cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μολιάνο Βένετο
Το Μολιάνο Βένετο (ιταλικά: Mogliano Veneto, βενετικά: Mojàn) είναι κωμόπολη στην περιοχή του Βένετο της επαρχίας Τρεβίζο στην βόρεια Ιταλία, ανάμεσα στις πόλεις της Βενετίας και του Τρεβίζο.
Θανάσης Θεοχαρόπουλος
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 20 Ιανουαρίου 2019 διεγράφη από την Κοινοβουλευτικής Ομάδα, καθώς δήλωσε, μετά από απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ, πως θα υπερψηφίσει τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Μολιάνο Βένετο
Πολιτισμός
Το Μολιάνο είναι γνωστό για τις μεσαιωνικού τύπου εορταστικές εκδηλώσεις του οι οποίες λαμβάνουν χώρα τον Σεπτέμβριο κάθε έτους, καθώς και για το Χριστουγεννιάτικο παζάρι του από τις 1 έως τις 10 Δεκεμβρίου με τους εμπόρους να έρχονται από όλη την Ιταλία.
Μεταφορές
Η πόλη διαιρείται σε 2 τμήματα από τον αυτοκινητόδρομο που συνδέει την Βενετία με το Τρεβίζο. Υπάρχει επίσης και σιδηροδρομικός σταθμός ο οποίος αποτελεί τμήμα της διαδρομής Βενετίας-Ούντινε, ενώ εκτελούνται και δρομολόγια αμαξοστοιχιών προς τη Βενετία, Τρεβίζο, Ούντινε και Τεργέστη.
Θανάσης Θεοχαρόπουλος
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 6 Απριλίου 2019 αποφασίσθηκε από την Κεντρική Επιτροπή της Δημοκρατικής Αριστεράς  η συμπόρευση της ΔΗΜΑΡ και του πρόεδρου της Θανάση Θεοχαρόπουλου με τον ΣΥΡΙΖΑ που σφραγίσθηκε με συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Θανάση Θεοχαρόπουλο στη βάση προγραμματικής συμφωνίας των δύο κομμάτων που δόθηκε στην δημοσιότητα στις 7 Απριλίου 2019.
Στις 4 Μαΐου 2019 ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος ανέλαβε υπουργός Τουρισμού στην κυβέρνηση Τσίπρα. Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ στην περιφέρεια Β3' Νότιου Τομέα Αθηνών, έλαβε 13.757 ψήφους αλλά δεν εξελέγη. Τον Ιούλιο του 2019 εκλέχθηκε διευθυντής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ.
Μολιάνο Βένετο
Αθλητισμός
Υπάρχει γήπεδο ποδοσφαίρου χωρητικότητας 2.300 θεατών, και η τοπική ομάδα είναι η Union Pro Mogliano-Preganziol A.S.D. η οποία κατά την περίοδο 2013-2014 αγωνιζόταν στην κατηγορία Serie D. Η ομάδα ιδρύθηκε το 2012 από την ένωση των παλαιοτέρων A.S.D. Pro Mogliano Calcio (ιδρύσεως 1928) και ASD Union Preganziol (ιδρύσεως 1962).
Θανάσης Θεοχαρόπουλος
Πολιτική σταδιοδρομία
Στις 28 Νοεμβρίου του 2019 συγκροτήθηκε η νέα Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, της οποίας ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος αποτέλεσε μέλος Στις 20 Δεκεμβρίου του 2019 συγκροτήθηκε το νέο Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, με τον Θανάση Θεοχαρόπουλο μέλος του
Μολιάνο Βένετο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Θανάσης Θεοχαρόπουλος
Πολιτική σταδιοδρομία
Στο 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, το οποίο διεξήχθη στις 14 - 17 Απριλίου 2022, και στις εκλογές που ακολούθησαν από τη βάση των μελών του κόμματος στις 15 Μάϊου του 2022 εκλέχθηκε στην Κεντρική Επιτροπή
Στις εκλογές της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος στις 29 Μάϊου του 2022 εκλέχθηκε στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ - Π.Σ. 2ος σε ψήφους
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχηγοί κομμάτων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Τουρισμού
Ελίνα Νετσάγιεβα
Η Netšajeva αποφοίτησε από το Γαλλικό Σχολείο του Τάλιν το 2011. Το 2016 αποφοίτησε από την Εστονική Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου με μεταπτυχιακό τίτλο στο κλασσικό τραγούδι.
Το ντεμπούτο της στο κοινό ήρθε στην τρίτη σεζόν της Eesti otsib superstaari, όπου συμμετείχε, αλλά εξαλείφθηκε στον προκριματικό γύρο των κοριτσιών. Συμμετείχε στον διαγωνισμό ETV Klassikatähed 2014 και ήταν μια από τις τρεις φιναλίστ
Η Netšajeva ήταν μια από τους παρουσιάτριες των ημιτελικών του Eesti Laul 2017, μαζί με τον Marko Reikop.
Στις 3 Μαρτίου 2018, η Elina κέρδισε το Eesti Laul 2018 με το ιταλικό τραγούδι "La Forza" και εκπροσώπησε την Εσθονία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Προκρίθηκε στον τελικό, όπου κατέλαβε την 8η θέση με 245 βαθμούς.
Προσωπική ζωή
Τον Δεκέμβριο του 2017, άλλαξε το όνομα της από Elina Netšajeva σε Elina Nechayeva. Είναι ρωσικής καταγωγής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Εσθονία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2018 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Υψίφωνοι
Σιαλικά οξέα
Τα σιαλικά οξέα βρίσκονται ευρέως κατανεμημένα σε ζωικούς ιστούς και κάποιες συναφείς μορφές τους απαντώνται σε μικρότερο βαθμό σε άλλους οργανισμούς όπως σε ορισμένα μικροφύκια, βακτήρια κ.α.
Τα σιαλικά οξέα είναι συνήθως μέρος γλυκοπρωτεϊνών, γλυκολιπιδίων ή γαγγλιοσιδών, όπου διακοσμούν το άκρο των αλυσίδων σακχάρου στην επιφάνεια των κυττάρων ή των διαλυτών πρωτεϊνών.
Ωστόσο, σιαλικά οξέα έχουν επίσης παρατηρηθεί σε έμβρυα του είδους Drosophila και άλλα έντομα. Γενικά, τα φυτά φαίνεται να μην περιέχουν σιαλικά οξέα.
Στους ανθρώπους, ο εγκέφαλος έχει την υψηλότερη περιεκτικότητα σε σιαλικό οξύ, όπου αυτά τα οξέα παίζουν σημαντικό ρόλο στη νευρική μετάδοση και τη δομή των γαγγλιοσιδών στη συναπτογένεση.
Είναι γνωστά περισσότερα από 50 είδη σιαλικού οξέος, τα οποία μπορούν να ληφθούν όλα από ένα μόριο νευραμινικού οξέος αντικαθιστώντας την αμινομάδα του με μία από τις υδροξυλομάδες του. Γενικά, η αμινομάδα φέρει είτε ακετυλομάδα είτε γλυκολυλομάδα, αλλά έχουν περιγραφεί και άλλες τροποποιήσεις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μονοσακχαρίτες
Πράξη
Πράξη είναι η ενέργεια που δηλώνει το ρήμα πράττω. Στην καθομιλούμενη εννοείται μια ενέργεια ενός ανθρώπου ή μιας οργάνωσης, η λέξη θεωρείται επίσημη και δε χρησιμοποιείται συχνά. Χρησιμοποιείται συνήθως στα μαθηματικά και στις κοινωνικές επιστήμες με την έννοια ότι κάτι υπολογίζεται ή ότι κάποιος κάνει κάτι. Μπορεί να αναφέρεται σε κάτι από τα ακόλουθα:
Κόπτες
Οι Κόπτες (ⲚⲓⲢⲉⲙ̀ⲛⲭⲏⲙⲓ ̀ⲛ̀Ⲭⲣⲏⲥⲧⲓ̀ⲁⲛⲟⲥ Niremenkīmi Enkhristianos, أقباط Aqbat) είναι εθνοθρησκευτική ομάδα η οποία κατοικεί κυρίως στην περιοχή της σημερινής Αιγύπτου, όπου και αποτελούν τον σημαντικότερο χριστιανικό πληθυσμό. Οι Κόπτες αποτελούν, επίσης, την σημαντικότερη πληθυσμιακή ομάδα Χριστιανών στο Σουδάν και τη Λιβύη. Ιστορικά, ομιλούν την κοπτική γλώσσα, η οποία αποτελεί άμεσο απόγονο της Δημοτικής αιγυπτιακής η οποία ομιλούταν κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής περιόδου. Η κοπτική γλώσσα αποτελεί αντικείμενο μελέτης της Κοπτολογίας και παραμένει σε χρήση ως λειτουργική γλώσσα, παρά το γεγονός πως η πλειονότητα των Κοπτών σήμερα ομιλούν τα Αραβικά.
Οι Κόπτες στην Αίγυπτο αποτελούν τον σημαντικότερο χριστιανικό πληθυσμό στη Μέση Ανατολή, καθώς και τη σημαντικότερη εθνοθρησκευτική μειονότητα στην περιοχή, με ένα εκτιμώμενο ποσοστό της τάξεως του 10-20% επί του συνόλου του πληθυσμού της Αιγύπτου. Οι Κόπτες στο Σουδάν αποτελούν το σημαντικότερο χριστιανικό πληθυσμό στο Σουδάν, με ένα εκτιμώμενο ποσοστό της τάξεως του 1% επί του συνόλου του πληθυσμού του Σουδάν. Οι Κόπτες στη Λιβύη αποτελούν τον σημαντικότερο Χριστιανικό πληθυσμό στη Λιβύη, με ένα εκτιμώμενο ποσοστό της τάξεως του 1% επί του συνόλου του πληθυσμού της Λιβύης. Οι περισσότεροι Κόπτες υπάγονται πνευματικά στην Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία Αλεξάνδρειας. Η Κοπτική Καθολική Εκκλησία, η οποία είναι Ανατολική Καθολική Εκκλησία σε πλήρη κοινωνία με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, ισχυρίζεται αριθμό πιστών της τάξεως των 163.000.
Η άνοδος του Χριστιανισμού στην Αίγυπτο
Οι Κόπτες αποτελούν την αρχαιότερη Χριστιανική κοινότητα του Μεσαίωνα, επέζησαν στο σύγχρονο Αιγυπτιακό κράτος σαν μια μειοψηφία που αποτελεί το 5%-20% του πληθυσμού. Το κύριο Κοπτικό σώμα ενσωματώθηκε με την Καθολική Εκκλησία από τον 5ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με την αρχαιότερη παράδοση ο Ευαγγελιστής Μάρκος εισήγαγε τον Χριστιανισμό στην Αλεξάνδρεια την εποχή που ήταν αυτοκράτορας ο Κλαύδιος (42 μ.Χ.). Σε λιγότερο από μισό αιώνα μετά την άφιξη του Αγίου Μάρκου εξαπλώθηκε ο Χριστιανισμός σε ολόκληρη την Αίγυπτο. Η εξάπλωση του Χριστιανισμού καταγράφηκε σε ένα απόσπασμα που χρονολογείται τον 2ο αιώνα μ.Χ. στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον στην Κοπτική γλώσσα που βρέθηκε στην Οξύρρυγχο. Ο Χριστιανισμός εξαπλώθηκε κατόπιν σε αγροτικές περιοχές και στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ. αποτελούσε την πλειοψηφία του Αιγυπτιακού πληθυσμού. Η Εκκλησία της Αλεξάνδρειας ήταν μία από τις 4 μεγάλες έδρες που χωρίστηκε ο Χριστιανικός κόσμος δεύτερη σε σειρά μετά την Καθολική Εκκλησία, αποτελούσε επιπλέον την αρχαιότερη εκκλησία στην Αφρική.
Εισφορά στον Χριστιανισμό
Οι Κόπτες της Αιγύπτου είχαν σημαντική συνεισφορά στην Χριστιανική παράδοση. Η Κατηχητική Σχολή της Αλεξάνδρειας που ίδρυσε ο Πάνταινος είναι η αρχαιότερη στον κόσμο, σε αυτή δίδαξαν σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Αθηναγόρας ο Αθηναίος, ο Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, ο Δίδυμος ο Τυφλός και ο Ωριγένης, ο πατέρας της θεολογίας. Η δράση της Σχολής δεν περιορίστηκε μόνο σε θρησκευτικά θέματα, επεκτάθηκε στις θετικές επιστήμες και τα μαθηματικά, ένας κανόνας ξυλογλυπτικής για τους τυφλούς εφαρμόστηκε 15 αιώνες πριν εφευρεθεί ο Κώδικας Μπράιγ. Η σημαντικότερη εισφορά των Κοπτών χριστιανών της Αιγύπτου ήταν η ίδρυση του μοναχισμού με σημαντικές προσωπικότητες όπως ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας, ο Παύλος των Θηβών, ο Μακάριος ο Μέγας και ο Παχώμιος. Στα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ. υπήρχαν εκατοντάδες μοναστήρια και χιλιάδες κελιά διασκορπισμένα σε ολόκληρη την Αιγυπτιακή έρημο. Οι διάσημοι προσκυνητές επισκέπτονταν τους Πατέρες της Ερήμου, ο Μέγας Βασίλειος αρχιεπίσκοπος της Καισάρειας ίδρυσε τον μοναχισμό στην Μικρά Ασία στα πρότυπα του Αιγυπτιακού, τον ακολούθησε πιστά η Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο Άγιος Ιερώνυμος που μετέφρασε την Αγία Γραφή στην Λατινική γλώσσα επισκέφτηκε την Αίγυπτο στον δρόμο του για την Ιερουσαλήμ (490 μ.Χ.), έγραψε τις εμπειρίες του σε επιστολές. Ο Βενέδικτος ο εκ Νουρσίας ίδρυσε το Τάγμα του Αγίου Βενέδικτου τον 6ο αιώνα μ.Χ. στα πρότυπα του Παχώμιου, η Κοπτική Ορθόδοξη Εκκλησία εφάρμοσε σαν τελετή μετάβασης την Περιτομή.
Η μεγαλύτερη εισφορά του Πατριαρχείου της Αλεξάνδρειας τα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού ήταν το γεγονός ότι οι πρώτες τρεις Οικουμενικές Σύνοδοι είχαν προέδρους Αιγύπτιους πατριάρχες. Στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας (325 μ.Χ.) πρόεδροι ήταν ο Αλέξανδρος Α΄ Αλεξανδρείας και ο Όσιος Κορδούης. Οι επιφανέστερες μορφές της Συνόδου ήταν ο Πατριάρχης Αθανάσιος Αλεξανδρείας που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην δημιουργεία του Συμβόλου της Νίκαιας το οποίο καθόρισε τον μετέπειτα Ορθόδοξο χριστιανισμό. Μία από τις αποφάσεις της Συνόδου καθόρισε την ακριβή ημερομηνία του εορτασμού του Πάσχα στις χριστιανικές εκκλησίες. Στην Β΄ Οικουμενική Σύνοδο της Κωνσταντινούπολης (381 μ.Χ.) πρόεδρος ήταν ο Τιμόθεος Α΄ Αλεξανδρείας και στην Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου (431 μ.Χ.) ο Κύριλλος Α΄ Αλεξανδρείας. Στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας (451 π.Χ.) η εκκλησία της Αλεξάνδρειας διασπάστηκε. Οι Αιγύπτιοι που ακολούθησαν τις αποφάσεις της Συνόδου ονομάστηκαν Χαλκηδόνιοι ή Μελχίτες, οι υπόλοιποι Μή-Χαλκηδόνιοι ή Μονοφυσίτες. Οι ίδιοι οι Αιγύπτιοι Μονοφυσίτες απέρριψαν τον όρο αυτό για τον εαυτό τους και αυτοονομάστηκαν Μιαφισίτες, την αίρεση ασπάστηκε η πλειοψηφία των Αιγυπτίων με αποτέλεσμα η Βυζαντινή αυτοκρατορία να τους εκδιώξει από τον τόπο τους.
Η Αραβική κατάκτηση
Οι Άραβες κατέκτησαν την Αίγυπτο εκδιώκοντας τους Βυζαντινούς (641 μ.Χ.) αλλά η τοπική αντίσταση από τους γηγενείς Κόπτες ήταν ισχυρή μέχρι τον 9ο αιώνα μ.Χ. Παρά τις αναταραχές που προκάλεσαν οι Άραβες οι Κόπτες διατήρησαν τον Χριστιανισμό στην πλειοψηφία των κατοίκων μέχρι τον 14ο αιώνα, οι Άραβες απάντησαν με μεγάλες καταστροφές των χριστιανικών εκκλησιών. Με την Μουσουλμανική κατάκτηση της Αιγύπτου οι Κόπτες χριστιανοί διώχθηκαν σκληρά από το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών, το Χαλιφάτο των Αββασιδών, το Χαλιφάτο των Φατιμιδών, το Σουλτανάτο των Μαμελούκων του Καίρου, και την Οθωμανική αυτοκρατορία. Τα κύρια χαρακτηριστικά της δίωξης ήταν το κλείσιμο και η κατεδάφιση των χριστιανικών εκκλησιών, ο βίαιος προσηλυτισμός ακόμα και με θάνατο και η τεράστια φορολογία σε όσους αρνήθηκαν να εξισλαμιστούν.
Νεότερα χρόνια
Με την Μουσουλμανική κυριαρχία οι Κόπτες Χριστιανοί πλήρωναν μεγάλους φόρους, δεν είχαν πρόσβαση στην πολιτική εξουσία αλλά ήταν υποχρεωμένοι να υπηρετούν την στρατιωτική τους θητεία. Την θέση τους βελτίωσε σημαντικά στις αρχές του 19ου αιώνα ο Μεχμέτ Αλή Πασάς, κατήργησε τον φόρο και επέτρεψε στους Κόπτες να εισέλθουν στην διοίκηση του στρατού. Ο Πάπας Κύριλλος ΣΤ΄ (1854-1861) αναβάθμισε την εκκλησία και επέτρεψε την συμμετοχή των Κοπτών στις Αιγυπτιακές υποθέσεις. Ο Ισμαήλ Πασά (1863-1879) βοήθησε περισσότερο την θέση τους, διόρισε Κόπτες ως δικαστές και τους επέτρεψε ακόμα και συμμετοχή στην κυβέρνηση. Πολλοί Κόπτες συμμετείχαν στους αγώνες της Αιγυπτιακής ανεξαρτησίας, ίδρυσαν το Κοπτικό Πανεπιστήμιο (1910) και το Υψηλό Ινστιτούτο Κοπτικών Σπουδών (1954). Ο Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ ανέτρεψε με πραξικόπημα τον βασιλιά Φαρούκ της Αιγύπτου, απόγονο του Μεχμέτ Αλή (1952), ίδρυσε την Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Αιγύπτου. Οι Κόπτες αποτελούσαν σημαντικό στοιχείο στην Αιγυπτιακή κοινωνία που έφτανε το 10% - 20%. Ο Παναραβισμός ωστόσο που προωθούσε ο Νάσερ έφερε δυσκολίες στην προσαρμογή των Κοπτών στο νέο καθεστώς με αποτέλεσμα να καθυστερήσει η ανέγερση εκκλησιών και οι χριστιανικές θρησκευτικές αυλές να παραμείνουν κλειστές.
Συνέλιξη
Στα μαθηματικά, συνέλιξη είναι μία πράξη μεταξύ δύο συναρτήσεων που δίνει μία καινούργια συνάρτηση.
Για τις διακριτές συναρτήσεις με πεδίο ορισμού τους ακεραίους, η συνέλιξη των f και g, συμβολίζεται με f * g και ορίζεται ως
Για τις συνεχείς συναρτήσεις με πεδίο ορισμού τους πραγματικούς, η συνέλιξη των f και g, συμβολίζεται με f * g και ορίζεται ως
Ιδιότητες της συνέλιξης
Η συνέλιξη έχει τις ίδιες ιδιότητες με τον πολλαπλασιασμό:
Πηγές
Κατηγορία:Ανάλυση Φουριέ Κατηγορία:Δυαδικές πράξεις Κατηγορία:Συναρτησιακή ανάλυση Κατηγορία:Επεξεργασία εικόνας
Φίλιππος Εμμανουήλ της Λωρραίνης
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος από τους γιους του Νικολάου δούκα του Μερκέρ και της 2ης συζύγου του Ιωάννας της Σαβοΐας, κόρης του Φιλίππου δούκα του Νεμούρ. Το 1577 απεβίωσε ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ως δούκας του Μερκέρ.
Ο πατέρας του από τον 1ο του γάμο είχε κόρη τη Λουίζα, που το 1575 παντρεύτηκε τον Ερρίκο Γ΄ της Γαλλίας, τελευταίο των Βαλουά. Το 1582 τοποθετήθηκε κυβερνήτης της Βρετάνης από τον Ερρίκο Γ΄. Το 1588 ανέλαβε την αρχηγία της Καθολικής Μερίδας της Βρετάνης και ανακηρύχθηκε προστάτης της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας της επαρχίας αυτής.
H σύζυγός του Μαρία ήταν απόγονος της Ιωάννας των Ντρέ. To 1341 είχε αποβιώσει ο δούκας της Βρετάνης και για τη διαδοχή διαπληκτίστηκαν η ανιψιά του Ιωάννα και ο ανιψιός του Ιωάννης Δ΄ της Βρετάνης. Ο δεύτερος πήρε το δουκάτο, αλλά η Ιωάννα και οι απόγονοί της το διεκδικούσαν. Ο Φίλιππος-Εμμανουήλ επικαλούμενος το δικαίωμα αυτό της συζύγου του, προσπάθησε να γίνει ανεξάρτητος στην επαρχία αυτή: οργάνωσε Κυβέρνηση στη Νάντη και αποκαλούσε τον γιο του δούκα της Βρετάνης.
Συμμάχησε με την Ισπανία και συνέχισε να πιέζει για την ανεξαρτησία του, ακόμη και όταν έγινε βασιλιάς ο Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας. Ο νέος ηγεμόνας έστειλε εναντίον του στρατό υπό τον Ερρίκο των Βουρβόνων δούκα του Μονπανσιέ, αλλά με τη συνδρομή των Ισπανών νίκησε ο Φίλιππος-Εμμανουήλ στη μάχη του Κραν το 1592. Τότε ο Ερρίκος Δ΄, με τη βοήθεια Αγγλικού στρατού, εκστράτευσε προσωπικά εναντίον του και έλαβε την υποτέλειά του στο Άνγκερς το 1598. Ο βασιλιάς πάντρεψε τον νόθο γιο του Καίσαρα δούκα του Βαντόμ με τη Φραγκίσκη, κόρη του δούκα του Μερκέρ, ο οποίος εξασφάλισε τον έλεγχο της Βρετάνης.
Έπειτα ο Φίλιππος-Εμμανουήλ μετέβη στην Ουγγαρία, όπου προσχώρησε στην υπηρεσία του Ροδόλφου Β΄ των Αψβούργων· πολέμησε εναντίον των Τούρκων και το 1601 κατέλαβε το Σεκεσφεχερβάρ. Απεβίωσε το επόμενο έτος.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος Κατηγορία:Δούκες του Παντιέβρ
Αγκάτα Ζούμπελ
Η Αγκάτα Ζούμπελ (πολωνικά: Agata Zubel) (γενν. 1978, Βρότσουαφ) είναι Πολωνή συνθέτρια και τραγουδίστρια.
Βιογραφία
Η Ζούμπελ είναι απόφοιτος του Μουσικού Λυκείου Κάρολ Σιμανόφσκι του Βρότσουαφ (κρουστά και θεωρία μουσικής) και του Μουσικού Πανεπιστημίου Κάρολ Λιπίνσκι, όπου σπούδασε σύνθεση με τον Γιαν Βιχρόφσκι. Είναι μέλος του Νεανικού Κύκλου της Ένωσης Πολωνών Μουσουργών και έλαβε υποτροφία του Υπουργείου Πολιτισμού και Εθνικής Κληρονομιάς. Σήμερα διδάσκει στην Ακαδημία Μουσικής στο Βρότσουαφ (τακτική καθηγήτρια). Το 2013 τιμήθηκε από το Διεθνές Βήμα Συνθετών του Διεθνούς Μουσικού Συμβουλίου με τον τίτλο της καλύτερης σύνθεσης για το Not I, το οποίο έγραψε για σοπράνο, οργανικό σύνολο και ηλεκτρονική.
Τον Οκτώβριο του 2017 της απονεμήθηκε το Χάλκινο Μετάλλιο «Gloria Artis». Είναι απλό μέλος της Ένωσης Πολωνών Μουσουργών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί συνθέτες Κατηγορία:Πολωνές τραγουδίστριες Κατηγορία:Πολωνές υψίφωνες Κατηγορία:Πολωνές τραγουδίστριες του 21ου αιώνα Κατηγορία:Αποδέκτες του Χάλκινου Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis
Ελέφαντας (ταινία)
Το Ελέφαντας (πρωτότυπος τίτλος: Elephant) είναι αμερικανική δραματική ταινία του 2003, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Γκας Βαν Σαντ. Λαμβάνει χώρα στο φανταστικό Watt High School, στα προάστια του Πόρτλαντ, Όρεγκον, και εξιστορεί τα γεγονότα που περιβάλλουν μια σφαγή σε ένα σχολείο, βασισμένη εν μέρει στη σφαγή στο λύκειο Κολουμπάιν το 1999. Η ταινία ξεκινά λίγο πριν συμβεί η σφαγή, ακολουθώντας τις ζωές πολλών χαρακτήρων τόσο εντός όσο και εκτός σχολείου, οι οποίοι αγνοούν το τι πρόκειται να ξεδιπλωθεί. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ως επί το πλείστον νέοι ή μη επαγγελματίες ηθοποιοί, συμπεριλαμβανομένων των Τζον Ρόμπινσον, Alex Frost, και Eric Deulen.
Ο ελέφαντας ήταν γενικά αναγνωρισμένος από τους κριτικούς και κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο 56ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 2003, όπου ο Πατρίς Σερό ήταν επικεφαλής της κριτικής επιτροπής.
Πλοκή
Η ταινία δεν ακολουθεί χρονικά ευθύγραμμη πορεία.
Δύο αγόρια, ο Άλεξ και ο Έρικ, δέχονται bullying στο σχολείο τους από τους συμμαθητές τους. Έπειτα, οι δυο τους βρίσκονται στο σπίτι και παραγγέλνουν όπλα μέσω internet και λαμβάνουν ένα όπλο από έναν κούριερ. Όταν ο Άλεξ πάει για μπάνιο, ο Έρικ τον ακολουθεί και οι δυο τους φιλιούνται. Στη συνέχεια, κατευθύνονται οπλισμένοι στο σχολείο και έξω από το κτίριο συναντούν τον Τζον και τον προτρέπουν να φύγει.
Όταν μπαίνουν στο σχολείο, αντιλαμβάνονται ότι απέτυχε το σχέδιο τους να πυροδοτήσουν βόμβες, οπότε στρέφονται στο plan b, δηλαδή να αρχίσουν αμέσως να πυροβολούν. Μετά από ώρα, έχουν σκοτώσει όλους στο σχολείο. Ο Έρικ πηγαίνει στο εστιατόριο του σχολείου, κάθεται σε μια καρέκλα και πίνει αναψυκτικό. Τότε, έρχεται ο Άλεξ και του μιλάει. Στη μέση της πρότασής του, ο Έρικ τον σκοτώνει και πηγαίνει προς τα ψυγεία. Εκεί βρίσκει τον Νέιθαν και την Κάρι, το δημοφιλές ζευγάρι του σχολείου, στρέφει το όπλο προς αυτούς και αρχίζει να λέει ειρωνικά το "α μπε μπα μπλομ" για να αποφασίσει ποιον θα σκοτώσει πρώτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2003 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Σπονδυλωτές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γκας Βαν Σαντ Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε μικρού μήκους ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με θέμα το bullying Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Όρεγκον
Αλίτσια Ιβάνσκα
Η Αλίτσια Ιβάνσκα (πολωνικά: Alicja Iwańska) (13 Μαΐου 1918 - 26 Σεπτεμβρίου 1996) ήταν Πολωνή κοινωνιολόγος, ακαδημαϊκός και συγγραφέας. Γεννημένη από οικογένεια γαιοκτημόνων στην Πολωνία, η οικογένειά της ήταν μέλη της ιντελιγκέντσια και ενθάρρυνε την Ιβάνσκα να συνεχίσει τα λογοτεχνικά της όνειρα. Άρχισε να δημοσιεύει ποίηση το 1935 σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά. Μετά τις σπουδές της στο λύκειο, εγγράφηκε σε μαθήματα φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και συνέχισε να σπουδάζει για μεταπτυχιακό. Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, εντάχθηκε στο κίνημα αντίστασης και υπηρέτησε ως αγγελιαφόρος. Ενεπλάκη στην Εξέγερση της Βαρσοβίας το 1944 και στο τέλος του πολέμου έγινε μέρος της μυστικής αντικομμουνιστικής αντίστασης. Όταν άρχισαν οι συλλήψεις που αφορούσαν το υπόγειο κίνημα, η Ιβάνσκα αναγκάστηκε να φύγει για τις Ηνωμένες Πολιτείες το 1948, όπου υπέβαλε απρόθυμα αίτηση ασύλου.
Με λίγη επάρκεια στα αγγλικά, η Ιβάνσκα είχε αρχικά δυσκολία στην προσαρμογή. Εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια για να ολοκληρώσει τις διδακτορικές της σπουδές, αλλά δεν θα τελείωνε το πτυχίο της μέχρι το 1957. Ανίκανη να εξασφαλίσει καθηγητική θέση, ανέλαβε πολλά σύντομα συμβόλαια, εργαζόμενη σε παραδοσιακά μαύρα κολέγια στο διαχωρισμένο Νότο, όπως το Πανεπιστήμιο Κλαρκ της Ατλάντα και το Κολέγιο Ταλαντέγκα. Εκεί έκανε διαλέξεις για τις ομοιότητες μεταξύ πολιτικών, θρησκευτικών και φυλετικών διώξεων στην Ευρώπη και των διαχωριστικών περιορισμών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1954, μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου και άρχισε να σπουδάζει με τον Αμερικανό ανθρωπολόγο Σολ Ταξ. Αφού ήθελε να ταξιδέψει στο Μεξικό για να κάνει έρευνα, το 1957 παντρεύτηκε και έγινε πολιτογραφημένη πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών. Η δουλειά της με το λαό των Μαζάχουα της απέφερε την αναγνώρισή της ως κοινωνιολόγος από την UNESCO και τελικά οδήγησε σε καθηγητική θέση στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης στο Όλμπανι το 1965, όπου εργάστηκε μέχρι την αποχώρησή της το 1985.
Αφού δεν αισθάνθηκε ποτέ άνετα στις Ηνωμένες Πολιτείες, εκείνη τη χρονιά η Ιβάνσκα μετακόμισε στο Λονδίνο, όπου ξεκίνησε μια περίοδο έντονης λογοτεχνικής δημιουργίας. Το 1989, τιμήθηκε με τον σταυρό του ιππότη του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας. Διαγνώστηκε με καρκίνο του πνεύμονα το 1996 και εκείνη την περίοδο έγραψε το τελικό της υπόμνημα για το βρετανικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης. Επειδή το επιστημονικό της έργο γράφτηκε στα αγγλικά και η λογοτεχνική της παραγωγή γράφτηκε στα πολωνικά, με την κληρονομιά της να υπέστη διαχωρισμό.
Θάνατος και κληρονομιά
Η Ιβάνσκα πέθανε στις 26 Σεπτεμβρίου 1996 στο Λονδίνο και η φίλη της, Ντανούτα Χιζ, δημοσίευσε το Szpitale («Νοσοκομεία») ως φόρο τιμής στη μνήμη της στο περιοδικό Kultura, που δημοσιεύθηκε από το Λογοτεχνικό Ινστιτούτο Kultura του Παρισιού. Μεταθανάτια, η διδακτορική της διατριβή, η οποία περιελάμβανε συνεντεύξεις που διεξήχθησαν μεταξύ 1951 και 1952 με μέλη της πολωνικής ιντελιγκέντσια, δημοσιεύθηκε ως Polish Intelligentsia in Nazi Concentration Camps and American Exile: A Study of Values in Crisis Situations το 1998.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολωνές ακαδημαϊκοί Κατηγορία:Πολωνές συγγραφείς Κατηγορία:Πολωνοί κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Κολούμπια Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Πολωνικά (pl) Κατηγορία:Σελίδες που περιέχουν συνδέσμους για περιεχόμενο μόνο με συνδρομή Κατηγορία:Απαιτείται συνδρομή με τη χρήση via Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Καθεδρικός Ναός της Ρενς
thumb|right|250px|Ο Καθεδρικός Ναός της Ρενς, Γαλλία, 2011. thumb|right|250px|Καθεδρικός ναός της Ρενς - Γλυπτά της κεντρικής πύλης. Ο Καθεδρικός Ναός της Ρενς (γαλλικά: Reims) βρίσκεται στην πόλη Ρενς της Γαλλίας, βορειοανατολικά του Παρισιού, στην περιοχή του διαμερίσματος Καμπανίας – Αρδενών και είναι αφιερωμένος στην Παναγία (Νοτρ Νταμ). Ο ναός ήταν ήδη από το 290 μ. Χ. έδρα επισκοπής.
Ο σημερινός καθεδρικός ναός της Ρενς άρχισε να ανεγείρεται το 1211, μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά που κατέστρεψε το κέντρο της πόλης το Μάιο του 1210. Στις 6 Μαΐου του 1211, ο Αρχιεπίσκοπος Ωμπρύ ντε Υμπέρ (Aubry de Humbert) τοποθέτησε το θεμέλιο λίθο της σημερινής εκκλησίας. Τα αρχικά σχέδια σε γοτθικό ρυθμό εκπόνησε ο αρχιτέκτονας Ζαν ντ' Ορμπέ (Jean d’ Orbais), το μεγαλύτερο όμως του ναού ολοκληρώθηκε γύρω στο 1294 από τους τέσσερις διαδόχους του.
Η Νοτρ Νταμ της Ρενς είναι μια τρίκλιτη βασιλική με εγκάρσιο κλίτος. Η εξωτερική όψη του ναού χαρακτηρίζεται εκπληκτικό πλούτο αγαλμάτων, ιδιαίτερα στους εξωτερικούς πυλώνες, αντανακλώντας την εξέλιξη της γοτθικής γλυπτικής του 13ου αιώνα. Η δυτική πρόσοψη είναι διακοσμημένη με μορφές ενταγμένες σε τρίλοβες κόγχες. Το φημισμένο από τα γλυπτά είναι ο γνωστός «Χαμογελαστός Άγγελος» ή «Το Χαμόγελο της Ρενς», που βρίσκεται στον αριστερό πυλώνα της κεντρικής πρόσοψης του ναού.
Ο καθεδρικός ναός της Ρενς υπήρξε στόχος πολλών γερμανικών επιθέσεων κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ιδιαίτερα το Σεπτέμβριο του 1914 και το καλοκαίρι του 1918, που προξένησαν σημαντικές ζημιές. Έκτοτε έχει υποστεί μεγάλης έκτασης αναστηλώσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Καθεδρικοί ναοί στη Γαλλία
Τελεστικός λόγος
Τελεστικός λόγος ονομάζεται το είδος του λόγου που χρησιμοποείται σε επίσημες πράξεις. Για παράδειγμα ένα συμβόλαιο θεωρείται ότι ανήκει στον τελεστικό λόγο. Χαρακτηριστική ιδιότητα του τελεστικού λόγου είναι ότι δημιουργείται ταυτόχρονα με την πράξη που περιγράφει από το ίδιο πρόσωπο.
Κατηγορία:Γλωσσολογία
Ποταμός Σονγκάτο
Ο Ποταμός Σονγκάτο είναι ποταμός στην βορειοδυτική Νέα Γουινέα της Ινδονησίας. Είναι παραπόταμος του ποταμού Ταριτάτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδονησίας γεωγραφία-επέκταση Κατηγορία:Ποταμοί της Ινδονησίας
Ιστορία της Ανδόρρας
Η Ανδόρρα είναι ένα ανεξάρτητο περίκλειστο κράτος στην Ευρώπη και συγκεκριμένα στην Οροσειρά των Πυρηναίων. μικρογραφία|Το [[Εθνόσημο της Ανδόρρας]]
Από τον 9ο έως τον 19ο αιώνα
Η Ανδόρα ισχυρίζεται ότι είναι ο τελευταίος ανεξάρτητος επιζών της Ισπανικής Μαρκιωνίας, των ουδέτερων κρατών που δημιουργήθηκαν από τον Καρλομάγνο για να εμποδίσουν τους Μαυριτανούς να προχωρήσουν στη Χριστιανική Γαλλία.
Τον 9ο αιώνα, ο ηγεμόνας των Φράγκων, Κάρολος ο Φαλακρός, ονόμασε τον Κόμη του Ουρζέλ "Άρχοντα της Ανδόρρας". Ένας απόγονος του κόμη έδωσε αργότερα τα εδάφη στη Μητρόπολη του Ουρζέλ.
Αζερική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Η Αζερική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία (συντομογραφία: ΑΣΣΔ ή Αζερική ΣΣΔ, αζερμπαϊτζανικά: Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikası, ρωσικά: Азербайджанская Социалистическая Советская Республика), αναφερόμενη επίσης ως Σοβιετικό Αζερμπαϊτζάν, ήταν μία από τις δώδεκα Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες, ως μέλος της Υπερκαυκασιανής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατία, που συγκρότησαν την ΕΣΣΔ από το 1920 έως το 1922. Από το 1936 ως το 1991 ως σοσιαλιστικό κράτος, καθώς και από το 1991 ως το 1995 ως ανεξάρτητο κράτος στην περιοχή του Καυκάσου. Ιδρύθηκε στις 28 Απριλίου 1920 ως Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, από τις 12 Μαρτίου 1922 έως τις 5 Δεκεμβρίου 1936, ήταν μέρος της Υπερκαυκασιανής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας μαζί με την Αρμενική ΣΣΔ και τη Γεωργιανή ΣΣΔ.
Ιστορία της Ανδόρρας
Από τον 9ο έως τον 19ο αιώνα
Τον 11ο αιώνα, φοβούμενος την επίθεση από τους άρχοντες των γειτονικών κρατιδίων, ο Επίσκοπος του Ουρζέλ τέθηκε υπό την προστασία του Λόρδου Αρνάου του Καμποέ, ενός Καταλανού ευγενή. Αργότερα, ο Κόμης του Φουά έγινε κληρονόμος του Άρχοντα του Καμποέ μέσω του γάμου του με την Ερμεσέντα ντε Καστελμπό το 1208, και προκαλώντας μια διαμάχη μεταξύ του Οξιτανού Κόμη και του Καταλανού Επισκόπου για την ηγεσία της Ανδόρρας.
Αζερική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Τον Δεκέμβριο του 1922, η Υπερκαυκασιανή ΣΟΣΔ έγινε μέρος της νεοσυσταθείσας Σοβιετικής Ένωσης. Το Σύνταγμα της Αζερικής ΣΣΔ εγκρίθηκε από το 9ο έκτακτο Κογκρέσο των Σοβιέτ στις 14 Μαρτίου 1937. Στις 29 Νοεμβρίου 1990, η Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν μετονομάστηκε σε Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, σύμφωνα με την απόφαση αρ. 16-XII του Ανωτάτου Σοβιέτ του Αζερμπαϊτζάν εγκρίνοντας το διάταγμα του προέδρου της ΣΣΔ του Αζερμπαϊτζάν, αλλά παρέμεινε στην ΕΣΣΔ για ένα ακόμη έτος πριν από την ανεξαρτησία του το 1991. Το Σύνταγμα της Σοσιαλιστικής Σοβιετικής Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν έπαψε να υπάρχει το 1995, με την υιοθέτηση του νέου Συντάγματος του Αζερμπαϊτζάν.
Ιστορία της Ανδόρρας
Από τον 9ο έως τον 19ο αιώνα
Το 1278, η σύγκρουση επιλύθηκε με την υπογραφή ενός συμφώνου (pariatges), το οποίο προέβλεπε ότι η Κυριαρχία της Ανδόρρας μοιραζόταν μεταξύ του Κόμη του Φουά και του Επισκόπου του Ουρζέλ. Το σύμφωνο, ένας φεουδαρχικός θεσμός που αναγνώριζε την αρχή της ισότητας των δικαιωμάτων που μοιράζονταν οι δύο ηγεμόνες, έδωσε στο μικρό κράτος την επικράτεια και την πολιτική του μορφή. Τα σύνορα της χώρας από τότε παραμένουν αμετάβλητα. Η Ανδόρρα προσαρτήθηκε για μικρό χρονικό διάστημα στο Στέμμα της Αραγωνίας δύο φορές, το 1396 και το 1512.
Αζερική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικές Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες Κατηγορία:Ιστορία του Αζερμπαϊτζάν
Ιστορία της Ανδόρρας
Μεσοπόλεμος
μικρογραφία|[[Μπόρις Σκόσιρεφ (1896-1989)]] Το 1933, η Γαλλία κατέλαβε την Ανδόρρα ως αποτέλεσμα κοινωνικής αναταραχής πριν από τις εκλογές του ίδιου έτους. Στις 12 Ιουλίου 1934 ένας εξερευνητής ονόματι Μπόρις Σκόσιρεβ εξέδωσε μια προκήρυξη στο Ουρζέλ, ανακηρύσσοντας τον εαυτό του ως "Μπόρις Α' της Ανδόρρας", κυρίαρχο πρίγκιπα της Ανδόρρας, κηρύσσοντας ταυτόχρονα τον πόλεμο στον Επίσκοπο του Ουρζέλ. ο πρώτος συνελήφθη από τις ισπανικές αρχές στις 20 Ιουλίου και τελικά εκδιώχθηκε. Από το 1936 έως το 1940, ένα γαλλικό απόσπασμα βρισκόταν σε φρουρά στην Ανδόρρα για να αποτρέψει την καταπάτηση της, από δυνάμεις της Φρανκοϊστικής Ισπανίας και των Αναρχικών, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Ανδόρρα παρέμεινε ουδέτερη και αποτελούσε σημαντική οδό λαθρεμπορίου από την Ισπανία στη Γαλλία. Ωστόσο, η Γαλλική Αντίσταση χρησιμοποίησε την Ανδόρρα ως μέρος της διαδρομής της για να περνάει επικηρυγμένους αεροπόρους από τη Γαλλία του Βισύ.
Το 1943, η Ανδόρρα πραγματοποίησε την πρώτη της εκτέλεση θανατικής ποινής από τον 19ο αιώνα. Ο Αντόνι Αρενί εκτελέστηκε δια τουφεκισμού για διπλή αδελφοκτονία, επειδή ένας δήμιος δεν ήξερε να χειριστεί τη νόμιμη μέθοδο με γκαρότα.
Μεταπολεμική Εποχή
Για πολύ καιρό, η χώρα ήταν φτωχή και είχε ελάχιστη επαφή με άλλα έθνη εκτός από τη γειτονικές Γαλλία και την Ισπανία. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, πέτυχε σημαντική ευημερία μέσω μιας αναπτυσσόμενης τουριστικής βιομηχανίας, η οποία ήταν υποβοηθούμενη από βελτιώσεις στις μεταφορές και τις επικοινωνίες.
1980-2000
Το 1982 ανέλαβε πρώτος πρωθυπουργός ο Όσκαρ Ρίβας Ρετς. Η Ανδόρρα προσχώρησε σε μια τελωνειακή ένωση με τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες το 1991. Στις 14 Μαρτίου 1993 εγκρίθηκε το πρώτο Σύνταγμα της χώρας με δημοψήφισμα. Σύμφωνα με το ίδιο το Σύνταγμα, τέθηκε σε ισχύ την ημέρα που δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, στις 28 Απριλίου 1993. Μερικούς μήνες αργότερα, στις 28 Ιουλίου του 1993, η Ανδόρρα έγινε μέλος του ΟΗΕ. μικρογραφία|Η Ανδόρρα στα [[1992]] Το σύνταγμα διατήρησε τους Γάλλους και Ισπανούς συμπρίγκηπες, αν και με μειωμένες και στενά καθορισμένες εξουσίες. Τα ατομικά δικαιώματα αυξήθηκαν σημαντικά, συμπεριλαμβανομένης της νομιμοποίησης των πολιτικών κομμάτων και της πρόβλεψης για ανεξάρτητο δικαστικό σώμα. Τελικά, έγινε μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης το 1994. Τη δεκαετία του 1990, ο τομέας των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και της οικονομίας εξελίχθηκε σε εξαιρετικά σημαντικό λόγω της θέσης της χώρας ως φορολογικού παραδείσου και των νόμων περί τραπεζικού απορρήτου.
21ος αιώνας
Έπειτα από τις Γενικές Εκλογές του 2009, οι Σοσιαλδημοκράτες του Ζάουμε Μπαρτουμέου κέρδισαν συνολικά 14 έδρες στο 28μελές Γενικό Συμβούλιο έναντι 11 για το συνασπισμό του απερχόμενου πρωθυπουργού, Αλμπέρτ Πιντάτ. Ο Μπαρτουμέου σχημάτισε Κυβέρνηση Συνασπισμού από κοινού με το Ανδορρανό "Κόμμα για την Αλλαγή" (ApC), το οποίο κατέλαβε 3 έδρες. Ο Μπαρτουμέου εξελέγη Πρωθυπουργός τον Ιούνιο του 2009 και ανέλαβε καθήκοντα στις 5 Ιουνίου του ιδίου έτους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδόρρα Ανδορρα
Πολύστρατος ο Επικούρειος
Ο Πολύστρατος ο Επικούρειος ήταν ο δεύτερος σχολάρχης στη φιλοσοφική Σχολή του Επίκουρου, ύστερα από τον Έρμαρχο. Λέγεται ότι γεννήθηκε την ίδια ημέρα με τον Ιπποκλείδη, άκουσαν μαζί τον Επίκουρο, έζησαν μαζί στον Κήπο και πέθαναν την ίδια ημέρα. Αναφέρονται ως υπόδειγμα φιλίας μαζί με τους Ηρακλή-Ιόλαο, Ορέστη - Πυλάδη, Αχιλλέα-Πάτροκλο, Δάμωνα-Φιντία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επικούρειοι φιλόσοφοι
Οίκος Ντάμφρις
Ο Οίκος Ντάμφρις (Dumfries House) είναι εξοχική κατοικία Παλλαδιανού ρυθμού στο Έρσαϊρ της Σκωτίας. Βρίσκεται μέσα σε ένα μεγάλο κτήμα, περίπου 3,2 χλμ. δυτικά του Κάμνεκ. Αξιοσημείωτο ως ένα από τα λίγα σπίτια με την αρχική του επίπλωση, του 18ου αι., συμπεριλαμβανομένων των επίπλων του Tόμας Τσίπεντεϊλ που είχαν παραγγελθεί ειδικά, το σπίτι και το κτήμα ανήκουν πλέον στο Ίδρυμα τού Πρίγκιπα, μια φιλανθρωπική οργάνωση που το διατηρεί ως πόλο έλξης επισκεπτών και χώρο φιλοξενίας και γάμων. Τόσο το σπίτι, όσο και οι κήποι αναφέρονται ως σημαντικές πτυχές της σκωτικής κληρονομιάς.
Λόγω της σημασίας του και του κινδύνου διανομής και δημοπρασίας της συλλογής επίπλων, μετά από τρία χρόνια αβεβαιότητας, το 2007 το κτήμα και ολόκληρο το περιεχόμενό του αγοράστηκε για £45.000.000 για τη χώρα από μια κοινοπραξία με επικεφαλής τον Κάρολο, πρίγκιπα της Ουαλίας, συμπεριλαμβανομένου δανείου 20.000.000 λιρών από το φιλανθρωπικό καταπίστευμα του πρίγκιπα. Η πρόθεση ήταν να ανακαινιστεί το κτήμα για να γίνει αύταρκες, τόσο για να διατηρηθεί, όσο και να αναγεννηθεί η τοπική οικονομία. Εκτός από τους χορηγούς και τη χορηγία, η χρηματοδότηση προοριζόταν επίσης να προέλθει από την κατασκευή της κοντινής οικιστικής ανάπτυξης του Knockroon, μιας σχεδιασμένης κοινότητας σύμφωνα με το παρόμοιο εγχείρημα του πρίγκιπα, το Poundbury στο Dorset.
Η οικία άνοιξε το 2008, εξοπλισμένη για δημόσιες περιηγήσεις. Έκτοτε, διάφορα άλλα μέρη του κτήματος άνοιξαν ξανά για διάφορες χρήσεις, για την παροχή εκπαίδευσης και απασχόλησης, καθώς και για τη χρηματοδότηση των λειτουργικών εξόδων του καταπιστεύματος.
Ονομασίες
Το σπίτι είναι ένα διατηρητέο κτήριο κατηγορίας Α, που περιγράφεται από το Ιστορικό Περιβάλλον της Σκωτίας ως "ένα εξαιρετικά ωραίο και ακέραιο μέγαρο με το στυλ του Έινταμ". Οι χώροι της οικίας περιλαμβάνονται στον Κατάλογο Κήπων και Σχεδιασμένων Τοπίων στη Σκωτία, τον εθνικό κατάλογο σημαντικών κήπων και πάρκων.
Κτήμα Λόχνορρις
Αρχικά το κτήμα ήταν γνωστό ως Lefnoreis ή Lochnorris και ανήκε σε κλάδο των Craufurds του Loudoun. Το αρχικό κάστρο βρισκόταν στο υπερυψωμένο έδαφος κοντά στο κτίσμα για τις άμαξες.
Ο κόμης του Ντάμφρις
Το Ντάμφρις Χάουζ σχεδιάστηκε και κτίστηκε μεταξύ των ετών 1754 και 1759 από τους Σκώτους αρχιτέκτονες Τζον και Ρόμπερτ Έινταμ, αν και το στυλ του σπιτιού είναι περισσότερο σύμφωνο με το άλλο έργο του Τζον Έινταμ. Ο Ρόμπερτ Έινταμ επέβλεψε την κατασκευή μέχρι την αναχώρησή του στον "Μεγάλο Γύρο" της Ευρώπης. Ως εκ τούτου, αντιπροσωπεύει ένα πρώιμο ανεξάρτητο έργο των αδελφών Έινταμ, οι οποίοι είχαν αναλάβει την αρχιτεκτονική επιχείρηση του πατέρα τους Γουίλιαμ Έινταμ μετά το τέλος του το 1748. Το σπίτι έχει το σχέδιο του Παλλάντιο, με ένα τριώροφο κεντρικό τετράγωνο που επικοινωνεί με μικρότερα κιόσκια μέσω πτερύγων που συνδέουν τα κτίρια. Ένας αρχιμάστορας που εργάστηκε ως εργολάβος στο Ντάμφρις Χάουζ, ήταν ο Τζέιμς Άρμουρ, πεθερός του ποιητή Ρόμπερτ Μπαρνς.
Ο μαρκήσιος του Μπιουτ
αριστερά|μικρογραφία| Στον μπροστινό κήπο. Το 1814 το Ντάμφρις Χάουζ κληρονομήθηκε από τον John Crichton-Stuart 2ο μαρκήσιο του Μπιούτ, και το ακίνητο παρέμεινε στην οικογένεια Crichton-Stuart μέχρι το 2007. Το 1885, ο 3ος μαρκήσιος του Μπιουτ ανέθεσε στον Ρόμπερτ Βάιρ Σουλτς να σχεδιάσει τα περίπτερα. Η οικογένεια Crichton-Stuart διατήρησε την κύρια κατοικία της στην Οικία Μάουντ Στιούαρτ στη νήσο Μπιούτ. Στα τέλη του 20ου αι. στο σπίτι κατοικούσε η χήρα μαρκησία του Μπιουτ, λαίδη Eileen, μέχρι το τέλος της το 1993. Η 6η μαρκήσια απεβίωσνε λίγους μήνες αργότερα, έτσι η οικίαι πέρασε στον εγγονό της, τον 7ο μαρκήσιο, τον οδηγό αγώνων γνωστό ως Τζον Μπιούτ.
Προβλεπόμενη πώληση
δεξιά|μικρογραφία| Μπροστινή όψη του σπιτιού. Με τον Τζον Μπιούτ να αντιμετωπίζει μία πληρωμή φόρου από το τέλος τόσο του πατέρα, όσο και της γιαγιάς του, σκέφτηκε να πωλήσει το σπίτι. Προσφέρθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Παρακαταθήκη της Σκωτίας το 1994, αλλά αρνήθηκαν. Έτσι διατήρησε το σπίτι, αντικαθιστώντας αργότερα τη στέγη.
Το 2004 προσφέρθηκε ξανά στην Εθνική Παρακαταθήκη, αλλά μέχρι το 2007 οι διαπραγματεύσεις είχαν αποτύχει. Τον Απρίλιο του 2007 ανακοινώθηκε, ότι το σπίτι θα πωληθεί και το περιεχόμενο θα δημοπρατηθεί χωριστά. Το σπίτι είχε προγραμματιστεί για πώληση μέσω του Savills και το περιεχόμενό του σε δημοπρασία από τον οίκο Κρίστι'ς. Θεωρήθηκε, ότι κάποια από τα έργα τέχνης και τα έπιπλα μπορεί να αποφέρουν σχεδόν όσο το ίδιο το σπίτι. Μια βιβλιοθήκη από ξύλο τριανταφυλλιάς του Τσίπεντεϊλ, για παράδειγμα, αποτιμήθηκε στα 2-4 εκατομμύρια £.
Με την ανακοίνωση της πώλησης, οι συντηρητές διαμαρτυρήθηκαν για την επικείμενη διασπορά ενός συνόλου, που λέγεται ότι παρέμενε σχεδόν ανέγγιχτο από την απογραφή του 1803 και οργάνωσαν μια εκστρατεία, με σκοπό να αγοράσουν το σπίτι και να το κρατήσουν υπό την ευθύνη της οργάνωσης Σώστε την Παράδοση της Βρετανίας. Καθώς η χρηματοδότηση που κατάφερε να συγκεντρώσει η εκστρατεία, εξακολουθούσε να υπολείπεται της τιμής, μια πώληση μέσω της δημοπρασίας φαινόταν αναπόφευκτη, αφού η Ιστορική Σκωτία ανακοίνωσε τον Μάιο του 2007, ότι δεν θα στηρίξει οικονομικά την εκστρατεία.
Το αποκτά φιλανθρωπικό ίδρυμα
Το καταπίστευμα ιδρύθηκε με το όνομα "Παρακαταθήκη του μεγάλου Επιμελητή της Σκωτίας ", μια αναφορά στον τίτλο του μεγάλου Επιμελητή της Σκωτίας που κατείχε ο Κάρολος στο ρόλο του ως διαδόχου της Σκωτίας. Ένα σημαντικό στοιχείο του οικονομικού πακέτου ήταν ένα δάνειο 20.000.000 λιρών, που υποστηρίχθηκε από το Φιλανθρωπικό Ίδρυμα του Πρίγκιπα. Αναφέρεται, ότι το περιεχόμενο του σπιτιού είχε ήδη αφαιρεθεί και μεταφερόταν στο Λονδίνο, όταν συμφωνήθηκε η πώληση.
Το επιδιωκόμενο μοντέλο του καταπιστεύματος είναι να γίνει το κτήμα μια αυτάρκης επιχείρηση, αναζωογονώντας στη διαδικασία την τοπική οικονομία. Το έργο επρόκειτο να επιτευχθεί μέσω δωρεάς και χορηγίας διαφόρων έργων ανακαίνισης γύρω από το κτήμα, καθώς και μέσω εσόδων από την κατασκευή ενός «οικολογικού χωριού» στην περιοχή, μιας σχεδιασμένης κοινότητας που ονομάζεται Knockroon.
Το 2008 η έλευση της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης είχε σημαντικό αντίκτυπο στο έργο, επηρεάζοντας τις προοπτικές για την ανάπτυξη του Knockroon και συνεπώς την ανάκτηση του δανείου των 20.000.000 λιρών. Ο Πρίγκιπας αντιμετώπισε πολλές επικρίσεις από τα μέσα ενημέρωσης, επειδή έθεσε σε κίνδυνο άλλα έργα του Ιδρύματος, για κάτι που θεωρήθηκε ματαιοδοξία, προκαλώντας μια απάντηση το 2010 που περιγράφει τον κίνδυνο ως "διαχειρίσιμο και πλήρως καλυμμένο". Μετά τη μετάβαση σε ένα μοντέλο ιδιωτικής και εταιρικής άντλησης κεφαλαίων, το δάνειο των 20.000.000 λιρών αποπληρώθηκε μέχρι το 2012, με επιπλέον στήριξη 15.000.000 λιρών για τα διάφορα έργα ανακαίνισης και τον λογαριασμό συνεχούς συντήρησης για το κτήμα.
Μετά την αποκατάσταση, το ίδιο το Ντάμφρις Χάουζ άνοιξε στο κοινό για ξεναγήσεις στις 6 Ιουνίου 2008. Από τα μέσα του 2009, η αλυσίδα σούπερ-μάρκετ Morrisons άρχισε να χρηματοδοτεί την αποκατάσταση του αγροκτήματος κρέατος και γαλακτοκομικών προϊόντων, που ήταν προσαρτημένο στο κτήμα, τόσο για να γίνει εργαλείο έρευνας και εκπαίδευσης σε μεθόδους βιώσιμης καλλιέργειας, αλλά και με την πρόθεση να καταστεί κερδοφόρο έως το 2014, ως μέρος της εφοδιαστικής αλυσίδας του σούπερ-μάρκετ. Η ανακαίνιση του πρώην κτιρίου αμαξών και του συναφούς στάβλου ξεκίνησε τον χειμώνα του 2010. Άνοιξε ξανά το 2011 ως χώρος εστίασης, τόσο ως καφετέριας επισκεπτών, όσο και ως χώρος εστίασης μπιστρό. Η πρώτη φάση του χωριού Knockroon άνοιξε τον Μάιο του 2011.
Τον Οκτώβριο του 2011 άρχισαν οι εργασίες για τον καθαρισμό της περιοχής, που ήταν ο Περιτειχισμένος Κήπος, ο οποίος είχε αχρηστευτεί και είχε γίνει κατάφυτος. Τον Απρίλιο του 2012, άνοιξε ο ξενώνας Dumfries House Lodge με έξι υπνοδωμάτια, για να παρέχει καταλύματα για γαμήλια πάρτι και άλλες εκδηλώσεις. Δημιουργήθηκε με την ανακαίνιση ενός εγκαταλειμμένου κτιρίου του αγροκτήματος στο κτήμα. Το πρώην υδροκίνητο πριονιστήριο του κτήματος έχει ανακαινιστεί σε πλήρη κατάσταση λειτουργίας και με την προσθήκη ενός μεγαλύτερου κτιρίου εργαστηρίου, άνοιξε ξανά ως το Κέντρο Δεξιοτήτων Πριονιστηρίου, μια παραδοσιακή εγκατάσταση εκπαίδευσης δεξιοτήτων.
Ο πρίγκιπας της Ουαλίας, ο οποίος είναι γνωστός στη Σκωτία ως δούκας του Ρόθσεϋ, συνεχίζει να υποστηρίζει το Ντάμφρις Χάουζ. Τον Σεπτέμβριο του 2012, με τη δούκισσα της Κορνουάλης και τον Άλεη Σάλμοντ, τον τότε Πρωθυπουργό της Σκωτίας, ο πρίγκιπας Κάρολος παρευρέθηκε στην Ημέρα των Κυριών στο Ayr Racecourse για να βοηθήσει το καταπίστευμα.
Τον Μάιο του 2018, η "Παρακαταθήκη του μεγάλου Επιμελητή της Σκωτίας" μετονομάστηκε σε "Ίδρυμα του Πρίγκιπα".
Εκπαίδευση
Το Ντάμφρις Χάουζ φιλοξενεί πολλά ξεχωριστά εκπαιδευτικά κέντρα, τα οποία μπορούν να επισκεφθούν οι μαθητές για να μάθουν για θέματα που κυμαίνονται από την επιστήμη, την τεχνολογία, τη μηχανική και τα μαθηματικά (STEM), έως τη γεωργία και την κηπουρική. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα συνδέονται με το Σκωτικό Πρόγραμμα Σπουδών για την Αριστεία και προσφέρουν στους μαθητές από τα γύρω Ayrshires, Dumfries και Galloway, Γκλάσκοου και Lanarkshire την ευκαιρία να μάθουν για μελλοντικές σταδιοδρομίες και να αποκτήσουν νέες δεξιότητες.
Εκπαιδευτικά Κέντρα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κατοικίες
Τρισδιάστατη φωτογραφία
Το 1853 πρωτοπαρουσιάστηκε η πρώτη τρισδιάστατη φωτογραφία που βασιζόταν στην εξής απλή αρχή: το προς φωτογράφιση αντικείμενο φωτογραφιζόταν 2 φορές, μία από κάθε μάτι. Από τότε, η τρισδιάστατη φωτογραφία εξελίχθηκε πολύ αργά, σε σχέση με την τρισδιάστατη εικόνα όπου το 2009, με την τρισδιάστατη ταινία Avatar του Τζέιμς Κάμερον η τρισδιάστατη κινηματογράφιση έφτασε στο απόγειό της. Η τρισδιάστατη φωτογραφία αντίστοιχα, με εξαίρεση την χρυσή περίοδο του View Master, δεν εξελίχθηκε καθώς κανείς δεν ασχολήθηκε συστηματικά με την αντιμετώπιση των εγγενών δυσκολιών της, αλλά και με την δυσκολία εφαρμογής της σε διαφημιστικές, ταξιδιωτικές και άλλες έντυπες παραγωγές. Κατηγορία:Φωτογραφία
Οροσειρά της Βανουάζ
Η οροσειρά της Βανουάζ (γαλλικά: Le massif de la Vanoise) είναι μια οροσειρά των Δυτικών Άλπεων, στη νοτιοανατολική Γαλλία, στο νομό Σαβοΐας, περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Μετά την οροσειρά του Λευκού Όρους και την οροσειρά των Εκρέν είναι ο τρίτος υψηλότερος ορεινός όγκος στη Γαλλία, φτάνοντας σε ύψος τα 3.885 μέτρα στην κορυφή Γκραντ Κας. Βρίσκεται μεταξύ της κοιλάδας Ταρανταίζ στα βόρεια και της κοιλάδας Μωριέν στα νότια. Η οροσειρά είναι η τοποθεσία όπου δημιουργήθηκε το πρώτο εθνικό πάρκο της Γαλλίας το 1963, το Εθνικό πάρκο της Βανουάζ.
Το όνομα για τους κατοίκους της περιοχής είναι Βανουαζιέν.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Καταφύγιο κάτω από την κορυφή Νταν Παρασέ, στα 2.511 μέτρα Η οροσειρά της Βανουάζ είναι ένας ορεινός όγκος που καταλαμβάνει μεγάλο τμήμα του γαλλικού νομού της Σαβοΐας, στην περιοχή  Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Τα όρη της καλύπτουν μια περιοχή 52 χιλιομέτρων από βορρά προς νότο και 56 χιλιομέτρων από ανατολικά προς δυτικά σε έκταση 1828 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Γεωφυσικός χάρτης του νομού Σαβοΐας.
Η οροσειρά οριοθετείται στα βόρεια από την κοιλάδα της Ταρανταίζ (το άνω τμήμα του ποταμού Ιζέρ) και στα νότια από την κοιλάδα του ποταμού Αρκ (Μωριέν). Λόγω του σχήματος που δίνουν αυτές οι κοιλάδες ποταμών, ο ορεινός όγκος ονομάζεται επίσης «Λα Πουλ» (κότα).
Η νοτιοανατολική άκρη της οροσειράς, όπου το ύψος φθάνει τα 2.083 μέτρα στην ορεινή διάβαση του Μον-Σενί, αποτελεί τα σύνορα μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας, βρίσκεται μόλις 60 χιλιόμετρα από το Τορίνο.
Τα χιονοδρομικά κέντρα Τίνι και Βαλ-ντ'Ιζέρ και η ύψους 2.770 μέτρων διάβαση Ιζεράν βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα της οροσειράς.
Οι γύρω οροσειρές είναι: στα δυτικά βρίσκεται η Μπελντόν, στα βόρεια υψώνεται τμήμα της οροσειράς του Μπωφόρ και του Μον Μπλαν, στα ανατολικά εκτείνεται η ορεινή περιοχή της κοιλάδας της Αόστα και στο νότο οι Κοττιανές Άλπεις και η Οροσειρά των Εκρέν.
Το μεγαλύτερο τμήμα της οροσειράς προστατεύεται από το Εθνικό πάρκο της Βανουάζ. Συγκεκριμένα, το Εθνικό πάρκο προστατεύει τα όρη και τους παγετώνες, τόσο αριθμητικά όσο και σε μέγεθος, καθώς και την πανίδα και τη χλωρίδα της περιοχής από περιβαλλοντικές επιπτώσεις σχετιζόμενες με την επισκεψιμότητα και την εξέλιξη του σκι. μικρογραφία|250x250εσ|Καταφύγιο στη διάβαση Κολ ντυ Παλέ
Μονοπάτια διαδρομών
Τα Ευρωπαϊκά μονοπάτια μεγάλων αποστάσεων Αλπική Οδός (Via Alpina), που είναι μια μεγάλη διαδρομή του Αλπικού Τόξου και το μονοπάτι GR5, που ξεκινά από τη λίμνη Λεμάν και καταλήγει στη Νίκαια, διασχίζουν την οροσειρά της Βανουάζ από βορρά προς νότο. Στη διαδρομή υπάρχουν πολλά καταφύγια.
Από τους τοπικούς ορειβατικούς συλλόγους προσφέρονται διαδρομές ολίγων ημερών και συνδυάζονται με περιήγηση στην οροσειρά. Ως επί το πλείστον, τα μονοπάτια είναι προσβάσιμα από την 1η Ιουνίου έως τις 30 Οκτωβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οροσειρές της Γαλλίας
Βαγράτ Β΄ του Τάο
Ο Βαγράτ Β΄, ბაგრატ II Bagrat II (απεβ. το 966) ήταν Γεωργιανός πρίγκιπας από τον Οίκο των Βαγρατιδών-Ιβηρίας του κλάδου του Τάο, και κληρονομικός ηγεμόνας με τον τίτλο του δούκα των δουκών (eristavt-eristavi) του Άνω Τάο από το 961 έως το 966.
Ο Βαγράτ Β΄ ήταν γιος και διάδοχος του Αδαρνάση Ε΄ του Τάο. Λεπτομέρειες για τη σύντομη διακυβέρνησή του δεν είναι γνωστές. Η Γεωργιανή Αγιολογία του 10ου αι. Βίος του Γκριγκόλ Χαντζτέλι του Γκιόργκι Μερχούλε τον αναφέρει ως άνθρωπο των γραμμάτων και ιδρυτή εκκλησιών. Απεβίωσε χωρίς απογόνους και τον διαδέχθηκε ο αδελφός του Δαυίδ Γ΄ του Τάο ο κουροπαλάτης.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι
Ναταλία Αλεξέγιεβνα (Βιλελμίνη Λουίζα της Έσσης-Ντάρμστατ)
Η Ναταλία Αλεξέγιεβνα (ρωσ. Наталья Алексеевна), γεννηθείσα Βιλελμίνη Λουίζα (γερμ. Wilhelmina Louisa, 25 Ιουνίου 1755 - 26 Απριλίου 1776), από τον Οίκο της Έσσης-Ντάρμστατ ήταν κόρη του Λανδγράβου της Έσσης-Ντάρμστατ και με τον γάμο της έγινε μεγάλη δούκισσα της Ρωσίας.
Βιογραφία
Η Βιλελμίνη Λουίζα ήταν κόρη του Λουδοβίκου Θ΄ της Έσσης-Ντάρμστατ και της Καρολίνας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Χριστιανού Γ΄ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1773 τον Μεγάλο Δούκα Παύλο Πετρόβιτς, διάδοχο της Ρωσίας. Απέκτησαν ένα θνησιγενή γιο (15 Απριλίου 1776).
Απεβίωσε μετά από τη δύσκολη γέννα σε ηλικία 21 ετών. Το ίδιο έτος ο Παύλος έκανε δεύτερο γάμο με τη Σοφία Δωροθέα της Βυρτεμβέργης (μετέπειτα Μαρία Φιόντοροβνα) και το 1796 έγινε Αυτοκράτορας της Ρωσίας, διαδεχόμενος τη μητέρα του Αικατερίνη Β΄.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Έσσης Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας Κατηγορία:Δούκισσες του Χόλσταϊν-Γκόττορπ