cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρυποφράχτης
Γεωγραφική κατανομή
thumb|left|300px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Troglodytes troglodytes Κίτρινο ανοικτό: περιοχές αναπαραγωγής, Κίτρινο σκούρο: μόνιμος κάτοικος (επιδημητικό), Πορτοκαλί: περιοχές διαχείμασης Ο τρυποφράχτης έχει ευρεία εξάπλωση στο Βόρειο Ημισφαίριο, όπου κατά τόπους είναι πολύ κοινό πτηνό. Στην Ευρώπη απαντά σε όλη την ήπειρο, εκτός από τις πολύ βόρειες περιοχές της Φιννοσκανδιναβίας, και της Β. Ρωσίας. Στην Ασία απαντά κυρίως στα ανατολικά της ηπείρου και σε περιοχές της Κ. Ασίας, ενώ λείπει από το μεγαλύτερο μέρος της Ινδίας και της Σιβηρίας. Στην Αφρική απαντά μόνον στις παραμεσόγειες χώρες της βόρειας πλευράς, ενώ στην Αμερική απαντά σε όλες τις ΗΠΑ και στο μεγαλύτερο μέρος του Καναδά, ενώ νότια φθάνει μέχρι το Β. Μεξικό. Πηγές:
(σημ. με έντονα γράμματα τα υποείδη που απαντούν στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Οι τρυποφράχτες είναι μερικώς μεταναστευτικά πτηνά και μεταναστεύουν μόνον εάν οι κλιματικές συνθήκες είναι δύσκολες για την επιβίωσή τους. Αυτό εξαρτάται άμεσα από το γεωγραφικό πλάτος και το υψόμετρο της αναπαραγωγικής τους περιοχής. Γι’ αυτό και οι περισσότεροι πληθυσμοί των πεδινών ή/και εύκρατων περιοχών είναι καθιστικοί (επιδημητικοί), μετακινούμενοι μόνον τοπικά, σε μικρές αποστάσεις (π.χ. στην Ευρώπη ή στην Αφρική). Αντίθετα, οι πληθυσμοί των μεγάλων υψομέτρων ή/και γεωγραφικών πλατών, είναι κατά βάσιν μεταναστευτικοί, μετακινούμενοι συνήθως νότια των περιοχών όπου αναπαράγονται (π.χ. οι πληθυσμοί στη ΒΑ. Σιβηρία ή στην Αλάσκα)
Ανάλογα με την περιοχή, η έναρξη της φθινοπωρινής μετανάστευσης τοποθετείται τον Σεπτέμβριο και μπορεί να διαρκέσει μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου. Η ανοιξιάτικη μετανάστευση διαρκεί συνήθως από τον Μάρτιο έως τον Μάιο. Βέβαια, αν οι αναπαραγωγικοί πληθυσμοί βρίσκονται σε μεγάλο υψόμετρο, μια εσωτερική μετακίνηση πραγματοποιείται προς τις κοιλάδες. Οι πληθυσμοί της Β. Ευρώπης μεταναστεύουν συνήθως στην Κ. και Ν. Ευρώπη, ενώ οι τρυποφράκτες στο βόρειο τμήμα της Βόρειας Αμερικής ψάχνουν να χειμαδιά στις κεντρικές και νότιες πολιτείες των ΗΠΑ ή στο βόρειο Μεξικό. Στην Ασία, οι πολύ βόρειοι πληθυσμοί αποδημούν κυρίως στη ΝΔ. ή ΝΑ. Ασία. Τα μεταναστευτικά ταξίδια πραγματοποιούνται τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας όσο και κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Στην Ελλάδα, ο τρυποφράχτης είναι κατά βάσιν επιδημητικό πτηνό, μένει δηλαδή μόνιμα στη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, όπου κατά τόπους είναι κοινό είδος. Δέχεται όμως και μεταναστευτικούς πληθυσμούς κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Αλλά και στην Κύπρο, το εκεί υποείδος (Troglodytes troglodytes cypriotes) απαντάται ως επιδημητικό, κυρίως στο όρος Τρόοδος.
Αναπαραγωγική περίοδος
Ο τρυποφράκτης ζει κυρίως σε πυκνά οικοσυστήματα που περιλαμβάνουν θάμνους, αγκαθωτές βατομουριές, φράκτες, δασικές συστάδες, κήπους και πάρκα. Ωστόσο, εάν υπάρχουν οι κατάλληλοι κρυψώνες, κυρίως κοιλότητες ή σχισμές, μπορεί να βρεθεί και σε ανοικτά τοπία. Συχνά απαντά κοντά σε ρυάκια με αναρριχητικά φυτά ή αμπέλια και πλούσιο σε χαμηλή βλάστηση υπόστρωμα. Λιγότερο συχνά, αλλά όχι σπάνια, μπορεί να βρίσκεται ανάμεσα σε βράχια στους λόφους, ακόμη και σε ορθοπλαγιές, ιδιαίτερα στα απομονωμένα νησιά. Στη Β. Ευρώπη και Ασία, πάντως, φωλιάζει στα μεγάλα δάση κωνοφόρων (τάιγκα), όπου είναι δύσκολο ακόμη και να τον δει κάποιος, οπότε αναγνωρίζεται από το δυνατό τραγούδι του (βλ. και Ηθολογία).
Μη αναπαραγωγική περίοδος
Ο τρυποφράκτης διαχειμάζει σε δάση, πάρκα και κήπους, ή περιοχές με καλαμιές, συχνά κοντά σε μεγάλα υδατικά συστήματα. Αντίθετα με την αναπαραγωγική εποχή, απαντά συχνά σε αχυρώνες, θερμοκήπια και στάβλους, ακόμη και σε σχισμές τοίχων, ή σε κήπους με τεχνητές λιμνούλες.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο η στατιστική ανάλυση των 5 πρώτων προτιμητέων οικοσυστημάτων, δείχνει τα εξής αποτελέσματα: Δάση Πλατύφυλλων, Δάση Κωνοφόρων, Χωριά, Θαμνότοποι, Λειμώνες.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται σε λόχμες, φράκτες, κήπους, άλση, δασύλια και θαμνώδεις περιοχές
Βασικά διαγνωστικά στοιχεία
left|24px
Μορφολογία
thumb|300px|Eνήλικος τρυποφράχτης Ο τρυποφράχτης είναι από τα μικρότερα σε μέγεθος ωδικά πτηνά, πράγμα που μερικές φορές δυκολεύει την παρατήρησή του, αν και δεν θεωρείται ιδιαίτερα ντροπαλό πουλί. Ωστόσο, το «στρουμπουλό», καφεκόκκινο παρουσιαστικό του, σε συνδυασμό με την συνήθως ανασηκωμένη, σχεδόν σε ορθή γωνία, ουρά και, το πολύ μικρό του μέγεθος, το κάνουν εύκολα αναγνωρίσιμο όταν εμφανίζεται.
Το πτέρωμά του είναι ανοικτό καφέ στο κεφάλι και τη ράχη, αλλά οι πτέρυγες, το ουροπύγιο και η ουρά είναι σκούρα καφά ή καφεκόκκινα. Μία κρεμόχρωμη υπεροφθάλμια γραμμή είναι ευδιάκριτη, η οποία καταλήγει στα ωτικά καλυπτήρια. Υπάρχουν σκούρες καφέ κυματοειδείς ραβδώσεις στην ουρά και τα πλευρά, ενώ οι πτέρυγες εμφανίζουν μικρά, λευκά και σκούρα παραλληλόγραμμα που εναλλάσσονται μεταξύ τους. Όταν πετάει, οι πτέρυγες φαίνονται πολύ πιο σκούρες από το υπόλοιπο σώμα του. Ο λαιμός και το στήθος είναι πολύ ανοικτόχρωμα μπεζ-καφέ αλλά, βαθμιαία, η κάτω επιφάνεια σκουραίνει προς το μέρος της κοιλιάς και αποκτά χαρακτηριστικές κεραμιδοειδείς αλληλοεπικαλυπτόμενες γραμμώσεις. Η ουρά του είναι τετραγωνισμένη, με ραβδώσεις και κοντή, τόσο ώστε να δίνει την εντύπωση ότι είναι κολοβό. Το μυτερό, σχετικά μακρύ και ελαφρώς κυρτό ράμφος είναι μαυριδερό στο πάνω μέρος (ρινοθήκη) και κιτρινωπό καφέ στο κάτω (γναθοθήκη). Οι ταρσοί και τα πόδια είναι σαρκόχρωμα, ενώ η ίριδα του ματιού είναι μαυριδερή.
Έχει 10 πρωτεύοντα ερετικά φτερά, 9 δευτερεύοντα, 2 νόθα (alula) και 12 πηδαλιώδη.
Τα φύλα είναι όμοια στην εμφάνιση και δεν εμφανίζουν ιδιαίτερο φυλετικό διμορφισμό, αλλά τα αρσενικά είναι λίγο μεγαλύτερα και βαρύτερα από τα θηλυκά. Τα νεαρά πουλιά μοιάζουν με τα ενήλικα, αλλά η σκοτεινή ράβδωση στο πτέρωμα δεν είναι τόσο έντονη.
Τροφή
thumb|right|300px|Eνήλικος τρυποφράχτης με την τροφή του Ο τρυποφράχτης τρέφεται κυρίως με μικρού μεγέθους ζωική ύλη, παντός τύπου, αλλά γενικά θεωρείται εντομοφάγο πτηνό. Στα άφθονα προτιμώμενα θηράματα συμπεριλαμβάνονται αράχνες, φαλάγγια, ακάρεα, μικρά καρκινοειδή, ισόποδα και σαρανταποδαρούσες. Από τα έντομα προτιμά μικρές νυχτοπεταλούδες, μικρές λιβελλούλες, ψαλίδες, ορθόπτερα, βρωμούσες, μυρμήγκια, υμενόπτερα, νευρόπτερα, κουνούπια, πεταλούδες και μύγες, ενώ δεν περιφρονεί γυρίνους και μαλάκια. Μερικές φορές τρέφεται με μικρά σπέρματα, βατόμουρα και καρπούς κουφοξυλιάς. Μερικές φορές «κλέβει» σταφύλια, είτε από τις καλλιέργειες, είτε από τα τρυγημένα.
Η αναζήτηση της λείας πραγματοποιείται κυρίως κοντά στο έδαφος, στις ρίζες, στα φρύγανα και την άκρη του νερού, λιγότερο συχνά στα κλαδιά των δέντρων ή των θάμνων. Συνήθως αναζητά την τροφή του κοντά στο νερό, διότι εκεί είναι αφθονότερη ακόμα και τον χειμώνα, ενώ πολλές φορές αρπάζει και θηράματα μέσα από το νερό. Ο τρυποφράχτης γλιστράει εύκολα μέσα από τα χαμόκλαδα, και διεισδύει με το λεπτό ράμφος του στις μικρές ρωγμές του φλοιού των δένδρων ή των βλαστών, όπου υπάρχουν έντομα, αράχνες και προνύμφες. Το δύσπεπτο χιτινώδες περίβλημα κάποιων θηραμάτων το αποβάλλει με τη μορφή σφαιρικών συσσωμάτων. Τα θηλυκά συνηθίζουν να αναζητούν την τροφή τους στο έδαφος, ενώ τα αρσενικά μπορεί να φθάνουν και στα κλαδιά των ψηλών δένδρων.
Ηθολογία
Ο τρυποφράκτης είναι πολύ δραστήριος κατά τη διάρκεια της ημέρας και το σούρουπο, αν και στις περιοχές διαχείμασης μπορεί επίσης να είναι ενεργός το βράδυ. Αφήνει το χώρο κουρνιάσματος με το πρώτο φως το πρωί και επανέρχεται λίγο μετά το σούρουπο. Όταν δεν κινείται, κρύβεται μόνο στην πυκνή βλάστηση του εδάφους, σπάνια σε μία από τις φωλιές επιλογής του, αλλά τα θηλυκά κατά την αναπαραγωγική περίοδο μένουν στη φωλιά. Περνάει την περισσότερη ώρα στην πυκνή βλάστηση των θάμνων και, όταν αποφασίζει να αλλάξει θέση, το κάνει γρήγορα μέχρι να καλυφθεί ξανά. Αποφεύγει συνήθως να πετάει σε μεγάλη απόσταση και, όταν το κάνει, πετάει σε ευθεία γραμμή, γρήγορα και κοντά στο έδαφος,  ενώ τα φτεροκοπήματά του παράγουν έναν χαρακτηριστικό ήχο στροβιλισμού σαν του μπάμπουρα. Είναι υπερκινητικό πτηνό και η κίνησή του είναι τόσο γρήγορη που, πολλές φορές, θυμίζει εκείνη ενός ποντικού. Μπορεί να ανέβει κάθετα το στέλεχος ενός βλαστού, ή ένα κορμό με τα μακριά του δάχτυλα και τα γαμψά του νύχια, αλλά σπάνια κινείται προς τα κάτω.
Ο τρυποφράκτης καθαρίζει το πτέρωμά του συνήθως μέσα στην πυκνή βλάστηση στο έδαφος. Χρησιμοποιεί το ράμφος του -το οποίο ακονίζει στα κλαδιά- και λιπαρή ουσία που εκκρίνεται από ειδικό αδένα. Συχνά, μπορεί να κάνει αμμόλουτρο ή να τρίβει το σώμα του στο γρασίδι, αλλά σπάνια μπαίνει στο νερό.
Οι τρυποφράχτες είναι, γενικά, μοναχικά πτηνά, με τα αρσενικά να μην ανέχονται το ένα το άλλο, ενώ τα θηλυκά μπορούν σε μεγάλο βαθμό να βρίσκονται σε γειτονικές φωλιές, χωρίς πρόβλημα. Τα νεαρά άτομα, από το πρώτο έτος της ηλικίας τους μπορούν να ενωθούν για να σχηματίσουν μικρές ομάδες. Ο τρυποφράκτης συνηθίζει να ανασηκώνει την ουρά του, σχεδόν σε ορθή γωνία σε σχέση με το σώμα του και να την κινεί διαρκώς, ιδιαίτερα όταν είναι εξιταρισμένος. Αυτό μπορεί να συμβαίνει όταν βρίσκεται κοντά σε ένα θηλυκό, είτε όταν αντιδρά από την παρουσία άλλου αρσενικού, οπότε τραγουδάει πολύ εντονότερα.
Τη νύχτα, συνήθως το χειμώνα, συχνά κουρνιάζει, -πιστό στην επιστημονική ονομασία του- σε σκοτεινές κοιλότητες ή σχισμές, σε άνετες τρύπες ή ακόμη και σε παλιές φωλιές. Σε σκληρές καιρικές συνθήκες, μπορεί να κουρνιάζει ομαδικά (μέχρι και 60 άτομα), είτε πρόκειται για τα μέλη της οικογένειάς του, είτε για ξένα μεταξύ τους άτομα, ώστε να υπάρχει περισσότερη ζεστασιά.
Ζωτικός χώρος
Το αρσενικό κατέχει και υπερασπίζεται μια θέση όλο το χρόνο, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για τη θέση φωλιάσματος. Όταν το κελάηδημα δεν αρκέσει για να αποθαρρυνθεί ο πιθανός ανταγωνιστής, τότε υπάρχει έντονη αντίδραση με καταδίωξη και μάχη, αν χρειαστεί. Τα θηλυκά, ενώ δεν είναι τόσο κτητικά κατά την περίοδο φωλιάσματος, υπερασπίζονται το έδαφος αναζήτησης τροφής το χειμώνα.
Φωνή
thumb|300px|Τρυποφράχτης σε θέση τραγουδιού Ο τρυποφράχτης χαρακτηρίζεται από το μελωδικό κελάηδημά του, δυσανάλογα δυνατό για ένα τόσο μικρό πουλί και, ιδιαίτερα κατά την αναπαραγωγική περίοδο, ολόκληρο το σώμα του δονείται από τους ήχους. Το τραγούδι του αρσενικού αποτελείται από περίπου 130 διαφορετικούς ήχους-συλλαβές, διανθισμένους με τρίλιες, αρθρώνεται σε περιοδικούς «κύκλους» και, αρχίζει και τελειώνει απότομα. Ένας κύκλος διαρκεί συνήθως 4-5 δευτερόλεπτα, αλλά μπορεί να φθάσει έως και 7 δευτερόλεπτα. Αντίθετα με ό, τι πιστεύεται, τραγουδούν και τα θηλυκά, αλλά χωρίς την ένταση και τα διανθίσματα των αρσενικών. Kατά τη διάρκεια της μετανάστευσης τα τραγούδια μειώνονται αισθητά και, κατά τους χειμερινούς μήνες, ακούγονται μάλλον σιγά και αραιά.
Σε γενικές γραμμές, ο κάθε «κύκλος» αρχίζει με μερικές προκαταρκτικές νότες, ακολουθεί στη συνέχεια μια τρίλια, ανεβαίνει σταδιακά σε οξύτητα, για να καταλήξει με πλήρεις καθαρές νότες ή με κάποια άλλη τρίλια.
Οι τρυποφράχτες κελαηδούν τόσο από τη χαμηλή βλάστηση, όσο και από τις ειδικές, εκτεθειμένες θέσεις ποσταρίσματος (perching), όπου τα πουλιά συνηθίζουν να αλλάζουν θέση και στάση με μικρά πηδήματα (hops). Κατά την αναπαραγωγική περίοδο τα αρσενικά αρχίζουν το τραγούδι τους πολύ νωρίς, συχνά λίγο μετά τις 4 τα ξημερώματα, για να φτάσουν στο αποκορύφωμα το πρωί, ενώ το απόγευμα αρχίζουν και το ελαττώνουν σταδιακά μέχρι να σταματήσουν. Το επόμενο ξημέρωμα, ο κύκλος επαναλαμβάνεται. Έρευνες, έχουν δείξει ότι οι «συλλαβές» σε κάθε τύπο κελαηδήματος δεν είναι τυχαία διατεταγμένες στα τραγούδια, λ.χ. ορισμένες χρησιμοποιούνται κατά προτίμηση στην «εισαγωγή» ενός τραγουδιού και αντιστοιχούν σε ένα ακουστικό σχήμα (μοτίβο). Εκείνο που αλλάζει είναι οι συνδετικοί ήχοι μεταξύ αυτών των επαναλαμβανομένων μοτίβων. Το φωνητικό ρεπερτόριο είναι πιθανόν να ποικίλλει μεταξύ της αναπαραγωγικής και μη-αναπαραγωγικής περιόδου.
Τα ευρωπαϊκά και ιαπωνικά υποείδη έχουν ένα ρεπερτόριο από έξι έως επτά συχνά επαναλαμβανόμενων «τύπων» κελαηδήματος που είναι παρόμοιοι σε διάρκεια και πολυπλοκότητα. Παρά το γεγονός ότι τα πουλιά της ανατολικής Βόρειας Αμερικής έχουν παρόμοια φωνητική οργάνωση, η εσωτερική μικροδομή είναι απλούστερη και περιέχει μόνον έναν έως τρεις τύπους τραγουδιών. Αυτές οι δύο ομάδες κελαηδούν πολύ διαφορετικά από τους τρωγλοδύτες της δυτικής Βόρειας Αμερικής, των οποίων τα τραγούδια έχουν μεγαλύτερη εσωτερική ποικιλομορφία, πιο μεταβλητές αλληλουχίες και, πολύ μεγαλύτερο ρεπερτόριο, ίσως 30 τύπους ή περισσότερο. Αυτός, άλλωστε, είναι και ένας από τους λόγους που κάποιοι ερευνητές διαχωρίζουν τα συγκεκριμένα υποείδη από τα υπόλοιπα (βλ. Συστηματική). Τα νεαρά αρσενικά τραγουδούν λιγότερα και απλούστερα τραγούδια από τα «έμπειρα», ενήλικα αρσενικά. Η πολυπλοκότητα αυξάνεται σταδιακά ιδίως μετά την αλλαγή πτερώματος των νεαρών ατόμων έτσι ώστε, μετά από ένα χρόνο, υπάρχει ένα ρεπερτόριο με δυνατό τραγούδι. Τα ηχογραφήματα φάσματος (sonograms) δείχνουν ότι η ποικιλομορφία των στοιχείων σε ολόκληρο το τραγούδι επιτρέπει την αποτελεσματική επικοινωνία και διάδοση των πληροφοριών σε μεγάλες αποστάσεις. Επιπλέον, η αφθονία στα διανθίσματα του κελαηδήματος δίνει μιαν ιδέα για την ιεραρχική βαθμίδα του πτηνού, μέσα στην ομάδα.
Εκτός από το κελάηδημα, οι τρυποφράκτες αρθρώνουν και άλλους χαρακτηριστικούς ήχους, ιδιαίτερα όταν ενοχληθούν. Αυτοί οι ήχοι είναι μάλλον «σκληροί» (harsh, grating) και δεν αντιστοιχούν με το όμορφο τραγούδι τους.
Πολυγυνία
Οι τρυποφράκτες αποκτούν σεξουαλική ωριμότητα από το 1ο έτος της ηλικίας τους. Στο είδος παρατηρείται το φαινόμενο της πολυγυνίας, δηλαδή το αρσενικό ζευγαρώνει με περισσότερα του ενός θηλυκά και, πολύ σπάνια είναι μονογαμικό. Έτσι, μπορεί να έχει ανά πάσα στιγμή, μια «ενεργή» φωλιά στο έδαφός του. Ενεργή φωλιά είναι εκείνη στην οποία υπάρχουν αυγά ή νεοσσοί. Η διγαμία και η τριγαμία είναι οι πιο κοινές μορφές πολυγαμίας στο είδος, αν και έχουν καταγραφεί και περιπτώσεις με 4 ή 5 θηλυκά. thumb|right|300px|Τρυποφράχτης με τη χαρακτηριστική, ανασηκωμένη ουρά του Την άνοιξη, το αρσενικό ψάχνει για το κατάλληλο έδαφος. Εκεί, αρχίζει αμέσως μετά την άφιξή του να κατασκευάζει το κέλυφος αρκετών φωλιών (cock nests), χωρίς όμως να τις ολοκληρώνει, διότι αυτό ανήκει στη δικαιοδοσία των θηλυκών. Η επιλογή των θέσεων εξαρτάται τόσο από το έδαφος όσο και από τη βλάστηση και ο τρυποφράχτης είναι πολύ «εύκολος» σε αυτόν τον τομέα, αφού πρακτικά, οποιαδήποτε διαθέσιμη κοιλότητα ή σχισμή μπορεί να χρησιμεύσει για την κατασκευή της φωλιάς. Οι φωλιές βρίσκονται συνήθως σε ύψος το πολύ δύο μέτρα από το έδαφος, κάτω από σπασμένα ξύλα, ρίζες δέντρων ή θημωνιές, συνήθως όμως στα πλαϊνά ενός κορμού ή στις όχθες ρυακιών και στην πυκνή βλάστηση. Ωστόσο, μπορεί να είναι και σε φράχτες, κάτω από γέφυρες, σε παλιούς τοίχους ή σε στάβλους. Συχνά χρησιμοποιούνται παλιές φωλιές, όπως της αλκυόνας, του οχθοχελίδονου, του σπουργιτιού και άλλων πουλιών που δεν είναι σε χρήση από τους «νόμιμους» κατόχους τους.
Η φωλιά είναι συνήθως οβάλ ή σφαιρική, με πλαϊνή είσοδο, ενώ το μέγεθος και το υλικό κατασκευής της ποικίλλει ανά περιοχή. Συνήθως κατασκευάζεται από βρύα, φρέσκα και ξερά φύλλα, μικρά κλαδιά και ρίζες. Το αρσενικό χρησιμοποιεί συνήθως φρέσκα φύλλα για να φτιάξει την αρχική δομή και την ενισχύει με μικρά καλάμια, ρίζες και κλαδιά. Όταν κατασκευαστεί η μισή, αρχίζει να την συμπληρώνει με υγρά βρύα μέχρι η «μπάλα» να κλειστεί. Μερικές φωλιές αποτελούνται εξ ολοκλήρου μόνο από βρύα. Είναι σημαντικό, το υλικό να είναι υγρό, έτσι ώστε να μπορεί να ενισχυθεί η φόρμα κατά τη διάρκεια της ξήρανσης. Η φωλιά έχει περίπου 16 εκατοστά ύψος και 13 εκατοστά πλάτος. Η πλευρική οπή εισόδου έχει διάμετρο 2,5 εκατοστά και ενισχύεται ιδιαίτερα στις άκρες. Το αρσενικό χτίζει έως 8 τέτοιες φωλιές-κελύφη πριν ζευγαρώσει για πρώτη φορά και, κατόπιν, μπορεί ακόμη να φτιάξει άλλες 2-4 φωλιές.
Γέννα
Η αναπαραγωγική περίοδος για τους περισσότερους κεντροευρωπαϊκούς πληθυσμούς είναι από τα τέλη Απριλίου έως τις αρχές Μαΐου, ενώ η ωοτοκία πραγματοποιείται άπαξ, ή σπανιότερα υπάρχει και δεύτερη, αργά τον Ιούνιο με Ιούλιο, εάν καταστραφεί η αρχική. Πέντε έως έξι ημέρες μετά το ζευγάρωμα, το θηλυκό γεννά το πρώτο αυγό και ακολουθούν τα επόμενα κάθε ημέρα, λίγο πριν την αυγή. Τελικά εναποτίθενται 5-8 αβγά -αν και έχουν καταγραφεί μέχρι 16 (!)-, διαστάσεων 17,6×13,3 χιλιοστών και βάρους 1,36 γραμμαρίων, από τα οποία ποσοστό 6% είναι κέλυφος. Η επώαση πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό, αρχίζει μετά την εναπόθεση του τελευταίου αβγού, και διαρκεί 14-17 ημέρες.
Μετά την ανάπτυξη του πρώτου πτερώματος, τα νεαρά πουλιά καθοδηγούνται από το αρσενικό, αλλά σπάνια τρέφονται από αυτό, ενώ οι φωλιές χρησιμοποιούνται πλέον ως θέσεις κουρνιάσματος. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τα αυγά και τους νεοσσούς του τρυποφράχτη είναι τα κορακοειδή, ιδιαίτερα οι καρακάξες, αλλά και οι αρουραίοι, τα ποντίκια και οι σκαντζόχοιροι. Επίσης, ο τρυποφράκτης θεωρείται ένα από τα είδη-ξενιστές, εις βάρος των οποίων παρασιτεί ο κούκος thumb|right|300px|Φωλιά με νεοσσούς Στην Ελλάδα το είδος είναι επιδημητικό, κοινό πτηνό που αναπαράγεται σε όλη τη χώρα.
Κατάσταση πληθυσμού
Ο τρυποφράχτης είναι από τα κοινότερα είδη παγκοσμίως, κυρίως λόγω του ότι δεν θηρεύεται και λόγω του αρκετά κρυπτικού του χαρακτήρα. Γι’ αυτό, αξιολογείται ως Ελαχίστης Ανησυχίας (LC). Μάλιστα, στο Ηνωμένο Βασίλειο θεωρείται το πολυπληθέστερο πτηνό, με περισσότερα από 8,5 εκατομμύρια αναπαραγωγικά ζευγάρια. Αυτά, όμως, δεν ισχύουν για όλα τα υποείδη, αφού πολλά είναι ενδημικά, ζουν σε απομονωμένες περιοχές και κινδυνεύουν (λ.χ. το Troglodytes troglodytes fridariensis)
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το είδος είναι, οι κατά τόπους, δύσκολες κλιματικές συνθήκες, όπως το έντονο κρύο, που μπορεί να προκαλέσει τον αποδεκατισμό ολόκληρων σμηνών, επειδή υπάρχει έλλειψη τροφής, κυρίως εντόμων. Ωστόσο, η πολυγαμική αναπαραγωγική του φύση, τού επιτρέπει να ανακάμπτει σε σχετικά σύντομο διάστημα. Είχε ανακηρυχθεί ως Πτηνό τους Έτους στην Αυστρία, το 2004 και στην Ελβετία, το 2012.
Λαογραφία
Στην ευρωπαϊκή λαογραφία, ο τρυποφράχτης αναφέρεται σε ένα μύθο που ο Πλούταρχος αποδίδει στον Αίσωπο, όταν ο αετός και ο τρυποφράχτης αγωνίστηκαν ποιος θα πετάξει ψηλότερα: ο τρυποφράχτης ανέβηκε στη ράχη του αετού και, όταν εκείνος κουράστηκε, ο τρυποφράχτης πέταξε πάνω από αυτόν. Ο μύθος ήθελε να δείξει ότι η εξυπνάδα είναι καλύτερη από τη δύναμη. Επίσης, το πτηνό αναφέρεται και στα περίφημα παραμύθια των αδελφών Γκριμ («Ο Τρυποφράχτης και η Αρκούδα»). Ο Αριστοτέλης και ο Πλούταρχος αποκαλούσαν το πτηνό «βασιλιά» και «μικρό βασιλιά», αντίστοιχα. Άλλωστε στα γερμανικά ονομάζεται «Zaunkönig» και στα ολλανδικά «Winterkoning», αλλά και στην Ιαπωνία «Βασιλιάς των Ανέμων». Ήταν ιερό πουλί για τους Δρυίδες, οι οποίοι το έκριναν ως το «υπέρτατο ανάμεσα σε όλα τα πουλιά» και χρησιμοποιούσαν το κελάηδημά του για μαντεία. Σύμφωνα με τον Σουητώνιο, η δολοφονία του Ιούλιου Καίσαρα είχε προβλεφθεί από έναν δυσοίωνο τρυποφράχτη. Ο τρυποφράκτης αναφέρεται ακόμη και στο μαρτύριο του Αγίου Στεφάνου, ο οποίος υποτίθεται ότι προδόθηκε από το δυνατό τραγούδι του, όταν προσπάθησε να κρυφτεί από τους εχθρούς του.
Άλλες ονομασίες
Ο τρυποφράχτης απαντά στον ελλαδικό χώρο και με τις ονομασίες Τρυποκαρύδα, Τρυποκάρυδο, Τρυποκάρυδος, Τρυπαλίδι (Κρήτη), Κολύμβρι (Ταΰγετος), Κάρζιακας (Αιτωλία), Τρυπαλίτης και Χουφτραλός (Κρήτη). Πιθανότατα, είναι ο Τρόχιλος ή Όρχιλος ή Βασιλεύς του Αριστοτέλη.
Μέικο Κάτζι
Η Μέικο Κάτζι (梶 芽衣子, 24 Μαρτίου 1947) είναι Γιαπωνέζα ηθοποιός και τραγουδίστρια ένκα (enka). Το πραγματικό της όνομα είναι Μασάκο Ότα (太田 雅子, Ōta Masako).
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στο Τόκιο. To 1970 και έχοντας ήδη εμφανιστεί σε αρκετές ταινίες (με μικρή απήχηση εντούτοις) υπογράφει συμβόλαιο με το στούντιο Νικάτσου και ακολουθεί η συμμετοχή της στη σειρά ταινιών Nora-neko Rokku (Stray Cat Rock). Οι ταινίες που πραγματεύονται τις συγκρούσεις μιας συμμορίας ανήλικων κοριτσιών, υπήρξαν αρκετά ευρηματικές αλλά είχαν σχετικά απλοϊκά σενάρια και ήσαν φθηνές παραγωγές. Το 1971 το στούντιο Νικάτσου κάνει στροφή προς την προσοδοφόρα παραγωγή ερωτικών ταινιών, για τις οποίες είναι σήμερα πασίγνωστο, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο στιλ ταινιών με την επωνυμία roman porno (romantic porno - ρομαντικό πορνό). Σημειωτέον ότι δεν πρόκειται για σκληρή πορνογραφία, κάτι που εμφανίστηκε πολύ αργότερα στο Ιαπωνικό σινεμά (Daydream - 1981), αλλά για ταινίες παραδοσιακών ειδών (εποχής, δράσης, θρίλερ) με αρκετό όμως γυμνό.
Η Μέικο προκειμένου να αποφύγει την μετατροπή της σε στάρλετ του ερωτικού σινεμά εγκαταλείπει τη Νικάτσου, υπογράφει συμβόλαιο με την Τοέι και γνωρίζει το σκηνοθέτη Σούνια Ίτο. Μαζί θα γυρίσουν τρία δράματα φυλακής στη σειρά Joshuu Sasori (Female Prisoner Scorpion) που θα την κάνουν διάσημη σε ολόκληρη την Ιαπωνία. Οι ταινίες ήταν μεταφορά ενός πολύ γνωστού manga του δημιουργού Τόρου Σινονάρα. Στην τέταρτη ταινία της σειράς η εταιρεία αντικαθιστά τον σκηνοθέτη με τον Γιασάρου Χαζέμπε, η Μέικο διαφωνεί και αποχωρεί από την σειρά που συνεχίστηκε ως το 1998 με έξι ακόμα ταινίες σημαντικά κατώτερες ποιοτικά.
Το 1973 υποδύεται τη Γιούκι στην ταινία Lady Snowblood (Shurayukihime) που έγινε με το πέρασμα του χρόνου καλτ στις χώρες της δύσης. Η ταινία ήταν και πάλι μεταφορά ενός manga, του Καζούο Κόικε, και αποτέλεσε βασική πηγή έμπνευσης για το Kill Bill του Κουέντιν Ταραντίνο. Το 1974 γυρίστηκε και μια συνέχεια, το φιλμ Lady Snowblood 2: Love Song of Vengeance (Shurayukihime: Urami Renga).
Η Μέικο εμφανίστηκε σε πολλές από τις ταινίες του σκηνοθέτη Κίντζι Φουκασάκου, με πιο σημαντική από αυτές το Yakuza Graveyard (Yakuza no hakaba: Kuchinashi no hana) το 1976. Δυο χρόνια αργότερα, το 1978, πρωταγωνιστεί στην κινηματογραφική μεταφορά του Sonezaki Shinju (παραδοσιακό δραματικό θεατρικό έργο) κερδίζοντας 5 υποψηφιότητες και 4 συνολικά βραβεία. Η ταινία παραμένει εντούτοις άγνωστη στο ευρύ κοινό μην έχοντας κυκλοφορήσει σε video ή DVD.
Η καριέρα της στο τραγούδι ήταν σε άμεση σχέση με την καριέρα της στο σινεμά αφού πολύ συχνά τραγουδούσε στα soundtracks των ταινιών που πρωταγωνιστούσε. Το γεγονός αυτό οδήγησε σε μια δεύτερη άνθιση την καριέρα της όταν ο Ταραντίνο χρησιμοποίησε δυο από τα τραγούδια της στα soundtracks των ταινιών Kill Bill. Πιο συγκεκριμένα χρησιμοποιήθηκαν το κεντρικό τραγούδι του Lady Snowblood, "Flower of Carnage" (Shura no Hana) και το κεντρικό τραγούδι της σειράς ταινιών Sasori, "Urami Bushi".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κ Κ Κατηγορία:Ιαπωνέζες ηθοποιοί τηλεόρασης
Μαρία Αθανασοπούλου
Η Μαρία Αθανασοπούλου, γνωστή σαν Γαλαξιδιώτισσα, ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821.
Η Μαρία είχε γεννηθεί στο Γαλαξίδι με καταγωγή από την Πελοπόννησο. Από νεαρή ηλικία ακολουθούσε τον πατέρα της που είχε ιστιοφόρο και πολλές φορές είχε έλθει το πλήρωμα του, και η Μαρία, αντιμέτωπο με πειρατές που λυμαίνονταν τη Μεσόγειο. Με την έναρξη της επανάστασης πήρε μέρος ενεργά σε αυτή, πιάστηκε αιχμάλωτη από τους Τούρκους όπου τη βασάνισαν και την έκαψαν ζωντανή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίστριες του 1821
Τσακαλάδες Σερρών
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκαταλελειμμένα χωριά του Νομού Σερρών Κατηγορία:Δήμος Βισαλτίας
Κώστας Βικελίδης
Ο Κώστας Βικελίδης (22 Ιουνίου 1905 - 28 Οκτωβρίου 1984) ήταν Έλληνας ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε το 1905 στην Θεσσαλονίκη και απεβίωσε το 1984. Έπαιξε ποδόσφαιρο στον Άρη από το 1919 έως το 1940. Σπούδασε στην Οδοντιατρική Σχολή της Αθήνας.
Ο Κώστας Βικελίδης είχε άλλα 8 αδέλφια, από τα οποία τα 5 ήταν επίσης αθλητές του Άρη. Έπαιξε σε 9 αγώνες με την εθνική Ελλάδας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Πρόεδροι ΠΑΕ Άρη Κατηγορία:Έλληνες πρόεδροι αθλητικών συλλόγων
Όσκαρ Ρόμπερτσον
Ο Όσκαρ Πάλμερ Ρόμπερτσον (Oscar Palmer Robertson, γεννήθηκε 24 Νοεμβρίου 1938) είναι Αμερικανός πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως πόιντ γκαρντ, ήταν 12 φορές All-Star, πολυτιμότερος παίκτης του NBA το 1964 και χρυσός Ολυμπιονίκης το 1960. Ένας από τους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών, συμπεριλήφθηκε στις επετειακές επιλογές των 35, 50 και 75 χρόνων του ΝΒΑ.
Με ύψος 1,96 μέτρα, ο Ρόμπερτσον αναγνωρίζεται από το ΝΒΑ ως ο πρώτος ψηλός γκαρντ, ανοίγοντας το δρόμο για άλλους μεγάλους παίκτες σε αντίστοιχες θέσεις όπως ο Μάτζικ Τζόνσον. Επιπλέον, του πιστώνεται ότι εφηύρε το head fake και το fadeaway jump shot, κινήσεις για τις οποίες αργότερα έγινε διάσημος ο Μάικλ Τζόρνταν. Το 2009 εισήχθη στο Hall of Fame της FIBA.
Πρώτα χρόνια
Ο Ρόμπερτσον γεννήθηκε από πτωχή οικογένεια στο Σάρλοτ του Τενεσί. Όταν ήταν περίπου 18 μηνών, οι γονείς του μετακόμισαν στην Ινδιανάπολη. Προτιμούσε να παίζει μπάσκετ από το μπέιζμπολ, το οποίο ήταν πιο δημοφιλές στη γειτονιά επειδή ήταν «ένα παιχνίδι για τα φτωχά παιδιά», όπως έλεγε.
Παρακολούθησε γυμνάσιο αποκλειστικά για μαύρους. Ως δευτεροετής το 1954, πρωταγωνίστησε στην ομάδα του γυμνασίου που έχασε στους προημιτελικούς της πολιτείας, ιστορία που αργότερα θα αποτελέσει τη βάση της κλασικής ταινίας του 1986 Hoosiers. Όταν ο Ρόμπερτσον ήταν στην πρώτη του χρονιά, η ομάδα κέρδισε το πολιτειακό πρωτάθλημα του 1955, το πρώτο για οποιοδήποτε σχολείο όλων των μαύρων στη χώρα. Ήταν επίσης το πρώτο πρωτάθλημα που κέρδισε μια ομάδα της Ινδιανάπολης στο τουρνουά Hoosier, με το επίτευγμα να επαναλαμβάνεται την επόμενη χρονιά. Στην τρίτη χρονιά του σεζόν του, ο Ρόμπερτσον σκόραρε 24,0 πόντους ανά παιχνίδι και ονομάστηκε Indiana Mr. Basketball το 1956. Μετά την αποφοίτησή του εκείνη τη χρονιά, εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι.
Κολέγιο
Ο Ρόμπερτσον ήταν ο πρώτος Αφροαμερικανός που αγωνίστηκε με το κολέγιο και συνέχισε να διαπρέπει, ενώ έπαιζε για τους Cincinnati Bearcats, σημειώνοντας μέσο όρο 33,8 πόντων ανά παιχνίδι. Σε κάθε ένα από τα τρία του χρόνια, κέρδισε τον εθνικό τίτλο στο σκοράρισμα, ανακηρύχθηκε All American και επιλέχθηκε ως παίκτης της χρονιάς στο κολέγιο, ενώ σημείωσε 14 ρεκόρ NCAA και 19 σχολικά ρεκόρ. Τη δεύτερη χρονιά η ομάδα ήταν η πρώτη που κέρδισε πολιτειακό πρωτάθλημα αήττητη. Το εκπληκτικό παιχνίδι του οδήγησε τους Bearcats σε συνολικό ρεκόρ 79–9 κατά τη διάρκεια των τριών σεζόν του στο πανεπιστήμιο, συμπεριλαμβανομένων δύο εμφανίσεων στο φάιναλ φορ. Ωστόσο, ένα πρωτάθλημα ξέφυγε από το Ρόμπερτσον, κάτι που επαναλήφθηκε μέχρι αργά την επαγγελματική του σταδιοδρομία. Όταν άφησε το κολέγιο, ήταν ο κορυφαίος σκόρερ όλων των εποχών στο NCAA με 2.973 πόντους μέχρι που ο Πιτ Μάραβιτς, το κατέρριψε το 1970. Ο μέσος όρος πόντων του είναι ο τρίτος υψηλότερος στην ιστορία του κολεγιακού πρωταθλήματος.
Παρά την επιτυχία του στο παρκέ, η καριέρα του Ρόμπερτσον στο κολέγιο είχε επηρεαστεί από τον ρατσισμό. Εκείνη την εποχή, τα προγράμματα του νότιου πανεπιστημίου όπως αυτά του Κεντάκι, του Ντιουκ και της Βόρειας Καρολίνας δεν προσλάμβαναν μαύρους αθλητές και τα οδικά ταξίδια σε χωριστές πόλεις ήταν ιδιαίτερα δύσκολα, με τον Ρόμπερτσον να κοιμάται συχνά σε κοιτώνες κολεγίων αντί για ξενοδοχεία. Χρόνια αργότερα, είπε: «Δεν θα τους συγχωρήσω ποτέ». Δεκαετίες μετά τις μέρες του κολεγίου του, η καριέρα του Ρόμπερτσον στο NCAA επιβραβεύτηκε από την Ένωση Συγγραφέων Μπάσκετ των Ηνωμένων Πολιτειών όταν μετονόμασε το τρόπαιο που απονεμήθηκε στο NCAA Division I Παίκτης της Χρονιάς σε «Όσκαρ Ρόμπερτσον Τρόπαιο» το 1998. Αυτή η διάκριση έφερε το βραβείο για τον Ρόμπερτσον, καθώς είχε κερδίσει τα δύο πρώτα βραβεία που απονεμήθηκαν.
Διεθνής καριέρα
Το 1959, ο Ρόμπερτσον συμμετείχε με την Εθνική Ηνωμένων Πολιτειών στους Παναμερικανούς Αγώνες, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο. Μετά το κολέγιο, μαζί με τον Τζέρι Ουέστ ήταν αρχηγοί της ομάδας μπάσκετ των ΗΠΑ στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1960. Η ομάδα, που περιγράφεται ως η καλύτερη συγκρότηση ταλέντων στο μπάσκετ μέχρι τότε, κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με τον Ρόμπερτσον να αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ, αλλά και ως φόργουορντ λόγω του ύψους και της αλτικότητάς του. Ήταν πρώτος σκόρερ της ομάδας με μέσο όρο 17,3 πόντους, με την ομάδα των ΗΠΑ να κερδίζει τα εννέα παιχνίδια της με διαφορά 42,4 πόντων.
Σινσινάτι Ρόγιαλς
Πριν από την αγωνιστική περίοδο 1960–61 του ΝΒΑ, ο Ρόμπερτσον επιλέχθηκε για το ντραφτ του 1960. Επιλέχθηκε από τους Σινσινάτι Ρόγιαλς και στο ντεμπούτο του στο ΝΒΑ κατέγραψε 21 πόντους, 12 ριμπάουντ και 10 ασίστ στη νίκη 140–123 επί των φιλοξενούμενων Λος Άντζελες Λέικερς. Στις 15 Νοεμβρίου 1960, κατέγραψε το ρεκόρ καριέρας των 44 πόντων μαζί με 15 ριμπάουντ και 11 ασίστ στη νίκη 124–115 επί των Φιλαδέλφεια Ουόριορς. Στην πρώτη σεζόν του είχε μέσο όρο 30,5 πόντους, 10,1 ριμπάουντ και 9,7 ασίστ (πρώτος του πρωταθλήματος), σχεδόν με μέσο όρο τριπλ-νταμπλ για όλη τη σεζόν. Ονομάστηκε ΝΒΑ Ρούκι της Χρονιάς, εξελέγη στην Πρώτη Ομάδα του NBA - κάτι που θα συνέβαινε σε κάθε μία από τις πρώτες εννέα σεζόν του Ρόμπερτσον - και έκανε την πρώτη από τις 12 διαδοχικές εμφανίσεις σε All-Star Game. Επιπλέον, ονομάστηκε πολυτιμότερος παίκτης (MVP) του παιχνιδιού μετά την απόδοσή του με 23 πόντους, 14 ασίστ και 9 ριμπάουντ στη νίκη της Δύσης. Ωστόσο, στο πρωτάθλημα οι Ρόγιαλς τερμάτισαν με ρεκόρ μόλις 33–46.
Τη σεζόν 1961–62, ο Ρόμπερτσον έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ με μέσο όρο τριπλ-νταμπλ για μία ολόκληρη σεζόν, με 30,8 πόντους, 12,5 ριμπάουντ και 11,4 ασίστ. Σημείωσε επίσης ρεκόρ στο τότε NBA για τα περισσότερα τριπλ-νταμπλ κατά τη διάρκεια της κανονικής περιόδου με 41. Το ρεκόρ θα ίσχυε για πάνω από μισό αιώνα μέχρι το 2016–17, όταν ο Ράσελ Ουέστμπρουκ σημείωσε 42 και έγινε ο μόνος άλλος παίκτης που είχε μέσο όρο τριπλ-νταμπλ για μία ολόκληρη σεζόν. Κατέρριψε το ρεκόρ ασίστ του Μπομπ Κούζι, ο οποίος είχε πετύχει 715 ασίστ δύο σεζόν νωρίτερα, καταγράφοντας 899. Παρά τα εξαιρετική ατομική του πορεία στην κανονική περίοδο, ήταν μόλις τρίτος στην ανάδειξη του πολυτιμότερου παίκτη, σε μία ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη ψηφοφορία. Οι Ρόγιαλς κέρδισαν θέση στα πλέι οφ του 1962 του NBA. Ωστόσο, αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο από τους Ντιτρόιτ Πίστονς. Τη σεζόν 1962–63, ο Ρόμπερτσον καθιερώθηκε περαιτέρω ως ένας από τους καλύτερους παίκτες της γενιάς του, έχοντας κατά μέσο όρο 28,3 πόντους, 10,4 ριμπάουντ και 9,5 ασίστ, χάνοντας ελάχιστα μια άλλη σεζόν τριπλ-νταμπλ. Η ομάδα προχώρησε στους τελικούς της Ανατολικής Περιφέρειας, αλλά υπέκυψαν σε σειρά επτά αγώνων απέναντι στους Μπόστον Σέλτικς.
thumb|Από τη σεζόν 1961–62 Τη σεζόν 1963–64 οι Ρόγιαλς πέτυχαν ρεκόρ 55–25, και ο Ρόμπερτσον ήταν πρώτος στο πρωτάθλημα στο ποσοστό ελεύθερων βολών, σημείωσε κατά μέσο όρο 31,4 πόντους ανά αγώνα και σημείωσε μέσο όρο 9,9 ριμπάουντ και 11,0 ασίστ ανά αγώνα και κέρδισε το βραβείο MVP του NBA. Κέρδισε επίσης το δεύτερο βραβείο του All-Star Game MVP εκείνη τη χρονιά αφού σημείωσε 26 πόντους, μάζεψε 14 ριμπάουντ και πέτυχε 8 ασίστ στη νίκη της Ανατολής. Στα πλέι οφ του πρωταθλήματος του 1964, οι Ρόγιαλς νίκησαν τους Φιλαδέλφεια 76ερς, αλλά στη συνέχεια έχασαν πάλι από τους Σέλτικς με 4 προς 1 παιχνίδια.
Ο Ρόμπερτσον σημείωσε κατά μέσο όρο τριπλ νταμπλ τις πρώτες πέντε σεζόν του στο ΝΒΑ με τους Ρόγιαλς, καταγράφοντας μέσους όρους 30,3 πόντους, 10,4 ριμπάουντ και 10,6 ασίστ ανά παιχνίδι σε 451 αγώνες. Στις 18 Δεκεμβρίου 1964, σημείωσε ρεκόρ καριέρας με 56 πόντους, με 17 στα 33 σουτ, 9 ριμπάουντ και 12 ασίστ στη νίκη με 111—107 επί των Λος Άντζελες Λέικερς. Ο μέσος όρος του στα πλέι οφ ήταν 29,7 πόντους, 9,3 ριμπάουντ, 9,4 ασίστ ανά παιχνίδι, ενώ σούταρε με 46 % από το γήπεδο. Από τη σεζόν 1964–65 και μετά, τα πράγματα άρχισαν να γίνονται άσχημα για την ομάδα του. Παρά το γεγονός ότι ο Ρόμπερτσον κατέγραψε μέσο όρο τουλάχιστον 24,7 πόντων, 6,0 ριμπάουντ και 8,1 ασίστ στις έξι επόμενες σεζόν, οι αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο από το 1965 έως το 1967 και στη συνέχεια έχασαν τα πλέι οφ από το 1968 έως το 1970. Για να προσελκύσει το κοινό, ο 41χρονος προπονητής Μπομπ Κούζι έκανε μια σύντομη επιστροφή ως παίκτης. Για επτά αγώνες, ο πρώην πόιντ γκαρντ των Σέλτικς συνεργάστηκε με τον Ρόμπερτσον αλλά έχασαν τα πλέι οφ.
Μιλγουόκι Μπακς
Πριν από τη σεζόν 1970–71,  οι Ρόγιαλς κατέπληξαν τον κόσμο του μπάσκετ ανταλλάσσοντας τον Ρόμπερτσον στους Μπακς. Στη νέα του ομάδα ο Ρόμπερτσον συνεργάστηκε με τον νεαρό Λιου Άλσιντορ και οι Μπακς σημείωσαν το καλύτερο ρεκόρ του πρωταθλήματος με 65–16, συμπεριλαμβανομένης μιας αήττητης σειράς ρεκόρ 20 αγώνων. Ο Ρόμπερτσον είχε μέσους όρους 19,4 πόντους, 5,7 ριμπάουντ και 8,2 ασίστ στην κανονική περίοδο. 12–2 στα πλέι οφ του 1971 οι Μπακς ήταν επιβλητικοί με 12–2 νίκες και στέφθηκαν πρωταθλητές με τον τίτλο του NBA σαρώνοντας τους Μπάλτιμορ Μπούλετς με 4–0 στους τελικούς του 1971. Για πρώτη φορά στην καριέρα του ο Ρόμπερτσον είχε κερδίσει ένα πρωτάθλημα NBA.
Από ιστορική άποψη, η πιο σημαντική συνεισφορά του Ρόμπερτσον δεν έγινε σε ένα γήπεδο μπάσκετ αλλά σε ένα δικαστήριο που ξεκίνησε την ίδια χρονιά. Ήταν η χρονιά του ορόσημο του Ρόμπερτσον εναντίον του NBA, μία αγωγή κατά των μονοπωλίων που κατατέθηκε από την Ένωση Παικτών του NBA κατά του πρωταθλήματος. Καθώς ο Ρόμπερτσον ήταν ο πρόεδρος της Ένωσης Παικτών για το διάστημα 1965–74, η υπόθεση έφερε το όνομά του (Oscar Robertson Rule). Σε αυτήν την υπόθεση, η προτεινόμενη συγχώνευση μεταξύ του NBA και της Αμερικανικής Ένωσης Μπάσκετ καθυστέρησε μέχρι το 1976 και το ντραφτ του κολεγίου, καθώς και οι ρήτρες για την ελεύθερη αντιπροσωπεία, αναθεωρήθηκαν. Ο ίδιος δήλωσε ότι ο κύριος λόγος ήταν ότι οι σύλλογοι κατείχαν βασικά τους παίκτες τους: οι παίκτες απαγορευόταν να μιλούν με άλλους συλλόγους μόλις έληγε το συμβόλαιό τους, επειδή η ελεύθερη αντιπροσωπεία δεν υπήρχε μέχρι το 1988. Έξι χρόνια μετά την κατάθεση της αγωγής, το NBA επιτέλους συμβιβάστηκε, πραγματοποιήθηκε η συγχώνευση ABA-NBA και αυτό ενθάρρυνε την υπογραφή περισσότερων ελεύθερων παικτών και τελικά οδήγησε σε υψηλότερους μισθούς για όλους τους παίκτες.
thumb|Το 1971 με τους Μιλγουόκι Μπακς
Στον αγωνιστικό χώρο, ο βετεράνος παίκτης απέδειξε ακόμα ότι ήταν πολύτιμος. Ακολούθησαν δύο ακόμη τίτλοι Περιφέρειας με τους Μπακς τη σεζόν 1971–72 και 1972–73. Την τελευταία σεζόν του, βοήθησε να οδηγήσει το Μιλγουόκι στο καλύτερο ρεκόρ 59–23 στο πρωτάθλημα και τους βοήθησε να φτάσουν στους τελικούς του ΝΒΑ του 1974. Εκεί, ο Ρόμπερτσον είχε την ευκαιρία να τελειώσει την καριέρα με ένα δεύτερο δαχτυλίδι. Οι Μπακς αναμετρήθηκαν με τους Μπόστον Σέλτικς και πάρα την ατομική κυριαρχία Τζαμπάρ και Ρόμπερτσον, έχασαν σε επτά αγώνες. Ως απόδειξη της σημασίας του Ρόμπερτσον για τους Μπακς, τη σεζόν που ακολούθησε την αποχώρησή του οι Μπακς έπεσαν στην τελευταία θέση της κατηγορίας τους με ρεκόρ 38–44.
Τελείωσε την καριέρα του με 26.710 πόντους (25,7 μέσο όρο ανά αγώνα, ένατος υψηλότερος όλων των εποχών), 9.887 ασίστ (9,5 ανά αγώνα) και 7.804 ριμπάουντ (7,5 ανά παιχνίδι). Ήταν ο πρώτος από τους δύο παίκτες της ιστορίας με τουλάχιστον 25.000 πόντους, 7.000 ριμπάουντ και 9.000 ασίστ. Ήταν πρώτος στο πρωτάθλημα σε ασίστ έξι φορές. Τη στιγμή της αποχώρησής του, ήταν πρώτος όλων των εποχών του ΝΒΑ σε ασίστ καριέρας και ελεύθερες βολές, και ήταν ο δεύτερος σκόρερ όλων των εποχών πίσω από τον Ουίλτ Τσάμπερλεϊν. Ο Ρόμπερτσον θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες στην ιστορία του ΝΒΑ, μια τριπλή απειλή που μπορούσε να σκοράρει εντός, εκτός και ήταν επίσης κορυφαίος πλέι μέικερ. Ήταν ο πρώτος παίκτης που είχε κατά μέσο όρο περισσότερες από 10 ασίστ ανά παιχνίδι, σε μια εποχή που τα κριτήρια για τις ασίστ ήταν πιο αυστηρά από σήμερα. Είναι επίσης ο πρώτος γκαρντ στην ιστορία του ΝΒΑ με μέσο όρο πάνω από 10 ριμπάουντ ανά παιχνίδι, επιτυγχάνοντάς το τρεις φορές. Εκτός από το βραβείο MVP της κανονικής περιόδου του 1964, ο Ρόμπερτσον κέρδισε τρεις τίτλους MVP του All-Star Game στην καριέρα του (το 1961, το 1964 και το 1969). Στην καριέρα του είχε 181 τριπλ νταμπλ, ένα ρεκόρ που χρειάστηκε σχεδόν μισός αιώνας για να καταρριφθεί. Αυτοί οι αριθμοί είναι ακόμη πιο εντυπωσιακοί αν ληφθεί υπόψη ότι το σουτ τριών πόντων δεν υπήρχε όταν έπαιζε. Τη σεζόν 1967–68, έγινε ο πρώτος από τους δύο παίκτες στην ιστορία του ΝΒΑ που ηγήθηκε του πρωταθλήματος τόσο με μέσο όρο σκορ όσο και με ασίστ ανά παιχνίδι την ίδια σεζόν. Για το σύνολο της καριέρας του, ο Ρόμπερτσον σημείωσε υψηλό μέσο όρο ευστοχίας 48,5 % και ήταν πρώτος στο πρωτάθλημα σε ποσοστό ελεύθερων βολών δύο φορές-τις σεζόν 1963–64 και 1967–68. Για τους Σινσινάτι Ρόγιαλς, που τώρα μετεγκαταστάθηκαν και ονομάστηκαν Σακραμέντο Κινγκς, σημείωσε 22.009 πόντους και 7.731 ασίστ, και είναι ο πρώτος όλων των εποχών και στα δύο στατιστικά για τις συνδυασμένες ομάδες.
Μετά το ΝΒΑ
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση εργάστηκε ως σχολιαστής σε παιχνίδια που μεταδόθηκαν τηλεοπτικά κατά τη διάρκεια της σεζόν 1974–75. Μετά την αποχώρησή του, οι Κάνσας Σίτι Κινγκς (οι Ρόγιαλς μετακόμισαν εκεί ενώ ο Ρόμπερτσον ήταν με τους Μπακς) απέσυραν τη φανέλα με το Νο. 14 του. Οι Μπακς απέσυραν επίσης το Νο. 1 που φορούσε στο Μιλγουόκι. Το 1994 ένα χάλκινο άγαλμα ύψους 2,70 μέτρων του Ρόμπερτσον στήθηκε έξω από το Fifth Third Arena, τη σημερινή έδρα του μπάσκετ της ομάδας του Σινσινάτι. Το 2006 το άγαλμα μεταφέρθηκε στην είσοδο του Αθλητικού Κέντρου Richard E. Lindner στο Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι.
Μετά από πολλά χρόνια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, ο Ρόμπερτσον αναγνωρίστηκε στις 17 Νοεμβρίου 2006, για τον αντίκτυπό του στο κολεγιακό μπάσκετ, όταν επιλέχθηκε να είναι μέλος της ιδρυτικής τάξης του National Collegiate Basketball Hall of Fame. Ήταν ένα από τα πέντε άτομα, μαζί με τους Τζον Γούντεν, Ντιν Σμιθ, Μπιλ Ράσελ και Τζέιμς Νέισμιθ, που επιλέχθηκαν να εκπροσωπήσουν την εναρκτήρια τάξη.
Ο Ρόμπερτσον εισήχθη στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame στις 28 Απριλίου 1980. Στις 30 Οκτωβρίου 1980 επιλέχθηκε στην ομάδα 35ης επετείου του NBA. Το 1996 τιμήθηκε ως ένας από τους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών του πρωταθλήματος στην ομάδα 50ής επετείου του NBA. Έλαβε το βραβείο «Παίκτης του αιώνα» από την Εθνική Ένωση Προπονητών Καλαθοσφαίρισης το 2000, ενώ ήταν δεύτερος στην ψηφοφορία του Associated Press στην ψηφοφορία για τον κορυφαίο του 20ού αιώνα, πίσω από τον Τζόρνταν. Τον Οκτώβριο του 2021, ο Ρόμπερτσον συμπεριλήφθηκε στην επετειακή επιλογή των 75 χρόνων του NBA.
Στατιστική
Μέσοι Όροι ανά σεζόν (κανονική περίοδος)
Πηγή: Basketball reference
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μιλγουόκι Μπακς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές All-Star Game (NBA) Κατηγορία:Αμερικανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1960 Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Κατηγορία:Εισαχθέντες στο Hall of Fame της FIBA Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ
1496
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1496 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Κλαίρη Αγγελίδου
Η Κλαίρη Αγγελίδου ήταν Ελληνοκύπρια πολιτικός και ποιήτρια. Διετέλεσε Υπουργός Παιδείας, υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου εκλεγμένη με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Διετέλεσε πρόεδρος του Λυκείου Ελληνίδων Αμμοχώστου, της Συντονιστικής Επιτροπής Γυναικείων Σωματείων Αμμοχώστου, ιδρυτική πρόεδρος του Κυπριακού Οργανισμού Γυναικών Επαγγελματιών Επιχειρηματιών και της Λέσχης Λάιονς «Αρσινόη». Ήταν μέλος της Εθνικής Εταιρείας Λογοτεχνών Ελλάδος, της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών Κύπρου, του κυπριακού PEN, καθώς και πολλών πνευματικών και φιλανθρωπικών σωματείων.
Ήταν νυμφευμένη με τον Νίκο Αγγελίδη. Είχε τρεις υιούς. Απεβίωσε την 1η Απριλίου 2021.
Πολιτική διαδρομή
Στις 28 Φεβρουαρίου 1993 διορίστηκε Υπουργός Παιδείας στην κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη. Το Νοέμβριο του 1993 το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού και η Κλαίρη Αγγελίδου ανέλαβε Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 7 Απριλίου 1997.
Συγγραφικό έργο
Η Κλαίρη Αγγελίδου είχε πλούσιο συγγραφικό έργο. Είχε εκδώσει ποιητικές συλλογές ενώ ποιήματα και άρθρα της έχουν δημοσιευθεί στον ελλαδικό και κυπριακό τύπο. Επιπλέον, ποιήματα της έχουν μεταφραστεί και ανθολογήσει σε ανθολογίες διάφορων χωρών.
Διακρίσεις
Η Κλαίρη Αγγελίδου είχε αναγορευθεί σε επίτιμη διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Μίντλεσεξ. Επιπλέον, ήταν επίτιμος μέλος του Γλωσσικού Ομίλου Κύπρου, της Λέσχης Λάϊονς Αρσινόη Αμμοχώστου, της Διεθνούς Οργάνωσης για την προώθηση των γυναικών της Ευρώπης (Συμβούλιο Κύπρου, Βραβείο για τις γυναίκες της Ευρώπης), της Ελληνικής Εταιρείας Μεταφραστών Λογοτεχνίας, του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» και του Διεθνούς Συμβουλίου «Φίλου του Καζαντζάκη». Επιπρόσθετα, διετέλεσε μέλος του δεκαπενταμελούς Ιδρύματος Ωνάση (2000-2007), πρόεδρος του Συμβουλίου Ιστορικής Μνήμης Αγώνα Ε.Ο.Κ.Α. 1955-1959 (2005-2009) και μέλος πολλών άλλων σωματείων και οργανώσεων.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Αμμοχώστου Κατηγορία:Κύπριοι εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Υπουργοί Παιδείας (Κύπρος) Κατηγορία:Υπουργοί Παιδείας και Πολιτισμού (Κύπρος) Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Κύπριοι ποιητές Κατηγορία:Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1993 Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 2000-01
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας 2000-01 συμμετείχαν 14 ομάδες. Όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Οι τρεις πρώτες ομάδες προβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Α΄ κατηγορίας 2001-02. Οι τρεις τελευταίες ομάδες υποβιβάστηκαν στο πρωτάθλημα Γ΄ κατηγορίας 2001-02.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1999-00
Ομάδες που προήχθησαν στην Α΄ κατηγορία 2000-01
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2000-01:
Λόγω της ενοποίησης του Ευαγόρα Πάφου (συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία) με τον ΑΠΟΠ Πάφου (συμμετείχε στην Α΄ κατηγορία), με τη δημιουργία της ΑΕΠ Πάφου (που πήρε τη θέση του ΑΠΟΠ στην Α΄ κατηγορία), δημιουργήθηκε μια κενή θέση για το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01. Για το λόγο αυτό διεξήχθησαν αγώνες μπαράζ στους οποίους συμμετείχαν οι τρεις τελευταίες στη βαθμολογία ομάδες του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00 και η τέταρτη στη βαθμολογία ομάδα της Γ΄ κατηγορίας 1999-00. Η νικήτρια θα συμμετείχε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2000-01. Πρώτη στην τελική κατάταξη των μπαράζ αναδείχθηκε η Αναγέννηση Γερμασόγειας, η οποία είχε τερματίσει στη 13η θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 1999-00, οπόταν μόνο δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στην Γ΄ κατηγορία 2000-01.
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από την Α΄ κατηγορία 1999-00
Ομάδες που προήχθησαν από την Γ΄ κατηγορία 1999-00:
Βαθμολογία
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση.
Αποτελέσματα
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των αγώνων του πρωταθλήματος:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2000-2001
Τσεμπουράσκα
Είναι γνωστός σε βαθμό που αποκαλείται από πολλούς σαν «σοβιετικός Μίκυ Μάους». Παρά το γεγονός ότι παρήχθησαν μόνο τέσσερις μικρές ταινίες επί σοβιετικής εποχής για τον ίδιο, ο Τσεμπουράσκα συνεχίζει να είναι εθνικό σύμβολο στην Ρωσία, και να είναι γνωστός και εκτός αυτής. Ένας λόγος που έχει παραμείνει δημοφιλής είναι και το μήνυμα του, δηλαδή «δεν είναι άξιο ενδιαφέροντος από που είσαι, αλλά η ευγένεια».
Ιστορία
Ο Τσεμπουράσκα είναι ένας εμβληματικός Ρώσος χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων που αργότερα έγινε δημοφιλής χαρακτήρας στα ρωσικά ανέκδοτα (μαζί με τον φίλο του, τον κροκόδειλο Γκένα). Σύμφωνα με τον δημιουργό του χαρακτήρα, τον Έντουαρντ Ουσπένσκι, η Τσεμπουράσκα είναι ένα «ζώο άγνωστο στην επιστήμη», με μεγάλα αυτιά που μοιάζουν με αυτά της μαϊμούς και σώμα που μοιάζει με αυτό ενός μικρού ζώου που ζει σε ένα τροπικό δάσος. Μπαίνει κατά λάθος σε ένα τελάρο με πορτοκάλια, τρώει χορτάτος και αποκοιμιέται. Το τελάρο τελικά παραδίδεται σε ένα παντοπωλείο σε μια ανώνυμη ρωσική πόλη (υποδηλώνεται ότι είναι η Μόσχα), όπου εκτυλίσσεται το υπόλοιπο της ιστορίας.
Ο σαστισμένος καταστηματάρχης βρίσκει το πλάσμα στο τελάρο όταν το ανοίγει, το βγάζει έξω και το βάζει στο τραπέζι. Τα πόδια του πλάσματος είναι μουδιασμένα αφού έμεινε στο τελάρο για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Έτσι η Τσεμπουράσκα πέφτει από (από εκεί έρχεται και το όνομα του χαρακτήρα, στα чебурахнулся σημαίνει "πέφτω" και είναι όρος της καθομιλουμένης) από το τραπέζι, στην καρέκλα και μετά στο πάτωμα. Αυτό οδηγεί τον καταστηματάρχη να τον ονομάσει Τσεμπουράσκα. Οι λέξεις με αυτή τη ρίζα ήταν αρχαϊκές στα ρωσικά αλλά ο Ουσπένσκι τους έδωσε νέα πνοή.
Τσεμπουράσκα και φίλοι
Ο Τσεμπουράσκα είναι αρσενικός, έχει σώμα που μοιάζει με αρκούδα και έχει περίπου το μέγεθος πεντάχρονου παιδιού. Είναι ένα μικρό πλάσμα με τεράστια στρογγυλά αυτιά στο πλάι του κεφαλιού του που γέρνουν όταν αποθαρρύνεται. Έχει πόδια χωρίς αστράγαλο, μεγάλα μαύρα μάτια, μουντή μύτη. Η φωνή του είναι ψηλή και παιδική. Ο Τσεμπουράσκα είναι αισιόδοξος, καθώς βλέπει μόνο τα καλύτερα στους ανθρώπους και είναι τσιριχτός ακόμα και στην πιο ζοφερή κατάσταση. Ο Σεργκέι Κάπκοφ, ιστορικός κινουμένων σχεδίων και συντάκτης στην Σαγιουζμουλτφίλμ, γράφει ότι η Τσεμπουράσκα «είναι απολύτως άχρηστος και απελπιστικός. Είναι σαν ένας ξένος που δεν καταλαβαίνει τίποτα, αλλά έχει μόνο μια παγκόσμια ιδέα, και αυτή είναι να κάνει φίλους και να κάνει τους άλλους... φίλους μεταξύ τους». Για τον Λέονιντ Κατς, καθηγητή ιστορίας της τέχνης στο πανεπιστήμιο Μπαρ-Ιλάν του Ισραήλ, η Τσεμπουράσκα εκπροσωπεί το ιδανικό, αυτό "που κάποιος ονειρευόταν, που ίσως φαίνεται αδύνατο".
Αφού απορρίφθηκε από τον ζωολογικό κήπο ως «ζώο άγνωστο στην επιστήμη», ο Τσεμπουράσκα προσλαμβάνεται ως βιτρίνα σε ένα εκπτωτικό κατάστημα που πουλά ελαττωματικά προϊόντα από εργοστάσια και βρίσκει καταφύγιο σε ένα τηλεφωνικό θάλαμο. Στο παραμύθι, γίνεται φίλος με έναν ανθρωπόμορφο κροκόδειλο που ονομάζεται Γκένα, ο οποίος φοράει καπέλο, παπιγιόν και παλτό και παίζει ακορντεόν. Ο Γκένα έψαχνε έναν φίλο επειδή ήταν μοναχικός, και ο Τσεμπουράσκα απάντησε. Ο Φκένα εργάζεται σε έναν ζωολογικό κήπο ως ζώο του ζωολογικού κήπου. Στον Γκένα αρέσουν τα τραγούδια "Κρίμα που τα γενέθλια είναι μια φορά τον χρόνο" και "Το μπλε τρένο", πολύ δημοφιλή στα παιδιά.
Κυρία Σαποκλιάκ
Η κυρία Σαποκλιάκ (ρωσ. Старуха Шапокляк) είναι μια γυναίκα που δυσκολεύει τις περιπέτειες των δύο πρωταγωνιστών. Είναι μια άτακτη αλλά γοητευτική ηλικιωμένη κυρία. Η Σαποκλιάκ είναι ψηλή και αδύνατη, φοράει καπέλο, σκουρόχρωμο φόρεμα, και κουβαλάει στην τσάντα της έναν αρουραίο, τη Λαρίσκα, για να τη βοηθά να κάνει φάρσες στους ανθρώπους, αν και κοντά στο τέλος κάποιων ιστοριών γυρίζει και βοηθά τους πρωταγωνιστές. Το ρεφρέν του τραγουδιού της περιέχει το σύνθημα της, «Κανείς δεν θα γίνει ποτέ διάσημος για τις καλές πράξεις».