cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ευθύμιος Καραχισαρίδης
Οι ενέργειες του παπα-Ευθύμ για την ίδρυση Τουρκορθόδοξης Εκκλησίας
Την άνοιξη του 1922 θα συγκαλέσει προσωρινή επιτροπή στην Καισάρεια διορίζοντας αντικανονικά ως μητροπολίτη Καισαρείας τον Μελέτιο Χρηστίδη που ήταν επίσκοπος Πατάρων, στη θέση του Νικόλαου Σακκόπουλου ο οποίος είχε καταφύγει στο Φανάρι. Ανάμεσα στις άλλες αποφάσεις του συμβουλίου ήταν η σύνταξη καταστατικού χάρτη για την ίδρυση ανεξάρτητης Τουρκορθόδοξης Εκκλησίας για την οποία οι Τουρκικές αρχές αντέδρασαν ευνοϊκά. Προκειμένου να εξασφαλίσει την εύνοια των ορθόδοξων πληθυσμών πέτυχε την αποφυλάκιση τριάντα Καππαδοκών και την επιστροφή χιλίων πεντακοσίων εξόριστων. Το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς συνήλθε το συμβούλιο των Καππαδοκών και διόρισε τον παπα-Ευθύμ Μέγα Οικονόμο με αρμοδιότητες διαμεσολαβητή μεταξύ Άγκυρας και ορθοδόξων της Καππαδοκίας. Ο μητροπολίτης Ικονίου Προκόπιος Λαζαρίδης εναντιώθηκε στα σχέδια του παπα-Ευθύμ τονίζοντας πως η σύσταση μιας νέας Εκκλησίας δεν μπορούσε να στηρίζεται στις αποφάσεις ενός απλού ιερέα, δεν αναγνώρισε το νέο τίτλο του παπα-Ευθύμ, του ζήτησε να μην επικρίνει το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τον κατηγόρησε για τη διαχείριση των χρημάτων που είχε εισπράξει. Καθώς οι πιέσεις των Τουρκικών αρχών αύξαναν προς την μεριά των Καππαδοκών και για να αποφευχθεί μια οριστική διάσπαση των Καππαδοκών από το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανακηρύχθηκε αυτοκέφαλο Πατριαρχείο με επικεφαλής τον Προκόπιο. Ο παπα-Ευθύμ θα γυρίσει στην Άγκυρα απομονωμένος από τους άλλους Καππαδόκες ιεράρχες. Όταν ξεκίνησε η διαδικασία ανταλλαγής των πληθυσμών θα προσπαθήσει-μάταια-να πείσει την τουρκική κυβέρνηση να εξαιρέσει από την ανταλλαγή τους τουρκόφωνους ορθοδόξους από τους ελληνορθοδόξους. Ο ίδιος δεν διώχθηκε από την Τουρκία κάτι που συνιστούσε αναγνώριση της προσήλωσής του στον τουρκικό εθνικισμό.
Η δράση του Ευθύμ στην Κωνσταντινούπολη
Το 1923 θα εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη και θα συνεχίσει τους σφετερισμούς, τις καταχρήσεις και τη βία σε βάρος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ενώ η δράση του θα στιγματιστεί από τη διεθνή κοινή γνώμη : τον Οκτώβριο και τον Δεκέμβριο του 1923 θα επιχειρήσει να καταλάβει το Πατριαρχείο, κατέλαβε βίαια τις ελληνορθόδοξες εκκλησίες του Γαλατά, την Παναγία Καφφατιανή (1924), Σωτήρα Χρηστού (1926) και Άγιος Ιωάννης του Γαλατά (1965). Το 1929 απέστειλε γράμμα στον Ιταλό δικτάτορα Μουσολίνι, με το οποίο τον συγχαίρει για τη συμπαράστασή του στο Τουρκικό κράτος, επιδιώκοντας να αναγνωριστεί η Εκκλησία του από τη φασιστική Ιταλία. Έτσι μετέφερε την έδρα της Τουρκορθόδοξης Εκκλησίας από την Καισάρεια στην Κωνσταντινούπολη. Η εντολή του Κεμάλ να μη θιγεί ο παπα-Ευθύμ μέχρι τον θάνατό του τηρήθηκε πιστά. Μετά την ψήφιση νόμου στην Τουρκία, στις 21/06/1934 για την υποχρεωτική απόκτηση επιθέτου από όλους τους πολίτες, ο ίδιος αλλάζει το όνομά του σε Zeki Erenerol. Το 1944 επί Ισμέτ Ινονού του παραχωρούνται πολυκατοικίες στη συνοικία του Πέραν, ενώ το 1952 με επιστολή του προς τον Αντνάν Μεντερές του ζητά την οικονομική στήριξη και την έγκριση δανειοδότησης από τουρκικές τράπεζες τόσο της ‘’Εκκλησίας’’ του όσο και της οικογένειάς του. Το 1953 τίθεται επικεφαλής διαδήλωσης κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου και υπέρ της απομάκρυνσης του Αθηναγόρα. Το 1962 υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο το οποίο τον καθήλωσε και τον υποχρέωσε να παραιτηθεί από τη θέση του. Πέθανε το 1968.
Επιπλέον βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες κληρικοί Κατηγορία:Ποντιακός Ελληνισμός
Όσκαρ Καλύτερων Οπτικών Εφέ
Ιστορία
Η κατηγορία αυτή πρωτοπαρουσιάστηκε από την Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών το έτος 1928, έτος πρώτης απονομής των Βραβείων Όσκαρ. Τότε η κατηγορία αυτή ονομάστηκε Καλύτερα Μηχανικά Εφέ.Στην κατηγορία αυτήν κέρδισε η ταινία Τα Φτερά.
Ωστόσο η κατηγορία αυτήν ξαναπαρουσιάστηκε το 1938, όπου τότε ήταν όπου η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών πραγματικά αναγνώρισε την δουλειά των ειδικών εφέ μιας ταινίας. Αρχικά, η κατηγορία αυτή ονομάστηκε Ειδικού Επιτεύγματος Βραβείο για τα Ειδικά Εφέ, αφού τότε με την κατηγορία αυτήν η Ακαδημία τιμούσε και τα οπτικά και τα ηχητικά εφέ μαζί. Ωστόσο, το επόμενο έτος η κατηγορία αυτή μετονομάστηκε σε Καλύτερα Ειδικά Εφέ. Αυτό συνέβαινε από το 1939 μέχρι και το 1963. Το 1964, η κατηγορία μετονομάστηκε σε Καλύτερα Ειδικά Οπτικά Εφέ, αφού το βραβείο αυτό δίνονταν μόνο για τα οπτικά εφέ.
Two Steps from Hell
Η Two Steps from Hell είναι αμερικανική εταιρεία παραγωγής μουσικής με έδρα το Λος Άντζελες της Καλιφόρνια, που ιδρύθηκε από τους Τόμας Μπέργκερσεν και Νικ Φοίνιξ το 2006. Η εταιρεία επικεντρώνεται κυρίως στη μουσική ταινιών και τρέιλερ όπως Interstellar, Harry Potter, Οι Πειρατές της Καραϊβικής και X-Men.
Όσκαρ Καλύτερων Οπτικών Εφέ
Καλύτερων Ειδικών Εφέ
Καλύτερα Μηχανικά Εφέ
Two Steps from Hell
Ιδρύθηκε στις αρχές του 2006 όταν ο Μπέργκερσεν και ο Φοίνιξ ένωσαν τις δυνάμεις τους για να γράψουν και να συνθέσουν πρωτότυπη μουσική για τρέιλερ ταινιών. Οι δυο τους έχουν συνθέσει μουσική για πάνω από 1.000 μεγάλα τρέιλερ κινηματογραφικών ταινιών. Η ιδέα για το όνομα προήλθε από το «Two Steps From Heaven», ένα νορβηγικό νυχτερινό κέντρο που, σύμφωνα με τον Μπέργκερσεν, είχε παρόμοιο θέμα. Παρά την επιτυχία της εταιρείας με τη μουσική της, τα κομμάτια δεν κυκλοφόρησαν επίσημα στο κοινό μέχρι την κυκλοφορία του εμπορικού άλμπουμ Invincible τον Μάιο του 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εταιρείες παραγωγής μουσικής Κατηγορία:Εταιρείες με έδρα το Λος Άντζελες
Όσκαρ Καλύτερων Οπτικών Εφέ
Καλύτερων Ειδικών Εφέ
Τιμητικό Βραβείο Όσκαρ για τα Ειδικά Εφέ/Ειδικού Επιτεύγματος Βραβείο για τα Ειδικά Εφέ
"Για τα έξοχα επιτεύγματα στην δημιουργία ειδικών φωτογραφικών και ηχητικών εφέ"
Ειδικά Εφέ (Σημείωση: Από το 1939 εώς το 1962, οι υποψηφιότητες των Οπτικών Εφέ μοιοράζονταν με τις υποψηφιότητες των Ηχητικών Εφέ ως μια συνδυασμένη κατηγορία των Ειδικών Εφέ).
(Η ταινίαWhen Worlds Collide ήταν αποκλειστικά η μόνη υποψήφια ταινία και κέρδισε άμεσα το βραβείο.)
(Η ταινία Plymouth Adventure ήταν αποκλειστικά η μόνη υποψήφια ταινία και κέρδισε άμεσα το βραβείο.)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία Όσκαρ
Rolling Stone
To Rolling Stone είναι δισεβδομαδιαίο αμερικανικό περιοδικό, που κατά κύριο λόγο ασχολείται με την ποπ κουλτούρα. Ιδρύθηκε το 1967 από τον Τζαν Γουένερ, ο οποίος έως και σήμερα είναι ο εκδότης του και τον κριτικό μουσικής Ραλφ Γκλίσον. Το περιοδικό, αρχικά, ήταν γνωστό για το μουσικό του περιεχόμενο αλλά και πολιτικό ρεπορτάζ του Χάντερ Τόμσον. Όμως, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, το περιοδικό άλλαξε ύφος και πιο πολύ απευθύνεται σε νεαρά άτομα, με τη θεματολογία του να αφορά τηλεοπτικά σόου, δημοφιλείς ηθοποιούς και δημοφιλή μουσική.
Το πρώτο περιοδικό δημοσιεύθηκε στο κοινό το 1967 και παρουσίαζε τον Τζον Λένον στο εξώφυλλο, καθώς οι καινούργιες εκδόσεις του περιοδικού δημοσιεύονταν ανά δύο(2) εβδομάδες. Είναι γνωστό για τις "προκλητικές" φωτογραφίσεις και για τις φωτογραφίες εξώφυλλου, που περιέχουν μουσικούς, πολιτικούς, αθλητές και ηθοποιούς. Έκτος από την εκτυπώσιμη του μορφή στις ΗΠΑ, δημοσιεύεται επίσης υλικό μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του περιοδικού, Rollingstone.com και πολυάριθμες παγκόσμιες εκδοχές.
Η Penske Media Corporation είναι η τωρινή ιδιοκτήτρια  του περιοδικού, έχοντας αγοράσει το 51% το 2017 και το άλλο 49% το 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Μουσικά περιοδικά Κατηγορία:Φιλελευθερισμός Κατηγορία:Περιοδικά στην αγγλική γλώσσα Κατηγορία:Αντικουλτούρα δεκαετίας 1960
Αικατερίνη της Βυρτεμβέργης
Η Αικατερίνη της Βυρτεμβέργης (Catharina von Württemberg, 21 Φεβρουαρίου 1783 - 29 Νοεμβρίου 1835) ήταν κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης.
Βιογραφία
Η Αικατερίνη Φρειδερίκη γεννήθηκε στις 21 Φεβρουαρίου 1783 στην Αγία Πετρούπολη, και ήταν το δεύτερο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Φρειδερίκου Α΄ της Βυρτεμβέργης και της Αυγούστας του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ.
Το 1803, η Βυρτεμβέργη σύναψε συμμαχία με τη Γαλλία υπό τον Ναπολέοντα Α΄, και ένας από τους όρους της συνθήκης ήταν ο γάμος της Αικατερίνης με τον Ιερώνυμο Βοναπάρτη, τον μικρότερο αδερφό του Ναπολέοντα. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 22 Αυγούστου 1807, στο Βασιλικό Παλάτι του Φονταινεμπλώ στη Γαλλία. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Η Αικατερίνη και ο Ιερώνυμος συνδέθηκαν στενά και είχαν έναν ευτυχισμένο γάμο, παραμένοντας σταθερά συνδεδεμένοι μεταξύ τους, μέχρι τον θάνατό της. Ο Ιερώνυμος ωστόσο, ήταν άπιστος με πολλές ερωμένες, συμπεριλαμβανομένης και τις τριετούς σχέσης του με την Ντιάνα Ράμπε φον Παπενχάιμ, αλλά η Αικατερίνη επέλεξε να κλείσει τα μάτια.
Το 1813 το Βασίλειο της Βυρτεμβέργης καταργήθηκε και η Αικατερίνη ακολούθησε τον Ιερώνυμο στη Γαλλία. Μετά την κατάρρευση της Ναπολεόντειας Αυτοκρατορίας το 1814, ο πατέρας της, περίμενε να χωρίσει τον Ιερώνυμο, όπως είχε κάνει η αυτοκράτειρα Μαρία Λουίζα από τον Ναπολέοντα, αλλά αντ' αυτού τον ακολούθησε στην εξορία, στην Τεργέστη της Αυστριακής Ιταλίας.
Πέθανε στις 29 Νοεμβρίου 1835 στη Λωζάνη σε ηλικία 52 ετών. Είναι θαμμένη στο Παλάτι Λούντβιγκσμπουργκ.
Κριστίν (ταινία, 1983)
Περίληψη
Η ταινία διαδραματίζεται το έτος 1978, όταν ο σπασίκλας έφηβος, Άρνολντ Κάνινγκαμ (Κιθ Γκόρντον) αγοράζει μια ερειπωμένη Plymouth Fury με το όνομα "Κριστίν". Γοητευμένος από το κλσσικό όχημα αρχίζει να το επισκευάζει ώσπου το κάνει σαν καινούργιο. Όμως το αυτοκίνητο είναι «ζωντανό» και θα σκοτώσει οποιονδήποτε θεωρεί απειλή για αυτήν και τον ιδιοκτήτη της.
Πρώτα στάδια και σενάριο
Ο παραγωγός, Ρίτσαρντ Κόμπριτζ ήταν επίσης παραγωγός στη μίνι σειρά Salem's Lot που βασίζεται σε μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ. Μέσω της παραγωγής της σειράς, ο Κόμπριτζ γνωρίστηκε με τον Κινγκ, ο οποίος του έδωσε χειρόγραφα δυο μυθιστορημάτων του, Κούτζο και Κριστίν. Ο Κόμπριτζ αγόρασε τα δικαιώματα για το Κριστίν αφού τον έλκυσε η "γιορτή εμμονής της Αμερικής με το αυτοκίνητο."
Κάστινγκ
Αρχικά η Μπρουκ Σιλντς ήτανε να παίξει τη Λι, λόγω της δημοσιότητάς της μετά την κυκλοφορία της ταινίας Η γαλάζια λίμνη. Ο Σκοτ Μπάιο προοριζόταν επίσης για να παίξει τον Άρνολντ. Οι κινηματογραφιστές αρνήθηκαν την πρόταση να βάλουν νέους και σχετικά άγνωστους ηθοποιούς στην ταινία. Ο Κέβιν Μπέικον θα έπαιζε το ρόλο του Άρνολντ, αλλά προτίμησε να παίξει στο Footloose του 1984. Ο Κάρπεντερ τελικά έβαλε στο ρόλο του Άρνολντ τον Κιθ Γκόρντον μετά από μια οντισιόν στη Νέα Υόρκη. Ο Γκόρντον είχε αρκετή εμπειρία στις ταινίες, αφού δούλευε σε θέατρο. Ο Τζον Στόκγουελ μπήκε στην ταινία μετά από μια οντισιόν στο Λος Άντζελες.
Η δεκαεννιά ετών τότε Αλεξάντρα Πολ μπήκε στην ταινία μετά από μια οντισιόν στη Νέα Υόρκη. Σύμφωνα με τον Κάρπεντερ, η Πολ ήταν μια ανεκπαίδευτη νεαρή ηθοποιός εκείνη την εποχή αλλά ήταν ότι πρέπει για να παίξει τον ρόλο της Λι. Η ίδια η Πολ είπε ότι δεν διάβασε ποτέ κανένα από τα βιβλία του Στήβεν Κινγκ αλλά δεν είχε δει επίσης ποτέ ταινία του Τζον Κάρπεντερ.
Γυρίσματα
Το Κριστίν γυρίστηκε σε μεγαλύτερο βαθμό στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας ενώ το γκαράζ του Νταρνέλ βρισκόταν στη Σάντα Κλαρίτα. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1983, λίγες μέρες μετά την κυκλοφορία του μυθιστορήματος του Κινγκ. Οι δύσκολες σκηνές της ταινίας ολοκληρώθηκαν από τον κασκαντέρ Τέρι Λέοναρντ, ο οποίος ήταν πίσω από το τιμόνι στις σκηνές που το αυτοκίνητο έτρεχε με υψηλή ταχύτητα η στη σκηνή που το αυτοκίνητο διασχίζει τον αυτοκινητόδρομο καλυμμένο στις φλόγες.
Υποδοχή
Η ταινία έλαβε θετικές με μικτές κριτικές από το κοινό και πλέον θεωρείται cult ταινία και κλασική. Στο IMDb κρατάει μια βαθμολογία των 6,6/10. Στο Rotten Tomatoes έχει μια βαθμολογία των 67% βασισμένη σε 24 κριτικές.
Κυκλοφορία
Η ταινία κυκλοφόρησε σε βιντεοκασέτα από την Columbia Pictures και αργότερα σε ειδική έκδοση DVD το 2004. Στις 12 Μαρτίου 2013 η Twillight Time Video κυκλοφόρησε την ταινία σε Blu-ray για πρώτη φορά σε περιορισμένη έκδοση με περίπου 3.000 αριθμημένα αντίτυπα. Στις 29 Σεπτεμβρίου 2015 η Sony Pictures κυκλοφόρησε ξανά την ταινία σε Blu-ray.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες του 1983 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τζον Κάρπεντερ Κατηγορία:Αμερικανικές εφηβικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Αισθηματικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες μυστηρίου Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Ντιτρόιτ
Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νοβοσιμπίρσκ
right|thumb|285px|Το κεντρικό κτήριο του Πανεπιστημίου του Νοβοσιμπίρσκ στη διάρκεια του φεστιβάλ InterWeek του 2006 Το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νοβοσιμπίρσκ (ρωσ. Новосибирский государственный университет, НГУ) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο της Ρωσίας στην πόλη Νοβοσιμπίρσκ της Σιβηρίας. Ιδρύθηκε τον Μάιο του 1959 στην τότε ΕΣΣΔ από τρεις ακαδημαϊκούς στα πλαίσια ενός προγράμματος για την ίδρυση ενός «Τομέα Σιβηρίας» της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών. Παρά το σχετικώς νεαρό της ηλικίας του, το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νοβοσιμπίρσκ είναι ένα από τα γνωστότερα πανεπιστήμια στη Ρωσία. Η πανεπιστημιόπολή του βρίσκεται 20 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλεως. Το λεκτικό έμβλημα («μότο») του ιδρύματος είναι: «Δεν θα σε κάνουμε εξυπνότερο, θα σού μάθουμε πώς να σκέφτεσαι».
Ο συνολικός αριθμός φοιτητών του Πανεπιστημίου είναι της τάξεως των 5.000. Σημερινός πρύτανης του ιδρύματος είναι ο Μιχαήλ Π. Φεντόρουκ.
Ιστορία
Τρία μέλη της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών, ο φυσικομαθηματικός Μιχαήλ Λαβρέντιεφ, ο μαθηματικός Σεργκέι Σόμπολεφ και ο μηχανικός Σεργκέι Α. Χριστιάνοβιτς, απεφάσισαν να μεταφέρουν την επιστημονική έρευνα διεθνούς επιπέδου πέρα από τα Ουράλια, στις αχανείς εκτάσεις της Σιβηρίας. Παρά το ότι διέθετε άφθονους φυσικούς πόρους, η Σιβηρία δεν είχε μεγάλα ερευνητικά ιδρύματα που θα προωθούσαν την οικονομική ανάπτυξη της περιοχής. Η ιδέα εφαρμόσθηκε με την ίδρυση του «Τομέα Σιβηρίας» της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών το 1958 κοντά στη μεγάλη βιομηχανική πόλη Νοβοσιμπίρσκ. Μία καινούργια ακαδημαϊκή κωμόπολη, το «Ακαντεμγκοροντόκ», άρχισε να αναπτύσσεται γρήγορα και έξι μήνες αργότερα ιδρύθηκε ένα νέο πανεπιστήμιο για την εκπαίδευση νέων ερευνητών για το νέο επιστημονικό κέντρο.
Τον Μάιο του 1959 το Υπουργείο Ανώτατης Παιδείας της ΕΣΣΔ εξέδωσε μία απόφαση για την έναρξη μαθημάτων στο «Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νοβοσιμπίρσκ» την 1η Σεπτεμβρίου 1959, με πρύτανη τον Γεωργιανό μαθηματικό Ηλία Ν. Βέκουα. 258 πρωτοετείς φοιτητές έγιναν δεκτοί, ενώ επιπλέον οι καλύτεροι φοιτητές από άλλα σοβιετικά πανεπιστήμια επιλέχθηκαν ως δευτεροετείς φοιτητές του νέου Α.Ε.Ι.. Στη χημεία έγινε δεκτός ένας για κάθε 8 υποψήφιους, ενώ στη φυσική ένας για κάθε 5.
Η επίσημη τελετή εγκαινίων του Κρατικού Πανεπιστημίου του Νοβοσιμπίρσκ έλαβε χώρα στις 26 Σεπτεμβρίου 1959, στην αίθουσα συναυλιών της Όπερας του Νοβοσιμπίρσκ.
Οι πρώτες παραδόσεις μαθημάτων έγιναν στο κτήριο ενός γυμνασίου, ενώ οι πρώτοι κοιτώνες για τους φοιτητές ήσαν απλές σκηνές μέσα στο δάσος.
Στην αρχή το μοναδικό τμήμα του Πανεπιστημίου, το Τμήμα φυσικών επιστημών, συνδύαζε τα μαθηματικά, τη φυσική, τη μηχανική, τη βιολογία, τη χημεία και τη Geology. Μεταξύ του 1960 και του 1967 άρχισαν να διαχωρίζονται νέα τμήματα με τις δικές τους επιστήμες. Τον Δεκέμβριο του 1963 οι πρώτοι απόφοιτοι του Κρατικού Πανεπιστημίου του Νοβοσιμπίρσκ (26 φυσικοί, 24 μαθηματικοί και 10 ερευνητές της μηχανικής) παρέλαβαν τα πτυχία τους.
Οργάνωση
Το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Νοβοσιμπίρσκ περιλαμβάνει σήμερα τα εξής τμήματα:
Το Τμήμα φυσικών επιστημών προσφέρει πτυχία στη χημεία και στη βιολογία.
Στην ΕΣΣΔ και συνακόλουθα στη Ρωσία τα πανεπιστήμια είναι κυρίως εκπαιδευτικά ιδρύματα, στα οποία οι διδάσκοντες σπανίως ασχολούνται με έρευνα και εστιάζονται στην εκπαίδευση των φοιτητών. Η έρευνα γίνεται κυρίως σε ξεχωριστά ερευνητικά ινστιτούτα (είτε ανεξάρτητα, είτε της Ακαδημίας Επιστημών). Η κύρια ιδέα των ιδρυτών του Κρατικού Πανεπιστημίου του Νοβοσιμπίρσκ ήταν να συνδυασθεί η έρευνα με την εκπαίδευση σε αυτό, με την πρόσκληση επιστημόνων από τα πλησιέστερα ερευνητικά ινστιτούτα ως διδάσκοντες μερικής απασχολήσεως. Αυτό επέτρεψε στους φοιτητές να αποκτήσουν εργαστηριακή εμπειρία και να εκπονήσουν διδακτορικές διατριβές.
Ερευνητικά ινστιτούτα συνδεδεμένα με το Πανεπιστήμιο
Οι απόφοιτοι του Πανεπιστημίου παίρνουν συνήθως ένα «Δίπλωμα Ειδικού». Το δίπλωμα αυτό στη Ρωσία (και προηγουμένως στην ΕΣΣΔ) είναι κάτι ανάμεσα στο πτυχίο και στο Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Ειδίκευσης («μάστερ»). Καθώς όμως οι φοιτητές του Πανεπιστημίου του Νοβοσιμπίρσκ είναι υποχρεωμένοι να διεξάγουν έρευνα κατά τα δύο τελευταία έτη των σπουδών τους και να εκπονήσουν εργασία, το «Δίπλωμα Ειδικού» τους γίνεται συνήθως δεκτό ως μάστερ στο εξωτερικό. Κάποια τμήματα του Πανεπιστημίιου δίνουν πτυχία και ξεχωριστά μάστερς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νοβοσιμπιρσκ
Χοακίν Σάντσεθ
Ο Χοακίν Σάντσεθ (Joaquín Sánchez Rodríguez, 21 Ιουλίου 1981), ή απλά Χοακίν, είναι διεθνής Ισπανός ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται για την Ρεάλ Μπέτις.
Ρεάλ Μπέτις
Γεννήθηκε στο Πουέρτο ντε Σάντα Μαρία στις 21 Ιουλίου του 1981. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο το 1994 στις ακαδημίες της Μπέτις. Το 2000 προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα και εκεί έδειξε την αξία του. Εκρηκτική ταχύτητα, υψηλή τεχνική κατάρτιση και ικανότητα στο ένας εναντίον ενός είναι μερικά απο τα στοιχεία που τον έκαναν παγκοσμίως γνωστό. Στην ομάδα της Σεβίλλης αγωνίστηκε μέχρι το 2006, όπου και κατέκτησε το κύπελλο Ισπανίας το 2005.
Βαλένθια
Το καλοκαίρι του 2006 ο Χοακίν αποφασίζει να κάνει το μεγάλο βήμα. Παίρνει μετεγγραφή στη Βαλένθια ΚΦ έναντι του ποσού των 25 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο και αποτελεί ρεκόρ στην ιστορία του συλλόγου. Στην Βαλένθια αγωνίστηκε σε 158 παιχνίδια σκοράροντας συνολικά 18 γκολ και κατέκτησε ένα κύπελλο Ισπανίας το 2008.
Φιορεντίνα
Ο επόμενος σταθμός στην καριέρα του Χοακίν ήταν η Φιορεντίνα, τον Ιούνιο του 2013. Για πρώτη φορά πήγε σε ομάδα του εξωτερικού, σε ηλικία σχεδόν 32 ετών.
Τίτλοι
Ρεάλ Μπέτις
Βαλένθια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μάλαγα ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21
Κατσικάς Ιωαννίνων
Ο Κατσικάς είναι Δημοτική Κοινότητα του Δήμου Ιωαννιτών που υπάγεται στο νομό Ιωαννίνων ο οποίος ανήκει διοικητικά στην περιφέρεια της Ήπειρου. Οι πληθυσμός του ανέρχεται σε 3.885 κατοίκους. Ο οικισμός αναγνωρίσθηκε ως κοινότητα έξι χρόνια μετά την απελευθέρωση των Ιωαννίνων, στις 7 Αυγούστου 1919. Στο παρελθόν ο πληθυσμός του χωριού, όπως αναφέρουν διάφοροι ιστοριοδίφες, μεταβαλλόταν συνεχώς ακολούθωντας αυξητική τάση. Το πότε πρωτοϊδρύθηκε το χωριό δεν είναι γνωστό, όσο για την ονομασία οι απόψεις διίστανται και γύρω από την ονοματολογία έχουν γραφτεί ακόμη και προφορικές παραδόσεις. Η παράδοση αναφέρει ότι το όνομα το πήρε από κάποιον ο οποίος φύλαγε κατσίκια δηλαδή «Κατσικάς».
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται με τη γεωργία, την πτηνοτροφία και άλλα επαγγέλματα. Ο Κατσικάς από πολύ παλιά παρουσίαζε ανεβασμένο μορφωτικό επίπεδο. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας τον δάσκαλο τον πλήρωναν οι ίδιοι οι κάτοικοι και η Μητρόπολη. Από τον Κατσικά αναδείχθηκε ο λαμπρός επιστήμονας Δημήτριος Μαρούλης που γεννήθηκε το 1840. Απεφοίτησε από τη "Ζωσιμαία σχολή" στη συνέχεια φοίτησε στο "Πανεπιστήμιο Αθηνών" και μετά στη Γερμανία. Με την επιστροφή του έγινε Δ/ντης στο "Διδασκαλείο Σερρών". Έγραψε πολλές επιστημονικές εργασίες και μια απ’ αυτές ήταν η «Περί μορφώσεως Ελλήνων διδασκάλων», που τυπώθηκε στην Αθήνα το 1888. Δίκαια καυχώνται οι Κατσικιώτες για τον άνθρωπο που ξεπήδησε στην εποχή του σκοταδισμού.
Ο τέως Δήμος Παμβώτιδος είχε έως το 2011 την έδρα του στον Κατσικά λόγω θέσης, αφού αποτελούσε κομβικό σημείο για τα υπόποιπα Δημοτικά Διαμερίσματά του.
Αθλητισμός
Στον Κατσικά υπάρχει η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα με την ονομασία "ΠΑΣ Θύελλα Κατσικάς".
Κάνοντας μια αναδρομή στο ένδοξο παρελθόν της ομάδας, παρουσιάζονται συνοπτικά οι τίτλοι της από την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα:
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίοδος 1971-1976, περίοδος κατά την οποία ξεκίνησε ο θεσμός του κυπέλλου ΕΠΣΗΠ (Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων ΗΠείρου) και η ομάδας μας μετράει 5 συνεχόμενες παρουσίες στους 5 πρώτους τελικούς με την κατάκτηση 3 τροπαίων. Επίσης στους πρωτους 22 τελικούς κυπέλλου έχει το εκπληκτικό ρεκόρ των 12 παρουσιών με 8 κατακτήσεις.
Πρωταθλήματα: 9 (τα 7 Ά Ερασιτεχνικής)
Κύπελλα: 8
ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ:
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών Δήμος Παμβώτιδας Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Ιωαννίνων
Λαμπερτίνα του Λιν
Η Λαμπερτίνα, γαλλ.: Lambertine de Ligne (22 Ιουνίου 1593 – 1651) από τον Οίκο του Λιν ήταν ευγενής γυναίκα και κληρονόμος, από τις Αψβουργικές Κάτω Χώρες.
Βιογραφία
Ήταν η τρίτη κόρη του Λάμοραλ κόμη του Λιν και της Άννας-Μαρίας ντε Μελάν, μαρκησίας του Ρουμπαί. Μεγάλωσε στην Αυλή των Βρυξελλών του Αλβέρτου Ζ΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και της Iσαβέλλας-Κλάρας των Αψβούργων και σε όλη της τη ζωή εξέφραζε θαυμασμό για τις αρετές της ινφάντας Ισαβέλλας-Κλάρας. Το 1609 παντρεύτηκε τον Φιλιμπέρ ντε λα Μπωμ, μαρκήσιο του Σαιν-Μαρτίν-λε-Σατέλ, με τον οποίο είχε μία κόρη. Χήρευσε το 1613, όταν ο σύζυγός της απεβίωσε σε κυνηγετικό ατύχημα. Το 1615 παντρεύτηκε ξανά, με τον Χριστόφορο των Σίρκσενα, έναν μικρότερο γιο του Έντσαρντ Β΄ κόμη της Ανατολικής Φρισίας και της Αικατερίνης των Βάσα της Σουηδίας. Ως κυρία του Βιλέρ ήταν προστάτης της ενοριακής εκκλησίας και το 1617 έγινε ανάδοχος στη νέα της καμπάνα.
Δεν είχε παιδιά με τον δεύτερο σύζυγό της, ο οποίος απεβίωσε το 1636 αφήνοντάς την ως μοναδική κληρονόμο του. Στις 7 Φεβρουαρίου 1640 παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον αδελφό του πρώτου συζύγου της, τον Ζαν-Μπατίστ ντε λα Μπωμ, κυβερνήτη του Φρανς-Κοντέ. Χρειάστηκε ειδική άδεια εξαίρεσης από τον πάπα Ουρβανό Η΄ για να επιτρέψει τον γάμο τους, καθώς ήταν συγγενείς εξ αγχιστείας. Αυτό φαίνεται να αποτελεί μέρος μίας δυναμικής πολιτικής για την ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των Αψβουργικών Κάτω Χωρών και του Φρανς-Κοντέ. Απεβίωσε στις 14 Φεβρουαρίου 1651 και τάφηκε μαζί με τον δεύτερο σύζυγό της στο Σπόντιν. Παρόλο που είχε παντρευτεί τρεις φορές, δεν είχε δημιουργήσει άρρενες κληρονόμους. Τα ανίψια της αμφισβητούσαν ακόμη την κληρονομιά της στο Μεγάλο Συμβούλιο του Mέχελεν μέχρι το 1691.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1609 τον Φιλιμπέρ ντε λα Μπωμ, μαρκήσιο του Σαιν-Μαρτίν-λε-Σατέλ, με τον οποίο είχε:
Το 1640 η Λαμπερτίνα παντρεύτηκε για τρίτη φορά, με τον Ζαν-Μπατίστ ντε λα Μπωμ, κυβερνήτη του Φρανς-Κοντέ, αδελφό του πρώτου συζύγου της Φιλιμπέρ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βέλγοι ευγενείς
Χρηματοδοτική μίσθωση
Η επιχείρηση επιλέγει τον εξοπλισμό ή το ακίνητο που θεωρεί κατάλληλο για τις ανάγκες του, η εταιρία leasing αγοράζει τον εξοπλισμό αυτόν από τον προμηθευτή ή το ακίνητο από τον ιδιοκτήτη του και στη συνέχεια ενοικιάζει το μεν εξοπλισμό για περίοδο τουλάχιστον τριών χρόνων, το δε ακίνητο τουλάχιστον για δέκα χρόνια. Στο τέλος της μισθωτικής περιόδου, ο μισθωτής μπορεί είτε να εξαγοράσει το πάγιο (εξοπλισμός - ακίνητο) συνήθως έναντι συμβολικού τιμήματος είτε να ανανεώσει τη σύμβαση για ορισμένο χρόνο.
Οι διαδικασίες συνεργασίες μεταξύ του επενδυτή και της εταιρίας leasing είναι απλές και το κόστος αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Η έγκριση μιας σύμβασης leasing εξαρτάται από την πιστοληπτική ικανότητα του μισθωτή και το είδος της επένδυσης, αξιολογείται δε με τραπεζικά κριτήρια.
Η σύμβαση leasing για εξοπλισμό δεν επιβαρύνεται με χαρτόσημο. Η αντίστοιχη σύμβαση για ακίνητο καταρτίζεται με συμβολαιογραφική πράξη.
Το κύριο πλεονέκτημα της χρηματοδοτικής μίσθωσης σε σχέση με το απλό τραπεζικό δάνειο είναι ο μειωμένος κίνδυνος κακής χρήσης της πίστωσης: αντί ο πιστωτής να καταβάλει χρήματα, τα οποία μπορεί να σπαταληθούν από τον δανειολήπτη σε σκοπούς άσχετους με την επιχείρηση, διακινδυνεύοντας έτσι την επιβίωση και τη φερεγγυότητα της επιχείρησης, με τη χρηματοδοτική μίσθωση ο πιστωτής αγοράζει ο ίδιος τον εξοπλισμό και είναι εξασφαλισμένος ότι το δάνειο επενδύεται στην επιχείρηση με τρόπο παραγωγικό.
Απλή Χρηματοδοτική Μίσθωση (Direct Leasing)
Eίναι μια σύγχρονη υπηρεσία που προσφέρει τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες να αποκτήσουν:
Κινητό Εξοπλισμό Καινούριο ή μεταχειρισμένο εξοπλισμό από την Ελλάδα ή το εξωτερικό, όπως: μηχανήματα κάθε είδους, οχήματα επιβατηγά και φορτηγά, έπιπλα, ηλεκτρονικό εξοπλισμό, τηλεφωνικά κέντρα και δίκτυα, κλιματιστικά, εξοπλισμό ιατρείων, ξενοδοχείων και εστιατορίων, αγροτικά και οδοποιητικά μηχανήματα κ.λπ.
Επαγγελματική στέγη Γραφεία, καταστήματα, βιομηχανικά και βιοτεχνικά κτίρια, εμπορικά και εκθεσιακά κέντρα, αποθήκες και άλλα ακίνητα για επαγγελματική χρήση. Η επαγγελματική στέγη μπορεί να αποτελείται από αυτοτελή ακίνητα, αλλά και οριζόντιες ή κάθετες ιδιοκτησίες.
Ευέλικτη Μίσθωση (Flexible Leasing)
Πρόκειται για μία νέα μορφή χρηματοδοτικής μίσθωσης. Η μεγάλη διαφορά σε σύγκριση με την απλή μίσθωση είναι ότι δεν χρειάζεται να καταβληθεί κάποια προκαταβολή, ενώ δεν υπάρχει κλειστό συμβόλαιο. Ουσιαστικά, η επιχείρηση ή ο ιδιώτης μισθώνει τον εξοπλισμό, που στην περίπτωση του ευέλικτου leasing αφορά κυρίως οχήματα και απευθύνεται κατά βάση σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καταβάλει ένα ποσό για την εγγραφή στην υπηρεσία και μία εγγύηση, παραλαμβάνει άμεσα το όχημα και έχει τη δυνατότητα να το αλλάξει, να το επιστρέψει ακόμη και να το εξαγοράσει όποτε θέλει, χωρίς έξτρα χρεώσεις. Παράλληλα, ισχύουν καλύψεις, που περιλαμβάνονται στο μηνιαίο μίσθωμα, όπως μικτή ασφάλεια, τέλη κυκλοφορίας, ΚΤΕΟ, συντήρηση και αλλαγή ελαστικών. Η πρώτη εταιρεία που έφερε το ευέλικτο leasing είναι το instacar, το 2018.
Πώληση και Επαναμίσθωση Παγίων Στοιχείων (Sale & Lease Back)
Η επιχείρηση που επιθυμεί να βελτιώσει τη ρευστότητά της με τη μετατροπή σε κεφάλαιο κίνησης των κεφαλαίων της που έχουν επενδυθεί σε εξοπλισμό και επιχειρηματικά ακίνητα, μπορεί να πωλήσει τα πάγια αυτά στοιχεία στην εταιρία leasing και στη συνέχεια να τα μισθώσει, κάνοντας χρήση του θεσμού του leasing. Με τη λύση αυτή δίνεται ακόμη η δυνατότητα στην επιχείρηση να βελτιώσει την εικόνα του ισολογισμού της μέσω της εξόφλησης τυχόν βραχυχρόνιου δανεισμού της που χρηματοδότησε την απόκτηση των παγίων. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν επιτρέπεται να πωλήσουν στην εταιρία leasing τα επαγγελματικά τους ακίνητα και στη συνέχεια να τα μισθώσουν. Επιτρέπεται όμως να πωλήσουν τον εξοπλισμό τους.
Ίδρυση Εταιρείας Χρηματοδοτικής Μίσθωσης
Να τηρεί τις προϋποθέσεις σύστασης ως Ανώνυμη Εταιρεία.
Να καταβάλει το ελάχιστο μετοχικό κεφάλαιο των 9.000.000 ευρώ.
Να γίνει η διαίρεση του μετοχικού κεφαλαίου σε ονομαστικές μετοχές.
Να λάβει ειδική άδεια από την Τράπεζα Ελλάδος.
Δες επίσης: Σκάνδαλο Enron
Κατηγορία:Μορφές χρηματοδότησης Κατηγορία:Τραπεζικές συναλλαγές Κατηγορία:Τραπεζικό Δίκαιο
Πηγές
https://en.wikipedia.org/wiki/Lease
https://www.instacar.gr/
Συντεταγμένες (αποσαφήνιση)
Ο όρος Συντεταγμένες μπορεί να αφορά γενικά ένα σύστημα συντεταγμένων ή ειδικότερα:
Κορνηλία Ροΐδη
Η Κορνηλία Ροΐδη ( Χίος 1815 - Αθήνα 1907), ήταν Χιώτισσα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821.
Γεννήθηκε στη Χίο σε εύπορη οικογένεια αρχόντων του νησιού, ήταν κόρη του Εμμανουήλ Ροδοκανάκη, και είχε άλλα τέσσερα αδέλφια. Κατά τη Σφαγή της Χίου το 1822 οι Τούρκοι κρέμασαν τον πατέρα της και η ίδια πουλήθηκε σκλάβα στη Σμύρνη, ήταν επτά ετών, αλλά στάλθηκε στα βάθη της Ανατολίας μέχρι να μεγαλώσει. Εκεί την εντόπισαν συγγενείς της το 1826, την απελευθέρωσαν πληρώνοντας 6.000 γρόσια και μεταφέρθηκε στο Λιβόρνο όπου βρίσκονταν οι συγγενείς της.
Από το Λιβόρνο, το 1834, πήγε στη Σύρα όπου παντρεύτηκε τον Δημήτριο Ροΐδη και μαζί του απέκτησε τον Εμμανουήλ Ροΐδη, ο οποίος έγινε λογοτέχνης. Ακολούθησε τον άντρα της στις εμπορικές του δραστηριότητες στην Αίγυπτο και το Ιάσιο για να εγκατασταθούν, τέλος, μόνιμα στην Αθήνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821 Κορνηλια
Αναεροβική αναπνοή
Η λεγόμενη στη Βιολογία αναερόβια ή αναεροβική αναπνοή, (anaerobic respiration) αποτελεί ένα τύπο κυτταρικής αναπνοής, που πραγματοποιείται στους αναερόβιους οργανισμούς, κατά την οποία η ενέργεια απελευθερώνεται από τη γλυκόζη ή άλλες τροφές, άνευ παρουσίας οξυγόνου.
Οι χημικές αντιδράσεις
Οι χημικές αντιδράσεις της αναερόβιας αναπνοής ακολουθούν δύο στάδια:
Επισημαίνεται ο σπουδαίος ρόλος του NADH και στους δύο τύπους ζυμώσεων του 2ου σταδίου. Επειδή η ποσότητα NAD που βρίσκεται στο κύτταρο είναι περιορισμένη, η γλυκόλυση θα σταματούσε γρήγορα αν η αναεροβική αναπνοή σταματούσε στο πυροσταφυλικό οξύ. Συνεχίζοντας όμως προς την αιθανόλη ή το γαλακτικό οξύ, απελευθερώνεται NAD κατά τη ζύμωση για να επέλθει στη γλυκόλυση με συνέπεια να καταστεί δυνατή η συνέχεια του καταβολισμού της γλυκόζης. Η δε απόδοση σε ATP κατά την αναεροβική αναπνοή είναι μικρή, και τούτο διότι, αφενός μεν δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί το ETS χωρίς οξυγόνο, και αφετέρου τα τελικά προϊόντα εξακολουθούν να περιέχουν αρκετά μεγάλα ποσά ενέργειας.
Συνέπεια των παραπάνω είναι ότι τελικά η ενέργεια που απελευθερώνεται και στη συνέχεια αποθηκεύεται αποτελεί ένα μόνο κλάσμα της ποσότητας που παράγεται κατά τη πλήρη οξείδωση της γλυκόζης.
Κατηγορία:Μικροβιολογία Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Βιολογικοί όροι Κατηγορία:Βιοδιάσπαση Κατηγορία:Αναερόβια πέψη
Σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού
Σύμβουλος επαγγελματικού προσανατολισμού είναι ο επιστήμονας ο οποίος μέσω των γνώσεων του και επιστημονικών εργαλείων, προσπαθεί να ανιχνεύσει τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα του παιδιού και να τα συνδυάσει με εκπαιδευτικές και επαγγελματικές επιλογές. Είναι ο επιστήμονας ο οποίος μέσω της έγκυρης πληροφόρησης θα βοηθήσει το μαθητή, το νέο και τον άνεργο να κάνει εύστοχες επιλογές για την εκπαίδευση του και την επαγγελματική του σταδιοδρομία.
Κατηγορία:Επαγγέλματα Κατηγορία:Εργασία
5 Δεκεμβρίου
4 Δεκεμβρίου | 5 Δεκεμβρίου | 6 Δεκεμβρίου
Η 5η Δεκεμβρίου είναι η 339η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (340η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 26 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Κάστρο του Σαλαντίν
Το Κάστρο του Σαλαντίν (αραβικά: قلعة صلاح الدين, Qal'at Salah al-Din) είναι κάστρο της Συρίας στο Κυβερνείο της Λατάκειας. Βρίσκεται 7 χλμ ανατολικά από την πόλη Αλ Χαφάν και 30 χλμ ανατολικά της πόλης της Λατάκειας, στο υψηλό ορεινό ανάγλυφο του εδάφους σε μια κορυφογραμμή μεταξύ δύο βαθιών χαράδρων και περιβάλλεται από δάσος. Το 975 ο βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής κατέλαβε την περιοχή που παρέμεινε υπό βυζαντινό έλεγχο μέχρι περίπου το 1108. Τον 12ο αιώνα οι Φράγκοι σταυροφόροι ανέλαβαν τον έλεγχο της περιοχής και ήταν μέρος του Πριγκιπάτου της Αντιόχειας. Οι Σταυροφόροι έκαναν ένα εκτεταμένο οικοδομικό πρόγραμμα, δίνοντας στο κάστρο πολύ από τη σημερινή του μορφή. Το 1188 που έπεσε στα χέρια των δυνάμεων του Σαλαντίν μετά από τριήμερη πολιορκία. Το κάστρο πολιορκήθηκε και πάλι το 1287, αυτή τη φορά από τους Μαμελούκους. Το 2006 αναγνωρίστηκε ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την Ουνέσκο.
Ιστορία
Η παραδοσιακή ονομασία του κάστρου είναι "Sahyun", το αραβικό ισοδύναμο της Σιών. Αυτό σύμφωνα με τον ιστορικό Χουγκ Κένεντι το σημερινό όνομα που δόθηκε είναι πιο πολιτικά ορθός τίτλος. Ο λόφος είναι οχυρωμένος τουλάχιστον από τα μέσα του 10ου αιώνα. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής το κατέκτησε το 975 από την δυναστεία Χαμντανίντ του Αλεπίου. Παρέμεινε υπό βυζαντινό έλεγχο μέχρι περίπου το 1108, όταν οι Φράγκοι κατέλαβαν τον έλεγχο της Λατάκειας. Ήταν μέρος του Πριγκιπάτου της Αντιόχειας, ένα από τα τέσσερα κράτη που ιδρύθηκαν από τους Σταυροφόρους μετά την Α΄ Σταυροφορία, και πέρασε στην κατοχή των αρχόντων του Σαονέ. Ο πρώτος άρχοντας του Σαονέ ήταν πιθανώς ο Ροβέρτος Λέπρους, το κάστρο παρέμεινε στην οικογένειά του μέχρι το 1188. Ήταν πιθανότατα ο Ροβέρτος ή ο γιος του, Γουίλιαμ ο οποίος έχτισε το κάστρο των Σταυροφόρων, ή το ανακατασκεύασε, πάνω στις προηγούμενες βυζαντινές οχυρώσεις. Το φρούριο είναι αξιοσημείωτο ότι είναι ένα από τα λίγα που δεν είχαν ανατεθεί στα μεγάλα ιπποτικά τάγματα των Ιωαννιτών και των Ναϊτών.
Στις 27 του Ιούλη 1188 ο Σαλαντίν και ο γιος του, Αζ Ζαχίρ Γκαζί πολιόρκησαν το κάστρο. Ο Σαλαντίν έστησε και πολιορκητικές μηχανές στο οροπέδιο απέναντι στην ανατολική πλευρά του κάστρου, ενώ ο γιος του ανέλαβε τη βόρεια πλευρά του κάστρου. Πέτρες βάρους μεταξύ 50 και 300 κιλών εκσφενδόνιζε στο κάστρο για δύο ημέρες, προκαλώντας σημαντικές ζημιές. Στις 29 Ιουλίου, δόθηκε η εντολή για την επίθεση. Ο Αζ-Ζαχίρ έκανε έφοδο στο κάστρο στα δυτικά του όπου υπήρχε οικισμός και οι κάτοικοι του αναγκάστηκαν και κατέφυγαν στο κάστρο. Το κάστρο και η πόλη χωρίζονταν από τάφρο που ωστόσο στην βόρεια πλευρά του το σκάψιμο παρέμεινε ημιτελής. Εκμεταλλευόμενοι αυτό ο Az-Ζαχίρ εισέβαλε στο κάστρου από αυτή την πλευρά, και η φρουρά υποχώρησε στο ακρόπυργο. Πριν το βράδυ το κάστρο παραδόθηκε υπό όρους, αν και ήταν ισχυρό κάστρο, έπεσε σε μόλις τρεις ημέρες. Ιστορικός Χουγκ Κένεντι εικάζει ότι έπεσε τόσο γρήγορα επειδή η φρουρά του δεν ήταν αρκετά μεγάλη και δεν είχαν κατάλληλο εξοπλισμό.
Γύρω στο 1280 ο εμίρης, Sunqur al-Ashqur, είχε τον έλεγχο του κάστρου όπου έγινε το διοικητικό κέντρο ενός μικρού ημι-ανεξάρτητου εμιράτου. Το 1287 κατελήφθη από τις δυνάμεις του Σουλτάνου Qala'un και έγινε μέρος της επαρχίας της Τρίπολης. Στα τέλη του 1286 και στις αρχές του 1287, ο σουλτάνος Καλαβούν το πολιόρκησε και το κατέλαβε μετά από πολυήμερη πολιορκία. μικρογραφία
Περιγραφή
Χτίστηκε σε μια κορυφογραμμή περίπου 700 μέτρα υψόμετρο ανάμεσα σε δύο βαθιές χαράδρες. Από εκεί περνούσε ο δρόμος μεταξύ της Λατάκειας και την πόλη της Αντιόχειας τον οποίο προστάτευε. Οι Βυζαντινοί υπερασπίστηκαν την περιοχή χτίζοντας ένα τείχος που χωρίζει την ανατολική πλευρά της κορυφογραμμής. Οι τοίχοι δημιούργησαν ένα ακανόνιστο περίβολο και ήταν κατάσπαρτος με συνοδευτικούς πύργους. Δίπλα στην οχύρωση, στο ανατολικό άκρο της κορυφογραμμής ήταν ένας οικισμός. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του φρουρίου είναι η 28 μέτρων βαθιά τάφρος, η οποία κόβει τον βράχο. Η δημιουργία της τάφρου έχει αποδοθεί στους Βυζαντινούς. Αυτό το χαντάκι έχει μήκος 156 μέτρα κατά μήκος της ανατολικής πλευράς, είναι 14 έως 20 μέτρα πλάτος και είχε κρεμαστή γέφυρα για να εισέλθει κάποιος στο κάστρο.
Η είσοδος του κάστρου είναι στη νότια πλευρά του φρουρίου. Στα δεξιά της εισόδου είναι ένας πύργος, ένας προμαχώνας που χτίστηκε από τους Σταυροφόρους. Υπάρχει και ένας άλλος λίγα μέτρα πιο κάτω. Υπάρχει μια δεξαμενή για την αποθήκευση νερού και μερικοί στάβλοι, τα τείχη έχουν πάχος 5 μέτρα και καλύπτουν μια έκταση περίπου 24 τ.μ.. Στη συνέχεια προς τα βόρεια είναι η πύλη, με την κινητή γέφυρα. Επίσης εμφανής είναι η βυζαντινή ακρόπολη, που βρίσκεται στο κέντρο του φρουρίου, μια άλλη μεγάλη δεξαμενή, ερείπια κτιρίου σταυροφόρων, και μια εκκλησία σταυροφόρων που γειτνιάζουν με ένα από τα δύο βυζαντινά εκκλησάκια.
Όσον αφορά τις αραβικές προσθήκες στο φρούριο που περιλαμβάνουν ένα τζαμί, το οποίο χρονολογείται από το σουλτάνο Qalawun, και ένα παλάτι, το οποίο περιλαμβάνει λουτρά με αυλές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βυζαντινά κάστρα Κατηγορία:Κάστρα στην Συρία Κατηγορία:Σταυροφορικά κάστρα Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Συρία Κατηγορία:Πριγκιπάτο της Αντιόχειας
Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο
Η αιώνια αντίπαλος της είναι η Φλουμινένσε και το μεταξύ τους ντέρμπι ονομάζεται Fla-Flu και η Βάσκο ντε Γκάμα με το ντέρμπι να ονομάζεται Clássico dos Milhões (Nτέρμπι Εκατομμυρίων). Είναι μία από τις τρεις ομάδες που δεν έχουν υποβιβαστεί από την πρώτη κατηγορία (Σάντος, Σάο Πάολο οι άλλες δύο). Είναι η λαοφιλέστερη ομάδα στη χώρα με πάνω από 39 εκατομμύρια φιλάθλους στη Βραζιλία το 2010. Διατηρεί επίσης αντιπαλότητες με τη Κορίνθιανς (2η λαοφιλέστερη ομάδα στη χώρα), την Ατλέτικο Μινέιρο αλλά και με την Μποταφόγκο.
Στη Φλαμένγκο έχουν αγωνιστεί μεγάλοι παίκτες όπως οι Ζίκο, Ρομάριο, Ροναλντίνιο, Αντριάνο, Ζούλιο Σέζαρ, Ζουάν, Μπεμπέτο, Ζούνιορ.
Κατέχει 7 πρωταθλήματα Βραζιλίας (τρίτη θέση πίσω από Παλμέιρας και Σάντος), 4 Κύπελλα Βραζιλίας, 2 Σούπερκαπ και 37 πολιτειακά πρωταθλήματα.
Στους διεθνείς τίτλους κατέχει 3 Λιμπερταδόρες, 1 Κόπα Μερκοσούρ, 1 Κόπα ντ' Όρο και 1 Ρεκόπα Σουδαμερικάνα.
Το 1981 στην Ιαπωνία κατέκτησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο νικώντας την αγγλική Λίβερπουλ με 3-0 με αυτήν να είναι η μεγαλύτερη διάκριση στην ιστορία του συλλόγου.
Από το 2017 είναι η πλουσιότερη ομάδα στη Βραζιλία με ετήσια έσοδα 163.04 εκατομμύρια € με αξία πάνω από 425.21 εκατομμύρια €.
Το 2019 κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων.
Τα πρώτα χρόνια
Η Φλαμένγκο ιδρύθηκε στις 17 Νοεμβρίου 1895 (παρόλο που το σωματείο γιορτάζει την ίδρυσή του στις 15 Νοέμβρη, που αποτελεί επίσης εθνική γιορτή στη Βραζιλία) ως σωματείο κωπηλασίας από τους Ζοζέ Αγκοστίνιο Περέιρα ντα Κούνια, Μάριο Σπίντολα, Νέστορ ντε Μπάρρος, Αουγκούστο Λόπες, Ζοζέ Φέλιξ ντα Κούνια Μενέζες και Φελισμπέρτο Λαπόρτ.
Η παρέα των ιδρυτών, η οποία συνήθιζε να συγκεντρώνεται στο Καφέ Λάμας στη συνοικία Φλαμένγκο του Ρίο ντε Ζανέιρο, αποφάσισε να ιδρύσει μια ομάδα κωπηλασίας. Τότε η κωπηλασία ήταν το σπορ της ελίτ στο Ρίο ντε Ζανέιρο και οι ευκατάστατοι νεολαίοι ήλπιζαν ότι έχοντας τη δική τους ομάδα ο καθένας, θα γίνονταν διάσημοι στο γυναικείο πληθυσμό της υψηλής κοινωνίας της πόλης. αριστερά|μικρογραφία|Φλαμένγκο 1914. Η ομάδα που κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα καριόκα. Οικονομικώς η παρέα μπορούσε να προμηθευτεί μόνο μια παλιά χρησιμοποιημένη βάρκα με το όνομα Φερούζα, η οποία ξαναφτιάχθηκε πριν χρησιμοποιηθεί σε αγώνες. Η ομάδα ντεμπουτάρισε στις 6 Οκτωβρίου του 1895, όταν και ισχυροί άνεμοι αναποδογύρισαν τη βάρκα και οι κωπηλάτες παραλίγο να πνιγούν. Αργότερα, τους έκλεψαν τη βάρκα η οποία δεν ανευρέθη.
Τη νύχτα της 17ης Νοεμβρίου 1895, η ομάδα, μαζεμένη στο μέγαρο του Νέστορ Μπάρρος στην παραλία Φλαμένγκο, ίδρυσε την Ομάδα Κωπηλασίας του Φλαμένγκο (πορτογαλικά: Grupo de Regatas do Flamengo) και εξέλεξαν το πρώτο τους Δ.Σ. με πρόεδρο το Ντομίνγκος Μάρκες ντε Αζεβέντο. Το όνομα άλλαξε λίγες μέρες αργότερα σε Σωματείο Κωπηλασίας του Φλαμένγκο (Clube de Regatas do Flamengo) και οι ιδρυτές αποφάσισαν επίσης τον εορτασμό της ίδρυσης του σωματείου στις 15 Νοεμβρίου κάθε έτους, ώστε να συμπίπτει με την Ημέρα της Δημοκρατίας, εθνική γιορτή της Βραζιλίας. μικρογραφία|221x221εσ|Ο [[Ζίκο έπαιξε στη Φλαμένγκο κατά τις περιόδους 1971–83 και 1985–89, πετυχαίνοντας αξιοσημείωτα ρεκόρ για τον σύλλογο.]] Η Φλαμένγκο ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο, όταν το έτος 1911 μια ομάδα δυσαρεστημένων παιχτών της Φλουμινένσε εγκατέλειψαν την ομάδα τους μετά από διαμάχη με το διοικητικό συμβούλιο. Οι παίχτες (Αλμπέρτο Μπόργκερτ, Ότον ντε Φιγκεϊρέντο Μπαένα, Πίνταρο ντε Καρβάλιο Ροντρίγκες, Εμμάνουελ Αουγκούστο Νέρυ, Ερνέστο Αμαράντε, Αρμάντο ντε Αλμέιντα, Ορλάντο Σαμπάιο Μάτος, Γκουστάβο Αντόλφο ντε Καρβάλιο, Λώρενς Άντριους και Αρνάλντο Μασάντο Γκιμαράες) αποφάσισαν να έρθουν στη Φλαμένγκο, επειδή ο Μπόργκερτ, αρχηγός της Φλουμινένσε, ήταν επιπλέον και αθλητής κωπηλασίας της Φλαμένγκο. Η εισδοχή των νέων μελών εγκρίθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1911. Μια κίνηση ενάντια στη συμμετοχή της ομάδας σε ποδοσφαιρικές διοργανώσεις απέτυχε και η γενική συνέλευση των μελών του σωματείου επίσημα κήρυξε την ίδρυση της ποδοσφαιρικής ομάδας της Φλαμένγκο στις 24 Δεκεμβρίου 1911.
Η ποδοσφαιρική ομάδα συνήθιζε να προπονείται στην παραλία Ράσελ, κερδίζοντας βαθμιαία την υποστήριξη των ντόπιων, που παρακολουθούσαν εκ του σύνεγγυς τα φιλικά παιχνίδια. Το πρώτο επίσημο ματς παίχτηκε στις 3 Μαΐου 1912 και αποτελεί έως σήμερα την πιο θεαματική νίκη της ομάδας, καθώς η Φλαμένγκο συνέτριψε τη Μανγκέιρα με σκορ 16-2. Το πρώτο ματς Φλαμένγκο - Φλουμινένσε (που θα γινόταν τελικώς ένα από τα πιο ονομαστά ντέρμπυ στον κόσμο, το περίφημο Φλα - Φλου του Ρίο) έγινε επίσης εκείνη τη χρονιά, στις 7 Ιουλίου, με νίκη της Φλουμινένσε με 3-2. Την ίδια χρονιά, η Φλαμένγκο τερμάτισε δεύτερη στο τοπικό πρωτάθλημα του Ρίο. Το 1914 ο σύλλογος κατέκτησε το πρωτάθλημα του Ρίο για πρώτη φορά φορώντας μια αμφίεση ριγέ μπλούζας με μαύρο, κόκκινο και άσπρο χρώμα, εμφάνιση που διατήρησε μέχρι το 1916. Η Φλαμέγνκο αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ρίο ντε Τζανέιρο το 1915, το 1920 και το 1921.
Φτιάχνοντας ταλέντα (1956–1973)
Παρά την έλλειψη επιτυχιών αυτήν την περίοδο η Φλαμένγκο συνέχιζε να αυξάνει την επιρροή της τοπικά, κυρίως εξαιτίας του δημοφιλούς ρόστερ της. Σε όλη τη δεκαετία του 1950, η Φλαμένγκο έλαβε μέρος ως προσκεκλημένη σε διάφορα τουρνουά ενάντια σε Νοτιοαμερικάνικους και Ευρωπαίους αντιπάλους. Το 1955 κατέκτησε το Rio-São Paulo State Champions' Cup απέναντι στη Σάντος και το 1961 το πιο σημαντικό Τουρνουά Ρίο - Σάο Πάολο, που εκείνη την εποχή απαρτιζόταν από τις καλύτερες ομάδες της Βραζιλίας και ήτανο προκάτοχος του μετέπειτα εγχώριου πρωταθλήματος. Η Φλαμέγνκο κατέκτησε το πρωτάθλημα του Ρίο το 1963.
Στα τέλη του 1968, ο θρυλικός Γκαρίτσα υπέγραψε στη Φλαμένγκο για ένα έτος αλλά έκανε μόνο 20 εμφανίσεις σκοράροντας 4 γκολ. Η κληρονομιά του συλλόγου τη δεκαετία του 1970 θα είναι η τρομερή φουρνιά νέων ποδοσφαιριστών που θα προβιβαστούν από την ακαδημία στην ανδρική ομάδα και θα είναι η ραχοκοκαλιά της «Χρύσης Εποχής της Φλαμένγκο».
«Φλα-Φλου»
Το «Φλα-Φλου» είναι ένα από τα πιο δημοφιλέστερα ντέρμπι στη Βραζιλία μεταξύ των ομάδων Φλουμινένσε και Φλαμένγκο.
Ο μεγαλύτερος σε προσέλευση ποδοσφαιρικός αγώνας στην ιστορία καταγράφηκε στις 15/12/1963. Η προσέλευση του κόσμου ήταν 194.603 άτομα. Το αποτέλεσμα της αναμέτρησης ήταν 0-0.
Η Φλαμένγκο προηγείται στις νίκες της Φλουμινένσε 158–135 με 137 ματς ισόπαλα.
«Ντέρμπι Εκατομμυρίων»
Το Clássico dos Milhões είναι ένα από τα μεγαλύτερα ντέρμπι στη Βραζιλία αφού Φλαμένγκο και Βάσκο συγκεντρώνουν τη μεγαλύτερη μάζα οπαδών στο Ρίο.
Η Φλαμένγκο έχει την υπεροχή στο σύνολο των αγώνων με 154–131 νίκες με 111 ματς ισόπαλα.
«Clássico da Rivalidade»
Ως Clássico da Rivalidade ορίζονται οι αναμετρήσεις Φλαμένγκο - Μποταφόγκο.
Η Φλαμένγκο έχει κερδίσει 139 αγώνες, η Μποταφόγκο 112, ενώ 124 ματς έληξαν δίχως νικητή.
Υποστηρικτές
Η Φλαμένγκο είναι η πιο δημοφιλής ομάδα στη Βραζιλία με πάνω από 32 εκατομμύρια οπαδούς σε όλη τη Βραζιλία. Υπάρχουν όμως οπαδοί της στην Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, Κίνα, Ιαπωνία, Αυστραλία, Καναδάς, ΗΠΑ, Μεξικό, Αφρική, Αργεντινή και Χιλή. Οι οπαδοί της είναι γνωστοί ως Nação Rubro-Negra (Μαύρο-Βυσσινί Χώρα). Η Φλαμένγκο το 1983 στον τελικό του πρωταθλήματος, συγκέντρωσε στο «Μαρακανά» 155.523 φιλάθλους στον αγώνα με τη Σάντος αν και πολλοί ισχυρίζονται ότι το νούμερο ήταν μεγαλύτερο και πως υπήρχαν πάνω από 160.000 στο γήπεδο. μικρογραφία|312x312εσ|Οπαδοί της Φλαμένγκο σε αγώνα απέναντι στην [[Μποταφόγκο ντε Φουτεμπόλ ε Ρεγκάτας|Μποταφόγκο το 2008 για το Καριοκάο]]
Στη Βραζιλία κάθε ομάδα έχει τους οργανωμένους οπαδούς της όπως είναι συχνό και στην Ευρώπη. Στη Φλαμένγκο, κάποιες από αυτές τις οργανωμένες ομάδες είναι οι Torcida Jovem-Fla, Charanga Rubro-Negra, Urubuzada, Flamanguaça and Raça Rubro-Negra.
(*) Μη διαθέσιμες πληροφορίες.
Ρόστερ
== Τίτλοι ==
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Βραζιλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1895 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Βραζιλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1895
Φικρέτ Μουαλά
Ο Φικρέτ Μουαλά (τουρκ. Fikret Muallâ, Κωνσταντινούπολη, 1903 - Νίκαια, 20 Ιουλίου 1967) ήταν Τούρκος ζωγράφος, γνωστός κυρίως μέσα από τα έργα του που απεικονίζουν τη ζωή στο Παρίσι, καθημερινές σκηνές και τοπία. Το ύφος του χαρακτηρίζεται από εξπρεσιονιστικά στοιχεία, με επιρροές από το κίνημα του φωβισμού, αν και ο ίδιος δεν ακολούθησε συστηματικά τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής του. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου του ανήκει σήμερα σε ιδιωτικές συλλογές. Φιλοτέχνησε κυρίως υδροκομμιογραφίες (γκουάς) σε χαρτί και μικρής κλίμακας έργα, ενώ λιγοστές είναι οι ελαιογραφίες του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη. Σε παιδική ηλικία, ένα ατύχημα τού προκάλεσε μερική αναπηρία, το οποίο σε συνδυασμό με το θάνατο της μητέρας του θεωρείται πως συντέλεσε στη διαμόρφωση του ασταθούς χαρακτήρα του. Μετά το γυμνάσιο ξεκίνησε σπουδές μηχανολογίας στη Γερμανία, όπου άρχισε να εκδηλώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη ζωγραφική, ταξιδεύοντας στην Ελβετία και στην Ιταλία επισκεπτόμενος μουσεία και εκθέσεις τέχνης. Αργότερα έζησε στο Παρίσι, όπου σπούδασε υπό την επίβλεψη του André Lhote, συχνάζοντας στις καλλιτεχνικές συνοικίες της εποχής. Επιστρέφοντας στη γενέτειρά του δούλεψε ως δάσκαλος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ παράλληλα εργάστηκε ως σχεδιαστής του λυρικού θεάτρου και φιλοτέχνησε εξώφυλλα βιβλίων και περιοδικές εκδόσεις. Στη δεκαετία του 1930, και ενώ αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και αλκοολισμού, εισήχθη προσωρινά σε νοσοκομείο ψυχικών νοσημάτων, συνέχισε ωστόσο να ζωγραφίζει και την ίδια περίοδο το έργο του άρχισε να αναγνωρίζεται στην Τουρκία, με αποκορύφωμα τη συμμετοχή του σε διεθνή έκθεση που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1939. Στην ίδια περίοδο ανήκουν και δύο διηγήματα (Masal και Üsera Karargahı) που έγραψε και δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Ses.