cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σίβυλλα Χριστίνα του Άνχαλτ-Ντέσαου
Η Σίβυλλα-Χριστίνα, γερμ.: Sibylle Christine von Anhalt-Dessau (11 Ιουλίου 1603 στο Ντέσαου - 21 Φεβρουαρίου 1686 στο Χάναου), από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν κόρη του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Χάναου-Μύνσενμπεργκ και μετά κόμισσα του Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
Βιογραφία
Ήταν η έκτη κόρη (3η από τον 2ο γάμο) του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντέσαου και της δεύτερης συζύγου του Δωροθέας των Βίττελσμπαχ, κόρης του Ιωάννη-Κάζιμιρ πρίγκιπα του Παλατινάτου-Ζίμμερν.
Πρώτα στο Ντέσαου, στις 26 Δεκεμβρίου 1627, η Σίβυλλα-Χριστίνα παντρεύτηκε τον Φίλιππο-Μαυρίκιο κόμη του Χάναου-Μύντσενμπεργκ. Είχαν πέντε παιδιά, 2 γιους και 3 κόρες, αλλά όλα τους, εκτός από τον μεγαλύτερο γιο και διάδοχο Φίλιππο-Λουδοβίκο Γ΄, απεβίωσαν πριν από το πρώτο έτος τους.
Μετά το τέλος του συζύγου της το 1638, ενήργησε ως επίτροπος για λογαριασμό τού γιου της Φιλίππου-Λουδοβίκου Γ΄. Μετά το πρόωρο τέλος του γιου της το 1641, η Σίβυλλα-Χριστίνα μετακόμισε στην επίσημη κατοικία τού Οίκου του Χάναου, στο κάστρο Στάιναου στο Στάιναου αν ντερ Στράσε.
Τον Φίλιππο-Λουδοβίκο Γ΄ διαδέχτηκε ο εξάδελφος τού πατέρα του Ιωάννης-Ερνέστος (τελευταίο άρρεν μέλος του κλάδου Χάναου-Μύντσενμπεργκ). Ωστόσο αυτός απεβίωσε το 1642 άγαμος. Διάδοχός του έγινε ο Φρειδερίκος-Κάζιμιρ, επικεφαλής του Λουθηρανικού κλάδου της οικογένειας Χάναου-Λίχτενμπεργκ.
Η διαδοχή του Φρειδερίκου-Κάζιμιρ πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, ο οποίος τον άφησε σε μία οικονομικά άβολη κατάσταση. Από την άλλη, ως χήρα κόμισσα η Σίβυλλα-Χριστίνα έβαλε σημαντικές φορολογικές πιέσεις στην κομητεία Χάναου-Μύντσενμπεργκ για τη συντήρησή της. Για να αποφύγει ο Φρειδερίκος-Γουλιέλμος την απαιτούμενη οικονομική υποστήριξη για μία νέα σύζυγο, παντρεύτηκε τη Σίβυλλα-Χριστίνα στις 13 Μαΐου 1647. Αυτή η ένωση με τη χήρα κόμισσα είχε ως αποτέλεσμα να ηρεμήσει τους Μεταρρυθμισμένους υπηκόους τού Φρειδερίκου-Κάζιμιρ στο Χάναου-Μύντσνμπεργκ, που έβλεπαν με καχυποψία τον νέο Λουθηρανό κόμη. Ο γάμος παρέμεινε άτεκνος, πιθανώς λόγω της μεγάλης διαφοράς ηλικίας μεταξύ των συζύγων: η Σίβυλλα-Χριστίνα ήταν 20 χρόνια μεγαλύτερη από τον Φρειδερίκο-Κάζιμιρ. Η ένωση χαρακτηριζόταν και από άλλες διαφορές, όπως το ότι ο Φρειδερίκος-Κάζιμιρ βασίστηκε στην περιουσία τής συζύγου του για να επιδοτήσει τις δαπάνες του.
Μετά το τέλος και τού δεύτερου συζύγου της το 1685, η Σίβυλλα-Χριστίνα αποσύρθηκε και πάλι στο σπίτι της, το κάστρο Στάιναου. Απεβίωσε εκεί έναν χρόνο αργότερα και τάφηκε στις 25 Μαρτίου 1686 στην οικογενειακή κρύπτη του Mάριενκιρχ στο Χάναου.
Οικογένεια
Το 1638 απεβίωσε ο Φίλιππος-Μαυρίκιος και η Σίβυλλα-Χριστίνα έκανε δεύτερο γάμο το 1647 με τον Φρειδερίκο-Κάζιμιρ κόμη του Χάναου-Λίχτενμπεργκ. Δεν απέκτησαν απογόνους και ο κόμης απεβίωσε το 1685, ένα έτος πριν τη σύζυγό του.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Άνχαλτ-Ντέσαου Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
902 TV
Ο 902 TV ήταν ιδιωτικός τηλεοπτικός σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας, που ανήκε στο ΚΚΕ και στεγαζόταν εντός του κόμματος στον Περισσό στη Νέα Ιωνία. Το όνομά του το είχε λάβει από την εκπομπή του ομότιτλου ραδιοφωνικού σταθμού.
Ιστορία
Ο 902 TV ξεκίνησε τη λειτουργία του για πρώτη φορά τον Απρίλιο του 1990. Οι πρώτες του εκπομπές πραγματοποιήθηκαν πειραματικά τον Φεβρουάριο του 1991, με τις μεταδόσεις από το 13ο συνέδριο του ΚΚΕ ενώ μετέδιδε πλήρες πρόγραμμα από το 1992. Ο σταθμός, παρότι ήταν πανελλαδικής εμβέλειας, δεν εξέπεμψε ποτέ σε όλη την χώρα, παρά μόνο στην Αττική, την Θεσσαλονίκη, και σε πολλές μεγάλες πόλεις.
Την περίοδο 1993-1994 απέκτησε προσωρινή άδεια, αν και λίγο καθυστερημένα (μαζί με τον πρώτο ΣΚΑΪ, σήμερα ALPHA) σε σχέση με τα υπόλοιπα ιδιωτικά πανελλαδικά κανάλια μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1993.
Πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση του 2008, το κανάλι είχε αρχίσει να έχει μεγάλα οικονομικά προβλήματα, από τα οποία δεν ανέκαμψε ποτέ, με αποτέλεσμα στις 10 Σεπτεμβρίου 2012 να διακοπεί η λειτουργία του. Εξαιτίας πιέσεων για την αφαίρεση της άδειας επαναλειτούργησε στις 8 Ιανουαρίου 2013. Στις 11 Αυγούστου του ίδιου έτους, το κανάλι αγοράστηκε από την κυπριακή εταιρεία A-Orizon Media Ltd., συμφερόντων Φίλιππου Βρυώνη ο οποίος κατέχει το Extra Channel, και ένα μήνα αργότερα (11 Σεπτεμβρίου), αντικαταστάθηκε από το Epsilon TV.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα του πάλαι ποτέ κομματικού τηλεοπτικού καναλιού περιελάμβανε δελτία ειδήσεων, ενημερωτικές εκπομπές, εκπομπές για το θέατρο, σοβιετικής και πολωνικής παραγωγής παιδικά προγράμματα (Μπόλεκ και Λόλεκ, Λύκος και Λαγός), ταινίες ξένης παραγωγής (σχετικά με το έπος του 1940) και εκπομπές τηλεπωλήσεων.
Με την εξαγορά του από την A-Orizon Media Ltd., ο 902 μετατράπηκε αποκλειστικά σε κανάλι τηλεπωλήσεων. Το Epsilon υιοθέτησε το πρόγραμμα των άλλων μεγάλων ιδιωτικών σταθμών, μεταδίδοντας δελτία ειδήσεων σε συγκεκριμένες ώρες, ελληνικές σειρές, τηλεπαιχνίδια και ψυχαγωγικές εκπομπές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας Κατηγορία:Πρώην ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1991 Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι έκλεισαν το 2013
Ντίνο Μπουτζάτι
Γνωστότερο έργο του είναι Η έρημος των Ταρτάρων (1940), όπου σε κλίμα καφκικό (όσο και καβαφικό) περιγράφει τη ζωή σ’ ένα στρατόπεδο που περιμένει την επίθεση των βαρβάρων –που δεν έρχονται ποτέ.
Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης
Η ονομασία Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης (ΒΟΑΚ) αναφέρεται σε δύο οδούς στην Κρήτη:
Ντίνο Μπουτζάτι
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές
Σάλτο
Το Σάλτο (ισπανικά: Salto) είναι πόλη της Ουρουγουάης. Έχει πληθυσμό 104.028 κατοίκων το 2011 και είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Ουρουγουάης.
Τοποθεσία και γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στη διαδρομή 3 περίπου 496 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Μοντεβιδέο και στην ανατολική όχθη του ποταμού Ουρουγουάη απέναντι από την πόλη της Κονκόρντια στην Αργεντινή. Περίπου 12 χιλιόμετρα βόρεια της πόλης, η γέφυρα Σάλτο Γκράντε, χτισμένη στην κορυφή του φράγματος Σάλτο Γκράντε, ενώνει τις δύο πλευρές.
Χτισμένο σε λόφους, η πόλη βρίσκεται κοντά στις πτώσεις του μεγάλου άλματος του ποταμού Ουρουγουάη, η οποία είναι και η θέση του φράγματος Σάλτο Γκράντε. Η γη που βρίσκεται δίπλα στην όχθη του ποταμού είναι χαμηλή, με υψόμετρο 48 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ουρουγουάης
1559 Κούσταανχαϊμο
Ο Κούσταανχαϊμο (Kustaanheimo) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,842. Ανακαλύφθηκε το 1942 από τη Φινλανδή αστρονόμο Λίιζι Ότερμα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Φινλανδού αστρονόμου και μαθηματικού Πάουλ Κούσταανχαϊμο (Paul Edwin Kustaanheimo, 1924-1997).
Νάσιοναλ Λιγκ (κατηγορία)
Η Νάσιοναλ Λιγκ (αγγλικά: National League, πρώην «Κόνφερενς Πρέμιερ», αγγλικά: Conference Premier) είναι η 5η και τελευταία εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου της Αγγλίας. Βρίσκεται στο επίπεδο 5 του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Αγγλίας. Αναφέρεται και ως Vanarama National League για εμπορικούς λόγους. Αποτελεί την κορυφαία κατηγορία της διοργάνωσης Νάσιοναλ Λιγκ. Σε αυτή αγωνίζονται 24 σωματεία.
1559 Κούσταανχαϊμο
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κούσταανχαϊμο είναι άγνωστα. Ο Κούσταανχαϊμο περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ώρες και 18 λεπτά.
Νάσιοναλ Λιγκ (κατηγορία)
Άνοδος και υποβιβασμός
Οι 2 τελευταίες ομάδες υποβιβάζονται στις Νάσιοναλ Λιγκ Νορθ και Σάουθ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Αγγλίας
1559 Κούσταανχαϊμο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουσταανχαϊμο
Γάιος Μάρκιος Κοριολανός
Ο Γάιος Μάρκιος Κοριολανός (Gaius Marcius Coriolanus, γενν. 527 π.Χ.) ήταν Ρωμαίος στρατηγός. Έλαβε το τοπωνυμικό παρατσούκλι του "Κοριολανός" λόγω της εξαιρετικής ανδρείας του, όταν κυρίευσε τα Κορίολα (Corioli), πόλη των Ουόλσκων, το 493 π.Χ.. Ήταν όμως οργίλος και δεν είχε την πραότητα και την ανεξικακία ούτε του Θεμιστοκλή, ούτε του Αριστείδη. Ο Κοριολανός έγινε αρχηγός των ακραίων αριστοκρατικών και με την ιδιότητα αυτή υποκίνησε πολλές αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις και ενέργειες, όπως π.χ. αντιτάχθηκε στη διανομή σικελικού σταριού στον λαό σε περίοδο λιμού και, αυταρχικός όπως ήταν, πρότεινε στη Σύγκλητο την κατάργηση του θεσμού των δημάρχων. Εξαιτίας της πολιτικής του έγινε μισητός στο λαό. Οι δικτατορικές ενέργειές του και η τυραννική του συμπεριφορά εξόργισαν τους συμπολίτες του, γι' αυτό και τον εξόρισαν από τη Ρώμη. Γεμάτος από το πάθος της εκδίκησης, ο Κοριολανός κατέφυγε στους Ουόλσκους, που ήταν εχθροί των Ρωμαίων, έγινε αρχηγός τους και ξεκίνησε εναντίον της πατρίδας του.
Όταν έφτασε έξω από τη Ρώμη και απειλούσε να την καταστρέψει, οι Ρωμαίοι κατατρομαγμένοι έστειλαν διάφορες πρεσβείες για συμφιλίωση. Ο Κοριολανός όμως ήταν άκαμπτος. Τότε πήγε στο στρατόπεδό του η μητέρα του και του είπε γονατιστή:
- ''Κοριολανέ, αν επιμένεις να μπεις εχθρικά στη Ρώμη, θα πατήσεις πρώτα στο πτώμα της μητέρας σου. Γιατί δεν μπορώ να ανεχθώ να είναι το παιδί μου ο καταστροφέας της πατρίδας του.''
Ο Κοριολανός ανασήκωσε τη γονατισμένη μητέρα του και αγκαλιάζοντάς την της απάντησε:
- ''Νίκησες, μητέρα, ευτυχισμένη νίκη για την πατρίδα, αλλά καταστρεπτική για τον γιο σου. Φεύγω μακριά από τη Ρώμη, νικημένος από τη μητέρα μου.''
Και αμέσως έλυσε την πολιορκία της Ρώμης. Ο Πλούταρχος αναφέρει πως οι Ουόλσκοι τον σκότωσαν, όταν επέστρεψε, γιατί θεώρησαν πως τους εξαπάτησε. Άλλοι λένε πως έζησε κι άλλο και πως έγραψε κι ένα επίγραμμα για τη δύσκολη ζωή ενός γέροντα εξόριστου.
Στην ύστερη αρχαιότητα, ήταν γενικά αποδεκτό από τους ιστορικούς ότι ο Κοριολανός ήταν πραγματικό ιστορικό πρόσωπο και εμφανίστηκε μια συναινετική αφηγηματική ιστορία της ζωής του, την οποία επανέλαβαν κορυφαίοι ιστορικοί όπως ο Τίτος Λίβιος, ο Πλούταρχος και ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς. Πιο πρόσφατες μελέτες έχουν εκφράσει αμφιβολίες για την ιστορικότητα του Κοριολανού, απεικονίζοντάς τον είτε ως μια εντελώς θρυλική προσωπικότητα ή, τουλάχιστον, αμφισβητώντας την ακρίβεια της συμβατικής ιστορίας της ζωής του ή τη χρονική αλληλουχία των γεγονότων.
Η ιστορία του είναι η βάση της τραγωδίας Κοριολανός, που γράφτηκε από τον Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, καθώς και σειράς άλλων έργων, συμπεριλαμβανομένης και της Εισαγωγής Κοριολανός του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.
Κάτω Κερτεζαίικα Ηλείας
Τα Κερτηζέϊκα ή Κερτεζέικα είναι μικρός πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 84 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 11 χλμ. Ν. από την Αμαλιάδα και μόλις 2 χλμ. ΝΑ. από τα Δουναίικα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1916 στο ΦΕΚ 99Α - 03/06/1916 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Δουναιίκων. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Δουναίικα, την Αγία Μαρίνα και τα Δανικά αποτελούν την τοπική κοινότητα Δουναίικων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Αμαλιάδος του Δήμου Ήλιδας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 27 κατοίκους.
Κίνημα της 28ης Ιουλίου 1938
Το Κίνημα της 28ης Ιουλίου 1938 ή Κίνημα των Χανίων ήταν ένα πολύ μικρής διάρκειας κίνημα που εκδηλώθηκε στην Ελλάδα με επίκεντρο τα Χανιά της Κρήτης την περίοδο της Δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά, στις 28 Ιουλίου του 1938. Λόγω κακής οργάνωσης, το κίνημα κατέρρευσε εντός μερικών ωρών από το δικτατορικό καθεστώς. Στο κίνημα αυτό συμμετείχαν πολλοί κυρίως Κρητικοί πολιτευτές του κόμματος του Βενιζέλου που είχαν ως στόχο την ανατροπή του καθεστώτος του Ι. Μεταξά.
Χρονικό
Λόγω όμως του περιορισμένου χώρου και του αριθμού των μυημένων σε αυτό, αλλά και του πολύ πρόχειρου σχεδιασμού του κατέρρευσε μέσα σε μερικές ώρες. Το καθεστώς αντέδρασε με αποτελεσματικότητα αποστέλλοντας ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις στην Κρήτη αλλά και υδροπλάνα προς τη Μήλο και έπειτα από μικρές συμπλοκές, εκκαθάρισε τα Χανιά από τους κινηματίες.
Ένα περίπου μήνα μετά, στις 22 Αυγούστου, κηρύχθηκε στρατιωτικός νόμος στο νομό και λειτούργησε Έκτακτο Στρατοδικείο στη πόλη των Χανίων με πρόεδρο τον μετέπειτα αρχηγό Χωροφυλακής υποστράτηγο Κωνσταντίνο Μιχαλόπουλο, και βασιλικό επίτροπο τον τότε αντισυνταγματάρχη Σόλωνα Γκίκα, μετέπειτα αρχηγό ΓΕΣ και υπουργό. Φέρεται όμως ότι υπό την ανοχή του Ι. Μεταξά οι μεν Α. Μητσοτάκης, Μ.Βολουδάκης, Ι. Μουντάκης και λοιποί βενιζελικοί διέφυγαν στην Κύπρο, ενώ άλλοι παράγοντες που συμμετείχαν στο κίνημα, όπως ο Κωνσταντίνος Ρέντης, ο Εμμανουήλ Τσουδερός και άλλοι συνελήφθησαν, καταδικάστηκαν και εκτοπίστηκαν , τον επόμενο όμως χρόνο και συγκεκριμένα την "επέτειο" της 4ης Αυγούστου, τούς δόθηκε αμνηστία. Ο στρατηγός Εμμανουήλ Μάντακας μετά την αποτυχία του κινήματος συνελήφθη αλλά ελευθερώθηκε από ομάδα ένοπλων συγχωριανών του, καταδικάστηκε δε ερήμην σε ισόβια. Καμία θανατική καταδίκη δεν εκτελέστηκε.
Η αποτυχία του κινήματος εντοπίζεται στο ότι ενώ είχε γίνει κάποια πανελλαδική προεργασία, αυτό εκδηλώθηκε μόνο στα Χανιά καθώς και η απομόνωση από τους υπόλοιπους αντιδικτατορικούς παράγοντες της χώρας.
Σύμφωνα με τα αρχεία της Χωροφυλακής λίγο καιρό πριν την εκδήλωση του κινήματος είχε φθάσει στην Κρήτη ο Μάρκος Βαφειάδης για την εκεί οργάνωση του ΚΚΕ.
Συνέχεια αυτού του κινήματος, από τα τέλη του ίδιου έτους άρχισε να προπαρασκευάζεται ένα άλλο κίνημα που όμως δεν πρόλαβε να εκδηλωθεί και που παρέμεινε στην ιστορία ως «συνωμοσία των γερμανοφίλων» στην οποία φερόταν ως πρωτεργάτης ο Περικλής Κάβδας, απόστρατος και υπουργός του Ι. Μεταξά.
Πηγές
1938 Κατηγορία:Ιστορία των Χανίων
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1973-74
Την περίοδο 1973-74 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Μαγδεβούργο ΦΚ κερδίζοντας στον τελικό την ΑΚ Μίλαν. Ήταν η μόνη νίκη ομάδας από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Καλδέρα Σαντορίνης
Η καλδέρα της Σαντορίνης είναι μια μεγάλη, κυρίως βυθισμένη καλδέρα, που βρίσκεται στο νότιο Αιγαίο πέλαγος, 120 χιλιόμετρα βόρεια της Κρήτης στην Ελλάδα. Ορατά πάνω από το νερό είναι τα νησιά της Θήρας, της Θηρασιάς και του Ασπρονησίου περιμετρικά και στο κέντρο τα νησιά Καμένης. thumb|right|300px|Η Σαντορίνη (Δεξιά). thumb|300px|Η καλδέρα της Σαντορίνης. 3D εμψύχωση. thumb|right|300px|Η καλδέρα της Σαντορίνης. Αεροφωτογραφία. Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ελλάδας Κατηγορία:Σαντορίνη
Σόνια - Σοφία Στεφανίδου
Η Σόνια - Σοφία Στεφανίδου (Οδησσός 1907 - Αθήνα 22 Αυγούστου 1990) ήταν Ελληνίδα ηρωίδα, που κατατάχθηκε εθελοντικά στον στρατό, αρχικά ως νοσοκόμα και, στη συνέχεια, δρώντας ως πράκτορας στην κατεχόμενη Ελλάδα. Επίσης είναι η πρώτη Ελληνίδα αλεξιπτωτίστρια.
Οικογένεια και πρώτα χρόνια
Η Στεφανίδου γεννήθηκε το 1907 στην Οδησσό και ήταν κόρη του ιατρού Φιλοποίμενα Στεφανίδη, ο οποίος γεννήθηκε στην Τραπεζούντα το 1873 και τιμήθηκε για την εθελοντική του προσφορά, σε πέντε μέτωπα. Σε ηλικία 5 ετών, μετέβη στην Αθήνα, όπου ο πατέρας της, εθελοντικά, γίνεται ιατρός του Ελληνικού Στρατού, την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων. Η οικογένειά της ήρθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης, το 1923. Κατά την κήρυξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Στεφανίδου, ήταν δημόσιος υπάλληλος.
Μη μπορώντας να φοιτήσει σε σχολείο, οι γονείς της φρόντισαν με επιμέλεια να τη διδάξουν, όπως έκαναν και στην αδελφή της, Έλλη. Μετά από εξετάσεις, πήρε κανονικά το απολυτήριο Γυμνασίου, στο Ηράκλειο. Κατόπιν, και αφού ήδη είχε μάθει δύο γλώσσες (γερμανικά και γαλλικά), το 1924, οι γονείς της τη στέλνουν στη Γαλλία, ώστε να συνεχίσει της σπουδές της στη γαλλική γλώσσα.
Μετά από έναν σύντομα γάμο, έφυγε από την Κρήτη, με κατεύθυνση την Αθήνα και, δίνοντας εξετάσεις στο Υπουργείο Οικονομίας, πέτυχε. Έτσι διορίστηκε, στη Διεύθυνση Στατιστικής του Υπουργείου, ως μόνιμη υπάλληλος, με τον βαθμό του Γραφέως Β.
Στον στρατό - Ελληνοϊταλικός Πόλεμος
thumb|200px| Η ανακοίνωση από την εφημερίδα [[Έθνος (εφημερίδα)|Έθνος, της έναρξης του Ελληνοϊταλικού Πολέμου 28 Οκτωβρίου 1940]] Μετά την έναρξη του Πολέμου του 40, η ίδια προσωπικώς, παρακαλεί, τον τότε Υπουργό, του Ιωάννη Μεταξά, Κοσμά Μπουρμπούλη, να γίνει δεχτή στον στρατό. Η αίτησή της γίνεται δεκτή, και την κατατάσσουν, τέλη Νοεμβρίου, στον Ερυθρό Σταυρό, όπου εκπαιδεύτηκε στο 4ο Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Πιο πριν είχε γραφτεί εθελοντικά στο Σχολείο Νοσοκόμων Παθητικής Αεράμυνας. Στην άδεια κατάταξης είχε γράψει: "εθεώρησα καθήκον μου όπως και εγώ προσφέρω ότι ηδυνάμην περισσότερον, χάριν του Ιερού Αγώνος»"
Στις 15 Ιανουαρίου 1941, στέλνει έτερη επιστολή, ώστε να τη μεταφέρουν στην πρώτη γραμμή. Η μεταφορά της έγινε εκεί, στις 7 Απριλίου του 1941 και, κατόπιν, παρουσιάστηκε στο 1ο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Ο πατέρας της και τα δύο της αδέλφια υπηρετούσαν ήδη στο μέτωπο, ως υγειονομικοί αξιωματικοί.
Εκεί δείχνει μεγάλη αυτοθυσία, μετά του αεροπορικούς βομβαρισμούς, αφού βομβαρδίστηκε το Νοσοκομείο, και περί των 50 ατόμων, περίπου, σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν. Εκεί προσέφερα, μεγάλη βοήθεια, στους τραυματίες. Για την πολυπρόσωπη συνεισφορά της, εκείνη τη μέρα, όπως για τις άλλες νοσοκόμες, προτάθηκε για Ηθική Αμοιβή. Ακολούθως, οι εξελίξεις του Πολέμου, δεν της επέτρεψαν να λάβει αυτή την αμοιβή.
Αφού έγινε η συνθηκολόγηση, επέστρεψε στην Αθήνα. Όμως, το 1941, και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του έτους αυτού, διέφυγε με βάρκα στη Μέση Ανατολή, μέσω Τουρκίας, αφού πρώτα είχε προσπαθήσει να διαφύγει, χωρίς να τα καταφέρει. Έγραψε τότε: "Η θέα του αγκυλωτού σταυρού επάνω στην Ακρόπολη θανατώνει την ψυχή μου"
Εκεί κατατάχθηκε, ως εθελόντρια νοσοκόμα, στο νοσοκομείο της Αλεξάνδρειας και της Χεντέρας στην Παλαιστίνη. Αργότερα, κατευθύνθηκε στο Κάιρο, για να βρει την ελληνική κυβέρνηση, του Εμμανουήλ Τσουδερό. Κάνοντας κι άλλη αίτηση, στις 8 Απριλίου 1943, να καταταγεί σε μονάδα καταδρομών. Εντάχθηκε στις Βρετανικές Υπηρεσίες. Πέρασε ένα στάδιο εκπαίδευσης στο όρος Καρμάλ, στη Χάιφα, στη Σχολή Αλεξιπτωτιστών της ΡΑΦ. Κι αφού απέκτησε το πτυχίο της, έγινε η πρώτη Ελληνίδα αλεξιπτωτίστρια και δη, σε πόλεμο. Μάλιστα, ο Άγγλος εκπαιδευτής της θα γράψει: «Η επίδοσις αυτής της εκπαιδευομένης ήτο υψηλού επιπέδου.»
Στην Κατεχόμενη Ελλάδα και Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Τα πλεονεκτήματα που είχε η Στεφανίδου, εκτός τις καλές τις επιδόσεις στις Σχολές Αλεξιπτωτιστών και Κατασκόπων, ήταν ότι μιλούσε τη γαλλική, την αγγλική και τη γερμανική. Έτσι, οι Μυστικές Υπηρεσίας, από το Κάιρο, της αναθέτουν αποστολή στην κατεχόμενη Ελλάδα, με μυστική ρίψη αλεξίπτωτου, στη δυτική Μακεδονία. Η αποστολή της ήταν να ακολουθήσει τους Βρετανούς καταδρομείς, στην οροσειρά της Πίνδου, και να συλλέξει/μεταδώσει πληροφορίες για τις κατοχικές δυνάμεις, με την υποστήριξη ενός ασυρμάτου.
Στις 2 Σεπτεμβρίου του 1943 συνελήφθη από τους Γερμανούς. Ακολούθως, διεξήχθη μια έντονη ανάκριση, η οποία κατέληξε στην απόφαση περί εκτέλεσης των συλληφθέντων. Αφού τους φυλάκισαν σε έναν αχερώνα, όρισαν ότι την επομένη, στις 06.00 το πρωί, θα τους εκτελούσαν. Μια αδιευκρίνιστη, όμως, πράξη, ενός Γερμανού στρατιώτη, τους έσωσε, καθώς άνοιξε την πόρτα της φυλακής και τους έδειξε τον δρόμο της απόδρασης. Ήταν 04.20, τα ξημερώματα, ακολούθως, ο Γερμανός, πήγε μαζί τους, και κατέληξαν σε ένα φυλάκιο της Εθνικής Αντίστασης. Κατόπιν τα μέλη χωρίστηκαν, αφού πρώτα εφοδιάστηκαν με όλα τα χρειώδη, καθότι οι Γερμανοί τους είχαν πάρει τα μουλάρια τους, τα χρήματά τους και προφανώς και τον ασύρματο. Η Στεφανίδου, κατευθύνθηκε προς τη Θεσσαλία, σε ένα χωριό, κοντά στην Καλαμπάκα. Τον Δεκέμβριο του 1943, με ένα βρετανικό μεταγωγικό, κατευθύνεται προς τη Λιβύη. Το αεροπλάνο προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο της Βεγγάζης. Εκεί την υποδέχτηκαν εγκάρδια κάμποσοι Έλληνες. Τέλος, αν και με ανάμικτα συναισθήματα, διότι εγκατέλειπε τη χώρα σκλαβωμένη, κατευθύνθηκε και πάλι στο Κάιρο.
Η Στεφανίδου, αφού έφτασε στο Κάιρο, πήγε ευθύς αμέσως και παρουσιάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Και αμέσως ανέλαβε υπηρεσία. Κατόπιν, η Στεφανίδου υπέβαλε αίτηση στο Υπουργείο Εξωτερικών για να καταταχθεί νεοσύστατο Γυναικείο Σώμα. Στις 12 Ιανουαρίου η αίτησή της διαβιβάστηκε από τον Υπουργό των Στρατιωτικών, στην Ειδική Επιτροπή του νεοσύστατου Σώματος. Στις 22 Φεβρουαρίου, τελικά, κατατάχθηκε στον 1ο Ενεργό Λόχο, στον οποίον παρέμεινε μέχρι την επόμενη επιστροφή της στην Ελλάδα. Εκεί κατείχε τον βαθμό του Στρατιωτικού Υπαλλήλου Α' (αντίστοιχος του ανθυπολοχαγού).
Η μυστική αποστολή στην Κρήτη δεν έχει επαρκή στοιχεία, σύμφωνα με αυτά, λοιπόν: Μεταξύ του Γενάρη και του Οκτώβρη (1944) η Στεφανίδου στάλθηκε στην Κρήτη, πιθανόν από τον Εμμανουήλ Τσουδερό. Η φύση της αποστολής δεν είναι γνωστή. Ως σύνδεσμος, πιθανολογείται ότι μετέφερε εκεί, εντολές, χαρτιά ή, ακόμα, και χρήματα.
Μετά το τέλος του πολέμου, και συγκεκριμένα το έτος 1953, η Στεφανίδου θα αποστείλει Υπεύθυνη Δήλωση, στο Υπουργείο Βιομηχανίας ότι: «Υπηρέτησα εις Μέσην Ανατολήν [...] αποσταλείσα ως κομάντος δια ειδικήν Υπηρεσίαν εις Δυτικήν Μακεδονίαν και Κρήτην».
Η Στεφανίδου, συνέχισε να υπηρετεί στο Υπουργείο Εξωτερικών και στο Γραφείο του Πρωθυπουργού, σε όλη τη διάρκεια της παραμονής της στο Κάιρο. Στο στήθος της βρισκόντουσαν οι πτέρυγες του Αλεξιπτωτιστή, εικόνα που προκαλούσε θαυμασμό στους Έλληνες αλλά και στους ξένους/συμμάχους στρατιώτες.
Στις 26 Ιουλίου του 1944, ο Έλληνας πρέσβης στο Κάιρο, Κ. Σκέφερις έστειλε έγγραφο στο Υπουργείο των Στρατιωτικών:
Η τιμητική αυτή πρόταση, δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Η Στεφανίδου πικράθηκε πολύ. Πικρία που την εξέφραζε έως και το τέλος της ζωής της, είτε γραπτώς είτε προφορικώς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνοϊταλικός πόλεμος 1940 Κατηγορία:Έλληνες της Ουκρανίας Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Έλληνες νοσηλευτές Κατηγορία:Γυναίκες στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
2369 Τσέχωφ
Ο Τσέχωφ (Chekhov) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,8. Ανακαλύφθηκε το 1976 από τον Σοβιετικό αστρονόμο Νικολάι Τσερνίχ, που παρατηρούσε από το Ναουτσνί της Κριμαίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρώσου θεατρικού συγγραφέα Αντόν Τσέχωφ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος του Τσέχωφ είναι S (λιθώδης). Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Τσεχωφ
Γκότσλιν του Μπίντγκαου
Ο Γκότσλιν (Gozelo, 911 - μεταξύ 19 Οκτωβρίου 942 και 16 Φεβρουαρίου 943) από τον Οίκο του Αρντέν ήταν κόμης του Μπίντγκαου & Αρντέν (Ardennes). Είναι ο ιδρυτής του κλάδου των Αρντέν-Βερντέν.
Βιογραφία
Νυμφεύτηκε την Όντα των Γκεραρντιδών, κόρη της Όντας των Οθωνιδών (αδελφής του Ερρίκου Α΄ της Γερμανίας). Ήταν διοικητής στο στρατό του αδελφού του Αντάλμπερο Α΄ επισκόπου του Μετς.
Απεβίωσε το 942/943 σε ηλικία 31/32 ετών και τον διαδέχθηκε ο γιος του Γοδεφρείδος Α΄ ο αιχμάλωτος ως κόμης του Βερντέν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 930 τη Όντα των Γκεραρντιδών, κόρη του Γκέραρτ Α΄ κόμη του Μετς και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Αρντέν
Το Λυκόφως της Δόξας
Το Λυκόφως της Δόξας (Πρωτότυπος τίτλος The Last Command) είναι βωβή δραματική ταινία παραγωγής 1928 βασισμένη σε διήγημα του Λάγιος Μπιρό. Ο πρωταγωνιστής της ταινίας Έμιλ Γιάνινγκς, που ερμηνεύει το ρόλο ενός ξεπεσμένου στρατηγού της φρουράς του τσάρου, βραβεύτηκε με το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου στην πρώτη απονομή των βραβείων το 1929. Πλάι στον Γιάνινγκς εμφανίζονται ο Γουίλιαμ Πάουελ και η Έβελιν Μπρεντ. Η ταινία επιλέχθηκε να φυλαχθεί για διατήρηση στο Εθνικό Αρχείο Κινηματογράφου των ΗΠΑ από την Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, με αιτιολόγηση πως είναι πολιτιστικά, ιστορικά και αισθητικά σημαντική
Υπόθεση
Το 1917, μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, που σήμανε την πτώση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, ένας στρατηγός, ο Μεγαδούκας Σέργιος Αλέξανδρος (Εμίλ Γιάνινγκς), ξαδελφός του τσάρου, καταφέρνει να σωθεί και να μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου ζει υπό συνθήκες φτώχειας. Ένας πρώην του αντίπαλος, ο Λέων Αντρέγιεφ (Γουίλιαμ Πάουελ), που εργάζεται ως σκηνοθέτης σε αμερικανική χολιγουντιανή εταιρία καταφέρνει να τον εντοπίσει και τον προσλαμβάνει ως ηθοποιό σε μια ταινία που έχει ως θέμα την επανάσταση του '17.
Πολιτικό υπόβαθρο της ταινίας
Ο σκηνοθέτης Έρνστ Λούμπιτς αποκάλυψε στο δημοσιογράφο Γκίλμπερτ Σουάν ότι η υπόθεση της ταινίας είχε ως πηγή έμνευσης τη ζωή ενός στρατηγού της φρουράς του τσάρου ονόματι Θεόδωρος Α. Λοντιτζένσκι, τον οποίο ο Λούμπιτς είχε γνωρίσει στη Ρωσία και είχε συναντήσει χρόνια αργότερα στη Νέα Υόρκη όπου είχε ανοίξει εστιατόριο. Ο Λούμπιτς συνάντησε ξανά τον άνδρα όταν εκείνος εμφανίστηκε σε ταινία του ως κομπάρσος για 7.50 δολάρια την ημέρα. Ο Λούμπιτς διηγήθηκε το περιστατικό στον Λάγιος Μπιρό, ο οποίος έγραψε την ιστορία πάνω στην οποία βασίστηκε το σενάριο της ταινίας του Φον Στέρνμπεργκ. Ο Λοντιτζένσκι, μετά την προβολή της ταινίας, υιοθέτησε το ψευδώνυμο Θίοντορ Λόντι και έγινε ηθοποιός εμφανιζόμενος σε κάποιες ταινίες μεταξύ του 1929 και 1935.
Υποδοχή
Η ταινία έχει βαθμολογία 100% στην ιστοσελίδα των κριτικών Rotten Tomatoes.
Βραβεία
Ο Εμίλ Γιάνινγκς βρέθηκε υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για τόσο για την εν λόγω ταινία, όσο και για την ταινία Όταν η Σαρξ Υποκύπτει (The Way of All Flesh, 1927) στην πρώτη τελετή των βραβείων το 1929. Ο ηθοποιός κέρδισε το βραβείο, το οποίο η ακαδημία του έδωσε μερικές μέρες πριν την τελετή, καθώς εκείνος έπρεπε να αναχωρήσει για την Ευρώπη. Η ταινία προτάθηκε επίσης για Όσκαρ Καλύτερου Σεναρίου, ενώ ορισμένες πηγές υποστηρίζουν ότι υπήρξε υποψήφια και για Όσκαρ Καλύτερης Παραγωγής, χάνοντας από την ταινία του 1927 Τα Φτερά (Wings, 1927).
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ) Βράβευση:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1928 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες Εθνικού Μητρώου Κινηματογράφου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2009-10
μικρογραφία|Η παρέλαση των παιχτών της Τσέλσι η οποία ήταν η πρωταθλήτρια εκείνης της χρονιάς. Το πρωτάθλημα της περιόδου 2009-10 ήταν το 18ο από την καθιέρωση της Πρέμιερ Λιγκ. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η Τσέλσι για 4η φορά στην ιστορία της ακολουθούμενη στη βαθμολογία από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Θέση στο Champions League εξασφάλισαν επίσης η Άρσεναλ και η Τότεναμ. Η Λιβερπουλ ηταν η μεγαλη ευχαρηστη εκπληξη καθως από 13η ανεβηκε στην 7η θεση Μια από τις δυσαρεστες ηταν η Πορτσμουθ καθως την περασμένη σεζον επαιζε στο Κυπελλο Ουεφα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2009-2010 Κατηγορία:Πρέμιερ Λιγκ
Σουσάκι
Το Σουσάκι είναι ανενεργό ηφαίστειο και ιλυοδεξαμενή (mudpool) στα βορειοανατολικά του νομού Κορινθίας, στη βορειοδυτική ακτή του ηφαιστειακού τόξου του νοτίου Αιγαίου.
Το ηφαίστειο ήταν ενεργό στην Τεταρτογενή περίοδο, και πιο συγκεκριμένα, στο πλειστόκαινο (4 με 2,3 εκατομ. χρόνια πριν) και σήμερα έχει σημαντική σολφαταρική δραστηριότητα. Το γεωθερμικό σύστημα αποβάλλει περίπου 1 μεγαγραμμάριο ανά ημέρα από αέρια στους 42 °C, 90% CO2 και < 1% το καθένα από CH4 and H2S.
Αλέχο Καρπεντιέ
Ο Αλέχο Καρπεντιέ (Alejo Carpentier y Valmont, 26 Δεκεμβρίου 1904 - 24 Απριλίου 1980) ήταν Κουβανός μυθιστοριογράφος, δοκιμιογράφος και μουσικολόγος, ο οποίος επηρέασε τη λογοτεχνία της Λατινικής Αμερικής κατά τη διάρκεια της μεγάλης άνθησής τη δεκαετία του 1960 και 1970.
Σουσάκι
Η τελευταία έκρηξη του συγκεκριμένου ηφαιστείου ήταν μια πλάγια έκρηξη η οποία δημιούργησε νέα ξηρά στον κόλπο των Μεγάρων, όπου υπάρχει μεγάλο λιμάνι και δραστηριότητες διυλιστηρίων.
Αλέχο Καρπεντιέ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λωζάνη της Ελβετίας και μεγάλωσε στην Αβάνα της Κούβας. Ταξίδευσε στη Γαλλία και τη λατινική Αμερική και γνώρισε πολλούς ανθρώπους της τέχνης και των γραμμάτων. Υποστήριξε την επανάσταση του Φιντέλ Κάστρο και φυλακίστηκε για τις αριστερές του απόψεις.
Σουσάκι
Ο ομώνυμος οικισμός
Το Σουσάκι είναι παραλιακός οικισμός, ο οποίος βρίσκεται στο Νομό Κορινθίας και αποτελεί τμήμα του Ισθμού. Το όνομά του το πήρε απ' το ηφαίστειο Σουσάκι γύρω απ' το οποίο αναπτύχθηκε. Διαθέτει εργοστάσια, κάμπινγκ κι ένα φάρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ελλάδας Κατηγορία:Οικισμοί του νομού Κορινθίας
Αλέχο Καρπεντιέ
Βιογραφία
Αν και ο Αλέχο Καρπενιέρ έγραψε σε πολλά διαφορετικά είδη, όπως δημοσιογραφικά άρθρα, ραδιοφωνικά και θεατρικά έργα, δοκίμια, όπερες και λιμπρέτα, είναι περισσότερο γνωστός για τα μυθιστορήματά του. Είναι από τους πρώτους που χρησιμοποίησαν τον μαγικό ρεαλισμό στα έργα για να εξερευνήσει την ιστορία και τον πολιτισμό της Λατινικής Αμερικής. Επηρεάστηκε επίσης από τον Αφρο-Κουβανισμό. Έργο που συνδυάζει τον Αφρο-Κουβανισμό και τον μαγικό ρεαλισμό είναι Το βασίλειο αυτού του κόσμου (1949). Στο τρόπο γραφής του έχει επίσης αφομοιώσει στοιχεία από την ανάσταση του μπαρόκ (Μπαρόκ του Νέου Κόσμου) και έχει τη θεωρία του υπερρεαλισμού.
Επιλογή έργων
Κατηγορία:Κουβανοί συγγραφείς Κατηγορία:Κουβανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Μουσικολόγοι
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1997
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1997 ήταν η 42η έκδοση του ετήσιου Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision. Διοργανώθηκε στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας, μετά τη νίκη της Ιμίαρ Χίνι στο στο Όσλο της Νορβηγίας, με το τραγούδι "The Voice". Αυτή ήταν η έβδομη φορά που ο διαγωνισμός πραγματοποιήθηκε στην Ιρλανδία και η τέταρτη φορά που τον φιλοξενούσε μέσα σε πέντε χρόνια.
Ο διαγωνισμός διεξήχθη στο Θέατρο Πόιντ στις 3 Μαΐου 1997. Τον παρουσίασαν το πρώην μέλος των Boyzone, Ρόναν Κίτινγκ και η Κάρι Κράουλεϊ. Συνολικά 25 χώρες έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό του 1997, με την Ιταλία να επιστρέφει για πρώτη φορά από το 1993. μαζί με τη Δανία, τη Γερμανία, την Ουγγαρία και τη Ρωσία, οι οποίες για τελευταία φορά είχαν λάβει μέρος στο διαγωνισμό του 1995 και απέτυχαν να προκριθούν στον προκριματικό του 1996. Εξαιτίας του κανονισμού να υποβιβάζονται οι χώρες με πολύ χαμηλές βαθμολογίες στον προηγούμενο διαγωνισμό, δεν πήραν μέρος στο διαγωνισμό του 1997 το Βέλγιο, η Φινλανδία και η Σλοβακία.
Νίκησε η συμμετοχή του Ηνωμένου Βασιλείου για 5η και τελευταία ως τώρα φορά, ενώ ήταν και η δεύτερη φορά που το Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισε σε ιρλανδικό έδαφος. Τη χώρα εκπροσώπησε το συγκρότημα Katrina & The Waves με την Αμερικανίδα Κατρίνα Λέσκανιτς να ηγείται του συγκροτήματος, με το τραγούδι "Love Shine a Light", λαμβάνοντας 227 βαθμούς.
Τοποθεσία
Η Ιρλανδία φιλοξένησε το διαγωνισμό για 4η φορά τα τελευταία 5 χρόνια μετά τη νίκη της στο διαγωνισμό του 1996 στο Όσλο. Ως τόπος διεξαγωγής επιλέχθηκε το Δουβλίνο και ο διαγωνισμός έγινε στην ιρλανδική πρωτεύουσα για 6η φορά. Ο χώρος ήταν το Θέατρο Πόιντ όπου έγιναν και οι διαγωνισμοί του και.
Μορφή
Έχοντας φιλοξενήσει τόσες πολλές Eurovision ξανά και ξανά (και μερικές φορές διαδοχικά) άσκησε μεγάλη οικονομική πίεση στο Radio Telefis Eireann (RTE). Υπήρχαν φήμες, δηλώνοντας ότι ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός επρόκειτο να συνεργαστεί με το BBC στη Βόρεια Ιρλανδία, και ακόμη και μια άλλη ενδιαφέρουσα φήμη εξαπλώθηκε γύρω από ότι η Ειδική Υπηρεσία Ραδιοτηλεόρασης (SBS) της Αυστραλίας (η οποία μεταδίδει τον διαγωνισμό για δεκατέσσερα χρόνια ήδη), επρόκειτο να συνδιοργανώσει με το RTE στην Όπερα του Σίδνεϊ. Καμία από αυτές τις δύο φήμες δεν ήταν αληθινή και το RTE αρνήθηκε.
Έπειτα από τον αμφιλεγόμενο προκριματικό για τον διαγωνισμό του 1996, η ΕΒΘ εισήγαγε ένα νέο σύστημα για το 1997: οι χώρες με τη χαμηλότερη κατά μέσο όρο βαθμολογία των τελευταίων 4 ετών αποκλείστηκαν από τον διαγωνισμό του 1997, ενώ εκείνες με τις χαμηλότερες βαθμολογίες κατά μέσο όρο των τελευταίων 5 ετών θα αποκλείονταν από τους μελλοντικούς διαγωνισμούς. Έτσι, ο αριθμός των χωρών που ελάμβαναν μέρος κάθε χρόνο θα μειωνόταν στις 25. Το Ισραήλ δεν έλαβε μέρος, επειδή ο διαγωνισμός έγινε την ημέρα μνήμης του Ολοκαυτώματος και αντί αυτού επιτράπηκε στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη να συμμετάσχει. Για μία ακόμη φορά το RTÉ επεφύλασσε μία υψηλού επιπέδου παραγωγή, με τη σκηνή να είναι μικρότερη για τους ερμηνευτές σε σύγκριση με τους προηγούμενους διαγωνισμούς.
Το Ισραήλ αρνήθηκε να συμμετάσχει, καθώς ο Διαγωνισμός διεξήχθη την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, παρέχοντας ανάκληση στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, η οποία διαφορετικά θα είχε αποκλειστεί λόγω του χαμηλού μέσου όρου της κατά τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια. Το RTÉ παρήγαγε και πάλι μια εξαιρετικά θεαματική παράσταση, με μια σκηνή που είχε μικρότερο χώρο απόδοσης για τους καλλιτέχνες από ό, τι τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό ήταν το τρίτο σετ Eurovision που σχεδιάστηκε από την Paula Farrell, η οποία είχε προηγουμένως συμμετάσχει στους διαγωνισμούς του 1988 και του 1994.
Την χρονιά αυτή ακούστηκαν πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής. Η Δανία έστειλε ένα τραγούδι της ραπ, η Κροατία παρουσίασε τη δική της έκδοση των Spice Girls και η Σουηδία έλαβε μέρος με ένα αντρικό συγκρότημα παρόμοιο με εκείνα των μέσων της δεκαετίας του '80. Γενικά, η μουσική ήταν πιο σύγχρονη από τις προηγούμενες φορές και για πρώτη φορά έπειτα από 6 χρόνια κέρδισε ένα τραγούδι σε ανεβασμένο τέμπο (up-tempo). Σε πέντε χώρες εφαρμόστηκε δοκιμαστικά η ψηφοφορία των τηλεθεατών: Αυστρία, Γερμανία, Ελβετία, Ηνωμένο Βασίλειο και Σουηδία. Τα αποτελέσματα της τηλεψηφοφορίας σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν αρκετά διαφορετικά από εκείνα των χωρών που διέθεταν κριτικές επιτροπές. Η Ισλανδία έλαβε τους 16 από τους συνολικά 18 βαθμούς από αυτές τις 5 χώρες.
Επίσης, για πρώτη φορά στην ιστορία της Eurovision, η βαθμολογία δόθηκε από δύο εκπροσώπους μιας χώρας: ήταν η Γαλλία. Έτσι, τις βαθμολογίες έδωσαν με τη σειρά ο Φρεντερίκ Φερέρ, δημοσιογράφος της τηλεόρασης και η νικήτρια του διαγωνισμού του  Marie Myriam. Ο Ιρλανδός μαέστρος Νόελ Κέλιαν δεν ήταν ο διευθυντής ορχήστρας της διοργανώτριας χώρας αυτήν τη φορά. Μαέστρος ήταν ο Φρανκ Μακνάμαρα.
Επιστροφές καλλιτεχνών
Η Άλμα Τσάρτζιτς επέστρεψε εκπροσωπώντας τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όπως και το 1994. Για 2η συνεχή χρονιά επέστρεψαν η Μαρία-Λις Ίλους και η Σεμπνέμ Πακέρ, εκπροσωπώντας αντίστοιχα την Εσθονία και την Τουρκία.
Διευθυντές ορχήστρας
Οι περισσότερες ερμηνείες είχαν έναν μαέστρο, για να διευθύνει την ορχήστρα.
Πίνακας αποτελεσμάτων
Κάθε χώρα είχε μια κριτική επιτροπή που κέρδισε 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 πόντους για τα δέκα τραγούδια τους ή τηλεψηφοφορία, όπου στα δέκα τραγούδια με τις περισσότερες ψήφους απονεμήθηκαν 12, 10, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 πόντοι. Η Ισλανδία κέρδισε τους περισσότερους από τους 18 πόντους της από τις 5 χώρες που χρησιμοποίησαν την τηλεψηφοφορία. Η Ιρλανδία ήταν φαινομενικά η χώρα με την καλύτερη βαθμολογία σε όλες τις χώρες με τηλεψηφοφορία. Το Ηνωμένο Βασίλειο είχε δικαίωμα να λάβει πόντους από 4 από αυτούς, αφού δεν μπορούσαν να ψηφίσουν. Στην πραγματικότητα, το Ηνωμένο Βασίλειο έλαβε 12 πόντους από όλες τις άλλες χώρες τηλεψηφοφορίας εκτός από τη Γερμανία, από την οποία έλαβαν 10 πόντους: με άλλα λόγια, το Ηνωμένο Βασίλειο κέρδισε 46 από 48 (95,83%) πιθανούς πόντους τηλεψηφοφορίας εκείνο το έτος. Η Ιρλανδία κέρδισε 47 από 60 (78,33%) πιθανούς πόντους τηλεψηφοφορίας - συμπεριλαμβανομένων των μόνο 12 από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας, το Ηνωμένο Βασίλειο έλαβε τουλάχιστον πέντε βαθμούς από κάθε χώρα ψηφοφορίας, η εξαίρεση είναι η Μάλτα που έδωσε μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο έναν βαθμό.
12 βαθμοί
Παρακάτω είναι μια σύνοψη των 12 βαθμών που δόθηκαν κατά τη διάρκεια του τελικού:
Πρόκριση για το διαγωνισμό του 1998
Εκτός από τη διοργανώτρια χώρα του διαγωνισμού του 1998, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι 18 χώρες με τη μεγαλύτερη μέση βαθμολογία μεταξύ του 1993 και του 1997 επετράπη να συμμετάσχουν στο διαγωνισμό του 1998.
Υπόμνημα: Αυτόματος προκριθείς Προκριθείς Αντικαταστατικός προκριθείς Αποχώρησε
Βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ
Για πρώτη φορά, παρουσιάστηκε από τους οπαδούς της Eurovision το βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ, ένα χιουμοριστικό βραβείο για το χειρότερο κοστούμι. Η ονομασία του βραβείου οφείλεται στη Βελγίδα καλλιτέχνιδα Μπάρμπαρα Ντεξ, η οποία ήρθε στην τελευταία θέση στο διαγωνισμό του 1993, στον οποίο φορούσε ένα φόρεμα, που είχε σχεδιάσει η ίδια. Η ομάδα House of Eurovision συνέχισε να απονέμει το βραβείο Μπάρμπαρα Ντεξ μέχρι τον διαγωνισμό του 2016, οπότε ένας άλλος ιστοχώρος οπαδών της Eurovision, το songfestival.be, ανέλαβε την παρουσίαση του βραβείου, ξεκινώντας από τον διαγωνισμό του 2017.
Το πρώτο πρόσωπο που κέρδισε το βραβείο ήταν η συμμετοχή της Μάλτας το 1997, η Ντέμπι Σέρι. Το βραβείο καταργήθηκε το 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1997
Μείγμα πέντε καρυκευμάτων
Το μείγμα πέντε καρυκευμάτων ή άλλως το μείγμα πέντε μπαχαρικών (five-spice powder), είναι ένα μείγμα καρυκευμάτων από πέντε μπαχαρικά, τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως στην κινεζική κουζίνα, αλλά χρησιμοποιείται επίσης και σε άλλες τοπικές Ασιατικές και Αραβικές κουζίνες.
Τύπος
Ενώ υπάρχουν πολλές παραλλαγές, ένα κοινό μείγμα είναι: Άλλες συνταγές μπορεί να περιέχουν σπόρους γλυκάνισου ή ρίζωμα πιπερόριζας, μοσχοκάρυδο, κιτρινόριζα, λοβούς Amomum villosum (砂仁), λοβούς Amomum cardamomum (白豆蔻), γλυκόριζα, φλούδα μανταρινιού ή galangal. Στη Νότια Κίνα το Cinnamomum loureiroi και η φλούδα μανταρινιού, χρησιμοποιούνται ως υποκατάστατο αντί του Κιννάμωμον η Κασσία και των γαρίφαλων, αντιστοίχως, παράγοντας μια διαφορετική γεύση για τις πέντε νότιες σκόνες των μπαχαρικών.
Χρήση
thumb|250px|left|Μείγμα πέντε καρυκευμάτων. Τα πέντε καρυκεύματα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τα λιπαρά κρέατα όπως χοιρινό, πάπια ή χήνα. Χρησιμοποιείται ως καρύκευμα τριψίματος για κοτόπουλα, πάπιες, χοιρινό και θαλασσινά, στις συνταγές για το κόκκινο μαγείρεμα ή προστίθεται ως επικάλυψη των τηγανητών τροφίμων. Τα πέντε μπαχαρικά χρησιμοποιούνται σε συνταγές για την Καντονέζικη ψητή πάπια καθώς επίσης και στο βοδινό κρέας κατσαρόλας. Χρησιμοποιείται ως μαρινάδα, για το ψητό στη σχάρα, κοτόπουλο του Βιετνάμ. Το μείγμα σκόνης πέντε μπαχαρικών, έχει ακολουθήσει την Κινεζική διασπορά και έχει ενσωματωθεί, στις άλλες εθνικές κουζίνες σε ολόκληρη την Ασία.
Αν και αυτό το μείγμα χρησιμοποιείται στη μαγειρική εστιατορίου, πολλά Κινεζικά νοικοκυριά, δεν το χρησιμοποιούν στο καθημερινό τους μαγείρεμα. Στη Χαβάη, μερικά εστιατόρια τοποθετούν από ένα ανακινητή μπαχαρικών, επάνω σε κάθε τραπέζι πελάτου. Ένα εμπλουτισμένο με καρυκεύματα αλάτι, μπορεί εύκολα να ετοιμαστεί από το στεγνό ψήσιμο κοινού άλατος με σκόνη πέντε μπαχαρικών, σε ένα τηγάνι υπό χαμηλή φωτιά έως ότου αναμειχθούν καλώς, το αλάτι και τα καρυκεύματα.
Δείτε επίσης
• 5
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα Κατηγορία:Καντονέζικη κουζίνα Κατηγορία:Χαβανέζικη κουζίνα Κατηγορία:Μείγματα βοτάνων και καρυκευμάτων
Χάουαρντ Άσμαν
Ο Χάουαρντ Άσμαν (Howard Elliott Ashman, 17 Μαΐου 1950 - 14 Μαρτίου 1991) ήταν Αμερικανός θεατρικός συγγραφέας και στιχουργός. Συνεργάστηκε σε πολλές κινηματογραφικές ταινίες με τον Άλαν Μένκεν, κυρίως για κινούμενα σχέδια της Disney, γράφοντας στίχους τραγουδιών και με τον Μένκεν να τα μελοποιεί. Έχει βραβευθεί και με Όσκαρ για το έργο στην ταινία Η Μικρή Γοργόνα αλλά και για το Η Πεντάμορφη και το Τέρας. Πέθανε σε ηλικία 40 ετών, στη Νέα Υόρκη, μετά από επιπλοκές της νόσου του AIDS.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί στιχουργοί Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί θεατρικοί συγγραφείς
NGC 55
Ο NGC 55 είναι ραβδωτός ανώμαλος γαλαξίας σε απόσταση περίπου 6 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη στον αστερισμό Γλύπτη. Από τη Γη έχει φαινόμενο μέγεθος περίπου +8 και είναι ένας από τους λαμπρότερους και μεγαλύτερους γαλαξίες, όπως φαίνονται από τη Γη. Σχηματίζει με το NGC 300 μια μικρή ομάδα γαλαξιών, η οποία βρίσκεται ανάμεσα στη τοπική ομάδα γαλαξιών και την ομάδα του Γλύπτη.
Περιγραφή
Η μορφολογία του NGC 55 δεν είναι επ'ακριβώς γνωστή, με απόψεις να κυμαίνονται ότι είναι ένας ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, μέχρι ένας γαλαξίας παρόμοιος με τα νέφη του Μαγγελάνου. Οι σπόψεις συγκλίνουν προς το δεύτερο, δηλαδή είναι ένας ραβδωτός ανώμαλος γαλαξίας. Η κεντρική περιοχή του γαλαξία εμφανίζει αρκετά έντομο σχηματισμό νέων αστέρων. Μεγάλες κελυφωτές και ινώδεις δομές που έχουν εντοπιστεί είναι υπολείμματα πρόσφατων υπερκαινοφανών και αστρικούς ανέμους από μεγάλα αστέρια. Πρόσφατες σχηματισμός νέων άστρων είναι σχεδόν βέβαιο ότι συνέβη κοντά στο κέντρο του NGC 55 ως 8 εκατομμύρια χρόνια πριν, αν και υπάρχει αρκετά σταθερή παραγωγή των αστεριών κατά τη διάρκεια των τελευταία 100 έως 200 εκατομμύρια χρόνια. Σε σύγκριση με άλλους γαλαξίες, το NGC 55 έχει μια εξαιρετικά ομοιόμορφη ιστορία σχηματισμού αστέρων.
Ο NGC 55 φαίνεται από τη Γη με μεγάλη κλίση, περίπου 80% και έχουν εντοπιστεί σε αυτόν μεγάλα νεφελώματα με πολλά αστρικά συστήματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακανόνιστοι γαλαξίες 0055 Κατηγορία:Γλύπτης (αστερισμός) Κατηγορία:Αντικείμενα Caldwell
Θωρακική κοιλότητα
Η θωρακική κοιλότητα είναι κοιλότητα του σώματος των σπονδυλωτών που προστατεύεται από το θωρακικό τοίχωμα (ο θωρακικός κλωβός και το σχετικό δέρμα, μυς και περιτονία). Το κεντρικό διαμέρισμα της θωρακικής κοιλότητας είναι το μεσοθωράκιο. Υπάρχουν δύο ανοίγματα της θωρακικής κοιλότητας, ένα άνω θωρακικό άνοιγμα γνωστό ως θωρακική είσοδος και ένα κατώτερο κάτω θωρακικό άνοιγμα γνωστό ως θωρακική έξοδος.
Η θωρακική κοιλότητα περιλαμβάνει τους τένοντες καθώς και το καρδιαγγειακό σύστημα, η οποία μπορεί να υποστεί βλάβη από τραυματισμό στην πλάτη, τη σπονδυλική στήλη ή τον αυχένα.
Δομή
Οι δομές εντός της θωρακικής κοιλότητας περιλαμβάνουν:
Κλινική σημασία
Εάν η υπεζωκοτική κοιλότητα διαρρηχθεί από έξω, όπως με τραύμα από σφαίρα ή τραύμα μαχαιριού, μπορεί να προκληθεί πνευμοθώρακας ή αέρας στην κοιλότητα. Εάν ο όγκος του αέρα είναι σημαντικός, ο ένας ή και οι δύο πνεύμονες μπορεί να καταρρεύσουν, κάτι που απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θώρακας
Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης
Η Δαμασκηνός - Μιχαηλίδης ήταν ελληνική κινηματογραφική εταιρεία που ιδρύθηκε το 1946 από τους Θεοφάνη Δαμασκηνό και Βίκτωρα Μιχαηλίδη ως εταιρεία διανομής. Η εταιρεία ξεκίνησε δειλά δειλά με συμπαραγωγές και το 1959 έκανε την πρώτη της παραγωγή, Αμαρυλλίς, το κορίτσι της αγάπης. Μέχρι το 1970 έκανε την παραγωγή ή συμπαραγωγή σε 31 ταινίες, μερικές από τις οποίες είναι από τις σημαντικότερες του ελληνικού κινηματογράφου. Οι ταινίες τους έκαναν επιτυχία και στο εξωτερικό, κάποιες κέρδισαν υποψηφιότητες για όσκαρ, άλλες συμμετοχές και βραβεία σε σημαντικά φεστιβάλ του εξωτερικού. Σημαντική θεωρείται και η σύμπραξή της με την εταιρεία Φίνος Φιλμ, με την οποία δημιούργησαν επτά ταινίες:
Η σημερινή Odeon SA είναι μετεξέλιξη της εταιρείας.
Η ταινία της εταιρείας με τα περισσότερα εισιτήρια είναι Η κόρη μου η σοσιαλίστρια (1966 - 1967) με 659.671 (1η/117) εισιτήρια, ενώ αυτή με τα λιγότερα είναι Τα κίτρινα γάντια (1960 - 1961) με 27.787 (19η/58) εισιτήρια. Και οι δύο ταινίες είναι σκηνοθετημένες από τον Αλέκο Σακελλάριο.
Η ταινιοθήκη της εταιρείας πέρασε το 2000 στην ιδιοκτησία της εταιρείας Καραγιάννης - Καρατζόπουλος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Ελληνικές εταιρίες παραγωγής ταινιών
Αιθαναμίνη
Η αιθαναμίνη ή αιθυλαμίνη (αγγλικά: ethanamine, ΜΕΑ: MonoEthylAmine) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και άζωτο, με μοριακό τύπο C2H7N, αν και συχνά γράφεται με τις πιο αναλυτικές (ημισυντακτικές) μορφές C2H5NH2, CH3CH2NH2 ή και συντομογραφικά EtNH2. Η χημικά καθαρή αιθαναμίνη, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι άχρωμο αέριο με έντονη οσμή, που μοιάζει μ' αυτήν της αμμωνίας. Αν υγροποιηθεί, γίνεται ένα ανοιχτοκίτρινο υγρό. Είναι αναμείξιμη με σχεδόν όλους τους διαλύτες και συμπεριφέρεται ως ασθενής βάση, αφού είναι μια πρωτοταγής αμίνη, με pKa (της πρωτονιομένης μορφής της) περίπου ίσο με 10,7. Η αιθαναμίνη χρησιμοποιείται ευρύτατα στη χημική βιομηχανία και στην οργανική σύνθεση. Η αιθαναμίνη έχει βρεθεί ως ένα συστατικό των αερίων του διαστρικού μέσου.
Ονοματολογία και ισομέρεια
Η ονομασία «αιθαναμίνη» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «αιθ-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-αμίνη» φανερώνει ότι περιέχει μια αμινομάδα ως κύρια χαρακτηριστική ομάδα.
Η ονομασία «αμινοαιθάνιο» θεωρεί ότι η ένωση είναι υποκατεστημένο αιθάνιο, δηλαδή αιθάνιο, ένα άτομο υδρογόνου του οποίου, έχει αντικατασταθεί από μια αμινομάδα (-NH2).
Η ονομασία «1-αζαπροπάνιο» είναι «ονομασία αντικατάστασης», δηλαδή ότι η ένωση είναι προπάνιο του οποίου το #1 άτομο άνθρακα αντικαταστάθηκε από άτομο αζώτου.
Έχει ένα ισομερές θέσης, τη διμεθυλαμίνη [(CH3)2NH], μια δευτεροταγή αμίνη.m³
Δομή
Η δομή της μπορεί να βρεθεί αν αντικατασταθεί ένα άτομο υδρογόνου από ένα μόριο αμμωνίας με αιθύλιο ή αντιστοίχως αν αντικατασταθεί ένα άτομο υδρογόνου από ένα μόριο αιθανίου από αμινομάδα.
Με αιθανόλη και αμμωνία
Η αιθυλαμίνη παράγεται βιομηχανικά συνήθως με επίδραση αμμωνίας (NH3) σε αιθανόλη (CH3CH2OH) με την παρουσία καταλύτη :
Με χλωριούχο αμμώνιο και αιθανάλη
Με επίδραση χλωριούχου αμμωνίου (NH4Cl) σε αιθανάλη (CH3CHO) παράγεται αρχικά υδροχλωρική αιθανιμίνη (CH3CH=NH2Cl) και έπειτα υδροχλωρική αιθαναμίνη. Η τελευταία με υδροξείδιο του νατρίου (NaOH) δίνει καθαρή αιθαναμίνη :
Με αμμωνία και αιθυλαλογονίδιο
Με επίδραση αμμωνίας (NH3) σε αιθυλαλογονίδιο (CH3CH2X, μέθοδος Hofmann) :
Με αιθυλίωση φθαλιμιδικού καλίου
Με αιθυλίωση φθαλιμιδικού καλίου (σύνθεση Gabriel) : 100 px  100 px   100 px
Με αναγωγή αζωτούχων ενώσεων
2. Με αναγωγή αιθανονιτρίλιου (CH3CN)