cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βραδύπορα
Το πιο κοινό μέρος όπου κανείς θα βρει βραδύπορα είναι πάνω στα βρύα και τις λειχήνες. Άλλα περιβάλλοντα στα οποία συνήθως ζουν είναι οι αμμόλοφοι, οι παραλίες, το χώμα, καθώς και τα ιζήματα της θάλλασας ή των ποταμών, όπου απαντώνται αρκετά συχνά (έως και 25.000 ανά λίτρο). Ένας εύκολος τρόπος να βρει κανείς βραδύπορα είναι να βυθίσει ένα βρύο σε νερό πηγής.
Τα βραδύπορα μπορούν να επιβιώσουν σε περιβάλλοντα που θα σκότωναν οποιoδήποτε άλλο ζώο. Παραμένουν ζωντανά σε θερμοκρασίες κοντά στο απόλυτο μηδέν, αλλά και στους 151 °C, μπορούν να αντέξουν χίλιες φορές περισσότερη ακτινοβολία από όλα τα άλλα ζώα, και να ζήσουν σχεδόν μια δεκαετία χωρίς νερό καθώς και σε κενό όπως αυτό του διαστήματος.
Ανατομία και μορφολογία
Τα βραδύπορα έχουν σώμα που αποτελείται από τέσσερα μεταμερίδια (χωρίς το κεφάλι), και τέσσερα ζευγάρια πόδια χωρίς αρθρώσεις, που καταλήγουν σε δαγκάνες ή δάχτυλα. Ο εξωσκελετός τους περιέχει χιτίνη και κατά διαστήματα απορρίπτεται. Έχουν νευρική άλυσο με ένα γάγγλιο ανά μεταμερίδιο, λοβωτό εγκέφαλο και ανοικτό κυκλοφορικό σύστημα. Ο φάρυγγας χρησιμοποιεί αναρρόφηση για να προωθεί τις τροφές και διαθέτει βελονοειδείς αποφύσεις για τη λύση των κυττάρων των τροφών. Αν και ορισμένα είδη αναπαράγονται με παρθενογένεση, συνήθως υπάρχουν και τα δυο φύλα, το καθένα με έναν γεννητικό αδένα. Όλα τα ενήλικα βραδύπορα έχουν τον ίδιο αριθμό κυττάρων στο σώμα τους και είναι ωοτόκα. Σε μερικά είδη το σώμα μπορεί να αποτελείται από ακόμα και 40.000 κύτταρα, σε άλλα όμως από πολύ λιγότερα.
Τα περισσότερα είδη είναι φυτοφάγα ή βακτηριοφάγα, μερικά όμως είναι κυνηγοί (για παράδειγμα το Milnesium tardigradum).
Φυσιολογία και αντοχή
Τα βραδύπορα διαθέτουν εξαιρετική αντοχή. Οι επιστήμονες τα έχουν παρατηρήσει σε θερμοπηγές, στις κορυφές των Ιμαλαΐων, κάτω από στρώματα πάγου στις πολικές περιοχές και σε ιζήματα των ωκεανών. Πολλά είδη απαντώνται σε πιο ήπια περιβάλλοντα, όπως σε μικρές και μεγάλες λίμνες και λιβάδια, ενώ άλλα μπορεί να βρίσκονται σε πέτρινους τοίχους ή σκεπές. Ζουν συνήθως σε υγρό περιβάλλον, αλλά είναι δυνατό να βρεθούν οπουδήποτε μπορούν να απορροφήσουν έστω και λίγη υγρασία.
Τα βραδύπορα είναι μια από τις λίγες ομάδες ζώων που μπορούν να αναστείλουν τον μεταβολισμό τους και να μπουν σε κατάσταση κρυπτοβίωσης. Πολλά είδη μπορούν να επιζήσουν σε κατάσταση σχεδόν πλήρους αφυδάτωσης για δέκα χρόνια. Αναλόγως με το περιβάλλον μπορεί να διατηρηθούν στη ζωή χρησιμοποιώντας την ανυδροβίωση, κρυοβίωση, οσμοβίωση ή ανοξυβίωση. Ενώ βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση, ο μεταβολισμός τους επιβραδύνεται στο 0,01% του κανονικού ρυθμού και η περιεκτικότητά τους σε νερό πέφτει στο 1% του κανονικού. Η ικανότητά τους να παραμένουν αφυδατωμένα για τόσο μεγάλο διάστημα οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην παρουσία στον οργανισμό τους του σακχάρου τρεχαλόζη, που προστατεύει τις κυτταρικές μεμβράνες τους.
Εξελικτικές σχέσεις και ιστορία
Πρόσφατα δεδομένα από την ανάλυση αλληλουχιών του DNA και RNA των βραδυπόρων δείχνουν ότι είναι συγγενικά προς τα αρθρόποδα και τα ονυχοφόρα. Αυτές οι ομάδες παραδοσιακά θεωρούνταν στενοί συγγενείς των αννελιδών αλλά τελευταία θεωρούνται εκδυσόζωα, μαζί με τις ασκαρίδες και άλλα μικρότερα φύλα. Η θεώρησή τους ως εκδυσόζωα λύνει και το πρόβλημα του νηματοειδούς τους φάρυγγα καθώς και ορισμένων γενετικών δεδομένων που υποδείκνυαν συγγένεια με τις ασκαρίδες.
Το μικροσκοπικό μέγεθος των βραδυπόρων και το μεμβρανώδες εσωτερικό τους κάνει την απολίθωσή τους μάλλον απίθανη αλλά και δύσκολο να παρατηρηθεί. Τα μόνα γνωστά απολιθώματα προέρχονται από αποθέσεις της μέσης Κάμβριας στη Σιβηρία και μερικά σπάνια δείγματα από την Κρητιδική παγιδευμένα σε κεχριμπάρι.
Τα βραδύπορα στο δείγμα της Σιβηρίας διαφέρουν από τα σύγχρονα σε πολλά σημεία. Έχουν τρία ζευγάρια πόδια αντί για τέσσερα, καθώς και απλοποιημένη μορφολογία του κεφαλιού χωρίς εκβλαστήσεις. Έχει προταθεί ότι αποτελούν παλαιό κομμάτι της εξέλιξης των σημερινών βραδυπόρων.
Τα δείγματα από την Κρητιδική αποτελούνται από το Milnesium swolenskyi, από το Νιου Τζέρσεϊ, το παλιότερο, του οποίου οι δαγκάνες και το στόμα είναι πανομοιότυπα με τους σημερινού M. tartigradum, καθώς και άλλα δυο δείγματα από τον δυτικό Καναδά, περίπου 15 με 20 εκατομμύρια χρόνια νεότερα από το Milnesium swolenskyi. Από τα δυο τελευταία, το ένα έχει καταταγεί σε δικό του γένος και οικογένεια, με την ονομασία Beorn leggi (ονομασία που δόθηκε από τον Cooper από τον χαρακτήρα Μπέορν του βιβλίου Το Χόμπιτ του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν και το όνομα του φοιτητή του William M. Legg), παρ'όλα αυτά παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με σύγχρονα δείγματα της οικογένειας Hipsiblidae.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασπόνδυλα Κατηγορία:Εκδυσόζωα
29 Ιουνίου
| 29 Ιουνίου |
Η 29η Ιουνίου είναι η 180η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (181η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 185 ημέρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Πολλαπλών ρόλων μαχητικό αεροσκάφος
Το Πολλαπλών ρόλων μαχητικό αεροσκάφος είναι σχεδιασμένο για εκτέλεση διαφόρων ρόλων στο πεδίο της μάχης. Μερικοί από αυτούς είναι: Σε τέτοια αεροσκάφη μπορούν να δοθούν και περισσότερες αρμοδιότητες, όπως κατασκοπία, εναέριος έλεγχος ασφαλείας και δυνατότητες ηλεκτρονικού πολέμου.
Ο κύριος λόγος ανάπτυξης αεροσκαφών πολλαπλών ρόλων είναι το κόστος παραγωγής σε σχέση με τις δυνατότητες που παρέχουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τύποι αεροσκαφών
Γιαν-Καρλ Ράσπε
Ο Γιαν-Καρλ Ράσπε (Jan-Carl Raspe, 24 Ιουλίου 1944 – 18 Οκτωβρίου 1977) ήταν Γερμανός τρομοκράτης και μέλος της λεγόμενης «πρώτης γενιάς» της τρομοκρατικής οργάνωσης Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF). Συνέβαλε σε πέντε τρομοκρατικές βομβιστικές επιθέσεις που άφησαν τέσσερις νεκρούς. Συλλήφθηκε το 1972 και -κατά την επίσημη άποψη- αυτοκτόνησε το 1977 στην φυλακή.
Ζωή
Γεννήθηκε το 1944 στην κωμόπολη Ζέεφελντ της Αυστρίας. Ο πατέρας του πέθανε το ίδιο έτος. Τα παιδικά του χρόνια πέρασε στο Ανατολικό Βερολίνο στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Από το 1961 και μετά ζούσε σε συγγενείς του στο Δυτικό Βερολίνο, όπου τελείωσε το σχολείο το 1963. Σπούδασε στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο Βερολίνου αρχικά χημεία, αργότερα κοινωνιολογία και πήρε το αντίστοιχο πτυχίο.
Το 1970 έγινε μέλος της RAF και ακολούθησε τον δρόμο της παρανομίας. Είχε ικανότητες στον τεχνικό τομέα και θεωρείται ο δημιουργός των βομβών που χρησιμοποιήθηκαν στις επιθέσεις της οργάνωσης, στις οποίες σκοτώθηκαν τέσσερα άτομα και τραυματίστηκαν περισσότερα από πενήντα. Εκτός αυτού συμμετείχε σε τουλάχιστον μια ένοπλη ληστεία τράπεζας όπως και σε διάρρηξη για κλοπή εγγράφων στη Στουτγκάρδη.
Φυλάκιση και θάνατος
Ο Ράσπε συνελήφθη στην Φραγκφούρτη στις 1 Ιουνίου 1972 μαζί με τα άλλα μέλη της RAF Αντρέας Μπάαντερ και Χόλγκερ Μάινς. Μετά από δίκη σχεδόν δυο χρόνων (άρχισε στις 21 Μαΐου 1975) καταδικάστηκε στις 28 Απριλίου 1977 σε ισόβια φυλάκιση.
Κατόπιν κρατήθηκε στην φυλακή Κολωνίας-Όσσενντορφ και αργότερα μεταφέρθηκε στις φυλακές υψίστης ασφαλείας στο Σταμχάιμ της Στουτγκάρδης. Βρέθηκε εκεί μετά τη «νύχτα θανάτου» (Todesnacht von Stammheim) το πρωί της 18 Οκτωβρίου 1977 βαριά τραυματισμένος, αφού είχε πυροβολήσει με πιστόλι τον εαυτό του στο κεφάλι. Πέθανε την ίδια μέρα. Αυτοκτόνησαν επίσης οι Αντρέας Μπάαντερ και Γκούντρουν Ένσλιν. Η Ίρμγκαρντ Μέλερ, το μόνο μέλος της RAF που επέζησε στη «νύχτα θανάτου», υποστηρίζει μέχρι σήμερα ότι κρατικές δυνάμεις δολοφόνησαν τους συντρόφους της και ότι αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν και την ίδια.
Ο Γιαν-Καρλ Ράσπε κηδεύτηκε με τους Μπάαντερ και Ένσλιν στο νεκροταφείο Dornhaldenfriedhof της Στουτγκάρδης. thumb|Τάφος των Αντρέας Μπάαντερ, Γκούντρουν Ένσλιν και Γιαν-Καρλ Ράσπε
Βιβλιογραφία
Ρασπε, Γιαν-Καρλ
Υπερεκμετάλλευση
μικρογραφία|300x300εσ|Τα αποθέματα του [[Μπακαλιάρος του Ατλαντικού|μπακαλιάρου του Ατλαντικού είχαν υποστεί σοβαρή υπεραλίευση κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, οδηγώντας στην απότομη κατάρευσή τους το 1992. Οι διεθνείς συμφωνημένες ποσοστώσεις στις αρχές της δεκαετίας του 1970 και η συμφωνία για τις αποκλειστικές αλιευτικές ζώνες το 1977 απέτυχαν να αντιστρέψουν την πτώση. ]] Η υπερεκμετάλλευση ονομάζεται η συλλογή ενός ανανεώσιμου πόρου έως το σημείο της αδυναμίας αναπλήρωσής του. Ο όρος αναφέρεται στους φυσικούς πόρους, όπως άγρια φαρμακευτικά φυτά, βοσκότοποι, θηράματα, σπάνια είδη ψαριών, δάση, και υπόγεια ύδατα.
Στην οικολογία, η υπερεκμετάλλευση περιγράφεται ως μία από τις πέντε κύριες δραστηριότητες που απειλούν την παγκόσμια βιοποικιλότητα. Οι οικολόγοι χρησιμοποιούν τον όρο για να περιγράψουν τους πληθυσμούς που συλλέγονται με μη βιώσιμο ρυθμό, δεδομένων των φυσικών τους ποσοστών θνησιμότητας και ικανοτήτων για αναπαραγωγή. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε εξαφάνιση σε επίπεδο πληθυσμού και ακόμη και εξαφάνιση ολόκληρων ειδών. Στη βιολογία, ο όρος χρησιμοποιείται συνήθως στο πλαίσιο της ανθρώπινης οικονομικής δραστηριότητας που συνεπάγεται την απόσυρση βιολογικών πόρων ή οργανισμών, σε μεγαλύτερους αριθμούς από αυτούς που οι πληθυσμοί τους μπορούν να αντέξουν. Ο όρος έχει διαφορετική χρήση στην περίπτωση της αλιείας, της υδρολογίας και της διαχείρησης των φυσικών πόρων.
Η υπερεκμετάλλευση μπορεί να οδηγήσει στην καταστροφή των πόρων, συμπεριλαμβανομένων των εξαφανισμένων. Ωστόσο, είναι επίσης δυνατό να είναι βιώσιμη η υπερεκμετάλλευση. Αντί του όρου υπερεκμετάλλευση, στην αλιεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο όρος υπεραλίευση, στη διαχείρηση των ζώων η υπερβόσκηση, και στη διαχείριση των υδάτινων πόρων η υπεράντληση.
Ιστορική αναδρομή
αριστερά|μικρογραφία|196x196εσ|Εξαφανισμένο είδος πουλιού μάμο ([[Χαβάη).]] αριστερά|μικρογραφία|192x192εσ|Εξαφανισμένο είδος πουλιού [[ντόντο (Μαυρίκιος).]] μικρογραφία|180x180εσ|Όταν τα γιγαντιαία πτηνά [[Μόα (πτηνά)|μόα κυνηγήθηκαν μέχρι εξαφανίσεως, ο γιγάντιος αετός του Χάαστ που τα κυνηγούσε επίσης εξαφανίστηκε (Νέα Ζηλανδία). ]] Η ανησυχία για την υπερεκμετάλλευση είναι σχετικά πρόσφατη, αν και η ίδια η υπερεκμετάλλευση δεν αποτελεί νέο φαινόμενο. Έχει παρατηρηθεί εδώ και χιλιετίες. Για παράδειγμα, οι τελετουργικοί μανδύες που φορούσαν οι βασιλείς της Χαβάης ήταν κατασκευασμένοι από το πουλί μάμο. 'Ενας μόνο μανδύας χρησιμοποιούσε τα φτερά 70.000 πουλιών αυτού του εξαφανισμένου είδους. Το ντόντο, πουλί του Μαυρικίου, είναι ένα άλλο πολύ γνωστό παράδειγμα της υπερεκμετάλλευσης. Όπως και με πολλά νησιωτικά είδη, ήταν αφελές με ορισμένα αρπακτικά, επιτρέποντας στους ανθρώπους να το πλησιάσουν και να το σκοτώσουν με ευκολία.
Από τα πρώτα χρόνια, το κυνήγι υπήρξε μια σημαντική ανθρώπινη δραστηριότητα ως μέσο επιβίωσης. Υπάρχει ολόκληρο ιστορικό υπερεκμετάλλευσης με τη μορφή του κυνηγιού. Η υπόθεση της σφαγής (γεγονότα τεταρτογενούς εξαφάνισης) εξηγεί γιατί οι εξαφανίσεις γιγαντιαίων θηλαστικών σημειώθηκαν σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα. Προκύπτει ότι προέρχεται από την ανθρώπινη μετανάστευση. Η πιο πειστική εξήγηση αυτής της θεωρίας είναι ότι το 80% των μεγάλων θηλαστικών της Βόρειας Αμερικής εξαφανίστηκαν εντός 1000 ετών από την άφιξη των ανθρώπων στις ηπείρους του δυτικού ημισφαιρίου. Η ταχύτερη καταγεγραμμένη εξαφάνιση των μεγάλων θηλαστικών σημειώθηκε στη Νέα Ζηλανδία, όπου μέχρι το 1500 μ.Χ., μόλις 200 χρόνια μετά την εγκατάσταση των ανθρώπων στο νησί, δέκα είδη των γιγαντιαίων πτηνών μόα κυνηγήθηκαν μέχρι εξαφάνισης από τους Μαορί. Ένα δεύτερο κύμα εξαφανίσεων συνέβη αργότερα με την ευρωπαϊκή εγκατάσταση.
Πιο πρόσφατα, η υπερεκμετάλλευση είχε ως αποτέλεσμα τη σταδιακή εμφάνιση των εννοιών της βιωσιμότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης, οι οποίες βασίστηκαν σε άλλες έννοιες, όπως η βιώσιμη απόδοση, η οικολογική ανάπτυξη, και η βαθιά οικολογία.
Τραγωδία των Κοινών
Στην οικονομική επιστήμη, η τραγωδία των Κοινών είναι μια κατάσταση στην οποία μεμονωμένοι χρήστες, οι οποίοι έχουν ανοιχτή πρόσβαση σε έναν πόρο που δεν επηρεάζεται από κοινές κοινωνικές δομές ή τυπικούς κανόνες που διέπουν την πρόσβαση και τη χρήση, ενεργούν ανεξάρτητα σύμφωνα με το δικό τους συμφέρον και, αντίθετα με το κοινό καλό όλων των χρηστών, προκαλούν εξάντληση του πόρου μέσω της ασυντόνιστης δράσης τους. Η ιδέα ξεκίνησε από μια έκθεση που γράφτηκε το 1833 από τον Βρετανό οικονομολόγο William Forster Lloyd, ο οποίος χρησιμοποίησε ένα υποθετικό παράδειγμα των επιπτώσεων της μη ρυθμιζόμενης βοσκής στην κοινόχρηστη γη (αγγλ. common land) στη Μεγάλη Βρετανία και στην Ιρλανδία. Η ιδέα έγινε ευρέως γνωστή ως η "τραγωδία των Κοινών" έναν αιώνα αργότερα από ένα άρθρο που γράφτηκε από τον Garrett Hardin το 1968.
Παρόλο που τα συστήματα πόρων ανοιχτής πρόσβασης μπορούν να καταρρεύσουν λόγω υπερβολικής χρήσης (όπως στην υπεραλίευση), υπάρχουν πολλά παραδείγματα όπου μέλη μιας κοινότητας με ρυθμιζόμενη πρόσβαση σε έναν κοινό πόρο συνεργάζονται για την εκμετάλλευση αυτών των πόρων με σύνεση χωρίς κατάρρευση, ή ακόμα και μέσω της δημιουργίας της "τέλειας παραγγελίας". Η Elinor Ostrom έλαβε το βραβείο Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών το 2009 για την επίδειξη ακριβώς αυτής της έννοιας στο βιβλίο της "Governing the Commons", το οποίο περιελάμβανε παραδείγματα για το πώς οι τοπικές κοινότητες μπόρεσαν να το κάνουν στην πράξη χωρίς κυβερνητικούς κανονισμούς ή ιδιωτικοποίηση.
Σε ένα σύγχρονο οικονομικό πλαίσιο, ως "κοινόχρηστος" νοείται οποιοσδήποτε πόρος ανοιχτής πρόσβασης και χωρίς έλεγχο, όπως η ατμόσφαιρα, οι ωκεανοί, τα ποτάμια, και τα αποθέματα ψαριών των ωκεανών. Σε νομικό πλαίσιο, είναι ένας τύπος ιδιοκτησίας που δεν είναι ούτε ιδιωτικός ούτε δημόσιος, αλλά μάλλον κοινόχρηστος από τα μέλη μιας κοινότητας, τα οποία έχουν την πρόσβαση και τη χρήση μέσω κοινωνικών δομών, παραδόσεων ή τυπικών κανόνων.
Αλιεία
μικρογραφία|300x300εσ|Αναλογία των παγκόσμιων αποθεμάτων ψαριών που δεν έχουν υποστεί υπεραλίευση. Στην ​​αλιεία, η υπεραλίευση συμβαίνει όταν ένα αλιευτικό απόθεμα αλιεύεται "σε μεγαλύτερη ποσότητα από αυτή που, κατά μέσο όρο, θα υποστήριζε τη μακροπρόθεσμη μέγιστη βιώσιμη απόδοση της αλιείας".
Όταν στην αλιεία αρχίζουν να συλλέγονται ψάρια από ένα προηγουμένως ανεκμετάλλευτο απόθεμα, η βιομάζα του ιχθυαποθεμάτων θα μειωθεί, καθώς τα ψάρια αφαιρούνται μέσω της συγκομιδής. Στην αειφορία, ο ρυθμός με τον οποίο η βιομάζα των ψαριών αναπληρώνεται μέσω της αναπαραγωγής πρέπει να ισορροπεί με τον ρυθμό συλλογής των ψαριών. Εάν αυξηθεί ο ρυθμός συγκομιδής, τότε η βιομάζα των αποθεμάτων θα μειωθεί. Σ' ένα ορισμένο σημείο, θα επιτευχθεί η μέγιστη δυνατή απόδοση της συγκομιδής και οι περαιτέρω προσπάθειες αύξησης του ρυθμού θα οδηγήσουν στην κατάρρευση της αλιείας. Το σημείο αυτό ονομάζεται η μέγιστη βιώσιμη απόδοση και στην πράξη, συμβαίνει όταν αλιεύεται περίπου το 30% της βιομάζας που υπήρχε πριν από την έναρξη της συγκομιδής.
Μπορεί η αλιεία να πραγματοποιηθεί, για παράδειγμα, με ρυθμό μεγαλύτερο του 15% της βιομάζας αναπλήρωσης πριν από τη συγκομιδή και, στη συνέχεια, να προσαρμοστεί ο ρυθμός συγκομιδής, ώστε η βιομάζα να παραμείνει σε αυτό το επίπεδο. Σε αυτήν την περίπτωση, η αλιεία είναι βιώσιμη, αλλά τώρα έχει υπεισέλθει η υπεραλίευση, επειδή το απόθεμα έχει μειωθεί στο σημείο όπου η βιώσιμη απόδοση είναι μικρότερη από ό,τι θα μπορούσε να είναι. αριστερά|μικρογραφία|Ο [[ερυθρός τόνος του Ατλαντικού είναι υπεραλιευμένος. Το βιώσιμο όριό του είναι 7.500 τόνοι ετησίως, αλλά η αλιευτική βιομηχανία συνεχίζει τη συγκομιδή 60.000 τόνων σε ετήσια βάση.]] Τα αποθέματα ψαριών λέγεται ότι "καταρρέουν" εάν η βιομάζα τους μειωθεί κατά περισσότερο από 95% της μέγιστης ιστορικής βιομάζας τους. Τα αποθέματα μπακαλιάρου του Ατλαντικού υπέστησαν σοβαρή υπεραλίευση τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, με αποτέλεσμα την απότομη κατάρρευσή τους το 1992. Παρόλο που η αλιεία έχει σταματήσει, τα αποθέματα μπακαλιάρου απέτυχαν να ανακάμψουν. Η απουσία του μπακαλιάρου ως κορυφαίου αρπακτικού σε πολλές περιοχές έχει προκαλέσει ανισορροπία στις τροφικές αλυσίδες.
Περίπου το 25% της παγκόσμιας αλιείας έχει υποστεί υπεραλίευση στο σημείο όπου η τρέχουσα βιομάζα τους είναι μικρότερη από το επίπεδο που μεγιστοποιεί τη βιώσιμη απόδοση τους. Αυτά τα μειωμένα είδη αλιείας μπορούν συχνά να ανακάμψουν εάν μειωθεί η πίεση αλιείας έως ότου η βιομάζα των αποθεμάτων επιστρέψει στη βέλτιστη βιομάζα. Σε αυτό το σημείο, η συγκομιδή μπορεί να συνεχιστεί κοντά στη μέγιστη βιώσιμη απόδοση.
Υδάτινοι πόροι
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Συνολικοί ανανεώσιμοι πόροι γλυκού νερού στον κόσμο, σε mm / έτος (1 mm ισοδυναμεί με 1 l νερού ανά m²). Μακροπρόθεσμος μέσος όρος για τα έτη 1961-1990. Ο υπολογισμός έγινε με βάση το παγκόσμιο μοντέλο γλυκού νερού WaterGAP. αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ|Η υπεράντληση των υπόγειων υδάτων από έναν υδροφορέα οδηγεί στη μέγιστη καμπύλη νερού. Οι υδάτινοι πόροι, όπως οι λίμνες και οι υδροφορείς, είναι συνήθως ανανεώσιμοι πόροι που επαναγεμίζουν με φυσικό τρόπο (ο όρος ορυκτό νερό χρησιμοποιείται μερικές φορές για να περιγράψει τους υδροφορείς που δεν επαναγεμίζουν). Η υπεράντληση συμβαίνει εάν ένας υδάτινος πόρος, όπως ο υδροφορέας Ογκάλλαλα στις ΗΠΑ, υπεραντλείται ή εξάγεται με ρυθμό που υπερβαίνει το ρυθμό επαναγεμίσματος, δηλαδή με ρυθμό που υπερβαίνει τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση. Το επαναγέμισμα προέρχεται συνήθως από ρυάκια της περιοχής, ποτάμια και λίμνες. Ένας τέτοιος υδροφορέας λέγεται ότι είναι υπεραντλημένος. Τα δάση ενισχύουν τo επαναγέμισμα των υδροφορέων σε ορισμένες περιοχές, αν και γενικά τα δάση αποτελούν σημαντική πηγή μείωσης των υδροφορέων. Οι υπεραντλημένοι υδροφορείς μπορούν να μολυνθούν με μολυσματικές ουσίες όπως τα νιτρικά άλατα, ή να υποστούν μόνιμη βλάβη λόγω καθίζησης ή λόγω αλατούχου διείσδυσης από τον ωκεανό.
Το μεγάλο μέρος του υπόγειου νερού στον κόσμο και στις λίμνες έχει πεπερασμένους πόρους σε αναλογία με το πετρέλαιο. Οι συζητήσεις συνήθως επικεντρώνονται στις γεωργικές χρήσεις και στην αστική χρήση του νερού, αλλά η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από πυρηνική ενέργεια ή η εξόρυξη άνθρακα και άμμου πίσσας εξαντλεί επίσης τους υδάτινους πόρους. Μια τροποποιημένη καμπύλη Χάμπερτ αναφέρεται σε κάθε πόρο που μπορεί να συλλεχθεί γρηγορότερα από ό, τι μπορεί να αντικατασταθεί. Αν και η αρχική ανάλυση του Χάμπερτ δεν εφαρμόστηκε στους ανανεώσιμους πόρους, η υπερεκμετάλλευσή τους μπορεί να οδηγήσει στην κορυφή Χάμπερτ. Έτσι προέκυψε η έννοια της μέγιστης καμπύλης νερού.
Βιοποικιλότητα
αριστερά|μικρογραφία|Ποικιλία κοραλλιών στο Flynn Reaf, [[Κουίνσλαντ, Αυστραλία. Η πλούσια ποικιλομορφία της θαλάσσιας ζωής που κατοικεί στους κοραλλιογενείς υφάλους οδηγεί στην υπερεκμετάλλευση. Οι απειλές περιλαμβάνουν την εξόρυξη κοραλλιών, την αλιεία με κυανίδια και εκρηκτικά και γενικά την υπεραλίευση. ]] Η υπερεκμετάλλευση είναι μία από τις κύριες απειλές για την παγκόσμια βιοποικιλότητα. Άλλες απειλές περιλαμβάνουν τη ρύπανση, τα εισαγόμενα και τα χωροκατακτητικά είδη, τον κατακερματισμό και την καταστραφή των ενδιαιτημάτων, την ανεξέλεγκτη υβριδοποίηση, την κλιματική αλλαγή, την οξίνιση των ωκεανών, και τον ανθρώπινο υπερπληθυσμό.
Ένα από τα βασικά ζητήματα υγείας που σχετίζονται με τη βιοποικιλότητα είναι η ανακάλυψη φαρμάκων και η διαθεσιμότητα των φαρμακευτικών πόρων. Ένα σημαντικό ποσοστό των φαρμακευτικών σκευασμάτων είναι φυσικά προϊόντα που προέρχονται, άμεσα ή έμμεσα, από βιολογικές πηγές. Και γι' αυτό τον λόγο, τα θαλάσσια οικοσυστήματα παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ωστόσο, η μη ρυθμιζόμενη και ακατάλληλη βιοπροστασία θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερεκμετάλλευση, υποβάθμιση του οικοσυστήματος και απώλεια της βιοποικιλότητας.
Είδη υπό εξαφάνιση
μικρογραφία|Απειλούμενο είδος Iguana Iguana στη [[Νήσος Μαργαρίτα|Νήσο Μαργαρίτα, Καραϊβική.]] μικρογραφία|500x500εσ|O χάρτης αποτυπώνει τον αριθμό των ειδών με ανάλυση κυψελών πλέγματος 1 km. Τα είδη έχουν ομαδοποιηθεί ανά κατηγορία, οικογένεια και τρεις κατηγορίες απειλών: άκρως απειλούμενα, απειλούμενα και ευάλωτα. Στον συγκεκριμένο χάρτη απεικονίζονται τα άκρως απειλούμενα θηλαστικά και είναι μέρος της συλλογής Gridded Species Distribution, [[Πανεπιστήμιο Κολούμπια|Πανεπιστημίου Κολούμπια.]] Η υπερεκμετάλλευση απειλεί το ένα τρίτο των σπονδυλωτών που βρίσκονται υπό εξαφάνιση. Με εξαίρεση τα βρώσιμα ψάρια, το παράνομο εμπόριο άγριας ζωής εκτιμάται σε 10 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως. Οι βιομηχανίες που είναι υπεύθυνες για την υπερεκμετάλλευση απειλούμενων ειδών περιλαμβάνουν εκτός των άλλων το εμπόριο θηραμάτων άγριας ζωής, το εμπόριο της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής και το εμπόριο γούνας. Η σύμβαση για το διεθνές εμπόριο ειδών άγριας πανίδας και χλωρίδας που απειλούνται με εξαφάνιση ή CITES ιδρύθηκε με σκοπό τον έλεγχο και τη ρύθμιση του εμπορίου ζώων υπό εξαφάνιση. Προς το παρόν προστατεύει, σε διαφορετικό βαθμό, περίπου 33.000 είδη ζώων και φυτών. Εκτιμάται ότι το ένα τέταρτο των απειλούμενων σπονδυλωτών στις ΗΠΑ και τα μισά από τα απειλούμενα θηλαστικά κινδυνεύουν από την υπερεκμετάλλευση.
Όλοι οι ζώντες οργανισμοί χρειάζονται πόρους για να επιβιώσουν. Η υπερεκμετάλλευση αυτών των πόρων για παρατεταμένες περιόδους μπορεί να καταστρέψει τα φυσικά αποθέματα σε σημείο που δεν είναι σε θέση να ανακάμψουν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Οι ανθρώπινοι πληθυσμοί, στο παρελθόν, ήταν μικροί και οι μέθοδοι συλλογής περιορίζονταν σε μικρές ποσότητες. Με μια εκθετική αύξηση του ανθρώπινου πληθυσμού, όμως, λόγω της επέκτασης των αγορών και της αυξανόμενης ζήτησης, σε συνδυασμό με τη βελτιωμένη πρόσβαση και τεχνικές σύλληψης, προκαλείται υπερεκμετάλλευση πολλών ειδών πέρα από τα βιώσιμα επίπεδα. Στην πράξη, εάν συνεχιστεί, μειώνει πολύτιμους πόρους σε τόσο χαμηλά επίπεδα που η εκμετάλλευσή τους δεν είναι πλέον βιώσιμη και μπορεί να οδηγήσει στην εξαφάνιση των ειδών, με δραματικές και απρόβλεπτες επιπτώσεις στο οικοσύστημα.
Σήμερα, η υπερεκμετάλλευση και η κατάχρηση των φυσικών πόρων αποτελεί απειλή για τον πλούτο των ειδών. Αυτό είναι πιο διαδεδομένο όταν κοιτάζουμε την οικολογία των νησιών και τα είδη που τα κατοικούν, καθώς τα νησιά μπορούν να θεωρηθούν ως ένας μικρόκοσμος. Οι ενδημικοί πληθυσμοί των νησιών είναι πιο επιρρεπείς σε εξαφάνιση από την υπερεκμετάλλευση, καθώς υπάρχουν συχνά σε μικρούς αριθμούς με μειωμένα ποσοστά αναπαραγωγής. Ένα παράδειγμα είναι τα νησιωτικά σαλιγκάρια, όπως το Achatinella της Χαβάης και το Partula της Γαλλικής Πολυνησίας. 15 είδη σαλιγκαριών Achatinella έχουν καταγραφεί ως εξαφανισμένα και 24 άκρως απειλούμενα, ενώ 60 είδη Ρartula θεωρούνται εξαφανισμένα, και 14 άκρως απειλούμενα. Ο βασικός λόγος είναι η υπερεκμετάλλευση και ο πολύ χαμηλός ρυθμός αναπαραγωγής τους.
Λεονάρντο Μπιτενκούρ
Ο Λεονάρντο Μπιτενκούρ (γεννημένος στις 19 Δεκεμβρίου 1993) είναι ένας Γερμανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής βραζιλιάνικης καταγωγής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στην γερμανική ΦΚ Κολωνία και την Εθνική Γερμανίας U-21. Την 1η Δεκεμβρίου 2011, ανακοινώθηκε πως ο Μπιτενκούρ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την Μπορούσια Ντόρτμουντ, σε ισχύ από την 1η Ιουλίου 2012.
Υπερεκμετάλλευση
Είδη υπό εξαφάνιση
Ένα άλλο παράδειγμα αποτελεί ο κοινός σκαντζόχοιρος, ο οποίος όταν εισήχθη στη νήσο Uist της Σκωτίας, επεκτάθηκε σε μεγάλο βαθμό και χρειάστηκε να καταναλώσει αυγά των πτηνών που αναπαράγονται στις ακτές, με δραστικές συνέπειες για την αναπαραγωγή τους. Έτσι, επηρεάστηκαν δώδεκα είδη πτηνών, με ορισμένα από αυτά να έχουν μειωθεί κατά 39%.
Λεονάρντο Μπιτενκούρ
Καριέρα
Ο Λεονάρντο είναι γιος του Βραζιλιάνου επιθετικού Φράνκλιν Μπιτενκούρ, ο οποίος αποκτήθηκε το 1998 από την Ένερτζι Κότμπους, στην οποία αγωνίζεται ακόμα και σήμερα, μετά το πέρας της αγωνιστικής του καρέρας, ως προπονητής στα τμήματα υποδομής του συλλόγου.
Υπερεκμετάλλευση
Είδη υπό εξαφάνιση
Όταν υπάρχει ανθρώπινη μετανάστευση, εμφύλια διαμάχη ή πόλεμος, συνήθως δεν υπάρχει έλεγχος. Για παράδειγμα στο Κονγκό και στη Ρουάντα, λόγω της εμφύλιας διαμάχης, υπάρχει κατάρρευση των δικτύων διανομής τροφής, κάτι που αφήνει τους πόρους του φυσικού περιβάλλοντος ευάλωτους. Τα ζώα σκοτώνονται ακόμη και για εξάσκηση, ως στόχοι, ή απλά από αντίδραση στην κυβέρνηση. Οι πληθυσμοί μεγάλων πρωτευόντων, όπως οι γορίλες και οι χιμπατζήδες, τα οπληφόρα και άλλα θηλαστικά, έχουν μειωθεί περισσότερο από 80%, και ορισμένα είδη μπορεί να έχουν εξαλειφθεί πλήρως. Αυτή η παρακμή ονομάστηκε η κρίση των θηραμάτων άγριας ζωής.
Συνολικά, 50 είδη πτηνών που έχουν εξαφανιστεί από το 1500 μ.Χ. (περίπου το 40% του συνόλου) είναι λόγω της υπερεκμετάλλευσης.
Λεονάρντο Μπιτενκούρ
Καριέρα
Ο Λεονάρντο Μπιτενκούρ, ο οποίος προέρχεται από τα τμήματα υποδομής της Κότμπους, κλήθηκε για πρώτη φορά το 2009 στην Εθνική Γερμανίας U-17, περνώντας στην σύνέχεια από όλες τις ηλικιακές κατηγορίες των ομάδων νέων της Γερμανίας. Εκτός από Γερμανός είναι και Βραζιλιάνος, καθότι τέτοιος και ο πατέρας του.
Υπερεκμετάλλευση
Φαινόμενο ντόμινο
Ένα κλασικό παράδειγμα φαινόμενου ντόμινο καταγράφηκε με τις ενυδρίδες. Πριν από τον 17ο αιώνα μέχρι και το 1911, οι ενυδρίδες αποτελούσαν θύματα επιθετικής υπερεκμετάλλευσης για τις εξαιρετικά ζεστές και ακριβές γούνες τους. Αυτό προκάλεσε φαινόμενο ντόμινο στο οικοσύστημα του δάσους από φύκια κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού της Βόρειας Αμερικής. Κι αυτό, διότι μία από τις κύριες πηγές τροφίμων των ενυδρίδων ήταν ο αχινός. Όταν οι κυνηγοί προκάλεσαν τη μείωση των πληθυσμών των ενυδρίδων, αυξήθηκε ο πληθυσμός των αχινών. Οι αχινοί στη συνέχεια χρησιμοποίησαν μαζικά ως κύρια πηγή τροφής τους τα φύκια, δημιουργώντας περιοχές του βυθού άδειες από φύκια αλλά γεμάτες με αχινούς. Χωρίς φαγητό, οι αχινοί εξαφανίστηκαν τοπικά. Επιπλέον, επειδή το δάσος από φύκια αποτελούσε σημείο διαβίωσης πολλών άλλων ειδών, προκλήθηκαν δευτερογενείς εξαφανίσεις.
Λεονάρντο Μπιτενκούρ
Καριέρα
Από μικρή ηλικία διακρινόταν το ταλέντο του, καθώς ήδη από το 2010 ο ομάδα του Κότμπους είχε φροντίσει να του προσφέρει συμβόλαιο μακρύ σε διάρκεια το οποίο θα τον κρατούσε στην ομάδα μέχρι και το 2014. Στις αρχές του 2011, σε ηλικία 17 ετών, ξεκίνησε να προπονείται με την πρώτη ομάδα του γερμανικού συλλόγου, που μετείχε τότε στην 2η Μπούντεσλιγκα. Την πρώτη του συμμετοχή με την ομάδα την σημείωσε με την φανέλα των ρεζέρβων αγωνιζόμενος σε έναν αγώνα για την Regionalliga Nord, η οποία συνοδεύτηκε από άλλες τρεις κατά τις οποίες σημείωσε δύο τέρματα, ενώ είχε και μία ασίστ. Στις 16 Απριλίου έγινε και επίσημα μέλος της πρώτης ομάδας, ενώ λίγο αργότερα πραγματοποίησε την πρώτη του συμμετοχή με την πρώτη ομάδα μπαίνοντας ως αλλαγή σε ένα αγώνα με αντίπαλο την ΜΣΦ Ντούισμπουργκ. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα στην Τσβάιτελιγκα, στις 22 Ιουλίου, και πάλι σε έναν αγώνα απέναντι στην Ντούισμπουργκ. Με την επίτευξη αυτού του τέρματος έγινε ο νεαρότερος σκόρερ στην ιστορία της Τσβάιτελιγκα.
Υπερεκμετάλλευση
Φαινόμενο ντόμινο
Το 1911, όταν μόνο μια μικρή ομάδα 32 θαλάσσιων ενυδρίδων επέζησε σε έναν απομακρυσμένο όρμο, υπογράφηκε μια διεθνής συνθήκη για την αποτροπή περαιτέρω εκμετάλλευσης των ενυδρίδων. Υπό βαριά προστασία, οι ενυδρίδες πολλαπλασιάστηκαν στις προηγούμενες περιοχές, και το οικοσύστημα επανέκαμψε με αργό τρόπο. Πιο πρόσφατα, λόγω της μείωσης του αριθμού των αποθεμάτων ψαριών, και πάλι λόγω της υπερεκμετάλλευσης, οι όρκες έχουν έλλειψη τροφής και έχει παρατηρηθεί ότι τρέφονται με ενυδρίδες, μειώνοντας και πάλι τον αριθμό τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Περιβάλλον
Λεονάρντο Μπιτενκούρ
Καριέρα
Στη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου του 2012, ο Μπιτενκούρ μεταγράφηκε στην Μπορούσια Ντόρτμουντ, σε μια μεταγραφή που είχε κανονιστεί από τον προηγούμενο Δεκέμβριο μεταξύ των δύο ομάδων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Προφίλ στο transfermarkt.de
Κατηγορία:Γερμανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπορούσια Ντόρτμουντ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ενεργκί Κότμπους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γερμανίας Κ18
Κόμμα Προοδευτικών
Το Κόμμα Προοδευτικών ήταν ελληνικό δεξιό πολιτικό κόμμα, με ιδρυτή και πρόεδρο τον Σπύρο Μαρκεζίνη.
Ιστορικό
Το Κόμμα Προοδευτικών ιδρύθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1955. Είχε προηγηθεί η διαφωνία του Μαρκεζίνη με τον πρωθυπουργό Αλέξανδρο Παπάγο και η αποχώρησή του από το κυβερνών κόμμα του Ελληνικού Συναγερμού. Αρχικώς, κατάφερε να πάρει μαζί του και άλλους 22 βουλευτές του Συναγερμού, ενώ μέχρι τη λήξη της κοινοβουλευτικής περιόδου η δύναμη της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος είχε φτάσει τους 30 βουλευτές.
Στις εκλογές του 1961 κατέβηκε σε κοινό ψηφοδέλτιο με την Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, εξασφαλίζοντας 14 έδρες από το σύνολο των 100 που κέρδισε η παράταξη, ενώ κατήλθε αυτόνομα στις εκλογές του 1963 (3,73% και 2 έδρες).
Τελευταία προδικτατορική εμφάνιση του κόμματος ήταν στις εκλογές του 1964, όπου τη φορά αυτή κατήλθε σε κοινό ψηφοδέλτιο με την ΕΡΕ του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, κερδίζοντας 8 έδρες από τις συνολικά 107 που κέρδισε η παράταξη. Την περίοδο της χούντας η λειτουργία του ανεστάλη, όπως άλλωστε και όλων των κομμάτων.
Ο Σπύρος Μαρκεζίνης επανίδρυσε το κόμμα στις 9 Απριλίου 1979. Σκοπός του κόμματος ήταν η σταθερότητα δομών μέσα από τη λήψη ορισμένων τότε προοδευτικών μέτρων κυρίως στην εξωτερική πολιτική (αποδέσμευση από την υπερκυριαρχία των ΗΠΑ, ένταξη στην ΕΟΚ, καλές σχέσεις με τις ανατολικές χώρες και την Τουρκία), στο περιβάλλον και στην κοινωνική προστασία (έλεγχος αλλά όχι κρατικοποίηση της υγείας).
Έχοντας συσπειρώσει το μεγαλύτερο κομμάτι του εθνικιστικού χώρου, μετείχε στις βουλευτικές εκλογές (1,69% και καμία έδρα) καθώς και τις ευρωεκλογές του 1981 (1,96% και μία έδρα). Τελευταία παρουσία του Κόμματος Προοδευτικών ήταν στις ευρωεκλογές του 1984, όπου όμως το εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό (0,17%) σήμανε και το τέλος του στο πολιτικό σκηνικό. Ορισμένα στελέχη του πέρασαν στην Εθνική Πολιτική Ένωση, άλλοι αποπειράθηκαν να ιδρύσουν νέους φορείς και άλλοι ιδιώτευσαν.
Η μνήμη
Η μνήμη είναι ελληνική δραματική ταινία του σκηνοθέτη Βασίλη Μαζωμένου, ο οποίος έγραψε και το σενάριο, αλλά έκανε και την παραγωγή μαζί με τον Γιώργο Κολόζη. Η ταινία βραβεύτηκε το 2002 στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας του Υπουργείου Πολιτισμού με το δεύτερο βραβείο για ταινία τεκμηρίωσης ή ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους.
Καβοφονιάς
Με την ονομασία καβοφονιάς ή κάβο-φονιάς που είναι σύνθετη λέξη κάβος (=ακρωτήριο) + φονιάς (δολοφόνος), ονομάζονται επίσημα ή και ανεπίσημα διάφορα ακρωτήρια λογω των κινδύνων που εγκυμονεί η εγγύτατη προσέγγισή τους από επικίνδυνα αβαθή ή υφάλους που τα περιβάλλουν ή από την άγρια όψη τους σε διάφορες καιρικές συνθήκες, όπου και δικαιολογημένη η ονομασία τους.
Η μνήμη
Πλοκή
Ένας ποιητής φωτογραφίζεται με ατελείωτες ερωμένες του, στην ίδια γωνιά του γραφείου του, για δεκαπέντε χρόνια. Μια ηθοποιός μιλά για τους έρωτες της πάνω στη θεατρική σκηνή. Η ταινία ανήκει στο καλλιτεχνικό ρεύμα του ποιητικού κινηματογράφου, παντρεύοντας ετερόκλητες τεχνικές (μυθοπλαστικές με καθαρά ντοκιμαντερίστικες) καθώς και ψηφιακό κινούμενο σχέδιο. Πρόκειται για ένα έργο πάνω στην αναζήτηση του έρωτα και στη λαγνεία. Ένα μεγάλο μέρος της βασίζεται στο τελευταίο επεισόδιο του Οδυσσέα του Τζέιμς Τζόυς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαζωμένου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Βασίλη Μαζωμένου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον χρόνο Κατηγορία:Σινεφίλ ταινίες
Καβοφονιάς
Σημαντικότερα ακρωτήρια μ΄ αυτή την ονομασία είναι:
Κατηγορία:Ακρωτήρια της Ελλάδας
Γεώργιος Κρίνος
Ο Γεώργιος Κρίνος (1850 - 1935) ήταν Έλληνας χημικός, καθηγητής πανεπιστημίου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σύρο το 1850. Απόφοίτησε από το Εθνικό Πανεπιστήμιο το 1872 και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης από όπου και αποφοίτησε με διδακτορικό τίτλο στη Χημεία και τη Φιλοσοφία.
Διορίστηκε αρχικά υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και στη συνέχεια έκτακτος καθηγητής Φαρμακευτικής Χημείας και Συνταγολογίας. Απολύθηκε το 1882, προτού ξαναδιοριστεί ένα χρόνο αργότερα και στη συνέχεια διοργάνωσε το Φαρμακευτικό φροντιστήριο. Αποχώρησε από το Πανεπιστήμιο το 1891.
Απεβίωσε στο Παρίσι το 1935.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες χημικοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Μαδιάμ
Η χώρα των Μαδιανιτών, που εκτείνεται μεταξύ Αιγύπτου και Μωαβ, πιθανότατα δε προς ανατολάς του Αιλανιτικού Κόλπου. Στη Μαδιάμ κατέφυγε ο Μωυσής μετά τον φόνο του Αιγύπτιου και εκεί νυμφεύθηκε τη θυγατέρα του ιερέα Ιοθώρ.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου
Στέφανος Βλάντισλαβ Α΄
Ο Στέφανος Βλάντισλαβ (σερβικά: Стефан Владислав, 1198 - 1 Νοεμβρίου 1267) ήταν βασιλιάς της Σερβίας από το 1234 μέχρι το 1243, είχε και τον τίτλο του Ζουπάνου της Ζαχλουμίας. Διαδέχθηκε τον αδελφό του βασιλιά Στέφανο Ράντοσλαβ το 1234, επίσης ίδρυσε τη μονή Μιλέσεβα.
Ανέβηκε στον θρόνο το 1233 όταν το φθινόπωρο της ίδιας χρονιάς μερικοί άρχονες του βασιλείου επαναστάτησαν κι έδιωξαν τον αδελφό του και βασιλιά Ράντοσλαβ. Κατά κάποια εκδοχή πιστεύεται ότι πίσω από τους αριστοκράτες ήταν ο Βλάντισλαβ και ενα καλά οργανωμένο σχέδιο για να εκδιώξει τον αδελφό του από τον θρόνο υπέρ του. Με επέμβαση του αδελφού τους κι αρχιεπίσκοπου Σάββα αποπέμφθηκε η διαμάχη ανάμεσα στους αδελφούς και ο Βλάντισλαβ στέφθηκε βασιλιάς. Ο Βλάντισλαβ παντρεύτηκε την Μπελοσλάβα κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄. Το 1237 υπέγραψε εμπορική συνθήκη με την Ραγκούσα.
Κατά την βασιλεία του στην Ευρωπαϊκή ήπειρο εισέβαλαν οι Μογγόλοι του Τζένγκις Χαν όπου κατέκτησαν πολλά εδάφη κι έφτασαν στα σύνορα του Βλάντισλαβ. Οι Μογγόλοι λεηλάτησαν τη Σερβία κι επέστρεψαν να αναδείξουν νέο Χάνο λόγω θανάτου του.
Την άνοιξη του 1243, υπήρξε μια εξέγερση που ανάγκασε τον Βλάντισλαβ να παραιτηθεί υπέρ του αδελφού του Στέφαν Ούρος Α΄. Ο Ούρος συνέλαβε και φυλάκισε τον Βλάντισλαβ, αργότερα τον ελευθέρωσε και του παραχώρησε την Ζέτα να διοικεί υποτελής του.
Από τον Βλάντισλαβ υπάρχει αναφορά και περιγραφή της σημαίας του στην οποία βασίστηκε και η σημαία της σημερινής Σερβίας.
Με το γάμο του με τη Μπελοσλάβα των Ασέν, κόρη του Ιβάν Ασέν Β΄ της Βουλγαρίας, είχε τα ακόλουθα παιδιά :
Κινητοσκόπιο
right|thumb|220px|Κινητοσκόπιο Το κινητοσκόπιο (αγγλικά: kinetoscope) είναι μηχανή παρουσίασης ταινιών, πρόδρομος της σύγχρονης κινηματογραφικής μηχανής προβολής. Αναπτύχθηκε από τον Ουίλλιαμ Ντίκσον στα εργαστήρια του Αμερικανού εφευρέτη Τόμας Έντισον, στον οποίο αποδίδεται και η αρχική σύλληψη της ιδέας κατασκευής του. Η εφεύρεση του κινητοσκοπίου συνδύαζε τη φωτογραφία και την τεχνολογία αναπαράστασης της κίνησης της εικόνας, προβάλλοντας διάτρητο φιλμ των 35 χιλιοστών. Η εικόνα γινόταν ορατή με τη μέθοδο του στερεοσκοπίου.
Η πρώτη δημόσια παρουσίαση του πρωτότυπου κινητοσκοπίου έλαβε χώρα στις 20 Μαΐου του 1891, ενώ στις 9 Μαΐου του 1893 έγινε η επίσημη παρουσίαση του, ως ολοκληρωμένη πλέον εφεύρεση, στο Ινστιτούτο Τεχνών και Επιστήμης του Μπρούκλιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του κινηματογράφου Κατηγορία:Εφευρέσεις
Αλεξάντερ Χλεμπ
Ο Αλεξάντερ Χλέμπ (Аляксандр Паўлавіч Глеб, 1 Μαΐου 1981) είναι Λευκορώσος διεθνής ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1981 στο Μίνσκ. Αγωνίζεται στη ΦφΛ Βόλφσμπουργκ, δανεικός από τη Μπαρτσελόνα, στη θέση του επιθετικού μέσου. Μεγαλύτερη στιγμή στην καριέρα υπήρξε η κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ το 2009 με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα. Έχει αγωνιστεί επίσης στις ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ, ΦφΜ Στουτγκάρδη και Άρσεναλ.
Κατηγορία:Λευκορώσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κρίλια Σοβέτοφ Σαμάρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λευκορωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΜΠΑΤΕ Μπορίσοφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπέρμιγχαμ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόνιασπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Γιούνι Μινσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Λευκορωσίας Κατηγορία:Λευκορώσοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Γόρδιος της Καππαδοκίας
Ο Γόρδιος (άκμασε 116-82 π.Χ.) ήταν το έμπιστο όργανο του Μιθριδάτη ΣΤ΄ τού Πόντου για την υπόταξη της Καππαδοκίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Καππαδοκία και ήταν ευγενής στην Αυλή τού Πόντου. Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ τού ανέθεσε το 116 π.Χ. να σκοτώσει τον Αριαράθη ΣΤ΄ της Καππαδοκίας. Αυτόν διαδέχθηκε ο γιος του Αριαράθης Ζ΄ της Καππαδοκίας, που όταν ζήτησε να τιμωρήσει τον Γόρδιο για την πράξη του, φονεύθηκε από αυτόν. Τότε ο Μιθριδάτης ΣΤ΄ έθεσε βασιλιά τον δικό του γιο Αριαράθη Θ΄, που ήταν μικρός και ο Γόρδιος ανέλαβε την εκπαίδευσή του. Ο βασιλιάς τού Πόντου έστειλε τον Γόρδιο ως απεσταλμένο του στη Ρώμη και μετά τού ανέθεσε, μαζί με τον Τιγράνη Β΄ τον Μεγάλο της Αρμενίας να εκδιώξουν τον Αριοβαρζάνη Α΄, που οι Ρωμαίοι είχαν επιβάλλει στην Καππαδοκία το 93 π.Χ..
Το επόμενο έτος ο Σύλλας αποκατέστησε τον Αριαβαρζάνη Α΄ και έδιωξε τον Γόρδιο. Αυτός αντιτέθηκε στον Λ. Λ. Μουρένα στη μάχη τού Άλυος ποταμού το 82 π.Χ..
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ελληνιστές Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Ταύρος Αττικής
thumb|Κεντρική Αποθήκη Υλικού Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών - ΤαύροςΟ Ταύρος είναι δημοτική ενότητα του Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου στην περιφέρεια του Νοτίου Τομέως Αθηνών στην Αττική. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 14.963 κατοίκους και η έκτασή του είναι 2.125 στρέμματα.
Ονομασία
Η περιοχή ονομάστηκε Ταύρος επειδή οι Μικρασιάτες πρόσφυγες οι οποίοι την κατοίκησαν το 1922 προέρχονταν από την ευρύτερη περιοχή της οροσειράς του Ταύρου στην Τουρκία και τις πόλεις Αττάλεια, Αλλάγια κ.α.
Θέση
Ο παλιός δήμος Ταύρου που είναι σήμερα τμήμα του ευρύτερου Καλλικρατικού Δήμου Μοσχάτου - Ταύρου ανήκει στο ΝΔ τμήμα του πολεοδομικού Συγκροτήματος της Αθήνας μεταξύ των δρόμων Σαλαμίνας - Λεωφόρος Πέτρου Ράλλη - Οδός Πειραιώς - Χαμοστέρνας - Θεσσαλονίκης - Αρχιμήδους - Αναξαγόρα - Οδός Πειραιώς - Σικιαρίδη - Θέμιδος - Ταύρου - Προφήτου Δανιήλ με το μεγάλο ομώνυμο ρέμα - Λεωφόρος Ειρήνης - Αγίας Άννας - Σαλαμίνας. Θεωρείται λόγω θέσης σαν συνδετικός κόμβος μεταξύ του κέντρου της Αθήνας και του Πειραιά, συνορεύει στα βόρεια με τον Ρουφ με όριο την Σαλαμίνος και την Λεωφόρο Πέτρου Ράλλη, ΒΑ με τα Πετράλωνα με όριο την Λεωφόρο Πειραιώς και την οδό Χαμοστέρνας, ανατολικά με την Καλλιθέα με όριο την Οδό Θεσσαλονίκης και τις σιδηροδρομικές γραμμές του ΟΣΕ, νότια με το Μοσχάτο, δυτικά με τον Άγιο Ιωάννη Ρέντη και ΒΔ με το Αιγάλεω με όριο την Οδό Αγίας Άννας.
Από την αρχαιότητα έως τον 19ο αι.
Στα αρχαία χρόνια η περιοχή του Ταύρου ήταν τμήμα του αχανούς Αθηναϊκού Δήμου του Ελαιώνα που επεκτείνετο από την Πάρνηθα μέχρι τον Φαληρικό Όρμο, ήταν αραιοκατοικημένος με ελάχιστους αγρότες κατοίκους που είχαν σαν κύρια ασχολία την καλλιέργεια της ελιάς από όπου πήρε το όνομα, ο Ταύρος βρισκόταν στην ΝΑ περιοχή του αρχαίου δήμου Ελαιώνα. Η καλλιέργεια της ελιάς συνεχίστηκε σε όλη την διάρκεια της Τουρκοκρατίας μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα η περιοχή του Ταύρου εξακολουθούσε να είναι καλυμμένη σε συντριπτικό βαθμό αποκλειστικά από ελαιώνες. Στα μέσα του 19ου αιώνα πολλοί αγρότες άρχισαν να δημιουργούν στην θέση των ελαιώνων αμπέλια και περιβόλια, ο οικισμός πάντως εξακολουθούσε να είναι πάντα με αγροτικό χαρακτήρα μέχρι την εποχή που οι πρόσφυγες μετά την δεκαετία του 1920 δημιούργησαν το σημερινό προάστιο.
Δημιουργία του Ταύρου
Πρώτοι κάτοικοι του νεώτερου οικισμού του Ταύρου ήταν Μικρασιάτες πρόσφυγες που ήρθαν στην περιοχή με τη συμβολή του τότε πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου. Οι πρόσφυγες ελάχιστα χρόνια μετά την έλευση τους στην περιοχή το 1926 ως άνθρωποι που ασχολούνταν έντονα με τον αθλητισμό ίδρυσαν το ποδοσφαιρικό σωματείο Φωστήρας που σύντομα αναδείχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές ομάδες της Αττικής.
Οι Μικρασιάτες πρόσφυγες ανήγειραν στη συνοικία πλήθος από εκκλησίες και παρεκκλήσια όπως του Αγίου Γεωργίου στο κέντρο της πόλης, εκεί μετέφεραν τεμάχια λειψάνων του Αγίου Δημητρίου και του Αγίου Νέστορα όπως επίσης την θαυματουργή εικόνα του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτη από την συνοικία των Δέρκων στην Κωνσταντινούπολη. Ο ιερός ναός του Εσταυρωμένου βρίσκεται στο κέντρο επίσης λίγο βορειότερα από τις γραμμές του ΟΣΕ, ανεγέρθη το 1960 και γιορτάζει κάθε 14 Σεπτέμβρη στην εορτή του Τιμίου Σταυρού, εκείνη την ημερομηνία πραγματοποιούνται πανηγύρια γύρω από την περιοχή του ναού. Ο ναός του Εσταυρωμένου είναι γνωστός για τις πολλές φιλανθρωπικές του δραστηριότητες. Επίσης οι Μικρασιάτες πρόσφυγες έφεραν από την Αττάλεια και την εικόνα της Παναγίας της Ατταλειώτισσας ή Τζίγκο-Παναγιάς όπως την ονόμαζαν και την τοποθέτησαν από το 1929 στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ταύρου, που κτίστηκε με πρωτοβουλία του «Συλλόγου Ατταλειωτών - Αλαϊωτών». Η πανήγυρις της «Τζίγκο-Παναγιάς» στον Ταύρο της Αθήνας γίνεται κάθε χρόνο την Κυριακή των Μυροφόρων όπως και στην Αττάλεια της Μικράς Ασίας.
Οι νέοι κάτοικοι αντικατέστησαν τις ελιές και τους αμπελώνες με λαχανόκηπους, μετά την δεκαετία του 1950 λόγω της μεγάλης βιομηχανικής ανάπτυξης και την γειτνίαση με το Ρέντη και την Λαχαναγορά εξελίχθηκε ταχύτατα σε βιομηχανική περιοχή. Το 1975 με υπουργική απόφαση απαγορεύτηκε η εκτροφή ζώων στην περιοχή, από τότε ο οικισμός μετατράπηκε αποκλειστικά σε βιομηχανικός αλλά εξακολουθεί να είναι ακόμα και σήμερα αραιοκατοικημένος σε θέματα κατοικίας. Η διατήρηση του ρέματος Προφήτη Ηλία επιτρέπει στην περιοχή του Ταύρου να διατηρεί κάποια στοιχεία από τον παλιό της χαρακτήρα. Πολύ κοντά στο ρέμα έχουν οικοδομηθεί πολλά εκκλησάκια όπως αυτό της Ζωοδόχου Πηγής.
Χαρακτηριστικά
Διασχίζεται από το μεγάλο ρέμα του Προφήτη Δανιήλ το οποίο υπήρχε από τα αρχαία χρόνια στο υδραυλικό δίκτυο της Αττικής και καταλήγει στον Κηφισό στην Εθνική Οδό Αθηνών Λαμίας λίγο πάνω από την Λαχαναγορά, το ρέμα του Προφήτη Δανιήλ διασώθηκε επειδή έμεινε ανεπηρέαστο από την ραγδαία οικιστική ανάπτυξη της Αθήνας τον 20ο αιώνα, η περιοχή του δεν κατοικήθηκε. Στα βόρεια του Ταύρου υπάρχει το αμαξοστάσιο του ΟΑΣΑ και στα δυτικά στα σύνορα με τον Ρέντη πολύ κοντά στο προπονητικό κέντρο του Ολυμπιακού οι εγκαταστάσεις των εργοστασίων της ΔΕΛΤΑ.
Στα ανατολικά του Ταύρου στην συμβολή της Λεωφόρου Πέτρου Ράλλη με την Πειραιώς πολύ κοντά στο κέντρο του οικισμού υπάρχει το Πάρκο Ηρώων, μια ήσυχη περιοχή με πολύ πράσινο, παιδικές χαρές, μικρά γήπεδα και Δημοτικό Θερινό Κινηματογράφο. Γύρω απο το πάρκο Ηρώων βρίσκονται το Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών και η Κεντρική Αποθήκη Υλικού Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών. Στον Ταύρο λειτουργεί η Δημοτική Βιβλιοθήκη Κωστής Παλαμάς και το Δημοτικό Θέατρο Ταύρου (Πειραιώς 233 και Επταλόφου).
Συγκοινωνιακός κόμβος
μικρογραφία|Συρμός του [[Προαστιακός σιδηρόδρομος Αθήνας|Προαστιακού Σιδηρόδρομου στον Ταύρο Αττικής]] Ο Ταύρος αποτελεί σημαντικό συγκοινωνιακό κόμβο της Αθήνας επειδή από την περιοχή διέρχονται τόσο οι γραμμές μετρό στην γραμμή Πειραιάς - Κηφισιά όσο και ο Προαστιακός σιδηρόδρομος στην γραμμή Πειραιάς- Χαλκίδα, χωρίς να υπάρχει συνάντηση ανάμεσα στις δυο συγκοινωνιακές γραμμές στην περιοχή του Ταύρου.
Ο σταθμός ηλεκτρικού (Γραμμή 1 Μετρό Αθήνας) του Ταύρου βρίσκεται ανάμεσα στους αντίστοιχους σταθμούς της Καλλιθέας και των Πετραλώνων επί της Οδού Θεσσαλονίκης στα όρια του δήμου με την Καλλιθέα. Ανακαινίστηκε πρόσφατα, διακοσμήθηκε με καλλιτεχνικές παραστάσεις και μετονομάστηκε σε Ελευθέριος Βενιζέλος για να τιμήσει τον μεγάλο Έλληνα πολιτικό που δημιούργησε το προάστιο του Ταύρου, δίνοντας στους Μικρασιάτες πρόσφυγες την περιοχή για την εγκατάστασή τους μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. Ο προαστιακός σταθμός του Ταύρου περνάει σχεδόν μέσα από το κέντρο της πόλης παράλληλα με τις παλιές γραμμές του ΟΣΕ, είναι ο τέταρτος κατά σειρά προαστιακός σταθμός στον δρόμο για την Χαλκίδα μετά τον Πειραιά, την Λεύκα και τον Ρέντη, ακολουθεί μετά τον Ταύρο ο προαστιακός Σταθμός του Ρουφ, της ομώνυμου συνοικίας που βρίσκεται αμέσως βορειότερα.
Αθλητικοί σύλλογοι
Το Δημοτικό Γήπεδο του Φωστήρα Ταύρου του αποκαλούμενου ως "φονέας των γιγάντων" στον αθλητικό τομέα ή Δημοτικό Γήπεδο του Ταύρου βρίσκεται λίγο ανατολικότερα στα σύνορα του Ταύρου με τον Δήμο Αγίου Ιωάννη Ρέντη.
Δήμος Ταύρου
Το Δημαρχείο βρισκόταν στη διασταύρωση των οδών Πειραιώς & Επταλόφου. Η κοινότητα Νέων Σφαγείων (στον νομό Αττικής και Βοιωτίας ως το 1943) συστάθηκε στις 18 Ιανουαρίου 1934 με την απόσπαση του οικισμού Νέα Σφαγεία και τον ορισμό του ως έδρα της κοινότητας. Στις 18 Μαΐου 1936 η κοινότητα μετονομάστηκε σε κοινότητα Ταύρου, όπως και ο οικισμός Νέα Σφαγεία.
Η κοινότητα Ταύρου λειτούργησε από το 1934 ως τις 29 Ιανουαρίου 1943, οπότε αναγνωρίστηκε σε δήμο, ο οποίος λειτούργησε ως το 2010, οπότε καταργήθηκε και προσαρτήθηκε στον νέο Δήμο Μοσχάτου - Ταύρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταυρος
Ακέλης
Στην ελληνική μυθολογία ο Ακέλης ήταν ήρωας της Λυδίας, γιος του Ηρακλή και της Μαλίδας. Για τη Μαλίδα, άλλοι λένε ότι ήταν δούλη της Ομφάλης και άλλοι δούλη του πατέρα του Ηρακλή Αμφιτρύονα. Ο Ακέλης έδωσε το όνομά του στην πόλη Ακέλη της Λυδίας.
Πηγές
Ακελης
Μηριαίο οστό
[[Αρχείο:Fumur B.png|thumb|265x265px|Πρόσθια όψη δεξιού μηριαίου οστού1: βοθρίο της κεφαλής, 2: μείζων τροχαντήρας, 3: κεφαλή, 4: ελάσσων τροχαντήρας, 5: έξω υπερκονδύλιο κύρτωμα, 6: φύμα των προσαγωγών, 7: έσω υπερκονδύλιο κύρτωμα, 8: έξω κόνδυλος, 9: έσω κόνδυλος.
Α: άνω επίφυση (άνω άκρο του οστού), Β: διάφυση (σώμα), Γ: κάτω επίφυση (κάτω άκρο του οστού) ]] [[Αρχείο:Fumur Α.png|thumb|265x265px|Οπίσθια όψη δεξιού μηριαίου οστού1: βοθρίο της κεφαλής, 2: μείζων τροχαντήρας, 3: κεφαλή, 4: τροχαντήριος βόθρος, 5: αυχένας, 6: μεσοτροχαντήρια ακρολοφία, 7: ελάσσων τροναχτήρας, 8: τραχεία γραμμή, 9: φύμα προσαγωγών 10: έξω υπερκονδύλιο κύρτωμα, 11: έσω υπερκονδύλιο κύρτωμα, 12: μεσοκονδύλιος βόθρος, 13: έσω κόνδυλος, 14: έξω κόνδυλος.
Α: άνω επίφυση (άνω άκρο του οστού), Β: διάφυση (σώμα), Γ: κάτω επίφυση (κάτω άκρο του οστού) ]] Το μηριαίο οστό αποτελεί το σκελετικό υπόβαθρο του μηρού. Είναι το μακρύτερο οστό του ανθρώπου. Το ανώτερο τμήμα του οστού έχει μια κεφαλή, ένα αυχένα και δύο μεγάλα ογκώματα, τον μείζονα και τον ελάσσονα τροχαντήρα. Η κεφαλή αρθρώνεται με την κοτύλη του ανώνυμου οστού. Η διάφυση του μηριαίου οστού έχει τριγωνικό σχήμα. Το κάτω μέρος του έχει δύο επικόνδυλους και αρθρώνεται με την επιγονατίδα και με την άρθρωση του γονάτου αρθρώνεται με την κνήμη.
Περιγραφή
Το ανώτερο ή κεντρικό μέρος του μηριαίου αποτελείται από τη κεφαλή, τον αυχένα και τους δύο τροχαντήρες. Η κεφαλή του μηριαίου είναι σφαιρική και αρθρώνεται με την κοτύλη του ανώνυμου οστού της λεκάνη, στην άρθρωση του ισχίου. Στην έσω επιφάνεια έχει ένα μικρό εντύπωμα (βοθρίο της κεφαλής) που χρησιμεύει για την πρόσφυση του συνδέσμου της κεφαλής. Ο αυχένας έχει κυλινδρικό σχήμα και συνδέει την κεφαλή με τη διάφυση. Σχηματίζει γωνία 125° περίπου μοιρών με την διάφυση, με κατεύθυνση προς τα άνω και έσω και λίγο προς τα πίσω. Η αιματική τροφοδοσία αυτής της περιοχής γίνεται από ένα εξωαρθρικό αρτηριακό δακτύλιο που σχηματίζεται από ένα μεγάλο κλάδο της έσω περισπώμενης αρτηρίας του μηρού και μικρότερους κλάδους της έξω περισπώμενης αρτηρίας του μηρού.