Κατοχή_της_Πολωνίας_(1939-1945)
Αντίσταση
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ| Πρώιμη αντάρτικη μονάδα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπό την εποπτεία του [[Χένρικ Ντομπζάνσκι|Χένρικ «Χούμπαλ» Ντομπζάνσκι, χειμώνας του 1939.]] Παρά τη στρατιωτική ήττα του πολωνικού στρατού τον Σεπτέμβριο του 1939, η ίδια η πολωνική κυβέρνηση δεν παραδόθηκε ποτέ, αλλά απομακρύνθηκε στη Δύση, όπου δημιούργησε την πολωνική εξόριστη κυβέρνηση.. Η εξόριστη κυβέρνηση εκπροσωπήθηκε στην κατεχόμενη Πολωνία από την Κυβερνητική Αντιπροσωπεία για την Πολωνία. Ο κύριος ρόλος του πολιτικού κλάδου του υπόγειου κράτους ήταν να διατηρήσει τη συνέχεια του πολωνικού κράτους στο σύνολό του, συμπεριλαμβανομένων των θεσμών του. Στα ιδρύματα αυτά περιλαμβάνονται η αστυνομία, τα δικαστήρια και τα σχολεία. Μέχρι τα τελευταία χρόνια του πολέμου, η πολιτική δομή του Υπόγειου Κράτους περιλάμβανε ένα υπόγειο κοινοβούλιο, διοίκηση, δικαστικό σώμα (δικαστήρια και αστυνομία), δευτεροβάθμια και ανώτερη εκπαίδευση, και υποστήριξε διάφορες πολιτιστικές δραστηριότητες, όπως έκδοση εφημερίδων και βιβλίων, υπόγεια θέατρα, διαλέξεις, εκθέσεις, συναυλίες και διαφύλαξη διαφόρων έργων τέχνης. Ασχολήθηκε επίσης με την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένου του άπορου εβραϊκού πληθυσμού (μέσω του συμβουλίου για την ενίσχυση των Εβραίων, ή Ζεγκότα). Μέσω της Διεύθυνσης Πολιτικής Αντίστασης (1941-1943) ο πολιτικός βραχίονας συμμετείχε επίσης σε μικρότερες πράξεις αντίστασης, όπως μικρά σαμποτάζ, αν και το 1943 το τμήμα αυτό συγχωνεύθηκε με τη Διεύθυνση Κρυφής Αντίστασης, σχηματίζοντας την Διεύθυνση Υπόγειας Αντίστασης, υποκείμενη στον Πολωνικό Εσωτερικό Στρατό (Armia Krajowa). μικρογραφία|250x250εσ| Ένα γερμανικό Panther tank που καταλήφθηκε από Πολωνούς κατά τη διάρκεια της [[Εξέγερση της Βαρσοβίας|Εξέγερσης της Βαρσοβίας το 1944.]] Σε απάντηση στην κατοχή, οι Πολωνοί δημιούργησαν ένα από ταμεγαλύτερα υπόγεια κινήματα στην Ευρώπη.. Η αντίσταση στη ναζιστική γερμανική κατοχή ξεκίνησε σχεδόν αμέσως. Ο Εσωτερικός Στρατός (στα πολωνικά Armia Krajowa ή AK), πιστός στην πολωνική εξόριστη κυβέρνηση στο Λονδίνο και στρατιωτικός βραχίονας του πολωνικού υπόγειου κράτους, σχηματίστηκε από μια σειρά από μικρότερες ομάδες το 1942. Υπήρχε επίσης ο Λαϊκός Στρατός (πολωνικά: Armia Ludowa ή AL), ο οποίος υποστηριζόταν από τη Σοβιετική Ένωση και ελεγχόταν από το Πολωνικό Εργατικό Κόμμα (πολωνικά: Polska Partia Robotnicza ή PPR), αν και σημαντικά μικρότερος σε αριθμό από τον Εσωτερικό Στρατό. Τον Φεβρουάριο του 1942, όταν δημιουργήθηκε ο Εσωτερικός Στρατός, αριθμούσε περίπου 100.000 μέλη. Στις αρχές του 1943, είχε φτάσει σε δύναμη περίπου 200.000. Το καλοκαίρι του 1944 όταν ξεκίνησε η Επιχείρηση Καταιγίδα, ο Εσωτερικός Στρατός έφτασε τους υψηλότερους αριθμούς μελών. Οι εκτιμήσεις για τα μέλη του Εσωτερικού Στρατού κατά το πρώτο εξάμηνο του 1944 και το καλοκαίρι εκείνου του έτους ποικίλλουν, με περίπου 400.000 να είναι σύνηθες. Με την επικείμενη άφιξη του σοβιετικού στρατού, ο Εσωτερικός Στρατός ξεκίνησε την Εξέγερση της Βαρσοβίας εναντίον του γερμανικού στρατού την 1η Αυγούστου 1944. Η εξέγερση, που έλαβε λίγη βοήθεια από τις γειτονικές Σοβιετικές δυνάμεις, τελικά απέτυχε, μειώνοντας σημαντικά τη δύναμη και τη θέση του Εσωτερικού Στρατού. Περίπου 200.000 Πολωνοί, οι περισσότεροι πολίτες, έχασαν τη ζωή τους στην εξέγερση.