cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Α.Π.Ο. Νέα Σμύρνη (ποδόσφαιρο)
Σεζόν 2018-19. Αήττητοι πρωταθλητές
μικρογραφία|Η πρωταθλήτρια Γ' ΕΠΣΑ 2018-19 ομάδα του Α.Π.Ο. ΝΕΑ ΣΜΥΡΝΗ Την αγωνιστική περίοδο 2018-19 ο '''Α.Π.Ο. Νέα Σμύρνη''' συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Γ’ Κατηγορίας έχοντας μόλις υποβιβαστεί από τη Β' κατηγορία. Με προπονητή τον Σπύρο Τάραμα πραγματοποίησε εκπληκτική πορεία και κατέκτησε αήττητος το πρωτάθλημα και την άνοδο στην Β' ΕΠΣΑ έχοντας σε 24 αγώνες 20 νίκες και μόλις 4 ισοπαλίες. Χαρακτηριστικό της άνεσης με την οποία έφτασε στον τίτλο αλλά και της διαφοράς δυναμικότητας με τις υπόλοιπες ομάδες ήταν το γεγονός πως έφτασε και μαθηματικά στην κατάκτηση του πρωταθλήματος τέσσερις αγωνιστικές πριν το τέλος, επικρατώντας με 0-4 στην έδρα του τότε δεύτερου στη βαθμολογία Ιπποκράτη Περιστερίου.
Ο '''Α.Π.Ο. Νέα Σμύρνη''' είχε σε σύνολο 52 ομάδων στη Γ Κατηγορία την υψηλότερη βαθμολογική συγκομιδή με 64 βαθμούς σε 24 αγωνιστικές, σημείωσε τα περισσότερα γκολ από οποιαδήποτε άλλη ομάδα (86), είχε την 4η καλύτερη άμυνα με παθητικό 13 τερμάτων και τερμάτισε πρώτος με διαφορά δέκα βαθμών από τον δεύτερο. Για τους πρωταθλητές σκόραρε 31 γκολ ο Άρης Γκιόνης, που αναδείχθηκε και πρώτος σκόρερ της κατηγορίας, 12 γκολ ο Θανάσης Φασούλας, 11 γκολ ο Attah Chibueze, 7 γκολ ο Γιάννης Φερδερίγος, 4 γκολ ο Χρήστος Πρέτζε και 3 γκολ ο Δημήτρης Καταβάτης. Από 2 γκολ πέτυχαν οι Γιάννης Κολλινιάτης, Αλέξανδρος Μαρτίνος, Μιχάλης Μακρογκίκας, Ξενοφώντας Μυλωνάς, Σταύρος Παναγάκος, Στάθης Κοτζαμάνης καθώς επίσης και ο αρχηγός της ομάδας Φάνης Μπιρμπίλης. Από ένα γκολ σημείωσαν οι Άκης Λιάκος, Νίκος Αρβανιτάκης και Μάρκος Θεοδωράκης. Επίσης αγωνίστηκαν οι Γιάννης Αθανασίου, Θανάσης Καραμίντζας, Θανάσης Μαραγκός, Βασίλης Σκουτέρης, Δημήτρης Κουτσοποδιώτης καθώς επίσης και τέσσερις τερματοφύλακες. Οι Νίκος Κόμης, Elmekawi Wael “ Ντίντα ”, Μάριος Χορός και Άντι Γκέγκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1959
Αγνή Βιλελμίνη του Βούτεναου
Η Αγνή-Βιλελμίνη, γερμ.: Agnes Wilhelmine von Wuthenau, Gräfin von Warmsdorf (4 Δεκεμβρίου 1700 - 14 Ιανουαρίου 1725) ήταν γερμανίδα ευγενής γυναίκα και η πρώτη σύζυγος του πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν.
Βιογραφία
Η Αγνή απεβίωσε στις 14 Ιανουαρίου 1725, τρία χρόνια πριν ο σύζυγός της διαδεχθεί τον αδελφό του ως πρίγκιπας του Άνχαλτ-Κέτεν.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1722 τον Αύγουστο-Λουδοβίκο πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και είχε τέκνα:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Θάλασσα των Μολούκων
thumb|right|300px|Τοποθεσία της Θάλασσας των Μολούκων στη Νοτιοανατολική Ασία. Η Θάλασσα των Μολούκων (ινδονησιακά: Laut Maluku) είναι θαλάσσια έκταση δυτικά του Ειρηνικού ωκεανού, η οποία ανήκει διοικητικά στην Ινδονησία και ειδικότερα στο αρχιπέλαγος Μολούκες. Η θάλασσα των Μολούκων έχει συνολική έκταση 200.000 χλμ² και συνορεύει στα βόρεια με τη Θάλασσα της Κελέβης και στα νότια με τη Θάλασσα Μπάντα. Η περιοχή είναι γνωστή για την έντονη σεισμικότητά της, καθώς και για τον πλούσιο σε κοραλλιογενείς υφάλους πυθμένα της.
Η περιοχή στο παρελθόν υπήρξε κέντρο εμπορίου μπαχαρικών, όπου συναλλάσσονταν οι τέσσερις μεγάλες εμπορικές δυνάμεις της εποχής: Ολλανδοί, Πορτογάλοι, Βρετανοί και Ισπανοί.
Γεωγραφικά, η θάλασσα των Μολούκων συνορεύει με άλλες θάλασσες της Ινδονησίας και των γύρω περιοχών, ενώ επηρεάζεται έντονα από την ομώνυμη τεκτονική πλάκα, η οποία ευθύνεται για τους καθημερινούς σεισμούς της περιοχής, αλλά ενίοτε και για την πρόκληση τσουνάμι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ινδονησίας Κατηγορία:Θάλασσες της Ασίας
Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγιέ Ερζουρουμσπόρ
Η Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγιέ Ερζουρουμσπόρ (τουρκικά: Büyükşehir Belediye Erzurumspor), κοινώς γνωστή ως ΜΜ Ερζουρουμσπόρ (BB Erzurumspor) ή Έρζουρουμ ΜΜ (Erzurum BB), είναι τουρκικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος, με έδρα το Ερζερούμ. Συμμετέχει στη Σούπερ Λιγκ, το κορυφαίο επίπεδο του τουρκικού ποδοσφαίρου. Η Ερζουρουμσπόρ ιδρύθηκε το 2005 και τα χρώματά τις είναι το λευκό και το μπλε.
Στάδιο
Αυτήν τη στιγμή η ομάδα παίζει στο Στάδιο Καζίμ Καράμπεκιρ.
Χατζηκυριάκειο (συνοικία)
thumb|300px|Ιερός Ναός Ζωοδόχου Πηγής στο Χατζηκυριάκειο Το Χατζηκυριάκειο αποτελεί συνοικία του Πειραιά, βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της πόλης καλύπτοντας όλο το βορειοδυτικό άκρο της Πειραϊκής χερσονήσου, πήρε το όνομα του εκ Σμύρνης ευεργέτη Ιωάννη Χατζηκυριακού ο οποίος μαζί με την σύζυγο του Μαριγώ ίδρυσαν το 1889 το ομώνυμο μεγάλο ορφανοτροφείο.
Θέση
Συνορεύει στα βόρεια με την Ακτή Ξαβερίου στον Σαρωνικό κόλπο, στα δυτικά επίσης βρέχεται με τον Σαρωνικό κόλπο, στα ανατολικά με τα Υδραίικα με όριο την Οδό Θουκυδίδου και στα νότια με την Καλλίπολη με όριο την Οδό Γ.Θεοτόκη, περικλείεται από τις οδούς Θουκυδίδου και Γ.Θεοτόκη.
Χαρακτηριστικά
thumb|300px|Γειτονιά στο Χατζηκυριάκειο με πλατεία στην διασταύρωση της Λεωφόρου Χατζηκυριακού με την οδό Μαριγώς Χατζηκυριακού thumb|300px|Το Χατζηκυριάκειο σήμερα - διακρίνονται οι εργασίες ανακατασκευής thumb|300px|Περιφερειακή βιβλιοθήκη Χατζηκυριακείου
Στο Χατζηκυριάκειο επίσης υπάρχει η πανεπιστημιακή Σχολή Ναυτικών Δοκίμων από το 1885 καθώς και η Ανωτάτη Σχολή Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος, η Σχολή Λιμενοφυλάκων, η Ναυτική Διοίκηση Αιγαίου, η Υπηρεσία Φάρων, το άλλοτε «Βασιλικό Περίπτερο», καθώς και τα πυροβολεία απόδοσης τιμών του Πολεμικού Ναυτικού. Η Σχολή Ναυτικών Δοκίμων είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στρατιωτική σχολή στην Ελλάδα που περιλαμβάνει ολόκληρο το δυτικό άκρο της Πειραικής χερσονήσου, είναι κλειστός περιφραγμένος χώρος εκεί βρίσκεται και ο τάφος του Θεμιστοκλέους αρχαίου ιδρυτή της πόλης του Πειραιά.
Ιστορία
Κατοικήθηκε από τον 19ο αιώνα οι κάτοικοι υπάγονταν στην ενορία του Αγίου Νικολάου, μετά την Μικρασιατική καταστροφή από το 1924 πολλοί πρόσφυγες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή ειδικά από την Ανατολική Θράκη παράλληλα με την γειτονική συνοικία της Καλλίπολης. Οι νέοι κάτοικοι του Χατζηκυριακείου αποφάσισαν την ανέγερση νέας εκκλησίας της Ζωοδόχου Πηγής στα πρότυπα της ομώνυμης εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη. Οι αντιδράσεις της αστυνομίας ήταν έντονες μετά την οικοδόμηση της πρώτης παράγκας αλλά στην συνέχεια εξασφάλισαν την άδεια ανέγερσης τα έξοδα καλύφθηκαν με πανπειραικό έρανο, η οικοδόμηση της εκκλησίας έγινε ανάμεσα στο Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο Θηλέων και το λιμάνι.
Στον Β' Παγκόσμιο πόλεμο το (1941) η εκκλησία υπέστη σοβαρές ζημιές λόγω έκρηξης πυρομαχικών σε πλοία των συμμάχων στο λιμάνι, από το 1954 ξεκίνησαν οι εργασίες αποκατάστασης του ναού. Στον ναό φυλάσσονται τα λείψανα του Αγίου Ελευθερίου και της Αγίας Μαρίνας, η εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής είναι κτισμένη σήμερα στην Μαριγώς Χατζηκυριακού στα νότια του Χατζηκυριάκειου και βρίσκεται πολύ κοντά στην Ακτή Ξαβέρη. Έχει άμεση θέα με το αντίγραφο του λιονταριού του Πειραιά που κατασκευάστηκε επί δημαρχίας Πειραιά Στέλιου Λογοθέτη αφού το αυθεντικό όπως είναι γνωστό έχει κλαπεί στην Βενετία.
Χατζηκυριάκειο Ορφανοτροφείο
Η συνοικία οφείλει το όνομα της στον εκ Σμύρνης κτηματία και έμπορο Ιωάννη Χατζηκυριακό ο οποίος μαζί με τη σύζυγό του Μαρία (Μαριγώ) Χατζηκυριακού ίδρυσαν το 1889 το Χατζηκυριάκειον Ορφανοτροφείο Θηλέων, το οποίο λειτουργεί μέχρι και σήμερα υπό την επωνυμία «Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας» επί του βορειότερου λόφου της περιοχής. Είναι το δεύτερο Ορφανοτροφείο που ιδρύθηκε στον Πειραιά μετά το Ζάννειο Ορφανοτροφείο Αρρένων. Τα θεμέλια εγκαινιάστηκαν το 1883 από την βασίλισσα Όλγα, οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 1904, στην προσπάθεια αυτή βοήθησε σημαντικά ο τότε δήμαρχος Πειραιά Τρύφων Μουτζόπουλος. Στην διαθήκη του ο Χατζηκυριακός όρισε σαν μοναδικό διαχειριστή του Ορφανοτροφείου μετά τον θάνατο του τον δήμαρχο Μουτζόπουλο, είναι ένα επιβλητικό κτίριο που βρίσκεται σε ένα μεγάλης έκτασης περιφραγμένο οικοδομικό τετράγωνο πολύ κοντά στην ακτή Ξαβερίου.
Αθλητισμός
Στην συνοικία του Χατζηκυριακείου εδρεύουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χατζηκυριακειο
Χαλασμένο τηλέφωνο
Το χαλασμένο ή σπασμένο τηλέφωνο είναι παιδικό παιχνίδια, δημοφιλές σε όλη την υφήλιο.
Πώς παίζεται
Αυτό το παιχνίδι παίζεται με 4 και πάνω παίκτες. Τα παιδιά το ένα δίπλα στο άλλο αρχίζουν να λένε το ένα μετά το άλλο μία λέξη (ή φράση) στο αυτί του διπλανού τους χωρίς τα άλλα παιδιά να ακούσουν την λέξη. Ο τελευταίος παίκτης φωνάζει την λέξη που άκουσε από τον διπλανό του και την συγκρίνουν με αυτήν που είπε ο πρώτος παίχτης. Οι παίχτες ακούνε την λέξη ψιθυριστά και είναι δύσκολο να διατυπωθεί η σωστή λέξη στο τέλος.
Κατηγορία:Παιδικά παιχνίδια
Όρη Αλ Χατζάρ
Τα Όρη Αλ Χατζάρ (αραβικά: جِبَال ٱلْحَجَر, Jibāl al-Ḥajar, δηλ. Τα Βραχώδη Όρη ή τα Πέτρινα Όρη) στο βορειοανατολικό Ομάν και επίσης στα ανατολικά Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, είναι η υψηλότερη οροσειρά στην ανατολική αραβική χερσόνησο. Επίσης γνωστά ως «Όρη του Ομάν», διαχωρίζουν την χαμηλή παράκτια πεδιάδα του Ομάν από το υψηλό οροπέδιο της ερήμου και βρίσκονται 50-100 χιλιόμετρα εσωτερικά από τον Κόλπο του Ομάν.
Al (اَلْ) σημαίνει «το» και Ḥajar (حَجَر) σημαίνει «πέτρα» ή «βράχος». Έτσι, al-Ḥajar (اَلْحَجَر) ονομάζεται ως «η πέτρα» ή «ο βράχος».
Γεωλογία
μικρογραφία| Τοπογραφικός χάρτης των Ορέων Αλ Χατζάρ με τεκτονικές και γεωλογικές τοποθεσίες
1240
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1240 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Όρη Αλ Χατζάρ
Ορογραφία και τεκτονική ρύθμιση
Τα Όρη Αλ Χατζάρ εκτείνονται για 700 χιλιόμετρα μέσω των ΗΑΕ και του Ομάν. Βρίσκονται στη βορειοανατολική γωνία της αραβικής πλάκας, φτάνοντας από τη χερσόνησο Μουσαντάμ μέχρι την ανατολική ακτή του Ομάν. Το εύρος είναι περίπου 100 χιλιόμετρα σε πλάτος, με το Τζεμπέλ Σαμς να είναι η υψηλότερη κορυφή στα 3.009 μέτρα στην κεντρική περιοχή των βουνών.
Επί του παρόντος, η αραβική πλάκα κινείται βόρεια σε σχέση με την ευρασιατική πλάκα στα 2-3 χιλιοστόμετρα ανά έτος. Η ηπειρωτική σύγκρουση συμβαίνει στη ζώνη υποχώρησης και ώθησης Ζαγκρός δυτικά της χερσονήσου Μουσαντάμ. Αυτό το όριο παράπλευρης πλάκας μεταβαίνει σε ζώνη υποβύθισης προς τα ανατολικά. Εδώ, ο ωκεάνιος φλοιός της αραβικής πλάκας υποβυθίζεται βόρεια κάτω από την Ευρασία, που ονομάζεται ζώνη υποβύθισης Μάκραν.
Λιθολογία
Η γεωλογία των Ορέων Αλ Χατζάρ μπορεί να ομαδοποιηθεί σε τέσσερις κύριες τεκτονοστρωματογραφικές ομάδες. Η πρώτη ομάδα είναι οι προ-πέρμιοι υπόγειοι βράχοι, μια ιζηματογενής ακολουθία κλαστικών, ανθρακικών και εβαποριτών. Η ομάδα δύο είναι μια μεσαία πέρμια έως ύστερη κρητιδική αλληλουχία ανθρακικών υφαλοκρηπίδων, οι οποίες εναποτέθηκαν ασυμβίβαστα πάνω από τη βάση. Η ομάδα τρία είναι μια σειρά από καλύμματα (αλλόχθονες βράχοι) που μετακινήθηκαν οριζόντια από τα βορειοανατολικά προς τα νοτιοδυτικά για περισσότερα από 300 χιλιόμετρα. Αυτό ήταν ένα σημαντικό τεκτονικό γεγονός κατά την ύστερη Κρητιδική. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται επώθηση, όπου τα ιζηματογενή πετρώματα της Πέρμιας περιόδου έως τη μέση Κρητιδική ηπειρωτική πλαγιά (ρηχή έως βαθιά θαλάσσια) και ο όψιμος κρητιδικός ωκεάνιος φλοιός (Οφιόλιθος Σεμαΐλ) ωθήθηκαν (παρακωλύθηκαν) πάνω από τους βράχους από τις ομάδες 1 και 2. Τέλος, η ομάδα τέσσερα είναι ύστερα Κρητιδικά προς ρηχά θαλάσσια και χερσαία ιζηματογενή πετρώματα Μειόκαινου που είχαν μετακινηθεί πάνω από τις τρεις προηγούμενες ομάδες.
Δομές
Η υψηλή τοπογραφία είναι περίπου δύο μεγάλα μεσουρανήματα: Τζαμπάλ Αχντάρ και Σάιχ Χατάτ, που είναι μεγάλης κλίμακας αντίκλινα. Το μεσουράνημα Σάιχ Χατάτ περιέχει εκλογίτη στα βορειοανατολικά του Ας Σιφά. Αυτοί οι βράχοι υποβυθίζονται σε περίπου 80 χιλιόμετρα βάθος μέσα στο μανδύα και στη συνέχεια εκφύονται πίσω στην επιφάνεια. Αυτή η διαδικασία εκταφής δημιούργησε ίσως τη μεγαλύτερη μεγαπτυχή στη Γη, η μεγαπτυχή Ουάντι Μαΐ. Η κοινή άποψη είναι ότι αυτοί οι εκλογίτες ήταν αρχικά βασικά ηφαιστειογενή πετρώματα στο εμπρόσθιο άκρο του ηπειρωτικού φλοιού της αραβικής πλάκας. Αυτό το εμπρόσθιο άκρο στη συνέχεια υποβυθίστηκε από μία βορειοανατολική ζώνη υποβύθισης. Ωστόσο, ορισμένοι γεωλόγοι έχουν ερμηνεύσει ότι αυτοί οι εκλογίτες υποβυθίστηκαν μέσω μιας νοτιοδυτικής ζώνης υποβύθισης.
Οι δύο κορυφές χωρίζονται από το χάσμα Σεμαΐλ. Αυτή είναι μια εξέχουσα γραμμική δομή, με τάση ΒΒΔ - ΝΝΔ. Ωστόσο, εξακολουθεί να συζητείται για το ποια είναι αυτή η δομή. Διαφορετικοί γεωλόγοι ισχυρίζονται ότι πρόκειται για ρήγμα αριστερού-πλευρικού (σφάλμα), φυσιολογικό σφάλμα, πλευρική κλίση, μονοκλινή λόγω τυφλής ώσης ή σφάλμα με πολλαπλές φάσεις παραμόρφωσης.
Μπέλα της Σλαβονίας
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Μπέλα Δ΄ της Ουγγαρίας και της Μαρίας Λασκαρίνας, κόρης τού Θεοδώρου Α΄ Αυτοκράτορα των Ρωμαίων. Ήταν ο αγαπημένος του γιος.
Το έτος γέννησής του δεν είναι βέβαιο, αλά ξέρουμε ότι ήταν το μικρότερό τους τέκνο. Το προηγούμενο από αυτόν παιδί τους, η Μαργαρίτα γεννήθηκε το 1242, έτσι οι ιστορικοί Μορ Βέρτνερ, Γκυούλα Κριστό και άλλοι εκτιμούν το έτος γέννησής του π. το 1243. Διαφορετική ημερομηνία δίνει ένα καταστατικό τού 1269, που αναφέρει ότι ο Μπέλα "ήταν περίπου είκοσι ετών", έτσι θα γεννήθηκε π. το 1269.
Όρη Αλ Χατζάρ
Χλωρίδα και πανίδα
μικρογραφία| [[Χουρμαδιά|Χουρμαδιές και άλλα δέντρα ανάμεσα στο ανατολικό Χατζάρ, κοντά στην ανατολική ακτή του Ομάν.]] Τα βουνά είναι πλούσια σε φυτική ζωή σε σύγκριση με το μεγαλύτερο μέρος της Αραβίας, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων ενδημικών ειδών. Η βλάστηση αλλάζει με το υψόμετρο, τα βουνά καλύπτονται με θαμνώδεις εκτάσεις σε χαμηλότερα υψόμετρα, μεγαλώνουν και στη συνέχεια γίνονται δασικές εκτάσεις, συμπεριλαμβανομένων άγριων ελιών και συκιών μεταξύ 1.106 και 2.515 μέτρων, και μετά, ακόμα υψηλότερα, υπάρχουν άρκευθοι. Οπωροφόρα δέντρα, όπως η ροδιά και η βερικοκιά, καλλιεργούνται στις πιο δροσερές κοιλάδες και σε κάποια μέρη υπάρχουν βραχώδεις προεξοχές με μικρή βλάστηση. Η χλωρίδα παρουσιάζει ομοιότητες με ορεινές περιοχές του κοντινού Ιράν, καθώς και με περιοχές κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας στο Κέρας της Αφρικής. Για παράδειγμα, το δέντρο Ceratonia oreothauma βρίσκεται εδώ, καθώς επίσης και στη Σομαλία.
Διάφορα πτηνά βρίσκονται στα βουνά, συμπεριλαμβανομένων του ασπροπάρου και του νουβικού γύπα (Torgos tracheliotus). Στα θηλαστικά περιλαμβάνονται η βουνίσια γαζέλα (Gazella gazella) και ο αραβικός τράγος (Arabitragus jayakari). Άλλα ενδημικά είδη περιλαμβάνουν έναν αριθμό γκέκο και σαυρών: Asaccus montanus, Asaccus platyrhynchus και ένα υποείδος του γκέκο των βράχων Ουάντι Καράρ (Pristurus gasperetti gallagheri) βρίσκονται μόνο σε Ομάν, ενώ Asaccus caudivolvulus, Asaccus gallagheri, Pristurus celirrimus, Lacerta jayakari και σαύρα του Ομάν (Lacerta cyanura) βρίσκονται μόνο στο Χατζάρ. Η απειλούμενη αραβική λεοπάρδαλη (Panthera pardus nimr) είχε καταγραφεί εδώ, ιδιαίτερα στην περιοχή Χασάμπ στο βόρειο τμήμα του Μουσαντάμ.
Μπέλα της Σλαβονίας
Βιογραφία
Ο πατέρας του τον όρισε δούκα της Σλαβονίας το 1260 και αργότερα τού πρόσθεσε την Κροατία και τη Δαλματία. Τις τελευταίες περιοχές αυτές κυβερνούσε πιο πριν ο μεγαλύτερος αδελφός του Στέφανος Ε΄.
Όρη Αλ Χατζάρ
Χλωρίδα και πανίδα
Όπως το Ρους αλ-Τζιμπάλ, η περιοχή του Τζαμπάλ Χαφίτ είναι γνωστή για τη φιλοξενία σπάνιας χλωρίδας και πανίδας. Για παράδειγμα, τον Φεβρουάριο του 2019, ένα αραβικό καρακάλ εμφανίστηκε εδώ  και τον Μάρτιο, μια αφγανική αλεπού,  που έχει επίσης αναφερθεί στα βουνά του Ρας αλ-Χαϊμά.
Μπέλα της Σλαβονίας
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ
Όρη Αλ Χατζάρ
Απειλές και διατήρηση
Στα Όρη Αλ Χατζάρ βόσκουν εκτενώς κατσίκες, καμήλες και γαϊδούρια και το τοπίο έχει καθαριστεί σε τμήματα για αστικές περιοχές και για εξόρυξη, η οποία έχει καταστρέψει τόσο τη βλάστηση όσο και την παροχή νερού και ξεριζώσει τις παραδοσιακές συμπεριφορές αγροτικής διαχείρισης γης. Το κυνήγι της άγριας ζωής είναι ένα άλλο θέμα. Η κυβέρνηση του Ομάν δημιούργησε το Καταφύγιο Ουάντι Σαρίν και μια περιοχή Τζαμπάλ Καχουάν-Τζαμπάλ Σεμπτά στο ανατολικό Χατζάρ, για την προστασία του αραβικού τράγου και της οροσειράς. Για τους επισκέπτες, υπάρχει ένας δρόμος στα βουνά από το χωριό Μπιρκάτ Αλ-Μάουζ (στο δρόμο προς τη Νιζουά από το Μουσκάτ) και μια διαδρομή με τα πόδια μέσω του Ουάντι αλ-Μουαϊντίν προς το οροπέδιο Σαΐκ.
Πεζοπορία
Υπάρχουν 11 σηματοδοτημένες διαδρομές ποικίλης έντασης (μεταξύ βαθμού 1 έως 3) και διάρκειας (μεταξύ 1,5 ωρών και 18 ωρών) που δημοσιεύονται από το Υπουργείο Τουρισμού του Ομάν κατά μήκος της οροσειράς Χατζάρ. Ορισμένες περιοχές δεν είναι προσβάσιμες και απαιτείται ειδικός εξοπλισμός, όπως φαίνεται σε ένα ντοκιμαντέρ του Στιβ Μπάκσολ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά του Εμιράτου του Ρας αλ-Χαϊμά Κατηγορία:Βουνά του Εμιράτου της Φουτζέιρα Κατηγορία:Οροσειρές του Ομάν Κατηγορία:Οροσειρές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Κατηγορία:Οικοπεριοχές του Ομάν Κατηγορία:Οικοπεριοχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Κατηγορία:Οικοπεριοχές της Ασίας Κατηγορία:Αφροτροπική περιοχή Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα αραβικά
Χούντερτβασερ Χάους
Το «Χούντερτβασερ Χάους» (Hundertwasserhaus ή "Οίκος Χούντερτβασερ") είναι ένα συγκρότημα διαμερισμάτων που κατασκευάστηκε στα 1983-1986 από τον Αυστριακό ζωγράφο, γλύπτη και αρχιτέκτονα Φριντενσράιχ Χουντερτβάσερ (Friedensreich Hundertwasser, 1928 – 2000), σε συνεργασία του και με τους Γιόζεφ Κραβίνα (Josef Krawina) και Πέτερ Πέλικαν (Peter Pelikan). Είναι ένα από τα πιο αξιόλογα και περισσότερο αναγνωρίσιμα έργα του. Βρίσκεται στη συμβολή των Οδών Λέβενγκασε (Loewengasse) και Κέγκελγκασε (Kegelgasse) της Βιέννης και αποτελεί αρχιτεκτονικό ορόσημο της αυστριακής πρωτεύουσας.
Στη δεκαετία του 1980, ο Χούντερτβασερ στράφηκε κατά κύριο λόγο στην αρχιτεκτονική, σχεδιάζοντας μια σειρά από κτίρια, που περιλάμβαναν σιδηροδρομικούς σταθμούς, νοσοκομεία, εκκλησίες και ιδιωτικές κατοικίες. Απομακρύνθηκε συνειδητά από τον αποκαλούμενο «γεωμετρισμό» (geometrization) και τις καθιερωμένες νόρμες της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και ανέπτυξε ένα πολύ προσωπικό ιδίωμα, που το αξιοποίησε όχι μόνο στην αρχιτεκτονική, αλλά και στη ζωγραφική του.
Το «Χούντερτβασερ Χάους» οικοδομήθηκε μεταξύ των ετών 1983 και 1986, ως δημοτικό συγκρότημα πολυκατοικιών και χώρος κοινωνικής στέγασης, με πενήντα δύο ενοικιαζόμενα διαμερίσματα. Το κτίσμα και η πρόσοψή του κατατέμνεται σε μικρούς αυτόνομους οικίσκους με ακανόνιστες χρωματικές λωρίδες, ακανόνιστα παράθυρα και διαφορετική μορφολογία, καταλήγοντας σε κρεμμυδόσχημους τρούλους.
Αντίθετα με τους παραδοσιακούς αρχιτέκτονες, ο Χούντερτβασερ αποφεύγει στο «Χούντερτβασερ Χάους» τους επίπεδους ορόφους και τους ευθύγραμμους διαδρόμους, εισάγοντας στο σχεδιασμό του την αποκαλούμενη από τον ίδιο «ανομοιομορφία της ομορφιάς». Οι στέγες καλύπτονται από περίτεχνους κήπους με περισσότερα από 250 δέντρα, θάμνους και φυτά. Ο Χούντερτβασερ δέχτηκε σαφείς επιρροές από τους ζωγράφους της Σχολής «Ζετσεσιόν» (Sezession), μιας βιενέζικης παραλλαγής της Αρ Νουβό τεχνοτροπίας, που κυριαρχούσε στην αυστριακή πρωτεύουσα, και ειδικότερα από τον πρωτοπόρο εκπρόσωπό της Γκούσταφ Κλιμτ (Gustav Klimt, 1862 – 1918). Φανερή είναι στο έργο του και η επίδραση του Καταλανού αρχιτέκτονα Αντόνιο Γκαουντί (Antonio Gaudi, 1852 – 1926), με τις ανατρεπτικές αρχιτεκτονικές δημιουργίες του και κυρίως την έντονη πολυχρωμία τους.
Με ελεύθερο εκφραστικό τρόπο, ο «Οίκος Χούντερτβασερ» δίνει την αίσθηση μιας πλήρους ενότητας, καθώς και την εντύπωση ενός φυσικού οργανισμού που βρίσκεται σε πλήρη αρμονία με τους νόμους της φύσης. Θεωρείται δείγμα διαμαρτυρίας εναντίον του κινήματος του μοντερνισμού και ξεχωριστό δείγμα μεταμοντέρνας αρχιτεκτονικής, αλλά και μια τρισδιάστατη προβολή του ριζοσπαστισμού της ζωγραφικής του καλλιτέχνη.
Η θετική ανταπόκριση του κοινού και η αξιοποίηση του Χούντερτβασερ Χάους, ως τουριστικού αξιοθέατου, παρότρυνε και άλλες πόλεις στη δημιουργία παρόμοιων κτιρίων, όπως είναι "Τα πράσινα κάστρα του Μαγδεβούργου" (Die Grüne Zitadelle von Magdeburg) στο Μαγδεβούργο της Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολυκατοικία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βιέννη
Κόναν Γ΄ της Βρετάνης
Ο Κόναν Γ΄ της Βρετάνης (Conan III de Bretagne, 1095 ή 1096 - 17 Σεπτεμβρίου 1148) ήταν δούκας της Βρετάνης από το 1112 έως το 1148 και Κόμης της Νάντης (1119 - 1148), υιός και διάδοχος του δούκα της Βρετάνης Άλαν Δ΄ της Βρετάνης και της Ερμενγάρδης του Ανζού. Συμμάχησε με τον βασιλιά της Αγγλίας Στέφανο εναντίον της αυτοκράτειρας Ματθίλδης, ο Στέφανος τον αντάμειψε αποδίδοντας στον γαμπρό του Άλαν τον τίτλο του Α΄ κόμη του Ρίτσμοντ. Το 1146, όταν ο γαμπρός του Άλαν πέθανε, η κόρη του Μπέρτα επέστρεψε στη Βρετάνη από την Αγγλία, ο Κόναν αποκλήρωσε ως νόθο τον μεγαλύτερο γιο του Οέλ που κράτησε μόνο τη Ναντ, ενώ προς μεγάλη έκπληξη έχρισε διάδοχο του την κόρη του Μπέρτα. Όταν πέθανε ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στο δεύτερο σύζυγό της, Εύδη, και στον γιο της Κόναν Δ΄ της Βρετάνης για την κατοχή του δουκάτου. Ο Εύδης δεν δίστασε να κάνει συμμαχία με τον αδελφό της, τον Οέλ της Ναντ, για την κατοχή του δουκάτου, αλλά τελικά ο Κόναν κατάφερε να υποτάξει τον Εύδη εξασφαλίζοντας τη μητρική διαδοχή το 1156.
Οικογένεια
Το 1113 νυμφεύθηκε τη Μαώ, νόθα κόρη του βασιλιά της Αγγλίας Ερρίκου Α΄ με την οποία απέκτησε:
Αλπικό στιλ
Το αλπικό στιλ θεωρείται από πολλούς ορειβάτες η αγνότερη μορφή ορειβασίας, ωστόσο μειώνει τα περιθώρια ασφαλείας, λόγω του μειωμένου εξοπλισμού και προμηθειών. Σημαντική ανάβαση στα Ιμαλάια σε αλπικό στιλ έγινε από τους Ράινχολντ Μέσνερ και Πίτερ Χάμπελερ στο Γκασερμπρούμ Α΄ χωρίς συσκευές οξυγόνου το 1975.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τύποι αναρρίχησης
HMS Cordelia (1914)
Το HMS Cordelia ήταν ελαφρύ καταδρομικό κλάσης C το οποίο ναυπηγήθηκε για το Βασιλικό Ναυτικό και γνώρισε πολεμική δράση στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Κατασκευή
Ναυπηγήθηκε στο Pembroke στην Ουαλία. Οι εργασίες ξεκίνησαν την 21η Ιουλίου 1913, η καθέλκυση έλαβε χώρα την 23η Φεβρουαρίου 1914 και το πλοίο ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 1915.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Το Cordelia εντάχθηκε στην 1η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών του Μεγάλου Στόλου (Grand Fleet) και έλαβε μέρος στη ναυμαχία της Γιουτλάνδης. Από το 1917 μέχρι τον Απρίλιο του 1919 ανήκε στην δύναμη της 4ης Μοίρας Ελαφρών Καταδρομικών του Μεγάλου Στόλου.
Μεταπολεμική περίοδος
Το Ιούνιο του 1919 το Cordelia μεταφέρθηκε στο Devonport και λίγο αργότερα στην εφεδρεία. Τον Ιανουάριο του 1920 εντάχθηκε στην 2η Μοίρα Ελαφρών Καταδρομικών του Στόλο του Ατλαντικού.
Το 1921 το Cordelia μαζί με τα καταδρομικά HMS Caledon, HMS Castor και HMS Curacoa και τα αντιτορπιλικά HMS Vanquisher, HMS Vectis, HMS Venetia, HMS Viceroy, HMS Violent, HMS Viscount, HMS Winchelsea και HMS Wolfhound έπλευσαν στην Βαλτική. Επισκέφθηκαν διάφορες πόλεις, ξεκινώντας από το Ντάντσιχ και συνεχίζοντας στο Μέμελ, τη Λιέπαγια, τη Ρίγα, το Τάλιν, το Ελσίνκι, τη Στοκχόλμη, την Κοπεγχάγη, το Γκέτεμποργκ και το Όσλο.
Ενώ μαινόταν ο Ιρλανδικός Εμφύλιος Πόλεμος (1922), το Cordelia πραγματοποιούσε περιπολίες στα ανοικτά της Ιρλανδίας. Το Δεκέμβριο του 1922 αποσύρθηκε, ενώ το επόμενο έτος πωλήθηκε για σκραπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καταδρομικά κλάσης C
Απειρωτάν Α.Σ. Ανατολής Ιωαννίνων
Ο Απειρωτάν Α.Σ. Ανατολής Ιωαννίνων είναι ελληνικός ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στα Ιωάννινα. Ιδρύθηκε το 2020 και τα χρώματα του είναι το μπλε και το άσπρο.
Ίδρυση
Το τμήμα συνέχισε να συμμετέχει στα εθνικά πρωταθλήματα,στην Γ κατηγορία στην θέση του ΑΟ Ανατολής.Η πρώτη παρουσία των Απειρωτάν αναβλήθηκε κατά ένα έτος εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοιού.Το 2021-22 συμμετείχε στον 2ο όμιλο της Γ εθνικής.Τερμάτισε στην 2η θέση πίσω από την Βέροια με 20 βαθμούς.
Εγκαταστάσεις
Ο Απειρωτάν Α.Σ. Ανατολής Ιωαννίνων χρησιμοποιεί το γήπεδο της Ανατολής για τους εντός έδρας αγώνες του.Οι προπονήσεις γίνονται στον ίδιο χώρο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Ιωαννίνων Κατηγορία:Γυναικείες ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2020 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2020
Γεωφυσική
Στο πεδίο της Γεωφυσικής περιλαμβάνονται οι εξής επιμέρους τομείς:
Η συμβολή της Γεωφυσικής στην κατανόηση αλλά και την πρόβλεψη σεισμών, ηφαιστειακών εκρήξεων, των καιρικών συνθηκών και φαινομένων, καθώς και στον εντοπισμό αποθεμάτων ορυκτού πλούτου (πετρελαίου, αερίων, μεταλλευμάτων και νερού) είναι αποφασιστικής σημασίας.
Κατηγορία:Εφαρμοσμένη και διεπιστημονική φυσική * Γεωφυσικη
Αστεροειδείς Ατών
Οι αστεροειδείς Ατών (Atens) είναι ομάδα γεωπλήσιων (Near-Earth Objects - NEOs) αστεροειδών με κύριο χαρακτηριστικό το μέγεθος του μεγάλου ημιάξονα της τροχιάς τους, ο οποίος είναι μικρότερος της μιας Αστρονομικής Μονάδας (< 1 AU), της απόστασης, δηλαδή, της Γης από τον Ήλιο. Η ονομασία τους οφείλεται στον πρώτο γνωστό αστεροειδή της ομάδας, τον 2062 Ατών.
Αν και οι αστεροειδείς Ατών έχουν μικρότερη τροχιά από αυτή της Γης, το αφήλιο τους (η μεγαλύτερη απόσταση τους από τον Ήλιο) μπορεί να ξεπερνά τη μια Αστρονομική Μονάδα (με το περιήλιο, τη μικρότερη απόσταση από τον Ήλιο, να είναι αντίστοιχα πολύ μικρότερο αυτής). Έτσι, είναι πιθανό οι τροχιές κάποιων από αυτούς να τέμνουν την τροχιά της Γης. Από τους γνωστούς αστεροειδείς της ομάδας, για τον οποίο είχαν εκφραστεί στο παρελθόν κάποιες ελάχιστες πιθανότητες σύγκρουσής του με τη Γη (οι οποίες διαψεύστηκαν από νεώτερες παρατηρήσεις), είναι ο 99942 Άποφις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Koç Holding
Η Koç Holding είναι ο μεγαλύτερος όμιλος επιχειρήσεων στην Τουρκία, με έδρα το Nakkaştepe της Κωνσταντινούπολης. Η πρώτη εταιρεία του ομίλου ιδρύθηκε το 1926 από τον Vehbi Koç και βρίσκεται μέχρι σήμερα στην ιδιοκτησία της οικογένειας. Ο όμιλος αποτελείται σήμερα από 113 επιχειρήσεις με 95.475 υπαλλήλους. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους βιομηχανικούς ομίλους της Ασίας. Ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής και αντίπαλος είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος όμιλος επιχειρήσεων της Τουρκίας, Sabancı Holding.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Τουρκίας
Μητροπολίτης Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας Παύλος
Ο Παύλος, (κατά κόσμον Ράμι Γιαζίγκι, Rami al-Yazidzhi, αραβικά: بولس يازجي, γεννημένος στη Λαττάκεια της Συρίας το 1959) είναι Ορθόδοξος κληρικός, καθηγητής Θεολογίας και μητροπολίτης Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου Αντιοχείας. Είναι ο μικρότερος, κατά σάρκα, αδερφός του Πατριάρχη Αντιοχείας Ιωάννη Ι΄.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1959 στη Λαττάκεια της Συρίας και μεγάλωσε σε μια ευσεβή Ορθόδοξη οικογένεια. Πήρε πτυχίο πολιτικού μηχανικού από το Πολυτεχνείο του Πανεπιστημίου Τισρίν, που βρίσκεται στη Λαττάκεια. Στη συνέχεια, σπούδασε Θεολογία αποκτώντας πτυχίο το 1991, μεταπτυχιακό και διδακτορικό από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με διατριβή στην ελληνική γλώσσα και θέμα:"Εσχατολογία και Ηθική - Η θεμελίωση της εν Χριστώ ζωής κατά τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο" το 1992. Επίσης, έχει πάρει πτυχίο βυζαντινής μουσικής στη Θεσσαλονίκη, ενώ διδάχτηκε την τέχνη της βυζαντινής αγιογραφίας στο Άγιον Όρος.
Διδασκαλία
Από το 1992 διδάσκει την Πατρολογία, την Χριστιανική Ηθική, κσι την Ομιλητική στο Θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού του Πανεπιστήμιο του Μπαλαμάντ στο Λίβανο. Το 1994 ανέλαβε πρύτανης του Ιδρύματος και παρέμεινε στη θέση μέχρι το 2000.
Ιερατική Διακονία
Το 1985 χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Λαοδικείας κ.Ιωάννη. Το 1992 χειροτονήθηκε ιερομόναχος από τον ίδιο. Το 1994 του δόθηκε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη. Στις 2 Οκτωβρίου 2000 εκλέχθηκε νέος Μητροπολίτης Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας παμψηφεί από την Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αντιοχείας και Πάσης Ανατολής. Η χειροτονία του τελέστηκε από τον μακαριστό Πατριάρχη Αντιοχείας Ιγνάτιο Δ΄, παρουσία πολλών αρχιερέων, στις 20 Οκτωβρίου 2000, ενώ στις 22 Οκτωβρίου τελέστηκε η ενθρόνιση του στον Μητροπολιτικό Ναό του Προφήτου Ηλία στο Χαλέπι.
Απαγωγή
Ο Μητροπολίτης Παύλος απήχθη στις 22 Απριλίου 2013, μαζί με τον Συροορθόδοξο Επίσκοπο Γρηγόριο-Yohanna Ibrahim από αγνώστους ένοπλους άνδρες -και ενώ βρίσκονταν σε ανθρωπιστική βοήθεια- σε αντιπολιτευτικές περιοχές εντός της Συρίας, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα ερευνών που δημοσιεύθηκαν από ομάδα ερευνητών το 2020, με επικεφαλής τον Σύριο δημοσιογράφο Mansour Salib, , οι δύο επίσκοποι σκοτώθηκαν τον Δεκέμβριο του 2016 από μαχητές της ομάδας Nur ad-Din al-Zenki (σουνιτική ισλαμιστική ομάδα ανταρτών που παίρνει μέρος στο συριακό εμφύλιο πόλεμο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύροι κληρικοί
Χασάπικο
Το Χασάπικο ή Χασάπικος είναι χορός και τύπος τραγουδιών των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία, τη Μακεδονία και την Κωνσταντινούπολη.
Οι ρίζες του ανάγονται στη βυζαντινή περίοδο, όταν αποτελούσε χορευτική μίμηση μάχης με σπαθιά από τη συντεχνία των Ελλήνων κρεοπωλών στη Μακεδονία και την Κωνσταντινούπολη. Η πρώτη σειρά κρατούσε μαχαίρια, ραβδιά και μαστίγια ενώ η δεύτερη δεν είχε όπλα. Η ονομασία προέρχεται από την τουρκικής προέλευσης λέξη kasap, που σημαίνει κρεοπώλης, ενώ η αντίστοιχη ελληνική ονομασία του χορού, τη βυζαντινή περίοδο, ήταν μακελάρικος (< μακελάρης). Ο όρος στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε για να υποδηλώσει μόνο τη γρήγορη εκδοχή του χασάπικου, γνωστή επίσης και ως χασαποσέρβικο.
Μορφές του χορού αυτού ήταν γνωστές από παλαιότερα χρόνια σε αρκετά μέρη του ελληνικού ή ελληνόφωνου χριστιανικού χώρου, περισσότερο όμως στην Κωνσταντινούπολη και την ευρύτερη περιοχή της. Αντρικός χορός, τώρα χορεύεται σε ευθεία γραμμή κυρίως από άνδρες (σπάνια από γυναίκες). Παλιότερα, για να χορέψει κάποιος χασάπικο, έπρεπε να φοράει τραγιάσκα με σηκωμένο γείσο, κάνοντας το ίδιο βήμα σαν να είναι όλοι ένα σώμα. Τα βήματα και η περιγραφή έμοιαζαν και μοιάζουν με την παράθεση τελετουργικών κινήσεων σε μια προσπάθεια σύνδεσης του χορού με την αρχαιότητα, με τον τρόπο στάσης και τακτικής κίνησης, στο στρατό του  Μεγάλου Αλεξάνδρου ή την αναπαράσταση των στάσεων των πολεμιστών του. Επί τουρκοκρατίας, χόρευαν το συγκεκριμένο ελληνικό χορό εκτός από τους μακελάρηδες και οι γενίτσαροι και οι αρναούτηδες, γι' αυτό λεγόταν και αρναούτικο, Η κυρία Ελισάβετ Λομάκα-Σενιέ (μητέρα του Γάλλου ποιητή Αντρέ Σενιέ), τον θεωρούσε χορό αρχαίο (που συμβολιζε την εκστρατεία του Μεγάλου Αλέξανδρου κατά του Δαρείου). Αναφορά γίνεται στις επιστολές της Μαντάμ Σενιέ (Ελισάβετ Σάντη-Λουμάκη) στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα, η οποία αναφέρεται στο χορό ως αρναούτικο (συγκεκριμένα περιγράφεται ως χορός που χορευόταν στην Κωνσταντινούπολη κυρίως τις ημέρες του Πάσχα) που τον χόρευαν οι Έλληνες χασάπηδες της Πόλης, οι μακελάρηδες του Βυζαντίου κατά τη διάρκεια της βυζαντινής περιόδου. Υπάρχουν πολλά είδη «χασάπικου», που χωρίζονται σε 2 μεγάλες κατηγορίες: τους αργούς και τους γρήγορους.
Το χασάπικο αποτέλεσε βάση για το συρτάκι (δημοφιλές από την ταινία "Αλέξης Ζορμπάς" κι έτσι στο εξωτερικό θεωρείται από τους πιο αντιπροσωπευτικούς ελληνικός χορός.
Σήμερα απαντάται σε 4 μορφές: χασάπικο, χασαποσέρβικο, χασάπικο βαρύ/αργό και "πολίτικο"/"ταταυλιανό".
Μουσικά δείγματα
Κατηγορία:Ελληνικοί χοροί Κατηγορία:Μικρασιατικοί χοροί Κατηγορία:Λαϊκή και Παραδοσιακή Μουσική Κατηγορία:Μακεδονία Κατηγορία:Κωνσταντινούπολη
Ισραηλινή επιδρομή στον Λίβανο (1973)
Η ισραηλινή επιδρομή του 1973 στον Λίβανο (επίσης γνωστή ως Επιχείρηση Άνοιξη της Νεολαίας ή «Σφαγή Βερντέν») έλαβε χώρα τη νύχτα της 9ης Απριλίου και νωρίς το πρωί της 10ης Απριλίου 1973, όταν οι ειδικές δυνάμεις του ισραηλινού στρατού επιτέθηκαν σε διάφορους στόχους της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) στη Βηρυτό και τη Σιδώνα του Λιβάνου. Η επιχείρηση θεωρείται γενικά ότι ήταν μέρος της Επιχείρησης Οργή του Θεού, τα αντίποινα του Ισραήλ για τη σφαγή του Μονάχου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες το 1972.
Τα ισραηλινά στρατεύματα έφτασαν στις παραλίες του Λιβάνου με ταχύπλοα σκάφη από μια αποβατική επιχείρηση από πλοία ανοικτής θαλάσσης. Οι πράκτορες της Μοσάντ περίμεναν τις δυνάμεις στις παραλίες με αυτοκίνητα που νοικιάστηκαν την προηγούμενη μέρα, και στη συνέχεια τους οδήγησαν στους στόχους τους και αργότερα πίσω στις παραλίες για αποχώρηση.
Ιστορικό
Τον Οκτώβριο του 1972, το Ισραήλ έλαβε πληροφορίες σχετικά με τις διευθύνσεις κατοικίας τριών κορυφαίων αξιωματούχων της PLO στη Βηρυτό:
Ο Αλ-νατζάρ, ο Άντουαν και ο Νάσερ ζούσαν ο ένας κοντά στον άλλο σε ένα ζευγάρι επταώροφα κτίρια στην οδό Verdun σε μια μοντέρνα περιοχή της Δυτικής Βηρυτού. Αυτά τα κτίρια ήταν κατοικίες τόσο για βρετανικές όσο και για ιταλικές οικογένειες μαζί με αραβικές οικογένειες. Ένα κτίριο στέγαζε τον Αλ-νατζάρ και ένα κτήριο απέναντι στεγαζόταν ο Άντουαν και ο Νάσερ. Είχαν επίσης αποκτηθεί πληροφορίες σχετικά με τη διεύθυνση του Khalil al-Wazir, του δεύτερου διοικητή της PLO, αλλά ζούσε πιο μακριά από τους άλλους τρεις. Εκτός από τις πληροφορίες για τις κατοικίες τους, υψηλού επιπέδου πληροφορίες είχαν επίσης συγκεντρωθεί σε άλλους στόχους της PLO στον Λίβανο, όπως εργαστήρια όπλων, θέσεις διοίκησης και γραφεία. Αποφασίστηκε να δολοφονηθούν οι Αλ-νατζάρ, Άντουαν και Νάσερ.
Στη συνέχεια, η Μοσάντ στρατολόγησε μια γυναίκα πράκτορα με την κωδική ονομασία Nielsen στη Βηρυτό τον Ιανουάριο του 1973 για να συγκεντρώσει περαιτέρω πληροφορίες ώστε να μπορεί να σχεδιαστεί μια επιχείρηση δολοφονίας. Έφτασε στον Λίβανο με τηνν κάλυψη ότι ήταν εκεί για να διεξάγει έρευνα για μια τηλεοπτική σειρά σχετικά με τη ζωή της Λαίδης Hester Stanhope, την οποία σχεδίαζε να γράψει. Νοίκιασε ένα διαμέρισμα σε ένα κτήριο ακριβώς απέναντι από τα δύο κτίρια όπου έμεναν οι Αλ-νατζάρ, Άντουαν και Νάσερ και φωτογράφισε κρυφά πιθανές περιοχές προσγείωσης και τα κτίρια-στόχους, καταγράφοντας επίσης σχολαστικά τη ρουτίνα όσων βρίσκονταν στα κτίρια.
Αν και είχαν συγκεντρωθεί επαρκείς πληροφορίες για να καταστεί δυνατή μια δολοφονία, η Μοσάντ εξακολουθούσε να αντιμετωπίζει ένα δίλημμα για το πώς να τις πραγματοποιήσει. Καθώς τα κτίρια βρίσκονταν σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, η χρήση εκρηκτικών αποκλείστηκε λόγω της μεγάλης πιθανότητας να σκοτωθούν αμάχοι και οι δολοφονίες θα έπρεπε να γίνονται από στενή επαφή. Οι πράκτορες της Μοσάντ ήδη στον Λίβανο βρίσκονταν εκεί για παρακολούθηση βαθιάς κάλυψης και δεν είχαν επαρκή εκπαίδευση, ενώ οι μαχητές από τη μονάδα kidon της Μοσάντ που μπορούσαν να πραγματοποιήσουν τέτοιες δολοφονίες δεν είχαν πειστικές ιστορίες κάλυψης για να διεισδύσουν στον Λίβανο και να παραμείνουν εκεί αρκετό καιρό για να εκτελέσουν την αποστολή. Κρίθηκε επίσης σχεδόν αδύνατο για μια ομάδα kidon να μπορέσει να διαφύγει γρήγορα μετά τη διεξαγωγή μιας τέτοιας επιχείρησης. Ως αποτέλεσμα, συνήχθη το συμπέρασμα ότι η Μοσάντ δεν μπορούσε να εκτελέσει μια τέτοια αποστολή από μόνη της και θα έπρεπε να είναι μια στρατιωτική επιχείρηση, καθώς μόνο οι αμυντικές δυνάμεις του Ισραήλ διέθεταν τις απαραίτητες δυνάμεις για μια τέτοια επιχείρηση.
Η αρχική πρόταση του IDF ήταν περίπου εκατό στρατιώτες να καταλάβουν τα κτίρια, να μαζέψουν τους κατοίκους στο δρόμο και να οργανώσουν μια παράταξη για να εντοπίσουν και να σκοτώσουν τους τρεις στόχους. Ωστόσο, ο αρχηγός του επιτελείου του Ισραηλινού Στρατού Ντέιβιντ Ελαζάρ είχε αμφιβολίες για το σχέδιο και ζήτησε από τον Εχούντ Μπάρακ, τον διοικητή της μονάδας ειδικών δυνάμεων Σαγιερέτ Ματκάλ, να βρει ένα καλύτερο. Αφού εξέτασε τις πληροφορίες, ο Μπαράκ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πρόταση του Ισραηλινού Στρατού θα έπαιρνε πολύ χρόνο και θα εμπλέκονταν οι επιδρομείς σε ανταλλαγές πυρών. Έτσι αποφάσισε ότι μια μικρή ομάδα επιδρομών έπρεπε να εισέλθει στην πόλη, να πραγματοποιήσει τις δολοφονίες μέσα σε λίγα λεπτά και να δραπετεύσει προτού υπάρξει οποιαδήποτε απάντηση.
Το τελικό σχέδιο ήταν να αποβιβαστούν στρατιώτες από πλοία του πολεμικού ναυτικού στις ακτές του Λιβάνου που θα διείσδυαν στη Βηρυτό μεταμφιεσμένοι σε τουρίστες, όπου θα τους έπαιρναν πράκτορες της Μοσάντ που τους περίμεναν με νοικιασμένα αυτοκίνητα και θα τους οδηγούσαν στους στόχους τους. Μερικοί από τους καταδρομείς έπρεπε να μεταμφιεστούν σε γυναίκες (ο Μπάρακ ήταν μεταμφιεσμένος σε μελαχρινή γυναίκα). Αυτό έγινε μετά από πρόταση του Ελαζάρ, ο οποίος ανησυχούσε ότι μια ομάδα ανδρών που κινούνταν στη Βηρυτό τα μεσάνυχτα θα δημιουργούσε υποψίες. Εκτός από την αποστολή δολοφονίας, επρόκειτο να επιτεθούν τέσσερις εγκαταστάσεις της PLO. Για να διατηρηθεί το στοιχείο του αιφνιδιασμού, τα διαμερίσματα των τριών στόχων θα έπρεπε να παραβιαστούν πριν ξεκινήσουν οι άλλες επιθέσεις. Πριν από την αποστολή, οι δυνάμεις εκπαιδεύτηκαν χρησιμοποιώντας παρόμοια διαμερίσματα στο βόρειο Τελ Αβίβ. Επίσης, εξασκούνταν στο cross-dressing και στο περπάτημα μεταμφιεσμένοι σε εραστές. Εν τω μεταξύ, πράκτορες της Μοσάντ στη Βηρυτό συγκέντρωσαν πρόσθετες πληροφορίες για την επιδρομή. Η Νίλσεν επέλεξε την ιδιωτική παραλία του ξενοδοχείου Sands ως τόπο προσγείωσης, καθώς η πρόσβαση ήταν περιορισμένη στους επισκέπτες και ήταν κοντά στο πάρκινγκ του ξενοδοχείου, όπου οι κομάντος μπορούσαν να παραληφθούν από πράκτορες της Μοσάντ. Ο ταξίαρχος Emmanuel Shaked, ο διοικητής των δυνάμεων πεζικού και αλεξιπτωτιστών του IDF, τέθηκε στη γενική διοίκηση της επιχείρησης.
Στις 6 Απριλίου 1973, έξι στελέχη της Μοσάντ έφτασαν στη Βηρυτό με πλαστά βρετανικά, γερμανικά και βελγικά διαβατήρια. Έκαναν έλεγχο στο ξενοδοχείο Sands, νοίκιασαν αυτοκίνητα και τα στάθμευσαν στο πάρκινγκ του ξενοδοχείου.
Η επιχείρηση
αριστερά|μικρογραφία|Οχήματα που χρησιμοποιήθηκαν από τις δυνάμεις επιδρομής που εγκαταλείφθηκαν από την ακτή της Βηρυτού μετά την επιδρομή.
Στις 9 Απριλίου 1973, οκτώ πυραυλικά σκάφη του Ισραηλινού Πολεμικού Ναυτικού αναχώρησαν από τη ναυτική βάση της Χάιφα, μεταφέροντας στρατιώτες και κομάντος της Σαγιερέτ Ματκάλ. Έριξαν άγκυρα δώδεκα μίλια από την ακτή της Βηρυτού. Εν τω μεταξύ, ένας από τους πράκτορες της Μοσάντ στο ξενοδοχείο Sands συναντήθηκε με την Νίλσεν, η οποία επιβεβαίωσε ότι οι τρεις στόχοι βρίσκονταν στο σπίτι και αυτή η πληροφορία μεταδόθηκε μέσω ασυρμάτου στην επιτιθέμενη δύναμη, μετά την οποία ξεκίνησε η επιχείρηση. μικρογραφία| Ένα όχημα των λιβανικών δυνάμεων ασφαλείας υπέστη ζημιές στην επιδρομή. μικρογραφία| Το διαμέρισμα του Καμάλ Άντουαν μετά την επιδρομή.
Δύο δευτερεύουσες δυνάμεις επιτέθηκαν στο αρχηγείο της Φατάχ για τις επιχειρήσεις στη Γάζα και σε ένα εργαστήριο της Φάταχ στη νότια Βηρυτό. Μια τρίτη δύναμη των κομάντο του ναυτικού αποβιβάστηκε στη βόρεια Βηρυτό και κατέστρεψε ένα μικρό εργαστήριο εκρηκτικών της Φατάχ, ενώ μια άλλη μονάδα αλεξιπτωτιστών έκανε επιδρομή και κατέστρεψε το κεντρικό γκαράζ της PLO, που βρίσκεται ακριβώς νότια της Σιδώνας.
Συνέπεια
Η ισραηλινή επιχείρηση πόλωσε έντονα την κοινή γνώμη στο Λίβανο. Ο μουσουλμάνος πρωθυπουργός Σάεμπ Σάλαμ υπέβαλε την παραίτηση του υπουργικού συμβουλίου. 250.000 άνθρωποι, το 10% του πληθυσμού του Λιβάνου, προσήλθαν στην κηδεία στη Βηρυτό των δολοφονημένων ηγετών της PLO και άλλοι δεκάδες χιλιάδες παρακολούθησαν διαδηλώσεις σε άλλα μέρη της χώρας. Οι αντίπαλοι της ένοπλης παλαιστινιακής παρουσίας, κυρίως η διοίκηση του στρατού και ο πρόεδρος Franjiyya, προσπάθησαν αλλά απέτυχαν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία να περιορίσουν την ελευθερία κινήσεων των Παλαιστινίων. Δύο εβδομάδες μαχών μεταξύ του στρατού και των παλαιστινιακών ομάδων κατέληξαν σε αδιέξοδο. Στο τέλος, ο Franjiyya έπρεπε να παραδεχτεί ότι ο λιβανέζικος στρατός δεν ήταν σε θέση να υπερασπιστεί τους παλαιστινιακούς προσφυγικούς καταυλισμούς και ως εκ τούτου επέτρεψε απρόθυμα στην PLO να φέρει βαρύτερα όπλα και να χτίσει οχυρώσεις.
1242
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκοποβολής σταθερού στόχου
Αγωνίσματα
Το πρόγραμμα των πανελλήνιων αγώνων σταθερού στόχου για το έτος 2020, περιλάμβανε τα παρακάτω αγωνίσματα :
Σε παρένθεση αναγράφονται οι ηλικίες κατηγορίες, στις οποίες διεξήχθη το κάθε όπλο. Όλα τα όπλα περιλάμβαναν ατομικό κι ομαδικό (3 σκοπευτές ανα σύλλογο) αγώνα. Οι αγώνες διεξήχθησαν σε πέντε διαφορετικά σαββατοκύριακα.
Πρωταθλητές Ελλάδας
Το ισχύον σύστημα βαθμολόγησης, το οποίο είναι κοινό για όλες τις ηλικιακές κατηγορίες (άνδρες, γυναίκες, έφηβοι, νεάνιδες, παίδες Α-Β):
Σύνολο τίτλων
Η λίστα αφορά μόνο όσα πρωταθλήματα είναι έως τώρα γνωστά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκοποβολή στην Ελλάδα Σκοποβολη
Λουίζα Καρλόττα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ
Η Λουίζα Καρλόττα Φρειδερίκη (γερμ. Louise Charlotte Friederike, prinzessin von Anhalt-Köthen, von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, 5 Mαρτίου 1749 - 30 Mαρτίου 1812) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ ήταν κόρη του Δούκα του Σ.Χ.Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμουργκ και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Άνχαλτ-Κέτεν.
Βιογραφία
Η Λουίζα Καρλόττα Φρειδερίκη γεννήθηκε στις 5 Μαρτίου 1749 στο Κάστρο Γκλύκσμπουργκ. Ο πατέρας της ήταν ο Φρειδερίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ (δισεγγονός του Φιλίππου του Σ.Χ.Σ.Γκλύκσμπουρκ) και η μητέρα της ήταν η Ερριέττα Αυγούστα του Λίππε-Ντέτμολντ, κόρη του Σίμωνα Ερρίκου Αδόλφου του Λίππε-Ντέτμολντ. Η Λουίζα Καρλόττα ήταν απόγονος του Χριστιανού Γ΄ της Δανίας.
Στις 29 Ιανουαρίου 1764 ήταν αποδέκτης του Τάγματος της Τελείας Ενώσεως, της Δανίας.
Οικογένεια
Στις 26 Ιουλίου 1763 παντρεύτηκε τον Kάρολο Γεώργιο Λέμπρεχτ του Άνχαλτ-Κέτεν και είχε παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας
Δήμος Ιθάκης
Ο Δήμος Ιθάκης είναι ελληνικός δήμος στην Περιφερειακή Ενότητα Ιθάκης των Ιονίων Νήσων. Το έδαφος του δήμου αριθμεί έκταση της τάξεως των 117,8 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ, κατά την απογραφή του 2011, αριθμούσε πληθυσμό 3,231 κατοίκων. Έδρα του δήμου αποτελεί το Βαθύ, επίσης γνωστό ως Ιθάκη.
Το έδαφος του Δήμου Ιθάκης καλύπτει το σύνολο της έκτασης του νησιού. Παράλληλα, περιλαμβάνει μικρότερης έκτασης νησιά, όπως τα Αρκούδι, Άτοκος, Δρακονέρα, Καρλονήσι, Λαζαρέτο, Λυγία, Μάκρη, Οξεία, Ποντικός, Προβάτι και Βρομώνας, τα περισσότερα εκ των οποίων βρίσκονται εντός του αρχιπελάγους των Εχινάδων.
Οικισμοί και νησίδες
Αναλυτικά οι οικισμοί και οι νησίδες που αποτελούν τον δήμο Ιθάκης:
Παραπομπές
Ιθακης
Μρτσιτς
Το Μρτσιτς είναι επίσης γνωστό ως Μρτσιτσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Βάλιεβο
Κρεμάλα (παιχνίδι)
Κρεμάλα είναι παιχνίδι του οποίου σκοπός είναι η αναζήτηση κρυφών λέξεων, γράμμα προς γράμμα από τους παίκτες. Είναι διαχρονικό και παίζεται από όλες τις ηλικίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιχνίδια λέξεων Κατηγορία:Παιδικά παιχνίδια
Γεώργιος Μαντζαβίνος
Ο Γεώργιος Μαντζαβίνος (1888 - 23 Ιουλίου 1955) ήταν Έλληνας οικονομολόγος, τραπεζίτης και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Άμφισσα το 1888 και ήταν γιος γιατρού. Σπούδασε νομικά, οικονομικά και πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Eντάχθηκε στο δυναμικό του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, φθάνοντας μέχρι τη θέση του γενικού διευθυντή. Στην κυβέρνηση Δεμερτζή διορίστηκε υπουργός Οικονομικών, θέση την οποία διατήρησε και στην κυβέρνηση Μεταξά, από την οποία όμως αποχώρησε μόλις επιβλήθηκε η δικτατορία της 4ης Αυγούστου. Εν συνεχεία, στις 28 Σεπτεμβρίου 1936, εξελέγη υποδιοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι και τις 11 Φεβρουαρίου 1946, οπότε και εξελέγη διοικητής της. Διαδέχτηκε τον Κυριάκο Βαρβαρέσο, ο οποίος είχε εξαναγκαστεί σε παραίτηση. Η κυβέρνηση της 1ης Νοεμβρίου 1945 του Παναγιώτη Κανελλόπουλου τον διόρισε στη νεοσύστατη τότε Ανωτάτη Οικονομική Επιτροπή, στην οποία συμμετείχαν –μεταξύ άλλων− και οι Ξενοφών Ζολώτας, Δημήτριος Μάξιμος, Αριστοτέλης Σίδερης και Γ.Ι Πεσματζόγλου. Ο Μαντζαβίνος παρέμεινε στη θέση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος μέχρι τη 2α Φεβρουαρίου 1955, οπότε και αποχώρησε.
Λόγω της θεσμικής του θέσης, έλαβε μέρος σε πολλές μεταβατικές ή υπηρεσιακές κυβερνήσεις διατελώντας υφυπουργός και αναπληρωτής υπουργός οικονομικών στην εξόριστη κυβέρνηση Τσουδερού, υφυπουργός οικονομικών στις κυβερνήσεις Σοφοκλή Βενιζέλου (1944) και Γεωργίου Παπανδρέου (Απριλίου 1944), καθώς και υπουργός Οικονομικών στις κυβερνήσεις Πέτρου Βούλγαρη (Απριλίου και Αυγούστου 1945 ), Αρχιεπισκόπου Δαμάσκηνου και Ιωάννη Θεοτόκη.
Απεβίωσε αιφνιδίως από καρδιακή προσβολή το 1955. Ήταν παντρεμένος και γιος του ήταν ο Σταμάτης Μαντζαβίνος, ο οποίος διατέλεσε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Μποδοσάκη, από το το 1991 μέχρι και το θάνατό του, τον Αύγουστο του 2007.
Πρόσθετη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες οικονομολόγοι Κατηγορία:Έλληνες τραπεζίτες Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί‎ Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί‎ Οικονομικών Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Οικονομικών Κατηγορία:Διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος
Ριζίτικα (δίσκος)
Ριζίτικα είναι ο τίτλος ενός μουσικού δίσκου ο οποίος εκδόθηκε και κυκλοφόρησε από την εταιρεία Columbia στις 20 Ιουλίου του 1971. Περιλαμβάνει εννέα παραδοσιακά λαϊκά τραγούδια της Κρήτης (ριζίτικα) και δύο παραδοσιακούς χορούς της ίδιας περιοχής των οποίων τις μελωδίες διασκεύασε κι ενορχήστρωσε ο συνθέτης Γιάννης Μαρκόπουλος και τα ερμηνεύει ο Νίκος Ξυλούρης ενώ σε κάποια συμμετέχει και χορωδία. Η ηχογράφηση έγινε στο στούντιο της Columbia με ηχολήπτη τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο.
Κατάλογος τραγουδιών
Παρακάτω παρουσιάζεται ο κατάλογος των τραγουδιών, σύμφωνα με την έκδοση δίσκου βινυλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική δισκογραφία Κατηγορία:Δισκογραφία του Νίκου Ξυλούρη Κατηγορία:Άλμπουμ του 1971
Εντουάρ Νταλαντιέ
Ο Εντουάρ Νταλαντιέ (γαλλικά: Édouard Daladier, 18 Ιουνίου 1884 - 10 Οκτωβρίου 1970) ήταν Γάλλος ριζοσπάστης πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε τρεις φορές Πρωθυπουργός της Γαλλίας και ήταν αυτός που υπέγραψε, για λογαριασμό της χώρας του τη Συμφωνία του Μονάχου το 1938.
Σύντομη βιογραφία
Ο Εντουάρ διέφερε, ως χαρακτήρας, σημαντικά από τον μεγαλύτερο αδελφό του Γκυστάβ (Gustave), πράγμα που διέκρινε πρώτη η μητέρα τους. Ο μεγάλος ήταν εξαίρετος για να κληρονομήσει το αρτοποιείο του πατέρα, ο Εντουάρ, όμως, επεδείκνυε μεγάλη έφεση προς τα γράμματα και τις σπουδές. Η μητέρα του έκανε ό,τι μπορούσε για να στείλει τον Εντουάρ για ανώτερες σπουδές. Αρχικά τον έστειλε να συμμετάσχει σε εξετάσεις για υποτροφία (σε ηλικία 10 μόλις ετών), την οποία ο Εντουάρ κέρδισε και έτσι ξεκίνησε τις σπουδές του. Τελείωσε το Δημοτικό και τις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου στην Καρπέντρας και στη συνέχεια μετέβη στο Λύκειο της Λυών, όπου είχε καθηγητή τον Εντουάρ Εριό (Édouard Herriot). Ο νεαρός Εντουάρ ολοκλήρωσε τις σπουδές του (Études Supérieurs) με "Λίαν Καλώς". Τον Ιούλιο του 1909 ταξιδεύει στο Παρίσι για να λάβει μέρος στον διαγωνισμό Ιστορίας και Γεωγραφίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, στον οποίο πρωτεύει ανάμεσα στους 85 συμμετέχοντες. Έπειτα από αυτό επιστρέφει στη γενέτειρά του και τον Σεπτέμβριο διορίζεται καθηγητής Ιστορίας και Γεωγραφίας στο Λύκειο της Νιμ (Nîmes), θέση την οποία εγκαταλείπει ένα χρόνο αργότερα, επωφελούμενος ενός έτους σπουδών στο εξωτερικό, που είχε κερδίσει με την επιτυχία του στη Σορβόννη.