cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη της Λέσναγια
Η μάχη
Η μάχη διεξήχθη σώμα με σώμα στις 9 Οκτωβρίου και αμφότεροι οι αντίπαλοι είχαν βαριές απώλειες. Αργά μέσα στην μέρα σηκώθηκε χιονοθύελλα, κάτι πολύ σπάνιο το Σεπτέμβριο ακόμα και για τη Ρωσία. Οι Σουηδοί αποδιοργανώθηκαν και ο Λεβενχάουπτ διέταξε τους άντρες του να υποχωρήσουν, ενώ έκαιγαν τις πολύ αναγκαίες άμαξες με πολεμοφόδια για να μην πέσουν σε ρωσικά χέρια. Ο Μένσικοφ εκείνη τη στιγμή διέταξε το ιππικό του να επιτεθεί μια ακόμα φορά, κατατροπώνοντας τους Σουηδούς. Οι Καλμίκοι και οι Κοζάκοι ολοκλήρωσαν τη ρωσική νίκη πιάνοντας εκατοντάδες αιχμαλώτους.
Αποτελέσματα
Οι απώλειες των Σουηδών ήταν 1.000 άνδρες νεκροί και 4.000 αγνοούμενοι στη μάχη. Οι απώλειες των Ρώσων υπολογίσθηκαν τελικά σε 1.111 νεκρούς και 2.856 τραυματίες, περίπου το ένα τρίτο όσων ενεπλάκησαν στην μάχη. Αν και βάσει των αριθμών οι απώλειες ήταν περίπου ίδιες, η μάχη θεωρείται νικηφόρα για τον Πέτρο διότι πέτυχε τον επιχειρησιακό αντικειμενικό σκοπό του, να καταστρέψει τη σουηδική εφοδιοπομπή. Μετά την ήττα ο Λεβενχάουπτ προσπάθησε να επιταχύνει προς τον Κάρολο, εγκαταλείποντας τα κανόνια, τα ζώα και τα περισσότερα τρόφιμα, ενώ οι στρατιώτες του αφέθηκαν ανεξέλεγκτοι στον πανικό τους. Κάποιοι έκλεψαν όλο το αλκοόλ και ο Λεβενχάουπτ αναγκάσθηκε να εγκαταλείψει περίπου 1.000 μεθυσμένους άνδρες στο δάσος. Τα απομεινάρια της στρατιάς του έφθασαν τελικά το κυρίως σώμα του Καρόλου στις 19 Οκτωβρίου χωρίς καθόλου εφόδια και με μόνο 6.700 άνδρες, εντείνοντας περαιτέρω το πρόβλημα επιμελητείας και σίτισης που προορίζονταν να λύσουν!
Η σημασία της ρωσικής νίκης στην Λέσναγια ήταν μεγάλη: αφενός ο Πέτρος διέλυσε τη γραμμή ανεφοδιασμού του αντιπάλου, αφετέρου ενέπνευσε αυτοπεποίθηση στο στράτευμά του ότι μπορούσε να νικήσει ακόμα και τους καλύτερους στρατιώτες των Σουηδών. Αυτή η νεοεδραιωμένη αυτοπεποίθηση τον βοήθησε τα μέγιστα να αποκρούσει οριστικά τη σουηδική εισβολή λίγους μήνες αργότερα στη Μάχη της Πολτάβα. Ο ίδιος ο Πέτρος ανέφερε τη Λέσναγια ως «μητέρα της νίκης στην Πολτάβα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεσναγια
Άπιστος
εναλλ.=|μικρογραφία|379x379εσ| [[Γκυστάβ Ντορέ, Το Βάπτισμα των Απίστων]] Άπιστος είναι όρος που χρησιμοποιείται σε ορισμένες θρησκείες για εκείνους που κατηγορούνται για απιστία στα κεντρικά δόγματα της δικής τους θρησκείας, για μέλη μιας άλλης θρησκείας ή για τους άθρησκους.
Άπιστος είναι εκκλησιαστικός όρος στον Χριστιανισμό γύρω από τον οποίο η Εκκλησία ανέπτυξε ένα σώμα θεολογίας που ασχολείται με την έννοια της απιστίας, η οποία κάνει μια σαφή διαφοροποίηση μεταξύ εκείνων που βαπτίστηκαν και ακολούθησαν τις διδασκαλίες της Εκκλησίας έναντι εκείνων που είναι εκτός της πίστης. Ο όρος άπιστος χρησιμοποιήθηκε από τους Χριστιανούς για να περιγράψει αυτούς που θεωρούνται ως εχθροί του Χριστιανισμού.
Μετά τον αρχαίο κόσμο, η έννοια της διαφορετικότητας, μια αποκλειστική έννοια του έξω κόσμου από κοινωνίες με περισσότερο ή λιγότερο συνεκτικά πολιτιστικά όρια, συνδέθηκε με την ανάπτυξη των μονοθεϊστικών και προφητικών θρησκειών του Ιουδαϊσμού, του Χριστιανισμού και του Ισλάμ (cf. παγανισμός).
Στη σύγχρονη βιβλιογραφία, ο όρος άπιστος περιλαμβάνει στο πεδίο εφαρμογής του τους άθεους,  πολυθεϊστές, ανιμιστές,, ειδωλολάτρες και παγανιστές.
Η προθυμία να αναγνωριστούν άλλοι θρησκευτικοί άνθρωποι ως άπιστοι αντιστοιχεί στην προτίμηση της ορθοδοξίας έναντι του πλουραλισμού.
Χρήση
Οι Χριστιανοί ιστορικά χρησιμοποιούσαν τον όρο άπιστος για να αναφερθούν σε άτομα που αντιδρούσαν ενεργά στον Χριστιανισμό. Ο όρος αυτός καθιερώθηκε κάποτε στις αρχές του δέκατου έκτου αιώνα, όταν οι Εβραίοι ή οι Μωαμεθανοί (Μουσουλμάνοι, οι οποίοι παλαιότερα ονομάζονταν Σαρακηνοί), περιγράφηκαν περιφρονητικά ως ενεργά αντίθετοι στον Χριστιανισμό. Στο καθολικό δόγμα, ένας άπιστος είναι αυτός που δεν πιστεύει καθόλου στο δόγμα και έτσι διακρίνεται από έναν αιρετικό, ο οποίος έχει απομακρυνθεί από το αληθινό δόγμα, δηλ. αρνούμενος τη θεότητα του Ιησού. Παρομοίως, ο εκκλησιαστικός όρος χρησιμοποιήθηκε επίσης από τη Μεθοδιστική Εκκλησία, σε σχέση με αυτούς που «δεν έχουν πίστη».
Σήμερα, η χρήση του όρου άπιστος έχει μειωθεί. Η τρέχουσα προτίμηση είναι για τους όρους μη Χριστιανός και μη πιστός (άτομα χωρίς θρησκευτικές σχέσεις ή πεποιθήσεις), που αντικατοπτρίζουν τη δέσμευση των κυρίαρχων χριστιανικών ομολογιών να ξεκινήσουν διάλογο με άτομα άλλων θρησκειών. Παρ 'όλα αυτά, ορισμένοι απολογητές έχουν υποστηρίξει τον όρο, δηλώνοντας ότι δεν προέρχεται από μια ασεβή προοπτική, αλλά είναι παρόμοιο με τη χρήση του όρου ορθόδοξος για τους ευλαβής πιστούς.
Επιπλέον, ορισμένες μεταφράσεις της Αγίας Γραφής, συμπεριλαμβανομένης της Έκδοσης του Βασιλιά Ιάκωβου, η οποία εξακολουθεί να είναι σε λειτουργία σήμερα, χρησιμοποιούν τη λέξη άπιστος, ενώ άλλες έχουν αντικαταστήσει τον όρο με το μη πιστός.
Ως φιλοσοφική παράδοση
Μερικοί φιλόσοφοι, όπως οι Τόμας Πέιν, Ντέιβιντ Χιουμ, Τζωρτζ Χόλυγιοκ, Τσαρλς Μπράντλο, Βολταίρος και Ζαν-Ζακ Ρουσσώ κέρδισαν την ετικέτα των άπιστων ή των ελεύθερων στοχαστών, τόσο προσωπικά όσο και για τις αντίστοιχες παραδοσιακές σκέψης λόγω των επιθέσεων τους στη θρησκεία και την αντίθεση στην Εκκλησία. Καθιέρωσαν και συμμετείχαν σε ένα σαφώς επισημασμένο, άπιστο κίνημα ή παράδοση σκέψης, που επιδίωξαν να μεταρρυθμίσουν τις κοινωνίες τους που ήταν γεμάτες χριστιανική σκέψη, πρακτική, νόμους και πολιτισμό. Η παράδοση του άπιστου ήταν διαφορετική από τα παράλληλα αντιχριστιανικά, σκεπτικιστικά ή ντεϊστικά κινήματα, καθώς ήταν αντιθεϊκή και επίσης συνώνυμη με τον αθεϊσμό. Αυτές οι παραδόσεις επιδίωξαν επίσης να δημιουργήσουν διάφορες ανεξάρτητες πρότυπες κοινότητες, καθώς και κοινωνίες, των οποίων οι παραδόσεις στη συνέχεια οδήγησαν σε διάφορα άλλα κοινωνικοπολιτικά κινήματα, όπως ο κοσμικισμός το 1851, καθώς και η ανάπτυξη στενών φιλοσοφικών δεσμών με ορισμένα σύγχρονα πολιτικά κινήματα όπως ο σοσιαλισμός και η Γαλλική Επανάσταση.
Προς τις αρχές του εικοστού αιώνα, αυτά τα κινήματα προσπάθησαν να απομακρυνθούν από την ετικέτα «απιστία» λόγω της σχετικής αρνητικής χροιάς της στη χριστιανική σκέψη και αποδίδεται στον Τζωρτζ Χόλυγιοκ η επινόηση του όρου «κοσμικισμός» σε μια προσπάθεια να γεφυρωθεί το κενό με άλλα θεϊκά και χριστιανικά φιλελεύθερα μεταρρυθμιστικά κινήματα.
Το 1793, το βιβλίο του Iμμάνουελ Καντ Religion Within the Bounds of Bare Reason, αντικατόπτριζε τη φιλοσοφική ανάπτυξη των περιόδων του Διαφωτισμού, η οποία διαφοροποιούταν μεταξύ της ηθικής και της λογικής και αντικατέστησε το λογικό/παράλογο για την αρχική αληθινή διάκριση πιστού/άπιστου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτική ορολογία Κατηγορία:Ισλαμική ορολογία Κατηγορία:Χριστιανική ορολογία Κατηγορία:Αθρησκία
Ανδρέας Ρουμελιώτης
Ο Ανδρέας Ρουμελιώτης γεννημένος στις 22 Σεπτεμβρίου 2000, είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 1,96 μέτρα, αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ.
Καριέρα
Ξεκίνησε την ενασχόλησή του με το μπάσκετ στις ακαδημίες του Πανιωνίου. Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας των Παμπαίδων και συμμετείχε στο τουρνουά φιλίας στην Ιταλία. Επίσης πήρε μέρος και στη προετοιμασία της εθνικής παίδων.Το 2016 κατέκτησε την τρίτη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Παίδων στα Τρίκαλα καθώς υπήρξε και μέλος της καλύτερης πεντάδας του πρωταθλήματος. Την περίοδο 2018-2019 αγωνίστηκε με την ομάδα του Ολυμπιακού καθώς συμμετείχε και στη προετοιμασία με την ανδρική ομάδα .Με την εφηβική ομάδα πήρε μέρος στο τουρνουά της Ευρωλίγκας στο Μόναχο (Adidas Next Generation Tournament) και επίσης κατέκτησε την πρώτη θέση στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων στην Χερσόνησο της Κρήτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α.Ε. Ψυχικού
Ιχνοαπολίθωμα
thumb| Ιχνοαπολίθωμα [[Χειροθήριο|χειροθηρίου σε Τριαδικό ψαμμίτη]]
Ιχνοαπολιθώματα ή βιοδηλωτικά ίχνη λέγονται τα απολιθωμένα ίχνη ζωντανών οργανισμών όπως αποτυπώματα, εκκρίσεις ή φωλιές. Είναι ενδείξεις ζωής οργανισμών που δίνουν στοιχεία για αυτούς. Τη μελέτη των ιχνών αναλαμβάνει ένας ιδιαίτερος κλάδος της γεωλογίας, η ιχνολογία, η οποία διακρίνεται στην παλαιοϊχνολογία και στη νεοϊχνολογία, τη μελέτη των ιχνοαπολιθωμάτων και των σύγχρονων ιχνών αντίστοιχα.
Ο όρος περιλαμβάνει επίσης τα απολιθωμένα λείψανα οργανικών υλικών που παράγονται από έναν οργανισμό, όπως τους κοπρόλιθους (απολιθωμένα κόπρανα), ή ιζηματολογικές δομές που παράγονται με βιολογικές διαδικασίες όπως τους στρωματόλιθους. Τα ιχνοαπολιθώματα διατηρούνται καλύτερα σε ψαμμίτη, το μέγεθος του κόκκου και τα χαρακτηριστικά αποθέσεων του συμβάλλουν σε αυτό. Μπορούν επίσης να βρεθούν σε σχιστόλιθους και ασβεστόλιθους.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Παλαιοντολογία Κατηγορία:Απολιθώματα
Καντόνι του Γκλάρους
Το καντόνι του Γκλάρους (Kanton Glarus) είναι καντόνι στην ανατολική κεντρική Ελβετία. Πρωτεύουσά του είναι το Γκλάρους. Ο πληθυσμός του μιλάει μια αλεμαννική διάλεκτο. Η πλειοψηφία του πληθυσμού (81%) αυτοχαρακτηρίζεται ως χριστιανική, ομοιόμορφα κατανεμημένη σε προτεστάντες και ρωμαιοκαθολικούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καντόνια της Ελβετίας Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Ο βαφτιστικός
Με το όνομα ο Βαφτιστικός είναι γνωστά:
Ανορθόδοξο σκάκι
thumb|upright=1.5|right|Το [[εξαγωνικό σκάκι είναι μια από τις 2.000 και πλέον παραλλαγές που έχουν δημοσιευθεί.]] Το ανορθόδοξο σκάκι (ή οι σκακιστικές παραλλαγές) είναι παιχνίδια που σχετίζονται, προέρχονται, ή εμπνέονται από το ορθόδοξο ή συμβατικό σκάκι. Η διαφορά τους με το σκάκι μπορεί να είναι ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:
Ο αριθμός των πιθανών παραλλαγών σκάκι είναι σχεδόν απεριόριστες. Ο David B. Pritchard, συγγραφέας του βιβλίου The Encyclopedia of Chess Variants, περιορίζοντας τον αριθμό στις παραλλαγές που έχουν δημοσιευθεί, εκτιμά ότι υπάρχουν πάνω από 2.000 και στην πραγματικότητα οι περισσότερες εξ αυτών έχουν λησμονηθεί.
Παλαιά παιχνίδια τύπου σκάκι
Μερικά από τα διεθνή παιχνίδια τύπου σκάκι που είναι παλαιότερα από το Δυτικό σκάκι, όπως το Σιάνγκτσι και το Σόγκι, συνήθως ονομάζονται παραλλαγές του σκακιού στον Δυτικό Κόσμο. Έχουν κάποιες ομοιότητες με το σκάκι και προέρχονται από ένα παιχνίδι που είναι κοινός τους πρόγονος.
Σκακιστικά προβλήματα
Ειδικά για τα σκακιστικά προβλήματα, οι παραλλαγές σκακιού ονομάζονται σκάκι φαντασίας (fantasy chess) ή ετεροδόξο σκάκι (heterodox chess) ή μυθικό σκάκι (fairy chess). Ορισμένες παραλλαγές σκακιού χρησιμοποιούνται μόνο για σύνθεση προβλημάτων και όχι για να παίζονται παρτίδες, όπως για παράδειγμα το Σκάκι μαντράζι.
Κατάλογος παραλλαγών σκακιού
Μερικές παραλλαγές του παιχνιδιού είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιτραπέζια παιχνίδια
Ούζο Βαρβαγιάννη
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούζο
Ελένη Ζαρούλια
Η Ελένη Ζαρούλια είναι Ελληνίδα πρώην βουλευτής του ακροδεξιού νεοναζιστικού     κόμματος και εγκληματικής οργάνωσης, της Χρυσής Αυγής, καταδικασμένη για τη συμμετοχή της σε αυτή. Χρημάτισε βουλευτής την περίοδο Ιουνίου 2012 - Ιουλίου 2019 στην Εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθηνών.
Η αντιρατσιστική οργάνωση EGAM ζήτησε να διαγραφεί η Ζαρούλια από την Επιτροπή για την Ισότητα και τον Αγώνα κατά των Διακρίσεων της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης, ως μέλος νεοναζιστικού κόμματος. Εκπρόσωπος του Συμβουλίου της Ευρώπης διευκρίνισε πως η παρουσία της Ζαρούλια είναι αποτέλεσμα της πρόνοιας του καταστατικού για αμερόληπτη εκπροσώπηση των κομμάτων και πολιτικών ομάδων των εθνικών κοινοβουλίων. Επίσης ανέφερε πως η εκλογή της στην επιτροπή θα μπορούσε να αμφισβητηθεί από οποιοδήποτε μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης, κάτι που δεν συνέβη, καθώς και ότι η Ζαρούλια εγγράφως δήλωσε τη συμφωνία της με τους στόχους και τις αρχές του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Στις 2 Απριλίου 2014 το Ελληνικό Κοινοβούλιο αποφάσισε την άρση της ασυλίας της Ζαρούλια, μετά από αίτημα των δικαστικών λειτουργών που χειρίζονται την ποινική υπόθεση της Χρυσής Αυγής. Στις 2 Ιουλίου το Δικαστικό Συμβούλιο ανακοίνωσε τον κατ' οίκον περιορισμό για τη βουλευτή, εκτός από την περίπτωση μετάβασής της στη Βουλή, και την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα. Η ίδια έχει χαρακτηρίσει τη δίωξή της ως πολιτική.
Από το 2007 η Ζαρούλια είναι μαζί με τον αδερφό της και τον σύζυγό της μέλος του Δ.Σ. μιας εταιρείας που διαχειρίζεται ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής στην πλατεία Αττικής.
Τον Οκτώβριου του 2020 επιχείρησε να διοριστεί ως μετακλητή υπάλληλος της Βουλής αλλά μετά από αντιδράσεις η διαδικασία πάγωσε. Μάλιστα εξ αιτίας του γεγονότος δρομολογήθηκε να αλλάξει ο κανονισμός της βουλής ώστε να απαγορεύεται ο διορισμός συζύγων, συμβίων και συγγενών Α΄και Β΄ βαθμού βουλευτών ως μετακλητών στη Βουλή και όσοι είναι υπόδικοι με την κατηγορία για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση να μην μπορούν να διοριστούν ως μετακλητοί στη Βουλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Β΄ Αθηνών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Χρυσή Αυγή Κατηγορία:Έλληνες νεοναζιστές Κατηγορία:Μέλη της Χρυσής Αυγής με καταδικαστικές αποφάσεις
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών 2009-2010
Α1 Γυναικών 2009-2010
Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 18 Οκτωβρίου 2009 και ολοκληρώθηκε στις 25 Απριλίου 2010. Πρωταθλήτρια της χρονιάς αναδείχτηκε η ομάδα του Αθηναϊκού για δεύτερη φορά στην ιστορία της και μάλιστα αήττητη.
<div style="margin:0 auto;clear:both; background:#E1F7E6; padding:5px; border:1px solid #99CC99;border-right-width: 2px; border-bottom-width: 2px;text-align:center;width:70%"> 20px|Α1 Βαθμολογία 20px|Α1
Σημείωση: Ο Παγχιακός Γ.Σ. αποχώρησε από το πρωτάθλημα και ο ΟΑ Χανιών είχε πολλούς μηδενισμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α1 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης γυναικών Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2009 2010 Πρωταθλημα Ελλαδος Α1 Γυναικών 2009 2010
Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές Συντακτικής συνέλευσης 1886
Οι εκλογές για τη συνταγματική συνέλευση διεξήχθησαν στη Βουλγαρία το 1886. Το σώμα έμεινε γνωστό ως η "Μεγάλη Εθνοσυνέλευση" και συγκλήθηκε για τρίτη φορά, προκειμένου να εκλέξει νέο πρίγκιπα μετά την παραίτηση του Αλεξάνδρου Α΄. Η συνέλευση αποτελούνταν από 493 αντιπροσώπους και συγκάλεσε τη πρώτη συνέλευση στις 19 Οκτωβρίου 1886, στη συνέχεια διαλύθηκε η ίδια στις 3 Αυγούστου 1887, έχοντας εκλεξεί τον Φερδινάνδο της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα ως το νέο πρίγκιπα της Βουλγαρίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλγαρικές βουλευτικές εκλογές
Σίπε Τότεκ
Κάθε χρόνο, κάποιοι σκλάβοι επιλέγονταν για να θυσιαστούν προς τιμήν του Σίπε Τότεκ. Αφαιρούσαν το δέρμα τους προσεκτικά και το χρησιμοποιούσαν ως μανδύα οι ίδιοι ιερείς στις τελετές γονιμότητας που ακολουθούσαν τις θυσίες.
Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Δήμος Ανδρίτσαινας
Ο Δήμος Ανδρίτσαινας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανδρίτσαινας - Κρεστένων. Βρισκόταν στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού. Ο δήμος είχε (πραγματικό) πληθυσμό 2.152 κατοίκους και καταλάμβανε έκταση 131,247 τ.χλμ.. Έδρα του ήταν η Ανδρίτσαινα, από την οποία πήρε και την ονομασία του.
Ω Ανδρομέδας
Το ω Ανδρομέδας είναι διπλό αστρικό σύστημα στον αστερισμό της Ανδρομέδας. Με βάση της μετρήσεις της παράλλαξης, που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της αποστολής Hipparcos του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος, το σύστημα απέχει περίπου 93,3 έτη φωτός (28,6 παρσέκ) από τη Γη. Το φαινόμενο μέγεθος του ω Ανδρομέδας είναι +4.83, καθιστώντας το ορατό δια γυμνού οφθαλμού.
Δήμος Ανδρίτσαινας
Η περιοχή του δήμου χαρακτηρίζεται ορεινή. Κύριες ασχολίες των κατοίκων του είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία.
Ω Ανδρομέδας
Ο κύριος αστέρας του συστήματος ταξινομείται ως F5 IVe. Η κλάση φωτεινότητας IV δείχνει ότι πιθανότατα πρόκειται για υπογίγαντα ο οποίος εξαντλεί σταδιακά τα αποθέματα υδρογόνου του και φεύγει από την κύρια ακολουθία. Η γωνιακή διάμετρος του κύριου αστέρα είναι 0.70 ± 0.03 mas. Αυτή σε συνδυασμό με την εκτιμώμενη απόσταση του από τη Γη δίδει πως ο κύριος αστέρα έχει 2,2 φορές την ακτίνα του Ήλιου. Εκπέμπει περίπου επτά φορές τη φωτεινότητα του Ήλιου και η ενεργός θερμοκρασία του είναι 6.628 K. Η θερμότητα αυτή του προσδίδει την κίτρινη-λευκή απόχρωση ενός αστέρα τύπου F.
Δήμος Ανδρίτσαινας
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 10 δημοτικά διαμερίσματα:
Ω Ανδρομέδας
Το 2008 ανακαλύφθηκε από το αστεροσκοπείο Λικ πως υπάρχει αστέρας-συνοδός. Περαιτέρω παρατηρήσεις έδειξαν πως οι δύο αστέρες χωρίζονται από 0,669 arcsecond.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός) Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Υπογίγαντες αστέρες τύπου F
Βόρεια Πικηνική γλώσσα
Η Βόρεια Πικηνική είναι αρχαία γλώσσα, η οποία πιστεύεται ότι ομιλούταν σε μέρος της κεντροανατολικής Ιταλίας. Τα στοιχεία για τη γλώσσα αποτελείται από τέσσερις επιγραφές που χρονολογούνται από την 1η χιλιετία π.Χ., με τρεις να έχουν γραφτεί σε μικρά θραύσματα. Είναι γραμμένο σε παραλλαγή του παλιού ιταλικού αλφαβήτου. Ενώ τα κείμενα τους μεταγράφονται εύκολα, κανένα δεν έχει μεταφραστεί μέχρι στιγμής. Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί το αν έχει σχέση με οποιαδήποτε άλλη γνωστή γλώσσα. Παρά το γεγονός ότι έχει παρόμοιο όνομα, δεν φαίνεται ότι η Βόρεια Πισενική είναι στενά συνδεδεμένη με τη Νότια Πισενική, και μπορεί να μην σχετίζονται καθόλου. Ο συνολικός αριθμός των λέξεων στις επιγραφές είναι περίπου 60. Δεν είναι καν βέβαιο ότι οι επιγραφές είναι όλες σε μία γλώσσα.
Ο πρόδρομος του όρου Βόρεια Πικηνική δημιουργήθηκε το 1933 από τον γλωσσολόγο Τζόσουα Γουάτμαου, στο Προϊταλικές διάλεκτοι της Ιταλίας, ένα κατάλογο με κείμενα στις ιταλικές γλώσσες. Ενώ ούτε η πικηνική γλώσσα θα μπορούσε να διαβαστεί με οποιαδήποτε εμπιστοσύνη στο χρόνο, ο Γουάτμαου διέκρινε έξι επιγραφές σε κεντροανατολική ιταλική γλώσσα και όλες τις υπόλοιπες στα νότια. Αργότερα η βόρεια έχασε τρεις και κέρδισε ένα. Πριν από αυτό το έργο όλες οι επιγραφές ενώνονταν κάτω από μια ποικιλία από ονόματα, π.χ. με τον όρο "Σαβελλικά."
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλικές γλώσσες
Αρνώ ντε Καντελού
Ο Αρνώ ντε Καντελού (ή Αρνώ Φρανζιέ ή Φριζιέ ή Σαντελού), ήταν υιός του άρχοντα του Καντελού, στο Καρινιάν (Ζιρόντ), στη Γκιγιέν. Η οικογένειά του συγγένευε ή ήταν ενωμένη μέσω γάμου με εκείνη του Κλήμη Ε΄. Ο τελευταίος του παραχώρησε καρδιναλικό τίτλο, ορίζοντάς τον ως καρδινάλιο-ιερέα του τίτλου του Αγίου Μαρκέλλου.
Βιογραφία
Στην διάρκεια της πρώτης συνόδου καρδιναλίων του Κλήμη Ε΄ στις 15 Δεκεμβρίου 1305 στη Λυών, προβιβάστηκε σε καρδινάλιο-ιερέα του Αγίου Μαρκέλλου. Ο ίδιος αυτός Πάπας τον όρισε, στην συνέχεια, ως Καμεράριο της Αγίας Εκκλησίας, αξίωμα στο οποίο υπηρέτησε από το 1306 έως το 1310. Καθώς επρόκειτο για Άγγλο υπήκοο, έλαβε τον τίτλο του πρωτοπρεσβύτερου του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο, στις 16 Μαΐου 1307, τον οποίον και διατήρησε έως τον θάνατό του. Μετείχε στη Σύνοδο της Βιέν στην διάρκεια του 1311, ενώ κατέστη καρδινάλιος-πρωτοϊερέας τον Αύγουστο του 1313.
Απέκτησε τα εδάφη του Μοντραβέλ στο Περιγκόρ, τα οποία και παρέμειναν υπό τον έλεγχο της Αρχιεπισκοπής έως την Επανάσταση.
Ο Καρδινάλιος ντε Καντελού απεβίωσε στην Αβινιόν, στις 14 Δεκεμβρίου 1313, ενώ, μέσω διαθήκης, παραχώρησε σημαντικά πλούτη στον Καθεδρικό Ναό του Μπορντό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι του Μπορντό Κατηγορία:Γάλλοι καρδινάλιοι Κατηγορία:Καμεράριοι της Αγίας Ρωμαϊκής Εκκλησίας Κατηγορία:Παποσύνη της Αβινιόν
Αδελαΐδα Μαρία του Άνχαλτ-Ντέσαου
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη κόρη του Φρειδερίκου Αυγούστου του Άνχαλτ-Ντεσσάου και της Μαρίας Λουίζας Καρλόττας, κόρης του Γουλιέλμου της Έσσης-Κάσσελ.
Γεννήθηκε στο Ντέσσαου τα Χριστούγεννα του 1833 και παντρεύτηκε τον Αδόλφο του Νάσσαου, Μεγάλο Δούκα του Λουξεμβούργου. Ο σύζυγός της υποστήριξε την Αυστρία στον Αυστρο-Πρωσικό πόλεμο του 1866. Έπειτα από την ήττα της Αυστρίας, το Νάσσαου προσαρτήθηκε στο βασίλειο της Πρωσίας και ο Αδόλφος με τη Αδελαΐδα Μαρία έχασαν το δουκάτο τους.
Απεβίωσε το 1916 στο Καίνιγκσταϊν ιμ Τάουνους της Γερμανίας σε ηλικία 83 ετών. Οι επόμενοι ηγεμόνες του Λουξεμβούργου είναι απόγονοί της. Ο γιος τους Γουλιέλμος Δ΄ είχε έξι κόρες, έτσι ο νόμος διαδοχής άλλαξε και η εξουσία περιήλθε σε θήλυ τέκνο, στην πρώτη κόρη του και μετά στη δεύτερη. Την τελευταία διαδέχθηκε ο γιος της, Ιωάννης, και αυτόν ο γιος του Ερρίκος.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1851 τον Αδόλφο του Νάσσαου, Μεγάλο Δούκα του Λουξεμβούργου, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Πάπας Κλήμης ΙΒ΄
Ο Κλήμης ΙΒ΄ (Papa Clemente XII, 7 Απριλίου 1652 - 6 Φεβρουαρίου 1740), κατά κόσμον Λορέντσο Κορσίνι, ήταν Πάπας από τις 12 Ιουλίου 1730 μέχρι τις 6 Φεβρουαρίου 1740.
Γεννημένος στη Φλωρεντία, γιος του Μπαρτολομέο Κορσίνι, Μαρκησίου του Καζιλιάνο και της συζύγου του Ιζαμπέλα Στρότσι, αδελφής του Δούκα του Μπανιουόλο, ο Κορσίνι είχε υπάρξει ένας αριστοκρατικός δικηγόρος και οικονομικός διαχειριστής υπό τους προηγούμενους ποντίφικες. Είναι γνωστός για την κατασκευή της νέας πρόσοψης της Βασιλική του Αγίου Ιωάννη στο Λατερανό, αρχίζοντας την κατασκευή της Φοντάνα ντι Τρέβι, και την αγορά της συλλογής αρχαιοτήτων του Καρδιναλίου Αλεσάντρο Αλμπάνι για την παπική έκθεση. Έγινε Καρδινάλιος-Ιερέας της Σάντα Σουζάννα το 1706.
Εκλογή
Υπό τον Πάπα Βενέδικτο ΙΓ΄ (1724–30), τα οικονομικά των Παπικών Κρατών είχαν περιέλθει στα χέρια του Καρδιναλίου Νικολό Κόσια και άλλων μελών της Κουρία, οι οποίοι είχαν στραγγίξει τους οικονομικούς πόρους της έδρας.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 18ου αιώνα Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι Κατηγορία:Πάπες
Αλεξάντερ Γκιράρντ
Ο Αλεξάντερ Γκιράρντ (Alexander Girard, 24 Μαΐου 1907 - 31 Δεκεμβρίου 1993) ήταν Αμερικανός αρχιτέκτονας, σχεδιαστής εσωτερικών χώρων και επίπλων. Ήταν ο πρώτος σύγχρονος σχεδιαστής που καθόρισε τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα ως κάτι περισσότερο από απλώς λειτουργικά και υπογράμμισε περαιτέρω τη μορφή, μέσω της εφαρμογής του χρώματος και του σχεδίου.
Βιογραφία
Ο Γκιράρντ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1907 από Αμερικανή μητέρα και Ιταλό πατέρα, αλλά μεγάλωσε στη Φλωρεντία της Ιταλίας. Εκπαιδεύτηκε ως αρχιτέκτονας στο βασιλικό ίδρυμα βρετανικών αρχιτεκτόνων στο Λονδίνο (Royal Institute of British Architects) και στη βασιλική σχολή της αρχιτεκτονικής στη Ρώμη (Royal School of Architecture). Το 1932, ο Γκιράρντ επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και άνοιξε το πρώτο του γραφείο σχεδίου στην πόλη της Νέας Υόρκης και αργότερα στο Μίσιγκαν και το Μεξικό, καθώς επίσης και μια εταιρία σχεδίου στο Ντιτρόιτ το 1937, η οποία εξυπηρέτησε πελάτες όπως την εταιρία Ford Motor Company (για το εσωτερικό αυτοκινήτων) και Detrola Corporation για το εσωτερικό γραφείων και για το σχεδιασμό προϊόντων.
Ο Γκιράρντ συνέβαλε σε αυτήν την περίοδο του design με τη δημιουργία κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, που μαζί με την αρχή του σχεδιασμού καινοτόμων επίπλων θα καθόριζαν το τοπίο της σύγχρονης ζωής. Αυτά τα κομμάτια συνδύασαν το μέταλλο και τα πολύχρωμα πλαστικά για να δημιουργήσουν μια νέα αισθητική που χρησιμοποιήθηκε και για τη διακόσμηση εκθεσιακών χώρων. π.χ.έκθεση Vibrant Modern
Γύρισε στις χώρες όπως το Μεξικό και την Ινδία, όπου η βιοτεχνία και η τέχνη της λαϊκής παράδοσης αναπτυσσόταν ακόμα και οι διαδικασίες, τα μοτίβα και τα χρώματά τους δεν είχαν απειληθεί από το βιομηχανικό πολιτισμό.
Ο Γκιράρντ και η σύζυγός του Susan άρχισαν μια από τις μεγαλύτερες συλλογές της λαϊκής τέχνης - περισσότερα από 100.000 κομμάτια. Σήμερα, η συλλογή του Γκιράρντ μπορεί να βρεθεί στο Museum of International Folk Art στη Santa Fe. δωμάτιο με έργα του στο μουσείο αυτό
Βασικό Έργο
Το 1948, σχεδίασε και έχτισε το σπίτι του, το οποίο προσέλκυσε πολλή προσοχή για το ζωηρό σύγχρονο εσωτερικό του. Για τη διακόσμησή του δημιούργησε περιορισμένα αντίγραφα κουκλών που είναι σύμβολο του πραγματικού του πάθους. Κούκλες
Το 1949 ασχολήθηκε με την έκθεση "For Modern Living" στο ίδρυμα τεχνών του Ντιτρόιτ, που επιδεικνύει μια σειρά αντικειμένων από λουριά σκυλιών και γυαλιά ηλίου μέχρι γυαλικά, ασημικά και έπιπλα.
Επίσης, ο Girard σχεδίασε τις εκθέσεις "Good Design" του 1953 και του 1954 στο μουσείο της μοντέρνας τέχνης της Νέας Υόρκης.
Το 1965 ξανασχεδίασε κάθε αισθητική πτυχή των αερογραμμών Braniff, ένα πρόγραμμα που αποτελείται από 17.543 τροποποιήσεις, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών στο εσωτερικό των αεροπλάνων, λογότυπα, χαρτικά, συσκευασίες καρυκευμάτων, πιάτα, καλύμματα και άλλα. αεροδρόμιο τραπέζι για Braniff Airways International
Σε συνδυασμό με αυτό το πρόγραμμα ανέπτυξε μια μικρή γραμμή επίπλων που σε συνδυασμό με ποικίλες ταπετσαρίες πωλήθηκαν για έναν σύντομο χρονικό διάστημα μέσω του Herman Miller. Η συνεργασία του Girard με το Herman Miller αποτελεί το κύριο κομμάτι της επαγγελματικής ζωής του.
Στρατολογήθηκε στην επιχείρηση για να γίνει διευθυντής του υφαντικού τμήματός της από τον Charles Eames, με τον οποίο παρήγαγε την ταινία "Day of the Dead" στο Μεξικό το 1956. Δημιούργησε διάφορα υφαντικά σχέδια για αυτούς, κάθε ένα από τα οποία ήταν φτιαγμένο με έναν μοναδικό, προσωπικό προσανατολισμό. Αισθητικά το ύφος του ήταν συγκλονιστικό και συναρπαστικό για την εποχή. Μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του με το Herman Miller ήταν το κατάστημα κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων, που άνοιξε το 1961 στην πόλη της Νέας Υόρκης. Το κατάστημα πουλούσε αντικείμενα που έφερε από τα ταξίδια του σε όλο τον κόσμο, καθώς επίσης και προϊόντα φτιαγμένα με τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα του όπως μαξιλάρια και τραπεζομάντιλα, και μικρά έπιπλα από άλλους σχεδιαστές του Herman Miller. Από το 1952 ως το 1973, ο Girard διεύθυνε το υφαντικό τμήμα της επιχείρησης του Herman Miller και έφερε το χρώμα και τη ζωή στις δημιουργίες επίπλων του George Nelson και των Charles & Ray Eames. καναπές του Νέλσον coconut του Νέλσον καρέκλα των Ιμς
Από όλους τους μεγάλους σχεδιαστές στο Herman Miller ο Girard ήταν ο λιγότερο γνωστός στη δεκαετία του '50 και τη δεκαετία του '60, αλλά υπήρξε ο καλύτερος υφαντικός σχεδιαστής του σύγχρονου χρόνου. Δεδομένου ότι ο Herman Miller έκανε ένα ουσιαστικό εμπόριο στις επιχειρήσεις, θα μπορούσε να υποστηριχτεί ότι ο Girard βοήθησε να λαμπρύνει ο αμερικανικός εργασιακός χώρος.
Το τελικό σχέδιο του Girard για το Herman Miller ήταν μια σειρά αποκαλούμενη Περιβαλλοντικές Επιτροπές Εμπλουτισμού (Environmental Enrichment Panels), που περιελάμβανε διακοσμητικά πολύχρωμα υφάσματα που βοήθησαν την καταπολέμηση της μελαγχολίας στο γραφείο.
Ο Γκιράρντ έχει σχεδιάσει και πολλά παιχνίδια από τα οποία το πιο γνωστό είναι οι ξύλινοι κύβοι με τα γράμματα της αλφαβήτας. παιχνίδι
"Δεν είμαστε απλώς μηχανές που κοιμούνται, τρώνε και πίνουν. Βλέπουμε, αισθανόμαστε και θυμόμαστε ενέργειες που έχουν μεγαλύτερη σπουδαιότητα και μεγαλύτερη ανάγκη για εκτίμηση από τις καθαρά πρακτικές λειτουργίες στη ζωή μας." Αυτή ήταν η φιλοσοφία του Γκιράρντ την οποία σε όλη του την καριέρα προσπαθούσε να πραγματοποιήσει και έτσι να ανοίξει το δρόμο για περισσότερη ομορφιά, διασκέδαση και αισθησιασμό στη ζωή μας.
Κάποιες από τις διακρίσεις και τις βραβεύσεις του:
Παραπομπές
Γκιραρντ Αλεξαντερ Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές
Σαϊγκόν ΦΚ
Η Σαϊγκόν ΦΚ είναι βιετναμέζικη ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 2011. Έδρα της είναι το Hàng Đẫy Stadium στο Ανόι, χωρητικότητας 22500 θεατών. Συμμετέχει στη δεύτερη κατηγορίας της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2011 Κατηγορία:Σαϊγκόν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βιετνάμ
Σανέλ Γιάχιτς
Ο Σανέλ Γιάχιτς (Sanel Jahić, 10 Δεκεμβρίου 1981) είναι Βόσνιος ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική Ελπίδων της Βοσνίας. Υπήρξε επί σειρά ετών ποδοσφαιριστής στη Βοσνιακή Ζελιέσνιτσαρ του Σαράγιεβο και μεταγράφηκε τον Ιανουάριο του 2008 στον Άρη Θεσσαλονίκης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Στρασβούργο της Γαλλίας. Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στα τμήματα υποδομής της Ρασίνγκ Στράσμπουργκ και ακολούθως της Σοσό προτού μεταπηδήσει στη Βοσνία και στη Ζελέσνιτσαρ (ντεμπούτο στο βοσνιακό πρωτάθλημα στον αγώνα Žepče - Ζελέσνισταρ 1:1 στις 4.8.2002) με την οποία αναδείχτηκε πρωταθλητής Βοσνίας. Πρόκειται για πολυσύνθετο παίκτη που μπορεί και αγωνίζεται σε διάφορες θέσεις της άμυνας, άλλοτε ως δεξί μπακ, άλλοτε ως κεντρικός αμυντικός ή αμυντικός μέσος ενώ έχει παίξει και στη θέση του ακραίου επιθετικού ή του σέντερ φορ. Έχει ύψος 1.85 μ και βάρος 85 κιλά, ενώ διακρίνεται για την έφεση του στην εκτέλεση στημένων φάσεων (φάουλ, πέναλτι, κόρνερ).
Χάρη στις εντυπωσιακές του εμφανίσεις με τη Ζελιέσνιτσαρ, κινήθηκαν για την απόκτησή του Ισπανικές ομάδες και το καλοκαίρι του 2003 μεταπήδησε στη Λας Πάλμας (Β' Εθνική Ισπανίας) όπου παρέμεινε μέχρι το 2005. Επόμενος σταθμός του η επίσης ισπανική Μέριδα (Γ' Εθνική Ισπανίας) και το καλοκαίρι του 2006 επέστρεψε στη Ζελιέσνιτσαρ. Στο χαμηλής δυναμικότητας Βοσνιακό Πρωτάθλημα, αν και μη αγωνιζόμενος ως επιθετικός, διακρίθηκε για την εκτελεστική του δεινότητα, φτάνοντας να πετύχει χατ-τρικ στον αγώνα κυπέλλου Ζελέζνιτσαρ-FK Modriča 3-2, τον Νοέμβριο του 2007 αλλά και συνολικά 12 γκολ σε 15 εμφανίσεις στο πρώτο μισό της αγωνιστικής σεζόν 2007-08.
Τον Νοέμβριο του 2007, εκπληρώθηκε ένα παιδικό του όνειρο, καθώς κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική ομάδα της Βοσνίας στον εκτός έδρας αγώνα της χώρας του εναντίον της Τουρκίας για τα προκριματικά του Euro 2008.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βόσνιοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζελιέζνιτσαρ Σαράγεβο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρντεμίρ Καραμπούκσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαιντ-Τζόνστοουν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκρασχόπερς Ζυρίχης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο
Έσοδο
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά
Ανατόλι Κονκόφ
Ο Ανατόλι Κονκόφ (γεννήθηκε 19 Απριλίου 1949) είναι Ουκρανός πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Ουκρανία και αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού. Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του το 1965 από την FC Avanhard Kramatorsk και ακολούθησαν το 1968 η Σαχτάρ Ντόνετσκ και το 1975 η ΦΚ Ντιναμό Κιέβου όπου έκλεισε την καριέρα του το 1981 για να ακολουθήσει την προπονητική καριέρα σε αρκετές ομάδες με σημαντικότερες την Σαχτάρ Ντόνετσκ (1986-89) και την Εθνική Ουκρανίας το 1995.
Ως ποδοσφαιριστής κατέκτησε 4 Πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο Σοβιετικής Ένωσης, ένα Σούπερ Καπ Ευρώπης καθώς και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων το 1975. Επίσης με την Εθνική Σοβιετικής Ένωσης έφτασε στον τελικό του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 1972 και κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1976.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουκρανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Σοβιετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σοβιετικοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής ΕΣΣΔ Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1972 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΣΚ Ταβρίγια Συμφερόπολης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Βόρσκλα Πολτάβα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ουκρανίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ίντερ Μπακού ΠΙΚ
Εύφαντος
Ο Εύφαντος ήταν αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος της Μεγαρικής Σχολής.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Μεγαρικοί φιλόσοφοι
Θειοθιξένη
thumb|250px|Η χημική δομή της θειοθιξένης Η θειοθιξένη, που πωλείται υπό την ονομασία Navane μεταξύ άλλων, είναι τυπικό αντιψυχωσικό της κατηγορίας θειοξανθίνης που σχετίζεται με την χλωροπροθιξίνη και χρησιμοποιείται στη θεραπεία ψυχώσεων όπως η σχιζοφρενία και η διπολική μανία. Εισήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1967 από την Pfizer.
Σχετίζεται επίσης με την θειοπροπεραζίνη και την πιποθειαζίνη, μέλη της κατηγορίας φαινοθειαζίνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιψυχωσικά Κατηγορία:Σουλφοναμίδες Κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις Κατηγορία:Πιπεραζίνες
Rake
Το Rake είναι ένα εργαλείο για τη διεύθυνση εργασιών λογισμικού. Επιτρέπει τον ορισμό εργασιών και την περιγραφή εξαρτήσεων ενώ μπορεί να ομαδοποιήσει εργασίες σε χώρους ονομάτων (namespaces).
Αν και μοιάζει με το SCons και το make, έχει κάποιες διαφορές. Το εργαλείο έχει γραφεί στη γλώσσα προγραμματισμού Ruby και τα Rakefiles (αντίστοιχα των Makefiles του make) χρησιμοποιούν σύνταξη Ruby. Αρχικά αναπτύχθηκε από τον Jim Weirich.
Παράδειγμα
Ακολουθεί ένα παράδειγμα ενός απλού σεναρίου Rake που κατασκευάζει ένα πρόγραμμα HelloWorld σε C:
Ακολουθεί ένα παράδειγμα μιας συνταγής σε rake:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό Κατηγορία:Ruby Κατηγορία:Εργαλεία προγραμματισμού
Περίκλεια Πέλλας
Πληθυσμός
Η Περίκλεια έχει πληθυσμό 341 κατοίκους και ο οικισμός της Λαγκαδιάς από 82 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Όλοι οι κάτοικοι είναι Μογλενίτες Βλάχοι και η ύπαρξη του χωριού είναι μακρααίωνη. Μαζί με τα γειτονικά χωριά της Λαγκαδιάς, της Νότιας, του Αρχαγγέλου αλλά και του Σκρα, της Κούπας και των Μεγάλων Λιβαδίων που βρίσκονται στον νομό Κιλκίς, ανήκουν στην ξεχωριστή φυλή των Μογλενίτων Βλάχων η οποία διαφέρει εξολοκλήρου από τους Βλάχους της υπόλοιπης Ελλάδας. Η γλώσσα τους ανήκει στον ρουμάνικο γλωσσικό σύνδεσμο.
Κλίμα
Το κλίμα της περιοχής μπορεί να χαρακτηριστεί ηπειρωτικό με βαρείς χειμώνες και θερμοκρασίες που φτάνουν τους -20 °C και δροσερά καλοκαίρια. Χαρακτηριστικό του χειμώνα είναι το χιόνι και το τσουχτερό κρύο. Τα καλοκαίρια είναι ζεστά με περιόδους ξηρασίας. Τα βράδια πάντως η θερμοκρασία πέφτει. Χαρακτηριστικό της περιοχής ο βόρειος άνεμος, έρχεται στην περιοχή από την «Πόρτα» (το σημείο όπου ενώνονται η Τζένα με το Πίνοβο έχουν μπροστά τους ένα βράχο, σαν πόρτα).
Σύντομη ιστορία
Η αρχική ονομασία του χωριού Περίκλεια ήταν: κοινότης «Μπέρισλαβ» Β.Δ 101919 ΦΕΚ Α 80/1919 που σημαίνει Συνάντηση. Αργότερα, μετονομάστηκε στη σημερινή ονομασία του κοινότητα: «Περικλείας» Β.Δ. 6-6-1925 ΦΕΚ Α 148/1925. Οι κάτοικοι του χωριού, εκτός από την ελληνική γλώσσα, μιλούν και την κουτσοβλάχικη γλώσσα. Οι πρώτοι κάτοικοι κατάγονταν από την Ήπειρο. Στις αρχές του 17ου αιώνα περίπου οι Τούρκοι τους μετέφεραν στην περιοχή λόγω της αντίστασης και των προβλημάτων που δημιουργούσαν εκεί. Η περιοχή ήταν κατάλληλη για εκτροφή αιγοπροβάτων και οι κάτοικοι αμέσως επιδόθηκαν στην κτηνοτροφία. Στα πρώτα χρόνια διέμειναν στις περιοχές «Γκραμόζ» και «Ζαγράδα» νομαδικά. Επειδή όμως στην περιοχή περιφέρονταν ληστές, που συνεχώς τους ενοχλούσαν, αναγκάστηκαν με τον καιρό οι δύο αυτές νομαδικές φυλές να συμπτυχθούν για να αντιμετωπίσουν από κοινού τα προβλήματα. Η σύμπτυξη αυτή έγινε στις αρχές του 18ου αιώνα στην περιοχή όπου είναι χτισμένα τα χωριά Περίκλεια και Λαγκαδιά. Η πρώτη ομάδα των κατοίκων που έμενε στην περιοχή «Γραμόζ» εκκλησιάζονταν στην «μπουγκουρούντιτσα» στο σημείο όπου υπάρχει σήμερα το εκκλησάκι της Παναγίας. Οι δε κάτοικοι της δεύτερης ομάδας που έμειναν στην περιοχή «Ζαγράδα» εκκλησιάζονταν στην «τανάσιτσα» στο σημείο όπου σήμερα υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Αθανασίου. Στα τέλη του 18ου αιώνα κατέφτασε στην περιοχή και μια τρίτη ομάδα κατοίκων από τη γειτονική Νότια. Οι κάτοικοι αυτοί, μη μπορώντας να αλλαξοπιστήσουν αναγκάστηκαν να φύγουν και να αναζητήσουν καινούργιο τόπο για διαμονή. Μαζί τους μετέφεραν ιερά σκεύη καθώς και εικονίσματα από τον καταπατημένο ναό της Αγίας Παρασκευής που έδρευε στο χωριό Νότια. Οι τρεις αυτές ομάδες των κατοίκων συμπτύχθηκαν στην περιοχή όπου είναι χτισμένο σήμερα το χωριό. Το 1800 έχτισαν και τη σημερινή εκκλησία του χωριού, την ονόμασαν Αγία Παρασκευή σε ανάμνηση της καταπατημένης Αγίας Παρασκευής του χωριού Νότια. Κατά περιόδους βρέθηκαν στην περιοχή χάλκινα νομίσματα που πιθανόν ανάγονται στην εποχή του Μ. Αλεξάνδροu. Επίσης, βρέθηκαν πήλινα αγγεία που έφεραν ευκρινώς την ημερομηνία κατασκευής τους, καθώς και αναπαραστάσεις από την εποχή τους.
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας οι κάτοικοι πέρασαν δύσκολες στιγμές. Η τρομοκρατία από τους Τούρκους είχε φτάσει στο ανώτατο σημείο, ο βίαιος εξισλαμισμός, το παιδομάζωμα και ο αποχωρισμός συγγενών, αδερφών, γονέων και φίλων ήταν κάτι το σύνηθες την εποχή αυτή. Ο πιο σκληρός μπέης που πέρασε από το χωριό ήταν ο «Ισίμ Μπέης». Στη νεότερη ιστορία το χωριό δέχτηκε πολλές επιδρομές από Βούλγαρους Κομιτατζήδες. Κατά τον Μακεδονικό αγώνα οι κάτοικοι του χωριού πρόσφεραν τροφές για μεγάλο χρονικό διάστημα στην «εθνική αντάρτικη ομάδα» που κρυβόταν στην περιοχή. Πολλοί κάτοικοι ήταν ένοπλοι και ερχόταν συχνά σε σύγκρουση με τους Τούρκους καταπατητές της περιοχής.
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο (1916) υπήρχε στην περιοχή μέτωπο. Οι Γερμανοί και Βούλγαροι είχαν καταλάβει την οριογραμμή της τότε Σερβίας και είχαν οχυρωθεί στο ύψωμα «Σκρά». Οι δε ελληνικές και γαλλικές δυνάμεις βρίσκονταν στο γειτονικό χωριό Αρχάγγελος. Επειδή οι κάτοικοι του χωριού βρίσκονταν μεταξύ δύο πυρών, έγινε μετοικισμός των κατοίκων στα Γιαννιτσά, όπου και παρέμειναν ως την λήξη του πολέμου (1918) οπότε και επαναπατρίστηκαν.
Κατά την περίοδο της Κατοχής (1941 – 1945, Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) το χωριό βρισκόταν υπό τη γερμανική κατοχή. Στη μεθόριο της τότε Γιουγκοσλαβίας βρίσκονταν βουλγαρικές δυνάμεις οι οποίες συνεχώς έκαναν επιδρομές κατά του άμαχου πληθυσμού. Σε μια από αυτές στις 17 lανουαρίου 1944, εισέβαλε στην περιοχή μια ταξιαρχία βουλγαρικών στρατευμάτων και στη διαδρομή σκότωσε 7 άτομα από τον άμαχο πληθυσμό του χωριού. Στην συνέχεια κινήθηκαν προς το γειτονικό χωριό Λαγκαδιά. Στις 7 Απριλίου του 1944 πραγματοποιήθηκε η «Μάχη της Περίκλειας» από τον Ε.Λ.Α.Σ. κατά των Γερμανών, η οποία ήταν η τελευταία και μεγαλύτερη μάχη της αντίστασης στην Αλμωπία και στοίχισε στους Γερμανούς 30 νεκρούς.
Κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου και ύστερα από εντολή των στρατιωτικών το χωριό εκκενώθηκε και οι κάτοικοί του μεταφέρθηκαν στο γειτονικό χωριό Αρχάγγελος, στη Θεσσαλονίκη και στην Αριδαία. Μετά τη λήξη του εμφυλίου επαναπατρίστηκαν.
Γεωργία
Η γεωργία είναι αρκετά ανεπτυγμένη, παρότι ο κλήρος είναι μικρός (20-30 στρέμματα) και χωρισμένος σε μικρά αγροκτήματα. Τα προϊόντα που παράγονται είναι: η πατάτα, το καλαμπόκι, το στάρι, το κριθάρι, η βρόμη και το τριφύλλι. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο αναπτύσσεται η δεντροκαλλιέργεια (κερασιές κυρίως). Για την παραγωγή τους οι κάτοικοι χρησιμοποιούν υπερσύγχρονα γεωργικά μηχανήματα και οι χειρωνακτικές εργασίες έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο.
Κτηνοτροφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Οικονομάκος
Το ελληνικό επίθετο Οικονομάκος ή Οικονομάκου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Με το επώνυμο Οικονομάκος:
Με το επώνυμο Οικονομάκου:
Σοτσιπίλλι
Στη μυθολογία των Αζτέκων, ο Σοτσιπίλλι (ισπ. Xochipilli) ήταν ο θεός της αγάπης, της ομορφιάς, των παιχνιδιών, του χορού και του τραγουδιού. Στη γλώσσα Νάουατλ, το όνομά του σημαίνει "άρχοντας (ή παιδί) των λουλουδιών". Αναφέρεται επίσης με το όνομα Μακουιλσότσιτλ (Macuilxochitl), που σημαίνει "πέντε λουλούδια".
Σύζυγός του είναι η Μαγιάουελ και δίδυμη αδερφή του η Σοτσικέτζαλ. Σαν θεός της γεωργίας και της γονιμότητας, συχνά συνδέεται με τον θεό της βροχής, Τλάλοκ.
Πηγές
Κατηγορία:Θεότητες της αγάπης, του έρωτα και της λαγνείας Κατηγορία:Μυθολογία Αζτέκων
Ρήξη προσθίου χιαστού συνδέσμου
Η ρήξη του προσθίου χιαστού συνδέσμου αφορά τραύμα του συνδέσμου που βρίσκεται στο γόνατο και συνδέει το κάτω άκρου του μηρού με το άνω άκρο της κνήμης. Ο πρόσθιος χιαστός σύνδέσμος έχει περίπου 33χλ μήκος (εύρος 25-41 mm) και διάμετρο 11χιλ (εύρος 7 έως 12 mm). Αποτελείται από 90% κολλαγόνο τύπου Ι και 10% κολλαγόνο τύπου ΙΙΙ. Μικροσκοπικά, ο σύνδεσμος αποτελείται από ινίδια κολλαγόνου διατεταγμένα κατά κύριο λόγο κατά μήκος. Η διάμετρος αυτών των ινιδίων κυμαίνεται 20-170 μm με διάμετρο που είναι μεγαλύτερη στην απομακρυσμένη περιοχή και μειώνεται κατά το εγγύς τμήμα. Ο ΠΧΣ εκφύεται μέσα από το έσω τοίχωμα του έξω μηριαίου κονδύλου κινείται προς τα εμπρός και έσω και καταφύεται μπροστά από το μεσογλήνιο ή μεσοκονδύλιο έπαρμα της κνήμης. Αποτελείται από 2 δέσμες: την πρόσθια-έσω (anteromedial) που είναι σφικτή σε κάμψη και την οπίσθια-έσω (posterolateral) που είναι σφικτή σε έκταση και συνεισφέρει περισσότερο στη στροφική σταθερότητα. Η κύρια λειτουργία του (κατά 85%) είναι να εμποδίζει την πρόσθια μετατόπιση της κνήμης σε σχέση με τον μηρό ενώ κατά δεύτερο λόγο παίζει σταθεροποιητικές δράσεις στη στροφή της κνήμης και σε δυνάμεις ραιβότητας-βλαισότητας στο γόνατο. Η αιμάτωση του γίνεται κυρίως από την μέση ιγνυακή αρτηρία (midle genicular artery) και η νεύρωση του από κλάδο του κνημιαίου νεύρου (posterior articular nerve branch of tibial nerve). Η αντοχή του ανέρχεται στα 2200 Ν (tension load 2160 ± 157 N) και ακαμψία(stiffness) στα 242 ± 28 N/mm.
Επιδημιολογία
Ο Τραυματισμός του ΠΧΣ αντιπροσωπεύει περίπου το 40% έως 50% του συνόλου των συνδεσμικών κακώσεων του γόνατος .Ο τραυματισμός του ΠΧΣ  είναι πιο συχνός στους νέους αθλητές. Μεταξύ των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τραυματισμό ΠΧΣ, το σκι και το ποδόσφαιρο κατατάσσονται ως τις δραστηριότητες υψηλότερου κινδύνου για τον τραυματισμό του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου. Οι γυναίκες εμφανίζουν υψηλότερη ροπή προς τραυματισμό σε σύγκριση με τους άνδρες (4,5:1) στα περισσότερα αθλήματα ιδιαίτερα αυτά που έχουν ταχεία αλλαγή κατεύθυνσης, όπως μπάσκετ, βόλεϊ, και ποδοσφαίρο. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ισχνότερο μυϊκό σύστημα, καθώς και σε ορμονικά, ανατομικά  , νευρομυικά (πιο αδύναμους οπίσθιους μηριαίους σε σχέση με το τετρακέφαλο), εμβιομηχανικά (χειρότερη τεχνική στην προσγείωση) , μειωμένη αντοχή στην κόπωση, και γενετικά αίτια σχετιζόμενα με την παραγωγή κολλαγόνου. Πριν την εξέλιξη της αρθοσκοπικής αποκατάστασης αυτοί οι τραυματισμοί είχαν σαν αποτέλεσμα την εγκατάλειψη των αθλημάτων από τους τραυματίες. Αν και τα αποτελέσματα διαφέρουν, η επιστροφή στην αθλητική δραστηριότητα επιτυγχάνεται μετά από περίπου 6 μήνες, όταν δοθεί η κατάλληλη μετεγχειρητική θεραπεία. Αν παραμείνει χωρίς θεραπεία αυξάνει ή πιθανότητα να εμφανισθούν χόνδρινες βλάβες στο γόνατο, ρήξεις μηνίσκων ενώ η πιθανότητα για ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας αυξάνει στο 60-100% σε σχέση με την ανάπτυξη οστεοαρθρίτιδας μετά από χειρουργική αποκατάσταση που κυμαίνεται στο 14-26%.
Μηχανισμός κάκωσης και συμπτώματα
Ο μηχανισμός του τραυματισμού μπορεί να είναι ζωτικής σημασίας για την ορθή διάγνωση. Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές, οι ασθενείς δεν είναι σε θέση να θυμηθούν ποια ακριβώς γεγονότα ή οι ποιοι μηχανισμοί το προκάλεσαν. Μεταξύ των πιο κοινών μηχανισμών τραυματισμού είναι οι τραυματισμοί χαμηλής ενέργειας που συμβαίνουν κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων. Ο σύνδεσμος ρήγνεται διότι υπερδιατείνεται (Overstretched). Οι ρήξεις του προσθίου χιαστού συνδέσμου συχνά λαμβάνουν χώρα όταν το γόνατο λαμβάνει μια άμεση πλήξη  από το μπροστινό μέρος του μηρού, ενώ το πόδι είναι σε σταθερή θέση, για παράδειγμα, ένας  ποδοσφαιριστής που πάει να κινηθεί στο πλάι ενώ το πόδι του είναι  σταθερό στο έδαφος.
Κλινική εξέταση
Ταξινόμηση *Βαθμός 1: <5 mm, μετακίνηση *Βαθμός 2 > 5-10mm μετακίνηση *Βαθμός 3 > 10 χιλιοστά μετακίνηση
Μαγνητική Τομογραφία
Η Μαγνητική τομογραφία είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για την επιβεβαίωση της διάγνωσης της ρήξης του ΠΧΣ. Είναι εξαιρετικά ειδική και ευαίσθητη και είναι σε θέση να παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις άλλες δομές στο γόνατο καθώς και την αξιολόγηση αμφοτέρων των δεσμίδων του φυσιολογικού ΠΧΣ. Η παρουσία χόνδρινων βλαβών και οστικού οιδήματος σε μια μαγνητική τομογραφία είναι ιδιαίτερα ενδεικτική κάκωσης του ΠΧΣ. Περίπου το 80% των κακώσεων των συνδέσμων συνοδεύονται από οστικό οίδημα. Αυτές οι κακώσεις εντοπίζονται πιο συχνά στο έξω κνημιαίο plateau και στον έξω μηριαίο κόνδυλο
Μεγαλύτεροι ασθενείς
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση της αθλητικής δραστηριότητας σε άτομα ηλικίας > 40 ετών. Συνεπώς τέτοιες αθλητικές κακώσεις, παρατηρούνται πιο συχνά πλέον ακόμα και σε αυτές τις ηλικίες. Παραδοσιακά οι ασθενείς αυτοί αντιμετωπίζονταν με συντηρητικά μέτρα, όμως παρατηρήθηκε αύξηση του ποσοστού των εκφυλιστικών παθήσεων και επεισόδια αστάθειας πάρα τη τροποποίηση της δραστηριότητας τους. Ξεκάθαρα ασθενής άνω των 35 ετών θα επωφεληθούν από τη χειρουργική αποκατάσταση του. Η ανεπάρκεια του ΠΧΣ λόγω ρήξης αυτού θα πρέπει να αντιμετωπιστεί στην αρχή, πρώτου εμφανιστούν εκφυλιστικές παθήσεις. Οι ασθενείς άνω των 40 ετών που είναι πρόθυμοι να αλλάξουν τις δραστηριότητές τους μπορεί να αντεπεξέλθουν καλά με μια ανεπάρκεια του ΠΧΣ στο γόνατο, αλλά εμείς προτείνουμε ανακατασκευή του ΠΧΣ  για εκείνους τους ασθενείς που επιθυμούν να παραμείνουν ενεργοί, ιδίως εάν επιθυμούν να ασχολούνται με δραστηριότητες υψηλού επιπέδου, καθώς και για εκείνους ασθενείς οι οποίοι είναι "ψυχολογικά" νέοι
Μερική Ρήξη
Η διάγνωση της μερικής ρήξης του Προσθίου Χιαστού είναι αμφιλεγόμενη. Μερικοί έχουν επιλέξει να ορίσουν τη μερική ρήξη με βάση τα φυσικά ευρήματα της εξέτασης, ενώ άλλοι θέτουν τη διάγνωση με βάση τα ευρήματα από την αρθροσκόπηση. Η συχνότητα της μερικής ρήξης κυμαίνεται από 10% έως 28% όλων των ρήξεων. Αν και η εξέλιξη της πλήρους ρήξης ΠΧΣ είναι καλά καθορισμένη, οι ασθενείς με μερική ρήξη ΠΧΣ έχουν λιγότερη προβλέψιμη κλινική πορεία.
Η διάγνωση της μερικής ρήξης ΠΧΣ αποτελεί πρόκληση. Τα ευρήματα από την κλινική εξέταση, συμπεριλαμβανομένων των Lachman test και το πρόσθιο συρταροειδές σημείο (anterior drawer test) μπορεί να είναι  δυσδιάκριτα. Θεωρούμε ότι η επανεξέταση της μαγνητικής τομογραφίας με έναν έμπειρο ακτινολόγο είναι συχνά χρήσιμη για την ορθή διάγνωση της μερικής ρήξης. Οι κλασικές τομές στη Μαγνητική τομογραφία έχουν μεταβλητή ευαισθησία στη διάγνωση. Η προσθήκη λοξών οβελιαίων και στεφανιαίων τομών στην MRI έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τη διαγνωστική ακρίβεια της  μερικής ρήξης ΠΧΣ. Όταν η διάγνωση επιβεβαιωθεί, η θεραπεία της μερικής ρήξης ACL εξακολουθεί να είναι δύσκολη. Η ηλικία, το επίπεδο δραστηριότητας, ο βαθμός χαλαρότητας, οι σύνοδες βλάβες, καθώς και η παρουσία συμπτωματικής αστάθειας είναι σημαντικοί παράγοντες. Οι ασθενείς που συμμορφώνονται με ένα πρωτόκολλο αποκατάστασης με έμφαση στην ενίσχυση του ιγνυακού  τένοντα, την  τοποθέτηση νάρθηκα  και τροποποίηση της δραστηριότητας τους ενδέχεται να ανταποκριθούν θετικά στην συντηρητική  θεραπεία. Άλλοι ασθενείς που δεν επιθυμούν ή δεν είναι σε θέση, ψυχικά και σωματικά, να αντιμετωπίσουν ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να εξυπηρετηθούν καλύτερα με επανορθωτική χειρουργική.