cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χριστιανοδημοκράτες (Φινλανδία)
Οι Χριστιανοδημοκράτες (φινλ. Kristillisdemokraatit, σουηδ. Kristdemokraterna) είναι ένα φινλανδικό χριστιανοδημοκρατικό πολιτικό κόμμα. Το κόμμα ήταν αρχικά γνωστό ως Φινλανδικός Χριστιανικός Σύνδεσμος (φινλ. Suomen Kristillinen Liitto, σουηδ. Finlands Kristliga Förbund), ενώ έχει 6 από τις συνολικά 200 έδρες του Κοινοβουλίου της Φινλανδίας και μία έδρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το κόμμα συμμετέχει στην κυβέρνηση του Γίρκι Κατάινεν από τις 22 Ιουνίου 2011, ενώ η αρχηγός του Πάιβι Ράσανεν είναι η νυν υπουργός εσωτερικών της χώρας.
Ανατολική Πρωσία
Ιστορία μετά το 1991
Μετά την πτώση του κομμουνισμού το 1991, μερικές Γερμανικές ομάδες έχουν προσπαθήσει να βοηθήσουν τους Γερμανούς του Βόλγα από την ανατολική ευρωπαϊκή Ρωσία να μεταναστεύσουν στην περιφέρεια Καλίνινγκραντ. Η προσπάθεια είχε μικρή επιτυχία, καθώς οι περισσότεροι Γερμανοί του Βόλγα προτίμησαν να μεταναστεύσουν στη Γερμανία, όπου μπορούσαν να γίνουν Γερμανοί πολίτες μέσω του δικαιώματος επιστροφής. Παρόλο που οι απελάσεις των Γερμανών από το έδαφος της περιφέρειας Καλίνινγκραντ (1945-1949) έγιναν με βίαιο και επιθετικό τρόπο, οι σημερινοί ρώσοι κάτοικοι της περιοχής βλέπουν τους Γερμανούς με πολύ μικρότερη εχθρότητα. Μάλιστα έχουν υπάρξει και συζητήσεις για τη μετονομασία του Καλίνινγκραντ σε Καίνιξμπεργκ (το πρώην γερμανικό όνομα).
Χριστιανοδημοκράτες (Φινλανδία)
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1958 ύστερα από διάσπαση στο Κόμμα Εθνικού Συνασπισμού, ενώ υιοθέτησε το τωρινό του όνομα το 2001.
Ανατολική Πρωσία
Θρησκεία
Οι περισσότεροι Γερμανοί της Ανατολικής Πρωσίας, Μασούριοι, Κουρσενιέκι (γνωστοί και ως Κουρσιενίκι) και Λιετουβινίνκαϊ (Λιθουανοί) ήταν λουθηρανοί, ενώ οι κάτοικοι της Ερμλάνδης (Βαρμία) ήταν κυρίως Ρωμαιοκαθολικοί επειδή η Ερμλάνδη (σημερινή Βαρμία) δεν ανήκε στο δουκάτο της Πρωσίας. Η Εβραϊκή Επισκοπή της Ανατολικής Πρωσίας μειώθηκε από περίπου 9.000 μέλη το 1933 σε 3.000 το 1939, καθώς οι περισσότεροι έφυγαν για να αποφύγουν τις ναζιστικές διώξεις. Όσοι παρέμειναν απελάθηκαν εκτελέστηκαν στο Ολοκαύτωμα.
Χριστιανοδημοκράτες (Φινλανδία)
Κατηγορία:Φινλανδικά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Χριστιανοδημοκρατικά κόμματα
Ανατολική Πρωσία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωσία Κατηγορία:Ιστορία της Πολωνίας * Κατηγορία:Περιοχές της Ευρώπης
Ουίσταν Ώντεν
Ο  Ουίσταν Χιου Ώντεν (Wystan Hugh Auden, 21 Φεβρουαρίου 1907 – 29 Σεπτεμβρίου 1973) ήταν Άγγλος ποιητής, δοκιμιογράφος και θεατρικός συγγραφέας.
Βιογραφία
Ό Ώντεν δέχθηκε επιδράσεις από έναν ευρύ πολιτισμικό χώρο: από τον Μαρξ, τον Φρόυντ, τον Γέητς, τον Καβάφη, τον Έλιοτ, τον Γκαίτε, τον Μπρεχτ. Θεματικά τα ποιήματά του καλύπτουν πλήθος διαφορετικών όψεων του 20ου αιώνα αλλά και τα παντοτινά ζητούμενα της ποίησης: την πολιτική, τον έρωτα, πολιτικά δικαιώματα, μυθολογίες, θρησκείες, ζητήματα ηθικής, ανθρώπινες σχέσεις κι επικοινωνία, συμβάντα σε χώρους της πολιτείας και της υπαίθρου, στοιχεία της ύλης και της απρόσωπης φύσης. Στο ξεκίνημα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1939, εγκαταστάθηκε στην Αμερική. Το 1946 πήρε την αμερικανική υπηκοότητα. Κέρδισε το Βραβείο Πούλιτζερ για το έργο του The Age of Anxiety. To 1955 ανέλαβε την έδρα της Ποίησης στην Οξφόρδη. Άσκησε πολύ μεγάλη επιρροή στην αγγλόφωνη ποίηση.
Παντρεύτηκε την ηθοποιό και συγγραφέα παιδικής λογοτεχνίας, Έρικα Μαν (Erika Julia Hedwig Mann, 1905-1969) κόρη του συγγραφέα Τόμας Μαν, για να τη γλιτώσει από το χιτλερικό καθεστώς. Με το γάμο τους η Έρικα απέκτησε αγγλική υπηκοότητα. Δεν έμειναν μαζί ως σύζυγοι αλλά διατήρησαν θερμή φιλία ως το τέλος της ζωής τους. Ο Ώντεν, επίσης, βοήθησε τον Γιόζεφ Μπρόντσκι να γλιτώσει από το σοβιετικό καθεστώς, το 1972. Όταν ο Μπρόντσκι βρέθηκε στην Αμερική, ο Ώντεν τού στάθηκε ηθικά και οικονομικά και μετέφρασε ποιήματά του ώστε να τον γνωρίσει ουσιαστικά το αγγλόφωνο κοινό. Ο Ώντεν δεν έκρυψε ήδη από το ξεκίνημα της σταδιοδρομίας του και των πρώτων δημοσιεύσεών του ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Οι εξαιρετική ευφυΐα του και ο βαθύς ψυχισμός του ωστόσο τον προστάτευσαν κι έτσι οι ερωτικές του κλίσεις δεν έγιναν ποτέ μανιέρα, ούτε έκλεισαν ποτέ τον οικουμενικό ορίζοντα της ματιάς. Συνδέθηκε ερωτικά με τον συγγραφέα Κρίστοφερ Ίσεργουντ. Αργότερα γνώρισε στη Νέα Υόρκη τον δεύτερο μεγάλο του έρωτα, τον ποιητή και λιμπρετίστα Τσέστερ Κάλμαν· ο δεσμός τους κράτησε είκοσι χρόνια. Έγραψαν μαζί λιμπρέτα για όπερες του Ιγκόρ Στραβίνσκι, του Μπέντζαμιν Μπρίτεν και του Χανς Βέρνερ Χέντσε, και μετέφρασαν τα λιμπρέτα από τις όπερες του Μότσαρτ Μαγικός Αυλός και Ντον Τζιοβάνι.
Ο Ώντεν πέθανε στη Βιέννη το 1973. Ο Τσέστερ Κάλμαν, μετά το θάνατο του Ώντεν, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου και πέθανε το 1975, χωρίς να είναι γνωστός στους ελληνικούς λογοτεχνικούς κύκλους.
Το έργο του Ώντεν έχει κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση. Αλλεπάλληλες εκδόσεις και μελέτες εμπλουτίζουν διαρκώς τη βιβλιογραφία του και τον τοποθετούν στους μεγάλους δημιουργούς του 20ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποιητές Κατηγορία:Άγγλοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι σεναριογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Αγγλοαμερικανοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από το Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Γουέντελ Φίλιπς
Ο Γουέντελ Φίλιπς (αγγλ. Wendell Phillips, 29 Νοεμβρίου 1811-2 Φεβρουαρίου 1884) ήταν αμερικανός διανοούμενος, δικηγόρος και ρήτορας,  υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και έδωσε μάχη για τα δικαιώματα των σκλάβων και των Ινδιάνων, όπως και για το δικαίωμα ψήφου των γυναικών. Επίσης υπήρξε φιλέλληνας και όταν δημιουργήθηκε το Κρητικό Ζήτημα (1866-1869) τάχθηκε υπέρ της απελευθέρωσης της Κρήτης
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Βοστόνη. Μητέρα του ήταν η Σάρα Γουάλι και πατέρας του ο δικηγόρος και πολιτικός Τζον Φίλιπς. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ από όπου πήρε το πτυχίο της Νομικής  το 1833. Άρχισε να ασκεί τη δικηγορία, αλλά το 1835 αποφάσισε να αφιερωθεί στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των σκλάβων. Συγκεκριμένα εκείνο που τον επηρέασε καθοριστικά ήταν ότι τότε στάθηκε αυτόπτης μάρτυρας ενός λιντσαρίσματος (έδειραν έναν φιλελεύθερο πολιτικό που μίλησε δημοσίως για την κατάργηση της δουλείας).
Κοινωνική δράση
Ο Φίλιπς δόθηκε στο κίνημα κατά της δουλείας και έπαψε να  καταναλώνει ακόμα και  ζάχαρη ή να αγοράζει βαμβακερά, επειδή  αυτά τα προϊόντα παράγονταν στο Νότο από σκλάβους. Αποκήρυξε το Σύνταγμα επειδή ανεχόταν την δουλεία και το 1854 καταδικάστηκε για τη συμμετοχή του στην απόπειρα απελευθέρωσης από μια φυλακή της Βοστόνης ενός φυγάδα σκλάβου. Το 1862 έχασε τον επίσης ακτιβιστή ανιψιό του,  Σάμιουελ Φίλιπς, ο οποίος  σκοτώθηκε στη  Νότια Καρολίνα όπου είχε πάει για να βοηθήσει στην απελευθέρωση ομάδων σκλάβων.
Τις παραμονές του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου ο Φίλιπς υπερασπίστηκε το δικαίωμα των πολιτειών του Νότου να αποσχιστούν -θεωρούσε ότι ο Βορράς δεν έπρεπε να κηρύξει τον πόλεμο. Ο λόγος ήταν πως ο Φίλιπς (και πολλοί άλλοι ακτιβιστές) είδαν την απόσχιση του Νότου σαν ευκαιρία. Έτσι λύνονταν τα χέρια της κεντρικής κυβέρνησης των ΗΠΑ (τότε της Ένωσης) να νομοθετήσει άμεσα και κάθετα κατά της δουλείας αποφεύγοντας τα τρόπον τινά μεσοβέζικα νομοθετήματα. Ο Αβραάμ Λίνκολν διαφωνούσε και θεωρούσε ότι οι ΗΠΑ έπρεπε να μείνουν ενωμένες και σταδιακά να δοθεί τέλος στη δουλεία σε όλες τις πολιτείες –εισηγούμενος αρχικά ήπιους περιορισμούς. Ο Φίλιπς και πολλοί ομοϊδεάτες του έκριναν αρνητικά τη στάση του Λίνκολν και προσπάθησαν το 1864 να μην επανεκλεγεί, γιατί φοβούνταν ότι με την επανεκλογή του, θα απομακρυνόταν το ενδεχόμενο δραστικών αποφάσεων κατά της δουλείας.
Μετά το πέρας του εμφυλίου πολέμου και όταν το 1870 οι Αφροαμερικανοί κέρδισαν το δικαίωμα της ψήφου, ο Φίλιπς έστρεψε την προσοχή του σε άλλα ζητήματα, όπως στο δικαίωμα ψήφου  των γυναικών και των Ινδιάνων, στο εργατικό κίνημα κ.α. Πάλεψε για να δοθεί δικαίωμα ψήφου στους γηγενείς των ΗΠΑ και κατήγγειλε την κυβέρνηση των ΗΠΑ για γενοκτονία των Ινδιάνων. Μετά τη μάχη του Λιτλ Μπίγκχορν το 1876, όπου ηρωοποιήθηκε ο στρατηγός Κάστερ,  η κοινή γνώμη μεταστράφηκε σημαντικά (εναντίον των Ινδιάνων). Εντούτοις ο Φίλπς συνέχισε να δίνει μάχες για τα θέματά τους, όπως για τα δικαιώματα των Σιου στη γη τους και για να μην εφαρμοστούν οι αποφάσεις για τη βίαιη μετακίνηση των εναπομεινάντων πληθυσμών των Ινδιάνων σε συγκεκριμένες περιοχές
Για την Κρήτη
Ο Φίλπς μαζί με τον Σάμιουελ Χάου έδωσαν μάχη για την απελευθέρωση της Κρήτης και με τις πύρινες ομιλίες του πρώτου στάθηκε δυνατόν να συγκεντρωθούν σημαντικά για τον κρητικό αγώνα ποσά. Με τα χρήματα αυτά συγκεκριμένα προσφέρθηκαν στέγη και βασικά αγαθά στα γυναικόπαιδα των Κρητικών που είχαν καταφύγει στην κυρίως Ελλάδα –η περίθαλψη των γυναικόπαιδων είχε διοργανωθεί κυρίως από τον Χάου, αλλά ο Φίλιπς ήταν εκείνος που φρόντιζε να δίνει ομιλίες στη Βοστόνη και αλλού για να συγκεντρωθούν χρήματα και είδη ρουχισμού ή τρόφιμα.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί δικηγόροι Κατηγορία:Αμερικανοί φεμινιστές Κατηγορία:Υπέρμαχοι της κατάργησης της δουλείας
Αγγελαίικα Άρτας
Τα Αγγελαίικα είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Κάτω Αθαμανίου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αθαμανίας, του δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Άρτης, στην περιφέρεια  Ηπείρου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Άρτας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ηπείρου.
Γεωγραφία
Τα Αγγελαίικα είναι ημιορεινός οικισμός στο βορειοκεντρικό τμήμα του νομού Άρτας, λίγα χιλιόμετρα από τους νότιους πρόποδες των Τζουμέρκων και πολύ κοντά στην ανατολική όχθη του ποταμού Σαραντάπορου, πάνω στην επαρχιακή οδό Άρτας-Τρικάλων (ΕΟ 30) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 380. Ο οικισμός απέχει περίπου 45 χλμ. ΒΑ. της Άρτας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κάτω Αθαμανίου του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κάτω Αθαμανίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αθαμανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αθαμανίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων
Λούτσενετς
Το Λούτσενετς (Σλοβακικά: Lučenec, Ουγγρικά: Losonc, Γερμανικά: Lizenz, Γίντις: לאשאנץ‎) είναι πόλη της Σλοβακίας στην περιοχή Μπάνσκα Μπίστριτσα στα νότια της χώρας. Ιστορικά, αποτέλεσε μέρος της επαρχίας Νογκράντ του βασιλείου της Ουγγαρίας. Το 1918 ως αποτέλεσμα της συνθήκης του Τριανόν έγινε μέρος της Τσεχοσλοβακίας. Στην πόλη υπάρχει μια μεγάλη ερειπωμένη εβραϊκή συναγωγή η οποία κτίστηκε το 1924, και υπηρετούσε τις ανάγκες του μεγάλου εβραϊκού πληθυσμού που ζούσε εκεί πριν τον Β´ παγκόσμιο πόλεμο.
Η πόλη είναι το οικονομικό κέντρο της περιοχής Νογκράντ, η οποία περιλαμβάνει τις περιφέρειες Ριμαβσκά Σομπότα, Πολτάρ και Βέλκι Κρτις.
Ιστορία
Η περιοχή του Λούτσενετς κατοικούνταν ήδη από την Εποχή του Λίθου. Οι Σλαβικοί πληθυσμοί μετακινήθηκαν στην περιοχή κατά τον 6ο και 7ο αιώνα και τους ακολούθησαν οι Ούγγροι κατά τον 10ο αιώνα.
Η πρώτη έμμεση αναφορά του Λούτσενετς εμφανίστηκε το 1128, όταν στην περιοχή χτίστηκε ένα παρεκκλήσι προς τιμή της Παρθένου Μαρίας. Η πρώτη άμεση αναφορά του οικισμού έγινε το 1247 με την ονομασία Λουτσούνς, ωστόσο μέχρι τα μέσα του 15ου αιώνα παρέμενε ένα απλό χωριό και βρισκόταν εκτός των κύριων εμπορικών διαδρομών. Το 1442, το Λούτσενετς κατακτήθηκε από τα στρατεύματα των Χουσιτών υπό τη διοίκηση του Γιάν Γίσκρα, και το 1451 σημειώθηκε η μάχη του Λούτσενετς όπου τα στρατεύματα του Ιωάννη Ιουνιάδη συγκρούστηκαν με αυτά του Γίσκρα, με τον Γίσκρα να αναδεικνύεται ο νικητής.
Η πόλη εκσυγχρονίστηκε κατά τον 19ο και 20ο αιώνα, όταν εγκαταστήθηκαν στην περιοχή βιομηχανίες τούβλων, βυρσοδεψεία, εγκαταστάθηκε τηλέγραφος το 1865, και το 1871 αποτέλεσε μέρος του σιδηροδρομικού δικτύου με σύνδεση στη Βουδαπέστη και τη Ζιλίνα. Μετά τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Λούτσενετς έγινε μέρος της Τσεχοσλοβακίας, και για περιορισμένο χρονικό διάστημα μέρος της Σλοβακικής Σοβιετικής Δημοκρατίας το 1919. Το 1938, η πόλη απορροφήθηκε από την Ουγγαρία ως αποτέλεσμα της Πρώτης Επιδίκασης της Βιέννης, και παρέμεινε εκεί έως το 1945 όταν και επέστρεψε στην Τσεχοσλοβακία. Με τη διαίρεση της Τσεχοσλοβακίας το 1993 σε Τσεχία και Σλοβακία, η πόλη αποτέλεσε πλέον μέρος της Σλοβακίας.
Κλίμα
Το Λούτσενετς έχει ηπειρωτικό κλίμα με εναλλαγές των εποχών, με ζεστά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες. Έχει πολλές μέρες στις οποίες σημειώνεται ηλιοφάνεια, και μικρά διαστήματα με στρώσεις χιονιού κατά τον χειμώνα. Κοντά στην πόλη υπάρχουν αρκετές δεξαμενές νερού.
Δημογραφικά στοιχεία
Από τους 28.475 κατοίκους της πόλης βάσει της απογραφής του 2011, η εθνοτική σύνθεση αποτελείται από:
Το 1910 η πόλη είχε πληθυσμό 12.939 κατοίκων εκ των οποίων οι 10.634 ήταν Ούγγροι (82%), 1.675 Σλοβάκοι (13%), 428 Γερμανοί, 9 Ρομά, 1 Ρουθήνιος, 12 Κροάτες, 18 Σέρβοι, και 162 άλλων εθνικοτήτων. Μετά τη Συνθήκη του Τριανόν η πόλη απέκτησε τον κυρίως Σλοβακικό πληθυσμό της.
Η θρησκευτική σύνθεση της πόλης βάσει της απογραφής του 2001 αποτελείται από:
Δήμοι
Η ευρύτερη περιοχή του Λούτσενετς διαιρείται στα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα:
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Λούτσενετς είναι αδερφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις:
Δημήτριος Βερναρδάκης
Ο Δημήτριος Βερναρδάκης (1833 - 1907 ) υπήρξε πολυπράγμων λόγιος, θεατρικός συγγραφέας και καθηγητής Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αγία Μαρίνα της Λέσβου στις 21 Νοεμβρίου 1833. Ο πατέρας του ονομαζόταν Νικόλαος Βερναρδάκης και καταγόταν από την Κρήτη, ενώ η μητέρα του Μελισσηνή, το γένος Τραντάλη. Αδελφοί του ήταν οι λόγιοι Αθανάσιος και Γρηγόριος Βερναρδάκης. Ολοκλήρωσε τη βασική του εκπαίδευση υπό τον Γρηγόριο Γεννάδιο και από το 1849 σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ενώ το 1860 αναγορεύθηκε διδάκτωρ φιλολογίας του Πανεπιστημίου του Μονάχου.
Άρχισε τις σπουδές του στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών (Πανεπιστήμιο Όθωνος) το 1849, με χρήματα που του έδωσε ο μετέπειτα Πατριάρχης Αλεξανδρείας Καλλίνικος από την σημερινή Σκοτίνα Πιερίας, και συνέχισε τις σπουδές του στη Γερμανία με υποτροφία του ομώνυμου μακρινού συγγενή του, του Εθνικού Ευεργέτη Δημητρίου Μπερναρδάκη, πλούσιου μεγαλέμπορου της Πετρούπολης. Πολυγραφότατος, ασχολήθηκε με την κριτική έκδοση τραγωδιών του Ευριπίδη (Φοίνισσαι, Εκάβη, Ιππόλυτος, Μήδεια), αλλά έγινε γνωστός κυρίως χάρη στα έμμετρα δράματά του, με τα οποία θέλησε να δημιουργήσει ένα ρομαντικό ελληνικό θέατρο, επηρεασμένος από τον Σαίξπηρ, την ελληνική μυθολογία και την ελληνική ιστορία. Η πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνική σκηνή έγινε το 1850 με το βραβευμένο από τον Ράλλειο Διαγωνισμό Ποίησης έργο του «Εικασία». Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ιστορικού δράματος στην Ελλάδα. Τα έργα του είχαν μεγάλη επιτυχία στην εποχή τους, αλλά ξεχάστηκαν γρήγορα κυρίως λόγω της αρχαΐζουσας γλώσσας τους.
Το 1861 διορίστηκε έκτακτος καθηγητής ιστορίας και φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και στη συνέχεια το 1865 διορίστηκε τακτικός. Η πανεπιστημιακή του καριέρα έληξε στις 27 Αυγούστου 1869, όταν αναγκάστηκε σε παραίτηση λόγω συνεχιζομένων φοιτητικών αντιδράσεων (Βερναρδάκεια), λόγω συμπαιγνίας των πανεπιστημιακών του αντιπάλων και της τότε πολιτικής εξουσίας. Διορίστηκε ξανά το 1882, αλλά παραιτήθηκε μετά από ένα εξάμηνο, όντας παράλληλα έφορος της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Διετέλεσε ακόμη καθηγητής των Βασιλοπαίδων, ενώ ο πρωθυπουργός Χαρίλαος Τρικούπης, καθώς και ο υπουργός παιδείας Αθανάσιος Ευταξίας, του είχαν προτείνει να διευθύνει την Ακαδημία Αθηνών που θα ιδρυόταν τότε, θέση όμως που δεν δέχθηκε.
Απεβίωσε στις 12 Ιανουαρίου (Ιουλιανό ημερολόγιο) 1907 στη Μυτιλήνη.
Άλλα
Ι. Μελέτες - Δοκίμια
ΙΙΙ. Ποίηση
ΙV. Μεταφράσεις
V. Συγκεντρωτικές εκδόσεις
VI. Διάφορα
Θεατρικές παραστάσεις
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20as%20%3F%CE%BA%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7Label%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1Label%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82Label%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%0AWHERE%20%7B%0A%20%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP50%20wd%3AQ5573855%3B%0A%20%20%20%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP2348%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BD.%20%7D%0A%20%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP1191%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP276%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20FILTER%20NOT%20EXISTS%20%7B%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%20wdt%3AP31%20wd%3AQ194428.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP272%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP57%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82.%20%7D%0A%7D%0A%20%20ORDER%20BY%20ASC%20%28%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%29%20%28%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%29%0A Πίνακας με ελληνικές θεατρικές παραστάσεις έργων του Δ. Βερναρδάκη].
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες φιλόλογοι Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες λόγιοι
Cadillac Escalade
Η Cadillac Escalade είναι ένα μεγάλο πολυτελές SUV αυτοκίνητο, που κατασκευάζεται από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Cadillac από τον Αύγουστο του 1998. Μέχρι σήμερα έχουν κυκλοφορήσει 5 γενιές του μοντέλου, με την τέταρτη γενιά της να διατίθεται από τον Απρίλιο του 2014. Η πέμπτη γενιά της, παρουσιάστηκε επίσημα στις 4 Φεβρουαρίου 2020 και κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ μέσα στο καλοκαίρι του 2020.
Διαχρονικά, η Escalade έχει προσφερθεί σε τρεις εκδοχές αμαξώματος: 5-πορτο SUV (Sport Utility Vehicle), 5-πορτο SUV με μακρύτερο μεταξόνιο, γνωστό ως Escalade ESV, και (έως το 2013) 4-πορτο SUΤ (Sport Utility Truck), δηλαδή pick-up, γνωστό ως Escalade EXT. Οι δύο εκδοχές SUV της Escalade, τεχνικά συγγενεύουν με τα Chevrolet Tahoe / GMC Yukon και τα Chevrolet Suburban / GMC Yukon XL αντίστοιχα, ενώ η εκδοχή pick-up με το Chevrolet Avalanche (2001 - 2013, σε δύο γενιές).
Η στάνταρ εκδοχή της Escalade διατίθεται σε όλες τις χώρες όπου η Cadillac εξάγεται επίσημα, με μοναδική εξαίρεση το Ισραήλ. Αντιθέτως, η μεγαλύτερου μήκους Escalade ESV προσφέρεται μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά, στο Μεξικό, στη Ρωσία και στα κράτη της Μέσης Ανατολής. Οι κυριότεροι ανταγωνιστές της Cadillac Escalade διεθνώς είναι τα SUV πολυτελείας Mercedes-Benz GL-Class, BMW X7, Audi Q7, Toyota Land Cruiser, Toyota Sequoia, Lexus LX, Infiniti QX80, Range Rover και Range Rover Sport. Ειδικότερα στις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Μεξικό, τη Μέση Ανατολή, την Κίνα και τη Νότια Κορέα, διαχρονικός ανταγωνιστής της Escalade είναι και το Lincoln Navigator.
Η ονομασία Escalade (Έσκαλεηντ) σημαίνει αναρρίχηση (με σκάλες) σε τείχος και επελέγη με σκοπό να τονίσει τις αναρριχητικές του ικανότητες στα δύσκολα εδάφη.
Πρώτη γενιά (1998 - 2000)
left|thumb|GMC Yukon Denali πρώτης γενιάς. Με μία μόνο ματιά, φαίνεται η πανομοιότυπη αισθητική του με την Escalade πρώτης γενιάς. Ακόμα και οι [[Ζάντα ελαστικών|ζάντες τους, ήταν ακριβώς οι ίδιες!]] left|thumb|Cadillac Escalade Luxury του 2000.
Η δημιουργία της Escalade ήρθε ως απάντηση στην τότε νέα μόδα των SUV και ιδίως στον καινούριο τότε εγχώριο αντίπαλο, το SUV Lincoln Navigator, που είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά στις ΗΠΑ στις 1 Ιουλίου 1997 από τη Lincoln, που είναι η πολυτελής θυγατρική της αμερικανικής Ford. Καθώς το Lincoln Navigator σημείωσε εξ αρχής εξαιρετικά υψηλές πωλήσεις, ο όμιλος της General Motors αποφάσισε τον Οκτώβριο του 1997 να δημιουργήσει το πρώτο SUV στην ιστορία της Cadillac, της πολυτελέστερης εταιρείας του ομίλου. Η πρώτη γενιά της Escalade, ωστόσο, ήταν σε μεγάλο βαθμό μια de facto ανεπιτυχής προσπάθεια από την πρώτη στιγμή. Φοβούμενη τη διαρκώς αυξανόμενη ηγεμονία του Navigator, η αρχική Escalade έφτασε επειγόντως στη μαζική παραγωγή τον Αύγουστο του 1998 και μόλις δέκα μήνες μετά την έγκριση της μητρικής General Motors, σχεδόν παρακάμπτοντας τη διαδικασία σχεδιασμού, με σκοπό την ταχύτερη δυνατή άφιξη στην αμερικανική αγορά.
Ως αποτέλεσμα, όταν η αρχική Escalade πρωτοεμφανίστηκε στις αντιπροσωπείες των ΗΠΑ προς τα τέλη του 1998, ως μοντέλο της σεζόν (model year) του 1999, αισθητικά δεν ήταν παρά μια σχεδόν πανομοιότυπη εκδοχή του GMC Yukon Denali (η πολυτελέστερη εκδοχή του GMC Yukon και του συγγενικού Chevrolet Tahoe) και μάλιστα ακόμα και οι ζάντες των δύο μοντέλων ήταν ακριβώς οι ίδιες! Η μοναδική διαφορά για τον εξωτερικό παρατηρητή ήταν ότι τα εξωτερικά λογότυπα της GMC είχαν αντικατασταθεί με αυτά της Cadillac. Επίσης, η Escalade έφερε τον ίδιο με του Yukon Denali κινητήρα βενζίνης 5.7 λίτρων V8 Vortec, ισχύος 255 hp (190 kW), δηλαδή εντελώς οριακής για το μεγάλο βάρος του μοντέλου, που ήταν 2,5 τόνοι, και σαφώς μικρότερης σε σύγκριση με τον πιο εξελιγμένο βενζινοκινητήρα 5.4 λίτρων V8 InΤech V8, ισχύος 300 hp (220 kW), που εμφανίστηκε στο Navigator στις αρχές του έτους 1999. Μάλιστα ακόμα και η αισθητική της αρχικής Escalade έδειχνε κάπως «συμπιεσμένη», με αποτέλεσμα να φαίνεται στον εξωτερικό παρατηρητή αρκετά μικρότερη από το Navigator, αν και στην πραγματικότητα ήταν μόλις 9 εκατοστά κοντύτερη, με μήκος 5,11 μέτρα, έναντι 5,20 μέτρων του Navigator πρώτης γενιάς. Ένα ακόμα μειονέκτημα της Escalade πρώτης γενιάς ήταν ότι προσφερόταν αποκλειστικά με 5-θέσιο σαλόνι, σε αντίθεση με το Navigator που είχε ξεκινήσει ήδη από την εισαγωγή του να προσφέρει και προαιρετική τρίτη σειρά καθισμάτων και, ως αποτέλεσμα, το Navigator πρώτης γενιάς μπορούσε να παραγγελθεί σε 7-θέσια ή 8-θέσια διάταξη. thumb|right|Cadillac Escalade πρώτης γενιάς, στις ΗΠΑ.
Μόνο στο σαλόνι υπήρξαν κάποιες εμφανείς αναβαθμίσεις:
thumb|right|Cadillac Escalade πρώτης γενιάς, με aftermarket σπορ ζάντες, στο [[Μόντρεαλ, Κεμπέκ, Καναδάς.]]
Kuunkuiskaajat
Οι Kuunkuiskaajat είναι Φινλανδικό γυναικείο παραδοσιακό ντουέτο. Εκπροσώπησαν τη Φινλανδία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2010 στο Όσλο με το τραγούδι "Työlki ellää", το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό, τερματίζοντας στην 11η θέση στον ημιτελικό.
Cadillac Escalade
Πρώτη γενιά (1998 - 2000)
Επιπλέον, η Cadillac Escalade πρώτης γενιάς διέθετε στάνταρ την επιλεκτική 4-κίνηση Auto-Trac, ενώ σε όλα τα άλλα μοντέλα ήταν προαιρετική. Γενικότερα, ωστόσο, η πρώτη γενιά της Escalade δεν κέρδισε ποτέ την εκτίμηση από τον Τύπο αυτοκινήτου και το ευρύ κοινό, ούτε γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία, και αυτό έκανε επιτακτική την ανάγκη ενός άμεσου επανασχεδιασμού, όπως και έγινε.
Kuunkuiskaajat
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα Κατηγορία:Φινλανδικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Φινλανδία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2010 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Cadillac Escalade
Τεχνικά στοιχεία
Η μέση κατανάλωση της Escalade πρώτης γενιάς ήταν: η αστική 11 μίλια το γαλόνι ΗΠΑ ή 21 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, και στον αυτοκινητόδρομο 15 μίλια το γαλόνι ΗΠΑ ή 16 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα.
Δεύτερη γενιά (2001 - 2006)
Η δεύτερη γενιά της Escalade παρουσιάστηκε σε σχετική εκδήλωση της Cadillac τον Αύγουστο του 2000 και μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Ιανουάριο του 2001. Για πρώτη φορά κυκλοφόρησε στην αγορά των ΗΠΑ τον Φεβρουάριο του 2001 και παραδόξως ως μοντέλο 2002, καθώς η σεζόν (model year) του 2001 παρακάμφθηκε. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπήρξε ποτέ μοντέλο «2001 Escalade» και μάλιστα η δεύτερη γενιά έφτασε στις αντιπροσωπείες ενώ τα μοντέλα «2000 Escalade» της πρώτης γενιάς συνέχιζαν ακόμα να πωλούνται επίσημα.
Escalade EXT και ESV
Τον Σεπτέμβριο του 2001, προστέθηκε στην παραγωγή μια έκδοση sport utility truck (pick-up), η Escalade EXT, με 610 επιπλέον χιλιοστά μήκος, φτάνοντας έτσι το τεράστιο μήκος των 5.624 χιλιοστών. Έφερε αποκλειστικά 4 πόρτες, με χωρητικότητα 5 επιβατών, και βασιζόταν στο αμάξωμα του φθηνότερου Chevrolet Avalanche. Τον Ιανουάριο του 2003 (αν και η μαζική παραγωγή ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2002 και στην πράξη υπήρξαν μόλις 36 πωλήσεις αντιτύπων στις τελευταίες ημέρες του ίδιου έτους και μόνο σε εμπορικούς αγοραστές) κυκλοφόρησε στην αγορά και μια μακρύτερη 8-θέσια SUV έκδοση, με το ίδιο ακριβώς μήκος και μεταξόνιο της ΕΧΤ, η Escalade ESV. Προσέφερε εμφανώς μεγαλύτερο χώρο για τις αποσκευές και για την τρίτη σειρά καθισμάτων, και βασιζόταν στο σασί των συγγενικών Chevrolet Suburban και GMC Yukon XL.
Να σημειωθεί ότι στην «κανονική» εκδοχή της Escalade δεύτερης γενιάς, η στάνταρ μετάδοση της κίνησης ήταν στους πίσω τροχούς και η 4-κίνηση ήταν κατ' επιλογήν. Αντιθέτως, οι Escalade EXT και ESV ήταν αποκλειστικά τετρακίνητες.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Για τη σεζόν του 2004, το δορυφορικό ραδιόφωνο έγινε στάνταρ σε όλες τις Escalade, ενώ τοποθετήθηκε στάνταρ Σύστημα Ελέγχου Πίεσης Ελαστικών (tire pressure monitor), εκτός αρχικά της έκδοσης EXT, όπου καθιερώθηκε μόλις το 2007.
Escalade Platinum
Από την σεζόν του 2005, το σύστημα τηλεματικής OnStar υπέστη περαιτέρω αναβαθμίσεις, ενώ εισήχθη και η κορυφαία έκδοση εξοπλισμού Platinum, με τιμή πώλησης 71.025 δολάρια με την τότε ισοτιμία. Έφερε στάνταρ θερμαινόμενες και δροσιζόμενες ποτηροθήκες, ηλιοροφή, σύστημα ψυχαγωγίας με 3 οθόνες με DVD, χρώμιο στο τιμόνι και στη μπροστινή γρίλια, και ζάντες χρωμίου 20 ιντσών. Μετά από 1 έτος, ο βασικός κινητήρας 5.3 λίτρων της Escalade δεύτερης γενιάς καταργήθηκε και απέμεινε μόνο ο κινητήρας 6.0 λίτρων, επίσης V8.
Κινητήρες
Όπου HO: High Output (Υψηλή Απόδοση). Όλοι ήταν βενζίνης.
Τρίτη γενιά (2006 - 2014)
Όπως είχε συμβεί και με τη δεύτερη γενιά του μοντέλου, η τρίτη γενιά της Escalade κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ τον Ιανουάριο του 2006 και παρομοίως ως μοντέλο 2007. Αυτή τη φορά πάντως, η σεζόν (model year) του 2006 δεν παρακάμφθηκε, πλην όμως ήταν πολύ σύντομη. Ο λόγος ήταν ότι η τρίτη γενιά εισήχθη επειγόντως 1 έτος νωρίτερα από το αρχικώς αναμενόμενο, λόγω μιας ξαφνικής καθοδικής τάσης των πωλήσεων που σημειώθηκε μέσα στο 2005.
Αρχικά προσφερόταν ως στάνταρ 4-κίνητο SUV, με τιμή εκκίνησης στα 57.280 δολάρια με την τότε ισοτιμία, ενώ τον Ιούνιο του 2006 ξεκίνησε η παραγωγή της Escalade ESV (η εκδοχή με το μακρύτερο μεταξόνιο) και του pick-up Escalade EXT (το τελευταίο που ακόμα κατασκευαζόταν στο Σιλάο, Μεξικό). Η φθηνότερη πισωκίνητη έκδοση άρχισε να παράγεται τον Αύγουστο του 2006.
Η νέα Escalade έφερε πλέον έναν καινούριο κινητήρα Vortec, κυβισμού 6.162 cm³ V8, εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο, με μεταβλητό χρονισμό βαλβίδων, ισχύος 403 hp (301 kW) και με ροπή 565 N·m (417 ft·lbf). Επομένως, η Escalade ήταν 23 hp ισχυρότερη από το συγγενικό GMC Yukon Denali. Η μετάδοσή της, ήταν ένα νέο 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, με επίσημη ονομασία 6L80. Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd έφτασε πλέον το 0,363 - νούμερο κορυφαίο για SUV μεγάλου ύψους και όγκου. thumb|left|Cadillac Escalade 6.2 V8 Sport Luxury, εξαγωγικό μοντέλο του 2012, στο [[Ντίσελντορφ, Γερμανία.]]
Στην τρίτη γενιά της Escalade ακολουθήθηκε η ίδια συνταγή της αισθητικής εναρμόνισης με τα άλλα μοντέλα της Cadillac και το μοντέλο διέθετε τη σχεδιαστική φιλοσοφία «Αrt and Science» της εταιρείας. Η νέα Escalade ξεκίνησε με επίσης υψηλές πωλήσεις στις ΗΠΑ, σε τέτοιο βαθμό που μέσα στο 2006 άρχισε για πρώτη φορά να εξάγεται επίσημα και στην Ευρώπη, αλλά τα έτη 2008 και 2009 οι πωλήσεις της, εντός και εκτός, επλήγησαν βαρύτατα από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008. Αυτό μάλιστα ώθησε, εν έτει 2009, τη μητρική General Motors να αποφασίσει προς στιγμήν (και αρχικά να ανακοινώσει) την οριστική διακοπή όλων των μεγάλων της SUV έως το 2012, αλλά μεταγενέστερα άλλαξε γνώμη και προχώρησε στην εξέλιξη της 4ης γενιάς τους, που τελικώς εισήχθησαν το 2014.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|left|Το σαλόνι μιας Cadillac Escalade του 2013 με δορυφορική πλοήγηση.
Από την εισαγωγή της Escalade τρίτης γενιάς, το στάνταρ 4-κάναλο Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας StabiliTrak απέκτησε και αισθητήρα ανατροπής, ώστε να παρεμβαίνει ενάντια και σε αυτό το ενδεχόμενο. Επίσης, όλες οι Escalade απέκτησαν στάνταρ πλευρικούς αερόσακους οροφής, που κάλυπταν και τις 3 σειρές καθισμάτων και είχαν την επιπλέον ικανότητα να ανοίγουν και αν τυχόν το StabiliTrak έκρινε ότι η ανατροπή ήταν αναπόφευκτη.
Η προαιρετική οθόνη πολλαπλών λειτουργιών, στα μοντέλα με σύστημα δορυφορικής πλοήγησης, απέκτησε και κάμερα οπισθοπορείας. Επιπλέον, μαζί με τα στάνταρ εμπρός και πίσω θερμαινόμενα δερμάτινα καθίσματα, προσέθεσε και στάνταρ δροσιζόμενα μπροστινά καθίσματα. Σύντομα ακολούθησαν και άλλες σημαντικές προσθήκες, που αναφέρονται στην επόμενη υποενότητα.
Μεταγενέστερες βελτιώσεις
Για τη σεζόν του 2009, η Escalade έλαβε μια σειρά από αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό:
Στο ξεκίνημα της σεζόν του 2010, προστέθηκαν και στάνταρ πλευρικοί αερόσακοι στα μπροστινά καθίσματα, συμπληρώνοντας έτσι τους πλευρικούς αερόσακους οροφής. Τη σεζόν του 2012, έγινε ένα μικρό λίφτινγκ στα πίσω φώτα.
Escalade Hybrid
Μια υβριδική έκδοση της Escalade παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο International Auto Show στο Μαϊάμι της Φλόριντα τον Ιανουάριο του 2008. Κυκλοφόρησε στα μέσα του 2008, ως μοντέλο της σεζόν του 2009, με τιμή εκκίνησης 74.085 δολάρια, στη βασική πισωκίνητη έκδοση. Αρχικά γνώρισε σημαντική απήχηση και μάλιστα τον Αύγουστο του 2008 το 20% των πωλήσεων της Cadillac Escalade ήταν υβριδικές. Μεταγενέστερα, ωστόσο, σημειώθηκε μια μεγάλη πτώση της ζήτησης, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και της συνεπακόλουθης παγκόσμιας κρίσης στην αυτοκινητοβιομηχανία, και τελικώς η υβριδική Escalade διατηρήθηκε στην παραγωγή έως τη σεζόν του 2013 και μετά διακόπηκε, ταυτόχρονα και με την Escalade EXT και το φθηνότερο δίδυμο pick-up Chevrolet Avalanche.
Η έκδοση Escalade Hybrid έφερε ένα υβριδικό σύστημα, που αποτελείται από έναν βενζινοκινητήρα σε συνδυασμό με έναν ισχυρό ηλεκτροκινητήρα. Ο τελευταίος τροφοδοτείται από μία μπαταρία νικελίου και μπορεί να κινεί το αυτοκίνητο σε συνθήκες χαμηλών απαιτήσεων. Ο βενζινοκινητήρας είναι 5.967 cm³ V8, ισχύος 332 hp (248 kW) στις 5.100 στροφές το λεπτό και με ροπή 498 N·m (367 lb·ft) στις 4.100 στροφές το λεπτό και της προσδίδει επιτάχυνση 0-60 mph (0-97 km/h) σε 8,2 δευτερόλεπτα.
Τέταρτη γενιά (2014 - 2019)
Η τέταρτη γενιά της Cadillac Escalade, μαζί και με την εκδοχή με μακρύτερο μεταξόνιο Cadillac Escalade ESV, αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά στις 7 Οκτωβρίου 2013, σε σχετική εκδήλωση στη Νέα Υόρκη και μόλις 1 μήνα μετά την παρουσίαση της αντίστοιχης γενιάς των συγγενικών Chevrolet Tahoe, Chevrolet Suburban και GMC Yukon / Yukon XL.
Επίσημα ανακοινώθηκε τότε ότι δεν θα υπάρξει έκδοση Escalade EXT (pick-up) στην τέταρτη γενιά, λόγω των χαμηλών πωλήσεων της Escalade EXT τρίτης γενιάς, η οποία μάλιστα διακόπηκε το 2013 (και ταυτόχρονα με το φθηνότερο συγγενικό pick-up Chevrolet Avalanche), δηλαδή 1 χρόνο πριν τη λήξη της παραγωγής της Escalade τρίτης γενιάς. Ωστόσο, δεν έχει αποκλειστεί εντελώς η επιστροφή μιας εκδοχής pick-up στην πέμπτη γενιά της Escalade, χωρίς ωστόσο να έχει ανακοινωθεί μέχρι τώρα κάτι σχετικό.
Εισαγωγή
thumb|left|Cadillac Escalade του 2016 στην [[Κίνα.]]
Και οι δύο εκδόσεις της τέταρτης γενιάς μπήκαν στη μαζική παραγωγή τον Ιανουάριο του 2014 και έφτασαν στις αντιπροσωπείες των ΗΠΑ τον Απρίλιο του 2014, ως μοντέλα της σεζόν του 2015, σε 3 επίπεδα εξοπλισμού: Base, Luxury και Premium. Η βασική τους τιμή ήταν 71.700 δολάρια για τη στάνταρ εκδοχή και 74.000 δολάρια για την ESV, με την τότε ισοτιμία. Όλες φέρουν τον κινητήρα 6.2 λίτρων V8 EcoTec3 FlexFuel, αρχικά διατηρώντας το 6-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο GM 6L80 της τρίτης γενιάς της Escalade, αλλά για λίγους μόνο μήνες, και από τις 11 Αυγούστου 2014 συνδυάστηκαν αποκλειστικά με το νέο τότε 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο GM 8L90.
Στον Καναδά και στα εξαγωγικά κράτη των άλλων ηπείρων, οι πωλήσεις ξεκίνησαν σταδιακά από τα τέλη Αυγούστου του 2014 και μετά, και ως αποτέλεσμα, εξ αρχής με το 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο.
Βελτιώσεις
thumb|left|Cadillac Escalade ESV Platinum του 2018.
Στις 11 Αυγούστου 2014, η Cadillac ανακοίνωσε την προσθήκη μιας κορυφαίας έκδοσης Platinum Collection. Ταυτόχρονα, στην ίδια ανακοίνωση, δήλωσε και ότι όλες οι εκδόσεις της Escalade τέταρτης γενιάς απέκτησαν το 8-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο, όπως προαναφέρθηκε, καθώς και μια κάμερα τεχνολογίας Surround View, για πλήρη θέα γύρω από το αυτοκίνητο, και σύστημα ευρυζωνικού δικτύου 4G LTE.
Τεχνικά στοιχεία
Ο αστερίσκος υποδηλώνει ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας.
Πέμπτη γενιά
Οι πρώτες φωτογραφίες της πέμπτης γενιάς της Cadillac Escalade διέρρευσαν στις 11 Δεκεμβρίου 2019 μέσα από το εργοστάσιο κατασκευής του μοντέλου, ενώ στις 16 Δεκεμβρίου η Cadillac ανακοίνωσε ότι στο εσωτερικό του νέου της SUV έχει τοποθετήσει μια τεράστια καμπυλωτή OLED οθόνη 38 ιντσών, με την πυκνότητα των pixels της συγκεκριμένης οθόνης να είναι διπλάσια από μια 4K τηλεόραση. Το μοντέλο παρουσιάστηκε επίσημα στις 4 Φεβρουαρίου 2020 στο Μπέβερλι Χιλς της Καλιφόρνια, μπήκε στη μαζική παραγωγή στις 18 Μαΐου 2020 και κυκλοφόρησε στην αγορά το καλοκαίρι του 2020, για τη σεζόν (model year) του 2021.
Βασίζεται στην πλατφόρμα GMT1XX platform, σταθερά κοινή με τα Chevrolet Tahoe / GMC Yukon και Chevrolet Suburban / GMC Yukon XL. Η στάνταρ έκδοση διατήρησε τον κινητήρα 6.2 λίτρων V8 βενζίνης, 16-βάλβιδο, της προηγούμενης γενιάς, ισχύος 420 ίππων και ροπής 624 N·m (460 lb·ft). Κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2021, προστέθηκε και ένας 6-κύλινδρος σε σειρά (I6) 24-βάλβιδο turbodiesel 3.0 λίτρων, ο γνωστός ως LM2 Duramax, ισχύος 277 hp και ροπής κατά σύμπτωση επίσης 624 N·m (460 lb·ft), ο οποίος θα προσφερθεί και στα Tahoe / Suburban και στα Yukon / Yukon XL. Όλοι οι κινητήρες διατηρούν σταθερά το ίδιο 10-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων και τη γνωστή τετρακίνηση.
Προσεχώς, αναμένεται να προστεθεί και μια έκδοση υψηλών επιδόσεων V-Performance, με μια εκδοχή του υπερτροφοδοτούμενου κινητήρα 6.2 λίτρων small-block V8 του ομίλου της General Motors. Μελλοντικώς, για πρώτη φορά θα διατεθεί και μια αμιγώς ηλεκτρική έκδοση, που αναμένεται να φτάσει το 2023 και να προσφέρει αυτονομία στα 400 μίλια / 645 χιλιόμετρα ανά φόρτιση. thumb|left|Cadillac Escalade ESV πέμπτης γενιάς του 2021.
Αρχικά επρόκειτο η Cadillac Escalade πέμπτης γενιάς και όλα τα συγγενικά της μοντέλα (η πέμπτη γενιά του Chevrolet Tahoe, η αντίστοιχη 12η γενιά της μεγαλύτερης εκδοχής Chevrolet Suburban και η αντίστοιχη γενιά των συγγενικών GMC Yukon και Yukon XL) να μπουν στην παραγωγή στα τέλη Απριλίου του 2020 και για τη σεζόν του 2021, αλλά λόγω των συνεπειών της πανδημίας του κορονοϊού COVID-19 μπήκαν στη μαζική παραγωγή στις 18 Μαΐου 2020.
Ετήσιες πωλήσεις
thumb|right|Το πίσω μέρος μιας Cadillac Escalade EXT του 2003. thumb|right|Το σαλόνι της ίδιας Cadillac Escalade EXT. thumb|right|Η καρότσα της προηγούμενης Cadillac Escalade EXT. thumb|right|Cadillac Escalade ESV Platinum Edition του 2011. thumb|right|Το πίσω μέρος της προηγούμενης Cadillac Escalade ESV Platinum Edition του 2011.
Παρακάτω παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις στις ΗΠΑ. Στον πίνακα φαίνονται οι μέτριες πωλήσεις της πρώτης γενιάς, οι υψηλές πωλήσεις της δεύτερης και αρχικά της τρίτης γενιάς, καθώς και η κατακόρυφη πτώση τα έτη 2008 και 2009, λόγω της τότε παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Από το 2010 πάντως, η ζήτηση σταθεροποιήθηκε, με εξαίρεση την pick-up εκδοχή Escalade EXT, η οποία και τελικώς διακόπηκε, λόγω πτώσης των πωλήσεών της σε εντελώς αμελητέα νούμερα. Επίσης, ξεκινώντας από τα μέσα του 2018, η Cadillac δεν αναφέρει πλέον ξεχωριστά τις πωλήσεις στις ΗΠΑ της εκδοχής Escalade ESV, αλλά συνδυαστικά με αυτές της στάνταρ εκδοχής του μοντέλου.
Αντιθέτως στην Ευρώπη, όπου άρχισε να εξάγεται επίσημα μέσα στο 2006, λίγο μετά την έναρξη των πωλήσεων της τρίτης γενιάς της, δεν γνώρισε καμία απήχηση και ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν. Αυτό συνέβη εν μέρει λόγω της υπερβολικά υψηλής κατανάλωσης καυσίμου, καθώς μάλιστα δεν προσέφερε ποτέ έκδοση ντίζελ στις 4 πρώτες γενιές του, αλλά κυρίως λόγω των τεράστιων εξωτερικών του διαστάσεων, που έκαναν ασύμφορη την κυκλοφορία του στους ευρωπαϊκούς δρόμους. Ενδεικτικώς, παρουσιάζονται οι ετήσιες πωλήσεις στη Γαλλία:
Με τα 80 αντίτυπα που κατάφερε να πουλήσει το 2007, το μέγιστο νούμερο που σημείωσε ποτέ, ήταν τότε το πρώτο σε πωλήσεις μοντέλο της Cadillac στη Γαλλία, ξεπερνώντας ακόμα και το «εισαγωγικό» στην παλέτα της μοντέλο, την Cadillac BLS, που είχε πουλήσει το ίδιο έτος 56 αντίτυπα. thumb|right|Οι [[Οθόνη|οθόνες στα μπροστινά προσκέφαλα μιας Cadillac Escalade ESV Platinum Edition τρίτης γενιάς.]] thumb|right|Όλες οι οθόνες της προηγούμενης Cadillac Escalade ESV Platinum Edition τρίτης γενιάς.
Επίσης, στη Γερμανία από την εισαγωγή της, το 2006, έως και τη λήξη του έτους 2019 έχει πουλήσει συνολικά 1.489 αντίτυπα, με μέγιστο ετήσιο νούμερο τα 228 αντίτυπα το 2018, αν και συνήθως οι ετήσιες πωλήσεις κυμαίνονταν γύρω στα 100 αντίτυπα (το 2019 έπεσαν στα 97 αντίτυπα) και υπήρξαν κάποια έτη που τα νούμερα ήταν αρκετά μικρότερα. Αναλυτικά:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Escalade Κατηγορία:Αμερικανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα SUV Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
.cx
.cx είναι ο top-level domain κωδικός για το Νησί των Χριστουγέννων στο Διαδίκτυο.
Δείτε επίσης
Κατάλογος top-level domains
Παραπομπές
Κατηγορία:Top-level domains Κατηγορία:Νήσος των Χριστουγέννων
Stiff Upper Lip (τραγούδι)
Το Stiff Upper Lip είναι ένα τραγούδι του αυστραλιανού rock συγκροτήματος AC/DC, το οποίο συμπεριλήφθηκε στον ομώνυμο δίσκο τους το 2000. Το κομμάτι γράφτηκε από τους Άνγκους Γιανγκ και Μάλκολμ Γιανγκ. Το κομμάτι κυκλοφόρησε και ως single, φτάνοντας στο νούμερο 1 των αμερικανικών Hot Mainstream Rock Tracks. Για την προώθηση του τραγουδιού κυκλοφόρησε και video clip, σκηνοθετημένο από τον Άντι Μοράχαν. Κατά την αρχή του βίντεο, όπου το συγκρότημα βρίσκεται σε ένα Hummer H1, ακούγεται από το ραδιόφωνο τους το It's a Long Way to the Top (If You Wanna Rock 'n' Roll).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2000 Κατηγορία:Singles του 2000 Κατηγορία:Τραγούδια των AC/DC Κατηγορία:Singles της East West Records
Ανρί Μπαρμπύς
Ο Ανρί Μπαρμπύς (Henri Barbusse, 17 Μαΐου 1873 - 30 Αυγούστου 1935) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι βιογράφοι Κατηγορία:Μπολσεβίκοι Κατηγορία:Αντιφασίστες Κατηγορία:Εσπεραντιστές Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Βραβείο Γκονκούρ Κατηγορία:Γάλλοι δημοσιογράφοι
Ζυλ Μπαρμπέ ντ’ Ωρεβιγύ
Ο Ζυλ Μπαρμπέ ντ’ Ωρεβιγύ (Jules Barbey d’ Aurevilly, 2 Νοεμβρίου 1808 – 23 Απριλίου 1889) ήταν Γάλλος μυθιστοριογράφος και διηγηματογράφος.
Γεννήθηκε στο Σαιν-Σωβέρ-λε-Βικόντ της Νορμανδίας, σε οικογένεια μικροευγενών, και σπούδασε στο κολλέγιο Στανισλάς του Παρισιού και στην Νομική σχολή του Πανεπιστημίου της Καέν.
Κατά την πρώτη νεότητά του υπήρξε δημοκρατικός και άθεος αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 1840 άρχισε να συναναστρέφεται με κύκλους καθολικών και λεζιτιμιστών (οπαδών του πρεσβύτερου κλάδου των Βουρβόνων). Το 1846 επανήλθε στους κόλπους της Καθολικής Εκκλησίας, δεν υπήρξε όμως απόλυτα ορθόδοξο μέλος της.
Το 1852 ανέλαβε την φιλολογική κριτική της βοναπαρτικής εφημερίδας Le Pays και το 1868 του Constitutionnel, στις στήλες του οποίου εναλλασσόταν με τον Σαιντ-Μπεβ. Μετά τον θάνατο του τελευταίου το 1869, έμεινε παντοδύναμος φιλολογικός κριτής, επονομαζόμενος «ο κοντόσταυλος των γραμμάτων». Εκτός από τις φιλολογικές τάσεις, υπαγόρευε και την μόδα όντας περίφημος δανδής, και, παρά τον καθολικισμό του, πραγματευόταν θέματα αρκετά τολμηρά.
Στις κρίσεις του ήταν ιδιαίτερα οξύς. Επιτέθηκε σε μεγάλα ονόματα : Ουγκώ, Μισελέ, Μεριμέ, Ρενάν (Ernest Renan) και ιδίως στον Ζολά και στον νατουραλισμό.
Από την άλλη μεριά όμως συνετέλεσε αποφασιστικά στην καθιέρωση του Σταντάλ και στην θετική επανεκτίμηση του Μπαλζάκ, καθώς και στην αναγνώριση του έργου του Φλωμπέρ και του Μπωντλαίρ, όταν το κλίμα ήταν δυσμενές για τους δύο τελευταίους.
Τα έργα του είναι ιστορίες μυστηρίου και φρίκης, με ανάλυση ψυχολογικών κινήτρων περισσότερο, χωρίς τίποτα το υπερφυσικό. Δύο από τα καλύτερα αναφέρονται στην περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης, προς την οποία ο συγγραφέας διέκειτο εχθρικά : Le Chevalier Des Touches (Ο ιππότης των πλήκτρων, 1863), με θέμα την αντεπαναστατική δραστηριότητα των Σουάνων στη Νορμανδία, και Un Prêtre Marié (Ένας έγγαμος ιερέας, 1864) με θέμα τα δεινά ενός ιερέα υπό το νέο καθεστώς. Καλύτερο έργο του θεωρείται η συλλογή έξι διηγημάτων Οι Διαβολικές (1874), καθένα από τα οποία αφηγείται μια εγκληματική ή ανόσια πράξη που έκανε μια γυναίκα.
Ελληνικές μεταφράσεις
Τις Διαβολικές μετέφρασε ο Γιώργος Παρλαλόγλου ("Γνώση"). Ένα διήγημα από την συλλογή αυτή (La vengeance d'une femme - Η εκδίκηση μιας γυναίκας) μετέφρασε και ο Μιχ. Στασινόπουλος ως Η εκδίκηση μιας Ισπανίδας ("Ηριδανός")
Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι διηγηματογράφοι
46P/Βιρτάνεν
thumb|250px|Ο κομήτης στις 12 Δεκεμβρίου 2018 Ο 46P/Βιρτάνεν (46P/Wirtanen) είναι περιοδικός κομήτης με περίοδο περιφοράς περίπου 5,4 έτη. Ανήκει στην «οικογένεια του Δία», μια κατηγορία κομητών των οποίων το αφήλιο βρίσκεται στις 5 με 6 ΑΜ. Ο κομήτης Βιρτάνεν ήταν ο αρχικός στόχος της διαστημοσυσκευής Ροζέττα, αλλά λόγω καθυστερήσεων της αποστολής, ο στόχος αυτός δεν ήταν πλέον εύκολα προσβάσιμος και έτσι επιλέχθηκε ως στόχος ο 67P/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο. Ο κομήτης στις 16 Δεκεμβρίου 2018 πέρασε σε απόσταση 0,0774 ΑΜ (11,5 εκατομμύρια χιλιόμετρα) από τη Γη και έγινε ορατός δια γυμνού οφθαλμού.
Ιστορία
Ο κομήτης ανακαλύφθηκε από τον Καρλ Α. Βιρτάνεν, του αστεροσκοπείου Λικ στην Καλιφόρνια σε φωτογραφικές πλάκες οι οποίες λήφθηκαν στις 17.32 Ιανουαρίου 1948 από το τηλεσκόπιο των 20 ιντσών. Ο κομήτης τότε είχε μέγεθος 16 και απομακρυνόταν τόσο από τον Ήλιο όσο και από τη Γη. Από τους υπολογισμούς που ακολούθησαν βρέθηκε ότι ο κομήτης είχε περάσει από το περιήλιό του, το οποίο βρισκόταν στις 1,625 ΑΜ, στις 2 Δεκεμβρίου 1947. Η περίοδος περιφοράς υπολογίστηκε σε 6,71 έτη. Ο Βιρτάνεν βρήκε πάλι τον κομήτη στις 8.5 Σεπτεμβρίου 1954.
Το πέρασμα του 1967 ήταν πιο ευνοϊκό, με τον κομήτη να φτάνει σε φαινόμενο μέγεθος +14 στα τέλη του Οκτωβρίου πρωτού αρχίσει να εξασθενεί. Τον Απρίλιο του 1972, ο κομήτης πέρασε 0,28 ΑΜ από τον Δία, με αποτέλεσμα η βαρύτητα του γιγάντιου πλανήτη να μειώσει το περιήλιο το κομήτη σε 1,26 ΑΜ και την περίοδο περιφοράς σε 5.87 χρόνια. Τα περάσματα του 1974 και του 1980 ήταν πολύ δυσμενή με αποτέλεσμα ο κομήτης να εντοπιστεί μόνο μία φορά. Ο κομήτης πέρασε το 1984 πάλι κοντά στον Δία με αποτέλεσμα η τροχιά του να αλλάξει πάλι. Το περίηλιο μειώθηκε από 1,26 σε 1,085 ΑΜ και η περίοδος περιφοράς σε 5,5 χρόνια. Στο πέρασμα του κομήτη το 1991 έφτασε σε μέγεθος 10 και πέρασε σε ελάχιστη απόσταση από τη Γη 1,35 ΑΜ.
Προτάσεις εξερεύνησης
Ο κομήτης ήταν ο στόχος για την προτεινόμενη αποστολή Comet Hopper, πρόταση που κατατέθηκε στη ΝΑΣΑ στα πλαίσια του προγράμματος Ανακάλυψης. Αν και ήταν μια από τις τρεις προτάσεις που μελετήθηκαν πιο προσεκτικά, τελικά το 2012 επιλέχθηκε η αποστολή InSight, η οποία προσεδαφίστηκε στον Άρη. Οι επιστημονικοί στόχοι της αποστολής, αν είχε επιλεγεί, ήταν να παρακολουθήσει τον κομήτη Βιρτάνεν και να χαρτογραφήσει τόσο την επιφάνειά του όσο και την κόμη του, όσο και τις αλλαγές που θα λάμβαναν χώρα όσο πλησίαζε τον Ήλιο. Η διαστημοσυσκευή θα έφτανε στον κομήτη όταν αυτός θα βρισκόταν στις 4,5 ΑΜ, θα προσεδαφιζόταν σε διάφορα σημεία του κομήτη, με την τελευταία προσεδάφιση να λαμβάνει χώρα σε απόσταση 1.5 ΑΜ.
Επίσης, ο κομήτης Βιρτάνεν ήταν ο αρχικός στόχος της διαστημοσυσκευής Ροζέττα, αλλά λόγω καθυστερήσεων της αποστολής, ο στόχος αυτός δεν ήταν πλέον εύκολα προσβάσιμος και έτσι επιλέχθηκε ως στόχος ο 67P/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο.
Βροχή μετεώρων
Το 2012 ο Μιχαήλ Μάσλοφ προέβλεψε ότι η Γη θα περάσει ανάμεσα στις 10 και 14 Δεκεμβρίου εκείνου του έτους μέσα από νέφος υλικών του κομήτη με αποτέλεσμα την εμφάνιση βροχής μετεώρων με ακτινοβόλο σημείο στον αστερισμό των Ιχθύων και μέγιστο τα 30 μετέωρα την ώρα. Τελικά όντως παρατηρήθηκαν στις 14 Δεκεμβρίου μετέωρα με ακτινοβόλο σημείο στην προβλεπόμενη περιοχή.
Παραπομπές
Βιρτανεν
1837
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1837 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
.cv
.cv είναι ο top-level domain κωδικός για το Πράσινο Ακρωτήριο στο Διαδίκτυο.
Δείτε επίσης: Κατάλογος top-level domains.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πράσινο Ακρωτήριο Κατηγορία:Top-level domains
Toppdomän
Αλί Σαχ Ντουρανί
Ο Σουλτάνος Αλί Σαχ Ντουρανί Σαντοζάι ήταν ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας των Ντουρανί από το 1818 έως το 1819. Ήταν γιος του Τιμούρ Σαχ Ντουρανί Σαντοζάι, και προτελευταίος Αυτοκράτορας των Ντουρανί. Εκθρονίστηκε από τον αδελφό του Αγιούμπ Σαχ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμίρηδες του Αφγανιστάν
Αλέκα Χάμοντ
Η Αλέκα Χάμοντ (δανέζικα: Aleqa Hammond, 23 Σεπτεμβρίου 1965-) είναι πολιτικός της Γροιλανδίας, αρχηγός του κόμματος Σιουμούτ από τις 2 Ιουνίου 2009 ως τις 17 Οκτωβρίου 2014. Ήταν η πέμπτη Πρωθυπουργός της Αυτόνομης Περιοχής της Γροιλανδίας και η πρώτη γυναίκα σε αυτό το αξίωμα. Ανέλαβε την πρωθυπουργία όταν το κόμμα της (το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα Σιουμούτ) κέρδισε τις εκλογές του 2013 και έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.
Την 1η Οκτωβρίου 2014 η Χάμοντ παραιτήθηκε προσωρινά από την πρωθυπουργία, καθώς άρχισαν έρευνες για τη σχέση της με οικονομικό σκάνδαλο. Ο Κιμ Κίλσεν ανέλαβε υπηρεσιακός πρωθυπουργός και προκηρύχθηκαν εκλογές για το Νοέμβριο.
Σκάλα Μεσσηνίας
Η Σκάλα (τοπική κοινότητα Σκάλας - δημοτική ενότητα Μελιγαλά), ανήκει στον δήμο Οιχαλίας της περιφερειακής ενότητας Μεσσηνίας που βρίσκεται σε υψόμετρο 97 μ. στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης. Έδρα του δήμου είναι ο Μελιγαλάς και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας με το Σχέδιο «Καποδίστριας», μέχρι το 2010, η Σκάλα ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Σκάλας, του πρώην δήμου Μελιγαλά του νομού Μεσσηνίας.