cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεώρημα Μπέυζ
Τυχαίες μεταβλητές
thumb|Διάγραμμα που απεικονίζει την έννοια του θεωρήματος Μπέυζ όπως εφαρμόζεται σε ένα χώρο γεγονότων που παράγονται από συνεχείς τυχαίες μεταβλητές X και Y. Σημειώστε ότι υπάρχει ένα παράδειγμα του θεωρήματος Μπέυζ για κάθε σημείο στο [[πεδίο ορισμού μια συνάρτησης|χώρο. Στην πράξη, αυτές οι περιπτώσεις μπορούν να παραμετροποιηθούν γράφοντας τις καθορισμένες πυκνότητες πιθανότητες ως μια συνάρτηση των x και y.]] Σκεφτείτε έναν δειγματοχώρο Ω που παράγεται από δύο τυχαίες μεταβλητές X και Y. Κατ' αρχήν, το θεώρημα του Μπέυζ εφαρμόζεται για τα γεγονότα A = {X = x} και B = {Y = y}. Ωστόσο, οι όροι γίνονται 0 στα σημεία που μια μεταβλητή έχει πεπερασμένη πυκνότητα πιθανότητα. Για να παραμείνει χρήσιμο, το θεώρημα Μπέυζ μπορεί να διατυπώνονται ως προς τις σχετικές πυκνότητες (βλέπε Προέλευση).
Απλή μορφή
Αν X είναι διακριτή και Y είναι συνεχές,
Αν και οι δύο X και Y είναι συνεχείς,
Εκτεταμένη μορφή
thumb|Διάγραμμα που απεικονίζει το πως ένας χώρος ενός γεγονότος που παράγεται από συνεχείς τυχαίες μεταβλητές X και Y είναι συχνά αντιληπτός.
Ένας συνεχής χώρος γεγονότος είναι συχνά αντιληπτός από την άποψη των όρων του αριθμητή. Είναι τότε χρήσιμο για την εξάλειψη του παρονομαστή να χρησιμοποιηθεί ο νόμος της ολικής πιθανότητας. Για fY(y), αυτό γίνεται ολοκλήρωμα:
Κανόνας του Μπέυζ
Ο κανόνας του Μπέυζ είναι το θεώρημα Μπέυζ σε αποδόσεις.
όπου
καλείται ο παράγοντας Μπέυζ ή ο λόγος πιθανότητας και οι αποδόσεις μεταξύ των δύο γεγονότων είναι απλά ο λόγος των πιθανοτήτων των δύο γεγονότων. Έτσι
Έτσι ο κανόνας λέει ότι οι δεσμευμένες αποδόσεις είναι οι αρχικές αποδόσεις του παράγοντα Μπέυζ, ή με άλλα λόγια, δεσμευμένη είναι ανάλογη της αρχικής πιθανότητας.
Για γεγονότα
Το θεώρημα του Μπέυζ μπορεί να προέρχεται από τον ορισμό της δεσμευμένης πιθανότητας:
Για τυχαίες μεταβλητές
Για δύο συνεχείς τυχαίες μεταβλητές X και Y, το θεώρημα του Μπέυζ μπορεί να προέρχεται αναλόγως από τον ορισμό της υπό όρους πυκνότητας:
Ιστορία
Το θεώρημα του Bayes οφείλει το ονομά του στον Reverend Thomas Bayes (1701-1761), ο οποίος μελέτησε το πώς να υπολογιστεί μια κατανομή για την πιθανότητα παραμέτρου  διωνυμικής κατανομής (σε σύγχρονη ορολογία). Αδημοσίευτο χειρόγραφο του Bayes επιμελήθηκε από τον Richard Price προτού  διαβαστεί  στο Royal Society μετά τον θανατό του.Ο Price βοήθησε να εκδοθεί   ένα δοκίμιο για το τεράστιο έργο του Bayes για την επίλυση ενός προβλήματος στο δόγμα των πιθανοτήτων (1763), το οποίο εμφανίστηκε στο Philosophical Transactions,  και περιέχει το Θεώρημα Bayes .Επίσης ο Price έγραψε μια εισαγωγή για το έγγραφο το οποίο προσφέρει μερικές από τις φιλοσοφικές βάσεις της Bayesian στατιστικής. Το 1765 εξελέγη Μέλος της Βασιλικής Εταιρείας, σε αναγνώριση του έργου του για την κληρονομιά που άφησε πίσω του.
Ο Martyn Hooper και ο Σαρόν McGrayne υποστήριξαν ότι η συνεισφορά του Richard-Price ήταν σημαντική.
Παραπομπές
Θεώρημα Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Γεώργιος Α΄ της Βάδης
Ο Γεώργιος, γερμ. Georg (1433 - 11 Φεβρουαρίου 1484) από τον Οίκο του Τσέρινγκεν ήταν επίσκοπος του Μάιντς.
Βιογραφία
Ήταν ο τέταρτος γιος του Ιακώβου μαργράβου του Μπάντεν-Μπάντεν και της Αικατερίνης, κόρης του Καρόλου Β΄ δούκα της Λωρραίνης.
Εισήλθε στην Εκκλησία το 1445 και σπούδασε θεολογία στην Ερφούρτη, την Παβία και την Κολωνία. Το 1456 έγινε βοηθός επίσκοπος του Μάιντς, δηλ. διάδοχος του Κορράδου Β΄ Μπάγιερ του Μπόππαρτ. Το 1459 απεβίωσε ο Κορράδος Β΄ και τον διαδέχθηκε ο Γεώργιος, αλλά δεν ανέλαβε αμέσως.
Από πιο πριν είχε εμπλακεί στον Βαυαρικό Πόλεμο (1459-63), όπου ηττήθηκε στη μάχη του Ζέκενχαϊμ. Φυλακίστηκε και έπειτα από την πληρωμή μεγάλων λύτρων, ελευθερώθηκε. Ως επίσκοπος εισήλθε στο Μάιντς μόλις το 1461 με τη συνοδεία 700 ιππέων.
Το 1444 μερικές πόλεις της επισκοπής του χάθηκαν στον Ρενέ Α΄ των Καπετιδών δούκα του Ανζού και προσπάθησε να τις ανακαταλάβει, αλλά τελικά αναγκάστκε να παραδώσει και την πόλη του Επινάλ το 1466. Το 1473 άφησε τη συμμαχία του με τον Κάρολο των Βαλουά τον ριψοκίνδυνο, δούκα της Βουργουνδίας και μετά το θάνατο αυτού συνήργησε στο γάμο της κόρης του Μαρίας δούκισσας της Βουργουνδίας με τον Μαξιμιλιανό Α΄ των Αψβούργων της Γερμανίας.
Το 1484 απεβίωσε στο Μουαγιανβικ σε ηλικία 51 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν
1-φθοροναφθαλίνιο
Το 1-φθοροναφθαλίνιο  (αγγλικά 1-fluoronaphthalene) είναι αρωματική οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φθόριο, με μοριακό τύπο C11H9F. Είναι ένα «θυγατρικό» ναφθαλίνιο, ενώ ταυτόχρονα ανήκει και στις «φθοραρωματικές ενώσεις» (δηλαδή αρωματικές ενώσεις που περιέχουν φθόριο).
Παραγωγή
Το 1-φθοροναφθαλίνιο μπορεί να παραχθεί με αντίδραση («μητρικού») ναφθαλινίου με σελεκτφθόριο.
Ιδιότητες
Το χημικά καθαρό 1-φθοροναφθαλίνιο, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο και εύφλεκτο υγρό, το οποίο είναι (πρακτικά) αδιάλυτο στο νερό.
Εφαρμογές
Το 1-φθοροναφθαλίνιο χρησιμοποιήθηκε ως πρόδρομη ένωση για τη σύνθεση 5-υποκατηεστημένων φαινανθριδινών, με τη μεσολάβηση του τριτοταγούς βουτυλολιθίου (tBuLi). Χρησιμοποιήθηκε, επίσης, για τη σύνθεση του LY248686, που είναι ένας ισχυρός αναστολέας πρόσληψης της σεροτονίνης και της νορεπινεφρίνης.
Έρα Ιστρέφι
Η Έρα Ιστρέφι (αλβανικά: Era Istrefi, 4 Ιουλίου 1994 -) είναι Κοσοβάρα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. Απέκτησε εγχώρια αναγνώριση, το 2013, με την κυκλοφορία του single Mani për money, όταν ήταν ακόμα 19 ετών. To 2016, πέτυχε παγκόσμια αναγνώριση με την κυκλοφορία του single BonBon. Μετά από αυτό άρχισαν να τη συγκρίνουν με δημοφιλείς τραγουδιστές του είδους όπως τη Ριάνα και τη Σία. Μετά τη μεγάλη επιτυχία της, υπέγραψε συμβόλαιο με την αμερικανική δισκογραφική εταιρεία Sony Music, ενώ λίγο αργότερα και με την Ultra Music. Το 2017, κέρδισε το European Border Breakers Awards.
1994-2014: Πρώτα χρόνια
Η Έρα Ιστρέφι γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου του 1994, στην Πριστίνα του Κοσόβου. Οι γονείς της είναι η τραγουδίστρια (1980s και 1990s) Σουζάνα Ταχιρσίλαϊ και ο δημοσιογράφος Νεζίρ Ιστρέφι. Η Έρα έχει μία αδελφή, τη Νόρα, η οποία είναι κι αυτή τραγουδίστρια.
Η Ιστρέφι έκανε το δισκογραφικό ντεμπούτο της το 2013, με το single Mani për money, ο οποίος περιέχει φράσεις της γεγκικής διαλέκτου και της αγγλικής γλώσσας. Έναν μήνα αργότερα κυκλοφόρησε το επίσης επιτυχημένο "A Po Don?, το οποίο συνοδεύτηκε και με βίντεο κλιπ για την προώθησή του. Μες στο 2014, κυκλοφόρησε το τρίτο της single, το E Dehun, το οποίο εμπνεύστηκε από μία ηχογράφηση της Νετζμίε Παγκαρούσα την ίδια χρονιά. Το βίντεο κλιπ που συνόδευσε αυτό το τραγούδι της έδωσε βραβείο στα Videofest Awards, καθώς και το Καλύτερου Νέου Καλλιτέχνη.
Τον Δεκέμβριο του 2013, η τραγουδίστρια, κυκλοφόρησε την ποπ μπαλάντα της 13, το οποία παράχθηκε στις ΗΠΑ. Το συνοδευτικό βίντεο κλιπ του κομματιού έκανε 200.000 θεάσεις στο YouTube μέσα σε 24 ώρες, το οποίο έγινε θέμα στο περιοδικό V. Αυτή τη χρονιά η Ιστρέφι ανακοίνωσε ότι υποστηρίζει τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ. Από το 2016, κατέχει και την αλβανική υπηκοότητα.
2015 έως σήμερα: Διεθνής καταξίωση
Η Ιστρέφι γνώρισε μεγάλη καταξίωση στη διεθνή σκηνή, μετά την κυκλοφορία του single BonBon, το οποίο κυκλοφόρησε στις 30 Δεκεμβρίου του 2015, μαζί με ένα βίντεο κλιπ, που γυρίστηκε στο Κόσοβο. Το τραγούδι γνώρισε αμέσως την επιτυχία και έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Επιπλέον, ξεκίνησε να αποκτά διάσημους υποστηρικτές όπως την Αμερικανίδα ηθοποιό Κλόι Γκρέις Μορέτζ, καθώς και άλλους καλλιτέχνες. Πολλά μέσα τότε ξεκίνησαν να την χαρακτηρίζουν ως «Rihanna και Sia της Αλβανίας».
Τον Φεβρουάριο του 2016, η Ιστρέφι υπέγραψε με μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες των ΗΠΑ, πρώτα στην Sony Music Entertainment και μετά στην Ultra Music. Λέχθηκε επίσης ότι η Ιστρέφι, τον ντεμπούτο δίσκο της θα τον κυκλοφορήσει με τη RCA Records. Τον Ιούνιο του 2016, κυκλοφόρησε και μία αγγλική έκδοση του Bonbon. Στις 24 Φεβρουαρίου του 2017, η Ιστρέφι κυκλοφόρησε νέο single ονόματι Redrum, στου οποίου την παραγωγή ήταν ο Φέλιξ Σνόου. Στις 24 Φεβρουαρίου του 2017, η Ιστρέφι κυκλοφόρησε νέο single ονόματι Redrum, στου οποίου την παραγωγή ήταν ο Φέλιξ Σνόου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοσοβάρες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αλβανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Κοσοβάροι αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Αλβανίας
NGC 6040
Ο NGC 6040 είναι σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 550 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και βρίσκεται στον αστερισμό Ηρακλή. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Εντουάρ Στεφάν (Édouard Stephan) στις 27 Ιουνίου 1870.
Εξάντληση των αποθεμάτων υδρογόνου
Τα αποθέματα ουδέτερου (H I) υδρογόνου του NGC 6040 όπως και του PGC 56942 έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός πως καθώς οι γαλαξίες πλησίασαν στο Σμήνος του Ηρακλή αλληλεπίδρασαν με το περιβάλλον διαγαλαξιακό μέσο με συνέπεια να απολέσουν τα αποθέματα αερίων τους.
Δούκας του Μπωφόρ (Αγγλία)
Ο Δούκας του Μπωφόρ ευγενής Αγγλικός τίτλος, δημιουργήθηκε από τον Κάρολο Β΄ της Αγγλίας (1682) για λογαριασμό του Χένρι Σόμερσετ, 1ου δούκα του Μπωφόρ απογόνου του Καρόλου Σόμερσετ, 1ου κόμη του Γούστερ νόθου γιου του Χένρι Μπωφόρ, 3ου δούκα του Σόμερσετ ενός πολέμαρχου στο πλευρό του Οίκου του Λάνκαστερ όταν ξέσπασε ο Πόλεμος των Ρόδων.
Η καταγωγή της Οικογένειας των Μπωφόρ
thumb|right|250px|Τα σύμβολα του δουκάτου του Μπωφόρ Το επώνυμο "Μπωφόρ" σχετίζεται με ένα κάστρο στη Γαλλική Καμπανία το σημερινό Μονμορενσί-Μπωφόρ, είναι ο μόνος Αγγλικός τίτλος που το όνομα του προήλθε από μια περιοχή έξω από τα Βρετανικά νησιά. Οι δούκες του Μπωφόρ κατάγονται σε ευθεία αρσενική γραμμή από τον κορυφαίο βασιλιά Εδουάρδο Γ΄ της Αγγλίας μέσω του τρίτου γιου του Ιωάννης της Γάνδης. Τα δεδομένα άλλαξαν μετά την ανάλυση του Υ χρωματοσώματος DNA στα οστά του βασιλιά Ριχάρδου Γ΄ της Αγγλίας, οι επιζώντες απόγονοι του Χένρι Σόμερσετ, 5ου δούκα του Μπωφόρ βρέθηκαν να έχουν διαφορετικό τύπο Υ χρωματοσώματος από αυτόν που βρέθηκε στα οστά του Ριχάρδου Γ΄. Η απιστία ήταν συνηθισμένο γεγονός και πιθανό να συνέβη στις πολλές γενιές που πέρασαν ανάμεσα στο Ριχάρδο Γ΄ και τον 5ο δούκα του Μπωφόρ.
Οι κατώτεροι τίτλοι
Η κομητεία του Γκλάμοργκαν και η υποκομητεία του Γκρόσμοντ δεν αναγνωρίστηκαν σαν κατώτεροι τίτλοι μετά την αποκατάσταση του Καρόλου Β΄ λόγω του παράνομου τρόπου που δημιουργήθηκαν αλλά συνέχισαν να χρησιμοποιούνται μόνο τυπικά για να προσδιορίσουν τους διαδόχους του δουκάτου. Ο ΦιτζΡόι Σόμερσετ, 1ος βαρόνος του Ράγκλαν νεώτερος γιος του 5ου δούκα έγινε ο πρώτος βαρόνος του Ράγκλαν, η έδρα της οικογένειας ήταν αρχικά το κάστρο του Ράγκλαν αλλά από το 2017 μεταφέρθηκε στον Οίκο του Μπάντμιντον. Ο τόπος ταφής της οικογένειας ήταν ο ναός του Αγίου Μιχαήλ και όλων των Αρχαγγέλων στο Μπάντμιντον.
Σύμβολα των Μπωφόρ
Τα σύμβολα του Οίκου των Μπωφόρ είναι διαιρεμένα σε τέσσερα τεταρτημόρια. Το πρώτο και το τέταρτο τεταρτημόριο περιέχουν τρία χρυσά τριαντάφυλλα σε μπλε φόντο σύμφωνα με τα βασιλικά σύμβολα της Γαλλίας, το δεύτερο και το τρίτο τεταρτημόριο περιέχουν τρία χρυσά ξαπλωμένα λιοντάρια σε κόκκινο φόντο. Το σύμβολο σε Εραλδική μορφή περιβάλλεται από περίβλημα με εναλλακτικές μπλε και λευκές λωρίδες. Τα βασιλικά σύμβολα της Αγγλίας σχετίζονται με τον Εδουάρδο Γ΄ πατέρα του Ιωάννη της Γάνδης που ήταν ο κορυφαίος Άγγλος βασιλιάς και τα Γαλλικά σύμβολα σχετίζονται με τη διεκδίκηση του Γαλλικού θρόνου από τον Εδουάρδο Γ΄ λόγω της μητέρας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκες του Μπωφόρ
Διαιτησία της Βιέννης
Ο όρος Διαιτησία της Βιέννης μπορεί να αναφέρεται σε:
Νουρή Φετά
Ο Νουρή Φετά (Νουρή Ογλού Οσμάν Φετά, 1902 - 28 Απριλίου 1990) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος και βουλευτής.
Πολιτική σταδιοδρομία
Εξελέγη βουλευτής Ροδόπης για πρώτη φορά το 1946 με το συνδυασμό της Εθνικής Πολιτικής Ενώσεως, λαμβάνοντας 2.232 ψήφους και εξελέγη βουλευτής από την δεύτερη κατανομή. Στη συνέχεια εξελέγη ξανά βουλευτής Ροδόπης με το Κόμμα Φιλελευθέρων το 1950 και το 1951 και Ξάνθης το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και Ξάνθης-Ροδόπης το 1956 με την ΕΡΕ. Με το ίδιο κόμμα εξελέγη βουλευτής Ξάνθης ξανά το 1958 και το 1961 Στις εκλογές του 1963 εξελέγη βουλευτής Ξάνθης με την Ένωση Κέντρου.
Πέθανε σε ηλικία 88 ετών το 1990.
Οντέρτσο
Το Οντέρτσο (ιταλικά: Oderzo, βενετικά: Odèrso ή Oðerzh(o)) είναι πόλη στην ιταλική επαρχία του Τρεβίζο, στην Ιταλική περιφέρεια Βένετο στην βόρεια Ιταλία. Βρίσκεται μέσα στην πεδιάδα της Βενετίας και απέχει περίπου 66 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από την Βενετία, διασχίζεται από έναν παραπόταμο του Λιβένζα. Το κέντρο της πόλης είναι πλούσιο σε αρχαιολογικά ευρήματα, δείχνουν ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Ρωμαϊκή αυτοκρατορία
Η αρχαιότερη εγκατάσταση στην πόλη τοποθετείται τον 10ο αιώνα π.χ. στην Εποχή του Σιδήρου, στα μέσα του 9ου αιώνα π.χ. οι Αρχαίοι Ενετοί κατέλαβαν την πόλη και της έδωσαν το όνομα της. Το Λατινικό του όνομα "Οπιτέργιουμ" προέρχεται από την Βενετσιάνικη ρίζα "Τέργ" που υποδηλώνει αγορά όπως η Τεργέστη, η θέση του ανάμεσα σε δύο παραποτάμους ήταν ιδανική για εμπόριο. Οι Βενετοί του Οντέρζο διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με την Ρωμαϊκή Δημοκρατία, όταν οι Ρωμαίοι μετακινήθηκαν στην περιοχή (200 π.Χ.) ο πληθυσμός εκρωμανίστηκε και η πόλη απέκτησε Λατινικά δικαιώματα (200 π.Χ.). Η Ποστούμια οδός που κατασκευάστηκε με σκοπό να συνδέσει την Γένοβα και την Ακυληία (148 π.Χ.) περνούσε από το Οντέρζο, αυτό έδωσε μεγάλη αξία στην πόλη. Οι κάτοικοι του Οντέρζο συμμετείχαν στον Κοινωνικό πόλεμο (89 π.Χ.), τα ονόματα τους βρέθηκαν σε Βενετσιάνικες και Λατινικές επιγραφές στο Άσκολι Πιτσένο.
Στην διάρκεια του Ρωμαϊκού εμφύλιου πολέμου το Οντέρζο συμμετείχε στο πλευρό του Ιουλίου Καίσαρα εναντίον του Πομπήιου. Ο Ιούλιος Καίσαρας σαν ανταμοιβή απήλλαξε τους κατοίκους του για 20 χρόνια από τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις και τους έδωσε περισσότερα εδάφη. Το Οντέρζο έγινε Ρωμαϊκός Δήμος και οι κάτοικοι του έγιναν μέλη της Ρωμαϊκής φυλής Παπίριας. O Οκταβιανός Αύγουστος ενσωμάτωσε το Οντέρζο στην "Ιταλική Περιοχή 10", στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία έγιναν μεγάλα έργα Βασιλικές, ναοί και βίλες. Το Οντέρζο γνώρισε μεγάλη ακμή τον 1ο και τον 2ο αιώνα μ.Χ., ο πληθυσμός του έφτασε στους 50.000 κατοίκους. Πολλοί διάσημοι Ρωμαίοι συγγραφείς αναφέρουν για την πόλη όπως ο Κλαύδιος Πτολεμαίος, ο Στράβων, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ο Λουκανός, ο Τάκιτος, ο Τίτος Λίβιος και ο Μάρκος Φάβιος Κοϊντιλιανός.
Γότθοι και Βυζαντινοί
Η μεγάλη ευημερία είχε σαν αποτέλεσμα να γίνει το Οντέρζο στόχος, όταν ξέσπασαν οι πόλεμοι μεταξύ των Ρωμαίων και των Γερμανικών φυλών καταστράφηκε και λεηλατήθηκε (167 π.Χ.), στην συνέχεια οι Γερμανοί πολιόρκησαν την Ακυληία. Μετά τον 5ο αιώνα ακολούθησε το υπόλοιπο Βένετο, στην περιοχή επιτέθηκε ο Αλάριχος Α΄ (403) και ο Αττίλας (452) ο οποίος σύμφωνα με τον θρύλο έκρυψε έναν θησαυρό σε μιά σπηλιά της περιοχής. Σε μια εξέγερση αργότερα των Βησιγότθων (465) Ρωμαίοι στρατιώτες αντέδρασαν στην βασιλεία του Σέβερους, τελικά επιτέθηκαν οι Οστρογότθοι (473) που κατέκτησαν ολόκληρη την Ιταλική χερσόνησο (476). Ακολούθησαν οι Γοτθικοί πόλεμοι και το Οντέρζο κατακτήθηκε από την Βυζαντινή αυτοκρατορία και τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό (554), έγινε το βασικό κέντρο στο Εξαρχάτο της Ραβέννας. Οι Βυζαντινοί το διατήρησαν μέχρι την εποχή που οι Λομβαρδοί κατέκτησαν την βόρεια Ιταλία (568), το διατήρησαν μέχρι την καταστροφή της πόλης από τον Λομβαρδό βασιλιά Γκρίμοαλντ (667 - 668).
Λομβαρδοί
Ο Πολ Δε Ντίκον αποδίδει το μίσος των Λομβαρδών στην πόλη του Οντέρζο από την εποχή που ένας επιφανής πολίτης της πόλης ο Γρηγόριος ενώ είχε υποσχεθεί ειρήνη αποκεφάλισε τους δύο γιους του Λομβαρδού δούκα του Τσιβιντάλε ντελ Φριούλι (641). Ο Λομβαρδός βασιλιάς Ροθάριος εξοργισμένος ξεκίνησε βεντέτα με την πόλη του Οντέρζο και έβαλε στόχο να την καταστρέψει, η βεντέτα συνεχίστηκε και με τους διαδόχους του μέχρι την εποχή που η περιοχή κατακτήθηκε ξανά από τους Βυζαντινούς (667). Την ίδια χρονιά ο Λομβαρδός βασιλιάς Γκρίμοαλντ Α΄ του Μπενεβέντο ξεκίνησε την πολιορκία του Οντέρζο, οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης δραπέτευσαν στην Ερακλέα και την Ακυλήια που ήταν στα χέρια των Βυζαντινών. Σύμφωνα με την Βενετσιάνικη παράδοση ένας από τους δραπέτες ήταν ο πρώτος Δόγης της Βενετίας Πάολο Λούτσιο Αναφέστο. Μετά την νίκη του ο Γκρίμοαλντ κατέστρεψε την πόλη και η περιοχή μοιράστηκε ανάμεσα στους δούκες του Τρεβίζο, του Τσιβιντάλε ντελ Φριούλι και της Κενέντα, το μεγαλύτερο τμήμα δόθηκε στην Κενέντα.
Νεώτερα χρόνια
Η πόλη γνώρισε νέα ανάπτυξη μετά το 1000 στην ίδια περιοχή σε μια πόλη γύρω από ένα κάστρο, διεκδικήθηκε από τους επισκόπους του Μπελλούνο και του Κενέντα, το Τρεβίζο και τις οικογένειες Ντε Καμίνο και Ντε Ρομάνο μέχρι που πέρασε οριστικά στην Δημοκρατία της Βενετίας (1380). Το Οντέρζο ακολούθησε την τύχη της Βενετίας μέχρι την εποχή που προσαρτήθηκε στο Βασίλειο της Ιταλίας (1866). Όταν ξέσπασε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος η πόλη λεηλατήθηκε την επόμενη μέρα μετά την Μάχη του Καπορέττο (1917). Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος έγινε το επίκεντρο του εμφύλιου πολέμου ανάμεσα στην Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία και τους αντάρτες (1943), 120 κάτοικοι εκτελέστηκαν από τους αντάρτες λόγω της συνεργασίας τους με το φασιστικό καθεστώς (1945). Την περίοδο 1945 - 1993 κυβερνήθηκε από το Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα και γνώρισε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη λόγω των πολλών μεταναστών που έφτασαν από την νότια Ιταλία.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο Κατηγορία:Εδάφη της Βενετικής Δημοκρατίας
Ολλανδικές γενικές εκλογές (2017)
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Ολλανδία στις 15 Μαρτίου 2017 προκειμένου να εκλεγούν όλα τα 150 μέλη της βουλής των Αντιπροσώπων.
Αυτές ήταν οι πρώτες εκλογές που διεξήχθησαν μετά την ολοκλήρωση της τετραετούς θητείας της προηγούμενης κυβέρνησης (αντί της παραίτησης του υπουργικού συμβουλίου) από το 2002. Οι εκλογές του 2012  είχαν ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού με πρωθυπουργό τον Μαρκ Ρούτε. Ο συνασπισμός απαρτίστηκε από το Λαϊκό Κόμμα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία (VVD) και το Εργατικό Κόμμα (PvdA). Επειδή η δεύτερη κυβέρνηση Ρούτε δεν διέθετε την πλειοψηφία στη Γερουσία, βασίστηκε στην υποστήριξη των Δημοκρατών 66 (D66), της Χριστιανικής Ένωσης (CU) και του Πολιτικού Κόμματος Μεταρρύθμισης (SGP).
Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα και οι δημοσκοπήσεις έξω από τα εκλογικά τμήματα για τις εκλογές του 2017 έδειξαν ότι το VVD έχασε κάποιες έδρες, αλλά διατήρησε τη θέση του ως το μεγαλύτερο κόμμα, ενώ το PvdA υπέστη μια τεράστια απώλεια σε ψήφους και σε έδρες και απέτυχε να κερδίσει έναν δήμο, για πρώτη φορά στη ιστορία. Το Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) κατάφερε να φτάσει στη δεύτερη θέση, με τα CDA, D66 και GroenLinks, επίσης, να πετυχαίνουν την αύξηση του αριθμού των εδρών. Προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση συνασπισμού με κοινοβουλευτική πλειοψηφία χρειάστηκαν τουλάχιστον άλλοι 4 εταίροι. Τα επίσημα αποτελέσματα των εκλογών πιστοποιήθηκαν και δημοσιοποιήθηκαν στις 21 Μαρτίου. Οι εκλεγμένοι βουλευτές κατέλαβαν τις έδρες τους στις 23 Μαρτίου.
Η συμμετοχή ήταν αυξημένη σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογές, καθώς συνολικά 12,9 εκατ. ψηφοφόροι προσήλθαν στις κάλπες.
Αποτελέσματα
Με καταμετρημένες τις περισσότερες ψήφους ο Ρούτε εξασφάλισε οκτώ έδρες λιγότερες σε σύγκριση με τις εκλογές του 2012, δηλαδή 33 έδρες από τις 150 συνολικά, κάτι που χαρακτηρίστηκε ως "εύκολη νίκη". Το ακροδεξιό κόμμα του Γκερτ Βίλντερς ήταν δεύτερο με ποσοστό 13,1% και ακολούθησαν με 12,6% το κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών και οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες με 12,1%. Βουλή των Αντιπροσώπων, 15 Μαρτίου 2017 ! style="text-align:center;" colspan=3 |Κόμμα ! style="text-align:center;" |Αρχηγός ! style="text-align:center;" |Ψήφοι ! style="text-align:right;" |% ! style="text-align:right;" |+/ − ! style="text-align:right;" |Έδρες ! style="text-align:right;" |+/ −
Αναφορές
2017 Ολλανδια
Universal Music Group
H Universal Music Group (σύντμηση: UMG) είναι ένας Αμερικανικός όμιλος μουσικών επιχειρήσεων παγκόσμιας εμβέλειας και θυγατρική του γαλλικού ομίλου Μ.Μ.Ε. Vivendi. Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στη Santa Monica Καλιφόρνιας. Πρόκειται για τη μία από τις "Τρεις Μεγάλες" δισκογραφικές εταιρείες, μαζί με την Sony Music και την Warner Music Group.
Λος Άντζελες
δεξιά|μικρογραφία|Η έδρα της Universal στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. Τα κεντρικά γραφεία της UMG βρίσκονται στο 2220 Colorado Avenue στη Σάντα Μόνικα. δεξιά|μικρογραφία|Κτίριο της Universal στο Βερολίνο Friedrichshain
Λονδίνο
Στο Κένσινγκτον, Λονδίνο.
Βερολίνο
Η Universal Music GmbH είναι η γερμανική θυγατρική της Universal με έδρα στο Βερολίνο. Το 2002 μετακόμισε από το Αμβούργο στην περιοχή Friedrichshain στο ποταμό Spree.
Άλλες τοποθεσίες
Universal Music Latin στο Woodland Hills, Καλιφόρνια. Universal Music Group Νάσβιλ στο Nashville, Tennessee. Universal Music Group στο Παρίσι, Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφικές εταιρίες soundtracks
Ιβάν Στάμπολιτς
Ο Ιβάν Στάμπολιτς (Иван Стамболић; 5 Νοεμβρίου 1936 – 25 Αυγούστου 2000) ήταν Σέρβος πολιτικός. Ήταν εξέχον μέλος του Συνδέσμου Κομμουνιστών της Σερβίας, που διετέλεσε Πρόεδρος της Προεδρίας της Σερβίας τη δεκαετία του 1980.
Τον Αύγουστο του 2000 δολοφονήθηκε. Ο θείος του ήταν ο πολιτικός Πέταρ Στάμπολιτς.
Καριέρα
Ο Στάμπολιτς αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Βελιγραδίου. Την άνοιξη του 1986 έγινε πρόεδρος της Σερβίας. Ήταν μέντορας και στενός προσωπικός φίλος του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και τον στήριξε στις εκλογές για τον νέο ηγέτη του Συνδέσμου Κομμουνιστών της Σερβίας, προς απογοήτευση των άλλων ηγετών του κόμματος. Ο Στάμπολιτς πέρασε τρεις ημέρες υπερασπιζόμενος την εκλογή του Μιλόσεβιτς και τελικά κατάφερε να του εξασφαλίσει μια δύσκολη νίκη, την πιο δύσκολη ποτέ στην ιστορία των εσωτερικών εκλογών του Σερβικού Κομμουνιστικού Κόμματος.
Ο Στάμπολιτς και ο Μιλόσεβιτς είχαν παρόμοιες απόψεις για τις αυτόνομες επαρχίες της Σερβίας, του Κοσσυφοπεδίου και της Βοϊβοντίνας, θεωρώντας και οι δύο ότι οι συνταγματικές αλλαγές ήταν απαραίτητες για να διευθετήσουν τη σχέση τους με το κέντρο. Ο Στάμπολιτς κατάφερε να κερδίσει τον Σύνδεσμο των Κομμουνιστών της Γιουγκοσλαβίας στη θέση του σχετικά με αυτό το θέμα στο δέκατο τρίτο συνέδριο του LCY, που πραγματοποιήθηκε το 1986, και στη συνέχεια δημιούργησε μια επιτροπή, για να επεξεργαστεί τις λεπτομέρειες των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων, που τελικά ψηφίστηκαν το 1989. Ήθελε επίσης να προστατεύσει τα δικαιώματα των Σέρβων και των Μαυροβούνιων στο Κοσσυφοπέδιο, επιμένοντας ήδη από το 1982 ότι θα μιλούσε για αυτά τα δικαιώματα ακόμα κι αν οι αντίπαλοί του τον χαρακτηρίσουν ως εθνικιστή της Μεγάλης Σερβίας. Εκεί που ο Μιλόσεβιτς και εκείνος διέφεραν σε αυτά τα θέματα ήταν η απαίτηση του Μιλόσεβιτς για μεγαλύτερη ταχύτητα και η ισχυρότερη συμπάθειά του για τους Σέρβους διαδηλωτές. Ήταν το θέμα της ταχύτητας που έμελλε να φέρει τους δύο σε σύγκρουση. αριστερά|μικρογραφία| Μνημείο κοντά στον τόπο του θανάτου του στη [[Φρούσκα Γκόρα]] Ο Στάμπολιτς και η σερβική κυβέρνηση ενώθηκαν με την ομοσπονδιακή γιουγκοσλαβική κυβέρνηση καταδικάζοντας σκληρά το αμφιλεγόμενο Μνημόνιο της Σερβικής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών του 1986 για υποκίνηση εθνικισμού. Ο Στάμπολιτς είπε:
«Εμείς [οι ηγέτες των κομμουνιστικών κομμάτων] δεν αποδεχόμαστε την έκκληση του Μνημονίου για τη Σερβία να γυρίσει την πλάτη στο δικό της μέλλον και στο μέλλον της Γιουγκοσλαβίας, για να κατηγορήσει αυθαίρετα τους αποδεδειγμένους ηγέτες της επανάστασης και της σοσιαλιστικής ανάπτυξης, για τους Σέρβους κομμουνιστές θεωρούνται οι παράνομοι ηγέτες της εργατικής τάξης και του λαού της Σερβίας».
Ο Ντράγκισα Πάβλοβιτς, ο αρκετά φιλελεύθερος διάδοχος του Μιλόσεβιτς στην επικεφαλής της Επιτροπής Βελιγραδίου του κόμματος, εναντιώθηκε στην πολιτική του για την επίλυση των ζητημάτων των Σέρβων του Κοσσυφοπεδίου, χαρακτηρίζοντάς την «βιαστικά υποσχεθείσα ταχύτητα». Ο Μιλόσεβιτς κατήγγειλε τον Πάβλοβιτς ως μαλακό απέναντι στους Αλβανούς ριζοσπάστες, σε αντίθεση με τις συμβουλές του Στάμπολιτς. Στις 23/24 Σεπτεμβρίου 1987, στην επόμενη όγδοη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής, μία που διήρκεσε περίπου 30 ώρες και μεταδόθηκε ζωντανά από την κρατική τηλεόραση, ο Μιλόσεβιτς καθαίρεσε τον Πάβλοβιτς, προς απόλυτη αμηχανία του Ιβάν Στάμπολιτς, ο οποίος παραιτήθηκε υπό πίεση από τους υποστηρικτές του Μιλόσεβιτς λίγες μέρες αργότερα.
Τον Δεκέμβριο του 1987, ο Στάμπολιτς καταψηφίστηκε επίσημα από τη θέση του και αντικαταστάθηκε από τον Πέταρ Γκάτσανιν, τον οποίο διαδέχθηκε με τη σειρά του τον επόμενο χρόνο ο ίδιος ο Μιλόσεβιτς.
Εξαφάνιση και θάνατος
Ο Στάμπολιτς εξαφανίστηκε μυστηριωδώς στις 25 Αυγούστου 2000, ακόμη κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Στις 28 Μαρτίου 2003, η αστυνομία αποκάλυψε ότι δολοφονήθηκε στη Φρούσκα Γκόρα από οκτώ αξιωματικούς της Μονάδας Ειδικών Επιχειρήσεων. Στις 18 Ιουλίου 2005, αυτοί οι άνδρες και οι συνεργάτες τους κρίθηκαν ένοχοι για τη δολοφονία του Στάμπολιτς και καταδικάστηκαν σε φυλάκιση μεταξύ 15 και 40 ετών. Το δικαστήριο διαπίστωσε ότι η εντολή για τη δολοφονία του Στάμπολιτς προήλθε από τον Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Σερβίας
Πρωτάτο Ροδόπης
Το Πρωτάτο είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Πρωτάτο βρίσκεται στα βορειοανατολικά του κάμπου της Κομοτηνής με υψόμετρο 38 μέτρα σε απόσταση 10 χλμ. ΒΔ. από τις Σάπες (έδρα του δήμου) και 22 χλμ. Α.-ΝΑ. από την Κομοτηνή. Στην ανατολική άκρη του χωριού περνάει ο Λίσσος ποταμός, νότια περνάει η ΕΟ Κομοτηνής - Αλεξανδρούπολης και δυτικά είναι η Αρίσβη. Οι κάτοικοί του, χριστιανοί (πρόσφυγες από την Ανατολική Ρωμυλία και Σαρακατσάνοι) και μουσουλμάνοι γηγενείς ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία (θερμοκήπια λαχανικών) και λιγότερο την κτηνοτροφία.
Η παλιά ονομασία είναι Τσιριμπασκιόϊ και αναφέρεται επίσημα ως Πρωτάτο, μετά την απελευθέρωση, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σαπών. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Σαπών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σαπών του Δήμου Μαρωνείας - Σαπών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 278 κατοίκους.
Αντόνιο Κανόβα
Ο Αντόνιο Κανόβα (Antonio Canova, 1757 – 1822) ήταν Ιταλός γλύπτης, ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του νεοκλασσικισμού στην γλυπτική.
Πρωτάτο Ροδόπης
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Μαρωνείας - Σαπών
Αντόνιο Κανόβα
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Possagno σε οικογένεια λιθοξόων και σπούδασε γλυπτική στην Βενετία όπου και δημιούργησε τα πρώτα του έργα. Το 1781 εγκαταστάθηκε στην Ρώμη και οι δημιουργίες του ήταν πλέον καταφανώς εμπνευσμένες από την κλασσική αρχαιότητα.
Εργάστηκε για τον Ναπολέοντα (ολόσωμο γυμνό άγαλμά του στο αίθριο της Μπρέρα), αλλά και για τον δούκα του Ουέλινγκτον και την Μεγάλη Αικατερίνη, κυρίως όμως για τους πάπες, ταφικά μνημεία των οποίων ανήγειρε στους Αγίους Αποστόλους της Ρώμης (Κλήμης ΙΔ΄) και στον Άγιο Πέτρο (Κλήμης ΙΓ΄). Παρά τις στενές του σχέσεις με την Εκκλησία, περιφημότερη δημιουργία του παραμένει η σκανδαλώδης απεικόνιση της Παυλίνας Μποργκέζε, αδελφής του Ναπολέοντα, ημίγυμνης σε ένα ανάκλιντρο (Ρώμη, Γκαλλερία Μποργκέζε).
Η πολύ μεγάλη φήμη του επισκιάστηκε κάπως κατά την περίοδο του Ρομαντισμού, όταν το έργο του θεωρήθηκε ψυχρό και στατικό, αλλά απεωβίωσε κατά τον 20ο αιώνα.
Λόρραχ
Το Λόρραχ ή Λέρραχ (γερμανικά: Lörrach, ) είναι πόλη στη νοτιοδυτική Γερμανία, στην κοιλάδα του Βίζε, κοντά στα γαλλικά και τα ελβετικά σύνορα. Είναι η πρωτεύουσα της περιφέρειας Λόρραχ στη Βάδη-Βυρτεμβέργη. Είναι η τοποθεσία πολλών μεγάλων εργοδοτών, συμπεριλαμβανομένου του εργοστασίου σοκολάτας Milka που ανήκει στη Mondelez International. Ο πληθυσμός της πόλης έχει αυξηθεί τον περασμένο αιώνα, από μονάχα 10.794 κατοίκους το 1905, πλέον έχει αυξήσει τον πληθυσμό της σε 49.382.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1991-92
Το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής 1991-92 διεξήχθη σε έναν όμιλο των 18 ομάδων. Στην Α΄ εθνική κατηγορία ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες.
Αρμί Χανίων
Το Αρμί (επίσημη ονομασία Αρμίον) είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κακοδικίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Καντάνου, του δήμου Καντάνου - Σελίνου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σελίνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Β΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1991-92
Διοργάνωση
Στο πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής του 1991-92 δεν υπήρξε κάποια καινοτομία σε σχέση με εκείνο της προηγούμενης σεζόν 1990-91. Όπως είχε καθιερωθεί και στα προηγούμενα χρόνια, στην Α΄ Εθνική ανέβηκαν οι τρεις πρώτες ομάδες, ενώ υποβιβάστηκαν τέσσερις σύλλογοι στη Γ΄ Εθνική, τη θέση των οποίων πήραν ισάριθμες ομάδες της τρίτης κατηγορίας.
Αρμί Χανίων
Γεωγραφία
Το Αρμί είναι ορεινός οικισμός στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στο οροπέδιο της Καντάνου, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Ταυρωνίτη-Παλαιοχώρας και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 420. Απέχει 64 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κακοδικίου του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κακοδικίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καντάνου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Καντάνου και προσαρτήθηκε στον δήμο Καντάνου-Σελίνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων κατηγορία:Δήμος Καντάνου - Σελίνου
Πανελευσινιακός Α.Ο.Κ.
Ο Πανελευσινιακός Αθλητικός Όμιλος είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Ελευσίνας, στην Αττική. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1931 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε και το λευκό. Στο έμβλημά της απεικονίζονται ένα στάχυ, το σύμβολο της πόλης, γι' αυτό και το προσωνύμιο των μελών του είναι «σταχυοφόροι».
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Το τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Πανελευσινιακού λειτούργησε για πρώτη φορά. Έχει τη νομική μορφή ερασιτεχνικού σωματείου. Διαθέτει τόσο ομάδα ενηλίκων γυναικών, όσο και ακαδημίες νεαρών αθλητριών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση
Θύελλα (αποσαφήνιση)
Η λέξη Θύελλα μπορεί να αναφέρεται σε διαφορετικά λήμματα. Επιλέξτε ένα από τα παρακάτω διαθέσιμα:
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1987
Τα 53α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 17 Δεκεμβρίου 1987, απονεμήθηκαν στις 24 Ιανουαρίου 1988, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1987.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1987
Σάντσο Α΄ του Λεόν
Βιογραφία
Τον πατέρα του διαδέχθηκε το 951 πρώτα ο μεγαλύτερος, ετεροθαλής αδελφός του Ορδόνιο Γ΄ του Λεόν. Αυτός απεβίωσε το 956 και τον διαδέχθηκε ο Σάντσο Α΄. Βασίλευσε ως το τέλος του, εκτός από δύο έτη (958-960), όταν -λόγω του υπερβολικού βάρους του- εκτοπίστηκε από τους ευγενείς, που καθοδηγούσε ο μεγαλύτερος εξάδελφός του Ορδόνιο Δ΄ του Λεόν, ο οποίος σφετερίστηκε τον θρόνο. Το διάστημα αυτό εξορίστηκε στην Ανδαλουσία, σύμφωνα με τον ιστορικό Ράνχαρτ Ντότσυ. O Σάντσο Α΄ κατάφερε να αποσπάσει ένα μέρος των εδαφών του με τη συνθήκη του Ασντάι ιμπν Σαπρούτ. Την ίδια εποχή προσπάθησε να ανακτήσει τον θρόνο: πρώτα πήγε στην εκ μητρός μάμμη του Τόδα Αθνάρεθ και ζήτησε βοήθεια· έπειτα έκανε συνθήκη με τους Μαυριτανούς και, με τη βοήθεια των ευγενών της Λεόνης και της Ναβάρρας, κατέλαβε τη Σαμόρα το 959 και σύντομα τον θρόνο του.
Επειδή δεν σεβάστηκε τη συνθήκη με τους Μαυριτανούς, υπέστη πολλές επιδρομές τους. Τα τελευταία έτη της βασιλείας του οι ευγενείς της Καστίλης και της Γκαλίθια αύξησαν την ανεξαρτησία τους. Απεβίωσε από δηλητήριο και τον διαδέχθηκε ο γιος του Ραμίρο Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Τερέσα Ανσούρεθ, κόρη του Ανσούρ Φερνάντεθ κόμη του Μονθόν & Καστίλης, ισχυρού ευγενούς της Καστίλης και στρατιωτικού του Λεόν. Είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αστουριών-Λεόν Κατηγορία:Βασιλείς του Λεόν
C6H6S
O μοριακό τύπος C6H6S, με μοριακή μάζα 110,18 amu, μπορεί να αναφέρεται σε ισομερείς θειούχες οργανικές ενώσεις με βαθμό ακορεστότητας 4, και πιο συγκεκριμένα (μεταξύ άλλων και) στα ακόλουθα ισομερή θέσης:
Κατηγορία:Αποσαφήνιση Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C6 Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις με θείο
Φανκ ροκ
Η Φανκ ροκ είναι ένα υποείδος της ροκ μουσικής, το οποίο συνδυάζει την φανκ μουσική με τη ροκ, δηλαδή χαρακτηρίζεται από τα ντραμς και το έντονο μπάσο της φανκ, με τα riffs και τα κιθαριστικά σόλο της ροκ. Αυτό το είδος άρχισε να ανθίζει κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1960, με τους πρώτους πειραματισμούς να γίνονται από τον μεγάλο κιθαρίστα Τζίμι Χέντριξ, στο άλμπουμ Band Of Gypsys. Αργότερα αναπτύχθηκε από πειραματισμούς φανκ μουσικών και ροκ μουσικών, όπως ο David Bowie, οι Led Zeppelin, οι Parliament και οι Funkadelic. Ωστόσο, το συγκεκριμένο είδος έγινε αρκετά δημοφιλές την δεκαετία του 1990, με την εμπορική επιτυχία των Red Hot Chili Peppers και των Rage Against The Machine.
Παραπομπές
https://www.apotis4stis5.com/themata-f/25694-funk-rock-fusion
Κατηγορία:Μουσικά είδη
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης 1986
<div style="float: right; font-size: smaller; background-color:#E6E6FA; padding: 12px; margin-left: 5em; margin-bottom: 2em; width: 200px" align="center">
52α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου Νέας Υόρκης 25 Ιανουαρίου 1987
Καλύτερη Ταινία: Η Χάννα και οι Αδερφές της
Καλύτερος Ηθοποιός: Μπομπ Χόσκινς
Καλύτερη Ηθοποιός: Σίσι Σπέισεκ
Τα 52α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης (αγγλικά: New York Film Critics Circle Awards), που ανακοινώθηκαν στις 15 Δεκεμβρίου 1986, απονεμήθηκαν στις 25 Ιανουαρίου 1987, τιμώντας την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 1986.
Νικητές
Καλύτερη Ταινία:
2. Πωλ Νιούμαν - Το χρώμα του χρήματος 3.Τζεφ Γκόλντμπλουμ - Η μύγα
2. Κάθλιν Τέρνερ - Η Πέγκυ Σου παντρεύτηκε 3.Κλόι Γουέμπ -Σιντ και Νάνσι
2.Φρέντερικ Ελμς- Μπλε Βελούδο 3.Κρις Μένγκες- Η αποστολή
Καλύτερη Σκηνοθεσία:
2. Όλιβερ Στόουν - Πλατούν και Σαλβαδόρ
3. Ντέιβιντ Λιντς - - Μπλε Βελούδο
Καλύτερο Ντοκιμαντέρ:
2. Sherman's March 3. Partisans of Vilna
2. Männer… 3. 'Round Midnight 3.Sans toit ni loi
Καλύτερο Σενάριο:
2. Γούντι Άλεν - Η Χάνα και οι αδελφές της 3. Ρουθ Πράουερ Τζάμπβαλα- Δωμάτιο με Θέα
Καλύτερος Β' Ανδρικός Ρόλος:
Καλύτερος Β' Γυναικείος Ρόλος:
2. Κάθι Τάισον - Μόνα Λίζα 3. Μέρι Ελίζαμπεθ Μαστραντόνιο - Το χρώμα του χρήματος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 1986
Σαιν-Ζερβαί-ντε-Σαμπλόν
Το Σαιν-Ζερβαί-ντε-Σαμπλόν (γαλλικά: Saint-Gervais-des-Sablons) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζερβαιζιέν (γαλλικά: Saint-Gervaisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Α.Σ. Θύελλα Καμαρίου
Το Αθλητικό Σωματείο Θύελλα Καμαρίου ήταν αθλητικός σύλλογος που έδρευε στο Καμάρι της Σαντορίνης. Επίσημο έτος ίδρυσης του συλλόγου ήταν το 1970, είχε χρώματα το κόκκινο και το μπλε και το έμβλημα του συλλόγου απεικόνιζε το νησί της Σαντορίνης. Διέθετε τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών και γυναικών. Έδρα του αποτελούσε το Δημοτικό γήπεδο Καμαρίου.
Η ανδρική ομάδα αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής κατηγορίας.
Ιστορικό
Το Αθλητικό Σωματείο Θύελλα Καμαρίου δημιουργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '60 και το 1970 ιδρύθηκε και αναγνωρίστηκε επίσημα. Λίγα χρόνια αργότερα το Ελληνικό κράτος παραχώρησε έκταση με σκοπό τη χρήση της για κατασκευή ποδοσφαιρικού γηπέδου στο Καμάρι και έτσι ο σύλλογος απέκτησε έδρα. Έκτοτε αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων, σημειώνοντας αρκετές διακρίσεις σε τοπικό επίπεδο.
Το 1986 και 16 χρόνια από την ίδρυσή της, η Θύελλα Καμαρίου κατάφερε να ανέβει για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων. Στην κορυφαία κατηγορία της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων κατάφερε να ανέβει ξανά το 1991, το 1999 και το 2002. Ακολούθησε αποχή από τα επίσημα πρωταθλήματα για αρκετό διάστημα και το 2009 επαναδραστηριοποιήθηκε και επανεντάχτηκε στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων, ενώ παράλληλα το γήπεδο Καμαρίου που αποτελεί και τη φυσική της έδρα έγινε το πρώτο γήπεδο στο νησί με τεχνητό χλοοτάπητα.
Έπειτα την επαναλειτουργία της, η Θύελλα Καμαρίου είχε ξανά πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Κυκλάδων. Τη σεζόν 2016-17 κατέκτησε τη 2η θέση πίσω από τον Α.Ο. Σύρου, ο οποίος όμως δε δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής, με τη Θύελλα Καμαρίου να έχει το δικαίωμα ως δευτεραθλήτρια να καλύψει το κενό της ομάδας της Σύρου στην Γ΄ Εθνική και τους διοικούντες της να αποφασίζουν κανονικά τη συμμετοχή της στο τοπικό πρωτάθλημα με σκοπό να προετοιμαστεί καλύτερα. Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, 2017-18, η Θύελλα Καμαρίου αναδείχθηκε για πρώτη φορά πρωταθλήτρια Ε.Π.Σ. Κυκλάδων, επικρατώντας στον τελικό του πρωταθλήματος με 1-2 του Α.Ο. Μυκόνου στη Νάξο και κυπελλούχος Ε.Π.Σ. Κυκλάδων, επικρατώντας του Πανθηραϊκού στον τελικό και κατέκτησε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία και το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ελλάδας.
Την αγωνιστική περίοδο 2018-19 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Γ΄ Εθνική και τερμάτισε στην 8η θέση του 7ου ομίλου. Στον αγώνα για τη 2η αγωνιστική του πρωταθλήματος αντιμετώπισε εντός έδρας τον Χαραυγιακό, τον οποίο και νίκησε με 3-1 σημειώνοντας έτσι την πρώτη της νίκη στον παρθενικό της αγώνα σε εθνικό πρωτάθλημα, μιας και προηγουμένως είχε αναβληθεί ο αγώνας της πρεμιέρας με τον Α.Ο. Αιγάλεω. Αξιοσημείωτη πορεία έκανε και στην πρώτη παρουσία της ιστορίας της στο Κύπελλο Ελλάδας την περίοδο 2018-19, όπου έχοντας αποκλείσει κατά σειρά την Α.Ε. Κηφισιάς και την Α.Ε. Σπάρτη, ομάδα ανώτερης κατηγορίας, έφτασε μέχρι την 4η φάση όπου συμμετείχε στον 1ο όμιλο και αποκλείστηκε με αντιπάλους τους Ατρόμητο Αθηνών, Π.Α.Σ. Γιάννινα και Ηρακλή Θεσσαλονίκης.
Την αγωνιστική περίοδο, 2019-20, συμμετείχε στο νέο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ερασιτεχνικής, που αποτελούσε την 4η τη τάξει κατηγορία. Στις αρχές Ιουνίου του 2020 η διοίκηση της Θύελλας πήρε την απόφαση η ομάδα να συνεργαστεί με τον Πανθηραϊκό, που επίσης συμμετείχε στη Γ΄ Εθνική, καθώς και τριών άλλων συλλόγων του νησιού για τη δημιουργία ενός συλλόγου εκπροσώπου του νησιού στις εθνικές κατηγορίες. Το όνομα του νέου συλλόγου που ουσιαστικά προήλθε από μετονομασία της Θύελλας αποφασίστηκε να είναι Α.Σ. Σαντορίνης 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σαντορίνης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1970 Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1970
Σουχαρίτ Μπαγκντί
Ο Σουχαρίτ Μπαγκντί (Ουάσιγκτον, 1 Νοεμβρίου 1946) είναι Ταϊλανδο-Γερμανός πρώην μικροβιολόγος. Το 2020 και το 2021, εν μέσω της πανδημίας COVID-19, υποστήριξε ότι η πανδημία ήταν ψεύτικη και ότι τα εμβόλια κατά του COVID-19 επρόκειτο να αποδεκατίσουν τον παγκόσμιο πληθυσμό.
Υπήρξε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς, όπου από το 1991 έως το 2012 ήταν επικεφαλής του Ινστιτούτου Ιατρικής Μικροβιολογίας και Υγιεινής.
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Οι γονείς του Μπαγκντί είναι Ταϊλανδοί διπλωμάτες. Σε συνέντευξή του, ο Μπαγκντί δήλωσε ότι η μητέρα του σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς στη Βαλτιμόρη.
Ο Μπαγκντί σπούδασε στα Πανεπιστήμια της Βόννης, του Γκίσεν, του Μάιντς και της Κοπεγχάγης και στο Ινστιτούτο Ανοσοβιολογίας Μαξ Πλανκ στο Φράιμπουργκ.
Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βόννης από το 1963 έως το 1970, κατά ένα μέρος του οποίου (από το 1966 έως το 1970) ήταν υπότροφος της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών. Ο Μπαγκντί εργάστηκε για λίγο ως ιδιωτικός βοηθός του ειδικού εσωτερικής ιατρικής του Βάλτερ Ζιγκεντχάλερ. Τον Φεβρουάριο του 1971 πήρε το διδακτορικό του στην ιατρική. Από το 1972 έως το 1978, σπούδασε στο Ινστιτούτο Ανοσοβιολογίας Μαξ Πλανκ στο Φράιμπουργκ με υποτροφίες από την Εταιρεία Μαξ Πλανκ στο Ινστιτούτο Ανοσοβιολογίας Μαξ Πλανκ στο Φράιμπουργκ και το Ίδρυμα Αλεξάντερ φον Χούμπολτ.
Εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης για ένα χρόνο πριν μετακομίσει στο Ινστιτούτο Ιατρικής Μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο Γιούστους Λίμπιγκ στο Γκίσεν, όπου εργάστηκε από το 1977 έως το 1990. Τον Ιούλιο του 1979 εξοικειώθηκε.
Επιστημονική και ιατρική σταδιοδρομία
Πριν από τη συνταξιοδότησή του, ο Μπαγκντί παρήγαγε επιστημονική εργασία στους τομείς της βακτηριολογίας και της αθηροσκλήρωσης και δημοσίευσε πολλά επιστημονικά άρθρα σε αυτούς τους τομείς.
Το ανοσοποιητικό σύστημα
Από το 1972, ο Μπαγκντί ερεύνησε τη λειτουργία της μη ειδικής άμυνας του σώματος στο Ινστιτούτο Ανοσοβιολογίας Μαξ Πλανκ στο Φράιμπουργκ. Συνέβαλε στην καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών με τους οποίους τα μεγάλα μόρια του συστήματος του συμπληρώματος στο αίμα καθιστούν τις εξωγενείς ουσίες αβλαβείς. Το 1978 ο Μπαγκντί ανακάλυψε μια πρωτεΐνη που επιτίθεται και καταστρέφει τα κύτταρα βυθίζοντας στην κυτταρική μεμβράνη, με αποτέλεσμα το σχηματισμό ενός πόρου. Αυτό ήταν το μόριο επιβολής του συστήματος συμπληρώματος, το οποίο σχηματίζεται στην επιφάνεια ξένων κυττάρων ως αποτέλεσμα μιας αλυσιδωτής αντίδρασης που περιλαμβάνει το ανοσοποιητικό σύστημα. Ακολούθησε η ανακάλυψη ότι τα βακτήρια, με τη σειρά τους, μπορούν επίσης να παράγουν πρωτεΐνες που σχηματίζουν πόρους. Σήμερα είναι γνωστό ότι η συντριπτική πλειοψηφία των παθογόνων βακτηρίων παράγει διαμορφωτές πόρων που καταστρέφουν τα κύτταρα ξενιστές. Το 1984 η Βασιλική Εταιρεία στο Λονδίνο κάλεσε τον Μπαγκντί να παρουσιάσει την έννοια της βλάβης της κυτταρικής μεμβράνης από τους σχηματιστές πόρων. Από τότε, ο Μπαγκντί επικεντρώθηκε στην έρευνα για αυτό το θέμα.
Αθηροσκλήρωση
Η διερεύνηση του συστήματος συμπληρώματος οδήγησε τον Μπαγκντί στην περιοχή της αθηροσκλήρωσης. Το 1989 ανακάλυψε μέσω πειραμάτων σε ζώα ότι το συστατικό 5 του συμπληρώματος ενεργοποιείται στα τοιχώματα των αγγείων όπου εναποτίθεται λιποπρωτεΐνη χαμηλής πυκνότητας (LDL).
Σύμφωνα με την τρέχουσα κατανόηση, η αθηροσκλήρωση είναι μια πολυγονιδιακή ασθένεια που προκαλείται από μια πολύπλοκη αλληλεπίδραση πολλών περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων, ιδιαίτερα της χοληστερόλης. Αυτό μεταφέρεται στο αίμα μέσω της LDL και απορροφάται από τα κύτταρα που το χρειάζονται μέσω των κυτταρικών υποδοχέων. Ωστόσο, μπορεί να συσσωρευτεί στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων κατά τη μεταφορά και να οξειδωθεί εκεί ή ακόμα και πριν. Αυτό προσελκύει μονοκύτταρα, τα οποία προσλαμβάνουν την οξειδωμένη LDL και μετατρέπονται σε « αφρώδη κύτταρα ». Αυτά στη συνέχεια πυροδοτούν χρόνιες φλεγμονώδεις αντιδράσεις που βλάπτουν το αγγειακό τοίχωμα.
Το 1998, ο Μπαγκντί και η ομάδα των συναδέλφων του διατύπωσαν την «υπόθεση του Μάιντς» ότι η αθηροσκλήρωση προκαλείται μόνο μονοαιτιολογικά από την έλλειψη αφαίρεσης της LDL. Σύμφωνα με την υπόθεση του Μπαγκντί, η LDL γενικά δεν οξειδώνεται, αλλά η χοληστερόλη απορροφάται επίσης από τα μονοκύτταρα και σχηματίζονται αφρώδη κύτταρα. Ωστόσο, η λιποπρωτεΐνη υψηλής πυκνότητας (HDL) μπορεί να αφαιρέσει ξανά τη χοληστερόλη. Εάν, ωστόσο, μια ορισμένη ποσότητα LDL συσσωρευτεί τοπικά στο αγγειακό τοίχωμα και δεν μπορεί να αφαιρεθεί, μέρος του ανοσοποιητικού συστήματος προκαλεί φλεγμονώδεις αντιδράσεις που οδηγούν σε αθηροσκλήρωση. Με αυτόν τον τρόπο, η αθηροσκλήρωση σε αρχικό στάδιο θα μπορούσε να αντιστραφεί εάν το επίπεδο της LDL στο αίμα (και η αρτηριακή πίεση ) μειωνόταν και το επίπεδο HDL αυξανόταν. Η υπόθεση του Μπαγκντί, ωστόσο, δεν αντικατοπτρίζεται στην τρέχουσα γνώμη.
Μέλη και λειτουργίες
Το φθινόπωρο του 2020 ήταν ένας από τους πρώτους που υπέγραψαν την «έκκληση για ελεύθερους χώρους συζήτησης», μια γερμανική προσαρμογή του έργου «A Letter on Justice and Open Debate» του Αμερικανού Τόμας Τσάτερτον Γουίλιαμς, το οποίο είχε προηγουμένως ξεκινήσει στις Η.Π.Α. ).
Διετέλεσε Αρχισυντάκτης Ιατρικής Μικροβιολογίας και Ανοσολογίας από το 1990 έως το 2012.
Εξέχουσα θέση κατά την πανδημία COVID-19
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, ο Μπαγκντί ξεκίνησε ένα κανάλι στο YouTube, μέσα από το οποίο υποστήριξε ότι ο αριθμός των θανάτων που προέρχονται από μόλυνση από τον SARS-CoV-2 είχε υπερεκτιμηθεί. Τον Νοέμβριο του 2020 ο λογαριασμός του τερματίστηκε λόγω παραβίασης των οδηγιών κοινότητας του YouTube. Ένα από τα πρώτα του βίντεο δημοσιεύτηκε στις 18 Μαρτίου 2020. Έγινε βάιραλ, με 300.000 προβολές έως τις 23 Μαρτίου. Στο βίντεο, προέβλεψε ότι το χειρότερο «σενάριο τρόμου» θα ήταν ένα εκατομμύριο μολύνσεις και 30 θάνατοι την ημέρα στη Γερμανία και ότι τα ποσοστά θνησιμότητας στη Βόρεια Ιταλία και την Κίνα ήταν υψηλότερα μόνο λόγω της υψηλής ατμοσφαιρικής ρύπανσης εκεί (παρόλο που η Γερμανία έχει συνήθως περισσότερους θανάτους λόγω ρύπανσης από την Ιταλία).
Ο Μπαγκντί υποστηρίζει ότι τα μέτρα κατά του κορονοϊού αποσκοπούν στην μείωση του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ θεωρεί ότι τα εμβόλια κατά της COVID-19 προκαλούν σταδιακή αποδυνάμωση του οργανισμού και εν τέλει θάνατο.
Για τις απόψεις αυτές έχει δεχθεί επικρίσεις από ΜΜΕ και συναδέλφους του.
Η κριτική του Μπαγκντί για την αντιμετώπιση της πανδημίας COVID-19
Οι επικρίσεις του για τις αντιδράσεις των κρατών (κυρίως της Γερμανίας ) στην πανδημία COVID-19 περιλαμβάνουν:
Πολιτικός ακτιβισμός
Το 2021, ο Μπαγκντί ήταν ιδρυτής του νέου γερμανικού πολιτικού κόμματος dieBasis, το οποίο προέκυψε από το πολιτικό κίνημα « Querdenken », που ήταν υποψήφιος στις γερμανικές ομοσπονδιακές εκλογές του 2021 στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία.