cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αρίστων ο Χίος
Η φιλοσοφία του
Δεν άργησε όμως να συμμορφωθεί και τελικά να καταστεί ευγενικός και ομιλητικός προς όλους. Αργότερα απομακρύνθηκε από τις θεωρίες της Στοάς του Ζήνωνα και ανέπτυξε δική του θεωρία προς τον Κυνισμό («ο την αδιαφορίαν εισηγησάμενος» σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο). Θεωρούσε δηλαδή τη Διαλεκτική και τη Λογική ως επιστήμες ανωφελείς, ενώ αντίθετα τη Φυσική ως «υπερτέρα» της ανθρώπινης νόησης. Έναντι του αρνητικού αυτού υπόβαθρου της διδασκαλίας του αντέτασσε τη θετική θεωρία κατά την οποία τα πάντα είναι αδιάφορα εκτός της αρετής και κακίας. Κατ΄ εκείνον η διδασκαλία της αρετής δεν ανήκει στη Φιλοσοφία αλλά στην Παιδαγωγική. Αρετή θεωρούσε την υγεία του πνεύματος και ως επιμέρους είδη αυτής τη φρόνηση, τη δικαιοσύνη κ.λπ. Στο τέλος των ομιλιών του ο Αρίστων συγκεφαλαίωνε τις θεωρίες του με την παροιμιώδη σύγκριση κατά την οποία: «οι λόγοι είναι όπως και το λουτρό που όταν δεν καθαρίζει καθίσταται περιττό».
Τα έργα του
Δεν έχουν διασωθεί τα συγγράμματά του, παρά μόνον επιστολές του προς τον Κλεάνθη, ο οποίος διαδέχθηκε τον Ζήνωνα στη διεύθυνση της στωικής σχολής του. Του αποδίδονται τα έργα: "Προτρεπτικών β΄", "Περί Ζήνωνος δογμάτων διάλογοι", "Σχολών στ΄", "Περί σοφίας διατριβών ζ΄", "Ερωτικαί διατριβαί", "Υπομνήματα υπέρ κενοδοξίας", "Υπομνημάτων κε΄", "Απομνημονευμάτων", "Χρειών ια΄", "προς τους ρήτορας", "Προς τας Αλεξίνου αντιγραφάς", "προς τους διαλεκτικούς γ΄", "Προς Κλεάνθην επιστολών δ΄" .
Παραπομπές
Αριστων Αριστων Κατηγορία:Στωικοί φιλόσοφοι
Βαγγέλης Κοτρώνης
Ο Βαγγέλης Κοτρώνης ήταν Έλληνας σκηνοθέτης του Φανταστικού Κινηματογράφου, σεναριογράφος, ηθοποιός και εκδότης-κριτικός περιοδικών συναφούς περιεχομένου. Υπήρξε μυθική φιγούρα του κινηματογραφικού αντεργκράουντ της Αθήνας, της δεκαετίας του 1980. Έπειτα από τον πρόωρο χαμό του, η μορφή του απέκτησε για αρκετούς μιαν «αγιότητα», καθώς ο Κοτρώνης θεωρήθηκε «σύμβολο αντιεξουσιαστικής συμπεριφοράς» και «πρότυπο ζωής για πολλούς νέους που δεν θέλουν να προσαρμοστούν με το υπάρχον κοινωνικό κατεστημένο, αλλά να βιώσουν σαν δημιουργικοί αυτόνομοι».
Έντυπα και βιβλία
Από το 1978 μέχρι το 1982 συνεργάστηκε με το περιοδικό Ιδεοδρόμιο του Λεωνίδα Χρηστάκη, όπου τα κείμενα του προκάλεσαν αίσθηση στο αθηναϊκό φοιτητικό κοινό εκείνης της εποχής. Εξέδωσε το περιοδικό Χιονάτη για μεγάλους, ένα έντυπο «ποικίλης αντικοινωνικής και θεαματικής ύλης», το οποίο κυκλοφόρησε από τον Δεκέμβριο του 1979 μέχρι τον Μάιο του 1982. Στη συνέχεια, έβγαλε το περιοδικό Cine ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ (το πρώτο τεύχος, «Ιανουάριος 1983»).
Ο Κοτρώνης, που από τα μαθητικά του χρόνια είχε ροπή προς το γράψιμο και τη δημοσιοποίηση των κειμένων του, εκτός από περιοδικά, εξέδωσε και βιβλία με ποιήματα και πεζά. Αυτά κυκλοφόρησαν τόσο από τον ίδιο, ως εκδόσεις του περιοδικού του Χιονάτη για μεγάλους, όσο και από άλλους οίκους, όπως ο αναρχικός «Ελεύθερος Τύπος». Στο δημοσιευμένο έργο του περιλαμβάνονται τα Ενάντια στους καταδικαστές του θεάματος (δοκίμια), Ο ερωτισμός στο σύγχρονο κινηματογράφο, Αθήνα-Οθόνη (ποιήματα 1977-78), Ασανσέρ για το ικρίωμα (πεζά και ποίηση), Φωτεινή μεταλλική κίνηsη ενός «mobile» sε αsπρο τοίχο κ.άλ.
Κινηματογράφος
Ο Κοτρώνης το 1984 σκηνοθέτησε τη μικρού μήκους ταινία με τίτλο Flash (διάρκ. 11΄, έγχρωμη, 16 χιλ.) και την επόμενη χρονιά τη «μυστηριακή» και «ερωτικών απωθημένων» ταινία Βερνταλάκ (διάρκ. 20΄, έγχρωμη, 16 χιλ.) Το 1981 εμφανίστηκε ως ηθοποιός στην ταινία του Νίκου Ζερβού Σουβλίστε τους!  Το 1983 συνεργάστηκε μαζί με τον Τζίμη Πανούση, τη Λιλή Πανούση και το Ν. Ζερβό στο σενάριο της ταινίας Ο δράκουλας των Εξαρχείων, στην οποία και έπαιξε. Έλαβε επίσης μέρος ως ηθοποιός στα φιλμ του Ζερβού Ντελίριο (1983), όπου συμμετείχε και στο σενάριο, και Θηλυκό θηριοτροφείο (1984), καθώς και στις ταινίες Ο Ζιγκολό της Αθήνας (1982) του Γιώργου Λαζαρίδη, Άρπα Colla (1982) του Νίκου Περάκη και Ταχύτητα και αγάπη (1984) του Τάκη Σιμονέτου.
Ο Κοτρώνης ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα στο χώρο του Φανταστικού Κινηματογράφου και πέρα από τις ταινίες του. Συμμετείχε -σε συνεργασία με τον αιθουσάρχη και διανομέα καλλιτεχνικών ταινιών Αντώνη Στεργιάκη- στη διοργάνωση μεταμεσονύκτιων προβολών στον κινηματογράφο Ελυζέ στα Ιλίσια, που στη συνέχεια μεταφέρθηκαν -ίσως μόνο με τη συμβολή του Κοτρώνη- στο Ριάλτο της Κυψέλης.
Θάνατος - καλλιτεχνική κληρονομιά
Τα ξημερώματα της 12ης Μαΐου 1985, σε ηλικία 28 ετών, ο Κοτρώνης έπεσε θύμα θανατηφόρου τροχαίου με μηχανή. Η μητέρα του, Νίνα Κοτρώνη, συνέστησε το Ίδρυμα «Βαγγέλης Κοτρώνης» και καθιέρωσε στη μνήμη του ένα χρηματικό βραβείο για ταινίες μικρού μήκους Φανταστικού Κινηματογράφου. Το βραβείο αρχικά δινόταν εντός του πλαισίου του Φεστιβάλ της Δράμας, στη συνέχεια σε εκδήλωση σε αίθουσα της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών στη Νέα Σμύρνη και, από το 2000 και έπειτα, στην Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Γουόκ
Το γουόκ είναι ένα κοίλο σκεύος που μοιάζει με τηγάνι. Αν και η χρήση του είναι συνηθισμένη ιδιαίτερα στην Κινέζικη κουζίνα, τελευταία έχει επικρατήσει και στις κουζίνες των δυτικών χωρών.
Ο κοίλος πυθμένας έχει την ιδιότητα να κατανέμει ισομερώς την θερμοκρασία σε ολόκληρο το σκεύος. Αυτό δίνει τη δυνατότητα να τηγανίσουμε ομοιόμορφα, γρήγορα, αλλά το σημαντικότερο, με λίγο λίπος (βούτυρο ή λάδι) το υλικό, είτε είναι λαχανικό είτε είναι κρέας.
Πηγές
Κατηγορία:Μαγειρικά σκεύη
Θάλασσα των Κοραλλίων
thumb|200 px|right|Χάρτης των ν νησιών της θάλασσας των κοραλίωνright|thumb|250px|ο Μεγάλος Κοραλιογενής Ύφαλος Η Θάλασσα των Κοραλλίων (Coral Sea) βρίσκεται στη βορειοανατολική ακτή της Αυστραλίας και περιλαμβάνει πολλά ακατοίκητα νησιά τα οποία ανήκουν στην Αυστραλία.Η Θάλασσα των Κοραλιών έχει έκταση 4.791.000 τ. χλμ. και μέγιστο βάθος 9.165 μέτρα. Στη Θάλασσα αυτή υπάρχει ο Μεγάλος Κοραλλιογενής Ύφαλος (great barrier reef) ο οποίος έχει ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1981. Στην περιοχή διεξάγονται δημοφιλείς ψυχαγωγικές δραστηριότητες όπως το σερφ και οι καταδύσεις.
Η Θάλασσα των Κοραλλίων οριοθετείται στα ανατολικά από τον Ειρηνικό ωκεανό και τα νησιά Βανουάτου, της Νέας Καληδονίας και των νήσων του Σολομώντα. Στο Βορρά από το αρχιπέλαγος Λουισιάντε και την Παπούα Νέα Γουινέα, δυτικά από το στενό Τόρες και βόρεια από το ακρωτήριο Υόρκη. Στα νότια συναντά τη Θάλασσα της Τασμανίας. Τα ανατολικά μέρη της θάλασσας είναι επιρρεπή σε σεισμούς που δημιουργούν Τσουνάμι. Τα θερμά νερά της Θάλασσας των Κοραλλίων παράγουν συνήθως μικρούς κυκλώνες κάθε χρόνο. Η θάλασσα πήρε το όνομα της από τον Μεγάλο κοραλλιογενή ύφαλο ο οποίος είναι ο μεγαλύτερος κοραλλιογενής ύφαλος στον κόσμο, βασικός ρυθμιστής του παγκόσμιου κλίματος.
Μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος
Ο Μεγάλος κοραλλιογενής ύφαλος δημιουργήθηκε, όταν πριν από 6.000 μέχρι 20.000 έτη, η περιοχή του ύφαλου ήταν ξηρά και υπήρχε μια παράκτια πεδιάδα και ηπειρωτικά νησιά. Καθώς η στάθμη της θάλασσας αυξανόταν σταθερά και η παράκτια πεδιάδα βυθιζόταν στα νερά, τα κοράλλια επεκτείνονταν όλο και ψηλότερα στους λόφους της. Με την περαιτέρω αύξηση της στάθμης, τα περισσότερα από τα ηπειρωτικά νησιά βυθίστηκαν. Τα κοράλλια έπειτα άρχισαν να εισβάλλουν στους λόφους και να διαμορφώνουν τους σημερινούς κοραλλιογενείς νήσους και τους σκοπέλους. Η στάθμη της θάλασσας στον κοραλλιογενή ύφαλο δεν έχει αυξηθεί σημαντικά στα τελευταία 6.000 χρόνια.
Ναυμαχία της Θάλασσας των Κοραλλίων
Στις 4-8 Μαΐου του 1942 στη Θάλασσα των Κοραλλίων έγινε μια από τις πιο ιστορικές ναυμαχίες του Β΄παγκοσμίου πολέμου ανάμεσα στο Αμερικανικό και Ιαπωνικό ναυτικό.
thumb|225px|right|Το US Lexington κατά τη Ναυμαχία της Θάλασσας των Κοραλλίων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Αυστραλίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Παπούα Νέας Γουινέας Κατηγορία:Νέα Καληδονία Κατηγορία:Γεωγραφία των νήσων Σολομώντα Κατηγορία:Γεωγραφία του Βανουάτου Κατηγορία:Θάλασσες
Λαοδίκεια της Μηδίας
Η Λαοδίκεια ήταν πόλη της Μηδίας. Τη Λαοδίκεια αναφέρουν οι Στέφανος Βυζάντιος, Στράβων και Ευστάθιος.
Ιστορία
Πρωτοϊδρύθηκε από τον Δαρείο Α΄ Μεγάλο με το όνομα Niphaunda. Αργότερα επανιδρύθηκε από τον Ξέρξη Α΄. Κατά την ελληνιστική περίοδο, επανιδρύθηκε πιθανόν από τον Σέλευκο Α΄ ή τον Αντίοχο Α΄ Σωτήρα για να τιμήσει τη σύζυγό του Λαοδίκη. Φαίνεται ότι στην περίοδο αυτή περιήλθε σε ακμή.
Από την ελληνιστική πόλη σώζεται στήλη με διάταγμα του Αντιόχου Γ΄, χρονολογούμενη στο 193 π.Χ., καθώς και τέσσερα ορειχάλκινα ελληνικά ειδώλια σε ελληνιστικό ναό. Στο διάταγμα πληροφορείται κανείς για τον στρατηγό (σατράπη) της Μηδίας Μενέδημο, ο οποίος απευθυνόταν στον άρχοντα της Λαοδίκειας, Απολλόδοτο. Αναφέρεται επίσης και ένας άλλος αξιωματικός στηνΜηδία, με το όνομα Θόας.
Υποστηρίζεται ότι, όταν ο Σασσανίδης βασιλιάς Χοσρόης Α΄ άλωσε το 540 μ.Χ. την Αντιόχεια της Συρίας, εδώ μετέφερε τους αιχμαλώτους Αντιοχείς, μετονομάζοντας την πόλη σε Αντιόχεια Χοσρόου. Άλλοι μελετητές τοποθετούν όμως την εν λόγω Αντιόχεια νοτιότερα στο Γκουντεσαπούρ (Gundeshapur), όπου άκμασε φιλοσοφική σχολή με Βυζαντινούς λόγιους.
Κοντά στη Λαοδίκεια η αραβική στρατιά συνέτριψε τον περσικό στρατό και ολοκλήρωσε την κατάληψη του Ιράν το 642.
Πρόκειται για τη σημερινή πόλη Ναχαβάντ (Nahavand) του δυτικού Ιράν. Η τυχαία ανακάλυψη ελληνικής επιγραφής στο Ναχαβάντ, το 1943, κατέδειξε την ύπαρξη ελληνικού ναού. Σύμφωνα την επιγραφή αυτή, ο ναός χτίστηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Αντιόχου Γ΄ του Μεγάλου (223- 187 π.Χ.). Το 1949, πέντε μικρά χάλκινα αγαλματίδια ανακαλύφθηκαν τυχαία στην ίδια περιοχή. Λίγο αργότερα, ενώ επισκεπτόταν την περιοχή, ο Ghirshman βρήκε λίθινο θραύσμα της εποχής των Σελευκιδών και το 1978, κατά τη διάρκεια έρευνας, ο Gh. Masumi ανακάλυψε λίθινη στήλη στην ίδια θέση.
Ανασκαφές
Το 2005, οι προαναφερθέντες ερευνητές επανεξέτασαν την τοποθεσία, που βρίσκεται στη Ντο Καχαράν (Do-Khaharan), στο βόρειο-ανατολικό τμήμα της πόλης. Κατά την διάρκεια επιφανειακής έρευνας, ανακάλυψαν βάση ιωνικής κολώνας και ιωνικό κιονόκρανο, στην αυλή κατοικίας της εποχής των Σελευκιδών (312 -64 π.Χ.), και έναν απλό λίθινο άξονα χωρίς διακόσμηση, ο οποίος χρονολογείται πιθανώς στην περίοδο των Σασσανιδών (224 -651 μ.Χ.). Οι εντόπιοι ανέφεραν αρκετές εγχάρακτες πέτρες, έναν σπονδυλωτό κίονα, καθώς και άλλους κίονες και βάσεις που είχαν χρησιμοποιηθεί στα θεμέλια των τοίχων ή ως σκαλιά. Αν και οι ανασκαφές ήταν περιορισμένες σε αυτήν την κατοικημένη περιοχή, ανασκάτηκαν έντεκα τάφροι, φέρνοντας στο φως όστρακα, αρχιτεκτονικά θραύσματα, ταφικές στήλες, τμήματα κιόνων και άλλα λίθινα αντικείμενα. Τα ευρήματα είχαν προέλθει από διαταραγμένες συνθήκες περιβάλλοντος. Σε ορισμένες περιοχές οι ανασκαφές συνέχισαν σε βάθος 450 εκατοστών από την επιφάνεια, αλλά όλα τα στρώματα έχουν καταστραφεί και διαταραχθεί εξαιτίας των πρόσφατων δραστηριοτήτων. Η κεραμική περιλαμβάνει περιόδους από την εποχή των Σελευκιδών, των Πάρθων, των Σασσανιδών και την ισλαμική περίοδο.
Το πιο σημαντικό εύρημα ήταν ένα ιωνικό κιονόκρανο, που τώρα φυλάσσεται στο μουσείο του Ναχαβάντ. Έχει διάμετρο 73,5 εκατοστά και ύψος 26,5. Είναι διακοσμημένο με δύο έλικες και στις δύο πλευρές. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο ήταν βάση στήλης, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί ως υλικό για παρασκευή κονιάματος και μετά εγκαταλείφθηκε στη γωνία της αυλής ενός σπιτιού. Πρόκειται για κυκλική βάση, διαμέτρου 60 εκατοστών και ύψους 33, διακοσμημένη με δύο μεγάλες έντονες ζώνες. Είναι πολύ παρόμοια με την ιωνική στήλη του Μπισοτούν (Bisotun).
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστικές πόλεις Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Μηδίας Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
452 π.Χ.
Γεγονότα
Κατηγορία:Έτη
Petit opera du monde
Η Petit opera du monde (Μικρή Όπερα του Κόσμου) ιδρύθηκε το 2008, ως μη κυβερνητικός οργανισμός μεταξύ τριών χωρών (Ελλάδα – Γαλλία - Ιταλία). Η αρχή έγινε με τη “Μαινόμενη Μήδεια” του Μαρκ-Αντουάν Σαρπαντιέ στο Μικρό Τριανόν των Βερσαλλιών και κατόπιν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στο Διεθνές Φεστιβάλ Βόλου. Ακολούθησε ο “Άτυς” του Ζαν Μπατίστ Λυλί στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και στο Διεθνές Φεστιβάλ Βόλου και ο “Κουρέας της Σεβίλης” του Τζιοβάνι Παϊζιέλο στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.
Σχεδιάζονται να παρουσιαστούν τα έργα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, “Ντον Τζοβάνι”, “Cosi fan tutte” και “Μυθριδάτης, βασιλιάς του Πόντου”, σε συνεργασία με το Φεστιβάλ της Ταορμίνα και Αντράνο και το Θέατρο Μπολσόι της Μόσχας. Ακόμη η μπαρόκ όπερα του Αντρέ Καμπρά “Tancrede”, σε συνεργασία με το γαλλικό μπαρόκ σύνολο Almazis και ένα μεγάλο αφιέρωμα στο τσέμπαλο, από τους τρεις κορυφαίους στον κόσμο Ευρωπαίους τσεμπαλίστες: Κριστόφ Ρουσέ (τσεμπαλίστα και διευθυντή της ορχήστρας Les Talentes Lyriques), την τσεμπαλίστα Μπλαντίν Βερλέ και τον Ελληνογάλλο τσεμπαλίστα Ιάκωβο Παππά, διευθυντή του συνόλου Almazis. Κατηγορία:Μη κυβερνητικές οργανώσεις
451 π.Χ.
Γεννήσεις
Κατηγορία:Έτη
Are You Experienced
Are You Experienced είναι ο τίτλος του πρώτου στούντιο άλμπουμ του ροκ συγκροτήματος The Jimi Hendrix Experience, το οποίο κυκλοφόρησε σε μορφή δίσκου βινυλίου στις 12 Μαΐου του 1967 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Track Records" στην Ευρώπη και της "Reprise Records" στην Αμερική.
Ηχογράφηση
Οι πρώτες ηχογραφήσεις του άλμπουμ πραγματοποιήθηκαν στις 23 Οκτωβρίου 1966, λιγότερο από ένα μήνα μετά τη δημιουργία του συγκροτήματος. Αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας ήταν το βασικό κομμάτι του "Hey Joe", το οποίο ολοκληρώθηκε μετά από δύο προσπάθειες. Στις 2 Νοεμβρίου, το συγκρότημα ηχογράφησε το "Can You See Me", όπως και τις αρχικές εκτελέσεις του "Stone Free", του "51st Anniversary" και του "Fire". Μέσα στο Νοέμβριο, ηχογραφήθηκε επίσης, το "Love or Confusion", ενώ δημιούργησαν τρεις ακόμη εκτελέσεις του "Hey Joe" στις 24 του μήνα.
Στις 16 Δεκεμβρίου 1966, οι Experience κυκλοφόρησαν το πρώτο τους σινγκλ, "Hey Joe", με το "Stone Free" στη δεύτερη του πλευρά στην Ευρώπη, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία στη Μεγάλη Βρετανία, όπου σκαρφάλωσε στο # 6. Έξι μήνες αργότερα, το ίδιο τραγούδι κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες, με το "51st Anniversary" στη δεύτερη του πλευρά. Την επομένη, το συγκρότημα ηχογράφησε τα "Foxy Lady", "Red House" και "Third Stone From the Sun", τα τελευταία κομμάτια για το 1966.
Το δεύτερο σινγκλ του συγκροτήματος κυκλοφόρησε στις 17 Μαρτίου 1967 με τίτλο "Purple Haze", φτάνοντας στην τρίτη θέση των βρετανικών τσαρτ και το Top-10 στη Νορβηγία και την Αυστρία. Οι τελευταίες ηχογραφήσεις στα "De Lane Lea" πραγματοποιήθηκαν στις 29 Μαρτίου με εναλλακτικές εκτελέσεις των "Red House", "Remember" και "Manic Depression".
Οι τελευταίες προσπάθειες του άλμπουμ έγιναν στα "Olympic Sound Studios", όπου ολοκληρώθηκαν τρία τραγούδια, τα "May This Be Love", "Highway Chile" και "Are You Experienced?", στις 3 Απριλίου 1967.
Επιτυχία
thumb|190px|Το εξώφυλλο της αμερικάνικης έκδοσης του άλμπουμ
Το "Are You Experienced?" κυκλοφόρησε στην Ευρώπη στις 12 Μαΐου 1967, όντας η πρώτη κυκλοφορία της νεοσύστατης "Track Records". Η φωτογραφία του εξωφύλλου αυτής της έκδοσης είναι τραβηγμένη από τον Μπρους Φλέμινγκ, με τον Χέντριξ να κρατάει μία κάπα πάνω από τον Μιτς Μίτσελ και το Νόελ Ρέντινγκ. Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στη δεύτερη θέση των τσαρτ της Μεγάλης Βρετανίας πίσω από το "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" των Beatles, ενώ ανέβηκε στο # 5 του Billboard στις Ηνωμένες Πολιτείες όταν κυκλοφόρησε στις 23 Αυγούστου του ίδιου έτους μέσω της "Reprise Records". Το ψυχεδελικό εξώφυλλο αυτής της έκδοσης είναι δημιουργία του Καρλ Φέρις, με το συγκρότημα να φοράει φανταχτερά ρούχα μέσα σε έναν κύκλο περιτριγυρισμένο από ένα κίτρινο πλαίσιο με μοβ, ψυχεδελικά γράμματα. Η συγκεκριμένη έκδοση διέφερε ως προς τη λίστα τραγουδιών, αφού τα "Red House", "Can You See Me" και "Remember" της ευρωπαϊκής έκδοσης αντικαταστάθηκαν από τα σινγκλ "Purple Haze", "Hey Joe" και "The Wind Cries Mary".
Κυκλοφορία ανά χώρα
Ο δίσκος εκδόθηκε το 1967 στη Μεγάλη Βρετανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Αυστραλία, τη Χιλή, τη Γαλλία, την Ιταλία, την Ιαπωνία, τη Νέα Ζηλανδία και την Ισπανία. Δύο χρόνια αργότερα, κυκλοφόρησε στην Ολλανδία, την Κίνα, την Ταϊβάν και τη Γιουγκοσλαβία. Το 1970, εκδόθηκε σε τρεις ακόμη χώρες, τη Βραζιλία, τη Γερμανία και το Μεξικό. Στην Ελλάδα και τη Νορβηγία κυκλοφόρησε το 1973, ενώ το 1984 εκδόθηκε στη Νότια Κορέα.
Ανάλυση τραγουδιών
Ο δίσκος ξεκινάει με το "Foxy Lady", ένα κομμάτι με στίχους σεξουαλικού περιεχομένου εμπνευσμένους από τη Χέδερ Τέιλορ, η οποία παντρεύτηκε αργότερα τον Ρότζερ Ντάλτρι των The Who.
Ακολουθεί το "Manic Depression", ένα τραγούδι που έγραψε ο Χέντριξ όταν σε μία συνέντευξη Τύπου, ο παραγωγός Τσας Τσάντλερ του είπε ότι συμπεριφέρεται σαν μανιοκαταθλιπτικός (σ.σ.: Οι λέξεις "Manic Depression" μεταφράζονται ως "μανιακή κατάθλιψη"). Οι στίχοι του μιλούν για απόγνωση και σύγχυση λόγω της δομής τη κοινωνίας και του κόσμου. Ο ρυθμός του τραγουδιού είναι 3/4 και επιδεικνύει τις τζαζ επιρροές του Μιτς Μίτσελ.
Το "Red House" είναι ένα μπλουζ κομμάτι, με κάθε στίχο να επαναλαμβάνεται μετά την αρχική του εκτέλεση. Είναι ένα τραγούδι που είχε γράψει ο Χέντριξ όταν έπαιζε στους Curtis Knight and the Squires και συμπεριλήφθηκε στο set list των ζωντανών του εμφανίσεων, όπου αποτελούσε όχημα για αυτοσχεδιασμό, με τη διάρκεια του συχνά να ξεπερνάει τα δέκα λεπτά. Ακολουθεί το "Can You See Me", ένα ροκ εντ ρολ κομμάτι το οποίο αποτέλεσε μία από τις πρώτες ηχογραφήσεις του συγκροτήματος και παιζόταν ζωντανά από τις αρχές του 1967.
thumb|left|220px|Ο Χέντριξ σε συναυλία στη Στοκχόλμη στις 24 Μαΐου 1967
Το "Love or Confusion" είναι ένα τραγούδι με αναφορικούς στίχους, όπου μιλάει για τη σχέση του με τη μουσική και τον μάνατζερ του.
Το "I Don't Live Today" είναι αφιερωμένο στους Ινδιάνους προγόνους του Χέντριξ και άλλες μειονότητες των ΗΠΑ. Ο tribal ρυθμός βοήθησε τον Χέντριξ στο να αυτοσχεδιάσει, με τον μουσικολόγο Ρίτσι Ούντερμπεργκερ να χαρακτηρίζει τους στίχους gothic και όχι ψυχεδελικούς.
Έβδομο τραγούδι του άλμπουμ είναι το "May This Be Love", μία μπαλάντα που φανερώνει την ικανότητα του Χέντριξ για απαλές, συναισθηματικές μελωδίες. Έχει διασκευαστεί από καλλιτέχνες όπως οι The Pretenders, Meshell Ndegeocello, Michael Kiwanuka, Emmylou Harris, κ.α..
Ακολουθεί το "Fire", του οποίου οι στίχοι προέρχονται από μία φράση που είπε η μητέρα του Νόελ Ρέντινγκ, όταν τα μέλη του συγκροτήματος την επισκέφθηκαν τα Χριστούγεννα του 1966 μετά από μία συναυλία. Ο Χέντριξ ρώτησε τη Μάργκαρετ Ρέντινγκ αν μπορούσε να καθίσει δίπλα στο τζάκι ("Let me stand next to your fire") και εκείνη ζήτησε από τον Γερμανικό ποιμενικό της, Ρόβερ, να παραμερίσει ("Move over Rover, and let Jimi take over"). Κατά τις ζωντανές εκτελέσεις του συγκεκριμένου κομματιού, ο Χέντριξ έβαζε φωτιά στην κιθάρα του.
Το "Third Stone from the Sun" είναι ένα επτάλεπτο κομμάτι, στο μεγαλύτερο μέρος του ορχηστρικό, με το εφέ που ακούγεται καθ' όλη τη διάρκεια του να είναι μία συζήτηση του Χέντριξ με τον Τσας Τσάντλερ, σπασμένη σε κομμάτια και με χαμηλότερη ταχύτητα. Ο τίτλος αναφέρεται στη Γη ως τρίτο "βράχο" από τον Ήλιο.
Το "Remember" είναι ένα τρίλεπτο τραγούδι με ερωτικούς στίχους. Η βρετανική έκδοση του δίσκου ολοκληρώνεται με το ομώνυμο κομμάτι, του οποίου οι στίχοι μιλούν για τη συμφιλίωση με τον ίδιο του τον εαυτό, σύμφωνα με τον Χέντριξ. Παρ' όλα αυτά, χρησιμοποιούσε τη φράση "Are you experienced" ρωτώντας κάποιον αν έχει κάνει χρήση ναρκωτικών στο παρελθόν. Ο ίδιος, έπαιξε πιάνο στο συγκεκριμένο κομμάτι. Το "Are You Experienced" παιζόταν στις ζωντανές εμφανίσεις των Experience το 1967, κλείνοντας το set list τους.
Η αμερικάνικη έκδοση του άλμπουμ περιείχε τα "Purple Haze", "Hey Joe" και "The Wind Cries Mary". Το "Purple Haze" ήταν εμπνευσμένο από ένα όνειρο του, όπου περπατούσε στον βυθό της θάλασσας και μία μοβ δίνη τον περικύκλωσε, πριν τον σώσει η πίστη του στον Χριστό.
Το "Hey Joe" είναι διασκευή στο κομμάτι των The Leaves από το 1965. Ο Χέντριξ θέλησε να ηχογραφήσει τη συγκεκριμένη εκτέλεση μετά από τη διασκευή του φολκ τραγουδιστή Τιμ Ρόουζ. Η πρώτη του ζωντανή εκτέλεση πραγματοποιήθηκε στο "Monterey Pop Festival", κατά την πρώτη επίσκεψη του συγκροτήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το τρίο The Breakaways έκανε δεύτερα φωνητικά σε αυτό το κομμάτι.
Λαοδίκεια της Περσίδος
Την Λαοδίκεια της Περσίδος (νότιο Ιράν), αναφέρει ο Πλίνιος. Αμέσως μετά ο Ρωμαίος ιστορικός αναφέρει την Περσέπολη, άρα η εν λόγω πόλη βρισκόταν στην ανατολική Περσίδα κοντά στα σύνορα με την Καρμανία. Λογικά ο ιδρυτής της θα ήταν ο Αντίοχος Α' Σωτήρ για να τιμήσει την κόρη του Λαοδίκη.
Are You Experienced
Ανάλυση τραγουδιών
Το "The Wind Cries Mary" είναι αφιερωμένο στην τότε κοπέλα του Χέντριξ, Κάθι Μέρι Έτσινχαμ. Ο Χέντριξ το έγραψε στο διαμέρισμα του χωρίς να το δείξει σε κανένα και όταν περίσσεψαν είκοσι λεπτά στο στούντιο, μετά την ηχογράφηση του "Fire", έπαιξαν το κομμάτι για πρώτη φορά, εκτέλεση η οποία τελικά μπήκε στον δίσκο.
Λαοδίκεια της Περσίδος
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνιστικές αποικίες Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Περσίας
Are You Experienced
Τραγούδια του δίσκου
Πρώτη πλευρά
Δεύτερη πλευρά
Βραβεία
Are You Experienced? (άλμπουμ)
Τα μέλη των Experience
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το Are You Experienced? είναι οι εξής:
Γκεστ συμμετοχές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 1967
ΙΦΚ Γκέτεμποργκ
Η ΙΦΚ Γκέτεμποργκ (σουηδικά: IFK Göteborg) είναι επαγγελματική ποδοσφαιρική ομάδα που εδρεύει στην πόλη Γκέτεμποργκ στη Σουηδία. Η ΙΦΚ Γκέτεμπορκ ιδρύθηκε το 1904 και είναι από τους πλέον πετυχημένους ποδοσφαιρικούς συλλόγους στη Σουηδία.
Οι Τίτλοι
Η ΙΦΚ Γκέτεμποργκ έχει κατακτήσει 18 Πρωταθλήματα Σουηδίας, 8 Κύπελλα Σουηδίας και 2 φορές το Κύπελλο Ουέφα.
Πρωταθλήματα Σουηδίας
1908, 1910, 1918, 1934-35, 1941-42, 1957-58, 1969, 1982, 1983, 1984, 1987, 1990, 1991, 1993, 1994, 1995, 1996, 2007
Κύπελλα Σουηδίας
1979, 1982, 1983, 1991, 2008, 2012-13, 2014-15, 2019-20
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σουηδίας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σουηδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1904
Σότσι
Το Σότσι (ρωσικά: Сочи) είναι πόλη της Ρωσίας. Υπάγεται στο Κράι Κρασνοντάρ, στην ανατολική παραλία της Μαύρης Θάλασσας κοντά στα βουνά του Καύκασου. Με 147 χλμ. μήκος η μητροπολιτική περιοχή του Σότσι θεωρείται ως μακρύτερη πόλη της Ασίας. Έχει πληθυσμό 343.334 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Ιδρύθηκε το 1838. Η πόλη φιλοξένησε τους χειμερινούς ολυμπιακούς αγώνες το 2014 και είναι μία από τις πόλεις που θα φιλοξενήσουν τους αγώνες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου της FIFA το 2018. Επίσης απ' το 2014 η συγκεκριμένη πόλη φιλοξενεί και Γκραν Πρι της Φόρμουλα 1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Κράι Κρασνοντάρ Κατηγορία:Διοργανώτριες πόλεις Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων
2275 Κιτλαχουάκ
Ο Κιτλαχουάκ (Cuitlahuac) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 13,2. Ανακαλύφθηκε το 1979 από τον Γερμανό αστρονόμο Χανς-Έμιλ Σούστερ, που παρατηρούσε από το Ευρωπαϊκό Νότιο Αστεροσκοπείο, στην κορυφή Λα Σίγια των χιλιανών Άνδεων, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο αυτοκράτορα των Αζτέκων.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Τα κυρίως φυσικά χαρακτηριστικά του Κιτλαχουάκ είναι άγνωστα. Ο Κιτλαχουάκ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες 17 λεπτά και 21 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κιτλαχουακ
Χοχβάνερ
Το Χοχβάνερ (Hochwanner) είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Γερμανίας, μετά τον ορεινό όγκο της Τσούγκσπιτσε με τις τρεις κορυφές. Η υψηλότερη κορυφή του Χοχβάνερ έχει υψόμετρο 2.744 μέτρα και παλαιότερα ήταν γνωστή ως Κότμπαχσπίτσε (Kothbachspitze). Από το Χοχβάνερ υπάρχει ευρύτατη θέα της Κοιλάδας του Ράιν (Reintal), καθώς και της κοιλάδας του Λόιτας (Leutaschtal) στην Αυστρία και της κοιλάδας του Γκάις στην Ελβετία.
Ο πρώτος άνθρωπος που καταγεγραμμένα έφθασε στην κορυφή του Χοχβάνερ ήταν ο Χέρμαν φον Μπαρτ, the Hochwanner (formerly: Kothbachspitze) is the second highest mountain in Germany το 1870.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά των Άλπεων Κατηγορία:Βουνά της Γερμανίας Κατηγορία:Βουνά της Αυστρίας
Ευγενίδης
Το ελληνικό επώνυμο Ευγενίδης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Χέλντερλαντ
Το Χέλντερλαντ (ολλανδικά: ) είναι μια από τις επαρχίες της Ολλανδίας. Βρίσκεται στο κεντρο-ανατολικό μέρος της χώρας. Πρωτεύουσα της επαρχίας είναι το Άρνεμ, αν και οι δύο άλλες μεγάλεις πόλεις, Ναϊμέχεν και Άπελντοορν έχουν μεγαλύτερο αριθμό κατοίκων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Ολλανδίας
450 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ιωάννης Ι΄ του Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Ο Ιωάννης Ι΄, δανικά Johann X (18 Μαρτίου 1606 - 21 Φεβρουαρίου 1655) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ ήταν Λουθηρανός δοικητής στο πριγκιπάτο-επισκοπή της Λυβέκης.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωάννη-Αδόλφου δούκα του Χόλσταϊν-Γκόττορπ και της Αυγούστας των Όλντενμπουρκ, κόρης του Φρειδερίκου Β΄ της Δανίας.
Το 1634 διαδέχθηκε τον θείο του Ιωάννη-Φρειδερίκο Λουθηρανό διοικητή του πριγκιπάτου-επισκοπής της Λυβέκης. Ήταν ο πρώτος που έκανε έδρα του το κάστρο του Οϊτίν (Eutin), το οποίο επέκτεινε περισσότερο. Προσπάθησε να ελκύσει λογίους και επιστήμονες στην Αυλή του και να προωθήσει την οικονομική ανάπτυξη της Λυβέκης. Οι προσπάθειές του εμποδίστηκαν από την εκδήλωση της πανώλης (1638-39) και από τον Τριακονταετή Πόλεμο (1618-48), που έφερε πρόσθετα βάρη. Έτσι Δανικά στρατεύματα στεγάστηκαν στο Οϊτίν τα έτη 1638, 1639 και ένα ολόκληρο Σουηδικό Σύνταγμα ιππικού το 1643 φιλοξενήθηκε στην ίδια πόλη. Ο πρίγκιπας-επίσκοπος έπρεπε να εφοδιάζει το Σύνταγμα.
Κατά τς διαπραγματεύσεις που κατέληξαν στην Ειρήνη της Βεστφαλίας, η περιοχή του κινδύνευσε να δοθεί σε άλλον ως αποζημίωση για κάποια ενσωμάτωση. Ο Ιωάννης Ι΄ επέλεξε προσεκτικά ως διαπραγματευτές τον Ντάβιτ Γκλόξιν και τον Χρίστιαν Κάσσιους και κατάφερε να αποτρέψει αυτόν τον κίνδυνο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1640 την Ιουλία-Φελίσιτας, κόρη του Ιουλίου-Φρειδερίκου δούκα της Βυρτεμβέργης-Βάιλτινγκεν και είχε επιζήσαν τέκνο:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Grumman F6F Hellcat
Το Grumman F6F Hellcat ήταν μονοκινητήριο μαχητικό αεροσκάφος το οποίο αναπτύχθηκε στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να επιχειρεί από τα αεροπλανοφόρα του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Αντικατέστησε τα μαχητικά F4F Wildcat, τα οποία επίσης ήταν προϊόντα της Grumman. Ανταγωνιστικό του Hellcat για τον ρόλο του βασικού μαχητικού των αεροπλανοφόρων ήταν το Vought F4U Corsair, όμως τελικά προτιμήθηκε το πρώτο, διότι το Corsair αντιμετώπιζε προβλήματα στις προσνηώσεις.
Το Hellcat εξελίχθηκε στο σημαντικότερο Αμερικανικό μαχητικό αυτής της κλάσης στο δεύτερο μισό του πολέμου. Παρόλο που ομοίαζε με το προγενέστερο F4F επρόκειτο για ένα εντελώς νέο σχέδιο, που αποδείχθηκε πολύ στιβαρό και αντιμετώπισε με μεγάλη επιτυχία τα περίφημα ιαπωνικά μαχητικά Mitsubishi A6M Zero, που είχαν κυριαρχήσει στο Θέατρο επιχειρήσεων Ειρηνικού τα πρώτα χρόνια της σύρραξης.
Κατασκευάστηκαν 12.200 F6F συνολικά. Εκτός από το Ναυτικό, παρέλαβαν τέτοια αεροσκάφη το Σώμα των Πεζοναυτών των ΗΠΑ και η Fleet Air Arm, η αεροπορική δύναμη του Βασιλικού Ναυτικού. Μεταπολεμικά τα Hellcat αποσύρθηκαν από τις μονάδες πρώτης γραμμής, αλλά αρκετά παρέμειναν σε υπηρεσία ως νυκτερινά μαχητικά.
XF6F
Η Grumman ξεκίνησε τις εργασίες ανάπτυξης του αεροσκάφους που θα αντικαθιστούσε το F4F Wildcat το 1938. Υπεγράφη συμβόλαιο για την κατασκευή του πρωτοτύπου XF6F-1 στις 30 Ιουνίου 1941. Το νέο μαχητικό προορίζονταν αρχικά να αξιοποιήσει τον αστεροειδή κινητήρα Wright R-2600 Twin Cyclone των 1.700 hp ο οποίος θα έστρεφε τρίφυλλη έλικα. Εν αντιθέσει με το Wildcat που είχε σύστημα προσγείωσης με μικρό μετατρόχιο, το F6F είχε υδραυλικό σύστημα με μεγάλο μετατρόχιο, κάτι που διευκόλυνε στην αποπροσνήωση. Οι πτέρυγες ήταν τοποθετημένες χαμηλότερα σε σχέση με το F4F και ήταν δυνατή η αναδίπλωσή τους ώστε να εξοικονομείται χώρος.
Τους πρώτους μήνες του 1942 ο Ρόυ Γράμαν (Roy Grumman) μαζί με τους αρχισχεδιαστές Jake Swirbul και Bill Schwendler, συνεργάστηκαν στενά με το Γραφείο Αεροναυτικής (Bureau of Aeronautics, BuAer) του Ναυτικού προκειμένου να εξασφαλισθεί πως το νέο μαχητικό θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το ιαπωνικό A6M Zero. Στόχος ήταν με το F6F οι ΗΠΑ να κερδίσουν την αεροπορική υπεροχή στον Ειρηνικό.
Στις 22 Απριλίου 1942 ο πλωτάρχης Butch O'Hare επισκέφτηκε τις εγκαταστάσεις και ανέλυσε στους μηχανικούς της εταιρείας τις επιδόσεις και τα πτητικά χαρακτηριστικά του F4F Wildcat συγκριτικά με το Mitsubishi A6M Zero. Ο πλωτάρχης Jackson του BuAer ζήτησε το κόκπιτ του F6F να τοποθετηθεί ψηλότερα στην άτρακτο. Επιπλέον το ρύγχος τροποποιήθηκε ώστε να έχει καλύτερη ορατότητα ο πιλότος.
Βάσει της επιχειρησιακής εμπειρίας από τον πόλεμο ενάντια στους Ιάπωνες, το BuAer ζήτησε στις 26 Απριλίου 1942 τη χρήση του ισχυρότερου αστεροειδή κινητήρα Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp στο δεύτερο αεροσκάφος δοκιμών. Το αρχικό πρωτότυπο (XF6F-1) πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 22 Ιουνίου 1942. Οι επιδόσεις του τρίτου πρωτοτύπου (XF6F-3), με το νέο κινητήρα ήταν κατά 25% ανώτερες σε σχέση με το XF6F-1. Το πρώτο F6F-3 παραγωγής, με κινητήρα R-2800-10, πέταξε για πρώτη φορά στις 3 Οκτωβρίου 1942. Η πρώτη μονάδα που παρέλαβε τον τύπο και κρίθηκε επιχειρησιακή ήταν η VF-9 επί του αεροπλανοφόρου USS Essex τον Φεβρουάριο του 1943.
Περεταίρω εξέλιξη του τύπου
Το F6F ήταν ένα ιδιαίτερα ανθεκτικό αεροσκάφος. Στο κόκπιτ είχε προστεθεί θωράκιση ολικού βάρους 96 kg για προστασία του πιλότου. Στην άτρακτο ήταν τοποθετημένη μία αυτοφρασσόμενη δεξαμενή των 946 l. Πρώτη έκδοση παραγωγής ήταν το F6F-3, το οποίο ήταν συνήθως οπλισμένο με έξι πολυβόλα Browning M2 των 12,7 mm. Μπορούσε επίσης να μεταφέρει μια απορριπτόμενη δεξαμενή καυσίμου καθώς και ρουκέτες. ή βόμβες (άνω των 900 kg).
Με βάση το F6F-3 αναπτύχθηκαν δύο εκδόσεις νυχτερινής δίωξης, εφοδιασμένες με ραντάρ. Επρόκειτο για τα δεκαοκτώ F6F-3E και τα 200 που ακολούθησαν αργότερα. Η συνολική παραγωγή των F6F-3 ανήλθε στις 4.402 μονάδες μέχρι τον Απρίλιο του 1944.
Επόμενο αεροσκάφος παραγωγής ήταν το F6F-5 στο οποίο ενσωματώθηκαν διάφορες τροποποιήσεις και βελτιώσεις, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρότερου κινητήρα R-2800-10W. Το F6F-5N ήταν το εξειδικευμένο νυχτερινό μαχητικό που αναπτύχθηκε με βάση αυτό. Μερικά F6F-5 μετατράπηκαν επίσης σε αναγνωριστικά (F6F-5P). Σε αντίθεση με τα F6F-3, που ήταν οπλισμένα μόνο με πολυβόλα, τα μαχητικά της νέας έκδοσης μπορούσαν να μεταφέρουν ένα μείγμα δύο πυροβόλων των 20 mm και τεσσάρων πολυβόλων των 12,7 mm, όμως η διάταξη αυτή χρησιμοποιήθηκε μόνο στα νυχτερινά F6F-5N. Συνολικά κατασκευάστηκαν 7.870, περισσότερα από κάθε άλλη παραλλαγή του Hellcat.
Το XF6F-4 διέθετε κινητήρα R-2800-27 και τέσσερα πυροβόλα των 20 mm. Πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 3 Οκτωβρίου 1942 αλλά δεν εντάχθηκε σε παραγωγή. Το XF6F-2 ήταν παραλλαγή του F6F-3 με τον κινητήρα Wright R-2600-15 και υπερσυμπιεστή Birman. Αργότερα δοκιμάστηκε με τον Pratt & Whitney R-2800-21 και ίδιο υπερσυμπιεστή. Το όλο εγχείρημα δεν προχώρησε και το μοναδικό πρωτότυπο μετατράπηκε ξανά σε συνηθισμένο F6F-3 παραγωγής.
Δύο F6F-5 δοκιμάστηκαν με τον Pratt and Whitney R-2800-18W και υπερσυμπιεστή δύο σταδίων. Ονομάστηκαν XF6F-6 και ο κινητήρας τους απέδιδε ως 2.100 hp. Ήταν τα ταχύτερα Hellcat, φτάνοντας τα 671 km/h, όμως ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε πριν ενταχθούν σε παραγωγή.
Πολεμικό Ναυτικό και Πεζοναύτες των ΗΠΑ
Το Ναυτικό προτίμησε το Hellcat αντί για το Vought F4U Corsair, παρόλο που το δεύτερο είχε ανώτερη μέγιστη ταχύτητα. Ένα από τα βασικότερα πλεονεκτήματα της πρότασης της Grumman ήταν πως υπερείχε στις προσνηώσεις, κρίσιμο σημείο για το Ναυτικό. Τα Corsair είχαν τελικά λαμπρή επιχειρησιακή πορεία με τους Πεζοναύτες, επιχειρώντας όμως από βάσεις στην ξηρά. Τα F6F παρέμειναν τα βασικά μαχητικά των αεροπλανοφόρων των ΗΠΑ, μέχρι και τα τέλη του 1944 που τα F4U κρίθηκε πως θα μπορούσαν να αποπροσνηώνονται με ασφάλεια. Εκτός από τα εξαιρετικά πτητικά του χαρακτηριστικά, το Hellcat ήταν εύκολο να συντηρηθεί και είχε στιβαρή δομή, κάτι πολύ σημαντικό για την απαιτητική χρήση στα αεροπλανοφόρα.
Τα Hellcat συμμετείχαν για πρώτη φορά σε μάχη ενάντια στους Ιάπωνες την 1η Σεπτεμβρίου 1943, όταν μαχητικά από το USS Independence κατέρριψαν μία ιπτάμενη άκατο Kawanishi H8K. Στις 23 και τις 24 Νοεμβρίου πολέμησαν την ιαπωνική αεροπορία πάνω από την Ταράουα, όπου οι Αμερικανοί πιλότοι κατάφεραν να καταρρίψουν 30 ιαπωνικά Zero με απώλεια ενός μονάχα F6F. Στις 11 Νοεμβρίου 1943 τα Hellcat και τα Corsair αντιμετώπισαν τους Ιάπωνες σε σκληρές αερομαχίες πάνω από τη Ραμπαούλ και διεκδίκησαν την κατάρριψη σχεδόν 50 εχθρικών αεροσκαφών.
Όταν έγιναν συγκριτικές δοκιμές ανάμεσα σε Hellcat και ένα αιχμαλωτισμένο Zero, κατέστη σαφές πως το Αμερικανικό μαχητικό ήταν ταχύτερο σε όλα τα ύψη. Επίσης είχε οριακά ανώτερο ρυθμό ανόδου σε ύψη άνω των 14.000 ft και έκανε roll πιο γρήγορα σε ταχύτητες άνω των 235 mph. Από την άλλη το ιαπωνικό αεροσκάφος ήταν πολύ πιο ευέλικτο σε χαμηλές ταχύτητες και είχε ελαφρώς καλύτερο ρυθμό ανόδου κάτω από τα 14.000 ft.
Βασιλικό Ναυτικό
Η αεροπορία του Βασιλικού Ναυτικού (Fleet Air Arm) παρέλαβε 1.263 F6F στα πλαίσια του προγράμματος Lend-Lease. Σε βρετανική υπηρεσία ονομάζονταν αρχικά Gannet Mark I, ενώ από τις αρχές του 1943 μετονομάστηκαν σε Hellcat. Χρησιμοποιήθηκαν σε πολεμικές επιχειρήσεις στα ανοικτά της Νορβηγίας, τη Μεσόγειο και την Άπω Ανατολή. Αρκετά μετατράπηκαν σε αναγνωριστικά, αντίστοιχα των Αμερικανικών F6F-5P. Στην Ευρώπη τα μαχητικά της αεροπορίας του στόλου αντιμετώπισαν αντίπαλα αεροσκάφη που επιχειρούσαν από βάσεις στην ξηρά. Οι αερομαχίες στις οποίες συμμετείχαν ήταν πολύ λιγότερες συγκριτικά με ό,τι συνέβαινε στον Ειρηνικό. Τα βρετανικά Hellcat κατέστρεψαν 52 εχθρικά αεροσκάφη την περίοδο Μαϊου 1944-Ιουνίου 1945. Η πιο επιτυχημένη μονάδα ήταν το Νο. 1844 Σμήνος της Ναυτικής Αεροπορίας, επί του αεροπλανοφόρου HMS Indomitable του Βρετανικού Στόλου του Ειρηνικού με 32,5 καταρρίψεις.
Γιώργος Καφταντζής
Ο Γιώργος Καφταντζής (22 Μαρτίου 1920 - 12 Μαρτίου 1998) ήταν Έλληνας συγγραφέας, ποιητής και πεζογράφος από την Ηράκλεια Σερρών.
Grumman F6F Hellcat
Μεταπολεμική χρήση
Μεταπολεμικά τα Hellcat αντικαταστάθηκαν από τα F8F Bearcat, τα οποία ήταν μικρότερα σε διαστάσεις, είχαν ισχυρότερο κινητήρα και ήταν πιο ευέλικτα. Τα F6F χρησιμοποιήθηκαν σε δευτερεύοντες ρόλους, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης. Στα τέλη του 1952 η Μονάδα Κατευθυνομένων Βλημάτων 90 χρησιμοποίησε τηλεκατευθυνόμενα F6F-5K τα οποία μετέφεραν βόμβες των 2000 lb για να πλήξουν γέφυρες στην Κορέα. Απονηώνονταν από το αεροπλανοφόρο USS Boxer και κατευθύνονταν προς τον στόχο τους από ένα συνοδό AD Skyraider. Τα F6F-5 τα πρώτα αεροσκάφη του ακροβατικού σμήνους του Ναυτικού, των περίφημων Blue Angels.
Γιώργος Καφταντζής
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Ηράκλεια Σερρών. Γόνος καλλιεργημένης οικογένειας, έχασε τον πατέρα του σε ηλικία 11 ετών. Ατίθασος και διαρκώς επαναστατημένος οργανώθηκε, μαθητής ακόμη, στην αριστερά. Το 1940 ο θάνατος της αδελφής του Ιωάννας έγινε αφορμή για να γράψει την πρώτη του ποιητική συλλογή Τα μοιρολόγια. Πήρε μέρος στη Μάχη της Κρήτης, από την οποία εμπνεύστηκε τις Δώδεκα μέρες, και ήταν κορυφαίο στέλεχος της ΕΠΟΝ (με το όνομα Μαλέας) στην Εθνική Αντίσταση, περίοδο που σφράγισε το λογοτεχνικό του έργο. Πρωτοστάτησε στο περιοδικό «Ξεκίνημα» του Εκπολιτιστικού Ομίλου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και αργότερα ίδρυσε περιοδεύοντα θίασο στο Βουνό (Δυτική Μακεδονία). Παντρεύτηκε την Αλκμήνη Σιμώτα και απέκτησαν δυο παιδιά. Έζησε και δικηγόρησε στις Σέρρες, την αγαπημένη του πόλη, όπου ανέπτυξε πλούσια κοινωνική και πολιτιστική δράση και δημιούργησε το τεράστιο (47 τίτλοι) συγγραφικό έργο του, ιστορικό, ποιητικό, πεζογραφικό, θεατρικό και πλήθος άρθρων σε περιοδικά και εφημερίδες. Ασχολήθηκε με τη ζωγραφική. Τα περισσότερα θεατρικά του έργα παρουσιάστηκαν επί σκηνής. Μέρος των ποιημάτων του μελοποιήθηκε. Η τηλεόραση του αφιέρωσε εκπομπές. Ο ίδιος και το έργο του τιμήθηκαν στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η πόλη του τον τίμησε δίνοντας το όνομά του σε κεντρική πλατεία, όπου στήθηκε ο ανδριάντας του.
Συνολική Εργογραφία
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ
Grumman F6F Hellcat
Μεταπολεμική χρήση
Η αεροπορία του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού (Aéronavale) παρέλαβε F6F-5 τα οποία χρησιμοποίησε στον Πόλεμο της Ινδοκίνας. Τέτοια αεροσκάφη παρέλαβε επίσης το Πολεμικό Ναυτικό της Ουρουγουάης, το οποίο και τα διατήρησε στην ενεργό υπηρεσία μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1960
Διασωζόμενα αεροσκάφη
Διασώζεται μεγάλος αριθμός αριθμός Grumman F6F. Πολλά από αυτά ανήκουν σε συλλογές και μουσεία, ενώ αρκετά είναι πλήρως λειτουργικά.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Πηγές: Quest for Performance, Jane’s Fighting Aircraft of World War II, Standard Aircraft Characteristics
Βιβλιογραφία
F6F Κατηγορία:Αεροσκάφη ναυτικής αεροπορίας Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μαχητικά αεροσκάφη
Λιβία ντελλα Ρόβερε
Η Λιβία ντελλα Ρόβερε (16 Δεκεμβρίου 1585 - 6 Ιουλίου 1641) ήταν Ιταλίδα ευγενής του Οίκου ντελλα Ρόβερε και η τελευταία Δούκισσα του Ουρμπίνο (1599–1631).
Ζωή
Γεννήθηκε στο Πέζαρο στις 16 Δεκεμβρίου 1585,  ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Ιππόλυτου ντελλα Ρόβερε, του Λόρδου της Καστελεόνε - ένας νόθος αλλά αργότερα νομιμοποιημένος γιος του Καρδινάλιου Ιούλιο ντέλα Ρόβερε– και η σύζυγός του Iσαβέλλα Βιτρέλλι. Είχε έναν αδερφό, τον Ιούλιο, αργότερα μαρκήσιο, και τουλάχιστον τέσσερις αδελφές: τη Λουκρητία (σύζυγος του Μαρκαντόνιο Λάντε), την Ελισάβετ (που πέθανε νωρίς), την Ελεονώρα και τη Λιβία (και οι δύο μοναχές στο μοναστήρι Corpus Domini στο Πέζαρο).
Γάμος
Μετά το θάνατο της μητέρας της κατά τη γέννηση του αδελφού της Ιουλίου το 1598, η Λιβία και οι αδελφές της τοποθετήθηκαν στο μοναστήρι της Αγίας Μαγδαληνής στο Πέζαρο, από όπου απομακρύνθηκε αφού την επέλεξε ο πατέρας της να είναι η νέα νύφη του Δούκα του Ουρμπίνο, δεύτερου ξαδέρφου της. Ο Φραντσέσκο Μαρία Β΄ ντελλα Ρόβερε είχε παντρευτεί προηγουμένως την Λουκρητία των Έστε και δεν είχε αποκτήσει απογόνους. Αφού έλαβε απαλλαγή από τον Πάπα, ο γάμος μεταξύ της Λιβίας και του Φραντσέσκο Μαρία πραγματοποιήθηκε στις 26 Απριλίου 1599 στο Casteldurante (τώρα Urbania) σε μια μάλλον μέτρια τελετή.
Από την αρχή, η ένωση ήταν δυστυχισμένη: ενώ η 14χρονη νύφη δυσαρεστήθηκε από το γεγονός ότι θα παντρευόταν έναν άνδρα αρκετά μεγάλο ώστε να είναι ο πατέρας της, ο 50χρονος γαμπρός σύνηψε αυτόν τον γάμο με μοναδικό σκοπό να σώσει την οικογένεια ντελλα Ρόβερε από την εξαφάνιση και τη διατήρηση της ανεξαρτησίας του Δουκάτου του Ουρμπίνο. Κατά συνέπεια, ποτέ δεν έδειξε τρυφερότητα ή στοργή στη Λιβία, η οποία επίσης δεν ένιωθε έλξη για τον ηλικιωμένο της σύζυγο. Επιπλέον, σύντομα ο Φραντσέσκο και ο πεθερός του Ιππόλυτος τσακώθηκαν, και ο τελευταίος αναγκάστηκε να φύγει από το δουκάτο. Παρά τις πολλές προσπάθειες της Λιβίας να τους συμφιλιώσει, παρέμειναν μαλωμένοι.
Η συμπεριφορά τόσο του πατέρα της, του Ιππόλυτου όσο και του θείου του, Καρδινάλιου Ιουλιανού, απομόνωσε τη Δούκισσα και με το θάνατο της πεθεράς της, Βικτώριας Φαρνέζε (που είχε πείσει τον γιο της να παντρευτεί τη Λιβία) στις 13 Δεκεμβρίου 1602, έχασε τη μοναδική της υποστήριξη. Τώρα στο έλεος του συζύγου της, φοβόταν το χειρότερο. Ωστόσο, η στάση του απέναντί ​​της άλλαξε όταν το Νοέμβριο του 1604 η Λιβία έμεινε τελικά έγκυος, με την ανακοίνωση να ανακοινώνεται επίσημα στο δικαστήριο τον Ιανουάριο του 1605.
Γέννηση του γιου της
Στις 16 Μαΐου 1605 στο Δουκικό παλάτι του Πέζαρο, η Livia γέννησε έναν γιο, τον Φεντερίκο Ουμπάλντο ντελλα Ρόβερε. Η γέννηση ενός πολυαναμενόμενου άρρενα κληρονόμου επιδιόρθωσε τις σχέσεις μεταξύ Λιβίας και Φραντσέσκο για λίγο, αλλά ο γηράσκων Δούκας έδειξε λίγο ενδιαφέρον για τον γιο του, αφήνοντάς τον υπό τη στοργική φροντίδα της μητέρας του για κάποιο χρονικό διάστημα. Ωστόσο, τελικά απομάκρυνε το παιδί από τη φροντίδα της Λιβίας και το έστειλε στη Φλωρεντία για να συνεχίσει την εκπαίδευσή του, ενώ εκείνη ουσιαστικά φυλακίστηκε στο παλάτι του Casteldurante. Χωρισμένη από τον γιο της, η Λιβία του έγραψε πολλά γράμματα: για παράδειγμα, σε ένα από αυτά με ημερομηνία 19 Ιουνίου 1616, η ίδια αυτοαποκαλούταν την «Η πιο αγαπημένη μητέρα σου, που σε αγαπάει ως ψυχή της». Η απόσταση και από τους δύο γονείς έκανε τον Φεντερίκο Ουμπάλντο ένα προβληματικό παιδί και αργότερα έναν αλαζονικό και απερίσκεπτο έφηβο.
Ο γάμος του Φεντερίκο Ουμπάλντο με την Κλαυδία των Μεδίκων το 1621, σηματοδότησε όχι μόνο την αρχή της δέσμευσης του Δουκάτου του Ουρμπίνο με τον Οίκο των Μεδίκων, αλλά και την τιτλοφόρηση του Φεντερίκο ως Δούκα μετά την παραίτηση του πατέρα του. Η άφιξη της νύφης της στο δικαστήριο και η γέννηση της εγγονής της, Βικτώρια ντελλα Ρόβερε, στις 7 Φεβρουαρίου 1622, αποτέλεσε πηγή μεγάλης χαράς για τη Δούκισσα, η οποία άρχισε να περνά λίγο χρόνο με τον γιο της και την οικογένειά του μεταξύ Πέζαρο και Ούρμπινο. Ωστόσο, η γαλήνια νέα οικογενειακή ζωή δεν κράτησε πολύ: ο σύζυγός της, ύποπτος από τους συμβούλους του για τη συμπεριφορά της Λιβίας, την διέταξε να επιστρέψει σε αυτόν και να μείνει μακριά από τον γιο τους.
Ο Φεντερίκο Ουμπάλντο πέθανε ξαφνικά στις 29 Ιουνίου 1623, μετά από επιληπτική κρίση. Με το θάνατό του, το πεπρωμένο της Λιβίας και του Δουκάτου του Ουρμπίνο άλλαξε ξανά, γιατί η δυναστεία ήταν πάλι χωρίς άμεσο άνδρα κληρονόμο. Ο νεαρός Δούκας θάφτηκε στον καθεδρικό ναό του Ούρμπινο. Τον Οκτώβριο, η Κλαυδία και η κόρη της Βικτώρια μετακόμισαν στο βασίλειο των Μεδίκων, αφήνοντας τη Λιβία καταστρεμμένη από την απώλεια της αγαπημένης εγγονής της και μόνη της με τον ηλικιωμένο και σχεδόν παράλυτο σύζυγό της, ο οποίος μετά το θάνατο του γιου τους ανέλαβε για άλλη μια φορά τον τίτλο του Δούκα.
O Φραντσέσκο Μαρία απεβίωσε στις 28 Απριλίου 1631, αφήνοντας τη Λιβία ως απολύτως απομονωμένη χήρα σε ηλικία σαράντα έξι. Η μοίρα του Δουκάτου του Ουρμπίνο σφραγίστηκε και ο Πάπας Ουρβανός της έδωσε ως μέτρια αποζημίωση τις πόλεις Rocca Contrada (τώρα Arcevia) και Corinaldo, στις οποίες προστέθηκαν αργότερα η Gradara και ο San Lorenzo στο Campo, τα πρώην κτήματα του πατέρα της. Ήταν ακόμη χωρισμένη από τον αδερφό της Ιούλιο (που πέθανε το 1636) και δεν μπορούσε να μετακινηθεί κοντά στην εγγονή της στη Φλωρεντία, παρά τις καλές σχέσεις της με τους Μεδίκους και τις επανειλημμένες παρακλήσεις της να ζήσει εκεί. Η μόνη εξαίρεση στην απομόνωσή της ήταν ο γάμος της Βικτώριας με τον Φερδινάνδο Β΄ των Μεδίκων το 1637.
Τελευταία χρόνια
Η Λιβία αποσύρθηκε στο κτήμα του Castelleone di Suasa, στο παλάτι που χτίστηκε εκεί από τον πατέρα της. Εδώ πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής της, και πέθανε στις 6 Ιουλίου 1641 σε ηλικία 55 ετών. Τάφηκε στο μοναστήρι Corpus Domini του Πέζαρο (όπου η αδερφή της και η συνονώματή της Λιβία ήταν ηγουμένη), όπως θα διατηρηθεί στα αρχεία της ενορίας Castelleone : "A dì 6 Julio 1641. La ser (enissi) ma Livia Duchessa d'Urbino morì di età di anni 60 incirca et hebbe tutti li SS.mi sacramenti dal sig. D. Carlo Rivi pievano et il corpo fu portato a Pesaro nella chiesa delle moniche del Corpus Domini."
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικογένεια ντελλα Ρόβερε Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Τοσκάνης Κατηγορία:Δούκισσες του Ουρμπίνο
Μίροσλαβ Βέρνερ
Ο Καθηγητής Δρ. Μίροσλαβ Βέρνερ, (γεννημένος 31 Οκτωβρίου του 1941 στο Μπρνο, είναι τσέχος αιγυπτιολόγος, ο οποίος ειδικεύεται στην ιστορία και αρχαιολογία του Αρχαίου Βασιλείου της αρχαίας Αιγύπτου.
Ο Βέρνερ ήταν ο διευθυντής του Τσέχικου Ινστιτούτου Αιγυπτιολογίας (link) για δεκαεφτά χρόνια, και ήταν ο επικεφαλής των τσέχικων ανασκαφών στο Αμπουσίρ. Έχει επίσης σχετιστεί με τα πανεπιστήμια της Βιέννης και του Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, όπως και με το Πανεπιστήμιο του Καρόλου στην Πράγα, και το Αμερικανικό Πανεπιστήμιου στο Κάιρο.
Ο Δρ. Βέρνερ είναι ενεργός στο πεδίο των αρχαιολογικών ερευνών από το 1964, και έχει διενεργήσει ανασκαφές στο Αμπουσίρ από το 1976. Το 1998 ομάδα Τσέχων αρχαιολόγων από το Τσεχικό Ινστιτούτο Αιγυπτιολογίας υπό τον Βέρνερ ο τάφος του ανακάλυψε τον ασύλητο τάφο του Ιουφάα, ιερέα και διαχειριστή των παλατιών.
Το 2005 ο Δρ. Βέρνερ έγινε ο διευθυντής του προγράμματος "Έρευνα του πολιτισμού της Αρχαίας Αιγύπτου". Το πρόγραμμα είχε διάρκεια από το 2005 ως το 2011, και είχε σκοπό να μελετήσει την εξέλιξη της αιγυπτιακής κοινωνίας ανά την ιστορία.
Βιβλιογραφία
Επιλεγμένες μονογραφίες του περιλαμβάνουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αιγυπτιολόγοι
Γρηγόριος (στρατηγός Σικελίας)
Ο Γρηγόριος ήταν βυζαντινός στρατηγός, πατρίκιος, κυβερνήτης του Θέματος Σικελίας, την περίοδο 813-821
Όταν ανέβηκε στον Βυζαντινό θρόνο ο Μιχαήλ Β´ ο Γρηγόριος δεν τον αναγνώρισε λόγω του ότι είχε δολοφονήσει τον προηγούμενο αυτοκράτορα Λέων Ε΄. Μετά λίγους μήνες, το 821, δολοφονήθηκε από έναν στρατιωτικό διοικητή, και μετέπειτα επαναστάτη, τον Ευφήμιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Σικελίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
449 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Καθαρό εισόδημα
Στις επιχειρήσεις, το καθαρό εισόδημα ή τα καθαρά κέρδη είναι τα έσοδα μείον το κόστος πωληθέντων αγαθών, τα έξοδα και τους φόρους για μια λογιστική χρήση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λογιστική
Αθλητικά γεγονότα του 2008/Ιούνιος
Παρατίθενται ελληνικού και παγκοσμίου ενδιαφέροντος γεγονότα σε διάφορα αθλήματα, που συνέβησαν τον Ιούνιο του 2008, συνοδευόμενα από τις πηγές που τα μετέδωσαν.
30 Ιουνίου
6
447 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Καταφύλλι Καρδίτσας
Το Καταφύλλι είναι ορεινό χωριό του νομού Καρδίτσας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.100 μέτρων στις πλαγιές των Αγράφων και αποτελεί έναν από τους πιο ορεινούς οικισμούς της Θεσσαλίας. Το Καταφύλλι ανήκει στον δήμο Αχελώου και ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 392 κάτοικοι, που ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στο δημοτικό διαμέρισμα Καταφυλλίου υπάγονται οι οικισμοί: Αρδάνοβο, Καταφύλλι, Κελλάρια, Πράβα, Συκιά και Ταξιάρχης.