cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονή Δαφνίου
Η τράπεζα και το μαγειρείο
Το κυκλικό κτίσμα που έχει εντοπιστεί προσκολλημένο στη βόρεια πλευρά της τράπεζας ήταν κατά πάσα πιθανότητα το μαγειρείο της μονής. Τα μοναστηριακά μαγειρεία είχαν κεντρική εστία με εσχάρα για το μαγείρεμα και στεγάζονταν από χαμηλούς θόλους με κεντρικό οπαίο-καπνοδόχο. Στους τοίχους ανοίγονταν κόγχες ποικίλων μεγεθών και σχημάτων για την τοποθέτηση των διαφόρων σκευών.
Ο λουτρώνας
Η ύπαρξη λουτρικού συγκροτήματος σε ένα μοναστήρι δεν ήταν σύνηθες φαινόμενο για αυτό όταν υπήρχε δήλωνε ακμή και ευημερία. Αν και ο αριθμός των μοναστηριακών λουτρών που έχουν διασωθεί είναι αρκετά περιορισμένος, η αρχιτεκτονική τους διαμόρφωση, όσο και η τεχνολογία θέρμανσης και κυκλοφορίας του νερού ήταν ανάλογες με αυτές των λουτρών των λαϊκών, που συνέχιζαν τις ρωμαϊκές παραδόσεις. Έτσι, τα λουτρά στις μονές αποτελούνταν από τέσσερις αίθουσες. Η πρώτη ήταν ο προθάλαμος, όπου οι λουόμενοι άφηναν τα ρούχα τους. Ακολουθούσαν οι δύο αίθουσες εφίδρωσης, το χλιαρόν ή χλιαροψύχριον και το θερμόν. Το λουτρό ολοκληρωνόταν στην τέταρτη αίθουσα, όπου υπήρχαν δεξαμενές-πισίνες για κολύμπι σε θερμό ή κρύο νερό. Το νερό στο θερμόν και τη ζεστή δεξαμενή ζεσταινόταν από θερμό αέρα, ο οποίος παραγόταν από φωτιά που έκαιγε κάτω από το δάπεδο, στο υπόκαυστο, και διαχεόταν μέσω εντοιχισμένων πήλινων αγωγών. Από τα λουτρά του Δαφνίου έχουν σωθεί μόνο τα υπόκαυστα, που εντοπίστηκαν στα νοτιοδυτικά του καθολικού. Η ανοδομή είναι πλήρως κατεδαφισμένη. Η είσοδος στον χώρο γινόταν από τα δυτικά.
Η κινστέρνα
Στα νοτιοδυτικά του καθολικού έχει εντοπιστεί ορθογώνια υπόγεια δεξαμενή με διαστάσεις 13,3x4,95 μ. για τη συλλογή του βρόχινου νερού. Βρίσκεται κάτω από τα κελιά του 16ου αιώνα, έχει προσανατολισμό νοτιοανατολικήα-βορειοδυτικά και βρίσκεται στη συμβολή (μισγάγκειαν) δύο κλιτύων. Η χωρητικότητά της έχει υπολογιστεί στα 300 κυβικά μέτρα, ενώ ο πυθμένας της βρίσκεται σε βάθος περίπου 7 μ. από το σημερινό δάπεδο της αυλής στα νότια του ναού. Το εσωτερικό ήταν χωρισμένο σε δύο καμαροσκεπή κλίτη που έβαιναν σε τρεις κίονες και οι τοίχοι ήταν καλυμμένοι με υδραυλικό κονίαμα. Η συλλογή του νερού γινόταν μέσω κυκλικών ανοιγμάτων με μαρμάρινη επένδυση στην κορυφή των καμαρών. Στο χαμηλότερο σημείο της άνω επιφάνειας της κινστέρνας είχε ανοιχτεί φρεάτιο καθαρισμού ορθογώνιας διατομής.
Η ορθογώνια αίθουσα
Στα νότια του καθολικού βρίσκονται τα ερείπια μιας στενόμακρης ορθογώνιας αίθουσας διαστάσεων 23x6,5 μ. με προσανατολισμό ανατολικά-δυτικά, τυπική μεσοβυζαντινή τοιχοδομία και δάπεδο στρωμένο με πήλινες πλάκες. Κατά μήκος του βόρειου και του νότιου τοίχου υπήρχαν κίονες. Τα διαθέσιμα στοιχεία όμως, δεν επιτρέπουν τον καθορισμό της χρήσης της.
Ο κοιμητηριακός ναός του Αγίου Νικολάου
Μέσα στο δάσος που απλώνεται στα ανατολικά του περιβόλου της μονής Δαφνίου έχει εντοπιστεί το ερειπωμένο παρεκκλήσιο του Αγίου Νικολάου. Είχε χτιστεί την ίδια εποχή με το καθολικό και φαίνεται ότι αποτελούσε τον κοιμητηριακό ναό της μονής. Τα νεκροταφεία των μονών τοποθετούνταν κατά κανόνα εκτός του περιβόλου για λόγους υγιεινής. Ο Άγιος Νικόλαος είναι μια μικρή θολωτή βασιλική χτισμένη κατά το πλινθοπερίκλειστο σύστημα τοιχοδομίας. Κάτω από τον ναΐσκο εντοπίστηκε υπόγεια κρύπτη. Εκεί είχαν κατασκευαστεί γύρω από κεντρικό διάδρομο τρία τετράγωνα οστεοφυλάκια επιστεφόμενα με καμάρες (αρκοσόλια) και σκεπασμένα με λίθινες πλάκες. Ο ναός του Αγίου Νικολάου σώζεται σήμερα και βρίσκεται σε απόσταση 20 μέτρων από το κτίριο του Τουριστικού Περιπτέρου.
Η ψηφιδωτή διακόσμηση της μονής Δαφνίου
Η μονή Δαφνίου θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά βυζαντινά μνημεία, λόγω των λαμπρών ψηφιδωτών που κοσμούν τους τοίχους του καθολικού της. Πολλά από αυτά διατηρούνται μέχρι σήμερα, παρά τις ζημιές τόσο από σεισμούς όσο και από εργασίες που προκάλεσαν πολλές αλλοιώσεις. Οι αρχαιολόγοι, με τη βοήθεια των περιγραφών των περιηγητών, έχουν κατορθώσει να αποκαταστήσουν την εικόνα που είχε η ψηφιδωτή διακόσμηση του καθολικού της μονής Δαφνίου στις τελευταίες δεκαετίες του 11ου αιώνα.
Ο τρούλος
Ο τρούλος και η αψίδα που δεσπόζουν στον κατακόρυφο και τον κατά μήκος άξονα του ναϊκού οικοδομήματος συμβολίζουν την ουράνια σφαίρα, ενώ οι κατώτερες ζώνες τη γήινη. Έτσι, ο τρούλος καταλαμβάνεται από παράσταση του Χριστού Παντοκράτορα και περιστοιχίζεται από αγγελικές δυνάμεις και προφήτες. Στα σφαιρικά τρίγωνα παριστάνονται οι τέσσερις ευαγγελιστές που κατέγραψαν τη θεία ενσάρκωση και έδρασαν ως σύνδεσμοι μεταξύ γήινης και ουράνιας σφαίρας. Η πραγματοποίηση της ενσάρκωσης, δηλαδή διάφορα περιστατικά και γεγονότα από την επίγεια ζωή του Χριστού (χριστολογικές σκηνές), τοποθετείται στην αμέσως κατώτερη ζώνη του ναού, δηλαδή τις καμάρες, τα τύμπανα των κεραιών του σταυρού και τα ανώτερα μέρη των τοίχων. Στην κατώτερη ζώνη των τοίχων απεικονίζονται οι άγιοι, που απολαμβάνουν μαζί με τους πιστούς που έχουν προσέλθει στον ναό τη θέαση του θείου.
Ο Παντοκράτορας, «Δίκαιος Κριτής», στο μετάλλιο του τρούλου του καθολικού της μονής Δαφνίου. Η αυστηρότητα και η ένταση του βλέμματος οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στα ισχυρά τοξωτά φρύδια και τις σκούρες σκιές γύρω από τα μάτια. Η σχετικά σχηματική και επίπεδη απόδοση των πλαστικών αξιών του προσώπου, απομακρύνει τη μορφή του Παντοκράτορα από την κλασικιστική τεχνοτροπία με την οποία έχουν εκτελεστεί όλες οι άλλες μορφές. Η σκουρόχρωμη, πυκνή γενειάδα επιτείνει την εντύπωση της αυστηρότητας. Η μεγάλη απόσταση που χωρίζει τον δείκτη από το μεσαίο δάκτυλο πάνω στο ευαγγέλιο προσδίδει ένταση στη χειρονομία, που βρίσκεται σε απόλυτη συμφωνία με τον όλο δυναμισμό της μορφής.
Στην αψίδα του ιερού τοποθετείται η Παναγία-Πλατυτέρα. Η Θεοτόκος, ο φορέας της θεϊκής ενσάρκωσης, δέεται για τη σωτηρία των ανθρώπων και μεσολαβεί ως σύνδεσμος μεταξύ της ουράνιας και της γήινης σφαίρας, μεταξύ του θεού και των ανθρώπων. Στο ημικυλινδρικό τμήμα της αψίδας έχουμε θέματα σχετικά με τη θεία Λειτουργία συνήθως περιλαμβάνουν την Κοινωνία των Αποστόλων (μετάδοση-μετάληψη) καθώς και διάφορους Πατέρες της Εκκλησίας. Στο καθολικό της μονής Δαφνίου, που είναι αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, το παραπάνω τυπικό ακολουθείται εμπλουτισμένο με σκηνές από τον βίο της Παναγίας (μαριολογικές σκηνές).
Στο τύμπανο του τρούλου είχαν τοποθετηθεί οι μορφές δεκαέξι μετωπικά ιστάμενων προφητών. Οι ήρεμες στάσεις τους θυμίζουν αρχαίους φιλοσόφους και ρήτορες. Η κλασικιστική αντίληψη είναι ιδιαίτερα εμφανής στο ανάγλυφο πλάσιμο κάποιων μορφών καθώς και στη στοχαστική έκφραση των ματιών τους. Κάποιοι, όμως, από τους εικονιζόμενους προφήτες έχουν βλέμματα και πρόσωπα αυστηρά, έντονα σκιασμένα, που θυμίζουν τον Παντοκράτορα. Η σημερινή τοποθέτηση κάποιων μορφών δεν είναι η αρχική. Η Γέννηση στο νοτιοανατολικό ημιχώνιο του καθολικού της μονής Δαφνίου χαρακτηρίζεται από έντονο κλασικισμό, ο οποίος είναι εμφανής στην απόδοση του τοπίου, στα γαλήνια και με έντονη πλαστικότητα πρόσωπα των εικονιζόμενων μορφών, στην ήρεμη πτυχολογία των ενδυμάτων και στις αρμονικές κινήσεις τους. Στα τέσσερα ημιχώνια που ανοίγονται κάτω από το τύμπανο του τρούλου, οι Βυζαντινοί ψηφοθέτες είχαν απεικονίσει τις πλέον σημαντικές ευαγγελικές σκηνές πριν από το Πάθος, δηλαδή τον Ευαγγελισμό (βορειοανατολικό ημιχώνιο), τη Γέννηση (νοτιοανατολικό ημιχώνιο), τη Βάπτιση (νοτιοδυτικό ημιχώνιο) και τη Μεταμόρφωση (βορειοδυτικό ημιχώνιο). Και οι τέσσερις παραστάσεις σώζονται λιγότερο ή περισσότερο αποσπασματικά. Η πρώτη από αυτές λαμβάνει χώρα σε ενιαίο χρυσό κάμπο (βάθος) χωρίς την παραμικρή δήλωση τοπίου. Ο αρχάγγελος Γαβριήλ πλησιάζει με ήρεμη, αρμονική κίνηση την Παναγία, θυμίζοντας αρχαιοελληνική παράσταση Νίκης. Τα ενδύματά του - λευκό ιμάτιο πάνω από σκούρο γαλάζιο χιτώνα - είναι ελαφρώς πτυχωμένα και ακολουθούν τις κινήσεις του σώματος. Η Παναγία στα δεξιά, εικονίζεται μετωπικά, να στέκεται μπροστά σε θρόνο με το κεφάλι στραμμένο ελάχιστα προς τα δεξιά. Η έκφραση και των δύο μορφών είναι ευγενική και γαλήνια. Τα φτερά του αρχάγγελου και τα ενδύματα και των δύο μορφών έχουν στολιστεί κατά τόπους με χρυσές ψηφίδες. Η σκηνή της Γέννησης διαδραματίζεται σε σχεδόν ειδυλλιακό τοπίο. To βραχώδες σπήλαιο που φιλοξενεί την Παναγία και τον νεογέννητο Χριστό, με χρυσές ανταύγειες στην κορυφή του από τη λάμψη του αστεριού, περιβάλλεται από χαμηλούς λόφους με περιορισμένη βλάστηση, ενώ κάτω δεξιά ομάδα προβάτων πίνει νερό από ένα ρυάκι. Ο κλασικισμός που χαρακτηρίζει την απόδοση του τοπίου βρίσκεται σε απόλυτη συμφωνία με τις γαλήνιες μορφές της Παναγίας και του Ιωσήφ, καθώς και των τεσσάρων αγγέλων και των δύο βοσκών που γεμίζουν την ανώτερη ζώνη της παράστασης. Και εδώ οι πτυχολογίες είναι ήρεμες και ακολουθούν την κίνηση των σωμάτων, οι κινήσεις είναι αρμονικές και το πλάσιμο των προσώπων χαρακτηρίζεται από έντονη πλαστικότητα.
Η μορφή της Παναγίας από την έντονα κλασικιστική παράσταση της Σταύρωσης, με τη βαθιά μελαγχολική έκφραση και την ευγενική χειρονομία της. Η αρμονική σωματική διάπλαση και η στάση τόσο της Παναγίας όσο και του Ιωάννη (απέναντι) ανάγονται σε πρότυπα της κλασικής αρχαιότητας. Στο κέντρο της ιδιαίτερα συμμετρικής σκηνής της Βάπτισης κυριαρχεί η γυμνή μορφή του Ιησού, εμβαπτισμένου μέχρι το στήθος στα νερά του Ιορδάνη. Το γυμνό σώμα, που διακρίνεται ξεκάθαρα μέσα στο ανοιχτό γαλάζιο νερό του ποταμού, έχει πλαστεί με αβρότητα μέσω της χρήσης μικρότατων λευκών και ρόδινων ψηφίδων. Το ίδιο ισχύει για το πρόσωπο του Χριστού αλλά και των υπόλοιπων μορφών της σύνθεσης. Οι σωστές αναλογίες του γυμνού σώματος καθώς και η ελαφρά κίνησή του σε στροφή προς τον Πρόδρομο στα αριστερά, θυμίζουν κλασικό άγαλμα. Πρόκειται για μία από τις ελάχιστες παραστάσεις Βαπτίσεως όπου ο Χριστός εικονίζεται εντελώς γυμνός. Στα δεξιά έχουν τοποθετηθεί δύο άγγελοι με τα χέρια σκεπασμένα με λέντια (προσόψια), προκειμένου να σκουπίσουν το σώμα του Χριστού μετά την ολοκλήρωση της βάπτισης. Το χέρι και το πόδι που διακρίνονται κάτω δεξιά ανήκουν σε ανδρική γεροντική μορφή, την προσωποποίηση του ποταμού Ιορδάνη. Τέλος, στη σκηνή της Μεταμόρφωσης έχουμε τον Χριστό μέσα σε ελλειψοειδή γαλανόλευκη δόξα, πλαισιωμένη από πλατιά ταινία από ασημένιες ψηφίδες, να δεσπόζει σε χαλαρή μετωπική στάση αρχαίου ρήτορα στο όρος Θαβώρ. Με το δεξί χέρι ευλογεί, ενώ στο αριστερό κρατά τυλιγμένο ειλητάριο. Όπως οι προφήτες στο τύμπανο του τρούλου, η μορφή αντλεί τα πρότυπά της από τη γλυπτική των κλασικών χρόνων. Το Θαβώρ αποδίδεται ως σειρά χαμηλών λόφων στο κατώτατο μέρος της σύνθεσης, όπου βρίσκονται και οι απόστολοι Πέτρος, Ιωάννης και Ιάκωβος, γονατισμένοι και θαμπωμένοι από τη θεϊκή λάμψη. Αριστερά και δεξιά του Ιησού βρίσκονται οι δεόμενοι προφήτες Ηλίας και Μωυσής αντίστοιχα. Και εδώ, παρά τον έντονα μεταφυσικό χαρακτήρα της σκηνής, οι κινήσεις των μορφών χαρακτηρίζονται από χάρη, η πτυχολογία εναρμονίζεται με τη συγκρατημένη κίνηση των σωμάτων και οι σωματικοί όγκοι και οι πλαστικές αξίες των προσώπων αποδίδονται με ανάγλυφο τρόπο.
Στις μικρές κόγχες κάτω από τα ημιχώνια έχουν τοποθετηθεί σε στηθάρια ο προφήτης Ααρών (βορειοανατολικό ημιχώνιο, Ευαγγελισμός), ο άγιος Γρηγόριος ο Ακραγαντίνος (νοτιοανατολικό ημιχώνιο, Γέννηση), ο άγιος Γρηγόριος ο θαυματουργός (νοτιοδυτικό ημιχώνιο, Βάπτιση) και ο προφήτης Ζαχαρίας (βορειοδυτικό ημιχώνιο, Μεταμόρφωση). Την αψίδα του ιερού καταλαμβάνει η Παναγία που έχει απεικονιστεί ένθρονη και βρεφοκρατούσα. Η μορφή είναι κατεστραμμένη σε μεγάλο βαθμό, καθώς σώζεται μόνο το κάτω μέρος της. Η Πλατυτέρα των Ουρανών πλαισιώνεται από τους επιβλητικούς αρχάγγελους Μιχαήλ και Γαβριήλ, που στέκονται μετωπικοί στις δύο πλάγιες κόγχες. Φορούν βαρύτιμα, χρυσοποικιλμένα ενδύματα, πατούν σε πολυτελή υποπόδια και τα πρόσωπά τους είναι γαλήνια και σοβαρά.
Στον θόλο του Ιερού Βήματος είχε τοποθετηθεί η αποκαλυπτική σκηνή της Ετοιμασίας του θρόνου, η οποία συμβολίζει τη Δεύτερη Παρουσία. Δυστυχώς, η παράσταση αυτή είναι σχεδόν ολοκληρωτικά κατεστραμμένη. Στα μέτωπα των τοίχων που χωρίζουν το ιερό από τα παραβήματα είχαν απεικονιστεί ολόσωμοι η Βρεφοκρατούσα Παναγία (βόρειος τοίχος) και ο Χριστός (νότιος τοίχος). Αυτές οι δύο παραστάσεις, που περιβάλλονταν από προσκυνητάρια, ελάχιστα σώζονται σήμερα.
Η κλασικιστική λιτότητα και η ήρεμη, συγκρατημένη θλίψη της Σταύρωσης προκαλούν συγκίνηση στον θεατή ακόμη και σήμερα. Η Παναγία και ο Ιωάννης στέκονται εκατέρωθεν του Εσταυρωμένου, η αρμονική σωματική διάπλαση του οποίου αντικατοπτρίζει κλασικά πρότυπα. Το ψυχικό τους πάθος δηλώνεται από τη βαθιά μελαγχολική έκφραση και τις ευγενικές χειρονομίες τους, που ανάγονται σε επιτύμβια γλυπτά της κλασικής αρχαιότητας: η Παναγία, στα αριστερά, δείχνει προς τον Χριστό με το δεξί χέρι, ενώ φέρνει το αριστερό κάτω από το πηγούνι, κρατώντας ένα μικρό μαντίλι. Ο Ιωάννης, στα δεξιά, κλίνει την κεφαλή προς τον Χριστό, αν και στρέφει το βλέμμα του στην αντίθετη κατεύθυνση, σηκώνοντας προς τα πάνω το δεξί του χέρι. Τα ενδύματα παρουσιάζουν ήρεμη πτυχολογία. Οι μορφές είναι δομημένες με πολύ σωστές αναλογίες, ενώ η ανάγλυφη πλαστικότητά τους προκύπτει από τους μαλακούς χρωματικούς τόνους και την αποφυγή έντονων φωτοσκιάσεων. Στην Ανάσταση ο θριαμβευτής Χριστός, ολόφωτος, με λευκόχρυσο ιμάτιο και χιτώνα, κινείται δυναμικά προς τα αριστερά κρατώντας τον σταυρό. Μέσα από μια λάρνακα στα αριστερά ξεπροβάλλουν ο Αδάμ και η Εύα, ενώ πίσω τους διακρίνονται οι δίκαιοι Δαβίδ και Σολομών με πολυτελή ενδύματα και χρυσά στέμματα κοσμημένα με μαργαριτάρια και πολύτιμους λίθους. Στα δεξιά έχουμε τον Ιωάννη τον Πρόδρομο και ομάδα δικαίων. Στα πόδια του νικητή σφαδάζει ηττημένος ο Άδης.
Τεχνοτροπία Ψηφιδωτών
Οι ψηφιδωτές παραστάσεις αποτελούν το αποτέλεσμα μακροχρόνιας και επίπονης εργασίας. Οι ψηφίδες κατασκευάζονταν, για την ακρίβεια κόβονταν, από ποικίλα υλικά, συχνά ακριβά και σπάνια μάρμαρο και διάφορες άλλες πέτρες με έντονους χρωματισμούς, κεραμίδι και χρωματιστή υαλόμαζα. Το γεγονός ότι τα βυζαντινά ψηφιδωτά ήταν μακριά από τα δάπεδα και έτσι δεν κινδύνευαν να φθαρούν από τα πόδια των πιστών, επέτρεψε την εκτεταμένη χρήση γυάλινων ψηφίδων αλλά και χρυσών και αργυρών, πράγμα που προσέδιδε αξιοθαύμαστο χρωματικό πλούτο και στιλπνότητα στη διακόσμηση. Οι χρυσές και οι αργυρές ψηφίδες κατασκευάζονταν ως εξής: πάνω σε στρώμα ειδικά επεξεργασμένου γυαλιού άπλωναν κόλλα και ακολούθως λεπτότατο φύλλο χρυσού ή ασημιού. Αυτό με τη σειρά του το κάλυπταν με λεπτό προστατευτικό στρώμα γυαλιού (εφυάλωση). Μετά την κατασκευή και την προσεκτική επιλογή των ψηφίδων, ακολουθούσε η προετοιμασία του τοίχου που θα φιλοξενούσε το ψηφιδωτό.
Αρχικά γινόταν στεγανοποίηση με χρήση πίσσας ή ρητίνης, ώστε η πολυτελής παράσταση να προστατευτεί από την υγρασία που θα τραβούσε ο τοίχος. Προκειμένου να συνδεθεί στέρεα το υπόστρωμα των ψηφιδωτών με τον τοίχο, ιδίως σε περιπτώσεις θόλων, κάρφωναν ανά διαστήματα καρφιά με πλατύ κεφάλι, που εξείχαν από τον τοίχο και χώνονταν στο πρώτο στρώμα σοβά του υποστρώματος. Συνολικά περνούσαν την επιφάνεια του τοίχου με τρία επάλληλα στρώματα σοβά. To πρώτο ήταν αρκετά χονδρό, καθώς περιείχε ασβέστη, άμμο, θηραϊκή γη και τριμμένο κεραμίδι. Το μείγμα αυτό, γνωστό ως υδραυλικό κονίαμα ή κουρασάνι, ήταν εξαιρετικής σκληρότητας και ιδιαίτερα ανθεκτικό στην υγρασία. Ακολουθούσε στρώμα λεπτότερου και καθαρότερου κονιάματος, όπου και γινόταν το προσχέδιο της παράστασης του ψηφιδωτού. Ενίοτε το προσχέδιο σε πολύ γενικές γραμμές γινόταν κατευθείαν στον γυμνό, ασοβάτιστο τοίχο, προκειμένου η διακόσμηση να οργανωθεί αποτελεσματικά σε σχέση με το επιθυμητό εικονογραφικό πρόγραμμα και την αρχιτεκτονική διάταξη των χώρων.
Μετά το δεύτερο στρώμα επιχρίσματος απλωνόταν ένα ακόμα λεπτότερο κονίαμα, πάνω στο οποίο οι υπομονετικοί τεχνίτες έμπηγαν τις ψηφίδες. To τμήμα αυτό της εργασίας ήταν ιδιαίτερα απαιτητικό, καθώς οι απειράριθμες ψηφίδες έπρεπε να τοποθετηθούν στον επιχρισμένο τοίχο με ανόμοια κλίση, ώστε να έχουν διαφορετική συμπεριφορά στο φως, πολλαπλασιάζοντας τη λάμψη της πολύχρωμης επιφάνειας. Ο λεπτότατος σοβάς απλωνόταν τμηματικά, σε επιφάνειες τόσο περιορισμένες, ώστε να επιτρέπουν στους ψηφοθέτες να προλαβαίνουν να δουλεύουν όσο το επίχρισμα ήταν αρκετά νωπό και οι ψηφίδες κολλούσαν καλά. Έτσι, κάθε μέρα εργασίας ξεκινούσε με την επίστρωση του λεπτότερου σοβά στην επιφάνεια που υπολόγιζαν πως θα ολοκληρωνόταν μέχρι το τέλος της ημέρας. Στα σημεία όπου απαιτούνταν εξαιρετική προσήλωση και λεπτομέρεια, όπως τα κεφάλια των μορφών, χρησιμοποιούνταν η μέθοδος της έμμεσης ψηφοθέτησης: τα σχέδια δουλεύονταν σε οθόνια από λινό πανί που τοποθετούνταν στην κατάλληλη θέση του τοίχου.
Σε αντίθεση με τα αρχαιοελληνικά και ρωμαϊκά ψηφιδωτά, που λειαίνονταν εκτενώς μετά την τοποθέτηση της τελευταίας ψηφίδας, η επιφάνεια των βυζαντινών ψηφιδωτών παρέμενε εντελώς ακατέργαστη. Έτσι, η αντανακλαστικότητα των σε διαφορετικές κλίσεις τοποθετημένων ψηφίδων αυξανόταν ακόμα περισσότερο, προσδίδοντας επιπλέον φωτεινότητα στο τελικό αποτέλεσμα.
Σταυροφορίες
Στα τέλη του 1204 η Αθήνα καταλήφθηκε και λεηλατήθηκε, καθώς και τα περίχωρά της, από τους Φράγκους. Η Μονή Δαφνίου δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση, καθώς αποτέλεσε κι αυτή αντικείμενο λεηλασιών, απόδειξη των οποίων αποτελούν δύο λίθινες αιχμές βελών οι οποίες βρέθηκαν καρφωμένες στο κέντρο περίπου του τρούλου, στο ύψος του ματιού και της παρειάς της μορφής του Παντοκράτορα που τον κοσμούσε. Η Αττική παραχωρήθηκε ως φέουδο (δουκάτο) στον Βουργουνδό ευγενή Όθων ντε Λα Ρος, ο οποίος παραχώρησε την Μονή Δαφνίου το 1207 στους Κιστερσιανούς μοναχούς του Αββαείου Νοτρ-Νταμ ντε Μπελβώ (Bellevaux). Οι Γάλλοι μοναχοί ανακατασκεύασαν τον εξωνάρθηκα, ανείγηραν ένα αμυντικό τείχος περιμετρικά του μοναστηριού, ενώ προχώρησαν σε σειρά άλλων αλλαγών. Παρέμειναν στο Δαφνί επί δυόμισι αιώνες, μέχρι που καταλήφθηκε από τους Τούρκους του Μωάμεθ Β' οπότε και εκδιώχθηκαν και το μοναστήρι παραχωρήθηκε και πάλι στους Ορθόδοξους.
Από διάφορα έγγραφα και τις επιγραφές προκύπτει ότι επί Φραγκοκρατίας το Δαφνί ήταν γνωστό ως μονή Delfino, Dauferins, Dalphino, Dalphineto ή Dalphinet και χρησίμευσε ως τόπος ταφής των δουκών της Αθήνας. Το μαυσωλείο των δουκών, πιστεύεται ότι βρισκόταν σε κρύπτη που εντοπίστηκε κάτω από το δάπεδο του νάρθηκα του καθολικού. Δύο μαρμάρινες λάρνακες που κατά τη διάρκεια του β' ημίσεως του 19ου αιώνα βρέθηκαν στον νάρθηκα θεωρήθηκαν ότι σχετίζονται με τους de la Roche, βάσει του οικοσήμου της βουργουνδικής οικογένειας που αναγνωρίστηκε. Τα αρχαιολογικά δεδομένα όμως δεν είναι επαρκή για να στηριχτεί κάτι τέτοιο.
Οι Κιστερκιανοί έκαναν ελάχιστες αλλαγές και προσθήκες στους χώρους. Διατήρησαν το καθολικό ως είχε και γύρω στα τέλη του 13ου ή στις αρχές του 14ου αιώνα επισκεύασαν τον εξωνάρθηκα, που είχε υποστεί ζημιές από σεισμούς. Μετέτρεψαν τον όροφο του εξωνάρθηκα σε πολεμικό αμυντήριο, επιστεφόμενο από επάλξεις και έχτισαν μία ομάδα κελιών στα νότια του καθολικού, τα οποία αργότερα ξαναχτίστηκαν από τους ορθόδοξους.
Τουρκοκρατία
Οι Τούρκοι κατέλαβαν την Αθήνα τον Ιούνιο του 1458 και η μονή Δαφνίου αποδόθηκε σε ορθόδοξους μοναχούς, οι οποίοι επισκεύασαν διάφορα τμήματά της κυρίως τα κελιά. Όμως οι πειρατικές και ληστρικές επιδρομές κατά τη διάρκεια του 16ου και του 17ου αιώνα ήταν τόσο συχνές, ώστε πολλοί μοναχοί εγκατέλειψαν το Δαφνί και πιθανόν κατέφυγαν σε γύρω μοναστήρια. Παρ’ όλα αυτά, φαίνεται πως η μονή ερήμωσε σημαντικά στις αρχές του 19ου αιώνα, καθώς οι πηγές σχετικά με αυτήν σπανίζουν.
Η λεηλασία από τον Λόρδο Έλγιν
Τα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα το μοναστήρι επισκέφθηκε ο Λόρδος Έλγιν. Ο Άγγλος περιηγητής και αρχαιολόγος Edward Dodwell (1767-1832), που πέρασε από το Δαφνί το φθινόπωρο του 1805, αναφέρει ότι υπήρχαν μερικοί μικροί ιωνικοί κίονες με τα κιονόκρανά τους. Οι κίονες είχαν εν μέρει εντοιχιστεί. Ο λόρδος Έλγιν είχε αφαιρέσει τους κίονες, οι οποίοι πλέον βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Κατά τη διάρκεια της άνοιξης του 2010 πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα σειρά από γενικές απεργίες σχετιζόμενες με τα σκληρά οικονομικά μέτρα, που εξήγγειλε η κυβέρνηση ως αποτέλεσμα της κρίσης εξυπηρέτησης του χρέους. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να εξαγγείλει δύο πακέτα νέων οικονομικών μέτρων σε διάστημα δύο μόλις μηνών, καθώς το πρώτο πακέτο δεν κατάφερε να ανακόψει την πτωτική πορεία της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές. Η σειρά των μέτρων προκάλεσε αντιδράσεις, οι οποίες κορυφώθηκαν με την απεργία της 5ης Μαΐου, που συνοδεύτηκε από διαδηλώσεις στην Αθήνα (από τις μεγαλύτερες που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα) και σε άλλες πόλεις.
Μονή Δαφνίου
Η λεηλασία από τον Λόρδο Έλγιν
Την απόσπαση των ιωνικών κιόνων αναφέρουν τόσο ο Γάλλος Francois Pouqueville όσο και ο Γερμανός Ludwig Ross που επισκέφτηκαν τον χώρο μετά, κατά τις δεκαετίες του 1810 και του 1830 αντιστοίχως. Πρόκειται για τρεις λεπτούς ιωνικούς κίονες που στήριζαν τα τοξωτά ανοίγματα της πρόσοψης του εξωνάρθηκα του καθολικού της μονής. Μόνο ένας από τους κίονες του εξωνάρθηκα παραμένει μέχρι σήμερα στην αρχική του θέση, στη νοτιοδυτική γωνία του κτίσματος. Η αρχική θέση των κιόνων αυτών φαίνεται πως ήταν στο ιερό του Δαφναίου Απόλλωνος, τον πανάρχαιο πρόγονο της χριστιανικής μονής του Δαφνιού.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Το χρονικό των οικονομικών μέτρων
Η διαρκής απώλεια της αξιοπιστίας της ελληνικής οικονομίας στις διεθνείς αγορές ξεκίνησε στις 20 Οκτωβρίου 2009, με την ανακοίνωση του υπουργού οικονομίας Γιώργου Παπακωνσταντίνου στο ECOFIN ότι το έλλειμμα για το 2009 θα εκτιναχτεί στο 12,5% από 6% που το υπολόγιζε η προηγούμενη κυβέρνηση. Δύο μέρες μετά, ο οίκος αξιολόγησης Fitch υποβάθμισε την Ελλάδα από Α σε Α-. Τον Δεκέμβριο ακολούθησε νέα υποβάθμιση από τους οίκους Fitch και Standard and Poor, ενώ το spread του 10ετούς ομολόγου ανήλθε σε υψηλό 10ετίας. Στις 28 Ιανουαρίου 2010 το spread των 10ετών ομολόγων έφτασε τις 405 μονάδες και στη συνέχεια ακολούθησε ξέφρενη πορεία ξεπερνώντας κάποια στιγμή και τις 1000 στη διάρκεια του 2010.
Μονή Δαφνίου
Επανάσταση του 1821
Η μονή Δαφνίου αλώθηκε από τους Τούρκους κατά την Επανάσταση του 1821, παρά τον ισχυρότατο οχυρωματικό του περίβολο. Η παράδοση αναφέρει ότι η εισβολή έγινε μέσω αβαθούς πηγαδιού που βρισκόταν έξω από τον περίβολο και συνδεόταν υπογείως με άλλα τρία πηγάδια εντός της μονής. Το μυστικό αυτό πέρασμα αποκάλυψε ο μοναχός Παΐσιος στους Τούρκους, οι οποίοι έκαψαν τη Μονή και στον προδότη Παΐσιο και τα απομεινάρια του πτώματός του σώζονταν πεταμένα σε μια γωνιά της αυλής μέχρι το 1854. Η ακριβής χρονολογία της άλωσης δεν έχει εξακριβωθεί. Θεωρείται πιο πιθανόν να έγινε στη διάρκεια της εκστρατείας του Ομέρ Βρυώνη στην Αττική το καλοκαίρι του 1821 και όχι στην εισβολή του Κιουταχή στην Αθήνα το 1826, τις σημαντικές μάχες που έλαβαν χώρα στο Χαϊδάρι τον Αύγουστο του 1826 και τη μικρότερη μάχη στο Δαφνί στις 21 Μαρτίου 1827. Οι κατακτητές της μονής Δαφνίου την εγκατέλειψαν έχοντας προκαλέσει σημαντικότατες φθορές.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Πρώτο πακέτο οικονομικών μέτρων
Κάτω από την πίεση αυτή, η κυβέρνηση Παπανδρέου ανακοίνωσε στις 9 Φεβρουαρίου 2010 μέτρα που αφορούσαν τον δημόσιο τομέα και περιλάμβαναν πάγωμα μισθών, περικοπές επιδομάτων 10%, περικοπές υπερωριών και οδοιπορικών. Η ανακοίνωση προκάλεσε αντιδράσεις και μία πανελλαδική απεργία της ΑΔΕΔΥ στις 10 Φεβρουαρίου.
Δεύτερο πακέτο οικονομικών μέτρων
Η κυβέρνηση, προσπαθώντας να ανακόψει την συνεχιζόμενη πτωτική πορεία της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές, προχώρησε στην πρώτη εξαγγελία μέτρων στις 3 Μαρτίου του 2010. Τα οικονομικά μέτρα που λήφθηκαν ήταν:
Μονή Δαφνίου
Επανάσταση του 1821
Στη συνέχεια πιθανόν το ερειπωμένο πλέον μοναστήρι να λειτούργησε ως ορμητήριο κάποιων οπλαρχηγών, όπως ο Ιωάννης Γκούρας (1791-1827), επιστολή του οποίου φαίνεται πως εστάλη από το Δαφνί.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Τρίτο πακέτο οικονομικών μέτρων
Η Ελλάδα δεν κατάφερε να βελτιώσει τη θέση της στις διεθνείς αγορές παρά τη λήψη των μέτρων, με αποτέλεσμα ενάμιση μήνα μετά να προσφύγει στην βοήθεια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που συγκρότησαν από κοινού μηχανισμό βοήθειας για την Ελλάδα. Η ανακοίνωση της προσφυγής στον μηχανισμό στήριξης έγινε στις 23 Απριλίου από τον πρωθυπουργό ο οποίος βρισκόταν εκείνη την ημέρα στο Καστελόριζο. Ο μηχανισμός στήριξης επέβαλε στην Ελλάδα λήψη νέων μέτρων, τα οποία ανακοινώθηκαν από τον πρωθυπουργό την Κυριακή 2 Μαΐου και προέβλεπαν:
Μονή Δαφνίου
Μετά την επανάσταση
Μετά την επανάσταση η μονή είχε ερημωθεί πλήρως. Ο τελευταίος ηγούμενος, ήταν ο Αγαθάγγελος, από το 1815 έως το 1830. Κατά την περίοδο 1838-1839 εγκαταστάθηκαν στον χώρο του Δαφνίου Βαυαροί στρατιώτες, για να ελέγχουν πέρασμα προς την Αθήνα, οι οποίοι μετέτρεψαν τα κελιά των μοναχών στα νότια του καθολικού, σε στάβλους. Από το 1840 το μοναστήρι φαίνεται έρημο.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Τρίτο πακέτο οικονομικών μέτρων
Επίσης, το νομοσχέδιο προέβλεπε αλλαγές στα εργασιακά με αύξηση του ορίου απολύσεων και μείωση του κατώτατου μισθού. Επιπλέον, στο ασφαλιστικό προέβλεπε αύξηση στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών στον δημόσιο τομέα στα 65 χρόνια έως το τέλος του 2013 με έναρξη το 2011.
Μονή Δαφνίου
Μετά την επανάσταση
Κατά τη διάρκεια της αγγλογαλλικής κατοχής του Πειραιά, εγκαταστάθηκε στη μονή γαλλικό τάγμα, για να προστατευτεί από τη φοβερή επιδημία χολέρας που είχε ξεσπάσει στην πόλη. Από αυτούς έγιναν κάποιες εργασίες καθαριότητας του χώρου καθώς και αρχαιολογικές ανασκαφές στον χώρο γύρω και στην Ιερά Οδό. Όταν οι Γάλλοι στρατιώτες έφυγαν από το Δαφνί, μια μικρή ομάδα από μοναχές εγκαταστάθηκαν εκεί.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Οι αντιδράσεις
Μετά την ανακοίνωση του δεύτερου πακέτου μέτρων που ανακοινώθηκε στις 3 Μαρτίου, ξέσπασαν μεγάλες αντιδράσεις και διοργανώθηκαν διαδηλώσεις. Σε διαδήλωση στις 5 Μαρτίου στην Αθήνα, χτυπήθηκε από τις αστυνομικές δυνάμεις ο αγωνιστής της αριστεράς και αντιστασιακός Μανώλης Γλέζος. Στις 11 Μαρτίου κηρύχθηκε πανελλαδική απεργία και διοργανώθηκαν μεγάλες πορείες σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας. Μεγάλη Πανελλαδική απεργία κηρύχθηκε επίσης την Πέμπτη 29 Απριλίου. Οι εκδηλώσεις της πρωτομαγιάς ήταν οι πιο μαζικές των τελευταίων ετών με μεγάλη συγκέντρωση του Π.Α.Μ.Ε. στην πλατεία Συντάγματος και των υπολοίπων συνδικαλιστικών οργανώσεων στην πλατεία Κλαυθμώνος. Η πιο μαζική απεργία ήταν αυτή που κηρύχθηκε στις 5 Μαΐου και οδήγησε σε ογκώδες συλλαλητήριο στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας που είχε τραγική κατάληξη με τρία θύματα που βρήκαν τον θάνατο μέσα στην τράπεζα της οδού Σταδίου όπου εργάζονταν.
Μονή Δαφνίου
Μετά την επανάσταση
Κατά το χρονικό διάστημα 1883-1885 η μονή Δαφνίου μετατράπηκε σε ψυχιατρείο. Τα κελιά των μοναχών επισκευάστηκαν και στην αυλή ανοικοδομήθηκαν διάφορα βοηθητικά κτίσματα που επιβάρυναν σημαντικά το μνημείο. Η υποβάθμιση της μονής έφτασε στο κατακόρυφο κατά το έτος 1887, όταν χρησιμοποιήθηκε ως ποιμνιοστάσιο, γεγονός που προκάλεσε γενική κατακραυγή. Αυτό, σε συνδυασμό με τις φθορές από ισχυρούς σεισμούς τα έτη 1886, 1889 και 1894, ώθησαν τους αρμόδιους στην ανάληψη δράσης για τη διάσωση, τη συντήρηση και την ανάδειξη του Δαφνιού.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Οι διαδηλώσεις της 5ης Μαρτίου
Το δεύτερο πακέτο μέτρων που ανακοίνωσε η Κυβέρνηση, στις 3 Μαρτίου και προέβλεπε μέτρα αυστηρής λιτότητας, έφερε την αντίδραση του κόσμου, των συνδικαλιστικών οργανώσεων και των άλλων κομμάτων. Τα κόμματα της Αριστεράς κάλεσαν τον κόσμο σε κινητοποιήσεις, η ΑΔΕΔΥ κάλεσε σε συλλαλητήριο στις 4 Μαρτίου, το Π.Α.Μ.Ε. σε γενική Απεργία για τις 5 Μαρτίου, ενώ η ΓΣΕΕ προειδοποίησε για κινητοποιήσεις και προκήρυξε Πανελλαδική Στάση Εργασίας από το μεσημέρι μέχρι τη λήξη της βάρδιας στις 5 Μαρτίου.
Στις 5 Μαρτίου, πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις όπου πλήθος κόσμου έδωσε το παρόν. Κατά τις κινητοποιήσεις δέχτηκαν επίθεση ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος και ο αγωνιστής της Αριστεράς Μανώλης Γλέζος. Ο Παναγόπουλος, που βρισκόταν στην συγκέντρωση στην πλατεία Συντάγματος, δέχθηκε επίθεση από ομάδα διαδηλωτών, που του επιτέθηκαν με αυγά, τη στιγμή που ετοιμαζόταν να ξεκινήσει την ομιλία του, του τράβηξαν τα ρούχα και τον τραυμάτισαν ελαφρά. Η ΓΣΕΕ κατηγόρησε για την επίθεση την Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας (ΚΟΕ), η οποία αποτελούσε συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ. Ο τελευταίος, έκανε λόγο για συκοφαντία, ενώ η ΚΟΕ αρνήθηκε πως είχε σχέση με το περιστατικό.
Μονή Δαφνίου
Η ανάδειξη της Μονής
Εξέλιξη αποφασιστικής σημασίας για τη διάσωση του μνημείου ήταν η ίδρυση της Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας το 1885 στην Αθήνα. Επιτροπή αποτελούμενη από τους Γεώργιο Λαμπάκη, τον αρχιτέκτονα Παναγιώτη Ζέζο και τον Γιώργο Βρούτο εκτίμησαν την κατάσταση, αλλά οι προτάσεις τους δεν υλοποιήθηκαν. Το Νοέμβριο του 1888 η Γενική Εφορεία Αρχαιοτήτων προχώρησε σε σειρά μικροεπισκευών, που σύμφωνα με τον Λαμπάκη ήταν εντελώς επιζήμιες. Η πλέον δραστική από τις επεμβάσεις ήταν η αφαίρεση των βυζαντινών κεράμων που κάλυπταν τον τρούλο και τη στέγη του ναού και η αντικατάστασή τους με κοινά, κακής ποιότητος κεραμίδια. Επανηλημένοι σεισμοί επέφεραν και άλλες ζημιές στο μνημείο κυρίως ρωγμές σε πολλά σημεία του τρούλου, ενώ μεγάλο μέρος του ψηφιδωτού του Παντοκράτορα που τον κοσμούσε κατέπεσε.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Οι διαδηλώσεις της 5ης Μαρτίου
Λίγο αργότερα, άνδρες των ΜΑΤ χρησιμοποίησαν χημικά εναντίον ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, που ετοιμαζόταν να αναρτήσει πανό κοντά στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Ανάμεσα στους διαδηλωτές βρισκόταν και ο Μανώλης Γλέζος, ο οποίος δέχθηκε στο πρόσωπο χημικά, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίσει αναπνευστικά προβλήματα, να λιποθυμήσει και τελικά να μεταφερθεί στον Ευαγγελισμό. Το περιστατικό προκάλεσε την έντονη αντίδραση των κομμάτων. Αργότερα, συνδικαλιστές της Αστυνομίας επισκέφτηκαν τον Μανώλη Γλέζο στο νοσοκομείο και του ζήτησαν συγγνώμη. Σημειώθηκαν ακόμα και διάφορα άλλα μικροεπεισόδια.
Μονή Δαφνίου
Η ανάδειξη της Μονής
Έπειτα από πρόταση του Υπουργείου Παιδείας το 1890 συστάθηκε επιτροπή ειδικών, που πρότεινε την κατεδάφιση και την εκ νέου κατασκευή του τυμπάνου του τρούλου και τη στερέωση των σφαιρικών τριγώνων, των ημιχωνίων, των θόλων και των πεσσών που το υποστήριζαν. Επίσης συνέστησαν τη διόρθωση των ψηφιδωτών του τρούλου χωρίς, όμως, να συμπληρωθούν τα μέρη που έλλειπαν. αφαιρέθηκαν τμηματικά πάνω σε υφάσματα οι παραστάσεις του Παντοκράτορα και των δεκαέξι προφητών από το τύμπανο του τρούλου. Έγινε η κατεδάφιση του τρούλου και κάποιων προσθηκών (κωδωνοστάσιο και ομάδα κελιών), που είχαν προστεθεί επί Τουρκοκρατίας. Στην ανακατασκευή του τρούλου χρησιμοποιήθηκαν τα αρχικά τούβλα, που είχαν αφαιρεθεί. Στη βάση του τυμπάνου του τρούλου τοποθετήθηκε σιδερένια στεφάνη διατομής διπλού ταυ, που είναι ορατή και σήμερα, ώστε το βάρος του τρούλου να μεταβιβάζεται ομοιόμορφα σε ολόκληρο το κτίσμα.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Οι εκδηλώσεις της Πρωτομαγιάς
Την Πρωτομαγιά πραγματοποιήθηκαν διάφορες εκδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και άλλων μεγάλων πόλεων. Το κλίμα ήταν επηρεασμένο από τις οικονομικές εξελίξεις, ενώ διάφορα επεισόδια πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, ανάμεσα τους και ο προπηλακισμός του πρώην προέδρου της Βουλής Απόστολου Κακλαμάνη, στην οδό Κοραή από ομάδα διαδηλωτών, που τον περικύκλωσαν και τον εξύβρισαν. Η ΓΣΕΕ πραγματοποίησε στην Αθήνα εκδηλώσεις στην πλατεία Κλαυθμώνος ενώ το ΠΑΜΕ οργάνωσε στην Αθήνα πορεία από την πλατεία Συντάγματος προς την Αμερικανική Πρεσβεία Την επόμενη ημέρα, η Κυβέρνηση ανακοίνωσε τα μέτρα για την ένταξη στο πρόγραμμα στήριξης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ψήφισή τους θα γινόταν στις 6 Μαΐου, ενώ η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ και το ΠΑΜΕ είχαν ήδη ανακοινώσει Πανελλαδική Απεργία για την προηγούμενη μέρα, 5 Μαΐου.
Μονή Δαφνίου
Η ανάδειξη της Μονής
Η επανατοποθέτηση των ψηφιδωτών στον τρούλο και άλλες επεμβάσεις που έγιναν θεωρήθηκαν από τους ειδικούς αυθαιρεσίες. Το 1893 τοποθετήθηκαν σιδεροδεσιές στον νάρθηκα αλλά και σε άλλα μέρη του κυρίως ναού που ήταν ετοιμόρροπα. Ακόμη δύο ογκώδεις αντιαισθητικές αντηρίδες, προσκολλήθηκαν στην εξωτερική πλευρά της βόρειας κεραίας του ναού, προσφέροντας όμως στήριξη στο μνημείο.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Η μεγάλη απεργία της 5ης Μαΐου - Η τραγωδία της Marfin
thumb|right|300px|Κεριά έξω από την Marfin, μετά το θάνατο των 3 εργαζομένων. Στις 5 Μαΐου κηρύχθηκε πανελλαδική απεργία κατά των νέων μέτρων λιτότητας και την εμπλοκή της Ελλάδας στο ΔΝΤ, στην οποία συμμετείχαν όλες οι μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις της χώρας και είχε πολύ μεγάλη συμμετοχή, με την ΓΣΕΕ να κρίνει, από πλευρά συμμετοχής, την απεργία ως απόλυτα επιτυχημένη. Παράλληλα διοργανώθηκαν πορείες σε όλες τις μεγάλες πόλεις. Η πορεία της Αθήνας ήταν μία από τις μεγαλύτερες που έχει καταγραφεί στην Ελλάδα στην πρόσφατη ιστορία της, με τον αριθμό των διαδηλωτών να εκτιμάται μεταξύ 200.000 και 250.000. Μεγάλη διαδήλωση έγινε στην Θεσσαλονίκη, όπου σημειώθηκε ένταση μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας, ενώ ογκώδεις διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν και σε άλλες πόλεις της Περιφέρειας, με χιλιάδες κόσμο να διαδηλώνει, ενώ διάφορα επεισόδια διαδραματίστηκαν με αντιεξουσιαστές.
Μονή Δαφνίου
Η ανάδειξη της Μονής
Τον Σεπτέμβριο του 1894 αποφασίστηκε ότι έπρεπε να κατεδαφιστεί και να αναστηλωθεί ο ετοιμόρροπος δυτικός τοίχος του νάρθηκα και να αφαιρεθούν οι μεταγενέστερες προσθήκες, κάτι που έγινε με δαπάνες της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Κατά τα έτη 1936-1939 ο αρχαιολόγος Ιωάννης Τραυλός πραγματοποίησε συστηματική ανασκαφική έρευνα στον χώρο του μοναστηριού, για να μελετήσει τα κατάλοιπα του Ιερού του Δαφναίου Απόλλωνα.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Η μεγάλη απεργία της 5ης Μαΐου - Η τραγωδία της Marfin
Η πορεία της Αθήνας σημαδεύτηκε από τη δολοφονία τριών εργαζομένων, της Παρασκευής Ζούλια, 35 ετών, της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου (εγκύου στον 4ο μήνα), 32 ετών, και του Επαμεινώνδα Τσακάλη, 36 ετών. Οι τρεις αυτοί εργαζόμενοι βρήκαν τραγικό θάνατο, όταν τρία άτομα έσπασαν το τζάμι της εισόδου, πέταξαν μέσα μία μολότωφ και αμέσως μετά ένα μπουκάλι με βενζίνη μέσα στο κτίριο της τράπεζας Marfin Bank στην οδό Σταδίου, όπου εργάζονταν, με αποτέλεσμα να ξεσπάσει πυρκαγιά. Όπως διαπιστώθηκε, και οι τρεις δεν κατάφεραν να βγουν έξω εγκαίρως και πέθαναν από ασφυξία που προκλήθηκε από τις αναθυμιάσεις και τον πυκνό καπνό που είχε τυλίξει όλο το κτίριο. Το γεγονός έγινε πρώτο θέμα στα ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Όταν ο Ανδρέας Βγενόπουλος επισκέφτηκε την τράπεζα λίγες ώρες μετά τον εμπρησμό, δέχτηκε αποδοκιμασίες από το συγκεντρωμένο πλήθος.
Την ίδια μέρα, η Ομοσπονδία Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδος, κήρυξε 24ωρη απεργία για την επομένη (6 Μαΐου 2010), με αφορμή το συμβάν των τριών νεκρών της Marfin. Η ΟΤΟΕ σε ανακοίνωσή της, επέρριψε την ηθική ευθύνη για τον εμπρησμό στην «...ασκούμενη πολιτική, στην επιχειρησιακή στάση της αστυνομίας αλλά και στις διοικήσεις των τραπεζών που εμποδίζουν τη συμμετοχή των εργαζομένων στις κινητοποιήσεις, ενώ με την ανευθυνότητά τους δεν λαμβάνουν εγκαίρως όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας...» καταλογίζοντας στην διοίκηση της τράπεζα ευθύνες για ελλιπή πυροπροστασία και για την παρουσία προσωπικού στο υποκατάστημα ενώ εξελισσόταν η διαδήλωση και γνωρίζοντας ότι οι τράπεζες αποτελούν συχνά στόχο επίθεσης. Η διοίκηση της τράπεζας με ανακοίνωση - απάντηση κατηγόρησε την ΟΤΟΕ πως «...αφιέρωσε τρεις μόνον γραμμές εναντίον των απάνθρωπων δολοφόνων και όλο το υπόλοιπο κείμενο εναντίον της κακιάς εργοδοσίας για δήθεν έλλειψη μέτρων ασφαλείας...», ενώ καταδίκασε και αυτή τα γεγονότα. Εργαζόμενοι από την τράπεζα και ο σύζυγος της νεκρής Αγγελικής Παπαθανασοπούλου κινήθηκαν νομικά κατά της διοίκησης της τράπεζας.
Το πόρισμα που συνέταξε ο τεχνικός επιθεωρητής του Υπουργείου Εργασίας καταλογίζει στην τράπεζα παραλείψεις στα μέτρα πυρασφάλειας και στην εκπαίδευση του προσωπικού. Αναφέρεται πως η έξοδος κινδύνου ήταν κλειδωμένη και πως για να ανοίξει ήταν απαραίτητη η χρήση τηλεχειριστήριου, το οποίο βρισκόταν σε άλλο χώρο. Μία εργαζόμενη κατέθεσε πως είχε γίνει μία φορά επίδειξη χρήσης των πυροσβεστήρων, και μία άλλη πως είχαν διανεμηθεί στο προσωπικό ενημερωτικά φυλλάδια για θέματα πυροπροστασίας. Όλοι οι εργαζόμενοι κατέθεσαν πως δεν είχε γίνει ποτέ άσκηση εκκένωσης του κτιρίου. Επίσης το υποκατάστημα δεν διέθετε το απαιτούμενο από το νόμο πιστοποιητικό πυρασφάλειας.
Μονή Δαφνίου
Η ανάδειξη της Μονής
To 1990 η μονή Δαφνίου εγγράφηκε στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Έτσι, η προστασία του μνημείου εξασφαλίστηκε όχι μόνο σε εθνικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Διεύθυνση Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων, η Διεύθυνση Συντήρησης Αρχαιοτήτων, η Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων και η 1η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, όπου υπάγεται η μονή Δαφνίου, εκπόνησαν ένα μακρόπνοο σχέδιο ολοκληρωμένης προστασίας και ανάδειξης του μνημείου. Παράλληλα προωθήθηκε η αξιοποίησή του για διδακτικούς σκοπούς μέσω της διοργάνωσης στον χώρο εκπαιδευτικών προγραμμάτων για μαθητές.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Η μεγάλη απεργία της 5ης Μαΐου - Η τραγωδία της Marfin
Την ίδια στιγμή, μπροστά από την Βουλή, ένα πλήθος διαδηλωτών επιχείρησε να εισβάλει στο κτήριο όπου διεξαγόταν συζήτηση για τα μέτρα, την ώρα που στο σημείο είχε φτάσει η ομάδα των διαδηλωτών του ΠΑΜΕ. Εντός της Βουλής, ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός κατηγόρησε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας πως αυτό κάλεσε τους διαδηλωτές να εισβάλουν στην Βουλή και να την κάψουν. Το ΚΚΕ κατήγγειλε μηχανισμούς προβοκάτσιας, με σκοπό την συκοφάντησή του, λέγοντας πως «...Ομάδα προβοκατόρων αρπάζοντας σημαίες του ΠΑΜΕ επιχείρησε με συνθήματα και ενέργειες να παρασύρει διαδηλωτές σε έκτροπα, ώστε να συκοφαντηθεί το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ...», ενώ «...Η άμεση παρέμβαση της περιφρούρησης της διαδήλωσης, τους αφόπλισε και τους απομόνωσε, ενώ τα μεγάφωνα της διαδήλωσης τους κατήγγειλαν...».
Μονή Δαφνίου
Η ανάδειξη της Μονής
Ο ισχυρός σεισμός του 1999 δημιούργησε μεγάλες ρωγμές στους τοίχους της Μόνης. Ο αρχαιολογικός χώρος έκλεισε για το κοινό, καθώς εκτελούνται συστηματικές εργασίες. Η υποστύλωση του καθολικού της μονής Δαφνίου υπήρξε το πρωταρχικό μέλημα. Προς το παρόν ο ναός υποστηρίζεται από μεταλλικά στηρίγματα σύγχρονης σχεδίασης και τεχνολογίας σχεδόν σε ολόκληρο το ύψος του εσωτερικά και εξωτερικά. Παράλληλα, διενεργούνται μελέτες που θα επιτρέψουν την οριστική απομάκρυνση των μεταλλικών υποστυλώσεων και την αρχιτεκτονική αποκατάσταση και ανάδειξη του μνημείου. Στο εσωτερικό του ναού πραγματοποιείται συντήρηση του ψηφιδωτού διακόσμου, ενώ έχει προγραμματιστεί μελέτη μέσω ανασκαφικής έρευνας σε διάφορα σημεία της μονής, η δημιουργία μουσείου, η αναστήλωση και η ανάδειξη οικοδομημάτων γύρω από το καθολικό και η διαμόρφωση και η προστασία του περιβάλλοντος χώρου.
Απεργιακές κινητοποιήσεις στην Ελλάδα την άνοιξη του 2010
Η μεγάλη απεργία της 5ης Μαΐου - Η τραγωδία της Marfin
Το απόγευμα, ομάδες των ΜΑΤ και Ομάδα Δ μπήκαν στο Στέκι Μεταναστών, Τσαμαδού 13 στα Εξάρχεια, με αποτέλεσμα να γίνουν υλικές ζημιές αλλά και να τραυματιστούν παρευρισκόμενοι, από τους οποίους η μία κοπέλα, μέλος του Δικτύου, τραυματίστηκε σοβαρά (χωρίς να γίνουν συλλήψεις). Τα ΜΑΤ εισέβαλαν και στην κατοικία της Ιωάννα Μανούσακα (γυναίκα του μουσικού-συνθέτη Βασίλη Βασιλάτου), σπάζοντας την εξώπορτα, μόλις αυτή επέστρεψε από την πορεία και την ξυλοκόπησαν χωρίς να την συλλάβουν.
Με αφορμή τις κινητοποιήσεις της 5ης Μαΐου, διάφορες χώρες (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Βουλγαρία, Αγγλία, Ρουμανία, Γαλλία) εξέδωσαν ταξιδιωτικές οδηγίες προειδοποιώντας τους πολίτες που θέλουν να ταξιδέψουν ή βρίσκονται ήδη στην Ελλάδα. Η Βουλγαρία πέρα της ταξιδιωτικής οδηγίας ακύρωσε σιδηροδρομικές συνδέσεις προς την Ελλάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταραχές στην Ελλάδα Κατηγορία:Δολοφονίες στην Ελλάδα Κατηγορία:2010 Κατηγορία:Ευρωσκεπτικισμός στην Ελλάδα Κατηγορία:Διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στην Ελλάδα Κατηγορία:Απεργίες στην Ελλάδα
Όρεσνικ
Το Όρεσνικ (βουλγαρικά: Орешник), οι πρώην Καρυές είναι χωριό στον δήμο Τοπόλοβγκραντ, στην Επαρχία Χάσκοβο της νοτίου Βουλγαρίας.
Απέχει περίπου 40 χιλιόμετρα από την Ελλάδα και είναι χτισμένο στους πρόποδες του όρους Σακάρ, σε υψόμετρο 294 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Έχει πληθυσμό 460 κατοίκους (15 Σεπτεμβρίου 2022).
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Επαρχίας Χάσκοβο
Πρόεδρος της Αιγύπτου
Ο Πρόεδρος της Αραβικής Δημοκρατίας της Αιγύπτου (αραβικά : رئيس جمهورية مصر العربية) είναι ο αρχηγός του κράτους της Αιγύπτου. Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Αιγύπτου, ο πρόεδρος είναι επίσης ο ανώτατος διοικητής των ενόπλων δυνάμεων και επικεφαλής της εκτελεστικής εξουσίας και ο συμπρόεδρος της κυβέρνηση της Αιγύπτου .Ο Άλλος συμπρόεδρος είναι ο Πρωθυπουργός της Αιγύπτου.
Ιστορία
Ο πρώτος πρόεδρος της Αιγύπτου ήταν ο Μωάμεθ Ναγκίμπ, ένας από τους ηγέτες της αιγυπτιακής επανάστασης του 1952, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντά στις 18 Ιουνίου 1953, ημέρα κατά την οποία η Αίγυπτος ανακηρύχθηκε δημοκρατία.
Μετά την αιγυπτιακή επανάσταση του 2011, ο Χόσνι Μουμπάρακ, ο οποίος κατείχε το αξίωμα από τις 14 Οκτωβρίου 1981 έως τις 11 Φεβρουαρίου 2011, εξαναγκάστηκε σε παραίτηση έπειτα από προσκλήσεις για την απομάκρυνσή του από το αξίωμα. Στις 10 Φεβρουαρίου 2011 ο Μουμπάρακ μετέφερε τις προεδρικές εξουσίες στον τότε Αντιπρόεδρο Ομάρ Σουλεϊμάν. Μετά την παραίτηση του Μουμπάρακ, η θέση του Προέδρου της Αιγύπτου επίσημα εγκαταλείφθηκε και το Ανώτατο Συμβούλιο των Ενόπλων Δυνάμεων, με επικεφαλής τον στρατάρχη Μοχάμεντ Χουσεΐν Ταντάουι, ανέλαβε τον εκτελεστικό έλεγχο του κράτους. Στις 30 Ιουνίου 2012, ο Μοχάμεντ Μόρσι ορκίστηκε πρόεδρος της Αιγύπτου, έχοντας κερδίσει τις Αιγυπτιακές προεδρικές εκλογές της 24ης Ιουνίου 2012.
Συνταγματικές τροποποιήσεις των χρόνων 2005 / 2007
Το 2005 και το 2007, έγιναν συνταγματικές τροποποιήσεις. Οι αρχές της τροποποίησης του συντάγματος περιλαμβάνουν:
Ένας επιτυχής υποψήφιος θα πρέπει να εκλέγεται από την πλειοψηφία των ψήφων. Αν κανένας υποψήφιος δεν επιτυγχάνει μια τέτοια πλειοψηφία, οι εκλογές θα πρέπει να επαναληφθούν μετά από τουλάχιστον επτά ημέρες μεταξύ των δύο υποψηφίων που έχουν τους υψηλότερους ψήφους. Σε περίπτωση ισοβαθμίας μεταξύ του υποψηφίου ο οποίος έρχεται δεύτερος σε υψηλότερους ψήφους και τρίτος υποψήφιος, ο τρίτος υποψήφιος συμμετέχει στο δεύτερο γύρο. Ο υποψήφιος που λαμβάνει τους υψηλότερους ψήφους στο δεύτερο γύρο γίνεται πρόεδρος.
Η τροπολογία προβλέπει επίσης ότι ένας νόμος θα περάσει για τη ρύθμιση των σχετικών διαδικασιών εκλογής. Ο νόμος αυτός αναμένεται να ρυθμίζει τις διάφορες πτυχές της ίδιας της εκλογικής διαδικασίας, συμπεριλαμβανομένης της χρηματοδότησης της εκστρατείας, την ίση πρόσβαση στα μέσα ενημέρωσης, καθώς και τις εγγυήσεις του θεμιτού ανταγωνισμού.
Όπως απαιτείται από την τροπολογία, ο νόμος θα υποβληθεί στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο για να γνωμοδοτήσει σχετικά με τη συνταγματικότητα του. Αυτό δημιουργεί ένα σημαντικό προηγούμενο στη νομική παράδοση της Αιγύπτου, με την οποία το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο πρέπει να έχει το δικαίωμα της προηγούμενης αναθεώρησης της εθνικής νομοθεσίας, να αποφασίσει σχετικά με τη συμβατότητα της με το Σύνταγμα. Αυτό διαφέρει από την πρακτική που (μέχρι στιγμής με την οποία η διαδικασία επανεξέτασης που πραγματοποιείται από το Ελεγκτικό Συνέδριο σχετικά με την εθνική νομοθεσία) έγινε από τον δικαστικό έλεγχο μετά το πέρασμα της νομοθεσίας.
Προεδρικές εξουσίες
Σύμφωνα με το σύστημα που δημιουργήθηκε από τις συνταγματικές τροποποιήσεις του 1980, ο πρόεδρος είναι το κατεξοχήν εκτελεστικό σχήμα, που διορίζει τον Πρωθυπουργό της Αιγύπτου. Κατά τη διάρκεια του στρατιωτικού νόμου, ο πρόεδρος έχριζε επίσης κοσμήτορες των σχολών και των μεγαλύτερων εταιριών, και μπορεί επίσης να στρατολογήσει ή να εκδιώξει τους ανθρώπους του ιδιωτικού τομέα. Η Αίγυπτος ήταν κάτω από στρατιωτικό νόμο από το 1981. Μετά την επανάσταση του 2011-2012, ο στρατιωτικός νόμος είχε ανασταλεί.Ο Πρόεδρος διορίζει τον Πωθυπουργό,διορίζει τους υπουργούς,διοικεί τις ένοπλες δυνάμεις,συναποφασίζει μαζί με τον Πρωθυπουργό για την εσωτερική και οικονομική πολιτική ενώ διαχειρίζεται μόνος του την εξωτερική και αμυντική πολιτική.
Εκλογή
Οι εκλογικές διαδικασίες που λαμβάνονται πριν από τη λήξη της θητείας του νυν προέδρου κατά 60 ημέρες.
Υποψηφιότητα
Πρόσθετες απαιτήσεις έχουν τροφοδοτηθεί από το άρθρο 142 του αιγυπτιακού συντάγματος σχετικά με τους υποψηφίους για το αξίωμα του προέδρου.
Οι υποψήφιοι πρέπει να έχουν τη σύσταση 20 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων και τη θεώρηση των 25.000 ανθρώπων σε 15 επαρχίες, με τουλάχιστον 1.000 υπογραφές από τον καθένα.
Προεδρικές Εκλογές Επιτροπή
Η τροποποίηση του άρθρου 76 του Συντάγματος προβλέπει τη δημιουργία μίας «προεδρικής Επιτροπής των εκλογών», που θα έχει πλήρη ανεξαρτησία, και θα φορτιστεί με την εποπτεία της διαδικασίας των προεδρικών εκλογών.
Η Επιτροπή θα αποτελείται από 10 μέλη, υπό την προεδρία του Ανώτατο Δικαστή του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου και τέσσερα άλλα αυτοδικαίως μέλη του δικαστικού σώματος που είναι οι αρχαιότερος που εξυπηρετούν ως Αναπληρωτής Πρόεδρος του κάθε Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου, το Ακυρωτικό Δικαστήριο, καθώς και το Υψηλό Διοικητικό Δικαστήριο, και ο πρόεδρος του Δικαστηρίου των προσφυγών του Καΐρου.
Το υπόλοιπο της Επιτροπής θα πρέπει να απαρτίζεται από πέντε ανεξάρτητους και από ουδέτερα δημόσια πρόσωπα: τρεις που θα επιλεχθούν από τον λαό και δύο Συνελεύσεις που θα επιλεχθούν από το Συμβούλιο Σούρα.
Οι αποφάσεις της επιτροπής αυτής θα πρέπει να εγκριθούν από την πλειοψηφία επτά θετικών ψήφων. Η Επιτροπή αυτή θα έχει διάρκεια πέντε ετών και θα είναι αποκλειστικά αρμόδια για την επίβλεψη της διαδικασίας των προεδρικών εκλογών, συμπεριλαμβανομένης της αποδοχής υποψηφιοτήτων, ανακοινώνοντας τα ονόματα των αποδεκτών υποψηφίων, την εποπτεία της διαδικασίας της εκλογής, την καταμέτρηση των ψήφων και την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων.
Θα έχει επίσης την τελική δικαστική αρμοδιότητα να αποφαίνεται για κάθε αμφισβήτηση ή πρόκληση που υποβλήθηκαν σε σχέση με τις προεδρικές εκλογές, και η απόφασή της θα είναι τελεσίδικη και δεν υπόκειται σε έφεση. Η Επιτροπή θα εκδώσει δικούς της κανονισμούς και είναι αρμόδια για τη θέσπιση γενικών υπο-επιτροπών μεταξύ των μελών του δικαστικού σώματος, να παρακολουθεί τις διάφορες φάσεις της εκλογικής διαδικασίας, υπό την εποπτεία της. Η εκλογική διαδικασία θα πρέπει να ολοκληρωθεί σε μία ημέρα.
Εγκαίνια και ο όρκος του γραφείου
Σύμφωνα με το άρθρο 79 του Συντάγματος, ο πρόεδρος πρέπει να δίνει τον ακόλουθο όρκο ή μια διαβεβαίωση ενώπιον της άσκησης των καθηκόντων του:
«Ορκίζομαι από τον Θεό τον Παντοδύναμο ειλικρινά να διατηρήσω το δημοκρατικό σύστημα, να σέβομαι το Σύνταγμα και το νόμο, να φροντίζω πλήρως για τα συμφέροντα του λαού, και να διατηρήσει την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας».
Διάρκεια (-ες) της θητείας
Σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο πρόεδρος κυβερνά τέσσερα έτη, η οποία ξεκινά από την ημερομηνία της ανακοίνωσης του αποτελέσματος των εκλογών. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να επανεκλεγεί μία φορά.
Αν ο εκλεγμένος πρόεδρος έχει ανακοινωθεί πριν από τη λήξη της θητείας του νυν προέδρου, ο νυν πρόεδρος συνεχίζει τα καθήκοντά του μέχρι τη λήξη της θητείας του.