cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Smart Fortwo
Εκδόσεις
Εκτός από τις επίσημες εργοστασιακές ρυθμίσεις στην ισχύ του κινητήρα, διατίθενται και πολλά πακέτα αναβάθμισης της ιπποδύναμης, όπως για αύξηση της ισχύος από 62 σε 71 hp στην βενζινοκίνητη έκδοση Passion. Κάποια από αυτά έχουν προσφερθεί από ανεξάρτητους βελτιωτικούς οίκους, ενώ αρκετά γίνονται και από επίσημα συνεργεία της Smart.
Ανανέωση του 2002
thumb|left|Smart Fortwo του 2002 - 2006, της Αστυνομίας της [[Βιέννης.]]
Τον Ιούλιο του 2002, το μοντέλο υπέστη ένα λίφτινγκ στην αισθητική των εμπρός και πίσω φώτων, αν και οι εξωτερικές του διαστάσεις παρέμειναν ακριβώς οι ίδιες και το σαλόνι διατηρήθηκε σχεδόν αμετάβλητο. Ο κυβισμός του κινητήρα αυξήθηκε από 599 cm³ σε 698 cm³, με την ισχύ να φτάνει πλέον στους 50 hp (37 kW) και 62 hp (45 kW), ανάλογα με την έκδοση, ενώ βελτιώθηκε και ο προγραμματισμός του λογισμικού στο κιβώτιο ταχυτήτων, το οποίο απέκτησε πιο άμεση ανταπόκριση στις συνθήκες οδήγησης, μειώνοντας την ιδιαίτερα μεγάλη καθυστέρηση στις αλλαγές των σχέσεων των αρχικών Fortwo.
Παράλληλα, προστέθηκε η έκδοση Pure II με κλιματισμό και ισχύ 62 ίππων, ενώ οι δύο ανώτερες εκδόσεις, Pulse και Passion, άρχισαν προαιρετικά να προσφέρουν δύο «αυτιά» αλλαγής ταχυτήτων πάνω στην κολώνα του τιμονιού και ένδειξη εξωτερικής θερμοκρασίας. Λόγω της ελαφράς αύξησης του κυβισμού και, κατά συνέπεια, της κατανάλωσης, τοποθετήθηκε νέο ντεπόζιτο καυσίμων, ίδιας σχεδίασης και τοποθέτησης στο σασί, αλλά μεγαλύτερο κατά 11 λίτρα, φτάνοντας έτσι σε χωρητικότητα τα 33 λίτρα.
Στον τομέα της ασφάλειας, τοποθετήθηκε για πρώτη φορά και Σύστημα Υποβοήθησης Φρεναρίσματος (Brake Assist), και μάλιστα ως στάνταρ. Επιπρόσθετα, όλα τα μοντέλα με τον κινητήρα των 698 cm³ απέκτησαν ένα πιο εξελιγμένο Σύστημα Ηλεκτρονικής Ευστάθειας (ESP), που μπορούσε να επέμβει και να φρενάρει τον κάθε τροχό ξεχωριστά.
Δεύτερη γενιά (2007 - 2014)
Η δεύτερη γενιά του Smart Fortwo (εσωτερικός κωδικός: W451 και ειδικότερα C451 για το Coupé και A451 για το Cabrio) παρουσιάστηκε επίσημα στις 9 Νοεμβρίου 2006 στη Στουτγκάρδη και λανσαρίστηκε τον Μάρτιο του 2007, ενώ στην Ελλάδα έφτασε τον Απρίλιο. Σχεδόν όλη η τεχνολογία του είχε αναθεωρηθεί πλήρως, καθώς το 90% των εξαρτημάτων του ήταν εντελώς νέα, πλην όμως η τιμή του διατηρήθηκε σε παρόμοια επίπεδα με αυτά της πρώτης γενιάς.
Εξαγωγές
Με το νέο μοντέλο, η εταιρεία είχε θέσει ως βασικό στόχο την εξάπλωσή της και στην Ασία, δίνοντας μεγάλη σημασία ιδιαίτερα στην Κίνα, όπου και άρχισε να διατίθεται τον Οκτώβριο του 2008. Επιπλέον, από τον Ιανουάριο του 2008 το Fortwo άρχισε να εξάγεται επίσημα και στην αγορά των ΗΠΑ, ενώ στον Καναδά είχε αρχίσει να εξάγεται ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2004, όταν βρισκόταν ακόμα στη δεύτερη φάση της πρώτης γενιάς του.
Αμάξωμα
Αν και η δεύτερη γενιά του μοντέλου έδειχνε εμφανώς πιο σύγχρονη από την πρώτη, η βασική αισθητική φιλοσοφία παρέμεινε σχεδόν σταθερή. Όπως και στην πρώτη γενιά, το Smart Fortwo δεύτερης γενιάς συνέχισε να διατίθεται στις εκδοχές αμαξώματος Fortwo Coupé και Fortwo Cabrio.
Το μήκος του αμαξώματος μεγάλωσε κατά 19 εκατοστά, προκειμένου να αυξηθεί περαιτέρω η παθητική ασφάλεια, κυρίως με σκοπό να γίνει εφικτή η εξαγωγή του στην αγορά των Ηνωμένων Πολιτειών (όπως και έγινε τελικώς), καθώς και για την εκπλήρωση των αυστηρότερων ευρωπαϊκών απαιτήσεων για την ασφάλεια στις προσκρούσεις με πεζούς. Το μακρύτερο μεταξόνιο βελτίωσε τους εσωτερικούς χώρους και την οδηγική άνεση, αλλά κυρίως τον χώρο αποσκευών, που αυξήθηκε κατά 70 λίτρα και έφτασε τα 220 λίτρα. Επίσης, η αύξηση του μήκους έκανε ευκολότερη την μείωση του αεροδυναμικού συντελεστή Cd στο 0,35 από το 0,37 της πρώτης γενιάς. Από την άλλη όμως, η κάθετη στάθμευση δεν είναι πλέον δυνατή χωρίς την πρόκληση σημαντικής δυσχέρειας στην κυκλοφορία.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|left|Η δομή ασφαλείας του Smart Fortwo δεύτερης γενιάς.
Στα πλαίσια της αναβάθμισης της ασφάλειας, οι προηγουμένως έξτρα πλευρικοί αερόσακοι στα καθίσματα, προστασίας πλευρών και κεφαλής (Combo), έγιναν στάνταρ σε κάποιες εκδόσεις, σε αρκετά κράτη, ενώ και τα συστήματα διεύθυνσης, πέδησης και ηλεκτρονικής ευστάθειας υπέστησαν σημαντικές αναβαθμίσεις. Φυσικά διατηρήθηκε ο εξαιρετικά ισχυρός ατσάλινος κλωβός ασφαλείας Tridion («Τρίντιον») και μάλιστα ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο, με αποτέλεσμα να αυξηθεί η ακαμψία του κατά 50%. Παρομοίως, διατηρήθηκαν και τα εναλλάξιμα θερμοπλαστικά έγχρωμα εξωτερικά πάνελ του αμαξώματος (body panels).
Κινητήρες
Η δεύτερη γενιά του Fortwo υιοθέτησε έναν νέο βενζινοκινητήρα, ο οποίος ήταν επίσης εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο και επίσης 3-κύλινδρος σε σειρά (I3), αλλά πλέον με κυβισμό 999 cm³, αντικαθιστώντας τον παλαιότερο των 698 cm³. Ο νέος κινητήρας ήταν ο 3B21 από την Mitsubishi και προσφέρθηκε σε ατμοσφαιρικές και turbo εκδοχές:
Οι κινητήρες της δεύτερης γενιάς έγιναν ακόμα πιο οικονομικοί, με εντυπωσιακότερο παράδειγμα τον 799 cm³ turbodiesel, που αν και μεταφέρθηκε αυτούσιος από την πρώτη γενιά, πλέον κατάφερνε κατανάλωση μόλις 3,3 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, έναντι 3,8 λίτρων στα 100 χιλιόμετρα στην πρώτη γενιά. Ως αποτέλεσμα, παρέμεινε επίσημα ο κινητήρας με την μικρότερη κατανάλωση παγκοσμίως.
Κιβώτια ταχυτήτων
thumb|left|Το σαλόνι ενός Smart Fortwo Passion Coupé του 2010, προδιαγραφών των ΗΠΑ, όπως φαίνεται από το ταχύμετρο με μέγιστη ένδειξη τα 100 mph (161 km/h) και το αυτόματο κιβώτιο με την κλασική διάταξη επιλογών P - R - N - D.
Στο Fortwo δεύτερης γενιάς τοποθετήθηκε ένα νέο κιβώτιο ταχυτήτων, επίσης της εταιρείας Getrag, το 5AMT130, αυτή τη φορά 5-τάχυτο, αλλά και πάλι ημι-αυτόματο σειριακό χωρίς συμπλέκτη. Από την άλλη, είχε σημαντικά πιο ομαλή λειτουργία από το προηγούμενο 6-τάχυτο κιβώτιο, χωρίς την ενοχλητική «κλωτσιά» του 6-τάχυτου στους επιβάτες κατά την αλλαγή σχέσης. Όπως και στο Fortwo πρώτης γενιάς, μπορούσε επίσης να παραγγελθεί με πλήρως αυτόματο κιβώτιο, το οποίο μπορεί παρομοίως να τοποθετηθεί και ως aftermarket, ενώ σε όποια το διαθέτουν συνυπάρχει με το σειριακό και ξεχωρίζουν από ένα επιπλέον κουμπάκι στο πλάι του λεβιέ ταχυτήτων, που όταν ο οδηγός το πατάει, περνάει στην πλήρως αυτόματη λειτουργία.
Κατ' εξαίρεση, όσα Fortwo κατασκευάστηκαν για εξαγωγή στις ΗΠΑ, φέρουν αποκλειστικά το πλήρως αυτόματο κιβώτιο και έχοντας μάλιστα την κλασική διάταξη επιλογών P - R - N - D όλων των τυπικών αυτόματων κιβωτίων. Φυσικά συνυπάρχει, επίσης, με το σειριακό κιβώτιο με τα πλήκτρα «+» και «-» για όταν ο οδηγός θελήσει να πάρει ο ίδιος τον έλεγχο των ταχυτήτων του κιβωτίου.
Για την σεζόν του 2009, το κιβώτιο υπέστη μια αναβάθμιση στο λογισμικό του, επιτυγχάνοντας ακόμα πιο πιο ομαλές και ταχείς αλλαγές ταχυτήτων. Μάλιστα πρέπει να τονιστεί ότι οι ιδιοκτήτες Smart Fortwo των σεζόν του 2007 και του 2008 μπορούν να ζητήσουν επαναπρογραμματισμό του κιβωτίου, καθώς το λογισμικό αυτό μπορεί να εισαχθεί και εκ των υστέρων, μέσω aftermarket αναβάθμισης στην Κεντρική Μονάδα Επεξεργασίας.
Σύστημα Micro Hybrid Drive
Στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης τον Σεπτέμβριο του 2007, η Smart εισήγαγε το Σύστημα MHD / Micro Hybrid Drive, που σβήνει τον κινητήρα του αυτοκινήτου στις προσωρινές στάσεις, όπως στα φανάρια, μειώνοντας έτσι την κατανάλωση καυσίμου, ενώ μπορεί να απενεργοποιηθεί μέσω σχετικού διακόπτη δίπλα στον λεβιέ ταχυτήτων. Προσοχή: να μην συγχέεται με τα υβριδικά αυτοκίνητα, καθώς παρά την ονομασία Hybrid, το μοντέλο δεν φέρει επιπρόσθετες τεχνολογίες προκειμένου να επιτύχει την κίνησή του, παρά μόνο τον κλασικό κινητήρα εσωτερικής καύσης.
Από τον Σεπτέμβριο του 2008, όλες οι εκδόσεις του Smart Fortwo, εκτός των μοντέλων με turbo, καθιέρωσαν ως στάνταρ το προηγουμένως έξτρα MHD, αν και ειδικότερα στις ΗΠΑ και στον Καναδά δεν διατέθηκε επίσημα. Σύμφωνα με την εταιρεία, το MHD στις βενζινοκίνητες εκδόσεις επιτυγχάνει μείωση της κατανάλωσης καυσίμου κατά 8%, από 4,7 σε 4,3 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα, και μείωση των εκπομπών CO2 από 112 σε 103 γραμμάρια το χιλιόμετρο.
Smart Fortwo Electric Drive
Το 2008, η Smart παρουσίασε και ένα ηλεκτροκίνητο Fortwo, το Smart Fortwo ED (Smart Fortwo Electric Drive), αν και αρχικά ήταν γνωστό ως Fortwo EV (Electric Vehicle). Από το 2009 έως το 2013, διατέθηκε σε αρκετές χώρες διεθνώς, σε περιορισμένους αριθμούς. Επίσης και η τρίτη γενιά του Fortwo, προσέθεσε και μια αμιγώς ηλεκτροκίνητη έκδοση. Η ισχύς του Fortwo ED της δεύτερης γενιάς, είναι 74 hp (55 kW) και η αυτονομία φτάνει τα 145 χιλιόμετρα, ενώ η τελική ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά στα 125 km/h.
Αμάξωμα
Η τρίτη γενιά του Fortwo διατήρησε το ίδιο μήκος με τη δεύτερη, σταθερά στα 2,69 μέτρα, πλην όμως έχει 10 εκατοστά μεγαλύτερο πλάτος και απέκτησε φαρδύτερα ελαστικά, 165 έναντι των 145 του προκατόχου του, βελτιώνοντας έτσι σημαντικά το κράτημα και την οδική του συμπεριφορά. Επίσης, απέκτησε πιο στρωτή και λιγότερο σκληρή ρύθμιση της ανάρτησης, η οποία φέρει γόνατα Μακ-Φέρσον (Mac-Pherson) μπροστά και παραδοσιακό άξονα DeDion πίσω. Το νέο τιμόνι φέρει ηλεκτρική κρεμαγιέρα που διαθέτει μεταβαλλόμενη υποβοήθηση και είναι εξαιρετικά ελαφρύ σε ταχύτητες πόλης, συν πολύ μικρό κύκλο στροφής, με τους μπροστινούς τροχούς να στρίβουν έως και 45 µοίρες, με ελάχιστο κύκλο αναστροφής μόλις στα 6,95 μέτρα, από τα σχεδόν 9 μέτρα της προηγούμενης γενιάς. Όλα αυτά, καθιστούν το σημερινό Fortwo με διαφορά το πιο ευέλικτο αυτοκίνητο πόλης. thumb|left|Ο κλωβός ασφαλείας Tridion του Smart Fortwo τρίτης γενιάς, στο Σαλόνι της [[Γενεύης του 2015.]]
Φυσικά διατηρήθηκε ο εξαιρετικά ισχυρός ατσάλινος κλωβός ασφαλείας Tridion («Τρίντιον») και μάλιστα με περαιτέρω ενισχύσεις. Παράλληλα, διατηρήθηκαν και τα εναλλάξιμα θερμοπλαστικά έγχρωμα εξωτερικά πάνελ του αμαξώματος (body panels) όλων των Smart. Συνολικά, ο υποψήφιος αγοραστής μπορούσε να επιλέξει ανάμεσα σε 40 συνδυασμούς μεταξύ των χρωμάτων των πάνελ και των χρωμάτων του μεταλλικού κλωβού Tridion. Μολονότι το μπροστινό μέρος του Smart τρίτης γενιάς προεξέχει, με αποτέλεσμα να έχει αμάξωμα 2 όγκων αντί για 1 όγκου των παλαιότερων γενεών, ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd συγκρατήθηκε στο 0,38.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
Μαζί με τα ηλεκτρονικά συστήματα ευστάθειας των παλαιότερων Fortwo, η τρίτη γενιά προσέθεσε και μια καινοτομία ιδιαίτερα χρήσιμη για αυτή την κατηγορία οχημάτων: το σύστημα Crosswind Assist για διατήρηση της ευστάθειας σε ισχυρούς πλευρικούς ανέμους, το οποίο ενεργοποιείται όταν το αυτοκίνητο φτάσει ή ξεπεράσει σε ταχύτητα τα 80 km/h. Επίσης, το μοντέλο φέρει μια ακόμα ισχυρότερη εκδοχή του κλωβού ασφαλείας Tridion, όπως προαναφέρθηκε, και στάνταρ μπροστινούς αερόσακους οδηγού και συνοδηγού, πλευρικούς αερόσακους πλευρών και κεφαλής, καθώς και αερόσακο γονάτων για τον οδηγό.
Εσωτερικό
thumb|left|Το σαλόνι ενός Smart Fortwo τρίτης γενιάς του 2014.
Το σαλόνι επανασχεδιάστηκε πλήρως και τοποθετήθηκαν σε αυτό καινούριες επενδύσεις, με έντονα φωτεινά και νεανικά χρώματα, σε πιο ελκυστικούς συνδυασμούς. Επίσης, αυξήθηκαν εμφανώς οι χώροι και οι θήκες για μικροαντικείμενα, ενώ τοποθετήθηκε και ένα νέο τριάκτινο τιμόνι, που φέρει τα κουμπιά για το cruise control και τον περιοριστή ταχύτητας. Ιδιαίτερα ελκυστική είναι η οθόνη του συστήματος ενημέρωσης και ψυχαγωγίας, η οποία προεξέχει σαν «φούσκα» από το κέντρο του ταμπλό, ενώ ταυτόχρονα ενσωματώνει και το έξτρα σύστημα δορυφορικής πλοήγησης.
Εντελώς νέος είναι και ο πίνακας οργάνων, που ενσωματώνει το ταχύμετρο, με μέγιστη ένδειξη τα 160 km/h, και μια νέα έγχρωμη οθόνη 3,5 ιντσών για τον υπολογιστή ταξιδιού. Η οθόνη αυτή περιλαμβάνει ψηφιακό δείκτη βενζίνης (στην τρίτη γενιά δεν υπήρξε ποτέ κινητήρας ντίζελ), ένα δεύτερο ψηφιακό ταχύμετρο, τους χιλιομετρητές, την στιγμιαία και την μέση κατανάλωση, το ψηφιακό ρολόι και το θερμόμετρο, αλλά παραδόξως δεν δείχνει τη διαθέσιμη αυτονομία. Το στροφόμετρο και το αναλογικό ρολόι συνεχίζουν είναι ξεχωριστά ανεξάρτητα κυκλικά όργανα, με ντιζάιν που εξακολουθεί να θυμίζει τα παλαιότερα Fortwo, αν και στην τρίτη γενιά είναι πάνω αριστερά του οπτικού πεδίου του οδηγού, αντί για πάνω δεξιά.
Ηλεκτρική έκδοση
Να σημειωθεί ότι το ηλεκτροκίνητο Fortwo ήδη από τα μέσα του 2017 είχε παραμείνει ως η μοναδική έκδοση του μοντέλου και της εταιρείας ειδικά στις ΗΠΑ και στον Καναδά (καθώς τον Απρίλιο του 2017 έληξε η παραγωγή των εκδόσεων βενζίνης για τη Βόρεια Αμερική, ενώ το Smart Forfour δεύτερης γενιάς, όπως και της πρώτης, δεν διατέθηκε στη Βόρεια Αμερική ), αλλά και αυτή προσωρινά, έως το 2019, όταν η εταιρεία αποσύρθηκε οριστικά από τα κράτη αυτά, λόγω χαμηλών πωλήσεων. Ενδεικτικώς, ενώ το 2008, το έτος που ξεκίνησε η Smart τις εξαγωγές στις Ηνωμένες Πολιτείες (από τον Ιανουάριο του 2008), πούλησε σχεδόν 25.000 αντίτυπα του Fortwo, στη συνέχεια οι πωλήσεις κατρακύλησαν απότομα και το 2016 η Smart πούλησε μόλις 5.440 Fortwo and 771 Fortwo ED στις ΗΠΑ. Σύντομα η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω μετά την κατάργηση των εκδόσεων βενζίνης, πέφτοντας στα μόλις 1.276 αντίτυπα το 2018 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ως αποτέλεσμα, η Smart αποφάσισε τον Απρίλιο του 2019 να αποσυρθεί από τις αγορές των ΗΠΑ και του Καναδά στα τέλη του 2019, όπως και έγινε. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και στην Αυστραλία, όπου η εταιρεία εισήχθη για πρώτη φορά το 2003 αλλά τελικώς αποσύρθηκε το 2015, επίσης λόγω χαμηλών πωλήσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης Κατηγορία:Γερμανικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Smart Κατηγορία:Αυτοκίνητα με κινητήρα πίσω Κατηγορία:Ηλεκτρικά αυτοκίνητα
Θάνος Κονδύλης
Ο Θάνος Κονδύλης (Αθήνα 1969 - ) είναι Έλληνας συγγραφέας.
Βιογραφία
Ο Αθανάσιος Κονδύλης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1969. Μετά την υποχρεωτική εκπαίδευση, σπούδασε αρχαιολογία και ιστορία, με διάφορες υποτροφίες, στην Ελλάδα και την Ιταλία. Το 2006 υποστήριξε τη διδακτορική διατριβή του με θέμα το μεσαιωνικό Ναύπλιο και αναγορεύτηκε διδάκτωρ ιστορίας από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Για τη διατριβή του, ο Θάνος Κονδύλης μοιράστηκε, με άλλους τέσσερις διαγωνιζόμενους, την πέμπτη θέση του κληροδοτήματος «Καυτανζόγλειο Βραβείο» για το 2013.
Διετέλεσε συνεργάτης του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και του Υπουργείου Πολιτισμού. Εργάζεται στο Λονδίνο και την Αθήνα. Ασχολείται κυρίως με τη δημιουργική γραφή και τη συγγραφή ιστορικών έργων.
Μιλά κυρίως αγγλικά, ιταλικά και γαλλικά, ενώ κέρδισε και διάφορες υποτροφίες για την πραγματοποίηση σπουδών του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Συνέγραψε επιστημονικές μελέτες, έλαβε μέρος σε επιστημονικά συνέδρια.Τιμήθηκε δυο φορές από τη Βουλή των Ελλήνων για ιστορικές εργασίες που είχε υποβάλει στο διαγωνισμό «Μνήμη Ελευθερίου Βενιζέλου» (1996 και Β' Βραβείο του 2000 ) σχετικά με τον Ελευθέριο Βενιζέλο το οποίο και εκδόθηκε πρόσφατα. Η σύνθεση αυτών των μελετών εκδόθηκε, με νέα επεξεργασία, το 2009 ως ενιαίο βιβλίο με τίτλο Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και η Ελλάδα (1928-1932). Τον τελευταίο καιρό μοιράζει το χρόνο μου ανάμεσα στο Λονδίνο και στην Αθήνα, ενώ πλέον ασχολείται κυρίως με τη δημιουργική γραφή και τη συγγραφή ιστορικών έργων. Από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορούν σχεδόν όλα τα μυθιστορήματά μου. Ειδικά το "Έγκλημα στην αρχαία Ολυμπία" κυκλοφορεί και στην Ιταλία με μεγάλη επιτυχία.
Εργογραφία
Συνέγραψε διάφορες ιστορικές μελέτες και έχει λάβει μέρος σε διάφορα επιστημονικά συνέδρια. Έχει συγγράψει αρκετά βιβλία, μυθιστορήματα, διηγήματα, ιστορικά έργα και δοκίμια.
Συμμετοχή σε συλλογές
Μεταφράσεις Έργων
Σαββίδης, Αλέξης Γ. Κ., και Μπέντζαμιν Χέντριξ Εισαγωγή στη βυζαντινή ιστορία-Οδηγός για Αρχάριους {Introducing Byzantine History A manual
Angold, Michael J., Η τέταρτη σταυροφορία,πλαίσιο και συμβάντα Πίρσον Λόνγκμαν Εδιμβούργο{"The Fourth Crusade, Event and Context, Pearson
Longman, Edinburgh}, Παπαδήμας Δημ. Ν. (2006).
Σαββίδης, Αλέξης Γ. Κ., Επανέκδοση επαυξημένη και συμπληρωμένη της μετάφρασης του έργου :Εισαγωγή στη βυζαντινή ιστορία, Σταμούλης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες
Ουαετκά
Ο Ουαετκά ήταν αρχαίος Αιγύπτιος υψηλός αξιωματούχος. που έφερε τον τίτλο "γιος του βασιλιά". Αποκαλείται επίσης Τούκα. Έζησε κατά τη Τέταρτη Δυναστεία Φαραώ.
Ο Ουαετκά ήταν γιος του πρίγκιπα Χουφουχάφ και της πριγκίπισσας Νεφερτκαού Β΄, και έτσι εγγονός του Χέοπα. Ο αδελφός του Ουαετκά ήταν ο Ιουενκά και είχε επίσης μια αδελφή.
Ο πρίγκιπας Ουαετκά απεικονίζεται μαζί με τους γονείς τους στο διπλό μασταμπά τους τη Γκίζα, προσφέροντας στον πατέρα του πάπυρους, ενώ επίσης απεικονίζεται γονατιστός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Αιγύπτιοι
Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών είναι η μεγαλύτερη διοργάνωση κλειστού στίβου για τις γυναίκες στην Ελλάδα. Διεξάγεται κάθε χρόνο, κατά τις χειμερινές περιόδους, από το ΣΕΓΑΣ. Διοργανώνεται πάντα μαζί με το αντίστοιχο πρωτάθλημα των ανδρών.
Ξεκίνησε το 1986 από το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ένα χρόνο μετά το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα στο νεόκτιστο -τότε- φαληρικό στάδιο, η ανέγερση του οποίου αποφασίστηκε με στόχο να καλύψει τις ανάγκες της συγκεκριμένης διοργάνωσης και τις απαιτήσεις που προέκυπταν για την προετοιμασία των αθλητών/τριών μας, καθώς και την τέλεση αγώνων κατά τη χειμερινή περίοδο.
Μετά από 17 συνεχείς διοργανώσεις στο ΣΕΦ (1986 με 2002), το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα μεταφέρθηκε το 2004 στο Κλειστό της Παιανίας, όπου και παρέμεινε μέχρι το 2011, ενώ δεν διεξήχθη το 2003. Το 2012, για οικονομικούς λόγους επέστρεψε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Σαρλότ-Ροζ ντε Κωμόν Λα Φορς
Βιογραφικά στοιχεία
Η Σαρλότ-Ροζ ντε Κωμόν Λα Φορς ήταν η κόρη του μαρκησίου Φρανσουά ντε Κωμόν ντε Λα Φορς. Μεγάλωσε σε περιβάλλον προτεσταντικό, μετατράπηκε στον καθολικισμό το 1686 και έλαβε σύνταξη 1000 λιβρών από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄. Όπως και άλλες διάσημες γυναίκες συγγραφείς του 17ου αιώνα, ανακηρύχθηκε μέλος της Ακαδημίας του Ρικοβράτι της Πάδοβας.
Τα πρώτα της μυθιστορήματα ήταν ιστορικά και ακολούθησαν το ρεύμα των «μυστικών ιστοριών», σύντομα μυθιστορήματα που αφηγούνται τη «μυστική ιστορία» ενός διάσημου προσώπου και συνδέουν τη δράση γενικά με μια ερωτική ίντριγκα, όπως τη Μυστική ιστορία της Βουργουνδίας (1694), Μυστική ιστορία του Ερρίκου Δ΄, βασιλιά της Καστίλης (1695), Ιστορία της Μαργαρίτας των Βαλουά, βασίλισσας της Ναβάρρας (1696), Η Μυστική Ιστορία της Αικατερίνης των Βουρβόνων, δούκισσας του Μπαρ (1703), το τελευταίο επανεκτυπώθηκε αρκετές φορές με διαφορετικούς τίτλους. Τουλάχιστον τρεις από αυτές τις μυστικές ιστορίες είναι αλληλένδετες.
Εισήλθε στη βασιλική αυλή από την ηλικία δεκαέξι ετών ως κυρία των τιμών της βασίλισσας Μαρίας Θηρεσίας, ζώντας τα επόμενα τριάντα χρόνια στα βασιλικά παλάτια του Παρισιού, των Βερσαλλιών και του Φοντενεμπλώ όπου σύντομα διακρίθηκε για την εξυπνάδα και τη χάρη της. Από το 1673 ήταν στο περιβάλλον της Μαρίας της Λωρραίνης, δούκισσας του Γκιζ. Οι ερωτικές της περιπέτειες ήταν σκανδαλώδεις. Είχε μια μακρά σχέση με τον πολύ μικρότερό της Σαρλ Μπριού, τελικά κατάφερε να τον παντρευτεί κρυφά το 1687 με την άδεια του βασιλιά, αλλά η οικογένειά της και ο πατέρας του παρενέβησαν για να ακυρωθεί ο γάμος.
Το 1697, λόγω της συμπεριφοράς της και των σκανδαλωδών φημών, ο βασιλιάς ανάγκασε τη Μαντμουαζέλ ντε λα Φορς να αποσυρθεί σε μοναστήρι, διαφορετικά θα έχανε τη σύνταξή της και εκεί έγραψε τα απομνημονεύματά της: Χριστιανικές σκέψεις της αείμνηστης Μαντμουαζέλ ντε λα Φορς. Έζησε στο μοναστήρι έξι χρόνια, έως τις 14 Ιανουαρίου 1713, οπότε έλαβε χάρη από τον βασιλιά και επέστρεψε στο Παρίσι.
Τα μυθιστορήματά της είχαν μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη τον 18ο αιώνα.
Η Μαντμουαζέλ ντε λα Φορς εμφανίζεται ως κεντρικός χαρακτήρας στο Bitter Greens της Κέιτ Φορσάιθ, ένα ιστορικό μυθιστόρημα που βασίζεται στο παραμύθι Ραπουνζέλ και διηγείται τη ζωή της ντε λα Φορς.
Παραμύθια
Έγραψε τις συλλογές Les Contes des fées (1698) (Τα παραμύθια) και Les Contes des contes (1698) (Τα παραμύθια των παραμυθιών), όπου περιλαμβάνονται:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς
Ελπίζοντας καρδιά μου
Ελπίζοντας καρδιά μου (Ισπανικά: Esperanza del corazón) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής του 2011. Είναι ριμέικ των Μεξικάνικων τηλενουβέλων του 1994, Aguetas de Color de Rosa και του 1996 Confidente de Secundaria.
Πρωταγωνιστούν Λουσία Μέντες, Φερνάντο Αγιέντε, Μπιάνκα Μαροκίν και Πατρίσιο Μποργκέτι.
Υπόθεση
Η Άνχελα Λάντα έχει μια κόρη, την Λίσα και αγωνίζεται να προχωρήσει τη ζωή της, από αποτυχίες που έχει σχεδιάσει η μοίρα. Λόγω του θανάτου του συζύγου της, Φράνκο, η Άνχελα υφίσταται την κακομεταχείριση της πεθεράς της, Λουκρέσια, η οποία αφαιρεί κάθε προστασία και υποστήριξη, έως ότου την διώξει από το σπίτι της. Η Άνχελα, σαν ηρωίδα, δεν θα σταματήσει ποτέ να είναι θετική και ενθουσιώδης, μπροστά σε αντιξοότητες, και θα ανταποκριθεί με αξιοπρέπεια και με μεγάλο πνεύμα.
Κάστ
Γκεστ εμφάνιση
Βραβεία
Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Η Ταινιοθήκη της Ελλάδος είναι ίδρυμα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που ως σκοπό έχει την παραγωγή και διάδοση του ελληνικού και παγκόσμιου κινηματογράφου. Επίσης είναι μέλος της Διεθνούς Ένωσης Κινηματογραφικών Αρχείων και ιδρυτικό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κινηματογραφικών Αρχείων. Συμμετέχει και στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και, τέλος, στην Κριτική Επιτροπή Κρατικών Κινηματογραφικών Βραβείων ποιότητας.
Εδρεύει στον κινηματογράφο «Λαΐς» στον Κεραμεικό, και έχει τέσσερα τμήματα:
Ενώ πολλές φορές προβάλει διάφορα αφιερώματα με θέμα ηθοποιούς, εποχές, ξενόγλωσσες και ελληνόφωνες ταινίες κ.λπ.
Ιστορία
Το ίδρυμα ιδρύθηκε το 1963 με την επωνυμία «Αρχεία Ταινιών Ελλάδος-Ταινιοθήκη της Ελλάδος» με το Βασιλικό Διάταγμα 105/1963 και αποτέλεσε μετεξέλιξη της Κινηματογραφικής Λέσχης Αθηνών που είχε ιδρυθεί το 1950 από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Αθηνών. Πρώτη πρόεδρος του ιδρύματος υπήρξε η Αγλαΐα Μητροπούλου. που χάρη στη φιλία της με τον διευθυντή της Γαλλικής Ταινιοθήκης Ανρί Λαγκλουά κατάφερε να αποσπάσει, σε μορφή δανεισμού, πολλά προγράμματα όπως αφιερώματα σε δημιουργούς, σχολές, εθνικές κινηματογραφίες και άλλα.
Στις 4 Δεκεμβρίου του 2014, η Ταινιοθήκης της Ελλάδος, ψηφίστηκε από την Ολομέλεια της Βουλής, ως επίσημος φορέας διαφύλαξης κινηματογραφικής κληρονομιάς.
Στο 37ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ που έγινε στο Παρίσι και, συγκεκριμένα, στο Κέντρο Πομπιντού, η Ταινιοθήκη της Ελλάδας, τιμήθηκε ως το τιμώμενο κινηματογραφικό αρχείο του 37oυ Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ «Cinéma du réel», για το 2015. Αυτή ήταν η τρίτη συνεχόμενη χρονιά, που τιμήθηκε η ειδική θεματική ενότητα σε ταινιοθήκες. Τις δύο προηγούμενες χρονιές είχα τιμηθεί το 2013 και το 2014, η Ταινιοθήκη της Χιλής και η Ταινιοθήκη της Πορτογαλίας, αντιστοίχως.
Αρχεία
Το αρχείο του ιδρύματος περιέχει 10.000 ταινίες εκ των οποίων 600 είναι ελληνικής παραγωγής.
Σκοπός
Συνοπτικά, ο σκοπός της Ταινιοθήκης της Ελλάδος είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μουσεία στην Αθήνα Κατηγορία:Ελληνικά κοινωφελή ιδρύματα Κατηγορία:Κινηματογράφος στην Ελλάδα
Ύδρος
Μαζί με την Τουκάνα και το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου, ο Ύδρος απεικόνιζε κατά τον Ιούλιο Σίλερ τον Αρχάγγελο Ραφαήλ.
Στην Κίνα ο Ύδρος σχημάτιζε με γειτονικούς του αστέρες 4 διαφορετικές συναστρώσεις: Την Shay Sho, δηλαδή την Κεφαλή του Φιδιού (αστέρες ε, ζ), την Shay Fuh, την Κοιλιά του Φιδιού (προς την Τουκάνα), την Shay We, δηλαδή την Ουρά του Φιδιού, και τέλος την Foo Pih με τον γ και αστέρες κοντά του.
Ιοκτόνο
Ένα ιοκτόνο είναι οποιαδήποτε φυσικός ή χημικός παράγοντας που απενεργοποιεί ή καταστρέφει ιούς. Αυτό διαφέρει από ένα αντιικό φάρμακο, το οποίο αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό του ιού. Τα ιοκτόνα συνήθως επισημαίνονται με οδηγίες για ασφαλή, αποτελεσματική χρήση. Τα ιοκτόνα δεν προορίζονται για χρήση μέσα στο σώμα και τα περισσότερα είναι απολυμαντικά που δεν προορίζονται για χρήση στην επιφάνεια του σώματος.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βιοκτόνα
Μόνα Μητροπούλου
Η Μόνα Μητροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1919. Ειδικεύεται στην πεζογραφία και στην ποίηση. Σπούδασε στο Παρίσι και στο Λονδίνο εμπορικές επιστήμες και ακολούθησε επαγγελματικά τον κλάδο των χρηματιστηριακών επενδύσεων. Πραγματοποίησε την πρώτη της εμφάνιση στον τομέ α της λογοτεχνίας το 1930 δημοσιεύοντας ποιήματα και διηγήματα σε λογοτεχνικά περιοδικά της εποχής. Παράλληλα, ασχολήθηκε με την γραφή θεατρικών έργων. Αρκετά έργα της εκδόθηκαν και έγιναν παραστάσεις στην Ελλάδα αλλά κυρίως στο εξωτερικό. Επίσης, βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1962 για τη συλλογή διηγημάτων "Διακοπές".
Τα έργα της τοποθετούνται στο χώρο της μεταπολεμικής ελληνικής πεζογραφίας. Κύριος σκοπός στα έργα της είναι να μεταφέρει στον αναγνώστη τις επιπτώσεις της ιστορίας και τη μοίρα που έχουν οι ανθρώπινες ζωές στους ήρωες των έργων της. Τα στοιχεία της γραφής της, κυρίως τα μορφικά και τα θεματικά, εμφανίζουν μια μουσικότητα στα έργα της.
Η Μόνα Μητροπούλου με την αδελφή της Αγλαΐα Μητροπούλου και άλλους Ελληνες κριτικούς πρωτοστάτησαν στην ίδρυση της Κινηματογραφικής Λέσχης Αθηνών. Κι όταν μετεξελίχθηκε σε Ταινιοθήκη της Ελλάδας στάθηκε εμψυχώτρια και βοηθός της σημαντικού έργου της Ταινιοθήκης.
Πέθανε στις 19 Νοεμβρίου 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες χρηματιστές Κατηγορία:Ελληνίδες συγγραφείς
Υπεραγώγιμος μαγνήτης
Ψύξη
Κατά τη λειτουργία του, οι σπείρες του μαγνήτη πρέπει να ψύχονται κάτω από την κρίσιμη θερμοκρασία υπεραγωγιμότητάς τους, δηλαδή τη θερμοκρασία στην οποία το υλικό των σπειρών αλλάζει από την κανονική κατάσταση αντίστασης και γίνεται υπεραγωγός. Χρησιμοποιούνται συνήθως δύο τύποι τρόποι ψύξης για να κρατηθούν οι σπείρες του μαγνήτη σε επαρκείς θερμοκρασίες για τη διατήρηση της υπεραγωγιμότητας:
Υγρή ψύξη
Χρησιμοποιείται υγρό ήλιο ως ψυκτικό για τις περισσότερες υπεραγώγιμες σπείρες, ακόμα και για αυτές με κρίσιμες θερμοκρασίες πολύ πάνω από το σημείο ζέσης των 4,2 K. Αυτό συμβαίνει γιατί όσο χαμηλότερη η θερμοκρασία, τόσο καλύτερα εργάζονται οι υπεραγώγιμες σπείρες — τόσο περισσότερο μπορούν να αντέξουν τα ρεύματα και τα μαγνητικά πεδία χωρίς να επιστρέψουν σε μη υπεραγώγιμη κατάσταση. Ο μαγνήτης και το ψυκτικό περιέχονται σε θερμικά μονωμένο περιέκτη δοχείου Ντιούαρ που ονομάζεται κρυοστάτης (cryostat). Για να διατηρηθεί το ήλιο από εξάτμιση, ο κρυοστάτης κατασκευάζεται συνήθως από με έναν εξωτερικό μανδύα που περιέχει (το σημαντικά πιο φτηνό) υγρό άζωτο στους 77 K. Εναλλακτικά, τοποθετείται εναλλακτική ασπίδα από αγώγιμο υλικό που διατηρείται στην περιοχή των θερμοκρασιών 40 K-60 K και ψύχεται από αγώγιμες συνδέσεις στην κεφαλή ψύξης του κρυοψύκτη (cryocooler cold head), γύρω από το δοχείο με το ήλιο για να διατηρήσει την εισερχόμενη θερμότητα στο δεύτερο σε αποδεκτά επίπεδα. Ένας από τους σκοπούς της αναζήτησης για υπεραγωγούς υψηλής Θερμοκρασίας είναι η κατασκευή μαγνητών που μπορούν να ψυχθούν μόνο από υγρό άζωτο. Σε θερμοκρασίες πάνω από τους περίπου 20 K η ψύξη μπορεί να επιτευχθεί χωρίς εξάτμιση των κρυογονικών υγρών.
Μηχανική ψύξη
Λόγω του αυξανόμενου κόστους και της μειούμενης διαθεσιμότητας του υγρού ηλίου, πολλά υπεραγώγιμα συστήματα ψύχονται χρησιμοποιώντας μηχανική ψύξη δύο σταδίων. Γενικά, χρησιμοποιούνται δύο τύποι κρυοψυκτών που έχουν επαρκή ψυκτική ισχύ για να διατηρήσουν τους μαγνήτες κάτω από την κρίσιμη θερμοκρασία τους. Ο κρυοψύκτης Gifford-McMahon είναι διαθέσιμος εμπορικά από τη δεκαετία του 1960 και έχει πλατιά εφαρμογή. Ο κύκλος αναγέννησης G-M σε έναν κρυοψύκτηr λειτουργεί χρησιμοποιώντας έμβολο τύπου μετατόπισης (displacer) και εναλλάκτη θερμότητας. Εναλλακτικά, το 1999 εμφανίστηκε η πρώτη εμπορική εφαρμογή με κρυοψύκτη σωλήνα παλμού (pulse tube cryocooler). Αυτή η σχεδίαση κρυοψύκτη γίνεται όλο και πιο κοινή λόγω των χαμηλών κραδασμών και του μεγάλου διαστήματος συντήρησης επειδή τα σχέδια του σωλήνα παλμού χρησιμοποιούν ακουστική διεργασία αντί για μηχανική μετατόπιση. Κατά τη χρήση, το πρώτο στάδιο χρησιμοποιείται κυρίως για βοηθητική ψύξη του κρυοστάτη με το δεύτερο στάδιο να χρησιμοποιείται κυρίως για ψύξη του μαγνήτη.
Υλικά
Το μέγιστο επιτεύξιμο μαγνητικό πεδίο σε υπεραγώγιμους μαγνήτες περιορίζεται από το πεδίο στο οποίο το υλικό περιέλιξης παύει να είναι υπεραγώγιμο, το "κρίσιμο πεδίο του", Hc, που για τους υπεραγωγούς τύπου ΙΙ (type-II superconductors) είναι το ανώτερο κρίσιμο πεδίο του. Ένας άλλος παράγοντας είναι το "κρίσιμο ρεύμα", Ic, στο οποίο το υλικό περιέλιξης παύει επίσης να είναι υπεραγώγιμο. Οι βελτιώσεις στους μαγνήτες έχουν εστιαστεί στη δημιουργία καλύτερων υλικών περιέλιξης.
Τα υπεραγώγιμα τμήματα των περισσότερων σύγχρονων μαγνητών αποτελούνται από κράμα νιοβίου και τιτανίου. Αυτό το υλικό έχει κρίσιμη θερμοκρασία τους 10 Κ και μπορεί να υπεράγει μέχρι περίπου 15 Τ. Πιο ακριβοί μαγνήτες μπορούν να κατασκευαστούν από κράμα νιοβίου κασσιτέρου (Nb3Sn). Αυτοί έχουν Tc στους 18 K. Κατά τη λειτουργία στους 4,2 K μπορούν να αντισταθούν μια πολλή υψηλότερη ένταση μαγνητικού πεδίου, μέχρι 25 έως 30 Τ. Δυστυχώς, είναι πολύ πιο δύσκολο να κατασκευαστούν τα απαιτούμενα νήματα από αυτό το υλικό. Γι' αυτό, κάποιες φορές, χρησιμοποιείται συνδυασμός από Nb3Sn για τα τμήματα υψηλού πεδίου και NbTi για τα τμήματα πιο χαμηλού πεδίου. Το κράμα βαναδίου και γαλλίου είναι ένα άλλο υλικό που χρησιμοποιείται για τα υψηλά πεδία.
Οι υπεραγωγοί υψηλής θερμοκρασίας (π.χ. BSCCO ή YBCO) μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τα υψηλά πεδία όταν απαιτούνται μαγνητικά πεδία που είναι πιο υψηλά από ότι μπορεί να διαχειριστεί το Nb3Sn. BSCCO, YBCO ή διβοριούχο μαγνήσιο (magnesium diboride) μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τρέχοντες αγωγούς, που άγουν υψηλά ρεύματα από θερμοκρασία δωματίου στον κρύο μαγνήτη χωρίς τη συνοδεία μεγάλων διαρροών θερμότητας από αγωγούς αντίστασης.
Περιελίξεις σπειρών
Οι περιελίξεις των σπειρών υπεραγώγιμου μαγνήτη κατασκευάζονται από σύρματα ή ταινίες από υπεραγωγούς τύπου II (π.χ. νιοβίου-τιτανίου ή νιοβίου-κασσιτέρου). Το σύρμα ή η ταινία μπορεί να κατασκευαστούν από μικροσκοπικά σύρματα (με πάχος περίπου 20 μm) από υπεραγωγό σε μήτρα χαλκού. Ο χαλκός απαιτείται για να προσθέσει μηχανική σταθερότητα και να δώσει διαδρομή χαμηλής αντίστασης για τα μεγάλα ρεύματα σε περίπτωση που η θερμοκρασία υπερβεί την Tc ή το ρεύμα υπερβεί το Ic και χαθεί η υπεραγωγιμότητα. Αυτά τα νήματα πρέπει να είναι τόσο μικρά ''επειδή σε αυτόν τον τύπο υπεραγωγού το ρεύμα ρέει μόνο μέσω βάθους διείσδυσης london (επιφανειακά). Το σπείρωμα πρέπει να σχεδιαστεί με προσοχή για να αντέξει (ή να αντιδράσει) στη μαγνητική πίεση και τις δυνάμεις Λόρεντζ που θα μπορούσαν αλλιώς να προκαλέσουν ρωγμή στο σύρμα ή θραύση της μόνωσης μεταξύ γειτονικών σπειρών.
Παροχή ισχύος
Το ρεύμα στις περιελίξεις του σπειρώματος παρέχονται από υψηλό ρεύμα, πολύ χαμηλής τάσης συνεχούς ρεύματος, επειδή στην σταθερή κατάσταση η μόνη τάση κατά μήκος του μαγνήτη οφείλεται στην αντίσταση των συρμάτων του τροφοδοτικού. Οποιαδήποτε αλλαγή στο ρεύμα μέσω του μαγνήτη πρέπει να γίνει πολύ αργά, πρώτα επειδή ηλεκτρικά ο μαγνήτης είναι μεγάλο πηνίο και απότομη μεταβολή ρεύματος θα προκαλέσει μεγάλη αιχμή τάσης στο σπείρωμα και πιο σημαντικά επειδή γρήγορες μεταβολές στο ρεύμα μπορεί να προκαλέσουν ρεύματα Φουκό και μηχανικές τάσεις στο σπείρωμα που μπορεί να επιταχύνει την απόσβεση (δείτε παρακάτω). Γι' αυτό η παροχή ισχύος ελέγχεται συνήθως από μικροεπεξεργαστή, προγραμματισμένο να ολοκληρώσει τις μεταβολές ρεύματος σταδιακά, με ήπιες αυξήσεις. Συνήθως, παίρνει αρκετά λεπτά για ενεργοποίηση ή απενεργοποίηση ενός εργαστηριακού μαγνήτη.
Μόνιμη κατάσταση
Μια εναλλακτική κατάσταση λειτουργίας, μόλις ο μαγνήτης ενεργοποιηθεί, είναι το βραχυκύκλωμα των περιελίξεων με ένα κομμάτι υπεραγωγού. Οι περιελίξεις γίνονται ένας κλειστός υπεραγώγιμος βρόχος, η παροχή ισχύος μπορεί να απενεργοποιηθεί και τα παραμένοντα ρεύματα θα ρέουν για μήνες, διατηρώντας το μαγνητικό πεδίο. Το πλεονέκτημα αυτής της μόνιμης κατάστασης είναι ότι η σταθερότητα του μαγνητικού πεδίου είναι καλύτερη από την επιτυγχανόμενη με τις καλύτερες πηγές ενέργειας και δεν χρειάζεται ενέργεια για τροφοδοσία των περιελίξεων. Το βραχυκύκλωμα γίνεται από έναν 'μόνιμο διακόπτη', ένα κομμάτι υπεραγωγού μέσα στον συνδεμένο μαγνήτη μέσω των άκρων της περιέλιξης, προσδεμένης σε έναν μικρό θερμαντήρα. Σε κανονική κατάσταση, το καλώδιο του διακόπτη θερμαίνεται πάνω από τη θερμοκρασία μετάπτωσης του, έτσι ώστε να έχει αντίσταση. Επειδή η ίδια η περιέλιξη δεν έχει αντίσταση, κανένα ρεύμα δεν ρέει μέσω του καλωδίου του διακόπτη. Για τη μετάβαση στη μόνιμη κατάσταση, το ρεύμα ρυθμίζεται μέχρι να ληφθεί το επιθυμητό μαγνητικό πεδίο, έπειτα ο θερμαντήρας απενεργοποιείται. Ο μόνιμος διακόπτης ψύχεται στην υπεραγώγιμη θερμοκρασία του, με βραχυκύκλωση των περιελίξεων. Έπειτα μπορεί να απενεργοποιηθεί η παροχή ισχύος. Το ρεύμα περιέλιξης και το μαγνητικό πεδίο, δεν πρόκειται στην πραγματικότητα να παραμείνουν για πάντα, αλλά θα φθίνουν αργά ανάλογα με τη κανονική σταθερά χρόνου επαγωγής (L/R):
όπου R\, είναι μια μικρή παραμένουσα αντίσταση στις υπεραγώγιμες περιελίξεις λόγω των ενώσεων ή ενός φαινομένου που ονομάζεται αντίσταση κίνησης ροής (flux motion resistance). Σχεδόν όλοι οι εμπορικοί υπεραγώγιμοι μαγνήτες είναι εφοδιασμένοι με μόνιμους διακόπτες.
"Εκπαίδευση" του μαγνήτη
Σε κάποιες περιπτώσεις, οι υπεραγώγιμοι μαγνήτες που σχεδιάστηκαν για πολύ υψηλά ρεύματα απαιτούν εκτεταμένη προσαρμογή, για να ενεργοποιηθούν οι μαγνήτες σε πλήρη λειτουργία ρευμάτων και πεδίων. Αυτό είναι γνωστό ως "εκπαίδευση" του μαγνήτη και εμπεριέχει έναν τύπο υλικού με φαινόμενο μνήμης (memory effect). Μια κατάσταση που απαιτείται είναι στην περίπτωση του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων του CERN. Οι μαγνήτες του LHC σχεδιάστηκαν να λειτουργούν σε 8 TeV (2 x 4 TeV) στην πρώτη τους φάση και σε 14 TeV (2 x 7 TeV) στη δεύτερή τους φάση, αλλά λειτούργησαν αρχικά σε χαμηλότερη ενέργεια 3,5 TeV και 6,5 TeV ανά δέσμη αντίστοιχα. Λόγω αρχικών κρυσταλλογραφικών ελαττωμάτων (crystallographic defects) στο υλικό, θα χάσουν αρχικά την υπεραγώγιμη ικανότητά τους ("απόσβεση") σε χαμηλότερο επίπεδο από την τρέχουσα σχεδίασή τους. Το CERN δηλώνει ότι αυτό οφείλεται σε ηλεκτρομαγνητικές δυνάμεις που προκαλούν μικροσκοπικές κινήσεις στους μαγνήτες, που με τη σειρά τους προκαλούν απώλεια υπεραγωγιμότητας κατά τη λειτουργία στις απαιτούμενες υψηλές ακρίβειες για το σχεδιασμένο ρεύμα. Με επαναλαμβανόμενη λειτουργία των μαγνητών σε χαμηλότερο ρεύμα και με μικρή αύξηση του ρεύματος μέχρι τον έλεγχο της απόσβεσης, οι μαγνήτες κερδίζουν σταδιακά την απαιτούμενη ικανότητα να αντιστέκονται σε υψηλότερα ρεύματα της σχεδιασμένης προδιαγραφής χωρίς να συμβεί απόσβεση και δεν έχουν τέτοια προβλήματα κίνησης τους, μέχρι τελικά να μπορούν να λειτουργήσουν αξιόπιστα στο πλήρες σχεδιασμένο ρεύμα τους χωρίς να εμφανίζουν αποσβέσεις.
Ιστορικό
Αν και η ιδέα κατασκευής ηλεκτρομαγνητών με υπεραγώγιμο σύρμα προτάθηκε από τον Χάικε Κάμερλιν λίγο μετά την ανακάλυψη της υπεραγωγιμότητας το 1911, η πρακτική κατασκευή υπεραγώγιμων ηλεκτρομαγνητών έπρεπε να περιμένει μέχρι την ανακάλυψη υπεραγώγιμων υλικών που μπορούσαν να υποστηρίζουν μεγάλες κρίσιμες πυκνότητες υπερρευμάτων σε μεγάλα μαγνητικά πεδία. Ο πρώτος επιτυχής υπεραγώγιμος μαγνήτης κατασκευάστηκε από τον G.B. Yntema το 1955 χρησιμοποιώντας σύρμα νιοβίου και πέτυχε πεδίο 0,7 T στους 4,2 K. Έπειτα, το 1961, οι J.E. Kunzler, E. Buehler, F.S.L. Hsu και J.H. Wernick έκαναν την ξαφνική ανακάλυψη ότι μια ένωση του νιοβίου και κασσιτέρου μπορούσε να υποστηρίξει κρίσιμες πυκνότητες υπερρεύματος μεγαλύτερες από 100.000 Α ανά τετραγωνικό εκατοστό σε μαγνητικά πεδία 8,8 Τ. Παρά την εύθραυστη φύση του, το κράμα νιοβίου-κασσιτέρου έχει αποδειχθεί από τότε πολύ χρήσιμο στη δημιουργία μαγνητικών πεδίων υπερμαγνητών μέχρι 20 Τ.
Το 1962, οι T.G. Berlincourt και R.R. Hake ανακάλυψαν τα υπερκρίσιμα μαγνητικά πεδία και τις υπερκρίσιμες πυκνότητες υπερρευμάτων των κραμάτων νιοβίου-τιτανίου. Αν και τα κράματα νιοβίου-τιτανίου έχουν λιγότερο εντυπωσιακές υπεραγώγιμες ιδιότητες από το νιόβιο-ψευδάργυρο, είναι πολύ εύπλαστα, εύκολα κατασκευάσιμα και οικονομικά. Χρήσιμα στη δημιουργία μαγνητικών πεδίων υπερμαγνητών μέχρι 10 tesla, τα κράματα νιοβίου-τιτανίου είναι τα πιο πλατιά χρησιμοποιούμενα υλικά υπερμαγνητών.
Το 1986, η ανακάλυψη υπεραγωγών υψηλής θερμοκρασίας (high temperature superconductors) από τους Georg Bednorz και Karl Alexander Müller αύξηση την πιθανότητα μαγνητών που μπορούσαν να ψυχθούν από υγρό άζωτο αντί για το πιο δύσχρηστο ήλιο.
Το 2015, 37,5 T μπορούν να βρεθούν στο High Field Magnet Laboratory (HFML)
Χρήσεις
Οι υπεραγώγιμοι μαγνήτες έχουν έναν αριθμό πλεονεκτημάτων έναντι των ηλεκτρομαγνητών με ηλεκτρική αντίσταση. Μπορούν να δημιουργήσουν πεδία που είναι μέχρι και 10 φορές πιο ισχυρά από αυτά που δημιουργούνται από ηλεκτρομαγνήτες με σιδηρομαγνητικό πυρήνα, που περιορίζονται σε πεδία περίπου 2 T. Το πεδίο είναι γενικά πιο σταθερό, με αποτέλεσμα μετρήσεις με λιγότερο θόρυβο. Μπορεί να είναι πιο μικροί και η περιοχή στο κέντρο του μαγνήτη όπου δημιουργείται το πεδίο είναι κενή αντί να καταλαμβάνεται από σιδερένιο πυρήνα. Το πιο σημαντικό, για μεγάλους μαγνήτες, είναι ότι καταναλώνουν πολύ λιγότερη ισχύ. Στη μόνιμη κατάσταση (δείτε παραπάνω), η μόνη ισχύς που καταναλίσκεται από τον μαγνήτη είναι ο εξοπλισμός ψύξης που χρειάζεται για να διατηρήσει την κρυογονική θερμοκρασία. Μεγαλύτερα πεδία, όμως μπορούν να επιτευχθούν με ειδικούς ψυχόμενους ηλεκτρομαγνήτες αντίστασης, καθώς τα υπεραγώγιμα σπειρώματα εισέρχονται στην κανονική (μη αγώγιμη) κατάσταση (δείτε παραπάνω, απόσβεση μαγνήτη) σε υψηλά πεδία. Σταθερά πεδία με πάνω από 40 T μπορούν τώρα να επιτευχθούν από πολλούς οργανισμούς παγκοσμίως συνδυάζοντας συνήθως ηλεκτρομαγνήτη Bitter με υπεραγώγιμο μαγνήτη (συνήθως ως εισαγωγή).
Οι υπεραγώγιμοι μαγνήτες χρησιμοποιούνται πλατιά σε μηχανήματα μαγνητικής τομογραφίας, σε συσκευές πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού, φασματογραφίας μάζας (mass spectrometers), σε διεργασίες μαγνητικού διαχωρισμού και σε επιταχυντές σωματίδιων.
Μια από τις πιο απαιτητικές χρήσεις υπεραγώγιμων μαγνητών είναι στον μεγάλο επιταχυντή αδρονίων. Οι μαγνήτες νιοβίου-τιτανίου (Nb-Ti) λειτουργούν στους operate at 1,9 K για να μπορούν να λειτουργούν με ασφάλεια στα 8,3 T. Κάθε μαγνήτης αποθηκεύει 7 MJ. Συνολικά οι μαγνήτες αποθηκεύουν 10.4 GJ. Μια ή δυο φορές τη μέρα, καθώς επιταχύνονται τα πρωτόνια από 450 GeV στα 7 TeV, το πεδίο των υπεραγώγιμων μαγνητών αυξάνεται από 0,54 T σε 8,3 T.
Το κεντρικό σωληνοειδές και οι υπεραγώγιμοι μαγνήτες του δακτυλιοειδούς πεδίου που σχεδιάστηκαν για τον αντιδραστήρα σύντηξης ITER χρησιμοποιούν νιόβιο-κασσίτερο (Nb3Sn) ως υπεραγωγό. Το κεντρικό σωληνοειδές πηνίο θα μεταφέρει 46 kA και θα παράγει πεδίο 13,5 teslas. Τα 18 πηνία του δακτυλιοειδούς πεδίου στο μέγιστο πεδίο των 11,8 T θα αποθηκεύουν 41 GJ. Έχουν δοκιμαστεί σε μέγιστο 80 kA. Άλλα χαμηλότερα πεδία μαγνητών ITER (PF και CC) θα χρησιμοποιούν νιόβιο-τιτάνιο. Οι περισσότεροι από τους μαγνήτες ITER θα έχουν μεταβαλλόμενο το πεδίο τους πολλές φορές ανά ώρα.
Οι υπεραγώγιμοι μαγνήτες που αναπτύχθηκαν από το ΜΙΤ για τον αντιδραστήρα σύντηξης SPARC όταν δοκιμάστηκαν το 2021 ανέπτυξαν πεδίο 20 Τέσλα, το ισχυρότερο που έχει καταγραφεί για υπεραγώγιμους μαγνήτες.
Ένα υψηλής ανάλυσης φασματοφωτόμετρο μάζας σχεδιάζεται να χρησιμοποιήσει υπεραγώγιμο μαγνήτη 21 Tesla SC.
Παγκοσμίως το 2014, η υπεραγωγιμότητα ήταν απαραίτητη σε έναν κύκλο εργασιών περίπου πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ. Τα συστήματα μαγνητικής τομογραφίας, που τα περισσότερά τους χρησιμοποιούν νιόβιο-τιτάνιο, αντιστοιχούν στο περίπου 80% αυτού του συνόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τύποι μαγνητών Κατηγορία:Υπεραγωγιμότητα
Επιχείρηση Αλφάβητος
μικρογραφία|Βρετανικά στρατεύματα επιστρέφουν στο Ηνωμένο Βασίλειο στο [[Γκρίνοκ τον Ιούνιο του 1940.]] Η Επιχείρηση Αλφάβητος ήταν επιχειρηση εκκένωσης, η οποία εγκρίθηκε στις 24 Μαΐου 1940, από συμμαχικά (βρετανικά, γαλλικά και πολωνικά) στρατεύματα από το λιμάνι του Νάρβικ στη βόρεια Νορβηγία, σηματοδοτώντας την επιτυχία της Επιχείρησης Weserübung της ναζιστικής εισβολής της Γερμανίας στις 9 Απριλίου και το τέλος της εκστρατείας των Συμμάχων στη Νορβηγία κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η εκκένωση ολοκληρώθηκε στις 8 Ιουνίου.
Η εκκένωση ήταν αποτέλεσμα της επίθεσης της Βέρμαχτ στο Βέλγιο, την Ολλανδία, το Λουξεμβούργο και τη Γαλλία την άνοιξη του 1940, η οποία μείωσε τη σχετική σημασία της παροχής σιδηρομεταλλεύματος Γερμανίας και Σκανδιναβίας.
Αρκετές νύχτες μετά την τελική στρατιωτική εκκένωση, οι άμαχοι της πόλης διασώθηκαν από τον Βρετανό υπολοχαγό Πάτρικ Ντάλζελ-Τζομπ. Παρακούοντας εντολές, οργάνωσε την απομάκρυνση του πληθυσμού από τοπικά αλιευτικά σκάφη λίγο πριν από γερμανικό βομβαρδισμό για αντίποινα.
Μεγάλο μέρος της πόλης καταστράφηκε, αλλά μόνο τέσσερις άνθρωποι σκοτώθηκαν. Το Βασιλικό Ναυτικό ήθελε να επιβάλει πειθαρχικές ποινές στον υπολοχαγό, αλλά δεν μπόρεσε, αφού ο Βασιλιάς Χάακον Ζ' του απένειμε τον Σταυρό των Ιπποτών του Τάγματος του Αγίου Όλαφ. Αργότερα στον πόλεμο, υπηρέτησε με τον Ίαν Φλέμινγκ.
Συνέπεια της εκκένωσης των συμμαχικών στρατευμάτων από τη Νορβηγία ήταν ότι η θέση της Σουηδίας και της Φινλανδίας έναντι της ναζιστικής Γερμανίας αποδυναμώθηκε. Τον Ιούνιο επιτεύχθηκε συμφωνία, που οδήγησε σε εκτεταμένες μεταφορές (άοπλων) στρατιωτικών δυνάμεων της Βέρμαχτ μέσω των σουηδικών σιδηροδρόμων. Τον Αύγουστο, η Φινλανδία συνήψε μυστική συμφωνία, σύμφωνα με την οποία θα μπορούσε να αποκτήσει η Φινλανδία όπλα μέσω της Γερμανίας και η Γερμανία θα μπορούσε να μεταφέρει (οπλισμένα) στρατεύματα με φορτηγά μέσω της βόρειας Φινλανδίας.
Η ναζιστική Γερμανία και η Σοβιετική Ένωση, που ενώνονταν ακόμη από το Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ, είχαν αποκλείσει άλλες διεθνείς δυνάμεις από την επιρροή στη Βόρεια Ευρώπη.
Πηγές
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Βαλκανικό ομαδικό κύπελλο τοιχοσφαίρισης ανδρών και γυναικών
Το Βαλκανικοί ομαδικό κύπελλο τοιχοσφαίρισης ανδρών και γυναικών ξεκίνησε το 2010 και διεξάγεται μεταξύ εθνικών ομάδων των Βαλκανίων ανελλιπώς έως σήμερα.
Πορφίριο Ντίας
Ο Πορφίριο Ντίας (Porfirio Diaz, Οαχάκα, Μεξικό, 15 Σεπτεμβρίου 1830 – Παρίσι, Γαλλία, 2 Ιουλίου 1915) ήταν Μιχτέκος στην καταγωγή, Μεξικανός στρατιωτικός και πολιτικός, ηγέτης (κατά πολλούς δικτάτορας) της χώρας επί 35 έτη (1876 – 1911). Ήταν ο 27ος Πρόεδρος στην ιστορία του Μεξικού.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ντίας εντάχθηκε από νέος στις ένοπλες δυνάμεις, παραμελώντας αρκετά τις εγκύκλιες σπουδές του. Πήρε μέρος στον Μεξικανικό εμφύλιο πόλεμο (1854 – 1857) και στον αγώνα κατά του ξένου μονάρχη, Μαξιμιλιανού (1864 – 1867). Εναντίωθηκε, ακόμη, στη μεταρρυθμιστική απόπειρα της μεσαίας τάξης της κοινωνίας της χώρας του (1857).
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Ντίας έλαβε μέρος ως υποψήφιος πρόεδρος στις ταραχώδεις εκλογές του 1871, τις οποίες κέρδισε ο Μπενίτο Χουάρες. Μετά από τον θάνατο του τελευταίου (18 Ιουλίου 1872), τον διαδέχτηκε στην προεδρία ο αρχιδικαστής Σεμπαστιάν Λέρντο ντε Τεχάδα. Μετά την αλλοπρόσαλλη θητεία αυτού, ο Ντίας νίκησε στις επόμενες προεδρικές εκλογές και το 1876 ορκίστηκε ως ο 27ος πρόεδρος στην ιστορία του Μεξικού.
Στην Προεδρία
Ο Ντίας εφάρμοσε μία απολυταρχική πολιτική, διώκοντας σκληρά τους αντιφρονούντες, ενώ το καθεστώς του χαρακτήριζαν η διαφθορά, ο συμβιβασμός («εξισορροπιστική μέθοδος Ντίας»), αλλά και οι έντονοι φυλετικοί διαχωρισμοί, αφού οι λευκοί της χώρας ευνοούνταν, σε βάρος των μιγάδων, που καταπιέζονταν. Επεδίωξε την εύνοια της Εκκλησίας καταργώντας πολλούς αντικληρικούς νόμους. Στην εξωτερική πολιτική στράφηκε και προσέγγισε τις ΗΠΑ, ακόμη και εις βάρος των εθνικών συμφερόντων του κράτους του.
Εσωτερική κατάσταση
Με παραχωρήσεις προς το ξένο κεφάλαιο, προχώρησε σε εκτέλεση δημοσίων έργων (κυρίως σιδηροδρόμων), αυξάνοντας παράλληλα την εγχώρια μεταλλευτική παραγωγή. Όμως τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, όπως και οι ακτήμονες καλλιεργητές, δυσανασχετούσαν, λόγω του ότι το σύνολο σχεδόν του εθνικού πλούτου ελεγχόταν από μερικές μόνο χιλιάδες γαιοκτημόνων – φεουδαρχών. Η γεωργική – αγροτική ζωή και η κτηνοτροφία γνώρισαν μεγάλη ύφεση, γεγονός που οδήγησε στην εξαθλίωση τους φτωχούς χωρικούς κι αγρότες. Η βιομηχανική και οικονομική δραστηριότητα τονώθηκε εν μέρει, αλλά η παιδεία, στον αντίποδα, δεν είχε αξιοσημείωτη βελτίωση και παρέμεινε προνόμιο των ολίγων.
Η φθορά και το τέλος
Το 1908 ο ευγενής Φρανσίσκο Μαντέρο συγκέντρωσε γύρω του όλους τους αντικαθεστωτικούς, ωστόσο ο Ντίας κατάφερε να κερδίσει και τις εκλογές του 1909, ανανεώνοντας έτσι τη θητεία του. Ωστόσο, δύο χρόνια μετά, στις 24 Μαΐου του 1911, 5.000 άνθρωποι εξεγέρθηκαν κατά του καθεστώτος, μία κατάσταση που σύντομα εξελίχθηκε σε νέο εμφύλιο πόλεμο. Ο Ντίας υποχρεώθηκε, τότε, να εγκαταλείψει την εξουσία και να καταφύγει στη Γαλλία, όπου και πέθανε τέσσερα χρόνια αργότερα, σε ηλικία 85 ετών.
Θάνατοι τον Ιούνιο του 2019
Παραπομπές
06
Καλαφαλάρ
Το Καλαφαλάρ είναι ένα χωριό στην επαρχία Μπαλακάν του Αζερμπαϊτζάν. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Μπαλακάν
Περιοχή Νατσινγκουέα
Η Περιοχή Νατσινγκουέα (Αγγλικά: Nachingwea District, Σουαχίλι: Wilaya ya Nachingwea), είναι μία από τις έξι επαρχίες στην Περιφέρεια Λίντι της Τανζανίας. Στα Βόρεια συνορεύει με την Περιοχή Ρουάνγκουα (Ruangwa District), στα Ανατολικά με την Αγροτική Περιοχή Λίντι (Lindi Rural District), στα νοτιοανατολικά με την Περιφέρεια Μτουάρα (Mtwara Region) και στα νοτιοδυτικά με την Περιφέρεια Ρουβούμα (Ruvuma Region).
Σύμφωνα με την εθνική απογραφή της Τανζανίας το 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Νατσινγκουέα (Nachingwea District) ήταν 162.081 άτομα, ενώ το 2012, ανήλθαν στα 178.464 άτομα.
Στην Περιοχή Νατσινγκουέα (Nachingwea District) υπάρχουν: νοσοκομείο, κολέγιο εκπαίδευσης δασκάλων, γυμνάσιο, τέσσερα δημοτικά σχολεία, νηπιαγωγείο και κέντρο ημερήσιας φροντίδας. Στη δεκαετία του 1950 ήταν ένα από τα κέντρα για τo «Πρόγραμμα Αραχίδας». Έχει επίσης ένα αεροδρόμιο και ένα στρατόπεδο.
Ορισμένοι από τους επαρχιακούς επιτρόπους που διοίκησαν στη Νατσινγκουέα είναι: ο στρατηγός Francis Mndolwa, οι Gadi Mnayahe και κ. Pazi και ο Leonidas Gama.
Το «Μετάλλιο Νατσινγκουέα» («Nachingwea Medal») έλαβε την ονομασία του από αυτή την τοποθεσία.
Τμήματα
Η επαρχία Νατσινγκουέα (Nachingwea District), διαιρείται διοικητικά σε 32 Τμήματα: • 5
Αντιγόνεια Κιλκίς
Η Αντιγόνεια είναι ημιορεινό χωριό του Κιλκίς στην Κεντρική Μακεδονία.