cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ηλιακή κνίδωση
Διαφορική διάγνωση
Το πολύμρφο  εξάνθημα  ( εκ φωτός )(PMLE) είναι  η πιο πιθανή νόσος που μπορεί να διαγνωσθεί ως ηλιακή κνίδωση  επειδή οι θέσεις των δερματικών βλαβών είναι παρόμοιες. (το V του λαιμού και των χεριών).Ωστόσο οι ασθενείς με ηλιακή κνίδωση  είναι πιο πιθανόν να εμφανίσουν βλάβες στο πρόσωπο.Επίσης στην PMLE τα εξανθήματα εμφανίζονται σχετικά αργά σε σύγκριση με την ηλιακή κνίδωση. Η διαφορική διάγνωση γίνεται και από τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο στον οποίο συνήθως απαιτείται περισσότερος χρόνος για να εξαληφθούν τα εξανθήματα. Επιπλέον όταν γίνεται η δοκιμασία ελέγχου για τις δυο ασθένεις οι ασθενείς με ηλιακή κνίδωση αντιδρούν άμεσα, ενώ οι ασθενείς με λύκο θα έχουν μια καθυστεριμένη αντίδραση. Οι ασθενείς που εμφάνισαν συμπτώματα ηλιακής κνίδωσης από πολύ μικρή ηλικία θα μπορούσε να θεωρηθεί λανθασμένα  ότι πάσχουν από ερυθροποιητική πρωτοπορφυρία. Ωστόσο, το κύριο σύμπτωμα αυτής της νόσου είναι ο πόνος και οι ασθενείς δεν έχουν φυσιολογικά επίπεδα πρωτοπορφυρίνης στο αίμα τους , σε σύγκριση με τους ασθενείς με ηλιακή κνίδωση όπου τα επίπεδα αυτά είναι φυσιολογικά. Τέλος η χολινεργική κνίδωση και η κνίδωση που προκαλείται από τη θερμότητα μπορεί περιστασιακά να φαίνεται ως ηλιακή κνίδωση επειδή η θερμότητα από τον ήλιο μπορεί να προκαλέσει αντίδραση σε ένα άτομο που πάσχει από τις παραπάνω μορφές κνίδωσης.
Αντιϊσταμινικά
Οι ισταμίνες είναι πρωτεΐνες που συνδέονται  με πολλές αλλεργικές αντιδράσεις. Όταν η υπεριώδης ακτινοβολία ή το φως έρχονται σε επαφή με ένα άτομο που πάσχει από ηλιακή κνίδωση, απελευθερώνεται ισταμίνη από τα μαστοκύτταρα. Όταν συμβαίνει το παραπάνω, η διαπερατότητα των αγγείων κοντά στην περιοχή απελευθέρωσης της ισταμίνης αυξάνεται. Αυτό επιτρέπει στο αίμα να εισέλθει στα αγγεία και να προκαλέσει φλεγμονή. Τα αντιϊσταμινικά καταστέλλουν τη δράση της ισταμίνης.
Η Τερφεναδίνη, ένας H1 ανταγωνιστής υποδοχέα ή φάρμακο που καταστέλλει το γονίδιο του Η1 υποδοχέα, το οποίο συνδέεται με πολλές αλλεργικές αντιδράσεις, έχει αποδειχθεί ως το πιο δραστικό αντιϊσταμινικό για τη συγκεκριμένη ασθένεια. Ασθενείς που τους  χορηγήθηκαν 240 χιλιοστά του γραμμαρίου τη μέρα ήταν δυνατό να ανεχθούν φυσιολογική έκθεση στον ήλιο χωρίς να υποφέρουν από κάποια αντίδραση. Σε κλινικές δοκιμές, οι ασθενείς βρέθηκαν να χρειάζονται ίσαμε την τριπλάσια κανονική δόση ακτινοβολίας προκειμένου να εμφανίσουν τα συμπτώματα της κνίδωσης.
Ασθενείς με λιγότερο ισχυρές μορφές ηλιακής κνίδωσης όπως σταθερή ηλιακή κνίδωση μπορούν να αντιμετωπιστούν με το φάρμακο fexofenadine, το οποίο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί προληπτικά για την αποφυγή υποτροπής.
Απευαισθητοποίηση
Αυτή η μορφή θεραπείας έχει στόχο να μειώσει τη σφοδρότητα ή γενικά να εξαλείψει τις αλλεργικές αντιδράσεις των ασθενών με τη σταδιακή αύξηση της έκθεσης στη μορφή της ακτινοβολίας που προκαλεί την αντίδραση. Στην περίπτωση της ηλιακής κνίδωσης, οι φωτοθεραπεία και φωτοχημειοθεραπεία είναι οι δύο κύριες θεραπείες απευαισθητοποίησης.
Η φωτοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για πρόληψη. Η έκθεση σε συγκεκριμένη μορφή φωτός ή σε υπεριώδη ακτινοβολία επιτρέπει στον ασθενή να αποκτήσει ανοχή και οι αντιδράσεις μπορεί να μειωθούν. Αυτή η μορφή θεραπείας γενικά πραγματοποιείται την άνοιξη. Ωστόσο, τα οφέλη αυτής της θεραπείας διαρκούν μόνο δύο με τρεις ημέρες.
Η φωτοχημειοθεραπεία, ή PUVA, θεωρείται υπέρτερη της φωτοθεραπείας γιατί δημιουργεί ανοχή μεγαλύτερης διάρκειας στην ακτινοβολία που προκαλεί την έκρηξη. Όταν πρωτοξεκινάει η θεραπεία, ο κύριος στόχος είναι να χτιστεί η ανοχή του ασθενούς στην υπεριώδη ακτινοβολία αρκετά ώστε να βρίσκεται έξω χωρίς να υποφέρει από επεισόδιο ηλιακής κνίδωσης. Γι’ αυτό, οι θεραπείες κανονίζονται στις τρεις την εβδομάδα, ενώ αυξάνεται συνεχώς η έκθεση σε υπεριώδη ακτινοβολία. Όταν ο ασθενής φτάσει σε ένα επαρκές επίπεδο απευαισθητοποίησης, οι θεραπείες μειώνονται σε μία η δύο την εβδομάδα.
Ανοσοκαταστολή
Οι γιατροί μερικές φορές χορηγούν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα όπως πρεδνιζολόνη και κυκλοσπορίνη εάν οι ασθενείς πάσχουν από μία ισχυρή μορφή ηλιακής κνίδωσης. Ωστόσο, οι παρενέργειες αυτών των φαρμάκων μπορεί να είναι σοβαρές και αυτός είναι ο λόγος που προορίζονται μόνο για τις πιο ακραίες περιπτώσεις.
Πλασμαφαίρεση
Σε πιο σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλασμαφαίρεση. Αυτή η τεχνική χρησιμοποιείται για να αφαίρεθούν το πλάσμα ή το υγρό από τα ερυθροκύτταρα του αίματος τα οποία επιστρέφονται μετά στο σώμα. "Αφαιρεί ένα παράγοντα της κυκλοφορίας από το αίμα ο οποίος μπορεί να σχετίζεται με την πρόκληση της κνίδωσης", αλλά ακόμα ελέγχεται και δεν είναι πάντοτε αποτελεσματικό. Όταν πετύχει η θεραπεία, η φωτοευαισθησία του ασθενούς μειώνεται σε βαθμό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί θεραπεία PUVA, η οποία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της έξαρσης των κνιδωμάτων για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα.Το μεγαλύτερο μειονέκτημα αυτής της θεραπείας είναι ότι οι παρενέργειες της μπορεί να είναι σοβαρές και να προκληθούν αναφυλακτικά επεισόδια.
Επιδημιολογία
Στις Η.Π.Α., μόνο το 4% περίπου των ασθενών με διαταραχές στην φωτοευαισθησία διαγνώσκονται με ηλιακή κνίδωση.Σε διεθνές επίπεδο το ποσοστό είναι ελαφρώς μεγαλύτερο στο 5,3%. Η ηλιακή κνίδωση μπορεί να συμβεί σε όλες τις φυλές αλλά έρευνες που παρακολουθούν 135 Αφροαμερικάνους και 110 Καυκάσιους με φωτοδερμάτωση έδειξαν ότι το 2,2% των Αφροαμερικανών είχε ηλιακή κνίδωση και το 8% των Καυκάσιων είχε την ασθένεια δείχνοντας ότι οι Καυκάσιοι έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να νοσήσουν. Παγκοσμίως 3,1 στους 100.000 ανθρώπους νοσούν με τις γυναίκες να έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να προσβληθούν με τη νόσο απ'ότι οι άντρες. Η ηλικία των ατόμων που προσβάλλονται κυμαίνεται από 10-70 ετών, με τον μέσο όρο να είναι 35 ενώ έχουν αναφερθεί και περιστατικά με νεογνά. Η ηλιακή κνίδωση αντιστοιχεί σε λίγοτερο από 1% των περιστατικών με κνίδωση. Για να τεθεί διαφορετικά, από το πρώτο καταγεγγραμένο περιστατικό στην Ιαπωνία το 1916, πάνω από εκατό άλλα παραδείγματα έχουν καταγραφεί.
Ιστορία
Η ηλιακή κνίδωση αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά το 1904 από τον P. Merklen. Μόλις ένα χρόνο μετά, το 1905, ο Ward έγινε ο πρώτος που προκάλεσε κνίδωση μέσω έκθεσης στον ήλιο σε ελεγχόμενο περιβάλλον. Η πρώτη καταγεγγραμένη περίπτωση ήταν στην Ιαπωνία το 1916. Το όνομα "ηλιακή κνίδωση" προτάθηκε το 1923. Το 1928 προκαλέστηκε για πρώτη φόρα κνίδωση. Αυτό έγινε με τεστ φωτός μέσω αυξημένων ποσών ραδιενέργιας από διάφορα μήκη κύματος. Το 1942 η ασθένεια μεταφέρθηκε ανενεργά σε κανονικούς εθελόντες με ορό από ασθενείς με ηλιακή κνίδωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες
Έλντερ Λόπες
Ο Έλντερ Λόπες (γενν. Βίλα Νόβα ντε Γκάια, 4 Ιανουαρίου 1989) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, που αγωνίζεται ως αριστερός μπακ για τη Χάποελ Μπερ Σεβά.
Έκανε τα πρώτα βήματα της ποδοφαιρικής του καριέρας στις ακαδημίες της Κοΐμπρα, της Παντροένσε και της Καντάλ στην Πορτογαλία. Το 2008, στα 19 του χρόνια, αποκτήθηκε από την Πάρμα, υπογράφοντας το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο. Το καλοκαίρι του 2012 επέστρεψε στην πορτογαλική Πριμέιρα Λίγκα με τη φανέλα της Μπέιρα Μαρ και ένα χρόνο αργότερα τον αγόρασε η Πάσος ντε Φερέιρα, με την οποία αγωνίστηκε για τρία χρόνια, πριν μετακινηθεί το καλοκαίρι του 2016 στην ισπανική Πριμέρα Ντιβισιόν στη Λας Πάλμας, με την οποία πραγματοποίησε συνολικά 17 συμμετοχές σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο. Ανήκε στην ΑΕΚ από τον Ιούνιο του 2017 μέχρι το 2021 και κατέκτησε το πρωτάθλημα της σεζόν 2017-18. Από το 2021 είναι παίκτης της ισραηλινής Χάποελ Μπερ Σεβά.
Συλλογικοί
Χάποελ Μπερ Σεβά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πάρμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πάσος ντε Φερέιρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπέιρα Μαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ισραήλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάποελ Μπερ Σεβά
Ferrari 575M Maranello
Η Ferrari 575 Maranello ήταν ένα 2-θέσιο σπορ αυτοκίνητο, που παρήχθη από την ιταλική αυτοκινητοβιομηχανία Ferrari, μεταξύ του 2002 και του 2006. Αντικατέστησε την 550 Maranello, από την οποία έλαβε το πλαίσιο, μετά από έναν μικρό επανασχεδιασμό. Ωστόσο, η 575 εξοπλίστηκε με μεγαλύτερο κινητήρα, ο οποίος ήταν πάλι V12, αλλά κυβισμού 5,75 λίτρων (5.748 cm³), αντί για το μηχανικό σύνολο των 5,5 λίτρων (5.474 cm³) του προκατόχου, εξ ου και το νέο όνομα.
Εκδόσεις
thumb|left|Ferrari 575 Superamerica του 2005.
Η καμπριολέ εκδοχή της προκατόχου, γνωστή ως Ferrari 550 Barchetta, διακόπηκε όταν άρχισε να παράγεται η Ferrari 575M Maranello. Μόνο κατά το τελευταίο έτος παραγωγής της Ferrari 575M, το 2005, κατασκευάστηκε τελικώς μια διάδοχος καμπριολέ σειρά, που ονομάστηκε Ferrari 575 Superamerica. Η περιορισμένη αυτή έκδοση, καθώς παρήχθη σε μόλις 559 αντίτυπα, έφερε μια ειδική δομή οροφής targa, από ηλεκτροχρωμικό γυαλί. Ήταν στερεωμένη σε σταθερό άξονα πίσω από τα προσκέφαλα και μπορούσε να περιστραφεί κατά 180 μοίρες, καθώς και να αποθηκεύεται πίσω στο πορτ-μπαγκάζ. Ειδικά για την 575 Superamerica, ο κινητήρας V12 είχε επαναρυθμιστεί, έτσι ώστε να αποδίδει ισχύ 533 hp (397 kW; 540 PS). Μάλιστα η Ferrari την προώθησε τότε επίσημα ως το ταχύτερο καμπριολέ παγκοσμίως, καθώς είχε τελική ταχύτητα 320 km/h (199 mph). thumb|left|Το σαλόνι μιας [[Πλευρά οδήγησης|δεξιοτίμονης Ferrari 575 Maranello F1.]]
Από το 2003, επίσης, η Ferrari 575M διατέθηκε και με έξτρα κιβώτιο ταχυτήτων «F1». Το κιβώτιο αυτό προέρχεται από την Φόρμουλα 1 και το σύστημα επιτρέπει την εναλλαγή μέσω «paddles» (μοχλών) πίσω από το τιμόνι. Ανάλογα και με το πρόγραμμα προσαρμογής, για την άνεση ή τις επιδόσεις, οι χρόνοι αλλαγής ταχυτήτων ήταν πολύ σύντομοι. Οι αλλαγές σχέσεων της Maranello F1 με το ημι-αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων ήταν κατά 5 δέκατα του δευτερολέπτου ταχύτερες από αυτές με το χειροκίνητο κιβώτιο. Μάλιστα από την πρώτη στιγμή σχεδόν όλοι οι υποψήφιοι αγοραστές στράφηκαν προς το κιβώτιο ταχυτήτων F1 και είναι εντυπωσιακό ότι από τα 2.056 αντίτυπα της 575M που κατασκευάστηκαν συνολικά, μόλις τα 177 παρήχθησαν με το χειροκίνητο κιβώτιο. Από την άλλη όμως, οι 575M με το χειροκίνητο αναμένεται να γίνουν άκρως συλλεκτικές στο μέλλον και με εξαιρετικά υψηλές τιμές μεταπώλησης, λόγω της σπανιότητάς τους.
Από το 2004, η Ferrari 575 διατέθηκε προαιρετικά και με ένα ειδικό πακέτο ανάρτησης, γνωστό ως 575 GTC, δηλαδή Gran Τurismo Competizione. Αυτό το είδος ανάρτησης είχε σχεδιαστεί ειδικά για χρήση σε αγώνες και συνοδεύτηκε από ένα πακέτο πιο σπορ εμφάνισης, που έφερε, για παράδειγμα, νέα εξάτμιση, αν και στην πράξη η ιπποδύναμη του κινητήρα παρέμεινε αμετάβλητη.
Αντικατάσταση
Στις αρχές του 2006, παρήχθη η τελευταία 575. Σχεδόν αμέσως μετά, παρουσιάστηκε και κυκλοφόρησε η διάδοχός της, η Ferrari 599.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Σπορ αυτοκίνητα 575M Maranello
Μαρκ Ρούτε
Ο Μαρκ Ρούτε (Mark Rutte, 14 Φεβρουαρίου 1967) είναι Ολλανδός πολιτικός του Λαϊκού Κόμματος για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία (VVD). Είναι ο εν ενεργεία πρωθυπουργός της Ολλανδίας από τις 14 Οκτωβρίου 2010.
Γεννήθηκε στη Χάγη και σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Λέιντεν. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, εντάχθηκε στην κομματική νεολαία του VVD. Την περίοδο 1993 - 1997 βρέθηκε στον εκλογικό κατάλογο του VVD και το 2002 ανέλαβε Υπουργός Κοινωνικών Θεμάτων και Εργασίας στην πρώτη κυβέρνηση συνασπισμού του Γιαν Πέτερ Μπαλκενέντε, ενώ την περίοδο 2004-2006 (δεύτερος συνασπισμός Μπαλκενέντε) διετέλεσε Υπουργός Εκπαίδευσης και Πολιτισμού. Στις 29 Ιουνίου 2006 αναδείχθηκε αρχηγός του VVD και διατήρησε την ηγεσία της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 9 Ιουνίου 2010, το κόμμα του αναδείχθηκε πρώτο με 31 έδρες. Στις 7 Οκτωβρίου σχημάτισε κυβερνητικό συνασπισμό μειοψηφίας με τους Σοσιαλδημοκράτες του Γιόμπ Κόεν, με παράλληλη υποστήριξη του Γκερτ Βίλντερς. Είναι ο πρώτος πρωθυπουργός τον οποίο ανέδειξε το VVD. Στις εκλογές που έγιναν στις 15 Μαρτίου 2017, κέρδισε τις εκλογές, με κύριο αντίπαλο τον Γκερτ Βίλντερς.
Στις 15 Ιανουαρίου του 2021, ανακοίνωσε την παραίτηση της κυβέρνησής του, αποδεχόμενος την ευθύνη για την πολυετή κακοδιαχείριση οικογενειακών επιδομάτων. Σύμφωνα με έρευνα που διεξήχθη, περίπου 10.000 οικογένειες στην Ολλανδία αναγκάστηκαν να επιστρέψουν χιλιάδες ευρώ επιδομάτων, γεγονός άδικο, που σε ορισμένες περιπτώσεις οδήγησε σε ανεργία, χρεοκοπίες και διαζύγια. Ανακοίνωσε, πρόσθετα, τη διενέργεια νέων εθνικών εκλογών για τον Μάρτιο του 2021.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ολλανδίας
Θερινή ώρα στον Μαυρίκιο
Η περίοδος θερινής ώρας του Μαυρίκιου άρχιζε την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου, και τελείωνε την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, δηλαδή η ευρωπαϊκή περίοδος θερινής ώρας ανάποδα.
Επαναχρησιμοποιήθηκε το 2008, ωστόσο δεν επαναλήφθηκε η θερινή ώρα το 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαυρίκιος
Ιερός Ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρος (Λαγκάδα Δυτικής Μάνης)
Ο Ιερός Ναός της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος είναι ναός του 14ου αιώνα χαρακτηρισμένος ως Ιστορικό Διατηρητέο Μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Βρίσκεται επί του επαρχιακού δρόμου Καλαμάτας-Αρεόπολης, στην πλατεία του συνοικισμού Μπουλτσιάνικα του οικισμού Λαγκάδα Μεσσηνίας, 57χλμ μακριά από την Καλαμάτα.
Περιγραφή
Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός του ναού είναι τετράστυλος σταυροειδής εγγεγραμμένος με τρούλο. Η πλούσια κεραμοπλαστική διακόσμησή του είναι χαρακτηριστική των αρχιτεκτονικών τάσεων που υπήρχε στις εκκλησίες που χτίζονταν στην Λακωνία και την Μεσσηνία κατά το δεύτερο μισό του 13 αι.. Η εκκλησία έχει μονόλοβο τοξωτό κωδωνοστάσιο που υψώνεται στο δυτικό τοίχο της, το οποίο διατηρείται σε καλή κατάσταση και είναι κτισμένο κατά το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοποιίας φέροντας πλούσιο κεραμοπλαστικό διάκοσμο. Εσωτερικά ο ναός παρουσιάζει εκφυλισµένα γοτθικά στοιχεία, κυρίως στα παράθυρά του, τα οποία έχουν ενσωματωθεί στα στοιχεία της βυζαντινής αρχιτεκτονικής παράδοσης. Οι τοιχογραφίες του ναού χρονολογούνται στα τέλη του 14ου αι., αν και στο μεγαλύτερο μέρος τους είναι καλυμμένες από ασβεστοκονιάματα.
Παραπομπές
Μεταμόρφωση Σωτήρος Λαγκάδα Μάνης Μεταμόρφωση Σωτήρος Λαγκάδα Μάνης Κατηγορία:Μάνη
Δημητρακόπουλος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Δημητρακόπουλος μπορεί να αναφέρεται κάποιο από τα εξής πρόσωπα:
Κλάους Ερνστ
Ο Κλάους Ερνστ (Klaus Ernst, Μόναχο, 1 Νοεμβρίου 1954) είναι Γερμανός συνδικαλιστής και πολιτικός (Η Αριστερά). Πριν ο οικονομολόγος Ερνστ ήταν από το 2005 μέχρι το 2007 πρόεδρος του αριστερού κόμματος Εκλογικής Εναλλακτικής για την Κοινωνική Δικαιοσύνη (WASG), μέχρι που αυτό ενώθηκε με το Κόμμα Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (PDS).
Βιογραφικά
Το 1970 μαθαίνει την τέχνη του ηλεκτρομηχανικού και ψηφίζεται αντιπρόσωπος νεολαίας στο εργατικό συμβούλιο. Το 1972 γίνεται μέλος του συνδικάτου IG Metall, το 1974 μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD).
Από το 1974 μέχρι το 1979 είναι πρόεδρος της τοπικής συνδικαλιστικής οργάνωσης νέων του Μονάχου. Το 1979 αρχίζει σπουδές στο πανεπιστήμιο του Αμβούργου και τελειώνει το 1984 πολιτική οικονομία.
Το ίδιο έτος συμβάλλει στην Στουτγκάρδη για επτά εβδομάδες ως βοηθός στην απεργία εργατών της μεταλλοβιομηχανίας. Εκεί γίνεται μισό χρόνο αργότερα Γραμματέας του συνδικάτου (μέχρι το 1995), με αρμοδιότητα την οργάνωση, εργασία εκπαίδευσης και κοινωνικά προγράμματα.
Πολιτική
Την άνοιξη του 2004 ο Ερνστ υποστηρίζει με έξι φίλους δημοσίως την πρωτοβουλία για εργασία και κοινωνική δικαιοσύνη. Την κίνηση του αυτή δικαιολογεί ως απάντηση στην φιλελευθεροποίηση της γερμανικής οικονομίας μέσο της κυβέρνησης Σρέντερ, την συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, την συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Επίσης υποστηρίζει την δημιουργία πολιτικής συμμαχίας, επιλέξιμη κοινωνική εναλλακτική λύση για τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2006. Εντός μιας εβδομάδας βρίσκει 300 υποστηρικτές, μετά από έξι εβδομάδες 2.200.
Το καλοκαίρι του 2004 αποκλείεται από το SPD με πρωτοβουλία του προεδρείου. Το ίδιο έτος γίνεται πρόεδρος του Συλλόγου Εκλογική Εναλλακτική για Εργασία και την Κοινωνική Δικαιοσύνη (WAsG e.V. ). Μέσα από τον σύλλογο αυτό ιδρύεται τον Ιανουάριο 2005 το κόμμα WASG. Ο Ερνστ είναι μέλος του ιδρυτικού συμβουλίου και πρόεδρος του κόμματος μέχρι τη συγχώνευσή του με το (PDS) στις 16 Ιουνίου 2007. Επίσης είναι μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του.
1004
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1004 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Πόλεμος του Ειρηνικού
μικρογραφία|Χάρτης των Συμμαχικών κινήσεων στον Πόλεμο του Ειρηνικού Ο Πόλεμος του Ειρηνικού, γνωστός και ως Πόλεμος Ασίας-Ειρηνικού, ήταν το θέατρο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που έλαβε χώρα στην Ασία, στον Ειρηνικό Ωκεανό, τον Ινδικό Ωκεανό και την Ωκεανία. Γεωγραφικά ήταν το μεγαλύτερο θέατρο του πολέμου, συμπεριλαμβανομένου του τεράστιου θεάτρου του Ειρηνικού, του θεάτρου του νοτιοδυτικού Ειρηνικού, του θεάτρου της Νοτιοανατολικής Ασίας, του δεύτερου σινοϊαπωνικού πολέμου και του σοβιετοϊαπωνικού πολέμου.
Ο δεύτερος σινοϊαπωνικός πόλεμος μεταξύ της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας και της Δημοκρατίας της Κίνας ξεκίνησε στις 7 Ιουλίου 1937, με τις πρώτες εχθροπραξίες να ξεκινούν στις 19 Σεπτεμβρίου 1931 με την ιαπωνική εισβολή στη Μαντζουρία. Ωστόσο είναι περισσότερο δεκτό ότι ο Πόλεμος του Ειρηνικού ξεκίνησε στις 7/8 Δεκεμβρίου 1941, όταν οι Ιάπωνες εισέβαλαν στην Ταϊλάνδη και εισέβαλαν στην Μαλάγια, τη Σιγκαπούρη, το Χονγκ Κονγκ (βρετανικές αποικίες), καθώς και σε αμερικανικές στρατιωτικές και ναυτικές βάσεις στη Χαβάη, στη νήσο Ουέηκ, το Γκουάμ και τις Φιλιππίνες.
Στον Πόλεμο του Ειρηνικού οι Σύμμαχοι πολέμησαν κατά της Ιαπωνίας (η οποία βοηθούνταν από την Ταϊλάνδη και σε μικρότερο βαθμό από τις δυνάμεις του Άξονα, τη Γερμανία και την Ιταλία). Στο πόλεμο του Ειρηνικού διεξήχθησαν μερικές από τις μεγαλύτερες ναυτικές μάχες στην ιστορία, καθώς και απίστευτα βίαιες μάχες και εγκλήματα πολέμου σε όλη την Ασία, οδηγώντας σε μεγάλες απώλειες ανθρώπινων ζωών. Ο πόλεμος τελείωσε με μαζικές συμμαχικές αεροπορικές επιδρομές πάνω από την Ιαπωνία, τον βομβαρδισμό της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, συνοδευόμενη από τη διακήρυξη πολέμου από τους Σοβιετικούς και την εισβολή στη Μαντσουρία και άλλες περιοχές στις 9 Αυγούστου 1945. Στις 15 Αυγούστου 1945, λόγω των παραπάνω γεγονότων, ο Χιροχίτο απύηθυνε διάγγελμα ανακοιώνοντας την πρόθεση παράδοσης της Ιαπωνίας. Η επίσημη παράδοση της Ιαπωνίας έλαβε χώρα στο πλοίο USS Missouri των Ηνωμένων Πολιτειών στον κόλπο του Τόκιο στις 2 Σεπτεμβρίου 1945. Μετά τη παράδοση, η Ιαπωνία έχασε όλα της τα δικαιώματα και τους τίτλους της στις πρώην κτήσεις της στην Ασία και τον Ειρηνικό, με την κυριαρχία της να περιορίζεται στα τέσσερα κύρια νησιά και σε άλλα μικρά νησιά σύμφωνα με τον ορισμό των Συμμάχων. Ο Ιάπωνας σιντοϊστής αυτοκράτορας παρέδωσε τις περισσότερες εξουσίες του και το θεϊκό καθεστώς του μέσω της Οδηγίας Σίντο για να ανοίξει τον δρόμο για εκτεταμένες πολιτιστικές και πολιτικές μεταρρυθμίσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Ροντέζ
Το Ροντέζ (γαλλικά: Rodez, οξιτανικά: Rodés), προφέρεται και Ροντές, είναι κοινότητα στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας, βορειοανατολικά της Τουλούζης. Είναι η πρωτεύουσα του νομού Αβερόν, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, κέντρο ευρύτερης περιοχής, καθώς και του διοικητικού συμβουλίου του Αβερόν.
Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 24.057 κατοίκους (2017).
Πρώην πρωτεύουσα της ιστορικής επαρχίας Ρουέργκ, η πόλη είναι έδρα επισκοπής, διοικητικό και εμπορικό κέντρο με ανεπτυγμένη βιομηχανία. Οι κάτοικοί του ονομάζονται Ρυτενουά (ζ), από το όνομα των Ρουτένων, μια γαλατική φυλή που κατά την αρχαιότητα κατοικούσε στην περιοχή.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|Σπίτι στο ιστορικό κέντρο μικρογραφία|320x320εσ|Το Ροντέζ στο κέντρο του [[Νομοί της Γαλλίας|νομού Αβερόν]] Η κοινότητα Ροντέζ βρίσκεται στο κέντρο του νομού Αβερόν, στη διοικητική περιοχή Οξιτανία, στα νοτιοδυτικά της Γαλλίας και είναι η πρωτεύουσα του νομού. Βρίσκεται στο κέντρο του τριγώνου που σχηματίζεται από τις κοινότητες Τουλούζη, Κλερμόν-Φεράν και Μονπελιέ, στους δυτικούς πρόποδες του Μασίφ Σαντράλ.
Η πόλη διασχίζεται από τον ποταμό Αβερόν και τον παραπόταμό του Ωτέρν. Οι όχθες τους είναι σημαντικοί ψαρότοποι και χώροι περιπάτου χάρη στους χώρους πρασίνου. Λόγω των αυξημένων υδάτινων ρευμάτων, αρκετές περιοχές της πόλης υπόκεινται σε κίνδυνο πλημμύρας.
Η κοινότητα έχει πληθυσμό 24.057 κατοίκους (2017) και η ευρύτερη αστική περιοχή της συγκεντρώνει 50.846 κατοίκους (2017).
Η έκταση είναι 11,18 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το υψόμετρο κυμαίνεται ανάμεσα στα 500 και 640 μέτρα.
Το κλίμα του Ροντέζ είναι μέρος του υπερμεσογειακού επιπέδου. Βρίσκεται υπό την επίδραση του ηπειρωτικού κλίματος κατά το χειμώνα και του Μεσογειακού το καλοκαίρι και είναι μια πόλη με χαμηλότερες θερμοκρασίες σε σύγκριση με άλλες πόλεις στο νότο της Γαλλίας. Οι χειμώνες είναι κρύοι και τα καλοκαίρια συχνά πολύ ζεστά και με μεγάλη ηλιοφάνεια. Το χειμώνα, στο Ροντέζ παρουσιάζονται συχνές χιονοπτώσεις.
Ιστορία
μικρογραφία|250x250εσ|Ρωμαϊκές επιγραφές που βρέθηκαν στο Ροντέζ|αριστερά μικρογραφία|250x250εσ|Ο καθεδρικός ναός του Ροντέζ Η περιοχή του Ροντέζ κατοικείται από τον 5ο αιώνα π.Χ. και η πόλη ιδρύθηκε από τους Κέλτες. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή, το κελτικό oppidum (οχυρωμένο μέρος) μετονομάστηκε σε Σεγκοντούνουμ, ενώ στα τέλη των αυτοκρατορικών χρόνων η πόλη ήταν γνωστή με το όνομα των κατοίκων της, την κελτική φυλή των Ρουτένων, ως Civitas Rutenorum, από όπου προέρχεται και το σύγχρονο όνομα. Μετά την πτώση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, καταλήφθηκε από τους Βησιγότθους και στη συνέχεια από τους Φράγκους, το 725 καταστράφηκε από τους Άραβες. Αργότερα καταλήφθηκε από τα στρατεύματα των Δουκών της Ακουιτανίας και των Κομήτων της Τουλούζης. Τα αγγλικά στρατεύματα κατέλαβαν το Ροντέζ κατά τη διάρκεια του Εκατονταετούς πολέμου.
Ο τελευταίος κόμης του Ροντέζ, ο Ερρίκος Β 'του Ροντέζ, που αργότερα έγινε Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας, πούλησε τον τίτλο του στο Βασιλικό Στέμμα το 1589. Η πόλη παρέμεινε ένα ακμάζον εμπορικό κέντρο μέχρι τον 18ο αιώνα, όταν η κοντινή πόλη Βιλφράνς-ντε-Ρουέργκ έγινε η έδρα των πειραματικών επαρχιών της Άνω-Γκιγιένης. Ωστόσο, με τη Γαλλική Επανάσταση και τη δημιουργία των γαλλικών νομών, το Ροντέζ έγινε η πρωτεύουσα του νεοσυσταθέντος νομού Αβερόν και παραμένει από τότε.
Γλωσσική κληρονομιά
αριστερά|μικρογραφία|160x160εσ|Οξιτανικός Σταυρός Η πόλη του Ροντέζ, Ροντές στα Ρουεργκά, μια διάλεκτος της οξιτανικής γλώσσας που ομιλούνταν παραδοσιακά στην περιοχή, ήταν ένα από τα τελευταία κέντρα της Οξιτανίας, με πολλούς τροβαδούρους που βρήκαν καταφύγιο εκεί και προσπάθησαν να διαιωνίσουν τον οξιτανικό πολιτισμό.
Σήμερα, η Οξιτανία και η Γλώσσα του Οκ βρίσκονται σε αναζωογόνηση χάρη στο φεστιβάλ Estivada του Ροντέζ, το μεγαλύτερο φεστιβάλ μουσικής και τραγουδιών στην οξιτανική γλώσσα, και την παρουσία πολλών άλλων εορταστικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων. Αυτή η γλώσσα έχει γίνει, με την πάροδο των χρόνων, ένα πραγματικό πολιτιστικό σταυροδρόμι της Χώρας του Οκ στην υπηρεσία της αναβίωσης του οξιτανικού πολιτισμού.
Αξιοθέατα και μνημεία
μικρογραφία|302x302εσ|Η οικία Αρμανιάκ μικρογραφία|250x250εσ|Σπίτια στο ιστορικό κέντρο Το Ροντέζ είναι μια παλιά πόλη με στενούς δρόμους στο ιστορικό κέντρο και γύρω από τα υπόλοιπα των τειχών. Το ιστορικό κέντρο του είναι εκτεταμένο και πεζοδρομημένο, με πλατείες και παλιά συντηρημένα σπίτια που αναβιώνουν το ιστορικό περιβάλλον.
Μερικά από τα αξιοθέατα της πόλης:
μικρογραφία|250x250εσ|Το κτήριο της Νομαρχίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Διαδικασία μομφής
Διαδικασία μομφής είναι μια επίσημη διαδικασία με την οποία ένας αξιωματούχος κατηγορείται για παράνομη δραστηριότητα, το αποτέλεσμα της οποίας, ανάλογα με τη χώρα, μπορεί να περιλαμβάνει την καθαίρεση αυτού του αξιωματούχου από το αξίωμά του καθώς και ποινική ή πολιτική τιμωρία.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Μεταβολές στην πολιτική εξουσία Κατηγορία:Δίκαιο ανά ζήτημα Κατηγορία:Διακυβέρνηση Κατηγορία:Υπευθυνότητα
Αλμόν-λε-Ζυνί
Το Αλμόν-λε-Ζυνί (γαλλικά: Almont-les-Junies, οξιτανικά: Las Juniás) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλμοντουά (γαλλικά: Almontois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Δαμασκηνός Άνδρου
Ο Δαμασκηνός είναι ένα χωριό στην Άνδρο σε υψόμετρο 10 μ. και με πληθυσμό 31 κατοίκων. Απέχει από το Μπατσί περίπου 1 χλμ. και από τη Χώρα 28 χλμ. Ανήκει στο δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκε στο δήμο Υδρούσας.
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Γεωστατική τροχιά
Δορυφόροι που ακολουθούν αυτού του είδους την τροχιά χρησιμοποιούνται κυρίως για τηλεπικοινωνιακές ανάγκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαστημική τεχνολογία Κατηγορία:Τροχιές
1005
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1005 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Ώρα στην Ουγγαρία
Η Ουγγαρία χρησιμοποιεί την ώρα Κεντρικής Ευρώπης (CET), που είναι μια ώρα μπροστά από τον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο. (UTC). Η Ουγγαρία χρησιμοποιεί την θερινή ώρα (DST).
Θερινή ώρα
Η θερινή ώρα εισήχθη το 1916 στην Ουγγαρία και ήταν σε χρήση μέχρι το 1919. Μετά ξαναχρησιμοποιήθηκε την περίοδο 1941-49 και πάλι το 1954-57. Από το 1980, χρησιμοποιείται κάθε χρόνο.
Βάση δεδομένων ζώνης ώρας
Η βάση δεδομένων ζώνης ώρας IANA περιέχει μια ζώνη στην Ουγγαρία στο αρχείο zone.tab, και λέγεται Ευρώπη/Βουδαπέστη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουγγαρία
Αλράνς
Το Αλράνς (γαλλικά: Alrance, οξιτανικά: Alrança) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αλρανσαί (γαλλικά: Alrançais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Μιχάλης Γρηγορίου
Το όνομα Μιχάλης Γρηγορίου μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Εκρηξιόμετρο
Το εκρηξιόμετρο είναι μη απεικονιστικό ραδιόμετρο, εγκατεστημένο συνήθως σε δορυφόρους αναγνώρισης και πλοήγησης για τον εντοπισμό ατμοσφαιρικών πυρηνικών εκρήξεων και τον προσδιορισμό της απόδοσης του πυρηνικού όπλου. Ενίοτε εγκαθίσταται σε τεθωρακισμένα οχήματα, ιδίως οχήματα αναγνώρισης NBC (Nuclear, Biological, Chemical), προκειμένου να βοηθήσει στον εντοπισμό και την ανάλυση τακτικών πυρηνικών εκρήξεων. Χρησιμοποιείται συχνά παράλληλα με αισθητήρες πίεσης και ήχου, εκτός από τους τυπικούς αισθητήρες ακτινοβολίας. Ορισμένες πυρηνικές αποθήκες και στρατιωτικές εγκαταστάσεις είναι εξοπλισμένες με τέτοιους αισθητήρες, παράλληλα με ανιχνευτές σεισμικών συμβάντων. Το εκρηξιόμετρο αναπτύχθηκε στο Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος, με επικεφαλής της ομάδας ανάπτυξης τον Herman Hoerlin.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Πυρηνικά όπλα Κατηγορία:Ραδιόμετρα
Τρύφαινα
Η Κλεοπάτρα Τρύφαινα (??? – 111 π.Χ.) ήταν πριγκίπισσα της αρχαίας Αιγύπτου, μέλος της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε τη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Υπήρξε βασίλισσα της Συρίας, στο πλευρό του Αντίοχου Η' του Γρυπού, μέλους της Δυναστείας των Σελευκιδών.
Βιογραφικά στοιχεία
Κατά την παιδική της ηλικία ο πατέρας της ήρθε σε σύγκρουση με την αδελφή και βασίλισσά του, Κλεοπάτρα Β', και αναγκάστηκε να διαφύγει με τη νέα του σύζυγο, Κλεοπάτρα Γ', και τα παιδιά του στο νησί της Κύπρου το 131 π.Χ. Η αποκατάσταση της ηρεμίας στην Αλεξάνδρεια άργησε να έρθει, ωστόσο ο Πτολεμαίος Η' κατάφερε να ανακτήσει τον θρόνο το 130/29 π.Χ. Ο βασιλιάς άφησε την τελευταία του πνοή το 116 π.Χ. αφήνοντας πίσω του δύο γιους, τον Πτολεμαίο και τον Πτολεμαίο Αλέξανδρο, καθώς και τρεις κόρες: την Τρύφαινα, που έγινε το 124/23 π.Χ. βασίλισσα της Συρίας, την Κλεοπάτρα Δ', που παντρεύτηκε το μεγαλύτερο από τους δύο αδελφούς της και την Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Σύμφωνα με τη διαθήκη του πατέρα τους, ο θρόνος της Αιγύπτου, έμενε στην Κλεοπάτρα Γ', με την προϋπόθεση να μοιραζόταν τη βασιλεία με έναν από τους γιους της, όποιον αυτή προτιμούσε. Η Κλεοπάτρα σκόπευε να επιλέξει για τους δικούς της λόγους τον νεότερο αδελφό, τον Αλέξανδρο, όμως οι αλεξανδρινοί τελικά έκριναν εκείνοι επιβάλλοντας τον Πτολεμαίο, που έμεινε στην ιστορία ως Πτολεμαίος Θ' Λάθυρος.
Η Κλεοπάτρα Γ' ανάγκασε τον γιο της να λάβει διαζύγιο από την αδελφή του, Κλεοπάτρα Δ', ώστε να παντρευτεί την Κλεοπάτρα Σελήνη. Τότε η Κλεοπάτρα Δ', αφού συγκέντρωσε στρατό στην Κύπρο πήγε στη Συρία, όπου και πρόσφερε το χέρι και τον στρατό της στον διεκδικητή του θρόνου των Σελευκιδών, Αντίοχο Θ' Κυζικηνό. Ο τελευταίος βρισκόταν σε πόλεμο με τον ετεροθαλή αδελφό του και σύζυγο της Τρύφαινας, Αντίοχο Η' Γρυπό για τον θρόνο της Συρίας. Η Κλεοπάτρα Δ' βρισκόταν στην Αντιόχεια όταν η πόλη κατελήφθη από τον Αντίοχο Γρυπό, και για να σωθεί κατέφυγε στον ναό του Απόλλωνα στη Δάφνη. Ο Αντίοχος επιθυμούσε να της χαρίσει τη ζωή, είτε για διπλωματικούς λόγους είτε από φόβο για την ιεροσυλία. Ωστόσο η Τρύφαινα ήταν ανένδοτη και παρότρυνε τον άντρα της να τη θανατώσει. Καθώς η Κλεοπάτρα άγγιζε τον βωμό, τα χέρια της αποκόπηκαν ώστε να μεταφερθεί έξω και έτσι πέθανε ενώ καταριόταν την αδελφή της (112 π.Χ.) Ένα χρόνο αργότερα, την Τρύφαινα αιχμαλώτισε ο Αντίοχος Κυζικηνός, τη βασάνισε και τη θανάτωσε.
Πηγές
Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου Κατηγορία:Βασίλισσες και Πριγκίπισσες της Συρίας με ελληνική καταγωγή Κατηγορία:Ελληνίδες Βασίλισσες και Πριγκίπισσες Ελληνιστικής περιόδου Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων Κατηγορία:Δυναστεία των Σελευκιδών
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βοσνίας και Ερζεγοβίνης
Το  Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βοσνίας-Ερζεγοβίνης  (βοσνιακά: Premijer liga Bosne i Hercegovine, σερβικά: Премијер лига Босне и Херцеговине у фудбалу, κροατικά: Premijer Liga BiH) διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (N/FSBiH). Ξεκίνησε την περίοδο 1997-98 και αποτελεί την κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Ιστορία
Ως το 1991 οι ομάδες της χώρας μετείχαν στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Γιουγκοσλαβίας, το οποίο είχαν κατακτήσει τρεις φορές: δύο η Φ.Κ. Σαράγεβο (1967, 1985) και μία η Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο (1972). Πλασαρίσματα στην πρώτη τριάδα είχαν και άλλες δύο ομάδες: η Βελέζ Μόσταρ και η Σλόμποντα Τούζλα.
Τη σεζόν 1991-92, μολονότι είχαν αποχωρήσει οι ομάδες της Σλοβενίας και της Κροατίας, τρεις βοσνιακές ομάδες μετείχαν στο Γιουγκοσλαβικό πρωτάθλημα: η Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο, η Βελέζ Μόσταρ και η Σλόμποντα Τούζλα. Όμως, το ξέσπασμα του εμφυλίου πολέμου στη Βοσνία την άνοιξη του 1992, τις ανάγκασε να αποχωρήσουν: από τις αρχές του β΄ γύρου η Ζελέζνισταρ και προς το τέλος και οι άλλες δύο. Το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε κανονικά από τις υπόλοιπες ομάδες που προέρχονταν από Σερβία, Μαυροβούνιο και Βόρεια Μακεδονία.
Την επόμενη σεζόν 1992-93 οι ομάδες της χώρας δεν μετείχαν σε κανένα πρωτάθλημα, λόγω των εχθροπραξιών ανάμεσα στις τρεις εθνότητες που τη συγκροτούν: του Βόσνιους, Σέρβους και Κροάτες. Εξαίρεση αποτέλεσε η ομάδα του σερβοβοσνιακού τομέα Μπόρατς Μπάνια Λούκα, η οποία πήρε μέρος στο νέο πρωτάθλημα της Ομοσπονδιακής Γιουγκοσλαβίας, μαζί με ομάδες από τη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Όμως, κι αυτή αναγκάστηκε να μεταφέρει την έδρα της στο Βελιγράδι.
Η δημιουργία ενιαίου πρωταθλήματος
Ως το 1997 δεν υπήρχε πρωταθλήτρια ομάδα της χώρας, αναγνωρισμένη από την UEFA αν και η ομοσπονδία θεωρούσε πρωταθλήτριες τις ομάδες που κατακτούσαν το πρωτάθλημα του μουσουλμανικού τομέα. Το 1997-98 με πρωτοβουλία της UEFA διοργανώθηκαν αγώνες πλέι-οφ ανάμεσα στις καλύτερες ομάδες των τριών τομέων, για την ανάδειξη πρωταθλητή. Τον πρώτο αυτό τίτλο κατέκτησε η Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο. Την επόμενη σεζόν 1998-99 δεν διεξήχθησαν πλέι-οφ κι έτσι δεν αναδείχθηκε επίσημος πρωταθλητής. Πλέι-οφ διεξήχθησαν πάλι το 2000 που ανέδειξαν πρωταθλήτρια την ΝΚ Μπρότνιο.
Από τη σεζόν 2000-01 ξεκινά η Πρέμιερ Λιγκ, με τη συμμετοχή ομάδων από τον κροατικό και το μουσουλμανικό τομέα, οι οποίοι είχαν συγκροτήσει την Ομοσπονδία Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Από το 2002-03, που ξεκινούν να συμμετέχουν και οι σερβικές ομάδες στην Πρέμιερ Λιγκ, έχουμε ενιαίο πρωτάθλημα της χώρας. Τα παλιά επί μέρους πρωταθλήματα συνεχίζονται ως β΄ κατηγορία, και οι πρωταθλητές τους ανεβαίνουν στην Πρέμιερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρωτάθλημα Κατηγορία:Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου ανά χώρα Κατηγορία:Ανώτατα εθνικά ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα
Cream
Οι Cream ήταν βρετανικό ροκ συγκρότημα, το οποίο υπήρξε από το καλοκαίρι του 1966 μέχρι το Νοέμβριο του 1968. Αποτελούνταν από τον Έρικ Κλάπτον στην κιθάρα, τον Τζακ Μπρους στο μπάσο και τα φωνητικά και τον Τζίντζερ Μπέηκερ στα τύμπανα.
Βιογραφία
Τον Φεβρουάριο του 1965, ο Έρικ Κλάπτον αποχώρησε από τους Yardbirds, με τη φήμη ενός από τους καλύτερους κιθαρίστες του κόσμου. Το επόμενο έτος, γνώρισε τον ντράμερ Τζίντζερ Μπέηκερ, ο οποίος έπαιζε στο τζαζ σύνολο The Graham Bond Organisation, στο οποίο παλιότερα, είχε συμμετάσχει και ο μπασίστας Τζακ Μπρους, τον οποίο ο Κλάπτον είχε γνωρίσει λίγους μήνες νωρίτερα. Σε εκείνο το διάστημα, οι σχέσεις μεταξύ του Μπέηκερ και του Μπρους ήταν τεταμένες με τον πρώτο να έχει εκδιώξει στο παρελθόν τον Μπρους από τους Bond's band λόγω έντονων αντιπαραθέσεων, οι οποίες έφθασαν στο σημείο ο Μπέηκερ να του επιτεθεί με μαχαίρι.
Με σκοπό τη δημιουργία συγκροτήματος με τον Κλάπτον στην κιθάρα, ο Μπέηκερ και ο Μπρους παραμέρισαν τις διαφορές τους και ξεκίνησαν να κάνουν πρόβες για τα πρώτα τους τραγούδια. Στις 29 Ιουλίου του 1966, το νέο συγκρότημα, με την ονομασία Cream, έδωσε την πρώτη του συναυλία σε κλαμπ του Μάντσεστερ και δύο ημέρες αργότερα έπαιξαν στο φεστιβάλ Τζαζ και Μπλουζ του Γουίντσορ. Στις 9 Δεκεμβρίου του 1966, κυκλοφόρησε το ντεμπούτο άλμπουμ του συγκροτήματος, με τίτλο Fresh Cream, ανεβαίνοντας στο βρετανικό Top-10. Η πρώτη πλευρά του δίσκου περιείχε δικές τους συνθέσεις, μεταξύ αυτών και την επιτυχία I Feel Free, ενώ στη δεύτερη πλευρά είχε διασκευές σε τραγούδια του Ρόμπερτ Τζόνσον, του Muddy Waters και του Skip James.
Τον Μάρτιο του 1967, οι Cream επισκέφθηκαν για πρώτη φορά τις Ηνωμένες Πολιτείες, για να παίξουν εννέα συναυλίες στη Νέα Υόρκη. Το Νοέμβριο του 1967, κυκλοφόρησε ο δεύτερος δίσκος του συγκροτήματος με τίτλο Disraeli Gears, το οποίο ανέβηκε στο # 5 στα βρετανικά τσαρτ και το # 4 στα αντίστοιχα αμερικανικά, ενώ περιείχε και τις επιτυχίες Strange Brew και Sunshine of Your Love. Τον Αύγουστο του 1967, περιόδευσαν για πρώτη φορά ως πρώτο όνομα στις Ηνωμένες Πολιτείες, με το set list τους να περιέχει κομμάτια τα οποία έφθαναν μέχρι και τα είκοσι λεπτά.
Τον Ιούλιο του 1968, κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ του συγκροτήματος, το διπλό Wheels of Fire, το οποίο ανέβηκε στην κορυφή των αμερικανικών τσαρτ και στο # 3 στη Μεγάλη Βρετανία, ενώ περιείχε τις μεγάλες επιτυχίες White Room και Crossroads. Στο συγκεκριμένο δίσκο, περιέχονταν οι διασκευές στο Born Under a Bad Sign του Booker T. Jones, το Spoonful του Willie Dixon και το Crossroad Blues του Ρόμπερτ Τζόνσον με το συντομευμένο όνομα, Crossroads.
Μετά την κυκλοφορία του Wheels of Fire, τα μέλη του συγκροτήματος αποφάσισαν να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους. Στις 4 Οκτωβρίου του 1968, ξεκίνησαν την τελευταία τους περιοδεία από το Όκλαντ της Καλιφόρνια, η οποία τελείωσε ακριβώς ένα μήνα αργότερα, στο Ρόουντ Άιλαντ των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατά τη διάρκεια της περιοδείας, τις συναυλίες τους άνοιξαν οι Deep Purple, οι Taste του Ρόρι Γκάλαχερ και οι Yes. Λίγο πριν, το μάνατζμεντ του συγκροτήματος του είχε πείσει να ηχογραφήσουν ένα τελευταίο άλμπουμ, με τίτλο Goodbye, το οποίο κυκλοφόρησε ένα χρόνο αργότερα και ανέβηκε στο # 1 των βρετανικών τσαρτ, ενώ περιείχε και την επιτυχία Badge. Οι Cream έδωσαν τις δύο τελευταίες τους συναυλίες στο Royal Albert Hall του Λονδίνου, στις 25 και 26 Νοεμβρίου του 1968.
Το 1993, οι Cream επανενώθηκαν για μία εμφάνιση, στην τελετή ένταξης τους στο Rock and Roll Hall of Fame, συναυλία κατά την οποία έπαιξαν τα κομμάτια Sunshine of Your Love, Crossroads και Born Under a Bad Sign.
Τον Μάιο του 2005, οι Cream πραγματοποίησαν τη δεύτερη και τελευταία επανένωση τους για τέσσερις συναυλίες στο Royal Albert Hall, τα εισιτήρια των οποίων είχαν εξαντληθεί μέσα σε λιγότερο από μία ώρα. Ηχογραφήσεις των συναυλιών αυτών, υπάρχουν στο διπλό άλμπουμ Royal Albert Hall London May 2-3-5-6, 2005. Παράλληλα έδωσαν τρεις συναυλίες στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο του ίδιου έτους πριν διαλυθούν οριστικά το 2006.
Το 2006, οι Cream βραβεύτηκαν με το Grammy Lifetime Achievement Award, ως αναγνώριση για την προσφορά τους στη μοντέρνα μουσική.
Δισκογραφία
thumb|200px|Οι Cream το 1968
Πηγές
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αγγλικά blues rock συγκροτήματα Κατηγορία:Αγγλικά hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Θεόδωρος Κρατερός
Ο Θεόδωρος ο Κρατερός, το Κρατερός ήταν παρωνύμιο, ήταν βυζαντινός ευνούχος, πρωτοσπαθάριος και στρατηγός του 9ου αιώνα, Άγιος της Ορθόδοξης εκκλησίας, ένας από τους 42 Μάρτυρες του Αμορίου. Η μνήμη του εορτάζεται από την ορθόδοξη εκκλησία στις 6 Μαρτίου.
Ο Θεόδωρος μετά από την Άλωση του Αμορίου, συνελήφθη αιχμάλωτος, φυλακίστηκε και εκτελέσθηκε αρνούμενος να αλλάξει την πίστη του, αναφέρεται αρχηγός των 42 εκτελεσθέντων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Βουκελλαρίων Κατηγορία:Εκτελεσθέντες Βυζαντινοί Κατηγορία:Βυζαντινοί Ευνούχοι
Αμπεράκ
Το Αμπεράκ (γαλλικά: Ambeyrac, οξιτανικά: Ambairac) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Αβερόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αμπαιρακουά (γαλλικά: Ambairacois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Αβερόν
Βουκεφάλας
μικρογραφία|249x249εσ|Ο Μέγας Αλέξανδρος δαμάζει τον Βουκεφάλα σε μικρή ηλικία. Ο Βουκεφάλας ήταν το άλογο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ένα από τα πιο γνωστά άλογα στην παγκόσμια ιστορία.
Πολλές φορές περιγράφεται ως σκούρου χρώματος, ψηλό και πολύ δυνατό, όπως άλλωστε τα περισσότερα Θεσσαλικά άλογα εκείνης της εποχής. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, ο Φιλόνικος ο Θεσσαλός, ένας έμπορος αλόγων, πρότεινε στον Φίλιππο της Μακεδονίας, να αγοράσει τον Βουκεφάλα για 13 τάλαντα, ένα πολυ μεγάλο ποσό για την εποχή. Η ετυμηγορία των παρευρισκόμενων Μακεδόνων ήταν ότι πρόκειται για ένα άγριο και ατίθασο άλογο, το οποίο κανείς δεν θα μπορούσε να δαμάσει. Ο Φίλιππος ήταν έτοιμος να απορρίψει την προσφορά αν δεν παρέμβαινε ο γιος του Αλέξανδρος. Ο νεαρός τότε Αλέξανδρος παρατηρώντας τη συμπεριφορά του αλόγου, διαπίστωσε ότι φοβόταν τη σκιά του. Έτσι, πλησιάζοντάς το, άρπαξε τα χαλινάρια του και το έστρεψε προς τον ήλιο. Αφού το άλογο δεν έβλεπε την σκιά του, ηρέμησε και έτσι κατάφερε ο Αλέξανδρος να το ιππεύσει. Οι παρευρισκόμενοι ζητωκραύγασαν τον νεαρό Αλέξανδρο και ο πατέρας του Φίλιππος, λένε, από τη μεγάλη χαρά του, τον ασπάστηκε και του είπε: «''Γιε μου, ψάξε για βασίλειο αντάξιό σου. Η Μακεδονία είναι μικρό βασίλειο για να σε χωρέσει''».
Ο Αλέξανδρος λέγεται πως ονόμασε το άλογό του Βουκεφάλα, πολύ πιθανόν από το εύρος του μετώπου του. Όμως, σύμφωνα με το λεξικό του Ησύχιου, το Βουκεφάλας δεν ήταν απλά ένα όνομα, αλλά μια κατηγορία θεσσαλικών αλόγων που έφεραν ένα βούκρανον (βους+κρανίον), δηλ. ένα κεφάλι βοδιού, ως σήμα κατατεθέν των θεσσαλικών ιπποφορβείων, σταμπαρισμένο με πυρωμένο σίδερο στα καπούλια τους. Έτσι η ονομασία πιθανώς προκύπτει από τα καπούλια του αλόγου και όχι το κεφάλι του. thumb|Νόμισμα που απεικονίζει τον Βουκεφάλα, την εποχή του [[Σέλευκος Α΄ Νικάτωρ|Σελεύκου Α΄, ενός από τους διάδοχους|alt=|left]] Μία άλλη πληροφορία σχετικά με τον Βουκεφάλα που έχει γίνει γνωστή είναι ότι ήταν εκπαιδευμένος να γονατίζει και να περιμένει προκειμένου να βοηθήσει τον αναβάτη του να τον ιππεύσει. Αυτή η ικανότητα συχνά αποδεικνυόταν ζωτικής σημασίας στο πεδίο της μάχης στην περίπτωση που ο αναβάτης έπεφτε λόγω τραυματισμού ή από άλλη αιτία, ειδικά σε μία εποχή που ο στρατιωτικός εξοπλισμός ήταν ιδιαίτερα βαρύς και δεν υπήρχαν ακόμα αναβολείς και το γρήγορο ανέβασμα στο άλογο μπορεί να ήταν η διαφορά ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο ενός πολεμιστή. Τα άλογα των Ελλήνων όμως συνήθως δεν είχαν τέτοιου είδους εκπαίδευση. Οι Έλληνες ίππευαν κρατώντας την χαίτη του αλόγου και με την βοήθεια ενός μπαστουνιού. Τα μόνο άλογα που γνώριζαν να γονατίζουν ήταν τα σκυθικά Άκαλ Τέκε που θεωρούνταν τα καλύτερα πολεμικά άτια της εποχής. Αυτό οδήγησε ορισμένους να υποθέσουν ότι ίσως ο Βουκεφάλας να ήταν σκυθικό άλογο τύπου Άκαλ Τέκε εκπαιδευμένος από τους Σκύθες, τον λαό των Αμαζόνων.
Ο Βουκεφάλας θα γινόταν το άλογο που συντρόφευε τον Μέγα Αλέξανδρο για τα επόμενα περίπου 20 χρόνια. Τόσο πολύ αγαπούσε το άλογό του ώστε, όταν εκείνο πέθανε από φυσικά αίτια, σε ηλικία 30 ετών, λίγο καιρό μετά τη μάχη του Υδάσπη, έδωσε το όνομά του σε μια πόλη της Ασίας που την ονόμασε Βουκεφάλα.
Χαμηλό (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Χαμηλό μπορεί να αναφερόμαστε στους παρακάτω οικισμούς της Ελλάδας:
Μπορεί επίσης να αναφέρεται σε:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κιλίκιες Πύλες
Κιλίκιες Πύλες ονομάζονται τα στενά περάσματα-δίοδοι των απόκρημνων βουνών της Κιλικίας από τα οποία οι αρχαίοι κάτοικοι της χώρας επικοινωνούσαν με τις όμορες αρχαίες χώρες Λυκαονία, Καππαδοκία και Συρία.
Κυριότερες εξ αυτών ήταν τρεις προς Β. στην οροσειρά του Ταύρου προς Λυκαονία και Καππαδοκία και ακόμη δύο ΝΑ στην οροσειρά του Αμανού όρους προς Συρία καλούμενες και Αμανίδες Πύλες. Εξ εκείνων του Ταύρου σημαντικότερη ήταν η ανατολική μεταξύ των Τυάνων (αρχ. πόλη της Καππαδοκίας) και Ταρσού (πόλης της Κιλικίας) με υψόμετρο 1000μ. καλούμενη σήμερα Γκιουλέκ Μπογκάζ.
Τη δίοδο αυτή που ο Ξενοφών χαρακτήριζε αδιάβατη διάβηκε η στρατιά του Κύρου του νεότερου το 401 π.Χ. και η στρατιά του Μ. Αλέξανδρου το 333πΧ. Αργότερα, κατά τους Αραβοβυζαντινούς πολέμους, η κατοχή των οχυρών που δέσποζαν στα περάσματα αυτά έπαιξε σημαντικό ρόλο.
Από δε τις Αμανίδες Πύλες ονομαστές στρατιωτικές διαβάσεις ήταν οι κατ΄ επανάληψη εκείνες του Μ. Αλεξάνδρου για στρατηγικούς λόγους και η κατά το 314 π.Χ. γενόμενη υποχώρηση του Αντιγόνου της Συρίας μετά την ανεπιτυχή εισβολή του στα εδάφη που κατείχε τότε ο Πτολεμαίος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος Κατηγορία:Γεωγραφία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Κιλικία Κατηγορία:Ορεινά περάσματα της Τουρκίας
1006
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1006 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
NGC 4440
Ο NGC 4440 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 55 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Παρθένο. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 17 Απριλίου 1784 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Παρθένου.
Την ευδιάκριτη κεντρική «ράβδο» του γαλαξία αυτού περιβάλουν δύο πολύ ανοικτοί βραχίονες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Παρθένος (αστερισμός) 4440 40927 07581
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1990-1991
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1991 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στη Σύρο. Συμμετείχαν έξι σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησαν οι Ίκαροι Σερρών για πρώτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης κάνοντας τη μεγάλη έκπληξη, αφού για πρώτη φορά πήρε τον τίτλο ομάδα εκτός Αθήνας, Πειραιά, Θεσσαλονίκης.
Συμμετοχές
Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι πέντε φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής:
Πηγές
1990 1991 Πανελληνιο Εφηβων Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σύρο
1008
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1008 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Εύζωνοι Κιλκίς
Οι Εύζωνοι είναι χωριό του δήμου Παιονίας, της επαρχίας Κιλκίς, του νομού Κιλκίς, κείμενο στην ανατολική όχθη του Αξιού, πολύ κοντά στα σύνορα Ελλάδος - Βόρειας Μακεδονίας. Το χωριό καλείται και "Πύλη της Ελλάδος" καθώς βρίσκεται στον Αυτοκινητόδρομο 1 (Ευρωπαϊκή Οδός 75) από τα σύνορα έως την Αθήνα. Δίπλα στο χωριό λειτουργεί ο συνοριακός σταθμός Ευζώνων.
Αμανίδες Πύλες
Αμανίδες πύλες ονομάζονταν οι νότιες Κιλίκιες πύλες, δηλαδή τα στενά περάσματα από την Κιλικία προς τη Συρία. (Βλ. και Κιλίκιες πύλες). Ονομάσθηκαν έτσι από το βουνό Αμανός. Αποτελούνταν από δύο χαράδρες, τελείως ξεχωριστές η μία από την άλλη. Η μία από αυτές ήταν γνωστή τον Μεσαίωνα με την ονομασία Πορτέλλα, αργότερα από τους Τούρκους Σακάλ-Τουτάν και τέλος από τους Άγγλους Cicilian Gates (δηλ. «Κιλίκιες πύλες»).
Εύζωνοι Κιλκίς
Ιστορικά στοιχεία
Οι Εύζωνοι απελευθερώθηκαν κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Πρώτος πρόεδρος της Κοινότητας Ματσικόβου ήταν ο ηρωικός Μακεδονομάχος Μιχαήλ Σιωνίδης, ο οποίος παρασημοφορήθηκε από τον βασιλιά Κωνσταντίνο με το Χρυσό Αριστείο Ανδρείας. Στο σπίτι του, στους Ευζώνους, ο Κωνσταντίνος είχε εγκαταστήσει το αρχηγείο του, από όπου διηύθυνε τις μάχες κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Τιμήθηκε ακόμη με τον Πολεμικό Σταυρό από τον βασιλιά Κωνσταντίνο για την ανδρεία του, στη μάχη του Κιλκίς, όπου και τραυματίστηκε. Εκείνο όμως, για το οποίο θα τον θυμούνται οι επερχόμενες γενιές, είναι η εκδίκηση που πήρε για τον θάνατο των 9 τσολιάδων, που συνελήφθησαν αιχμάλωτοι από τους Βουλγάρους από το φυλάκιο Αρτζάν (Κάστρου ή Γκογκαίικων), μετά τους Βαλκανικούς πολέμους. Αφού τους οδήγησαν στο Ματσίκοβο, τους παρέλαβαν οι κομιτατζήδες και αφού τους βασάνισαν, τους σκότωσαν. Μετά το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο καπετάν Μιχάλης, ως πρόεδρος της κοινότητας πήγε στον τόπο εκτέλεσης, συνέλεξε τα οστά των 9 τσολιάδων και τα έθαψε στο χωριό του. Το 1927 η Επιτροπή Μετονομασίας μετονόμασε το "Ματσίκοβο" σε "Εύζωνοι" σε παντοτινή ανάμνηση των 9 ευζώνων. Για τον λόγο αυτό ο φρουρός των συνόρων είναι εύζωνας.
Αμανίδες Πύλες
Οι Αμανίδες Πύλες και η περιοχή τους είχαν στρατηγική σημασία, που εκτιμήθηκε όχι μόνο από τον Δαρείο Γ΄ (που οδήγησε μέσα από αυτές τα στρατεύματά του στην πεδιάδα της Ισσού, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον Μέγα Αλέξανδρο), αλλά και στη νεότερη εποχή από σύγχρονους στρατιωτικούς, όπως τους Γερμανούς στρατιωτικούς συμβούλους του Οθωμανού Τζεμάλ Πασά κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην αρχή της χαράδρας Σακάλ-Τουτάν ήταν κτισμένη μια πύλη, που ήταν γνωστή στους ναυτικούς της Ανατολικής Μεσογείου ως «η Πύλη του Ιωνά». Αυτό γιατί κατά την παράδοση στο μέρος αυτό το θαλάσσιο κήτος έβγαλε από το στομάχι του τον Προφήτη Ιωνά. Το συγκεκριμένο μνημείο δεν σώζεται σήμερα, καθώς καταστράφηκε από τυμβωρύχους-αρχαιοκάπηλους που πίστευαν ότι ήταν θαμμένος εκεί ο Μέγας Αλέξανδρος και επομένως ότι ίσως να εύρισκαν εκεί θησαυρούς.