cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δρ. Τζέκιλ και Μίστερ Χάιντ (ταινία 1941)
Πλοκή
Ο Δρ. Τζέκιλ πιστεύει πως ο άνθρωπος έχει δύο φύσεις: το καλό και το κακό. Πειραματίζεται πάνω τους, και κατά λάθος μεταμορφώνεται στον κακό του εαυτό, τον Χάιντ, που αρχίζει να πραγματοποιεί διάφορα εγκλήματα στο Λονδίνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1941 Κατηγορία:Αμερικανικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Φραντς Γουάξμαν Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε βρετανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βίκτορ Φλέμινγκ
Κατάλογος πόλεων της Κίνας
Ο κατάλογος των πόλεων της Κίνας περιλαμβάνει τα αστικά συγκροτήματα της Κίνας με πληθυσμό άνω των 2.000.000 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2010.
The Gesualdo Six
εναλλ.=|μικρογραφία| Το φωνητικό σύνολο The Gesualdo Six στην Εκκλησία του Αγίου Πέτρου, στην Πλατεία Ίτον στο [[Λονδίνο το 2018]] Με την ονομασία The Gesualdo Six είναι γνωστό ένα εξαμελές βρετανικό φωνητικό σύνολο, διευθυντής του οποίου είναι ο Όουεν Παρκ. Ιδρύθηκε το 2014 στο Κέιμπριτζ, κάνοντας πρεμιέρα με το έργο Tenebrae Responsoria του συνθέτη Κάρλο Τζεζουάλντο, σε συναυλία που δόθηκε τη Μεγάλη Πέμπτη εκείνου του έτους στο παρεκκλήσι του Κολεγίου Αγίας Τριάδας (Trinity College). Έκτοτε, το σύνολο ερμηνεύει ένα ευρύ φάσμα μουσικών έργων, που περιλαμβάνει συνθέσεις από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά σύνολα
Καρλ Σίγκμουντ
Ο Καρλ Ζίγκμουντ (Karl Sigmund, γεννηθείς στις 26 Ιουλίου 1945) είναι καθηγητής Μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και ένας από τους πρωτοπόρους της εξελικτικής θεωρίας παιγνίων.
Σταδιοδρομία
Ο Σίγκμουντ φοίτησε στο Γαλλικό Λύκειο της Βιέννης. Από το 1963 έως το 1968 σπούδασε στο Ινστιτούτο Μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Βιέννης και έλαβε το διδακτορικό του υπό την επίβλεψη του Λεοπόλντ Σμέτερ. Πέρασε τα μεταδιδακτορικά του χρόνια (1968-1973) στο Μάντσεστερ ('68-'69), στο Ινστιτούτο Επιστημονικών Μελετών στο Μπυρ-συρ-Ιβέτ κοντά στο Παρίσι ('69-'70), στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ (1970-'71), στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης (1971-'72) και στην Αυστριακή Ακαδημία Επιστημών (1972-'73). Το 1972 έλαβε τη διατριβή για υφηγεσία.
Το 1973, ο Σίγκμουντ διορίστηκε C3-καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και το 1974 έγινε τακτικός καθηγητής στο Ινστιτούτο Μαθηματικών της Βιέννης. Το κύριο επιστημονικό του ενδιαφέρον κατά τη διάρκεια αυτών των ετών ήταν η εργοδική θεωρία και τα δυναμικά συστήματα. Από το 1977 και μετά, ο Σίγκμουντ άρχισε να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για διάφορα πεδία της βιομαθηματικής, και συνεργάστηκε με τον Πέτερ Σούστερ και τον Γιόζεφ Χοφμπάουερ στη μαθηματική οικολογία, τη χημική κινητική και τη γενετική πληθυσμών, αλλά κυρίως στο νέο πεδίο της εξελικτικής δυναμικής παιγνίων και των εξισώσεων αντιγραφέων. Μαζί με τους Μάρτιν Νόβακ, Κρίστοφ Χάουερτ και Χανελόρε Μπραντ, εργάστηκε πάνω σε προσεγγίσεις δυναμικής παιγνίων σε ζητήματα που σχετίζονται με την εξέλιξη της συνεργασίας σε βιολογικούς και ανθρώπινους πληθυσμούς.
Από το 1984, ο Σίγκμουντ εργάζεται επίσης ως επιστήμονας μερικής απασχόλησης στο Διεθνές Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Ανάλυσης Συστημάτων (IIASA) στο Λάξενμπουργκ της Κάτω Αυστρίας.
Τιμές και αναγνώριση
Ο Σίγκμουντ ήταν διευθυντής του Ινστιτούτου Μαθηματικών του Πανεπιστημίου της Βιέννης από το 1983 έως το 1985, αρχισυντάκτης του επιστημονικού περιοδικού Monatshefte für Mathematik (Μηνιαία ενημερωτικά δελτία για τα μαθηματικά) από το 1991 έως το 2001, αντιπρόεδρος (1995 έως 1997) και πρόεδρος (1997 έως 2001) της Αυστριακής Μαθηματικής Εταιρείας, αντεπιστέλλον μέλος (1996) και τακτικό μέλος (1999) της Αυστριακής Ακαδημίας Επιστημών και μέλος της Λεοπολδίνας (2003). Παράλληλα, έδωσε πολυάριθμες διαλέξεις ολομέλειας, π.χ. στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών το 1998 και τιμήθηκε με το Βραβείο Gauss το 2003.
Το 2010 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας (Doctor Philosophiae Honoris Causa) από το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι. Το 2012 έλαβε το βραβείο Ισαάκς.
Αλλες πληροφορίες
Κατά την τελευταία δεκαετία, ο Σίγκμουντ άρχισε να ενδιαφέρεται όλο και περισσότερο για την ιστορία των μαθηματικών και ειδικότερα για τον Κύκλο της Βιέννης. Συν-εξέδωσε τα μαθηματικά έργα των Χανς Χαν και Καρλ Μένγκερ και οργάνωσε το 2001 μια έκθεση για την έξοδο των Αυστριακών μαθηματικών που διέφυγαν από τους Ναζί και το 2006 μια έκθεση για τον Κουρτ Γκέντελ. Από το 2003 έως το 2005 ήταν αντιπρόεδρος του Αυστριακού Επιστημονικού Ταμείου (FWF).
Δημοσιεύσεις
Ο Σίγκμουντ δημοσίευσε 133 επιστημονικές εργασίες, εκ των οποίων 18 στο περιοδικό Nature, 11 συλλογικούς τόμους, 25 δοκίμια και 5 βιβλία με συνεργασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αυστριακοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Βασίλειος Λεκαπηνός
Ο Βασίλειος Λεκαπηνός έζησε τον 10ο αιώνα και ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος.
Βίος,
Ο Βασίλειος Λεκαπηνός γεννήθηκε μεταξύ 910 και 920. Ήταν γιος του Ρωμανού Λεκαπηνού και μιας παλλακίδας από την Σκυθία. Σύμφωνα με τον Λέοντα Διάκονο, ευνουχίσθηκε προκειμένου να μην είναι σε θέση να ανταγωνιστεί τους νόμιμους κληρονόμους του θρόνου. Πριν από το 944 είχε γίνει πρωτοβεστιάριος του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου και παρακοιμώμενος του ίδιου αυτοκράτορα. και παραδυναστεύων της Συγκλήτου ανάμεσα σε 946 και 948.
Το 958 εκστρατεύει — επιτυχώς — μαζί με τον Τσιμισκή εναντίον των Αράβων στα Σαμόσατα. Επί Ρωμανού Β' παραμερίζεται και στη συνέχεια βοηθά στην άνοδο του Νικηφόρου Φωκά. Ήταν βασικός υποκινητής των επεισοδίων που σημειώθηκαν στην Κωνσταντινούπολη κατά ενός άλλου ευνούχου του Ιωσήφ Βρίγγα τον οποίο ο Ρωμανός θα ανταμείψει  επαναδιορίζοντάς τον ως παρακοιμώμενο. Επίσης, του δίνει ένα νέο αξίωμα ειδικά για τον Λεκαπηνό, το του Προέδρου της Συγκλήτου,και ουσιαστικά δεξιού χεριού του Βυζαντινού Αυτοκράτορα. Έξι χρόνια μετά, το 969, διαπράττεται υπό την ανοχή του η δολοφονία του Νικηφόρου Φωκά από τον Ιωάννη Τσιμισκή, κι έτσι πετυχαίνει τη διατήρησή του στο αξίωμά του.
Με το αξίωμά του αυτό εξορίζει τη χήρα του Ρωμανού Β΄ και του Νικηφόρου Φωκά Θεοφανώ για την ανάμιξή της στο φόνο του τελευταίου. Παράλληλα μεθόδευσε το γάμο του Τσιμισκή με τη Θεοδώρα κόρη του Κωνσταντίνου Πορφορογέννητου. Το 971 εκστρατεύει με τον Τσιμισκή στη Βουλγαρία και συμβάλλει στην κατάληψη της Πρεσλάβας. Κάποια πιθανή διαφωνία του με τον αυτοκράτορα σχετικά με ακίνητη περιουσία του ίσως να κρύβεται πίσω από τον υπό περίεργες συνθήκες θάνατο του Τσιμισκή:καθώς είχε αποκτήσει ο Λεκαπηνός παρανόμως κτήματα, ήταν μια πρόκληση για τον Τσιμισκή ο οποίος ήθελε να περιορίσει την ισχύ των μεγαλογαιοκτημόνων. Ακολουθεί η περίοδος κηδεμόνευσης των δύο ανήλικων διαδόχων, του Βασίλειου Β΄ και Κωνσταντίνου Η'. Τότε ανακαλεί από την εξορία τους τη μητέρα τους Θεοφανώ και διοικεί απερίσπαστος για εννέα περίπου χρόνια μέχρι που πέφτει σε δυσμένεια από τον Βασίλειο Β'.
Τότε εξορίζεται στην Κριμαία (985) ,η περιουσία του δημεύεται και γκρεμίζεται το μοναστήρι του Αγίου Βασιλείου που είχε κτίσει στην περιοχή της Πύλης του Αγίου Ρωμανού στο σημερινό Topkapi. Υπό αυτές τις συνθήκες παθαίνει συμφόρηση μένει παράλυτος και πεθαίνει, μάλλον στα 996, διότι τότε ο Βασίλειος Β΄ ακύρωσε κάθε επικυρωμένη με χρυσόβουλλο πράξη του Λεκαπηνού.
Ιουλία η Πρεσβύτερη
}
Η Ιουλία η Πρεσβύτερη, λατιν. Julia Majoris, (30 Οκτωβρίου 39 π.Χ. - 14 μ.Χ.) από το Γένος των Οκταβίων και (επειδή ο πατέρας της υιοθετήθηκε) από την Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία ήταν κόρη του Αυγούστου, ετεροθαλής αδελφή του Τιβερίου· ο εγγονός της Καλιγούλας και ο δισεγγονός της Νέρων έγιναν Αυτοκράτορες. Στις επιγραφές καλείται "Ιουλία, κόρη του Αυγούστου (ή του Καίσαρα)", Julia Augusti (vel Caesaris) filia. Ονομάζεται Πρεσβύτερη σε αντιδιαστολή με την κόρη της Ιουλία τη Νεότερη.
Νεανική ζωή
Η κοινωνική ζωή της ελεγχόταν με σοβαρότητα: της επιτρεπόταν να μιλά μόνο σε άτομα, που ο πατέρας της είχε εξετάσει. Ο Οκταβιανός είχε μεγάλη επιρροή στην κόρη του και ήθελε αυτή να έχει τους καλύτερους διδασκάλους. Ο Μακρόβιος μας μεταφέρει την εξής παρατήρηση του Αυγούστου: "έχω δύο δύστροπες κόρες, που πρέπει να κάνω υπομονή: το Ρωμαϊκό κοινό και την Ιουλία".
Το 37 π.Χ οι φίλοι του Οκταβίου, Γάιος Μαικήνας και Μάρκος Βιψάνιος Αγρίππας κατέληξαν σε συμφωνία με τον μεγάλο αντίπαλο του Οκταβίου, τον Μάρκο Αντώνιο: συμφωνήθηκε ο γάμος του 10ετούς γιου αυτού Μάρκου Αντωνίου Αντύλλου με την 2ετή Ιουλία. Ο γάμος δεν υλοποιήθηκε, καθώς άρχισε εμφύλιος πόλεμος. Το 31 π.Χ ο Οκταβιανός και ο Αγρίππας νίκησαν τον Αντώνιο και τη σύζυγό του Κλεοπάτρα Ζ΄. Οι δύο ηττημένοι αυτοκτόνησαν στην Αλεξάνδρεια και ο Οκταβιανός έγινε μόνος ηγέτης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Δεύτερος γάμος με τον Αγρίππα
Μετά τον θάνατο του Μάρκο Κλαύδιο Μάρκελλο, ο Αυγούστος πάντρεψε την Ιουλία με τον Μάρκο Βιψάνιο Αγρίππα, φίλος και σύμμαχος του Αυγούστου, ο γάμος απέφερε 5 παιδιά, τον Γάιο Καίσαρα, τον Λεύκιο Καίσαρα, την Ιουλία την νεότερη, την Αγριππίνα την πρεσβύτερη, και τον Αγρίππα Πόστουμο
Πηγές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Αλεξάνδρα Πασχαλίδου-Μωρέτη
Η Aλεξάνδρα Πασχαλίδου - Μωρέτη (Κωνσταντινούπολη, 3 Ιουνίου 1912 - Αθήνα, 11 Αυγούστου 2010) ήταν διακεκριμένη Ελληνίδα αρχιτέκτονας, ζωγράφος και γλύπτρια.
Βιογραφία
Η Αλεξάνδρα Πασχαλίδου γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1912, ωστόσο στα επίσημα έγγραφα της φαίνεται ως ημερομηνία γέννησης το 1915. Ήταν η μικρότερη κόρη του επιχειρηματία Κωνσταντίνου Πασχαλίδη και της κατασκευάστριας κούκλας Δέσποινας Παππά. Το 1922 η οικογένεια της εγκαταλείπει την Κωνσταντινούπολη με αρχικό σταθμό τη Βάρνα της Βουλγαρίας, μετέπειτα τη Θεσσαλονίκη και τέλος την Αθήνα όπου και θα εγκατασταθεί οριστικά το 1925. Μεγαλύτερες αδελφές της ήταν η ζωγράφος Ελένη Πασχαλίδου- Ζογγολοπούλου, η Δανάη Πασχαλίδου - Νικολαϊδη και η κατασκευάστρια κούκλας Λιλή Πασχαλίδου - Θεοδωρίδου.
Ανατράφηκε σε ένα αστικό οικογενειακό περιβάλλον με πολλούς αρχιτέκτονες και ζωγράφους ήδη από την προηγούμενη γενιά. Η δική της γενιά (56 πρώτα ξαδέρφια) ανέδειξε πολλούς καλλιτέχνες όπως ο γλύπτης Γιάννης Παππάς και οι ζωγράφοι Ελένη Παγκάλου, Ανδρέας Βουρλούμης και Ελένη Πασχαλίδου (αδελφή της και μετέπειτα σύζυγος του γλύπτη Γιώργου Ζογγολόπουλου).
Φοίτησε αρχικά στο Ζάππειο Παρθεναγωγείο Κωνσταντινουπόλεως και ύστερα από την εγκατάσταση της οικογένειάς της στην Αθήνα συνέχισε τις γυμνασιακές σπουδές της στο Α’ Γυμνάσιο Θηλέων. Το 1932 εισήχθη στην αρχιτεκτονική σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (Ε.Μ.Π.) από όπου αποφοίτησε το 1936 ως η έβδομη κατά χρονολογική σειρά γυναίκα αρχιτέκτονας στην Ελλάδα. Μιλούσε αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά.
Η πορεία στην Αρχιτεκτονική
Το 1938, σε ηλικία μόλις 26 ετών, οργανώνει το Ελληνικό Περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση του Βερολίνου.
Ο Δημήτρης Μωρέτης και η κοινή τους συμμετοχή στην Παγκόσμια Έκθεση της Νέας Υόρκης
Το 1939 παντρεύεται τον αρχιτέκτονα και ποιητή Δημήτρη Μωρέτη, τον οποίο είχε γνωρίσει κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο ΕΜΠ, και αποκτούν δύο παιδιά την Ειράνα Μωρέτη - Αηδονοπούλου και τον Άγγελο Μωρέτη οι οποίοι επίσης θα ασχοληθούν επαγγελματικά με την αρχιτεκτονική.
Η περίοδος της Εθνικής Αντίστασης και η παραίτηση από το δημόσιο τομέα
Κατά τη γερμανική Κατοχή συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση και ανέπτυξε αντιστασιακή δράση. Την ίδια περίοδο διοργάνωσε με τον Δημήτρη Μωρέτη στην κατοικία τους σειρά διαλέξεων αρχιτεκτονικού περιεχόμενου και οι δυο τους συνέγραψαν ειδικές μελέτες για τις διεθνείς και παγκόσμιες εκθέσεις με ιστορικά στοιχεία από τα αρχεία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Μετά την απελευθέρωση επισκέφτηκε για λογαριασμό της Γενικής Γραμματείας Τουρισμού διάφορα μέρη ανά την χώρα φωτογραφίζοντας και καταγράφοντας τις καταστροφές που έγιναν. Από το 1951 εργάστηκε για την ανασυγκρότηση των εγκαταστάσεων της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ).
Από το 1970 μέχρι και τη συνταξιοδότηση της το 1976 εργάστηκε στη μελέτη και κατασκευή πολλών αρχιτεκτονικών έργων. Μαζί με τον σύζυγό της μελέτησαν και κατασκεύασαν έργα τουριστικού ενδιαφέροντος όπως ξενοδοχεία, ξενώνες, ορειβατικά καταφύγια και εγκαταστάσεις ιαματικών λουτρών σε διάφορες πειροχές ανά την Ελλάδα, αλλά και σε ανεγέρσεις αθλητικών κέντρων, ναών και ιδιωτικών κτιρίων.
Η ενασχόληση με τις τέχνες
Από τη δεκαετία του 1970 ξεκινάει η συστηματική ενασχόληση της Αλεξάνδρας Μωρέτη με τη μικρογλυπτική. Δημιουργεί πολλά γλυπτά με κύρια υλικά τον πηλό και τον ορείχαλκο, ενώ παράλληλα ασχολείται και με τη ζωγραφική για σχεδόν τρεις δεκαετίες. Η δε αγάπη της για τη ζωγραφική είναι τέτοια που δεν διστάζει να δοκιμάσει να ζωγραφίζει ακόμη και στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, τον οποίο έμαθε να χειρίζεται στα 91 της χρόνια.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 11 Αυγούστου 2010.
Τιμές - Διακρίσεις
Το 1938 τιμήθηκε με μετάλλιο κατά τη διάρκεια της Παγκόσμιας Έκθεσης του Βερολίνου και τον επόμενο χρόνο αναγορεύτηκε τιμητικά επίτιμος πολίτης της πόλης της Νέας Υόρκης. Για τη δράση της επί Κατοχής τιμήθηκε με το μετάλλιο της Εθνικής Αντίστασης. Το 1950 τιμήθηκε από τη ΔΕΘ ενώ το 1996 βραβεύτηκε για τη συνολική της προσφορά από τη Νομαρχία Αθηνών. Ανάλογη βράβευση έλαβε τα έτη 2000 και 2007 από την Ένωση Ελληνίδων Μηχανικών.
Το 2002 ο Δήμος Φιλοθέης, στον οποίο η Αλεξάνδρα και ο Δημήτρης Μωρέτης έζησαν για σχεδόν μισό αιώνα, τίμησε τους δύο αρχιτέκτονες με μια έκθεση - αφιέρωμα στο έργο τους. Στο πλαίσιο αυτής της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε η έκδοση Δημήτρης Μωρέτης - Αλεξάνδρα Μωρέτη: Αποτυπώσεις Λαϊκής Αρχιτεκτονικής - Περίπτερα Διεθνών και Παγκόσμιων Εκθέσεων, Ποίηση - Μικρογλυπτική, στην οποία η ίδια η Αλεξάνδρα Πασχαλίδου - Μωρέτη διηγείται συνοπτικά τη δική της πορεία και του συζύγου της. εναλλ.=|αριστερά|Η Αλεξάνδρα Πασχαλίδου - Μωρέτη το 2006|μικρογραφίαΑπό το 2006 μέχρι και το θάνατό της το 2010 ήταν αντιπρόεδρος του Ιδρύματος Γεωργίου Ζογγολόπουλου.
Δημοσιεύσεις
Η Αλεξάνδρα Πασχαλίδου - Μωρέτη από το 1936 υπήρξε δραστήριο μέλος του συλλόγου «Ελληνική Λαϊκή Τέχνη» όπου συμμετείχαν μεταξύ άλλων η Ναταλία Μελά (πρόεδρος), ο Φίλιππος Δραγούμης, η Αγγελική Χατζημιχάλη και ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης. Το διάστημα 1948-1949 θα εκδοθούν από τον συγκεκριμένο σύλλογο οι δύο πρώτοι τόμοι της μελέτης της Αλ. Μωρέτη και των συμφοιτητών της, με τίτλο «Αρχοντικά της Καστοριάς» (1948) και «Σπίτια της Ζαγοράς» (1949). Αργότερα το μεγαλύτερο μέρος της εργασίας αυτής κατατέθηκε στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Ελλάδας, το οποίο εξέδωσε με βάση αυτό το υλικό τους τόμους «Αρχοντικά της Κοζάνης» και «Αρχοντικά της Σιάτιστας».
Δημοσίευσε σειρά άρθρων και μελετών για τη λαϊκή τέχνη, την εσωτερική διακόσμηση, τις Διεθνείς και Παγκόσμιες Εκθέσεις κλπ. Έδωσε πολλές διαλέξεις, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, καθώς και έντυπες, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συνεντεύξεις με θέματα σχετικά με τη γυναίκα και την ελληνική αρχιτεκτονική, παραδοσιακή και σύγχρονη.
Υπήρξε μέλος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, της Αρχιτεκτονικής Εταιρίας, της Διεθνούς Ενώσεως Αρχιτεκτόνων / U.I.A. / MOUVEMENT EUROPEEN / Εθνικό Συμβούλιο Ελλάδας/ SOCIETE EUROPEENNE DE CULTURE / Βενετία. Ήταν, επίσης, μέλος των Διοικητικών Συμβουλίων της Χ.Ε.Ν. Ελλάδας, του Συλλόγου Επιστημόνων Γυναικών, του Συλλόγου Γραμμάτων και Τεχνών και του συλλόγου οι Φίλοι των Αθηνών.
Το 1990 και το 2000 θα επανεκδώσει τα παραμύθια της μητέρας της, Δέσποινας Παππά - Πασχαλίδου, με τον τίτλο Παραμύθια της Πόλης μέρος των οποίων εικονογραφεί η ίδια.
Το Αρχείο των Δημήτρη και Αλεξάνδρας Μωρέτη
Το Αρχείο Δημητρίου και Αλεξάνδρας Μωρέτη συγκροτήθηκε στο σύνολό του από τον Δημήτρη Μωρέτη και την Αλεξάνδρα Πασχαλίδου – Μωρέτη και κληροδοτήθηκε στα παιδιά τους Ειράνα Μωρέτη - Αηδονοπούλου και Άγγελο Μωρέτη, οι οποίοι το κατέχουν και το φυλάσσουν.
Κατά πλειονότητα περιλαμβάνει τις αυτόνομες ή μη εργασίες των δύο αρχιτεκτόνων οι οποίες παρήχθησαν κατά την άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων τους, ενώ περιλαμβάνονται επίσης έργα λογοτεχνικού αλλά και εικαστικού ενδιαφέροντος των δύο παραγωγών.
Μέρος του έχει δωριθεί από την ίδια στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Ελλάδος, στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο και στο Μουσείο Μπενάκη – Αρχεία Νεοελληνικής Αρχιτεκτονικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες Κατηγορία:Έλληνες γλύπτες Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Έβερτον ΦΚ
Η Έβερτον (αγγλικά: Everton, ) είναι μια από τις παλιότερες αγγλικές ποδοσφαιρικές ομάδες με έδρα την πόλη του Λίβερπουλ. Αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ της Αγγλίας. Ιιδρύθηκε το 1878 με το αρχικό όνομα «Σεν Ντομίνγκος» (St Domingo's), μετά από επιθυμία των κατοίκων της ενορίας Μεθοδιστών του Αγίου Δομίνικου να ασχοληθούν με κάποιο χειμερινό σπορ εκτός από το κρίκετ που έπαιζαν την θερινή περίοδο. Έπειτα από ένα χρόνο η ομάδα μετονομάστηκε σε «Έβερτον».
Η Έβερτον ήταν ανάμεσα στις ομάδες που ίδρυσαν το επαγγελματικό ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα της Αγγλίας το 1888, τη Φούτμπολ Λιγκ. Έχει μάλιστα καταστήσει τον τίτλο του πρωταθλητή εννέα φορές, γεγονός που την κατατάσσει σήμερα τέταρτη στην σχετική λίστα στην Αγγλία, πίσω μόνο από την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, την Λίβερπουλ και την Άρσεναλ.
Η Έβερτον σήμερα έχει μια τεράστια βάση οπαδών, χαρακτηριστικό είναι ότι στους εντός έδρας αγώνες προσελκύει κατά μέσο όρο πάνω από 36.000 ανθρώπους ανά παιχνίδι περίπου δηλαδή το 95% της χωρητικότητας του γηπέδου. Οι υποστηρικτές και οπαδοί της ομάδας είναι γνωστοί ως Εβερτόνιανς. Το πιο γνωστό ψευδώνυμο που φέρει η ομάδα είναι «τα Ζαχαρωτά».
1888 ως 1950
thumb|left|Η Έβερτον στον τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας του 1893 με αντιπάλους τους Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς. Συμμετείχε στο πρώτο αγγλικό πρωτάθλημα καταλαμβάνοντας την 8η θέση. Η Έβερτον ως η μοναδική τότε ομάδα της πόλης του Λίβερπουλ είχε μια ξεχωριστή δυναμική. Ήρθε δεύτερη το 1889-90 και κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα το 1890-91, την τελευταία χρονιά πριν μετακομίσει από το Άνφιλντ που ήταν ως τότε το γήπεδό της. Η μετακόμιση αυτή έδωσε την αφορμή να δημιουργηθεί η αιώνια αντίπαλός της, η Λίβερπουλ.
Παρά τη δημιουργία των «κόκκινων του Λίβερπουλ», η Έβερτον συνέχισε να κατακτά τίτλους. Πήρε το Κύπελλο Αγγλίας την περίοδο 1905-06 κερδίζοντας στον τελικό 1-0 τη Νιούκαστλ Γιουνάιτεντ και τον τίτλο πρωταθλήματος ξανά την περίοδο 1914-15.
Το 1925 υπογράφει στην Έβερτον ο μεγαλύτερος επιθετικός που πέρασε από την ομάδα και ένας από τους μεγαλύτερους στην ιστορία του Αγγλικού ποδοσφαίρου, ο Γούιλιαμ Ράλφ Ντήν (αγγλ.: William Ralph Dean) πιο γνωστός ως Ντίξι Ντιν (Dixie Dean). Στην πρώτη του σεζόν με την ομάδα σκοράρει 32 γκολ και τη χρονιά 1927-28 που η Έβερτον πρόσθεσε το τρίτο πρωτάθλημα στην τροπαιοθήκη της ο Ντιν σκόραρε 60 γκολ σε μία σεζόν. Το ρεκόρ είναι αδιανόητο για οποιονδήποτε επιθετικό και παραμένει ακατάρριπτο μέχρι σήμερα.
Η περίοδος 1929-30 βρίσκει την ομάδα να υποβιβάζεται στη δεύτερη κατηγορία της Αγγλίας. Κατακτά διαδοχικά το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας το 1930-31, το πρωτάθλημα της μεγάλης κατηγορίας το 1931-32, το δεύτερο κύπελλο τη σεζόν 1932-33 κερδίζοντας στον τελικό με 3-0 τη Μάντσεστερ Σίτι και τέλος το πρωτάθλημα της περιόδου 1938-39, που ήταν το πέμπτο στην ιστορία του συλλόγου.
Την επόμενη σεζόν αρχίζει ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και όλες οι διοργανώσεις διακόπτονται. Ξαναρχίζουν το 1946 με την ομάδα να μένει στη 10η θέση στο πρωτάθλημα αυτής της περιόδου. Αυτό, όμως, δεν είναι το χειρότερο. Η ομάδα μετά τον πόλεμο ακολουθεί συνέχεια καθοδική πορεία: τερματίζει 14η την περίοδο 1947-48 και 18η τις περιόδους 1948-49 και 1949-50.
1950 ως 1970
Η παρακμή συνεχίζεται και ο υποβιβασμός έρχεται αναπόφευκτα την επόμενη περίοδο 1950-51, που η ομάδα τερματίζει τελευταία. Τα δύσκολα χρόνια συνεχίζονται. Στη δεύτερη κατηγορία η Έβερτον, όχι μόνο δεν ανεβαίνει κατευθείαν αλλά τερματίζει 7η την περίοδο 1951-52 και μόλις 16η την περίοδο 1952-53. Επιστρέφει τελικά την επόμενη σεζόν στη μεγάλη κατηγορία, έστω και ως δεύτερη πίσω από τη Λέστερ Σίτι.
Η ομάδα επιστρέφει μεν στην μεγάλη κατηγορία αλλά βολοδέρνει στη μέση της βαθμολογίας μέχρι τη σεζόν 1960-61. Τότε αρχίζουν σημάδια ανάκαμψης και καταλαμβάνει την 5η θέση. Τη χρονιά εκείνη αναλαμβάνει την ομάδα ο μάνατζερ Χάρι Κάττερικ (αγγλ.: Harry Catterick), ο οποίος, στην πρώτη του σεζόν, την οδηγεί στην 4η θέση, πέντε μόλις βαθμούς πίσω από την πρωταθλήτρια Ίπσουιτς Τάουν και την αμέσως επόμενη χρονιά, το 1962-63, στο πρωτάθλημα.
Την επόμενη σεζόν η Έβερτον κάνει ένα κακό πρωτάθλημα, τερματίζοντας στην 11η θέση αλλά κατακτάει το κύπελλο κερδίζοντας στον τελικό τη Σέφιλντ Γουένσντεϊ με 3-2. Μετά από δύο χρόνια απραξίας η Έβερτον ξαναφτάνει στον τελικό αλλά δεν καταφέρνει να κατακτήσει το τρόπαιο που πηγαίνει στην τροπαιοθήκη της Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον.
Την σεζόν 1969-70 η ομάδα κατακτά το έβδομο πρωτάθλημα στην ιστορία της, αφήνοντας τη δεύτερη Λιντς Γιουνάιτεντ εννιά βαθμούς πίσω. Την επόμενη χρονιά η Έβερτον έδωσε βαρύτητα στην ευρωπαϊκή καταξίωση. Ως τότε τα πράγματα για την ομάδα στην Ευρώπη ήταν κάπως άσχημα. Αν και αγωνιζόταν τακτικά στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις δεν είχε καταφέρει κάτι αξιόλογο. Η καλύτερη πορεία που είχε πραγματοποιήσει ως τότε ήταν ως τον τρίτο γύρο του Κυπέλλου Εκθέσεων το 1964-65 που αποκλείστηκε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Αλλά και τη σεζόν 1970-71 στο Κύπελλο Πρωταθλητριών δεν πετυχαίνει κάτι σημαντικό φτάνει ως τις οχτώ καλύτερες ομάδες της διοργάνωσης έχοντας αποκλείσει την πρωταθλήτρια Γερμανίας Μπορούσια Μενχενγκλάντμπαχ στα πέναλτι. Πέφτει όμως πάνω στον καλύτερο Παναθηναικό όλων των εποχών και αποκλείστηκε από ένα εκτός έδρας γκολ. Στο πρωτάθλημα τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα, μια και η ομάδα τερματίζει μόλις 14η.
1970 ως 2002
που οδήγησε την Έβερτον στην πιο πετυχημένη ίσως περίοδο της ιστορίας της.
Από την πρώτη του χρονιά η ομάδα δείχνει να ανακάμπτει. Από την 15η θέση την περίοδο 1980-81 ανεβαίνει στην 8η την αμέσως επόμενη σεζόν και στην 7η τις περιόδους 1982-83 και 1983-84. Την ίδια σεζόν κατακτά και το Κύπελλο Αγγλίας κερδίζοντας την Γουότφορντ με 2-0.
Ακολουθεί το 1984-85, η καλύτερη σεζόν στην ιστορία της Έβερτον. Τη σεζόν αυτή η ομάδα πλησίασε στο να κατακτήσει τους τίτλους σε όλες τις διοργανώσεις που αγωνιζόταν. Καταρχήν φτάνει στον τίτλο με 13 βαθμούς διαφορά από τη δεύτερη Λίβερπουλ, αν και τα προγνωστικά στην αρχή της χρονιάς ήθελαν τη συντοπίτισσά της φαβορί, μιας και κατακτούσε το πρωτάθλημα τρία χρόνια συνεχώς.
Την ίδια χρονιά κατακτά το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης. Ως τότε η Έβερτον δεν ήταν η ομάδα που έκανε μεγάλες ευρωπαϊκές πορείες. Όμως, εκείνη η σεζόν ήρθε να αλλάξει τα πάντα. Μετά από ένα διστακτικό ξεκίνημα κόντρα στην ιρλανδική Γιουνιβέρσιτι Κόλετζ του Δουβλίνου (0-0, 1-0), η Έβερτον πήρε φωτιά. Στο δεύτερο γύρο κερδίζει δυο φορές την Ίντερ Μπρατισλάβας (1-0, 3-0), στους προημιτελικούς βγάζει άνετα έξω την ολλανδική Φορτούνα Σιτάρντ με συνολικό σκορ 5-0 (3-0, 2-0), και φτάνει στους ημιτελικούς, όπου πέφτει πάνω στο μεγαθήριο Μπάγερν Μονάχου.
Το πρώτο παιχνίδι στο Ολυμπιακό στάδιο του Μονάχου έρχεται ισόπαλο χωρίς γκολ. Στο δεύτερο παιχνίδι στο Γκούντισον Παρκ, μπροστά σε σχεδόν 50.000 θεατές, η Έβερτον κερδίζει με 3-1 και φτάνει στον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Ο τελικός διεξάγεται στο Ρότερνταμ στις 15 Μαΐου 1985 με αντίπαλο την ισχυρή τότε Ραπίντ Βιέννης. Μετά από ένα στείρο πρώτο ημίχρονο η Έβερτον ανοίγει το σκορ στο 57' με τον Γκρέι. Έπειτα από ένα τέταρτο, στο 72', ο Στίβεν διπλασιάζει τα τέρματα της ομάδας. Η Ραπίντ μειώνει προσωρινά με τον Κρανκλ στο 83' αλλά η Έβερτον τελειώνει οριστικά το παιχνίδι με γκολ του Σίντι στο 85'. Έτσι ο πρώτος και μοναδικός, μέχρι στιγμής ευρωπαϊκός τίτλος, μπήκε στην τροπαιοθήκη της ομάδας.
Τη σχεδόν τέλεια εκείνη σεζόν η Έβερτον άγγιξε το τρεμπλ (τρεις τίτλοι σε μια χρονιά) αλλά δεν τα κατάφερε, αφού στον τελικό του κυπέλλου έχασε από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 1-0 στην παράταση.
Την επόμενη χρονιά 1986-87 ξαναπαίρνει τον τίτλο του πρωταθλήματος, που ήταν το ένατο και τελευταίo μέχρι στιγμής πρωτάθλημα που πήγε στο Γκούντισον Παρκ. Ο πενταετής ευρωπαϊκός αποκλεισμός ήταν η αιτία που έκανε το Χάουαρντ Κένταλ να αφήσει την Έβερτον για την Αθλέτικ Μπιλμπάο. Με τη φυγή του μια από τις πιο επιτυχημένες εποχές στην ιστορία της Έβερτον έφτασε στο τέλος της. thumb|right|300px|Ο Λείτον Μπέινς της Έβερτον ετοιμάζεται να εκτελέσει ένα πλάγιο. Οι διακρίσεις της ομάδας των μπλε μετά την εποχή Κένταλ ήταν μετρημένες, η παρουσία στον τελικό Κυπέλλου του 1989, στον οποίο ηττήθηκε στην παράταση από τη Λίβερπουλ με 3-2 και η κατάκτηση του Κυπέλλου το 1995 με νίκη εναντίον της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ με 1-0. Αυτός είναι τελευταίος τίτλος της ομάδας μέχρι σήμερα (2021).
Ο Κένταλ ανέλαβε την ομάδα άλλες δύο φορές, χωρίς όμως την παλιά επιτυχία. Μάλιστα, την τελευταία φορά, κατά την περίοδο 1997-98, η ομάδα ισοβάθμισε με την Μπόλτον Γουόντερερς στις τελευταίες θέσεις και σώθηκε από τον υποβιβασμό επειδή είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων.
Εποχή Μόγιες 2002 ως 2013
Από το 2002 την ομάδα ανέλαβε ο Σκωτσέζος Ντέιβιντ Μόγιες (αγγλ.: David Moyes), ο οποίος κατάφερε από την πρώτη περίοδο να φέρει έναν αέρα αναγέννησης πάνω από το Γκούντισον Παρκ. Μόλις την πρώτη του χρονιά οδήγησε τη μισοδιαλυμένη Έβερτον στην 7η θέση και ανακηρύχθηκε από τους συναδέλφους του προπονητής της χρονιάς. Η αξιοθαύμαστη προπονητική του ικανότητα οδήγησε την μεθεπόμενη χρονιά την Έβερτον στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ καταλαμβάνοντας την 4η θέση στην Πρέμιερ Λιγκ πάνω από την πρωταθλήτρια Ευρώπης εκείνη την χρονιά Λίβερπουλ Φ.Κ..
Ακολούθησε η χρονιά 2005-06, χωρίς επιτυχίες. Η ομάδα έχασε την πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ σε έναν αγώνα όπου ο Ιταλός διαιτητής Κολίνα ακύρωσε γκολ που θα έδινε την πρόκριση στην Έβερτον. Στη συνέχεια αποκλείστηκε γρήγορα από Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και στο πρωτάθλημα τερμάτισε μόλις 11η εξαιτίας του πολύ κακού ξεκινήματος.
Την σεζόν 2006-07 ο Μόγιες οδήγησε εκ νέου την ομάδα στα Κύπελλα Ευρώπης καταλαμβάνοντας την 6η θέση.
Τη σεζόν 2007-08 η ομάδα της Έβερτον συνέχισε την ανοδική της πορεία φτάνοντας στους 16 του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, όπου αποκλείστηκε στα πέναλτι από τη Φιορεντίνα. Στην Πρέμιερ Λιγκ ανανεώνει το ευρωπαϊκό της εισιτήριο καταλαμβάνοντας την 5η θέση.
Την 7η θέση καταλαμβάνει και την σεζόν 2010-11 έχοντας ξανά μια κάκιστη σεζόν για το μεγαλύτερο διάστημα κυρίως λόγω και των οικονομικών προβλημάτων που δεν επιτρέπουν στην ομάδα να ενισχύσει το ρόστερ της καταλαμβάνοντας την 7η θέση όταν μετά από τον Φεβρουάριο έκανε ένα σερί καλών αποτελεσμάτων.η δύο επόμενες σεζόν εξελίσσονται περίπου με τον ίδιο τρόπο μια και η Έβερτον καταλαμβάνει την 7η και την 6η θέση χάνοντας από ατυχία το Ευρωπαϊκό εισιτήριο μια και το κατέκτησαν ομάδες που κατέκτησαν το Λιγκ καπ Αγγλίας και το Κύπελλο Αγγλίας αν και βρισκόταν πιο κάτω στην τελική βαθμολογία από την Έβερτον. Την Άνοιξη της ίδιας σεζόν τελείωσε η εποχή Ντέιβιντ Μόγιες μια και αποφάσισε μετά από 11 χρόνια να συνεχίσει την καριέρα του στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
2013-σήμερα
Διάδοχος του Σκωτσέζου χρίστηκε ο Ισπανός Ρομπέρτο Μαρτίνεθ πρώτος προπονητής εκτός Μεγάλης Βρετανίας στην ιστορία της ομάδας.Την πρώτη του σεζόν στην Έβερτον οδήγησε την ομάδα στην 5η θέση της βαθμολογίας και την έξοδο στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.Οι αλλές δύο σεζόν όμως δεν ήταν το ίδιο καλές με την Έβερτον να τερματίζει στην 11η θέση και τον Ισπανό Ρομπέρτο Μαρτίνεθ να χάνει την θέση του μόλις μια αγωνιστική πριν ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα της σεζόν 2015/16.Στην θέση του ανέλαβε ο Ρόναλντ Κούμαν ο οποίος πέτυχε την Ευρωπαϊκή έξοδο με την ομάδα την σεζόν 2016/17 όμως το κάκιστο ξεκίνημα παρά τα πολλά χρήματα που δαπανήθηκαν οδήγησαν στην απόλυση του τον Οκτώβριο του 2017 στην θέση του και μέχρι το τέλος της σεζόν ανέλαβε την τεχνική ηγεσία ο Σαμ Αλαρντάις που αν και υπέγραψε συμβόλαιο 2,5 ετών και σταθεροποίησε κάπως την ομάδδα απομακρύνθηκε τον Ιούνιο του 2018 κυρίως λόγω των αντιδράσεων των φίλων της ομάδας που δεν ήθελαν τον πολύπειρο προπονητή μια και η ομάδα έπαιζε ένα ποδόσφαιρο που το θεωρούσαν αποκρουστικό.Στην θέση του ανέλαβε ο Πορτογάλος Μάρκο Σίλβα που είχε εντυπωσιάσει τα προηγούμενα χρόνια με το όμορφο ποδόσφαιρο που έπαιζαν οι ομάδες που προπονούσε η Χαλ Σίτι και η Γουότφορντ ΦΚ στην Έβερτον έμεινε ολόκληρη την σεζόν 2018-19 με την ομάδα να είναι ασταθής να αποδίδει όμορφο ποδόσφαιρο σε κάποια παιχνίδια αλλά και να είναι αρκετά κακή σε κάποια άλλα τερμάτισε τελικά στην 8η θέση.Η επόμενη σεζόν ο Πορτογάλος προπονητής δεν κατάφερε να πετύχει κάτι παραπάνω με την Έβερτον αντί να πρωταγωνιστεί όπως αναμενόταν βάση του υψηλού μπάτζετ που είχε να παλεύει για να αποφύγει τον υποβιβασμό παραμένοντας στην επικίνδυνη ζώνη,φυσιολογικά ακολούθησε η απόλυση μετά απο μια βαρία ήττα με 5-2 στο ντέρμπι με την Λίβερπουλ ΦΚ.Στην θέση του η Έβερτον αποφάσισε να πάει εκ του ασφαλούς αυτη την φορά και προσέλαβε έναν απο τους πλέον αναγνωρισμένους και πολυνίκες προπονητές στην Ευρώπη τον Ιταλο Κάρλο Αντσελότι. Παρά το πολύ καλό της ξεκίνημα στο πρωτάθλημα, αλλά και την νίκη της κόντρα στην αιώνια αντίπαλο Λίβερπουλ για πρώτη φορά μετά απο 10 χρόνια, η Έβερτον τελείωσε την χρονιά και πάλι χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιοι τρόπαιο και τερμάτησε 10η στην Πρέμιερ Λιγκ. Ο Ανστελόττι αποχώρισε για την παλιά του ομαδα, την Ρεαλ Μαδριτης. Τον Ιουνιο του 2021, η Έβερτον προσελαβε για προπονητή τον Ραφαελ Μπενιτεθ, προπονητή που είχε επιτυχίες με την άλλη ομάδας της πόλης, προκαλώντας πολλές αντιδράσεις απο τους οπαδούς των Μπλε.
Έμβλημα
Το τελευταίο έμβλημα του συλλόγου παρουσιάστηκε στις 3 Οκτωβρίου του 2013, έπειτα από μια διαδικασία διαβούλευσης με τους φιλάθλους της ομάδας, κατά την οποία προτάθηκαν ορισμένες νέες εκδοχές του εμβλήματος, ενώ στην τελική ψηφοφορία που ακολούθησε, το νέο έμβλημα έλαβε το 80% των ψήφων των φιλάθλων που έλαβαν μέρος, οπότε και άρχισε να χρησιμοποιείται τον Ιούλιο του 2014.
Το ντέρμπι του Μερσεϊσάιντ
thumb|right|300px|Φωτογραφία από το ντέρμπι του Μερσεϊσάιντ Η μεγαλύτερη αντιπαλότητα της Έβερτον είναι με την συμπολίτισσα Λίβερπουλ το «ντέρμπι του Μερσεϊσάιντ» όπως αποκαλείται από την περιοχή που εδρεύουν οι δύο ομάδες, είναι η ονομασία που δίνεται για κάθε αναμέτρηση ανάμεσα στην Έβερτον και την Λίβερπουλ, πολλές φορές αποκαλείται και ως το «φιλικό ντέρμπι» καθώς αντίθετα με άλλα ποδοσφαιρικά παιχνίδια είναι ίσως το μοναδικό που οι οπαδοί των δύο ομάδων μπορούν να βρίσκονται διάσπαρτοι στην ίδια κερκίδα, Πολλές φορές η κάμερα έχει εστιάσει σε αυτό το ασυνήθιστο ποδοσφαιρικό γεγονός, οπαδού της μιας ομάδας να πειράζει τον οπαδό της άλλης ομάδας μετά από ένα γκολ.
Σήμερα δεν υπάρχει καμία εμφανής γεωγραφική πολιτική, κοινωνική ή θρησκευτική διαφορά να χωρίζει τους φίλους των δύο ομάδων, όπως συμβαίνει σε άλλα Βρετανικά ντέρμπι.Την διάρκεια των δεκαετιών του 1950 και του 1960 η Έβερτον θεωρήθηκε ως ομάδα καθολικών θρησκευτικών πεποιθήσεων κυρίως διότι στο ρόστερ της ομάδας βρισκόταν Ιρλανδοί πετιχυμένοι ποδοσφαιριστές όπως ο Τόμυ Ένγκλιγκτον, Πήτερ Φάρελλ και ο Τζίμι Ο'Νήλ Αυτό με τη σειρά του προκάλεσε την Λίβερπουλ να θεωρηθεί ως ομάδα προτεσταντικών θρησκευτικών πεποιθήσεων που δεν υπογράφει κανένα Ιρλανδό καθολικό μέχρι την απόκτηση του Ρόνι Γούιλαν το 1979. Ωστόσο αυτή ήταν μια θεωρητική προσέγγιση διαχωρισμού καθώς ποτέ δεν θεωρήθηκε ως βάση για την στήριξη μιας ορισμένης πλευράς, όπως συμβαίνει με την Σέλτικ και Ρέιντζερς. Στην πραγματικότητα και οι δύο ομάδες έχουν την ισχυρή υποστήριξη από όλα τα θρησκευτικά δόγματα. Η εποχή που οι σχέσεις των οπαδών των δύο ομάδων εντάθηκαν σε μεγάλο βαθμό ήταν μετά την Τραγωδία του Χέιζελ όταν οι οπαδοί της Έβερτον κατηγορούσαν τους οπαδούς-χούλιγκαν της Λίβερπουλ για τα επεισόδια που στοίχησαν στην ομάδα της Έβερτον την απαγόρευση να αγωνιστεί στο Κύπελλο Πρωταθλητριών μια και η Έβερτον είχε μόλις κατακτήσει το πρωτάθλημα όταν έγιναν τα τραγικά γεγονότα.
Οι σχέσεις βελτιώθηκαν μετά την καταστροφή του Χίλσμπορο όταν οι δύο ομάδες οπαδών συσπειρώθηκαν μαζί, με τους Εβερτόνιανς να συμμετέχουν στο μποϋκοτάζ της αγγλικής εφημερίδας The Sun. Η εφημερίδα υποστήριζε ότι οι οπαδοί της Λίβερπουλ είχαν κλέψει τους νεκρούς και ότι είχαν επιτεθεί στους αστυνομικούς.Η έρευνα απέδειξε πως αυτό ήταν λανθασμένη πληροφορία, αυτό οδήγησε σε ένα γενικευμένο μποϋκοτάζ της εφημερίδας το οποίο στήριξαν καθολικά και οι οπαδοί της Έβερτον θεωρώντας το άρθρο υβριστικό για ολόκληρη την πόλη του Λίβερπουλ.
Βέβαια πολλές φορές δεν λείπουν και οι εντάσεις από θερμόαιμους οπαδούς κύρια παραδείγματα, η επίθεση των οπαδών της Λίβερπουλ πετώντας κόκκινες κάλτσες στους ποδοσφαιριστές της Έβερτον, ή οι διάφορες επιγραφές των οπαδών της Έβερτον, που αναφέρουν ότι οι Κόκκινοι έπρεπε να είχαν πεθάνει όλοι στο Χίλσμπορο.
Η έννοια όμως του "φιλικού ντέρμπι" προωθείται και από τις δύο ομάδες άλλο ένα παράδειγμα μετά τη δολοφονία του 11χρονου Ρις Τζόουνς οπαδού της Έβερτον το 2007, η Λίβερπουλ κάλεσε τους γονείς του θύματος και τον μεγαλύτερο αδελφό στο Άνφιλντ για το πρώτο μετά το συμβάν αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ. Πριν από την έναρξη της αναμέτρησης, στη μνήμη του 11χρονου όλο το «Ανφιλντ» χειροκροτούσε επί ένα λεπτό (αντί να τηρηθεί η συνηθισμένη σε τέτοιες περιπτώσεις ενός λεπτού σιγή), την ώρα που από τα μεγάφωνα ακουγόταν Το Z-Cars, ο ύμνος της Εβερτον. Το στάδιο σείστηκε από τα χειροκροτήματα του κόσμου, προκαλώντας ανατριχίλα σε όσους παρακολουθούσαν τη σκηνή. Παρούσα στο γήπεδο και η οικογένεια Τζόουνς (πατέρας, μητέρα και αδερφός) ντυμένοι με τη φανέλα της Έβερτον παρακολούθησαν συγκινημένοι το φόρο τιμής που απέτισε το «Ανφιλντ» στον αδικοχαμένο δικό τους άνθρωπο.
Όσο ήρεμο είναι το παιχνίδι στις κερκίδες τόσο σκληρό και πολλές φορές αντιαθλητικό είναι μέσα στο γήπεδο Το ντέρμπι έχει περισσότερες κόκκινες κάρτες από όλα τα άλλα στην ιστορία της Πρέμιερ Λιγκ.
Συνωνυμίες με ομάδες
Η Έβερτον είναι συνώνυμη και έχει δεσμούς με την ομάδα της Χιλής Έβερτον Ντε Βίνια Ντελ Μαρ.Στις 4 Αυγούστου 2010, οι δύο Έβερτον έπαιξαν μεταξύ τους σε ένα φιλικό αγώνα στο Γκούντισον Παρκ με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 χρόνων από την ίδρυση της Χιλιανής ομάδας. Άλλες ομάδες με το όνομα Έβερτον υπάρχουν στο Ροζάριο Κολονια στην νοτιοδυτική Ουρουγουάη, στην Λα Πλάτα και το Ρίο Κουάρτο στην Αργεντινή, Στην Καλιφόρνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, και στο Κορκ της Ιρλανδίας. Οι περισσότερες, ιδρύθηκαν από οπαδούς της ομάδας, ναυτικούς που διέδιδαν το ποδόσφαιρο στην Λατινική Αμερική και στον υπόλοιπο κόσμο.
Δανεικοί
Η Έβερτον έχει παραχωρήσει δανεικούς σε άλλες ομάδες τους παρακάτω παίκτες
Οι Τίτλοι
Η Έβερτον έχει κατακτήσει εννιά φορές το Αγγλικό Πρωτάθλημα, πέντε φορές το Κύπελλο Αγγλίας, εννιά φορές το αγγλικό Σούπερ Καπ (αγγλ.: Charity Shield) και μια φορά το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.
Προσωνύμια
Το γνωστότερο παρατσούκλι της Έβερτον είναι «The Toffees» (Τα Ζαχαρωτά) ή «The Toffeemen», το οποίο υπάρχει από την εποχή που η Έβερτον πρωτομετακόμισε στο Γκούντισον Παρκ. Η πιθανότερη αιτία προέλευσης είναι μάλλον από ένα μαγαζί, το οποίο εκείνη την εποχή βρισκόταν κοντά στο γήπεδο και λεγόταν «Mother Νoblett's toffee shop». Μάλιστα, πουλούσε ένα ζαχαρωτό τις ημέρες των αγώνων που λεγόταν «Everton Mint» (Έβερτον Μιντ). Επίσης, «Greek-toffees» ονομάζονται οι Έλληνες υποστηρικτές της ομάδας και «The Irish Toffees» ονομάζονται οι Ιρλανδοί υποστηρικτές της ομάδας
Ένα άλλο παρατσούκλι της ομάδας είναι «The Blues» (Οι Μπλε). Φυσικά, προέρχεται από τα χρώματα της φανέλας. Λιγότερο γνωστό είναι το παρατσούκλι «The Black Watch» (Η Μαύρη Περίπολος), που ήταν το όνομα μιας στρατιωτικής ταξιαρχίας, το οποίο προήλθε από τη μαύρη στολή που φορούσε για ένα διάστημα η ομάδα γιατί η μπλε παραδοσιακή στολή ξέβαφε στο πλύσιμο. Πιθανότατα είναι και το πρώτο προσωνύμιο της ομάδας μια και η μαύρη στολή ήταν από τις πρώτες της ομάδας.
Τέλος, το παρατσούκλι που ακούγεται συχνά στην Ελλάδα ήταν «Εφοπλιστές» και είχε επικρατήσει ιδίως μετά τον αγώνα της Έβερτον με τον Παναθηναϊκό το 1971 για το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Πιθανότατα, αποτελεί εφεύρεση κάποιου ευφάνταστου Έλληνα δημοσιογράφου, αφού αυτό το παρατσούκλι δεν ακούγεται στην Αγγλία.
Ρεκόρ συμμετοχών και γκολ
Το ρεκόρ των περισσότερων εμφανίσεων με τη φανέλα της Έβερτον κατέχει ο Ουαλός τερματοφύλακας Νέβιλ Σάουθχολ, ο οποίος κάθισε κάτω από τα δοκάρια της ομάδας για 751 αγώνες από το 1981 ως το 1997. Ο κεντρικός αμυντικός Μπράιαν Λαμπόν είναι ο δεύτερος σε συμμετοχές με 534 ματς ενώ ο τερματοφύλακας Τέντ Σάγκαρ, ο οποίος έπαιξε για 23 χρόνια στην Έβερτον από το 1929 ως το 1953, δηλαδή πριν και μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο έχει 495 συμμετοχές συνολικά.
Συμμετοχές Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών για την Έβερτον είναι ο Ντίξι Ντιν, με 383 γκολ συνολικά. Ο ίδιος έχει και το ρεκόρ περισσότερων γκολ σε μία σεζόν για όλη την Αγγλία με 60 γκολ.Δεύτερος σκόρερ είναι ο Γκράιαμ Σαρπ με 159 γκολ.
Γκολ
Σπουδαίοι ποδοσφαιριστές
Από την Έβερτον έχουν περάσει πάρα πολλοί σπουδαίοι ποδοσφαιριστές. Μερικοί από αυτούς είναι οι παρακάτω:
Σπουδαίοι προπονητές
Οι παρακάτω προπονητές κέρδισαν τουλαχιστον έναν τίτλο με την Έβερτον. Είναι αξιο αναφοράς πως όλοι όσοι κατέκτησαν τίτλο με την ομάδα είναι Άγγλοι,αν και έχουν περάσει επίσης πέντε Σκωτσέζοι, ένας Βορειοϊρλανδός, ένας Ιρλανδός,ένας Ουαλλός και ένας Ισπανός.
Έδρα
thumb|right|Το Γκούντισον Παρκ, έδρα της Έβερτον
Η Έβερτον αρχικά αγωνιζόνταν στο «Στάνλει Παρκ». Το 1882 κάποιος κ. Κρούιτ νοικιασε την γη του στην Έβερτον σε μια περιοχή που λεγόταν «Πράιορι Ρόουντ» (Priory road), στην οποία έπαιζε πριν μετακομίσει στο Άνφιλντ. Στο Άνφιλντ αγωνίστηκε ως το 1892. Μία διαφωνία σχετικά με το ενοίκιο έκανε την Έβερτον να μετακομίσει ξανά το 1892 στην τωρινή της έδρα, το Γκούντισον Παρκ (Goodison Park).
Στις 16 Ιουνίου του 2006 η διοίκηση της Έβερτον ανακοίνωση πως βρίσκεται σε συνομιλίες με την επαρχία του Νόσλει και την αλυσίδα σουπερμάρκετ Τέσκο για την δημιουργία νέου γηπέδου 55.000 θέσεων στην περιοχή Κίρκμπι.Οι αντιδράσεις όμως οπαδών της ομάδας για το γεγονός ότι η σιγκεκριμένη περιοχή που εξετάζεται για την ανέγερση του γηπέδου βρίσκεται οριακά εκτός των γεωγραφικών ορίων της επαρχίας του Λιβερπουλ οδήγησε την διοίκηση να πάρει μια ασυνίθιστη απόφαση να διεξάγει δημοψήφισμα μεταξύ των φίλων της ομάδας.
Το δημοψήφισμα ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 2007 και ποσοστο 59,27% των φίλων της ομάδας ψήφισε υπέρ της συνέχισης των συζητήσεων.Τον Νόεμβριο του 2009 η Αγγλική κυβέρνηση απέριψε το σχέδιο της ομάδας για την δημιουργία νέου γηπέδου στο Κίρκμπι η ομάδα πλέον βρίσκεται σε αναζήτηση νέας περιοχής.
Το 2017 η Έβερτον συμφώνησε με τον Δήμο του Λίβερπουλ και νοικιάσει την περιοχή του Bramley Moore Dock για 200 χρόνια.Ο Αμερικανός αρχιτέκτονας Νταν Μεις, που "κρύβεται" πίσω από τα πλάνα του καινούριου γηπέδου της Έβερτον έδωσε τον Απρίλιο του 2018 τα πρώτα σχέδια του νέου γηπέδου στην δημοσιότητα
Γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα
thumb|right|200px|Οι παίκτριες πανηγυρίζουν την κατάκτηση του κυπέλλου το 2010
Καλαθοσφαίριση
Η Έβερτον διέθετε και τμήμα καλαθοσφαίρισης με το όνομα Έβερτον Τάιγκερς άλλαξε όμως το όνομα του σε Μέρσει Ταίγκερς το 2010. Η ομάδα αγωνίζεται στην κορυφαία κατηγορία τις βρετανικής καλαθοσφαίρησης, στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης και στο γήπεδο Γκρίνπαρκ Σπορτς Ακάντεμι.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εβερτον Εβερτον * Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1878
Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών
Το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα πετοσφαίρισης γυναικών είναι η σημαντικότερη διοργάνωση πετοσφαίρισης στην Ευρώπη σε επίπεδο εθνικών ομάδων γυναικών. Η πρώτη διοργάνωση έλαβε χώρα το 1949 στην Τσεχοσλοβακία και σε αυτήν πρώτευσε η Σοβιετική Ένωση, η οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα αήττητη, επικρατώντας με 3-0 σετ των αντιπάλων της και στους εξι αγώνες της. Μέχρι τη διοργάνωση του 1985 (με εξαίρεση το 1977) ο νικητής αναδεικνυόταν με βαθμολογία έπειτα από μονούς αγώνες μεταξύ των ομάδων της τελικής φάσης, χωρίς τη διεξαγωγή τελικού. Το 1977 και από το 1987 μέχρι σήμερα, διαξάγεται τελικός, όπως και αγώνας για την 3η θέση, μετά από αγώνες σε ομίλους.
Παραπομπές
Ευρωπαικο Πρωταθλημα Ευρωπαικο Πρωταθλημα Ευρωπαικο Πρωταθλημα Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε δύο χρόνια
Και (συνοικία)
thumb|250px thumb|250px|Το Και γύρω στο 1910. Με το όνομα Καί ή Κε, (από το γαλλικό Quai, αποβάθρα) φέρονταν η, κατά μήκος της παραλίας, ξακουστή συνοικία της Σμύρνης.
Το Κε ήταν η παραλιακή και πιο κοσμοπολίτικη συνοικία της Σμύρνης. Εκεί βρίσκονταν τα μεγαλύτερα θέατρα, οι κινηματογράφοι, όλες οι τράπεζες και τα γραφεία των ατμοπλοϊκών εταιρειών, αντίστοιχα με την παραλία της Θεσσαλονίκης. Στο Κε από τις αρχές του 19ου αιώνα είχαν μεταφέρει τις κατοικίες τους οι πλούσιοι Ευρωπαίοι αλλά και πολλοί Έλληνες. Ο κεντρικός δρόμος, η Οδός προκυμαίας, ήταν λιθόστρωτος με πλάκες από την Νεάπολη, ενώ την διέσχιζε ιππήλατος σιδηρόδρομος.
Μπροστά στο Και διαμορφώνονταν το λιμάνι της Σμύρνης, αλλά και στο νότιο άκρο οι μεγάλοι στρατώνες και σχεδόν τα πιο πολλά δημόσια κτίρια. Σε νοικιασμένη έκταση κατασκεύασε ο Πανιώνιος το πρώτο του γήπεδο. Στην παραλία αυτή είχαν αναπτυχθεί πολλές ναυταθλητικές δραστηριότητες, κυρίως από τον ναυταθλητικό όμιλο Πέλοπα.
Από τον κεντρικό προβλήτα της παραλίας του Κε, στις 2 Μαΐου 1919 αποβιβάστηκε και προέλασε στην προκυμαία ο Ελληνικός στρατός και το 1/38 σύνταγμα Ευζώνων. Εκεί στις 27 Αυγούστου 1922 και τις πρώτες ημέρες μετά στοιβάχθηκαν και πέθαναν χιλιάδες Έλληνες πρόσφυγες με την ελπίδα να φύγουν στην Ελλάδα μετά την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου και την άτακτη αποχώρηση του Ελληνικού Στρατού. Δυστυχώς όμως τα ελληνικά πολεμικά και εμπορικά πλοία ήταν δεσμευμένα από κινηματίες στο λιμάνι της Χίου, ενώ το μόνιμα αγκυροβολημένο στη Σμύρνη ελληνικό Θωρηκτό Κιλκίς είχε μεθορμίσει στη Σάμο για την επιβολή της επανάστασης που ξέσπασε μετά.
Όλη η συνοικία του Κε κάηκε λίγο μετά την είσοδο των Τούρκικων στρατευμάτων στη Σμύρνη στις 31 Αυγούστου 1922.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές της Σμύρνης
Αλφάβητο (μαθηματικά)
Ένα από τα βασικότερα στοιχεία της θεωρίας της πληροφορίας και της επιστήμης των υπολογιστών είναι το αλφάβητο.
Ορισμός
Αλφάβητο ονομάζεται ένα πεπερασμένο σύνολο από σύμβολα.
Π.χ. το ελληνικό αλφάβητο {α,β, ..., ψ, ω}. Ένα αλφάβητο με ιδιαίτερη σημασία στην επιστήμη των υπολογιστών είναι το δυαδικό αλφάβητο, {0,1}. Ένα αλφάβητο μπορεί να περιλαμβάνει σύμβολα κάθε είδους, παρόλα αυτά για λόγους απλότητας χρησιμοποιούνται συνήθως γράμματα, αριθμοί και ορισμένα ειδικά σύμβολα (π.χ. #, $).
Συμβολισμός
Ένα αλφάβητο συμβολίζεται με το ελληνικό κεφαλαίο γράμμα \Sigma (σίγμα), ο συμβολισμός αυτός όμως δεν πρέπει να μπερδεύεται με το συμβολισμό του αθροίσματος. Π.χ. όπου Σ συμβολίζει το αλφάβητο αποτελούμενο από δύο σύμβολα, το a και το b.
Βλ. Επίσης
Κατηγορία:Τυπικές γλώσσες
Θάνατος της Σίντι Τζέιμς
Η Σύνθια Ελίζαμπεθ Τζέιμς (Αγγλικά: Cynthia Elizabeth James, του γένους Χακ, 12 Ιουνίου 1944 – c. 2 Ιουνίου — 8 Ιουνίου 1989) ήταν μια Καναδή νοσοκόμα που εξαφανίστηκε από το Ρίτσμοντ της Βρετανικής Κολομβίας στις 25 Μαΐου του 1989. Βρέθηκε νεκρή περίπου δύο εβδομάδες αργότερα στην αυλή ενός εγκαταλελειμμένου σπιτιού, δεμένη χειροπόδαρα με ένα μαύρο καλσόν, ενώ μια νάιλον κάλτσα ήταν τυλιγμένη γύρω από το λαιμό της. Μια αυτοψία έδειξε ότι πέθανε από υπερβολική δόση μορφίνης, διαζεπάμης και φλουραζεπάμης. Η έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Τζέιμς πέθανε κάτω από ένα «άγνωστο συμβάν».
Ιστορικό
Η Σύνθια "Σίντι" Ελίζαμπεθ Χακ γεννήθηκε στην πόλη Όλιβερ της Βρετανικής Κολομβίας του Καναδά στις 12 Ιουνίου του 1944 από την νοικοκυρά Ματίλντα "Τίλεϊ" Μανκ (14 Μαρτίου του 1922 – 13 Ιανουαρίου του 2012), και τον Όττο Χακ (3 Μαΐου του 1920 – 25 Ιουνίου του 2010), έναν δάσκαλο αγγλικών και πρώην συνταγματάρχη στη Βασιλική Καναδική Πολεμική Αεροπορία. Και οι δύο γονείς της ήταν ρωσικής καταγωγής. Ήταν ένα από τα έξι παιδιά της οικογένειας, με τρεις μεγαλύτερους αδερφούς (Νταγκ, Ρότζερ και Κεν) και δύο μικρότερες αδερφές (Μαρλίν και Μέλανι). Η Σίντι πέρασε μέρος των εφηβικών της χρόνων στην Οτάβα λόγω της συμμετοχής του πατέρα της στην αεροπορία και φοίτησε το λύκειο στην περιοχή. Κατέγραψε στα ιδιωτικά της ημερολόγια ότι η παιδική της ηλικία είχε χαρακτηριστεί από την αυστηρότητα του πατέρα της, η οποία περιλάμβανε σωματική τιμωρία. Επίσης εκμυστηρεύτηκε αργότερα σε φίλους της ότι ο Όττο ήταν αλκοολικός και είχε βίαια ξεσπάσματα. Η ανασφάλεια που ένιωθε από μικρή είχε ως αποτέλεσμα να έχει άγχος και να παθαίνει κρίσεις πανικού.
Το καλοκαίρι του 1965, η Σίντι γνώρισε τον Ρόι Μέικπις (8 Ιουνίου του 1926 – 4 Δεκεμβρίου 2013), έναν Νοτιοαφρικανό ψυχίατρο 18 χρόνια μεγαλύτερο της. Εκείνος ήταν τότε παντρεμένος με την Λόις Γκουέν Πάρσονσον και είχαν δύο κόρες μαζί, την Μάριον και την Γκουέν Ντίαν. Εντούτοις, σύντομα χώρισε και δημιούργησε δεσμό με την Σίντι. Οι δυο τους παντρεύτηκαν στις 9 Δεκεμβρίου του 1966, την ίδια χρονιά που αποφοίτησε από τη σχολή της και έλαβε το Πτυχίο Επιστήμης στη Νοσηλευτική (BSN). Η Σίντι ενημέρωσε τους δικούς της για τον γάμο της μέσω μιας επιστολής, κάτι που έκανε έξαλλο τον πατέρα της. Οι γονείς της Σίντι ήταν δύσπιστοι για το γάμο λόγω της διαφοράς ηλικίας του ζευγαριού και ο πατέρας της θεώρησε ότι ο Ρόι είχε εκμεταλλευτεί την "αφέλεια και την ευπιστία" της κόρης του. Όταν τα πρώτα σύννεφα ήρθαν στη σχέση του ζευγαριού, ξεκίνησε και η περίεργη συμπεριφορά της Σίντι. Μια επιστολή που υποτίθεται ότι έλαβε από τη μητέρα της, στην οποία εξέφραζε την απογοήτευση της για το γάμο της κόρης της, αποδείχτηκε αργότερα ότι την είχε γράψει η ίδια η Σίντι. Όσο περνούσε ο καιρός τόσο κλεινόταν στον εαυτό της, παρουσίαζε συμπτώματα κατάθλιψης, είχε νεύρα και ξεσπάσματα, έβαζε τα κλάματα με το παραμικρό και γενικά έδινε την εντύπωση ότι δεν ήταν ευτυχισμένη. Επίσης, από κάποια στιγμή και έπειτα απέκτησε μια ανεξήγητη φοβία στο νερό.
Η Σίντι εργάστηκε από το 1966 έως το 1975, ως παιδιατρική νοσοκόμα στο Γενικό Νοσοκομείο του Βανκούβερ, στο οποίο εργάστηκε για μια μέρα και ο σύζυγος της. Το 1973, ο Ρόι ανέλαβε δουλειά ως διευθυντής υπηρεσιών υγείας στην εταιρεία BC Hydro. Τον Απρίλιο του 1975, η Σίντι προσλήφθηκε ως συντονιστής ομάδας στο Blenheim House του Βανκούβερ, μια εγκατάσταση που φροντίζει παιδιά με διαταραχές συμπεριφοράς. Εργάστηκε εκεί για περίπου 12 χρόνια, και έγινε γνωστή από τους συναδέλφους της για την ικανότητα και τον επαγγελματισμό της.
Καταγγελίες για παρενόχληση
Σε μια περίοδο σχεδόν επτά ετών μεταξύ 1982 και 1989, η Σίντι ανέφερε περίπου 90 περιστατικά εγκληματικής δραστηριότητας στη Βασιλική Καναδική Έφιππη Αστυνομία (RCMP). Οι καταγγελίες της περιλάμβαναν πράξεις καταδίωξης, βανδαλισμού, εμπρησμού, παρενόχλησης, εκφοβισμού, εισβολές στο σπίτι και σωματικές επιθέσεις που διαπράχθηκαν από άγνωστο άτομο ή άτομα.