cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάλχος (Καινή Διαθήκη)
thumb|«Το αυτί του Μάλχου» («L'oreille de Malchus»), πίνακας του [[Ζακ Τισό]] Ο Μάλχος κατά την Καινή Διαθήκη ήταν ο υπηρέτης του Αρχιερέα Καϊάφα που συμμετέσχε στη σύλληψη του Ιησού Χριστού στο Όρος των Ελαιών. Συγκεκριμένα, αναφέρεται και στα τέσσερα Ευαγγέλια. Σύμφωνα με αυτά, ένας από τους μαθητές του Χριστού, ο Σίμων Πέτρος, όντας οπλισμένος με μικρό ξίφος, απέκοψε το δεξιό αυτί του Μάλχου σε μία απόπειρα να αποτρέψει τη σύλληψη του Ιησού Χριστού.
Το σχετικό χωρίο στο Κατά Ιωάννην είναι το ακόλουθο:
"10 Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτὴν, καὶ ἔπαισε τὸν τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον καὶ ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον τὸ δεξιόν· ἦν δὲ ὄνομα τῷ δούλῳ Μάλχος. 11 εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ· Βάλε τὴν μάχαιραν εἰς τὴν θήκην· τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέ μοι ὁ πατὴρ, οὐ μὴ πίω αὐτό;"
Ο καινοδιαθηκολόγος Τζέιμς Φ. Μακγκράθ (James F. McGrath) υποστηρίζει το ότι το περιστατικό αυτό συνέβη πραγματικά, επειδή οι πρώτοι Χριστιανοί δύσκολα θα επινοούσαν ένα συμβάν που θα τους έδειχνε βίαιους.
Παρακάτω στο ίδιο κεφάλαιο (ιη΄ 26) ο Ευαγγελιστής Ιωάννης αναφέρει ότι ένας συγγενής του Μάλχου ήταν αυτόπτης μάρτυρας της επιθέσεως του Πέτρου κατά του Μάλχου στον Κήπο της Γεθσημανής, αναγνωρίζοντας τον Πέτρο ως ακόλουθο του Χριστού, σχέση που ο Πέτρος αρνήθηκε.
Πηγές
Μαλχος Μαλχος
Ζωολογικός κήπος του Μπρονξ
Ο ζωολογικός κήπος του Μπρονξ (αγγλικά:Bronx Zoo) είναι μεγάλος ζωολογικός κήπος, με πολλά σπάνια ζώα, στην Νέα Υόρκη. Είναι ο μεγαλύτερος μητροπολιτικός ζωολογικός κήπος στις Ηνωμένες Πολιτείες και μεταξύ των μεγαλύτερων στον κόσμο. Κατά μέσο όρο έχει 2,15 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο και περιλαμβάνει 265 στρέμματα πάρκων και φυσικών οικοτόπων τα οποία διασχίζει ο ποταμός Μπρονξ.
Ο ζωολογικός κήπος αποτελεί μέρος ενός ολοκληρωμένου συστήματος τεσσάρων ζωολογικών κήπων και ενός ενυδρείου που διαχειρίζεται η Εταιρεία Διατήρησης της Άγριας Ζωής και είναι διαπιστευμένο από τον Σύνδεσμο Ζωολογικών Κήπων και Ενυδρείων (AZA). Είναι παγκοσμίως γνωστός για τη μεγάλη συλλογή ζώων του, καθώς και για τις βραβευμένες εκθέσεις του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπρονξ Κατηγορία:Νέα Υόρκη
Φαμπρίτσιο ντελ Καρρέττο
Ο Φαμπρίτσιο ντελ Καρρέττο (Φινάλε Λίγκουρε, Λιγυρία, 1455 - 10 Ιανουαρίου 1521) ήταν Ιταλός ευγενής που έγινε Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών Ιπποτών (1513 - 1521). Ο Φαμπρίτσιο ντελ Καρρέττο ήταν το 4ο παιδί του Τζιοβάννι ντελ Καρρέττο, μαρκησίου του Φινάλε και της Βαλεντίνας Αντόρνο, κόρης του Μπαρνάμπα Αντόρνο, Δόγη της Γένοβας, ο μεγάλος του αδελφός ήταν ο Καρδινάλιος Καρλο Ντομένικο ντελ Καρέτο. Στη νεότητα του έζησε μερικά χρόνια στη Ρόδο, επέστρεψε στην Ιταλία και διεκδίκησε από τον πάπα Ιννοκέντιο Η΄ την ηγεσία της Σάντα Μαρία του ιερού ναού του Τιμίου Σταυρού στο Μιλάνο. Τις διοικητικές του ικανότητες τις έδειξε στη μεταφορά γαλέρων από τη Γένοβα στη Ρόδο για να ενισχύσει την άμυνα του νησιού από την Οθωμανική αυτοκρατορία, διορίστηκε Καπετάνιος των Γαλέρων (1500). Επέστρεψε στη Ρώμη όταν ο Μέγας Μάγιστρος τον διόρισε εκπρόσωπο του Τάγματος στην Αγία Έδρα (1502). Αργότερα έγινε Στρατηγός του Τάγματος και διοικητής του Ιταλικού τμήματος (1509). Ο Πάπας Ιούλιος Β΄ του ανάθεσε νέα διοικητικά καθήκοντα, τον συνόδευσε στην Τέταρτη Σύνοδο του Λατερανού (1512). Επέστρεψε κατόπιν στη Ρόδο και ανέλαβε τη διοίκηση δύο Γαλέρων στην υπηρεσία του Τάγματος. Ο Μέγας Μάγιστρος Γκι ντε Μπλανσφόρ πέθανε στη Ζάκυνθο (24 Νοεμβρίου 1513) αλλά έφτασαν τα νέα στη Ρόδο αργότερα (13 Δεκεμβρίου 1513).Σε δύο μέρες το Συμβούλιο των Ιπποτών εξέλεξε νέο Μάγιστρο τον Φαμπρίτσιο ντελ Καρρέττο. Τα επτά έτη της διακυβέρνησης του συνέχισε να επεκτείνει τις οχυρώσεις, ενίσχυσε όλα τα Δωδεκάνησα με τρόφιμα και πολεμοφόδια. Ο Φαμπρίτσιο ντελ Καρρέττο πέθανε μετά από σύντομη ασθένεια (10 Ιανουαρίου 1521), ήταν ο τελευταίος Μέγας Μάγιστρος των Ιωαννιτών που τάφηκε στη Ρόδο. Με τον διάδοχο του Φιλίπ ντε Βιλιέ ντε λ' Ιλ-Αντάμ η Ρόδος θα κατακτηθεί από τον Οθωμανό Σουλτάνο Σουλειμάν τον Μεγαλοπρεπή και η έδρα του Τάγματος θα μετακινηθεί στη Μάλτα (1530).
Πηγές
Κατηγορία:Ιπποτοκρατία στη Ρόδο
Ζανγκ Ξιαν
Ο Ζανγκ Ξιαν (γενν. 30 Ιουλίου 1985) είναι Κινέζος αθλητής της σκοποβολής. Γεννήθηκε στην πόλη Άντα της Χεϊλονγκτσιάνγκ. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 στα 25 μέτρα πιστόλι ταχείας βολής, όπου κατατάχθηκε 5ος. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Σκοποβολής 2018 κατατάχθηκε 2ος στο ίδιο αγώνισμα και 1ος στο ομαδικό αυτού του αγωνίσματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές σκοποβολής στην Κίνα
Τόβε των Οβοτριτών
H Τόβε ή Τόβα/Τόφα/Τόρα, γερμ. Tove/Tova/Tofa/Thora (10ος αι.) ήταν πριγκίπισσα των Σλάβων και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Δανίας κατά την εποχή των Βίκινγκς.
Ανήγηρε τον Ρουνικό λίθο στην εκκλησία Sønder Vissing της ανατολικής Γιουτλάνδης στη μνήμη της μητέρας της με λαξευμένη την επιγραφή "Η Τότα, κόρη του Μιστιβίρ, σύζυγος του Χάραλντ του Καλού, γιου του Γκορμ, έκανε το μνημείο αυτό στη μνήμη της μητέρας της."
Οικογένεια
Παντρεύτηκε μάλλον περί το 970 τον Χάραλντ τον Κυανόδοντα. Δεν γνωρίζουμε αν είχε τέκνα. Υπάρχει πάντως η εκτίμηση ότι ήταν η μητέρα του
Πηγές
Κατηγορία:Σλάβοι Κατηγορία:Βασίλισσες της Δανίας
Σαλάτ
Το σαλάχ ("Μουσουλμανική προσευχή", صلاة· ανεπίσημα προφέρεται ως ṣalāt, πληθ. صلوات ṣalawāt), γνωστή και ως ναμάζ (نَماز) σε μερικές γλώσσες, είναι ένας από τους Πέντε Πυλώνες της πίστης του Ισλάμ και ένα υποχρεωτικό θρησκευτικό καθήκον για κάθε Μουσουλμάνο. Είναι μια φυσική, ψυχική, και πνευματική πράξη λατρείας που τελεíται πέντε φορές κάθε μέρα σε προκαθορισμένες χρονικές στιγμές. Κατά τη διάρκεια αυτού του τελετουργικού, ο πιστός αρχικά στέκεται όρθιος, σκύβει, γονατίζει και καταλήγει να κάθεται στο έδαφος. Σε κάθε στάση ο πιστός απαγγέλλει ή διαβάζει συγκεκριμένους στίχους, φράσεις και προσευχές. Η λέξη σαλάχ συνήθως μεταφράζεται ως "προσευχή", αλλά ο ορισμός αυτός μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση. Οι μουσουλμάνοι χρησιμοποιούν τις λέξεις "ντούα" ή "ικεσία" όταν πρόκειται για τον κοινό ορισμό των προσευχών, ο οποίος δηλώνεται ως "ευσεβείς αναφορές που γίνονται προς τον Θεό".
Η τελετουργία της σαλάχ ακολουθεί την τελετουργική πλύση. Η σαλάχ αποτελείται από την επανάληψη μιας ενότητας που ονομάζεται ρακ'άχ (pl. ράκα'ατ) η οποία αποτελείται από συγκεκριμένες πράξεις και λόγια. Ο αριθμός των υποχρεωτικών (φαρντ) ράκα'ατ ποικίλλει από δύο έως τέσσερα, ανάλογα με την ώρα της ημέρας ή άλλες συνθήκες (όπως την ομαδική λατρεία της Παρασκευής, η οποία έχει δύο ρακάτ). Η προσευχή είναι υποχρεωτική για όλους τους Μουσουλμάνους, εκτός από εκείνους που είναι στην προεφηβεία, έχουν εμμηνόρροια ή έχουν αιμορραγία επί 40 ημέρες μετά τον τοκετό. Κάθε κίνηση της σαλάτ συνοδεύεται από το τακμπίρ, εκτός από την όρθια θέση μεταξύ του ρουκού και του σουτζούντ, και η τελική κίνηση που αποτελεί μια έκφραση του μουσουλμανικού χαιρετισμού Ασσαλάμου αλαϊκούμ.
Ορολογία
Η σαλάχ (ṣalāt) είναι μια αραβική λέξη που η βασική της σημασία είναι "υπόκλιση, απότιση φόρου τιμής, λατρεία, προσευχή". Σε διεθνές πλαίσιο, ειδικά στην αγγλική γλώσσα, η αναφορά της λέξης σχεδόν πάντα περιορίζεται στη μουσουλμανική επίσημη, υποχρεωτική λατρεία που περιγράφεται σε αυτό το άρθρο.
Η μετάφραση της σαλάχ ως "προσευχή" συνήθως δεν θεωρείται αρκετά ακριβής, καθώς η "προσευχή" μπορεί να υποδεικνύει διάφορους τρόπους σύνδεσης με τον Θεό· η προσωπική προσευχή και ικεσία ονομάζεται ντούα (αραβικά: دُعَاء, κυριολεκτικά "επίκληση") στο πλαίσιο του Ισλάμ.
Οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι χρησιμοποιούν διάφορους όρους για να αναφερθούν στη σαλάχ ανάλογα με τη γλώσσα τους ή τον πολιτισμό τους. Σε πολλά μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένων πολλών μη αραβικών χωρών όπως η Ινδονησία, χρησιμοποιείται ο αραβικός όρος salat ή salah. Ο άλλος μείζων όρος είναι η περσική λέξη namāz (نماز), που χρησιμοποιείται από τους ομιλητές ινδοϊρανικών γλωσσών όπως τα Κουρδικά, τα ούρντου, τα μπαλότσι ή τα Χίντι, καθώς και γλώσσες, όπως τα Τουρκικά, Ρωσικά, Κινεζικά, Βοσνιακά και Αλβανικά. Οι Βόρειες Καυκάσιες Γλώσσες περιέχουν τους όρους λαμάζ (ламаз) στα Τσετσενικά, τσακ (чак) στα λακ και κακ στα Αβαρικά.
Σκοπός και σημασία
μικρογραφία|[[Βόσνιοι Μουσουλμάνοι|Βόσνιοι προσεύχονται σε ένα χωράφι, 1906]] Ο βασικός σκοπός της σαλάχ είναι να δρα ως ατομική επικοινωνία και ενθύμηση του Θεού. Απαγγέλλοντας το "Άνοιγμα", την πρώτη σούρα (κεφάλαιο) του Κορανίου, όπως απαιτείται στην καθημερινή λατρεία, ο πιστός μπορεί να σταθεί ενώπιον του Θεού, να τον δοξάσει, να τον ευχαριστήσει και να ζητήσει καθοδήγηση προς τον "Ευθύ Δρόμο".
Σύμφωνα με την ιδεολογική σκέψη της σχολής Χανμπάλι, ένας άνθρωπος που δεν προσεύχεται πέντε φορές την ημέρα είναι άπιστος. Οι άλλες τρεις σουνιτικές σχολές σκέψης υποστηρίζουν ότι ο άνθρωπος που δεν προσεύχεται πέντε φορές την ημέρα, είναι ένας ανίερος αμαρτωλός. Όσοι πρόσκεινται στο δόγμα των Χανμπαλιτών, επικαλούνται ένα χαντίθ από το Σαχίχ Μουσλίμ, που αναφέρει ότι η προσευχή είναι η διαχωριστική γραμμή μεταξύ ενός πιστού και ενός απίστου.
Επιπλέον, η καθημερινή λατρεία θυμίζει στους Μουσουλμάνους ότι πρέπει να αποδίδουν ευχαριστίες για τις ευλογίες του Θεού και ότι η υποταγή στον Θεό είναι θεμελιώδης προτεραιότητά τους, με αποτέλεσμα ολόκληρη η ζωή τους να περιστρέφεται γύρω από τον Θεό και την υποταγή στο θέλημά Του. Η λατρεία εξυπηρετεί επίσης την επίσημη μέθοδο τέλεσης του Ντικρ και μνήμης του Αλλάχ.
Οι μουσουλμάνοι πιστεύουν ότι όλοι οι προφήτες του Αλλάχ παρεíχαν καθημερινές προσευχές και υπήρξαν ταπεινοί με την υποταγή στη μοναδικότητα του Αλλάχ. Οι μουσουλμάνοι πιστεύουν επίσης ότι το κύριο καθήκον των προφητών του Αλλάχ είναι να διδάξουν την ανθρωπότητα να υποτάσσεται ταπεινά στη μοναδικότητα του Αλλάχ, του Θεού.
Στο Κοράνι, είναι γραμμένο ότι, όπως είπε ο Αλλάχ: "Πιστοί είναι αυτοί που νιώθουν ένα τρέμουλο στην καρδιά τους, και όταν ακούν τα σημάδια Του στη δοκιμασία, δυναμώνει η πίστη τους και αποθέτουν την εμπιστοσύνη τους στον Κύριο τους;"
"Εκείνοι, των οποίων οι καρδιές είναι γεμάτες με φόβο, που δείχνουν παροιμιώδη υπομονή πάνω από τα βάσανά τους, εφαρμóζουν την τακτική προσευχή, και ξοδεύουν (σε ελεημοσύνη) ό, τι έχουμε εναποθέσει επάνω τους."
Η σαλάχ επίσης αναφέρεται ως μέσο συγκράτησης του πιστού από την κοινωνική αδικία και την ηθική παρέκκλιση.
Σύμφωνα με ένα χαντίθ της συλλογής του Σαχίχ Μπουχαρί, ο Μωάμεθ αποκαλεí τη σαλάχ "καλύτερη πράξη".
Η μεγάλη σημασία της σαλάχ αποδείχθηκε περíτρανα από τον Μωάμεθ, ο οποίος, στο νεκροκρέβατό του την ώρα του μυστηρίου του θανάτου θα ανακοινώσει: الصَّلاةَ ، الصَّلاةَ وَمَا مَلَكَت أَيْمَانُكُم. "Την προσευχή, σου θυμίζω την προσευχή, και να φέρεσαι καλά σε αυτούς που έχεις υπό την εξουσία σου."
Προϋποθέσεις
μικρογραφία|Προσευχή Υεμενίτη κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου της Βόρειας Υεμένης Στο κάτω μέρος του κεντρικού κλίτους της αίθουσας προσευχής υπάρχει μια κόγχη (μιχράμπ) που δείχνει την κίμπλα .Αυτή η πράξη λατρείας είναι υποχρεωτική για όσους πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές:
Αυτοí θα πρέπει να: Στοιχεία που καθιστούν τη σαλάχ έγκυρη: Ο τόπος λατρείας πρέπει να είναι καθαρός. Σε μερικές περιπτώσεις όπου αίμα διαρρέει από το σώμα, η σαλάχ απαγορεύεται μέχρι μια μεταγενέστερη χρονική περίοδο. Οι γυναίκες δεν επιτρέπεται να προσεύχονται κατά τη διάρκεια της εμμηνορρυσίας καθώς επίσης και για ένα διάστημα μετά τον τοκετό.
Τελετουργική πλύση
Πριν από τη διεξαγωγή της σαλάχ, οι Μουσουλμάνοι πρέπει να εκτελούν μία τελετουργική πλύση.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Προσευχές
Ταμάμ (ελληνική τηλεοπτική σειρά)
Ταμάμ είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δείκτες του ΑΝΤ1 τις σεζόν 2014-2017. Είναι βασισμένη στη γερμανική σειρά, Türkisch Für Anfänger. Τη διασκευή του σεναρίου ανέλαβαν ο Βασίλης Ρίσβας με τη Δήμητρα Σακαλή, ενώ τη σκηνοθεσία επιμελήθηκε ο Πιέρρος Ανδρακάκος.
Υπόθεση
Ο Μετίν Οζτούρκ, είναι ένας Τούρκος κουρέας χήρος που ζει μόνιμα στην Αθήνα με τα δύο του παιδιά: τον Τζεμ και τη Ντιλέκ. Ο Μετίν ερωτεύεται τη Μυρτώ Χρηστίδου, ολιστική-εναλλακτική ψυχαναλύτρια, που ζει επίσης με τα δύο της παιδιά: την Έλλη και τον Νίκο. Το ζευγάρι αποφασίζει να ζήσουν όλοι μαζί σαν οικογένεια. Και οι δυο τους πιστεύουν ότι αυτά που κρατούν μακριά τους ανθρώπους, δηλαδή οι διαφορές στη καταγωγή, τη θρησκεία και τη κουλτούρα, είναι αυτά ακριβώς που μπορεί και να τους ενώσουν σε μια δυνατή και εναλλακτική οικογένεια. Αυτό όμως που τους ξεφεύγει είναι ένας ουσιαστικός παράγοντας, που μπορεί να διαλύσει τα πάντα. Οι ορμόνες των εφήβων, που τρελαίνονται με το παραμικρό με τις αισθηματικές τους ανησυχίες. Τα πράγματα μάλιστα μπερδεύονται ακόμα περισσότερο, όταν η Έλλη και ο Τζεμ ερωτεύονται....
Κριτικές
Ο Γιώργος Μπαστουνάς σχολιάζει στο Tvnea.com για τον 3ο κύκλο της σειράς: "Αλλαγές παρουσιάζονται στο σενάριο της σειράς. Συγκεκριμένα, το συγγραφικό δίδυμο, Ρίσβας - Σακαλή, παρουσιάζει ένα δυνατό, ώριμο και μεστό σενάριο, με αποτέλεσμα το κάθε επεισόδιο να έχει μία δυνατή συνοχή με αρχή - μέση - τέλος. Τα ιδιαίτερα, μάλιστα, μηνύματα που μεταδίδει, οδηγούν τον τηλεθεατή στη λύτρωση στο τέλος κάθε επεισοδίου. Εξαιρετική η οπτική και σκηνοθετική προσέγγιση από τον Πιέρρο Ανδρακάκο, ο οποίος καινοτομεί με μία σύγχρονη και άρτια αισθητικά εικόνα". Παράλληλα, σχολιάζει και την αλλαγή στο ρόλο της "Μυρτούς Χρηστίδου", που στους δύο πρώτους κύκλους ενσάρκωσε η Μαρία Λεκάκη: "Και ενώ η αλλαγή αυτή αρχικά προβλημάτισε ιδιαίτερα, τελικά φάνηκε ότι η Μυρτώ Αλικάκη προσπαθεί αρκετά αριστοτεχνικά να πάρει επάξια τη θέση της Μαρίας Λεκάκη, η οποία εντυπωσίασε στους 2 προηγούμενους κύκλους".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταμάμ Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Ζαν Νουβέλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αρχιτέκτονες
Προθεσμιακή κατάθεση
Προθεσμιακή κατάθεση ονομάζεται μια κατάθεση σε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα με συγκεκριμένη διάρκεια. Οι προθεσμιακές καταθέσεις γενικά δεν είναι διαπραγματεύσιμες και δεν μεταβιβάζονται από τον καταθέτη, έτσι ώστε να πρέπει να συναλλάσσονται με το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα όταν εξαργυρώνουν πρόωρα την κατάθεση. Η απόδοση των τόκων γίνεται στη λήξη.
Οι προθεσμιακές καταθέσεις επιτρέπουν στην τράπεζα να επενδύει τα κεφάλαια σε χρηματοοικονομικά προϊόντα με υψηλότερα κέρδη. Σε ορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, οι προθεσμιακές καταθέσεις δεν υπόκεινται στις απαιτήσεις αποθεματικών των τραπεζών, με βάση ότι τα κεφάλαια δεν μπορούν να αποσυρθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα. Σε ορισμένες χώρες, οι προθεσμιακές καταθέσεις είναι εγγυημένες από την κυβέρνηση ή προστατεύονται.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χρηματοοικονομικά Κατηγορία:Τραπεζικές συναλλαγές Κατηγορία:Χρηματοπιστωτικό σύστημα Κατηγορία:Οικονομία
Ροδόλφος του Ποντιέ
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουέλφου κόμη εδαφών στη Βαυαρία και της Χέντβιχ, κόρης του Ίζαμμπαρτ κόμη του Τούργκαου στη Σαξονία.
Η αδελφή του Γιούντιτ παντρεύτηκε τον Λουδοβίκο Α΄ των Φράγκων. Με την επιρροή της ο Ροδόλφος έγινε βοηθός ηγούμενος στα αββαεία του Σαιν-Ρικιέ και του Ζυμιέζ.
Το 830 οι Φράγκοι ευγενείς εξεγέρθηκαν εναντίον του Λουδοβίκου Α΄ με σκοπό να τον "ελευθερώσουν" από την επιρροή της συζύγου του Γιούντιτ. Ο Λουδοβίκος Α΄ τέθηκε σε περιορισμό κατ' οίκον, ενώ η Γιούντιτ και οι αδελφοί της Ροδόλφος και Κορράδος Α΄ κόμης του Ωσέρ φυλακίστηκαν σε μονές στην Ακουιτανία. Όταν το 840 ο ανιψιός τους Κάρολος Β΄ (γιος της Γιούντιτ) έγινε βασιλιάς της Δυτικής Φραγκίας, τους ελευθέρωσε.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Χρουόντουν/Ρόντουνα (απεβ. 867) και είχε τέκνα:
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Παλαιών Γουέλφων
Άγιος Βιτάλιος Μεδιολάνων
Ο Άγιος Βιτάλιος Μεδιολάνων (ιταλικά: San Vitale) ήταν πρωτοχριστιανός μάρτυρας και άγιος. Η μνήμη του εορτάζεται στις 28 Απριλίου.
Βιογραφία
Η αγιογραφία του αναφέρει ότι ο Βιτάλιος ήταν ένας πλούσιος πολίτης του Μιλάνου, ίσως και στρατιώτης. Ήταν παντρεμένος με τη Βαλέρια του Μιλάνου, ήταν γονείς των Αγίων Γερβάσιου και Πρωτάσιου.
Σύμφωνα με το μύθο, ο Βιτάλιος ήταν ένας αξιωματικός που συνόδευε τον δικαστή Παυλίνους από το Μιλάνο στη Ραβέννα. Εκεί ο Βιτάλιος ενθάρρυνε τον Άγιο Ουρσίκινο της Ραβέννας να μην φοβάτε και να αντεξει το μαρτυριό του και έπειτα ο ίδιος έθαψε το σκήνωμά του. Ο Βιτάλιος όμως ανακαλύφθηκε ότι ήταν χριστιανός και ο Παυλίνος διέταξε να τον ρίξουν σε έναν βαθύ λάκκο και να τον σκεπάσουν με πέτρες και χώμα.
Η ημερομηνία του μαρτυρίου του είναι αβέβαιη: ορισμένες πηγές αναφέρουν ότι ήταν θύμα του Νέρωνα, άλλες του Μάρκου Αυρήλιου. Μαρτύρησε στη Ραβέννα, αλλά όλα τα άλλα στην ιστορία είναι ύποπτα. «Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι η αφήγηση είναι εν μέρει φανταστική, αναγνωρίζοντας στους χαρακτήρες που αναφέρονται, άλλους μάρτυρες με το ίδιο όνομα που λατρεύονται τόσο στο Μιλάνο όσο και στη Ραβέννα».
Ο Άγιος Βιτάλιος τιμάται ως ο κύριος προστάτης της πόλης της Ραβέννας.
παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί μάρτυρες του 2ου αιώνα
Άγιος Απόστολος Χανίων
μικρογραφία|ΠΑΡΚΟ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ Ο Άγιος Απόστολος  ή Άγιοι Απόστολοι είναι μικρός οικισμός δίπλα και νοτιοανατολικά του Κάνδανου και βόρεια της Χρυσοπηγής, στην Περιφερειακή Ενότητα Χανίων της Κρήτης, ο οποίος βρίσκεται σε υψόμετρο 480 μέτρα. Απέχει περίπου 16 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Παλαιοχώρα (έδρα δήμου) και 56 χλμ. ΝΔ. από τα Χανιά. Αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός, για πρώτη φορά, με την ονομασία Κουφαλωτός το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Καντάνου. Το 1957 με το ΦΕΚ 11Α - 24/01/1957 μετονομάστηκε σε Άγιος Απόστολος. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στην κοινότητα Κανδάνου που υπάγεται στον Δήμο Καντάνου - Σελίνου και σύμφωνα την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 21 κατοίκους ενώ το 1991 είχε 52.
Παραπομπές
Αγιος Αποστολος Αγιος Αποστολος
Λεκάνη Σάντμπερυ
thumbnail|right|Γεωλογικός χάρτης της Λεκάνης Σάντμπερυ thumb|Συμπιεσμένο πέτρωμα από τη Δομή Σάντμπερυ (Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Κλήβελαντ, Οχάιο) Η Λεκάνη Σάντμπερυ (Sudbury Basin) ή Δομή Σάντμπερυ (Sudbury Structure) είναι μείζων γεωλογική δομή στο Οντάριο του Καναδά, που αποτελεί τη σημερινή μορφή ενός μεγάλου πανάρχαιου κρατήρα προσκρούσεως αστεροειδή. Είναι ο τρίτος μεγαλύτερος γνωστός κρατήρας προσκρούσεως στη Γη και ένας από τους αρχαιότερους.
Η λεκάνη βρίσκεται στην Καναδική Ασπίδα και πήρε το όνομά της από την πόλη Σάντμπερυ στο νότιο μέρος της, ενοποιημένη σήμερα ως Μείζον Σάντμπερυ. Η λεκάνη αναφέρεται τοπικά ως «The Valley» («η Κοιλάδα»). Στις πλήρεις σημερινές διαστάσεις της, έχει μήκος 62 χιλιόμετρα και πλάτος 30.
Κοντά στη Δομή Σάντμπερυ βρίσκονται και άλλες αξιόλογες γεωλογικές δομές, όπως η Μαγνητική Ανωμαλία Τεμαγκάμι, ο κρατήρας προσκρούσεως της Λίμνης Γουαναπιτέι (Wanapitei), η Τεκτονική Ζώνη του μετώπου Γκρένβιλ και η ανατολική απόληξη της τεκτονικής ζώνης των Μεγάλων Λιμνών. Πάντως καμιά από αυτές δεν σχετίζεται άμεσα ως προς το αίτιο δημιουργίας της με κάποια άλλη.
Δημιουργία
thumb|Λειασμένη πλάκα πετρώματος που συμπήχθηκε από συντρίμματα της προσκρούσεως (15 επί 23 εκατοστά). Η Λεκάνη Σάντμπερυ σχηματίσθηκε ως κρατήρας από την πρόσκρουση με τη Γη ενός μικρού αστεροειδούς, διαμέτρου περίπου 10 έως 15 χιλιομέτρων, πριν από 1.849.000.000 έτη, κατά την Παλαιοπροτεροζωική εποχή.
Προσομοιώσεις υποδεικνύουν ότι για ένα τόσο μεγάλο γεγονός μάλλον θραύσματα έπεσαν σε όλη την επιφάνεια της Γης, αλλά έχουν πλέον εξαφανισθεί από τη διάβρωση. Το αρχικό σχήμα του κρατήρα ήταν σχεδόν κυκλικό, με διάμετρο περί τα 130 χιλιόμετρα. Σταδιακά οι γεωλογικές διεργασίες τον αλλοίωσαν μέχρι το σημερινό μακρόστενο και μικρότερο σχήμα. Είναι ο τρίτος μεγαλύτερος γνωστός κρατήρας προσκρούσεως στη Γη μετά τον Κρατήρα Βρέντεφορντ στη Νότια Αφρική (διάμετρος > 250 χιλιόμετρα) και τον Τσιξουλούμπ κάτω από το σημερινό Γιουκατάν (150 χιλιόμετρα).
Σύγχρονη χρήση
thumb|Δείγμα πλούσιο σε μεταλλεύματα από το Σάντμπερυ, που συλλέχθηκε το 1932. Περιέχει [[Πεντλανδίτης|πεντλανδίτη, χαλκοπυρίτη και πυρροτίτη.]] Ο μεγάλος κρατήρας είχε αρχικώς βάθος περί τα 15 χιλιόμετρα και όλος αυτός ο τεράστιος όγκος γέμισε με μάγμα από τα ρήγματα της λιθόσφαιρας που δημιουργήθηκαν. Ως προερχόμενο κατευθείαν από τον μανδύα της Γης, αυτό το υλικό περιείχε βαρύτερα μέταλλα, όπως νικέλιο, χαλκό, λευκόχρυσο, παλλάδιο, χρυσό και άλλα. Αυτή η σύσταση αρχικώς ανιχνεύθηκε ως πιθανότητα το 1856 από τον Άλμπερτ Σώλτερ, όταν εντόπισε μαγνητικές ανωμαλίες στην περιοχή. Ο πρώτος καταυλισμός μεταλλωρύχων εκεί συστάθηκε το 1883, μόνο μετά την άφιξη του σιδηροδρόμου.
Ως αποτέλεσμα αυτών των συγκεντρώσεων μετάλλων, η Λεκάνη του Σάντμπερυ είναι σήμερα μία από τις μεγαλύτερες εξορυκτικές περιοχές της Γης, που παράγει μεγάλο ποσοστό της παγκόσμιας παραγωγής νικελίου, όπως και χαλκού. Τα περισσότερα από αυτά τα αποθέματα βρίσκονται σήμερα στο εξωτερικό χείλος της λεκάνης.
Εξαιτίας της μεγάλης περιεκτικότητας του εδάφους, η λεκάνη προσφέρει την πιο εύφορη ίσως γη στο Βόρειο Οντάριο, με πολλά αγροκτήματα λαχανικών, μούρων και γαλακτοκομικών προϊόντων. Ωστόσο, εξαιτίας του βόρειου γεωγραφικού πλάτους, δεν είναι τόσο παραγωγική όσο οι γαίες του νότιου Οντάριο, μία ισορροπία που ενδέχεται να μεταβληθεί τις επόμενες δεκαετίες εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής.
Μια αναμνηστική πλάκα σε πινακίδα έχει στηθεί από την επαρχία για την ανακάλυψη των αποθεμάτων νικελίου στο Σάντμπερυ.
Εκπαίδευση αστροναυτών
Η NASA χρησιμοποίησε την περιοχή του Σάντμπερυ για τη γεωλογική εξάσκηση αστροναυτών ως μέρος της προετοιμασίας τους για τις αποστολές του προγράμματος «Απόλλων» στη Σελήνη, ώστε να μπορούν να αναγνωρίζουν πετρώματα που σχηματίσθηκαν εξαιτίας μιας πολύ μεγάλης προσκρούσεως. Μεταξύ αυτών που εφάρμοσαν αυτή την εξάσκηση στην επιφάνεια της Σελήνης ήταν οι Ντέιβιντ Σκοτ, Τζέιμς Ίργουιν, Τζων Γιανγκ, Τσάρλι Ντιουκ, Τζην Σέρναν και Χάρισον Σμιτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κρατήρες πρόσκρουσης στη Γη Κατηγορία:Γεωγραφία του Οντάριο
Ζαν Κικαμπουά
Ο Ζαν Κικαμπουά (γενν. 3 Νοεμβρίου 1995) είναι Γάλλος αθλητής της σκοποβολής. Συμμετείχε στο αγώνισμα των 25 μέτρων πυροβόλο όπλο στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016, κερδίζοντας το ασημένιο μετάλλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 Κατηγορία:Αθλητές της σκοποβολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες 2015 Κατηγορία:Αθλητές στη Θερινή Πανεπιστημιάδα 2015 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Σκοποβολής
Ροδόλφος της Ραιτίας
Ο Ροδόλφος, γερμ. Rudolf (9ος αι.) από τον Οίκος των Παλαιών Γουέλφων ήταν Φράγκος ευγενής, δούκας της Ραιτίας (890-892).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ροδόλφου κόμη του Ποντιέ και της Ρόντουνα. Αν ο πατέρας του αριθμηθεί Ροδόλφος Α΄, τότε ο ίδιος είναι ο Ροδόλφος Β΄.
Το 864 ο εξάδελφός του Κορράδος Β΄ δούκας της Άνω Βουργουνδίας, περιγράφεται ως δούκας της Ραιτίας και μέρους του Γιούρα. Το 890 ο Ροδόλφος περιγράφεται ως δούκας της Ραιτίας. Αν θεωρήσουμε ότι ήταν και μέρους του Γιούρα, τότε διαδέχθηκε τον Κορράδο Β΄.
Το διάστημα 870-885 ήταν κόμης του Τούργκαου και Ζύριχγκαου στη Ραιτία. Ίσως και του Άουγκστγκαου (ανατολικά του Λεχ) στη Βαυαρία το διάστημα 870-891. Είναι πιθανό ο ίδιος Ρούντολφ να ήταν κόμης των περιοχών αυτών και ο ίδιος μετά να έγινε δούκας της Ραιτίας.
Υποστήριξε τον Αρνούλφο των Καρολιδών να γίνει βασιλιάς της Ανατολικής Φραγκίας, όταν εκτοπίστηκε το 887 ο θείος εκείνου Κάρολος Γ΄. Ήταν στενός συγγενής των Αχαλολφιδών, εξέχουσας οικογένειας της Αλεμάννια. Η Ριχάρντις, η σύζυγος που αποκήρυξε ο Κάρολος Γ΄, ήταν από τον Οίκο αυτόν. Είναι πιθανό, μετά από τον τρόπο αυτό που συμπεριφέρθηκε ο Κάρολος Γ΄ στη σύζυγό του, ο Ροδόλφος να πήρε το μέρος του Αρνούλφου.
Το 890 ο νόθος γιος του Καρόλου Γ΄, ο Βερνάρδος εξεγέρθηκε εναντίον του Αρνούφου στην Αλεμμάνια, αλλά αναγκάστηκε να διαφύγει στην Ιταλία. Επέστρεψε τον χειμώνα του 891-892, όμως ο Ροδόλφος (μάλλον ο δούκας της Ραιτίας) τον σκότωσε. Αυτό αναφέρεται στα Αλαμαννικά Πεπραγμένα.
Το 903 τον Ροδόλφο διαδέχθηκε στη Ραιτία ο Μπούρχαρτ Α΄, που επέκτεινε τη δουκική εξουσία. Αυτό οδήγησε στη δημιουργία του δουκάτου της Σουαβίας. Ο Οίκος του Μπούρχαρτ Α΄, οι Χουνφριτίδες από την Αλεμάννια, ήταν αντίπαλοι των Αχαλολφιδών, συγγενών του Ροδόλφου.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Παλαιών Γουέλφων
Γιούρι Ντροχόμπιτς
Ο Γιούρι Ντροχόμπιτς ή Γιούρι Κότερμακ (ουκρανικά: Юрій Дрогобич ή Юрій Михайлович Донат-Котермак) (1450 στο Ντροχόμπιτς – 4 Φεβρουαρίου 1494 στην Κρακοβία) ήταν Ρουθηναίος φιλόσοφος, αστρονόμος, συγγραφέας, γιατρός, πρύτανης του Πανεπιστημίου της Μπολόνια και καθηγητής της πρώτης Ακαδημίας της Κρακοβίας, και ο εκδότης εκκλησιαστικού σλαβονικού έντυπου κειμένου. Είναι συγγραφέας του Iudicium Pronosticon Anni 1483 Currentis.
Βιογραφία
Ο Γιούρι Ντροχόμπιτς γεννήθηκε στην πόλη Ντροχόμπιτς στην Ερυθρά Ρουθηνία, ή Ruthenia Rubra (σημερινή Δυτική Ουκρανία), από τον αλατοποιό Μιχαήλ-Ντόνατ. Έλαβε την πρωτοβάθμια εκπαίδευση στο τοπικό δημοτικό σχολείο στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και στη συνέχεια σπούδασε σε ένα λύκειο στο Λβιβ (Lwów), ή Λεόπολη, στην Ουκρανία (τότε Βοεβοδάτο της Ρουθηνίας [Palatinatus Russiae] του Βασιλείου της Πολωνίας).
Εκπαίδευση
δεξιά|μικρογραφία|320x320εσ| Ο Γιούρι Ντροχόμπιτς σε γραμματόσημο 30 [[Χρίβνια|κόπιγιοκ]] Το 1468 ή στις αρχές του 1469 ο Ντροχόμπιτς μπήκε στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο (Uniwersytet Jagielloński) στην Κρακοβία. Δύο χρόνια αργότερα πήρε το πτυχίο του και το 1473 το μεταπτυχιακό του. Δίδασκε το καλοκαίρι και συμμετείχε σε επιστημονικές συζητήσεις τα Σάββατα και τις Κυριακές. Αφού απέκτησε κάποια σημαντικά επιτεύγματα στην Κρακοβία, ο Ντροχόμπιτς ταξίδεψε στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, όπου οι φυσικές επιστήμες και η ιατρική κέρδιζαν δημοτικότητα. Εδώ βελτίωσε τα λατινικά του, έμαθε ελληνικά και συνέχισε τις σπουδές του στη φυσική φιλοσοφία, κυρίως στην αστρονομία. Ο καθηγητής αστρονομίας του Ντροχόμπιτς ήταν ο Τζιρόλαμο Μανφρέντι, ένας από τους πιο γνωστούς αστρονόμους στην Ιταλία του 15ου αιώνα. Ο Μανφρέντι παρουσίασε τον Ντροχόμπιτς στον Γερμανό αστρονόμο Γιοχάνες Μίλλερ (Regiomontanus), ο οποίος πίστευε στον ηλιοκεντρισμό. Ωστόσο δεν είχε αποδειχτεί μαθηματικά εκείνη την εποχή.
Διδασκαλία
Το 1478 ο Ντροχόμπιτς έλαβε το διδακτορικό του στη φιλοσοφία, αλλά συνέχισε τις σπουδές του. Αυτή τη φορά ασχολήθηκε με την ιατρική. Εκείνη την εποχή οι κλάδοι της φυσικής φιλοσοφίας ήταν στενά συνδεδεμένοι. Σχεδόν όλοι οι σύγχρονοι φιλόσοφοι επέδειξαν ταλέντο στην αστρονομία και την ιατρική, γεγονός που επέτρεψε στους πανεπιστημιακούς καθηγητές να μετακινούνται από το ένα τμήμα στο άλλο. Παρόμοιες μέθοδοι χρησιμοποιήθηκαν στη διδασκαλία και των δύο κλάδων, στην ανάγνωση και ερμηνεία λατινικών μεταφράσεων Ελλήνων και Αράβων κλασικών συγγραφέων.
Λίγο αφότου ο Ντροχόμπιτς ολοκλήρωσε τις ιατρικές του σπουδές, του προσφέρθηκε μια θέση να διδάξει αστρονομία στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Στις αρχές του 1481, το φοιτητικό σώμα του πανεπιστημίου εξέλεξε τον Ντροχόμπιτς πρύτανη της σχολής Ιατρικής και Ελεύθερων Τεχνών. Ήταν μόλις τριάντα τότε. Για ένα χρόνο, την κανονική θητεία ενός εκλεγμένου πρύτανη, συνδύασε τις ακαδημαϊκές του αρμοδιότητες, που περιλάμβαναν τη διδασκαλία της αστρονομίας και της ιατρικής έρευνας, με διοικητικές υποχρεώσεις. Είχε αστική και νομική εξουσία επί των φοιτητών και των καθηγητών που βρίσκονταν υπό την επίβλεψή του. Το 1482 πήρε το διδακτορικό του στην ιατρική.
Το 1486 ο Ντροχόμπιτς επέστρεψε στην Κρακοβία. Ξεκίνησε την ιατρική του πρακτική και δίδαξε επίσης ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας. Παρόμοια με τους συνομηλίκους του από τη Μπολόνια, βασίστηκε στις διαλέξεις του στα έργα του Ιπποκράτη, του Γαληνού και του Αβικέννα. Λίγα χρόνια αργότερα, έλαβε τη θέση του καθηγητή στην ιατρική και έγινε γιατρός του Πολωνού βασιλιά Καζίμιρ Δ' της Πολωνίας. Το 1492 έγινε Κοσμήτορας του Τμήματος Ιατρικής. Συνηθιζόταν εκείνη την εποχή οι καθηγητές να έχουν συναντήσεις εκτός έδρας, για να συζητούν με τους φοιτητές θέματα, που δεν ταίριαζαν στο επίσημο επιστημονικό δόγμα. Ο Κοπέρνικος παρακολούθησε τις συναντήσεις του Ντροχόμπιτς, αλλά δεν είναι σίγουρο αν ο πρώτος είχε επιρροή στον δεύτερο.
Εκείνη την εποχή, η έννοια του «φαρμάκου» ήταν διαφορετική από το πώς γίνεται κατανοητή σήμερα. Στην πραγματικότητα, υπήρχαν δύο όροι που ορίστηκαν, για να ορίσουν τις θεραπευτικές πρακτικές. Ο όρος «φάρμακο» προέρχεται από το λατινικό ρήμα medico, που σημαίνει «θεραπεύω». Ως εκ τούτου, η πρακτική της ιατρικής έδινε έμφαση στην ικανότητα χορήγησης θεραπευτικών θεραπειών. Από την πλευρά τους, οι ίδιοι οι γιατροί ασκούσαν ένα άλλο είδος θεραπευτικής τέχνης, τη «φυσική». Ο όρος προέρχεται από το ελληνικό ουσιαστικό φύσις, που σημαίνει "φύση". Οι γιατροί έπρεπε να μελετήσουν τη φυσική φιλοσοφία, επειδή οι σκοποί της φυσικής ήταν η διατήρηση της υγείας και η παράταση της ζωής. Η θεραπεία των αρρώστων ήταν ένα σημαντικό μέρος, αλλά μόνο ένα από τα πολλά μέρη, της φυσικής. Ο γιατρός έπρεπε να μπορεί να συμβουλεύει τους υγιείς αλλά και τους αρρώστους για το πώς να ζουν σύμφωνα με τη φύση, γιατί η αρμονία με τη φύση θα είχε ως αποτέλεσμα τη διατήρηση της υγείας αλλά και την παράταση της ζωής. Έτσι, η «ιατρική» και η «φυσική», όπως χρησιμοποιήθηκαν στα τέλη του 15ου αιώνα, είναι όροι που υποδηλώνουν τις διαφορές μεταξύ των μεγάλων παραδόσεων στις θεραπευτικές τέχνες: η μία βασίζεται στην εμπειρία, η άλλη στη μάθηση. Το ένα αφορούσε πρωτίστως τη θεραπεία, το άλλο πρωτίστως για τη διατήρηση της υγείας. Ο διορισμός του Ντροχόμπιτς στην αυλή του Καζίμιρ είναι μια ένδειξη ότι πέτυχε και στους δύο θεραπευτικούς τομείς, επειδή μια τόσο σημαντική θέση απαιτούσε εξαιρετική γνώση της φιλοσοφίας και της φυσικής φιλοσοφίας καθώς και πρακτική εμπειρία στη θεραπεία ασθενειών.
Δημοσιεύσεις
Η διδασκαλία του στην Μπολόνια δεν παρενέβη στα πειράματά του στην αστρονομία. Σε μια επιστολή του στις αρχές του 1478 προς τον φίλο του Μίκολα Τσέπελ στο Πόζναν, ο Ντροχόμπιτς ανέφερε τους υπολογισμούς του για τις πλανητικές θέσεις κατά τη διάρκεια ενός έτους. Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις και τους υπολογισμούς του, υπολόγισε τον ακριβή χρόνο για δύο σεληνιακές εκλείψεις. Συμπεριέλαβε επίσης ένα χάρτη με τις φάσεις της Σελήνης για ένα χρόνο. Στην επιστολή, ο Ντροχόμπιτς περιέγραψε πώς είχε υπολογίσει τις γεωγραφικές τοποθεσίες των μεγάλων πόλεων στη σημερινή Πολωνία και Ουκρανία. Έδωσε επίσης προβλέψεις σχετικά με πολιτικά γεγονότα, που είχαν λάβει χώρα στην Ευρώπη, την Αίγυπτο, την Τουρκία, την Αραβία και την Ινδία. Ο Τσέπελ μοιράστηκε αυτές τις σημειώσεις με τους συναδέλφους του στο Πανεπιστήμιο του Πόζναν. Τα νέα για τα ευρήματα του Ντροχόμπιτς διαδόθηκαν γρήγορα σε πολλούς λόγιους ανθρώπους στην Ευρώπη. Ένας από τους πρώτους Γερμανούς Ουμανιστές, ο συλλέκτης βιβλίων Χάρτμαν Σέντελ, αντέγραψε αυτές τις επιστολές. Εν μέρει χάρη στις προσπάθειές του, διατηρήθηκαν για τους επόμενους.
Ο Ντροχόμπιτς έγραψε μια πραγματεία για την έκλειψη Ηλίου, που έγινε στις 29 Ιουλίου 1478. Πρότεινε ότι τα κοσμικά γεγονότα αυτής της φύσης μπορεί να έχουν ή να μην έχουν ευνοϊκές επιπτώσεις στα γεγονότα στη Γη, αλλά σίγουρα δεν θα προκαλούσαν καταστροφές. Το 1483 ο Ντροχόμπιτς δημοσίευσε στη Ρώμη το πρώτο του βιβλίο στα λατινικά, Προγνωστική Εκτίμηση του έτους 1483 (Iudicium Pronosticon Anni MCCCCLXXXIII Currentis). Ήταν μια δημοσίευση δεκαεννέα σελίδων αστρολογικών (ζωδιακών) ημερολογίων, που ήταν δημοφιλή εκείνη την εποχή, που βοήθησε τους αναγνώστες να προβλέψουν γεγονότα στη Γη ανάλογα με τις θέσεις των πλανητών. Αυτή η δημοσίευση είχε αρκετά αξιοσημείωτα στοιχεία: Ο Ντροχόμπιτς έδωσε ακριβείς προβλέψεις για δύο σεληνιακές εκλείψεις, παρείχε ακριβείς υπολογισμούς των φάσεων της Σελήνης και έθιξε επίσης το θέμα της πλανητικής κίνησης. Επιπλέον, έδειξε ότι οι γεωγραφικές συντεταγμένες ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για τον προσδιορισμό της θέσης του ήλιου και των πλανητών. Ανάλογα με τη γεωγραφική θέση του παρατηρητή, οι θέσεις των κοσμικών αντικειμένων θα ποικίλουν. Ωστόσο, οι υπολογισμοί του γεωγραφικού μήκους δεν ήταν χωρίς σφάλματα. Ήταν ο πρώτος ανατολικοευρωπαίος μελετητής, που σε έντυπη δημοσίευση υπέδειξε τις ακριβείς γεωγραφικές συντεταγμένες αρκετών πόλεων της Ουκρανίας, της Πολωνίας και της Λιθουανίας.
Η πρόγνωση του καιρού ήταν μια άλλη πτυχή των δημοσιεύσεων του Ντροχόμπιτς. Πρότεινε ότι παρατηρώντας ατμοσφαιρικά φαινόμενα μπορεί κανείς να προβλέψει τον καιρό. Υποστήριξε επίσης ότι οι κλιματικές συνθήκες εξαρτώνται από το γεωγραφικό πλάτος μιας γεωγραφικής θέσης. Μία από τις πιο σημαντικές πτυχές αυτής της πραγματείας ήταν το όραμα του συγγραφέα ότι ο κόσμος δεν είναι μια αφηρημένη έννοια και ότι οι άνθρωποι είναι ικανοί να μάθουν τα πρότυπα και τους νόμους του. Στον πρόλογο της πραγματείας, ο Ντροχόμπιτς έγραψε ότι παρόλο, που τα μάτια μας δεν μπορούν να δουν το τέλος των απεριόριστων ουρανών, το μυαλό μας μπορεί. Ότι μαθαίνουμε από το αποτέλεσμα για την αιτία και από το τελευταίο μαθαίνουμε πραγματικά.
Το 1491 ο Ντροχόμπιτς δημοσίευσε ένα από τα πρώτα βιβλία στην εκκλησιαστική σλαβική γλώσσα "Осьмогласник", ("Οκτώηχος" ή "Antiphonal"), και τα πρώτα βιβλία στα ουκρανικά: "Часословець" ("Ωρολόγιο" ή "Βιβλίο των Ωρών"). "Тріодь пісна" και "Тріодь цвітна" ( Τριώδιον ). Όλες αυτές οι εκδόσεις έχτισαν τα θεμέλια για την περαιτέρω ανάπτυξη της ουκρανικής πολιτιστικής ταυτότητας.
Ο Ντροχόμπιτς πέθανε στις 4 Φεβρουαρίου 1494, στην Κρακοβία, σε ηλικία 44 ετών. Άφησε πίσω του μια πλούσια κληρονομιά. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Πανεπιστήμιο της Κρακοβίας, οι ανθρωπιστικές ιδέες άρχισαν να κερδίζουν δημοτικότητα μεταξύ καθηγητών και φοιτητών. Ο Ντροχόμπιτς ήταν ο πρώτος Ουκρανός μελετητής, που προώθησε αυτές τις ιδέες στην Ουκρανία. Καθώς περνούσε ο καιρός, βρήκε πολλούς οπαδούς μεταξύ Ουκρανών μελετητών και φοιτητών, που σπούδασαν στην Ιταλία και την Πολωνία και οι οποίοι διέδωσαν αυτές τις ιδέες κατά την επιστροφή τους στην πατρίδα τους. Στα μέσα του 15ου αιώνα, λόγω της έλλειψης εσωτερικών και εξωτερικών ερεθισμάτων, το εκπαιδευτικό σύστημα της Ουκρανίας έπεσε σε παρακμή. Ο Ντροχόμπιτς και οι οπαδοί του δημιούργησαν μια θέση, που βοήθησε στη διατήρηση και ανάπτυξη κοινωνικο-πολιτιστικών και φιλοσοφικών ιδεών, που έθεσαν τα θεμέλια για την αναβίωση της Ουκρανίας έως τον 17ο και 18ο αιώνα, βοηθώντας στη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας σε μια εποχή, που τα σημερινά ουκρανικά εδάφη ανήκαν σε διαφορετικούς ηγεμόνες.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ουκρανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Ουκρανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Ουκρανοί συγγραφείς
Δίδυμος (όνομα)
Δίδυμος, αρχαιοελληνικό αντρικό κύριο όνομα.
Ετυμολογία του ονόματος
Το όνομα Δίδυμος προέρχεται από το αρχαιοελληνικό επίθετο δί-δυ-μος, το οποίο, σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας του Γεωργίου Μπαμπινιώτη, παράγεται από εκφραστικό αναδιπλασιασμό του δύο.
Έτσι, το όνομα Δίδυμος είναι σημασιολογικά ταυτόσημο με τα σημερινά ελληνικά αντρικά ονόματα Γέμελλος / Γέμινος, Θωμάς και Τομάζος.
Διάδοση
Στην αρχαιότητα το όνομα Δίδυμος δεν ήταν ιδιαίτερα συχνό. Σύμφωνα με τη Θετίμα, εμφανίζεται σε όλο το Lexicon of Greek Personal Names (LGPN) να το φέρουν 93 πρόσωπα. Η πρωιμότερη βέβαιη μαρτυρία είναι από την Αθήνα τον 4ο αι. π.Χ. και η τελευταία μαρτυρία από την Αιτωλία τον 6ο αι. μ.Χ. Γεωγραφική διασπορά του ονόματος: Μακεδονία, Λυκία, Λυδία, Κιλικία Πεδιάς, Κύπρος, Κυρηναϊκή, Κυρήνη, Βιθυνία, Αθήνα, Ιωνία, Θράκη, Καρία, Καμπανία, Βοιωτία, Αιτωλία, Μυσία, Δήλος, Θάσος, Κρήτη, Νίσυρος, Πάρος, Ρόδος, Τήνος, Παμφυλία, Αρκαδία, Σπάρτη, Σικελία, Τρωάδα. Παράλληλοι τύποι: Didymus (1ος αι. π.Χ.–1ος αι. μ.Χ., αυτοκρατορική περίοδος, 1ος–2ος αι. μ.Χ., Κάτω Ιταλία), Didimus (1ος αι. π.Χ.-1ος αι. μ.Χ., Κάτω Ιταλία).
Το όνομα σε άλλες γλώσσες
Μέσω του λατινικού Dydimus, το όνομα διαδόθηκε και σε άλλες γλώσσες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδρικά ελληνικά ονόματα Κατηγορία:Αγιωνύμια Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ονόματα
Πέτρος Λουδοβίκος Φαρνέζε
Ο Πέτρος-Λουδοβίκος, ιταλ. Pier Luigi (19 Νοεμβρίου 1503 - 10 Σεπτεμβρίου 1547) από τον Οίκο των Φαρνέζε ήταν 1ος δούκας τού Κάστρο (1537-45) και 1ος δούκας της Πάρμα & Πλακεντίας (1545-47). Έγινε στρατιωτικός και συμμετείχε στη λεηλασία της Ρώμης το 1527.
Βιογραφία
Το ότι ήταν νόθος τον βασάνιζε σε όλη τη ζωή του και άφησε το αποτύπωμα στον χαρακτήρα του. Η αριστοκρατία της Πλακεντίας τον πρόσβαλε, αποκαλώντας τον "το νόθο τού πάπα". Ήταν ο πρωτότοκος και ο αγαπητός, έτσι ο πατέρας του τον νομιμοποίησε στα 2 έτη του με απόφαση τού πάπα Ιουλίου Β΄ το 1505. Του δόθηκε ως εκπαιδευτής ο διάσημος ανθρωπιστής Βαλτάσαρ Μαλόσσο του Καζαλματζόρε, ο αποκαλούμενος Tranquillus και γρήγορα έδειξε αγάπη για τον πόλεμο και τις οχυρώσεις.
Ο Αλέξανδρος ήθελε να τον κάνει την πραγματική κεφαλή τού Οίκου των Φαρνέζε και κανόνισε έναν ευνοϊκό γάμο με τη Τζιρολάμα Ορσίνι, κόρη τού Λουδοβίκου κόμη τού Πιτιλιάνο. Το 1513 καταρτίστηκε το συμβόλαιο γάμου και το επόμενο έτος εορτάστηκε ο γάμος.
Παρά το ότι δεν υπήρχε αγάπη, η Τζιρολάμα έμεινε πιστή και αφοσιωμένη σύζυγος, υπομένοντας τις εκρήξεις του Πέτρου-Λουδοβίκου, τη βιαιότητά του και τις υπερβολές του με αξιοπρέπεια. Λόγω της καθυστέρησης στην κατασκευή τού μεγάρου στο Γκραντιόλι, το νέο ζεύγος εγκαταστάθηκε στο κάστρο του Βαλεντάνο. Το 1520 γεννήθηκε ο πρώτος γιος τους Αλέξανδρος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Τζιρολάμα Ορσίνι, κόρη τού Λουδοβίκου κόμη τού Πιτιλιάνο και είχαν τέκνα:
Από μία μη νόμιμη σχέση είχε ένα φυσικό τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Φαρνέζε Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Αλκέθαρ
Το Αλκέθαρ (ισπανικά: Alquézar, αραγωνικά: Alquezra) είναι ένας δήμος στην επαρχία της Ουέσκας, στην αυτόνομη κοινότητα της Αραγωνίας, στην Ισπανία. Το 2012, ο πληθυσμός του ήταν 301 κάτοικοι.
Επισκόπηση
Βρίσκεται σε ένα ασβεστολιθικό βράχο της Ηωκαινικής εποχής δυτικά από το φαράγγι του ποταμού Βέρο στο Φυσικό πάρκο της οροσειράς και των φαραγγιών της Γουάρα (Sierra y Cañones de Guara). Tο χωριό αναπτύχθηκε γύρω από το κάστρο και την Κολεγιακή εκκλησία της Σάντα Μαρία, η οποία χτίστηκε το 1099.
Το όνομα του χωριού προέρχεται από την αραβική λέξη Αλ Κσάρ (القصر al qaçr) που σημαίνει "φρούριο" ή "κάστρο" (μετονομάστηκε ως Αλκάζαρ στα ισπανικά). Το κάστρο έγινε το κύριο σημείο άμυνας από την κοντινή πόλη Μπαρμπάστρο.
Καθώς το Αλκέθαρ βρίσκεται στο Φυσικό πάρκο της οροσειράς και των φαραγγιών της Γουάρα, υπάρχουν διάφορα κάμπινγκ στην περιοχή για τους λάτρες των υπαίθριων δραστηριοτήτων. Δημοφιλείς δραστηριότητες περιλαμβάνουν κανό, ορειβασία, αναρρίχηση και καταρρίχηση, καθώς και ορνιθολογία (καθώς φωλιάζουν αετοί στα απόκρημνα βράχια του φαραγγιού του ποταμού Βέρο).
Η γύρω περιοχή προς νότια προς το Μπαρμπάστρο, προς την κατεύθυνση που ανοίγει η λεκάνη του ποταμού Έβρου, αποτελεί τμήμα της περιοχής Σομοντάνο, μια περιοχή γνωστή για τα εκλεκτά της κρασιά. Υπάρχουν περισσότερες από 60 ασβεστολιθικές σπηλιές με προϊστορικές βραχογραφιές σπηλαίου στη γύρω περιοχή, που έχουν συμβάλλει στο να ανακηρυχθεί η περιοχή μνημείο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς από την ΟΥΝΕΣΚΟ το 1998. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το σπήλαιο στο Αρπάν επί του δρόμου Α-2205 με κατεύθυνση βόρεια προς το Μπάρκαμπο.
Μετεωρικός κρατήρας της Αριζόνας
thumb|right|295px|Εναέρια άποψη του Μετεωρικού κρατήρα τον Σεπτέμβριο του 2010 Ο Μετεωρικός κρατήρας της Αριζόνας, Κρατήρας Μπάρινγκερ (Barringer Crater) ή απλώς Μετεωρικός κρατήρας (Meteor Crater) είναι ένας κρατήρας πρόσκρουσης που βρίσκεται περίπου 60 χιλιόμετρα ανατολικά από την πόλη Φλάγκσταφ και 29 χιλιόμετρα δυτικά του Γουίνσλοου, στην έρημο της βόρειας Αριζόνας, στις ΗΠΑ. Αρχικώς η θέση ήταν γνωστή ως Κρατήρας του Κάνυον Ντιάμπλο (Canyon Diablo Crater) και σήμερα θραύσματα του μετεώρου που δημιούργησε τον κρατήρα ονομάζονται επισήμως Canyon Diablo Meteorite. Ο κρατήρας είναι ιδιωτική περιουσία της οικογένειας Μπάρινγκερ μέσω της Barringer Crater Company. Παρά τη σημασία του ως γεωλογική τοποθεσία, ο κρατήρας δεν είναι προστατευόμενος ως «εθνικό μνημείο», κάτι που θα απαιτούσε να είναι δημόσιο κτήμα. Ανακηρύχθηκε ωστόσο «Εθνικό Φυσικό Ορόσημο (National Natural Landmark) τον Νοέμβριο του 1967.
Ο Μετεωρικός κρατήρας της Αριζόνας βρίσκεται σε υψόμετρο 1.719 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 35°01΄38΄΄ Βόρειο και μήκος 111°01΄21΄΄ Δυτικό. Η διάμετρός του φθάνει τα 1.200 μέτρα και το βάθος του πυθμένα τα 180, ενώ περιβάλλεται από χείλος ύψους 45 μέτρων σε σχέση με το γύρω οροπέδιο. Ο πυθμένας του κρατήρα αποτελείται από ένα στρώμα συντριμμάτων με πάχος 210 έως 240 μέτρα πάνω από το βραχώδες υπόστρωμα. Είναι ενδιαφέρον ότι η περιφέρειά του είναι κάπως τετραγωνισμένη στο σχήμα, κάτι που πιστεύεται ότι προήλθε από προϋπάρχουσες τοπικές ρωγμές στο πέτρωμα.
Δημιουργία
thumb|right|Ο μετεωρίτης Χόλσινγκερ είναι το μεγαλύτερο ανακαλυφθέν θραύσμα του μετεώρου που δημιούργησε τον Μετεωρικό κρατήρα και εκτίθεται στο κέντρο επισκεπτών του κρατήρα. thumb|right|Ο κρατήρας όπως φαίνεται από το διάστημα. Το φαράγγι και χείμαρρος Ντιάμπλο διακρίνεται στα δυτικά του (αριστερά). Ο Μετεωρικός κρατήρας δημιουργήθηκε πριν από περίπου 50 χιλιάδες χρόνια, κατά την Πλειστόκαινο γεωλογική περίοδο, όταν το τοπικό κλίμα στο Οροπέδιο του Κολοράντο ήταν πολύ ψυχρότερο και πιο υγρό. Η περιοχή ήταν λειμώνας με διάσπαρτες δασικές εκτάσεις, κατοικούμενη από μαμούθ και γιγάντιους εδαφόβιους βραδύποδες.
Το σώμα που δημιούργησε με την πτώση του τον κρατήρα ήταν ένα μετέωρο με σύσταση σιδηρομετεωρίτη, δηλαδή σιδήρου με λιγότερο νικέλιο, και διάμετρο περί τα 50 μέτρα, δηλαδή στα όρια του μικρού αστεροειδούς. Η ταχύτητα με την οποία συγκρούσθηκε με το έδαφος είναι δυσκολότερο να εκτιμηθεί. Μια αρχική προσομοίωση έδινε έως και 20 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο, αλλά πιο πρόσφατη ανάλυση δίνει μία σημαντικά μικρότερη ταχύτητα, 12,8 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (46 χιλιάδες χιλιόμετρα την ώρα). Πιστεύεται ότι ο μισός όγκος του μετεώρου εξατμίσθηκε κατά τη διέλευσή του από την ατμόσφαιρα. Η ενέργεια της προσκρούσεως εκτιμάται σε περίπου 10 έως 40 τετράκις εκατομμύρια joule, δηλαδή 150 έως 650 φορές μεγαλύτερη από την έκρηξη της ατομικής βόμβας της Χιροσίμα. Το μετέωρο εξαερώθηκε στο μεγαλύτερο μέρος του, αφήνοντας λίγα υπολείμματα στον κρατήρα.
Κατά τις χιλιετίες που πέρασαν από τότε το χείλος πιστεύεται ότι έχει χάσει 15 έως 20 μέτρα του ύψους του εξαιτίας φυσικής διαβρώσεως. Από την άλλη, ο κρατήρας έχει γίνει πιο ρηχός κατά 30 μέτρα περίπου εξαιτίας της εναποθέσεως ιζημάτων. Αυτές οι διαδικασίες, που προκαλούνται από τον άνεμο και τη βροχή, είναι ο λόγος που πολύ λίγοι κρατήρες από πρόσκρουση διατηρούνται πάνω στη Γη. Η σχετικώς πολύ μικρή ηλικία του κρατήρα της Αριζόνας, μαζί με το ξηρό κλίμα της περιοχής, επέτρεψαν σε αυτόν τον κρατήρα να παραμείνει σε σχετικώς καλή κατάσταση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να είναι ο πρώτος κρατήρας που αναγνωρίσθηκε ποτέ ότι δημιουργήθηκε από πρόσκρουση ουράνιου σώματος στην επιφάνεια της Γης.
Ανακάλυψη και έρευνες
Ο κρατήρας έγινε γνωστός μετά την ανακάλυψή του από Αμερικανούς εποίκους τον 19ο αιώνα. Τότε τον ονόμασαν «Κρατήρα του Κάνυον Ντιάμπλο», γιατί το Κάνυον Ντιάμπλο ήταν ο πλησιέστερος οικισμός στον κρατήρα τον ύστερο 19ο αιώνα (σήμερα «πόλη-φάντασμα»). Πιστευόταν από όλους ότι ήταν ηφαιστειακός κρατήρας, υπάρχει εξάλλου το πραγματικό ηφαιστειακό πεδίο Σαν Φρανσίσκο λιγότερο από 70 χιλιόμετρα μακριά, προς τα δυτικά.
Οι Φουτ και Γκίλμπερτ
left|thumb|Η θέα του κρατήρα από το βόρειο χείλος. Η περιοχή με χρώμα σκουριάς στο απέναντι τοίχωμα είναι η περιοχή που ανασκάφηκε τελευταία για ανεύρεση υλικού του μετεώρου το 1929. Το 1891 ο ορυκτολόγος και ιατρός Άλμπερτ Φουτ (Albert E. Foote, 1846-1895) δημοσίευσε την πρώτη επιστημονική μελέτη που περιέγραφε γεωλογικώς τον κρατήρα. Αρκετά χρόνια νωρίτερα είχε λάβει ένα τεμάχιο σιδήρου για ανάλυση από έναν διευθυντή των σιδηροδρόμων και αμέσως τον είχε αναγνωρίσει ως μετεωρίτη, οπότε συνέστησε ομάδα για επιτόπια έρευνα. Η ομάδα περισυνέλεξε εκατοντάδες κιλά δειγμάτων και ο Φουτ ταυτοποίησε αρκετά διαφορετικά ορυκτά μέσα στους μετεωρίτες, όπως το διαμάντι (με μικρή όμως εμπορική αξία).
Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους (1891) ο γεωλόγος Γκρόουβ Καρλ Γκίλμπερτ της Γεωλογικής Υπηρεσίας των ΗΠΑ, ερεύνησε τον κρατήρα και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ήταν αποτέλεσμα ηφαιστειακής εκρήξεως ατμού, δηλαδή τύπου μάαρ. Ο Γκίλμπερτ είχε θεωρήσει ότι, αν ήταν κρατήρας από πρόσκρουση, τότε το εκσκαφέν υλικό, όπως και υλικό του μετεώρου, θα έπρεπε να είναι παρόν στο χείλος. Θεώρησε επίσης ότι ένα μεγάλο μέρος του μετεώρου θα έπρεπε να είναι θαμμένο στον πυθμένα, κάτι που θα δημιουργούσε μία μεγάλη μαγνητική ανωμαλία. Οι υπολογισμοί του έδειξαν ότι η μάζα του υποθετικού μετεώρου έλειπε, ενώ δεν υπήρχαν ούτε ανωμαλίες στο μαγνητικό πεδίο. Επιχειρηματολόγησε ότι τα θραύσματα μετεωριτικής ύλης που πράγματι βρέθηκαν στο χείλος ήταν απλή σύμπτωση. Ο Γκίλμπερτ δημοσιοποίησε τα συμπεράσματά του με μία σειρά διαλέξεων. Ωστόσο το 1892 ο Γκίλμπερτ ήταν ένας από τους πρώτους που πρότεινε ότι οι κρατήρες της Σελήνης ήταν αποτέλεσμα προσκρούσεων και όχι ηφαιστειακής δραστηριότητας.
Ο Μπάρινγκερ
Το 1903 ο μηχανικός ορυχείων και επιχειρηματίας Ντάνιελ Μπάρινγκερ πρότεινε ότι ο κρατήρας ήταν αποτέλεσμα προσκρούσεως ενός μεγάλου σιδηρομετεωρίτη. Η εταιρεία του, η «Standard Iron Company», υπέβαλε αίτηση για εξόρυξη και το ίδιο έτος της παραχωρήθηκε έκταση 2.600 στρεμμάτων γύρω από το κέντρο του κρατήρα. Το 1906 ο Πρόεδρος Θεόδωρος Ρούζβελτ επεκύρωσε την ίδρυση ενός νέου ταχυδρομικού γραφείου με την επωνυμία «Meteor, Arizona». Μέχρι τότε το πλησιέστερο γραφείο ήταν στο Γουίνσλοου.
Οι έρευνες του Μπάρινγκερ και της εταιρείας του μεταξύ του 1903 και του 1905 κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο κρατήρας είχε πράγματι δημιουργηθεί από την πτώση μετεώρου. Ο Μπάρινγκερ και ο συνεταίρος του, ο φυσικομαθηματικός Μπέντζαμιν Τίλγκμαν, θεμελίωσαν τη θεωρία αυτή σε εργασίες προς τη Γεωλογική Υπηρεσία των ΗΠΑ το 1906, που δημοσιεύθηκαν στα Πρακτικά της Ακαδημίας Φυσικών Επιστημών (Proceedings of the Academy of Natural Sciences) στη Φιλαδέλφεια.
thumb|right|Θραύσμα του μετεωρίτη του Κάνυον Ντιάμπλο Τα επιχειρήματά τους συνάντησαν ωστόσο δυσπιστία, καθώς τότε δεν λαβαινόταν υπόψη ο ρόλος των πτώσεων μετεώρων στη γεωλογία. Ο Μπάρινγκερ επέμεινε και προσπάθησε να ενισχύσει τη θεωρία του εντοπίζοντας τα υπολείμματα του μετεώρου στον πυθμένα του κρατήρα. Εξάλλου, στις γύρω εκτάσεις υπήρχαν περίπου 30 τόνοι μεγάλων θραυσμάτων οξειδωμένου σιδήρου. Η φυσική των μετεωρικών συγκρούσεων ωστόσο δεν ήταν γνωστή τότε, οπότε ο Μπάρινγκερ δεν μπορούσε να σκεφθεί ότι το μεγαλύτερο μέρος του υλικού του μετεώρου είχε εξαερωθεί κατά την πρόσκρουση και πέρασε έτσι την υπόλοιπη ζωή του προσπαθώντας μάταια να εντοπίσει μεγάλη ποσότητα μετεωρικού σιδήρου, φθάνοντας να κάνει γεώτρηση μέχρι βάθους 419 μέτρων.