cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ασκαρίαση
Εντερική απόφραξη
Τα σκουλήκια μπορεί περιστασιακά να προκαλέσουν εντερική απόφραξη όταν μεγάλοι αριθμοί μπλέκονται σε βλωμό ή μπορεί να μεταναστεύσουν από το λεπτό έντερο, κάτι που μπορεί να απαιτεί χειρουργική επέμβαση. Περισσότερα από 796 σκουλήκια A. lumbricoides βάρους έως 550 γραμμάρια ανακτήθηκαν κατά την αυτοψία από ένα δίχρονο κορίτσι στη Νότια Αφρική. Τα σκουλήκια προκάλεσαν στρέψη και γάγγραινα του ειλεού, το οποίο ερμηνεύτηκε ως η αιτία θανάτου. Τα σκουλήκια δεν έχουν δόντια. Ωστόσο, μπορούν σπάνια να προκαλέσουν διατρήσεις του εντέρου προκαλώντας όγκο και απόφραξη κλειστού βρόχου.
Ένα σκουλήκι μπορεί να μπλοκάρει την ηπατοπαγκρεατική αμπούλα ή να μπει στον κύριο παγκρεατικό αγωγό, με αποτέλεσμα οξεία παγκρεατίτιδα με αυξημένα επίπεδα αμυλάσης και λιπάσης στον ορό. Περιστασιακά, ένα σκουλήκι μπορεί να ταξιδέψει μέσω του χολικού δέντρου και ακόμη και στη χοληδόχο κύστη, προκαλώντας οξεία χολαγγειίτιδα ή οξεία χολοκυστίτιδα.
Αλλεργίες
Η ασκαρίαση μπορεί να οδηγήσει σε αλλεργίες στις γαρίδες και στην σκόνη λόγω του κοινού αντιγόνου, της τροπομυοσίνης. Ωστόσο, αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί σε εργαστήριο.
Υποσιτισμός
Τα σκουλήκια στο έντερο μπορεί να προκαλέσουν δυσαπορρόφηση και ανορεξία που συμβάλλουν στον υποσιτισμό. Η δυσαπορρόφηση μπορεί να οφείλεται στην απώλεια ενζύμων, στη διάβρωση και στη φλεγμονή του προπλάστου ελάσματος.
Άλλα
Τα παράσιτα που προκαλούν την ασκαρίαση αποφεύγουν κάποια γενικά αναισθητικά και μπορεί να βγουν από το σώμα, μερικές φορές μέσω του στόματος, όταν ένα μολυσμένο άτομο υποβάλλεται σε γενική αναισθησία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες Κατηγορία:Λοιμώδεις ασθένειες Κατηγορία:Παρασιτικές ασθένειες Κατηγορία:Παθήσεις που διαγιγνώσκονται με εξέταση κοπράνων
Πριότελος
Πηγές
Πριοτελος
Αποικοδομητής
Αποικοδομητής ονομάζεται κάθε ετερότροφος οργανισμός που τρέφεται με ουσίες νεκρών οργανισμών ή τμημάτων τους.Βιβλίο Βιολογίας Α' γυμνασίουΣελίδες 21 ως 41 Είναι βακτήρια, μύκητες και πρωτόζωα που τρέφονται με «νεκρή» οργανική ύλη την οποία μετατρέπουν σε ανόργανη. Η «νεκρή» οργανική ύλη μπορεί να αποτελεί τμήματα φυτών (π.χ. πεσμένα φύλλα, κλαδιά, κορμοί δέντρων) ή ζώων (π.χ. τρίχες). Μπορεί να είναι άχρηστα προϊόντα των οργανισμών (π.χ. περιττώματα) ή άχρηστες ουσίες του μεταβολισμού τους (εκκρίσεις π.χ. ιδρώτας, ούρα). Έτσι μπορούμε να αντιληφθούμε πόσο σημαντική είναι η τροφοδότηση των οικοσυστημάτων με ενέργεια, κύρια πηγή της οποίας είναι ο Ήλιος. Η ενέργεια εισέρχεται διαμέσου των παραγωγών, με τη φωτοσύνθεση, και «διανέμεται» στους υπόλοιπους οργανισμούς του οικοσυστήματος, μέσα από τις τροφικές σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους. Η πορεία αυτή χαρακτηρίζεται ως ροή ενέργειας. Δηλαδή η ροή της ενέργειας είναι η πορεία της ενέργειας μέσα στο οικοσύστημα.
Πηγές
Κατηγορία:Μικροβιολογία
Φοίνικας Πύλας
Ο Φοίνικας Πύλας είναι ένα κυπριακό αθλητικό σωματείο με έδρα την Πύλα της επαρχίας Λάρνακας. Ιδρύθηκε την 1η Απριλίου 1971. Σήμερα διατηρεί τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών και τμήμα υποδομών στην πετοσφαίριση ενώ παλαιότερα διατηρούσε και τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών. Χρώματα του σωματείου είναι το μπλε και το άσπρο.
Πετοσφαίριση ανδρών
Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών δημιουργήθηκε το 1971. Το 1972 συμμετείχε στο πρώτο παγκύπριο πρωτάθλημα το οποίο διεξήχθη υπό την αιγίδα της Tοπικής Eπιτροπής Aθλοπαιδιών Kύπρου (ΤΕΑΚ). Από το 1973 έως το 1978 τη διεξαγωγή του πρωταθλήματος ανέλαβε η Ελληνικής Ομοσπονδίας Πετοσφαιρίσεως Κύπρου (ΕΟΠΕ Κύπρου), με το Φοίνικα να συμμετέχει στο πρωτάθλημα.
Το Φεβρουάριο του 1978 ιδρύθηκε η Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης με το Φοίνικα να αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά της μέλη, συμμετέχοντας στα πρωταθλήματα της ομοσπονδίας.
Το 1989 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε στην Α΄ κατηγορία. Συμμετείχε στην ανώτατη κατηγορία μόνο μία περίοδο. Το 1995 κατέκτησε το πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας και προβιβάστηκε εκ νέου στην Α΄ κατηγορία.
Την περίοδο 2008-09 διεκδίκησε τον τίτλο του πρωταθλητή και την άνοδο στην Α΄ κατηγορία αντιμετωπίζοντας στον τελικό των play off την Αναγέννηση Δερύνειας. Η Αναγέννηση κέρδισε στη μονομαχία των δύο ομάδων και ο Φοίνικας περιορίστηκε στη 2η θέση.
Πετοσφαίριση γυναικών
Η πετοσφαιρική ομάδα γυναικών είχε κάποιες συμμετοχές στη Β΄ κατηγορία. Σήμερα είναι ανενεργή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1971
Μαουρίσιο Ποτσετίνο
Ο Μαουρίσιο Ποτσετίνο (Mauricio Pochettino, 2 Μαρτίου 1972) είναι Αργεντινός προπονητής ποδοσφαίρου και παλαίμαχος διεθνής ποδοσφαιριστής.
Ως κεντρικός αμυντικός, αγωνίστηκε 17 χρόνια επαγγελματικά, από τα οποία τα 10 τα πέρασε στην Εσπανιόλ όπου σημείωσε 13 γκολ και 275 εμφανίσεις, ενώ κέρδισε και δύο Κόπα ντελ Ρέι. Ξεκίνησε την καριέρα του από τη Νιούελς Ολντ Μπόις και αγωνίστηκε επίσης στις Παρί Σεν Ζερμέν και Μπορντώ. Με την εθνική ομάδα της Αργεντινής αγωνίστηκε για τρία χρόνια, εκπροσωπώντας τη χώρα στο Μουντιάλ 2002 και στο Κόπα Αμέρικα 1999, πραγματοποιώντας 20 συμμετοχές με το εθνόσημο.
Στην πρώτη του χρονιά με την Παρί Σεν Ζερμέν έχασε το πρωτάθλημα Γαλλίας για ένα βαθμό από την Λιλ, αλλά κατέκτησε το Κύπελλο και το Σούπερ Καπ Γαλλίας ενώ οδήγησε την ομάδα ως τα ημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ, εκεί όπου οι Παριζιάνοι ηττήθηκαν από την Μάντσεστερ Σίτι. Τη σεζόν 2021-22 κατέκτησε το πρωτάθλημα Γαλλίας αλλά έμεινε πρόωρα εκτός συνέχειας στο Τσάμπιονς Λιγκ αφού αποκλείστηκε στους «16» από την μετέπειτα νικήτρια Ρεάλ Μαδρίτης. Το καλοκαίρι του 2022 έλυσε το συμβόλαιο του με την Παρί Σεν Ζερμέν και στις 29 Μαΐου του 2023 συμφώνησε να αναλάβει την Τσέλσι για συμβόλαιο δύο ετών με δυνατότητα επέκτασης για άλλον ένα χρόνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γαλλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 1999 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΡΚΝ Εσπανιόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παρί Σεν Ζερμέν
Πολιορκία του Τσερνίχιβ
Η πολιορκία του Τσερνίχιβ ήταν μια στρατιωτική εμπλοκή στην πόλη Τσερνίχιβ, στην ομώνυμη περιφέρεια στα βόρεια της Ουκρανίας. Η πολιορκία της πόλης στις 24 Φεβρουαρίου 2022, ως μέρος της επίθεσης στη βορειοανατολική Ουκρανία, κατά τη διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022. Στις 4 Απριλίου 2022, οι ουκρανικές αρχές δήλωσαν ότι τα ρωσικά στρατεύματα εγκατέλειψαν την περιφέρεια Τσέρνιχιβ.
Αρχική μάχη
Στις 24 Φεβρουαρίου 2022, στις 03:27 ώρα Ελλάδας, ένας λοχαγός και ένας δεκανέας από τη ρωσική 11η Ταξιαρχία Αεροπορικής Εφόδου των Φρουρών παραδόθηκαν σε στοιχεία των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας (ZSU) κοντά στο Τσερνίχιβ, σύμφωνα με ουκρανικά μέσα. Την ίδια μέρα, η Ουκρανία ισχυρίστηκε ότι μια διμοιρία αναγνώρισης της ρωσικής 74ης Ταξιαρχίας Μηχανοκίνητων Τυφεκιοφόρων παραδόθηκε στον ουκρανικό στρατό.
Φεβρουάριος
Στις 25 Φεβρουαρίου 2022, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν περικυκλώσει το Τσερνίχιβ και πολιορκούσαν την πόλη. Την επόμενη μέρα, οι ουκρανικές δυνάμεις ισχυρίστηκαν την νίκη τους ενάντια σε μια ρωσική στρατιωτική μονάδα που προσπάθησε να καταλάβει την πόλη. Αρκετά ρωσικά τανκς φέρεται να κατασχέθηκαν από τις ουκρανικές δυνάμεις, ενώ η Ρωσία προσωρινά εγκατέλειψε την προσπάθεια να καταλάβει την πόλη. Η ουκρανική κυβέρνηση υποστήριξε ότι ρωσικοί εκτοξευτές πολλαπλών ρουκετών BM-21 Grad (MRL) έπληξαν νοσοκομεία και νηπιαγωγεία στο Τσερνιχίβ, αν και αυτός ο ισχυρισμός δεν επαληθεύτηκε από ανεξάρτητη πλευρά, αν και υποστηρίχθηκε και από διεθνείς φορείς. Εκείνη την ημέρα, ένα αρχείο που φυλαγόταν στις εγκαταστάσεις της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας στη πόλη βομβαρδίστηκε από τις ρωσικές δυνάμεις.
Στις 27 Φεβρουαρίου, Ουκρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι οι ρωσικές δυνάμεις κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος του κέντρου της πόλης του Τσερνίχιβ με πυραύλους και ισοπέδωσαν τον κινηματογράφο Στσορς. Οι ρωσικές δυνάμεις ισχυρίστηκαν αργότερα ότι είχαν περικυκλώσει πλήρως την πόλη. Ουκρανικές πηγές υποστήριξαν επίσης ότι η Ουκρανία κατέστρεψε 56 ρωσικά φορτηγά που μετέφεραν καύσιμα.
Στις 28 Φεβρουαρίου, το χωριό Κίνκα δέχθηκε επίθεση.
Μάρτιος
Την 1η Μαρτίου, Ουκρανοί αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η Λευκορωσία άρχισε να συμμετέχει πιο ενεργά στην ρωσική εισβολή και έστελνε μια συστάδα από στρατιωτικά οχήματα από τη Χρόντνα της Λευκορωσίας προς το Τσέρνιχιβ. Αμερικανοί αξιωματούχοι διαφώνησαν με αυτόν τον ισχυρισμό, δηλώνοντας ότι δεν είχαν «καμία ένδειξη» ότι η Λευκορωσία είχε εισβάλει. Ο Βιάτσεσλαβ Τσάους, κυβερνήτης της περιφέρειας Τσέρνιχιβ, δήλωσε ότι κάθε σημείο εισόδου προς την πόλη ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο λόγω των ναρκών. Γενικότερα, νάρκες ρίχθηκαν σε αρκετά τμήματα της περιφέρειας Τσέρνιχιβ.
Στις 2 Μαρτίου, ο δήμαρχος του Τσέρνιχιβ, Βλαντισλάβ Ατροσένκο, προειδοποίησε για το ενδεχόμενο πολέμου μέσα στην πόλη. Την ίδια μέρα, σύμφωνα με τον υπεύθυνο υγείας της πόλης, Σέρχι Πιβοβάρ, δύο πύραυλοι χτύπησαν νοσοκομείο. Στις 3 Μαρτίου ρωσική αεροπορική επιδρομή χτύπησε κατοικίες, δύο σχολεία και στοίχισε τη ζωή σε περίπου 47 άτομα.
Στις 5 Μαρτίου, στα περίχωρα του Τσέρνιχιβ, στο χωριό Μασάνι, οι Ουκρανοί κατέρριψαν ένα ρωσικό αεροσκάφος συλλαμβάνοντας τους πιλότους τους. Στις 6 Μαρτίου 141 οικισμοί της περιοχής έμειναν χωρίς ρεύμα. Οι επιθέσεις συνεχίστηκαν καθώς η Ρωσική Πολεμική Αεροπορία έριξε βαριές βόμβες σε εγκαταστάσεις που προορίζονταν για την οχύρωση κατοικιών. Τα φορτηγά με ανθρωπιστική βοήθεια για λόγους ασφαλείας ξεφόρτωναν επιτόπου.
Στις 10 Μαρτίου, ο δήμαρχος Ατροσένκο δήλωσε ότι οι ρωσικές δυνάμεις περικύκλωσαν το Τσέρνιχιβ, προσθέτοντας ότι η πόλη ήταν εντελώς απομονωμένη και ότι η κρίσιμη υποδομή για τους 300.000 κατοίκους της αχρηστευόταν γρήγορα λόγω επανειλημμένων βομβαρδισμών. Το στάδιο Τσέρνιχιβ Αρένα υπέστη ζημιές από ρωσικό βομβαρδισμό.
Στις 11 Μαρτίου, το στάδιο του Τσερνίχιβ και μια βιβλιοθήκη υπέστησαν σοβαρές ζημιές έπειτα από ρωσική επιδρομή. Την επομένη βομβαρδίστηκε ένα ξενοδοχείο. Αργότερα οι ουκρανικές δυνάμεις ισχυρίστηκαν ότι κατέστρεψαν μια ρωσική μονάδα πυραύλων που βομβάρδιζε τη πόλη, με ορισμένους Ρώσους να παραδίδονται στους Ουκρανούς.
Στις 13 Μαρτίου, μια ρωσική αεροπορική επιδρομή έπληξε ένα κοιτώνα, σκοτώνοντας 5 άτομα σύμφωνα με τις Κρατικές Υπηρεσίες Έκτακτης Ανάγκης. Αργότερα οι ουκρανικές δυνάμεις ισχυρίστηκαν ότι κατέρριψαν ένα ρωσικό μαχητικό ενώ βομβάρδιζε το Τσερνίχιβ. Στις 14 Μαρτίου, ο Τσάους υποστήριξε ότι οι Ρώσοι κατέστρεψαν το κτίριο του πανεπιστημίου της πόλης. Το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ουκρανίας δήλωσε ότι δέκα άμαχοι σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του βομβαρδισμού της πόλης.
Στις 25 Μαρτίου, οι ουκρανικές αρχές είπαν ότι οι ρωσικές δυνάμεις είχαν αποκλείσει το Τσέρνιχιβ από το βορρά καταστρέφοντας μια γέφυρα που διέσχιζε τον Ντέσνα ενώ οι προσπάθειες για πλήρη περικύκλωση της πόλης παρέμειναν ανεπιτυχείς. Στις 30 Μαρτίου 2022 βομβαρδίστηκε η επιστημονική βιβλιοθήκη Κορολένκο μαζί με μια αγορά. Οι Ρώσοι έριξαν ένα πύραυλο στο αθλητικό συγκρότημα Χιμίκ, ο οποίος δεν έπιασε τον στόχο του, ανοίγοντας μια τρύπα βάθους 10 μέτρων σε ένα από τους χώρους του συγκροτήματος, προκαλώντας έτσι σημαντικές ζημιές στο κτίριο.{{
Ρωσική αποχώρηση
Στις 31 Μαρτίου, ο ουκρανικός στρατός ανακατέλαβε τον αυτοκινητόδρομο Μ01, ο οποίος συνδέει το Κίεβο και το Τσέρνιχιβ, λήγοντας έτσι την πολιορκία. Ο δήμαρχος της πόλης ανέφερε ότι αυτή ήταν η πρώτη νύχτα από την εισβολή όπου δεν αναφέρθηκαν βομβαρδισμοί.
Την 1η Απριλίου, η Ουκρανία ισχυρίστηκε ότι οι ρωσικές δυνάμεις άρχισαν να αποσύρονται από την περιφέρεια Τσερνίχιβ.
Στις 3 Απριλίου, ο Ουκρανικός Στρατός ανακατέλαβε τα χωριά Κολίτσιβκα, Γιάχιντνε και Ιβανίφκα, αλλά και δύο άλλα χωριά την προηγούμενη ημέρα. Πάντως, είναι γνωστό ότι οι Ρώσοι άφησαν πίσω τους πολλές νάρκες στην περιφέρεια Τσέρνιχιβ. Στις 5 Απριλίου, η Ρωσία ολοκλήρωσε την αποχώρησή της από την Περιφέρεια Τσερνίχιβ, τερματίζοντας οριστικά τις μάχες στην περιοχή.
Επακόλουθα
Στις 2 Μαρτίου, η αγγλόφωνη εφημερίδα Kyiv Independent έκανε λόγο για ένα ηχητικό μήνυμα από μια γυναίκα από το Αλέισκ της Ρωσίας, αναφέροντας ότι σκοτώθηκαν 132 από τα 150 μέλη μιας ταξιαρχίας με έδρα το Αλέισκ σε μάχες κοντά στο Τσέρνιχιβ.
Στις 3 Μαρτίου, 47 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 18 τραυματίστηκαν σε ρωσικούς βομβαρδισμούς που έπληξαν κατοικημένες περιοχές και πολλά σχολεία.
Στις 16 Μαρτίου, Ουκρανοί και Αμερικανοί αξιωματούχοι υποστήριξαν ότι ρωσικές δυνάμεις επιτέθηκαν και σκότωσαν 10 άτομα που περίμεναν για να προμηθευτούν ψωμί σε μια ουρά. Ο κυβερνήτης της περιφέρειας Τσέρνιχιβ Βιάτσελσαβ Τσάους δήλωσε ότι 53 άτομα σκοτώθηκαν στις μάχες στις 16 Μαρτίου.
Μέχρι το τέλος της μάχης, πάνω από τους μισούς κατοίκους της πόλης την εγκατέλειψαν. Αρχικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για την απώλεια 350 με 400 αμάχων κατά την διάρκεια των μαχών, σύμφωνα με τις δημοτικές αρχές της πόλης. Οι εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικές οργανώσεις ισχυρίστηκαν τους ίδιους αριθμούς, αλλά το ποσοστό ρώσων και ουκρανών στρατιωτών σε αυτό είναι μεγαλύτερο. Οι κάτοικοι της Λουκασίβκας κοντά στο Τσέρνιχιβ ανέφεραν ότι οι Ρώσοι κατέσχεσαν ηλεκτρικές συσκευές, σπιτικά αντικείμενα, ενώ βασάνισαν και εκτέλεσαν ανθρώπους χωρίς δίκη.
Παρά την πλήρη απόσυρσή τους από την περιοχή στα τέλη Μαρτίου, οι Ρώσοι συνέχισαν κάποιους σποραδικούς βομβαρδισμούς στην περιοχή τον Απρίλιο και τον Μάιο. Στις 17 Μαίου ρωσική πυραυλική επίθεση στην περιοχή Ντέσνα του Τσέρνιχιβ στοίχισε τη ζωή σε 8 άτομα και τραυμάτισε άλλα 12.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία (2022)
Νεμάνια Μπιέλιτσα
Ο Νεμάνια Μπιέλιτσα ( Немања Бјелица ,  ; γεννήθηκε στις 9 Μαΐου 1988) είναι Σέρβος επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς του ΝΒΑ. Εκπροσωπεί επίσης την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Σερβίας σε διεθνές επίπεδο. Ο Μπιέλιτσα ήταν επιλογή της Πρώτης Ομάδας της Ευρωλίγκας καθώς και Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της Ευρωλίγκας το 2015. Ο Μπιέλιτσα ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στο ΝΒΑ ως 27χρονος πρωτάρης όταν υπέγραψε το 2015 και έπαιξε για τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς για τρεις χρονιές πριν υπογράψει με τους Σακραμέντο Κινγκς το 2018 μετά τα πλέι οφ.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Ο Μπιέλιτσα αγωνιζόμενος με τον [[Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου (καλαθοσφαίριση ανδρών)|Ερυθρό Αστέρα .]]
Αρκάντια Τραϊσκίρχεν (2007–2008)
Ο Μπιέλιτσα άρχισε να παίζει μπάσκετ στη σχολή μπάσκετ Άτσα Γιάνιτς, πριν ενταχθεί στα νεανικά τμήματα της KK Παρτιζάν. Ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του την περίοδο 2007–08 με τους Αρκάντια Τραϊσκίρχεν Λάιονς της 1ης Αυστρίας, με μέσο όρο 8,5 πόντους σε 26 αγώνες.
Ερυθρός Αστέρας (2008–2010)
Μετά από μία χρονιά στο εξωτερικό, επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα και πέρασε δύο επιτυχημένες χρονιές εκεί, υπό τον προπονητή Σβέτισλαβ Πέσιτς. Κατά τη διάρκεια της περιόδου 2008-09, έκανε την υπέρβαση και κέρδισε μία θέση στην πρώτη πεντάδα. Διακρίθηκε ιδιαίτερα για την απόδοσή του κατά τη διάρκεια του EuroCup, για τα εξωτερικά του σουτ. Αργότερα στην πορεία του, ο Μπιέλιτσα ανέφερε τον προπονητή Πέσιτς ως έναν από τους κύριους λόγους για τη βελτίωσή του ως παίκτης. Ο προπονητής Πέσιτς εμπιστεύτηκε τον Μπιέλιτσα με την μπάλα και έδωσε σε αυτόν με ύψος 2,08 μέτρων έναν κύριο χειριστή μπάλας σε πολλές περιπτώσεις, κάτι που βοήθησε στην ανάπτυξη του Μπιέλιτσα ως πλέι μέικερ.
Ο Μπιέλιτσα επιλέχτηκε από τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς με την 35η επιλογή του ντραφτ του 2010 στο NBA. Τα δικαιώματά του στο ντραφτ μεταβιβάστηκαν στη συνέχεια στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς.
Ούλκερ Φενέρμπαχτσε (2013–2015)
Στις 22 Ιουλίου 2013, ο Μπιέλιτσα υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την τουρκική Ούλκερ Φενέρμπαχτσε, της οποίας ηγούνταν ένας από τους σπουδαίους προπονητές της Ευρώπης, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ανέφερε τον Ομπράντοβιτς ως τον κύριο λόγο για τον οποίο δεν πήγε στο ΝΒΑ. Τη χρονιά 2013–14, έγινε αμέσως ένας από τους βασικούς παίκτες της Ούλκερ Φενερμπαχτσέ, έχοντας μέσο όρο υψηλού σταδιοδρομίας 10,4 πόντους, 6,1 ριμπάουντ, 2,2 ασίστ και 1,6 κλεψίματα ανά παιχνίδι σε 24 αγώνες της Ευρωλίγκας.
Την επόμενη αγωνιστική περίοδο, το παιχνίδι του Μπιέλιτσα είδε τη μεγαλύτερη βελτίωση και συνέπεια. Στις 30 Μαρτίου 2015, αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) του μήνα της Ευρωλίγκας για τον Μάρτιο, το πρώτο του τέτοιο μηνιαίο βραβείο στην πορεία του. Σε 4 παιχνίδια που έπαιξε τον Μάρτιο, είχε κατά μέσο όρο 15 πόντους, 9 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 1 τάπα ανά παιχνίδι. Τον Μάιο του 2015, επιλέχθηκε στην Πρώτη Ομάδα της Ευρωλίγκας, για τις εμφανίσεις του κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Τελικά, ο Μπιέλιτσα αναδείχθηκε Πολυτιμότερος Παίχτης (MVP) της περιόδου στην Ευρωλίγκα. Η Φενέρμπαχτσε προκρίθηκε επίσης στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας για πρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας. Στις 15 Μαΐου 2015, ωστόσο, έχασε στον ημιτελικό αγώνα από τη Ρεάλ Μαδρίτης, με 87–96. Τελικά, η Φενέρμπαχτσε τερμάτισε στην 4η θέση, αφού ηττήθηκε στον αγώνα της τρίτης θέσης από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με 80–86. Ο Μπιέλιτσα έκανε την καλύτερη χρονιά του από τότε που ήλθε στον σύλλογο, με μέσο όρο 12,1 πόντους, 8,5 ριμπάουντ, 1,9 ασίστ και 1,3 κλεψίματα ανά αγώνα. Η Φενέρμπαχτσε, ωστόσο, ολοκλήρωσε τη χρονιά χωρίς να κατακτήσει κανένα τρόπαιο, αφού ηττήθηκε και στην ημιτελική σειρά του τουρκικού πρωταθλήματος, από την μετέπειτα πρωταθλήτρια Πινάρ Καρσιγιάκα.
Την 1η Ιουλίου 2015, ο Μπιέλιτσα έλυσε το συμβόλαιό του με τη Φενέρμπαχτσε για να παίξει στο NBA.
Μινεσότα Τίμπεργουλβς (2015–2018)
Στις 14 Ιουλίου 2015, ο Μπιέλιτσα υπέγραψε με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς. Έκανε την πρώτη συμμετοχή του για τους Τίμπεργουλβς στην έναρξη της περιόδου στις 28 Οκτωβρίου 2015, καταγράφοντας οκτώ πόντους και πέντε ριμπάουντ σε μία νίκη με 112–111 επί των Λος Άντζελες Λέικερς. Στις 7 Νοεμβρίου 2015, είχε το καλύτερο παιχνίδι της χρονιάς με 17 πόντους, 11 ριμπάουντ, πέντε ασίστ, ένα κλέψιμο και μία τάπα απέναντι στους Σικάγο Μπουλς. Στις 7 Απριλίου 2016, σημείωσε 18 πόντους, υψηλό χρονιάς, με τους Σακραμέντο Κινγκς. Τέσσερις ημέρες αργότερα, κατέγραψε 11 πόντους και 14 ριμπάουντ, υψηλό χρονιάς, με τους Χιούστον Ρόκετς.
Στις 13 Νοεμβρίου 2016, ο Μπιέλιτσα έκανε το πρώτο του ξεκίνημα στην αρχική πεντάδα στην σταδιοδρομία του και σημείωσε 24 πόντους, προσωπικό υψηλό, σε μία νίκη με 125–99 επί των Λος Άντζελες Λέικερς. Στις 16 Μαρτίου 2017, αποκλείστηκε για το υπόλοιπο της περιόδου 2016-17 με τραυματισμό στο αριστερό πόδι. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση πέντε ημέρες αργότερα για την αποκατάσταση ενός κατάγματος του οστού της ποδοκνημικής στο αριστερό του πόδι.
Ο Μπιέλιτσα έχασε 15 αγώνες τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο της χρονιάς 2017-18 με διάστρεμμα στο αριστερό πόδι. Στις 8 Μαρτίου 2018, σημείωσε 30 πόντους, υψηλό σταδιοδρομίας, με 11 στις 16 βολές, συμπεριλαμβανομένων 6 στα 9 τρίποντα, σε μία ήττα με 117–109 από τους Μπόστον Σέλτικς. Είχε επίσης 12 ριμπάουντ για να καταγράψει το πρώτο του παιχνίδι με 20–10 στο ΝΒΑ.
Σακραμέντο Κινγκς (2018–2021)
Στις 21 Ιουλίου 2018, λίγες μέρες μετά την υπαναχώρηση από τη συμφωνία με τους Φιλαδέλφεια 76ερς με την πρόθεση να επιστρέψει στην Ευρώπη, ο Μπιέλιτσα υπέγραψε τριετές συμβόλαιο 20,5 εκατομμυρίων δολαρίων με τους Σακραμέντο Κινγκς. Στην πρώτη χρονιά του με τον σύλλογο, ο Μπιέλιτσα είχε μέσο όρο 9,6 πόντους, 5,8 ριμπάουντ και 1,9 ασίστ ανά παιχνίδι.
Η περίοδος 2019–20 του NBA ήταν η καλύτερη χρονιά που είχε ο Μπιέλιτσα από τότε που ήρθε στο NBA, καθώς είχε μέσο όρο 11,5 πόντους, 6,4 ριμπάουντ και 2,8 ασίστ σε 72 αγώνες. Η διοργάνωση διακόπηκε τον Μάρτιο ως αποτέλεσμα της πανδημίας του COVID-19 και οι Σακραμέντο Κινγκς προσκλήθηκαν για το NBA Μπαμπλ 22 ομάδων του 2020. Τελικά, δεν κατάφεραν να προκριθούν στα πλέι οφ και ολοκλήρωσαν την αγωνιστική περίοδο με επίδοση 31–41.
Μαϊάμι Χιτ (2021)
Στις 25 Μαρτίου 2021, ο Μπιλειτσα ανταλλάχθηκε στους Μαϊάμι Χιτ με αντάλλαγμα τους Μόρις Χάρκλες και Κρις Σίλβα.
Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς (2021–σήμερα)
Στις 6 Αυγούστου 2021, ο Μπιέλιτσα υπέγραψε με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς. Έκανε την πρώτη εμφάνισή του για τους Ουόριορς στην έναρξη της περιόδου στις 19 Οκτωβρίου 2021, σημειώνοντας ένα νταμπλ-νταμπλ ερχόμενος από τον πάγκο με 15 πόντους και 11 ριμπάουντ σε μία νίκη με 121–114 επί των Λος Άντζελες Λέικερς. Έγινε ο πρώτος παίκτης που έκανε νταμπλ-νταμπλ ως αντικαταστάτης στον πρώτο αγώνα του με τους Ουόριορς μετά τον Σαμ Ουίλιαμς (16 πόντοι, 12 ριμπάουντ) στις 30 Οκτωβρίου 1981 στο Ντένβερ.
Πορεία στην Εθνική Ομάδα
δεξιά|μικρογραφία|375x375εσ| Ο Μπιέλιτσα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη Θερινή Πανεπιστημιάδα του 2009, η οποία διεξήχθη στο Βελιγράδι. Ο Μπιέλιτσα έπαιξε με την εθνική ομάδα καλαθοσφαίρισης της Σερβίας που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης του 2009. Ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας της Σερβίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της FIBA το 2010, όπου η Σερβία ηττήθηκε με 99-88 από τη Λιθουανία στον αγώνα για το χάλκινο μετάλλιο, αφού νωρίτερα είχε χάσει από τους οικοδεσπότες, την Τουρκία, σε έναν εξαιρετικά αμφιλεγόμενο τερματισμό ημιτελικών. . Συμμετείχε επίσης με την εθνική ομάδα της Σερβίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2011, στη Λιθουανία, όπου η Σερβία τερμάτισε όγδοη.
Κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2013 στη Σλοβενία, ο Μπιέλιτσα έγινε ένας από τους βετεράνους μίας πολύ νεαρής και ημιτελούς ομάδας της Σερβίας, οδηγώντας την ομάδα δίπλα στον αρχηγό Νέναντ Κρίστις και Νεμάνια Νέντοβιτς. Η Σερβία τελικά σαρώθηκε από την Ισπανία στους προημιτελικούς, αλλά η ομάδα έδειξε κάποιες καλές εμφανίσεις, ιδιαίτερα απέναντι στη Λιθουανίας και στη Γαλλία. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, είχε μέσο όρο 10 πόντους, 7 ριμπάουντ και 1,9 ασίστ ανά παιχνίδι, με 54% σουτ εντός πεδιάς.
Ήταν επίσης μέλος της εθνικής ομάδας της Σερβίας που κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2014 υπό τον προπονητή Αλεξάνταρ Τζόρτζεβιτς. Αν και η φόρμα του στα τρίποντα δεν ήταν εντυπωσιακή κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, ήταν ακόμη ένας από τους πιο σημαντικούς παίκτες της ομάδας, καλύπτοντας κάθε είδους θέσης με το χειρισμό, τις πάσες, τα ριμπάουντ και το σκοράρισμα. Τελείωσε τη διοργάνωση με μέσο όρο 11,9 πόντους, 6,9 ριμπάουντ και 2,8 ασίστ ανά παιχνίδι.
Ήταν επίσης μέλος της ομάδας που εκπροσώπησε τη Σερβία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2015. Στο εναρκτήριο παιχνίδι της Σερβίας, μία νίκη με 80–70 επί της Ισπανίας, ήταν ο βασικός παίκτης της Σερβίας, σημειώνοντας 24 πόντους, 10 ριμπάουντ και 4 ασίστ. Την επόμενη μέρα, έκανε ένα νικητήριο σουτ απέναντι στη Γερμανία. Στον τελευταίο αγώνα της φάσης των ομίλων, πέτυχε 19 πόντους, άρπαξε 8 ριμπάουντ και είχε 4 ασίστ με την Ιταλία. Η Σερβία κυριάρχησε στον πιο σκληρό όμιλο του πρωταθλήματος, τον δεύτερο όμιλο, με επίδοση 5–0, και στη συνέχεια απέκλεισε τη Φινλανδία και την Τσεχία στους αγώνες των 16 και των προημιτελικών, αντίστοιχα. Ωστόσο, σταμάτησαν στον ημιτελικό αγώνα από τη Λιθουανία, με 67–64, και τελικά έχασαν από τη διοργανώτρια ομάδα, τη Γαλλία, στον αγώνα για το χάλκινο μετάλλιο, με 81–68. Όντας ένας από τους κορυφαίους της ομάδας, μαζί με τους Μίλος Τεόντοσιτς και Μίροσλαβ Ραντούλιτσα, ο Μπιέλιτσα είχε μέσο όρο 13,9 πόντους, 6,6 ριμπάουντ και 2,7 ασίστ ανά παιχνίδι, με 56,1% σουτ εντός πεδιάς και 37,5% στα τρίποντα.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης της FIBA του 2019, η εθνική ομάδα της Σερβίας χαρακτηρίστηκε ως φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου, αλλά τελικά αναστατώθηκε στους προημιτελικούς από την Αργεντινή. Με νίκες επί των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τσεχίας, τερμάτισε στην πέμπτη θέση. Τα στατιστικά του Μπιέλιτσα δείχνουν ότι ήταν ο τρίτος καλύτερος παίκτης στην ομάδα πίσω από τους Μπογκντάνοβιτς και Γιόκιτς, με μέσο όρο 10,7 πόντους, 4,7 ριμπάουντ και 2,7 ασίστ σε 7 παιχνίδια, ενώ σούταρε με 42,9% στα σουτ εντός πεδιάς.
Προσωπική ζωή
Ο Μπιέλιτσα μεγάλωσε στα Νέα Μπλοκ του Βελιγραδίου. Παντρεύτηκε τον Ιούνιο του 2012 και έχει μία κόρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακραμέντο Κινγκς Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Φενέρμπαχτσε Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2019 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2014 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2010 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ψευδοάνοια
Η ψευδοάνοια είναι όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει καταθλιπτική διαταραχή που εκδηλώνεται μεταξύ άλλων με συμπτώματα διαταραχής των γνωστικών λειτουργιών σε έκδηλο βαθμό. Ο άρρωστος έχει την τάση να δίνει έμφαση στις αδυναμίες που νιώθει στη συγκέντρωση, στην προσοχή, στη μνήμη, στο λόγο. Οι γνωστικές αυτές δυσλειτουργίες εκδηλώνονται σε σύντομο χρονικό διάστημα, αλλά δεν είναι σταθερές, ενώ στην άνοια επιδεινώνονται. Άλλα καταθλιπτικά συμπτώματα είναι δυνατόν να συνυπάρχουν, τα οποία τείνουν να είναι σταθερά και απαντούν στην αντικαταθλιπτική αγωγή, ενώ στην άνοια μπορεί να έχουν διακυμάνσεις. Σε κάποιες περιπτώσεις η διαφορική διάγνωση μπορεί να είναι δύσκολη. Αυτό συμβαίνει γιατί άνοια και κατάθλιψη στους ηλικιωμένους συχνά συνυπάρχουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχολογικές παθήσεις και διαταραχές
Μαργιάν Σατραπί
Η Mαργιάν Σατραπί είναι Ιρανή συγγραφέας παιδικών βιβλίων, γελοιογράφος, εικονογράφος και κινηματογραφική σκηνοθέτις. Γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1969 στο Ιράν και διαμένει στη Γαλλία.
Βιογραφία
Η Σατραπί γεννήθηκε στην πόλη Ραστ του Ιράν. Μεγάλωσε στην Τεχεράνη σε μεσοαστική ιρανική οικογένεια μεσαίας τάξης. Και οι δύο γονείς της ήταν πολιτικά δραστήριοι και υποστήριζαν μαρξιστικά κινήματα εναντίον της μοναρχίας του τελευταίου Σάχη. Όταν η Ιρανική Επανάσταση έλαβε χώρα το 1979, εκφοβίστηκαν από τους μουσουλμάνους φονταμενταλιστές, που ανέλαβαν την εξουσία.
Ως έφηβη, η Μαργιάν άρχισε να αντιδρά και να μπαίνει σε μπελάδες με την αστυνομία, επειδή παραβίαζε τους κώδικες μετριοφροσύνης και αγόραζε μουσική απαγορευμένη από το καθεστώς.
Οι γονείς της ανησυχούσαν ότι θα τα έβρισκε σκούρα με τους αυστηρούς νέους δημόσιους κώδικες για τις γυναίκες. Την έστειλαν στο εξωτερικό για σπουδές και το 1983 βρέθηκε στη Βιέννη και φοίτησε στο Γαλλικό Λύκειο της Βιέννης. Σύμφωνα με το αυτοβιογραφικό της graphic novel Περσέπολις, παρέμεινε στη Βιέννη και έμενε σε σπίτια φίλων, ενώ πέρασε και τρεις μήνες στο δρόμο. Αφότου ανέκαμψε από μια μια σχεδόν θανατηφόρα πνευμονία, επέστρεψε στο Ιράν. Σπούδασε οπτική επικοινωνία και απέκτησε μεταπτυχιακό δίπλωμα από το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο Αζάντ στην Τεχεράνη.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σατραπί πήγαινε σε παράνομα πάρτι φίλων της, όπου γνώρισε τον Ρεζά, βετεράνο του πολέμου Ιράν-Ιράκ. Τον παντρεύτηκε σε ηλικία 21 ετών, αλλά χώρισαν δύο χρόνια αργότερα. Η Σατραπί μετακόμισε στο Στρασβούργο της Γαλλίας.
Η Σατραπί έχει παντρευτεί τον σουηδικής εθνικότητας Ματίας Ρίπα. Ζουν στο Παρίσι. Εκτός από τη μητρική της γλώσσα, τα περσικά, μιλάει γαλλικά, αγγλικά, σουηδικά, γερμανικά και ιταλικά.
Κόμικς
Η Σατραπί έγινε διάσημη παγκοσμίως εξαιτίας των πολυβραβευμένων αυτοβιογραφικών της graphic novels, τα οποία δημοσιεύθηκαν αρχικά στα γαλλικά σε τέσσερα μέρη το 2000-2003 και σε αγγλική μετάφραση σε δύο μέρη το 2003 και το 2004 αντίστοιχα ως Περσέπολις και Περσέπολις 2, τα οποία περιγράφουν την παιδική της ηλικία στο Ιράν και την εφηβεία της στην Ευρώπη. Το Περσέπολις κέρδισε το βραβείο Angoulême Coup de Coeur στο Διεθνές Φεστιβάλ Κόμικς της Ανγκουλέμ.
Το 2013, οι σχολές στο Σικάγο των ΗΠΑ διατάχθηκαν να αφαιρέσουν το Περσέπολις από το σχολικό πρόγραμμα εξαιτίας βίαιας γλώσσας και υπέρμετρης βίας. Το γεγονός προκάλεσε διαμαρτυρίες και διαμάχες.
Η Σατραπί έχει δηλώσει ότι προτιμά τον όρο "κόμικς" από τον όρο "graphic novels". "Ο κόσμος φοβάται τόσο πολύ να πει τη λέξη «κόμικ»", δήλωσε στην εφημερίδα Guardian το 2011.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιρανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι σοσιαλιστές
Υδροψαλίς
Η υδροψαλίς (επιστημονική-λατινική ονομασία Hydropsalis) είναι γένος πουλιών που ανήκει στην οικογένεια του γιδοβυζιού, τις αιγοθηλίδες. Τα είδη της υδροψαλίδος έχουν ευρεία γεωγραφική κατανομή στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές της αμερικανικής ηπείρου.
Ταξινομική
Το γένος Hydropsalis εισάχθηκε το 1832 από τον Γερμανό φυσιοδίφη Γιόχαν Γκέοργκ Βάγκλερ. Το αρχικό είδος με βάση το οποίο ορίσθηκε το γένος («type species») ήταν το Caprimulgus furcifer από τον Τζωρτζ Ρόμπερτ Γκρέυ το 1855 με βάση τον Vieillot από το 1817. Αυτό το πτηνό θεωρείται σήμερα ως ένα υποείδος του Hydropsalis torquata. Η ονομασία του γένους προέρχεται από την ελληνική ρίζα υδρο-, που συσχετίζει με το νερό, και τη λέξη ψαλίς, που σημαίνει «ψαλίδι».
Σήμερα γίνονται γενικώς αποδεκτά τα εξής τέσσερα είδη στο γένος υδροψαλίς :
Παραπομπές
Υδροψαλις
Κόπα Λιμπερταδόρες Κ-20
Το Κόπα Λιμπερταδόρες Κ-20 (Conmebol Libertadores Sub-20) είναι διεθνής διασυλλογική ποδοσφαιρική διοργάνωση για συλλόγους που παίζουν σε πρωταθλήματα της CONMEBOL. Δημιουργήθηκε από το Μανουέλ Μπούργα Σεοάνε (Manuel Burga Seoane) και την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου του Περού. Η διοργάνωση ξεκίνησε τη σεζόν 2011, προς ανταπόκριση στο αυξημένο ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο νέων.
Ιστορία
Η διοργάνωση είχε μόνο δύο εκδόσεις από το 2011 έως το 2012. Η πρώτη έκδοση αυτής της Κ-20 διοργάνωσης διεξήχθη στη Λίμα του Περού. Οι παίκτες που γεννήθηκαν την 1η Ιανουαρίου 1990 ή αργότερα ήταν επιλέξιμοι να συμμετάσχουν στο πρώτο τουρνουά, κάνοντας το τεχνικά ένα τουρνουά Κ-21 ετών. Το τουρνουά θα άρχιζε, αρχικά, το Νοέμβριο του 2010, ωστόσο, λόγω της αναβολής, άλλαξε το ηλικιακό όριο.
Το τουρνουά διεκόπη προσωρινά μετά το 2012. Η CONMEBOL στόχευε στην επανέναρξη της διοργάνωσης το 2015. Το Μάρτιο του 2015, η εκτελεστική επιτροπή της CONMEBOL ενέκρινε την Παραγουάη ως διοργανώτρια χώρα του επόμενου Κόπα Λιμπερταδόρες U20 τον Ιανουάριο του 2016.
Μορφή
Το κύπελλο παίζεται από δώδεκα ομάδες, μία από κάθε χώρα της CONMEBOL, χωρισμένη σε τρεις ομίλους των τεσσάρων ομάδων ο κάθε ένας. Οι νικητές των ομίλων και η καλύτερη δεύτερη ομάδα προκρίνονται στα ημιτελικά και οι νικητές παίζουν στη συνέχεια τον τελικό, ενώ οι ηττημένοι παίζουν αγώνα για την τρίτη θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κόπα Λιμπερταδόρες Κατηγορία:Ποδόσφαιρο Κ-20
Χελιδονάπους
Ο χελιδονάπους (επιστημονική-λατινική ονομασία Hirundapus) είναι γένος πουλιών που ανήκει στην οικογένεια της μαυροσταχτάρας, τις αποδίδες. Η ονομασία του γένους προέρχεται από τη λατινική λέξη Hirundo, που σημαίνει χελιδόνι, και την ονομασία του συγγενικού γένους άπους (που με τη σειρά του σημαίνει «χωρίς πόδια»).
Σήμερα γίνονται γενικώς αποδεκτά τα εξής τέσσερα είδη στο γένος χελιδονάπους:
Παραπομπές
Χελιδοναπους
Η μπαλάντα του Βήτα-2
Η Μπαλάντα του Βήτα-2 (πρωτότυπος τίτλος: «The Ballad of Beta-2») είναι νουβέλα επιστημονικής φαντασίας του Σάμιουελ Ρ. Ντιλέινι (Samuel R. Delany) η οποία πρωτοδημοσιεύτηκε το 1965. Περιγράφει την ιστορία της ανακάλυψης από έναν φοιτητή ανθρωπολογίας της εξήγησης μιας μπαλάντας που είχε καταγραφεί σε ένα διαστημόπλοιο-πόλη (το Βήτα-2) το οποίο μετέφερε γενεές γήινων αποίκων σε έναν μακρινό πλανήτη.
Ο Joneny, φοιτητής, αναλαμβάνει παρά τις αντιρρήσεις που έχει, να ερευνήσει την ιστορία μιας μπαλάντας που είχε καταγραφεί σε ένα αστρόπλοιο γενεών, όταν έφτασαν σε αυτό ερευνητές, οι οποίοι ταξίδευαν με πολύ ταχύτερο τρόπο που είχε ανακαλυφθεί αρκετά αργότερα από την αναχώρηση του αστρόπλοιου.
Στο βιβλίο χρησιμοποιείται η έννοια του «αστρόπλοιου γενεών» («generation starship» - δηλαδή ότι το διαστημικό ταξίδι θα κρατήσει πολλές γενεές - ώστε οι άποικοι που θα φτάσουν στον προορισμό τους θα είναι απόγονοι των αρχικών αποίκων που έφυγαν από τη γη), η οποία είχε χρησιμοποιηθεί στο παρελθόν (αρχίζοντας από τον Κονσταντίν Τσιολκόφσκι, Ρώσο επιστήμονα με την εργασία του «Το μέλλον της Γης και την Ανθρωπότητας» το 1928 αλλά και σύντομες ιστορίες που εκδόθηκαν τις δεκαετίες του 1930 και 1940), θεωρώντας ότι είναι γνωστές στους αναγνώστες έννοιες συνδεδεμένες με αυτήν, ιδιαίτερα στο πλαίσιο των ιστοριών του Ρόμπερτ Α. Χάινλάιν (Robert A. Heinlein), πάνω στις οποίες ο Ντιλέινι έχτισε την ιστορία της Μπαλάντας του Βήτα-2, χρησιμοποιώντας μοτίβα όπως τις μεταλλάξεις λόγω ακτινοβολίας από τον Χάινλάιν. ,
Θέματα που αναπτύσσονται στη νουβέλα αυτή είναι ο πολιτιστικός εθνοκεντρισμός και η θεώρηση των δεδομένων μέσα από τις πολιτιστικές προκαταλήψεις του αφηγητή. Ο αφηγητής και φοιτητής ανθρωπολογίας, βασισμένος στην εντύπωσή του ότι προέρχεται από έναν τεχνολογικά πιο προηγμένο πολιτισμό τον κάνει να θεωρεί αρχικά την Μπαλάντα του Βήτα-2, της αποικίας των Star Folk άνευ σημασίας, ενώ κατά τη διάρκεια της εξέτασης των στοιχείων, ανακαλύπτει σε κάθε βήμα του, ότι μόνο αν σταματήσει να δέχεται ως δεδομένες τις δικές του προκαταλήψεις, μπορεί να καταλάβει το πραγματικό νόημα της μπαλάντας και τον οδηγεί να ανακαλύψει μια νέα γενιά όντων, ανθρώπων κατά το ήμισυ (που αναφέρονται στο έργο ως Destroyer's Children) που μπορούν να ταξιδέψουν στο χώρο και το χρόνο χωρίς τεχνολογικά μέσα και που μπορούν να διαβάσουν τη σκέψη. Επιπλέον αναπτύσσεται το θέμα του καλλιτέχνη / κακοποιού με την ομάδα των Μονόφθαλμων (One Eyed), ανθρώπων που είναι εκτός της Νόρμας των αστρόπλοιων, που κινούνται και σκέπτονται διαφορετικά κάτι που τους οδηγεί στην διατήρηση και εξέλιξη της γνώσης, ενώ ο κύριος πληθυσμός των αστρόπλοιων και οι Γηραιότεροί τους, προτιμούν να αναλώνονται σε ανούσιες τελετουργίες. Οι Μονόφθαλμοι λοιπόν παίρνουν ρόλο κακοποιών στην κοινωνία των πλοίων, παρόλο που την βοηθούν στην πραγματικότητα, όντας καλλιτέχνες και ανώτεροι τεχνολογικά, με αποτέλεσμα τον αφανισμό τους από τον κύριο πληθυσμό που τους απέδωσε την καταστροφή που άθελά του προκάλεσε ο Καταστροφέας (Destroyer), το ον που ζούσε στο διαστρικό κενό και πατέρας της νέας γενιάς όντων των «Παιδιών του Καταστροφέα» (Destroyer's Children)
Αναφορές
Κατηγορία:Νουβέλες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ρατσισμός στη μυθοπλασία
Καμίτσανη Θεσπρωτίας
Η Καμίτσανη είναι ημιορεινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Θεσπρωτίας σε υψόμετρο 420 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Καμίτσανη βρίσκεται στα σύνορα της Ελλάδας με την Αλβανία, στις νότιες πλαγιές από τα Όρη Τσαμαντά ή Μουργκάνα και σε απόσταση 31,5 χλμ. Β.-ΒΑ. από τους Φιλιάτες. Έχει χαρακτηριστεί από το 1978 με το ΦΕΚ 594Δ - 10/11/1978 ως παραδοσιακός οικισμός. Στην βορινή άκρη του οικισμού και στο δρόμο προς το χωριό Τσαμαντά (σε απόσταση 2 χλμ. ΒΔ.) είναι κτισμένος ο ναός του Αγίου Γεωργίου Καμίτσανης που θεωρείται σημαντικό θρησκευτικό αξιοθέατο της ευρύτερης περιοχής της Ηπείρου. Υπήρξε μετόχι της μονής Γηρομερίου με άγνωστη χρονολογία ίδρυσης, ο ναός που αποτελούσε το καθολικό είναι σταυροειδής εγγεγραμμένος, χρονολογείται στα 1773 και διακοσμείται με αξιόλογες αγιογραφίες του 1789 καθώς και ξυλόγλυπτο τέμπλο (τέλη 18ου αιώνα). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Τσαμαντά. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με τον Τσαναντά αποτελούν την τοπική κοινότητα Τσαμαντά που ανήκει στη δημοτική ενότητα Φιλιατών του δήμου Φιλιατών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 25 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Φιλιατών
Ντόντολα
μικρογραφία| Πεπερούντα στη Βουλγαρία. 1950 μικρογραφία| Η θεά Ντόντολα Περούνιτσα, πολεμική ερωμένη των βροχών και σύζυγος του Περούν, όπως φαντάζεται ο Αντρέι Σίσκιν Το Ντόντολα (επίσης γραμμένο Ντόντα, Ντουντούλια και Ντιντίλια), επίσης γνωστό με τα ονόματα για την πεταλούδα: Παπαρούντα, Πεπερούντα, Περπερούνα ή Πρεπερούσα είναι μία ειδωλολατρική παράδοση που υπάρχει στα Βαλκάνια. Ο κεντρικός χαρακτήρας της τελετής είναι συνήθως ένα ορφανό κορίτσι, λιγότερο συχνά, ένα αγόρι. Φορώντας μία φούστα από φρέσκα πράσινα πλεκτά αμπελόφυλα και μικρά κλαδιά, το κορίτσι που γεννήθηκε μετά το θάνατο του πατέρα της, το τελευταίο παιδί της μητέρας (αν στη συνέχεια η μητέρα γεννήσει άλλο παιδί, αναμένονται μεγάλες ατυχίες στο χωριό), τραγουδά και χορεύει στους δρόμους του χωριού, σταματά σε κάθε σπίτι, όπου οι οικοδεσπότες την πασπαλίζουν με νερό. Το τελετουργικό συνδέεται με μία συγκεκριμένη μελωδία στην οποία εκτελείται ένας συγκεκριμένος χορός, όχι μόνο από το κορίτσι, αλλά και από τους χωρικούς που την ακολουθούν στους δρόμους, φωνάζοντας την ενθάρρυνσή τους.
Σύμφωνα με ορισμένες ερμηνείες, η Ντόντολα είναι μία σλαβική θεά της βροχής και η σύζυγος της υπέρτατης θεότητας Περούν (θεός της βροντής στο σλαβικό πάνθεον). Οι Σλάβοι πίστευαν ότι όταν η Ντόντολα αρμέγει τις ουράνιες αγελάδες της, τα σύννεφα, βρέχει στη γη. Κάθε άνοιξη, η Ντόντολα λέγεται ότι πετάει πάνω από δάση και χωράφια, και απλώνει την εαρινή πρασινάδα, διακοσμώντας τα δέντρα με άνθη.
Ονόματα
Το όνομα Perperuna αναγνωρίζεται ως το επαναλαμβανόμενο θηλυκό παράγωγο του ονόματος του θεού Περούν (περ-περούν-α). Ο Σορίν Παρίγα πρότεινε ότι ήταν θεότητα από το τοπικό θρακικό υπόστρωμα. Το όνομα Ντοντόλα είναι πιθανόν συγγενές με το λιθουανικό ντουντούλις που σημαίνει βροντή και είναι το άλλο όνομα του Βαλτικού θεού του κεραυνού Περκούνας.
Ο Δ. Ντέτσεφ συνέκρινε την λέξη "ντόντολα" (επίσης ντούντουλα κλπ) με θρακικά ανθρωπώνυμα (ονόματα προσώπων) και τοπωνύμια (τοπωνύμια), όπως Δοδάλσος, Δοιδάλσης, Δύδαλσος, Δούδης, Δουδούπης, κτλ Η Paliga υποστήριξε ότι βάσει αυτού, το έθιμο πιθανότατα προήλθε από τους Θράκες.
Μια πολύ πιο πιθανή εξήγηση για τις παραλλαγές του ονόματος Ντιντίλια είναι ότι αυτός είναι ένας τίτλος για την εαρινή θεά Λάντα / Λέλα που μετατράπηκε σε «όνομα» μίας θεάς. Ο Ράλστον εξηγεί ότι το ντίντο, σημαίνει «υπέροχο» και χρησιμοποιείται συνήθως σε συνδυασμό με τον ανοιξιάτικο θεό Λάντο.
Τελετουργία
μικρογραφία| Το ψέκασμα της Ντόντολα με νερό (καλλιτέχνης: Ούρος Πρέντιτς) μικρογραφία| Μια ντυμένη με φύλλωμα Ντόντολα / Περπερούνα καλεί τα σύννεφα της καταιγίδας και τραβάει τον κεραυνό σε ένα κυκλικό [[τέμενος με τον εκστατικό χορό της: ο χορός της Περπερούνα από την Μαρέκ Χάπον]] μικρογραφία| Scarlet κεραυνός και κύκλος γλύφου: Σύμβολο Dodola που χρησιμοποιείται στον [[Σλαβική εγγενής πίστη|σλαβικό νεοπαγανισμό]] Η πρώτη γραπτή περιγραφή του εθίμου αφέθηκε από τον βούλγαρο ιερομόναχο Σπυρίδον Γκαμπρόφσκι το 1792. Ο ίδιος λέει πως σε περιόδους ξηρασίας νεαρά αγόρια και κορίτσια έντυναν ένα από αυτά με ένα δίχτυ και ένα στεφάνι από φύλλα παρόμοια με τον Περούν ή Πεπερούν, για τον οποίο ο Σπυρίδων πίστευε εσφαλμένα ότι είναι ένας παλιός ηγεμόνας της Βουλγαρίας. Στη συνέχεια περπατούσαν σε πομπή γύρω από τα σπίτια, τραγουδούσαν, χορεύουν και ρίχνουν νερό το ένα πάνω στο άλλο. Οι χωρικοί τους έδιναν χρήματα, τα οποία αργότερα αγόραζαν φαγητό και ποτό για να γιορτάσουν προς τιμήν του Περούν.
Οι Νότιοι Σλάβοι που χρησιμοποιούνται για την οργάνωση της Ντόντολε (ή Περπερούνα) φεστιβάλ σε περιόδους ξηρασίας, όπου λατρευόταν η θεά και προσεύχονταν για την βροχή. Στο τελετουργικό, οι νεαρές γυναίκες τραγουδούν συγκεκριμένα τραγούδια στη Ντόδολα, συνοδεύοντάς την από έναν χορό, ενώ καλύπτονται από φύλλα και μικρά κλαδιά. Στην Κροατία το Ντόντολε εκτελείται συχνά από ομάδες λαογραφίας.
Στη λαογραφία του Τυρόπολου στις γιορτές του Αγίου Γεωργίου που ονομάζεται Jurjevo, οι πέντε πιο όμορφες κοπέλες επιλέγονται για να απεικονίσουν τις θεές της Ντόδολα με φορέματα από φύλλα και τραγουδούν για το χωριό μέχρι το τέλος των γιορτών.
Διαδικτυακοί σύνδεσμοι
Ντόντολε (τραγούδι για τη βροχή) (Istibanja 1987, επιτόπια καταγραφή από τον Bernard Lortat-Jacob στο χωριό Istibanja, σημερινή Βόρεια Μακεδονία, 1987).
Πιρπιρούυνα Pirpiruna. Τελετουργικό τραγούδι που φέρνει βροχή και περιγραφή του εθίμου με σχετικό κείμενο, βιντεοσκοπήθηκε το 2020 στους Ασβεστάδες Έβρου από τον Σωτήρη Ρουσιάκη.
Κροκέτα
thumb|Κυλινδρικές κροκέτες
Η κροκέτα είναι μικρό ψημένο κυλινδρικό φαγητό από τριμμένο ψωμί που περιέχει, συνήθως ως κύρια συστατικά, κιμά (μοσχαρίσιο, βόειο, κοτόπουλου ή γαλοπούλας), οστρακόδερμα, ψάρι, ζαμπόν, τυρί, πουρέ πατάτας ή λαχανικά, και αναμιγνύεται με μπεσαμέλ ή καφέ σάλτσα, και με εμποτισμένο λευκό ψωμί, αυγό, κρεμμύδι, μπαχαρικά και βότανα, κρασί, γάλα, μπύρα ή κάποιο συνδυασμό, μερικές φορές με γέμιση, π.χ. σοταρισμένα κρεμμύδια, μανιτάρια ή βραστά αυγά. Η κροκέτα συνήθως διαμορφώνεται σε κυλινδρικό, ωοειδές ή σε σχήμα δίσκου και στη συνέχεια τηγανίζεται σε αρκετό λάδι. Η κροκέτα (από το γαλλικό croquer, «τραγάνισμα») κέρδισε παγκόσμια δημοτικότητα, τόσο ως λιχουδιά όσο και ως γρήγορο φαγητό.
Οι κροκέτες γεμισμένες με πουρέ πατάτας συχνά χρησιμοποιούνται ως πιάτο στα χειμερινά γεύματα διακοπών, όπως των Χριστουγέννων. Στην κουζίνα του γρήγορου φαγητού, υπάρχουν ποικιλίες που δεν περιέχουν πατάτες, αλλά τυρί, βόειο κρέας ή γκούλας, συχνά με γέμιση βασισμένη στη σάλτσα μπεσαμέλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φαστ φουντ Κατηγορία:Σνακ Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση την πατάτα Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ψωμί Κατηγορία:Παγκόσμια κουζίνα Κατηγορία:Τύποι φαγητού
Οπότσνο
Το Οπότσνο (πολωνικά: Opoczno) είναι πόλη του Πόβιατ Οπότσνο στο ανατολικό τμήμα του Βοεβοδάτου Λοτζ στη νότια-κεντρική Πολωνία. Προηγουμένως ανήκε διοικητικά στο Βοεβοδάτο Πιότρκουφ (1975-1998). Ο πληθυσμός του είναι 21.635 κάτοικοι (2016). Έχει μια μακρά και πλούσια ιστορία και στο παρελθόν ήταν ένα από τα σημαντικότερα αστικά κέντρα της βορειοδυτικής Ελάσσονος Πολωνίας. Επί του παρόντος, το Οπότσνο είναι μια σημαντική διασταύρωση οδών και σιδηροδρόμων. Η προστάτιδα της πόλης είναι η Αγία Καικιλία και η πόλη είναι διάσημη σε όλη την Πολωνία για τη λαογραφία της.
Τοποθεσία
Το Οπότσνο βρίσκεται στον ποταμό Βανγκλάνκα, στη βορειοδυτική γωνιά της ιστορικής Ελάσσονος Πολωνίας, στο όριο μεταξύ του υψίπεδου της Ελάσσονος Πολωνίας και της πεδινής Μασοβίας. Η πόλη και ο δήμος της έχουν συνολική έκταση 190 χλμ2, γεγονός που την καθιστά μία από τις μεγαλύτερες κοινότητες του βοεβοδάτου. Στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, το Οπότσνο ήταν μέρος της Βοεβοδάτου Σαντόμιες και για αιώνες ήταν η έδρα ενός μεγάλου πόβιατ. Στη Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία (και από το 1950 έως το 1975), ανήκε στο Βοεβοδάτο Κιέλτσε έως την 1η Απριλίου 1938 και στη συνέχεια στο Βοεβοδάτο Λοτζ.
Βασίλειο της Πολωνίας
Η πρώτη αναφορά του Οπότσνο προέρχεται από το 1284, όταν ο πρίγκιπας Λέσεκ Β΄ ο Μέλας έγραψε σε έγγραφα ότι το χωριό ανήκε στην εκκλησία του Σαντόμιες. Σύμφωνα με τον ιστορικό Φ. Κίρικ, η ιστορία του Οπότσνο ως πόλη χρονολογείται από τα μέσα του 13ου αιώνα, όταν του δόθηκε καθεστώς πόλης από τον Δούκα του Σαντόμιες, Μπολέσλαφ Ε΄ του Αγνού. Για άγνωστο λόγο, το Οπότσνο παρήκμασε στα τέλη του 13ου αιώνα και μετατράπηκε σε χωριό, με την ονομασία Staromieście (Παλιά πόλη) ή Παλαιό Οπότσνο. αριστερά|μικρογραφία| Κάστρο του Οπότσνο. Η ευημερία για το Οπότσνο ξεκίνησε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Βασιλιά Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα. Το 1347 αποφάσισε να μετακινήσει το χωριό σε άλλη τοποθεσία, και να ιδρύσει τη λεγόμενη Νέα Πόλη, που βρίσκεται νοτιοδυτικά της Παλιάς Πόλης. Το νέο Οπότσνο είχε αρχική έκταση των 6 εκταρίων και περιβαλλόταν από αμυντικό τείχος. Η Παλιά Πόλη, μαζί με την αρχαία εκκλησία της Μαρίας Μαγδαληνής παρέμειναν έξω από το τείχος. Χτίστηκε μια νέα εκκλησία του Αγίου Βαρθολομαίου, μαζί με ένα βασιλικό κάστρο, που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα της πόλης. Το Οπότσνο απέκτησε τα δικαιώματα του Μαγδεβούργου του το 1365, και ο πρώτος του σταρόστα ήταν το Σόμπεκ του Βισκόβιτς. Το αμυντικό τείχος είχε μήκος 940 μέτρων, με δύο πύλες. Το Οπότσνο αναπτύχθηκε γρήγορα, λόγω βολικής τοποθεσίας κατά μήκος δύο πολυσύχναστων εμπορικών διαδρομών - από το Κίεβο έως το Βρότσουαφ και από το Τόρουν έως το Σαντόμιες. Σύμφωνα με τον μύθο, ο Βασιλιάς Καζίμιρ Γ΄ ο Μέγας ευνόησε το Οπότσνο σε σχέση με άλλες πόλεις, επειδή ήταν η γενέτειρα της θρυλικής ερωμένης του, Εστέρκα. Στο δεύτερο μισό του 14ου αιώνα, το Οπότσνο ευημερούσε, και το 1360, ονομάστηκε η πρωτεύουσα ενός νεοσύστατου κομητείας, πράγμα που σήμαινε ότι δεν ήταν υποκείμενο πλέον στο Καστελάνο του Ζάρνουφ. Περίπου το 1405, χτίστηκε το συγκρότημα ενός νοσοκομείου μαζί με μια εκκλησία του Αγίου Πνεύματος.
Κατά τη διάρκεια της Πολωνικής Χρυσής Εποχής, οι καλές εποχές συνεχίστηκαν, καθώς τόσο στο Βασίλειο της Πολωνίας όσο και στην Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία, το Οπότσνο ήταν ένα από τα σημαντικότερα αστικά κέντρα του Βοεβοδάτου Σαντόμιες. Το 1405, ένα νοσοκομείο άνοιξε εδώ, και το 1550, με την άδεια του Βασιλιά Σιγισμούνδου Β΄ Αυγούστου, κατασκευάστηκαν έργα ύδρευσης. Το 1599, προστέθηκε η τρίτη πύλη στο αμυντικό τείχος. Εκείνη την εποχή, το Οπότσνο είχε έως και 90 τεχνίτες, με αρκετές συντεχνίες, όπως τσαγκάρηδες, σιδηρουργούς, σαγματοποιούς και χαλκουργούς. Το 1646, μια συναγωγή άνοιξε για την εβραϊκή μειονότητα. Η περίοδος ευημερίας έληξε κατά τη διάρκεια της σουηδικής εισβολής στην Πολωνία (1655-1660), όταν το Οπότσνο μαζί με το κάστρο του κάηκε ολοσχερώς από τους εισβολείς και οι περισσότεροι από τους κατοίκους του δολοφονήθηκαν. Πολλές αψιμαχίες και μάχες μεταξύ Πολωνών και Σουηδών εισβολέων έγιναν εκείνη την εποχή στο Πόβιατ Οπότσνο. Στις 9 Σεπτεμβρίου 1655, το τάγμα του Στέφαν Τσαρνιέτσκι επιτέθηκε στους Σουηδούς καβαλάρδηες κοντά στο Ινόβουουτς. Τρεις μέρες αργότερα, οι Πολωνοί επιτέθηκαν σε σουηδικές μονάδες υπό τον Άρβιντ Βίτενμπεργκ, οι οποίες ξεκουράζονταν στο Οπότσνο. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1655, πραγματοποιήθηκε η Μάχη του Ζάρνουφ, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ήττα της Πολωνίας. Μετά την εισβολή, η καταστροφή του Οπότσνο ολοκληρώθηκε, με μόνο 15 σπίτια να στέκονται στην πόλη το 1660. Όλοι οι τεχνίτες σκοτώθηκαν και η ανάπτυξη της πόλης σταμάτησε για πολλά χρόνια. Παρόμοια ήταν η τύχη άλλων πόλεων του πόβιατ. Στη Ντζεβίτσα, παρέμειναν μόνο 21 σπίτια και 22 σπίτια στο Οντζίβουου.