cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλεξάντρ Χατισιάν
Στην ανεξάρτητη Αρμενία
Μετά την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία εστάλη στο εξωτερικό προκειμένου να βρει πόρους για την ενίσχυση της Αρμενίας. Τον Δεκέμβριο του 1920, υπό το βάρος της διπλής εισβολής από την κεμαλική Τουρκία και τη Σοβιετική Ρωσία, ο Χατισιάν υπέγραψε στο (κατεχόμενο από τις τουρκικές δυνάμεις) Αλεξαντρόπολ, την ομώνυμη συνθήκη, ως εκπρόσωπος της αρμενικής κυβέρνησης. Με αυτή τη συνθήκη, η Αρμενία παραιτείτο από τις εδαφικές αξιώσεις της έναντι της Τουρκίας που προέκυψαν από την προηγηθείσα Συνθήκη των Σεβρών.
Ύστερα χρόνια
Η ταυτόχρονη κατάλυση και σοβιετοποίηση της Αρμενίας τον οδήγησαν στο να αποχωρήσει από τη χώρα και να εγκατασταθεί μόνιμα στο Παρίσι, όπου συμμετείχε σε οργανώσεις Αρμενίων της Διασποράς. Επιπλέον έλαβε μέρος στις διεργασίες της Συνθήκης της Λωζάνης. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατέφυγε στην Πορτογαλία και μετά την απελευθέρωση της Γαλλίας επέστρεψε στο Παρίσι, όπου συνελήφθη προσωρινά λόγω καταγγελιών εναντίον του από Αρμένιους κομμουνιστές. Απεβίωσε στη γαλλική πρωτεύουσα τη 10η Μαρτίου του 1945. Πέρα από πολιτικός, ο Χατισιάν υπήρξε αρθρογράφος και συγγραφέας. Μεταξύ άλλων, δημοσίευσε το 1930 τα απομνημονεύματά του με τίτλο «Δημιουργία και ανάπτυξη της Δημοκρατίας της Αρμενίας» και επιπλέον μετέφρασε έργα της αρμενικής λογοτεχνίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αρμενίας Κατηγορία:Δήμαρχοι Κατηγορία:Αρμένιοι του 20ού αιώνα
Κατηγορία:Μεταφραστές Κατηγορία:Αρμένιοι συγγραφείς
Σουρήδες Σάμου
Οι Σουρήδες είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 28 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Σάμου
Κοσσομπράτο
Το Κοσσομπράτο (ιταλικά: Cossombrato) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Κορτιλιόνε
Το Κορτιλιόνε (ιταλικά: Cortiglione) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Ζυστίν Ενέν
Η Justine Henin (1 Ιουνίου 1982) είναι Βελγίδα πρώην επαγγελματίας αθλήτρια του τένις, γνωστή για τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται. Πέρασε συνολικά 117 εβδομάδες ως Νο 1 στην παγκόσμια κατάταξη και ήταν το Νο 1 στο τέλος της χρονιάς για το 2003, 2006 και 2007. Η Henin, που κατάγεται από μια χώρα με περιορισμένη επιτυχία στο ανδρικό και γυναικείο τένις, βοήθησε ώστε το Βέλγιο να γίνει ηγετική δύναμη στο γυναικείο τένις μαζί με την Kim Clijsters, και έστειλε την χώρα στο να λάβει το πρώτο της τρόπαιο στο Fed Cup το 2001.
Η Henin κέρδισε αρκετούς τίτλους στο Grand Slam : κέρδισε το Γαλλικό Open το 2003, 2005, 2006 και 2007, το Αμερικανικό Open το 2003 και το 2007 και το Αυστραλιανό Open το 2004. Στο Wimbledon, έλαβε την δεύτερη θέση το 2001 και το 2006. Κέρδισε επίσης το χρυσό μετάλιο στο ατομικό τένις των γυναικών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 και κέρδισε το WTA Tour Championships το 2006 και το 2007. Συνολικά, κέρδισε 43 ατομικούς τίτλους WTA.
Οι εμπειρογνώμονες του τένις αναφέρονται στην ψυχική της αντοχή, την πληρότητα και την ποικιλία του παιχνιδιού της, την ταχύτητα των ποδιών της και το παιχνίδι της με μόνο ένα χέρι (το οποίο ο John McEnroe περιέγραψε ως το "καλύτερο χέρι τόσο του ανδρικού όσο και του γυναικείου τένις" ) ως τους κυριότερους λόγους για την επιτυχία της. Αποσύρθηκε στις 26 Ιανουαρίου 2011 λόγω ενός χρόνιου τραυματισμού στον αγκώνα. Τον Ιούνιο 2011 αναδείχθηκε ως μια από τους "30 Θρύλους του Γυναικείου Τένις : Παρελθόν, Παρόν, Μέλλον" από το περιοδικό Time. Θεωρείται ευρέως ως μια από τις καλύτερες τενίστριες όλων των εποχών. Το 2016 έγινε η πρώτη Βελγίδα τενίστρια που εντάχθηκε στο International Tennis Hall of Fame.
Βραβεία
2001 2002 2003 2004 2005 2006
2007 2008 2010 2016
Σκρίνιον των Βαρβάρων
Το Σκρίνιον των Βαρβάρων (scrinium barbarorum) (μετά τον 5ο αιώνα και μέχρι τον 7ο ή πιθανώς τον 9ο) ήταν τμήμα της διοικητικής μηχανής της Ρωμαϊκής/Βυζαντινής Αυτοκρατορίας αρμόδιο για τις σχέσεις με ξένα κράτη.
Το όνομα του διοικητικού οργανισμού προέρχεται από το scrinium (κυριολεκτικά βιβλιοθήκη / κουτί για τα έγγραφα, γραφείο / χαρτοφυλάκιο) και από τη λέξη barbarorum (από τη λατινική barbarus, με ρίζα την ελληνική λέξη, των βαρβάρων, δηλαδή των ξένων σε αυτό το πλαίσιο).
Αναφέρεται για πρώτη φορά στη Notitia Dignitatum του 5ου αιώνα, όπου βρισκόταν υπό τον έλεγχο του μαγίστρου των οφφικίων (magister officiorum). Η Notitia αναφέρει ότι τέσσερις γραμματείς (subadiuvae), είτε προερχόμενοι από το ήδη υπάρχοντα σώμα των μαγιστριανών (agentes in rebus) είτε αποσπασμένοι από άλλα γραφεία, ορίζονταν σε καθεμία από τις τέσσερις σημαντικότερες διοικητικές υποδιαιρέσεις της Ανατολικής Αυτοκρατορίας: την Ασιανή, την Ποντική, την Ανατολή, καθώς και τη Θράκη και το Ιλλυρικό ταυτόχρονα. Οι παραπάνω ασχολούνταν με ζητήματα πρωτοκόλλου και τη διατήρηση πρακτικών για οποιοδήποτε ζήτημα αναφορικά με τους «Βαρβάρους». Εικάζεται ότι διαδραμάτιζαν επίσης ρόλο ως διερμηνείς για πρεσβείες βαρβαρικών κρατών. Ο Τζ. Μπ. Μπιούρυ θεωρούσε πως το σώμα αυτό επέβλεπε όλους τους ξένους που επισκέπτονταν την Κωνσταντινούπολη, καθώς και ότι βρισκόταν υπό την εποπτεία του Λογοθέτη του Δρόμου.
Έχει διατυπωθεί από ορισμένους συγγραφείς, όπως ο Μίκαελ Αντονούτσι, ότι το Σκρίνιον των Βαρβάρων λειτουργούσε ως μια μορφή υπηρεσίας κατασκοπείας της Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, δεν υπάρχει κάποια σχετική ένδειξη, ή ακόμη ότι επέζησε της μεταρρύθμισης του αξιώματος του μαγίστρου των οφφικίων υπό τον Λέοντα Γ΄ Ίσαυρο, κατά την περίοδο 717-741 - αν και διασώζεται μολυβδόβουλλο ενός Πέτρου, με την ένδειξη «α'σπαθάριος καὶ ἐπί τῶν βαρβάρων» («πρωτοσπαθάριος και υπεύθυνος [του σκρινίου?] των βαρβάρων») από τον 9ο αιώνα. Επιπλέον, οι μαγιστριανοί που υπηρετούσαν στα πλαίσια του δημόσιου ταχυδρομικού συστήματος (του «δρόμου») αναφέρονται στις πηγές να έχουν αρμοδιότητες εσωτερικής κατασκοπείας ως και τον 8ο αιώνα, και είναι πιο πιθανό να λειτουργούσαν ψς υπηρεσία πληροφοριών από το Σκρίνιον των Βαρβάρων. Καθώς η αρμοδιότητά του φαίνεται να περιλάμβανε επαφές με τα διάφορα βαρβαρικά έθνη με τα οποία η Αυτοκρατορία είχε διπλωματικές επαφές, συμπεριλαμβανομένης της παροχής διερμηνέων, επικοινωνία και αλληλογραφία, το Σκρίνιον των Βαρβάρων θα μπορούσε να επιτελεί ένα έργο συλλογής πληροφοριών με την ευρύτερη σύγχρονη έννοια του όρου, και όχι απαραίτητα κατασκοπεία.
Κοστιλιόλε ντ'Άστι
Το Κοστιλιόλε ντ'Άστι (ιταλικά: Costigliole d'Asti) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Μασερμπρούμ
Το Μασερμπρούμ (επίσης γνωστό ως K1) βρίσκεται στην περιφέρεια Γκάντσι, (Ghanche District) του Γκιλγκίτ Μπαλτιστάν (Gilgit Baltistan) στο Πακιστάν. Με ύψος 7.821 μ. είναι το 22ο ψηλότερο βουνό στον κόσμο και το 9ο υψηλότερο του Πακιστάν. Είναι η πρώτη κορυφή που χαρτογραφήθηκε στην οροσειρά του Καρακορούμ, εξ ου και το K1.
Ονομασία
Το νόημα του ονόματος δεν είναι σαφές. Προέρχεται πιθανώς από το mashadar (εμπροσθογεμές όπλο), με το brum που σημαίνει βουνό, εξαιτίας της ομοιότητας μιας διπλής κορυφής με παλιό εμπροσθογεμές. Είναι εξίσου πιθανό να προέρχεται από το masha (βασίλισσα ή κυρία), δηλαδή η "βασίλισσα των κορυφών". Έχουν προταθεί και άλλα νοήματα, χωρίς υπάρχει οριστική κατάληξη ως προς το θέμα. Για παράδειγμα αναφέρεται η εκδοχή να προέρχεται το όνομα από την αραβική λέξη Mahsher, που σημαίνει το τέλος του κόσμου. Επίσης, έχει προταθεί τοι «Λευκά Όρη», αφού Burum σημαίνει λευκός στην Μπουρουσάσκι γλώσσα των Χούνζα, αλλά δεδομένου ότι η γλώσσα αυτή δεν τοπική, η εκδοχή δείχνει μάλλον απίθανη.
Γεωλογία-Γεωγραφία
Η κύρια οροσειρά του Καρακορούμ αποτελεί ηπειρωτικό φυσικό σύνορο της νότιας Ασίας, καθώς βρίσκεται στο άκρο δύο συγκρουόμενων πλακών, κάτι που κάνει την περιοχή ιδιαίτερα ενεργή σεισμικά. Ως τμήμα της ευρύτερης οροσειράς η σύσταση του Μασερμπρούμ περιλαμβάνει μεταμορφικό γνευσίτη και γρανιτικούς βαθόλιθους.
Το Μασερμπρούμ (και Μασερμπρούμ Α΄) είναι η υψηλότερη κορυφή των ορέων Μασερμπρούμ, της οροσειράς Καρακορούμ. Είναι χαρακτηριστική κορυφή, που σκιάζεται εν μέρει από τις γειτονικές οκτάρες, το K2, το Γκασερμπρούμ Α΄, το Μπρόουντ Πικ και το Γκασερμπρούμ Β΄. Τα όρη Μασερμπρούμ βρίσκονται νότια του παγετώνα Μπαλτόρο και η κύρια οροσειρά Καρακορούμ βρίσκεται βόρεια του Μπαλτόρο. Οι ποταμοί που έχουν κατεύθυνση νότια εκβάλλουν στην Αραβική θάλασσα, ενώ οι ποταμοί που έχουν κατεύθυνση βόρεια εκβάλλουν στην Κίτρινη θάλασσα. Ο παγετώνας Μπαλτόρο είναι το κοινότερο μέσο για την προσέγγιση των κορυφών 8.000 μ. του Καρακορούμ από ορειβάτες και πεζοπόρους. Το βρίσκεται στο βόρειο άκρο της κοιλάδας Χους, μέσω της οποίας γίνεται η νότια πρόσβαση στην κορυφή.
Ορειβατική ιστορία
Το 1856, ο Τόμας Τζορτζ Μοντγκόμερι, υπολοχαγός του Βρετανικού Βασιλικού Σώματος Μηχανικού, παρατήρησε ένα ψηλό βουνό στην οροσειρά και το ονόμασε K1 (δηλαδή κορυφή 1 του Καρακορούμ). Για τον γηγενή πληθυσμό το όνομα παρέμεινε Μασερμπρούμ.
Το βουνό επισκέφθηκε εκ νέου το 1911 ο Γουίλιαμ Γουόρκμαν και η σύζυγός του Φάνι Μπούλοκ Γουόρκμαν. Η πρώτη προσπάθεια ανάβασης έγινε το 1938 από την νότια όψη. Η προσπάθεια απέτυχε λίγο πριν την κορυφή.
Μετά από δύο αποτυχημένες προσπάθειες, το 1955 και το 1957, στο Μασερμπρούμ αναρριχήθηκαν για πρώτη φορά οι Τζορτζ Ίρβινγκ Μπελ και ο Γουίλι Ανσέλντ, μέλη μιας Πακιστανοαμερικανικής αποστολής υπό τον Νικ Κλιντς. Ανέβηκαν από την νοτιοανατολική όψη, διαδρομή που είχε σταματήσει αρκετές ομάδες. Χρειάστηκαν 23 χρόνια πριν τη δεύτερη ανάβαση από τους Ιάπωνες Κακεγιάσου Μιναμούρα (Kakeyasu Minamura) και Μασουχίνο Νομούρα (Masuhino Nomura) τον Αύγουστο του 1983. Μία άλλη ιαπωνική αποστολή το 1985 αναρριχήθηκε στην εντυπωσιακή και ομορφότερη ΒΔ Κόψη και Βόρεια Όψη.
Ο Himalayan Index καταγράφει αρκετές αναβάσεις και αποτυχημένες προσπάθειες στο Μασεμπρούμ. Στις αναβάσεις περιλαμβάνονται δύο επιπρόσθετες διαδρομές, η ΒΔ Όψη και η ΒΔ Κόψη/Β Όψη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καρακορούμ
Πρότυπος Κατάλογος Βασικών Φαρμάκων του ΠΟΥ
εναλλ.=World map with the words "40 years of the model list of essential medicines 1977–2017"|μικρογραφία|Το 2017 σηματοδότησε την 40η επέτειο του Πρότυπου Καταλόγου Βασικών Φαρμάκων του ΠΟΥ. Ο  Πρότυπος Κατάλογος Βασικών Φαρμάκων του ΠΟΥ, που δημοσιεύθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), περιέχει τα φάρμακα που θεωρούνται πιο αποτελεσματικά και ασφαλή για να ικανοποιήσουν τις σημαντικότερες ανάγκες σε ένα σύστημα υγείας. Η λίστα συχνά χρησιμοποιείται από τις χώρες για να βοηθήσει στη δημιουργία των δικών τους τοπικών καταλόγων βασικών φαρμάκων. Το 2016, περισσότερες από 155 χώρες έχουν δημιουργήσει εθνικές λίστες βασικών φαρμάκων με βάση τον πρότυπο κατάλογο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Αυτό περιλαμβάνει χώρες, τόσο στον αναπτυγμένο όσο και στον αναπτυσσόμενο κόσμο.
Η λίστα είναι χωρισμένη σε θεμελιώδη στοιχεία και συμπληρωματικά στοιχεία. Τα θεμελιώδη στοιχεία είναι εκείνα που θεωρούνται ότι είναι οι πιο αποδοτικές επιλογές για βασικά προβλήματα υγείας και μπορούν να χρησιμοποιηθούν με λίγους επιπρόσθετους πόρους υγειονομικής περίθαλψης. Τα συμπληρωματικά στοιχεία είτε απαιτούν πρόσθετες υποδομές, όπως είναι οι ειδικά εκπαιδευμένοι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης ή διαγνωστικό εξοπλισμό ή έχουν χαμηλότερο λόγο κόστος-οφέλους. Περίπου το 25% των στοιχείων βρίσκονται στο συμπληρωματικό κατάλογο. Ορισμένα φάρμακα αναφέρονται τόσο ως θεμελιώδη όσο και συμπληρωματικά. Αν και τα περισσότερα φάρμακα της λίστας είναι διαθέσιμα ως γενόσημα προϊόντα, το να προστατεύεται ένα φάρμακο από δίπλωμα ευρεσιτεχνίας δεν αποκλείει την ένταξη.
Η πρώτη λίστα δημοσιεύθηκε το 1977 και περιλάμβανε 212 φάρμακα. Ο ΠΟΥ ενημερώνει τη λίστα κάθε δύο χρόνια. Η 14η λίστα δημοσιεύθηκε το 2005 και περιείχε 306 φάρμακα. Το 2015 δημοσιεύθηκε η 19η έκδοση του καταλόγου, που περιέχει περίπου 410 φάρμακα. Η 20η έκδοση δημοσιεύθηκε το 2017. Οι εθνικοί κατάλογοι περιέχουν μεταξύ 334 και 580 φάρμακα.
Ένας ξεχωριστός κατάλογος για παιδιά έως 12 ετών, που είναι γνωστός ως  Πρότυπος Κατάλογος Βασικών Φαρμάκων του ΠΟΥ για Παιδιά, δημιουργήθηκε το 2007 και είναι στην 5η του έκδοση. Δημιουργήθηκε για να διασφαλιστεί ότι οι ανάγκες των παιδιών λαμβάνονται συστηματικά υπόψη, όπως για παράδειγμα η διαθεσιμότητα των κατάλληλων σκευασμάτων. Τα φάρμακα στη λίστα των παιδιών περιλαμβάνονται επίσης στην κύρια λίστα. Η λίστα και οι σημειώσεις είναι βασισμένες στη 19η και 20η έκδοση της κύριας λίστας. Με α σημειώνεται ένα φάρμακο που βρίσκεται μόνο στο συμπληρωματικό κατάλογο.
Μη-οπιοειδή και μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ)
εναλλ.=A line drawing of a hexagon with two attachments|μικρογραφία|Συντακτικός τύπος της χημικής δομής της ασπιρίνης
Ειδικά
Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α
Αντιεπιληπτικά φάρμακα
Ref  1  Alpha    2  α
Εντερικά αντιελμινθικά
εναλλ.=A hexagon joined to a polygon with two attachments to this double ringed structure|μικρογραφία|Συντακτικός τύπος της χημικής δομής της αλβενδαζόλης.
Φάρμακα κατά της σχιστοσωμίασης και των νηματωδών σκωλήκων
Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α
Βήτα-λακτάμες
Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α
Αντιφυματικά φάρμακα
εναλλ.=A small pile of white crystals|μικρογραφία|Καθαροί κρύσταλλοι αιθαμβουτόλης Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α Ref  1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α      Ref   1  Alpha    2  α
Αναστολείς της πρωτεάσης
εναλλ.=Two dark blue capsules with writing on them|μικρογραφία|Δύο καψάκια αταζαναβίρης
Φάρμακα για την ηπατίτιδα Β
Νουκλεοσιδικοί/Νουκλεοτιδικοί αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης
Αίμα και τα συστατικά του αίματος
εναλλ.=A straw colored liquid inside a clear plastic bag|μικρογραφία|Ασκός που περιέχει μία μονάδα φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα
Εμβόλια
εναλλ.=A small vial with writing on it being removed from a cardboard package|μικρογραφία|Ένα φιαλίδιο από του στόματος εμβόλιο χολέρας
Περαιτέρω ανάγνωση
*
Υδρούσσα Σάμου
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Σάμου
Βασίλειο του Αρτσάχ
Το Βασίλειο του Αρτσάχ (Արցախի թագավորություն) ήταν ένα μεσαιωνικό βασίλειο και εξαρτώμενο αρμενικό βασίλειο στην επικράτεια των Σιουνίκ και Αρτσάχ, στο καντόνι Γκαρμτμάν του Ουτίκ, και στα καντόνια Μαζάζ και Βαραζνουνίκ της επαρχίας Αϊραράτ. Οι σύγχρονες πηγές αναφέρονται σε αυτό με την ονομασία Χατσέν. Ωστόσο, επειδή οι κτήσεις του Χατσέν κατά την διακυβέρνηση του πρίγκιπα Χασάν Τζαλάλ περιλάμβαναν όλο το Ναγκόρνο Καραμπάχ μαζί με πολλές συνεχείς περιοχές στα δυτικά, βόρεια και νότια, το πριγκιπάτο του συχνά λεγόταν βασίλειο του Αρτσάχ. Το βασιλικό δόκιμο παράρτημα της αρχαίας δυναστείας των Σιουνιδών ονομαζόταν Χατσέν από το κύριο κέντρο του. Ο Χασάν Τζαλάλ καταγόταν από την αρμενική Δυναστεία Αρανσαχίκ, που προηγείτο ιστορικά της κατάκτησης της περιοχής από τους Αρσακίδες της Παρθίας. Το βασίλειο αναδύθηκε όταν ο Χοβάνες-Σενεκερίμ απέκτησε το βασιλικό τίτλο το 1000.
Το Αρτσάχ διατήρησε τους κυρίαρχους ηγεμόνες του. Στις αρχές του 13ου αιώνα δέχτηκαν την επικυριαρχία του Βασιλείου της Γεωργίας, και έπειτα της Μογγολίας. Έχασαν τον Βασιλικό τίτλο μετά την δολοφονία του Χασάν Τζαλάλ (1214–1261) από τον Ιλχανίδη κυβερνήτη Αρκούν, αλλά συνέχισαν να κυβερνούν το Σιουνίκ ως πριγκιπάτο, το οποίο από τον 16ο αιώνα αποτελούνταν από τα πέντε αρμενικά μελικάτα του Αρτσάχ και το μελικάτο του Κασατάγ του Σιουνίκ που υπήρξε μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Οι απόγονοι των βασιλιάδων του Σιουνίκ έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Σιουνίκ μέχρι τον 20ό αιώνα.
Lethal Weapon (βιντεοπαιχνίδι)
Το Lethal Weapon είναι βιντεοπαιχνίδι βασισμένο στην ομώνυμη σειρά κινηματογραφικών ταινιών που δημιουργήθηκε από τον Shane Black. Αναπτύχθηκε από την Ocean Software και την Eurocom και κυκλοφόρησε το 1992 και το 1993 από την εταιρία βιντεοπαιχνιδιών Ocean και τη διάσημη Nintendo. Κυκλοφόρησε σε συνδυασμό με το Lethal Weapon 3, την τρίτη έκδοση της σειράς ταινιών.
Έκδοση NES και Game Boy
Το Lethal Weapon είναι ένα side-scroller, στο οποίο ο παίκτης επιλέγει έναν από τους δύο συνεργάτες της αστυνομίας του Λος Άντζελες στις ΗΠΑ, τον Martin Riggs ή τον Roger Murtaugh, κυνηγά εγκληματίες στην πόλη και τη γύρω περιοχή του Λος Άντελες. Οι μάχες επιλύονται με γροθιές, όπλα και χειροβομβίδες. Θεωρείται από ορισμένους λάτρεις του gaming εξαιρετικά δύσκολο και απογοητευτικό για το γεγονός ότι το να γρονθοκοπήσεις έναν εχθρό είναι πιο αποτελεσματικό από το να πυροβολήσεις έναν εχθρό. Ωστόσο, η έκδοση NES επαινείται για τα πολύχρωμα γραφικά της για το 1992, και οι δύο εκδόσεις του παιχνιδιού επαινούνται παγκοσμίως για τη ωραία μουσική του συνθέτη Neil Baldwin.
Κούνικο
Το Κούνικο (ιταλικά: Cunico) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Άστι, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Lethal Weapon (βιντεοπαιχνίδι)
Ακυκλοφόρητη έκδοση Sega Master System
Μια έκδοση του Sega Master System ήταν υπό ανάπτυξη από την Probe Software και υποτίθεται ότι θα κυκλοφορούσε μαζί με άλλες εκδόσεις του παιχνιδιού, ωστόσο, για άγνωστους λόγους, δεν κυκλοφόρησε ποτέ στο κοινό. Δεν είναι γνωστό ότι υπάρχει ROM ή κανένα αρχείο του παιχνιδιού στο διαδίκτυο, εκτός από τη μουσική του Jeroen Tel.
Έκδοση Amiga, Atari ST και PC DOS
Η έκδοση σε πλατφόρμες Amiga, Atari ST και PC DOS αναπτύχθηκε από την Ocean και κυκλοφόρησε το 1992. Είναι σε γενικές γραμμές παρόμοιο με το παιχνίδι στο Arcade και στο SNES, αλλά διαθέτει μοναδικά επίπεδα και διαφορετικούς μηχανισμούς παιχνιδιού.
Έκδοση Commodore 64
Η έκδοση του παιχνιδιού στην πλατφόρμα Commodore 64 αναπτύχθηκε από την Ocean και κυκλοφόρησε το 1992. Σε αυτήν την έκδοση, ο Riggs ή ο Murtaugh μπορούν να επιλεγούν μόνο στην αρχή, το παιχνίδι είναι γραμμικό αντί να επιτρέπει στους παίκτες να επιλέξουν τις αποστολές τους και το πιο σημαντικό είναι ότι τα επίπεδα επανασχεδιάστηκαν.
Υποδοχή
Το Super Gamer Magazine έδωσε στην Έκδοση SNES βαθμολογία κριτικής 68% γράφοντας: "Και οι τρεις ταινίες έγιναν ένα παιχνίδι πέντε επιπέδων με άφθονο gameplay, αλλά πολύ μικρά sprites και πολύ συνηθισμένο φόντο."
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια ανεπτυγμένα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια βασισμένα σε ταινίες Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Ocean Software Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του NES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Commodore 64 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Atari ST Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια Amiga Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1993 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1992 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Παξιμάδι νήσος βόρειας Κρήτης
Το Παξιμάδι είναι νησί που βρίσκεται στη βόρεια Κρήτη, στον νομό Ηρακλείου.
Μυθολογία
Σύμφωνα με τον μύθο, όταν ο Δίας δημιούργησε τη Ντία είχε σκοπό να σκοτώσει όλους τους Κρητικούς, αφού τους είδε να κυνηγούν με τόξα και ακόντια τους αγαπημένους του αίγαγρους, τα παιδιά της Αμάλθειας που τον έθρεψε με το γάλα της όταν κρύβονταν από τον πατέρα του τον Κρόνο στο σπήλαιο Δικταίο Άντρο. Τότε έριξε στο πέλαγος ένα κεραυνό και ένα τεράστιο τέρας (η Ντία) αναδύθηκε με σκοπό να καταστρέψει τους Κρητικούς. Ο Ποσειδώνας είπε στο Δία: «Πατέρα και βασιλιά μου πως μπορείς να αφανίσεις τους Κουρήτες έτσι θα τους ξεπληρώσεις ότι καλό σου έκαμαν;». Ο Δίας αμέσως άλλαξε γνώμη. Τότε πήρε δύο κομμάτια παξιμάδι και τα πέταξε ανοικτά της Κρήτης. Όταν λοιπόν πήγε το τέρας να τα φάει, αυτός με ένα κεραυνό το πέτρωσε μαζί με τα παξιμάδια. Έτσι, γεννήθηκε η Ντία και τα δύο νησάκια, το Παξιμάδι και το Πεταλίδι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κρήτη
Βοραρεφιλία
μικρογραφία| Ένα παράδειγμα βοραρεφιλικού έργου τέχνης σε στυλ [[μάνγκα]] Η βοραρεφιλία (συχνά με συντομία ως βόρε) είναι παραφιλία που χαρακτηρίζεται από την ερωτική επιθυμία να καταβροχθιστεί κάποιος από, ή μερικές φορές να καταβροχθίσει προσωπικά, άλλο άτομο ή πλάσμα, ή μια ερωτική έλξη στη διαδικασία του φαγητού ως γενική πρακτική. Δεδομένου ότι οι βοραρέφιλες φαντασιώσεις συνήθως δεν μπορούν να εκτελεστούν στην πραγματικότητα, εκφράζονται συχνά σε ιστορίες ή σχέδια που μοιράζονται στο Διαδίκτυο. Η λέξη vorarephilia προέρχεται από το λατινικό vorare (το «καταπίνω» ή «καταβροχθίζω») και την αρχαία ελληνική φιλία (philía, «αγάπη»).
Η φαντασία συνήθως περιλαμβάνει το θύμα να καταβροχθίζεται ολόκληρο, αν και περιστασιακά τα θύματα μασιώνται και η πέψη μπορεί ή όχι να περιλαμβάνεται. Οι φαντασιώσεις βόρε διαχωρίζονται από τον σεξουαλικό κανιβαλισμό επειδή το ζωντανό θύμα συνήθως καταβροχθίζεται ολόκληρο. Ο καταβροχθητής είναι μερικές φορές άνθρωπος, αλλά ζώα, δράκοι, γιγάντια φίδια και άλλα πλάσματα μπορούν επίσης να εμφανίζονται συχνά σε αυτές τις φαντασιώσεις. Μετά την καταβρόχθιση, η διευρυμένη κοιλιά του καταβροχθητή συχνά περιγράφεται με μεγάλη προσοχή.
Η βοραρεφιλία απολαμβάνετε συχνότερα μέσω εικόνων, ιστοριών, βίντεο και βιντεοπαιχνιδιών και μπορεί να εμφανιστεί στα mainstream μέσα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βοραρεφιλία μπορεί να περιγραφεί ως παραλλαγή της μακροφιλίας και μπορεί να συνδυαστεί με άλλες παραφιλίες. Πέρα από τη μακροφιλία, οι φαντασιώσεις της βοραρεφιλίας έχουν συχνά θέματα BDSM, μικροφιλία, φετιχισμό εγκυμοσύνης, ανθρωπομορφισμό, «ξεγέννημα» (επιθυμία να καταβροχθιστεί κάποιος ολόκληρος στον κόλπο και να επιστρέψει στη μήτρα) και σεξουαλικό κανιβαλισμό.
Μια ανάλυση μελέτης περίπτωσης συνέδεσε τη φαντασίωση με τον σεξουαλικό μαζοχισμό και πρότεινε ότι θα μπορούσε να υποκινηθεί από την επιθυμία να συγχωνευτεί με έναν πιο ισχυρό εαυτό ή να ξεφύγει οριστικά από τη μοναξιά. Χωρίς «καμία γνωστή θεραπεία» για τους βοραρέφιλους που αισθάνονται άρρωστοι με τη σεξουαλικότητά τους, ψυχολόγοι στο Κέντρο Εθισμού και Ψυχικής Υγείας του Τορόντο συνέστησαν να προσπαθήσουν να «προσαρμόσουν, αντί να αλλάξουν ή να καταπιέσουν» το σεξουαλικό ενδιαφέρον. Φάρμακα για τη μείωση της λίμπιντο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εάν κριθεί απαραίτητο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραφιλίες Κατηγορία:Ερωτικός φετιχισμός
Ντουζίνο Σαν Μικέλε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Άστι
Χατζησταμούληδες Σάμου
Οι Χατζησταμούληδες είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Δυτικής Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 0 κατοίκους.
Κωνσταντίνος Α΄ της Γεωργίας
Ο Κωνσταντίνος Α΄, კონსტანტინე I, Konstantine I, (απεβ. το 1412) ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1405 ή το 1407 μέχρι το τέλος του το 1412. Είναι ο κοινός πρόγονος όλων των σωζόμενων κλάδων του Οίκου των Βαγρατιδών Γεωργίας.
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Βαγκράτ Ε΄ της Γεωργίας από τη δεύτερη σύζυγό του Άννα Μεγάλη Κομνηνή, κόρη του Αλεξίου Γ΄ αυτοκράτορα της Τραπεζούντας. Οι παππούδες του από την πλευρά της μητέρας του ήταν ο Αλέξιος Γ΄ της Τραπεζούντας και η Θεοδώρα Καντακουζηνή.
Το 1400 ο Κωνσταντίνος Α΄ στάλθηκε ως πρεσβευτής στον Μογγόλο πολέμαρχο Τιμούρ Λενγκ, οποίος συνέχιζε έναν ανελέητο πόλεμο κατά των Γεωργιανών. Στη συνέχεια, μάταια απαίτησε από τον ετεροθαλή αδελφό του Γεώργιο Ζ΄ να συνάψει ειρήνη με τον Τιμούρ. Το 1402 ο Κωνσταντίνος Α΄ μαζί με τον πρίγκιπα Iοάνε Τζακέλι του Σάμτσχε υποτάχθηκαν στον Τιμούρ, αλλά δεν συμμετείχαν ποτέ στον πόλεμο κατά της Γεωργίας. διαδέχθηκε -μετά το τέλος του- τον Γεώργιο Ζ΄ ως βασιλιάς το 1407 και ξεκίνησε ένα πρόγραμμα αποκατάστασης, όσων είχαν καταστραφεί κατά τις εκστρατείες του Τιμούρ. Προς το 1411 συμμάχησε με τον Ιμπραήμ Α' σαχ του Σιρβάν και τον Σίντι Αχμέτ ηγεμόνα του Σακί, για να αντιμετωπίσει την προέλαση των Τουρκμενίων Μαυροπροβατάδων (Kara Koyunlu) στον Καύκασο. Στην αποφασιστική μάχη του Χαλάγκαν, οι σύμμαχοι κατατροπώθηκαν και ο Κωνσταντίνος Α΄, ο ετεροθαλής αδελφός του Δαβίδ και ο Ιμπραήμ Α΄ Σερβανσάχ αιχμαλωτίστηκαν. Στην αιχμαλωσία, συμπεριφέρθηκε αλαζονικά και ο εξαγριωμένος Τουρκομάνος πρίγκιπας Καρά Γιουσούφ διέταξε να εκτελεστούν ο Δαβίδ και 300 Γεωργιανοί ευγενείς. Ο Καρά Γιουσούφ σκότωσε τον Κωνσταντίνο Α΄ με το ίδιο του το χέρι.
Οικογένεια
Ο Κωνσταντίνος ήταν νυμφευμένος με τη Νατία, κόρη του Κούτσνα, πρίγκιπα-καγκελάριου (αμιρετζίμπι) της Γεωργίας. Υπάρχουν λίγες διαθέσιμες πληροφορίες σχετικά με την οικογένεια της Nατία: μπορεί να ήταν τον Οίκο του Χουρτσίντζε από το Σάμτσχε ή των Γκαμπελίσντζε, υποτιθέμενων προγόνων της οικογένειας Aμιρετζίμπι, από τη Σίντα Κάρτλι. Ο ίδιος ο Kούτσνα ήταν πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη γύρω στο 1386.
Ο Κωνσταντίνος Α΄ είχε τρεις γιους, τον Αλέξανδρο, τον Βαγράτ και τον Γεώργιο, τους οποίους ο πατέρας τους εξέλεξε ως συμβασιλείς μεταξύ 1405 και 1408.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Ισώματα Σάμου
Τα Ισώματα είναι οικισμός στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 6 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Σάμου
Σβεντ Τρόνκρεβερ
Ο Σβεντ Τρόνκρεβερ ή Σβεντ Σβέντσεν, δαν.: Svend Tronkræver, (απεβ. το 1104) ήταν Δανός πρίγκιπας, ένας από τους νόθους γιους του βασιλιά Σβεν Β' της Δανίας. Είχε το ίδιο όνομα με τον αδελφό του Σβεν τον Σταυροφόρο και έναν άλλον αδελφό του.
Βιογραφία
Όταν ο αδελφός του Έρικ Α΄ Έβεργκουντ απεβίωσε τον Ιούλιο του 1103 κατά τη διάρκεια ενός προσκυνήματος, ο Σβεντ προσπάθησε να γίνει ο επόμενος βασιλιάς της Δανίας. Στο δρόμο για τις βασιλικές εκλογές στο Βίμποργκ, ασθένησε. Μη θέλοντας κανένας αντίπαλος να φτάσει εκεί πριν από αυτόν, συνέχισε το ταξίδι ούτως ή άλλως, αλλά απεβίωσε από τις κακουχίες. Αντ 'αυτού, ο μικρότερος αδελφός του Nηλς, ο τελευταίος επιζών γιος του βασιλιά Σβεν Β΄, εξελέγη βασιλιάς το επόμενο έτος.
Οικογένεια
Ήταν πατέρας του Χένρικ Σκάντελορ και πάππος του βασιλιά Mάγνους Β΄ της Σουηδίας.
Πηγές
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Εγιαλέτι της Ρούμελης
Το εγιαλέτι της Ρούμελης (οθωμανικά τουρκικά: ایالت روم ایلی‎, Eyālet-i Rūm-ėli), γνωστό και ως μπεηλερμπεηλίκι της Ρούμελης, ήταν επαρχία πρώτου επιπέδου (μπεηλερμπεηλίκι και έπειτα εγιαλέτι) της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που περιλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος των Βαλκανίων (Ρούμελη). Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας του ήταν επίσης η μεγαλύτερη και σπουδαιότερη επαρχία της αυτοκρατορίας. Πρωτεύουσα αρχικά ήταν η Αδριανούπολη, έπειτα η Σόφια και τέλος το Μοναστήρι. Η έκταση της περιοχής το 19ο αιώνα ήταν 48.119 τετραγωνικά μίλια (124.630 τετραγωνικά χιλιόμετρα).
Ιστορία
Ο πρώτος μπεηλέρμπεης της Ρούμελης ήταν ο Λαλά Σαχίν Πασάς, ενώ ο τίτλος του απονεμήθηκε από τον σουλτάνο Μουράτ Α΄ ως ανταμοιβή για την κατάληψη στης Αδριανούπολης τη δεκαετία του 1360 και έλαβε στρατιωτική εξουσία στα οθωμανικά εδάφη της Ευρώπης, ως αναπληρωτής του σουλτάνου, ενώ ο σουλτάνος ​​επέστρεψε στη Μικρά Ασία.
Από την ίδρυσή της, η επαρχία της Ρούμελης - αρχικά ονομαζόμενη μπεηλερμπεηλίκι ή γενικά βιλαέτι (επαρχία), μόνο μετά το 1591 χρησιμοποιήθηκε ο όρος εγιαλέτι - περιλάμβανε ολόκληρα τα ευρωπαϊκά εδάφη της οθωμανικής αυτοκρατορίας, συμπεριλαμβανομένων των παραδουνάβιων κατακτήσεων έως το Άκερμαν, μέχρι τη δημιουργία περαιτέρω εγιαλετίων το 16ο αιώνα, αρχίζοντας με το Αρχιπέλαγος (1533), Βούδα (1541) και τη Βοσνία (1580).
Η πρώτη πρωτεύουσα της Ρούμελης ήταν μάλλον η Αδριανούπολη, η οποία ήταν, μέχρι την Άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453, η πρωτεύουσα των Οθωμανών. Έπειτα ακολούθησε η Σόφια για λίγο και μετά πάλι η Αδριανούπολη μέχρι το 1520, όταν η Σόφια έγινε η οριστική έδρα του μπεηλέρμπεη. Την εποχή εκείνη, ο μπεηλέρμπεης της Ρούμελης ήταν ο διοικητής της σημαντικότερης στρατιωτικής δύναμης στο κράτος με τη μορφή του ιππικού των τιμαριωτών σπαχήδων, και η παρουσία του στην πρωτεύουσα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τον έκανε τακτικό μέλος του αυτοκρατορικού συμβουλίου (διβάνι). Για τον ίδιο λόγο, ισχυροί μεγάλοι βεζίρηδες όπως ο Μαχμούτ Πασάς Αντζέλοβιτς ή ο Πάργαλης Ιμπραήμ Πασάς κατείχαν το μπεηλερμπηλίκι από κοινού με το μεγάλο βεζίρη.
Το 18ο αιώνα, το Μοναστήρι χρησιμοποιήθηκε ως εναλλακτική κατοικία του κυβερνήτη και το 1836 έγινε επίσημα η πρωτεύουσα του εγιαλετίου. Την ίδια περίπου εποχή, οι μεταρρυθμίσεις του Τανζιμάτ, που αποσκοπούσαν στον εκσυγχρονισμό της αυτοκρατορίας, διχοτόμησαν τα νέα εγιαλέτια των Σκοπίων, των Ιωαννίνων και της Θεσσαλονίκης και μείωσαν το εγιαλέτι της Ρούμελης σε μερικές επαρχίες γύρω από το Μοναστήρι. Το εγιαλέτι συνέχισε να υφίσταται μέχρι το 1867, όταν, στο πλαίσιο της μετάβασης στο πιο ομοιόμορφο σύστημα των βιλαετίων, αποτέλεσε τμήμα του βιλαετίου της Θεσσαλονίκης.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Εγιαλέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανική Θράκη
Νέαρχος (αποσαφήνιση)
Το αρχαίο ελληνικό όνομα Νέαρχος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ακόμα, στον τύπο ελληνικού μη επανδρωμένου αεροχήματος «Σίγμα Νέαρχος»
Αρίστρατος
Ο Αρίστρατος αναφέρεται δύο φορές στον λόγο του ρήτορα Δημοσθένους Περί του στεφάνου, ως ένας από τους ηγέτες που υπεστήριζαν τον Φίλιππο. Στην πρώτη μνεία αποκαλείται από τον Δημοσθένη απερριμμένος («απόβλητος»). Στη δεύτερη αναφέρεται μαζί με έναν άλλο Σικυώνιο, τον Επιχάρη, αλλά δεν είναι γνωστό εάν αυτός ήταν βοηθός, συγκυρίαρχος ή διάδοχος του Αριστράτου.
Το γεγονός ότι ο Αρίστρατος ήταν τύραννος επιβεβαιώνεται από τον συγγραφέα Πλούταρχο στη βιογραφία του Αράτου, όπου περιγράφεται η καταστροφή των απεικονίσεων των πρώην τυράννων στην πόλη της Σικυώνος μετά την επαναφορά του δημοκρατικού πολιτεύματος εκεί, το 251 π.Χ.. Σύμφωνα με τα απομνημονεύματα του ίδιου του Αράτου, η πλέον αξιοθαύμαστη ζωγραφική απεικόνιση από αυτές έδειχνε τον Αρίστρατο συνοδευόμενο από τη θεά Νίκη πάνω σε ένα άρμα. Αυτό ήταν έργο του ζωγράφου Μελανθίου με τη συνεργασία του διάσημου Απελλή. Ωστόσο ο Άρατος επέμενε να καταστραφεί και αυτό θα συνέβαινε αν ο φίλος του Αράτου ζωγράφος Νεάλκης δεν τον έπειθε, κραυγάζοντας με δάκρυα στα μάτια, να διασώσει τουλάχιστον τη θεά και να καταστρέψει μόνο το πρόσωπο του τυράννου. Μετά ο Νεάλκης ζωγράφισε έναν φοίνικα στη θέση του τυράννου Αριστράτου, αλλά ξέχασε τα πόδια του, τα οποία παρέμειναν ορατά κάτω από το άρμα.
Καλλιθέα Σάμου
Η Καλλιθέα είναι χωριό στη Σάμο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 140 κατοίκους.
Νέαρχος ο Ελεάτης
Ο Νέαρχος ο Ελεάτης (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας τύραννος της πόλεως Ελέας στη Μεγάλη Ελλάδα.
Ο Νέαρχος αναφέρεται σε σχέση με τον μεγάλο συμπολίτη του φιλόσοφο Ζήνωνα τον Ελεάτη, τον οποίο ο Νέαρχος συνέλαβε, υπέβαλλε σε βασανιστήρια και, σύμφωνα με κάποιες από τις πηγές, εκτέλεσε, επειδή είχε συνωμοτήσει εναντίον του καθεστώτος του τυράννου. Αναλυτικότερα, σύμφωνα τον Βαλέριο Μάξιμο, όταν βασανίσθηκε προκειμένου να αποκαλύψει τα ονόματα των συνενόχων του στη συνωμοσία, ο Ζήνων αρνήθηκε να τα αποκαλύψει, αλλά είπε ότι είχε ένα μυστικό που θα ωφελούσε τον Νέαρχο να το μάθει. Ο Νέαρχος έσκυψε δίπλα του για να ακούσει το μυστικό και τότε ο Ζήνων δάγκωσε το αυτί του τυράννου και δεν το άφησε παρά μόνο όταν το απέκοψε και ο Ζήνων θανατώθηκε. Σύμφωνα με άλλη πηγή, ο Ζήνων ακρωτηρίασε τη μύτη του Νεάρχου αντί για το αυτί του. Το λεξικό Σούδα γράφει αντιθέτως ότι ο Ζήνων ο Ελεάτης ανακρινόμενος έκοψε τη δική του γλώσσα με τα δόντια του και την έφτυσε στο πρόσωπο του τυράννου. Κατόπιν αυτού έρριξαν τον φιλόσοφο μέσα σε ένα τεράστιο γουδί και τον χτύπησαν και τον συνέθλιψαν μέχρι που το σώμα του έγινε ένας πολτός.
Παραπομπές
Νεαρχος Ελεατης
Αγία Παρασκευή Κορινθίας
Η Αγία Παρασκευή είναι οικισμός της τοπικής κοινότητας Ξυλοκερίζης της δημοτικής ενότητας και δήμου Κορινθίων, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Κορινθίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Παρασκευή είναι πεδινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Κορινθίας. Βρίσκεται στους βορειοανατολικούς πρόποδες των Ονείων ορέων και δυτικά του όρμου Κεχριών, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 75. Απέχει περίπου 10 χλμ. ΝΑ. της Κορίνθου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Ξυλοκερίζης του δήμου Κορινθίων.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κορινθίων Κατηγορία:Χωριά του νομού Κορινθίας
Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ
Ο άνθρωπος που έτρεχε πολύ είναι ελληνική κωμική ταινία, του 1973, σε παραγωγή Ντίνου Κατσουρίδη και σε σκηνοθεσία - σενάριο Θανάση Βέγγου και Γιώργου Λαζαρίδη, αντιστοίχως. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Θανάσης Βέγγος, Κατερίνα Γιουλάκη, Τάκη Μηλιάδη και η Ευαγγελία Σαμιωτάκη.
Στην ταινία ο Θανάσης Βέγγος, υποδύεται ένα πλασιέ ρολογιών που τρέχει όλη μέρα για να τα προλάβει όλα, καθώς έχει τέσσερα στόματα να θρέψει. Επίσης Ο Θανάσης Ζεβεδαίος (ο ρόλος που υποδύεται ο Βέγγος) έχει κι έναν αδελφό, τον Χαρίλαο, ο οποίος μετά τον ξαφνικό θάνατό του, αφήνει αρκετά ορφανά πίσω του, τα οποία καλείται να θρέψει κι αυτά ο Θανάσης. Τέλος, πλην όλων αυτών, κι ίδιος προσπαθεί να παντρευτεί την κοπέλα που αγαπά.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινά με ένα αλλόκοτο όνειρο του Θανάση Ζεβεδαίου, που βλέπει την εκτέλεσή του από εκτελεστικό απόσπασμα, συνειδητοποιώντας ότι δεν είναι ακριβείς στην ώρα που υποτίθεται ότι θα τον εκτελούσαν, κατόπιν ξυπνάει υπό τον ήχο πολλών ξυπνητηριών. Κατόπιν αντιλαμβάνεται ότι επρόκειτο για όνειρο και κάνει την πρωινή του γυμναστική. Αργότερα ετοιμάζει πρωινό για όλα τα μέλη της οικογένειας, τα οποία είναι πέντε πλην του Θανάση: η αδελφή του με τα παιδιά της και ο παππούς. Μετά από αυτό, η ταινία δείχνει το πώς βγάζει ο Θανάσης το ψωμί του. Είναι ένας πλασιέ ρολογιών και δη, δυσκολεύεται ιδιαίτερα να πουλήσει το εμπόρευμα. Η μέρα του Θανάση κλείνει με το να συναντήσει την αγαπημένη του και κατόπιν αυτού να πάει να επισκεφτεί το σπίτι του αδελφού του Χαρίλαου, ο οποίος δεν εργάζεται ποτέ, με τον καημένο τον Θανάση να τρέχει και για αυτούς, κάθε πρώτη του μηνός, για τα έξοδα του μήνα. Το σπίτι του αδελφού του είναι ένα αχούρι. Ο Χαρίλαος είναι επαγγελματίας τεμπέλης και δεν κάνει τίποτε όλη τη μέρα εκτός από το να αμπελοφιλοσοφεί. Έχει 7 παιδιά και μία γυναίκα. Αργότερα η ταινία μεταφέρεται στο ταβερνάκι που συναντιούνται ο Θανάσης με την αγαπημένη του, η οποία τον πιέζει για τον γάμο, καθώς τα χρόνια περνάνε.
Την επόμενη μέρα ο αδελφός του Θανάση, Χαρίλαος, πεθαίνει. Έτσι μαζεύονται στο σπίτι του Θανάση οικογενειακά για να κλάψουν τον νεκρό, τα ορφανά, η χήρα, και λοιποί συγγενείς. Όταν, αργότερα, φτάνει η ώρα για τα ορφανά, και ποιος επρόκειτο να τα τακτοποιήσει, τότε όλοι οι συγγενείς ρίχνουν την ευθύνη στον Θανάση, υποστηρίζοντας ότι είναι υποχρέωσή του, να φροντίσει τα ορφανά, κι αυτοί θα τον βοηθούν. Ο Θανάσης πείθεται. Αργότερα ανακαινίζει το σπίτι του για να χωρέσουν τα 7 ορφανά και η χήρα. Όμως, τα παράπονα από την αδελφή του όλο πάνε και χειροτερεύουν καθώς η κατάσταση στο σπίτι είναι ανυπόφορη πλέον, αφού συζούν 14 άτομα. Και ο Θανάσης συνεχίζει να τρέχει για όλους.
Ωστόσο η πίεση από την αγαπημένη του συνεχίζεται. Παράλληλα οι συγγενείς που είχαν υποσχεθεί να συνδράμουν τον Θανάση για τα ορφανά, πλέον αρνούνται. Τα πράγμα γίνονται δύσκολα, καθώς ο Θανάσης δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα. Η ταινία τελειώνει με ένα απροσδόκητο φινάλε: ο Θανάσης πια δεν έχει άγχος, δεν δείχνει να έχει σκοτούρες, κι έτσι αρχίζει να υιοθετεί τις πρακτικές του αδελφού του Χαρίλαου: «Άνθρωπε, γεννιέσαι, ζεις, πεθαίνεις, πες μου, τι καταλαβαίνεις;»
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Θανάση Βέγγου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιώργου Λαζαρίδη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Ντίνου Κατσουρίδη
Άλφρεντ Βέρνερ
Ο Άλφρεντ Βέρνερ (12 Δεκεμβρίου 1866 - 15 Νοεμβρίου 1919) ήταν διακεκριμένος Ελβετός νομπελίστας χημικός, ο οποίος σπούδασε στο ETH της Ζυρίχης και διετέλεσε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης. Το όνομά του είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την θεωρία της συναρμογής που εξηγεί τις συνδέσεις των επιμέρους δομικών μονάδων σε μια μεγάλη κατηγορία ανόργανων ενώσεων - τα σύμπλοκα.
Διακρίσεις
Κέρδισε το Νόμπελ Χημείας το 1913 για την πρόταση της οκταεδρικής διαμόρφωσης συμπλόκων (complexes) των μετάλλων μετάπτωσης. Ο Βέρνερ ανέπτυξε τη βάση για τη σύγχρονη χημεία συμπλόκων στις ανόργανες ενώσεις.
Ήταν ο πρώτος ανόργανος χημικός που κέρδισε το βραβείο Νόμπελ και ήταν και ο μόνος μέχρι το 1973.
Βιογραφία
Πήγε στην Ελβετία για να σπουδάσει χημεία στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο (Polytechnikum) στη Ζυρίχη, αλλά δεδομένου ότι αυτό το ινστιτούτο δεν είχε τη δικαιοδοσία να χορηγεί διδακτορικά διπλώματα -μέχρι το 1909-, ο Βέρνερ έλαβε επίσημα διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης το 1890. Η διδακτορική του διατριβή αποτελεί από μόνη της σημαντική πηγή νέας γνώσης για τις συνδέσεις αζώτου και άνθρακα και τις τετραεδρικές δομές.
Μετά από μεταδιδακτορικές σπουδές στο Παρίσι, επέστρεψε στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Ινστιτούτο για να διδάξει (1892). Το 1893 μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, όπου έγινε καθηγητής το 1895. Το 1894 απέκτησε την ελβετική υπηκοότητα.
Τελευταία χρόνια
Τον τελευταίο χρόνο της ζωής του έπασχε από γενική εκφυλιστική αρτηριοσκλήρωση, ιδιαίτερα του εγκεφάλου, που επιδεινώθηκε από την χρόνια υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ και υπερβολικής εργασίας. Πέθανε το 1919 σε ψυχιατρείο της Ζυρίχης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελβετοί χημικοί Κατηγορία:Ελβετοί νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Αλέξανδρος Α΄ της Γεωργίας
Ο Αλέξανδρος Α΄ ο Μέγας, ალექსანდრე I დიდი Aleksandre I Didi, (1386 – μεταξύ 26 Αυγούστου 1445 και 7 Μαρτίου 1446) από τον οίκο των Βαγρατιδών Ιβηρίας, ήταν βασιλιάς της Γεωργίας από το 1412 έως το 1442. Παρά τις προσπάθειές του να αποκαταστήσει τη χώρα από τα ερείπια που άφησαν οι επιδρομές του Τουρκομογγόλου πολέμαρχου Τιμούρ, η Γεωργία δεν ανέκαμψε ποτέ και αντιμετώπισε τον αναπόφευκτο κατακερματισμό που ακολούθησε μια μακρά περίοδος στασιμότητας. Ο Αλέξανδρος ήταν ο τελευταίος ηγεμόνας μιας ενωμένης Γεωργίας που ήταν σχετικά απαλλαγμένη από ξένη κυριαρχία. Το 1442, παραιτήθηκε από το θρόνο και αποσύρθηκε σε μοναστήρι.
Βιογραφία
αριστερά|μικρογραφία|225x225εσ| [[Γκριγκόρι Γκαγκάριν|Ανατύπωση του πρίγκιπα Γκαγκάριν του Αλέξανδρου Α' της Γεωργίας και της βασίλισσας Νεστάν-Νταρετζάν με άλλες βασιλικές μορφές (1847).]] Ο Αλέξανδρος ήταν ο πρωτότοκος γιος του Κωνσταντίνου Α΄ της Γεωργίας και της συζύγου του Νάτια, κόρης του Γεωργιανού διπλωμάτη πρίγκιπα Κούτσνα Αμιρετζίμπι. Τον μεγάλωσε η γιαγιά του (η μητέρα της Νάτια) Ρούσα (απεβ. το 1413), μία μορφωμένη και θρησκευόμενη αρχόντισσα, η οποία επηρέασε πολύ τις ασχολίες του μελλοντικού βασιλιά και τον ενθουσιασμό του για τη θρησκευτική ανοικοδόμηση.
Με την άνοδό του στον θρόνο (1412), ο Αλέξανδρος Α΄ μετακόμισε στη δυτική Γεωργία και μεσολάβησε για μία ειρήνη μεταξύ των υποτελών του, των αντίπαλων πριγκίπων της Μινγκρελίας και της Αμπχαζίας. Στη συνέχεια, το 1414, συνάντησε τον επαναστατημένο πρίγκιπα αταμπέγκ Iβάνε Τζακέλι του Σάμτσχε στο πεδίο της μάχης και τον ανάγκασε σε υποταγή. Έχοντας ασχοληθεί με αυτούς τους ισχυρούς φεουδάρχες, με τη βοήθεια του Καθολικού Πατριάρχη Σίο Β'΄, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για την αποκατάσταση μεγάλων Γεωργιανών φρουρίων και εκκλησιών. Επέβαλε προσωρινό φόρο οικοδομής στους υπηκόους του από το 1425 έως το 1440, αλλά παρά τις προσπάθειες του βασιλιά, πολλές πόλεις και χωριά που κάποτε άκμασαν, έμειναν ερειπωμένα και καλυπτόμενα από δάση.
Το 1431, κατέκτησε εκ νέου το Λόρρι, μια γεωργιανή περιφέρεια που καταλήφθηκε από τους Τουρκομάνους της φυλής Kara Koyunlu της Περσίας, οι οποίοι έκαναν συχνά επιδρομές στις νότιες γεωργιανές πορείες από εκεί και είχαν λεηλατήσει ακόμη και την Akhaltsikhe το 1416. Γύρω 1434/5, ο Αλέξανδρος ενθάρρυνε την αρμενική πρίγκιπας Beshken II Orbelian να επιτεθούν τα μέλη φυλής Μαυροπροβατάδες στο Syunik (Siunia) και, για τη νίκη του, του χορήγησε Lorri σύμφωνα με τους όρους της υποτέλειας. Το 1440, ο Αλέξανδρος αρνήθηκε να αποτίσει φόρο τιμής στον Τζαχάν Σαχ του Καρά Κουινλού. Τον Μάρτιο, ο Τζαχάν Σαχ εισέβαλε στη Γεωργία με 20.000 στρατιώτες, κατέστρεψε την πόλη Σαμσβίλντε και λεηλάτησε την πρωτεύουσα Τιφλίδα. Σφαγίασε χιλιάδες Χριστιανούς, επέβαλε βαριές αποζημιώσεις στη Γεωργία και επέστρεψε στην Ταμπρίζ.
Προκειμένου να μειώσει τη δύναμη της συχνά εξεγερμένης αριστοκρατίας, τους αντιτάχθηκε διορίζοντας τους γιους του – Βαχτάνγκ, Δήμητρα και Γεώργιο – ως συγκυβερνήτες του στο Καχέτι, το Ιμερέτι και το Κάρτλι, αντίστοιχα. Αυτό, ωστόσο, αποδείχτηκε ακόμη και επικίνδυνο για την ακεραιότητα του βασιλείου και η εύθραυστη ενότητα που κρατούσε ο Αλέξανδρος θα εξαφανιζόταν σύντομα από τους γιους του. Για το λόγο αυτό, ο Μέγας Αλέξανδρος ισχυρίζεται συχνά ότι διέλυσε τη Γεωργία και λέγεται ότι δεν αξίζει το επίθετό του «ο Μέγας» που του απένειμε ο λαός του. Αυτή η ονομασία χρονολογείται σχεδόν από την εποχή του, ωστόσο, και όπως υποθέτει ο σύγχρονος Γεωργιανός ιστορικός Ivane Javakhishvili, θα μπορούσε να είχε σχέση με τα μεγάλης κλίμακας έργα αποκατάστασης που ξεκίνησε ο βασιλιάς και την αρχική του επιτυχία στον αγώνα με τους Τουρκμενικούς νομάδες.
Καθώς τα εγκόσμια προβλήματα κατέκλυσαν το βασίλειό του, ο Αλέξανδρος παραιτήθηκε από το θρόνο το 1442 και αποσύρθηκε σε ένα μοναστήρι με το μοναστικό όνομα Αθανάσιος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1411 τη Ντουλαντούχτ, κόρη του Μπεσκέν Β΄ Oρμπελιάν, με την οποία απέκτησε δύο γιους:
Ο δεύτερος γάμος του Αλεξάνδρου Α΄ με την Τάμαρ (απεβ. μετά το 1441), κόρη του πρίγκιπα Αλεξάνδρου Α΄ του Ιμερέτι, έγινε γύρω στο 1414. Τα παιδιά τους ήταν:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δυναστεία των Μπαγκρατιόνι Κατηγορία:Βασιλείς της Γεωργίας
Γενικές εκλογές στη Ζάμπια (2016)
Ο πρόεδρος Έντγκαρ Λούνγκου, που είχε εκλεγεί προηγουμένως τον Ιανουάριο του 2015 προκειμένου να ολοκληρώσει τη θητεία του Μάικλ Σάτα, ο οποίος πέθανε εν ενεργεία, επανεξελέγη για μια πλήρη θητεία πέντε ετών, πετυχαίνοντας ποσοστό πάνω από το 50% + 1 των ψήφων, νικώντας τον ηγέτη της αντιπολίτευσης Χακάιντε Χιτσιλέμα. Το κόμμα του Λούνγκου Πατριωτικό Μέτωπο κατάφερε επίσης, να κερδίσει την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση, για πρώτη φορά, κερδίζοντας τις 80 από τις συνολικά 156 έδρες που αποφασίστηκαν στις εκλογές. Ο Λούνγκου ορκίστηκε και ανέλαβε καθήκοντα στις 13 Σεπτεμβρίου 2016 σε τελετή στη Λουσάκα παρ' όλες τις αντιδράσεις.
Πλαίσιο
Οι προηγούμενες γενικές εκλογές, το 2011, είχαν ως αποτέλεσμα μια νίκη για το Πατριωτικό Μέτωπο (PF), του οποίου ο υποψήφιος Μάικλ Σάτα εξελέγη Πρόεδρος, με το PF να κερδίζει τις 61 από τις συνολικά 150 έδρες στην εθνοσυνέλευση. Μετά τον θάνατο του Σάτα τον Οκτώβριο του 2014, πρόωρες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν για την εκλογή διαδόχου για να ολοκληρωθεί το υπόλοιπο της πενταετούς περιόδου, και εξελέγη ο υποψήφιος του PF Έντγκαρ Λούνγκου.
Εκλογικό σύστημα
Αν και στο παρελθόν ο Πρόεδρος είχε εκλεγεί σε ένα μόνο γύρο της ψηφοφορίας με το πλειοψηφικό σύστημα, το 2015 η εθνοσυνέλευση ενέκρινε την τροποποίηση του συντάγματος για να διενεργούνται οι εκλογές σε δύο γύρους. Η συνταγματική αλλαγή, επίσης, εισήγαγε την έννοια του συνυποψηφίου (υποψηφίου για τη θέση του αντιπροέδρου). Ο αντιπρόεδρος πλέον αποφασίστηκε να εκλέγεται και να αναλάβει τα καθήκοντά του άμεσα, εάν ο πρόεδρος έχει κριθεί ακατάλληλος για να κυβερνήσει.
Υποψήφιοι
Συνολικά εννέα υποψήφιοι μαζί με τους υποψηφίους αντιπροέδρους τους κατέθεσαν υποψηφιότητα για τις προεδρικές εκλογές. Επί συνόλου 46 κομμάτων, μόνο τα πέντε κατάφεραν να ανακοινώσουν τους υποψηφίους τους στην προθεσμία της 17ης Μαΐου 2016. Η προθεσμία παρατάθηκε για άλλη μία ημέρα και άλλα 4 κόμματα κατέβασαν έναν υποψήφιο.
Διεξαγωγή
Και οι δύο πλευρές αντήλλαξαν κατηγορίες για υποκίνηση βίας για πολιτικό όφελος, τ. Το κυβερνών Πατριωτικό Μέτωπο κατηγόρησε το Ενωμένο Κόμμα για την Εθνική Ανάπτυξη (UPND), για ηθική αυτουργία σε άσκοπη βία, και την εκτέλεση της Επιχείρησης "Καρπούζι" για να δημιουργήσει ένταση στη χώρα. Σε απάντηση, η UPND κατηγόρησε το Πατριωτικό Μέτωπο πολιτικοποίηση των φορέων του κράτους εναντίον τους.
Συλλήψεις μελών της αντιπολίτευσης
Στις 20 Ιουλίου ο Τζέφρι Μπουάλια Μουάμπα, αντιπρόεδρος του UPND, συνελήφθη μαζί με αρκετούς αξιωματούχους του κόμματος, με την κατηγορία ότι προσπαθούσαν να ιδρύσουν ιδιωτική πολιτοφυλακή. Η αστυνομία εισέβαλε στο σπίτι του και βρέθηκαν βόμβες μολότωφ, μαχαίρια και δόρατα. Η αντιπολίτευση αρνήθηκε τους ισχυρισμούς ότι τα όπλα είχαν τοποθετηθεί εκεί μετά τη σύλληψη. Συνολικά 28 άτομα συνελήφθησαν κατά την επιδρομή.
Ψηφοδέλτια
Παρουσιάστηκε μεγάλη διαμάχη για την εκτύπωση των ψηφοδελτίων, τα οποία στο παρελθόν όλα τυπώνονταν στη Νότια Αφρική. Ωστόσο, η Εκλογική επιτροπή της Ζάμπιας ανέθεσε τις εκλογές με σύμβαση για το 2016 σε μια εταιρεία στο Ντουμπάι. Η σύμβαση ήταν σημαντικά πιο ακριβή και πολλά κόμματα της αντιπολίτευσης επέκριναν την κίνηση. Η εκτύπωση ολοκληρώθηκε στις 20 Ιουλίου 2016 και τα ψηφοδέλτια μεταφέρθηκαν στη Ζάμπια, στις 28 Ιουλίου του 2016.
Αποτελέσματα
Τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε η Εκλογική Επιτροπή στις 15 Αυγούστου έδειξε Έντγκαρ Lungu νίκη του στις προεδρικές εκλογές με ελαφρώς περισσότερο από το 50% των ψήφων, μπροστά από το μόνο σημαντικό ανταγωνιστή, Hakainde Hichilema, που έλαβε σχεδόν το 48%. Lungu τελειώσει μερικές χιλιάδες ψήφους πάνω από το όριο για μια ολοκληρωτική νίκη.