cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
McDonald's
thumb|Η έδρα της εταιρίας, το McDonald's Plaza Η McDonald's Corporation (NYSE: MCD) είναι Αμερικανική πολυεθνική εταιρεία εστιατορίων φαστ φουντ. Εξυπηρετεί περίπου 400 εκατομμύρια πελάτες ημερησίως σε 122 χώρες. Εμπορεύεται κυρίως χάμπεργκερ, τσίζμπεργκερ, προϊόντα κοτόπουλου, τηγανιτές πατάτες, πρωϊνό, αναψυκτικά, μίλκσεϊκς και επιδόρπια. Προσφέρει επίσης σαλάτες και φρούτα. Κάποια από τα εστιατόρια McDonald's περιλαμβάνουν παιδότοπους και την υπηρεσία McDrive.
Ιστορία
Το πρώτο εστιατόριο McDonald's άνοιξε το 1940 στο Σαν Μπερναντίνο της Καλιφόρνιας από τους αδελφούς ΜακΝτόναλντ. Αργότερα, το 1948, σκέφτηκαν να βασίσουν την εταιρεία τους σε μια καινούρια ιδέα: την ιδέα της εστίασης που βασίζεται στις χαμηλές τιμές και την γρήγορη εξυπηρέτηση, καθώς και στην προετοιμασία των προϊόντων σε αλυσίδα παραγωγής. Το 1953 πρώτοι ξεκίνησαν την επέκταση της επιχείρησής τους, εφαρμόζοντας αποτελεσματικά το σύστημα της δικαιόχρησης (franchising) όπου η μητρική εταιρεία διατηρεί το σήμα και τους γενικούς κανονισμούς λειτουργίας και η διεύθυνση των κατά τόπους επιχειρήσεων αφήνεται στους υπεργολάβους. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε και το γνωστό σήμα των McDonald's,με τις λεγόμενες "Χρυσές Αψίδες" (Golden Arches).
Ο Ρέι Κροκ, ο οποίος ήταν αντιπρόσωπος των αδελφών McDonald και διηύθυνε το ένατο κατάστημα της αλυσίδας, αγόρασε την εταιρεία τους το 1961. Σίγουρος πλέον πως η όλη ιδέα των εστιατορίων γρήγορης εστίασης θα είχε πλήρη όσο και ευρεία αποδοχή, ιδρύει - την ίδια χρονιά - το Πανεπιστήμιο Χάμπουργκερ (Hamburger University), το εκπαιδευτικό ίδρυμα που θα εκπαίδευε, στη συνέχεια, τους δικαιοδόχους αλλά και το προσωπικό της εταιρείας και των εστιατορίων. Ο ίδιος ήταν υπεύθυνος και για την παγκόσμια εξάπλωση της αλυσίδας: το 1967 ανοίγει το πρώτο εστιατόρια εκτός ΗΠΑ, στη Βρετανική Κολομβία του Καναδά και το 1971 το πρώτο στην Ευρώπη, κοντά στο Άμστερνταμ.
Σήμερα 45 εκατομμύρια πελάτες εξυπηρετούνται από 30.000 εστιατόρια σε 119 χώρες σε όλο τον κόσμο. Έτσι η εταιρεία έχει γίνει σήμερα σύμβολο της παγκοσμιοποίησης και του αμερικανικού τρόπου ζωής, ενώ έχει γίνει συχνά το επίκεντρο κριτικής σχετικά με την παχυσαρκία, την επιχειρησιακή ηθική και την υπευθυνότητα των εταιρειών απέναντι στους καταναλωτές.
Ελληνική Αγορά
thumb|Υποκατάστημα στην Κω thumb|Το εστιατόριο στη πλατεία Συντάγματος. Η McDonald's άνοιξε το πρώτο εστιατόριό της στην Ελλάδα, στις 12 Νοεμβρίου 1991 στην πλατεία Συντάγματος. Στο κατάστημα αυτό προστέθηκε και ένα δεύτερο, αυτό στο Πασαλιμάνι, το 1992. Κατά την περίοδο 1991 - 2005 η McDonald's επένδυσε πάνω από 116 εκ. ευρώ στην Ελλάδα. Παράλληλα, η εταιρεία διεύρυνε την ποικιλία των προϊόντων της προσφέροντας διάφορους συνδυασμούς για όλες τις ηλικίες. Κατά καιρούς, η McDonald's προσθέτει στο μενού της προϊόντα προσαρμοσμένα σε ελληνικές παραδόσεις και διατροφικές συνήθειες.
Πριν την κρίση λειτουργούσαν με το σύστημα δικαιόχρησης στην Ελλάδα μέχρι και 60 καταστήματα. Μετά το κλείσιμο πολλών καταστημάτων, η Premier Capital Hellas που από το 2011 ανέλαβε την ανάπτυξη της αλυσίδας των McDonald's, άρχισε να επενδύει στα ήδη υπάρχοντα αλλά και σε νέα. Από τις 25 Ιουνίου 2014, λειτουργούν πλέον 24 καταστήματα, 5 εκ των οποίων εποχιακά.
Η Premier Capital Hellas δρομολογεί μέχρι το 2022 επιπλέον επενδύσεις, που θα ξεπεράσουν τα 21 εκατ. ευρώ, για να δημιουργηθούν 11 νέα εστιατόρια Mc Donald΄s στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ Κατηγορία:Εστιατόριο Κατηγορία:Πολυεθνικές επιχειρήσεις τροφίμων Κατηγορία:Franchises γρήγορου φαγητού
Πανεπιστήμιο Στάνφορντ
Το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ (Stanford University), με πλήρη επωνυμία Πανεπιστήμιο Λίλαντ Στάνφορντ Τζούνιορ (Leland Stanford Junior University), είναι ιδιωτικό ερευνητικό πανεπιστήμιο, με έδρα το Στάνφορντ στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Είναι ένα από τα κορυφαία πανεπιστήμια στον κόσμο.
Ιδρύθηκε το 1885 από τον πρώην κυβερνήτη της Καλιφόρνια και γερουσιαστή των ΗΠΑ Λίλαντ Στάνφορντ και τη γυναίκα του, Τζέιν Λάθροπ Στάνφορντ, στη μνήμη του γιου τους, Λίλαντ Στάνφορντ του νεώτερου, ο οποίος πέθανε από τυφοειδή πυρετό στην Ευρώπη, μερικές βδομάδες πριν τα 16α του γενέθλια. Οι Στάνφορντ χρησιμοποίησαν έκταση από τα αγροκτήματά τους για την εγκατάσταση του πανεπιστημίου, με την ελπίδα της δημιουργίας ενός μεγάλου ιδρύματος στην Καλιφόρνια.
Στο Στάνφορντ εγγράφονται κάθε χρόνο περίπου 6700 προπτυχιακοί και 8000 μεταπτυχιακοί φοιτητές από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και τον υπόλοιπο κόσμο. Το πανεπιστήμιο διαιρείται σε διάφορες σχολές, όπως την Επιχειρηματική Σχολή του Στάνφορντ (Stanford Business School), τη Νομική Σχολή του Στάνφορντ (Stanford Law School), την Ιατρική Σχολή του Στάνφορντ (Stanford School of Medicine) κλπ.
Καθώς το πανεπιστήμιο βρίσκεται κοντά στη Σίλικον Βάλεϊ, αρκετοί από τους αποφοίτους του έχουν ιδρύσει εταιρείες εκεί, πολλές από τις οποίες ιδιαίτερα επιτυχημένες, όπως οι Hewlett-Packard, Sun Microsystems, Nvidia, Yahoo!, Cisco Systems, Silicon Graphics και Google.
Ιστορία
Το Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ ιδρύθηκε το 1885 από τους Leland και Jane Stanford, και ήταν μια μορφή αφιέρωσης στον Leland Stanford Jr, το μοναδικό τους παιδί. Το ίδρυμα άνοιξε το 1891 στο πρώην αγρόκτημα στο Palo Alto του Λ. Στάνφορντ.
Οι Jane και Leland Στάνφορντ διαμόρφωσαν το πανεπιστήμιο τους εμπνευσμένοι από τα μεγάλα ανατολικά πανεπιστήμια, ειδικότερα από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ. Το Στάνφορντ άνοιξε το λεγόμενο «Κορνέλ της Δύσης» το 1891 λόγω του ότι ήταν κάποτε συνδεδεμένοι με το Κορνέλ (είτε καθηγητές, αποφοίτοι ή και τα δύο), συμπεριλαμβανομένου του πρώτου προέδρου του, David Starr Jordan και του δεύτερου προέδρου, John Casper Branner. Τόσο το Κορνέλ όσο και το Στάνφορντ ήταν από τα πρώτα πανεπιστήμια που είχαν προσβάσιμη τριτοβάθμια εκπαίδευση και ανοιχτή τόσο στις γυναίκες όσο και στους άνδρες. Το Κορνέλ θεωρείται ένα από τα πρώτα αμερικανικά πανεπιστήμια που υιοθέτησαν αυτήν τη ριζοσπαστική απόκλιση από την παραδοσιακή εκπαίδευση και το Στάνφορντ τα υιοθέτησε επίσης από την αρχή.
Παρά το γεγονός ότι χτυπήθηκε από σεισμούς τόσο το 1906 όσο και το 1989, η πανεπιστημιούπολη ξαναχτίστηκε κάθε φορά. Το 1919, το Ίδρυμα Hoover για τον Πόλεμο, την Επανάσταση και την Ειρήνη ξεκίνησε από τον Herbert Hoover για να διατηρήσει αντικείμενα που σχετίζονται με τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Ιατρικό Κέντρο του Στάνφορντ, που ολοκληρώθηκε το 1959, είναι ένα νοσοκομείο διδασκαλίας με πάνω από 800 κρεβάτια. Το SLAC National Accelerator Laboratory (αρχικά ονομάστηκε Stanford Linear Accelerator Center), που ιδρύθηκε το 1962, πραγματοποιεί έρευνα πάνω στη φυσική των σωματιδίων.
Περιοχή
Το μεγαλύτερο μέρος του Στάνφορντ βρίσκεται σε μια πανεπιστημιούπολη 33,1 τετραγωνικών χιλιομέτρων, μια από τις μεγαλύτερες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Βρίσκεται στη χερσόνησο του Σαν Φρανσίσκο, στο βορειοδυτικό τμήμα της κοιλάδας Santa Clara (Silicon Valley) περίπου 60 χλμ., νοτιοανατολικά του Σαν Φρανσίσκο και περίπου 30 χλμ., βορειοδυτικά του Σαν Χοσέ. Το 2008, το 60% αυτής της γης παρέμεινε ανεκμετάλλευτο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλιφόρνια Στανφορντ
Αντίοχος Ι΄ Ευσεβής
Ο Αντίοχος Ι´ Ευσεβής (92 π.Χ. ή 83 π.Χ.) ήταν ηγεμόνας της Δυναστείας των Σελευκιδών, βασιλέων της Συρίας κατά την ελληνιστική περίοδο. Ήταν γιος του Αντίοχου Θ' του Κυζικηνού από άγνωστη σύζυγο και κυβέρνησε κατά την περίοδο 95 π.Χ. – 92 π.Χ. ή 83 π.Χ..
Βιογραφικά στοιχεία
Κατά την περίοδο 114 / 113 π.Χ. το βασίλειο των Σελευκιδών στη Συρία διαιρέθηκε σε δύο τμήματα. Το νότιο κατείχε ο Αντίοχος Θ' Κυζικηνός, ενώ το βόρειο ο αδελφός του, Αντίοχος Η΄ Γρυπός. Η διαμάχη ανάμεσα στους δύο άνδρες για επικράτηση υπήρξε πολύχρονη.
Το 96 π.Χ. ο Αντίοχος Η΄ Γρυπός πέθανε από φυσικά αίτια και ο θρόνος περιήλθε στον αδελφό του, Αντίοχο Θ΄ Κυζικηνό, που για να σταθεροποιήσει την κατάσταση και να νομιμοποιήσει την ένωση του βασιλείου παντρεύτηκε τη χήρα του αδελφού του, βασίλισσα Κλεοπάτρα Σελήνη Α'. Ωστόσο τους πρώτους μήνες του 95 π.Χ. ο γιος του Γρυπού, ο Σέλευκος Στ' Επιφανής, νίκησε και θανάτωσε τον Αντίοχο, καταλαμβάνοντας την εξουσία. Εν τούτοις, μέχρι το τέλος του έτους, ο Σέλευκος απομακρύνθηκε από το θρόνο από τον Αντίοχο Ι' τον Ευσεβή, γιο του Κυζικηνού, ο οποίος έτσι εκδικήθηκε για τον πατέρα του. Και ο Αντίοχος νυμφεύεται την Κλεοπάτρα Σελήνη (αποτελώντας τον πέμπτο της σύζυγο). Επίδοξοι διεκδικητές του θρόνου όμως, αναδεικνύονται τρία ακόμη παιδιά του Γρυπού: ο Αντίοχος ΙΑ' Επιφανής, ο Δημήτριος Γ' Εύκαιρος και ο Φίλιππος Α' Φιλάδελφος.
Υπάρχει μια αβεβαιότητα γύρω από τα γεγονότα που οδήγησαν στην πτώση του: ο Ιώσηπος Φλάβιος διηγείται ότι σκοτώθηκε γύρω στο 90 π.Χ. ενώ αγωνιζόταν κατά των Πάρθων. Ο Αππιανός διηγείται μια άλλη εκδοχή: πως ο Αντίοχος Ι' ηττήθηκε όταν ο ηγεμόνας της Αρμενίας, ο Τιγράνης, εισέβαλε στη Συρία το 83 π.Χ. Σε αυτή την περίοδο είναι άγνωστο το τι συνέβη κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τα προγενέστερα χρόνια. Ένας γιος του, ο Αντίοχος ΙΓ' ο Ασιατικός, έγινε (υποτελής) βασιλιάς της Συρίας όταν ο Ρωμαίος στρατηγός Πομπήιος ο Μέγας νίκησε τον Τιγράνη.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ηγεμόνες των Σελευκιδών Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Σημαία της Σλοβακίας
thumb|250px|right|[[Αρχείο:FIAV 111000.svg|20px Λόγος σημαίας: 2:3]] Η σημαία της Σλοβακίας καθιερώθηκε με το Σύνταγμα που τέθηκε σε ισχύ στις 3 Σεπτεμβρίου 1992. Η σημαία έχει ένα κοινό στοιχείο με άλλα σλαβικά έθνη, ότι χρησιμοποιεί το κόκκινο, το λευκό και το μπλε για χρώματα.
Η σλοβακική σημαία με τη σύγχρονη μορφή της (όμως με άλλο θυρεό πάνω της ή άνευ θυρεού) ανάγεται χρονικά στην Επανάσταση του 1848, όταν οι Σλοβάκοι πολεμούσαν εναντίον των Ούγγρων. Πριν από το Δεύτερο παγκόσμιο Πόλεμο η σημαία ήταν σε χρήση ημιεπίσημα στην Τσεχοσλοβακία, από τη Δημοκρατία της Σλοβακίας, το 1939-45. Την 1η Μαρτίου του 1990 η σημαία καθιερώθηκε χωρίς το θυρεό ως επίσημη σημαία της Σλοβακίας. Ο θυρεός προστέθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου του 1992.
Ο θυρεός στη σημαία προστέθηκε για να μη γίνεται σύγχυση στη σημαία της Σλοβακίας με τις σημαίες της Ρωσίας και της Σλοβενίας. Στο θυρεό υπάρχει το εθνόσημο της Σλοβακίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σλοβακία Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Σλοβακίας
Garcinia cantleyana
Η Garcinia cantleyana, είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Κλουσιίδων (Clusiaceae). Πρόκειται για δέντρο ενδημικό στη Χερσόνησο της Μαλαισίας.
Παραπομπές
cantleyana Κατηγορία:Ενδημική Χλωρίδα της Χερσονήσου της Μαλαισίας Κατηγορία:Δέντρα της Χερσονήσου της Μαλαισίας Κατηγορία:Φυτά ελάχιστης ανησυχίας
Εκλογές στην Τουρκία
Οι εκλογές στην Τουρκία διεξάγονται σε έξι επίπεδα:
Η Βουλή έχει 600 μέλη, τα οποία εκλέγονται για πενταετή θητεία με σύστημα που βασίζεται σε κλειστή λίστα αναλογικής εκπροσώπησης σύμφωνα με τη μέθοδο D'Hondt. Τα πολιτικά κόμματα υπόκεινται στο εκλογικό όριο του 7%. Τα μικρότερα κόμματα μπορούν να αποφύγουν το εκλογικό όριο σχηματίζοντας συνασπισμούς με μεγαλύτερα κόμματα, αρκεί οι συνολικές ψήφοι του εκλογικού συνασπισμού να ξεπεράσουν το 7%. Οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι δεν υπόκεινται σε εκλογικό όριο.
Προεδρικές εκλογές 2018
Οι πιο πρόσφατες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 24 Ιουνίου 2018. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κέρδισε από τον πρώτο γύρο με 52,6%.
Προεδρικές εκλογές 2014
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 10 Αυγούστου 2014. Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κέρδισε απευθείας, αν και οριακά, από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας ποσοστό 51,7%. Για πρώτη φορά ο πρόεδρος εξελέγη από λαό και όχι από το κοινοβούλιο. Δικαίωμα ψήφου είχαν γύρω στα 53 εκατομμύρια Τούρκοι, ανάμεσά τους και 2,8 εκατ. πολίτες που ζουν στο εξωτερικό.
2015
Το 2015 διεξήχθησαν δυο εκλογικές αναμετρήσεις:
2007
Στις βουλευτικές εκλογές του 2007, οι οποίες διεξήχθησαν πρόωρα στις 22 Ιουλίου, επανεξελέγη η κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.
2010
Στις 12 Σεπτεμβρίου 2010 διεξήχθη δημοψήφισμα για τροποποίηση του Συντάγματος. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι πολίτες υπερψήφισαν τις τροποποιήσεις, σε ποσοστό 57,88% έναντι 42,12% που τις καταψήφισαν. Η συμμετοχή έφτασε το 73,71%. Οι αλλαγές στοχεύουν να πληρούν τα κριτήρια που έχει θέσει η ΕΕ για ένταξη της χώρας στην ένωση.
Γιουκσεκολούκ
Το Γιουκσεκολούκ (πρώην Γλαβούριο) είναι χωριό στον νομό Τοροσλάρ, στην επαρχία Μερσίνης στην Τουρκία, όπου η επαρχία είναι μέρος της ευρύτερης Μερσίνης. Το χωριό βρίσκεται στα Βουνά του Ταύρου στο 36.98333°N, 34.41667°W και η απόσταση από Μερσίνη κέντρο της πόλης είναι περίπου 35 χιλιόμετρα. Ο πληθυσμός της Γιουκσεκολούκ είναι 285  κάτοικοι το 2012. Η κύρια οικονομική δραστηριότητα του χωριού είναι η γεωργία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοχή Μεσογείου (Τουρκία) Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Γιανγκόν
Αν και η Γιανγκόν δεν έχει το ίδιο ανεπτυγμένη ρυμοτομία με άλλες πόλεις της Νοτιοανατολικής Ασίας, έχει το μεγαλύτερο αριθμό αποικιακών κτηρίων στην περιοχή. Η πόλη ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα ως Νταγκόν και πέρασε υπό τον έλεγχο των Άγγλων μετά τον δεύτερο αγγλοβιρμανικό πόλεμο, ο οποίος τελείωσε το 1852. Η πόλη αναπτύχθηκε γρήγορα. Η Γιανγκόν, τότε Ρανγκούν, έγινε μέρος της ανεξάρτητης Βιρμανίας. Στην πόλη βρίσκεται η επίχρυση παγόδα Σβενταγκόν, η οποία βρίσκεται στο μεγαλύτερο πάρκο της πόλης. Η παγόδα δεσπόζει στη πόλη και θεωρείται η πιο ιερή στη χώρα.
Η Γιανγκόν πάσχει από έλλειψη υποδομών ιδιαίτερα σε σύγκριση με άλλες μεγάλες πόλεις στη Νοτιοανατολική Ασία. Αν και πολλά ιστορικά οικιστικά και εμπορικά κτίρια έχουν ανακαινιστεί σε όλη την κεντρική Γιανγκόν, οι περισσότερες δορυφορικές πόλεις που την περικυκλώνουν εξακολουθούν να είναι έντονα υποβαθμισμένες και στερούνται βασικών υποδομών.
Ετυμολογία
Το όνομα "Γιανγκόν" (ရန်ကုန်) προέρχεται από το συνδυασμό των Βιρμανικών λέξεων γιαν (ရန်) και κουν (ကုန်), που σημαίνουν "εχθροί" και "εξαντλημένος" αντίστοιχα. Αυτός ο συνδυασμός λέξεων συνήθως μεταφράζεται ως "Τέλος της Διαμάχης".
Το αποικιακό όνομα της πόλης, "Ρανγκούν", πιθανών προέρχεται από την αγγλοποίηση της προφοράς του "Γιανγκόν" στα αρακανέζικα.
Πρώιμη ιστορία
Η Γιανγκόν ιδρύθηκε ως Νταγκόν στις αρχές του 11ου αιώνα (c. 1028–1043) από τους Μον, οι οποίοι κυριάρχησαν στη Κάτω Βιρμανία. Το Νταγκόν ήταν ένα μικρό ψαροχώρι, με επίκεντρο τη παγίδα Σουενταγκόν. Το 1755, ο Βασιλιάς Αλαουνγκπάγια κατέκτησε το Νταγκόν, μετονομάζοντάς τη σε "Γιανγκόν" και προσθέτοντας οικισμούς γύρω από το Νταγκόν. Οι Βρετανοί κατέλαβαν τη Γιανγκόν κατά το Πρώτο Αγγλοβιρμανικά Πόλεμο (1824-26), αλλά επέστρεψε στους Βιρμανούς μετά τον πόλεμο. Η πόλη καταστράφηκε από πυρκαγιά το 1841.
Αποικιακή Ρανγκούν
μικρογραφία|Ρανγκούν και περίχωρα, χάρτης, 1911 αριστερά|μικρογραφία|Θέα στους κήπους του Καταυλισμός (σημερινός Κήπος Καντάου Μίνγκλαρ), το 1868. αριστερά|μικρογραφία|Ζημιές στη κεντρική Ρανγκούν στον απόηχο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Βρετανοί κατέλαβαν τη Γιανγκόν και όλη τη Κάτω Βιρμανία στο Δεύτερο Αγγλοβιρμανικά Πόλεμο του 1852 και στη συνέχεια μετέτρεψαν την Γιανγκόν σε εμπορικό και πολιτικό κέντρο της Βρετανικής Βιρμανίας. Το 1853, οι Βρετανοί μετέφεραν την πρωτεύουσα της Βιρμανίας από το Μουλμέιν (Μαουλαμγίνε) στη Γιανγκόν. Η Γιανγκόν είναι επίσης το μέρος όπου οι Βρετανοί έστειλαν τον Μπαχαντούρ Σαχ Β΄ το τελευταίο αυτοκράτορα των Μουγκάλ, για να ζήσει μετά την Ινδική Εξέγερση του 1857. Με βάση το σχέδιο από τον Αλεξάντερ Φρέιζερ, οι Βρετανοί κατασκεύασαν μια πόλη στο δέλτα της γης. Η Γιανγκόν έγινε η πρωτεύουσα όλης της Βιρμανίας, αφού οι Βρετανοί κατέλαβαν την Άνω Βιρμανία στο Τρίτο Αγγλοβιρμανικό Πόλεμο του 1885. Στην δεκαετία του 1890, ο πληθυσμός και το εμπόριο αυξανόταν, γεννώντας ευημερούντα προάστια βόρεια της Βασιλικής Λίμνης (Καντάουγκι) και της λίμνης Ίνγκια. Οι Βρετανοί επίσης ίδρυσαν νοσοκομεία, όπως το Γενικό Νοσοκομείο της Ρανγκούν και κολέγια, συμπεριλαμβανομένου του Πανεπιστημίου της Ρανγκούν.
Πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, σχεδόν το 55% των 500.000 κατοίκων της Γιανγκόν ήταν Ινδοί ή Νοτιοασιάτες, ενώ μόνο το ένα τρίτο ήταν Βιρμανοί. Οι Κάρεν, Κινέζοι και Αγγλοβιρμανοί συμπλήρωναν το υπόλοιπο ποσοστό.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γιανγκόν έγινε το επίκεντρο του Βιρμανικού κινήματος ανεξαρτησίας, με ηγέτες τους φοιτητές του πανεπιστημίου της Γιανγκόν. Τρεις πανεθνικές απεργίες κατά της Βρετανικής Αυτοκρατορίας το 1920, το 1936 και το 1938 ξεκίνησαν από τη Γιανγκόν. Η Γιανγκόν ήταν υπό Ιαπωνική κατοχή (1942-45) και υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Σύμμαχοι ανακατέλαβαν την πόλη τον Μάιο του 1945.
Η Γιανγκόν ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα της Ένωσης της Βιρμανίας στις 4 Ιανουαρίου 1948, όταν η χώρα ανέκτησε την ανεξαρτησία της από τη Βρετανική Αυτοκρατορία.
Σύγχρονη Γιανγκόν
Μετά την ανεξαρτησία, η Γιανγκόν έχει επεκταθεί απορροφώντας αρκετές γειτονικές περιοχές. Οι διαδοχικές κυβερνήσεις έχτισαν δορυφορικές πόλεις όπως οι Θακέρα, Βόρεια και Νότια Οκαλάπα στη δεκαετία του 1950. Στην δεκαετία του 1980 δημιουργήθηκαν οι δορυφορικές πόλεις Χλαϊνγκθάγια, Σουεπγίθα και Νότιο Νταγκόν. Σήμερα, η Μεγαλύτερη Γιανγκόν περικλείει μια έκταση που καλύπτει περίπου 600 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Κατά τη διάρκεια της απομονωτικής κυβέρνησης του Νε Ουίν (1962-88), οι υποδομές της Γιανγκόν υποβαθμίστηκαν λόγω της κακής συντήρησης και της μη συμβάδισης με την αύξηση του πληθυσμού. Στη δεκαετία του 1990, η στρατιωτική κυβέρνηση ξεκίνησε μια πιο ανοιχτή πολιτική προσέλκυσης εγχώριων και ξένων επενδύσεων. Άμεσο αποτέλεσμα ήταν και οι βελτιώσεις στην υποδομή της πόλης. Μερικοί κάτοικοι της πόλης μεταφέρθηκαν αναγκαστικά σε νέες δορυφορικές πόλεις. Πολλά κτίρια της αποικιακής περιόδου κατεδαφίστηκαν για να χτιστούν ξενοδοχεία, κτίρια γραφείων και εμπορικά κέντρα. Το 1996, περίπου 200 κτίσματα εισήλθαν στον κατάλογο αστικής κληρονομιάς της Γιανγκόν. Τα οικοδομικά προγράμματα συμπεριλάμβαναν την κατασκευή έξι νέων γεφυρών πέντε νέων εθνικών οδών που συνδέουν την πόλη με την υπόλοιπη χώρα. Ωστόσο, πολλά τμήματα της Γιανγκόν παραμένουν χωρίς βασικές δημοτικές υπηρεσίες όπως η εικοσιτετράωρη παροχή ρεύματος και η τακτική αποκομιδή των απορριμμάτων.
Η Γιανγκόν έχει γίνει πολύ πιο Βιρμανική μετά την ανεξαρτησία. Μετά την ανεξαρτησία, πολλοί Νοτιοασιάτες και Αγγλοβιρμανοί εγκατέλειψαν την πόλη. Οι περισσότεροι Νοτιοασιάτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη πόλη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, λόγω της ξενοφοβικής κυβέρνησης του Νε Ουίν. Παρ'όλα αυτά, σημαντικές μειονότητες αγγλοβιρμανών και νοτιοασιατών εξακολουθούν να υπάρχουν στη πόλη. Οι Αγγλοβιρμανοί έχουν ουσιαστικά εξαφανιστεί, έχοντας εγκαταλείψει τη χώρα ή έχοντας αφομοιωθεί με άλλες εθνικές ομάδες.
Η Γιανγκόν ήταν το κέντρο μεγάλων αντικυβερνητικών διαδηλώσεων το 1974, 1988 και 2007. Το 1988, η εξέγερση 8888 είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο πολλών κατοίκων της πόλης, καθώς εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πλημμύρισαν τους δρόμους της τότε πρωτεύουσας. Η Επανάσταση του Σαφράν είχε ως αποτέλεσμα μαζικές εκτελέσεις και χρήση κρεματορίων στη Γιανγκόν, επειδή η κυβέρνηση της Βιρμανίας ήθελε να σβήσει τα στοιχεία των μοναχών, άοπλων κατοίκων, δημοσιογράφων και φοιτητών που ήταν κατά της.
Όταν γίνονταν διαδηλώσεις, στους δρόμους γίνονταν αιματοχυσίες επειδή οι διαδηλωτές πυροβολούνταν και σκοτώνονταν από την κυβέρνηση.
Το Μάιο του 2008 ο Κυκλώνας Ναργκίς έπληξε τη Γιανγκόν. Ενώ η πόλη είχε λίγες ανθρώπινες απώλειες, τα τρία τέταρτα της βιομηχανικής υποδομής της Γιανγκόν καταστράφηκαν ή υπέστησαν βλάβες. Οι ζημιές υπολογίζονται στα 800.000.000 δολάρια.
Το Νοέμβριο του 2005 η στρατιωτική κυβέρνηση όρισε ως πρωτεύουσα το Νέπιντο, σε μια περιοχή 320 χιλιόμετρα βόρεια της Γιανγκόν. Στη συνέχεια μεγάλο μέρος της κυβέρνησης μετακόμισε στη νέα πόλη. Σε κάθε περίπτωση, η Γιανγκόν παραμένει η μεγαλύτερη πόλη και το σημαντικότερο εμπορικό κέντρο της Μιανμάρ.
Γεωγραφία
μικρογραφία|Δορυφορική άποψη της μητροπολιτικής περιοχής της Γιανγκόν Η Γιανγκόν βρίσκεται στη Κάτω Βιρμανία (Μιανμάρ), στην σύγκλιση των ποταμών Γιανγκόν και Μπάγκο, περίπου 30 χλμ. μακριά από τον Κόλπο του Μαρτάμπαν στις γεωγραφικές συντεταγμένες 16°48' Βόρεια, 96°09' Ανατολικά. Η ζώνη ώρας είναι η UTC+6:30.
Κλίμα
Το Γιανγκόν έχει κλίμα τροπικών μουσώνων υπό το σύστημα της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν. Η πόλη διαθέτει μια μακρά υγρή περίοδο από το Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο, όπου λαμβάνεται σημαντική ποσότητα βροχόπτωσης. Η ξηρή περίοδος διαρκεί από τον Νοέμβριο μέχρι τον Απρίλιο, όπου οι βροχοπτώσεις σπανίζουν. Αυτό συμβαίνει κυρίως λόγω των έντονων βροχοπτώσεων που εκδηλώνονται κατά την περίοδο των βροχών, επειδή η Γιανγκόν ανήκει στην κλιματική κατηγορία των τροπικών μουσώνων. Από το 1961 έως το 1990, οι μέσες θερμοκρασίες παρουσιάζουν μικρή διακύμανση, με τις μέσες υψηλές θερμοκρασίες να κυμαίνονται από τους 29°C έως τους 36°C, ενώ οι μέσες χαμηλές θερμοκρασίες κυμαίνονταν από τους 18°C έως τους 25°C.
Αστικό τοπίο
μικρογραφία|Χάρτης της Γιανγκόν μικρογραφία|Εδαφική επέκταση της Γιανγκόν (1963-2003) Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990, η Γιανγκόν παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό περιορισμένη στην παραδοσιακή χερσόνησο μεταξύ των ποταμών Μπάγκο, Γιανγκόν και Χλάινγκ. Νέοι κάτοικοι κατέφθανα στην πόλη, αλλά η πόλη δεν επεκτεινόταν. Οι χάρτες από το 1944 παρουσιάζουν μικρή ανάπτυξη βόρεια της λίμνης Ίνγια και σε άλλες περιοχές που τώρα έχουν τσιμεντωθεί για να στοιβαχθούν με κατοικίες. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, ωστόσο, η πόλη άρχισε να επεκτείνεται προς τα βόρεια, όπου βρίσκεται το σημερινό διεθνές Αεροδρόμιο της Γιανγκόν. Έτσι το κέντρο της πόλης δεν συμβαδίζει με το γεωγραφικό κέντρο της. Η έκταση της πόλης έχει αυξηθεί σταθερά από τα 72.52 τ.χλμ. το 1901 σε 86.2 τ.χλμ. το 1940 για να φτάσει τα 208.51 τ.χλμ. το 1974, για να αυξηθεί σε 346.13 τ.χλμ. το 1985 και το 2008 είχε 598.75 τ.χλμ..
Αρχιτεκτονική
μικρογραφία|Κτίριο που χρονολογείται από την αποικιακή εποχή Το κέντρο της Γιανγκόν είναι γνωστή για τις φυλλώδεις λεωφόρους και την αρχιτεκτονική της. Η πρώην Βρετανική αποικιακή πρωτεύουσα έχει τον υψηλότερο αριθμό αποικιακών κτιρίων στη νοτιοανατολική Ασία. Το κέντρο της Γιανγκόν αποτελείται κυρίως από κτίρια που χρονολογούνται από την αποικιακή εποχή. Το πρώην ανώτατο Δικαστήριο, τα πρώην κτίρια της γραμματείας, το λύκειο του Αγίου Παύλου και το Στραντ Χοτέλ είναι εξαιρετικά παραδείγματα της άλλης εποχής. Τα περισσότερα κτίρια στο κέντρο της πόλης από αυτή την εποχή είναι τετραόροφα κτίρια ανάμεικτων χρήσεων (κατοικίες και εμπορικά κτίρια με ανώτατο υψομετρικό όριο 14 μέτρων). Παρά τις λιγότερο από ιδανικές συνθήκες, τα κτίρια παραμένουν περιζήτητα και ακριβά στην αγορά ακινήτων της πόλης.
Το 1996, η Επιτροπή Ανάπτυξης της Πόλης της Γιανγκόν δημιούργησε τον Κατάλογο Κληρονομιάς Κτιρίων της Γιανγκόν, η οποία περιλαμβάνει παλιά κτίρια και δομές που δεν μπορούν να τροποποιηθούν ή να κατεδαφιστούν χωρίς έγκριση. Το 2012, η πόλη της Γιανγκόν επέβαλε μορατόριουμ διάρκειας 50 ετών για την κατεδάφιση των κτιρίων άνω των 50 ετών. Η Yangon Heritage Trust, μια ΜΚΟ που ξεκίνησε από τον Θαντ Μγιντ-Ου σκοπεύει στην δημιουργία περιοχών κληρονομιάς στο κέντρο της πόλης και στη προσέλκυση επενδυτών για την ανακαίνιση κτιρίων για εμπορική χρήση. μικρογραφία|Το κέντρο της πόλης κοντά στο Σούλε Ένα από τα πιο πρόσφατα σήματα κατατεθέν της Γιανγκόν είναι η οκταώροφη πολυκατοικία. (Στη Γιανγκόν, ένα κτίριο χωρίς ανελκυστήρα ονομάζεται πολυκατοικία). Τα οκταώροφα κτίρια διαμερισμάτων παρέχουν σχετικά φθηνή κατοικία για πολλούς κατοίκους της Γιανγκόν. Τα διαμερίσματα είναι συνήθως οκταώροφα (συμπεριλαμβανομένου και του ισογείου), κυρίως λόγω των κανονισμών της πόλης. Μέχρι τον Φεβρουάριο του 2008, προβλεπόταν ότι όλα τα κτίρια θα πρέπει να έχουν ύψος τουλάχιστον 23 μέτρων ή οκτώ ορόφους για να εγκατασταθεί ανελκυστήρας. Το ελάχιστο ύψος έχει μειωθεί στα 19 μέτρα και οι ελάχιστοι όροφοι, εγκαινιάζοντας πιθανότατα την εποχή των εξαώροφων κτιρίων. Αν και οι περισσότερες πολυκατοικίες χτίστηκαν εντός των τελευταίων 20 ετών, φαίνονται πολύ μεγαλύτερες και υποβαθμισμένες λόγω της κακής ποιότητας κατασκευής και της έλλειψης σωστής συντήρησης. μικρογραφία|Μια πολυκατοικία στο κέντρο της πόλης Σε αντίθεση με άλλες μεγάλες πόλεις της Ασίας, η Γιανγκόν δεν έχει ουρανοξύστες.
Οι παλαιότερες δορυφορικές πόλεις όπως η Θακέτα, η Βόρεια Οκκαλάπα και Νότια Οκκαλάπα επενδύονται κυρίως με μονοώροφες και διώροφες μονοκατοικίες με πρόσβαση στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας της πόλης. Οι νεότερες δορυφορικές πόλεις ομοιάζουν με φτωχογειτονιές. Οι δορυφορικές πόλεις εξυπηρετούνται λιγότερο από τις δημοτικές υπηρεσίες.
Δρόμο διάταξη
μικρογραφία|Στο κέντρο της πόλης Yangon, το βράδυ μικρογραφία|Γωνία του Sule Pagoda και City Hall Στο κέντρο της πόλης Yangon's road διάταξη ακολουθεί ένα μοτίβο πλέγματος, με βάση τέσσερα είδη δρόμων:
Το ανατολικό-δυτικό πλέγμα της κεντρικής που ήταν έξω από Βρετανούς στρατιωτικούς μηχανικούς Fraser και Μοντγκόμερι μετά το Δεύτερο Αγγλο-Βιρμανικά Πόλεμο. Η πόλη ήταν αργότερα αναπτύχθηκε από το Τμήμα Δημοσίων Έργων και Βεγγάλης Σώμα των Μηχανικών. Το μοτίβο από το νότο προς το βορρά δρόμοι είναι ως εξής: ένα ευρύ 100 ft ευρεία ευρεία δρόμο, δύο στενά δρομάκια, ένα μεσαίου μεγέθους δρόμο, δύο στενά δρομάκια, και στη συνέχεια ένα άλλο 100 ft ευρεία ευρεία δρόμο. Αυτή η σειρά επαναλαμβάνεται από τα δυτικά προς τα ανατολικά. Τα στενά σοκάκια είναι μετρημένες; η μεσαία και ευρεία δρόμοι έχουν το όνομά του.
Για παράδειγμα, τα 100 ft Lanmadaw Δρόμος που ακολουθείται από 30 ft-ευρεία 17ο και 18ο δρόμους, στη συνέχεια, το μέσο 50 ft Sint---Νταν Δρόμο, το 30-πόδι του 19ου και 20ου δρόμους, που ακολουθείται από ένα άλλο 100 ft ευρύ-Λατά Δρόμο, που ακολουθείται και πάλι από τα δύο αριθμημένα μικρούς δρόμους 21 και 22 δρόμους, και ούτω καθεξής.
Πάρκα και κήποι
Τα μεγαλύτερα και πιο καλοδιατηρημένα πάρκα στη Yangon βρίσκεται γύρω Shwedagon Παγόδα. Στα νότια-ανατολικά από το επιχρυσωμένο στούπα είναι η πιο δημοφιλής περιοχή αναψυχής στην πόλη – Kandawgyi Λίμνη. Τα 150 στρεμμάτων (61-ha) λίμνη περιβάλλεται από το 110 στρεμμάτων (45-ha) Kandawgyi Nature Park, και το 69.25 στρεμμάτων (28-ha), Γιανγκόν Zoological Gardens, το οποίο αποτελείται από ένα ζωολογικό κήπο, ένα ενυδρείο και ένα πάρκο αναψυχής. Δυτικά από την παγόδα προς την πρώην Hluttaw (Κοινοβούλιο), το συγκρότημα είναι 130 στρεμμάτων (53-ha), την Πλατεία του Λαού και το Πάρκο, (πρώην παρελαύνουν έδαφος για σημαντικές εθνικές ημέρες, όταν Γιανγκόν ήταν πρωτεύουσα.) λίγα χιλιόμετρα βόρεια από την παγόδα βρίσκεται το 37 στρεμμάτων (15-ha) Inya Lake Park – ένα αγαπημένο στέκι της Yangon, το Πανεπιστήμιο φοιτητές, και ένα πολύ γνωστό μέρος του ρομαντισμού στη βιρμανία, τη λαϊκή κουλτούρα.
Hlawga Εθνικό Πάρκο και το Συμμαχικό Μνημείο Πολέμου στα περίχωρα της πόλης είναι δημοφιλείς προορισμοί για ημερήσιες εκδρομές με το να κάνουν το ίδιο και για τους τουρίστες.
Διοίκηση
μικρογραφία|Δημαρχείο της Γιανγκόν Γιανγκόν χορηγείται από την Γιανγκόν της Πόλης της Επιτροπής Ανάπτυξης (YCDC). YCDC συντονίζει, επίσης, την πολεοδομία. Η πόλη είναι χωρισμένη σε τέσσερις περιοχές. Οι περιοχές που συνδυάζεται έχουν συνολικά 33 πόλεις. Η τρέχουσα δήμαρχος της Yangon είναι Maung Maung Soe. Κάθε δήμος διοικείται από επιτροπή του δήμου οι ηγέτες, που να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με beautification πόλεων και των υποδομών. Myo-ο (lit. "Νέες Πόλεις", ή δορυφορικές πόλεις) δεν είναι μέσα σε τέτοιες δικαιοδοσίες. μικρογραφία|Οι Διοικητικές Περιφέρειες της Γιανγκόν Γιανγκόν είναι μέλος του Ασιατικού Δικτύου των Μεγάλων Πόλεων 21.
Μεταφορές
Η Γιανγκόν είναι ο κύριος εγχώριος και διεθνής κόμβος της χώρας για τις αεροπορικές, σιδηροδρομικές, και χερσαίες μεταφορές.
Σιδηρόδρομοι
μικρογραφία|Ο Κεντρικός Σιδηροδρομικός Σταθμός της Γιανγκόν Ο Κεντρικός Σιδηροδρομικός Σταθμός της Γιανγκόν είναι ο κύριος σταθμός των Σιδηροδρόμων της Μιανμάρ, συνδέοντας την πόλη με την Άνω Μιανμάρ (Νέπιντο, Μανταλέι, Σουέμπο), προς το εσωτερικό της χώρας (Μγιτκίνα), τους λόφους Σαν (Ταούνγκι, Λάσιο) και άλλες πόλεις.
Ο Κυκλικός Σιδηρόδρομος της Γιανγκόν 45.9 km περιέχει 39 σταθμούς, συνδέοντας τις δορυφορικές πόλεις της Γιανγκόν. Το σύστημα χρησιμοποιείται σε μεγάλο βαθμό από τον τοπικό πληθυσμό, πωλώντας σχεδόν 150.000 εισιτήρια καθημερινά. Η δημοτικότητα της προαστιακής γραμμής έχει εκτοξευθεί από τότε που η κυβέρνηση μείωσε τις επιδοτήσεις βενζίνης, τον Αύγουστο του 2007.
Λεωφορεία και αυτοκίνητα
Το Γιανγκόν είχε οδικό δίκτυο ύψους 4.439 χιλιομέτρων (πίσσα, τσιμέντο και χώμα), τον Μάρτιο του 2011. Πολλοί δρόμοι είναι σε κακή κατάσταση και δεν είναι αρκετά μεγάλοι για να φιλοξενήσουν τον αυξανόμενο αριθμό αυτοκινήτων. Η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της Γιανγκόν δεν μπορούν να αγοράσουν αυτοκίνητο και βασίζονται στο εκτεταμένο δίκτυο λεωφορείων για την μετακίνησή τους. Πάνω από 300 δημόσιες και ιδιωτικές γραμμές λεωφορείων λειτουργούν 6.300 γεμάτα λεωφορεία γύρω από την πόλη, μεταφέροντας πάνω από 4.4 εκατομμύρια επιβάτες την ημέρα. Όλα τα λεωφορεία και το 80% των ταξί στην Γιανγκόν κινούνται με συμπιεσμένο φυσικό αέριο από το 2005, μετά από κυβερνητικό διάταγμα για την εξοικονόμηση χρημάτων για το εισαγόμενο πετρέλαιο. Τα λεωφορεία για άλλες πόλεις αναχωρούν από δύο σταθμούς: τον Τερματικό σταθμό Λεωφορείων Εθνικών Οδών Αγιεγιάρ (για την περιοχή του δέλτα του Ιραουάντι) και τον Τερματικό σταθμό Λεωφορείων Εθνικών Οδών Αούνγκ Μινγκάλα (για άλλα μέρη της χώρας).
Στις 16 Ιανουαρίου 2017 εγκαινιάστηκε η νέα Υπηρεσία Λεωφορείων της Γιανγκόν.
Στη Γιανγκόν, τα αυτοκίνητα είναι εξαιρετικά ακριβά για τους περισσότερους κατοίκους. Καθώς η κυβέρνηση επιτρέπει την εισαγωγή μόνο μερικών χιλιάδων αυτοκινήτων για μια χώρα με πληθυσμό που ξεπερνά τα 50 εκατομμύρια άτομα, οι τιμές των αυτοκινήτων στην Γιανγκόν (και στη Βιρμανία) είναι από τις υψηλότερες στον κόσμο. Τον Ιούλιο του 2008, τα δύο δημοφιλέστερα αυτοκίνητα στην Γιανγκόν, το Nissan Sunny Super Saloon του 1986-87 και το Toyota Corolla SE Limited του 1988, κοστίζουν περίπου 20.000 και 29.000 δολάρια ΗΠΑ αντίστοιχα. Ένα όχημα αθλητικής χρησιμότητας, το οποίο εισάγεται με τιμή που πλησιάζει τα 50.000 δολάρια ΗΠΑ, εκτινάζεται στα 250.000 δολάρια. Τα παρανόμως εισαχθέντα αδήλωτα αυτοκίνητα είναι φθηνότερα και κοστίζουν περίπου το μισό σε σχέση με τα εγγεγραμμένα αυτοκίνητα. Παρ'όλα αυτά, η χρήση των αυτοκινήτων στην Γιανγκόν αυξάνεται και αυτό είναι σημάδι αύξησης των εισοδημάτων για μερικούς, ενώ υπάρχει ήδη αρκετή κυκλοφοριακή συμφόρηση σε μια Γιανγκόν χωρίς εθνικές οδούς. Το 2011, η Γιανγκόν είχε περίπου 300.000 εγγεγραμμένα μηχανοκίνητα οχήματα και άγνωστο αριθμό μη εγγεγραμμένων.
Από το 1970, τα αυτοκίνητα κινούνται στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Ωστόσο, καθώς η κυβέρνηση δεν απαιτεί την μετατροπή των οχημάτων σε αριστεροτίμονα για να τηρούν τους κανόνες οδήγησης στην δεξιά πλευρά. Γι'αυτό, πολλά αυτοκίνητα είναι δεξιοτίμονα για οδήγηση στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Τα ιαπωνικά αυτοκίνητα, τα οποία συνθέτουν το μεγαλύτερο μέρος των εισαγωγών της χώρας, εισάγονται δεξιοτίμονα και δεν μετατρέπονται ποτέ σε αριστεροτίμονα. Ως αποτέλεσμα, κατά τη διέλευση άλλων οχημάτων, οι Βιρμανοί οδηγοί πρέπει να βασίζονται στις οδηγίες από τους επιβάτες τους. μικρογραφία|Ταξί στη Γιανγκόν
Μέσα στα όρια της Γιανγκόν, η οδήγηση των τρίσο, ποδηλάτων και μοτοσικλετών είναι παράνομη. Από τον Φεβρουάριο του 2010, η χρήση των φορτηγών πικάπ απαγορεύτηκε στους δήμους Λάτα, Λανμαντάου, Παμπεντάν, Κιαουκτάντα, Μποταχταούνγκ και Παζουνταούνγκ. Τον Μάιο του 2003, με σκοπό την μείωση της ηχορύπανσης, η χρήση της κόρνας αυτοκινήτου απαγορεύτηκε σε έξι περιοχές της πόλης. Τον Απρίλιο του 2004, η απαγόρευση της κόρνας αυτοκινήτου επεκτάθηκε για να καλύψει ολόκληρη την πόλη.
Ποτάμιες
μικρογραφία|Ένα πλοίο στη Γιανγκόν το 2016 Η Γιανγκόν έχει τέσσερα κύρια επιβατικά λιμάνια, εξυπηρετώντας κυρίως τοπικά δρομολόγια που συνδέουν την πόλη με την περιοχή του Δέλτα του Ιραουάντι. Το κανάλι Τουάντε (35 χιλιόμετρα) ήταν η συντομότερη διαδρομή από τη Γιανγκόν προς το δέλτα του Ιραουάντι μέχρι τη δεκαετία του 1990, όταν οι δρόμοι μεταξύ της Γιανγκόν και της διοίκησης Ιραουάντι μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν όλο το χρόνο. Ενώ τα επιβατηγά πλοία στο δέλτα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται, αυτά που πηγαίνουν στη Άνω Βιρμανία μέσω του ποταμού Ιραουάντι περιορίζονται κυρίως σε τουριστικές κρουαζιέρες στο ποτάμι. Τον Οκτώβριο του 2017 εγκαινιάστηκαν τα νέα Ποτάμια Λεωφορεία της Γιανγκόν.
Δημογραφικά στοιχεία
Η Γιανγκόν είναι η πιο πυκνοκατοικημένη πόλη στη Μιανμάρ αν και εκτιμήσεις για το μέγεθος του πληθυσμού της ποικίλλουν ευρέως. Όλα τα στοιχεία πληθυσμού είναι εκτιμήσεις αφού δεν έχει γίνει απογραφή στη χώρα από το 1983. Μια εκτίμηση του ΟΗΕ βάζει τον πληθυσμό στα 4.350.000 άτομα το 2010, αλλά εκτίμηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για το 2009 τον αυξάνει στα 5.500.000 άτομα. Η εκτίμηση του Υπουργείου εξωτερικών των ΗΠΑ είναι η πλησιέστερη στη πραγματικότητα επειδή η εκτίμηση του ΟΗΕ χρησιμοποιεί προβολή ευθείας γραμμής, και δεν φαίνεται να λαμβάνει υπόψη την επέκταση των ορίων της πόλης κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Ο πληθυσμός της πόλης αυξήθηκε κατακόρυφα μετά το 1948, καθώς πολλοί άνθρωποι (κυρίως αυτόχθονες Βιρμανοί) από άλλα μέρη της χώρας μεταφέρθηκαν στις νεόδμητες δορυφορικές πόλεις Βόρεια Οκαλάπα, Νότια Οκαλάπα και Θακέτα στην δεκαετία του 1950. Αρκετοί μεταφέρθηκαν στο Ανατολικό Νταγκόν, Βόρειο Νταγκόν και Νότιο Νταγκόν στη δεκαετία του 1990. Οι μετανάστες έχουν ιδρύσει περιφερειακές ενώσεις (όπως Σύνδεσμος Μανταλέι, Σύνδεσμος Μαουλαμγιάινγκ, κλπ.) στη Γιανγκόν για τη σκοπούς δικτύωσης. Η απόφαση της κυβέρνησης να μεταφέρει τη διοικητική πρωτεύουσα στο Νέπιντο μετακίνησε άγνωστο αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων έξω από τη Γιανγκόν.
Η Γιανγκόν έχει τη μεγαλύτερη εθνοτική πολυμορφία πόλη της χώρας. Ενώ οι Ινδοί σχημάτιζαν μικρή πλειοψηφία πριν από τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σήμερα η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι αυτόχθονες Βιρμανοί. Μεγάλες κοινότητες Ινδών/Νοτιοασιατών και Κινέζων Βιρμανών συνεχίζουν να υπάρχουν, ειδικά στις παραδοσιακές γειτονιές στο κέντρο της πόλης. Ένας μεγάλος αριθμός Ραχίν και Κάρεν επίσης ζουν στην πόλη.
Τα Βιρμανικά είναι η κύρια γλώσσα της πόλης. Τα Αγγλικά είναι μακράν η προτιμώμενη δεύτερη γλώσσα των μορφωμένων τάξη. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια η προοπτική των ευκαιριών εργασίας εξωτερικό έχει προσελκύσει μερικούς να σπουδάσουν σε άλλες γλώσσες. Μερικές γλώσσες από αυτές είναι τα Κινέζικα (που είναι και τα πιο δημοφιλέστερα), ακολουθούμενα από τα Ιαπωνικά και Γαλλικά.
Θρησκείες
Τα κύρια θρησκευτικά δόγματα που υπάρχουν στη Γιανγκόν είναι ο Βουδισμός, ο Χριστιανισμός, ο Ινδουισμός και το Ισλάμ. Η Παγόδα Σουενταγκόν είναι διάσημο θρησκευτικό ορόσημο της πόλης.
Μέσα ενημέρωσης
αριστερά|μικρογραφία|Κεντρικό Γιανγκόν Η Γιανγκόν είναι το κομβικό σημείο της βιομηχανίας κινηματογράφου, μουσικής, διαφήμισης, εφημερίδων και βιβλίων της χώρας. Όλα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ρυθμίζονται σε μεγάλο βαθμό από την στρατιωτική κυβέρνηση. Οι τηλεοπτικές εκπομπές είναι εκτός ορίων για τον ιδιωτικό τομέα. Όλο το περιεχόμενο των μέσων ενημέρωσης πρέπει πρώτα να εγκριθεί από το συμβούλιο λογοκρισίας της κυβέρνησης της Μιανμάρ.
Τα περισσότερα τηλεοπτικά κανάλια της χώρας μεταδίδονται από τη Γιανγκόν. Τα Myanmar TV και Myawaddy TV είναι τα δύο κύρια κανάλια που παρέχουν ειδησεογραφικά και ψυχαγωγικά προγράμματα στα βιρμανικά. Άλλα κανάλια είναι τα MWD-1 και MWD-2, το MRTV-3 που είναι αγγλόφωνο κανάλι που στοχεύει στο εξωτερικό κοινό μέσω δορυφόρου και μέσω του Διαδικτύου, το MRTV-4 και Channel 7 που επικεντρώνονται στα μη τυπικά εκπαίδευση προγράμματα και το Movie 5, συνδρομητικό τηλεοπτικό κανάλι που ειδικεύεται στη μετάδοση ξένων ταινιών.
Η Γιανγκόν έχει τρεις ραδιοφωνικούς σταθμούς. Η Εθνική Υπηρεσία Ραδιοφώνου της Μιανμάρ είναι η εθνική ραδιοφωνική υπηρεσία και μεταδίδει κυρίως στα Βιρμανικά (και στα αγγλικά κατά τη διάρκεια συγκεκριμένων εποχών.) Η ποπ κουλτούρα εκπροσωπείται κυρίως από τους σταθμούς City Yangon FM και Mandalay City FM που ειδικεύονται στη βιρμανικά και αγγλική ποπ μουσική, προγράμματα ψυχαγωγίας, ζωντανές συνεντεύξεις προσωπικοτήτων, κλπ. Άλλοι ραδιοφωνικοί σταθμοί που εδρεύουν στη πόλη είναι οι Shwe FM και Pyinsawaddy FM.
Όλες σχεδόν οι εφημερίδες της χώρας εδρεύουν στη Γιανγκόν. Και οι τρεις εθνικές εφημερίδες – οι βιρμανικές Myanmar Alin (မြန်မာ့အလင်း) και Kyemon (ကြေးမုံ), και η αγγλόφωνη The New Light of Myanmar – δημοσιεύονται από την κυβέρνηση. Η ημικυβερνητική The Myanmar Times δημοσιεύεται στα βιρμανικά και αγγλικά. Προσανατολίζεται κυρίως στους μετανάστες της Γιανγκόν. Υπάρχουν πάνω από 20 περιοδικά που καλύπτουν ειδήσεις για τα αθλητικά, τη μόδα, τα οικονομικά, το έγκλημα, τη λογοτεχνία (αλλά ποτέ την πολιτική) που ανταγωνίζονται το αναγνωστικό κοινό του γενικού πληθυσμού.
Η πρόσβαση στα ξένα μέσα ενημέρωσης είναι εξαιρετικά δύσκολη. Η δορυφορική τηλεόραση στη Γιανγκόν και στη Βιρμανία είναι πολύ ακριβή, καθώς η κυβέρνηση επιβάλλει ετήσιο τέλος εγγραφής που ξεπερνά τα 1 εκατομμύριο κιάτ. Ορισμένες ξένες εφημερίδες και περιοδικά, όπως οι "International Herald Tribune" και Straits Times μπορούν να βρεθούν μόνο σε λίγα (κυρίως στο κέντρο) βιβλιοπωλεία. Στο Γιανγκόν, η οποία έχει τις καλύτερες τηλεπικοινωνιακές υποδομές της χώρας, η πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι αργή και ασταθής. Η Βιρμανική κυβέρνηση υλοποιεί ένα από τα πιο περιοριστικά καθεστώτα ελέγχου του Διαδικτύου. Τα διεθνή μηνύματα κειμένου και φωνητικά μηνύματα επιτράπηκαν μόνο τον Αύγουστο του 2008.
Υγεία
μικρογραφία|Το Γενικό Νοσοκομείο της Γιανγκόν Η γενική κατάσταση της υγείας στη Γιανγκόν είναι κακή. Σύμφωνα με εκτίμηση του 2007, η στρατιωτική κυβέρνηση ξοδεύει το 0.4% του εθνικού προϋπολογισμού για την υγειονομική περίθαλψη, ενώ το 40% με 60% σπαταλάται για την άμυνα. Σύμφωνα με κυβερνητικά στοιχεία, ξοδεύονται 849 κιάτ (= 0.85 δολάρια) ανά άτομο. Αν και η υγεία είναι ονομαστικά δωρεάν, στην πραγματικότητα, οι ασθενείς πρέπει να πληρώσουν για την ιατρική και τη θεραπεία, ακόμη και σε δημόσιες κλινικές και νοσοκομεία. Τα δημόσια νοσοκομεία, συμπεριλαμβανομένου του εμβληματικού Γενικού Νοσοκομείου της Γιανγκόν, υποφέρουν από έλλειψη πολλών βασικών εγκαταστάσεων και εξοπλισμού.
Οι παρακάτω εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης στη Γιανγκόν για την περίοδο 2010-2011 ήταν οι παρακάτω.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Παγόδα Σβενταγκόν μικρογραφία|Παγόδα Τσάουκ Χτατ Γκι μικρογραφία|Ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Μαρίνας στη γωνία του δρόμου Μπο Αούνγκ Κιάου
Διεθνείς σχέσεις
Η Γιανγκόν είναι μέλος του Ασιατικού Δικτύου των Μεγάλων Πόλεων 21.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Γιανγκόν είναι αδελφοποιημένη με τις παρακάτω πόλεις:
Ζίγκλερ (νησί)
Η νήσος Ζίγκλερ (ρωσικά: Остров Циглера) είναι ρωσικό νησί στον Αρκτικό ωκεανό και ειδικότερα νησί του αρχιπελάγους της γης του Φραγκίσκου Ιωσήφ.
Έχει έκταση 448 τετραγωνικά χιλιόμετρα και το ψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται σε ύψος 554 μέτρων.
Το νησί πήρε το όνομα του από τον Αμερικάνο βιομήχανο Ουίλιαμ Ζίγκλερ και διοικητικά ανήκει στην περιφέρεια Αρχάγγελσκ.
Νιαμέ
200px|thumb Η Νιαμέ (γαλλ. Niamey) είναι πρωτεύουσα του αφρικανικού κράτους Νίγηρα, διοικητικό κέντρο της επαρχίας Νιαμέ και λιμάνι στο Νίγηρα ποταμό. Βρίσκεται στα νοτιοδυτικά του Νίγηρα. Το 1960 η Νιαμέ έγινε η επίσημη πρωτεύουσα του Νίγηρα. Η πλειονότητα των κατοίκων είναι χριστιανοί. Έχει σιδηροδρομικό σταθμό και διεθνή αερολιμένα. Ιδρύθηκε τον 19ο αιώνα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις του Νίγηρα Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Μιλλερίτης
Ο μιλλερίτης (αγγλ. millerite) είναι θειούχο ορυκτό του νικελίου. Το όνομα τού αποδόθηκε προς τιμήν του Βρετανού καθηγητή του Κέμπριτζ William Hallowes Miller (1801–1880), ο οποίος ήταν ο πρώτος που μελέτησε κρυστάλλους του ορυκτού. Λόγω χρώματος και λάμψης μοιάζει ιδιαίτερα με σιδηροπυρίτη, από τον οποίο διαφέρει στην υφή, γι' αυτό και αποκαλείται και "τριχοειδής σιδηροπυρίτης". Άλλα προσωνύμιά του είναι "τριχοπυρίτης" και "νικελιοπυρίτης".
Εμφάνιση, παραγενέσεις
Συχνότερα ανευρίσκεται ως απόθεση χαμηλών θερμοκρασιών, σε κοιλότητες ασβεστολίθων ή καρμπονατιτών ή υπό μορφή διεισδυουσών μικρών φλεβών, καθώς και εντός βαρύτη. Μπορεί, επίσης, να προέλθει από την εξαλλοίωση άλλων νικελιούχων ορυκτών. Έχει ανευρεθεί και σε ιζηματογενή πετρώματα, σχετιζόμενος με ανθρακοφόρες φλέβες. Σπανιότερα ανευρίσκεται και σε σερπεντινίτες.
Ορυκτά με τα οποία συνδέεται είναι ο γερσδορφίτης, ο πολυδυμίτης, ο νικελίνης, ο γαληνίτης, ο σφαλερίτης, ο σιδηροπυρίτης, ο χαλκοπυρίτης, ο πυρροτίτης, ο πεντλανδίτης, ο κουβανίτης, ο ασβεστίτης, ο δολομίτης, ο σιδηρίτης, ο βαρύτης και ο ανκερίτης.
Είναι ορυκτό με παγκόσμια εξάπλωση. Μερικές από τις σημαντικότερες εμφανίσεις του είναι στη Γερμανία (κυρίως Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και Θουριγγία), το Kotalahti στη Φινλανδία, το Kladno στην Τσεχία, την περιοχή Glamorgan στην Ουαλία, την Αυστρία, τη Γαλλία, το Έιρε, τη Νορβηγία, την Ιταλία (σύμπλεγμα Βεζουβίου, Καμπανία), την Ουκρανία, τη Ρωσία (μέσα Ουράλια όρη), το Μαρόκο, τη Γκάνα, την Ανγκόλα, τη Ζάμπια, τη Νότια Αφρική, το Ομάν, πολλές Πολιτείες των ΗΠΑ και στη χερσόνησο Λαμπραντόρ του Καναδά.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα Μεταλλεία Λαυρίου (μεταλλείο «km3» στον Άγιο Κωνσταντίνο) και στο όρος Βέρμιο στο Νομό Πέλλας.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ορυκτά του θείου Κατηγορία:Ορυκτά του νικελίου
Αντώνης Κάντας
Ο Αντώνης Κάντας (γεν. το 1941) είναι Έλληνας αξιωματικός εν αποστρατεία (Ταξίαρχος της Πολεμικής Αεροπορίας), που διετέλεσε αναπληρωτής διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Εξοπλισμών του υπουργείου Εθνικής Άμυνας από το 1997 μέχρι το Μάρτιο του 2002, οπότε και απομακρύνθηκε από τον τότε υπουργό Γιάννο Παπαντωνίου.
Σήμερα ο Κάντας είναι προφυλακισμένος, καθώς εντοπίστηκαν λογαριασμοί του ύψους περίπου 16 εκατομμυρίων ευρώ, που σύμφωνα με τις ανακριτικές αρχές (αλλά και την ομολογία του ίδιου του Κάντα) είναι προϊόν δωροδοκίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αντώνης Κάντας γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1941 στα Μελίκια Λευκίμμης Κέρκυρας. Παιδί μίας πολύ φτωχής οκταμελούς οικογένειας αγροτών, ο Κάντας περιγράφεται από τους συντοπίτες του ως ένας ήσυχος, συντηρητικός και βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος. Το 2010, μάλιστα, είχε κατασκευάσει με δικά του έξοδα την εκκλησία του Αγίου Νικολάου στην τοποθεσία Σκάλωμα Λευκίμμης.
Πέραν της στρατιωτικής του μόρφωσης, απέκτησε πτυχία Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών, και μετά την αποστρατεία του δίδαξε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ενώ έγραψε και βιβλίο με θέμα την Αμυντική Οικονομία, το οποίο παρουσίασαν και προλόγισαν δύο γνωστά ονόματα της ελληνικής πολιτικής, ο Άκης Τσοχατζόπουλος και ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, που ήταν φίλοι του.
Το 1997 ο Αντώνης Κάντας τοποθετήθηκε αναπληρωτής γενικός διευθυντής Εξοπλισμών. Στα τέλη Οκτωβρίου του 2001 το υπουργείο ανέλαβε ο Γιάννος Παπαντωνίου, και η θέση του Κάντα έγινε δύσκολη, καθώς ο νέος υπουργός, σύμφωνα με τον ίδιο, «δεν τον εμπιστευόταν και τον είχε στον πάγο». Τελικά αντικαταστάθηκε το Μάρτιο του 2002. Κατά τη διάρκεια της θητείας του οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις εφοδιάστηκαν με καινούρια και ακριβά οπλικά συστήματα.
Το Δεκέμβριο του 2013 ο Κάντας συνελήφθη όταν, στα πλαίσια της δικαστικής έρευνας για τις προμήθειες των Ενόπλων Δυνάμεων, εντοπίστηκε λογαριασμός του σε τράπεζα της Σιγκαπούρης ύψους 13.7 εκατομμυρίων δολαρίων που δεν μπορούσε να δικαιολογήσει, ενώ αργότερα ο ίδιος υπέδειξε και άλλους λογαριασμούς (όλοι μαζί συνολικά 16 εκατομμύρια ευρώ) που διαθέτει στους ανακριτές δεσμευόμενος να επιστρέψει όλα τα ποσά στο ελληνικό Δημόσιο. Όπως ο ίδιος ομολόγησε στους ανακριτές, πολλές φορές δωροδοκήθηκε από μεσάζοντες και επιχειρηματίες, άλλοτε για να παρέμβει ενεργά υπέρ της προμήθειας εξοπλισμού από συγκεκριμένη εταιρεία έναντι των διάφορων ανταγωνιστών της, και άλλοτε απλώς για να μην φέρει αντιρρήσεις.
Κατά τη διάρκεια της απολογίας του κατονόμασε διάφορους επιχειρηματίες, δικηγόρους και μεσάζοντες που, σύμφωνα με τον ίδιο, εμπλέκονται στην υπόθεση.
Παραπομπές
κανταςαντων
Βαβά
Ο Εντβάλντο Ζιζίντιο Νέτο (πορτογαλικά: Edvaldo Jizídio Neto, 12 Νοεμβρίου 1934 – 19 Ιανουαρίου 2002), γνωστός ως Βαβά (Vavá), ήταν Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους επιθετικούς της γενιάς του. Ήταν βασικό στέλεχος της εθνικής Βραζιλίας στα Παγκόσμια Κύπελλα του 1958 και του 1962, ενώ ήταν πρώτος σκόρερ στο δεύτερο.
Βιογραφία
Προερχόμενος από τη φτωχή βορειοανατολική πολιτεία του Περναμπούκο όπου και ξεκίνησε την καριέρα του στη Ρεσίφε, ο Βαβά μετακόμισε στη Βάσκο ντα Γκάμα στα τέλη του 1952. Στο ντεμπούτο του (17 Ιανουαρίου 1953) στον αγώνα πρωταθλήματος Καριόκα κόντρα στη Μπανγκού, σημείωσε το γκολ τίτλου (2–1 το τελικό σκορ) στο τέταρτο λεπτό του δεύτερου ημιχρόνου. Ήταν ήδη διεθνής με την Ολυμπιακή ομάδα της Βραζιλίας στους Ολυμπιακούς του 1952, όπου σημείωσε ένα γκολ σε τρεις αγώνες. Συνέχισε να πρωταγωνιστεί με την ομάδα του Ρίο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και κέρδισε το κρατικό πρωτάθλημα του 1956 και το τρόπαιο του τουρνουά Ρίο-Σάο Πάολο του 1958. Το 1957 συμμετείχε με τη ομάδα του στο Τουρνουά του Παρισιού κάνοντας την έκπληξη κερδίζοντας το τρόπαιο με νίκες στους δύο αγώνες, ο ίδιος σκοράροντας από ένα γκολ, το δεύτερο στον τελικό απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης (4–3). Η νίκη αυτή απέναντι στην Πρωταθλήτρια Ευρώπης εγκωμιάστηκε από τον ευρωπαϊκό τύπο. Με τη Βάσκο σημείωσε 191 τέρματα σε επίσημους και φιλικούς αγώνες.
Ήταν δυνατός και μαχητικός παίκτης με εξαιρετική τεχνική. Τον αποκαλούσαν «ατσάλινο στήθος». Στην αρχή της καριέρας του αγωνίστηκε περισσότερο ως επιθετικός μέσος αλλά στη συνέχεια προωθήθηκε στο κέντρο της επίθεσης. Έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Βραζιλίας το 1955 μία ημέρα μετά τα 21α του γενέθλια στις 13 Νοεμβρίου στη νίκη με 3–0 επί της Παραγουάης στο Μαρακανά. αλλά η καθιέρωση ήρθε με το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958. Όταν ξεκίνησε η διοργάνωση του 1958, ο προτιμώμενος κεντρικός επιθετικός ήταν ο Ζοζέ Αλταφίνι, αλλά ο ομοσπονδιακός προπονητής της Βραζιλίας ένιωσε ότι η προσοδοφόρα μεταγραφή του νεαρού ήταν στο μεγαλύτερό του ενδιαφέρον, οπότε στο τρίτο παιχνίδι προτίμησε το Βαβά που σκόραρε δύο φορές απέναντι στην Σοβιετική Ένωση.
Στη Στοκχόλμη, όπου η Βραζιλία θα έπαιζε τους οικοδεσπότες Σουηδούς στον τελικό, η Βραζιλία δέχτηκε πρώτη γκολ αλλά ο Βαβά ισοφάρισε σε πέντε λεπτά και μετά έδωσε το προβάδισμα στην εθνική του φτάνοντας τα 5 γκολ στη διοργάνωση. Η Βραζιλία είχε κερδίσει το πρώτο της Παγκόσμιο Κύπελλο.
Το 1958 πήρε μεταγραφή για την Ατλέτικο Μαδρίτης, όπου είχε επιτυχημένη πορεία κερδίζοντας δύο Κύπελλα Ισπανίας και επανήλθε στην πατρίδα του και στην Παλμέιρας, όπου αγωνίστηκε για τρία χρόνια.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1962 στη Χιλή, ο Βαβά ήταν από τους πρωταγωνιστές μαζί με τον Γκαρίντσα. Σημείωσε δύο τέρματα στον ημιτελικό με αντίπαλο τη Χιλή (4–2). Ο κεντρικός επιθετικός είχε εξαιρετική απόδοση στον τελικό με την Τσεχοσλοβακία που εξασφάλισε στη Βραζιλία το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο. Στον αγώνα σημείωσε το τρίτο γκολ της εθνικής και τέταρτο δικό του στη διοργάνωση φτάνοντας στην πρώτη θέση των σκόρερ με τέσσερα γκολ μοιραζόμενος την πρώτη θέση του πίνακα. Ο Βαβά έγινε ο πρώτος παίκτης που σκόραρε σε δύο τελικούς Παγκοσμίου Κυπέλλου, ένα επίτευγμα που έχουν πετύχει μόνο τέσσερις συνολικά παίκτες. Επίσης ψηφίστηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ρεσίφε Βάσκο ντα Γκάμα Ατλέτικο Μαδρίτης Παλμέιρας Αμέρικα Εθνική Βραζιλίας Ατομικές διακρίσεις