cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Ρούσσος (υπουργός)
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εξωτερικών Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Ναυτικών
Όλγκα Μποζνάνσκα
Η Όλγκα Μποζνάνσκα (πολωνικά: Olga Boznańska) (15 Απριλίου 1865 - 26 Οκτωβρίου 1940) ήταν Πολωνή ζωγράφος στα τέλη του 20ου αιώνα. Ήταν μια αξιοσημείωτη γυναίκα ζωγράφος στην Πολωνία και την Ευρώπη και συνδέθηκε στυλιστικά με τον γαλλικό ιμπρεσιονισμό, αν και απέρριψε αυτή την ταμπέλα.
Βιογραφία
Ο Μποζνάνσκα γεννήθηκε στην Κρακοβία κατά τη διάρκεια των διαμελισμών της Πολωνίας. Ήταν η κόρη ενός μηχανικού σιδηροδρόμων, του Άνταμ Νοβίνα Μποζνάνσκι και της Ουζενί το γένος Μοντάν, η οποία είχε καταγωγή από τη Βαλάνς της Γαλλίας. Η Μποζνάνσκα έμαθε αρχικά να ζωγραφίζει από τους Γιούζεφ Σιεντλέτσκι, Καζίμιες Ποχφάλσκι και Αντόνι Πιοτρόφσκι και στη συνέχεια σπούδασε στη Σχολή Γυναικών του Άντριαν Μπαρανιέτσκι. Πραγματοποιήθηκε την πρώτη της έκθση το 1886 στην έκθεση του Συνδέσμου Φίλων Καλών Τεχνών της Κρακοβίας.
Από το 1886-1890 σπούδασε τέχνη στα ιδιωτικά σχολεία του Καρλ Κρίχελντορφ και του Βίλχεμλ Ντυρ στο Μόναχο, καθώς οι γυναίκες δεν επιτρέπονταν ακόμη στην Ακαδημία καλών Τεχνών του Μονάχου. Έκτοτε αφιερώθηκε κυρίως σε προσωπογραφίες, νεκρές φύσεις και περιστασιακά σε τοπία. Συνδέθηκε καλά με την πολωνική καλλιτεχνική κοινότητα του Μονάχου, ιδίως με τον Γιούζεφ Μπραντ που έγινε ο μέντοράς της. Το Πορτραίτο του Παόυλ Νάουν του 1893, κέρδισε την πρώτη δημόσια επιτυχία της, καθώς της απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο στη Διεθνή Έκθεση της Βιέννης τον επόμενο χρόνο.
Το 1898, προσχώρησε στην Εταιρεία Πολωνών Καλλιτεχνών «Sztuka» και την ίδια χρονιά μετακόμισε στο Παρίσι, όπου έγινε μέλος της Société Nationale des Beaux-Arts και άρχισε να διδάσκει στο Académie de la Grande Chaumière, καθώς και εντάχθηκε στην Πολωνική Εταιρεία Λογοτεχνίας και Τέχνης (Polskie Towarzystwo Literacko-Artystyczne).
Η πιο διάσημη προσωπογραφία της του 1894 ενός άγνωστου παιδιού, Κορίτσι με χρυσάνθεμα, γοητεύει τους συγχρόνους της από τη συμβολική του ατμόσφαιρα και την ψυχολογική του εικόνα. Η Μποζνάνσκα έλαβε τη Γαλλική Λεγεώνα της Τιμής το 1912, τη Χρυσή Δάφνη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας το 1936, το Μεγάλο Βραβείο στη Διεθνής Έκθεση Τεχνών και Τεχνικών στη Σύγχρονη Ζωή το 1937 και το Τάγμα της Αναγέννησης της Πολωνίας το 1938. Την ίδια χρονιά, στη Μπιενάλε της Βενετίας, μία από τις προσωπογραφίες της αγοράστηκε από τον Βασιλιά της Ιταλίας, Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄. Οι πίνακες της βρίσκονται στα Εθνικά Μουσεία του Βρότσουαφ, της Κρακοβίας, του Πόζναν και της Βαρσοβίας, καθώς και στο Μουσείο Ορσέ στο Παρίσι και στη Διεθνή Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης Κα΄ Πέζαρο στη Βενετία. Η Μποζνάνσκα πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 75 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνές ζωγράφοι Κατηγορία:Πολωνές καλλιτέχνιδες Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Αξιωματικοί του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Χρυσή Δάφνη της Πολωνικής Ακαδημίας Λογοτεχνίας Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα
Χιρόσι Νισιχάρα
Ο Χιρόσι Νισιχάρα (西原寛 ) γεννημένος στις 21 Μαρτίου του 1955, είναι Ιάπωνας χημικός και καθηγητής Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, Ιαπωνία. Επί του παρόντος, είναι επικεφαλής του Τμήματος Χημείας και του εργαστηρίου Ανόργανης Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο, είναι διακεκριμένος καθηγητής, ερευνητής και πρωτοπόρος στον τομέα της σύνθεσης και ηλεκτροχημείας αγώγιμων πολυμερών αποτελούμενα απο μεταλλικά σύμπλοκα.
Η έρευνά του επικεντρώνεται στη δημιουργία νέων ηλεκτρο- και φωτο- λειτουργικών υλικών που περιλαμβάνουν μεταβατικά μέταλλα και π-συζευγμένες αλυσίδες, και στην εφεύρεση συστημάτων μονής κατεύθυνσης μεταφοράς ηλεκτρονίων με χρήση διεπαφών μοριακών στοιβάδων. Είναι ένας από τους Αντιπροέδρους της Electrochemical Society of Japan και ο περιφερειακός εκπρόσωπος της Ιαπωνίας για τη Διεθνή Εταιρεία Ηλεκτροχημείας (ISE).
Ερευνητικά ενδιαφέροντα
Χημεία, Οργανομεταλλική Χημεία, Ηλεκτροχημεία, Φωτοχημεία, Νανο-υλικά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Χημικοί του 21ου αιώνα
Αμπελακιακός Σ.Φ.Α.Σ.
Ο Αμπελακιακός Σαλαμίνας www.ampelakiakos.gr (επίσημη ονομασία: Αμπελακιακός Σύνδεσμος Φιλάθλων Αμπελακίων Σαλαμίνας, συντμημένα: Αμπελακιακός Σ.Φ.Α.Σ.) είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στα Αμπελάκια της Σαλαμίνας. Διατηρεί ενεργά τμήματα ποδοσφαίρου και ρυθμικής γυμναστικής. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου είναι το 1937 και έμβλημα του συλλόγου είναι το αμπελόφυλλο. Αποτελεί μέλος της Ε.Π.Σ. Πειραιά και έδρα του αποτελεί το Δημοτικό Γήπεδο Αμπελακίων. Στο παρελθόν ο σύλλογος διατηρούσε εκτός του ποδοσφαίρου και τμήματα τεχνικής κολύμβησης και πετοσφαίρισης.
Ιστορικό
Ο Αμπελακιακός από την ίδρυσή του έδινε πλήθος φιλικών αγώνων σαν ανεξάρτητο ποδοσφαιρικό σωματείο. Το 1946 αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου Ε.Π.Ο. 174, εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Πειραιά και από τη σεζόν 1946-47 ξεκινά η επίσημη αγωνιστική του δράση, αγωνιζόμενος έκτοτε ανελλιπώς στα πρωταθλήματα του Πειραιά. Έπειτα από πολλά χρόνια στις μικρότερες κατηγορίες τις Ε.Π.Σ. Πειραιά, τη σεζόν 1972-73 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην κορυφαία κατηγορία, έχοντας κατακτήσει την προηγούμενη το πρωτάθλημα της Β' Κατηγορίας. Τα επόμενα χρόνια συνέχισε να αγωνίζεται στις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Τη σεζόν 2008-09 κατέκτησε το πρωτάθλημα στη Β΄ Κατηγορία και από τη σεζόν 2009-10 αγωνίζεται ανελλειπώς στην Α΄ Κατηγορία.
Τη σεζόν 2017-18 κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας, για πρώτη φορά στην ιστορία του και κέρδισε την ιστορική άνοδο στη Γ΄ Εθνική κατηγορία. Πρώτος αγώνας στην ιστορία του Αμπελακιακού στην Γ' Εθνική ήταν εντός έδρας στις 7 Οκτωβρίου 2018 με αντίπαλο τον Ατρόμητο Πειραιώς, όπου πήρε την ιστορική νίκη με 2-1. Κατά την πρώτη του παρουσία στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής την περίοδο 2018-19, τερμάτισε στη 10η θέση σε σύνολο 13 ομάδων του 5ου ομίλου και υποβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία της Ε.Π.Σ. Πειραιά, όπου αγωνίζεται από την περίοδο 2019-20. Το 2020 ο Αμπελακιακός προκρίθηκε για πρώτη φορά στην ιστορία του στον τελικό του κυπέλλου Ε.Π.Σ. Πειραιά, καθώς απέκλεισε τον Ερμή Κορυδαλλού επικρατώντας με 1-4 εκτός έδρας στον 1ο αγώνα και με 2-1 εντός έδρας στον 2ο αγώνα της ημιτελικής φάσης.
Από τον Αμπελακιακό έχει αναδειχθεί πλήθος ποδοσφαιριστών που αγωνίστηκαν σε μεγαλύτερες κατηγορίες, μεταξύ των οποίων οι Γιάννης Πιλάβης, Τάκης Λαλούσης κ.α. Το τοπικό ντέρμπι του Αμπελακιακού στη Σαλαμίνα είναι ο Αίαντας Σαλαμίνας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αττικής Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1937 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1937
Λουίζ Αντριάνο
Ο Λουίζ Αντριάνο ντε Σόουζα ντα Σίλβα ή απλά Λουίζ Αντριάνο (γενν. 12 Απριλίου 1987) είναι Βραζιλιάνος διεθνής ποδοσφαιριστής και αγωνίζεται στην ιταλική Μίλαν ως επιθετικός.
Γεννήθηκε στο Πόρτο Αλέγκρε, και ξεκίνησε την καριέρα του στην ομάδα της πόλης του Ιντερνασιονάλ προτού αρχίσει να αγωνίζεται στην Σαχτάρ το 2007 έναντι του ποσού των 3 εκατομμυρίων ευρώ. Το 2015 μετεγράφηκε στη Μίλαν.
Καριερα
Ο Λουιζ τράβηξε την προσοχή των ευρωπαϊκών συλλόγων με τις εμφανίσεις του για την Ιντερνασιονάλ τον Δεκέμβριο του 2006 στο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Ιντερνασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπαρτάκ Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Gambling with the Devil
Gambling with the Devil είναι ο τίτλος του δωδέκατου άλμπουμ του γερμανικού power metal συγκροτήματος Helloween, το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Οκτωβρίου του 2007 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας Steamhammer.
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν από τον Μάιο ως τον Ιούλιο του 2007 στο στούντιο Mi Sueño της Τενερίφης, με παραγωγό τον Τσάρλι Μπάουερφαϊντ.
Η αρχική έκδοση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων και περιελάμβανε ένα λαχνό που επέτρεπε στους αγοραστές να συμμετάσχουν σε κλήρωση, η οποία έλαβε χώρα στην επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος, με μεγάλο δώρο δύο αεροπορικά εισιτήρια, διαμονή στο ξενοδοχείο που θα διέμενε και το συγκρότημα και εισιτήρια για μία συναυλία των Helloween στις Ηνωμένες Πολιτείες κατά την περιοδεία Hellish World Tour 2007/2008, ενώ άλλα βραβεία ήταν υπογεγραμμένες κιθάρες και πακέτα με μικρά δώρα. Το συγκρότημα αποφάσισε να πραγματοποιήσει αυτό τον διαγωνισμό με σκοπό να ευχαριστήσει τους οπαδούς του για την ιδιαίτερα επιτυχημένη περιοδεία 2005/2006 Legacy World Tour.
Ο δίσκος ανέβηκε στην δέκατη θέση του καταλόγου επιτυχιών της Τσεχίας και το Top-20 στην Ελλάδα, την Ιαπωνία και την Ουγγαρία, ενώ στην πατρίδα τους έφθασε μόλις ως το # 38.
Θέσεις τσαρτ
Gambling with the Devil (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 23 Οκτωβρίου 2007
Μέλη των Helloween
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Gambling with the Devil" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Helloween Κατηγορία:Άλμπουμ του 2007
Χέλενα Χέλμερσον
μικρογραφία|Χέλενα Χέλμερσον Η Χέλενα Χέλμερσον (γεννημένη το 1973) είναι Σουηδέζα στέλεχος επιχείρησης. Από τον Ιανουάριο του 2020, είναι διευθύνουσα σύμβουλος στη σουηδική εταιρεία λιανικής ένδυσης H&M. Είναι η πρώτη φορά που αναλαμβάνει τη θέση αυτή γυναίκα και η πρώτη φορά που η κάτοχος της θέσης δεν είναι μέλος της οικογένειας του ιδρυτή της εταιρείας.
Βιογραφία
Γεννημένη στη Σκελεφτέα στα βόρεια της Σουηδίας, η Χέλμερσον μεγάλωσε με την οικογένειά της (γονείς και δύο αδελφές της) και αποφοίτησε με μεταπτυχιακό τίτλο στη διεθνή διοίκηση επιχειρήσεων στη Σχολή Επιχειρήσεων και Οικονομικών της Ουμέα το 1997. Με την ένταξή της στην H&M το 1997, έγινε διευθύντρια τμήματος στο γραφείο αγορών προτού πάει στη Ντάκα του Μπανγκλαντές το 2007 όπου ήταν διευθύντρια παραγωγής της H&M. Μετά από μία περαιτέρω περίοδο, ως διευθύντρια τμήματος για την παραγωγή εσωρούχων στο Χονγκ Κονγκ μέχρι το 2010, επέστρεψε στη Στοκχόλμη για να αναλάβει διευθύντρια κοινωνικής ευθύνης και προμήθειας.
Από τις 30 Ιανουαρίου 2020 έχει διοριστεί Διευθύνουσα Σύμβουλος της H&M. Οι τρέχουσες αρμοδιότητες της Χέλμερσον καλύπτουν τη βελτίωση της κοινωνικής και περιβαλλοντικής βιωσιμότητας του εφοδιασμού, συμβάλλοντας στη στρατηγική αειφορίας της H&M που εφαρμόστηκε αρχικά τη δεκαετία του 1990.
Στις 5Μαρτίου του 2014, η Χέλμερσον εξελέγη «Η πιο ισχυρή γυναίκα στις επιχειρήσεις» της Σουηδίας από το εβδομαδιαίο επιχειρηματικό περιοδικό Veckans Affärer. Η τιμή ήρθε ως απόλυτη έκπληξη. Σε συνέντευξη της στον Άλαν Άτκισον της GreenBiz, σχολίασε: "Είμαι πολύ περήφανη και πολύ χαρούμενη. Υπάρχει ένα τεράστιο ποσό ομαδικής εργασίας πίσω από ό,τι κάνουμε και το παίρνω ως απόδειξη ότι είναι ορατό."
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αριστείδης Αργυρόπουλος
Ο Αριστείδης Αργυρόπουλος (1844 - 1918) ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Αλμυρό και ήταν γιος του Δημητρίου Αργυρόπουλου. Αδέλφια του ήταν οι Τριαντάφυλλος, βουλευτής, Αχιλλέας, δήμαρχος Αλμυρού, και Μιλτιάδης, επιχειρηματάς, Αργυρόπουλος. Εξελέγη βουλευτής Αλμυρού στις εκλογές του 1881 και επανεξελέγη, ως βουλευτή Λάρισας, σε αυτές του 1887 και, πάλι ως βουλευτής Λάρισας, σε αυτές του 1892. Υπήρξε δήμαρχος Αλμυρού.
Απεβίωσε το 1918.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές Αλμυρού Κατηγορία:Δήμαρχοι ελληνικών πόλεων Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Πτερούντα Λέσβου
Γενέτειρα του Ευριπίδη Κουτλίδη (Πτερούντα Λέσβου, 1890 - Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 1974) γνωστου επιχειρηματίας και συλλέκτης έργων τέχνης. Κληροδότησε τη συλλογή του (Συλλογή Ε. Κουτλίδη) στην Εθνική Πινακοθήκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας 2022–23
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2022-23, είναι το 72ο πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιώτιδας, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φθιώτιδας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Φθιώτιδας συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία και η κυπελλούχος κερδίζει την συμμετοχή στο Κύπελλο Ελλάδος της επόμενης σεζόν.
Α' Κατηγορία
Η κορυφαία κατηγορία διεξάγεται με τη συμμετοχή 15 ομάδων σε έναν όμιλο. Η ομάδα του Ευρυτανικού υποβιβάστηκε στην Β' κατηγορία, το Καλαπόδι και το Λιανοκλάδι προβιβάστηκαν στην Α' κατηγορία ενώ η Αταλάντη υποβιβάστηκε από την Γ' εθνική. Ο πρωταθλητής συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου στη Γ’ Εθνική, ενώ υποβιβάζονται οι ομάδες που καταλαμβάνουν την 14η και 15η θέση.
Ανακατατάξεις ομάδων
Οι ακόλουθες ομάδες έχουν αλλάξει κατηγορία από την σεζόν 2021-22:
Υποβιβάστηκε από την Γ΄ Εθνική
Υποβιβάστηκε από την Α' κατηγορία
Παραπομπές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Φθιώτιδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2022–2023 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2022-2023
Δίκη Σπάρτακος
Η Δίκη Σπάρτακος (Ιταλικά: Processo Spartacus) ήταν μια σειρά από ποινικές δίκες που απευθύνονταν ειδικά κατά των δραστηριότητων της ισχυρής φατρίας των Καζαλέσι της Καμόρα. Η δίκη ξεκίνησε στο Corte d'Assise της Santa Maria Capua Vetere στην Καζέρτα. Πήρε το όνομά της από τον ιστορικό μονομάχο, τον Σπάρτακο, ο οποίος ηγήθηκε μιας εξέγερσης των δούλων που άρχισε κοντά στο Βεζούβιο κατά της αρχαίας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Ονομάστηκε έτσι, σε αναγνώριση της ανάγκης για την καταπολέμηση μιας νέας γενιάς εγκληματιών στο έδαφος των Καζαλεσι. Η δίκη ήταν αρχικά υπό την προεδρία του Προέδρου της, Κατέλο Μαράνο και ξεκίνησε στις 1 Ιουλίου 1998 που συνέχισε μέχρι τις 19 Ιουνίου 2008, όταν τελικά διαβάσε την τελική ετυμηγορία του.
Το Κατηγορητήριο
Η 10 ετών ακροαματική διαδικασία, επεβάλε ποινές σε 36 μέλη της φατρίας με μια σειρά από δολοφονίες και άλλα εγκλήματα. Η φατρία των Καζαλέζι εκμετάλλευόνταν και αποσπούσε κέρδη από κάθε επιχειρηματική και οικονομική δραστηριότητα, από τη διάθεση αποβλήτων μέχρι με την δημιουργία μονοπωλίων στην αγορά τσιμέντου για τις δικές τους κατασκευές κτίριων και των επιχειρήσεων για τη διανομή των υλικών. Οι άλλες οικοδόμικες επιχειρήσεις θα έπρεπε να πληρώνουν για τις συμβάσεις για να μπορέσουν να αγοράσουν υλικά από την φατρία των Καζαλέζι καθώς επίσης και να πληρώνουν για την προστασία τους.
Οι ποινές
Όλοι οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι και 16 από αυτούς καταδικάστηκαν σε ισόβιες κάθειρξεις, συμπεριλαμβανομένων των Αφεντικών της φατρίας, Φραντζέσκο Σκιαβόνε γνωστός και ως «Σαντοκάν», και τον υπολοχαγό του, Φραντζέσκο Μπιτοτζέτι. Τα άλλα δύο αφεντικά Αντόνιο Ιοβίνε και Μικέλε Ζαγκαρία δόθηκαν επίσης ποινές ισόβιας  κάθειρξης. Ωστόσο, εκείνη την εποχή ήταν φυγάδες και εξακολουθούν να διαφεύγουν. Ήταν στον κατάλογο των πλέον καταζητούμενων φυγόδικων στην Ιταλία, με διεθνή εντάλματα για την σύλληψη τους. (Ο Αντόνιο Ιοβίνε συνελήφθη στις 17 Νοεμβρίου του 2010, στο Casal di Principe) Τα άλλα μέλη της φατρίας των Καζαλέζι που έλαβαν ποινές ισόβιας κάθειρξης ήταν οι: Τζιουσέπε Κατερίνο, Κυπριάνο Ντ'Αλεσάντρο, Ενρίκο Μαρτινέλι, Σεμπαστιάνο Πανάρο, Τζιουσέπε Ρούσο, Βάλτερ Σκιάβονε, Λουίτζι Βενόζα, Βιτσέντζο Ζαγκαρία, Αλφρέντο Ζάρα,  Μάριο Κατερίνο και Ραφάελ Ντιάνα.
Επίλογος
Περισσότεροι από 1.300 άνθρωποι εξετάστηκαν, 508 μάρτυρες έδωσαν στοιχεία και 626 ερωτήθηκαν στη δίκη που επεβαλε τις βαρύτερες ποινές ποτέ για το οργανωμένο έγκλημα, με συνολικά 700 χρόνια φυλάκισης. Κατά τη διάρκεια της αρχικής δίκης και της μετέπειτα έφεσης, πέντε άτομα που εμπλέκονταν στην υπόθεση δολοφονήθηκαν. Ένας δικαστής και δύο δημοσιογράφοι απειλήθηκαν με θάνατο. Συνολικά, 115 άνθρωποι διώχθηκαν, 27 ποινές ισόβιας κάθειρξης, καθώς και 750 χρόνια στη φυλακή δόθηκαν στους κατηγορούμενους.
Στις 15 Ιανουαρίου του 2010, το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας επικυρώσε όλες τις ποινές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δίκες της Μαφίας
Kunskapskanalen
Το Kunskapskanalen (Κανάλι των Γνώσεων) είναι σουηδικό τηλεοπτικό κανάλι που μεταδίδει εκπαιδευτικά προγράμματα όλες τις ημέρες της εβδομάδας. Το κανάλι λειτουργεί από την Σουηδική Τηλεόραση (SVT) και την Sveriges Utbildningsradio (UR) και μεταδίδεται μέσω δορυφόρου, καλωδιακής και ψηφιακής επίγειας τηλεόρασης στη Σουηδία. Ακόμη μεταδίδεται καλωδιακά σε μέρη της Φινλανδίας και επίγεια στο Ώλαντ. Επειδή η Δανία και η Σουηδία βρίσκονται σε πολύ μικρή απόσταση, το κανάλι μπορεί επίσης να ληφθεί και στην Κοπεγχάγη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στη Σουηδία
Θανάσης Καραθάνος
Ο Θανάσης Καραθάνος (Βερολίνο, 1967) είναι ελληνογερμανός παραγωγός ταινιών. Έχει συμμετάσχει σε πάνω από 40 ταινίες, ελληνικές και μη, μερικές εκ των οποίων απέσπασαν και βραβεία. Έχει αποσπάσει ένα βραβείο στα Asia Pacific Screen Awards, για τη συμμετοχή του στην παραγωγή, στο έργο Tulpan (2008), ένα βραβείο στα Jerusalem Film Festival, για τη συμμετοχή του στην παραγωγή, στο έργο Ajami (2009), καθώς επίσης κι ένα βραβείο από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου, για το έργο Τετάρτη 04:45 (2016). Είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Κινηματογράφου και της Γερμανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Επίσης, συμμετείχε στην παραγωγή του πολυβραβευμένου έργου του Πολ Βερχόφεν, Εκείνη (2016). Η καριέρα του στον κινηματογράφο ξεκίνησε στα τέλη του 1990. Τελειώνοντας τις σπουδές του στο Πάντειο, ξεκίνησε το μεταπτυχιακό του στη Γερμανία, όμως δεν το ολοκλήρωσε ποτέ, για να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο. Γεννημένος στο Βερολίνο, ήρθε σε ηλικία 2 ετών στην Ελλάδα, για να ξαναφύγει αργότερα για τη Γερμανία, όπου από το 1998, διατηρεί τη δική του εταιρεία παραγωγής ονόματι Τwenty Τwenty Vision. To 2003, συνίδρυσε και την εταιρεία Pallas Film.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Γερμανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Απόφοιτοι Παντείου Πανεπιστημίου
Ταβάρι Λέσβου
Το Ταβάρι είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 88 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Παουλέτα
Ο Πέδρο Μιγέλ Καρέιρο Ρεσέντες (Pedro Miguel Carreiro Resendes, γεννήθηκε 28 Απριλίου 1973), περισσότερο γνωστός ως Παουλέτα (Pauleta), είναι Πορτογάλος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός.
Κατά τη 18χρονη επαγγελματική του καριέρα δεν έπαιξε ποτέ στο πρωτάθλημα Πορτογαλίας, παίζοντας κυρίως σε Ισπανία και Γαλλία. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Σάντα Κλάρα και έπειτα με την Εστορίλ, τη Σαλαμάνκα, την Ντεπορτίβο Λα Κορούνια και το 2000 πήρε μεταγραφή για τη γαλλική Μπορντώ πριν καταλήξει το 2003 στην Παρί-Σαιν-Ζερμαίν, με την οποία πέρασε τα πιο παραγωγικά του χρόνια, σκοράροντας 109 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Ήταν τρεις φορές πρώτος σκόρερ της Λιγκ 1 (2001–02, 2005–06, 2006–07) και ψηφίστηκε δύο φορές ως ο παίκτης της χρονιάς για το γαλλικό πρωτάθλημα (2001–02, 2002–03).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΓΝ Εστορίλ Πράια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Σαλαμάνκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Λα Κορούνια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006
Ζόσκα Βέρας
δεξιά|μικρογραφία| Ζόσκα Βέρας, πριν από το 1917 Η Λουντβίκα Σαβίτσκαγια (1892-1991), χρησιμοποιώντας το ψευδώνυμο Ζόσκα Βέρας, ήταν συγγραφέας της Λευκορωσίας.
Ενώ ήταν νέα, συμμετείχε στον κύκλο Grodno της Νεολαίας της Λευκορωσίας, μία πατριωτική οργάνωση.
Τα γραπτά της περιελάμβαναν ποίηση, διηγήματα και αγροτικά και παιδαγωγικά έργα. Το 1924 δημοσίευσε ένα λεξικό βοτανικής Λευκορωσικής-Πολωνικής-Ρωσίας-Λατινικής που εξακολουθεί να διατηρείται σε βιβλιοθήκες σε διάφορες χώρες. Δημοσίευσε παιδικά περιοδικά Zaranka και Praleski και ένα εξειδικευμένο περιοδικό Belaruskaya Borts. Η ποίησή της εμφανίστηκε σε πολλά περιοδικά και το 1985 δημοσίευσε ένα βιβλίο ποίησης Kalaski ("Spikelets"). Διάφοροι ποιητές της Λευκορωσίας, συμπεριλαμβανομένου του Ριγόρ Μπαραντούλιν, έγραψαν ποίηση για την Βέρας.
Έχει περιγραφεί ως "συγγραφέας, δοκιμιογράφος, συγγραφέας απομνημονευμάτων, συντάκτρια, κοινωνική και πολιτιστική προσωπικότητα". Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Λευκορωσίας πραγματοποίησε έκθεση τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2012 για να τιμήσει την 120η επέτειο από τη γέννησή της.
Ένα βιογραφικό έργο "Я помню ўсё: успаміны, лісты" (" Θυμάμαι τα πάντα: αναμνήσεις, γράμματα") που συνέταξε ο Mikhas Skobla δημοσιεύθηκε το 2013 (ISBN 9788378931041 ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορώσοι συγγραφείς Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ρεύμα Λέσβου
Το Ρεύμα είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 24 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 1981
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1981
Ο σεφ που έπαιζε με τη φωτιά
Ο σεφ που έπαιζε με τη φωτιά (πρωτότυπος τίτλος: Burnt) είναι αμερικανική ταινία του 2015 σε σκηνοθεσία του Τζον Γουέλς και σενάριο του Στίβεν Νάιτ. Βασίζεται σε ιστορία του Μίχαελ Καλέσνικο.
Πλοκή
Ο Άνταμ Τζόουνς είναι σεφ, ο οποίος δούλευε με επιτυχία στο Παρίσι, όμως η εξάρτηση στα ναρκωτικά και η τελειομανία του τον οδήγησαν στην καταστροφή. Τώρα θέλει να κάνει μία νέα αρχή στο Λονδίνο και δουλεύει ξανά με τους παλιούς συνεργάτες του, ενώ γνωρίζει μία καινούρια, την Έλεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες που αφορούν τη μαγειρική Κατηγορία:Ταινίες του 2015
Δοξαστικό
Το δοξαστικό είναι τροπάριο, που ακολουθεί τη φράση "Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι". Ψάλλεται στην αρχή (μετά τα στιχηρά) ή το τέλος (μετά τα απόστιχα) ακολουθιών (Εσπερινού, Λιτής, Όρθρου) ως κατακλείδα της υμνολογίας.
Τα ένδεκα αναστάσιμα εωθινά δοξαστικά τού Όρθρου τα έγραψε ο Λέοντας ΣΤ΄ ο Σοφός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων. Τα περισσότερα όμως είναι ανώνυμα ή υπάρχει σύγχυση ως προς τον ποιητή τους. Το κείμενο τους συντίθενται από φράσεις της Γραφής ή από (εγκωμιαστικά) πατερικά κείμενα. Συνήθως είναι πεζά· το παρακάτω Κοσμά τού Μελωδού όμως είναι έμμετρο και εντυπωσιάζει για την εντέλεια της επεξεργασίας του: (Πεντηκοστάριο, Δευτέρα τού Αγίου Πνεύματος).
Το δοξαστικό είναι ως προς το μέλος ιδιόμελο ή προσόμοιο. Αν υπάρχουν δύο δοξαστικά, τού δεύτερου προτάσσεται η φράση "και νυν και αεί και εις τους αιώνας αμήν".
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Δημήτριος Οικονομίδης
Ο Δημήτριος Οικονομίδης ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στον Αλμυρό. Εξελέγη βουλευτής Αλμυρού στις εκλογές του 1881 και επανεξελέγη σε αυτές του 1885, ως βουλευτής Λάρισας, σε αυτές του 1890 και πάλι ως βουλευτής Αλμυρού σε αυτές του 1895.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Λάρισας Κατηγορία:Βουλευτές Αλμυρού
Υπακοή (υμνογραφία)
Η υπακοή είναι στη Βυζαντινή μουσική ένα τροπάριο τού Όρθρου.
Παλαιότερα το έψαλλε πρώτα ο ψάλτης και μετά το επαναλάμβανε ο λαός, από όπου και το όνομά του. Ήταν το προοίμιο ενός Κοντακίου, που επαναλαμβανόταν στο τέλος του· αργότερα από το Κοντάκιο παραλείφθηκε το προοίμιο και οι οίκοι, έτσι έμεινε μόνο τού προοιμίου η επανάληψη (υπακοή).
Στην εποχή μας η υπακοή αναγινώσκεται (ουδέποτε ψάλλεται) και υπάρχει μετά τα Ευλογητάρια και πριν τα Αντίφωνα των αναβαθμών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Μεγαλυνάριο
Το όνομά τους προέρχεται από το ότι συνήθως αρχίζουν με τη φράση "Μεγάλυνον ψυχή μου...".
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εκκλησιαστική υμνολογία
Μητροπολίτης Λαρίσης και Πλαταμώνος Ιάκωβος
Ο Ιάκωβος Σχίζας (1909-1985) ήταν Έλληνας Θεολόγος και Επίσκοπος που διετέλεσε Μητροπολίτης Λαρίσης και Πλαταμώνος και διώχθηκε από τη Δικτατορία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ανδραβίδα της Ηλείας το 1909. Το 1922 συνέχισε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Αθήνα, τις οποίες ολοκλήρωσε αργότερα στην Κύμη. Εργάστηκε στις φυλακές εφήβων της Κηφισιάς, στο Σικιαρίδειο Πρεβεντόριο και στις Τεχνικές Σχολές του Βασιλικού Ιδρύματος. Το 1937 χειροτονήθηκε διάκονος και το ίδιο έτος πρεσβύτερος. Κατά την διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου υπηρέτησε στο μέτωπο ως στρατιωτικός ιερέας. Έλαβε το πτυχίο Θεολογίας από το Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Αττικής και Μεγαρίδος από το 1948 μέχρι το 1960.
Μητροπολίτης Λαρίσης και Πλαταμώνος
μικρογραφία|Ο Μητροπολιτικός Ναός του Αγίου Αχιλλίου Λαρίσης, ο οποίος εγκαινιάστηκε το 1965 από τον Μητροπολίτη Ιάκωβο. Εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης και Πλαταμώνος και χειροτονήθηκε επίσκοπος στις 18 Μαΐου 1960. Μάλιστα μαζί του ήλθε στη Λάρισα και χειροτονήθηκε ο Αθανάσιος Μυτιληναίος, πνευματικό παιδί του Ιακώβου. Ενδιαφέρθηκε ιδιαιτέρως για την κάλυψη των κενών ενοριών της Μητροπόλεως χειροτονώντας πολλούς νέους ιερείς. Επί των ημερών του λειτουργούσε στη Λάρισα οικοτροφείο για τη στέγαση και τη σίτιση απόρων μαθητών από τα χωριά που φοιτούσαν στα 2 σχολεία αρρένων της πόλης.
Το 1965 τέλεσε τα εγκαίνια του νέου Ιερού Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Αχιλλίου Λαρίσης και συνέγραψε διάφορες χριστιανικές μελέτες
Δίωξη από τη Δικτατορία
Το 1968 ο Μητροπολίτης Ιάκωβος διώχθηκε από το Δικτατορικό Καθεστώς και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση 3 Μαΐου 1968, λόγω του χουντικού νόμου της "απώλειας της έξωθεν καλής μαρτυρίας". Ακολούθως εξελέγη Μητροπολίτης Λαρίσης ο Θεολόγος Πασχαλίδης, από την Ιερά Σύνοδο που ελεγχόταν από τη Δικτατορία. Για τον λόγο αυτό μετά την πτώση της Δικτατορίας ο Θεολόγος Πασχαλίδης κηρύχθηκε έκπτωτος ως αντικανονικός, όμως ο Ιάκωβος δεν κατέστη δυνατόν να επανέλθει στη Μητρόπολη Λαρίσης.
Κοίμηση και μνήμη
Εκοιμήθη στην Αθήνα στις 5 Απριλίου 1985 σε ηλικία 76 ετών.
Το 2020 ο Μητροπολίτη Λαρίσης Ιερώνυμος, με προσωπικές ενέργειές του, επανέφερε στη Λάρισα τα οστά του Μητροπολίτη Λαρίσης Ιακώβου Σχίζα ο οποίος το 1968 είχε διωχθεί από το τότε Δικτατορικό καθεστώς και εξαναγκάστηκε να φύγει από τη Λάρισα. Τα οστά τοποθετήθηκαν μόνιμα στο παλαιό Κοιμητήριο της Λάρισας, ώστε μετά θάνατον ο Ιάκωβος να επιστρέψει στην πόλη που διακόνησε ως επίσκοπος, παρά την τότε αντικανονική απομάκρυνσή του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιακωβος
Τζίθρα Λέσβου
Η Τζίθρα είναι οικισμός στη Λέσβο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Λέσβου της Περιφερειακής Ενότητας Λέσβου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 7 κατοίκους.
Κωνσταντίνος Γενηδουνιάς
Ο Κωνσταντίνος Γενηδουνιάς (γεν. 3 Μαΐου 1993) είναι Έλληνας υδατοσφαίρισης, ο οποίος αγωνίζεται για τον Ολυμπιακό. Ήταν μέλος της Εθνικής Ελλάδας που κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2015. Ο Γενηδουνιάς θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σκόρερ στον κόσμο. Η κορυφαία προσωπική του διάκριση είναι όταν αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της σεζόν 2018–19 του Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς σημείωσε 42 γκολ, ενώ την ίδια χρονιά αναδείχθηκε 9ος κορυφαίος παίκτης στον κόσμο.
Τζίθρα Λέσβου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Κωνσταντίνος Γενηδουνιάς
Ήταν μέλος της ελληνικής ομάδας που αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016, η οποία τερμάτισε στην 6η θέση.
Αποφοίτησε με πτυχίο επικοινωνίας από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, όπου το παρακολούθησε από το 2011 έως το 2014 και ήταν μέλος της ανδρικής ομάδας υδατοσφαίρισης κερδίζοντας τρία διαδοχικά πρωταθλήματα NCAA με τους ΓΣΚ Τρόγιανς.
Με συλλόγους
Ολυμπιακός
Μανίς
Ο Νούνο Ρικάρντο ντε Ολιβέιρα Ριμπέιρο (Nuno Ricardo de Oliveira Ribeiro, γεννήθηκε 11 Νοεμβρίου 1977), περισσότερο γνωστός ως Μανίς (Maniche), είναι Πορτογάλος διεθνής πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως μέσος.
Κωνσταντίνος Γενηδουνιάς
Με συλλόγους
Τρόγιανς
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013 Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2018 Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της υδατοσφαίρισης Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές ΟΣΦΠ
Μανίς
Ο Μανίς έχει αγωνιστεί 52 φορές με την εθνική Πορτογαλίας, αντιπροσωπεύοντας τη χώρα του στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, όπου έφτασε στον τελικό στην πρώτη και στα ημιτελικά στη δεύτερη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ
Μητροπολίτης Κρήτης Βασίλειος E΄
Ο Βασίλειος Ε΄ (κατά κόσμον Μαρκάκης) ήταν Έλληνας ιεράρχης, ο οποίος διετέλεσε Μητροπολίτης Κρήτης κατά τα έτη 1941 ως 1950.
Γεννήθηκε στο χωριό Κεραμέ της Επαρχίας Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνης Κρήτης το έτος 1870. Νέος εκάρη Μοναχός και ακολούθως σπούδασε Θεολογία στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και Νομικά στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Στη συνέχεια δίδαξε στην Σχολή του Αγίου Πνεύματος, η οποία λειτουργούσε στην ομώνυμη Μονή, που βρισκόταν πλησίον του χωρίου «Κισσός» Αγίου Βασιλείου Ρεθύμνου και την οποία Σχολή συντηρούσε η Ιερά Μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Πρέβελη. Το έτος 1902, ο Βασίλειος, μόλις σε ηλικία 32 ετών, εξελέγη Επίσκοπος Αρκαδίας. Ακολούθως χειροτονήθηκε Επίσκοπος και ενθρονίσθηκε στην Επισκοπή Αρκαδίας, με έδρα τους Αγίους Δέκα Μεσαράς. Την Επισκοπή αυτή ποίμανε έως το 1941, οπότε εξελέγη Μητροπολίτης Κρήτης (έδρα Ηράκλειο).
Διαδέχθηκε τον Μητροπολίτη Κρήτης Τιμόθεο Βενέρη (1934-1941), άνδρα διαπρεπή, πολύ μορφωμένο, διανοούμενο και συγγραφέα. Υπηρέτησε ως Μητροπολίτης Κρήτης με το όνομα Βασίλειος Ε΄, από το 1941 έως το 1950. Κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (1940-1944) ο Βασίλειος βοηθούσε όλους όσους είχαν ανάγκη, επίσης εργάσθηκε πατριωτικά και υπεστήριξε την Εθνική Αντίσταση. Εξ αιτίας της πατριωτικής του δραστηριότητας συνελήφθη από τους Γερμανούς στις 26 Μαρτίου 1942 και στη συνέχεια υποχρεώθηκε από αυτούς να εξορισθεί και να ζει εκτός της Κρήτης. Εκείνος διέμενε στην Αθήνα από το 1942 έως το 1945. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ο Βασίλειος επέστρεψε στην Μητρόπολή του, στην Κρήτη, στην οποίαν παρέμεινε μέχρι του θανάτου του.
Ο Βασίλειος Μαρκάκης κατά την μακρά περίοδο της ποιμαντορίας του ως Επίσκοπος Αρκαδίας (1902-1941), ενδιαφέρθηκε μεγάλως για την αναδιοργάνωση της τοπικής Εκκλησίας και την μόρφωση του Κλήρου. Ιδιαίτερα ευαίσθητος διέκειτο προς τις ευπαθείς ομάδες και βοηθούσε όλους αυτούς, οι οποίοι είχαν ανάγκη και προσέφευγαν προς εκείνον. Φρόντισε για την επάνδρωση και καλή λειτουργία των Μοναστηριών της Επισκοπής του και γενικά για την αναμόρφωση του Μοναχισμού και την εξύψωση του παιδευτικού επιπέδου του Κλήρου.
Ο Βασίλειος ήταν διανοούμενος και αγαπούσε πολύ την μελέτη και την επιστημονική έρευνα. Το γεγονός, ότι εκτός από την επιστήμη της Θεολογίας, είχε σπουδάσει και την επιστήμη της Νομικής, είχε ως αποτέλεσμα την διεύρυνση του γνωστικού του πεδίου και του κύκλου των ενδιαφερόντων αυτού. Ο Βασίλειος ως Επίσκοπος αρχικά και ως Μητροπολίτης Κρήτης αργότερα, ήταν απλός ως προς τους τρόπους, κοινωνικός, επικοινωνιακός, προσηνής, αισιόδοξος και πάντοτε ευδιάθετος. Είχε ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ, όπως συμβαίνει συχνά με ανθρώπους, οι οποίοι έχουν ανέλθει σε υψηλά αξιώματα, εκπροσωπούν υψηλά λειτουργήματα και λόγω της θέσεως οφείλουν κατά κανόνα να είναι σοβαροί και συγκρατημένοι. Του άρεσαν τα αστεία και ο ίδιος συχνά, είτε τα προκαλούσε, είτε ευνοούσε την δημιουργία των. Μέχρι σήμερα κυκλοφορούν πολυάριθμα ανέκδοτα, θρύλοι και παραδόσεις, που συνδέονται με το πρόσωπό του. Τα περισσότερα από αυτά φαίνεται να έχουν έναν ιστορικό πυρήνα. Όμως και αυτά, τα οποία πιθανώς να στερούνται ιστορικού πυρήνα, εκφράζουν το ήθος και το ύφος τού διαπρεπή αυτού Ιεράρχη, ο οποίος με την όλη προσωπικότητα και την δράση του τίμησε την Εκκλησία της Κρήτης.
Ως Μητροπολίτης Κρήτης ο Βασίλειος Ε΄ διακρίθηκε, τόσο για το ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο του, όσο και για την πατριωτική και γενικότερα την εθνική του δράση. Εκοιμήθη το έτος 1950 σε ηλικία 80 ετών και κατέλειπε αγαθή μνήμη. Διάδοχός του υπήρξε ο Ευγένιος Ψαλιδάκης.
Καλλιθέα Ροδόπης
Η Καλλιθέα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Καλλιθέα βρίσκεται στο κέντρο της πεδιάδας της Κομοτηνής με υψόμετρο 18 μέτρα, σε απόσταση 25 χλμ. Δ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου) και 11 χλμ. ΝΑ. από την Κομοτηνή. Νότια του χωριού περνάει ο Λίσσος (Φιλιούρης) ποταμός, βόρεια και ανατολικά η Εγνατία Οδός ενώ στη βόρεια άκρη του είναι ο σταθμός της Σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Αλεξανδρούπολης. Το χωριό χαρακτηρίζεται προσφυγικό γιατί οι πρώτοι κάτοικοί του ήταν πρόσφυγες από το Κιζδερβέν (κιζ=κορίτσι και δερβέν=πέρασμα) της Μικράς Ασίας. Αναφέρονται ως "τρακατρούκηδες" ή και "τακατούκηδες" λόγω του ιδιαίτερου γλωσσικού ιδιώματος που είχαν και η γλώσσα που μιλούσαν έχει κάποιες λέξεις σλαβικές αλλά και κάποιες τουρκικές και σήμερα ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.
Επίσημα αναφέρεται το 1926 στο ΦΕΚ 301Α - 13/09/1926 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμαράντων. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τα Αμάραντα, τον Βάκο, το Ίσαλο και το Πάμφορο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμαράντων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μαρωνείας του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 137 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Μαρταινβίλ (Καλβαντός)
Το Μαρταινβίλ (γαλλικά: Martainville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μαρταινβιλαί (γαλλικά: Martainvillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Διεθνής Έκθεση Οχημάτων των Αθηνών
Η  Διεθνής Έκθεση Οχημάτων των Αθηνών είναι μια διετής έκθεση αυτοκινήτων που πραγματοποιείται στην Αθήνα. Η πρώτη έκθεση έγινε το 1995 και περιλήφθηκε στο ημερολόγιο των γεγονότων του Οργανισμού Διεθνών Κατασκευαστών Αυτοκινήτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Αθήνα
Αδέλα του Ντρε
H Αδέλα (γαλλ. Adèle de Dreux, 1145 - μετά το 1210) από τον Οίκο του Ντρε ήταν κόρη του Κόμη του Ντρε και με τους γάμους της έγινε κόμισσα του Μπρετέιγ, μετά κυρία του Σατιγιόν, έπειτα κυρία του Τροτ και τέλος κόμισσα του Σουασόν.
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη (μόνο τέκνο από τον 2ο γάμο) του Ροβέρτου Α΄ του Ντρε και της 2η συζύγου του Χαγουάιζ του Σώλσμπερυ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1156 τον Βαλεράν Γ΄ του Μπρετέιγ και είχε τέκνα:
Το 1162 απεβίωσε ο Βαλεράν Γ΄ και η Αδέλα έκανε 2ο γάμο με τον Γκυ Β΄ του Σατιγιόν. Είχε παιδιά:
Έκανε 3ο γάμο με τον Ιωάννη Α΄ ντε Τορότ και είχε απογόνους:
Τέλος παντρεύτηκε για 4η φορά με τον Ραλφ, Κόμη του Σουασόν, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Motoemil
δεξιά|μικρογραφία|180x180εσ|Τρικύκλο φορτηγό της Motoemil (μοντέλο του 1967) δεξιά|μικρογραφία|180x180εσ|Motoemil Autofarma 4x4 (μοντέλο του 1977) δεξιά|μικρογραφία|180x180εσ|Motoemil Autofarma 4x4 Η Motoemil ήταν ελληνική αυτοκινητοβιομηχανία που έδρευε στη Θεσσαλονίκη (σήμερα λειτουργεί ως Emilios Trailers). Ονομάστηκε έτσι, από τον Αιμίλιο Αντωνιάδη, που ξεκίνησε την επιχείρησή του, μαζί με τον αδελφό του Κωνσταντίνο, κατασκευάζοντας φορτηγά από συναρμολογούμενα μέρη μοτοσικλετών και ανταλλακτικά αυτοκινήτων. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960, όπως και άλλες παρόμοιες ελληνικές επιχειρήσεις, είχε ήδη αναπτύξει την παραγωγή πλήρων "αυτοκίνητων" τρίκυκλων φορτηγών. Η Motoemil ήταν μία από τις πρώτες του είδους της στη Βόρεια Ελλάδα, και σύντομα εξελίχθηκε σημαντικά, με τα προϊόντα της να πωλούνται σε όλη τη χώρα. Τα πρώτα μοντέλα χρησιμοποιούσαν αερόψυκτους κινητήρες 1200cc Volkswagen. Ένα πλήρως ανασχεδιασμένο, πιο σύγχρονο μοντέλο παρουσιάσθηκε το 1970, χρησιμοποιώντας γερμανικό κινητήρα Ford.
Η Motoemil ήταν από τις λίγες επιχειρήσεις κατασκευής τρικύκλων φορτηγών που επιβιώσαν μετά το τέλος της εποχής του συγκεκριμένου τύπου οχήματος, αφού είχε αναπτύξει ένα εντελώς νέο τύπο βαρύτερων, τετράτροχων φορτηγών στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Το φορτηγό Autofarma, παντός εδάφους 4x4 με δίτονο φορτίο και κινητήρα Diesel Mercedes-Benz, τοποθετείτο στην κατηγορία των "αγροτικών φορτηγών", σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία. Σε αυτό το πλαίσιο, ήταν παρόμοιο με άλλα ελληνικά οχήματα (όλα τοπικώς ανεπτυγμένα), όπως το Agricola, το Unicar της AutoDiana, το Autotractor της Balkania, το EBIAM, το Polytrak της Πετρόπουλος και άλλα. Ωστόσο, το Autofarma παρήχθη σε αριθμούς που υπερέβησαν όλα τα υπόλοιπα σε σύνολο, και πωλείτο μέσα από ένα δίκτυο αντιπροσώπων σε όλη τη χώρα. Ήταν ταυτόχρονα ένα πολύ στιβαρό, αξιόπιστο όχημα παντός εδάφους που απαιτούσε ελάχιστο κόστος συντήρησης (κατάλληλο για την εξαιρετικά σκληρή χρήση των αγροτικών φορτηγών), με σημαντικό ωφέλιμο φορτίο, με μια σχετικά άνετη καμπίνα και αρκετά ομαλή οδική συμπεριφορά. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, αυτή η κατηγορία οχημάτων δεν ήταν πλέον ανταγωνιστική, λόγω αλλαγών στην ελληνική νομοθεσία σε συνδυασμό με διαφορετικές απαιτήσεις από τους έλληνες καταναλωτές. Η παραγωγή φορτηγών Motoemil σταμάτησε το 1985. Για άλλη μια φορά, όμως, η εταιρία προσαρμόσθηκε στα νέα δεδομένα της αγοράς, κάνοντας στροφή προς την ανάπτυξη και παραγωγή τρέιλερς για τη μεταφορά σκαφών αναψυχής, συνεχίζοντας τη λειτουργία της μέχρι και σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρώην ελληνικές αυτοκινητοβιομηχανίες Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα
Λε Μολαί-Λιτρί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μολιστριέν (γαλλικά: Molystriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Άννα Καμιένσκα
Η Άννα Καμιένσκα (πολωνικά: Anna Kamieńska) (12 Απριλίου 1920 - 10 Μαΐου 1986) ήταν Πολωνή ποιήτρια, συγγραφέας, μεταφράστρια και λογοτεχνική κριτικός, η οποία έγραψε πολλά βιβλία για παιδιά και εφήβους.
Ζωή
Η Καμιένσκα γεννήθηκε στο Κρασνίσταφ. Οι γονείς της ήταν ο Ταντεόυς Καμιένσκι και η Μάρια Τσενκαλσκίχα. Πέρασε τα πρώτα της χρόνια στο Λούμπλιν. Συχνά έμενε με τους παππούδες της στο Σφίντνικ.
Ο πατέρας της πέθανε νωρίς, έτσι το βάρος της ανατροφής των τεσσάρων κόρων έπεσε στη μητέρα της. Το πρώτο ποίημα της Άννας συντάχθηκε όταν ήταν περίπου 14 ετών (1936), το οποίο δημοσιεύτηκε στο «Płomyczek», υπό την αιγίδα του Γιούσεφ Τσεχόβιτς. Από το 1937, σπούδασε στην Παιδαγωγική Σχολή της Βαρσοβίας. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, έζησε στο Λούμπλιν και δίδαξε σε υπόγεια σχολεία στα χωριά. Μετά την αποφοίτησή της από τη σχολή του Λούμπλιν, σπούδασε κλασική φιλολογία, αρχικά στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Λούμπλιν και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Λοτζ.
Η Καμιένσκα συνδέθηκε με την πολιτιστική εβδομαδιαία εφημερίδα Χώρα, της οποίας ήταν συντάκτρια από το 1946 έως το 1953, την εβδομαδιαία Νέα Κουλτούρα (συντάκτρια ποίησης, 1950-1963) και την μηνιαία Εργασία (από το 1968). Στα μέσα της δεκαετίας του 1950, άρχισε να γράφει τραγούδια για τη νεολαία.
Το 1948, παντρεύτηκε την ποιητή και μεταφραστή Για Σπιέβακ. Μαζί απέκτησαν δύο γιους: τον Γιάν Λέον (1949-1988, δημοσιογράφος, υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων, συγγραφέας, κοινωνικός ακτιβιστής) και τον Πάβεου (γεννήθηκε το 1951, καθηγητής κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και μέλος του Σέιμ, 2005 -2007).
Η Άννα και ο Γιαν εργάστηκαν μαζί σε μεταφράσεις ρωσικής ποίησης και δράματος και επιμελήθηκαν πολλά βιβλία. Το 1967, ο Γιαν αρρώστησε ξαφνικά με καρκίνο και πέθανε στις 22 Δεκεμβρίου. Στη θλίψη της, η Καμιένσκα μεταστράφηκε στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, η οποία επηρέασε βαθιά τα μετέπειτα έργα της.
Η Καμιένσκα πέθανε στις 10 Μαΐου 1986 στη Βαρσοβία.
Έργα
Η Καμιένσκα έγραψε δεκαπέντε βιβλία ποίησης, δύο τόμους «Σημειωματαρίων», παρέχοντας ένα σύντομο αρχείο για τις αναγνώσεις και τις αυτοαξιολογήσεις της, τρεις τόμους σχολίων για τη Βίβλο και μεταφράσεις από διάφορες σλαβικές γλώσσες, καθώς και από εβραϊκά, λατινικά και γαλλικά. Τα ποιήματά της καταγράφουν τους αγώνες ενός ορθολογικού νου με θρησκευτική πίστη, αντιμετωπίζοντας τη μοναξιά και την αβεβαιότητα με έναν άμεσο, μη συναισθηματικό τρόπο. Εξερευνώντας το νόημα της αγάπης και της θλίψης και τη λαχτάρα για αγάπη, η ποίηση της Καμιένσκα εξακολουθεί να εκφράζει ένα ήσυχο χιούμορ και μια διεισδυτική αίσθηση ευγνωμοσύνης για την ανθρώπινη ύπαρξη και για μυριάδες πλάσματα, σκαντζόχοιρους, πουλιά και «νεαρά φύλλα που θέλουν να ανοίξουν προς τον ήλιο».
Τα ποιήματα της Καμιένσκα αφορούν επίσης τον Ιουδαϊσμό και την πλήρη απώλεια του εβραϊκού πολιτισμού και της γλώσσας γίντις από την Πολωνία ως αποτέλεσμα του Ολοκαυτώματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνές ποιήτριες Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί συγγραφείς παιδικών βιβλίων Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές
Γεγονότα Μαρτίου 2018
2 Μαρτίου
(BBC) (RFE/RL)
5 Μαρτίου
(Xinhua News Agency)
7 Μαρτίου
(BBC)
13 Μαρτίου
(The Washington Post)
27 Μαρτίου
(Dutch News)
28 Μαρτίου
(The Egypt Independent)
31 Μαρτίου
03
Ίνγκεμποργκ Έρικσντατερ της Νορβηγίας
Η Ίνγκεμποργκ Έρικσντατερ δούκισσα του Έλαντ, σουηδ.: Ingeborg, hertiginna av Öland, Ingebjørg Eiriksdatter, (1297–1357) ήταν Νορβηγή πριγκίπισσα και Σουηδή δούκισσα. Ήταν δούκισσα του Ούπλαντ, Έλαντ και της Φινλανδίας. Ως χήρα, είχε μία θέση στην κυβέρνηση της αντιβασιλείας του ανιψιού της Μάγκνους Δ΄, ο οποίος βασίλευσε ως βασιλιάς, τόσο της Σουηδίας, όσο και της Νορβηγίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του βασιλιά Έρικ Β΄ της Νορβηγίας και της Iσαβέλλας Μπρους. Ο πατέρας της Έρικ Β΄ απεβίωσε στις 15 Ιουλίου 1299, όταν η Ίνγκεμποργκ ήταν ενός ή δύο ετών. Τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του, Χάακον Ε΄, καθώς ο Έρικ Β΄ απεβίωσε χωρίς γιους. Το 1300 η μητέρα της Ίνγκεμποργκ κανόνισε τον αρραβώνα της τρίχρονης κόρης της με τον Γιόν Μάγκνουσον, κόμη του Όρκνεϋ (απεβ. 1311). Ο γάμος δεν έγινε ποτέ. Δεν είναι σαφές, εάν ο αρραβώνας ακυρώθηκε, ή αν απεβίωσε πριν την ενηλικίωσή της.
Γάμος
Σε έναν διπλό γάμο το 1312 στο Όσλο (άλλο γάμο που κανόνισε η μητέρα της), η Ίνγκεμποργκ παντρεύτηκε τον μικρότερο αδερφό του Σουηδού βασιλιά Μπίργκερ, τον Βάλντεμαρ δούκα της Φινλανδίας, ενώ η μικρότερη εξαδέλφη της Ίνγκεμποργκ, το μοναδικό νόμιμο παιδί του βασιλιά Χάακον Ε', παντρεύτηκε τον Μπίργκερ. ο μεγαλύτερος αδερφός Έρικ, δούκας του Σέντερμανλαντ. Η προίκα της πρεσβυτέρας Ίνγκεμποργκ περιελάμβανε το νησί Έλαντ, όπου κατά καιρούς αναφερόταν ως δούκισσα του Έλαντ. Το 1316 απέκτησε έναν γιο, που πιθανότατα απεβίωσε νέος.
Τη νύχτα μεταξύ 10ης και 11ης Δεκεμβρίου 1317, ο σύζυγός της Βάλντεμαρ και ο αδελφός του Έρικ συνελήφθησαν και αλυσοδέθηκαν κατά τη διάρκεια μίας κλήσης στον μεγαλύτερο αδελφό τους βασιλιά Μπίργκερ στο Nύκοπινγκ. Στη φυλάκιση του συζύγου και του κουνιάδου της, αυτή και η εξαδέλφη και κουνιάδα της, Ίνγκεμποργκ Χάακονσντοτερ, έγιναν οι ηγέτες των οπαδών των συζύγων τους. Στις 16 Απριλίου 1318, «οι δύο δούκισσες Ίνγκεμποργκ» συνήψαν συνθήκη στο Kάλμαρ με τον Δανό δούκα Κρίστοφερ του Χάλαντ-Σάμσε και τον αρχιεπίσκοπο Έσγκαρ του Λουντ να ελευθερώσουν τους συζύγους τους και να μην συνάψουν ειρήνη με τους βασιλείς της Σουηδίας και της Δανίας πριν συμφωνήσουν αυτό, και οι δύο δούκισσες υποσχέθηκαν να τιμήσουν τις υποσχέσεις που έδωσαν ως αντάλλαγμα στα ονόματα των συζύγων τους. Αργότερα την ίδια χρονιά, οι σύζυγοί τους επιβεβαιώθηκαν ότι απεβίωσαν. Είτε πέθαναν από την πείνα, είτε δολοφονήθηκαν.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Οίκος του Μπγιέλμπο Κατηγορία:Οίκος του Σβερ
Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας
thumb|right|250px|Φανταστική αναπαράσταση του βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Β΄ Ο Βάλντεμαρ Β΄ της Δανίας ή Βάλντεμαρ ο Νικητής ή Βάλντεμαρ ο Κατακτητής (Valdemar Sejr, 9 Μαΐου 1170 - 28 Μαρτίου 1241), βασιλιάς της Δανίας (1202 - 1241) ήταν δεύτερος γιος του βασιλιά της Δανίας Βάλντεμαρ Α΄ και της Σοφίας του Μινσκ κόρης του Πολωνού πρίγκηπα Ρισέζα, διαδέχθηκε τον θανόντα αιφνίδια μεγαλύτερο αδελφό του Κνούτο ΣΤ΄. Το προσωνύμιο Sejr είναι μεταγενέστερη επινόηση και δεν είχε χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της ζωής του, το Sejr είναι Δανική λέξη που σημαίνει «νίκη».