cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζεν
Η φύση του ανθρώπου
Για το Ζεν βουδισμό υπάρχει ταύτιση του νου και του σώματος του ανθρώπου. Σύμφωνα με τον Χούι Νενγκ ο εξαγνισμός του νου επιτυγχάνεται με το να αφήσει ο άνθρωπος τον νου του ήσυχο, δηλαδή να εφαρμόσει την πρακτική της «όχι-σκέψης» (βου-νιέν). Έτσι, ο άνθρωπος επιτυγχάνει τη φυσική απελευθέρωση. Το σταμάτημα της σκέψης καθιστά τον νου ικανό να ηρεμήσει. Άλλοι μαθητές καταφέρνουν να σταματήσουν κάθε σκέψη σε μία εβδομάδα ενώ κάποιοι άλλοι προσπαθούν αρκετά χρόνια, για να το πετύχουν. Όλες οι πρακτικές του Ζεν βουδισμού (π.χ. απαγγελία των σούτρα, κοάν, ψαλμοί, διαλογισμός, κ.ά.) αποσκοπούν στο σταμάτημα κάθε σκέψης. Το σταμάτημα της σκέψης οδηγεί στη συνειδητοποίηση της αυτο-φύσης του ανθρώπου και στην επίτευξη της φώτισης. Οι πιστοί με τον διαλογισμό μπορούν να αντιληφθούν ότι ο εξωτερικός κόσμος δεν είναι αντικειμενικά πραγματικός, αλλά απατηλός, φαινομενικός. Έτσι, θα μπορέσουν να καταλάβουν την αυτοφύση τους. Κάθε άνθρωπος με τον διαλογισμό πρέπει να διερευνήσει τα τέσσερα χαρακτηριστικά της αυτοφύσης του (καλοσύνη, ευσπλαχνία, χαρά και απάρνηση). Πρέπει να ασκείται στην πειθαρχία και στην ηθική, για να κατανοήσει σωστά το Ντάρμα και να επιτύχει τη φώτιση.
Το Πραγματικό Εγώ είναι μια ζωντανή οντότητα, που μεταβάλλεται διαρκώς και το αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις ως σώμα και με την ενδοσκόπηση ως νου. Όταν οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουν το Πραγματικό Εγώ μπορούν να αφυπνίσουν το θείο φως, που υπάρχει μέσα τους, και που ονομάζεται στο Ζεν βουδισμό Νους του Βούδα ή Μπόντχι ή Πράτζνα.
Οι Πέντε Βαθμοί Αξίας
Υπάρχουν πέντε στάδια πνευματικής εξύψωσης για τους οπαδούς του Ζεν βουδισμού. Το πρώτο ονομάζεται Βαθμός Καμπής. Στο πρώτο στάδιο ο μαθητής του Ζεν παρομοιάζεται με τον απλό υπήκοο του βασιλιά και η Φωτισμένη Συνείδηση παρομοιάζεται με τον Βασιλιά. Το δεύτερο στάδιο ονομάζεται Βαθμός Υπηρεσίας. Σ’ αυτό το στάδιο ο μαθητής του Ζεν παρομοιάζεται με αυλικό, που υπηρετεί με μεγάλη αφοσίωση συνεχώς τον Βασιλιά. Στο τρίτο στάδιο, που ονομάζεται Βαθμός της Αξίας, ο μαθητής του Ζεν παρομοιάζεται με στρατηγό. Οφείλει όχι μόνο να τηρεί τους κανόνες, αλλά και να καθυποτάξει τα πάθη του και να προάγει τις ηθικές αξίες. Στο τέταρτο στάδιο, που ονομάζεται Βαθμός της Συνεργατικής Αξίας, ο μαθητής του Ζεν παρομοιάζεται με πρωθυπουργό και πρέπει σε συνεργασία με άλλα στελέχη του Βασιλιά να βοηθά τους άλλους ανθρώπους. Στο πέμπτο στάδιο, που ονομάζεται ο Βαθμός της Αξίας πάνω από την Αξία, ο μαθητής του Ζεν μπορεί να ταυτίσει το Εγώ του με τη Φωτισμένη Συνείδηση. Βρίσκεται σε κατάσταση ευδαιμονίας απαλλαγμένος από πάθη και υλικές επιθυμίες.
Οι Δέκα εικόνες του γελαδάρη ή Οι Δέκα Ταύροι
Οι Ζεν βουδιστές χρησιμοποιούν επίσης μία σειρά από δέκα σύντομα ποιήματα, που συνδυάζονται με δέκα αντίστοιχες εικόνες, για να περιγράψουν τα στάδια του μαθητή Ζεν στην πορεία του προς τη φώτιση και την επιστροφή του στην κοινωνία, γεμάτος πια με σοφία και συμπόνια για τους άλλους ανθρώπους. Η αγελάδα ή ταύρος συμβολίζει την αυτό-φύση του ανθρώπου. Οι δέκα εικόνες είναι:
Ζεν Γραφές
Οι Γραφές σύμφωνα με το Ζεν βουδισμό είναι ένα άχρηστο χαρτί. Οι Γραφές είναι το δάκτυλο, που δείχνει το φεγγάρι του βουδισμού. Οι Γραφές δεν είναι ιερές, όπως ακριβώς και το δάκτυλο δεν έχει καμία λάμψη. Το Ζεν απορρίπτει την αυθεντία των Γραφών. Το Ζεν κινείται μέσα στα πλαίσια του Μαχαγιάνα βουδισμού, χωρίς να υποτάσσεται στα παλαιά δόγματα. Ο Μποντιντχάρμα ήταν αντίθετος προς τη μάθηση μέσω των βιβλίων, αν και κήρυττε τη Λανκαβατάρα Σούτρα. Παρότρυνε τους μαθητές του να κάψουν όλα τα βιβλία τους.
Όλοι οι μεγάλοι άνθρωποι του κόσμου είναι μελετητές της φύσης. Δεν διαβάζουν απλώς βιβλία, αλλά διεισδύουν πίσω και κάτω από τις λέξεις των βιβλίων. Το Ζεν δίνει έμφαση στην παρατήρηση της φύσης και της απλής καθημερινής ζωής. Δεν ενδιαφέρεται για αφηρημένες έννοιες. Οι πιστοί πρέπει να κατανοούν με τα μάτια της ψυχής τους, όχι με το μυαλό τους. Ωστόσο, στο πέρασμα του χρόνου πολλοί δάσκαλοι του Ζεν έγραψαν διάφορα κείμενα, βασισμένα στην ερμηνεία της διδασκαλίας του Μαχαγιάνα βουδισμού και στις καταγεγραμμένες ιδέες των δασκάλων Ζεν. Ένα από αυτά τα κείμενα είναι η Σούτρα του Βάθρου (Platform Sutra) (8ος αιώνας), που αποδίδεται στον Χούι Νενγκ (Huineng).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουδισμός στην Ιαπωνία
Περσέπολις (κόμικς)
thumb|200px|Το εξώφυλλο του πρώτου τόμου της ελληνικής έκδοσης
Νέβιλ Τσάμπερλεν
Ο Άρθουρ Νέβιλ Τσάμπερλεν (Arthur Neville Chamberlain, 18 Μαρτίου 1869 – Μπέρμιγχαμ, 9 Νοεμβρίου 1940) ήταν Βρετανός συντηρητικός πολιτικός και Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου από το 1937 μέχρι το 1940. Ήταν επίσης εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας.
Περσέπολις (κόμικς)
Η μαυρόασπρη αυτοβιογραφική σειρά κόμικς Περσέπολις της Μαργιάν Σατραπί αποτέλεσε μεγάλη εκδοτική και καλλιτεχνική επιτυχία ενώ παράλληλα κατάφερε να φέρει σε επαφή το δυτικό κοινό με τον Ιρανικό πολιτισμό και την Ιρανική ιστορία.
Νέβιλ Τσάμπερλεν
Βιογραφία
Ο Τσάμπερλεν ήταν γιος του άγγλου πολιτικού Τζόζεφ Τσάμπερλεν. Άρχισε να σπουδάζει μεταλλουργός μηχανικός στο Κολέγιο Μέισον (Mason Science College), αλλά το αντικείμενο δεν τον ενδιέφερε. Έτσι, το 1889, ο πατέρας του τον έβαλε να μάθει μαθητευόμενο σε λογιστικό γραφείο. Από το 1890 μέχρι το 1897 ασχολήθηκε χωρίς επιτυχία με την καλλιέργεια αγάβης στις Μπαχάμες, ενώ από το 1897 ανέλαβε τη διεύθυνση διάφορων εργοστασίων στο Μπέρμιγχαμ.
Περσέπολις (κόμικς)
Στη Γαλλία κυκλοφόρησε σε τέσσερις τόμους (2000, 2001, 2002, 2003) που παρουσιάζουν με χρονολογική σειρά ιστορικές περιόδους του νεότερου Ιράν και της προσωπικής αλλά και οικογενειακής ιστορίας της δημιουργού του.
Το κόμικ, μεταξύ άλλων διακρίσεων, τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου από το Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς του Ανγκουλέμ, ενώ το περιοδικό Time το συμπεριέλαβε στον κατάλογο με τα καλύτερα κόμικς του 2003.
Στην Ελλάδα έχει κυκλοφορήσει σε δύο τόμους από τις εκδόσεις Ηλίβατον:
Κατηγορία:Γαλλικά κόμικς Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες κινουμένων σχεδίων
Νέβιλ Τσάμπερλεν
Βιογραφία
Το 1911 δραστηριοποιήθηκε για πρώτη φορά πολιτικά, την ίδια χρονιά καθιερώθηκε και η βουλευτική αποζημίωση στη Βρετανία εκλέχθηκε και διετέλεσε μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Μπέρμιγχαμ μέχρι το 1918. Στο διάστημα αυτό εκλέχθηκε και δήμαρχος του Μπέρμιγχαμ (1915-1916).
Το 1918, εκλέχθηκε στην Κάτω Βουλή ως βουλευτής του Συντηρητικού Κόμματος, και γι' αυτό εγκατέλειψε την τοπική πολιτική. Από το 1922 και μέχρι το 1937, ανέλαβε διάφορα υπουργεία, μέχρι που το 1937, με την παραίτηση του Στάνλεϊ Μπάλντουιν, έγινε πρωθυπουργός.
Πολιτική
Η εξωτερική πολιτική του Τσάμπερλεν τη δεκαετία του 1930 ήταν συνέχεια της πολιτικής του Στάνλεϊ Μπάλντουιν και πέρασε στην ιστορία ως Appeasement Policy (Πολιτική Κατευνασμού). Ο όρος αυτός σημαίνει την προσπάθεια των Βρετανών να κρατήσουν καλές σχέσεις με τη ναζιστική Γερμανία. Το 1938 υπέγραψε τη Συμφωνία του Μονάχου μαζί με την Ιταλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, με την οποία η Τσεχοσλοβακία θα έδινε τα ανατολικά εδάφη της Σουδητίας στη Γερμανία, υπό τη λογική να μη γίνει εισβολή στην υπόλοιπη χώρα. Εξακολούθησε την προσπάθεια να συμβιβαστεί με τον Χίτλερ όπου του ήταν δυνατό, προκειμένου να αποτρέψει κάθε κίνδυνο πολέμου. Ιστορική έχει μείνει η φράση με την οποία ανακοίνωσε την υπογραφή της Συμφωνίας του Μονάχου, "Peace for our time" («Ειρήνη στην εποχή μας»), η οποία διαψεύσθηκε τραγικά λίγο αργότερα με το ξέσπασμα του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου.
Μετά από έξι μήνες η Γερμανία παραβίασε τη συμφωνία εισβάλλοντας στην Πράγα και προσαρτώντας ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία. Ο Τσάμπερλεν άλλαξε τότε την πολιτική του και υπέγραψε συμφωνίες εγγύησης με την Πολωνία, την Ελλάδα, τη Ρουμανία και την Τουρκία για την περίπτωση γερμανικής επίθεσης. Στις 3 Σεπτεμβρίου 1939, δύο μέρες μετά τη γερμανική επίθεση κατά της Πολωνίας, η κυβέρνηση Τσάμπερλεν αναγκάστηκε να κηρύξει τον πόλεμο κατά της Γερμανίας κι έτσι ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είχε αρχίσει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Τσαμπερλεν Κατηγορία:Αντικομμουνιστές Κατηγορία:Υπουργοί Οικονομικών (Ηνωμένο Βασίλειο)
Κερέταρο ΦΚ
Η Κερέταρο ΦΚ είναι μια μεξικανική, επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Κερέταρο. Ιδρύθηκε στις 8 Ιουλίου 1950. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Κορρεχιδόρα, χωρητικότητας 33277 θεατών. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Μεξικού. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε, το μαύρο και το άσπρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1950
Μπεζεστένι Θεσσαλονίκης
Το Μπεζεστένι της Θεσσαλονίκης, είναι ένα οθωμανικό μνημείο το οποίο κτίστηκε επί Σουλτάνου Μεχμέτ Β' (1455-1459). Βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη στη συμβολή των οδών Βενιζέλου και Σολωμού, απέναντι από το Αλκαζάρ και το παλιό δημαρχείο της πόλης. Η λέξη ετυμολογείται από την τουρκική λέξη bezesten που σημαίνει αρχαιοπωλείο και προέρχεται από την αραβική  λέξη bez που σημαίνει ύφασμα.
Η τεχνοτροπία και η θεσμοποίηση του
μικρογραφία|250px|αριστερά|Το Μπεζεστένι της Θεσσαλονίκης σε ταχυδρομική κάρτα του 1925-30. Η τεχνοτροπία κατασκευής του Μπεζεστενίου είναι αντιπροσωπευτική της αρχιτεκτονικής των Οθωμανών τον 15ο αιώνα, ενώ συναντάται και σε άλλα παρόμοια κτίσματα όπως στις Σέρρες αλλά και στον βαλκανικό χώρο. Το Μπεζεστένι ήταν σημαντικός θεσμός των οθωμανικών πόλεων. Εντός αυτών πωλούνταν πολύτιμα αντικείμενα, φυλάσσονταν έγγραφα και περιουσιακά στοιχεία, γινόταν έλεγχος της ποιότητας των εμπορευμάτων και καθορίζονταν οι ισοτιμίες των νομισμάτων.
Περιγραφή
Αποτελείται από έναν ορθογώνιο χώρο με μια είσοδο σε κάθε μια από τις τέσσερις πλευρές του. Εσωτερικά διακρίνεται σε έξι τετράπλευρους χώρους με επτά διπλά τόξα που στηρίζονται σε δύο κεντρικούς πεσσούς. Το κτίσμα έχει έξι μολυβδοσκέπαστους θόλους. Πριν την πυρκαγιά του 1917, που κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της πόλης, το Μπεζεστένι Θεσσαλονίκης αριθμούσε 113 καταστήματα. Μετά την πυρκαγιά περιμετρικά του κεντρικού χώρου προστέθηκαν εξωτερικά καταστήματα.
Τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 έγιναν εργασίες στερέωσης του κτιρίου, καθώς είχε υποστεί καθίζηση και απόκλιση από την κατακόρυφο. Σήμερα, στο Μπεζεστένι της Θεσσαλονίκης στεγάζονται διάφορα καταστήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη Θεσσαλονικης Κατηγορία:Οθωμανική αρχιτεκτονική στη Θεσσαλονίκη
Έντου Ντρασένα
Ο Έντου Ντρασένα (Eduardo Luiz Abonízio de Souza, 18 Μαΐου 1981) είναι Βραζιλιάνος παλαίμαχος ποδοσφαιριστή, με ιταλική υπηκοότητα.
Καριέρα
Γεννήθηκε στην πόλη Ντρασένα της Βραζιλίας. Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Βραζιλιάνικη Γκουαρανί με την οποία κατέκτησε το São Paulo Youth Cup και 3 Copa de Futebol Juvenil Champion. Την περίοδο 2002-2003 αγωνίστηκε για ένα εξάμηνο, ως τον Ιανουάριο του 2003 ως δανεικός στον Ολυμπιακό.
Επέστρεψε στη Βραζιλία, όπου κατέκτησε το εθνικό πρωτάθλημα και το κύπελλο το 2003 με την Κρουζέιρο, καθώς και 2 τοπικά πρωταθλήματα.
Το 2006 μεταπήδησε στην Φενερμπαχτσέ, με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Σούπερ Καπ Τουρκίας το 2007. Στις 19/5/2007 σημείωσε το 500ο τέρμα της Φενερμπαχτσέ απέναντι στη Γαλατασαράι.
Το 2009 εντάχθηκε στη Σάντος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φενερμπαχτσέ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2003 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκουαρανί Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κρουζέιρο Εσπόρτε Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτ Κλαμπ Κορίνθιανς Παουλίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ιταλικής καταγωγής
Ιωάννης Μαυροκορδάτος
Ο Ιωάννης Μαυροκορδάτος (23 Ιουλίου 1684 - 23 Νοεμβρίου 1719) ήταν Έλληνας λόγιος του 18ου αιώνα και καϊμακάμης της Μολδαβίας και αργότερα οσποδάρος (πρίγκιπας) της Βλαχίας.
Βιογραφία
Η καταγωγή του ήταν από την περίφημη οικογένεια Μαυροκορδάτου. Πατέρας του ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, αδελφός του ο Νικόλαος Μαυροκορδάτος, τον οποίο διαδέχτηκε στο αξίωμα του μεγάλου λογοθέτη του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, και αργότερα του Δραγουμάνου της Υψηλής Πύλης από το 1710 ως το 1717. Διετέλεσε οσποδάρος (ηγεμόνας) της Μολδαβίας μετά από τον Δημήτριο Καντιμήρη από τις 7 Οκτωβρίου 1711 ως τις 16 Νοεμβρίου 1711 και πρίγκηπας της Βλαχίας από τις 2 Δεκεμβρίου 1716 ως τις 6 Μαρτίου 1719. Ήταν άνδρας σοφός, μεγαλοφυής, γονιμότατος στο πνεύμα και εμβαθύνων στα ενδότερα της φιλοσοφίας. Μιλούσε Ελληνικά, Λατινικά, Γαλλικά και Ιταλικά, όλα άπταιστα. Ήξερε επίσης Αραβικά και Περσικά. Έγραψε βιβλίο Περί των καθηκόντων, το οποίο γνώρισε ευρεία διάδοση. Πριν ηγεμονεύσει έγραψε βιβλίο με τον τίτλο «Φιλοθέω Πάρεργα». Απεβίωσε στις 23 Νοεμβρίου 1719 στο Βουκουρέστι.
Ο Ιωάννης Α' νυμφεύτηκε τη Ζαφείρα Ιουλιανού, κόρη του Δημητρίου Ιουλιανού, μεγάλου λογοθέτη του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Γιος τους ήταν ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος (1710-1738).
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας Ιωαννης
Μαμμέα
Η Μαμμέα (επιστ. Mammea) είναι ένα γένος δικοτυλήδονων φυτών, που ανήκει στην οικογένεια των Κλουσιίδων (Clusiaceae). Το γένος περιλαμβάνει 50 είδη με κυριότερο το Mammea americana. Το φυτό αυτό είναι δέντρο με μακρόστενα ωοειδή φύλλα δερματώδη στην αφή. Τα άνθη του είναι λευκά, εύοσμα και εκφύονται μοναχικά ή σε δέσμες. Ο καρπός του είναι ράγα που μοιάζει εξωτερικά με βερύκοκκο.
Η μαμμέα καλλιεργείται σε μεγάλη έκταση στις τροπικές περιοχές για τον καρπό της, που τρώγεται, και τα αρωματικά άνθη της, από το απόσταγμα των οποίων παρασκευάζεται το λικέρ eau de crêole. Το ξύλο της χρησιμοποιείται στην επιπλοποιία, ενώ από τον φλοιό της εξάγεται ρητίνη με φαρμακευτικές ιδιότητες.
Λυσίμαχος (γιος Πτολεμαίου Β')
Ο Λυσίμαχος ήταν ένας πρίγκιπας της Δυναστείας των Πτολεμαίων, η οποία κυβέρνησε την Αίγυπτο καθ’ όλη τη διάρκεια της ελληνιστικής περιόδου. Ήταν γιος του φαραώ Πτολεμαίου Β' του Φιλάδελφου και της Αρσινόης Α', κόρης του Λυσίμαχου, βασιλιά της Θράκης.
Δείτε Επίσης
Κατηγορία:Δυναστεία των Πτολεμαίων Κατηγορία:Ελληνιστική περίοδος
Φρανσουά Αραγκό
Ο Φρανσουά Ζαν Ντομινίκ Αραγκό (François Jean Dominique Arago, 26 Φεβρουαρίου 1786 – 2 Οκτωβρίου 1853) ήταν Γάλλος μαθηματικός, φυσικός, αστρονόμος και πολιτικός.
Τα πρώτα χρόνια: περιπέτειες
Ο Αραγκό γεννήθηκε στο Εσταζέλ (Estagel), ένα μικρό χωριό κοντά στο Περπινιάν, στο διοικητικό διαμέρισμα των Ανατολικών Πυρηναίων (Pyrénées-Orientales), στη Γαλλία. Είχε τρία μικρότερα αδέλφια: Ο Jean (1788 - 1836) μετανάστευσε στην Αμερική και έγινε στρατηγός του Μεξικανικού στρατού. Ο Jacques Arago (1799 - 1855) έλαβε μέρος στο εξερευνητικό ταξίδι του Λουί ντε Φρεσινέ με το πλοίο «Ουρανία» από το 1817 ως το 1821 και, επιστρέφοντας στη Γαλλία, αφοσιώθηκε στη δημοσιογραφία και το θέατρο. Ο τέταρτος αδελφός, ο Étienne Vincent (1802 - 1892), λέγεται ότι συνεργάσθηκε με τον Μπαλζάκ στο έργο «Η κληρονόμος του Birague» και από το 1822 ως το 1847 έγραψε πολλά ελαφρά θεατρικά κομμάτια, κυρίως σε συνεργασία με άλλους.
Στα τέλη του 1803 ο Αραγκό εγγράφηκε στην École Polytechnique, στο Παρίσι, αλλά απογοητεύθηκε από την έλλειψη μεταδοτικότητας των καθηγητών και την έλλειψη πειθαρχίας των φοιτητών. Το πυροβολικό ήταν η φιλοδοξία του, αλλά το 1804, με τη συμβουλή και τις συστάσεις του Σιμεόν Πουασόν, διορίσθηκε γραμματέας στο Αστεροσκοπείο των Παρισίων. Εκεί γνωρίσθηκε με τον Πιέρ Σιμόν Λαπλάς, που του ανέθεσε να ολοκληρώσει, μαζί με τον Ζαν-Μπατίστ Μπιό, τις μετρήσεις του μεσημβρινού που είχαν αρχίσει με τον Delambre και είχαν διακοπεί μετά τον θάνατο του Πιέρ Μεσαίν το 1804. Οι Αραγκό και Μπιο έφυγαν από το Παρίσι το 1806 και άρχισαν μετρήσεις στα βουνά της Ισπανίας. Ο Μπιο επέστρεψε μετά από κάποιο διάστημα, αλλά ο Αραγκό συνέχισε ως το 1808, σε μία προσπάθεια να μετρηθεί επακριβώς το μήκος ενός τόξου μεσημβρινού για να ορισθεί το ακριβές μήκος του μέτρου ως το 1/40.000.000 της περιφέρειας της Γης.
Ο πολιτικός αναβρασμός που επακολούθησε την εισβολή των Γάλλων στην Ισπανία έφθασε ως τις Βαλεαρίδες Νήσους και ο τοπικός πληθυσμός υποπτεύθηκε τις ενέργειες του Αραγκό εκεί, όπως το άναμμα πυρών στην κορυφή του όρους Galatzo, ως ενέργειες για τον γαλλικό στρατό. Ο Αραγκό παραδόθηκε και φυλακίσθηκε στο φρούριο του Μπελβέρ τον Ιούνιο 1808. Στις 28 Ιουλίου απέδρασε από το νησί μέσα σε μια ψαρόβαρκα και μετά από ένα περιπετειώδες ταξίδι έφθασε στο Αλγέρι στις 3 Αυγούστου. Από εκεί επιβιβάσθηκε σε ένα πλοίο για τη Μασσαλία, αλλά στις 16 Αυγούστου, καθώς πλησίαζαν στον προορισμό τους, έπεσαν στα χέρια Ισπανών πειρατών. Μαζί με τους άλλους επιβαίνοντες, ο Αραγκό οδηγήθηκε στο Roses και κρατήθηκε πρώτα σε έναν ανεμόμυλο και μετά σε φρούριο, ώσπου η πόλη καταλήφθηκε από τους Γάλλους, οπότε οι αιχμάλωτοι μεταφέρθηκαν στο Palamos.
Μετά από τρεις μήνες της νέας αιχμαλωσίας, ο Αραγκό και οι άλλοι ελευθερώθηκαν μετά από αίτημα του ντέη του Αλγερίου, και πάλι άνοιξαν πανιά για τη Μασσαλία στις 28 Νοεμβρίου, αλλά ενώ έβλεπαν το λιμάνι της παρασύρθηκαν πίσω από ισχυρούς βοριάδες στο Bougie της αφρικανικής ακτής. Η μεταφορά στο Αλγέρι δια θαλάσσης από αυτό το μέρος θα καθυστερούσε τρεις μήνες. Ο Αραγκό λοιπόν ξεκίνησε από την ξηρά, οδηγούμενος από έναν ιμάμη, και έφθασε στο Αλγέρι ανήμερα τα Χριστούγεννα. Μετά από άλλους έξι μήνες εκεί, μπήκε σε ένα πλοίο που απέπλευσε στις 21 Ιουνίου 1809 και αυτή τη φορά έφθασε στη Μασσαλία, όπου όμως έπρεπε να υποστεί μία βαρετή και αφιλόξενη παραμονή σε καραντίνα πριν τελειώσουν οριστικά τα βάσανά του. Εκεί έλαβε το πρώτο γράμμα μετά από σχεδόν ένα χρόνο: ήταν από τον Αλεξάντερ φον Χούμπολτ και σημάδεψε την αρχή ενός συνδέσμου που, με τα λόγια του Αραγκό, κράτησε πάνω από 40 χρόνια δίχως ούτε ένα σύννεφο να τον σκιάσει ποτέ.
Επιστημονικές μελέτες
Ο Αραγκό είχε κατορθώσει να διαφυλάξει τα αποτελέσματα των μετρήσεών του, και η πρώτη του δουλειά μετά την επιστροφή του σπίτι του ήταν να τα καταθέσει στο Bureau des Longitudes στο Παρίσι. Ως ανταμοιβή για τις περιπέτειές του στο όνομα της Επιστήμης, εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας Επιστημών, στην ασυνήθιστα μικρή ηλικία των 23 ετών. Πριν κλείσει το 1809, είχε επιλεγεί από το συμβούλιο της Πολυτεχνικής Σχολής να διαδεχθεί τον Γκασπάρ Μονζ στην έδρα της Αναλυτικής Γεωμετρίας. Τον ίδιο καιρό ορίσθηκε από τον αυτοκράτορα ως ένας από τους αστρονόμους του «Βασιλικού Αστεροσκοπείου», το οποίο έγινε η κατοικία του μέχρι τον θάνατό του, και με αυτή του την ιδιότητα έδωσε την πολύ επιτυχημένη σειρά εκλαϊκευμένων διαλέξεων Αστρονομίας για το ευρύ κοινό, που κράτησε από το 1812 ως το 1845.
Το 1816, μαζί με τον Γκε-Λυσάκ, άρχισε την έκδοση των Annales de chemie et de physique, ενώ το 1818 ή το 1819 προχώρησε με τον Μπιο σε νέες μελέτες Γεωδαισίας, αυτή τη φορά στις ακτές της Γαλλίας, της Αγγλίας και της Σκωτίας. Μέτρησαν το μήκος ενός εκκρεμούς δευτερολέπτου στο Λέιθ της Σκωτίας και στις Νήσους Σέτλαντ. Τα αποτελέσματα των ερευνών δημοσιεύθηκαν το 1821, μαζί με αυτών της Ισπανίας. Αμέσως μετά, ο Αραγκό εκλέχθηκε μέλος του Bureau des Longitudes και συνεισέφερε στην καθεμιά από τις ετήσιες εκθέσεις του για τα επόμενα 22 χρόνια περίπου σημαντικές σημειώσεις Αστρονομίας, Μετεωρολογίας και κάποτε και Πολιτικής Μηχανικής.
Οι πρώτες έρευνες του Αραγκό στην καθαρή Φυσική ήταν πάνω στην πίεση του ατμού σε διαφορετικές θερμοκρασίες, και στην ταχύτητα του ήχου (1818 ως 1822). Οι έρευνές του στον Μαγνητισμό έλαβαν χώρα κυρίως μεταξύ 1823 και 1826. Ανεκάλυψε τον λεγόμενο περιστροφικό μαγνητισμό, και το γεγονός ότι τα περισσότερα σώματα μπορούν να μαγνητισθούν. Αυτές οι ανακαλύψεις συμπληρώθηκαν και ερμηνεύθηκαν από τον Μάικλ Φαραντέι.
Ο Αραγκό υπεστήριξε με θέρμη τις θεωρίες Οπτικής του Ζαν-Ωζυστέν Φρενέλ, βοηθώντας στην επιβεβαίωση της κυματικής θεωρίας του φωτός με την παρατήρηση του φαινομένου που που σήμερα είναι γνωστό ως «Κηλίδα του Αραγκό». Οι δύο σοφοί έκαναν μαζί τα πειράματα πάνω στην πόλωση του φωτός, που οδήγησαν στην ένδειξη ότι οι ταλαντώσεις του μέσου διαδόσεως των ταλαντώσεων (τότε πίστευαν στον «αιθέρα») ήταν κάθετες στη διεύθυνση διαδόσεως των κυμάτων, και ότι η πόλωση συνιστούσε την ανάλυση της κάθετης κινήσεως σε συνιστώσες κάθετες μεταξύ τους. Η μετέπειτα εφεύρεση του πολωσισκοπίου και η ανακάλυψη της περιστροφικής πολώσεως οφείλονται στον Αραγκό. Ο ίδιος εφεύρε το πρώτο πολωτικό φίλτρο το 1812.
Η γενική ιδέα του πειραματικού προσδιορισμού της ταχύτητας του φωτός με τον τρόπο που χρησιμοποιήθηκε αργότερα από τους Ιπολίτ Φιζώ και Λεόν Φουκώ, προτάθηκε από τον Αραγκό το 1838, αλλά η μειωμένη του όραση τον απέτρεψε από το να κανονίσει τις λεπτομέρειες ή να εκτελέσει ο ίδιος τα πειράματα.
Η φήμη του Αραγκό ως πειραματιστή και ανακαλύπτοντα οφείλεται κυρίως στις συνεισφορές του στην Οπτική και τον Μαγνητισμό. Απέδειξε ότι μία μαγνητική βελόνα που θέτουμε σε ταλάντωση πάνω από επιφάνειες π.χ. νερού, γυαλιού, χαλκού, κ.ά. μέσων, παρουσιάζει εντονότερη απόσβεση των ταλαντώσεών της ανάλογα με την απόστασή της από την επιφάνεια. Αυτή η ανακάλυψη, που του απέφερε το Μετάλλιο Κόπλεϊ της Βασιλικής Εταιρείας το 1825, ακολουθήθηκε από μιαν άλλη, ότι μια περιστρεφόμενη χάλκινη πλάκα τείνει να παρασύρει στην κίνησή της μια μαγνητική βελόνα που αιωρείται πάνω από αυτή («μαγνητισμός της περιστροφής»). Ο Αραγκό υπήρξε επίσης ένας από τους πρώτους που απέδειξαν την από μακρού υποψιαζόμενη σχέση ανάμεσα στο Βόρειο Σέλας και τις μεταβολές των παραμέτρων του γεωμαγνητικού πεδίου.
Στην Οπτική, ο Αραγκό όχι μόνο έκανε ο ίδιος σημαντικές αποκαλύψεις, αλλά πιστώνεται και με τη διέγερση της ιδιοφυίας του Ζαν-Ωζυστέν Φρενέλ, με την ιστορία του οποίου, όπως και με αυτές των Etienne-Louis Malus και Τόμας Γιανγκ, αυτές οι έρευνές του συνδέονται στενότατα.
Πολιτική
Το 1830 ο Αραγκό διορίσθηκε και διευθυντής του Αστεροσκοπείου των Παρισίων, και ως λαϊκός αντιπρόσωπος μπόρεσε να εξασφαλίσει χρηματοδότηση για τη μερική του ανοικοδόμηση, καθώς και για την προσθήκη υπέροχων οργάνων. Την ίδια χρονιά έγινε ισόβιος γραμματέας της Ακαδημίας Επιστημών, στη θέση του Φουριέ. Ο Αραγκό αφοσιώθηκε ολόψυχα στην υπηρεσία της Ακαδημίας, και με την ικανότητά του να αποκτά φίλους κέρδισε αμέσως για εκείνη και για τον εαυτό του την παγκόσμια εκτίμηση.
Το 1834 επισκέφθηκε ξανά τη Σκωτία, για να παρακολουθήσει τη σύνοδο της Βρετανικής Ενώσεως για την Πρόοδο της Επιστήμης, στο Εδιμβούργο. Από τότε μέχρι το 1848 έζησε σχετικώς αθόρυβα, συνεχίζοντας να εργάζεται στην Ακαδημία και στο αστεροσκοπείο, αλλά με την πτώση του Λουδοβίκου-Φίλιππου της Γαλλίας άφησε το εργαστήριό του για να συμμετάσχει στην Προσωρινή Κυβέρνηση της Γαλλίας (24 Φεβρουαρίου 1848). Του εμπιστεύθηκαν δύο σημαντικές αρμοδιότητες που ποτέ πριν δεν είχαν δοθεί σε ένα και το αυτό πρόσωπο, δηλαδή το Υπουργείο Ναυτικού και Αποικιών (24 Φεβρουαρίου - 11 Μαΐου 1848) και το Υπουργείο Πολέμου (5 Απριλίου - 11 Μαΐου 1848). Στο πρώτο ο Αραγκό βελτίωσε τις μερίδες φαγητού στο ναυτικό και κατάργησε τη μαστίγωση. Επίσης, κατάργησε τους πολιτικούς όρκους κάθε είδους και, ενάντια σε πολλά οικονομικά συμφέροντα, πέτυχε να επιφέρει την κατάργηση της δουλείας των μαύρων στις γαλλικές αποικίες.
Στις 10 Μαΐου 1848 ο Αραγκό εκλέχθηκε μέλος της Επιτροπής Εκτελεστικής Εξουσίας, ένα κυβερνητικό σώμα της Γαλλικής Δημοκρατίας. Την επόμενη ημέρα έγινε Πρόεδρος της Επιτροπής αυτής και με αυτή την ιδιότητα υπηρέτησε ως προσωρινός αρχηγός της κυβερνήσεως ως τις 24 Ιουνίου 1848, οπότε η ομαδική παραίτηση της Επιτροπής υποβλήθηκε στην Εθνική Συντακτική Συνέλευση.
Τα τελευταία χρόνια
Το θέρος του 1853 ο Αραγκό δέχθηκε τη συμβουλή των γιατρών του να δοκιμάσει την επίδραση του αέρα της γενέτειράς του και ξεκίνησε για τα Ανατολικά Πυρηναία, αλλά αυτό αποδείχθηκε αναποτελεσματικό και πέθανε στο Παρίσι. Ο τάφος του βρίσκεται στο περίφημο κοιμητήριο Περ Λασέζ στο Παρίσι.
Εκδόσεις
Τα «άπαντα» έργα του Arago εκδόθηκαν μετά τον θάνατό του υπό την εποπτεία του J. A. Barral, σε 17 τόμους, από το 1854 ως το 1862. Επίσης, ξεχωριστά, η Astronomie populaire του (4 τόμοι) και:
Μερικά επιμέρους έργα του, που έχουν μεταφρασθεί και στα αγγλικά, είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αστρονόμοι Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί Κατηγορία:Γάλλοι πολιτικοί Κατηγορία:Γάλλοι φυσικοί Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φυσικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι Κατηγορία:Μέλη της Ακαδημίας Επιστημών (Γαλλία) Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου
Ασγκαμπάτ
Το Ασγκαμπάτ (τουρκμ. Aşgabat) – είναι η πρωτεύουσα και πιο μεγάλη πόλη του Τουρκμενιστάν με πληθυσμό 1.031.992 (2012). Το όνομα της πρωτεύουσας, Ασγκαμπάτ, σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «πόλη της αγάπης» ή «η πόλη όπου οικοδομήθηκε η αγάπη», που ετυμολογείται από το αραβικό ισκ που σημαίνει «αγάπη» με την περσική κατάληξη αμπάντ που σημαίνει «κατοίκησε» ή «οικοδομήθηκε». Η πόλη έχει τα δικαιώματα του βιλαέτιου. Η πόλη ιδρύθηκε επίσημα στις 18 Ιανουαρίου 1881, ως οχυρό και πήρε το όνομά της από το τουρκμενικό χωριό σε αυτήν την τοποθεσία. Ορίστηκε επίσημα ως πρωτεύουσα της τουρκμενικής Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας το 1924. Μεγάλο μέρος της πόλης καταστράφηκε από τον σεισμό του 1948, αλλά έκτοτε ανοικοδομήθηκε εκτενώς, τα τελευταία δε χρόνια υπό τον αυστηρό κανόνα της αστικής ανάπλασης με το όνομα "Λευκή Πόλη" του Saparmurat Niyazov, με αποτέλεσμα την κατασκευή μνημειωδών έργων από δαπανηρό λευκό μάρμαρο. Το αρδευτικό κανάλι Καρακούμ της σοβιετικής εποχής διασχίζει την πόλη, μεταφέροντας νερά από το Amu Darya από ανατολικά προς δυτικά. Από το 2019, η πόλη έχει αναγνωριστεί ότι έχει ένα από τα υψηλότερα έξοδα διαβίωσης στον κόσμο, κυρίως λόγω του πληθωρισμού και των εισαγωγών του Τουρκμενιστάν. Το Ασγκαμπάτ βρίσκεται στο νότιο Τουρκμενιστάν και απέχει 25 χλμ. από τα σύνορα με το Ιράν.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Πόλεις με τις οποίες η Ασγκαμπάτ έχει υπογράψει σύμφωνο συνεργασίας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ασίας
Κώστας Γόντικας
Για τον πολιτικό δείτε: Κωστής Γόντικας
Ο Κωνσταντίνος «Κώστας» Γόντικας (Μαρούσι, 15 Μαρτίου 1994), είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Με ύψος 2,06 μέτρα αγωνίζεται ως σέντερ για τον Κολοσσό Ρόδου.
Λύκειο
Ο Γόντικας έπαιξε λυκειακή καλαθοσφαίριση στο Κολλέγιο Αθηνών στο Ψυχικό.
Κολεγιακή καλαθοσφαίριση
Ο Γόντικας έπαιξε κολεγιακή καλαθοσφαίριση στην 3η κατηγορία της NCAA, με τους NYU Βάιολετς του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, από το 2012 έως το 2016.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Γόντικας ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2016, με τον Παναθηναϊκό. Έκανε το ντεμπούτο του στην Α1 Εθνική στις 13 Νοεμβρίου 2016, σε μία νίκη με 80-65 εναντίον του Κολοσσού Ρόδου. Αποδεσμεύτηκε από τον Παναθηναϊκό στις 20 Ιουνίου 2017, έχοντας κατακτήσει το νταμπλ στην Ελλάδα.
Τον Αύγουστο του 2017, υπέγραψε με τον Απόλλων Πατρών.
Στις 18 Ιουλίου 2019, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με το Περιστέρι. Τη σεζόν 2019-20 μέτρησε 3.2 πόντους και 1.3 ριμπάουντ μ.ό. σε 18 συμμετοχές στο Πρωτάθλημα Ελλάδας. Στις 31 Ιουλίου 2020, έμεινε ελεύθερος από το Περιστέρι.
Την 1η Αυγούστου 2020, ανακοινώθηκε από την ΑΕΚ, για ένα χρόνο.
Στις 16 Αυγούστου 2021, συμφώνησε με την ομάδα του Ιωνικού Νίκαιας. Στις 23 Οκτωβρίου, έκανε τρία ατομικά ρεκόρ καριέρας στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, αφού κόντρα στον Κολοσσό Ρόδου πέτυχε 21 πόντους, 12 ριμπάουντ και 32 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης, ενώ ισοφάρισε το ρεκόρ καριέρας στις τάπες έχοντας δύο. Επίσης, με τους 21 πόντους ξεπέρασε του 200 πόντους στην διοργάνωση συνολικά. Τον Μάρτιο του 2022, αποχώρησε από τον Ιωνικό, έχοντας αγωνιστεί σε 15 αγώνες στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, με μέσο όρο 9.1 πόντους, 2.9 ριμπάουντ και 1.1 μπλοκ.
Τον Μάρτιο του 2022, συμφώνησε με τη ρουμάνικη Πιτέστι μέχρι το τέλος της σεζόν. Με την ομάδα είχε μέσους όρους 11 πόντους, 4.6 ριμπάουντ και 1.2 μπλοκ.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Γόντικας έχει αγωνιστεί με τις «μικρές» Εθνικές ομάδες της Ελλάδας, με τις οποίες έχει συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U18 του 2012 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα U20 του 2013.
Προσωπική ζωή
Ο πατέρας του, Δημήτρης, είναι πρώην διεθνής πετοσφαιριστής. Ο παππούς του είναι ο πολιτικός Κωστής Γόντικας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηφαίστου Λήμνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων
Αλεξάντερπλατς
thumb|295px|Γενική άποψη της Αλεξάντερπλατς 255px|thumbnail|right|Η Αλεξάντερπλατς το βράδυ Η Αλεξάντερπλατς (Alexanderplatz) είναι μια μεγάλη πλατεία και συγκοινωνιακό κέντρο στην κεντρική περιοχή Μίτε του Βερολίνου, δίπλα στον Τηλεοπτικό πύργο. Οι Βερολινέζοι συχνά την αποκαλούν για συντομία Alex και με τον όρο αυτόν αναφέρονται και στην ευρύτερη γειτονιά, από τη Mollstraße στα βορειοανατολικά μέχρι τη Spandauer Straße και το Κόκκινο Δημαρχείο στα νοτιοδυτικά. Οι γεωγραφικές συντεταγμένες της πλατείας είναι: πλάτος 52°31΄18΄΄ Β και μήκος 13°24΄48΄΄ Α.
Ιστορία
thumb|left|Η πλατεία το 1796 thumb|left|Η πλατεία το 1912 thumb|left|Τραμ στην πλατεία thumb|Το Παγκόσμιο Ρολόι και ο Τηλεοπτικός Πύργος
Μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Αρχικώς η πλατεία αποτελούσε έναν ανοικτό χώρο για τη ζωοπανήγυρη των βοοειδών και βρισκόταν έξω από τα τείχη της τότε πόλεως. Πήρε το όνομά της όχι από τον Μέγα Αλέξανδρο, αλλά προς τιμήν μιας επισκέψεως του Τσάρου της Ρωσίας Αλέξανδρου Α΄ στο Βερολίνο στις 25 Οκτωβρίου 1805. Η ονοματοδοσία έγινε με διαταγή του βασιλιά Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ΄ της Πρωσίας. Η πλατεία απέκτησε εξέχουσα σημασία στα τέλη του 19ου αιώνα με την κατασκευή του ομώνυμου σταθμού του Stadtbahn και μιας κοντινής αγοράς. Λίγο αργότερα, το 1904, άνοιξε το πολυκατάστημα του Χέρμαν Τιτς, που εξελίχθηκε σε μείζον εμπορικό κέντρο. Ο σταθμός του υπόγειου σιδηροδρόμου, της σημερινής γραμμής U2, άνοιξε την 1η Ιουλίου 1913.
Η μέγιστη ακμή της πλατείας ήρθε κατά τη δεκαετία του 1920, όταν μαζί με την Ποτσντάμερ Πλατς κυριαρχούσε στη νυχτερινή ζωή του Βερολίνου, εμπνέοντας και το μυθιστόρημα του 1929 Berlin Alexanderplatz, γνωστό από την ομώνυμη ταινία-σειρά (1980) του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ. Περί το 1920 η δημοτική αρχή ξεκίνησε μια αναδιάταξη της αυξανόμενης κυκλοφορίας από το εσωτερικό στην περιφέρεια της πλατείας και την ανέγερση δύο κτηρίων κατά μήκος της σιδηροδρομικής γέφυρας: των Alexanderhaus και Berolinahaus, που ολοκληρώθηκαν το 1932 σύμφωνα με σχέδια του αρχιτέκτονα Πέτερ Μπέρενς.
Στην Ανατολική Γερμανία
thumb|right|Το Καφέ του Τύπου το 1977. Η μαρξιστική τοιχογράφια έχει σήμερα καλυφθεί από εμπορικές διαφημίσεις. Η πλέον πρόσφατη ανάπλαση της Αλεξάντερπλατς στην ιστορία της έγινε κατά τη δεκαετία του 1960, οπότε οι γύρω δρόμοι της πεζοδρομήθηκαν και η ίδια η πλατεία επεκτάθηκε ως μέρος της επανανάπτυξης του κέντρου του Βερολίνου από το καθεστώς της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Από τότε περιβάλλεται από αρκετές αξιοσημείωτες κατασκευές, όπως είναι ο Τηλεοπτικός πύργος Βερολίνου (Fernsehturm), που με ύψος 368 μέτρα αποτελεί την τρίτη υψηλότερη κατασκευή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επίσης, από το Park Inn Berlin, το υψηλότερο κτήριο ξενοδοχείου στη Γερμανία, με 37 ορόφους και ύψος 125 μέτρα, που ανεγέρθηκε από το 1967 μέχρι το 1970 ως Hotel Stadt Berlin.
Κατά τη διάρκεια της «Ειρηνικής Επανάστασης» του 1989, η διαδήλωση της Αλεξάντερπλατς στις 4 Νοεμβρίου υπήρξε ίσως η μεγαλύτερη στην ιστορία της Ανατολικής Γερμανίας.
Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας
Από την επανένωση της Γερμανίας και μετά, η Αλεξάντερπλατς υπέστη μια βαθμιαία διαδικασία μεταβολής, με πολλά από τα περιβάλλοντα κτίσματα να αλλάζουν χαρακτήρα. Παρά την ανακατασκευή της γραμμής του τραμ, η κυκλοφορία έχει διατηρηθεί, όπως και ο σοσιαλιστικός χαρακτήρας της πλατείας, με το φορτωμένο με γκράφιτι «Συντριβάνι της Φιλίας ανάμεσα στους Λαούς» (Brunnen der Völkerfreundschaft), ένα δημοφιλές σημείο.
Η περιοχή
Ιστορικά κτήρια του Βερολίνου βρίσκονται κοντά στην Αλεξάντερπλατς: Το ίδιο το δημαρχείο της πόλεως, γνωστό ως Κόκκινο Δημαρχείο, βρίσκεται σε απόσταση μερικών λεπτών βαδίσματος, όπως κοντά βρισκόταν και το πρώην κοινοβούλιο της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, το «Ανάκτορο της Δημοκρατίας», το οποίο κατεδαφίσθηκε το 2006. Εξάλλου, η ανακατασκευή του μπαρόκ Stadtschloss στην περιοχή ολοκληρώνεται μετά από χρόνια συζητήσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πλατείες του Βερολίνου
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2006
thumb|right|200px Ο Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2006 διεξήχθη στις 13 Μαΐου στο Μιλλένιουμ Στέιντιουμ στο Κάρντιφ. μεταξύ της Λίβερπουλ Φ.Κ. και της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ. Ήταν ο 125ος τελικός της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο.Ο αγώνας έληξε με ισόπαλο σκορ 3-3 οδηγήθηκε σε ημίωρη παράταση και τελικά στα πένελτι όπου η Λίβερπουλ Φ.Κ. κατέκτησε τα πέναλτι με 3-1. Διαιτητής του αγώνα ήταν ο Άλαν Γουίλει.
Ο δρόμος προς τον τελικό
Στην πορεία τους οι δυο ομάδες για τον τελικό απόκλεισαν τις εξής ομάδες:
Τα παρακάτω γράμματα υποδηλώνουν σε ποία κατηγορία αγωνιζόταν η ομάδα που αντιμετώπιζαν οι δύο φιναλίστ του τελικού.Το εντός και εκτός υποδηλώνει αν το παιχνίδι έγινε εντός η εκτός έδρας για το φιναλίστ.
Πηγές-Συνδέσεις
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2006 Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Αγγλίας
Αντελίνο ντε Πάλμα Κάρλος
Ο Αντελίνο ντε Πάλμα Κάρλος (Adelino da Palma Carlos, GCC, GCIH , GOL, ; Φάρο, 3 Μαΐου 1905 - Λισαβόνα, 25 Οκτωβρίου 1992), ήταν Πορτογάλος δικηγόρος, λόγιος, πολιτικός και ελευθεροτέκτων, ένας από τους τουλάχιστον πέντε γιους του Μανουέλ Κάρλος και της συζύγου του, Αούτα Βαζ Βέλιο ντα Πάλμα. Ήταν από τα νεανικά του χρόνια αντίπαλος του φασιστικού καθεστώτος του «Νέου Κράτους» του Σαλαζάρ (και αργότερα του Καετάνο) και, ως φιλελεύθερος περισσότερο παρά σοσιαλιστής, επιλέχθηκε από τον Πρόεδρο Αντόνια ντε Σπίνολα ως ο πρώτος πρωθυπουργός της χώρας μετά την επανάσταση της 25ης Απριλίου 1974. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του Πορτογαλικού Δικηγορικού Συλλόγου.
Η πρώτη προσωρινή του κυβέρνηση έμεινε στην εξουσία από τις 15 Μαΐου έως τις 17 Ιουλίου 1974. Ως ανεξάρτητος, επέλεξε μέλη του υπουργικού συμβουλίου από πολύ διαφορετικά μεταξύ τους πολιτικά κόμματα και θέσεις, συμπεριλαμβανομένων μελών του τότε κεντροαριστερού Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος, του Σοσιαλιστικού Κόμματος, ακόμη και του Κομμουνιστικού Κόμματος και των αξιωματικών του Κινήματος των Ενόπλων Δυνάμεων (MFA). Η ιδεολογική ποικιλομορφία της κυβέρνησης φαίνεται να είναι ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους η κυβέρνηση δεν μακροημέρευσε. Ο άλλος λογος ήταν η προκήρυξη προεδρικών εκλογών πριν τις εκλογές για Συντακτική Συνέλευση του 1975. Αντικαταστάθηκε από τον συνταγματάρχη Βάσκο Γκονσάλβες, μια επιλογή για την οποία ο Σπίνολα μετάνιωσε αργότερα. Μετά την αποχώρησή του, ο Πάλμα Κάρλος ήταν εθνικός εκπρόσωπος (mandatário) του στρατηγού Αντόνιο Ραμάλιο Εάνες για τις προεδρικές εκλογές του 1980.
Ήταν παντρεμένος με την Ελίνα Ζούλια Τσάβες Περέιρα Γκιμαράες (Λισαβόνα, 1904 - 1991).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας
Ηράκλι Πιρτσχαλάβα
Ο Ηράκλι Λεονίντοβιτς Πιρτσχαλάβα (Ρωσικά: Ира́клий Леони́дович Пирцхала́ва, Γεωργιανά: ირაკლი ფირცხალავა) είναι Ρώσος τραγουδιστής και ηθοποιός γεννημένος στις 13 Σεπτεμβρίου του 1977 στη Μόσχα.
Βιογραφία
Οι γονεις του Ηράκλι είναι από τη Γεωργία, αλλά ο ίδιος γεννήθηκε στη Ρωσία, μιλάει άπταιστα ρωσικά, γεωργιανά και αγγλικά. Ο Ηράκλι είναι παντρεμένος και έχει δύο κόρες.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί Κατηγορία:Γεωργιανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Γεωργιανοί ηθοποιοί
Πτηνά
Τα πτηνά (πουλιά) είναι ζώα ομοιόθερμα σπονδυλωτά, που στη συντριπτική πλειονότητά τους μπορούν να πετούν με τις πτέρυγες ή φτερούγες, οι οποίες βρίσκονται στη θέση των πάνω άκρων τους.
Οι αισθήσεις των πτηνών
Τα πτηνά έχουν εξαιρετικά αναπτυγμένες την ακοή και την όραση. Έχουν πέντε φορές μεγαλύτερη διακριτική ικανότητα και οπτική ισχύ από τον άνθρωπο. Οι οφθαλμοί τους είναι ισχυρότεροι από αυτούς των θηλαστικών, ενώ το μεγάλο άνοιγμα της κόρης τους κάνει τα πράγματα να φαίνονται φωτεινότερα. Επίσης αυτά που έχουν τα μάτια πλάγια στο κεφάλι τους, έχουν αρκετά ευρεία γωνία ορατότητας (έως 300 μοίρες), και μάλιστα χωρίς να κινούν το κεφάλι τους. Εξαίρεση στον κανόνα αυτό αποτελούν τα νυκτόβια αρπακτικά, (κουκουβάγια κ.ά.), που έχουν τα μάτια στο πρόσθιο μέρος του κεφαλιού τους. Η όσφρηση και η γεύση τους είναι υποτυπώδεις.
Διατροφή
Τα πτηνά ανάλογα με το είδος, τρέφονται με σπόρους, χόρτα ή σκουλίκια και έντομα ή ακόμα και ψάρια, χελώνες, μικρά ζώα κ.α. Πολλά πτηνά τρώνε συνέχεια, και μπορούν να καταβροχθίσουν τροφή περισσότερη από το βάρος τους. Καταπίνουν την τροφή τους αμάσητη. Η πέψη διαρκεί περίπου 2 ώρες και γίνεται με τη βοήθεια γαστρικών υγρών και με χαλικάκια, που υπάρχουν στο στομάχι τους.
Αναπαραγωγή και φώλιασμα
Τα πτηνά ετοιμάζονται για την αναπαραγωγή τους στην αρχή της άνοιξης. Στα είδη που δεν είναι μονογαμικά, η ίδια διαδικασία επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο: το αρσενικό προσελκύει το θηλυκό, με διάφορους τρόπους (π.χ. τραγούδι, επίδειξη φτερών). Μόλις ζευγαρώσουν φροντίζουν για το χτίσιμο της φωλιάς τους. Σε ελάχιστα είδη, τα θηλυκά επιδιώκουν το ζευγάρωμα με τα αρσενικά. thumb|left|Η [[αγαπόρνις|αγαπόρνιθα (Αγαπόρνις ο ροδινόλαιμος - Agapornis roseicollis), ένα μονογαμικό πτηνό.]] Τη φωλιά τη φτιάχνει είτε μόνο το αρσενικό είτε μόνο το θηλυκό ή και τα δύο μαζί, με υλικά όπως ξύλα, χόρτα, λάσπη κλπ., τα οποία μεταφέρουν κυρίως με το ράμφος τους. Η φωλιά στρώνεται εσωτερικά με πιο μαλακά χόρτα ή πούπουλα. Μόλις τελειώσει το χτίσιμο της φωλιάς, το θηλυκό αρχίζει να γεννάει εκεί αβγά, τα οποία κλωσσούν πότε το θηλυκό και πότε το αρσενικό (επώαση). Μερικές ημέρες μετά, ανάλογα με το είδος του πτηνού, βγαίνουν από τα αυγά τα μικρά πτηνά, οι νεοσσοί (εκκόλαψη). Υπάρχουν ωστόσο πουλιά που γεννούν τα αβγά τους σε φωλιές άλλων πουλιών και τα εγκαταλείπουν εκεί, όπως ο κούκος. Τα πτηνά επιβλέπουν και προφυλάσσουν τους νεοσσούς, ώσπου να βγάλουν φτερά. Πολλά πτηνά δίνουν την τροφή στα μικρά, αφού πρώτα τη μισοχωνέψουν, ενώ άλλα τη δίνουν όπως τη βρίσκουν. Οι νεοσσοί αρχικά δεν πετούν και καλύπτονται μόνο με μαλακά πούπουλα.
Μετανάστευση
Τα πτηνά διακρίνονται σε ενδημικά και αποδημητικά ή μεταναστευτικά. Τα ενδημικά ζουν συνεχώς σε ορισμένη γεωγραφική περιοχή. Τα αποδημητικά μεταναστεύουν το φθινόπωρο κατά σμήνη σε θερμότερες περιοχές για να περάσουν εκεί τον χειμώνα, και επανέρχονται την άνοιξη. Άλλα πτηνά, τα διαβατικά, κατά τις μεταναστεύσεις τους διέρχονται από έναν τόπο. Θεωρείται ότι η μετανάστευση είναι κληρονομικό ένστικτο, οφειλόμενο σε παλιές συνήθειες, όταν εξαιτίας κλιματολογικών ή γεωλογικών δυσμενών μεταβολών του περιβάλλοντος τα πτηνά αναγκάζονταν να μετακινηθούν από τη μια περιοχή στην οποία ζούσαν σε άλλη, για την ανεύρεση ευνοϊκών συνθηκών διαβίωσης και κυρίως τροφής. Οι μεταναστεύσεις επιτελούνται κατά ομάδες, αποτελούμενες και από τα δύο φύλα ενός είδους ή από το ένα φύλο ή από άτομα ορισμένης ηλικίας ή από άτομα πολλών ειδών και τα πτηνά ακολουθούν συνήθως την ίδια πορεία. Μερικά είδη κατά το ταξίδι τους πετούν σε σχηματισμό. Τα μεταναστευτικά πτηνά γεννούν πάντα στην πατρίδα τους. Τα πτηνά που ζουν συνεχώς στον ίδιο τόπο λέγονται καθιστικά.thumb|right|Τραγούδι του ωδικού πτηνού τρυποφράκτης. Υπάρχουν κι άλλες υποδιαιρέσεις ανάλογα με τον τρόπο ζωής, (π.χ. τα υδρόβια πτηνά όπως οι πάπιες κ.α.), τις ιδιαίτερες ικανότητες (π.χ. τα ωδικά πτηνά όπως το καναρίνι και το αηδόνι που κελαηδούν όμορφα) κτλ.thumb|right|[[Άλμπατρος που πιάστηκε σε αγκίστρι.]]
Είδη πτηνών
Υπάρχουν 8.700 περίπου είδη πτηνών, και ο πληθυσμός τους σε όλον τον κόσμο υπολογίζεται σε 100 δισεκατομμύρια περίπου άτομα. Στην Ευρώπη έχουν παρατηρηθεί περίπου 700 είδη πτηνών, ενώ στη Ελλάδα απαντούνται 454 είδη πουλιών, από τα οποία τα 2/3 φτιάχνουν τις φωλιές τους εδώ. Η λίστα των πουλιών αυξάνει συνεχώς. Ενδεχομένως οι μετακινήσεις των ειδών από Ασία και Αφρική στην Ευρώπη συνδέονται με πολέμους και κλιματική αλλαγή, ίσως όμως η αύξηση της λίστα να συνδέεται εξίσου έντονα με το ότι οι συστηματικοί ορνιθοπαρατηρητές έχουν αυξηθεί και έχουν στη διάθεση τους καλύτερα μέσα και εργαλεία. Πάντως, αν και η λίστα μπορεί να αυξάνει, δεν αυξάνει αντίστοιχα και ο πληθυσμός των ειδών.
Το Εθνικό Πάρκο του Δέλτα του Έβρου είναι από τους πρωταθλητές σε Ευρωπαϊκό επίπεδο στη συγκέντρωση διαφορετικών ειδών πουλιών σε μια περιοχή με 324 διαφορετικά είδη. Όμως και τα υπόλοιπα υγροτοπικά εθνικά πάρκα έχουν εφάμιλλη βιοποικιλότητα (ενδεικτικά: Δέλτα Αξιού- Λουδία - Αλιάκμονα 295 είδη, Πρεσπών 275 είδη και Αμβρακικός Κόλπος 254 είδη πουλιών ).
Και τα ορεινά Εθνικά Πάρκα έχουν σημαντικό αριθμό πουλιών, αλλά έχουν λιγότερα είδη σε σχέση με τα υγροτοπικά. Για παράδειγμα, πριν τις μεγάλες φωτιές στην Πάρνηθα, είχαν καταγραφεί εκεί 131 είδη πουλιών. Στον Όλυμπο έχουν καταγραφεί 108 είδη, ενώ στον Πάρνωνα 249 είδη πουλιών (το εθνικό πάρκο περιλαμβάνει και τον υγρότοπο του Μουστού).
Συγγένειες
Τα πτηνά, που είναι γνωστά εδώ και 200 περίπου εκατομμύρια χρόνια, παρουσιάζουν πολλές μορφολογικές ομοιότητες με τα ερπετά. Η ομάδα "σαυροψίδια" περιλαμβάνει και τα δύο είδη. Όμως τα πτηνά έχουν πιο αναπτυγμένο και τελειοποιημένο το νευρικό τους σύστημα, από τα ερπετά, καθώς και υψηλότερη, αλλά και ρυθμιζόμενη σωματική θερμοκρασία. Επίσης διαφέρουν στον τρόπο του πολλαπλασιασμού τους, ο οποίος στα πτηνά είναι ταχύτερος. Η συγκριτική ανατομία και η παλαιοντολογία συμφωνούν ότι τα πτηνά προήλθαν από τα ερπετά, ενώ στην εποχή των δεινοσαύρων ζούσαν πολλά ιπτάμενα ερπετά.
Σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Χάρβαντ, τα πτηνά έχουν χαρακτηριστικά μωρών δεινοσαύρων. Αυτό συμβαίνει διότι εξαιτίας μιας αλλαγής στον ρυθμό ανάπτυξης, τα πτηνά ενηλικιώνονται ταχύτερα, σε μερικούς μήνες, σε αντίθεση με τα ερπετά που χρειάζονται χρόνια. Αποτέλεσμα της γρήγορης ανάπτυξης είναι τα πτηνά να διατηρούν χαρακτηριστικά νεαρών δεινοσαύρων. Επειδή στα πτηνά αυτό συμβαίνει εξαιτίας της γρήγορης ανάπτυξης το φαινόμενο ονομάζεται προγέννεση. Αυτός ο γρήγορος ρυθμός αναπαραγωγής οδήγησε στην εμφάνιση νέων ειδών, με αποτέλεσμα σήμερα στα πτηνά να ανήκουν 10.000 είδη, καθιστώντας τα την πιο επιτυχημένη ομάδα χερσαίων σπονδυλωτών.
Έρευνα του American Museum of Natural History διαπιστώνει πως τα πτηνά προέκυψαν στη σημερινή Νότια Αμερική, πριν από περίπου 90 εκατομμύρια χρόνια, και ακτινοβολήθηκαν εκτενώς την περίοδο που συνέβησαν διάφορα γεγονότα εξαφάνισης, Κρητιδική-Παλαιογενική, τότε που εξαφανίστηκαν και οι δεινόσαυροι.
Μέδουσα (μυθολογία)
Η Μέδουσα στην ελληνική μυθολογία αναφέρεται ως μία από τις τρεις Γοργόνες. Από τις τρεις αυτές αδελφές η Μέδουσα ήταν η θνητή. Το άλλο της όνομα ήταν Γοργώ, που σημαίνει άγρια ματιά.
Ο μύθος
μικρογραφία|Κεφάλι Μέδουσας σε μια [[Ετρούσκοι|Ετρουσκική σαρκοφάγο (4ος αιώνας π.Χ.). Περούτζα, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Ούμπρια. |εναλλ.=|αριστερά]] Σύμφωνα με τον Ησίοδο, ήταν κόρη του Φόρκυ ή Φορκέα και της Κητούς, αδελφή των Γοργόνων Σθενώ και Ευρυάλη, και των Γραιών Δεινώ, Ενυώ και Πεφρηδώ, ήταν στην αρχή Κενταύρισσα.
Κατά τη μεταγενέστερη ρωμαϊκή εκδοχή του μύθου από τον Οβίδιο, ήταν πανέμορφη ιέρεια της Αθηνάς που ο Ποσειδώνας τη βίασε μεταμορφωμένος σε άλογο, στον ιερό χώρο της Αθηνάς. Η θεά, εξοργισμένη με το γεγονός, δεν μπορούσε να έρθει σε ρήξη με τον Ποσειδώνα και έτσι ξέσπασε πάνω στη Μέδουσα. Την μεταμόρφωσε σε απεχθές τέρας, που αντί για μαλλιά είχε φίδια. Η ασχήμια της ήταν τέτοια, που όποιος την κοιτούσε στο πρόσωπο πέτρωνε. Σύμφωνα όμως με τον προγενέστερο ελληνικό μύθο δεν τη βίασε ο Ποσειδώνας αλλά η Μέδουσα «ξάπλωσε με τον Ποσειδώνα σε λιβάδι γεμάτο λουλούδια» και δεν υπάρχει το στοιχείο της «τιμωρίας» της από την Αθηνά.
Τελικά, σύμφωνα με την εκδοχή του Ησίοδου, τη σκότωσε ο Περσέας με την βοήθεια της Αθηνάς προκειμένου να προστατέψει τη μητέρα του, Δανάη, από τον Πολυδέκτη. Από το θαυματουργό αίμα της, που θεωρούνταν ότι μπορούσε να γιατρέψει ή να σκοτώσει τους ανθρώπους, γεννήθηκε το φτερωτό άλογο Πήγασος και ο ήρωας Χρυσάωρ. Το κεφάλι της, το περίφημο «Γοργόνειο», το παρέλαβε η θεά από τον ήρωα και το επέθεσε στην ασπίδα της, επειδή το κεφάλι της, ακόμη και νεκρό, πέτρωνε όποιον το κοίταζε. Πριν από τον Ησίοδο όμως κανείς δεν είχε συνδέσει τη Μέδουσα με τον Περσέα και δεν υπήρχε πουθενά το στοιχείο του αποκεφαλισμού της. Για παράδειγμα, ενώ η Οδύσσεια και η Ιλιάδα αναφέρουν τόσο τη Μέδουσα όσο και τον Περσέα, πουθενά δεν τους συνδέουν.
Η Μέδουσα και ειδικά το κεφάλι της, που ονομάζονταν γοργόνειο, χρησιμοποιούνταν από πολύ παλιά ως προστασία και αποτροπαϊκό σύμβολο και γι' αυτό χρησιμοποιούνταν ως ακροκέραμο σε ναούς και σπίτια αλλά και ως διακόσμηση σε πανοπλίες, όπλα, ασπίδες, άρματα και διάφορα αντικείμενα.
Σύμφωνα με τον Όμηρο
Στον Όμηρο το έπος αποφεύγει όσο μπορεί οτι αντιβαίνει στους νόμους της φύσης, για αυτό και δεν αναφέρεται οτι το κεφάλι της μέδουσας πέτρωνε όποιον τον κοίταζε, αλλά ότι προκαλούσε τρόμο και φυγή όταν το αντίκριζαν οι θνητοί (Ιλιάδας Ε, Ρ.).
Μπαντάρ Λενγκέχ
Το Μπαντάρ Λένγκεχ (, επίσης γράφεται ως Μπαντάρ-ε Λένγκεχ, Μπαντάρ-ε-Λανγκέχ και Μπαντάρ Λανγκέχ, επίσης γνωστό απλά ως Λενγκέχ, Λιντζά, ή Λιντζάχ) είναι μια πόλη λιμένας, και πρωτεύουσα της Κομητείας Μπαντάρ Λενγκέχ στην επαρχία Χορμοζγκάν στο Ιράν, στις ακτές του Περσικού Κόλπου. Το λιμάνι απέχει 280 χλμ. από το Λαρ, 192 χλμ. από το Μπαντάρ Αμπάς, και 420 χλμ. από το Μπουσέχρ. Ο καιρός στο Μπαντάρ Λενγκέχ είναι ζεστός και υγρός, χαρακτηριστικό των παράκτιων πόλεων στο νότιο Ιράν. Κατά την απογραφή του 2006 ο πληθυσμός ήταν 25,303 κάτοικοι σε 5,589 οικογένειες.
Ιστορία
Το Λενγκέχ ήταν ένα εμπορικό κέντρο μεταξύ του Ομάν και του Ιράν για πάνω από 50 χρόνια, από το 1759 έως το 1814. Μετά το 1814, το Μπαντάρ Αμπάς έπαιξε σημαντικό ρόλο στο περιφερειακό εμπόριο.
Κλίμα
Το Μπαντάρ Λενγκέχ έχει καυτό ερημικό κλίμα (τύπος BWh της κλιματικής ταξινόμησης Κέππεν), με ζεστά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Η βροχόπτωση είναι πολύ χαμηλή, και ως επί το πλείστον πέφτει από τον Δεκέμβριο έως τον Μάρτιο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν