cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uber Files
Travis Kalanick
Η Devon Spurgeon, εκπροσωπώντας τον Travis Kalanick, πρώην διευθύνοντα σύμβουλο της Uber, αμφισβήτησε την αξιοπιστία των εγγράφων, ισχυριζόμενη ότι η ICIJ δεν τους επέτρεψε πρόσβαση σε αυτά. Ισχυρίστηκε ότι ο Kalanick δεν είχε γνώση οποιωνδήποτε βίαιων και παράνομων πρακτικών στα πλαίσια της εταιρείας, ότι δεν ενέκρινε και δεν συμμετείχε σε τέτοιες πρακτικές, και ότι είχε ελάχιστη συμμετοχή στην παγκόσμια επέκταση της εταιρείας.
Σχετικά με το Grayball δήλωσε ότι η εφαρμογή αυτή ήταν μια απόπειρα προστασίας των οδηγών της εταιρείας από επιθέσεις και παρενοχλήσεις εκ μέρους των οδηγών ταξί, για τις οποίες ήταν ενήμερες οι αρχές, και ότι ο Kalanick δεν γνώριζε για οποιαδήποτε παράνομη κατάχρηση της εφαρμογές.
ICIJ
Η Διεθνής Κοινοπραξία Ερευνητικών Δημοσιογράφων (ICIJ) διευθύνει την έρευνα. <references group="ICIJ"/>
The Guardian
Η Guardian συμμετέχει στην έρευνα ως μέλος του ICIJ. Ήταν επίσης η εφημερίδα που ξεκίνησε την έρευνα παραδίδοντας τα δεδομένα στην ICIJ. <references group="G"/>
Washington Post
Η Washington Post συμμετέχει στην έρευνα ως μέλος του ICIJ. <references group="W"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαρροή πληροφοριών Κατηγορία:Διαφθορά Κατηγορία:Πολυεθνικές εταιρείες Κατηγορία:Εταιρικά σκάνδαλα
Αλέξανδρος Βαζάκας
Ο Αλέξανδρος Βαζάκας (1912-1987) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός από τα Γρεβενά.
Σταδιοδρομία
Ήταν γιος του Γεωργίου Βαζάκα. Γεννήθηκε το 1912 και σπούδασε στην Νομική Σχολή της Θεσσαλονίκης. Παντρεύτηκε με την Βασιλική Βαζάκα και απέκτησαν δύο κόρες, την Ισμήνη και την Αθηνά, και έναν γιο, τον Σοφοκλή. Εξελέγη βουλευτής Γρεβενών στις εκλογές του 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό. Πέθανε σε ηλικία 75 ετών στις 20 Οκτωβρίου 1987 στη Θεσσαλονίκη και κηδεύτηκε την επομένη από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Γρεβενών Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό
Διομήδεια Ξάνθης
Η Διομήδεια είναι ένα χωριό του Δήμου Αβδήρων με 739 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011)
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, η Διομήδεια υπήρξε μέχρι το τέλος του 2010, οικισμός του Δήμου Βιστωνίδος με έδρα τη Γενισέα. Με βάση τη νέα διοικητική διαίρεση που προβλέπει το Σχέδιο Καλλικράτης, το χωριό εντάχθηκε στο Δήμο Αβδήρων. Η Διομήδεια μαζί με τον Παλαιό Ζυγό, τον Αυξεντίου, το Παλαιό Κατράμιο, τον Πετεινό, τη Φελώνη και το Νέο Ζυγό αποτελούν την δημοτική κοινότητα Διομήδειας με συνολικό πληθυσμό 4421 κατοίκους.
Περίπου 400 μέτρα βορειοανατολικά του χωριού βρίσκεται τούμπα, στο ύψωμα Τεπές, όπου έχει εντοπιστεί οικισμός των νεολιθικών χρόνων, ο οποίος συνέχισε να κατοικείται μέχρι τους ιστορικούς χρόνους. Στη θέση έχουν βρεθεί θραύσματα λίθινων πελέκεων, μαρμάρινη κεφαλή ροπάλου, λεπίδες πυριτόλιθου, τμήμα από πήλινο ειδώλιο, νεολιθική κεραμική με εγχάρακτη διακόσμηση και όστρακα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Διομηδεια Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
Γεωργία στην Αλβανία
Η γεωργία στην Αλβανία εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό τομέα της οικονομίας της Αλβανίας, η οποία συμβάλλει στο 22,5% του ΑΕΠ της χώρας. Η χώρα εκτείνεται σε 28.748 τετραγωνικά χιλιόμετρα (11.100 τετραγωνικά μίλια) εκ των οποίων το 24% είναι γεωργική γη, το 36% δασική γη, το 15% λιβάδια και βοσκοτόπια και το 25% αστικές περιοχές συμπεριλαμβανομένων λιμνών, υδάτινων οδών, αχρησιμοποίητων βουνών και ορεινών εκτάσεων. Η γεωργία μπορεί να χωριστεί σε τρεις κύριες ζώνες, όπως η πεδινή ζώνη παράλληλα με την ακτογραμμή της χώρας, η ζώνη λόφων στα πεδινά και την ορεινή ζώνη.
Η χώρα περιλαμβάνει παράκτιες πεδιάδες στα δυτικά προς τις Αλβανικές Άλπεις στα βόρεια, τα βουνά Σαρ στα βορειοανατολικά, τα βουνά Σκαντέρμπεργκ στο κέντρο, τα βουνά Κόραμπ στα ανατολικά, την οροσειρά της Πίνδου στα νοτιοανατολικά και τα βουνά Ceraunian στα νοτιοδυτικά κατά μήκος της Αλβανικής Ριβιέρας. Η Μεσόγειος Θάλασσα, η οποία περιλαμβάνει την Αδριατική και το Ιόνιο, αποτελεί το σύνολο των δυτικών συνόρων της Αλβανίας.
Η χώρα διαθέτει κυρίως μεσογειακό κλίμα με ηπειρωτικές επιρροές. Αυτό σημαίνει ότι το κλίμα χαρακτηρίζεται από ήπιους χειμώνες και ζεστά, ξηρά καλοκαίρια. Οι θερμότερες περιοχές της χώρας είναι κατά μήκος της δύσης, όπου το κλίμα επηρεάζεται βαθιά από τη θάλασσα. Τα πιο κρύα μέρη της χώρας βρίσκονται στα βόρεια και ανατολικά, όπου επικρατούν χιονισμένα δάση.
Το 1990, τα εγχώρια αγροτικά προϊόντα αντιπροσώπευαν το 63% των τοπικών καταναλωτικών δαπανών και το 25% των εξαγωγών. Στο πλαίσιο της προενταξιακής διαδικασίας της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι αγρότες βοηθήθηκαν μέσω κεφαλαίων για τη βελτίωση των αλβανικών γεωργικών προϊόντων.
Σύμφωνα με το Υπουργείο Γεωργίας, οι εξαγωγές λαχανικών και φρούτων διπλασιάστηκαν τους πρώτους μήνες του 2017. Ωστόσο, οι εξαγωγές ψαριών, θαλασσινών και θαλάσσιων προϊόντων αυξήθηκαν επίσης κατά 35%. Ένας από τους πρώτους χώρους καλλιέργειας στην Ευρώπη βρέθηκε στη Νοτιοανατολική Αλβανία.
Υδατοκαλλιέργειες
Τόσο η Αδριατική όσο και το Ιόνιο Πέλαγος μέσα στη Μεσόγειο Θάλασσα αποτελούν πηγή αλιείας, ενώ η αλιεία γλυκού νερού πραγματοποιείται στη Λίμνη Βουθρωτού, στη Λίμνη Σκόντρ, στη Λίμνη Οχρίδα, στη Λίμνη Πρέσπας, καθώς και στη Λιμνοθάλασσα Καραβάστα, στη λιμνοθάλασσα Νάρτα και στη λιμνοθάλασσα Πάτος. Η ακτή της χώρας εκτιμάται ότι έχει μήκος 381 χιλιόμετρα. Η μεγάλη διαθεσιμότητα σε υδάτινους πόρους της χώρας δίνει στην υπανάπτυκτη αλιευτική βιομηχανία μεγάλες δυνατότητες να γίνει σημαντικό μέρος της τοπικής οικονομίας,  αν και η αλιευτική βιομηχανία βρίσκεται ακόμη σε διαδικασία μετάβασης παρά τις σημαντικές δυνατότητες ανάπτυξης και μεταποίησης που κληρονομήθηκαν από το παρελθόν.
Η εκτεταμένη θαλάσσια ιχθυοκαλλιέργεια έχει ξεκινήσει στη χώρα από τη δεκαετία του 1950.
Η βιομηχανία θαλάσσιων ψαριών είναι ένας παράκτιος και υπεράκτιος τομέας εκτροφής ιχθυοκλωβών. Οι πέστροφες αναπτύσσονται κυρίως στα νοτιοανατολικά, νοτιοδυτικά και βόρεια, ενώ οι κυπρίνοι αναπτύσσονται κυρίως στο κέντρο και το βορρά. Η καλλιέργεια θαλάσσιων ψαριών κυριαρχείται από είδη όπως η πέστροφα, το λαβράκι, η τσιπούρα, και ο κοινός κυπρίνος.
Τα μύδια είναι διαδεδομένα σε όλο το νότο της χώρας και καλλιεργούνται ιδιαίτερα στη λίμνη Butrint κατά μήκος της γειτνίασης με το Ιόνιο Πέλαγος. Το 1980, κατασκευάστηκαν σχεδόν 80 εγκαταστάσεις καλλιέργειας μυδιών με μέση παραγωγή περίπου 2.000 τόνους ετησίως, ενώ το 1989 αυξήθηκε σε 5.000 τόνους ετησίως. , παρόλο που στο Shëngjin λειτουργεί επίσης μικρότερη εγκατάσταση περίπου 100 εκταρίων. Μετά το τέλος του κομμουνισμού και το ξέσπασμα της χολέρας το 1990, η παραγωγή μειώθηκε απότομα και αναπτύχθηκε ξανά το 2000.
Η καλλιέργεια γαρίδων ξεκίνησε γύρω από το τέλος του κομμουνισμού στην Αλβανία. Η μόνη εκτεταμένη εγκατάσταση καλλιέργειας γαρίδας της χώρας βρίσκεται στη λιμνοθάλασσα Νάρτα, όπου ο ποταμός Vjosa αποστραγγίζεται στην Αδριατική Θάλασσα. Μέσα στο θαλάσσιο πάρκο Καραμπουρούν-Σαζάν, καταγράφηκαν 50 είδη καρκινοειδών που δείχνουν ότι η περιοχή είναι μια πιθανή τοποθεσία για ιχθυοκαλλιέργεια.
Αμπελοκομία
Η Αλβανία είναι η 42η μεγαλύτερη εταιρεία παραγωγής κρασιού στον κόσμο. Η χώρα έχει μια από τις μεγαλύτερες ιστορίες αμπελουργίας στην Ευρώπη και ανήκει χρονολογικά στις πιο παλιές των αμπελουργικών χωρών. Οι πιο σημαντικές αμπελουργικές περιοχές της χώρας βρίσκονται στο κέντρο, αλλά και στις ορεινές περιοχές στα βόρεια, ανατολικά και νότια. Μετά το τέλος του κομμουνισμού τον 20ο αιώνα, η ανάπτυξη και το μέλλον της αλβανικής βιομηχανίας κρασιού επηρεάστηκαν βαθιά από τις οικονομικές επιρροές της χώρας.
Το 1912, απέκτησε ευρεία δημοτικότητα μεταξύ του τοπικού πληθυσμού, αλλά καταστράφηκε σχεδόν το 1933 από τη φυλλοξήρα. Μια σημαντική ανάκαμψη ξεκίνησε μόνο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, στο τέλος του οποίου το κρασί καλλιεργήθηκε ακόμη σε 2.737 εκτάρια. Η πιο παραγωγική περιοχή του κρασιού ήταν η κομητεία Ντούρες, όπου τα σταφύλια καλλιεργήθηκαν σε κομμουνιστικές κρατικές επιχειρήσεις. Εκείνη την εποχή, η εθνική έκταση αντιστοιχούσε περίπου σε αυτή του καπνού, αλλά ήταν σημαντικά χαμηλότερη από εκείνη της ελιάς και των οπωροφόρων δένδρων. Το εξαγόμενο κρασί καταναλώθηκε κυρίως στη Δυτική Ευρώπη, όπως στη Γερμανία.
Επιπλέον, οι εξαγωγές κρασιού μειώθηκαν συνεχώς από 61.000 εκατόλιτρα το 1971 σε 22.000 εκατόλιτρα το 1985. Οι λόγοι εντοπίζονται κυρίως σε ξεπερασμένες συνθήκες παραγωγής και σε ανεπαρκές τεχνικό εξοπλισμό που δυσχεραίνει τη μεταφορά και μειώνει την ποιότητα. Από την άλλη πλευρά, η εξαγωγή εύκολα μεταφερόμενων σταφυλιών αυξανόταν συνεχώς (έως 3500 τόνοι ετησίως), ενώ η εξαγωγή φρέσκων σταφυλιών ήταν οριακή.
Παραγωγή
Τα κύρια γεωργικά προϊόντα στη χώρα είναι ο καπνός, τα σύκα, οι ελιές, το σιτάρι, ο αραβόσιτος, οι πατάτες, τα λαχανικά, τα φρούτα, τα ζαχαρότευτλα, τα σταφύλια, το κρέας, το μέλι, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα παραδοσιακά ιατρικά και αρωματικά φυτά.
Η γεωργία αντιπροσωπεύει το 18,9% του ΑΕΠ και αποτελεί μεγάλο μέρος των εξαγωγών. Ωστόσο, περιορίζεται κυρίως στις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις και τη διαβίωση λόγω έλλειψης σύγχρονου εξοπλισμού, ασαφών δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και της επικράτησης μικρών, αναποτελεσματικών χωραφιών. Ο κατακερματισμός της γης μετά το 1990, το αβέβαιο ιδιοκτησιακό καθεστώς γης, η έλλειψη κρατικών μητρώων, η τραπεζική πίστωση και ο υψηλός ΦΠΑ αποτελούν όλα εμπόδια για μια σύγχρονη γεωργική βιομηχανία. Υπάρχει επίσης η ανησυχία ότι τα γεωργικά προϊόντα Αλβανικής προέλευσης χαρακτηρίζονται ως «Προϊόν της Τουρκίας» για τη διεθνή αγορά. Η αγροτική εικόνα αλλάζει σταδιακά με την εισαγωγή συνεταιρισμών, ξένων επενδύσεων, τυποποίησης αγροτικών προιόντων και την κατασκευή κέντρων συλλογής και διανομής.
Η Αλβανία έχει εδάφη και κλίμα ευνοϊκό για μια εκτεταμένη βιομηχανία ξυλείας. Πολλά από τα ιστορικά δάση της Αλβανίας καταστράφηκαν από μια ανεπαρκή βιομηχανία ξυλείας και διάθεσης εκτάσεων ως γεωργική γη τη δεκαετία του 1990. Σήμερα, τα δάση καλύπτουν περίπου το ένα τρίτο της γης της Αλβανίας και, λόγω συμφωνίας με την Ιταλία και την Παγκόσμια Τράπεζα, υπάρχει μεγάλη αναδάσωση.
Η Αλβανία είναι ο 11ος μεγαλύτερος παραγωγός ελαιολάδου.
Η Αλβανία παρήγαγε το 2018:
Εκτός από τις μικρότερες παραγωγές άλλων γεωργικών προϊόντων, όπως τα πεπόνια (41 χιλιάδες τόνοι), τα δαμάσκηνα (41 χιλιάδες τόνοι), την βρώμη (34 χιλιάδες τόνοι), τα ζαχαρότευτλα (27 χιλιάδες τόνοι), τα σύκα (24 χιλιάδες τόνοι), τα ροδάκινα (19 χιλιάδες τόνους) και τα αχλάδια (13 χιλιάδες τόνοι).
Λαχανικά
Η Αλβανία παράγει μια μεγάλη ποικιλία φρούτων, ξηρών καρπών και λαχανικών, ενώ η παραγωγή της αυξάνεται συνεχώς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Αλβανίας
Οι Γάμοι του Φίγκαρο
Το Οι Γάμοι του Φίγκαρο (ιταλικά: Le nozze di Figaro, [προφορά: le ˈnɔttse di ˈfiːɡaro), K. 492, είναι όπερα μπούφα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ σε τέσσερις πράξεις, η οποία γράφτηκε το 1786. Tο λιμπρέτο ήταν του Λορέντσο Ντα Πόντε και βασίστηκε στο θεατρικό έργο Ο γάμος του Φιγκαρό, του Πιερ-Ωγκυστέν Καρόν ντε Μπωμαρσαί. Η πρεμιέρα της όπερας έγινε την 1 Μαΐου του 1786.
Η ιστορία επικεντρώνεται στον υπηρέτη Φίγκαρο και το πώς καταφέρνει να νυμφευθεί τη Σουζάννα (Susanna), ματαιώνοντας τις προσπάθειες του εργοδότη τους, ο οποίος πολιορκεί την αγαπημένη του Φίγκαρο. Η εν λόγω όπερα θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική για την όπερα ως είδος, και είναι μία από τις πιο πολυπαιγμένες όπερες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όπερες του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ Κατηγορία:Όπερες στην ιταλική γλώσσα
Λεύκες Κύθνου
Οι Λεύκες είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κύθνου στη Τοπική Κοινότητα Δρυοπίδας στο Νομό Κυκλάδων. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού. Απέχει από τη Χώρα 9 χιλιόμετρα και 12 χιλιόμετρα από το Μέριχα. Στο παρελθόν λειτουργούσαν στην περιοχή τα μεταλλεία της εταιρίας του επιχειρηματία Ιωάννη Βαπτιστή Σερπιέρη. Σύμφωνα με την απογραφή του 1991 ο πληθυσμός τους είχε 1 μόνιμο κάτοικο. Στην απογραφή του 2001 δεν αναγράφονται μόνιμοι κάτοικοι στον οικισμό. Με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός των Λευκών ανέρχεται στους 2 μόνιμους κατοίκους. Κοντά στον οικισμό βρίσκεται το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου.
Αξιοθέατα
Στις Λεύκες σώζονται εγκαταστάσεις (αποθήκες, εργαστήρια, γραφεία κλπ.) των μεταλλείων που λειτουργούσαν στο παρελθόν. Η συγκεκριμένη τοποθεσία ονομάστηκε από τους ντόπιους Σπιτάρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κύθνου
Λιοτρίβι Κύθνου
Το Λιοτρίβι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Κύθνου στη Τοπική Κοινότητα Δρυοπίδας στο Νομό Κυκλάδων. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του νησιού. Σύμφωνα με τις απογραφές του 2001 και του 2011 δεν αναγράφονται μόνιμοι κάτοικοι στον οικισμό. Είναι σε κοντινή απόσταση από το Καλό Λιβάδι ή Καλό Λειβάδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Κύθνου
Δύναμη Ελέγχου Ταχείας Αντίδρασης
H Δύναμη Ελέγχου Ταχείας Αντίδρασης, γνωστή και ως  ΔΡΑΣΗ, και από το 2021 ως Ομάδα ΔΡΑΣΗ είναι μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας για την καταστολή σοβαρών επεισοδίων. Κρίθηκε ως επιτυχημένη ομάδα και προσέλκυσε αξιωματούχους από την Κίνα και την Ιαπωνία προκειμένου να αποκτήσουν τεχνογνωσία και να δημιουργήσουν αντίστοιχες μονάδες. Παρόλο τις επιτυχίες που πέτυχε η συγκεκριμένη μονάδα διαλύθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 2015 λόγω των πολλών περιπτώσεων αστυνομικής βίας και ακραίας καταστολής. Πολλοί βουλευτές της ΝΔ είχαν ζητήσει επανειλημμένα την ανασύσταση των ομάδων ΔΕΛΤΑ, το οποίο έγινε το 2019 επί κυβέρνηση της ΝΔ, αλλάζοντας το όνομα σε ΔΡΑΣΗ.
Συγκρότηση
Η ΔΕΛΤΑ συγκροτήθηκε τον Μάρτιο του 2009 με σκοπό να περιορίσει ακραία έκνομες ενέργειες στο κέντρο των Αθηνών. Εκείνη την εποχή ήταν σε έξαρση μια σειρά επιθέσεων από αγνώστους σε τράπεζες, αστυνομικά τμήματα και καταστήματα. Η τότε πολιτική ηγεσία με υπουργό Δημοσίας Τάξης τον Προκόπη Παυλόπουλο και υφυπουργό τον Χρήστο Μαρκογιαννάκη, σε συνεργασία με τον εμπνευστή της, τότε Γ.Α.Δ.Α., υποστράτηγο Γιάννη Ραχωβίτσα,  αποφάσισε τη συγκρότηση μιας μονάδας άμεσης επέμβασης από 300 ειδικά εκπαιδευμένους άνδρες, οι οποίοι θα κινούνταν περιμετρικά του κέντρου, σε ομάδες των δέκα ατόμων με έναν ομαδάρχη και θα είχαν την πρώτη επαφή και σύγκρουση με τους δράστες περίπου στα 3,5 λεπτά. Ο μέσος όρος ηλικίας των αντρών που στελέχωναν τις ομάδες ήταν τα 28-30 έτη και έπρεπε να κατέχουν δίπλωμα μοτοσυκλέτας και να έχουν υπηρετήσει την θητεία τους στις ειδικές δυνάμεις. Ο επιχειρησιακός σχεδιασμός της ΔΕΛΤΑ βασίστηκε στη λογική της ταχείας αντίδρασης. Η ισχύς, η ευελιξία και η αντίδραση αυτού του τύπου αστυνόμευσης διαρκούσαν ελάχιστο χρόνο και συγκεκριμένα δεν υπερέβαιναν τα τέσσερα με πέντε λεπτά. Η διοίκηση της ανατέθηκε στον τότε αστυνομικό διευθυντή Γιώργο Σταύρακα. Σημαντικά συνέβαλαν στην δημιουργία και μετέπειτα λειτουργία της, ο Προεδρος και Γραμματεας των ειδικών φρουρών Βασιλης Ντουμας και Στρατος Μαυροειδακος. Η μονάδα ενεργοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2009 και έκανε την εμφάνιση της στο κέντρο των Αθηνών.
Το έμβλημα της μονάδας αποτελούνταν από το σύμπλεγμα του θυρεού της Ελληνικής δημοκρατίας στο φόντο, το 4ο γράμμα της αλφαβήτου δέλτα στην κορυφή του, υπάρχει ένας κεραυνός καταδεικνύοντας την ταχύτητα και την άμεση επέμβαση, το λευκό σπαθί του Σπαρτιάτη που διαπερνά το Δέλτα που συμβολίζει την κρούση των ελαφρά οπλισμένων τμημάτων, τα οποία περιβάλλονται από κλάδους δάφνης καταδεικνύοντας την ισονομία και την δικαιοσύνη.
Καθήκοντα
Η κύρια αποστολή των ομάδων ήταν:
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνικά σώματα ασφαλείας Κατηγορία:Ελληνική Αστυνομία Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας
Αιδοίων Μονόλογοι
Το Αιδοίων Μονόλογοι είναι ένα σπονδυλωτό θεατρικό έργο που γράφτηκε από την Ιβ Ένσλερ, και έκανε πρεμιέρα στο Κέντρο Τεχνών HERE, της Νέας Υόρκης. Το έργο διερευνά συναινετικές και μη συναινετικές σεξουαλικές εμπειρίες, εικόνα σώματος, ακρωτηριασμό των γεννητικών οργάνων, άμεσες και έμμεσες συναντήσεις με αναπαραγωγή, κολπική φροντίδα, περιόδους εμμήνου ρύσεως, σεξουαλική εργασία, και πολλά άλλα θέματα μέσω των ματιών γυναικών με ποικίλες ηλικίες, φυλές, σεξουαλικότητες και άλλα διαφορές.
Ο Τσαρλς Ίσεργουντ από τους New York Times χαρακτήρισε το έργο "ίσως την πιο σημαντική εκδοχή του πολιτικού θεάτρου της τελευταίας δεκαετίας".
Το 2018, οι The New York Times δήλωσαν ότι "Δεν έχει υπάρξει μία πρόσφατη ωριαία παράσταση με μεγαλύτερη επίδραση παγκοσμίως" σε ένα άρθρο "Η μεγάλη δουλειά συνεχίζεται: Τα 25 καλύτερα αμερικανικά έργα από το Άγγελοι στην Αμερική".
Η Ένσλερ πρωταγωνίστησε τόσο στην πρεμιέρα στο HERE όσο και στην πρώτη παραγωγή εκτός Broadway, η οποία ήταν παραγωγή των Ντέιβιντ Στόουν, Νίνα Έσμαν, Νταν Μάρκλεϋ, Όμιλου Araca, Γουίλα Σάλιτ και το θεάτρου West Side. Όταν αποχώρησε από το έργο, τους μονόλογους έπαιξαν τρεις διάσημες ηθοποιοί. Το έργο έχει ανέβει σε θέατρα σε όλο τον κόσμο και μία τηλεοπτική εκδοχή με την Ένσλερ βγήκε από το κανάλι καλωδιακής τηλεόρασης HBO. Το 1998, η Ένσλερ και άλλοι, συμπεριλαμβανομένης της Γουίλα Σάλιτ, παραγωγού της εταιρείας παραγωγής Westside Theatre, ξεκίνησαν το V-Day, ένα παγκόσμιο μη κερδοσκοπικό κίνημα που έχει συγκεντρώσει πάνω 100 εκατομμύρια δολάρια για ομάδες που εργάζονται για τον τερματισμό της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών,μέσω των κερδών του Αιδοίων Μονόλογοι.
Ιστορία
Η Ιβ Ένσλερ έγραψε το πρώτο προσχέδιο των μονολόγων το 1996 (υπήρξαν αρκετές αναθεωρήσεις από τότε) μετά από συνεντεύξεις που πραγματοποίησε με 200 γυναίκες σχετικά με τις απόψεις τους για το σεξ, τις σχέσεις και τη βία κατά των γυναικών. Οι συνεντεύξεις ξεκίνησαν ως περιστασιακές συνομιλίες με τις φίλες της, οι οποίες στη συνέχεια ανέφεραν ιστορίες που τους είχαν πει φίλες τους και αυτό ξεκίνησε μία συνεχιζόμενη αλυσίδα παραπομπών. Σε συνέντευξή της στο Women.com, η Ένσλερ είπε ότι η γοητεία της με κολπίσκους ξεκίνησε λόγω του ότι «μεγάλωσε σε μία βίαιη κοινωνία». "Η χειραφέτηση των γυναικών συνδέεται βαθιά με τη σεξουαλικότητά τους." Δήλωσε επίσης, "Έχω εμμονή με τις γυναίκες που κακοποιούνται και βιάζονται και με την αιμομιξία. Όλα αυτά τα πράγματα συνδέονται βαθιά με τους κόλπους μας."
Η Ένσλερ έγραψε το κείμενο για να "γιορτάσει τον κόλπο". Η Ένσλερ δηλώνει ότι το 1998, ο σκοπός του έργου άλλαξε από έναν εορτασμό κόλπων και θηλυκότητας σε ένα κίνημα για να σταματήσει η βία κατά των γυναικών. Αυτή ήταν η αρχή του κινήματος V-Day που συνεχίζεται ισχυρά κάθε χρόνο από τότε και έχει μετατραπεί σε παγκόσμιο φαινόμενο και μία πολύ επιτυχημένη μη κερδοσκοπική οργάνωση.
Το έργο άνοιξε στο Κέντρο Τεχνών HERE]της Νέας Υόρκης στις 3 Οκτωβρίου 1996, με ένα περιορισμένο αριθμό παραστάσεων που είχε προγραμματιστεί να λήξει στις 15 Νοεμβρίου αλλά επεκτάθηκε έως τις 31 Δεκεμβρίου. Το έργο κέρδισε δημοτικότητα μέσω εξαντλημένων παραστάσεων, κάλυψης από τα μέσα και από στόμα σε στόμα. "Το 2001, η V-Day ξεπούλησε στο Madison Square Garden της Νέας Υόρκης με περισσότερους από εβδομήντα ηθοποιούς να παίζουν. Το βράδυ συγκέντρωσε 1 εκατομμύριο δολάρια για ομάδες που εργάζονται για τον τερματισμό της βίας κατά των γυναικών και των κοριτσιών."
Αφού το "Αιδοίων Μονόλογοι" έκανε το ντεμπούτο του το 1996, γρήγορα έγινε επιτυχία. Σύντομα, το σπονδυλωτό έργο της Ίβ Ένσλερ είχε αποφοιτήσει από το off-off Broadway στο Madison Square Garden και σε κολεγιακές παραστάσεις σε όλο τον κόσμο."
Το 2004 πραγματοποιήθηκε η πρώτη παράσταση του Αιδοίων Μονόλογοι μόνο με διεμφυλικούς ηθοποιούς, με αποτέλεσμα τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ Beautiful Daughters (2006) , το οποίο εμφανίζει τις δυσκολίες που αντιμετώπισε η παραγωγή με τους διεμφυλικούς ηθοποιούς. Οι μονόλογοι διαβάστηκαν από δεκαοκτώ σημαντικές διεμφυλικές γυναίκες και συμπεριλήφθηκε ένας νέος μονόλογος που περιστρέφεται γύρω από τις εμπειρίες και τους αγώνες των διεμφυλικών γυναικών.
Η Gabriela Youth, η μοναδική εθνική δημοκρατική μαζική οργάνωση νεαρών γυναικών στις Φιλιππίνες, προσάρμοσε επίσης το έργο σε μία θεατρική παράσταση στη γλώσσα Ταγκάλογκ με τίτλο "Ang Usapang Puke" με τα μέλη-φοιτητές της από το Πολυτεχνείο των Φιλιππίνων το 2018.
Περίληψη υπόθεσης
Ορισμένοι μονόλογοι περιλαμβάνουν :
V-Day
Το V-Day είναι ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός 501 (c) (3) που διανέμει κεφάλαια σε εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς και προγράμματα βάσης που εργάζονται για να σταματήσουν τη βία εναντίον κοριτσιών και γυναικών. Το Αιδοίων Μονόλογοι είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του κινήματος V-Day, του οποίου οι συμμετέχοντες ανεβάζουν φιλανθρωπικές παραστάσεις ή / και φιλοξενούν άλλες σχετικές εκδηλώσεις στις κοινότητές τους. Τέτοιες εκδηλώσεις πραγματοποιούνται παγκοσμίως κάθε χρόνο μεταξύ 1ης Φεβρουαρίου και 30ής Απριλίου, εκ των οποίων πολλές και σε πανεπιστημιουπόλεις. Όλες οι παραστάσεις πρέπει να ακολουθούν το ετήσιο σενάριο που δίνει η V-Day ειδικά για τις παραγωγές της V-Day του έργου Αιδοίων Μονόλογοι. Ο οργανισμός V-Day ενθαρρύνει τις παραγωγές να συμπεριλάβουν όσο το δυνατόν περισσότερους διαφορετικούς ηθοποιούς. Με τουλάχιστον 5 ηθοποιούς που απαιτούνται από το V-Day, ο οργανισμός δεν έχει μέγιστο όριο στον αριθμό των ηθοποιών που μπορούν να συμπεριληφθούν στις παραγωγές και ενθαρρύνει τη συμπερίληψη όσο το δυνατόν περισσότερων ηθοποιών. Οι παραστάσεις γενικά ωφελούν κέντρα κρίσης βιασμού και καταφύγια για γυναίκες, καθώς και παρόμοια κέντρα με πόρους για γυναίκες και κορίτσια που βιώνουν βία εναντίον τους.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2004, η Ιβ Ένσλερ σε συνεργασία με τη Τζέιν Φόντα και την Deep Stealth Productions δημιούργησαν και σκηνοθέτησαν την πρώτη παράσταση του Αιδοίων Μονόλογοι με αναγνώσεις από δεκαοκτώ αξιόλογες τρανσέξουαλ και συμπεριλαμβανομένου ενός νέου μονόλογου που τεκμηριώνει τις εμπειρίες των τρανσέξουαλ γυναικών. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του σε σχέση με το "LA V-DAY Μέχρι να Σταματήσει η Βία" με μονόλόγους που τεκμηριώνουν τη βία κατά των τρανσέξουαλ. Από αυτό το ντεμπούτο, πολλές παραγωγές πανεπιστημίου και κολεγίου έχουν συμπεριλάβει αυτά τα τρία "Transgender Monologues". Το Beautiful Daughter (2006) είναι ένα ντοκιμαντέρ για το καστ της πρώτης παράστασης από τρανσέξουαλ γυναίκες.
Υποστήριξη
Ένα άρθρο στο περιοδικό Signs της Κριστίν Κούπερ ξεκινά δίνοντας συγχαρητήρια στο Αιδοίων Μονόλοηοι για τις φιλανθρωπικές παραστάσεις που έγιναν μέσα στα πρώτα έξι χρόνια (1998–2004). Αυτές οι παραστάσεις συγκέντρωσαν πάνω από 20 εκατομμύρια δολάρια, εκ των οποίων το 85 τοις εκατό δόθηκε σε λαϊκές οργανώσεις βάσης που καταπολεμούν τη βία κατά των γυναικών.
Κριτική από φεμινίστριες
Το Αιδοίων Μονόλογοι έχει επικριθεί από ορισμένους στο φεμινιστικό κίνημα, συμπεριλαμβανομένων των φεμινιστών υπέρ του σεξ και των ατομικιστικών φεμινιστών. Η θετική σεξουαλική φεμινίστρια Μπέτυ Ντόντσον, συγγραφέας πολλών βιβλίων σχετικά με τη γυναικεία σεξουαλικότητα, είδε το έργο ως μια στενή και περιοριστική άποψη της σεξουαλικότητας. H βασική ανησυχία της Ντόντσον φάνηκε να είναι η έλλειψη του όρου "κλειτορίδα" καθ' όλη τη διάρκεια του έργου. Πιστεύει ότι το έργο στέλνει ένα μήνυμα ότι ο κόλπος είναι το κύριο όργανο του σεξ και όχι η κλειτορίδα. Υπάρχει επίσης κριτική για το Αιδοίων Μονόλογοι σχετικά με τη σύμπλεξη των κόλπων ως γυναικών, πιο συγκεκριμένα για το μήνυμα του έργου ότι οι γυναίκες είναι οι κόλποι τους, όπως υποστηρίζουν οι Σούζαν Μπελ και Σούζαν Ρέβερμπι, «Γενιές φεμινιστών υποστηρίζουν ότι εμείς είμστε κάτι περισσότερο από το σώμα μας, περισσότερο από έναν κόλπο ή «το φύλο». Ωστόσο, το TVM ξαναγράφει την πολιτική των γυναικών στο σώμα μας, μάλιστα μόνο στους κόλπους μας». Η εστίαση στις γυναίκες που βρίσκουν τον εαυτό τους μέσα από τους κόλπους τους, λένε πολλοί, μοιάζει περισσότερο με μια ομάδα αύξησης της επίγνωσης του Δεύτερου Κύματος και όχι μια πρωτοποριακή, διατομική, ακρογωνιαίος λίθος του Τρίτου Κύματος.
Κριτική ότι είναι κατά των διεμφυλικών
Λόγω του ότι ο τίτλος και το περιεχόμενο του Αιδοίων Μονόλογοι επικεντρώνεται στο σώμα, το Αμερικανικό Πανεπιστήμιο επέλεξε να αλλάξει την παραγωγή του σε μία νέα παράσταση με όλα τα πρωτότυπα κομμάτια, δίνοντας στην παραγωγή το όνομα του Breaking Ground Monologues. Παρόλο που τα μέλη της Πρωτοβουλίας Γυναικών του Αμερικανικού Πανεπιστημίου πιστεύουν ότι η παράσταση ήταν επαναστατική τη δεκαετία του 1990, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η εξίσωση του να έχεις έναν κόλπο με το να είναι γυναίκα δεν είναι μία ακριβής απεικόνιση της σημερινής γυναικείας κατάστασης, υποδηλώνοντας ότι το Αιδοίων Μονολόγοι συνεχίζει να διαιωνίζει το δυαδικό φύλο και να σβήνει την ταυτότητα εκείνων που είναι μη-δυαδικό φύλο.
Το 2015 μία φοιτητική οργάνωση στο Κολέγιο Μάουντ Χολιόκ ακύρωσε την ετήσια παράσταση του έργου της επειδή, κατά τη γνώμη της, δεν περιελάμβανε επαρκώς διεμφυλικά άτομα. «Στον πυρήνα του», είπε η Έριν Μέρφι, πρόεδρος της θεατρικής ομάδας του σχολείου, «η παράσταση προσφέρει μία εξαιρετικά στενή απεικόνιση για το τι σημαίνει να είσαι γυναίκα. … Το φύλο είναι μία ευρεία και ποικίλη εμπειρία, η οποία δεν μπορεί απλώς να μειωθεί σε βιολογικές ή ανατομικές διακρίσεις και πολλοί από εμάς που έχουμε συμμετάσχει στην παράσταση αισθανόμαστε όλο και πιο άβολα παρουσιάζοντας υλικό που είναι εγγενώς απλουστευτικό και αποκλειστικό." Το παραδοσιακά γυναικείο κολέγιο είχε αρχίσει να δέχεται διεμφυλικές γυναίκες τον προηγούμενο χρόνο, αλλά το κολέγιο αρνήθηκε ότι αυτό είχε καμία σχέση με την απόφαση να διακόψει τις ετήσιες παραστάσεις του έργου.
Κριτική για αποικιοκρατία
Η Κιμ Χαλ, καθηγήτρια Φιλοσοφίας στο κρατικό πανεπιστήμιο Appalachian, επικρίνει περαιτέρω το έργο, ιδιαίτερα τα τμήματα που ασχολούνται με τις γυναίκες στις αναπτυσσόμενες χώρες, για τη συμβολή τους στις «αποικιοκρατικές αντιλήψεις των μη δυτικών γυναικών», όπως το κομμάτι «Ο κόλπος μου ήταν το χωριό μου.» " Παρόλο που υποστηρίζει ειλικρινείς συζητήσεις σχετικά με το σεξ, η Χαλ επαναφέρει πολλές από τις ίδιες κριτικές με φεμινίστριες χρώματος σχετικά με το λευκό προνόμιο μεταξύ των φεμινιστών δεύτερου κύματος: «πρόωρες λευκές φεμινιστικές υποθέσεις και εορτασμοί μιας παγκόσμιας« αδελφότητας».
Το 2013, για το V-Day το Πανεπισήμιο Κολούμπια αποφάσισε να σκηνοθετήσει το έργο με ένα σύνολο ηθοποιών αποτελούμενο εξ ολοκλήρου από μη λευκές γυναίκες λόγω της λανθασμένης παρουσίασης. Και αυτή η απόφαση ήταν αμφιλεγόμενη.
Κοινωνική συντηρητική κριτική
Το έργο έχει, επίσης, επικριθεί από κοινωνικούς συντηρητικούς, όπως η Αμερικανική Εταιρεία για την Άμυνα της Παράδοσης, την Οικογένεια και την Ιδιοκτησία (TFP) και το Δίκτυο Διαφωτισμένων Γυναικών. Το TFP κατήγγειλε το έργο ως «ένα κομμάτι γεμάτο σεξουαλικές συναντήσεις, λαχτάρα, γραφικές περιγραφές αυνανισμού και λεσβιακής συμπεριφοράς», προτρέποντας μαθητές και γονείς να διαμαρτυρηθούν. Μετά το TFP και άλλες διαμαρτυρίες, οι παραστάσεις ακυρώθηκαν σε δεκαέξι καθολικά κολέγια. Το Πανεπιστήμιο του Σεντ Λούις αποφάσισε να μην εγκρίνει την παραγωγή του 2007, υποστηρίζοντας ότι η ετήσια εκδήλωση γινόταν σταδιακά "περιττή". Η απάντηση της πανεπιστημιακής φεμινιστικής οργάνωσης υπό την καθοδήγηση των φοιτητών ήταν να συνεχίσει την παραγωγή σε μία τοποθεσία εκτός πανεπιστημιούπολης.
Κριτική του Robert Swope
Το 2000, ο Robert Swope, συντηρητικός συντελεστής σε μια εφημερίδα του Πανεπιστημίου Georgetown, The Hoya, έγραψε ένα άρθρο επικριτικό για το έργο. Πρότεινε ότι υπήρχε αντίφαση μεταξύ της προώθησης της ευαισθητοποίησης σχετικά με τον βιασμό κατά την V-Day και του μονόλογου "The Little Coochie Snorcher That Could", στην οποία μια ενήλικη γυναίκα θυμάται ότι της δώθηκε αλκοόλ και βιάστηκε νόμιμα στα 13 από μία 24χρονη γυναίκα ως θετική, θεραπευτική εμπειρία, τερματίζοντας το κείμενο με την διακήρυξη "Ήταν καλός βιασμός". Η κατακραυγή από τους υποστηρικτές του έργου είχε ως αποτέλεσμα να απολυθεί ο Swope από το προσωπικό του Hoya, προτού ακόμη δημοσιευτεί το κομμάτι. Ο Swope είχε προηγουμένως επικρίνει το έργο σε ένα άρθρο που έγραψε με τίτλο "Georgetown Women's Center: Απαραίτητο περιουσιακό στοιχείο ή ακατάλληλη δαπάνη;" Η απόλυση του έλαβε σημαντική συντακτική κάλυψη στα The Wall Street Journal, Salon, National Review,  Atlantic Monthly, The Washington Times, The Weekly Standard και από την Γουέντυ ΜακΕλρόυ της iFeminists.
Μοιχεία
Η μοιχεία είναι το εξωσυζυγικό σεξ ενός παντρεμένου ανθρώπου. Θεωρείται κάτι κοινωνικά, θρησκευτικά, ηθικά, κάποιες φορές ακόμα και νομικά, αμφισβητήσιμο. Αν και οι σεξουαλικές δραστηριότητες που αποτελούν μοιχεία ποικίλλουν, καθώς και οι κοινωνικές, θρησκευτικές και νομικές συνέπειές τους, η έννοια υπάρχει σε πολλές κοινωνίες και είναι παρόμοια στον Χριστιανισμό, το Ισλάμ και τον Ιουδαϊσμό. Μία και μόνη πράξη σεξουαλικής συνεύρεσης συνήθως επαρκεί για να θεωρηθεί μοιχεία ενώ πιο μακροχρόνιες σεξουαλικές σχέσεις ονομάζονται εξωσυζυγικές σχέσεις.
Ιστορικά πολλοί πολιτισμοί έχουν θεωρήσει τη μοιχεία σοβαρό αδίκημα. Συχνά είχε βαρύτατες συνέπειες, συνήθως για τις γυναίκες και ορισμένες φορές για τους άντρες, κάποιες από τις οποίες μπορεί να ήταν η θανατική ποινή, ο ακρωτηριασμός ή τα βασανιστήρια. Τέτοιου είδους ποινές έχουν θεωρηθεί παρωχημένες ειδικά στις Δυτικές χώρες μετά τον 19ο αιώνα. Στις περισσότερες Δυτικές χώρες η μοιχεία δεν θεωρείται πλέον αδίκημα αλλά μπορεί να έχει νομικές συνέπειες ειδικά στις περιπτώσεις διαζυγίων. Σε κάποιες κοινωνίες και ειδικά σε ορισμένες θρησκευτικές κοινότητες η μοιχεία μπορεί να επηρεάσει την κοινωνική θέση των εμπλεκόμενων και να οδηγήσει στον κοινωνικό εξοστρακισμό τους.
Από τον 20ο αιώνα η ποινικοποίηση της μοιχείας έχει αμφισβητηθεί και πολλοί διεθνείς οργανισμοί ζητούν την πλήρη αποποινικοποίησή της ειδικά μετά από τις πολλαπλές περιπτώσεις λιθοβολισμών σε χώρες που εκείνη αποτελεί αδίκημα. Η επικεφαλής του τμήματος των Ηνωμένων Εθνών που ασχολείται με την εξάλειψη των νόμων που διακρίνουν σε βάρος των γυναικών ή τις διακρίνουν στη βάση της εφαρμογής τους ή των συνεπειών τους, Καμάλα Τσαντρακιράνα, δήλωσε ότι «η μοιχεία δεν πρέπει να θεωρείται ποινικό αδίκημα σε καμία περίπτωση». Μία κοινή δήλωση της Ομάδας Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τις διακρίσεις σε βάρος των γυναικών στη νομοθεσία και στην πράξη λέει πως «η ποινικοποίηση της μοιχείας παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών».
Στις μουσουλμανικές χώρες που ακολουθούν τον νόμο της Σαρία, η ποινή της μοιχείας μπορεί να είναι ο λιθοβολισμός. Η συγκεκριμένη ποινή θεωρείται δίκαιη σε δεκαπέντε χώρες αν και πλέον δεν εφαρμόζεται παρά μόνο στο Ιράν και τη Σομαλία. Οι περισσότερες χώρες στις οποίες η μοιχεία θεωρείται ποινικό αδίκημα έχουν ως κυρίαρχη θρησκεία το Ισλάμ ή αποτελούν μέρος των υποσαχάριων Αφρικανικών χωρών όπου η χριστιανική θρησκεία πλειοψηφεί, αν και υπάρχουν και ορισμένες εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα όπως οι Φιλιππίνες, η Ταϊβάν και αρκετές πολιτείες των Η.Π.Α. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι σεξουαλικές σχέσεις με τη σύζυγο του βασιλιά ή τη σύζυγο του πρωτότοκου γιου του θεωρείται προδοσία. Αναλογικά, σε κοινωνίες που θεωρούν σημαντικές και εφαρμόζουν τακτικά αποκλειστικές διαπροσωπικές σχέσεις, οι σεξουαλικές σχέσεις με κάποιον εκτός της σχέσης μπορεί επίσης να θεωρηθεί απιστία ή εξαπάτηση και υπόκειται σε κυρώσεις.
<div class="plainlinks" style="margin-left:2em; margin-bottom:0.5em; border-top:1px solid #ccc; border-bottom:1px solid #ccc; padding:2px; background:#F9F9F9; text-align:left; font-size:95%;"> Η ενότητα αυτή είναι κενή, ανεπαρκώς ανεπτυγμένη ή ανολοκλήρωτη. Η [ βοήθειά σας] είναι καλοδεχούμενη!
Στην Ελλάδα
Σύμφωνα με το άρθρο 357 του Ποινικού κώδικα, η μοιχεία τιμωρούταν με κάθειρξη μέχρι και ενός έτους. Δεν τιμωρούταν σε περίπτωση που ο παθών σύζυγος δεν το κατήγγειλε ή το ζεύγος ευρίσκετο σε διάσταση. Αποποινικοποιήθηκε με τον ν.1272/82 από την Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στενές σχέσεις Κατηγορία:Οικογενειακό Δίκαιο Κατηγορία:Σεξουαλικότητα και κοινωνία Κατηγορία:Ανάρμοστη σεξουαλική συμπεριφορά Κατηγορία:Ηθική Κατηγορία:Γάμος
Deux arabesques
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθέσεις του Κλωντ Ντεμπυσσύ
Ζερμαίν της Φουά
H Ζερμαίν, γαλλ. Germaine (188 - 15 Οκτωβρίου 1536) από τον Οίκο του Γκραγύ ήταν κόρη του κόμη του Ετάμπ & υποκόμη του Ναρμπόν και με τους γάμους της έγινε βασίλισσα της Καστίλης, μετά αντιβασίλισσα της Βαλένθια και έπειτα δούκισσα της Καλαβρίας.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Ιωάννη κόμη του Ετάμπ & υποκόμη του Ναρμπόν και της Μαρίας των Βαλουά, κόρης του Καρόλου δούκα της Ορλεάνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Φερδινάνδο Β΄ των Τραστάμαρα βασιλιά της Αραγωνίας και είχε τέκνα:
Το 1525 απεβίωσε ο Ιωάννης και το 1526 η Ζερμαίν παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον Φερδινάνδο των Τραστάμαρα δούκα της Καλαβρίας. Ο Φερδινάνδος ήταν εγγονός του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης, εξαδέλφου του Φερδινάνδου Β΄. Η Ζερμαίν δεν είχε τέκνα από τον γάμο αυτόν.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Φουά Κατηγορία:Βασίλισσες της Νάπολης Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Μαγιόρκας
Samsung Galaxy Note 8
δεξιά|χωρίς-πλαίσιο|221x221εσ μικρογραφία|436x436εσ|Το Samsung Galaxy Note 8 Το Samsung Galaxy Note 8 είναι ένα Android smartphone που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κυκλοφορεί στην αγορά από τη Samsung Electronics. Παρουσιάστηκε στις 23 Αυγούστου 2017, είναι ο διάδοχος του διακεκομμένου Samsung Galaxy Note 7. Απελευθερώθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2017.
Το Note 8 βελτιώνει τις προδιαγραφές της συσκευής πυρήνα και τις δυνατότητες σφραγίδας S Pen των προηγούμενων συσκευών. Ενώ διατηρεί την ίδια εμφάνιση και το ίδιο μέγεθος με το Galaxy S8 +, διαθέτει ένα αναβαθμισμένο επεξεργαστή και για πρώτη φορά στο ιστορικό των smartphone της Samsung ένα σύστημα διπλής κάμερας στο πίσω μέρος της συσκευής. το ένα λειτουργεί ως φακός ευρείας γωνίας και το άλλο ως τηλεφακός, και με ανάλυση 12 MP και οπτική σταθεροποίηση εικόνας. Το στυλό S έχει αυξημένα επίπεδα ευαισθησίας πίεσης και το λογισμικό του έχει αναβαθμιστεί για να προσφέρει βελτιωμένες δυνατότητες ανάγνωσης στην οθόνη, καθώς και animated GIF και βελτιωμένες δυνατότητες μετάφρασης.
Ιστορία
Στις 20 Ιουλίου 2017, η Samsung έκανε tweet ένα video teaser που δείχνει μια σκοτεινή συσκευή με γραφίδα, δηλώνοντας την ημερομηνία της επόμενης εκδήλωσης "Unpacked" στις 23 Αυγούστου 2017. Το Samsung Galaxy Note 8 παρουσιάστηκε στην εκδήλωση αυτή, με ημερομηνία κυκλοφορίας στις 15 Σεπτέμβριος 2017.
Υποδοχή
Η DxOMark, μια εταιρία δοκιμών φωτογραφικών μηχανών, έδωσε στο Note 8 μια βαθμολογία 94, που είναι το κοινό υψηλότερο αποτέλεσμα κάθε τηλεφώνου που μοιράστηκε με το iPhone 8 Plus. Μόλις λίγες μέρες μετά τη δημοσίευση της αναφοράς του Note 8, το Pixel 2 δοκιμάστηκε και έδωσε βαθμολογία 98, κερδίζοντας και τα δύο. Αν και το Note 8 έχει την καλύτερη οπτική σταθεροποίηση εικόνας οποιουδήποτε smartphone.
Galaxy Note 8
Αντούρ (Αζερμπαϊτζάν)
Το Αντούρ είναι ένα χωριό στην επαρχία Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Καρχούν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Κούμπα
Κιουσνετκάζμα
Το Κιουσνετκάζμα (επίσης, Κιουσνέτ κάζμα και Κγιουσνετκάζμα) είναι ένα χωριό της επαρχίας Κούμπα του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Κιζιλκάζμα.
Samsung Galaxy Note
δεξιά|χωρίς-πλαίσιο μικρογραφία|Τα Samsung Galaxy Note Το Samsung Galaxy Note είναι μια σειρά από smartphones και tablet που βασίζονται σε Android που έχουν αναπτυχθεί και διατεθεί στο εμπόριο από τη Samsung Electronics. Η γραμμή είναι κυρίως προσανατολισμένη προς τον υπολογισμό πένας. όλα τα μοντέλα Galaxy Note φέρουν με στυλό και ενσωματώνουν έναν ευαίσθητο στην πίεση ψηφιοποιητή Wacom. Όλα τα μοντέλα Galaxy Note περιλαμβάνουν επίσης λειτουργίες λογισμικού που προσανατολίζονται προς τη γραφίδα και τις μεγάλες οθόνες των συσκευών, όπως οι εφαρμογές λήψης σημείων και ψηφιακών scrapbooking και η πολλαπλή αποθήκευση με διαχωρισμό οθόνης.
Τα smartphone Note Galaxy θεωρούνται τα πρώτα εμπορικά επιτυχημένα παραδείγματα "phablets" - μιας κατηγορίας smartphone με μεγάλες οθόνες που προορίζονται να καλύψουν τη λειτουργικότητα ενός παραδοσιακού tablet με αυτό ενός τηλεφώνου. Η Samsung πώλησε πάνω από 50 εκατομμύρια συσκευές Galaxy Note από τον Σεπτέμβριο του 2011 έως τον Οκτώβριο του 2013. 10 εκατομμύρια μονάδες του Galaxy Note 3 πωλήθηκαν εντός των πρώτων 2 μηνών, 30 εκατομμύρια ήταν του Note ΙΙ, ενώ το αρχικό Note Galaxy πώλησε περίπου 10 εκατομμύρια μονάδες Παγκόσμιος.
Galaxy Note
Σαμ Μπάλτερ
Ο Σάμιουελ Μπάλτερ Τζούνιορ (15 Οκτωβρίου 1909 - 8 Αυγούστου 1998) ήταν Αμερικανός παίκτης καλαθοσφαίρισης, ο οποίος κέρδισε χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936 και υπήρξε αθλητικός σχολιαστής.
Σταδιοδρομία
Ο Μπάλτερ γεννήθηκε στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν. Πήγε πρώτα στο Γυμνάσιο Λίνκολν και στη συνέχεια στο Γυμνάσιο του Ρούσβελτ, και τα δύο στο Λος Άντζελες. Παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (UCLA), στο Λος Άντζελες, όπου έπαιξε μπάσκετ και ήταν μέλος της "Παναμερικανικής ομάδας".
Αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1936. Ως Εβραίος, είχε κάποιους δισταγμούς για να συμμετέχει στους Ολυμπιακούς Αγώνες που φιλοξένησε η Γερμανία του Χίτλερ, αλλά πείστηκε όταν τον διαβεβαίωσε ο Έιβερυ Μπράντεϊτζ ότι δεν θα υπήρχε ναζιστική προπαγάνδα στα παιχνίδια.
Ήταν μέλος της αμερικανικής ομάδας μπάσκετ, η οποία κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Έπαιξε δύο αγώνες, αλλά όχι στον τελικό αγώνα στον οποίο η ομάδα των ΗΠΑ κέρδισε το χρυσό μετάλλιο. Ήταν ένας από διάφορους Εβραίους αθλητές που κέρδισαν μετάλλια στους Ολυμπιακούς των Ναζί στο Βερολίνο το 1936.
Πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ο Μπάλτερ έπαιξε σε κολλεγιακούς αγώνες μπάσκετ με το UCLA και για μια ερασιτεχνική ομάδα καλαθοσφαίρισης που χρηματοδοτήθηκε από την Universal Pictures.
Ο Balter ήταν ο εκφωνητής της εκπομπής για τους Λος Άντζελες Σταρς της Αμερικανικής Ένωσης Μπάσκετ πριν από τη συγχώνευση ABA-NBA. Εμφανίστηκε επίσης σε πολλές ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές, που πάντα απεικονίζουν έναν ραδιοφωνικό εκφωνητή ή έναν αθλητή.
Είναι μέλος της Αίθουσας της Φήμης του Ερασιτεχνικού Αθλητικού Συνδέσμου (AAU), της Διεθνούς Αίθουσας Απεικονιστικών Αγώνων της Εβραϊκής, της Αίθουσας Φήμης των Εκφωνητών της Νότιας Καλιφόρνιας και της Αθλητικής Αίθουσας της Φήμης της UCLA.
Προσωπική ζωή
Ο Μπάλτερ ήταν παντρεμένος και είχε μια κόρη. Πέθανε ως αποτέλεσμα επιπλοκών από κοιλιακή χειρουργική επέμβαση στις 8 Αυγούστου 1998.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Αποϊδρυματοποίηση
Αποϊδρυματοποίηση ονομάζεται η μετακίνηση φιλοξενούμενων από ιδρυματικές δομές φιλοξενίας, σε κοινοτικές δομές και σε οικογένειες και η κατάργηση της πρακτικής της μακροχρόνιας παραμονής τους σε ιδρύματα, με ταυτόχρονο κλείσιμο ή μείωση του αριθμού ή του μεγέθους των ιδρυμάτων μακροχρόνιας φροντίδας. Για το σκοπό αυτό η μετακίνηση συνοδεύεται από υποστήριξη σε ανοιχτές δομές ώστε οι φιλοξενούμενοι να έχουν καλό επίπεδο ζωής.
Σύμφωνα με όσα αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αρχικά δημιουργήθηκαν ιδρύματα για να παρέχουν φροντίδα, τροφή και στέγη άτομα με αναπηρίες, προβλήματα διανοητικής υγείας, ηλικιωμένους ή εγκαταλελειμμένα και ευάλωτα παιδιά σε μεγάλες απομονωμένες μονάδες. Μετά τα μέσα του 20ου αιώνα, αποδείχτηκε ότι τα ιδρύματα αυτά δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ανθρωποκεντρικές υπηρεσίες και την κατάλληλη στήριξη που απαιτείται για να επιτευχθεί πλήρης ένταξη των ανθρώπων σε κοινότητες. Ο φυσικός διαχωρισμός του από τις κοινότητες και τις οικογένειες περιορίζει σημαντικά την επάρκεια και ετοιμότητα όσων ζουν ή μεγαλώνουν σε ιδρύματα, εμποδίζοντάς τα να συμμετέχουν στην κοινότητά τους και στην ευρύτερη κοινωνία. Για το λόγο αυτό γίνεται σταδιακά μετάβαση από τις «ιδρυματικές υπηρεσίες» στις «υπηρεσίες σε επίπεδο τοπικής κοινότητας».
Αναφορές
Κατηγορία:Ιατρική ορολογία Κατηγορία:Αστεγία Κατηγορία:Ψυχική υγεία Κατηγορία:Ιστορία της ψυχιατρικής
Πριβά
Είναι η μικρότερη από όλες τις πρωτεύουσες νομών της Γαλλίας. Είναι η πέμπτη μεγαλύτερη κοινότητα στο νομό, με 8.305 κατοίκους, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2016.
Το Πριβά είναι γνωστό για την κρέμα που παρασκευάζεται από τα τοπικά κάστανα και για τα γλυκά μαρόν γκλασέ του.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Πριβαντουά (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Ο ποταμός Μεζαγιόν στο Πριβά και ερείπια παλιού μύλου Το Πριβά βρίσκεται στο κέντρο του νομού Αρντές, σε υψόμετρο 200 έως 750 μέτρα, στα νότια του Κεντρικού Ορεινού Όγκου (Μασίφ Σαντράλ), στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Αποτελούσε τμήμα της πρώην διοικητικής περιοχής Ρον-Αλπ και πριν τη σύσταση των γαλλικών νομών ήταν στο κέντρο του Βιβαραί.
Είναι πρωτεύουσα του νομού Αρντές, με πληθυσμό 8.305 κατοίκους (2016) και το κέντρο της ευρύτερης περιοχής που συγκεντρώνει 20.737 κατοίκους (2015).
Η απόσταση της πόλης από το Παρίσι είναι 489 χιλιόμετρα κατ'ευθεία γραμμή ( 601 οδικώς) και από την κοντινή Βαλάνς 42 χιλιόμετρα οδικώς.
Η έκταση είναι 12,14 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Η πόλη βρίσκεται στους πρόποδες του ηφαιστειακού οροπεδίου του Κουαρόν, στην κοιλάδα του ποταμού Ουβέζ, στο κέντρο του νομού Αρντές, λίγα χιλιόμετρα δυτικά του ποταμού Ροδανού. Στην άκρη της πόλης βρίσκεται η συμβολή του μικρού ποταμού Μεζαγιόν με τον Ουβέζ, ένα από τα πολλά υδάτινα ρεύματα από τα οποία διασχίζεται η πόλη.
Παρόλο που δεν βρίσκεται μέσα στο πάρκο, το Πριβά είναι μια από τις πύλες του Περιφερειακού Φυσικού Πάρκου των βουνών της Αρντές. Το κοινοτικό δάσος του Πριβά καλύπτει έκταση περίπου 32 εκταρίων.
Το κλίμα χαρακτηρίζεται από πολύ ζεστό και ξηρό καλοκαίρι, με πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και χιονόπτωση τον χειμώνα.
Ιστορία
Αρχαιότητα και Μεσαίωνας μικρογραφία|Η εκκλησία Σαιν-Τομά μικρογραφία|Ο πύργος της Ντιάνας του Πουατιέ Κατά την αρχαιότητα, ο γαλατικός λαός των Ελούων είχε εγκατασταθεί στο νότιο τμήμα του νομού Αρντές, στα σύνορα με την περιοχή των Σεγουσιανών, που κατείχαν κυρίως την περιοχή της Βαλάνς.
Τα πρώτα ίχνη της πόλης πιστοποιούνται στον οικισμό Λακ, όπου πρόσφατες αρχαιολογικές ανασκαφές αποκάλυψαν μια βίλα της πρώιμης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μια νεκρόπολη του πρώιμου Μεσαίωνα. Οι μήτρες κατασκευής νομισμάτων που ανακαλύφθηκαν τον 19ο αιώνα στις πλαγιές του Μον-Τουλόν δεν αρκούν για να συνάγουμε αρχαία μόνιμη κατοίκηση.
Τον 12ο αιώνα, το Πριβά εξαρτιόταν από τους κόμητες της Βαλάνς, οι οποίοι με τη σειρά τους ήταν υποτελείς στους κόμητες της Τουλούζης. Ο Αιμάρ του Πουατιέ, το 1281 και ο γιος του το 1309, χορήγησαν καταστατικό χάρτη στο Πριβά, προσφέροντας οικονομικά, φορολογικά και στρατιωτικά δικαιώματα στην πόλη.
Τον 13ο αιώνα, η πόλη επεκτάθηκε στο οροπέδιο στα ανατολικά σε δύο νέες συνοικίες: Κλω και Μαζέλ.
Θρησκευτικοί πόλεμοι εναλλ.=|μικρογραφία|275x275εσ|Η πολιορκία του Πριβά, πίνακας του Νικολά Πρεβόστ, 1640 Τον 16ο αιώνα, η Μεταρρύθμιση εξαπλώθηκε βαθιά και γρήγορα στο Πριβά. Στην αρχή, το κίνημα ήταν δημοφιλές και ένας μεγάλος αριθμός ευγενών και αστών προσχώρησαν γρήγορα σε αυτές τις ιδέες. Το Πριβά διαδραμάτισε εξέχοντα ρόλο κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών πολέμων, έγινε ένα σημαντικό προτεσταντικό κέντρο και ένα σύμβολο αντίστασης στη μοναρχία. Αυτό του έδωσε τον τίτλο του «Προπυργίου της Μεταρρύθμισης».
Μπάλντους ντε Ουμπάλντις
Ο Μπάλντους ντε Ουμπάλντις (λατινικά: Baldus de Ubaldis, ιταλικά: Baldo degli Ubaldi, 1327 – 1400) ήταν ένας Ιταλός νομικός και μια ηγετική φιγούρα του μεσαιωνικού ρωμαϊκού δικαίου και της σχολής των μεταγλωσσογράφων.
Πριβά
Ιστορία
Από κρατικής πλευράς οργανώθηκε μια πολύ σκληρή καταστολή. Πολλοί κάτοικοι εξοντώθηκαν, μερικοί έφυγαν στη Γενεύη. Ωστόσο, παρά τις διώξεις, το κίνημα εξαπλώθηκε και για σχεδόν 70 χρόνια, η καθολική λατρεία δεν υφίστατο πλέον στο Πριβά, ακόμη και η εκκλησία καταστράφηκε το 1570. Ένας πάστορας ήρθε από την Ελβετία και οργάνωσε την Μεταρρυθμισμένη Εκκλησία του Πριβά. Η πόλη πλέον αναφερόταν ως τη Γενεύη της Γαλλίας. Η βασιλική φρουρά εκδιώχθηκε από την πόλη. Δεν υπήρξε σφαγή του Αγίου Βαρθολομαίου στο Πριβά. Αντίθετα, μόλις οι ειδήσεις των σφαγών στο Παρίσι και σε άλλες περιοχές έφτασαν, η πόλη πήρε τα όπλα.
Μπάλντους ντε Ουμπάλντις
Βίος
Αποτελώντας μέλος της αριστοκρατικής οικογένειας των Ουμπάλντι (Μπαλντέσκι), ο Μπάλντους γεννήθηκε στην Περούτζια το 1327. Είχε δύο αδελφούς, τον Άντζελους (1328–1400) και στον Πέτρους (1335-1400). Κάποιες φορές συγχέεται με τον αδελφό του Πέτρους και αποκαλείται λανθασμένα Πέτρους Μπάλντους ντε Ουμπάλντις. Ο Μπάλντους σπούδασε στη γενέτειρά του αστικό δίκαιο, υπό τον Βάρτολο του Σασοφεράτο, και σε ηλικία δεκαεπτά ετών κατάφερε να γίνει Διδάκτωρ του Αστικού Δικαίου. Ο Φρειδερίκος Πετρούκιος από τη Σιένα λέγεται ότι ήταν ο καθηγητής ο οποίος τον δίδαξε κάτω από τον οποίο σπούδασε κανονικό Δίκαιο.
Πριβά
Ιστορία
Το 1566, η βαρονία του Πριβά διασπάστηκε ανάμεσα στις δύο κόρες της Ντιάνας του Πουατιέ, βαρόνης του Σαλανσόν και του Πριβά. Η μεγαλύτερη έλαβε το Πριβά, το οποίο στη συνέχεια πωλήθηκε στον Ζακ ντε Σαμπώ, έναν Προτεστάντη ηγέτη ο οποίος έγινε ο πρώτος Ουγενότος άρχοντας του Πριβά. Ο γάμος της κόρης του με έναν Καθολικό, τον βαρόνο του Λεστράνζ, ενώ η πόλη προτιμούσε για σύζυγό της τον άρχοντα του Μπριζόν, ηγέτη Προτεστάντη ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος και η προτεσταντική ταυτότητα του Πριβά, προκάλεσε εξέγερση των Ουγενότων και άρχισε ο λεγόμενος «πόλεμος των εραστών», που μαίνονταν στην περιοχή ανάμεσα στους Καθολικούς και τους Ουγενότους.
Μπάλντους ντε Ουμπάλντις
Βίος
Μετά την απόκτηση του διδακτορικού του μετέβη στην Μπολόνια, όπου δίδαξε νομικά για τρία χρόνια, και μετέπειτα έγινε καθηγητής στην Περούτζια, όπου παρέμεινε για τριάντα τρία χρόνια, διδάσκοντας μια σειρά από μετέπειτα νομικούς, όπως τον Φραντσέσκο Αλμπεργκότι. Στη συνέχεια δίδαξε νομικά στην Πίζα, στη Φλωρεντία, στην Πάντοβα και την Παβία, παρότι αποτελούσαν αντίπαλες πόλεις της Μπολόνιας. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Παβία, δίδαξε κάποιες φορές και στην Πλακεντία. Πέθανε στην Παβία στις 28 Απριλίου του 1400.
Πριβά
Ιστορία
Το 1629, στα πλαίσια της εξάλειψης των εξεγέρσεων των Ουγενότων στη νότια Γαλλία, ο βασιλικός στρατός υπό τον καρδινάλιο Ρισελιέ και τον Λουδοβίκο ΙΓ' επέλεξαν να καταλάβουν το Πριβά για να καταστείλουν την εξέγερση και κυρίως επειδή ήταν στρατηγικός στόχος, όντας στο κέντρο μιας σειράς προτεσταντικών οχυρών στο Λανγκεντόκ. Η πολιορκία του Πριβά διήρκεσε 15 ημέρες, τα στρατεύματα κατέλαβαν την πόλη, τη λεηλάτησαν και την έκαψαν.
Μπάλντους ντε Ουμπάλντις
Βίος
Ο Μπάλντους ήταν δάσκαλος του Πιερ Ροζέ ντε Μποφόρ, ο οποίος έγινε ποντίφικας υπό το όνομα Πάπας Γρηγόριος ΙΑ΄, και του οποίου ο διάδοχος, Πάπας Ουρβανός ΣΤ΄, κάλεσε τον Μπάλντους στη Ρώμη για να τον βοηθήσει στις διαβουλεύσεις του το 1380 κατά του Αντιπάπα Κλήμη Ζ΄. Η άποψη του Μπάλντους για τα νομικά ζητήματα που σχετίζονται με το σχίσμα διατυπώνεται στο λεγόμενο «Quaestio de schismate» (Ζήτημα του σχίσματος). Ο καρδινάλιος Φραντσέσκο Τζαµπαρέλα και ο Παύλος του Κάστρου ήταν δύο ακόμη από τους μαθητές του.
Πριβά
Ιστορία
18ος αιώνας
Τον 18ο αιώνα, η χώρα αναδιοργανώθηκε και η πόλη γνώρισε μια σχετική ευημερία. Στα θρησκευτικά θέματα, το Έδικτο των Βερσαλλιών περί ανεκτικότητας του Λουδοβίκου ΙΣΤ' επέτρεψε στον Προτεστανισμό να αναβιώσει. Από πολιτική άποψη, δημιουργήθηκαν οι Τάξεις του Βιβαραί, μια επιτροπή αποτελούμενη από δέκα ευγενείς και εκπροσώπους των πόλεων της περιοχής, η οποία ασχολούνταν κυρίως με φορολογικά θέματα. Ωστόσο, ωφελήθηκε επίσης η γεωργία, η βιομηχανία και η δημιουργία οδικού δικτύου. Αυτή την εποχή εμφανίστηκε η βιομηχανία μεταξιού στο Πριβά, καθώς επίσης και οι φυτείες μουριάς.