Νικόλαος_Σ._Δραγούμης
Η ζωή του
Γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου του 1874 στην Αθήνα, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Τον Σεπτέμβριο του 1891 πήγε για πρώτη φορά στο Παρίσι, προκειμένου να σπουδάσει στο Lycee Janson-de-Sailly, προετοιμαζόμενος για τη Ναυτική Σχολή της Γαλλίας και με σκοπό να ακολουθήσει στρατιωτική σταδιοδρομία. Κηδεμόνας του ορίστηκε ο Δημήτριος Βικέλας. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 1893 απέτυχε στις εξετάσεις της Ναυτικής Σχολής και τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Σορβόννης. Το καλοκαίρι του 1896 βρέθηκε στο Μόναχο, προκειμένου να παρακολουθήσει μαθήματα Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Ludwig-Maximilans, ενώ παράλληλα συνδέθηκε φιλικά με τον ζωγράφο Δημήτριο Γερανιώτη, ο οποίος σπούδαζε στην Ακαδημία του Μονάχου. Τον Νοέμβριο του 1897 ο Νίκος Δραγούμης πήρε το πτυχίο του από το Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και επέστρεψε στην Ελλάδα, για να ακολουθήσει σταδιοδρομία στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ήρθε, όμως, σε ρήξη με την οικογένειά του και ο πατέρας του, Στέφανος, τον έστειλε στον Βόλο, για να εργαστεί ως βοηθός του διευθυντή της Εταιρίας Σιδηροδρόμων Θεσσαλίας. Αλλά ο Νίκος Δραγούμης τον Μάιο του 1899 έφυγε κρυφά από τον Βόλο και επέστρεψε στο Παρίσι για να σπουδάσει ζωγραφική. thumb|343x343px|Νίκος Δραγούμης, Η Μαρίκα Δραγούμη, αδελφή του ζωγράφου, 1909, μελάνι και γκουάς σε χαρτί, ιδιωτική συλλογή Γράφτηκε στην ελεύθερη Ακαδημία Ζυλιάν τον Οκτώβριο του 1900 και σπούδασε εκεί μέχρι τον Δεκέμβριο του 1902, στο εργαστήριο του William Bouguereau (1825-1905). Παράλληλα, τα έτη 1900, 1901, 1902 γράφτηκε στις εισαγωγικές εξετάσεις της Σχολής Καλών Τεχνών (Ecole des Beaux-Arts) αλλά φαίνεται πως απέτυχε και στις τρεις του προσπάθειες. Τα χρόνια αυτά συνδέθηκε φιλικά με τον Δημήτρη Γαλάνη, ο οποίος απεικόνισε τον Δραγούμη σε ένα από τα πρώτα έργα που φιλοτέχνησε στο Παρίσι, τον πίνακά του Τροβαδούρος (1900, σήμερα στην Εθνική Πινακοθήκη και Μουσείο Αλεξάνδρου Σούτζου). Τον Ιούνιο του 1903 ο Δραγούμης πήγε για πρώτη φορά το χωριό Γκραβεζόν στην Προβηγκία, όπου πέρασε έκτοτε μεγάλα διαστήματα ζωγραφίζοντας. Τον Αύγουστο του 1904 επισκέφτηκε την Ελλάδα και την οικογένειά του στην Κηφισιά. Μάλιστα, ο Νίκος ήταν το τελευταίο μέλος της οικογένειας Δραγούμη που είδε ζωντανό τον Παύλο Μελά: έμεινε μαζί του τη νύχτα της 29ης Αυγούστου και το επόμενο πρωί τον συνόδευσε στον σιδηροδρομικό σταθμό, από όπου ο Μελάς έφυγε για το τελευταίο του ταξίδι στη Μακεδονία. Ο Δραγούμης γύρισε στο Παρίσι τον Ιούνιο του 1905, αν και ουσιαστικά έμενε στο Γκραβεζόν. Το 1908 ξεκίνησε ο δεσμός του με τη ρωσίδα ζωγράφο Λύντια Μπορζέκ. Στην Ελλάδα βρέθηκε ξανά από τον Οκτώβριο του 1909 και έως τον Ιούλιο του 1910, προτού επιστρέψει ξανά στο Παρίσι. Τον Οκτώβριο του 1911 και ενώ βρισκόταν στο Γκραβεζόν, εκδηλώθηκε η ψυχική του νόσος. Στις 2 Νοεμβρίου αναχώρησε από τη Μασσαλία για Πειραιά. Συνοδευόμενος από τον αδελφό του Ίωνα, λίγες μέρες αργότερα, μπήκε σε μια ιδιωτική κλινική για ψυχικά ασθενείς, στη Νάπολη της Ιταλίας. Ο Δραγούμης δεν έμεινε για μεγάλο διάστημα στη Νάπολη. Λίγο αργότερα η οικογένεια τον μετέφερε στην Κέρκυρα και το καλοκαίρι του 1913 μαζί με την Μπορζέκ επισκέφτηκε την Άνδρο. Τον Αύγουστο του 1913 εγκαταστάθηκε στην Κηφισιά, ωστόσο τον Μάιο του επόμενου χρόνου με τη συνοδεία του Ίωνα Δραγούμη ταξίδεψε στο χωριό Σεν, κοντά στη Γενεύη, και μπήκε σε ιδιωτικό ψυχιατρείο. Εκεί παρέμεινε για 18 χρόνια, μέχρι και το 1932, οπότε λόγω οικονομικών δυσκολιών η οικογένεια τον έφερε πίσω στην Ελλάδα. Τον Αύγουστο εισήλθε στο Δρομοκαΐτειο, στο Χαϊδάρι, όπου πέθανε μερικούς μήνες αργότερα, στις 6 Ιανουαρίου του 1933, πιθανώς από εγκεφαλικό επεισόδιο.