cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζοζέφ Πιτόν ντε Τουρνεφόρ
Βιογραφία
Μετά την επιστροφή του στο Παρίσι, ο Τουρνεφόρ δίδαξε στο Collège de France. Πέθανε στην ίδια πόλη στις 28 Δεκεμβρίου του 1708, μετά από σοβαρό τραυματισμό του στο στομάχι ο οποίος προκλήθηκε από άμαξα που τον παρέσυρε. Η οδός στην οποία συνέβη το θανατηφόρο ατύχημα βρίσκεται στο πέμπτο διαμέρισμα (arrondissement) του Παρισιού και φέρει το όνομά του σπουδαίου βοτανολόγου («Rue de Tournefort»).
Η Αναφορά ενός ταξιδιού στο Λεβάντε (1717)
Κυριότερο επιστημονικό έργο του Τουρνεφόρ είναι το Éléments de botanique, ou méthode pour connaître les plantes (1694, και σε λατινική μετάφραση Institutiones rei herbariae - εκδόθηκε το 1700 και το 1719). Το έργο του, ωστόσο, που είναι σήμερα ευρύτερα γνωστό είναι η Αναφορά ενός ταξιδιού στο Λεβάντε, η αφήγηση του ταξιδιού του στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Το κείμενο ακολουθεί τη συνήθη θεματική μιας ταξιδιωτικής αφήγησης των αρχών του 18ου αιώνα για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, διακρίνεται, ωστόσο, από τα υπόλοιπα σύγχρονά του περιηγητικά κείμενα για αυτή την περιοχή χάρη στη μεγάλη ακρίβεια και αναλυτικότητα των πραγματολογικών πληροφοριών του, όπως επίσης λόγω της διεξοδικότητας των βοτανολογικών και ζωολογικών περιγραφών που περιέχει. Σε αυτά τα χαρακτηριστικά οφείλεται και η μεγάλη δημοτικότητα του έργου, το οποίο γνώρισε κατά τον 18ο αιώνα τέσσερεις εκδόσεις στα γαλλικά (δίτομη 1717, τρίτομη 1717, 1718, 1727), δύο στα αγγλικά (1718, 1741) και από μία στα ολλανδικά (1737), στα σουηδικά (1772) και στα γερμανικά (1776-1777). Αποσπάσματά της Αναφοράς δημοσιεύτηκαν σε πλήθος συλλογών με περιηγητικά κείμενα και συμπιλήθηκαν σε μυθοπλαστικές αφηγήσεις ταξιδιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η αφήγηση του Τουρνεφόρ, μολονότι αξιόπιστη ως προς τις πραγματολογικές πληροφορίες της για το φυσικό και οικισμένο περιβάλλον, επηρεάζεται ιδεολογικά από τον ανταγωνισμό μεταξύ του Ρωμαιοκαθολικισμού και της Ορθοδοξίας, όταν αναφέρεται στους ορθοδόξους Έλληνες. Η εικόνα που κατασκευάζει ο Τουρνεφόρ για αυτούς στηρίζεται σε όλα τα τυπικά για την εποχή στερεότυπα (ψεύτες, δόλιοι, δεισιδαίμονες, φιλοχρήματοι, διεφθαρμένοι, ανήθικοι), τα οποία εκπηγάζουν από την αντίληψη ότι η Ορθοδοξία αποτελεί αίρεση. Παρά τις ιδεολογικές διαθλάσεις, οι πληροφορίες που δίνει ο Τουρνεφόρ για τους Έλληνες περιέχουν ενίοτε πολύτιμες ψηφίδες. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι περιγραφές του ελληνικών ενδυμασιών, θρησκευτικών δοξασιών, ή η αφήγηση της συνάντησής του με τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο, τον εξ Απορρήτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι βοτανολόγοι
Μάριος Γκιούρδας
Ο Μάριος Γκιούρδας (Αλεξανδρούπολη, 2 Μαρτίου 1973) είναι Έλληνας παλαίμαχος διεθνής πετοσφαιριστής. Συμμετείχε σε πολλές ευρωπαϊκές και παγκόσμιες διοργανώσεις, με διακρίσεις σε εθνικό και συλλογικό επίπεδο. Αγωνιζόταν στη θέση του ακραίου, και θεωρείται ένας από τους κορυφαίους Έλληνες πετοσφαιριστές. Υπήρξε αρχηγός και αναντικατάστατο μέλος του Ολυμπιακού και της Εθνικής Ομάδας.
Βιογραφικό
Είναι απόφοιτος ΤΕΦΑΑ του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και υπηρετεί στην πυροσβεστική. Είναι ιδιοκτήτης της εταιρείας ROYAL Sport και ενός πρακτορείου ΟΠΑΠ. Νυμφευμένος με την Μαρία, έχει αποκτήσει μαζί της δύο κόρες.
Καριέρα
Το 1984 και σε ηλικία 11 ετών επιλέχτηκε στα κλιμάκια βόλεϊ της Θράκης και στα παιδικά τμήματα του Εθνικού Αλεξανδρούπολης. Το 1986 εντάχθηκε και στην Εθνική Ομάδα Εφήβων. Το 1989 πήγε στην Γ.Ε. Αλεξανδρούπολης, όπου συνέβαλε στην άνοδο της ομάδας στη Β΄ εθνική κατηγορία. Το 1991 επέστρεψε στον Εθνικό Αλεξ. που βρισκόταν στην Α1, όπου είχε προπονητή τον Γ. Τεκτονίδη. Την ίδια χρονιά κλήθηκε στην Εθνική Ομάδα Ανδρών, στην οποία αργότερα διετέλεσε για πολλά χρόνια αρχηγός.
Τα "καλύτερα χρόνια" όμως για εκείνον ξεκινούν το 1994, όταν κατεβαίνει στον Πειραιά και υπογράφει συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό. Στους ερυθρόλευκους παραμένει για εννιά χρόνια και σταδιακά γίνεται η κολώνα και ο ηγέτης της ομάδας με την οποία κατέκτησε τα πάντα. Το 2003 μεταβαίνει στην Ιταλία, όπου αγωνίζεται για ένα χρόνο στην Πάρμα, και γίνεται ο πρώτος Έλληνας βολεϊμπολίστας που παίρνει μετεγγραφή σε ομάδα του εξωτερικού. Το 2004 επιστρέφει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ηρακλή, όπου μετά από μια «μαγική» χρονιά, όπως ο όδιος την χαρακτηρίζει, ο Ηρακλής κατακτά το Πρωτάθλημα Ελλάδας, το δεύτερο τότε στην ιστορία του.
Πηγες - Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Εθνικού Αλεξανδρούπολης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ε.Α. Πατρών
Σύμβαση του Τόκιο
Η Σύμβαση του Τόκιο, (Tokyo Convention), είναι μια αεροπορική διεθνής συνθήκη που αφορά κυρίως μέτρα κατά της αεροπειρατείας. Συνομολογήθηκε και υπογράφηκε στο Τόκιο στις 14 Σεπτεμβρίου του 1963 και τέθηκε σε ισχύ στις 4 Δεκεμβρίου του 1969.
Μετά από διάσκεψη που συγκλήθηκε στο Τόκιο υπό την εποπτεία του Συμβουλίου του ΔΟΠΑ (ICAO) από τις 20 Αυγούστου μέχρι 14 Σεπτεμβρίου του 1963 και στην οποία έλαβαν μέρος πέντε διεθνείς οργανισμοί και 61 κράτη-μέλη, συζητήθηκαν διάφορα τρέχοντα θέματα ασφαλείας αεροπορικών μεταφορών που δεν προέβλεπαν προηγούμενες αεροπορικές συνθήκες – συμβάσεις. Έτσι με το τέλος της διάσκεψης εκείνης συνομολογήθηκε και υπογράφηκε η Σύμβαση του Τόκιο που φέρει τον τίτλο «Περί παραβάσεων και άλλων τινών πράξεων τελουμένων επί αεροσκαφών».
Η σύμβαση αυτή αν και ήταν προϊόν προηγουμένων σχεδίων (Γενεύης, Μόντρεαλ, Μονάχου, Ρώμης) υπήρξε ιδιαίτερα σπουδαία στην ασφάλεια των αερομεταφορών. Κατ΄ αρχήν έγινε ποινικοποίηση όλων εκείνων των πράξεων που στρέφονται με κάθε μέσο και τρόπο στην ασφάλεια των αερομεταφορών καθώς ακόμη και των προθέσεων διάπραξής των, ενώ παράλληλα δόθηκαν λύσεις σε πλείστα νομικά προβλήματα όσον αφορά επί της εθνικότητας του αεροσκάφους, του δράστη, και των αρμοδιοτήτων των χωρών στον εναέριο χώρο των οποίων εκδηλώθηκε αεροπορικό αδίκημα. Επίσης για πρώτη φορά με τη σύμβαση αυτή αναγνωρίστηκαν αστυνομικές εξουσίες αλλά και ασυλίες των πιλότων των αεροσκαφών στα οποία εκδηλώθηκαν έκνομες πράξεις.
Αντώνιος Γαλανάκης
Ο '''Αντώνιος Π. Γαλανάκης''' (Καστέλλι Πεδιάδας Ηρακλείου, 1888 - ;) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε πολλές φορές ως βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ηρακλείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ηρακλείου Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1981-82
Την περίοδο 1981-82 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Μπαρτσελόνα κερδίζοντας στον τελικό την Σταντάρ Λιέγης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Transformers
Τα Transformers ψυχαγωγικό franchise που αναπτύσσεται από την αμερικανική εταιρία Hasbro και την ιαπωνική εταιρία Takara Tomy. Πρωτοεμφανίστηκε σε μορφή μετασχηματιζόμενων παιχνιδιών ωστόσο το 1984, η δικαιοχρησία αυτή εξελίχθηκε με την γραμμή παιχνιδιών και συγκεκριμένα εστιάζοντας στις φατρίες των μετασχηματιζόμενων εξωγήινων ρομπότ (συχνά οι Autobot και οι Decepticons) σε μια ατέλειωτη διαμάχη για την κυριαρχία ή την τελική ειρήνη. Από το 1984 έως σήμερα, το franchise έχει εξελιχθεί, έτσι ώστε πλέον συμπεριλαμβάνει και κόμικ, και βιβλία, και κινούμενα σχέδια, και βιντεοπαιχνίδια καθώς και ταινίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Transformers Κατηγορία:Franchises της Hasbro
Χαλίφης
Ο χαλίφης (خَليفة, χαλίφα, κυριολεκτικά: διάδοχος - του Μωάμεθ) είναι ηγεμονικός, μουσουλμανικός, κληρονομικός τίτλος. Ο ηγεμόνας μουσουλμανικής ούµα (κοινότητας). Όταν πέθανε ο Μωάμεθ (8 Ιουνίου 632) τον διαδέχθηκε στις πολιτικές και διοικητικές εξουσίες ο Αμπού Μπακρ ας–Σιντίκ με τον τίτλο "Χαλίφα ρασούλ Αλά(χ)" (Διάδοχος αγγέλου (αγγελιαφόρου) Θεού). Αυτός όμως ο όρος μάλλον καθιερώθηκε ως ηγεμονικός (θρησκευτικός και πολιτικός) επί ηγεμονίας του 2ου Χαλίφη Ουμάρ Α΄ λαμβάνοντάς το από το Κοράνι που έτσι αποδίδεται στον Αδάμ και τον Δαβίδ ως αντιβασιλείς του Θεού.
Ο Αμπού Μπακρ και οι τρεις άμεσοι διάδοχοί του θεωρήθηκαν μόνοι «τέλειοι» ή «ορθά καθοδηγούμενοι» (αλ-κουλάφα, αρ-ρασίντουμ). Μετά από αυτούς τον τίτλο του Χαλίφη έλαβαν 14 μουσουλμάνοι ηγεμόνες της Δυναστείας των Ομεϋαδών της Δαμασκού, στη συνέχεια 38 της Δυναστείας των Αββασιδών της Βαγδάτης (που κατέρρευσε το 1258 από τους Σελτζούκους Τούρκους), από τους απογόνους των Αββασιδών στο Κάιρο (1258-1517) παρότι η εξουσία ασκούταν από τους Μαμελούκους και από το 1517 που συνελήφθη ο τελευταίος των απογόνων πέρασε στον Σουλτάνο Σελίμ Α΄ «ως επικυριαρχίας αξίωμα διαδοχής». Έτσι ο τίτλος του Χαλίφη περνά σε όλους τους μετά Σελίμ Α΄ Σουλτάνους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι τις 3 Μαρτίου 1924 που καταργείται από την Τουρκική Δημοκρατία.
Παράλληλα με τις παραπάνω περιόδους, μετά την πτώση της Δυναστείας των Ομεϋαδών στη Δαμασκό (750), ο τίτλος υιοθετήθηκε από τον ισπανικό κλάδο (εκ της ίδιας Δυναστείας) που ηγεμόνευε στην Κόρδοβα από το 755 μέχρι το 1031. Ενώ τον ίδιο τίτλο οικειοποιήθηκε κι η Δυναστεία Φατιμιδών, ηγεμόνων της Αιγύπτου που υποστήριζαν ότι είναι απόγονοι της κόρης του Μωάμεθ της Φάτιμα και του συζύγου της Αλή.
Οι Σιίτες μουσουλμάνοι αποκαλώντας τον ανώτατο θρησκευτικό τους ηγέτη "Ιμάμη" θεωρούν ότι ο Χαλίφης μπορεί να είναι μόνο απευθείας απόγονος του Μωάμεθ, ενώ οι Σουνίτες υποστηρίζουν ότι το αξίωμα αυτό μπορούν να φέρουν μόνο οι απόγονοι των Κουραϊσιτών, φυλή από την οποία καταγόταν ο Μωάμεθ.
Τζον Φαβρό
Ο Τζόναθαν Κόλια Φαβρό (Jonathan Kolia Favreau, γεννημένος στις 19 Οκτωβρίου του 1996) είναι Αμερικανός ηθοποιός και δημιουργός ταινιών. Ως ηθοποιός ο Φαβρό έχει εμφανιστεί σε ταινίες όπως τα Rudy (1993), PCU (1994), Αδιόρθωτοι Γλετζέδες (1996), Πολύ Μεγάλες Κακίες (1998), Ολέθρια Σύγκρουση (1998), Οι Αντικαταστάτες (2000), Daredevil (2003), Τα Χαλάσαμε (2006), Χριστούγεννα στα Τέσσερα (2008), Ζευγάρια στα Βαθιά (2009), Σε Αγαπάω, Φίλε (2009), Άνθρωποι σαν κι Εμάς (2012), Ο Λύκος της Wall Street (2013), Chef (2014), και διάφορες ταινίες της Marvel Studios.
Ως δημιουργός ταινιών, ο Φαβρό έχει εμπλακεί με το Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel. Σκηνοθέτησε, παρήγαγε και εμφανίστηκε ως Χάπι Χόγκαν στις ταινίες Iron Man (2008) και Iron Man 2 (2010). Είχε επίσης τον ρόλο εκτελεστικού παραγωγού ή εμφανίστηκε ως ο χαρακτήρας στις ταινίες, Οι Εκδικητές (2012), Iron Man 3 (2013), Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (2015), Spider-Man: Η Επιστροφή Στον Τόπο Του (2017), Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018), Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019), Spider-Man: Μακριά Από τον Τόπο του (2019), και Spider-Man: No Way Home (2021).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών
Τακαγιόσι Σάτο
Ο Τακαγιόσι Σάτο (ιαπωνικά: 佐藤隆善, Χέπμπορν: Sato Takayoshi) είναι Ιάπωνας σχεδιαστής χαρακτήρων βιντεοπαιχνιδιών και διευθύνων CGI. Είναι γνωστότερος ως μέλος της Team Silent, θυγατρικής της Konami Computer Entertainment Tokyo, και για το έργο του στο σχεδιασμό των χαρακτήρων και της εξ ολοκλήρου CGI διεύθυνσης του πρώτου Silent Hill και του Silent Hill 2.
Βιογραφία
Ο Σάτο γεννήθηκε στο Τόκιο. Το 1992 σπούδασε Καλές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο Tama Art στο Τόκιο, παίρνοντας μπάτσελορ στη ελαιογραφία το 1996. Το 2011 πήρε το πτυχίο Advanced Character Animation.
Konami
Προσελήφθη από την Konami τον Απρίλιο του 1996, αφού έκανε τρία τεστ τέχνης και πέντε συνεντεύξεις. Η παλαιότερη δουλειά του εκεί έγινε την ίδια χρονιά σε πολλά animation στο παιχνίδι Sexy Parodius για το PlayStation και το Sega Saturn. Έπειτα, προσχώρησε στην Konami Computer Entertainment Tokyo, το Σεπτέμβρη του 1996. Τότε ξεκίνησε τη δουλειά του στο πρώτο Silent Hill για το PlayStation. Δούλεψε στους χαρακτήρες, στα περιβάλλοντα, στην ατμόσφαιρα αλλά και στη δημιουργία της ιστορίας. Δήλωσε: "Προσπάθησα να απεικονίσω μια πόλη που είναι εγκαταλελειμμένη, γεμάτη με θλίψη ωστόσο εσύ να μη μπορείς να σταματήσεις να την αγαπάς". Του πήρε δυόμισι χρόνια να δημιουργήσει μόνος όλες τις CGI σκηνές του παιχνιδιού. Δημιούργησε του σημαντικότερους χαρακτήρες μόνος του, τα περιβάλλοντα, όλα τα στοιχεία μοντελισμού και υφών, αλλά και τον φωτισμό των CGI ταινιών. Αναγνώρισε την επιτυχία του τίτλου δηλώνοντας: "Το Silent Hill έγινε πολύ επιτυχημένο και κέρδισα τρία βραβεία από αυτό. Αυτό μου επέτρεψε να κυνηγήσω το δικό μου δημιουργικό όραμα". Στο Silent Hill 2 δούλεψε στην ιστορία, στο σύστημα του παιχνιδιού, και κατεύθυνε όλες τις δραστηριότητες προπαραγωγής.
Electronic Arts
Από το Φεβρουάριο του 2003 έως το Μάιο του 2007 δούλευε για την εταιρία Electronic Arts στα παιχνίδια GoldenEye: Rogue Agent για τα PlayStation 2, Xbox και GameCube, και το Tiberium για τα Xbox 360 και PlayStation 3, το οποίο τελικά ακυρώθηκε.
Nintendo
Το Φεβρουάριο του 2012 εισήλθε στη Nintendo, στη θέση του παραγωγού οπτικών εφέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Silent Hill Κατηγορία:Ιάπωνες σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών‎
ΕΣ Ουασκεάλ
Η ΕΣ Ουασκεάλ είναι μια γαλλική, ποδοσφαιρική ομάδα από την Ουασκεάλ. Ιδρύθηκε το 1924. Έδρα της ομάδας είναι το Stadium Lille Metropole - Terrain n°1, χωρητικότητας 500 θεατών. Συμμετέχει στο Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα Γαλλίας. Καλύτερη περίοδος της ομάδας ήταν μεταξύ 1998 και 2003 όταν η ομάδα συμμετείχε στη Λιγκ 2.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1924 Κατηγορία:ΕΣ Ουασκεάλ
Δήμος Βελεσών
Ο Δήμος Βελεσών (Велес ) είναι δήμος στο κεντρικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Βάρνταρ. Βελεσά ονομάζεται επίσης η πόλη στην οποία βρίσκεται η έδρα του Δήμου Βελεσών.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Βελεσών συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας  Κατηγορία:Περιφέρεια Βάρνταρ
Γιώργος Κοτανίδης
Ο Γιώργος Κοτανίδης (23 Μαΐου 1945 Δράμα - 28 Ιανουαρίου 2020 Αθήνα ) ήταν Έλληνας ηθοποιός, σκηνοθέτης και συγγραφέας.
Βιογραφία
Μέχρι τα δώδεκά του έζησε στη Δράμα, τόπο καταγωγής των γονιών του που είχαν έρθει ως πρόσφυγες από τον Πόντο. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή Εθνικού Θεάτρου, εγκαταλείποντας τις σπουδές του στην Κτηνιατρική Σχολή του Αριστοτελείου. Ήταν ένας από τους δημιουργους του Ελεύθερου Θεάτρου στο Άλσος Παγκρατίου και αργότερα στη διάρκεια της θεατρικής του καριέρας συνεργάστηκε με πολλούς θιάσους και σκηνοθέτες, παίζοντας θεατρικούς ρόλους όλων των ειδών. Ενσάρκωσε, επίσης, αρκετούς ρόλους στον ελληνικό και διεθνή κινηματόγράφο, όπως και στην τηλεόραση. Πολιτικοποιημένος και ενταγμένος στην Αριστερά συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα. Για τη δράση του κατά της δικτατορίας φυλακίστηκε και βασανίστηκε επανειλημμένα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
658 Αστερία
Η Αστερία (Asteria) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,3. Ανακαλύφθηκε το 1908 από τον Γερμανό αστρονόμο Άουγκουστ Κοπφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από την Τιτανίδα μητέρα της Εκάτης στην ελληνική μυθολογία.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Αστερίας εκτιμάται σε 22,95 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,204. Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Αστερία γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αστερια
Άρσος Λεμεσού
Τοποθεσία
Το Άρσος βρίσκεται στα σύνορα των επαρχιών Λεμεσού και Πάφου. Η απόσταση του χωριού από τη Λεμεσό είναι 40 χιλιόμετρα και η απόσταση του από την Πάφο είναι 45 χιλιόμετρα. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 790 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην πλαγιά του βουνού Λαόνα. Στα νότια συνορεύει με τη Μαλιά, στα νοτιοδυτικά με τη Γεροβάσα-Τρόζενα, στα δυτικά με το Πραιτώρι, στα βόρεια με τον Άγιο Νικόλαο Πάφου, στα βορειοανατολικά με το Όμοδος και στα ανατολικά με τη Βάσα Κοιλανίου.
Ονομασία
Για την προέλευση της ονομασίας του χωριού υπάρχουν τρεις εκδοχές:
Αμπελοκαλλιέργειες
Το χωριό είναι ένα από τα κρασοχώρια της επαρχίας Λεμεσού και είναι γνωστό για την αμπελοκαλλιέργεια του από τα αρχαία χρόνια.
Ιεροί ναοί
Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Απόστολο Φίλιππο, ο οποίο είναι ο πολιούχος Άγιος της κοινότητας. Κατασκευάστηκε τον 13ο αιώνα και ανοικοδομήθηκε τον 19ο αιώνα. Δίπλα από την εκκλησία υπάρχει ένας μικρός ναός της Αγίας Μαριάμνης. Έξω από το χωριό υπάρχει ένα παρεκκλήσι της Παναγίας της Καθολικής.
Πληθυσμός
Σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο, το χωριό γνώρισε μεγάλη πληθυσμιακή ανάπτυξη από τη δεκαετία του 1910 έως και τη δεκαετία του 1960. Στη συνέχεια ο πληθυσμός ξεκίνησε να μειώνεται λόγω αστυφιλίας και των δυσκολιών που είχε η διαβίωση σε ένα χωριό μακριά από τις πόλεις. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του Άρσους όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Κρασοχώρια Επαρχίας Λεμεσού
Γουλιέλμος του Βιντ
Ο Γουλιέλμος του Βιντ (Wilhelm Friedrich Heinrich Prinz zu Wied, 26 Μαρτίου 1876 – 18 Απριλίου 1945) ήταν για μικρό χρονικό διάστημα πρίγκιπας της Αλβανίας από τις 21 Φεβρουαρίου 1914 ως τις 3 Σεπτεμβρίου 1914 υπό την ονομασία Βίντι της Αλβανίας.
Βιογραφία
Γεννημένος στο Νοϊβίντ της Γερμανίας, ήταν ο τρίτος γιος του Γουλιέλμου Αδόλφου του Βιντ (αδελφού της βασίλισσας Ελισάβετ της Ρουμανίας) και της γυναίκας του, Μαρίας του Οράνιε-Νάσσαου, πριγκίπισσας της Ολλανδίας. Πραγματοποίησε στρατιωτική καριέρα στον γερμανικό στρατό και νυμφεύτηκε στις 30 Νοεμβρίου 1906 την πριγκίπισσα Σοφία φον Σένμπουργκ-Βάλντενμπουργκ (1885–1936).
Το 1913 οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης (Αυστροουγγαρία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία, Γερμανία, Ρωσία και Ιταλία) προσέφεραν στον Γουλιέλμο το στέμμα του νεοσύστατου κράτους της Αλβανίας. Μία αντιπροσωπεία των Αλβανών προυχόντων επικύρωσε με τη σειρά της αυτή την επιλογή τον Φεβρουάριο του 1914, ενώ τον Μάρτιο ο Γουλιέλμος αποβιβάστηκε στην προσωρινή πρωτεύουσα του κράτους, το Δυρράχιο, από όπου ξεκίνησε την οργάνωση της κυβέρνησής του. Αν και σε επίπεδο διεθνών σχέσεων έλαβε μόνο τον τίτλο του πρίγκιπα, στην Αλβανία ο Γουλιέλμος κατείχε τον τίτλο του mbret, δηλαδή του βασιλιά. Οργάνωσε ένα πρώτο κυβερνητικό σχήμα, αποτελούμενο από προύχοντες, στο οποίο η πλειοψηφία των μελών προερχόταν από τα ανώτερα στρώματα των Αλβανών ευγενών και το οποίο στη συνέχεια τελούσε υπό τη διεύθυνση του Υπουργού Άμυνας, του πρίγκηπα Εσάντ Πασά Τοπτάνι. Αυτό το σχήμα, του οποίου αρχικώς πρόεδρος ήταν ο Τουρχάν Πασά Περμέτι, μετρούσε μεταξύ των μελών του τον πρίγκηπα Βριόνι, αρμόδιο για τα αγροτικά θέματα, τον πρίγκηπα Ανταμίντι Μπέι Φρασέρι επί των οικονομικών και τον Τουρτουλί Μπέι Κόρτσα επί της Παιδείας.
Λόγω της ξένης και χριστιανικής καταγωγής του, ο Γουλιέλμος δεν κατάφερε να επιβάλει την εξουσία του σε μια χώρα, της οποίας οι κάτοικοι ήταν επί το πλείστον Μουσουλμάνοι (υπήρχαν όμως και σημαντικές ορθόδοξες και καθολικές μειονότητες). Αυτή η κατάσταση ξέφυγε σύντομα, καταλήγοντας σε εμφύλιο πόλεμο, τον οποίο ξεκίνησε ο πρώην υπουργός επί των Στρατιωτικών Θεμάτων, ο οποίος είχε εξοριστεί για προδοσία, Εσάντ Πασά. Ο Γουλιέλμος τελικά εγκατέλειψε τη χώρα τον Σεπτέμβριο του 1914, περνώντας το διάστημα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Γερμανία. Μετά το πέρας του πολέμου επεδίωξε να επιστρέψει στο θρόνο του, αλλά λόγω της γερμανικής καταγωγής του τα ηγετικά στελέχη του Συνεδρίου Ειρήνης του Παρισιού απέρριψαν το αίτημα αποκατάστασής του στον αλβανικό θρόνο.
Αν και μετά τον πόλεμο πολλοί αρχηγοί φυλών που είχαν υπό τον έλεγχό τους την Αλβανία αυτοανακυρήχτηκαν αντιβασιλείς στο όνομα του Πρίγκηπα Γουλιέλμου, το πολίτευμα της χώρας μετατράπηκε σε δημοκρατία το 1925 με πρόεδρο τον Αχμέντ Ζόγου από την στιγμή που αποκαταστάθηκε η κεντρική εξουσία.
Ο Γουλιέλμος απεβίωσε στις 18 Απριλίου 1945 στο Πρεντέαλ της Ρουμανίας.
Απόγονοι
Ο πρίγκηπας Γουλιέλμος και η πριγκίπισσα Σοφία απέκτησαν δύο παιδιά. Η μεγαλύτερη,
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Γερμανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Ιστορία της Αλβανίας Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Ειδικός φόρος κατανάλωσης
Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης επιβάλλεται σε ορισμένα πετρελαιοειδή στα Κράτη Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με κοινοτική οδηγία. Αγαθά τα οποία επιβαρύνονται με αυτό το φόρο θεωρείται πως αποτελούν, για σκοπούς ΦΠΑ, ενδοκοινοτική απόκτηση.
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Φορολογικό δίκαιο Κατηγορία:Φορολογία
Κώδικας Βιβλίων και Στοιχείων
Σχετική Νομοθεσία
Σχετικοί νόμοι είναι οι εξής:
Βιβλία Κώδικα
Τα βιβλία που προβλέπονται από τον κώδικα είναι τριών κατηγοριών:
Βιβλίο εσόδων - εξόδων
Στο βιβλίο εσόδων - εξόδων καταχωρούνται διακεκριμένα:
β) Τα έσοδα από την πώληση εμπορευμάτων, προϊόντων, πρώτων και βοηθητικών υλών, υλικών συσκευασίας, από την παροχή υπηρεσίας και από λοιπές πράξεις.
γ) Οι δαπάνες για αγορά αγαθών, διακεκριμένα και ανάλογα με τον προορισμό τους για μεταπώληση ή παραγωγή προϊόντων, οι δαπάνες λήψης υπηρεσιών, τα γενικά έξοδα και λοιπές πράξεις.
δ) Η αξία αγοράς και πώλησης των παγίων στοιχείων.
ε) Ο Φ.Π.Α. που αντιστοιχεί στις πιο πάνω πράξεις.
ζ) Τα έσοδα και έξοδα για λογαριασμό τρίτου που αφορούν πράξεις για τις οποίες εκδίδονται εκκαθαρίσεις των παραγράφων 7 και 8 του άρθρου 6 του παρόντος.
η) Οι επιστροφές και οι εκπτώσεις που γίνονται με ιδιαίτερο στοιχείο επί των πιο πάνω πράξεων, οι οποίες καταχωρούνται αφαιρετικά από τις αντίστοιχες στήλες.
Σημειώνεται ότι με τις προϊσχύουσες διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 6 του Κ.Β.Σ. (Π.Δ. 186/1992), τα δεδομένα των περιπτώσεων δ’, στ’ και ζ’, καταχωρούντο σε ιδιαίτερο χώρο του βιβλίου εσόδων-εξόδων, ενώ με τις διατάξεις του Κ.Φ.Α.Σ. καταχωρούνται σε ιδιαίτερες στήλες. Επισημαίνεται ότι δεν υπάρχει πλέον υποχρέωση καταχώρησης σε ιδιαίτερο χώρο του εν λόγω βιβλίου των καταθέσεων και των αναλήψεων κεφαλαίων, των δανείων που χορηγούνται και λαμβάνονται καθώς και των εισπράξεων ή καταβολών που γίνονται για μερική ή ολική εξόφλησή τους. Για τις ανάγκες του Φ.Π.Α. το ποσό κάθε πράξης των περιπτώσεων β’, γ’, δ’ και στ’ ενημερώνεται μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα κάθε ημερολογιακού τριμήνου και όχι πέραν του χρόνου της εμπρόθεσμης υποβολής της περιοδικής δήλωσης Φ.Π.Α.., σε ιδιαίτερες στήλες του τηρούμενου βιβλίου ή σε καταστάσεις.
Χρόνος ενημέρωσης βιβλίου εσόδων -εξόδων
Η καταχώρηση - ενημέρωση του βιβλίου εσόδων -εξόδων με τις πιο πάνω πράξεις γίνεται μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα κάθε ημερολογιακού τριμήνου και όχι πέραν του χρόνου της εμπρόθεσμης υποβολής της περιοδικής δήλωσης Φ.Π.Α..
Στην περίπτωση που κατά την διάρκεια της χρήσης λαμβάνονται στοιχεία αγοράς αγαθών πριν από την παραλαβή τους, η ενημέρωση των βιβλίων γίνεται κατά την παραλαβή των αγαθών. Εφόσον στο τέλος της χρήσης λαμβάνονται στοιχεία αγοράς αγαθών που δεν έχουν ακόμα παραληφθεί, καταχωρούνται σχετικές εγγραφές σε ιδιαίτερες στήλες του βιβλίου εσόδων - εξόδων και τακτοποιούνται με την παραλαβή των αγαθών.
Επιπλέον, μέχρι τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος του οικείου οικονομικού έτους καταχωρείται ανακεφαλαιωτικά, συγκεντρωτικά και όχι ανά παραστατικό, ανάλυση των δεδομένων που καταχωρούνται στο βιβλίο εσόδων - εξόδων, ανάλογα με τις ανάγκες της φορολογίας εισοδήματος για τον προσδιορισμό του αποτελέσματος και την συμπλήρωση των φορολογικών δηλώσεων ή καταστάσεων που ορίζονται με τις διατάξεις του παρόντος νόμου.
Σε ιδιαίτερο χώρο του βιβλίου εσόδων - εξόδων ή σε καταστάσεις καταχωρείται, μέχρι τον χρόνο της εμπρόθεσμης υποβολής της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για κάθε πάγιο περιουσιακό στοιχείο, η ημερομηνία και η αξία κτήσης του, το οικείο δικαιολογητικό, ο συντελεστής απόσβεσής του, οι αποσβέσεις και η αναπόσβεστη αξία.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φορολογία
Κλερ Μπλουμ
Η Κλερ Μπλουμ (αγγλικά: Claire Bloom, γεννημένη Patricia Claire Blume) (Λονδίνο, 15 Φεβρουαρίου 1931) είναι Βρετανή ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.
Γεωργιανό Ινστιτούτο Αθηνών
Το Γεωργιανό Ινστιτούτο Αθηνών είναι ένα από τα 17 ξένα αρχαιολογικά ινστιτούτα που λειτουργούν στην Αθήνα.
Κλερ Μπλουμ
Βιογραφία
Η Μπλουμ ήταν εγγονή Ρωσοεβραίων εμιγκρέδων. Στράφηκε από πολύ νέα στο θέατρο. Έγινε γνωστή για πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολύ σημαντικά θεατρικά έργα όπως: Άμλετ και Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Σαίξπηρ, Λεωφορείον ο πόθος του Τένεσι Γουίλιαμς, Το κουκλόσπιτο του Ερρίκου Ίψεν και Ταξίδι μιας μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα του Ευγἐνιου Ο'Νηλ.
Γεωργιανό Ινστιτούτο Αθηνών
Είναι το πρώτο γεωργιανό ακαδημαϊκό και πολιτιστικό ίδρυμα εκτός Γεωργίας. Το ελληνικό κράτος το αναγνώρισε το 1998 ως ξένο αρχαιολογικό ινστιτούτο. Τα συμφέροντα του Ινστιτούτου και οι δραστηριότητες καλύπτουν όλες τις πτυχές των επιστημονικών και πολιτιστικών ανταλλαγών μεταξύ Ελλάδας και της Γεωργίας.
Κλερ Μπλουμ
Βιογραφία
Επίσης, έχει παίξει σε σχεδόν εξήντα ταινίες δίπλα σε αστέρες του Χόλιγουντ όπως οι Τσάρλι Τσάπλιν (με τον οποίο ξεκίνησε την κινηματογραφική της σταδιοδρομία στην ταινία Τα φώτα της ράμπας το 1952), Ρίτσαρντ Μπάρτον, Λόρενς Ολίβιε, Πολ Νιούμαν, Τζέιμς Μέισον κ.ά.
Έκανε τρεις γάμους, οι οποίοι κατέληξαν σε διαζύγια. Από τον πρώτο της γάμο με τον Αμερικανό ηθοποιό Ροντ Στάιγκερ απέκτησε μια κόρη που είναι τραγουδίστρια της όπερας (Άννα Στάιγκερ, γεν. 13 Φεβρουαρίου 1960). Το 1996, η Μπλουμ δημοσίευσε την αυτοβιογραφία της με τίτλο Εγκαταλείποντας το κουκλόσπιτο, όπου δίνει λεπτομέρειες για τους γάμους και τις ερωτικές της σχέσεις. Σε αυτό, κατηγόρησε τον τρίτο της σύζυγο, τον Αμερικανό συγγραφέα Φίλιπ Ροθ, για χειραγώγηση, συναισθηματικούς εκβιασμούς κ.λπ. Ο Ροθ απάντησε στις κατηγορίες με το μυθιστόρημά του Παντρεύτηκα έναν κομμουνιστή (1998), στο οποίο το κύριο κακό πρόσωπο μοιάζει με την Μπλουμ.
Το 2010, η Μπλουμ έπαιξε τον ρόλο της βασίλισσας Μαίρης στη βρετανική ταινία Ο λόγος του βασιλιά. 220px|left|thumb|Η Κλερ Μπλουμ και ο Τζον Νέβιλ σε παράσταση του έργου Ρωμαίος και Ιουλιέτα για την αγγλική τηλεόραση (1957). Το 2013, τιμήθηκε με τον τίτλο της Ταξιάρχισσας (Commander) του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για τις υπηρεσίες της στη δραματική τέχνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αγγλίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Σκακιέρα
Η σκακιέρα είναι ένας τετράγωνος πίνακας που διαμορφώνεται από 8 κάθετες στήλες και 8 οριζόντιες λωρίδες, δημιουργώντας έτσι 64 όμοια τετράγωνα χρωματισμένα εναλλάξ σε άσπρα και μαύρα. Τα τετράγωνα δεν είναι απαραιτήτως πράγματι άσπρα και μαύρα, συχνά όμως είναι, και σχεδόν πάντοτε τα "άσπρα" έχουν ανοιχτό χρώμα, ενώ τα "μαύρα" σκούρο. Στο διάγραμμα δεξιά παρουσιάζεται η αρχική θέση των πεσσών στο σκάκι.
Όπως κάθονται οι παίκτες αντικριστά, η σκακιέρα τοποθετείται μεταξύ τους έτσι ώστε ο κάθε παίκτης να έχει δεξιά του πρώτο κάτω τετράγωνο λευκό. Στο κλασικό ευρωπαϊκό σκάκι οι πεσσοί κινούνται επί των τετραγώνων της σκακιέρας, αλλά σε άλλες παραλλαγές (όπως το κινέζικο σκάκι) κινούνται επί των διασταυρώσεων.
Ονομασία τετραγώνων
Με αυτό το σύστημα έχουμε την δυνατότητα να ονοματίζουμε τα τετράγωνα της σκακιέρας σύμφωνα με την αλγεβρική σκακιστική γραφή και το σημαντικότερο να ονοματίζονται οι κινήσεις των πεσσών.
Έναν εναλλακτικό τρόπο ονομασίας των τετραγώνων χρησιμοποιούσε η παλαιότερη περιγραφική σκακιστική γραφή (η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία το 1981 σταμάτησε να την αναγνωρίζει επίσημα), βάσει της αρχικής παράταξης των πεσσών.
Κατηγορία:Σκάκι
Τραχωνίτις
Η Τραχωνίτις (ή Τραχωνίτιδα· αραβικά: اللجاة, αλ-Λατζάτ εβραϊκά: ארגוב, Αργκόμπ ) είναι το μεγαλύτερο πεδίο λάβας στη νότια Συρία, το οποίο εκτείνεται περίπου σε 900 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται γύρω στα 50 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Δαμασκού, η Τραχωνίτις συνορεύει με την πεδιάδα Αυρανίτις στα δυτικά και τους πρόποδες του Τζαμπάλ αλ-Ντρουζ στα νότια. Το μέσο υψόμετρο είναι μεταξύ 600 και 700 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, με τον υψηλότερο ηφαιστειακό κώνο σκωριών να είναι 1.159 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Λαμβάνοντας λίγες ετήσιες βροχοπτώσεις, η Τραχωνίτις είναι σε μεγάλο βαθμό άγονη, αν και υπάρχουν διάσπαρτα κομμάτια καλλιεργήσιμης γης σε μερικά από τα κοιλώματά της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εβραϊκές Βιβλικές τοποθεσίες Κατηγορία:Γεωγραφία της Συρίας
Αδόλφος Α΄ του Λα Μαρκ
Ο Αδόλφος Α΄, γερμ. Adolf I (π. 1182 - 28 Ιουνίου 1249) από τον Οίκο του Λα Μαρκ ήταν 1ος κόμης του Λα Μαρκ (1198-1249).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Φρειδερίκου Α΄ κόμη του Μπεργκ-Άλτενα και της Αλβεράντις, κόρης του Ράινερ φον Κρήκενμπεκ-Μίλενντονκ. Ο πατέρας του είναι ο ιδρυτής κλάδου, πλάγιου του Οίκου του Μπεργκ. Ο Αδόλφος Α΄ έδωσε το όνομα στον κλάδο.
Το έτος γέννησής του
Η "Μεσαιωνική Γενεαλογία" δίνει το έτος 1199, αλλά το 1198 ο πατέρας του έκτισε τον πύργο Λα Μαρκ -κοντά στο Χαμ- για τον γιο του. Το έτος της γέννησής του είναι πριν το 1194 : το 1194 υπέγραψε ως μάρτυς ένα καταστατικό, άρα ήταν ενήλικας· η ενηλικίωση στη μεσαιωνική Γερμανία γινόταν το 12ο-15ο έτος, όπου μπορούσε ένας να φέρει όπλα ή να πολεμά, άρα ο Αδόλφος Α΄ γεννήθηκε πριν το 1179/82. Στο έργο του Ρούντολφ Σούλτσε "Η κομητεία του Λα Μαρκ" αναφέρεται το έτος 1164, αλλά αυτό δεν ταιριάζει με τα έτη των γονιών του.
Ο πατέρας του απεβίωσε το 1198/99 και ο Αδόλφος Α΄ έγινε κόμης του Άλτενα & Κρίκενμπεκ. Αν ανελάμβανε ανήλικος θα είχε επίτροπο, αλλά στα καταστατικά υπογράφει μόνος του. Το 1202 υπογράφει ως "Adolfus puer comes de Marke", όπου το puer σημαίνει νέος, αλλά και μαθητευόμενος ιππότης. Το 1205 υπογράφει ως "Adolphus comes de Marka", που σημαίνει ότι η μαθητεία είχε τελειώσει. Αυτό γινόταν στο 20ο-21ο έτος, οπότε οι μαθητευόμενοι γινόταν ιππότες. Αν λοιπόν το 1203-04 ήταν 20-21 ετών, γεννήθηκε το 1283.
Ως ενήλικος
Διαδέχθηκε τον πατέρα του ως κόμης του Άλτενα & Κρίκενμπεκ και επιμελητής (reeve) των μονών Κάππενμπεργκ και (Έσσεν-)Βέρντεν. Ο πατέρας του απέκτησε τη μαρκιωνία Όμπερχοφ από τον αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας ή από τους ευγενείς Ρύντενμπεργκ και έκτισε τον πύργο Μπεργκ, όπου έγινε η έδρα του Αδόλφου Α΄ και έτσι απεκαλείτο "φον Ντερ Μαρκ".
Όπως και οι υπόλοιποι του Οίκου του βρέθηκε στη διαμάχη για τη Γερμανική διαδοχή. Το 1212 αποφάσισε να υποστηρίξει τους Στάουφεν. Το 1225 είχε γίνει αποδεκτός ως υποτελής του Γερμανού βασιλιά και του αρχιεπισκόπου της Κολωνίας. Η διαμάχη του εξαδέλφου του Φρειδερίκου κόμη του Ίζενμπεργκ με τον Ένγκελμπερτ Β΄ αρχιεπίσκοπο της Κολωνίας τελείωσε όταν ο δεύτερος φονεύτηκε μάλλον από τον πρώτο. Τότε ο κόμης καταδικάστηκε και εκτελέστηκε παραδειγματικά, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του Ίζενμπεργκ δόθηκε στον Αδόλφο Α΄. Έτσι οι περισσότερες γαίες των Μπεργκ, που είχαν διαιρεθεί το 1180 μεταξύ του πρεσβύτερου κλάδου (που έλαβε το Ίζενμπεργκ) και του νεότερου (που έλαβε την Άλτενα) ενώθηκαν το 1226. Ο Αδόλφος Α΄ στη νέα κομητεία έδωσε το όνομα Λα Μαρκ και πρωτεύουσα ήταν η πόλη Χαμ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία αγνώστου ονόματος γυναίκα και είχε τέκνα:
Αναφορά σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λα Μαρκ
Ρίκουιν της Νάντης
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες της Νάντης
Σέκι Τακακάζου
Ο Σέκι Τακακάζου (関 孝和, περίπου Μάρτιος 1642 - 5 Δεκεμβρίου 1708), επίσης γνωστός ως Σέκι Κόουα (関 孝和), ήταν Ιάπωνας μαθηματικός και συγγραφέας της περιόδου Έντο.
Ο Σέκι έθεσε τις βάσεις για τη μετέπειτα ανάπτυξη των ιαπωνικών μαθηματικών, τα οποία είναι γνωστά ως wasan. Χαρακτηρίστηκε ως "ο Νεύτωνας της Ιαπωνίας".
Δημιούργησε ένα νέο σύστημα αλγεβρικής σημειογραφίας και, παρακινούμενος από αστρονομικούς υπολογισμούς, ασχολήθηκε με τον απειροστικό λογισμό και τις διοφαντικές εξισώσεις. Αν και ήταν σύγχρονος του Γερμανού πολυμαθούς μαθηματικού και φιλοσόφου Γκότφριντ Λάιμπνιτς και του Βρετανού πολυμαθούς φυσικού και μαθηματικού Ισαάκ Νεύτωνα, το έργο του Σέκι ήταν ανεξάρτητο. Οι διάδοχοί του ανέπτυξαν μια σχολή που κυριάρχησε στα ιαπωνικά μαθηματικά μέχρι το τέλος της περιόδου Έντο.
Παρόλο που δεν είναι σαφές σε ποιο βαθμό τα επιτεύγματα wasan είναι του Σέκι, καθώς πολλά από αυτά εμφανίζονται μόνο στα γραπτά των μαθητών του, ορισμένα αποτελέσματα είναι παράλληλα ή προβλέπουν εκείνα που ανακαλύφθηκαν στην Ευρώπη. Για παράδειγμα, του αποδίδεται η ανακάλυψη των αριθμών του Μπερνούλι. Του αποδίδονται η προκύπτουσα και ο προσδιοριστής (ο πρώτος το 1683, η πλήρης εκδοχή το αργότερο το 1710).
Βιογραφία
Λίγα είναι γνωστά για την ιδιωτική ζωή του Σέκι. Ο τόπος γέννησής του αναφέρεται είτε ως Fujioka στο νομό Gunma είτε ως Εντό. Η ημερομηνία γέννησής του είναι μεταξύ 1635 και 1643.
Γεννήθηκε στη φατρία Ουτσιγιάμα, υπήκοος του Κο-σου Χαν, και υιοθετήθηκε από την οικογένεια Σέκι, υπήκοο του σογκούν. Ενώ βρισκόταν στο Ko-shu han, συμμετείχε σε ένα τοπογραφικό έργο για την παραγωγή ενός αξιόπιστου χάρτη των εδαφών του εργοδότη του. Πέρασε πολλά χρόνια μελετώντας κινεζικά ημερολόγια του 13ου αιώνα για να αντικαταστήσει το λιγότερο ακριβές που χρησιμοποιούσαν στην Ιαπωνία εκείνη την εποχή.
Κινεζικές μαθηματικές ρίζες
Τα μαθηματικά του (και το wasan στο σύνολό του) βασίστηκαν σε μαθηματικές γνώσεις που συσσωρεύτηκαν μεταξύ του 13ου και του 15ου αιώνα. Το έργο αυτό επικεντρώθηκε στην άλγεβρα με αριθμητικές μεθόδους, στην πολυωνυμική παρεμβολή και τις εφαρμογές της, καθώς και στις εξισώσεις με απροσδιόριστους ακέραιους αριθμούς. Το έργο του Σέκι βασίζεται λίγο-πολύ σε αυτές τις γνωστές μεθόδους και σχετίζεται με αυτές.
Αργότερα, ανέπτυξαν μια μέθοδο που χρησιμοποιούσε δισδιάστατους πίνακες, αναπαριστώντας το πολύ τέσσερις μεταβλητές, αλλά το πεδίο εφαρμογής αυτής της μεθόδου ήταν περιορισμένο. Κατά συνέπεια, ο Σέκι και οι Ιάπωνες σύγχρονοί του στόχευσαν στην ανάπτυξη γενικών αλγεβρικών εξισώσεων με πολλές μεταβλητές και στη θεωρία της απαλοιφής.
Στην κινεζική προσέγγιση της πολυωνυμικής παρεμβολής, το κίνητρο ήταν η πρόβλεψη της κίνησης των ουράνιων σωμάτων από τα παρατηρούμενα δεδομένα. Η μέθοδος εφαρμόστηκε επίσης για την εύρεση διαφόρων μαθηματικών τύπων. Ο Σέκι πιθανώς έμαθε αυτή την τεχνική εξετάζοντας προσεκτικά τα κινεζικά ημερολόγια.
Ανταγωνισμός από τους συγχρόνους
μικρογραφία|315x315εσ|Μια σελίδα από το έργο Katsuyō Sanpō του Σέκι (1712), στην οποία παρουσιάζονται οι διωνυμικοί συντελεστές και οι αριθμοί Μπερνούλι. Το 1671, ο Σαγουαγκούτσι Καζουγιούκι (沢口 一之), μαθητής του Χασιμότο Μασακάζου (橋本 正数) στην Οσάκα, δημοσίευσε το Kokon Sanpō Ki (古今算法記), στο οποίο έδωσε την πρώτη πλήρη έκθεση της κινεζικής άλγεβρας στην Ιαπωνία. Την εφάρμοσε με επιτυχία σε προβλήματα που πρότειναν οι σύγχρονοί του. Πριν από αυτόν, τα προβλήματα αυτά είχαν επιλυθεί με αριθμητικές μεθόδους. Στο τέλος του βιβλίου, προκαλεί άλλους μαθηματικούς με 15 νέα προβλήματα που απαιτούν αλγεβρικές εξισώσεις με πολλές μεταβλητές.
Το 1674, ο Σέκι δημοσίευσε το Hatsubi Sanpō (発微算法), δίνοντας λύσεις και στα 15 προβλήματα. Η μέθοδος που χρησιμοποίησε ονομάζεται bōsho-hō. Εισήγαγε τη χρήση των kanji για την αναπαράσταση των αγνώστων και των μεταβλητών στις εξισώσεις. Αν και ήταν δυνατή η αναπαράσταση εξισώσεων αυθαίρετου βαθμού (κάποτε ασχολήθηκε με τον 1458ο βαθμό) με αρνητικούς συντελεστές, δεν υπήρχαν σύμβολα που να αντιστοιχούν σε παρενθέσεις, ισότητα ή διαίρεση. Για παράδειγμα, ax+b θα μπορούσε επίσης να σημαίνει ax+b=0. Αργότερα, το σύστημα βελτιώθηκε από άλλους μαθηματικούς και τελικά έγινε τόσο εκφραστικό όσο και εκείνα που αναπτύχθηκαν στην Ευρώπη. Μια σελίδα από το Katsuyō Sanpō του Σέκι (1712), που εισάγει τους διωνυμικούς συντελεστές και τους αριθμούς Μπερνούλι.
Στο βιβλίο του 1674, ο Σέκι παραθέτει μόνο μονομεταβλητές εξισώσεις που προκύπτουν από την απαλοιφή, αλλά καμία περιγραφή της διαδικασίας, ούτε του νέου του συστήματος αλγεβρικών συμβόλων. Η πρώτη έκδοση περιείχε ορισμένα λάθη. Ένας μαθηματικός της σχολής Χασιμότο επέκρινε το έργο, λέγοντας ότι "μόνο τρεις από τις 15 είναι σωστές". Το 1678, ο Τανάκα Γιοσιζάνε (田中 由真), που ανήκε στη σχολή Χασιμότο και δραστηριοποιούνταν στο Κιότο, ήταν ο συγγραφέας του Sanpō Meiki (算法明記) και έδωσε νέες λύσεις στα 15 προβλήματα του Σαβαγκούτσι, χρησιμοποιώντας τη δική του εκδοχή της πολυμεταβλητής άλγεβρας, παρόμοια με αυτή του Σέκι. Σε απάντηση στην κριτική, ο Takebe Katahiro (建部 賢弘), ένας από τους μαθητές του Σέκι, δημοσίευσε το Hatsubi Sanpō Genkai (発微算法諺解), σημειώσεις για το Χάτσουμπι Σάνπο, το 1685, στο οποίο έδειξε λεπτομερώς τη διαδικασία της απαλοιφής χρησιμοποιώντας αλγεβρικά σύμβολα.
θεωρία της απαλοιφής
μικρογραφία|255x255px|Αντίγραφο του Hatsubi Sanpō που εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο Φύσης και Επιστήμης, [[Τόκιο, Ιαπωνία.]] Το 1683, ο Σέκι προχώρησε ένα βήμα παραπέρα τη θεωρία της απαλοιφής, βασισμένη στα αποτελέσματα, στο έργο Kaifukudai no Hō (解伏題之法). Για να διατυπώσει το αποτέλεσμα, ανέπτυξε την έννοια του προσδιοριστή. [Ενώ στο χειρόγραφό του ο τύπος για πίνακες 5×5 είναι προφανώς λανθασμένος, καθώς είναι πάντα 0, στη μεταγενέστερη έκδοσή του, Taisei Sankei (大成算経), που γράφτηκε το 1683-1710 με τον Καταχίρο Τακέμπε (建部 賢弘) και τους αδελφούς του, εμφανίζεται ένας σωστός και γενικός τύπος (ο τύπος του Λαπλάς για τον προσδιοριστή).
Ο Τανάκα είχε την ίδια ιδέα ανεξάρτητα. Μια ένδειξη εμφανίστηκε στο βιβλίο του το 1678: ορισμένες εξισώσεις μετά την απαλοιφή ταυτίζονται με την προκύπτουσα. Στο έργο του Sanpō Funkai (算法紛解) (1690;), περιγράφει ρητά την προκύπτουσα και την εφαρμόζει σε διάφορα προβλήματα. Το 1690, ο Izeki Tomotoki (井関 知辰), ένας μαθηματικός που δραστηριοποιούνταν στην Οσάκα αλλά δεν ανήκε στη σχολή Χασιμότο, δημοσίευσε το έργο Sanpō Hakki (算法発揮), στο οποίο δίνει το αποτέλεσμα και τον τύπο του Λαπλάς για τον προσδιοριστή για την περίπτωση n×n. Η σχέση μεταξύ αυτών των έργων δεν είναι σαφής. Ο Σέκι ανέπτυξε τα μαθηματικά του σε ανταγωνισμό με τους μαθηματικούς της Οσάκα και του Κιότο, του πολιτιστικού κέντρου της Ιαπωνίας.
Σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκά μαθηματικά, το πρώτο χειρόγραφο του Σέκι ήταν τόσο παλιό όσο και το πρώτο σχόλιο του Λάιμπνιτς για το θέμα, το οποίο ασχολήθηκε μόνο με πίνακες μέχρι την περίπτωση 3x3. Το θέμα αυτό ξεχάστηκε στη Δύση μέχρι που ο Γκαμπριέλ Κράμερ, το 1750, οδηγήθηκε σε αυτό από τα ίδια κίνητρα. Η θεωρία της απαλοιφής που ισοδυναμεί με τη μορφή wasan ανακαλύφθηκε εκ νέου από τον Ετιέν Μπεζού το 1764. Ο τύπος του Λαπλάς καθιερώθηκε το νωρίτερο το 1750.
Με τη θεωρία της απαλοιφής στη διάθεσή μας, ένα μεγάλο μέρος των προβλημάτων που εξετάστηκαν στην εποχή του Σέκι κατέστη κατ' αρχήν επιλύσιμο, δεδομένης της κινεζικής παράδοσης μιας γεωμετρίας που περιορίζεται σχεδόν στην άλγεβρα. Στην πράξη, ωστόσο, η μέθοδος βυθίστηκε κάτω από μια τεράστια πολυπλοκότητα υπολογισμών. Ωστόσο, η θεωρία αυτή είχε σημαντική επίδραση στην κατεύθυνση της ανάπτυξης του wasan. Αφού ολοκληρωθεί η απαλοιφή, το επόμενο βήμα είναι η αριθμητική εύρεση των πραγματικών ριζών μιας εξίσωσης μιας μεταβλητής. Η μέθοδος ου Χόρνερ, αν και ήταν γνωστή στην Κίνα, δεν μεταδόθηκε στην Ιαπωνία στην οριστική της μορφή. Ως εκ τούτου, ο Σέκι έπρεπε να την αναπτύξει ανεξάρτητα. Μερικές φορές του αποδίδεται η Μέθοδος του Χόρνερ, κάτι που δεν είναι ιστορικά ορθό. Πρότεινε επίσης μια βελτίωση της μεθόδου Χόρνερ: την παράλειψη όρων υψηλότερης τάξης μετά από μερικές επαναλήψεις. Αυτό είναι το ίδιο με τη μέθοδο Νεύτων - Ράφσον, αλλά από μια εντελώς διαφορετική οπτική γωνία. Ούτε ο ίδιος ούτε οι μαθητές του είχαν, αυστηρά μιλώντας, την ιδέα των παραγώγων.
Ο Σέκι μελέτησε επίσης τις ιδιότητες των αλγεβρικών εξισώσεων για να διευκολύνει την αριθμητική επίλυσή τους. Οι πιο αξιοσημείωτες από αυτές είναι οι συνθήκες για την ύπαρξη πολλαπλών ριζών με βάση τη διακριτική, η οποία είναι το αποτέλεσμα ενός πολυωνύμου και της "παραγώγου" του: Ο πρακτικός ορισμός του για την "παράγωγο" ήταν ο όρος O(h) στο f(x + h), ο οποίος υπολογιζόταν με το διωνυμικό θεώρημα.
Πέτυχε ορισμένες εκτιμήσεις για τον αριθμό των πραγματικών ριζών μιας πολυωνυμικής εξίσωσης.
Υπολογισμός του π
Μια άλλη συνεισφορά του Σέκι ήταν η διόρθωση του κύκλου, δηλαδή ο υπολογισμός του π. Κατέληξε σε μια σωστή τιμή του π με ακρίβεια δέκατου δεκαδικού ψηφίου, χρησιμοποιώντας αυτό που σήμερα είναι γνωστό ως μέθοδος του τετραγώνου δέλτα του Άιτκεν, η οποία ανακαλύφθηκε ξανά τον 20ό αιώνα από τον Αλεξάντερ Άιτκεν.
Δημοσιεύσεις
Σε μια στατιστική επισκόπηση που προέρχεται από κείμενα από και για τον Σέκι Τακακάζου, το OCLC WorldCat περιλαμβάνει περίπου 50+ έργα σε 50+ εκδόσεις σε τρεις γλώσσες και 100+ βιβλιοθήκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Ιάπωνες μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 17ου αιώνα
Σφαγή του Πεδίου του Άρεως
μικρογραφία|320x320εσ|Ο [[Ζιλμπέρ ντυ Μοτιέ ντε Λα Φαγιέτ|Λα Φαγιέτ διατάζει την Εθνοφρουρά να ανοίξει πυρ.]] Η σφαγή του Πεδίου του Άρεως (Γαλλικά: Fusillade du Champ-de-Mars) είναι μια από τις ιστορικές ημέρες της Γαλλικής Επανάσταση ς. Έλαβε χώρα την Κυριακή 17 Ιουλίου 1791 στο Παρίσι στο Πεδίον του Άρεως ενάντια σε πλήθος δημοκρατικών διαδηλωτών.
Δύο ημέρες πριν, η Συντακτική Εθνοσυνέλευση είχε εκδώσει διάταγμα με το οποίο ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ' θα διατηρούσε το θρόνο του υπό συνταγματική μοναρχία. Αυτή η απόφαση ελήφθη μετά την αποτυχημένη προσπάθεια φυγής της βασιλικής οικογένειας, τον προηγούμενο μήνα. Την ημέρα των αιματηρών γεγονότων, ηγέτες των δημοκρατικών στη Γαλλία διαδήλωσαν ενάντια σε αυτήν την απόφαση, οδηγώντας τελικά τον στρατηγό Λα Φαγιέτ να διατάξει τη σφαγή για να διαλύσει τη συγκέντρωση.
Η κατάσταση (21-6 έως 16-7-1791)
Η φυγή του βασιλιά στις 20 Ιουνίου 1791 θεωρήθηκε στη Γαλλία ως προοίμιο πολέμου με το εξωτερικό, αν ο βασιλιάς κατάφερνε να ενωθεί με τα αδέλφια του, που βρίσκονταν στο εξωτερικό, εμιγκρέ, τον κόμη της Προβηγκίας και τον δούκα του Αρτουά και τη στρατιά των Εμιγκρέδων. Στις 21 Ιουνίου το πρωί, η Εθνοσυνέλευση διέταξε το κλείσιμο των συνόρων, την κινητοποίηση της Εθνοφρουράς, επιστράτευση 100.000 εθελοντών, κήρυξη των ανατολικών περιοχών σε κατάσταση άμυνας κ.λ. Ο πόλεμος αποφεύχθηκε μετά τη σύλληψη του Λουδοβίκου, γιατί το ζήτησε ο ίδιος στον Λεοπόλδο Β΄, κυρίως από φόβο για τη σωματική του ακεραιότητα.
Αρχικά ο βασιλιάς τέθηκε υπό περιορισμό. Η κοινή γνώμη θεωρούσε πλέον τον Λουδοβίκο ΙΣΤ' ως προδότη, ψεύτη, λιποτάκτη και τον κατηγορούσε για συμπαιγνία με ξένες χώρες. Η λέξη «βασιλιάς» διαγράφηκε από τις σημαίες ορισμένων τμημάτων της Εθνοφρουράς στην περιοχή του Παρισιού, τα σύμβολα της μοναρχίας καταστράφηκαν και αφαιρέθηκαν. Ο λαός του Παρισιού, ξεσηκωμένος από τους Κορδελιέρους και άλλες λέσχες γκρέμισε τα αγάλματα βασιλιάδων και έσβησε από τις επιγραφές και τις πινακίδες των δρόμων τη λέξη βασιλικός. Από την επαρχία έρχονταν πολυάριθμα ψηφίσματα που ζητούσαν την τιμωρία και άμεση αντικατάσταση του εξωμότη, ακόμη και την ανακήρυξη της Δημοκρατίας.
Από την πλευρά τους, οι βουλευτές της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης, φοβούμενοι ότι η Επανάσταση θα βυθιστεί σε αναρχία και ότι η πτώση του Λουδοβίκου θα έφερνε τη Γαλλία σε πόλεμο ενάντια στις άλλες ευρωπαϊκές μοναρχίες, προσπάθησαν να δικαιολογήσουν αυτή τη φυγή, παρουσιάζοντάς την ως «απαγωγή», και να διατηρήσουν το σχέδιό τους για εγκαθίδρυση συνταγματικής μοναρχίας. Σε αυτά τα τεταμένα πλαίσια, η λέξη «δημοκρατία» ήταν απαγορευμένη στις συζητήσεις στη Συνέλευση. Επίσης η Συντακτική απέρριψε προτάσεις για εκθρόνιση του βασιλιά και αντιβασιλεία του Λουδοβίκου Φίλιππου Β΄ της Ορλεάνης ή του γιου του, μελλοντικού Λουδοβίκου Φιλίππου, που η υποψηφιότητά τους εμφανίζονταν στις εφημερίδες, επειδή φοβήθηκαν ταραχές εκ μέρους των οπαδών των αδελφών του βασιλιά που είχαν την υποστήριξη του Αυστριακού αυτοκράτορα.
Οι Ιακωβίνοι, με επικεφαλής τον Ροβεσπιέρο, ζήτησαν τη δίκη του βασιλιά, αλλά καθώς αποτελούσαν μειοψηφία στη Συνέλευση αποφασίστηκε τελικά να ανασταλούν οι εξουσίες του βασιλιά μέχρι αυτός να αποδεχτεί το Σύνταγμα. Η ιδέα της κατάργησης της μοναρχίας και της ίδρυσης μιας δημοκρατίας αναδύθηκε αυτή τη στιγμή, αλλά έξω από την Εθνοσυνέλευση.
Στις 15 Ιουλίου 1791, ο σύλλογος των Κορδελιέρων έστειλε ψήφισμα προς την Εθνοσυνέλευση ζητώντας την ίδρυση της δημοκρατίας. Η Συνέλευση αρνήθηκε να εξετάσει το ζήτημα και ψήφισε το απόγευμα της 16ης ένα διάταγμα που απάλλασσε τον βασιλιά, η υπόθεση της φυγής έκλεισε και ο βασιλιάς επανήλθε στις εξουσίες του.
Ένα νέο ψήφισμα που αντιτάσσονταν στην αποκατάσταση του Λουδοβίκου στα συνταγματικά του δικαιώματα συντάχθηκε, και ο λαός κλήθηκε να το υπογράψει στο βωμό της πατρίδας του Πεδίου του Άρεως στις 17 Ιουλίου. Ανάμεσα στους συντάκτες ήταν ο εκδότης της εφημερίδας Ο Γάλλος Πατριώτης Ζακ Πιερ Μπρισό και ο συγγραφέας Πιερ Σοντερλό ντε Λακλό, με την υποστήριξη του Δαντών και του Μαρά.
Ημέρα της 17ης Ιουλίου
μικρογραφία|270x270εσ|Η ημέρα της 17ης Ιουλίου 1791 Το πρωί της 17ης Ιουλίου, η Κομμούνα του Παρισιού απαγόρευσε όλες τις συγκεντρώσεις. Για να επιβάλει την απόφασή της, ο δήμαρχος Ζαν-Σιλβαίν Μπαγί διέταξε την Εθνοφρουρά να διαλύσει όλες τις διαδηλώσεις.
Ωστόσο, οι διαδηλωτές συγκεντρώνονταν: από 300 περίπου στις 11 π.μ., μέχρι το τέλος του απογεύματος είχαν συγκεντρωθεί έως 20.000 και το ψήφισμα είχε υπογραφεί από 6.000 άτομα, σε ατμόσφαιρα εορταστική με χορούς γύρω από βωμό της πατρίδας. Ωστόσο, δύο ύποπτοι άνθρωποι είχαν βρεθεί κρυμμένοι στο Πεδίο του Άρεως νωρίτερα εκείνη την ημέρα, πιθανώς χωρίς καμία σχέση με τη διαδήλωση. Τους κρέμασαν αυτοί που τους βρήκαν και ο δήμαρχος του Παρισιού Ζαν-Σιλβαίν Μπαγί χρησιμοποίησε αυτό το περιστατικό ως αφορμή για να κηρύξει στρατιωτικό νόμο και διέταξε τον στρατηγό Λα Φαγιέτ να διαλύσει τη συγκέντρωση.
Οι διαδηλωτές υποδέχθηκαν τους Εθνοφρουρούς με πέτρες και μετά από κάποια προειδοποιητικά πυρά ο Λα Φαγιέτ διέταξε πυρ απευθείας στο πλήθος. Ο ακριβής αριθμός των νεκρών και τραυματιών είναι άγνωστος, οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 12 έως 50 νεκρούς και υπήρξαν αρκετές δεκάδες τραυματίες.
Καταστολή και αμνηστία
Ακολούθησαν εκατοντάδες συλλήψεις και φυλακίσεις των αρχηγών των λαϊκών συλλόγων και οι εφημερίδες τους έκλεισαν. Εκείνο το ίδιο βράδυ, η λέσχη των Κορδελιέρων έκλεισε και κανόνια τοποθετήθηκαν μπροστά στην είσοδο. Ο Δαντών και ο Μαρά, για να αποφύγουν τη σύλληψη, έφυγαν στην Αγγλία.
Η Εθνική Φρουρά δέχθηκε συγχαρητήρια από τη Συντακτική Εθνοσυνέλευση και την Κομμούνα του Παρισιού.
Τα κατασταλτικά μέτρα δεν κράτησαν πολύ. Η Συντακτική Εθνοσυνέλευση πριν κλείσει στις 30 Σεπτεμβρίου 1791, ψήφισε, κατόπιν πρότασης του βασιλιά, αμνηστία σε όλα τα πολιτικά αδικήματα.