cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταντέους Κοστσιούσκο
Διαθήκες
Πριν ο Κοστσιούσκο φύγει για τη Γαλλία, συνέλεξε την πληρωμή του, έγραψε μια διαθήκη και εμπιστεύτηκε τον Τζέφερσον ως εκτελεστή της. Ο Κοστσιούσκο και ο Τζέφερσον έγιναν στενοί φίλοι το 1797 και συνέχισαν να αλληλογραφούν για 20 έτη με αμοιβαίο σεβασμό. Στη διαθήκη του, ο Κοστσιούσκο άφηνε την αμερικανική του περιουσία ως καταπίστευμα για την ελευθερία των μαύρων σκλάβων και την εκπαίδευσή τους για ανεξάρτητη δουλεία και ζωή. Αρκετά χρόνια μετά τον θάνατο του Κοστσιούσκο, ο Τζέφερσον, 77 ετών τότε, ανέφερε ότι ήταν ανίκανος να την εκτελέσει λόγω ηλικίας και διαφόρων νομικών εμπλοκών του κληροδοτήματος, το οποίο ήταν δεσμευμένο μέχρι το 1856. Ο Τζέφερσον πρότεινε τον φίλο του Τζον Χάρτγουελ Κοκ, επίσης ενάντιο στη σκλαβιά, ως εκτελεστή, αλλά ο Κοκ αρνήθηκε. Η περίπτωση του κληροδοτήματος του Κοστσιούσκο κατέληξε τρεις φορές στον Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ. Ο Κοστσιούσκο είχε γράψει τέσσερις διαθήκες, τρεις από τις οποίες ήταν μεταγενέστερες της αμερικανικής. Τελικά, το κληροδότημα δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ για τον σκοπό που προοριζόταν. Αν και η αμερικανική διαθήκη δεν εκτελέστηκε ποτέ, η κληρονομία τους οδήγησε στην ίδρυση ενός εκπαιδευτικού ινστιτούτου για Αφροαμερικανούς στο Νιούαρκ, στο Νιου Τζέρσεϊ, το 1826, το οποίο φέρει το όνομα του Κοστσιούσκο.
Επιστροφή στην Ευρώπη
Ο Κοστσιούσκο δεν πίστευε ότι ο Ναπολέοντας θα αποκαθιστούσε την Πολωνία σε ισχυρή μορφή. Όταν οι δυνάμεις του Ναπολέοντα έφτασαν στα σύνορα της Πολωνίας, ο Κοστσιούσκο του έγραψε ένα γράμμα, απαιτώντας εχέγγυα κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και ικανά εθνικά όρια, το οποίο ο Ναπολέων αγνόησε. Ο Κοστσιούσκο συμπέρανε ο Ναπολέοντας δημιούργησε το Δουκάτο της Βαρσοβίας το 1807 μόνο ως τέχνασμα και όχι επειδή υποστήριζε την ανεξαρτησία της Πολωνίας. Έτσι, ο Κοστσιούσκο δεν μετακόμισε στο Δουκάτο της Βαρσοβίας ούτε εντάχθηκε στον στρατού, σύμμαχο του Ναπολέοντα.
Αντίθετα, μετά την πτώση του Ναπολέοντα, συναντήθηκε με τον Τσάρο Αλέξανδρο Α΄ στο Παρίσι και μετά το Μπραουνάου, Ελβετία. Ο τσάρος ήλπιζε ότι μπορούσε να πείσει τον Κοστσιούσκο να επιστρέψει στην Πολωνία, όπου ο Τσάρος σχεδίασε ένα νέο πολωνικό κράτος σύμμαχο της Ρωσίας. Σε αντάλλαγμα, ο Κοστσιούσκο απαίτησε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και αποκατάσταση της επικράτειας, η οποία ήλπιζε να φτάνει μέχρι τους ποταμού Ντβίνα και Δνείπερο στα ανατολικά. Όμως, ο Κοστσιούσκο έμαθε σύντομα ότι το βασίλειο που σχεδίαζε ο Τσάρος ήταν ακόμη μικρότερο από το Δουκάτο της Βαρσοβίας και αποκάλεσε την οντότητα «ένα αστείο». Όταν δεν έλαβε απάντηση στα γράμματά του από τον Τσάρο έφυγε από τη Βιέννη και εγκαταστάθηκε στο Σόλοτουρν, Ελβετία.
Στις 2 Απριλίου 1817, ο Κοστσιούσκο χειραφέτησε τους αγρότες στα κτήματά του στην Πολωνία, αλλά ο τσάρος Αλέξανδρος δεν τον επέτρεψε. Έχοντας κακή υγεία και παλιά τραύματα, ο Κοστσιούσκο πέθανε τις 15 Οκτωβρίου 1817 σε ηλικία 71 ετών στο Σόλοτουρν, αφότου έπεσε από ένα άλογο, είχε πυρετό και έπαθε εγκεφαλικό μερικές ημέρες αργότερα.
Κηδεία
thumb|200px|Η τεφροδόχος η οποία περιέχει την καρδιά του Κοστσιούσκο. Η πρώτη κηδεία του Κοστσιούσκο έλαβε χώρα τις 19 Οκτωβρίου 1817, στην πρώην ιησουητική εκκλησία του Σόλοτουρν. Καθώς τα νέα του θανάτου διαδόθηκαν, έλαβαν χώρα λειτουργίες και μνημόσυνα στην Πολωνία. Το ταριχευμένο σώμα του τάφηκε σε μια κρύπτη στην εκκλησία του Σόλοτουρν. Το 1818 το σώμα του Κοστσιούσκο μεταφέρθηκε στην Κρακοβία, φτάνοντας στον ναό του Αγίου Φλοριάνου τις 11 Απριλίου 1818. Τις 22 Ιουνίου 1828 ή 23 Ιουνίου 1819, υπό τον ήχο της καμπάνας του Σιγισμούνδου και βολές κανονιών, το σώμα του τοποθετήθηκε σε μία κρύπτη του καθεδρικού ναού της Κρακοβίας, όπου βρίσκεται το πάνθεον των Πολωνών βασιλέων και εθνικών ηρώων.
Τα όργανα του Κοστσιούσκο, τα οποία είχαν αφαιρεθεί κατά την ταρίχευση, τάφηκαν ξεχωριστά στο νεκροταφείο του Τσούχβιλ, κοντά στο Σόλοτουρν, όπου παραμένουν μέχρι σήμερα. Η καρδιά του όμως δεν θάφτηκε με τα άλλα όργανα, αλλά φυλάχθηκε σε μια τεφροδόχο στο Πολωνικό Μουσείο στο Ράπερσβιλ, Ελβετία. Η καρδιά μαζί με τα υπόλοιπα εκθέματα του μουσείο επαναπατρίστηκαν στη Βαρσοβία το 1927, και τώρα βρίσκεται σε ένα παρεκκλήσι στο Βασιλικό Κάστρο της Βαρσοβίας.
Τιμές
Υπάρχουν πολλά μνημεία σε όλο τον κόσμο αφιερωμένα στον Κοστσιούσκο, αρχίζοντας με τον λόφο Κοστσιούσκο στην Κρακοβία, ο οποίος δημιουργήθηκε από άντρες, γυναίκες και παιδιά την περίοδο 1820-1823 με χώμα από τα πεδία των μαχών στις οποίες πολέμησε. Η γέφυρα Ταντέους Κοστσιούσκο, μια διπλή γέφυρα στον ποταμό Μόχοκ στο Όλμπανι, η οποία ολοκληρώθηκε το 1959, και η γέφυρα Κοστσιούσκο, η οποία ολοκληρώθηκε το 1939 στη Νέα Υόρκη, έχουν πάρει το όνομά τους από το Κοστσιούσκο. Η παλιά γέφυρα στη Νέα Υόρκη αντικαταστάθηκε από νέα γέφυρα του ίδιου ονόματος το 2017.
Η οικία όπου έμεινε ο Κοστσιούσκο στη Φιλαδέλφεια το 1796 τώρα είναι το Εθνικό Μνημείο Ταντέους Κοστσιούσκο, το μικρότερο εθνικό πάρκο των ΗΠΑ. Μουσείο στο Κοστσιούσκο λειτουργεί στην τελευταία κατοικία του στο Σόλοτουρν της Ελβετίας. Ένα πολωνο-αμερικανικό πολιτιστικό πρακτορείο, το Ίδρυμα Κοστσιούσκο, δημιουργήθηκε το 1925 και εδρεύει στη Νέα Υόρκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Πολωνοί επαναστάτες Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί‎ Κατηγορία:Πολωνοί Ρωμαιοκαθολικοί Κατηγορία:Αμερικανική Επανάσταση Κατηγορία:Στρατηγοί της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί σε ξένους στρατούς Κατηγορία:Ενταφιασμοί στον Καθεδρικό Ναό της Κρακοβίας
Χρήστος Αντωνίου
Ο όρος Χρήστος Αντωνίου μπορεί να αναφέρεται σε:
Ορατότης μηδέν
Το Ορατότης μηδέν είναι μια έγχρωμη ελληνική κοινωνική και δραματική ταινία, που γυρίστηκε το 1969 και έκανε πρεμιέρα στις 5 Ιανουαρίου 1970. Η σκηνοθεσία και το σενάριο είναι του Νίκου Φώσκολου και η παραγωγή της Φίνος Φιλμ.
Πλοκή
Μια νύχτα με θύελλα δέκα μποφόρ, το ατμόπλοιο «Χριστίνα» της Ναυτεμπορικής Ρίχτερ βυθίζεται με εικοσιέξι νεκρούς και μοναδικό επιζώντα, τον Άγγελο Κρεούζη (Νίκος Κούρκουλος). Οι ανακρίσεις που ακολουθούν αποδεικνύουν ότι το καράβι διαλύθηκε από έκρηξη στους λέβητες λόγω κακής συντήρησης και ρητής εκβιαστικής εντολής του πλοιοκτήτη στο πλήρωμα να πλεύσουν με αυξημένη ταχύτητα για να κερδίσουν χρόνο. Ο Κρεούζης, ως βασικός μάρτυρας κατηγορίας, με την κατάθεση και τις αποδείξεις του, κερδίζει τη δίκη αποκαθιστώντας την τιμή των νεκρών συναδέλφων του. Με τη λήξη των ανακρίσεων, όμως, το μέλλον του Κρεούζη καταστρέφεται. Καμιά ναυτιλιακή εταιρεία δεν θέλει πλέον να τον προσλάβει. Τότε ο Κρεούζης αποφασίζει να αλλάξει τακτική. Προσλαμβάνεται στην εταιρεία Ρίχτερ και γίνεται υπεύθυνος της νυχτερινής βάρδιας. Κατορθώνει να παντρευτεί την κόρη του ιδιοκτήτη (Μάνος Κατράκης), τη Χριστίνα Ρίχτερ (Μαίρη Χρονοπούλου), κάνοντάς την να τον ερωτευθεί και προάγεται σε γενικό διευθυντή της εταιρείας των ναυπηγείων Ρίχτερ. Η Χριστίνα κάνει προσπάθειες να εντάξει τον Άγγελο στον κοινωνικό της κύκλο και εκείνος εγκαταλείπει όλους τους παλιούς γνωστούς του, ενώ μάταια προσπαθούν να τον μεταπείσουν ο αδελφός του, ο Κωστής (Νίκος Γαλανός), η πρώην κοπέλα του, η Νίκη (Άννα Βαγενά), και ο αδελφός της, ο Γεράσιμος (Βαγγέλης Καζάν). Κάποια στιγμή, όμως, καταλαβαίνει ότι και ο ίδιος είναι ένας από τους υπευθύνους ενός νέου ναυαγίου. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τον θάνατο του Κωστή, κάνουν τον Άγγελο να μετανιώσει και να αναθεωρήσει τον τρόπο ζωής του. thumb|right|Σκηνή από τις ανακρίσεις του ναυαγίου. Ο Κρεούζης καταγγέλλει αυτούς που τον χτύπησαν για να τον εκφοβίσουν.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η ταινία αποτελεί μια κοινωνική κατακραυγή ενάντια στην πλεονεξία των μεγαλοεπιχειρηματιών της μεταπολεμικής Ελλάδας. Το μήνυμα του έργου κορυφώνεται στην απαγγελία του χωρίου της Καινής Διαθήκης «τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ;» (Από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, 16/ΙΣΤ:26 ).
Επίσης, εμβληματική φράση και σήμα κατατεθέν για τον πρωταγωνιστή Νίκο Κούρκουλο έγινε από την συγκεκριμένη ταινία το "Όχι άλλο κάρβουνο", το οποίο εκφωνεί με οργή και αγανάκτηση δευτερόλεπτα πριν αναφέρει τις καταστροφικές εκρήξεις στο πλοίο, έκφραση η οποία αποτέλεσε λαϊκό ρητό και χρησιμοποιείται συχνά.
Η ταινία πρόκειται για την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της Άννας Βαγενά.
Μια επικίνδυνη σκηνή, όπου ο Άγγελος διασώζεται με τη βοήθεια ενός ελικοπτέρου, γυρίστηκε χωρίς κασκαντέρ, με τον ίδιο τον Νίκο Κούρκουλο. Ο ίδιος είπε για το περιστατικό σε συνέντευξή του, η οποία παρατίθεται στο βιβλίο Ταινίες για φίλημα: "«Είχαν ακροβολιστεί πέντε κάμερες με τηλεφακούς σε σκάφη, γύρω από το μέρος στο οποίο θα έπεφτα. Ο καπετάνιος του λιμενικού που με μετέφερε στον χώρο όπου θα γινόταν το γύρισμα, μου είπε πως είναι επικίνδυνο να πέσω σε εκείνο το σημείο γιατί από εκεί περνούσαν πλοία που πετούσαν φαγητά στη θάλασσα και μαζεύονταν σκυλόψαρα. Εγώ δεν ήμουν κασκαντέρ, ούτε λοκατζής για να κάνω τέτοια σκηνή. Έπεσα λοιπόν στη θάλασσα, ήρθε το ελικόπτερο αλλά η δίνη που δημιουργούσε ο έλικας του στο νερό σου τρύπαγε το πρόσωπο. Κατάφερα να πιαστώ στο σχοινί, με ανέβασε το ελικόπτερο και έγινε το πλάνο. Γυρίσαμε τη σκηνή τρεις φορές»."Το τραγούδι «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» που γράφτηκε για την ταινία από τον Μίμη Πλέσσα σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου και ερμηνεύτηκε από τον Στράτο Διονυσίου έγινε ένα από τα σημαντικότερα τραγούδια του ελληνικού ρεπερτορίου. Ο Στράτος Διονυσίου, άγνωστος μέχρι τότε, έγινε αμέσως αστέρι του τραγουδιού μόνο με την φωνή του, αφού το τραγούδι του ακούγεται μόνο από ένα πικάπ, χωρίς να παρουσιάζεται ο ίδιος στην οθόνη.
Η ταινία είχε μεγάλη εμπορική επιτυχία τη σεζόν του 1969-1970, κόβοντας 640.720 εισιτήρια, γεγονός που την κατέταξε 2η ανάμεσα σε 99 ταινίες της ίδιας σεζόν. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή DVD στις 15 Μαρτίου 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1970 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
Ιμάτα Καμπούα
Ο Ιμάτα Καμπούα (Imata Jabro Kabua, 20 Μαΐου 1943 - 18 Σεπτεμβρίου 2019) ήταν πολιτικός από τις νήσους Μάρσαλ. Ήταν πρόεδρος της χώρας από τις 14 Ιανουαρίου 1997 ως τις 10 Ιανουαρίου 2000.
Βιογραφία
Ήταν μέλος του Ενωμένου Δημοκρατικού Κόμματος και ανέλαβε καθήκοντα τον Ιανουάριο του 1997. Μετά τον θάνατο του ξαδέρφου του, Αμάτα Καμπούα, ο Ιμάτα έγινε Iroijlaplap (υπέρτατος φύλαρχος) του Κουατζάλεϊν.
Εθνόσημο της Ζάμπιας
Το εθνόσημο της Ζάμπιας καθιερώθηκε στις 24 Οκτωβρίου 1963, όταν ανακήρυξε η χώρα την ανεξαρτησία της. Αυτό το εθνόσημο προέρχεται από το εθνόσημο της αποικίας της Βόρειας Ροδεσίας, το οποίο χρονολογείται από το 1927. Ο Αετός της Ελευθερίας συμβολίζει την κατάκτηση των ελευθεριών και την ελπίδα του κράτους για το μέλλον. Ο θυρεός συμβολίζει τους Καταρράκτες της Βικτόριας με το άσπρο νερό να κυλάει πάνω από το μαύρο βράχο.Τo μαύρο αποτελεί επίσης σύμβολο του αφρικανικού πληθυσμού και συνδέεται με τον ποταμό Ζαμβέζη, ο οποίος έδωσε και το όνομά του στη Ζάμπια.
Το εθνόσημο έχει επίσης εμβλήματα των φυσικών πηγών της χώρας, για τον ορυκτό πλούτο, τη γεωργία και την άγρια πανίδα. Το θυρεό βαστούν ένας άνδρας και μία γυναίκα, τυπικοί αντιπρόσωποι των κατοίκων της χώρας. Το εθνικό σύνθημα της χώρας είναι «One Zambia, One Nation» (Μία Ζάμπια, Ένα Έθνος), το οποίο κάνει αναφορά στις ειρηνικές και ενωμένες φυλές.
Παραπομπές
Ζάμπια Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ζάμπιας
Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας
Η ταινία αφηγείται την ιστορία δύο αδελφών από το Βένις (Λος Άντζελες), που συμμετέχουν στο νεοναζιστικό κίνημα. Ο μεγαλύτερος αδελφός εκτίει τρία χρόνια φυλάκισης για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, αλλάζει τις πεποιθήσεις του και προσπαθεί να αποτρέψει τον αδελφό του από το να ακολουθήσει το ίδιο μονοπάτι. Η ταινία είναι στο στυλ της μη γραμμικής αφήγησης. Απέφερε συνολικά πάνω από $ 23 εκατομμύρια στο διεθνές box office.
Οι κριτικοί επαίνεσαν ως επί το πλείστον την ταινία και την ερμηνεία του Νόρτον, η οποία του χάρισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Ηθοποιού. Τον Σεπτέμβριο του 2008, το περιοδικό Empire την ανέδειξε 311η καλύτερη ταινία όλων των εποχών.
Πλοκή
Η ταινία παρουσιάζεται σε μια εναλλαγή έγχρωμων πλάνων που αντιπροσωπεύουν το παρόν και ασπρόμαυρων πλάνων που αντιπροσωπεύουν το κοινό παρελθόν των πρωταγωνιστών.
Ο Ντάνι Βίνιαρντ (Έντουαρντ Φουρλόνγκ), μαθητής λυκείου και εκκολαπτόμενος νεοναζί, υποχρεούται από τον καθηγητή του στην ιστορία, κύριο Μάρεϊ (Έλιοτ Γκουλντ), να γράψει μια έκθεση "πάνω σε οποιοδήποτε βιβλίο σχετίζεται με τον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα". Γνωρίζοντας πως ο καθηγητής του είναι Εβραίος, ο Ντάνι γράφει για το βιβλίο "Ο Αγών μου" του Αδόλφου Χίτλερ. Ο Μάρεϊ επιμένει να αποβληθεί ο Ντάνι, αλλά ο διευθυντής Ιατρός Μπομπ Σουίνι, ο οποίος είναι μαύρος, αρνείται και αντίθετα ενημερώνει τον Ντάνι πως από εδώ και πέρα θα κάνει μαζί του μάθημα ιστορίας και σύγχρονης ιστορίας, το οποίο θα ονομάζεται "Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας" (American History X). Η πρώτη εργασία του Ντάνι είναι να γράψει μια έκθεση σχετικά με τον αδερφό του Ντέρεκ, έναν πρώην αρχηγό των νεοναζί της πόλης, ο οποίος έχει μόλις βγει απ' τη φυλακή μετά την ποινή των τριών ετών για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως. Αν δεν παραδώσει την εργασία το επόμενο πρωί, θα αποβληθεί.
Ο πατέρας των δυο αδερφών είναι ο Ντένις Βίνιαρντ, ένας πυροσβέστης, ο οποίος παρουσιάζει ρατσιστικές τάσεις όταν μαθαίνει πως ο καθηγητής του Ντέρεκ, Σουίνι, διδάσκει ένα βιβλίο με πρωταγωνιστή έναν φτωχό μαύρο στην Αμερική του 1930. Ο Ντένις δολοφονείται από μαύρους εμπόρους ναρκωτικών κατά τη διάρκεια φωτιάς σε ένα άντρο ναρκωτικών. Σε συνέντευξη στην τηλεόραση μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Ντέρεκ ξεσπά σε ένα ρατσιστικό παραλήρημα. Αργότερα, ο Κάμερον Αλεξάντερ (Στέισι Κιτς) και ο Ντέρεκ οργανώνουν μια συμμορία "λευκής κυριαρχίας" με το όνομα "Μαθητές του Χριστού".
Ο Ντέρεκ κερδίζει σε έναν αγώνα μπάσκετ απέναντι σε μια συμμορία μαύρων και ως τρόπαιο απαγορεύεται πλέον η είσοδός τους (της συμμορίας των μαύρων) στα γήπεδα. Το ίδιο βράδυ προπαγανδίζει τα μέλη της συμμορίας του και επιτίθενται σε ένα σούπερ-μάρκετ που ανήκει σε έναν Κορεάτη. Καταστρέφουν και ληστεύουν το μαγαζί, ενώ βασανίζουν μια Ισπανίδα υπάλληλο. Την επομένη η μητέρα του Ντέρεκ, Ντόρις (Beverly D'Angelo), καλεί τον καθηγητή Μάρεϊ, με τον οποίο διατηρεί σχέση, στο σπίτι για δείπνο. Η συζήτηση σχετικά με ένα περιστατικό βίας της αστυνομίας απέναντι σε έναν μαύρο Αμερικανό καταλήγει σε καυγά μεταξύ του Μάρεϊ και του Ντέρεκ. Ο Ντέρεκ αποκαλύπτει τη σβάστικα που έχει τατουάζ στο στήθος, προβαίνει σε αντισημιτικά σχόλια έναντι του Μάρεϊ και τον απειλεί με βία επειδή επεμβαίνει στην οικογένειά του, με αποτέλεσμα ο Μάρεϊ να φύγει απρόοπτα και η μητέρα του Ντέρεκ να τον διώξει απ΄ το σπίτι. Το ίδιο βράδυ, την ώρα που ο Ντέρεκ και η κοπέλα του Στέισι (Fairuza Balk) κάνουν σεξ, ο Ντάνι βλέπει απ' το παράθυρο τρία μέλη της συμμορίας που ο Ντέρεκ κέρδισε στο μπάσκετ να προσπαθούν να κλέψουν το φορτηγάκι του Ντέρεκ. Ο Ντέρεκ πυροβολεί και σκοτώνει έναν απ' τους ληστές και στη συνέχεια σκοτώνει τον δεύτερο ποδοπατώντας το κεφάλι του στο πεζοδρόμιο. Συλλαμβάνεται απ' την αστυνομία και καταδικάζεται σε τρία χρόνια φυλάκιση.
Στη φυλακή ο Ντέρεκ αναγκάζεται να δουλέψει στο καθαριστήριο μαζί με τον μαύρο κατάδικο Λάμοντ (Guy Torry), ο οποίος διανύει ποινή έξι ετών για βίαιη επίθεση. Οι δύο άντρες αναπτύσσουν συμπάθεια μεταξύ τους λόγω της κοινής τους αγάπης για το μπάσκετ.
Όσο βρίσκεται στη φυλακή ο Ντέρεκ προσχωρεί στη συμμορία "Άρια Αδελφότητα", αλλά ύστερα από έναν χρόνο περίπου δυσανασχετεί για τις υποκριτικές σχέσεις της συμμορίας με τις Ισπανικές συμμορίες και για το ότι διακινούν ναρκωτικά. Σε αντίποινα για την κριτική που ασκεί στην συμμορία, τα μέλη της τον δέρνουν και τον βιάζουν στα ντους. Μετά την επίθεση, ο Σουίνι επισκέπτεται τον Ντέρεκ και αυτός του ζητά να τον βοηθήσει να πάρει αναστολή. Ο Σουίνι ενημερώνει τον Ντέρεκ για την ανάμειξη του Ντάνι με νεοναζί και τον προειδοποιεί ότι βρίσκεται στον ίδιο δρόμο με τον αδερφό του. Στη συνέχεια ο Σουίνι παραδέχεται πως μισούσε τους λευκούς όταν ήταν νέος, αλλά κατάλαβε πως το μίσος δεν έχει κανένα απολύτως νόημα.
Ο Ντέρεκ αποστασιοποιείται από την "Αδελφότητα", αλλάζει τις ιδέες του για τη ζωή και περνά το υπόλοιπο της παραμονής του στη φυλακή μόνος διαβάζοντας τα βιβλία που του στέλνει ο Σουίνι. Φοβάται πως χωρίς την προστασία της "Αδελφότητας" θα του επιτεθούν οι μαύροι κατάδικοι, αλλά αυτό δεν γίνεται λόγω της επέμβασης του Λάμοντ. Έχοντας πλέον κατανοήσει τα λάθη του, ο Ντέρεκ βγαίνει από τη φυλακή ως "καινούριος" άνθρωπος.
Όταν ο Ντέρεκ γυρνάει σπίτι, βλέπει πως ο Ντάνι έχει τατουάζ για τη συμμορία "Μαθητές του Χριστού" και προσπαθεί να πείσει τον μικρό του αδερφό να αποχωρήσει από τη συμμορία. Το ίδιο βράδυ και οι δύο πάνε σε ένα πάρτι των νεοναζί και ο Ντέρεκ ενημερώνει τον αρχηγό της συμμορίας Κάμερον πως αυτός και ο αδερφός του από εδώ και πέρα δεν θα έχουν καμία ανάμειξη με την κίνηση των νεοναζί. Ο Κάμερον προκαλεί τον Ντέρεκ, ο οποίος τον χτυπά, με αποτέλεσμα ο νεοναζί φίλος του Ντάνι, Σεθ Ράιαν (Ethan Suplee), να τον ακολουθήσει και να τον σημαδέψει με όπλο. Ο Ντέρεκ κλέβει το όπλο απ' τα χέρια του Σεθ και σημαδεύει στα εξαγριωμένα μέλη της συμμορίας που βρίσκονται εκεί πριν καταφέρει να ξεφύγει. Ο Ντάνι εξαγριωμένος φωνάζει στον αδερφό του για την συμπεριφορά του, αλλά όταν ο Ντέρεκ του αφηγείται τις εμπειρίες του στη φυλακή αλλάζει τη στάση του. Πίσω στο σπίτι τα δυο αδέρφια κατεβάζουν τις νεοναζιστικές αφίσες που είχαν κρεμασμένες στον τοίχο του δωματίου τους.
Το επόμενο πρωί ο Ντάνι έχει έτοιμη την εργασία που πρέπει να παραδώσει και ο Ντέρεκ ετοιμάζεται να συναντήσει τον αξιωματικό που είναι υπεύθυνος για την αναστολή του. Ο Ντέρεκ πηγαίνει τον αδερφό του στο σχολείο. Καθώς σταματάνε για πρωινό, συναντούν τον Σουίνι και έναν αστυνομικό, οι οποίοι ενημερώνουν τον Ντέρεκ πως ο Κάμερον και ο Σεθ δέχτηκαν επίθεση το προηγούμενο βράδυ και βρίσκονται στο νοσοκομείο.
Στο σχολείο ένας μαύρος μαθητής με το όνομα Λίτλ Χένρι, με τον οποίο ο Ντάνι είχε μια διαφωνία την προηγούμενη μέρα, πυροβολεί τον Ντάνι στις τουαλέτες και τον σκοτώνει. Ο Ντέρεκ τρέχει στις τουαλέτες και κλαίγοντας θρηνεί τον αδερφό του.
Η ταινία τελειώνει με ένα πλάνο της παραλίας και τη φωνή του Ντάνι να διαβάζει τις τελευταίες σειρές της εργασίας του που αναφέρονται στον πρώτο προεδρικό λόγο του Αβραάμ Λίνκολν σχετικά με το μίσος.
Επαίνοι
Ο Νόρτον ήταν υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερου Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ως Ντέρεκ Βίνιαρντ, αλλά έχασε από τον Ρομπέρτο Μπενίνι στην ταινία Η Ζωή Είναι Ωραία.
Η ερμηνεία του Νόρτον βαθμολογήθηκε από το περιοδικό Total Film ως η 72η καλύτερη κινηματογραφική ερμηνεία όλων των εποχών. Η απώλεια του Όσκαρ από τον Νόρτον επίσης περιλαμβάνεται στον κατάλογο του περιοδικού Empire "22 Εξαιρετικά Συγκλονιστικές Αδικίες Όσκαρ".
Η ταινία έχει αναγνωριστεί από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου σε αυτές τις λίστες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1998 Κατηγορία:Σκηνοθετικό ντεμπούτο σε ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με τον νεοναζισμό Κατηγορία:Ταινίες με θέμα τον ρατσισμό Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες
Τιμούρ Σάφιν
Ο Τιμούρ Μαρσέλεβιτς Σάφιν (Тимур Марселевич Сафин, γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου του 1992) είναι ρώσος ξιφομάχος, ο οποίος κέρδισε χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2014 και τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016.
Καριέρα
Ο Σάφιν ξεκίνησε να ασχολείται με την ξιφομαχία όταν ήταν εννέα ετών, αφότου ήρθε ένας προπονητής για να κάνει μια παρουσίαση στο σχολείο του. Ειδικεύτηκε στο άθλημα στην Ουφά. Γρήγορα έδειξε το ταλέντο του και εντάχθηκε στην ρωσική ομάδα νέων το 2009. Κέρδισε ένα ατομικό χάλκινο μετάλλιο και ένα ομαδικό αργυρό μετάλλιο το 2011 στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 στο Καζάν. Κέρδισε ένα ομαδικό ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Νέων 2012 και στέφθηκε Παγκόσμιος Πρωταθλητής Νέων το ίδιο έτος στη Μόσχα. Τελείωσε την σεζόν 2011-12 στην 4η θέση της παγκόσμιας κατάταξης νέων. Το 2013 κέρδισε ένα διπλό χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ23 στο Τορούν.
Στην ανώτερη κατηγορία, έκανε την είσοδό του στη σεζόν 2013-14. Κέρδισε την Πρόκληση Ρεβένου μετά την ήττα στον τελικό του Ολυμπιακού πρωταθλητή Αντρέα Μπαλντίνι. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2014 στο Στρασβούργο, είχε ηττηθεί στον πίνακα τον 16 από χρυσό νικητή Τζέιμς Άντριου Ντέιβις, αλλά σε ομαδικό επίπεδο βοήθησε τη Ρωσία να κατακτήσει ένα χάλκινο μετάλλιο. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2014 στο Καζάν πήρε το δρόμο προς τα ημιτελικά, νικώντας τον Γερμανό Πέτερ Γιόπιχ. Έχασε από τον Μα Τζιανφέι από την Κίνα και κέρδισε χάλκινο μετάλλιο. Γι΄αυτή την επίδοση ονομάστηκε ως ο ρηξικέλευθος της χρονιάς από την Ρωσική Ομοσπονδία Ξιφασκίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι αθλητές
Αστικοποίηση
300px|thumb|Η κινέζικη πόλη [[Σεντσέν ακριβώς δίπλα στο Χονγκ Κονγκ είχε το 1979 περίπου 30.000 κατοίκους, ενώ σήμερα έχει περίπου 11 εκατομμύρια.]] Αστικοποίηση είναι η τάση των ανθρώπων για συγκέντρωση στα αστικά κέντρα και αυτό παρατηρείται σε όλα τα μέρη του κόσμου. Σήμερα πολλές πόλεις ξεπερνούν τα 10.000.000, σε όλες τις ηπείρους και πιστεύεται ότι το 2030 περισσότερο από το 60% του πληθυσμού θα ζει στις πόλεις
Ίχναι (Μεσοποταμία)
Οι Ίχναι (αλλιώς και Ιχναί) ήταν αρχαία ελληνική πόλη της Μεσοποταμίας.
Αστικοποίηση
Η αστικοποίηση έχει πολλές καλές και κακές συνέπειες σε μια χώρα. Καλές, γιατί αυξάνει την βιομηχανική παραγωγή και βελτιώνει σταδιακά τις υπηρεσίες, και κακές γιατί οι πόλεις είναι ένα τεχνητό περιβάλλον που αναγκάζει τους ανθρώπους να ζουν σε συνθήκες που ήταν τελείως άγνωστες στο παρελθόν. Επιπλέον, η συγκέντρωση πολλών ανθρώπων σε μικρό χώρο ευνοεί τη ρύπανση του περιβάλλοντος, δυσκολεύει τις προσωπικές σχέσεις και προκαλεί παθολογικά κοινωνικά φαινόμενα, όπως είναι η αύξηση της εγκληματικότητας και η διάδοση των ναρκωτικών. Πολύ μεγάλο πρόβλημα είναι και η αύξηση του κόστους ζωής, γιατί η επιβίωση των πόλεων απαιτεί πολλά μεγάλα έργα (δρόμους, δίκτυα παροχής νερού και ενέργειας, συστήματα απομάκρυνσης σκουπιδιών, νοσοκομεία, σχολεία κ.τ.λ.) τα οποία χρειάζονται τεράστια κεφάλαια για να γίνουν.
Ίχναι (Μεσοποταμία)
Την αναφέρουν οι Πλούταρχος, Δίων Κάσσιος και Ισίδωρος ο Χαρακηνός. Βρισκόταν μεταξύ της Έδεσσας και του Νικηφορίου, λίγο πριν ενωθεί ο παραπόταμος Βιλήχας (σημ. Balikh) με τον Ευφράτη. Επρόκειτο για μακεδονική αποικία από την ομώνυμη πόλη της Βοττιαίας (σημ. Κουφάλια).
Αστικοποίηση
Διεθνές φαινόμενο
Η αστικοποηση παρατηρείται διεθνώς κυρίως σε χώρες με ραγδαία ακμάζουσα βιομηχανία όταν συγχρόνως παραμελείται η υποδομή και το κυκλοφοριακό. Επίσης παρατηρείται σε χώρες όταν ο πόλεμος και ο εμφύλιος πόλεμος ερημώνει τις αγροτικές περιοχές. Σε αυτές τις περιπτώσεις παρατηρείται ξαφνική αύξηση του πληθυσμού ορισμένων πόλεων κυρίως στα προάστια με ανεξέλεγκτο και ραγδαίο ρυθμό. Παραδείγματα είναι η Κωνσταντινούπολη με άνω των 12 εκ. κατοίκους, το Λάγκος της Νιγηρίας με 11,6 εκ. κατοίκους ή το Μεξικό με 23 εκ. κατοίκους. Οι συνθήκες ζωής σε αυτές τις πόλεις είναι δραματικές, αφού οι κάτοικοί τους δεν έχουν καμία άλλη εκλογή, και αναγκάζονται να ζουν υπό άθλιες συνθήκες, αφού οι λόγοι που τους έκαναν να εγκαταλείψουν τα χωριά τους ήταν ακόμα
Ίχναι (Μεσοποταμία)
Θεωρείται ότι η πόλη ιδρύθηκε από τον Αντίγονο Α΄ Μονόφθαλμο, κατά το τέλος του Βαβυλωνιακού πολέμου του με τον Σέλευκο Α΄, αν και αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί με βεβαιότητα. Φαίνεται ότι η ίδρυσή της έγινε βάσει κεντρικά οργανωμένου αμυντικού σχεδιασμού. Φαίνεται πως ο Αντίγονος αποτραβήχτηκε στον παραπόταμο Βιλήχα (που θα ήταν τα όρια της επικρατείας του) και έκτισε την πόλη Ίχνες, το 309 π.Χ. Η ενέργεια αυτή είχε ως σκοπό την καλύτερη φύλαξη των συνόρων και ήταν απάντηση στην ίδρυση της Δούρας Ευρωπού, της Αντιόχειας (Νισίβεως) και της Σελευκείας.
Οι Ίχνες κυριεύθηκαν από τον Κράσσο το 53 π.Χ. (κατά τη διάρκεια της παρθικής του εκστρατείας) και ο Δίων Κάσσιος εκεί τοποθετεί την ήττα του Ρωμαίου στρατηγού από τους Πάρθους. Πιθανόν πρόκειται για τη σημερινή Tell al-Sadde της Συρίας.
Montreal Locomotive Works -MLW
Το εργοστάσιο Παραγωγής Mηχανών του Μόντρεαλ - MLW ήταν ένας καναδικός κατασκευαστής σιδηροδρομικών ατμομηχανών που λειτουργούσε κάτω από διάφορες ονομασίες από το 1883 έως το 1985, παράγωντας ατμομηχανές και μηχανές ντίζελ. Για αρκετά χρόνια ήταν θυγατρική της Αμερικανικής Εταιρείας Μηχανών (ΑLCO). Τα κεντρικά γραφεία και οι εγκαταστάσεις παραγωγής της MLW βρίσκονταν στο Μόντρεαλ του Κεμπέκ.
Πρώιμη ιστορία
Η εταιρεία ατμομηχανών και μηχανημάτων μηχανών του Montreal Limited MCML δημιουργήθηκε το 1883, και παρήγαγε κυρίως για την αυξανόμενη εγχώρια αγορά με μερικούς σημαντικού πελάτες της να είναι ο Καναδικός Σιδηρόδρομος Ειρηνικού, ο Μεγάλος Σιδηρόδρομος Κορμού, ο Διαποικιακός Σιδηρόδρομος και μετά το 1922 ο Καναδικός Εθνικός Σιδηρόδρομος.
Αγορά από την Alco
Το 1901, η American Locomotive Company (Alco) που εδρεύει στο Schenectady, της Νέα Υόρκης, σχηματίστηκε με τη συγχώνευση πολλών ανταγωνιστικών κατασκευαστών ατμομηχανών. Η Alco αγόρασε την εταιρεία Locomotive & Machine του Μόντρεαλ το 1904 για να αξιοποιήσει την καναδική αγορά με τα αναδυόμενα σχέδια της. Η θυγατρική του Μόντρεαλ μετονομάστηκε σε εργοστάσιο ατμομηχανών του Μόντρεαλ (MLW) αρκετά χρόνια αργότερα.
Η MLW έγινε αποκλειστικό κατάστημα σχεδιασμού της Alco και απέκτησε σημαντικό τμήμα της αγοράς καναδικών ατμομηχανών. Η περίοδος επέκτασης των σιδηροδρόμων μεταξύ 1900 και 1915 ήταν πρωτοφανής στον Καναδά, με πολλές νέες παραγγελίες για μηχανές έλξης από διάφορους εγχώριους κατασκευαστές. Οι δασμοί προστασίας επίσης αποθάρρυναν τους καναδικούς σιδηρόδρομους να αγοράζουν αμερικανικές μηχανές για χρήση στον Καναδά. Αρκετά πτωχευμένα ιδιωτικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του Μεγάλου Κορμού και του Καναδικού Βορρά, εθνικοποιήθηκαν κατά τα έτη 1918-22. Συνενώθηκαν με την ομοσπονδιακή Διαποικιακή, και σχημάτισαν την ομοσπονδιακή Crown Corporation (Εταρεία του Στέματος) Καναδικό Εθνικό Σιδηρόδρομο. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έδωσε εντολή στη νέα, μεγαλύτερη δημόσια εταιρεία να αγοράζει ατμομηχανές από όλους τους καναδούς κατασκευαστές για να αποθαρρύνει την κυριαρχία της αγοράς από οποιονδήποτε κατασκευαστή.
Μεταξύ του 1918 και της περιόδου μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Καναδική Εθνική εκσυγχρόνισε τιςμηχανές του ατμού, αντικαθιστώντας πολλές από τις μονάδες που έλαβε από τους συστατικούς σιδηρόδρομους. Η MLW ήταν σημαντικός δικαιούχος αυτών των αγορών, μαζί με την καναδική εταιρία ατμομηχανών του Kingston, του Οντάριο. Η MLW αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι εγκαταστάσεις της μετατράπηκαν κυρίως στην κατασκευή υλικών για την πολεμική προσπάθεια της Κοινοπολιτείας / Συμμάχων (σε μεγάλο βαθμό από γυναικείο εργατικό δυναμικό), συμπεριλαμβανομένης της δεξαμενής Ram και του αυτοκινούμενου όπλου Sexton.
Μαζική μεταφορά
μικρογραφία| MLW M-Series Βαγόνι Μετρό Το 1960, ανατέθηκε στη MLW τη σύμβαση για την κατασκευή 36 νέων οχημάτων μετρό για την Επιτροπή Διαμετακόμισης του Τορόντο. Τα οχήματα M1 της σειράς Subway ήταν αξιοσημείωτα τα πρώτα οχήματα ταχείας διακίνησης που σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν στον Καναδά. Ήταν επίσης μια βελτίωση σε σχέση με το προηγούμενο τροχαίο υλικό, που ήταν ελαφρύτερο και ταχύτερο, παρά το γεγονός ότι ήταν επίσης σημαντικά μεγαλύτερες. Η εμπλοκή της MLW στην ταχεία μεταφορά θα είναι σύντομη, καθώς η Επιτροπή Διαμετακόμισης του Τορόντο επέλεξε τα οχήματα Hawker Siddeley Canada από τα μέσα της δεκαετίας του '60 και μετά.
Ντίζελο-ηλεκτρική παραγωγή
μικρογραφία| S3 660hp Diesel-Electric μηχανή, του 1957 για το Καναδικό Ειρηνικό Σιδηρόδρομο με σχέδια της Alco-GE Το 1949, η MLW άρχισε να παρουσιάζει τα πρώτα μοντέλα ντίζελ που παρήγαγε σαν Alco-GE σε απάντηση της GMD, μοντέλα κυρίως ελιγμών, μερικά από τα οποία έλαβαν διαφορετικά ονόματα και ελαφρές τροποποιήσεις για να διακρίνουν τις εκδόσεις MLW και ALCO-GE. Το 1951, η MLW άρχισε να κατασκευάζει καμπίνες Alco-GE για την εξυπηρέτηση φορτίων και επιβατών.
Οι καναδικοί σιδηρόδρομοι εξακολούθησαν να βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε ατμομηχανές καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, μια εποχή που πολλοί σιδηρόδρομοι των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν πετρελαιοκίνητοι. Ωστόσο, όπως και στον Καναδά, ορισμένες αμερικανικές σιδηροδρομικές γραμμές της κλάσης 1 συνέχισαν να χρησιμοποιούν σύγχρονη ατμοπαραγωγή μέχρι το 1959, συμπεριλαμβανομένου του Norfolk & amp; Western Railway και του Union Pacific Railroad .Ωστόσο, με ορισμένες μεμονωμένες εξαιρέσεις, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι καναδικοί σιδηρόδρομοι ήταν πλήρως πετρελαιοκίνητοι μέχρι το 1960.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ο καναδικός εθνικός σιδηρόδρομος (ο μεγαλύτερος πελάτης ντίζελ-ηλεκτρικής μηχανής MLW) συνέχισε να εφαρμόζει τις πολιτικές αγοράς που συνήθιζαν οι κυβερνήσεις του, οι οποίες διασπούν τις προμήθειες μεταξύ των κατασκευαστών. Τα σχέδια οδοποιίας MLW / Alco-GE προτιμήθηκαν επίσης από διάφορους σιδηροδρόμους στη Βόρεια Αμερική λόγω της ανώτερης πρόσφυσης των σιδηροτροχιών σε χαμηλές ταχύτητες, καθιστώντας τα ιδιαίτερα χρήσιμα σε σιδηροδρομικές γραμμές με μεγάλη διαβάθμιση.
Όπως και η GMD στο Λονδίνο, η MLW επωφελήθηκε από τις καναδικές εμπορικές πολιτικές, οι οποίες ήταν λιγότερο περιοριστικές από τις πολιτικές των Ηνωμένων Πολιτειών όσον αφορά τις συναλλαγές με τις χώρες σε ολόκληρο τον αναπτυσσόμενο κόσμο, επιτρέποντας στην MLW να επεκτείνει μια αυξανόμενη εξαγωγική δραστηριότητα.
MLW-Worthington
Το 1967, η εταιρία Worthington Corporation συγχωνεύθηκε με την Studebaker Corporation, που πρόσφατα εξήλθε από την αυτοκινητοβιομηχανία, για να αποτελέσει την Studebaker Worthington Inc., με την ALCO ως θυγατρική που της ανήκει εξ ολοκλήρου. Το 1968, διάφορα τμήματα της Alco έγιναν ημι-ανεξάρτητες θυγατρικές, και σε μια εταιρική αναδιοργάνωση του 1969, η Studebaker Worthington έκλεισε τη μονάδα παραγωγής μηχανών Schenectady. Τα σχέδια ατμομηχανών μεταφέρθηκαν το 1969 στο MLW-Worthington και τα σχέδια των πετρελαιοκινητήρων πωλήθηκαν το 1970 στην εταιρεία White Motor Corporation. Τα σχέδια του κινητήρα ντίζελ Alco πέρασαν πολλές αλλαγές ιδιοκτησίας, καθώς η White Motor Corporation σχημάτισε την White Industrial Power, η οποία στη συνέχεια αγοράστηκε από τη British General Electric Company το 1977. Μετονομασμένη σε Alco Power ενσωματώθηκε από την GEC, όπουτα σχέδια της, πουλήθηκαν στην Fairbanks-Morse το 1994.
Την περίοδο αυτή, η MLW-Worthington συνεργάστηκε με τον Pratt & amp; Whitney στον Καναδά για να κατασκευάσει τον στόλο Turbo Train για τον Καναδά. Συνέχισε επίσης την ανάπτυξη της μηχανής της σειράς ALCO 251, που παράγει το M640 4000  hp 18-κύλινδρο πρωτότυπο για τον Καναδικό Σιδηρόδρομο του Ειρηνικού το 1972. Ωστόσο, μέχρι στιγμής η CP είχε εξυπηρετηθεί με τις σειρές EMD 645 SD40 και SD40-2 ως πρότυπη μηχανή τους και δεν υπήρχαν άλλες παραγγελίες από αυτήν την εταιρεία.
Σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970 η MLW-Worthington συνέχισε να κατασκευάζει σχέδια δεύτερης γενιάς για τους καναδικούς σιδηροδρόμους. Η καναδική εταιρεία ατμομηχανών (που μετονομάστηκε σε Fairbanks-Morse, Καναδάς) είχε κλείσει το 1969, αφήνοντας την MLW-Worthington ως τον κύριο ανταγωνιστή της ταχέως αναπτυσσόμενης GMD. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, με παραγγελία του Καναδικού Εθνικού Σιδηροδρόμου, η MLW-Worthington ανέπτυξε την ευρύχωρη "καμπίνα ασφαλείας", η οποία παρείχε βελτιωμένη στέγη πληρώματος και προστασία από σύγκρουση. Αρχικά εμφανίστηκε στο M-420 και ταυτόχρονα στο EMD GP38-2, η καμπίνα ασφαλείας έγινε κοινή στο καναδικό εθνικό και στο βρετανικό σιδηρόδρομο. Ωστόσο, ο Καναδικός Σιδηρόδρομος του Ειρηνικού δεν αγόρασε ποτέ τέτοιες μονάδες από την MLW. Αυτή η μορφή σχεδιασμού καμπίνας έχει πλέον γίνει βιομηχανικό πρότυπο της Βόρειας Αμερικής. Παρόλο που τα σχέδια καμπίνας με ευρυγώνια καμπίνα σε μοντέλα όπως τα EMD FP45 και DDA40X φέρουν μια επιφανειακή ομοιότητα, λείπουν οι προόδους στην προστασία σύγκρουσης και τα καταλύματα του σχεδιασμού "καμπίνα ασφαλείας".
Αγορά από τη Bombardier
Μέχρι τώρα έχει πλήρως συγχωνευθεί από την Bombardier, το εργοστάσιο MLW και το γραφείο σχεδιασμού έλαβαν επίσης μια σειρά από συμβάσεις από τον κρατικό καναδικό εθνικό σιδηρόδρομο για την προσφάτως σχεδιασμένη γραμμή εμπορευματικών σιδηροδρόμων (High Reliability), η οποία ενσωματώνει την καναδική καμπίνα ασφαλείας ή ένα πλήρες πλάτος το σωμα του ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ; δηλαδή το 4πλό-άξονα HR-412 (παρόμοιο με το M-420) και τον 6πλό-άξονα HR-616 πλήρους πλάτους.
Σε μια εταιρική αναδιοργάνωση του 1985, η Bombardier αποχώρησε από την κατασκευή ατμομηχανών και επικεντρώθηκε στην παραγωγή τροχαίου υλικού επιβατικών αμαξοστοιχιών, καθώς και σε αεροσκάφη (μετά την εξαγορά της ομοσπονδιακής κυβέρνησης Crown Corporation Canadair το 1986).
Το αδρανές εργοστάσιο MLW πωλήθηκε στη General Electric το 1988 και ειρωνικά χρησιμοποιήθηκε από την GE κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος της δεκαετίας του 1980 για την ανοικοδόμηση μερικών από τους παλαιότερους οδικούς διακόπτες της σειράς "Universal" - οι μηχανές που είχαν αρχικά οδηγήσει την ALCO εκτός της επιχείρησης ατμομηχανών στις Ηνωμένες Πολιτείες Κράτη μέλη το 1969.
Η GE έκλεισε τη μονάδα παραγωγής MLW το 1993. Το μισό εργοστάσιο καταστράφηκε από πυρκαγιά το 2001 ενώ το άλλο μισό παρέμεινε σε χρήση από το Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας του Καναδά.
Από τότε η Bombardier επέστρεψε στην επιχείρηση κατασκευής ατμομηχανών, μολονότι χρησιμοποίησε ευρέως ευρωπαϊκά ή ευρωπαϊκά επηρεασμένα σχέδια ατμομηχανών για επιβατικά αυτοκίνητα που δεν διατηρούν καμία από την κληρονομιά των Alco / MLW. Οι εγκαταστάσεις κατασκευής σιδηρόδρομων της Βόρειας Αμερικής της Bombardier βρίσκονται στο La Pocatière του Κεμπέκ. Plattsburgh, Νέα Υόρκη και Thunder Bay, Οντάριο.
Αξιοσημείωτες μηχανές που κατασκευάστηκαν από το MLW
Η MLW δημιούργησε αρκετές από τις πιο διάσημες μηχανές του Καναδά. Πιο συγκεκριμένα, η καναδική σειρά 2800, 4-6-4 Hudson κλάσης των ατμομηχανών. Οι 2800s έγιναν διάσημα αφού η CPR 2850 έλκυσε το βασιλικό τρένο στον Καναδά. Από τότε, το 2800 (αριθμημένα 2820-2864) είναι γνωστά ως Royal Hudsons, με άδεια από τον βασιλιά.
Από το 1968 έως το 1982, η Via Rail διέθετε υπηρεσία μεταφοράς επιβατών με αεριοστρόβιλο μεταξύ Τορόντο και Μόντρεαλ. Οι μηχανές κατασκευάστηκαν από το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικών κινητήρων του Μόντρεαλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ατμομηχανές Κατηγορία:Επιχειρήσεις του Καναδά Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Homo
Συγκεκριμένα, ο H. habilis θεωρείται άμεσος απόγονος του είδους Australopithecus garhi το οποίο έζησε 2,5 εκατομμύρια χρόνια πριν. Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό στην ανάπτυξη αυτών των ειδών παρατηρείται στην αύξηση του μεγέθους της κρανιακής χωρητικότητας από τα 450 cm³ του A. garhi, στα 600 cm³ του H. habilis. Η κρανιακή χωρητικότητα διπλασιάστηκε ξανά μέσα στο γένος Homo αυτή τη φορά, από τον H. habilis μέχρι τον H. heidelbergensis πριν από 600.000 χρόνια. Έκτοτε η κρανιακή χωρητικότητα παραμένει περίπου ίδια σε όλα τα είδη του γένους.
Η εμφάνιση του Homo συμπίπτει με τα πρώτα λίθινα εργαλεία, συνεπώς εξ' ορισμού και με την Κατώτερη Παλαιολιθική.
Όλα τα είδη του γένους Homo εκτός από τον Homo sapiens (σύγχρονοι άνθρωποι) έχουν εκλείψει. Ο Homo neanderthalensis, ο οποίος θεωρείται ως ο τελευταίος συγγενής εν ζωή, αφανίστηκε περίπου 24.000 χρόνια πριν, ενώ μία πρόσφατη έρευνα υποστηρίζει πως ένα άλλο είδος ίσως να έζησε μέχρι και 12.000 χρόνια πριν.
Ονομασία
Στις βιολογικές επιστήμες, ιδιαίτερα στην ανθρωπολογία και την παλαιοντολογία, η κοινή ονομασία όλων των μελών του γένους Homo είναι "άνθρωπος". Η λέξη homo στα Λατινικά σημαίνει "άνθρωπος".
Είδη
Η εξελικτική θέση των ειδών Homo rudolfensis, H. ergaster, H. georgicus, H. antecessor, H. cepranensis, H. rhodesiensis και H. floresiensis παραμένει αμφιλεγόμενη. Οι H. heidelbergensis και H. neanderthalensis συγγενεύουν αρκετά μεταξύ τους και θεωρούνται από μερικές ομάδες ως το τρίτο και το τέταρτο υποείδος H. sapiens (τα άλλα δύο είναι ο Homo sapiens sapiens και ο Homo sapiens idaltu).
Όλντφιλντ Τόμας
Ο Όλντφιλντ Τόμας FRS (Michael Rogers Oldfield Thomas, 21 Φεβρουαρίου 1858 - 16 Ιουνίου 1929) ήταν Βρετανός ζωολόγος.
Ο Τόμας εργάστηκε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Λονδίνου στα θηλαστικά, περιγράφοντας περίπου 2.000 νέα είδη και υποείδη. Διορίστηκε στην γραμματεία του Μουσείου το 1876 και μετατέθηκε στο τμήμα ζωολογίας το 1878. Το 1891 παντρεύτηκε μια γυναίκα με μικρή περιουσία, την οποία χρησιμοποίησε για να προσλάβει συλλέκτες θηλαστικών και να παρουσιάσει τα δείγματά τους στο μουσείο. Το 1896 όταν ανέλαβε το τμήμα ο Ουίλιαμ Χένρι Φλάουερ (William Henry Flower), προσέλαβε τον Richard Lydekker ώστε να αναδιοργανώσει τις εκθέσεις, δίνοντας την ευκαιρία έτσι στον Τόμας να συγκεντρωθεί στα καινούρια είδη. Αυτοκτόνησε το 1929, σε ηλικία 71 ετών, λίγο μετά τον θάνατο της γυναίκας του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι βιολόγοι Κατηγορία:Ζωολόγοι
Κέσλα ΦΚ
Η Κέσλα Φούτμπολ Κλούμπου (αζερικά: Keşlə Futbol Klubu, γνωστή προηγουμένως ως Ίντερ Μπακού ΠΙΚ) είναι αζερικός σύλλογος ποδοσφαίρου, με έδρα το Μπακού. Συμμετέχει στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Αζερμπαϊτζάν. Ιδρύθηκε το 2004. Έδρα της ομάδας είναι η Αρένα ΑΣΚ, χωρητικότητας 8152 θέσεων. Έχει κερδίσει 2 φορές το πρωτάθλημα της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αζερμπαϊτζάν‎ Κατηγορία:Κέσλα ΦΚ
Όμνισπορτ Άπελντοορν
Το Όμνισπορτ Άπελντοορν είναι ένα ποδηλατοδρόμιο και κλειστό γήπεδο πολλαπλών χρήσεων στο Άπελντοορν της Ολλανδίας.
Σχεδιασμένο από τους αρχιτέκτονες FaulknerBrowns η εγκατάσταση άνοιξε το 2008, και χωρίζεται σε δύο αίθουσες: μία αίθουσα ποδηλασίας που περιέχει 250 μ. πίστα ποδηλασίας και μία αίθουσα 200 ​​μ. στίβου και πετοσφαίρισης. Το ποδηλατοδρόμιο έχει χωρητικότητα 5.000 θεατών, ενώ η αίθουσα πετοσφαίρισης και στίβου έχει χωρητικότητα 2000 θεατών.
Το Όμνισπορτ Άπελντοορν χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της ημέρας από το εκπαιδευτικό ίδρυμα ROC Aventus και είναι η έδρα των ομάδων πετοσφαίρισης και στίβου SV Ντιναμό Άπελντοορν και AV'34 αντίστοιχα. Η αίθουσα ποδηλασίας ήταν ο οικοδεσπότης του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδηλασίας Πίστας UCI 2011.
Εκτός από το Όμνισπορτ, ένα παγοδρόμιο είναι υπό κατασκευή. Αυτό θα χρησιμοποιείται ως αίθουσα παγοδρομίου για έξι εβδομάδες κάθε χειμώνα.
Empire (κινηματογραφικό περιοδικό)
Το Empire είναι βρετανικό κινηματογραφικό περιοδικό που δημοσιεύεται μηνιαίως από την Bauer Consumer Media. Από το πρώτο τεύχος τον Ιούλιο του 1989, το περιοδικό συντάχθηκε από τον Barry McIlheney και εκδόθηκε από την Emap. Η Bauer εξαγόρασε την Emap Consumer Media στις αρχές του 2008. Πρόκειται για το μεγαλύτερο κινηματογραφικό περιοδικό σε πωλήσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και δημοσιεύεται επίσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία, την Τουρκία, τη Ρωσία, και την Πορτογαλία. Το Empire διοργανώνει τα ετήσια βραβεία Empire που χρηματοδοτούνταν από τη Sony Ericsson, και από το 2009 χρηματοδοτούνται από το ουίσκι Jameson. Τα βραβεία επιλέγουν οι αναγνώστες του περιοδικού.
Top ταινίες αναγνωστών
Το Empire περιστασιακά διενεργεί δημοσκοπήσεις για να μάθει ποιες είναι οι αγαπημένες ταινίες των αναγνωστών του.
Οι 500 Καλύτερες Ταινίες Όλων των Εποχών
Η πιο πρόσφατη λίστα επιλέχθηκε το Σεπτέμβριο του 2008 από περισσότερους από 10.000 αναγνώστες του Empire, 150 κινηματογραφιστές και 50 κριτικούς κινηματογράφου. Ο κατάλογος συνοδεύεται από πολλά διαφορετικά εξώφυλλα, καθένα από τα οποία πήγε για πώληση. Οι 30 κορυφαίες επιλεγμένες ταινίες αναφέρονται παρακάτω.
Πιο αντιπροσωπευτικοί σκηνοθέτες
Ο πιο αντιπροσωπευτικός σκηνοθέτης της λίστας ήταν ο Στίβεν Σπίλμπεργκ, ο οποίος είχε έντεκα ταινίες στις κορυφαίες 500. Οι κορυφαίοι δεκαέξι σκηνοθέτες αναφέρονται παρακάτω. Η ταινία τους με την υψηλότερη κατάταξη παρέχεται επίσης, καθώς και η θέση της.
Ολόκληρη η λίστα μπορεί να βρεθεί στο Empire.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοδικά κινηματογράφου Κατηγορία:Περιοδικά στην αγγλική γλώσσα
Μπίλι Γιορκ
H Αντελίν "Μπίλι" Γιορκ (αγγλικά : Adeline 'Billie' Yorke),(19 Δεκεμβρίου 1910 Ραβαλπίντι, Βρετανική Ινδία - 9 Δεκεμβρίου 2000), ήταν Βρετανίδα πρώην πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Ήταν νικήτρια στο διπλό του Ρολάν Γκαρός το 1936, 1937 και το 1938 με συμπαίκτρια την Σιμόν Ματιέ και φιναλίστ στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Μαρσέλ Μπερνάντ. Στο Γουίμπλεντον και στο διπλό ήταν νικήτρια το 1937 με συμπαίκτρια την Σιμόν Ματιέ και φιναλίστ το 1933 με συμπαίκτρια την Φρέντα Τζέιμς, το 1938 με συμπαίκτρια την Σιμόν Ματιέ και το 1939 με συμπαίκτρια την Έλεν Χαλ Γιάκομπς.
Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου στο διπλό ήταν νικήτρια το 1937 με συμπαίκτρια την Σιμόν Ματιέ, φιναλίστ το 1936 με συμπαίκτρια την Γιαντβίγκα Γεντζεγιόβσκα και το 1938 με συμπαίκτρια την Γκρέισιν Γoυέλερ. Στο μεικτό ήταν νικήτρια το 1938 με συμπαίκτη τον Μαξ Έλμερ και φιναλίστ το 1936 με συμπαίκτη τον Ρολάν Ζουρνύ και το 1936 με συμπαίκτη τον Ζαν Λεσούρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν
Τζουζέππε Ροσαρόλλ
Ο Τζουζέππε Ροσαρόλλ-Σκόρτσα (Ιωσήφ Ροσαρόλλης, ιταλ.: Giuseppe Maria Rosaroll-Scorza, Νάπολη, 16 Σεπτεμβρίου 1775 - Ναύπλιο, 2 Δεκεμβρίου 1825) ήταν Ιταλός στρατηγός, επαναστάτης και φιλέλληνας. Έδρασε τόσο στη χώρα του όσο και στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης.
Ελληνική Επανάσταση
Ο Ροσαρόλλ έφτασε για πρώτη φορά στη Ζάκυνθο το 1808, οπότε και γνωρίστηκε με τον Θ. Κολοκοτρώνη, με τον οποίο συνδέθηκε δια στενής φιλίας. Αφού επέστρεψε στην Ιταλία και πήρε μέρος στις επαναστατικές εξεγέρσεις εναντίον του Βασιλιά της Νεαπόλεως και αφού κατηγορήθηκε για καρμποναρισμό και διώχθηκε από τις Αρχές, κατέφυγε εκ νέου στη Ζάκυνθο μαζί με τη σύζυγο και τους πέντε γιους του το 1824. Στη Ζάκυνθο, που ήταν τότε υπό βρετανικό έλεγχο, ήταν ένα διάσημο πρόσωπο, καθώς είχε διατελέσει διοικητής της φρουράς κατά τη διάρκεια της γαλλικής κατοχής των νησιών.
Ειδικός στην τέχνη της ιππασίας προσφέρθηκε, μέσω της ελληνικής επιτροπής της Επτανήσου Πολιτείας να μεταδώσει τις γνώσεις του στους Έλληνες επαναστάτες, αλλά η κυβέρνηση απέφυγε αρχικά να του απαντήσει, λόγω διαφωνίας του Μαυροκορδάτου που πίστευε ότι έτσι θα προκαλείτο η δυσφορία των Άγγλων. Το φθινόπωρο του 1825, ωστόσο, ο Ροσαρόλλ είχε ήδη συγκεντρώσει και εκπαιδεύσει άρτια μια υπολογίσημη δύναμη τακτικού ιππικού, τα μέλη του οποίου είχαν ασκηθεί στην έφιππη χρήση ξίφους και λόγχης. Οργάνωσε επίσης στη Ζάκυνθο βάση για την υποδοχή των Ιταλών πολιτικών προσφύγων από την Ευρώπη. Η Ζάκυνθος ήταν για τους Ιταλούς φιλέλληνες όχι μόνο κέντρο για την υποστήριξη του αγώνα των Ελλήνων, αλλά και κέντρο για να συνεχίσουν τον επαναστατικό αγώνα στην Ιταλία. Πριν ακόμη φθάσει στην Πελοπόννησο, ο Ροσαρόλλ πρόσφερε μεγάλη υπηρεσία στους Έλληνες επαναστάτες δίνοντάς τους διαβαθμισμένες πληροφορίες σχετικά με το αιγυπτιακό στρατό κατά την πολιορκία του Ναβαρίνου (1825). Οι πληροφορίες του ελήφθησαν από έναν συνάδελφο του από τους Ναπολεόντειους πολέμους και επαναστάσεις στην Ιταλία και την Ισπανία, τον συνταγματάρχη του Μηχανικού Τζιοβάνι Ρωμάι που ήταν στην υπηρεσία του αιγυπτιακού στρατού. Διαπιστώθηκε επίσης ότι το ο Ροσαρόλλ ήταν ανώτερος του Ρωμάι στη μασονική ιεραρχία.
Σύμφωνα με τον Τ. Γεροζήση, ο οποίος βασίζεται στη μαρτυρία των Ρώμα και Φωτάκου, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, που ήταν παλιός γνώριμος και φίλος του Ροσαρόλλα από τη Ζάκυνθο, τον προόριζε για διοικητή των χερσαίων δυνάμεων. Αλλά πριν η ελληνική κυβέρνηση καταφέρει να τον χρησιμοποιήσει, ο Ροσαρόλλ προσβλήθηκε από τύφο και απεβίωσε στο Ναύπλιο, όπου κηδεύτηκε με τιμές δημοσία δαπάνη και πάνδημη συμμετοχή.
Μνήμη
Αν και ο Ροσαρόλλ δεν έλαβε μέρος στις μάχες στην Ελλάδα, το όνομά του αναφέρεται μαζί με άλλους Ιταλούς φιλέλληνες που σκοτώθηκαν για την ελευθερία της Ελλάδα, όπως Σαντόρε ντι Σανταρόζα και Πιέτρο Ταρέλλα. Ο γιος του Καίσαρας σκοτώθηκε για την ελευθερία της Ιταλίας στη Βενετία το 1849. Ο ιστορικός της ξιφασκίας Τζέλλε, δήλωσε ότι ο Ροσαρόλλ και ο Γκρισέττι αναβίωσαν την πραγματική «Ναπολιτάνικη σχολή» της ξιφασκίας. Και οι δύο τους ήταν μαθητές του Τομάζο Μπόσκο μαέστρο της ξιφασκίας της Νάπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Ιταλοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί
Ταξίδι στο Darjeeling
Το Ταξίδι στο Darjeeling (πρωτότυπος τίτλος: The Darjeeling Limited) είναι μία αμερικανική δραματική-κωμική ταινία περιπέτειας, του 2007, σε σκηνοθεσία Γουές Άντερσον, ο οποίος συμμετείχε και στην παραγωγή και στο σενάριο, στο οποίο συνεργάστηκε με τον Ρόμαν Κόπολα και τον Τζέισον Σουόρτσμαν. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Όουεν Γουίλσον, Έιντριεν Μπρόντι και Σουόρτσμαν. Επίσης, εμφανίζονται σε cameo ρόλους, μεταξύ άλλων ο Μπιλ Μάρεϊ, η Αντζέλικα Χιούστον και η Νάταλι Πόρτμαν.
Πλοκή
Η πλοκή της ταινίας επικεντρώνεται σε τρία αταίριαστα αδέλφια από την Αμερική, τα οποία έχουν έναν χρόνο να μιλήσουν μεταξύ τους και προσπαθούν να βρουν τη μητέρα τους ύστερα από καιρό, ταξιδεύοντας μέσα σε ένα τρένο, στην Ινδία. Η αναζήτησή τους αυτή τους οδηγεί με απροσδόκητο τρόπο στην έρημο, παρέα με έντεκα βαλίτσες, έναν εκτυπωτή και ένα πλαστικοποιητικό μηχάνημα.
Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 26 Οκτωβρίου του 2007, από τη Fox Searchlight Pictures. Ενώ σε γενικές γραμμές έλαβε θετικές κριτικές, επίσης, σημείωσε και εισπρακτική επιτυχία, έχοντας έσοδα που ανέρχονται $35 εκατομμύρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουές Άντερσον Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Dune Entertainment Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ινδία
Ψηφιακή αφήγηση
Ο όρος ψηφιακή αφήγηση αποτελεί µετάφραση του αγγλικού όρου digital storytelling, ο οποίος απαντά συχνότερα στην ξενόγλωσση βιβλιογραφία. Στην ελληνική βιβλιογραφία απαντά συχνά και ο όρος ψηφιακή ιστορία (µετάφραση του αγγλικού όρου digital story), ωστόσο, ο όρος ψηφιακή αφήγηση είναι επικρατέστερος, κυρίως στο διαδίκτυο. Η ψηφιακή αφήγηση συνδυάζει την παραδοσιακή προφορική αφήγηση με πολυμέσα και εργαλεία τηλεπικοινωνίας. Πιο συγκεκριμένα, οι ψηφιακές ιστορίες είναι πολυμεσικές ταινίες, που συνδυάζουν φωτογραφίες, βίντεο, κινούμενη εικόνα, ήχο, μουσική και κείμενο. Έχει επηρεάσει πολλά επαγγελματικά πεδία στην εποχή μας, όπως την εκπαίδευση, τη διαφήμιση, τον κινηματογράφο και τη δημοσιογραφία.