cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αγιαγκούζ
Πανίδα
Το κατώτερο τμήμα του Αγιαγκούζ, που έχει πολλά βούρλα, ήταν κάποτε ενδιαίτημα τίγρεων. Στο ανατολικό τμήμα της κοιλάδας του ποταμού ανακαλύφθηκε το 2011 απολίθωμα τριλοβίτη από την Ορδοβίκια περίοδο, του είδους Agerina acutilimbata, από τον Ghobadi Pour και τους συναδέλφους του, βορείως του χωριού Ακτσί, στην οροσειρά Ταρμπαγκατάι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγιαγκουζ
Μπένιαμιν Βέρμπιτς
Ο Μπένιαμιν Βέρμπιτς (σλοβενικά: Benjamin Verbič) (γενν. 27 Νοεμβρίου 1993) είναι Σλοβένος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος μέσος για τον Παναθηναϊκό.
Τσέλιε
Γεννημένος στο Τσέλιε, ο Βέρμπιτς έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Σλοβενίας με την ΝΚ Τσέλιε στις 29 Μαΐου 2011, σε μια εντός έδρας ήττα με 3–2 εναντίον της ΝΚ Πριμόριε, μπαίνοντας ως αλλαγή για τα τελευταία 24 λεπτά στη μοναδική του συμμετοχή στη σεζόν.
Έκανε δώδεκα εμφανίσεις στο πρωτάθλημα την επόμενη σεζόν (οκτώ ως βασικός), συνεισφέροντας με γκολ (το πρώτο της καριέρας του) στις 3 Απριλίου 2012, ένα στην εντός έδρας ήττα με 2-1 εναντίον της Ολίμπια Λιουμπλιάνα. Στις 23 Μαΐου 2012, στον τελικό του Κυπέλλου Σλοβενίας 2011–12 εναντίον της ήδη νικήτριας του πρωταθλήματος Μάριμπορ, ο Βέρμπιτς σκόραρε στην παράταση σε μια ισοπαλία με 2–2, αλλά έχασε το πρώτο πέναλτι καθώς η ομάδα του έχασε στη διαδικασία των πέναλτι.
Ο Βέρμπιτς πραγματοποίησε 26 εμφανίσεις στο πρωτάθλημα για την Τσέλιε τη σεζόν 2012–13, σημειώνοντας 3 γκολ. Στις 24 Αυγούστου δόθηκε δανεικός στη ΝΚ Σάμπιον της δεύτερης κατηγορίας Σλοβενίας, όπου έκανε τρεις εμφανίσεις, δύο ως βασικός. Η Τσέλιε έφτασε ξανά στον τελικό του Κυπέλλου, χάνοντας με 1–0 από τη Μάριμπορ στις 29 Μαΐου 2013, με τον Βέρμπιτς να παίζει ολόκληρο τον αγώνα. Στον πρώτο αγώνα των προημιτελικών στις 24 Οκτωβρίου 2012, σημείωσε και τα δύο γκολ της ομάδας στη νίκη επί της ΝΝ Ντραβίνια, σκοράροντας στο δεύτερο λεπτό και στον πρόσθετο χρόνο.
Στις 25 Οκτωβρίου 2014, ο Βέρμπιτς σημείωσε το πρώτο χατ τρικ της καριέρας του, σε μια εντός έδρας νίκη με 5–0 εναντίον της ΝΚ Ράντομιγε.
Κοπεγχάγη
Στις 27 Απριλίου 2015, ο Βέρμπιτς υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με την ΦΚ Κοπεγχάγη, για να ενταχθεί στο τέλος της σεζόν. Σκόραρε δύο λεπτά στο ντεμπούτο του στις 16 Ιουλίου, σε μια εντός έδρας νίκη με 2–0 επί της ουαλικής Νιουτάουν ΑΦΚ στον δεύτερο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ. Το ντεμπούτο του στη Σουπερλίγκα Δανίας ήρθε δέκα ημέρες αργότερα, στη νίκη με 3-1 επί της Έσμπιεργκ φΜ την πρώτη αγωνιστική της σεζόν, και το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα στις 16 Σεπτεμβρίου, ανοίγοντας το σκορ στην εντός έδρας νίκη με 3-0 επί της Ράντερς ΦΚ.
Η Κοπεγχάγη έκανε το νταμπλ και στις δύο σεζόν του Βέρμπιτς. Στις 17 Απριλίου 2017, σημείωσε το μοναδικό γκολ σε μια νίκη στο Ντέρμπι της Κοπεγχάγης εναντίον της Μπρόντμπυ ΙΦ.
Ντιναμό Κιέβου
Στις 23 Δεκεμβρίου 2017 ο Βέρμπιτς υπέγραψε πενταετές συμβόλαιο με την ουκρανική ΦΚ Ντιναμό Κιέβου. Το 2018 ψηφίστηκε ως Παίκτης του Μήνα στην Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας σε τρεις περιπτώσεις, το Μάιο, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2018.
Στις 8 Ιουλίου 2020, ο Βέρμπιτς σημείωσε το γκολ της ισοφάρισης στον τελικό του Κυπέλλου Ουκρανίας. Θα ευστοχούσε επίσης στο πέναλτι στη διαδικασία, αφού ο αγώνας τελείωσε με 1–1 μετά την παράταση, με την Ντιναμό να επικρατεί με 8–7 επί της ΦΚ Βόρσκλα Πολτάβα.
Λέγκια Βαρσοβίας (δανεισμός)
Τον Μάρτιο του 2022, ο Βέρμπιτς έφυγε από το Κίεβο λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Το συμβόλαιό του με την Ντιναμό ανεστάλη σύμφωνα με τους νέους κανόνες της FIFA, οι οποίοι επέτρεπαν στους παίκτες να υπογράψουν με συλλόγους εκτός Ουκρανίας έως τις 30 Ιουνίου 2022. Ως εκ τούτου, εντάχθηκε στην Λέγκια Βαρσοβίας της Εκστρακλάσα, για το υπόλοιπο της σεζόν 2021-22. Στις 31 Μαΐου 2022, αποχώρησε από τον σύλλογο μετά τη λήξη του συμβολαίου του.
Παναθηναϊκός
Στις 29 Ιουλίου 2022, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την απόκτηση του Βέρμπιτς με τριετές συμβόλαιο. Στις 3 Σεπτεμβρίου 2022, ο Βέρμπιτς σκόραρε το πρώτο του γκολ σε μια νίκη του Παναθηναϊκού με 1-0 ενάντια στον Λεβαδειακό.
Εθνική ομάδα
Ο Βέρμπιτς έχει αγωνιστεί στις «μικρές» εθνικές Σλοβενίας Κ19, Κ20 και Κ21.
Στις 30 Μαρτίου 2015, ο Βέρμπιτς έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Σλοβενίας, σε μια φιλική ήττα με 1–0 από το Κατάρ στη Ντόχα. Σκόραρε το πρώτο του γκολ στις 11 Νοεμβρίου 2016, σε μια εκτός έδρας νίκη επί της Μάλτας για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018.
Διακρίσεις
Κοπεγχάγη
Ντιναμό Κιέβου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σλοβένοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Τσέλιε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Σλοβενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κοπεγχάγη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουπερλίγκα Δανίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Δανία Κατηγορία:Σλοβένοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ουκρανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λέγκια Βαρσοβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εκστρακλάσα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Καζαλγκράσσο
Το Καζαλγκράσσο (ιταλικά: Casalgrasso) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Αριόαλδος
Ο Αριόαλδος (Arioaldo, ... - 636) δούκας του Τορίνο (590 - 626) και βασιλιάς των Λομβαρδών της Ιταλίας (626 - 636) παντρεύτηκε την Γουνδεβέργα κόρη του βασιλιά των Λομβαρδών Αγιλούλφου και της  Θεοδελίνδης. Σε αντίθεση με τον πεθερό του ήταν Αρειανιστής και ήρθε σε σύγκρουση με την Καθολική εκκλησία. Ο Αριόαλδος εκθρόνισε το διάδοχο του Αγιλούλφου Αδαλόαλδο με τη βοήθεια των αριστοκρατών καθώς ο τελευταίος φαίνεται οτι είχε χάσει τα λογικά του. Με την ενθρόνιση του φυλάκισε τη γυναίκα του σε μοναστήρι κατηγορώντας την ότι συνωμότησε για την ανατροπή του με το Δούκα της Φριουλίας Τάσσονα. Ο Αριόαλδος επανέφερε τον Αρειανισμό στην επικράτεια της Λομβαρδίας. Για τους πολέμους του το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι κατάφερε να αποκρούσει τους Άβαρους όταν επιχείρησαν να εισβάλλουν στη βόρεια Ιταλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Λομβαρδίας Κατηγορία:Αρειανισμός
Καστανίτο
Το Καστανίτο (ιταλικά: Castagnito) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Λαδάς
Το ελληνικό επώνυμο Λαδάς (από τη λέξη λαδάς = έμπορος λαδιού, ελαιοπώλης), μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Καστελντελφίνο
Το Καστελντελφίνο (ιταλικά: Casteldelfino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Αγησιστράτη
Η Αγησιστράτη (Αγησιστράτα στη δωρική διάλεκτο) ήταν η μητέρα του βασιλιά της Αρχαίας Σπάρτης Άγιδος Δ΄ (3ος αιώνας π.Χ.). Η Αγησιστράτη ήταν θυγατέρα της Αρχιδαμείας και του βασιλιά της Σπάρτης Ευδαμίδα Α΄, και παντρεύτηκε τον ανιψιό της, τον βασιλιά Ευδαμίδα Β΄.
Στη Σπάρτη της εποχής της η παραδοσιακή κοινοκτημοσύνη είχε υποχωρήσει. Υπήρχαν πλέον πλούσιοι Σπαρτιάτες και μόλις 100 είχαν συγκεντρώσει την ιδιοκτησία της γης. Ο πολύς λαός ζητούσε την επιστροφή στο πολίτευμα του μυθικού Λυκούργου και ο Άγις Δ΄ αγωνίσθηκε ως βασιλιάς να πραγματοποιήσει σημαντικές μεταρρυθμίσεις, όπως την αναδιανομή της γης, το χάρισμα των χρεών (σεισάχθεια) και την επιστροφή στους νόμους του Λυκούργου. Η Αγησιστράτη υπεστήριξε και βοήθησε ολόψυχα τον γιο της στις μεταρρυθμιστικές του προσπάθειες, παρά το ότι και η ίδια ήταν πάμπλουτη. Το ίδιο έπραξε και η μητέρα της.
Αλλά όταν οι αντίπαλοι του Άγιδος, ωφελημένοι μίας απουσίας του, τον εκθρόνισαν και τον καταδίκασαν σε θάνατο κατά την επιστροφή του, θυμήθηκαν τη στάση και της μητέρας του, και έτσι θανάτωσαν την Αγησιστράτη την ίδια ημέρα με τον γιο της, το 241 π.Χ., με στραγγαλισμό, μαζί και με την Αρχιδάμεια.
Πηγές
Αγησιστρατη
Καστελλέττο Στούρα
Το Καστελλέττο Στούρα (ιταλικά: Castelletto Stura) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων και Τοποθεσιών
Η Παγκόσμια Ημέρα Μνημείων και Τοποθεσιών, επίσης γνωστή ως Παγκόσμια Ημέρα Κληρονομιάς, είναι διεθνής ημέρα εορτασμού που λαμβάνει χώρα στις 18 Απριλίου κάθε έτους σε όλο τον κόσμο με διάφορες εκδηλώσεις, όπως επισκέψεις σε μνημεία και τοποθεσίες πολιτιστικής κληρονομιάς, συνέδρια, στρογγυλά τραπέζια και αρθρογραφία σε εφημερίδες. Κάθε έτος έχει ένα ξεχωριστό θέμα, όπως για παράδειγμα ο βιώσιμος τουρισμός το 2017 και τα αγροτικά τοπία το 2019.
Ιστορία
Η Διεθνής Ημέρα Μνημείων και Τοποθεσιών προτάθηκε από το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών (ICOMOS) στις 18 Απριλίου 1982 και εγκρίθηκε από την Γενική Συνέλευση της UNESCO το 1983. Στόχος της είναι η ευαισθητοποίηση σχετικά με την ποικιλομορφία της πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας, την ευπάθειά της και τις προσπάθειες που απαιτούνται για την προστασία και την διατήρησή της.
Σύμβαση για την Προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς
Η Σύμβαση για την Προστασία της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς ορίζει το μνημείο ως :"Μνημεία : αρχιτεκτονικά έργα, έργα μνημειακής γλυπτικής και ζωγραφικής, κατασκευές αρχαιολογικής φύσης, επιγραφές, σπηλαιώδεις κατοικίες, τα οποία έχουν εξαιρετική παγκόσμια αξία από την άποψη της ιστορίας, της τέχνης ή της επιστήμης."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ημέρες των Ηνωμένων Εθνών
Ροδόαλδος
Ο Ροδόαλδος ή Ροδβάλδος βασιλιάς των Λομβαρδών της Ιταλίας (652-653) ήταν γιος και διάδοχος του Ροθάριου. Λέγεται πως ήταν ακόλαστος και δολοφονήθηκε μετά από έξι μήνες βασιλείας (653) από τον σύζυγο μιας ερωμένης του. Στη θέση του εκλέχτηκε με τη στήριξη της Καθολικής Εκκλησίας ο Αριπέρτος Α΄, σημαντικός αντίπαλός του και εχθρός του Αρειανισμού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Λομβαρδίας
Μουσείο των Τάτρα «Τίτους Χαουμπίνσκι» (Ζακοπάνε)
Το Μουσείο των Τάτρα «Τίτους Χαουμπίνσκι» (πολωνικά: Muzeum Tatrzańskie im. dra Tytusa Chałubińskiego w Zakopanem) είναι μουσείο της ιστορίας, του πολιτισμού, της φύσης και της εθνογραφίας των πολωνικών Τάτρα. Το κύριο παράρτημα του βρίσκεται στο Ζακοπάνε της Πολωνίας.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| [[Στανίσουαφ Βιτκιέβιτς, αρχιτέκτονας του κτιρίου του μουσείου και ιδρυτής του στυλ Ζακοπάνε. Εδώ σε μια αυτοπροσωπογραφία]] Το μουσείο ιδρύθηκε από την Κοινωνία Μουσείου των Τάτρα και το κτίριο που σήμερα λειτουργεί ως το κύριο παράρτημα, που βρίσκεται στο κέντρο του Ζακοπάνε, στην οδό Κρουπύφκι 10, σχεδιάστηκε ειδικά για αυτόν τον σκοπό από τους Στανίσουαφ Βιτκιέβιτς και Φραντσίσεκ Ματσίνσκι. Το κτίριο είναι ένα παράδειγμα μιας ποικιλίας αρχιτεκτονικής «τούβλου και πέτρας» σε στυλ του Ζακοπάνε. Το σχέδιο εκπονήθηκε το 1913 και το κτίριο ξεκίνησε μεταξύ 1913 και 1914. Ο Κόμης Βουαντίσουαφ Ζαμόισκι, μέλος της Κοινωνίας Μουσείου των Τάτρα, δώρισε τις πέτρες που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή. Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ο οποίος είχε επιβραδύνει την ολοκλήρωση του κτιρίου, τα υπόλοιπα έργα και προετοιμασίες εκθέσεων ήταν δυνατά χάρη σε ένα δάνειο από τη Μαρία Σκουοντόφσκα-Κιουρί.
Συλλογές και παραρτήματα
μικρογραφία| Μουσείο του Στυλ του Ζακοπάνε στη Βίλα Κολίμπα - παράρτημα του Μουσείου των Τάτρα στο Ζακοπάνε Εκτός από το κεντρικό παράρτημα στο Ζακοπάνε, στην Κρουπούφκι 10, το μουσείο διαθέτει άλλα 7 παραρτήματα στο Ζακοπάνε και 4 άλλα παραρτήματα, τα οποία βρίσκονται στις Τσάρνα Γκούρα, Γιούργκουφ, Χοχόουουφ και Γουοπούσνα.
Το μουσείο διαθέτει και παρουσιάζει:
Εκτός από το κύριο παράρτημα, εντός του Ζακοπάνε υπάρχουν 11 παραρτήματα του Μουσείου των Τάτρα:
Ιστορική έκθεση
μικρογραφία| Το «λευκό δωμάτιο», εθνογραφική έκθεση μικρογραφία| Κορσές του 19ου αιώνα από το Ποντχάλε, εθνογραφική συλλογή του Μουσείου των Τάτρα Το κεντρικό κτίριο στεγάζει μια έκθεση που παρουσιάζει την ιστορία των πολωνικών Τάτρα. Φωτογραφίες, αρχειακά έγγραφα και δημοσιεύσεις παρουσιάζουν μια ιστορία της περιοχής Ποντχάλε από τους προϊστορικούς χρόνους, μέχρι τους πρώτους ανθρώπινους οικισμούς, την ανάπτυξη πόλεων και χωριών, την ανάπτυξη του Ζακοπάνε από ένα μικρό χωριό σε θέρετρο υγείας και κέντρο τεχνών και πολιτισμού στην περίοδος του μεσοπολέμου. Η έκθεση παρουσιάζει την εποχή της ραγδαίας ανάπτυξης του Ζακοπάνε και την εμφάνιση μιας κοινωνίας ενεργών καλλιτεχνών και κοινωνικών ακτιβιστών στο Ποντχάλε στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού αιώνα. Οι Τίτους Χαουμπίνσκι, Στανίσουαφ Βιτκιέβιτς και πολλοί άλλοι Πολωνοί καλλιτέχνες είχαν επιλέξει το Ζακοπάνε ως θέρετρο της επιλογής τους, γοητευμένοι από την τοπική λαογραφία και τη φύση. Η έκθεση παρακολουθεί τις περαιτέρω εξελίξεις της πόλης και της περιοχής μέχρι τις μέρες μας.
Εθνογραφική έκθεση
Η εθνογραφική έκθεση παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, ένα εσωτερικό μιας τυπικής εξοχικής κατοικίας στο Ποντχάλε του 19ου αιώνα, με δύο χώρους – το «λευκό» και το «μαύρο» δωμάτια που χωρίζονται από έναν προθάλαμο. Μια πρωτότυπη πόρτα εισόδου διακοσμημένη με διαγώνια ξύλινα πασαλάκια – αρχικά μέρος του σπιτιού του Στανίσουαφ Βούιτσιακ στην Κοστσιελίσκα – αγοράστηκε από το μουσείο το 1905 και τώρα οδηγεί στην ανακατασκευή του εξοχικού σπιτιού. Το εσωτερικό της εξοχικής κατοικίας παρουσιάζει τον τρόπο ζωής των οικογενειών του Ποντχάλε του 19ου αιώνα. Η καθημερινή ζωή συγκεντρώνεται στον «μαύρο» θάλαμο, με τους τοίχους του μαυρισμένους από τον καπνό από τη σόμπα.
Άλλα εκθέματα περιλαμβάνουν τα ιστορικά ρούχα των Γκουράλων του Ποντχάλε και τις τέχνες και χειροτεχνίες τους. Το εθνογραφικό τμήμα είναι το δεύτερο παλαιότερο στο μουσείο και η εθνογραφική συλλογή του περιλαμβάνει περίπου 10.750 αντικείμενα. Πολλοί λάτρεις της κουλτούρας των Γκουράλων του Ποντχάλε δώρησαν ιστορικά αντικείμενα και ρούχα στο Μουσείο των Τάτρα: η Κόμισσα Ρούζα Κρασίνσκα, ο Μπρονίσουαφ Ντεμπόφσκι και ο Ζίγκμουντ Γκνατόφσκι. Το 1949, μετά την εθνικοποίηση του μουσείου, προσλήφθηκαν εθνογράφοι για να αποκτήσουν αντικείμενα που λείπουν από την ήδη πλούσια και πολύτιμη συλλογή. Τα νέα αποκτήματα ήταν κυρίως πίνακες ζωγραφικής και μια μεγάλη συλλογή από ζωγραφική σε γυαλί, καθώς και λαϊκή γλυπτική και χειροτεχνία, ειδικά κατασκευασμένη από μέταλλο και δέρμα. Πολλά από αυτά τα αντικείμενα εκτίθενται στο κεντρικό κτίριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τατρα Μουσειο Ζακοπανε
Καστελλέττο Ουτσόνε
Το Καστελλέττο Ουτσόνε (ιταλικά: Castelletto Uzzone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Εύα Μαρί Σέιντ
Η Εύα Μαρί Σέιντ (Eva Marie Saint, 4 Ιουλίου 1924) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός βραβευμένη με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία του Ελία Καζάν Το λιμάνι της αγωνίας (On the Waterfront, 1954) πλάι στον Μάρλον Μπράντο. Έχει προταθεί για Χρυσή Σφαίρα και για Βραβείο BAFTA Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Δραματική Ταινία για την ταινία του Φρεντ Τσίνεμαν Ένα καπέλο γεμάτο βροχή (A Hat Full of Rain, 1957) και είναι γνωστή επίσης για τη συμμετοχή της στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Στη σκιά των τεσσάρων γιγάντων (North by Northwest, 1959) πλάι στον Κάρι Γκραντ. Σημαντική θέση στη φιλμογραφία της έχουν οι παρακάτω ταινίες: Όσα δεν σβήνει ο χρόνος (Raintree County, 1957), Έξοδος (Exodus, 1960), Έρχονται οι Ρώσοι (The Russians Are Coming, the Russians Are Coming, 1965), Grand Prix, 1966, Έτσι είναι η ζωή (Nothing in Common, 1986), Το τετράποδο θαύμα (Because of Winn-Dixie, 2005), Superman: Η επιστροφή (Superman Returns, 2006) και Μια χειμωνιάτικη ιστορία (A Winter's Tale, 2014)''.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βραβευμένες με Όσκαρ Β' Γυναικείου Ρόλου
Καστελλινάλντο ντ'Άλμπα
Το Καστελλινάλντο ντ'Άλμπα (ιταλικά: Castellinaldo d'Alba) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ροθάριος
thumb|right|230px|Η Ιταλία στα χρόνια του Ροθάριου Ο Ροθάριος βασιλιάς των Λομβαρδών (636 - 652) και δούκας της Μπρέσια, διαδέχθηκε τον επίσης Αρειανιστή Αριόαλδο μετά του γάμο του με την χήρα του Γουνδεβέργα, υπήρξε ένας από τους πιο ενεργητικούς Λομβαρδούς βασιλείς. Στην αρχή της ηγεμονίας του σκότωσε αρκετούς αριστοκράτες και στην προσπάθειά του να διατηρήσει την ειρήνη απαίτησε απόλυτη πειθαρχία στο πρόσωπό του. Ο Ροθάριος κατέκτησε τη Γένοβα (641) και το υπόλοιπο της Βυζαντινοκρατούμενης Λιγουρίας και της Κοιλάδας του Πάδου (Οντέρζο). Σύμφωνα με τον Παύλο το Διάκονο «ο Ροθάριος κατόπιν κατέλαβε όλες τις Βυζαντινές παράκτιες πόλεις από τη Λούνα ως την Τοσκάνη, στα σύνορα με τους Φράγκους». Με τις γρήγορες κατακτήσεις του, ο Ροθάριος άφησε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία μόνο το Εξαρχάτο της Ραβέννας και όταν ο έξαρχος Πλάτων προσπάθησε να επανακτήσει εδάφη ηττήθηκε κοντά στη Μόντενα χάνοντας 8.000 στρατιώτες (642). Παρ´όλα αυτά, ο Πλάτωνας ανακατέλαβε το Οντέρζο την ίδια χρονιά. Η πόλη επανήλθε στο Λομβαρδικό βασίλειο το 667 υπό τον Γριμοάλδο.
Η πιο σημαντική πτυχή της διακυβέρνησης του Ροθάριου ήταν η έκδοση του Εδίκτου του Ροθάριου, που αποτέλεσε την πρώτη κωδικοποίηση των Λομβαρδικών νόμων (στα Λατινικά). Ο Βασιλιάς συγκάλεσε επίσης σύνοδο που σκοπό είχε την ανανέωση της παλιάς έκδοσης το 642 ή 643. Το δίκαιο της Λομβαρδίας αφορούσε μόνο το γερμανικό λαό του βασιλείου του Ροθάριου, καθώς οι Ρωμαίοι συνέχισαν να υπάγονται στο παλαιό Ρωμαϊκό δίκαιο. Το Ροθάριο διαδέχτηκε ο γιος του ο Ροδόαλδος.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βασιλείς της Λομβαρδίας
Μαρία Φιλοπούλου
Η Μαρία Φιλοπούλου είναι Ελληνίδα ζωγράφος που γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964, όπου ζει και εργάζεται.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Μαρία Φιλοπούλου είναι απόφοιτη της ελληνογαλλικής σχολής "Ουρσουλίνες" και σπούδασε στην Ecole Nationale des Beaux Arts (ENSBA) 1984-1988 στο Παρίσι, με καθηγητή τον Λεονάρντο Κρεμονίνι (Leonardo Cremonini) Συνέχισε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στην ENSBA με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης και καθηγητή τον Αμπραχάμ Χαντάντ. Έργα της ανήκουν στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης και της Βουλής των Ελλήνων, καθώς και σε ιδιωτικά μουσεία και συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά της στο Λονδίνο, το Παρίσι, τη Νέα Υόρκη, τη Φλώριδα, το Πεκίνο, τη Μελβούρνη, την Κωνσταντινούπολη, το Βερολίνο και τη Λευκωσία.
Τεχνοτροπία
μικρογραφία|251x251εσ|Μ. Φιλοπούλου, Υποβρύχιοι κολυμβητές, λάδι σε καμβά Η Μαρία Φιλοπούλου θεωρείται εκπρόσωπος της σύγχρονης παραστατικής ζωγραφικής στην Ελλάδα. Ζωγραφίζει κυρίως πίνακες σε μεγάλες διαστάσεις και η θεματική της περιστρέφεται γύρω από το υγρό στοιχείο. Στα έργα της κυριαρχούν το φως, το νερό, η θάλασσα κάτω από τον δυνατό ήλιο, σώματα υποβρύχιων κολυμβητών, λουόμενοι σε καταρράκτες, αλλά και παραστάσεις του βυθού, στον οποίο μερικές φορές απεικονίζονται διάσπαρτες αρχαιότητες.
Ομαδικές εκθέσεις
<references group="Σημ" />
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι Κατηγορία:Ελληνίδες ζωγράφοι
Καστελλίνο Τάναρο
Το Καστελλίνο Τάναρο (ιταλικά: Castellino Tanaro) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Πλάκα Αφετών Μαγνησίας
Η Πλάκα Νεοχωρίου ή Αφετών είναι μικρός οικισμός του Δήμου Νότιου Πηλίου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας. Βρίσκεται προς τα παράλια του Αιγαίου πελάγους σε υψόμετρο 150 μέτρα ενώ απέχει περίπου 42 χλμ. Α.-ΝΑ. από τον Βόλο, 19 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Αργαλαστή (έδρα του δήμου) και 8 χλμ. Β.-ΒΑ. από το Νεοχώρι. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1928 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Νεοχωρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Άγιο Δημήτριο, την Άφυσσο, το Νεοχώρι, τη Μεγάλη Βρύση και τη Ζερβόχια αποτελούν την κοινότητα Νεοχωρίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αφετών του Δήμου Νοτίου Πηλίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 24 κατοίκους.
Σημείωση
Στη Μαγνησία και το Δήμο Ζαγοράς - Μουρεσίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλάκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Νοτίου Πηλίου
Μπαμπούλας
Ο Μπαμπούλας, Μπάμπουλας ή Βάβουρας ή Μπούγαρος, είναι πλάσμα, δαίμονας ή καλικάντζαρος, της λαϊκής φαντασίας και παράδοσης στην Ελλάδα, φόβητρο για τα παιδιά. Στα αγγλικά μεταφράζεται ως bogeyman.
Ταυτίζεται με τον Βυζαντινό Βαβούτσικο που είχε τη μορφή γέρου και χρησιμοπούνταν επίσης σαν φόβητρο των παιδιών. Κατά την παράδοση ο Μπαμπούλας βγαίνει πάντα το βράδυ και παίρνει τα παιδιά που δεν κάθονται ήσυχα και δεν ακούνε τους γονείς τους. Όταν τα παιδιά, το βράδυ, δεν κάθονται ήσυχα ή δεν κοιμούνται τους λένε : "κάτσε ήσυχα έρχεται ο μπαμπούλας να σε πάρει" ή "Φάε όλο το φαϊ σου γιατί θα έλθει ο μπαμπούλας να σε πάρει!" κτλ. Η μορφή του δεν είναι μία αλλά παίρνει όποια μορφή, τρομακτική πάντα, πλάθει η λαϊκή φαντασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λαϊκή παράδοση της Ελλάδας
Κώστας Γκότσης
Καριέρα
Την επόμενη χρονιά, υπήρξε βασικός στην ομάδα που έχασε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης για ένα μόλις βαθμό από τον Ηρακλή, ενώ κατέλαβε την δεύτερη θέση και στο πρωτάθλημα βορείου ομίλου. Στα τέλη Ιουλίου του 1939, ο Άρης συμμετείχε στο κύπελλο της εφημερίδας Βραδυνή, όπου μετά από συγκλονιστικό αγώνα κέρδισε τον Παναθηναϊκό με 0-2 στην παράταση, μέσα στην έδρα του, με δύο τέρματα του Κλεάνθη Βικελίδη, πριν ηττηθεί την επομένη από τον Ολυμπιακό.
Ο Γκότσης έπαιξε στα τρία παιχνίδια της ομάδας του για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1940-41, το οποίο διακόπηκε λόγω του ελληνοϊταλικού πολέμου. Κατά την διάρκεια της κατοχής, έκανε την εμφάνιση του κάτω από τα δοκάρια ο μετέπειτα διεθνής Κώστας Βελλιάδης, ο οποίος παραγκώνισε με την εντυπωσιακή παρουσία του τον Γκότση, ο οποίος αγωνίστηκε σε ελάχιστες περιπτώσεις μετά το τέλος του πολέμου, μέχρι και το 1948, όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές
Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (Λ' Άκουιλα)
Η Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ βρίσκεται κοντά στο Σαν Βιττορίνο, στην Λ' Άκουιλα, στη περιφέρεια του Αμπρούτσο, στην κεντρική Ιταλία και ανήκει στην Καθολική Εκκλησία. Κάτω από την εκκλησία υπάρχουν παλαιοχριστιανικές κατακόμβες, που το 1902 συμπεριελήφθησαν στη λίστα με τα εθνικά μνημεία της Ιταλίας.
Η ιστορία του ναού
Τον 5ο μ.Χ αιώνα, όταν αυτοκράτορας της Ρώμης ήταν ο Νέρβας, μαρτύρησε ο Άγιος Βιττορίνος και τάφηκε στο σημείο όπου είναι χτισμένη η εκκλησία. Οι κάτοικοι του Amiternum, που βρισκόταν στα περίχωρα του σημερινού Σαν Βιττορίνο (περιοχή της Λ’ Άκουιλα), έχτισαν προς τιμήν του Αγίου ένα ιερό, που ονομάστηκε ecclesia sancti Victorini. Η ύπαρξη του εν λόγω ιερού βεβαιώνεται σε έγγραφο του Αββαΐου της Φάρφα, το 763 μ.Χ. και ίχνη του εντοπίζονται στην αψίδα και στο βόρειο τμήμα της Εκκλησίας του Αρχαγγέλου Μιχαήλ. Το ιερό αφιερώθηκε στον Αρχάγγελο Μιχαήλ τον 8- 9ο αιώνα. Το 12ο αιώνα η εκκλησία επανακατασκευάστηκε σύμφωνα με το ρωμανικό ρυθμό και καθαγιάστηκε στις 24 Ιουλίου 1170, όπως αναγράφεται σε επιγραφή που βρίσκεται στο κυρίως ναό. Εκ νέου ανακαινίστηκε το 1528.
Ο σεισμός της Λ’ Άκουιλα το 2009 προκάλεσε μεγάλες ζημιές στο ναό. Αφού ολοκληρώθηκαν οι εργασίες επισκευής η Εκκλησία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ ξανάνοιξε για το κοινό στα τέλη του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία Κατηγορία:Αμπρούτσο
Καστελμάνιο (Ιταλία)
Το Καστελμάνιο (ιταλικά: Castelmagno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Κόφτρα Αιτωλοακαρνανίας
Η Κόφτρα είναι πεδινό χωριό της Αιτωλοακαρνανίας στο δήμο Θέρμου με υψόμετρο 220 μέτρα, το οποίο βρίσκεται ανατολικά της λίμνης Τριχωνίδας και στα όρια του δήμου με το δήμο Ναυπακτίας. Απέχει 40 χλμ. Α.-ΝΑ. από το Αγρίνιο, 10 χλμ. ΝΑ. από το Θέρμο και 33 χλμ. ΒΔ. από την Ναύπακτο. Από το χωριό διέρχεται η επαρχιακή οδός Θέρμου - Λουτρά Στάχτης - Σίμου. Στα δυτικά και προς τα βόρεια βρίσκεται ο λόφος Μέγα Λάκκος (618 μ. ύψος) που δεσπόζει στο οροπέδιο του Θέρμου και έχει πανοραμική θέα της περιοχής. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Αναλήψεως. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με την Ανάληψη, τα Καημένα Αμπέλια, το Μετόχι, τα Λιαρέικα, τη Μαραθούλα, το Λιβάδι, την Παλιουριά και τον Φλεσουριά αποτελούν τη τοπική Κοινότητα Αναλήψεως που υπάγεται στο δήμο Θέρμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 69 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Θέρμου
Καστελνουόβο ντι Τσέβα
Το Καστελνουόβο ντι Τσέβα (ιταλικά: Castelnuovo di Ceva) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Καστιλιόνε Φαλλέττο
Το Καστιλιόνε Φαλλέττο (ιταλικά: Castiglione Falletto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Treasure Chest
Τα κομμάτια του ντεμπούτου-ΕΡ τους παρουσιάστηκαν σε νέα μίξη, ενώ συμπεριλήφθηκαν κάποια κομμάτια που είχαν κυκλοφορήσει μόνο σε σινγκλ στο παρελθόν.
Θέσεις τσαρτ
Treasure Chest (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 9 Απριλίου 2002
Μέλη των Helloween
Οι μουσικοί που ηχογράφησαν τα κομμάτια του "Treasure Chest" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Helloween Κατηγορία:Άλμπουμ του 2002
Αριπέρτος Α΄
Ο Αρίπερτος Α΄ (... - 661) από τον Οίκο των Αγιλολφιδών ήταν βασιλιάς των Λομβαρδών στην Ιταλία από το 653 ως το 661.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γουνδοάλδου δούκα του Άστι, ο οποίος είχε διασχίσει τις Άλπεις από τη Βαυαρία με την αδελφή του Θεοδελίνδη. Ο αδελφός του Τάσιλο Α΄ και οι απόγονοι εκείνου έγιναν δούκες της Βαυαρίας. Ο Αρίπερτος Α΄ έγινε στον Οίκο του ο αρχηγέτης του κλάδου των βασιλέων των Λομβαρδών.
Ήταν ο πρώτος Καθολικός ηγεμόνας των Λομβαρδών και εκλέχθηκε μετά τη δολοφονία του Αρειανιστή προκατόχου του Ροδόαλδου. Ο Αρίπερτος Α΄ δεν ήταν πολεμιστής και παρέμεινε γνωστός κυρίως για τις θρησκευτικές του μεταρρυθμίσεις. Διέδωσε τον καθολικισμό σε ολόκληρη την επικράτεια των Λομβαρδών και έκτισε την Εκκλησία του Σωτήρος στην Παβία, την πρωτεύουσα του βασιλείου του. Άφησε τον θρόνο σε καιρό ειρήνης, αφού ζήτησε από τους αριστοκράτες να ορίσουν κοινούς διαδόχους τα παιδιά του, Περκτάρητο και Γοδεπέρτο, επιθυμία που πραγματοποιήθηκε.
Οικογένεια
Είχε τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Λομβαρδίας Κατηγορία:Οίκος των Αγιλολφιδών
Βλαδίμηρος Τακατζόγλου
Ο Βλαδίμηρος Τακατζόγλου ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης από το 1937 ως το 1947, κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος το 1946.
Καριέρα
Ο Τακατζόγλου ξεκίνησε την καριέρα του στον Άρη το 1937, αγωνιζόμενος ως αναπληρωματικός του δεξιού εξτρέμ Γιώργου Χριστοδουλίδη, στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης του 1938. Ακολούθησε η τελική φάση του πρωταθλήματος, με τους "κίτρινους" να καταλαμβάνουν την τρίτη θέση.
Την επόμενη σεζόν, κατέλαβε την δεύτερη θέση για το πρωτάθλημα βορείου ομίλου και κατέκτησε το κύπελλο Χριστουγέννων, ενώ ο Τακατζόγλου συμμετείχε στο κύπελλο της εφημερίδας Βραδυνή, όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν εκτός έδρας τον Παναθηναϊκό με 0-2, πριν ηττηθούν από τον Ολυμπιακό.
Ο Τακατζόγλου ήταν βασικός στην σύνθεση του Άρη που αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1939-40, αν και δεν έπαιξε στον ημιτελικό του κυπέλλου Ελλάδας εναντίον της ΑΕΚ ή στον τελικό εναντίον του Παναθηναϊκού, όπου οι "κίτρινοι" ηττήθηκαν με 3-1.
Για το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης του 1940-41, ο Άρης έπαιξε τρεις αγώνες πριν το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου, με τον Τακατζόγλου ως βασικό στέλεχος της ομάδας, σκοράροντας το ένα από τα τέσσερα τέρματα των "κίτρινων" στο 4-0 εναντίον της ΜΕΝΤ στις 27 Οκτωβρίου 1940.
Μετά το τέλος της γερμανικής κατοχής, ο Τακατζόγλου επανήλθε στην ενεργό δράση με την ομάδα του Άρη κατακτώντας τον τίτλο του πρωταθλητή Θεσσαλονίκης, συνεχίζοντας στην τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου συμμετείχε στην ήττα του Άρη από τον Ολυμπιακό στον Πειραιά, όπως και στην εκτός έδρας ισοπαλία με την ΑΕΚ. Η τρίτη και τελευταία συμμετοχή του πραγματοποιήθηκε στις 16 Ιουνίου 1946, όταν ο Άρης κέρδισε με 1-0 τον Ολυμπιακό, κάνοντας το πρώτο βήμα για την κατάκτηση του τίτλου μία εβδομάδα αργότερα, όταν χωρίς τον Τακατζόγλου στην σύνθεση του κατέβαλε την αντίσταση της ΑΕΚ με 4-1.
Παρέμεινε και την επόμενη χρονιά, παίζοντας σε λίγα ματς του τοπικού πρωταθλήματος πριν κρεμάσει τα παπούτσια του.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Πλάκα Μουρεσίου Μαγνησίας
Η Πλάκα Μουρεσίου ή Ανηλίου είναι μικρός οικισμός του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας.
Γενικά στοιχεία
Η Πλάκα βρίσκεται στα παράλια του Αιγαίου πελάγους σε υψόμετρο 58 μέτρα ενώ απέχει περίπου 41 χλμ. Α.-ΒΑ. από τον Βόλο, 18 χλμ. ΝΑ. από την Ζαγορά (έδρα του δήμου) και 7 χλμ. Β. από το Μούρεσι. Νοτιοανατολικά της είναι ο παραθαλάσσιος Άγιος Ιωάννης, νοτιοδυτικά ο Άγιος Δημήτριος και δυτικά το Ανήλιο.
Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Ανηλίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Ανήλιο αποτελούν την κοινότητα Ανηλίου που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Μουρεσίου του Δήμου Ζαγοράς - Μουρεσίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 27 κατοίκους. Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) είναι:
Σημείωση
Στη Μαγνησία και το Δήμο Νοτίου Πηλίου υπάρχει ο συνώνυμος οικισμός Πλάκα.
Σοσιοκρατία
Η σοσιοκρατία ή κοινωνοκρατία αναφέρεται σε μια μέθοδο διοίκησης και λήψης αποφάσεων, που επιτρέπει σε έναν οργανισμό, ανεξάρτητα από το μέγεθος του, να συμπεριφέρεται σαν ένας ζωντανός οργανισμός, να αυτο-οργανώνεται και να αυτο-διορθώνεται. Η κοινωνοκρατία δίνει μεγάλη εμφάνιση στην ανάπτυξη της συνεργασίας και τη συν-ευθύνης των δρώντων διαμέσου των οποίων ενδυναμώνεται η συλλογική νοημοσύνη και επιτυγχάνονται οι τελικοί σκοποί του οργανισμού. Η ανάπτυξη της σύγχρονης αυτής μεθόδου βασίζεται στις θεωρίες της συστημικής.
Ιστορία
O Gerard Endenburg (1933-), Ολλανδός μηχανικός, ειδικός στην ηλεκτρική εφαρμοσμένη μηχανική, ανέλαβε το 1968 τη διοίκηση της οικογενειακής επιχείρησης Endenburg Elektrotechniek, αντικαθιστώντας τον πατέρα του. Το 1970, συγκλονισμένος από τις συνεχείς συγκρούσεις που ταλάνιζαν τα συμβούλια της εταιρείας, αποφάσισε να θέσει σε δεύτερη μοίρα την οικονομική της ανάπτυξη προκειμένου να εστιάσει όλες του τις δυνάμεις στη βελτίωση της οργάνωσής της. Εκ τούτης της προσπάθειας αναπτύχθηκε η σοσιοκρατική μέθοδος διοίκησης πάνω στη βασική ιδέα  "όχι άλλες ενστάσεις και συγκρούσεις από κανέναν".
Η δημιουργία της σοσιοκρατίας του Gerard Endenburg βασίζεται στη συμβολή τεσσάρων στοιχείων:
Προέλευση του όρου
Η λέξη σοσιοκρατία εφευρέθηκε από τον Auguste Comte (1798-1857). Η ετυμολογία της προέρχεται από τη λατινική λέξη societas (κοινωνία) ή socius (κοινωνός) και την ελληνική λέξη κράτος (αρχή) και επιθυμεί να έκφραση την έννοια της κυβέρνησης των κοινωνών, δηλαδή των ανθρώπων, που μοιράζονται κοινές αξίες και συνδέονται με ουσιαστικότερες σχέσεις, στενότερες από εκείνες μεταξύ των δημοτών ή των υπηκόων μιας δημοκρατίας.
Η λέξη έχει χρησιμοποιηθεί στην κοινωνιολογία της Αμερικανίδας Lester Frank Ward (1841-1913) προφανώς ληφθείσα από τα κείμενα του Auguste Comte.
Η λέξη σοσιοκρατία (sociocracy) μας θυμίζει έντονα τη λέξη σοσιαλισμός (socialism) και ξυπνά το βαρύ εννοιολογικό φορτίο που ο όρος αυτός ενέχει. Αν και τα συστήματα αυτά απέχουν παρασάγγας, η σοσιοκρατία είναι επίσης μια έκκληση δυναμικής διακυβέρνησης.
Διάχυση
Από γεωγραφικής προέλευσης, η σοσιοκρατία  αναπτύχθηκε κυρίως στην Ολλανδία, όπου δόθηκε ιδιαίτερη έμφαση στη διοίκηση και οργάνωση οικονομικών αλλά και εκπαιδευτικών οργανισμών. Στις Κάτω Χώρες έλαβε επίσης μια δομική επιχειρηματική μορφή που αναγνωρίζεται πια από το νόμο.
Σήμερα, πολλοί οργανισμοί χρησιμοποιούν τη σοσιοκρατία στην Ευρώπη, στη Λατινική Αμερική, στην Ινδία, στις ΗΠΑ και στον Καναδά.
Οι τέσσερις κανόνες λειτουργίας
Η σοσιοκρατική μέθοδος οργάνωσης στηρίζεται σε τέσσερις απλούς κανόνες.
(Α) Λήψη αποφάσεων με συναίνεση
Η σοσιοκρατία διακρίνει μεταξύ "δομικών πολιτικών αποφάσεων" (που επηρεάζουν τον πυρήνα της οργάνωσης) και απλούστερων "λειτουργικών αποφάσεων". Για λόγους αποδοτικότητας, μόνο οι πρώτες λαμβάνονται με συναίνεση. Υπάρχει συναίνεση, όταν κανείς δεν εκφέρει κάποια σημαντική ένσταση. Γενικά, όταν μια λογική ένσταση υποβάλλεται σε μια σοσιοκρατική ομάδα, το πρόσωπο που την υποβάλλει αλλά και τα άλλα μέλη της ομάδας εργάζονται μαζί για να την ανάγουν σε σημαντική. Αν τα καταφέρουν, τότε θα προχωρήσουν στη λείψει μιας συναινετικής απόφασης, αν όχι, μια διαδικασία αποκλιμάκωσης της σημασίας της επιτρέπει την ομαλή συνέχιση των συζητήσεων.
Συγκατάθεση είναι το βασικό συστατικό της σοσιοκρατίας. Μπορεί να ζητηθεί για οποιοδήποτε θέμα σε οποιοδήποτε χρόνο. Μπορεί ακόμα να ζητηθεί για να επιλεγεί μια άλλης μορφής οργάνωση -μη σοσιοκρατική- για μια περιορισμένη διάρκεια στην περίπτωση μιας σοβαρής κρίσης, για παράδειγμα.
(Β) Ο κύκλος
Γενικά, η σοσιοκρατία δεν αλλάζει τη δομή της οργάνωσης στην οποία εφαρμόζεται. Την επιβαρύνει όμως σε κάθε οργανωτικό επίπεδο με ένα "κύκλο" κοινωνών επιφορτισμένων με τη λήψη των πολιτικών αυτού αποφάσεων. Κάθε πρόσωπο που ανήκει σε ένα οργανωτικό επίπεδο έχει δικαίωμα συμμετοχής ως κοινωνός στον αντίστοιχο "κύκλο" του. Εξάλλου, δύναται να δημιουργούνται κύκλοι "ad hoc", κατά απαίτηση δηλαδή, των τρεχόντων προβλημάτων του οργανισμού και όχι σύμφωνα με κάποιο οργανόγραμμα.
Κάθε κύκλος θέτει τους δικούς τους κανόνες λειτουργίας πάνω στην αρχή της συναίνεσης. Δια μέσου αυτής αλλά και της συνεχούς εκπαίδευσης των μελών του, ένας κύκλος έχει κύριο στόχο να πραγματοποιήσει την εκάστοτε ειδική αποστολή του (π.χ. να βελτιώσει την ποιότητα της παραγωγής, να εξασφαλίσει την βιωσιμότητα του οργανισμού κ.α.).
Ένας κύκλος αναλαμβάνει τη διεύθυνση, την υλοποίηση και την αξιολόγηση αυτών των διαδικασιών σύμφωνα με το πρότυπο ISO 9001. Η εκτέλεση των τριών αυτών λειτουργιών του κάθε κύκλου είναι μία από τις σημαντικότερες προϋποθέσεις για την επιτυχία της σοσιοκρατίας σε μια οποιαδήποτε οργάνωση.
Κάθε κύκλος επίσης επιλέγει επίσης ένα διευκολυντή που ενθαρρύνει τις συναντήσεις και την πρόοδο αυτών σύμφωνα με τη σοσιοκρατική μέθοδο αλλά και μια γραμματέα η οποία καταγράφει τη δράση και το ιστορικό του.
Ένας κύκλος είναι εν τέλει μια ημιαυτόνομη οργάνωση, μέρος μιας ιεραρχίας ανώτερων και κατώτερων κύκλων τις ανάγκες των οποίων θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του. Ο κύκλος του ανωτάτου επιπέδου, αντιστοιχεί στο Διοικητικό Συμβούλιο και οφείλει να προσδιορίζει το ευρύτερο οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο του οργανισμού.
(Γ) Ο διπλός δεσμός
Σε έναν οργανισμό, δομημένο με παραδοσιακό τρόπο, ο επικεφαλής της κάθε μονάδας εξασφαλίζει την επικοινωνία των οδηγιών από τα υψηλότερα επίπεδα προς την βάση αλλά και αντίστροφα την εκ των κάτω επικοινωνία των πληροφοριών της βάσης προς τα ανώτερα κλιμάκια. Η ταυτόχρονη διασφάλιση των δυο αυτών λειτουργιών είναι συχνά μια δύσκολη υπόθεση και μια πηγής σύγχυσης.
Η σοσιοκρατία θεσπίζει μια διπλή σχέση ανάμεσα σε κάθε κύκλο και τον κύκλο του αμέσως επόμενου επίπεδου. Ο υπεύθυνος αυτής της σχέσης επιλέγεται από τον κύκλο του ανωτέρου-επιπέδου ενώ ένα δεύτερο άτομο, αναγκαστικά διαφορετικό από το προηγούμενο, επιλέγεται από τον κατώτερο κύκλο για να αντιπροσωπεύσει αυτών στη συνεδρίαση του ανώτερου  κύκλου. Αυτά τα δύο πρόσωπα απολαμβάνουν πλήρεις δικαιώματα έως μέλη και των δυο κύκλων.
(Δ) Εκλογές χωρίς υποψήφιο
Η επιλογή ατόμων σε θέση ευθύνης ή και η απλή ανάθεση μιας εργασίας σε ένα μέλος του κύκλου γίνεται μέσω μιας ψηφοφορίας χωρίς δηλωμένους υποψηφίους. Κάθε μέλος του κύκλου προτείνει το πρόσωπο που θεωρεί πιο κατάλληλο για τη ανάθεση και επιχειρηματολογεί για την επιλογή του.
Κοινωνοί και κύκλοι
Προκειμένου να λειτουργήσει η σοσιοκρατία, είναι απαραίτητο τα μέλη της οργάνωσης να παραμένουν ενωμένοι με ισχυρούς δεσμούς που προσδίδουν συνοχή και ενιαία κατεύθυνση. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να οριστεί όχι μόνο από τον οργανισμό ως σύνολο αλλά και από κάθε κύκλο αυτού:
Ανταμοιβή του κεφαλαίου και της εργασίας
Βασίζεται στην ιδέα ότι μια οργάνωση έχει ανάγκη τόσο κεφαλαίου όσο και εργασίας για να υπάρχει. Ο Gerard Endenburg πρότεινε  μια μορφή εύλογης ανταμοιβής για όποιον τα συνεισφέρει.
Σε μια παραδοσιακή οργάνωση, εκείνος που προσφέρει εργασία λαμβάνει μια σταθερή αμοιβή (μισθό) και εκείνος που συμβάλλει με τα κεφαλαία του μια μεταβλητή ανταμοιβή (μερίσματα). Αυτό σημαίνει ωστόσο ότι όσοι εργάζονται δεν επωφελούνται από την συνολική αποτελεσματικότητα του κάθε οργανισμού ενώ ταυτόχρονα οι καπιταλιστές δεν έχουν καμία εγγύηση για την απόδοση των χρημάτων τους.
Ως εκ τούτου, ο Gerard Endenburg είχε προτείνει ένα σύστημα το οποίο θα δώσει στο καθένα ενδιαφερόμενο μια σταθερή, εγγυημένη, αποζημίωση αλλά και μια μεταβλητή ανταμοιβή ανάλογη με τα αποτελέσματα του οργανισμού.
Αυτό το σύστημα ανταμοιβής βέβαια δεν αποτελεί μέρος των βασικών κανόνων της σοσιοκρατίας, και επομένως δεν έχει εφαρμοστεί σε πολλές οργανώσεις ενώ όταν και όποτε εφαρμόζεται, γίνεται με ποικίλους τρόπους ανάλογα με τη συναίνεση εντός του οργανισμού.
Εφαρμογή της Κοινωνοκρατίας
Αν και έχει αναπτυχθεί λαμβάνοντας υπόψη τις σύνθετες έννοιες της κυβερνητικής και της θεωρίας της επικοινωνίας, η σοσιοκρατία είναι εξαιρετικά απλή: μπορεί και έχει χρησιμοποιηθεί από μαθητές σχολείων ή από τοπικά κοινοβούλια σε χωριά της Ινδίας. Αυτή η απλότητά της την καθιστά κατάλληλη ακόμα και για μια οργάνωση με χαμηλό μέσο επίπεδο εκπαίδευσης.
Ωστόσο, ο προσεκτικός σχεδιασμός και μια σχολαστική παρακολούθηση της εφαρμογής είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί η εκπλήρωση των αρχών της μεθόδου και, ως εκ τούτου, η βιωσιμότητά της. Σε κάθε περίπτωση, κάποια μέλη μπορεί να αναστατωθούν από αυτή την καινοτομία της οργανωτικής δομής και μην μπορούν να ανταπεξέλθουν οπότε θα χρειαστούν κάποιας μορφής υποστήριξη
Σε γενικές γραμμές όμως  -χωρίς βέβαια να αναφέρουμε αντικειμενικές μετρήσεις και συγκεκριμένα ποσοτικά μεγέθη- θεωρείται πως οι οργανώσεις που υιοθετούν την κοινωνοκρατία απολαμβάνουν ένα όφελος αποδοτικότητας, εν μέρει επειδή οι κανόνες της δημιουργήθηκαν για να εξασφαλίζουν ότι μια απόφαση έρχεται σε ισχύ χωρίς καθυστέρηση και χωρίς ιδιαίτερη αντίσταση. Έχει αναφερθεί επίσης μεγαλύτερη ευελιξία, αυξημένη δημιουργικότητα και μειωμένες εργασιακές απουσίες. Τα μέλη των σοσιοκρατικών οργανώσεων αναφέρουν επίσης μεγαλύτερη αίσθηση του ανήκειν στην ομάδα, μια καλύτερη εικόνα του εαυτού τους και καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους.
Κοινωνοκρατία στην εκπαίδευση
Παρατίθεται μια λίστα με σχολεία και κοινότητες μάθησης σε όλο τον κόσμο που χρησιμοποιούν την κοινωνοκρατία ως δομή διακυβέρνησης τους, ενημερωμένη την 1η Σεπτεμβρίου 2017.
Ο Μεγάλος Ποντικο-Ντετέκτιβ
Ο μεγάλος Ποντικο-ντετέκτιβ (πρωτότυπος τίτλος: The Great Mouse Detective) είναι Αμερικανική κωμική ταινία μυστηρίου, κινουμένων σχεδίων παραγωγής 1986 από τα Walt Disney Animation Studios και διανομή από την Buena Vista Distribution. Αποτελεί την 26η ταινία μεγάλου μήκους κινουμένων σχεδίων για την Disney. Την ταινία σκηνοθέτησαν οι Μπάρνι Μάττισον, Ντέιβ Μίτσενερ και η ομάδα των Τζον Μάσκερ και Ρον Κλέμεντς, οι οποίοι αργότερα σκηνοθέτησαν μεγάλες επιτυχίες της Disney όπως Η Μικρή Γοργόνα και ο Αλαντίν. Είναι επίσης γνωστή και ως Οι περιπέτειες του μεγάλου Ποντικο-ντετέκτιβ κατά την επανακυκλοφορία της στις αίθουσες το 1992 αλλά και ως Μπαζίλ ο Μεγάλος Ποντικο-ντετέκτιβ σε μερικές χώρες. Οι βασικοί χαρακτήρες είναι όλοι ποντίκια και αρουραίοι οι οποίοι ζουν στο Βικτωριανό Λονδίνο.
Βασισμένη στη σειρά παιδικών βιβλίων Ο Μπαζίλ της Μπέικερ Στριτ της Ιβ Τάιτους, αντλεί έντονη επίδραση από τον Σέρλοκ Χολμς με ένα ηρωικό ποντίκι το οποίο μιμείται συνειδητά τον ντετέκτιβ. Η Τάιτους ονόμασε τον βασικό χαρακτήρα των βιβλίων της από τον ηθοποιό Μπέιζιλ Ράθμποουν, ο οποίος είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως Χολμς σε ταινίες.
Ο μεγάλος Ποντικο-ντετέκτιβ κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις 2 Ιουλίου 1986 με θετικές κριτικές και εμπορική επιτυχία, σε έντονη αντίθεση με την αποτυχία στο box-office της προηγούμενης ταινίας κινουμένων σχεδίων της Disney, Το Μαύρο Καζάνι (1985). Ως εκ τούτου, τα ανώτατα στελέχη της νέας διοίκησης της εταιρίας πείστηκαν πως το τμήμα κινουμένων σχεδίων της εταιρίας ήταν ακόμα βιώσιμη επιχείρηση και αυτό έβαλε τη βάση για την εποχή γνωστή και ως Αναγέννηση της Disney.
Πλοκή
Ιούνιος 1897 στο Λονδίνο: Μια νεαρή ποντικίνα με το όνομα Ολίβια Φλάβερσαμ, γιορτάζει τα γενέθλιά της μαζί με κατασκευαστή παιχνιδιών πατέρα της, Χίραμ. Ξαφνικά, μια νυχτερίδα με σακατεμένη φτερούγα και ξύλινο πόδι εισβάλλει στο εργαστήρι και απαγάγει τον Χίραμ. Η Ολίβια ψάχνει να βρει τον διάσημο Ποντικο-ντετέκτιβ με το όνομα Μπαζίλ, ο οποίος διαμένει στην Μπέικερ Στριτ, αλλά χάνεται. Ένας χειρουργός με το όνομα Δρ. Ντέιβιντ Ντώσον, ο οποίος μόλις έχει επιστρέψει από μακρά υπηρεσία στο 66ο Σύνταγμα της Βασίλισσας στο Αφγανιστάν, συναντά την Ολίβια και τη συνοδεύει στο σπίτι του Μπαζίλ. Κατά την άφιξή τους στην κατοικία του Μπαζίλ, εκείνος είναι αρχικά αδιάφορος, αλλά όταν η Ολίβια αναφέρει τη νυχτερίδα με το ξύλινο πόδι που απήγαγε τον πατέρα της, ο Μπαζίλ συνειδητοποιεί πως πρόκειται για τον Φίτζετ, το πρωτοπαλίκαρο του Καθηγητή Ράτιγκαν, ενός κακοποιού που ο Μπαζίλ προσπαθεί να συλλάβει εδώ και χρόνια. Τότε αποκαλύπτεται πως ο Ράτιγκαν απήγαγε τον Χίραμ για να του φτιάξει ένα ρομπότ το οποίο θα μιμείται τη βασίλισσα, έτσι ώστε εκείνος να κυριεύσει την Αγγλία. Ο Χίραμ αρχικά αρνείται να συμμετέχει σε κάτι τέτοιο, αλλά όταν ο Ράτιγκαν απειλεί να κάνει κακό στην Ολίβια, δεν έχει άλλη επιλογή από το να κάνει ό,τι του ζητηθεί.
Στο μεταξύ, ο Μπαζίλ μελετά την υπόθεση και βγάζει συμπεράσματα για το πού μπορεί να βρίσκεται ο Χίραμ. Ο Μπαζίλ, μαζί με τον Ντώσον και την Ολίβια, αλλά και με τη βοήθεια του Τόμπι, του κατοικίδιου σκύλου του Σέρλοκ Χολμς, ακολουθούν τη μυρωδιά του Φίτζετ και τον εντοπίζουν σε ένα παιχνιδάδικο να κλέβει μηχανισμούς ρολογιών και στολές από παιχνίδια στρατιώτες. Ο Φίτζετ καταφέρνει να απαγάγει την Ολίβια παρά τις προσπάθειες του Μπαζίλ και του Ντώσον να τον σταματήσουν. Ψάχνοντας το μαγαζί, ο Ντώσον βρίσκει τη λίστα του Φίτζετ στην οποία ο Μπαζίλ κάνει κάποιες χημικές δοκιμές και μέσω αυτών ανακαλύπτει πως το χαρτί της λίστας προέρχεται από κάποια περιοχή δίπλα στον Τάμεση. Μπαζίλ και Ντώσον μεταμορφώνονται σε ναύτες και πάνε στην ταβέρνα «Rat Trap» όπου ακολουθούν τον Φίτζετ στο αρχηγείο του Ράτιγκαν. Εκεί όμως τους στήνει ενέδρα ο Ράτιγκαν με αποτέλεσμα να βρεθούν δεμένοι σε μια ποντικοπαγίδα, η οποία είναι συνδεδεμένη με κάποιο μηχανισμό και στο τέλος του τραγουδιού που ακούγεται στο πικάπ, θα τους σκοτώσει. Ο Ράτιγκαν φεύγει για τα ανάκτορα του Μπάκινγκχαμ, όπου μαζί με τον Φίτζετ απαγάγουν τη Βασίλισσα αντικαθιστώντας την με το ρομπότ που έφτιαξε ο Χίραμ. Στο μεταξύ ο Μπαζίλ βρίσκει την αδυναμία της παγίδας καταφέρνοντας να ελευθερωθούν την κατάλληλη στιγμή και μαζί με τον Ντώσον και την Ολίβια φεύγουν για τα Ανάκτορα.
Στα ανάκτορα του Μπάκιγνκχαμ, η βασίλισσα ρομπότ ανακηρύσσει τον Ράτιγκαν τον νέο κυρίαρχο όλων των ποντικιών κι εκείνος ανακοινώνει με τη σειρά του τα τυραννικά του σχέδια. Όταν ο Μπαζίλ, ο Ντώσον και η Ολίβια σώζουν τον Χίραμ και την πραγματική Βασίλισσα, ο Μπαζίλ παίρνει τον έλεγχο της βασίλισσας ρομπότ καταγγέλοντας τον Ράτιγκαν ως απατεώνα και τύραννο, ενώ το ρομπότ σιγά σιγά σπάει σε κομμάτια. Το κοινό, αγριεμένο από την προδοσία του Ράτιγκαν, του επιτίθεται αλλά εκείνος καταφέρνει να απελευθερωθεί και να το σκάσει με το αερόστατό του κρατώντας την Ολίβια ως όμηρο. Ο Μπαζίλ, ο Ντώσον και ο Χίραμ δημιουργούν το δικό τους μικρό αερόστατο και κυνηγούν τον Ράτιγκαν. Όταν τον πλησιάζουν, ο Μπαζίλ πηδάει πάνω στο άλλο αερόστατο για να αντιμετωπίσει τον Ράτιγκαν, με αποτέλεσμα το αερόστατο να πέσει πάνω στο Μπιγκ Μπεν. Μέσα στο ρολόι, ο Μπαζίλ καταφέρνει να σώσει την Ολίβια και να την παραδώσει με ασφάλεια στον Χίραμ, αλλά ο Ράτιγκαν του επιτίθεται πριν προλάβει να ανέβει κι εκείνος στο αερόστατο. Ενώ παλεύουν πάνω στους δείκτες του ρολογιού, στις δέκα ακριβώς το ρολόι κτυπάει προκαλώντας τον Ράτιγκαν να χάσει την ισορροπία του από τον δυνατό ήχο και να πέσει προς τον θάνατό του. Αν και ο Μπαζίλ πέφτει μαζί του, έχοντας αρπάξει ένα μέρος από το αερόστατο του Ράτιγκαν, καταφέρνει να σωθεί και επανενώνεται με τους άλλους.
Πίσω στη Μπέικερ Στριτ, ο Μπαζίλ και ο Ντώσον αφηγούνται την περιπέτειά τους καθώς και την ευγνωμοσύνη της Βασίλισσας που της έσωσαν τη ζωή. Όταν οι Φλάβερσαμ φεύγουν, μια νέα πελάτισσα φτάνει εκλιπαρώντας για τη βοήθεια του Μπαζίλ και του Ντώσον. Ο Μπαζίλ συστήνει τον Ντώσον ως τον έμπιστο βοηθό του, προτρέποντάς τον να παραμείνει και να τον βοηθήσει με αυτή την καινούρια υπόθεση.
Παραγωγή
Η ιδέα του να κάνουν μια ταινία κινουμένων σχεδίων σχετική με τον Σέρλοκ Χολμς με τους βασικούς πρωταγωνιστές να είναι ζώα, συζητήθηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της παραγωγής της ταινίας Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας. Ο βετεράνος καλλιτέχνης Τζο Χέιλ είναι αυτός που πιστώνεται με την πρόταση να γίνει προσαρμογή της παιδικής σειράς βιβλίων Ο Μπαζίλ της Μπέικερ Στριτ της Ιβ Τάιτους, αλλά το πρότζεκτ έπεσε στο κενό εξαιτίας των ομοιοτήτων με τους Κομμάντος της Σωτηρίας. Το 1982, ο Ρον Κλέμεντς πρότεινε εκ νέου την προσαρμογή της παιδικής σειράς βιβλίων σε ταινία κινουμένων σχεδίων και, μαζί με τον καλλιτέχνη ιστορίας Πιτ Γιανγκ, πήγαν την ιδέα στον Πρόεδρο και Γενικό Διευθυντή της Disney Ρον Μίλερ, ο οποίος και ενέκρινε το πρότζεκτ. Νωρίτερα στην καριέρα του, ο Κλέμεντς δημιούργησε μια ταινία κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους (15 λεπτά) πάνω στον Σέρλοκ Χολμς. Επειδή οι εικονογραφιστές δεν ήταν ικανοποιημένοι με την πορεία της ταινίας Το Μαύρο Καζάνι, ο Μπαζίλ της Μπέικερ Στριτ εγκρίθηκε ως ένα εναλλακτικό πρότζεκτ.