cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τόμας Ρόλερ
Καριέρα
Αποφοίτησε στο Αθλητικό Λύκειο Johann Christoph Friedrich GutsMuths και στη συνέχεια σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Ιένας. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες 2016 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με επίδοση 90.30 μέτρα, μόνο 27 εκατοστά πίσω από το ολυμπιακό ρεκόρ του Αντρέας Τόρκιλντσεν. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 ο Ρόλερ κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με επίδοση 89.47 μ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές του στίβου Ρόλερ Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Αυρήλιος Φοιβάμμων
Ο Αυρήλιος Φοιβάμμων (γιος του Ποσειδώνιου, 2ος/3ος αιώνας) ήταν αρχαίος ολυμπιονίκης από την Αίγυπτο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου στους 250ους (221 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρξε περιοδονίκης στο ίδιο αγώνισμα με νίκες κατά την ίδια χρονική περίοδο στα Πύθια, Νέμεα, και Ίσθμια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες διαφόρων εθνικοτήτων Κατηγορία:Πυθιονίκες Κατηγορία:Νεμεονίκες Κατηγορία:Ισθμιονίκες Κατηγορία:Περιοδονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Αίγυπτο Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας)
Δακτύλιος Φλέισερ
Οι δακτύλιοι Φλέισερ είναι χρωματισμένοι δακτύλιοι στην περιφέρεια του κερατοειδούς, που προκύπτουν από τη συσσώρευση σιδήρου στα επιθηλιακά κύτταρα βάσης, με τη μορφή αιμοσιδηρίνης. Είναι συνήθως κιτρινωποί έως σκούροι καφέ και μπορεί να είναι πλήρεις ή σπασμένοι.
Ονομάστηκαν προς τιμήν του Μπρούνο Φλέισερ.
Οι δακτύλιοι Φλέισερ είναι ενδεικτικοί του κερατόκωνου, μία εκφυλιστική κατάσταση του κερατοειδούς που προκαλεί τη λέπτυνση του κερατοειδούς και την αλλαγή του σε κωνικό σχήμα.
Σύγχυση με τους δακτυλίους Κάισερ-Φλέισερ
Υπάρχει κάποια σύγχυση μεταξύ των δακτυλίων Φλέισερ και δακτυλίων Κάισερ-Φλέισερ. Οι δακτύλιοι Κάισερ-Φλέισερ προκαλούνται από συσσώρευση χαλκού στη μεμβράνη του Ντεσεμέτ του κερατοειδούς και είναι ενδεικτικοί της νόσου του Γουίλσον, ενώ οι δακτύλιοι Φλέισερ προκαλούνται από συσσώρευση σιδήρου στα επιθηλιακά κύτταρα βάσης. Ένα παράδειγμα ιατρικής πάθησης που μπορεί να παρουσιαστεί με τους δακτυλίους Φλέισερ είναι ο κερατόκωνος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οφθαλμολογικές παθήσεις
Βυλλίονες
Οι Βυλλίονες ήταν νότια Ιλλυρική φυλή που ζούσαν πολύ κοντά στην Αδριατική Θάλασσα στην σημερινή Αλβανία, ζούσαν στην κοιλάδα που σχημάτιζε ο ποταμός Αώος λίγα χιλιόμετρα εσωτερικά της μεγάλης Ελληνικής αποικίας Απολλωνίας. Η Απολλωνία είχε ιδρυθεί από εποίκους από την Κόρινθο και την Κέρκυρα, βρισκόταν περίπου 60 χιλιόμετρα νότια από το Δυρράχιο και 20 χιλιόμετρα πάνω από τον Αυλώνα στο στόμιο του Αώου στην Αδριατική, ισοπεδώθηκε από σεισμό τον 3ο αιώνα μ.Χ. Οι Βυλλίονες καταγράφονται τον 4ο αιώνα π.Χ σε επιγραφή που βρίσκεται στο Μαντείο στην Αρχαία Δωδώνη, σε άλλη επιγραφή στο ίδιο Μαντείο αναφέρεται τον 3ο αιώνα π.Χ. η Συμπολιτεία τους. Η περιοχή που ζούσαν ήταν τραπεζοειδής στα βόρεια του του Αώου και έφταναν μέχρι τα βουνά της Μαλλακάστρας. Η κύρια πόλη τους και η πρωτεύουσα της Συμπολιτείας τους ήταν η Βύλλις, άλλα σημαντικά αστικά κέντρα τους ήταν η Κλος και η Ιλλυρική Νίκαια.
Στο κέντρο της περιοχής τους βρισκόταν ένα πανάρχαιο ιερό της πυράς με το όνομα "Νυμφαίον". Ο Εξελληνισμός τους έφτασε σε πολύ ψηλό σημείο χάρη στις επαφές που είχαν με τους Έλληνες γείτονες, έφτασε στο μέγιστο σημείο την εποχή που βασίλευαν οι Μολοσσοί (3ος αιώνα π.Χ.). Το Κοινό τους έκοβε νομίσματα, οι επιγραφές τους ήταν στην Ιλλυρική γλώσσα με Ελληνικά γράμματα. Το Κοινόν των Βυλλιόνων επέζησε και στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι Βυλλίονες επανεμφανίστηκαν τον 1ο αιώνα π.Χ., ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος ωστόσο στο έργο του Φυσική Ιστορία (79 π.Χ.) αποκαλεί τις φυλές γύρω από το Νυμφαίον "βαρβαρικές" δηλαδή "μη Ελληνικές". Το όνομα τους καταγράφουν με διαφορετικό τρόπο ο Ψευδοσκύμνος (404), ο Διονύσιος ο Περιηγητής (386), ο Τίτος Λίβιος και ο Στράβων. Τα μπρούτζινα νομίσματα τους που χρονολογούνται την περίοδο 230 π.Χ.-148 π.Χ. φέρουν την επιγραφή "ΒΥΛΛΙΟΝΩΝ".
Γεωγραφία
Δεν υπάρχει καμιά ένδειξη ότι οι Βυλλίονες επεκτάθηκαν, τα εδάφη και η περιοχή που κατείχε η εθνότητα τους καταγράφονται τον 5ο αιώνα π.Χ. σε επιγραφή στην Αρχαία Δωδώνη Το βασικό εμπορικό τους κέντρο ήταν η Βύλλις, άλλο ένα σημαντικό εμπορικό τους κέντρο ήταν η Κλος που αργότερα μετονομάστηκε σε Νίκαια. Οι Βυλλίονες δημιούργησαν μια κοινότητα που εμφανίζεται στην Δωδώνη τον 3ο αιώνα π.Χ., ο Λίβιος τους αποκαλεί τον 1ο αιώνα π.Χ., ως "τα εσπεριδοειδή του Βύλλι". Σύμφωνα με την παράδοση η ίδρυση της Βύλλις έγινε τον 4ο αιώνα π.Χ. όταν οικοδομήθηκαν τα πανίσχυρα τείχη, η πόλη οικοδομήθηκε πιθανότατα στα μέσα του 3ου αιώνα π.Χ. Η Βύλλις οικοδομήθηκε σε έναν λόφο με ύψος περίπου 500 μέτρων στην δεξιά όχθη του Αώου, ήταν ένας από τους βασικότερους ποταμούς στην σημερινή Αλβανία. Η περιοχή είχε θέα σε όλη την πεδιάδα της Μαλλακάστρας, μπορούσαν να επιβλέπουν μέχρι την ακτογραμμή της Αδριατικής που βρισκόταν η Απολλωνία.
Στην περιοχή των Βυλλίονων βρέθηκε ένα μεγάλο δίκτυο οχυρώσεων με στόχο να προστατεύσουν τους κατοίκους τόσο από την Απολλωνία στα δυτικά όσο και από τους Ατίντανες στα ανατολικά, βρέθηκε και προϊστορικός ταφικός τύμβος. Μερικοί μελετητές ισχυρίζονται ότι οι Βυλλίονες ανήκαν στους Ατίντανες ή όπως καταγράφουν άλλοι την περίοδο (230 π.Χ. - 197 π.Χ.) στους Αμαντιείς. Παρά την σημαντική θέση που βρισκόντουσαν κοντά στην Απολλωνία δεν αναφέρονται στην Συνθήκη που υπέγραψαν ο Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας και ο Αννίβας (215 π.Χ.), ούτε σε αυτή που υπέγραψαν ο Φίλιππος Ε΄ και οι Αιτωλοί (208 π.Χ.) ούτε στην Συνθήκη της Φοινίκης που καταγράφεται μόνο η Ατιντανία (205 π.Χ.). Σύμφωνα με άλλη πρόταση η Ατίντανες διαχωρίστηκαν από την Ρώμη (224 π.Χ.) και εισήλθαν στην ηγεμονία του Ιλλυριού βασιλιά Δημητρίου του Φάρου, το δυτικότερο τμήμα τους οργανώθηκε ξεχωριστά σαν "Κοινόν των Βυλλιόνων", το υποστήριξε το Κοινό Ηπειρωτών. Το "Κοινόν των Βυλλιόνων" βρέθηκε σε επιγραφή στην Δωδώνη, χρονολογείται τις τελευταίες δεκαετίες του 3ου αιώνα π.Χ. Το συγκεκριμένο Κοινό αναφέρεται σε μια περιοχή της νότιας Ιλλυρίας που δεν μιλούσε Ελληνικά και δεν αποτελούσε τμήμα της Ηπείρου.
Λατρεία
Η γλωσσική προφορά των Βυλλίονων ήταν όμοια με τις υπόλοιπες φυλές της νότιας Ιλλυρίας, με τις επαφές τους με τους Έλληνες σταδιακά εξελληνίστηκαν σε βαθμό που τον 3ο αιώνα π.Χ. αναφέρονται δίγλωσσοι, αυτό φαίνεται από τις Ελληνικές επιγραφές στα νομίσματα τους. Οι αρχαιολογικές ανασκαφές δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα ιερό στην Βυλλίς αλλά σύμφωνα με τις επιγραφές τους λατρευόταν ο Ζευς, η Ήρα, ο Διόνυσος και η Άρτεμις. Άλλη μια επιγραφή υποδηλώνει το μαντείο στο οποίο βρισκόταν το ιερό της Φωτιάς, στα σύνορα με την γειτονική Απολλωνία που ήταν Ελληνική αποικία. Το Νυμφαίον εμφανίζεται τον 3ο-2ο αιώνα π.Χ. σε νομίσματα της Βυλλίδος σαν σύμβολο της φωτιάς. Ένα ανάγλυφο που βρέθηκε κοντά στην Βυλλίς παρουσιάζει τις Νύμφες να πλέκουν ένα ύφασμα γύρω από την φωτιά, η σκηνή επαναλαμβάνεται τον 1ο αιώνα π.Χ. σε νομίσματα της Απολλωνίας, αυτό δείχνει την ανάμειξη των τοπικών παραδόσεων με αυτές που έφερε ο Δεύτερος ελληνικός αποικισμός. Με την Ελληνική επίδραση οι τοπικοί Ιλλυριοί εξελληνίστηκαν ταχύτατα προσαρμόζοντας τις παραδόσεις και την θρησκεία τους με τα Ελληνικά δεδομένα. Τον 4ο αιώνα π.Χ. μια επιγραφή στο ιερό της Δωδώνης παρουσιάζει Βυλλίονες να ρωτάνε σε ποια θεότητα να θυσιάσουν για να εξασφαλίσουν την προστασία τους. Ο Θεωροδόκος καταγράφει τον 3ο αιώνα π.Χ. τους Βυλλίονες στους Δελφούς. Το "Κοινόν των Βυλλίονων" έκοβε την περίοδο (230 π.Χ. - 148 π.Χ.) τα δικά του νομίσματα.
Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Κοσσυφοπεδίου
Η Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης Κοσσυφοπεδίου (αλβανικά: Federata e Basketbollit e Kosovës, FBK, σερβικά: Кошаркашки савез Косова / Košarkaški savez Kosova) είναι το όργανο διοίκησης της καλαθοσφαίρισης στο Κοσσυφοπέδιο. Εδρεύει στην Πρίστινα και είναι μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης (FIBA). Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα ανδρών, γυναικών και νέων, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων του Κοσόβου.
Λογότυπο
Το λογότυπο της ομοσπονδίας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στο Κοσσυφοπέδιο
Σκαντίτσι
Το Σκαντίτσι (ιταλικά: Scandicci) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Ζόια Τσαουσέσκου
Η  Ζόια Τσαουσέσκου (Zoia Ceaușescu, 28 Φεβρουαρίου 1949 - 20 Νοεμβρίου 2006) ήταν Ρουμάνα μαθηματικός, κόρη του κομμουνιστή ηγέτη Νίκου Τσαουσέσκου και η σύζυγός του, Έλενα.
Βιογραφία
Η Ζόια Τσαουσέσκου σπούδασε στο Λύκειο αρ. 24 (τώρα Γυμνάσιο Jean Monnet) στο Βουκουρέστι και αποφοίτησε το 1966. Στη συνέχεια συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Βουκουρεστίου. Έλαβε το διδακτορικό της το 1977 με διατριβή On Intertwining Dilations γραμμένο υπό τη διεύθυνση του Ciprian Foias. Στη συνέχεια, ο Ceaușescu εργάστηκε ως ερευνητής στο Ινστιτούτο Μαθηματικών της Ρουμανικής Ακαδημίας στο Βουκουρέστι. Το πεδίο της εξειδίκευσής της ήταν η λειτουργική ανάλυση. Υποτίθεται ότι οι γονείς της ήταν δυσαρεστημένοι με την επιλογή της κόρης τους να κάνουν έρευνα στα μαθηματικά, οπότε το Ινστιτούτο διαλύθηκε το 1975. Προχώρησε στη δουλειά για το Ινστιτούτο Επιστημονικής και Τεχνικής Δημιουργικότητας (Institutul pentru Creație Științifică și Tehnică) INCREST, όπου τελικά ξεκίνησε και διεύθυνε ένα νέο τμήμα μαθηματικών. Το 1976, η Τσαουσέσκου έλαβε το βραβείο Simion Stoilow για τις εξαιρετικές συνεισφορές της στις μαθηματικές επιστήμες.
Παντρεύτηκε το 1980 με τον Μίρτσε Όπρεαν, μηχανικό και καθηγητή στο Πολυτεχνείο του Βουκουρεστίου.
Κατά τη διάρκεια της Ρουμανικής Επανάστασης, στις 24 Δεκεμβρίου 1989, συνελήφθη για "υπονόμευση της ρουμανικής οικονομίας" και απελευθερώθηκε μόλις οκτώ μήνες αργότερα, στις 18 Αυγούστου 1990. Αφού ελευθερώθηκε, προσπάθησε ανεπιτυχώς να επιστρέψει στην προηγούμενη δουλειά της στο INCREST, στη συνέχεια εγκατέλειψε και αποσύρθηκε. Μετά την επανάσταση, μερικές εφημερίδες ανέφεραν ότι είχε ζήσει μια άγρια ζωή, έχοντας πολλούς εραστές και συχνά μεθυσμένη.
Μετά την εκτέλεση των γονέων της, η νέα κυβέρνηση κατάσχεσε το σπίτι όπου ζούσε και ο σύζυγός της (το σπίτι χρησιμοποιήθηκε ως απόδειξη φερόμενου ότι είχε κλαπεί πλούτος), οπότε έπρεπε να ζήσει με φίλους.
Μετά την επανάσταση που έδιωξε τους γονείς της, η Ζόια ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια της εξουσίας των γονιών της, η μητέρα της ζήτησε από το Securitate να παρακολουθεί τα παιδιά του Τσαουσέσκου, ίσως ένιωσε, από μια «αίσθηση αγάπης». Το Securitate "δεν μπορούσε να αγγίξει" τα παιδιά που είπε, αλλά οι πληροφορίες που παρείχαν δημιούργησαν πολλά προβλήματα για τα παιδιά. Παρατήρησε επίσης ότι η εξουσία είχε «καταστρεπτική επίδραση» στον πατέρα της και ότι «έχασε την αίσθηση της κρίσης».
Η Ζόια Τσαουσέσκου πίστευε ότι οι γονείς της δεν θάφτηκαν στο Νεκροταφείο Ghencea, προσπάθησε να μεταφέρει τα λείψανα, αλλά ένα στρατιωτικό δικαστήριο απέρριψε το αίτημά της.
Η Ζόια ήταν μανιώδης καπνίστρια. Πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα το 2006, σε ηλικία 57 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι μαθηματικοί
Τομέας d
Τομέας d: O τομέας d περιλαμβάνει χημικά στοιχεία των οποίων το τελευταίο ηλεκτρόνιο, κατά την ηλεκτρονιακή δόμηση των ατόμων τους, τοποθετείται σε υποστιβάδα d. Ο τομέας αυτός περιλαμβάνει τα στοιχεία μετάπτωσης. Η υποστιβάδα d χωράει 10 ηλεκτρόνια γι’ αυτό και ο τομέας d έχει 10 ομάδες (δευτερεύουσες ομάδες). Αυτές ονομάζονται: Δηλαδή, το άτομο του σιδήρου ανήκει στον τομέα d, επειδή με βάση την ηλεκτρονιακή δομή (1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 3d6 4s2 ) το τελευταίο του ηλεκτρόνιο βρίσκεται στην υποστιβάδα d. Επίσης μπορούμε να πούμε, ότι ο σίδηρος ανήκει στην ομάδα d6 ή με βάση τον παλαιό τρόπο αρίθμησης των ομάδων στις τριάδες (VIIIB) ή με το νέο τρόπο αρίθμησης στην 8.
Ναΐνα Γέλτσινα
Η Αναστασία "Ναΐνα" Ιοσίφοφνα Γιέλτσινα ( Анастасия "Наина" Иосифовна Ельцина, το γένος Γκίρινα, ρωσ. Гирина, γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1932) είναι η χήρα του πρώτου Προέδρου της Ρωσίας, Μπόρις Γέλτσιν.
Βιογραφία
Η Γέλτσινα γεννήθηκε στην περιφέρεια Αρινμπούρκ το 1932. Μετά την αποφοίτησή της από την κατασκευαστική σχολή στο Ουραλικό Κρατικό Πολυτεχνείο στο Σβερντλόφσκ το 1955, εργάστηκε με διάφορα έργα στο Ινστιτούτο Σβερντλόφσκ. Το 1956, παντρεύτηκε τον Μπόρις Γέλτσιν, τον οποίο γνώρισε στο ινστιτούτο και ζει στη Μόσχα από το 1985. Έχουν δύο κόρες, τη Γέλενα και την Τατιάνα, που γεννήθηκαν το 1957 και το 1960, αντίστοιχα.
Η Γέλτσινα σπάνια εμφανιζόταν στο κοινό. Συνόδευσε τον σύζυγό της σε ορισμένες από τις επισκέψεις του στο εξωτερικό, συμπεριλαμβανομένων επισκέψεων του 1997 στη Σουηδία, Φινλανδία, και επίσκεψης του 1999 στην Κίνα. Κατά κανόνα, η Γέλτσινα δεν παρενέβη ποτέ στο πολιτικό έργο του συζύγου της. Ωστόσο, στην προεκλογική εκστρατεία του 1996, συναντήθηκε με ψηφοφόρους και έδωσε συνεντεύξεις στα μέσα ενημέρωσης. Μια σημαντική δημόσια εμφάνιση ήταν η κρατική κηδεία του αείμνηστου συζύγου της στη Μόσχα τον Απρίλιο του 2007.
Το 2017, η Γέλτσινα παρουσίασε το βιβλίο της προσωπικής της ζωής στο Κέντρο Γέλτσιν και στη συνέχεια στη Μόσχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες πολιτικοί
Σκαρπερία ε Σαν Πιέρο
Το Σκαρπερία ε Σαν Πιέρο (ιταλικά: Scarperia e San Piero) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Σέστο Φιορεντίνο
Το Σέστο Φιορεντίνο (ιταλικά: Sesto Fiorentino) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Επιχειρηματική στατιστική
Η επιχειρηματική στατιστική είναι η επιστήμη που ασχολείται με την λήψη ορθών αποφάσεων και την αντιμετώπιση της αβεβαιότητας, η οποία χρησιμοποιείται σε πολλούς τομείς όπως: χρηματοοικονομική ανάλυση, οικονομετρία, ελεγκτική, παραγωγή και λειτουργίες συμπεριλαμβανομένων της βελτίωσης των υπηρεσιών και έρευνα μάρκετινγκ".
Οι πηγές αυτές διαθέτουν τακτική επαναλαμβανόμενη δημοσίευση της σειράς δεδομένων. Αυτό καθιστά το θέμα των χρονοσειρών ιδιαίτερα σημαντικό για την επιχειρηματική στατιστική. Επίσης, είναι ένας κλάδος της εφαρμοσμένης στατιστικής, ο οποίος χρησιμεύει κυρίως για δεδομένα που συλλέγονται ως υποπροϊόν της επιχειρηματικής δραστηριότητας ή από κυβερνητικές υπηρεσίες. Παρέχει γνώσεις και δεξιότητες για να ερμηνευθούν και να χρησιμοποιούν στατιστικές τεχνικές σε μια ποικιλία επιχειρηματικών εφαρμογών.
Ένα τυπικό μάθημα επιχειρηματικής στατιστικής θα χρησιμεύσει περισσότερο σε στελέχη μεγάλων υπηρεσιών, καλύπτοντας τα παρακάτω: στατιστική μελέτη, περιγραφική στατιστική (συλλογή, περιγραφή, ανάλυση και σύνοψη δεδομένων), πιθανότητα, διωνυμική και κανονική κατανομή, δοκιμή υποθέσεων και διαστημάτων εμπιστοσύνης, γραμμική παλινδρόμηση και συσχέτιση.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πεδία εφαρμογής της στατιστικής Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
.gov
μικρογραφία|Λογότυπο του .gov. Το domain name .gov είναι ένας τομέας ανώτερου επιπέδου του Διαδικτύου. Το όνομα προέρχεται από την αγγλική λέξη "government". Τον τομέα .gov τον διαχειρίζεται η Γενική Υπηρεσία Υπηρεσιών (GSA), μια ανεξάρτητη υπηρεσία της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών. Κατηγορία:Διαδίκτυο Κατηγορία:Top-level domains
Τομέας f
Τομέας f: Ο τομέας f περιλαμβάνει χημικά στοιχεία, των οποίων το τελευταίο ηλεκτρόνιο ανήκει σε υποστιβάδα f. Επειδή η υποστιβάδα f χωράει 14 ηλεκτρόνια, ο τομέας f περιλαμβάνει 14 ομάδες. Στον τομέα αυτό ανήκουν οι λανθανίδες, οι οποίες ανήκουν στην 6η περίοδο και περιλαμβάνουν στοιχεία με ατομικούς αριθμούς 58 -71 και οι ακτινίδες, οι οποίες ανήκουν στην 7η περίοδο και περιλαμβάνουν στοιχεία με ατομικούς αριθμούς 90-103.
Κατηγορία:Περιοδικός πίνακας
Σίνια
Η Σίνια (ιταλικά: Signa) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Φαίδιμος ο Αλεξανδρινός
Ο Φαίδιμος ο Αλεξανδρινός (αρχ.ελληνικά: Ἀλεξανδρεύς, 2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Αλεξάνδρεια της Τρωάδας, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου παίδων στους 145ους (200 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Υπήρχε ανδριάντας του στην πόλη Ναύκρατις της Αιγύπτου.
MRT 1
Το MRT 1 είναι ένα δημόσιο τηλεοπτικό κανάλι της Βόρειας Μακεδονίας που ανήκει στον όμιλο Makedonska Radio Televizija.
Ιστορία
Η πρώτη μετάδοση τηλεοπτικού σήματος στη Βόρεια Μακεδονία έγινε στις 14 Δεκεμβρίου 1964 ως μέρος της περιφερειοποίησης της γιουγκοσλαβικής εθνικής τηλεόρασης (Jugoslavija Radio Televizija). Αρχικά ονομάστηκε TV Skopje. Το δεύτερο κανάλι εξέπεμψε το 1978.
Το 1991, κατά την περίοδο της ανεξαρτησίας της χώρας, το κανάλι διαχωρίζεται από τη γιουγκοσλαβική τηλεόραση και μετονομάζεται σε MTV 1 (Makedonska Televizija 1). Εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση τον Ιούλιο του 1993. Το 2000, η ​​κυβέρνηση της Βόρειας Μακεδονίας αποφάσισε να δημιουργήσει μια διεθνή έκδοση του καναλιού που να χρησιμεύει ως σύνδεσμος με μέλη της διασποράς και γενικότερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεόραση στη Βόρεια Μακεδονία Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1964 Κατηγορία:Makedonska Radio Televizija
Γιεφιμίγια
Η Γιεφιμίγια, ελλην.: Ευφημία, Јефимија,/Jefimija (1349–1405), κοσμικό όνομα Γιελένα Μρνγιαβτσέβιτς (σερβ.: Јелена Мрњавчевић) ήταν κόρη τού Βογίνα και χήρα τού Γιόβαν Ουγκλγιέσα Μρνγιαβτσέβιτς. Θεωρείται η πρώτη Σέρβα ποιήτρια: τα έργα της Θρήνος για έναν νεκρό γιο και Εγκώμιον του πρίγκιπα Λαζάρου είναι διάσημα στον κανόνα της μεσαιωνικής Σερβικής γραμματείας.
Υστεροφημία
Είναι ένα πρόσωπο από τους 100 πιο εξέχοντες Σέρβους.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Σέρβοι μεσαιωνικοί συγγραφείς Κατηγορία:Σέρβοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Σέρβοι του 14ου αιώνα
Βάλια (Ιταλία)
Η Βάλια (ιταλικά: Vaglia) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Θεόγνωστος του Κιέβου
Ο Θεόγνωστος, ρωσικά: Феогност, (απεβ. στις 11 Μαρτίου 1353) ήταν επίσκοπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, που υπηρέτησε ως Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ρωσίας.
Βιογραφία
Ο Θεόγνωστος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και αργότερα στη ζωή του έγινε διάδοχος του Πέτρου ως Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ρωσίας. Επέλεξε τη Μόσχα ως κύρια έδρα του, αφού έζησε για αρκετά χρόνια στο Βολοντίμιρ-Βολίνσκι στη Βολυνία.
Του έτυχε να συμφιλιώσει το Νόβγκοροντ με το μεγάλο δουκάτο της Μόσχας σε περιόδους αμοιβαίας εχθρότητας. Ο Θεόγνωστος κατάφερε να σώσει όλα τα τιμαλφή των Ρωσικών εκκλησιών και εγκατέλειψε όλα τα προσωπικά του έσοδα, αφού αρνήθηκε να εισπράξει φόρο από τις εκκλησίες υπέρ της Χρυσής Ορδής. Βασανίστηκε από τους Τατάρους για ένα τέτοιο θράσος. Ήταν ο Χαν, που τελικά παραιτήθηκε και επιβεβαίωσε τα υπάρχοντα προνόμια της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μετά από πυρκαγιά που σάρωσε τη Μόσχα, ο Θεόγνωστος άρχισε να αναστηλώνει τις εκκλησίες.
Το 1353, νιώθοντας ότι οι μέρες του ήταν μετρημένες, ο Θεόγνωστος πρότεινε τον Αλέξιο επίσκοπο του Βλαντίμιρ ως διάδοχό του. Ο Θεόγνωστος κηδεύτηκε στον Καθεδρικό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στη Μόσχα. Ανακηρύχθηκε άγιος από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τον 19ο αι..
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βυζαντινοί του 14ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες της Ρωσίας Κατηγορία:Ρώσοι άγιοι
Βίκκιο
Το Βίκκιο (ιταλικά: Vicchio) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Καύκωνες
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά φύλα
Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1968-69
Την αγωνιστική περίοδο 1968-1969 το κύπελλο πρωταθλητριών κατέκτησε η ΑΚ Μίλαν για δεύτερη φορά στην ιστορία της κερδίζοντας στον τελικό, που διεξήχθη στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου στη Μαδρίτη, τον Άγιαξ του Άμστερνταμ με 4-1.
Για πρώτη φορά ελληνική ομάδα έφτασε στους προημιτελικούς ευρωπαϊκού ποδοσφαιρικού κυπέλλου, καθώς η Α.Ε.Κ. απέκλεισε τις Ζενές Ες από το Λουξεμβούργο (3-0 στην Αθήνα, ήττα 3-2 στο Ες-συρ-Αλζέτ) και Ακαντέμισκ Κοπεγχάγης (0-0 στην Αθήνα, 2-0 στην Κοπεγχάγη).
Αναλυτικά τα αποτελέσματα της διοργάνωσης:
Πρώτος γύρος
Σημειώσεις
Δεύτερος γύρος
Σημειώσεις
Προημιτελική φάση
Σημειώσεις <references group="σ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1968 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1969
Δημοκρατία της Νήσου των Ρόδων
Η Δημοκρατία του Νήσου των Ρόδων ( Εσπεράντο: Respubliko de la Insulo de la Rozoj; Repubblica dell'Isola delle Rose) ήταν ένα μικροέθνος μικρής διάρκειας σε μια τεχνητή πλατφόρμα στην Αδριατική Θάλασσα, 11 χιλιόμετρα στα παράλια της επαρχίας του Ρίμινι, στην Ιταλία.
Από την πρώτη δεκαετία του 2000, η ιστορία του Νησιού των Ρόδων έχει αποτελέσει αντικείμενο έρευνας ντοκιμαντέρ και νέων ανακαλύψεων με βάση την ουτοπική πτυχή της γένεσής του.
Όνομα
Η οντότητα που επρόκειτο να δημιουργηθεί στην τεχνητή πλατφόρμα πήρε το όνομα, στη γλώσσα Εσπεράντο: Libera Teritorio de la Insulo de la Rozoj  (στα Libero Territorio dell'Isola delle Rose), που αργότερα έγινε Esperanta Respubliko de la Insulo de la Rozoj (Δημοκρατία της Εσπεράντο της Νήσου των Ρόδων).
Πιστεύεται ότι ο όρος εσπεράντο: Rozoj (στα rose) είναι δανεισμένος από το επώνυμο του Τζόρτζιο Ρόζα (Rosa), σχεδιαστή και κατασκευαστή της τεχνητής πλατφόρμας, καθώς και του δημιουργού και εμπνευστή της κρατικής αυτής οντότητας, καθώς και από την επιθυμία του να "δει τριαντάφυλλα να ανθίζουν στη θάλασσα".
Ιστορία
Το 1967, ο Ιταλός μηχανικός Τζόρτζιο Ρόζα (Giorgio Rosa) χρηματοδότησε την κατασκευή μιας πλατφόρμας 400 m2 που στηριζόταν σε από εννέα πυλώνες, και την εξόπλισε με μια σειρά από εμπορικά καταστήματα, όπως ένα εστιατόριο, μπαρ, νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, κατάστημα με σουβενίρ και ένα ταχυδρομείο. Ορισμένες αναφορές αναφέρουν επίσης την παρουσία ενός ραδιοφωνικού σταθμού, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Η πλατφόρμα κήρυξε ανεξαρτησία στις 24 Ιουνίου 1968, με την επωνυμία Εσπεράντο "Insulo de la Rozoj", με τον Ρόζα να αυτοαποκαλείται Πρόεδρος. Τόσο το εσπεράντο rozo (πληθυντικό rozoj ) όσο και το ιταλικό rosa (πληθυντικός rose) σημαίνουν "τριαντάφυλλο". Λίγο αργότερα, η Νήσος των Ρόδων εξέδωσε διάφορα γραμματόσημα, συμπεριλαμβανομένης μιας σφραγίδας που δείχνει την κατά προσέγγιση θέση του Νησιού των Ρόδων στην Αδριατική Θάλασσα. Το υποτιθέμενο νόμισμα της δημοκρατίας ήταν το Mill και αυτό εμφανίστηκε στις πρώτες εκδόσεις γραμματοσήμων, αν και δεν είναι γνωστό εάν παράχθηκαν κέρματα ή χαρτονομίσματα. Αυτή η ονομασία μεταφράστηκε στην εσπεράντο ως "Miloj" σε μεταγενέστερα θέματα γραμματοσήμων (δεν σχετίζεται με το εσπεριστικό νόμισμα spesmilo).
Οι ενέργειες του Ρόζα θεωρήθηκαν από την ιταλική κυβέρνηση ως τέχνασμα για τη συγκέντρωση χρημάτων από τουρίστες, αποφεύγοντας ταυτόχρονα την εθνική φορολογία. Είτε ήταν αυτός ο πραγματικός λόγος ή όχι, πίσω από το μικροέθνος του Ρόζα, η απάντηση της ιταλικής κυβέρνησης ήταν γρήγορη: μια ομάδα τεσσάρων αξιωματικών καραμπινέρων και της Ιταλικής Εφορίας (Guardia di Finanza) προσγειώθηκε στο "Isola delle Rose" και ανέλαβε τον έλεγχο. Το Συμβούλιο της Κυβέρνησης της πλατφόρμας λέγεται ότι έστειλε ένα τηλεγράφημα, πιθανώς στην ιταλική κυβέρνηση, για να διαμαρτυρηθεί για την «παραβίαση της κυριαρχίας της και τον τραυματισμό που προκλήθηκε στον τοπικό τουρισμό από τη στρατιωτική κατοχή», αλλά αυτό αγνοήθηκε.
Ο Ρόζα πέθανε το 2017, έχοντας δώσει την ευλογία του για μια ταινία για το Νησί των Ρόδων. Η ταινία κυκλοφόρησε το 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσπεράντο
Νισάμπα
μικρογραφία|270x270εσ|Αρχαίο ανάγλυφο της 3ης χιλιετίας π.Χ. όπου απεικονίζεται η Νισάμπα (Μουσείο του [[Ιράκ).]] Η Νισάμπα (στα Σουμεριακά: 𒀭𒉀 DNAGA, αργότερα: 𒀭𒊺𒉀 DŠE.NAGA ) ήταν κόρη του Άνου και της Ουράς (αναφέρεται και ως Νιντάμπα).
Ήταν μία θεότητα των Σουμερίων που προστάτευε την γραφή και την μάθηση. Ήταν και η προστάτιδα θεά της ευφορίας της γης για την καλλιέργεια των σιτηρών. Είχε υπό την προστασία της την Μεσοποταμιακή πόλη Eρές. Σύζυγός της ήταν ο θεός Χάγια. Η Νισάμπα προστάτευε επίσης την λογιστική και τα μαθηματικά. Σύμβολα της Νισάμπα, τα οποία βλέπουμε συνήθως να κρατά, είναι, εκτός από το στάχυ σιταριού, η ράβδος μέτρησης και η πήλινη πινακίδα της σοφίας επάνω στην οποία έγραφαν, τα απαραίτητα δηλαδή όργανα των γραφέων για να μετρούν τις εκτάσεις γης και να κάνουν διάφορους υπολογισμούς και καταγραφές προϊόντων.
Στην σφηνοειδή γραφή των Σουμερίων το σύμβολο που χρησιμοποιούσαν για να αποδώσουν το όνομά της ήταν ένα στάχυ σιταριού από όπου φαίνεται πως η πρωταρχική ιδιότητά της ήταν να προστατεύει τις καλλιέργειες του σιταριού. Η λατρεία της Νισάμπα, όπως μαρτυρείται στις σουμεριακές γραπτές πηγές και την σουμεριακή τέχνη, χρονολογείται ήδη από τους πρώιμους δυναστικούς χρόνους (3η χιλιετία π.Χ.). Στην πόλη Λαγκάς συγκαταλέγοταν στο τοπικό πάνθεον της περιοχής και για αυτό την θεωρούσαν ως κόρη του Ενλίλ και μία από τις αδελφές του Νιγκίρσου. Ο θεός Χάγια ήταν ο σύζυγός της. Ο Χάγια προστάτευε τις καλλιέργειες των δημητριακών και τους γραφείς. Στη διάρκεια της 2ης χιλιετίας π.Χ., στον ρόλο της ως προστάτιδα των γραφέων η Νισάμπα αντικαταστάθηκε σταδιακά από τον Ναμπού.
Δικτυογραφία
[http://oracc.museum.upenn.edu/amgg/ Oracc: The Open Richly Annotated Cuneiform Corpus. Ancient Mesopotamian Gods and Goddesses.] Κατηγορία:Σουμεριακή μυθολογία Κατηγορία:Σουμέριοι
Αμύντας ο Ερέσιος
Ο Αμύντας ο Ερέσιος (γιος του Ελλάνικου, 2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ερεσό της Λέσβου (ή κατά άλλη εκδοχή από την Έφεσο), ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου παίδων στους 156ους (156 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο ανδριάντας του στην Ολυμπία ήταν έργο του γλύπτη Πολυκλή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Λέσβιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
.edu
250px|μικρογραφία Το .edu είναι ένας υποστηριζόμενος τομέας ανώτερου επιπέδου (sTLD) στο σύστημα ονομάτων του Διαδικτύου. Από το 2001, οι νέοι καταχωριζόμενοι στον τομέα απαιτείται να είναι ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης συσχετιζόμενα με τις ΗΠΑ. Κατηγορία:Top-level domains
Ιστορία
Ο τομέας .edu τέθηκε σε εφαρμογή τον Απρίλιο του 1985. Έξι πανεπιστήμια ήταν οι αρχικοί καταχωρισθέντες.
Μέχρι το 2001, η Network Solutions λειτουργούσε ως καταχωρίζων για τον τομέα .edu βάσει συμφωνίας με το Υπουργείο Εμπορίου των ΗΠΑ. Η καταχώριση του τομέα έγινε χωρίς κόστος για τα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Το 2001, το Τμήμα Εμπορίου συνήψε πενταετή συμφωνία με την Educause, καθιστώντας την οργάνωση αυτή τον καταχωρίζοντα φορέα για τον τομέα .edu. Η συμφωνία με την Educause παρατάθηκε για μια επιπλέον πενταετή περίοδο το 2006. την εποχή εκείνη, η Educause εξουσιοδοτήθηκε να αρχίσει να χρεώνει διαχειριστικές αμοιβές στους καταχωριζόμενους.
Κάστρο Αρτίκαινας
Ιστορία
Σύμφωνα με την παράδοση, το κάστρο είτε πήρε την ονομασία του από την γυναίκα κάποιου Αρτίκη (επώνυμο που υπάρχει μέχρι και σήμερα στην περιοχή), είτε η γύρω περιοχή έδωσε αυτό το όνομα στο κάστρο. Σε έγγραφο της διαλυμένης, σήμερα, μονής Παναγίας Κατακεκρυμένης του Κορακοβουνίου, το 1698, αναφέρεται «Στην Αρτίκαινα δυο κομμάτια αμπέλι», ενώ σε ενοικιαστήριο το 1796 αναφέρεται ότι «νοικιάζεται χωράφι στην Αρτίκαινα». Το κάστρο, με αυτή την ονομασία, δεν εμφανίζεται σε καμία ιστορική πηγή. Το κάστρο, πιθανόν χτίστηκε από τους δεσπότες του Μυστρά, κατά τα χρόνια εξουσίας τους στην Πελοπόννησο. Σίγουρα όμως, δεν ανήκει στην περίοδο της Φραγκοκρατίας, αφού δεν αναφέρεται στον κατάλογο του Magno, εκτός αν είχε άλλο όνομα εκείνη την περίοδο. Το κάστρο, έπαιξε σημαντικό ρόλο στην Επανάσταση του 1821, αφού εκεί κάτοικοι των γύρω χωριών, αντιστάθηκαν εναντίον των Τούρκων.
Το κάστρο
Το κάστρο είναι χτισμένο σε ένα βραχώδες ύψωμα, κάνοντάς το απροσπέλαστο από όλες τις πλευρές, εκτός από τη νότια, που ήταν ευάλωτη και ενισχύθηκε με διπλό τείχος. Σε αυτή την πλευρά, βρίσκεται και η μοναδική είσοδος του κάστρου, που έχει διασωθεί σε ύψος 2,5 μέτρων και ο πύργος που την προστάτευε, σώζεται ακέραιος στα 6 μέτρα. Μέσα στο κάστρο, σώζονται ακόμη ερείπια κατοικιών, χτισμένων δίπλα - δίπλα, λόγω της στενότητας του χώρου. Από την κορυφή του, είναι ορατό το Παράλιο Άστρος με το κάστρο του, το Ναύπλιο, ο Αργολικός κόλπος, καθώς και το Άργος με το κάστρο του. Στα δυτικά, είναι ορατό το Κάστρο της Ωριάς, καθώς και η κορυφή του όρους Πάρνωνας.
Μοχάμεντ Μπεν
Ο Μπεν Ναμπουχάνε Ελ Φαρντού Μοχάμεντ (El Fardou Ben Nabouhane αραβικά: الفردو محمد بن نبوهان), γνωστός και ως Μπεν Μοχάμεντ, γεννήθηκε 10 Ιουνίου 1989), είναι Κομοριανός διεθνής επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στο πρωτάθλημα της Σερβίας, για τον Ερυθρό Αστέρα. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής ομάδας της χώρας του με 16 γκολ.
Καριέρα
Ο Μπεν εισήχθη το 2000, σε ηλικία 11 ετών στις ακαδημίες της ΖΣ Σαιν-Πιερουάζ ομάδα της Ρεϋνιόν. Στη Σαιν Πιερουάζ παρέμεινε για έξι ολόκληρα χρόνια και το 2006 μεταπήδησε στη Γαλλία για λογαριασμό της Χάβρης. Την πρώτη του σεζόν στη γαλλική ομάδα αγωνιζόταν στις ρεζέρβες ωστόσο ένα χρόνο αργότερα προβιβάστηκε στην πρώτη ομάδα και αγωνίστηκε στη Λιγκ 2, τη δεύτερη κατηγορία ποδοσφαίρου της Γαλλίας.
Το 2008, ο Μπεν δόθηκε δανεικός για ένα χρόνο στη Βαν, ωστόσο το 2009 αποκτήθηκε από την ομάδα με κανονική μεταγραφή. Στη Βαν ΟΚ παρέμεινε μέχρι το 2013 έχοντας καταφέρει να πετύχει 55 γκολ σε σύνολο 120 εμφανίσεων.
Τον Ιανουάριο του 2015, ο Μπεν ήρθε σε συμφωνία με τον πρωταθλητή Ελλάδας Ολυμπιακό, στον οποίο ενσωματώθηκε το καλοκαίρι του ίδιου έτους. Ο Μπεν στάθηκε ιδιαίτερα άτυχος καθώς λίγο πριν το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2014-15, έπαθε ρήξη χιαστών και έμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για 6 μήνες. Μετά την αποθεραπεία του δόθηκε δανεικός σε Λεβαδειακό και Πανιώνιο. Το 2018 μεταγράφηκε στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου. Ο Μπεν πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Εθνική Κομορών στις 5 Μαρτίου 2014 στον φιλικό αγώνα της χώρας του με αντίπαλο τη Μπουρκίνα Φάσο. Μέχρι σήμερα, έχει πραγματοποιήσει με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας του 32 συμμετοχές ενώ είναι και αρχηγός και έχει καταφέρει να πετύχει και 16 γκολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομορανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κομόρων Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λε Αβρ ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαν ΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2021
Μαρσέλ Ζουαντώ
Ο Μαρσέλ Ζουαντώ (γαλλικά: Marcel Jouhandeau) (26 Ιουλίου 1888 Γκερέ - 7 Απριλίου 1979) ήταν Γάλλος συγγραφέας. Πολυγραφότατος, η λογοτεχνική του παραγωγή, σε μεγάλο βαθμό αυτοβιογραφική, περιλαμβάνει περίπου 120 βιβλία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μαρσέλ Ζουαντώ γεννήθηκε στο Γκερέ στην κεντρική Γαλλία σε εμπορική οικογένεια και μεγάλωσε μέχρι την ηλικία των 9 ετών με τη θεία και τη γιαγιά του. Υπό την επιρροή μιας νεαρής από τις Καρμελίτισσες της Λιμόζ, ασπάστηκε μια πνευματική μορφή μυστικιστικού καθολικισμού και για ένα διάστημα σκεφτόταν να μπει σε θρησκευτική σχολή. Ωστόσο, το 1908 έφυγε για το Παρίσι όπου σπούδασε αρχικά στο λύκειο Ερρίκος Δ' και στη συνέχεια στη Σορβόννη στο φιλολογικό τμήμα, περίοδο κατά την οποία άρχισε να γράφει. Το 1912 έγινε καθηγητής σε ιδιωτικό σχολείο στο Παρίσι.
Από νεαρός αντιλήφθηκε τη λανθάνουσα ομοφυλοφιλία του που έρχονταν σε σύγκρουση με την καθολική του πίστη. Αν και ένιωθε ένοχος και πίστευε ότι προσέβαλλε τον Θεό, τα αισθήματα ντροπής του δεν τον εμπόδισαν να εμπλακεί σε πολυάριθμες ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Σε όλη του τη ζωή, ο Ζουαντώ ταλαντεύτηκε ανάμεσα στην κλίση του και στην απογοήτευσή του όσον αφορά τη σεξουαλικότητά του, σε σημείο που τον Φεβρουάριο του 1914, σε ένα μυστικιστικό ξέσπασμα, έκαψε τα χειρόγραφά του και έκανε απόπειρα αυτοκτονίας. Μετά την κρίση, επέστρεψε στη συγγραφή, έγραψε αυτό που αποκαλούσε παραμύθια, χρονικά εμπνευσμένα από τη γενέτειρά του, το Γκερέ που του έφεραν την πρώτη του λογοτεχνική επιτυχία.
Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στην επικουρική υπηρεσία και τοποθετήθηκε στα μετόπισθεν ως γραμματέας στο Γκερέ. Το 1921 εξέδωσε το μυθιστόρημα Η νεανική ηλικία του Θεόφιλου και το 1924 το Les Pincengrain, ένα χρονικό των κατοίκων του Γκερέ, που πυροδότησε έντονη εχθρότητα των κατοίκων της μικρής πόλης απέναντί ​​του.
Τα ταξίδια του έγιναν μια ευκαιρία για να επιδοθεί στην ομοφυλοφιλία, όπως εξιστόρησε στο μυθιστόρημα Ερασιτέχνης της απερισκεψίας (1932).
Από το 1936 έως το 1941, ο Ζουαντώ δημοσίευσε τέσσερα αντισημιτικά άρθρα σε έναν μικρό τόμο, Le Péril Juif (Ο εβραϊκός κίνδυνος). Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής της Γαλλίας, αποδέχτηκε την πρόσκληση του Γκαίμπελς να επισκεφθεί τη Γερμανία στο λογοτεχνικό «Συνέδριο της Βαϊμάρης». Στην Απελευθέρωση ο φάκελος του έκλεισε χωρίς συνέπειες. Στα Καθημερινά, ένα μακρύ χρονικό 28 τόμων (1961-1978), αναφέρθηκε αρκετές φορές σ' αυτή την περίοδο της ζωής του.
Στα σημαντικά έργα του Ζουαντώ περιλαμβάνονται ''Η ιδιωτική ζωή του κ. Γκοντό (1926), Άλγεβρα των ηθικών αξιών (1935), Συζυγικά χρονικά (1938), Δοκίμιο σχετικά με τον εαυτό μου (1946), Απομνημονεύματα'' (1948-58, 6 τόμοι).
Έχοντας χάσει την όρασή του, σταμάτησε να γράφει το 1974. Αφιέρωσε τα τελευταία του χρόνια στον εγγονό του Μαρκ και πέθανε από καρκίνο του στομάχου στις 7 Απριλίου 1979 στο Ρυέιγ-Μαλμαιζόν, όπου είχε εγκατασταθεί από το 1960.
Κάλας ο Ηλείος
Ο Κάλας ο Ηλείος (1ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Ηλεία, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου παίδων στους 177ους (72 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας π.Χ.)
Ενριάκου-τζι
μικρογραφία| Οι δυνάμεις του Νομπουνάγκα βάζουν φωτιά στο Ενριάκου-τζι και σφαγιάζουν τους μοναχούς στην πολιορκία του όρους Χιέι 1571 (Απεικόνιση στο Ehon taikouki) Το Ενριάκου-τζι (延暦寺, Enryaku-ji) είναι βουδιστικό μοναστήρι της σχολής Τεντάι, και βρίσκεται στο όρος Χιέι στο Ότσου, έχοντας θέα το Κιότο. Αρχικά ιδρύθηκε το 788 κατά τη διάρκεια της πρώιμης περιόδου Χεϊάν (794–1185) από τον Σάιτσο (767–822), επίσης γνωστό ως Ντενγκιό Ντάισι, που εισήγαγε τη σχολή Τεντάι του Μαχαγιάνα βουδισμού στην Ιαπωνία από την Κίνα. Το κτηριακό συγκρότημα υπέστη αρκετές ανακατασκευές με την πιο σημαντική (αυτήν της κύριας αίθουσας) να λαμβάνει χώρα το 1642 υπό τον Τοκουγκάβα Ιεμίτσου. Το Ενριάκου-τζι είναι η έδρα της σχολής Τεντάι και ένα από τα πιο σημαντικά μοναστήρια στην Ιαπωνία. Αποτελεί μέρος του χώρου παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO «Ιστορικά Μνημεία του Αρχαίου Κιότο (πόλεις Κιότο, Ούτζι και Ότσου)». Οι ιδρυτές του Τζόντο-σου, Τζόντο Σίνσου, Σότο Ζεν, και Νιτσίρεν Βουδισμού πέρασαν μέρος της ζωής τους στο μοναστήρι. Το Ενριάκου-τζι είναι επίσης το κέντρο της πρακτικής του καϊχόγκιο (kaihōgyō).
Ιστορία
Με την υποστήριξη του αυτοκράτορα Κάνμου, ο βουδιστής μοναχός Σάιτσο χειροτόνησε εκατό μαθητές το 807. Διατηρώντας αυστηρή πειθαρχία στο όρος Χιέι, οι μοναχοί του έζησαν απομονωμένοι για δώδεκα χρόνια μελέτης και διαλογισμού. Μετά από αυτό το διάστημα, οι καλύτεροι μαθητές διατηρήθηκαν σε θέσεις στο μοναστήρι και άλλοι αποφοίτησαν σε θέσεις στην κυβέρνηση. Στο αποκορύφωμα της δύναμής του, το Ενριάκου-τζι ήταν ένα τεράστιο συγκρότημα με έως και 3.000 υποναούς και ένας δυναμικό στρατό πολεμιστών μοναχών (僧兵, sōhei). Τον δέκατο αιώνα, ξέσπασαν διαφωνίες διαδοχής μεταξύ των μοναχών Τεντάι της γραμμής Έννιν και Έντσιν. Αυτές οι διαφωνίες οδήγησαν σε αντίθετα κέντρα Τεντάι στο Ενριάκου-τζι και στο Μίι-ντέρα, γνωστά αντίστοιχα ως το Τάγμα του Βουνού (山門, sanmon) και το Τάγμα του Ναού (寺門, jimon). Οι μοναχοί πολεμιστές χρησιμοποιήθηκαν για τη διευθέτηση των διαφορών και οι ηγέτες των Τεντάι άρχισαν να προσλαμβάνουν μισθοφόρους στρατούς, που απειλούσαν τους αντιπάλους τους και ακόμη και βάδιζαν στην πρωτεύουσα, για να επιβάλουν μοναστικές απαιτήσεις.
Ως μέρος ενός προγράμματος για την εξάλειψη όλων των πιθανών αντιπάλων και την ένωση της χώρας, ο πολέμαρχος Όντα Νομπουνάγκα τερμάτισε αυτή τη βουδιστική μαχητικότητα το 1571 επιτιθέμενος στο Ενριάκου-τζι, ισοπεδώνοντας τα κτήρια και σφάζοντας μοναχούς. Οι σημερινές δομές του Ενριάκου-τζι χρονολογούνται από τα τέλη του 16ου αιώνα έως το πρώτο μισό του 17ου αιώνα, όταν ο ναός ανακατασκευάστηκε μετά από μία αλλαγή κυβέρνησης. Μόνο ένα μικρό κτήριο επέζησε, το Ρούρι-ντο (Ruri-dō) (るり堂, "Αίθουσα Λάπις Λάζουλι"), το οποίο βρίσκεται σε ένα μακρύ, μη σηματοδοτημένο μονοπάτι από το συγκρότημα Σάι-το. Η κατασκευή χρονολογείται στον 13ο αιώνα και επισκευάστηκε δύο φορές κατά τη διάρκεια του 20ου αιώνα μετά από κακές καιρικές συνθήκες. Κατά τη διάρκεια της ανοικοδόμησης, ορισμένα κτήρια μεταφέρθηκαν από άλλους ναούς, κυρίως τον Μίι-ντέρα, και έτσι τα ίδια τα κτήρια είναι παλιά, αν και δεν βρίσκονταν πάντα σε αυτήν την τοποθεσία.
Σήμερα, τα περισσότερα από τα κτήρια του Ενριάκου-τζι συγκεντρώνονται σε τρεις περιοχές: Τό-ντο (Tō-dō) (東塔, "Ανατολική Παγόδα"), Σάι-το (Sai-tō) (西塔, "Δυτική Παγόδα") και Γιοκοκάβα (Yokokawa) (横川). Τα σημαντικότερα κτήρια του μοναστηριού είναι συγκεντρωμένα στο Τό-ντο. Το Σάι-το απέχει 20 λεπτά με τα πόδια, κυρίως κατηφορικά από το Τό-ντο, και διαθέτει επίσης πολλά σημαντικά κτήρια. Το Γιοκοκάβα είναι πιο απομονωμένο και λιγότερο επισκέψιμο, περίπου 1:30 ώρα περπάτημα, και είναι πιο εύκολα προσβάσιμο με λεωφορείο, το οποίο συνδέει τα τρία συγκροτήματα και άλλες τοποθεσίες στο βουνό.
Σύνδεση με το οργανωμένο έγκλημα
Στις 4 Απριλίου 2006, το Ενριάκου-τζι πραγματοποίησε μια τελετή για πρώην ηγέτες της Γιαμαγκούτσι-γκούμι, μακράν της μεγαλύτερης οργάνωσης Γιακούζα στην Ιαπωνία.
Επειδή τέτοιες τελετές του ναού έχουν χρησιμοποιηθεί για τη συγκέντρωση κεφαλαίων για τη Γιαμαγκούτσι-γκούμι και για επίδειξη ισχύος, η Νομαρχιακή Αστυνομία Σίγκα ζήτησε από το Ενριάκου-τζι να σταματήσει την εκτέλεση της τελετής. Απορρίπτοντας το αίτημα, το Ενριάκου-τζι έλαβε χρήματα, που σχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα για την τελετή και επέτρεψε σε σχεδόν 100 ηγέτες ανώτερου επιπέδου της Γιαμαγκούτσι-γκούμι να παραστούν.
Μετά από δημοσιεύματα στις εφημερίδες Asahi Shimbun και Yomiuri Shimbun, το Ενριάκου-τζι αντιμετώπισε ένα πανεθνικό σκάνδαλο. Ο ναός επικρίθηκε επίσης από την Ένωση Βουδιστικών Ναών της Ιαπωνίας (που αντιπροσωπεύει 75.000 βουδιστικούς ναούς), η οποία ηγήθηκε ενός κινήματος κατά των Γιακούζα. Τελικά, στις 18 Μαΐου, όλοι οι αντιπροσωπευτικοί διευθυντές του Ενριάκου-τζι παραιτήθηκαν, ζητώντας συγγνώμη στον ιστότοπό τους και σε e-mails, που στάλθηκαν σε 3.000 υποκαταστήματα-ναούς.
Βίντσι
Το Βίντσι (ιταλικά: Vinci) είναι ιταλικός δήμος στην Μητροπολιτική Πόλη της Φλωρεντίας, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Μητροπολιτικής Πόλεως της Φλωρεντίας
Ad usum Delphini
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λογοκρισία Κατηγορία:Σειρές βιβλίων Κατηγορία:Λατινικές φράσεις
Φράνκο Χάρα
Ο Φράνκο Ντάνιελ Χάρα (γεννημένος στις 15 Ιουλίου) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός.
Καριέρα
Ο Φράνκο Χάρα έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες της Αρσενάλ Σαραντί, ομάδα της Αργεντινής με τη φανέλα της οποίας μάλιστα πραγματοποίησε και την πρώτη του επίσημη συμμετοχή στο εγχώριο πρωτάθλημα όταν στις 23 Μαϊου 2008 αγωνίστηκε στον εντός έδρας αγώνα της Σαραντί εναντίον της Αρχεντίνος Τζούνιορς, από την οποία τελικά και ηττήθηκε (0-1 σκορ).
Το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα Αργεντινής το πέτυχε στις 10 Απριλίου 2009, στον ισόπαλο εντός έδρας αγώνα με την Κλαμπ Ατλέτικο Κολον (1-1 το σκορ).
Τα επόμενα τρία χρόνια, ο Χάρα τα πέρασε αγωνιζόμενος ως δανεικός. Αρχικά μετεγγράφη στην ισπανική Γρανάδα, με την οποία πέτυχε τρία γκολ σε 31 εμφανίσεις. Στη συνέχεια επέστρεψε στην Αργεντινή όπου αγωνίστηκε αρχικά με τη Σαν Λορένσο Αλμάγρο (2012-13) κι έπειτα με την Εστουδιάντες (2013-14).
Το καλοκαίρι του 2014 επέστρεψε στην Πορτογαλία και τη Μπενφίκα, ωστόσο κατά τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 2015, ο Χάρα αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς μετά από πρόταση της ελληνικής ομάδας ύψους 1.500.000 ευρώ. Με την ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει το ελληνικό πρωτάθλημα του 2015.Από το 2016 αγωνίζεται με την φανέλα της Πατσούκα στο Μεξικό.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Φράνκο Χάρα πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τη φανέλα της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Αργεντινής το 2010 όταν και αγωνίστηκε στο διεθνές φιλικό παιχνίδι εναντίον της Κόστα Ρίκα (3-2 νίκη της Αργεντινής) με τον Χάρα να πετυχαίνει το νικητήριο γκολ της Αργεντινής.
Συνολικά, έχει πραγματοποιήσει μέχρι στιγμής τέσσερις συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Πατσούκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβισιόν Μεξικού
Ισαάκ Αμπραβανέλ
Ο Ισαάκ Αμπραβανέλ (1437-1508) (Isaac ben Judah Abravanel, אברבנאל, יצחק בן יהודה) ήταν Εβραίος εξηγητής της Παλαιάς Διαθήκης.
Βίος
Ο Ισαάκ Αμπραβανέλ γεννήθηκε στη Λισαβώνα το 1437. Διετέλεσε αυλικός υπάλληλος του βασιλιά της Πορτογαλίας Αλφόνσου Ε΄ και των βασιλέων της Νεαπόλεως Φερδινάνδου Α΄ και Αλφόνσου Β΄. Υπομνημάτισε την Πεντάτευχο και τους Προφήτες. Το έτος 1503 θεωρήθηκε από τον ίδιο ως έτος ερχομού της Μεσσιανικής Βασιλείας. Πέθανε το 1508 στη Βενετία.
Πήγες
Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 15ου αιώνα Κατηγορία:Λόγιοι και ακαδημαϊκοί Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 16ου αιώνα
Μπασίνγκ
Το Μπασίνγκ (Μπέσσινγκεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Ιστορία
Προηγούμενα ονόματα: Μπέσσινγκεν (1267), Μπάσσιγκεν (1267), Μπέσσινγκ (1553), Μπένσινγκεν (1594), Μπέστινγκεν(1665).
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Θανάσης Κόης
Ο Θανάσης Κόης γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1973 στον Πειραιά και είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του τερματοφύλακα και νυν προπονητής. Κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του καριέρας αγωνίστηκε σε όλα τα εγχώρια εθνικά πρωταθλήματα.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Θανάσης Κόης, γιος του παλαιού τερματοφύλακα του Ολυμπιακού Απόστολου Κόη, ξεκίνησε το ποδόσφαιρο ερασιτεχνικά από τον Α.Ο.Κ. Φαλήρου. Το 1992 μεταπήδησε στην Προοδευτική. Το 1997 μεταπήδησε στον Α.Ο. Πύργου και το 1998 στον Α.Ο. Αιγάλεω. Με τη φανέλα της ομάδας του Αιγάλεω αγωνίστηκε 2 χρονιές, από 1 στην Γ' Εθνική και στην Β' Εθνική και το 2000 επέστρεψε στην Προοδευτική. Με τη φανέλα της Προοδευτικής αγωνίστηκε για 3 χρόνια και έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής στις 25 Αυγούστου 2002, στον αγώνα Προοδευτική - ΠΑΣ Γιάννινα 1-0. Το 2003 μεταγράφηκε στην Χαλκηδόνα, με τα χρώματα της οποίας αγωνίστηκε στην Α' Εθνική μέχρι και το 2005, όποτε και αποδεσμεύτηκε. Ακολούθως επέστρεψε στην Προοδευτική, με την οποία αγωνίστηκε εκ νέου για 2 χρόνια και το 2007 πήρε μεταγραφή στον Βύζαντα Μεγάρων. Το 2008 μεταγράφηκε στον Απόλλων Σμύρνης, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για 4 χρόνια όποτε και το 2012 αποχώρησε από την ενεργό δράση σαν ποδοσφαιριστής.
Προπονητική καριέρα
Έπειτα από την αποχώρηση από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, παρέμεινε στον Απόλλων Σμύρνης αναλαμβάνοντας καθήκοντα προπονητή τερματοφυλάκων. Ακολούθως εργάστηκε ως προπονητής τερματοφυλάκων στην ομάδα του Πανιωνίου, και το 2014 επέστρεψε στην τεχνική ομάδα του Απόλλων Σμύρνης ως προπονητής τερματοφυλάκων, όπου και εργάζεται μέχρι σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΟ Κεντρικού Φαλήρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βύζαντα Μεγάρων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας
Νταργιούρντ
Το Νταργιούρντ είναι ένα χωριό και δήμος της επαρχίας Γκαμπαντάι του βορειοδυτικού Αζερμπαϊτζάν. Έχει πληθυσμό 1,548 κατοίκων. Ο δήμος αποτελείται από τα χωριά Νταργιούρντ, Τσεφερλί, και Ναγκιλάρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκαμπαντάι
Νικάνωρ ο Εφέσιος
Ο Νικάνωρ ο Εφέσιος (γιος του Σωκλή, 1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Έφεσο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο άθλημα του παγκράτιου παίδων στους 217ους (89 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο αδερφός του ο Διόδωρος του είχε ανεγείρει ανδριάντα στην Ολυμπία, στον οποίο υπήρχε επιγραφή πως ο Νικάνωρ έγινε ολυμπιονίκης ως ανέφεδρος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Εφέσιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του παγκράτιου παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
.int
Το .int είναι ένας τομέας ανώτερου επιπέδου (sTLD) στο σύστημα ονομάτων του Διαδικτύου. Το όνομά της προέρχεται από τη διεθνή λέξη "ίντερνετ", που χαρακτηρίζει τη χρήση της για διεθνείς οργανισμούς. Η πρώτη χρήση αυτού του τομέα ήταν από το ΝΑΤΟ, το οποίο είχε προηγουμένως ανατεθεί στον τομέα ανωτάτου επιπέδου .nato.
Σύμφωνα με την πολιτική της IANA βάσει του RFC 1591, το sTLD int προορίζεται για διεθνείς οργανισμούς που βασίζονται σε συνθήκη, όπως ο ΟΗΕ και οργανισμούς ή οντότητες με καθεστώς παρατηρητή από τον ΟΗΕ. Το int θεωρείται ότι έχει τις αυστηρότερες πολιτικές εφαρμογής όλων των TLDs, καθώς συνεπάγεται ότι ο κάτοχος είναι θέμα διεθνούς δικαίου. Για το λόγο αυτό, η διαδικασία υποβολής αίτησης απαιτεί από τον αιτούντα να αποδείξει ότι είναι πράγματι βασισμένός σε συνθήκη με την παροχή ενός αριθμού καταχώρισης της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών και ότι έχει ανεξάρτητο νομικό καθεστώς.
Από τον Ιούνιο του 2012, ο τομέας .int αποτελείται από 166 καταχωρήσεις.
Ο υποτομέας eu.int χρησιμοποιήθηκε από τα ιδρύματα που συνδέονται με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, τα ονόματα τομέων των προαναφερθέντων ιδρυμάτων μεταφέρθηκαν στο .eu TLD στις 9 Μαΐου 2006 (Ημέρα της Ευρώπης). Όλες οι προηγούμενες διευθύνσεις eu.int παρέμειναν προσιτές για μεταβατική περίοδο τουλάχιστον ενός έτους. Από το 2017, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα συνεχίζει να χρησιμοποιεί το ecb.int.
Κατηγορία:Διαδίκτυο Κατηγορία:Top-level domains
Γαλλοπροβηγκιανή Βικιπαίδεια
Η Γαλλοπροβηγκιανή Βικιπαίδεια (γαλλοπροβηγκιανά: Vouiquipèdia arpetana) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στη γαλλοπροβηγκιανή ή αρπιτανική γλώσσα (κώδικας: frp:). Δημιουργήθηκε στις 24 Μαρτίου 2006.