cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρατός Ξηράς (Γαλλία)
Εποχή του Ψυχρού Πολέμου
Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, σχεδιάστηκε η δημιουργία δύο ελαφρώς θωρακισμένων μεραρχιών από στελέχη των στρατιωτικών σχολών (12η και 14η). Η 12η Ελαφρά Θωρακισμένη Μεραρχία (12 DLB) επρόκειτο να συγκροτηθεί με βάση το προσωπικό της Σχολής Εκπαίδευσης Θωρακισμένων και Ιππικού (γαλλικό ακρωνύμιο EAABC) στο Σωμύρ.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 έγινε μια προσπάθεια σχηματισμού 14 μεραρχιών έφεδρων ελαφρού πεζικού, αλλά αυτό το σχέδιο, το οποίο περιελάμβανε την αναδημιουργία της 109ης Μεραρχίας Πεζικού, ήταν πολύ φιλόδοξο. Στις σχεδιαζόμενες μεραρχίες περιλαμβανόταν οι 102η, 104η, 107η, 108η, 109η, 110η, 111η, 112η, 114η, 115η και 127η Μεραρχίες Πεζικού. Από τον Ιούνιο του 1984, οι έφεδροι του Γαλλικού Στρατού αποτελούσαν 22 στρατιωτικές μεραρχίες, οι οποίες διοικούσαν όλες τις μονάδες εφέδρων σε μια συγκεκριμένη περιοχή, επτά ταξιαρχίες ζώνης άμυνας, 22 συντάγματα και την 152η Μεραρχία Πεζικού, που προστάτευε τις θέσεις εκτόξευσης των ICBM. Το σχέδιο τέθηκε σε ισχύ από το 1985 και δημιουργήθηκαν ταξιαρχίες όπως η 107η Ταξιαρχία Ζώνης. Αλλά με την ενεργοποίηση του σχεδίου « Réserves 2000 », οι ταξιαρχίες διαλύθηκαν τελικά στα μέσα του 1993.
Μετά την εποχή του Ψυχρού Πολέμου
thumb|upright|[[ERC 90 Sagaie του 1ου Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών στην Ακτή Ελεφαντοστού το 2003.]]
Το 1ο Σώμα Στρατού διαλύθηκε την 1η Ιουλίου 1990.
Τον Φεβρουάριο του 1996, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αποφάσισε τη μετάβαση σε μια επαγγελματική στρατιωτική δύναμη και, ως μέρος των αλλαγών που προέκυψαν, διαλύθηκαν δέκα συντάγματα το 1997. Οι εξειδικευμένες μονάδες υποστήριξης μεταφέρθηκαν την 1η Ιουλίου 1997 στο Λυνεβίλ για τη σηματοδότηση, το Αγκενώ (ταξιαρχία πυροβολικού) και το Στρασβούργο (μηχανικοί). Η 2η Μεραρχία Θωρακισμένων εφυγε από τις Βερσαλλίες την 1η Σεπτεμβρίου 1997 και εγκαταστάθηκε στο Σαλόν-εν-Σαμπάν στη θέση της διαλυμένης 10ης Μεραρχίας Θωρακισμένων. Στις 5 Μαρτίου 1998, ενόψει των συνεχιζόμενων διαρθρωτικών αλλαγών του Γαλλικού Στρατού, ο υπουργός Άμυνας αποφάσισε να διαλύσει το τρίτο σώμα, μια διάλυση που τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998. Τα κεντρικά γραφεία μετονομάστηκαν σε Commandement de la force d'action terrestre (CFAT) (Διοίκηση Χερσαίων Δυνάμεων).
Δομή και οργάνωση
Η οργάνωση του στρατού θεσμοθετείται από το Κεφάλαιο 2 της Ενότητας Β΄ του Βιβλίου Β΄ του Τρίτου Μέρους του Κώδικα Αμύνης, που καταλήγει κυρίως στην κωδικοποίηση του Διατάγματος 2000-559 της 21ης Ιουνίου 2000.
Στρατιές του Γαλλικού Στρατού
Ο Στρατός είναι χωρισμένος σε στρατιές (armes). Σε αυτές περιλαμβάνονται οι Πεζοναύτες (Troupes de marine), η Στρατιά Θωρακισμένου Ιππικού (Arme Blindée Cavalerie), το Πυροβολικό, η Στρατιά Μηχανικού (l'arme du génie), το Πυροβολικό, στο οποίο περιλαμβάνονται οι Οπλίτες των Άλπεων (Chasseurs Alpins), που είναι ειδική μονάδα ορεινού πεζικού, η Στρατιά Υλικού (Matériel) η Επιμελητεία (Train) και τα Σήματα (Transmissions). Οι μονάδες αλεξιπτωτιστών είναι διασκορπισμένες σε αρκετές στρατιές.
Η Légion étrangère (Λεγεώνα των Ξένων) ιδρύθηκε το 1831 για αλλοδαπούς που επιθυμούν να υπηρετήσουν στις Γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις. Η Λεγεώνα διοικείται από Γάλλους αξιωματικούς. Είναι ελίτ στρατιωτική μονάδα που αριθμεί περίπου 7.000 στρατιώτες. Η Λεγεώνα έχει κερδίσει παγκόσμια αναγνώριση για την υπηρεσία της, πιο πρόσφατα στην Επιχείρηση Διαρκής Ελευθερία στο Αφγανιστάν το 2001. Δεν αποτελεί αυστηρά ένα όπλο αλλά αποτελεί μια commandement particulier (ιδιαίτερη εντολή), της οποίας τα συντάγματα ανήκουν σε πολλά όπλα, κυρίως το πεζικό και το μηχανικό.
Οι Troupes de marine (Πεζοναύτες) είναι τα πρώην αποικιακά στρατεύματα του Γαλλικού Στρατού. Είναι οι μονάδες πρώτης επιλογής για την επιχειρήσεις στο εξωτερικό και την εκπαίδευση. Αποτελούνται από θαλάσσιο πεζικό (Infanterie de Marine) (το οποίο περιλαμβάνει συντάγματα αλεξιπτωτιστών όπως το 1er RPIMa και μονάδα τεθωρακισμένων, το RICM) και ναυτικό πυροβολικό (Artillerie de Marine).
Η Aviation légère de l'Armée de terre (ALAT, μεταφράζεται ως Στρατιωτική Αεροπορία) ιδρύθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1954 για παρατηρήσεις, αναγνωρίσεις, επιθέσεις και προμήθειες. Επιχειρεί με πολυάριθμα ελικόπτερα για την υποστήριξη του Γαλλικού Στρατού. Το κυρίαρχο ελικόπτερο επίθεσης είναι το Eurocopter Tiger, μιας και διαθέτει 80 από αυτά. Είναι όπλο με ιδιαίτερη εντολή (commandement particulier).
Διοικητικές υπηρεσίες
Από διοικητικής πλευράς, δεν υπάρχουν περισσότερες από μία Διεύθυνση και δύο υπηρεσίες.
Η Διεύθυνση Ανθρώπινου Δυναμικού του Στρατού (DRHAT) διαχειρίζεται το ανθρώπινο δυναμικό (στρατιωτικό και πολιτικό) του Στρατού και την εκπαίδευση του.
Οι δύο υπηρεσίες είναι η υπηρεσία εξοπλισμού εδάφους και η ολοκληρωμένη δομή λειτουργικής συντήρησης των χερσαίων υλικών (SIMMT, πρώην DCMAT). Αυτή η κοινά προσανατολισμένη υπηρεσία είναι υπεύθυνη για την υποστήριξη της διαχείρισης του έργου για όλους τους χερσαίους εξοπλισμούς του Γαλλικού στρατού. Ο μηχανισμός συντήρησης-λειτουργίας του Στρατού έχει ως επικεφαλής τη Service de maintenance industrielle terrestre (SMITer, Υπηρεσία Βιομηχανικής Χερσαίας Συντήρησης).
Ιστορικά υπήρχαν και άλλες υπηρεσίες του Στρατού οι οποίες ομαδοποιημένες με τις αντίστοιχες τους σε άλλες συνιστώσες των ενόπλων δυνάμεων ώστε για να σχηματίσουν κοινές υπηρεσίες που θα εξυπηρετούσαν όλες τις Γαλλικές Ένοπλες Δυνάμεις.
Μετά την υγειονομική υπηρεσία και την υπηρεσία ειδών που αντικαταστάθηκαν αντιστοίχως από την Υγειονομική Υπηρεσία Γαλλικής Άμυνας και τη Στρατιωτική Υπηρεσία Καυσίμων, άλλες υπηρεσίες έχουν καταργηθεί τα τελευταία χρόνια:
Το Στρατιωτικό Επιμελητήριο διαλύθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2009 και ενσωματώθηκε στην κοινή υπηρεσία Επιμελητηρίων των Όπλων (commissariat des armées).
Υπάρχει η Μητρόπολη των Γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων που παρέχει ποιμαντική φροντίδα στα καθολικά μέλη του Στρατού.
Στρατιωτικές περιοχές
Για πολλά χρόνια υπήρχαν 16 ενεργές στρατιωτικές περιοχές. Η 10η Στρατιωτική Περιοχή επέβλεπε τη Γαλλική Αλγερία κατά τον Πόλεμο της Αλγερίας. Ωστόσο, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο αριθμός αυτός είχε μειωθεί στις 6: η 1η Στρατιωτική Περιοχή με έδρα το Παρίσι, η 2η Στρατιωτική Περιοχή με έδρα τη Λιλ, η 3η Στρατιωτική Περιοχή με έδρα τη Ρεν, η 4η Στρατιωτική Περιοχή στο Μπορντό, η 5η Στρατιωτική Περιοχή στη Λυών και η 6η Στρατιωτική Περιοχή στη Μετς. Κάθε μία είχε υπό την επίβλεψη της πέντε περιφερειακές μεραρχίες (division militaire territoriale) – το 1984 σε ορισμένες περιπτώσεις επέβλεπαν και έως και τρια συντάγματα εφέδρων η κάθε μία. Σήμερα, με τον πρόσφατο ανασχηματισμό των τομέων ασφάλειας και άμυνας της Γαλλίας, υπάρχουν επτά ζώνες άμυνας και ασφάλειας (Zone de défense et de sécurité): Παρίσι (ή Ιλ-ντε-Φρανς, με έδρα το Παρίσι), Βόρεια (έδρα στη Λιλ), Δυτική (έδρα στη Ρεν), Νοτιοδυτική (έδρα στην Μπορντό), Νότια (έδρα στη Μασσαλία), Νοτιοανατολική (έδρα στη Λυών), Ανατολική (έδρα στο Στρασβούργο).
Στρατιώτες
Υπάρχουν δύο τύποι κατάταξης για τους στρατιώτες του Γαλλικού Στρατού:
Υπαξιωματικοί
Οι υπαξιωματικοί υπηρετούν με μόνιμα συμβόλαια ή σε ειδικές περιπτώσεις με ανανεώσιμα πενταετή συμβόλαια. Είτε πρόκειται για Εθελοντές Ενόπλων Δυνάμεων είτε για πολιτικό προσωπικό.
Αξιωματικοί
Οι αξιωματικοί καριέρας υπηρετούν με μόνιμα συμβόλαια. Οι αξιωματικοί συμβολαίων υπηρετούν με 20ετή ανανεώσιμα συμβόλαια.
Στολή
Στη δεκαετία του 1970 η Γαλλία υιοθέτησε στολές χρώματος ελαφρώς μπεζ που συνοδεύεται με έγχρωμα κεπί, σάρπες, επωμίδες, διακριτικά και άλλα παραδοσιακά αντικείμενα σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η πιο συχνά φορεμένη ενδυμασία παρέλασης αποτελείται από στολές καμουφλάζ που φοριούνται με τα είδη ενδυμασίας που σημειώνονται παραπάνω. Το σχέδιο καμουφλάζ, που ονομάζεται επίσημα Center Europe (CE), αντλεί έντονα τον χρωματισμό που ενσωματώνεται στον σχεδιασμό US M81, αλλά με παχύτερο και βαρύτερο ριγέ. Μια εκδοχή για έρημο που ονομάζεται Daguet έχει φορεθεί από τον Α΄ Πόλεμο του Κόλπου και αποτελείται από μεγάλες ακανόνιστες περιοχές καφέ και ανοιχτού γκρι πάνω σε βάση χρώματος χακί της άμμου.
Οι λεγεωνάριοι της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων φορούν λευκά κεπί, μπλέ σάρπες και πράσινες και κόκκινες επωμίδες, ενώ οι Πεζονάυτες φορούν μπλε και κόκκινα κεπί και κίτρινες επωμίδες. Οι πρωτοπόροι της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων φορούν τη βασική στολή των λεγεωνάριων αλλά με δερμάτινη ποδιά και γάντια. Οι Οπλίτες των Άλπεων φορούν έναν μεγάλο μπερέ, γνωστό και ως « tarte » (η πίτα) με ορεινές ενδυμασίες χρώματος σκούρου μπλε ή λευκού. Οι Σπαχήδες διατηρούν τη μακριά λευκή κάπα τους ή «μπερνούς» που είχαν οι προκάτοχοι τους στο ιππικό στη Βόρεια Αφρική.
Η Εθνοφρουρά της Δημοκρατικής Φρουράς διατηρεί την ενδυμασία της από τον 19ο αιώνα, όπως και οι δόκιμοι του Σαιν-Κυρ και της Πολυτεχνικής Σχολής (École Polytechnique). Μια σκούρα μπλε/μαύρη βραδινή ενδυμασία έχει οριστεί για τους αξιωματικούς ενώ μεμονωμένα τμήματα ή συντάγματα μπορούν να παρελάσουν με ιστορικές ενδυμασίες που χρονολογούνται από την εποχή του Ναπολέοντα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατός της Γαλλίας
Въоръжени сили на Франция Armáda Francie Prancūzijos karinės pajėgos Franciaország hadereje Quân đội Pháp
Ψηφιακή λήψη
Ψηφιακή λήψη (αγγλικά: Digital download) στη μουσική ονομάζεται η μεταφορά μουσικών αρχείων (άλμπουμ ή τραγουδιών μεμονωμένα) μέσω ίντερνετ σε μια ψηφιακή συσκευή που μπορεί να τα αναπαράγει. Ο όρος περιλαμβάνει τόσο τη νόμιμη λήψη, που πραγματοποιείται μέσω αγοράς των αρχείων από ψηφιακά καταστήματα μουσικής, όσο και την παράνομη λήψη τους από διαδικτυακούς ιστοτόπους. Δεν πρέπει να συγχέεται με το streaming, δηλαδή τη ροή μουσικής μέσω υπηρεσιών, όπως το Spotify και το Apple Music, ούτε με την προσωρινή αποθήκευσή τους σε αυτές τις υπηρεσίες για ακρόασή τους εκτός σύνδεσης.
Ψηφιακά καταστήματα
Ανάμεσα στα πιο δημοφιλή ψηφιακά καταστήματα μουσιής ανήκουν τα iTunes Store, Amazon MP3, Google Play, Nokia Music Store και Xbox Music. Τα μουσικά αρχεία που έχουν αγοραστεί μερικές φορές κωδικοποιούνται από τη διαχείρηση ψηφιακών δικαιωμάτων (Digital rights management), η οποία περιορίζει την αντιγραφή της μουσικής ή την αναπαραγωγή τραγουδιών που έχουν αγοραστεί σε συγκεκριμένες εφαρμογές αναπαραγωγής. Είναι σχεδόν πάντα συμπιεσμένα, χρησιμοποιώντας έναν κωδικοποιητή (συνήθως MPEG-1 Layer 3, Windows Media ή AAC), ο οποίος μειώνει το μέγεθος του αρχείου και τις απαιτήσεις χωρητικότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μουσική
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2017
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2017
Φραγκίσκος Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
O Φραγκίσκος Β΄, γερμ. Frank II (10 Αυγούστου 1547 - 2 Ιουλίου 1619) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φραγκίσκου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σίβυλλας των Βέττιν, κόρης του Ερρίκου Δ΄ του ευλαβούς, δούκα της Σαξονίας.
Το 1592 απεβίωσε στο Μπουξτεχούντε σε ηλικία 77 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Αύγουστος, Ιούλιος Ερρίκος και Φραγκίσκος Ερρίκος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1574 τη Μαργαρίτα, κόρη του Φίλιππου Α΄, δούκα της Πομερανίας-Βόλγκαστ και είχε τέκνα:
Το 1581 απεβίωσε η Μαργαρίτα και ο Φραγκίσκος Β΄ έκανε το 1582 δεύτερο γάμο με τη Μαρία των Γουέλφων, κόρη του Ιουλίου δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυτελ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ομαρτίνγκ
Το Ομαρτίνγκ (Χομαρτίνγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Διαφθορά στην Αλβανία
Η διαφθορά στην Αλβανία είναι ένα πρόβλημα. Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Βαρόμετρο Διαφθοράς 2013, το 66% των ερωτηθέντων σε δημοσκόπηση του βαρομέτρου απάντησαν ότι το επίπεδο της διαφθοράς έχει αυξηθεί στην Αλβανία.
Το 2017, ο Δείκτης Αντίληψης της Διαφθοράς που εκδίδει κάθε χρόνο η Διεθνής Διαφάνεια κατατάσσει την Αλβανία 91η σε σύνολο 180 χωρών με σκορ 38 βαθμών. Το 2016 είχε 39 βαθμούς, 36 το 2015, 33 το 2014 και 31 το 2013, αντιπροσωπεύοντας μια κάποια βελτίωση από το 2013, αλλά το επίπεδο παραμένει υψηλό. Όσο μεγαλύτερο το σκορ, τόσο χαμηλότερο είναι το επίπεδο της διαφθοράς σε μια χώρα.
Η διαφθορά εξακολουθεί να είναι ένας από τους πιο προβληματικούς παράγοντες που πρέπει να αντιμετωπίσει κάποιος που θέλει να ανοίξει επιχείριση στην Αλβανία. Αν και το νομικό πλαίσιο για την καταπολέμηση της διαφθοράς στην Αλβανία είναι μέτριο, η επιβολή του είναι αδύναμη και τα ποσοστά καταδίκης είναι ακόμα σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
Διαφθορά και ανθρώπινη ανάπτυξη στην Αλβανία
Μετά το 1990, η Αλβανία έχει περάσει από μια συγκεντρωτική, σχεδιασμένη οικονομία σε μια φιλελεύθερη, την ίδια περίοδο μαζί με τις υπόλοιπες οικονομίες του Ανατολικού Μπλοκ.
Η απελευθέρωση της οικονομίας έχει τόσο θετικές όσο και αρνητικές επιπτώσεις στην πολιτική, την οικονομία και άλλους δείκτες της οικονομίας. Υπάρχουν δύο κύρια συστατικά που μετρούν την πρόοδο της χώρας προς την επιτυχία.
Πρώτον, η οικονομική ανάπτυξη είναι η πλέον χρησιμοποιούμενη και πιο συζητημένη ένδειξη αυτής της προόδου. Κατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες οι οικονομολόγοι ενδιαφέρονται περισσότερο για την οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας, η οποία αποτελείται από το σύνολο του επιπέδου του συστήματος υγείας και της εκπαίδευσης, ενώ δεν δίνουν πλέον την ίδια σημασία στην οικονομική ανάπτυξη.
Δεύτερον, σύμφωνα με τις έρευνες η διαφθορά έχει σημαντική σχέση με το επίπεδο της προόδου που καταγράφεται σε μια χώρα. Σύμφωνα με διάφορες έρευνες υπάρχει μια αρνητική σχέση μεταξύ του επιπέδου της διαφθοράς και την πρόοδο των χωρών.
Η εμπειρική έρευνα του Χύσα (2011) αποκαλύπτει ότι υπάρχει μια στατιστικά σημαντική αρνητική σχέση μεταξύ των δεικτών για τη διαφθορά και του επιπέδου της ανθρώπινης ανάπτυξης. Τα εμπειρικά στοιχεία της μελέτης, συγκρίνοντας την Αλβανία με τα κράτη μέλη της ΕΕ, δείχνουν ότι οι πιο διεφθαρμένες χώρες τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα ανθρώπινης ανάπτυξης. Στην αλβανική περίπτωση, η σχέση μεταξύ διαφθοράς και ανθρώπινης ανάπτυξης είναι πολύ πιο ισχυρότερη σε σχέση με τα κράτη-μέλη της ΕΕ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαφθορά ανά χώρα Κατηγορία:Διαφθορά στην Ευρώπη Κατηγορία:Πολιτική της Αλβανίας
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22
Το Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22 ήταν η 43η έκδοση του Πρωταθλήματος Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ. Νικήτρια ήταν η Ελπίδα Λιοπετρίου για 1η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22 συμμετείχαν οι 10 πρωταθλήτριες ομάδες από τα πρωταθλήματα των αγροτικών (τοπικών) ομοσπονδιών μελών της ΣΤΟΚ.
Διεξήχθη σε 4 γύρους. Σε όλους τους γύρους έγινα μονοί αγώνες σε ουδέτερη έδρα. Προκρινόταν η ομάδα που πετύχαινε τον μεγαλύτερο αριθμό τερμάτων. Σε περίπτωση ισοπαλίας η πρόκριση καθοριζόταν με την εκτέλεση πέναλτι.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετέχουσες ομάδες και την ομοσπονδία από την οποία προέρχονταν.
Μπάντζι τζάμπινγκ
thumb|240px|Μπάντζι τζάμπινγκ από γερανό στο Μπρίστολ, ΗΒ Το μπάντζι τζάμπινγκ ή bungee jumping είναι άλμα από μια ψηλή κατασκευή με τον αθλητή δεμένο με ελαστικό σκοινί. Στην αρχή του άλματος είναι ελεύθερη πτώση και στη συνέχεια λαμβάνει χώρα η αναπήδηση λόγω του ελαστικού σκοινιού και η ταλάντωση συνεχίζεται μέχρι να εξαντληθεί η κινητική ενέργεια. Οι κατασκευές που μπορεί να χρησιμεύσουν ως βάσεις μπορεί να είναι ένα γερανός, γέφυρα ή κτίριο, ή ένα όχημα το οποίο μπορεί να ίπταται πάνω από την επιφάνεια, όπως ένα αερόστατο ή ένα ελικόπτερο.
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22
Προκριματικά
Στη προκριματική συμμετείχαν οι 4 από τις 10 ομάδες. Οι υπόλοιπες 6 ομάδες πέρασαν στα προημιτελικά χωρίς αγώνα, μετά από κλήρωση. Οι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στις 27 Απριλίου 2022.
Μπάντζι τζάμπινγκ
Ιστορία
Τα πρώτα σύγχρονα άλματα μπάντζι έγιναν την 1 Απριλίου 1979, από την 76 μέτρων κρεμαστή γέφυρα Κλίφτον στο Μπρίστολ, από τους Ντείβιντ Κιρκ και Σάιμον Κίλινγκ, και οι δύο μέλη του συλλόγου επικίνδυνων αθλημάτων του πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Οι άλτες συνελήφθησαν λίγο αργότερα, αλλά συνέχισαν τα άλματα στις ΗΠΑ, από τη γέφυρα Γκόλντεν Γκέιτ και τη γέφυρα του Ρόαγιαλ Γκορτζ (το τελευταίο άλμα έγινε με χορηγία και αναμετάδοση του αμερικανικού προγράμματος That's Incredible), διαδίδοντας την ιδέα παγκοσμίως.
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τα προκριματικά και οι ομάδες που εξαιρέθηκαν από αυτά. Οι αγώνες έγιναν στις 30 Απριλίου 2022 και 1η Μαΐου 2022.
Μπάντζι τζάμπινγκ
Ιστορία
Τα πρώτα οργανωμένα εμπορικά άλματα άρχισαν με τον Νεοζηλανδό Έι Τζέι Χάκετ, ο οποίος πήδηξε από τη γέφυρα Γκρίνχιθ στο Ώκλαντ το 1986. Μέσα στα επόμενα χρόνια, ο Χάκετ πραγματοποίησε άλματα από γέφυρες και άλλες κατασκευές (όπως ο πύργος του Άιφελ), με αποτέλεσμα να αυξάνει το ενδιαφέρον του κοινού για το άθλημα, και άνοιξε παγκοσμίως το πρώτο μόνιμο χώρο για μπάντζι τζάμπινγκ, το Kawarau Bridge Bungy στην κρεμαστή γέφυρα του φαραγγιού Καβαράου, κοντά στο Κουίνσταουν, στο Νότιο Νησί της Νέας Ζηλανδίας.
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από τα προημιτελικά. Οι αγώνες έγιναν στις 4 Μαΐου.
Μπάντζι τζάμπινγκ
Ιστορία
Παλαιότερες πρακτικές που μοιάζουν με το μπάντζι τζάμπινγκ είναι κατάδυση στη Γη (σα: Γκολ), στο νησί της Πεντηκοστής στα Βανουάτου. Είναι αρχαίο τελετουργικό στο οποίο νεαροί άνδρες πηδούν από μια ψηλή ξύλινη κατασκευή με κληματαριές δεμένες στους αστραγάλους τους, ως δοκιμασία θάρρους και πέρασμα στην ενηλικίωση. Σε αντίθεση με το σύγχρονο μπάντζι τζάμπινγκ, στόχους του είναι χτυπήσουν στο έδαφος, αλλά οι κληματαριές απορροφούν αρκετή ορμή ώστε η σύγκρουση να μην είναι θανάσιμη. Εκπρόσωποι του νησιού ζήτησαν από τον ΑJ Χάκετ αποζημίωση για αυτό που θεωρούσαν ως μη αδειοδοτημένη οικειοποίηση της πολιτιστικής τους ιδιοκτησίας.
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ελπίδα Λιοπετρίου και η Αθλητικός Όμιλος Θύελλα Αγίου Θεοδώρου. Ο τελικός διεξήχθη στις 8 Μαΐου 2022 στο. Νικήτρια ήταν η Ελπίδα Λιοπετρίου με σκορ 3-1.
Μπάντζι τζάμπινγκ
Ασφάλεια
Οι τραυματισμοί στο μπάντζι τζάμπινγκ μπορούν να χωριστούν σε δύο κατηγορίες: σφάλμα εξοπλισμού και σε αυτούς που λαμβάνουν χώρα ανεξαρτήτως των μέτρων ασφάλειας. Στην πρώτη περίπτωση, ο τραυματισμός μπορεί να συμβεί αν η ασφάλεια καταστραφεί, υπολογιστεί λάθος το μήκος του σκοινιού ή το σκοινί δεν έχει συνδεθεί σωστά στην πλατφόρμα. Επειδή η πρόσδεση μόνο στους αστραγάλους μπορεί να αποκολληθεί, αρκετοί χειριστές χρησιμοποιούν επίσης και πρόσδεση στο σώμα ως εφεδρικό σύστημα ασφαλείας. Τραυματισμοί που μπορούν να συμβούν ανεξαρτήτως των μέτρων ασφαλείας σχετίζονται με την απότομη άνοδο της ενδαγγειακής πίεσης κατά τη φάση της αναδίπλωσης του σκοινιού. Οι βλάβες στην όραση είναι η πιο συχνή επιπλοκή. Η απώλεια όρασης η οποία οφείλεται σε αιμορραγία του αμφιβληστροειδή μπορεί να παροδική, αλλά μπορεί να χρειαστούν αρκετές εβδομάδες ώστε να επιδιορθωθεί.
Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ 2021-22
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2021–2022
Μπάντζι τζάμπινγκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακραία αθλήματα Κατηγορία:Υπαίθριες δραστηριότητες αναψυχής
Στανισλάβα Στάσα Ζάγιοβιτς
Η Στανισλάβα Στάσα Ζάγιοβιτς (Stanislava Staša Zajović) (1953, Νίκσιτς, Γιουγκοσλαβία, σήμερα Μαυροβούνιο) είναι υπερεθνική φεμινίστρια και ακτιβίστρια της ειρήνης. Είναι συνιδρύτρια και συντονίστρια των Γυναικών στα Μαύρα στο Βελιγράδι της Σερβίας.
Περιοχή Μκουράνγκα
Η Περιοχή Μκουράνγκα (Αγγλικά: Mkuranga District, Σουαχίλι: Wilaya ya Mkuranga), αποτελεί μία από τις 6 περιοχές στην Περιφέρεια Πουάνι (Pwani Region) της Τανζανίας.
Στανισλάβα Στάσα Ζάγιοβιτς
Βιογραφία
Ασχολείται με πολλές φεμινιστικές δραστηριότητες, από την οργάνωση δράσεων στο δρόμο έως τη συνεργασία με πρόσφυγες, γυναίκες, κ.λπ.. Ξεκίνησε πολλά δίκτυα γυναικών, όπως το Δίκτυο Ειρήνης των Γυναικών, το Διεθνές Δίκτυο Αλληλεγγύης των Γυναικών ενάντια στον Πόλεμο/Διεθνές Δίκτυο Γυναικών στα Μαύρα, το Δίκτυο αντιρρησιών συνείδησης και αντιμιλιταριστών στη Σερβία, τον Συνασπισμό για ένα Κοσμικό Κράτο, κ.λπ..
Περιοχή Μκουράνγκα
Στα βόρεια συνορεύει με την Περιφέρεια Νταρ ες Σαλάαμ (Dar-es-Salaam Region), ανατολικά με τον Ινδικό Ωκεανό και στα νότια με την Περιοχή Ρουφίτζι (Rufiji District) και δυτικά με την Περιοχή Κισαράουε (Kisarawe District).
Στανισλάβα Στάσα Ζάγιοβιτς
Βιογραφία
Διοργάνωσε πολλές εκπαιδευτικές δραστηριότητες με επίκεντρο τα ανθρώπινα δικαιώματα των γυναικών, την ειρηνευτική πολιτική των γυναικών, την πανεθνική και διαπολιτισμική αλληλεγγύη, τις γυναίκες και την εξουσία, τις γυναίκες και τον αντιμιλιταρισμό. Ήταν καθοριστική για την επέκταση του δικτύου των Γυναικών στα Μαύρα στον κόσμο. Για παράδειγμα, στο βιβλίο της Mujeres en pie de paz, η Κάρμεν Μαγκαγιόν αναφέρει ότι η επίσκεψη της Ζάγιοβιτς στην Ισπανία το 1993, οι ιδέες και η δέσμευσή της, επηρέασαν τη δημιουργία της ομάδας Γυναίκες στα Μαύρα στη χώρα.
Περιοχή Μκουράνγκα
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Μκουράνγκα (Mkuranga District) ήταν 187.428 άτομα.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Η Περιοχή Μκουράνγκα (Mkuranga District) καλύπτει συνολική επιφάνεια 2.827,37 τ.χλμ.. Η Επαρχία απαρτίζεται από 4 Τομείς και 18 Τμήματα.
Στανισλάβα Στάσα Ζάγιοβιτς
Βιογραφία
Η Στάσα Ζάγιοβιτς είναι συγγραφέας πολλών δοκιμίων, άρθρων και επιστολών σε τοπικά, περιφερειακά και διεθνή μέσα μαζικής ενημέρωσης, περιοδικά και δημοσιεύσεις για τις γυναίκες και την πολιτική, τα αναπαραγωγικά δικαιώματα, τον πόλεμο, τον εθνικισμό και τον μιλιταρισμό, την αντίσταση των γυναικών στον πόλεμο και τον αντιμιλιταρισμό (1992 - σήμερα). Το 2017, η Στάσα Ζάγιοβιτς υπέγραψε τη Διακήρυξη της κοινής γλώσσας των Κροατών, των Σέρβων, των Βοσνίων Μουσουλμάνων και των Μαυροβούνιων.
Περιοχή Μκουράνγκα
Τμήματα
Τα 18 Τμήματα στην Επαρχία Μκουράνγκα (Mkuranga District) είναι: (Παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012.)
Μεικτά Τμήματα
• 4
Στανισλάβα Στάσα Ζάγιοβιτς
Βιογραφία
Ήταν μέρος της εκπροσώπησης των Γυναικών στα Μαύρα σε αναμνηστικές εκδηλώσεις για τα θύματα πολέμου στο Βούκοβαρ (Κροατία) και ομιλήτρια για τη διαμαρτυρία που σηματοδότησε την επέτειο της έναρξης του πολέμου στη Βοσνία, τονίζοντας την έλλειψη ορατότητας αυτών των εκδηλώσεων, των θυμάτων και της επεξεργασίας των εγκλημάτων πολέμου.
Περιοχή Μκουράνγκα
Αγροτικά Τμήματα
• 5
Στανισλάβα Στάσα Ζάγιοβιτς
Βιογραφία
Έχει προταθεί και κερδίσει μια σειρά από βραβεία. Μεταξύ αυτών είναι τα εξής: Βραβείο Ειρήνης της Χιλιετίας, Τιμητική ιθαγένεια του Τούτιν, Τιμητική ιθαγένεια της Γρανάδας, κ.α.. Ήταν υποψήφια για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης ως μέρος της εκστρατείας 1.000 γυναικών για το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2005 και επίσης το 2005 και το 2007 ήταν υποψήφια για το Πρόσωπο της Χρονιάς από την εφημερίδα Danas.
Περιοχή Μκουράνγκα
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Πουάνι
Στανισλάβα Στάσα Ζάγιοβιτς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ακτιβιστές Κατηγορία:Μαυροβούνιοι Κατηγορία:Φεμινιστές Κατηγορία:Υπογράφοντες της Διακήρυξης της Κοινής Γλώσσας
Γιόλοτεν
Το Γιόλοτεν (ρωσικά: Ёлoтен, τουρκμενικά: یوْلؤتن, Ýolöten) είναι μια πόλη και πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας στη περιφέρεια Μάρι του Τουρκμενιστάν. Η πόλη βρίσκεται στο δέλτα του ποταμού Μουργκάμπ, 55 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του Μάρι στο Τουρκμενιστάν. Το Γιόλοτεν βρίσκεται στη σιδηροδρομική γραμμή Μαρί-Σερχεταμπάτ. Το 1989 η πόλη είχε πληθυσμό 18.644 κατοίκων, με συνολικά περίπου 35.000 κατοίκους στην πόλη και τις γύρω περιοχές. Η εκτίμηση για το 2009 είναι 37.500 κάτοικοι. Το καθεστώς πόλης δόθηκε το 1939.
Οικονομία
Από οικονομικής απόψεως είναι μια σημαντική πόλη στις βιομηχανίες πετρελαίου και φυσικού αερίου με πετρελαϊκά πεδία, όπως το πεδίο Νότιο Γιόλοτεν. Μια μελέτη της βρετανικής εταιρείας Gaffney, Cline & Associates αποκάλυψε ότι το πεδίο Νότιο Γιόλοτεν-Οσμάν, που βρίσκεται νότια της πόλης, κατατάσσεται μεταξύ των πέντε μεγαλύτερων στον κόσμο, με πιθανά αποθέματα από 4 έως 14 τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα φυσικού αερίου.
Το αργό πετρέλαιο που παράγεται στο Γιόλοτεν μεταφέρεται στο διυλιστήριο πετρελαίου Σεϋντί. Το πρώτο εξάμηνο του 2006 το διυλιστήριο πετρελαίου Σεϋντί παρήγαγε 446 χιλιάδες τόνους πετρελαϊκών προϊόντων.
Στην περιοχή γύρω από την πόλη, η καλλιέργεια βαμβακιού και η εκτροφή βοοειδών είναι επίσης αξιοσημείωτες. Υπάρχει επίσης ένα Ινστιτούτο Ερευνών για την εκτροφή φυτών και την παραγωγή σπόρων λεπτού βαμβακιού.
Στην πόλη του Γιόλοτεν υπάρχει ένα μνημείο το οποίο φέρει τα γράμματα του ονόματος της πόλης σε επιμέρους πίνακες σε καφέ και ανοιχτή πορτοκαλί σκιά με ένα εικονογραφημένο υπόβαθρο. Οι δρόμοι του Γιόλοτεν είναι γεμάτοι με δέντρα, και ο κεντρικός δρόμος του είναι μια λεωφόρος, με δύο σειρές δέντρων γύρω από τη λεωφόρο. Υπάρχει επίσης υδροηλεκτρικό φράγμα στην περιοχή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Τουρκμενιστάν
Συμμετοχή της Ρουάντα στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Η Ρουάντα μετέχει ως ανεξάρτητο κράτος στους Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1984.
Η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της Ρουάντα ιδρύθηκε στις αρχές του 1984 και αναγνωρίστηκε από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή στις 6 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, σε σύνοδο στο Σαράγεβο. Η πρώτη εμφάνιση της χώρας σε Ολυμπιάδα πραγματοποιήθηκε στους Θερινούς Αγώνες του 1984 στο Λος Άντζελες με 3 αθλητές. Έκτοτε, η Ρουάντα έχει λάβει μέρος σε όλες τις διοργανώσεις Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων με 41 αθλητές, χωρίς όμως να κατακτήσει κάποιο μετάλλιο έως και σήμερα. Η μεγαλύτερη επιτυχία ήρθε από τον Ματίας Νταβουλικούρα το 1996, όταν τερμάτισε όγδοος στο αγώνισμά των 10.000 μέτρων του στίβου.
Σημαιοφόροι
thumb|300px|Ο Αντριέν Νιγιονσούτι ήταν σημαιοφόρος της Ρουάντα και στις δύο Ολυμπιάδες που έλαβε μέρος ([[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012|2012, 2016).]]
Συμμετέχοντες
thumb|270px|Η Σαλόμι Νιραρουκούντο τερμάτισε στην 27η θέση των 10.000 μέτρων στους [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2016|Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο.]]
Πίνακας μεταλλίων
thumb|250px|Ο Ζαν-Πιερ Εμβουγιεκούρε τερμάτισε στην 79η θέση του μαραθωνίου στους [[Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012|Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο.]]
Ομέρ
Το Ομέρ (Χόμερτ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Ονσκίρς
Το Ονσκίρς (Χούνκιρχ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Περιέρ
Το Περιέρ (γαλλικά: Perrières) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Περεριέν (γαλλικά: Perreriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Πανδίων Β΄
Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία ο Πανδίων Β΄ ήταν θρυλικός βασιλιάς στην Αρχαία Αθήνα γιος και διάδοχος του βασιλιά Κέκροπα Β΄ και της συζύγου του Μητιάδουσας, κόρης του Ευπαλάμου. Η σύζυγος του ήταν η Πυλία κόρη του Πύλα βασιλιά στα Μέγαρα, μαζί της απέκτησε :
Στην παραδοσιακή σειρά διαδοχής ο Πανδίων Β΄ ήταν ο όγδοος βασιλιάς της Αθήνας, τις πληροφορίες δίνουν το Πάριο Χρονικό τον 3ο αιώνα π.Χ., ο χρονικογράφος Κάστωρ ο Ρόδιος τον 1ο αιώνα μ.Χ. βασισμένος στον Ερατοσθένη που έζησε τον 3ο αιώνα π.Χ. και η Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου. Οι προκάτοχοι του ήταν : Κέκροπας, Κραναός, Αμφικτύονας, Εριχθόνιος, Πανδίων Α΄ και Ερεχθέας, στην Αθήνα τον διαδέχθηκαν ο γιος του Αιγέας και ο εγγονός του Θησέας. Ο Κάστωρ ο Ρόδιος καταγράφει τις χρονολογίες που βασίλευσε ο Πανδίων Β΄ (1387 π.Χ. - 1281 π.Χ.). Αρχικά βρισκόταν ανάμεσα στους βασιλείς ένας Πανδίων, οι χρονικογράφει αργότερα τοποθέτησαν δύο Πανδίωνες, τον Πανδίων Α΄ και Πανδίων Β΄ για να καλύψουν το μεγάλο χρονικό κενό. Ο Παυσανίας γράφει ότι η Πρόκνη και η Φιλομήλη θεωρούνται κόρες του Πανδίων Α΄. Ο Πανδίων Β΄ εξορίστηκε από την Αθήνα από τους γιους του θείου του Μητίονα που ήθελαν να ανεβάσουν στον θρόνο τον πατέρα τους, δραπέτευσε στα Μέγαρα και παντρεύτηκε την Πυλία κόρη του τοπικού βασιλιά Πύλα. Ο Πύλας εξορίστηκε αργότερα στην Μεσσήνη για τον φόνο του θείου του Βία και ο Πανδίων Β΄ διαδέχθηκε τον πεθερό του στον θρόνο των Μεγάρων. Η Πυλία του γέννησε 4 γιους, από αυτούς ο Νίσος παρέμεινε βασιλιάς των Μεγάρων, οι υπόλοιποι τρεις πήγαν στην Αθήνα, ανέτρεψαν τους γιους του Μητίονα και τοποθετήθηκε στον θρόνο ο Αιγέας. Ένας από τους δύο Πανδίωνες βασιλείς ο Α΄ ή ο Β΄ είναι πιθανότατα ο τοπικός ήρωας των Αθηναίων Πανδίων.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αθήνας Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας
Περτβίλ-Νερ
Το Περτβίλ-Νερ (γαλλικά: Pertheville-Ners) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2018
Τα 44α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2018
Οστ (Μοζέλ)
Το Οστ (Χοστ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία. Βρίσκεται πάνω στην Οδό N56.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Λ' Οπιτάλ (Μοζέλ)
Το Λ' Οπιτάλ (Σπίτελ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ της διοικητικής περιφέρειας Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Είναι η γενέτειρα του Σλοβένου συγγραφέα Μίλε Κλόπτσιτς και της ιστορικού Φράντσε Κλόπτσιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γαλλικά (fr)
Πιερφίτ-αν-Ωζ
Το Πιερφίτ-αν-Ωζ (γαλλικά: Pierrefitte-en-Auge) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πιερφιταί (γαλλικά: Pierrefittais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Πετιβίλ (Καλβαντός)
Το Πετιβίλ (γαλλικά: Petiville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Πετιβιλαί (γαλλικά: Petivillais).
Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές (ταινία, 1974)
Το Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές (αγγλικά: Murder on the Orient Express) είναι αστυνομική ταινία μυστηρίου που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Άγκαθα Κρίστι.
Με πρωταγωνιστή τον διάσημο ντετέκτιβ της Κρίστι, Ηρακλή Πουαρό η ιστορία της δολοφονίας ενός Αμερικανού εκατομμυριούχου, και η ανακάλυψη του δράστη, εκτυλίσσεται μέσα στο διάσημο τρένο της εποχής εκείνης, το Οριάν Εξπρές, κατά τη διαδρομή από Κωνσταντινούπολη σε Παρίσι.
Η ταινία, σε σκηνοθεσία Σίντνεϊ Λουμέτ και με πρωταγωνιστές διάσημους αστέρες του κινηματογράφου, όπως τον Άλμπερτ Φίνεϊ στον ρόλο του Ηρακλή Πουαρό, τον Σον Κόνερι, την Βανέσα Ρεντγκρέιβ, την Ίνγκριντ Μπέργκμαν και άλλους, κυκλοφόρησε στις αγγλικές κινηματογραφικές αίθουσες πρώτα, στις 24 Νοεμβρίου του 1974, και έγινε μεγάλη εμπορική επιτυχία εκείνη την εποχή. Στην Ελλάδα η ταινία έκανε πρεμιέρα στους κινηματογράφους την Πέμπτη 6 Μαρτίου του 1975.
Η ταινία ήταν υποψήφια σε 6 κατηγορίες των βραβείων Όσκαρ, από τις οποίες κέρδισε μόνο αυτήν του Όσκαρ Β´ Γυναικείου Ρόλου που δόθηκε στην Ίνγκριντ Μπέργκμαν και σε  10 κατηγορίες των βραβείων BAFTA από τις οποίες κέρδισε τις 3: Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β΄ Ανδρικού Ρόλου στον Τζον Γκίλγκουντ και Βραβείο BAFTA Καλύτερου Β΄ Γυναικείου Ρόλου στην Ίνγκριντ Μπέργκμαν καθώς και Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μουσικής Επένδυσης στον Ρίτσαρντ Μπένετ.
Επίσης το βραβείο Evening Standard British Film Award της λονδρέζικης εφημερίδας Evening Standard κέρδισε ο Σίντνεϊ Λουμέτ στην κατηγορία «Καλύτερης ταινία», ο Άλμπερτ Φίνεϊ στην κατηγορία «Καλύτερος ηθοποιός» και η Βρετανίδα Γουέντι Χίλερ στην κατηγορία «Καλύτερης Ηθοποιού».
Υπόθεση
Το πτώμα του ανακαλύπτεται το επόμενο πρωινό, και ενώ το τρένο είναι ακινητοποιημένο, εξαιτίας χιονόπτωσης που έχει κλείσει τις γραμμές, λίγο έξω από τον επόμενο σταθμό του, την πόλη Σλαβόνσκι Μπροντ, της σημερινής ανατολικής Κροατίας. Ο Μπιάνκι, τρομοκρατημένος από το ενδεχόμενο του σκανδάλου που θα ξεσπάσει εις βάρος της εταιρείας με αυτόν τον φόνο, παρακαλεί τον Πουαρό να αναλάβει να βρει τον ένοχο εντός ολίγων ωρών, για να τον παραδώσουν αθόρυβα στην γιουγκοσλαβική αστυνομία για τα περαιτέρω, όταν θα φτάσουν στο Μπροντ. Ο Πουαρό δέχεται, και μετά την αυτοψία του πτώματος που κάνει ο Έλληνας γιατρός, δόκτωρ Κωνσταντίνου, που τυχαίνει να ταξιδεύει και αυτός με το τρένο, ο Πουαρό αρχίζει την ανάκριση.
Λίγο πριν το τρένο ξεκινήσει και πάλι, ο Πουαρό, σε έναν μονόλογο 20 λεπτών, ξεδιπλώνει με ακρίβεια τα κίνητρα, αλλά και τις πράξεις του δολοφόνου, ή μάλλον των δολοφόνων, αφού τελικά αποκαλύπτεται ότι ο δράστης δεν ήταν ένας, αλλά 12, όσες και οι μαχαιριές που είχε δεχτεί το στήθος του Ράτσετ. Με ενορχηστρωτή του σχεδίου τη μητέρα της Σόνιας Άρμστρονγκ, οι δώδεκα μυημένοι συναντιούνται σε αυτό το τρένο για να δολοφονήσουν τον Ράτσετ, και να εκδικηθούν για την τραγωδία της οικογένειας Άρμστρονγκ. Ο νεαρός γιος του ανακριτή της υπόθεσης Άρμστρονγκ, ένα νεαρό αγόρι που αγαπούσε και εκτιμούσε την Σόνια Άρμστρονγκ, καταφέρνει να γίνει γραμματέας του Ράτσετ και να αποκτήσει πολύτιμη πρόσβαση στην καθημερινότητά του. Αυτό το αγόρι είναι ο νεαρός Έκτορ Μακουίν. Αλλά και ο μπάτλερ του, ο Κασέτι, δεν είναι άλλος από τον μπάτλερ της οικογένειας Άρμστρονγκ. Πίσω επίσης, από τον ελεγκτή του τρένος κρύβεται ο πατέρας της καμαριέρας της οικογένειας Άρμστρονγκ, της Πολέτ, που ήθελε να εκδικηθεί τον ηθικό αυτουργό της αυτοκτονίας της κόρης του. Αλλά και πίσω από την κόμισσα Αντρένι κρύβεται η αδερφή της Σόνιας Άρμστρονγκ, όπως και πίσω από την πριγκίπισσα Ντραγκομίροφ κρύβεται η νονά της μικρής Νταίζης. Πίσω από την δεσποινίδα Ντέμπενχαμ κρύβεται η γραμματέας της Σόνιας Άρμστρονγκ όπως και πίσω από τον συνταγματάρχη Άρθρουνοτ, ο επιστήθιος φίλος του συνταγματάρχη Άρμστρονγκ. Αλλά και το υπηρετικό προσωπικό της οικογένειας Άρμστρονγκ ήθελε να εκδικηθεί για το χαμό των αφεντικών τους. Η Χίλντεργκαρντ Σμιτ ήταν η μαγείρισσα της οικογένειας, ο Φοσκαρέλι, ο σοφέρ του συνταγματάρχη Άρμστρονγκ, ενώ η μις Όλσον ήταν η νταντά της μικρής Νταίζης.
Ο Πουαρό αλλά και ο κύριος Μπιάνκι είναι ικανοποιημένοι από τη λύση του μυστηρίου αλλά όχι τόσο όσο να παραβλέψουν το ποιόν του Ράτσετ και το ότι ήταν υπεύθυνος άμεσα ή έμμεσα για 5 θανάτους, αθώων ανθρώπων. Πιστεύοντας ότι η δολοφονία ήταν η σωστή τιμωρία για τον Ράτσετ, αποφασίζουν να μην πουν την αλήθεια στη γιουγκοσλαβική αστυνομία. Αντιθέτως, θα ισχυριστούν ότι ένας πληρωμένος δολοφόνος ανέβηκε στον τελευταίο σταθμό που έκανε το τρένο, στο Βελιγράδι, σκότωσε τον Ράτσετ και εξαφανίστηκε όταν το τρένο ακινητοποιήθηκε από τα χιόνια.
Κριτικές
Με αφορμή την επανέκδοση της ταινίας σε ψηφιακή κόπια, η Πόλυ Λυκούργου γράφει για την ταινία: Το Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές θεωρείται μία από τις πιο επιτυχημένες κινηματογραφικές διασκευές της Αγκάθα Κρίστι (όπως και το Μάρτυρας Κατηγορίας του Μπίλι Γουάιλντερ) γιατί ο σεναριογράφος Πολ Ντεν και, κυρίως, ο σκηνοθέτης Σίντνεϊ Λουμέτ τολμούν να παίξουν με τον τόνο της ταινίας.
Από την μία, τα κάδρα του Λουμέτ είναι στιβαρά (τα εξωτερικά της διαδρομής του τρένου έχουν ατμόσφαιρα και στιλ, ενώ στο εσωτερικό η γεωμετρία του χώρου αναδεικνύει την κλειστοφοβική διάσταση του εγκλήματος), η θερμοκρασία των σκηνών όμως, διακατέχεται από ένα βαθύ χιούμορ. Ο Ντεν παίζει με τη σκιαγράφηση των χαρακτήρων κι ο Λουμέτ κατευθύνει το (τόσο λαμπερό) καστ των ηθοποιών του να ερμηνεύουν με υπερβολή, θεατρικότητα κι αυτοσαρκασμό τους ήρωές τους. Αυτό, μπορεί να μην το καταλαβαίνει κανείς άμεσα, αλλά καταλήγει και στο να κρατά τον τόνο της ταινίας απολαυστικό (σχεδόν κωμικό), και κυριότερα, στο να υπονομεύει την ταυτότητα των επιβατών. Αυτή ακριβώς η θεατρικότητα τους κάνει ύποπτους. Και η Κατερίνα Ανδρεάκου:"Η κάμερα του Λουμέτ γίνεται συχνά η ματιά, το βλέμμα του Πουαρό, φέρνοντας τον θεατή πρόσωπο με πρόσωπο (κυριολεκτικά) με τους υπόπτους, με μερικά κοντινά πλάνα που μπορεί να μην είναι τα πλέον κολακευτικά των πρωταγωνιστών, ωστόσο σίγουρα πετυχαίνουν το επιθυμητό αποτέλεσμα: να φαίνονται όλοι πειστικά… ύποπτοι (ειδικά η γηραιά Γουέντι Χίλερ ως πριγκίπισσα Ντραγκομίροφ, με τη βοηθό της, Χίλντεγκαρντ, ενσαρκωμένη από τη Ρέιτσελ Ρόμπερτς, αποτελούν τις απόλυτες μάσκες αυστηρότητας). Το ίδιο κάνει και με το φονικό όπλο στην τελική flashback σεκάνς αποκάλυψης, καθώς η κάμερα το ακολουθεί από κοντά, ενώ πετυχαίνει… επαναλαμβανόμενα τον στόχο του, δημιουργώντας ανατριχίλες στο κοινό."
Givenchy
Πρώτα χρόνια
δεξιά|μικρογραφία| Ο οίκος του Givenchy Το 1952, ο Hubert de Givenchy ίδρυσε τον δικό του πολυτελή οίκο μόδας και ξεκίνησε μια νέα συλλογή με όνομα Les Séparables με μερικές πλωτές φούστες και φουσκωτές μπλούζες από ακατέργαστο βαμβάκι.
Ο Givenchy αναγνωρίστηκε από το περιοδικό Vogue το οποίο επαίνεσε την «υπέροχη πρώτη του συλλογή» 14. Η συλλογή περιελάμβανε το Bettina Blouse ,ένα άσπρο πουκάμισο που ονομάστηκε προς τιμήν της Bettina Graziani, το οποίο στη συνέχεια βάφτηκε σε ένα από τα έργα του René Gruau.
Το περιοδικό New York Times δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο "A Star Is Born" και το l'Album du Figaro και έγραψε επίσης ένα χαρακτηριστικό που δηλώνει ότι "Σε ένα βράδυ, ο Hubert de Givenchy έγινε ένα από τα πιο διάσημα παιδιά της μόδας με την πρώτη του συλλογή."
Μοντέλα όπως η Suzy Parker και η Dorian Leigh έγιναν οι μούσες του οίκου.
Το 1954, ο Hubert de Givenchy παρουσίασε το πρώτο φόρεμα πουκάμισο (το οποίο αργότερα εξελίχθηκε σε φόρεμα σάκου το 1957). Ήταν ο πρώτος σχεδιαστής υψηλής μόδας που δημιούργησε μια σειρά πολυτελών ready to wear ρούχων, που ονομάζεται "Givenchy Université", η οποία παρήχθη στο Παρίσι χρησιμοποιώντας μηχανήματα από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Προτού μπορέσει να υπογράψει αυτήν τη νέα συλλογή, ο Hubert de Givenchy αγόρασε όλες τις μετοχές του οίκου μόδας του Louis Fontaine.
1950: Balenciaga και Givenchy
μικρογραφία| Κοντό φόρεμα και καπέλο Givenchy που φορούσε η [[Όντρεϊ Χέπμπορν|Audrey Hepburn το 1961 στην ταινία Breakfast at Tiffany's]] Το 1956, τόσο ο Κριστόμπαλ Μπαλεντσιάγα (Cristóbal Balenciaga) όσο και ο Ιμπέρ Ντε Ζιβανσί παρουσίασαν τη συλλογή τους στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια ενός φιλανθρωπικού γκαλά για τη βοήθεια του αμερικανικού νοσοκομείου στο Παρίσι.
Το 1957, το House of Balenciaga παρουσίασε για πρώτη φορά το φόρεμα σάκου. Το 1958, ο Cristóbal Balenciaga κυκλοφόρησε τη γραμμή «Baby Doll», μαζί με τη σειρά παλτών «Ballon».
Το στούντιο της Givenchy μετακόμισε στο νούμερο 3 της Avenue George V στο Παρίσι - απέναντι από αυτό της Balenciaga - το 1959. Την ίδια χρονιά, οι Givenchy και Balenciaga ανακοίνωσαν ότι οι αντίστοιχες συλλογές τους θα εμφανιστούν στον Τύπο ένα μήνα μετά την παρουσίασή τους στους αγοραστές, προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν υπαγορεύσεις.
1969-1970: επέκταση του οίκου
Το 1969, ο Hubert de Givenchy κυκλοφόρησε τη σειρά μόδας του για άντρες, "Gentleman Givenchy". Η μπουτίκ άνοιξε τον Νοέμβριο στη Λεωφόρο George V. Ο Hubert de Givenchy παρουσίασε αργότερα το κοντό φόρεμα.
Κατόπιν συμβουλής του Cristóbal Balenciaga, ο Givenchy ανέπτυξε τις άδειές του στη δεκαετία του 1970, προκειμένου να προστατεύσει τις συλλογές Haute Couture. Το 1971, σχεδίασε μια συλλογή από κεντημένα παλτά προς τιμήν των Georges Braque και Joan Miró.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο οίκος Givenchy διαφοροποίησε τις δραστηριότητές του για να δημιουργήσει παπούτσια, κοσμήματα, γραβάτες, επιτραπέζια σκεύη, ταπετσαρίες και κιμονό. Ο Hubert de Givenchy επιλέχθηκε να σχεδιάσει το εσωτερικό των ξενοδοχείων Hilton σε όλο τον κόσμο, ακόμη και ένα αυτοκίνητο (το Continental Mark V ).
Το 1976, η Givenchy Inc. (γραφεία και εκθεσιακοί χώροι) έφτασε στη Fifth Avenue της Νέας Υόρκης.
1979–1985: Εποχή LVMH
αριστερά|μικρογραφία|229x229εσ| Βραδινό φόρεμα χειμώνα της δεκαετίας του 1990 από τον Givenchy Αργότερα, ο Hubert de Givenchy εξελέγη η προσωπικότητα της χρονιάς 1979 και ο πιο κομψός άντρας της χρονιάς από το The Best Magazine.
Το 1982, οργανώθηκε μια αναχρονιστική εκδήλωση από τον Audrey Hepburn υπό το Fashion Institute of Technology της Νέας Υόρκης.
Το επόμενο έτος ο Hubert de Givenchy ονομάζεται « chevalier de la Légion d'Honneur »Και το 1985, ο Ζακ Λανγκ, ο Γάλλος υπουργός Πολιτισμού, του έδωσε το Όσκαρ αφιερωμένο στην τέχνη της κομψότητας κατά τη διάρκεια ενός εορτασμού στην Όπερα του Παρισιού.
Αναχώρηση του Hubert de Givenchy
μικρογραφία|277x277εσ| Βραδινό φόρεμα 1988 από τον Givenchy Το 1988, η Givenchy έγινε μέλος του LVMH Moët Hennessy Louis Vuitton.
Το 1991, το Παλαί Γκαλιερά γιόρτασε τα σαράντα χρόνια του οίκου μόδας. Ο Hubert de Givenchy εγκατέλειψε την εταιρεία το 1995. Τον διαδέχθηκαν μερικοί νεαροί Βρετανοί δημιουργοί, όπως ο John Galliano, ο Alexander McQueen και ο Julien MacDonald. Από τον Δεκέμβριο του 2003 έως το 2006, ο Βρετανός κοπής Ozwald Boateng ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του τμήματος ανδρών Givenchy.
1995–2005, Γυναικεία ενδύματα
Ο John Galliano διαδέχθηκε τον Givenchy μετά τη συνταξιοδότησή του, αλλά με τη σειρά του πήρε προαγωγή στον Christian Dior σε λιγότερο από δύο χρόνια αργότερα,, προκαλώντας την πρόσληψη του Alexander McQueen. Το 2001, ο σχεδιαστής Julien Macdonald διορίστηκε ως Καλλιτεχνικός Διευθυντής για τις γυναικείες γραμμές, οι οποίες αποτελούνται από προϊόντα υψηλής ραπτική ς και ready to wear ενδύματα όπως μπλούζες παντελόνια φορέματα κτλ.
2005-2017, Riccardo Tisci
'''2020 – σήμερα, Μάθιου Μ. Ουίλιαμς'''
Στις 15 Ιουνίου 2020, ο οίκος της Givenchy ανακοίνωσε ότι ο Matthew M. Williams, ο συνιδρυτής και επικεφαλής σχεδιαστής του 1017 ALYX 9SM, θα αναλάβει τη θέση του Creative Director. Ο Williams σχεδιάζει τόσο ανδρικά όσο και γυναικεία ενδύματα.
Όντρεϊ Χέπμπορν
Το 1953, η Audrey Hepburn και ο Hubert De Givenchy συναντήθηκαν από τον μεσάζοντα της Gladys de Segonzac για να δημιουργήσουν τα κοστούμια της για τη ταινία Sabrina από τον Billy Wilder. Καθώς ο Gladys de Segonzac είχε οργανώσει τη συνάντηση με την «Miss Hepburn», ο σχεδιαστής μόδας πίστευε ότι επρόκειτο να αναλάβει την Katharine Hepburn. Η Audrey Hepburn αποφάσισε να φορέσει ρούχα Givenchy μέσα και έξω από την οθόνη, όπως στο Sabrina (1954), το Love in the απογευματινό (1957), το αστείο πρόσωπο (1957), το πρωινό στο Tiffany's (1961), το Charade (1963), το Paris When It Sizzles (1963), How to Steal a Million (1965) και Bloodline (1979).
Ξεκινώντας ως πελάτης, έγινε η μούσα του οίκου για σαράντα χρόνια, σε πολλές κλασικές ταινίες. Το 1961, η Audrey Hepburn καθιέρωσε τη φήμη του σπιτιού φορώντας το περίφημο " μικρό μαύρο φόρεμα " στο Breakfast at Tiffany's.
Το 1957 ο Givenchy δημιούργησε ένα άρωμα λουλουδιού αλδεΰδης, L`Interdit, για μοναδική χρήση της Miss Hepburn.
Διασημότητες
Άλλοι διάσημοι που διαφήμισαν την Givenchy είναι η αυτοκράτειρα Farah Pahlavi, η Gloria Guinness, η Marella Agnelli, καθώς και οι οικογένειες Guinness, Grimaldi, Rothschild και Kennedy. Η Jacqueline Kennedy φορούσε ρούχα Givenchy στην κηδεία του John F. Kennedy
Η Givenchy προσέλκυσε πολλές άλλες διασημότητες, όπως οι Lauren Bacall, Babe Paley, Michael Norman, Greta Garbo, Elizabeth Taylor, Marlène Dietrich, Jacqueline Kennedy-Onassis, Beyoncé Knowles, Princess Grace of Monaco  και ακόμη και την Wallis Simpson, για τους οποίους δημιούργησε μερικές ειδικές τσάντες ρούχων για να αποτρέψει την θέαση των παραγγελιών της δούκισσας από άλλους πελάτες. Η συλλογή ενδυμάτων (φόρεμα, παλτό, άρωμα, κ.λπ.) που επιπλώθηκε για την Simpson θα γίνει αργότερα γνωστή ως «μπλε Wallis».
Σήμερα, η Givenchy ντύνει πολλά αστέρια του Χόλιγουντ, συμπεριλαμβανομένων των Cate Blanchett, Emma Stone, Lady Gaga, Julianne Moore, Julia Roberts, Rooney Mara και άλλων. Τον Μάιο του 2019, η Givenchy επιβεβαίωσε ότι η τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, ηθοποιός, μοντέλο και παραγωγός τραγουδιών Ariana Grande θα είναι το νέο πρόσωπο της καμπάνιας του Φθινόπωρου / Χειμώνα που παρουσιάστηκε τον Ιούλιο.
Επιχειρηματικές δραστηριότητες ανά τον κόσμο
Οι δραστηριότητες της εταιρείας χωρίζονται μεταξύ τους: "Η Ευρώπη αντιπροσωπεύει το 42% της επιχείρησης, η Κίνα το 18%, η Ασία-Ειρηνικός το 14 %, η Αμερική το 12 %, η Μέση Ανατολή το 7 %, η Ιαπωνία το 4 %, και ο υπόλοιπος κόσμος το 3 %. "
Διαφημιστικές καμπάνιες
Η συλλογή 2010 από τους Givenchy και Riccardo Tisci παρουσίασε ένα τρανσέξουαλ άτομο για πρώτη φορά. Η Lea T, ένα μοντέλο της Βραζιλίας, ήταν ο προσωπικός βοηθός του σχεδιαστή για αρκετά χρόνια. Σχετικά με την απόφαση, η Tisci είπε: «Ήταν πάντα πολύ θηλυκή: εξαιρετικά εύθραυστη, πολύ αριστοκρατική. Είναι μέλος της οικογένειας.»
Παραπομπές
Κατηγορία:Υψηλή ραπτική Κατηγορία:Κατασκευαστές αξεσουάρ μόδας Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Περιοχή Κισαράουε
Η Περιοχή Κισαράουε (Αγγλικά: Kisarawe District, Σουαχίλι: Wilaya ya Kisarawe), είναι μία από τις 6 περιοχές στην Περιφέρεια Πουάνι (Pwani Region) της Τανζανίας.
Στα βόρεια συνορεύει με την Περιοχή Κιμπάχα (Kibaha District), ανατολικά με την Περιοχή Μκουράνγκα (Mkuranga District), δυτικά με την Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region) και στα νότια με την Περιοχή Ρουφίτζι (Rufiji District).
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Κισαράουε (Kisarawe District) ήταν 951.614 άτομα.
Τμήματα
Τα 15 Τμήματα στην Επαρχία Κισαράουε (Kisarawe District) είναι (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012):
Μεικτά Τμήματα
• 4
Αγροτικά Τμήματα
• 5
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Πηγές
Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Πουάνι