cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιερά Μητρόπολις Μαρωνείας και Κομοτηνής
Μάρτυρες 1941–1944
Τέσσερις κληρικοί της Ροδόπης, που κατάγονταν από την Ανατολική Θράκη, μαρτύρησαν κατά τη διάρκεια της Βουλγαρικής κατοχής μεταξύ των ετών 1941–1944, από τους Βούλγαρους κατακτητές. Οι κληρικοί και οι διδάσκαλοι αποτελού­σαν τα πρώτα θύματα των θηριωδιών των Βουλγάρων κατακτητών, στα πλαίσια της βουλγαρικής προσπάθειας για αλλοίωση του χαρακτήρα του ελληνικού πληθυσμού, ώστε να εγείρονται από πλευράς Βουλγαρίας εδαφικές αξιώσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη.
Συνολικά, δεκάδες Έλληνες διδάσκαλοι, κληρικοί και πολίτες, υπέστησαν βασανιστήρια, φυλακίσεις και εξορίες στη Βουλγαρία, ξυλοδαρμούς και ποικίλες μορφές βίας και εκφοβισμών κατά τις τρεις βουλγαρικές Κατοχές της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης: Α' Βουλγαρική Κατοχή (Οκτώβριος 1912-Ιούνιος 1913), Β' Βουλγαρική Κατοχή (1916-1918) και Γ' Βουλγαρική Κατοχή (1941-1944).
Εκκλησιαστικό Μουσείο
Από το 1999 στεγάζεται στο Ιμαρέτ Κομοτηνής. Στο μουσείο υπάρχουν εκκλησιαστικά εκθέματα, τα οποία χρονολογούνται από το 16ο έως τον 20ο αιώνα, όπως εικόνες, ιερά σκεύη, άμφια, χειρόγραφα από ναούς της περιοχής αλλά και δωρεές προσφύγων που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Ροδόπης. Το κτίριο θεωρείται από τα αρχαιότερα σωζόμενα δείγματα οθωμανικής αρχιτεκτονικής στην Ευρώπη (αποτελείται από τρεις χώρους που διαμορφώνουν στην κάτοψη το σχήμα Τ - τύπου ζαβιγέ) και είναι κτισμένο με τη βυζαντινή τεχνική. Έχει συνδεθεί με τοπικές παραδόσεις των Κομοτηναίων για ύπαρξη βυζαντινού ναού της Αγίας Σοφίας στη συγκεκριμένη θέση, και σύμφωνα με αυτές, στο κτίσμα ενσωματώθηκαν τμήματα του ναού. Στη νότια πλευρά του κτίσματος έχει ανακαλυφθεί εντοιχισμένο μαρμάρινο γυναικείο κεφάλι ρωμαϊκών χρόνων. Το μουσείο τελεί υπό την εποπτεία της Ιεράς Μητρόπολης Κομοτηνής και Μαρώνειας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Μαρωνειας
Ιωνάς Κινγκ
Ο Ιωνάς Κιγκ (αγγλ.: Jonas King, 29 Ιουλίου 1792-22 Μαΐου 1869) υπήρξε Αμερικανός φιλέλληνας και ο πρώτος Ευαγγελικός ιεραπόστολος στην Ελλάδα.
Βιογραφία
Ο Ιωνάς Κιγκ, γεννήθηκε στις ΗΠΑ και ασπάστηκε τον Χριστιανισμό σε ηλικία 15 ετών. Λαμβάνοντας ένα γράμμα από το Συμβούλιο των Ελληνίδων Κυριών της Νέας Υόρκης, απέρριψε την προσφορά να γίνει καθηγητής στο Vale College των ΗΠΑ, για να έρθει στην Ελλάδα το 1828, φέρνοντας μαζί του μεγάλες ποσότητες από τρόφιμα και ρούχα για τους Έλληνες που εκείνη την εποχή ήταν σε δύσκολη κατάσταση, και έτυχε θερμής υποδοχής από τον Ιωάννη Καποδίστρια.
Αρχικά έμεινε στον Πόρο, όπου το 1829 παντρεύτηκε την Ασπασία Μέγκου και το 1831 μετακόμισε στην Αθήνα, όπου διακόνησε για 35 χρόνια. Με την ενθάρρυνση του Ιωάννη Καποδίστρια, ο Κιγκ ίδρυσε το πρώτο Σχολείο θηλέων στην Τήνο (1829-30) και το πρώτο Γυμνάσιο στην Αθήνα (1833). Είχε τόσο καλές σχέσεις με το Υπουργείο Παιδείας, σε σημείο που ο Υπουργός Ρίζος Νερουλός συχνά τον συμβουλευόταν για εκπαιδευτικά ζητήματα, ενώ τα πρώτα χρόνια μετά την απελευθέρωση, προμήθευε με διδακτικά βιβλία όλα τα δημόσια σχολεία. Συνδέθηκε φιλικά με τον αρχιμανδρίτη Νεόφυτο Βάμβα και τον Θεόκλητο Φαρμακίδη.
Με τις θερμές εκκλήσεις που έκανε ως αντιπρόσωπος φιλελληνικών οργανώσεων, κατόρθωνε να συγκεντρώνονται μεγάλα χρηματικά ποσά για τις φιλανθρωπικές και εκπαιδευτικές ανάγκες του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Συγχρόνως κήρυττε και δίδασκε την Αγία Γραφή, ελπίζοντας πως η Ορθόδοξη Εκκλησία θα αναμορφωνόταν και θα απέρριπτε «μεσαιωνικές και Ιησουιτικές επιδράσεις» που είχαν εισχωρήσει σ' αυτήν.
Διωγμοί και Αφορισμός
Το 1835, μετά από μια κυριακάτικη λειτουργία, ο Μητροπολίτης Αθηνών επιτέθηκε δριμύτατα εναντίον του Ιωνά Κιγκ και απείλησε ότι θα αφόριζε όσους έστελναν τα παιδιά τους στο σχολείο του Κιγκ. Από τότε ξεκίνησε ένας συνεχής διωγμός του Κιγκ από «ορισμένα όργανα της νεοσυσταθείσης Εκκλησίας της Ελλάδος ακραίου συντηρητικού ήθους» με επικεφαλής τον Οικονόμο Κωνσταντίνο εξ Οικονόμων.
Το 1844 κατηγορήθηκε από ορισμένες Αθηναϊκές εφημερίδες ότι ασεβούσε κατά των εικόνων και της Παρθένου Μαρίας. Ο Κιγκ απάντησε αναφέροντας αποσπάσματα από τα συγγράμματα των Εκκλησιαστικών Πατέρων Επιφανίου, Χρυσοστόμου, Βασιλείου του Μεγάλου, Ειρηναίου, Κλήμεντα και άλλων, και οι οποίοι, κατά τον Κιγκ, απέρριπταν την προσκύνηση των εικόνων και της μητέρας του Κυρίου. Μάλιστα τον επόμενο χρόνο, ο Κιγκ εξέδωσε αυτά τα αποσπάσματα σε βιβλίο με τίτλο Απολογία Ιωνά Κιγκ, όπου εξόργισε τους συντηρητικούς Ορθόδοξους κληρικούς. Σαν συνέπεια, η Ιερά Σύνοδος και αργότερα το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης αφόρισαν τον Ιωνά Κιγκ και το βιβλίο του.
Το επόμενο χρόνο, ο Κιγκ μηνύθηκε και παραπέμφθηκε να δικαστεί στη Σύρο, το κλίμα όμως ήταν τόσο εχθρικό, ώστε τον συμβούλεψαν να μην εμφανιστεί στο δικαστήριο. Στην επιστροφή του, επάνω στο πλοίο, δέχτηκε επίθεση από φανατικούς θρησκευόμενους, οι οποίοι τον απείλησαν ότι θα τον σκότωναν. Μόλις έφτασε στο σπίτι του πληροφορήθηκε για μια συνωμοσία 50 ανθρώπων που σκόπευαν να τον δολοφονήσουν. Τον επόμενο Σεπτέμβριο κατασχέθηκαν 100 αντίτυπα της Απολογίας του και κάηκαν. Ο διασυρμός του Κιγκ καταδικάστηκε από πολλούς Έλληνες διανοούμενους και από τα πιο έγκριτα ξένα περιοδικά της εποχής.
Το 1847 δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Αιών» μια σειρά άρθρων του Κωνσταντίνου Σιμωνίδη που περιείχαν ψέματα, με τον τίτλο «Όργια του Κιγκ». Τα άρθρα αυτά δημιούργησαν πολύ εχθρικό κλίμα εναντίον του Κιγκ και η Κυβέρνηση αναγκάστηκε να τοποθετήσει φρουρούς έξω από το σπίτι του, συμβουλεύοντάς τον να απομακρυνθεί για ένα χρονικό διάστημα από την Ελλάδα. Συγχρόνως διατάχτηκε δικαστική έρευνα, η οποία απέδειξε ότι όλα αυτά ήταν μια απάτη του Σιμωνίδη, ο οποίος συνελήφθη και καταδικάστηκε για πλαστογραφία.
To 1848 ο Κιγκ και η εννεαμελής οικογένειά του επέστρεψαν στην Ελλάδα. Το 1851 διορίστηκε Πρόξενος των ΗΠΑ στην Ελλάδα και παρέμεινε σε αυτή την θέση για 7 χρόνια. Σύντομα όμως ξέσπασε διωγμός εναντίον του με την κατηγορία ότι «βλασφημεί τον αληθινό Θεό και τη μόνη Αποστολική Εκκλησία». Σύρθηκε πάλι στο δικαστήριο και καταδικάστηκε σε 15 ημερών φυλάκιση και σε απέλαση, καταδίκη που επικυρώθηκε και από τον Άρειο Πάγο. 12 διακεκριμένοι δικηγόροι της Αθήνας αποδοκίμασαν την όλη ενέργεια ως σκευωρία και την απόφαση του Αρείου Πάγου εσφαλμένη.
Ο Ιωνάς Κιγκ, είχε τη χαρά να προσκληθεί από τον πρόεδρο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, ο οποίος τον δέχτηκε εγκάρδια και τον προσφώνησε θερμά, παρά τον αφορισμό που του είχε γίνει μερικά χρόνια πριν.
Ο Κινγκ πέθανε στην Αθήνα και ο τάφος του βρίσκεται στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Σώζεται επίσης η κατοικία του στην Πλάκα, στη γωνία των οδών Σχολείου και Φλέσσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κιγκ Κιγκ Κιγκ Κατηγορία:Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας (Ε.Π.Σ.Κ.) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στο νομό Κέρκυρας. Εδρεύει στην πόλη της Κέρκυρας και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.). Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο.
Η Ένωση διοργανώνει τη γιορτή του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και «Κύπελλο Ήθους» στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία «ευ αγωνίζεσθαι» (fair play) της κάθε κατηγορίας.
Ιστορία
Στη νήσο προϋπήρχε η Ποδοσφαιρική Ένωση Κέρκυρας (ΠΕΚ), αρμόδια για το άθλημα του ποδοσφαίρου στην περιοχή. Επανιδρύθηκε στις 17 Αυγούστου 1947 αφού τα αρχεία της καταστράφηκαν από βομβαρδισμούς κατά την διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ιδρυτικά μέλη ήταν ο Άρης, ο Αστέρας, ο Ελλήσποντος, ο Όλυμπος, ο ΠΑΟΚ και ο Πανκερκυραϊκός. Το 1950 μετονομάστηκε σε «Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Κέρκυρας», ενώ ιδρύθηκε επίσημα το 1952. Συγκεκριμένα στις 28 Μαρτίου 1952 αναγνωρίστηκε από την ΕΠΟ σαν ένωση Γ κατηγορίας. Μέχρι το 1984 και την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας στην Ένωση ανήκαν και οι σύλλογοι της Θεσπρωτίας.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας είναι η εξής:
Πρωταθλήτριες
Πριν την ίδρυση της ΕΠΣ Κέρκυρας Με την ίδρυση της ΕΠΣ Κέρκυρας Πηγή: ΕΠΣ Κέρκυρας Ελληνικό Ερασιτεχικό Ποδόσφαιρο corfucorner.gr
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Κέρκυρας.
Σούπερ καπ
Από το 2010 αναφέρεται σαν κύπελλο αλληλεγγύης Πηγή:corfusports.com
Το 2012 δεν αγωνίστηκε ο ΑΟ Κασσιόπης γιατί δεν είχε δικαίωμα συμμετοχής αφού είχε γίνει επαγγελματικός σύλλογος.
Το 2015 έγινε αντικατάσταση του πρωταθλητή ΑΟ Σιναράδων με τον δευτεραθλητή Αστέρα Πετριτή γιατί ο πρώτος απείχε. Τελικά ο αγώνας δεν έγινε.
Συμμετοχές ομάδων Ε.Π.Σ.Κ. στα εθνικά πρωταθλήματα
Οι συμμετοχές των ομάδων της ΕΠΣ Κέρκυρας στις 4 εθνικές κατηγορίες,ασχέτως των ονομασιών που είχαν κατά καιρούς. Ο ΑΟΚ Κέρκυρα προήλθε από την συγχώνευση του επαγγελματικού τμήματος του ΑΟ Κέρκυρα και του ΑΟ Κασσιόπης με ΑΦΜ της δεύτερης.
* Αφορούν το διάστημα μέχρι το 1983-84 που συμμετείχε στην ΕΠΣ Κέρκυρας
** Ο Κερκυραικός ΑΟ αποτελεί πρόγονο του ΑΟ Κέρκυρα.
Γλώσσα Σάκα
Η γλώσσα Σάκα είναι αρχαία ιρανική γλώσσα η οποία ήταν σε χρήση από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τον 9ο αιώνα, και ομιλούνταν στην ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου Ταρίμ, περιοχή που αντιστοιχεί στην επαρχία Σιντσιάνγκ της σύγχρονης βορειοδυτικής Κίνας. Κατατάσσεται στις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες ως μέση ιρανική γλώσσα.
Ιστορία
Η χρήση της γινόταν στα βουδιστικά βασίλεια του Χοτάν και του Σούλε, με την γλώσσα στις αντίστοιχες περιοχές να παρουσιάζει αποκλίσεις και έτσι είναι γνωστές δύο διαλέκτοι της, η χοτανεζική και η τουμσουκεζική από τις αντίστοιχες γεωγραφικές περιοχές του Χοτάν και της Τουμσούκ. Η τουμσουκεζική διάλεκτος είναι αρχαιότερη από την χοτανεζική, αλλά είναι λιγότερο κατανοητή καθώς το σώμα κειμένων της είναι μικρότερο. Το ενδώνυμο της γλώσσας ήταν Χβατανάι σε έγγραφα της εποχής.
Και οι δύο γνωστές διαλέκτοι τους συνδέονται με τον λαό των Σκυθών. Καθώς δεν υπάρχουν καταγεγραμμένες κινεζικές μαρτυρίες για την πραγματοποίηση κάποιας εισβολής, έχει προταθεί πως υπήρξαν δύο φυλές των Σακών οι οποίες έκαναν χρήση των διαλέκτων αυτών στην περιοχή του λεκανοπεδίου Ταρίμ με την εγκατάσταση τους εκεί το 200 π.Χ., πριν την ύπαρξη κινεζικών περιγραφών για την περιοχή αυτή.
Η γλώσσα εξαφανίστηκε με την εισβολή τουρκικών φύλων κατά τον 9ο και 10ο αιώνα στην Σιντσιάνγκ και την κατάκτηση του βασιλείου της Χοτάν. Τον 11ο αιώνα παρατηρήθηκε από τον Μαχμούντ Αλ Κασγκάρι, λόγιο του χανάτου των Καραχανιδών, πως ο ντόπιος πληθυσμός εξακολουθούσε να διατηρεί την δική του γλώσσα και δεν καταλάβαινε τις τουρκικές διαλέκτους καλά, καθώς χρησιμοποιούνταν και κάποιες άλλες μη τουρκικές γλώσσες όπως τα Καντσάκι (πιθανή διάλεκτος της Σάκα ) και τα σογδιανά σε κάποιες περιοχές. Έως το τέλος του 11ου αιώνα ωστόσο θεωρείται πως η περιοχή είχε εκτουρκιστεί γλωσσολογικά.
Γραφή
Τα έγγραφα που διασώζονται χρονολογούνται από τον 4ο έως τον 11ο αιώνα. Η γραφή γινόταν με χρήση του συστήματος Βράχμι, τροποποιημένου για τις ανάγκες της γλώσσας με επιπλέον χαρακτήρες. Εμφανίζει κοινά χαρακτηριστικά με τα τις σύγχρονες γλώσσες Παστού και Ουαχί, και πολλοί από τους όρους των γλωσσών Πρακτρίτ μεταφέρθηκαν ως γλωσσοδάνεια από την χοτανεζική διάλεκτο στις τοχαρικές γλώσσες.
Όλα τα κείμενα έχουν βρεθεί στις περιοχές του Χοτάν και της Τουμσούκ στην βορειοδυτική Κίνα, με εξαίρεση μια επιγραφή σε γραφή Χαροστί αντί για Βράχμι η οποία βρέθηκε στο Εσίκ του Καζακστάν. Το σώμα κειμένων για την χοτανεζική διάλεκτο αποτελείται από πάνω από 2.300 κείμενα κυρίως μέσω της συλλογής χειρογράφων Ντουνχουάνγκ, ενώ η τουμσουκεζική διαθέτει μόλις 15. Αποκρυπτογραφήθηκαν τον 20ό αιώνα από τον Άγγλο γλωσσολόγο Χάρολντ Ουόλτερ Μπέιλυ (Harold Walter Bailey). Τα παλαιότερα κείμενα τα οποία χρονολογούνται από τον 4ο αιώνα, είναι κυρίως θρησκευτικού περιεχομένου, ενώ τα μετέπειτα επεκτείνονται και σε διοικητικά έγγραφα ιστορικού ενδιαφέροντος καθώς και ιδιωτικά έγγραφα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατολικές ιρανικές γλώσσες Κατηγορία:Αρχαίες γλώσσες
Ναός της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας
Ο ναός της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας υπήρξε Ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη κατά τη Βυζαντινή εποχή.
Η τοποθεσία του ναού
Το κτίριο βρίσκεται στην νότιο-δυτική πλευρά του ιπποδρόμου, σε απόσταση ογδόντα οκτώ βημάτων από αυτόν, στην ανωφερή λεωφόρο «Αλή πασά γιουκουσού». Στο σημείο όπου υπήρχε ο ναός της Αγίας Αναστασίας της Φαρμακολύτριας εκτιμάται ότι χτίστηκε το 1571-1572 από τον αρχιτέκτονα Μιμάρ Σινάν το Τέμενος Σοκολού Μεχμέτ Πασά. Υπάρχει μια θεωρία ότι ο ναός ταυτίζεται με το υψηλό κτίριο του του σημερινού Τεμένους Σοκολού Μεχμέτ Πασά. Ο Αλέξανδρος Πασπάτης βασίζει την θεωρία του στα ερείπια απέναντι του Τεμένους που τα ταυτίζει με το λεγόμενο πραιτόριο.
Ιστορία του ναού
Ο ναός είναι αφιερωμένος στην Αγία Αναστασία προς χάρη της ανάστασης της ορθής πίστης μετά τον διωγμό των Αρειανών αιρετικών. Ήταν αρχικά ένα μικρό ευκτήριο που, σύμφωνα με τον Κωδινό, το ανήγειρε ο Αναστάσιος Δίκορος, αυτοκράτορας του πέμπτου, αρχές του έκτου αιώνα. Σύμφωνα με άλλους, περισσότερους ιστορικούς του Βυζαντίου, ο ναός ανεγέρθη όχι από τον Δίκορο, αλλά από τον Γρηγόριο τον Θεολόγο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Στον ναό αυτό δίδασκε και ο Γρηγόριος όσους δεν είχαν επηρεαστεί από τον Αρειανισμό. Όλες τις εκκλησίες της Κωνσταντινούπολης τις είχαν καταλάβει οι οπαδοί της αίρεσης, εκτός από το ευκτήριο της Αγίας Αναστασίας. Επί Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου ένα μέρος των λειψάνων του Γρηγορίου του Θεολόγου μεταφέρθηκε στον Ναό των Αγίων Αποστόλων, ένα άλλο μέρος τους τέθηκε στον ναό αυτό της Αγίας Αναστασίας. Την εκκλησία αυτή διεύρυναν και διακόσμησαν οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες, ιδιαίτερα ο Βασίλειος ο Μακεδών, ο οποίος μετέτρεψε σε πέτρινη την ξύλινη οροφή του ναού. Στον ναό αυτό γινόταν επί Μαρκιανού ανάγνωση της Γραφής στα Γοτθικά, χάρη των Γότθων Άσπαρ και Αρδαβουρίου, οι οποίοι διακόσμησαν τον ναό με αργυρά και χρυσά σκεύη. Στα συναξάρια αναφέρεται ότι ο Μαρκιανός, πρεσβύτερος και οικονόμος της Μεγάλης Εκκλησίας έκτισε τον ναό της Αγίας Αναστασίας. Κατά την μαρτυρία του Συμεών του Μεταφραστού, ο Μαρκιανός ο πρεσβύτερος έκτισε γύρω από τον υπάρχοντα ναό άλλον μεγαλύτερο και ομορφότατο, με κύκλους και στοές και προαύλια, κίονες και πλούσια χρώματα. Κατά το έτος 522 επί αυτοκράτορα Ιουστινιανού έγιναν τα εγκαίνια της Αγίας Σοφίας, και βγήκε η λιτή από την Αγία Αναστασία, με τον πατριάρχη Μηνά καθήμενο μέσα στο βασιλικό άρμα. Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος μνημονεύει την ανακαίνιση του ναού από τον παππού του, Βασίλειου. Το 1204 ο ναός συλήθηκε από τους Σταυροφόρους, οι οποίοι αφαίρεσαν κίονες της Αναστάσεως και άρμα και τα πήγαν στην Βενετία, όπου σώζονται μέχρι σήμερα. Άρπαξαν και τον σταυρό της Αγίας Ελένης, που φυλάσσεται μέχρι σήμερα στην εκκλησία του Αγίου Λαυρεντίου στην Γένουα. Το 1571 ο ναός μετατράπηκε σε τέμενος από τον Μεχμέτ πασά από το Σόκολι της Βόσνας, και διευρύνθηκε. Το ψηλό κτίριο του Τεμένους Σοκολού Μεχμέτ Πασά ίσως να είναι το μόνο χριστιανικό μέρος του αρχικού ναού, ενώ όλα τα γύρω κτίρια είναι Οθωμανικά.
Θαύματα
Στον ναό αυτό έχουν γίνει πολλά θαύματα, ακόμα από την εποχή του Γρηγορίου του Θεολόγου. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Λέων Γραμματικό μια γυναίκα έγκυος είχε πέσει από ύψος και σκοτώθηκε. Με τις ευχές και προσευχές του λαού ξαναβρήκε τις αισθήσεις της. Το 416 έγινε μεγάλος εμπρησμός στην Κωνσταντινούπολη. Λέγεται ότι ο οικονόμος Μαρκιανός ανέβηκε στα κεραμίδια της Αγίας Αναστασίας με το ευαγγέλιο στο χέρι και με τις ευχές και δάκρυα διαφύλαξε τον ναό αβλαβή.
Κειμήλια του ναού
Στον ναό αυτό τέθηκε μέρος των οστών του Γρηγορίου του Θεολόγου. Επίσης εδώ τέθηκε το λείψανο της Αγίας Αναστασίας, η οποία μαρτύρησε επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού, και της οποίας το λείψανο μεταφέρθηκε από την Νικομήδεια το δέκατο έβδομο έτος του Λέοντα. Η Αγία αυτή λεγόταν «Φαρμακολύτρα», επειδή επισκέπτονταν στις φυλακές τους ασθενείς Χριστιανούς και τους έδινε φάρμακα για να γίνουν καλά.
Πηγές
Κατηγορία:Μοναστήρια στην Κωνσταντινούπολη Αναστασια Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
Λισινοπρίλη
thumb|250px|Η χημική δομή της λισινοπρίλης Η λισινοπρίλη είναι φάρμακο το οποίο ανήκει στους αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτασίνης (ΑΜΕΑ) για τη θεραπεία της υπέρτασης, της καρδιακής ανεπάρκειας και για μετά το καρδιακό επεισόδιο. Στην υψηλή αρτηριακή πίεση συνήθως είναι θεραπεία πρώτης γραμμής, αν και στους μαύρους ανθρώπους οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου ή τα θειαζιδικά διουρητικά δουλεύουν καλύτερα. Χρησιμοποιείται επίσης για την πρόληψη νεφρικής βλάβης σε άτομα σε σακχαρώδη διαβήτη. Η πλήρης δράση μπορεί να χρειαστεί μέχρι και τέσσερις εβδομάδες ώστε να επέλθει. Η λισινοπρίλη λαμβάνεται από το στόμα.
Συνηθισμένες παρενέργειες περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, ζάλη, κόπωση, βήχα, ναυτία και εξάνθημα. Σοβαρές παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υπόταση, προβλήματα στο συκώτι, υψηλά επίπεδα φωσφόρου στο αίμα και αγγειοοίδημα. Δεν συνίσταται η χρήση της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς μπορεί να βλάψει το έμβρυο. Η λισινοπρίλη δρα αναστέλλοντας το σύστημα ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιυπερτασικοί παράγοντες Κατηγορία:Καρβονικά οξέα Κατηγορία:Αμίνες κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές αμίνες κατηγορία:Αρωματικές ενώσεις
Τριτημόριον
thumb|right|250px|Τριτημόριον του [[Ιούλιος Νέπως|Ιούλιου Νέπωτος (π. 474-475)]] thumb|right|250px|Τριτημόριον του Λαγγοβάρδου δούκα του [[Μπενεβέντο Αρίχι Β΄ (758-787)]] thumb|right|250px|Τριτημόριον του Βησιγότθου Χιντάσβινθου
Το Τριτημόριον (Λατ. triens) ή τριξάς (-άντος) ήταν αρχικά χαλκούν νόμισμα, το 1/3 τού χάλκινου ασσαρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαία ρωμαϊκά νομίσματα Κατηγορία:Χρυσά νομίσματα
Πράσινη Συμμαχία (Ισπανία)
Η Πράσινη Συμμαχία (Alianza Verde, AV) είναι Ισπανικό οικολόγο και οικοσοσιαλιστικό πολιτικό κόμμα, ιδεολογικά τοποθετημένο στα αριστερά. Ιδρύθηκε στις 10 Ιουνίου 2021 στο πλαίσιο του εκλογικού συνασπισμού Unidas Podemos. Έχει εκπρόσωπο στο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων, τον Juan López de Uralde, ιδρυτή και πρώην ηγέτη των Πράσινων Οικολόγων.
Από την έναρξή του, έχει παρουσιαστεί σε όλες τις εκλογές εντός του Unidas Podemos ή ισοδύναμο ανά περιοχή ή εκλογές.
Ιστορικό
Η Πράσινη Συμμαχία ιδρύθηκε από τους ανθρώπους που έμειναν στο Unidas Podemos αφού οι Πράσινοι Οικολόγοι εγκατέλειψαν αυτόν τον χώρο για να ενταχθούν στο Más País το 2019. Το κόμμα παρουσιάστηκε στις 10 Ιουνίου 2021 στη Μαδρίτη από τον ομοσπονδιακό συντονιστή της, Juan López de Uralde, βουλευτή και πρόεδρο της Επιτροπής Οικολογικής Μετάβασης στο Κογκρέσο των Αντιπροσώπων, και άλλες προσωπικότητες της οικολογίας.
Οι πρώτες εκλογές στις οποίες συμμετείχαν, ήταν οι περιφερειακές εκλογές της Ανδαλουσίας, που είχαν προγραμματιστεί για τα τέλη του 2022, στο πλαίσιο του Unidas Podemos.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικά πολιτικά κόμματα
Μπέντα Βέμπερ
Ο Μπέντα Βέμπερ (γερμ. Beda Weber, ή Johann Chrysanth Weber, 1798 - 1858) ήταν Γερμανός συγγραφέας, θεολόγος και βουλευτής στο κοινοβούλιο της Φρανκφούρτης.
Βιογραφία
Απεβίωσε στις 28 Φεβρουαρίου 1858 στη Φρανκφούρτη. Ο τάφος του βρίσκεται στο κεντρικό νεκροταφείο της πόλης.
Ενδεικτική εργογραφία
Συνέγραψε πολλές βιογραφίες, οδοιπορικά και εξέδωσε κείμενα του ποιητή Όσβαλντ φον Βόλκενσταϊν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί
Αγαμέμνων Χριστόπουλος
Ο Αγαμέμνων Χριστόπουλος ήταν Έλληνας πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του πολιτικού Τζαννέτου Χριστόπουλου και μέλος της πολιτικής οικογένειας Χριστόπουλου. Αδερφός του ήταν ο Ασημάκης Χριστόπουλος.
Εξελέγη βουλευτής Ολυμπίας στις εκλογές του 1873.
Ύδρα IV (αντιτορπιλικό)
Παραγγέλθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση στα ιταλικά Ναυπηγεία «Odero – Terni – Orlando Sestri 1929» το 1929. Καθελκύστηκε στις 11 Οκτωβρίου 1931. Το 1933 παρελήφθησαν.
Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (1940-1941) και στην επιδρομή στο στενό του Οτράντο στις 14-15/11/1940. Στις 22/04/1941 βυθίστηκε από σφοδρή αεροπορική γερμανική προσβολή κοντά στη νησίδα Λαγούσα του Σαρωνικού. Στη διάρκεια της επιδρομής και του ναυαγίου του πλοίου σκοτώθηκε ο κυβερνήτης του αντιπλοίαρχος Θ. Πεζόπουλος, ο ύπαρχος πλωτάρχης Βλαχάβας και 2 ακόμη αξιωματικοί, 12 υπαξιωματικοί και 26 ναυτοδίοποι.
Υδρα IV
Χαράδρα Ροδόπης
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Χαράδρα Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Ωρίων Ι (φαρόπλοιο)
Ο Ωρίων Ι΄ ήταν Φαρόπλοιο, πρώην ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ, πρώην BOURGNEUF, πρώην HEERENVEEN
Εντάχθηκε στον Στόλο το 1930. Δέχθηκε την πρώτη αεροπορική επίθεση πριν από την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου. (Πρόκληση στις 12 Ιουλίου 1940 και ενώ βρίσκονταν εν πλω πλησίον της Γραμβούσας. Με την κατάληψη της Ελλάδας χρησιμοποιήθηκε από τους Γερμανούς και δέχτηκε ανεπιτυχή τορπιλική επίθεση από το Ελληνικό Υ/Β ‘ΠΙΠΙΝΟΣ’ στο Καρλόβασι της Σάμου στις 9 Αυγούστου 1944. Βυθίστηκε από βρετανικά αεροσκάφη στις 23 Σεπτεμβρίου 1944 στη θέση Κέδρος της νήσου Δονούσας. Το ναυάγιο διαλύθηκε ως παλαιοσίδερα επιτόπου το 1956 και απομένει τμήμα του σε μικρό βάθος.
Κατηγορία:Ελληνικά φαρόπλοια
Αδραμυττηνός κόλπος
right|thumb|300px|Χάρτης της περιοχής Ο Αδραμυττηνός είναι μεγάλος κόλπος της δυτικής Τουρκίας που σχηματίζεται στις ακτές του Αιγαίου. Βρίσκεται στα νότια της χερσονήσου της Τρωάδας, ανατολικά της Λέσβου. Στην είσοδο του βρίσκονται τα Μοσχονήσια. Οι ακτές του Αδραμυττηνού κόλπου αποικίστηκαν κυρίως από Αιολείς, κατά τον πρώτο ελληνικό αποικισμό. Σημαντικές πόλεις στις ακτές του είναι το Αϊβαλί και το Αδραμύττιο.
Κατηγορία:Κόλποι της Τουρκίας
Δυο για το Δρόμο
Η ταινία Δυο για το Δρόμο (Πρωτότυπος τίτλος Two for the Road), είναι ρομαντική δραματική κομεντί παραγωγής 1967 σε σκηνοθεσία Στάνλεϊ Ντόνεν. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Όντρεϊ Χέπμπορν και Άλμπερτ Φίνεϊ.
Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε απευθείας για τη μεγάλη οθόνη από τον Φρέντερικ Ραφαέλ και αναλύει το δωδεκαετή γάμο ενός ζευγαριού που ταξιδεύει με το αυτοκίνητο στη νότια Γαλλία. Η ταινία θεωρήθηκε πειραματική για την εποχή που γυρίστηκε, εφόσον η αφήγηση των διαφόρων φάσεων της ζωής του ζευγαριού δε γίνεται με χρονική συνέχεια.
Ο Φρέντερικ Ράφαελ ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου, η Όντρεϊ Χέπμπορν προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα καλύτερης γυναικείας ερμηνείας σε κωμωδία ή μιούζικαλ και ο Χένρι Μαντσίνι προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα καλύτερου τραγουδιού. Το τραγούδι TWo for the Road γράφτηκε από τον Χένρι Μαντσίνι, που είχε γράψει και το Moon River, για την ταινία Πρόγευμα στο Τίφανις (Breakfast at Tiffany's, 1961), επίσης με την Όντρεϊ Χέπμπορν.
Υπόθεση
Η Τζοάνα (Όντρεϊ Χέπμπορν) είναι ένα ανέμελο κορίτσι που ταξιδεύει με ένα λεωφορειάκι μαζί με άλλα κορίτσια, ως μέλη μιας χορωδίας θηλέων. Στο δρόμο τους το λεωφορειάκι συγκρούεται με ένα τρακτέρ, του οποίου επιβάτης είναι, ο Μαρκ Γουάλας (Άλμπερτ Φίνεϊ), ένας απένταρος αρχιτέκτονας, που επέλεξε αυτό το μέσο μεταφοράς για να ταξιδέψει δωρεάν. Η Τζοάνα και ο Μαρκ γνωρίζονται ερωτεύονται και παντρεύονται και περνούν μια ζωή που χαρακτηρίζεται από ταξίδια, είτε για διακοπές είτε για επαγγελματικούς λόγους. Ταξιδεύουν για πρώτη φορά μετά το γάμο τους παρέα με την οικογένεια της πρώην του Μαρκ, Κάθι Μάντσεστερ (Έλινορ Μπρον) και οδεύουν προς την Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους αποφασίζουν να αφήσουν την Κάθι με το σύζυγός της Χάουαρντ (Γουίλιαμ Ντάνιελς) και το προβληματικό τους παιδί Ρούθι (Γκαμπριέλ Μίντλετον), προκειμένου να ταξιδέψουν μόνοι τους. Στο επόμενό τους ταξίδι έχουν ήδη αποκτήσει ένα κοριτσάκι την Κάρολαϊν. Έπειτα ταξιδεύουν στη Γαλλία όπου συναντούν τον Μορίς Νταλμπρέ (Κλοντ Ντοφέν) και τη σύζυγό του Φρανσουάζ (Νάντια Γκρέι). Ο Μορίς γίνεται πελάτης του Μαρκ γεμάτος απαιτήσεις, αλλά του ανοίγει το δρόμο για μεγάλες δουλειές, μέσω των οποίων η οικογένεια πλουτίζει. Η Τζοάνα συνάπτει εξωσυζυγικές σχέσεις με τον αδελφό της Φρανσουάζ, Ντέιβιντ (Ζορζ Ντεσεριέ) και εγκαταλείπει για λίγο καιρό τον Μαρκ για να επιστρέψει σε εκείνον ζητώντας συγχώρεση. Μετά από 12 χρόνια γάμου και έχοντας βρεθεί πολλές φορές στο χείλος του χωρισμού το ζευγάρι είναι ξανά περισσότερο ερωτευμένο από ποτέ και ταξιδεύει προς τη Ρώμη, έχοντας συμφωνήσει να συνεχίσουν το συζυγικό τους βίο, εγκαταλείποντας τα λάθη του παρελθόντος.
Πληροφορίες παραγωγής
Δραματική κομεντί του Στάνλεϊ Ντόνεν, με πρωταγωνιστές τους Άλμπερτ Φίνεϊ και την Όντρεϊ Χέπμπορν (σε έναν ρόλο πολύ διαφορετικό από εκείνο του ασχημόπαπου που γίνεται κύκνος).. Η ταινία είναι μια road movie, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της πλοκής της διαδραματίζεται στο δρόμο και θεωρήθηκε καινοτόμος για την περίοδο που γυρίστηκε, εφόσον στερείται συνέχειας. Η αφήγηση των γεγονότων πραγματοποιείται με μια σειρά εναλλασσόμενων φλασμπάκ. Ο θεατής καλείται λοιπόν να μαντέψει τι έχει προηγηθεί σε κάποιες σκηνές όπου αφήνονται να εννοηθούν γεγονότα, τα οποία παρουσιάζονται σε κατοπινές σκηνές της ταινίας. Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τον Φρέντερικ Ραφαέλ, ο οποίος ήταν μόνιμος συνεργάτης του Τζον Σλέσιντζερ, έχοντας γράψει το σενάριο της ταινίας Ντάρλινγκ (Darling, 1965) και έχοντας διασκευάσει το μυθιστόρημα του Τόμας Χάρντι Μακριά από το αγριεμένο πλήθος για τη μεγάλη οθόνη. Τα αυτοκίνητα κατέχουν σημαντικό ρόλο στην ταινία, εφόσον οι πρωταγωνιστές εμφανίζονται σε διαφορετικές φάσεις της ζωής τους σε διαφορετικά αυτοκίνητα, μερικά από αυτά είναι μια Μερσεντές Μπεντζ 230SL, ένα MG-TG, μια Triumph Herald, ένα λεωφορειάκι βοκσβάγκεν και ένα φορντ. Ο Πάκο Ραμπάν σχεδίασε μερικά από τα ρούχα της Όντρεϊ Χέπμπορν.
Πρώτη επιλογή για το ρόλο του Μαρκ Γουάλας ήταν ο Πολ Νιούμαν, ο οποίος τον απέρριψε, ενώ ένας άλλος ηθοποιός που θεωρήθηκε κατάλληλος για το ρόλο ήταν ο Μάικλ Κέιν. Ο Τόνι Κέρτις ήθελε διακαώς να αναλάβει το ρόλο και τον ζήτησε από τον Στάνλεϊ Ντόνεν, ο οποίος του τον αρνήθηκε, προσλαμβάνοντας τελικά τον Άλμπερτ Φίνεϊ, ο οποίος μετά τις ερμηνείες του στις ταινίες Σάββατο Βράδυ... Κυριακή Πρωί (Saturday Night and Sunday Morning, 1961) και Τομ Τζόουνς - Επιχείρηση Κρεβατοκάμαρα (Tom Jones, 1964) ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους ηθοποιούς της περιόδου. Η Όντρεϊ Χέπμπορν, ήταν η πρώτη και μοναδική επιλογή του Ντόνεν για το ρόλο της Τζοάνα, αλλά η ηθοποιός αρχικά τον απέρριψε θεωρώντας τον πολύ αβάν-γκαρντ για το γούστο της. Μια από τις προηγούμενές της ταινίες το Καυτό Παρίσι (Paris when it sizzles, 1964) δεν ήταν επιτυχημένη και γι' αυτό το ρόλο η ηθοποιός δίσταζε να συμμετάσχει σε ανάλογο εγχείρημα. Όταν διάβασε όμως το σενάριο του Ραφαέλ, άλλαξε αμέσως γνώμη. Η ηθοποιός, που ήταν γνωστή για τη σεμνότητά της, είχε επίσης ενδοιασμούς για το γεγονός ότι έπρεπε να εμφανιστεί γυμνή στην ταινία (μια σκηνή που κατά πάσα πιθανότητα κόπηκε στο μοντάζ). Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, η Χέπμπορν έμεινε έγκυος και ο Ντόνεν σκέφτηκε να την αντικαταστήσει με την Τζούλι Κρίστι, αλλά η ηθοποιός απέβαλε και επέστρεψε. Επιπλέον ο γάμος της Χέπμπορν με τον Μελ Φερέρ όδευε προς το τέλος του και υπήρχαν φήμες για πιθανή ερωτική σχέση της ηθοποιού με τον Άλμπερτ Φίνεϊ, τις οποίες διέψευσαν και οι δυο. Αλλά ο Στάνλεϊ Ντόνεν είπε ρίχνοντας λάδι στη φωτιά: «με τον Άλμπερτ Φίνεϊ ήταν μια διαφορετική γυναίκα. Αυτή και ο Άλμπι είχαν κάτι υπέροχο, ήταν σαν ζευγάρι από παιδιά. Όταν ο Μελ απουσίαζε από το πλατό, έλαμπαν. Όταν ο Μελ ήταν εκεί, ήταν αστείο. Η Όντρεϊ και ο Άλμπι φέρονταν επίσημα και με αμηχανία». Το ζευγάρι χώρισε προτού πάρει διαζύγιο.
Στην ταινία εμφανίστηκε επίσης μια νεότατη Ζακλίν Μπισέ σε έναν από τους πρώτους της ρόλους, λίγο μετά τη λήξη των γυρισμάτων η Μπισέ έλαβε την πρόταση για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του Πίτερ Γέιτς Μπούλιτ (Bullitt, 1968).
Βραβεία
Η Χέπμπορν προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ κι έχασε το βραβείο από την Αν Μπάνκροφτ που κέρδισε τελικά το βραβείο για την ερμηνεία της στην ταινία Ο Πρωτάρης (The Graduate). Η Χέμπορν εκείνη τη χρονιά ήταν υποψήφια για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία Περίμενε Μέχρι Να Νυχτώσει (Wait Until Dark, 1967) της ίδιας χρονιάς. Ο Φρέντερικ Ράφαελ προτάθηκε για Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1967 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Μαρία του Σαιν-Πολ
Η Mαρία, γαλλ.: Μarie de St Pol, comtess de Pembroke (π. 1303 – 1377) ήταν η δεύτερη σύζυγος του Γαλλο-Άγγλου ευγενή Aϊμάρ του Βαλάνς, 2ου κόμη του Πέμπροκ, και είναι περισσότερο γνωστή ως η ιδρυτής του κολεγίου Πέμπροκ στο Κέιμπριτζ.
Καταγωγή
Γεννήθηκε στον ισχυρό γαλλικό Οίκο του Στιγιόν, κομήτων του Σαιν-Πολ. Κατά τη διάρκεια του 13ου και 14ου αιώνα, οι Σατιγιόν παντρεύονταν πιο συχνά με τη βασιλική γραμμή, από οποιαδήποτε άλλη ευγενή οικογένεια, και ήταν γνωστοί για τις κατοχή εξέχουσες θέσεις ως καρδινάλιοι και κοντόσταυλοι της Γαλλίας. Η ίδια η Μαρία ήταν εξαδέλφη του Καρόλου, δούκα της Βρετάνης. Ήταν η 4η κόρη του Γκυ Δ΄, κόμη του Σαιν-Πολ και της Μαρίας της Βρετάνης. Είχε τέσσερις αδελφές και δύο αδέλφια, αλλά τίποτε δεν είναι γνωστό για τα παιδικά της χρόνια. Ήταν επίσης δισεγγονή του Ερρίκου Γ' της Αγγλίας μέσω της μητέρας της.
Ο γάμος της με τον κόμη του Πέμπροκ
Η Mαρία και ο κόμης του Πέμπροκ παντρεύτηκαν στο Παρίσι το 1321. Τόσο ο Φίλιππος Ε' της Γαλλίας όσο και ο Εδουάρδος Β' της Αγγλίας συμμετείχαν στις διαπραγματεύσεις για τον γάμο της. Η Μαρία ήταν μόλις 17 ετών όταν παντρεύτηκε, ενώ ο σύζυγός της ήταν ήδη 50. Ήταν ο δεύτερος γάμος του μετά το τέλος της πρώτης του συζύγου Bεατρίκης του Κλερμόν το 1320. Σχεδόν τίποτε δεν είναι γνωστό για τα τρία χρόνια γάμου τους, εκτός από την αφορμή του τέλους του στη Γαλλία στις 23 Ιουνίου 1324. Δεν είχαν παιδιά.
Ο θρύλος λέει ότι ήταν παρθένα, σύζυγος και χήρα όλα αυτά μέσα σε μία ημέρα, όταν ο σύζυγός της σκοτώθηκε μπροστά της σε μία φιλική κονταρομαχία, που κανόνισαν για να εορτάσουν τα 3 έτη του γάμο τους το 1324. Ωστόσο, άλλοι συγγραφείς αναφέρουν ότι δολοφονήθηκε ή απεβίωσε από αποπληξία.
Μετά το τέλος του Αϊμάρ, η Mαρία ήταν ελεύθερη να χρησιμοποιήσει τον σημαντικό πλούτο της για θρησκευτικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Τεμπλ Νιούσαμ, στο Λιντς
Το 1327, η Mαρία του Σαν Πολ έλαβε το κτήμα στο Τεμπλ Νιούσαμ, Ληντς από τον Eδουάρδο Γ΄ σε αντάλλαγμα για κτήματα στο Hertford, Haverford, Higham Ferrers, Monmouth και Hodenak. Το συμβόλαιο ανέφερε ότι ήταν για την «αγαπητή συγγενή» του Εδουάρδου Γ΄ και ότι το κτήμα άξιζε 70 £ ετησίως. Της παραχωρήθηκε επίσης το κτήμα στο Tεμπλ Χιρστ, τώρα στο Βόρειο Γιόρκσιρ, το οποίο άξιζε £30 ετησίως. Η Μαρία κράτησε το αρχοντικό στο Tεμπλ Νιούσαμ για 50 χρόνια. Δεν είναι γνωστό αν έμενε εκεί ή αν είχε κτίσει σπίτι στην τοποθεσία, αλλά είναι πιθανό.
Αβαείο Ντένυ
εναλλ.=Photograph of Denny Abbey, Cambridgeshire|μικρογραφία| Αβαείο Ντένυ, μεταξύ [[Κέιμπριτζ και Έλυ, ο τόπος ταφής της Μαρίας του Σαιν-Πολ.]] Το 1336 η Mαρία έλαβε το αρχοντικό του Ντένυ (Denny) στο Κέιμπριτζσιρ από τον Eδουάρδο Γ΄, και εκεί οργάνωσε την ίδρυση ενός μοναστηριού Φραγκισκανών το 1342. το τάγμα είναι γνωστό ως Πτωχών της Κλάρας. Το τάγμα ενισχύθηκε, όταν έκλεισε η κοντινή κοινότητα στο Γουότερμπιτς. Η Μαρία προσάρμοσε μέρος του αβαείου ως σπίτι. Η πρώην χορωδία της εκκλησίας γκρεμίστηκε, και η Μαρία έκτισε μία πιο ευρύχωρη χορωδία, χωρισμένη μεταξύ αυτής και των μοναχών. Ο πρώην ναός ήταν επίσης χωρισμένος και εν μέρει μετατράπηκε σε ιδιωτικό της κατάλυμα. Το νότιο κλίτος της εκκλησίας γκρεμίστηκε, και φτιάχτηκε ένα διώροφο κτίριο για τις κυρίες των τιμών και το οικιακό προσωπικό της. Μετά το τέλος της Μαρίας, αυτό το κατάλυμα έγινε το ενδιαίτημα για το γυναικείο μοναστήρι.
Ίδρυμα του κολεγίου Πέμπροκ, στο Κέιμπριτζ
Ο καταστατικός χάρτης του Εδουάρδου Γ' το 1347 έδωσε στη Μαρία την εξουσία να ιδρύσει έναν οίκο σπουδαστών στο Κέιμπριτζ, επιτρέποντάς τους να σπουδάσουν στις σχολές του πανεπιστημίου, και επίσης τους απένειμε περιουσία στο Κέμπριτζ για την κατοίκησή τους. Το κολέγιο που προέκυψε, ήταν γνωστό ως Χολ των Βαλένς-Μαρίας, και σήμερα είναι γνωστό ως Pembroke College, το οποίο φιλοξενεί περισσότερους από 700 φοιτητές και υποτρόφους. Αυτό το καθιστά το παλαιότερο κολέγιο του Κέιμπριτζ, με διατηρούμενο καθεστώς από την ίδρυσή του, με καταστατικό που επιβιώνει στην αρχική του τοποθεσία. Το 1355 και το 1366, η Μαρία απέκτησε παπικές βούλες για να επιτρέψει στο κολέγιο το δικό του παρεκκλήσιο, το οποίο ήταν το πρώτο κολεγιακό παρεκκλήσιο, που κτίστηκε στο Κέμπριτζ. Αυτό το κτίριο του παρεκκλησίου εξακολουθεί να υπάρχει ως η Παλαιά Βιβλιοθήκη, ακριβώς στα αριστερά της πύλης του κολεγίου. Δεν πρέπει να συγχέεται με το μεταγενέστερο κλασικό παρεκκλήσιο στα νότια από τον σερ Κρίστοφερ Ρεν.
Το πρώτο καταστατικό του κολεγίου έδινε προτίμηση σε φοιτητές, που γεννήθηκαν στη Γαλλία, και είχαν ήδη σπουδάσει αλλού στην Αγγλία. Η ίδρυση του κολεγίου καταδεικνύει την ευσέβεια της Μαρίας, καθώς και το ενδιαφέρον της για την εκπαίδευση. Η Μαρία ευνοούσε το τάγμα των Φραγκισκανών του Χριστιανισμού, γι' αυτό απαιτούσε τουλάχιστον ένας φύλακας να είναι πάντα Φραγκισκανός μοναχός. Επιπλέον, αυτού του είδους το φιλανθρωπικό κληροδότημα που στέγαζε και υποστήριζε τριάντα λογίους, ωφελούσε την ψυχή της, σύμφωνα με τις αρχές του μεσαιωνικού χριστιανισμού.
Η Μαρία κανόνισε οι υπότροφοι του κολεγίου να είναι οι σύμβουλοι και εκπαιδευτές των μοναχών στο αβαείο Ντένυ.
Μετέπειτα ζωή
δεξιά|μικρογραφία| Ο τάφος του [[Αιμάρ του Βαλάνς (2ος Κόμης του Πέμπροκ)|Aϊμάρ του Βαλάνς, 2ου κόμη του Πέμπροκ, συζύγου της Mαρίας του Σαιν-Πολ, στο αβαείο του Γουέστμινστερ. Χαρακτικό του Έντουαρντ Μπλόρ.]] Η Μαρία είχε σημαντικούς δεσμούς τόσο με τους Άγγλους όσο και με τους Γάλλους βασιλείς. Το 1326 ο Εδουάρδος Β΄ την απάλλαξε από το βασιλικό διάταγμα σύλληψης όλων των Γάλλων και ο Εδουάρδος Γ΄ την απάλλαξε από τη δήμευση των εδαφών των αλλοδαπών το 1337. Εκτός από κτήματα στη Γαλλία που κατείχε μόνη της, απέκτησε και τα κτήματα που ανήκαν στον σύζυγό της. Ωστόσο, το 1372 τα εδάφη της στη Γαλλία κατασχέθηκαν από τον βασιλιά Κάρολο Ε'.
Το 1992 ένα μνημείο τοποθετήθηκε σε μία κολόνα απέναντι από το υπέροχο γλυπτό του τάφου του συζύγου της στο αβαείο του Γουέστμινστερ, που βρίσκεται στο βόρειο κλίτος. Σχεδιασμένο από τον Nτόναλντ Μπάτρες, επιθεωρητή του αβαείου, το μνημείο κατασκευάστηκε από σχιστόλιθο και πέτρα με μερική επιχρύσωση, και φέρει το οικόσημο της κόμισσας και την επιγραφή:
“MARY DE ST. POL, COUNTESS OF PEMBROKE, 1304 AD 1377”.
Πηγές
Κατηγορία:Αγγλίδες κόμισσες Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν
Συμμορία Ταμπόβ
Η Συμμορία Ταμπόβ (ρωσικά: Тамбовская преступная группа) είναι μια συμμορία που δρα στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας.
Ιδρύθηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1988, από 2 άνδρες από την περιφέρεια Ταμπόβ, τον Βλαντιμίρ Κουμάριν και τον Βαλέριι Λεντόφσκι. Η συμμορία πήρε το όνομα της από την περιοχή καταγωγής των αρχηγών της, το Ταμπόβ. Παρά τις ασταμάτητες καταγγελίες εναντίον του ο Βλαντιμίρ Κουμάριν εξακολουθεί να αρνείται τη συμμετοχή του στη συμμορία. Η συμμορία αυτή έγινε γνωστή στο Ταμπόβ μετά την εκπομπή "600 δευτερόλεπτα" του Αλεξάντερ Νεβζόροφ.
Δράση
Το 1989, η συμμορία συγκρούστηκε με τη συμμορία "Μαλίσεφ" σε μια αιματηρή ένοπλη σύγκρουση. Το 1990, ορισμένα από τα μέλη της συμμορίας, μαζί με τον Βλαντιμίρ Κουμάριν, φυλακίστηκαν, αλλά ο Κουμάριν απελευθερώθηκε το 1993. Στα 1993 - 1995 ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των μελών της συμμορίας. Την 1η Ιουνίου του 1994, ο Κουμάριν επέζησε μιας απόπειρα δολοφονίας στο αυτοκίνητο του και έχασε το χέρι του. Η συμμορία συνέχιζε την ανάπτυξη της στη Γερμανία και στην Ελβετία. Μέχρι το 1995, ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των μελών της συμμορίας είχε τελειώσει. Η συμμορία ενδιαφερόταν για επενδύσεις και για εμπορία καύσιμων και άρχισε να εξελίσσεται σε συμμορία τύπου μαφίας. Μερικά μέλη της έγιναν βουλευτές στην Κρατική Δούμα και στη Νομοθετική Συνέλευση της Αγίας Πετρούπολης. Ο ομιλητής της Νομοθετικής Συνέλευσης της Αγίας Πετρούπολης είχε δείξει την υποστήριξη του στον Βλαντιμίρ Κουμάριν. Το 1998, ο Κουμάριν έγινε Αναπληρωτής Πρόεδρος της Εταιρεία Καύσιμων της Αγίας Πετρούπολης, την κυρίαρχη εταιρεία εμπορίας καύσιμων στην Αγία Πετρούπολη, η οποία ιδρύθηκε από τον Δήμο της Αγίας Πετρούπολης το 1994. Ωστόσο τον φθινόπωρο του 1999, η θέση της συμμορίας επιδεινώνεται. Ο Βίκτορ Νοβοσιόλοφ αποκεφαλίστηκε από έκρηξη στο αυτοκίνητο του στις 20 Οκτωβρίου του 1999. Μερικά από τα σημαντικά μέλη της συμμορίας φυλακίστηκαν ή θανατώθηκαν. Ο Βλαντιμίρ Κουμάριν αποχώρησε από τη θέση του, ως Αναπληρωτής Πρόεδρος της Εταιρείας Καύσιμων της Αγίας Πετρούπολης. Η συμμορία τώρα κατέχει εκατοντάδες ενεργά μέλη. Τον Αύγουστο του 2001, ο Μπορίς Γκριζλόφ ισχυρίστηκε ότι η συμμορία ήλεγχε έως και 100 βιομηχανικές επιχειρήσεις στην Αγία Πετρούπολη, καθώς και την Εταιρεία Καύσιμων Αγίας Πετρούπολης, και 4 θαλάσσιους λιμένες στη βορειοδυτική Ρωσία, στην Αγία Πετρούπολη, στο Καλίνινγκραντ, στο Αρχάγγελσκ και στο Μούρμανσκ. Στις 16 Ιανουαρίου του 2007, ο Γενικός Εισαγγελέας της Ρωσίας, Γιούρι Τσάικα, ανακοίνωσε ότι πρόσφατα η συμμορία είχε λάβει μέρος σε περισσότερες από 13 επιχειρήσεις στην Αγία Πετρούπολη και έγινε αντικείμενο έρευνας.
Συλλήψεις το 2008
Στις 13 Ιουνίου του 2008, η Ισπανική Αστυνομία, συνέλαβε 20 μέλη του ισπανικού παραρτήματος της συμμορίας. Ο Αλεξάντερ Μαλίσεφ, αρχηγός της συμμορίας "Μαλίσεφ" που παλιά βρισκόταν σε διαμάχη με τη συμμορία "Τάμποφ", εντάχθηκε στους κόλπους της δεύτερης και μετακόμισε στην Ισπανία για να δραστηριοποιηθεί εκεί για λογαριασμό της. Ο Γκενάντι Πετρόφ, συνεργάτης και γείτονας της αδερφής του βασιλιά Χουάν Κάρλος, φυλακίστηκε. Κατά τη διάρκεια της αστυνομικής επιχείρησης, που πήρε το όνομα "Επιχείρηση Τρόικα", κατασχέθηκαν 307.000 δολλάρια και 23 πολυτελή αυτοκίνητα. Οι τραπεζικοί λογαριασμοί μελών της συμμορία ύψους 12.000.000 ευρώ ήταν κατεψυγμένοι. Συλλήψεις έγιναν και στο Βερολίνο, αφού ο Μιχαήλ Ρέμπο, μέλος της συμμορίας, είχε εμπλακεί σε νομιμοποίηση εσόδων από διακίνηση (εμπόριο) ναρκωτικών και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Ρωσίας Κατηγορία:Ρωσική μαφία
American Dad!
Το American Dad! είναι σειρά κινουμένων σχεδίων αμερικάνικης παραγωγής του δημιουργού του Family Guy,  Σεθ ΜακΦάρλαν. Άρχισε να προβάλλεται το 2005 στο Fox και συνεχίζει μέχρι σήμερα. Μαζί με τα έτερα σόου του Σεθ ΜακΦάρλαν, το Family Guy και το The Cleveland Show αλλά και τους Simpsons του Ματ Γκρέινινγκ αποτελούν το λεγόμενο Animation Domination του καναλιού Fox, για τις Κυριακές το βράδυ.
Σε αντίθεση με το Family Guy, το American Dad! δεν έχει αστεία κλιπάκια εκτός πλοκής, τα λεγόμενα cutaway gags αλλά αντίθετα το χιούμορ προκύπτει αποκλειστικά από αστεία εντός της διαδραματιζόμενη ιστορίας. Ο κύριος πρωταγωνιστής του είναι ο πράκτορας της CIA, Σταν Σμιθ, ο οποίος ζει μαζί με την οικογένεια του στο Langley Falls της Βιρτζίνια.
Πλοκή
Ο Σταν Σμιθ είναι ένας δεξιός, συντηρητικός πράκτορας της CIA, ο οποίος είναι υπερβολικά σίγουρος για τον εαυτό του, εγωιστής, και πάρα πολλές φορές ικανός να θυμώσει και να κρατήσει κακία για μεγάλο διάστημα. Αυτές του οι ιδιότητες τον φέρνουν σε οριακές σχέσεις με τα παιδιά του και τη γυναίκα του, καθώς και τον Ρότζερ, έναν εξωγήινο, ο οποίος του έσωσε τη ζωή στην Περιοχή 51 (περιοχή στο Νέο Μεξικό όπου η NASA και ο στρατός των ΗΠΑ κρατούν απόρρητη στο κοινό για λόγους ασφαλείας.) Στην οικογένεια υπάρχει επίσης και ένα ψάρι, ο Κλάους, που ήταν σκιέρ της Αν. Γερμανίας και η CIA αντάλλαξε το μυαλό του με ένα χρυσόψαρο προκειμένου να μην κερδίσει το χρυσό μετάλλιο.
Σταν Σμιθ
Ως πατριάρχης της οικογένειας και βαθιά συντηρητικός, ο Σταν αισθάνεται ότι πρέπει να ελέγχει συνεχώς το ήθος της οικογένειας του, και να βαδίζει αυτή στις καθωσπρέπει αξίες. Επίσης ενδιαφέρεται σε πάρα πολλές περιπτώσεις για το τι σκέφτονται οι άλλοι για αυτόν και έχει πει χαρακτηριστικά πως "Είναι το μόνο που μετράει". Έτσι λοιπόν έρχεται συνεχώς σε αντίθεση με την κόρη του η οποία είναι προοδευτική ακτιβίστρια, υπέρ της αποποινικοποίησης των ελαφρών ναρκωτικών, ενάντια στις μεγάλες επιχειρήσεις, κατά της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής και κατά των όπλων, απόψεις της οποίες ο Σταν αντιπαθεί και πολεμάει σφοδρά ως μέλος των Ρεπουμπλικάνων. Επίσης απογοητεύεται από τον γιο του ο οποίος δεν ανταποκρίνεται στο πρότυπο του υπερβολικά αθλητικού νέου, με αυτοπεποίθηση (ίσως οφείλεται και στο κόμπλεξ του, ότι και ο ίδιος ο Σταν δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στα παιδικά του χρόνια), και αντίθετα λατρεύει τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, κάνει παρέα με "φυτά", αποφεύγει τους καυγάδες και επέλεξε ως κοπέλα μια ευαίσθητη κοπέλα με βαθύ εσωτερικό κόσμο, όχι όμως ανάλογης εξωτερικής εμφάνισης. Τέλος η γυναίκα του τον ντροπιάζει καθώς θεωρεί πως δεν είναι έξυπνη και τον ενοχλεί όταν φεύγει έξω από την ρουτίνα την οποία ο ίδιος απολαμβάνει. Οι σχέσεις του είναι τεταμένες και με τον εξωγήινο, τον Ρότζερ, ο οποίος μπλέκει συχνά στα πόδια του Σταν, είτε αναλαμβάνοντας πόστο στην CIA, παρότι υπάρχει κίνδυνος να ανακαλυφθεί ότι είναι εξωγήινος και να συλληφθεί ο Σταν, είτε πουλώντας την κόρη του γνωστού του Σταν, γερουσιαστή Buckingham σε εμπόρους ναρκωτικών. Είναι υπερβολικά εγωιστής και πιστεύοντας ότι έχει δίκιο φθάνει σε ακραίες αντιδράσεις, είτε απαγάγοντας τους εραστές της μητέρας του, είτε στο επεισόδιο με τον "Τυφώνα" όπου παραλίγο να πνίξει τον εαυτό του και τον Ρότζερ με την ισχυρογνωμοσύνη του και εξ' αιτίας του η κόρη του Χέιλι δαγκώθηκε από καρχαρία. Ως συντηρητικός επίσης αντιπαθεί και τους γείτονες του οι οποίοι είναι γκέι παρουσιαστές ειδήσεων.
Φρανσίν Σμιθ
Η σύζυγος του Σταν, Φρανσίν Σμιθ, είναι μια νοικοκυρά, η οποία ερωτεύτηκε τον Σταν, ενω πήγαινε κολέγιο. Όχι ιδιαίτερα έξυπνη, αλλά αρκετά δραστήρια, αφήνει υπονοούμενα συνεχώς ότι έχει ζήσει μια έντονη ζωή(έχοντας περιπέτειες από φυλακές, από το γυναικείο μποξ, έχει κάνει στριπτίζ, ενώ έχει μαχαιρωθεί αρκετές φορές ). Η Φρανσίν είχε εξαιρετικά πολλές ερωτικές εμπειρίες, σε αντίθεση με τον Σταν που ήταν παρθένος, για τις οποίες μάλιστα έχει φυτέψει έναν ολόκληρο κήπο με τριανταφυλλιές, μία τριανταφυλλιά για κάθε σχέση. Μια ξεναγός μάλιστα που τον δείχνει σε κάποιους τουρίστες, αναφέρει χαρακτηριστικά πως είναι "ο μεγαλύτερος κήπος του σεξ, σε όλη τη Βόρεια Αμερική". Η Φρανσίν είναι δεκτική με τον άντρα της αν και τον θεωρεί ακραίο και πολλές φορές βαριέται και προσπαθεί να ξεφύγει από τη μονοτονία της ζωής της νοικοκυράς στην οποία και ο ίδιος ο Σταν την περιορίζει. Είναι υπερβολικά ανεκτική με τον γιο της τον Στηβ και τον Ρότζερ, ενώ αντίθετα σχολιάζει κακεντρεχώς την ελλιπή θηλυκότητα της Χέιλι, ενώ είναι και εξαιρετικά ανταγωνιστική μαζί της. Της αρέσει να δοκιμάζει καινούργια πράγματα, όπως το να ανοίξει δικό της στέκι για μάφιν, ή να στοιχηματίζει σε αγώνες ταχύτητας που συμμετέχει ο άντρας της, ενώ τη βλέπουμε αδιαπραγμάτευτα ρεαλιστική όταν πρόκειται για το θέμα της επιβίωσης, όπως όταν ξεμένουν σε μια σπηλιά, κυνηγημένοι από κυνηγούς κεφαλών (έτσι νόμιζαν τουλάχιστον) και προτείνει να φάνε το πτώμα μιας νεκρής κοπέλας, όπερ και εγένετο.
Ρότζερ Σμιθ
Ο Ρότζερ είναι ο πιο εκκεντρικός χαρακτήρας της σειράς. Είναι ένας εξωγήινος 1600 ετών- αγέραστος πάραυτα- ο οποίος βρίσκεται στη Γη εδώ και 65 χρόνια, όταν συνετρίβη το αεροσκάφος του στο Ρόσγουελ το 1946. Είναι εξαιρετικά ασταθής, λατρεύει τις μεταμφιέσεις, δημιουργώντας αρσενικές και θηλυκές περσόνες, και είναι χρήστης δεκάδων παραισθησιογόνων ουσιών και αλκοολικός. Λατρεύει τα πάρτι και λατρεύει το να είναι στο επίκεντρο της προσοχής. Έχει δοκιμάσει απίστευτα διαφορετικά και πολύπλοκα πράγματα, από την ηθοποιία και τη ζωγραφική έως το στριπτίζ και τη μεταλλουργία με θεαματική επιτυχία που αποδεικνύει ότι μαθαίνει πολύ γρήγορα. Θαυμάζει τους δυνατούς και ισχυρούς, όπως τον Σταν, και εκμεταλλεύεται τους καλοκάγαθους και τους υπομονετικούς, όπως την Φρανσίν. Έχει μια πολύ καλή σχέση, πολλές φορές στα άκρα, αλλά αρκετά δυνατή με τον Στηβ, ενώ είναι ο μόνος από την οικογένεια, ίσως λόγω του κοινού τους αποκλεισμού, που μιλάει και ακούει τον Κλάους. Η σχέση του με τη Χέιλι κυρίως περιορίζεται σε ανταγωνισμό, προσπάθειες να εκνευρίσει και να ωθήσει ο ένας τον άλλο στα άκρα, στοιχήματα, ενώ της πετάει πολλά υπονοούμενα σεξουαλικής φύσεως, θεωρώντας την ελαφρών ηθών και αρκετά έμπειρη σεξουαλικά.
Λεπτομέρειες
Μια ασυνέχεια της πλοκής διαφαίνεται, ενώ ο Ρότζερ φαίνεται πως ανακαλύπτει στο δεύτερο μισό της πρώτης σεζόν τις περούκες και τις μεταμφιέσεις ως τρόπο να εμφανίζεται στους ξένους, σε διάφορες ιστορικές αναδρομές της σειράς φαίνεται πως χρησιμοποιούσε μεταμφιέσεις από τη δεκαετία του '50 ακόμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Fox Κατηγορία:Κωμικές σειρές κινουμένων σχεδίων
Χλαμύδια
Εξέλιξη
Πρόσφατες φυλογενετικές μελέτες έχουν αποκαλύψει ότι πιθανόν οι χλαμύδιες έχουν κοινό πρόγονο με τα κυανοβακτήρια, μια ομάδα που περιέχει τον πρόγονο ενδοπαρασίτου στους χλωροπλάστες των σύγχρονων φυτών, γι’ αυτό, οι χλαμύδιες διατηρούν χαρακτηριστικά όπως ενός φυτού, τόσο από γενετικής όσο και από φυσιολογικής άποψης. Ειδικότερα, το ένζυμο L,L-διαμινοπιμελική αμινοτρανσφεράση, που σχετίζεται με την παραγωγή της λυσίνης στα φυτά, συνδέεται και με την κατασκευή του χλαμυδιακού κυτταρικού τοιχώματος. Η γενετική κωδικοποίηση για τα ένζυμα είναι εντυπωσιακά παρόμοια σε φυτά, κυανοβακτήρια και χλαμύδιες, επιδεικνύοντας μια στενή κοινή καταγωγή. Αυτή η ανακάλυψη μπορεί να βοηθήσει τους επιστήμονες να αναπτύξουν νέες θεραπευτικές οδούς: εάν οι επιστήμονες μπορούσαν να βρουν ένα ασφαλή και αποτελεσματικό αναστολέα της L,L- διαμινοπιμεταλικής αμινοτρανσφεράσης, τότε είναι πιθανόν να έχουν ένα υψηλό αποτελεσματικό και πολύ συγκεκριμένο αντιβιοτικό ενάντια στις χλαμύδιες.
Ενδείξεις και συμπτώματα
Η χλαμύδια αποτελεί γενικά μια «σιωπηρή νόσο» επειδή το 75% των γυναικών και το 50% των ανδρών που έχουν μολυνθεί δεν εμφανίζουν συμπτώματα. Αν όμως υπάρξουν συμπτώματα, εμφανίζονται 1-3 εβδομάδες μετά την πιθανή επαφή με το μικρόβιο.
Στις γυναίκες, τα βακτήρια αρχικά προσβάλουν το τράχηλο ή/και την ουρήθρα. Στο στάδιο αυτό η γυναίκα μπορεί να έχει κάποιας μορφής κολπικές εκκρίσεις ή ένα δυσάρεστο αίσθημα πόνου ή/και καψίματος κατά την ούρηση. Από εκεί, και αν η γυναίκα δεν πάρει θεραπεία, τα χλαμύδια «προχωρούν» σιγά σιγά και προς τη μήτρα και από εκεί στις σάλπιγγες, προκαλώντας τελικά πυελική φλεγμονώδη νόσο. Η πυελική φλεγμονώδης νόσος μπορεί να είναι και αυτή «σιωπηλή» ή η γυναίκα να παρουσιάζει πυελικό ή κοιλιακό άλγος. Τελικά, μερικές γυναίκες αναπτύσσουν στειρότητα ή έκτοπη κύηση ως αποτέλεσμα της μόλυνσης.
Στους άνδρες, τα χλαμύδια προκαλούν συμπτώματα παρόμοια με αυτά της γονόρροιας. Ορισμένες φορές μπορεί να υπάρχει κάποια «περίεργη» έκκριση από το πέος ή ένα αίσθημα καψίματος κατά την ούρηση. Σπανιότερα, μπορεί να παρουσιαστεί πόνος ή και πρήξιμο στον ένα ή και τους δύο όρχεις.