cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οστρογότθοι
Πόλεμος με το Βυζάντιο (535–554)
Το 550 ο Ιουστινιανός μπόρεσε να συγκεντρώσει μια τεράστια δύναμη για να ανακτήσει τις απώλειές του και να υποτάξει κάθε γοτθική αντίσταση. Το 551 το Ρωμαϊκό ναυτικό κατέστρεψε τον στόλο του Τωτίλα και το 552 μια συντριπτικής υπεροχής Βυζαντινή δύναμη υπό τον Ναρσή εισήλθε στην Ιταλία από τα βόρεια. Προσπαθώντας να αιφνιδιάσει τους Βυζαντινούς εισβολείς ο Τωτίλας διακινδύνευσε με τις δυνάμεις του στις Ταγίνες, όπου και σκοτώθηκε. Πληγμένοι αλλά όχι ακόμη ηττημένοι οι Οστρογότθοι προέβαλαν μια τελευταία αντίσταση στην Καμπανία υπό τον Τεΐα, αλλά όταν αυτός σκοτώθηκε επίσης στη Μάχη της Νουτσέρια τελικά συνθηκολόγησαν. Όταν παραδόθηκαν ενημέρωσαν τον Ναρσή ότι προφανώς «το χέρι του Θεού ήταν εναντίον τους» και έτσι έφυγαν από την Ιταλία για τα βόρεια εδάφη των πατέρων τους. Μετά από εκείνη την τελική ήττα το όνομα των Οστρογότθων χάθηκε εντελώς. Το έθνος ουσιαστικά εξαερώθηκε μετά τον θάνατο του Θεοδώριχου. Η ηγεσία λοιπόν της Δυτικής Ευρώπης πέρασε ελλείψει άλλων στους Φράγκους. Κατά συνέπεια η αποτυχία των Οστρογότθων και η επιτυχία των Φράγκων ήταν κρίσιμες για την ανάπτυξη της πρώιμης μεσαιωνικής Ευρώπης, γιατί ο Θεοδώριχος είχε βάλει «σκοπό να αποκαταστήσει το σφρίγος της ρωμαϊκής κυβέρνησης και του ρωμαϊκού πολιτισμού». Έτσι χάθηκε η πιθανότητα σχηματισμού εθνικού κράτους στην Ιταλία με την ένωση ρωμαϊκών και γερμανικών στοιχείων, όπως αυτά που προέκυψαν στη Γαλατία, στην Ιβηρική και σε τμήματα της Ιταλίας υπό την κυριαρχία των Λομβαρδών. Η αποτυχία των βαρβαρικών βασιλείων να διατηρήσουν τον έλεγχο των περιοχών που είχαν κατακτήσει ήταν εν μέρει το αποτέλεσμα κενού ηγεσίας, όπως αυτό που προέκυψε από τον θάνατο του Θεοδώριχου (επίσης και της έλλειψης ανδρικής διαδοχής) και του Τωτίλα, αλλά επιπλέον και ως συνέπεια του πολιτικού κατακερματισμού εν μέσω των γερμανικών φυλών, καθώς η πίστη τους αμφιταλαντεύονταν μεταξύ των συγγενών τους και των παλαιών εχθρών τους. Η είσοδος των Φράγκων στον γεωπολιτικό χάρτη της Ευρώπης παίζει επίσης ρόλο: αν οι Οστρογότθοι είχαν μεγαλύτερες στρατιωτικές επιτυχίες εναντίον των Βυζαντινών στο πεδίο της μάχης συνδυάζοντας τη δύναμη άλλων γερμανικών φυλών, αυτό θα μπορούσε να είχε αλλάξει την κατεύθυνση της νομιμοφροσύνης των Φράγκων. Η στρατιωτική επιτυχία ή η ήττα και η πολιτική νομιμοποίηση ήταν αλληλένδετες στις βαρβαρικές κοινωνίες.
Πολιτισμός
Τα σωζόμενα γοτθικά συγγράμματα στη Γοτθική γλώσσα περιλαμβάνουν την Αγία Γραφή του Ουλφίλα και άλλα θρησκευτικά έγγραφα και θραύσματα. Όσον αφορά τη γοτθική νομοθεσία στα λατινικά βρίσκουμε το διάταγμα του Θεοδώριχου από το έτος 500 περίπου και το Variae του Κασσιόδωρου, που μπορεί επίσης να θεωρηθεί συλλογή των κρατικών εγγράφων του Θεοδώριχου και των άμεσων διαδόχων του. Μεταξύ των Βησιγότθων γραπτοί νόμοι είχαν ήδη εκδοθεί από τον Ευάριχο. Ο Αλάριχος Β' παρουσίασε ένα Breviarium Ρωμαϊκού Δικαίου για τους Ρωμαίους υπηκόους του. αλλά η μεγάλη συλλογή των βησιγοτθικών νόμων χρονολογείται από τις μεταγενέστερες ημέρες της μοναρχίας, που παρουσιάστηκε από τον βασιλιά Ρεκάσβινθο περί το 654. Αυτός ο κώδικας έδωσε αφορμή για μερικά γνωστά σχόλια από τον Μοντεσκιέ και τον Γκίμπον και έχει συζητηθεί από τον Σάβινυ (Geschichte des römischen Rechts, ii. 65) και διάφορους άλλους συγγραφείς. Είναι τυπωμένα στο Monumenta Germaniae, leges, tome i. (1902).
Ανάμεσα στις γοτθικές ιστορίες που υπάρχουν, εκτός από εκείνη του συχνά αναφερόμενου Ιορδάνη, υπάρχει εκείνη του Ισίδωρου, αρχιεπισκόπου της Σεβίλλης, μια ειδική πηγή της ιστορίας των Βησιγότθων βασιλέων μέχρι τον Σουιντίλα (621–631). Αλλά όλοι οι Λατίνοι και Έλληνες συγγραφείς της εποχής της γοτθικής κυριαρχίας έχουν επίσης τη συμβολή τους. Όχι για ειδικά γεγονότα αλλά για μια γενική εκτίμηση κανένας συγγραφέας δεν είναι πιο διδακτικός από τον Σαλβιανό της Μασσαλίας του 5ο αιώνα, του οποίου το έργο, De Gubernatione Dei, είναι γεμάτο αποσπάσματα που αντιπαραβάλλουν τις κακίες των Ρωμαίων με τις αρετές των «βαρβάρων», ιδιαίτερα των Γότθων. Σε όλες αυτές τις εικόνες υπάρχουν πολλές υπερβολές και από τις δύο πλευρές, αλλά πρέπει να υπάρχει μια βάση αλήθειας. Οι κύριες αρετές που επαινεί ο Ρωμαιοκαθολικός πρεσβύτερος στους Αρειανούς Γότθους είναι η αγνότητά τους, η ευσέβειά τους σύμφωνα με τη δική τους πίστη, η ανοχή τους προς τους Καθολικούς υπηκόους τους και η γενικά καλή μεταχείριση των Ρωμαίων υπηκόων τους. Τολμάει ακόμη και να ελπίζει ότι τέτοιοι καλοί άνθρωποι μπορεί να σωθούν, παρά την αίρεση τους. Αυτή η εικόνα πρέπει να είχε κάποια βάση στην αλήθεια, αλλά δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι μεταγενέστεροι Βησιγότθοι της Ιβηρίας είχαν απομακρυνθεί από την κάπως ιδεαλιστική εικόνα του Σαλβιανού.
Σκανδιναβοί Οστρογότθοι του 6ου αιώνα (Ιορδάνης)
Ο Ιορδάνης ανέφερε ένα λαό με το όνομα Οστρογότθοι (Ostrogothae) σε ένα κατάλογο πολλών λαών που ζουν στο μεγάλο νησί «Σκάντζα», βόρεια από τις εκβολές του Βιστούλα, που οι περισσότεροι σύγχρονοι μελετητές εκλαμβάνουν ότι αναφέρεται στη Σκανδιναβική χερσόνησο. Το συμπέρασμα ήταν ότι αυτοί οι Οστρογότθοι ζούσαν εκεί τον 6ο αιώνα, κατά τη διάρκεια της ζωής του Ιορδάνη ή της πηγής του του Κασσιόδωρου- την ίδια περίοδο που υπήρχε ένα ισχυρό Οστρογότθικο βασίλειο στην Ιταλία. Ο ίδιος ο κατάλογος αναφέρει έναν Ροδούλφο, βασιλιά των Ράνιων που ζούσαν στη Σκάντζα κοντά στους Δανούς, που είχε περιφρονήσει το δικό του βασίλειο και είχε έρθει στην Ιταλία, όπου τον εναγκαλίσθηκε ο Θεοδώριχος ο Μέγας. Αυτός ο Ροδούλφος έχει προταθεί ως πιθανή πηγή πληροφοριών για τους Σκανδιναβικούς λαούς, επειδή ο Κασσιόδωρος ήταν σημαντικός πολιτικός στην αυλή του Θεοδώριχου.
Από την άλλη πλευρά οι μελετητές δεν έχουν καταλήξει σε συμφωνία σχετικά με το πότε έγινε ο κατάλογος και από ποιον, ούτε πώς να ερμηνεύσουν τα περισσότερα από τα ονόματά τους. Ο Αρνε Σέμπι Κρίστενσεν στη λεπτομερή ανάλυσή του απαριθμεί τρεις πιθανότητες:
Έχει επισημανθεί από τον Ουόλτερ Γκόφαρτ ότι ο Ιορδάνης (V.38) παρεκκλίνει επίσης ειδικά για να επικρίνει ιστορίες γύρω από την Κωνσταντινούπολη, ότι οι Γότθοι ήταν κάποτε σκλάβοι στη Βρετανία ή σε άλλο βόρειο νησί και είχαν απελευθερωθεί αντί κάποιου τιμήματος. Ο Γκόφαρτ υποστηρίζει ότι ο Ιορδάνης πιθανότατα απέρριψε την ιδέα ότι οι Γότθοι έπρεπε απλώς να σταλούν βόρεια στην υποτιθέμενη γη καταγωγής τους και επισημαίνει ότι ο Προκόπιος —σύγχρονος του Ιορδάνη— αναφέρει ότι ο Βελισάριος πρόσφερε τη Βρετανία στους Οστρογότθους (Γοτθικοί Πόλεμοι, VI, 6). Ο Γκόφαρτ υποστηρίζει επίσης ότι αυτό μπορεί να συνδέεται με τις ιστορίες που αναφέρει ο Ιορδάνης.
Με βάση το ζήτημα του καταλόγου της Σκάντζας, που αναφέρει τους Ostrogothae, έχει γίνει πολλή επιστημονική συζήτηση σχετικά με το γιατί ο Ιορδάνης ισχυρίστηκε ότι η Σκανδιναβία ήταν «μήτρα των εθνών» και το σημείο προέλευσης όχι μόνο των Γότθων αλλά και πολλών άλλων βόρειων βάρβαρων λαών. Πριν από τον Ιορδάν, υπήρχε ήδη μια ιουδαιοχριστιανική παράδοση που εξισώνει τους Γότθους και άλλους «σκυθικούς» λαούς με τους απογόνους του Γγογκ και του Μαγκόγκ, που οι αναγνώστες του Βιβλίου του Ιεζεκιήλ και της Αποκάλυψης θα μπορούσαν διαφορετικά να συσχετίσουν με μακρινά νησιά.
Ηγεμόνες
Οι πρώτοι πέντε είναι από τον Οίκο τού Αμάλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Γερμανοί
Μίκελ Ντάμσγκααρντ
Ο Μίκελ Ντάμσγκααρντ (3 Ιουλίου 2000) είναι Δανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για λογαριασμό της Σαμπντόρια και της εθνικής ομάδας της Δανίας. Ο Ντάμσγκααρντ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα από την Νόρντζελαντ το 2017 και το 2020 αποκτήθηκε από τη Σαμπντόρια για περίπου 50 εκατομμύρια κορώνες Δανίας (6,7 εκατομμύρια ευρώ).
Ο Ντάμσγκααρντ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών της Δανίας το 2000. Ήταν μέλος της αποστολής της Δανίας στο Euro 2020. Σκόραρε στον αγώνα εναντίον της Ρωσίας και σε ηλικία 20 ετών και 353 ημερών και έγινε ο νεαρότερος σκόρερ της Δανίας σε Euro και ο πρώτος ποδοσφαιριστής που γεννήθηκε τον 21ο αιώνα που σκοράρει σε Euro. Σκόραρε επίσης στον ημιτελικό εναντίον της Αγγλίας με απευθείας εκτέλεση φάουλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Παναγία Κόφινα Ηρακλείου
Η Παναγία Κόφινα ή Μονοφατσίου ή Γόρτυνας είναι οικισμός της Κρήτης στην Περιφερειακή Ενότητα Ηρακλείου.
Γενικά στοιχεία
Η Παναγία βρίσκεται προς τα νότια παράλια του νησιού, στους πρόποδες του όρους Κόφινα (Αστερούσια), σε υψόμετρο 295 μέτρα ενώ απέχει περίπου 49 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ηράκλειο και 14 χλμ. Α.-ΝΑ. από τους Αγίους Δέκα (έδρα του δήμου). Βορειοδυτικά του χωριού είναι το Διονύσι και δυτικά οι Στέρνες.
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1925 στο ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σταβγιών. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Διονύσι αποτελούν την ομώνυμη κοινότητα που υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Κόφινα του Δήμου Γόρτυνας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 221 κάτοικοι.
Σημείωση
Στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα αλλά στον Δήμο Μινώα Πεδιάδας υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Παναγία Πεδιάδος αλλά και στον Δήμο Φαιστού η Παναγία Ζαρού.
Παραπομπές
Παναγια Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος (2 Μαρτίου 1892 - 25 Οκτωβρίου 1962) ήταν Έλληνας νομικός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής πολλές φορές από το 1928 εώς την δεκαετία του 1950, ενώ διορίστηκε και σε υπουργικές θέσεις. Πέθανε εν ενεργεία υπουργός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο Δερβένι της Κορινθίας το 1892. Πολιτεύτηκε για πρώτη φορά με το κόμμα των Βενιζελικών στις εκλογές του 1928, στο ψηφοδέλτιο του τότε νομού Αργολιδοκορινθίας. Μετά τον Δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την τραγωδία του Εμφυλίου, συμμετείχε στην προσπάθεια του Παναγιώτη Κανελλόπουλου για δημιουργία πολιτικού σχηματισμού. Το 1949 προσχώρησε μαζί με ορισμένα στελέχη των Βενιζελικών στον Ελληνικό Συναγερμό του στρατάρχη Αλεξάνδρου Παπάγου προκειμένου να στηριχθεί μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Εξελέγη Βουλευτής στην Κορινθία και τοποθετήθηκε υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας στην Κυβέρνηση Παπάγου. Μετά το θάνατο του Παπάγου και την διάλυση του Ελληνικού Συναγερμού, ο Κωνσταντίνος Αδαμόπουλος προσχώρησε στην Εθνική Ριζοσπαστική Ένωση (ΕΡΕ), την τότε νεοϊδρυθείσα πολιτική παράταξη του Κωνσταντίνο Καραμανλή, με την οποία εξελέγη Βουλευτής Κορινθίας. Το 1955 τοποθετήθηκε υπουργός Δικαιοσύνης στην Κυβέρνηση Καραμανλή του 1955 ενώ στην επόμενη Βουλή, το 1956, διετέλεσε υπουργός Γεωργίας. Συνέχισε ως υπουργός Γεωργίας σε όλες τις μετέπειτα κυβερνήσεις Καραμανλή μέχρι το θάνατο του, πραγματοποιώντας σημαντικό έργο στη γεωργική μεταμόρφωση της χώρας, καθώς επί των ημερών του με τους νόμους 3487/55 περί αγροτικής ασφάλισης και 4169/61, οργανώθηκε ο Οργανισμός Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) και θεσμοθετήθηκαν οι αγροτικές συντάξεις και η περίθαλψη των αγροτών με την ίδρυση (με νόμο) και τη γενίκευση των αγροτικών ιατρείων. Πέθανε στην Αθήνα το 1962, πάσχων από αλλοίωση του αίματος.
Απόδοση τιμών
Στις 16 Νοεμβρίου 2003 και στην ιδιαίτερη πατρίδα του το Δερβένι, ο Δήμος Ευρωστίνης τίμησε τον Κωνσταντίνο Αδαμόπουλο δίδοντας το όνομά του, σε οδό και σε πλατεία του Δερβενίου, όπου βρίσκεται και η προτομή του. Τα αποκαλυπτήρια της προτομής του έγιναν από τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Αργολιδοκορινθίας Κατηγορία:Βουλευτές Κορινθίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικής Πρόνοιας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας
Ντέιβ Αμπέλ
Ο Ντέιβ Αμπέλ είναι αμερικανός μπασίστας, κιθαρίστας και τραγουδιστής της heavy metal μουσικής σκηνής, γνωστός ως μέλος των Iced Earth από την δημιουργία τους μέχρι το 1996. Πλέον, δραστηριοποιείται με τους Unearthed και τους The Harlot.
Καριέρα
Μετά την αλλαγή του ονόματος τους, ηχογράφησαν το ντέμο "Enter the Realm" και υπέγραψαν συμβόλαιο με την δισκογραφική εταιρεία "Century Media". Το άλμπουμ "Iced Earth" κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1990, με τον Αμπέλ να συμβάλλει συνθετικά στο κομμάτι "Written on the Walls". Το συγκρότημα περιόδευσε μαζί με τους Blind Guardian στην Ευρώπη και ηχογράφησε το δεύτερο του άλμπουμ με τίτλο "Night of the Stormrider", όπου ο Αμπέλ έγραψε τα κομμάτια "Before the Vision" και "Desert Rain" μαζί με τον Τζον Σέιφερ και τον Ράνταλ Σόβερ.
Μετά από μία διετή παύση, όπου οι Iced Earth αναζητούσαν το νέο τους τραγουδιστή, το συγκρότημα ηχογράφησε το "Burnt Offerings" με τον Ματ Μπάρλοου στο μικρόφωνο. Ο Αμπέλ συμμετείχε συνθετικά στα μισά τραγούδια του δίσκου και κυκλοφόρησε τον τελευταίο του δίσκο με το συγκρότημα το 1996, με το άλμπουμ "The Dark Saga", το οποίο ήταν και το μοναδικό στο οποίο δεν συμμετείχε στην σύνθεση των κομματιών. Μετά το πέρας των ηχογραφήσεων, την θέση του Αμπέλ πήρε ο Κιθ Μένσερ, ενώ τελευταία κυκλοφορία με την συμμετοχή του Άμπέλ ήταν η συλλογή "Days of Purgatory" του 1997, με ακυκλοφόρητο μέχρι τότε υλικό.
Το 2003, ανέλαβε την κιθάρα στο νεοσύστατο epic-doom συγκρότημα Unearthed, το οποίο σχημάτισε με πρώην μέλη των Iced Earth, όπως ο Μπιλ Όουεν, ο Τζιν Άνταμ και ο Μαρκ Πρέιτορ. Από το 2005 και έπειτα αντικατέστησε τον τραγουδιστή του συγκροτήματος, Τζιν Άνταμ και ηχογράφησε μαζί τους τον δίσκο "Imposition of Faith", ο οποίος κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2007.
Το 2006, ο Αμπέλ έγινε μέλος του epic metal συγκροτήματος Knights of Tethys, χωρίς να ηχογραφήσει μαζί τους. Επίσης, το 2014 έκανε δεύτερα φωνητικά στο άλμπουμ "The Lesser Key Of Solomon" των A Sound Of Thunder.
Δισκογραφία
{|width="90%" align="center"|
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπασίστες Κατηγορία:Ροκ μουσικοί
Βλαντιμίρ Μπόισα
Ο Βλαντιμίρ Μπόισα, γεννημένος στις 4 Ιουλίου 1981 στο Ρουστάβι, είναι Γεωργιανός πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν στη θέση του πάουερ φόργουορντ.
Καριέρα
Ο Μπόισα ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα σε ηλικία δεκαπέντε ετών από την Αζότι Ρουστάβι, ομάδα της γενέτειρας του και το 1998 μεταγράφηκε στην Ποστόινα. Συνέχισε στη Σλόβαν από τη Σλοβενία και το 2001 υπέγραψε στην Ολύμπια Λουμπλιάνας. Με την Ολύμπια κατέκτησε τρία πρωταθλήματα και τρία κύπελλα Σλοβενίας.
Το καλοκαίρι του 2005 συμφώνησε με τη Μοντεπάσκι Σιένα, κατακτώντας το πρωτάθλημα Ιταλίας του 2007. Σε 40 παιχνίδια πρωταθλήματος και ευρωπαϊκών διοργανώσεων, πέτυχε 299 πόντους και μάζεψε 147 ριμπάουντ το 2006 και 214 πόντους και 102 ριμπάουντ την επόμενη σεζόν.
Τη σεζόν 2007-08, ξεκίνησε στη ρωσική Σπαρτάκ Πριμόριε και υπέγραψε στα μέσα της χρονιάς στον Άρη, με τον οποίο είχε 4,1 πόντους ανά αγώνα σε 15 ματς πρωταθλήματος. Την επόμενη χρονιά, αγωνίστηκε στην ισπανική Μινόρκα και συνέχισε τις δύο επόμενες σεζόν στην κροατική ΚΚ Ζάνταρ και την Ολύμπια Λουμπλιάνας, στην οποία επέστρεψε μετά από εννέα χρόνια.
Το 2012, αγωνίστηκε για τελευταία χρονιά, φορώντας τη φανέλα του Πανιωνίου και της γεωργιανής Άρμια.
Αποσύρθηκε από την ενεργό δράση λόγω τραυματισμού στο γόνατο και από το 2013 και έπειτα, έχει αναλάβει τη θέση του αντιπρόεδρου στην Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης της πατρίδας του.
Πηγές
Κατηγορία:Γεωργιανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γεωργιανών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σλοβενικών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινόρκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάνταρ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπια Λιουμπλιάνας Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Λέσβου 2014–15
Η περίοδος 2014–15 ήταν η 67η σεζόν των πρωταθλημάτων της Ε.Π.Σ. Λέσβου. Πρωταθλητής της Ένωσης αναδείχθηκε ο Διαγόρας Αγίας Παρασκευής, ενώ κυπελλούχος ο Ηρακλής Ατσικής.
Λέσβος
Την περίοδο 2014–15 μετέχουν 35 σωματεία σε τρεις κατηγορίες, ως εξής:
Α΄ Κατηγορία
15 σωματεία
Β' Κατηγορία
11 σωματεία
Β1 Κατηγορία
9 σωματεία
Ομάδες
Την περίοδο 2014–15 μετέχουν 15 σωματεία, χωρισμένες σε δύο ομίλους ανάλογα με την τελική τους κατάταξη στο πρωτάθλημα της προηγούμενης περιόδου.
Α΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Α΄ Κατηγορίας της Λέσβου ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 20-21 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή 15 συλλόγων, έναντι 16 της προηγούμενης περιόδου, μετά την αποχώρηση του Ατρόμητου Αγίας Μαρίνας. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Διαγόρας Αγίας Παρασκευής. Στον αντίποδα, στην τελευταία θέση τερμάτισε ο Ατρόμητος Αγίας Μαρίνας, που δεν μετείχε καθόλου στο πρωτάθλημα (!), αφού αν και αρχικά είχε δηλώσει συμμετοχή, αποσύρθηκε τελικά από την κλήρωση, κάτι που ανακοινώθηκε από την Ένωση λίγες μόλις μέρες πριν τη διεξαγωγή της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος (!). Υποβιβάστηκε επίσης η Άναξος Σκουτάρου έπειτα από αγώνες μπαράζ.
Βαθμολογία
1 Ποινή αφαίρεσης –2 βαθμών. 2 Δεν μετείχε στο πρωτάθλημα.
Θ = Θέση; Α = Αγώνες; Ν = Νίκες; Ι = Ισοπαλίες; Η = Ήττες; ΤΥ = Τέρματα Υπέρ; ΤΚ = Τέρματα Κατά; ΔΤ = Διαφορά Τερμάτων; Β = Βαθμοί
Αποτελέσματα
1 στα χαρτιά
Μπαράζ υποβιβασμού
Ημιτελικοί
Τελικός
Β΄ Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας της Λέσβου ξεκίνησε την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή 11 συλλόγων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αχιλλέας Πέτρας που παράλληλα κέρδισε την απευθείας άνοδο στην Α΄ Κατηγορία, όπως και ο Αίγειρος Μιστεγνών μετά από αγώνες μπαράζ. Στον αντίποδα, ο Ανδρονικάς Παρακοίλων τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε απευθείας στην Β1 Κατηγορία, όπου τον ακολούθησε ο Γερμανός Καραβαγγέλης.
Βαθμολογία
1 Ποινή αφαίρεσης –2 βαθμών.
Αποτελέσματα
1 άνευ αγώνα
Μπαράζ ανόδου
Ημιτελικοί
Τελικοί
Β1 Κατηγορία
Το πρωτάθλημα της Β1 Κατηγορίας της Λέσβου ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 27-28 Σεπτεμβρίου με τη συμμετοχή 9 συλλόγων, έπειτα από την αποχώρηση του Ισσαϊκού Σκαλοχωρίου και τη συμμετοχή του νεοσύστατου Απόλλωνα Δαφίων. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ταξιάρχης Μανταμάδου που παράλληλα κέρδισε την απευθείας άνοδο στην Β΄ Κατηγορία. Μαζί του ανέβηκε επίσης ο Εθνικός Θερμής, έπειτα από αγώνες μπαράζ.
Βαθμολογία
1 Ξεκίνησε το πρωτάθλημα με αφαίρεση –4 βαθμών. 2 Δεν μετείχε στο πρωτάθλημα.
Κύπελλο Λέσβου
Στο Κύπελλο Λέσβου έλαβαν συμμετοχή 20 σύλλογοι. Νικητής του θεσμού αναδείχθηκε ο Διαγόρας Αγίας Παρασκευής που στον τελικό επικράτησε με 2–0 του Ατρόμητου Ανεμώτιας.
Τελικός
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2015, Στάδιο "Κώστας Κεντέρης", Καλλονή
Πρωτάθλημα
Το πρωτάθλημα της Λήμνου ξεκίνησε το Σαββατοκύριακο 20-21 Σεπτεμβρίου του 2014 με τη συμμετοχή 15 συλλόγων, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ομίλους (κατηγορίες ουσιαστικά), τον Α1 και τον Α2, που σχηματίστηκαν σύμφωνα με την τελική κατάταξη των συλλόγων στο πρωτάθλημα της προηγούμενης περιόδου. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Ηρακλής Ατσικής. Υποβιβάστηκαν στον Όμιλο Α2 οι Αργοναύτες, ενώ προβιβάστηκε στον Όμιλο Α1 ο Άρης Μούδρου. Στους διπλούς αγώνες μπαράζ ανόδου/υποβιβασμού, το Θάνος επικράτησε του Αγίου Γεωργίου Πλατέος και έτσι ανήλθε στον Όμιλο Α1.
1η – 14η αγωνιστική
1 στα χαρτιά
Αγώνες μπαράζ
Α΄ Φάση
Β΄ Φάση
Τελικός
Βαθμολογία
1 Ξεκίνησαν το πρωτάθλημα με αφαίρεση –2 βαθμών. 2 Ποινή αφαίρεσης –2 βαθμών. 3 Ποινή αφαίρεσης –4 βαθμών.
Τελικός
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2015, Γήπεδο Κοντιά
Σύνοψη
Τελικός Κυπέλλου Ε.Π.Σ.Λ.
Σάββατο 7 Μαρτίου 2015, Γήπεδο Κοντιά Λήμνου
Τελικός Ε.Π.Σ.Λ.
Κυριακή 26 Απριλίου 2015, Δημοτικό Στάδιο Μυτιλήνης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Λέσβου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2014–2015
Κραταιίδα
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κραταιίδα (Κραταιίς) είναι γνωστή μία από τις Νύμφες, η μητέρα του θαλάσσιου τέρατος Σκύλλα. Η Κραταιίδα αναφέρεται στην Οδύσσεια του Ομήρου.
Τόσο στην Οδύσσεια, όσο και στον Απολλώνιο τον Ρόδιο (Δ 829) και στον Αλκίφρονα (Ι, 18, 3) το όνομα τονίζεται στην προπαραλήγουσα (την Κράταιιν) για να διακρίνεται από το επίθετο κραταιίς "κραταιή, η δύναμη που επικρατεί των άλλων." Κατά τη γνώμη μερικών μελετητών η Κραταιίδα προσωποποιεί τη φυσική βία γενικότερα, ενώ σύμφωνα με άλλους την τεράστια δύναμη των θαλάσσιων κυμάτων.
Πηγή
Κραταιιδα Κραταιιδα
Εκτός Λίστας
Το Εκτός Λίστας είναι μια Αυστραλιανή δραματική παιδική σειρά επιστημονικής φαντασίας. Η σειρά ακολουθεί την ιστορία δύο δωδεκάχρονων διδύμων, τον Νρου και τον Καλ Σάρμα, που συνεργάζονται με μια παρέα παιδιών ανταρτών, που κρύβονται στους υπονόμους, για να σταματήσουν τις κυβερνήσεις από το να επιβάλλουν έλεγχο στα παιδιά όλου του κόσμου.
Παραγωγοί της σειράς είναι οι Πόλυ Στάνιφορντ και Έντζι Φίλντερ. Είναι εκτελεστική παραγωγή των Τζάστιν Φλιν, Λίμπη Ντόριτι, Κάρλα ντε Γιανγκ. Δημιουργός είναι η Τζάστιν Φλιν. Η σειρά σκηνοθετήθηκε από τους Ρης Γκραμ, Τζάστιν Φλιν, Νιλ Σάρμα, Νικ Βέρσο, Λούση Γκάφι, Ρεμπέκα Ο 'Μπράιαν. Σεναριογραφήθηκε από τους Μιθίλα Γκούπτα, Τίμοθη Λι, Τρίστραμ Μπάουμπερ, Κρις Κανζ, Γκρεγκ Γουότερς, Τζέιν Άλεν, Ρης Γκραμ, Νίκολας Μπράουν, Νατίσα Σομασάουνταραμ. Είναι παραγωγή της Aquarius Films και το Netflix έχει αποκτήσει παγκόσμια δικαιώματα και εκτός Αυστραλίας. Από τον Φεβρουάριο του 2021 η σειρά ούτε έχει ακυρωθεί επίσημα από το Netflix ούτε έχει ανανεωθεί για δεύτερη σεζόν.
Πλοκή
Η σειρά ακολουθεί την ιστορία δύο δωδεκάχρονων ολόιδιων διδύμων που ανακαλύπτουν ότι μια εταιρεία μαζί με την κυβέρνηση παρακολουθεί κρυφά και ελέγχει τα παιδιά της Αυστραλίας. Γίνεται μέσω ηλεκτρονικών συσκευών παρακολούθησης που είναι εγκατεστημένες στην επιχείρηση "Παγκόσμιο πρόγραμμα πρωτοβουλίας για παιδιά". Όταν οι δίδυμοι ανακαλύπτουν ότι το πρόγραμμα είναι ένα μεγάλο ψέμα, ενώνονται με μια ομάδα υπόγειων ανταρτών, οι οποίοι αυτοαποκαλούνται ως «Οι Εκτός Λίστας», για να σταματήσουν την ισχυρή και κακή εταιρία να αποκτήσει τον έλεγχο των παιδιών όλου του κόσμου. Πρέπει να σταματήσουν τις πονηρές αρχές από το να δημιουργήσουν έναν στρατό νέων παιδιών που θα μπορούν να χειριστούν για να υπηρετήσουν τους πλουσιότερους της κοινωνίας.
Κυκλοφορία
Το Εκτός Λίστας είχε πρεμιέρα στο ABC ME στην Αυστραλία στις 15 Σεπτεμβρίου 2019 και αργότερα υιοθετήθηκε και διανεμήθηκε από το Netflix παγκοσμίως στις 17 Οκτωβρίου 2019. Έλαβε θετικές κριτικές από κριτικούς και κοινό, που επαίνεσαν τη θεματολογία και την ερμηνεία του, ιδιαίτερα τις παραστάσεις των Βεντ Ράο, Βρουντ Ράο και Σάμπα Ζέιντι Άμπντι.
Βαθμολόγηση
Η πρώτη σεζόν έλαβε θετικές αξιολογήσεις, με επαίνους για την υποκριτική (ιδιαίτερα αυτή των Βεντ Ράο, Βρουντ Ράο και Σάμπα Ζέιντι Άμπντι), σκηνοθεσία, ιστορία, οπτικά εφέ, θέματα και βελτιώσεις στο υλικό της πηγής. Η Ρουθ Πράρθανα από τη εφημερίδα "Deccan Chronicle" (Ινδιάνικη εφημερίδα), βαθμολόγησε το Εκτός Λίστας δίνοντάς του ένα 4 στα 5, δηλώνοντας ότι "Το Εκτός Λίστας είναι επιτυχημένο, επειδή προσφέρει μόνο 15 επεισόδια που αποτυπώνουν την αφήγηση με γρήγορο ρυθμό χωρίς περιττό δράμα". Για την οργάνωση "Common Sense Media", η Άιζ Έβριτ έγραψε "Αυτό το αυστραλιανό δράμα είναι αρκετά ελαφρύ και διασκεδαστικό, παρά τις απειλές."
Η σειρά έχει δεχθεί επίσης κάποιες κριτικές. Στην εν πολλοίς θετική κριτική του, ο Τζον Σέρμπα από την εφημερίδα "Decider" είπε "Μέχρι στιγμής, καλό, αλλά όχι τέλειο. Το πρώτο επεισόδιο του The Unlisted κάνει αρκετά πράγματα σωστά: Συνδυάζει είδη, κινεί το ενδιαφέρον, καθορίζει χαρακτήρες."
Όλμπια
Γεωγραφία
Είναι το οικονομικό κέντρο αυτού του τμήματος του νησιού (εμπορικά κέντρα, βιομηχανία τροφίμων) και είναι πολύ κοντά σε τουριστικές περιοχές. Ήταν μία από τις διοικητικές πρωτεύουσες της επαρχίας Όλμπια-Τέμπιο, που ιδρύθηκε το 2005 και ακυρώθηκε μετά από δημοψήφισμα επτά χρόνια αργότερα. Η Όλμπια είναι ένας τουριστικός προορισμός χάρη στις θάλασσες και τις παραλίες της, αλλά και για τον μεγάλο αριθμό από τοποθεσίες πολιτιστικού ενδιαφέροντος.
Μεταφορικά Μέσα
Η Όλμπια είναι η κύρια σύνδεση μεταξύ της Σαρδηνίας και της Ιταλικής χερσονήσου, με το αεροδρόμιο της Όλμπιας και με ένα λιμάνι. Επιπλέον εξυπηρετείται από τρένο, από λεωφορεία κτλ.
Κλίμα/Θερμοκρασίες
Η Όλμπια έχει Μεσογειακό κλίμα, με ήπιους χειμώνες και ζεστά καλοκαίρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σάσσαρι
Καλώδιο CAT7
Το καλώδιο της κατηγορίας 7 (αγγλ. category 7 ή CAT 7), γνωστό απλά και ως CAT 7, είναι ένας τύπος καλωδίων που χρησιμοποιούνται ειδικά για την σύνδεση ηλεκτρονικών υπολογιστών και συγκεκριμένα για την καλωδίωση δικτύων Gigabit Ethernet. Το καλώδιο της κατηγορίας 7 παρέχει υψηλότερη ηλεκτρική πιστότητα και λιγότερες ηλεκτρονικές παρεμβολές σε σύγκριση με αυτό της κατηγορίας 6, ενώ είναι συμβατό με τα καλώδια της κατηγορίας 5 και 6. Για να το επιτύχει αυτό, υπάρχει πρόσθετη θωράκιση για κάθε ζεύγος εσωτερικών καλωδίων και για το καλώδιο συνολικά.
Η προδιαγραφή CAT 7 επιτρέπει 10 Gigabit Ethernet στα 100 μέτρα. Το καλώδιο περιέχει τέσσερα περιπλεγμένα ζευγάρια ινών χαλκού, ακριβώς όπως και τα πρότυπα των προηγούμενων κατηγοριών. Όταν συνδυάζεται με υποδοχείς GG-45 ή TERA, το καλώδιο κατηγορίας 7 είναι αξιολογημένο για συχνότητες μετάδοσης μέχρι και 600 MHz.
Ερευνητές τον Νοέμβριο του 2007 απέδειξαν ότι είναι «σίγουρα δυνατό» να μεταφερθούν 100 Gigabits ανά δευτερόλεπτο πάνω σε 70 μέτρα καλωδίου τύπου CAT 7, και τώρα δουλεύουν για την επέκταση του στα 100 m. Η τεχνολογία προβλέπεται να είναι διαθέσιμη στις αρχές του 2013.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανική Τηλεπικοινωνιών και Δικτύων Κατηγορία:Υλικό δικτύωσης
Category 7 cable
Μεγαλοδοξοτάτος
Ο Μεγαλοδοξοτάτος ήταν βυζαντινός αριστοκρατικός, τιμητικός τίτλος που δινόταν την εποχή των Κομνηνών κυρίως σε αριστοκράτες των επαρχιών μαζί με άλλα αξιώματα.
Οι κάτοχοι του τίτλου έφεραν συνήθως και τα αξιώματα του μάγιστρου, του σεβαστού, του έπαρχου ή κάποιο στρατιωτικό. Οι στρατιωτικοί υπάγονταν και στον θεσμό της πρόνοιας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί τιμητικοί τίτλοι
Αντώνιος Ζ. Μάτσας
Ο Αντώνιος Μάτσας (1838 - 1907) ήταν Έλληνας μηχανικός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Καταγόταν από παλιά οικογένεια της Μήλου και ήταν γιος του Ζαφείριου Μάτσα. Σπούδασε μηχανικός στο Παρίσι και μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα ανέλαβε την εκπόνηση σημαντικών δημοσίων έργων. Το 1890 η Εταιρεία της Διώρυγας της Κορίνθου, της οποίας ήταν μέτοχος και διευθυντής, ανέλαβε την ολοκλήρωση των εργασιών της Διώρυγας.
Υπήρξε καθηγητής στη Σχολή Ευελπίδων και σύμβουλος της Τράπεζας Αθηνών. Στις εκλογές του 1881 εξελέγη βουλευτής Μήλου και επανεξελέγη σε αυτές του 1892 και του 1899.
Ήταν παντρεμένος και είχε αποκτήσει αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων και τον Κωνσταντίνο Μάτσα, σύζυγο της Αλεξάνδρας Αλέξανδρου Σκουζέ. Ανηψιός του ήταν ο Αντώνιος Μάτσας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Μήλου Κατηγορία:Έλληνες μηχανικοί
Δημήτρης Πέλκας
Ο Δημήτρης Πέλκας (Γιαννιτσά, 26 Οκτωβρίου 1993), είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος για την αγγλική Χαλ Σίτι (με δανεισμό από την τουρκική Φενέρμπαχτσε) και την Εθνική Ελλάδος.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ο Πέλκας ξεκίνησε την ενασχόληση του με το ποδόσφαιρο σε μικρή ηλικία, στα Γιαννιτσά όπου μεγάλωσε.
Ξεκίνησε από τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ το 2007, αγωνίστηκε στα μικρότερα τμήματα του συλλόγου και πέντε χρόνια αργότερα, το 2012 προωθήθηκε στην ομάδα ανδρών. Το 2013 παραχωρήθηκε ως δανεικός για έναν χρόνο στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, ενώ την επόμενη χρονιά δόθηκε εκ νέου ως δανεικός στη πορτογαλική Βιτόρια Σετούμπαλ.
Το 2015 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ, ανανεώνοντας το συμβόλαιό του μέχρι το 2018. Τις επόμενες δύο χρονιές (2015–16 και 2016–17) ήταν από τις βασικές επιλογές των προπονητών της ομάδας, ενώ την τελευταία (2016-17) έφτασε στη κατάκτηση του πρώτου τίτλου της καριέρας του, του κυπέλλου Ελλάδας, στον τελικό του οποίου ο ΠΑΟΚ επικράτησε της ΑΕΚ με 2-1, χωρίς ο ίδιος να αγωνιστεί. Την επόμενη χρονιά είχε αναβαθμισμένο ρόλο στην ομάδα. Μάλιστα, στο φινάλε της σεζόν στέφθηκε ξανά κυπελλούχος Ελλάδος, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Στον τελικό ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε ξανά την ΑΕΚ και αυτή τη φορά κέρδισε με σκορ 2-0, ενώ ο ίδιος έπαιξε σε όλο τον αγώνα και σκόραρε το δεύτερο γκολ της ομάδας του. Την επόμενη χρονιά αποτέλεσε ξανά μία από τις σταθερές επιλογές για την ενδεκάδα, ενώ αποτέλεσε και έναν από τους τρεις αρχηγούς της ομάδας. Η χρονιά είχε καλή κατάληξη για τον ίδιο και την ομάδα αφού εκτός από το πρωτάθλημα έφτασε και στη κατάκτηση του κυπέλλου κάνοντας το νταμπλ.
Το φθινόπωρο του 2020, μετά από 13 χρόνια στον ΠΑΟΚ, υπέγραψε με τη τουρκική Φενέρμπαχτσε. Τη σεζόν 2022-23 αγωνίζεται με μορφή δανεισμού στην αγγλική Χαλ Σίτι.
Στις εθνικές ομάδες
Υπήρξε διεθνής με τις εθνικές ομάδες Νέων και Ελπίδων την περίοδο μεταξύ 2011-2013.
Το 2015 κλήθηκε για πρώτη φορά στην Ανδρών, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στις 8 Οκτωβρίου στον εκτός έδρας αγώνα με τη Βόρεια Ιρλανδία για τα προκριματικά του Euro 2016, όπου πέρασε ως αλλαγή αντικαθιστώντας τον Παναγιώτη Κονέ.
Προσωπική ζωή
Στις 26 Ιουνίου 2022 παντρεύτηκε τη σύντροφο του, Κυβέλη Μάρδα, κόρη του πολιτικού Δημήτρη Μάρδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Καλαμαριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βιτόρια Σετούμπαλ Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πορτογαλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χαλ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία)
Κρήθωνας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Κρήθωνας (Κρήθων) είναι γνωστός ένας από τους Αχαιούς πολεμιστές που έλαβαν μέρος στον Τρωικό Πόλεμο εναντίον των Τρώων. Καταγόταν από τις Φηρές της Μεσσηνίας. Ο Κρήθωνας, που ήταν γιος του βασιλιά Διοκλέους και αδελφός του Ορσιλόχου, σκοτώθηκε μαζί με τον αδελφό του στον πόλεμο αυτό από τον Αινεία (Ιλιάδα, ραψωδία Ε, στίχοι 542 κ.ε.).
Πηγή
Κρηθωνας
Μάρι
Οι Μάρι (γλώσσα μάρι: мари, марийцы) είναι μια φιννο-ουγκρική εθνοτική ομάδα, που παραδοσιακά ζούσαν κατά μήκος των ποταμών Βόλγα και Κάμα στη Ρωσία. Σχεδόν οι μισοί Μάρι ζουν σήμερα στη δημοκρατία Μαρί Ελ, με σημαντικούς πληθυσμούς στις δημοκρατίες Μπασκορτοστάν και Ταταρστάν.
Στο παρελθόν, οι Μάρι ήταν επίσης γνωστοί ως Τσερεμίσα ή Τσερεμίς στα ρωσικά και Τσιρμές στα ταταρικά.
Πρώιμη ιστορία
Μερικοί μελετητές έχουν προτείνει ότι δύο φυλές, που αναφέρονται από τον συγγραφέα Ιορδάνη τον Αλανό στο έργο του Getica μεταξύ των λαών στο βασίλειο του Γότθου βασιλιά Ερμανάριχου τον 4ο αιώνα μ.Χ. μπορούν να εξομοιωθούν με τον λαό Μάρι. Ωστόσο, η ταυτοποίηση των Ιμνισκάρων (ή Σρεμνισκανών) με τους "Χερεμίς" και των Μερένων με τους "Μάρι" είναι αμφιλεγόμενη.
Η πρώτη σίγουρη μαρτυρία για τον λαό Μάρι προέρχεται από πηγές Χαζάρων από τον 10ο αιώνα, όπου εμφανίζονται με το εξώνυμο tsarmis (="Τσερεμίς"). Εκείνη την εποχή, η περιοχή του οικισμού Μάρι βρισκόταν κατά μήκος του Βόλγα. Τον 13ο αιώνα, η Μάρι έπεσε υπό την επιρροή της Χρυσής Ορδής και το 1443 έγινε υποκείμενο του χανάτου του Καζάν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, οι Μάρι γνώρισαν κάποια πολιτιστική σύγκλιση με τους κυρίαρχους Τάταρους και τους Βούλγαρους του Βόλγα, κάτι που φαίνεται επίσης στην τουρκική λεξική και γραμματική επιρροή στη γλώσσα Μάρι.
Το 1552, τα εδάφη Μάρι ενσωματώθηκαν στη Ρωσία με τη ρωσική κατάκτηση του Καζάν υπό τον Ιβάν τον Τρομερό. Ενώ μερικοί Mάρι βοήθησαν τη ρωσική κατάκτηση, η πλειοψηφία τους αντεπιτέθηκε. Μέχρι το τέλος του 16ου αιώνα, η αντίσταση τελικά κατεστάλη με τεράστιες απώλειες στον πληθυσμό των Μάρι.
Ως αποτέλεσμα της επακόλουθης εισροής Ρώσων εποίκω, και για να ξεφύγουν από τον αναγκαστικό εκχριστιανισμό (ξεκινώντας από c. 1700), οι Μάρι άρχισαν να εγκαθίστανται πιο ανατολικά στο σημερινό Μπασκορτοστάν. Τους επόμενους αιώνες υπό την τσαρική Ρωσία, οι Μάρι κατάφεραν να διατηρήσουν την εθνική και πολιτιστική τους ταυτότητα, ενισχυμένη από επαναλαμβανόμενα κύματα επιστροφής στην παραδοσιακή προχριστιανική θρησκεία τους.
Σοβιετική Ένωση
Κατά τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής, ιδρύθηκε το Τμήμα Μάρι υπό την αιγίδα της Ναρκομνάτς, του Λαϊκού Κομισαριάτου εθνοτήτων. Το καθήκον της ήταν να διευκολύνει τη στενή ένωση του λαού Μάρι με άλλους λαούς, να καταργήσει την αντιρωσική δυσπιστία και να αυξήσει την "ταξική συνείδηση" των Μάρι εργατών. Στην πράξη, αυτό περιλάμβανε τη διευκόλυνση των αιτημάτων σιτηρών από το σοβιετικό κράτος, την πρόσληψη στρατιωτών για τον Κόκκινο Στρατό και την εφαρμογή του μπολσεβίκικου ελέγχου της κοινωνίας.
Ρωσική Ομοσπονδία
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, η νεοδημιουργημένη δημοκρατία της Μαρί Ελ βίωσε μια αναζωογόνηση του πολιτισμού και της γλώσσας Μάρι. Ωστόσο, μετά τον διορισμό του Λεονίντ Μαρκέλοφ ως αρχηγού της δημοκρατίας το 2001, η κυβέρνηση της Μαρί Ελ ακολούθησε μια πολιτική έντονου εκρωσισμού στην περιοχή. Η γλώσσα Μάρι δεν διδασκόταν πλέον σε χωριά ή σχολεία και η δημοκρατία της Μαρί Ελ "έχει ήδη σταματήσει να είναι εθνοτική δημοκρατία σε οτιδήποτε άλλο εκτός από το όνομα".
Το 2005, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέφρασε την ανησυχία της για αναφορές καταστολής κατά Μαρί εθνοτικών αντιπάλων, δημοσιογράφων και κυβερνητικών αξιωματούχων που προωθούσαν τον πολιτισμό Μάρι και αντιτάσσονταν στον επαναδιορισμό του Μαρκέλοφ ως αρχηγού της δημοκρατίας εκείνο το έτος.
Εθνοτικές ομάδες
Οι Μάρι αποτελούνται από τέσσερις διαφορετικές ομάδες:
Γλώσσα
μικρογραφία| [[Ιβάν Κίρλια, Μάρι ηθοποιός και ποιητής.]] Οι Μάρι έχουν τη δική τους γλώσσα, που ονομάζεται επίσης μάρι, η οποία είναι μέλος της οικογένειας των ουραλικών γλωσσών. Για τη γραφή της, χρησιμοποιεί μια τροποποιημένη έκδοση του κυριλλικού αλφαβήτου.
Θρησκεία
μικρογραφία| Μάρι ορθόδοξοι μοναχοί και δόκιμοι, 1894 μικρογραφία| Μάρι παγανιστές ιερείς (καρτ) Οι Μάρι ασκούν παραδοσιακά μια παγανιστική πίστη, που συνδέει στενά το άτομο με τη φύση. Σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους, η φύση ασκεί μια μαγική επιρροή στους ανθρώπους. Την αντιμετωπίζουν ως ιερό, ισχυρό και ζωντανό ον, έξω από το οποίο ο άνθρωπος δεν μπορεί να υπάρχει. Η φύση χρησιμεύει ως πηγή απόλυτου καλού, που βοηθά πάντα τον άνθρωπο, αρκεί να μην τη βλάψει ή να της αντιταχθεί.
Η ιθαγενής θρησκεία των Μάρι διαθέτει επίσης ένα πάνθεον, που κατοικεί στους ουρανούς. Ο σημαντικότερος θεός είναι γνωστός ως ο Μεγάλος Λευκός Θεός (Ош Кугу Юмо). Άλλοι μικρότεροι θεοί περιλαμβάνουν τον θεό της φωτιάς (Тул Юмо) και τον θεό του ανέμου (Мардеж Юмо).
Οι Μάρι πιστεύουν επίσης σε ημίθεους (керемет). Ο πιο σεβαστός είναι ο Τσουμπουλάτ (Чумбулат), διάσημος ηγέτης και πολεμιστής.
Ο Χριστιανισμός υιοθετήθηκε από τους Μάρι τον 16ο αιώνα μετά την ένταξή τους στη Ρωσική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιβάν του Τρομερού. Η υιοθέτηση του χριστιανισμού δεν ήταν καθολική, ωστόσο, και πολλοί Μάρι εξακολουθούν να ασκούν τον παγανισμό σε συγκρητικές ή καθαρότερες μορφές. Ενώ οι περισσότεροι Μάρι σήμερα είναι μέλη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, οι παγανιστές εξακολουθούν να αποτελούν σημαντική μειονότητα του 25-40% του πληθυσμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοκρατία της Μαρί Ελ Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στη Ρωσία
9 Οκτωβρίου
8 Οκτωβρίου | 9 Οκτωβρίου | 10 Οκτωβρίου
Η 9η Οκτωβρίου είναι η 282η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (283η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 83 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Εντουάρ Μορτιέ
Ο Εδουάρδος Μορτιέ, ή κατά πλήρες όνομα «Αδόλφος Εδουάρδος Καζιμίρ Ιωσήφ Μορτιέ» (γαλλ. Adolphe Édouard Casimir Joseph Mortier), (1768 - 1835) ήταν Γάλλος στρατάρχης υπό τον Ναπολέοντα από τον οποίο και έλαβε τον τίτλο Δούκας της Τρεβίζ (Τρεβίζου). Ήταν ένας από τους στρατάρχες που εγκατέλειψαν τον Ναπολέοντα και που συνθηκολόγησε στη μάχη του Παρισιού το 1814. Αργότερα ανέλαβε πρωθυπουργός της Γαλλίας.
Τιμητικές διακρίσεις
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Ανατολικό πυλώνα, Στήλη 13).
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατάρχες της Γαλλίας Κατηγορία:Ναπολεόντειοι Πόλεμοι Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου Κατηγορία:Στρατάρχες της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας
Αυστραλιανή Βουλή των Αντιπροσώπων
Η Βουλή των Αντιπροσώπων (αγγλικά: Australian House of Representatives) είναι ένα από τα δύο σώματα (θάλαμοι) του Κοινοβουλίου της Αυστραλίας· είναι η κάτω βουλή· η άνω βουλή είναι η Γερουσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Αυστραλίας Αυστραλια
Καπλαμάς
Ο καπλαμάς, στην τεχνολογία ξύλου, αναφέρεται στα πολύ λεπτά φύλλα ξύλου τα οποία έχουν συνήθως πάχος μικρότερο από 3 χιλ. Η λέξη αυτή αποτελεί δάνειο από την τουρκική γλώσσα. Συνήθως παράγονται βιομηχανικά σε πάχη μεταξύ 0,6 και 1,5 χιλιοστά.
Οι καπλαμάδες, στις περισσότερες περιπτώσεις, συγκολλούνται σε ξύλινες επιφάνειες ή πάνελ από μοριοσανίδα, ινοσανίδα μέσης πυκνότητας (MDF) για παραγωγή πάγκων, θυρών, παρκέτων, όπως επίσης και για μέρη επίπλων ή πορτάκια για κουζίνες. Επίσης, σε πιο μικρά πάχη (σε ξυλόφυλλα λεπτά) χρησιμοποιούνται σε μαρκετερί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξύλο Κατηγορία:Τεχνολογία ξύλου Κατηγορία:Προϊόντα ξύλου
Σύνορα Γερμανίας-Πολωνίας
μικρογραφία| Σύγχρονα σύνορα Γερμανίας-Πολωνίας (από το 1945) thumb|180px|Τα γερμανο-πολωνικά σύνορα ([[Ueckermünder Heide).]]
Τα σύνορα Γερμανίας-Πολωνίας (γερμανικά: Grenze zwischen Deutschland und Polen, πολωνικά: Granica polsko-niemiecka), τα κρατικά σύνορα μεταξύ Γερμανίας και Πολωνίας, είναι επί του παρόντος η γραμμή Όντερ-Νάισσε. Έχουν συνολικό μήκος 476 χιλιομέτρων και ισχύουν από το 1945. Εκτείνονται από τη Βαλτική Θάλασσα στα βόρεια μέχρι την Τσεχία στο νότο.
Ιστορία
μικρογραφία| Ιστορία των αλλαγών στα σύνορα της Πολωνίας, που δείχνει τις μετατοπίσεις στα σύνορα Γερμανίας-Πολωνίας μικρογραφία| Τα σύγχρονα σύνορα ακολουθούν κυρίως τους ποταμούς [[Όντερ και Λουσατιανό Νάισσε]] Τα σύνορα Γερμανίας-Πολωνίας εντοπίζουν την προέλευσή του στις αρχές του πολωνικού κράτους, με τους ποταμούς Όντερ (Odra) και Λουσατιανό Νάισσε (Nysa) (τη γραμμή Όντερ-Νάισσε) να είναι ένα από τα πρώτα φυσικά όρια μεταξύ της Γερμανίας και των σλαβικών φυλών. Για αρκετούς αιώνες, μετακινήθηκαν προς τα ανατολικά, σταθεροποιήθηκαν τον 14ο αιώνα και εξαφανίστηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα με τους διαμελισμούς της Πολωνίας, στους οποία οι γείτονες της Πολωνίας, συμπεριλαμβανομένου του Βασιλείου της Πρωσίας, προσάρτησαν ολόκληρη την επικράτειά της. Το 1871, η Πρωσία έγινε μέρος της Γερμανικής Αυτοκρατορίας.
Αφού η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία της μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τα 123 χρόνια των διαμελισμών, διευθετήθηκε ένα μακρύ γερμανικό-πολωνικό σύνορο, μήκους 1.912 χιλιομέτρων (συμπεριλαμβανομένου ενός συνόρου 607 χλμ με την Ανατολική Πρωσία). Τα σύνορα διαμορφώθηκαν εν μέρει από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών και εν μέρει από δημοψηφίσματα (το δημοψήφισμα της Ανατολικής Πρωσίας και το δημοψήφισμα της Άνω Σιλεσίας, το πρώτο επίσης επηρεάστηκε από τις Σιλεσικές εξεγέρσεις). Το σχήμα αυτών των συνόρων μοιάζει περίπου με εκείνο της Πολωνίας πριν από τους διαμελισμούς.
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα σύνορα χαράχτηκαν από το Σφινοούιστσε (Swinemünde) στα βόρεια της Βαλτικής Θάλασσας προς τα νότια έως τα σύνορα της Τσεχίας (τότε τμήμα της Τσεχοσλοβακίας) με την Πολωνία και τη Γερμανία κοντά στο Τσίταου. Ακολουθούν τη γραμμή Όντερ-Νάισσε των ποταμών Όντερ (Odra) και Νάισσε (Nysa) κατά το μεγαλύτερο μέρος της πορείας τους. Αυτό συμφωνήθηκε από τους κύριους Συμμάχους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου - τη Σοβιετική Ένωση, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, με την επιμονή των Σοβιετικών, και, χωρίς σημαντικές διαβουλεύσεις με την Πολωνία (ή τη Γερμανία), στη Διάσκεψη της Γιάλτας και στη Διάσκεψη του Πότσδαμ. Ο Σοβιετικός Υπουργός Εξωτερικών Βιατσεσλάβ Μόλοτοφ, απάντησε στην ερώτηση του Μικοουάιτσικ σχετικά με τα δυτικά σύνορα της Πολωνίας ότι «πρέπει να βασίζονται στον ποταμό Όντερ». Στη σύνοδο κορυφής στη Γιάλτα, οι ηγέτες των δυνάμεων αποφάσισαν να παραδώσουν στην Πολωνία τμήμα της Ανατολικής Πρωσίας με το Όλστιν και το Έλμπλονγκ, την Πομερανία με το Γκντανσκ και το Στσέτσιν, την Κάτω και την Άνω Σιλεσία με το Οπόλε, το Βρότσουαφ και το Γκλιβίτσε, καθώς και τη γη της Λούμπους. Στις 24 Ιουλίου, για μοναδική φορά στην ιστορία, ο κομμουνιστής Μπολέσουαφ Μπιέρουτ και ο αντιπολιτευόμενος Στανίσουαφ Μικοουάιτσικ μίλησαν με μία φωνή, πολεμώντας για τη γραμμή Όντερ και Ανατολικού Νάισσε. Ο Τσώρτσιλ επέμεινε στον Ανατολικό Νάισσε, πράγμα που σήμαινε ότι το Βάουμπζιχ με την περιοχή του και η Γελένια Γκούρα θα παρέμεναν γερμανικά. Λίγο πριν από την υπογραφή του τελικού πρωτοκόλλου, οι Σοβιετικοί διπλωμάτες προέβησαν σε μια ακόμη τροποποίηση σύμφωνα με την οποία τα σύνορα θα έτρεχαν «δυτικά του Σφινοούιστσε». Έμοιαζε ανούσιο πράγμα, αλλά χάρη σε αυτό το Στσέτσιν έλαβε ελεύθερη πρόσβαση στη Βαλτική Θάλασσα.
Αυτά τα σύνορα αποτελούσαν αποζημίωση στην Πολωνία για τα εδάφη που προσαρτήθηκαν στη Σοβιετική Ένωση ως συνέπεια του Συμφώνου Μολότωφ - Ρίμπεντροπ και είχε ως αποτέλεσμα σημαντικές μεταφορές γερμανικού πληθυσμού προς τα δυτικά από τις Ανακτημένες Περιοχές, που αντιστοιχούσαν στις μεταφορές πληθυσμού της Πολωνίας από τα εδάφη του Κρέσι. Ταιριάζουν περίπου στα ιστορικά σύνορα μεταξύ των μεσαιωνικών πολωνικών και γερμανικών κρατών. Διαίρεσε πολλές πόλεις ποταμών σε δύο μέρη - Γκέρλιτς/Ζγκοζέλετς, Γκούμπεν/Γκούμπιν, Φραγκφούρτη (Όντερ)/Σουουμπίτσε, Μπαντ Μούσκαου/ Γουενκνίτσα.
Στις 6 Ιουνίου 1950, υπογράφηκε δήλωση μεταξύ της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας σχετικά με την οριοθέτηση των υφιστάμενων πολωνικών-γερμανικών συνόρων στη γραμμή Όντερ-Νάισσε. Μετά την αρχική συμφωνία, και οι δύο χώρες συνήψαν τη Συνθήκη του Ζγκοζέλετς. Τα σύνορα αναγνωρίστηκαν από τη Δυτική Γερμανία το 1970 στη Συνθήκη της Βαρσοβίας και από τη γερμανική επανένωση στη Συνθήκη Συνόρων Γερμανίας-Πολωνίας του 1990. Υποβλήθηκε σε μικρές διορθώσεις (ανταλλαγές γης) το 1951. Τα σύνορα ήταν εν μέρει ανοιχτά από το 1971 έως το 1980, όταν οι Πολωνοί και οι Ανατολικοί Γερμανοί μπορούσαν να το διασχίσουν χωρίς διαβατήριο ή βίζα. Ωστόσο, έκλεισε ξανά μετά από λίγα χρόνια, λόγω της οικονομικής πίεσης στην ανατολική γερμανική οικονομία από Πολωνούς αγοραστές και την επιθυμία της ανατολικής γερμανικής κυβέρνησης να μειώσει την επιρροή του πολωνικού κινήματος Αλληλεγγύης στην ανατολική Γερμανία.
Μετά την πτώση του κομμουνισμού στην Πολωνία και τη Γερμανία, και τη γερμανική επανένωση, τα σύνορα έγιναν μέρος των ανατολικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, της τότε Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για μια περίοδο, ήταν «τα πιο βαριά φρουρούμενα σύνορα στην Ευρώπη». Μετά την ένταξη της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004, οι συνοριακοί έλεγχοι χαλάρωσαν σε ακολουθία της Συμφωνίας Σένγκεν για την εξάλειψη των ελέγχων διαβατηρίων έως το 2007. Τα σύγχρονα σύνορα της Πολωνίας και της Γερμανίας κατοικούνται από περίπου ένα εκατομμύριο πολίτες αυτών των χωρών στις επαρχίες κάθε πλευράς.
NOVA
Η Nova είναι ένας ολοκληρωμένος πάροχος τηλεπικοινωνιών με έδρα την Αθήνα και περισσότερους από 4.4 εκατομμύρια ενεργούς συνδρομητές (Σεπτέμβριος 2010). Αποτελεί συγχώνευση της υπάρχουσας Nova (πρώην Forthnet, Filmnet) με την Wind Ελλάς (πρώην TIM, Telestet) οι οποίες εξαγοράστηκαν την περίοδο 2020-2022 από την United Group.
Forthnet (1995-2021)
Η Forthnet ξεκινά τις δραστηριότητες της το 1995 στα πλαίσια του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας όταν δημιούργησε τον πρώτο δικτυακό κόμβο στην Ελλάδα, παρέχοντας σε επιλεγμένους χρήστες (πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα κλπ) σύνδεση με τα δίκτυα UUCP και EARN/BITNET (τα πλέον διαδεδομένα δίκτυα της εποχής).
Ουσιαστικά πρόκειται για το πρώτο επιτυχημένο παράδειγμα εταιρίας “Spin Off” στην Ελλάδα, σε έναν χώρο ιδιαίτερα απαιτητικό και άκρως ανταγωνιστικό όπως αυτός των τηλεπικοινωνιών. Η εταιρία από καταβολής της σύστασης της αποτελούσε μια από τις δυναμικότερες και διαρκώς εξελισσόμενες εταιρίες στην Ελλάδα.
Το 2008 η Forthnet εξαγοράζει την Multichoice (θυγατρική της αντίστοιχης νοτιοαφρικανικής μητρικής) που κατέχει τη συνδρομητική πλατφόρμα της NOVA.
Στις 8 Μαρτίου 2021 επικεφαλής της εταιρείας αναλαμβάνει ο κ. Παναγιώτης Γεωργιόπουλος, όπου στις μέρες του, και μετά την εξαγορά και συγχώνευση της Wind Hellas, η Nova θα γίνει ο δεύτερος μεγαλύτερος πάροχος στην Ελλάδα.
Filmnet (1994-2008)
Filmnet ήταν όνομα που χρησιμοποιήθηκε για πολλά συνδρομητικά κανάλια στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980, του 1990 και του 2000. Ξεκίνησε να λειτουργεί στις 5 Δεκεμβρίου 1984, μεταδίδοντας το με επίκεντρο στη Σκανδιναβία, την Ολλανδία και το Βέλγιο. Τα κανάλια Filmnet ξεκίνησαν αργότερα στην Πολωνία και στην Ελλάδα.
Το FilmNet ξεκίνησε στην Ελλάδα το 1994, αντικαθιστώντας την Ιδιωτική Τηλεόραση Αθηνών η οποία εξέπεμπε από το κανάλι 8 των VHF, στην Αττική, με την ονομασία ΙΤΑ 8 που λειτουργούσε από το 1989 μέχρι το 1994. Το δεύτερο κανάλι ονομάστηκε FilmSat, αλλά το 2002 μετονομάστηκε σε FilmNet 2, ενώ υπήρξε και ένα τρίτο (FilmNet 3). Η Multichoice πώλησε την ελληνική θυγατρική της στη Forthnet τον Απρίλιο του 2008 αντικαθιστώντας τα ελληνικά κανάλια μετά από δύο μήνες (την 1η Ιουνίου) στα σημερινά Novacinema τα οποία με τα χρόνια, έγιναν αποκλειστικά συνδρομητικά, ενώ εντάχθηκαν και άλλα διεθνή κανάλια (όπως τα SuperSport όπως τα αντίστοιχα νοτιοαφρικανικά τα οποία στην Ελλάδα αντικαταστάθηκαν την ίδια χρονιά στα Novasports).
Telestet (1992-2004)
Ιδρύθηκε στην Ελλάδα στα μέσα του 1992 με την επωνυμία Telestet, ιδιοκτησία της επίσης νεοϊδρυθείσας τότε STET Hellas Τηλεπικοινωνίες Α.Ε.Β.Ε. θυγατρικής της ομότιτλης τότε Ιταλικής STET – Società Finanziaria Telefonica με πρώτη έδρα την Αθήνα. Ήταν η πρώτη εταιρεία στην Ελλάδα που της χορηγήθηκε άδεια δημιουργίας εθνικού δικτύου υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας (GSM) από το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών στις 30 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους.
Για να αποκτηθεί η συγκεκριμένη άδεια η Telestet επένδυσε το ποσό των 30 δισ. δρχ. (88 περίπου εκατ. ευρώ) όπου αποτελούσε μία από τις μεγαλύτερες επενδύσεις στην Ελλάδα μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Στα τέλη του 1992, η STET Hellas μεταφέρεται στο Μαρούσι ενώ στις 29 Ιουνίου του 1993 πραγματοποιείται η πρώτη κλήση από κινητό τηλέφωνο στην Ελλάδα. Τον Μάιο του 1997, η Telestet λανσάρει πρώτη στην Ελλάδα την υπηρεσία καρτοκινητής Bfree, ενώ έναν χρόνο μετά, γίνεται η πρώτη ελληνική εταιρεία κινητής τηλεφωνίας που εισάγεται στις διεθνείς αγορές, στα χρηματιστήρια του Άμστερνταμ και της Νέας Υόρκης. Στις 23 Σεπτεμβρίου του 1999, η Telestet λανσάρει τον πρώτο αποκλειστικό δορυφόρο στην Ελλάδα, ονόματι Iridium (Ιρίδιο).