cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τόμας Γκρέι
Συγγραφή
Ένα από τα πιο διάσημα έργα του είναι η Ελεγεία που γράφτηκε σε μια εξοχική εκκλησία (1750), ένα από τα πιο γνωστά κείμενα των «ποιητών του νεκροταφείου». Το 1759, κατά τη διάρκεια του Επταετούς Πολέμου, πριν από τη Μάχη των Πεδιάδων του Αβραάμ στην οποία σκοτώθηκε σε ηλικία 33 ετών, ο Βρετανός στρατηγός Τζέιμς Γουλφ λέγεται ότι απήγγειλε το ποίημα στους αξιωματικούς του, προσθέτοντας: «Κύριοι, θα προτιμούσα να γράψω αυτό το ποίημα παρά να πάρω το Κεμπέκ αύριο».
Ένα άλλο γνωστό έργο του είναι η πινδαρική ωδή Ο Βάρδος. Ο Τόμας Γκρέι είναι επίσης γνωστός για τις αναφορές του στην κελτική και τη σκανδιναβική ποίηση (Η Κάθοδος του Όντιν και Οι Μοιραίες Αδερφές) και το ιστορικό και λογοτεχνικό έργο Ιστορία της Αγγλικής ποίησης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι κριτικοί της λογοτεχνίας
Τσαϊκισλάκ
Αναφορές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Ιράκλι Τσερετέλι
Ο Ιράκλι (Κάκι) Γκεόργκεβιτς Τσερετέλι (γεωργιανά: ირაკლი გიორგის ძე წერეთელი, Ира́клий Гео́ргиевич Церете́ли, 20 Νοεμβρίου 1881 – 20 Μαΐου 1959) ήταν Γεωργιανός πολιτικός, ένας από τους ηγέτες του Ρωσικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος (ΡΣΔΕΚ) και, αργότερα, των Γεωργιανών Μενσεβίκων. Ηγετικό μέλος του Σοβιέτ της Πετρούπολης το 1917, ο Τσερετέλι υπηρέτησε ως Υπουργός Ταχυδρομείων και Τηλεγραφείων, και προσωρινός Υπουργός Εσωτερικών, στη Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση και την άνοδο των Μπολσεβίκων, επέστρεψε στη Γεωργία, φεύγοντας όταν ο Ερυθρός Στρατός εισέβαλε το 1921. Πέρασε την υπόλοιπη ζωή του στην εξορία.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ιράκλι Τσερετέλι γεννήθηκε στο Κουτάισι (δυτική Γεωργία, τότε τμήμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας) στην οικογένεια του ριζοσπαστικού συγγραφέα Γκεόργκι Τσερετέλι, της αρχοντικής οικογένειας των Τσερετέλι, και της Ολυμπιάδας Νικολάντζε, αδελφής του δημοσιογράφου Νίκο Νικολάντζε. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας όπου αναμείχθηκε στις φοιτητικές διαμαρτυρίες. Μετά από τη συμμετοχή σε μια φοιτητική διαδήλωση το 1902 εξορίστηκε για λίγο στη Σιβηρία. Με την απελευθέρωσή του από τη φυλακή ο Τσερετέλι εντάχθηκε στο ΡΣΔΕΚ και στο συνέδριο του κόμματος στο Λονδίνο το 1903 συντάχθηκε με τον Γιούλι Μάρτοφ κατά του Βλαδίμηρου Λένιν. Γενόμενος Μενσεβίκος, αντιτασσόταν στους Μπολσεβίκους του Λένιν. Ο Τσερετέλι έγινε διευθυντής σύνταξης της φιλο-Μενσεβίκικης έκδοσης Kvali (“Ίχνος” στα Γεωργιανά), αλλά αποφάσισε να μετακομίσει στη Γερμανία για να ξεφύγει από την αυξανόμενη παρενόχληση των αρχών. Επέστρεψε στη Ρωσία κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1905 και εκλέχτηκε στη δεύτερη Δούμα, εμφανιζόμενος σαν ηγετικός Μενσεβίκος. Με τη διάλυση της Δούμας, ο Τσερετέλι καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια φυλάκιση και στη συνέχεια εξορία το 1913 στο Ιρκούτσκ. Εκεί έγινε ηγέτης ενός κύκλου μετριοπαθών Διεθνιστών (κυρίως Μενσεβίκων, που περιλάμβανε επίσης Εσέρους και πρώην Μπολσεβίκους) που λεγόταν οι “Σιβηριανοί Τσιμερβαλντιστές”.
Η Φεβρουαριανή Επανάσταση και τα επακόλουθα
Η Φεβρουαριανή Επανάσταση επέτρεψε στον Τσερετέλι να εγκαταλείψει τη Σιβηρία. ενώ η οικογένειά του ήθελε να επιστρέψει στη Γεωργία, αυτός αντ’ αυτού πήγε στην Πετρούπολη, φτάνοντας στις 19 Μαρτίου. Μόλις βρέθηκε εκεί διορίστηκε στην εκτελεστική επιτροπή του Σοβιέτ της Πετρούπολης. Πρότεινε το πρόγραμμα του “Επαναστατικού αμυνιτισμού”· δηλαδή, ένα πρόγραμμα το οποίο καθόριζε μια ενεργητική επιδίωξη διεθνούς συμφωνίας για τον τερματισμό του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και εξ ίσου ενεργητική άμυνα κατά της Γερμανίας για όσο καιρό ο πόλεμος συνεχιζόταν. Μπήκε στην Προσωρινή Κυβέρνηση σαν Υπουργός Ταχυδρομείων και Τηλεγραφείων [Επικοινωνιών] (Μάιος – Αύγουστος 1917), αν και συνέχισε να εστιάζει στη δουλειά του στο Σοβιέτ της Πετρούπολης.
Τον Ιούλιο ο Γκεόργκι Λβοφ αποφάσισε να παραιτηθεί από Πρωθυπουργός και στις 7 Ιουλίου ο Τσερετέλι διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών, υπηρετώντας μέχρι να σχηματιζόταν ένα νέο υπουργικό συμβούλιο υπό τον Αλέξανδρο Κερένσκι. Παρά την ανώτερη θέση του στο Σοβιέτ, ο Τσερετέλι παρέβλεψε τη θέση του Πρωθυπουργού, δήθεν λόγω της θέσης του· ο συνασπισμός ήθελε μεταρρύθμιση και θεώρησαν ότι η επιρροή από το Σοβιέτ θα την εμπόδιζε. Όταν ανακοινώθηκε το νέο υπουργικό συμβούλιο στις 25 Ιουλίου, ο Τσερετέλι δεν περιλαμβανόταν καθόλου. Ενώ κάποιοι αντιπρόσωποι του Σοβιέτ πήραν θέσεις, δεν ήταν σταθερά υποστηρικτικοί των απόψεων του Σοβιέτ. Ο ίδιος ο Τσερετέλι δεν ήθελε να είναι μέρος αυτού, καθώς είχε κουραστεί από την πολιτική του υπουργικού συμβουλίου και είχε φυματίωση· αντ’ αυτού σχεδόν αποσύρθηκε. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, οι Μπολσεβίκοι διέταξαν τη σύλληψη του Τσερετέλι. Επέστρεψε στη Γεωργία, η οποία τον Μάιο του 1918 κήρυξε την ανεξαρτησία της ως Δημοκρατία της Γεωργίας. Εκεί δεν ήταν σημαντικός παράγοντας, αλλά απέκτησε έδρα στη Συντακτική Συνέλευση και εκπροσώπησε τη χώρα του στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού. Αφού οι Σοβιετικοί κατέλαβαν τη Γεωργία στις αρχές του 1921, ο Τσερετέλι παρέμεινε στη θέση του, αλλά μετανάστευσε το 1923 στο Παρίσι.
Τα μετέπειτα χρόνια
Ο Τσερετέλι παρέμεινε ένας δηλωμένος διεθνιστής και δεν έγινε εθνικιστής, όπως έκαναν πολλοί Γεωργιανοί Μενσεβίκοι. Έτσι, αντιτάχθηκε τόσο στον φιλελεύθερο εθνικιστή Ζουράμπ Αβαλισβίλι και τον σοσιαλδημοκράτη Νόε Ζορντάνια. Όλοι τους έγραψαν εκτενώς στο εξωτερικό για την πολιτική στη Γεωργία. Ο Τσερετέλι δέχθηκε την αρχή του αγώνα για την ανεξαρτησία της Γεωργίας, αλλά απέρριψε την άποψη του Ζορντάνια και άλλων Γεωργιανών εμιγκρέδων ότι η κυριαρχία των Μπολσεβίκων ήταν ουσιαστικά ταυτόσημη με τη Ρωσική κυριαρχία. Επιπλέον, επέμεινε στη στενή συνεργασία μεταξύ Ρώσων και Γεωργιανών σοσιαλιστών κατά των Μπολσεβίκων, αλλά δεν συμφώνησε σε οποιαδήποτε συνεργασία με τους Γεωργιανούς εθνικιστές. Αυτό οδήγησε στην απομόνωση του Τσερετέλι μεταξύ των Γεωργιανών εμιγκρέ και αποσύρθηκε σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική δραστηριότητα. Τη δεκαετία του 1940, μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συνέχισε να γράφει την ιστορία της επανάστασης και απεβίωσε στη Νέα Υόρκη το 1959. Το 1973, ξανατάφηκε στο Κοιμητήριο Λοβίλ, κοντά στο Παρίσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μενσεβίκοι Κατηγορία:Ρωσική Προσωρινή Κυβέρνηση Κατηγορία:Γεωργιανοί πολιτικοί
Sticky & Sweet Tour
thumb|Η σκηνή της Sticky & Sweet Tour στο Ολυμπιακό Στάδιο στην Αθήνα στις 27 Σεπτεμβριου 2008.Η Sticky & Sweet Tour είναι η όγδοη παγκόσμια περιοδεία της Αμερικανίδας τραγουδίστριας-τραγουδοποιού, Μαντόνα για την προώθηση του ενδέκατου στούντιο άλμπουμ της, Hard Candy. Η περιοδεία ξεκίνησε τον Αύγουστο. Μετά την ολοκλήρωση της περιοδείας η Μαντόνα ανακοίνωσε τα σχέδια της για ένα δεύτερο σκέλος της περιοδείας το επόμενο καλοκαίρι στην Ευρώπη, για να παίξει σε περιοχές που έχει να εμφανιστεί για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η περιοδεία ήταν χωρισμένη σε τέσσερα κομμάτια: Pimp, Old School, Gypsy και Rave. Στο δεύτερο σκέλος της περιοδείας έγιναν κάποιες αλλαγές, συμπεριλαμβανομένου ενός αφιερώματος του Μάικλ Τζάκσον. Οι κριτικές που πήρε η περιοδεία ήταν θετικές. Την περιέγραψαν ως ένα "διασκεδαστικό μουσικό ταξίδι".
Η περιοδεία έσπασε πολλά ρεκόρ από άποψη πωλήσεων εισιτηρίων και προσέλευση θεατών. Μετά το πρώτο σκέλος έγινε η περιοδεία με τις μεγαλύτερες πωλήσεις από σόλο καλλιτέχνη, με κέρδη πάνω από 282 εκατομμύρια δολάρια σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ που κατείχε η ίδια από την περιοδεία της Confessions Tour. Πραγματοποίησε συναυλίες με πάνω από 3.5 εκατομμύρια κοινό σε 32 χώρες αποφέροντας συνολικά 408 εκατομμύρια δολάρια ($448.5 σε 2015 δολάρια), καθιστώντας την ως τη δεύτερη πιο επιτυχημένη περιοδεία όλων των εποχών, πίσω από τους The Rolling Stones. Στα βραβεία που πραγματοποίησε το Billboard κέρδισε δύο βραβεία, τα 'The Top Tour' και 'Top Draw'. Ο μανατζέρ της, Guy Oseary κέρδισε επίσης βραβείο για μάνατζερ της χρονιάς.
Κατά τη διάρκεια της περιοδείας της έκανε αρκετές αναφορές και δηλώσεις για τα τότε οικονομικά ή πολιτικά θέματα που απασχολούσαν τον κόσμο π.χ. στη Ρουμανία η δήλωση της για τις διακρίσεις στους τσιγγάνους που γίνονται σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ελήφθη αρνητικά. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου σκέλους δύο εργάτες σκοτώθηκαν ενώ έστηναν τη σκηνή στη Μασσαλία Η περιοδεία κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2010 σε CD/DVD.
Ιστορικό
250px|μικρογραφία|δεξιά|Η Μαντόνα σπρώχνει ένα πυρόξανθο Speedster του 1935 κατά τη διάρκεια του Beat Goes On. Η παγκόσμια περιοδεία επιβεβαιώθηκε επίσημα στις 8 Μαΐου, από τον Guy Oseary, μάνατζερ της Μαντόνα και τον Arthur Fogel πρόεδρο της Live Nation που έχει αναλάβει την παραγωγή των συναυλιών της. Το Billboard επιβεβαίωσε ότι η περιοδεία επρόκειτο να αρχίσει στις 23 Αυγούστου στο Κάρντιφ, της Ουαλίας. Ονομαζόταν Sticky & Sweet Tour και σχεδίαζαν να επισκεφτούν τρεις ηπείρους σε 50 – 60 ημερομηνίες. Η περιοδεία παράγεται παγκοσμίως από τη Live Nation και προωθεί το 11ο στούντιο άλμπουμ της Μαντόνα: Hard Candy. Η περιοδεία ήταν χωρισμένη σε τέσσερα κομμάτια: Pimp, ως φόρο τιμής στην αισθητική του 1920, Old School, απεικονίζει τις αρχές του '80 στο κέντρο της της Νέας Υόρκης, Gypsy, αποτελείται από ρουμάνικη folk μουσική και χορό και Rave, αποτελείται από ανατολικές επιδράσεις. Στις 30 Ιανουαρίου ανακοινώθηκε ότι η Μαντόνα είχε αποφασίσει να ξεκινήσει ένα δεύτερο σκέλος της περιοδεία της το ερχόμενο καλοκαίρι.
Μιχαήλ Χατζημιχάλης
Ο Μιχαήλ Χατζημιχάλης (1835-1908) ήταν Έλληνας ιατρός και καθηγητής πανεπιστημίου του 19ου αιώνα.
Sticky & Sweet Tour
Μπάντα
Πηγή:
Μιχαήλ Χατζημιχάλης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1835 στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση. Γράφτηκε στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, και αργότερα μετέβη στη Γερμανία για να συνεχίσει τις σπουδές του. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε αρχικά το 1872 υφηγητής και στη συνέχεια το 1875 έκτακτος καθηγητής παθολογικής ανατομικής στο Πανεπιστήμιο. Το 1879 ορίστηκε τακτικός καθηγητής ειδικής νοσολογίας και αργότερα διευθυντής της Αστυκλινικής. Διετέλεσε πρύτανης του Πανεπιστημίου κατά το ακαδημαϊκό έτος 1889-1890.
Sticky & Sweet Tour
Σημειώσεις
<references group=lower-greek/>
Μιχαήλ Χατζημιχάλης
Βιογραφικά στοιχεία
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 17 Σεπτεμβρίου 1908.
Άρης Καραγεώργος
Ο Άρης Καραγεώργος είναι Έλληνας πρώην αθλητής στο βάδην εντός και εκτός στίβου που αγωνίστηκε με τον Παναθηναϊκό. Κατέρριψε πολλά πανελλήνια ρεκόρ στο βάδην και συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, όπου και κατέλαβε την 15η θέση στα 20 χιλιόμετρα βάδην.
Μιχαήλ Χατζημιχάλης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Πρυτάνεις Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Sticky & Sweet Tour
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοδείες της Μαντόνα Κατηγορία:Περιοδείες
Άρης Καραγεώργος
Βιογραφία
Στα τέλη του 1965 ξεκίνησε τον αθλητισμό στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού, καταλήγοντας στον πρωταθλητισμό. Κέρδισε αρχικά πρωταθλήματα παίδων και στη συνέχεια εφήβων. Κατά την 28μηνη στρατιωτική του θητεία (Αρχηγός Μέσων Αρμάτων στα τεθωρακισμένα) στο Πολύκαστρο Κιλκίς (1971-1973), δεν έτυχε των διευκολύνσεων που είχαν όλοι οι πρωταθλητές εκείνης της εποχής και έτσι ανακόπηκε προσωρινά η σταδιοδρομία του.
Όταν επανήλθε μετά από τρία χρόνια, η μετέπειτα πορεία του, ταυτόχρονη με του αδελφού του Χρήστου, έχει αποτελέσει σημείο αναφοράς για το ελληνικό βάδην. Κατέκτησε 10άδες πανελλήνιες νίκες, τις περισσότερες τερματίζοντας μαζί στην πρώτη θέση με τον αδελφό του. Κατέρριψε πολλές φορές το πανελλήνιο ρεκόρ στα 20χλμ. βάδην, κατεβάζοντάς το σταδιακά από 1.37'16" στη 1.25'47" (1979). Στην πρώτη του συμμετοχή στα 50χλμ. βάδην το 1979 κατέρριψε το εθνικό ρεκόρ κατά μια ώρα και κάτι, τερματίζοντας σε 4.05'10" (προηγ. 5.10'51"), που ήταν και το νέο βαλκανικό ρεκόρ. Στους Βαλκανικούς Αγώνες κέρδισαν αρκετά μετάλλια. Παράλληλα, το 1979 κέρδισε χρυσό μετάλλιο μαζί με τον αδερφό του σε Βαλκανικούς Αγώνες, την μοναδική φορά που δύο αδέλφια έχουν πάρει από κοινού χρυσό μετάλλιο. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς αγώνες της Μόσχας (1980) τερματίζοντας 15ος στα 20χλμ. βάδην. Ο αδερφός του Χρήστος συμμετείχε στην απόσταση των 50 χλμ βάδην καταλαμβάνοντας την 12η θέση.
Αργότερα ασχολήθηκε στο βάδην σαν προπονητής. Ο Καραγεώργος αποτέλεσε προπονητής πολλών αθλητών και ήταν ένας από τους πρωτοπόρους του γυναικείου βάδην στην Ελλάδα, προπονώντας αθλήτριες όπως η Μιμίκα και η Μαρία Πανουτσοπούλου και η Μαριλένα Σαμολαδά. Είναι επίσης γνωστό ότι απετέλεσε προπονητής του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλα. Διετέλεσε επίσης προπονητής διαφόρων σωματείων του βάδην, ξεκινώντας από τον Παναθηναικού Α.Ο. και ολοκληρώνοντας την προπονητική του σταδιοδρομία σαν προπονητής του Πανελληνίου Γ. Σ. Επίσης, εκδίδει και, ταυτόχρονα, είναι αρχισυντάκτης του ειδικού περιοδικού "Βάδην" και επίσης ήταν αρχισυντάκτης του περιοδικού "Βετεράνοι Αθλητές", όντας αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας Βετεράνων Αθλητών. Υπήρξε ακόμη αρθρογράφος σε πολλά αθλητικά έντυπα, στον ημερήσιο και αθλητικό τύπο. Σήμερα (2022) συνεχίζει να αρθρογραφεί στον τύπο. Σε Ολυμπιακούς αγώνες συμμετείχε ως Αθλητής (1980), ως Προπονητής (2000) και ως Οργανωτής (συντονιστής του Βάδην το 2004). Ήταν επίσης Διευθυντής για το αγώνισμα του βάδην στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Αθήνας (1997), αγώνας στον οποίο συμμετείχε και ο αδερφός του.
Είναι συνταξιούχος των Ελληνικών Ταχυδρομείων. Στα Ταχυδρομεία εργάστηκε για 35 χρόνια. Ως εργαζόμενος των Ταχυδρομείων ήταν πρωτοπόρος των αγώνων βάδην ταχυδρομικών υπαλλήλων (μαζί με τον αδελφό του, ο οποίος επίσης ήταν εργαζόμενος στα ταχυδρομεία). Διοργάνωσαν και συμμετείχαν στα ετήσια πανελλήνια πρωταθλήματα. Επίσης πέτυχαν νίκες σε Βαλκανικό και Ευρωπαικό επίπεδο. Έχει επίσης καταγράψει 4 ταινίες μικρού μήκους που αφορούν την γενέτειρά του και μία πραγματεύεται τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μόσχας. Είναι πατέρας δυο αγοριών του Νίκου και του Γιάννη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαδιστές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του βάδην Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Κατηγορία:Αθλητές στίβου ΠΑΟ
POX
right|thumb|200px|Ένα στιγμιότυπο ενός κειμένου XML Η Plain Old XML (POX) είναι η βασική XML και συχνά αναμιγνύεται με προδιαγραφές όπως η XML Namespaces, Dublin Core, XInclude και το XLink. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις περίπλοκες και πολυεπίπεδες προδιαγραφές της XML, όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί για διαδικτυακές υπηρεσίες ή το RDF. Ο όρος πιθανότατα προέρχεται ή εμπνεύστηκε από την έκφραση Plain old telephone service (POTS) ή παρομοίως την Plain Old Java Object (POJO).
Η POX είναι συμπληρωματική του REST (Representational state transfer). Η πρώτη περιγράφει τρόπο διαμόρφωσης πληροφορίας, ενώ το REST περιγράφει πρότυπο επικοινωνίας.
Οι κύριοι ανταγωνιστές της POX είναι οι πιο αυστηρής XML σύνταξης, RDF και το πρωτόκολλο SOAP, καθώς επίσης τα JSON και  CSV τα οποία δεν χρησιμοποιούν XML σύνταξη.
Πηγές
Κατηγορία:XML
Ελληνικά (αποσαφήνιση)
καθώς και οι οικισμοί:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Πτώση του μετεωρίτη του Καράνκας
thumb|right|255px|Θραύσμα μάζας 27,7 γραμμαρίων του μετεωρίτη του Καράνκας, που ανακτήθηκε αρκετές ημέρες μετά την πτώση. Ο κύβος κλίμακας έχει πλευρά 1 εκατοστομέτρο. Το συμβάν προσκρούσεως του Καράνκας (Carancas impact event) αναφέρεται στην πτώση ενός χονδρίτη μετεωρίτη στις 15 Σεπτεμβρίου 2007 κοντά στο χωριό Καράνκας του Περού, πολύ κοντά στα σύνορα με τη Βολιβία και στη λίμνη Τιτικάκα, σε θέση με υψόμετρο άνω των 3.800 μέτρων και γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 16°39′52″ Ν και μήκος 69°02′38″ Δ. . Η πτώση δημιούργησε έναν κρατήρα και μαύρισε το έδαφος γύρω του. Ο τοπικός αξιωματούχος Marco Limache δήλωσε ότι «νερό που έβραζε άρχισε να βγαίνει από τον κρατήρα, και κομματάκια βράχου και στάχτες βρέθηκαν εκεί κοντά», ενώ «δύσοσμα αέρια» εκτοξεύονταν από τον κρατήρα.
Μετά την πρόσκρουση, χωρικοί που είχαν προσεγγίσει το σημείο αρρώστησαν από μία ανεξήγητη και άγνωστη ασθένεια, με μεγάλη ποικιλία συμπτωμάτων. Δύο ημέρες αργότερα Περουβιανοί επιστήμονες επιβεβαίωσαν ότι υπήρξε πράγματι πτώση μετεώρου, διαψεύδοντας την ευρύτατα διαδεδομένη φήμη ότι επρόκειτο για γεωφυσικό και όχι ουράνιας προελεύσεως γεγονός. Το νερό του εδάφους στην τοποθεσία αυτή είναι γνωστό ότι περιέχει ενώσεις του αρσενικού και η ασθένεια των ντόπιων πιστεύεται σήμερα ότι προκλήθηκε από δηλητηρίαση από αυτές τις ενώσεις, εξαιτίας της εισπνοής των ατμών του βραστού νερού που τις περιείχε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρανκας Πτωση μετεωριτη Καραν Κατηγορία:Κρατήρες πρόσκρουσης στη Γη
Κάστρο Ουλσούντα
Το Κάστρο Ουλβσούντα είναι ένα αρχοντικό στην Μπρόμμα της Δυτικής Στοκχόλμης, στη Σουηδία.
Ιστορία
Το κτίριο χτίστηκε τα έτη 1644-1647 από τον Στρατάρχη Λένναρτ Τόρστονσον (1603–1651). Η τρέχουσα εμφάνιση του κτηρίου χρονολογείται από τη δεκαετία του 1830. Η βασιλική οικογένεια Όκερχιελμ είχε στην ιδιοκτησία το κάστρου τα έτη 1843–1902. Ο πρωθυπουργός Γουσταύος Όκερχιελμ (1833–1900) χρησιμοποίησε το κτήμα κυρίως ως θερινή κατοικία. Οι κληρονόμοι του πούλησαν το μεγαλύτερο μέρος του ακινήτου το 1902. Ωστόσο, το 1904, η πόλη της Στοκχόλμης αγόρασε το ακίνητο. Στις ημέρες μας, το Κάστρο Ουλβσούντα είναι ξενοδοχειακή μονάδα και συνεδριακός χώρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο
Επίτροπος Βιομηχανίας και Επιχειρηματικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Ο Επίτροπος Βιομηχανίας και Επιχειρηματικότητας είναι Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η θέση αυτή δημιουργήθηκε το 1999, ενώ διευρύνθηκε από τον Επίτροπο για τις Επιχειρήσεις και την Κοινωνία της Πληροφορίας στην Επιτροπή Πρόντι, έτσι ώστε να περιλαμβάνονται τα θέματα των Επιχειρήσεων στο χαρτοφυλάκιο της Βιομηχανίας.
Στην σημερινή Επιτροπή Επίτροπος είναι ο αντιπρόεδρος Γίρκι Κατάινεν.
Θέματα Επιτροπής
Τα βασικά θέματα τα οποία αντιμετωπίζει η Επιτροπή αυτή είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιομηχανίας και Επιχειρηματικότητας
Φραντσέσκο Μπιάνκι (ζωγράφος)
Ο Φραντσέσκο Μπιάνκι (Francesco Bianchi, 1447–8 Φεβρουαρίου 1510) ήταν Ιταλός ζωγράφος της Αναγέννησης. Γεννήθηκε στην Φερράρα (άλλες πηγές αναφέρουν ως γενέτειρα τη Μόντενα ) και το έργο του γνώρισε μεγάλη αναγνώριση ενώ ήταν ακόμα εν ζωή. Ήταν μαθητής του Κόζιμο Τούρα (Cosimo Tura). Λέγεται πως ήταν διδάσκαλος του Κορρέτζο, όμως ο μέγας αυτός καλλιτέχνης ήταν μόλις 16 ετών όταν απεβίωσε ο Μπιάνκι.
Κίνηση Μπράουν
Τόσο στη φυσική όσο και περισσότερο στη χημεία κίνηση Μπράουν καλείται η τυχαία κίνηση στερεών σωματιδίων μέσα σε ένα υγρό ή αέριο.
Φραντσέσκο Μπιάνκι (ζωγράφος)
Είναι γνωστός κυρίως για τα έργα που φιλοτέχνησε σε ιερά εκκλησιών στη Μόντενα, παρόλο που τα περισσότερα δεν διασώζονται. Η Σταύρωση με τον Άγιο Ιερώνυμο και τον Άγιο Φραγκίσκο στην Galleria Estense της Μόντενα αποδίδεται σε αυτόν.
Κίνηση Μπράουν
Με τη βοήθεια του μικροσκοπίου διαπιστώνεται ότι τα μικροσκοπικά στερεά σωματίδια (π.χ. γύρης ή καπνού) που περιέχονται σε ένα υγρό ή αέριο εκτελούν τυχαίες κινήσεις. Οι απότομες αλλαγές διεύθυνσής των οφείλεται στις συγκρούσεις τους με τα μόρια του υγρού ή αερίου. Η τυχαία αυτή κίνηση είναι ευδιάκριτη όχι όμως και τα μόρια που την προκαλούν.
Φραντσέσκο Μπιάνκι (ζωγράφος)
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιταλοί ζωγράφοι Κατηγορία:Ζωγράφοι της Αναγέννησης
Στερεοχημεία
Η Στερεοχημεία αποτελεί ιδιαίτερο κλάδο της Χημείας με αντικείμενό τη μελέτη της δομής των μορίων και κυρίως τη διάταξη των ατόμων τους στο χώρο.
Το σχήμα των μορίων έχει μεγάλη σημασία ιδιαίτερα όταν τα μόρια δύο διαφορετικών χημικών ενώσεων ενδέχεται να αποτελούνται από τα ίδια άτομα συγκροτούμενα με διαφορετικό συνδυασμό.
Οι γνώσεις για χωροταξική διάταξη των ατόμων προήλθε από την έρευνα των διαφόρων στερεοϊσομερών που αποτελούν ιδιαίτερο είδος των ισομερών ενώσεων. Τις βάσεις της στερεοχημείας έθεσε ο Παστέρ το 1849 σε μια σειρά ερευνών του σε τρυγικό οξύ.
Κατηγορία:Χημικές ενώσεις Κατηγορία:Χημικές ουσίες
Little Big (συγκρότημα)
Οι Little Big είναι ένα ρωσικό συγκρότημα που ιδρύθηκε το 2013 στην Αγία Πετρούπολη. Αποτελείται από τον Ilya Ilich Prusikin, τον Sergey Gokk Makarov, τη Sonya Tayurskaya και τον Anton Boo Lissov. Το πρώτο πλήρες άλμπουμ τους, With Russia from Love, κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου 2014. Έχουν κυκλοφορήσει τρία άλμπουμ και εννέα singles.
Ιστορικό
Η μπάντα έκανε το ντεμπούτο της την 1η Απριλίου 2013, κυκλοφορώντας το πρώτο τους βίντεο Every Day I'm Drinking. Πραγματοποίησαν την πρώτη δημόσια εμφάνισή τους στις 2 Ιουλίου 2013 στο κλαμπ Α2, άνοιγμα για το Die Antwoord.
Έχουν ταξιδέψει στην Ευρώπη, τη Ρωσία και τη Βόρεια Αμερική. "Αυτή η μουσική έχει πέραση, δεν επενδύσαμε ούτε δεκάρα, απλά γυρίσαμε βίντεο και γίναμε γνωστοί στην Ευρώπη", ανέφερε ο Ilya Prusikin σε συνέντευξή του στην UTV.
Στις 19 Δεκεμβρίου 2015, η μπάντα κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ τους, Funeral Rave. Ήταν 8ο στα ρώσικα charts του iTunes για την 52η εβδομάδα του 2015.
Κίνηση Μπράουν
Αυτό το φαινόμενο το αντελήφθηκε πρώτος ο Βρετανός βοτανολόγος Ρόμπερτ Μπράουν το 1827, του οποίου και έλαβε το όνομα, όταν μελετούσε κόκκους γύρης στο νερό.
Little Big (συγκρότημα)
Ιστορικό
"Θέλουμε απλώς να δείξουμε στους ανθρώπους ότι έχουν τη δική τους ζωή. Οι χώρες και οι κυβερνήσεις δεν είναι τόσο σημαντικές όσο σκέφτονται, ένα άτομο μπορεί να χειριστεί ό, τι θέλει", δήλωσε ο frontman Ilya Prusikin για το σκοπό της μπάντας σε συνέντευξη με τη στήλη Noisey του Vice.
Το συγκρότημα εκδίδει άλμπουμ από τη δική τους δισκογραφική, τη "Little Big Family", η οποία περιλαμβάνει το Little Big (2016-σήμερα), τους Hatters (2016-παρόν), Tatarka (2016-σήμερα), Hleb (2017-σήμερα).
Τον Απρίλιο του 2018 η Ολυμπία Ίβλεβα αποχώρησε από το συγκρότημα.
Οι Little Big έγιναν viral με την κυκλοφορία του βίντεο για το "Skibidi" στις 6 Οκτωβρίου 2018. Το βίντεο χαρακτηρίζει έναν χορό που έγινε δημοφιλής όταν άλλοι προσπαθούσαν να το μιμηθούν ως μέρος της "Skibidi Challenge".
Το Μάρτιο του 2020 ανακοινώθηκε η επιλογή τους ως Ρώσικη αποστολή για τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 2020 με το τραγούδι "Uno", πρωτού αυτός ματαιωθεί λόγω της Πανδημίας του COVID-19.
Κίνηση Μπράουν
Το 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν ασχολήθηκε με την κίνηση Μπράουν, υποστηρίζοντας ότι η κίνηση αυτή οφείλεται σε συγκρούσεις των κόκκων με τα μόρια του νερού. Τη διατύπωση αυτή έκανε ερμηνεύοντας από στατιστικής πλευράς των πειραματικών δεδομένων.
Little Big (συγκρότημα)
Μουσικό στυλ
Η ομάδα αποκαλεί μια σατιρική συνεργασία τέχνης, που βασίζεται στη μουσική, τα γραφικά και την παράσταση. Οι Little Big διακωμωδούν διάφορα εθνικά στερεότυπα σχετικά με τη Ρωσία. Όλα τα βίντεο κινηματογραφούνται από την συνιδρυτή Alina Pasok και παράγονται από το ίδιο το συγκρότημα
Από τη στιγμή που η πρώτη συναυλία έλαβε χώρα ως η πρώτη εκδοχή του Die Antwoord, το συγκρότημα ονομάστηκε "η Ρώσικη Die Antwoord" και συχνά συγκρίνεται με αυτό το συγκρότημα. Το Vice Magazine αποκαλούσε επίσης τους Little Big "μια απάντηση του ρωσικού ψυχικού ασθενούς στο Die Antwoord". Άλλοι επικριτές επισημαίνουν ότι ενώ οι Little Big έχει μια δική του ταυτότητα, εκθέτει επίσης τον ακροατή στα ρωσικά λαϊκά τραγούδια και στη ρωσική κουλτούρα.
Κίνηση Μπράουν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολλοειδής χημεία Κατηγορία:Στατιστική μηχανική Κατηγορία:Φράκταλ
Little Big (συγκρότημα)
Μουσικό στυλ
Η μπάντα επηρεάστηκε από μια ποικιλία μουσικών από τους Cannibal Corpse, NOFX, Red Hot Chili Peppers, Rammstein και The Prodigy.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020
Σημαία των Αρωμάνων
Η Σημαία των Αρωμάνων (αρωμανικά: Flãmbura-a armãnjilor) είναι μια ανεπίσημη εθνική σημαία η οποία χρησιμοποιείται απο μερικούς Αρωμάνους, μια εθνοτική ομάδα των Βαλκανίων. Είναι διασκορπισμένοι στην Αλβανία, στη Βουλγαρία, στη Βόρεια Μακεδονία στην Ελλάδα, στη Ρουμανία και στη Σερβία. Οι εκτιμήσεις για τον πληθυσμό τους κυμαίνονται από 350.000 έως 3 εκατομμύρια. Δεν υπάρχει καμία επίσημη Αρωμανική οντότητα σε καμία από αυτές τις χώρες.
Περιγραφή
Σε κάποιες περιπτώσεις και σε κάποιες ομάδες, η σημαία θεωρείται "ιερή'" και υπάρχουν αυστηροί κανόνες για τη χρήση της στους γάμους. Η σημαία είναι σεβαστή και απαιτείται να τηρούνται κανόνες όταν αυτή χρησιμοποιείται.
Παραλλαγές
Οι παρακάτω σημαίες είναι κάποιες από τις ιστορικές ή παραδοσιακές που χρησιμοποιούνταν από τους Αρωμάνους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σημαίες Αρωμούνοι Κατηγορία:Αρωμουνικά σύμβολα
Medal of Honor: Vanguard
Το Medal of Honor: Vanguard είναι βιντεοπαιχνίδι πολέμου βολών πρώτου προσώπου που είναι η δέκατη έκδοση του βιντεοπαιχνιδιού της σειράς Medal of Honor που τοποθετείται κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Αναπτύχθηκε από την EA Dice Los Angeles και κυκλοφόρησε για τα PlayStation 2 και Wii.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 2 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Wii Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Electronic Arts Κατηγορία:Medal of Honor Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2007 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γαλλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Γερμανία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ιταλία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στην Ολλανδία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στη Σικελία
Γέφυρα των στεναγμών
Η Γέφυρα των στεναγμών (στα Ιταλικά Ponte dei Sospiri) είναι μια ονομαστή γέφυρα στη Βενετία, μια μικρή γέφυρα σκεπαστή και κλειστή του "Ρίο ντι Παλάτσιο" που συνδέει το "Παλάτσο Ντουκάλε", δουκικό ανάκτορο, με τις φοβερές φυλακές της τότε Ενετίας.
Κτίστηκε τον 16ο αιώνα σύμφωνα με το σχέδιο του αρχιτέκτονα Αντονίνο Κοντίνο ως στεγασμένος διάδρομος με μάλλον μικρές πολεμίστρες αντί παραθύρων. Από αυτό το διάδρομο - γέφυρα οδηγούνταν οι φυλακισμένοι στο θρυλικό δωμάτιο του ανακτόρου "θάλαμο των τριών ιεροεξεταστών του κράτους" (Σαλέτα ντέι τρέ Ινκουϊζιτόρι ντέλο στάτο) όπου και διεξάγονταν «εν κρυπτώ» η δίκη, πριν της οποίας ή ακόμη και κατά τη διάρκειά της φέρονταν ο φυλακισμένος δια μυστικής σκάλας από τη Σαλέτα στο υπόγειο δωμάτιο των βασανιστηρίων στη "Κάμερα ντελ τορμέντο".
Κατά τη παράδοση το δράμα της μεταφοράς των φυλακισμένων προς τα μαρτύρια, χωρίς σχεδόν καμία ελπίδα επιστροφής «εν ζωή» μαρτυρούνταν από τους στεναγμούς και τα βογκητά που ακούγονταν από εκείνα τα παράθυρα - πολεμίστρες εξ ου και το όνομα της γέφυρας αυτής.320px|right|thumb|Γέφυρα των στεναγμών,λήψη από το εσωτερικό της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γέφυρες στην Ιταλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βενετία
Άγγελος Δελλαδετσίμας
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας. Σε μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε με τους γονείς του στην Ιταλική πόλη Πάντοβα όπου δίδαξε στο εκεί Πανεπιστήμιο. Τα έργα τα οποία έγραψε έχουν μεταφραστεί σε 20 γλώσσες. Πέθανε την 1η Ιουνίου του 1825.
Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 18ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι Κατηγορία:Έλληνες ιατροί του 19ου αιώνα
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1989-1990
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1989-90 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 27 Σεπτεμβρίου 1989 με τους αγώνες της πρώτης φάσης, στους οποίους μετείχαν οι ομάδες των χαμηλών εθνικών κατηγοριών (Β΄ Εθνική και Α2΄). Διεξήχθησαν τρεις αγωνιστικές μέχρι να μείνουν τέσσερις ομάδες. Στη Β΄ φάση εντάχθηκαν και οι 12 ομάδες της Α1΄ Εθνικής (σύνολο: 16 ομάδες). Ο τελικός διεξήχθη στις 21 Μαΐου 1990 στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με αντιπάλους ξανά τον ΠΑΟΚ και τον Άρη. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Άρης Θεσσαλονίκης για πέμπτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Πηγές
1990 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1989 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1990
Μελέτιος Γεωργόπουλος
Ο Μελέτιος Γεωργόπουλος ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Γύθειο τον Δεκέμβριο του 1978. Μετά το σχολείο σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συμπλήρωσε τις σπουδές του στη Γερμανία και Γαλλία. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο και διευθυντής της Θεραπευτικής Κλινικής στο Δημοτικό Νοσοκομείο.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου στη Σοβιετική Ένωση
Οι Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου στη Σοβιετική ένωση είναι μια αναφορά για τους αιχμάλωτους πολέμου του ιταλικού στρατού και της τύχης τους στη Σοβιετική Ένωση του Ιωσήφ Στάλιν κατά τη διάρκεια και μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Χαρακτηριστικά
Πάνω από 60.000 Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου συνελήφθησαν από τον Κόκκινο Στρατό στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σχεδόν όλοι τους συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της αποφασιστικής επίθεσης «Επιχείρηση Little Saturn» τον Δεκέμβριο του 1942, η οποία εξόντωσε τον ιταλικό στρατό στη Ρωσία.
Στο απόγειο του, ο ιταλικός στρατός στη Σοβιετική Ένωση αποτελούνταν περίπου από 235.000 άνδρες και δρούσε μεταξύ Δεκεμβρίου 1942 και Φεβρουαρίου 1943 για την υποστήριξη των γερμανικών δυνάμεων που μάχονταν στη Σοβιετική Ένωση και γύρω από το Στάλινγκραντ. Σε αυτήν την περίοδο, το συνολικό ποσοστό αγνοουμένων Ιταλών στρατιωτών ανήλθε σε 84.830. Σύμφωνα με τα σοβιετικά αρχεία, 54.400 Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου έφτασαν ζωντανοί στα σοβιετικά στρατόπεδα αιχμαλώτων, 44.315 κρατούμενοι πέθαναν σε αιχμαλωσία μέσα στα στρατόπεδα, τα περισσότερα από τα οποία το χειμώνα του 1943.
Οι ρωσικές πηγές καταγράφουν θανάτους σε 28.000 από τους 49.000 Ιταλούς αιχμαλώτους πολέμου (σύμφωνα με αυτούς) στη Σοβιετική Ένωση 1942-1954.
Ο δρόμος για τα στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου
Το ταξίδι για τα στρατόπεδα αιχμαλώτων πολέμου κάλυπτε εκατοντάδες χιλιόμετρα και έγινε κυρίως με τα πόδια. Αναφέρθηκαν από επιζώντες ως πορείες "Νταβάι!" (μια ρωσική έκφραση ώθησης, που σημαίνει «συνεχίστε να κινείστε!»). Οι κρατούμενοι συνοδεύονταν από τον στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού, και συχνά από αντάρτες που δεν έδειχναν κανένα έλεος για εκείνους που έπεφταν παγωμένοι ή εξαντλημένοι. Η μεταφορά ολοκληρώθηκε με τη χρήση εμπορευματικών τρένων, όπου πολλοί κρατούμενοι πέθαναν από τις εξαιρετικά κρύες θερμοκρασίες και την έλλειψη τροφής.
Στρατόπεδα, θεραπεία και αιτίες θανάτου
Τα περισσότερα στρατόπεδα βρίσκονταν στην Ανατολική πλευρά της ευρωπαϊκής Ρωσίας, όπου οι περισσότεροι Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου κρατήθηκαν σε δύσκολες συνθήκες. Άλλοι ήταν γνωστοί μόνο με τους αριθμούς αναφοράς τους, ως «Lager 58 / c» και «Lager 171». Οι ασθένειες που σχετίζονταν με τον Τύφο και την πείνα ήταν οι κύριες αιτίες θνησιμότητας μέσα στα στρατόπεδα. Αναφέρθηκαν περιστατικά βίας από τα σοβιετικά στρατεύματα και από αντάρτες σε άοπλους κρατουμένους, αλλά οι επιζώντες κατέθεσαν επίσης αναφορές καλών σχέσεων μεταξύ στρατιωτών των δύο αντιτιθέμενων εθνών, ειδικά στην πρώτη γραμμή και συμπόνια από τους Ρώσους αμάχους. Οι Ιταλοί αιχμάλωτοι πολέμου στη Σοβιετική Ένωση υπέστησαν πολλές προπαγάνδες. Η προπαγάνδα δόθηκε από τους Ιταλούς κομμουνιστές που είχαν εγκαταλείψει τον φασισμό στην Ιταλία και πήγαν στη Σοβιετική Ένωση, γνωστοί στην Ιταλία ως fuoriusciti, «άνθρωποι που έφυγαν από το σπίτι». Παρά τις απειλές όμως, οι περισσότεροι κρατούμενοι, ειδικά αν δεν είχαν συμβιβασθεί προηγουμένως με τον φασισμό, αντιστάθηκαν στην προπαγάνδα. Οι συνθήκες των φυλακισμένων βελτιώθηκαν πολύ με την άνοιξη του 1943 λόγω της ανησυχιών της Σοβιετικής Κυβέρνησης για μια καλύτερη διοίκηση των στρατοπέδων, αυξάνοντας απότομα τον εφοδιασμό τροφίμων και τον αριθμό των στρατιωτών που επιβίωσαν.
Εγκληματίες πολέμου
Οι Ιταλοί στη Σοβιετική Ένωση δεν ενήργησαν ως στρατεύματα κατοχής και συνεπώς ήταν απίθανο να κάνουν φρικαλεότητες εναντίον κομμάτων και πολιτών. Σοβιετικοί που πιάστηκαν αιχμάλωτοι από το ιταλικό εκστρατευτικό σώμα στη Ρωσία, το οποίο δρούσε από τον Ιούλιο του 1941 έως τον Ιούνιο του 1942, παραδόθηκαν στους Γερμανούς και υπέστησαν σκληρή μεταχείριση από τους Ναζί. Μετά την ίδρυση του ARMIR, οι σοβιετικοί αιχμάλωτοι κρατήθηκαν από τις ιταλικές δυνάμεις υπό λογικές συνθήκες. Για παράδειγμα, οι σοβιετικοί αιχμάλωτοι πολέμου τροφοδοτήθηκαν με τυποποιημένες μερίδες φαγητού του ιταλικού στρατού.
Μεταπολεμικοί Λόγοι
Το ζήτημα των Ιταλών αιχμαλώτων πολέμου στη Σοβιετική Ένωση παρέμεινε ένα καυτό πολιτικό θέμα στην μεταπολεμική Ιταλία. Δεν διερευνήθηκε ποτέ σοβαρά λόγω της απροθυμίας των σοβιετικών αρχών να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με το πεπρωμένο των δεκάδων χιλιάδων αγνοουμένων στρατιωτών. Η υπόθεσή τους χρησιμοποιήθηκε με ορχηστρικό τρόπο από τα κεντροδεξιά κόμματα που κατηγόρησαν τη Σοβιετική Ένωση ότι δεν επέστρεψε τους αιχμαλώτους πολέμου στη Ιταλία αρνούμενη την αντικομμουνιστική προπαγάνδα από την αριστερά κατά τις πρώτες δημοκρατικές εκλογές στην Ιταλία (1948). Αμερόληπτες πληροφορίες που στηρίζουν το μέγεθος της τραγωδίας και μια αντικειμενική ιστορική πληροφόρηση ήρθε μόνο μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης καθώς το δημόσιο συμφέρον για την Ιταλία είχε ήδη ξεθωριάσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος Γουΐλχελμ φον Έσσεν
Βιογραφία
Ήταν γιος του Βαρόνου και Κόμη Χανς Χέντρικ φον Έσσεν και της βαρόνης Χεδβίγης Καρλόττας φον Κράσσον. Ήταν μορφωμένος και σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλας, όπου πήρε πτυχίο θεολογίας και Καγκελαρίου, ενώ συνέχισε της σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν της Γερμανίας. Παντρεύτηκε την Ίντα Μαρία φον Ρέχαουσεν (13 Μαρτίου 1811 – 2 Μαΐου 1893) στις 7 Απριλίου 1831 στη Στοκχόλμη. Ανάμεσα στα παιδιά που απέκτησαν, ήταν ο Χανς Χέντρικ φον Έσσεν.
Καριέρα και θάνατος
Το 1826 έγινε αρχιθαλαμηπόλος της βασίλισσα Ντεζιρέ Κλαρί, το 1827 Βασιλικός Ιπποκόμος, το 1838 Ταγματάρχης, το 1839 Αρχιστράτηγος στο Σκανδιναβικό Σύνταγμα Χούσαρ της Σκάνας, το 1841 Υπολοχαγός-Συνταγματάρχης και το 1848 Συνταγματάρχης και Διοικητής του Συντάγματος Χούσαρ της Σκάνας.
Όταν ο Φραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας παντρεύτηκε την Ελισάβετ των Βίττελσμπαχ το 1854, ο φον Έσσεν στάλθηκε ως Σουηδός απεσταλμένος για να τον συγχαρεί. Παρευρέθηκε επίσης για λογαριασμό της Σουηδίας στη στέψη του αυτοκράτορα Αλέξανδρου Β' το 1856 και του βασιλιά Γουλιέλμου Α΄ της Γερμανίας, στο Βερολίνο το 1861.
Από το 1834 έως το 1843, ο Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος είχε στην ιδιοκτησία του το Κάστρο Ουλβσούντα της Μπρόμμας, στα δυτικά της Στοκχόλμης. Επίσης, κληρονόμησε το Κάστρο Βικ από τον πατέρα του, και εκεί σύλλεξε μια ποικιλία από πολύτιμους πίνακες, όπλα και αντίκες. Ο Γουσταύος Αδόλφος Φρειδερίκος Γουΐλχελμ φον Έσσεν απεβίωσε στις 3 Οκτωβρίου 1874, στο Κάστρο Βικ, στην Άπλαντ της Ουψάλας.
Πηγές
Κατηγορία:Σουηδοί στρατιωτικοί
Μενέλαος Σακόρραφος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1867. Αφού ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1890. Μετεκπαίδευτηκε στο Παρίσι και επέστρεψε στην Ελλάδα. Διορίστηκε ιατρός της Αστυκλινικής του Εθνικού Πανεπιστημίου (σήμερα νοσοκομείο Παίδων Αγία Σοφία) και το 1915 τακτικός καθηγητής της Παθολογικής κλινικής. Σε αυτόν οφείλεται η διεύρυνση και μετάθεση της Αστυκλινικής από το παλαιό κτήριο, σε καινούργιους χώρους στην οδό Αριστείδου και από εκεί στο Μέγαρο Μαγγίνα στην οδό Πειραιώς. Δημοσίευσε πολλά ιατρικά επιστημονικά συγγράμματα.
Απεβίωσε το 1943.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες παθολόγοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Πλειόσαυρος
thumb|210px|Αναπαράσταση Πλειόσαυρου Ο Πλειόσαυρος (Pliosaurus) ήταν γένος θαλασσίων ερπετών που έζησε στο ύστερο Ιουρασικό εκεί που σήμερα είναι η Ευρώπη. Έφταναν συνήθως τα 12-13 μέτρα σε μήκος και βάρος 30-40 τόνους αν και υπάρχουν δείγματα που δείχνουν ότι ορισμένα είδη ίσως έφταναν μήκος 18-25 μέτρα και σε βάρος τους 70-150 τόνους. Η διαιτά του πιθανότατα θα περιλάμβανε ψάρια, καλαμάρια και άλλα θαλάσσια ερπετά. Το γένος σήμερα περιλαμβάνει το τυπικό είδος P. brachydeirus καθώς και τα P. brachyspondylus, P. carpenteri, P. funkei, P. kevani, P. macromerus, P. rossicus και P. westburyensis, και το μη έγκυρο P. portentificus. Τα περισσότερα είδη πλειόσαυρου είναι αξιοσημείωτα για το μεγάλο μήκος του σώματός τους, ενώ άλλα όπως τα P. brachydeirus, P. brachyspondylus και P. portentificus είναι γνωστά μόνο από νεαρά άτομα. Τα είδη αυτού του γένους διαφέρουν από τους άλλους πλειοσαυρίδες στο γεγονός ότι έχουν εφτά αυταπόμορφα, συμπεριλαμβανομένων των δοντιών με τριγωνική διατομή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλησιοσαύρια Κατηγορία:Προϊστορικά ερπετά
Γεώργιος Παμπούκης
Ο Γεώργιος Παμπούκης ήταν Έλληνας καθηγητής πανεπιστημίου του 20ού αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Κιάτο της Κορινθίας το 1885. Σπούδασε ιατρική στο Εθνικό Πανεπιστήμιο και αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Συνέχισε τις σπουδές του στο Βερολίνο και Ζυρίχη. Επέστρεψε στην Ελλάδα και διορίστηκε καθηγητής της Ψυχιατρικής και της Νευρολογίας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Κρέφελντ
Το Κρέφελντ (Krefeld), επίσης γνωστό ως Crefeld έως το 1929, είναι πόλη στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία της Γερμανίας.
Βρίσκεται βορειοδυτικά του Ντίσελντορφ. Το κέντρο της βρίσκεται μόλις μερικά χιλιόμετρα προς τα δυτικά του ποταμού Ρήνου, ο δήμος της Uerdingen βρίσκεται ακριβώς πάνω στον Ρήνο. Το Κρέφελντ είναι προσβάσιμο από τους αυτοκινητόδρομους A57 ( Κολωνία - Nαϊμέχεν) και Α44 (Άαχεν - Ντίσελντορφ - Ντόρτμουντ - Κάσσελ).
Οι κάτοικοι του Κρέφελντ μιλούν Hochdeutsch, την τυπική γερμανική που διδάσκεται στη Γερμανία. Ωστόσο, η μητρική διάλεκτος είναι τα τοπικά Krefelder Plattdeutsch, Krieewelsch Platt, Plattdeutsch, ή μερικές φορές απλά Πλατ.
Ιστορία
Μετά το θάνατο το 1702 του Γουλιέλμου Γ' της Οράγγης, το Κρέφελντ πέρασε στο Βασίλειο της Πρωσίας. Η μάχη του Κρέφελντ συνέβη στις 23 Ιουνίου του 1758. Κρέφελντ και Uerdingen είχαν συμπεριληφθεί στην πρωσική επαρχία Jülich-Cleves-Berg το 1815 (μετά το 1822 επαρχία του Ρήνου). Το 1872, το Κρέφελντ έγινε ανεξάρτητη πόλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Πελλάνα Λακωνίας
Η Πελλάνα είναι χωριό του Δήμου Πελλάνας του Νομού Λακωνίας. Βρίσκεται κοντά στους πρόποδες του Ταϋγέτου και απέχει 24 χλμ από τη Σπάρτη και 224 χλμ από την Αθήνα. Έχει πραγματικό πληθυσμό 423 κατοίκους (Ελληνική απογραφή 2001).
Πολύ κοντά στο χωριό βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Πελλάνας, με λείψανα πρωτοελλαδικών, μυκηναϊκών και ελληνιστικών χρόνων. Από την αρχαία Πελλάνα πήρε το χωριό, το 1932, τη σύγχρονη ονομασία του (η παλιά ονομασία του ήταν Καλύβια).
Ιστορία
Η Πελλάνα κατοικήθηκε από την πρωτοελλαδική περίοδο ενώ κατά τη μυκηναϊκή περίοδο κτίστηκαν μεγάλοι θολωτοί τάφοι που δείχνουν την ισχύ και των πλούτο των αρχόντων της περιοχής.
Κατά τον 4ο ή 3ο αι. π.Χ., όταν η Σπάρτη διέτρεχε μεγάλο κίνδυνο, τοίχισε την ακρόπολη της Πελλάνας. Ο περιηγητής Παυσανίας στα Λακωνικά αναφέρει το τειχος αλλά και το ιερό του Ασκληπιού και την Πελλανίδα πηγή. Επίσης αναφέρει ότι μια νεαρή κοπέλλα έπεσε μέσα στην Πελλανίδα και εξαφανίστηκε, ενώ το πέπλο της αναδύθηκε αργότερα από μια άλλη πηγή.
Μυκηναϊκό νεκροταφείο
Στην Πελλάνα, στη θέση Σπηλιές (750μ. από το κέντρο του χωριού), ανασκάφηκε κατά διαστήματα, από το 1926 ως το 1995, μυκηναϊκό νεκροταφείο. Εκεί βρίσκονται μερικοί από τους πιο εντυπωσιακούς (αλλά συλημμένους) μυκηναϊκούς θολωτούς τάφους. Ο μεγαλύτερος από τους θολωτούς τάφους είναι βασιλικός των πρώιμων μυκηναϊκών χρόνων (περί το 1500 π.Χ.) και ο θόλος του έχει διάμετρο πάνω από 10 μέτρα. Η στέγη του έχει καταρρεύσει και τώρα προστατεύεται από μεταλλική οροφή. Στούς άλλους τάφους υπάρχουν βαθειά ορύγματα στο έδαφος, τα οποία χρησίμευαν ως χώροι απόθεσης των οστών των νεκρών, όταν υπήρχε έλλειψη χώρου στο θάλαμο.
Ακρόπολη (Παλαιόκαστρο)
Στην κορυφή του λόφου Παλαιόκαστρο, πρόσφατες ανασκαφές αποκάλυψαν λείψανα κατοίκησης των πρωτοελλαδικών χρόνων (περί το 2500 π.Χ.). Πρόκειται ίσως για ανακτορικό κτίριο. Στις πλαγιές του λόφου έχουν αποκαλυφθεί πρωτοελλαδικός τύμβος με ταφές, καθώς και τμήμα οικισμού μυκηναϊκών, κλασσικών και ελληνιστικών χρόνων. Έχει επίσης βρεθεί μνημειώδης πλακόστρωτος δρόμος μυκηναϊκής εποχής, με μεταγενέστερες συντηρήσεις, ο οποίος πρέπει να οδηγεί σε σημαντικό κτίριο, ίσως μυκηναϊκό ανάκτορο. Στη βυζαντινή εποχή ανήκει μια δεξαμενή (κιστέρνα).
Στην ακρόπολη της Πελλάνας υπάρχουν τμήματα τείχους ελληνιστικής εποχής και κατάλοιπα των χρόνων της Φραγκοκρατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Σπάρτης
Χαναγκαχγιολού
Το Χαναγκαχγιολού (επίσης, Χαναγκάχ γιολού) είναι χωριό στο δήμο Γκιούλεζι στην επαρχία Κούμπα του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της χώρας.
Γκοϊβένου
Στην ιρλανδική μυθολογία, ο Γκοϊβένου (ιρλ. Goibniu, προφέρεται /ˈgovʲnʲu/ ή 'Goive-nu') είναι γιος της Μπρίγκιντ και του Τούιρεν κι είναι ο σιδηρουργός των Τουάθα ντε Ντανάν. Μαζί με τα αδέρφια του, Κρέιγνε και Λούχτα, είναι γνωστοί ως Trí Dée Dána, οι "Τρεις Θεοί της Τέχνης", οι οποίοι σφυρηλατούσαν τα όπλα που χρησιμοποιούσαν οι Τουάθα ντε Ντανάν για να πολεμήσουν τους Φομόριαν.
Τα όπλα του Γκοϊβένου ήταν πάντοτε φονικά, ενώ η μπύρα του έδινε αθανασία σε αυτόν που την έπινε. Επίσης θεωρείτο και θεός του κεραυνού. Λέγεται ότι τα αστέρια στον ουρανό δημιουργήθηκαν από τις σπίθες του αμονιού του.
Ο Γκοϊβένου είναι ο αντίστοιχος ουαλικός θεός Γκοβάννον.
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της μεταλλουργίας
Πάλλαντας
Στην ελληνική μυθολογία, ο Πάλλαντας ήταν σύμφωνα με τον Ησίοδο γιος του Τιτάνα Κριού και της Ευρυβίας, αδελφός του Αστραίου και του Περσέα, σύζυγος της Στύγας και πατέρας του Ζήλου, της Νίκης, του Κράτους και της Βίας. Ο Υγίνος λέει ότι ο Πάλλαντας, τον οποίο αποκαλεί «γίγαντα», επίσης ήταν πατέρας της Σκύλλας, της Βρύσης και της Λίμνης. Ο Πάλλαντας θεωρήθηκε μερικές φορές ως ο Τιτάνας Θεός της πολεμικής τέχνης και της εποχής της ανοιξιάτικης εκστρατείας.
Ο Ομηρικός Ύμνος στον Ερμή κάνει τη θεά του φεγγαριού Σελήνη (συνήθως η κόρη των Τιτάνων Υπερίωνος και Ευρυφάεσσας), κόρη ενός Πάλλαντα, γιος του (αλλιώς άγνωστου) Μεγαμήδη, ίσως ο ίδιος με τον Πάλλαντα. Ο Οβίδιος χρησιμοποιεί το πατρόνυμο "Παλλάντιας" ή "Παλλάντης" ως εναλλακτικό όνομα της Αουρόρας, της ρωμαϊκής ομόλογης θεάς της αρχαίας Ηώς, αδελφής της Σελήνης. Ο Οβίδιος προφανώς θεωρεί την Αουρόρα (ή την Ηώ αλλιώς) ως κόρη (ή αλλιώς συγγενή) του Πάλλαντα.
Ο Σούδας, περιγράφοντας το επώνυμο «Παλλάς» της Αθηνάς αναφέρει ότι ίσως προέρχεται από το ρήμα πάλλω. Ο γεωγράφος Παυσανίας αναφέρει ότι η Πελλήνη, μια πόλη στο Αχαΐα, σύμφωνα με απόψεις των κατοίκων πήρε το όνομα του Πάλλαντα, ενώ οι Αργείοι ισχυρίζονταν ότι πήρε το όνομα της αργείτισσας Πελλήνης.
Εξωτερικοί σϋνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αχαΐας Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Τιτάνες
Κρέιγνε
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της μεταλλουργίας
Νταλικάγια
Το Νταλικάγια(επίσης, Ντελί-κάγια, Ντελικάγια, και Νταλίκαγια) είναι χωριό στην επαρχία Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ζισίρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Τείθρας
Ο Τείθρας ή Τιθράς ή η Τείθρα (Τείθρας), (ο δήμος: Τειθρασίων) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Αιγηίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Ονομασία
Ο δήμος πήρε το όνομά του από τον μυθικό επώνυμο ήρωα Τείθρα, τον μικρότερο γιο του βασιλιά της Αρχαίας Αθήνας Πανδίωνα.
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος του Τειθρά, ήταν δήμος των Μεσογείων ή της Παραλίας. Βρίσκεται στο σύγχρονο Πικέρμι, του Δήμου Ραφήνας - Πικερμίου, ανατολικά της Αθήνας.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Αιγηίδας φυλής, συμμετείχε με 4 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη (307/306 – 224/223 π.Χ.) και την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν επίσης με 4 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τέταρτη (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Οι κάτοικοι του Τειθρά
Ο δημότης του αρχαίου Τειθρά ονομαζόταν Τειθράσιος ή Τιθράσιος,
Στον δήμο, όπως αποδεικνύεται από την ανακάλυψη ιερού ημερολογίου, λατρευόταν η Αθηνά, ο Χθόνιος Ζεύς, ο Ηρακλής και ο επώνυμος ήρωας Τείθρας. Υπήρχε επίσης ιερό του Διονύσου, καθώς και θέατρο, όπου γίνονταν διάφορες παραστάσεις. Στην αρχαιότητα ο δήμος ήταν διάσημος για τα ξερά σύκα, τα οποία παράγονταν εκεί.
Στην περιοχή της εκκλησίας της Μεταμόρφωσης στο Πικέρμι, πιθανολογείται πως υπήρχε ναός του Δία, αλλά και της θεάς Ίσιδας, σύμφωνα με στήλη, η οποία βρέθηκε το 1962 και η οποία παρέχει πληροφορίες για τη λατρεία της θεάς και για τους κανονισμούς λειτουργίας του ναού. Σύμφωνα με τον αρχιτέκτονα και αρχαιολόγο Ιωάννη Τραυλό, ανακαλύφθηκαν, το 1908, σε μικρή απόσταση από την εκκλησία της Μεταμόρφωσης, διάφορες ανάγλυφες παραστάσεις και επιγραφές των αποφάσεων του δήμου, καθώς και πολυάριθμα διατάγματα σχετικά με τους ιδιοκτησιακούς νόμους, μεταξύ των οποίων και ένα, το οποίο αναφέρει τα καθήκοντα του δημάρχου.
Στο έργο του Αριστοφάνη «Βάτραχοι» εμφανίζονται οι «Γοργόνες του Τειθρά» (Γοργόνες Τειθράσιαι), χαρακτήρες που εφευρέθηκαν από τον Αιακό, κριτή του κάτω κόσμου, για να να τρομάξουν τον Διόνυσο. Ο θεατρικός συγγραφέας μάλλον αναφέρεται σε γυναίκες του δήμου, οι οποίες θεωρήθηκαν από τους Αθηναίους ως ιδιαίτερα τρομερές και άσχημες στην όψη.
Προσωπικότητες από τον Τειθρά
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο του Τειθρά, όπως ο επιμελητής Βλέπυρος ο Τειθράσιος γιος του Φυλείδου, ο δικαστής Βλεψίδης ο Τειθράσιος, ο βουλευτής Δημοκλής ο Τειθράσιος, ο Δημοσθένης ο Τειθράσιος γιος του Δημοκλέους κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Κορμίστα Σερρών
Η Κορμίστα (Βυζαντινά Ελληνικά: Κορεμίστα) είναι χωριό στον νομό Σερρών. Βρίσκεται κάτω από το μοναστήρι της Παναγιάς της Εικοσιφοίνισας, στις βορειοδυτικές υπώρειες του Παγγαίου σε υψόμετρο 300 μέτρων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 555 κατοίκους. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Αμφίπολης.
Οι πρώτες γραπτές αναφορές για τον οικισμό γίνονται στα βυζαντινά χρόνια, όταν και συναντάται σε έγγραφο του Αγίου Όρους αναφορά στο όνομα «Κορεμίστα». Η Κορμίστα ανήκε στην δικαιοδοσία της μονής της Εικοσιφοίνισας, μαζί με τα χωριά Νικήσιανη και Παλαιοχώρι. Ο αρχικός οικισμός της Κορμίστας βρισκόταν βορειότερα από τον σημερινό. Καθώς ο πληθυσμός του χωριού αντιμετώπιζε προβλήματα με τα έντομα από τη λίμνη που σχηματιζόταν στα τενάγη των Φιλίππων, η οποία αποξηράνθηκε τελικά το 1930, αποφάσισαν την μετεγκατάσταση του οικισμού νοτιότερα, προς το Παγγαίο όρος. Την περίοδο της Τουρκοκρατίας εγκαταστάθηκε στο χωριό μεγάλος αριθμός μουσουλμανικών οικογενειών ενώ μετά την καταστολή της επανάστασης στη Χαλκιδική πολλοί κάτοικοί της βρήκαν καταφύγιο στα χωριά του Παγγαίου, ανάμεσά τους και στη Κορμίστα. Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα αναπτύχθηκε στην περιοχή η καπνοκαλλιέργεια και το εμπόριο καπνού.
Το 2014 η Κορμίστα αναγνωρίστηκε από το ελληνικό κράτος ως «μαρτυρικό χωριό», καθώς την 1η Οκτωβρίου του 1941, 92 άρρενες κάτοικοί της εκτελέστηκαν μαζικά από τα βουλγαρικά στρατεύματα Κατοχής, ως αντίποινα για την εξέγερση της Δράμας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Αμφίπολης Κατηγορία:Παραδοσιακοί οικισμοί Σερρών