cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ο Πλανήτης των Θησαυρών
'Ηχος
Η μουσική της ταινίας είναι εκ φύσεως σε μεγάλο βαθμό ορχηστρική, ωστόσο περιέχει δύο ποπ σινγκλς με μέτρια επιτυχία («I'm Still Here» και «Always Know Where You Are») από τον φρόντμαν του συγκροτήματος The Goo Goo Dolls, Τζον Ρζένζνικ και το Βρετανικό ποπ-ροκ συγκρότημα, BBMak. Και τα δύο τραγούδια γράφτηκαν και ερμηνεύτηκαν από τον Τζον Ρζένζνικ στην ταινία, αλλά οι BBMak ηχογράφησαν το «Always Know Where You Are» για το soundtrack. Τη μουσική επένδυση συνέθεσε ο Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ, ο οποίος είπε ότι ακολουθεί «την υπέροχη παράδοση του Κόρνγκολντ του Τιόμκιν και του Στάινερ». Περιγράφηκε ως μια μίξη μοντέρνας μουσικής στο πνεύμα του Πόλεμου των Άστρων και της Κέλτικης μουσικής. Ο Σκωτσέζος Αλασντάιρ Φρέισερ πιστώνεται ως ο συν-συνθέτης του κομματιού «Silver Leaves»,  και βρίσκεται επίσης ως σολίστ στους τίτλους της ταινίας. Η Walt Disney Records κυκλοφόρησε το soundtrack της ταινίας στις 19 Νοεμβρίου 2002.
Προώθηση
Πριν και κατά τη διάρκεια της προβολής της ταινίας στις αίθουσες, Ο Πλανήτης των Θησαυρών είχε προωθητική υποστήριξη από τις εταιρείες McDonald's, Pepsi Cola, Dreyer's και Kellogg Company. Τα McDonald's συμπεριελάμβαναν στα παιδικά τους γεύματα αντικείμενα προώθησης όπως φιγούρες και παζλ, η Pepsi-Cola τοποθέτησε γραφικά της ταινίας στα πακέτα μερικών από τα αναψυκτικά της, η Dreyer's χρησιμοποίησε τα φορτηγά παράδοσης για την προώθηση παγωτών με γεύσεις εμπνευσμένα από την ταινία (όπως «Γαλαξιακή Σοκολάτα» και «Θησαυρός Βανίλια») και η Kellogg συμπεριελάμβανε κουτάλια με σχέδια από την ταινία στα πακέτα των δημητριακών της. Η εταιρεία παιχνιδιών Hasbro κυκλοφόρησε επίσης μια σειρά από φιγούρες και παιχνίδια εμπνευσμένα από τον Πλανήτη των Θησαυρών.
Κυκλοφορία
Η παγκόσμια πρεμιέρα του Πλανήτη των Θησαυρών έγινε στο Cinerama Dome στο Χόλυγουντ στις 17 Νοεμβρίου 2002,  αν και προβλήθηκε επίσης στη Γαλλία (Παρίσι) στις 6 Νοεμβρίου 2002. Η ταινία είναι «η πρώτη ταινία από μεγάλο στούντιο» που κυκλοφόρησε ταυτόχρονα σε τακτικές αίθουσες και σε ΙΜΑΧ αίθουσες: αυτό έγινε με αφορμή την επιτυχία που είχαν ταινίες της Disney οι οποίες επανακυκλοφόρησαν σε μορφή ΙΜΑΧ, όπως οι Φαντασία 2000 και Η Πεντάμορφη και το Τέρας. Ο Ντικ Κουκ, ο τότε διευθυντής των στούντιο της Walt Disney Entertainment, ανέφερε επίσης ότι η ταυτόχρονη κυκλοφορία ήταν ένας καλός τρόπος να διακρίνουν τους εαυτούς τους κατά την ανταγωνιστική περίοδο των διακοπών.
Ο Πλανήτης των Θησαυρών κυκλοφόρησε σε DVD και VHS στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά στις 29 Απριλίου 2003. Το DVD περιέχει σκηνές πίσω από τις κάμερες, οπτικό σχολιασμό, κομμένες σκηνές, κινηματογραφικά τρέιλερ, το μουσικό βίντεο του τραγουδιού «I'm Still Here» από τον Τζον Ρζένζνικ και μια εικονική περιήγηση στο RLS Legacy. Το DVD διατηρήθηκε στην πρώτη θέση της λίστας του Billboard με τις υψηλότερες πωλήσεις για δύο εβδομάδες  και η VHS για τρεις εβδομάδες. Από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο του 2003, ο Πλανήτης των Θησαυρών απέφερε έσοδα $64 εκατομμυρίων από τις πωλήσεις του DVD.
Η Disney κυκλοφόρησε μια ειδική έκδοση Blu-ray/DVD σε πακέτο για τα δεκάχρονα της ταινίας στις 3 Ιουλίου 2012.
Κριτική
Η ιστοσελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό θετικών κριτικών 69% βασισμένο σε 147 κριτικές με μέσο όρο 6.5/10. Στο τμήμα ομοφωνίας της σελίδας διαβάζουμε: «Αν και οι χαρακτήρες είναι ασθενέστεροι απ' ό,τι συνήθως, Ο Πλανήτης των Θησαυρών προσφέρει ένα γρήγορο ρυθμό και ένα όμορφο όραμα του διαστήματος».
Ο Στέφεν Χάντερ από την εφημερίδα The Washington Post βαθμολόγησε την ταινία με 4/5 και δήλωσε ότι η ταινία «υπερηφανεύεται την αγνότερη ευδαιμονία της Disney: Ενώνει τις γενιές αντί να τις απομακρύνει». Η Λία Ρόζεν του περιοδικού People δήλωσε ότι η ταινία «έχει φαντασία, άφθονο χιούμορ και κινείται γρήγορα», και ότι «η εικονογράφηση, η οποία συνδυάζει παραδοσιακή και ψηφιακή τεχνική, είναι γοητευτική». Η Κλαούντια Πούιγκ από την εφημερίδα USA Today είπε ότι το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της ταινίας είναι «ο επιδέξιος τρόπος που συνδυάζει το φουτουριστικό με το ρετρό», και συνέχισε λέγοντας ότι η ταινία δεν έχει τη «γοητεία του Λίλο & Στιτς» ούτε την «εκθαμβωτική δεξιοτεχνία του Ταξιδιού στη Χώρα των Θαυμάτων», αλλά έκλεισε συμπεραίνοντας ότι ο Πλανήτης των Θησαυρών είναι «μια ικανή και διασκεδαστική περιπέτεια για την περίοδο των διακοπών για όλη την οικογένεια». Η Κιμ Χόλις από την ιστοσελίδα Box Office Prophets δήλωσε ότι «υπάρχουν αρκετά πράγματα που θα την έκαναν να προτείνει την ταινία –», αν και εξέφρασε την απογοήτευσή της επειδή ένιωσε ότι οι χαρακτήρες «δεν ήταν όλοι τόσο δημιουργικά κατεστημένοι».
Υπήρχαν επίσης πολλοί οι οποίοι επέκριναν την ταινία. Ο Ρότζερ Ίμπερτ της εφημερίδας Chicago Sun-Times βαθμολόγησε την ταινία με 2.5/4. Ένιωσε ότι μια πιο παραδοσιακή προσέγγιση της ιστορίας θα ήταν «πιο συναρπαστική» και «λιγότερο φορτωμένη για λόγους εντυπωσιασμού». Ο Άντι Κλέιν από το περιοδικό Daily Variety Gotham παραπονέθηκε για το σενάριο, περιγράφοντάς το ως «αδιάφορο» επισημαίνοντας «μακάρι το σενάριο να ήταν τόσο διασκεδαστικό όσο τα οπτικά εφέ». Ο Α. Ο. Σκοτ από την εφημερίδα The New York Times περιέγραψε την ταινία ως «μια πράξη φόρου τιμής παρά μια αδέξια και κυνική πειρατική ταινία», και συνέχισε λέγοντας ότι «δεν είναι και τόσο πολύ ταινία» και ότι είναι «μια άμυαλη, μηχανική εικόνα». Ο Όουεν Γκλέιμπερμαν από το περιοδικό Entertainment Weekly περιέγραψε την ταινία ως «γλυκανάλατη, γεμάτη φανταχτερά κοσμήματα και μηδενική δυναμική».
Box office
Η ταινία ήταν εμπορική αποτυχία (βόμβα στο box office),  με έσοδα μόλις $38 εκατομμύρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά και $110 εκατομμύρια παγκοσμίως. Το 2014, η εφημερίδα Los Angeles Times την κατέταξε στη λίστα με τις πιο ακριβές πτώσεις στο box office όλων των εποχών. Κατά συνέπεια, στο τέταρτο τρίμηνο της χρονιάς, η Buena Vista Distribution μείωσε τα κέρδη της κατά $47 εκατομμύρια μέσα σε λίγες μέρες από την κυκλοφορία της ταινίας.
Ακυρωμένη συνέχεια
Πριν Ο Πλανήτης των Θησαυρών προβληθεί στις αίθουσες, ο Τόμας Σιουμάχερ, ο τότε πρόεδρος της Walt Disney Feature Animation, ανέφερε τις πιθανότητες του να υπάρξει μια συνέχεια της ταινίας που θα κυκλοφορούσε απευθείας σε βίντεο, καθώς επίσης και μια τηλεοπτική σειρά. Δήλωσε ότι ήδη «είχαν μια ιστορία, μερικές εικονογραφημένες σκηνές, και μια γενική ιδέα σεναρίου για το τι θα μπορούσε να είναι η συνέχεια του Πλανήτη των Θησαυρών» και ότι επίσης είχαν μια «αντίληψη» για το τι θα ήταν η σειρά.
Ο σκηνοθέτης Τζουν Φάλκεστεϊν και ο σεναριογράφος Έβαν Σπηλιοτόπουλος ξεκίνησαν νωρίς την ανάπτυξη του Ο Πλανήτης των Θησαυρών 2. Στη συνέχεια, ο Τζιμ Χόκινς και η Κέιτ, το ερωτικό του ενδιαφέρον και συμμαθήτριά του στην Διαστρική Ακαδημία, πρέπει να συνεργαστούν με τον Τζον Σίλβερ για να σταματήσουν τον αχρείο Άιρονμπίαρντ από το να παγώσει τους τρόφιμους στις φυλακές του αστεροειδή Μπότανι Μπέι. Ο Γουίλεμ Νταφόε θα χάριζε τη φωνή του στον Άιρονμπίαρντ. Η συνέχεια ακυρώθηκε όταν Ο Πλανήτης των Θησαυρών απογοήτευσε στο box office.
Βιντεοπαιχνίδια
Κυκλοφόρησαν αρκετά βιντεοπαιχνίδια βασισμένα στην ταινία. Η Disney Interactive κυκλοφόρησε το παιχνίδι ναυτικής στρατηγικής Treasure Planet: Battle at Procyon για Ηλεκτρονικό υπολογιστή τον Οκτώβριο του 2002,  ενώ η Sony Computer Entertainment America κυκλοφόρησε το παιχνίδι δράσης Treasure Planet για τις κονσόλες PlayStation, PlayStation 2 και Game Boy Advance τον Νοέμβριο, το οποίο αναπτύχθηκε από την Bizarre Creations. Η εταιρεία χρησιμοποίησε τη μηχανή Softimage's XSI για τη διαμόρφωση, την υφή και την εικονογράφηση του παιχνιδιού  και το 2008 ανέβασε ένα βίντεο στη σελίδα τους στο Facebook για το πώς δημιουργήθηκε το παιχνίδι.
Μια σειρά συλλογικών παιχνιδιών με τον τίτλο Disney's Treasure Planet: Training Academy (ή Disney's Treasure Planet Collection) κυκλοφόρησε επίσης το 2002. Η σειρά απαρτιζόταν από τρία παιχνίδια (Broadside Blast, Treasure Racer και Etherium Rescue), και οι παίκτες που είχαν και τα τρία παιχνίδια, μπορούσαν να ξεκλειδώσουν ένα τέταρτο παιχνίδι (Ship Shape).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ατμοπάνκ ταινίες Κατηγορία:Μαύρες τρύπες στη μυθοπλασία Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ρον Κλέμεντς Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Μάσκερ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες σε φανταστικούς πλανήτες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τεντ Έλιοτ Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Τέρι Ρόσιο Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2002
Χειμερινοί Ασιατικοί Αγώνες
Οι Χειμερινοί Ασιατικοί Αγώνες (ΧΑΑ), επίσης γνωστοί ως Χειμερινή Ασιάδα, είναι μια διεθνής πολυαθλητική διοργάνωση που πραγματοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια για αθλητές μελών του Ολυμπιακού Συμβουλίου της Ασίας (ΟΣΑ), η οποία περιλαμβάνει χειμερινά αθλήματα. Η Ιαπωνική Ολυμπιακή Επιτροπή πρότεινε για πρώτη φορά την ιδέα μιας χειμερινής έκδοσης των Ασιατικών Αγώνων το 1982. Οι προσπάθειές τους ανταμείφθηκαν όταν τους δόθηκε επιτέλους δικαίωμα φιλοξενίας για την πρώτη έκδοση που πραγματοποιήθηκε στο Σαππόρο το 1986, καθώς η πόλη είχε την υποδομή και την τεχνογνωσία που αποκτήθηκαν από τη φιλοξενία των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1972.
Από τη συμμετοχή μόνο επτά κρατών μελών του Ολυμπιακού Συμβουλίου της Ασίας στην πρώτη έκδοση, ο αριθμός των εθνών που συμμετέχουν στους Χειμερινούς Ασιατικούς Αγώνες αυξάνεται σταθερά. Στους Χειμερινούς Ασιατικούς Αγώνες του 2007 στο Τσανγκτσούν, 27 από τα 45 μέλη έθεσαν ρεκόρ σε αριθμό αγωνιζομένων, ενώ και οι 45 Εθνικές Ολυμπιακές Επιτροπές (ΕΟΕ) έστειλαν αντιπροσωπείες για πρώτη φορά στην ιστορία των Χειμερινών Ασιατικών Αγώνων.
Αν και εξετάστηκαν να διεξαχθούν αγώνες στο Λίβανο το 2009, τελικά δεν πραγματοποιήθηκαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές διεθνείς αθλητικές διοργανώσεις Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια Κατηγορία:Χειμερινές πολυαθλητικές διοργανώσεις Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις στην Ασία Κατηγορία:Ολυμπιακό Συμβούλιο της Ασίας
Λάσε Βίρεν
Ο Λάσε Αρτούρι Βίρεν (φινλανδικά: Lasse Artturi Virén, γεννήθηκε 22 Ιουλίου 1949) είναι Φινλανδός πρώην αθλητής στίβου, στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων. Από τους κορυφαίους των αγωνισμάτων αυτών, ήταν τέσσερις φορές χρυσός Ολυμπιονίκης, ενώ είναι μέλος του Hall of Fame της IAAF.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου του 1949 στην πόλη Mίρσκιλα και έγινε αστυνομικός. Άρχισε να εξασκείται σοβαρά στο τρέξιμο αντοχής σε ηλικία 16 ετών, αλλά ακόμα μόνος του. Ξεκίνησε τακτικές προπονήσεις το 1967 με μικρές αποστάσεις υπό την καθοδήγηση του αδελφού του και τις συμβουλές του δρομέα της εθνικής ομάδας. Επιπλέον, έκανε χειρωνακτικές εργασίες στην εταιρεία μεταφοράς ξύλου του πατέρα του. Το 1967 τερμάτισε δεύτερος στον αγώνα ανωμάλου δρόμου νέων και κέρδισε το πρωτάθλημα στα 3.000 μέτρα. Στην πρώτη του εμφάνιση στη διεθνή σκηνή, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1971 στο Ελσίνκι τερμάτισε 7ος στα 5.000 μέτρα και μόλις 17ος στα 10.000 μ., αγωνίσματα στα οποία έλαμψε ο συμπατριώτης του Γιούχα Βαατάνεν.
Στους 1976 στο Μόντρεαλ, ο Βίρεν πέρασε πιο εύκολα στα 10.000 μ. Ο Πορτογάλος Κάρλος Λόπες οδήγησε στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα. Ο Φιλανδός τον πέρασε 450 μέτρα από τον τερματισμό και κέρδισε με διαφορά 30 μέτρων. Τα 5.000 μ. ήταν πιο δύσκολα. Αν και ο Βίρεν ήταν στην κορυφή του τελευταίου γύρου, μόνο πέντε μέτρα χώριζαν τους πρώτους έξι δρομείς. Βγαίνοντας από την τελική στροφή, αντιστάθηκε στις επιθέσεις από τον Ντικ Κουάκς από τη Νέα Ζηλανδία και κέρδισε το τέταρτο χρυσό του μετάλλιο. Αγωνίστηκε και στο μαραθώνιο όπως και στην Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980 στα 10.000 μέτρα, χωρίς να καταφέρει να ανέβει στο βάθρο των νικητών.
Ακόμη, κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στα 5.000 μ. στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ρώμης, το 1974. Τα επιτεύγματά του τον έκαναν εθνικό ήρωα με την αναβίωση των κατορθωμάτων των αθλητών της χώρας στις πρώτες τρεις δεκαετίες του 20ού αιώνα. Δύο φορές (1972, 1976) ψηφίστηκε αθλητής της χρονιάς στη Φινλανδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιρεν Βιρεν Βιρεν Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1972 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1980 Βίρεν Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της IAAF
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 – Σφαιροβολία ανδρών
Η σφαιροβολία ανδρών στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου, τοπική ώρα 11:18 (προκριματικά) και στις 20:35 (τελικός).
Προκριματικά
Πρόκριση: 21.00 (Q) ή οι 8 καλύτερες επιδόσεις (q) προκρίνονται στον τελικό.
Παραπομπές
ΣφιροβολιαΓυ 2021Α
Απόστολος Αρμενάκης
Ο Απόστολος Αρμενάκης (γεννημένος την 19η Ιουλίου 1980) είναι Έλληνας επαγγελματίας πετοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,05 μ. και αγωνίζεται στη θέση του διαγωνίου.
Καριέρα
Ο Απόστολος Αρμενάκης έχει συνδέσει την καριέρα του με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, καθώς ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής του. Έχει αγωνιστεί μεταξύ άλλων στην Α.Ε. Νίκαιας, στον Ολυμπιακό, στην Ε.Α. Πατρών και στον Άρη. Έχει αγωνιστεί και στο εξωτερικό, λαμβάνοντας μέρος στα πρωταθλήματα της Ιταλίας(Ταβιάνο και Αλεσσάνο), Γαλλίας(Κάννες) και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων(Αλ Νασρ). Από το 2015 αγωνίζεται στην Κύπρο για την Αναγέννηση Δερύνειας. Επίσης το 2016 αγωνίστηκε στην ACH Ljubljana με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα και κύπελλο Σλοβενίας καθώς και το πρωτάθλημα κεντρικής Ευρώπης (MEVZA). Επίσης συμμετείχε στο Champions League με σημαντικές ατομικές διακρίσεις όπως 3ος σκόρερ μέχρι την φάση των ομίλων. Από το 2017 έως το 2019 ηγήθηκε του Ηρακλή Θεσσαλονίκης οδηγώντας τον 2 συνεχόμενες χρονιές στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας.
Εμίλ Ζάτοπεκ
Ο Εμίλ Ζάτοπεκ (Emil Zátopek, 19 Σεπτεμβρίου 1922 - 21 Νοεμβρίου 2000) επονομαζόμενος και «ο άνθρωπος- ατμομηχανή» για το ιδιαίτερο αγωνιστικό του στυλ (έδειχνε έτοιμος να καταρρεύσει, όμως αυτό ήταν μια ψευδαίσθηση), ήταν Τσέχος δρομέας μεγάλων αποστάσεων και ένας από τους σπουδαιότερους αθλητές του 20ού αιώνα.
Η πρώτη του εμφάνιση σε Ολυμπιακούς (στο Λονδίνο το 1948) συνοδεύτηκε από την κατάκτηση ενός ακόμη χρυσού μεταλλίου στα 10.000 μ., αλλά και του αργυρού στα 5.000 μ. Ο Ζάτοπεκ ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής των Ολυμπιακών Αγώνων του Ελσίνκι το 1952, αφού κέρδισε 3 χρυσά μετάλλια (στα 5000μ., 10.000μ. και στο Μαραθώνιο δρόμο) με ολυμπιακά ρεκόρ, σε διάστημα 8 ημερών. Ακόμη, ήταν ο πρώτος αθλητής που κατόρθωσε να «σπάσει» το όριο των 29 λεπτών στα 10.000 μ. το 1954, ενώ τρία χρόνια πριν (1951) είχε σπάσει το όριο της μιας ώρας για την απόσταση των 20 χλμ.
Πλούσια ήταν η συγκομιδή του και σε δύο Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα που έλαβε μέρος. Το 1950 στις Βρυξέλλες κέρδισε χρυσά μετάλλια σε 5 και 10 χλμ., ενώ τέσσερα χρόνια μετά (1954) στη Βέρνη πήρε την πρώτη θέση στα 10.000 μ. και την τρίτη στα 5 χλμ. Επίσης πέτυχε να καταρρίψει 18 φορές τα παγκόσμια ρεκόρ των δρόμων μεγάλων αποστάσεων.
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Κοπρίβνιτσε της Τσεχοσλοβακίας ( σήμερα υπάγεται στην Τσεχία ). Όντας ακόμη έφηβος, ξεκίνησε να εργάζεται σε εργοστάσιο παπουτσιών στο Ζλιν. Εκεί, έπειτα από προτροπή του γυμναστή του εργοστασίου, ασχολήθηκε για πρώτη φορά με το τρέξιμο, έχοντας ως πρότυπο τον Φινλανδό δρομέα μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων, Πάαβο Νούρμι. Το 1944, κατέρριψε τα εγχώρια ρεκόρ 2000, 3000 και 5000 μέτρα και με τη λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, εντάχθηκε στις τσεχοσλοβάκικες ένοπλες δυνάμεις, γεγονός που του έδωσε την άνεση ώστε να ασχοληθεί με τον πρωταθλητισμό.
Το 1946, συμμετείχε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου του Όσλο, όπου κατετάγη έκτος στα 5000 μ., κάνοντας παράλληλα νέο εθνικό ρεκόρ. Το 1948, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 10000 μέτρα και το ασημένιο στο αγώνισμα των 5000 μέτρων.
Το 1950, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου του Βελγίου κατάφερε να αναδειχτεί νικητής τόσο στα 5000 όσο και στα 10000 μέτρα. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1952 στο Ελσίνκι πέτυχε τον άθλο της κατάκτησης 3 χρυσών μεταλλίων στα αγωνίσματα των 5000μ., 10000μ. και του Μαραθωνίου δρόμου. Το 1954, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Βέρνης, υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο του στα 10000 μέτρα ενώ κατετάγη τρίτος στο αγώνισμα των 5000 μέτρων.
Το 1956, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Μελβούρνης, συμμετείχε στον μαραθώνιο δρόμο, τερματίζοντας στην έκτη θέση. Τον επόμενο χρόνο αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Μετέπειτα χρόνια
Ο Ζάτοπεκ αποτελούσε προσωπικότητα με κύρος εντός των κόλπων του Κ.Κ. Τσεχοσλοβακίας, όμως το 1968, στήριξε με δηλώσεις του το κίνημα της Άνοιξης της Πράγας, με αποτέλεσμα, μετά την κατάπνιξή του, ο ίδιος να αποβληθεί τόσο από το κόμμα όσο και από τις τάξεις του στρατού.
Ο Εμίλ Ζάτοπεκ τιμήθηκε μετά θάνατο με το μετάλλιο Πιερ ντε Κουμπερτέν (2000).
Άλβαρο Σολέρ
Ο Άλβαρο Ταουτσέρτ Σολέρ (, γεννημένος στη Βαρκελώνη της Καταλωνίας, στην Ισπανία, στις 9 Ιανουαρίου 1991) είναι Ισπανός τραγουδιστής και τραγουδοποιός. Έγινε ιδιαιτέρως γνωστός ανά την Ευρώπη, το 2015, με την επιτυχία του με τίτλο "El mismo sol". Μια ειδική δίγλωσση, στα ισπανικά και τα αγγλικά, έκδοση του "El mismo sol" σε συνεργασία με την Τζένιφερ Λόπεζ, επίσης, κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και τον υπόλοιπο κόσμο.
Βιογραφία
Ο Σολέρ αποφάσισε την αποχώρησή του από το συγκρότημα των Urban Lights το 2014, ώστε να ακολουθήσει solo πορεία ως καλλιτέχνης με έδρα τη Γερμανία. Με έδρα το Βερολίνο, κυκλοφόρησε το single του με τίτλο "El mismo sol", το οποίο και συνέγραψε από κοινού με τους Αλί Ζουκόβσκι και Σίμον Τρίμπελ (μέλος του συγκροτήματος Juli), ενώ την παραγωγή του ανέλαβε ο Τρίμπελ. Το τραγούδι το οποίο και κυκλοφόρησε στις 24 Απριλίου 2015, γνώρισε αρχικά ιδιαίτερα μεγάλη επιτυχία στην Ιταλία, φτάνοντας ως την πρώτη θέση της κατάταξης της ιταλικής FIMI, ενώ, ταυτόχρονα, έγινε δύο φορές πλατινένιο. Έφτασε, επίσης, ως την πρώτη θέση της ελβετικής κατάταξης μουσικών επιτυχιών, Schweizer Hitparade. Το single κατέστη ως hit σε όλη την Ευρώπη, εισερχόμενο στις κατατάξεις μουσικών επιτυχιών χωρών όπως η Γερμανία, η Γαλλία, το Βέλγιο, η Αυστρία και η Ολλανδία.
Παίρνοντας ώθηση από τη συγκεκριμένη επιτυχία, ο Σολέρ κυκλοφόρησε το πρώτο του solo album με τίτλο Eterno Agosto, το οποίο και κυκλοφόρησε στις 23 Ιουνίου 2015 από την Universal Music.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Γερμανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ισπανοί τραγουδοποιοί
Αθλητικά γεγονότα του 2008/Οκτώβριος
Παρατίθενται σημαντικά αθλητικά γεγονότα που έλαβαν χώρα τον Οκτώβριο του 2008, ακολουθούμενα από την πηγή που τα μετέδωσε.
29 Οκτωβρίου
91|Οκτ
Φραγκονία
μικρογραφία|Επαρχίες στη Γερμανία, οι οποίες βρίσκονται κυρίως (μπλε) ή εν μέρει (πράσινο) στην περιοχή της Φραγκονίας Η Φραγκονία ή Φρανκονία είναι ιστορική περιοχή της Γερμανίας στη Βαυαρία, που σήμερα διαιρείται στις διοικητικές περιοχές: Άνω Φραγκονία με 1.250.000 κατoίκους, Κάτω Φραγκονία με 1.100.500 κατοίκους και Μέση Φραγκονία με 1.400.000 κατοίκους. Η Φραγκονία, αρχικά περιφέρεια του βασιλείου του Λουδοβίκου του Ευσεβή, κηρύχτηκε δουκάτο το 840. Κατά τον 9ο αιώνα, στη Φραγκονία επικρατούσαν δύο αντιμαχόμενες οικογένειες, οι Μπάμπενμπερκ και οι Κονραδίνοι, των οποίων οι συγκρούσεις προκάλεσαν μεγάλες καταστροφές στη χώρα. Τελικά οι Κονραδίνοι επικράτησαν κατά το τέλος της βασιλείας του Αρνούλ. Το 1500 η Φραγκονία έγινε μέρος της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και το 1814 περιήλθε στη Βαυαρία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαυαρία
Πρόβατο Ασσάφ
Τα πρόβατα Ασσάφ είναι μια φυλή διπλής χρήσης, που εκτρέφεται τόσο για το γάλα όσο και για το κρέας. Και τα δύο φύλα είναι λευκά και είναι ομοιόχρωμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φυλές προβάτων Κατηγορία:Φυλές ζώων ισραηλινής προέλευσης
Κυριάκος Παπαδόπουλος (Κισά Μπατζάκ)
Ο Κυριάκος Παπαδόπουλος (γνωστός και ως Κισά Μπατζάκ), ήταν Πόντιος τουρκόφωνος οπλαρχηγός, δωσίλογος κατά την κατοχή της Ελλάδας, και ηγέτης του ΕΕΣ. Αυτοκτόνησε το Νοέμβριο του 1944, προκειμένου να μην πέσει στα χέρια του ΕΛΑΣ.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1884 στο χωριό Τσορτουκλή της Μερφιζούντας του Πόντου. Την περίοδο 1911-1912, υπηρέτησε τον τουρκικό στρατό, ενώ στη συνέχεια μετέβη στα βουνά του Πόντου μαζί με τα αδέρφια του, σχηματίζοντας την πρώτη του αντάρτικη ομάδα. Το 1924 εγκαταστάθηκε στον Κούκο Πιερίας.
Δράση την περίοδο της κατοχής
Λόγω των στρατιωτικών του ικανοτήτων βολιδοσκοπήθηκε τόσο από τον ΕΛΑΣ όσο και από την ΥΒΕ/ΠΑΟ, καθώς και οι δυο οργανώσεις θεωρούσαν πως πιθανή ένταξη του, θα επηρέαζε και την πλειοψηφία των Τουρκόφωνων της περιοχής. Ο Παπαδόπουλος εντάχθηκε τελικά στην ΠΑΟ, κίνηση που οφειλόταν και στο μίσος του απέναντι στους κομμουνιστές λόγω της υποστήριξης που έδωσαν οι μπολσεβίκοι στον Κεμάλ κατά την Μικρασιατική εκστρατεία.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός Κατηγορία:Έλληνες αντικομμουνιστές
Megxit
Στις 8 Ιανουαρίου 2020, ο Πρίγκιπας Χάρι, Δούκας του Σάσσεξ και η Μέγκαν, Δούκισσα του Σάσσεξ, ανακοίνωσαν στο Instagram την απόφασή τους να παραιτηθούν από ανώτερα μέλη της βασιλικής οικογενείας και να γίνουν οικονομικά ανεξάρτητοι. Η πράξη ονομάστηκε Megxit (ένα λογοπαίγνιο του ονόματος της Meghan, και της λέξης "exit", εμπνευσμένο από το "Brexit").
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ
Τζόσιας Μόλι
Ο Τζόσιας Μόλι  (Josias Moli, γενν. στις 19 Αυγούστου 1954) είναι πολιτικός από το Βανουάτου, πρώην πρόεδρος της Βουλής και πρώην υπηρεσιακός πρόεδρος της μικρής νησιωτικής χώρας. Είναι μέλος του κόμματος Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων.
Προεδρία
Έγινε προσωρινός πρόεδρος και πρόεδρος του Κοινοβουλίου στις 28 Ιουλίου του 2004. Διαδέχθηκε σε αμφότερα τα αξιώματα το Ρότζερ Αμπιούτ, ο οποίος ηττήθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2004. Με βάση το Σύνταγμα, ο Πρόεδρος της Βουλής αναλαμβάνει και υπηρεσιακός Πρόεδρος όταν το Κοινοβούλιο δεν έχει ακόμα εκλέξει Πρόεδρο, κάτι που ήταν απαραίτητο μετά την καθαίρεση του Άλφρεντ Μασένγκ. Ο Μόλι απώλεσε τη θέση του προσωρινού προέδρου όταν εξελέγη από το Κοινοβούλιο και τους επικεφαλής των περιοχών ένας νέος πρόεδρος, στις 16 Αυγούστου του 2004. Ήταν το τέταρτο πρόσωπο που υπηρέτησε στο αξίωμα του Προέδρου του Βανουάτου σε 4 μήνες. Τον διαδέχθηκε ο Καλκότ Ματασκελέκελε, ο οποίος εξελέγη πρόεδρος από ειδικό σώμα. Ο Μόλι απώλεσε και το αξίωμα του προέδρου της Βουλής, τον Δεκέμβριο του 2004, όταν η κυβέρνηση του Σερζ Βοχόρ αντικαταστάθηκε από νέα κυβέρνηση με αρχηγό τον Χαμ Λίνι.
Παραπομπές
Μολι
Έλβας
thumb|300px|Η [[λεκάνη απορροής του Έλβα]] Ο Έλβας (γερμ. Elbe, τσεχ. Labe) είναι ένας ποταμός της Τσεχίας και Γερμανίας.
Γεωγραφία
Πηγάζει από τα βουνά Κρκονόσε της Βοημίας και χύνεται στη Βόρεια θάλασσα κοντά στο Αμβούργο, σχηματίζοντας δέλτα. Έχει μήκος 1.165 χλμ., κατευθύνεται από ΝΑ προς ΒΔ, περνά από την κωμόπολη Πάρντουμπιτσε, δέχεται τα νερά του ποταμού Χρούντιμκα, του Όχρζε, του Μούλντε, περνά από την πόλη του Μαγδεβούργου, δέχεται τα νερά του Χάβελ και χωρίζεται στον Β. και Ν. Έλβα. Περνά το Αμβούργο και διευρύνεται πολύ (πλάτος 15 χλμ.). Είναι πλωτός για 842 χλμ. και αποτελεί σπουδαία συγκοινωνιακή αρτηρία της κεντρικής Ευρώπης. Συνδέεται με διώρυγες με τους ποταμούς Εμς, Βέζερ, Ρήνο και Όντερ.
Ιστορία
Υπήρξε σύνορο των κτήσεων του Καρλομάγνου και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατά την οθωνική περίοδο του εκγερμανισμού και εκχριστιανισμού των δυτικών Σλάβων.
Πάνω στον Έλβα, στις 25 Απριλίου 1945, συναντήθηκαν ο αμερικανικός και σοβιετικός στρατός, στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποταμοί της Τσεχίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Σαξονίας-Άνχαλτ Κατηγορία:Αμβούργο Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ευρώπης Κατηγορία:Ποταμοί του Βραδεμβούργου
Μαζί Σου (τραγούδι)
Το "Μαζί Σου", είναι ένα τραγούδι της Ελληνίδας τραγουδίστριας, Έλενας Παπαρίζου. Κυκλοφόρησε στο επίσημο σάουντρακ του "Μαζί Σου", καθώς και ως μπόνους κομμάτι στο άλμπουμ Υπάρχει Λόγος: Platinum Edition και ήταν, επίσης, promo και ραδιοφωνικό single.
Πληροφορίες τραγουδιού
Αρχικά κυκλοφόρησε στην Ελλάδα στις αρχές του 2007 ως τραγούδι τίτλων στο ελληνική τηλεοπτική δραματική σειρά, Μαζί σου. Στη συνέχεια κυκλοφόρησε στις 18 Μαΐου 2007, σε ένα CD single με το όνομα "Φως", μαζί με άλλα τέσσερα νέα κομμάτια, όπως το "Μη Φεύγεις" και μια επανεκτέλεση του "Le Temps Des Fleurs".
Μουσικό βίντεο
Το μουσικό βίντεο σκηνοθετήθηκε από τον Γιώργο Γκάβαλο, ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες στην Ελλάδα. Το βίντεο αρχίζει να δείχνει πολλές σκηνές από τη σειρά και στη συνέχεια η Έλενα αρχίζει να τραγουδά σε μια λίμνη με πολλά κεριά γύρω της. Πολλά ειδικά εφέ χρησιμοποιούνται όταν τραγουδά η Έλενα. Στη συνέχεια, πολλές σκηνές εμφανίζονται να αλλάζουν γρήγορα πίσω από την Έλενα.
Επιπλέον
Κατηγορία:Τραγούδια της Έλενας Παπαρίζου Κατηγορία:Singles του 2006 Κατηγορία:Singles της Sony BMG Κατηγορία:Τραγούδια του 2007 Κατηγορία:Singles του 2007 Κατηγορία:Ελληνικά τραγούδια
Πύργος Ασπάιρ
Ο Πύργος Ασπάιρ (αγγλικά: Aspire Tower), επίσης γνωστός ως Ο Πυρσός της Ντόχα, είναι ξενοδοχείο ουρανοξύστης ύψους 300 μέτρων, το όποίο βρίσκεται στο συγκρότημα της Ζώνης Ασπάιρ στη Ντόχα του Κατάρ. Ο πύργος σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Χάντι Σιμάν και την AREP και την εταιρείας μηχανικής Ove Arup and Partners και χρησιμοποιήθηκε ως το επίκεντρο των 15ων Ασιατικών Αγώνων που φιλοξενήθηκαν από το Κατάρ το Δεκέμβριο του 2006.
Ο πύργος είναι επί του παρόντος το ψηλότερο κτίριο στη Ντόχα και το Κατάρ, αλλά θα τον ξεπεράσουν οι Πύργοι Ντουμπάι της Ντόχα και ο Πύργος Μπαρουά, όταν ολοκληρωθεί ένα από τα δύο έργα. Ο πύργος είναι επίσης γνωστός ως Khalifa Sports Tower ή Doha Olympic Tower.
Κατασκευή και χρήση
Ο πύργος ήταν ορόσημο των Ασιατικών Αγώνων του 2006 λόγω του μεγέθους και της εγγύτητάς του στον κεντρικό χώρο, το Διεθνές Στάδιο Χαλίφα.
Η τελική μορφή αποτελείται από έναν κύλινδρο οπλισμένου σκυροδέματος πάχους 1 έως 1,8 μέτρων (στον πυρήνα), που κυμαίνεται από 12 έως 18 μέτρα σε διάμετρο, περικυκλωμένο με ακτινωτά δίκτυα από ανοξείδωτο χάλυβα δοκών σε κάθε όροφο των δομικών μονάδων του. Τα ίδια τα δομικά στοιχεία αποτελούνται από χαλύβδινες κολώνες, μεταλλικές επενδύσεις, πλάκες από σκυρόδεμα και εξωτερικές τάσεις και δακτυλίους συμπίεσης, οι οποίες υποστηρίζουν εξωτερικά τοιχώματα με γυάλινη επένδυση. Ο πυθμένας κάθε μονάδας καλύπτεται με Ενισχυμένο σκυρόδεμα από ίνες γυαλιού. Οι δοκοί, καθώς και οι χαλύβδινοι σύνδεσμοι που συνδέουν όλα τα δομικά στοιχεία μαζί, βιδώνονται μέσω του πυρήνα από σκυρόδεμα και ως εκ τούτου αγκυρώνονται στη θέση τους, μεταφέροντας κάθετα φορτία από περιμετρικές στήλες και δοκούς δακτυλίου στον πυρήνα.
Το κτίριο ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο του 2007 με τελικό κόστος 133,395,000 ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ουρανοξύστες Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Κατάρ
Les Grands Voisins
Το «Les Grands Voisins» ήταν ένα καινοτόμο κοινωνικό εγχείρημα, ένα εργοστάσιο κοινών αγαθών, ένα ουτοπικό, συνεργατικό χωριό στο κέντρο του Παρισιού που έλαβε δράση από το 2015 έως το 2020. Σε αυτή την πενταετία χιλιάδες ανθρώπων βίωσαν ένα διαφορετικό τρόπο να συνυπάρχουν, να μοιράζονται και να προσφέρουν μέσα από την αλληλεγγύη και την δημιουργικότητα. Το έργο αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες προσωρινές νόμιμες καταλήψεις της Ευρώπης, η οποία έριξε την αυλαία της στις 27/09/2020 αλλά άφησε έντονο το αποτύπωμα της και επηρέασε τον τρόπο που μπορούν να αξιοποιηθούν εγκαταλελειμμένα κτίρια της πόλης ώστε να μετασχηματιστούν σε αστικά κοινά.
Τον Δεκέμβριο του 2012 με αφορμή ένα κάλεσμα αλληλεγγύης του Υπουργού Στέγασης της Γαλλίας, η AP-HP (Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Παρισιού) παραχωρεί ένα μέρος των εγκαταστάσεων του πρώην νοσοκομείου Saint Vincent de Paul (είχε παύσει την λειτουργία του και ο χώρος ήταν εγκαταλελειμμένος) στην ένωση «Aurore». Η τελευταία ανοίγει δύο κέντρα εκτάκτων αναγκών για την στέγαση αστέγων. Το 2014 το αρμόδιο Δημοτικό Συμβούλιο προτείνει στην ένωση (Aurore) να καταλάβει το σύνολο του χώρου (3,5 εκτάρια). Στο έργο προστίθεται ο συνεταιρισμός «Plateau Urban» και η «Yes We Camp». Το 2015 η ένωση των τριών παραπάνω φορέων δημιουργεί το εγχείρημα «Les Grands Voisins», μια κοινότητα που θα απαρτιζόταν από μετανάστες, πρόσφυγες, άτομα που απειλούνταν με κοινωνικό αποκλεισμό, start-up επιχειρήσεις, φορείς της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, καλλιτέχνες, τεχνίτες και όσους άλλους ήθελαν να βιώσουν την εμπειρία. Οι κοινοί στόχοι που διαμορφώθηκαν ήταν η κοινωνική πολυμορφία, η ενθάρρυνση της δημιουργίας κοινών και η δημιουργία νέων μορφών ανθεκτικότητας των πόλεων.
Τον Σεπτέμβριο του 2020 οι «Les Grands Voisins» ολοκλήρωσαν έναν κύκλο δίνοντας τον χώρο στα συνεργεία που θα αναλάβουν να τον μετατρέψουν σε οικολογική περιοχή το 2023. Το εν λόγω κοινωνικό πείραμα αποτέλεσε την αφορμή ώστε τον Αύγουστο του 2019 να υπογραφεί στην πόλη του Παρισιού μια συμφωνία έγκρισης της προσωρινής κατάληψης χώρων και κτιρίων, σε αναμονή αναπαλαίωσης και επανάχρησης. Η συμφωνία ήταν μια νίκη και αναγνώριση της επιτυχίας του εγχειρήματος αλλά και ένας τρόπος να διαδωθεί η ιδέα της χρήσης κενών χώρων για λόγους αλληλεγγύης και συνάντησης του κοινού. Ήδη άλλες γαλλικές και ευρωπαϊκές πόλεις επιτρέπουν τώρα την κατάληψη κενών κτιρίων με νόμιμο τρόπο προκειμένου να μετατραπούν σε αστικά εργαστήρια.
Σαύρος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σαύρος είναι γνωστός ένας ληστής της `Ηλιδας που σκοτώθηκε από τον Ηρακλή. Ο Σαύρος είχε ταλαιπωρήσει πολύ την περιοχή και για τον λόγο αυτό ο τόπος της εγκληματικής του δραστηριότητας αναφερόταν και με το όνομα Σαύρου δειράς. Δίπλα στον τάφο του Σαύρου υπήρχε ιερό του Ηρακλή. Το μέρος αυτό ήταν μία ράχη στα σύνορα της Πίσας και της Αρκαδίας.
Πηγές
Σαυρος Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι
Ντόναλντ Καλπόκας
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 23 Αυγούστου του 1943 στο νησί Εφάτε. Ίδρυσε, μαζί με τον Ουόλτερ Λίνι το κόμμα Vanua'aku Pati, το οποίο υποστήριζε την ανεξαρτησία του Βανουάτου και είχε σοσιαλιστική ιδεολογία. Το εν λόγω κόμμα έτυχε μεγάλης υποστήριξης κυρίως από τον αγγλόφωνο πληθυσμό του νησιού.Ο ίδιος ο Καλπόκας, μαζί με το Λίνι και τον Τζον Μπανί ήταν εκδότες εφημερίδας, που προπαγάνδιζε την ιδέα για ανεξαρτησία. Το Βανουάτου έγινε ανεξάρτητο το 1980 με το Λίνι να ορκίζεται πρώτος πρωθυπουργός. Ο Καλπόκας έγινε υπουργός Εξωτερικών το 1983, ωστόσο, λίγους μήνες μετά αποχώρησε από το αξίωμα. Το 1987 επέστρεψε στο Υπουργείο Εξωτερικών και διατηρήθηκε εκεί για τα επόμενα τέσσερα χρόνια.
Αυτομόληση
Στις 6 Σεπτεμβρίου του 1991 ο Καλπόκας μαζί με άλλα μέλη του Vanua'aku Pati απέσυρε την εμπιστοσύνη του από την κυβέρνηση Λίνι και υποστήριξε πρόταση μομφής εναντίον της τελευταίας. Ο Καλπόκας ανέλαβε στη συνέχεια πρωθυπουργός και παρέμεινε στην εξουσία μέχρι τις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Στις εκλογές εκείνες κέρδισε η Αντιπολίτευση και τον έλεγχο του Κοινοβουλίου απέκτησε η Ένωση Μετριοπαθών Κομμάτων. Ο Καλπόκας αποχώρησε από την πρωθυπουργία στις 16 Δεκεμβρίου του 1991. Το ρήγμα στους κόλπους του κόμματος Vanua'aku Pati παρέμεινε. Ο Λίνι έφυγε και ίδρυσε ένα άλλο κόμμα.
Τον Μάρτιο του 1998, έπειτα από τη διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, το κόμμα Vanua'aku Pati και το Ενωμένο Εθνικό Κόμμα του Λίνι συγκέντρωσαν μεγάλα ποσοστά. Ο Καλπόκας και ο Λίνι σχημάτισαν κυβέρνηση συνασπισμού. Έτσι, ο Καλπόκας επέστρεψε στην πρωθυπουργία στις 30 Μαρτίου του 1998. Έγινε επίσης για τρίτη θητεία υπουργός Εξωτερικών, όμως σύντομα αποχώρησε από το αξίωμα. Ο Λίνι απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1999 αλλά η κυβέρνηση συνέχισε να υφίσταται, Κατέρρευσε τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου, με την παραίτηση του Καλπόκας, με σκοπό να μη διεξαχθεί ψηφοφορία στο Κοινοβούλιο για πρόταση μομφής εναντίον της κυβέρνησης.
Το 2001 αποχώρησε από την ηγεσία του κόμματος Vanua'aku Pati. Το 2004 ήταν υποψήφιος για το αξίωμα του Προέδρου. Έλαβε 26 ψήφους στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας και σύντομα αποσύρθηκε, καθώς ήταν σαφές ότι δε θα μπορούσε να κερδίσει την απαιτούμενη υποστήριξη.
Ο Καλπόκας απεβίωσε στις 20 Μαρτίου 2019.
Πηγές
Καλποκας
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου 2021 – 3000 μέτρα γυναικών
Σειρές
Πρόκριση: Οι 4 πρώτοι κάθε σειράς (Q) και οι επόμενοι 4 καλύτεροι χρόνοι (q) προκρίνονται στον τελικό.
Παραπομπές
03000Γυ 2021Γ
Ζώνη Ασπάιρ
μικρογραφία| Το συγκρότημα κατά την τελετή έναρξης των [[Ασιατικοί Αγώνες 2006|Ασιατικών Αγώνων του 2006.]] μικρογραφία| Λέσχη Γυναικών στη Ζώνη Ασπάιρ. μικρογραφία| Αεροφωτογραφία του Aspetar. Η Ζώνη Ασπάιρ (αγγλικά: Aspire Zone), επίσης γνωστή ως Ντόχα Σπορτς Σίτι, είναι αθλητικό συγκρότημα 2,5 χλμ 2, που βρίσκεται στην περιοχή Μπάαγια της Ντόχα στο Κατάρ. Ανήκει στο Ίδρυμα Aspire Zone και ιδρύθηκε ως διεθνής αθλητικός προορισμός το 2003 και τον επόμενο χρόνο άνοιξε ένα εκπαιδευτικό κέντρο για την ανάπτυξη πρωταθλητών αθλημάτων (Ακαδημία Ασπάιρ). Το συγκρότημα περιλαμβάνει αρκετούς αθλητικούς χώρους, κυρίως κατασκευασμένους για τους Ασιατικούς Αγώνες του 2006.
Η Ζώνη Ασπάιρ φιλοξενεί επίσης την ψηλότερη κατασκευή στη Ντόχα, τον Πύργο Ασπάιρ και βρίσκεται δίπλα στο Villaggio Mall, το πιο δημοφιλές εμπορικό κέντρο στο Κατάρ.
Το συγκρότημα είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό στον φάκελο προσφοράς για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022 που υπέβαλε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Κατάρ και ήταν βασικό στην προσφορά για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 που υπέβαλε η Ολυμπιακή Επιτροπή του Κατάρ.
Αθλητικοί χώροι
Οι αθλητικοί χώροι της Ζώνης Ασπάιρ περιλαμβάνουν:
Aspetar
Το Aspetar, ένα εξειδικευμένο νοσοκομείο ορθοπεδικής και αθλητικής ιατρικής, συγκαταλέγεται στις εγκαταστάσεις της Ζώνης Ασπάιρ. Ξεκίνησε τις δραστηριότητές του το 2007 και ήταν το πρώτο νοσοκομείο αθλητικής ιατρικής στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Κέρδισε διαπίστευση ως ιατρικό κέντρο αριστείας της FIFA το 2009. Το νοσοκομείο δημοσιεύει ένα περιοδικό με τίτλο Aspetar Sports Medicine Journal.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Κατάρ Κατηγορία:Ακαδημία Ασπάιρ Κατηγορία:Αθλητισμός στο Κατάρ‎
Διφθοριούχο θείο
Το διφθοριούχο θείο  (αγγλικά ΗΠΑ: sulfur difluoride, αγγλικά ΗΒ: sulphur difluoride) είναι ανόργανη δυαδική χημική ένωση, με μοριακό τύπο SF2.
Παραγωγή
Μπορεί να παραχθεί με αντίδραση διχλωριούχου θείου (SCl2) και φθοριούχου καλίου (KF) ή διφθοριούχου υδραργύρου (HgF2), υπό χαμηλές πιέσεις:
Αστάθεια
Η ένωση είναι πολύ ασταθής και τείνει να σχηματίζει διμερείς, τριμερείς ή και άλλες ενώσεις:
Η ένωση FSSF3 είναι ασύμμετρη ισομερής της F2SSF2, και προτάθηκε ότι παράγεται κατά την προσθήκη ενός μορίου SF2 σε δεσμό S-F ενός άλλου μορίου SF2.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Ενώσεις θείου Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Μπελ Επόκ
Στις πρόσφατα πλούσιες Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, που έβγαιναν από τον Πανικό του 1873, η αντίστοιχη εποχή ονομάστηκε Επάργυρη Εποχή. Στη Μεγάλη Βρετανία αυτή η εποχή συμπίπτει με το τέλος της λεγόμενης Βικτωριανής εποχής και τη περίοδο που ονομάζεται Εδουαρδιανή.
Ο διαχωρισμός της τύχης της καθημερινής ζωής των «εχόντων» και «μη εχόντων» στη Δυτική Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες αυξήθηκε θεαματικά κατά το τελευταίο τέταρτο του αιώνα. Οι φτηνές τιμές στην αγορά άνθρακα και το φτηνό εργατικό δυναμικό συνέβαλαν στην καλλιέργεια του φυτού ορχιδέα και κατέστησαν δυνατή την τελειοποίηση των καρπών που καλλιεργούνταν σε θερμοκήπιο. Η επινόηση των επαγγελματικών δείπνων επεκτάθηκε στις ανώτερες τάξεις, και η σαμπάνια τελειοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της Μπελ Επόκ. Τα φανταχτερά φτερά και οι γούνες ήταν το πιο εμφανές χαρακτηριστικό της μόδας τότε. Τα ρούχα υψηλής ραπτικής εμπνέονταν πια στο Παρίσι, το κέντρο της Μπελ Επόκ, όπου συγκεντρώνονταν η μόδα, η οποία άρχισε να κινείται σε ετήσιο ρυθμό. Στο Παρίσι, εστιατόρια όπως το Maxim's, επινόησαν μια νέα αντίληψη της λάμψης ως μέρους της παρέλασης των πλουσίων, ενώ η Όπερα των Παρισίων (Opera Garnier) αφιέρωνε τεράστια μέρη για τις σκάλες της και ανάλογους χώρους για τον εντυπωσιασμό των παρευρισκόμενων στις εκδηλώσεις. Μετά τα μέσα του αιώνα οι σιδηρόδρομοι συνέδεαν όλες τις μεγαλουπόλεις της Ευρώπης με τις λουτροπόλεις, όπως το Μπιαρίτς και τη Ντοβίλ. Τα βαγόνια τους χωρίζονταν αυστηρά σε πρώτης και δεύτερης θέσης, αλλά οι πλούσιοι άρχισαν να μισθώνουν ιδιωτικά βαγόνια με αποκλειστικό χαρακτηριστικό τους την υπερπολυτελή άνεση. Ο μποέμικος τρόπος ζωής απέκτησε διαφορετική αίγλη, που επιδιώχθηκε κυρίως στα καμπαρέ της Μονμάρτρης.
Πολιτική
Στη Μπελ Επόκ ξεχωρίζει η ταξική δομή που διασφαλίζει φθηνό εργατικό δυναμικό. Τα υπόγεια μετρό προσχώρησαν στις αστικές συγκοινωνίες όπως και το τραμ για τη μεταφορά του εργατικού πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων των υπηρετών που δεν ζουσαν σε αυτές. Ως αποτέλεσμα μπορούσαν πια οι γειτονιές της εργατικής τάξης και την ανώτερης να βρίσκονται χωριστά σε μεγάλες αποστάσεις μεταξύ τους.
Τα χρόνια μεταξύ του Γαλλοπρωσικού πολέμου (1870-1871) και του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου (1914-1918) χαρακτηρίστηκαν από μια ασυνήθιστη πολιτική σταθερότητα στη Δυτική και Κεντρική Ευρώπη. Παρά το γεγονός ότι οι εντάσεις μεταξύ των Γαλλικών και Γερμανικών κυβερνήσεων συνεχίστηκαν, ως αποτέλεσμα της γαλλικής απώλειας της Αλσατίας-Λορένης στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του 1871, πραγματοποιήθηκαν διπλωματικές διασκέψεις, μεταξύ άλλων το Συνέδριο του Βερολίνου το 1878 και η Διάσκεψη Βερολίνου-Κονγκό το 1884, με σκοπό τη διαμεσολάβηση των διαφορών που απείλησαν τη γενική ευρωπαϊκή ειρήνη. Πράγματι, για πολλούς Ευρωπαίους, οι διακρατικές, ταξικές θυγατρικές εταιρείες ήταν εξίσου σημαντικές με την εθνική ταυτότητα στην Μπελ Επόκ. Μια νέα μεσαία ή ανώτερη τάξη τζέντλεμαν θα μπορούσαν να ταξιδέψουν μέσα σε ένα μεγάλο μέρος της Ευρώπης χωρίς διαβατήριο, ακόμη και να κατοικούν στο εξωτερικό, με ελάχιστες γραφειοκρατικές ρυθμίσεις. Εν τω μεταξύ, η διεθνής κυκλοφορία των εργαζομένων αναδιοργανώθηκε και η ίδια ενίσχυσε την ευρωπαϊκή, η ταξική ταυτότητα μεταξύ των τάξεων αυτών υποστηρίχθηκε και υποστήριξε η ίδια την Μπελ Επόκ. Η πιο αξιοσημείωτη διακρατική σοσιαλιστική οργάνωση αυτή την εποχή ήταν αυτή της Δεύτερης Σοσιαλιστικούς Διεθνούς.
Από την άποψη της εσωτερικής πολιτικής, πολύ λίγες αλλαγές καθεστώτων υπήρχαν στην Ευρώπη. Η μεγάλη εξαίρεση είναι η Πορτογαλία, η οποία γνώρισε μια ρεπουμπλικανική επανάσταση το 1910. Ωστόσο, οι εντάσεις μεταξύ σοσιαλιστικών κομμάτων της εργατικής τάξης, αστικών φιλελεύθερων κομμάτων, και εγκατεστημένων - αριστοκρατικών συντηρητικών αυξήθηκαν σε πολλές χώρες, και έχει διατυπωθεί η άποψη ότι η βαθιά αυτή πολιτική αστάθεια κρυβόταν από την ήρεμη επιφάνεια της ευρωπαϊκής σκηνής αυτή την περίοδο. Στην πραγματικότητα ο μιλιταρισμός και οι διεθνείς εντάσεις αυξήθηκαν σημαντικά μεταξύ 1897 και 1914, με τα άμεσα προπολεμικά χρόνια να χαρακτηρίζονται από ένα γενικό ανταγωνισμό στους εξοπλισμούς σε ολόκληρη την Ευρώπη. Επιπλέον, αυτή η εποχή ήταν μια από την εποχή της μαζικής υπερπόντιας αποικιοκρατίας, γνωστή ως Νέος Ιμπεριαλισμός, ή Υψηλός Ιμπεριαλισμός. Το πιο διάσημο μέρος αυτής της αυτοκρατορικής επέκτασης ήταν ο αγώνας για τις αποικίες στην Αφρική.
Επιστήμη και τεχνολογία
μικρογραφία|Peugeot Type 3, κατασκευάστηκε στη Γαλλία το 1891 Η Μπελ Επόκ ήταν μια εποχή μεγάλης επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου στην Ευρώπη και τον κόσμο γενικότερα. Εφευρέσεις που είτε σχετίζονται με αυτή την εποχή είτε έγιναν ευρέως κοινές σε αυτή την εποχή, περιλαμβάνουν την τελειότητα των ελαφρών και αθόρυβων μεταφορών σε ένα πλήθος από νέες μορφές, οι οποίες αντικαταστάθηκαν προς το τέλος της εποχής από το αυτοκίνητο, το οποίο στην πρώτη του δεκαετία ήταν απλώς ένα πολυτελές πείραμα για ακριβά γούστα. Το τηλέφωνο προσχώρησε στη θέση του τηλέγραφου ως μέσο για την ταχεία επικοινωνία, και το ηλεκτρικό φως άρχισε να αντικαθιστά το φωταέριο. Ο φωνογράφος και ο κινηματογράφος εναγκαλίστηκαν, αν και το αεροπλάνο παράμενε ακόμη ένα συναρπαστικό πείραμα.
Ήταν κατά τη διάρκεια της εποχής αυτής που οι βιολόγοι και οι γιατροί τελικά κατανόησαν τη θεωρία της νόσου, και ιδρύθηκε ο τομέας της μικροβιολογίας. Μαξ Πλανκ, Άλμπερτ Αϊνστάιν, Νίκολα Τέσλα και Νιλς Μπορ εγκαθιδρύουν την σύγχρονη φυσική. Για να αναγνωριστούν οι πολλές από τις σημαντικές προόδους της επιστήμης αυτή την εποχή, τα βραβεία Νόμπελ ορίστηκαν για τη φυσική, τη χημεία και τη φυσιολογία ή την ιατρική.
Οι κοινωνικές επιστήμες, επίσης, άνθισαν με την επαγγελματοποίηση και τον εκσυγχρονισμό των τεχνικών έρευνας σε πολλούς κλάδους, συμπεριλαμβανομένης της ιστορίας και των πολιτικών επιστημών. Γκέοργκ Σίμμελ, Εμίλ Ντιρκέμ και Μαξ Βέμπερ, μαζί με τους Αμερικανούς Τορστέιν Βέμπλεν, υπήρξαν πρωτοπόροι στον τομέα της ακαδημαϊκής κοινωνιολογίας.
Τέχνη και λογοτεχνία
μικρογραφία|280x280εσ|[[Bal du moulin de la Galette|Χορός στο Μύλο της Γαλέττας, πίνακας του Πιερ Ωγκύστ Ρενουάρ, 1876]] Η τέχνη υπέστη μια ριζική μεταμόρφωση κατά τις δεκαετίες πριν από την Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και προέκυψαν νέες καλλιτεχνικές μορφές που σχετίζονται με την πολιτιστική νεοτερικότητα.
Ο Ιμπρεσιονισμός, που είχε θεωρηθεί καλλιτεχνική πρωτοπορία στη δεκαετία του 1860, δεν είχε κερδίσει ευρεία αποδοχή μέχρι μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο: το ακαδημαϊκό στυλ ρεαλιστικής ζωγραφικής ασκούσε έφεση ενώπιον του Μπελ Επόκ αυτό που καταδείκνυε τον ερωτισμό, σε έργα όπως του Γουίλιαμ-Άντολφ Μπουκαρεό ή του Τζον Γουίλιαμ Γουοτερχάους, ή των ειδυλλιακών ρωμαϊκών σκηνών του Λόρδου Λέιτον. Στις πιο προοδευτικές τάσεις της εποχής συγκαταλέγονται η σχολή της Μπαρμπιζόν των αν-πλεν-έρ ζωγράφων, και στη Βρετανία, των προραφαηλιτών, η οποία ενέπνευσε μια ολόκληρη γενιά αισθητικής. Το μεγάλο διακοσμητικό ύφος γνωστό ως Αρ Νουβό (Art Nouveau ή Jugendstil στην κεντρική Ευρώπη), που χαρακτηρίζεται από τις κυκλικές μορφές, γίνεται εμφανές στο σχεδιασμό από τα μέσα της δεκαετίας του 1890 και κυριαρχεί προοδευτικά σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης. Πολλά επιτυχημένα παραδείγματα αυτού του στυλ, με αξιοσημείωτες περιφερειακές διαφορές, είχαν υλοποιηθεί στη Γαλλία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Ισπανία, την Αυστρία (Ζετσεσιονισμός στη Βιέννη), την Ουγγαρία, τη Βοημία και τη Λετονία. Σύντομα εξαπλώνεται σε ολόκληρη την υφήλιο, συμπεριλαμβανομένης της στο Μεξικό και τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Τo θέατρο εξέδωσε νέες σύγχρονες μεθόδους, συμπεριλαμβανομένου του εξπρεσιονισμού, και πολλοί συγγραφείς έγραψαν έργα που συγκλόνισαν το σύγχρονο κοινό, είτε με την ειλικρινή απεικόνιση της καθημερινότητας και της σεξουαλικότητας ή με ασυνήθιστα άλλα καλλιτεχνικά στοιχεία. Το θέατρο καμπαρέ έγινε πολύ δημοφιλές. Μουσικά, η Μπελ Επόκ χαρακτηρίστηκε από τη μουσική καμπαρέ. Αυτό το είδος δεν θεωρήθηκε "σοβαρή" μουσική, αλλά, μάλλον μικρά κομμάτια που θεωρούνταν προσιτά προς το γενικό κοινό. Εκτός από τα έργα για σόλο πιάνο, βιολί και πιάνο, η Μπελ Επόκ ήταν διάσημη για το μεγάλο ρεπερτόριο σε τραγούδια (μελωδίες, ρομάντζα, κ.λπ.). Οι Ιταλοί ήταν οι μεγαλύτεροι υπέρμαχοι αυτού του είδους τραγουδιού, πρωτοπόρος τους ο Φραντζέσκο Πάολο Τόστι. Καθώς τα τραγούδια του Τόστι δεν έλειψαν ποτέ από το ρεπερτόριο, η μουσική καμπαρέ κρατήθηκε σε γενικές γραμμές σε αυτή τη περίοδο αφανής. Ακόμη και ως ερμηνευτές, οι τραγουδιστές φοβόντουσαν να τη τραγουδήσουν με "σοβαρές" αιτιολογικές σκέψεις. Στην περίοδο αυτή, το βαλς άκμασε. Οι οπερέτες επίσης ήταν στο απόγειο της δημοτικότητάς τους, με συνθέτες όπως ο Γιόχαν Στράους ΙΙΙ, Έμεριχ Κάλμαν, και Φραντς Λέχαρ. Στη διάρκεια αυτής της εποχής οι κινηματογραφικές ταινίες είχαν πια αναπτυχθεί, αν και πολλές από αυτές έγιναν γνωστές μόνο μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στην Ευρωπαϊκή λογοτεχνία πραγματοποιήθηκε μια σημαντική μεταμόρφωση κατά τη διάρκεια της Μπελ Επόκ. Ο λογοτεχνικός ρεαλισμός και νατουραλισμός ανέβηκαν σε νέα ύψη. Μεταξύ των διασημότερων ρεαλιστών ή νατουραλιστών συγγραφέων είναι ο Μπενίτο Πέρεθ Γκάλντος, Θεοντός Φοντέιν, Γκυ Ντε Μωπασσάν και ο Εμίλ Ζολά. Ο ρεαλισμός σταδιακά εξελίχθηκε σε μοντερνισμό, που εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1890 και άρχισε να κυριαρχεί στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία κατά τελευταία χρόνια της Μπελ Επόκ και κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Ανάμεσα στα πιο επιφανείς Ευρωπαίους συγγραφείς του μοντερνισμού είναι ο Αντρέι Μπέλι, Τζόζεφ Κόνραντ, Τζέιμς Τζόυς, Φραντς Κάφκα, D.H. Lawrence, Τόμας Μαν, Ρόμπερτ Μούζιλ, ο Μαρσέλ Προυστ, Άρτουρ Σνίτσλερ, Ρόμπερτ Γουάλσερ και Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικές περίοδοι Κατηγορία:Ευρωπαϊκή ιστορία
Κυαίστωρ του ιερού παλατίου
δεξιά|μικρογραφία|305x305εσ|Τα διακριτικά του κυαίστορος του ιερού παλατίου, από το έργο Notitia Dignitatum (Διακριτικά Αξιωμάτων): το έμβλημα του αξιώματος επάνω σε μία βάση, περιτριγυρισμένη από νόμους.
O κυαίστωρ του ιερού παλατίου, λατιν.: quaestor Sacri Palatii, συνήθως απλά ο κυαίστωρ, ήταν η ανώτερη νομική αρχή στην εποχή του Ρωμαϊκού Πριγκιπάτου και στο πρώιμο Βυζάντιο, υπεύθυνος για τη σύνταξη νόμων (νομοθέτης). Στο μέσο Βυζάντιο, το αξίωμα του κυαίστορος άλλαξε και αυτός που το κατείχε, έγινε ο ανώτερος δικαστικός αξιωματούχος της πρωτεύουσας της Αυτοκρατορίας, της Κωνσταντινούπολης. Το αξίωμα επέζησε μέχρι τον 14ο αιώνα, αν και μόνο ως τιμητικός τίτλος.
Ο quaestor sacri palatii στο πρώιμο Βυζάντιο
Το αξίωμα δημιουργήθηκε από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ (β. 306-337), με καθήκοντα ο κάτοχός του να συντάσσει νόμους και να απαντά στις αναφορές, που απευθύνονταν στον Αυτοκράτορα. Αν και λειτουργούσε ως επικεφαλής νομικός σύμβουλος του Αυτοκράτορα και ως εκ τούτου ασκούσε μεγάλη επιρροή, τα πραγματικά δικαστικά του δικαιώματα ήταν πολύ περιορισμένα. Έτσι από το 440 προήδρευε, από κοινού με τον πραίτωρα της νομαρχίας της Ανατολής, στο ανώτατο δικαστήριο της Κωνσταντινούπολης, το οποίο ακροάτο εφέσεις (τις λεγόμενες causae sacrae, καθώς αυτές οι υποθέσεις αρχικά ακροώντο από τον Αυτοκράτορα) από τα δικαστήρια των επισκοπικών αντιπροσώπων (vicarii diocesiani) και τους ανώτερους επαρχιακούς κυβερνήτες της κατηγορίας της τάξης των εξοχοτάτων ανδρών (viry spectabiles).
Σύμφωνα με το σύγγραμμα Notitia Dignitatum (Διακριτικά Αξιωμάτων), ο κυαίστωρ κατείχε την τάξη του εκλαμπροτάτου ανδρός (vir illustris) και δεν είχε δικό του προσωπικό (officium), αλλά είχε έναν αριθμό βοηθών (adiutores) από τα τμήματα των γραφείων (sacra scrinia). Στα μέσα του 6ου αι., σύμφωνα με νόμο, ο αριθμός τους καθορίστηκε σε 26 adiutores: 12 από τα scrinia memoriae, 7 από το scrinium epistolarum και 7 από το scrinium libellorum, αν και στην πράξη οι αριθμοί αυτοί συχνά ξεπεράστηκαν.
Ίσως ο πιο αξιοσημείωτος κυαίστωρ ήταν ο Τριβωνιανός, ο οποίος συνέβαλε αποφασιστικά στην κωδικοποίηση του Ρωμαϊκού Δικαίου επί του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (β. 527–565). Το αξίωμα συνεχίστηκε στην Ιταλία, ακόμη και μετά την κατάλυση της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας από τα Γοτθικά φύλα, καθώς πρώτος ο Οδόακρος και στη συνέχεια οι Οστρογότθοι ηγεμόνες διατήρησαν τη θέση αυτή, την οποία κατέλαβαν μέλη της ρωμαϊκής αριστοκρατίας της Συγκλήτου, όπως ο Κασσιόδωρος.