Σαμπάχ
Επιρροές από τα σουλτανάτα του Μπρουνέι και του Σούλου
Κατά τον 7ο αιώνα μ.Χ., ένας μόνιμος οικισμός γνωστός ως Βιτζαγιαπούρα, υποτελής στην αυτοκρατορία Σριβιτζάγια, θεωρήθηκε ότι υπήρχε στο βορειοδυτικό Βόρνεο. Με βάση το ιστορικό αρχείο των Φιλιππίνων του Maragtas, τοπικοί αρχηγοί (Datus) με επικεφαλής τον αρχηγό Πούτι (Datu Puti) εγκατέλειψε τις καταπιεστικές πολιτικές του Rajah Makatunao (που επίσης ονομάζεται Makatunaw) στο Βόρνεο. Αυτοί οι τοπικοί αρχηγοί και οι πιστοί ακόλουθοί τους μεταφέρθηκαν στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού Πανάι, στο σημερινό Ακλάν, για να ιδρύσουν το Madja-as (Madia-as). Το παλαιότερο ανεξάρτητο βασίλειο στο Βόρνεο, που υποτίθεται ότι υπήρχε από τον 9ο αιώνα, ήταν το Πο Νι, όπως καταγράφηκε στην κινεζική γεωγραφική πραγματεία Taiping Huanyu Ji. Πιστεύεται ότι το Πο Νι υπήρχε στην εκβολή του ποταμού Μπρουνέι και ήταν ο προκάτοχος της Αυτοκρατορίας του Μπρουνέι. Καθώς η Κίνα ήταν υπό την κατάκτηση της από την Μογγολική αυτοκρατορία, όλα τα κινέζικα υποτελή κράτη ελέγχονται στη συνέχεια από τους Μογγόλους αυτοκράτορες της Κίνας. Στις αρχές του 1292 μ.Χ., ο Κουμπλάι Χαν λέγεται ότι έστειλε μια αποστολή στο βόρειο Βόρνεο πριν αναχωρήσει για την εισβολή στην Ιάβα το 1293. Ως αποτέλεσμα αυτής της εκστρατείας, πιστεύεται ότι πολλοί από τους ακολούθους του μαζί με άλλους κινέζους εμπόρους τελικά εγκατέστησαν και καθιέρωσαν το δικό τους θύλακα στον ποταμό Kinabatangan [55]. Τον 14ο αιώνα, το Μπρουνέι και το Σούλου ήταν μέρος της Αυτοκρατορίας Majapahit, αλλά το 1369 το Σούλου επαναστάτησε με επιτυχία και στη συνέχεια επιτέθηκε στο Μπρουνέι, που ήταν ακόμα υποτελές της Αυτοκρατορίας Majapahit, το Σούλου απωθήθηκε, αλλά το Μπρουνέι αποδυναμώθηκε. Το 1370, το Μπρουνέι μεταβίβασε την υποταγή του στη δυναστεία των Μινγκ της Κίνας. Ο μαχαραγιάς Karna του Βόρνεο πραγματοποίησε έπειτα επίσκεψη στο Ναντσίνγκ με την οικογένειά του μέχρι το θάνατό του. Τον διαδέχτηκε ο γιος του Hsia-wang, ο οποίος συμφώνησε να αποστέλλει φόρο τιμής στην Κίνα μία φορά κάθε τρία χρόνια. Μετά από αυτό, κινεζικά πλοία πήγαιναν στο βόρειο Βόρνεο με φορτία μπαχαρικών, φωλιές πουλιών, πτερύγια καρχαρία, καμφορά και μαργαριτάρια. Περισσότεροι Κινέζοι έμποροι τελικά εγκαταστάθηκαν στο Kinabatangan, όπως αναφέρεται και στα δύο αρχεία του Μπρουνέι και του Σούλου. More Chinese traders eventually settled in Kinabatangan, as stated in both Brunei and Sulu records. Μια νεαρότερη αδελφή του Ong Sum Ping (Huang Senping), του κυβερνήτη του κινεζικού οικισμού, παντρεύτηκε τότε τον σουλτάνο Αχμάντ του Μπρουνέι. Ίσως λόγω αυτής της σχέσης, ένας ταφικός τόπος με 2.000 ξύλινα φέρετρα, μερικά εκτιμάται ότι είναι 1.000 ετών, ανακαλύφθηκαν στα σπήλαια Agop Batu Tulug και γύρω από την κοιλάδα του Kinabatangan. Πιστεύεται ότι αυτός ο τύπος κηδείας εισήχθη από εμπόρους από την ηπειρωτική Κίνα και την Ινδοκίνα στο βόρειο Βόρνεο, καθώς παρόμοια ξύλινα φέρετρα ανακαλύφθηκαν επίσης σε αυτές τις χώρες. Επιπλέον ανακαλύφθηκαν κινέζικα κεραμικά σε ένα ναυάγιο στο Tanjung Simpang Mengayau το οποίο εκτιμάται ότι είναι από το 960-1127 μ.Χ. της δυναστείας των Σονγκ και το βιετναμέζικο Drum Sơn drum στο Bukit Timbang Dayang στο νησί Μπάνγκι που είχε υπάρξει μεταξύ 2000-2500 χρόνια πριν.