cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πάρμα Κάλτσιο 1913
Σεζόν 2000-2001
Η Πάρμα είχε μια σχετικά δυνατή σεζόν το 2000–01, καταφέρνοντας να προκριθεί στο UEFA Champions League, αλλά και χάνοντας τον τελικό του Coppa Italia και αποχώρησε από το Κύπελλο UEFA πολύ νωρίς για τις προτιμήσεις του διοικητικού συμβουλίου, οδηγώντας τελικά στον προπονητή Alberto Malesani. αποχωρεί στο τέλος της σεζόν.
Ακόμα νέος, ο τερματοφύλακας σούπερ σταρ Τζιανλουίτζι Μπουφόν έπαιξε την τελευταία του σεζόν με τον σύλλογο, μαζί με τον αμυντικό Λίλιαν Τουράμ. Και οι δύο πουλήθηκαν στη Γιουβέντους το καλοκαίρι και η απουσία τους έγινε ξεκάθαρα αισθητή τη σεζόν 2001–02. Το 2001 παραμένει η τελευταία φορά που η Πάρμα προκρίθηκε στο Champions League
Σύνολο
Τελευταία ενημέρωση: 17 Ιουνίου 2001
Πηγές
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1913 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1913
Κάταλιν Κις
Η Κάταλιν Κις (γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1979 στην πόλη Σέγκεντ της Ουγγαρίας) είναι διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Prestige Απόλλων στο Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας της Κύπρου ως διαγώνια.
Καριέρα
Η Κάταλιν Κις ξεκίνησε την επαγγελματική της καριέρα στο χώρο της πετοσφαίρισης σε ομάδες της χώρας της. Την περίοδο 1998-99 αγωνίστηκε στη Βέρτες Βολάν, με την οποία κατάφερε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο Ουγγαρίας, ενώ το καλοκαίρι του 1999 μεταπήδησε στη ΝΡΚ Νιρεγκιχάζα. Στην ομάδα της Νιρεγκιχάζα παρέμεινε για τρία χρόνια κατακτώντας ισάριθμα πρωταθλήματα αλλά και κύπελλα Ουγγαρίας (2000, 2001, 2003). Ενδιάμεσα, είχε πραγματοποιήσει ένα πέρασμα από την ιταλική Πάστα Πριμελούτσι (2001-02).
Γηρυόνης
Ο 10ος άθλος του Ηρακλή
Στην Βιβλιοθήκη Απολλόδωρου ο Ευρυσθέας έστειλε τον Ηρακλή στις Εσπερίδες για να εκτελέσει τον 10ο Άθλο, να του φέρει τα Βόδια του Γηρυόνη ή "Γηρυόνου βόες". Το νησί ονομαζόταν Ερύθεια, βρισκόταν στην ομιχλώδη Δύση, στα πέρατα του Ωκεανού. Είχε πλούσια κοπάδια βοδιών, που τα έβοσκε ο Ευρυτίων και ο δικέφαλος σκύλος Όρθρος ή Όρθος, κοντά στο μέρος όπου ο Μενοίτιος έβοσκε τα κοπάδια του Άδη. Οι αρχαίοι προσπάθησαν να ερμηνεύσουν ποικιλότροπα τον μύθο του τρισώματου Γηρυόνη, λέγοντας ότι στην πραγματικότητα ήταν οι τρεις γιοί του Χρυσάορα, που εξεστράτευσαν κατά του Ηρακλή, είτε ότι ο Γηρυόνης εκφράζει τις τρεις χρονικές κατηγορίες (παρελθόν - παρόν - μέλλον). Επιστημονικότερος, ο Θουκυδίδης ερμηνεύει τον μύθο ως ανάμνηση της παλαιότερης εποχής, κατά την οποία οι ληστείες ήταν συχνές, αλλά δεν θεωρούνταν επίμεμπτη πράξη. Ο Παλαίφατος, στο βιβλίο του "Περί Απίστων", αναφέρει πως ο Γηρυόνης καταγόταν από την πόλη Τρικαρηνία (κάρα = κρανίο) κι έτσι από παρανόηση, όταν αναφέρονταν στον Γηρυόνη τον Τρικάρηνο, νόμιζαν πως είχε τρία κεφάλια.
Κάταλιν Κις
Καριέρα
Το 2003 μετεγγράφη στην ιταλική Φουτούρα Αρζίτσιο, στην οποία παρέμεινε για μόλις ένα χρόνο, καθώς το 2004 μεταπήδησε στην Κόλμπακ, ομάδα της Σουηδίας. Ένα χρόνο αργότερα ταξίδεψε στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ηρακλή Κηφισιάς. Στην ομάδα της Κηφισιάς παρέμεινε για ένα χρόνο, καθώς το 2006 μεταπήδησε στον Κτησιφών Παιανίας, στον οποίο αγωνίστηκε για δύο χρόνια.
Τη διετία 2008-10 αγωνίστηκε με τη φανέλα του Πανιωνίου. Με την ομάδα της Νέας Σμύρνης δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο. Το 2010 μετεγγράφη στην ΑΕΚ, με την οποία κατέκτησε τους πρώτους της τίτλους στην Ελλάδα (Πρωτάθλημα και Σούπερ Καπ το 2012). Στην ομάδα της ΑΕΚ παρέμεινε μέχρι το καλοκαίρι του 2013.
Γηρυόνης
Ο 10ος άθλος του Ηρακλή
Την εποχή που διέσχιζε την έρημο Λίμπου είχε καεί από την υπερβολική ζέστη, από την οργή του έριξε ένα βέλος στον Ήλιο. Ο θεός "θαύμασε το θάρρος του" και το έδωσε ένα μαγικό χρυσό κύπελλο το οποίο τον καθοδηγούσε την νύχτα στην πλεύση του πέρα από την θάλασσα. Με την βοήθεια του κυπέλλου έφτασε στην Ερυθήια ένα νησί στο οποίο επικρατούσε η Μελανόμορφη αγγειογραφία, σε μαγική λογοτεχνική φράση ήταν το "κόκκινο νησί" του ηλιοβασιλέματος. Με την άφιξη του στην Ερυθήια ο Ηρακλής έπρεπε να αντιμετωπίσει τον θηριώδη δικέφαλο σκύλο του Γηρυόνη τον Όρθρο, τον θανάτωσε με ένα γερό χτύπημα με ένα ρόπαλο που είχε κατασκευάσει από ελιά. Ο βοσκός Ευρυθίων κατέφτασε και αυτός να αντιμετωπίσει τον Ηρακλή αλλά είχε την ίδια τύχη. Μόλις άκουσε ο γιγαντιαίος Γηρυόνης ότι ο Ηρακλής ήρθε στο νησί βγήκε να τον σκοτώσει, άρχισε την πάλη μαζί του κρατώντες τρεις ασπίδες, τρία δόρατα και φορούσε τρεις περικεφαλαίες. Η πάλη του Ηρακλή με τον Γηρυόνη απεικονιζόταν κατά τον Παυσανία στη Λάρνακα του Κυψέλου στην Ολυμπία. Επίσης, η πάλη αυτή παριστανόταν στη μετόπη του «θησαυρού» των Αθηναίων στους Δελφούς, στη Μετόπη του ναού του Δία στην Ολυμπία, στις δύο μετόπες του ναού του Ηφαίστου στην Αθήνα (το γνωστό «Θησείο»), σε πολλά αρχαϊκά αγγεία, ιδίως Χαλκιδικά, καθώς και σε Αττικά μελανόμορφα και ερυθρόμορφα αγγεία. Από τα μελανόμορφα το πιο αξιόλογο θεωρείται ο Αμφορέας του Εξηκία (σήμερα στο Λούβρο), ενώ από τα ερυθρόμορφα η κύλιξ του Ευφρονίου. Την ώρα που καταδίωκε τον Ηρακλή ο Γηρυόνης δέχτηκε στο πρόσωπο ένα βέλος με δηλητηριώδη αίμα από την Λερναία Ύδρα, τότε ο γίγαντας "έγειρε το πρόσωπο, έριξε τα βλέφαρα και έπεσε νεκρός".
Κάταλιν Κις
Καριέρα
Στις 4 Ιουλίου του 2013, η Κάταλιν Κις ανακοινώθηκε επίσημα από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Με την ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα και ένα κύπελλο Ελλάδας (2014).
Γηρυόνης
Η επιστροφή του Ηρακλή από την Ιταλία
Ο Ηρακλής πήρε τα βόδια για να τα μεταφέρει στον Ευρυσθέα, ενώ περνούσε από την Ιταλία, στον Αβεντίνο λόφο ο κακούργος Κάκος έκλεψε μερικά από τα βόδια την ώρα που ο Ηρακλής κοιμόταν. Ο Κάκος χρησιμοποίησε ένα τέχνασμα με το οποίο τα βόδια βάδισαν προς τα πίσω χωρίς να αφήσουν ίχνη. Ο Ηρακλής πήρε με τα υπόλοιπα βόδια τον δρόμο της επιστροφής για τον Ευρυσθέα, πέρασε τυχαία από την σπηλιά που ο Κάκος είχε τα κλεμμένα βόδια τα οποία με κραυγές άρχισαν να αναγνωρίζονται μεταξύ τους. Η αδελφή του Κάκου Κάκα είπε στον ήρωα που βρισκόταν ο αδελφός της, ο Ηρακλής τον σκότωσε και ίδρυσε στον ίδιο τόπο το Φόρουμ Μποάριουμ που θα γίνει η κεντρική αγορά βοοειδών στην Αρχαία Ρώμη. Η Ήρα που μισούσε τον ήρωα προσπάθησε με κάθε τρόπο να εμποδίσει την επιστροφή του, έστειλε μύγες που βασάνιζαν τα ζώα και τα ανάγκασαν να διασκορπιστούν, ο Ηρακλής έτρεξε και τα μάζεψε. Η Ήρα στην συνέχεια ανύψωσε την στάθμη του ποταμού ώστε να μην μπορούν να περάσουν τα βόδια και να πνιγούν, ο Ηρακλής έριξε βράχους για να ανεβάσει την στάθμη της ξηράς, με αυτόν τον τρόπο τα βοοειδή πέρασαν σώα. Ο Ηρακλής αφού ξεπέρασε τις παγίδες της Ήρας έφτασε στον Ευρυσθέα, εκεί θυσίασαν τα βόδια στην Ήρα για να την εξευμενίσουν. Στην Αινειάδα ο Βιργίλιος σχετίζει τον τρίψυχο Εβούλους, βασιλιά της Πραίνεστος με τον Γηρυόνη, αποθανατίζει την νίκη του Ηρακλή στο Βιβλίο 8. Η Σαρκοφάγος του Ηρακλή στην Ρώμη παρουσιάζει και την τρικέφαλο παράσταση του Γηρυόνη.
Κάταλιν Κις
Καριέρα
Μετά την πορεία της στις ομάδες της Ηλιούπολης και του Απόλλων από την Κύπρο, υπέγραψε στην ομάδα του Άρη τον Δεκέμβριο του 2016. Απο το 2017 ειναι προπονήτρια στις ακαδημίες του Ολυμπιακού. Για την σεζόν 2022-23 θα αποτελέσει προπονήτρια του Ηλυσιακού για το πρωτάθλημα της Volleyleague Γυναικών.
Γηρυόνης
Η επιστροφή του Ηρακλή από την Ιταλία
Ο ποιητής Στησίχορος έγραψε τον 6ο αιώνα π.Χ. το ποίημα του "Γηρυονηΐς", σε αυτό στηρίχθηκε αργότερα ο Απολλόδωρος στην Βιβλιοθήκη, γίνεται εκεί η πρώτη καταγραφή της πόλεως Ταρτησσός. Ο Πάπυρος που βρέθηκε στην Οξύρρυγχο δείχνει ότι ο Στησίχορος πρόσθεσε έναν νέο χαρακτήρα τους "Μενουάτες" που αναφέρονται στην κλοπή των βοών του Γηρυόνη. Η Καλλιρρόη παρακαλούσε τον γιο της Γηρυόνη να αποφύγει την πάλη με τον Ηρακλή επειδή δεν ήταν αθάνατος και μπορούσε να σκοτωθεί. Στο Συμβούλιο των θεών που ακολούθησε η Αθηνά προειδοποίησε τον Ποσειδώνα ότι θα προστατέψει τον Ηρακλή από τον εγγονό του Γηρυόνη. Ο Ντένις Πέιτζ σημειώνει ότι η μεγάλη έξαρση που παρατηρήθηκε τον 6ο αιώνα π.Χ. στις αγγειογραφικές παραστάσεις του Γηρυόνη οφείλονται στο ποίημα του Στησίχορου. Ο Παυσανίας στο έργο του "Ελλάδος περιήγησις" αναφέρει ότι ο Γηρυόνης είχε μιά κόρη την Ερύθεια η οποία είχε αποκτήσει με τον θεό Ερμή έναν γιο τον Νώραξ, ιδρυτή της πόλης Νώρα στην Σαρδηνία.
Πολιτιστικές αναπαραστάσεις
Ο Στησίχορος έγραψε ένα άσμα για τον Γηρυόνη, το «Γηρυονηίς», σπαράγματα του οποίου διασώθηκαν σε Πάπυρο της Οξυρρύγχου.
Κάταλιν Κις
Διεθνείς συμμετοχές
Η Κάταλιν Κις αποτελούσε για πολλά χρόνια μόνιμο στέλεχος της Εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης της Ουγγαρίας. Ήταν διεθνής για περισσότερο από δέκα χρόνια και πραγματοποίησε συνολικά με την εθνική ομάδα της χώρας της πάνω από 60 συμμετοχές.
Γηρυόνης
Πολιτιστικές αναπαραστάσεις
Ο Γηρυόνης ταυτοποιείται μερικές φορές ως χθόνιος δαίμονας του θανάτου, κυρίως εξαιτίας του συνειρμού με την ακραία δυτική κατεύθυνση. Στη «Θεία Κωμωδία» του Δάντη, ο Γηρυόνης εμφανίζεται ως φτερωτό θηρίο με ουρά σκορπιού αλλά με το πρόσωπο ενός τίμιου ανθρώπου, να κατοικεί στην πλαγιά ανάμεσα στον έβδομο και τον όγδοο κύκλο της Κολάσεως (οι κύκλοι της βίας και της απάτης, αντιστοίχως).
Ο Γηρυόνης στο έργο του Δάντη
Κατηγορία:Ηρακλής Κατηγορία:Δράκοι
Κάταλιν Κις
Πηγές
Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΑΕΚ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες Άρη
173
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 173 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μεγάρα
Στην ελληνική μυθολογία η Μεγάρα ήταν η μεγαλύτερη κόρη του βασιλιά των Θηβών Κρέοντα και σύζυγος του Ηρακλή στον «Θηβαϊκό κύκλο» παραδόσεων για τον ήρωα.
Η Μεγάρα δόθηκε στον Ηρακλή από τον πατέρα της ως «αριστείον» σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την απελευθέρωση των Θηβών από τους Μινύες. Η Μεγάρα και ο Ηρακλής γέννησαν παιδιά, όλα αγόρια, των οποίων ο αριθμός ποικίλλει σε διάφορες εκδοχές: 8 ή 7 ή 5 ή 4. Το ίδιο συμβαίνει και με τα ονόματά τους. Οι μεγαλύτεροι αριθμοί τέκνων αντιστοιχούν στις παλαιότερες παραδόσεις, ενώ οι μικρότεροι στις μεταγενέστερες αναπλάσεις του μύθου. Η μοίρα αυτών των παιδιών, όσα και να ήταν, υπήρξε τραγική, καθώς ο πατέρας τους Ηρακλής τα σκότωσε όταν καταλήφθηκε από μανία.
Η Μεγάρα στην Ιστορία και την Τέχνη
Ο Παυσανίας γράφει ότι στη Θήβα, κοντά στις πύλες της Ηλέκτρας, υπήρχε ο τάφος των τέκνων του Ηρακλή και της Μεγάρας. Ο Πίνδαρος αναφέρει ότι τα τέκνα αυτά τα λάτρευαν με το όνομα «Αλκαΐδαι» και τα τιμούσαν με θυσίες και επιτάφιους αγώνες. Στην ομηρική «Νέκυια» (η ραψωδία λ της Οδύσσειας, όπου ο Οδυσσέας κατεβαίνει στον `Αδη, εδώ στίχοι 269 κ.ε.) η Μεγάρα αναφέρεται ότι ήταν ήδη στον Άδη. Εκεί απεικονίσθηκε και από τον Πολύγνωτο στη «Λέσχη» των Δελφών. Ενώ όμως στην τοιχογραφία αυτή παριστάνεται μόνη της, σε μεταγενέστερες απεικονίσεις του Άδη εμφανίζεται μαζί με τα παιδιά της, π.χ. σε αμφορέα της Νάπολης, όπου υπάρχουν και οι επιγραφές «Μεγάρα» και «Ηρακλείδαι».
Πηγή
Μεγαρα Κατηγορία:Γυναίκες του Ηρακλή
Λάδας Ολυμπιονίκης
Με το όνομα Λάδας είναι γνωστοί οι αρχαίοι Ολυμπιονίκες:
Ώρα Ιρκούτσκ
Η ώρα Ιρκούτσκ (IRKT) είναι ζώνη ώρας στη Ρωσία, η οποία είναι οκτώ ώρες μπροστά από τον UTC, και πέντε ώρες μπροστά από την Ώρα Μόσχας (MSK+5). Πριν την αλλαγή το 2014, η ώρα Ιρκούτσκ ήταν η UTC+9, λόγω της χρήσης θερινής ώρας όλο τον χρόνο, αντί να χρησιμοποιεί την UTC+8 τον χειμώνα και την UTC+9 το καλοκαίρι.
Παραπομπές
Ιρκούτσκ
Λόρις Φρανκίνι
Ο Λόρις Φραντσίνι (Loris Francini) είναι πολιτικός από τον Άγιο Μαρίνο (γεννήθηκε το 1962). Την 1η Απριλίου του 2006 ανέλαβε για 6 μήνες μαζί με τον Τζιανφράνκο Τερέντσι Κυβερνών Διοικητής. Προέρχεται από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα. Ο Φραντσίνι ήταν επίσης Διοικητής με τον Αλμπέρτο Σετσέτι από τον Απρίλιο του 1998 ως τον Οκτώβριο του 1998.
Πηγές
Φραν
175
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 175 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τζαμί
thumb|200px|Το τζαμί του Σουλτάν Αχμέτ, γνωστό και σαν [[Μπλε Τζαμί, στην Κωνσταντινούπολη.]]
Το τζαμί (η λέξη προέρχεται από τα τουρκικά cami) ή τέμενος, στα (μαστζίντ), είναι ο τόπος λατρείας των Μουσουλμάνων. Όλα τα τζαμιά είναι προσανατολισμένα προς την Κάαμπα της Μέκκας. Από το τζαμί γίνεται πρόσκληση (αντάν) πέντε φορές την ημέρα, για να υπενθυμίσει στους πιστούς ότι έφτασε η ώρα της προσευχής. Όποιος έχει τη δυνατότητα, έχει δηλαδή χρόνο ή δεν δουλεύει, πρέπει να πάει στο τζαμί για να προσευχηθεί: αυτό στη μουσουλμανική θρησκεία θεωρείται καλύτερο απ' το να προσεύχεται κανείς μόνος του. Όσοι δεν έχουν χρόνο ή τη δυνατότητα, μπορούν να προσευχηθούν στο σπίτι τους ή σε κάποιο χώρο εκτός τζαμιού, με μικρή προετοιμασία. Η επίσημη μέρα λατρείας για το Ισλάμ είναι η Παρασκευή, οπότε οι άντρες μουσουλμάνοι (όχι όμως και οι γυναίκες) είναι υποχρεωμένοι να πάνε στο τζαμί για να προσευχηθούν. Στο τζαμί διαβάζονται και οι «ευχές» προς κάποιον νεκρό πριν την ταφή του.
Τύποι τζαμιών
Χαρακτηριστικό του κάθε τζαμιού αποτελεί ο μιναρές. Παλιότερα, η πρόσκληση προς προσευχή γινόταν από τον μουεζίνη, που έβγαινε στον μιναρέ και φώναζε το αντάν, για να ακούν όλοι οι πιστοί. Σήμερα, που η τεχνολογία έχει προχωρήσει, η αναγγελία της ώρας της προσευχής γίνεται ακόμα από το μιναρέ, με τη χρήση όμως μεγαφώνων. Αν και η χρήση των μιναρέδων έχει ουσιαστικά καταργηθεί, εξακολουθούν ωστόσο να συνοδεύουν αρχιτεκτονικά τα περισσότερα τζαμιά.
Ο κύριος τύπος τζαμιού είναι αυτός με τον χαρακτηριστικό μιναρέ. Υπάρχουν όμως και άλλοι τύποι τζαμιών, όπως τα μετζήτια: είναι μικρά τζαμιά που δεν διαθέτουν μιναρέ.
Στην Ελλάδα έχουν παρατηρηθεί επίσης:
Τα σημαντικότερα Τζαμιά
Τα σημαντικότερα σήμερα ιστορικά Τζαμιά στον κόσμο είναι τα:
Από τα σύγχρονα τζαμιά υπερέχουν το Τζαμί του Παρισιού, το Μέγα Τζαμί που ανέγειρε λίγο πριν το θάνατό του ο Βασιλεύς (Σουλτάνος) του Μαρόκου, Χασάν Β', το μεγαλύτερο σε ύψος του κόσμου, πάνω σε νησίδα, και βεβαίως το Μέγα Τζαμί στη Μέκκα, που τα τελευταία χρόνια υπέστη μεγάλη ανακαίνιση και επίστρωση μαρμάρων από τον Βασιλέα Φαχντ της Σαουδικής Αραβίας. Μάλιστα ο ίδιος αυτός Βασιλεύς είναι εκείνος που ζήτησε να χρηματοδοτήσει την ανέγερση μεγαλοπρεπούς Τζαμιού στην Αθήνα, υπόθεση που εκκρεμεί.
Πηγές
Κατηγορία:Ισλαμική αρχιτεκτονική *
Ανδρέας Λαζάνης
Ο Ανδρέας Λαζάνης (1942 - 7 Αυγούστου 2006) ήταν Έλληνας φυσικός-μετεωρολόγος, από τους γνωστότερους επιστήμονες της ΕΜΥ. Επί 35 έτη εργάστηκε στην ΕΜΥ και συνεργάστηκε με την κρατική τηλεόραση, παρουσιάζοντας το δελτίο καιρού αλλά και ειδικά δελτία για αγρότες, καθώς και με την εφημερίδα "Τα Νέα". Απεβίωσε σε ηλικία 64 ετών, λίγες ώρες μετά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο με ανεύρυσμα κοιλιακής αορτής.
Παραπομπές
Λαζάνης Ανδρέας
179
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 179 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δήμος Βραχναίικων
Ο Δήμος Βραχναίικων ήταν δήμος του Νομού Αχαΐας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1997-2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Πατρέων. Βρισκόταν στα βορειοδυτικά του νομού, πολύ κοντά στην πόλη της Πάτρας. Ο δήμος αποτελούταν από 5 δημοτικά διαμερίσματα είχε έκταση 37,2 τ.χλμ. και πληθυσμό 4.805 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001.
Έδρα του δήμου ήταν η κωμόπολη των Βραχναίικων.
Ιστορική εξέλιξη του δήμου
Ο Δήμος Βραχναίικων συστάθηκε το 1997 με εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας. Προήλθε από την συνένωση των πρώην κοινοτήτων Βραχναίικων, Θεριανού, Καμινίων, Μονοδενδρίου και Τσουκαλαίικων. Η κοινότητα Βραχναίικων είχε συσταθεί το 1912 με αρχικό όνομα κοινότητα Βραχνέϊκων (Αγίου Βασιλείου). Αρχικά στην κοινότητα ανήκε και ο οικισμός Μονοδένδρι ο οποίος αποσπάστηκε το 1929 και αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα, την κοινότητα Μονοδενδρίου. Η κοινότητα Τσουκαλαίικων είχε συσταθεί επίσης το 1912 και αρχικά περιλάμβανε και το Θεριανό το οποίο αποσπάστηκε και αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα το 1919. Τέλος, η κοινότητα Καμινίων προήλθε από την κοινότητα Αλισσού (του μετέπειτα Δήμου Δύμης) από την οποία αποσπάστηκε το 1919.
Διατελέσαντες δήμαρχοι
Δήμαρχοι του καποδιστριακού δήμου (1998-2010) διετέλεσαν:
Δημοτικά διαμερίσματα
Στον καποδιστριακό δήμο περιλαμβάνονταν τα παρακάτω δημοτικά διαμερίσματα και οικισμοί :
Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος
Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος είναι Έλληνας Θεολόγος και Επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος, κατά κόσμον Γεώργιος Βλάχος, γεννήθηκε το 1945 στα Ιωάννινα.
Το 1969 έλαβε το πτυχίο της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, με βαθμό «Άριστα». Χειροτονήθηκε Διάκονος το 1971 και Πρεσβύτερος το 1972 από τον Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας Καλλίνικο. Υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στην Μητρόπολη Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας (1969 - 1987). Το 1987 υπηρέτησε ως Ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας καθώς και στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών ως Διευθυντής του Γραφείου Νεότητος. Την περίοδο 1988 - 1990 διακόνησε ως Καθηγητής στην Μπελεμέντειο Θεολογική Σχολή «Άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός» του Πατριαρχείου Αντιοχείας. Δίδαξε ως Επισκέπτης Καθηγητής στις Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού Βοστώνης, στο Τακόμα της πολιτείας της Ουάσινγκτον καθώς και στο Λουθηρανικό Πανεπιστήμιο Τακόμα Πασίφικ (Tacoma Pacific Lutheran University) των ΗΠΑ.
Στις 20 Ιουλίου 1995 εξελέγη από την Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου. Έχει επισκεφθεί πολλά Πατριαρχεία και ξένες Εκκλησίες, από τις οποίες και είχε λάβει πολλές διακρίσεις. Το 2016 συμμετείχε στην Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος στην «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας» στην Κρήτη. Έχει διατελέσει τοποτηρητής των Ιερών Μητροπόλεων Καρπενησίου, Φωκίδος και Αιτωλίας και Ακαρνανίας.
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2008 το Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, εκτιμώντας την προσφορά του στα Θεολογικά γράμματα, τον αναγόρευσε σε Επίτιμο Διδάκτορα. Το 2016 ανακηρύχθηκε Επίτιμος Διδάκτωρ του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Συγγραφικό έργο
Ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος έχει πλούσιο συγγραφικό έργο. Το έργο του «Το Πρόσωπο στην Ορθόδοξη Παράδοση» (The Person in the Orthodox Tradition) έλαβε το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το καλύτερο θρησκευτικό σύγγραμμα.
Άλλα έργα του:
Πηγές
Κατηγορία:Μητροπολίτες Ναυπάκτου Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Έλληνες εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Αλεξάντρ Λακαζέτ
Ο Αλεξάντρ Λακαζέτ (Alexandre Lacazette, 28 Μαΐου 1991) είναι Γάλλος ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στην Άρσεναλ και στην Εθνική Γαλλίας.
Σε συλλόγους
Ο Λακαζέτ εντάχθηκε το 2003 στην ομάδα νέων της Λιόν και στη συνέχεια στη δεύτερη ομάδα του συλλόγου. Από το 2010 ως το 2017 έπαιξε στην πρώτη ομάδα, με την οποία κατέκτησε το 2012 Κύπελλο Γαλλίας και το Σούπερ Καπ Γαλλίας. Επίσης, ο ίδιος αναδείχθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα του Trophées UNFP du football (2013–14, 2014–15 και 2016–17), ενώ τη σεζόν 2014-2015 ανακηρύχθηκε παίκτης της χρονιάς και πρώτος σκόρερ της Λιγκ 1. Από το καλοκαίρι του 2017 είναι παίκτης της Άρσεναλ, με την οποία έχει κερδίσει το Κομιούνιτι Σιλντ.
Στην εθνική ομάδα
Από το 2006 ως το 2012 έπαιζε στις εθνικές νέων της Γαλλίας και το 2010 κατέκτησε το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U19. Το 2013 κλήθηκε για πρώτη φορά να παίξει στην εθνική ανδρών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρσεναλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας
Κρητικά Μεσσηνίας
Τα Κρητικά αναφερόμενα παλαιότερα ως η Νέα Κρήτη, είναι οικισμός κοντά στην Μεθώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
Τοποθεσία
Τα Κρητικά βρίσκονται ανατολικά της Μεθώνης, από την οποία απέχουν περίπου 2 χιλιόμετρα και νοτιοανατολικά από την Πύλο, από την οποία απέχουν περίπου 12 χιλιόμετρα. Έχουν υψόμετρο 3 μέτρα και απέχουν λίγα μέτρα από τη θάλασσα. Κοντά στα Κρητικά βρίσκονται επίσης, προς τα βορειοανατολικά των η Τάπια σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοανατολικά των η Κοκκινιά, σε απόσταση 1,5 περίπου χιλιομέτρου αντίστοιχα.
Ιστορία
Η περιοχή του χωριού, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεθώνης, όσο και της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το χωριό υπάρχει, τουλάχιστον από τα πρώτα χρόνια ίδρυσης του Ελληνικού Κράτους και η παλαιότερη ονομασία του ήταν Νέα Κρήτη. Σε αυτό, εγκαταστάθηκαν συντεταγμένα από το νέο ελληνικό Κράτος Κρητικοί, οι οποίοι ήρθαν ως πρόσφυγες προς την ελεύθερη Ελλάδα με κεντρικό κορμό την Πελοπόννησο, για να αποφύγουν τους διωγμούς και τις σφαγές, που γίνονταν στη τότε κατεχόμενη Κρήτη, καθώς η νήσος ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση και γίνονταν αλλεπάλληλες επαναστάσεις των Κρητικών κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα ενάντια στην Οθωμανική κυριαρχία και Κρήτη παρά το επιτυχές της Επανάστασης εκεί δεν περιελήφθη στο νέο ελληνικό κράτος. Με βάση την τοπική παράδοση οι οικογένειες των Κρητικών αυτών, περί το 1831 ή το 1834/1835, εγκαταστάθηκαν στην τοποθεσία Ζύγια ή Ζύγα, που ονομάστηκε αρχικά ως η Νέα Κρήτη και καταργήθηκε τυπικά το 1889. Περισσότερο από έναν αιώνα μετά, μόλις το 2001, ο νεότερος οικισμός, ο οποίος αντικατέστησε την Νέα Κρήτη, αναφέρεται σήμερα ως τα Κρητικά και βρίσκεται ανατολικά της περιοχής Βαρκά, περιμετρικά του υψώματος, όπου είναι ο Ιερός Ναός του Προφήτη Ηλία.
Διοικητική ιστορία
Η Νέα Κρήτη προσαρτήθηκε αρχικά, το 1835, ως έδρα στον παλαιό Δήμο Νέας Κρήτης. Μόλις 5 χρόνια αργότερα, το 1840, ο οικισμός αποσπάται από τον Δήμο Νέας Κρήτης, που καταργήθηκε τότε και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Μεθώνης, όπου και παρέμεινε ως το 1889, όταν, λόγω μείωσης του πληθυσμού, ο οικισμός της Νέας Κρήτης καταργήθηκε τυπικά, ενώ το χωριό παρέμεινε υπαγόμενο στο παλαιό Δήμο Μεθώνης ως το 1912 που ο δήμος αυτός καταργήθηκε. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Νέα Κρήτη στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Μεθώνης της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 11 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Μεθώνης τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν η κωμόπολη Μεθώνη. Περισσότερο από έναν αιώνα μετά, μόλις το 2001, το παλαιό χωριό ανασυστάθηκε, ως νέος οικισμός, με την ονομασία τα Κρητικά, προσαρτήθηκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μεθώνης και υπήχθη στον κατηργημένο Δήμος Μεθώνης, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» τα Κρητικά ανήκουν πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Τα Κρητικά σήμερα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας της Μεθώνης του Δήμου Πύλου-Νέστορος, με έδρα την Μεθώνη, στην οποία υπάγονται επίσης οι οικισμοί: Το Γεφύρι, η Κοκκινιά, η Τάπια και η νήσος Σαπιέντζα.
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει μόλις 4 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται σε διάφορες αγροτικές εργασίες και με τον τουρισμό.
Κτίρια-αξιοθέατα
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, κοντά στον οικισμό βρίσκονται ο Ιερός Ναός του Προφήτη Ηλία, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας και ο οποίος, μετά την πρώτη του καταστροφή κατά τον 20ο αιώνα, καταστράφηκε ξανά ολοσχερώς, για δεύτερη φορά, από τους Γερμανούς, κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Το 1946 ανοικοδομήθηκε εκ νέου, μετά από έρανο των κατοίκων. Στην περιοχή διατηρείται επίσης ένα μοναδικό αντιαρματικό κτίσμα των Ιταλών, ενώ υπάρχουν και διάφορα κατάλοιπα - ερείπια ιταλικών πολυβολείων.
Παραλία Κρητικών
Σε απόσταση λίγων μέτρων νότια του χωριού βρίσκεται και η παραλία του, η Παραλία Κρητικά, η οποία διαθέτει ακτή με χρυσή άμμο, καθάρια νερά και άμεση πρόσβαση, από την επαρχιακή οδό Μεθώνης-Κορώνης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Γιοχάνες Νίκολαους Μπρόνστεντ
Ο Γιοχάνες Νίκολαους Μπρόνστεντ (δαν. Johannes Nicolaus Brønsted) ήταν Δανός φυσικοχημικός. Απέκτησε το πτυχίο του το 1899 και το διδακτορικό του δίπλωμα το 1908 από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, στο οποίο έγινε αργότερα καθηγητής στην ανόργανη χημεία και στη φυσικοχημεία.
Ο Μπρόνστεντ γεννήθηκε στην πόλη Βάρντε της νοτιοδυτικής Γιουτλάνδης. Το 1906 δημοσίευσε την πρώτη του αναφορά πάνω στην ηλεκτρονιακή συγγένεια και, ταυτόχρονα με τον Άγγλο χημικό Μάρτιν Λόουρι, εισήγαγαν τη θεωρία οξέος-βάσης Μπρόνστεντ-Λόουρι το 1923. Την ίδια χρονιά, ο Γκίλμπερτ Ν. Λιούις εισήγαγε μία θεωρία ηλεκτρονιακής συγγένειας αντιδράσεων οξέος-βάσης, ωστόσο και οι δύο θεωρίες είναι ευρέως χρησιμοποιούμενες.
Έγινε γνωστός ως αυθεντία στην κατάλυση από οξέα και βάσεις και δόθηκε το όνομά του στην εξίσωση κατάλυσης Μπρόνστεντ. Με τη συνεργασία του με τον Λόουρι, αναπτύχθηκε η ευρύτατα χρησιμοποιούμενη θεωρία της «δωρεάς πρωτονίων», λέγοντας ότι ένα άτομο υδρογόνου (το οποίο πάντοτε συναντάται σε ένα οξύ) ιοντίζεται σε υδροξώνιο με τη διάλυσή του στο νερό, επομένως χάνει το ηλεκτρόνιό του και μετατρέπεται σε δωρητή πρωτονίων και το υδροξείδιο (ένα μόριο νερού που έχει χάσει το ένα άτομο υδρογόνου του) μετατρέπεται σε δέκτη πρωτονίων. Με την ανάμειξη των δύο ουσιών πραγματοποιείται μία αντίδραση εξουδετέρωσης και παράγεται νερό. Η κλίμακα pH μπορεί να ερμηνευθεί και ως «ισχύς υδρογόνου» και ο ορισμός αυτός βασίζεται στην έρευνα των Μπρόνστεντ και Λόουρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δανοί χημικοί Κατηγορία:Φυσικοχημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα
Πέτερ Σμάιχελ
Ο Πέτερ Σμάιχελ (Peter Boleslaw Schmeichel, 18 Νοεμβρίου 1963) είναι Δανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Η επαγγελματική καριέρα του διήρκεσε πάνω από 20 χρόνια, με πιο αξιοσημείωτη την περίοδο που αγωνιζόταν για τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ήταν μέλος της Εθνικής Δανίας που κατέκτησε το Euro 1992. Με ύψος 1,91 μ. και εντυπωσιακή σωματική διάπλαση αποτελούσε φόβητρο για τους αντίπαλους επιθετικούς. Στην καριέρα του πέτυχε συνολικά 11 γκολ, επίτευγμα σπάνιο για τερματοφύλακα. Ψηφίστικε ο καλύτερος τερματοφύλακας του κόσμου για το 1992 και το 1993. Το 2000 η Διεθνής Υπηρεσία Ιστορίας και Στατιστικής Ποδοσφαίρου (IFFHS) τον κατέταξε ανάμεσα στους 10 καλύτερους τερματοφύλακες του 20ού αιώνα.
Βιογραφία
Ο Σμάιχελ γεννήθηκε στο Gladsaxe της Δανίας από Πολωνό πατέρα και Δανή μητέρα. Ο ίδιος ήταν Πολωνός πολίτης μέχρι το 1970, όταν όλη η οικογένεια απέκτησε δανική υπηκοότητα. Μετά την αποχώρησή του από την αγωνιστική δράση εργάζεται ως παρουσιαστής στην τηλεόραση και αναλυτής σε μεταδόσεις ποδοσφαιρικών αγώνων. Ο γιος του Κάσπερ Σμάιχελ είναι επίσης τερματοφύλακας και σήμερα παίζει στην Λέστερ Σίτι.
Εθνική Δανίας
Ο Σμάιχελ μετείχε στην εθνική Δανίας από το 1987 ως το 2001. Με συνολικά 129 παρουσίες σε διεθνείς αγώνες είναι ο πρώτος παίχτης σε συμμετοχές στην εθνική Δανίας, ενώ σε 30 αγώνες ήταν και αρχηγός. Πήρε μέρος σε 4 Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (1988, 1992, 1996, 2000) και ένα Παγκόσμιο Κύπελλο (1998).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Δανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Λισαβόνας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάντσεστερ Σίτι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άστον Βίλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1992 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1988 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρόντμπυ ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χβιντόβρε ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Δανίας Κ21 Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας Κατηγορία:FIFA Century Club Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές που έχουν βάλει γκολ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Κάτω Κομνήνειο Ημαθίας
Το Κάτω Κομνήνειο είναι οικισμός της Κεντρικής Μακεδονίας στην Περιφερειακή Ενότητα Ημαθίας ο οποίος βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Βέροιας και νοτιοανατολικά από το Πανόραμα σε υψόμετρο 220 μέτρα. Aναφέρεται επίσημα, ως ξεχωριστός οικισμός, το 1981 να απογράφεται στην κοινότητα Τριποτάμου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με τον Τριπόταμο και το Κομνήνειο αποτελούν την κοινότητα Τριποτάμου η οποία υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Βέροιας του Δήμου Βέροιας ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 43 κάτοικοι. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ημαθίας Κατηγορία:Δήμος Βέροιας
180
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 180 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ματίας Σμόντις
Ο Ματίας Σμόντις (Matjaž Smodiš, 13 Δεκεμβρίου 1979) είναι Σλοβένος καλαθοσφαιριστής.
Γεννήθηκε στο Νόβο Μέστο. Από το 2005 έως το 2011 έπαιζε στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Έχει υπάρξει παίκτης της ΚΡΚΑ Νόβο Μέστο (Σλοβενία), της Βίρτους Μπολόνια (Ιταλία) καθώς και της Κλιμάμιο Μπολόνια (Ιταλία).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβένοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σλοβενικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βίρτους Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φορτιτούντο Μπολόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τσεντεβίτα Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας
Ψηφιακοί νομάδες
Ως ψηφιακοί νομάδες αποκαλείται μία νέα κοινωνική ομάδα ατόμων οι οποίοι δεν έχουν σταθερή κατοικία αλλά περιπλανώνται στον κόσμο, ζώντας μόνιμα σε οχήματα, σκάφη ή μισθώνοντας κατοικίες βραχυχρόνια. Η κύρια πηγή εισοδήματός τους είναι η απασχόληση μέσω του διαδικτύου, ως ανεξάρτητοι επιχειρηματίες ή τηλεεργαζόμενοι. Στην Ελλάδα ο όρος συχνά συγχέεται με τους ψηφιακούς μετανάστες, οι οποίοι επίσης απασχολούνται μέσω του διαδικτύου αλλα διαθέτουν μόνιμη κατοικία. Οι ψηφιακοί νομάδες και μετανάστες θεωρούνται πως θα αυξηθούν μέσα στα επόμενα χρόνια, κάτι που θα επιφέρει κοινωνιολογικές και οικονομικές μεταβολές σε παγκόσμια κλίμακα.
Χουν Σεν
Ο Χουν Σεν (ហ៊ុន សែន, 5 Αυγούστου 1952) είναι πολιτικός από την Καμπότζη. Έχει ένα γυάλινο μάτι, κατάλοιπο της επίθεσης των Χμερ του 1975. Από το 1979 έως το 1990 με ελάχιστη διακοπή υπηρέτησε ως υπουργός Εξωτερικών. Το 1985 έγινε πρωθυπουργός και επανήλθε στο αξίωμα αυτό λίγο μετά, αφού ανέτρεψε το 1993 τον αδερφό του, με πραξικόπημα.
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στις 5 Αυγούστου του 1952, ενώ επίσημα στις 4 Απριλίου του 1951. Σε νεαρή ηλικία έγινε μέλος των Ερυθρών Χμερ. Πριν το 1979 πήγε στο Βιετνάμ. Είναι παντρεμένος με την Bun Rany. Έχουν 4 παιδιά, εκ των οποίων το ένα είναι υιοθετημένο. Το 2007 ο ίδιος αποκάλυψε ότι η θετή κόρη του είναι λεσβία και ότι την απέσυρε από τα πρόσωπα για τη διαδοχή του.
Πρωθυπουργός
Αποτελεί σημαντικό ηγέτη του Κόμματος του Λαού της Καμπότζης, το οποίο κυβερνά στη χώρα μαζί με το κόμμα Funcinpec από την εποχή αποκαταστάσεως της πολυκομματικής δημοκρατίας, το 1993. Έγινε Πρωθυπουργός της χώρας το 1993. Έπειτα από αιματηρό πραξικόπημα, το 1997 ανέτρεψε τον έτερο Πρωθυπουργό Νοροντόμ Ραναρίντ και παρέμεινε μοναδικός πρωθυπουργός. . Ο ίδιος ο Σεν αρνήθηκε τις κατηγορίες περί πραξικοπήματος, λέγοντας ότι άμα ήθελε να κάνει πραξικόπημα, θα ανέτρεπε τη μοναρχία.
Στις εκλογές του Ιουλίου του 2003, το CPP εξασφάλισε μεγαλύτερη πλειοψηφία στη Βουλή, ενώ μειώθηκε η δύναμη του FUNCINPEC και του κόμματος του Σαμ Ρένσι. Η έλλειψη όμως της εξασφάλισης της απαιτούμενης πλειοψηφίας στο Κοινοβούλιο έφερε τη δημιουργία συνασπισμού CPP-FUNCINPEC. Στα μέσα του 2004 ανέλαβε η νέα κυβέρνηση. Το 2007 έγινε ισόβιος γερουσιαστής στο Διεθνές Κοινοβούλιο για την Ασφάλεια και για την Ειρήνη.
Ο Χουν Σεν υποσχέθηκε να κυβερνά την Καμπότζη έως την ηλικία των 74. Έπειτα από τα εκλογικά αποτελέσματα του 2013, τα οποία αμφισβητήθηκαν από την αντιπολίτευση του Χουν Σεν, τραυματίστηκαν και σκοτώθηκαν πολλοί διαδηλωτές στην Καμπότζη σε συγκρούσεις με την αστυνομία. Αναφορές έκαναν λόγο για 20.000 διαδηλωτές.
Τίτλος
Ο Σεν φέρει τον τίτλο «Sâmdech» (Samdech Akkak Moha Sena Pedey Decho είναι ο σημερινός, επίσημος τίτλος) από το 1993.
Βιβλία
Σεν Σεν Σεν Σεν Σεν
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας 2015–16
Για την περίοδο 2015–16, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ευρυτανίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ευρυτανίας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ευρυτανίας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ευρυτανίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2015–16, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία
Στην Α' κατηγορία συμμετέχουν 7 σύλλογοι καθώς ο Α.Π.Ο. Δυτικής Φραγκίστας δε δήλωσε συμμετοχή.
Το πρωτάθλημα διεξήχθη σε 3 γύρους (21 αγωνιστικές-18 αγώνες κάθε ομάδα) με τις έδρες των αγώνων του 3ου γύρου να προκύπτουν με κλήρωση. Οι 4 πρώτες ομάδες της τελικής κατάταξης θα συμμετέχουν στα Play Off ανάδειξης πρωταθλητή που θα συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ για την άνοδο στη Γ΄ Εθνική.
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 10 και 11 Οκτωβρίου 2015, ο 3ος γύρος ξεκίνησε στις 13 και 14 Φεβρουαρίου 2016 και η κανονική διάρκεια ολοκληρώθηκε στις  12 Μαρτίου.
Βαθμολογία
Η τελική κατάταξη της κανονικής διάρκειας ήταν η εξής:
Play Off ανόδου
Τα Play Off ανάδειξης πρωταθλητή - ανόδου στη Γ' Εθνική ξεκίνησαν στις 19 και 20 Μαρτίου 2016 και οι ομάδες ξεκίνησαν με «βαθμούς εκκίνησης» ανάλογους με τη βαθμολογική τους διαφορά στο τέλος της κανονικής περιόδου.Ο Αίολος ξεκίνησε με 5β. ο ΑΠΟΚ με 3β. ο ΑΟ Μυρίκης με 1β. και ο Παναγραφιωτικός με 0β.
Το πρωτάθλημα κρίθηκε ουσιαστικά στην τελευταία αγωνιστική των Play Off, στον αγώνα μεταξύ των δυο διεκδικητών ΑΠΟΚ Βελούχι-Αίολος Προφήτη Ηλία 1-3 και έδωσε τον τίτλο στην ομάδα του Αιόλου.
Β΄ Κατηγορία
Η κλήρωση της Β΄ Κατηγορίας έγινε τον Απρίλιο του 2016. Δικαίωμα συμμετοχής είχαν 12 σύλλογοι .Τελικά 5 ομάδες δήλωσαν συμμετοχή και θα αγωνιστούν σε 2 ομίλους, Α.Ο. Απεραντιακός Βαλαώρα και Α.Ο. Κεραυνός Κρικέλλου ,που χρησιμοποιούν ως έδρα το Καρπενήσι, στον ένα όμιλο και Α.Π.Ο. Δυτικής Φραγκίστας, Δόξα Ραπτοπούλου , Α.Ο. Κεράσοβο στον δεύτερο. Οι αγώνες θα γίνουν τον Μάιο του 2016. Οι πρώτοι κάθε ομίλου και ο νικητής του μπαράζ μεταξύ των δεύτερων θα ανεβούν στην Α΄
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα 7 σωματεία της Α' Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας. Η διοργάνωση ξεκίνησε στις 26 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώθηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 2016 με τον τελικό. Το κύπελλο κατέκτησε ο Α.Ο. Ποταμιά Μεγάλου Χωριού.
Ρυτό των θεριστών
Το Ρυτό των Θεριστών συγκαταλέγεται στα κυριότερα καλλιτεχνικά έργα της Μινωικής Εποχής. Συγκεκριμένα, χρονολογείται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού, στη Νεοανακτορική περίοδο, περίπου μεταξύ 1550 - 1500 π.Χ. Το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένο είναι ο μαύρος στεατίτης (μαλακή πέτρα). Το αγγείο βρέθηκε στην βασιλική έπαυλη της Αγίας Τριάδας στο Ηράκλειο Κρήτης και φιλοξενείται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας 2015–16
Α' Φάση
Ο Παναγραφιωτικός προκρίθηκε στους ημιτελικούς χωρίς αγώνα, τα υπόλοιπα 3 ζευγάρια ήταν:
Ρυτό των θεριστών
Περιγραφή
Πρόκειται για αγγείο σε ωοειδές σχήμα που στην επιφανειά του φέρει μια μοναδική παράσταση, σκαλισμένη σε χαμηλό ανάγλυφο. Το αγγείο είναι "ρυτό", ένα είδος που χρησιμοποιούνταν για σπονδές, δηλαδή θυσιαστικές ιεροτελεστίες με προσφορές προς τους θεούς και είχε τελετουργική χρήση. Στο κάτω μέρος του διαθέτει ένα άνοιγμα από όπου έρεε το υγρό. Το αγγείο ήταν κατασκευασμένο σε τρία τμήματα, από τα οποία σήμερα σώζονται το ανώτερο μέρος του σώματος και ο ένθετος λαιμός.
Η παράσταση του αγγείου
Η παράσταση εικονίζει μια πομπή ανδρών που φαίνεται να κρατούν στους ώμους τους γεωργικά θεριστικά εργαλεία. Προχωρούν σε ομάδες και μάλλον γυρίζουν από το χωράφι. Η παράσταση διαθέτει ρυθμό και μουσικότητα στη κίνηση. Μερικές από τις μορφές που εικονίζονται έχουν ανοικτό το στόμα σαν να τραγουδάνε και όλες οι μορφές φαίνεται να βαδίζουν με συγχρονισμένο βηματισμό. Επίσης, όλες οι μορφές κοιτάνε προς τα δεξιά, εκτός απο μία, η οποία γυρίζει το κεφάλι προς τα πίσω και κοιτάζει τον άλλον που έχει χάσει το βήμα του, γελώντας του περιπαιχτικά. Αυτή η λεπτομέρεια προσδίδει ζωντάνια στην παράσταση, φανερώνει μια διάθεση για απόδοση της πραγματικότητας και αποτελεί το αποκορύφωμα της ευαισθησίας του καλλιτέχνη. Στην παράσταση κυριαρχούν η συνθετική δύναμη, η ζωντάνια και η ανατομική ακρίβεια. Οι Mινωίτες λιθοξόοι είχαν την ικανότητα να αποδίδουν φυσιοκρατικά τις σκηνές, με πολύ ρεαλιστικό τρόπο, με μια άριστη ικανότητα σύνθεσης της σκηνής και ποιοτικής εκτέλεσής της.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας 2015–16
Β' Φάση (Ημιτελικοί)
Πηγή: evrytaniasport.gr
Ρυτό των θεριστών
Η παράσταση του αγγείου
Σε ένα σημείο της παράστασης, παρατηρούμε μια μορφή ενός γηραιότερου άνδρα ο οποίος είναι ντυμένος διαφορετικά από τις άλλες ανδρικές μορφές: φοράει φολιδωτό χιτώνα με κρόσια και στο δεξί του χέρι κρατάει ανασηκωμένο ραβδί. Ενώ οι άλλες μορφές είναι "η μια πάνω στην άλλη", δηλαδή επικαλύπτονται μεταξύ τους, αυτή η μορφή απέχει από τις υπόλοιπες, έχοντας το χώρο της. Με αυτόν τον τρόπο υποδηλώνεται η ανώτερη κοινωνική της θέση. Είναι ο αρχηγός της ομάδας και επικεφαλής της πομπής.
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας 2015–16
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Ευρυτανίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Ρυτό των θεριστών
Η παράσταση του αγγείου
Απο την άλλη πλευρά, παρατηρούμε μια μορφή που στο χέρι της κρατάει ανασηκωμένο ένα σείστρο (αιγυπτιακό μουσικό όργανο) και τραγουδά, κρατώντας το ρυθμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μινωική τέχνη Κατηγορία:Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στο Ηράκλειο
Εταιρεία (Βυζάντιο)
Η Εταιρεία (ἑταιρεία) ήταν ένας όρος για ένα σώμα σωματοφυλάκων κατά την ύστερη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Ετυμολογία και χρήση του όρου
Εταιρεία σημαίνει "συντροφιά" και απηχεί τους αρχαίους Μακεδόνες Εταίρους και τους αριστοκράτες της κλασικής Ελλάδας, που συμμετείχαν στα συμπόσια (συμποσιαστές).
Το πιο σημαντικό τέτοιο σώμα ήταν η "Αυτοκρατορική Εταιρία" (Βασιλική εταιρεία), συγκροτούμενη κυρίως από ξένους· το σώμα αποτελούσε μέρος του Ρωμαϊκού επαγγελματικού μόνιμου στρατού, παράλληλα με τα Τάγματα τον 9ο - 12ο αι. Ο όρος Εταιρεία εφαρμόστηκε επίσης στους μικρότερους σε σημασία σωματοφύλακες των θεματικών στρατιωτικών διοικητών (στρατηγών), με επικεφαλής έναν κόμη (τον κόμη τῆς ἑταιρείας) και από τον 13ο αι. και μετά, εφαρμόστηκε ως γενικός όρος για τις ένοπλες συνοδείες των μεγιστάνων, δεσμευμένες με όρκο στον κύριό τους.
Η Αυτοκρατορική Εταιρεία
Η ακριβής προέλευση, ο ρόλος και η δομή της Αυτοκρατορικής Εταιρείας είναι ασαφείς. Ο όρος εμφανίζεται για πρώτη φορά στις αρχές του 9ου αι.: οι αφηγηματικές πηγές καταγράφουν την ύπαρξή της το 813 ως σωματοφυλακής του Αυτοκράτορα στις εκστρατείες. Ο Τζον Μπ. Μπιούρυ θεωρούσε ότι ήταν η εξέλιξη των προηγουμένων Φοιδεράτων, αλλά αυτή η υπόθεση απορρίφθηκε από τον Τζον Χάλντον.
Το μεγαλύτερο μέρος της Εταιρείας προφανώς αποτελείτο από ξένους (εθνικούς): οι κατάλογοι της εποχής αναφέρουν Χαζάρους, Φαργανούς, Τούρκους (δηλαδή Μαγυάρους), Φράγκους και Άραβες. Ο Χανς-Γιόακιμ Κυν αναφέρεται σε αυτή και ως "η Βυζαντινή Λεγεώνα των Ξένων". Για τον λόγο αυτό, αν και αναφέρεται συχνά μαζί με τα γηγενή Ρωμαϊκά Τάγματα, ήταν πάντοτε μία μονάδα χωριστή, με τη δική της ιδιαίτερη εσωτερική δομή και διαφορετικό ρόλο, ενώ τα Τάγματα ήταν τα επαγγελματικά συντάγματα, που αποτελούσαν τον πυρήνα του Ρωμαϊκού στρατού στις εκστρατείες· η Εταιρεία ήταν υπεύθυνη για την προστασία του ίδιου του Αυτοκράτορα.
Η Εταιρεία της μεσοβυζαντινής περιόδου χωρίστηκε σε αρκετές μονάδες: τρεις ή τέσσερις σύμφωνα με τις πηγές. Διακρίνοντο η καθεμία από τα επίθετά τους και, τουλάχιστον αρχικά, ήταν υπό έναν ἑταιρειάρχης.
Η ανώτερη μονάδα ήταν η Μεγάλη Εταιρεία, υπό τον Μέγα Εταιρειάρχη, ο οποίος κατατασσόταν ως ανώτερος των στρατιωτικών αξιωματούχων, γνωστών ως στραταρχών και συχνά αναφέρεται απλώς ως ὁ ἑταιρειάρχης κατ' εξοχήν. Ήταν μία πολύ σημαντική θέση στα τέλη του 9ου και κατά το πρώτο ήμισυ του 10ου αι., καθώς αυτός ήταν υπεύθυνος για την ασφάλεια του Ρωμαίου Αυτοκράτορα και επιφορτισμένος με ευαίσθητα καθήκοντα. Λέγεται ότι ο μελλοντικός Αυτοκράτορας Ρωμανός Α´ Λεκαπηνός κατείχε αυτή τη θέση και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χριστόφορος. Σύμφωνα με το έργο των μέσων του 10ου αι. Περί βασιλείου τάξεως, γραμμένο από τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄ Πορφυρογέννητο (β. 913–959 ), ο Μέγας Εταιρειάρχης και η μονάδα ήταν επιφορτισμένοι με την προστασία της σκηνής του Αυτοκράτορα στις εκστρατείες και με την ασφάλεια του Αυτοκρατορικού Παλατιού, σε στενή σχέση με τους παπίες (κλειδούχους) του ανακτόρου.
Μία Μέση Εταιρεία πιστοποιείται σε πηγές και η πιθανή ύπαρξη μίας Μικρὰς Εταιρείας υπονοείται από την αναφορά στον Στυλιανό Ζαούτση ως Μικρού Εταιρειάρχη υπό τον Αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ (β. 842-867). Εναλλακτικά, η μονάδα του Μικρού Εταιρειάρχη μπορεί να είναι ταυτόσημη με το βαρβαρικό σύνταγμα, που αποτελείτο από τις δύο εταιρείες των Χαζάρων και των Φαργάνων, που ονομάζεται Τρίτη Εταιρεία στο Τακτικόν του Εσκοριάλ του 975. Ο ιστορικός Γουόρεν Τρήντγκολντ εκτιμά τη συνολική δύναμη της Αυτοκρατορικής Εταιρείας στις αρχές του 10ου αι. σε 1.200 άνδρες.
Η τιμητική τοποθέτηση του Εταιρειάρχη ήταν θέση με κύρος, που θα μπορούσε να αγοραστεί από τους γηγενείς Ρωμαίους αξιωματούχους και συνδεόταν με ετήσιο μισθό (ρόγα), που καταβαλλόταν από το Αυτοκρατορικό Θησαυροφυλάκιο στον κάτοχο. Μία θέση στη Μεγάλη Εταιρεία κόστιζε τουλάχιστον 16 λίτρες χρυσού· μία θέση στη Μέση Εταιρεία τουλάχιστον δέκα λίτρες· και σε καθεμία από τις εταιρείες των Χαζάρων ή των Φαργανών τουλάχιστον επτά.
Καθώς προχωρούσε ο 10ος αι., έγινε εμφανής μία τάση συγχώνευσης των διαφόρων μονάδων σε μία ενιαία, καθώς η Μέση Εταιρεία φαίνεται να είχε τεθεί κάτω από τον Μεγάλο Εταιρειάρχη. Στη συνέχεια η σημασία της Εταιρείας ως μονάδας σωματοφυλακής μειώθηκε, αλλά η μονάδα ήταν ένα από τα λίγα συντάγματα του μεσο-βυζαντινού στρατού που επέζησε στον στρατό της Κομνήνειας εποχής, που πιστοποιείται καλά στη βασιλεία του Αυτοκράτορα Μανουήλ Α΄ Κομνηνού (β. 1143–1180). Ως τότε όμως, η σύνθεσή του είχε πια αλλάξει: στα τέλη του 11ου αι. ο Νικηφόρος Βρυέννιος ο Νεότερος αναφέρει ότι η Εταιρεία αποτελείτο «συνήθως» από νέους Ρωμαίους ευγενείς.
Το αξίωμα του [Μεγάλου] Εταιρειάρχη επέζησε και, αποχωρισμένο από τα στρατιωτικά του καθήκοντα, παρέμεινε μία σημαντική Αυλική θέση: κατείχετο από αρκετούς -με επιρροή- ευνούχους του παλατιού τον 11ο αι. και από ευγενείς δευτέρου βαθμού και νεώτερους συγγενείς της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορικής Οικογένειας, όπως ο Γεώργιος Παλαιολόγος στην Κομνήνεια περίοδο. Κατά την Παλαιολόγεια περίοδο, το κατείχαν μέλη διακεκριμένων ευγενών οικογενειών.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Βυζαντινοί μισθοφόροι
Αγία Ειρήνη (μεγαλομάρτυς)
Η Αγία Ειρήνη η Μεγαλομάρτυς έζησε μέχρι τον 4ο αιώνα. Ήταν από τη Μαγεδών, κόρη του τοπικού άρχοντα Λικινίου.
Το αρχικό όνομά της ήταν Πηνελόπη. Όταν όμως ασπάσθηκε τον Χριστιανισμό βαπτίσθηκε Ειρήνη. Η χριστιανική παράδοση αναφέρει πως ήταν εξαιρετικής ομορφιάς και μόρφωσης και με ιδιαίτερη ευφράδεια και έντονο θρησκευτικό ζήλο. Ανέλαβε ιεραποστολικά καθήκοντα στη Περσία επί Σαπώρ Α΄ όπου και υπέστη μεγάλη καταδίωξη.
Τελικά η Ειρήνη κατέφυγε στην Έφεσο συνεχίζοντας να διδάσκει με ακόμη εντονότερο ζήλο και με λαμπρά αποτελέσματα ως το θάνατό της που έλαβε χώρα στην ίδια πόλη. Η Ορθόδοξη Εκκλησία ανακήρυξε την Ειρήνη Αγία και Μεγαλομάρτυρα και όρισε να τιμάται η μνήμη της στις 5 Μαΐου κατ΄ έτος.
Ήταν προστάτις της Ελληνικής Χωροφυλακής και σήμερα της Κυπριακής Αστυνομίας.
Η Τίμια Κάρα της Αγίας φυλάσσεται στον Ιερό Ναό Αγίας Ειρήνης Ριγανοκάμπου Πατρών.
Αναφορές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 4ου αιώνα
Ιόλη
Στην ελληνική μυθολογία η Ιόλη ήταν κόρη του Ευρύτου, βασιλιά της Οιχαλίας, και της Αντιόπης ή Αντιόχης, κόρης του Πύλα. Η Ιόλη είναι γνωστή ως αντικείμενο του πόθου του μέγιστου των ηρώων, του Ηρακλή, που προκάλεσε έμμεσα τον θάνατό του.
Ο μύθος
Ο Ηρακλής ερωτεύθηκε την Ιόλη και τη ζήτησε, αλλά ο Εύρυτος προκήρυξε πανελλήνιο αγώνα τοξοβολίας με την Ιόλη ως έπαθλο για όποιον τον νικούσε. Ο Εύρυτος ήταν εγγονός του θεού Απόλλωνα και γι' αυτό ήταν δεινός τοξότης ως χρήστης του θεϊκού του τόξου. Ωστόσο, ο Ηρακλής νίκησε τον Εύρυτο, αλλά ο βασιλιάς δεν ήθελε να του δώσει την Ιόλη. Ο Εύρυτος και οι γιοί του προφασίσθηκαν φόβο μήπως ο ήρωας καταληφθεί και πάλι από μανία και σκοτώσει τα παιδιά του. Αυτό σημαίνει ότι γνώριζαν, και άρα ήταν ευρύτερα γνωστό, πως ο Ηρακλής έκανε τους 12 άθλους του για να εξαγνισθεί από τον φόνο των παιδιών του. Από τα παιδιά του Ευρύτου μόνο ο Ίφιτος πήρε το μέρος του Ηρακλή και υπεστήριζε ότι έπρεπε να του δώσουν την Ιόλη.
Ο Ηρακλής τότε έφυγε για λίγο για να γλυτώσει την Άλκηστη από τα χέρια του Άδη. Επιστρέφοντας, βρήκε τον Εύρυτο να εξακολουθεί να αρνείται να του δώσει την κόρη του. Μάλιστα του είχαν κλέψει κάτι βόδια ή άλογα και κατηγορούσε για την κλοπή τον ήρωα. Ο Ίφιτος είπε ότι θα τα έβρισκαν και ότι δεν έφταιγε σε αυτό ο Ηρακλής. Πριν όμως ξεκινήσουν για την έρευνα, ο Ηρακλής καταλήφθηκε και πάλι από μανία και σκότωσε τον Ίφιτο. Στο σημείο αυτό η μυθική παράδοση έχει πολλές παραλλαγές. Σύμφωνα με μία, ο Ηρακλής όταν συνήλθε μετανόησε και πρώτα θέλησε να εξαγνισθεί για το νέο του έγκλημα, καθώς είχε αρρωστήσει μετά τον θάνατο του Ιφίτου. Ταξίδεψε λοιπόν στους Δελφούς και δέχθηκε τον χρησμό ότι έπρεπε να πωληθεί ως δούλος και να πληρώσει αποζημίωση στον Εύρυτο. Ο Εύρυτος δεν δέχθηκε τα χρήματα, αλλά ο Ηρακλής έμεινε επί τρία χρόνια δούλος της Ομφάλης. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Οιχαλία, κυρίευσε την πόλη, σκότωσε τον Εύρυτο και τα υπόλοιπα παιδιά του, και πήρε την Ιόλη για σεξουαλική σκλάβα του. Κατ' άλλη εκδοχή (Απολλόδωρος, Β 7,7) ο ήρωας ζήτησε κατευθείαν τη βοήθεια των Αρκάδων, των Μηλιέων της Τραχίνας και των Επικνημιδίων Λοκρών, εξεστράτευσε εναντίον της Οιχαλίας, την κατέλαβε και σκότωσε τον Εύρυτο και τους γιούς του.
Στο σημείο αυτό παρεμβάλλεται το μοιραίο για τη ζωή του Ηρακλή επεισόδιο που σχετίζεται με τη Δηιάνειρα και τον Κένταυρο Νέσσο. Η Δηιάνειρα, μόλις πληροφορήθηκε τον έρωτα του συζύγου της Ηρακλή για την Ιόλη, που ήταν πλέον στη διάθεσή του, εφάρμοσε τη δόλια συμβουλή του Νέσσου για να μεταστρέψει τα αισθήματα του ήρωα με αποτέλεσμα τον θάνατο του Ηρακλή.