cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Smash Hits
Τραγούδια του δίσκου
5. 51st Anniversary (Hendrix) - 3:16
6. Hey Joe (Roberts) - 3:30
7. Stone Free (Hendrix) - 3:36
9. Manic Depression (Hendrix) - 3:42
10. Highway Chile (Hendrix) - 3:32
11. Burning of the Midnight Lamp (Hendrix) - 3:39
12. Foxy Lady (Hendrix) - 3:18
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 16 Απριλίου 1968
Βραβεία
Smash Hits (άλμπουμ)
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification): 2 x πλατινένιος
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Ασημένιος
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Jimi Hendrix Κατηγορία:Άλμπουμ του 1968
Καλαμάκι Καλαβρύτων
Το Καλαμάκι της Επαρχίας Καλαβρύτων είναι πολύ μικρό χωριό του Νομού Αχαΐας.
Ιστορία
Είναι μικρός οικισμός που πρωτοεμφανίζεται το 1961 σε εθνική απογραφή. Την 19/03/1961 αναγνώριζεται ως οικισμός και προσαρτάται στην τότε κοινότητα Άρμπουνα. Υπαγόταν μέχρι το 1997 στην τότε κοινότητα και ακολούθησε την πορεία της στις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 1997 (σχέδιο Καποδίστριας) και του 2010 (σχέδιο Καλλικράτης).
Δημογραφικά στοιχεία
Η δημογραφική εξέλιξη του χωριού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές του 20ού αι. είναι η εξής:
Αν και στην απογραφή του 2011 εμφανίζεται να κατοικείται, δεν έχει ωστόσο μόνιμους κατοίκους τις τελευταίες δεκαετίες.
Λοιπά στοιχεία
Στο χωριό υπάρχει το τοπωνύμιο "βρύση Καλαμακίου". Δεν πρέπει να συγχέεται με τα υπόλοιπα δύο ομώνυμα χωριά του Νομού Αχαΐας, δηλ. το Καλαμάκι Μόβρης Αχαΐας (πρώην Βίδοβα) και το Καλαμάκι Ωλενίας Αχαΐας (πρώην Χαρμπιλαίικα).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Λευκασίου Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Ζίγκφριντς Άννα Μεϊερόβιτς
Ο Ζίγκφριντς Άννα Μεϊερόβιτς (λετονικά: Zigfrīds Anna Meierovics, 6 Φεβρουαρίου (Π.Η. 24 Ιανουαρίου) 1887 στο Ντούρμπε – 22 Αυγούστου 1925, κοντά στο Τουκούμς) ήταν Λετονός πολιτικός και διπλωμάτης που υπηρέτησε ως ο πρώτος Υπουργός Εξωτερικών της Λετονίας από την ανεξαρτησία της μέχρι το 1924 και πάλι από τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους μέχρι το θάνατό του. Επίσης, υπηρέτησε δύο θητείες ως Πρωθυπουργός της Λετονίας από τον Ιούνιο του 1921 έως τον Ιανουάριο του 1923 και από τον Ιούνιο του 1923 έως τον Ιανουάριο του 1924. Ήταν ένας από τους ιδρυτές της Λετονικής Ένωσης Αγροτών, ενός από τα παλαιότερα πολιτικά κόμματα στη χώρα.
Πρώτα χρόνια
Ο Μεϊερόβιτς γεννήθηκε στην οικογένεια ενός Εβραίου γιατρού και της Λετονής γυναίκας του Άννα, που πέθανε κατά τη γέννα. Ο πατέρας του έγινε ψυχικά ασθενής και ως εκ τούτου ο Μεϊερόβιτς μεγάλωσε με την οικογένεια του θείου του στο Σαμπίλε. Σπούδασε στο Πολυτεχνείο της Ρίγας.
Καριέρα
Μετά το 1911 ο Μεϊερόβιτς ανήκε σε διάφορες λετονικές οργανώσεις, και ιδίως στη Λετονική Κοινωνία της Ρίγας. Κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε στη Λετονική Επιτροπή Προσφύγων και στην οργανωτική επιτροπή των μονάδων των Λετονών Τυφεκιοφόρων. Μετά την Φεβρουαριανή Επανάσταση μετακόμισε στη Ρίγα για να εργαστεί ως επαγγελματίας πολιτικός. Τον Σεπτέμβριο του 1917, παρακολούθησε το Συνέδριο των Λαών της Ρωσίας. Στις 23 Οκτωβρίου, και πάλι στις 11 Νοεμβρίου 1918, ως εκπρόσωπος του Προσωρινού Εθνικού Συμβουλίου της Λετονίας, έλαβε γραπτή επιβεβαίωση ότι το Ηνωμένο Βασίλειο αναγνώρισε την ντε φάκτο κρατική υπόσταση της Λετονίας και του Εθνικού Συμβουλίου ως τη κυβέρνησή της. Ο Μεϊερόβιτς έγινε ο πρώτος Υπουργός Εξωτερικών της Λετονίας στις 19 Νοεμβρίου του 1918, μια μέρα μετά την ανακοίνωση της Δημοκρατίας της Λετονίας. Ήταν μέλος του Λετονικού Λαϊκού Συμβουλίου, της Συνταγματικής Συνέλευσης της Λετονίας και της 1ης Σαεϊμά.
Τιμητικές διακρίσεις και βραβεία
Στις 17 Μαρτίου 1922, ο Μεϊερόβιτς βραβεύτηκε με τον μεγαλόσταυρο του πολωνικού Τάγματος της Ανεστημένης Πολωνίας. Στις 30 Μαΐου 1922, έλαβε τον μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Αγίου Σιλβέστρου 1ης τάξης (Αγία Έδρα). Τιμήθηκε επίσης με το Τάγμα των Τριών Αστεριών Πρώτης Κατηγορίας (Λετονία), Τάγμα του Λευκού Τριαντάφυλλου (Φινλανδία) και το Croix de guerre (Γαλλία)
Στις άλλες βραβεύσεις περιλαμβάνονται το τάγμα του Λατσπλέσις, 3η τάξης (Λετονία) και το αυστροουγγρικό Τάγμα του Ερυθρού Σταυρού.
Ιδιωτική ζωή
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1910 ο Μεϊερόβιτς παντρεύτηκε την Άννα Φίλχολντ, με την οποία απέκτησε τρία παιδιά, δύο αγόρια και ένα κορίτσι, τους Χέλμουτς, Ρούτα και Γκουνάρς. Στις 18 Φεβρουαρίου 1924 χώρισαν επίσημα, και στις 7 Ιουνίου του ίδιου έτους παντρεύτηκε την Κριστίνε Μπακμάνε.
Θάνατος
Ο Ζίγκφριντς Άννα Μεϊερόβιτς πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στις 22 Αυγούστου 1925 σε ηλικία 38 ετών. Το αυτοκίνητο με τον υπουργό, τον σοφέρ του, την πρώην γυναίκα του και τα παιδιά του από τον πρώτο του γάμο, αναχώρησαν από το Τουκούμς, όπου βρισκόταν το αρχοντικό της πρώην γυναίκας του, πηγαίνοντας προς τη θάλασσα. Περίπου 18 χλμ. από το Τουκούμς το αυτοκίνητο έπεσε από το δρόμο και ανατράπηκε. Ενώ οι άλλοι επιβάτες υπέστησαν μόνο μικρές μελανιές, ο υπουργός φαίνεται να συνθλίφθηκε από το όχημα, με αποτέλεσμα να σπάσει ο λαιμός του και να κοπεί ο νωτιαίος μυελός. Ο σοφέρ έπρεπε να τρέξει περίπου 2 χλμ. από το πλησιέστερο σπίτι, αλλά μέχρι να έρθει ο γιατρός, ο υπουργός είχε πεθάνει. Η χήρα του αυτοκτόνησε στις 2 Δεκεμβρίου 1925 και είναι θαμμένη δίπλα του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Λετονίας Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας
Προσωποποίηση
Ο όρος προσωποποίηση μπορεί να αναφέρεται:
Ρασίνγκ Κλουμπ ντε Φρανς
Η Ρασίνγκ Κλουμπ ντε Φρανς (γαλλικά: Racing Club de France, RCF) είναι γαλλικός αθλητικός σύλλογος με έδρα το Μπουά ντε Μπουλόν της κοινότητας Νεϊγί-συρ-Σεν στο Ιλ-ντε-Φρανς. Ιδρύθηκε το 1882 ως σύλλογος στίβου με την ονομασία «Ρασίνγκ Κλουμπ» (Racing Club) από μαθητές του λυκείου Κοντορσέ (Condorcet). Το 1885 μετονομάστηκε σε «Ρασίνγκ Κλουμπ ντε Φρανς» (Racing Club de France).
Έμβλημα
Το έμβλημα της Ρασίνγκ έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Γαλλίας
Νήσου Λευκωσίας
Η Νήσου είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Η κοινότητα έχει δικό της Κοινοτικό Συμβούλιο, ωστόσο η Νήσου και το γειτονικό Πέρα Χωριό αποτελούν ένα Σύμπλεγμα Κοινοτήτων, το Πέρα Χωρίου-Νήσου, το οποίο διοικείται από το Συμβούλιο Συμπλέγματος Κοινοτήτων Πέρα Χωρίου-Νήσου.
Θέρμα Λήμνου
Τα Θέρμα είναι θερμές ιαματικές πηγές που βρίσκονται κοντά στο χωριό Κορνός Λήμνου. Το νερό τους είναι κατάλληλο τόσο για ποσιμοθεραπεία όσο και για λουτροθεραπεία.
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Το Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους (αγγλικά: Petrified Forest National Park) είναι εθνικό πάρκο των ΗΠΑ το οποίο βρίσκεται στις κομητείες Ναβάχο και Απάτσι στην βορειοανατολική Αριζόνα. Η έδρα του πάρκου είναι περίπου 42 χιλιόμετρα ανατολικά του Χολμπρουκ, επί του διαπολιτειακού αυτοκινητοδρόμου 40, τη σιδηροδρομική γραμμή Southern Transcon της BNSF Railways, το ποταμό Πουέρκο και τον ιστορικό δρόμο των ΗΠΑ Route 66, οι οποίοι διασχίζουν όλοι το πάρκο περίπου από ανατολική προς δύση. Γνωστό για τις μεγάλες αποθέσεις απολιθωμένου ξύλου, το πάρκο καλύπτει περίπου 380 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιλαμβάνει ημιερημική στέπα θάμνων, καθώς και τα εξαιρετικά διαβρωμένα και πολύχρωμα Μπάντλαντς. Η περιοχή, η οποία στο βόρειο τμήμα της εκτείνεται στη Ζωγραφιστή Έρημο (Painted Desert), ανακηρύχθηκε εθνικό μνημείο το 1906 και εθνικό πάρκο το 1962. Περίπου 600.000 άνθρωποι επισκέπτονται το πάρκο κάθε χρόνο και να λαμβάνουν μέρος σε δραστηριότητες όπως φωτογράφιση αξιοθέατων και πεζοπορία με σακίδιο στην πλάτη.
Θέρμα Λήμνου
Γεωλογικά στοιχεία
Το νερό των Θέρμων αναβλύζει από δύο πηγές. Έρχεται από βάθος 1200 μέτρων κι έχει θερμοκρασία 42-44 βαθμών Κελσίου. Είναι ιαματικό και συνιστάται τόσο για λουτροθεραπεία (αρθρίτιδα, οστεοπόρωση, ρευματοπάθειες, αρθροπάθειες, σπονδυλαρθρίτιδα) όσο και για ποσιμοθεραπεία (νεφρολιθιάσεις, χολολιθιάσεις). Είναι άοσμο, χαμηλής σκληρότητας, ασθενώς ραδιενεργό και ελαφρά αλκαλικό με ΡΗ=8,55.
Νήσου Λευκωσίας
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο.
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Βρίσκεται σε μεσοσταθμικό υψόμετρο 1.650 μέτρων, το πάρκο έχει ξηρό και θυελλώδες κλίμα, με θερμοκρασίες που κυμαίνονται από τους 38°C το καλοκαίρι μέχρι θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν το χειμώνα. Περισσότερα από 400 είδη φυτών, κυρίως π.χ. Bouteloua gracilis και σποροβόλους. Η πανίδα περιλαμβάνει μεγάλα ζώα, όπως η αντιλοκάπρα, το κογιότ και ο ερυθρός λύγκας, και πολλά μικρότερα ζώα, όπως ο περόμυσκος, τα φίδια και οι σαύρες. Στο πάρκο απαντόνται εφτά είδη αμφιβίων και περισσότερα από 200 είδη πουλιών, μερικά από τα οποία είναι μόνιμοι κάτοικοι και πολλά από τα οποία είναι αποδημιτικά. Περίπου το ήμισυ του πάρκου έχει οριστεί άγρια φύση (wilderness).
Θέρμα Λήμνου
Γεωλογικά στοιχεία
Περιέχει ελάχιστη ποσότητα αλάτων, είναι διαυγές και εύγευστο. Χρησιμοποιείται ως πόσιμο από πολλούς Λημνιούς, οι οποίοι συρρέουν εκεί και γεμίζουν τα παγούρια τους από τις παλαιές κρήνες, που κατασκευάστηκαν με δαπάνη του αιγυπτιώτη Δημητρίου Χάμου το 1908.
Moody's Investors Service
Η Moody's Investors Service, που συχνά αναφέρεται ως Moody's, είναι οίκος αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και αποτελεί τμήμα της Moody's Corporation, που αντιπροσωπεύει την παραδοσιακή γραμμή της εταιρείας, των επιχειρήσεων και της ιστορικής επωνυμίας της. Η Moody's Investors Service παρέχει διεθνή οικονομική έρευνα για ομόλογα που εκδίδονται από τις εμπορικές και κυβερνητικές οντότητες και, μαζί με τη Standard & Poor's και τη Fitch, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, τους λεγόμενους και ως Big Three.
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Το Απολιθωμένο Δάσος είναι γνωστή για τα απολιθώματά του, ιδιαίτερα τους πεσμένους κορμούς δέντρων τα οποία έζησαν στη Ύστερη Τριαδική περίοδο, περίπου 225 εκατομμύρια χρόνια πριν. Τα ιζήματα που περιέχουν τους απολιθωμένους κορμούς αποτελούν μέρος του εκτεταμένου και πολύχρωμου σχηματισμού Τσίνλ (Chinle), από τον οποίο η Ζωγραφιστή Έρημος παίρνει το όνομά της. Ξεκινώντας από πριν περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια πριν, το Οροπέδιο του Κολοράντο, του οποίου το πάρκο είναι μέρος, ωθήθηκε προς τα πάνω από τεκτονικές δυνάμεις και άρχισε εκτίθεται σε αυξημένη διάβρωση. Όλα τα στρώματα πετρωμάτων του πάρκου πάνω από το σχηματισμό Τσινλ, εκτός από γεωλογικά πρόσφατα που βρίσκονται σε διάφορες περιοχές του πάρκου, έχουν αφαιρεθεί από τον αέρα και το νερό. Εκτός από τους απολιθωμένους κορμούς, απολιθώματα που βρέθηκαν στο πάρκο είναι από φτέρες του Ύστερου Τριαδικού, κύκας, γκίγκο και πολλά άλλα φυτά καθώς και πανίδα συμπεριλαμβανομένων των γιγαντιαίων ερπετών φυτοσαύρων, μεγάλα αμφίβια και τους πρώτους δεινόσαυρους. Παλαιοντολόγοι έχουν ανακάλυψη και μελέτη απολιθωμάτων του πάρκου από τις αρχές του 20ου αιώνα.
Νήσου Λευκωσίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Θέρμα Λήμνου
Ιστορικά στοιχεία
Από το ενδιαφέρον των περιηγητών που επισκέφτηκαν τη Λήμνο έχουμε τις πιο πολλές πληροφορίες για τα Θέρμα.
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Οι πρώτοι άνθρωποι που κατοίκησαν στην περιοχή του πάρκου έφτασαν τουλάχιστον 8.000 χρόνια πριν. Περίπου 2.000 χρόνια πριν, είχαν αρχίσει την καλλιέργεια καλαμποκιού στην περιοχή και λίγο αργότερα την οικοδόμηση σκαφτών σπιτιών στην περιοχή που θα γίνει το πάρκο. Αργότερα, έχτισαν κατοικίες πάνω από το έδαφος που ονομάζονται πουέμπλος. Παρά το γεγονός ότι η κλιματική αλλαγή προκάλεσε τους τελευταίους κατοίκους των πουέμπλος να τα εγκαταλείψουν περίπου το 1400 K.E., πάνω από 600 αρχαιολογικοί χώροι, συμπεριλαμβανομένων των πετρογλυφικών, έχουν ανακαλυφθεί στο πάρκο. Τον 16ο αιώνα, οι Ισπανοί εξερευνητές επισκέφθηκαν την περιοχή, καθώς και μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, μια ομάδα των ΗΠΑ είχε ερευνήσει μια διαδρομή Ανατολής-Δύσης μέσα από την περιοχή όπου το πάρκο βρίσκεται τώρα και σημείωσε τους απολιθωμένους κορμούς. Αργότερα, δρόμοι και σιδηροδρόμοι ακολούθησαν παρόμοιες διαδρομές και έδωσαν ώθηση στον τον τουρισμό και, πριν από το πάρκο προστατευθεί, σε μεγάλης κλίμακας απομάκρυνση των απολιθωμάτων. Η κλοπή απολιθωμένων ξύλων παραμένει ένα πρόβλημα στον 21ο αιώνα.
Moody's Investors Service
Η εταιρεία κατατάσσει την πιστοληπτική ικανότητα των δανειοληπτών χρησιμοποιώντας μια τυποποιημένη βαθμολογική κλίμακα που μετρά την αναμενόμενη ζημία των επενδυτών σε περίπτωση αθέτησης των υποχρεώσεων. Η Moody's Investors Service βαθμολογεί χρεόγραφα σε διάφορα τμήματα της αγοράς που συνδέονται με δημόσια και εμπορικά χρεόγραφα στην αγορά ομολόγων. Αυτές περιλαμβάνουν την κυβερνητικά, δημοτικά και εταιρικά ομόλογα, διαχείριση επενδύσεων, όπως αμοιβαία κεφάλαια της χρηματαγοράς, κεφάλαια σταθερού εισοδήματος και αντισταθμιστικά κεφάλαια τα λεγόμενα και ως hedge funds, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων τραπεζών και των μη τραπεζικών εταιρειών χρηματοδότησης και κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων σε διαρθρωμένα οικονομικά. Η βαθμολογική κλίμακα του συστήματος αξιολόγησης κυμαίνεται από ΑΑΑ έως C, με το Aaa είναι η υψηλότερη ποιότητα και το C η χαμηλότερη ποιότητα.
Θέρμα Λήμνου
Ιστορικά στοιχεία
Εκεί λειτουργούσαν λουτρά από το 1548, τουλάχιστον. Τότε αναφέρεται από τον Belon ότι υπήρχε ένα μικρό δωμάτιο αποδυτηρίων κι ένας θολωτός θάλαμος με μια πέτρινη μπανιέρα, τα οποία σώζονται μέχρι σήμερα δίπλα σε νεότερα κτίρια.
Moody's Investors Service
Η Mood'y ιδρύθηκε από τον Τζον Μούντι το 1909 για την παραγωγή εγχειριδίων στατιστικών στοιχείων που σχετίζονται με μετοχές, ομόλογα και αξιολογήσεις ομολόγων. Το 1975, η εταιρεία αναγνωρίστηκε ως ένας Εθνικά Αναγνωρισμένος Οργανισμός Στατιστικής Αξιολόγησης (NRSRO) από την Αμερικανική Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς. Μετά από αρκετές δεκαετίες υπό την ιδιοκτησία της Dun & Bradstreet, η Moody's Investors Service έγινε διακριτή εταιρεία το 2000, ενώ Mood'y Corporation έγινε εταιρεία χαρτοφυλακίου.
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Γεωγραφία
Το Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους βρίσκεται στα σύνορα των Κομητειών Απάτσι και Ναβάχο στη βορειοανατολική Αριζόνα. Το πάρκο έχει μήκος περίπου 50 χιλιόμετρα από το βορρά στο νότο και το πλάτος του κυμαίνεται από ένα μέγιστο περίπου 19 χιλιομέτρων στα βόρεια, σε ένα ελάχιστο περίπου ενός μιλίου (1,6 χλμ.) κατά μήκος ενός στενού διαδρόμου ανάμεσα στο βόρειο και το νότιο τμήμα, όπου το πάρκο διευρύνεται και πάλι σε περίπου 6 με 8 χιλιόμετρα.
Moody's Investors Service
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις των ΗΠΑ
Θέρμα Λήμνου
Ιστορικά στοιχεία
Το έτος εγίρας 1195 ξεκίνησε στις 16 Δεκεμβρίου 1780. Συνεπώς, τα έργα του Χασάν έγιναν το 1781. Μια δεύτερη επιγραφή περιγράφει την ανακαίνιση των λουτρών. Έχει χρονολογία 1255 έτους εγίρας, το οποίο ξεκίνησε στις 4 Μαρτίου 1839.
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Γεωγραφία
Ο Διαπολιτειακός Αυτοκινητόδρομος I-40, πρώην U.S. Route 66, ο σιδηρόδρομος της BNSF και ο ποταμός Πουέρκο διχοτομούν το πάρκο γενικά από ανατολά προς δυσμάς, κατά μήκος μιας παρόμοιας διαδρομής. Η Ανταμάνα, μια πόλη-φάντασμα, είναι περίπου 1,5 χιλιόμετρο δυτικά του πάρκου, κατά μήκους σιδηρόδρομου της BNSF. Το Χόλμπρουκ, περίπου 42 χιλιόμετρα δυτικά από την έδρα του πάρκου, κατά μήκος I-40, είναι η κοντινότερη πόλη. Ο Παρκ Ρόουντ, που διχοτομεί το πάρκο σε γραμμή Βορρά-Νότου, διατρέχει μεταξύ του Ι-40 κοντά στην έδρα του πάρκου στο βόρεια και του U.S. Route 180 στα νότια. Ο ιστορικός Highway 180, μια προηγούμενη ευθυγράμμιση της σύγχρονης διαδρομής, διασχίζει το νότιο άκρο του πάρκου. Όπως και ο Route 66, είναι σε κακή κατάσταση και είναι κλειστός. Πολλοί χωματόδρομοι συντήρησης, κλειστοί για το κοινό, τέμνουν τον Παρκ Ρόουντ σε διάφορα σημεία.
Θέρμα Λήμνου
Ιστορικά στοιχεία
Τα λουτρά αναφέρουν, επίσης, ο Choiseul-Gouffier (1785 ως Therma), ο Hunt (1801), ο οποίος τα επισκέφθηκε και διαπίστωσε ότι λούζονταν αρκετοί άνθρωποι καθώς και όλοι οι προαναφερθέντες επισκέπτες του νησιού είτε ως Θέρμα είτε με την τουρκική ονομασία Lidja (Λίτζα).
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Γεωγραφία
Το πάρκο έχει έκταση περίπου 380 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Το Έθνος Ναβάχο συνορεύει με το πάρκο στα βόρεια και βορειοανατολικά. Κρατική γη, ομοσπονδιακές εκτάσεις ελέγχονται από το γραφείο διαχείρισης γης των ΗΠΑ, καθώς και ιδιωτικές εκτάσεις, μεγάλο μέρος των οποίων χρησιμοποιείται για την εκτροφή βοοειδών, συνορεύουν επίσης με το πάρκο. Το υψόμετρο του πάρκου κυμαίνεται από το χαμηλό των 1.630 μέτρων στον ποταμό Πουέρκο μέχρι το υψηλό των 1.900 μέτρων στο Ροκ Πάιλοτ. Το μέσο υψόμετρο είναι περίπου 1.650 μέτρα. Η μορφολογία του εδάφους ποικίλλει από ήπια λοφώδη και μεγάλες αποθέσεις απολιθωμένων κορμών στο νότο στα διαβρωμένα Μπάντλαντς στο βορρά. Οι περισσότεροι χείμμαροι του πάρκου εκβάλλουν στον ποταμό Πουέρκο. Στο νότιο τμήμα του πάρκου, οι Κόττονγουντ Γουός και Τζίμ Καμπ Γουός εκβάλλουν στον ποταμό Μικρό Κολοράντο.
Θέρμα Λήμνου
Ιστορικά στοιχεία
Οι γυναίκες τα χρησιμοποιούσαν σε διαφορετικές ημέρες από τους άντρες. Ο De Launay (1898) περιγράφει τη σκηνή που φθάνουν με τα γαϊδούρια τους φορώντας μακριές κυματιστές ρόμπες σαν πυργοδέσποινες του μεσαίωνα, ο δε Fredrich δεν μπόρεσε να τα επισκεφθεί, διότι ήταν η ώρα των γυναικείων λουτρών.
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Γεωλογία
Το Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους είναι γνωστό για τα απολιθώματα του, ειδικά των πεσμένων δένδρων που έζησαν κατά την Ύστερη Τριαδική περίοδο του Μεσοζωικού αιώνα, περίπου 225 εκατομμύρια χρόνια πριν. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ​​η περιοχή που είναι τώρα το πάρκο ήταν κοντά στον ισημερινό στη νοτιοδυτική άκρη της υπερηπείρου Παγγαίας, και το κλίμα της ήταν υγρό και υπο-τροπικό. Αυτό που αργότερα έγινε η βορειοανατολική Αριζόνα ήταν μια χαμηλή πεδιάδα που πλαισιώνόταν από βουνά στα νότια και νοτιοανατολικά και μια θάλασσα στα δυτικά. Ρέματα που έρεαν σε όλη την πεδιάδα από τα υψίπεδα απέθεταν ανόργανα ιζήματα και οργανικές ύλες, όπως δέντρα, καθώς και άλλα φυτά και ζώα που είχαν μπει ή πέσει στο νερό. Αν και η περισσότερη οργανική ουσία αποσυντίθεται γρήγορα ή καταναλώνεται από άλλους οργανισμούς, μπορεί να θαφτεί τόσο γρήγορα ώστε να παραμένει άθικτη και να απολιθωθεί. Εντός του πάρκου, τα ιζήματα που περιέχουν τους απολιθωμένους κορμούς από τους οποίους το πάρκο πήρε το όνομά του είναι μέρος του Σχηματισμού Τσινλ. thumb|250px|left|Τα Μπάντλαντς από το σημείο Τάβα Ο πολύχρωμος Σχηματισμός Τσινλ, ο οποίος βρίσκεται στην επιφάνεια σε πολλά μέρη στις νοτιοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες και από τον οποίο η Ζωγραφιστή Έρημος παίρνει το όνομά της, έχει πάχος μέχρι και 250 μέτρα στο πάρκο. Αποτελείται από μια ποικιλία από ιζηματογενή πετρώματα όπως στρώματα από μαλακό, λεπτόκοκκο ιλυόλιθο και αργιλόλιθο -πολλής από τον οποίο είναι μπεντονίτης- καθώς και σκληρότερους ψαμμίτες και κροκαλοπαγή και ασβεστόλιθο. Εκτεθειμένα στον άνεμο και το νερό, τα πετρώματα διαβρώνονται με διαφορετικούς στα Μπάντλαντς, το οποίο αποτελείται από βράχους, ρεματιές, οροπέδια, λόφους και στρογγυλεμένες λόφους. Ο άργιλος από μπεντονίτη, που φουσκώνει όταν βραχεί και συρρικνώνεται όταν στεγνώνει προκαλεί την κίνηση της επιφάνειας και ρωγμές που αποθαρρύνει την ανάπτυξη των φυτών. Η έλλειψη βλάστησης κάνει το σχηματισμό ιδιαίτερα ευαίσθητο στις καιρικές συνθήκες.
Εθνική Κουρασάο (ποδόσφαιρο ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Κουρασάο Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Βόρειας Αμερικής
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Γεωλογία
Περίπου 60 εκατομμύρια χρόνια πριν, τεκτονικές μετακινήσεις του φλοιού της Γης άρχισαν την ανύψωση του Οροπεδίου του Κολοράντο. Τελικά μέρη του οροπεδίου ανήλθαν σε υψόμετρο μεγαλύτερο από 3.000 μέτρα πάνω από τη στάθμη της θάλασσας. Αυτή η στρέβλωση της επιφάνειας της Γης οδήγησε στη σταδιακή και συνεχή καταστροφή του οροπεδίου από τη διάβρωση. Μια ασυνέχια περίπου 200.000.000 ετών λαμβάνει χώρα εντός του πάρκου, όπου η διάβρωση έχει αφαιρέσει όλα τα στρώματα βράχου πάνω από το σχηματισμό Τσινλ εκτός από γεωλογικά πρόσφατα στρώματα. Ο Σχηματισμός Μπινταχότσι (Bidahochi), ηλικίας 8 - 4 εκατομμυρίων ετών, βρίσκονται ακριβώς πάνω στηρίζεται ακριβώς στην κορυφή του Σχηματισμού Τσιλ, ενώ τα πετρώματα που προέρχονται από την Ιουρασσική και Κρητιδική περίοδο και μεγάλο μέρος του Τριτογενούς απουσιάζουν. thumb|250px|Η Ζωγραφισμένη Έρημος και μερικοί κορμοί, όπως φαίνονται από την Μπλου Μέσα Κατά τη διάρκεια της εναπόθεσης του σχηματισμού Μπινταχότσι, μια μεγάλη λίμνη κάλυπτε μεγάλο μέρος της βορειοανατολικής Αριζόνα. Τα παλαιότερα (κάτω) στρώματα του σχηματισμού αποτελούνται από ποτάμιες και λιμναίες αποθέσεις λάσπης, άμμου και αργίλου. Τα νεότερα (άνω) στρώματα περιέχουν τέφρα και λάβα από τα ηφαίστεια που εξερράγησαν κοντά στην περιοχή αλλά και τόσο μακριά όσο η νοτιοδυτική Νεβάδα. Παρά το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος του σχηματισμού Μπινταχότσι έκτοτε έχει διαβρωθεί, ένα μικρό μέρος του εμφανίζεται στο βόρειο τμήμα του πάρκου - κοντά στην περιοχή του Ροκ Πάιλοτ και στην άκρη της Ζωγραφιστής Ερήμου. Εκτεθειμένα εξαιτίας της διάβρωσης του Μπινταχότσι είναι ηφαιστειακές γεωμορφές που ονομάζονται μάαρ (σχεδόν κυκλικοί ηφαιστειακοί κρατήρες εκρηκτικής προέλευσης με επίπεδο πυθμένα). Ένα μάαρ μπορεί να φανεί από το σημείο παρατήρησης Πιντάδο.
Κατά τη διάρκεια της Τεταρτογενούς περιόδου (από 1,8 εκατομμύρια χρόνια μέχρι σήμερα), οι αποθέσεις αερομεταφερόμενης άμμου και λάσπης κάλυψαν ένα μεγάλο μέρος των σχηματισμών Τσινλ και Μπινταχότσι. Οι παλαιότεροι αμμόλοφοι κυμαίνονται σε ηλικία από 500.000 χρόνια σε μεγαλύτερα υψόμετρα στο βόρειο τμήμα του πάρκου μέχρι περίπου 10.000 χρόνια στις αμμώδεις λεκάνες απορροής, όπως στο Λιθόδενδρον Γουός. Σταθεροποιημένοι από την βλάστηση, οι νέοι αμμόλοφους με ηλικία περίπου 1.000 ετών βρίσκονται σε όλο το πάρκο.
Απολιθώματα
left|thumb|250px|Απολιθωμένος κορμός Κατά το Ύστερο Τριαδικό, πεσμένα δέντρα που συσσωρεύονταν στα ποτάμια σε ό, τι έγινε το πάρκο θάφτηκαν περιοδικά από ιζήματα περιείχαν ηφαιστειακή τέφρα. Τα υπόγεια ύδατα διέλυσαν το διοξείδιο του πυριτίου, με αποτέλεσμα να σχηματίζονται κρύσταλλοι χαλαζία που αντικατέστησαν σταδιακά την οργανική ύλη. Ίχνη οξειδίου του σιδήρου και άλλων ουσιών σε συνδυασμό με το διοξείδιο του πυριτίου έχουν δημιουργήσει ποικίλα χρώματα στο απολιθωμένο ξύλο.
Στο Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους, το μεγαλύτερο μέρος των κορμών στο πάρκο διατήρησε την αρχική εξωτερική του μορφή κατά τη διάρκεια της απολίθωσης, αλλά έχασε την εσωτερική του δομή. Ωστόσο, ένα μικρό κλάσμα των κορμών και τα περισσότερα από τα απολιθωμένα οστά ζώων του πάρκου έχουν κύτταρα και άλλους χώρους που είναι γεμάτοι με μεταλλικά στοιχεία, αλλά εξακολουθούν να διατηρούν μεγάλο μέρος της αρχικής οργανικής δομής τους. Με αυτά τα μονιμοποιημένα απολιθώματα είναι δυνατόν να μελετηθεί η κυτταρική δομή των αρχικών οργανισμών με τη βοήθεια ενός μικροσκοπίου. Και άλλα οργανικά υλικά - συνήθως φύλλα, σπόροι, κώνοι, γύρη, σπόρια, μικρά κλαδιά, τα ψάρια, έντομα και ζώα - έχουν διατηρηθεί στο πάρκο ως απολιθώματα συμπίεσης, τα οποία ισοπεδώθηκαν από το βάρος των υπερκείμενων ιζημάτων μέχρι να μείνει μόνο μια λεπτή μεμβράνη παραμένει στο πέτρωμα.
Μεγάλο μέρος του απολιθωμένου ξύλου του πάρκου προέρχεται από το είδος Araucarioxylon arizonicum (Αραουκαριόξυλον την Αριζόνας), ενώ απολιθώματα στο βόρειο τμήμα του πάρκου προέρχονται από τα είδη Woodworthia arizonica και Schilderia adamanica. Τουλάχιστον εννέα είδη των απολιθωμένων δέντρων από το πάρκο έχουν εντοπιστεί· όλα έχουν εξαφανιστεί. Το πάρκο έχει πολλά άλλα είδη απολιθωμάτων, εκτός από τα δέντρα. Ο σχηματισμός Τσινλ, που θεωρείται ένα από τα πλουσιότερα κοίτασμα απολιθωμένων δέντρων του Ύστερου Τριαδικού στον κόσμο, περιέχει περισσότερες από 200 απολιθωμένες ταξινομικές βαθμίδες φυτών. Ομάδες φυτών που εκπροσωπούνται στο πάρκο περιλαμβάνουν τα λυκόποδα, τις φτέρες, τα κύκας, τα κωνοφόρα, τα γκίγκο, καθώς και αταξινόμητες μορφές. Το πάρκο έχει επίσης να επιδείξει πάρα πολλά απολιθωμένα σπονδυλωτά, συμπεριλαμβανομένων των γιγαντιαίων κροκοδειλόμορφων ερπετών, τους φυτόσαυρους, των μεγάλων αμφιβίων Buettneria και των πρώτων δεινοσαύρων, και ασπόνδυλα, όπως τα σαλιγκάρια του γλυκού νερού και τα μύδια.
Προ Η.Π.Α.
thumb|250px|Τα ερείπια του Πουέρκο Πουέμπλο Περισσότεροι από 600 αρχαιολογικοί χώροι έχουν βρεθεί εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου Απολιθωμένου Δάσους. Τα στοιχεία δείχνουν ότι οι πρώτοι κάτοικοι του πάρκου έφθασαν τουλάχιστον 8.000 χρόνια πριν. Δύο αιχμές τύπου Φόλσομ, τα πρώτα ευρήματα των παλαιοινδιάνων που βρέθηκαν στο πάρκο, είναι τουλάχιστον τόσο παλιές. Από το 6000 π.Χ. και 1 μ.Χ., που αντιστοιχεί στην Αρχαϊκή-Πρώιμη Εποχή Καλαθοποιίας, νομαδικές ομάδες έφτιαξαν εποχιακούς καταυλισμούς στο Απολιθωμένο Δάσος στο οποίο κυνηγούσαν τα μικρά θηράματα, όπως τα κουνέλια, αντιλόπες και τα ελάφια και μάζευαν σπόρους από άγρια φυτά. Περίπου 150 π.Χ., άρχισε η καλλιέργεια καλαμποκιού στην περιοχή. Έως την 1η Κ.Ε., όταν οι τεχνικές καλλιέργειας βελτιώθηκαν, κάποιοι έχτισαν σπίτια στο Απολιθωμένο Δάσος και άρχισε να μείνουν εκεί όλο το χρόνο.
Οι πρώτοι αγρότες από την Β΄ Πρώιμη Εποχή Καλαθοποιίας έζησαν στο Απολιθωμένο Δάσος από περίπου το 1 Π.Κ. μέχρι περίπου το 800 Κ.Χ.. Έφτιαξαν υπόσκαφα σπίτια σε λιγότερες από 100 θέσεις, πρώτα σε οροπέδια και άλλα σημεία με θέα και αργότερα στη βάση των γκρεμών και σε πεδινές περιοχές, όπου το έδαφος ήταν καλύτερο. Όταν οι κλιματικές συνθήκες επιδεινώθηκαν για τη γεωργία μεταξύ του 750 και 900 Κ.Χ., οι οικισμοί άλλαξαν με την πρώτη εποχή των Πουέμπλο. Αντίθετα με τα υπόσκαφα σπίτια, οι οικοδόμοι Πουέμπλα κατασκεύασαν υπέργεια σπίτια και αποθήκες που μπορεί να ήταν σε θέση να αποθηκεύσουν τρόφιμα για περισσότερο από ένα έτος. Την ίδια στιγμή, οι κλιματικές συνθήκες άλλαξαν πάλι, αυτή τη φορά προς το καλύτερο, μεταξύ 900 και 1275 Κ.Χ.. Περισσότερα από 200 σημεία στα οποία χτίστηκαν Πουέμπλο έχουν εντοπιστεί στο πάρκο σε μια μεγάλη ποικιλία από τοποθεσίες, στις εκβολές των χειμάρων, κοντά σε πηγές, καθώς και σημεία όπου το αμμώδες έδαφος συγκρατεί νερό. thumb|220px|left|Πετρογλυφικά Αρχικά, στις περισσότερες θέσεις υπήρχαν κατοικίες στις οποίες ζούσε μια οικογένεια, αλλά καθώς τα εδάφη εξαντλήθηκαν πολλές περιοχές εγκαταλείφθηκαν περίπου το 1250 Κ.Ε. και δημιουργήθηκαν μεγάλα Πουέμπλος με πολλά δωμάτια κοντά σε πιο αξιόπιστη πηγές νερού. Δύο από αυτά τα μεγάλα πουέμπλος κατασκευάστηκαν, ένα που ονομάζεται Στόον Αξ και βρίσκεται περίπου 0,5 μίλι (0,8 χιλιόμετρα) ανατολικά του πάρκου, και ένα άλλο στο Πουέρκο Πουέμπλο, το οποίο έχει θέα στον ποταμό Πουέρκο κοντά στο κέντρο του πάρκου. Εκεί έχτισαν περίπου 100 μονόχωρα δωμάτια γύρω από μια ανοικτή πλατεία. Τα δωμάτια δεν είχαν παράθυρα ή πόρτες, αλλά το καθένα η είσοδος σε αυτά γινόταν με την άνοδο σε μια σκάλα και κάθοδος μέσα από μια τρύπα στην οροφή. Στο απόγειό τους, ίσως και 200 άνθρωποι ζούσαν σε αυτό το πουέμπλο. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, το επίμονα ξηρό κλίμα οδήγησε στην μετανάστευση και οι τελευταίοι κάτοικοι εγκατέλειψαν το Πουέρκο Πουέμπλο περίπου το 1380 Κ.Ε.
Στο Πουέρκο Πουέμπλο και πολλές άλλες τοποθεσίες μέσα στο πάρκο, πετρογλυφικά -εικόνες, σύμβολα ή σχέδια - έχουν χαραχθεί ή σκαλιστεί σε πέτρινες επιφάνειες, συχνά σε μια πατίνα γνωστή ως βερνίκι της ερήμου. Τα περισσότερα από τα πετρογλυφικά στο Εθνικό πάρκο Απολιθωμένου δάσους πιστεύεται ότι είναι μεταξύ 650 και 2.000 ετών.
Από τον 16ο μέχρι και τον 18ο αιώνα, εξερευνητές που αναζητούσαν διαδρομές μεταξύ των ισπανικών αποικιών κατά μήκος του Ρίο Γκράντε στα νοτιοανατολικά και τις ισπανικές αποικίες στις ακτές του Ειρηνικού προς τα δυτικά διέρχονταν κοντά ή μέσα από την περιοχή, την οποία ονόμασαν Ελ Δεσιέρτο Πιντάδο, Η Ζωγραφισμένη Έρημος. Ωστόσο, η παλαιότερη ισπανική καταγραφή του χώρου του πάρκου, χρονολογείται μόνο από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Η.Π.Α.
thumb|220px|ο χείμαρος Λιθόδενδρο Αφότου οι Νοτιοδυτικές πολιτείες έγιναν μέρος των ΗΠΑ, εξερευνητές συνέχισαν να αναζητούν διαδρομές Ανατολής-Δύσης κατά μήκος του 35ου παραλλήλου. Το 1853, μια ομάδα με επικεφαλής τον Αντιστράτηγο του αμερικανικού στρατού Γούιπλ Άμιελ ερεύνησε έναν αμμώδη χείμαρρο στο βόρειο τμήμα του Απολιθωμένου Δάσους. Τόσο εντυπωσίασε ο Γουίπλ από το απολιθωμένο δάσος στις όχθες του χειμάρου που το ονόμασε Λιθόντεντρον Κρηκ (ρέμμα του πέτρινου δέντρου). Ο γεωλόγος Ζουλς Μάρκου, μέλος της αποστολής Γουίπλ, παρατήρησε ότι τα απολιθωμένα δέντρα ήταν από το Τριαδικό.
Τηλέμαχος (αποσαφήνιση)
Αναφορές στη μυθολογία:
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Η.Π.Α.
Μια λίγο μεταγενέστερη διαδρομή κατά μήκος του παραλλήλου ήταν ένας δρόμος, που χτίστηκε μεταξύ 1857 και 1860 για την πειραματική χρήση των καμήλων στις μεταφορές. Στα τέλη του 19ου αιώνα, οι έποικοι και ιδιωτικές εταιρείες αμαξών ακολούθησαν παρόμοιες διαδρομές Ανατολής-Δύσης. Άνθρωποι που έμειναν στην περιοχή ανέπτυξαν βοοειδή αγροκτήματα στα λιβάδια, και τα βοοειδή βόσκουν στο Απολιθωμένο Δάσος μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα.
Τηλέμαχος (αποσαφήνιση)
στη θεολογία:
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Η.Π.Α.
Επίσης, κοντά στο 35ο παράλληλο ήταν ο σιδηρόδρομος Ατλαντικού και του Ειρηνικού. Το άνοιγμά του στις αρχές της δεκαετίας του 1880 οδήγησε στην ίδρυση πόλεων όπως το Χόλμπρουκ και η Ανταμάνα. Οι επισκέπτες μπορούσαν να σταματήσουν στο σταθμό της Ανταμάνα, να κλείσουν ένα δωμάτιο ξενοδοχείου και να κάνουν μια περιοδεία του σε αυτό που ονομαζόταν τότε το Δάσος του Χαλκιδόνιου λίθου. Με τα χρόνια, η γραμμή άλλαξε χέρια, και έγινε ο Σιδηρόδρομο Άτσισον, Τοπίκα και Σάντα Φε και στη συνέχεια τον αγόρασε η BNSF. Περισσότερα από 60 τρένα της BNSF, τα οποία ως επί το πλείστον μεταφέρουν εμπορευμάτα, περνούν μέσα από το πάρκο κάθε μέρα. Ο αμερικανικός Route 66, πρώην διηπειρωτικός αυτοκινητόδρομος που αναπτύχθηκε το 1926 ως τμήμα του National Old Trails Road, ήταν παράλληλος με τις γραμμές του τρένου μέχρι που έπαψε να χρησιμοποιείται το 1985. Το πάρκο έχει διατηρήσει μέσα στα όριά της ένα μικρό χορτιασμένο τμήμα του δρόμου. Ο διαπολιτειακός 40, που διασχίζει το πάρκο, αντικατέστησε την παλαιότερη εθνική οδό. thumb|250px|left|Μνημείο για τον Route 66 στο Εθνικό Πάρκο Η αύξηση του τουριστικού και εμπορικού ενδιαφέροντος στο απολιθωμένο ξύλο στα τέλη του 19ου αιώνα άρχισε να ανησυχήσει τους κατοίκους της περιοχής. Το 1895, το νομοθετικό σώμα του Εδάφους της Αριζόνας ζήτησε από το Κογκρέσο των ΗΠΑ τη δημιουργία ενός εθνικού πάρκου για το Απολιθωμένο Δάσος. Παρά το γεγονός ότι η πρώτη αυτή προσπάθεια απέτυχε, το 1906 η πράξη Αρχαιοτήτων που υπεγράφη από τον Πρόεδρο Θεόδωρο Ρούσβελτ χρησιμοποιήθηκε για να δημιουργήσει το Εθνικό Μνημείο Απολιθωμένου Δάσους. Μεταξύ του 1934 και του 1942, το ομοσπονδιακό Σώμα Πολιτικών Μηχανικών κατασκεύασε δρόμους, μονοπάτια και τις κατασκευές στο μνημείο, και η κυβέρνηση απέκτησε επιπλέον γης στον τομέα της Ζωγραφισμένης Ερήμου. Το μνημείο έγινε εθνικό πάρκο το 1962. Έξι χρόνια μετά την υπογραφή της πράξης Άγριας Φύσης το 1964 από τον Πρόεδρο Λίντον Τζόνσον, περιοχές άγριας φύσης (όπου η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι περιορισμένη), ορίστηκαν στο πάρκο. Το 2004, ο Πρόεδρος Τζορτζ Μπους ο νεότερος υπέγραψε νομοσχέδιο που επιτρέπει την ενδεχόμενη επέκταση του πάρκου από 93.353 έικρ (378 km²) σε 218.533 έικρ (περίπου 884 km²). Η κλοπή απολιθωμένου ξύλου εξακολουθεί να είναι ένα πρόβλημα. Παρά τη φρούρηση από επτά φύλακες της Εθνικής Υπηρεσίας Πάρκων, φράκτες, τα προειδοποιητικά σημάδια και την απειλή ενός προστίμου 325 δολαρίων, περίπου 11 τόνοι απολιθωμένου ξύλου κλέβονται από το απολιθωμένο δάσος κάθε χρόνο.
Τηλέμαχος (αποσαφήνιση)
σε άλλα πρόσωπα:
στην τέχνη:
Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους
Η.Π.Α.
Ο Τζέσε Γούλτερ Φιουκς, ο πρώτος αρχαιολόγος που επισκέφτηκε τα ερείπια του Πουέρκο, προέβλεψε στα τέλη του 19ου αιώνα και ότι θα δώσει πολλά αντικείμενα. Ο Τζον Μούιρ διεξήγαγε τις πρώτες ανασκαφές στο 1905-1906. Παρά το γεγονός ότι δεν είχε δημοσιεύσει τα ευρήματά του, κάλεσε την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να προστατεύσει Απολιθωμένο Δάσος. Επαγγελματικό αρχαιολογικό έργο στο πάρκο ξεκίνησε στις αρχές του 20ου αιώνα, όταν ο Γουόλτερ Χαφ πραγματοποίησε ανασκαφές στα ερείπια του Πουέρκο και σε άλλες τοπποθεσίες. Το 1919, ένα κρανίο φυτόσαυρου ανακαλύφθηκε κοντά στο Μπλου Μέσα στο Απολιθωμένο Δάσος και εστάλη στο Μουσείο Παλαιοντολογίας στο Μπέρκλεϊ, Καλιφόρνια. Το 1921, η Άννι Αλεξάντερ, ιδρύτρια του μουσείου, επισκέφθηκε τη Μπλου Μέσα για να συλλέξει περισσότερα από φυτόσαυρους και άλλα δείγματα. Αυτό οδήγησε σε περαιτέρω ανασκαφές από τον παλαιοντολόγο Τσαρλς Καμπ. Από τότε, περισσότερες από 250 τοποθεσίες απολιθωμάτων έχουν επιβεβαιωθεί ότι υπάρχουν στο πάρκο. Στη δεκαετία του 1930, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης Έργων χρηματοδότησε την έρευνα στο πάρκο από τους αρχαιολόγους Μέρα και Κονγκούβ. Μια επανέρευνα της Εθνικής Υπηρεσίας Πάρκων στο Απολιθωμένο Δάσος στις αρχές του 1940 εντοπίστησε τα περισσότερες από τις θέσεις με μεγάλα πέτρινα ερείπια, και μεταγενέστερες έρευνες μετά το 1978 έχουν εντοπιστεί συνολικά περισσότερες από 600 τοποθεσίες με τέχνεργα, πολλά από αυτά μικρά. Οι παλαιοντολιγικές και αρχαιολογικές έρευνα συνεχίζονται στο πάρκο τον 21ό αιώνα.
Χλωρίδα
thumb|left|220px|Πλούσια βλάστηση στα όρια των Μπάντλαντς Μια έρευνα του 2005 βρήκε στο πάρκο 447 είδη χλωρίδας, από τα οποία 57 είδη είναι εισβολείς. Παρά το γεγονός ότι το πάρκο είναι γνωστό για τα απολιθώματα και διαβρωμένα Μπάντλαντς, ο κυρίαρχος βιότοπός του είναι η ημιέρημη στέπα θάμνων. Προστατευμένο από την ανάπτυξη και την υπερβόσκηση για πολλά χρόνια, το πάρκο έχει μερικούς από τις καλύτερους λειμώνες στη βορειοανατολική Αριζόνα. Στο βόρειο τμήμα του πάρκου, τα ηφαιστειογενή εδάφη του Σχηματισμού Μπιντχότσι υποστηρίζουν την ανάπτυξη των φυτών στα όρια της Ζωγραφισμένης Ερήμου. Σε αντίθεση με τα σχετικά γυμνά Μπάντλαντς παραπέρα, το χείλος καλύπτεται με θάμνους, μικρά δέντρα, χόρτα και βότανα.
Τα κυρίαρχα φυτά στο πάρκο περιλαμβάνουν περισσότερα από 100 είδη χλόης, πολλά από τα οποία αυτόχθονα. Μεγαλώνοντας ανάμεσα στα χόρτα ανθίζουν είδη όπως ο οινοθήρας, ο κρίνος καλόχορτος και μπλε λινάρι και θάμνοι, όπως η αρτεμισία, η αλιμιά και ο χρυσόθαμνος. Μεταξύ της μεγάλης ποικιλίας των αγρωστωδών είναι ιθαγενές πολυετή είδη χλόης, Bouteloua gracilis, Bouteloua curtipendula, ο σποροβόλος, η λεπτοχλόη και η θαμνώδης Muhlenbergia porteri. Τα είδη εισβολείς που παραγκωνίζουν να ιθαγενή είδη με βραδύτερη εξάπλωση είναι το ετήσιο φυτό εραγρώστις και φυτά του γένους Bromus.
Δέντρα και θάμνοι αναπτύσσονται σε παρόχθιες ζώνες κατά μήκος των χειμάρων του πάρκου. Ιτιές και λεύκες είναι τα μεγαλύτερα φυτά, μαζί με καλάμια και βούρλα. Εδώ η εισβολή από αλμυρίκια απειλεί τα ενδημικά φυτά εξαιτίας των μεγάλων αριθμών του, καθώς καταλώνει το μεγαλύτερο μέρος του διαθέσιμου νερού και το αλάτι που απομακρύνεται από τα φύλλα του οδηγεί σε αύξηση της αλατότητας του εδάφους.
Πανίδα
Μερικά από τα μεγαλύτερα ζώα που ζουν στα λιβάδια είναι οι αντιλοκάπρες, τα κουνέλια της Καλιφόρνιας, ο κυνόμυς του Γκάνισον, το κογιότ, οι λύγκες και οι αλεπούδες. Οι αντιλοκάπρες, τα ταχύτερα ζώα της ξηράς στη Βόρεια Αμερική, είναι μπορούν να φτάσουν τα 97 χ.α.ώ. στο σπριντ. Τα αιμοφόρα αγγεία στα τεράστια, με λεπτά τοιχώματα αυτιά των κουνελιών δρουν ως εναλλάκτες θερμότητας. Αυτοί οι λαγοί είναι γνωστοί για τις εκρήξεις ταχύτητάς τους, τα μακράς άλματα και η κίνηση σε ζιγκ-ζαγκ, τα οποία έχουν σκοπό να τους προστατεύσουν από να τους πιάσουν οι χρυσαετοί και άλλα αρπακτικά ζώα. Οι κυνόμυες του Γκάνισον ζουν σε μεγάλες αποικίες ή «πόλεις», κοντά στις οποίες πολλοί άλλα είδη βρίσκουν τροφή και καταφύγιο. Τα Κογιότ τρέφονται σε μεγάλο βαθμό με τρωκτικά, αλλά και τρώνε φρούτα, ερπετά, έντομα, μικρά θηλαστικά, πουλιά και ψοφίμια.
Οι λύγκες και τα φίδια γόφερ (Pituophis catenifer) κυνηγούν μικρότερα ζώα, όπως ποντίκια και το είδος σκιούρου Ammospermophilus leucurus στις παρόχθιες ζώνες του πάρκου. Οι νυχτερίδες Parastrellus hesperus τρέφονται με έντομα, και ωχρές νυχτερίδες τρώνε σκαθάρια, σαρανταποδαρούσες, τζιτζίκια, αλογάκια της παναγίας, σκορπιούς και άλλα αρθρόποδα. Στην άκρη της Ζωγραφισμένης Ερήμου, μικρά ζώα βρίσκουν τροφή και καταφύγιο ανάμεσα στα πυκνότερα φυλλώματα, και το ελάφι ημίονος συχνάζει η περιοχή. thumb|left|200px|Σαύρα με κολλάρο πάνω σε απολιθωμένο κορμό. Περισσότερα από 16 είδη σαυρών και φιδιών ζουν σε διάφορα ενδιαιτήματα στο πάρκο και καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες από τα έντομα, αράχνες, σκορπιούς, άλλα ερπετά και μικρά θηλαστικά. Το σαύρα με το κολλάρο, η οποία εμφανίζεται σε κάθε βιότοπο, είναι η μεγαλύτερη και η πιο συχνή.
Η ριγέ σαύρα του οροπεδίου (Cnemidophorus velox), ένα είδος που αποτελείται εξ ολοκλήρου από θηλυκά, προτιμά τα λιβάδια και τις ανεπτυγμένες περιοχές. Οι σαύρες του γένους Ούτα ζουν σε βραχώδεις περιοχές του πάρκου, αλλά είναι σπάνιες. Τα φίδια γόφερ, τα οποία μιμούνται μερικές φορές τους κροταλίες όταν ενοχληθούν, είναι από τα πιο κοινά φίδια στο πάρκο. Ο δυτικός κροταλίας, το μόνο δηλητηριώδες φίδι που βρέθηκε στο πάρκο, προτιμά λιβάδια και θάμνωνες.
Επτά είδη αμφιβίων, που δεν πίνουν νερό αλλά το απορροφούν μέσα από το διαπερατό δέρμα τους, έχουν εντοπιστεί στο Εθνικό Πάρκο. Οι σαλαμάνδρες τίγρεις, που βρίσκονται σε χορτολιβαδικές εκτάσεις και κοντά σε μεγάλες λεκάνες απορροές, είναι το μόνο είδος σαλαμάνδρας γνωστό στην Αριζόνα. Ο φρύνος του Γουντχάουζ, οι οποίοι είναι σπάνιοι, είναι ο μεγαλύτερος φρύνος στο πάρκο. Τους αρέσουν τα λιβάδια και οι παραποτάμιες και ανεπτυγμένες περιοχές. Οι φρύνοι με τις κόκκινες κηλίδες, πιο ενεργοί την περίοδο των βροχών, τον Ιούλιο μέχρι το Σεπτέμβριο, βρίσκονται σε βραχώδεις περιοχές κοντά σε ρέματα και χαράδρες. Ο φρύνος των Μεγάλων Πεδιάδων είναι ο πιο κοινός φρύνος στο πάρκο και προτιμά λιβάδια. thumb|200px|Ο δυτικός λιβαδοκορυδαλλός είναι συχνό πουλί στο πάρκο. Μια έρευνα που έγινε το 2006 αναγνώρισε 216 είδη πουλιών που είναι γνωστό ότι έχουν εμφανιστεί στο Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους, δεδομένου ότι το πάρκο έγινε προστατευόμενη περιοχή το 1906. Από αυτά, 33 είδη αναπαράγονται μέσα στο πάρκο, 6 άλλα είδη που είναι πιθανό να το κάνουν, 18 είδη που ζουν στο πάρκο όλο το χρόνο, 35 είδη που ζουν στο πάρκο μόνο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και 11 είδη μόνο κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Η μεγαλύτερη ποικιλία των πουλιών απαντάται κατά τη διάρκεια φθνιοπωρινών και χειμερινών μεταναστεύσεων.
Αρπακτικά, ωδικά και πουλιά του εδάφους βρέθηκαν σε λειμώνες του πάρκου, ενώ στις όχθες του ποταμού Πουέρκο είναι ένα καλό μέρος πουλιά πυο ζουν μόνιμα στο πάρκο καθώς και αποδημητικά πουλιά, όπως οι μυγοχάφτες, οι αβοκέτες και οι χαραδριοί. Οι ανεπτυγμένες περιοχές γύρω από το κέντρο επισκεπτών και το μουσείο προσελκύουν τα είδη Piranga ludoviciana, Setophaga occidentalis, Haemorhous mexicanus και άλλα. Περιστασιακα το πάρκο επισκέφτονται παραυδάτια πτηνά και πτηνά της Ανατολικής Ακτής.
Πουλιά που συνήθως παρατηρούνται στο πάρκο περιλαμβάνουν το κοινό κοράκι και ο δυτικός λιβαδοκορυδαλλός, που είναι γνωστός για το όμορφο τραγούδι του. Το κολιμπρί της Άννας, το οποίο μπορεί να αιωρείται και να πετάξει προς τα πίσω καθώς και προς τα εμπρός, είναι ένα από τα μικρότερα πουλιά στο πάρκο. Το μεγαλύτερο είναι ο χρυσαετός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αριζόνα Κατηγορία:Απολιθώματα Απολιθωμενου Δασους
Θέρμα Λήμνου
Νεότερη εποχή
Το 1928-30 έγινε μια προσπάθεια αξιοποίησης από τον Αθανάσιο Βαφέα, η οποία μετά το θάνατό του συνεχίστηκε από τους γιους του, Κωνσταντίνο και Όθωνα. Αγόρασαν έκταση, δενδροφύτεψαν το χώρο, έκτισαν ξενοδοχείο και αναψυκτήριο, αλλά εμποδίστηκαν και η προσπάθειά τους έμεινε ημιτελής. Τελευταία, τα κτίρια αναπαλαιώθηκαν και λειτουργούν πάλι από τον ιδιοκτήτη Γιαρμαδούρο Ευάγγελο.
Τα Ιαματικά Λουτρά λειτουργούν πλέον με τις πιο σύγχρονες μεθόδους λουτροθεραπείας, αλλά και ως κέντρο αναζωογόνησης και SPA, με την παράλληλη προώθηση προϊόντων με πρώτες ύλες από το νησί της Λήμνου.
Ο Προφήτης Ηλίας
Πάνω από τα Θέρμα υψώνεται ο λόφος Προφήτης Ηλίας. Το 1785 σημειώνεται ως Mt. de Therma αλλά το 1858 ως Bg. Jlias, είτε επειδή στην κορυφή του είχε χτιστεί το ομώνυμο εκκλησάκι είτε επειδή υπήρχε παλαιό χάλασμα ναού. Το σημερινό ξωκλήσι είναι του 1872 αλλά το 2001 υπέστη ριζική ανακαίνιση. Στο πανηγύρι του ναού πολλοί Λημνιοί ανεβαίνουν με τα πόδια από την παραμονή και διανυκτερεύουν σε παρέες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αξιοθέατα Λήμνου Λημνου
Γεώργιος Κατσιφάρας
Ο Γεώργιος Κατσιφάρας (1935, Καλέντζι Αχαΐας – 8 Αυγούστου 2012, Αθήνα) ήταν Έλληνας πολιτικός. Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο διατέλεσε βουλευτής Α΄ Αθηνών και υπουργός.
Βιογραφία
Ο Γιώργος Κατσιφάρας γεννήθηκε το 1935 στο Καλέντζι Αχαΐας και τελείωσε το Β΄ Γυμνάσιο Πατρών. Ο θείος του, Γεράσιμος Παπαχρήστου, ήταν ένας από τους σωφέρ του Γεωργίου Παπανδρέου και έτσι από παιδί είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον Γέρο της Δημοκρατίας, που του είχε μεγάλη αδυναμία.
Το 1954 ο Γιώργος Κατσιφάρας εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Αθήνα και ξεκίνησε να σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Την ίδια χρονιά προσλήφθηκε στην Εμπορική Τράπεζα, μετά από παρέμβαση του Γεωργίου Παπανδρέου στον τότε ιδιοκτήτη της Τράπεζας, εφοπλιστή Στρατή Ανδρεάδη. Αργότερα μετατάχθηκε στην κρατική ΕΤΒΑ (Ελληνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως), στην οποία εργάστηκε έως το 1981, οπότε συνταξιοδοτήθηκε με τον βαθμό του Διευθυντή. Για πολλά χρόνια όμως εργαζόταν παράλληλα και στο πολιτικό γραφείο του Γεωργίου και στη συνέχεια του Ανδρέα Παπανδρέου. Ο ίδιος είχε πει: «Ήμουν για χρόνια θεληματάρης στο Καστρί».
Στην περίοδο της χούντας των συνταγματαρχών απολύθηκε από την ΕΤΒΑ και εξορίστηκε στο χωριό Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας όπου βρισκόταν απομονωμένος και υπό διαρκή επιτήρηση.
Ήταν από τα ιδρυτικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ το 1974, και ο πρώτος υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου του Κινήματος. Χρημάτισε βουλευτής Α΄ Αθηνών από το 1981 μέχρι το 1989 και από το 1991 μέχρι το 1996. Στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου διατέλεσε αρχικά υφυπουργός Προεδρίας της Κυβερνήσεως αρμόδιος για τον Αθλητισμό από τις 21 Οκτωβρίου 1981 έως τις 5 Ιουλίου 1982 και στη συνέχεια υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας (5 Ιουλίου 1982 - 26 Ιουλίου 1985).
Στην επόμενη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου ήταν αρχικά υφυπουργός Εμπορίου από 26 Ιουλίου 1985 έως 25 Απριλίου 1986 κι έπειτα διορίστηκε υπουργός Εμπορίου από 25 Απριλίου 1986 έως 31 Οκτωβρίου 1986.
Στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου διορίσθηκε ξανά υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας από 13 Οκτωβρίου 1993 έως 22 Ιανουαρίου 1996.
Ανιψιός του είναι ο σημερινός πολιτικός Απόστολος Κατσιφάρας, πρώην περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας και πρώην υπουργός.
Πολιτική επιρροή και δημόσια εικόνα
Ως υπουργός ο Γιώργος Κατσιφάρας απασχολούσε περισσότερο τις κοσμικές στήλες των εφημερίδων για τις φιλίες του με μέλη του ελληνικής αλλά και της διεθνούς επιχειρηματικής ελίτ, με αποτέλεσμα πολλές φορές να υποτιμάται ο καθαρά πολιτικός ρόλος του. Ωστόσο, πολλοί από τους φίλους του Γιώργου Κατσιφάρα αποτέλεσαν στενούς πολιτικούς συνεργάτες του Ανδρέα Παπανδρέου (μεταξύ άλλων, οι Στέλιος Παναγόπουλος, Γιώργος Λούβαρης και Βασίλης Σαραντίτης) ενώ ο Κατσιφάρας ήταν επίσης αυτός που έφερε κοντά τον Ανδρέα Παπανδρέου με τον εφοπλιστή και εκδότη της «Καθημερινής» Αριστείδη Αλαφούζο μετά το 1991, όταν ο Αλαφούζος κυνηγήθηκε δικαστικά από την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εμπορικής Ναυτιλίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προεδρίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εμπορίου Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Αθλητισμού Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Βουλευτές Αχαΐας
Υπονύχιο αιμάτωμα
Ονομάζουμε Υπονύχιο Αιμάτωμα, ένα τραυματισμό, αρκετά επώδυνο τις πρώτες μέρες, που οφείλεται σε βίαιη θλάση - σύνθλιψη της ονυχοφόρου φάλαγγας του δακτύλου στο χέρι ή στο πόδι (συνήθως στο μεγάλο δάκτυλο), που οδηγεί σε συλλογή αίματος μεταξύ κεράτινου δίσκου του όνυχος και της μήτρας του όνυχος.
Επιδημιολογία
Το υπονύχιο αιμάτωμα είναι αρκετά συχνό. Οι περισσότεροι ασθενείς απευθύνονται στα Νοσοκομεία ή στα Κέντρα Υγείας, σπάνια σε ιατρεία. Τα πιο πολλά περιστατικά προέρχονται από κτύπημα του δακτύλου με σφυρί ή άλλο αντικείμενο. Ακολουθεί μετά η σύνθλιψη του δακτύλου στην πόρτα του αυτοκινήτου ή στην πόρτα του σπιτιού κλπ. Το Υπονύχιο Αιμάτωμα δημιουργείται από αιμορραγία που την προκαλεί η θραύση μικρού τριχοειδικού αγγείου της μήτρας του όνυχος (matrix). .
Κλινική εικόνα
Η σύνλθιψη του δακτύλου οδηγεί σε ρήξη αγγείου της μήτρας του όνυχος. Ετσι δημιουργείται ένα μικρό μεν αιμάτωμα κάτω από το νύχι, αλλά πολύ επώδυνο επειδή δεν υπάρχει χώρος για να «ξεφύγει» λόγω πίεσης της μήτρας του όνυχος. Ο πόνος είναι και δυνατός και «σφύζων» (ακολουθεί το σφυγμό). Πέραν του υπονυχίου αιματώματος, κάτω από την βλάβη μπορεί να συνυπάρχει κάταγμα της ονυχοφόρου φάλαγγος (γι αυτό χρειάζεται και ακτινογραφία) ή ρήξη της Μήτρας του όνυχος που μπορεί να απαιτεί συρραφή με ράμματα 4/0. .
Θεραπεία
Το υπονύχιο αιμάτωμα πρέπει να παροχετεύεται αμέσως την πρώτη έως δεύτερη μέρα, γιατί διαφορετικά οδηγεί σε απώλεια του νυχιού (κεράτινος δίσκος) και το νέο νύχι αργεί να βρει, σε 1-2 μήνες. Εάν ο κεράτινος δίσκος του νυχιού έχει ήδη αποκολληθεί πλήρως, τότε απαιτείται αφαίρεση του με τοπική αναισθησία και έλεγχος της μήτρας του όνυχος (matrix),. Επειδή το Υπονύχιο Αιμάτωμα είναι πολύ επώδυνο, είναι ικανό να αφήσει άυπνο το θύμα γιά 2-3 βράδια. Χρειάζεται λοιπόν άμεση παροχέτευση. Η πλέον απλή μέθοδος που μπορεί να γίνει και από μη γιατρό είναι η «μέθοδος του μεταλλικού συνδετήρα». Γίνεται ως εξής: Απολυμάνετε το νύχι με αντισηπτικό. Πάρτε ένα μεταλλικό συνδετήρα χαρτιών, ανοίξτε το ένα άκρο και ζεστάνετέ το με αναπτήρα μέχρις πυρακτώσεως. Μόλις πυρακτωθεί τρυπήστε με αυτό κάθετα το νύχι κάθετα σε βάθος 1 mm, στην περιοχή του «μηνίσκου» του όνυχος (βλέπε σχήμα), αφού απολυμάνετε την περιοχή. Είναι εύκολο, γιατί το νύχι λειώνει με τη θερμοκρασία. Αυτό ήταν. Ο ασθενής νοιώθει ένα αίσθημα «παφ» και ένας πίδακας αίματος εξακοντίζεται σε απόσταση αρκετών εκατοστών έως ένα μέτρο. Πιέστε με μια γάζα το δάκτυλο απαλά να βγει από την τρύπα όλο το αιμάτωμα έχοντας καλύψει με γάζα το δάκτυλο. Βάλτε ένα Hansaplast πάνω και ο ασθενής είναι έτοιμος και ανακουφισμένος. , . Αν όμως έχετε τη δυνατότητα, πηγαίνετε καλύτερα στις Πρώτες Βοήθειες. Θα σας τρυπήσουν το νύχι με μια μικρή καρφίτσα και θα αφαιρέσουν το αίμα. Ο πόνος φεύγει σχεδόν αμέσως και ανακουφίζεστε. Δεν πονάει καθόλου και είναι πολύ πιο ασφαλές από την πιο πάνω μέθοδο. thumb|Παροχέτευση Υπονυχίου Αιματώματος|300px|right
Επιπλοκές
Το Υπονύχιο Αιμάτωμα δεν είναι πάντα μονήρης βλάβη και ενίοτε έχει επιπλοκές. Αυτές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραυματισμοί
Θυραίο
Το Θυραίο ήταν πολίχνη της αρχαίας Αρκαδίας.
Για την πολίχνη ξέρουμε ελάχιστα και αυτά από τον Παυσανία που πέρασε από εκεί αφού η θέση της δεν έχει βρεθεί. Ιδρύθηκε από τον Θυρεάτη γιο τού Λυκάων. Όταν πέρασε ο Παυσανίας βρήκε μόνο ερείπια, βρισκόταν κοντά στην Υψούντα,(Στεμνίτσα),σε δάσος με άγρια θηρία στους πρόποδες του όρους Υψούντα. Οι γύρω από αυτή κώμες ήταν και αυτές ερειπωμένες.
Αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Αρκαδίας
Γεώργιος Μυλωνάς
Με το όνομα Γεώργιος Μυλωνάς μπορεί να αναφέρονται:
Εθνική Ανγκουίλας (ποδόσφαιρο ανδρών)
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στην Ανγκουίλα Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Βόρειας Αμερικής
Κομοριανό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας (1974)
Στις 22 Δεκεμβρίου 1974 έλαβε χώρα δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στο Κομόρες. Το συνολικό αποτέλεσμα ήταν ένα ισχυρό "υπέρ", με το 94.57% των ψηφοφόρων να ψηφίζουν υπέρ της ανεξαρτησίας τους. Σχεδόν όλες οι ψήφοι "κατά" ήταν από τη Μαγιότ, όπου οι ψηφοφόροι ψήφισαν υπέρ της παραμονής στη Γαλλία. Στα υπόλοιπα νησιά, όπως το Μοελί, οι ψηφοφόροι που ψήφισαν κατά της ανεξαρτησίας δεν ξεπερνούν τις λίγες δεκάδες. Η προσέλευση των ψηφοφόρων έφτασε το 93.3%.
Μετά το δημοψήφισμα, η χώρα κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 6 Ιουλίου 1975, με τη Μαγιότ να παραμένει υπό γαλλικό έλεγχο.