cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δάφνη Ανδραβίδας
Ιστορικό
Η πρώτη διάκριση της ομάδας ήρθε με την κατάκτηση του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ηλείας την περίοδο 1973-74 όπου νίκησε στην διαδικασία των πέναλτι 9-8 (3-3 κανονικός αγώνας & 4-4 παράταση) τον Α.Π.Σ. Ζάκυνθος, κάτι που επανέλαβε την αμέσως επόμενη περίοδο, όπου νικώντας με 5-0 την Πρόοδο Σαλμώνης στον τελικό αναδείχθηκε κυπελλούχος για δεύτερη συνεχόμενη φορά και δεύτερη φορά στην ιστορία της. Το 1992 ήταν φιναλίστ του κυπέλλου της περιόδου 1991-92 με αντίπαλο τον νικητή Ηλειακό Λεχαινών, κάτι που επαναλήφθηκε το 2005 χάνοντας στον τελικό του κυπέλλου της περιόδου 2004-05 ξανά από τον Ηλειακό Λεχαινών. Τη σεζόν 2000-01 υποβιβάστηκε για πρώτη και μοναδική φορά από την Α΄ Κατηγορία στην οποία επέστρεψε ξανά τη σεζόν 2003-04, μετά από 2 χρονιές στη Β΄ Κατηγορία.
Η σημαντικότερη διάκριση για τη Δάφνη Ανδραβίδας ήρθε το 2006 με την κατάκτηση του πρωταθλήματος Ε.Π.Σ. Ηλείας της περιόδου 2005-06 και την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία στην οποία αγωνίστηκε τις επόμενες τρεις χρονιές. Στην παρθενική της εμφάνιση στη Δ΄ Εθνική την περίοδο 2006-07 τερμάτισε στη 2η θέση του 6ου ομίλου πίσω από τον Παναιγιάλειο, για να τερματίσει πάλι στη 2η θέση την επόμενη περίοδο πίσω από τον Α.Π.Σ. Ζάκυνθο, ενώ στην τρίτη της παρουσία στη Δ΄ Εθνική την περίοδο 2008-09 τερμάτισε στη 12η θέση με 44 βαθμούς και υποβιβάστηκε μόλις για 1 βαθμό πίσω από τον Διαγόρα Βραχνέικων. Κατά την τριετή παρουσία της στη Δ΄ Εθνική υπήρξε 1 φορά φιναλίστ κυπέλλου Ε.Π.Σ. Ηλείας το 2007 στον τελικό κυπέλλου της περιόδου 2006-07, γνωρίζοντας την ήττα από τον Ατρόμητο Βαρβάσαινας, ενώ το 2009 κατέκτησε το κύπελλο της περιόδου 2008-09 και αναδείχθηκε κυπελλούχος για τρίτη φορά στην ιστορία της, νικώντας με 1-0 τον Πανηλειακό στον τελικό στις 8 Απριλίου 2009 στο γήπεδο Γαστούνης.
Μετά από τον υποβιβασμό της συνέχισε στο τοπικό πρωτάθλημα Α1 Κατηγορίας της Ε.Π.Σ. Ηλείας και την πρώτη χρονιά από τον υποβιβασμό διεκδίκησε το πρωτάθλημα και την επάνοδο στην Δ΄ Εθνική, τερματίζοντας στη 2η θέση του πρωταθλήματος της περιόδου 2009-10 και με 4 βαθμούς πίσω από τον Αστέρα Αμαλιάδας. Τη σεζόν 2013-14 τερμάτισε στην 8η θέση, ωστόσο στο πρωτάθλημα της επόμενης περιόδου δήλωσε συμμετοχή στη Β΄ Κατηγορία αντί της Α1, επιλέγοντας έτσι να υποβιβαστεί 2 κατηγορίες και να κάνει από εκεί ένα νέο ξεκίνημα. Στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας, τρίτη τη τάξει κατηγορία στα πρωταθλήματα Ε.Π.Σ. Ηλείας, αγωνίστηκε τις επόμενες δυο χρονιές, όποτε και τη σεζόν 2015-16 κέρδισε την άνοδο στην Α2 Κατηγορία. Τη σεζόν 2019-20 κέρδισε την άνοδο στην Α1 Κατηγορία, επιστρέφοντας έτσι στην πρώτη τη τάξει κατηγορία της Ε.Π.Σ. Ηλείας από τη σεζόν 2020-21.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ηλείας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1967 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1967
Ευρωπαϊκός κοινός κατάλογος ποικιλιών
Ο ευρωπαϊκός κοινός κατάλογος ποικιλιών απαριθμεί τις ποικιλίες των ειδών των φυτών και κηπευτικών που οι σπόροι τους μπορούν να διατεθούν στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο κατάλογος βασίζεται στην εγγραφή των ποικιλιών στις χώρες της Ε.Ε., όπου υπόκεινται σε τεχνικό έλεγχο και κατόπιν κοινοποιούνται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η εγγραφή μιας ποικιλίας αποτελεί προϋπόθεση για την πιστοποίηση των σπόρων. To Ευρωπαϊκό αρμόδιο όργανο για τη σύνταξη του καταλόγου είναι η υπηρεσία ποικιλιών φυτού (Community Plant Variety Office). Ο κατάλογος ορίζεται βάσει δύο οριζόντιων οδηγιών περί του κοινού καταλόγου ποικιλιών καλλιεργούμενων φυτικών ειδών και περί εμπορίας σπόρων προς σπορά κηπευτικών και έντεκα καθέτων οδηγιών (για συγκεκριμένες ποικιλίες).
Κριτήρια
Για να περιληφθεί μια ποικιλία στον κατάλογο, πρέπει να πληροί τις ακόλουθες προδιαγραφές (ΔΟΣ): Επίσης ο σπόρος πρέπει να έχει αξία για καλλιέργεια και χρήση. Για τον καθορισμό της αξίας λαμβάνεται υπόψη η απόδοση της παραγωγής, η ανθεκτικότητα στους επιβλαβείς οργανισμούς, η συμπεριφορά στο περιβάλλον και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά.
Αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα, εμπόδια και αντιδράσεις
Με τους καταλόγους διευκολύνεται η βιομηχανοποίηση της γεωργίας, επιτυγχάνεται ομοιογένεια και εναρμόνιση σε προδιαγραφές ποιότητας. Επίσης διδαδίδονται και επιλέγονται ποικιλίες υψηλής απόδοσης. Οι προδιαγραφές ΔΟΣΑ ρυθμίζονται από τη νομοθεσία και θεσμοθετημένους φορείς. Μέσα από τις ποιοτικές διαδικασίες που προβλέπονται και τη νομοθεσία διασφαλίζεται ο καταναλωτής.Όμως δεν λείπει και η αρνητική κριτική: Υποβιβάθμίζεται η βιοποικιλότητα και περιορίζονται τα δικαιώματα των αγροτών ενώ μειώνεται η εξελικτική προσαρμοστικότητα γεγονός που διογκώνετται με την κλιματική αλλαγή. Το καθεστώς διακίνησης σπόρων γίνεται ασφυκτικό. Για να μπορέσει ένας παραγωγός να αγοράσει σπόρους και να καλλιεργήσει αγροτικά φυτά, θα πρέπει οι συγκεκριμένοι σπόροι να είναι εγγεγραμμένοι στον Ευρωπαϊκό Κατάλογο. Τα κριτήρια όμως αποκλείουν χιλιάδες ποικιλίες παραδοσιακών σπόρων. Η μεγάλη γενετική βάση των παραδοσιακών ποικιλιών, δηλαδή η ίδια η φυσική εξέλιξη, γίνεται η αιτία αποκλεισμού των σπόρων από τους καταλόγους και τελικά την παραγωγή. .Εισάγεται ένα απαγορευτικό κόστος σε χρήμα και χρόνο ενώ ταυτόχρονα η γραφειοκρατία από μόνη της αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα. Τελικά ευνοούνται οι βιομηχανικοί σπόροι που παράγονται από πολυεθνικές εταιρείες αφού έχουν και τα χαρακτηριστικά ΔΟΣ που τους τοποθετούν σε πλεονεκτική θέση. Για να επιδοτηθεί κάποιος αγρότης πρέπει να καλλιεργεί εγγεγραμμένο σπόρο, καθώς όλα τα προγράμματα επιδότησης είναι συνδεδεμένα με τον κατάλογο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση
Σερτάτς Σανλί
Ο Σερτάτς Σανλί (Αδριανούπολη, 5 Αυγούστου 1991), είναι Τούρκος επαγγελματίας, διεθνής καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2.13μ. αγωνίζεται ως σέντερ στην Φενέρμπαχτσε.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Έκανε την πρώτη επαγγελματική εμφάνισή του στην 2η Τουρκίας (TB2L) με την Γκεντς Τέλεκομ την περίοδο 2008-09. Το καλοκαίρι του 2010 υπέγραψε συμβόλαιο με τη Γαλατασαράι. Στις 18 Οκτωβρίου 2011, πήγε στην Τόφας Μπούρσα, ως δανεικός για ένα έτος, δηλαδή μέχρι το τέλος της περιόδου 2011-12. Έπαιξε 5 αγώνες πρωταθλήματος για την Τόφας Μπούρσα.
Στις 13 Ιουλίου 2023, ανακοινώθηκε από την Φενέρμπαχτσε.
Εθνική ομάδα
Ο Σανλί εκπροσώπησε την εθνική ομάδα της Τουρκίας στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα του 2017 και του 2022, καθώς και στο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIBA του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουσάκ Σπόρτιφ Κατηγορία:Τούρκοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τράμπζονσπορ ΜΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τόφας ΣΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκαζιαντέπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γαλατασαράι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022
Σαιν-Ζουέν-ντε-Μπλαβού
Το Σαιν-Ζουέν-ντε-Μπλαβού (γαλλικά: Saint-Jouin-de-Blavou) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζοβινιέν (γαλλικά: Joviniens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Σαιν-Ζυλιέν-συρ-Σαρτ
Το Σαιν-Ζυλιέν-συρ-Σαρτ (γαλλικά: Saint-Julien-sur-Sarthe) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Αεροδρόμιο Ραμπάχ Μπιτάτ
Το Αεροδρόμιο Ραμπάχ Μπιτάτ, παλαιότερα γνωστό ως Αεροδρόμιο Λε Σαλίν (Les Salines Airport), και ευρέως ως Αεροδρόμιο Ελ Μελάχ (El Mellah) είναι διεθνές αεροδρόμιο το οποίο βρίσκεται 9 χιλιόμετρα νότια της Ανάμπα στην Αλγερία. Έλαβε το όνομά του από τον Ραμπάχ Μπιτάτ, πρόεδρο της Αλγερίας (1978-1979).
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το αεροδρόμιο ήταν γνωστό ως Αεροδρόμιο του Μπον, και χρησιμοποιήθηκε από τη γερμανική Luftwaffe. Αργότερα καταλήφθηκε από τον στρατό των Ηνωμένων Πολιτειών, την Δωδεκάτη Μοίρα της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια ττης Δυτικής Εκστρατείας Ερήμου το 1942-1943.
Τον Νοέμβριο του 1942 οι Σύμμαχοι εισέβαλαν στο Γαλλικό Μαρόκο και στην Αλγερία (Επιχείρηση Πυρσός). Οι βρετανικές αερομεταφερόμενες επιχειρήσεις στη Βόρειο Αφρική ξεκίνησαν στις 12 Νοεμβρίου, όταν το 3ο Τάγμα του Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών πραγματοποίησε την πρώτη πτώση με αλεξίπτωτο στο αεροδρόμιο του Μπον μεταξύ Αλγέριου και Τύνιδας. Το υπόλοιπο του τάγματος έφτασε δια θαλάσσης την επόμενη μέρα. Το Αεροδρόμιο του Μπον ήταν η βάση της 111 Μοίρας της RAF, μιας μοίρας με αεροσκάφη Spitfire υπό τον Μοίραρχο Τόνι Μπάρτλεϊ. Ένας γνωστός πιλότος που πετούσε από το Μπον κατά καιρούς ήταν ο διοικητής της πτέρυγας Άντριαν Γουορμπέρτον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραμπαχ Μπιτατ
Σαιν-Λαμπέρ-συρ-Ντιβ
Το Σαιν-Λαμπέρ-συρ-Ντιβ (γαλλικά: Saint-Lambert-sur-Dive) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Λαμπερτουά (γαλλικά: Saint-Lambertois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Αδελαΐδα της Ουγγαρίας (απεβ. 1140)
Η Αδελαΐδα, ουγγρ.: Adelaide Magyarországról Arpadról της Βοημίας (1105/07 - 15 Σεπτεμβρίου 1140) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν κόρη του πρίγκιπα της Ουγγαρίας και δούκα της Σλαβονίας, Κροατίας και Νίτρας, που με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Βοημίας.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Άλμος πρίγκιπα της Ουγγαρίας και της συζύγου του Πρεντσλάβας των Ρουρικιδών, κόρης του Σβιατοπόλκ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου. Ο πατέρας της Αδελαΐδας ήταν γιος του Γκέζα Α΄ της Ουγγαρίας. Ήταν δούκας της Ανατολικής Σλαβονίας, δούκας της Κροατίας και δούκας της Νίτρας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε τον Σομπιέσλαφ Α΄ των Πρεμυσλιδών δούκα της Βοημίας και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ Κατηγορία:Δούκισσες της Βοημίας
Ντανιέλ Νταριέ
Η Ντανιέλ Νταριέ (γαλλικά: Danielle Darrieux, γεννήθηκε στο Μπορντώ το 1917, πέθανε στο Μπουά-λε-Ρουά το 2017) ήταν Γαλλίδα ηθοποιός του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, καθώς και τραγουδίστρια και χορεύτρια.
Βιογραφία
Η Ντανιέλ Νταριέ γεννήθηκε στο Μπορντώ την 1η Μαΐου 1917, κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο πατέρας της Ζαν Νταριέ ήταν γιατρός που υπηρετούσε στο γαλλικό στρατό, η μητέρα της είχε γεννηθεί στην Αλγερία. Ο πατέρας της πέθανε όταν ήταν επτά ετών.
Μεγάλωσε στο Παρίσι. Άρχισε την καριέρα της το 1931 σε ηλικία 14 ετών, όταν συμμετείχε σε διαγωνισμό και κέρδισε ρόλο στην ταινία Le Bal (Ο Χορός, 1931). Η ομορφιά της σε συνδυασμό με τη φωνή και τις χορευτικές της ικανότητες οδήγησαν σε πολλές άλλες προτάσεις. Έγινε γνωστή με την ταινία «Μάγιερλινγκ» (1936).
Το 1935, η Νταριέ παντρεύτηκε τον σκηνοθέτη - σεναριογράφο Ανρί Ντεκουέν, που την ενθάρρυνε να δοκιμάσει στο Χόλυγουντ. Υπέγραψε ένα επταετές συμβόλαιο με τα Universal Studios και πρωταγωνίστησε στο The Rage of Paris (1938) με τον Ντάγκλας Φέρμπανκς τον νεότερο. Μετά από σύντομη παραμονή, επέστρεψε στο Παρίσι.
Δεκάπολις
Ο όρος Δεκάπολις (δέκα πόλεις) αναφέρεται σε μια γεωγραφική περιοχή της Παλαιστίνης, επί το πλείστον ανατολικά του ποταμού Ιορδάνη, όπου κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή υπήρχε ένας αριθμός ελληνιστικών πόλεων. Ορισμένες πηγές αναφέρουν τις πόλεις σαν δέκα σε αριθμό και άλλες ως περισσότερες. Υπήρχε και άλλη Δεκάπολις, στην Ισαυρία της νότιας Μικράς Ασίας.
Ντανιέλ Νταριέ
Βιογραφία
Κατά τη γερμανική κατοχή της Γαλλίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Νταριέ συνέχισε να δραστηριοποιείται στον κινηματογράφο, στην Continental Films, τη μόνη εταιρεία παραγωγής ταινιών που επιτρέπονταν στην κατεχόμενη Γαλλία, στάση που επικρίθηκε σοβαρά από τους συμπατριώτες της στην Απελευθέρωση. Πήρε διαζύγιο και στη συνέχεια το 1942 παντρεύτηκε τον Πορφύριο Ρουμπιρόζα, διπλωμάτη της Δομινικανής Δημοκρατίας και διαβόητο πλεϊμπόι. Οι αντιναζιστικές απόψεις του Ρουμπιρόζα οδήγησαν στην αναγκαστική διαμονή του στη Γερμανία. Η Νταριέ συμφώνησε να κάνει μια διαφημιστική περιοδεία στη Γερμανία για να εξασφαλίσει την απελευθέρωσή του, την οποία πέτυχε. Το ζευγάρι έζησε στην Ελβετία μέχρι το τέλος του πολέμου και χώρισε το 1947. Το 1948, η Νταριέ παντρεύτηκε τον ελληνικής καταγωγής σεναριογράφο τον Ζωρζ Μιτσικιντές και έζησαν μαζί μέχρι το θάνατό του το 1991.
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία, 2022)
Το Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (Im Westen nichts Neues) είναι γερμανική επική αντιπολεμική ταινία του 2022 βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του 1929 του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ. Σε σκηνοθεσία Έντβαρντ Μπέργκερ, πρωταγωνιστούν οι Φήλιξ Καμέρερ, Αλμπερχτ Σουτς, Ντάνιελ Μπρουλ, Σεμπαστιάν Χαλκ, Ααρόν Χίλμερ, Έντιν Χασανόβιτς και Νταβίντ Στρεσόου.
Δεκάπολις
Η Δεκάπολις της Παλαιστίνης δεν ήταν απαραίτητα συνασπισμός ή συμμαχία πόλεων. Στις πηγές αναφέρεται πάντα με την έννοια γεωγραφικής περιφέρειας ως «περιοχή Δεκαπόλεως» (Regio Decapolitana). Σε κάποια βιβλιογραφία αναφέρεται και ως συνασπισμός, ομοσπονδία ή συμμαχία πόλεων, αλλά αυτό δεν προκύπτει από τις πρωτογενείς πηγές. Η περιοχή της Δεκάπολης έχει σημαντική θέση στην ιστορία των πρώτων χριστιανικών αιώνων.
Ντανιέλ Νταριέ
Βιογραφία
Η Ντανιέλ Νταριέ πέθανε στις 18 Οκτωβρίου του 2017 στο Μπουά-λε-Ρουά, σε ηλικία 100 ετών.
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία, 2022)
Τοποθετημένο στις τελευταίες ημέρες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ακολουθεί τη ζωή ενός ιδεαλιστή νεαρού Γερμανού στρατιώτη που ονομάζεται Πόλ Μπάουμερ. Αφού κατατάχθηκε στον γερμανικό στρατό με τους φίλους του, ο Μπάουμερ βρίσκεται εκτεθειμένος στην πραγματικότητα του πολέμου, καίγοντας τις πρώτες ελπίδες του να γίνει ήρωας, καθώς κάνει ό,τι μπορεί για να επιβιώσει. Η ταινία προσθέτει μια παράλληλη ιστορία που δεν βρίσκεται στο βιβλίο, η οποία ακολουθεί τις διαπραγματεύσεις ανακωχής για τον τερματισμό του πολέμου.
Δεκάπολις
Ιστορική Γεωγραφία
Η περιοχή της Δεκάπολης περιλάμβανε κατοικήσεις που θεωρούνταν πόλεις από κάθε άποψη. Αποτελούσαν μια εδαφική συνέχεια που εκτεινόταν από το Δίον στο βορρά έως τη Φιλαδέλφεια (σημερινό Αμμάν) στο νότο και από τη Σκυθόπολη (Beth-Shean) στα δυτικά μέχρι τα όρια της ερήμου στα ανατολικά. Οι περισσότερες από τις πόλεις ιδρύθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου των Σελευκιδών, αλλά τα Γάδαρα, η Σκυθόπολις, η Πέλλα και η Φιλαδέλφεια προφανώς ιδρύθηκαν από τους Πτολεμαίους.
Ντανιέλ Νταριέ
Καριέρα
Στη διάρκεια της καριέρας της συνεργάστηκε με πολλούς από τους κορυφαίους σκηνοθέτες και αστέρες του ευρωπαϊκού και αμερικανικού κινηματογράφου, όπως ο Ντάγκλας Φέρμπανκς Jr., ο Τζόζεφ Λ. Μάνκιεβιτς, ο Τζέιμς Μέισον, ο Σαρλ Μπουαγιέ, ο Ζυλιέν Ντυβιβιέ, ο Ζακ Ντεμί, ο Ρίτσαρντ Μπάρτον, η Κατρίν Ντενέβ, η Τζίνα Λολομπριτζίντα κ.α. Μία από τις τελευταίες πιο γνωστές ταινίες της ήταν η κωμωδία «8 Γυναίκες» (2002) του Φρανσουά Οζόν με την Κατρίν Ντενέβ, τη Φανί Αρντάν και την Ιζαμπέλ Ιπέρ. Το 2003, ερμήνευσε μόνη της στη σκηνή το «Αγαπητέ Θεέ» (Oscar et la dame rose) του Ερίκ-Εμανουέλ Σμιτ, για το οποίο έλαβε το θεατρικό βραβείο Μολιέρος. Το 2010 εξακολουθούσε να εργάζεται για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία, 2022)
Το Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο έκανε πρεμιέρα στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 12 Σεπτεμβρίου 2022 και κυκλοφόρησε στο Netflix στις 28 Οκτωβρίου Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς για την πιστότητα στο αντιπολεμικό μήνυμα του υλικού πηγής. Έλαβε κορυφαίες 14 υποψηφιότητες στα 76α Βραβεία Κινηματογράφου της Βρετανικής Ακαδημίας (κερδίζοντας επτά, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας) και εννέα στα 95α Βραβεία Όσκαρ, μεταξύ των οποίων Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου, κερδίζοντας αυτά της Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας, Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής, Καλύτερης Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και Καλύτερης Φωτογραφίας.
Δεκάπολις
Ιστορική Γεωγραφία
Η πιο αρχαία και αξιόπιστη ιστορική πηγή για τη Δεκάπολη είναι ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (περίπου 23-79 μ.Χ.). Στο βιβλίο του Naturalis Historia (V. xvi. 74) αναφέρει ότι κοντά στην Ιουδαία, προς την κατεύθυνση της Συρίας, εκτείνεται η «περιοχή της Δεκάπολης», που ονομάστηκε έτσι λόγω του αριθμού των πόλεων που περιείχε. Ο ίδιος σημειώνει ότι δεν συμφωνούν όλοι στο ποιές είναι αυτές οι πόλεις, αλλά ότι οι περισσότεροι αναφέρονται στις εξής:
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία, 2022)
Πλοκή
Το 1917, τρία χρόνια μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο 17χρονος Πολ Μπάουμερ κατατάσσεται στον Αυτοκρατορικό Γερμανικό Στρατό μαζί με τους φίλους Άλμπερτ Κροπ, Φραντς Μίλερ και Λούντβιχ Μπέμ. Ακούνε μια πατριωτική ομιλία ενός σχολικού λειτουργού και λαμβάνουν εν αγνοία τους στολές από στρατιώτες που σκοτώθηκαν σε προηγούμενη μάχη. Αφού αναπτύσσονται στη Βόρεια Γαλλία κοντά στο La Malmaison, γίνονται φίλοι με τον Στανισλάς "Κατ" Κατζίνσκι, έναν μεγαλύτερο στρατιώτη. Η ρομαντική τους άποψη για τον πόλεμο καταρρέει από την πραγματικότητα του πολέμου χαρακωμάτων στο Δυτικό Μέτωπο και ο Λούντβιχ σκοτώνεται από το πυροβολικό την πρώτη νύχτα.
Ντανιέλ Νταριέ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί θεάτρου
Δεκάπολις
Ιστορική Γεωγραφία
Έναν κατάλογο πόλεων δίνει και ο Φλάβιος Ιώσηπος (Αρχαιότητες, XIV, 76).
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία, 2022)
Πλοκή
Στις 7 Νοεμβρίου 1918, ο Γερμανός αξιωματούχος Ματίας Ερζμπέργκερ, κουρασμένος από τις αυξανόμενες απώλειες, συναντά τη γερμανική Ανώτατη Διοίκηση για να τους πείσει να ξεκινήσουν συνομιλίες ανακωχής με τις Συμμαχικές δυνάμεις. Εν τω μεταξύ, ο Πολ και ο Κατ κλέβουν μια χήνα από ένα αγρόκτημα για να τη μοιραστούν με τον Άλμπερτ, τον Φραντς και έναν άλλο βετεράνο, τον Tjaden Stackfleet, με τον οποίο έχουν έρθει κοντά στο μέτωπο στη Champagne. Ο Κατ, που είναι αναλφάβητος, βάζει τον Πολ να του διαβάσει ένα γράμμα από τη γυναίκα του και ανησυχεί ότι δεν θα μπορέσει να επανενταχθεί στην κοινωνία εν καιρώ ειρήνης. Ο Φραντς περνά τη νύχτα με μια Γαλλίδα και της φέρνει πίσω το κασκόλ ως ενθύμιο.
Στις 9 Νοεμβρίου, ο Ερζμπέργκερ και η γερμανική αντιπροσωπεία επιβιβάζονται σε ένα τρένο με προορισμό το Δάσος της Compiègne για να διαπραγματευτούν μια κατάπαυση του πυρός. Ο Πολ και οι φίλοι του πηγαίνουν σε μια αποστολή για να βρουν 60 αγνοούμενους νεοσύλλεκτους που στάλθηκαν για να ενισχύσουν τη μονάδα τους και ανακαλύπτουν ότι σκοτώθηκαν από αέριο αφού έβγαλαν πολύ σύντομα τις μάσκες τους. Ο στρατηγός Φρίντριχς, ο οποίος αντιτίθεται στις συνομιλίες, διατάζει επίθεση πριν φτάσουν οι γαλλικές ενισχύσεις. Εκείνο το βράδυ, η αντιπροσωπεία του Ερζμπέργκερ φτάνει στο Δάσος της Compiègne και το σύνταγμα του Πολ στέλνεται στο μέτωπο για να προετοιμαστεί να επιτεθεί στις γαλλικές γραμμές.
Δεκάπολις
Ιστορική Γεωγραφία
Η ρωμαϊκή διοίκηση ευνόησε την ανεξαρτησία αυτών των πόλεων τις οποίες ενέταξε στην Provincia Syria. Κάποτε οι ρωμαϊκές αρχές μετέφεραν τον/την Ίππο/Ιππώνη (Sussita) και  τη Γάδαρα στην περιοχή που διοικούσε ο Ηρώδης. Αυτό δεν ήταν καθόλου ευχάριστο για τους κατοίκους των εν λόγω πόλεων, και κατά το έτος 20 π.Χ., οι κάτοικοι της Γάδαρα ζήτησαν να φύγουν από τη διοίκηση του Ηρώδη και να επανέλθουν στην Provincia Syria. Μετά τη διάλυση του βασιλείου των Ναβαταίων από τον Τραϊανό (106 μ.Χ.), η περιοχή περιλήφθηκε στη νέα επαρχία της Αραβίας.
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία, 2022)
Πλοκή
Στις 10 Νοεμβρίου, ο Ανώτατος Συμμαχικός Διοικητής Φερντινάν Φος δίνει στους Γερμανούς 72 ώρες για να αποδεχτούν τους αδιαπραγμάτευτους όρους των Συμμάχων. Εν τω μεταξύ, η γερμανική επίθεση παίρνει τη γαλλική πρώτη γραμμή μετά από μάχες σώμα με σώμα, αλλά κατατροπώνεται από μια συνδυασμένη οπλική αντεπίθεση. Ο Φραντς χωρίζεται από την ομάδα και ο Άλμπερτ πεθαίνει προσπαθώντας να παραδοθεί. Παγιδευμένος σε έναν κρατήρα με έναν Γάλλο στρατιώτη, ο Πολ τον μαχαιρώνει και τον παρακολουθεί να πεθαίνει αργά, μετανιωμένος και ζητώντας συγχώρεση από το νεκρό σώμα του.
Δεκάπολις
Ιστορία κατά τα χριστιανικά χρόνια
Στην Καινή Διαθήκη η Δεκάπολις δεν αναφέρεται συχνά ως όρος, αλλά έχει ένα σημαντικό ρόλο. Τα Ευαγγέλια αναφέρουν ότι μεταξύ του πλήθους που ακολούθησε τον Χριστό ήταν και άτομα από τη Δεκάπολη, η οποία αναφέρεται και ως «πέραν του Ιορδάνου» (Ματ. 4:24, Μάρ. 3:7). Η πρώτη περιοδεία του Χριστού εκτός Γαλιλαίας έγινε στη Δεκάπολη (Ματ. 8:28-34, Μάρ. 5:1-20, Λ.  8:26-39), στα Γάδαρα ή τα (τη) Γέρασα. Ο Μάρκος αναφέρει το θαύμα της θεραπείας του δαιμονισμένου στη Δεκάπολη, με τη μεταβίβαση των δαιμόνων σε μια αγέλη γουρουνιών. Στην περιοχή της Δεκάπολης ανήκει γεωγραφικά και η λίμνη της Γαλιλαίας ή Τιβεριάδας.
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία, 2022)
Πλοκή
Ο Ερζμπέργκερ μαθαίνει για την παραίτηση του Κάιζερ Γουλιέλμου Β και λαμβάνει οδηγίες από τον στρατάρχη Πάουλ φον Χίντενμπουργκ να αποδεχτεί τους όρους των Συμμάχων. Ο Πολ επιστρέφει στη μονάδα του και τους βλέπει να πανηγυρίζουν το επικείμενο τέλος του πολέμου. Βρίσκει έναν τραυματισμένο Tjaden, ο οποίος του δίνει το κασκόλ του Φραντς. Ο Πολ και ο Κατ του φέρνουν φαγητό, αλλά ο Tjaden, στενοχωρημένος που είναι ανάπηρος, μαχαιρώνει θανάσιμα τον εαυτό του στο λαιμό με ένα πιρούνι.
Στις 11 Νοεμβρίου, η αντιπροσωπεία του Ερζμπέργκερ υπογράφει ανακωχή που έχει οριστεί να τεθεί σε ισχύ στις 11:00 π.μ. Αφού μαθαίνουν για την κατάπαυση του πυρός, ο Πολ και ο Κατ κλέβουν από το αγρόκτημα για τελευταία φορά, αλλά ο Κατ πυροβολείται από τον γιο του αγρότη και πεθαίνει. Ο Φρίντριχς, που θέλει να τελειώσει τον πόλεμο με γερμανική νίκη, διατάζει να ξεκινήσει μια επίθεση στις 10:45 π.μ. Ο Πολ σκοτώνει όσους περισσότερους Γάλλους στρατιώτες μπορεί προτού τον περάσουν από το στήθος μια ξιφολόγχη δευτερόλεπτα πριν από τις 11:00 π.μ.
Δεκάπολις
Ιστορία κατά τα χριστιανικά χρόνια
Πέρα από τα αφορώντα τη ζωή του Χριστού, η πλέον γνωστή αναφορά στην παρουσία χριστιανών στην Υπεριορδανία είναι η φυγή τους από την Ιερουσαλήμ προς την Πέλλα πριν από την επανάσταση των Εβραίων του 66-70. Την ίδια εποχή, ομάδες Εβραίων κατέστρεψαν τις πόλεις της περιοχής, περιλαμβανομένης της Πέλλας (Ιώσηπος, Ιουδ. Πόλεμοι, 2.458f.). Είναι πιθανό ότι έγινε και δεύτερη έξοδος χριστιανών προς την Πέλλα κατά τη δεύτερη εξέγερση των Εβραίων (132-135) όταν ο Αδριανός απαγόρευσε στους Εβραίους να εισέρχονται στην Ιερουσαλήμ. Ο Ευσέβιος επικαλείται ως πηγή της δεύτερης φυγής των Χριστιανών τον Αρίστωνα τον Πελλαίο (2ος αι.). Υπάρχει μια αρχαία παράδοση, καταγεγραμμένη από τον Ευσέβιο, ότι στην Υπεριορδανία ζούσε ένας αριθμός ατόμων από την οικογένεια του Ιησού. Στην Υπεριορδανία παρουσιάστηκαν και κάποιες χριστιανικές αιρέσεις των οποίων σώζονται κείμενα.
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία, 2022)
Πλοκή
Λίγο αργότερα, ένας νεοαφιχθέντος Γερμανός νεοσύλλεκτος που είχε σώσει ο Πολ στη μάχη, βρίσκει το λασπωμένο σώμα του Πολ και παίρνει το κασκόλ του Φραντς.
Παραγωγή
Η ταινία ανακοινώθηκε τον Φεβρουάριο του 2020 με τον Έντβαρντ Μπέργκερ να σκηνοθετεί και τον Ντάνιελ Μπρουλ ως μέρος του καστ. Η κύρια φωτογραφία ξεκίνησε στις 9 Μαρτίου 2021 στην Πράγα της Τσεχίας και διήρκεσε 55 ημέρες. Η ταινία κόστισε 20 εκατομμύρια δολάρια.
Κυκλοφορία
Το Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο έκανε πρεμιέρα στο 47ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στις 12 Σεπτεμβρίου 2022. Έπαιξε αποκλειστικά στο Paris Theatre στη Νέα Υόρκη στις 7 Οκτωβρίου πριν προβληθεί σε άλλες αίθουσες από τις 14 Οκτωβρίου
Κυκλοφόρησε στο Netflix παγκοσμίως στις 28 Οκτωβρίου. Ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο Making All Quiet on the Western Front κυκλοφόρησε στο Netflix παγκοσμίως στις 20 Φεβρουαρίου 2023
Σαιν-Λανζί-λε-Μορτάνι
Το Σαιν-Λανζί-λε-Μορτάνι (γαλλικά: Saint-Langis-lès-Mortagne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία, 2022)
Κριτικές
Ο Reubyn Coutinho, στο Netflix Junkie, έγραψε: Η ταινία αγγίζει τη μοναξιά, τον καταλύτη της απόγνωσης, τον φόβο των αμάχων στη μάχη και το χάος Ο Ben Kenigsberg, γράφοντας για τους New York Times, βρήκε την ταινία λιγότερο εντυπωσιακή από την έκδοση του 1930, αλλά εκτίμησε το δυνατό soundtrack. Επαίνεσε επίσης την προσθήκη μιας παράλληλης πλοκής που παρακολουθεί την ανακωχή, ακόμη κι αν αυτή διέφερε από την αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο του μυθιστορήματος. Βρήκε ότι η προσαρμοσμένη μοίρα των χαρακτήρων ήταν αφηγηματικά ισχυρή.
Δεκάπολις
Ιστορία κατά τα χριστιανικά χρόνια
Στην περιοχή είναι ελάχιστα τα χριστιανικά αρχαιολογικά ευρήματα πριν από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Υπάρχουν όμως πολλά χριστιανικά μνημεία (ναοί κλπ) που χρονολογούνται μετά την εποχή του Κωνσταντίνου, οπότε και επιτράπηκε η χριστιανική λατρεία. Αυτό δείχνει ότι ήδη υπήρχε μεγάλος αριθμός χριστιανών στην περιοχή.
Σαιν-Λανζί-λε-Μορτάνι
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Λανζισουά (γαλλικά: Langissois).
Δεκάπολις
Ιστορία κατά τα χριστιανικά χρόνια
Η εγκατάσταση των πρώτων χριστιανών στη Δεκάπολη συνέβαλε στον εξελληνισμό της Εκκλησίας.
Βιβλιογραφία – Σημειώσεις
Κατηγορία:Πτολεμαϊκές αποικίες
Σαιν-Λανζί-λε-Μορτάνι
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Ουδέν νεώτερον από το δυτικό μέτωπο (ταινία, 2022)
Κριτικές
Ο Mark Kermode λέει ότι, αν και είναι στο Netflix, υπάρχει ένας πολύ καλός λόγος για να το δείτε στους κινηματογράφους, επειδή είναι ''οπτικά πολύ, πολύ εντυπωσιακό, συντριπτικό και εξαντλητικό. Είναι οδυνηρό φυσικά… και πρέπει να είναι''. Η ιστορικός πολιτισμού Bethany Wyatt, υποστηρίζει ότι είναι η καλύτερη ταινία του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου μέχρι σήμερα. Η ίδια υποστηρίζει ότι είναι πιστό στο πνεύμα του μυθιστορήματος του Remarque. Ο Wyatt λέει ότι «είναι δύσκολο να ταιριάξουμε τη δύναμη του 1930 All Quiet on the Western Front »… «αλλά η προσαρμογή του 2022 καταφέρνει να δημιουργήσει τη δική της ελεγεία για τους άνδρες που δεν επέστρεψαν σπίτι».
Ο Hubert Wetzel, γράφοντας στη Süddeutsche Zeitung, επέκρινε τις αλλαγές της ταινίας στο βιβλίο δηλώνοντας ότι "πρέπει να αναρωτηθείτε αν ο σκηνοθέτης Berger έχει διαβάσει καν το μυθιστόρημα του Remarque". Η ταινία έλαβε επίσης αρνητικές κριτικές από την Frankfurter Allgemeine Zeitung. Ο ιστορικός Sönke Neitzel επαίνεσε τις σκηνές μάχης ως ιστορικά πιο ακριβείς από τις προηγούμενες προσαρμογές, αλλά επέκρινε την ταινία επειδή απεικονίζει στρατιώτες να πυροβολούνται για να αποτραπεί η λιποταξία, παρά το γεγονός ότι μόνο σαράντα οκτώ στρατιώτες εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Σαιν-Λεζέ-συρ-Σαρτ
Το Σαιν-Λεζέ-συρ-Σαρτ (γαλλικά: Saint-Léger-sur-Sarthe) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Υνιοναί (γαλλικά: Unionais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Βελγίου γυναικών
Το Πρωτάθλημα υδατοσφαίρισης Βελγίου γυναικών (γαλλικά: Championnat de Belgique de Water polo Féminin, ολλανδικά: Belgisch kampioenschap waterpolo dames), είναι ένα Βελγικό πρωτάθλημα για γυναικείους συλλόγους υδατοσφαίρισης. Στο Βελγικό σύστημα πρωταθλημάτων υδατοσφαίρισης γυναικών, είναι το πρωταρχικό και μοναδικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Βασιλική Βελγική Ομοσπονδία Κολύμβησης.
Το 1993 η Ντέλφιν Όιπεν κατέκτησε το 7ο πρωτάθλημα στην ιστορία της. Από το 1993–94 έως το 2005–06 το πρωτάθλημα ακυρώθηκε από την Ομοσπονδία λόγω της έλλειψης ομάδων. Την περίοδο 2006–07 το πρωτάθλημα ξεκίνησε ξανά και πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Kindervreugd.
Την περίοδο 2019−20 το πρωτάθλημα ακυρώθηκε εξαιτίας της πανδημίας του Κορωνοϊού.
Κάτοχοι τίτλου
¹ Το πρωτάθλημα ακυρώθηκε εξαιτίας της πανδημίας του Κορωνοϊού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στο Βέλγιο Βέλγιο
Απογραφή Πληθυσμού (Κύπρος)
Οι απογραφές πληθυσμού της Κυπριακής Δημοκρατίας διεξάγονται από τη Στατιστική Υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πριν την ανεξαρτησία της Κύπρου διεξάγονταν από την αποικιοκρατική διοίκηση του νησιού. Η πρώτη απογραφή διεξήχθη το 1881 και η τελευταία το 2021. Συνολικά έχουν πραγματοποιηθεί 15 απογραφές πληθυσμού.
Ιστορικό
Η Βρετανική Αυτοκρατορία απέκτησε την Κύπρο από την Υψηλή Πύλη το 1878. Το ίδιο έτος είχε πραγματοποιηθεί μια ανεπίσημη καταμέτρηση του πληθυσμού του νησιού από τους Άγγλους διοικητές του.
Η πρώτη επιστημονική και συστηματική απογραφή του πληθυσμού της Κύπρου πραγματοποιήθηκε στις 4 Απριλίου 1881. Ακολούθησαν άλλες πέντε απογραφές ανά δεκαετία (1891, 1901, 1911, 1921, 1931). Η επόμενη προγραμματισμένη απογραφή θα γινόταν το 1941 αλλά λόγω της διεξαγωγής του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πραγματοποιήθηκε το 1946. Ακολούθησε η τελευταία απογραφή υπό αγγλική επίβλεψη, στις 11 Δεκεμβρίου 1960.
Ακολούθησαν οι δικοινοτικές διαταραχές της περιόδου 1963-64 και του 1967 με αποτέλεσμα η επόμενη απογραφή, που έπρεπε να γίνει το 1970, να διεξαχθεί το 1973. Οι Τουρκοκύπριοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν σε αυτή και έτσι τα στοιχεία που καταθέτει η στατιστική υπηρεσία για αυτούς είναι μόνο μια επιστημονική εκτίμηση.
Η απογραφή του 1976 και οι επόμενες απογραφές αφορούσαν μονάχα τις ελεύθερες περιοχές του κράτους, αυτές που μπορούσε να ελέγξει η δημοκρατία. Δεν υπάρχουν στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας για τον πληθυσμό των Τουρκοκυπρίων στις κατεχόμενες περιοχές. Εκ τότε πραγματοποιήθηκαν ακόμα 5 απογραφές (1982, 1992, 2001, 2011, 2021).
Οι απογραφές
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει όλες τις απογραφές πληθυσμού που έχουν πραγματοποιηθεί ως σήμερα στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απογραφές πληθυσμού (Κύπρος)
Κατάλογος δημάρχων Χαλκιδέων
Ο Δήμαρχος Χαλκίδας είναι ο επικεφαλής του Δήμου Χαλκιδέων (Χαλκίδας). Ο δήμος συστάθηκε στις 24 Νοεμβρίου 1835. Το 1841 αναφέρεται ως Δήμος Χαλκιδέων και ως το 1938 υπάγεται στον νομό Ευβοίας. Το 1938 και μέχρι το 1951 ανήκει στον νομό Αττικής και Βοιωτίας, για να επιστρέψει στην Εύβοια, όπου ανήκει ως σήμερα. Πρώτος δήμαρχος ήταν ο Αντώνιος Νίκας, ο οποίος διορίστηκε με Βασιλικό Διάταγμα. Το 2019 εξελέγη η πρώτη γυναίκα δήμαρχος, η Ελένη Βάκα, η οποία βρίσκεται στη θέση ως σήμερα.
Σαιν-Λεονάρ-ντε-Παρκ
Το Σαιν-Λεονάρ-ντε-Παρκ (γαλλικά: Saint-Léonard-des-Parcs) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Χρήστος Μαρκίδης
μικρογραφία|Φιγούρα 160×100 εκ., λάδι σε καμβά, 1990 Ο Χρήστος Μαρκίδης είναι Έλληνας ζωγράφος και ποιητής. Γεννήθηκε στη Δράμα το 1954. Σπούδασε ζωγραφική, νωπογραφία, ιστορία τέχνης, ρυθμολογία και παιδαγωγική ψυχολογία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1974-1979). Στη συνέχεια έζησε και εργάστηκε για ένα διάστημα στο Παρίσι. Την περίοδο 1985-1988 ήταν υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών για την εκπόνηση συγκεκριμένου καλλιτεχνικού έργου στην Ελλάδα.
Παρουσίασε τη δουλειά του σε δεκατέσσερις ατομικές εκθέσεις: Γκαλερί Νέες Μορφές, Αθήνα 1984, 1987, 1990, Γκαλερί Ζαλοκώστα 7, Αθήνα 1987, Αίθουσα Τέχνης Αγκάθι, Αθήνα 1992, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών 1995, 2001, Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα 1995, Ζ. Αθανασιάδου Art Gallery, Θεσσαλονίκη 1996, Πολύεδρο, Πάτρα 1997, Γκαλερί Titanium, Αθήνα 1997, Αίθουσα Τέχνης Παρατηρητής, Θεσσαλονίκη 2002, Thanassis Frissiras Gallery, Αθήνα 2007, Gallery 7 , Αθήνα 2022. Συμμετείχε σε περισσότερες από 70 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Στην θεματολογία του κυριαρχούν από νωρίς οι προσωπογραφίες, η ανθρώπινη μορφή σε διάφορες παραλλαγές και οι νεκρές φύσεις, θέματα στα οποία επανέρχεται συχνά κατά τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη σχέση της φιγούρας με το χώρο και στην εκφραστική φόρτιση των προσώπων. Η συχνή χρήση των σκούρων τόνων και η όλη επεξεργασία των χρωμάτων τονίζουν τον συμβολικό ή μεταφυσικό ρόλο του φωτός, δημιουργώντας μια υποβλητική ατμόσφαιρα, με ευδιάκριτες αναφορές σε μορφές της καλλιτεχνικής παράδοσης.
Από το 1992, κείμενα και ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά. Παράλληλα έχουν κυκλοφορήσει τα ποιητικά του βιβλία Μονόζυγο-Τέσσερα Σχεδιάσματα, Διάττων 1999 (εκτός εμπορίου), Έως, Διάττων 2001 (εκτός εμπορίου), Άτια στο σκοτεινό νερό, Εκδόσεις του Φοίνικα 2003 (εκτός εμπορίου), Αμώεν, Εριφύλη 2004 (εκτός εμπορίου), Κιννάβαρι, Άγρα 2009, Δράκων κατήλθες, Τυπωθήτω-Λάλον Ύδωρ 2013, Έρεβος ή το άλλο φως ,  Εκδόσεις του Φοίνικα 2020 και τα δοκιμιακά του πεζογραφήματα Επτά κείμενα περί Τέχνης, Εκδόσεις του Φοίνικα 2002, Κατάματα, Γαβριηλίδη 2005, 2014, Αρμός 2022. Τον Σεπτέμβριο του 2022 κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων το CD Γενέθλια Ζέμπρα (Ποίηση-απαγγελία: Χρήστος Μαρκίδης / Μουσική-επεξεργασία ήχου: Γιάννης Μουρτζόπουλος).
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Έλληνες ποιητές
Σκαμβωνίδες
Οι Σκαμβωνίδες ή Σκαμμωνίδες ή Σκαμωνίδες ή Σκαβωνίδες (Σκαμβωνίδαι ή Σκαμμωνίδαι ή Σκαμωνίδαι ή Σκαβωνίδαι) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Λεοντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας), ο οποίος πιθανόν βρισκόταν στην πόλη της Αθήνας και μάλιστα εντός του Θεμιστοκλείου τείχους. Η τοποθεσία του δήμου αυτού δεν έχει ακόμα ταυτιστεί με κάποια σημερινή περιοχή.
Ετυμολογία
Στο παρελθόν υπήρχε η πεποίθηση ότι αυτό το όνομα ήταν στενά συνδεδεμένο με εκείνο του δήμου της Μελίτης: Σύμφωνα με την παράδοση, ο πατέρας της ναϊάδας Μελίτης, συζύγου του Ηρακλή (από την οποία ονομάστηκε ο αντίστοιχος δήμος), ο Μύρμηξ ή Μύρμηκας, κατασκεύασε την οδό Μύρμηκος, που έφτανε ως τις Σκαμβωνίδες.
Σήμερα, ωστόσο, πιστεύεται ότι το όνομα του δήμου προέρχεται από τους δρόμους του και τη κυρτή ή λοφώδη φύση του τόπου, στον οποίο βρισκόταν, που ήταν κυρτός ή “στραβός” (σκαμβός).
Τοποθεσία των αρχαίων Σκαμβωνιδών
thumb|left|300 px|Χάρτης της Αθήνας του 200 μ.Χ., ο οποίος εμφανίζει το δήμο Σκαμβωνιδών στα βόρεια του άστεως και εντός του [[Θεμιστόκλειο τείχος|Θεμιστοκλείου τείχους.]] Ο δήμος των Σκαμβωνιδών, ήταν δήμος του άστεως και σύμφωνα με τις περισσότερες απόψεις των ερευνητών, πιθανόν βρισκόταν μέσα στην πόλη της Αθήνας και μάλιστα εντός του Θεμιστοκλείου τείχους, στο βόρειο μέρος της πόλης ή στα βορειοδυτικά της πόλης, στο δρόμο προς τον Ιππιο Κολωνό και βόρεια της Ακρόπολης. Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, "Τα Ελληνικά, ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος. Συνταχθείσα υπό Ιακώβου Ρ. Ραγκαβή, εις τρεις τόμους. Ων ο Α' διαλαμβάνει την Στερεάν, Ανατολικήν και Δυτικήν Ελλάδα, ο Β' την Πελοπόννησον και ο Γ' τας νήσους τας τε ελευθέρας και μη, και τον πίνακα, και εκδοθείσα υπό Κωνσταντίνου Αντωνιάδου."... τόμοι 1-3, Εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου. Εν Αθήναις 1853-1854, Ta Hellēnika: ē toi perigraphē geōgraphikē, historikē, archaiologikē kai statistikē tēs archaias kai neas Hellados, Jakob. R. Rhangabis, 1853. Τόμος 1ος, σελ. 218-219: [...] "Κατά τον Γκέλλ ο δήμος των Σκαμβωνιδών εκείτο κατά την πάροδον την άγουσαν εκ Ρειτών προς το βορ- ανατολικόν δια του όρους εις Στεφάνι ενθα ο ειρημένος περιηγητής ανεκάλυψε λείψανα αρχαίων οικοδομών (6= Γκέλλ. οδολογ. Ελλ. σ. 24.), απ' αυτού δε μετά 1.000 βήματα εύδρε βαθύτερον επί του όρους ερείπια άλλου αρχαίου χωρίου (7= Γκέλλ. αυτ.) ά ο Κρούσιος εκλαμβάνει μετά πιθανότητος ως τα των Κροκωνιδών (1= Κρουσ. Αττικ. κ. 6. σ. σ. 180.) παρατηρητέον δε ότι, εάν η θέσις των Σκαμβωνιδών είναι αληθώς η προαναφερθείσα, οδός έτι τραχυτέρα και πολλαχώς περιστρεφομένη άγει εκ της θέσεως ταύτης δια της κορυφής του όρους του Δαφνίου (Ποικίλου όρους) εις τον ναόν της Φίλης Αφροδίτης (2= Παυσ. Αττ. κ. 37.— Πλούταρχ. βίος Δημητρ. κ. 14 — Αθηναίος 6, σ. 254— Κρουσ. Αττ. κ. 6. σ. 280.— Ληκ. Δημ.)' η υπό του Τσάνδλερ, ως προείρηται, ευρεθείσα επιγραφή είναι τρίπλευρος, γεγραμμένη στοιχηδόν και εθεωρήθη ως τεμμάχιον των Σολωνικών κύρβεων' άλλ' ό Βοίκιος θεωρεί αυτήν μετά λόγου της εποχής του Περικλέους, διότι επί Σόλωνος έγραφον έτι βουστροφηδόν. Περιέχει δε η επιγραφή αύτη διατάξεις των Σκαμβωνιδών περί διαχειρίσεως των ιερών και των ιδιωτικών κτημάτων και αναφέρει και την αγοράν των Σκαμβωνιδών παρά το θησείον ένθα ευρέθη η επιγραφή (3= Βοικ. συμ. Επιγραφ. β. 1. σ. 105.)". [...]
Παλαιότερες πηγές ήθελαν το δήμο, ο οποίος αναφέρεται και από τον Παυσανία, «παρά την προς δυσμάς παραλίαν της Αττικής, κατά τον Ελευσίνιον κόλπον, προς ανατολάς της Ελευσίνος».
Σύμφωνα με άλλους ερευνητές, με βάση το σκεπτικό ότι στο χώρο των Δυτικών Λόφων (ο λόφος του Μουσείου, γνωστός σήμερα ως λόφος Φιλοπάππου, ο λόφος της Πνύκας και ο λόφος των Νυμφών οι οποίοι βρίσκονται στα δυτικά της Ακρόπολης των Αθηνών) αναπτύχθηκε ο αρχαίος δήμος της Κοίλης και το νοτιοδυτικό τμήμα του αρχαίου δήμου της Μελίτης, τοποθετούν το δήμο των Σκαμβωνιδών νοτιότερα αυτού της Μελίτης ή νοτιότερα του άστεως των Αθηνών. Μερικοί επίσης θεωρούν ότι στην έκταση του δήμου των Σκαμβωνιδών περιλαμβανόταν η σημερινή περιοχή γνωστή ως Κουκάκι.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές που έχουν βρεθεί (IG II² 918) συμμετείχε με 3 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500 κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.), με 4 βουλευτές στη Βουλή των 600 κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) επίσης με 4 βουλευτές κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.). Ο αριθμός για την επόμενη τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127 μ.Χ.) δεν είναι γνωστός, ενώ κατά την έναρξη της πέμπτης περιόδου (126/127 – 3ος αιώνας) ο δήμος εντάχθηκε στην Αδριανίδα φυλή (επίσης με άγνωστο αριθμό βουλευτών - αντιπροσώπων).
Οι κάτοικοι των Σκαμβωνιδών
thumb|left|150 px|Προτομή του [[Αλκιβιάδης|Αλκιβιάδη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Καπιτολίνι, Ρώμη.]] Ο δημότης των αρχαίων Σκαμβωνιδών ονομαζόταν Σκαμβωνίδης. Ο πιο γνωστός δημότης του δήμου ήταν ο Αλκιβιάδης, γιος του Κλεινία.
Λατρευτικές παραδόσεις
Το ιερό ημερολόγιο των Σκαμβωνιδών, που χρονολογείται από το 460 π.Χ., είναι το παλαιότερο του είδους του και είναι επίσης το πρώτο διάταγμα αρχαίου αττικού δήμου που βρέθηκε. Ρυθμίζει διάφορα θρησκευτικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της κατανομής των θυσιών, με βάση το κρέας, καθώς και τη συμμετοχή του δήμου σε εορτές της πόλης.
Στο δήμο υπήρχε επίσης ιερό του Λέοντα και βωμοί του Φρατρίου Διός και της Φρατρίας Αθηνάς.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Κάρλο Αλμπέρτο Ντέλα Κιέζα
Ο Στρατηγός Κάρλο Αλμπέρτο Ντάλα Κιέζα (ιταλικά: Carlo Alberto Dalla Chiesa), (27 Σεπτεμβρίου 1920 - 3 Σεπτεμβρίου 1982), ήταν Ιταλός Στρατηγός και επικεφαλής της εκστρατείας κατά της τρομοκρατίας τη δεκαετία του 1970 στην Ιταλία. Δολοφονήθηκε από τη σικελική μαφία στο Παλέρμο το 1982.
Πρώτα χρόνια
Γεννημένος στο Σαλούτσο του Πιεμόντε το 1920 ο Ντάλα Κιέζα πήρε μέρος στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, προτού ακολουθήσει την οικογενειακή παράδοση και πάει στο σώμα των Καραμπινιέρων, που ήταν ο πατέρας του Ρομάνο και ο αδερφός του Ρομόλο. Πήρε μέρος στην αντίσταση και το 1944 συμμετείχε στη απελευθέρωση της Ρώμης μαζί με τα συμμαχικά στρατεύματα. Μετά τον πόλεμο σπούδασε νομική και εντάχθηκε στο σώμα των Καραμπινιέρων, στελνοντάς τον πρώτα στη Καμπανία και μετά στη Σικελία.
Καριέρα
Ήταν τυπικός στρατιωτικός και υπηρέτησε για σύντομα χρονικά διαστήματα σε πολλές πόλεις της Ιταλίας, όπως στη Φλωρεντία, στο Κόμο και τη Ρώμη, πριν επιστρέψει ξανά στη Σικελία ως Συνταγματάρχης των Καραμπινιέρων στο Παλέρμο.
Το 1973 προαχθεί σε Στρατηγό και ανέλαβε διοικητής της Βορειανατολικής Ιταλίας περιλαμβάνοντας το Πιεμόντε, την Βαλέ Ντ'Αοστα και τη Λιγυρία. Το 1974, δημιούργησε μια αντιτρομοκρατική ομάδα στο Τορίνο με 10 υψηλοβάθμους αξιωματικούς για την εξάρθρωση των Ερυθρών Ταξιαρχίων, την ακροαριστερή τρομοκρατική οργάνωση, που είχε σπείρει τον φόβο στην Ιταλία, προβαίνοντας σε πολιτικές δολοφονίες, απαγωγές, ληστείες και βομβιστικές επιθέσεις. Η ομάδα του Ντελα Κιέζα είχε μεγάλη επιτυχία, αφού κατάφερε να συλλάβει τους δύο ηγέτες των Ερυθρών Ταξιαρχίων, τον Ρενάτο Κούρτσιο και του Αλμπέρτο Φραντσεσκίνι.Το 1975 συνέβαλε στην απελευθέρωση του Βιομηχάνου Βαλλαρίνο Γκαντσία, που κατά τη διάρκεια της επιχείρησης απελευθέρωσης του σκοτώθηκε η γυναίκα του Ρενάτο Κούρτσιο, η Μάρα Καγκόλ. Τον Μαίο του 1977, ο Ντάλα Κιέζα θα επιβλέψει τον τομέα ασφαλείας των Ιταλικών φυλακών, και θα δημιουργήσει φυλακές υψίστης ασφαλείας, που σύντομα πολλοί τρομοκράτες και μαφιόζοι θα μεταφέρονταν εκεί. Με τη μεγάλη επιτυχία που είχε για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η κυβέρνηση θα του δώσει μεγάλες υπερεξουσίες, κάτι που θα φανεί με την απαγωγή του Άλντο Μόρο, που με τη συνεργασία μυστικών πρακτόρων και πληροφοριοδοτων, κατάφερε όχι μόνο να συλλάβει τους δολοφόνους του πρώην Πρωθυπουργού της Ιταλίας, αλλά και να συλλάβει δεκάδες άλλους τρομοκράτες.
Θάνατος
Την 1η Μαΐου, 1982, ο Ντάλα Κιέζα αποδέχτηκε τη θέση του Νομάρχη στο Παλέρμο, σε μια προσπάθεια να σταματήσει τη βία στον δεύτερο πόλεμο της Μαφίας. Θα δολοφονηθεί 4 μήνες αργότερα στο Παλέρμο στις 3 Σεπτεμβρίου 1982, με τη διαταγή του Αρχηγού της Κόζα Νόστρα Σαλβατόρε Ριίνα. Ο Ντάλα Κιέζα μαζί με τη σύζυγό του, οδηγώντας μέσα στην πόλη τη νύχτα ένα λευκό Autobianchi A112, όταν ένας αριθμός ενόπλων άντρων πάνω σε μοτοσυκλέτες πλησίασαν το αυτοκίνητο στο δρόμο και άρχισαν να πυροβολούν, με αποτέλεσμα τη δολοφονία του Ντάλα Κιέζα, της συζύγου του, και του αστυνομικού σωματοφύλακα του.
Παραπομπές
κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί κατηγορία:Ιταλοί στρατηγοί
Σαιν-Μαρ-ντε-Ρενό
Το Σαιν-Μαρ-ντε-Ρενό (γαλλικά: Saint-Mard-de-Réno) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Μαρνταί (γαλλικά: Saint-Mardais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
X-Men: Η Πρώτη Γενιά
X-Men: Η Πρώτη Γενιά (αγγλικά: X-Men: First Class) είναι αμερικανική περιπετειώδης ταινία παραγωγής 2011. Την ταινία σκηνοθέτησε ο Μάθιου Βον και το σενάριο έγραψε ο ίδιος μαζί με τους Τζέιν Γκόλντμαν, Άσλεϊ Έντουαρντ Μίλερ και Ζακ Στεντζ. Βασίζεται στους χαρακτήρες της ομάδας υπερηρώων X-Men της Marvel Comics. Είναι η πέμπτη κατά σειρά ταινία X-Men και αποτελεί prequel της αρχικής τριλογίας Χ-Men. Η ταινία αφηγείται το επικό ξεκίνημα των X-Men και αποκαλύπτει μια μυστική ιστορία παγκοσμίου φήμης γεγονότων. Πριν οι μεταλλαγμένοι αποκαλυφθούν στον κόσμο και πριν ο Τσαρλς Εξέβιερ και ο Έρικ Λένσερ πάρουν τα ονόματα Καθηγητής Χ και Magneto, οι δυο τους ήταν νεαροί άνδρες που ανακάλυπταν τις δυνάμεις τους για πρώτη φορά. Στην αρχή ήταν οι καλύτεροι φίλοι και όχι εχθροί και συνεργάζονταν μαζί με άλλους Μεταλλαγμένους ώστε να αποτρέψουν έναν πυρηνικό Αρμαγεδδώνα. Στη συνέχεια, μια σοβαρή ρήξη μεταξύ τους συνέβη, η οποία οδήγησε στον αιώνιο πόλεμο του Magneto και την Αδελφότητάς του με τον Καθηγητή Χ και τους X-Men του. Πρωταγωνιστούν οι Τζέιμς ΜακΑβόι, Μάικλ Φασμπέντερ, Κέβιν Μπέικον, Τζένουαρι Τζόουνς, Ρόουζ Μπερν, Τζένιφερ Λόρενς, Ζόι Κράβιτζ, Νίκολας Χουλτ και Λούκας Τιλ.
Η ταινία κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 3 Ιουνίου 2011. Έλαβε θετικά σχόλια από τους κριτικούς και θεωρείται μια καλογραμμένη και επιτυχημένη αναβίωση της σειράς ταινιών. Εισπρακτικά κινήθηκε ικανοποιητικά αποφέροντας 353,6 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως.
Μια συνέχεια με τίτλο X-Men: Ημέρες ενός Ξεχασμένου Μέλλοντος κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2014 με τον Μπράιαν Σίνγκερ να επιστρέφει ως σκηνοθέτης και τον Μάθιου Βον να συμμετέχει ως σεναριογράφος και παραγωγός.
Πλοκή
Σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην κατεχόμενη Πολωνία του 1944, ο επιστήμονας Δρ. Κλάους Σμιντ παρατηρεί το νεαρό Έρικ Λένσερ να λυγίζει μια μεταλλική πύλη με το μυαλό του όταν το αγόρι αποχωρίζεται τους γονείς του. Στο γραφείο του, ο Σμιντ διατάζει τον Λένσερ να μετακινήσει ένα νόμισμα και σκοτώνει τη μητέρα του όταν αδυνατεί να το κάνει. Γεμάτος θλίψη και θυμό, ο Λένσερ εκδηλώνει τη μαγνητική του δύναμη, σκοτώνοντας δύο φρουρούς και καταστρέφοντας το δωμάτιο. Εν τω μεταξύ σε μια έπαυλη στην Κομητία Γουεσττσέστερ της Νέας Υόρκης, ο νεαρός τηλεπαθητικός Τσαρλς Εξέβιερ γνωρίζει τη νεαρή μεταμορφική Ρέιβεν. Περιχαρής που συναντά κάποιον άλλο "διαφορετικό", την προσκαλεί να ζήσει μαζί με την οικογένειά του ως ανάδοχη αδερφή του.
Δεκαοχτώ χρόνια αργότερα, το 1962 ο Λένσερ προσπαθεί να εντοπίσει τον Σμιντ, ενώ ο Εξέβιερ αποφοιτά από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης με διατριβή στη μετάλλαξη. Στο Λας Βέγκας, η αξιωματικός της CIA Μόιρα ΜακΤάγκερτ, μεταμφιεσμένη ως στρίπερ, ακολουθεί τον Συνταγματάρχη Χέντρι στο Hellfire Club, όπου βλέπει τον Σμιντ (τώρα γνωστό ως Σεμπάστιαν Σο), την τηλεπαθητική Έμμα Φροστ, τον Ριπτάιντ και τον Αζέιζελ. Υπό την απειλή του Σο, ο Χέντρι υποστηρίζει την αποστολή πυρηνικών πυραύλων στην Τουρκία και αργότερα σκοτώνεται από τον Σο, ο οποίος έχει τη μετάλλαξη να απορροφά ενέργεια.
Όταν η Έμμα Φροστ συναντά ένα στρατηγό της Σοβιετικής Ένωσης, οι Εξέβιερ και Λένσερ την αιχμαλωτίζουν και μαθαίνουν το σχέδιο του Σο να ξεκινήσει τον Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο και να προκαλέσει την κυριαρχία των μεταλλαγμένων. Εν τω μεταξύ, οι Αζέιζελ, Ριπτάιντ και Σο επιτίθενται στον Τομέα Χ, σκοτώνοντας τους πάντες εκτός από τους μεταλλαγμένους και τους ζητά να πάνε μαζί του. Η Έιντζελ δέχεται και όταν οι Χάβοκ και Δαρβίνος αντεπιτίθενται, ο Σο απορροφά την ενεργειακή έκρηξη του Χάβοκ και τη χρησιμοποιεί για να σκοτώσει το Δαρβίνο. Ο Εξέβιερ πηγαίνει τους μεταλλαγμένους στην έπαυλή του για να προπονηθούν. Στη Μόσχα, ο Σο εξαναγκάζει το στρατηγό να του δώσει τους σοβιετικού πυραύλους που βρίσκονται στην Κούβα. Ο Σο, φορώντας ένας κράνος που αποτρέπει τον Εξέβιερ να διαβάσει το μυαλό του, βρίσκεται με το υποβρύχιό του κάτω από το σοβιετικό ναυτικό για να βεβαιωθεί για την άφιξη των πυραύλων.
Η Ρέιν, πιστεύοντας ότι αρέσει στον Μακόι με τη φυσική της μορφή, του λέει να μην χρησιμοποιήσει τη θεραπεία, αλλά της λέει ότι δεν είναι όμορφη η Ρέιβεν προσπαθεί να σαγηνεύσει τον Λένσερ παίρνοντας τη μορφή διάφορων γυναικών. Ο Λένσερ όμως της λέει ότι είναι όμορφη όπως είναι πραγματικά και τη φιλάει. Ο Μάκοι χρησιμοποιεί πάνω του τη θεραπεία αλλά πηγαίνει στραβά και τον μεταμορφώνει σε ένα μπλε κτήνος. Ο Μακόι πιλοτάρει ένα τζετ για να μεταφέρει τους μεταλλαγμένους και τη ΜακΤάγκερτ. Ο Λένσερ χρησιμοποιεί τη δύναμή του για να βγάλει στην επιφάνεια το υποβρύχιο του Σο και το ξεβράζει σε ένα κοντινό νησί. Κατά τη διάρκεια της μάχης που θα ακολουθήσει, ο Λένσερ παίρνει το κράνος του Σο, επιτρέποντας στον Εξέβιερ να ακινητοποιήσει τον Σο. Ο Λένσερ λέει στον Σο ότι συμφωνεί με τις απόψεις του σχετικά με τους μεταλλαγμένους αλλά για να εκδικηθεί το θάνατο της μητέρας του, τον σκοτώνει.
Φοβούμενοι τους μεταλλαγμένους, τόσο ο αμερικανικός όσο και ο σοβιετικός στόλος εξαπολύουν πυραύλους εναντίον τους. Ο Λένσερ όμως τους γυρίζει πίσω και τους στέλνει πάνω τους. Ο Εξέβιερ αποτρέπει τον Λένσερ από το να καταστρέψει τους στόλους, αλλά όταν η ΜακΤάγκερτ αρχίζει να τον πυροβολεί, μια σφαίρα χτυπάει τον Εξέβιερ στην σπονδυλική του στήλη. Ο Λένσερ φεύγει με τους Έιντζελ, Ριπτάιντ, Αζέιζελ και Mystique. Ο Εξέβιερ και οι υπόλοιποι μεταλλαγμένοι επιστρέφουν στην έπαυλη, η οποία θα λειτουργεί πλέον ως σχολείο. Η ΜακΤάγκερτ υπόσχεται στον Εξέβιερ να μην αποκαλύψει ποτέ την τοποθεσία τους και φιλιούνται. Σε μια συνέλευση στα γραφεία της CIA, η ΜακΤάγκερτ τους λέει ότι δεν έχει καμία σαφή μνήμη των πρόσφατων γεγονότων. Ο Λένσερ αργότερα ελευθερώνει τη Φροστ και αποκαλεί τον εαυτό του "Magneto".