cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
7 Rings
Το "7Rings" είναι τραγούδι που ηχογραφήθηκε από την Αμερικανίδα τραγουδίστρια Αριάνα Γκράντε για το πέμπτο άλμπουμ στούντιο της Thank U, Next (2019). Το τραγούδι γράφτηκε από τους Grande, Victoria Monét, Tayla Parx, Njomza Vitia και Kaydence μαζί με τους παραγωγούς του Tommy Brown, Charles Anderson και Michael Foster. Περιέχει μια παρεμβολή του "My Favorite Things" των Rodgers και Hammerstein, και ως εκ τούτου και οι δύο πιστώνονται ως τραγουδοποιοί. Κυκλοφόρησε από την Republic Records στις 18 Ιανουαρίου 2019, ως το δεύτερο single του άλμπουμ. Το μουσικό βίντεο, σε σκηνοθεσία της Hannah Lux Davis, συνόδευσε την κυκλοφορία του την ίδια μέρα. Ένα remix με τον αμερικανό ράπερ 2 Chainz κυκλοφόρησε την 1η Φεβρουαρίου 2019.
Ιστορικό και έκδοση
Το "7Rings" είναι ένα Τραπ-Ποπ,R&B και Ραπ τραγούδι που έχει διάρκεια 2 λεπτά και 58 δευτερόλεπτα. Διαθέτει βαρύ μπάσο και βλέπει τη Grande να συζητά «πώς η παγκόσμια επιτυχία της επέτρεψε να απολαύσει τα καλύτερα πράγματα». Το περιοδικό Billboard σημείωσε ότι είναι "το πιο hip-hop-conding τραγούδι που κυκλοφόρησε η Γκράντε στην εποχή μετά το Sweetener, με την Γκράντε να ραπάρει σχεδόν τους στίχους του τραγουδιού".
Το τραγούδι διοχετεύει τη μελωδία των "Τα αγαπημένα μου πράγματα" στους στίχους: "Breakfast at Tiffany's/And bottles of bubbles/Girls with tattoos who like getting in trouble/Lashes and diamonds, ATM machines/Buy myself all of my favorite things".. Το τραγούδι παρεμβάλλει επίσης το "Gimme the Loot" του The Notorious B.I.G.
Η Γκράντε χαρακτήρισε το τραγούδι ως "ύμνο φιλίας" που "εξελίσσεται" από το προηγούμενο single "Thank U, Next", ενώ αγκαλιάζει ένα νέο κεφάλαιο. Ανοίγει για το πώς η διάσπασή της με την Pete Davidson την οδήγησε να «μεταχειρίζεται τους φίλους της αντ 'αυτού».
Το "7 Rings" γράφεται στο πλήκτρο C # minor σε κοινό χρόνο με ρυθμό 70 παλμών ανά λεπτό. Το τραγούδι περιέχει τμήματα Ραπ αλλά όταν τραγουδάει, τα φωνητικά της Grande εκτείνονται από το G # 3 έως το C # 5.
Ιστορικό και υποδοχή
Η Γκράντε μοιράστηκε μια προεπισκόπηση του μουσικού βίντεο στις 14 Ιανουαρίου 2019. Το ίδιο το βίντεο έκανε πρεμιέρα στις 18 Ιανουαρίου 2019 στο κανάλι YouTube της Γκράντε. Το βίντεο περιλαμβάνει πολλούς από τους στενούς φίλους της Γκράντε, με τους οποίους ένα ταξίδι για ψώνια ενέπνευσε το τραγούδι.
Το μουσικό βίντεο σκηνοθετήθηκε από τη Hannah Lux Davis, η οποία σκηνοθέτησε επίσης τα μουσικά βίντεο για τα προηγούμενα single της Γκράντε, "Breathin" και "Thank U, Next".
Το περιοδικό Billboard ονόμασε το βίντεο με το ροζ χρώμα "sassy", καθώς η Grande και οι φίλοι της έβγαζαν τα διαμάντια τους σε ένα πολυτελές πάρτι σε ένα "αρχοντικό που είναι διακοσμημένο με διαμάντια, γκράφιτι και έναν πύργο σαμπάνιας". Το Digital Journal της έδωσε βαθμολογία Α, αποκαλώντας το "ξεχωριστό και αξιοσημείωτο. Είναι δημιουργικό και καλλιτεχνικό και θα έχει απήχηση στους θαυμαστές της." Το μουσικό βίντεο "7 Rings" κέρδισε 23,6 εκατομμύρια προβολές στις πρώτες 24 ώρες.
Σύνοψη
Το βίντεο ξεκινά με και intro και ροζ ήχο, έξω από ένα σπίτι που περιελάμβανε άλλους ήχους, όπως σειρήνες της αστυνομίας και ελικόπτερα, ενώ ταυτόχρονα έδειχναν πολλές γυναίκες να ποζάρουν σε αυτοκίνητα και να χαϊδεύουν η μια την άλλη. Στη συνέχεια δείχνει τον τίτλο που λέει "7 Rings" (επίσης τυποποιημένο ως 七 つ の リ ン グ). Στη συνέχεια, το τραγούδι ξεκινά με την Γκράντε έξω να δείχνει ένα μακρινό σουτ που δείχνει τη Γκράντε και πολλές άλλες γυναίκες, η οποία μετά μεταβαίνει την Γκράντε στην κουζίνα με πρόσθετα ροζ φώτα LED γύρω της. Φαίνεται να φοράει κοσμήματα γύρω από το λαιμό, στα αυτιά και μερικά στα μαλλιά της. Στη συνέχεια, η σκηνή μετακινείται σε ένα πάρτι που δείχνει την Γκράντε και τους χορευτές να χορεύουν, και να πίνουν κρασί. Στη συνέχεια, η επόμενη σκηνή απεικονίζει τον Γκράντε μπροστά από έναν πύργο από πλαστικά ποτήρια από γυαλί που είναι όλα γεμάτα με νερό. Η σκηνή μετά δείχνει τον Γκράντε να ρίχνει ένα μπουκάλι κρασί πάνω τους και επίσης να δείχνει τους πραγματικούς φίλους της Γκράντε, συμπεριλαμβανομένης της Alexa Luria και της τραγουδίστριας / τραγουδοποιού Victoria Monét (η οποία συνέβαλε επίσης στο τραγούδι).Στη συνέχεια, η επόμενη σκηνή δείχνει τη Γκράντε να ξαπλώνει στη σκάλα με αλογοουρά εμπνευσμένη από τη Ραπουνζέλ, σηματοδοτώντας επίσης το διαμέρισμα του πρώην φίλου της Πιτ Ντέιβιντσον. Ενώ εξακολουθούσε επίσης να δείχνει σκηνές νωρίτερα στο βίντεο, μια σκηνή δείχνει επίσης την Grande να ρίχνει ένα μπουκάλι κρασί πάνω στον πύργο των φλιτζανιών που καταλήγουν να πέφτουν κάτω. Η επόμενη σκηνή περιλαμβάνει ένα σπίτι εμπνευσμένο από την Μπάρμπι που δείχνει τη Γκράντε σε μια ροζ στολή λατέξ (παρόμοια με την επικίνδυνη γυναίκα). Στη συνέχεια, δείχνει την Γκράντε να σχίζει την ταπετσαρία δίνοντας διαθεσιμότητα για να κοιτάξει μέσα. Η τελική αλλαγή είναι της Γκράντε σε ένα δωμάτιο με πράσινα φώτα που μοιάζουν με το Wicked. Οι τελικές σκηνές είναι της Grande έξω με όλους τους φίλους της και τους εφεδρικούς χορευτές, συμπεριλαμβανομένου του σκύλου της Τουλούζ. Συμπερασματικά, δείχνει την Γκράντε να λέει "Οι σκύλες μου εδώ" που οδηγεί στο τέλος του μουσικού βίντεο
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 2019 Κατηγορία:Singles του 2019 Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στα Billboard Hot 100 Κατηγορία:Singles της Republic Records
Πολυνέρι Θεσπρωτίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Πολυνέρι (αποσαφήνιση)
Το Πολυνέρι είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 300 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Πολυνέρι βρίσκεται στο κέντρο της Θεσπρωτίας σε απόσταση 28 χλμ. (μέσω Μαζαρακιά) ΝΑ. από την Ηγουμενίτσα και 18,5 χλμ. (μέσω Πλαταριάς) από τα Σύβοτα. Βόρεια και ανατολικά του χωριού περνά η ΕΟ Ιωαννίνων - Ηγουμενίτσας. Η παλιά ονομασία του είναι Κούτσι και έτσι αναφέρεται το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1955 με το ΦΕΚ 287Α - 10/10/1955 μετονομάστηκε σε Πολυνέρι. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Αργυρότοπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Αργυροτόπου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Συβότων του δήμου Ηγουμενίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 34 μόνιμους κατοίκους.
Στο Πολυνέρι τον Απρίλιο 1968 έγινε ένα στυγερό έγκλημα κατά το οποίο μια γυναίκα, με συνεργό τον εραστή της, δολοφόνησε τον σύζυγό της που μόλις είχε επιστρέψει από τη Γερμανία όπου ήταν για χρόνια μετανάστης. Η τραγική ιστορία αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για το σενάριο της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του Θόδωρου Αγγελόπουλου με τίτλο Αναπαράσταση.
Νικόλαος Στένο
Ο Νικόλαος Στένο (Δανικά: Niels Steensen, Λατινικά: Nicolaus Steno ή Nicolaus Stenonius, 11 Ιανουαρίου 1638 – 5 Δεκεμβρίου 1686 ήταν Δανός επιστήμονας, πρωτοπόρος στην ανατομία και στη γεωλογία όπου έγινε Καθολικός επίσκοπος. Ο Στένο εκπαιδεύτηκε στα κλασικά κείμενα της επιστήμης. Ωστόσο, το 1659, αμφισβήτησε σθεναρά τη μέχρι τότε αποδεκτή γνώση για τον φυσικό κόσμο. Ειδικότερα, αμφισβήτησε τις εξηγήσεις για την παραγωγή των δακρύων, την ιδέα ότι τα απολιθώματα φυτρώνουν μέσα στο έδαφος και για τον τρόπο σχηματισμού των πετρωμάτων. Οι έρευνές του και τα συμπεράσματά του για τα απολιθώματα και τα πετρώματα, οδήγησαν τους μελετητές να τον θεωρούν έναν από τους ιδρυτές της σύγχρονης στρωματογραφίας και της σύγχρονης γεωλογίας. Γεννήθηκε σε μια λουθηρανική οικογένεια και μεταστράφηκε στον καθολικισμό το 1667. Μετά τη μεταστροφή του, το ενδιαφέρον του για τις φυσικές επιστήμες γρήγορα εξασθένισε, δίνοντας προτεραιότητα στη θεολογία. Στις αρχές του 1675, αποφάσισε να γίνει ιερέας. Τέσσερις μήνες μετά, χειροτονήθηκε στον καθολικό κλήρο το Πάσχα του 1675. Ως κληρικός, αργότερα χειροτονήθηκε επίσκοπος της Τιτόπολης από τον Πάπα Ιννοκέντιο IA΄. Ο Στένο, διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στην αντιμεταρρύθμιση στη Βόρεια Γερμανία. Η διαδικασία αγιοκατάταξής του ξεκίνησε το 1938. Έγινε όσιος (Beata) από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β ' το 1988.
Πρώτα χρόνια και καριέρα
Ο Νικόλαος Στένο γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη την Πρωτοχρονιά του 1638 (Ιουλιανό ημερολόγιο), γιος λουθηρανού χρυσοχόου που δούλευε τακτικά για τον βασιλιά Χριστιανό Δ΄ της Δανίας. Στην ηλικία των τριών αρρώστησε από μια άγνωστη ασθένεια και μεγάλωσε στην απομόνωση. Το 1644 ο πατέρας του πέθανε και η μητέρα του παντρεύτηκε έναν άλλο χρυσοχόο. Το 1654-1655, 240 συμμαθητές του πέθαναν εξαιτίας της πανώλης. Στην ηλικία των 19, εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης για να παρακολουθήσει ιατρικές σπουδές. Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του, ξεκίνησε να ταξιδεύει στην Ευρώπη. Στην Ολλανδία, τη Γαλλία, την Ιταλία και τη Γερμανία ήρθε σε επαφή με καταξιωμένους φυσικούς και επιστήμονες. Οι επιρροές αυτές τον οδήγησαν στο να κάνει σημαντικές επιστημονικές ανακαλύψεις.
Ανατομία
Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Άμστερνταμ, ο Steno ανακάλυψε μια δομή που δεν είχε περιγραφεί προηγουμένως, τον "πόρο του Stensen" (λατ.ductus stenonianus). Πόρος του παρωτιδικού σιελογόνου αδένα σε κεφάλια προβάτων, σκύλων και κουνελιών. Έγινε μια διαμάχη με τον Blasius σχετικά με την ανακάλυψη, αλλά το όνομα του Steno συνέχισε να συνδέεται με αυτή τη δομή. Στο Λάιντεν, ο Στένο μελέτησε τη βρασμένη καρδιά μιας αγελάδας και διαπίστωσε ότι ήταν ένας συνηθισμένος μυς και όχι το κέντρο της ζεστασιάς, όπως πίστευαν ο Γαληνός και ο Καρτέσιος. Επίσης, ήταν ο πρώτος που περιέγραψε τη πλευρική γραμμή στα ψάρια.
Παλαιοντολογία
Το έργο του Steno για τα δόντια του καρχαρία τον οδήγησε στο ερώτημα πώς μπορεί να βρεθεί κάποιο στερεό αντικείμενο μέσα σε ένα άλλο στερεό αντικείμενο, όπως σε ένα πέτρωμα ή ένα στρώμα του. Τα "στερεά σώματα μέσα σε στερεά" που προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του Steno περιλάμβαναν όχι μόνο απολιθώματα, όπως θα τα ορίζαμε σήμερα, αλλά και ορυκτά, κρυστάλλους, φλέβες ακόμη και ολόκληρα στρώματα. Δημοσίευσε τις γεωλογικές μελέτες του στο De solido intra solidum naturaliter contento dissertationis prodromus ή Προκαταρκτική ομιλία σε διατριβή σε ένα στερεό σώμα που φυσικά περιέχεται μέσα σε ένα στερεό το 1669. Αυτό το βιβλίο ήταν το τελευταίο επιστημονικό του έργο.
Ο Steno δεν ήταν ο πρώτος που ταυτοποίησε τα απολιθώματα ως απομεινάρια ζωντανών οργανισμών, οι σύγχρονοί του Ρόμπερτ Χουκ και Τζων Ρέι, καθώς και ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι πριν από έναν αιώνα το είχαν ισχυριστεί.
Γεωλογία και στρωματογραφία
Ο Steno, στο Dissertationis prodromus του 1669, πιστώνεται με τέσσερις από τις καθοριστικές αρχές της επιστήμης της στρωματογραφίας. Τα λόγια του ήταν:
Θεολογικές σπουδές
Το μυαλό αμφισβήτησης του Steno επηρέασε επίσης τις θρησκευτικές του απόψεις. Έχοντας ανατραφεί στη λουθηρανική πίστη, αμφισβήτησε τις διδασκαλίες της, κάτι που έγινε καίριο ζήτημα όταν αντιμετώπιζε τον Ρωμαιοκαθολικισμό ενώ μελετούσε στη Φλωρεντία. Αφού έκανε συγκριτικές θεολογικές μελέτες, συμπεριλαμβανομένης της ανάγνωσης των Πατέρων της Εκκλησίας και χρησιμοποιώντας τις φυσικές παρατηρητικές του ικανότητες, αποφάσισε ότι ο καθολικισμός, παρά ο λουθηρανισμός, παρείχε περισσότερη "τροφή" για τη διαρκή διερεύνησή του. Το 1667, ο Στένο μεταστράφηκε στον καθολικισμό την Ημέρα των Ψυχών, όταν επέμεινε η Lavinia Cenami Arnolfini, ευγενής της Lucca. Ο Στένο ταξίδεψε στην Ουγγαρία, την Αυστρία και την άνοιξη του 1670 έφτασε στο Άμστερνταμ. Εκεί συναντήθηκε με τους παλιούς φίλους Jan Swammerdam και Reinier de Graaf. Με την Άννα Μαρία νταβ Σούρμαν και την Αντουανέτ Μπουρινιόν συζήτησε επιστημονικά και θρησκευτικά θέματα. Το ακόλουθο απόσπασμα προέρχεται από ομιλία του το 1673:
"Αληθινό είναι αυτό που βλέπουμε, πιο αληθινό αυτό που έχουμε αντιληφθεί, το πιο αληθινό αυτό που είναι ακόμα στο πέπλο."
Ένα χρόνου αφότου έγινε επίσκοπος, πιθανόν να είχε εμπλακεί στην απαγόρευση των βιβλίων του Σπινόζα. Εκεί είχε συνομιλίες με τον βιβλιοθηκάριο Γκότφριντ Λάιμπνιτς. Οι δυο τους διαπληκτίστηκαν για τον Σπινόζα και την επιστολή του στον Albert Burgh, μετέπειτα μαθητή του Steno. Ο Leibniz πρότεινε την επανένωση των εκκλησιών. Ο Στένο εργάστηκε στην πόλη του Αννόβερου μέχρι το 1680.
Αγιοκατάταξη
Μετά το θάνατό του το 1686, ο Στένο τιμήθηκε ως άγιος στη μητρόπολη του Hildesheim. Η ευσέβεια και η αρετή του έχουν αξιολογηθεί με σκοπό την ενδεχόμενη αγιοκατάταξή του. Η διαδικασία ξεκίνησε στο Οσναμπρύκ το 1938. Το 1953 ο τάφος του στην κρύπτη της εκκλησίας του San Lorenzo άνοιξε ως μέρος της διαδικασίας. Το πτώμα του μεταφέρθηκε σε χριστιανική σαρκοφάγο του τέταρτου αιώνα που βρέθηκε στον ποταμό Άρνο, δωρεά του ιταλικού κράτους. Τα ερείπια του τοποθετήθηκαν σε ένα πλευρικό παρεκκλήσι της εκκλησίας που έλαβε το όνομα του "Capella Stenoniana. Έγινε κηρυγμένος "beatus" - το τρίτο των τεσσάρων βημάτων για να κηρυχθεί άγιος - από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β ' το 1988. Έτσι ονομάζεται τώρα από τους Καθολικούς ευλογημένος Nicolas Steno. Η γιορτή του είναι στις 5 Δεκεμβρίου.
Προς τιμήν του
Η ζωή και το έργο του Στένο έχουν μελετηθεί, ειδικότερα σε σχέση με τις εξελίξεις της γεωλογίας στα τέλη του 19ου αιώνα.
Ραπάλλο
Το Ραπάλο ή Ραπάλλο (ιταλικά: Rapallo) είναι παραθαλάσσιος δήμος στη Λιγουρία, βόρεια Ιταλία. Είναι τμήμα της μητροπολιτικής περιοχής της Γένοβας. Ο πληθυσμός το 2018 υπολογίστηκε σε 29.711 κατοίκους. Είναι κτισμένο στον ανατολικό μύχο του κόλπου του Ραπάλλο και απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα από τη Γένοβα. Στα νότια συνορεύει με δημοφιλή θέρετρα όπως το Πορτοφίνο και η Σάντα Μαργκερίτα Λίγκουρε.
Ιστορία
Το Ραπάλο βρίσκεται πάνω σε πέρασμα και ως τέτοιο κατοικούταν από τους προ-ρωμαϊκούς χρόνους. Τον 10ο ή τον 11ο αιώνα πέρασε στην κατοχή των Γενοβέζων. Το 1550, μετά τη λεηλασία της πόλης από τον Τουργκούτ Ρέις, που πήρε τον πληθυσμό της ως σκλάβους, κατασκευάστηκαν οχυρώσεις σε όλο τον κόλπο. Η πόλη άρχισε να ακμάζει το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα ως τουριστικός προορισμός. Το 1868 συνδέθηκε σιδηροδρομικώς με τη Γένοβα και τη Λα Σπέτσια. Κατασκευάστηκαν πολυτελή ξενοδοχεία. Ανάμεσα σε αυτούς που εγκαταστάθηκαν στην πόλη ήταν οι Νίτσε, Φραντς Λιστ, Γκυ ντε Μωπασσάν, Θεόδωρος Ρούσβελτ και Έρνεστ Χέμινγουεϊ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Γένοβας
Μίνα Παπαθεοδώρου-Βαλυράκη
Η Μίνα Παπαθεοδώρου-Βαλυράκη είναι Ελληνίδα ζωγράφος που ειδικεύεται σε θέματα που σχετίζονται με τα αθλητικά, τη φύση, τους γερανούς, τα αυτοκίνητα και πολλά άλλα.
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Μετσόβιου Πολυτεχνείου με καθηγητή τον Γιάννη Μόραλη (1976-1981). Με υποτροφία του Ιταλικού Υπουργείου Εξωτερικών, ξεκίνησε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στην Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, απ' όπου το 1986 ανακηρύχθηκε διδάκτορας.
Από το 1983 ξεκίνησε να εκθέτει στην Ιταλία, στην Ελλάδα, στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες.
Ήταν παντρεμένη με τον Σήφη Βαλυράκη.
Έργα
Tον Ιούλιο του 1998 η Μίνα Παπαθεοδώρου-Βαλυράκη ξεκίνησε συνεργασία με την εταιρία Automobili Lamborghini στην Ιταλία, στην Sant Agata της Bologna όπου της ανατέθηκε το μνημειώδες έργο 18τμ το οποίο αναρτήθηκε στο εργοστάσιο και κοσμεί μόνιμα την είσοδό του στην Ιταλία. Στις 19 Οκτωβρίου 2001, εξελέγη ομόφωνα, από την UNITED STATES SPORTS ACADEMY, μεταξύ 55 καλλιτεχνών διεθνώς, SPORT ARTIST of the year 2002-2004. Το ίδιο έτος, το NATIONAL MUSEUM OF WOMEN IN THE ARTS ενέκρινε για τη μόνιμη συλλογή του και απέκτησε το έργο της "Steel life in yellow" ενώ το 2003 παρέλαβε το βραβείο ΕΟΤ "ΞΕΝΙΟΣ ΖΕΥΣ" για την προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Τα έργα της xρησιμοποιήθηκαν ως επίσημες αφίσες για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2002.
Το 2003 αναρτάται στον ΟΗΕ στις ΗΠΑ το έργο της "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ" ενώ παράλληλα ξεκινά η έκδοση σειράς γραμματοσήμων στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα το 2004. Το ίδιο έτος κυκλοφόρησε η μονογραφία "Διάλογος με την τέχνη" από τις Εκδόσεις Λιβάνη. Το 2004 φιλοτεχνεί το ημερολόγιο και τις επίσημες αφίσες των Ολυμπιακών Αγώνων "ΑΘΗΝΑ 2004" και παραλαμβάνει το βραβείο "GUIRLANDE D'HONEUR" στο FESTIVAL ARTS SPORTS MOVIES and TV στο Μιλάνο.
Το 2008 τιμήθηκε επίσης με το βραβείο "GUIRLANDE D'HONEUR" στο Διεθνές Φεστιβάλ του Μιλάνου "SPORT MOVIES & TV", για την σημαντική παρουσία της στην Πολιτιστική Ολυμπιάδα του Πεκίνου ενώ το 2015 παρέλαβε το βραβείο :IOC TROPHY 2014 - ART AND SPORT" από τη Διεθνή Ολυμπιακή επιτροπή.
Το 2016 παρουσίασε την ατομική έκθεση "Art in movement" στην έναρξη του 34ου "Milano International FICTS Fest" στο Palazzo Giureconsulti στο Μιλάνο ενώ ακολούθησε έκθεση στο Χώρο Τέχνης της Εθνικής Ασφαλιστικής "ΣΤΟart ΚΟΡΑΗ" με σπόνσορα την ΕΘΝΙΚΗ Ασφαλιστική. Το 2018 παρουσίασε μαζί με τον Β' Beth Weldon την έκθεση "Women Bridging Worlds" στην γκαλερί "Εικαστικός Κύκλος" ενώ στη συνέχεια ακολούθησε έκθεση της στο Yacht Club του Monaco και στο My Ύδρα Concept Store σε συνεργασία με την Kapopoulos Fine Arts. Τον Μάρτιο του 2019, παρουσία του Prince Albert II του Μονακό, το Monaco Private Label παρουσίασε και δημοπράτησε το έργο της "FERRARI DOUBLE" για την ενίσχυση του Ιδρύματος "Prince Allbert II of Monaco Foundation" με στόχο την προστασία της Μεσογείου από τα πλαστικά.
Τον Οκτώβριο του 2019 εκτέθηκαν έργα της μαζί με τα έργα της εικαστικού Yumi Hogan - First Lady of Maryland, στον εκθεσιακό χώρο ΣΤΟart Κοραή, με χορηγό την ΕΘΝΙΚΗ Ασφαλιστική. Η έκθεση αυτή είχε τίτλο "Women in the Arts - A dialogue about nature and environment - Part I". Τον Απρίλιο του 2022, η έκθεση αυτή με τίτλο "Women in the Arts - A dialogue about nature and environment - Part ΙI" πραγματοποιήθηκε στο Maryland των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου η Μίνα Παπαθεοδώρου Βαλυράκη τιμήθηκε από τον Κυβερνήτη του Maryland, Larry Hogan, για την σύγχρονη πολιτιστική της προσφορά και την ανταλλαγή στις τέχνες μεταξύ Ελλάδας - Ηνωμένων Πολιτειών.
Τα έργα της Μίνας Παπαθεοδώρου-Βαλυράκη εκτίθενται, μεταξύ άλλων, στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα, το Ολυμπιακό Μουσείο της Λωζάνης, στο Μουσείο ASAMA της ακαδημίας των Σπορ στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ, στο Εθνικό Μουσείο Γυναικών στις Τέχνες της Ουάσινγκτον, στο Μουσείο της Βαρκελώνης, στο Μουσείο Βορρέ, στο κτίριο του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, στο Μουσείο Automobili Lamborghini στην Ιταλία, στην Πινακοθήκη Αβέρωφ, στο Μουσείο JEAN TODT-Ferrari.
Παραπομπές
4. <references group="ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΤΗ ΤΕΧΝΗ" />
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Ιερώνυμος ο Καρδιανός
Βίος
Γεννήθηκε περί το 370 π.Χ. στην Καρδία της Θρακικής χερσονήσου (σημ. χερσόνησος της Καλλίπολης) και υπηρέτησε υπό τον Φίλιππο και τον Αλέξανδρο καθώς και υπό τον συμπολίτη του Ευμένη τον Καρδιανό κατά τους πολέμους των Διαδόχων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πήρε μέρος στις μάχες του Ευμένη εναντίον του Αντιγόνου και στάλθηκε στη Μακεδονία να ζητήσει αμνηστία για τον Ευμένη από τον Αντίπατρο. Ο τελευταίος όμως πέθανε κατά την παραμονή του Ιερώνυμου στην Πέλλα, τα πράγματα άλλαξαν και ο Ιερώνυμος επέστρεψε με τον διορισμό του Ευμένη ως αρχιστρατήγου της Ασίας. Ο αγώνας εναντίον του Αντίγονου συνεχίστηκε ώς το 316, οπότε ο Αντίγονος νίκησε τον Ευμένη στη μάχη της Γαβιηνής. Στη μάχη αυτή ο Ιερώνυμος πληγώθηκε, αιχμαλωτίσθηκε και φυλακίστηκε· τελικά ο Αντίγονος του έδωσε χάρη και τον διόρισε επιστάτη εκμετάλλευσης ασφάλτου στην Νεκρά Θάλασσα. Αργότερα ακολούθησε τον Αντίγονο και πολέμησε στη μάχη της Ιψού 301 π.Χ. και όταν ο γιoς του Αντιγόνου ο Δημήτριος ο Πολιορκητής έγινε βασιλιάς της Μακεδονίας τοποθέτησε τον Ιερώνυμο αρμοστή στις Θεσπιές της Βοιωτίας (293 π.Χ.). Αργότερα συνόδευσε στην Πελοπόννησο τον διάδοχο του Δημητρίου Αντίγονο Α΄Γονατά στην εκστρατεία εναντίον του Πύρρου. Έζησε κατά τον Λουκιανό εκατόν τέσσερα χρόνια.
Εργογραφία
Ο Ιερώνυμος έγραψε το ιστορικό έργο: Αι περί Διαδόχων Ιστορίαι στο οποίο διαπραγματεύτηκε την ιστορία της περιόδου από τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (323) ως τον θάνατο του Πύρρου (272 π.Χ.). Από το έργο του σώθηκαν λιγοστά μόνο αποσπάσματα. Είναι όμως γνωστό ότι το χρησιμοποίησαν ως βασική τους πηγή ο Διόδωρος ο Σικελιώτης και ο Αρριανός, καθώς και ο Πλούταρχος στις βιογραφίες του. Ιδιαίτερη επίσης ικανότητα είχε ο Ιερώνυμος στην απεικόνιση και ερμηνεία του χαρακτήρα των ιστορικών προσώπων, όπως μπορεί να εξαχθεί από το βίο του Δημητρίου Πολιορκητή, γραμμένο από τον Πλούταρχο, ο οποίος άντλησε από τον Ιερώνυμο. Επίσης υπήρξε ο πρώτος Έλληνας ιστορικός που ασχολήθηκε με την Ρώμη, εντελώς πάντως περιστασιακά στο τμήμα του έργου του που αναφερόταν στην σύγκρουση του Πύρρου με τους Ρωμαίους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Υπεραιωνόβιοι
Ανθρώπινα δικαιώματα στη Ρουμανία
Τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Ρουμανία γίνονται γενικά σεβαστά από την κυβέρνηση. Ωστόσο, υπήρξαν ανησυχίες σχετικά με καταγγελίες για αστυνομική βαρβαρότητα, κακομεταχείριση της μειονότητας Ρομά, κυβερνητική διαφθορά, άσχημες συνθήκες φυλάκισης και διακυβευμένη δικαστική ανεξαρτησία. Η Ρουμανία κατατάχθηκε στην 59η θέση μεταξύ 167 χωρών στον Δείκτη Δημοκρατικότητας του 2015 και περιγράφεται ως «ελαττωματική δημοκρατία», παρόμοια με άλλες χώρες της Κεντρικής ή Ανατολικής Ευρώπης.
Διαφθορά και θεσμικές καταχρήσεις
Η διαφθορά στη Ρουμανία είναι ένα σοβαρό συστημικό πρόβλημα, σύμφωνα με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κατά της διαφθοράς. Αν και ο αγώνας κατά της διαφθοράς έχει δει μια ανοδική τάση τα τελευταία χρόνια, και οι έρευνες της Εθνικής Διεύθυνσης Καταπολέμησης της Διαφθοράς οδήγησαν στη δίκη ενός πρώην πρωθυπουργού το 2015 και άλλων σημαντικών δημοσίων εκπροσώπων, η διαφθορά εξακολουθεί να επηρεάζει πολλές πτυχές της ζωής. Η έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για τις πρακτικές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υπογραμμίζει ότι οι δωροδοκίες παραμένουν ένα συνηθισμένο πράγμα στον δημόσιο τομέα. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία είναι τα μόνα μέλη της ΕΕ που παρακολουθούνται μέσω του Μηχανισμού Συνεργασίας και Επαλήθευσης. Ο Μηχανισμός ιδρύθηκε τη στιγμή που η Ρουμανία εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2007 για να διορθώσει τις αδυναμίες της δικαστικής μεταρρύθμισης και της καταπολέμησης της διαφθοράς.
Αν και έχουν σημειωθεί σημαντικές βελτιώσεις, η διαφθορά παραμένει ένα ζήτημα, που επηρεάζει πολλούς τομείς της ζωής. Παρά το γεγονός ότι η νομοθεσία και οι κανονισμοί της Ρουμανίας περιέχουν διατάξεις που αποσκοπούν στην πρόληψη της διαφθοράς, η επιβολή ήταν γενικά αδύναμη μέχρι πρόσφατα. Η εικόνα της Ρουμανίας επηρεάστηκε άσχημα από την πολιτική κρίση του 2012, όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξέφρασε ανησυχίες για το κράτος δικαίου. Η Επιτροπή επέκρινε επίσης τη Ρουμανία ότι δεν κατάφερε να ξεριζώσει τη διαφθορά και την πολιτική επιρροή στους κρατικούς της θεσμούς. Οι διαδηλώσεις στη Ρουμανία του 2017 ήταν μαζικές δημόσιες διαμαρτυρίες ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης για αποποινικοποίηση ορισμένων μορφών διαφθοράς.
Η αστυνομική βία είναι επίσης ένα πρόβλημα. Η Ρουμανική Αστυνομία αποστρατικοποιήθηκε το 2002 και έχει αναδιοργανωθεί, προκειμένου να εκσυγχρονιστεί και να απαλλαγεί από πρώην καταχρηστικές πρακτικές που κληρονόμησαν από την κομμουνιστική εποχή. Ωστόσο, προβλήματα, όπως η αστυνομική βία, αναφέρεται ότι εξακολουθούν να υφίστανται. Σύμφωνα με τις Εκθέσεις των Η.Π.Α. για τις πρακτικές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι ΜΚΟ και τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι «η αστυνομία κακομεταχειριζόταν και κακοποίησε κρατούμενους, προφυλακισμένους, τσιγγάνους και άλλους πολίτες, κυρίως μέσω της χρήσης υπερβολικής βίας, συμπεριλαμβανομένων των ξυλοδαρμών». Οι συνθήκες στις φυλακές είναι ένα άλλο πρόβλημα: το 2017, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκρινε ότι οι συνθήκες κράτησης στις ρουμανικές φυλακές παραβιάζουν την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Ελευθερία του Τύπου
Η κυβέρνηση έχει κατηγορηθεί κατά καιρούς για περιορισμό της ελευθερίας του Τύπου. Δημοσιογράφοι που έγραψαν επικριτικές αναφορές για τις κυβερνητικές πολιτικές και ενέργειες ισχυρίστηκαν ότι ήταν στόχοι παρενόχλησης και εκφοβισμού κατά τις προεδρικές εκλογές της Ρουμανίας το 2004. Η Ρουμανία κατατάχθηκε στην 46η θέση από 178 χώρες στον Παγκόσμιο Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου του 2017 των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα. Μια άλλη έκθεση της οργάνωσης Freedom House περιγράφει τον ρουμανικό τύπο ως «εν μέρει ελεύθερο».
Εμπορία ανθρώπων
Υπήρξε μια αυξανόμενη ευαισθητοποίηση σχετικά με την εμπορία ανθρώπων ως ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη (βλ. κύριο άρθρο: Εμπορία ανθρώπων στη Ρουμανία ). Το τέλος του κομμουνισμού συνέβαλε στην αύξηση της εμπορίας ανθρώπων, με την πλειονότητα των θυμάτων να είναι γυναίκες που εξαναγκάζονται στην πορνεία. Η Ρουμανία είναι χώρα προέλευσης και χώρα διέλευσης ατόμων, κυρίως γυναικών και παιδιών, τα οποία διακινούνται με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση. Η ρουμανική κυβέρνηση έχει δείξει κάποια δέσμευση για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, αλλά έχει επικριθεί επειδή δεν συμμορφώθηκε πλήρως με τα ελάχιστα πρότυπα για την εξάλειψη της εμπορίας ανθρώπων.
Ο νέος Ποινικός Κώδικας της Ρουμανίας, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1η Φεβρουαρίου 2014, δημιουργεί διάφορα αδικήματα κατά της δουλείας, της εμπορίας ανθρώπων, της εμπορίας παιδιών, της μαστροπείας, της αναγκαστικής εργασίας και της χρήσης εκμεταλλευόμενων προσώπων (Άρθρο 182 Εκμετάλλευση ατόμου, άρθρο 209 Δουλεία, Άρθρο 210 Εμπορία ανθρώπων, Άρθρο 211 Εμπορία ανηλίκων, Άρθρο 212 Πίεση σε καταναγκαστική ή υποχρεωτική εργασία, Άρθρο 213 Pandering, Άρθρο 214 Εκμετάλλευση ζητιάνου, Άρθρο 216 Χρήση υπηρεσιών εκμεταλλευόμενου ατόμου).
Η Ρουμανία έχει επικυρώσει τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη δράση κατά της εμπορίας ανθρώπων και είναι επίσης συμβαλλόμενο μέρος του Πρωτοκόλλου του ΟΗΕ για την πρόληψη, την καταστολή και την τιμωρία της εμπορίας ανθρώπων, ιδιαίτερα γυναικών και παιδιών.
Δικαιώματα των παιδιών
Τα δικαιώματα των παιδιών προστατεύονται από διάφορους νόμους και η Ρουμανία έχει επίσης διεθνείς υποχρεώσεις λόγω των συμβάσεων που έχει επικυρώσει.
Τα παιδιά έχουν ίσα δικαιώματα, ανεξάρτητα από το αν γεννήθηκαν εντός ή εκτός γάμου. Αυτό ορίζεται στο Σύνταγμα της Ρουμανίας, στο άρθρο 48 (3) που ορίζει «Τα παιδιά που γεννιούνται εκτός γάμου είναι ίσα ενώπιον του νόμου με αυτά που γεννήθηκαν σε γάμο» και επίσης από το άρθρο. 260 του Αστικού Κώδικα. Επιπλέον, η Ρουμανία επικύρωσε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το Νομικό Καθεστώς των Παιδιών που γεννήθηκαν εκτός γάμου και, ως εκ τούτου, δεσμεύεται να διασφαλίσει ότι τα παιδιά που γεννιούνται εκτός γάμου διαθέτουν νόμιμα δικαιώματα όπως ορίζονται στο κείμενο αυτής της Σύμβασης.
Ο νόμος [272/2004] για την προστασία και την προαγωγή των δικαιωμάτων του παιδιού, που αναδημοσιεύτηκε το 2014, είναι ένας σημαντικός νόμος που ασχολείται με τα δικαιώματα του παιδιού.
Οι γονείς/νόμιμοι κηδεμόνες έχουν την υποχρέωση να διασφαλίζουν ότι τα παιδιά τους δεν εμπλέκονται σε ανεπιθύμητες συμπεριφορές.
Οι Εκθέσεις Χωρών των Η.Π.Α. για τις πρακτικές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέρουν ότι ορισμένα παιδιά, ιδιαίτερα από την εθνοτική καταγωγή των Ρομά, δεν καταγράφηκαν (αν και η εγγραφή γεννήσεων είναι υποχρεωτική σύμφωνα με το νόμο).
Σύμφωνα με τον νέο Αστικό Κώδικα της Ρουμανίας που τέθηκε σε ισχύ τον Οκτώβριο του 2011, η γενική ηλικία γάμου ορίζεται στα 18 έτη, αλλά μπορεί να μειωθεί στα 16 υπό ειδικές συνθήκες, με άδεια του διοικητικού συμβουλίου της περιφέρειας. (Άρθρο 272 Ηλικία γάμου ). Ο Νόμος αρ. 288/2007 αύξησε την ηλικία γάμου των κοριτσιών, ευθυγραμμίζοντάς την με αυτή των αγοριών. Πριν από αυτόν τον νόμο, τα κορίτσια μπορούσαν, σε ειδικές περιπτώσεις, να παντρευτούν στα 15, και κατά γενικό κανόνα στα 16.
Η Ρουμανία είναι συμβαλλόμενο μέρος στη Σύμβαση της Χάγης του 1980 για τις αστικές πτυχές της διεθνούς απαγωγής παιδιών.
Δικαιώματα των γυναικών
Τα δικαιώματα των γυναικών στη Ρουμανία υπόκεινται σε συνταγματικές διατάξεις και εσωτερικούς νόμους. Η Ρουμανία δεσμεύεται επίσης από οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διεθνείς συμβάσεις που έχει επικυρώσει.
Το Σύνταγμα της Ρουμανίας προστατεύει τα δικαιώματα των γυναικών. Το Άρθρο 4 παράγραφος 2 κατοχυρώνει την αρχή της μη διάκρισης, δηλώνοντας ότι: «Η Ρουμανία είναι η κοινή και αδιαίρετη πατρίδα όλων των πολιτών της, χωρίς καμία διάκριση λόγω φυλής, εθνικότητας, εθνοτικής καταγωγής, γλώσσας, θρησκείας, φύλου, γνώμης, πολιτική προσκόλληση, ιδιοκτησία ή κοινωνική καταγωγή». Το Άρθρο 48 παράγραφος 1 διασφαλίζει τα ίσα δικαιώματα στο οικογενειακό δίκαιο: «Η οικογένεια βασίζεται στον ελεύθερα συναινέσει γάμο των συζύγων, στην πλήρη ισότητά τους [. . . ]». Τα δικαιώματα των γυναικών στο εργατικό δυναμικό προστατεύονται επίσης: Το Άρθρο 47 παράγραφος 2 ορίζει: «Οι πολίτες έχουν δικαίωμα σε συντάξεις, άδεια μητρότητας μετ' αποδοχών [...]» και το Άρθρο 41 ορίζει: (2) «Όλοι οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα σε μέτρα κοινωνικής προστασίας. Αυτά αφορούν την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων, τις συνθήκες εργασίας για τις γυναίκες και τους νέους [...]» και (4) «Σε ίση εργασία με τους άνδρες, οι γυναίκες λαμβάνουν ίσους μισθούς».
Όσον αφορά τον νέο αστικό κώδικα, σχετικές διατάξεις περιλαμβάνουν το Άρθρο 30 Ισότητα έναντι του αστικού δικαίου και το Άρθρπ 258 Η Οικογένεια (συγκατάθεση για γάμο και ισότητα των συζύγων).
Το 2016, η Ρουμανία επικύρωσε τη Σύμβαση για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης).
Νόμοι κατά των διακρίσεων
Η Ρουμανία έχει πολλούς νόμους που απαγορεύουν τις διακρίσεις. Τα προβλήματα στη χώρα δεν οφείλονται στην έλλειψη νομοθεσίας, καθώς η Ρουμανία διαθέτει ένα ισχυρό de jure πλαίσιο, αλλά στην έλλειψη επιβολής των υφιστάμενων νόμων - συχνά λόγω γραφειοκρατίας, διαφθοράς και κοινωνικών κανόνων. Οι σημαντικότεροι νόμοι κατά των διακρίσεων είναι:
Εκτός από αυτούς τους νόμους που έχουν δημιουργηθεί ειδικά για την αντιμετώπιση των διακρίσεων, άρθρα που απαγορεύουν τις διακρίσεις μπορούν επίσης να βρεθούν σε πολλούς γενικούς νόμους, οι οποίοι ασχολούνται με γενικές πτυχές της ζωής και περιέχουν επίσης συγκεκριμένα άρθρα που απαγορεύουν τις διακρίσεις σε αυτόν τον τομέα (π.χ. Νόμος αρ. 188 της 8ης Δεκεμβρίου 1999 αναδημοσίευση [νόμος για το καθεστώς των δημοσίων υπαλλήλων], ο Εργατικός Κώδικας της 24ης Ιανουαρίου 2003, ο Νόμος για την Εθνική Παιδεία αρ.1/2011 κ.λπ.). Επιπλέον, οι διακρίσεις αντιμετωπίζονται επίσης στον Ποινικό Κώδικα, άρθ. 297 (2) που ορίζει: «Η ίδια τιμωρία ισχύει για τη δράση δημόσιου υπαλλήλου που, κατά την άσκηση των επαγγελματικών του αρμοδιοτήτων, περιορίζει την άσκηση δικαιώματος ενός προσώπου ή δημιουργεί σε αυτόν κατάσταση κατωτερότητας για λόγους φυλής, εθνικότητα, εθνοτική καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία, φύλο, σεξουαλικός προσανατολισμός, πολιτική ιδιότητα μέλους, πλούτος, ηλικία, αναπηρία, χρόνια μη μεταδοτική ασθένεια ή μόλυνση από τον ιό HIV/AIDS».
Ενδοοικογενειακή βία
Η ενδοοικογενειακή βία είναι σοβαρό πρόβλημα στη Ρουμανία. Αν και η Ρουμανία βελτίωσε το νομοθετικό της πλαίσιο τον 21ο αιώνα και επικύρωσε επίσης τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης το 2016, η βία κατά των γυναικών που εκδηλώνεται στην προσωπική ζωή παραμένει ένα ζήτημα. Η Ρουμανία καταδικάστηκε από το ΕΔΑΔ το 2017 για παράλειψή της να ενεργήσει.
Ιστορικό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Ρουμανία
Η Ρουμανία στις αρχές του 20ού αιώνα ήταν μια πολύ προοδευτική χώρα και είχε ισχυρές ρίζες στα ανθρώπινα δικαιώματα: ήταν, για παράδειγμα, μία από τις επτά μόνο χώρες στην Ευρώπη που είχαν καταργήσει τη θανατική ποινή σε καιρό ειρήνης. Ωστόσο, η εικόνα της Ρουμανίας αμαυρώθηκε αργότερα διεθνώς από σοβαρές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατά τη διάρκεια διαδοχικών συστημάτων δικτατορίας: αυτή του Ιόν Αντονέσκου κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και το επόμενο κομμουνιστικό καθεστώς της Ρουμανίας που περιελάμβανε εκτελέσεις πολιτικών «εχθρών» στη δεκαετία του 1950, και αργότερα, τη διαβόητη ναταλιστική πολιτική του Νικολάε Τσαουσέσκου, με την επακόλουθη κακοποίηση ανεπιθύμητων παιδιών στα ορφανοτροφεία της Ρουμανίας, καθώς και τον ακραίο έλεγχο της καθημερινής ζωής μέσω πρακτικών όπως η τηλεφωνικές υποκλοπές και άλλες καταχρήσεις του κομμουνιστικού Σεκουριτάτε. Τα ανθρώπινα δικαιώματα βελτιώθηκαν πολύ μετά τη Ρουμανική Επανάσταση.
Παραπομπές
Ρουμανια Κατηγορία:Ανθρώπινα δικαιώματα στην Ευρώπη
Περίτο Μορένο (Σάντα Κρους)
Το Περίτο Μορένο (Perito Moreno) είναι πόλη στα βορειοδυτικά της επαρχίας Σάντα Κρους της Αργεντινής, 25 χιλιόμετρα ανατολικά της λίμνης Μπουένος Άιρες. Η πόλη είναι η πρωτεύουσα του νομού Λάγο Μπουένος Άιρες. Βρίσκεται στην εθνική οδό 43, η οποία συνδέει την Καλέτα Ολίβια στην ακτή του Ατλαντικού με το Λος Αντίγκουος και τα σύνορα με τη Χιλής 60 χλμ. στα δυτικά, και την εθνική οδό 40, που εκτείνεται βόρεια και νότια.
Η πόλη είναι κέντρο κτηνοτροφικών και μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων που παράγουν φρούτα και λαχανικά. Ο τουρισμός αποτελεί επίσης σημαντική βιομηχανία. Το Περίτο Μορένο είναι η πλησιέστερη πόλη στην Κουέβα ντε λας Μάνος, 170 χλμ. νότια οδικώς, και στο Πάρκο Λαγκούνα.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 4.617 κατοίκους. Στην πόλη υπάρχει αεροδρόμιο.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε το 1910, ως στάση για τους ταξιδιώτες δίπλα στις πηγές από τις οποίες πηγάζει ο ποταμός Ρίο Ντεσεάδο. Ο τόπος ονομαζόταν Πάρι-Άικε (που σημαίνει «τόπος με καλάμια») από τους Τεχουέλτσε, αλλά η πόλη ονομάστηκε επίσημα Νασιμιέντο το 1927. Η ονομασία άλλαξε το 1944 σε Λάγο Μπουένος Άιρες και το 1952 σε Περίτο Μορένο, προς τιμήν του εξερευνητή Φρανσίσκο Μορένο.
Κλίμα
Το Περίτο Μορένο έχει ψυχρό ημίξηρο κλίμα (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: BSk), στα όρια του ψυχρού ερημικού κλίματος (κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: BWk).
Πολιτισμός
Το Περίτο Μορένο θεωρείται ευρέως η αρχαιολογική πρωτεύουσα της Σάντα Κρους, κυρίως λόγω της εγγύτητας με την Κουέβα ντε λας Μάνος. Κάθε χρόνο τον Φεβρουάριο, η πόλη διοργανώνει ένα φεστιβάλ της Κουέβα ντε λας Μάνος. Στην πόλη λειτουργεί το Αρχαιολογικό Μουσείο Κάρλος Χ. Γκραντίν, το οποίο φέρει το όνομα του Κάρλος Χ. Γκραντίν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Πιερ-Πωλ Πρυντόν
Ο Πιερ-Πωλ Πρυντόν (Pierre-Paul Prud’hon, 4 Απριλίου 1758 – 16 Φεβρουαρίου 1823) ήταν Γάλλος ζωγράφος, θεωρούμενος ως ένας από τους προδρόμους του Ρομαντισμού στη Γαλλία. Είναι κυρίως γνωστός για τις αλληγορικές μυθολογικές συνθέσεις, τα γυναικεία γυμνά και τις εκλεπτυσμένες προσωπογραφίες του.
Ο Πρυντόν γεννήθηκε στο Κλυνύ (Cluny) της Γαλλίας και ξεκίνησε αρχικά τις σπουδές του στη σχολή σχεδίου της Ντιζόν (Dijon). Σε ηλικία 26 ετών πήγε στη Ρώμη για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του. Κατά την παραμονή του στη Ρώμη (1781 – 1787), δέχτηκε την επίδραση του Λεονάρντο ντα Βίντσι και του Κορέτζιο. Μετά την επιστροφή του στο Παρίσι, τελειοποίησε τις σπουδές του και το 1784 κέρδισε το Βραβείο της Ρώμης (Prix de Rome). Δέχτηκε πολλές παραγγελίες για τη διακόσμηση ιδιωτικών μεγάρων πλούσιων Παριζιάνων και απέκτησε μεγάλη αναγνώριση στην Αυλή του Ναπολέοντα. Ο Πρυντόν επηρεάστηκε από το κίνημα του νεοκλασικισμού, που κυριαρχούσε στην εποχή του, αλλά ανέπτυξε ένα προσωπικό ύφος που διακρίνεται για το συναισθηματικό ρομαντισμό του. Απολάμβανε ιδιαίτερης εκτίμησης από καλλιτέχνες και συγγραφείς, όπως τους Σταντάλ, Ντελακρουά, Μιλέ και Μπωντλαίρ. Στο Σαλόν του 1817 παρουσίασε το έργο του «Η Ανδρομάχη θρηνεί τη μοίρα του Αστυάνακτα», που εκτίναξε τη φήμη του στους καλλιτεχνικούς κύκλους του Παρισιού.
Στη γόνιμη αυτή περίοδο της ζωής του, ο Πρυντόν ερωτεύτηκε παράφορα τη μαθήτριά του Κονστάνς Μάγερ, η οποία αυτοκτόνησε μπροστά στα μάτια του το 1821. Η προσωπογραφία της «Κονστάνς Μάγερ» (Συλλογή Σχεδίων του Λούβρου) είναι ένα από τα αριστουργήματά του. Ο Πρυντόν ήταν έξοχος προσωπογράφος. Στα πιο γνωστά πορτρέτα του συγκαταλέγονται οι προσωπογραφίες: «Λουί Αντουάν Σαιν-Ζυστ» (1793, Μουσείο Καλών Τεχνών, Λυών), «Ο Κύριος Ζωρζ Αντονύ» (1796, Μουσείο Καλών Τεχνών, Ντιζόν), «Ο Ρούτζερ Γιαν Σίμελπένικ με τη σύζυγο και τα παιδιά του» (1801/1802, Βασιλικό Μουσείο του Άμστερνταμ). Ο πίνακάς του όμως με το «Πορτρέτο της Αυτοκράτειρας Ιωσηφίνας» (1805, Μουσείο του Λούβρου), που συγκαταλέγεται στα πιο έξοχα έργα του και στο οποίο απεικονίζει την Ιωσηφίνα όχι ως αυτοκράτειρα, αλλά ως μιαν όμορφη και ελκυστική γυναίκα, έδωσε αφορμή σε σχόλια ότι ήταν ερωτευμένος μαζί της.
Η μεγάλης κλίμακας σύνθεσή του «Η Δικαιοσύνη και η Θεία Δίκη καταδιώκοντας το Έγκλημα» (1808, Λούβρο), μαζί με το πορτρέτο της Ιωσηφίνας, θεωρείται ως το αριστούργημά του. Τα αλληγορικά και μυθολογικά θέματα: «Η αρπαγή της Ψυχής», «Η Άρτεμις ικετεύει τον Δία», «Το Λουτρό της Αφροδίτης ή Η Αθωότητα» (Λούβρο), «Η Αθωότητα επιλέγει τον Έρωτα από τον Πλούτο» (1804, Μουσείο Ερμιτάζ, Αγία Πετρούπολη) και «Αφροδίτη και Άδωνις» (περ. 1800, Συλλογή Ουάλας, Λονδίνο) είναι μερικά άλλα από τα αριστουργήματά του, που διακρίνονται για την ηδυπάθειά τους και προαναγγέλλουν τους Ενγκρ και Σασεριώ.
Ράτζα γιόγκα
Η Ράτζα Γιόγκα (Σανσκριτικά: राजयोग) είναι μία μορφή Γιόγκα που θεωρείται πως βοηθά να τελειοποιήσουμε τις σκέψεις, τις επιθυμίες και τα συναισθήματά μας. Η πρακτική της Ράτζα Γιόγκα μπορεί να ασκηθεί οπουδήποτε και ανά πάσα στιγμή από ανθρώπους διαφορετικών κοινωνικών στρωμάτων και ιδιοσυγκρασιών. Με άλλα λόγια, η Ράτζα Γιόγκα ασχολείται με τις τρεις εκφάνσεις του νου. Η μία είναι η συνείδηση, που αφορά τις πέντε αισθήσεις, η υποσυνείδηση, που σχετίζεται με ακούσιες λειτουργίες του ανθρώπινου οργανισμού και η υπερσυνείδηση, που έχει να κάνει με τα πραγματικά αίτια της ύλης.
Ο ασκούμενος έτσι θα φτάσει σε επίπεδα «υπεραισθήσεων που θα τον οδηγήσουν σε ανύψωση του νου και σε μονοπάτια που ούτε ο ίδιος φανταζόταν ότι θα μπορούσε να ανακαλύψει. Η λέξη «Ράτζα» στα Σανσκριτικά σημαίνει «βασιλιάς». Σκοπός, δηλαδή, αυτής της Γιόγκα είναι να προσανατολίσει τον άνθρωπο, ώστε να φτάσει στην «Εσωτερική Πραγμάτωση». Μέσω αυτής, ο άνθρωπος θα καταφέρει να αναπτύξει αυτάρκεια, αυτοκυριαρχία, εσωτερική πληρότητα, εσωτερική μύηση και θεραπευτικές ικανότητες. Η Ράτζα Γιόγκα έχει δύο πλευρές. Η πρώτη σχετίζεται με το διαλογισμό και η δεύτερη με την πίστη σε συνδυασμό με τη χρήση τεχνικών.
Η ιστορία της Ράτζα Γιόγκα
Κατά τη διάρκεια των μεγάλων κατακλυσμών, υπήρξε ένας εξελιγμένος πολιτισμός, γνωστός ως Δραβίδες, όπου βρίσκεται η ρίζα και η προέλευση της Ράτζα Γιόγκα. Κατά τον 12ο αιώνα μ.Χ., στο δεύτερο κεφάλαιο του κειμένου Shaiva Yoga, η Ράτζα Γιόγκα αναφέρεται και εκεί, και εξηγεί ότι ο λόγος που λέγεται έτσι είναι γιατί επιτρέπει στο Γιόγκι να φτάσει στον υπέρτατο Εαυτό του. Το «Γιόγκα-Σούτρα» του Πατάντζαλι θεωρείται το πιο έγκυρο κείμενο που υπάρχει όσον αφορά τη προέλευση της Ράτζα Γιόγκα. Η αναφορά της υπάρχει επίσης σε ολόκληρο το Μπαγκαβάτ Γκίτα, ειδικά στο κεφάλαιο 6. Ήταν διαδεδομένο στην Ινδία πριν από την εποχή του Ραμαγιάνα. Η παρουσία της Γιόγκα αυτής έγινε επίσης αισθητή αρχικά από τους rishis. Ένας από αυτούς, κατάφερε να ανακαλύψει τον πραγματικό τρόπο που στοχεύει στην ελευθερία και μπορεί να οδηγήσει στην επίλυση όλων των προβλημάτων της ζωής. Έτσι, ανακάλυψε τη μέθοδο από την οποία επηρεάστηκε και η Ράτζα Γιόγκα.
Η Ράτζα Γιόγκα δεν θεωρείται απλώς μία αρχαία, εσωτερική φιλοσοφία, αλλά μία πρακτική και επιστημονική αναζήτηση για το Άπειρο. Μέσω αυτής, η ανθρωπότητα μπορεί να συνειδητοποιήσει τις δυνατότητές που θα την οδηγήσουν σε ανεξερεύνητα μονοπάτια, ξεπερνώντας όλους τους ανθρώπινους περιορισμούς. Διαφοροποιείται από τα άλλα είδη Γιόγκα, καθώς περιλαμβάνει και τον διαλογισμό για την αποφυγή φευδών νοητικών καταστάσεων και ψυχικών εμμονών, ώστε να αποκτήσει τον έλεγχο των ζωτικών δυνάμεων του Σύμπαντος για την καλύτερη πραγματοποίηση του Καθολικού Εαυτού.
Οι τεχνικές της Ράτζα Γιόγκα ποικίλλουν ανά τα χρόνια. Κάποιες από αυτές αποτελούν το λιθαράκι της σύγχρονης ινδουστικής φιλοσοφίας. Μία από αυτές που στοχεύει στον έλεγχο του νου είναι η Pranayama, η οποία αναφέρεται και στο Μπαγκαβάτ Γκίτα. Χωρίζεται σε δύο μέρη το Prana (εισπνοή μιας αναπνοής) και το Apana (εκπνοή μιας αναπνοής). Μία άλλη τεχνική είναι η Dhyāna, που αναφέρεται και εκείνη στο Μπαγκαβάτ Γκίτα και αποτελεί μια διαλογιστική τεχνική. Επίσης, η Samadhi είναι η απόλυτη διαλογιστική κατάσταση που οδηγεί σε συνειδητοποίηση και σε μία θέση υπερσυνείδησης. Οι Yamas ή αλλιώς περιορισμοί, οι Niyamas ή αλλιώς εορτές, οι Asanas που είναι στάσεις-ασκήσεις Γιόγκα, η Pratyahara που οδηγεί σε βαθύτερη κατάσταση συνείδησης μέσω της απόσυρσης των αισθήσεων και η Dhāraṇā που είναι η βαθιά συγκέντρωση που φτάνει στο αποτέλεσμα του Dhyāna, είναι και αυτές τεχνικές της Ράτζα Γιόγκα.
Στιγμιότυπο oθόνης
δεξιά|μικρογραφία|Ένα στιγμιότυπο οθόνης από την κύρια σελίδα της αγγλικής Βικιπαίδειας, τον Ιανουάριο του 2017 Το στιγμιότυπο οθόνης ή οθονογραφία (αγγλικά: screenshot) είναι η ηλεκτρονική αποθήκευση της εικόνας η οποία εμφανίζεται σε διάφορα είδη οθόνης.
Το πρώτο στιγμιότυπο οθόνης ελήφθη κάπου κοντά στο 1960.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωτογραφία
ΦΚ Ο Κραϊόβα 1948
Διακρίσεις
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ρουμανίας
Κύπελλο Ρουμανίας
Περιοχή Ρορύα
Η Περιοχή Ρορύα (αγγλικά: Rorya District, Σουαχίλι: Wilaya ya Rorya), είναι μια από τις επτά περιοχές στην Περιφέρεια Μάρα (Mara Region) της Τανζανίας. Η επαρχιακή πρωτεύουσα της περιφέρειας είναι στην πόλη Ίγκρι Τζούου (Ingri Juu), ενώ η μεγαλύτερη πόλη είναι η Σιράτι (Shirati).
Η περιοχή δημιουργήθηκε το 2007 από ένα τμήμα της Περιοχής Ταρίμε (Tarime District). Συνορεύει προς τα βόρεια με την Κένυα, στα ανατολικά με την Περιοχή Ταρίμε (Tarime District), στα νότια με την Περιοχή Μπουτιάμα (Butiama District) και την Αστική Περιοχή Μουσόμα (Musoma Urban District) δυτικά με τη Λίμνη Βικτόρια (Lake Victoria) και την Ουγκάντα (Uganda).
Η πλειοψηφία των κατοίκων στην Επαρχία Ρορύα (Rorya District), είναι από την φυλή Λούο (Luo tribe). Άλλες εθνοτικές ομάδες είναι οι Κουρύα (Kurya), Κίνε (Kine), Σιμπίτι (Simbiti) και Σούμπα (Suba).
Κατά το 2012, σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας, ο πληθυσμός στην Περιοχή Ρορύα (Rorya District), ήταν 265.241 άτομα.
Μεταφορές
Ο ασφαλτοστρωμένος οδικός Κορμός T4 από τη Μουάνζα (Mwanza) προς τα σύνορα της Κένυα, περνά μέσα από την Περιοχή Ρορύα (Rorya District), με κατεύθυνση από τα νότια προς τα ανατολικά.
Θέματα
Τα δύο μεγαλύτερα προβλήματα στην Περιοχή Ρορύα (Rorya District), είναι η πείνα και το AIDS.
Γεωγραφικό ιστορικό
Η Περιοχή βρίσκεται στο Βόρειο τμήμα της Τανζανίας και βρίσκεται ανάμεσα στα γεωγραφικά πλάτη 1° 00" – 1° 45" νότια του Ισημερινού και μήκος 33° 30" – 35° 0" ανατολικά του μεσημβρινού.
Η Περιοχή Ρορύα (Rorya District) έχει δύο αγρο-οικονομικές ζώνες, δηλαδή τα μίντλαντς και τις πεδινές περιοχές. Οι ζώνες βρίσκονται μεταξύ των υψομέτρων 800 mm και 1200 mm επάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Η ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται μεταξύ 700 mm – 1200 mm και ολοκληρώνεται σε δυο εποχές. Η φθινοπωρινή περίοδος των βροχών είναι μεταξύ Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου, ενώ η μακρά περίοδος των βροχών είναι από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούνιο. Ο καιρός είναι ζεστός με θερμοκρασίες να κυμαίνονται από 14° C – 30° C.
Η Περιοχή Ρορύα (Rorya District) έχει συνολική έκταση 9.345,496 τ.χλμ.. Tο 77,6% δηλαδή 7.252 τ.χλμ., είναι υδάτινη επιφάνεια στη Λίμνη Βικτόρια (Lake Victoria) και το 22,4% δηλαδή 2.093,496 τ.χλμ., είναι εδαφική επιφάνεια.
Σύμφωνα με την απογραφή κατοικιών του 2002, η Περιοχή έχει 217.176 άτομα από τα οποία τα 101.907 είναι άρρενες και τα 115.269 γένους θηλυκού. Ο μέσος ρυθμός ανάπτυξης από το 1998 έως το 2002, είναι 2.8%.
Εκλογικές περιφέρειες
Για τις βουλευτικές εκλογές, η Τανζανία χωρίζεται σε εκλογικές περιφέρειες. Από το 1995 η εκλογική Περιοχή Ρορύα (Rorya District), είχε μία εκλογική περιφέρεια:
Τομείς
Υπάρχουν πέντε Τομείς: • 4
Τμήματα
Υπάρχουν 21 Τμήματα (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012): • 4
Οικονομία
Η οικονομία των κατοίκων της Ρορύα (Rorya) εξαρτάται από την γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τις μικρές βιομηχανίες και άλλους πόρους:
Γεωργία
Περισσότερο από το 89% των ανθρώπων που ζουν στην Περιοχή, εξαρτώνται από τη γεωργία για τα προς το ζην. Η Περιοχή έχει έκταση 291.375 εκταρίων, τα οποία είναι καλλιεργήσιμα, όπου 130.481 εκτάρια είναι υπό καλλιέργεια. Περιοχή κατάλληλη για άρδευση είναι 17.350 τ.χλμ., όπου η άρδευση πραγματοποιείται μόνο σε 1.039 τ.χλμ.
Κτηνοτροφία
Περισσότερο από το 70% των κατοίκων στη Ρορύα (Rorya), συμμετέχουν στην τοπική κτηνοτροφία. Τουλάχιστον 27.718 νοικοκυριά είναι κτηνοτρόφοι. Παρά τις προκλήσεις, αντιμετωπίζουν (ζωικές ασθένειες και κλοπές). Οι Λούο (Luo) είναι άνθρωποι καλοί στην κτηνοτροφία της περιοχής· Χρησιμοποιούν τα ζώα για την παροχή γάλακτος, κρέατος, ως κεφάλαιο για τις περισσότερες οικονομικές συναλλαγές, πολιτιστικό αγαθό για μια ποικιλία τελετουργιών και για το όργωμα.
Οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις που προκαλούνται από την κτηνοτροφία περιλαμβάνουν το κάψιμο των δασών – προετοιμασία των βοσκοτόπων και τη διάβρωση του εδάφους. Τα μέτρα μετριασμού που προτείνονται, είναι η έξοδος από την κτηνοτροφία, η μηδενική βόσκηση και η ελεγχόμενη καύση.
Βιομηχανίες
Η Περιοχή έχει 5 μικράς κλίμακας Βιομηχανίες, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν σαπωνοποιία, επεξεργασία δερμάτων, αρτοποιεία, επεξεργασία γάλακτος και επεξεργασία μπαχαρικών.
Δασοκομία
Η Περιοχή είναι προικισμένη με φυσικές πηγές, οι οποίες είναι παρθένες και φυσικές. Οι δασικοί πόροι καλύπτουν έως και 1.534 τ.χλμ., που είναι περίπου 30% από το σύνολο της γης της Περιοχής Ρορύα (Rorya District). Το 18% των άλλων δασών ανήκουν στην κοινότητα και το 12% σε μεμονωμένα άτομα που είναι γνωστά ως Νγκιτίρι (Ngitiri) που το χρησιμοποιούν για οικιακή χρήση, καύσιμο, κατασκευές και στην ιατρική. Ο τύπος του δάσους, περιλαμβάνει δάση Μιόμπο (Miombo).
Ορυκτοί Πόροι
Οι εξορυκτικές δραστηριότητες στην Περιοχή Ρορύα (Rorya District), είναι μικρής κλίμακας. Τα στοιχεία της ορυκτής παραγωγής δεν είναι άμεσα διαθέσιμα, αν και παράγει εισόδημα για την κοινότητα, ενώ, η Περιοχή δεν εισπράττει από αυτόν τον τομέα, κάποιο εισόδημα άμεσα. Επίσης, υπάρχουν πολεοδομικά ορυκτά, όπως πέτρες, αδρανή υλικά και άμμος. Υπάρχει επίσης, στην περιοχή Νυαμούσι (Nyamusi), μια αχρησιμοποίητη πηγή φυσικού αερίου αν και δεν έχουν ληφθεί σημαντικά μέτρα για την εξαγωγή και την αξιοποίησή του.
Αλιεία
Η Επαρχία Ρορύα (Rorya District), έχει επιφάνεια 7.252 τ.χλμ. η οποία καλύπτεται από τη Λίμνη Βικτόρια (Lake Victoria), καθώς 23 χωριά, συνολικά, βρίσκονται κατά μήκος των ακτών της λίμνης. Λόγω αυτού του γεγονότος, οι περισσότεροι από αυτούς τους χωρικούς, εξαρτώνται από αλιευτικές δραστηριότητες και άλλους αλιείς στην περιοχή της λίμνης. Επίσης, η Επαρχία Ρορύα (Rorya District), εξαρτάται από αυτό, ως πηγή εισοδήματος η οποία παράγεται από τις αλιευτικές δραστηριότητες. Μεταξύ των 500 ειδών, ορισμένα είδη ιχθύων που βρίσκονται στη λίμνη είναι το Nile-peach, Tilapia και το silver cyprinid (που στα Λούο ονομάζεται Omena).