cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κατερίνα Σωτηρίου
Εθνική Ελλάδος
Με το εθνόσημο αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως μέλος της Εθνικής Κορασίδων τον Αύγουστο του 1998. Τη σημαντικότερη εμφάνισή της με τις μικρές Εθνικές την πραγματοποίησε με την ομάδα των Νεανίδων (έχει πετύχει συνολικά 215 πόντους), με την οποία έχει λάβει μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2002 στη Σλοβενία.
Η Σωτηρίου εντάχθηκε στην Εθνική Ομάδα Γυναικών το 2002 για φιλικούς αγώνες. Ήταν μέλος της ομάδας που κατέκτησε την 4η θέση στους Μεσογειακούς Αγώνες της Πεσκάρα το 2009 (σε 5 αγώνες σημείωσε 57 πόντους).
Από τις σπουδαιότερες στιγμές στην καριέρα της παραμένει η συμμετοχή της με την Εθνική Γυναικών στο Ευρωμπάσκετ της Λετονίας το 2009 (5η θέση) και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Τσεχίας ένα χρόνο αργότερα (11η θέση). Στην πρώτη διοργάνωση, σε 9 αγώνες είχε 2.2 πόντους, 1.9 ριμπάουντ και 0.9 ασίστ μ.ό., ενώ στη δεύτερη σε 8 αγώνες 1.8 πόντους, 0.4 ριμπάουντ και 0.3 ασίστ.
Το 2011 συμμετείχε στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας όπου σε 3 ματς συγκέντρωσε 0.7 πόντους και 0.7 ριμπάουντ μ.ό. (η Ελλάδα αποκλείστηκε στη φάση των ομίλων). Τον Αύγουστο του 2012 αγωνίστηκε στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 3x3 στο Ζάππειο με τη Μικτή Εθνική Ελλάδος, που αποτελούσαν εκτός από τη Σωτηρίου οι Νίκος Παππάς, Γιώργος Μπόγρης και Ναυσικά Σταυρίδου.
Αγωνίστηκε με την Εθνική Γυναικών που ανεπιτυχώς διεκδίκησε εισιτήριο για το Ευρωμπάσκετ του 2013 και με εκείνη που πέρασε στην αντίστοιχη διοργάνωση του 2015 ως πρωτοπόρος του Α' Προκριματικού Γύρου. Επίσης, ήταν παρούσα στο Ευρωμπάσκετ του 2017, στο οποίο η Εθνική έχασε στον μικρό τελικό το χάλκινο μετάλλιο από το Βέλγιο. Αγωνίστηκε το 2018 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών στην Ισπανία, το 2021 και το 2023 στο Ευρωμπάσκετ. Μάλιστα το Ευρωμπάσκετ του 2023, αποτέλεσε το κύκνειο άσμα της Σωτηρίου με την Εθνική Ελλάδας, αφού μετά το τέλος του ανακοίνωσε την απόσυρσή της από την Εθνική ομάδα μετά από 21 χρόνια προσφοράς.
Με το εθνόσημο γυναικών αγωνίστηκε σε 161 αγώνες πετυχαίνοντας 669 πόντους (μ.ο: 4.16). Αποτελεί την 16η σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Γυναικών, αλλά και την 7η σε συμμετοχές με το εθνόσημο ιστορικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νέων γυναικών Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Άρη Χολαργού Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Α.Ε. Εσπερίδων Καλλιθέας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Αθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πρωτέα Βούλας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπούργος Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΝΜ Σαραγόσα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες ΠΑΟ
1611 Μπέγιερ
Ο Μπέγιερ (Beyer) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,722. Ανακαλύφθηκε το 1950 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού αστρονόμου Μαξ Μπέγιερ (Max Beyer, 1894-1982).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο Μπέγιερ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μια φορά κάθε 10 ως 16 ώρες περίπου. Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Μπέγιερ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπεγιερ
H
Το γράμμα H είναι γράμμα του λατινικού αλφαβήτου, που προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Η.
Χρήσεις του Η ως διεθνούς συμβόλου
Το γράμμα Η συμβολίζει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λατινικό αλφάβητο
Αυτοκινητόδρομος Χάιλαντς
Ο αυτοκινητόδρομος Χάιλαντς, γνωστός και με την ονομασία αυτοκινητόδρομος Οκούκ, είναι ο κύριος αυτοκινητόδρομος της Παπούας Νέας Γουινέας. Συνδέει διάφορες μεγάλες πόλεις της χώρας και είναι ζωτικής σημασίας για τη μεταφορά ανθρώπων και αγαθών ανάμεσα στην πυκνοκατοικημένη περιοχή των Χάιλαντς και της ακτής.
Στο μεγαλύτερο μέγεθος του ο αυτοκινητόδρομος Χάιλαντς δεν είναι κάτι παραπάνω από ένας απλός ασφαλτοστρωμένος δρόμος με δύο λωρίδες, ο οποίος περιέχει πολλές λακκούβες και άλλα προβλήματα. Είναι επίσης διαβόητος, ιδιαίτερα στην περιφέρεια Χάιλαντς, καθώς εκεί έχουν λάβει χώρα διάφορες ληστείες από τοπικές συμμορίες, γνωστές ως ρασκόλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παπούα Νέα Γουινέα
Κάστρο του Μονσεγκύρ
Το Κάστρο του Μονσεγκύρ (γαλλ. château de Montségur, Montsegur στα οξιτανικά), κατασκευασμένο το 1206, ήταν ένα από τα αποκαλούμενα «κάστρα των Καθαρών» και πιθανόν το πλέον γνωστό από αυτά. Βρίσκεται στο ύψωμα που δεσπόζει στο χωριό Μονσεγκύρ στο νομό της Αριέζ (Ariège) στην περιοχή (region) των Μέσων Πυρηναίων (Midi-Pyrénées) της νοτιοδυτικής Γαλλίας κοντά στα σύνορα με την Ισπανία. Το κάστρο καταστράφηκε ύστερα από την πολιορκία και κατάληψή του από γαλλικά στρατεύματα το 1244 και η σημερινή μορφή του είναι αποτέλεσμα μερικής αποκατάστασης που έγινε σε ύστερη περίοδο από τον Γκι Β' ντε Λεβί (Guy II de Lévis), τον φεουδάρχη της Φουά ύστερα από την παράδοση των Καθαρών και με εντολή του Γάλλου βασιλέα. , γεγονός που κάνει τους ιστορικούς να αναφέρουν το σημερινό κάστρο ως "Montségur ΙΙΙ". Έχει χαρακτηριστεί ως «ιστορικό μνημείο» από το γαλλικό υπουργείο πολιτισμού από το 1842.
Μονσεγκύρ Ι
Στην περιοχή έχουν ανευρεθεί ενδείξεις οίκησης κατά την Νεολιθική εποχή. Οι αρχαιολογικές έρευνες αποκάλυψαν, επίσης, ίχνη ρωμαϊκής παρουσίας. Είναι γνωστό ότι το αρχικό κάστρο δημιουργήθηκε στην κορυφή του «Πογκ» τον 9ο αιώνα. Δεν υπάρχει, όμως, κανένα στοιχείο χάρη στο οποίο να είναι δυνατή η ανάπλαση της ιστορίας του Μονσεγκύρ κατά τη μεσαιωνική περίοδο μέχρι τον 13ο αιώνα, οπότε ο υποτελής του κόμη της Φουά (comte de Foix) Ραϊμόν ντε Περέιγ (Raymond de Péreille) (αναφερόμενος και ως Ραϊμόν δε Περέλλα, Raymond de Pérella) ξεκινά την αναστήλωση και καλύτερη οχύρωση ενός «κάστρου» (Castrum) στο οποίο περιλαμβάνονται εκτός των εσωτερικών τειχών αλλά εντός των οχυρωματικών έργων κατοικίες για, ως επί το πλείστον, αμάχους.
Μονσεγκύρ ΙΙ
Ο δε Περέλλα ξεκίνησε σχεδόν από το μηδέν την κατασκευή, κατεδαφίζοντας ολοσχερώς το ήδη υπάρχον οικοδόμημα. Η ομάδα αρχαιολόγων Groupe de Recherches Archeologiques de Montsegur et Environs, που διεξήγαγε αρχαιολογική έρευνα στο σημερινό κάστρο και στην ευρύτερη περιοχή κατά την περίοδο 1964 - 1976, κατέληξε στο εξής συμπέρασμα: "...δεν παρέμεινε κανένα ίχνος από τα ερείπια του πρώτου φρουρίου, το οποίο είχε εγκαταλειφθεί πριν τον 13ο αιώνα, αλλά ούτε και αυτού που κατασκεύασε ο Ρειμόν ντε Περέιγ κατά το διάστημα 1207 - 1210 (Μονσεγκύρ ΙΙ)..."
Η πολιορκία του κάστρου
Από το 1232 το Μονσεγκύρ έγινε το καταφύγιο και η "πρωτεύουσα" της Εκκλησίας των Καθαρών. Το κάστρο φιλοξενεί 500 ως 600 άτομα, στα οποία περιλαμβάνονται κληρικοί, πολίτες και στρατιώτες. Φαίνεται πως τα πενιχρά ερείπια έξω από την περίμετρο του σημερινού φρουρίου είναι ό,τι απέμεινε από τις κατασκευές του δε Περέλλα για την διαμονή αυτών των ανθρώπων.
Το 1243 ο υποτελής του Βασιλέα της Γαλλίας και φεουδάρχης της Καρκασσόν Ούγος ντεζ Αρσί (Hugues des Arcis) και ο λεγάτος του Πάπα Πιέρ Αμιέλ (Pierre Amiel), επίσκοπος της Ναρμπόν, πολιορκούν το Μονσεγκύρ. Η πολιορκία αυτή θα διαρκέσει περίπου 11 μήνες και θα έχει τραγική κατάληξη: Οι πολιορκημένοι παραδίδονται στις 16 Μαρτίου 1244 και ανάμεσά τους βρίσκονται 230 Καθαροί, οι οποίοι μη θέλοντας να απαρνηθούν την πίστη τους οδηγούνται στην πυρά.
Μονσεγκύρ ΙΙΙ
Ύστερα από την πτώση του Μονσεγκύρ ο βασιλέας της Γαλλίας προσφέρει το κάστρο στον Γκι ντε Λεβί. Το κάστρο υφίσταται τρίτη ανακατασκευή, λαμβάνοντας την μορφή που έχει σήμερα, και θα παραμείνει επανδρωμένο με βασιλική φρουρά μέχρι την υπογραφή της συνθήκης των Πυρηναίων τον 17ο αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στη Γαλλία
Πελοποννησιακή Γερουσία
Πελοποννησιακή Γερουσία ονομάστηκε οργανισμός διοίκησης που συγκροτήθηκε από τους επαναστατημένους Έλληνες της Πελοποννήσου τον Μάιο του 1821, αμέσως μετά το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821 και λειτούργησε μέχρι την κατάργησή της από την Β' Εθνοσυνέλευση Άστρους, τον Απρίλιο του 1823. Πρόεδρος της Γερουσίας ήταν ο επίσκοπος Βρεσθένης Θεοδώρητος και αντιπρόεδρος ο Ασημάκης Φωτήλας ο οποίος μετά τον Φεβρουάριο 1822 εκτελούσε καθήκοντα προέδρου.
Ίδρυση
Στις 25 Μαρτίου του 1821 συγκροτήθηκε στην Πελοπόννησο και συγκεκριμένα στην Καλαμάτα η πρώτη τοπική συνέλευση - Γερουσία η οποία και ήταν εκείνη που πρώτη διακήρυξε την ανεξαρτησία της Ελλάδος και η οποία ψήφισε τη σύσταση της "Μεσσηνιακής Γερουσίας" από τοπικούς προκρίτους υπό τον Πέτρο Μαυρομιχάλη. Το γεγονός αυτό τόσο ενθουσίασε τους Έλληνες που τον ίδιο χρόνο πολιτικοί, εκκλησιαστικοί και στρατιωτικοί πρόκριτοι απ΄ όλη την Πελοπόννησο ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση του Π. Μαυρομιχάλη συνήλθαν στη Μονή των Καλτεζών, στα σύνορα των σημερινών Νομών Αρκαδίας και Λακωνίας, στα τέλη Μαΐου του 1821 όπου και ψήφισαν τη σύσταση της πρώτης μεγάλης γερουσίας πέραν του τοπικού χαρακτήρα που είχε η προηγούμενη και κλήθηκε «Γερουσία όλου του Δήμου των επαρχιών της Πελοποννήσου» ή γνωστότερα ως «Γερουσία των Καλτετζών», ή ακριβέστερα «Πελοποννησιακή Γερουσία» (από το περίγραμμο όνομα της σφραγίδας της) με πρόεδρο τον Π. Μαυρομιχάλη και γραμματέα τον Ρήγα Παλαμήδη. Αυτή η πράξη εκδόθηκε στις 26 Μαΐου του 1821. Ταυτόχρονα εκλέχθηκαν τα μέλη αυτής που την αποτελούσαν οι:
Γραμματέας ορίστηκε ο Ρήγας Παλαμήδης.
Περίβλεπτος Ιωαννίνων
Η Περίβλεπτος είναι χωριό στον νομό Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στη τοπική κοινότητα Περιβλέπτου της δημοτικής ενότητας Περάματος του Δήμου Ιωαννιτών.
Πελοποννησιακή Γερουσία
Ίδρυση
Αυτοί και καθόρισαν την αποστολή τους που συνίστατο στο:
Περίβλεπτος Ιωαννίνων
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 473 κατοίκων.
Πελοποννησιακή Γερουσία
Ίδρυση
Η Πελοποννησιακή Γερουσία που έμελλε ν΄ ασκήσει τα καθήκοντά της μέχρι την πτώση της Τριπολιτσάς (το Σεπτέμβριο του 1821), την επόμενη ημέρα στις 27 Μαΐου του 1821 μετακινήθηκε στη Μονή Χρυσοπηγής στη Στεμνίτσα. Πράγματι η προσφορά των υπηρεσιών της προς το αγωνιζόμενο τότε ελληνικό έθνος υπήρξε μεγάλη, αν ληφθεί υπόψη ότι αυτή απετέλεσε και την πρώτη Πολιτειακή διοίκηση στη δύσκολη περίοδο του ξεσηκωμού και την οργάνωση της Επανάστασης έστω και αν αντέδρασαν τα μέλη της, τότε, στα σχέδια του Δημήτριου Υψηλάντη στις αρχές του Ιουνίου, όταν έφθασε στην Πελοπόννησο και που οδήγησαν σε ρήξη που απείλησε την ενότητα των οπλαρχηγών.
Μέλη της Πελοποννησιακής Γερουσίας
Σε όρκο και αποφάσεις που λήφθηκαν στο Άργος την 1η Δεκεμβρίου 1821 αναφέρονται ως γερουσιαστές οι:
Στην ίδια απόφαση εκλέγεται ως πρόεδρος της Πελοποννησιακής Γερουσίας ο Δημήτριος Υψηλάντης και ο Μιχαήλ Σχινάς ονομάζεται «εξ απορρήτων».
Στις 27 Δεκεμβρίου 1821, στην Επίδαυρο, ψηφίστηκε ο «Οργανισμός περί προσωρινής Διοικήσεως» με επιπλέον υπογράφοντες τους:
(οι δυο τελευταίοι συμμετείχαν αρχικά με αντιπροσώπους τους «τοποτηρητές»)
Στην ίδια απόφαση γίνεται και εκλογή είκοσι μελών για την εθνική βουλή (την Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου). Σε παρένθεση αναφέρονται με την ένδειξη (20 Δεκ) όσοι υπέγραψαν στα πρακτικά της Α' Εθνοσυνέλευση Επιδαύρου στις 20 Δεκεμβρίου και με την ένδειξη (1 Ιαν) όσοι υπέγραψαν το «Προσωρινόν Πολίτευμα» την 1η Ιανουαρίου:
και δυο ακόμη ονόματα για τα οποία δεν υπάρχουν στοιχεία
Από άλλες πηγές, κυρίως από τον Αμβρόσιο Φραντζή που ήταν ο ίδιος μέλος της Γερουσίας, φαίνονται και οι εξής ως μέλη της Πελοποννησιακής Γερουσίας:
Πρόεδρος
Αν και αρχικά ψηφίσθηκε ως πρόεδρος ο Δημήτριος Υψηλάντης, αυτός δεν αποδέχθηκε τη θέση, και στη συνέχεια διορίσθηκε στη θέση του προέδρου ο Βρεσθένης Θεοδώρητος. Μετά την μετάβαση της Γερουσίας στην Τριπολιτσά, στα μέσα Φεβρουαρίου του 1822, χρέη προέδρου εκτελούσε ο αντιπρόεδρος Ασημάκης Φωτήλας.
Γραμματέας
Στην πρώτη πράξη, στις 26 Μαΐου 1821, Γραμματέας ήταν ο Ρήγας Παλαμήδης. Αργότερα γραμματέας ορίστηκε ο Μιχαήλ Σχινάς που τότε ήταν στο Μεσολόγγι. Προσωρινά δε τα καθήκοντα του γραμματέα είχε ο Δ. Κ. Χ. Ασλάνης Βυζάντιος. Αργότερα, ο Σχινάς δεν αποδέχθηκε τη θέση, παραιτήθηκε και ο Βυζάντιος και στη θέση του γραμματέα τοποθετήθηκε ο Ν. Σπηλιάδης.
Πηγές
Κατηγορία:Γερουσία στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολιτειακοί Θεσμοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Ιστορία της Πελοποννήσου Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Πρώην κράτη των Βαλκανίων Κατηγορία:Πρώην δημοκρατίες Κατηγορία:Ελληνικές προσωρινές κυβερνήσεις
Alfa Romeo 75
Βασικά στοιχεία
thumb|left|Alfa Romeo 75 δεύτερης σειράς.
Το μοντέλο παρουσιάστηκε στις 11 Μαΐου 1985, στα πλαίσια του εορτασμού της 75-ης επετείου της Alfa Romeo, από την οποία και πήρε το όνομά του, και μπήκε τον ίδιο μήνα στη μαζική παραγωγή.
Ιστορικά, η 75 υπήρξε το τελευταίο μοντέλο που κυκλοφόρησε στην αγορά πριν την εξαγορά της Alfa Romeo από την FIAT το 1986 - αν και ενίοτε αναφέρεται λανθασμένα η Alfa Romeo 164, η οποία ήταν το τελευταίο μοντέλο που εξελίχθηκε πριν την εξαγορά, πλην όμως κυκλοφόρησε στα τέλη του 1987.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Alfa Romeo Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
Μονοπώλιο
Μονοπώλιο ονομάζεται η κατάσταση στην αγορά, κατά την οποία ένα αγαθό ή μια υπηρεσία προσφέρεται μόνο από μία επιχείρηση. Η κατάσταση κατά την οποία υπάρχει μόνο ένας αγοραστής ονομάζεται μονοψώνιο. Η ύπαρξη μονοπωλίου προϋποθέτει ότι στην αγορά δεν υπάρχουν άλλα ανταλλάξιμα προϊόντα για τους αγοραστές. Ειδικά για την περίπτωση που το αγαθό προσφέρεται από μικρό αριθμό προμηθευτών, το φαινόμενο ονομάζεται ολιγοπώλιο (ή αντίστοιχα ολιγοψώνιο, αν μιλάμε για μικρό αριθμό αγοραστών).
Οι συνθήκες που μπορούν να προκαλέσουν τη δημιουργία μονοπωλίου είναι πολλές: κρατική νομοθεσία που απαγορεύει τη δραστηριοποίηση άλλων εταιρειών σε μια αγορά, συντριπτική υπεροχή μιας επιχείρησης απέναντι στους ανταγωνιστές της, εξουδετέρωση των αντιπάλων με κατάλληλες στρατηγικές από τη μονοπωλιακή επιχείρηση, ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αγοράς που επιτρέπουν την κερδοφόρα δραστηριοποίηση μόνο μιας επιχείρησης είναι μερικές από αυτές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικροοικονομική
Πατριάρχης Αλεξανδρείας Ιερόθεος Β΄
Ο Ιερόθεος Β΄, ο λεγόμενος Σταφυλοπάτης, ήταν Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας την περίοδο 1847-1858. Γεννήθηκε στη Σίφνο.
Συμμετείχε σε διάφορες Συνόδους, μεταξύ των οποίων και σε αυτή της Κωνσταντινούπολης το 1850, η οποία έδωσε κανονική αυτοκεφαλία στην Εκκλησία της Ελλάδος.
Περαιτέρω ανάγνωση
Φιλάρετος Βιτάλης, Ο σίφνιος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Ιερόθεος ο Β΄ Σταφυλοπάτης, Αθήνα 1956
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Αποκρυφισμός
Ο αποκρυφισμός είναι ένα συστηματικό σώμα γνώσης αποτελούμενο από θεωρία, πρακτική και τελετουργικές συνταγές, στηριζόμενο συνήθως σε ιεραρχικά μεταφυσικά συστήματα τα οποία προβλέπουν κάποια άυλη, πνευματική σφαίρα ύπαρξης και υπεραισθητές δυνάμεις. Στις εν λόγω πρακτικές συγκαταλέγονται η μαγγανεία, η μαγεία και η αλχημεία, συνήθως με στόχο τη χειραγώγηση των υπεραισθητών αυτών δυνάμεων. Ο αποκρυφισμός συνίσταται όχι σε μία ενιαία κοσμοαντίληψη μα σε ένα πλέγμα σχετιζόμενων θεωριών και πρακτικών, οι οποίες μπορούν να αναχθούν στη μεσογειακή θρησκευτική παράδοση της ελληνιστικής και της ρωμαϊκής εποχής, καθώς και της ύστερης Αρχαιότητας.
Σύμφωνα με τον Nicholas Goodrick-Clarke ο αποκρυφισμός (από τον λατινικό όρο οccult ή occultus, που σημαίνει το κρυμμένο, το μυστικό) προσδιορίζει τον δυτικό εσωτερισμό και αφορά μια επεξεργασμένη, μακραίωνη διανοητική και πρακτική παράδοση όπου συγχωνεύθηκαν στοιχεία του γνωστικισμού, του ερμητισμού, του νεοπλατωνισμού και της Καμπάλα. Ο αποκρυφισμός συνδυάζει τη συστηματικότητα μιας συμπαγούς μεταφυσικής θεώρησης, την επιστημονική αναζήτηση της γνώσης (χωρίς όμως την αξιοποίηση της επιστημονικής μεθόδου) και μία προσπάθεια ελέγχου της φύσης η οποία ανάγεται στον σαμανισμό, ενώ διαθέτει και θρησκευτικά χαρακτηριστικά παρεχόμενα κυρίως από τη μυστικιστική διάσταση των θρησκειών.
Θρησκευτικοί κύκλοι χρησιμοποιούν τον όρο ευρύτερα, αναφερόμενοι σε κάθε θρησκευτικού τύπου αναζήτηση εκτός των αποδεκτών ορίων των οργανωμένων θρησκειών. Κατά τον Μεσαίωνα, η ποινή για όποιον ασκούσε αποκρυφιστικές πρακτικές ήταν ο θάνατος σε δημόσια θέα, συνήθως πάνω στην πυρά ή αργός θάνατος σύμφωνα με την απόφαση της Ιεράς Εξέτασης. Ωστόσο, ο αποκρυφισμός αναβίωσε σε ευρωπαϊκούς κύκλους διανοούμενων κατά την Αναγέννηση, μέσω του αναγεννησιακού νεοπλατωνισμού και ερμητισμού και με θρυλούμενες ομάδες όπως οι Ροδόσταυροι. Παρόμοια αναβίωση συνέβη κατά τον 19ο αιώνα, στο πλαίσιο της συγκρότησης μίας αντιθετικιστικής και αντινεωτερικής τάσης μεταξύ των συντηρητικών ομάδων του δυτικού πληθυσμού (κυρίως από τις ανώτερες κοινωνικές τάξεις).
Τα αποκρυφιστικά κείμενα δεν πρέπει να συγχέονται με τα απόκρυφα, θρησκευτικούς τόμους οι οποίοι δεν συγκαταλέχθηκαν τελικά στον Κανόνα κάποιας οργανωμένης, επίσημης θρησκείας (π.χ. απόκρυφα Ευαγγέλια στον χριστιανισμό). Παραδείγματα αρχαίων αποκρυφιστικών κειμένων τα οποία επιβιώνουν στις μέρες μας είναι η ερμητική φιλολογία και τα λεγόμενα γριμόρια, χειρόγραφα μάγων-ιερέων και αλχημιστών.
Η σύγχρονη επιστήμη θεωρεί τον αποκρυφισμό μυθοπλασία, τις δοξασίες του ατεκμηρίωτες και τις πρακτικές όψεις του ως ψευδοεπιστήμη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικές πίστεις, παραδόσεις και κινήματα Κατηγορία:Μαγεία Κατηγορία:Ψευδοεπιστήμες
Φιτζιανές γενικές εκλογές 2014
Στις 17 Σεπτεμβρίου 2014 διεξήχθησαν γενικές εκλογές στα  Φίτζι, οι οποίες είχαν αρχικά προγραμματιστεί να γίνουν το 2009.
Πλαίσιο
Έπειτα από το στρατιωτικό πραξικόπημα που έγινε στις 5 Δεκεμβρίου 2006, ο νέος μεταβατικός πρωθυπουργός Τζόνα Σενιλαγκακάλι ότι ήλπιζε πως οι εκλογές θα γίνονταν σε 12 μήνες ή και σε 2 χρόνια.
Στις 6 Ιανουαρίου 2007 ο Αρχιπλοίαρχος Φρανκ Μπαϊνιμαράμα, επικεφαλής του πραξικοπήματος, διαδέχθηκε επίσημα τον Σενιλανγκακάλι στην μεταβατική πρωθυπουργία. Ο Αρχιπλοίαρχος ανακοίνωσε λίγο αργότερα ότι οι εκλογές θα διεξάγονταν σε 5 χρόνια περίπου. Στο μεταξύ προτάθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα να χρησιμοποιηθεί το σύστημα της ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα για νοθεία στις εκλογές και να συντομεύσει ο χρόνος διεξαγωγής τους, ο οποίος πρώτα έφτανε και τις 10 ημέρες.
Το έτος διεξαγωγής των εκλογών, σύμφωνα με νέα ανακοίνωση του πρωθυπουργού, θα ήταν το 2010. Στα μέσα του Ιουνίου του 2007, ο Μπαϊνιμαράμα υπέκυψε σε πιέσεις από την ΕΕ την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία και πείστηκε να διεξαγάγει εκλογές ως τις 28 Φεβρουαρίου 2009.undefined Επίσης, ζήτησε βοήθεια με τις εκλογικές προετοιμασίες.
Ο ανατραπείς πρωθυπουργός Λαϊσένια Καράσε, δήλωσε ότι θα ελάμβανε μέρος στις εκλογές, σε αντίθεση με τον Μπαϊνιμαράμα, ο οποίος εξέφρασε την πρόθεσή του να μη συμμετάσχει. Το 2009 ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι οι εκλογές δεν θα διεξάγονταν, εάν οι πολιτικοί στα νησιά δεν συμφωνούσαν στο σχέδιο για αναμόρφωση του εκλογικού συστήματος. Τελικά αποφασίστηκε να διεξαχθούν οι εκλογές το 2014.
Στις 30 Ιουνίου 2012 ξεκίνησε από τη Σούβα η εγγραφή των ψηφοφόρων στους εκλογικούς καταλόγους. Η τελική ανακοίνωση της ημερομηνίας των εκλογών έγινε από την κυβέρνηση στις 23 Μαρτίου 2014.
Κατά τις εκλογές του 2014 απαγορεύτηκε η προβολή από τα ΜΜΕ κάθε προεκλογικής δραστηριότητας, από τη Δευτέρα ως την Τετάρτη (ημέρα εκλογών). Η απαγόρευση ίσχυσε για κάθε Φιτζιανό πολίτη σε τηλεόραση, ραδιόφωνο, Τύπο, προεκλογικές αφίσες και κοινωνικά δίκτυα.
Εκλογικό σύστημα
Οι εκλογές έγιναν με το σύστημα των ανοιχτών καταλόγων τύπου αναλογικής εκπροσώπησης σε κομματική λίστα. Οι υποψήφιοι εξελέγησαν σε μία εκλογική περιφέρεια πανεθνικά και συνολικά εξελέγησαν 50 βουλευτές. Για να εισέλθει ένα κόμμα στη Βουλή, πρέπει να συγκεντρώσει ποσοστό 5% των ψήφων.
Οι εγγεγραμμένοι ψηφοφόροι ήταν γύρω στις 590.000.
Παραπομπές
2014
Εκτροχιασμός τρένου στο Γουίνσλοου Τζάνκσιον (1922)
Ο εκτροχιασμός της αμαξοστοιχίας Γουίνσλοου Τζάνκσιον το 1922 ήταν ένα ατύχημα στις 2 Ιουλίου 1922 στη διαδρομή του σιδηροδρόμου Atlantic City Railroad από το Camden στο Atlantic City. Η αμαξοστοιχία 33 the Owl με ταχύτητα 140 χιλιομέτρων την ώρα πέρασε από ανοιχτή διακλάδωση στο Winslow Junction. 7 σκοτώθηκαν και 89 τραυματίστηκαν.
Ατύχημα
Στη γραμμή Camden to Atlantic City της Atlantic City Railroad, στο Winslow, New Jersey: στη διασταύρωση Winslow κοντά στον πύργο WA, Στις 2 Ιουλίου 1922, λίγο πριν τις 11:30 μ. μ., εκτροχιάστηκε η αμαξοστοιχία № 33 η Κουκουβάγια, με το Philadelphia and Reading Railway Eng № 349. Η αμαξοστοιχία έτρεχε με ταχύτητα περίπου 140 χιλιομέτρων (90 μίλια) την ώρα καθώς περνούσε από μια ανοιχτή διακλάδωση. Ο εκτροχιασμός της αμαξοστοιχίας № 33 είχε ως αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος του εξαμαξωτού εξπρές Atlantic City να πέσει από ένα ανάχωμα στη συνδετήρια γραμμή της WJ&S προς τα νότια του κλάδου Cape May. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 3 επιβατών, 3 υπαλλήλων και 1 αχθοφόρου του Pullman και τον τραυματισμό 84 επιβατών και 5 υπαλλήλων.
Από την αναφορά της ΕΔΕ
"Το ατύχημα αυτό προκλήθηκε από την αποτυχία του μηχανοδηγού Wescott της αμαξοστοιχίας № 33 να διέπεται από τις ενδείξεις των αυτόματων σημάτων και των σηματοδοτών του μηχανισμού, με αποτέλεσμα η αμαξοστοιχία № 33 να πάρει την αποκλίνουσα διαδρομή με μεγάλη ταχύτητα και να εκτροχιαστεί λόγω της υποχώρησης της εξωτερικής σιδηροτροχιάς της στροφής"
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα Κατηγορία:Ατλάντικ Σίτι
Κατάλογος νομαρχών Καστοριάς
Ο Νομάρχης Καστοριάς ήταν ο διορισμένος (από το 1942 μέχρι το 1994) και εκλεγμένος (από το 1995 μέχρι το 2010) άρχων του Νομού Καστοριάς του ελληνικού κράτους. Ο νομός Καστοριάς ιδρύθηκε το 1943 και πρώτος νομάρχης ήταν ο Νικόλαος Παπαδάκης, το 1942.
Οι νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση μέχρι το 1994. Από το 1995 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 οι νομάρχες ήταν αιρετοί. Ο πρώτος αιρετός νομάρχης της Καστοριάς ήταν ο Γιώργος Καπαχτσής.
Η Νομαρχία Καστοριάς σταμάτησε να υφίσταται την 31η Δεκεμβρίου 2010, όταν καταργήθηκαν οι νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες. Η έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Καστοριάς.
Ως διάδοχος του νομάρχη μπορεί να θεωρηθεί ο Αντιπεριφερειάρχης Καστοριάς.
Παραπομπές
* Καστοριας
13 (άλμπουμ των Doors)
Αυτή είναι η μοναδική συλλογή του συγκροτήματος η οποία κυκλοφόρησε όσο ο τραγουδιστής Τζιμ Μόρισον βρισκόταν εν ζωή και δεν εκδόθηκε ποτέ σε μορφή CD.
Περιλαμβάνει τραγούδια από τα πέντε πρώτα στούντιο άλμπουμ των Doors, αφού το "L.A. Woman" κυκλοφόρησε μερικούς μήνες αργότερα. Η συλλογή αποτελείται από τα 13 πιο εμπορικά τραγούδια του συγκροτήματος, αφήνοντας εκτός δίσκου πολύ γνωστά τραγούδια μεγαλύτερης διάρκειας όπως το "The End", το "Five to One", το "When the Music's Over", κ.α..
Τραγούδια
1. Light My Fire (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 6:50
2. People Are Strange (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 2:13
3. Back Door Man (Dixon) - 3:34
4. Moonlight Drive (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 3:05
6. Roadhouse Blues (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 4:03
7. Touch Me (Krieger) - 3:12
8. Love Me Two Times (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 3:18
10. Hello, I Love You (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 2:14
11. Land Ho! (Morrison, Krieger) - 4:10
12. Wild Child (Morrison) - 2:38
13. The Unknown Soldier (Morrison, Krieger, Manzarek, Densmore) - 3:23
Θέσεις τσαρτ
13 (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 30 Νοεμβρίου 1970
Βραβεία
13 (άλμπουμ)
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των The Doors Κατηγορία:Άλμπουμ του 1970
Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 1924
thumb|200px|Ένα από τα ασημένια μετάλλια που απονεμήθηκαν στους Αγώνες. Ο πίνακας μεταλλίων των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1924 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, η οποία κατατάσσει τις χώρες με βάση τον αριθμό των μεταλλίων που κατέκτησαν στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924.
Συνολικά, 3.089 αθλητές από 44 χώρες έλαβαν μέρος σε 126 αγωνίσματα των 17 αθλημάτων που πραγματοποιήθηκαν στο Παρίσι της Γαλλίας, το διάστημα 5-27 Ιουλίου 1924. Από τις 44 συμμετέχουσες χώρες, οι 27 κέρδισαν μετάλλιο στους Αγώνες.
I
Το γράμμα I είναι το ένατο γράμμα του λατινικού αλφαβήτου. που προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Ι. Στο Φωνητικό αλφάβητο NATO το I λέγεται India.
Χρήσεις του Ι ως διεθνούς συμβόλου
Το γράμμα Ι συμβολίζει:
Χρήσεις του i ως διεθνούς συμβόλου
Το γράμμα i συμβολίζει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λατινικό αλφάβητο
Ιάκωβος Β΄ Αλεξανδρείας
Ο  Ιάκωβος Β΄ ήταν Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας την περίοδο 1861-1865.
thumb|left|Ο Ιάκωβος Αλεξανδρείας το 1863 Ο κατά κόσμον Ιάκωβος Νικολάου ή Παγκώστας γεννήθηκε στην Πάτμο το 1803. Σπούδασε στην εκεί Σχολή και σε ηλικία 17 ετών εκάρη μοναχός στην Ιερά Μονή του Ευαγγελιστή Ιωάννη του Θεολόγου, όντας ακόμη μαθητής. Στα 20 του έτη χειροτονήθηκε Διάκονος και ύστερα από λίγο Ιερέας. Μέχρι το 1832 παρέμεινε στην Πάτμο. Το έτος αυτό μετέβη στην Κωνσταντινούπολη, όπου έτυχε την προστασία και την εύνοια του Πατριάρχη Κωνσταντίου του Α΄.
Στις 25 Μαΐου 1861 εξελέγη Πατριάρχης Αλεξανδρείας. Ως Πατριάρχης επεχείρησε να αναμειχθεί στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξανδρείας, πράγμα που προκάλεσε την αντίδραση της Κοινότητας. Το 1862 ανακάλεσε τις αποφάσεις των προκατόχων του που αφορούσαν το λεγόμενο Σιναϊτικό ζήτημα.
Το καλοκαίρι του 1865 πήγε στην Κωνσταντινούπολη και επιστρέφοντας τον χειμώνα έμεινε στην πατρίδα του την Πάτμο. Εκεί έπαθε εγκεφαλικό και πέθανε στις 30 Δεκεμβρίου 1865.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Μητροπολίτες Κασσανδρείας Κατηγορία:Μητροπολίτες Σερρών Κατηγορία:Μητροπολίτες Κυζίκου Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
50 (αριθμός)
Το 50 (πενήντα) είναι ο φυσικός αριθμός που βρίσκεται μετά από το 49 και πριν από το 51. Είναι άρτιος αριθμός, αφού 50:2 = 25, δηλαδή διαιρείται με το 2, στο σύνολο των φυσικών αριθμών. Ο αριθμός 50 συμβολίζεται ως L στο ρωμαϊκό σύστημα αρίθμησης και ως Λ´ ή λ΄ στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετοι αριθμοί
Ιφιγένεια Χρυσοχόου
Η Ιφιγένεια Χρυσοχόου (1909 - 3 Σεπτεμβρίου 2008) ήταν σύγχρονη Ελληνίδα συγγραφέας.
Γεννήθηκε το 1909 στη Μαινεμένη της Μικρασίας. Μετά την τραγωδία του 1922 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στη Θεσσαλονίκη. Εκεί έκανε σπουδές σε ξένες γλώσσες παράλληλα με μουσικές. Πρωτοεμφανίσθηκε στα Γράμματα το 1938 με το αφήγημά της Ο Ήλιος βασιλεύει που δημοσίευσε στη Φιλολογική Μακεδονία της Δευτέρας. Το 1943 εμφανίζεται με τη μετάφραση της νουβέλας Παιγνίδι στη Φλάντρα του Χανς Βίλι Λίνκερ. Από το 1945 συνεργάζεται τακτικά με τον καθημερινό και περιοδικό Τύπο της Θεσσαλονίκης, ενώ τον επόμενο χρόνο μαζί με άλλες γυναίκες εκδίδει την «Εφημερίδα της Γυναίκας». Το 1947 αρχίζει τη συνεργασία της με τον πρώτο ραδιοφωνικό σταθμό της Ελλάδας και των Βαλκανίων, με έδρα τη Θεσσαλονίκη, από τον Χρίστο Τσιγγιρίδη, το 1951-1954 με τη Ραδιοφωνία της Βιέννης και από το 1955 με το Ε.Ι.Ρ.. Στο έργο της δίνει έμφαση στη Μικρασιατική Καταστροφή και στη θέση της γυναίκας. Το γράψιμό της χαρακτηρίζεται από τις ρεαλιστικές εικόνες και την αφηγηματική ζωντάνια.
Έδωσε πολλές διαλέξεις στην Αθήνα και την περιφέρεια. Υπήρξε μέλος της Ένωσης αλλοδαπών δημοσιογράφων της Αυστρίας, επίτιμη πρόεδρος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, καθώς επίσης, της Ένωσης Σμυρναίων Αθηνών, της Ένωσης Σμυρναίων Μικρασιατών Βορείου Ελλάδος  και της Μικρασιατικής Στέγης Κορίνθου.
Έχει τιμηθεί με το Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη το 1979 και με Έπαινο της Ακαδημίας Αθηνών, με το Αρώνειο ΄Επαθλο, το Βραβείο της Εστίας Νέας Σμύρνης και το Βραβείο Ιπεκτσί. Εξάλλου, στο 1ο Γυμνάσιο Μαινεμένης στη Θεσσαλονίκη, έχει δοθεί το όνομά της.
Η Ιφιγένεια Χρυσοχόου πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 2008.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες
J
Το γράμμα J είναι γράμμα του λατινικού αλφαβήτου, που προέρχεται από το ελληνικό γράμμα Ι. Στο φωνητικό αλφάβητο NATO το J λέγεται Juliett.
Χρήσεις του J ως διεθνούς συμβόλου
Το γράμμα J συμβολίζει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λατινικό αλφάβητο
L
Χρήσεις του L ως διεθνούς συμβόλου
Το γράμμα L συμβολίζει:
Χρήσεις του l ως διεθνούς συμβόλου
Το γράμμα l συμβολίζει:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Το γράμμα λάμβδα (λ), είναι το ενδέκατο (11) σε σειρά γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου.
Κατηγορία:Λατινικό αλφάβητο
Αλέκος Δάγλας
Ο Αλέκος Δάγλας είναι Έλληνας προπονητής καλαθοσφαίρισης.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μεγανήσι, ενώ σήμερα κατοικεί στην Αθήνα. Είναι παντρεμένος με τη Ζωή Κονιδάρη, με την οποία έχει δύο παιδιά.
Η πρώτη του επαφή με την καλαθοσφαίριση πραγματοποιήθηκε το 1982, οπότε και σε ηλικία 13 ετών εντάχθηκε στην ομάδα της περιοχής του, τον Ποσειδώνα Νέου Ψυχικού. Ως παίκτης αγωνίστηκε για σύντομο χρονικό διάστημα στην ομάδα του Παπάγου και στον Εθνικό Ελληνορώσων. Πραγματοποίησε σπουδές στη Γυμναστική Ακαδημία και σύντομα αφιερώθηκε στην προπονητική αποκτώντας επισήμως δίπλωμα.
Ως προπονητής εργάστηκε στον Εθνικό Ελληνορώσων για πέντε χρόνια και κατόπιν στον Αρίωνα με τον οποίο πανηγύρισε δύο ανόδους στην Α2 Εθνική Ανδρών. Στη συνέχεια προσελήφθη στο γυναικείο τμήμα του Σπόρτιγκ με τον οποίο κατέκτησε Πρωτάθλημα Ελλάδος (2004) και Κύπελλο (2005). Ακολούθησε η ανδρική ομάδα του Ηλυσιακού, την οποία βοήθησε στην άνοδό της στην Α2 Εθνική και στην κατάκτηση δύο Πανελληνίων Πρωταθλημάτων Εφήβων (2007 και 2008). Έπειτα εργάστηκε για δύο αγωνιστικές περιόδους στον Πανελευσιανιακό. Ακολούθως προσελήφθη από την ομάδα του Παγκρατίου με το οποίο ανέβηκε στη Β' Εθνική. Επόμενος σταθμός του ήταν η γυναικεία ομάδα των Εσπερίδων Καλλιθέας με τις οποίες πανηγύρισε ένα Πρωτάθλημα Ελλάδος (2008) και δύο Κύπελλα (2008 και 2009). Ακολούθησαν δύο έτη στον πάγκο του Πρωτέα Βούλας.
Ο Αλέκος Δάγλας είναι ο προπονητής με τα περισσότερα τρόπαια στο Κύπελλο Ελλάδος Γυναικών, 4 στο σύνολο (Σπόρτιγκ 1, Εσπερίδες 2, Πρωτέας Βούλας 1) και κατέχει το ρεκόρ συμμετοχών τελικών, 5 στο σύνολο (Σπόρτιγκ 2, Εσπερίδες 2, Πρωτέας Βούλας 2).
Σύμφωνα με ανακοίνωση της Ε.Ο.Κ., στις 23 Απριλίου 2012 προσελήφθη στο ρόλο του Ομοσπονδιακού Προπονητή της Εθνικής Ελλάδος Γυναικών, με πρώτη αποστολή τους προκριματικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Γυναικών του 2013. Η θητεία του έληξε τον Ιούλιο του 2012, χωρίς να έχει καταφέρει να βοηθήσει την Εθνική να περάσει στην τελική φάση της διοργάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Σπόρτιγκ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Παγκρατίου Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πρωτέα Βούλας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Μελισσίων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Πανελευσινιακού
Αδωνιβεζέκ
Ο Αδωνιβεζέκ ή Αδωνιμπεζέκ είναι πρόσωπο της Βίβλου που αναφέρεται στη Παλαιά Διαθήκη και συγκεκριμένα στο Βιβλίο των Κριτών.
Στην εβραϊκή γλώσσα το όνομα αυτό σημαίνει Άρχοντας, Βασιλεύς της Βεζέκ, στη γη Χαναάν, ο οποίος φέρεται να είχε αιχμαλωτίσει περίπου 70 άλλους βασιλείς για τους οποίους είχε διατάξει να τους ακρωτηριάσουν, δηλαδή να τους κόψουν τα χέρια και τα πόδια.
Αργότερα όμως όταν και αυτός αιχμαλωτίσθηκε, κατά τις εκστρατείες των Εβραίων στη νότια Χαναάν, φέρεται να μεταφέρθηκε στην Ιερουσαλήμ όπου και τιμωρήθηκε κατά τον ίδιο τρόπο με συνέπεια να καταστεί ανίκανος για οποιαδήποτε δράση.
Σημειώνεται όμως ότι πουθενά αλλού δεν αναφέρεται ότι ο Αδωνιβεζέκ είχε αιχμαλωτίσει τόσους πολλούς βασιλείς με αντίστοιχες εκστρατείες, που κατά το πιθανότερο να πρόκειται για αρχηγούς φατριών. Αλλ΄ όμως ούτε το όνομα αυτού αναφέρεται στο κατάλογο των βασιλέων της πόλης αυτής.
Γρηγόριος Καματηρός
Ο Γρηγόριος Καματηρός (άκμασε το 1088 - π. 1126-32), ήταν Βυζαντινός ανώτερος αξιωματούχος. Ταπεινής καταγωγής, αλλά καλά μορφωμένος, έφθασε σε υψηλό αξίωμα υπό τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό και τελικά έγινε λογοθέτης των Σεκρέτων, στην πράξη πρώτος υπουργός υπό τον Αλέξιο Α΄ και τον Ιωάννη Β΄.
Βιογραφία
Υπάρχουν διάφορες διασκορπισμένες πληροφορίες για κάποιον "Γρηγόριο Καματηρό" σε έγγραφα και σφραγίδες από το τέλος του 11ου ως τις αρχές του 12ου αι. Οι περισσότεροι λόγιοι θεωρούν, ότι τα τεκμήρια αυτά αναφέρονται στο ίδιο πρόσωπο, με την αξιοπρόσεκτη εξαίρεση του Βιταλιάν Λωράν, που αμφισβητεί την ταύτιση αυτή.
Σύμφωνα με τον ιστορικό Νικήτα Χωνιάτη ο Γρηγόριος ήταν χαμηλής και όχι διακεκριμένης καταγωγής. Παρ' όλα αυτά διακρίθηκε για τη μεγάλη του ευρυμάθεια, που λέγεται ότι περιελάμβανε όλους τους τομείς της γνώσης. Πρώτα εμφανίζεται σε ένα έγγραφο του 1088 ως λογαριαστής (λογιστής) στο τμήμα του Γενικού. Το ίδιο έγγραφο δίνει το όνομα του πατέρα του: Βασίλειος. Κατά την αποτυχημένη συνωμοσία του Νικηφόρου Διογένη κατά του Αλεξίου Α΄ το 1094 ήταν "πρόσφατα διορισμένος" γραμματέας του Αυτοκράτορα και συμμετείχε στις ανακρίσεις του Διογένη.
Μία σφραγίδα που του αποδίδεται, αναφέρει ότι ήταν πραίτωρ (διοικητής θέματος, υπό τον δούκα) των ηνωμένων θεμάτων Πελοποννήσου-(Στερεάς) Ελλάδος. Ο Χωνιάτης αναφέρει, ότι τότε ήταν που από τη συλλογή φόρων, έγινε πλούσιος. Η περιουσία που συσσώρευσε, τον έκανε να νυμφευτεί την ανιψιά του Αλεξίου Α΄. Ο Θεοφύλακτος επίσκοπος Οχρίδος, που διατηρούσε φιλικές σχέσεις μαζί του και του απηύθυνε πέντε επιστολές, παραθέτει ότι ο Γρηγόριος είχε μεγάλη επιρροή στην Αυλή. in a letter written c. 1094 Σε επιστολή γραμμένη π. το 1094 ο Θεοφύλακτος συγχαίρει τον Γρηγόριο για την προαγωγή του στον βαθμό του πρωτασηκρήτη και τον τίτλο του νωβελίσσιμου (ευγενέστατου).
Με την άνοδο του Ιωάννη Β΄ (1118-1143) φαίνεται ότι ο Γρηγόριος περιέπεσε στο περιθώριο για λίγο, καθώς η διακυβέρνηση γινόταν από τους ευνούμενους του Ιωάννη Β΄, τον παρακοιμώμενο Ιωάννη Κομνηνό και τον πρωτοβεστιάριο Γρηγόριο Ταρωνίτη. Όταν ο τελευταίος αποδείχθηκε αναποτελεσματικός, ανακλήθηκε ο Καματηρός, αλλά, όπως παρατηρεί ο Μαγκνταλίνο, ίσως όχι στην πρότερη δικαιοδοσία. Έπρεπε να μοιράζεται τη διακυβέρνηση με τον παρακοιμώμενο και με τον Ιωάννη Αξούχο μέγα Δομέστικο, που τώρα κυριαρχούσε στην Αυλή.
Κατά το τέλος της ζωής του ο Καματηρός και η σύζυγός του εισήλθαν σε μονή. Απεβίωσε το διάστημα 1126-32, καθώς ο Πρόδρομος στον επικήδειο αναφέρει, ότι εμφανίστηκε κομήτης. Επίσης επικήδειο λόγο έγραψε και άλλος Αυλικός ποιητής, ο Νικόλαος Καλλικλής.. Η σύζυγός του επιβίωσε του Καματηρού.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ειρήνη Δούκαινα, μάλλον κόρη του Μιχαήλ Δούκα πρωτοστράτορα (αδελφού του Αλεξίου Α΄). Οι απόγονοί τους είχαν το επώνυμο "Δούκας Καματηρός" και κατέλαβαν υψηλά αξιώματα υπό τους Κομνηνούς, κατά τον 12ο αι. Δεν είναι γνωστά τα ονόματα όλων των τέκνων:
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 11ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί πολιτικοί Γρηγοριος Κατηγορία:Νωβελίσσιμοι
Σπόθοι Ιωαννίνων
Οι Σπόθοι είναι ακατοίκητο ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων στις νοτιοδυτικές πλαγιές του όρους Μιτσικέλι σε υψόμετρο 920 μέτρα. Βρίσκεται ανατολικά της λίμνης Παμβώτιδας σε απόσταση 15 χλμ. (οδηγικά) ανατολικά από τα Ιωάννινα, βόρεια από τους Λογγάδες ενώ στα ανατολικά του περνάει η Εγνατία Οδός. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην κοινότητα Κρυόβρυσης. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους.
Λεβ Βιγκότσκι
Ο Λεβ Σεμιόνοβιτς Βιγκότσκι (Лев Семенович Выготский, 17 Νοεμβρίου 1896 – 11 Ιουνίου 1934) ήταν σοβιετικός ψυχολόγος που ανακαλύφθηκε από το δυτικό κόσμο τη δεκαετία του 1960. Σύμφωνα με τον Βιγκότσκι, η πνευματική ανάπτυξη των παιδιών είναι λειτουργία των ανθρώπινων κοινοτήτων, παρά μεμονωμένων ατόμων. Η συνεισφορά του είναι ευρέως σεβαστή και ασκεί επιρροή στους τομείς της αναπτυξιακής ψυχολογίας, της εκπαίδευσης, της ανάπτυξης του παιδιού και της μελέτης της γλώσσας.
Το γνωστότερο βιβλίο του είναι το «Σκέψη και Γλώσσα» που εκδόθηκε το 1934.
Έργα
Λεβ Βιγκότσκι, «Σκέψη και Γλώσσα», μετάφραση Αντζελίνα Ρόδη, Αθήνα, Γνώση 1993 (β. εκδ) = α εκδ. 1987-88) Η σημαντικότερη ίσως για την ψυχολογία και τη διδακτική συνεισφορά του Βιγκότσκι έγκειται στη διατύπωση της θεωρίας του για τη Ζώνη επικείμενης ανάπτυξης (Ζ.Ε.Α). Είναι κοινά αποδεκτό ότι υπάρχει διαφορετικότητα ανάμεσα στα άτομα τόσο στο ρυθμό ανάπτυξης όσο και τη γνωστική ικανότητα τους. Ο Βιγκότσκι θεωρεί ότι το γνωστικό - μαθησιακό δυναμικό κάθε ατόμου μπορεί να πλουτιστεί με περιβαλλοντική συνδρομή. το παιδί κατέχει ένα συγκεκριμένο γνωστικό επίπεδο. Με τη διαμεσολάβηση του εκπαιδευτικού, των γονέων και των συνομηλίκων του το άτομο μπορεί με αλληλεπίδραση να οδηγηθεί σε ένα γνωστικό επίπεδο ανώτερο αυτού που από μόνο του κατέχει. η διαφορά ανάμεσα στο προϋπάρχον γνωστικό επίπεδο κι εκείνο που το παιδί θα κατακτήσει με καθοδήγηση ονομάζεται Ζώνη Επικείμενης Ανάπτυξης. Με άλλα λόγια Ζ.Ε.Α. είναι η διαφορά ανάμεσα σε αυτό που από μόνος μου μπορώ να πετύχω κι αυτό που θα κατακτήσω αν με βοηθήσουν. Η θεωρία αυτή βρίσκει εφαρμογή στην ομαδοσυνεργατική διδασκαλία και δίνει μια νέα διάσταση στη διδακτική και τη θεώρηση της γνωστικής ανάπτυξης του παιδιού.
Επιστημονική Κληρονομιά
Ο Βιγκότσκι ήταν πρωτοποριακός ψυχολόγος και τα πιο σημαντικά έργα του εκτείνονται σε έξι ξεχωριστούς τόμους, γραμμένους μέσα σε σχεδόν δέκα χρόνια, από την Ψυχολογία της Τέχνης (1925) μέχρι την Σκέψη και Γλώσσα (1934). Υπάρχει σημαντικό εύρος θεμάτων στα ενδιαφέροντα του Βιγκότσκι όσον αφορά τα πεδία της Αναπτυξιακής ψυχολογίας, της ανάπτυξης του παιδιού και της εκπαίδευσης. Το φιλοσοφικό του πλαίσιο περιλαμβάνει εσωτερικές ερμηνείες του γνωστικού ρόλου των εργαλείων διαμεσολάβησης καθώς και την επαναλαμβανόμενη ερμηνεία των γνωστών ιδεών στην ψυχολογία, όπως η εσωτερίκευση της γνώσης. Ο Βιγκότσκι εισήγαγε τον όρο Ζώνη Επικείμενης Ανάπτυξης, μια καινοτόμο μεταφορά ικανή να περιγράψει την δυναμική της ανθρώπινης γνωστικής ανάπτυξης. Το έργο του κάλυψε τόσο ένα εύρος θεμάτων, όπως η προέλευση και η ψυχολογία της τέχνης, η ανάπτυξη των ανώτερων πνευματικών λειτουργιών, η Φιλοσοφία της επιστήμης και η μεθοδολογίατης ψυχολογικής έρευνας, η σχέση μεταξύ μάθησηςκαι ανθρώπινης ανάπτυξης, ο σχηματισμός ιδεών, η αμοιβαία σχέση μεταξύ γλώσσας και ανάπτυξης της σκέψης, όσο και θέματα που σχετίζονται με το παιχνίδι ως ψυχολογικό φαινόμενο, τις μαθησιακές δυσκολίες και τη μη φυσιολογική ανθρώπινη ανάπτυξη. Η επιστημονική του σκέψη χαρακτηρίζεται από σημαντικούς μετασχηματισμούς κατά την διάρκεια της ζωής του, αλλά, γενικά η επιστημονική κληρονομιά του μπορεί να διαχωριστεί σε δύο δικαίως εξέχουσες  περιόδους και στην μεταβατική φάση, στην διάρκεια των οποίων βίωσε εμπειρικά την κρίση στην θεωρία του και στην προσωπική ζωή.
Αυτές είναι η μηχανιστική «οργανική- συντελεστική» περίοδος του 1920, η ενοποιητική «ολιστική» περίοδος του 1930, και τα μεταβατικά χρόνια, περίπου από το 1929 έως το 1931. Κάθε μια από αυτές τις περιόδους χαρακτηρίζεται από τα ξεχωριστά της θέματα και τις θεωρητικές καινοτομίες
"Ολιστική Περίοδος" (1931-1934)
Πρόκειται για την περίοδο της σημαντικής αναθεώρησης της θεωρίας του Βιγκότσκι και της μετάβασής του από τον μηχανιστικό προσανατολισμό του της δεκαετίας του '20 στην περιεκτική ολιστική επιστήμη της δεκαετίας του '30. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Βιγκότσκι ήταν κάτω από, την ιδιαίτερα ισχυρή, επιρροή των ολιστικών θεωριών της γερμανικό-αμερικάνικης ομάδας υπερασπιστών της μορφολογικής ψυχολογίας, και κυρίως των περιφερειακών συμμετεχόντων του κινήματος Gestalt, Κουρτ Γκόλντσταϊν (Kurt Goldstein) και Κουρτ Λέβιν (Kurt Lewin). Εντούτοις, η εργασία του Βιγκότσκι αυτής της περιόδου παρέμεινε κατά ένα μεγάλο μέρος αποσπασματική και ατελής και, επομένως, αδημοσίευτη.
Σκέψη και γλώσσα
Ίσως η σημαντικότερη συμβολή του Βιγκότσκι αφορά τη σχέση μεταξύ της ανάπτυξης γλώσσας και σκέψης. Η έννοια αυτή, διερευνάται στο βιβλίο του Βιγκότσκι "Σκέψη και Γλώσσα", (ρωσικά: "Мышление и речь", εναλλακτική μετάφραση: "Σκέψη και Ομιλία") καθορίζει τη ρητή και βαθιά σύνδεση μεταξύ του λόγου (και σιωπηλή εσωτερική ομιλία και προφορική γλώσσα), καθώς και την ανάπτυξη της ψυχικής έννοιας και γνωστικής συνειδητοποίησης. Ο Βιγκότσκι περιγράφει την εσωτερική ομιλία ως ποιοτικά διαφορετική από την κανονική (εξωτερική) ομιλία. Παρά το γεγονός ότι ο Βιγκότσκι πίστευε ότι η εσωτερική ομιλία αναπτύσσεται από εξωτερικές ομιλίες, μέσω μιας σταδιακής διαδικασίας εσωτερίκευσης, σε μικρότερα παιδιά μόνο, τα οποία είναι σε θέση να "σκέφτονται φωναχτά," υποστήριξε ότι η ώριμη μορφή εσωτερικής ομιλίας τους θα είναι ακατανόητη για οποιονδήποτε άλλον εκτός από τον στοχαστή, και δεν θα μοιάζει με ομιλούμενη γλώσσα, όπως την ξέρουμε (ειδικότερα, θα είναι σε μεγάλο βαθμό συμπιεσμένη). Ως εκ τούτου, σκέφτηκε πως η ίδια η γλώσσα αναπτύσσεται κοινωνικά.
Η γλώσσα ξεκινά ως εξωτερικό εργαλείο για το παιδί, που χρησιμοποιείται για την κοινωνική αλληλεπίδραση. Το παιδί καθοδηγεί την προσωπική του συμπεριφορά με τη χρήση αυτού του εργαλείου με ένα είδος ομιλίας με τον εαυτό του ή με το να «σκέφτεται φωναχτά». Αρχικά, η ομιλία με τον εαυτό είναι σε μεγάλο βαθμό ένα εργαλείο κοινωνικής αλληλεπίδρασης για το παιδί και αυτό συγκλίνει σε αμελητέα επίπεδα, όταν το παιδί είναι μόνο του ή με τα κωφά παιδιά. Σταδιακά, η ομιλία με τον εαυτό χρησιμοποιείται περισσότερο ως ένα εργαλείο για την αυτο-κατεύθυνση και αυτο-ρύθμιση της συμπεριφοράς. Εφόσον η ομιλία έχει ιδιοποιηθεί και εσωτερικευθεί, η ομιλία με τον εαυτό δεν υπάρχει πλέον από τη στιγμή που το παιδί αρχίζει το σχολείο. Η ομιλία με τον εαυτό "αναπτύσσεται κατά μήκος μιας ανερχομένης και όχι πτωτικής καμπύλης. Περνά μέσα από μια εξέλιξη, όχι υποστροφή και στο τέλος, γίνεται εσωτερική ομιλία.» (Βιγκότσκι, 1987, σελ. 57).
Η ομιλία έχει αναπτυχθεί σε δύο γραμμές: τη γραμμή της κοινωνικής επικοινωνίας και τη γραμμή του εσωτερικού λόγου, με τις οποίες το παιδί μεσολαβεί και ρυθμίζει τη δραστηριότητα του μέσα από τις σκέψεις του. Οι σκέψεις, με τη σειρά τους, προκαλούνται από τη σημειολογία (οι ουσιαστικές ενδείξεις) του εσωτερικού λόγου. Αυτό δεν σημαίνει ότι η σκέψη δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς τη γλώσσα, αλλά μάλλον ότι διαμεσολαβείται από αυτό και έτσι αναπτύσσεται σε ένα πολύ υψηλότερο επίπεδο πολυπλοκότητας. Ακριβώς όπως η τούρτα γενεθλίων, ως ένδειξη, παρέχει πολύ βαθύτερο νόημα από ό,τι οι φυσικές ιδιότητες που επιτρέπεται να φανούν, η εσωτερική ομιλία ως ένδειξη παρέχει πολύ βαθύτερο νόημα από ό,τι οι χαμηλότερες ψυχολογικές λειτουργίες που το επιτρέπουν με άλλο τρόπο.
Ζώνη Επικείμενης Ανάπτυξης
Η «Ζώνη Επικείμενης Ανάπτυξης» (Ζ.Ε.Α.) είναι ένας όρος του Βιγκότσκι για το φάσμα των καθηκόντων που προσφέρονται στο παιδί κατά την διαδικασία της μάθησής του. Το κατώτερο όριο της Ζ.Ε.Α. είναι το επίπεδο της ικανότητας που κατακτάται από το παιδί δουλεύοντας ανεξάρτητα (επίσης αναφέρεται ως το πραγματικό επίπεδο ανάπτυξης του παιδιού). Το ανώτερο όριο είναι το επίπεδο της δυνητικής ικανότητας που το παιδί είναι ικανό να κατακτήσει με την βοήθεια ενός πιο ικανού καθοδηγητή.
Ο Βιγκότσκι αντιλήφθηκε τη Ζ.Ε.Α. ως ένα τρόπο για να εξηγήσει καλύτερα την σχέση ανάμεσα στην μάθηση του παιδιού και την γνωστική ανάπτυξη. Πριν από τη Ζ.Ε.Α, η σχέση μεταξύ της μάθησης και της ανάπτυξης θα μπορούσε να αναλυθεί στις παρακάτω τρεις σημαντικές θέσεις: 1) Η ανάπτυξη πάντα προηγείται της μάθησης (π.χ., κονστρουκτιβισμός). Τα παιδιά πρώτα χρειάζεται να φτάνουν ένα συγκεκριμένο επίπεδο ωριμότητας πριν  την ύπαρξη της μάθησης. 2) Η μάθηση και η ανάπτυξη δεν μπορούν να διαχωριστούν, αντί αυτού συνυπάρχουν ταυτόχρονα (π.χ., Συμπεριφορισμός). Απαραίτητα η μάθηση είναι ανάπτυξη, και 3) η μάθηση και η ανάπτυξη είναι ξεχωριστές αλλά αλληλένδετες διαδικασίες (π.χ., gestaltism). Η μια διαδικασία πάντα προετοιμάζει την άλλη και αντίστροφα. Ο Βιγκότσκι απέρριψε αυτές τις τρεις μεγάλες θεωρίες, επειδή, πίστευε πως η μάθηση προηγείται της ανάπτυξης σύμφωνα με τη Ζ.Ε.Α. Με άλλα λόγια, μέσω της βοήθειας ενός πιο ικανού ατόμου, ένα παιδί είναι ικανό να μάθει δεξιότητες όταν υπερβαίνουν το πραγματικό επίπεδο ωρίμανσης και ανάπτυξης του. Γι’ αυτό το λόγο, η ανάπτυξη πάντα ακολουθεί την δυναμική του παιδιού για μάθηση. Με αυτή την λογική, η Ζ.Ε.Α. παρέχει μια πιο προσδοκώμενη άποψη, της γνωστικής ανάπτυξης, καθώς αντιτίθεται σε μια αναδρομική άποψη που χαρακτηρίζει την ανάπτυξη σε ό,τι αφορά τις ανεξάρτητες ικανότητες του παιδιού.