cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βοηθός νοσηλευτικής
Επαγγελματικό αντικείμενο
Ο απόφοιτος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Δ.Ε.) της ειδικότητας «Βοηθός Νοσηλευτικής» έχει λάβει τις απαραίτητες γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες σε ό,τι αφορά τις βασικές και απλές νοσηλευτικές πράξεις, την φροντίδα και περιποίηση του ασθενούς, οι οποίες μαζί με την αποκτηθείσα εμπειρία από το πρακτικό μέρος της κατάρτισής του, τον καθιστούν ικανό να ανταποκριθεί σε ένα ευρύ πεδίο επαγγελματικών δραστηριοτήτων, το οποίο εκτείνεται από τη νοσηλεία και φροντίδα του ασθενή ως την έρευνα και την εφαρμογή Προγραμμάτων Αγωγής Υγείας.
Η άσκηση του επαγγέλματος προϋποθέτει τη διάθεση προσφοράς προς το συνάνθρωπο. Ο/η Βοηθός Νοσηλευτή πρέπει να διαθέτει τυπικά και ουσιαστικά προσόντα: Τα τυπικά προσόντα που πρέπει να διαθέτει ο απόφοιτος είναι Δίπλωμα Επαγγελματικής Ειδικότητας Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Δ.Ε) - επιπέδου 5, με βασικές και εξειδικευμένες γνώσεις της εκάστοτε ειδικότητας. Τα ουσιαστικά προσόντα είναι να σέβεται τα δικαιώματα των ασθενών, να αντιλαμβάνεται τις ανάγκες τους, να διαθέτει ενσυναίσθηση, αίσθημα υπευθυνότητας και προσφοράς, πραγματικό ενδιαφέρον, ευγένεια, εχεμύθεια, ευελιξία, να διαθέτει την ψυχική υποδομή ώστε να ανταποκρίνεται άμεσα σε επείγουσες και δύσκολες καταστάσεις. Το σημαντικότερο είναι να χαρακτηρίζεται ο επαγγελματίας υγείας από ισορροπία νου, σώματος και πνεύματος.
Εκπαίδευση
Για να θεωρείται κάποιος Βοηθός Νοσηλευτής, πρέπει να κατέχει τίτλο σπουδών επιπέδου 5 - Πτυχίο Επαγγελματικής Ειδικότητας Εκπαίδευσης και Κατάρτισης που χορηγείται μετά από πιστοποίηση. Σύμφωνα με το '''άρθρο 4 του Π.Δ. 210/2001: Από τη δημοσίευση του παρόντος καθιερώνεται ο επαγγελματικός τίτλος του Βοηθού Νοσηλευτή – Βοηθού Νοσηλεύτριας''' στους κατόχους τίτλων σπουδών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Δ.Ε.) των:
1. Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης (Ι.Ε.Κ.) Βοηθών Νοσηλευτικής.
2. Δημόσιων Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης (Δ.Ι.Ε.Κ) και σχολών Βοηθών Νοσηλευτικής δημόσιων νοσοκομείων.
3. (Πρώην) τεχνικών επαγγελματικών λυκείων (Τ.Ε.Λ) Νοσηλευτικής κατεύθυνσης.
4. Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑ.Λ.) Νοσηλευτικής κατεύθυνσης.
5. ΕΠΑ.Σ. Μαθητείας ΟΑΕΔ ειδικότητας Βοηθών Γενικής Νοσηλείας.
6. Τεχνικών Επαγγελματικών Εκπαιδευτηρίων (Τ.Ε.Ε.) Α` κύκλου Βοηθών Νοσηλευτών.
7. Τεχνικών Επαγγελματικών Εκπαιδευτηρίων (Τ.Ε.Ε.) Β` κύκλου Βοηθών Νοσηλευτών.
8. Μέσων Τεχνικών Επαγγελματικών Νοσηλευτικών Σχολών (Μ.Τ.Ε.Ν.Σ).
9. Σχολών της αλλοδαπής ισοτίμων προς τις ανωτέρω Σχολές.
Οι ειδικότητες που μπορούν να λάβουν οι βοηθοί νοσηλευτές περιγράφονται στο άρθρο 1 του ιδίου προεδρικού διατάγματος, όπου ρητά ορίζεται : «Στους κατόχους Διπλώματος Ο.Ε.Ε.Κ. επιπέδου Μετα-δευτεροβάθμιας Επαγγελματικής Κατάρτισης, των ακόλουθων ειδικοτήτων:
Η διάρκεια της κατάρτισης διαρκεί 2 χρόνια, συν την εξάμηνη υποχρεωτική πρακτική άσκηση.
Μετά το πέρας της φοίτησης και της πρακτικής άσκησης οι απόφοιτοι της ειδικότητας "Βοηθός Νοσηλευτικής" πρέπει να δώσουν εξετάσεις πιστοποιήσης στον Εθνικό Οργανισμό Πιστοποίησης Προσόντων & Επαγγελματικού Προσανατολισμόού (Ε.Ο.Π.Π.Ε.Π.) για να μπορέσουν να λάβουν επίσημη πιστοποίηση και να εργαστούν στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα ως Βοηθοί Νοσηλευτικής με τα αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα και καθήκοντα του Βοηθού Νοσηλευτή Δευτεροβαθμιας Εκπαίδευσης (Δ.Ε).
Επαγγελματικά καθήκοντα - αρμοδιότητες
Οι Νοσηλευτικές πράξεις που πραγματοποιούνται από τους κατόχους Διπλώματος Επαγγελματικής Κατάρτισης επιπέδου Μεταδευτεροβάθμιας Επαγγελματικής Κατάρτισης της ειδικότητας '''“Βοηθός Νοσηλευτικής” Ν. 4186/2013 είναι απλές και καθαρά βοηθητικές''' και πραγματοποιούνται μόνο μετά από ανάθεση από τον υπεύθυνο νοσηλευτή τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. :
Τα καθήκοντα του Βοηθού Νοσηλευτή βάση του νόμου περιγράφονται αναλυτικά στην '''Υ. Α Γ6/Γ.Π.οικ. 46042/2022 - ΦΕΚ 4209/Β/8-8-2022''' είναι τα αποκλειστικά και μόνο τα εξής:
1. Η παροχή γενικής και τοπικής καθαριότητας στον ασθενή.
2. Η παροχή βοήθειας στον ασθενή με τις καθημερινές δραστηριότητες (θέση στο κρεβάτι, μπάνιο, χτένισμα, πλύσιμο δοντιών, ντύσιμο, χρήση τουαλέτας, βάδιση, άσκηση κ.λπ.).
3. Η παροχή βοήθειας, φροντίδας και υποστήριξης του ασθενούς που πάσχει από χρόνιο ανίατο νόσημα ή έχει υποστεί ατύχημα ή έχει κακοποιηθεί.
4. Η παροχή φροντίδας δέρματος για την πρόληψη κατακλίσεων και επιπλοκών από κατάκλιση με σκοπό την πρόληψη περαιτέρω επιδείνωσης.
5. Η αλλαγή θέσεως ή επανατοποθέτηση του ασθενούς στο κρεβάτι.
6. Η παροχή βοήθειας στον ασθενή την έγερση να σηκωθεί από το κρεβάτι, να τοποθετηθεί σε εξεταστικό ή χειρουργικό τραπέζι σε τροχήλατη καρέκλα ή σε φορείο.
7. Η εφαρμογή μόνο φυσικών μέσων για πρόκληση ούρησης.
8. Η παρακολούθηση της λειτουργίας παροχετεύσεων.
9. Η εφαρμογή περιοριστικών μέτρων για την ασφάλεια του ασθενούς.
10. Η εφαρμογή καθαρών επικαλυμμάτων, επιδέσμων, ή ελαστικών καλτσών υπό την καθοδήγηση του νοσηλευτή.
11. Η παροχή βοήθειας στους νοσηλευτές στη λειτουργία του εξοπλισμού ή στην παροχή φροντίδας.
13. Η μέτρηση του βάρους και του ύψους των ασθενών.
15. Η συλλογή δειγμάτων εκκρίσεων όπως ούρων, κοπράνων, πτυέλων κ.ά.
16. Η εφαρμογή φυσικών μεθόδων για την πρόκληση υποθερμίας - υπερθερμίας.
17. Η μέτρηση των προσλαμβανόμενων και αποβαλλόμενων υγρών και η ενημέρωση του νοσηλευτή.
18. Η παροχή τοπικής προεγχειρητικής προετοιμασίας.
19. Η παροχή βοήθειας στην αφαίρεση παροχετεύσεων.
20. Η παροχή βοήθειας στην τοποθέτηση νάρθηκα.
21. Η εκτέλεση εκκενωτικού υποκλυσμού.
22. Η χορήγηση, συλλογή και τακτοποίηση ειδικών δοχείων για τη φροντίδα λειτουργιών εντέρου και ουροδόχου κύστεως.
23. Η διευθέτηση της κλίνης (στρώσιμο κλίνης ασθενή), κενής ή με κατακεκλιμένο άτομο.
24. Η παροχή φροντίδας με σεβασμό και η διατήρηση της αξιοπρέπειας του νεκρού σώματος, εκδήλωση ενδιαφέροντος και υποστήριξη των πενθούντων συγγενών.
25. Η διατήρηση καλής επικοινωνίας με την ομάδα φροντίδας υγείας και τους ασθενείς και η έγκαιρη ενημέρωση του νοσηλευτή για την κατάσταση των ασθενών (συμπεριφορά, συμπτώματα, παράπονα).
26. Η άσκηση επειγουσών νοσηλευτικών πράξεων και η εφαρμογή πρώτων βοηθειών, όπως είναι οι ακόλουθες:
i) Ίσχαιμος περίδεση
ii) Ακινητοποίηση κατάγματος.
27. Η διατήρηση του εργασιακού περιβάλλοντος ασφαλούς και υγιεινού, ακολουθώντας τα πρότυπα και τις διαδικασίες ελέγχου των λοιμώξεων, που έχουν τεθεί από την υπηρεσία.
28. Η φροντίδα για την καθαριότητα των εργαλείων.
29. Η ταξινόμηση των εργαλείων, των οργάνων, των συσκευών, του ιματισμού, των ορών, του φαρμακευτικού υλικού, των αναλώσιμων κ.λπ.
30. Ο έλεγχος της λειτουργίας των εργαλείων και η σχετική αναφορά προς τους αρμοδίους.
31. Η παρακολούθηση της λειτουργίας απλών συσκευών και οργάνων, των οποίων γνωρίζει τη λειτουργία, καθώς και πιθανές βλάβες τους και η σχετική αναφορά προς τους αρμοδίους.
32. Η τακτοποίηση και συμπλήρωση με επαρκές υλικό των ερμαρίων και άλλων χώρων του δωματίου προετοιμασίας νοσηλειών και των τροχήλατων καροτσιών:
i) H καθαριότητα - απολύμανση των χρησιμοποιημένων εργαλείων, συσκευών παροχετεύσεων και άλλων αντικειμένων σύμφωνα με τις οδηγίες του νοσηλευτή.
ιι) Ετοιμασία των προς αποστείρωση υλικών/εργαλείων, άλλου εξοπλισμού και ιματισμού.
33. Η μεταφορά εργαστηριακών δειγμάτων, εγγράφων, φακέλων ασθενών και άλλων αντικειμένων, από το ένα νοσηλευτικό τμήμα σε άλλο, στο φαρμακείο ή όπου αλλού παραστεί ανάγκη, σύμφωνα με τις οδηγίες του προϊστάμενου ή του υπεύθυνου νοσηλευτή.
34. Επίσης, η εκτέλεση οποιασδήποτε νοσηλευτικής πράξης του ανατίθεται από τον υπεύθυνο νοσηλευτή, υπό την προϋπόθεση ότι την αποκλειστική ευθύνη φέρει ο νοσηλευτής, ο οποίος και κρίνει εάν ο Βοηθός του Νοσηλευτή δύναται να εκτελέσει.
35. Η τήρηση κανόνων ηθικής και δεοντολογίας, των οδηγιών και συστάσεων που προκύπτουν από την κείμενη νομοθεσία και τον κανονισμό λειτουργίας της υγειονομικής μονάδας.
Βοηθά εν γένει τον νοσηλευτή σε καθορισμένες νοσηλείες και στη φροντίδα και περίθαλψη των ασθενών και λαμβάνει οδηγίες μόνο από αυτόν.
Ο Βοηθός Νοσηλευτή δεν αναλαμβάνει μόνος του κανένα είδος νοσηλείας, παρά μόνο με την παρουσία Νοσηλευτή.
Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τα ανωτέρω ή διενέργειας Νοσηλευτικών πράξεων από Βοηθούς Νοσηλευτών που δεν εμπίπτουν στα ανωτέρω καθήκοντα τους, δύναται να επιφέρουν διοικητικές και νομικές κυρώσεις.
Τομείς απασχόλησης
Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του ο/η καταρτιζόμενος/η, έχει αποκομίσει όλες τις γνώσεις που τον /την καθιστούν ικανό / ή να εργασθεί σε ολόκληρο το φάσμα των δομών περίθαλψης, όπως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Παραπομπές Κατηγορία:Νοσηλευτική
Πανωχώρι Λευκάδας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Κάστρο του Μονσορώ - Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
Το κάστρο του Μονσορώ - Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Château de Montsoreau - Musée d'art contemporain), γνωστό και ως απλά Μονσορώ (Montsoreau), είναι Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης που βρίσκεται στο Μονσορώ (Κοιλάδα του Λίγηρα) στη Γαλλία. Εγκαινιάστηκε το 2016 και φιλοξενεί τη συλλογή Φιλίπ Μέαí (Philippe Méaille). Φέρει το όνομα του διάσημος Κάστρο του Λίγηρα, το Κάστρο του Μονσορώ.
Αρχιτεκτονική
Το Μονσορώ είναι το μοναδικό από όλα τα κάστρα του Λίγηρα που θα χτιστούν στο κοίτη ποταμού του Λίγηρα.
Το κάστρο ανήκει στα ιστορικά μνημεία της Γαλλίας από το 1862 και oι εξαρτήσεις του κάστρου από το 1938.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μονσορώ Μουσείο Μονσορώ
Γεώργιος Σάββα
Ο Γεώργιος Σάββα ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνίστηκε στη θέση του μεσοπιθετικού. Ξεκίνησε την καριέρα του στον ΑΠΟΕΛ το 1949. Παρέμεινε στην ομάδα έως το 1952 κατακτώντας ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο.
Την περίοδο 1952-1953 αγωνίστηκε με την Μπρίστολ Σίτι στην Γ΄ κατηγορία Αγγλίας. Την περίοδο 1953-1955 αγωνίστηκε και πάλι με τον ΑΠΟΕΛ. Ακολούθησε η συμμετοχή του με τη Μακάμπι Χάιφα την περίοδο 1955-1956. Ήταν ο πρώτος Κύπριος ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε επαγγελματικά στο εξωτερικό.
Ήταν γνωστός ως Κώτσιος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρίστολ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μακάμπι Χάιφα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΠΑ Λάρνακας Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Συμμετοχή της Αιγύπτου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019
Η Αίγυπτος θα συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 στη Ντόχα του Κατάρ από τις 27 Σεπτεμβρίου έως τις 6 Οκτωβρίου με 5 αθλητές.
Παραπομπές
Αίγυπτος Κατηγορία:Αθλητισμός στην Αίγυπτο
Γεγονότα του Μαΐου του 1937 στην Ισπανία
Ως Γεγονότα του Μαΐου του 1937 στην Ισπανία αναφέρονται οι ένοπλες οδομαχίες που διαδραματίστηκαν σε διάφορες περιοχές της Καταλονίας και κυρίως στη Βαρκελώνη, μεταξύ 3 και 8 Μαΐου 1937 μέσα στη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου, μεταξύ υποστηρικτών της Άκρας Αριστεράς (αναρχικοί και POUM) και των υπόλοιπων συμμάχων του Δημοκρατικού στρατοπέδου.
Ως αιτίες της σύγκρουσης θεωρούνται η επιμονή της Άκρας Αριστεράς για "επανάσταση", η λαϊκή δυσαρέσκεια λόγω ελλείψεων σε τροφή και στέγαση αλλά και οι συνεχείς στρατιωτικές ήττες του Δημοκρατικού στρατοπέδου, οι οποίες για να αντιμετωπιστούν από την κυβέρνηση προκρίθηκε η καταπολέμηση των φυγόκεντρων τάσεων και η επιβολή κεντρικής διοίκησης έναντι της λογικής του κατακερματισμού της εξουσίας ανά τοπικά συμβούλια.
Η σύγκρουση έγινε τον Μάη του 1937 και κατέληξε σε ένοπλες συγκρούσεις για τη ανακατάληψη κτιρίων. Τελικά, οι οδομαχίες άφησαν εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες και σταμάτησαν και με τη παρέμβαση αναρχικών ηγετών όπου βάζοντας ως προτεραιότητα τη νίκη επί των εθνικιστών στήριξαν την κυβερνητική πολιτική.
Τα γεγονότα είναι κυρίως γνωστά στη δημόσια ιστορία από τα απομνημονεύματα του Τζώρτζ Όργουελ, τα οποία έχουν επικριθεί έντονα από ιστορικούς.
Ιδεολογία
Η Βαρκελώνη από τις αρχές του αιώνα είχε έντονη την αναρχική κουλτούρα η οποία διαπνεόταν από τις αρχές της άμεσης δράσης και της λογική της βίας εναντίον των βιομηχάνων. Το 1937 η Βαρκελώνη όντας αρκετά μακριά από το πολεμικό μέτωπο είχε γίνει παράλληλα και το σύμβολο της "επανάστασης" των αναρχικών. Στην άλλη πλευρά του Δημοκρατικού στρατοπέδου οι υπόλοιπες δυνάμεις του (δημοκρατικοί, σοσιαλιστές και κομμουνιστές) βλέπανε ως εμπόδιο για τα σχέδια τους την ιδεολογική παράδοση της Βαρκελώνης, για αυτό το λόγο μέσα στα πλαίσια των αναγκών του ολοκληρωτικού πολέμου εναντίον του εθνικιστικού στρατοπέδου, θεώρησαν ως επείγον ζήτημα να τη διαλύσουν.
Ήττες
Μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της συνεχιζόμενης αρνητικής έκβασης στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών από ήττα σε ήττα, έγινε και η κατάληψη της Μάλαγας από τους Εθνικιστές τον Φλεβάρη του 1937. Η πτώση της Μάλαγας προκάλεσε την έντονη κριτική των Κομμουνιστών έναντι της αναποτελεσματικότητας της Δημοκρατικής Κυβέρνησης του Φρανθίσκο Λάργο Καμπαγιέρο ενώ μαίνονταν η μάχη της Μαδρίτης.
Η πτώση της Μάλαγας προξένησε επίσης και τις αλληλοκατηγορίες μεταξύ των αναρχικών και των κομμουνιστών, με τους πρώτους να κατηγορούν τους δεύτερους για "προσηλυτισμό" και διάσπαση του αντιφασιστικού μετώπου, ενώ οι κομμουνιστές από την πλευρά τους κατηγορούσαν τους αναρχικούς για "έλλειψη πειθαρχίας και ανευθυνότητα".
Κεντρική εξουσία, "στρατιωτικοποίηση" και λαϊκή δυσαρέσκεια
Η Δημοκρατική Κυβέρνηση της Ισπανίας, βρισκόταν σε συνεχή προσπάθεια να εδραιώσει κεντρική εξουσία κάτι που συναντούσε μεταξύ άλλων την ισχυρή άρνηση της "ελευθεριακής" Βαρκελώνης. Επιπρόσθετα, η καθημερινότητα στη Βαρκελώνη μέσα στα πλαίσια του πολέμου χειροτέρευε λόγω της συνεχόμενης εισροής προσφύγων πολέμου αλλά και έλλειψης φαγητού και έλλειψης κατοικιών, που προκαλούσαν από αρχές του 1937 λαϊκές διαμαρτυρίες. Παράλληλα επιδίωξη πολλών συμμετεχόντων στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών ήταν η δημιουργία ενός κεντρικού κράτους εναντίον της λογικής του κατακερματισμού της εξουσίας ανά περιοχές με τοπικά συμβούλια. Αυτή η τελευταία λογική προκρινόταν από την "Ριζοσπαστική/Άκρα Αριστερά" με στόχο την κολλεκτιβοποίηση της οικονομίας ενώ εναντία σε αυτή την λογική βρίσκονταν οι κομμουνιστές, φιλελεύθεροι αστοί, συνδικαλιστές αλλά και μερικά τμήματα της CNT. Τέλος η κυβέρνηση προσπαθούσε να επιβάλλει και τη "στρατιωτικοποίηση" του στρατού (δηλαδή των πολιτοφυλάκων) των Δημοκρατικών. Αντιδρώντας στην εφαρμογή της "στρατιωτικοποίησης" στις αναρχικές πολιτοφυλακές που πολεμούσαν στο μέτωπο, υπήρξαν αρκετές (μερικές εκατοντάδες) λιποταξίες από αναρχικούς πολιτοφύλακες οι οποίοι αργότερα συμμετείχαν στις οδομαχίες του Μαΐου του 1937.
"Εμφύλιος πόλεμος μέσα στον Εμφύλιο πόλεμο"
Ήδη από τον Νοέμβριο του 1936, ο αναρχικός Ιταλός διανοούμενος Καμίλο Μπερνέρι έγραψε: "το μόνο δίλλημα είναι νίκη εναντίον του Φράνκο μέσω επαναστατικού πολέμου, ή ήττα", ενώ μέσα στον απόηχο της ήττας της Μάλαγας και τη καλπάζουσα λαϊκή δυσαρέσκεια, μια ομάδα δυσαρεστημένων αναρχικών η ομάδα "οι Φίλοι του Ντουρούτι" εξέδωσε τον Μάρτη του 1937 προκήρυξη με την οποία ζητούσε την εμβάθυνση της επανάστασης. Στους επόμενους μήνες πολλές οργανώσεις της CNT/FAI είχανε πλέον την ίδια αντίληψη.
right|200px|thumb|Καμίλο Μπερνέρι ήταν από τους λίγους αναρχικούς που εναντιωνόταν στη συμμετοχή στη κυβέρνηση. Δολοφονήθηκε πιθανότατα από πράκτορες του Μουσολίνι, αν και υπάρχουν αναφορές ότι δολοφονήθηκε από κομμουνιστές
Βαρκελώνη
Στα σύνορα με τη Γαλλία, είχε δράση ένα μέλος της FAI και γνωστός λαθρέμπορος ο Martin Escudero. O Escudero είχε πλουτίσει από όσους θέλανε να περάσουν τα σύνορα ενώ οι δήμαρχοι των γύρω πόλεων είχαν ζητήσει από τη κυβέρνηση να σταματήσει η δράση του. Τελικά, ο Escudero σκοτώθηκε από σε ανταλλαγή πυρών με υπερασπιστές μιας μικρής πόλης όπου είχε πάει να επιτεθεί. Τελικά σε αντιστροφή των γεγονότων από τους αναρχικούς, ο Martin Escudero θεωρήθηκε ως μάρτυρας ο οποίος σκοτώθηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις της Καταλανικής διοίκησης.
Στη πόλη της Βαρκελώνης, τον Μάιο του 1937, αναρχικές δυνάμεις είχαν υπό την κυριαρχία τους το κτίριο τηλεπικοινωνιών (από τον Ιούλιο του 1936), η Καταλανική αστυνομία πρόσβαλε το κτίριο ώστε να τους εκδιώξει.
Το γεγονός αυτό λειτούργησε ως εφαλτήριο για μια αλληλουχία γεγονότων. Αρχικά κυκλοφόρησε η φήμη ότι υπάρχει επίθεση στη CNT με αποτέλεσμα οπλισμένοι αναρχικοί να σπεύσουν στο σημείο να βοηθήσουν τους πολιορκημένους. Άμεσα ενημερώθηκε η κυβέρνηση η οποία έστειλε από τη Μαδρίτη στη Βαρκελώνη 2 αναρχικούς υπουργούς (Χουάν Γκαρθία Ολίμπερ, Φεντερίκα Μοντσενί), στελέχη της CNT καθώς και αντιπροσώπους του πρωθυπουργού, συνοδευόμενοι με μερικές χιλιάδες στρατού. Υπήρξαν συνεχείς διαβουλεύσεις, και ραδιοφωνικές εκκλήσεις για κατάπαυση των συγκρούσεων. Ενώ με τις ενισχύσεις του Δημοκρατικού στρατού μαζί με τους υποστηρικτές του Ενοποιημένου σοσιαλιστικού κόμματος, υπήρξε καταστολή των εξεγερμένων γύρω στις 7 Μαΐου. Ο απολογισμός ήταν περίπου 400 νεκροί και 1000 τραυματίες.
Στη Μαδρίτη ο José Cazorla Maure απαγόρευσε την εφημερίδα της CNT, γιατί δημοσιοποίησε τις κατηγορίες του Μελτσόρ Ροδρίγκεθ Γκαρθία για τις ιδιωτικές φυλακές που είχαν οι κομμουνιστές.
Αραγωνία
Στις 7 Μαΐου έγιναν βίαια ξεσπάσματα, εναντίον φυλακών, κλέψιμο στρατιωτικού υλικού, ενώ δολοφονήθηκαν λίγα μέλη του Ενοποιημένου Σοσιαλιστικού κόμματος Καταλονίας.
Αναρχικοί
Κατά την Helena Graham η ηγεσία των αναρχικών στη περιοχή, βλέποντας περισσότερο την γενική κατάσταση του πολέμου μέσα στον Ισπανικό Εμφύλιο, δεν πρόεκρινε την ένοπλη αντιμετώπιση εναντίον των υπολοίπων Δημοκρατικών. Η ηγεσία των αναρχικών και του POUM παρά την θέληση των στρατιωτών που έλεγχαν και ήταν στο μέτωπο του πολέμου, εξέδωσαν διαταγές να παραμείνουν στις θέσεις τους και να συνεχίσουν τη δράση τους εναντίον του εθνικιστικού στρατού. Οι αναρχικοί ηγέτες βοήθησαν στη κατάπαυση των συγκρούσεων ενώ η προτεραιότητα τους είχε γίνει ο αντιφασισμός αντί του αναρχοσυνδικαλισμού. Κατά τον Enric Ucelay-Da Cal τα γεγονότα ήταν ουσιαστικά μια εσωτερική διαπάλη μεταξύ των δύο τάσεων των αναρχικών που επέφερε την πολιτική ήττα και των δύο.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Alexander η ομάδα Φίλοι του Ντουρρούτι δεν είχε κάποια ιδιαίτερη συμμετοχή στα γεγονότα του Μαΐου του 1937, αν και μεταπολεμικά από πολλούς χρεώθηκαν την ευθύνη των γεγονότων.
POUM
To POUM (Εργατικό Κόμμα Μαρξιστικής Ενότητας) ήταν ένα αντισταλινικό Μαρξιστικό κόμμα που δημιουργήθηκε το 1935, το οποίο προσπάθησε να αναπαράγει την τακτική που θεωρούσε ότι είχαν ακολουθήσει οι Μπολσεβίκοι στην επανάσταση του 1917. Το POUM συνάντησε την αποφασισμένη θέληση του Στάλιν να το διαλύσει ως κόμμα φιλικό στον Τρότσκι. Μετά τα γεγονότα του Μαΐου πολλά ανώτερα στελέχη του συνελήφθησαν (απελευθερώθηκαν το 1938-9) ενώ ο Αντρές Νιν δολοφονήθηκε μετά από βασανιστήρια από μέλη της Εν-Κα-Βε-Ντε. Τα υπόλοιπα μέλη του POUM συνεργάστηκαν κανονικά με τη δημοκρατική κυβέρνηση.
Το POUM είχε αδιάλλακτη τακτική, τη στιγμή που οι αναρχικοί έτειναν ολοένα και περισσότερο στην συνεργασία με τους υπόλοιπους του Δημοκρατικού στρατοπέδου. Παράλληλα, η ηγεσία του POUM ήταν προσανατολισμένη στην πράξη για επανάσταση τον Μάιο του 1937 σε σχέση με την CNT, όμως οι αντικειμενικές δυσκολίες την εμπόδισαν ή όπως συνοψίζεται "οι αναρχικοί ηγέτες δεν ήθελαν, οι ηγέτες του POUM δε μπορούσαν".
right|200px|thumb|Χουάν Γκαρθία Ολίμπερ, αναρχικός υπουργός δικαιοσύνης, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην παύση της σύγκρουσης
Συνέπειες
Βασική έμμεση συνέπεια ήταν το τέλος των σχεδίων των αριστερών Καταλανών για αυτονομία της περιοχής αφού επιβλήθηκε η κρατική εξουσία ενώ ταυτόχρονα επιβλήθηκε λογοκρισία.Τα μέλη του POUM εκδιώχθηκαν, οι αναρχικοί εκδιώχθηκαν από τη κυβέρνηση ενώ η επιρροή τους μειώθηκε σε όλους τους τομείς. Οι κομμουνιστές ζήτησαν την τιμωρία των αναρχικών αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε αποδεκτό. Η κυβέρνηση τελικά έπεσε και αντικαταστάθηκε από τη κυβέρνηση του Χουάν Νεγρίν.
Ο πρωθυπουργός της Καταλονίας Λουΐς Κομπανύς αναγκάστηκε να δεκτεί κεντρική Ισπανική διοίκηση σε στρατό και δημόσια τάξη.
Οπτικές
Μετά τα γεγονότα, η συμμετοχή των αναρχικών στη κυβέρνηση θεωρήθηκε εκ των υστέρων ως το μεγαλύτερο "σφάλμα" που διέπραξε το αναρχικό κίνημα ακόμη και από άτομα που υποστήριξαν τη συμμετοχή στη κυβέρνηση ενώ η συμμετοχή των αναρχικών στη κυβέρνηση πρωτύτερα δεν είχε συναντήσει σοβαρές αντιρρήσεις.
Ιστορικοί
Η ιστορικός Helena Graham αναφέρει ότι αν και το ΚΚΙ ήταν μία από τις τέσσερεις συνιστώσες του Ενοποιημένου Σοσιαλιστικού κόμματος της Καταλονίας, η Αγγλική ιστοριογραφία, όπως και ο απομνημονευματογράφος Τζωρτζ Όργουελ τείνουν στην ταύτιση των 2 κομμάτων, κάτι που το κρίνει ως "πολύ προβληματικό". Η ίδια ιστορικός αποτιμά ότι οι Μέρες του Μαΐου του 1937 ήταν μια "βίαιη μοντερνοποίηση" μέσα στα πλαίσια της δημιουργίας κράτους. Ο ιστορικός Julián Casanova αναφέρει ότι στα γεγονότα του Μαΐου του 1937 βρίσκεται "η κορύφωση της αντιπαράθεσης μεταξύ αυτών που ήθελαν μόνο επανάσταση και εκείνων που ήθελαν να κερδίσουν τον πόλεμο", ενώ ο Ιστορικός Stanley Payne προσθέτει ότι η λογική που επικρατούσε στην "Άκρα Αριστερά" ήταν η επικέντρωση στην σοσιαλιστική επανάσταση παρά στις ανάγκες του εμφύλιου πολέμου.
Ο ιστορικός Chris Ealham θεωρεί ότι η κομμουνιστική επίκληση για ενότητα των Αντιφασιστικών δυνάμεων ήταν στην ουσία προσχηματική και απέκρυπτε μια "διχαστική" και "αντεπεναστατική" πολιτική η οποία φανερώθηκε στα γεγονότα του Μαΐου του 1937.
"Φόρος τιμής στη Καταλονία"
Το πολυδιαβασμένο βιβλίο του Τζορτζ Όργουελ έχει θέμα τα γεγονότα του Ισπανικού εμφυλίου και των γεγονότων του Μαΐου του 1937, ενώ πέρα από τη πληροφόρηση του Αγγλόφωνου κοινού ήταν η βάση για τη ταινία Γη και ελευθερία. Το βιβλίο και ο συγγραφέας έχουν δεχτεί κριτική από ιστορικούς για διάφορα ζητήματα.
Η ιστορικός Helena Graham αναφέρει ότι αναπαράγει θεωρία συνωμοσίας αναφέροντας ότι ο Όργουελ στήριξε στο βιβλίο του τον ισχυρισμό ότι τα γεγονότα του Μάη του 1937 είχαν κατά κάποιο τρόπο σχεδιαστεί, ενώ προσθέτει ότι ο Όργουελ δεν μπορούσε να διαβάσει ούτε Ισπανικά ούτε Καταλανικά.
right|200px|thumb|Τζωρτζ Όργουελ, τα απομνημονεύματα του έχουν επικριθεί από τους Ιστορικούς Ο Πολ Πρέστον ασκεί και αυτός σκληρή κριτική στην οπτική των απομνημονευμάτων του Τζωρτζ Όργουελ ως "κακή ιστορία", και αναφέρει ότι ακόμη και ο Όργουελ αναγνώρισε το 1942, ότι τα γεγονότα του Μάη του 1937 ήταν για την άρση των επαναστατικών εμποδίων ώστε να κερδηθεί ο πόλεμος εναντίον των Εθνικιστών, ενώ χρεώνει στον Όργουελ άγνοια για το ευρύτερο πλαίσιο του πολέμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φωτογραφίες και αφίσες με χρονολογική σειρά του Ισπανικού Εμφυλίου από το Πανεπιστήμιο του Γουόρικ.
Κατηγορία:Ισπανικός Εμφύλιος
Αμισιανά Καβάλας
Τα Αμισιανά (μέχρι το 1926 Πρέτζοβα ) είναι χωριό του Δήμου Παγγαίου της περιφερειακής ενότητας Καβάλας, στην περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός των Αμισιανών ανέρχεται στους 927 κατοίκους.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Τα Αμισιανά βρίσκονται σε υψόμετρο 150 μέτρων. Στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν μουσουλμανικός οικισμός, ενώ μετά την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 εγκαταστάθηκαν 125 οικογένειες Ελλήνων προσφύγων. Κατά τα τέλη του 1941, οι βουλγαρικές αρχές Κατοχής προχώρησαν στην εκτέλεση τριών ατόμων στα πλαίσια των ευρύτερων αντιποίνων για την εξέγερση της Δράμας. Στο χωριό βρίσκεται αντλιοστάσιο, το οποίο κατασκευάστηκε επί δημαρχίας Μιχάλη Λολίδη και το οποίο χρησιμοποιείται για την ύδρευση της Καβάλας.
Διοικητικά, τα Αμισιανά αποτελούσαν μέχρι το 1997 έδρα της ομώνυμης κοινότητας της επαρχίας Καβάλας, ενώ το 1997, με τις αλλαγές που επέφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση το πρόγραμμα Καποδίστριας, εντάχθηκαν στον δήμο Ελευθερούπολης. Από το 2011 ανήκουν στον καλλικρατικό δήμο Παγγαίου.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δήμος Παγγαίου Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας
Σφαγές Μεσόβουνου Κοζάνης
Με τον όρο Σφαγές του Μεσόβουνου εννοούνται οι δύο καταστροφές του προσφυγικού ποντιακού χωριού Μεσόβουνου Κοζάνης από τους Γερμανούς και συνεργάτες τους, κατά τη διάρκεια της Κατοχής (23 Οκτωβρίου 1941 και 24 Απριλίου 1944). Και στις δύο περιπτώσεις, εκτός από την πυρπόληση του χωριού των 1.171 κατοίκων, οι κατοχικές αρχές διέπραξαν και μαζικές εκτελέσεις των κατοίκων του.
Ολοκαύτωμα, 23-10-1941
Στο Μεσόβουνο υπήρχαν πέντε κομμουνιστές κάτοικοι οι οποίοι είχαν επιστρέψει, δραπετεύοντας από εξορία στην Ανάφη. Είχαν συλληφθεί και εξοριστεί, στις αρχές της δεκαετίας του '30, για συμμετοχή σε διαμαρτυρίες των κατοίκων για ένα ζήτημα της περιοχής, με βάση τον νόμο περί «ιδιωνύμου αδικήματος» της κυβέρνησης Ελ. Βενιζέλου (1929), ο οποίος ποινικοποιούσε την κομμουνιστική ιδεολογία.
Οι πέντε κομμουνιστές, μαζί με κατοίκους που είχαν πολεμήσει τους Ιταλούς στην Αλβανία το 1940-41, δημιούργησαν την πρώτη αντιστασιακή ομάδα. Εν τω μεταξύ, το Μακεδονικό Γραφείο του ΚΚΕ είχε δημιουργήσει την ανταρτική οργάνωση «Ελευθερία», και οι Μεσοβουνιώτες ενέταξαν την ομάδα τους σε αυτή. Η πρώτη εκδήλωση μαζικής αντίστασης των Μεσοβουνιωτών ήταν να αρνηθούν να παραδώσουν την αγροτική σοδειά τους στις αρχές Κατοχής και ακολούθησε η εκτέλεση του, διορισμένου από τις κατοχικές αρχές, προέδρου του χωριού.
Μετά από το τελευταίο γεγονός, οι ελληνικές δωσιλογικές αρχές της Κοζάνης (ο νομάρχης Κ. Γεωργαντάς και η Χωροφυλακή) παρακίνησαν τους Γερμανούς να τιμωρήσουν το χωριό. Έτσι την 23η Οκτωβρίου 1941, 40 αυτοκίνητα με στρατιώτες της Βέρμαχτ, που ήρθαν  από τη Φλώρινα, την Έδεσσα και τη Θεσσαλονίκη, περικύκλωσαν το χωριό και συγκέντρωσαν όλους τους κατοίκους. Στα γυναικόπαιδα έδωσαν δίωρη προθεσμία να φύγουν και τους άντρες ηλικίας 16 έως 69 χρόνων τους εκτέλεσαν «ομαδικώς και δι' αυτομάτων όπλων». Εκτελέστηκαν συνολικά 135 (κατά τον νομάρχη Κοζάνης), 142 (σύμφωνα με τους Γερμανούς) ή 165 (σύμφωνα με τους κατοίκους) Μεσοβουνιώτες. Ανάμεσα στους εκτελεσμένους ήταν και οι τρεις δάσκαλοι του χωριού. Οι αξιωματικοί της Χωροφυλακής είχαν ζητήσει να δοθεί χάρη στους δασκάλους αλλά δεν εισακούστηκαν.
Στη συνέχεια οι κατοχικές δυνάμεις πυρπόλησαν το χωριό με εμπρηστικές βόμβες, εκτός από 5 σπίτια και την εκκλησία. Τα περίπου 900 γυναικόπαιδα μεταφέρθηκαν στην Πτολεμαΐδα. Οι γερμανικές αρχές διέταξαν τον διασκορπισμό τους, για «παραδειγματισμό», στα χωριά του νομού, αλλά και στους νομούς Ημαθίας και Φλώρινας.
Μετά την Απελευθέρωση
Οι αρμόδιες υπηρεσίες του ελληνικού κράτους πρότειναν να δικαστούν, από τα δικαστήρια δωσιλόγων, οι φιλοκατοχικές αρχές της Κοζάνης, ο νομάρχης Κ. Γεωργαντάς, ο εισαγγελέας και οι υπεύθυνοι της Χωροφυλακής. Τελικά, ο μόνος από τους υπευθύνους ο οποίος παραπέμφθηκε σε δίκη για τη Μαγιάτικη Καταιγίδα ήταν ο Γεώργιος Πούλος, ο οποίος τιμωρήθηκε με τη θανατική ποινή, για την εγκληματική του δράση κατά την Κατοχή.
Κατά τον ιστορικό Βλάση Αγτζίδη, η ιστορία του Μεσόβουνου «είναι εντελώς παραγνωρισμένη από την επίσημη ιστοριογραφία, η οποία, όπως φαίνεται, διαμορφώθηκε από τους νικητές του Εμφυλίου με τη χρήση μεροληπτικών και ιδεολογικών κριτηρίων».
Το Μεσόβουνο έχει ενταχθεί επισήμως στα μαρτυρικά χωριά και πόλεις της Ελλάδας.
Παραπομπές
Μεσόβουνο Κοζάνης
Ντάριους Φορμέλα
Ο Ντάριους Φορμέλα (Dariusz Formella, 21 Οκτωβρίου 1995) είναι Πολωνός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός ή αριστερός πλάγιος μέσος για τη Σακραμέντο Ρεπάμπλικ στο USL.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Φορμέλα ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του τη σεζόν 2012-13 με την Άρκα Γκντίνια, προερχόμενος από τις ακαδημίες νέων της.
Την 1η Ιουλίου 2013, μετακινήθηκε με ελεύθερη μεταγραφή στη Λεχ Πόζναν.
Την 1η Φεβρουαρίου 2016, δανείστηκε στην Άρκα Γκντίνια για 6 μήνες.
Στις 20 Ιουλίου 2017, δανείστηκε στην Πόγκον Στσέτσιν.
Στις 25 Ιανουαρίου 2018, δανείστηκε στην Ράκουβ Τσεστοχόβα, στην οποία αγωνίστηκε για 6 μήνες, πριν ενταχθεί με μόνιμη μεταγραφή στο σύλλογο το καλοκαίρι του 2018. Το συμβόλαιο του λύθηκε με αμοιβαία συναίνεση στις 8 Μαΐου 2019.
Σακραμέντο Ρεπάμπλικ
Στις 18 Ιουλίου 2019, ο Φορμέλα υπέγραψε στη Σακραμέντο Ρεπάμπλικ του πρωταθλήματος USL, για το υπόλοιπο της σεζόν του 2019, με το σύλλογο να έχει επιλογή επέκτασης του συμβολαίου μέχρι το 2020.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Φορμέλα έχει αγωνιστεί στις «μικρές» Εθνικές ομάδες της Πολωνίας (U16, U17, U18, U19, U20 και U21), με συνολικά 37 συμμετοχές και 9 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας U16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρκα Γκντίνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεχ Πόζναν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πόγκον Στσέτσιν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράκουβ Τσεστοχόβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 1 Λίγκα Πολωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σακραμέντο Ρεπάμπλικ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουνάιτεντ Σόκερ Λιγκ Κατηγορία:Πολωνοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Κνούτος Α΄ της Σουηδίας
Ο Κνούτος Α΄ της Σουηδίας ή Κνούτος Έρικσον (σουηδικά: Knut Eriksson, Αρχαία Νορβ.: Knutr Eiriksson, πριν το 1150 - 1196) βασιλιάς της Σουηδίας (1167 - 1196) και βασιλιάς όλων των Σουηδών (1173 - 1196) ήταν γιος του Έρικ του Αγίου και της Χριστίνας της Δανίας, εγγονής του βασιλιά της Σουηδίας Ίνγκε του Πρεσβύτερου. Γεννήθηκε τη δεκαετία του 1140 την εποχή που ο πατέρας του κατακτούσε τμήματα της Σουηδίας αλλά σε άγνωστη ημερομηνία.
Εξωτερική πολιτική
Στη Σκανδιναβία ο Κνούτος και ο Μπίργιερ Μπρόσα δημιούργησαν καλές σχέσεις με τον Νορβηγό βασιλιά Σβερ που παντρεύτηκε την αδελφή του βασιλιά Μαργαρίτα, ο διεκδικητής του Σβερ στον Νορβηγικό θρόνο συνελήφθηκε από τον κουνιάδο του Κνούτο και φυλακίστηκε στο Βιζίνγκζο. Οι σχέσεις με τη Δανία από την άλλη πλευρά ήταν άσχημες, Δανοί δραπέτες βρήκαν καταφύγιο στη Σουηδία (1176, 1191) και υποστήριξαν τον διεκδικητή του θρόνου της Δανίας Χάραλντ Σκράνγκ που επαναστάτησε στη Σκανία (1182) αλλά ηττήθηκε από τα βασιλικά στρατεύματα. Ο Κνούτος οργάνωσε Σταυροφορία εναντίον των παγανιστών, ένας στόλος Καρελιανών εισήλθε στη λίμνη Μέλαρεν και ρήμαξε τις ακτές (1187), οι εισβολείς έκαψαν τη Σιγκτούνα και σκότωσαν τον αρχιεπίσκοπο Γιόχαν. Ο Κνούτος έχτισε πύργο στο νησί της Στοκχόλμης και πολλές άλλες περιοχές για να οργανώσει την άμυνα σε εισβολές από τα Βαλτικά κράτη. Οργανώθηκε εκστρατεία στην ανατολή, τα Χρονικά του Νόβγκοροντ αναφέρουν ότι Βάραγγοι και Γερμανοί επιτέθηκαν από το νησί Γκότλαντ στην περιοχή τους, διανυχτέρευσαν τον χειμώνα αλλά ηττήθηκαν από τον στρατό του Νόβγκοροντ. Ο Μπίργιερ Μπρόσα οδήγησε άλλον έναν στόλο στη δεκαετία του 1190 αμέσως μετά τον θάνατο του Κνούτου, τότε τους υπέταξε στην Εσθονία και τους ανάγκασε να πληρώσουν φόρο υποτέλειας.
Διαδοχή
Ο Κνούτος πέθανε τη διετία (1195 - 1196) πιθανότερα στις 8 Απριλίου 1196. . Είναι ο πρώτος Σουηδός βασιλιάς από την εποχή του βασιλιά Φιλίππου (1118) που πέθανε από φυσικά αίτια όλοι οι υπόλοιποι βασιλείς από τότε σκοτώθηκαν ή δολοφονήθηκαν, τάφηκε στο αβαείο του Βάρνχεμ. Δεν τον διαδέχθηκε κανένας από τους γιους παρά το ότι είχε ισχυροποιηθεί στον θρόνο, τον διαδέχθηκε ο γιος του αντιπάλου του Καρόλου Ζ΄ Σβέρκερ Β΄ της Σουηδίας, η οικογένεια του Σβέρκερ είχε πολλές προσβάσεις τόσο στην αριστοκρατία όσο και στην εκκλησία γι'αυτό κατόρθωσε να πάρει το στέμμα αναίμακτα. Το όνομα της συζύγου του Κνούτου παρέμεινε άγνωστο, πιθανώς λεγόταν Καικιλία Γιόχανσντοττερ της Σουηδίας, μαζί της ο Κνούτος έκανε τέσσερις γιους ανάμεσα τους ο Ερρίκος Ι΄ της Σουηδίας. Η σύζυγος του αρρώστησε και ακούγεται ότι παρακαλούσε τον θεό με μεγάλη αγωνία να την κάνει καλά με όρκο ότι αν γιατρευτεί θα περάσει την υπόλοιπη ζωή της σε μοναστήρι (1190). Η Σεσίλη έγινε καλά τελικά αλλά δεν ήθελε να κλειστεί σε μοναστήρι ούτε η ίδια ούτε ο σύζυγος της. Ο Κνούτος έκανε αίτημα στον πάπα Κελεστίνο Γ΄ για να απαλλάξει τη Σεσίλη από τον όρκο της (1193), ισχυριζόταν ότι χρειαζόταν τη συμμαχία της οικογένειας της για να πολεμήσει τους παγανιστές. Το περιεχόμενο της επιστολής δεν ήταν σαφές και ο πάπας ζήτησε περισσότερες διευκρινήσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας Κατηγορία:Οίκος του Έρικ
Θάνατοι τον Δεκέμβριο του 2021
Παραπομπές
12
Άγιος Χριστόφορος Λευκάδας
Ο Άγιος Χριστόφορος είναι οικισμός της Λευκάδας. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Νεοχωρίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ελλομένου, του δήμου Λευκάδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λευκάδας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Λευκάδας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 ως Παλαιοκατούνα και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νεοχωρίου Λευκάδος. Το 1963 μετονομάστηκε σε Άγιος Χριστόφορος. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Νεοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελλομένου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ελλομένου και προσαρτήθηκε στον δήμο Λευκάδος.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας‎
Το Δεκαήμερο
Το Δεκαήμερο (ιταλικά: Decameron), γνωστό και ως η Ανθρώπινη κωμωδία (l'Umana commedia) είναι μια συλλογή ιστοριών από τον Ιταλό συγγραφέα του 14ου αιώνα Βοκάκιο. Το βιβλίο περιλαμβάνει 100 ιστορίες που λέει μια ομάδα αποτελούμενη από εφτά νέες γυναίκες και τρεις νέους άντρες οι οποίοι έχουν βρει καταφύγιο σε μία απομονωμένη βίλα λίγο έξω από τη Φλωρεντία ώστε να γλυτώσουν από τον Μαύρο Θάνατο, η οποία μαστίζει την πόλη. Ο Βοκάκιος πιθανότατα συνέλαβε την ιδέα για το Δεκαήμερο λίγο μετά την επιδημία του 1348 και το είχε ολοκληρώσει το 1353. Οι διάφορες ιστορίες αγάπης που αναφέρονται στο Δεκαήμερο κυμαίνονται από ερωτικές μέχρι τραγικές. Ιστορίες χαρίσματος, αστείων και μαθημάτων ζωής συνθέτουν το μωσαϊκό του βιβλίου. Πέρα από την λογοτεχνική του αξία και την ευρεία επιρροή που άσκησε (π.χ. Οι ιστορίες του Καντέρμπουρι, του Τζέφρι Τσόσερ), το Δεκαήμερο αποτελεί παράλληλα καταγραφή της ζωής της εποχής. Είναι γραμμένο στην καθομιλουμένη φλωρεντινή γλώσσα και θεωρείται αριστούργημα του κλασικού πρώιμου ιταλικού πεζού λόγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσαιωνική ιταλική λογοτεχνία Κατηγορία:Διήγημα
Αλιέ (Ιταλία)
Το Αλιέ (ιταλικά: Agliè) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως του Τορίνο
Βαυκερή Λευκάδας
Η Βαυκερή είναι οικισμός στη Λευκάδα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λευκάδας του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 63 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Λευκάδας Κατηγορία:Χωριά της Λευκάδας
Αϊράσκα
Η Αϊράσκα (ιταλικά: Airasca) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Kadambini Ganguly
Πρότερος βίος
Η κόρη του Brahmo μεταρρυθμιστής Braja Kishore Basu, γεννήθηκε στις 18 Iουλίου του 1861 Bhagalpur, Μπιχάρ, στην Βρετανική Ινδία. Η οικογένειά του ήταν από Chandsi, στο Barisal, που είναι τώρα στο Μπαγκλαντές. Ο πατέρας της ήταν διευθυντής της Bhagalpur Σχολείο. Αυτός και Abhay Charan Μάλικ ξεκίνησε το κίνημα για τη χειραφέτηση των γυναικών στο Bhagalpur, για την ίδρυση της οργάνωσης γυναικών Bhagalpur Μαχαϊλα Samiti το 1863, το πρώτο στην Ινδία.
Παρότι προερχόταν από μια ανώτερη κάστα της Βεγγαλικής κοινότητας που δεν υποστήριζε την εκπαίδευση των γυναικών, η Κανταμπίνι ξεκίνησε την εκπαίδευσή της στο Banga Mahila Vidyalaya και παράλληλα στη Σχολή  Bethune (ιδρυθείσα από τον Bethune) το 1878 και έγινε η πρώτη γυναίκα που πέρασε τις εισαγωγικές εξετάσεις του University of Calcutta. Οφειλόταν εν μέρει στην αναγνώριση των προσπαθειών της το γεγονός ότι το Bethune College σύστησε για πρώτη φορά τις ΠΚ (Πρώτες Τέχνες) και έπειτα μαθήματα αποφοίτων το 1883. Αυτή και η Chandramukhi Basu έγιναν οι πρώτες απόφοιτες του Bethune College και επί τη ευκαιρία έγιναν οι πρώτες γυναίκες απόφοιτες στη χώρα και σε ολόκληρη την Βρετανική Αυτοκρατορία.
Επαγγελματική ζωή
Η Γκάγκουλι συμμετείχε ενεργά στην εκστρατεία για την κοινωνική αλλαγή στην Ινδία. Ήταν μία από τις έξι γυναίκες εκπροσώπους στην πέμπτη σύνοδο του Εθνικού Κογκρέσου της Ινδίας το 1889, και οργάνωσε το Συνέδριο των Γυναικών του 1906 στην Καλκούτα μετά το χωρισμό της Βεγγάλης. Η Γκάγκουλι κατάφερε επίσης να ασκήσει πίεση στο Ιατρικό Κολλέγιο της Καλκούτας για να επιτρέψει τις γυναίκες φοιτήτριες. μικρογραφία|Η κατοικία της Kadambini Ganguly Ως μια μητέρα οκτώ παιδιών, έπρεπε να αφιερώσει πολύ χρόνο στις οικιακές της υποθέσεις. Ήταν επιδέξια στα κεντήματα.
Ο Αμερικανός ιστορικός Ντέιβιντ Κόπφ σημειώνει ότι η Γκάγκουλι " καταλλήλως επαρκής ως η πιο καταξιωμένη και απελευθερωμένη γυναίκα Brahmo της εποχής της", και η σχέση της με τον σύζυγό της Ντουρκανάθ Γκάγκουλι "ήταν τόσο ασυνήθιστη που στηριζόταν σε αμοιβαία αγάπη, ευαισθησία και νοημοσύνη". Ο Kopf υποστηρίζει ότι η Ganguly ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστη ακόμη και μεταξύ των χειραφετημένων γυναικών της σύγχρονης Βεγγαλικής κοινωνίας και ότι "η ικανότητά της να υπερβεί τις περιστάσεις και να συνειδητοποιήσει τις δυνατότητές της ως άνθρωπος, την έκανε πόλο έλξης βραβείων στο Sadharan Brahmos, αφιερωμένο ιδεολογικά στην απελευθέρωση των γυναικών της Βεγγάλης "
Η Γκάγκουλι πέθανε στις 3 Οκτωβρίου 1923, αφού είχε υποστεί μία επιχείρηση την ίδια μέρα.
Κριτική
Δέχτηκε έντονη κριτική από την τότε συντηρητική κοινωνία που αντιτίθετο στην απελευθέρωση των γυναικών. Μετά την επιστροφή της στην Ινδία και την ασταμάτητη εκστρατεία για τα δικαιώματα των γυναικών, αποκαλέστηκε έμμεσα «πόρνη» στο περιοδικό «Bangabashi», αλλά αυτό δεν μπορούσε να αποτρέψει την αποφασιστικότητά της. Ο σύζυγός της Ντουαρκάναθ Γκάγκουλι μετέφερε την υπόθεση στο δικαστήριο και τελικά κέρδισε με ποινή φυλάκισης 6 μηνών που εκδόθηκε στον εκδότη Mahesh Pal.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Μια τηλεοπτική σειρά Bengali Prothoma Kadambini που βασίζεται στη βιογραφία της, μεταδίδεται στο Star Jalsha από τον Μάρτιο του 2020 με πρωταγωνιστές τους Solanki Roy και Honey Bafna και είναι επίσης διαθέσιμο στο Hotstar. Μια άλλη Βεγγαλική σειρά με την ονομασία Kadambini (2020) με πρωταγωνιστή την Ushasi Ray σε τηλεοπτικό ρόλο, μεταδόθηκε επίσης στο Zee Bangla.
Παρά την άσκηση της ιατρικής της πολύ περισσότερο από την Anandibai Joshi, η οποία άσκησε το επάγγελμα μόνο περίπου τρεις μήνες πριν πεθάνει από φυματίωση, η Ganguly είναι πολύ λιγότερο γνωστή εκτός της Ινδίας.
Άλα ντι Στούρα
Η Άλα ντι Στούρα (ιταλικά: Ala di Stura) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Αλμπιάνο ντ'Ιβρέα
Το Αλμπιάνο ντ'Ιβρέα (ιταλικά: Albiano d'Ivrea) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη του Τορίνο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Ανάκτορο Ντρότνινγκχολμ
μικρογραφία|250x250εσ|Το Ανάκτορο Ντρότνινγκχολμ περί το 1700. Tο Ανάκτορο Ντρότνινγκχολμ (Drottningholms slott) είναι η ιδιωτική κατοικία της σουηδικής βασιλικής οικογένειας. Το Ντρότνινγκχολμ βρίσκεται κοντά στην πρωτεύουσα Στοκχόλμη. Κτισμένο στο νησί Λόβεν (στον δήμο Έκερε της κομητείας της Στοκχόλμης), είναι ένα από τα βασιλικά ανάκτορα της Σουηδίας. Κτίστηκε αρχικά στα τέλη του 16ου αι. και χρησίμευσε ως τακτική θερινή κατοικία της σουηδικής βασιλικής Αυλής για το μεγαλύτερο μέρος του 18ου αι. Εκτός από την ιδιωτική κατοικία της σουηδικής βασιλικής Οικογένειας, το ανάκτορο είναι ένα δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο.
Προέλευση
Το όνομα Drottningholm (κυριολεκτικά σημαίνει "νησίδα της βασίλισσας") προήλθε από το αρχικό αναγεννησιακό κτίριο, που σχεδίασε ο Βίλεμ Μπόυ, ένα πέτρινο ανάκτορο, που κτίστηκε από τον Ιωάννη Γ' της Σουηδίας το 1580 για τη βασίλισσά του, Αικατερίνη των Γιαγκελλόνων. Αυτού του ανακτόρου είχε προηγηθεί ένα βασιλικό μέγαρο, που ονομαζόταν Tόρβεσουντ.
Η χήρα αντιβασίλισσα Χέντβιχ-Ελεονόρα αγόρασε το κάστρο το 1661, ένα χρόνο μετά το τέλος του ρόλου της ως βασίλισσα της Σουηδίας, αλλά αυτό κάηκε ολοσχερώς στις 30 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Η Χέντβιχ-Ελεονόρα προσέλαβε τον αρχιτέκτονα Νικόντεμους Τέσιν τον Πρεσβύτερο για να σχεδιάσει και να ξανακτίσει το κάστρο. Το 1662 ξεκίνησαν οι εργασίες για την ανακατασκευή του κτιρίου. Με το κάστρο σχεδόν ολοκληρωμένο, ο Νικόντεμους απεβίωσε το 1681. Ο γιος του Νικόντεμους Τέσιν ο Νεότερος συνέχισε το έργο του και ολοκλήρωσε τα περίτεχνα εσωτερικά σχέδια. Ο Φλαμανδός γλύπτης Nίκολαες Μίλιχ έφτιαξε -για τη μεγάλη σκάλα και την αίθουσα- γλυπτά των εννέα Μουσών από μάρμαρο, μαζί με μια σειρά από προτομές Γότθων βασιλέων. Επιπλέον, έφτιαξε επίσης πορτρέτα προτομής του βασιλιά Καρόλου Ι΄ Γουσταύου, της συζύγου του Χέντβιχ-Ελεονόρας και των δύο γιων τους, του νεαρού βασιλιά Καρόλου ΙΑ΄, πιθανώς επίσης του Mάγκνους Γκάμπριελ ντε Λα Γκάρντιε και της συζύγου του Mαρίας-Ευφροσύνης, αδελφής του βασιλιά Καρόλου Ι΄ Γουσταύου. Ο Mίλιχ και ο βοηθός του Bπούρχαρντ Πρεχτ έφτιαξαν επίσης διακοσμητικά ξυλόγλυπτα στο υπνοδωμάτιο της βασίλισσας.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας των ηγεμόνων Καρόλου ΙΑ΄ της Σουηδίας και Καρόλου ΙΒ΄ της Σουηδίας, η βασιλική Αυλή ήταν συχνά παρούσα στο Ανάκτορο, το οποίο χρησιμοποιούνταν για κυνήγι. Η Χέντβιχ-Ελεονόρα χρησιμοποίησε το ανάκτορο ως θερινή κατοικία μέχρι το τέλος της το 1715, όταν επίσης είχε γίνει η αδιαμφισβήτητη οικοδεσπότης της βασιλικής Αυλής, κατά την απουσία του Καρόλου ΙΒ΄ στον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο (1700–1721).
18ος αιώνας
Το Ντρότνινγκχολμ συνέχισε να λειτουργεί τακτικά ως θερινή κατοικία για τη βασιλική Αυλή καθ' όλη τη διάρκεια του 18ου αι. Μετά το τέλος της Χέντβιχ-Ελεονόρας το 1715, η βασίλισσα Ουλρίκα-Ελεονόρα της Σουηδίας και ο βασιλιάς Φρειδερίκος της Σουηδίας μετέφεραν την Αυλή στο Ανάκτορο το καλοκαίρι.
Ενώ ανήκε στο σουηδικό κράτος, το ανάκτορο χρησιμοποιήθηκε από τον βασιλιά Γουσταύο Γ' της Σουηδίας -γιο της Λουίζας-Ουλρίκας- ως θερινή κατοικία, και μία μεγαλειώδης τελετουργική Αυλή δημιουργήθηκε στο ανάκτορο. Το διάστημα αυρό θεωρείται μεγάλη εποχή για το ανάκτορο, κατά την οποία ήταν γνωστό για τις περίτεχνες μασκαράτες και τις μεγάλες θεατρικές εορτές και τουρνουά, που πραγματοποιούνταν στους κήπους. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Γουσταύου Δ΄ Αδόλφου της Σουηδίας (βασ. 1792–1809) και του Καρόλου ΙΓ΄ της Σουηδίας (βασ. 1809–1818), το ανάκτορο χρησιμοποιήθηκε σταδιακά πιο σποραδικά. Το 1797 ήταν ο τόπος των μεγάλων εορτασμών, όταν τη νύφη του βασιλιά, τη Φρειδερίκη του Μπάντεν, την υποδέθηκαν εκεί κατά την άφιξή της στη Σουηδία, οπότε διοργανώθηκε το τελευταίο λεγόμενο καρουζέλ, ή τουρνουά, στον κήπο του ανακτόρου. Μετά το Πραξικόπημα του 1809, ο έκπτωτος Γουσταύος Δ' Αδόλφος κρατήθηκε εδώ, φρουρούμενος στο κινεζικό σαλόνι για ένδεκα ημέρες.
19ος αιώνας
μικρογραφία|300x300εσ| Η μεγάλη σκάλα με τα γλυπτά του [[Nicolaes Millich|Nικολάες Μίλιχ.]] Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου ΙΔ΄ Ιωάννη των Μπερναντότ της Σουηδίας (βασ. 1818–1844), το ανάκτορο εγκαταλείφθηκε. Ο βασιλιάς το θεώρησε ως σύμβολο της παλαιάς δυναστείας των Σ.Χ.Γκότορπ και το Ντρότνινγκχολμ αφέθηκε στη φθορά. Τα κτίρια υπέστησαν ζημιές από τις δυνάμεις της φύσης και το περιεχόμενό τους αφαιρέθηκε ή δημοπρατήθηκε.
Φαίνεται ότι άνοιξε για το κοινό για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου: αναφέρεται μια περιήγηση το 1819 και το κοινό χρησιμοποίησε το πάρκο για πικνίκ. Περιστασιακά, οι χώροι χρησιμοποιούνταν για δημόσιες εκδηλώσεις: το 1823 η νύφη του διαδόχου, Ιωσηφίνα του Λόιχτενμπεργκ, έγινε δεκτή κατά την άφιξή της στη Σουηδία και η ονομαστική της εορτή συνέχισε να εορτάζεται εδώ. Στους κήπους του ανακτόρου έγιναν δεκτοί ξένοι επισκέπτες, όπως ο Τσάρος Νικόλαος Α΄ της Ρωσίας.