cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γοδεφρείδος του Καπιτανάτου
Ο Γοδεφρείδος (Godefroi de Hauteville, 1020 - 1071) ήταν κόμης του Καπιτανάτου (δηλ. της Φότζια) από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Τανκρέδου και της πρώτης συζύγου του Μουριέλας.
Βιογραφία
Από τα αδέλφια του που είχαν από τη Νορμανδία πάει στη Ν. Ιταλία, οι Γουλιέλμος Α' και Ντρόγκο είχαν αποβιώσει αφήνοντας τον Ονφρουά κόμη της Απουλίας και Καλαβρίας· επίσης ο Ροβέρτος γυϊσκάρδος ήταν εκεί. Τέλος το 1053 έφθασαν ο Γοδεφρείδος, ο Γουλιέλμος και ο Μωζέρ. Πολέμησαν υποστηρίζοντας τον Ονφρουά στη μάχη του Σιβιτάτε εναντίον του πάπα και νίκησαν.
Ο Ονφρουά τους αντάμειψε κάνοντας το Γουλιέλμο Πρίγκιπα του Σαλέρνο και τον Μωζέρ κόμη του Καπιτανάτου (δηλ. της Φότζια). Το 1054 απεβίωσε ο Μωζέρ και ο Γοδεφρείδος έγινε κόμης του Καπιτανάτου· επίσης το 1057 απεβίωσε ο Ονφρουά και ο Ροβέρτος έγινε κόμης της Απουλίας και Καλαβρίας. Δύο έτη μετά έγινε μια εξέγερση στο Καπιτανάτο και ο Ροβέρτος, ως επικυρίαρχος, βοήθησε στην καταστολή της το Γοδεφρείδο, που αν και μεγαλύτερος δεν είχε ζήσει πολύ καιρό στη Ν. Ιταλία.
Έδωσε το Λοριτέλο στον υιό του Ροβέρτο Α' κάνοντάς τον κόμη της περιοχής. Κατέκτησε το Γκίσι που ανήκε στο παπικό κράτος, επεκτείνοντας έτσι το Καπιτανάτο προς τα ΒΔ. Απεβίωσε μάλλον το 1071.
Οικογένεια
Είχε νυμφευτεί πρώτα στη Νορμανδία. Είχε τέκνα:
Νυμφεύτηκε για δεύτερη φορά μια ανιψιά του Γκουαϊμάρ Δ' (όπως και ο Γουλιέλμος Α'), τη Θεοδώρα, κόρη του Παντούλφ κυρίου του Καπάτσιο. Υιός του ήταν ο:
Επίσης αναφέρεται ένας ακόμη υιός του, ο Ντρόγκο ή Τάσο κόμης του Σιέτι.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ Κατηγορία:Κόμητες του Καπιτανάτου
Εμβόλιο κίτρινου πυρετού
Το εμ βόλιο για τον κίτρινο πυρετό  είναι ένα εμβόλιο που προστατεύει από τον κίτρινο πυρετό. Ο κίτρινος πυρετός είναι μια ιογενής λοίμωξη που ενδημεί στην Αφρική και τη Νότια Αμερική. Περίπου το 99% των  ατόμων αναπτύσσει ανοσία μέσα σε ένα μήνα από τον εμβολιασμό και αυτό διαρκεί εφ' όρου ζωής. Το εμβόλιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ελέγχονται τα ξεσπάσματα της νόσου. Χορηγείται με ενδομυική ένεση ή υποδόρια.
Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) συνιστά την ανοσοποίηση ρουτίνας σε όλες τις χώρες όπου η νόσος είναι συχνή. Αυτό θα πρέπει να γίνεται συνήθως στην ηλικία των εννέα με δώδεκα μηνών. Θα πρέπει επίσης να εμβολιάζονται τα άτομα που ταξιδεύουν σε περιοχές όπου ενδημεί η νόσος. Μετά την πρώτη δόση, δεν απαιτούνται συνήθως επιπλέον δόσεις.
Το εμβόλιο για τον κίτρινο πυρετό είναι γενικά ασφαλές. Εδώ περιλαμβάνονται και τα άτομα που έχουν μολυνθεί από τον HIV, αλλά είναι ασυμπτωματικά. Στις ήπιες παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνεται πονοκέφαλο ς, μυϊκοί πόνοι, πόνος στην περιοχή της έγχυσης, πυρετός και εξάνθημα. Σοβαρές αλλεργίες παρουσιάζονται ανά περίπου οκτώ εκατομμύριο δόσεις, σοβαρά νευρολογικά προβλήματα παρουσιάζονται ανά περίπου τέσσερα εκατομμύρια δόσεις, ενώ ανεπάρκεια οργάνων εμφανίζεται ανά περίπου τρία εκατομμύρια δόσεις. Είναι πιθανότατα ασφαλές κατά την εγκυμοσύνη και ως εκ τούτου συνιστάται σε άτομα που ενδέχεται να εκτεθούν στη νόσο. Δεν πρέπει να χορηγείται σε άτομα με πολύ κακή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
Το εμβόλιο του κίτρινου πυρετού άρχισε να χρησιμοποιείται το 1938. Περιλαμβάνεται στον Πρότυπο Κατάλογο Βασικών Φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, την πιο σημαντική φαρμακευτική αγωγή που συνιστάται για ένα βασικό σύστημα υγείας. Το 2014 η χονδρική τιμή κυμαινόταν μεταξύ 4,30 και 21,30 δολαρίων. Στις Ηνωμένες Πολιτείες το κόστος του κυμαίνεται μεταξύ 50 και 100 δολαρίων. Το εμβόλιο παρασκευάζεται από τον εξασθενημένο ιό του κίτρινου πυρετού. Σε ορισμένες χώρες απαιτείται βεβαίωση εμβολιασμού κατά του κίτρινου πυρετού πριν από την είσοδο στη χώρα, κατά την έλευση από χώρα όπου ενδημεί η ασθένεια.
Παραπομπές
Κιτρινος πυρετος
Τσετόνα
Η Τσετόνα (ιταλικά: Cetona) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σιένα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σιένα
Τούλκας
Ο Τούλκας (Tulkas) είναι Άινου,θεϊκό πνεύμα του φανταστικού κόσμου που δημιούργησε ο Άγγλος συγγραφέας Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν.
Ο Τούλκας συμπεριλαμβάνεται ανάμεσα στους Βάλαρ, τους ισχυρότερους Άινουρ. Είναι ο μεγαλύτερος σε δύναμη και έργα αντρειοσύνης, χαίρεται να παλεύει και να παραβγαίνει στη δύναμη. Δεν έχει όπλα και πολεμούσε με τα χέρια του. Έχει ξανθά μαλλιά και κόκκινη επιδερμίδα. Γυναίκα του είναι η Νέσσα, η αδερφή του Όρομε.
Αρχικά ο Τούλκας, δεν ήταν ανάμεσα στους Άινουρ που κατέβηκαν στην Άρντα. Αλλά όταν άκουσε ότι γινόταν μάχη ανάμεσα στους Βάλαρ και τον Μέλκορ ήρθε στην Άρντα και ο Μέλκορ τράπηκε σε φυγή μπροστά στο θυμό του. Έπειτα μαζί με τον Άουλε βοήθησαν στην αποκατάσταση των έργων που είχε καταστρέψει ο Μέλκορ. Οι Βάλαρ διοργάνωσαν μια μεγάλη γιορτή μετά την νίκη τους, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Τούλκας παντρεύτηκε την Νέσσα. Ο Μέλκορ όμως βρήκε την ευκαιρία και επέστρεψε στην Άρντα και έφτιαξε το οχυρό του Ουτούμνο και κρύφτηκε μέσα,πριν τον προλάβει ο Τούλκας. Λίγο πριν ξυπνήσουν τα Ξωτικά οι Βάλαρ έκαναν συμβούλιο για το αν πρέπει να κάνουν πόλεμο εναντίον του Μέλκορ, για να τα προστατέψουν. Ο Τούλκας, μαζί με άλλους Βάλαρ, ήταν υπέρ του πολέμου. Τελικά έγινε πόλεμος, ο οποίος κράτησε αρκετά χρόνια και στην τελική μάχη όταν το Ουτούμνο έπεσε επιτέλους. Μέσα στο Ουτούμνο, ο Τόυλκας πάλεψε με τον Μέλκορ και τον νίκησε ρίχνοντας τον κάτω. Και ο Μέλκορ φυλακίστηκε. Μετά από πολλά χρόνια, αφού ο Μέλκορ αφέθηκε ελεύθερος, κατέστρεψε τα Βάλινορ και στη συνέχεια έφυγε για την Μέση Γη με την Ουνγκόλιαντ. Τότε, ο Τούλκας τον κυνήγησε μαζί με τον Όρομε, χωρίς επιτυχία όμως.
Κατηγορία:Το Σιλμαρίλλιον (χαρακτήρες)
Ροβέρτος Β΄ του Λοριτέλο
Ο Ροβέρτος Β'  (απεβ.1134/7) ήταν κόμης του Λοριτέλο (1107-1134/7) από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν υιός του Ροβέρτου Α' κόμη του Λοριτέλο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την 2η εξαδέλφη του Αδελαΐδα, κόρη του Ρογήρου Β' βασιλιά της Σικελίας. Υιός του ήταν ο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Ροβέρτος Α΄ του Λοριτέλο
Ο Ροβέρτος Α'  (απεβ. 1107) ήταν κόμης του Λοριτέλο (1061-1107) από τον Οίκο των Ωτβίλ. Ήταν ο πρωτότοκος υιός του Γοδεφρείδου κόμη του Καπιτανάτου και της πρώτης συζύγου του από τη Νορμανδία.
Βιογραφία
Ο πατέρας του τον έκανε το 1061 κόμη του Λοριτέλο, περιοχής στα ΒΔ σύνορα του Καπιτανάτου και επέκτεινε τα σύνορα αυτά καταλαμβάνοντας το Γκίσι από το παπικό κράτος. Την πολιτική αυτή συνέχισε και ο Ροβέρτος Α' εισβάλλοντας στην περιοχή Αμπρούτζι και προχωρώντας ως την πόλη Ορτόνα (1069). Το επόμενο έτος απεβίωσε ο πατέρας του. Ο πάπας Γρηγόριος Ζ', όπως αναμενόταν αφόρισε "τον άθεο αυθάδη". Επίσης ο εξάδελφός του Ιορδάνης Α' πρίγκιπας της Κάπουα είχε επιτυχίες. Ως το 1075 ο Ροβέρτος Α' είχε φθάσει ως το Κιέτι, που το έδωσε ως κομητεία στον αδελφό του Ντρόγκο, και ο Ιορδάνης Α' ως τη λίμνη Φουσίνο. Ο θείος του Ροβέρτος Γυϊσκάρδος τον ενίσχυσε με στρατό και έτσι κατέλαβε την Ορτόνα και προχώρησε πιο ΒΔ ως την Πεσκάρα. Οι τοπικοί Λομβαρδοί ευγενείς του έδιναν υποτέλεια. Είχε 500 ιππότες υπό τις διαταγές του και έστειλε βοήθεια στον εξάδελφό του Αβελάρδο (υιό του Ονφρουά) στη Σαντ' Άγκατα της Απουλίας.
Το 1080 ο Γρηγόριος Ζ' αναγνώρισε τις κατακτήσεις του Ιορδάνη Α' και του Ροβέρτου Α' ως το Φέρμο. Όταν ο πάπας πολιορκήθηκε από τον Ερρίκος Δ' Σαλίων βασιλιά της Γερμανίας στο κάστρο Σαντ' Άντζελο της Ρώμης, παρακάλεσε τη βοήθεια του Ροβέρτου Γυϊσκάρδου. Ο Ροβέρτος Α' τον ακολούθησε και ο πάπας σώθηκε. Επίσης ακολούθησε το θείο του και στην 2η εκστρατεία του στην Ελλάδα (1084-85). Ήταν δίπλα του όταν απεβίωσε στην Κεφαλλονιά και όταν επιλέχθηκε ως διάδοχός του ο Ρογήρος Μπόρσα πήρε το μέρος του.
Συνέχισε τις εκστρατείες επέκτασης και όταν απεβίωσε το σύνορο της περιοχής του, που ήταν αρχικά ο ποταμός Φορτόρε και η πόλη Μποβίνο, είχε πάει ως τον ποταμό Τρόντο και την πόλη Άσκολι Πιτσένο. Τον διαδέχθηκε ο υιός του
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ
Κοίμηση Σερρών
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κοίμηση Αχαΐας
Η Κοίμηση είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών σε υψόμετρο 38 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Κοίμηση βρίσκεται ανατολικά της λίμνης Κερκίνης, στα βόρεια του κάμπου των Σερρών και νότια του Στρυμόνα. Απέχει 4 χλμ. Β.-ΒΑ. της Ηράκλειας, 31,5 ΒΔ. των Σερρών και αποτελεί τη βορειοανατολική συνέχεια του οικισμού Ποντισμένο. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία αν και από τη δεκαετία του 90 παρατηρείται μεγάλη μετανάστευση, κυρίως στη Γερμανία.
Το 1920 αναφέρεται στο ΦΕΚ 2Α - 04/01/1920 με την ονομασία Σπάτοβον να ορίζεται έδρα ομώνυμης κοινότητας. Το 1920 με το ΦΕΚ 7Α - 14/01/1927 μετονομάστηκε σε Κοίμησις. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Κοιμήσεως που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Ηρακλείας του Δήμου Ηρακλείας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 1.414 κατοίκους.
Στο χωριό λειτουργούν παιδικός σταθμός, νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο και Γυμνάσιο.
Κάθε Αύγουστο, από το 2014, στον προαύλιο χώρο του Γυμνασίου διεξάγεται το «WAKE UP FESTIVAL».
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ηρακλείας Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών
Άγιος Στέφανος Επισκέψεως Κέρκυρας
Ο Άγιος Στέφανος Επισκέψεως ή Άγιος Στέφανος Θιναλίου, είναι παραθαλάσσιο χωριό στην Κέρκυρα με υψόμετρο 15 μέτρα. Βρίσκεται στις βόρειες ακτές του νησιού, σε απόσταση 35 χλμ. Β.-ΒΔ. (μέσω Πυργί) από τη πόλη της Κέρκυρας, ανάμεσα στους επίσης παραλιακούς οικισμούς Ρόδα (Δ.) και Αχαράβη (Α.). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1981 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Επισκέψεως. Το 1989 με το ΦΕΚ 178Α - 30/06/1989 αποσπάται από την κοινότητα Επισκέψεως και προσαρτάται στο δήμο Θιναλίου. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και μετά την τροποποίησή του το 2019, μαζί με την Επίσκεψη αποτελούν την τοπική κοινότητα Επισκέψεως που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θιναλίου του δήμου Βόρειας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 205 κατοίκους.
Δείτε επίσης
Στην Κέρκυρα υπάρχουν οι συνώνυμοι οικισμοί: Άγιος Στέφανος Αυλιωτών και Άγιος Στέφανος Κασσωπαίων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά της Κέρκυρας‎ Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Κώστας Χρυσόγονος
Ο Κώστας Χρυσόγονος (Σέρρες, 27 Ιουνίου 1961) είναι Έλληνας πανεπιστημιακός καθηγητής, συνταγματολόγος και πρώην ευρωβουλευτής, εκλεγείς με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2014. Από το 2022 είναι πολιτικό στέλεχος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της παράταξης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις Σέρρες το 1961. Το 1983 έλαβε πτυχίο από το Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με χαρακτηρισμό "άριστα" (βαθμός : 9.90/10). Το 1987 αναγορεύτηκε Διδάκτορας του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Ανοβέρου Γερμανίας με βαθμό magna cum laude. Το 1990 εξελέγη Λέκτορας του Τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με ειδικότητα στο Συνταγματικό Δίκαιο και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε επίκουρο καθηγητή το 1993, αναπληρωτή καθηγητή το 1999 και σε καθηγητή το 2003.
Επίσης, διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής (1993-1995), καθώς επίσης μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (1994-1997) και του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΤΒΑ (1999-2001), αλλά και Σύμβουλος Σπουδών του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης το 1994-1997. Έχει συμμετάσχει ως εισηγητής σε μεγάλο αριθμό επιστημονικών συνεδρίων στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Το 2011 ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Ενωτικής Κίνησης και το 2013 έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Στις ευρωεκλογές του 2014 εξελέγη ευρωβουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τον Οκτώβριο του 2017 αποχώρησε από το κόμμα και έγινε ανεξάρτητος. Το 2022 προσχώρησε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. - Κινήμα Αλλαγής και στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2023 τοποθετήθηκε στη πέμπτη θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας.
Συγγραφικό έργο
Έχει γράψει πολλά βιβλία με αντικείμενο κυρίως το Συνταγματικό Δίκαιο: Επίσης, έγραψε βιβλία στα οποία, με αφετηρία το Συνταγματικό Δίκαιο, αναλύει σημαντικά θέματα της ελληνικής πολιτικής επικαιρότητας, όπως:
Παράλληλα, συμμετείχε με κείμενα σε συλλογικά έργα και έχει γράψει πληθώρα επιστημονικών μελετών σε έγκυρα νομικά περιοδικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Καθηγητές Νομικής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες Συνταγματολόγοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 2014-2019 Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές
Κιαντσάνο Τέρμε
Το Κιαντσάνο Τέρμε (ιταλικά: Chianciano Terme) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σιένα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σιένα
Δίδια Κλάρα
Η Δίδια Κλάρα (γεννημένη περ. 153) ήταν κόρη και μοναδικό τέκνο του Ρωμαίου αυτοκράτορα Δίδιου Ιουλιανού και της Μανλίας Σκαντίλλας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Ρώμη. Όταν ο Δίδιος Ιουλιανός ανακηρύχτηκε «Αύγουστος» αγοράζοντας το Ρωμαϊκό θρόνο σε δημοπρασία της Πραιτωριανής Φρουράς το 193, η γυναίκα και η κόρη του έλαβαν επίσης τον τίτλο της «Αυγούστας». Η Δίδια Κλάρα ήταν διάσημη ως μια από τις πιο όμορφες γυναίκες της Ρώμης, αλλά δεν ξέρουμε σχεδόν τίποτα άλλο για τη ζωή ή την προσωπικότητά της. Όταν ήταν νεαρή αρραβωνιάστηκε έναν ξάδελφό της, αλλά το 193 παντρεύτηκε τον Σέξτο Κορνίλιο Ρεπεντίνο, που ήταν prefect της Ρώμης κατά τη διάρκεια της σύντομης διακυβέρνησης του πεθερού του. Όταν ο Δίδιος Ιουλιανός πέθανε, ο νέος αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος της αφαίρεσε τον τίτλο της Αυγούστας. Μέσα σε λίγους μήνες η μητέρα της πέθανε, αλλά η ίδια έζησε, χωρίς να γνωρίζουμε περαιτέρω λεπτομέρειες γι’αυτήν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη
Τεύτονες Ιππότες (μυθιστόρημα)
Οι «Τεύτονες Ιππότες» (πολ. Krzyżacy) είναι ιστορικό μυθιστόρημα του Πολωνού νομπελίστα συγγραφέα Χένρικ Σιενκιέβιτς. Εξελίσσεται την εποχή του Μεσαίωνα στην περιοχή της Βαλτικής θάλασσας και με φόντο τη διαμάχη των Ιπποτών του Τευτονικού Τάγματος με τους Πολωνολιθουανούς και τους άλλους μικρότερους λαούς (Βάλτες και Φίννους) της περιοχής. Αποτελούσε ένα από τα δημοφιλέστερα αναγνώσματα στις αρχές του 20ου αι. στη διαμελισμένη μεταξύ τριών αυτοκρατοριών Πολωνία. Το 1960 γυρίστηκε σε ταινία από τον Αλεξάντερ Φορντ.
Γενικά
300px|thumb|Η πρώτη σελίδα των "Τευτόνων Ιπποτών" από το χειρόγραφο του Σιενκιέβιτς Ο Σιενκιέβιτς άρχισε να σχεδιάζει τους «Τεύτονες Ιππότες» πριν τελειώσει το προηγούμενο έργο του, το γνωστό «Κβο Βάντις» και άρχισε τη συγγραφή τους το 1896, μερικούς μήνες μετά τη δημοσίευση του τελευταίου (1895). Αρχικά οι Τεύτονες Ιππότες δημοσιεύονταν σε συνέχειες στο περιοδικό Tygodnik Illustrowany (1897-1899). Περατώθηκε στις 10 Μαρτίου 1900 και το ίδιο έτος δημοσιεύθηκε ενιαίο. Το έργο έτυχε ιδιαίτερα θερμής υποδοχής τόσο από το αναγνωστικό κοινό, όπως μαρτυρούν οι πολλές πειρατικές εκδόσεις που κυκλοφόρησαν, όσο και από τους κριτικούς.
Ιστορικό Πλαίσιο
Η ιστορία διαδραματίζεται στις αρχές του 15ου αιώνα. Εκείνη την περίοδο η Πολωνία και η Λιθουανία είχαν ενωθεί σε ενιαίο κράτος, καθώς ο Μέγας Δούκας της Λιθουανίας Γιάγκελον Α΄ βαπτίσθηκε χριστιανός και νυμφεύτηκε την Πολωνή βασίλισσα Γιαντβίγκα (1386). Το Τευτονικό Ιπποτικό Τάγμα, που δραστηριοποιούνταν στην νοτιοανατολική Βαλτική ήδη από τον 13ο αιώνα με στόχο τον εκχριστιανισμό των ειδωλολατρικών φυλών της περιοχής, έχει ιδρύσει ένα ισχυρό, εκτεταμένο κράτος και βρίσκεται σε μόνιμη αντιπαράθεση με τους εντόπιους λαούς ιδίως με τους πείσμονες Λιθουανούς αλλά και τους χριστιανούς Πολωνούς. Ακόμη και μετά τον εκχριστιανισμό των Λιθουανών, που έγινε με τον προσηλυτισμό του ηγεμόνα τους, οι διενέξεις και οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν και εντάθηκαν καταλήγοντας στην αποφασιστική μάχη του Γκρούνβαλντ (15 Ιουλίου 1410) όπου οι Ιππότες-Μοναχοί και οι σύμμαχοί τους ηττήθηκαν κατά κράτος. Η Πολωνολιθουανική Κοινοπολιτεία ξεπρόβαλε ως κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή, ενώ η ισχύς του Τάγματος άρχισε έκτοτε να φθίνει με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα.
Υπόθεση
Η υπόθεση του έργου εκτυλίσσεται γύρω από τις περιπέτειες δύο ιπποτών, του νεαρού και παρορμητικού Ζμπύσκο (Zbyszko) και του θείου του, Μάτσκο, που έχει αναλάβει την κηδεμονία του ανεψιού του, ως ο πλησιέστερος ζων συγγενής του. Μέσα από τον προσωπικό αγώνα των ηρώων που τους οδηγεί σε αγωνιώδεις αναζητήσεις και περιπλανήσεις, σε θανάσιμες μονομαχίες και αδιέξοδα, παρουσιάζεται ο αδυσώπητος αγώνας μεταξύ των Τευτόνων Ιπποτών και των λαών της Βαλτικής. Επίσης ο συγγραφέας εστιάζει στην καθημερινή ζωή, στα ήθη και τα έθιμα της εποχής, με εκτενείς περιγραφές γύρω από τον τρόπο ζωής, την νοοτροπία, τις πεποιθήσεις, τις προλήψεις και τις δεισιδαιμονίες των ανθρώπων της μεσαιωνικής Ευρώπης.
Η αφήγηση ξεκινά το έτος 1399 και τελειώνει το 1410 με την μάχη του Γκρύνβαλντ. Στις σελίδες του έργου παρελαύνουν πολλές ιστορικές προσωπικότητες όπως ο βασιλιάς Γιάγκελον Α', η ευσεβής βασίλισσα Εδβίγη ή Γιαντβίγκα, ο φιλοπόλεμος και πολυμήχανος άρχοντας Βίτολντ, ο ιπποτικός μέγας Μάγιστρος του Τευτονικού Τάγματος Ούλριχ φον Γιούνγκινγκεν, οι πριγκίπισσες Άννα Ντανούτα, αδερφή του δούκα Βίτολντ, και Αλεξάνδρα, αδερφή του βασιλιά κ.ά. Ένα πλήθος άλλων (φανταστικών) χαρακτήρων διασταυρώνουν τους δρόμους τους, με τις πράξεις τους άλλοτε να βοηθούν και άλλοτε να περιπλέκουν τις καταστάσεις που αντιμετωπίζουν οι συνάνθρωποί τους, φίλοι και εχθροί. Κυρίως όμως βάζουν σε δοκιμασία τις ούτως ή άλλως τεταμένες σχέσεις των πολιτειών τους. Έτσι παρακολουθούμε πολιτικές ίντριγκες, ανταλλαγές πρεσβειών και αλλεπάλληλα πολεμικά επεισόδια στα σύνορα να ξεκινούν από μια προσωπική προσβολή, μια απαγωγή ή μια παρεξήγηση.
Σ’ αυτό βοηθά η έκρυθμη και ασταθής κατάσταση που επικρατεί στα σύνορα. Τις τελευταίες δεκαετίες του 14ου αι. το Τευτονικό Τάγμα είχε περιέλθει σε σχετική αναρχία και διαφθορά. Η κεντρική διοίκηση δεν μπορούσε να ελέγξει αποτελεσματικά όλους τους Ιππότες-Αδελφούς. Αρκετές φορές οι διοικητές κάποιων κάστρων ή περιφερειών, ιδίως στα σύνορα, ενεργούσαν αυτοβούλως χωρίς την έγκριση του Μεγάλου Μάγιστρου. Αντίστοιχα, και από την πολωνική πλευρά των συνόρων υπήρχαν ημιαυτόνομοι φεουδάρχες, με συνέπεια τα μεθοριακά επεισόδια, οι προβοκάτσιες, οι πράξεις αντεκδίκησης, οι αρπαγές κ.λπ. να αποτελούν συχνά φαινόμενα και από τις δύο πλευρές. Ακριβώς ένα τέτοιο επεισόδιο αναγκάζει τους ήρωες του έργου να περιπλανηθούν σε μακρινούς και άγριους τόπους, σε πολωνικά και τευτονικά κάστρα, σε Αυλές ηγεμόνων και πριγκιπισσών, δίνοντας στον αναγνώστη τη δυνατότητα να γνωρίσει λεπτομερώς έναν ολόκληρο κόσμο, από την απλοϊκή ζωή των Πολωνών χωρικών έως τα διπλωματικά συμπόσια της πολωνικής και τευτονικής Αυλής, από ιπποτικές μονομαχίες στη Μαζοβία έως τον άγριο ανταρτοπόλεμο στα δάση της Σαμογετίας, από την υποκριτική θρησκευτικότητα των Τευτόνων Ιπποτών έως την απλή πίστη, το ζήλο αλλά και τις δεισιδαιμονίες των νεοφώτιστων κατοίκων της Βαλτικής.
Στο έργο εξαίρονται οι σλαβικές αρετές έναντι της γερμανικής μοχθηρίας και πανουργίας, που όμως τελικά δεν είναι αρκετή για να αποτρέψει τη συντριβή της τευτονικής αλαζονείας. Διάχυτη, επίσης, είναι και η αισιόδοξη χριστιανική ηθική, που διέπει τόσο την αφήγηση όσο και την ψυχοσύνθεση των κεντρικών χαρακτήρων, ακόμη κι όταν αυτοί φαίνεται να απελπίζονται και να καταλήγουν σε αδιέξοδο.
Πλοκή
Ο Μάτσκο και ο ανεψιός του, Ζμπύσκο, μοναδικοί επιζώντες της άλλοτε πολυπληθούς οικογένειας των Γκράντυ γυρίζουν στο φέουδο τους, Μπογκντάνιετς, από τον πόλεμο εναντίον των Τευτόνων Ιπποτών στη Λιθουανία. Στο δρόμο σταματούν για να διανυκτερεύσουν σε ένα χάνι. Εκεί, λίγη ώρα αργότερα καταφθάνει η πριγκίπισσα Άννα Ντανούτα με την Αυλή της. Ο Ζμπύσκο ερωτεύεται την έφηβη Ντανούσια, από τη συνοδεία της πριγκίπισσας προς την οποία δεσμεύεται με ιπποτικούς όρκους, κατά το έθος της εποχής.
Ωστόσο στο δρόμο για την Κρακοβία, ο Ζμπύσκο προσβάλλει με τη συμπεριφορά του τον αλαζονικό πρεσβευτή του Τευτονικού Τάγματος Κούνο φον Λίχτενσταϊν. Ο τελευταίος απαιτεί την εκτέλεση του νεαρού ιππότη, όπως επιβάλει ο νόμος. Έτσι ο Ζμπύσκο οδηγείται στο ικρίωμα, αλλά σώζεται την τελευταία στιγμή, καθώς οι δικαστές ανακαλύπτουν και εφαρμόζουν ένα παλαιό πολωνικό έθιμο με το οποίο δύναται να δοθεί χάρη σε θανατοποινίτη: ο μελλοθάνατος απαλλάσσεται της ποινής εάν ένα κορίτσι σκεπάσει τον κεφάλι του με το μαντήλι της, δείχνοντας κατά αυτόν τον τρόπο ότι τον έχει επιλέξει ως σύζυγο. Το κορίτσι στην περίπτωση αυτή δεν είναι άλλο από την Ντανούσια. Αμέσως γίνονται οι αρραβώνες του νεαρού ζευγαριού, και ο Ζμπύσκο επιστρέφει μαζί με τον θείο του στο Μπογκντάνιετς.
Εκεί οι δύο ευπατρίδες φροντίζουν την παραμελημένη περιουσία τους. Εξοφλούν το χρέος τους στον συγγενή τους, έναν ισχυρό αββά της περιοχής, στον οποίο είχαν υποθηκεύσει το φέουδό τους πριν φύγουν για τη Λιθουανία, ενώ ο Μάτσκο επιστατεί τις εργασίες στο παλιό ερειπωμένο αρχοντικό. Κατά την παραμονή τους στην περιοχή ο Ζμπύσκο γνωρίζει την όμορφη και δυναμική Γιαγκένκα, κόρη του ευπατρίδη και γείτονά τους, Ζυχ του Ζγκοζελίτσε. Η κοπέλα, που είναι επίσης βαπτιστική και κληρονόμος της τεράστιας περιουσίας τού αββά, τον ερωτεύεται αλλά αυτός, παρά την έλξη που αισθάνεται για την κοπέλα και τις συνεχείς και επίμονες παροτρύνσεις του Μάτσκο, που δεν θέλει να χάσει η οικογένεια των Γκράντυ την προίκα της Γιαγκένκα, επιστρέφει στην Ντανούσια την οποία τελικά παντρεύεται. Ο γάμος είναι μυστικός, γιατί ο πατέρας της Ντανούσια για κάποιο λόγο αρνείται να δώσει τη συγκατάθεσή του, αν και συμπαθεί τον Ζμπύσκο.
Τότε όμως συμβαίνει κάτι το αναπάντεχο. Τέσσερις Τεύτονες Ιππότες απαγάγουν με δόλιο τρόπο την Ντανούσια, για να εκδικηθούν τον πατέρα της, τον τρομερό Γιούραντ του Σπύχουφ, ανελέητο εχθρό των Ιπποτών. Μηνύουν τον τελευταίο ότι θα πρέπει να παραδοθεί μόνος του και χωρίς να αναφέρει κάτι σε οποιονδήποτε άλλον, αν θέλει να ξαναδεί την κόρη του. Έτσι ο τρόμος των Τευτόνων φεύγει από το Σπύχουφ χωρίς να ενημερώσει κανέναν και παρουσιάζεται ολομόναχος σε ένα τευτονικό συνοριακό κάστρο πέφτοντας σε παγίδα, αφού οι απαγωγείς δεν έχουν σκοπό να ελευθερώσουν την Ντανούσια, την οποία κρατούν φυλακισμένη σε μέρος που μόνον η συμμορία των τεσσάρων Ιπποτών γνωρίζει. Εν τω μεταξύ ο Ζμπύσκο προσπαθεί με διπλωματικά μέσα να πετύχει την απελευθέρωση της συζύγου του, ζητώντας βοήθεια από διάφορα υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της πολωνικής Αυλής. Όμως η απαγωγή είχε σχεδιαστεί και εκτελεστεί μόνον από εκείνους τους τέσσερις Ιππότες, ο Γιούραντ έχει εξαφανιστεί χωρίς να ξέρει κανείς που είναι και η ηγεσία του Τάγματος δυσπιστεί απέναντι στα διαβήματα των Πολωνών, δεδομένου ότι η κατάσταση στα σύνορα ήταν πάντα έκρυθμη, με επιδρομές, λεηλασίες, απαγωγές κ.λπ. να αποτελούν συχνά φαινόμενα και από τις δύο πλευρές. Απογοητευμένος ο Ζμπύσκο αναλαμβάνει προσωπικά να βρει τη σύζυγό του ψάχνοντας τα συνοριακά φρούρια των Ιπποτών ένα-ένα, αφού πρώτα καταφέρνει να αποσπάσει άδεια ελεύθερης μετακίνησης στα τευτονικά εδάφη.
Ο Μάτσκο αφού διευθετεί το φέουδο του Μπογκντάνιετς κατά το δυνατόν καλύτερα, ξεκινά μαζί με τη Γιαγκένκα να συναντήσει τον Ζμπύσκο. Στον δρόμο κοντά στα σύνορα συναντούν τον Γιούραντ σε άθλια κατάσταση από τα βασανιστήρια στα οποία υποβλήθηκε. Τον φέρνουν στο Σπύχουφ, όπου η Γιαγκένκα αναλαμβάνει να τον φροντίσει. Έπειτα ο Μάτσκο σπεύδει να βοηθήσει τον ανηψιό του και μετά από πολλές περιπέτειες στις ταραγμένες περιοχές της Σαμογετίας και της Λιθουανίας καταφέρνουν να βρουν την Ντανούσια. Η κοπέλα όμως έχει παραφρονήσει από την μεταχείριση που είχε στα χέρια των απαγωγέων της, και κατά τη διάρκεια της επιστροφής πεθαίνει, ενώ ο Μάτσκο αιχμαλωτίζεται.
Ο Ζμπύσκο μεταφέρει τη σορό της Ντανούσια στο Σπύχουφ, όπου λίγο αργότερα πεθαίνει και ο Γιούραντ. Μετά την εξαγορά του Μάτσκο, ο νεαρός ιππότης φεύγει για την πάντα ανάστατη Λιθουανία, ελπίζοντας μέσα στις μάχες να ξεφύγει από τις σκέψεις και τις αναμνήσεις του πρόσφατου θανάτου της Ντανούσια. Ο Μάτσκο μη μπορώντας να του αλλάξει γνώμη, γυρίζει στο Μπογκντάνιετς όπου επιβλέπει την πρόοδο του κτήματος, με την ελπίδα ο ανηψιός του να γυρίσει ζωντανός, αφού αλλιώς δεν έχουν νόημα οι κόποι του. Επίσης η Γιαγκένκα, που έχει επιστρέψει κι αυτή στο Ζγκοζελίτσε, κλείνεται όλο και περισσότερο στον εαυτό της. Ο πατέρας της έχει πεθάνει και τώρα αναλαμβάνει η ίδια την ανατροφή των μικρότερων αδερφών της και τη διαχείριση της περιουσίας.
Αρκετούς μήνες αργότερα σταματά προσωρινά ο πόλεμος στη Λιθουανία και ο Ζμπύσκο επιστρέφει με πλήθος λαφύρων, αλλά εξαντλημένος και λαβωμένος. Σύντομα αναρρώνει και επανασυνδέεται με τη Γιαγκένκα, με την οποία τελικά παντρεύεται. Ακολουθούν ειρηνικά χρόνια. Πανευτυχής ο Μάτσκο βλέπει την περιουσία τους να αυξάνεται και την οικογένεια των Γκράντυ να μεγαλώνει.
Όμως οι τεταμένες σχέσεις μεταξύ των Τευτόνων Ιπποτών και του Πολωνολιθουανικού βασιλείου οδηγούν σε γενικευμένη σύρραξη που καταλήγει στην ιστορική μάχη του Γκρύνβαλντ. Οι δύο ευγενείς του Μπογκντάνιετς λαμβάνουν μέρος στη μάχη έχοντας μαζί τους ισχυρή ένοπλη συνοδεία, δείγμα της ευμάρειας των προηγούμενων ετών. Η μάχη αποβαίνει καταστροφική για το Ιπποτικό Τάγμα. Πολλοί εξέχοντες και φημισμένοι Ιππότες χάνουν τη ζωή τους, μεταξύ αυτών και ο Κούνο φον Λίχτενσταϊν από το σπαθί του Μάτσκο.
Ο Ζμπύσκο και ο Μάτσκο επιστρέφουν στον τόπο τους, όπου συνεχίζουν να ζουν ειρηνικά.
Πηγές
Κύρια Πηγή:
Συμπληρωματικά χρησιμοποιήθηκαν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Χένρι Σιενκιέβιτς Κατηγορία:Ιστορικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες
Παράμετρος (υπολογιστές)
Στον προγραμματισμό, καλούμε παράμετρο μια μεταβλητή που παίρνει το νόημα ενός αντίστοιχου ορίσματος που περνάμε σε μια κλήση μιας συνάρτησης/διαδικασίας.
Σχεδόν όλες οι γλώσσες προγραμματισμού υποστηρίζουν παραμέτρους συναρτήσεων/ρουτινών. Οι σημασιολογικοί κανόνες για το πώς μπορούν να δηλωθούν οι παράμετροι και πως περνούμε τα ορίσματα στις ρουτίνες καθορίζονται από την κάθε γλώσσα ξεχωριστά αλλά οι λεπτομέρειες για το πώς αναπαρίσταται αυτό σε κάθε υπολογιστικό σύστημα εξαρτώνται από τις συμβάσεις κλήσης αυτού του συστήματος.
Παράμετροι και ορίσματα
Μια παράμετρος αναπαριστά μια τιμή που η διαδικασία περιμένει να δοθεί κατά την κλήση. Η δήλωση της διαδικασίας ορίζει τις παραμέτρους.
Ένα όρισμα αντιπροσωπεύει την τιμή που παρέχεται σε μια παράμετρο διαδικασίας όταν καλείται η διαδικασία. Ο κώδικας που κάνει την κλήση παρέχει τα ορίσματα όταν καλεί την διαδικασία.
Αν και οι παράμετροι αποκαλούνται συνήθως ορίσματα, τα ορίσματα είναι πιο ακριβές να τα σκεφτόμαστε σαν τις πραγματικές τιμές ή αναφορές που ανατίθενται στις μεταβλητές παραμέτρους όταν καλείται η υπορουτίνα κατά τον χρόνο εκτέλεσης. Όταν συζητάμε για κώδικα που καλεί μια υπορουτίνα, οποιεσδήποτε τιμές ή αναφορές που περνάμε στην υπορουτίνα είναι τα ορίσματα, και το μέρος του κώδικα όπου δίνονται αυτές οι τιμές ή οι αναφορές είναι η λίστα παραμέτρων. Όταν συζητάμε για τον κώδικα μέσα στον ορισμό της υπορουτίνας, οι μεταβλητές που βρίσκονται και στην λίστα παραμέτρων είναι οι παράμετροι, ενώ οι τιμές του σε χρόνο εκτέλεσης είναι τα ορίσματα.
Πολλοί προγραμματιστές χρησιμοποιούν τους όρους παράμετρος και όρισμα εναλλακτικά και ανάλογα με τα συμφραζόμενα γίνεται κατανοητό σε ποιόν από τους δύο όρους αναφερόμαστε. Πρακτικά, δεν χρειάζεται να ξεχωρίσουμε τους δύο όρους προκειμένου να εξηγήσουμε τη χρήση τους σε άλλους προγραμματιστές. Εναλλακτικά, οι λέξεις πραγματικός και τυπικός μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ξεχωρίσουμε ανάμεσα σε ένα όρισμα και μια παράμετρο αντίστοιχα. Π.χ., οι ισοδύναμοι όροι πραγματικό όρισμα και πραγματική παράμετρος μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντί του ορίσματος, και τυπική παράμετρος-τυπικό όρισμα αντί της παραμέτρου.
Ας δούμε ένα παράδειγμα γραμμένο στην C για να καταλάβουμε καλύτερα την διαφορά:
Η υπορουτίνα sum έχει δύο παραμέτρους με ονόματα addend1 και addend2. Προσθέτει τις τιμές που περνούν στις παραμέτρους, και επιστρέφει το αποτέλεσμα στην υπορουτίνα που έκανε την κλήση.
Ο κώδικας που κάλεσε την υπορουτίνα sum έχει ως εξής: Οι μεταβλητές value1 και value2 αρχικοποιούνται με τιμές.Οι μεταβλητές δεν είναι ορίσματα ή παράμετροι.
Στο χρόνο εκτέλεσης οι τιμές που ανατίθενται σε αυτές τις μεταβλητές περνούν στην υπορουτίνα sum. Στην υπορουτίνα sum οι παράμετροι addend1 και addend2 αποτιμώνται, δίνοντας τα ορίσματα 40 και 2, αντίστοιχα. Οι τιμές των ορισμάτων προστίθενται και το αποτέλεσμα επιστρέφεται στον καλούντα, όπου ανατίθεται στην μεταβλητή sumValue.
Κιουζντίνο
Το Κιουζντίνο (ιταλικά: Chiusdino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σιένα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σιένα
Διεθνές Πανεπιστήμιο Ευρασία
Το Διεθνές Πανεπιστήμιο «Ευρασία» (Eurasia International University), EIU, είναι ιδιωτικό αρμενικό πανεπιστήμιο, ανοικτό για Αρμενίους και φοιτητές από το εξωτερικό.
Ιδρύθηκε το 1997 στο Γερεβάν και τμήματά του λειτουργούν στις πόλεις Ιτζεβάν και Νογιεμπεριάν, στη Δημοκρατία της Αρμενίας και στην πόλη Ροστόφ επί του Ντον της Ρωσίας. Στο ΔΠΕ παρέχεται η δυνατότητα πτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών στους τομείς των Οικονομικών και Νομικών Επιστημών, Ξένων Γλωσσών και Πληροφορικής.
Το ΔΠΕ συνεργάζεται με δύο βουλγαρικά πανεπιστήμια, χρησιμοποιώντας το σύστημα σπουδών εξ αποστάσεως, λειτουργώντας παράλληλα πρόγραμμα διπλού πτυχίου σε συνεργασία με ολλανδικά και ρωσικά πανεπιστήμια. Το ΔΠΕ παρακολουθεί τις ευρωπαϊκές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις και είναι το πρώτο αρμενικό πανεπιστήμιο, το οποίο ακολουθεί τη Διακήρυξη της Μπολόνια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευρασια
Αργύρι Καρδίτσας
Το Αργύρι (επίσημη ονομασία Αργύριον) είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Αχελώου, του δήμου Αργιθέας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Καρδίτσας, στην περιφέρεια Θεσσαλίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία και νομό Καρδίτσης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Θεσσαλίας.
Λίφου
Το Λίφου (γαλλικά: Lifou) είναι νησί και δήμος της επαρχίας των Νήσων Λουαγιοτέ της Νέας Καληδονίας, μιας υπερπόντιας κτήσης της Γαλλίας στον Ειρηνικό ωκεανό. Ο οικισμός Ουέ, στο νησί Λίφου, είναι το διοικητικό κέντρο του νησιού αλλά και των Νήσων Λουαγιοτέ.
Αργύρι Καρδίτσας
Γεωγραφία
Το Αργύρι είναι ορεινό χωριό στο απώτατο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Καρδίτσας, δίπλα στα όρια με τον νομό Ευρυτανίας. Βρίσκεται στις δυτικές κλιτύς της κορυφής «Ασφακερό» (1.327 μ.) της νότιας Πίνδου και στις βορειοδυτικές όχθες του ρέματος Πλατανιά (παραπόταμου του Αχελώου), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 810. Απέχει περίπου 106 χλμ. ΝΔ. της Καρδίτσας.
Λίφου
Γεωγραφία
Το Λίφου έχει ακανόνιστο σχήμα, έχει μήκος 81 χλμ. και πλάτος 16 έως 24 χιλιόμετρα. Το νησί είναι επίπεδο χωρίς λόφους ή ποτάμια, αλλά έχει άφθονη βλάστηση, πυκνές εσωτερικές ζούγκλες, εύφορα εδάφη, πετρώματα με αναβαθμίδες και κοραλλιογενείς υφάλους και κοράλλια.
Αργύρι Καρδίτσας
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αργυρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 11,019 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Μακρύκαμπος και Μεγάλη Πέτρα.
Λίφου
Γεωγραφία
Το νησί Λίφου είναι μια πρώην βυθισμένη ατόλλη κοραλλιών που ήταν μέρος ενός βυθισμένου ηφαιστείου. Πριν από περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια, το νησί ανυψώθηκε και σήμερα το υψηλότερο σημείο του βρίσκεται σε ύψος 60 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ποτάμια στο Λίφου, το νερό προέρχεται από τη βροχή που διέρχεται από το ασβεστολιθικό έδαφος και σχηματίζει λίμνες γλυκού νερού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λιφου
Αργύρι Καρδίτσας
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1883 και προσαρτήθηκε στον δήμο Αργιθέας του νομού Τρικ(κ)άλων. Το 1899 εντάχθηκε στον νομό Καρδίτσης και, το 1909, πάλι στον νομό Τρικάλων. Το 1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας και το 1944 υπήχθη οριστικά στον νομό Καρδίτσας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αργυρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αχελώου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αχελώου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αργιθέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Αργιθέας
Κόλλε ντι Βαλ ντ'Έλσα
Το Κόλλε ντι Βαλ ντ'Έλσα (ιταλικά: Colle di Val d'Elsa) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σιένα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σιένα
Ρεπεντίνος
Ο Σέξτος Κορνίλιος Ρεπεντίνος ήταν Ρωμαίος πολιτικός που έζησε τον 2ο αιώνα. Ο πατέρας του ήταν Κυαίστωρας και επικεφαλής της Πραιτωριανής Φρουράς κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας του Αντωνίνου Πίου (138-161) και του Μάρκου Αυρήλιου (161-180). Αυτός και ο πατέρας του κατάγονταν από το Σκίλλιο, μια αρχαία πόλη κοντά στην Καρχηδόνα της Αφρικής (σημερινή Τυνησία). Γύρω στα 188 έγινε κυβερνήτης της Λουζιτανίας και το 193 παντρεύτηκε την κόρη του αυτοκράτορα Δίδιου Ιουλιανού. Την εποχή εκείνη ήταν prefect της Ρώμης. Μετά το θάνατο των πεθερικών του τον Ιούνιο/Ιούλιο του 193, οι τύχες του ίδιου και της γυναίκας του χάθηκαν.
Πηγές
*Prosopographia Imperii Romani
Κατηγορία:Ρωμαίοι πολιτικοί
Φερντινάν ντ'Ορλεάν (1884-1924)
Ο Φερδινάνδος (9 Σεπτεμβρίου 1884 - 30 Ιανουαρίου 1924) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ορλεάνης ήταν δούκας του Μονπανσιέ.
Μηχανισμός Στήριξης Έκτακτης Ανάγκης
Ο Μηχανισμός Στήριξης Έκτακτης Ανάγκης (αγγλικά:Emergency Liquidity Assistance) είναι μηχανισμός των κεντρικών τραπεζών του Ευρωσυστήματος.
Φερντινάν ντ'Ορλεάν (1884-1924)
Βιογραφία
Ήταν γιος του Φιλίππου κόμη του Παρισιού, δούκα της Ορλεάνης και διεκδικητή βασιλιά, ως Φιλίππου (Ζ΄), της Γαλλίας, και της Μαρίας-Ισαβέλλας της Ορλεάνης, κόρης του Αντωνίου δούκα του Μονπανσιέ.
Μηχανισμός Στήριξης Έκτακτης Ανάγκης
Μέσω αυτού, οι κεντρικές τράπεζες μπορούν να χορηγούν προσωρινά στήριξη ρευστότητας σε πιστωτικά ιδρύματα έναντι εγγυήσεων, υπό την προϋπόθεση ότι η φερεγγυότητα των ιδρυμάτων εξακολουθεί να είναι εγγυημένη. Η απόφαση για μια τέτοια ενίσχυση είναι βασικά στη διακριτική ευχέρεια της αντίστοιχης εθνικής κεντρικής τράπεζας, η οποία φέρει επίσης τους άμεσους κινδύνους και το κόστος του μέτρου. Σύμφωνα με το Reuters, το επιτόκιο για τη στήριξη ρευστότητας έκτακτης ανάγκης εκτιμάται ότι είναι περίπου 1 έως 1,5 ποσοστιαίες μονάδες πάνω από το ανώτατο επιτόκιο δανεισμού της ΕΚΤ.
Φερντινάν ντ'Ορλεάν (1884-1924)
Βιογραφία
Νυμφεύτηκε τη Μαρία-Ισαβέλλα ντε Ολανέτα ε Ιμπεράτα μαρκησία του Βαλντετεράτσο, κόρη του Ουλπιάνο-Γκονθάλεθ ντε Ολανέτα, μαρκησίου του Βαλτετεράτσο. Δεν απέκτησαν τέκνα.
Μηχανισμός Στήριξης Έκτακτης Ανάγκης
Συνήθως, τα πιστωτικά ιδρύματα αναχρηματοδοτούνται είτε μέσω διατραπεζικών συναλλαγών είτε μέσω διευκολύνσεων από την κεντρική τράπεζα. Εάν τα πιστωτικά ιδρύματα δεν μπορούν πλέον να παρέχουν ασφάλεια που είναι αποδεκτή από άλλα πιστωτικά ιδρύματα ή την ΕΚΤ, μπορούν να υποβάλουν αίτηση στην κεντρική τους τράπεζα για παροχή βοήθειας από τον ELA.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομισματική πολιτική
Γκαϊόλε ιν Κιάντι
Το Γκαϊόλε ιν Κιάντι (ιταλικά: Gaiole in Chianti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σιένα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σιένα
Φρανσίσκ Αρμπάν
Ο Αρμπάν γεννήθηκε στη Λυών, και ήταν ένα από τα δέκα παιδιά του τεχνίτη Σιμόν Αρμπάν. Ο μικρότερος αδερφός του ήταν ο κορνετίστας Ζαν-Μπατίστ Αρμπάν.
Πραγματοποίησε αρκετές πτήσεις με αερόστατα ξεκινώντας από το 1832, αλλά κυρίως στην Ιταλία την περίοδο μεταξύ 1845 και 1849. Πραγματοποίησε τη δωδέκατη πτήση του από τη Ρώμη τον Απρίλιο του 1846, και διασώθηκε από τη θάλασσα κατά τη διάρκεια πτήσης του από την Τεργέστη αργότερα το ίδιο έτος.
Είναι περισσότερο γνωστός για την πτήση του με αερόστατο υδρογόνου το 1849, στην οποία διέσχισε τις Άλπεις πετώντας από τη Μασσαλία στο Τορίνο. Αναχώρησε από το Σατέ-ντε-Φλερ στις 18:30 της 2ας Σεπτεμβρίου 1849 και ανυψώθηκε σε ύψος 4.000 μέτρων (13.000 πόδια) πάνω από το Μασίφ ντε λ'Εστερέλ. Πέρασε από το Μόντε Βίζο στις Κοττιανές Άλπεις στις 1:30 της 3ης Σεπτεμβρίου, νότια του Μον Μπλαν σε ύψος περίπου 4.600 μέτρων (15.000 πόδια) και προσγειώθηκε στις 2:30 της 3ης Σεπτεμβρίου σε φάρμα στον οικισμό Πιον Πόρτε, 6,4 χιλιόμετρα δυτικά του Τορίνου.
Απογειώθηκε από τη Βαρκελώνη στις 7 Οκτωβρίου 1849, αλλά το αερόστατό του έσκασε πάνω από τη Μεσόγειο. Εξαφανίστηκε χωρίς να βρεθούν ίχνη του και εικάζεται πως πέθανε μετά από λίγο.
Ο Ant-Man και η Σφήκα
Το Ο Ant-Man και η Σφήκα είναι αμερικανική ταινία με υπερήρωες παραγωγής 2018, η οποία βασίζεται στους χαρακτήρες των Marvel Comics, Σκοτ Λανγκ / Ant-man και Χόουπ Βαν Ντάιν/ Σφήκα. Η παραγωγή έγινε από τα Marvel Studios και η διανομή από τη Walt Disney Studios Motion Pictures. Αποτελεί συνέχεια της ταινίας Ant-Man και την 20η ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU). Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Πέιτον Ριντ, ενώ το σενάριο έγραψαν το συγγραφικό δίδυμο, Κρις ΜακΚένα και Έρικ Σόμμερς, ο Πολ Ραντ, ο Άντριου Μπάρερ και ο Γκάμπριελ Φεράρι. Στην ταινία πρωταγωνιστούν ο Ραντ ως Σκοτ Λανγκ/Ant-Man και η Εβάντζελιν Λίλι ως Χόουπ Βαν Ντάιν/ Σφήκα, πλαισιωμένοι από τους Μάικλ Πένια, Ουάλτον Γκόγκινς, Μπόμπι Καναβάλι, Τζούντι Γκριρ, Τιπ "T.I." Χάρις, Ντέιβιντ Νταστμάλτσιαν, Χάνα Τζον-Κάμεν, Άμπι Ράιντερ Φόρτσον, Ράνταλ Παρκ, Μισέλ Φάιφερ, Λόρενς Φίσμπερν και Μάικλ Ντάγκλας. Στην ταινία, ο Λανγκ και η Βαν Ντάιν συνεργάζονται με τον Χανκ Πιμ (Ντάγκλας) για να πάρουν πίσω την Τζάνετ Βαν Ντάιν (Φάιφερ) από το Κβαντικό Πεδίο.
Οι συζητήσεις για μία συνέχεια του Ant-Man ξεκίνησαν λίγο μετά την κυκλοφορία της ταινίας. Το Ο Ant-Man και η Σφήκα ανακοινώθηκε επίσημα τον Οκτώβριο του 2015, με τον Ράντ και την Λίλι να επιστρέφουν για να επαναλάβουν τους ρόλους τους. Έναν μήνα αργότερα, ανακοινώθηκε ότι ο Ριντ, σκηνοθέτης του Ant-Man θα επιστρέψει. Έχοντας αναλάβει την πρώτη ταινία, αφού είχαν ξεκινήσει οι διαδικασίες γυρισμάτων, ήταν ενθουσιασμένος που θα μπορούσε να αναπτύξει αυτήν την ταινία από την αρχή. Επίσης, ανυπομονούσε να εισάγει την Χόουπ Βαν Ντάιν ως την Σφήκα σε αυτήν την ταινία και επέμεινε ο Λανγκ και αυτή να αντιμετωπιστούν ως ίσοι. Τα γυρίσματα έγιναν από τον Αύγουστο μέχρι τον Νοέμβριο του 2017, στα Pinewood Studios στην κομητεία Φαγιέτ της Τζόρτζια, όπως επίσης και στην Μητροπολιτική περιοχή της Ατλάντα, στο Σαν Φρανσίσκο, στη Σαβάνα της Τζόρτζια και στην Χαβάη.
Το Ο Ant-Man και η Σφήκα έκανε πρεμιέρα στο Χόλιγουντ στις 25 Ιουνίου 2018, ενώ κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών στις 6 Ιουλίου 2018, ως μέρος της τρίτης φάσης του MCU. Στην Ελλάδα η ταινία κυκλοφόρησε στις 5 Ιουλίου 2015. Η ταινία σημείωσε κριτική και εμπορική επιτυχία, λαμβάνοντας επαίνους για τις ερμηνείες (κυρίως για αυτές του Ραντ και της Λίλι), το χιούμορ και την ελαφρότητα της. Συγκέντρωσε πάνω από $622 εκατομμύρια παγκοσμίως. Μία συνέχεια με τίτλο Ant-Man και Wasp: Κβαντομανία κυκλοφόρησε στις 17 Φεβρουαρίου του 2023.
Πλοκή
Δύο χρόνια αφότου ο Σκοτ Λανγκ έχει τεθεί σε κατ' οίκον περιορισμό λόγω της ανάμειξης του με τους Εκδικητές, στην καταπάτηση της Συμφωνίας της Σοκόβια, ο Χανκ Πιμ και η κόρη του, Χόουπ Βαν Ντάιν καταφέρνουν, για λίγο, να ανοίξουν μία σήραγγα για το Κβαντικό Πεδίο. Πιστεύουν ότι η σύζυγος του Πιμ, η Τζάνετ Βαν Ντάιν, μπορεί να βρίσκεται παγιδευμένη εκεί αφού συρρικνώθηκε σε υποατομικά επίπεδα το 1987. Όταν, παλαιότερα, είχε επισκεφθεί το κβαντικό πεδίο, ο Λανγκ εν αγνοία του είχε μία κβαντική διεμπλοκή με την Τζάνετ, και τώρα λαμβάνει ένα φανερό μήνυμα από αυτήν.
Έχοντας απομείνει λίγες ημέρες για να λήξει ο κατ' οίκον περιορισμός του, ο Λανγκ επικοινωνεί με τον Πιμ σχετικά με την Τζάνετ, παρόλο που οι σχέσεις τους είναι τεταμένες λόγω των πράξεων του Λανγκ με τους Εκδικητές. Η Χόουπ και ο Πιμ απάγουν τον Λανγκ, αφήνοντας στη θέση του ένα τεράστιο μυρμήγκι που φοράει το βραχιολάκι αστραγάλου του Λανγκ, ως δόλωμα για να μην κινήσει τις υποψίες του πράκτορα του FBI, Τζίμι Γου. Πιστεύοντας ότι το μήνυμα από την Τζάνετ αποτελεί επιβεβαίωση ότι είναι ζωντανή, η τριάδα προσπαθεί να χτίσει μία σταθερή κβαντική σήραγγα, ώστε να μπορέσουν να στείλουν ένα όχημα στο κβαντικό πεδίο και να την φέρουν πίσω. Κανονίζουν να αγοράσουν ένα κομμάτι που χρειάζονται για την σήραγγα από τον έμπορο της μαύρης αγοράς, Σόνι Μπερτς, αλλά ο Μπερτς αντιλαμβάνεται το πιθανό κέρδος που μπορεί να αποκτήσει από την έρευνα του Πιμ και τους προδίδει. Φορώντας την στολή της Σφήκας, η Χόουπ παλεύει με τον Μπερτς και τους άντρες του μέχρι που δέχεται επίθεση από μία κβαντικά ασταθή γυναίκα που φοράει μάσκα. Ο Λανγκ προσπαθεί να την βοηθήσει να πολεμήσουν αυτό το "φάντασμα", αλλά η γυναίκα τον σκάει με το εργαστήριο του Πιμ, το οποίο έχει συρρικνωθεί στο μέγεθος μίας βαλίτσας.
Ο Πιμ, απρόθυμα, πηγαίνει την Χόουπ και τον Λανγκ να επισκεφθούν τον αποξενωμένο πρώην συνεργάτη του, Μπιλ Φόστερ, ο οποίος τους δίνει έναν τρόπο να εντοπίσουν το εργαστήριο. Αφού το βρίσκουν, το φάντασμα αιχμαλωτίζει την τριάδα απο αποκαλύπτει ότι είναι η Άβα Σταρρ. Ο πατέρας της, Έλιχας, ήταν ένας άλλος από τους πρώην συνεργάτες του Πιμ, ο οποίος πέθανε μαζί με την σύζυγο του κατά τη διάρκεια ενός πειράματος, το οποίο προκάλεσε την ασταθή κατάσταση της. Ο Φόστερ μπαίνει και αποκαλύπτει ότι η Άβα πεθαίνει και βρίσκεται σε συνεχή πόνο ως αποτέλεσμα της κατάστασης της. Σχεδιάζουν να την γιατρέψουν χρησιμοποιώντας την κβαντική ενέργεια της Τζάνετ. Πιστεύοντας ότι αυτό θα σκοτώσει την Τζάνετ, ο Πιμ αρνείται να τους βοηθήσει και δραπετεύει με την Χόουπ, τον Λανγκ και τον εργαστήριο.
Ανοίγοντας μία σταθερή εκδοχή της σήραγγας, ο Πιμ, η Χόουπ και ο Λανγκ καταφέρνουν να επικοινωνήσουν με την Τζάνετ, η οποία τους δίνει την ακριβή τοποθεσία για να την βρουν αλλά τους προειδοποιεί ότι έχουν μόνο δύο ώρες πριν η ασταθής φύση του πεδίου τους χωρίσει για έναν αιώνα. Χρησιμοποιώντας έναν ορό αλήθειας, ο Μπερτς μαθαίνει την τοποθεσία της τριάδας από τους συνεργάτες του Λανγκ, τον Λούις, τον Ντέιβ και τον Κερτ, και ενημερώνει το FBI. Ο Λούις προειδοποιεί τον Λανγκ, ο οποίος φτάνει στο σπίτι πριν ο Γου καταλάβει ότι παραβιάζει τον κατ' οίκον περιορισμό του. Ο Πιμ και η Χόουπ συλλαμβάνονται από το FBI, δίνοντας την ευκαιρία στην Άβα να πάρει το εργαστήριο.
Ο Λανγκ είναι, σύντομα, σε θέση να βοηθήσει τον Πιμ και την Χόουπ να δραπετεύσουν από το κρατητήριο και βρίσκουν το εργαστήριο. Ο Λανγκ και η Χόουπ αποσπούν την προσοχή της Άβα, ενώ ο Πιμ μπαίνει μέσα στο κβαντικό πεδίο για να φέρει πίσω την Τζάνετ, την οποία βρίσκει ζωντανή. Στο μεταξύ, ο Λανγκ και η Χόουπ δέχονται επίθεση από τον Μπερτς και τους άντρες του και, μετά από μεγάλη καταδίωξη, η Άβα ανακτά τον έλεγχο του εργαστηρίου, επιτρέποντας της να αρχίσει να παίρνει την ενέργεια της Τζάνετ με το ζόρι. Ο Λούις, ο Ντέιβ και ο Κερτ αποδυναμώνουν τον Μπερτς και τους άντρες του, ώστε ο Λανγκ και η Χόουπ να μπορέσουν να σταματήσουν την Άβα. Ο Πιμ και η Τζάνετ επιστρέφουν με ασφάλεια από το κβαντικό πεδίο και η Τζάνετ προσφέρεται να δώσει λίγη από την ενέργεια της στην Άβα για να σταθεροποιηθεί, προσωρινά.
Ο Λανγκ επιστρέφει στο σπίτι, και πάλι, πάνω στην ώρα που έρχεται καχύποπτος ο Γου για να τον απελευθερώσει από οτν κατ' οίκον περιορισμό. Η Άβα και ο Φόστερ τρέπονται σε φυγή για να κρυφτούν. Στην πρώτη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, ο Πιμ, ο Λανγκ, η Χόουπ και η Τζάνετ σχεδιάζουν να συλλέξουν κβαντική ενέργεια για να βοηθήσουν την Άβα να παραμείνει σταθερή. Καθώς ο Λανγκ βρίσκεται στο κβαντικό πεδίο για να το κάνει αυτό, οι άλλοι τρεις μετατρέπονται σε σκόνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2018 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές 3D ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε κόμικς της Marvel Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ατλάντα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τζόρτζια Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σαν Φρανσίσκο Κατηγορία:Ταινίες της Τρίτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Ant-Man (σειρά ταινιών) Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Κρίστοφ Μπεκ Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Μονταλτσίνο
Το Μονταλτσίνο (ιταλικά: Montalcino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Σιένα, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Σιένα
Μπουλκίζα
Η Μπουλκίζα (Bulqizë) είναι πόλη και δήμος στον Νομό Ντίμπρα στην ανατολική Αλβανία. Δημιουργήθηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση του πρώην δήμου Μπουλκίζα με τους γειτονικούς δήμους Φούσα-Μπουλκίζα, Γιορίτσα, Μαρτάνες, Όστρεν, Σουπένζα, Τρεμπίστ και Ζερκάν. Η έδρα του δήμου είναι η πόλη Μπουλκίζα. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 31.210 (απογραφή 2011), και η συνολική έκταση 678,51 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.177 κάτοικοι.
Η Μπουλκίζα βρίσκεται στην ανατολική Αλβανία. Ανατολικά βρίσκεται η Μεγάλη Ντίμπρα (Βόρεια Μακεδονία), βόρεια η Ντίμπρα (Αλβανία), δυτική η περιοχή Μάτι και τα Τίρανα, ενώ νότια βρίσκεται το Λιμπράζντι. Στον δήμο αυτό βρίσκεται επίσης η πόλη Κράστα με 5.969 κατοίκους. Στη Μπουλκίζα και τη Κράστα, υπάρχουν οι μεγαλύτερες πηγές χρωμίου. Μαζί με 36 χιλιάδες εκτάρια δάσους από πεύκα και οξυές, συνθέτουν τους σημαντικότερους οικονομικούς πόρους της περιοχής.
Ιστορία
Οι κάτοικοι της περιοχής ήταν πάντα ένα καλό παράδειγμα αντίστασης, εναντίον του εχθρού, των Οθωμανών, των Σέρβων, των Ιταλών και ούτω καθεξής, επειδή η κοιλάδα της Μπουλκίζα βρίσκεται σε σταυροδρόμι το οποίο είναι η κύρια είσοδος προς την εσωτερική πλευρά της Αλβανίας. Γνωστή είναι η Μάχη της πεδιάδας του Βαϊκάλι (Απρίλιος 1465), της Γκορίτσα (1844), της Ξιξούλα (1860), η άνοιξη του Μούρε (1921) κλπ. Στην αρχή της Αναγέννησης, ο πληθυσμός της περιοχής, πολέμησε και επικράτησε του στρατού του Χαϊρεντίν Πασά. Οι κάτοικοι της περιοχής συνέβαλαν στα ιστορικά γεγονότα καθώς οι πατριώτες της περιοχής αυτής ήταν μέρος της δήλωσης της Ανεξαρτησίας το 1912.
Γεωγραφική θέση
Το μεγαλύτερο μέρος του ανάγλυφου αποτελείται από βουνά, τα οποία ξεκινούν από 420 μ. και φτάνουν ως 2101 μ. Στην περιοχή βρίσκεται η κοιλάδα της Μπουλκίζα η οποία έχει μήκος 25 χλμ. και πλάτος 1 χλμ. Δίπλα από την κοιλάδα βρίσκεται το Πέρασμα Μπουάλι σε υψόμετρο 842 μ.
Κλίμα
Το κλίμα γύρω από την Μπουλκίζα είναι ηπειρωτικό, ψυχρό το χειμώνα και ξηρό το καλοκαίρι. Η κοιλάδα είναι ανοικτή από την ανατολική πλευρά και έτσι ευάλωτη σε καιρικά φαινόμενα. Η μέση θερμοκρασία είναι 10° C και η μέγιστη έως 35° C το καλοκαίρι. Κατά τη διάρκεια του χειμώνα η χαμηλότερη θερμοκρασία είναι -18° C. Ο μέσος υετός είναι 980 χιλιοστά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αλβανίας
Συνθήκη Κωνσταντινούπολης (1913)
Η Συνθήκη Κωνσταντινούπολης (1913) ήταν μια διμερής συνθήκη ειρήνης μεταξύ του Βασιλείου της Βουλγαρίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που συνομολογήθηκε στη Κωνσταντινούπολη στις 10 Οκτωβρίου 1913.
Η Συνθήκη αυτή συνομολογήθηκε αμέσως μετά τη λήξη του Β' Βαλκανικού Πολέμου και την συνομολόγηση της Συνθήκης Βουκουρεστίου (1913), κατ' επιταγήν όμως της Συνθήκης Λονδίνου (1913) της οποίας τους όρους οι Μεγάλες Δυνάμεις θεωρούσαν κυρίαρχες.