cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επιπλοποιία
Σύγχρονη επιπλοποιία
Η κατασκευή ενός επίπλου ακολουθεί δυο φάσεις: πρώτα πρέπει να γίνει η σχεδίαση ανάλογα με τις ανάγκες του στυλ, των διαστάσεων και των λοιπών λεπτομερειών και στη συνέχεια η κατασκευή. Στο εκβιομηχανοποιημένο έπιπλο, τη δουλειά διεκπεραιώνουν στο μεγαλύτερο μέρος μηχανές, με τη βοήθεια κάποιων χειροκίνητων εργαλείων (σε ένα μικρό βαθμό όμως). Τα μηχανήματα που χρησιμοποιούνται στη διαδικασία είναι πριονοκορδέλες, δισκοπρίονα, πλάνες, τόρνοι κλπ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξύλο Κατηγορία:Έπιπλα Κατηγορία:Χειροτεχνία
Τζένσεν Ακλς
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε στο Ντάλας του Τέξας, γιος της Ντόνα Τζοάν και του (ηθοποιού) Άλαν Ρότζερ Ακλς. Έχει έναν αδερφό, τον Τζόσουα, τρία χρόνια μεγαλύτερο και μια αδερφή, την Μακένζι, επτά χρόνια μικρότερή του. Η καταγωγή του είναι γενικά από την Μεγάλη Βρετανία (πιο συγκεκριμένα, Αγγλία, Ιρλανδία και Σκωτία). Ο Ακλς ως προς την θρησκεία, θεωρεί τον εαυτό του Χριστιανό, χωρίς να ασπάζεται την Ορθόδοξη ή την Καθολική εκκλησία.
Αρχικά σκόπευε να σπουδάσει αθλητιατρική στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τέξας, και να γίνει φυσικοθεραπευτής, αλλά προτίμησε να ξεκινήσει καριέρα ηθοποιού, μετακομίζοντας στο Λος Άντζελες.
Στις αρχές του Δεκεμβρίου, ο Ακλς ανέβασε μία φωτογραφία στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, όπου ανακοίνωσε τη γέννηση των διδύμων, στα οποία αυτός και η γυναίκα του έδωσαν τα ονόματα Arrow και Zeppelin.
Καριέρα
Από την ηλικία των 4 μπήκε στον χώρο του θεάματος, κάνοντας διαφημίσεις και άλλα. Ξεκίνησε ενεργά την ενασχόλησή του με τον χώρο της ηθοποιίας, το 1996, πραγματοποιώντας guest ρόλους σε διάφορες σειρές. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός από το 1997 έως το 2000 και κέρδισε καλές κριτικές αλλά και βραβεία, για τον ρόλο του ως Έρικ Μπράντι, στην αμερικανική σειρά Days of our Lives.
Αφού αποχώρησε από το καστ της σειράς αυτής, συνέχισε την προσπάθεια σε άλλες. Ενώ το 2000 έχασε τον πρωταγωνιστικό ρόλο για το Smallville, ως Superman/Κλαρκ Κεντ, επέστρεψε για άλλο ρόλο στην σειρά, το 2004. Εκτός αυτού, πραγματοποίησε εμφανίσεις και σε άλλα λιγότερο επιτυχημένα σήριαλ.
Από το 2005, είχε το ρόλο του Ντιν Γουίντσεστερ στην σειρά Supernatural στην οποία βραβεύτηκε αρκετές φορές, και η οποία έλαβε τέλος στις 19 Νοεμβρίου 2020 ύστερα από 15 επιτυχημένους κύκλους κάνοντας τη τη γηραιότερη σειρά επιστημονικής φαντασίας των Η.Π.Α.
Στις 3 Ιουνίου 2022 αναμένεται ο νέος του πολλά υποσχόμενος ρόλος στην πολυβραβευμένη σειρά του Amazon «The Boys» στην οποία θα υποδυθεί τον Soldier Boy.
Η καριέρα του έχει επικεντρωθεί κυρίως στην τηλεόραση. Στον κινηματογράφο, έχει πρωταγωνιστήσει σε ένα remake της ταινίας My Bloody Valentine του 1981, που προβλήθηκε το 2009. Έχει επίσης πρωταγωνιστήσει στην ταινία Ten Inch Hero, όπου συνεργάστηκε με την σύντροφό του, Ντανιήλ Χάρις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
(233960) 2010 AX2
(233960) 2010 AX2 Το (233960) 2010 AX2 είναι ένας αστεροειδής και βρίσκεται στο εξωτερικό μέρος της Κύριας ζώνης αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2010, από τον Άντριου Λόουι (Andrew Lowe), που παρατηρούσε από το Νέο Μεξικό.
Πηγές
2010 ΑΧ2
Γκέιρ Χάαρντε
Ο Γκέιρ Χίλμαρ Χάαρντε (ορθότερα Κέιρ Χίλμαρ Χώρτε), (Geir Hilmar Haarde, 8 Απριλίου 1951) είναι Ισλανδός πολιτικός, ο οποίος χρήστηκε πρωθυπουργός της Ισλανδία από το 2006 ως το 2009.
Προφίλ
Γεννήθηκε στο Ρέικιαβικ στις 8 Απριλίου 1951 και ανήκει στο Κόμμα Ανεξαρτησίας, του οποίου ήταν Πρόεδρος από το 2005 ως το 2009. Μέλος του Κοινοβουλίου από το 1987, εργάστηκε ως οικονομολόγος στην Κεντρική Τράπεζα της χώρας του. Ήταν Υπουργός Οικονομικών από το 1998 ως το 2005.
Έγινε πρωθυπουργός μετά την παραίτηση του Χαλντόρ Ασγκρίμσον, τον Ιούνιο του 2006. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές του 2007.
Κρίση 2008
Επί προεδρίας του, τον Οκτώβριο του 2008 η Ισλανδία απειλήθηκε από τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και ο Χάαρντε σε τηλεοπτικό διάγγελμά του έκανε λόγο για «απειλή εθνικής χρεοκοπίας». Το κράτος εισήγαγε επείγουσα νομοθεσία και θα δοθούν στην κυβέρνηση ενισχυμένες εξουσίες επί του τραπεζικού τομέα, ενώ κλειδώθηκε προσωρινά και η ισοτιμία της κορόνας έναντι του ευρώ. Η Ρωσία φέρεται έτοιμη να παράσχει δάνειο ύψους 4 δισ. ευρώ.
Διαμαρτυρίες και παραίτηση
Στις 23 Ιανουαρίου του 2009 ο Γκέιρ ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί για λόγους υγείας από την προεδρία του κόμματός του (Κόμμα της Ανεξαρτησίας) στο επόμενο συνέδριο του κόμματος. Ο πρωθυπουργός υπό το βάρος αυξανόμενων πιέσεων ανακοίνωσε ότι παραιτείται με σκοπό να διεξαχθούν πρόωρες εκλογές στις 9 Μαΐου. Ο Χάαρντε ανακοίνωσε επίσημα την κατάρρευση της κυβέρνησής του στις 26 Ιανουαρίου του 2009.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ισλανδίας
Γκούσταβ Λέονχαρτ
thumb|Ο Γκούσταβ Λέονχαρτ σε ρεσιτάλ του στην [[Μπρυζ]] Ο Γκούσταβ Λέονχαρτ (ολλανδικά: Gustav Leonhardt, 30 Μαΐου 1928 - 16 Ιανουαρίου 2012) ήταν παγκοσμίως γνωστός τσεμπαλίστας, οργανίστας, μουσικολόγος καθώς και καθηγητής μουσικής και επιμελητής μουσικών εκδόσεων από την Ολλανδία. Το όνομά του έμεινε στην ιστορία καθώς πρωτοστάτησε σ' αυτό που ονομάζεται ιστορικά τεκμηριωμένη εκτέλεση, ερμηνεύοντας ένα μεγάλο εύρος έργων προκλασικής μουσικής σε αυθεντικά όργανα, λαμβάνοντας υπόψη πλήθος άλλων παραμέτρων που σχετίζονται με το κάθε είδος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Λέονχαρτ γεννήθηκε στην πόλη 's-Graveland της βόρειας Ολλανδίας· αρχικά μαθήτευσε στο τσέμπαλο και το εκκλησιαστικό όργανο με τον Eduard Müller στη μουσική ακαδημία Schola Cantorum Basiliensis της Ελβετικής Βασιλείας. Το 1950 έκανε το ντεμπούτο του ως τσεμπαλίστας στη Βιέννη, όπου και σπούδασε μουσικολογία. Δύο χρόνια αργότερα αναλαμβάνει καθηγητής τσεμπάλου στην Ακαδημία Μουσικής της Βιέννης και λίγα χρόνια μετά στο Ωδείο του Άμστερνταμ.
Στη δεκαετία του 1950 κάνει και το δισκογραφικό του ντεμπούτο, ηχογραφώντας κάποια από τα έργα για πληκτροφόρο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ· ανάμεσα σ' αυτά οι "Παραλλαγές Γκόλντμπεργκ" και η "Τέχνη της Φούγκας", το οποίο τεκμηριώνει κατόπιν έρευνας ως όντως σύνθεση για πληκτροφόρο, αποτελώντας πλέον γενική παραδοχή. Παράλληλα, ιδρύει το μουσικό σύνολο Leonhardt Baroque Ensemble, στο οποίο συμμετέχει ο Άγγλος κοντρα-τενόρος Άλφρεντ Ντέλερ, ο Νικολάους Χάρνονκουρτ και άλλοι γνωστοί μουσικοί.
Ο Λέονχαρτ ερμήνευσε τόσο σε συναυλίες όσο και ηχογραφώντας ένα μεγάλο εύρος της παλαιάς μουσικής, από την Αναγέννηση και το Μπαρόκ, μέχρι και το ρεπερτόριο του πρώιμου Κλασικισμού. Το 1971 αναλαμβάνει από κοινού με τον Χάρνονκουρτ ένα τεράστιας σημασίας εγχείρημα, την ηχογράφηση όλων των φωνητικών έργων του Μπαχ με μουσικά όργανα εποχής· το εγχείρημα διήρκεσε περίπου είκοσι χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων οι δύο μουσικοί μοιράστηκαν τις καντάτες και τα ορατόρια του μεγάλου κάντορα, ερμηνεύοντάς τα ο καθένας με το δικό του σύνολο.
Το αποτέλεσμα του εγχειρήματος ήταν η προσέγγιση ενός ευρύτατου κοινού με όργανα εποχής και η σταδιακή εδραίωση της λεγόμενης ιστορικά τεκμηριωμένης εκτέλεσης (ή ιστορικά ενήμερης ερμηνείας). Η εν λόγω πρακτική βασίζεται κατ' αρχήν στη μελέτη των πρωτότυπων πηγών (χειρόγραφα, πρώτες εκδόσεις, εικαστικά έργα) και τη χρήση αυθεντικών οργάνων εποχής, ενώ περιλαμβάνει παράγοντες όπως το διαφοροποιημένο χόρδισμα, τη χρήση παιδικών φωνών, τον αριθμό εκτελεστών κλπ. Η παραδοχή της αποτελεί πλέον πάγια πρακτική των επαγγελματιών μουσικών, κάτι που οφείλεται στον Λέονχαρτ ως βασικός θεμελιωτής της.
Σπουδαία θεωρείται η συνεισφορά του Ολλανδού μουσικού ως καθηγητής, καθώς στους μαθητές του συγκαταλέγονται ηχηρά ονόματα του χώρου, όπως οι Bob van Asperen, Christopher Hogwood, Philippe Herreweghe, Alan Curtis, Ton Koopman, Davitt Moroney, Christophe Rousset, Skip Sempé κ.α. -ονόματα που ανευρίσκονται στα προγράμματα των μεγαλύτερων συναυλιακών αιθουσών όλου του κόσμου, ενώ αποτελούν "αστέρες" των σημαντικότερων δισκογραφικών εταιρειών. Εκατοντάδες άλλοι μουσικοί, τσεμπαλίστες και μη, έχουν συνδέσει τη μπαρόκ μουσική με την ερμηνεία του Λέονχαρτ, ο οποίος καθίσταται σημείο αναφοράς στην εκτελεστική τους πρακτική.
Στην Ελλάδα είχε εμφανιστεί σε δύο ρεσιτάλ, το 1996 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ερμηνεύοντας έργα για τσέμπαλο του γαλλικού μπαρόκ. Έδωσε την τελευταία του συναυλία στις 12 Δεκεμβρίου 2011 στο Théâtre des Bouffes du Nord στο Παρίσι, ανακοινώνοντας στη λήξη της την απόσυρσή του και την ακύρωση των προγραμματισμένων εμφανίσεών του για το 2012 λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας. Εξέπνευσε στο Άμστερνταμ στις 16 Ιανουαρίου 2012, σε ηλικία 83 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί μουσικοί Κατηγορία:Διευθυντές ορχήστρας Κατηγορία:Παραλήπτες του βραβείου Erasmus
Πέτρος Ράλλης
Πολιτική καριέρα
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Σύρου και Κυκλάδων με το Λαϊκό Κόμμα το 1928 και επανεξελέγη τα έτη 1932, 1933, 1935 (πληρεξούσιος) και στην Γ΄ Αναθεωρητική Βουλή το 1936.
Τεκμήριο
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα Κατηγορία:Βουλευτές Σύρου Κατηγορία:Βουλευτές Κυκλάδων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Συγκοινωνιών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Άνευ Χαρτοφυλακίου
1η Στρατιά (Ελλάδα)
Η 1η Στρατιά («Αχιλλέας», αγγλικά: European Union Operation Headquarters, EU-OHQ) αποτελεί το μεγαλύτερο σχηματισμό του Ελληνικού Στρατού και τη μόνη εν ενεργεία στρατιά στην Ελλάδα. Εδρεύει στη Λάρισα. Περιλαμβάνει ένα σώμα στρατού, μία μεραρχία πεζικού και μία μεραρχία μηχανοκίνητου πεζικού.
Ιστορία
Η 1η Στρατιά συστάθηκε το Μάρτιο του 1947, κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου με έδρα το Βόλο. Υπό τη δικαιοδοσία της βρίσκονταν τα Β΄ και Γ΄ Σώματα Στρατού με πρώτο διοικητή τον, Αντγο Δημήτριο Γιαντζή. Το 1949 μετακινήθηκε στην Κοζάνη και από το 1952 εδρεύει στην Λάρισα. Από το 1980 έως την 1η Ιουλίου 1999, λειτούργησε ως εθνικό και χερσαίο συμμαχικό στρατηγείο. Την 1η Ιουλίου με την υπαγωγή του συμμαχικού στρατηγείου στο ΓΕΕΘΑ, αποδεσμεύτηκε από τις συμμαχικές δραστηριότητες.
Διάφορες πηγές αναφέρουν λανθασμένα την ύπαρξη της 1ης Στρατιάς κατά τη διάρκεια του ελληνο-ιταλικού πολέμου και τη Μάχη της Ελλάδας (1940–1941). Ο Ελληνικός Στρατός δεν εμπεριείχε διοίκηση επιπέδου στρατιάς εκείνη την περίοδο. Στις 15 Αυγούστου το 1940, τα ελληνικά στρατεύματα ήταν ανεπτυγμένα σε πέντε σώματα στρατού, τρεις ταξιαρχίες και το Φρουραρχείο Θεσσαλονίκης.
Έμβλημα
Το έμβλημα της 1ης Στρατιάς είναι μια αρχαία μακεδονική ασπίδα, η οποία απεικονίζει τον Ήλιο της Βεργίνας. Συμβολίζει την αποφασιστικότητα, τη δύναμη και τη θέληση της 1ης Στρατιάς.
Ο θυρεός εμπεριέχει το ρητό ΕΣΤ' ΑΝ ΤΗΝ ΑΥΤΗΝ ΟΔΟΝ ΙΗ (εφόσον πορεύεται τον ίδιο δρόμο). Πριν από τη Μάχη των Πλαταιών, ο Μαρδόνιος προσέφερε όρους ειρήνης στους Αθηναίους, με την ελπίδα της διαίρεσης των ελληνικών δυνάμεων. Οι Αθηναίοι ανταποκρίθηκαν με τον όρο ότι «Όσο ο ήλιος θα ακολουθεί την ίδια πορεία, όπως τώρα, δεν θα έρθουμε σε συμβιβασμό με τον Ξέρξη».
Διάρθρωση
Η Διοίκηση της 1ης Στρατιάς έχει έδρα στη Λάρισα και περιλαμβάνει τις ακόλουθες μονάδες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτικοί σχηματισμοί της Ελλάδας Κατηγορία:Λάρισα
Angry Birds
Το Angry Birds είναι βιντεοπαιχνίδι στρατηγικής το οποίο δημιουργήθηκε από την εταιρία ανάπτυξης βιντεοπαιχνιδιών Rovio Entertainment. Εμπνευσμένο κυρίως από ένα σχέδιο πουλιών χωρίς φτερά, το παιχνίδι κυκλοφόρησε αρχικά για το λογισμικό iOS της Apple το Δεκέμβριο του 2009. Από τότε,πάνω από 12 εκατομμύρια αντίγραφα του παιχνιδιού έχουν αγοραστεί από το ηλεκτρονικό κατάστημα App Store της Apple, γεγονός το οποίο οδήγησε την εταιρία να σχεδιάσει αντίστοιχες εκδόσεις του παιχνιδιού και για άλλα smartphones με οθόνη αφής, όπως αυτά που χρησιμοποιούν το λειτουργικό Android.
Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, ο παίκτης χρησιμοποιεί μια σφεντόνα για να εκτοξεύσει πουλιά σε γουρούνια τα οποία είναι στερεωμένα πάνω ή μέσα σε ποικίλες κατασκευές, με σκοπό να τα εξολοθρεύσει όλα. Όσο ο παίκτης ανεβαίνει επίπεδο, νέα είδη πουλιών γίνονται διαθέσιμα, κάποια με ιδιαίτερες ικανότητες οι οποίες ενεργοποιούνται από τον παίκτη. Η Rovio Mobile έχει ενισχύσει το Angry Birds με αρκετές δωρεάν αναβαθμίσεις που προσθέτουν καινούριο περιεχόμενο, και επίσης η εταιρία έχει δημιουργήσει ανεξάρτητες εποχιακές και προωθητικές εκδόσεις του παιχνιδιού.
Το Angry Birds έχει δοξαστεί για τον επιτυχή συνδυασμό εθιστικότητας, κωμικού χαρακτήρα και χαμηλής τιμής. Η διασημότητα του παιχνιδιού έχει οδηγήσει στη δημιουργία εκδόσεων του παιχνιδιού για ηλεκτρονικούς υπολογιστές και παιχνιδοκονσόλες και σε μακροπρόθεσμα σχέδια για μια ταινία ή τηλεοπτική σειρά βασισμένη σε αυτό. Το Angry Birds έφτασε συνολικά τα ένα δισεκατομμύριο "κατεβάσματα" διάφορων εκδόσεων του είτε για κινητά τηλέφωνα είτε για ηλεκτρονικούς υπολογιστές είτε για παιχνιδοκονσόλες, και έχει χαρακτηριστεί ως "το πιο διάσημο βιντεοπαιχνίδι ως τώρα".
Τρόπος παιχνιδιού
Στο Angry Birds, ο παίκτης ελέγχει ένα σύνολο από πολύχρωμα πουλιά τα οποία έχουν ως σκοπό να ανακτήσουν τα αβγά τους, τα οποία έχουν κλαπεί από ένα σύνολο πράσινων γουρουνιών. Σε κάθε επίπεδο, τα γουρούνια προστατεύονται από κατασκευές οι οποίες είναι φτιαγμένες από μια ποικιλία υλικών όπως ξύλο, πάγος και πέτρα, και ο σκοπός του παιχνιδιού είναι να εξολοθρευτούν όλα τα γουρούνια σε κάθε επίπεδο. Χρησιμοποιώντας μια σφεντόνα, ο παίκτης εκτοξεύει τα πουλιά με σκοπό είτε να χτυπήσουν απευθείας τα γουρούνια είτε να καταστρέψουν τις κατασκευές που τα στηρίζουν με αποτέλεσμα τα καταρρεύσουν και έτσι να εξολοθρευτούν ταυτόχρονα και τα γουρούνια. Σε πολλά στάδια του παιχνιδιού, επιπρόσθετα αντικείμενα όπως εκρηκτικά κιβώτια και πέτρες βρίσκονται ανάμεσα στις κατασκευές που προστατεύουν τα γουρούνια και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με τα πουλιά για να εξολοθρεύσουν γουρούνια τα οποία είναι καλά προστατευμένα και κρυμμένα.
Κάθε επίπεδο ξεκινά με προκαθορισμένο αριθμό, τύπο και σειρά πουλιών. Εάν όλα τα γουρούνια εξολοθρευτούν μέχρι να χρησιμοποιηθεί και το τελευταίο πουλί, το επίπεδο ολοκληρώνεται και το επόμενο επίπεδο ξεκλειδώνεται. Πόντοι κερδίζονται τόσο από την εξολόθρευση γουρουνιών, όσο και από την καταστροφή των κατασκευών που τα προστατεύουν. Στην περίπτωση που εξολοθρευτούν όλα τα γουρούνια χωρίς τη χρήση όλων των διαθέσιμων πουλιών, ο παίκτης κερδίζει έξτρα πόντους. Αφού ολοκληρωθεί κάθε επίπεδο, ο παίκτης κερδίζει ένα, δύο ή τρία αστέρια, ανάλογα με το σύνολο των πόντων που του δόθηκαν. Ο παίκτης μπορεί να ξαναπαίξει όσες φορές θέλει ένα επίπεδο το οποίο έχει προηγουμένως ολοκληρώσει, είτε για να το ολοκληρώσει επιτυχώς είτε για να κερδίσει περισσότερους πόντους και ως αποτέλεσμα περισσότερα αστέρια.
Ανάπτυξη
Το 2009, το προσωπικό της Rovio άρχισε να εξερευνά προτάσεις για ανάπτυξη παιχνιδιών. Μια τέτοια πρόταση έγινε από τον σχεδιαστή βιντεοπαιχνιδιών Jaakko Iisalo η οποία είχε τη μορφή μιας εικόνας η οποία πρόβαλλε μερικά νευριασμένα πουλιά τα οποία δεν είχαν ορατά πόδια ή φτερά. Η συγκεκριμένη εικόνα δεν παρείχε περαιτέρω στοιχεία όσο αφορά το είδος του παιχνιδιού, αλλά οι χαρακτήρες άρεσαν πολύ στο προσωπικό της εταιρίας, και έτσι αποφασίστηκε να δημιουργηθεί ένα παιχνίδι που θα συμπεριλάμβανε τους συγκεκριμένους χαρακτήρες. Όσο το αρχικό σχέδιο Angry Birds αναπτυσσόταν, το προσωπικό της εταιρίας διαπίστωσε ότι τα συγκεκριμένα πουλιά θα έπρεπε να έχουν και έναν εχθρό. Εκείνη τη χρονική περίοδο, η επιδημία "swine" ήταν ένα επίκαιρο γεγονός που προβαλλόταν στις ειδήσεις πράγμα που οδήγησε στην απόφαση οι εχθροί των πουλιών να είναι γουρούνια. Το αρχικό κόστος ανάπτυξης του Angry Birds υπολογιζόταν να ξεπεράσει τα 100,000€, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται στο ποσό οι περαιτέρω ενημερώσεις του παιχνιδιού. Για την έκδοση που δημιουργήθηκε για το λογισμικό iOS, η Rovio συνεργάστηκε με την εταιρία Electronic Arts με σκοπό να δημοσιεύσει το παιχνίδι στο App Store. Από τότε, η Rovio δημοσίευσε όλες τις υπόλοιπες εκδόσεις του παιχνιδιού χωρίς συνεργασία με άλλη εταιρία, με εξαίρεση την έκδοση που δημιουργήθηκε για το PlayStation Portable, η οποία δημιουργήθηκε με άδεια της εταιρίας Abstraction Games και δημοσιεύτηκε από την εταιρία Chillingo.
Όταν η Rovio άρχισε να αναπτύσσει νέες εκδόσεις του παιχνιδιού για άλλες ηλεκτρονικές συσκευές, εμφανίστηκαν νέα εμπόδια. Πιο συγκεκριμένα, όταν η εταιρία άρχισε να δημιουργεί την έκδοση για το λειτουργικό Android, παρατηρήθηκε ότι θα έπρεπε να γίνουν πάρα πολλές τροποποιήσεις, καθώς οι συσκευές που χρησιμοποιούν το λειτουργικό Android ποικίλουν τόσο ως προς τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά όσο και στην έκδοση του λειτουργικού Android που χρησιμοποιούσαν. Ο αριθμός των συνδυασμών των εκδόσεων του λειτουργικού Android, της ταχύτητας των επεξεργαστών και των user interface ήταν σημαντικά μεγαλύτερος από αυτόν στις συσκευές που χρησιμοποιούσαν το λειτουργικό iOS. Εν τέλει, η εταιρία αποφάσισε να πορευθεί στη δημιουργία της συγκεκριμένης έκδοσης του παιχνιδιού με βάση τα ελάχιστα τεχνικά χαρακτηριστικά που θα πρέπει να έχει μια συσκευή Android για να μπορέσει να τρέξει το παιχνίδι, παρά το γεγονός ότι αυτό είχε ως αποτέλεσμα σχεδόν 30 μοντέλα κινητών τηλεφώνων Android να μη μπορούν να τρέξουν το παιχνίδι, συμπεριλαμβανομένων και συσκευών που κυκλοφορούν στην αγορά ελάχιστο χρονικό διάστημα. Ένα μήνα μετά από την αρχική δημοσίευση της εν λόγω έκδοσης, η Rovio Mobile άρχισε να σχεδιάζει εκδόσεις του παιχνιδιού και για τα υπόλοιπα Android κινητά.
Οι μελλοντικές βελτιώσεις που πρόκειται να κάνει η εταιρία στο παιχνίδι περιλαμβάνουν την ικανότητα του παίκτη να συγχρονίσει την πρόοδό του στο παιχνίδι ανάμεσα σε όλες της ηλεκτρονικές του συσκευές. Για παράδειγμα, ένας παίκτης ο οποίος ολοκληρώνει ένα συγκεκριμένο επίπεδο του παιχνιδιού σε μια συσκευή που χρησιμοποιεί το λειτουργικό iOS, θα μπορεί να συνεχίσει από το ίδιο επίπεδο το παιχνίδι σε μια άλλη συσκευή που χρησιμοποιεί λειτουργικό Android.
Bad Piggies
Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2012, κυκλοφόρησε το βιντεοπαιχνίδι Bad Piggies. Σ'αυτό, ο παίκτης βοηθά τα γουρούνια να φτάσουν με οχήματα που ο παίκτης φτιάχνει στα χαμένα κομμάτια του χάρτη που οδηγεί στις φωλιές των πουλιών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Angry Birds Κατηγορία:Απλά παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια στρατηγικής Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2009 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στη Φινλανδία Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια παζλ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια με ανθρωπόμορφους χαρακτήρες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Windows Phone Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Symbian Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation Network Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά Κατηγορία:Νικητές Webby Award
Κόνραντ Τσάνγκερ
Ο Κόνραντ Τσάνγκερ (γερμανικά: Konrad Zanger), γεννημένος στις 11 Νοεμβρίου 1936, είναι Γερμανός πρώην πρωταθλητής της αντισφαίρισης και σκακιστής στην Ανατολική Γερμανία και σήμερα προπονητής.
Στην Ανατολική Γερμανία θεωρούνταν από τους καλύτερους παίκτες της αντισφαίρισης στη δεκαετία του 1950 και του 1960. Με συμπαίκτη τον Χορστ Στάλμπεργκ είχε κερδίσει επτά εθνικά πρωταθλήματα στο διπλό, επίσης το 1958 ήταν νικητής στο πρωτάθλημα νεολαίας της Ανατολικής Γερμανίας.
Είχε συμμετάσχει σε πολλά τουρνουά στην αρχή της καριέρας του, όπως στο Κάιρο το 1958 όπου με τον Στάλμπεργκ στο διπλό κατετάγησαν τρίτοι. Με την κατασκευή του Τείχους του Βερολίνου και τη συγκέντρωση των οικονομικών πόρων στα Ολυμπιακά αθλήματα οι παίκτες της αντισφαίρισης δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν σε διεθνή τουρνουά.
Μετά το τέλος της καριέρα του έγινε διαιτητής σε τουρνουά και διορίστηκε στο προπονητικό συμβούλιο της Ανατολικής Γερμανικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης.
Τα τελευταία χρόνια ασχολήται με το σκάκι και είναι αναγνωρισμένος σκακιστής.
Ουροληστής ο μελανόλευκος
Ο ουροληστής ο μελανόλευκος (επιστημονική-λατινική ονομασία Urolestes melanoleucus), είναι είδος στρουθιόμορφου ωδικού πτηνού, της οικογένειας λανιίδες. Αποτελεί το μοναδικό είδος του γένους ουροληστής («μονοτυπικό γένος») και ξεχωρίζει για τη μακριά ουρά του, στην οποία το γένος οφείλει και την ονομασία του. Είναι ιθαγενές των μη δασικών εκτάσεων της ανατολικής και νοτιοανατολικής Αφρικής, συναντώμενο σε σαβάνες και σε υποτροπικούς ή τροπικούς ξηρούς θαμνότοπους. Η γεωγραφική κατανομή του είναι ευρύτατη και οι αριθμοί του σχετικώς μεγάλοι, οπότε η Διεθνής Ένωση Προστασίας της Φύσης το έχει κατατάξει στα είδη «ελαχίστης ανησυχίας».
Γεωγραφική κατανομή και ενδιαίτημα
Ο ουροληστής συναντάται στην Ανγκόλα, την Μποτσουάνα, το Εσουατίνι, την Κένυα, τη Μοζαμβίκη, τη Ναμίμπια, τη Νότια Αφρική, την Τανζανία, τη Ζάμπια και τη Ζιμπάμπουε. Κατοικεί σε ξηρές και υγρές σαβάνες με διάσπαρτα δέντρα ακακίας, ακόμα και σε μέρη με υπερβόσκηση και με σχεδόν γυμνό έδαφος. Οι τελείως άνυδρες εκτάσεις αποφεύγονται, αλλά οι ημιάνυδρες ίσως και να προτιμώνται. Σε κάποιες χώρες ζει και σε δασικές εκτάσεις, ιδιαιτέρως σε παρόχθιες ζώνες, ενώ στο Εθνικό Πάρκο Κρύγερ της Νότιας Αφρικής συναντάται σε κοιλάδες ποταμών με αγκαθωτά δέντρα μοπάνε.
Βίος και συμπεριφορά
Το είδος ενεδρεύει σε υψηλό σημείο, παρατηρώντας το έδαφος κάτω για πιθανή λεία, την οποία συλλαμβάνει συνήθως στο έδαφος, αν και κάποιες φορές ιπτάμενα έντομα συλλαμβάνονται στον αέρα. Ο ουροληστής τρέφεται με έντομα και άλλα αρθρόποδα, σαύρες, μικρά θηλαστικά και καρπούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πτηνά της Αφρικής
Κύηκας
Υπάρχουν δύο διαφορετικά πρόσωπα στην ελληνική μυθολογία που φέρουν το όνομα Κύηκας (Κύηξ):
1) Ο Κύηκας ήταν σύζυγος της Αλκυόνης, μαζί με την οποία ζούσε ευτυχισμένος. Μια μέρα ο Κύηκας πήγε για ψάρεμα παρά τις παρακλήσεις της γυναίκας του, που είχε κακό προαίσθημα. Πράγματι, έπιασε θαλασσοταραχή και το πλοιάριό του βυθίστηκε. Η Αλκυόνη, που παρακολουθούσε από ένα βράχο, αυτοκτόνησε από την απελπισία της πέφτοντας από τον βράχο. Οι θεοί τους λυπήθηκαν και τους μετεμόρφωσαν σε πτηνά, το θαλασσοπούλι κύηκα και την αλκυόνη.
2) Ο Κύηκας ο Τραχίνιος ήταν βασιλιάς της Τραχίνας, που είχε ευεργετηθεί από τον Ηρακλή. Αμέσως μετά τον θάνατο του Ηρακλή και την άνοδό του στον Όλυμπο, τα παιδιά του, οι Ηρακλείδες, έμειναν χωρίς προστάτη και καταδιώχθηκαν από τον Ευρυσθέα. Κατέφυγαν αρχικώς στον Κύηκα, που θυμόταν τις ευεργεσίες του Ηρακλή. Αλλά ο Ευρυσθέας τον ανάγκασε να τα διώξει. Τότε οι Ηρακλείδες πήγαν στην Αθήνα, όπου βασίλευε ο Θησέας (κατ' άλλους οι απόγονοί του), και του ζήτησαν άσυλο.
Λιγνίτης
Ο λιγνίτης, καλούμενος και γαιάνθρακας, είναι οργανικής προελεύσεως πέτρωμα, του οποίου το κύριο στοιχείο είναι ο άνθρακας (με περιεκτικότητα από 50% έως 70%). Περιέχει, επίσης, νερό, υδρογόνο, οξυγόνο και άζωτο. Είναι χαμηλότερης περιεκτικότητας σε άνθρακα από τον λιθάνθρακα και θεωρείται το χειρότερης ποιότητας καύσιμο άνθρακα, ωστόσο έχει υψηλότερη περιεκτικότητα άνθρακα από την τύρφη. Προέρχεται από την εξανθράκωση κυρίως φυτικών οργανισμών, η δε θερμική αξία του είναι μικρότερη από του ανθρακίτη. Χρησιμοποιείται κυρίως στα ατμοηλεκτρικά εργοστάσια για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Άλλες χρήσεις του είναι για την παραγωγή οργανοχουμικών λιπασμάτων, στην γεωργία κ.α. Το χρώμα του είναι καφέ-μαύρο και περιέχει 35-65% υγρασία.
Η περιεχόμενη ενέργεια και οι επιπτώσεις στο περιβάλλον
Λόγω της χαμηλής περιεκτικότητας σε ενέργεια και της υψηλής περιεκτικότητας σε υγρασία, ο λιγνίτης δεν μπορεί να μεταφερθεί εύκολα κι ως εκ τούτου χρησιμοπ|οιείται από εργοστάσια που είναι τοποθετημένα πολύ κοντά σε ορυχεία λιγνίτη. Για τους ίδιους λόγους ο λιγνίτης δεν αποτελεί συχνό εμπόρευμα στη παγκόσμια αγορά, αλλά χρησιμοποιείται τοπικά από την κάθε χώρα εξόρυξής του.
Το υψηλό ποσοστό υγρασίας του λιγνίτη τον κάνει εξαιρετικά επικίνδυνο για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία καθώς από την καύση του προκαλείται μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση, κάτι που έχει κάνει διάφορους επιστήμονες να υποστηρίζουν ότι ο λιγνίτης πρέπει να μένει θαμμένος στη γη και να μην εξορύσσεται. Επιπρόσθετα, ο λιγνίτης συχνά προκαλεί πολιτικές διαμάχες καθώς ομάδες πληθυσμού μπορεί να είναι πολιτικά αντίθετες στην εγκατάσταση εργοστασίων λιγνίτη.
Παγκόσμια κατάταξη
Το 25% των παγκόσμιων μη-εξορυγμένων αποθεμάτων λιγνίτη βρίσκονται στην Αυστραλία.
Παρακάτω ακολουθεί ένας πίνακας με την εξόρυξη λιγνίτη από διάφορες χώρες.
Αποθέματα και εκμετάλλευση του λιγνίτη στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα κοιτάσματα λιγνίτη βρίσκονται στις περιοχές της Πτολεμαΐδας, Αμυνταίου, Φλώρινας, Μεγαλόπολης, Ελασσόνας, Αλιβέρι Εύβοιας και Δράμας. Οι σπουδαιότερες λιγνιτοφόρες λεκάνες στην Ελλάδα είναι εκείνες της Πτολεμαϊδας (Πτολεμαϊδα, Κομνηνά, Αγ.Χριστόφορος, Περδίκα), Πλειοκαινικής ηλικίας, της Μεγαλόπολης και Δράμας (Πλειστοκαινικής ηλικίας) και της Φλώρινας (Μειοκαινικής ηλικίας). Ο λιγνίτης διακρίνεται σε τυρφώδη λιγνίτη (το 25% των αποθεμάτων της χώρας), σε λιγνίτη (το 64%) και σε υποβιτουμενιούχο λιγνίτη (το 11%).
Τα συνολικά αποθέματα, της χώρας, σε λιγνίτη εκτιμώνται στους 10x109 τον. περίπου, από τους οποίους, τα βέβαια 6,8x109 τον. τα πιθανά 0,31x109 τον. τα δυνατά 1,95x109 τον. και τα υποθετικά 0,86x109 τον. Από τους  6,8x109 τον βέβαια αποθέματα οι 3,26x109 τον απαντούν στην Πτολεμαϊδα, οι 0,4x109 τον στη Μεγαλόπολη, οι 1,55x109 τον στη Δράμα, οι 1,15x109 τον στην Ελασσώνα και οι 0,47x109 τον στη Φλώρινα. Σύμφωνα με υπολογισμούς, τα αποθέματα είναι αρκετά για τα επόμενα 45 χρόνια, ενώ οι μέχρι σήμερα εξορυχθείσες ποσότητες λιγνίτη φτάνουν περίπου στο 30% των συνολικών αποθεμάτων. Η ποιότητα λιγνίτη θεωρείται από χαμηλή έως αρκετά ικανοποιητική.
Η προσπάθεια για την εκμετάλλευση λιγνιτικών κοιτασμάτων στην Ελλάδα ξεκίνησε από την περιοχή του Αλιβερίου Ευβοίας το 1873. Δυστυχώς μια μεγάλη πλημμύρα το 1897 κατέστρεψε όλες τις επιφανειακές και υπόγειες εγκαταστάσεις εξόρυξης. Η εκμετάλλευση ξανάρχισε μετά τον πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο. Το 1922 η ετήσια παραγωγή έφθασε τους 23.000 τόνους και διατηρήθηκε μέχρι το 1927. Το επόμενο έτος η εκμετάλλευση σταμάτησε για οικονομικούς λόγους.Μετά το δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο η ανάγκη εξηλεκτρισμού της χώρας οδήγησε στην απόφαση κατασκευής ατμοηλεκτρικού σταθμού στο Αλιβέρι, που θα λειτουργούσε αποκλειστικά με λιγνίτη.Το 1951 ανέλαβε η ΔΕΗ την υπόγεια εκμετάλλευση των Ορυχείων στο Αλιβέρι, κατορθώνοντας να αυξήσει την παραγωγή σε 750 χιλιάδες τόνους το χρόνο και να τροφοδοτήσει μονάδες συνολικής ισχύος 230 MW. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 σταμάτησε οριστικά η λειτουργία του λιγνιτωρυχείου Αλιβερίου. Η εκμετάλλευση συνεχίστηκε σε άλλα υπαίθρια ορυχεία της ΔΕΗ, η οποία εκμεταλλεύεται σχεδόν αποκλειστικά το λιγνίτη της Χώρας.
Επισημαίνεται ότι με μια μέση παραγωγή 50-60 εκ. τόννους και παρά το χαμηλό θερμιδικό περιεχόμενο του ελληνικού λιγνίτη, η ΔΕΗ είναι μακράν η μεγαλύτερη ελληνική εξορυκτική βιομηχανία, αφού εξορύσσει για ιδιόχρηση λιγνίτη μεγάλης εμπορικής αξίας διατηρώντας την δεσπόζουσα θέση που κατέχει η συγκεκριμένη εταιρεία μεταξύ των λιγνιτοπαραγωγών σε διεθνές επίπεδο (3η θέση στην ΕΕ και μεταξύ των 10 μεγαλύτερων παραγωγών λιγνίτη παγκοσμίως).
Η εκμετάλλευση του λιγνίτη από την ΔΕΗ ΑΕ γίνεται επιφανειακά με την μέθοδο των ορθών βαθμίδων κλειστής εκσκαφής χρησιμοποιώντας ηλεκτροκίνητα μηχανήματα συνεχούς λειτουργίας και μαζικής εκσκαφής, μεταφοράς και απόθεσης (καδοφόροι εκσκαφείς, ταινιόδρομοι, αποθέτες). Ο φυσικός λιγνίτης που μεταφέρεται από τα ορυχεία αποθηκεύεται αρχικά σε σιλό, θραύεται, ξηραίνεται και εν συνεχεία οδεύει προς καύση στους ΑΗΣ. Ένα μέρος της όλης διαδικασίας εκμετάλλευσης γίνεται με ενταγμένες εργολαβίες.
Η χρήση του λιγνίτη για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, έχει σημαντική συνεισφορά στην αύξηση το εθνικού προϊόντος, αποφέροντας ταυτόχρονα  στην Ελλάδα μεγάλη εξοικονόμηση συναλλάγματος. Ο λιγνίτης είναι καύσιμο στρατηγικής σημασίας, γιατί έχει χαμηλό κόστος εξόρυξης, σταθερή και ελέγξιμη τιμή και παρέχει σταθερότητα και ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού μη εξαρτώμενος από εξωγενείς πηγές. Συγχρόνως, προσφέρει πολλές χιλιάδες θέσεις εργασίας στην ελληνική περιφέρεια, ιδιαίτερα σε περιοχές που εμφανίζουν μεγάλα ποσοστά ανεργίας.
Νεμέσι Μαρκές ι Όστε
Ο Νεμέσι Μαρκές ι Όστε (Nemesi Marqués y Oste) ήταν ο προσωπικός αντιπρόσωπος του επισκόπου της Ουρχέλ και συνηγεμόνα της Ανδόρρας από τις 3 Ιουνίου 1993 ως τις 20 Ιουλίου 2012.
Προφίλ
Είναι Ρωμαιοκαθολικός ιερέας και τοπικός αξιωματούχος ενός χωριού με 55 κατοίκους, το οποίο λέγεται Μπεγιεστάρ.
Γεννήθηκε στο Κάμπο της Λέιντα στις 17 Μαΐου του 1935. Υπηρέτησε ως αντιπρόσωπος του Επισκόπου της Ουρχέλ. Ο επίσκοπος της Ουρχέλ είναι συνηγεμόνας της Ανδόρρας μαζί με τον εκάστοτε Γάλλο Πρόεδρο.
Τον διαδέχθηκε ο Ζοζέπ Μαρία Μαουρί ως αντιπρόσωπος του επισκόπου συνηγεμόνα στις 20 Ιουλίου 2012.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικός κλήρος Κατηγορία:Αντιπρόσωποι του Επισκοπικού Συνηγεμόνα της Ανδόρρας Κατηγορία:Ισπανοί κληρικοί
231 Βινδoβόνα
Η Βινδοβόνα (Vindobona· απόδοση στα ελληνικά: Βινδοβόνα  ή, σπανιότερα, Ουινδοβόνα ) είναι μεγάλος σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,2. Ανακαλύφθηκε το 1882 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη, και έλαβε το όνομά της από τη λατινική ονομασία της πόλης.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βινδοβόνας εκτιμάται σε 82 χλμ. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος. Η λευκαύγειά της είναι 0,055. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 5 ώρες και 33 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βινδοβόνα
Toyota Echo
Το Toyota Echo (γνωστό ως Toyota Platz στην Ιαπωνία) ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας B, που παρήχθη από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από τον Αύγουστο του 1998 έως τον Νοέμβριο του 2005. Το μοντέλο ήταν η σεντάν έκδοση του Toyota Yaris και σχεδιάστηκε επίσης από τον Σωτήρη Κωβό, όπως και το Yaris, αν και ειδικότερα στη διαμόρφωση της ιαπωνικής εκδοχής Toyota Platz συμμετείχε και ο Yoshiharu Nakajima.
Εμπορική πορεία
Το μοντέλο διατέθηκε και στη Βόρεια Αμερική ξεκινώντας από το 1999, για τη σεζόν (model year) του 2000, ως το φθηνότερο μοντέλο στην παλέτα της εταιρείας, με εμπορική τιμή αρκετά χαμηλότερη από αυτήν του μικρομεσαίου Toyota Corolla. Το σεντάν είχε διαφορετικούς καθρέφτες και σχεδίαση στο μπροστινό άκρο από το Yaris.
Σε αντίθεση με την τεράστια εμπορική επιτυχία του Yaris, το οποίο ήταν ουσιαστικά η εκδοχή του Echo στις άλλες ηπείρους, και των συγγενικών μοντέλων τους, το Echo είχε μέτρια εμπορική πορεία στις ΗΠΑ, καθώς το αυτοκίνητο θεωρήθηκε πολύ μικρό για τις τοπικές συνθήκες. Ένας επιπρόσθετος λόγος ήταν ότι σπάνια προσέφερε ηλεκτρικά παράθυρα και ηλεκτρομαγνητικές κλειδαριές, με τα περισσότερα αντίτυπα να φέρουν τον χειροκίνητο περιστρεφόμενο μοχλό και παλαιού τύπου κλειδαριές, και μάλιστα ήταν ένα από τα ελάχιστα μοντέλα της τότε εποχής χωρίς αυτά τα 2 στοιχεία εξοπλισμού, κάτι το οποίο σχολιάστηκε αρνητικά στον αμερικανικό Τύπο αυτοκινήτου. Επίσης, στοιχεία όπως το ABS, το υδραυλικό τιμόνι, ο κλιματισμός και το CD-player με 6 ηχεία ήταν έξτρα, αλλά στην πράξη τα περισσότερα αμερικανικά Echo εξοπλίστηκαν με αυτά.
Άλλες εκδοχές
Στις περισσότερες εξαγωγικές αγορές, το μοντέλο διατέθηκε ως Toyota Echo και ειδικότερα στην Ευρώπη ως Toyota Yaris. Στην Ιαπωνία, το Echo κυκλοφόρησε ως Toyota Platz (トヨタ・プラッツ με προφορά Toyota Purattsu) και διατέθηκε μόνο ως 4-πορτο σεντάν, ενώ στην νοτιοανατολική Ασία ως Toyota Vitz.
Ειδικότερα στην Κίνα, το Echo κατασκευάστηκε και προσφέρθηκε από το 2000 έως το 2012, με τις επωνυμίες Xiali 2000, από τον Δεκέμβριο του 2000 έως τον Μάρτιο του 2004, και στη συνέχεια ως Xiali Vela από τον Μάρτιο του 2004 έως το 2012, από την εταιρεία Τιεντσίν / Tianjin FAW, μέλος του Ομίλου FAW. Προσφέρθηκε με τους κινητήρες 1.3 λίτρων 8A-FE, 1.5 λίτρων 5A-FE, καθώς και με τον κινεζικής κατασκευής κινητήρα 1.6 λίτρων CA4GB2. Όλοι συνδυάστηκαν με στάνταρ 5-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο, αν και ειδικότερα τα έτη 2002 και 2003 διατέθηκε και μια έκδοση σε πολύ λίγα αντίτυπα, το Xiali Yaku, που ήταν διαθέσιμη με ένα 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο.
Κινητήρες
Αντίθετα με το Toyota Yaris, ειδικότερα το Echo προσφέρθηκε μόνο με έναν κινητήρα βενζίνης 1.5 λίτρων, 4-κύλινδρο σε σειρά (I4), με ισχύ 108 ίππους στις 6.000 στροφές το λεπτό. Συνδυαζόταν με στάνταρ 5-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο ή έξτρα 4-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο.
Πωλήσεις στις ΗΠΑ
350px|thumb|right|Δύο Toyota Echo 4-πορτα σεντάν του 2003 - 2005 στον [[Καναδάς|Καναδά, σε φωτογραφία του 2007.]]
Οι χρονολογίες δίνονται σε ημερολογιακά έτη και όχι σε σεζόν (model years).
Αντικατάσταση του Echo
Ο διάδοχος του Echo ήταν το hatchback Toyota Yaris του 2006 και μετά, καθώς και το Toyota Belta, που είναι η σεντάν εκδοχή του συγκεκριμένου Yaris και βασίστηκε επίσης σε αυτό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Echo Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Μάρκους Βολφ
Ο Μάρκους Βολφ (γερμανικά: Markus Johannes Wolf) (19 Ιανουαρίου 1923 - 9 Νοεμβρίου 2006) ήταν Γερμανός κυβερνητικός αξιωματούχος και επικεφαλής του Τομέα Εξωτερικών Υποθέσεων του Υπουργείου Κρατικής Ασφαλείας γνωστού ως Στάζι, της πρώην Ανατολικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας.
Πρώτα χρόνια
Ο Μάρκους Βολφ ήταν γιος του γιατρού και συγγραφέα Φρίντριχ Βολφ και αδελφός του σκηνοθέτη Κόνραντ Βολφ. Ο πατέρας του ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος και μετά την άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία, αναγκάστηκε μαζί με όλη την οικογένεια του να φύγει στη Μόσχα μέσω της Γαλλίας.
Κατά τη διάρκεια της εξορίας του εκεί ο Βολφ παρακολούθησε για πρώτη φορά την γερμανική σχολή Karl-Liebknecht-Schule και συνέχισε τις σπουδές του σε ρωσικά σχολεία. Συμμετείχε σε μαθήματα αεροναυπηγικής στη Μόσχα και στη συνέχεια μετακόμισε στην Άλμα Άτα μετά την επίθεση της Ναζιστικής Γερμανίας στη Σοβιετική Ένωση. Ήταν επίσης μέλος της Κομιντέρν, όπου μαζί με άλλους νέους, προετοίμασε κατασκόπους για να περάσουν ​πίσω από τις εχθρικές γραμμές.
Καριέρα
Μετά το τέλος του πολέμου, πήγε στο Βερολίνο όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος στο «Γερμανικό Λαϊκό Ραδιοφώνο» (1943 - 45) στο σοβιετικό τμήμα της πόλης. Εργάστηκε για λίγα χρόνια στη SFB, το ραδιόφωνο που ελέγχεται από τους Σοβιετικούς, το οποίο μεταδίδονταν από τον Βρετανικό τομέα στο Βερολίνο. Ως δημοσιογράφος παρακολούθησε τη διάσημη Δίκη της Νυρεμβέργης στην οποία ήταν κατηγορουμένοι οι βασικοί Ναζιστικοί ηγέτες.
Πορεία στη Στάζι
Το 1952 κλήθηκε στις μυστικές υπηρεσίες της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Το 1953, σε ηλικία 30 ετών, ήταν ένας από τους ιδρυτές της υπηρεσίας πληροφοριών εξωτερικών υποθέσεων που απασχολούσε το Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας, γνωστό ως Στάζι). Έτσι έγινε «ο άνθρωπος χωρίς πρόσωπο» καθώς κανείς δεν κατόρθωσε ποτέ να πάρει την φωτογραφία του για 25 χρόνια.
Ως επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών, ο Βολφ κατορθώσε να έχει μεγάλη επιτυχία στην κατασκοπεία, και τις υποθέσεις που αφορούσαν τη Δυτική Γερμανία, χάρη στη μαζική χρησιμοποίηση κατασκόπων. Μεταξύ των πιο επιτυχημένων ενεργειών του, θεωρείται η τοποθέτηση ενός πράκτορά του, του Γκύντερ Γκιγιόμ για αρκετά χρόνια, ως συμβούλου στον τότε καγκελάριο της Δυτικής Γερμανίας Βίλι Μπραντ.
Ύστερα χρόνια
Ο Μάρκους Βολφ παραδέχθηκε ότι αρνήθηκε το 1990 την προσφορά που του είχε γίνει για να αλλάξει ζωή και την ταυτότητά του, με την μεταφορά του στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, σε αντάλλαγμα για την αποκάλυψη της ταυτότητας των πρακτόρων του δικτύου κατασκοπείας του. Έφυγε στη Μόσχα λίγους μήνες αργότερα και το επόμενο έτος παραδόθηκε στις γερμανικές αρχές όπου και καταδικάστηκε σε λίγους μήνες φυλάκισης.
Το 1993 καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκισης για κατασκοπεία και προδοσία. Το 1995 κατά την έφεση που είχε κάνει δικαστήριο τον απάλλαξε επειδή είχε ενεργήσει στο όνομα ενός κυρίαρχου κράτους.
Ο Μάρκους Βολφ πέθανε από φυσικά αιτία στο σπίτι του στο Βερολίνο, σε ηλικία 83 ετών στις 9 Νοεμβρίου 2006, η οποία ήταν η 17η επέτειο της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου.
Πολ Ραντ (σχεδιαστής γραφικών)
Ο Πολ Ραντ (Paul Rand, γεννήθηκε ως Peretz Rosenbaum, 15 Αυγούστου 1914 - 26 Νοεμβρίου 1996) ήταν ένας από τους πιο γνωστούς και καινοτόμους σχεδιαστές γραφικών του 20ού αιώνα.
Επηρεασμένος από την απλότητα του μοντερνισμού και κάνοντας χρήση καθαρών γεωμετρικών σχημάτων και του λευκού χώρου, δημιούργησε μερικά από τα πιο γνωστά λογότυπα εταιριών στις ΗΠΑ. Η εκπαίδευση του συμπεριλαμβάνει το Pratt Institute (1929-1932), το Parsons School of Design (1932-1933) και το Art Students League (1933-1934). Ήταν ένας από τους δημιουργούς του ελβετικού ύφους του γραφικού σχεδίου. Από το 1956 ως το 1969 και ξανά το 1974, ο Rand δίδαξε σχέδιο στο πανεπιστήμιο Yale στο New Haven του Κονέκτικατ. Ο Rand εγκαταστάθηκε στο New York Art Directors Club Hall of Fame το 1972. Σχεδίασε πολλές αφίσες και εταιρικές ταυτότητες, συμπεριλαμβανομένων των λογότυπων για την ΙΒΜ και ABC.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Το 1951, ο Πολ Ραντ είχε ολοκληρώσει ήδη την πρώτη σταδιοδρομία του ως designer of media promotion στο Esquire-Coronet και ως "outstanding cover designer for Apparel Arts and Directions". Ήταν εμπρός σε μια δεύτερη σταδιοδρομία ως διαφημιστικός σχεδιαστής στην αντιπροσωπεία William Weintraub, στην οποία είχε προσχωρήσει ως Art Director κατά την ίδρυσή της. Το βιβλίο του, "Thoughts on Design", που περιείχε σχεδόν εκατό από τα σχέδιά του και μερικά από τα καλύτερα κείμενα που έχουν γραφτεί στο γραφικό σχέδιο, ήταν δημοσιευμένο τέσσερα έτη νωρίτερα, γεγονός που ενίσχυσε τη διεθνή φήμη του και τον χαρακτήρισε ως σχεδιαστή με επιρροή από τη Ζυρίχη έως το Τόκιο. Με έναν ενδιαφέροντα τρόπο, το χρονικό της εμπειρίας Πολ Ραντ στο design έχει παραλληλιστεί με την ανάπτυξη του κινήματος του μοντέρνου design. Η πρώτη καριέρα του Πολ Ραντ στον τομέα media promotion και cover design διήρκεσε από το 1937 έως το 1941, η δεύτερη καριέρα του στο advertising design από το 1941 ως το 1954 και η τρίτη του στο corporate identification άρχισε το 1954. Παράλληλα με αυτές τις τρεις σταδιοδρομίες, παρατηρείται ένα καταναλωτικό ενδιαφέρον για την εκπαίδευση σχεδίου και η τέταρτη σταδιοδρομία του Πολ Ραντ ως εκπαιδευτικός άρχισε στο Cooper Union το 1942. Δίδαξε στο Pratt Institute το 1946 και το 1956 δέχτηκε μια θέση στο Πανεπιστήμιο Yale, όπου του δόθηκε ο τίτλος του καθηγητή του γραφικού σχεδίου.
Οι περισσότεροι σύγχρονοι σχεδιαστές γνωρίζουν την συνεισφορά του Paul Rand στο διαφημιστικό design. Αυτό που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ο σημαντικός ρόλος που διαδραμάτισε, θέτοντας τις βάσεις για μελλοντικές προσεγγίσεις στην έννοια της διαφήμισης. Ο Πολ Ραντ ήταν μάλλον ο πρώτος από μια μεγάλη σειρά διακεκριμένων Art Directors, που δούλεψαν μαζί και εκτίμησαν το μοναδικό ταλέντο του Γουίλιαμ Μπέρνμπαχ.
Το 1954, όταν ο Πολ Ραντ αποφάσισε να παραιτηθεί από το Weintraub agency, χαρακτηρίστηκε ως ένας από του δέκα καλύτερους art directors από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. Την ίδια χρονιά, παρέλαβε το χρυσό μετάλλιο από το Art Directors Club για την διαφήμιση Morse Code απευθυνόμενος στον David Sarnoff της RCA.
Την στιγμή που ο Πολ Ραντ άρχισε να δουλεύει για το στούντιο Weston, ήταν γνωστός ως σχεδιαστής εμπορικών σημάτων. Είχε ολοκληρώσει σχέδια για διάφορες εταιρίες, συμπεριλαμβανομένων τις Esquire, Coronet Brandy και Robeson Cutlery. Το 1955, άρχισαν να θέτονται οι βάσεις για την τρίτη καριέρα του, δηλαδή τον σχεδιασμό εταιρικών ταυτοτήτων. Ο Thomas J. Watson, Jr., είχε αναλάβει πρόσφατα την προεδρία της International Business Machines Corporation (IBM), και η αναζήτηση του για έναν graphic designer ο οποίος θα σχεδιάσει την εταιρική εικόνα, τον οδήγησε στον Πολ Ραντ.
Εργογραφία
Ο Ραντ, εκτός από το Thoughts on Design (1947), το οποίο ήταν μια βίβλος του μοντερνισμού, έγραψε επίσης τα βιβλία "A Designer's Art" (1985), "Design, Form, and Chaos" (1993) και το "From Lascaux to Brooklyn" (1996).
Στο βιβλίο "Design, Form, and Chaos", ο Ραντ μοιράζεται κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς, που αφορούν την σχεδίαση ενός λογότυπου. Στην ερώτηση τι είναι ένα λογότυπο ο Rand απαντάει:
Στη συνέχεια, ο Ραντ εξηγεί πως η ποιότητα ενός λογότυπου είναι συνυφασμένη με την ποιότητα της εταιρίας, την οποία αυτό εκπροσωπεί.
Η συνεισφορά του στην τέχνη
Όταν ο Πολ Ραντ πέθανε στις 26 Νοέμβριου 1996, στα 82 χρόνια, η καριέρα του είχε εκταθεί σε έξι δεκαετίες, τρεις γενιές και σε πολυάριθμα κεφαλαία της ιστορίας του σχεδίου. Ήταν το κανάλι μέσα από το οποίο ο ευρωπαϊκός μοντερνισμός, ο ρωσικός κονστρουκτιβισμός, το ολλανδικό κίνημα de Stijl και το Μπάουχαους εισήχθηκαν στην αμερικανική εμπορική τέχνη.
Ο Laszlo Moholy-Nagy, ένας πρωτοπόρος τυπογράφος, φωτογράφος και σχεδιαστής που ανήκε στο κίνημα του μοντερνισμού ίσως έχει καταφέρει περισσότερο από όλους να προσδιορίσει το στυλ του Ραντ με την φράση του:
.
Σημαντικότερα έργα
Ο Ραντ εκτός από το λογότυπο της IBM σχεδίασε επίσης τις εταιρικές ταυτότητες των ABC(American Broadcasting Co.), Westinghouse, Yale University, Next Computer, Cummins Engine και UPS.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές Κατηγορία:Γραφίστες
Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν
Το Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν (Ούρντου: گلگت بلتستان), παλαιότερα γνωστό ως Βόρειες Περιοχές, είναι η βορειότερη διοικητική επικράτεια στο Πακιστάν. Συνορεύει με το Αζάντ Κασμίρ προς τα νότια, με την επαρχία Χαϊμπέρ Παχτούνχουα προς τα δυτικά, με το βόρειο διάδρομο Ουαχάν του Αφγανιστάν, με την επαρχία Σιντσιάνγκ της Κίνας στα ανατολικά και βορειοανατολικά και με την ινδική πολιτεία του Τζαμού και Κασμίρ στα νοτιοανατολικά. Σύμφωνα με το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών του 1947, το έδαφος είναι μέρος της αμφισβητούμενης περιοχής του Κασμίρ μαζί με το Αζάντ Κασμίρ, το Ακσάι Τσιν, την κοιλάδα Σάκσγκαμ, το Τζαμού, το Λαντάχ και την Κοιλάδα του Κασμίρ.
Το έδαφος του σημερινού Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν έγινε ξεχωριστή διοικητική μονάδα το 1970 με την ονομασία "Βόρειες περιοχές". Δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση της πρώην περιοχής Γκιλγκίτ, της περιφέρειας Μπαλτιστάν και αρκετών μικρών πρώην πριγκιπικών κρατών, με μεγαλύτερα τα Χούνζα και Ναγκάρ. Το 2009 χορηγήθηκε περιορισμένη αυτονομία και μετονομάστηκε σε Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν μέσω του διατάγματος αυτοδιοίκησης που υπέγραψε ο πακιστανός πρόεδρος Ασίφ Αλί Ζαρνταρί, ο οποίος στόχευε επίσης στην ενίσχυση του πληθυσμού του Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν. Ωστόσο, οι μελετητές δηλώνουν ότι η πραγματική εξουσία αναλαμβάνει ο κυβερνήτης και όχι ο επικεφαλής υπουργός ή η εκλεγμένη συνέλευση. Ο πληθυσμός του Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν θέλει να συγχωνευθεί στο Πακιστάν ως ξεχωριστή πέμπτη επαρχία και αντιτίθεται στην ενσωμάτωση με το Κασμίρ. Η κυβέρνηση του Πακιστάν απέρριψε το αίτημα των Γκιλγκίτ-Μπαλτιστανών για ένταξη με το Πακιστάν με το σκεπτικό ότι θα διακυβεύσει το αίτημά του για το όλο θέμα του Κασμίρ ώστε να επιλυθεί σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ.
Η περιοχή καλύπτει έκταση 72.871 χλμ² (28.174 τετραγωνικά μίλια) και είναι ιδιαίτερα ορεινή. Έχει υπολογισμένο πληθυσμό 1.800.000 ατόμων το 2015. Η πρωτεύουσα του είναι το Γκιλγκίτ (με πληθυσμό 216.760 κατοίκων). Το Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν φιλοξενεί πέντε από τις 14 κορυφές άνω των 8.000 μέτρων και πάνω από 50 κορυφές άνω των 7.000 μέτρων. Τρεις από τους μεγαλύτερους παγετώνες του κόσμου εκτός από τις πολικές περιοχές βρίσκονται στο Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν. Ο τουρισμός στηρίζεται στη πεζοπορία και ορειβασία, και αυτή η βιομηχανία αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία.
Πρώιμη ιστορία
Οι ζωγραφιές σε βράχους που βρίσκονται σε διάφορα μέρη του Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν, ειδικά εκείνες που βρέθηκαν στο χωριό Πασσού του Χούνζα, υποδηλώνουν ανθρώπινη παρουσία από το 2000 π.Χ.. Μέσα στους επόμενους αιώνες, μετά την ανθρώπινη εγκατάσταση στο οροπέδιο του Θιβέτ, η περιοχή αυτή κατοικήθηκε από τους Θιβετιανούς, οι οποίοι προηγήθηκαν των Μπάλτι από το Μπαλτιστάν. Σήμερα το Μπαλτιστάν φέρει ομοιότητα με το Λαντάχ φυσικά και πολιτισμικά (αν και όχι θρησκευτικά). Τα βότανα βρίσκονται κυρίως στις δυτικές περιοχές. Στο Γκιλγκίτ, Τσιλάς, Αστόρ και Ντιαμίρ ομιλείται η γλώσσα Σίνα, ενώ στη Χούνζα και τις ορεινότερες περιοχές ομιλούνται τα Μπορουσάσκι και Χοουάρ. Οι Δάρδες βρίσκουν αναφορά στα έργα του Ηρόδοτου, του Νεάρχου, του Μεγασθένη, του Πλινίου, του Πτολεμαίου, και τους γεωγραφικούς καταλόγους του Πουράνα. Τον 1ο αιώνα ο λαός των περιοχών αυτών ήταν οπαδοί της θρησκείας Μπον, ενώ τον 2ο αιώνα ακολούθησαν τον Βουδισμό. Μεταξύ των ετών 399 και 414, ο κινεζικός βουδιστής προσκυνητής Φασιάν επισκέφθηκε το Γκιλγκίτ-Μπαλτιστάν, ενώ τον 6ο αιώνα η Σομάνα Παλόλα (μεγαλύτερο Γκιλγκίτ-Τσιλάς) κυβερνώνταν από έναν άγνωστο βασιλιά. Ανάμεσα στο 627 και 645, ο Κινέζος βουδιστής προσκυνητής Σουανζάνγκ ταξίδεψε στην περιοχή κατά την επίσκεψη του στην Ινδία.
Σύμφωνα με τα κινεζικά αρχεία της δυναστείας των Τανγκ, μεταξύ του 7ου και 8ου αιώνα, η περιοχή κυβερνώνταν μια βουδιστική δυναστεία που αναφέρεται ως  Μπολού (勃律, bólǜ), επίσης μεταγραφόμενη ως Παλόλα, Πατόλα, Μπαλούρ. Πιστεύεται ότι είναι η Δυναστεία Παλόλα Σάχι που αναφέρεται σε μια Βραχμική επιγραφή, και είναι ακόλουθοι του βουδισμού Βατζραγιάνα. Εκείνη τη στιγμή, ο όρος Μικρή Παλόλα (小勃律) αναφερόταν στο Γκιλγκίτ, ενώ ο όρος Μεγάλη Παλόλα (大勃律) χρησιμοποιήθηκε για να αναφερθεί στο Μπαλτιστάν. Ωστόσο, τα αρχεία δεν αποσαφηνίζουν σταθερά τα δύο.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία του Πακιστάν
Κρυόλιθος
Ο κρυόλιθος (αγγλ. cryolite) είναι αλογονούχο ορυκτό του νατρίου. Το όνομά του προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις κρύος και λίθος, λόγω της εμφάνισής του, που προσομοιάζει με πάγο (παγόμορφος). Στις άχροες ποικιλίες του ο δείκτης διάθλασης είναι τόσο χαμηλός που, όταν δείγμα του βυθίζεται στο νερό, μοιάζει να εξαφανίζεται.
Δεν είναι ιδιαίτερα κοινό ορυκτό, εμφανίζοντας μικρή γεωγραφική εξάπλωση. Μεγάλα κοιτάσματά του έχουν ανευρεθεί μόνο στη Γροιλανδία (περιοχές Ivigtut και Arksukfiord, στο νοτιοδυτικό άκρο της νήσου). Απαντά, επίσης, στη Ναμίμπια, στην περιοχή Cínovec / Zinnwald στα σύνορα Τσεχίας - Γερμανίας, στο Μον Σεν Ιλέρ του Καναδά και στις πολιτείες Βιρτζίνια, Νεβάδα, Κολοράντο, Τέξας και Νέο Μεξικό των ΗΠΑ.
Η βασική του χρήση είναι ως συλλίπασμα, δηλαδή πρόσθετο στη βιομηχανική παρασκευή χαλύβων και, ιδιαίτερα, αργιλίου, όπου αφενός καταβιβάζει τη θερμοκρασία τήξεως των πρώτων υλών (ιδιαίτερα της αλουμίνας), και αφετέρου σχηματίζει επιπλέουσα σκωρία η οποία απομακρύνει προσμίξεις. Η χρήση του έχει ως συνέπεια την έκλυση φθορίου, η οποία, στη βιομηχανία παραγωγής αργιλίου, αντιμετωπίζεται με τη χρήση ειδικών καλυμμάτων στις λεκάνες ηλεκτρόλυσης.
Εμφανίζεται ως ορυκτό στα τελευταία στάδια σχηματισμού ορισμένων γρανιτικών πηγματιτών και αλκαλικών γρανιτών. Επίσης ως ορυκτό της ατμιδικής φάσης ρυολίθων πλούσιων σε φθόριο, στους οποίους εμφανίζεται και τοπάζιο, σε φλοιώδεις σχηματισμούς καρμπονατιτικών φλεβών που διατέμνουν βιοτιτικούς γνευσίους, ενώ έχει παρατηρηθεί ως αυθιγενές συστατικό μαργών και σχιστολίθων στην περιοχή "Green River" (ΗΠΑ).
Συνδέεται με σιδηρίτη, χαλαζία, τοπάζιο, φθορίτη, χαλκοπυρίτη, γαληνίτη, κασσιτερίτη, μολυβδαινίτη, κολουμβίτη και βολφραμίτη.