cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλέξανδρος Νιέφσκι (ταινία)
Νέες εκδόσεις της ταινίας
Το 1995, μια νέα έκδοση της ταινίας κυκλοφόρησε σε VHS και laserdisc, για την οποία η παρτιτούρα του Προκόφιεφ επαναηχογραφήθηκε εξ ολοκλήρου σε ψηφιακό στερεοφωνικό hi-fi από τον Γιούρι Τεμιρκάνοφ που διευθύνει τη Φιλαρμονική Ορχήστρα και τη Χορωδία της Αγίας Πετρούπολης, αν και τα τμήματα διαλόγου του soundtrack παρέμεινε αμετάβλητο. Αυτό έδωσε τη δυνατότητα σε μια νέα γενιά να βιώσει την ταινία του Αϊζενστάιν και τη μουσική του Προκόφιεφ με υψηλή πιστότητα, αντί να πρέπει να συμβιβαστεί με το άσχημα ηχογραφημένο μουσικό μέρος που υπήρχε από την αρχική κυκλοφορία της ταινίας. Δεν υπάρχει διαθέσιμη έκδοση της εκ νέου ηχογραφημένης παρτιτούρας σε DVD.
Στη λαϊκή κουλτούρα
Πολλά έργα έχουν επηρεαστεί ή αναφέρονται στον Αλέξανδρο Νιέφσκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Mosfilm Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Ρωσία Κατηγορία:Πολεμικές ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Επικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1938 Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες
Λούτον Σέλτον
Ο Λούτον Σέλτον (Luton Shelton, 6 Ιουνίου 1974 – 22 Ιανουαρίου 2021), ήταν Τζαμαϊκανός πρώην ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι κάτοχος του ρεκόρ διεθνών τερμάτων της εθνικής ομάδας της χώρας του με 35.
Καριέρα
Το ταλέντο του αναδείχθηκε γρήγορα και έγινε διεθνής με την εθνική ομάδα της Τζαμάικα κάτω των 17 ετών. Τράβηξε το ενδιαφέρον των ευρωπαϊκών συλλόγων και τον Απρίλιο του 2006 υπέγραψε στον σουηδικό σύλλογο Χέλσινγκμποργκς ΙΦ. Στην πρώτη του σεζόν σημείωσε 9 γκολ σε 19 αγώνες που έπαιξε στο σουηδικό πρωτάθλημα λόγω των επαναλαμβανόμενων τραυματισμών. Σκόραρε 17 γκολ σε 28 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις για την ομάδα, με 5 γκολ σε 4 παιχνίδια για το Κύπελλο Σουηδίας κατά την κατάκτηση του τίτλου το 2006. Το Ιανουάριο του 2007 υπέγραψε με την αγγλική  Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, όπου η πορεία του δεν σφραγίστηκε με την καταξίωση. Ακολούθησε επάνοδος στις ομάδες της Σκανδιναβίας, την Τουρκία και τη Ρωσία με τελική κατάληξη το τέλος της καριέρας του στα 33 του χρόνια στην πατρίδα του.
Σιγισμούνδος Καριμπουτάιτις
Ο Σιγισμούνδος γιος τού Κάριμπουτ, λιθουαν. Žygimantas Kaributaitis (π. 1395 - 1435) από τον Οίκο των Γκεντιμινιδών έμεινε γνωστός ως στρατιωτικός διοικητής τού στρατού των Ουσσιτών και κυβερνήτης της Βοημίας και της Πράγας κατά τους Ουσσιτικούς πολέμους.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Καριμπούτας πρίγκιπα τού Νόβγκοροντ-Σιβέρσκυι και της Αναστασίας, κόρης τού Ολέγκ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Ρυαζάν. Μάλλον γεννήθηκε στο Νόβγκοροντ-Σιβέρσκυι· ανατράφηκε από το 1404 στην Αυλή τού θείου του Λαδισλάου Β΄ της Πολωνίας, στην Κρακοβία. Οι φήμες τον ήθελαν διάδοχο στον εκεί θρόνο. Όταν έγινε έφηβος, διοίκησε το δικό του σώμα στον στρατό της Πολωνίας στη μάχη τού Γκρούνβαλτ το 1410, η οποία απέβη νικηφόρος.
Η μεγαλύτερη αδελφή του Όλγα (Ελένη) παντρεύτηκε τον δούκα Ιωάννη της Οπάβα και Ράτιμπορτς, σημαντικό μεγιστάνα της Βοημίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Λούτον Σέλτον
Παραπομπές
Κατηγορία:Τζαμαϊκανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τζαμάικας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χέλσινγκμποργκς ΙΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέφιλντ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άλμποργκ ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καρντεμίρ Καραμπούκσπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βόλγκα Νίζνι Νόβγκοροντ Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ερνέστ Μούτσι
Ο Ερνέστ Μούτσι (αλβανικά: Ernest Muçi) (γενν. 19 Μαρτίου 2001) είναι Αλβανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για την Λέγκια Βαρσοβίας.
ΚΦ Τίρανα
Ο Μούτσι γεννήθηκε στην πρωτεύουσα της Αλβανίας, τα Τίρανα και ξεκίνησε την ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του στην Ντιναμό Τιράνων σε ηλικία 15 ετών, πριν αγωνιστεί στην άλλη ομάδα της πόλης και την ομάδα που υποστήριξε μεγαλώνοντας, την ΚΦ Τίρανα. Αρχικά εντάχθηκε στην ομάδα κάτω των 17 ετών. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο για τα Τίρανα ως 16χρονος στις 28 Ιανουαρίου 2018 σε μια νίκη με 3–0 στην Β΄ Κατηγορία εναντίον της Σκουμπίνι, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 56ο λεπτό. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 3 Μαρτίου 2018 σε μια νίκη με 4–1 εναντίον της Σενκόλι, μπαίνοντας ως αλλαγή στο 62ο λεπτό και σκοράροντας στο 78ο λεπτό κάνοντας το 4-0 για τα Τίρανα. Σκόραρε ξανά αργότερα τον ίδιο μήνα, λίγο μετά τα 17α γενέθλιά του εναντίον της Απολλόνια, όπου σημείωσε δύο γκολ σε μια εντός έδρας νίκη με 5-1. Έπαιξε 11 παιχνίδια, 6 από τα οποία ήταν βασικός, και σημείωσε 3 γκολ καθώς τα Τίρανα κέρδισαν την Β΄ Κατηγορία και πέτυχαν την άνοδο στην Α΄ Κατηγορία.
Ο Μούτσι έκανε το ντεμπούτο του στην κορυφαία κατηγορία στις 2 Σεπτεμβρίου 2018 σε μια εκτός έδρας ήττα με 3–1 από την Κουκέσι, όπου σκόραρε στο 61ο λεπτό αφού μπήκε στο ημίχρονο αντί του Γιουνούσ Σεντάμου. Δυσκολεύτηκε να πάρει χρόνο συμμετοχής στην πρώτη ομάδα και κατάφερε μόνο 8 συμμετοχές στο πρωτάθλημα και ένα γκολ καθώς τα Τίρανα απέφυγαν τον υποβιβασμό για 5 βαθμούς. Καθώς αγωνιζόταν για τα λεπτά της πρώτης ομάδας, ήταν κανονικός στους κάτω των 19 ετών, όπου σημείωσε 4 γκολ σε 11 αγώνες για να βοηθήσει τα Τίρανα να τερματίσουν στην 3η θέση στον Όμιλο Α του πρωταθλήματος κάτω των 19 ετών.
Λέγκια Βαρσοβίας
Στις 23 Φεβρουαρίου 2021, ο Μούτσι υπέγραψε με την πολωνική Λέγκια Βαρσοβίας.
Εθνική ομάδα
Ο Μούτσι ξεκίνησε τη διεθνή του καριέρα τον Σεπτέμβριο του 2018, όταν ο προπονητής της Αλβανίας κάτω των 19 ετών, Εριόν Μπογκντάνι, τον κάλεσε για τα φιλικά με την Ισλανδία. Κέρδισε την πρώτη του συμμετοχή στις 8 Σεπτεμβρίου και σημείωσε το μοναδικό γκολ του αγώνα για να κερδίσει την ομάδα του με 1–0 στο Λούσνια.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2020 κλήθηκε στην ομάδα Κ21 της Αλβανίας όπου σημείωσε ένα τέρμα εναντίον της Αυστρίας Κ21.
Έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αλβανίας στις 15 Νοεμβρίου 2021 σε έναν προκριματικό αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου εναντίον της Ανδόρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αλβανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Τίρανα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Αλβανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέγκια Βαρσοβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία
Καριμπούτας
O Καριμπούτας, λιθουαν. Koribut, Korybut (μετά το 1350 - μετά το 1404) από τον Οίκο των Γιαγκελλόνων ήταν πρίγκιπας τού Νόβγκοροντ-Σιβέρσκυι ως το 1393.
Βιογραφία
Ήταν γιος τού Αλγκίρντας μεγάλου δούκα της Λιθουανίας και της Ουλιάνας των Ρουρικιδών, κόρης τού Αλεξάντρ πρίγκιπα τού Τβερ. Γεννήθηκε παγανιστής· π. το 1380 βαπτίστηκε Ορθόδοξος με το όνομα Δημήτριος και έγινε πρίγκιπας τού Νόνγκοροντ Σιβέρσκυι. Μερικές φορές αναφέρεται με το χριστιανικό και το σλαβικό όνομά του: Ντμίτρι Κόρυμπουτ.
Εμφανίζεται στην πολιτική κατά τον Λιθουανικό Πόλεμο (1381-84), όταν υποστήριξε τον αδελφό του Γιαγκιέλο εναντίον τού θείου τους Κεστούτις και τού γιού του Βυτάουτας. Το 1382 ο Καριμπούτας ξεκίνησε επανάσταση στο Νόβγκοροντ Σιβέρκυι, απασχολώντας τον στρατό τού Κεστούτις· έτσι ο Γιογκάιλα μπόρεσε να επιτεθεί στο ελαφρά φυλαγμένο Βίνιους, πρωτεύουσα τού μεγάλου δουκάτου. Ήταν μάρτυρας στη συνθήκη της Ντούμπυζα με τους Τεύτονες Ιππότες.
Για τις υπηρεσίες του αμείφθηκε με τις ιδιοκτησίες τού Ναβαχρουντάκ και της Λίντα. Ο Καριμπούτας συνέχισε την υποστήριξή του προς τον Γιαγκιέλο: ήταν μάρτυρας στην Ένωση τού Κρέβο και πολέμησε στον Λιθουανικό εμφύλιο πόλεμο (1389-92). Έπειτα από τη Συμφωνία τού Οστρόβ, αρνήθηκε να αναγνωρίσει την κυριαρχία τού εξαδέλφου του Βυτάουτας και το 1393 στη μάχη κοντά στη Λίντα, ηττήθηκε από αυτόν. Φυλακίστηκε και απογυμνώθηκε από τις ιδιοκτησίες του. Όμως σύντομα ελευθερώθηκε και τού δόθηκαν τρεις περιοχές. Το Νόβγκοροντ Σιβέρσκυι δόθηκε στον Φεντόρ, γιο τού θείου του Λιουμπάρτας.
Εμφανίζεται για τελευταία φορά σε γραπτή πηγή το 1404 κατά τη διάρκεια στρατιωτικής εκστρατείας, που διεξήγε ο Βυτάουτας εναντίον τού πριγκιπάτου τού Σμολένσκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αναστασία, κόρη τού Ολέγκ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα τού Ρυαζάν και είχε τέκνα:
Απόγονοί του εξ αρρενογονίας είναι οι πριγκιπικοί Οίκοι Ζμπαράσκι, Βισνιοβιέτσκι, Βορονιέτσκι και Νιεσβίτσκι. Ο Μιχαήλ Κορύμπουτ Βισνιοβιέτσκι της Πολωνίας & μέγας δούκας της Λιθουανίας (1669-73) πρόσθεσε το Κορύμπουτ στο όνομά του για να προβάλλει την καταγωγή του από αυτόν.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γιαγκελλόνων
Παπαδημητρίου
Το ελληνικό επώνυμο Παπαδημητρίου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ιωάννης Παπαϊωάννου (σκακιστής)
Ο Ιωάννης Παπαϊωάννου (20 Απριλίου 1976) είναι Έλληνας διεθνής γκρανμαίτρ στο σκάκι. Είναι τέσσερις φορές πρωταθλητής Ελλάδας στο σκάκι.
Ο Παπαϊωάννου κέρδισε τον τίτλο του γκρανμάστερ το 1998. Κατέκτησε το ελληνικό πρωτάθλημα σκακιού το 1997, το 1998, το 1999 και το 2007. Είναι ο Νο. 1 σε κατάταξη Έλληνας παίκτης μέχρι στιγμής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σκακιστές
Ψιλοπώγων
Ο ψιλοπώγων (επιστημονική-λατινική ονομασία Psilopogon) είναι γένος πουλιών που ανήκει στην τάξη του δρυοκολάπτη, τα δρυοκολαπτόμορφα. Η ονομασία του προέρχεται από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις ψιλός, που σημαίνει «γυμνός», και «πώγων», που σημαίνει «γενειάδα».
Ταξινομική
Το αρχικό είδος με βάση το οποίο ορίσθηκε το γένος («type species») είναι το P. pyrolophus, του οποίου ένα αρσενικό που είχε συλλεχθεί στη Σουμάτρα περιέγραψε επιστημονικώς ο Γερμανός ορνιθολόγος Σάλομον Μύλερ το 1835.
Τον 19ο και τον 20ό αιώνα περίπου 19 διαφορετικές ονομασίες προτάθηκαν για το γένος με βάση δείγματα σε συλλογές σε μουσεία φυσικής ιστορίας. Ανάμεσα σε αυτές επικρατέστερες ήταν οι Megalaima του Τζωρτζ Ρόμπερτ Γκρέυ (1849) και Mezobucco του Τζωρτζ Έρνεστ Σέλεϋ (1889). Σύγχρονες μοριακές φυλογενετικές έρευνες (του DNA ή του RNA) των πτηνών αυτών της Ασίας απεκάλυψαν ότι τα είδη του Megalaima σχηματίζουν έναν κλάδο, που περιλαμβάνει και το P. pyrolophus. Τα είδη που μέχρι τότε ταξινομούνταν στο γένος Megalaima επαναταξινομήθηκαν έτσι στο γένος Psilopogon, που πλέον περιλαμβάνει τα εξής 32 είδη :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ψιλοπωγων
Μεγάλο Τζαμί των Ομεϋαδών
Το Μέγα Τέμενος των Ομεϋαδών βρίσκεται στη Δαμασκό της Συρίας και αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά δείγματα ισλαμικής αρχιτεκτονικής σε όλο τον κόσμο. Στη θέση του σημερινού Μεγάλου Τεμένους προϋπήρχε αρχικά ένας αραμαϊκός ναός αφιερωμένος στο σημιτικό θεό Χαντάντ (Hadad), ενώ επί ρωμαϊκής κυριαρχίας ανεγέρθηκε ο μεγαλοπρεπής ναός του Δαμασκηνού Δία (307 μ.Χ.), από τον οποίο σώζονται μέχρι σήμερα μια πύλη και μερικά τείχη.
Κατά τα τέλη του 4ου μ. Χ. αιώνα, η Δαμασκός αποτέλεσε σημαντικό προωθημένο φυλάκιο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, οι περισσότεροι κάτοικοι της οποίας δέχτηκαν το Χριστιανισμό. Με τον εκχριστιανισμό της Δαμασκού, ο ρωμαϊκός ναός του Δία αντικαταστάθηκε από καθεδρικό ναό αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή, όπου, σύμφωνα με την παράδοση, είχε ενταφιαστεί η κεφαλή του.
Το 635 μ.Χ. η Δαμασκός κατακτήθηκε από τους Άραβες και από το 661 ως το 750 μ.Χ. ήταν πρωτεύουσα της Ισλαμικής Αυτοκρατορίας. Ο χριστιανικός καθεδρικός ναός αγοράστηκε από το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών (661 – 750 μ. Χ.) και μετατράπηκε σε μουσουλμανικό τέμενος, που ανακαινίστηκε κατά τον 11ο, 15ο και 19ο αιώνα και είναι σήμερα γνωστό ως το Μέγα Τέμενος των Ομεϋαδών (Umayyad).
Το Μέγα Τέμενος της Δαμασκού χτίστηκε στα 706–715, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του Ομεϋδη χαλίφη Ουαλίντ Α΄. Η κατασκευή του διήρκεσε δέκα χρόνια και χρειάστηκαν 1.200 εργάτες. Αποτελούμενο από τρίκλιτο εσωτερικό και περίστυλο εξωτερικό αίθριο, που περιβάλλεται από κίονες, συγκαταλέγεται στα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα της ισλαμικής αρχιτεκτονικής.
Στην δυτική πλευρά της τεράστιας αυλής (παρότι αρχικά κτίστηκε στο κέντρο) υπάρχει το οκταγωνικό θησαυροφυλάκιο «Μπάιτ αλ-Μαλ» (Beit al Mal)), που καλύπτεται με μωσαϊκά με φυτικό διάκοσμο και στηρίζεται σε έξι κορινθιακούς κίονες, που προέρχονταν από το ρωμαϊκό ναό του Δία και όπου οι κάτοικοι της Δαμασκού φύλαγαν τα τιμαλφή τους. Ένας από τους τρεις μιναρέδες του Μεγάλου Τεμένους (13ος αι.) είναι αφιερωμένος στον Ιησού, ο οποίος τιμάται από το Ισλάμ ως προφήτης. Θεωρείται ως το σημείο απ’ όπου, κατά τη Δευτέρα Παρουσία, θα κατέλθει ο Ιησούς από τους ουρανούς για να ηγηθεί του αγώνα κατά του Αντίχριστου.
Ανυπέρβλητης καλλιτεχνικής αξίας είναι τα ψηφιδωτά στο Μεγάλο Τέμενος, τα οποία συναγωνίζονται τα ψηφιδωτά της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη κι αυτά στον Άγιο Βιτάλιο στη Ραβένα της Ιταλίας. Αρχικά, τα μωσαϊκά του τεμένους κάλυπταν περισσότερο από 4.460 τετραγωνικά μέτρα, αλλά με την εισβολή των Μογγόλων το 1400 μ. Χ. και την πυρκαγιά του 1893 καταστράφηκε το μεγαλύτερο μέρος από αυτά.
Βυζαντινοί καλλιτέχνες ήρθαν στη Δαμασκό για να φιλοτεχνήσουν τα απαράμιλλης τέχνης μωσαϊκά του Μεγάλου Τεμένους. Λόγω της απαγόρευσης του Ισλάμ να απεικονίζονται ανθρώπινες μορφές ή ζώα, οι διακοσμήσεις στα μωσαϊκά περιορίζονται σε αναπαραστάσεις με πόλεις και ανάκτορα, βουνά και ποτάμια, δέντρα και πανέμορφους κήπους, αντλώντας τη θεματολογία τους από τις περιγραφές της «Πόλης του Θεού» στο Κοράνι, δηλαδή του ουράνιου παραδείσου.
Στην ανατολική πλευρά της τεράστιας αίθουσας προσευχής του Μεγάλου Τεμένους, βρίσκεται μαρμάρινο μνημείο με πράσινο θόλο, όπου πιστεύεται ότι έχει ταφεί η κεφαλή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή, ο οποίος συγκαταλέγεται μεταξύ των προφητών και του Ισλάμ. Εδώ προσέρχονται χριστιανοί και μουσουλμάνοι για να λατρέψουν και να προσκυνήσουν την ιερή κάρα του αγίου.
Μάριο Κόστα
Ο Μάριο Κόστα (ιταλικά: Mario Costa), (Ρώμη, 30 Μαΐου 1904 - Ρώμη, 22 Οκτωβρίου 1995), ήταν Ιταλός ηθοποιός, σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Μοντέρ Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Δάφνη Νεμέας Κορινθίας
Η Δάφνη (παλαιά ονομασία: Λέριζα) είναι ημιορεινό χωριό του νομού Κορινθίας. Είναι κτισμένη στους πρόποδοες του όρους Γαβριά σε υψόμετρο 430 μέτρων. Ανήκει στην κοινότητα Δάφνης του Δήμου Νεμέας της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Το 2021 είχε 222 μόνιμους κατοίκους.
Το αρχικό όνομα του χωριού ήταν «Λέριζα» ενώ το 1955 μετονομάστηκε στην τωρινή του ονομασία, Δάφνη. Το χωριό κατοικήθηκε απο Αρβανίτες και πήρε το όνομα του απο την οικογένεια των Λεζαίων που θεωρούνται οι πρώτοι οικιστές του. Η σύγχρονη ονομασία προήλθε απο το φυτό δάφνη που ευδοκιμεί στην περιοχή.
Πολιούχος του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος ο οποίος θεωρείται ο προστάτης της περιοχής.
Οι κάτοικοι του χωριού ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία. Η περιοχή είναι γνωστή για την σταφίδα, το κρασί και το λάδι της.
Η ευρύτερη περιοχή της Νεμέας αποτελεί την μεγαλύτερη αμπελουργική ζώνη της Ελλάδας στην οποία παράγονται τα ονομαστά κρασιά Ονομασίας Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας (Ο.Π.Α.Π.) Νεμέα. Η περιοχή είναι ονομαστή για το κρασί της από τα αρχαία χρόνια, όταν ονομαζόταν Φλιάσιον Πεδίον.
Στην περιοχή της Νεμέας αλλά και στην Ευρύτερη περιοχή παράγεται η μαύρη σταφίδα ή αλλιώς Golden Βlack η κορινθιακή σταφίδα υπήρξε ο μαύρος χρυσός της Ελλάδας, αφού από το τέλος του 19ου αιώνα στήριζε την οικονομία της χώρας. Αποτελείται από μπλε-μαύρο χρώμα, η απαλή υφή της στο στόμα και η φρουτώδης γλυκιά της γεύση είναι τα εμφανή χαρακτηριστικά της που την κάνουν να διαφέρει απ’ τις υπόλοιπες.
Πληθυσμός
Η Δάφνη γνώρισε μεγάλη πληθυσμιακή αύξηση απο το 1879 μέχρι και το 1961 ενώ απο τότε ο πληθυσμός της έχει συρρικνωθεί σημαντικά.
Νάνσι Σινάτρα
Καριέρα
Η Νάνσι Σινάτρα ξεκίνησε την καριέρα της ως ηθοποιός και τραγουδίστρια τον Νοέμβριο του 1957 με μια εμφάνιση στην σειρά ρόλων του πατέρα της στο ABC-TV αλλά αρχικά απέκτησε επιτυχία μόνο στην Ευρώπη και στην Ιαπωνία. Στις αρχές του 1966 έλαβε παγκόσμια επιτυχία με το τραγούδι These Boots Are Made for Walkin'. Εμφανίστηκε στην τηλεόραση με ψηλές μπότες και με πολυχρώμα ντυμένους χορευτές, δημιουργώντας μια δημοφιλή και με διάρκεια στον χρόνο εικόνα των Swinging Sixties. Το τραγούδι γράφτηκε από τον Λι Χέιζελγουντ, ο οποίος έγραψε και έκανε την παραγωγή στις περισσότερες από τις επιτυχίες της Σινάτρα, ενώ τραγούδησε μαζί της αρκετά ντουέτα όπως το Some Velvet Morning. Το 1966 και 1967, η Σινάρτα μπήκε στα charts με 13 τραγούδια, με τον Μπίλι Στρέιντζ να συμμετέχει σε όλα.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 η Σινάτρα είχε μια σύντομη υποκριτική καριέρα, συμπεριλαμβανομένου ενός πρωταγωνιστικού ρόλου με τον Έλβις Πρίσλεϊ στην ταινία Ο κατακτητής με τη γαλάζια κούρσα (1968) και με τον Πίτερ Φόντα στην ταινία Οι άγγελοι της κόλασης (1966). Στην ταινία Πώς να πετύχετε σε δεύτερο γάμο με την πρώτη σας γυναίκα, ο Φρανκ και η Νάνσι Σινάτρα ενσάρκωσαν τους ρόλους του πατέρα και της κόρης.
Βιογραφία
Η Σινάτρα γεννήθηκε στις 8 Ιουνίου 1940 στο Νιου Τζέρσεϊ του Νιου Τζέρσεϊ. Είναι η μεγαλύτερη κόρη από τα τρία παιδιά που απέκτησε ο Φρανκ Σινάτρα με την πρώτη του σύζυγο, Νάνσι Μπαρμπάτο (1917–2018). Όταν ήταν βρέφος, η οικογένεια μετακόμισε στο Hasbrouck Heights του Νιου Τζέρσεϊ. Αργότερα μετακόμισαν στην Καλιφόρνια για χάρη της καριέρας του Φρανκ Σινάτρα στο Χόλυγουντ. Εκεί, η Σινάτρα πέρασε αρκετά χρόνια μαθαίνοντας πιάνο και χορό και λαμβάνοντας μαθήματα δραματικής τέχνης αλλά και παρακολουθώντας επί μήνες μαθήματα φωνητικής.
Το 1945 ο Φρανκ Σινάτρα τής αφιέρωσε το τραγούδι "Nancy (with the Laughing Face)".
Προσωπική ζωή
Γάμοι:
(Και οι δυο κόρες της Σινάτρα έχουν κληρονομήσει $1 εκατομμύριο έκαστη σύμφωνα με την διαθήκη του παππού τους Φρανκ Σινάτρα)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Bang Bang (My Baby Shot Me Down)
To Bang Bang (My Baby Shot Me Down) είναι ένα τραγούδι της Σερ, και το δεύτερο single που κυκλοφόρησε η τραγουδίστρια. Το κομμάτι συμπεριλήφθηκε στον δίσκο The Sonny Side of Chér (1966), και γράφτηκε από τον τότε άντρα της Σόνι Μπόνο. Το τραγούδι αφηγείται μια διαφυλετική ιστορία αγάπης ανάμεσα σε μια λευκή κοπέλα και ένα έγχρωμο αγόρι. Σημείωσε επιτυχία στα charts, καταφέρνοντας να φτάσει έως το νούμερο 3 των βρετανικών και στο νούμερο 2 των αμερικανικών. Έτσι, έγινε το πιο επιτυχημένο single της Σερ, τη δεκαετία του 1960. Το κομμάτι έχει γνωρίσει κι αρκετές διασκευές, με γνωστότερη ίσως αυτή της Νάνσι Σινάτρα, η οποία το διασκεύασε την ίδια χρονιά με την αρχική του κυκλοφορία. Άλλες γνωστές διασκευές είναι του πατέρα της Νάνσι, Φρανκ Σινάτρα, της Πετούλα Κλαρκ, των Vanilla Fudge και πιο πρόσφατα των Raconteurs.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1966 Κατηγορία:Τραγούδια της Νάνσι Σινάτρα Κατηγορία:Singles του 1988 Κατηγορία:Singles του 1966
Τζον Χούλντινγκ
Ο Τζον Χούλντινγκ ( Αύγουστος 1833 – 17 Μαρτίου 1902) ήταν Άγγλος επιχειρηματίας, διετέλεσε δήμαρχος της πόλης του Λίβερπουλ και ιδρυτής της ποδοσφαιρικής ομάδας Λίβερπουλ ΦΚ. Τον Νοέμβριο του 2018, ο Χούλντινγκ τιμήθηκε με ένα άγαλμα έξω από το Anfield για τους εορτασμούς των 125 χρόνων από την ίδρυση της Λίβερπουλ.
Ο Τζον Χούλντινγκ έλαβε μόρφωση στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ. Διοικούσε ένα ζυθοποιείο το οποίο του παρείχε οικονομική άνεση για όλη του τη ζωή. Το 1897 εκλέχτηκε δήμαρχος του Λίβερπουλ. Πριν από την εκλογή του ο Χουλντινγκ αναμείχθηκε με την πρώτη επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα του Λίβερπουλ, την Έβερτον. Το 1882, η Έβερτον αναγκάστηκε να παίζει τους αγώνες της σε κλειστό έδαφος, ενώ μέχρι τότε αγωνιζόταν στο Stanley Park. Μία συνάντηση έλαβε μέρος στο Sandon Hotel, το οποίο ανήκε στον Χούλντινγκ και εκεί αποφασίστηκε η Έβερτον να νοικιάσει έναν χώρο πριν το Priory Road. Όταν οι ιδιοκτήτες του χώρου ζήτησαν από την ομάδα να φύγει, ο Χούλντινγκ εξασφάλισε έναν νέο χώρο πληρώνοντας ένα μικρό ενοίκιο στον John Orrell, που ήταν επίσης ζυθοποιός. Το πρώτο ποδοσφαιρικό παιχνίδι στο Άνφιλντ διεξήχθη στις 28 Σεπτεμβρίου του 1884.
Πολλά από τα μέλη της Έβερτον πίστευαν πως ο Χούλντινγκ προσπαθούσε να βγάλει κέρδος σε βάρος της ομάδας. Τα 279 μέλη της ομάδας συναντήθηκαν τον Ιανουάριο του 1892 για να συζητήσουν επί του θέματος. Μετά από δεύτερη συνάντηση στις 15 Μαρτίου του 1892, η Έβερτον αποφάσισε να εγκαταλείψει το Άνφιλντ και αργότερα την ίδια χρονιά βρήκε νέο χώρο, το Γκούντισον Παρκ, βόρεια του Στάνλεϊ Παρκ.
Ο Χούλντινγκ και ο Όρελ έμειναν με ένα άδειο γήπεδο και ο Χούλντινγκ πίστευε πως ο μόνος τρόπος να το αξιοποιήσουν ήταν να ιδρυθεί μία νέα ομάδα. Η νέα ομάδα αρχικά ονομάστηκε Έβερτον Αθλέτικ αλλά η ποδοσφαιρική ομοσπονδία δεν τον ενέκρινε λόγω της ομοιότητας με την πρώτη ομάδα της πόλης. Έτσι η νέα ομάδα ονομάστηκε Λίβερπουλ ΦΚ. Το πρώτο παιχνίδι της Λίβερπουλ ήταν ένα φιλικό απέναντι στην  Rotherham Town.
Ο Χούλντινγκ πέθανε το 1902 στη Νίκαια της Γαλλίας μετά από μακροχρόνια ασθένεια. Στην κηδεία του παρευρέθηκαν παίκτες και παράγοντες τόσο της Λίβερπουλ και της Έβερτον για να τιμήσουν τη συνεισφορά στην πόλη του Λίβερπουλ.
Παραπομπές
<references group="https://en.wikipedia.org/wiki/John_Houlding" />
Πάολο Κοστέλλα
Ο Πάολο Κοστέλλα (ιταλικά: Paolo Costella) (Γένοβα, 19 Φεβρουαρίου 1964), είναι Ιταλός σκηνοθέτης και σεναριογράφος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Πατιάλα
Στη λαϊκή κουλτούρα, η πόλη εξακολουθεί να φημίζεται για τα παραδοσιακά της τουρμπάνια Πατιάλα Σάχι (τύπος καλύμματος κεφαλής), τα παράντα (τούφα εξτένσιον για τα μαλλιά), τα Πατιάλα σαλβάρ (τύπος γυναικείων παντελονιών), τα τζούτι (τύπος υποδημάτων) και το Πατιάλα πεγκ (μονάδα μέτρησης όγκου υγρών).
Ιστορία
Το κράτος της Πατιάλα ιδρύθηκε το 1763 από τον Μπάμπα Άλα Σινγκ, έναν αρχηγό των Τζατ Σιχ, ο οποίος έχτισε το φρούριο Κίλα Μουμπάρακ, γύρω από το οποίο χτίστηκε η σημερινή πόλη της Πατιάλα. Μετά την Τρίτη Μάχη του Πάνιπατ το 1761, στην οποία οι Μαράτα νικήθηκαν από τους Ντουρανί, οι Αφγανοί κυριάρχησαν σε όλο το Παντζάμπ. Εκείνη την περίοδο οι κυβερνήτες της Πατιάλα άρχισαν να συλλέγουν βασιλικά εμβλήματα. Το κράτος της Πατιάλα είδε πάνω από σαράντα χρόνια ενός αδιάλειπτου αγώνα κυριαρχίας με την Αφγανική Αυτοκρατορία των Ντουρανί, την Αυτοκρατορία των Μαράτα και την Αυτοκρατορία των Σιχ της Λαχόρης.
Το 1808, ο κυβερνήτης της Πατιάλα σύναψε συνθήκη με τους Βρετανούς που έχτιζαν μία μεγάλη αυτοκρατορία στην Ινδική υποήπειρο, και αντιτάχθηκε στον Σιχ Μαχαραγιά Ράντζιτ Σινγκ της Λαχόρης. Όταν ήταν επαρχία των Βρετανικών Ινδιών, οι Βρετανοί τιμητικά απηύθυναν στην Πατιάλα στρατιωτικό χαιρετισμό με "17 κανονιές". Οι κυβερνήτες της: Κάραμ Σινγκ, Ναρίντερ Σινγκ, Ρατζίντερ ΣΙνγκ, Μπουπίντερ Σινγκ, Μαχέντρα Σινγκ και Γιαντβίντρα Σινγκ αντιμετωπίστηκαν με σεβασμό και αξιοπρέπεια από τους Βρετανούς. αριστερά|μικρογραφία|Η Πύλη Νταρσάνι (η κύρια πύλη του φρούριου Κίλα Μουμπάρακ), που χτίστηκε τον 18ο αιώνα. Η πόλη της Πατιάλα σχεδιάστηκε και αναπτύχθηκε με τεχνοτροπία αρχιτεκτονικής Ινδουϊστικών ναών, επειδή οι πρώτοι κάτοικοί της ήταν οι Ινδουιστές του Σιρχιντ που έστησαν τις επιχειρήσεις τους έξω από την Πύλη Νταρσάνι.
Επί του παρόντος, επικεφαλής του βασιλικού Οίκου είναι ο Λοχαγός Αμαρίνταρ Σινγκ, ο οποίος διετελεί θητεία ως ο 15ος Προϊστάμενος Υπουργός του Παντζάμπ από το 2017. Οι βασιλείς θεωρούνται ως μορφές πολιτιστικής και πολιτικής σημασίας στο ανατολικό Παντζάμπ.
Ο Μαχαραγιάς Κάραμ Σινγκ, ο οποίος κυβέρνησε το 1813 -1845 (το Βασίλειο των Σιχ της Πατιάλα στο Παντζάμπ) συμμάχησε με την Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών και τάχθηκε με τους Βρετανούς στον Α' Πόλεμο Άγγλων-Σιχ, εναντίον της αυτοκρατορίας των Σιχ του Μαχαραγιά Ράντζιτ Σινγκ.
Ναός Σρι Κάλι Ντέβι
μικρογραφία|Μούρτι της [[Κάλι|Μάα Κάλι στο ναό Σρι Κάλι Ντέβι στην Πατιάλα. Ο ναός χτίστηκε το 1936 από τον Μαχαραγιά Μπουπίντερ Σινγκ.]] Ο Ναός Σρι Κάλι Ντέβι είναι ένας Ινδουιστικός ναός αφιερωμένος στον Μάα Καάλι. Χτίστηκε το 1936 από τον Σιχ κυβερνήτη του κράτους της Πατιάλα, τον Μαχαραγιά Μπουπίντερ Σινγκ, ο οποίος χρηματοδότησε την κατασκευή του ναού και επιμελήθηκε την διακόσμησή του. Ο θρύλος λέει ότι ο Μαχαραγιάς ήθελε να προστατεύσει την πόλη από τις πλημμύρες με ετήσιες θυσίες στο ναό. Έφερε τα αγάλματα ύψους 1,82 μ. των Κάλι και Τζιότι από τη Βεγγάλη και πρόσφερε έναν νεροβούβαλο για πρώτη θυσία ζώου (μπάλι) στο ναό. Ο ναός έχει ανακηρυχτεί εθνικό μνημείο για την όμορφη δομή του. Το μεγάλο συγκρότημα προσελκύει πιστούς, Ινδουϊστές και Σιχ, από απόμακρες περιοχές.
Στο κέντρο του συγκροτήματος υπάρχει ένας πολύ παλαιότερος ναός της Ρατζ Ρατζεσβάρι. Εδώ οι πιστοί προσφέρουν σιναπέλαιο, φακές ντάαλ, γλυκίσματα, καρύδες, βραχιόλια και μαντίλες τσούνι, κατσίκες, όρνιθες και ποτά στη Θεία Μητέρα. Στα φεστιβάλ Ναβαράτρι προσφέρονται κατά μέσο όρο πάνω από 60.000 μπουκάλια αλκοολούχων ποτών, τα οποία φυλάσσονται στο "Σάραμπ Κουντ" (κελάρι) του ναού.
Γκουρουντβάρα Ντουκ Νιβάραν Σαχίμπ
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Dukh_Nivaran_01.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Γκουρουντβάρα Ντουκ Νιβάραν Σαχίμπ, Πατιάλα Οι τοπικές παραδόσεις, που τεκμηριώνονται από ένα παλιό χειρόγραφο που φυλάσσεται στο Γκουρουντβάρα, λένε ότι o Μπαγκ Ραμ, ένας τζίβαρ (κάστα ψαράδων) του χωριού Λεχάλ, περίμενε τον ένατο Γκουρού των Σιχ, τον Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ, που διέμενε προσωρινά στην πόλη Σαϊφαμπάντ (σημερινή Μπαχαντούργκαρ), και τον παρακάλεσε να επισκεφτεί το χωριό του και να το ευλογήσει ώστε οι κάτοικοί του να απαλλαγούν από μία σοβαρή και περίεργη αρρώστια που τους βασάνιζε για πολύ καιρό.
Την 24η Ιανουαρίου 1672 ο Γκουρού επισκέφθηκε το Λεχάλ και έμεινε κάτω από μία Ινδική συκιά στην όχθη μιας λίμνης. Η αρρώστια έφυγε από το χωριό. Η τοποθεσία όπου είχε καθίσει ο Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ έγινε γνωστή ως Ντουκ Νιβάραν, που σημαίνει «εξάλειψη του πόνου». Οι πιστοί λένε ότι το νερό της λίμνης του ιερού έχει θεραπευτικές ιδιότητες, και ότι όλες οι αρρώστιες θεραπεύονται με "ίσνααν" (υδροθεραπεία με κρύο νερό) για 5 συνεχόμενες ημέρες.
Γκουρουντβάρα Μότι Μπαγκ Σαχίμπ
Βρίσκεται στην πόλη της Πατιάλα. Ο Σρι Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ ξεκίνησε ένα ταξίδι για το Δελχί και πέρασε από εκεί την 14η Ιουνίου 1675. Ο Ναβάμπ Σαΐφ Αλί Καν, ένας ευσεβής Μουσουλμάνος, ήταν θαυμαστής του, τον φιλοξένησε και του ζήτησε να μείνει όσο θέλει. Ο Γκουρού έμεινε για 3 μήνες, μέχρι να περάσει η περίοδος των βροχών. Τις ημέρες διαλογιζόταν στο Φρούριο, ενώ τα απογεύματα προσφερόταν για συζητήσεις. Την 17η Σεπτεμβρίου 1675 ο Γκουρού Σαχίμπ έφυγε συνεχίζοντας το ταξίδι του.
Φρούριο της Μπαχαντούργκαρ
μικρογραφία|Φρούριο της Μπαχαντούργκαρ Το Φρούριο βρίσκεται σε απόσταση 6 χλμ από την Πατιάλα, στο δρόμο προς την Τσαντίγκαρ. Χτίστηκε το 1658 μ.Χ. από τον Μουγκάλ Ναβάμπ Σαΐφ Καν, και το 1837 ανακαινίστηκε από τον Σιχ Μαχαραγιά Κάραμ Σινγκ. Η κατασκευή του διήρκεσε 8 χρόνια και κόστισε περίπου 1 εκατομμύριο Ινδικές Ρουπίες. Καλύπτει μία έκταση 2.100 τ.μ. Περιβάλλεται από στρογγυλό τείχος και τάφρο, με περιφέρεια κύκλου σχεδόν 2 χλμ.
Φρούριο Κίλα Μουμπάρακ
μικρογραφία|Η Πύλη του Κίλα Μουμπάρακ Το συγκρότημα κτιρίων του Κίλα Μουμπάρακ καλύπτει μία έκταση 40 στρεμμάτων στην καρδιά της πόλης, και περιλαμβάνει το κύριο ανάκτορο ή Κίλα Αντρούν (σημαίνει «εσωτερικό φρούριο»), τον ξενώνα ή Ραν Μπας και την αίθουσα της βασιλικής αυλής ή Ντάρμπαρ Χωλ. Στον εξωτερικό χώρο υπάρχει η Πύλη Νταρσάνι, ένας ναός του Σίβα, και τα παζαρομάγαζα των δρόμων γύρο από το Κίλα που εμπορεύονται πολύτιμα στολίδια, χρωματιστά χειροποίητα υφάσματα, υποδήματα τζούτι και φανταχτερά παράντα (εξτένσιον για τα μαλλιά).
Χρησιμοποιήθηκε ως κύρια κατοικία από την βασιλική οικογένεια της Πατιάλα μέχρις ότου μεταφέρθηκαν στο τότε νεόχτιστο Παλαιό Ανάκτορο Μότι Μπαγκ..
Εθνική Πινακοθήκη
Το όνομα Εθνική Πινακοθήκη μπορεί να αναφέρεται στα εξής λήμματα:
Πατιάλα
Φρούριο Κίλα Μουμπάρακ
Η είσοδος είναι μέσω μιας επιβλητικής πύλης. Το αρχιτεκτονικό στυλ του ανακτόρου είναι μία σύνθεση από τεχνοτροπίες των ύστερων Μουγκάλ και του Ρατζαστάν. Το συγκρότημα διαθέτει 10 προαύλιους χώρους κατά μήκος του άξονα βορρά-νότου, εκ των οποίων έκαστο είναι μοναδικό σε μέγεθος και χαρακτήρα, μερικά είναι πολύ μικρά και άλλα είναι απλά σχισμές στο ύφασμα του κτιρίου. Μολονότι το Αντρούν είναι ένα ενιαίο διασυνδεδεμένο κτίριο, περιγράφεται ως μία σειρά από ανάκτορα. Κάθε σετ δωματίων σχηματίζει ένα σύμπλεγμα γύρω από ένα προαύλιο χώρο, και φέρει ένα όνομα: Τόπκανα, Κίλα Μουμπάρακ, Σις Μαχάλ, Θησαυροφυλάκιο και Φυλακή. Δέκα από τα δωμάτια είναι ζωγραφισμένα με τοιχογραφίες ή περίτεχνα διακοσμημένα με καθρέφτες και χρυσάφια.
Στο συγκρότημα υπάρχει μια μικρή Βρετανική κατασκευή με Γοτθικές καμάρες, μαρμάρινα τζάκια και χτιστές τουαλέτες, στεγασμένη με οροφή τεχνοτροπίας των Μουγκάλ Ρατζαστάνι. Ο πύργος έχει μια φλόγα που σιγοκαίει από τον καιρό του Μπάμπα Αλα Σινγκ, μαζί με μια φλόγα που έφερε από το Ναό Τζβάλα Τζι (της φωτιάς). Ετήσια διακοσμείται όμορφα για το Φεστιβάλ Κληρονομιάς.σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Suspension_Bridge_at_Sheesh_Mahal,_Patiala.jpg|μικρογραφία|Η κρεμαστή γέφυρα του Σις Μαχάλ|εναλλ.=|αριστερά
Σις Μαχάλ
Το συγκρότημα κτιρίων του Παλαιού Ανακτόρου Μότι Μπαγκ, που χτίστηκε τον 19ο αιώνα από τους Μαχαραγιάδες, περιλαμβάνει το πολύ γνωστό Σις Μαχάλ, που κυριολεκτικά μεταφράζεται ως το «Παλάτι με τους Καθρέφτες». Το μαχάλ περιέχει πολυάριθμες τοιχογραφίες, εκ των οποίων οι περισσότερες έγιναν υπό την βασιλεία του Μαχαραγιά Ναρίντερ Σινγκ. Η λίμνη μπροστά στο ανάκτορο προσθέτει στην ομορφιά του τοπίου. Η γέφυρα Λάξμαν Τζούλα που διασχίζει τη λίμνη είναι ένα διάσημο αξιοθέατο. Ένα μουσείο στεγάζει τη μεγαλύτερη συλλογή μεταλλίων από τον κόσμο που συλλέχθηκαν από την Αυτού Εξοχότητα, τον Μαχαραγιά Μπουπίντερ Σινγκ. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:RajindraKothi.jpg|δεξιά|μικρογραφία|Το ξενοδοχείο Ρατζίντρα Κότι βρίσκεται στους Κήπους του Μπαραντάρι. Επί του παρόντος, το μουσείο και το κεντρικό κτίριο είναι κλειστά για το κοινό λόγω ανακαίνισης. Προσβάσιμα για τους τουρίστες είναι τα περίγυρα του Μαχάλ και η γέφυρα Λάξμαν Τζούλα. εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|Το Ανάκτορο του Μπαραντάρι στην Πατιάλα λειτουργεί ως ξενοδοχείο τώρα.
Κήποι του Μπαραντάρι
μικρογραφία|Η αίθουσα της Βασιλικής τραπεζαρίας Οι κήποι του Μπαραντάρι, που βρίσκονται βόρεια της παλαιάς πόλης της Πατιάλα, έξω από την Πύλη της Σερανβάλα, δημιουργήθηκαν κατά τη βασιλεία του Μαχαραγιά Ρατζίντερ Σινγκ. Στον κήπο υπάρχει μεγάλη ποικιλία από σπάνια δέντρα και είδη φυτών και άνθεων, που πλαισιώνουν τα εντυπωσιακά κτίρια της αποικιοκρατίας, το μαρμάρινο άγαλμα του μαχαραγιά Ραντζίντερ Σινγκ και ένα μουσείο με τις συλλογές του Μαχαραγιά Ράντζιτ Σινγκ. Οι κήποι προορίζονταν για βασιλικό ανάκτορο με ένα στάδιο κρίκετ, πίστα πατινάζ και ένα μικρό παλάτι στην καρδιά του, το Ρατζίντερ Κότι, που τώρα έχει μετατραπεί σε ξενοδοχείο πολιτιστικής κληρονομιάς. Μπαραντάρι στα Ινδικά σημαίνει Δώδεκα Πόρτες.
Μετά από εκτεταμένα έργα ανακαίνισης, το 2009 άρχισε να λειτουργεί ως το πρώτο ξενοδοχείο πολιτιστικής κληρονομιάς του Παντζάμπ, από την ξενοδοχειακή επιχείρηση Νιμράνα.
Εθνικό Ίδρυμα Αθλητισμού
Ιδρύθηκε το 1961 και είναι το μεγαλύτερο Ασιατικό αθλητικό ίδρυμα στην πόλη της Πατιάλα. Το 1973 μετονομάστηκε σε Εθνικό Ίδρυμα Αθλητισμού Νετάτζι Σούμπας, προς τιμήν του Ινδού ήρωα. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:NSNIS.png|αριστερά|μικρογραφία|Εθνικό Ινστιτούτο Αθλητισμού Νετάτζι Σούμπας Στεγάζεται στο παλαιό ανάκτορο Μότι Μπαγκ της βασιλικής οικογένειας, που αγοράστηκε από την κυβέρνηση της Ινδίας μετά την Ινδική Ανεξαρτησία. Στο κτίριο φυλάσσονται διάφορα αναμνηστικά αντικείμενα από τον αθλητικό χώρο, όπως ένας δίσκος βάρους 95 κιλών που χρησιμοποιούσε ο Πακιστανός παλαιστής "Μεγάλος Γκάμα" στις ασκήσεις με βαθιά καθίσματα, το χρυσό μετάλλιο που κέρδισε ο Ινδός παίκτης χόκεϊ Ντιάν Τσαντ στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 στο Άμστερνταμ, και τα αθλητικά παπούτσια της Ινδής αθλήτριας του στίβου, Π.Τ. Ούσα, από τους Ασιατικούς Αγώνες του 1986 στη Σεούλ.
Εκπαίδευση
δεξιά|μικρογραφία|Κολλέγιο Μοχίντρα Από την Aνεξαρτησία της Ινδίας το 1947, η Πατιάλα έχει αναδυθεί ως σημαντικό εκπαιδευτικό κέντρο στην πολιτεία του Παντζάμπ. Στην πόλη εδρεύουν: το Πανεπιστήμιο του Τάπαρ, η Σχολή Διοίκησης του Τάπαρ, το Πανεπιστήμιο του Παντζάμπ, η Εθνική Νομική Σχολή του Ράτζιβ Γκάντι, το Κολέγιο Μοχίντρα, η Νομική Σχολή Άριανς, το Νοσοκομείο Ρατζίντρα, η Κρατική Ιατρική Σχολή, η Κρατική Σχολή Φυσικής Αγωγής του Καθ. Γκούρσεβακ Σινγκ, το Γυναικείο Κρατικό Κολέγιο, και η Κρατική Εμπορική Σχολή του Μπίκραμ.
Στην Πατιάλα υπάρχουν πολλοί χώροι παιχνιδιών, όπως το Αθλητικό Συγκρότημα Ράτζα Μπαλίντρα που διαθέτει κλειστό γήπεδο, το Αθλητικό Στάδιο Γιανταβίντρα, το Ρινκ Χωλ για πατινάζ με τροχοπέδιλα, το Στάδιο Κρίκετ Ντρουβ Παντοβε και το Εθνικό Ίδρυμα Αθλητισμού της Πατιάλα.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο Ινδουισμός είναι η κυρίαρχη θρησκεία της πόλης, ακολουθούμενη από τον Σιχισμό. Οι μειονότητες είναι Μουσουλμάνοι, Χριστιανοί, τζαϊνιστές και Βουδιστές.
Η απογραφή του 2011 έδειξε ότι η αστική ζώνη της Πατιάλα είχε πληθυσμό 446.246 κατοίκων και η πόλη της Πατιάλα 406.192. Οι άνδρες αποτελούν το 54% του πληθυσμού και οι γυναίκες το 46%. Το μέσο ποσοστό αλφαβητισμού είναι 86%, υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο 64,9%. Το 10% του πληθυσμού ήταν ηλικίας μικρότερης των 5 ετών.
Πολιτισμός και παραδόσεις
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Patiala_Phulkari.jpg|μικρογραφία|Φούλκαρι από την Πατιάλα Η επιρροή της Πατιάλα στην περιοχή Μάλβα ήταν περισσότερο από πολιτική. Η Πατάλα ήταν ένα κέντρο θρησκευτικής και πολιτιστικής ζωής. Όσον αφορά την εκπαίδευση, η πόλη ήταν πρωτοπόρα. Το Κολέγιο Μοχίντρα ήταν το πρώτο εκπαιδευτικό ίδρυμα του Παντζάμπ που αξιολογήθηκε ως άριστο από τον οργανισμό αξιολόγησης και διαπίστευσης εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Στην Πατιάλα έχει εξελιχθεί μία ξεχωριστή αρχιτεκτονική τεχνοτροπία. Με δανεικά στοιχεία από την τεχνοτροπία των Ράτζπουτ, έχει ομορφιά και κομψότητα πλασμένη από τις τοπικές παραδόσεις.
Με την υποστήριξη των Μαχαραγιάδων της Πατιάλα, έχει αναπτυχθεί ένα καθιερωμένο είδος μουσικής του Ινδουστάν που ονομάζεται «Πατιάλα Γκαράνα», που διατηρείται μέχρι τις μέρες μας. Από αυτήν τη μουσική σχολή έχουν περάσει ορισμένοι διάσημοι μουσικοί, εκ των οποίων πολλοί ήρθαν στην Πατιάλα μετά τη διάλυση της Αυλής των Μουγκάλ στο Δελχί τον 18ο αιώνα. Ο περισσότερο αναγνωρισμένος εκπρόσωπος αυτού του μουσικού είδους ήταν ο Ουστάντ Αλι Μπουξ. Οι απόγονοί του, ο Αχταρ Χουσαϊν Χαν και ο Γκουλάμ Αλί Χαν, πέτυχαν παγκόσμια αναγνώριση με την Πατιάλα Γκαράνα.
Μετά τον Χωρισμό της Ινδίας (1947), οι Μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πόλη μαζικά και να μετεγκατασταθούν στο Πακιστάν, ενώ πολλοί Ινδουιστές και Σιχ μετανάστευσαν από το Πακιστάν και εγκαταστάθηκαν στις ιδιοκτησίες των Μουσουλμάνων της Πατιάλα. Ο τότε Μαχαράγιας της Πατιάλα, ο Γιανταβίντρα Σινγκ, και η σύζυγός του Μαχαράνι Μοχίντερ Καουρ, έστησαν πολλά στρατόπεδα συγκέντρωσης και εργάστηκαν ακούραστα για να βοηθήσουν τους ανθρώπους.
Μεταφορές
Η Πατιάλα έχει έναν από τους μεγαλύτερους αριθμούς οχημάτων ανά κεφαλή στην Ινδία.
Το οδικό δίκτυο της Πατιάλα συνδέεται με όλες τις πόλεις: Αμπάλα, Καϊταλ, Τσαντίγκαρ, Αμριτσάρ, κ.α. Το Δελχί είναι προσβάσιμο μέσω αυτοκινητοδρόμου και σιδηροδρόμου. Στην Πατιάλα υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός. Το Αεροδρόμιο της Πατιάλα δεν λειτουργεί. Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι της Τσάντιγκαρ, για εσωτερικές πτήσεις, που απέχει 62 χλμ. από την πόλη. Η Πατιάλα βρίσκεται πολύ κοντά στην πόλη Νάμπα, που απέχει ~27 χλμ. ή μιάμιση ώρα δρόμου.
Ψυχαγωγία
Η πόλη έχει τις ακόλουθες κινηματογραφικές αίθουσες: Φουλ, Μάλβα, Κάπιταλ, και του εμπορικού κέντρου SRS Omaxe.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Παντζάμπ (Ινδία)
Πέδρο (ποδοσφαιριστής, γεννημένος το 1987)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Β Κατηγορία:Κανάριες νήσοι Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Ντιράν Αλεξανιάν
Ο Ντιράν Αλεξανιάν (Diran Alexanian, αρμεν. Տիրան Ալեքսանեան, 1881-1954) ήταν Αρμένιος μουσικός (βιολοντσελίστας) και φημισμένος δάσκαλος του βιολοντσέλου.
Ο Αλεξανιάν γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και έμαθε βιολοντσέλο με δάσκαλο τον Φρήντριχ Γκρυτσμάχερ στη Λειψία, ενώ έπαιζε μουσική δωματίου με τον Γιοχάνες Μπραμς και τον βιολονίστα Γιόζεφ Γιόακιμ. Σε νεαρή ηλικία ήταν ήδη ένας «φτασμένος» βιολοντσελίστας, παίζοντας σε ηλικία 17 ετών το σόλο μέρος του Δον Κιχώτη του Ρίχαρντ Στράους.
Σε ηλικία είκοσι ετών ο Αλεξανιάν εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου γνώρισε τον Πάμπλο Καζάλς. Ο Καζάλς είχε δει τον Αλεξανιάν να παίζει και είχε διαπιστώσει ότι οι τοποθετήσεις των δακτύλων του ήταν συμβατές με τον δικό του νέο τρόπο παιξίματος του βιολοντσέλου. Αφού γνωρίστηκαν, βρήκαν ότι είχαν παρόμοιες απόψεις όσον αφορούσε τη γενική τεχνική του οργάνου και την ερμηνεία της μουσικής.
Ο Αλεξανιάν παραιτήθηκε από τη θέση του στην École Normale de Musique το 1937 και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί δίδαξε τόσο στο Ίδρυμα Πήμποντυ του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς στη Βαλτιμόρη, όσο και στη Σχολή Μουσικής του Μανχάταν στη Νέα Υόρκη. Ανάμεσα στους μαθητές του εκεί συγκαταλέγονταν και οι Μπέρναρντ Γκρήνχαουζ, Ντέιβιντ Σόυερ, Ράγια Γκάρμπουσοβα και Μίσα Σνάιντερ. Ο Αλεξανιάν συνέθεσε τη «Μικρή αρμενική σουίτα».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρμένιοι μουσικοί Κατηγορία:Βιολοντσελίστες
Σεργκέι Σκριπάλ
Ο Σέργκει Βικτορόβιτς Σκριπάλ (ρωσικά:Сергей Викторович Скрипаль) (21 Ιουνίου 1951), είναι πρώην αξιωματικός της Ρωσικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, ο οποίος ενήργησε ως διπλός πράκτορας για τις υπηρεσίες πληροφοριών του Ηνωμένου Βασιλείου κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και των αρχών του 2000. Τον Δεκέμβριο του 2004, συνελήφθη από τη Ρωσική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB) και αργότερα, καταδικάστηκε για εσχάτη προδοσία και καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλάκισης. Εγκαταστάθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2010 με το πρόγραμμα ανταλλαγής κατασκόπων.
Στις 29 Μαρτίου, η Γιούλια αναφέρθηκε ότι ήταν εκτός κρίσιμης κατάστασης, «συνειδητή και μιλώντας». Μια εβδομάδα αργότερα, στις 6 Απριλίου, λέγεται ότι η Σκριπάλ δεν βρισκόταν πλέον σε κρίσιμη κατάσταση. Τελικά πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο στις 18 Μαΐου.
Σύλληψη και καταδίκη
Τον Δεκέμβριο του 2004, ο Σκριπάλ συνελήφθη έξω από το σπίτι του στην περιοχή Krylatskoye της Μόσχας λίγο μετά την επιστροφή του από τη Βρετανία. Τον Αύγουστο του 2006 καταδικάστηκε από το Περιφερειακό Στρατιωτικό Δικαστήριο της Μόσχας σύμφωνα με το Άρθρο 275 του ρωσικού Ποινικού Κώδικα (εσχάτη προδοσία υπό μορφή κατασκοπείας) στη δίκη που διεξήχθη υπό κεκλεισμένων θυρών.
Η εισαγγελία, η οποία εκπροσωπήθηκε προσωπικά από τον αρχηγό της στρατιωτικής εισαγγελείας, Σεργκέι Φρίντσεσκι, υποστήριξε για μια 15ετή ποινή,  αντί για το ανώτατο όριο των 20 ετών σύμφωνα με το άρθρο 275, ως αναγνώριση ελαφρυντικών στοιχείων, όπως η συνεργασία του  με τους ανακριτές.
Ο Σκριπάλ καταδικάστηκε σε 13 χρόνια σε φυλακή υψηλής ασφαλείας. Η υπόθεση δεν αποκαλύφθηκε στο κοινό παρά μόνο μετά την καταδίκη του τον Αύγουστο του 2006. Οι δικηγόροι του Σκριπάλ άσκησαν έφεση κατά της ποινής, η οποία επικυρώθηκε από το Στρατιωτικό Κολέγιο του Ανώτατου Δικαστηρίου στις 30 Νοεμβρίου 2006.
Αποφυλάκιση
Στις 9 Ιουλίου 2010, ο Σκριπάλ, μαζί με τρεις άλλους Ρώσους πολίτες φυλακισμένους για κατασκοπεία, απελευθερώθηκαν στο πλαίσιο μιας συμφωνίας ανταλλαγής κατασκόπων για τους δέκα Ρώσους πράκτορες που συνελήφθησαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πλαίσιο του προγράμματος Illegals, αφού δόθηκε χάρη από τον τότε Πρόεδρο της Ρωσίας, Ντμίτρι Μεντβέντεφ.
Προσωπική ζωή
Μετά την αποφυλάκιση του, ο Σκριπάλ μετακόμισε στο Σάλσμπουρι του Wiltshire, όπου αγόρασε ένα σπίτι το 2011.
Η γυναίκα του Σκριπάλ πέθανε το 2012 από καρκίνο της μήτρας. Η κόρη του, Γιούλια επέστρεψε στη Μόσχα το 2014 και εργάστηκε ως πωλήτρια. Ο γιος του πέθανε σε ηλικία 43 ετών το Μάρτιο του 2017, υπό άγνωστες συνθήκες, σε μια επίσκεψη του στην Αγία Πετρούπολη. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Σκριπάλ πέθανε μέσα στα δύο χρόνια πριν από τη δηλητηρίαση. Τόσο η σύζυγος του Σκριπάλ, όσο και ο γιος του είναι θαμμένοι σε ένα νεκροταφείο στο Σάλσμπουρι.
Ενεργή δράση
Σύμφωνα με βρετανούς αξιωματούχους, ο Σκριπάλ συνεχίσε να παρέχει πληροφορίες στο Ηνωμένο Βασιλείο αλλά και σε άλλες δυτικές υπηρεσίες πληροφορίων και μετά το 2010.
Τον Μάιο του 2018, οι New York Times ανέφεραν ότι ο Σκριπάλ, αν και συνταξιούχος, ήταν "ακόμα στο παιχνίδι". Ενώ ζούσε στη Βρετανία, ταξίδεψε σε άλλες χώρες, και συναντήθηκε με αξιωματούχους μυστικών υπηρεσιών της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Εσθονίας και της Κολομβίας, συζητώντας πιθανότατα τις ρωσικές τεχνικές κατασκοπείας. Τον Ιούνιο του 2016 ταξίδεψε στην Εσθονία για να συναντήσει τους τοπικούς κατασκόπους. Ο Ρώσος εξόριστος Βαλερί Μόροζοφ δήλωσε στο Channel 4 News, ότι ο Σεργκέι Σκριπάλ  εξακολουθεί να εργάζεται και έχει τακτική επαφή με αξιωματικούς των στρατιωτικών πληροφοριών στη Ρωσική Πρεσβεία.
Λεάνδρο Παρέδες
Ο Λεάνδρο Ντανιέλ Παρέδες (Ισπανικά: Leandro Daniel Paredes), γεννημένος στις 29 Ιουνίου 1994, είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως μέσος στον γαλλικό σύλλογο Παρί Σεν Ζερμέν.
Μπόκα Τζούνιορς
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του για τη Μπόκα στις 6 Νοεμβρίου 2010 στον εκτός έδρας αγώνα με την Αρχεντίνος Τζούνιορς (0–2). Στις 29 Ιανουαρίου 2014 μετεγγράφηκε στην ιταλική Κιέβο Βερόνα για το υπόλοιπο της περιόδου 2013–14.
Ρόμα
Είχε ανακοινωθεί πως η Ρόμα συμφώνησε να υπογράψει τον Παρέδες ως δανεικό από την Μπόκα, με το ύψος του δανεισμού να ανέρχεται στα 4,5 εκατομμύρια ευρώ, ωστόσο η Ρόμα δεν είχε πλέον το δικαίωμα να εγγράψει παίκτες που κατάγονται από χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γι' αυτό και ο Παρέδες μετεγγράφηκε στην Κιέβο.
Στις 19 Ιουλίου 2014 μετεγγράφηκε στη Ρόμα με προσωρινή συμφωνία, και με πιθανότητα απόκτησής του από την Μπόκα. Στις 27 Σεπτεμβρίου 2014 πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στον αγώνα εναντίον της Ελλάς Βερόνα. Στις 8 Φεβρουαρίου 2015, ο Παρέδες πέτυχε το πρώτο του τέρμα για τη Ρόμα στον αγώνα με την Κάλιαρι (2-1). Τον Ιούνιο του 2015 η Ρόμα υπέγραψε συμφωνία ύψους 6,067 εκατομμύρια δολάρια για την απόκτησή του. Δόθηκε ως δανεικός στην Έμπολι για τη χρονιά 2015–16 και επέστρεψε στη Ρόμα την επόμενη χρονιά, συμμετέχοντας σε αγώνες του πρωταθλήματος και ευρωπαϊκών διοργανώσεων.
Ζενίτ
Στις 1 Ιουλίου 2017, η Ζενίτ ανακοίνωσε την υπογραφή τετραετούς συμβολαίου με τον Παρέδες. Η αξία της μεταγραφής ανέρχεται στα 23 εκατομμύρια δολάρια, καθώς και επιπρόσθετα 4 εκατομμύρια σε περίπτωση επιτυχιών.
Παρί Σεν Ζερμέν
Τον Ιανουάριο του 2019 υπέγραψε στην Παρί Σεν Ζερμέν.
Διεθνής
Στις 19 Μαΐου 2017 έλαβε κλήση στην Εθνική Αργεντινής για τους φιλικούς αγώνες με τη Βραζιλία και τη Σιγκαπούρη. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του ως διεθνής στον αγώνα με τη Σιγκαπούρη στις 13 Ιουνίου, πετυχαίνοντας και το πρώτο του τέρμα με τη φανέλα της Εθνικής Αργεντινής.
Ο Παρέδες ήταν μέλος της Εθνικής Αργεντινής και για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2022. Αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής μετά την νίκη της Αργεντινής εναντίον της Γαλλίας στον τελικό του Μουντιάλ 2022. Η Αργεντινή επιβλήθηκε με 4-2 στην διαδικασία των πέναλτι. Ο Παρέδες ευστόχησε στο τρίτο πέναλτι της ομάδας του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόκα Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κιέβο Βερόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Μαρκ Σοουόλτερ
Ο Μαρκ Σοουόλτερ (αγγλικά: Mark R. Showalter, γεννημένος στις 5 Δεκεμβρίου 1957) είναι Αμερικανός αστρονόμος και ανώτερος ερευνητής του Ινστιτούτου ΣΕΤΙ. Ανακάλυψε έξι δορυφόρους και τρεις πλανητικούς δακτυλίους. Είναι ο κύριος ερευνητής του Πλανητικού Συστήματος Δεδομένων της NASA, συν-ερευνητής στην αποστολή Κασσίνι-Χόιχενς στον Κρόνο και συνεργάζεται στενά με την αποστολή New Horizons στον Πλούτωνα.
Βιογραφία
Ο Σοουόλτερ γεννήθηκε στο Άμπινγκτον της Πενσυλβάνιας. Του άρεσε να παίζει με παιχνίδια με θέμα την επιστήμη όταν ήταν παιδί, και αργότερα ως έφηβος καθάριζε κήπους για να αγοράσει ένα τηλεσκόπιο στο γυμνάσιο. Έλαβε Bachelor of Arts στη φυσική και στα μαθηματικά από το κολέγιο Όμπερλιν το 1979. Αρχικά ήταν αναποφάσιστος να ακολουθήσει μια καριέρα στην αστρονομία μετά την προπτυχιακή του εκπαίδευση, αλλά αποφάσισε αφού είδε τις εικόνες του Δία που στάλθηκαν πίσω στη Γη από το Βόγιατζερ 2.
Ο Σοουόλτερ έλαβε, το 1982, το Μάστερ του στην αστρονομία στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ και το 1985 το διδακτορικό του στο Κορνέλ. Η διατριβή του αφορούσε το σύστημα δακτυλίων του Δία, στο οποίο ανακάλυψε τους αμυδρούς εξωτερικούς δακτυλίους του Δία.
Το 1990, χρησιμοποιώντας δεδομένα δέκα ετών από την αποστολή Βόγιατζερ, ο Σοουόλτερ ανακάλυψε τον Πάνα, το δέκατο όγδοο και πιο εσωτερικό δορυφόρο του Κρόνου. Περιφέρεται σε τροχιά, μέσα στο χάσμα, και διατηρεί ανοιχτό το χάσμα Ένκε στους δακτυλίους του Κρόνου.
Το 2003, ο Σοουόλτερ και ο Jack J. Lissauer ανακάλυψαν δύο νέους δορυφόρους του Ουρανού (Μαμπ και Κιούπιντ) σε εικόνες του διαστημικού τηλεσκοπίου Χαμπλ. Το 2006, ανακοίνωσαν την ανακάλυψη δύο πολύ αμυδρών δακτυλίων, των δακτυλίων μ και ν, με τα ίδια δεδομένα.
Το 2010, ο Σοουόλτερ ανακάλυψε ότι οι σπειροειδείς κάθετες αυλακώσεις στους δακτυλίους του Δία προκλήθηκαν από την πρόσκρουση του κομήτη Σουμέηκερ-Λέβυ 9 τον Ιούλιο του 1994. Ένα δεύτερο μικρότερο σύνολο αυλακώσεων φαίνεται να είναι σύμφωνο με μια άγνωστη πρόσκρουση στις αρχές του 1990. Ο ίδιος και οι συνεργάτες του βρήκαν επίσης παρόμοια σπειροειδή μοτίβα στον Δακτύλιο Δ του Κρόνου.
Ο Σοουόλτερ βοήθησε την ομάδα του New Horizons στον προσδιορισμό των κινδύνων που θα συναντούσε το διαστημόπλοιο καθώς πετούσε κοντά στον Πλούτωνα. Μια αναζήτηση για αμυδρά δαχτυλίδια σκόνης του Πλούτωνα χρησιμοποιώντας το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ το 2011 οδήγησε στην ανακάλυψη του τέταρτου δορυφόρου, Κέρβερου. Δουλεύοντας με την ομάδα του New Horizons, ο Σοουόλτερ βρήκε τον πέμπτο δορυφόρο Στύγα τον Ιούλιο του 2012.
Στις 15 Ιουλίου 2013, μια ομάδα αστρονόμων με επικεφαλής τον Σοουόλτερ ανακάλυψε έναν μέχρι πρότινος άγνωστο δέκατο τέταρτο δορυφόρο του Ποσειδώνα σε εικόνες που λήφθηκαν από το διαστημικό τηλεσκόπιο Χαμπλ από το 2004 έως το 2009. Ανώνυμος εκείνη την εποχή, ο Ιππόκαμπος πιστεύεται ότι είχε διάμετρο περίπου 34,8 χιλιόμετρα.
Ο Σοουόλτερ ήταν ο αποδέκτης του Βραβείου Χάρολντ Μασούρσκι για την αξιόλογη υπηρεσία στην Πλανητική Επιστήμη το 2021.