cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου
Περιγραφή
Το μουσείο βρίσκεται στην περιοχή Brompton του Βασιλικού Δήμου του Κένσινγκτον και Τσέλσι, μια περιοχή που έχει γίνει γνωστή ως «Αλβερτόπολη» (Albertopolis) λόγω της συσχέτισης της με τον πρίγκιπα Αλβέρτο, το Μνημείο του Αλβέρτου (Albert Memorial) και τα μεγάλα πολιτιστικά ιδρύματα με τα οποία αυτός συνδέθηκε. Αυτά περιλαμβάνουν το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, το Μουσείο Επιστημών, το Royal Albert Hall και το Imperial College London. Το μουσείο είναι δημόσιος φορέας που χρηματοδοτείται από το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Πολιτισμού, Μέσων και Αθλητισμού. Όπως και τα άλλα εθνικά βρετανικά μουσεία, η είσοδος είναι δωρεάν.
Το μουσείο έχει έκταση 12,5 στρέμματα και 145 γκαλερί. Η συλλογή του εκτείνεται σε 5.000 χρόνια τέχνης, από την αρχαιότητα έως σήμερα, από τους πολιτισμούς της Ευρώπης, της Βόρειας Αμερικής, της Ασίας και της Βόρειας Αφρικής. Οι συλλογές κεραμικών, γυαλιού, υφασμάτων, κοστουμιών, αργύρου, σιδηρουργίας, κοσμημάτων, επίπλων, μεσαιωνικών αντικειμένων, γλυπτικής, εκτυπώσεων και χαρακτικών, σχεδίων και φωτογραφιών είναι από τις μεγαλύτερες και πιο ολοκληρωμένες στον κόσμο.
Το μουσείο κατέχει την μεγαλύτερη συλλογή μετα-κλασικής γλυπτικής στον κόσμο και την μεγαλύτερη εκτός Ιταλίας συλλογή ιταλικών αναγεννησιακών αντικειμένων. Τα τμήματα της Ασίας περιλαμβάνουν έργα τέχνης από την Νότια Ασία, την Κίνα, την Ιαπωνία, την Κορέα και τον ισλαμικό κόσμο. Οι συλλογές της Ανατολικής Ασίας είναι από τις καλύτερες στην Ευρώπη, με ιδιαίτερη έμφαση στην κεραμική και την μεταλλουργία, ενώ η ισλαμική συλλογή είναι από τις μεγαλύτερες στον δυτικό κόσμο. Συνολικά, είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσεία στον κόσμο.
Από το 2001, το μουσείο ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα ανακαίνισης ύψους 150 εκατομμυρίων λιρών. Νέες ευρωπαϊκές γκαλερί του 17ου και 18ου αιώνα άνοιξαν στις 9 Δεκεμβρίου 2015. Αυτές αποκατέστησαν τους αρχικούς εσωτερικούς χώρους του Aston Webb και φιλοξενούν τις ευρωπαϊκές συλλογές μεταξύ των ετών 1600–1815. Το V&A Museum of Childhood στο Ανατολικό Λονδίνο είναι ένα υποκατάστημα του μουσείου και σχεδιάζεται ένα νέο υποκατάστημα στο Λονδίνο.
Εκθέματα
Ενδεικτικά μερικά από τα εκθέματα του μουσείου:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βικτωριας
Ελιά Λευκωσίας
Η Ελιά είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Ιστορικά στοιχεία
Κατά την απογραφή του 1881, ο πληθυσμός της Ελιάς ανερχόταν στους 331 κατοίκους, ενώ το 1946 είχε 594 κατοίκους, όλους Τουρκοκύπριους. Στο χωριό υπήρχε ο μεσαιωνικός ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος ανακαινίστηκε το 1954, ωστόσο καταστράφηκε από Τουρκοκύπριους ένοπλους κατά την περίοδο του αγώνα της ΕΟΚΑ. Μετά τις διακοινοτικές συγκρούσεις του 1963 το χωριό μετατράπηκε σε τουρκοκυπριακό θύλακα.
Κατά την πρώτη φάση της Τουρκικής εισβολής, το χωριό εκκαθαρίστηκε την 21η Ιουλίου του 1974 από δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς με απώλειες για αμφότερες τις πλευρές, ωστόσο αργότερα κατελήφθη από τον τουρκικό στρατό.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Έξω Μετόχι
Το Έξω Μετόχι είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο ψευδοκράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου, με το όνομα Ντούζοβα.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Αντώνης Στυλιανού
Ο '''Αντώνης Στ. Στυλιανού''' είναι Κύπριος ακαδημαϊκός και πολιτικός.
Γεννήθηκε στη Λεμεσό το 1980. Γονείς του, ο Στέλιος Μ. Στυλιανού δικηγόρος, πρώην βουλευτής του ΔΗ.ΣΥ Λεμεσού και η Άντρη Στυλιανού,το γένος Ιακωβίδη, δημόσιος υπάλληλος.
Βιογραφικά στοιχεία
Φοίτησε στην Α΄ Αστική Σχολή Λεμεσού και στη συνέχεια στο Γυμνάσιο Καθολικής. Αποφοίτησε από το Λύκειο Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στην Λεμεσό με βαθμό άριστα.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο του Bristol, απ’όπου και απεφοίτησε με Πτυχίο Νομικής Μετά Τιμών (LL.B Law Honours) το 2003.
Ακολούθως φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Kent ως διδακτορικός φοιτητής και με την ολοκλήρωση της διδακτορικής του διατριβής και της υπεράσπισής της αναγορεύτηκε Διδάκτορας Νομικής. Η διδακτορική του διατριβή έχει τίτλο «Humanitarian Intervention in International Law: A New World Order? Lifting the Veil», με ειδίκευση στο Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Πολιτική Σταδιοδρομία
Διετέλεσε κατά τα μαθητικά του χρόνια Πρόεδρος του Μαθητικού Συμβουλίου του Λυκείου Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, Γραμματέας της Επαρχιακής Συντονιστικής Επιτροπής Μαθητών και μέλος του Συμβουλίου της ΜΑ.ΚΙ Λεμεσού.
Κατά την διάρκεια των σπουδών του διετέλεσε Γ.Γ. της ΕΦΕΚ Η.Β., ως μέλος της ΦΠΚ Πρωτοπορία Η.Β.
Toν Δεκέμβριο 2013 διορίστηκε στις Ομάδες Εργασίας για το Κυπριακό από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, για την τον τομέα της Διακυβέρνησης και της Κατανομής Εξουσίας.
Διετέλεσε Πρόεδρος του Ομίλου Ροταρακτ Λεμεσού Αμαθουσία και Μέλος του Διεθνούς Ρόταρυ τον οποίο υπηρετεί σήμερα από τη θέση του Διευθυντή Νέων Γενιών (Director of New Generations).
Επίσης, είναι Μέλος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Νεανικής Δικαιοσύνης (European Juvenile Justice Council) και το 2014 έγινε δεκτός από τη Βασίλισσα Πάολα του Βελγίου, η οποία έχει υπό την υψηλή προστασία της το εν λόγω Συμβούλιο.
Τον Σεπτέμβριο του 2014 διορίστηκε και πάλι από τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη, ως μέλος του νεοσυσταθέντος Συμβουλίου Γεωστρατηγικών Μελετών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ακαδημαϊκή Πορεία
Έχει διδάξει Νομικά σε Κολέγιο στο Λονδίνο και από τον Οκτώβριο του 2007 είναι Λέκτορας Νομικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας και Διευθυντής της Μονάδας Νομικής Κλινικής του εν λόγω  Πανεπιστημίου.
Τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του Αντώνη Στυλιανού εστιάζονται στο Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο της Θάλασσας, το Δίκαιο της Ενέργειας, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, το Συνταγματικό Δίκαιο, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, την τρομοκρατία και στην καταπολέμησή της καθώς επίσης και στο Δίκαιο των Διεθνών Οργανισμών.
Έχει παρουσιάσει σειρά άρθρων του και ομιλιών του σε Διεθνή Συνέδρια σε θέματα που εμπίπτουν στους τομείς ενδιαφέροντος του, ενώ έχει εξειδικευτεί στο Δίκαιο της Θάλασσας και το Δίκαιο της Ενέργειας.
Έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό άρθρων στον ημερήσιο εγχώριο και ξένο τύπο (πέραν των 500), ενώ συμμετέχει αδιαλείπτως σε διάφορες Διεθνείς, Ευρωπαϊκές και Εθνικές Επιτροπές για τα πιο πάνω θέματα και είναι τακτικός σχολιαστής πολιτικών, γεωστρατηγικών και κοινωνικών ζητημάτων σε διάφορα ΜΜΕ της Κύπρου και του εξωτερικού.
Έχει αναπτύξει έντονη κοινωνική δράση σε όλους τους τομείς της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής της Κύπρου και είναι Μέλος του Ανωτάτου Συμβουλευτικού Συμβουλίου και Εκπρόσωπος Τύπου  του Ανθρωπιστικού Οργανισμού Hope for Children – UNCRC Policy Center[8] από της ιδρύσεως του, τον οποίο και εκπροσωπεί σε διάφορες Επιτροπές στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αλλού.
Τέλος, έχει παραδώσει πλείστες όσες διαλέξεις σε περισσότερες από 20 χώρες για θέματα που αφορούν στους τομείς της ειδικότητας και των ενδιαφερόντων του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Κύπριοι πολιτικοί
Πέτρος - Αναγνώστης Μπότασης
Ο Πέτρος - Αναγνώστης Μπότασης (1882 - 16 Αυγούστου 1966) ήταν Έλληνας πολιτικός που διετέλεσε δήμαρχος των Σπετσών.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις Σπέτσες και ήταν γιος του Ιωάννη Μπόταση, πολιτικού, λόγιου και μέλους της οικογένειας Μπόταση. Αδελφός του ήταν ο Κωνσταντίνος Μπότασης. Φοίτησε στη Ριζάρειο σχολή.
Ασχολήθηκε με την πολιτική και υπήρξε οπαδός του βενιζελικού κόμματος. Διετέλεσε πρόεδρος της κοινότητας Σπετσών την περίοδο 1928 - 1932 καθώς και δήμαρχος του δήμου Σπετσών για έναν μήνα (Μάρτιος - Απρίλιος 1944).
Απεβίωσε στις Σπέτσες στις 16 Αυγούστου 1966.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Σπετσών Π
Μπάαμπα Μάαλ
Ο Μπάαμπα Μάαλ (Baaba Maal, 12 Νοεμβρίου 1953) είναι Σενεγαλέζος τραγουδιστής και κιθαρίστας.
Ο Μπάαμπα Μάαλ είναι γιος ενός Σενεγαλέζου ψαρά. Αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες της αφρικανικής μουσικής. Θεωρείται ο διανοούμενος της σενεγαλικής μουσικής, με διακεκριμένες σπουδές στο Ντακάρ και στο Παρίσι. Η μουσική του είναι ένα κράμα φολκλορικής μουσικής, με στοιχεία ρέγκε, σόουλ και σύγχρονων χορευτικών ρυθμών. Είναι χτισμένη γύρω από τη συγκλονιστική φωνή του, μια φωνή που έγινε η αιτία να του αποδοθεί στη χώρα του ο τίτλος του "αηδονιού".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αφρικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Σενεγαλέζοι
Disney+
Το Disney + είναι μια αμερικανική υπηρεσία μετάδοσης για συνδρομητικά βίντεο κατά παραγγελία (SVOD), η οποία ανήκει στην Walt Disney Company. Η υπηρεσία ξεκίνησε τη λειτουργία της στον Καναδά, την Ολλανδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες στις 12 Νοεμβρίου 2019 και μια εβδομάδα αργότερα επεκτάθηκε στην Αυστραλία, στο Πουέρτο Ρίκο και στη Νέα Ζηλανδία. Η υπηρεσία συνοδεύει και τις άλλες πλατφόρμες ροής της Disney - ο γενικός προγραμματισμός Hulu και ο αθλητικός προσανατολισμός ESPN+ -ωστόσο σε αντίθεση με αυτές τις δύο πλατφόρμες, το Disney+ επικεντρώνεται στην ψυχαγωγία που απευθύνεται στην οικογένεια και περιλαμβάνει ταινίες ή τηλεοπτικές εκπομπές καταλληλότητας 15 ετών και άνω στην επέκταση της υπηρεσίας, Star.
Επαμεινώνδας Παπαμιχαήλ
Ο Επαμεινώνδας Παπαμιχαήλ (Βούρβουρα Αρκαδίας 1871 - Αθήνα 1951) υπήρξε Έλληνας παιδαγωγός και λογοτέχνης με το ψευδώνυμο Νώντας Έλατος. Ήταν ο πρώτος συγγραφέας σχολικών εγχειριδίων στη δημοτική γλώσσα. Γεννήθηκε στα Βούρβουρα Αρκαδίας και σπούδασε παιδαγωγική και φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στη Γερμανία. Δίδαξε στη δημόσια εκπαίδευση και έγινε μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου.
Disney+
Το Disney+ επικεντρώνεται στο κινηματογραφικό και τηλεοπτικό περιεχόμενο από την Walt Disney Studios και την Walt Disney Television. Σχεδιάζονται επίσης πρωτότυπες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε νέες και υπάρχουσες ιδιότητες, συμπεριλαμβανομένου του περιεχομένου της Disney, της 20th Century Fox, της Lucasfilm, της Marvel, του National Geographic και της Pixar.
Διαθεσιμότητα
Το Disney+ ήταν νωρίτερα διαθέσιμο στην Ολλανδία ως δωρεάν πιλοτική υπηρεσία στις 12 Σεπτεμβρίου 2019. Στις 12 Νοεμβρίου 2019 ξεκίνησε η επίσημη διαθεσιμότητα του στην Ολλανδία, τις ΗΠΑ και τον Καναδά. Μετέπειτα επεκτάθηκε στην Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και το Πουέρτο Ρίκο στις 19 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, καθώς και στην Αυστρία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Ιρλανδία, την Ελβετία στις 24 Μαρτίου του 2020.
Επαμεινώνδας Παπαμιχαήλ
Πέθανε στις 14 Ιουνίου 1951, κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς που ξέσπασε στο σπίτι όπου διέμενε.
Λογοτεχνικό έργο
Πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1910, όταν δημοσιεύτηκε το έργο του "Το Παραμύθι της Άννας".
Disney+
Διαθεσιμότητα
Στη Γαλλία που ήταν προγραμματισμένο να κυκλοφορήσει η υπηρεσία στις 24 Μαρτίου, αναβλήθηκε μέχρι τις 7 Απριλίου, μετά από παράκληση της Γαλλικής Κυβέρνησης, για να μην υπερφορτωθεί το τηλεπικοινωνιακό δίκτυο, λόγω της πανδημίας του COVID-19.
Επαμεινώνδας Παπαμιχαήλ
Λογοτεχνικό έργο
Συνέγραψε αλφαβητάριο (1917) και πολλά αναγνωστικά του Δημοτικού Σχολείου, μαζί με τον Καρκαβίτσα, όπως το "Αναγνωστικό Ε΄ Δημοτικού" (1929), τον Βουτυρά και τον Γιοφύλλη. Έγραψε επίσης πολλά παιδικά έργα και δημοσίευσε μελέτες παιδαγωγικού περιεχομένου.
Disney+
Διαθεσιμότητα
Ανακοινώθηκε επίσημα ότι το Disney+ θα είναι διαθέσιμο και στην Ελλάδα, μαζί με κάποιες ακόμα ευρωπαϊκές χώρες, στις 14 Ιουνίου του 2022, όπως κι έγινε τελικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Disney+ Κατηγορία:The Walt Disney Company Κατηγορία:Συνδρομητικές πλατφόρμες των ΗΠΑ Κατηγορία:Διαδικτυακή streaming τηλεόραση
Επαμεινώνδας Παπαμιχαήλ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η Ζωή μας. Αναγνωστικό ΣΤ΄ Δημοτικού (1929, 1η έκδοση), διαθέσιμο στην Ιστορική Συλλογή του ΙΕΠ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Έλληνες παιδαγωγοί
Σαιν-Φιάκρ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σαιν-Φιάκρ (γαλλικά: Saint-Fiacre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Επιχό
Το Επιχό είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Λευκωσίας
Σαιν-Ζερμαίν-Λαβάλ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Σαιν-Ζερμαίν-Λαβάλ (γαλλικά: Saint-Germain-Laval) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζερμανουά (γαλλικά: Saint-Germanois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σαιν-Ζερμαίν-Λαξίς
Το Σαιν-Ζερμαίν-Λαξίς (γαλλικά: Saint-Germain-Laxis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζερμινουά (γαλλικά: Saint-Germinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μπακίρα Χάσετσιτς
Η Μπακίρα Χάσετσιτς είναι μια Βόσνια ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που υπερασπίζεται τα δικαιώματα των γυναικών που βιάστηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας.
Νεανικά χρόνια
Η Μπακίρα Χάσετσιτς γεννήθηκε σε μια οικογένεια Βόσνιων στο Βίσεγκραντ, μια πόλη στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη κοντά στα σύνορα με τη Σερβία. Μετά την έναρξη του Πολέμου της Βοσνίας, ο βομβαρδισμός της πόλης από το πυροβολικό την οδήγησε στον έλεγχο του Γιουγκοσλαβικού Λαϊκού Στρατού. Μετά την επίσημη αποχώρησή τους τον Μάιο του 1992, οι τοπικοί Σέρβοι ηγέτες ίδρυσαν τον σερβικό δήμο του Βίσεγκραντ και ξεκίνησαν ένα πρόγραμμα εθνοκάθαρσης, που διέπραξαν Σερβοβόσνιοι στρατιώτες από τον Στρατό της Δημοκρατίας Σέρπσκα, εκτός από τους White Eagles, μια παραστρατιωτική ομάδα με επικεφαλής τον Μίλαν Λούκιτς. Ένα στρατόπεδο κράτησης ιδρύθηκε στο ξενοδοχείο Βίλινα Βλας, το οποίο βρέθηκε σε μια έκθεση της Εξεταστικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών το 1994 ως τόπος μαζικού βιασμού. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Χάσετσιτς βιάστηκε πολλές φορές. Η αδερφή της πέθανε στο Βίλινα Βλας. Από τις 200 περίπου γυναίκες, που ήταν φυλακισμένες εκεί, λέγεται ότι λιγότερες από 10 επέζησαν της φυλακής. Συνολικά, 17 μέλη της οικογένειας της Χάσετσιτς σκοτώθηκαν.
Ακτιβισμός για τα ανθρώπινα δικαιώματα
Σε τοπικό επίπεδο, η Χάσετσιτς υπηρετεί ως πρόεδρος της Ένωσης Γυναικών Θυμάτων Πολέμου ( Βοσνιακά : Udruzenje žene-žrtve rata), με έδρα το Σεράγεβο. Η οργάνωση διεξάγει εκστρατείες για τα δικαιώματα των γυναικών θυμάτων εγκλήματος κατά τη διάρκεια του πολέμου της Βοσνίας, συμπεριλαμβανομένης της εξασφάλισης οικονομικής και ψυχολογικής βοήθειας και συλλογής στοιχείων και πληροφοριών για εγκληματίες πολέμου, που κρύβονται στη Δημοκρατία Σέρπσκα με σκοπό την εξασφάλιση της ποινικής τους δίωξης. Το έργο της Χάσετσιτς οδήγησε σε κάποια επιτυχία. Κατά τη διάρκεια της δίκης του Ζέλικο Λέλεκ για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, που διαπράχθηκαν στο Βίσεγκραντ, ο Λέλεκ κατηγόρησε την Χάσετσιτς για την κράτησή του, με τον δικαστή Πωλ Μελχιόρ Μπρίλμαν να την αναγνώρισε ως "πολύ σημαντικό πρόσωπο" στη δίωξή του. Ο Λέλεκ στη συνέχεια κρίθηκε ένοχος για βιασμό και άλλα εγκλήματα. Η Ένωση Γυναικών Θυμάτων Πολέμου έχει παίξει ρόλο σε 29 εγκληματίες πολέμου, που κατηγορούνται στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την Πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) και πάνω από 70 σε βοσνιακά δικαστήρια.
Σε διεθνές επίπεδο, η Χάσετσιτς έχει συνεργαστεί με διεθνείς οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένης της Διεθνούς Αμνηστίας και του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, για την αναζήτηση δικαιοσύνης για τις γυναίκες θύματα του πολέμου της Βοσνίας, και έχει επίσης καταθέσει σε πολλές περιπτώσεις στο ICTY. Η πιο σημαντική εκστρατεία της Χάσετσιτς περιλάμβανε έκκληση να προστεθούν κατηγορίες βιασμού στο κατηγορητήριο κατά του Μίλαν και του Σρέντογιε Λούκιτς στο ICTY. Εκείνη την εποχή, η γενική εισαγγελέας Κάρλα ντελ Πόντε υποστήριξε ότι δεν είχαν τα αποδεικτικά στοιχεία, για να συμπεριλάβουν αυτές τις κατηγορίες, επειδή δεν προσήλθαν μάρτυρες πριν από την κατάθεση του κατηγορητηρίου, κάτι που η Χάσετσιτς αρνήθηκε. Η στρατηγική ολοκλήρωσης του ΟΗΕ για το Δικαστήριο απέκλεισε το ενδεχόμενο οι εισαγγελείς να ασκήσουν πρόσθετες κατηγορίες ή να τροποποιήσουν τις υπάρχουσες, εκτός εάν η υπόθεση μεταφερθεί σε άλλο δικαστήριο. Η Ντελ Πόντε πρότεινε να μεταφερθεί η υπόθεση στο Επιμελητήριο Εγκλημάτων Πολέμου στο Σεράγεβο και η Χάσετσιτς και οι Γυναίκες Θύματα Πολέμου να συνεργαστούν με τους κρατικούς εισαγγελείς εκεί για την τροποποίηση των κατηγοριών κατά των ξαδέλφων Λούκιτς. Τελικά, η υπόθεση Λούκιτς εκδικάστηκε στο ICTY το 2008. Μια καθυστερημένη πρόταση της εισαγγελίας για προσθήκη βιασμού και σεξουαλικής δουλείας στο Βίσεγκραντ στο κατηγορητήριο απορρίφθηκε, επειδή θεωρήθηκε ότι βλάπτει το δικαίωμα του κατηγορουμένου να έχει αρκετό χρόνο, για να υπερασπιστεί τον εαυτό του εύλογα. Και οι δύο άνδρες κρίθηκαν τελικά ένοχοι για εγκλήματα πολέμου.
Μέσα ενημέρωσης και αναγνώριση
Η Χάσετσιτς και το έργο της έχουν παρουσιαστεί σε προγράμματα ντοκιμαντέρ, που παράγονται από το BBC και το Al Jazeera.
Το 2018, η Χάσετσιτς έλαβε τιμητικό πτυχίο από το Glasgow Caledonian University ως αναγνώριση της δουλειάς της ως υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για θύματα σεξουαλικής βίας.
Ραστ (πόλη Ιράν)
Ιστορικώς η Ραστ υπήρξε μείζον μεταφορικό και επιχειρηματικό κέντρο, που συνέδεε το Ιράν με τη Ρωσία και την υπόλοιπη Ευρώπη. Εξαιτίας αυτού, ήταν γνωστή ως «η πύλη της Ευρώπης». Η ιστορία της χρονολογείται από τον 7ο αιώνα, αλλά η σύγχρονη ιστορία της αρχίζει στην εποχή των Σαφαβιδών, οπότε η Ραστ έγινε κέντρο εμπορίου μεταξιού, μεταξουργίας και υφαντουργίας.
Γενικά
Η ονομασία Ραστ προέρχεται μάλλον από το περσικό ρήμα reshtan, που σημαίνει «υφαίνω». Η πόλη ανέπτυξε, μαζί με περιοχές γύρω από την Ταυρίδα και την Τεχεράνη, μία από τις πρώτες βιομηχανίες, κατά το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, κυρίως στα πεδία της τυποποιήσεως του χαβιαριού και των αλιευμάτων, την κατασκεύη του πετρελαιαγωγού της Κασπίας και της υφαντουργίας. Κατά το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, μέχρι την Ιρανική Επανάσταση, η περιοχή της Ραστ ήταν η τρίτη μεγαλύτερη βιομηχανική πόλη στο Ιράν με κριτήρια τον αριθμό βιομηχανικών εργατών και την παραγωγικότητα ανά κάτοικο. Απώλεσε τη βιομηχανική σημασία της σε μεγάλο βαθμό μετά το 1970s.
Οι κάτοικοι της Ραστ διεδραμάτισαν εξέχοντα ρόλο στην υποκίνηση της Περσικής Συνταγματικής Επαναστάσεως (1905-1907) και σε αυτή γεννήθηκε ο Μιρζά Κουτσάκ Χαν, μία από τις ηγετικές μορφές αυτής της εξεγέρσεως. Το κίνημά του στην πόλη Τζιλάν, το «Τζανγκαλιχά», αντιπροσώπευε ένα προνεοτερικό σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα για τη μεταρρύθμιση των μουσουλμανικών ηθών και παραδόσεων. Ο Μιρζά εγκαθιδρυσε τη βραχύβια Περσική Σοσιαλιστική Σοβιετική Δημοκρατία το 1920, μετά την ήττα των συνταγματικών δυνάμεων και σε συμμαχία με τους Ιρανούς κομμουνιστές, έχοντας τη στήριξη του ρωσικού Ερυθρού Στρατού. Αλλά η σοβιετική κυβέρνηση, μετά από μια στροφή στη στρατηγική της που πρότεινε ο Τρότσκι, απέσυρε την υποστήριξή της, ενώ η ίδια η Περσική Σ.Σ.Δ. βασανιζόταν από εσωτερικές συγκρούσεις ανάμεσα στο νεοϊδρυθέν Ιρανικό Κομμουνιστικό Κόμμα (1919), το Τζανγκαλιχά και άλλες φατρίες. Τελικώς η Περσική Σ.Σ.Δ. ηττήθηκε στρατιωτικώς και καταλύθηκε από τον ιρανικό στρατό του Ρεζά Σαχ.
«Πρωτιές» στο Ιράν
thumb|Το πρώτο λεωφορείο στο Ιράν, στην πόλη Ραστ
Κλίμα
Η Ραστ έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (Cfa κατά Köppen), ένα από τα υγρότερα σε ολόκληρο το Ιράν, με θερμά καλοκαίρια και μέσους χειμώνες. Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1.255,5 χιλιοστόμετρα. Το κλίμα είναι επίσης πιο ηπειρωτικό σε σχέση με μεγάλο μέρος της χώρας, με μεγαλύτερες εποχικές διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, παρά τη θέση της Ραστ κοντά στην Κασπία.
«Αδελφές» πόλεις
Η Ραστ είναι «αδελφοποιημένη» με τις εξής πόλεις :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ραστ
Ντοαντζί
Το Ντοαντζί είναι χωριό της επαρχίας Λέφκε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Ελιά Λευκωσίας. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λέφκε
Ιωάννης Κωτσιόπουλος
Ο Ιωάννης Κωτσιόπουλος είναι μαθηματικός, με ειδίκευση στην πληροφορική και υπηρετεί ως Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας από τις 18 Ιουλίου 2019.
Γεννήθηκε το 1975 στην Αθήνα όπου και μεγάλωσε, με καταγωγή από το Γιρομέρι Θεσπρωτίας. Σπούδασε Μαθηματικά στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος (MSc) στις Τεχνολογίες Λήψης Αποφάσεων από το Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και διδακτορικού στην Πληροφορική από το ίδιο πανεπιστήμιο. Από το 2015 εργαζόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο στο NHS, όπως αυτή του Chief Information Officer, και είναι μέλος του NHS Digital Academy. Στο παρελθόν έχει διατελέσει Αναπληρωτής Διοικητής στο Κωνσταντοπούλειο Γενικό Νοσοκομείο Νέας Ιωνίας (2011-2014), μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου του Ελληνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης & Κοστολόγησης Νοσοκομειακών Υπηρεσιών (DRGs) και έχει διδάξει στο ΤΕΙ Αθήνας. Έχει εργαστεί στο Ηνωμένο Βασίλειο σε έργα έρευνας και τεχνολογίας και έχει δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό ερευνητικών εργασιών και άρθρων σε διεθνή συνέδρια και περιοδικά. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εντοπίζονται στα πληροφοριακά συστήματα και τον ψηφιακό μετασχηματισμό των υπηρεσιών υγείας αλλά και στα θέματα διασφάλισης της ποιότητας στην υγεία.
Από τις 18 Ιουλίου 2019 υπηρετεί ως Γενικός Γραμματέας Υπηρεσιών Υγείας του Υπουργείου Υγείας.
Σαιν-Ζερμαίν-σου-Ντου
Το Σαιν-Ζερμαίν-σου-Ντου (γαλλικά: Saint-Germain-sous-Doue) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζερμινουά (γαλλικά: Germinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Νάιρα
Το νάιρα ( σύμβολο : ₦, κωδικός : NGN ) είναι το νόμισμα της Νιγηρίας. Ένα νάιρα χωρίζεται σε 100 kobo.
Η Κεντρική Τράπεζα της Νιγηρίας (CBN) είναι ο μοναδικός εκδότης νομίμου χρήματος σε όλη την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Νιγηρίας. Ελέγχει τον όγκο του χρήματος που παρέχεται στην οικονομία προκειμένου να διασφαλίσει τη νομισματική σταθερότητα και τη σταθερότητα των τιμών. Το Τμήμα Συναλλαγματικών Λειτουργιών του CBN είναι υπεύθυνο για τη διαχείριση νομισμάτων, μέσω του σχεδιασμού, της προμήθειας, της διανομής και προμήθειας, της επεξεργασίας, της επανέκδοσης και της διάθεσης ή της καταστροφής τραπεζογραμματίων και κερμάτων.
Ιστορία
Το νάιρα εισήχθη την 1η Ιανουαρίου 1973, αντικαθιστώντας τη λίρα Νιγηρίας με συντελεστή 2 νάιρα = 1 λίβρα. Τα κέρματα του νέου νομίσματος ήταν τα πρώτα νομίσματα που κόπηκαν από την ανεξάρτητη Νιγηρία, καθώς όλα τα κυκλοφορούντα νομίσματα της λίρας Νιγηρίας κόπηκαν όλα από την αποικιακή κυβέρνηση της Ομοσπονδίας της Νιγηρίας το 1959, με το όνομα της Βασίλισσας Ελισάβετ Β' στην εμπρόσθια όψη. Αυτό έκανε επίσης τη Νιγηρία την τελευταία πρώην βρετανική αποικία που εγκατέλειψε το νομισματικό σύστημα £ sd υπέρ του δεκαδικού νομισματικού συστήματος. Υπήρχε ένα σχέδιο της κυβέρνησης να μετονομαστεί ξανά το νάιρα σε 1 νέο νάιρα = 100 παλιό νάιρα το 2008, αλλά το σχέδιο ανεστάλη. Το σύμβολο του νομίσματος είναι
Το όνομα "naira" επινοήθηκε από τη λέξη "Nigeria" από τον Obafemi Awolowo.
Η Κεντρική Τράπεζα της Νιγηρίας ισχυρίστηκε ότι προσπάθησε να ελέγξει τον ετήσιο ρυθμό πληθωρισμού κάτω από το 10%. Το 2011, η CBN αύξησε το βασικό επιτόκιο έξι φορές, αυξάνοντας από 6,25% σε 12%. Στις 31 Ιανουαρίου 2012 η CBN αποφάσισε να διατηρήσει το βασικό επιτόκιο στο 12%, προκειμένου να μειώσει τις επιπτώσεις του πληθωρισμού λόγω της μείωσης των επιδοτήσεων καυσίμων.
Τον Οκτώβριο του 2021 το eNaira, η ψηφιακή έκδοση του κρατικού νομίσματος, κυκλοφορεί επίσημα στη Νιγηρία.
Ρωμιοσύνη
Ρωμιοσύνη είναι ο όρος που αναφέρεται στο σύγχρονο ελληνικό έθνος. Καθιερώθηκε σχετικά πρόσφατα στην βαθιά διχασμένη μετεμφυλιακή Ελλάδα, κυρίως την δεκαετία 1960.
Εμφανίζεται για πρώτη φορά στο κείμενο «Το τραγούδι του Δασκαλογιάννη» το 1786, ενώ το 1883 ο Γεώργιος Σουρής εκδίδει στην Σύρο την σατυρική εβδομαδιαία εφημερίδα "Ο Ρωμηός". Στο νεοελληνικό κράτος, για τον Ρωμιό και τη Ρωμιοσύνη υπάρχουν δύο βασικά βιβλία, η «Πονεμένη Ρωμιοσύνη» (1963) του Φώτη Κόντογλου, από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας και «Ρωμιοσύνη» (1975) του π. Ιωάννη Ρωμανίδη, από την Καππαδοκία. Σύμφωνα με τον συγγραφέα Φώτη Κόντογλου, η λέξη "Ρωμιός" δημιουργήθηκε στα τελευταία χρόνια του Βυζαντίου και ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ευρέως κατά την Τουρκοκρατία.
Ιστορία
Ο όρος Ρωμιοσύνη προέρχεται από τον Ρωμιό που είναι η ελληνική μορφή της τουρκικής λέξης "Ρουμ" και αναφερόταν σε όσους προέρχονταν από την ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, όπου μέχρι το 19ο αιώνα ήταν ισοδύναμη με την έννοια του Ορθόδοξου Χριστιανού. Ο όρος χρησιμοποιούνταν από την οθωμανική διοίκηση για να περιγράψει όλους όσους βρίσκονταν υπό τη διοίκηση των ορθόδοξων πατριαρχείων και εκκλησιών στην οθωμανική επικράτεια. Όλοι αυτοί υπόκεινταν στον άμεσο ή έμμεσο έλεγχο του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης. Όλοι οι Ορθόδοξοι (ελληνόγλωσσοι, αρβανιτόφωνοι, σλαβόφωνοι, βλαχόφωνοι, αραβόφωνοι, τουρκόφωνοι), ονομάζονται Ρωμιοί και συγκροτούν το «Ρουμ μιλλέτ». Αντίστοιχα μιλέτ ή μιλέτια έχουν και οι Μουσουλμάνοι, οι Εβραίοι και οι Αρμένιοι. Προϋπόθεση για να είσαι υπήκοος στην αυτοκρατορία ήταν να είσαι μέλος σε ένα από τα εθνικοθρησκευτικά μιλέτια. Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα Έλληνες και μη-Έλληνες των Βαλκανίων, ειδικά μεταξύ του αστικού πληθυσμού, αυτοαποκαλούνταν "Ρωμιοί", ενώ στην ύπαιθρο χρησιμοποιούσαν τον όρο "Χριστιανοί". Για τα μέλη της Ορθόδοξης κοινότητας, σε αστικά και αγροτικά περιβάλλοντα, η μετοχή στη θρησκευτική κοινότητα θεωρούνταν σημαντικότερη από την εθνότητα και σπάνια γινόταν χρήση εθνωνυμίων.
Νεότερη εποχή
Κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, γραμμένο περί το 1945-47 και τυπωμένο το 1954, κυκλοφόρησε το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, Ρωμιοσύνη (στην ποιητική συλλογή Αγρυπνία), όπου αποτυπώνεται η περιπέτεια που έζησε η Ελλάδα την εποχή εκείνη. Το 1966, η Ρωμιοσύνη εκδίδεται αυτοτελώς και το ίδιο έτος μελοποιείται από τον Μίκη Θεοδωράκη όπου ο λαός βιώνει βαθιά τα μηνύματά του, το αγκαλιάζει και το κάνει «κτήμα ες αεί».
Το μελοποιημένο ποίημα και οι έννοιες που εμπεριέχει τραγουδιέται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και του ελληνισμού εμπεριέχοντας, πλέον, το μήνυμα της εθνικής ενότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες
Τσεζάνα Μπριάντσα
Η Τσεζάνα Μπριάντσα (ιταλικά: Cesana Brianza) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Τζιχανγκίρ
Το Τζιχανγκίρ είναι χωριό της επαρχίας Λεφκόσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Επιχό. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λεφκόσα
Παναγιώτης Πρεζεράκος
Ο Παναγιώτης Πρεζεράκος είναι καθηγητής και πρόεδρος στο Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας από τις 18 Ιουλίου 2019.
Είναι απόφοιτος του Τμήματος Νοσηλευτικής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου με ειδίκευση (MSc.) στη Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας από το University of London καθώς και διδακτορικού διπλώματος (Ph.D) του Τομέα Κοινωνικής Ιατρικής του Τμήματος Νοσηλευτικής του ΕΚΠΑ.
Διετέλεσε Διοικητής του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας και στη συνέχεια Διοικητής της Β’ Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής. Είχε εργαστεί στο ΕΣΥ ως Κλινικός Νοσηλευτής, ως Υπεύθυνος Συνεχιζόμενης Εκπαίδευσης Προσωπικού και τέλος ως Διευθυντής του Κέντρου Επαγγελματικής Κατάρτισης του Νοσοκομείου «Η Σωτηρία».
Σήμερα κατέχει τη θέση του Καθηγητή στο Τμήμα Νοσηλευτικής του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, του οποίου είναι πρόεδρος και έχει διδάξει σε Πανεπιστήμια της ημεδαπής και της αλλοδαπής. Η ερευνητική και συγγραφική δραστηριότητά του αφορά στον τομέα της Διοίκησης Υπηρεσιών Υγείας και της Δημόσιας Υγείας.
Από τις 18 Ιουλίου 2019 υπηρετεί ως Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας.
Αναφορές
Κατηγορία:Έλληνες Γενικοί Γραμματείς Υγείας
Σαιν-Ζερμαίν-συρ-Εκόλ
Το Σαιν-Ζερμαίν-συρ-Εκόλ (γαλλικά: Saint-Germain-sur-École) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζερμανουά (γαλλικά: Saint-Germanois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Τσιβάτε
Το Τσιβάτε (ιταλικά: Civate) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λέκκο, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λέκκο
Σαιν-Ζερμαίν-συρ-Μορέν
Το Σαιν-Ζερμαίν-συρ-Μορέν (γαλλικά: Saint-Germain-sur-Morin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Σαιν-Ζερμινουά (γαλλικά: Saint-Germinois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Λαρίσα Τσέριτς
Στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες του 2019, η Τσέριτς κέρδισε ένα ασημένιο μετάλλιο, το μόνο μετάλλιο όλων των Ευρωπαϊκών Αγώνων για τη χώρα της. Κέρδισε επίσης ένα χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τζούντο Νεανίδων το 2009, το οποίο εξακολουθεί να είναι ο μοναδικός παγκόσμιος τίτλος σε οποιοδήποτε ολυμπιακό άθλημα για τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
Η Τσέριτς συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, χάνοντας και τις δύο φορές στον δεύτερο γύρο του διαγωνισμού. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στο Ρίο ντε Τζανέιρο, η Λαρίσα Τσέριτς αποκλείστηκε στον πρώτο της αγώνα εναντίον της Τυνήσιας Νιχέλ Σεΐχ Ρουχού. Την επόμενη χρονιά, έχασε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2017 στη Βαρσοβία στα προημιτελικά από τη Λευκορωσή Μαρίνα Σλουτσκάγια. Η Λάρισα Τσέριτς εξασφάλισε το χάλκινο μετάλλιο με νίκες στον ελπιδοφόρο γύρο επί της Ουγγρικής Μερσέντες Ζιγκετβάρι και της Τουρκάλας Κάιρα Σαγίτ. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2017 στη Βουδαπέστη, τερμάτισε έβδομη. Το 2018 νίκησε την Ουκρανή Γιελισαβέτα Καλάνινα στα ημιτελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στο Τελ Αβίβ, στον τελικό, που έχασε από τη Γαλλίδα Ρομάν Ντικό. Πέντε μήνες αργότερα, νίκησε την Ιρίνα Κιντζέρσκαγια από το Αζερμπαϊτζάν στα προημιτελικά του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2018 στο Μπακού και έχασε στα ημιτελικά από την Ιάπωνα Σάρα Ασαχίνα. Με νίκη επί της Βρετανίδας Σάρα Άντλινγκτον εξασφάλισε το χάλκινο μετάλλιο. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2019 που διεξήχθη στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών Αγώνων στο Μινσκ, η Λάρισα Τσέριτς έφτασε στον τελικό, αλλά έχασε εκεί από τη Λευκορωσή Μαρίνα Σλούτσκαγια. Την ίδια χρονιά τερμάτισε έβδομη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόκιο. Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020 ήταν μία από τους σημαιοφόρους μαζί με τον Αμέλ Τούκα. Ο Τούκα μετέφερε επίσης τη σημαία στο στάδιο στην τελετή λήξης.
Έχει αξιοσημείωτες νίκες έναντι των Ολυμπιονίκων Έμιλι Αντεόλ (χρυσό), Ιρίνα Κιντζέρσκα (χάλκινο), Γιού Σονγκ (χάλκινο), Κανάε Γιαμάμπε (χάλκινο) και Λουτσίγια Πολάβντερ (χάλκινο).
Η Τσέριτς είναι μεταξύ των πέντε αθλητών με τα περισσότερα μετάλλια Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων Τζούντο στην κατηγορία +78 (4) από τότε που εισήχθη το 1998, με την Καρίνα Μπράιαντ (8), την Τέα Ντονγκουζασβίλι (8), τη Λουτσίγια Πολάβντερ (7) και την Άννι-Σοφία Μοντιέρε. (5).
Το 2018, στην κατηγορία +78 κιλών για ηλικιωμένους, κατέκτησε την παγκόσμια κατάταξη Νο. 1.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2013 Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 2009 Κατηγορία:Βόσνιοι αθλητές
Νεοκλασικό μέταλ
Το νεοκλασσικό μέταλ είναι είδος της χέβι μέταλ μουσικής, το οποίο έχει επηρεαστεί έντονα από τη κλασσική μουσική και συνήθως περιέχει πολύ τεχνικό παίξιμο, αποτελούμενη από στοιχεία που έχει δανειστεί από την κλασική μέταλ και τη σπιντ μέταλ. Ο Ρίτσι Μπλάκμορ των Deep Purple ήταν πρωτοπόρος του είδους συγχωνεύοντας κλασσικές μελωδίες και μπλουζ ροκ. Αργότερα, ο Ίνγκβεϊ Μάλμστην έγινε ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του υποείδους, συνεισφέροντας στην ανάπτυξη του στην δεκαετία του 1980. Άλλοι σημαντικοί παίχτες είναι ο Ράντι Ρόουντς, ο Τζον Πετρούτσι, ο Τζέισον Μπέκερ, ο Τόνι ΜακΑλπάιν και άλλοι
Σαιντ-Ιλιέ
Το Σαιντ-Ιλιέ (γαλλικά: Saint-Hilliers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ιλεριέν (γαλλικά: Hilériens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Φοινικική άρκευθος
μικρογραφία|327x327εσ| Juniperus phoenicea Το είδος Juniperus phoenicea ή κοινώς φοινικική άρκευθος είναι άρκευθος που απαντάται σε όλη την λεκάνη της Μεσογείου, από το Μαρόκο και την Πορτογαλία ανατολικά μέχρι την Κροατία, την Ιταλία, την Τουρκία και την Αίγυπτο, νότια στα βουνά του Λιβάνου, στην περιοχή της Παλαιστίνης και στη δυτική Σαουδική Αραβία κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα, καθώς και στη Μαδέρα και τα Κανάρια Νησιά.
Το είδος αυτό στην Ελλάδα απαντάται με τις κοινές ονομασίες: θαμνοκυπάρισσο, άγριο κυπαρίσσι, κέδρος, ήμερος κέδρος, φίδα, βένι ή αόρατος. Αναπτύσσεται ως επί το πλείστον σε χαμηλά υψόμετρα κοντά στις ακτές της θάλασσας αλλά φτάνει και σε υψόμετρο τα 2.400 μ. στα βουνά του Άτλαντα.
Περιγραφή
Είναι σαν ένας μεγάλος θάμνος ή μικρό δέντρο με ύψος 5-8 μ. με κορμό μέχρι 1-2 μ. σε διάμετρο και στρογγυλεμένη ή ακανόνιστη κορυφή. Ο φλοιός, ο οποίος μπορεί να ξεφλουδιστεί σε λωρίδες, και είναι σκούρος γκριζοκαφέ.
Είδη
Υπάρχουν δύο ποικιλίες του είδους που αντιμετωπίζονται ως υποείδη από ορισμένους συγγραφείς και ως ξεχωριστά είδη από άλλους:
Χρήσεις
Το ξύλο του είδους είναι πολύτιμο ιδίως σε νησιωτικές περιοχές. Έχει χαρακτηριστικά «νερά», είναι μετρίως βαρύ, εξόχως αρωματικό, και χαρακτηρίζεται από πολύ υψηλή αντοχή και φυσική διάρκεια και ανθεκτικότητα στη σήψη και στις προσβολές από έντομα και μύκητες.
Στην Ελλάδα, ιδίως στις Κυκλάδες, τα Κύθηρα και αλλού χρησιμοποιείται για δομικές μικρές κατασκευές σε κατοικίες ως υποστηρίγματα, επίσης πάσσαλος για φράκτες και συχνά σε γεωργικά σκεύη. Παλιότερα η βασική του χρήση ήταν ως δομικό στοιχείο για δοκάρια στις στέγες και σε σκέπαστρα ή άλλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χλωρίδα των Κανάριων νήσων Κατηγορία:Χλωρίδα της Βόρειας Αφρικής
Προεδρική εκλογή των Ηνωμένων Πολιτειών 1952
Οι Προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών 1952 έλαβαν χώρα την Τρίτη 4 Νοεμβρίου. Σ' αυτές αναμετρήθηκαν ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Ντουάιτ Αϊζενχάουερ και ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος Άντλαϊ Στίβενσον, με νικητή τον πρώτο. Ο Αϊζενχάουερ έγινε ο πρώτος Ρεπουμπλικανός που εξελέγη πρόεδρος ύστερα από 24 χρόνια κυριαρχίας των Δημοκρατικών.
Κατηγορία:Εκλογές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Ψαθονήσι Σύρου
Για νησίδες με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Ψαθονήσι (αποσαφήνιση)
Το Ψαθονήσι είναι μικρή ακατοίκητη βραχονησίδα που βρίσκεται έξω από τον κόλπο του χωριού Φοίνικας, στο νοτιοδυτικό τμήμα της Σύρου.
Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ποσειδωνίας, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Ποσειδωνίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύρου
Continental Films
Η Continental Films ήταν μια γαλλική εταιρεία παραγωγής κινηματογραφικών ταινιών, που δραστηριοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής της Γαλλίας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1940, χρηματοδοτήθηκε εξ ολοκλήρου από τη γερμανική κυβέρνηση και είχε επικεφαλής τον Άλφρεντ Γκρέβεν στο Παρίσι, με τα οικονομικά, την παραγωγή και τη διανομή της να ενσωματώνονται στενά στη γερμανική κινηματογραφική βιομηχανία.
Ιστορικό
Η εταιρεία δημιουργήθηκε το 1940 από τον Γιόζεφ Γκέμπελς για σκοπούς προπαγάνδας. Για τον Γκέμπελς, το αντικείμενο αυτής της εταιρείας ήταν πρωτίστως πολιτικό, προκειμένου να διατηρηθεί ο έλεγχος της κινηματογραφικής παραγωγής των κατεχόμενων χωρών, όπως είχε δηλώσει ο ίδιος:
Ωστόσο διευθύνονταν από τον Γαλλόφιλο Άλφρεντ Γκρέβεν, ο οποίος θα λάβει ελάχιστα υπόψη τις πολιτικές εντολές που έπαιρνε από το Βερολίνο.
Άλφρεντ Γκρέβεν
Ο Γκέμπελς διόρισε επικεφαλής της Continental Films τον Άλφρεντ Γκρέβεν, έναν πρώην στρατιώτη, που είχε σπουδάσει στη Γαλλία και ανεπιφύλακτα υπήρξε θαυμαστής του Γαλλικού πολιτισμού και του κινηματογράφου. Η πρωταρχική φιλοδοξία του Γκρέβεν είναι να ανταγωνιστεί τον αμερικανικό κινηματογράφο παράγοντας, πάνω απ' όλα, καλές γαλλικές ταινίες με τις καλύτερες τεχνικές ομάδες και τους σημαντικότερους ηθοποιούς στην υπηρεσία φιλόδοξων θεμάτων, ακόμα κι αν αυτό ήταν πέρα από τις οδηγίες του Γκέμπελς. Έτσι, η Continental-Films παρήγαγε το 1943 την ταινία Au Bonheur des Dames σε σκηνοθεσία του Αντρέ Καγιάτ βασισμένο σε ένα μυθιστόρημα του Εμίλ Ζολά, έναν συγγραφέα που ήταν στη μαύρη λίστα των Ναζί. Σύμφωνα με τον Μπερτράν Ταβερνιέ, κάποιες ταινίες που παρήχθησαν από την Continental Films δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν να γίνουν αν είχαν υπαχθεί στη λογοκρισία του καθεστώτος του Βισύ.
Παραγωγή και συντελεστές
Η εταιρεία παρήγαγε μεταξύ 1941 και 1944 περίπου τριάντα ταινίες μεγάλου μήκους, μερικές από τις οποίες όπως το La Main duable, το Au Bonheur des Dames ή το Το Κοράκι έχουν γίνει πλέον κλασικές του Γαλλικού κινηματογράφου. Ανάμεσα στους σκηνοθέτες που συνεργάστηκαν με την Continental, εκτός από τον Ανρί-Ζωρζ Κλουζό, είναι οι Κλωντ Ωτάντ-Λαρά, Ζακ Μπεκέρ, Ρομπέρ Μπρεσόν, Αντρέ Καγιάτ, Ζαν Ντιβέβρ (τότε βοηθός σκηνοθέτη), Κριστιάν Ζακ και Ζωρζ Λακόμπ. Όσον αφορά τους ηθοποιούς, υπήρχαν σχεδόν αρχάριοι όπως ο Ζεράρ Φιλίπ ή ο Φρανσουά Περιέ, αλλά και μερικοί επιβεβαιωμένοι καλλιτέχνες όπως οι Μισέλ Σιμόν, Φερναντέλ, Σούζι Ντελέρ και η Ντανιέλ Νταριέ, πριν μεταναστεύσουν προσωρινά στη Νότια Αμερική.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινηματογράφος στη Γαλλία Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Σαιν-Ζαν-λε-Ντε-Ζυμώ
Το Σαιν-Ζαν-λε-Ντε-Ζυμώ (γαλλικά: Saint-Jean-les-Deux-Jumeaux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Βαρβαρούσα Σύρου
Η Βαρβαρούσα είναι μικρή βραχονησίδα που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Σύρου. Διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Άνω Σύρου, η οποία υπάγεται στον Δήμο Σύρου - Ερμούπολης. Πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης, υπαγόταν στον Δήμο Άνω Σύρου. Στην απογραφή του 2011 είχε πληθυσμό 2 ατόμων.
Παραλία Βαρβαρούσας
Η βραχονησίδα βρίσκεται στην είσοδο ενός μικρού όρμου της Σύρου, του οποίου η παραλία έχει πάρει το ίδιο όνομα με τη βραχονησίδα. Η συγκεκριμένη παραλία είναι ερημική και απέχει περίπου 4 χιλιόμετρα από την Ερμούπολη. Η πρόσβαση σε αυτή γίνεται είτε με σκάφος (κατά τους καλοκαιρινούς μήνες σταματούν αρκετά ιστιοπλοϊκά σκάφη εκεί, ενώ υπάρχει και τακτικό δρομολόγιο με καΐκι από το χωριό Κίνι) είτε με πεζοπορία από κοντινές περιοχές.
Το μικρό κτίσμα στην άκρη του κόλπου φτιάχτηκε το 1981 από τον αρχιτέκτονα Ιωσήφ Στεφάνου (Ομότιμο Καθηγητή ΕΜΠ) πάνω σε υπάρχουσα πέτρινη κατασκευή, και ανήκει στον ίδιο και τη σύζυγό του, αρχιτέκτονα-πολεοδόμο Ιουλία Στεφάνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Σύρου Κατηγορία:Παραλίες της Σύρου
Πολιορκία της Μαδρίτης
Η Πολιορκία της Μαδρίτης ή Μάχη της Μαδρίτης ήταν μια πολιορκία δυόμισι ετών της Iσπανικής πρωτεύουσας της Μαδρίτης, κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο 1936-1939. Η πόλη, πολιορκούνταν από τον Οκτώβριο του 1936 και κατελήφθη τελικά στα στρατεύματα του Φρανθίσκο Φράνκο στις 28 Μαρτίου 1939. Η άμυνα της Μαδρίτης διεξήχθη από διάφορες δυνάμεις, πιστές στην Ισπανική δημοκρατία και πολιορκήθηκε και υποβλήθηκε σε εναέριο βομβαρδισμό από την εθνικιστική παράταξη του στρατηγού Φράνκο. Η πολιορκία της Μαδρίτης το Νοέμβριο του 1936 ήταν μία από τις πιο έντονες συγκρούσεις μέσα και γύρω από την πόλη όταν οι εθνικιστές επιτέθηκαν την αποφασιστικά για να καταλάβουν την πρωτεύουσα.
Το πραξικόπημα στην Μαδρίτη
Ο στρατηγός Χοακίν Φανχούλ, διοικητής της στρατιωτικής φρουράς που έδρευε στο στρατόπεδο Montaña στη Μαδρίτη, προετοιμαζόταν να ξεκινήσει τη στρατιωτική εξέγερση στην πόλη. Ωστόσο, όταν προσπάθησε να βγει από τους στρατώνες, τα 2.500 στρατεύματά του αναγκάστηκαν να επιστρέψουν από τα εχθρικά πλήθη και τους ένοπλους συνδικαλιστές. Οι στρατώνες πολιορκήθηκαν από εργαζομένους και την "Guardias de Asalto" (αστυνομικοί δυνάμεις), πιστούς στην κυβέρνηση, καθώς και πέντε τάγματα του αντιφασιστικού εργατών (MAOC) - ένα από αυτά τα τάγματα έγινε το διάσημο "Πέμπτο Σύνταγμα" συνολικά περίπου 10.000 μαχητές. Οι μάχες ήταν σφοδρές και σε αρκετές περιπτώσεις μερικοί στρατιώτες στο στρατόπεδο έδειξαν την προθυμία τους να παραδοθούν και κάποιοι άλλοι σνα συνεχίσουν να μάχονται.
Τελικά οι στρατώνες έπεσαν όταν η "Guardias de Asalto" έφερε ένα πεδινό πυροβόλο 75 mm για να βομβαρδίσει το συγκρότημα και η πύλη του ανοίχτηκε από έναν λοχία που ήταν συμπαθών τις πλευράς των δημοκρατικών. Ο λοχίας σκοτώθηκε από έναν από τους αξιωματικούς του, αλλά η δράση του επέτρεψε στους Ρεπουμπλικάνους να παραβιάσουν τους τοίχους. Ένας αριθμός στρατιωτών σφαγιάστηκε από το πλήθος, μετά την πτώση των στρατώνων.
Στη συνέχεια και για το υπόλοιπο του πολέμου, η Μαδρίτη κρατήθηκε από τους δημοκρατικούς. Ωστόσο, ο πληθυσμός της περιείχε σημαντικό αριθμό εθνικιστών. Πάνω από 20.000 εθνικιστές κατέφυγαν σε ξένες πρεσβείες στην πόλη. Τις εβδομάδες που ακολούθησαν την εξέγερση του Ιουλίου, είδαν πολλούς φασίστες (όπως οι αριστεροί τους ονόμαζαν) να δολοφονούνται στη Μαδρίτη από  δημοκρατικούς. Για παράδειγμα, στις 23 Αυγούστου, 70 φυλακισμένοι από την Πρότυπη Φυλακή τις πόλης σφαγιάστηκαν για εκδίκηση για τις εκτελέσεις από τους εθνικιστές περισσότερων από 1.500 δημοκρατικών μετά την μάχη του Μπαδαχόθ.
Οι εθνικιστές προελαύνουν προς την Μαδρίτη
Η αρχική στρατηγική του σχεδίου ήταν να καταληφθεί η εξουσία σε όλη τη χώρα με στρατιωτικό πραξικόπημα. Ωστόσο, η αντίσταση στο πραξικόπημα από τους δημοκρατικούς σήμαινε ότι αντί αυτού, ο Φράνκο και οι σύμμαχοί του θα έπρεπε να κατακτήσουν τη χώρα με την βία εάν ήθελαν να καταλάβουν την εξουσία. Ο ίδιος ο Φράνκο είχε προσγειωθεί στην νότια Ισπανία με Μαροκινά στρατεύματα από τον Ισπανικό στρατό της Αφρικής. Ο Εμίλιο Μόλα, ο οποίος ήταν επιφορτισμένος με τα αποικιακά στρατεύματα, καθώς και με την Ισπανική ξένη λεγεώνα, τους Καρλιστές και τη πολιτοφυλακή των Φαλαγγιτών. Μαζί, σχεδίασαν μια πορεία προς την Μαδρίτη για να καταλάβουν την ισπανική πρωτεύουσα, ο Φράνκο προχωρώντας από την Μπαδαχόθ και ο Mόλα από το Burgos. Τα αποικιακά στρατεύματα του Φράνκο, oι Regulars (εθελοντικό πεζικό), κάτω από τον στρατηγό Χουάν Γιάγκε, μαζί με την αεροπορική κάλυψη που παρείχε η Λουφτβάφε, έφεραν τις δημοκρατικές πολιτοφυλακές στην πορεία τους. Ο Χουάν Γιάγκε υποστήριξε μια γρήγορη προέλαση στη Μαδρίτη, αλλά ο Φράνκο τον παρέκάμψε υπέρ της ανακούφισης των εθνικιστικών στρατευμάτων που πολιορκούνταν στο Τολέδο. Αυτή η εκτροπή κράτησε την επίθεσή στη Μαδρίτη μέχρι ένα μήνα - δίνοντας στους δημοκρατικούς χρόνο να προετοιμάσουν την άμυνα τους.
Εν τω μεταξύ, στην πόλη, η δημοκρατική κυβέρνηση είχε αλλάξει υπό την ηγεσία του σοσιαλιστή ηγέτη Francisco Largo Caballero. Η κυβέρνηση Caballero περιλάμβανε έξι υπουργούς του σοσιαλιστικού κόμματος, δύο κομμουνιστές, δύο από το κόμμα της δημοκρατικής Αριστεράς, έναν από το κόμμα της Αριστεράς των Καταλανών, ένα Εθνικό Κόμμα των Βάσκων και έναν υπουργό των Δημοκρατικών. Αν και οι κομμουνιστές ήταν μια μειοψηφία στην κυβέρνηση, απόκτησαν επιρροή μέσω της πρόσβασής τους σε όπλα από την ΕΣΣΔ και των ξένων εθελοντών στις Διεθνείς Ταξιαρχίες. Ο δημκρατικός στρατιωτικός διοικητής στη Μαδρίτη ήταν ο Ισπανός στρατηγός, ο Xοσέ Μιάχα, αλλά το σοβιετικό στρατιωτικό προσωπικό ήταν ίσως πιο σημαντικό. Ο στρατηγός Γκόριεφ ήταν ο γενικός διοικητής τους. Ο στρατηγός Σμουσκίκιτς διοικούσε τις Σοβιετικές αεροπορικές δυνάμεις που απεστάλησαν από την ΕΣΣΔ και ο στρατηγός Ντιμίτρι Παβλόφ διοικούσε τις θωρακισμένες δυνάμεις τους. Οι περισσότεροι από τους δημοκρατικούς υπερασπιστές της Μαδρίτης (το 90%) ήταν πολιτοφύλακες. Η δημοκρατική διοίκηση είχε σχετικά μικρό έλεγχο επί των εν λόγω μονάδων στην πρώιμη φάση του εμφυλίου πολέμου.
Νοέμβριος 1936
Οι δημοκρατικοί είχαν ένα γεωγραφικό πλεονέκτημα για την υπεράσπιση της Μαδρίτης: ο ποταμός Manzanares εμπόδιζε τους εθνικιστές από το κέντρο της πόλης, αντιπροσωπεύοντας ένα τρομερό φυσικό εμπόδιο. Ο Mόλα σχεδίασε την επίθεσή του στη Μαδρίτη για τις 8 Νοεμβρίου 1936. Προτίμησε να επιτεθεί μέσω του πάρκου Casa de Campo (μπροστά από μόλις 1 χλμ. Πλάτος 0,62 μίλια) για να αποφύγει την μάχη εντός κατοικημένων περιοχών καθώς το πάρκο ήταν ανοιχτό ακριβώς απέναντι από το ποτάμι από το κέντρο της πόλης. Η αρχική πρόθεση του Mόλα ήταν να πάρει την Πανεπιστημιούπολη, ακριβώς βόρεια του κέντρου της πόλης, δημιουργώντας έτσι μια γέφυρα πάνω από τους Manzanares. Στις 7 Νοεμβρίου, οι δημοκρατικοί είχαν καταλάβει τα σχέδια επίθεσης που βρέθηκαν στο πτώμα ενός ιταλού αξιωματικού σε μια καταστραμμένη δεξαμενή από τις μονάδες πολιτοφυλακής και επομένως κατάφεραν να συγκεντρώσουν τα στρατεύματά τους στο Casa de Campo για να αντιμετωπίσουν την κύρια επίθεση. Λόγω της στρατηγικής του θέσης στον ποταμό Manzanares, η Γέφυρα των Γάλλων ήταν ζωτικής σημασίας. Ο συνταγματάρχης Ρομέρο διοικούσε τις δημοκρατικές δυνάμεις εκεί, απωθώντας αποτελεσματικά τις προσπάθειες των εθνικιστών να περάσουν και να αποκτήσουν πρόσβαση στο κέντρο της πόλης της Μαδρίτης.