cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντέβιν Γκέινς
Θάνατος και μνημεία
Στις 10 Ιουλίου 2007, ο Γκέινς, ηλικίας 22 ετών, πνίγηκε στο Deep River του Κονέκτικατ, στο Blakeslee Pond, ένα λατομείο χαλικιών σε ιδιωτική ιδιοκτησία, ενώ κολυμπούσε με φίλους σε μια περιοχή με την ένδειξη "Απαγορευεται η καταπάτηση", η οποία ήταν γνωστό ότι ήταν επικίνδυνη για τους κολυμβητές. Ο θάνατός του κρίθηκε τυχαίος πνιγμός. Σύμφωνα με αποσπάσματα από την αδελφή του, ο Γκέινς δεν ήταν κολυμβητής.
Ενωμένη Ρωσία
Η Ενωμένη Ρωσία ή και Ενιαία Ρωσία (ρωσικά: Единая Россия), είναι ρωσικό πολιτικό κόμμα, το κυρίαρχο τα τελευταία χρόνια. Χαρακτηρίζεται ως ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα που εφαρμόζει πολιτικές κρατισμού και κορπορατισμού. Ιδρύθηκε τον Δεκέμβρη του 2001, και σημερινός πρόεδρός του είναι ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ. Μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές του 2021, κατέχει 325 από τις 450 έδρες της Κρατικής Δούμα, (72.22%). Την κυρίαρχη θέση του, στην πολιτική σκηνή της Ρωσίας διατηρεί από το 2007. Πολλοί αναλυτές, θεωρούν ότι έχει αναπτύξει την κυρία κοινωνική πολιτική στη σημερινή Ρωσία, τον "ρωσικό συντηρητισμό".
Είναι ο κύριος υποστηρικτής των πολιτικών του Βλαντίμιρ Πούτιν, ο οποίος χρημάτισε για ένα διάστημα - την περίοδο της Προεδρίας του Ντμίτρι Μεντβέντεφ - αρχηγός του, παρόλο που δεν ήταν και εξακολουθεί να μην είναι επίσημα, μέλος του. Ωστόσο θεωρείται ως ο de facto ηγέτης του κόμματος.
Ιστορία
Το κόμμα ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2001, ως μια συγχώνευση του κόμματος "RODINA" υπό την ηγεσία του δήμαρχου της Μόσχας, Γιούρι Λουζκόφ και του κόμματος "Ενωτικό Κόμμα της Ρωσίας" υπό την ηγεσία του Προέδρου του Υπουργείου Εκτάκτων Ανάγκων, Σεργκέι Σοϊγκού. Το κόμμα έγινε πιο δημοφιλές όταν ηγέτης του κόμματος, στις 15 Απριλίου του 2008, έγινε ο Βλαντίμιρ Πούτιν. Πολλοί από τους υπουργούς στις κυβερνήσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν και Ντμίτρι Μεντβέντεφ είναι μέλη του κόμματος. Ο Πρόεδρος της Κρατικής Δούμας και πρώην Υπουργός Εσωτερικών, Μπορίς Γκριζλόφ έγινε αρχηγός του κόμματος τον Νοέμβριο του 2002. Το 2005, το κόμμα υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με το ουκρανικό κόμμα "Κόμμα των Περιφερειών". Έως τον Απρίλιο του 2008, το κόμμα είχε 1,98 εκατομμύρια μέλη. Μέχρι τις εγγραφές του κόμματος που έγινε στις 20 Σεπτεμβρίου του 2005, το κόμμα είχε 2.600 τοπικά γραφεία (στη Μόσχα) και 29.856 γραφεία σε όλη τη Ρωσική Ομοσπονδία.
Γενικό Συμβούλιο
thumb|200px|Ο Βλαντίμιρ Πούτιν εκλέγεται Πρόεδρος του Κόμματος.
Ανώτατο Συμβούλιο
Το Ανώτατο Συμβούλιο του κόμματος, με τον επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου του κόμματος καθορίζει τη στρατηγική και την ανάπτυξη του κόμματος. Το κόμμα έχει γραφεία και στο Ισραήλ, μετά από συμφωνία με το τοπικό κόμμα "Καντίμα".
Αποτελέσματα εκλογών
thumb|right|200px|Ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ σε ένα συμβούλιο του κόμματος.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2002, το κόμμα κέρδισε το 37,24% των ψήφων. Στις προεδρικές εκλογές του 2004, το κόμμα έθεσε σε υποψηφιότητα για την προεδρεία της χώρας, τον Βλαντίμιρ Πούτιν και κέρδισε. Από τον Ιανουάριο του 2005, το κόμμα έλεγχε 305 από τις 450 έδρες της Κρατικής Δούμας. Μετά τις βουλευτικές εκλογές τον Δεκέμβριο του 2007, το κόμμα κατηγορήθηκε για παραβιάσεις απαγορευμένες από το Ρωσικό Σύνταγμα. Όμως οι Ρωσικές Αρχές, απέρριψαν τις κατηγορίες λέγοντας ότι ήταν "συναισθηματικές" και δεν είχαν βάση σε πραγματικά γεγονότα. Το κόμμα, στις εκλογές αυτές είχε κερδίσει το 56,87% των ψήφων και θα είχε το δικαίωμα να αλλάζει όλους τους νόμους που θα κρίνει αναγκαίο, εκτός από αυτούς στους οποίους έχουν βάλει βέτο ο Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας ή το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο. Σήμερα το κόμμα εκλέγει 315 από τις 450 έδρες της Ρωσικής Δούμας. Στις προεδρικές εκλογές του 2008, το κόμμα έθεσε την υποψηφιότητα για την προεδρία της χώρας, τον Ντμίτρι Μεντβέντεφ και όπως και το 2004, το κόμμα κέρδισε. Στις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 11 Οκτωβρίου του 2009, το κόμμα κέρδισε την πλειοψηφία σε όλες τις περιφέρειες της Ρωσίας. Μετά από αυτό κατηγορήθηκε για εκφοβισμό των ψηφοφόρων και τα αποτελέσματα των εκλογών ακυρώθηκαν. Σε δημοσκοπήσεις του Οκτωβρίου του 2009, το κόμμα κατείχε το 59% των ψήφων. Αναφορικά:
Παραπομπές
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικά πολιτικά κόμματα
Εκδόσεις Ιστός
Οι εκδόσεις Ιστός είναι ελληνικός εκδοτικός οίκος στην Κωνσταντινούπολη. Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2012 από πέντε μέλη της Ρωμαίικης κοινότητας της Πόλης, έναν Ελλαδίτη και έναν Τούρκο. Πρόκειται για τον πρώτο ελληνικό εκδοτικό οίκο που λειτουργεί στη Τουρκία για πάνω από 50 χρόνια. Τα γραφεία του στεγάζονται στο παλιό ρωσικό μοναστήρι του Γαλατά, στη συνοικία του Καράκιοϊ στο Μπέγιογλου (Πέραν) περίπου 500 μέτρα από τη Γέφυρα του Γαλατά.
Ο Ιστός ειδικεύεται στην έκδοση έργων στα ελληνικά, τα τουρκικά καθώς και σε δίγλωσσες εκδόσεις. Ενας από τους σκοπούς του ιστού είναι να καταστήσει προσβάσιμα στο τουρκόφωνο αναγνωστικό κοινό κλασικά έργα της ελληνικής γραμματείας και πρωτογενείς ιστορικές πηγές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κωνσταντινούπολη Ιστός Κατηγορία:Ελληνικές εκδοτικές επιχειρήσεις
Οφθαλμιατρείο Αθηνών
thumb|right|Όψη οδού Σίνα
Το Οφθαλμιατρείο Αθηνών είναι ειδικό νοσοκομείο οφθαλμολογικών παθήσεων που ανήκει στην 1η Υγειονομική Περιφέρεια Αττικής. Στεγάζεται σε ένα ιστορικό κτίριο στη συμβολή των οδών Πανεπιστημίου (Ελ. Βενιζέλου) και Σίνα, στην περιοχή Ακαδημία, δίπλα στα κτίρια της λεγόμενης «νεοκλασικής τριλογίας των Αθηνών». Είναι το πρώτο οφθαλμολογικό ιατρείο που ιδρύθηκε στην Ελλάδα, ένα από τα παλαιότερα νοσηλευτικά ιδρύματα της Ευρώπης, καθώς και ένα από τα πρώτα οφθαλμολογικά νοσοκομεία που ιδρύθηκαν στον κόσμο. Έχει χαρακτηριστεί ως Νεότερο Μνημείο.
19ος αιώνας
Το Οφθαλμιατρείο Αθηνών ιδρύθηκε το 1843 με στόχο την αντιμετώπιση της εξάπλωσης του τραχώματος, μεταδοτικής ασθένειας της εποχής που οδηγούσε σε τύφλωση. Έως τότε δεν υπήρχε ειδικό νοσοκομείο και οι περίθαλψη ασθενών με οφθαλμολογικές παθήσεις γίνονταν από τους κατά τόπους γιατρούς των νοσοκομείων. Η αρχική ονομασία του ιατρείου ήταν «Νοσοκομείο των Οφθαλμιώντων», ωστόσο ήταν επίσης γνωστό ως «Τυφλοκομείο». Η δημιουργία του «Νοσοκομείου των Οφθαλμιώντων», ως ειδικού κτιρίου για την περίθαλψη των πασχόντων από οφθαλμικά νοσήματα εγκρίθηκε επί Όθωνος και Αμαλίας τον Αύγουστο του 1843. Η Βασίλισσα Αμαλία ανέλαβε την προστασία του εγχειρήματος, ενώ την ευθύνη του έργου, καθώς και την οργάνωση και τη λειτουργία του είχε αναλάβει ειδική επιτροπή «περί ανεγέρσεως και υποστηρίξεως των Οφθαλμιώντων», που δημιουργήθηκε υπό την αιγίδα της Αμαλίας και πραγματοποίησε έρανο για την συγκέντρωση των απαραίτητων κεφαλαίων. Οι πόροι για την ανέγερση του κτιρίου προήλθαν από δωρεές και συνδρομές φιλανθρώπων.
Η επιτροπή των «Οφθαλμιώντων» ενήργησε για την ανεύρεση κατάλληλου οικοπέδου το οποίο, θα έπρεπε να βρίσκεται κοντά στο Πανεπιστήμιο ώστε οι φοιτητές της ιατρικής να μπορούν να εκπαιδεύονται σ’ αυτό. Το 1846 η επιτροπή απευθύνθηκε στον τότε Δημαρχικό Πάρεδρο Σπυρίδωνα Βενιζέλο, από τον οποίο ζήτησε να της παραχωρηθεί οικόπεδο στην περιοχή αυτή. Η κατάσταση των οικονομικών του Δήμου Αθηναίων δεν του επέτρεψαν να βοηθήσει στην ανεύρεση του οικοπέδου. Έτσι, η επιτροπή αποφάσισε να διαθέσει για την αγορά ενός οικοπέδου ένα μέρος του ποσού που είχε συγκεντρώσει από εράνους για την ανέγερση του κτιρίου.
Την άνοιξη του 1847 βρέθηκε κατάλληλο οικόπεδο έκτασης 1.250 πήχεων στη συμβολή των οδών Βουλεβάρδου και Τυφλοκομείου (σήμερα Πανεπιστημίου και Σίνα) και στις 21 Απριλίου έλαβε χώρα η τελετή θεμελίωσης του κτιρίου. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1845 με συνολικό κόστος 26.095 δραχμές, και τα επίσημα εγκαίνια του νοσοκομείου έγιναν στις 14 Ιουνίου, παρουσία του Όθωνα και της Αμαλίας. Η ίδρυση του Οφθαλμιατρείου συνέπεσε χρονικά με την ίδρυση των πρώτων ειδικών ιατρικών κέντρων σε Ευρώπη και Αμερική.
Τα αρχιτεκτονικά σχέδια του κτιρίου σχεδιάστηκαν από τον Δανό αρχιτέκτονα Χανς Κρίστιαν Χάνσεν, ο οποίος πρότεινε ένα μονώροφο νεοκλασικό κτίριο με ημιυπόγειο και υπερυψωμένο ισόγειο, με παραστάδες κορινθιακού ρυθμού και αέτωμα. Αυτό το σχέδιο δεν υλοποιήθηκε ποτέ λόγω των αντιρρήσεων που είχε εκφράσει ο Όθωνας. Το δεύτερο και οριστικό σχέδιο προέβλεπε ένα μονώροφο κτίριο με «νεοβυζαντινό» ρυθμό, σαφώς επηρεασμένο από τις βυζαντινές εκκλησίες και συγκεκριμένα από τη Μονή Δαφνίου. Την υλοποίηση του σχεδίου αυτού ανέλαβε αρχικά ο μικρότερος αδερφός του, ο Θεόφιλος Χάνσεν, ο οποίος αργότερα παραιτήθηκε από το έργο λόγο έλλειψης πόρων. Το εγχείρημα ανέλαβε ο Λύσανδρος Καυταντζόγλου, προσθέτοντας επιπλέον βυζαντινά στοιχεία. Το 1868 ο στρατιωτικός μηχανικός Γεράσιμος Μεταξάς προσέθεσε και δεύτερο όροφο στο κτίριο του Οφθαλμιατρείου, ενώ το 1915 οικοδομήθηκε βοηθητικό κτίριο εξωτερικών ιατρείων, σε παρόμοιο με το πρώτο κτίριο ύφος, για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών σε χώρο εξυπηρέτησης ασθενών. Η ανοικοδόμηση του βοηθητικού κτιρίου έγινε από το μηχανικό Αριστείδη Μπαλάνο, υπό την αιγίδα της Βασιλίσσης Ὀλγας.
Την περίοδο 1856-1868 κόντεψε να αναστείλει τη λειτουργία του, διότι η οικονομική κατάσταση του ιδρύματος ήταν επιβαρυμένη λόγω έλλειψης χρηματικών πόρων.Η διοικητική επιτροπή του Οφθαλμιατρείου αποφάσισε να απευθύνει έκκληση προς όλους τους ομογενείς, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για την ενίσχυση του ιδρύματος. Χάρη σε κληροδοτήματα και δωρεές που προσέφεραν Έλληνες, αλλά και πολλοί φιλέλληνες τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, το ίδρυμα κατάφερε να συνεχίσει τη λειτουργία του, μπαίνοντας σε μια περίοδο ευπορίας κατά τη δεκαετία 1880-1890.
Στις 25 Αυγούστου 1892, επί Γεωργίου Α΄ και Όλγας, εγκρίθηκε η λειτουργία του ως Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου. Χαρακτηρίστηκε ως Ν.Π.Ι.Δ. επειδή την ευθύνη της οργάνωσης και λειτουργίας του είχε αναλάβει η επιτροπή των «Οφθαλμιώντων» και όχι το κράτος.
20ος αιώνας
thumb| Το φωταγωγημένο ιστορικό κτίριο τη νύχτα Το 1952 το κτίριο του Οφθαλμιατρείου χαρακτηρίστηκε, μαζί με άλλα 11 κτίρια, ως «χρήζοντα ειδικής προστασίας» με βάση το Νόμο 1469/1950 «περί προστασίας ειδικής κατηγορίας οικοδομημάτων και έργων τέχνης μεταγενεστέρων του έτους 1830». Το 1962 χαρακτηρίστηκε ως «χρήζον ειδικής προστασίας» με βάση τον ίδιο νόμο, μαζί με το σύνολο των οικοδομημάτων της «νεοκλασικής τριλογίας» και τον περιβάλλοντα χώρο, ως αδιάσπαστο μνημειακό σύνολο. Το 1977, το Οφθαλμιατρείο, η Ακαδημία Αθηνών και ο Ναός του Αγίου Διονυσίου Αεροπαγίτου, με γνωμοδότηση Ειδικής Ολομέλειας του Αρχαιολογικού Συμβουλίου, χαρακτηρίστηκαν ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία, ενώ ο περιβάλλον χώρος μεταξύ οδών Σίνα, Πανεπιστημίου και Ομήρου ως ιστορικός τόπος. Το 1980 το βοηθητικό κτίριο του Οφθαλμιατρείου, με γνωμοδότηση του Κεντρικού Συμβουλίου Νεώτερων Μνημείων, χαρακτηρίζεται ως «έργο τέχνης που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία». Το 1983 με Προεδρικό Διάταγμα το Οφθαλμιατρείο χαρακτηρίζεται ως διατηρητέο σε ένα σύνολο από 20 κτίρια επί της οδού Πανεπιστημίου και 13 στην περιοχή της Ομόνοιας, με επιβολή υποχρεωτικής αποκατάστασης όλων των κύριων όψεων των κτιρίων.
Το 1985 μετατράπηκε σε Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και εντάχθηκε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Το 1999 το αρχικό κτίριο υπέστη σοβαρές ζημιές από τον καταστροφικό σεισμό της Πάρνηθας μεγέθους 5,9 στη κλίμακα Ρίχτερ και τέθηκε εκτός λειτουργίας για λόγους αποκατάστασης και ανακαίνισης.
21ος αιώνας
Το 2014 τέθηκε και πάλι σε λειτουργία το αρχικό κτίριο, μετά τις εργασίες αποκατάστασης.
Διοίκηση
Το Οφθαλμιατρείο διοικούταν στις αρχές από μια επταμελή επιτροπή, η οποία κατά περιόδους γινόταν οκταμελής (1868-1872) ή εξαμελής (1880-1922). Η επιτροπή αυτή απαρτιζόταν από:
Ο διευθυντής ή διοικητής του Οφθαλμιατρείου ήταν γιατρός που ήταν υπεύθυνος ενώπιον της Επιτροπής για κάθε θέμα που αφορούσε την εσωτερική λειτουργία, καθώς και για θέματα που αφορούσαν στο εργατικό δυναμικό.
Θέματα που αφορούσαν την μισθοδοσία του προσωπικού κανονίζονταν κατά καιρούς από την Επιτροπή.
Σημασία
Το Οθφαλμιατρείο Αθηνών ήταν το κύριο και σχεδόν αποκλειστικό κέντρο νοσηλείας των οφθαλμοπαθών, εκτελέσεως χειρουργικών επεμβάσεων από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα. Κατά την περίοδο αυτή υπήρξε ένα ίδρυμα με σημαντική φιλανθρωπική δράση, παρέχοντας δωρεάν περίθαλψη και νοσηλεία σε λιγότερο εύπορους πολίτες, όχι μόνο από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, αλλά και από το εξωτερικό.
Την περίοδο 1856 έως 1973 κάτω από τη στέγη του Οφθαλμιατρείου λειτουργούσε η Πανεπιστημιακή Οφθαλμολογική κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επιπλέον, την περίοδο 1931 έως 1979 εκεί στεγάστηκε η Ελληνική Οφθαλμολογική Εταιρεία.
Τέλος, το Οφθαλμιατρείο Αθηνών υπήρξε καταλύτης για την προώθηση της επιστημονικής οφθαλμολογίας στην Ελλάδα και ήταν η κύρια έδρα των καθηγητών της οφθαλμολογίας και της διδασκαλίας των φοιτητών και των ειδικευόμενων. Στο Οφθαλμιατρείο είχαν διατελέσει ως Επιστημονικοί Διευθυντές καθηγητές με διεθνές κύρος, όπως οι Ιωάννης Χαραμής, Ανδρέας Αναγνωστάκης, Γεώργιος Φωκάς - Κοσμετάτος, Παναγιώτης Βελισσαρόπουλος και Ιωάννης Τσαμπαρλάκης.
Το Οφθαλμιατρείο σήμερα
Το Οφθαλμιατρείο Αθηνών συνεχίζει να λειτουργεί ακόμη και σήμερα ως νοσοκομείο για τις παθήσεις του οφθαλμού, παρέχοντας πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια περίθαλψη, σύμφωνα με τους κανόνες του ΕΣΥ. Διαθέτει δύο οφθαλμολογικά τμήματα, ένα αναισθησιολογικό τμήμα και μια μονάδα μεταμόσχευσης κερατοειδούς και λειτουργεί ως διαγνωστική, θεραπευτική και νοσηλευτική μονάδα, αλλά και ως εξειδικευμένο νοσοκομείο εκπαίδευσης. Η συνολική δύναμη του Νοσοκομείου είναι σαράντα επτά (47) οργανικές κλίνες.
Το αρχικό κτίριο του Οφθαλμιατρείου παραμένει σε χρήση ακόμα και σήμερα, με μια μόνο διακοπή την περίοδο 1999-2014, οπότε και πραγματοποιήθηκαν εργασίες αποκατάστασης του κτιρίου μετά τον σεισμό του 1999. Πέρα από το ανακαινισμένο πλέον αρχικό κτίριο, το Οφθαλμιατρείο Αθηνών διαθέτει χώρο στον 8ο όροφο κτιρίου επί της οδού Σίνα 4, όπου στεγάζεται το Τμήμα Γλαυκώματος και ο χώρος Προεγχειρηματικού Ελέγχου, καθώς και στον 1ο όροφο κτιρίου επί της οδού Βησσαρίωνος 9, όπου στεγάζεται το Διαθλαστικό Τμήμα.
Μουσειακή συλλογή
Το Οφθαλμιατρείο διαθέτει μουσειακή συλλογή που απαρτίζεται από σπάνιο οφθαλμολογικό εξοπλισμό του 19ου και 20ου αιώνα (ιατρικά αντικείμενα, φαρμακευτικά σκεύη, χειρουργικά οφθαλμολογικά εργαλεία), έργα τέχνης (τεχνουργήματα, οροφογραφίες, πίνακες ζωγραφικής κ.ά.), χρηστικά έπιπλα, αρχειακό υλικό (έγγραφα, φωτογραφίες κ.ά.) και την ιστορική βιβλιοθήκη, από τις παλαιότερες της Ελλάδας, που περιέχει ιατρικά βιβλία και συγγράμματα των τελευταίων δύο αιώνων. Πολλά από τα εκθέματα προέρχονται από δωρεές, όπως π.χ. από τους κληρονόμους του καθηγητή Ιωάννη Χαραμή, ο οποίος υπήρξε διευθυντής του νοσοκομείου κατά την περίοδο 1947-1970.
Η μουσειακή συλλογή στεγάζεται στο ιστορικό κτίριο, αλλά έχει περιορισμένη προσβασιμότητα στο ευρύ κοινό λόγω στενότητας χώρου, καθώς στο ίδιο κτίριο παρέχονται και ιατρικές υπηρεσίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία της Αθήνας Κατηγορία:Διατηρητέα κτίρια στην Αθήνα Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Αθήνα
Λουδοβίκος Παλμιέρι
Ο Λουδοβίκος Παλμιέρι, (Luigi Palmieri 1807-1896) ήταν Ιταλός μετεωρολόγος και γεωλόγος.
Είχε διατελέσει καθηγητής φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Νάπολης και διευθυντής του Μετεωρολογικού και Ηφαιστειολογικού Σταθμού του Βεζούβιου. Ο Λ. Παλμιέρι δημοσίευσε αξιόλογες παρατηρήσεις επί των ηφαιστειακών εκρήξεων. Επίσης είχε επινοήσει και διάφορα μετεωρολογικά όργανα (όπως ανεμόμετρο, βροχόμετρο κ.ά.).
Ο Λουδοβίκος Παλμιέρι ανακηρύχθηκε το 1869 μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών. Έτυχε μεγάλων διακρίσεων, τόσο στη χώρα του όσο και στο εξωτερικό.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί φυσικοί Κατηγορία:Ιταλοί μετεωρολόγοι Κατηγορία:Ιταλοί γεωλόγοι
Ντιν Μαλένκο
Ο Ντιν Σάιμον (Dean Simon, 4 Αυγούστου 1960) είναι Αμερικανός πρώην παλαιστής, περισσότερο γνωστός ως Ντιν Μαλένκο. Αυτή την περίοδο εργάζεται ως ανιχνευτής ταλέντων στην εταιρεία πάλης WWE.
Μικρές εταιρείες πάλης
Ξεκίνησε την καριέρα του στην επαγγελματική πάλη το 1979 και πέρασε από πάρα πολλές μικρής εμβέλειας εταιρείες. Ο πατέρας του, Μπόρις Μαλένκο, ήταν ένας από τους καλύτερους παλαιστές της εποχής του. Ο Ντιν ξεκίνησε αρχικά ως διαιτητής, ενώ διαιτήτευσε και στο WWE στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Αργότερα ξεκίνησε ως παλαιστής και αγωνίστηκε σε ολόκληρο τον κόσμο, αλλά κυρίως σε Μεξικό και Ιαπωνία, όπου εξέλιξε τα προσόντα και τις ικανότητές του.
ECW, WCW και WWE
Το 1994, υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρεία Extreme Championship Wrestling και έμεινε εκεί για έναν χρόνο. Το 1995 μεταπήδησε στο World Championship Wrestling, όπου έμεινε μια πενταετία, για να μεταγραφεί το 2000, στο World Wrestling Entertainment. Στο τελευταίο θα μείνει για έναν χρόνο περίπου, αφού θα αποφασίσει να σταματήσει να αγωνίζεται στο υψηλό επίπεδο. Έχει κατακτήσει 11 σπουδαίους τίτλους στις τρεις κορυφαίες εταιρείες, αλλά ποτέ Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Rolls-Royce Nene
Ο Rolls-Royce Νene ήταν ένας φυγοκεντρικός αεροστρόβιλος αεροπορικός κινητήρας που αναπτύχθηκε από τη Rolls-Royce στα μέσα της δεκαετίας το '40. Γνώρισε μεγαλύτερη επιτυχία στο εξωτερικό όπου κατασκευάστηκε, με ή χωρίς άδεια, σε τεράστιους αριθμούς αφού για πολλές χώρες και ειδικά για τη Σοβιετική Ενωση υπήρξε η βάση για το σχεδιασμό των πρώτων στροβιλοκινητήριων αεροσκαφών.
Ανάπτυξη
To 1944 η Rolls-Royce ανταποκρινόμενη σε μία απαίτηση του Υπουργείου Παραγωγής Αεροσκαφών (MAP) που αφορούσε ένα στροβιλοκινητήρα ώσης 4200lb παρουσίασε το σχέδιο RB.40. Οι μηχανικοί της Rolls-Royce Stanley Hooker και Adrian Lombard, που είχαν αναλάβει το σχεδιασμό του νέου κινητήρα, γνώριζαν ότι στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού δοκιμαζόταν είδη στροβιλοκινητήρες των 4000lb. Έτσι αποφάσισαν ο κινητήρας να σχεδιαστή ώστε να αποδίδει 5000lb ώσης. Το νέο σχέδιο ονομάστηκε RB.41 και ήταν αυτό που αργότερα μετονομάστηκε σε Nene.
Η πρώτη δοκιμαστική εκκίνηση του Nene έγινε στις 27 Οκτωβρίου 1944 ενώ με τη δεύτερη μόλις φορά που λειτούργησε πέτυχε την απόδοση των 5000lb. Για τη δοκιμαστική λειτουργία του σε πτήση τοποθετήθηκε σε ένα de Havilland Vampire F.1 το οποίο πέταξε για πρώτη φορά προωθούμενο με τον κινητήρα Nene το Μάρτιο του 1946.
Περιγραφή
Ο Nene ήταν ένας μονοβάθμιος φυγοκεντρικός αεροστρόβιλος κινητήρας διπλής εισόδου. Ο άξονας του αποτελείτο από δύο τμήματα, το μπροστινό που βρισκόταν ο δίσκος του συμπιεστή και το πίσω όπου βρισκόταν ο στρόβιλος. Η σχεδίαση αυτή βοηθούσε στην απομάκρυνση οποιουδήποτε τμήματος του άξονα χωρίς να επηρεάζεται ο υπόλοιπος κινητήρας.
Ο συμπιεστής ήταν μονοβάθμιος με το δίσκο του να έχει πτερύγια και στις δύο πλευρές (διπλής εισόδου) ενώ ο λόγος συμπίεσης που πετύχαινε ήταν 4:1. Μετά το συμπιεστή και πάνω στο μπροστινό τμήμα του άξονα βρισκόταν ένας μικρότερος συμπιεστής απλής εισόδου ο οποίος έστελνε αέρα για τη ψύξη του στροβίλου. Ο Nene είχε εννέα θαλάμους καύσης ενώ ένας μονοβάθμιος στρόβιλος παρείχε την ισχύ που χρειαζόταν ο συμπιεστής και τα παρελκόμενα του κινητήρα. Τα τελευταία βρισκόταν στο μπροστινό μέρος.
Εφαρμογές και Χρήστες
Στη Μ.Βρετανία ο Nene χρησιμοποιήθηκε για τη πρόωση πολλών πειραματικών αεροσκαφών αλλά τοποθετήθηκε μόνο σε δύο αεροσκάφη παραγωγής, στο Supermarine Attacker και στο Hawker Sea Hawk.
Οι Βρετανοί δεν εξέλιξαν περαιτέρω τον Nene γιατί βλέπανε ότι οι στροβιλοκινητήρες αξονικής ροής, σε αντίθεση με τους φυγοκεντρικούς είχαν τεράστια περιθώρια εξέλιξης. Ήταν ίσως αυτός ο λόγος που η Βρετανική κυβέρνηση επέτρεψε τη πώληση 25 Nene μαζί με 30 Rolls-Royce Derwent στη Σοβιετική Ένωση το 1947.
Οι Σοβιετικοί εφαρμόζοντας ανάστροφη μηχανική (reverse engineering) κατασκεύασαν τον RD-45 ο οποίος είχε παρόμοιες επιδόσεις με τον Nene. Ο VK-1 ήταν το αποτέλεσμα της εξέλιξης του RD-45 και ήταν αυτός ο κινητήρας μαζί με τις μετέπειτα εκδόσεις του, που κατασκευάστηκε σε χιλιάδες μονάδες για να προωθήσει αεροσκάφη όπως το Mig-15, Mig-17 και Il-28.
Ο Nene κατόπιν αδείας κατασκευάστηκε στις Η.Π.Α. από την Pratt & Whitney ως J42 επίσης στη Γαλλία από τη Hispano-Suiza, στον Καναδά και στην Αυστραλία. Έξω από τη Μεγάλη Βρετανία και τη Σ. Ένωση τα αεροσκάφη που παρήχθησαν έχοντας για κινητήρα τον Nene ήταν το Γαλλικό μαχητικό της Dassault M.D.450 Ouragan και τα εκπαιδευτικά Canadair CT-33 Silver Star και το Fiat G.82.
Πηγές
Κατηγορία:Αεροπορικοί Κινητήρες
Έλλην
Ο Έλλην σύμφωνα με την αρχαία Ελληνική μυθολογία ήταν ο γενάρχης των Ελλήνων. Ήταν γιος του Δευκαλίωνος (ή σε κάποιες αναφορές του ίδιου του θεού Διός) και της Πύρρας, αδελφός του Αμφικτύονος και πατέρας του Αιόλου, του Ξούθου, και του Δώρου. Η γυναίκα του, μητέρα όλων των Ελλήνων, ήταν η Νύμφη Ορσηίς.
Κάθε ένας από τους γιούς του ίδρυσε από ένα πρωτεύον ελληνικό γένος: ο Αίολος τους Αιολείς, ο Δώρος τους Δωριείς, ενώ από τους υιούς του Ξούθου, Αχαιό και Ίων προέρχονται οι Αχαιοί και οι Ίωνες αντίστοιχα. Σύμφωνα με τον Ησίοδο στο έργο Ηοίαι ή Κατάλογος Γυναικών, από την ένωση της αδελφής του Έλληνος, Πανδώρας με τον Δία, γεννήθηκε ο Γραικός, από τον οποίο προέρχονται οι Γραικοί, ενώ από την ένωση της άλλης αδελφής του Έλληνος, Θυίας με τον Δία, γεννήθηκαν ο Μακεδνός από τον οποίο προέρχονται οι Μακεδόνες, και ο Μάγνης από όπου προέρχονται οι Μάγνητες.
Το εθνώνυμο Έλληνες χρονολογείται από την εποχή του Ομήρου. Στην Ιλιάδα, Ελλάς και Έλληνες ήταν τα ονόματα της φυλής από την Θεσσαλία (που αποκαλούνταν επίσης και Μυρμιδόνες) και ήταν εγκατεστημένη στη Φθία, με ηγέτη τον Αχιλλέα. Πέρασε πολύς καιρός πρωτού το όνομα αυτό επικρατήσει γενικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Δευκαλιωνίδες
War Machine
Επίσης ο Ρόουντς έχει υπάρξει χαρακτήρας στις σειρές κινουμένων σχεδίων με τίτλο Iron Man και Iron Man: Οι Πρώτες Περιπέτειες και στην ταινία κινουμένων σχεδίων Ο Ανίκητος Iron Man. Απεικονίστηκε στο Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel από τον ηθοποιό Τέρενς Χάουαρντ στην ταινία του 2008 Iron Man. Τον αντικατέστησε ο Ντον Τσιντλ στην ταινία του 2010 Iron Man 2 και έκανε ξανά τον ρόλο στην ταινία του 2013 Iron Man 3. Επιπλέον εμφανίζεται στις ταινίες Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron (2015), Captain America: Εμφύλιος Πόλεμος (2016), Εκδικητές: Ο Πόλεμος της Αιωνιότητας (2018), Captain Marvel (2019) και Εκδικητές: Η Τελευταία Πράξη (2019). Επιστρέφει στις σειρές του Disney+ The Falcon and the Winter Soldier (2021), What If...? (2021), Μυστική Εισβολή (2023) και θα πρωταγωνιστήσει στην ταινία Armor Wars.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υπερήρωες της Marvel Comics
Σεσίλ Καρνό
Η Σεσίλ Καρνό, γεννήθηκε ως Μαρί Πολίν Σεσίλ Ντιπόν Γουάιτ, στις 20 Ιουλίου 1841 στο Παρίσι (στο παλιό 6ο διαμέρισμα) και πέθανε στις 30 Σεπτεμβρίου 1898 στο Σερνύ. Υπήρξε σύζυγος του Σαντί Καρνό, προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας, από τις 3 Δεκεμβρίου 1887 έως τις 25 Ιουνίου 1894.
Βιογραφία
Η Μαρί Πολίν Σεσίλ Ντιπόν Γουάιτ είναι κόρη του οικονομολόγου Σάρλ Μπρούκ Ντιπόν Γουάιτ και της Σεσίλ Ολύμπ Κορμπί.
Γάμος
Η Σεσίλ Ντιπόν Γουάιτ παντρεύεται τον Σαντί Καρνό στις 2 Ιουνίου 1863 στην ηλικία των 22 ετών. Αποκτούν μαζί τέσσερα παιδιά: την Κλαιρ που θα παντρευτεί τον Πωλ Κυνισέ, τον Σαντί, τον Ερνέστ και τον Φρανσουά.
Σύζυγος του προέδρου της Δημοκρατίας
αριστερά|μικρογραφία|Ο πρόεδρος Καρνό.
Μια αφοσιωμένη σύζυγος
Το ζεύγος Καρνό μπαίνει στο παλάτι Ελιζέ στις 3 Δεκεμβρίου 1887, μετά την εκλογή του Σαντί Καρνό, η οποία ακολούθησε την παραίτηση του προηγούμενου προέδρου της Δημοκρατίας, Ζυλ Γκρεβί. Εκτός της παρισινής κοσμικής ζωής η Σεσίλ Καρνό υπολογίζει να ξαναδώσει στο παλάτι τη λάμψη του. Αφήνοντας το σπίτι τους στον αριθμό 11 της οδού Ροκεπίν, είναι το πρώτο προεδρικό ζευγάρι που μπήκε στο παλάτι με μικρά παιδιά.
Ενεργή στη ζωή των Ηλισίων (το ζευγάρι εγκατέστησε το ηλεκτρικό ρεύμα με δικά του έξοδα) η Σεσίλ Καρνό δηλώνει : "Στο Ελιζέ πλήττουμε και καταστρεφόμαστε οικονομικά". Οργανώνει τους τρείς ετήσιους χωρούς, κάτι το οποίο απαιτεί πολύ χρόνο και χρήμα μιας και πληρώνει καμία φορά απο την τσέπη της τις γιορτές που ξεπερνούν τους 1000 προσκεκλημένους. Επαναφέρει τους χορούς κατά τη διάρκεια των δεξιώσεων : βλέπουμε έτσι το βάλς, την καντρίλια δηλαδή το πότ πουρί να χορεύονται στην αίθουσα εκδηλώσεων και στον κήπο. Βρίσκοντας το παλάτι βαρετό εγκαθιστά ενα περίπτερο μουσικής στο πάρκο και διοργανώνει εκεί πάρτι όπου παίζεται ακόμα και τέννις στο γρασίδι, σύμφωνα με τη βρετανική μόδα της εποχής.
Φέρνει στο παλάτι γάτες ανγκορά και δημιουργεί το χριστουγεννιάτικο δέντρο του Ελιζέ για τα φτωχά παιδιά, μια παράδοση που ακολουθούν από τότε όλοι οι οικοδεσπότες του Ελιζέ. Εγκαινιάζει την αίθουσα δεξιώσεων του παλατιού στις 25 Μαΐου 1889 με επίσημη ενδυμασία : "Η μαντάμ Καρνό φορά ένα φόρεμα απο Λυονέζικο σατέν, κεντημένο με γκρι πέρλες, φτερά στα ίδια χρώματα και επωμίδες με διαμάντια".
Πολλές φορές μετά το γεύμα, το ζευγάρι επισκέπτεται τον Λαζάρ Ιπολίτ Καρνό, πατέρα του προέδρου, στο διαμέρισμα του στον αριθμό 122 της οδού Λα Μποετί. Κάνουν συχνά περιπάτους με διακριτική συνοδεία στην λεωφόρο της Σανζ Ελιζέ ή σε μεγάλες λεωφόρους. Περνούν τα σαββατοκύριακα στο κάστρο του Φονταινεμπλό όπου οργανώνονταν γιορτές με πυροτεχνήματα.
Τα βάσανα της ζωής των Ηλυσίων
αριστερά|μικρογραφία|Κάστρο του Πρέλ στο Σερνύ, όπου πέθανε. Κατά τη διάρκεια της κρίσης που συνδέεται με το στρατηγό Μπουλανζέ, ενώ το πλήθος πιέζει τον τελευταίο να βαδίσει προς το Ελιζέ, η Σεσίλ πάει σε ένα σαλόνι του παλατιού να προσευχηθεί με τους στρατηγούς. Τελικά το πραξικόπημα δεν έγινε.
Ενώ οι δολοφονίες των προσωπικοτήτων από το αναρχικό κίνημα είναι συχνές, η Σεσίλ Καρνό εκμυστηρεύεται τον Ιούνιο του 1898 στις φίλες της σ'ένα σαλόνι του παλατιού : "Πάνε επτά χρόνια που δεν μπορούμε να έχουμε οικογενειακή ζωή, ευτυχώς αυτή η θητεία τελειώνει το Δεκέμβρη και θα μπορούμε να ζήσουμε σαν φυσιολογικοί άνθρωποι. Αλλά στις 24 Ιουνίου στη Λυόν ο Σαντί Καρνό δολοφονείται. Το σώμα του μεταφέρεται την ίδια νύχτα στο παλάτι του Ελίζέ. Η εθνοσυνέλευση αποφασίζει λίγο αργότερα να οργανώσει εθνική κηδεία και αργότερα τη μεταφορά του στο Πάνθεον του Παρισιού. Η βασίλισσα Βικτώρια του Ηνωμένου Βασιλείου, η οποία επίσης είχε χάσει νωρίτερα τον άνδρα της Αλβέρτο 33 χρόνια νωρίτερα, της γράφει "Η καρδιά μου ως χήρα ματώνει για σας".
Αρνείται τη σύνταξη που θέλει να της καταβάλλει η κυβέρνηση. Πεθαίνει το 1898 από καρδιά στο κάστρο του Πρέλ στο Σερνύ.
Εμφάνιση και χαρακτήρας
Φημισμένη για την πνευματική της διαύγεια, έξυπνη και καλλιεργημένη, η Σεσίλ Καρνό συνδύαζε αυτή την πνευματικότητα με μια ομορφιά σπάνια στις συζύγους των αρχηγών κρατών. Αδύνατη με καστανά μακριά μαλλιά σε κότσο σινιόν.
Αρκετά κλασική ενδυματολογικά, την έντυναν οι επιτετραμμένοι μόδιστροι ο Σάρλ Φρεντερίκ Γουόρθ και ο Λαφεριέρ. Τα καπέλα της φτιάχνονταν στης μαντάμ Ρεμπού, τα παπούτσια της στου Φερύ, οι ομπρέλες της στη Ντουπιγιέ και τα γάντια της στου Ζουβίν.
Απόγονοι
Ο συνθέτης Ισαάκ Αλμπενί, προπάππους μιας άλλης πρώτης κυρίας της Γαλλίας, της Σεσίλια Αττιάς Σαρκοζύ. Ο Ισαάκ Αλμπενί δημιούργησε ασπρόμαυρες γκραβούρες της Σεσίλ Καρνό με θέμα "Στη χώρα του Σαμορύ".
Fantastic Four (ταινία, 2025)
Το Fantastic Four είναι επερχόμενη αμερικανική υπερηρωική ταινία σε παραγωγή από την Marvel Studios και διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures, βασισμένη στην ομώνυμη ομάδα των Marvel Comics. Η ταινία είναι προορισμένη να είναι η 38η ταινία του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel (MCU) και η δεύτερη επανεκκίνηση της σειράς ταινιών Fantastic Four. Ο Ματ Σάκμαν θα σκηνοθετήσει την ταινία σε σενάριο των Τζεφ Κάπλαν, Ίαν Σπρίνγκερ, και Τζος Φρίντμαν.
Η 20th Century Fox ξεκίνησε να εργάζεται για μια νέα ταινία Fantastic Four αφότου αυτή του 2015 ήταν εισπρακτική αποτυχία. Τον Μάρτιο του 2019, η Disney εξαγόρασε την Fox, φέρνοντας τα δικαιώματα του franchise στην Marvel Studios. Τον Ιούλιο του 2019, το στούντιο ανακοίνωσε ότι ο Τζον Γουότς θα σκηνοθετούσε την ταινία, αλλά έφυγε από το έργο τον Απρίλιο του 2022. Τον Σεπτέμβριο, η Marvel επιβεβαίωσε τον Σάκμαν ως νέο σκηνοθέτη και προσέλαβε επίσης τους Κάπλαν και Σπρίνγκερ για να γράψουν το σενάριο. Τον Μάρτιο του 2023, ο Φρίντμαν συμμετείχε σε μια επανεγγραφή του σεναρίου. Αντί να ξαναδημιουργήσει την ιστορία προέλευσης, η ομάδα των Marvel Studios αποφάσισε να καταλήξει σε μια πρωτότυπη πλοκή. Τα γυρίσματα είναι προγραμματισμένα να ξεκινήσουν το 2024.
Το Fantastic Four είναι προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 2 Μαΐου του 2025. Θα είναι μέρος της Φάσης Έξι του MCU.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επερχόμενες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2025 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες της Έκτης Φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Fantastic Four (ταινίες) Κατηγορία:Reboots ταινιών
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1989-1990
Το πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής ποδοσφαίρου ανδρών της περιόδου 1989-90 διεξήχθη σε δύο ομίλους με τη συμμετοχή 40 ομάδων.
Με την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος την άνοδο στην Β΄ Εθνική εξασφάλισαν ο Παναργειακός, η Προοδευτική, η Αναγέννηση Γιαννιτσών και ο Α.Ο. Καβάλα.
Πρωταθλήτρια του νότιου ομίλου δεν στέφθηκε καμία ομάδα, αφού ποτέ δεν διεξήχθη αγώνας κατάταξης μεταξύ Προοδευτικής και Παναργειακού.
Μπαράζ υπήρξε ανάμεσα στον Παναρκαδικό και τον Α.Ο. Κέρκυρα στο γήπεδο του Αιγάλεω, με νικητή τον πρώτο, ο οποίος παρέμεινε στην κατηγορία.
Βαθμολογίες
* Αγώνας κατάταξης: 10 Ιουνίου 1990, γήπεδο Αιγάλεω: Παναρκαδικός - Α.Ο. Κέρκυρα: 1-1 (κανονική διάρκεια και παράταση), 5-3 (πέναλτι).
Πηγές
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1989-1990
Πέτρος Ομηρίδης Σκυλίτσης
Ο Πέτρος Ομηρίδης Σκυλίτσης (1784-1872) ήταν δήμαρχος Πειραιά.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Σμύρνη και καταγόταν από Βυζαντινή αριστοκρατική οικογένεια της Χίου. Ήταν αδερφός του Αριστείδη Σκυλίτση, παππού του μετέπειτα Δημάρχου Πειραιά Αριστείδη Σκυλίτση. Είχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία και έλαβε μέρος στην Α' Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου. Τον Απρίλιο του 1822 ανέλαβε την διοίκηση της Κρήτης και διατέλεσε πρόεδρος της συνέλευσης στους Αρμένους, η οποία ψήφισε το προσωρινό πολίτευμα του νησιού. Επί Καποδίστρια εξορίστηκε στη Σμύρνη ενώ επί Όθωνα διορίστηκε εφέτης και αργότερα εξελέγη δήμαρχος Πειραιά.
Χρημάτισε δήμαρχος του Πειραιά κατά τις περιόδους 1841-1845 και 1848-1854. Επί δημαρχίας του κατασκευάστηκε ο ναός της Αγίας Τριάδος, το Α' Σχολαρχείο και η Α' Δημοτική Βιβλιοθήκη. Από τη θέση του δημάρχου έστειλε επιστολή στον Κωνσταντίνο Ιωνίδη για να τον πείσει να συνεισφέρει στην ίδρυση σχολείων στον Πειραιά. Από αυτή την πρωτοβουλία ιδρύθηκε η Ιωνίδειος σχολή. Επίσης διατέλεσε μέλος της Φιλεκπαιδευτικής εταιρείας και της Ριζαρείου Σχολής. Το 1831 δημοσίευσε την μελέτη «Συνοπτική ιστορία των 3 ναυτικών νήσων».
Ήταν παντρεμένος με την Μαριγώ Ράλλη, κόρη του Στέφανου Ράλλη και αδερφή των ιδρυτών του εμπορικού οίκου Ράλλη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Πειραιά Κατηγορία:Έλληνες μέλη της Φιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Νήσος Μπανκς
Η νήσος Μπανκς (αγγλικά:Banks Island) είναι ένα νησί στο Καναδικό Αρκτικό Αρχιπέλαγος, το οποίο ανήκει στο καναδικό έδαφος Βορειοδυτικά Εδάφη. Με έκταση 70.028 τετραγωνικά χιλιόμετρα είναι το 5ο μεγαλύτερο νησί του Καναδά και το 24ο μεγαλύτερο παγκοσμίως.
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών 2021
Το 107ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου ανδρών διεξήχθη στις 5–6 Ιουνίου 2021 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο της Πάτρας, εκτός από τα πρωταθλήματα 20/35 χλμ βάδην και των 10.000 μ. που έγιναν σε διαφορετικούς τόπους και ημερομηνίες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Α.Σ.Σ. Αλέξανδρος Μακεδονίας για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Σχόλια
Συνολικά στα ανδρικά αγωνίσματα βαθμολογήθηκαν 89 σωματεία.
Ειδικά πρωταθλήματα
Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές. Δέκαθλο. Διεξήχθη στις 22-23 Μαΐου 2021 στην Νάξο. 10.000μ. Διεξήχθη στις 16 Μαΐου 2021 στο Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Νεότητας Αγίου Κοσμά, στο Ελληνικό. Ημιμαραθώνιος. Διεξήχθη στις 12 Σεπτεμβρίου 2021 στην Αθήνα. Μαραθώνιος. Θα διεξαγόταν τον Νοεμβρίου του 2020, ταυτόχρονα με το Αυθεντικό Μαραθώνιο της Αθήνας, αλλά ματαιώθηκε λόγω Covid-19. 20 χλμ βάδην. Διεξήχθη στις 18 Απριλίου 2021 στον Μέγαρα. 35 χλμ βάδην. Διεξήχθη στις 28 Φεβρουαρίου 2021 στον Μέγαρα.
Παραπομπές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2021 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πάτρα
Αβραάμ Ρεκανάτι
Ο Αβραάμ Ρεκανάτι (Avraham Shmuel Rakanti (, 1888-1980) ήταν Ελληνο-Ισραηλινός πολιτικός και δημοσιογράφος.  Στην Ελλάδα υπηρέτησε ως Αντιδήμαρχος Θεσσαλονίκης μεταξύ των ετών 1930 και 1933, ενώ στο Ισραήλ ήταν μέλος της Κνέσετ με το κόμμα Herut του Μεναχέμ Μπέγκιν μεταξύ 1949 και 1951.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1888 στη Θεσσαλονίκη και ήταν μέλος της σιωνιστικής ένωσης Μιζραχί. Το 1925 έγινε μέλος των ρεβιζιονιστών σιωνιστών και τέθηκε επικεφαλής του ελληνικού τους τμήματος. Το 1930 έγινε αντιδήμαρχος της Θεσσαλονίκης, υπηρετώντας στη θέση ως το 1933. Το 1934 μετανάστευσε στην Παλαιστίνη και ήταν ο μόνος ελληνικής καταγωγής εβραίος που δραστηριοποιήθηκε στο Ισραήλ, διαδραματίζοντας σημαντικό πολιτικό ρόλο. Ως δημοσιογράφος ίδρυσε την εφημερίδα Pro-Yisrael, η οποία ήταν γραμμένη στα γαλλικά. Εξελέγη στις πρώτες βουλευτικές εκλογές του Ισραήλ το 1949 με τη λίστα του Herut, όμως έχασε την έδρα του στις βουλευτικές εκλογές του 1951.
Οικογένεια
Ο Ρεκανάτι απεβίωσε στο Τελ Αβίβ στις 3 Μαρτίου 1980.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Εβραίοι Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Επεισόδια στη Νέα Φιλαδέλφεια (2023)
Το βράδυ της 7ης Αυγούστου 2023 σημειώθηκαν αιματηρά επεισόδια στη Νέα Φιλαδέλφεια μεταξύ οπαδών του νεοναζιστικού συνδέσμου χούλιγκαν της Ντιναμό Ζάγκρεμπ, Bad Blue Boys, με τη βοήθεια χούλιγκαν της Θύρα 13 έναντι οπαδών της Α.Ε.Κ. όπου επρόκειτο την επομένη να διεξαχθεί επίσημος αγώνας μεταξύ της ΑΕΚ και της Ντιναμό.
Ιστορικό
Πρόκειται για κονβόι περίπου διακοσίων οχημάτων που ξεκίνησε δύο ημέρες πριν από την πρωτεύουσα της Κροατίας, το Ζάγκρεμπ, και διέσχισαν 1.480 χιλιόμετρα, με την UEFA να έχει απαγορεύσει τη μετακίνηση των χούλιγκαν της Ντιναμό. Η πλειονοψηφία των χούλιγκαν πέρασε από το τελωνείο της Κακαβιάς και ακολούθησε την Εθνική Οδό, ενώ κυκλοφορούσα διάφορα βίντεο με την αυτοκινητοπομπή στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Από το πρωί της Δευτέρας φαίνεται πως γνώριζαν και οι Αλβανικές και οι Ελληνικές αρχές για την επικείμενη έλευση των χούλιγκαν, μέχρι και τις πινακίδες κυκλοφορίας.
Από τα επεισόδια σημειώθηκαν δέκα τραυματισμοί, πέντε Ελλήνων και πέντε Κροατών, ενώ υπάρχουν αναφορές για τον τραυματισμό 13χρονου κοριτσιού. Στις 4:00 περίπου βγήκε ανακοίνωση για τον θάνατο 22χρονου φιλάθλου της ΑΕΚ μετά από θανάσιμες μαχαιριές στις αρτηρίες του χεριού του. Μετά από τα επεισόδια υπάρχει βίντεο που δείχνει τους χούλιγκαν να επιβιβάζονται σε συρμούς του Ηλεκτρικού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οπαδική βία Νέα Φιλαδέλφεια
Ανδριολάτα Κεφαλονιάς
Τα Ανδριολάτα είναι οικισμός της Κεφαλονιάς. Διοικητικά υπάγεται στην τοπική κοινότητα Ξενόπουλου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ελειού-Πρόννων, του δήμο Αργοστολίου, της περιφερειακής ενότητας Κεφαλληνίας, στην περιφέρεια Ιονίων Νήσων, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών που ακολούθησαν αυτό το πρόγραμμα. . Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Κραναίας του νομού Κεφαλληνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Ιονίων Νήσων.
Γεωγραφία
Τα Ανδριολάτα είναι ημιορεινός οικισμός της ΝΑ. Κεφαλονιάς. Βρίσκονται μεταξύ των νοτιοανατολικών απολήξεων του Αίνου και των νοτιοδυτικών του Άτρου, πάνω στον επαρχιακό δρόμο Ξενόπουλου-Αγίου Νικολάου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 310. Ο οικισμός απέχει 35 χλμ. περίπου Α. ΝΑ. του Αργοστολίου.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1866 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηρακλείου του νομού Κεφαλληνίας. Το 1869 προσαρτήθηκε στον δήμο Πρόννων και το 1912 στην κοινότητα Ξενόπουλου. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Ξενόπουλου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ελειού-Πρόννων. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ελειού-Πρόννων και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεφαλονιάς. Με το ΦΕΚ 43Α – 09/03/2019 αποσπάστηκε από τον δήμο Κεφαλονιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Αργοστολίου.<
Εκδηλώσεις
Η γιορτή του Αγίου Ιωάννη στις 26 Σεπτεμβρίου. Προσφέρεται στους προσκυνητές και τους επισκέπτες γίδα βραστή και άφθονο ντόπιο κρασί, με φροντίδα των κατοίκων του χωριού.
Γουίλιαμ Θέρστον
Ο Γουίλιαμ Πολ Θέρστον (William Paul Thurston, 30 Οκτωβρίου 1946 - 21 Αυγούστου 2012) ήταν Αμερικανός μαθηματικός. Υπήρξε πρωτοπόρος στον τομέα της τοπολογίας χαμηλών διαστάσεων και τιμήθηκε με το μετάλλιο Φιλντς το 1982 για τη συμβολή του στη μελέτη των 3-πολυπτυγμάτων.
Ο Θέρστον ήταν καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Ντέιβις, και στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ. Ήταν επίσης διευθυντής του Ινστιτούτου Έρευνας Μαθηματικών Επιστημών.
Βιογραφία
Ο Γουίλιαμ Θέρστον γεννήθηκε στην Ουάσινγκτον, η μητέρα του η  Μάργκαρετ Θέρστον ήταν μοδίστρα ενώ ο πατέρας του ο Πολ Θέρστον  ήταν αεροναυπηγός μηχανικός. Ο Γουίλιαμ Θέρστον υπέφερε από στραβισμό στην παιδική ηλικία που του δημιουργούσε προβλήματα με την αντίληψη του βάθους. Η μητέρα του δούλευε μαζί του όταν ήταν παιδί για να ανακατασκευάσει τρισδιάστατες εικόνες από δισδιάστατες.
Πήρε το πτυχίο του από το Νέο Κολλέγιο το 1967, ως μέλος της εναρκτήριας τάξης του. Για την προπτυχιακή του διατριβή, ανέπτυξε μια διαισθητική θεμελίωση της τοπολογίας. Στη συνέχεια, πήρε το διδακτορικό του στα μαθηματικά από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ υπό τον Μόρις Χιρς, με τη διατριβή του Foliations of Three-Manifolds which are Circle Bundles το 1972.
Βραβεία
Το 1976, ο Θέρστον και ο Τζέιμς Χάρις Σάιμονς μοιράστηκαν το Βραβείο Όσβαλντ Βέμπλεν για τη Γεωμετρία.
Ο Θέρστον έλαβε το μετάλλιο Φιλντς το 1982 για την "επανάσταση στη μελέτη της τοπολογίας στις 2 και 3 διαστάσεις, δείχνοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ ανάλυσης, τοπολογίας και γεωμετρίας" και για τη "συνεισφορά στην ιδέα ότι μια πολύ μεγάλη κατηγορία των 3-πολυπτυγμάτων. φέρει μια υπερβολική δομή".
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Στρατόπεδο Μακρονήσου
Το στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Μακρόνησο αποτέλεσε τόπο εξορίας χιλιάδων στρατιωτών και πολιτών που οι αρχές έκριναν ότι έχρηζαν κοινωνικής, πολιτικής ή εθνικής αναμόρφωσης.Το στρατόπεδο λειτουργούσε ανεπίσημα από το 1947. Για τη διαχείριση του στρατοπέδου ιδρύθηκε επισήμως μετά τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο τον Οκτώβριο του 1949, ο «Οργανισμός Αναμορφωτηρίων Μακρονήσου» (Ο.Α.Μ.) και λειτούργησε έως το 1955. Ο Οργανισμός υπαγόταν στο Γενικό Επιτελείο Στρατού. Κατά τον ιστορικό Αντώνη Λιάκο, οι έγκλειστοι συνολικά κυμαίνονται από 40.000 έως 100.000
Ιστορικό
Αφού δόθηκε η σχετική έγκριση στις 3 Απριλίου, στάλθηκαν στη Μακρόνησο στις 7 Σεπτεμβρίου 1947, 1.100 μόνιμοι και έφεδροι αξιωματικοί του ΕΛΑΣ. Μέχρι τις αρχές του 1948 είχαν σταλεί και 15.000 οπλίτες οι οποίοι ήταν ύποπτοι για τα πολιτικά τους φρονήματα. Ακολούθησε, τον ίδιο χρόνο, η δημιουργία στρατοπέδου για πολίτες εξόριστους από άλλα νησιά όπως ο Άγιος Ευστράτιος, η Λήμνος και η Ικαρία. Ακολούθησε, από τις αρχές του 1949, η μεταφορά στο νησί και απλών πολιτών που συλλαμβάνονταν προληπτικά.
Υπό τη διοίκηση του Οργανισμού Αναμορφώσεως Μακρονήσου εκείνη την περίοδο λειτούργησαν στο νησί οι εξής μονάδες: Μέχρι την άνοιξη του 1950 τη Μακρόνησο διοικούσε ο ταξίαρχος Γεώργιος Μπαϊρακτάρης. Μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον Νικόλαο Πλαστήρα (Μάρτιος 1950), η κυβέρνηση τοποθέτησε ως διοικητή τον υποστράτηγο Παπαγιαννόπουλο και περιόρισε δραστικά τη λειτουργία των στρατοπέδων. Το καλοκαίρι του 1950, οι χιλιάδες πολιτικοί εξόριστοι μεταφέρθηκαν από τη Μακρόνησο στον Άγιο Ευστράτιο και το Τρίκερι. Κατά άλλη άποψη, μετά τις εκλογές του Μαρτίου 1950, η κυβέρνηση Πλαστήρα απέλυε χιλιάδες κρατουμένων και μετέφερε στη νήσο Αϊ-Στράτη όσους δεν είχαν υπογράψει δήλωση μετανοίας. Η Μακρόνησος μετατράπηκε σε στρατόπεδο σκληρής πειθαρχικής διαβίωσης αριστερών στρατιωτών, με στόχο πάλι την απόσπαση δηλώσεων μετανοίας.
Τα τάγματα σκαπανέων διατηρήθηκαν έως και το 1955. Στη συνέχεια το στρατόπεδο μετονομάστηκε σε Στρατιωτικές Φυλακές Μακρονήσου για να καταργηθεί επισήμως το 1957.
Σκοποί και μεθοδολογία
Ο υπουργός στρατιωτικών που έδωσε την εντολή για τη λειτουργία του στρατοπέδου συγκέντρωσης της Μακρονήσου ήταν ο Γεώργιος Στράτος της κυβέρνησης Δημητρίου Μαξίμου. Οι πολιτικοί της εποχής χαιρέτησαν τη λειτουργία αυτού του σωφρονιστικού ιδρύματος. Για παράδειγμα, ο Κωνσταντίνος Τσάτσος αναφέρθηκε σε αυτό ως «αναρρωτήριο ψυχών», «συνέχιση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού», «εθνική κολυμβήθρα» και «νέα Εδέμ στα μάτια της ελληνικής Ιστορίας». Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ανέφερε ότι «στη Μακρόνησο αναγεννάται η Ελλάς ωραιοτέρα στην ψυχή των Ελλήνων». Η άοπλη στρατιωτική θητεία, ένας παράδοξος για την εποχή θεσμός, δεν αποσκοπούσε απλώς στον έλεγχο της εμφυλιοπολεμικής στράτευσης των ανδρών. Η Μακρόνησος δεν ήταν απλώς ένας τόπος εξορίας. Πέρα από τις κακές συνθήκες διαβίωσης (οι κρατούμενοι έμεναν σε αντίσκηνα, διατροφή, έλλειψη νερού), οι κρατούμενοι δέχονταν ψυχολογική πίεση με μαθήματα «εθνικού προβληματισμού» και βασανιστήρια. Η σκληρότητα των ενίοτε θανατηφόρων βασανιστηρίων που έλαβαν χώρα εκεί κάνει φανερό ότι, με πρόσχημα την «αναμόρφωση» των κρατουμένων, ασκούνταν σωματική και ψυχολογική βία ώστε να καμφθεί η συνείδηση και το φρόνημά τους με σκοπό να αποκηρύξουν με γραπτές «δηλώσεις μετανοίας» τα φρονήματά τους. Ακολουθούσαν επιστολές που θα έπρεπε να συντάξει ο «ανανήψας» και οι οποίες απευθύνονταν στο δάσκαλο του χωριού του, τον παπά ή τον κοινοτάρχη με το ίδιο περιεχόμενο, αλλά και ομιλίες προς τους υπόλοιπους φαντάρους με τις οποίες θα διατράνωνε την πίστη του στα ιδανικά της πατρίδας και θα πιστοποιούσε τη μεταμέλειά του όπως και την αποκήρυξη του κομμουνισμού. Η πλήρης επανένταξη απαιτούσε συχνά και την επίδειξη ιδιαίτερης σκληρότητας από τον «ανανήψαντα» προς τους πρώην συντρόφους του, η οποία εάν δεν ήταν αρκούντως πειστική, προκαλούσε άγρια αντίδραση των φρουρών και την εξαρχής απαίτηση για όλα τα προηγούμενα. Πολλοί από τους «αναμορφωμένους» στρατιώτες συμμετείχαν σε μάχιμες μονάδες που πολέμησαν εναντίον του ΔΣΕ.
Νομικό καθεστώς
Το νομικό καθεστώς που επιβλήθηκε βασίστηκε στο θεσμό της εκτόπισης των πολιτικών αντιπάλων. Η εκτόπιση καθιερώθηκε για πρώτη φορά κατά των ληστών, με τη δικτατορία Πάγκαλου το 1925/1926, και ιδιαίτερα με το Ιδιώνυμον (Ν. 4229/1929) Ελευθερίου Βενιζέλου, δημιούργησαν καθεστώς σκληρών πολιτικών διώξεων με κύρια θύματα τους κομμουνιστές αλλά και άλλους πολίτες με αριστερή ιδεολογία, από τους οποίους χιλιάδες εκτοπίζονταν.
Η ίδρυση του Ο.Α.Μ. τον Οκτώβριο/Νοέμβριο του 1949 ψηφίστηκε ομόφωνα και με ενθουσιασμό από σχεδόν όλα τα κόμματα της τότε Βουλής. Επρόκειτο για το Ψήφισμα ΟΓ' της 14-10-1949, «Περί μέτρων εθνικής αναμορφώσεως» το οποίο ανέφερε μεταξύ άλλων:
Η ίδρυση του Ο.Α.Μ., δύο χρόνια μετά την έναρξη λειτουργίας του στρατοπέδου, οφειλόταν στη μαζική μεταφορά πολιτικών εξορίστων στο νησί, το 1949. Είχαν προηγηθεί το ΝΔ 329/18.8.1947 (καθεστώς πειθαρχημένης διαβίωσης), ο αναγκαστικός νόμος ΑΝ 511/31.12.1947 (σχετικά με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης) και το ΝΔ 687/7.5.1948 (σχετικά με την επ' αόριστον παράταση του χρόνου εκτόπισης). Ενώ είχαν λήξει οι μάχες του Εμφυλίου αλλά εξακολουθούσε να υπάρχει εκτός Ελλάδος η «Κυβέρνηση του Βουνού», συνεχίστηκαν οι μεταγωγές πολιτών προς τη Μακρόνησο. Η θέσπιση του Ο.Α.Μ. έδινε στον στρατό τη δικαιοδοσία να κρατά και πολίτες, μετατρέποντας τη Μακρόνησο σε τεράστια φυλακή των ατόμων επικίνδυνων για το κράτος. .
Κατηγορίες και αριθμοί εγκλείστων
Κατά το Γενικό Επιτελείο Στρατού, μέχρι τον Οκτώβριο του 1949 είχαν «αναμορφωθεί» 25.000 οπλίτες και αξιωματικοί. Έχει υπολογιστεί ότι κατά τα έτη 1947-1950 πέρασαν από τη Μακρόνησο 27.000 απλοί στρατιώτες, 1.100 αξιωματικοί και 30.000 πολίτες. Σύμφωνα με μια εκτίμηση, στη διάρκεια λειτουργίας του στρατοπέδου, στον Ελληνικό Στρατό παρουσιάστηκαν 290.000 στρατεύσιμοι, εκ των οποίων 29.500 πήγαν στη Μακρόνησο. Από αυτούς, περίπου 400 δεν υπέγραψαν «δήλωση μετανοίας».
Παναγία Στύρων Εύβοιας
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Παναγία βρίσκεται στα παράλια του Νότιου Ευβοϊκού Κόλπου, στον όρμο Αλμυροποτάμου και ουσιαστικά αποτελεί το λιμάνι του ομώνυμου οικισμού. Απέχει 3 χλμ. Δ. από τον Αλμυροπόταμο, 53 χλμ. ΒΔ. από την Κάρυστο (έδρα του δήμου) και 77 χλμ. Α.-ΝΑ. από τη Χαλκίδα. Το χωριό ήταν γνωστό ψαροχώρι τα παλιότερα χρόνια που έχει εξελιχθεί σε τουριστικό θέρετρο της περιοχής. Διαθέτει αρκετά τουριστικά καταλύματα (ενοικιαζόμενα, ξενώνες) και κέντρα εστίασης (ταβέρνες, ουζερί). Η παραλία του είναι αμμώδης, ρηχή στη βόρεια και βαθιά στη νότια πλευρά της. Στο νότιο άκρο του χωριού βρίσκεται το λιμάνι όπου λειτουργεί τουριστικό αγκυροβόλιο για ελλιμενισμό, νερό και ρεύμα σε ιστιοπλοϊκά σκάφη ενώ τους καλοκαιρινούς μήνες λειτουργεί, ορισμένες ημέρες, ακτοπλοϊκή σύνδεση με το λιμάνι της Αγίας Μαρίνας.
Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Αλμυροποτάμου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τον Αλμυροπόταμο και την Καβαλλιανή αποτελούν την τοπική κοινότητα Αλμυροποτάμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στυρέων του Δήμου Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 308 κατοίκους.
Σημείωση
Στο Δήμο Καρύστου και στη Δημοτική Ενότητα Μαρμαρίου υπάρχει συνώνυμος οικισμός Παναγία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Αφγανικές προεδρικές εκλογές 2014
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Αφγανιστάν στις 5 Απριλίου 2014, με έναν δεύτερο γύρο να διεξάγεται στις 14 Ιουνίου. Εξαιτίας περιορισμών στη θητεία του, ο πρόεδρος Χαμίντ Καρζάι δεν μπορούσε να είναι ξανά υποψήφιος. Νικητής στον δεύτερο γύρο αναδείχθηκε ο Ασράφ Γκάνι.
Πλαίσιο
Οι εκλογές ήταν οι πρώτες στην ιστορία της χώρας κατά τις οποίες έγινε δημοκρατική μεταβίβαση της εξουσίας από έναν πρόεδρο σε έναν άλλο.
Αποτελέσματα
Η ανακοίνωση των πρώτων αποτελεσμάτων έγινε στις 26 Απριλίου και ολοκληρώθηκε στις 15 Μαΐου. Γύρω στα 12 εκατ. Αφγανοί ήταν εγγεγραμμένοι για να ψηφίσουν στη χώρα και γύρω στα 8 εκατ. ήταν οι εγγεγραμμένοι που ήταν μέλη της αφγανικής διασποράς. Σχεδόν τα δύο τρίτα του αφγανικού πληθυσμού ήταν ηλικίας κάτω των 25 ετών.