cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μέντιουμ
Γενικά περί της διαμεσότητας
Τρία βασικά μέτρα προφύλαξης είναι:
Ανά τρόπο επικοινωνίας
Από απόψεως τρόπου επικοινωνίας, τα διάμεσα χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Σε εκείνα που επικοινωνούν ξυπνητά (εν εγρηγόρσει) και σε εκείνα που επικοινωνούν κατόπιν υπνώσεως (εν υπνώσει).
Τα εν εγρηγόρσει διάμεσα διατηρούν τις νοητικές και αισθητηριακές ικανότητές τους, χωρίς όμως αυτές να επηρεάζουν την εξέλιξη του φαινομένου, διότι βρίσκονται κατά κάποιον τρόπο «στο περιθώριο». Το διάμεσο αντιλαμβάνεται τα πάντα και έχει τη δυνατότητα ως ένα σημείο να ελέγχει τη διαδικασία της επικοινωνίας, αποφεύγοντας την διείσδυση πονηρών πνευμάτων, εκλέγοντας μόνον τα αγαθά.
Τα εν υπνώσει διάμεσα δεν έχουν αντίληψη του τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας. Αποτελούν οιωνεί αδρανείς συσκευές, οι οποίες κατευθύνονται από το πνεύμα και τον γήινο οδηγό. Αυτός πρέπει να είναι πολύ περισσότερο προσεκτικός, για να μη συμβούν δυσάρεστα γεγονότα. Η υπνοβασία είναι μια ειδική περίπτωση της εν υπνώσει διαμεσότητος. (Γήινος οδηγός είναι το άτομο που κάθεται δίπλα στο διάμεσο και κατευθύνει την διαδικασία της επικοινωνίας, με την υποβολή ερωτήσεων. Φροντίζει επίσης και για την τήρηση της τάξεως από τους παρευρισκομένους).
Ανά εκδήλωση
Από απόψεως των εκδηλώσεων, τα διάμεσα κατατάσσονται ανάλογα με το είδος του φαινομένου το οποίο παράγεται. Όπως ακριβώς η φυσική δύναμη του ηλεκτρισμού είναι πάντοτε η ίδια αλλά σε διαφορετικές συσκευές αποδίδει διαφορετικά αποτελέσματα, (κίνηση, θέρμανση, ψύξη, φως, χημικές αλλοιώσεις κ.λπ.), έτσι και τα διάμεσα. Με την ενέργεια της ίδιας πνευματικής δύναμης, παράγονται διαφορετικά αποτελέσματα, ανάλογα με τις ιδιότητες και ικανότητες του διαμέσου. Μερικές κατηγορίες είναι:
Ο διαχωρισμός των ανωτέρω κατηγοριών προφανώς δεν είναι απόλυτος, διότι ένα διάμεσο μπορεί να συνδυάζει δύο ή περισσότερες παραπλήσιες ιδιότητες.
Αντιρρήσεις κατά των διαμέσων
Εναντίον των διαμέσων και της διαμεσικής ικανότητας έχουν διατυπωθεί αρκετές αντιρρήσεις και κατηγορίες. Μερικές είναι:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Παραφυσική ορολογία Κατηγορία:Πνευματισμός
Play No Games
Κατηγορία:Τραγούδια του Lil Jon
Κατάλογος έργων του Εντγκάρ Ντεγκά
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των έργων του Εντγκάρ Ντεγκά.
ΦΚ Βασιλεία
thumb|130px|Παλαιό λογότυπο
Λούτσιο Ντάλλα
thumb|right|350px|Ο Λούτσιο Ντάλλα (δεξιά) με τον παραγωγό Τζιανλουίτζι Σαλβιόνι. Ο Λούτσιο Ντάλλα (Lucio Dalla, 4 Μαρτίου 1943 - 1 Μαρτίου 2012) ήταν δημοφιλής Ιταλός τραγουδοποιός, ηθοποιός και σκηνοθέτης.
Ζώνη του Ωρίωνα
Στην Αστρονομία η «Ζώνη του Ωρίωνα» αποτελείται από τρεις αστέρες του αστερισμού Ωρίωνα. Πρόκειται για τους αστέρες δεύτερου μεγέθους δ Ωρίωνα (Μιντάκα), ε Ωρίωνα (Αλνιλάμ), και ζ του Ωρίωνα (Αλνιτάκ), που φέρονται ως ζωστήρας του μυθικού ήρωα, σε ευθεία γραμμή μέσα στο τετράπλευρο του αστερισμού και σχεδόν κατά μήκος προς τον ουράνιο ισημερινό.
ΦΚ Βασιλεία
Ιστορία
Η Βασιλεία ιδρύθηκε στις 15 Νοεμβρίου του 1893 κατόπιν αγγελίας τρεις μέρες νωρίτερα στην τοπική εφημερίδα για τη συνάντηση ενδιαφερομένων προς ίδρυση ποδοσφαιρικού συλλόγου. Εκείνη τη μέρα βρέθηκαν 11 ενδιαφερόμενοι αναγνώστες σε τοπικό μαγαζί, μεταξύ άλλων μέλη ενός κοπηλατικού ομίλου, ακαδημαϊκοί και ένας αθλητικός συντάκτης που μετέφραζε τους κανόνες ποδοσφαίρου από το αγγλικό πρωτότυπο. Την ίδια βραδιά αποφασίστηκε η ίδρυση και τα χρώματα του συλλόγου: κόκκινο και μπλε. Μόλις ένδεκα μέρες αργότερα η καινούρια ομάδα θα παίξει το πρώτο της οικογενειακό παιχνίδι και στις 10 Δεκεμβρίου του 1893 το πρώτο της επίσημο ματς εναντίον σχολικού γυμναστικού συλλόγου της πόλης, τον οποίο και κέρδισε με 2:0.
Λούτσιο Ντάλλα
Σε μουσικό επίπεδο υπήρξε ένας από τους πλέον καταξιωμένους Ιταλούς τραγουδοποιούς και η σταδιοδρομία του, αγγίζει τα 50 χρόνια συνεχούς καλλιτεχνικής δραστηριότητας.
Ζώνη του Ωρίωνα
Οι αστέρες αυτοί είναι επίσης γνωστοί και με τα ονόματα «Τρεις Βασιλείς», «Τρεις Μάγοι», «Πήχυς», και «Ράβδος του Ααρών» ή «Ράβδος του Ιακώβ». Το 1827 το Πανεπιστήμιο της Λειψίας, προκειμένου να τιμήσει τον Μέγα Ναπολέοντα, ονόμασε τους αστέρες αυτούς «Ράβδο του Ναπολέοντα» πλην όμως η ονομασία αυτή δεν επεκράτησε. Επίσης, οι αστέρες είναι γνωστοί και με την ονομασία «Τελαμών».
ΦΚ Βασιλεία
Ιστορία
Στις 18 Ιουνίου 1894 η Βασιλεία θα παίξει το πρώτο της παιχνίδι στο εξωτερικό: Θα μεταβεί στο Στρασβούργο, όπου θα χάσει 8:0. Την περίοδο 1897/1898 θα διεξαχθεί το πρώτο Πρωτάθλημα Ελβετίας με απούσα όμως ακόμα την Βασιλεία. Ένα χρόνο αργότερα θα λάβει μέρος στο πρωτάθλημα, το οποίο αποτελούνταν μόνο από δυο παιχνίδια έναντι της Μπάσλερ Όλντ Μπόις. Με μια ισοπαλία και μια ήττα αποκλείστηκε από τη συνέχεια.
Λούτσιο Ντάλλα
Πασίγνωστο είναι το τραγούδι του Caruso, που τραγούδησε και με τον Λουτσιάνο Παβαρόττι. Μεταξύ των μεγάλων επιτυχιών του, τα Anna e Marco (που μετέφεραν στα ελληνικά οι αδελφοί Κατσιμίχα), Piazza Grande, Come e' profondo il mare και το L'anno che verra', που μετέφερε στα ελληνικά ο Διονύσης Σαββόπουλος (Καλέ μου φίλε, σου γράφω).
Ζώνη του Ωρίωνα
Επεκτείνοντας τη γραμμή που σχηματίζει η Ζώνη του Ωρίωνα προς τα ανατολικά βρίσκουμε τον Σείριο.
ΦΚ Βασιλεία
Ιστορία
Το 1900, με 111 μέλη, η Βασιλεία θα είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος σύλλογος της χώρας μετά από την Γκρασχόπερς με 114 μέλη. Τη σεζόν 1903/1904 η Βασιλεία θα στελεχώσει με 7 παίχτες την Εθνική Ελβετίας. Την περίοδο 1906/07 θα κατακτήσει τον πρώτο της «τίτλο»: το πρωτάθλημα κεντρικής Ελβετίας, όμως στους τελικούς αγώνες για το πρωτάθλημα Ελβετίας έχασε από τη Σερβέτ Γενεύης και την Γιάνγκ Φέλοους Ζυρίχης. Το 1912 η Βασιλεία για πρώτη φορά θα αποκτήσει προπονητή: αναλαμβάνει ο άγγλος Πέρσι Χάμφρεϊς.
Ζώνη του Ωρίωνα
Πηγές
Ζωνη Ωριωνα Ζωνη Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη
ΦΚ Βασιλεία
Ιστορία
Παρά την έναρξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914 το ποδόσφαιρο εξακολουθεί να ανθεί στην Ελβετία, παρά το γεγονός ότι ήδη το 1915 από τους 8.500 ενεργούς ποδοσφαιριστές της χώρας, 5.800 ήταν στρατευμένοι. Όμως η Βασιλεία δεν κατορθώνει στα χρόνια του πολέμου να πάρει κάποιον τίτλο. Την περίοδο 1915/16 δημιουργείται τμήμα νέων στην ομάδα. Μετά τον πόλεμο η Βασιλεία θα γίνει η πρώτη ελβετική ομάδα που θα παίξει πάλι διεθνώς, μεταβαίνοντας στη Γερμανία και παίζοντας με την ΣΚ Φράιμπουργκ, από την οποία ηττήθηκε με 2:1. Την περίοδο 1921/22 και έχοντας μόλις γλυτώσει μια χρονιά νωρίτερα τον υποβιβασμό, προσλαμβάνεται ως προπονητής ο γερμανός Μαξ Μπρόινικ. Είναι μόλις ο δεύτερος προπονητής στα σχέδον 30 χρόνια από την ίδρυση του συλλόγου.
Το 1925 ξεκινά το Κύπελλο Ελβετίας, αλλά η Βασιλεία θα αποκλειστεί ήδη στο δεύτερο γύρο. Το 1933 θα έρθει ο πρώτος τίτλος για τη Βασιλεία. Στον τελικό του κυπέλλου Ελβετίας θα κερδίσει με 4:3 την Γκρασχόπερς και θα πάρει το τρόπαιο. Το 1939 η Βασιλεία τερματίζοντας τελευταία στο πρωτάθλημα, θα υποβιβαστεί για πρώτη φορά στη δεύτερη κατηγορία, όπου θα παραμείνει μέχρι το 1942. Το 1945 η Βασιλεία θα υποβιβαστεί και πάλι στη δεύτερη κατηγορία, για να προβιβαστεί όμως αμέσως την περίοδο 1945/1946. Το 1947 θα κατακτήσει για δεύτερη φορά το κύπελλο Ελβετίας με νίκη 3:0 επι της Λωζάννης. Την περίοδο 1952/53 θα καταφέρει να πάρει και το πρώτο της πρωτάθλημα, έχοντας χάσει μόνο ένα από τα 26 παιχνίδια. Θα περάσουν 10 χρόνια μέχρι το 1963 να ξαναπάρει τίτλο η ομάδα κερδίζοντας για τρίτη φορά το κύπελλο Ελβετίας. Την επόμενη χρονιά παίζοντας στο Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης θα αποκλειστεί ήδη από το πρώτο γύρο από τη Σέλτικ Γλασκώβης με συνολικό σκορ 1:10.
Το 1965 αναλαμβάνει τα ηνία της ομάδας ο γερμανός Χέλμουτ Μπέντχαους, ως τότε παίχτης της ΦΚ Κολωνίας και ξεκινά η πιο επιτυχημένη και λαμπρή εποχή προπονητή στην Ελβετία, μια περίοδο που θα λήξει 17 χρόνια αργότερα, το 1982. Στη διάρκεια της θητείας του, η Βασιλεία θα κατακτήσει 7 φορές το πρωτάθλημα και 2 φορές το κύπελλο. Την περίοδο 1966/67 η Βασιλεία θα καταφέρει να πάρει το πρώτο της νταμπλ. Δυό χρόνια μετά θα ξανακερδίσει το πρωτάθλημα, όπως και τη σεζόν 1969/70. Την επόμενη χρονιά θα καταφέρει για πρώτη φορά να περάσει έναν γύρο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης αποκλείοντας την Σπαρτάκ Μόσχας, για να χάσει δυο φορές από τον  Άγιαξ, που θα πάρει το κύπελλο κερδίζοντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό. Τις περιόδους 1971/72 και 1972/73 η Βασιλεία στέφεται και πάλι πρωταθλήτρια, ενώ την περίοδο 1973/74 θα φτάσει μέχρι τα προημιτελικά του Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης. Μέχρι το τέλος της εποχής «Μπέντχαους», η Βασιλεία θα πάρει άλλα δυο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο.
Αντιπαλότητες
Η πόλη της Βασιλείας με την πόλη της Ζυρίχης έχουν χρόνια αντιπαλότητας συνεπώς οι κύριοι αντίπαλοι της Βασιλείας είναι η Γκρασχόπερς και η ΦΚ Ζυρίχη. Ο αρχηγός της, Τζοάν Γκάμπερ, ήταν ο ιδρυτής της ποδοσφαιρικής ομάδας της Μπαρτσελόνα το 1893.
Οι τίτλοι
Η Βασίλεια έχει κατακτήσει 20 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας και 12 φορές το Κύπελλο Ελβετίας στους τίτλους τις ομάδας συμπεριλαμβάνεται και ένα Λιγκ Καπ Ελβετίας, μια διοργάνωση που άρχισε να διεξάγεται το 1972 και σταμάτησε το 1982. Αναλυτικά οι τίτλοι της ομάδας:
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας
Κύπελλο Ελβετίας
Λιγκ Καπ Ελβετίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Β Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1893
Λεσνήκ
Η Λεσνήκ (σερβικά : Lesnik) ήταν ένας βυζαντινός οχυρωμένος οικισμός στα Βαλκάνια σε άγνωστη σήμερα θέση στην σημερινή Σερβία, η οποία αναφέρεται από τον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο.
Ο Πορφυρογέννητος την αναφέρει ανάμεσα στους οχυρωμένους οικισμούς των Σλάβων που είχαν επικοίση τα παράλια της Αδριατικής.
Η τοποθεσία της είναι άγνωστη, αλλά έχει συνδεθεί με τις σημερινές :
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις στη Σερβία
Ελεονώρα της Βρετάνης (1275-1342)
H Ελεονώρα, γαλλ. Eleanora de Bretagne (1275 - 16 Μαΐου 1342) από τον Οίκο του Ντρε ήταν κόρη του δούκα της Βρετάνης, που έγινε ηγουμένη στο αββαείο του Φοντεβρώ.
Βιογραφία
Το 1281, σε ηλικία 7 ετών, εισήλθε στο αββαείο του Έιμεσμπρυ, του τάγματος του Φοντεβρώ. Εκεί τάφηκε και η Ελεονώρα των Ανζού (Πλανταγενετών), κόρη του δούκα της Βρετάνης, εξαδέλφη του πάππου της Ερρίκου Β΄ της Αγγλίας. Το 1290 μετακόμισε στο αββαείο του Φοντεβρώ στο Λουάρ (Λίγηρα) της Γαλλίας, στο κεντρικό αββαείο του τάγματος, όπου ανέλαβε τους μοναστικούς όρκους και έγινε μοναχή. Το πλούσια εικονογραφημένο Αντιφωνάριο της δόθηκε με την εγκατάστασή της εκεί. Το 1304 έγινε ηγουμένη.
Με το τέλος της σε ηλικία 67 ετών κληροδότησε το Αντιφωνάριο στο αββαείο. Διασώζεται ως τις ημέρες μας και διατηρείται στη δημόσια βιβλιοθήκη της Λιμόζ.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ντρε
Filmstrip
Στις ΗΠΑ
Στην Αμερική είχαν παραχθεί πολλές ταινίες filmstrip, αρχικά για χρήση στις πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης στο σχολείο. Αργότερα η Disney και άλλες εταιρίες παρουσίασαν θέματα κατάλληλα για το παιδικό κοινό, όπως παραμύθια αλλά και παρουσιάσεις μνημείων και άλλων αξιοθεάτων. Πολλοί τίτλοι έχουν ψηφιοποιηθεί και παρουσιάζονται σαν ταινίες μικρού μήκους στο YouTube.
Στην Ανατολική Ευρώπη
Μεγάλος αριθμός τέτοιων ταινιών είχε παραχθεί σε χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία, με θέματα όπως παιδικά παραμύθια, λογοτεχνικά έργα, ιστορίες από τη Βίβλο, επιστημονική φαντασία, περιπέτειες και πολεμικές ιστορίες, ακόμα και εγχειρίδια τεχνικής εκπαίδευσης και πολιτικής καθοδήγησης. Ο ιστότοπος diafilmmuzeum στην Ουγγαρία είναι αφιερωμένος στις ταινίες αυτές. Περιέχει κατάλογο των ταινιών καθώς και, σε ορισμένους τίτλους, ψηφιοποιημένα αντίγραφα που μπορούν να προβληθούν στην οθόνη του υπολογιστή. Η εταιρία Slide Manufacturing Ltd λειτουργεί ακόμα στην Ουγγαρία και παράγει και διαθέτει ταινίες filmstrip.
Στην Ελλάδα
Οι ταινίες προβάλλονταν με τον προβολέα-διασκόπιο BAJKA, πολωνικής κατασκευής. Πιθανώς και η διάθεση του προβολέα γινόταν από την Αργώ Φιλμ. Στην Αθήνα υπήρχαν ειδικά καταστήματα που πωλούσαν τους προβολείς και τις ταινίες στην περιοχή της Πλατείας Κάνιγγος και της οδού Ακαδημίας. Η διάθεση των ταινιών συνεχίστηκε ακόμα και μέχρι τη δεκαετία του 1980, οπότε η εμφάνιση στην αγορά οικονομικών μοντέλων κινηματογραφικών μηχανών προβολής και αργότερα των βίντεο, έβαλε τις ταινίες στατικών εικόνων στο περιθώριο. Σήμερα η εταιρία Αργώ Φιλμ δεν λειτουργεί και παρόμοιες ταινίες μπορούν να βρεθούν μόνο σε καταστήματα συλλεκτικών ειδών, ενώ ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις ψηφιοποίησης και διάθεσής τους στο Διαδίκτυο.
Τίτλοι ταινιών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογράφος
Ιουστινιανή Πρώτη
Η Ιουστινιανή Πρώτη (σερβικά : Царичин град) ήταν μια βυζαντινή πόλη που υπήρξε την περίοδο 535-615, και σήμερα αρχαιολογικός χώρος, κοντά στο σημερινό Λέσκοβατς στη νότια Σερβία. Ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄ και χρησίμευσε ως η έδρα της αρχιεπισκοπής που είχε την δικαιοδοσία των κεντρικών Βαλκανίων.
Το 1979 η Ιουστινιανή Πρώτη προστέθηκε στους αρχαιολογικούς χώρους εξαιρετικής σημασίας που προστατεύονται από την Δημοκρατία της Σερβίας.
Ιστορικό αρχιεπισκοπής
Η δημιουργία της αρχιεπισκοπής μνημονεύεται στην 9η Νεαρά του Ιουστινιανού (535 μ.Χ.) με την οποία η μητρόπολη αναβαθμίζεται σε αρχιεπισκοπή, αποσπασμένη από την αρχιεπισκοπή της Θεσσαλονίκης. Η σύσταση της αρχιεπισκοπής θα πρέπει να οφείλεται στη διαμάχη μεταξύ του Ιουστινιανού και του αρχιεπισκόπου του Ανατολικού Ιλλυρικού, ο οποίος ήταν ταυτόχρονα και βικάριος του πάπα. .
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α΄, είχε ζωή από το 530 μέχρι το 615 και σχεδιάστηκε ως έδρα επισκόπου. Επρόκειτο για εντελώς νέο οικισμό, και όχι ανανέωση κάποιου παλιότερου. Βρισκόταν κοντά στην πόλη Ταυρήσιον, γενέτειρα του Ιουστινιανού. Ο Προκόπιος σημειώνει ότι πολύ κοντά βρισκόταν το χωριό Βεδεριάνα, γενέτειρα του Ιουστίνου Α΄, θείου και προστάτη του Ιουστινιανού. Ο σχεδιασμός της πόλης έγινε με συνδυασμό κλασικών και χριστιανικών στοιχείων: θέρμες, φόρουμ, και δρόμους με κιονοστοιχίες, μαζί με πολυάριθμες εκκλησίες. thumb|200px|Αεροφωτογραφία του 1937 Ο Ιουστινιανός διέταξε προσωπικά την ίδρυση της πόλης με νόμο το 535, για την ίδρυση της "Ιεράς Αρχιεπισκοπής Ιουστινιανής Πρώτης", καθιστώντας την ταυτόχρονα πρωτεύουσα της Διοίκησης Ιλλυρικού αντί για την Θεσσαλονίκη (αν και αυτό αμφισβητείται μεταξύ των ιστορικών). Επίσης η πόλη επελέγη ως έδρα της "Διοίκησης Δακιών".
Η Θεσσαλονίκη πάντως δεν έχασε στην πραγματικότητα μεγάλο μέρος των διοικητικών λειτουργιών της κατά το σύντομη διάρκεια της ζωής της Ιουστινιανής Πρώτης. Ο Ιουστινιανός φρόντισε ώστε η πόλη, ένα από τα αγαπημένα έργα του, να λάβει την απαραίτητη υποστήριξη. Το 545 εξέδωσε νέο νόμο, υπογραμμίζοντας τα δικαιώματα της επισκοπής και το καθεστώς της Ιουστινιανής Πρώτης, η οποία επιβεβαιώνεται και από τις επιστολές που αντηλλάγησαν μεταξύ του Ιουστινιανού και Πάπα Γρηγόριου Α΄ στο τέλος του 6ου αιώνα.
Το 615 η πόλη καταστράφηκε από την εισβολή των Αβάρων που προέρχονται από βόρεια του Δούναβη και έκτοτε εγκαταλείφθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις στη Σερβία
Ούσκα
Το Ούσκα (που σημαίνει "μικρά αυτιά" στα πολωνικά) είναι μικρά ζυμαρικά (μια πολύ μικρή και συνεστραμμένη εκδοχή του πιερόγκι) συνήθως γεμάτο με ευχάριστα μανιτάρια από το άγριο δάσος και/ή κιμά. Συνήθως σερβίρεται με μπαρς, αν και μπορεί να φαγωθεί μόνο με το λιωμένο βούτυρο και τα μυρωδικά (συνήθως σχοινόπρασο) πασπαλισμένα από πάνω. Όταν είναι σστη χορτοφαγική εκδοχή (όπου συμπληρώνεται μόνο με μανιτάρια ή με κρεμμύδι) είναι ένα μέρος των παραδοσιακών πιάτων της Παραμονής Χριστουγέννων στην Πολωνία και την Ουκρανίακαι είτε προστίθεται στη σούπα, ή τρώγεται ως ένα δευτερεύον πιάτο. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ|Ούσκα στο παραδοσιακό πολωνικό [[Μπορς|μπαρς]] Στις γλώσσες των γειτονικών χωρών ονομάζεται ως εξής:<sup class="noprint" title="Απαιτείται παραπομπή προς μια αξιόπιστη πηγή για την επαλήθευση της πληροφορίας." id="cx" tabindex="0">[ εκκρεμεί παραπομπή] :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα
Αμπντελκαντέρ Μπεν Μπουαλί
Ο Αμπντελκαντέρ Μπεν Μπουαλί (γεννημένος στις 25 Οκτωβρίου 1912 στην Ταμεντραρά, στην κοινότητα του Σεντζάς, στην Αλγερία και αποβιώσας στις 23 Φεβρουαρίου 1997 στο Αλγέρι) ήταν πρώην Γάλλος ποδοσφαιριστής, αλγερινής καταγωγής, ο οποίος αγωνιζόταν στην θέση του αριστερού αμυντικού.
Καριέρα
Αγωνίστηκε για μία φορά με την Εθνική Γαλλίας το 1937, ενώ αγωνιζόταν στην Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Η μοναδική του αυτή διεθνής συμμετοχή έλαβε χώρα στις 23 Μαΐου 1937 με αντίπαλο την Ιρλανδία σε φιλική αναμέτρηση η οποία διεξήχθη στο Σταντ Ολιμπίκ Υβ-ντυ-Μανουάρ στην Κολόμπ (ήττα με σκορ 2-0 των Bleus). Ο Μπεν Μπουαλί αποτέλεσε στέλεχος της αποστολής της Εθνικής Γαλλίας που έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938, ωστόσο δεν αγωνίστηκε σε καμία από τις δύο αναμετρήσεις των Bleus.
Σε συλλογικό επίπεδο, αγωνίστηκε μεταξύ άλλων στην Ρασίνγκ Ουνιβερσιτέρ ντ'Αλζέ και την Ολιμπίκ Μαρσέιγ (1935-1938). Αναδείχτηκε πρωταθλητής Γαλλίας το 1937 (28 συμμετοχές επί συνόλου 30 αναμετρήσεων την σεζόν 1937-38) και κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας το 1938 με την Ολιμπίκ Μαρσέιγ.
Απεβίωσε σε ηλικία 84 ετών, στις 23 Φεβρουαρίου 1997, στο Νοσοκομείο Μουσταφά Πασά του Αλγερίου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλγερινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μονπελιέ ΕΣΚ κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σετ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1938
Γκίκας Μπινιάρης
Ο Γκίκας Μπινιάρης (1915 – 4 Απριλίου 1980), ήταν σημαντικός Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και λογοτέχνης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1915 και η καταγωγή του ήταν υδραίϊκη. Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με το θέατρο παίζοντας με όλους τους μεγάλους θιάσους. Μαθήτευσε κοντά στη Μαρίκα Κοτοπούλη και στον Δημήτρη Ροντήρη και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου του οποίου και αποτέλεσε βασικό στέλεχος. Παράλληλα έγραψε θεατρικά έργα και είχε πολλές φορές επιμεληθεί των θεατρικών παραστάσεων του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιώς. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίσθηκε με μια συλλογή από διηγήματα που εξέδωσε σ΄ ένα τόμο με τον τίτλο Μαριονέττες το 1949. Σύζυγός του ήταν η Πίτσα Καπιτσινέα, επίσης ηθοποιός Ο Μπινιάρης πέθανε το 1980 από γρίπη και κηδεύτηκε στο Νεκροταφείο της Ανάστασης, στο Κερατσίνι του Πειραιά.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες ο Μπινιάρης συμμετείχε ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες ηθοποιοί
Κωνσταντίνος Μπασιάς
Ο Κωνσταντίνος Μπασιάς (1824-1916) ήταν Έλληνας αγωνιστής και σημαντικός Αρχηγός στις επαναστάσεις της Κρήτης.
Σαμαέλ Αούν Βεόρ
Ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ (Samael Aun Weor, 6 Μαρτίου 1917 - 24 Δεκεμβρίου 1977) ήταν Κολομβιανός συγγραφέας, ανθρωπολόγος και ιδρυτής της Παγκόσμιας Χριστιανικής Γνωστικής κίνησης, ενός θρησκευτικού και φιλοσοφικού κινήματος του οποίου οι ρίζες τείνουν προς τον αποκρυφισμό και τον εσωτερισμό.
Ανάμεσα στα παραπάνω από 60 βιβλία του και τις κατά πολύ περισσότερες διαλέξεις του κάνει αναφορά σε μια διδασκαλία που την αποκαλεί "Γνώσις", από την οποία προέρχεται και η λέξη "γνωστικισμός" που υποδηλώνει έναν αριθμό ομάδων στην αρχή της χριστιανικής περιόδου, οι οποίες ασκούσαν θα λέγαμε θρησκευτικό συγκρητισμό. Σήμερα κάποιοι χαρακτηρίζουν το μοντέρνο γνωστικό κίνημα με ιδρυτή τον Σαμαέλ Αούν Βεόρ ως "νεο-γνωστικό", ενώ άλλοι θεωρούν ότι αποτελεί συνέχεια των παλαιότερων γνωστικών ομάδων επειδή επιστρατεύει πολλά αρχαία γνωστικά κείμενα και αντιλήψεις.
Ζωή
Ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ γεννήθηκε ως Βίκτωρ Μανουέλ Γκόμεζ Ροντρίγκεζ (Victor Manuel Gomez Rodriguez) στην Μπογκοτά της Κολομβίας. Βαπτίστηκε στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αλλά αργότερα αφορίστηκε από την Εκκλησία της Ρώμης. Τα χρόνια της παιδικής του ηλικίας και της οικογενειακής του ζωής δεν είναι πολύ γνωστά, εκτός του ότι είχε έναν αδελφό, και ο πατέρας του ξανά παντρεύτηκε μετά από ένα διαζύγιο. Είχε σταλθεί για να ολοκληρώσει τη βασική εκπαίδευση σε Ρωμαιοκαθολικό σχολείο Ιησουιτών το οποίο όμως εγκατέλειψε απογοητευμένος από την θρησκεία στα δώδεκα του χρόνια. Προτίμησε να περάσει τον χρόνο του στη μελέτη αυτού που αποκαλούνταν από τον Αριστοτέλη "Λόγοι Εσωτερικοί".
Στο αυτοβιογραφικό του έργο Τα Τρία Βουνά, ο Σαμαέλ διηγείται ανάμεσα σε άλλα τους τρόπους με τους οποίους είχε ήδη αφομοιώσει στην κατανόηση του έναν αχανή όγκο εσωτερικής γνώσης πριν ακόμα φτάσει στην ενηλικίωση. Έτσι, στην ηλικία των δέκα επτά ετών, του ζητήθηκε να δώσει διαλέξεις στο τοπικό Θεοσοφικό Κέντρο και έναν χρόνο αργότερα έγινε δεκτός στην εταιρεία αποκρυφισμού Fraternitas Rosicruciana Antiqua (F.R.A.). Ενόσω ήταν μαθητής στο F.R.A., ο Σαμαέλ Α.Β. μεθοδικά μελέτησε ολόκληρη την ροδοσταυρική βιβλιοθήκη, επεκτείνοντας την διανοητική του παιδεία και αναζητώντας το στενό μονοπάτι της αληθινής θρησκείας. Ο Σαμαέλ Α. Β. μελετώντας την αχανή ροδοσταυρική βιβλιογραφία ανακάλυψε το "Μεγάλο Αρκάνο", το κλειδί, το οποίο, σύμφωνα με τον Σαμαέλ Αούν Βεόρ, υποθάλπεται κάτω από όλες τις μεγάλες θρησκείες του κόσμου και είναι το μέσο για την ολοκλήρωση του ανθρώπου ή την "αυτοπραγμάτωση".
Μια περίοδος ιστορικής ασάφειας ακολουθεί από τα μέσα του 1930 μέχρι και το 1950, όπου φαίνεται ότι ο Σαμαέλ Α.Β. έγινε πνευματικός περιπλανώμενος, ταξιδεύοντας δίχως σπίτι ή εισόδημα. Καθώς εξερευνούσε τις περιοχές της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής, συνάντησε μια απομονωμένη φυλή ιθαγενών από την Σιέρρα Νεβάδα της Σάντα Μάρτα (Βόρεια Κολομβία). Προσκεκλημένος να ζήσει μαζί τους, φαίνεται από τους ισχυρισμούς του ότι αποκόμισε βαθιά σοφία των αρχαίων γηγενών ιατρικών πρακτικών τον καιρό που πέρασε εκεί, οι οποίες θα δώσουν μορφή αργότερα στην βάση της ιατρικής του πραγματείας. Τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του 1940 γνώρισε την "Λιτελάντες" ή Αρνόλντα Γκάρρο Μόρα, η οποία, κατά τη διάρκεια του τριάντα πεντάχρονου γάμου τους, έγινε η εσωτερική του συνεργάτης και μητέρα των τεσσάρων του παιδιών.
Ο Σαμαέλ Α.Β. μέχρι το τέλος της ζωής του εξέδωσε πάνω από 60 βιβλία από τα οποία δεν έλαβε ποτέ εισόδημα. Συντηρούταν κυρίως με ό,τι πρόσφεραν σε αυτόν οι μαθητές του. Σε Γνωστικό Συνέδριο που έλαβε χώρα στις 29 Οκτωβρίου του 1976, με επίτιμο καλεσμένο τον Μάριο Μορένο ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ είπε: "...Αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερα όπως και στο παρελθόν, όπως και θα συνεχίσω να κάνω στο μέλλον, αποκηρύσσομαι των πνευματικών μου δικαιωμάτων. Το μόνο πράγμα που χρειάζεται είναι αυτά τα βιβλία να πωλούνται φτηνά, ώστε να φτάνουν στα χεριά των φτωχών, στα χέρια τις βασανισμένης ανθρωπότητας! Ας μπορούν οι φτωχότεροι των πολιτών να τα αγοράζουν με τα λίγα δολάρια που διαθέτουν".
Διατηρούσε επικοινωνία με τον Swami Sivananda, με τον οποίο προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα κοινό μέτωπο για την προώθηση των αξιών της "Αφύπνισης της Συνείδησης" σε όλο τον κόσμο. Αυτό το εγχείρημα δεν πρόφτασε να εκπληρώσει τον σκοπό του λόγω του θανάτου του Swami Sivananda ή όπως αναφέρεται στον εσωτερισμό, της αποχώρησης του από τον φυσικό κόσμο.
Διδασκαλία
Η διδασκαλία του Σαμαέλ Αούν Βεόρ στρέφεται γύρω από τρεις πυλώνες:α) Τον Θάνατο β) Την Αναγέννηση.γ) Την θυσία για την ανθρωπότητα.
Με τον "θάνατο" ή πιο συγκεκριμένα τον θάνατο "του" ή "των" εγώ, ο γνωστικός διδάσκαλος εννοούσε την εσωτερική απελευθέρωση από τα ψυχολογικά ελαττώματα ή ψυχολογικά επιπρόσθετα τα οποία φυλακίζουν τον άνθρωπο. Μέσα στην έννοια του "ψυχολογικού εγώ" συμπεριλαμβάνονται όλα τα πάθη, τα συμπλέγματα, τα απωθημένα και γενικότερα οι λανθασμένες εν-τυπώσεις που φέρει ένας άνθρωπος στην ψυχολογική του χώρα.
Ο πρώτος πυλώνας λοιπόν της γνωστικής διδασκαλίας έγκειται στο ότι ένας άνθρωπος πρέπει να αγωνιστεί για τον απεγκλωβισμό της ψυχής του ή της Ουσίας του, του Θεϊκού δηλαδή στοιχείου, από τη "λεγεώνα" των ψυχολογικών του επιπροσθέτων. Ο θάνατος των ψυχολογικών ελαττωμάτων και η κατάρριψη των ιδεών περί σωστού-λάθος, αφήνει να κυριαρχήσει στον άνθρωπο η ηθική και η διάκριση που πηγάζει μέσα από το ίδιο του το Είναι, το θεϊκό του μέρος.
Κάποιες από πρακτικές που αξιοποιούνται για να επιτευχθεί αυτό, είναι η αυτο-παρατήρηση, ο διαλογισμός, η αυτο-ενδοσκόπηση κ.α. με στόχο την κατανόηση και αργότερα την διάλυση των ψυχολογικών ελαττωμάτων. Πληροφορίες για τα παραπάνω μπορεί να βρει κάποιος σε όλα τα βιβλία του Δασκάλου και ειδικότερα σε βασικά συγγράμματα της διδασκαλίας τους όπως τα: "Επαναστατική ψυχολογία", "Ο Τέλειος Γάμος", "Βασική Εκπαίδευση" κ.α.
Ο Α.Δ.Σ. διαχωρίζει το "Είναι" από την "προσωπικότητα" και το "εγώ". Το "Είναι" κάθε ανθρώπου είναι θεϊκό, αμετάβλητο και τέλειο. Η "προσωπικότητα" είναι ένα όχημα έκφρασης για την τρίτη διάσταση (τον "φυσικό κόσμο") το οποίο δομείται σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά και τις συνήθειες της εποχής και του τόπου στον οποίο δημιουργείται. Η προσωπικότητα πρέπει να καθαρθεί από τα Εγώ, τα οποία φυλακίζουν την θεϊκή Ουσία. Η προσωπικότητα από μόνη της δεν είναι κάτι κακό ούτε κάτι καλό, είναι απλά ένα μέσο για την έκφραση ή την συναναστροφή μας στον φυσικό κόσμο, το οποίο όμως χρησιμοποιείται από το εγώ (και για αυτό σε κάποιες διδασκαλίες την ταυτίζουν με αυτό) λόγω του ότι δεν έχουμε αφυπνίσει την συνείδησή μας. Αφυπνίζοντας την συνείδησή μας, βγαίνουμε από την επιρροή του εγώ και μπορούμε να κάνουμε συνειδητές επιλογές. Ο μηχανικός άνθρωπος αντιδρά μπροστά στα γεγονότα σύμφωνα με το εκάστοτε εγώ που τον ελέγχει.
Ο άνθρωπος λαμβάνει ενέργειες μέσω :
Ο Δάσκαλος αναφέρει χαρακτηριστικά ότι, αν και για το οξυγόνο έχουμε τους πνεύμονες και για το φαγητό το στομάχι, για τις εντυπώσεις δεν έχουμε κανένα "χωνευτικό" εργαλείο, κανένα όργανο για να τις μετατρέψει, πέρα από την ίδια την συνείδηση που είναι το όργανο που έχουμε για να αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα. Επειδή όμως η πλειονότητα των ανθρώπων έχει κοιμισμένη την συνείδηση της δέχεται ανεπεξέργαστες τις εντυπώσεις του περιβάλλοντός της με αποτέλεσμα να δημιουργούνται μέσα σε αυτόν διαφορετικά ψυχολογικά ελαττώματα ή επιθυμίες.
Οι ανεπεξέργαστες αυτές εντυπώσεις, οι οποίες βρίσκονται σε λανθάνουσα κατάσταση στο ανθρώπινο ασυνείδητο, μπορούν να εντοπιστούν μέσω της αυτοπαρατήρησης και του διαλογισμού. Αν αυτές οι εντυπώσεις δεν εντοπιστούν και δεν "χωνευτούν" μέσα από μια βαθιά ενδοσκόπηση, τότε συνεχίζουν να κυκλοφορούν στον ανθρώπινο ψυχισμό και να τον βασανίζουν εμφανώς ή αφανώς στη διάρκεια της ζωής του.
Ο απεγκλωβισμός του ανθρώπου από τα ψυχολογικά επιπρόσθετα, γίνεται μέσω της "αφύπνιση της συνείδησης", η οποία συνείδηση αποτελεί το "χωνευτήριο εργαλείο" των εντυπώσεων μέσα στον άνθρωπο.
Εντούτοις, ο Σαμαέλ Α.Β. ισχυρίζεται ότι η αφύπνιση της συνείδησης δεν είναι αρκετή για να τελειοποιήσει κάποιος τον εαυτό του και να επιτύχει την πνευματική ανάπτυξη αλλά ότι για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται χωρίς καμία αμφιβολία η μετατροπή των σεξουαλικών ενεργειών του ανθρώπου, των ενεργειών δηλαδή οι οποίες προκαλούν - ανάμεσα σε άλλα - τη σεξουαλική ορμή. Η φυσική σεξουαλική επιθυμία είναι αιτία για πολλούς πνευματικούς ανθρώπους να "πέσουν" και η αδιαφορία για αυτή αλλά και η καταπίεσή της δεν λύνουν το σεξουαλικό πρόβλημα της ανθρωπότητας. Αναμφισβήτητα κάποιος ο οποίος είναι δούλους της σεξουαλικής ορμής δεν μπορεί να θεωρείται ελεύθερος.
Σε αυτόν τον πυλώνα της διδασκαλίας του (της "Αναγέννησης") ο Δάσκαλος Σ.Α. Βεόρ μας εισάγει στην επιστήμη της Αλχημείας, έναν πολύ βασικό και εκτενή τομέα της διδασκαλίας του. Πάνω σε αυτό δίνονται κάποιες πρακτικές για την επίτευξη της επονομαζόμενης Επιστημονικής Αγνότητας. Αυτές οι πρακτικές αφορούν τόσο τους ανύπαντρους όσο και τους παντρεμένους, που και στις δυο περιπτώσεις μπορούν να επιτύχουν την επιστημονική αγνότητα. Ως προς τις πρακτικές που αφορούν αυτούς που είναι σε σχέση (ετεροφυλοφιλική), ο Δάσκαλος ξεκαθαρίζει ότι το ζευγάρι πρέπει προηγουμένως να έχει και νομικά και ουσιαστικά  δεσμευτεί υπό τα δεσμά του γάμου. Τα ζευγάρια που δεν είναι έτοιμα για τέτοιες δεσμεύσεις μπορούν να εργάζονται κανονικά στις ασκήσεις για ανύπαντρους. Η μοιχεία μέσα στον γάμο ή η πολυγαμία κοινή συναινέσει λειτουργούν απαγορευτικά για κάθε προσπάθεια πάνω στην αγνότητα.
Γενικά οι σεξουαλικές καταχρήσεις, όπως οι πολλαπλοί σύντροφοι και οι πρακτικές που αποσκοπούν σε καθαρά σωματικές ηδονές, είναι επιζήμιες για την εσωτερική πορεία κάποιου, καθώς καλλιεργούν το εγώ και σπαταλούν την "πολύτιμη δημιουργική (σεξουαλική) ενέργεια".
Οι δημιουργικές ή σεξουαλικές ενέργειες κατά τον Σαμαέλ. Α.Β. δεν πρέπει να σπαταλώνται αλλά να εξαγνίζονται / ανυψώνονται. Με το να μη σπαταλά ένα ζευγάρι τις δημιουργικές του ενέργειες, σε συνδυασμό με την υγιή σεξουαλικότητα μέσα σε ένα σπιτικό που επικρατεί Αγάπη, ένα άνθρωπος μπορεί να πετύχει την "βαθιά αυτοπραγμάτωση του Είναι" την πολύπλευρη τελειοποίησή του.
Τέλος, ως προς τον τρίτο και τελευταίο πυλώνα της Γνωστικής Διδασκαλίας, την Θυσία, ο Σαμαέλ Α.Β. αναφέρει ότι για να πετύχει κάποιος την εσωτερική αυτοπραγμάτωση του Είναι, δεν επαρκούν ορισμένες πνευματικές πρακτικές, αλλά πρέπει ο άνθρωπος να βρίσκει τρόπους να θυσιάζει την προσωπική, εγωιστική του βούληση, και να προσφέρει πνευματικό ή άλλου τύπου έργο στην ανθρωπότητα (σύμφωνα με τη βοήθεια που θα δώσεις, θα λάβεις και πίσω). Όπως ο Ιησούς σταυρώθηκε, έτσι και εμείς πρέπει να θυσιαστούμε για να μπορούμε να αναγεννηθούμε.
Τα παραπάνω αποτελούν μια σύνοψη ορισμένων τομέων της Γνωστικής διδασκαλίας, η Γνωστική διδασκαλία αναλύεται όμως εκτενώς στις πολλές διαλέξεις, βιβλία και συγγράμματα του Σαμαέλ Α. Β.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αναφορές
Κατηγορία:Κολομβιανοί συγγραφείς Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες Κατηγορία:Αυτοβιογράφοι
Πολιορκία της Μαντζικέρτ (969 ή 970)
Η  Πολιορκία της Μαντζικέρτ (969 ή 970) ήταν μία μάχη που έγινε το 969 ή 970, οι αρμενικές πηγές λένε το 417 έτος των Αρμενίων. Αντίπαλοι ήταν ο Βυζαντινός στρατός και οι κάτοικοι του Μαντζικέρτ που αποτελούσε έδρα του αμηρά των Καϊσίκων.
Στρατηγός των βυζαντινών ήταν ο Βάρδας Σκληρός ο οποίος αναφέρεται ότι πολιόρκησε την πόλη με μεγάλο στρατό και την κυρίευσε. Μετά ο Σκληρός έδωσε εντολή και γκρεμίστηκαν τα τείχη της. Το 976 όταν και ξέσπασε στάση υπό τον Βάρδα Σκληρό οι Αρμένιοι με αρχηγό τον Μπάτ αμηρά του Ενφρκερτ και του Χλατ επανακατέλαβε την πόλη.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Βυζαντινή Αρμενία
Τζέημς Ελρόι
Ο Τζέημς Ελρόι ή Τζέιμς Ελρόι    (αγγλικά: James Ellroy, 1948) είναι Αμερικανός συγγραφέας μυθιστορημάτων αστυνομικής λογοτεχνίας και δημοσιογράφος - ερευνητής. Έχει γράψει μερικά από τα δημοφιλέστερα αστυνομικά μυθιστορήματα και μυθιστορήματα μυστηρίου, με μόνιμο φόντο την ιδιαίτερη πατρίδα του, το Λος Άντζελες, όπως την «Μαύρη Ντάλια» (The Black Dahlia ) το 1987, το «Λος Άντζελες εμπιστευτικό», (L.A. Confidential) το 1990 και το «Αίμα δεν σταματάει ποτέ» (Blood's a Rover),το 2009. Τα περισσότερα βιβλία του έχουν γίνει best-seller και έχουν διασκευαστεί για τον κινηματογράφο, γνωρίζοντας και εκεί μεγάλη επιτυχία. Το 2015 βραβεύτηκε με την ύψιστο βραβείο αστυνομικής λογοτεχνίας, το «Βραβείο Grand Master», της «Εταιρείας Αμερικανών συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας» (Mystery Writers of America).
Βιογραφία
Ο Ελρόι γεννήθηκε στις 4 Μαρτίου 1948, στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας. Οι γονείς του χώρισαν το 1955, όταν ο συγγραφέας ήταν 7 χρονών. Ο Ελρόι μετακόμισε με τη μητέρα του στο προάστιο Ελ Μόντε του Λος Άντζελες, μια περιοχή που ζούσαν άνθρωποι με χαμηλά εισοδήματα. Η δολοφονία (στραγγαλισμός) της μητέρας του, που συνέβη στις 22 Ιουνίου του 1958 είχε πολύ μεγάλη επίδραση στη ζωή του για πάντα. Η δολοφονία δεν διαλευκάνθηκε ποτέ.
Ο Ελρόι πήγε να ζήσει με τον πατέρα του (κάτι που προτιμούσε εξ αρχής). Με τον θάνατο του πατέρα του, το 1965, άρχισε μια περίοδος αποδιοργάνωσης γι' αυτόν. Την ίδια χρονιά, άφησε το σχολείο και κατετάγη στον στρατό, από τον οποίο όμως απολύθηκε εσπευσμένα λόγων νευρικής κατάρρευσης. Τα επόμενα χρόνια έζησε σαν αλήτης, περιφερόμενος στους δρόμους, κοιμώμενος στα παγκάκια και διαπράττοντας μικροκλοπές για να εξασφαλίζει αλκοόλ και ναρκωτικά. Συνελήφθη για αλητεία πολλές φορές και μάλιστα φυλακίστει για οχτώ μήνες. Το 1977 η βαριάς μορφής πνευμονία από την οποία ασθένησε, του έσωσε τη ζωή. Μετά την ανάρρωση, εντάχτηκε στους Ανώνυμους Αλκοολικούς, απεξαρτήθηκε από το αλκοόλ και τα χάπια, και άρχισε μια νέα, δεύτερη ζωή.
Από το 1995 ως το 2006 έζησε στην περιοχή του Κάνσας, με τη σύζυγό του, επίσης συγγραφέα, Έλεν Νόουντ (Helen Knode). Μετά το διαζύγιο που πήρε, επέστρεψε στο Λος Άντζελες.
Λογοτεχνικό έργο
Ο Ελρόι εξέδωσε το πρώτο του βιλίο, "Brown's Requiem", το 1981. Το 1984 εξέδωσε το πρώτο βιβλίο της τριλογίας "Lloyd Hopkins Trilogy", από το όνομα του ντετέκτιβ που πρωταγωνιστεί και στα τρία μυθιστορήματα. Από το 1987 ασχολήθηκε με αυτό που ονομάστηκε «Κουαρτέτο του Λος Άντζελες» ("L.A. Quartet) και που περιλαμβάνει τα διασημότερα μυθιστορήματά του: "The Black Dahlia" (1987), "The Big Nowhere" (1988), "L.A. Confidential" (1990) και "White Jazz" (1992). Το 1995 εξέδωσε το βιβλίο "American Tabloid", το πρώτο βιβλίο της επόμενης τριλογίας με γενικό τίτλο "Underworld USA Trilogy". Το 2014 κυκλοφόρησε το τελευταίο μέχρι στιγμής βιβλίο του, το "Perfidia". Ο Ελρόι έχει έτοιμο ακόμα ένα βιβλίο, το "This Storm" που αναμένεται να κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 2018.
Έχει ασχοληθεί και με άλλα θέματα πέραν των μυθοπλαστικών, όπως το ιστορικό δοκίμιο "LAPD '53", 2015, το οποίο εξερευνά την ιστορία του αστυνομικού τμήματος του Λος Άντζελες, και το "My Dark Places: An L.A. Crime Memoir" 1996, αυτοβιογραφία αλλά και δημοσιογραφική έρευνα. Το "The Hilliker Curse: My Pursuit of Women", που εκδόθηκε το 2010 είναι πλήρως αυτοβιογραφικό.
μυθιστορήματα
Η τριλογία του Λόυντ Χόπκινς - Lloyd Hopkins Trilogy
Η τετραλογία του Λος Άντζελες - L.A. Quartet
Τριλογία του αμερικανικού υπόκοσμου - Underworld USA Trilogy
The Second L.A. Quartet
Παραπομπές
Ε Ε
Sixpence None the Richer (άλμπουμ)
μικρογραφία|δεξιά|Το εξώφυλλο της παγκόσμιας έκδοσης μικρογραφία|δεξιά|Το εξώφυλλο της ιαπωνικής έκδοσης
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Matt Slocum εκτός από τα σημειωμένα
Θέσεις στα τσάρτς
Singles
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1997
Ανορθόδοξο άνοιγμα
Ανορθόδοξο άνοιγμα (ή αντισυμβατικό άνοιγμα) στο σκάκι είναι είδος ανοίγματος που παίζεται από τα λευκά, το οποίο χαρακτηρίζεται από μια ασυνήθιστη και σπάνια πρώτη κίνηση, που συχνά προέρχεται από τις πλευρές της σκακιέρας (πλευρές, ή πτέρυγες, είναι τα τμήματα της σκακιέρας πριν και μετά από τις κεντρικές στήλες δ και ε). Τα λευκά παίζοντας με αυτό το ανορθόδοξο στυλ, αντί να καταλάβουν το κέντρο με τα πιόνια τους, επιτίθενται πλευρικά στο κέντρο με κομμάτια ή προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν το παιχνίδι των μαύρων, ιδίως όταν παίζουν με ισχυρότερο αντίπαλο και επιδιώκουν να τον φέρουν σε άγνωστα θεωρητικά μονοπάτια με την ελπίδα να κερδίσουν κάτι από αυτό.
Στατιστική
Τα ανορθόδοξα ανοίγματα δεν παίζονται συχνά, εκτός της πλευρικής κίνησης 1.η3 που, όπως δείχνουν οι στατιστικές, δεν υστερεί σε δημοτικότητα ως η πέμπτη κίνηση στη λίστα προτίμησης των λευκών (σε αλγεβρική σημειογραφία):
Ιστορία
Στο παρελθόν θεωρούνταν ανορθόδοξα τα περισσότερα ανοίγματα του σημερινού βιβλίου ανοιγμάτων, αλλά με τον καιρό αρκετοί γκρανμαίτρ και θεωρητικοί του σκακιού, απέδειξαν ότι μπορούν πολλά από αυτά να εισαχθούν στις κύριες γραμμές του παιχνιδιού. Επειδή όλα αυτά που εισήχθησαν αφορούν πλευρικές επιθέσεις προς το κέντρο της σκακιέρας, αποτελούν σήμερα τα λεγόμενα πλευρικά ανοίγματα, με δημοφιλέστερα το άνοιγμα Ζούκερτορτ και το αγγλικό άνοιγμα.
Ανοίγματα
Κλασικά ανορθόδοξα ανοίγματα:
Πηγές
Κατηγορία:Ορολογία σκακιού Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
Βασίλειος Τσαγρής
Ο Βασίλειος Τσαγρής (Ναύπλιο, 1882 - Αθήνα, 1941) ήταν ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες της μεταβατικής ρυθμολογίας του εκλεκτικισμού που οδήγησε τελικά στην έκρηξη του μοντέρνου κινήματος της νεοελληνικής αρχιτεκτονικής του μεσοπολέμου. Η ποσότητα των έργων του αλλά και η αρχιτεκτονική συνέπεια που τα διακρίνουν τον κατέστησαν μια από τις κύριες μορφές που δέσποσαν στην κτηριοδομία της Αθήνας σε μια αμφιλεγόμενη αλλά σημαντική εποχή για την εξέλιξη της ελληνικής αρχιτεκτονικής.
Βιογραφία
Ο Βασίλειος Τσαγρής γεννήθηκε στο Ναύπλιο το 1882 και πέθανε στην Αθήνα τον χειμώνα του 1941. Προερχόταν από εύπορη οικογένεια. Ο πατέρας του Γεώργιος Τσαγρής ήταν Γυμνασιάρχης στην Κόρινθο, ενώ η μητέρα του Ειρήνη Κορφιωτάκη ήταν μέλος γνωστής οικογένειας της Καλαμάτας. Ο Βασίλειος Τσαγρής έζησε τα παιδικά του κι ένα τμήμα των εφηβικών του χρόνων στην Κόρινθο, μέχρι το 1901 που με την εισαγωγή του στο τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Από φοιτητικές μελέτες του που έχουν δημοσιευθεί στο βιβλίο του Νίκου Θ. Χολέβα «Ο Αρχιτέκτων Βασίλης Γ. Τσαγρής (1882-1941)» φαίνεται η ευχέρεια που τον διέκρινε στην σχεδίαση. Το 1904 ο Βασίλειος Τσαγρής αποφοιτεί και σχεδόν αμέσως προσλαμβάνεται στις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων. Παράλληλα με τις Τεχνικές Υπηρεσίες εργάζεται στο γραφείο του Π. Ζίζηλα- που ανήκε στους ήδη καταξιωμένους αρχιτέκτονες της προηγούμενης γενιάς από αυτή του Τσαγρή- σαν μαθητευόμενος. Το 1910 εγκαθίσταται στην Βιέννη όπου και εργάζεται σε αρχιτεκτονικό γραφείο της αυστριακής πρωτεύουσας. Η Βιέννη αποδεικνύεται σταθμός για το μετέπειτα έργο του καθώς επηρεάζεται έντονα από την Βαγκνερική Αρχιτεκτονική. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η ρήση του Κ.Η. Μπίρη : «Εις τας Αθήνας συγγενής προς τας τάσεις του Ότο Βάγκνερ εμφανίζεται ο Β. Τσαγρής». Ο Β. Τσαγρής γίνεται γνωστός νωρίς και ήδη από το 1919-1920 αποτελεί μέλος της επιτροπής για το Νέο Σχέδιο Πόλεως των Αθηνών. Το 1922 λαμβάνει μέρος στην επιτροπή του Πολυτεχνικού Συλλόγου που επεξεργάζεται το Σχέδιο Νόμου για το ύψος των οικοδομών. Η περίοδος 1920-1930 είναι από τις πιο σημαντικές για την εξέλιξη της μετέπειτα αρχιτεκτονικής καθώς παρατηρείται η σταδιακή απομάκρυνση από τον ύστερο νεοκλασσικισμό και η εμφάνιση νέων μορφολογικών παρορμήσεων. Στα χρόνια αυτά της « αμφιβολίας» κυριαρχούν τα διδάγματα των Beaux Arts και ο μακρινός απόηχος της μορφολογίας του Αρ Νουβώ. Αυτό δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο τον αρχιτέκτονα που ήδη από την περίοδο παραμονής του στην Βιέννη φαίνεται να «αποκρυσταλλώνει» συγκεκριμένες μορφολογικές παραδοχές και να τις «μεταφέρει» στα κτήριά του στην Ελλάδα χωρίς να ξεχνά την παράδοση της ύστερης νεοκλασσικής μορφολογίας. Σύμφωνα με το βιβλίο του Νικ. Θ. Χολέβα για τον αρχιτέκτονα, το έργο του μπορεί να διακριθεί σε τρεις περιόδους με βάση την μορφολογική του εξέλιξη. Την πρώτη από την αποφοίτησή του μέχρι το 1923, την δεύτερη από το 1923 μέχρι το 1930 και την τελευταία από το 1930 μέχρι και τον θάνατό του το 1941.
Α΄ Περίοδος (1901-1923)
μικρογραφία|250px|Ακαδημίας 23 Από τη πρώτη περίοδο της αρχιτεκτονικής του Βασίλειου Τσαγρή σώζονται ελάχιστα κτίρια με την υπογραφή του. Αυτό συμβαίνει λόγω της παραμονής του στη Βιέννη αλλά και λόγω των μαζικών κατεδαφίσεων στη μεταπολεμική Αθήνα (Σήμερα είναι πολύ λίγα τα παραδείγματα κτιρίων με χρονολόγηση στις αρχές του 1920). Παρόλα αυτά, πιστεύεται ότι από αυτή τη χρονική περίοδο σώζονται στην Αθήνα τουλάχιστον τέσσερα κτίρια και ένα στον Πειραιά:
Στην Α’ λοιπόν περίοδο της αρχιτεκτονικής του αρχιτέκτονα διαφαίνεται η προσήλωσή του ακόμα σε εκλεκτικιστικά μοτίβα με εμφανή όμως την τάση του προς αφαίρεση (επιρροή Βαγκνερικής σχολής)
Β΄ Περίοδος (1923-1930)
μικρογραφία|250px|Μέγαρο Εφεσίου, οδός Σταδίου 28 Η δεύτερη περίοδος του αρχιτεκτονικού έργου του Βασίλειου Τσαγρή, είναι σίγουρα η πλουσιότερη σε αριθμό κτιρίων αλλά και περίοδος στην οποία θα διαμορφωθεί η γκάμα στην μορφολογία που θα ακολουθείται στα έργα του. Ο Τσαγρής πλέον είναι ένας καταξιωμένος επαγγελματίας. Από τα σημαντικότερα έργα αυτής της περιόδου είναι και τα ακόλουθα:
μικρογραφία|Μέγαρο στη Λεωφόρο Ηρώων Πολυτεχνείου 48, Πειραιάς|εναλλ.= Σε ό,τι αφορά τα τρία τελευταία κτίρια, υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά στη μορφολογία και αποτελούν απόδειξη των δυνατοτήτων του Τσαγρή στη συνθετική αφαίρεση αλλά και της προσπάθειας ένταξής του στα νέα αρχιτεκτονικά ρεύματα.
Γ΄ Περίοδος (1930-1941)
Τελευταία περίοδος ζωής και έργου του αρχιτέκτονα. Ως διευθυντής πλέον της τεχνικής υπηρεσίας του Δήμου της Αθήνας, ανάμεσα στα έργα που αναλαμβάνει για την πόλη, είναι η διαμόρφωση της οδού Φωκίωνος Νέγρη καθώς και τη διάνοιξη των ανθοπωλείων επί της Βασιλίσσης Σοφίας στην εξωτερική παρειά του περιβόλου του Μεγάρου της Βουλής των Ελλήνων.
Έργα:
Παρά την αρχική του επιλογή να καταθέσει μεμονωμένα τις προτάσεις του, κατέληξε στην κατάθεση μελέτης σε συνεργασία με τον αρχιτέκτονα Thompson το 1940
Τα έργα αυτά σηματοδοτούν τη λήξη της παραγωγικής περιόδου του Βασίλειου Τσαγρή. Ένα χρόνο μετά τη μελέτη του 1940 για το Ωδείο των Αθηνών, έρχεται το τέλος της ζωής του στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Προσωπικός ρομποτικός βοηθός
Με τον όρο ρομπότ προσωπικός βοηθός (personal assistant robot) εννοούμε ημιαυτόνομες ή πλήρως αυτόνομες μηχανές που μπορούν (εν μέρει) να συμπεριφέρονται όπως οι άνθρωποι προκειμένου να τους εξυπηρετούν. Συνήθως αναλαμβάνουν εργασίες που είναι επαναλαμβανόμενες, επικίνδυνες ή αντιπαθείς για τον άνθρωπο, όπως για παράδειγμα οι δουλειές στο σπίτι. Επίσης, πολλές υλοποιήσεις αποσκοπούν στην διευκόλυνση της καθημερινής ζωής ευπαθών ομάδων, όπως άτομα με ειδικές ανάγκες και οι ηλικιωμένοι. Επιπλέον, ορισμένα από αυτά τα ρομπότ στοχεύουν στην ψυχαγωγία των ανθρώπων κάνοντας χορογραφίες, τραγουδώντας ή παίζοντας αθλήματα.
Χόρχε Μπ. Βάργκας
Ο Χόρχε Μπαρτολομέ Βάργκας ι Σέλις (ισπανικά: Jorge Bartolomé Vargas y Celis) (24 Αυγούστου 1890 - 22 Φεβρουαρίου 1980) ήταν Φιλιππινέζος δικηγόρος, διπλωμάτης και συνήγορος νέων. Αποφοίτησε με την υψηλότερη βαθμολογία από το λύκειο Νέγκρος Οσιντέταλ το 1909 και απέκτησε πτυχίο Bachelor of Arts το 1911 και πτυχίο Bachelor of Laws το 1914, και τα δύο από το Πανεπιστήμιο των Φιλιππίνων. Ήταν ιδρυτικό μέλος της Ερασιτεχνικής Αθλητικής Ομοσπονδίας Φιλιππίνων (τώρα Ολυμπιακή Επιτροπή Φιλιππίνων) το 1911 και υπηρέτησε στην Εκτελεστική Επιτροπή το 1918. Διετέλεσε δεύτερος πρόεδρος από το 1935 έως το 1955. Ήταν επίσης ο πρώτος Φιλιππινέζος στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.
Προσωπικός ρομποτικός βοηθός
Είδη κατασκευής
Τα ρομπότ βοηθείας έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, ανάλογα με τον λόγο ύπαρξής τους. Οι διαφορές αυτές επικεντρώνονται συνήθως στη μετακίνηση σε δύο πόδια, στον επιδέξιο χειρισμό των χεριών, ή στην προσομοίωση ανθρώπινων δακτύλων. Κάθε δομή διαθέτει δικό της σύστημα ελέγχου χειρισμού (manipulation system), το οποίο χτίζεται ανάλογα με τις ανάγκες που στοχεύει να καλύψει, συνδυάζοντας τεχνητή νοημοσύνη με γνωστικές ικανότητες.
Χόρχε Μπ. Βάργκας
Κυβερνητική υπηρεσία
αριστερά|μικρογραφία| Ο Βάργκας και η κόρη του, 1943. Αφού έγινε δεκτός στην Δικηγορική Ένωση Φιλιππίνων το 1914, διορίστηκε νομικός υπάλληλος της Επιτροπής των Φιλιππίνων. Γρήγορα ανέβηκε στις τάξεις και προήχθη στη θέση του Αρχιγραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών το 1917.
Προσωπικός ρομποτικός βοηθός
Είδη κατασκευής
Τα σημερινά ρομπότ διακρίνονται κυρίως είτε για την κινητικότητά τους είτε για τη σημαντικά καλή κίνηση των χεριών τους.
Χόρχε Μπ. Βάργκας
Κυβερνητική υπηρεσία
Το 1918, υπηρέτησε ως νομοθετικός γραμματέας στον Πρόεδρο Σέρχιο Οσμένια της Βουλής των Αντιπροσώπων και το 1936 διορίστηκε από τον Πρόεδρο Μανουέλ Λ. Κεσόν ως Εκτελεστικός Γραμματέας του, και έγινε ο πρώτος στη χώρα που υπηρέτησε σε μια τέτοια θέση.
Όταν οι Ιάπωνες εισέβαλαν στη χώρα το 1941, ο Βάργκας διορίστηκε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας ως γραμματέας του. Λίγες εβδομάδες αργότερα, διορίστηκε από τον Πρόεδρο Μανουέλ Κεσόν ως δήμαρχος της Πόλης της Ευρύτερης Μανίλα το 1941. Οι ευθύνες του περιλάμβαναν τη διοίκηση της ανοιχτής πόλης κατά την άφιξη των κατοχικών στρατευμάτων του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού στις 2 Ιανουαρίου 1942.
Προσωπικός ρομποτικός βοηθός
Έμφαση στη χρήση δακτύλων
Η δεύτερη κατηγορία περιλαμβάνει ρομπότ με κορμό, επιδέξια κίνηση των χεριών και πολυσχιδή χρήση δακτύλων. Τέτοιες κατασκευές μπορεί να απαρτίζονται από ατελείς πλατφόρμες αλλά είναι αρκετά ικανές ώστε να μιμούνται ανθρώπινα χέρια. Μια αξιόλογη εφαρμογή αυτού αναπτύχτηκε από τη NASA κι είναι γνωστή ως Robonaut2. Πρόκειται για ένα ανθρωποειδές με μεγάλη ακρίβεια δακτύλων που μπορεί να εργαστεί και να εξερευνήσει το διάστημα, δουλεύοντας παράλληλα με άλλους αστροναύτες ή πηγαίνοντας εκεί όπου οι κίνδυνοι είναι πολύ μεγάλοι για την ανθρώπινη ζωή [6 ]. Μια ακόμη σημαντική κατασκευή είναι το Domo (MIT), το οποίο βοηθά ηλικιωμένους ή ανθρώπους που είναι καθηλωμένοι σε αναπηρικό αμαξίδιο σε απλές οικιακές εργασίες, όπως να τακτοποιούν τα πιάτα [7 ] [8 ]. Τέλος, ο Dexter (UMass Amherst), ένα ρομπότ με τρία δάχτυλα, ενσωματώνει αισθητήρες φόρτισης σε κάθε άκρο δαχτύλου για να επιτύχει τη σύλληψη αντικειμένων [9 ].
Ιωάννα της Βρετάνης, βαρόνη του Ντρέιτον
Η Ιωάννα, γαλλ. Joan de Bretegne (1341 - 8 Νοεμβρίου 1402) από τον Οίκο του Ντρε ήταν κόρη του δούκα της Βρετάνης.
Προσωπικός ρομποτικός βοηθός
Σχεδιασμός ρομποτικού συστήματος
Πριν από τη συναρμολόγηση του ρομπότ, πρέπει να κατασκευαστεί ένα μοντέλο που να δείχνει τη κατασκευή και τη λειτουργικότητά του. Με τον όρο μοντέλο, εννοούμε είναι ένα σχέδιο που αναλύει τη δυναμική συμπεριφορά του συστήματος και των υποσυστημάτων του ρομπότ, παρέχοντας λεπτομέρειες για τον προσδιορισμό της υλοποίησης του συστήματος ελέγχου. [10 ]
Ιωάννα της Βρετάνης, βαρόνη του Ντρέιτον
βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Ιωάννη δούκα της Βρετάνης και της Ιωάννας της Φλάνδρας, κόρης του Λουδοβίκου Α΄ κόμη του Νεβέρ.
Χόρχε Μπ. Βάργκας
Κυβερνητική υπηρεσία
Έως το 1942, ο Βάργκας είχε γίνει πρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής των Φιλιππίνων, η οποία χορηγούταν από την Ιαπωνία. Κατά τη διάρκεια της δοσίλογης Δεύτερης Δημοκρατίας των Φιλιππίνων, του ζητήθηκε κάποια στιγμή από τους Ιάπωνες να αναλάβει την Προεδρία, αλλά αρνήθηκε. Αντ 'αυτού υπηρέτησε ως Πρέσβης του καθεστώτος στην Ιαπωνία. Σε αυτήν τη θέση, αναφέρθηκε λίγο πριν από την απομάκρυνση των ιαπωνικών στρατευμάτων από τη Μανίλα, δηλώνοντας ότι «γνωρίζουμε ότι η Ιαπωνία προορίζεται για σίγουρη νίκη και ευημερία για τα επόμενα χρόνια».
Προσωπικός ρομποτικός βοηθός
Σχεδιασμός ρομποτικού συστήματος
Συνήθως, ένα σύστημα ελέγχου για κινητές πλατφόρμες περιλαμβάνει δυναμική αλληλεπίδραση μεταξύ της κινητής βάσης και των χειριστών επί αυτής. Αυτό γίνεται τις περισσότερες φορές υπό μη ολονομικούς περιορισμούς (nonholonomic constrains), δηλαδή περιορισμούς στην ταχύτητα που όμως δεν μειώνουν τον χώρο παραμετροποιήσεων που μπορεί να λάβει το αντικείμενο. [11 ]
Ιωάννα της Βρετάνης, βαρόνη του Ντρέιτον
βιογραφία
Μεγάλωσε στην Αγγλία μαζί με τον αδελφό της Ιωάννη (Δ΄) και ανατράφηκε μαζί με τα παιδιά του Εδουάρδου Γ΄ της Αγγλίας. Όταν ο αδελφός της επέστρεψε στη Βρετάνη για να αναλάβει το δουκάτο, αυτή παρέμεινε στην Αγγλία. Στην ηλικία των 39 ετών παντρεύτηκε τον Ράλφ Μπάσετ, 3ο βαρόνο Μπάσετ του Ντράυτον.