cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ρόστοκ
Το Ρόστοκ (γερμανικά: Rostock) είναι, με 201.442 κατοίκους, η μεγαλύτερη πόλη στο βόρειο ανατολικό γερμανικό κρατίδιο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία. Είναι κτισμένο επάνω στον ποταμό Βάρνο, ενώ 12 χιλιόμετρα βόρεια του κέντρου της πόλης βρίσκεται η ακτή της Βαλτικής Θάλασσας.
Τον 11ο αιώνα Σλάβοι ίδρυσαν στον ποταμό Βάρνοβ έναν οικισμό που ονομαζόταν Ρόζτοκ (που σημαίνει διεύρυνση ενός ποταμού). Το όνομα Ρόστοκ προέρχεται από την ονομασία αυτή. Η άνοδος της πόλης άρχισε με την ένταξη της στη Χανσεατική Ένωση. Κατά τον 14ο αιώνα ένα ισχυρό λιμάνι με 12.000 κατοίκους και η μεγαλύτερη πόλη του Μεκλεμβούργου. Το 1419 ιδρύθηκε εδώ ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια στη Βόρεια Ευρώπη, το Πανεπιστήμιο του Ρόστοκ.
Μεγάλα τμήματα του κέντρου της πόλης καταστράφηκαν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς του 1942 και 1945. Μέσα από την ανασυγκρότηση και την περαιτέρω επέκταση, η πόλη έγινε ένα σημαντικό βιομηχανικό κέντρο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, με το λιμάνι ως κύρια πύλη προς τον κόσμο. Το κέντρο της πόλης ξανακτίσθηκε και ο ιστορικός του χαρακτήρας αποκαταστάθηκε. Μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, το 1990, το Ρόστοκ έπαψε να είναι βασικό λιμάνι και η οικονομία του, όπως και ο πληθυσμός του, συρρικνώθηκε. Τα τελευταία χρόνια όμως γνωρίζει ξανά ανάπτυξη.
Απαντάται στην παλαιότερη ελληνική βιβλιογραφία ως Ῥοστόχιον.
Απαρχές
Στα 1218 το Ρόστοκ ανακηρύχθηκε πόλη σύμφωνα με τον νόμο του Λίμπεκ (Lübisches Stadtecht).
Χανσεατική Ένωση
Η πόλη μπήκε σε ανοδική τροχιά από την ένταξή της στη Χανσεατική Ένωση το 1251 και μετά. Τον 14ο αιώνα ήταν σημαντικός λιμένας με πληθυσμό 12.000 κατοίκων, που την καθιστούσε τη μεγαλύτερη πόλη του Μεκλεμβούργου. Πλοία που διέπλεαν τη Βαλτική ναυπηγούνταν εκεί. Το 1323 το ψαροχώρι του Βαρνεμούντε (Warnemünde) έγινε μέρος της πόλης προκειμένου να εξασφαλισθεί η πρόσβασή της στη θάλασσα.
Το 1419 ιδρύθηκε το ιστορικό Πανεπιστήμιο του Ρόστοκ, ένα από τα παλαιότερα στη Γερμανία και την Ευρώπη.
15ος - 18ος αιώνας
Στα τέλη του 15ου αιώνα οι δούκες του Μεκλεμβούργου κατάφεραν να επιβάλουν την κυριαρχία τους στην πόλη, που μέχρι τότε ήταν μόνο τύποις υπό τον έλεγχό τους, ενώ επί της ουσίας παρέμενε ανεξάρτητη. Εκμεταλλεύτηκαν την αποτυχημένη εξέγερση των φτωχών (έμεινε γνωστή ως 'Domfehde'') για να παρέμβουν. Ακολούθησε μακρά περίοδος αναταραχών και και σύγκρουσης με τους δούκες που είχε σαν συνέπεια την παρακμή του Ρόστοκ.
Το 1565 ξεκίνησαν νέες συγκρούσεις με το Σβέριν, που είχαν μακροπρόθεσμες επιπτώσεις. Η κατάσταση εξομαλύνθηκε μόλις το 1573, όταν με την πρώτη Συνθήκη της Διαδοχής του Ρόστοκ (21 Σεπτεμβρίου 1573) αποφασίστηκε ότι οι πρίγκιπες θα κυβερνούσαν με κληρονομικό δικαίωμα την πόλη για του επόμενους αιώνες. Στα 1575-77 ανοικοδομήθηκαν τα τείχη της πόλης, ο πύργος του Λάγκεμπους και η πύλη Στάιν, επί της οποίας υπάρχει μέχρι σήμερα η επιγραφή sit intra te concordia et publica felicitas που αναφέρεται στον πόλεμο με τον δούκα. Ακολούθησε το 1584 δεύτερη συνθήκη με την οποία αποκλείσθηκε οριστικά το ενδεχόμενο να γίνει το Ρόστοκ αυτοκρατορική πόλη (Reichsunmittelbarkeit), ενώ παράλληλα απώλεσε διάφορα φορολογικά προνόμια.
Η πόλη βρίσκονταν σε στρατηγικό σημείο, με αποτέλεσμα να αποτελεί στόχο για τους Δανούς και τους Σουηδούς, που την κατέλαβαν στον Τρiακονταετή Πόλεμο (1618–48) και ξανά από το 1700 μέχρι το 1721. Στους Ναπολεόντειους Πολέμους ήταν υπό γαλλική κατοχή για μία δεκαετία σχεδόν (μέχρι το 1813).
19ος αιώνας
Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα η πόλη ανέκαμψε οικονομικά, κυρίως εξαιτίας του εμπορίου σιτηρών. Από τα μέσα του αιώνα άνθισε η βιομηχανία, ιδίως η ναυπηγική. Τα πρώτα ατμοκίνητα πλοία με έλικες που κατασκευάστηκαν στη Γερμανία προέρχονται από το Ρόστοκ. Ο πληθυσμός αυξήθηκε και δημιουργήθηκαν νέες αστικές ζώνες στα νότια και τα δυτικά, πέρα από τα παλαιά όρια της πόλης.
20ός αιώνας
Στις αρχές του 20ου αιώνα εγκαταστάθηκαν στην πόλη σημαντικές αεροναυπηγικές βιομηχανίες, όπως η Arado Flugzeugwerke που βρίσκονταν στο Βαρνεμούντε και η Heinkel Flugzeugwerke, που διέθετε εγκαταστάσεις σε διάφορες πόλεις της Γερμανίας και της Αυστρίας. Στις εγκαταστάσεις της στο Ρόστοκ, που ήταν αρχικά γνωστές ως Heinkel-Nord, κατασκευάστηκε το πρώτο στα χρονικά αεριωθούμενο αεροσκάφος, το πειραματικό μαχητικό Heinkel He 178. Οι δραστηριότητες κατασκευής αεροσκαφών διακόπηκαν μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.
Στα 1942-44 καταστράφηκαν μεγάλα τμήματα της πόλης από τους στρατηγικούς βομβαρδισμούς των Συμμάχων. Μεταπολεμικά η πόλη ανήκε στην Ανατολική Γερμανία και σύντομα μετατράπηκε σε κύριο βιομηχανικό κέντρο και στον βασικό εμπορικό λιμένα της χώρας. Μεγάλο μέρος των κτηρίων που καταστράφηκαν στον πόλεμο ανοικοδομήθηκε, με τρόπο ιστορικά και αρχιτεκτονικά ακριβή ώστε να μην χάσει η πόλη τον χαρακτήρα και την κληρονομιά της.
Μετά τη γερμανική ενοποίηση το Ρόστοκ απόλεσε τον προνομιακό ρόλο που είχε σαν κύριος λιμένας της Ανατολικής Γερμανίας, ενώ η ευρύτερη περιοχή είναι σήμερα μία από τις λιγότερο εκβιομηχανισμένες στη Γερμανία. Η οικονομία συρρικνώθηκε δραστικά τη δεκαετία του 1990 και ο πληθυσμός, που ανέρχονταν στις 260.000 κατοίκους το 1989, είναι σήμερα περίπου στις 200.000.
Αξιοθέατα
Ένα από τα πιο γραφικά μέρη της πόλης είναι η «Νέα Αγορά» (Neuer Markt) όπου βρίσκεται το Δημαρχείο, ένα κτήριο γοτθικού ρυθμού που κατασκευάστηκε τον 13ο αιώνα, αλλά ανακαινίσθηκε τον 18ο αιώνα με την ενσωμάτωση πολλών στοιχείων μπαρόκ. Στην πλατεία βρίσκονται επίσης έξι διατηρημένα σπίτια από τον 15ο και τον 16ο αιώνα. Παλαιότερα υπήρχαν και άλλα ιστορικά κτήρια με το στυλ της Χάνσα, αλλά καταστράφηκαν σε βομβαρδισμό των Συμμάχων στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η Marienkirche είναι μια επιβλητική εκκλησία γοτθικού ρυθμού που χτίστηκε τον 13ο αιώνα και επεκτάθηκε στα τέλη του 14ου. Ο κολοσσιαίος πύργος ολοκληρώθηκε μόλις τον 18ο αιώνα και διαθέτει ένα αστρονομικό ρολόι που κατασκεύασε το 1472 ο Χανς Ντύρινγκερ (Hans Düringer). Η παλαιότερη εκκλησία της πόλης είναι ο ναός του αγίου Νικολάου (Nikolaikirche), ο οποίος κατασκευάστηκε το 1243 και επεκτάθηκε κατά τη διάρκεια του 14ου και του 15ου αιώνα. Υπέστη σοβαρές ζημιές στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μεταπολεμικά ανακαινίσθηκε και σήμερα χρησιμοποιείται σαν χώρος εκθέσεων και μουσικών εκδηλώσεων λόγω της άριστης ακουστικής του. Η Μονή της Αγίας Αικατερίνης (Kloster St Katharinen) είναι ένα παλαιό μοναστήρι που ίδρυσαν οι Φραγκισκανοί το 1243. Επεκτάθηκε σημαντικά τον 14ο και τον 15ο αιώνα, ενώ σήμερα είναι έδρα της Ακαδημίας Μουσικής και Θεάτρου του Ρόστοκ (HMT-Rostock).
Ο σημαντικότερος πεζόδρομος είναι η Kröpeliner Straße, που ενώνει τη Neuer Markt με την Kröpeliner Tor, μία από τις πύλες των παλαιών τειχών της πόλης. Στην Πλατεία Πανεπιστημίου (Universitätsplatz), περίπου στο μέσον του πεζοδρόμου, βρίσκονται τα κύρια κτήρια του ιστορικού πανεπιστημίου της πόλης.
Το Βαρνεμούντε (Warnemünde) αποτελεί το μέτωπο της πόλης προς τη θάλασσα. Έχει παλαιά σπίτια, μεγάλη παραλία, ιστορικό φάρο καθώς και το παλαιό λιμάνι των ψαράδων.
Εκπαίδευση
Στην πόλη βρίσκεται ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια της Ευρώπης, το τρίτο παλαιότερο στη Γερμανία που είναι σε συνεχή λειτουργία. Το πανεπιστήμιο διατηρεί επίσης αξιόλογο βοτανικό κήπο (Botanischer Garten Universität Rostock). Επίσης υπάρχει η Ακαδημία Μουσικής και Θεάτρου (Hochschule für Musik und Theater), η οποία ιδρύθηκε το 1994 και συγχωνεύτηκε αργότερα με τη δραματική σχολή Ernst Busch και το παράρτημα του μουσικού σχολείου Hanns Eisler. Ανήκει στην Ένωση Μουσικών Ακαδημιών της Βαλτικής (Association of Baltic Academies of Music, ABAM).
Πέραν αυτών υπάρχουν το Ινστιτούτο Δημογραφικών Ερευνών Μαξ Πλανκ, το Ινστιτούτο Λάιμπνιτς για την Κατάλυση καθώς και δύο τμήματα του Ινστιτούτου Fraunhofer, το ένα με αντικείμενο τα γραφικά υπολογιστών και το άλλο τις κατασκευές μεγάλης κλίμακας στην τεχνολογία παραγωγής.
Μεταφορές
Το σύστημα μέσων μαζικής μεταφοράς συγκροτείται από δίκτυο τραμ, λεωφορείων καθώς και συνδέσεων με πορθμεία.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Ρόστοκ έχει συνάψει σύμφωνα συνεργασίας με τις παρακάτω πόλεις:
Αξιομνημόνευτες προσωπικότητες
Ορισμένες από τις σημαντικές προσωπικότητες που γεννήθηκαν ή έζησαν στο Ρόστοκ:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Μεκλεμβούργου-Δυτικής Πομερανίας Κατηγορία:Λιμένες της Βαλτικής Θάλασσας Κατηγορία:Μέλη της Χανσεατικής Ένωσης
Κάρι (μυθιστόρημα)
Κάρι (αγγλικά: Carrie) ήταν το πρώτο μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ που δημοσιεύθηκε. Αρχικά ήταν μια σύντομη ιστορία που ο Κινγκ πέταξε στα σκουπίδια, αλλά η σύζυγός του Τάμπιθα Κινγκ την μάζεψε και τον ώθησε να την συνεχίσει την ιστορία. Δημοσιεύθηκε από την Doubleday το 1974. Αποτελεί την ιστορία ενός αφελούς και χωρίς φίλους κοριτσιού σε ένα σχολείο, το οποίο μυθιστοριματικά διαθέτειμε ειδικές δυνάμεις τηλεκίνησης.
Πλοκή μυθιστορήματος
Η Κάρι Γουάιτ είναι ένα αφελές ασήμαντο κορίτσι στο γυμνάσιο Τόμας Γιούεν του Τσάμπερλεν, στο Μέιν. Χωρίς φίλους, υπό την κυριαρχία μιας τρελής Χριστιανής φανατικής μητέρας, ζει μια ατελή ζωή ως επίκεντρο πειράγματος από τα δημοφιλή κορίτσια του γυμνασίου. Εξαιτίας ενός ατυχήματος στο ντους του σχολείου (η Κάρι αποκτά την πρώτη της περίοδο, ενώ τα υπόλοιπα κορίτσια την εξευτελίζουν), η μητέρα της γίνεται ακόμη πιο σκληρή. Τα κορίτσια που συλλαμβάνονται στη σκηνή στο ντους εξευτελίζοντάς την θα υποστούν τιμωρία από την δασκάλα της γυμναστικής, η οποία προστατεύει την Κάρι. Όταν η Κρις Χάργκενσεν αρνείται την τιμωρία, αποβάλλεται από το σχολείο για τη νύχτα του πάρτι και αποφασίζει να εκδικηθεί την Κάρι. Όμως η Κάρι έχει αντιληφθεί πως κατέχει ψυχοκινητικές δυνάμεις, με τις οποίες προσπαθεί να πείσει την μητέρα της να την αφήσει να πάει στο πάρτι, θεωρόντας το νέο ξεκίνημα. Η Σου Σνελ, κορίτσι που κορόιδευε την Κάρι στο ντους, την λυπάται και ρωτάει το αγόρι της Τόμι να ζητήσει την Κάρι στο χορό του πάρτι. Εν τω μεταξύ, η Κρις και το αγόρι της Μπίλι, σχεδιάζουν να εξευτελίσουν την Κάρι μπροστά από όλο το σχολείο, ρίχνοντάς της ένα κουβά γεμάτο αίμα γουρουνιού. Όμως αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες. Η Κάρι παίρνει την εκδίκησή της σε όλους όσους γελούσαν μαζί της τόσα χρόνια και φέρνει την καταστροφή στην μικρή πόλη του Τσάμπερλεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Στίβεν Κινγκ Κατηγορία:Έργα με θέμα το bullying Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1974
Κριστόφορο Μόρο
Ο Κριστόφορο Μόρο (Ιταλικά : Cristoforo Moro, 1390 - 10 Νοεμβρίου 1471) ήταν ο 67ος Δόγης της Βενετίας (1462 - 10 Νοεμβρίου 1471) Η Οικογένεια Μόρο εγκαταστάθηκε στη Βενετία τον 12ο αιώνα όταν ο Στέφανος Μαύρος ένας δισέγγονος του Μαύρου έκτισε μια εκκλησία στο νησί του Μουράνο.
Δόγης της Βενετίας
Ο Κριστόφορο Μόρο ήταν το 11ο μέλος της Οικογένειας που εξελέγη δόγης, η σύζυγος του ήταν η Χριστίνα Σανούδου. Μετά την αποφοίτηση του από το Πανεπιστήμιο ο Μόρο απέκτησε πολλές δημόσιες θέσεις, διετέλεσε πρέσβης στους πάπες Ευγένιο Δ΄ και Νικόλαο Ε΄. Ο Άγιος Βερναρδίνος της Σιένα (1380 - 1444) είχε προφητεύσει ότι ο Κριστόφορο Μόρο θα εκλεγόταν δόγης και μετά την εκτέλεση της προφητείας έκτισε την εκκλησία του Αγίου Ιώβ στη μνήμη του Βερναρδίνου. Κληροδότησε τη μεγάλη περιουσία του σε οργανώσεις και ιδρύματα όπως και στην εκκλησία του Αγίου Ιώβ. Την εποχή του Κριστόφορο Μόρο ξέσπασε ο Α΄ Βενετοτουρκικός πόλεμος ανάμεσα στη Δημοκρατία της Βενετίας και την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο Πάπας Πίος Β΄ του έστειλε ένα ευλογημένο σπαθί για να τον πείσει να εισέλθει στη συμμαχία εναντίον των Τούρκων αλλά ήταν στην αρχή διστακτικός γιατί η Βενετία έδινε προτεραιότητα μόνο στα οικονομικά της συμφέροντα. Επί των ημερών του μεγάλωσε κατά πολύ σε αριθμό η ελληνική κοινότητα της πόλης, που έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν πιθανό υπερασπιστή των συμφερόντων τους και ειδικά μετά την έναρξη του πολέμου με τους Τούρκους
Η μεγάλη επέλαση των Οθωμανών
Τον Απρίλιο του 1463, 10 χρόνια μετά τη χρονιά που κατέκτησαν την Κωνσταντινούπολη οι Οθωμανοί κατέλαβαν το Άργος, κάστρο των Βενετών στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ο καρδινάλιος Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος ταξίδευσε στη Βενετία για να καλέσει τη δημοκρατία "να υπερασπιστεί τη χριστιανική πίστη από τους άπιστους". Την ίδια χρονιά συμμάχησαν η Ουγγαρία, η Βενετία και ο Αλβανός ήρωας Σκεντέρμπεης με την ευλογία του πάπα εναντίον της μεγάλης επεκτατικής απειλής του Μωάμεθ του Πορθητή. Η συμμαχία με πρωταγωνιστή τον Βενετό στρατηγό και ευγενή Αλβίζε Λορεντάν μπόρεσε να σταματήσει προσωρινά τον Μωάμεθ αλλά τα εδάφη που είχε κατακτήσει έγιναν τμήμα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο Βενετός ναύαρχος Νικολό Κανάλ ανακατέλαβε την Ενέζ στη Θράκη αλλά δεν μπόρεσε να υπερασπιστεί την Εύβοια τη μεγαλύτερη αποικία των Βενετών στην Ελλάδα, η Χαλκίδα έπεσε και αυτό ήταν το σκληρότερο πλήγμα για τη Βενετία. Η Δημοκρατία αντιμετώπισε στη συνέχεια περισσότερες απειλές από τις Ιταλικές πόλεις του βορρά, ο Λουδοβίκος ΙΑ΄ της Γαλλίας πίεζε τη Λομβαρδία να επεκταθεί σε βάρος της Βενετίας. Ο τάφος του Κριστόφορο Μόρο εντοπίζεται στο ιερό της εκκλησίας του Αγίου Ιώβ, ο τάφος καλύπτεται με μαρμάρινη πλάκα.
Αποδέκτης των χειρογράφων του Βησσαρίωνα
Στον Μόρο απηύθυνε επιστολή ο Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος στις 31 Μαϊου 1468, δωρίζοντας την πολύτιμη συλλογή σπάνιων ελληνικών και λατινικών χειρογράφων που είχε με τόσο κόπο κι έξοδα συγκεντρώσει, χάρη και στην ακούραστη εργασία Ελλήνων λογίων όπως ο Ιωάννης Ρώσος, Αρσένιος Αποστόλης κ.ά. για να μη ξεχνάν οι Έλληνες τις ρίζες τους. Του ζήτησε να επιστραφούν στην Ελλάδα όταν αυτή ελευθερωθεί. Τα χειρόγραφα αυτά, με φροντίδα και του δόγη, αποτέλεσαν τον πυρήνα της Μαρκιανής Βιβλιοθήκης.
Πηγές
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Ιντόρ
Η Ιντόρ (χίντι: इंदौर, αγγλικά: Indore) είναι πόλη με περίπου 2.2 εκατομμύρια κατοίκους, υπαγόμενη στην επαρχία Ιντόρ στα δυτικά της κεντρικής Ινδικής πολιτείας Μαντία Πραντές. Είναι η μεγαλύτερη πόλη του κρατιδίου, έχοντας περισσότερους κατοίκους απ'ότι η πρωτεύουσα του κρατιδίου Μαντία Πραντές, Μποπάλ.
Οικονομία
Η γεωργία (βαμβάκι, κεχρί, καλαμπόκι, σιτάρι κ.ά.) υπήρξε η βάση της οικονομικής ζωής της πόλης και της περιοχής για χιλιάδες χρόνια. Έμποροι, βιοτέχνες και πάροχοι υπηρεσιών κάθε είδους εγκαταστάθηκαν στην ίδια την πόλη. Το Ιντόρ είναι βιομηχανικό κέντρο (διαθέτοντας βιομηχανίες βαμβακιού, μετάλλων, επίπλων, χημικών) του Μάντια Πραντές. Η πόλη είναι πολιτιστικό κέντρο με πανεπιστήμιο, θέατρο, μουσεία και κινηματογράφους. Είναι επίσης σημαντικός κόμβος μεταφορών (συνδεόμενοι με δρόμους, σιδηροδρόμους, ενώ διαθέτει και αερολιμένα), ενώ διαθέτει και ερευνητικό κέντρο με οικονομικά ινστιτούτα. Από το 1919 μέχρι το 2015, η Ιντόρ ήταν η έδρα του Χρηματιστηρίου του Μάντια Πραντές, το οποίο έχασε την αναγνώριση του αφού δεν δημιούργησε τη δική του εμπορική πλατφόρμα αξίας 1 δισεκατομμυρίων ινδικών ρουπιών, όπως του είχε ζητηθεί το 2014.
Κολέγιο DAV (Κανπούρ)
Το Νταγιανάντ Άνγκλο Βαϊντίκ Μαχαβιντιαλάγια (Κολέγιο D.A-V.) είναι κολέγιο που βρίσκεται στην Κανπούρ της Ινδίας. Ιδρύθηκε το 1919 από τον Λάλα Ντιουάν Τσαντ και είναι το δεύτερο αρχαιότερο πανεπιστήμιο στο Κανπούρ. Στους πρώην φοιτητές του περιλαμβάνονται επαναστάτες όπως ο Τσάντρα Σεχάρ Αζάντ και πολλές πολιτικές προσωπικότητες. Το κολέγιο βρίσκεται στις Αστικές Γραμμές, απέναντι από το Στάδιο Γκριν Παρκ. Υπάρχουν περίπου 18.000 φοιτητές με περίπου 350 άτομα διδακτικό προσωπικό. Το κολέγιο είναι διαπιστευμένο από το Ινδικό NAAC.
Ιντόρ
Αξιοθέατα
Η Ιντόρ είναι μια νέα πόλη. Δεν υπάρχουν μεσαιωνικοί ναοί κλπ. Αξιοθαύμαστα είναι τα παλάτια των Χολκάρ. Β. Το παλάτι Λαλ Μπαγκ στις όχθες του ποταμού Χαν αποτελεί παράδειγμα των υπερβολικά νεοκλασικών κτιρίων που έχτισαν οι εξαιρετικά πλούσιοι μαχαραγιάδες του 19ου και του 20ού αιώνα. Το ορόσημο του Ιντόρ είναι το παλιό παλάτι των Χολκάρ Ρατζ Βαντά. Ένα άλλο παλάτι είναι το Μανίκ Μπαγκ. Αξίζει επίσης να δείτε τα κτίσματα μνημείων της δυναστείας των Χολκάρ που μοιάζουν με ναό (τσάτρι) καθώς και ορισμένους νεότερους ινδουιστικούς, τζαϊνιστικούς και σιχιστικούς ναούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανεπιστημιακές πόλεις Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας
Κολέγιο DAV (Κανπούρ)
Το κολέγιο είναι συνδεδεμένο με το Πανεπιστήμο Τσχατραπάτι Σάχου Τζι Μαχαράτζ (πρώην Πανεπιστήμιο του Κανπούρ). Διαχειρίζεται από την Αγγλοβεδική Ένωση Κολλεγίων και Κοινωνίας Διαχείρισης Νταγιανάντ. Πρύτανης το 2018 ήταν ο Δρ. Αμίτ Κουμάρ Σριβαστάβα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κολέγια στην Ινδία
Φάουλ (καλαθοσφαίριση)
Στο μπάσκετ, το φάουλ είναι η πιο σοβαρή παράβαση κανόνων από τις παραβάσεις. Τα περισσότερα φάουλ προκύπτουν ως αποτέλεσμα παράνομης προσωπικής επαφής με αντίπαλο ή/και αντιαθλητικής συμπεριφοράς. Τα φάουλ μπορούν να οδηγήσουν σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες ποινές:
Ορισμένες από τις ποινές που αναφέρονται παραπάνω επιβάλλονται μόνο εάν ένας παίκτης ή μία ομάδα διαπράξει αριθμό φάουλ πάνω από ένα συγκεκριμένο όριο.
Τα συνηθισμένα φάουλ είναι ρουτίνα στους αγώνες λόγω της συνεχούς κίνησης που είναι συνυφασμένη με το άθλημα και δεν θεωρούνται κακό αθλητικό πνεύμα. Η ποινή επιβάλλει ένα κόστος για την παραβίαση των κανόνων, αλλά δεν υποτιμά τον παίκτη που διαπράττει το φάουλ. Στην πράξη είναι κάτι αναπόφευκτο στο άθλημα της καλαθοσφαίρισης, διότι αν ένας παίκτης έβαζε στόχο να μην διαπράξει ποτέ φάουλ θα αναγκαζόταν να παίξει τόσο προσεκτικά που θα γινόταν εντελώς αναποτελεσματικός. Τα σοβαρότερα φάουλ θεωρούνται κακό αθλητικό πνεύμα και οι ποινές έχουν σχεδιαστεί για να είναι πειθαρχικές.
Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες φάουλ, καθεμία από τις οποίες απαριθμείται παρακάτω και καλύπτεται λεπτομερέστερα στο δικό της άρθρο.
Προσωπικό
Το προσωπικό φάουλ είναι ο πιο συνηθισμένος τύπος φάουλ. Προκύπτει από προσωπική επαφή μεταξύ δύο αντιπάλων παικτών. Η καλαθοσφαίριση χαρακτηρίζεται από συνεχή κίνηση και η επαφή μεταξύ των αντιπάλων παικτών είναι αναπόφευκτη, αλλά η σημαντική επαφή που οφείλεται σε παράνομη συμπεριφορά ενός αντιπάλου αποτελεί φάουλ κατά του εν λόγω παίκτη. Τα περισσότερα προσωπικά φάουλ καταλογίζονται εναντίον ενός αμυντικού παίκτη. Το προσωπικό φάουλ που διαπράττεται από παίκτη της ομάδας που έχει την κατοχή της μπάλας ονομάζεται επιθετικό φάουλ. Όταν καμία από τις δύο ομάδες δεν έχει ξεκάθαρα την κατοχή της μπάλας, το φάουλ ονομάζεται φάουλ χαλαρής μπάλας.
Αντιαθλητικό
Το αντιαθλητικό φάουλ είναι η βίαιη επαφή παίκτη με παίκτη που ο διαιτητής θεωρεί ότι δεν αποτελεί νόμιμη προσπάθεια άμεσου παιχνιδιού της μπάλας εντός των κανόνων.
Τεχνική ποινή
Μία τεχνική ποινή είναι μία ποινή που δεν σχετίζεται με σωματική επαφή κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Το φάουλ μπορεί να καταλογιστεί σε παίκτη του αγώνα, σε άλλον παίκτη, σε προπονητή ή γενικά κατά της ομάδας. Αυτή η κατηγορία φάουλ ισχύει για όλα τα ακόλουθα:
Στις δύο τελευταίες περιπτώσεις, οι κανονισμοί μπορεί να απαιτούν από τον διαιτητή να δώσει προειδοποίηση αντί να καταλογίσει τεχνική ποινή στην πρώτη παράβαση.
Παίκτης και ομάδα
Ως προσωπικό φάουλ νοείται κάθε φάουλ, αλλά συνήθως τα προσωπικά και τα αντιαθλητικά φάουλ, με αναφορά στον αριθμό των φάουλ που χρεώνονται σε έναν συγκεκριμένο παίκτη. Ομαδικό φάουλ είναι κάθε φάουλ με αναφορά στην καταμέτρηση εναντίον μίας συγκεκριμένης ομάδας.
Κατάσταση πλεονεκτήματος
Η κατάσταση πλεονεκτήματος (ή ποινής) προκύπτει όταν μία ομάδα συγκεντρώσει τον απαιτούμενο αριθμό φάουλ. Όταν μία ομάδα έχει διαπράξει τον απαιτούμενο αριθμό φάουλ, κάθε επόμενο φάουλ έχει ως αποτέλεσμα την εκτέλεση ελεύθερων βολών από την αντίπαλη ομάδα, ανεξάρτητα από το είδος του φάουλ που διαπράχθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποινές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Στατιστικά καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Νικολό Τρον
Ο Νικολό Τρον (Ιταλικά : Nicolò Tron 1399 - 1473) ήταν ο 68ος Δόγης της Βενετίας (1471 - 1473) Μέλος της Οικογένειας πατρικίων Τρον που η παρουσία της καταγράφεται τον Μεσαίωνα στην Βενετία έγινε πλούσιος χάρη στην σύντομη εμπορική του σταδιοδρομία με την οποία υπηρέτησε την Δημοκρατία της Βενετίας. Ο Νικολό Τρον ήταν υπεύθυνος σε ναυτικά θέματα και πρέσβης στον πάπα Πίο Β΄. Παντρεύτηκε την Αλιοντέα Μοροζίνι που έμεινε γνωστή σαν Ντέα Τρον ή Ντεα Μόρο.
Νομισματική πολιτική
Ο Νικολό Τρον αναμόρφωσε το νομισματικό σύστημα της Βενετίας, εισήγαγε ένα νέο νόμισμα την "Λίρα" με την προτομή του ίδιου του δόγη στο πίσω μέρος σύμφωνα με την μορφή μορφή των αρχαίων νομισμάτων. Η πρακτική αυτή ήρθε σε αντίθεση με την πρακτική που υπήρχε μέχρι τότε στην Βενετία που ο ηγέτης δεν έπρεπε να λατρεύεται, μετά τον θάνατο του το νόμισμα άλλαξε απεικονίζοντας αυθαίρετα ένα γονατισμένο δόγη. Ο τάφος του Νικολό Τρον ανατέθηκε στον γιο του Φίλιππο Τρον στην Σάντα Μαρία Γκλοριόζα ντέι Φράρι, η διακόσμηση του ανατέθηκε στον Αντώνιο Ρίτζο, μια επιγραφή δείχνει ότι χρηματοδοτήθηκε από τα λάφυρα στους πολέμους του με τους Τούρκους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Music
Το Music & Me ήταν το τρίτο solo άλμπουμ του Μάικλ Τζάκσον, το οποίο κυκλοφόρησε το 1973 από τη Motown και πούλησε 4 εκατομμύρια αντίγραφα παγκοσμίως. Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε το 2009 ως μέρος του Hello World: The Motown Solo Collection.
Περιγραφή
Παρά το γεγονός ότι στο εξώφυλλο, ο Τζάκσον κρατά μια κιθάρα, δεν είχε παίξει κανένα όργανο στο άλμπουμ. Ο Τζάκσον αργότερα εξέφρασε τις απογοητεύσεις του για τον πατέρα του, Τζο Τζάκσον, ο οποίος αργότερα θα εργαστεί για να λήξει το συμβόλαιο του Μάικλ και των αδερφών του με τη Motown και για να υπογράψει ένα νέο συμβόλαιο με την Epic Records.
Καθώς ο Τζάκσον ήταν σε παγκόσμια περιοδεία με τους The Jackson 5, η προώθηση του άλμπουμ ήταν περιορισμένη. Η εκδοχή του Στηβ Γουέντερ, ονόματι With a Child's Heart, κυκλοφόρησε ως single στις ΗΠΑ, όπου έφθασε στη 14η θέση στο Billboard R&B Singles και στη 50η θέση στο Billboard Pop Singles. Δύο επιπλέον τραγούδια (Music and Me και Morning Glow) κυκλοφόρησαν ως singles στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά δεν κατατάχθηκαν στα τσαρτ. Ακόμα ένα κομμάτι, το Too Young, κυκλοφόρησε ως single στην Ιταλία, ενώ το κομμάτι Happy έγινε single στην Αυστραλία και το Doggin' Around στην Ολλανδία. Δέκα χρόνια μετά τη κυκλοφορία του άλμπουμ, το Happy κυκλοφόρησε ως single στο Ηνωμένο Βασίλειο για να προωθήσει το 18 Greatest Hits. Το κείμενο του άλμπουμ άλλαξε και το εξώφυλλο από πράσινο έγινε πιο σκοτεινό.
Μετά τη κυκλοφορία, ο Τζάκσον εργαζόταν δύο χρόνια για το επόμενο άλμπουμ του, το Forever, Michael.
Απάνθισμα
Το Music & Me συγχέεται με το ομώνυμο απάνθισμα του Μάικλ Τζάκσον, η οποία κυκλοφόρησε το 1993 από τη Motown. Το απάνθισμα συμπεριλαμβάνει όλα τα κομμάτια του άλμπουμ (εκτός το Doggin' Around), μαζί με λίγα κομμάτια από άλλα άλμπουμ του Τζάκσον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Άλμπουμ του 1973
56 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Score-20th Anniversary World Tour
Το Score είναι τριπλό, ζωντανά ηχογραφημένο άλμπουμ του αμερικάνικου progressive metal συγκροτήματος Dream Theater, το οποίο κυκλοφόρησε στις 29 Αυγούστου 2006 μέσω της δισκογραφικής εταιρίας "Rhino Entertainment" και συνοδευόταν από ένα διπλό DVD.
Η ηχογράφηση του πραγματοποιήθηκε στην τελευταία συναυλία της περιοδείας για την προώθηση του άλμπουμ "Octavarium", στο "Radio City Music Hall" της Νέας Υόρκης. Η συγκεκριμένη εμφάνιση ονομάστηκε "A Very Special Evening with Dream Theater" και στο δεύτερο μέρος της συμμετέχει μία συμφωνική ορχήστρα υπό την διεύθυνση του μαέστρου Τζάμσιντ Σαρίφι.
Η ονομασία της συγκεκριμένης κυκλοφορίας προήλθε από την λέξη "Score" που σημαίνει "είκοσι", με σκοπό να εορτασθούν τα είκοσι χρόνια ύπαρξης του συγκροτήματος. Επίσης, σημαίνει παρτιτούρα, με το εξώφυλλο να αποτελείται από μέρη μιας παρτιτούρας.
CD 1
1. The Root of All Evil (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 8:22
3. Another Won (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 5:22
4. Afterlife (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 5:56
5. Under a Glass Moon (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 7:29
6. Innocence Faded (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 5:36
7. Raise the Knife (Petrucci, LaBrie, Sherinian, Myung, Portnoy) - 11:43
8. The Spirit Carries On (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 9:46
CD 2
2. Vacant (LaBrie, Rudess, Myung) - 3:01
CD 3
1. Octavarium (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 27:16
2. Metropolis Pt. 1: The Miracle and the Sleeper (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 10:39
DVD 1
1. The Root of All Evil (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 9:32
2. I Walk Beside You (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 4:10
3. Another Won (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 5:40
4. Afterlife (Petrucci, Dominici, Moore, Myung, Portnoy) - 7:28
5. Under a Glass Moon (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 7:27
7. Raise the Knife (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 11:51
8. The Spirit Carries On (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 9:37
9. Six Degrees of Inner Turbulence (Petrucci, Myung, Rudess, Portnoy) - 41:26
11. The Answer Lies Within (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 5:36
13. Octavarium (Petrucci, LaBrie, Rudess, Myung, Portnoy) - 27:29
14. Metropolis Pt. 1: The Miracle and the Sleeper (Petrucci, LaBrie, Moore, Myung, Portnoy) - 10:39
15. Credits - 2:53
DVD 2
1. '''"The Score So Far..." 20th Anniversary Documentary''' – 56:25
2. Octavarium Animation – 3:06
3. Another Day (Live in Tokyo – August 26, 1993) – 4:47
4. The Great Debate (Live in Bucharest – July 4, 2002) – 13:37
5. Honor Thy Father (Live in Chicago – August 12, 2005) – 9:47
Θέσεις τσαρτ
Score (άλμπουμ)
Μέλη των Dream Theater
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Score" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Dream Theater Κατηγορία:Άλμπουμ του 2006
Εξαγωγική μεταλλουργία
Η εξαγωγική μεταλλουργία είναι ο κλάδος της μεταλλουργίας που ασχολείται με την παραγωγή (εξαγωγή) μετάλλων ή καθαρών χημικών ενώσεων μεταλλικών στοιχείων από ορυκτές πρώτες ύλες ή άλλες πρώτες ύλες όπως π.χ. ανακυκλούμενα υλικά.
Επειδή ο σίδηρος και τα κράματά του (χυτοσίδηρος, χάλυβας, κ.ά.) είναι τα πιο διαδεδομένα μεταλλικά υλικά, η εξαγωγική μεταλλουργία διακρίνεται σε μεταλλουργία σιδήρου και σιδηρούχων μετάλλων και σε μεταλλουργία μη σιδηρούχων μετάλλων.
Τα σιδηρούχα μέταλλα περιλαμβάνουν τον σίδηρο και τα κράματά του: χυτοσίδηρος, χάλυβας, ανοξείδωτος χάλυβας, κ.λπ.
Τα μη σιδηρούχα μέταλλα διακρίνονται σε
Τα μέταλλα επίσης διακρίνονται σε βαρέα ή βαριά με πυκνότητα μεγαλύτερη από 5,0 g/cm3 (κάδμιο, κασσίτερος, κοβάλτιο, μόλυβδος, χαλκός, χρυσός, ψευδάργυρος, υδράργυρος, άργυρος κ.ά.) και ελαφρά με πυκνότητα μικρότερη από 5,0 g/cm3 (αλουμίνιο, μαγνήσιο, τιτάνιο). Τα βαριά μέταλλα, όταν βρεθούν στην μορφή ιόντων, είναι ιδιαιτέρως τοξικά για τους ζωντανούς οργανισμούς.
Η διάκριση των μετάλλων σε σιδηρούχα και μη σιδηρούχα δεν είναι απόλυτη. Κάποιες φορές στα σιδηρούχα μέταλλα συγκαταλέγονται και όλα εκείνα που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή κραματωμένων χαλύβων: βανάδιο μαγγάνιο, νικέλιο, πυρίτιο, χρώμιο, κ.ά.
Από χημικής άποψης, τα μέταλλα διακρίνονται σε άλλες κατηγορίες (αλκάλια, αλκαλικές γαίες, στοιχεία μετάπτωσης, φτωχά μέταλλα, σπάνιες γαίες), ενώ ορισμένα στοιχεία που έχουν μεταλλική όψη δεν είναι καν μέταλλα (π.χ. επαμφοτερίζοντα μεταλλοειδή, σελήνιο).
Αναλόγως με τον τρόπο της παραγωγής των μετάλλων, οι διεργασίες της εξαγωγικής μεταλλουργίας διακρίνονται σε πυρομεταλλουργικές και υδρομεταλλουργικές. Στις πυρομεταλλουργικές διεργασίες, το παραγόμενο μέταλλο εξάγεται στην μορφή τήγματος σε θερμοκρασίες πολύ υψηλότερες από την θερμοκρασία περιβάλλοντος. Στις υδρομεταλλουργικές διεργασίες, το παραγόμενο μέταλλο ανακτάται από υδατικά διαλύματα σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες που δεν ξεπερνούν τους 300 °C. Η μεταλλουργία σιδηρούχων χρησιμοποιεί αποκλειστικά πυρομεταλλουργικές μεθόδους, ενώ η μεταλλουργία μη σιδηρούχων μετάλλων χρησιμοποιεί πυρομεταλλουργικές, υδρομεταλλουργικές ή μεικτές (πυρομεταλλουργικές–υδρομεταλλουργικές) διεργασίες.
Συνήθως στην εξαγωγική μεταλλουργία συμπεριλαμβάνεται και ο εμπλουτισμός των μεταλλευμάτων, δηλ. η παραγωγή συμπυκνωμάτων σχετικά καθαρών ορυκτών από μεταλλεύματα με τεχνικές φυσικού διαχωρισμού. Τέλος, ειδική κατηγορία της εξαγωγικής μεταλλουργίας θεωρείται και η ηλεκτρομεταλλουργία, δηλ. η ανάκτηση μετάλλων με ηλεκτρόλυση υδατικών διαλυμάτων ή ηλεκτρόλυση τηγμάτων οξειδίων, αλογονούχων αλάτων, κ.λπ.
Ιστορία
Η παραγωγή μετάλλων με πυρομεταλλουργικές τεχνικές έχει μεγάλη ιστορία. Ξεκινάει με την ανακάλυψη και την κατεργασία αυτοφυούς χρυσού και αυτοφυούς χαλκού στα προϊστορικά χρόνια. Εικάζεται ότι η κατεργασία χαλκού με πυρομεταλλουργικές τεχνικές ήταν γνωστή στους Χετταίους από το 5000 π.Χ. Η Εποχή του Χαλκού ξεκινάει γύρω στο 3000 π.Χ., όταν ο άνθρωπος ανακάλυψε ότι μπορούσε να παράγει ένα κράμα χαλκού–κασσίτερου — το κρατέρωμα ή μπρούντζος — συντήκοντας κασσιτερίτη (SnO2) με οξειδωμένα μεταλλεύματα χαλκού. Εκείνη την εποχή, μεγάλης σημασίας ήταν τα κοιτάσματα χαλκού της Κύπρου.
Η Εποχή του Σιδήρου ξεκινάει γύρω στο 1200 π.Χ., αν και ο άνθρωπος γνώριζε ήδη τον αυτοφυή σίδηρο από τους μετεωρίτες. Οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν πώς να παράγουν μόλυβδο με την φρύξη γαληνίτη (PbS) και την αναγωγή του φρύγματος (λιθάργυρος) σε φρεατώδεις καμίνους, αλλά πιο πολύ τους ενδιέφερε η παραγωγή αργύρου με την τεχνική της κυπέλωσης (ψύξη και κλασματική κρυστάλλωση του αργύρου). Οι Ρωμαίοι ήταν αυτοί που άρχισαν να παράγουν ορείχαλκο (κράμα χαλκού–ψευδάργυρου) για την κοπή νομισμάτων, αλλά καθαρό ψευδάργυρο παρήγαγαν πρώτοι οι Ινδοί κατά την περίοδο του Μεσαίωνα.
Η μεταλλουργία ως επιστήμη καθιερώθηκε μετά την Αναγέννηση. Τότε άρχισε να εξαπλώνεται και η παραγωγή χυτοσιδήρου με την υψικάμινο. Με την πρόοδο της ανόργανης υδατικής χημείας, προς τα τέλη του 19ου αι., εμφανίστηκαν και οι υδρομεταλλουργικές μέθοδοι παραγωγής μετάλλων. Η κατεργασία μεταλλευμάτων χρυσού με κυανιούχα διαλύματα για την εξαγωγή του πολύτιμου μετάλλου άρχισε το 1887. Την ίδια χρονιά, ο αυστριακός Karl Bayer ανακάλυψε την ομώνυμη μέθοδο για την εκχύλιση βωξίτη σε διαλύματα καυστικού νατρίου (NaOH)
Γενικές αρχές
Συνοπτικά η παραγωγή μετάλλου από ένα μετάλλευμα δίνεται από το παρακάτω διάγραμμα:
Οι παραπάνω διεργασίες απαιτούν έναν συνδυασμό τεχνικών γνώσεων. Ο μεταλλουργός μηχανικός πρέπει να γνωρίζει καλά θερμοδυναμική και κινητική ανόργανων αντιδράσεων σε διαλύματα, τήγματα κ.λπ., καθώς και φαινόμενα μεταφοράς ορμής, θερμότητας και μάζας σε ιδιαίτερα δύσκολα συστήματα. Θα πρέπει επίσης να κατέχει θέματα οργάνωσης και διοίκησης παραγωγής, οικονομικής των επιχειρήσεων, κ.ά.
Εμπλουτισμός των μεταλλευμάτων
Τα ορυκτά με οικονομικό ενδιαφέρον (μετάλλευμα) συνήθως βρίσκονται μέσα σε πετρώματα μαζί με άλλα ορυκτά χωρίς κανένα οικονομικό ενδιαφέρον (στείρο). Για τον λόγο αυτό, πριν από οποιαδήποτε χημική κατεργασία — πυρομεταλλουργική ή υδρομεταλλουργική — το υλικό που εξορύσσεται πρέπει να κατατμηθεί και να διαχωριστούν τα μεταλλοφόρα ορυκτά από το στείρο. Η διεργασία της κατάτμησης συνήθως αποκαλείται μηχανική προπαρασκευή, ενώ η διεργασία του διαχωρισμού των ορυκτών αποτελεί τον καθαυτό εμπλουτισμό.
Μηχανική προπαρασκευή
Το πρώτο στάδιο της μηχανικής προπαρασκευής είναι η θραύση, κατά την οποία τα μεγάλα τεμάχια του εξορυσσόμενου μεταλλεύματος θρυμματίζονται σε τεμάχια μεγέθους μερικών εκατοστών σε μεγάλους θραυστήρες, που μπορεί να είναι γυροσκοπικοί, κωνικοί, σιαγονωτοί, περιστροφικοί–κρουστικοί, κ.ά. Ακολουθεί η λειοτρίβηση, προκειμένου το μέγεθος των τεμαχιδίων να μειωθεί στα 10 έως 300 μm. Η λειοτρίβηση γίνεται σε περιστρεφόμενους μύλους, οι οποίοι, αναλόγως του μέσου λειοτρίβησης που περιέχουν, μπορεί να είναι σφαιρόμυλοι (το μέσο λειοτρίβησης είναι μεταλλικές σφαίρες), ραβδόμυλοι (το μέσο λειοτρίβησης είναι μεταλλικές ράβδοι) ή αυτογενείς μύλοι (το μέσο λειοτρίβησης είναι το ίδιο το μετάλλευμα).
Μετά από κάθε στάδιο θραύσης ή λειοτρίβησης, συνήθως μεσολαβεί ένα στάδιο ταξινόμησης ως προς το μέγεθος των τεμαχιδίων με κόσκινα (δονούμενα, περιστροφικά, κ.ά.), κοχλιωτούς υδροταξινομητές ή κυκλώνες (υδροκυκλώνες, αεροκυκλώνες). Συχνά το ταξινομημένο μετάλλευμα υπόκειται και σε έκπλυση για την απομάκρυνση της λεπτόκοκκου ιλύος.
Εμπλουτισμός
Ο εμπλουτισμός του προπαρασκευασμένου υλικού είναι στην ουσία ο διαχωρισμός του μεταλλεύματος από το στείρο με μεθόδους φυσικές. Ο εμπλουτισμός μπορεί να γίνει με χειροδιαλογή, οπτικό διαχωρισμό, βαρυτομετρικό διαχωρισμό, ηλεκτροστατικό διαχωρισμό, μαγνητικό διαχωρισμό, και επίπλευση (μέθοδος που στηρίζεται στην διαφορά υδρόφιλο–υδρόφοβο ανάμεσα στο μετάλλευμα και τα άλλα ορυκτά).
Το καθαρό μετάλλευμα που παράγεται λέγεται συμπύκνωμα και διατίθεται για την εξαγωγή μετάλλου. Το στείρο χωρίς οικονομική αξία λέγεται απόρριμμα και συνήθως εναποτίθεται σε χώρους κοντά στο εργοστάσιο εμπλουτισμού.
Επεξεργασία συμπυκνώματος
Εάν το συμπύκνωμα εμπλουτίζεται με κάποια υγρή μέθοδο, ο πολφός του συμπυκνώματος υποβάλλεται σε πύκνωση σε μεγάλες κυλινδρικές δεξαμενές που αποκαλούνται πυκνωτές, διήθηση σε διηθητήρες (φίλτρα) διαφόρων τύπων (κυλινδρικοί διηθητήρες, δισκόφιλτρα, φιλτρόπρεσες) και ξήρανση σε περιστροφικές καμίνους.
Συμπυκνώματα που είναι υπερβολικά λεπτόκοκκα για τις ανάγκες του καταναλωτή υποβάλλονται σε συσσωμάτωση με την προσθήκη μπεντονίτη ή άλλων συνδετικών υλικών, και πύρωση σε περιστροφικές ή φρεατώδεις καμίνους (πυροσυσσωμάτωση).
Πυρομεταλλουργία
Οι πυρομεταλλουργικές διεργασίες αρχίζουν με την ξήρανση και την πύρωση (πυροσυσσωμάτωση) του μεταλλεύματος ή του συμπυκνώματος, και συνεχίζονται με την φρύξη, την αναγωγή, τον καθαρισμό του τήγματος και την χύτευση του ακατέργαστου (πρωτόχυτου) μετάλλου.
Οι αντιδράσεις που συνδέονται με τις πυρομεταλλουργικές διεργασίες μπορεί να είναι εξώθερμες ή ενδόθερμες. Αναλόγως, για τον έλεγχο των πυρομεταλλουργικών αντιδραστήρων απαιτείται είτε ψύξη (με εμφύσηση αέρα, με ψεκασμό νερού, κ.λπ.) είτε παροχή ενέργειας (π.χ. με προθέρμανση των υλικών, με ταυτόχρονη καύση, κ.λπ.). Εξαιτίας των υψηλών θερμοκρασιών, οι πυρομεταλλουργικές αντιδράσεις είναι συνήθως πολύ γρήγορες και το αποτέλεσμα (π.χ. η σύσταση ενός τήγματος) εξαρτάται κυρίως από την θερμοδυναμική ισορροπία και όχι από την κινητική. Με βάση θερμοδυναμικούς υπολογισμούς, δημιουργούνται πολλά χρήσιμα διαγράμματα όπως τα διαγράμματα ελεύθερης ενθαλπίας ή διαγράμματα Ellingham και τα διαγράμματα επικρατούσας φάσης ή διαγράμματα Kellogg, που δείχνουν την φάση που επικρατεί υπό συγκεκριμένες συνθήκες θερμοκρασίας και πίεσης αερίων συστατικών.
Πυρομεταλλουργικές διεργασίες
220px|right|thumb|Κάμινος ανοικτής εστίας Siemens–Martin που χρησιμοποιούνταν για την παραγωγή χάλυβα (Βιομηχανικό Μουσείο του Βρανδεμβούργου, Γερμανία). Η φρύξη του μεταλλεύματος σκοπό έχει να μετατρέψει τις κύριες στερεές φάσεις της τροφοδοσίας (μεταλλεύματος ή συμπυκνώματος) σε κάποιες άλλες φάσεις που είναι πιο ευκατέργαστες. Ανάλογα με το προϊόν της διεργασίας αυτή, γίνεται λόγος για οξειδωτική φρύξη (παραγωγή οξειδίων), αναγωγική φρύξη (μερική ή ολική αναγωγή μεταλλικών ενώσεων), θειωτική φρύξη (παραγωγή θειικών ενώσεων), χλωριωτική φρύξη (παραγωγή χλωριούχων ενώσεων), κ.λπ. Οι αντιδραστήρες που χρησιμοποιούνται για την φρύξη μεταλλευμάτων και συμπυκνωμάτων είναι συνεχούς λειτουργίας, όπως η θερμαινόμενη αλυσιδωτή κάμινος (κάμινος Dwight–Lloyd), η κατακόρυφη περιστροφική κάμινος (κάμινος Nichols–Herreshoff) και η κάμινος ρευστοστερεάς κλίνης.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αναγωγή γίνεται σε στερεά κατάσταση, όπως συμβαίνει, π.χ., κατά την παραγωγή σπογγώδους σιδήρου σε ειδικές φρεατώδεις καμίνους. Όμως πιο συχνά, η αναγωγή των μεταλλικών ενώσεων γίνεται στην υγρή κατάσταση. Για παράδειγμα, με την αναγωγή σιδηρομεταλλευμάτων στην υψικάμινο προκύπτει υγρός χυτοσίδηρος. Μαζί με το αργό μέταλλο παράγεται και μία άλλη φάση, η σκουριά, που είναι μείγμα τηγμένων οξειδίων που ως ελαφρύτερα δεν αναμειγνύονται με το τηγμένο μέταλλο. Έτσι η απόχυση του μετάλλου γίνεται χωριστά από την απόχυση της σκουριάς.
Σε μερικές περιπτώσεις, πριν την παραγωγή του αργού μετάλλου παράγεται μια ενδιάμεση φάση, η οποία είναι το αποτέλεσμα της μερικής αναγωγής της τροφοδοσίας. Για παράδειγμα, με την πρώτη αναγωγή θειούχων χαλκομεταλλευμάτων, παράγεται μια φάση που αποκαλείται matte (ματ) και η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως ένα μείγμα θειούχου χαλκού (Cu2S) και θειούχου σιδήρου (FeS).
Ως αντιδραστήρες αναγωγής χρησιμοποιούνται συνήθως φρεατώδεις κάμινοι (όπως η υψικάμινος), κάμινοι ανοικτής εστίας ή έμφλογες κάμινοι, καθώς και ηλεκτρικές κάμινοι.
Επεξεργασία του τήγματος
Το τήγμα που προκύπτει από την πρώτη αναγωγή καθαρίζεται πριν ακόμα στερεοποιηθεί σε μεγάλους μεταλλουργικούς κάδους που αποκαλούνται μεταλλάκτες. Σε μεταλλάκτες ο χυτοσίδηρος μετατρέπεται σε χάλυβα, και η matte του χαλκού μετατρέπεται σε αργό χαλκό.
Περαιτέρω καθαρισμός του τήγματος γίνεται επίσης με προσθήκες αντιδραστηρίων, ώστε να δημιουργηθούν νέες ενώσεις που επιπλέουν πάνω στο τήγμα και ξαφρίζονται.
Υδρομεταλλουργία
300px|right|thumb|Η παραγωγή [[αργίλιο|αλουμινίου από βωξίτη συνδυάζει υδρομεταλλουργία (εκχύλιση), πυρομεταλλουργία (φρύξη) και ηλεκτρομεταλλουργία (ηλεκτρόλυση τήγματος).]] Τα μέταλλα, όπως και όλα τα στοιχεία, είναι διαλυτά ως ιόντα σε υδατικά διαλύματα. Η υδρομεταλλουργία, λοιπόν, είναι ο κλάδος της εξαγωγικής μεταλλουργίας που χρησιμοποιεί υδατικά διαλύματα προκειμένου να επιτύχει την εξαγωγή μετάλλων από ορυκτές πρώτες ύλες και την ανάκτηση αυτών των μετάλλων.
Οι συνθήκες της εκχύλισης εξαρτώνται από την οξύτητα (pH) και το οξειδοαναγωγικό δυναμικό (Eh) του διαλύματος, καθώς και από την παρουσία συμπλοκοποιητών (ιόντων με ισχυρή ικανότητα δημιουργίας συμπλόκων). Με βάση τα θερμοδυναμικά διαγράμματα Pourbaix (Πουρμπαί) ή διαγράμματα επικρατούντος ιόντος, ο υδρομεταλλουργός επιλέγει τις πλέον κατάλληλες συνθήκες προκειμένου να επιτύχει την διαλυτοποίηση ενός ορυκτού. Με βάση τα ίδια διαγράμματα, γίνεται και η επιλογή των συνθηκών για την ανάκτηση ενός μετάλλου.
Υδρομεταλλουργικές κατεργασίες
Οι υδρομεταλλουργικές κατεργασίες περιλαμβάνουν
Η εκχύλιση γίνεται συνήθως σε δεξαμενές αναδευόμενες με μηχανικούς αναδευτήρες ή με εμφύσηση αέρα (δεξαμενές Pachuca). Η εκχύλιση υπό πίεση γίνεται σε αυτόκλειστα με ή χωρίς την εμφύσηση αερίων. Τα αυτόκλειστα μπορεί να είναι οριζόντια, όπως συμβαίνει στην οξειδωτική εκχύλιση σφαλερίτη (ZnS), ή κατακόρυφα, όπως συμβαίνει στην εκχύλιση βωξίτη. Η εκχύλιση γίνεται επίσης σε σωρούς με διαβροχή ή και επιτόπια (δηλ. χωρίς εκσκαφή του κοιτάσματος) με διοχέτευση κατάλληλου διαλύματος μέσω φρεάτων ή γεωτρήσεων.
220px|left|thumb|Λεκάνη συλλογής του μεταλλοφόρου διαλύματος σε χρυσωρυχείο των ΗΠΑ όπου γίνεται εκχύλιση σε σωρούς. Επειδή το διάλυμα περιέχει τοξικά κυανιούχα ιόντα, για προστασία των αγρίων πουλιών, η λεκάνη καλύπτεται από ειδικό δίχτυ. Ο καθαρισμός του μεταλλοφόρου διαλύματος από άλλες διαλυμένες ακαθαρσίες γίνεται με αντιδράσεις κατακρήμνισης, εξουδετέρωσης ή απλής αντικατάστασης. Άλλες πιο σύγχρονες τεχνικές καθαρισμού του μεταλλοφόρου διαλύματος είναι με την χρήση οργανικών (εξαγωγή με οργανικό διαλύτη) ή με την χρήση ιονανταλλακτικών ρητινών.
Η τελική ανάκτηση του μετάλλου γίνεται συνήθως με ηλεκτρόλυση, οπότε γίνεται λόγος για ηλεκτρολυτική ανάκτηση. Μέταλλα τα οποία δεν ανακτώνται με ηλεκτρόλυση υδατικών διαλυμάτων, ανακτώνται με ηλεκτρόλυση τηγμάτων. Για παράδειγμα, ο χαλκός ανακτάται με ηλεκτρόλυση υδατικού διαλύματος θειικού χαλκού (CuSO4), ενώ το αλουμίνιο παράγεται με ηλεκτρόλυση τήγματος κρυολίθου (Na3AlF6) – αλουμίνας (Al2O3). Η ηλεκτρόλυση χρησιμοποιείται και για τον καθαρισμό ακάθαρτων μετάλλων, οπότε γίνεται λόγος για ηλεκτρολυτικό καθαρισμό.
Ορισμένα μέταλλα ανακτώνται ως καθαρές χημικές ενώσεις. Π.χ., καθαρό θειούχο νικέλιο (NiS) παράγεται με την εμφύσηση υδροθείου (H2S) σε διαλύματα θειικού νικελίου (NiSO4).
Εξαγωγική μεταλλουργία και περιβάλλον
220px|right|thumb|Απόχυση τήγματος σκουριάς σε σωρό απορριμμάτων του εργοστασίου σιδηρονικελίου «FENI» στο Καβάνταρσι της [[Βόρεια Μακεδονία|Βόρειας Μακεδονίας (φωτό: Кибер Котле, 2007).]] Για πολλά χρόνια, η παραγωγή μετάλλων με πυρομεταλλουργικές τεχνικές αποτελούσε την κύρια πηγή μόλυνσης του περιβάλλοντος. Οι καμινάδες των μεταλλουργιών εξέλυαν για εκατοντάδες χρόνια τοξικά αέρια όπως διοξείδιο του θείου (SO2), οξείδια του αζώτου (NOx), κ.ά. Τα υγρά και στερεά απόβλητα των πυρομεταλλουργικών μονάδων περιείχαν μεγάλες ποσότητες ευδιάλυτων τοξικών μετάλλων. Με την βιομηχανική επανάσταση τον 19ο αι., η μόλυνση του περιβάλλοντος από πυρομεταλλουργικά εργοστάσια πήρε δραματικές διαστάσεις.
Οι πιο σύγχρονες υδρομεταλλουργικές μονάδες δεν προκαλούν μόλυνση της ατμόσφαιρας. Όμως και η υδρομεταλλουργική παραγωγή μετάλλων μπορεί να επιφέρει σημαντική μόλυνση στο έδαφος και το νερό. Σε πολλές περιοχές όπου εφαρμόζεται η εκχύλιση σε σωρούς, το έδαφος έχει μολυνθεί σημαντικά, ενώ σημαντικά έχει αλλοιωθεί και το περιβάλλον τοπίο, εξαιτίας της εκτεταμένης εξόρυξης που συνδυάζεται με την εκχύλιση σε σωρούς φτωχών μεταλλευμάτων. Σημαντικά περιβαλλοντικά ατυχήματα έχουν επίσης συμβεί σε υδρομεταλλουργικές μονάδες παραγωγής χρυσού όπου χρησιμοποείται η μέθοδος της κυάνωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταλλουργία
57 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαλικυλικό οξύ
thumb|250px|Η χημική δομή του σαλικυλικού οξέως Το σαλικυλικό οξύ (από λατινικό salix, ιτιά) είναι λιπόφιλο μονοϋδροξυβενζοϊκό οξύ, ένας τύπος φαινολικού οξέος και ένα β-υδροξυ οξύ (BHA). Έχει τον τύπο C 7 H 6 O 3. Αυτό το άχρωμο κρυσταλλικό οργανικό οξύ χρησιμοποιείται ευρέως στην οργανική σύνθεση και λειτουργεί ως φυτική ορμόνη. Προέρχεται από τον μεταβολισμό της σαλικίνης.
Εκτός από το ότι χρησιμεύει ως ένας σημαντικός ενεργός μεταβολίτης της ασπιρίνης ( ακετυλοσαλικυλικό οξύ ), ο οποίος δρα εν μέρει ως προφάρμακο προς το σαλικυλικό οξύ, είναι πιθανώς πιο γνωστό για τη χρήση του ως βασικό συστατικό σε τοπικά προϊόντα κατά της ακμής. Τα άλατα και οι εστέρες του σαλικυλικού οξέος είναι γνωστοί ως σαλικυλικά.
Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, τα ασφαλέστερα και πιο αποτελεσματικά φάρμακα που χρειάζονται σε ένα σύστημα υγείας.
Φάρμακο
Παρόμοια με άλλα υδροξυοξέα, το σαλικυλικό οξύ είναι βασικό συστατικό σε πολλά προϊόντα περιποίησης της επιδερμίδας για τη θεραπεία της σμηγματορροϊκής δερματίτιδας, της ακμής, της ψωρίασης, των κάλων, των καλαμποκιού, της θυλακική υπερκεράτωση, της ακάνθωσης νιτρικάνων, της ιχθύωσης και των κονδυλωμάτων.
Χρήσεις στην κατασκευαστική
Το σαλικυλικό οξύ χρησιμοποιείται στην παραγωγή άλλων φαρμακευτικών προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου του 4-αμινοσαλικυλικού οξέος, της σανδουλπιρίδης και της λανετιμίδης (μέσω της σαλεθαμίδης).
Το σαλικυλικό οξύ ήταν ένα από τα αρχικά αρχικά υλικά για την παραγωγή ακετυλοσαλικυλικού οξέος (ασπιρίνη) το 1897.
Το υποαλικυλικό βισμούθιο, ένα άλας βισμούθιου και σαλικυλικού οξέος, είναι το δραστικό συστατικό στα βοηθήματα ανακούφισης του στομάχου όπως το Pepto-Bismol, είναι το κύριο συστατικό του Kaopectate και "εμφανίζει αντιφλεγμονώδη δράση (λόγω του σαλικυλικού οξέος) και επίσης δρα ως αντιόξινο και ήπιο αντιβιοτικό ".
Άλλες χρήσεις
Το σαλικυλικό οξύ χρησιμοποιείται ως συντηρητικό τροφίμων, βακτηριοκτόνο και αντισηπτικό.
Το σαλικυλικό νάτριο είναι χρήσιμη πηγή φωτός στο κενό στο φάσμα του υπεριώδους, με σχεδόν επίπεδη κβαντική απόδοση για μήκη κύματος μεταξύ 10 και 100 νμ. Φθορίζει στο μπλε στο 420 νμ. Παρασκευάζεται εύκολα σε καθαρή επιφάνεια ψεκάζοντας ένα κορεσμένο διάλυμα του άλατος σε μεθανόλη και στη συνέχεια με εξάτμιση.
Η ασπιρίνη (ακετυλοσαλικυλικό οξύ ή ASA) μπορεί να παρασκευαστεί με την εστεροποίηση της φαινολικής υδροξυλομάδας του σαλικυλικού οξέος με την ακετυλομάδα από οξικό ανυδρίτη ή ακετυλοχλωρίδιο.
Χημεία και παραγωγή
Το σαλικυλικό οξύ έχει τύπο C 6 H 4 (OH) COOH, όπου η ομάδα ΟΗ είναι όρθο στην καρβοξυλική ομάδα. Είναι επίσης γνωστό ως 2-υδροξυβενζοϊκό οξύ. Είναι ελάχιστα διαλυτό στο νερό (2 g / L στους 20 ° C ° C).
Το σαλικυλικό οξύ βιοσυντίθεται από το αμινοξύ φαινυλαλανίνη. Στο φυτό Arabidopsis thaliana μπορεί να συντεθεί μέσω μονοπατιού ανεξάρτητου από τη φαινυλαλανίνη.
Το σαλικυλικό νάτριο παρασκευάζεται στο εμπόριο με επεξεργασία φαινολικού νατρίου (το άλας νατρίου της φαινόλης ) με διοξείδιο του άνθρακα σε υψηλή πίεση (100 atm) και υψηλή θερμοκρασία (115 ° C) - μια μέθοδο γνωστή ως αντίδραση Κόλμπε-Σμιτ. Η οξίνιση του προϊόντος με θειικό οξύ δίνει σαλικυλικό οξύ:
Μπορεί επίσης να παρασκευαστεί με υδρόλυση ασπιρίνης (ακετυλοσαλικυλικό οξύ) ή μεθυλοσαλικυλικού (έλαιο από Gaultheria) με ισχυρό οξύ ή βάση.
Το σαλικυλικό οξύ αποικοδομείται σε φαινόλη και διοξείδιο του άνθρακα στους 200 - 230 °C:
Ιστορία
μικρογραφία|Η λευκή ιτιά ( [[Ιτέα η λευκή|Salix alba ) είναι μια φυσική πηγή σαλικυλικού οξέος.]] O Ιπποκράτης, ο Γαληνός, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και άλλοι ήξεραν ότι ο φλοιός της ιτιάς θα μπορούσε να ανακουφίσει τον πόνο και να μειώσει τους πυρετούς. Χρησιμοποιήθηκε στην Ευρώπη και την Κίνα για τη θεραπεία αυτών των καταστάσεων. Αυτή η θεραπεία αναφέρεται σε κείμενα από την αρχαία Αίγυπτο, τη Σουμερία και την Ασσυρία. Οι Τσερόκι και άλλοι ιθαγενείς Αμερικανοί χρησιμοποιούν εκχύλισμα του φλοιού για πυρετό και άλλους ιατρικούς σκοπούς.
58 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαλικυλικό οξύ
Ιστορία
Το 2014, οι αρχαιολόγοι εντόπισαν ίχνη σαλικυλικού οξέος σε θραύσματα κεραμικής του 7ου αιώνα που βρέθηκαν στο ανατολικό κεντρικό Κολοράντο. Ο Αιδεσιμότατος Έντουαρντ Στόουν, από το Όξφορντσαϊρ της Αγγλίας, σημείωσε το 1763 ότι ο φλοιός της ιτιάς ήταν αποτελεσματικός στη μείωση του πυρετού.
Το σαλικυλικό οξύ απομονώθηκε επίσης από το βότανο Filipendula ulmaria (παλαιότερα ταξινομήθηκε ως Spiraea ulmaria ) από Γερμανούς ερευνητές το 1839. Ενώ το εκχύλισμά τους ήταν κάπως αποτελεσματικό, προκάλεσε επίσης πεπτικά προβλήματα όπως γαστρικό ερεθισμό, αιμορραγία, διάρροια και ακόμη και θάνατο όταν καταναλώθηκε σε υψηλές δόσεις.