Καντίνο, 1502.]] Η Εποχή των Ανακαλύψεων είναι μια επίσημη και αόριστη Ευρωπαϊκή ιστορική περίοδος από το 15ο αιώνα έως το 18ο αιώνα, όταν οι εκτεταμένες υπερπόντιες εξερευνήσεις αναδείχθηκαν σε ισχυρό παράγοντα του ευρωπαϊκού πολιτισμού.
Ήταν η περίοδος κατά την οποία ξεκίνησαν τα μεγάλα ταξίδια που κατέληξαν στην ανακάλυψη του Ατλαντικού αρχιπελάγους των Αζορών εκ μέρους των Πορτογάλων, της δυτικής ακτής της Αφρικής, της ανακάλυψης της ωκεάνιας διαδρομής προς την Ανατολή το 1498, της υπερατλαντικής ανακάλυψης της Αμερικής για λογαριασμό του Στέμματος της Καστίλλης (Ισπανία) το 1492 και της πραγματοποίησης του πρώτου περίπλου της Γης το 1522. Αυτές οι αποστολές οδήγησαν σε πολλές ναυτικές αποστολές πέρα από τον Ατλαντικό, Ινδικό και Ειρηνικό Ωκεανό και στεριανές αποστολές στην Αμερική, την Ασία, την Αφρική και την Αυστραλία, που συνεχίστηκαν και κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, και έληξαν με την εξερεύνηση των πολικών περιοχών στον 20ο αιώνα.
Οι Ευρωπαϊκές υπερπόντιες εξερευνήσεις οδήγησαν στην άνοδο του παγκόσμιου εμπορίου και των ευρωπαϊκών αποικιακών αυτοκρατοριών, με την επαφή μεταξύ του Παλαιού Κόσμου, την Ευρώπη, την Ασία και την Αφρική, και το Νέο Κόσμο, την Αμερική, που επέφερε την Κολομβιανή ανταλλαγή: μια μεγάλη μεταφορά φυτών, ζώων, τροφίμων, ανθρώπινων πληθυσμών (συμπεριλαμβανομένων των δούλων), μεταδοτικών ασθένειών και πολιτισμού μεταξύ του Ανατολικού και Δυτικού ημισφαιρίου. Αυτό αποτέλεσε ένα από τα πλέον σημαντικά παγκόσμια γεγονότα σχετικά με την οικολογία, τη γεωργία, και τον πολιτισμό στην ιστορία. Η Ευρωπαϊκή εξερεύνηση επέτρεψε την παγκόσμια χαρτογράφηση του κόσμου, με αποτέλεσμα μια νέα κοσμοθεωρία, και μακρινούς πολιτισμούς να έρθουν σε επαφή.
Γενικά
Το 1498, μια Πορτογαλική αποστολή υπό τις εντολές του Βάσκο ντα Γκάμα έφτασε στην Ινδία πραγματοποιώντας τον περίπλου της Αφρικής, θέτοντας έτσι την αρχή στο απευθείας εμπόριο με την Άπω Ανατολή. Ενώ άλλες εξερευνητικές αποστολές στέλνονταν από την Πορτογαλία στα Βόρεια της Βόρειας Αμερικής, στα επόμενα χρόνια οι Πορτογαλικές Αρμάδες των Ινδιών επίσης μεγάλωσαν αυτήν την ανατολική υπερωκεάνια διαδρομή, φτάνοντας μερικές φορές στη Νότιο Αμερική και με αυτόν τον τρόπο διανύγοντας ένα εμπορικό κύκλωμα από τον Νέο Κόσμο στην Ασία (από το 1500 υπό τις εντολές του Πέδρο Άλβαρες Καμπράλ) και εξερεύνησαν νησιά στον Νότιο Ατλαντικό και Ινδικό Ωκεανό. Σύντομα οι Πορτογάλοι έπλευσαν ακόμα πιο ανατολικά, φτάνοντας στις πολύτιμες Μολούκες (Νησιά των Μπαχαρικών) το 1512 και στην Κίνα έναν χρόνο αργότερα. Το 1513, ο Ισπανός Βάσκο Νούνιες ντε Μπαλμπόα διέσχισε τις ζούγκλες του Παναμά και ανακάλυψε τον Ειρηνικό Ωκεανό (τότε γνωστός ως Νότια Θάλασσα). Συμπερασματικά, οι Ευρωπαίοι ανακάλυψαν το ανατολικό και το δυτικό άκρο του Ειρηνικού μέσα στο διάστημα μονάχα ενός έτους, περίπου στο 1512. Μία δεκαετία αργότερα το 1522, μία αποστολή του στέμματος της Καστίλης υπό τον Φερδινάρδο Μαγγελάνο και τον Χουάν Σεμπαστιάν Ελκάνο πραγματοποιεί τον πρώτο Περίπλου της Γης τεκμηριώνοντας έτσι την σφαιρικότητά της, με τους Ισπανούς κονκισταδόρους παράλληλα να εξερευνούν την ενδοχώρα της Αμερικανικής Ηπείρου και αργότερα κάποια από τα νησιά του νοτίου Ειρηνικού.
Από το 1495, οι Γάλλοι και οι Άγγλοι και πολύ αργότερα, και οι Ολλανδοί εισέρχονται στην κούρσα των εξερευνήσεων και της αποικιοκρατίας, αψηφώντας το Ιβηρικό μονοπώλιο στο θαλάσσιο εμπόριο και εξερευνώντας νέους θαλάσσιους δρόμους: Πρώτα στις δυτικές ακτές της Βόρειας και Νότιας Αμερικής, μέσα από τις πρώτες Αγγλικές και Γαλλικές εξερευνητικές αποστολές (με πρώτο τον Τζοβάννι Καμπότο το 1497 στον βορρά υπό του αγγλικού στέμματος και στη συνέχεια με τις Γαλλικές αποστολές στην Νότιο Αμερική και αργότερα στη Βόρειο Αμερική} και μετέπειτα στον Ειρηνικό Ωκεανό γύρω από τη Νότια Αμερική, αλλά τελικά ακολουθώντας το παράδειγμα των Πορτογάλων, γύρω από την Αφρική στον Ινδικό Ωκεανό. Ανακαλύπτουν την Αυστραλία το 1606, τη Νέα Ζηλανδία το 1642 και τη Χαβάη το 1778. Η Εποχή των Ανακαλύψεων όμως δε αναφέρεται μόνο σε θαλάσσιες και υπερπόντιες ανακαλύψεις: Μεταξύ περίπου των ετών 1580 και 1640 οι Ρώσοι εξερευνούν και καταλαμβάνουν σχεδόν ολόκληρη τη Σιβηρία καθώς και την Αλάσκα στα 1730. Η Αλάσκα ανήκε στην Ρωσία μέχρι το 1867, οπότε και πωλήθηκε στις ΗΠΑ από τον τσάρο Αλέξανδρο Β΄ έναντι του ποσού των 7.200.000 δολαρίων.
Άνοδος του Ευρωπαϊκού εμπορίου
Μεταξύ του 12ου και του 15ου αιώνα, η ευρωπαϊκή οικονομία μετασχηματίστηκε λόγω των διασυνδεόμενων πλωτών ποταμών της αλλά και των θαλάσσιων εμπορικών οδών, με αποτέλεσμα η Ευρώπη να γίνει ένα από τα πιο ευημερεύοντα εμπορικά δίκτυα στον κόσμο.
Πριν από τον 12ο αιώνα, το κύριο εμπόδιο στην άνθιση του εμπορίου ανατολικά των Στενών του Γιβραλτάρ ήταν κυρίως η έλλειψη οικονομικού κινήτρου και όχι τόσο οι ανεπαρκείς γνώσεις ναυπηγικής. Η επανάκτηση του μεγαλύτερου μέρους του Αλ-Άνταλους (μουσουλμανική Ισπανία) και η πολιορκία της Λισαβόνας (1147 μ.Χ.) οδήγησαν στην οικονομική αναπτυξη της Ισπανίας. Η παρακμή της ναυτικής ισχύος του Χαλιφάτου των Φατιμιδών που ξεκίνησε πριν από την Πρώτη Σταυροφορία, βοήθησε τα κυρίως ναυτικά ιταλικά κράτη, κυρίως τη Βενετία, τη Γένοβα και την Πίζα, να κυριαρχήσουν στο εμπόριο της ανατολικής Μεσογείου, με τους Ιταλούς εμπόρους να πλουτίζουν και να επηρεάζουν τις πολιτικές εξελίξεις. Η Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας στα τέλη του 11ου αιώνα επέτρεψε την ειρηνική διεξαγωγή του εμπορίου στη Βόρεια Θάλασσα. Η Χανσεατική Ένωση, μια συνομοσπονδία συντεχνιών και των πόλεών τους στη βόρεια Γερμανία στις ακτές Βόρειας Θάλασσας και της Βαλτικής, συνέβαλε στην εμπορική ανάπτυξη της περιοχής. Στον 12ο αιώνα η περιοχή της Φλάνδρας, του Χάιναουλτ και του Μπράμπαντ παρήγαγε τα καλύτερα υφάσματα στη Βόρεια Ευρώπη, γεγονός που ενθάρρυνε τους εμπόρους της Γένοβας και της Βενετίας να ταξιδεύουν απευθείας εκεί. Ο Νικολόζο Σπινόλα έκανε το πρώτο καταγεγραμμένο απευθείας ταξίδι από τη Γένοβα στη Φλάνδρα το 1277.
Τεχνολογία: Ναυπηγική και η πυξίδα
Οι τεχνολογικές εξελίξεις που ήταν σημαντικές για την επερχόμενη Εποχή των Ανακαλύψεων ήταν η υιοθέτηση της μαγνητικής πυξίδας και η πρόοδος στον τομέα της ναυπηγικής.