cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άι-άι
Μορφή δακτύλων
thumb|right|400px|Τα δάκτυλα του «χεριού» του άι-άι αποτελούν παράδοξο στοιχείο στο ζωικό βασίλειο Οι δάκτυλοι του άι-άι είναι πολύ ιδιόμορφοι και, εν πολλοίς, αποτελούν την κύρια αιτία δίωξής του από τους ιθαγενείς της Μαδαγασκάρης (βλ. Δεισιδαιμονίες). Είναι το κυριότερο διαγνωστικό στοιχείο του ζώου, ενώ η μορφή των καμπυλωτών γαμψωνύχων τους -εκτός εκείνου του μεγάλου δακτύλου των ποδιών (hallux)- επιτρέπει τον χειρισμό αντικειμένων μικρής διαμέτρου. Ο -κοινός στους λεμούριους- γαμψώνυχας-καλλωπισμού (groom or toilet-claw) υπάρχει στον 2ο δάκτυλο του ποδιού, αν και χρησιμοποιείται κατά κόρον ο 3ος. Οι δάκτυλοι είναι πολύ επιμηκυμένοι. Ειδικά, ο 3ος δάκτυλος του «χεριού» είναι εντελώς διαφορετικός από τους άλλους: είναι εξαιρετικά λεπτός -μοιάζει περισσότερο με λεπτό κλαδί- είναι πολύ ευλύγιστος και ελέγχεται ανεξάρτητα από τους άλλους δακτύλους. Η ευλυγισία του οφείλεται στη δομή της μετακαρποφαλαγγικής άρθρωσης (σφαιροειδής διάρθρωση ball-and-socket joint). Ο 4ος δάκτυλος είναι ο μεγαλύτερος σε μήκος, πολύ χρήσιμος κατά την τροφοληψία (βλ. Τροφή και Ηθολογία).
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγή: )
Τροφή
Το άι-άι κατατάσσεται στα παμφάγα πρωτεύοντα, δεδομένης της προτίμησής του τόσο στη φυτική όσο και στη ζωική ύλη, ανάλογα με τις θέσεις αναζήτησης τροφής. Το διαιτολόγιο περιλαμβάνει ξυλοφάγες προνύμφες (κάμπιες) εντόμων, καρπούς (φρούτα ή ξηρούς) και φυτικά εκκρίματα (κυρίως νέκταρ). Καταναλώνονται ευρέως η σάρκα και τα σπέρματα του αρτόδεντρου (Artocarpus spp.), καθώς και των γενών Chrysalidocarpus, Ficus, και Musa (μπανανιές). Επίσης, οι μεγάλες δρύπες των ειδών Passiflora quadrangularis και Terminalia catappa, ανωρίμαστες καρύδες (Cocos nucifera), το σκληρό εσωτερικό τω καρπών του Canarium madagascariensis, μπαμπού (Bambusa vulgaris), λίτσι (Litchi chinensis), και ώριμα μάνγκο (Mangifera spp. ). Τα άι-άι αρέσκονται πολύ στην κατανάλωση νέκταρος από τα άνθη μπανανιάς και του τοπικού ενδημικού Ravenela madagascariensis, ζωοκοκκίδια και φλούδες φλοιού της Ιntsia bijuga.
Το ζωικό διαιτολόγιο περιλαμβάνει -πέραν των προνυμφών- ενήλικα Κολεόπτερα, Δερμάπτερα, Υμενόπτερα, Λεπιδόπτερα, ακόμη και μικρούς βατράχους.
Ομάδα Στρατιών Νότος
Η Ομάδα Στρατιών «Νότος» (γερμ: Heeresgruppe Süd/HG Süd) ήταν μία από τις Ομάδες Στρατιών της Βέρμαχτ κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Άι-άι
Ηθολογία
thumb|right|350px|Τα δένδρα αποτελούν τα αποκλειστικά ενδιαιτήματα των άι-άι, ενώ το νέκταρ διαφόρων ανθέων αποτελεί από τα αγαπημένα τους εδέσματα Τα άι-άι είναι σχεδόν πλήρως δενδρόβια και αυστηρά νυκτόβια πρωτεύοντα θηλαστικά. Αν και είναι γνωστό ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να κατεβαίνουν στο έδαφος, τα άι-άι κοιμούνται, τρώνε, περιπλανώνται και ζευγαρώνουν πάνω στα δέντρα, συνήθως μέσα ή κοντά στον δασικό θόλο (canopy) όπου υπάρχει πλήρης κάλυψη από το πυκνό φύλλωμα της κόμης των δένδρων. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, κοιμούνται σε σφαιρικές φωλιές στις διχάλες που σχηματίζουν τα κλαδιά και, όταν πέσει το σκοτάδι, ξεκινούν την αναζήτηση τροφής. Η αναζήτηση τροφής αρχίζει, συνήθως, μισή ώρα με 3 ώρες μετά τη δύση του ηλίου, με τα αρσενικά να ξεκινούν νωρίτερα από τα θηλυκά. Έως και το 80% της νύχτας δαπανάται σ’ αυτήν, με περιστασιακές περιόδους ανάπαυσης.
Ομάδα Στρατιών Νότος
Πολωνία
Η Ομάδα Στρατιών «Νότος» συστάθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1939, προκειμένου να συμμετάσχει στην «πρώτη πράξη» του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη: την Γερμανική εισβολή στην Πολωνία, με πυρήνα της τη νεοσύστατη 12η Στρατιά, η οποία ουσιαστικά απορροφήθηκε από το σχηματισμό και έπαψε να αποτελεί αυτόνομη Στρατιά.
Άι-άι
Κρουστική τροφοληψία
Το άι-άι ανήκει στα πλέον ιδιόμορφα πρωτεύοντα δεδομένου ότι, αναζητεί και αποκαλύπτει μεγάλο τμήμα της λείας του με τη μέθοδο που, εύστοχα, έχει κατονομαστεί ως κρουστική τροφοληψία (percussive foraging). Κατ’ αυτήν, ακολουθείται η εξής διαδικασία:
Το ζώο κρούει σαν δρυοκολάπτης (sic) τον κορμό και τα κλαδιά των δέντρων έως και οκτώ φορές ανά δευτερόλεπτο χρησιμοποιώντας τον εξαιρετικά λεπτό και επιμηκυμένο 3ο δάκτυλο και, μέσω της ηχούς που παράγεται, εντοπίζει ακουστικά κοίλους θαλάμους στο υποκείμενο ξύλο. Η παρουσία αυτών των κοιλοτήτων υποδεικνύει στο θηλαστικό ότι υπάρχει ασυνέχεια στη δομή του ξύλου και όχι, όπως πιστευόταν παλαιότερα, ύπαρξη λείας. Έτσι, τεχνητές κοιλότητες παραγεμισμένες με αφρό, ζελατίνη ή άλλα υλικά προκαλούσαν την έντονη επιθυμία για ανασκαφή τους, γεγονός που υποδηλώνει ότι οποιοδήποτε «ρήξη» στην ακεραιότητα του ξύλου διεγείρει τη συγκεκριμένη ηθολογική συμπεριφορά. Πάντως, σε φυσικό περιβάλλον, οι κοιλότητες που εμπεριείχαν λεία ανασκάπτονταν συχνότερα. Μόλις εντοπιστεί ακουστικά η κοιλότητα, το άι-άι δαγκώνει και μασάει τον φλοιό στο συγκεκριμένο σημείο, χρησιμοποιώντας τους ισχυρούς κοπτήρες του που μοιάζουν με εκείνους των τρωκτικών. Έτσι, διανοίγεται τρύπα στο ξύλο και το ζώο χρησιμοποιεί πλέον τα εξαιρετικά ιδιόμορφα δάκτυλά του για να αποκαλύψει και ανασύρει -πιθανές- προνύμφες από την κρυψώνα τους. Συνήθως, χρησιμοποιείται ο 3ος, εξαιρετικά λεπτός δάκτυλος για την αποκάλυψη και ανάσυρση της λείας, Αλλά και τα φρούτα διατρυπώνται με το 3ο ή 4ο –πολύ μεγάλο- δάκτυλο, ενώ το περιεχόμενο αποσπάται με την ταχεία παλινδρόμηση (εισαγωγή-εξαγωγή) του 3ου δακτύλου, με συχνότητα 3,3 κινήσεις / δευτερόλεπτο.
Ομάδα Στρατιών Νότος
Πολωνία
Μετά το πέρας της νικηφόρας για τη Ναζιστική Γερμανία εκστρατείας στα τέλη Σεπτεμβρίου, η 12η Στρατιά αποδεσμεύτηκε στις 8 Οκτωβρίου και το επιτελείο της Ομάδας Στρατιών «Νότος» ενσωματώθηκε στην Ομάδα Στρατιών «Α».
Σοβιετική Ένωση-Ουκρανία
Ως εκ τούτου, η Ομάδα Στρατιών «Νότος» δεν συμμετείχε στη Μάχη της Γαλλίας, αλλά επανασυστάθηκε στις 22 Ιουνίου 1941, μία μέρα μετά την έναρξη της Επιχείρησης «Μπαρμπαρόσα» για να συμμετάσχει στην εισβολή στη Σοβιετική Ένωση. Η Ομάδα Στρατιών «Νότος» ήταν, μαζί με τις Ομάδες Στρατιών «Κέντρο» και «Βορράς» οι τρεις ισχυρότεροι σχηματισμοί που έλαβαν μέρος στην εισβολή.
Άι-άι
Φωνή
Υπάρχουν διάφορες φωνήσεις που αρθρώνονται από τα άι-άι, οι περισσότερες ως παραλλαγές μιας πρωτογενούς, ηχηρής στριγκλιάς διάρκειας 2-3 δευτερολέπτων. Αυτές χρησιμεύουν για τη φιλική, επιθετική και ενημερωτική «επαφή» των διαφόρων ατόμων, μεταξύ τους. Κάτι σαν «φτάρνισμα» εκπέμπεται ως απάντηση στην εμφάνιση ατόμων του ιδίου είδους, άλλων λεμούριων ή ανθρώπων. Η γνωστότερη φώνηση hai-hai από την οποία, ενδεχομένως, πήρε τη λαϊκή του ονομασία (βλ. Ονοματολογία) το είδος, αρθρώνεται όταν εγκαταλείπει απότομα τη φωλιά του κατά τη διάρκεια απόπειρας σύλληψής του.
Ομάδα Στρατιών Νότος
Σοβιετική Ένωση-Ουκρανία
Η Ομάδα Στρατιών «Νότος» προέλασε, όπως και οι άλλες δύο Ομάδες Στρατιών, βαθιά μέσα στα εδάφη της Σοβιετικής Ένωσης, σημειώνοντας σημαντικές επιτυχίες και φτάνοντας εν τέλει στη Δυτική Ουκρανία μέχρι το τέλος του χρόνου. Για να εξυπηρετηθούν όμως οι στόχοι της Μπλε σχεδίου, της γερμανικής εισβολής στον Καύκασο το καλοκαίρι του 1942, η Ομάδα Στρατιών «Νότος» διαιρέθηκε σε δύο τμήματα, τις Ομάδες Στρατιών «Α» και «Β» και έπαψε να υφίσταται για μία ακόμα φορά, στις 9 Ιουλίου 1942.
Μετά την πανωλεθρία που υπέστη η Βέρμαχτ κατά τη μάχη του Στάλινγκραντ, για να αποφευχθεί αποσταθεροποίηση του μετώπου, οι Ομάδες Στρατιών «Β» και «Ντον» ενοποιήθηκαν προς δημιουργία της Ομάδας Στρατιών «Νότος» στις 12 Φεβρουαρίου 1943. Εν τω μεταξύ μία νέα Ομάδα Στρατιών «Β» συστάθηκε μακριά από το μέτωπο, στο Μόναχο.
Άι-άι
Ζωτικός χώρος
thumb|right|400px|Τα άι-άι είναι αυστηρά νυκτόβιο πρωτεύον θηλαστικό Γενικά, πρόκειται για μοναχικά ζώα (ενίοτε, σχηματίζονται μικρές ομάδες των 2-3 ατόμων ), με μεγάλο ζωτικό χώρο τον οποίο οριοθετούν οσμητικά. Η οσμητική σήμανση επιτυγχάνεται με το τρίψιμο της άνω γενετήσιας περιοχής, του λαιμού, ή των παρειών του προσώπου στα κλαδιά. Ούρα διαβρέχονται σε πλάγια κλαδιά και στο έδαφος. Άλλη χαρακτηριστική σήμανση είναι η εμφανής δαγκωματιά από τους ισχυρούς κοπτήρες τους, πάνω στον φλοιό των δένδρων.
Ομάδα Στρατιών Νότος
Επιχείρηση Μπαγκρατιόν και τέλος του Πολέμου
Στις 4 Απριλίου 1944 η Ομάδα Στρατιών «Νότος» μετονομάστηκε σε Ομάδα Στρατιών «Βόρεια Ουκρανία». Η κολοσσιαία θερινή επίθεση (Επιχείρηση Μπαγκρατιόν) όμως που εξαπέλυσαν οι Σοβιετικοί κατά της Ομάδας Στρατιών «Κέντρο», την οποία κατέστρεψαν ολοσχερώς, ανακτώντας όλα σχεδόν τα εδάφη που είχαν χάσει απ' το 1941 ως το φθινόπωρο. Μοιραία, η Ομάδα Στρατιών «Βόρεια Ουκρανία» αναγκάστηκε να υποχωρήσει για να αποφύγει την περικύκλωση και στην πορεία, ενώ βρισκόταν στην Τρανσυλβανία, μετονομάστηκε σε Ομάδα Στρατιών «Νότος» στις 23 Σεπτεμβρίου 1944.
Άι-άι
Ζωτικός χώρος
Ωστόσο, τα αρσενικά άι-άι τείνουν να μοιράζονται τα εδάφη τους με άλλα αρσενικά, σε μερικές περιπτώσεις ακόμη και τις ίδιες φωλιές για κούρνιασμα ενώ, μπορεί φαινομενικά να ανεχθεί ο ένας τον άλλον μέχρι να ακούσουν το χαρακτηριστικό κάλεσμα κάποιου θηλυκού που ψάχνει για σύντροφο. Συνήθως, επιμένουν να αναζητούν τροφή στη δική τους, «προσωπική» επικράτεια.
Οι ζωτικοί χώροι των θηλυκών, αντίθετα, δεν αλληλεπικαλύπτονται, αν και η επιφάνεια του ζωτικού χώρου ενός (1) αρσενικού συχνά περιλαμβάνει εκείνους αρκετών θηλυκών. Σε αριθμούς, το αρσενικά άι-άι ζουν σε μεγάλες εκτάσεις μέχρι 80 στρέμματα (320.000 m2), ενώ τα θηλυκά υπερασπίζονται εκτάσεις μέχρι 20 στρέμματα (81.000 m2). Επομένως, είναι δύσκολο για τα αρσενικά να διεκδικήσουν ένα (1) μοναδικό θηλυκό, λόγω του μεγάλου ζωτικού τους χώρου, γι’ αυτό εμφανίζεται πολυγαμία εξαιτίας αυτού του γεγονότος.
Ομάδα Στρατιών Νότος
Επιχείρηση Μπαγκρατιόν και τέλος του Πολέμου
Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που συστάθηκε η Ομάδα Στρατιών «Νότος». Ευρισκόμενη σε διαρκή υποχώρηση ενάντια σε υπέρτερες σοβιετικές δυνάμεις, ενσωματώθηκε στην κατ' όνομα μόνον Ομάδα Στρατιών «Όστμαρκ» στις 30 Απριλίου 1945 (την ημέρα της αυτοκτονίας του Χίτλερ), οκτώ μέρες πριν την άνευ όρων παράδοση της Γερμανίας στους Συμμάχους.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανικοί στρατιωτικοί σχηματισμοί του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Άι-άι
Ζευγάρωμα
Όπως συμβαίνει και με πολλούς άλλους προπιθήκους, τα θηλυκά άι-άι κυριαρχούν των αρσενικών. Δεν είναι τυπικά μονογαμικά ζώα και, συνήθως, έρχονται σε αντιπαραθέσεις κατά τη διεκδίκηση συντρόφων. Ειδικά, σε μερικές περιπτώσεις, τα αρσενικά αντιδρούν πολύ «δυναμικά» και μπορούν να απωθήσουν ομόφυλα άτομα μακριά από ένα θηλυκό, ακόμη και κατά τη διάρκεια του ζευγαρώματος. Όταν δεν υπάρχουν «αντιδικίες», το ζευγάρωμα μπορεί να διαρκέσει έως και μία (1) ώρα αλλά, όταν δεν συνευρίσκονται, αρσενικά και θηλυκά αλληλεπιδρούν μόνο περιστασιακά, συνήθως κατά την αναζήτηση τροφής.
Φωλιά
Η φωλιά έχει ωοειδές-σφαιρικό σχήμα και είναι κατασκευασμένη από φύλλα και κλαδιά, ψηλά (10-15 μ.) στον δασικό θόλο Φωλιές έχουν βρεθεί σε κοκοφοίνικες, γαριφαλόδενδρα, Intsia bijuga, Litchi chinensis, δέντρα μάνγκο (Mangifera spp. ) κ.ά. Μία (1) συγκεκριμένη φωλιά θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για αρκετές, συνεχόμενες ημέρες ή να μείνει ελεύθερη για αρκετές εβδομάδες. Διαφορετικά άτομα μπορούν να χρησιμοποιούν την ίδια φωλιά σε διαφορετικές ημέρες.
Γέννα
Τα λιγοστά δεδομένα από τις παρατηρήσεις του θηλαστικού σε άγρια κατάσταση δείχνουν ότι, το ζευγάρωμα και η αναπαραγωγή του δεν υπόκεινται στις εποχικές αλλαγές. Γεννιέται ένα (1) μόνο μικρό, μετά από περίοδο εγκυμοσύνης 158-172 ημερών, ενώ μέχρι την επόμενη εγκυμοσύνη μεσολαβούν 2-3 χρόνια. Το νεογέννητο ζυγίζει 90-140 γραμ. και φέρει τρίχωμα παρόμοιο με του ενηλίκου. Η ανάπτυξή του είναι αργή και απογαλακτίζεται στις 28 εβδομάδες, περίπου. Η σεξουαλική ωριμότητα επιτυγχάνεται στα 2,5 χρόνια, περίπου.
Η φόσα φαίνεται να αποτελεί τον, δυνητικά, πιο επικίνδυνο θηρευτή του είδους στο φυσικό του περιβάλλον.
Απειλές
Βασική απειλή για το είδος είναι οι διώξεις που υφίσταται επειδή εισβάλλει στις φυτείες (λ.χ. κοκκοφοινίκων), προκαλώντας την οργή των καλλιεργητών. Επίσης, το κυνήγι του ως τροφή (γνωστό μόνο από ορισμένα μέρη του Makira). Άλλη απειλή είναι η καταστροφή των οικοτόπων του σε όλο το φάσμα κατανομής του, με δέντρα όπως τα είδη Intsia bijuga και Canarium madagascariensis - βασική τροφή για τους πληθυσμούς του- να υλοτομούνται κατά προτίμηση, για την κατασκευή πλοίων, σπιτιών και φερέτρων. Υπάρχουν και λιγοστές αναφορές για παράνομη εμπόρευση κάποιων ατόμων.
Δεισιδαιμονίες
thumb|right|300px|Παρόλο που κινδυνεύει, το άι-άι πολλές φορές θανατώνεται επί τόπου από τους ιθαγενείς της Μαδαγασκάρης, επειδή θεωρείται προάγγελος «κακού» Όμως, όσο και αν φαίνεται περίεργο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το είδος είναι οι προλήψεις που υπάρχουν στις τοπικές κοινωνίες των ιθαγενών της Μαδαγασκάρης. Το άι-άι συχνά θεωρείται ως προάγγελος κακού και, πολλές φορές, θανατώνεται επί τόπου (on sight). Κάποιοι ιθαγενείς πιστεύουν ότι συμβολίζει τον θάνατο και, μάλιστα, αν κάποιο ζώο «δείξει» με το λεπτό 3ο δάκτυλο κάποιον άνθρωπο, προαναγγέλλει το τέλος του. Η εμφάνιση ενός άι-άι σε κάποιο χωριό προοιωνίζεται τον θάνατο ενός χωρικού και ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί αυτό είναι να το σκοτώσουν. Οι Sakalava ισχυρίζονται τα άι-άι τρυπώνουν στις καλύβες από τις αχυρένιες σκεπές και δολοφονούν τους κοιμώμενους ενοίκους, χρησιμοποιώντας το μεσαίο δάκτυλο τους για να τρυπήσουν την αορτή του θύματος.
Κατάσταση πληθυσμού
Το άι-άι θεωρήθηκε ότι είχε εξαφανιστεί το 1933, αλλά επανανακαλύφθηκε το 1957. Εννέα άτομα μεταφέρθηκαν στο Nosy Mangabe, ένα νησί κοντά στο Maroantsetra της Α. Μαδαγασκάρης, το 1966. Η πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι το άι-άι είναι πιο διαδεδομένο από ό, τι πιστευόταν παλαιότερα, αν και κατατάσσεται στα Κινδυνεύοντα Είδη. Περίπου 50 άτομα διατηρούνται σε ζωολογικές εγκαταστάσεις σε όλο τον κόσμο.
Μέτρα προστασίας
Το είδος περιλαμβάνεται στο Παράρτημα Ι της CITES. Έχει αναφερθεί ότι εμφανίζεται σε πολλές προστατευόμενες περιοχές της Μαδαγασκάρης, συμπεριλαμβανομένων και 13 Εθνικών Πάρκων (Andohahela, Andringitra, Mananara-Nord, Mantadia, Marojejy, Masoala, Midongy du Sud, Montagne d 'Ambre, Ranomafana, Sahamalaza-Iles Radama, Tsingy de Bemaraha, Tsingy de Namoroka, και Zahamena), επτά απόλυτα προστατευόμενων φυσικών περιοχών (Betampona, Tsaratanana, Makira, Farankaraina, Itampolo, Tsingy de Bemaraha, και Zahamena), και 13 ειδικών Καταφυγίων Άγριας Ζωής (Ambatovaky, Analamazaotra, Analamerana, Anjanaharibe-Sud, Ankarana, Bora, Forêt d 'Ambre, Kalambatritra, Manombo, Manongarivo, Marotandrano, Nosy Mangabe, και Pic d' Ivohibe). Ωστόσο, παρά την παρουσία τους σε πολλές προστατευόμενες περιοχές, αυτή συχνά βασίζεται τυπικά μόνο στις πινακίδες και στις σπάνιες εμφανίσεις, έτσι, υπάρχει μικρή γνώση του μεγέθους των πληθυσμών και της δυναμικής τους. Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για συστηματική απογραφή των πληθυσμών σε όλο το φάσμα κατανομής, με απώτερο στόχο την ανάπτυξη ενός σχεδίου δράσης για τη διατήρηση του είδους. Υπάρχει ένα πρόγραμμα αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία που αφορά πολλούς και διαφορετικούς επιστημονικούς φορείς. Ωστόσο, οι προσπάθειες δεν έχουν στεφθεί με επιτυχία, τουλάχιστον στο επίπεδο της δεύτερης γενιάς σε συνθήκες αιχμαλωσίας.
Σημειώσεις
i. Απαντά στη βιβλιογραφία και με την εναλλακτική λόγια ονομασία Νταουμπεντονία η μαδαγασκάριος.
ii. Οι νυχτερίδες -που χρησιμοποιούν την ίδια μέθοδο- αποτελούν τυπικό παράδειγμα μη-πρωτεύοντος θηλαστικού.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λεμούριοι Κατηγορία:Πανίδα της Μαδαγασκάρης
Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας
Ο Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας ή Ερρίκος του Μπόλινμπροουκ (Henry IV of England, 15 Απριλίου 1367 - 20 Μαρτίου 1413) από τον Οίκο του Λάνκαστερ, υπήρξε βασιλιάς της Αγγλίας και λόρδος της Ιρλανδίας (1399 - 1413), και διεκδικητής του θρόνου της Γαλλίας μέσω του παππού του Εδουάρδου Γ΄. Ο Ερρίκος Δ΄ ονομάστηκε Ερρίκος του Μπόλινμπροουκ επειδή γεννήθηκε στο Κάστρο του Μπόλινμπροουκ. Γιος του Ιωάννη της Γάνδης και της Λευκής του Λάνκαστερ, κόρης του Ερρίκου, Δούκα του Λάνκαστερ, επίσης από την οικογένεια των Πλανταγενετών. Ο Ερρίκος Δ΄ ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Αγγλίας από τη δυναστεία των Πλανταγενετών που η μητέρα του ήταν Αγγλίδα με μητρική γλώσσα τα αγγλικά, σε αντίθεση με τις μητέρες των προηγούμενων βασιλέων που είχαν μητρική γλώσσα τα γαλλικά.
Σχέσεις του Ερρίκου με τα ετεροθαλή αδέλφια του
Η μεγαλύτερη αδελφή του Φιλίππη του Λάνκαστερ παντρεύτηκε τον Ιωάννη Α΄ της Πορτογαλίας, και η δεύτερη αδελφή του Ελισάβετ Πλανταγενέτη του Έξετερ ήταν μητέρα του Τζον Χόλλαντ, 2ου Δούκα του Έξετερ. Η ετεροθαλής αδελφή του Αικατερίνη του Λάνκαστερ έγινε βασίλισσα της Καστίλης με το γάμο της με τον Ερρίκο Γ΄ της Καστίλης. Ο Ερρίκος είχε άλλα τέσσερα ετεροθαλή αδέλφια από την τρίτη σύζυγο (πρώην ερωμένη) του πατέρα του, Κάθριν Σουίνφορντ, που ονομάστηκαν "Μπώφορτ" λόγω του κάστρου που κατείχε ο πατέρας τους στην Καμπανία.
Οι σχέσεις του Ερρίκου Δ΄ με τη θετή του μητέρα Κάθριν Σουίνφορντ και τους Μπώφορτ δεν ήταν πάντοτε καλές, οι δε σχέσεις του με τον Χένρυ και τον Τόμας Μπώφορτ έγιναν μετά το 1406 προβληματικές. Ο γαμπρός του Ραλφ Νέβιλ, 1ος Κόμη του Ουέστμορλαντ, ένας από τους φανατικότερους οπαδούς του, εμπόδισε να δοθεί ως νύφη-δωρεά μία μαρκησία από τον εξάδελφό του Ριχάρδο Β΄ στον μεγαλύτερο ετεροθαλή αδελφό του Τζον Μπωφόρ. Ο Τόμας Σουίνφορντ, γιος της Αικατερίνης από τον πρώτο της γάμο με τον Σερ Χιου Σουίνφορντ, κοντόσταυλο στο Κάστρο του Πόντεφρακτ όπου πέθανε ο Ριχάρδος Β΄, ήταν επίσης αντίπαλός του. Η ετεροθαλής αδελφή του Τζόαν Μπώφορτ, Κόμησσα του Ουέστμορλαντ, ήταν γιαγιά των τελευταίων Πλανταγενετών βασιλέων Εδουάρδου Δ΄ και Ριχάρδου Γ΄. Η μικρότερη κόρη του Ραλφ Νέβιλ και της Τζόαν, Σέσιλυ Νέβιλ, Δούκισσα της Υόρκης, παντρεύτηκε τον Ριχάρδο της Υόρκης, και τα παιδιά τους ήταν ο Εδουάρδος Δ΄ της Αγγλίας και ο Ριχάρδος Γ΄ της Αγγλίας.
Σχέσεις του Ερρίκου με τον Ριχάρδο Β΄
Ο Ερρίκος Δ΄ είχε αμφίρροπες σχέσεις με τον πρώτο εξάδελφό του Ριχάρδο Β΄. Από τα παιδικά τους χρόνια ήταν στενοί φίλοι και έγιναν μαζί μέλη του Τάγματος της Περικνημίδας (1377), αλλά η σχέση τους χάλασε όταν ο Ερρίκος συμμετείχε στην "Επανάσταση των Λόρδων" εναντίον του Ριχάρδου (1387). Ο Ριχάρδος παρ' όλα αυτά όταν έγινε βασιλιάς δεν τον τιμώρησε όπως τους υπόλοιπους λόρδους τους οποίους εκτέλεσε ή έστειλε σε εξορία, αντίθετα έδωσε προαγωγή στον Ερρίκο από Κόμη του Ντέρμπυ σε Δούκα του Χέρφορντ. Το 1390 ο Ερρίκος συμμετείχε στην ανεπιτυχή εκστρατεία στην πρωτεύουσα της Λιθουανίας, Βίλνιους, με περίπου 300 Τεύτονες ιππότες, όπου συνέλαβε 300 Λιθουανούς ευγενείς και τους μετέφερε αιχμάλωτους στην Αγγλία. Νέα εκστρατεία στο Βίλνιους δυο χρόνια μετά (1392) κατέληξε σε αποτυχία. Το 1393 ο Ερρίκος ανέλαβε προσκύνημα στην Ιερουσαλήμ, όπου έκανε μεγάλες προσφορές στο Ναό του Παναγίου Τάφου και στο Όρος των Ελαιών. Αργότερα αποφάσισε να οργανώσει Σταυροφορία υπό την ηγεσία του, αλλά τελικώς πέθανε πριν πραγματοποιηθεί. Η σχέση του με τον βασιλιά Ριχάρδο γνώρισε νέα κρίση (1398) όταν ήρθε σε σύγκρουση με τον Τόμας ντε Μόουμπρεϋ, 1ο Δούκα του Νόρφοκ, και αποφάσισαν να λύσουν τις διαφορές τους με μονομαχία. Ο Ριχάρδος για να αποφύγει την αιματοχυσία αποφάσισε να εξορίσει και τους δυο, στέλνοντας τον Μόουμπρεϋ σε ισόβια εξορία και τον Ερρίκο σε δεκαετή (μετατράπηκε σε εξαετή) με τη σύμφωνη γνώμη του πατέρα του, Ιωάννη της Γάνδης.
Ακριτοχώρι Σερρών
Το Ακριτοχώρι, είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πετριτσίου, του δήμου Σιντικής, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Σερρών, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σερρών του νομού Σερρών, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονίας.
Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας
Ανατροπή του ξαδέλφου του Ριχάρδου Γ΄
thumb|right|250px|Ο Ερρίκος Δ΄ πλαισιωμένος από άρχοντες την εποχή που διεκδικούσε το θρόνο της Αγγλίας (1399) - έγγραφο της εποχής - [[Βρετανική Βιβλιοθήκη.]] Η κρίση στις σχέσεις του με τον βασιλιά ξεκίνησε με τον θάνατο του πατέρα του (1399), όταν ο Ριχάρδος έκανε κατάσχεση της περιουσίας του Ιωάννη της Γάνδης και απαγόρευσε στον γιο του Ερρίκο να την κληρονομήσει. Ο Ερρίκος εξοργισμένος συνάντησε τον εξόριστο Τόμας Αράντελ, Αρχιεπίσκοπο του Κάντερμπερυ, που συμμετείχε στην Επανάσταση των Λόρδων εναντίον του Ριχάρδου (1387), και αποφάσισαν να οργανώσουν σκληρή αντίσταση την εποχή που ο Βασιλιάς απουσίαζε σε εκστρατεία στην Ιρλανδία. Με σύμβουλο τον Αράντελ ο Ερρίκος κέρδιζε συνέχεια δυνάμεις με κατασχέσεις εδαφών και λεηλασίες, και σύντομα απέκτησε τόση δύναμη που ανέτρεψε και φυλάκισε τον Ριχάρδο Β΄΄, ο οποίος πέθανε στη φυλακή υπό περίεργες συνθήκες (πιθανότερα εκτελέστηκε). Ο Ερρίκος στέφθηκε νέος βασιλιάς ως Ερρίκος Δ΄ αγνοώντας τον επτάχρονο διάδοχο Έντμουντ Μόρτιμερ, 5ο Κόμη του Μαρς, γιο της Φιλίππα, 5ης Κόμησσας του Όλστερ. Η στέψη του (13 Οκτωβρίου 1399) ήταν η πρώτη στέψη Άγγλου βασιλιά από την εποχή της νορμανδικής κατάκτησης στην οποία το τελετουργικό έγινε στην αγγλική γλώσσα αντί της γαλλικής που χρησιμοποιούσαν οι προηγούμενοι βασιλείς.
Ακριτοχώρι Σερρών
Γεωγραφία
Το Ακριτοχώρι είναι χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Σερρών. Βρίσκεται στις νότιες υπώρειες της οροσειράς Κερκίνης και πολύ κοντά στη βόρεια όχθη του Στρυμόνα και της λίμνης Κερκίνης, στο τέλος του επαρχιακού δρόμου που οδηγεί βόρεια στα βουλγαρικά σύνορα και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 130. Απέχει 47 χλμ. περίπου ΒΔ. των Σερρών.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Ακριτοχωρίου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ημιορεινός οικισμός, με έκταση 28,567 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τον οικισμό Θρακικό.
Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας
Ανατροπή του ξαδέλφου του Ριχάρδου Γ΄
Το σώμα του Ριχάρδου Β΄ εξετέθη σε δημόσια θέα στον Παλαιό Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου για να δει ο αγγλικός λαός ότι ήταν νεκρός, και ετάφη προσωρινά στη Δομινικανή Μονή του Λάνγκλεϋ μέχρι να μεταφερθεί από τον Ερρίκο Ε΄ στο Αββαείο του Ουέστμινστερ στον τάφο που ο Ριχάρδος είχε διατάξει να κατασκευάσουν. Ο Ερρίκος πέρασε όλη τη βασιλεία του στην αντιμετώπιση εξεγέρσεων και δολοπλοκιών, ήρθε πολλές φορές σε σύγκρουση με το κοινοβούλιο ιδιαίτερα στα εκκλησιαστικά θέματα, ενώ με τη συμβουλή του Αράντελ πρότεινε στο κοινοβούλιο την καύση των αιρετικών (1401) για να αντιμετωπίσει το κίνημα των Λόλλαρντ, πρώιμο προτεσταντικό κίνημα. Το 1410 το κοινοβούλιο πρότεινε κατάσχεση της εκκλησιαστικής περιουσίας αλλά ο Ερρίκος Δ΄ αρνήθηκε να συγκρουστεί με την Εκκλησία επειδή τον βοήθησε να γίνει βασιλιάς.
Ακριτοχώρι Σερρών
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας
Εξεγέρσεις των βαρόνων
thumb|right|250px|Ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Δ΄ όπως απεικονίζεται σε μια επιστολή (1402) Οι εξεγέρσεις των βαρόνων συνεχίστηκαν την πρώτη δεκαετία του Ερρίκου Δ΄, με σημαντικότερες την επανάσταση του Όουεν Γκλύντουρ που ανακήρυξε τον εαυτό του Πρίγκηπα της Ουαλίας (1400), και την επανάσταση του Χένρυ Πέρσυ, 1ου Κόμη του Νορθάμπερλαντ. Ο Βασιλιάς τις υπέταξε χάρη στις ικανότητες και στην τεράστια στρατιωτική προσωπικότητα του γιου και διαδόχου του, Ερρίκου του Μόνμουθ. Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του οι εξεγέρσεις έγιναν πολύ πιο έντονες, ενώ σύμφωνα με μια πληροφορία τον τελευταίο χρόνο κυκλοφόρησε η φήμη ότι ο Ριχάρδος Β΄ βρισκόταν στην αυλή του Βασιλιά της Σκωτίας περιμένοντας από τους οπαδούς του να τον επαναφέρουν στο θρόνο του στο Λονδίνο. Η ψεύτικη φήμη κυκλοφόρησε από κάποιον απατεώνα, τον Σερ Ελάιας Λέβετ, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ήταν γαμπρός του βασιλιά Ριχάρδου και ότι διέθετε την κατάλληλη βοήθεια από τους Σκωτσέζους για να πετύχει η επανάσταση.
Ακριτοχώρι Σερρών
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1920 ως Δερβέντι και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Ράμνης του νομού Σερρών. Το 1927 μετονομάστηκε σε Ακριτοχώρι. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 ο οικισμός αποσπάστηκε από την κοινότητα Ακριτοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πετριτσίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Πετριτσίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Σιντικής.
Ερρίκος Δ΄ της Αγγλίας
Εξεγέρσεις των βαρόνων
Λίστα των επαναστάσεων εναντίον του Ερρίκου Δ΄:
Επίσκεψη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου
μικρογραφία|200εσ|Αργυρό 1/2 [[Γκρόατ (νόμισμα)|γκρόατ του Ερρίκου Δ΄. Επιγρ.: HENRIC[US] D[E]I GRA[TIA] REX ANGL[IE] Z FRANC[IE].]]
Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος ήταν ο μόνος Βυζαντινός αυτοκράτορας που επισκέφθηκε την Αγγλία προκειμένου να ζητήσει βοήθεια στον αγώνα του κατά των Οθωμανών. Ο Ερρίκος Δ΄ τον δέχθηκε με τιμές στα Ανάκτορα του Έλθαμ (Δεκέμβριος 1400 - Ιανουάριος 1401) και οργάνωσε αγώνα κονταρομαχίας προς τιμή του, ενώ του έδωσε και οικονομική υποστήριξη. Το 1406 Άγγλοι πειρατές συνέλαβαν τον μελλοντικό Ιάκωβο Α΄ της Σκωτίας, ο οποίος ήταν έτοιμος να δραπετεύσει για τη Γαλλία. Ο Ερρίκος Δ΄ τον κράτησε φυλακισμένο όλο το υπόλοιπο διάστημα που παρέμεινε βασιλιάς. Τελικά ο Ιάκωβος απελευθερώθηκε το 1424.
Σοβαρή ασθένεια τα τελευταία χρόνια της ζωής του
Τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του σημαδεύτηκαν από μια πολύ σοβαρή ασθένεια που του έφερε παραμόρφωση του δέρματος. Δεχόταν ασταμάτητες επιθέσεις της ασθένειας, όπως τον Ιούνιο του 1405, τον Απρίλιο του 1406, τον Ιούνιο του 1408, τον Δεκέμβριο του 1412 και το θανατηφόρο χτύπημα που ήρθε το Μάρτιο του 1413. Δεν έχει εξακριβωθεί η φύση της, και μερικοί το θεωρούν λέπρα, ενώ άλλοι ψωρίαση. Οι μεσαιωνικοί χρονικογράφοι λένε ότι η ασθένειά του ήταν θεία τιμωρία για την εκτέλεση του Ρίτσαρντ λε Σκρόουπ, Αρχιεπισκόπου της Υόρκης (Ιούνιος 1405), ύστερα από το γνωστό αποτυχημένο πραξικόπημα. Ο Άγγλος χρονικογράφος Ράφαελ Χόλινσεντ (περ.  1525 – 1580;) είχε προβλέψει ότι θα πέθαινε στην Ιερουσαλήμ και όλοι πίστευαν ότι θα πέθαινε στην Σταυροφορία, η προφητεία όμως επαληθεύτηκε με άλλο τρόπο. Πέθανε στην Αίθουσα της Ιερουσαλήμ του Αββαείου του Ουέστμινστερ στη διάρκεια συνεδρίασης του κοινοβουλίου.
Ταφή
Οι συσχετισμοί του Ερρίκου Δ΄ με τον Τόμας Μπέκετ φαίνονται από τα ομοιώματα που βρέθηκαν στον τάφο του, οι δε χρυσοί αετοί που απεικονίζονται στη στέψη του σχετίζονται με τον Τόμας Μπέκετ. Το σώμα του βασιλιά στην εκταφή του 1832 βρέθηκε καλά διατηρημένο σε τέτοιο βαθμό που οι ιστορικοί βεβαιώνουν ότι η προσωπογραφία του είναι ακριβής.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1380 τη Μαίρυ ντε Μπόουαν (1380), κόρη του Χάμφρεϋ ντε Μπόουαν, Κόμη του Χέρφορντ, και είχε τέκνα:
Η Μαρία απεβίωσε το 1394 και το 1403 ο Ερρίκος Δ΄ έκανε δεύτερο γάμο, με την Ιωάννα των Εβρέ, κόρη του Καρόλου Β΄ της Ναβάρρας. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Είχε ένα νόθο τέκνο από άγνωστη ερωμένη του:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Οίκος του Λάνκαστερ Κατηγορία:Δούκες του Λάνκαστερ Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Πρόσωπα του Εκατονταετούς Πολέμου Κατηγορία:Κόμητες του Λέστερ (1265)
Μάχη της Φαβεντίας
Η μάχη της Φαβεντίας πραγματοποιήθηκε το 542 μ.Χ. ανάμεσα στους Γότθους του Τωτίλα και τους Βυζαντινούς του Κωνστάντιου και του Αλέξανδρου στη Φαβεντία κατά τους πολέμους του Ιουστινιανού στη Δύση. Ο Τωτίλας μετά τη νίκη του στη Βερόνα, με 5.000 άνδρες νίκησε τους στρατηγούς Κωνστάντιο και Αλέξανδρο που διέθεταν 12.000 άνδρες στη Φαβεντία.
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μάχες γοτθικού στρατού Κατηγορία:Βυζαντινογοτθικοί πόλεμοι
Εθνικό Μέτωπο (Βρετανία)
Το Εθνικό Μέτωπο (αγγλικά: National Front ή NF) είναι βρετανικό φασιστικό κόμμα, με έντονα ρατσιστικό χαρακτήρα. Το πρόγραμμά του επικεντρώνεται στην αντίθεσή του προς την μετανάστευση και απαιτεί τον επαναπατρισμό όλων των εθνικών μειονοτήτων, έστω και αν τα μέλη τους έχουν γεννηθεί στην Βρετανία.
Το Εθνικό Μέτωπο δημιουργήθηκε το 1960, ύστερα από συγχώνευση της Ένωσης για τα Δικαιώματα των Λευκών και του Εθνικού Εργατικού Κόμματος. Τα πρώτα χρόνια ήταν απλά μια μικρή ομάδα με νεοναζιστική ιδεολογία. Στα μέσα και στα τέλη της δεκαετίας του 1970 πέτυχε κάποια ποσοστά στις εκλογές και αυξήθηκε ο αριθμός των μελών του. Σε μια προσπάθεια για πιο δυναμική παρουσία, ενέταξε μερικά μέλη της άκρας δεξιάς του Συντηρητικού Κόμματος και διεύρυνε την βάση του πέραν των σκληροπυρηνικών φασιστών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Εθνικιστικά κόμματα Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Φασισμός στο Ηνωμένο Βασίλειο
Ελληνική (εφημερίδα)
Η Ελληνική ήταν ημερήσια πρωινή εφημερίδα. Υπήρξε όργανο των βασιλοφρόνων. Ιδρύθηκε το 1925 από τον Π. Χατζηκωνσταντίνο με διευθυντές της τους Ν. Ευστρατίου και Ι. Αλεξάνδρου. Το 1934 σταμάτησε οριστικά η έκδοσή της.
Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Φιλομοναρχισμός στην Ελλάδα
Πιτ Σάμπρας
thumb|right|150px|Ο Πιτ Σάμπρας Ο Πιτ Σάμπρας (Petros "Pete" Sampras, γεννήθηκε 12 Αυγούστου 1971) είναι Ελληνοαμερικανός αντισφαιριστής, ένας από τους καλύτερους της ιστορίας της αντισφαίρισης.
Είναι παντρεμένος από το 2000 με την Μπρίτζετ Ουίλσον και έχει δύο γιους.
Βασίλης Ανδρεόπουλος
Ο Βασίλης Ανδρεόπουλος (Πλάτανος Ακράτας Αχαΐας, 15 Φεβρουαρίου 1923 -  Αθήνα, 16 Αυγούστου 2011 ) ήταν Έλληνας ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας, στιχουργός και αντιστασιακός.
Βιογραφία
Κατά τη διάρκεια της κατοχής ανέπτυξε αντιστασιακή δράση, συνελήφθη από τους Ιταλούς και φυλακίστηκε. Πολύπλευρη καλλιτεχνική προσωπικότητα, διακρίθηκε σε πολλά θεατρικά είδη ενώ ίδρυσε ο ίδιος διαφόρους θιάσους. Έλαβε επίσης μέρος σε αρκετές ταινίες του κινηματογράφου, σε διάφορες τηλεοπτικές σειρές αλλά και σε ραδιοφωνικές παραγωγές.
Θεατρικές παραστάσεις
Συμπληρωματικός πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Β. Ανδρεόπουλος, ως ηθοποιός
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Ρουμελί Ρεθύμνου
Η Ρουμελή  ή το Ρουμελί είναι χωριό και έδρα ομώνυμης κοινότητας του Δήμου Μυλοποτάμου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Βρίσκεται σε υψόμετρο 60 μ. και η απόστασή του από το Ρέθυμνο είναι 23 χλμ.
Βασίλης Ανδρεόπουλος
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Μέλη της ΕΠΟΝ Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Ρουμελί Ρεθύμνου
Ονομασία
Μια από τις εκδοχές για την προέλευση της ονομασίας του χωριού, κάνει λόγο για το μέλι (ότι έρρεε μέλι) εξ ου και το όνομα Ρου(ς) + Μέλι.
Δείτε επίσης
Δείτε Κοινότητα Ρουμελής
Μάχη των Βουσταγαλλώρων
Η μάχη των Βουσταγαλλώρων (Λατινικά: Busta Gallorum) ή μάχη των Ταγινών πραγματοποιήθηκε την 1η Ιουλίου του 552 ανάμεσα στους Βυζαντινούς υπό τον στρατηγό Ναρσή και τους Οστρογότθους υπό τον βασιλιά Τωτίλα, κοντά στο χωριό Ταγίνες (Λατινικά: Taginae ή Tadinae), κατά τους πολέμους του αυτοκράτορα Ιουστινιανού στη Δύση. Νικητής αυτής της αποφασιστικής μάχης ήταν ο Ναρσής.
Προοίμιο
Ο αυτοκράτορας Ιουστιανιανός θέλησε να ανακαταλάβει το δυτικό μέρος της αυτοκρατορίας. Για αυτό έστειλε το στρατηγό Βελισάριο. Στην αρχή αυτός διέλυσε την αυτοκρατορία των Βανδάλων και στη συνέχεια κατευθύνθηκε στην Ιταλία όπου κατέλαβε το 536 τη Ρώμη. Στην Ιταλία κοντά στον Βελισάριο βρισκόταν κι ο ευνούχος Ναρσής, ο οποίος ανέφερε τις κινήσεις του Βελισάριου στον Ιουστινιανό. Τελικά ο μεγάλος στρατηγός του Ιουστινιανού έδιωξε τον Ναρσή. Όμως και ο ίδιος ο Βελισάριος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Στο διάστημα της απουσίας του Βελισάριου, στις τάξεις των Γότθων αναδείχθηκε ο Τωτίλας. Ο Τωτίλας συσπείρωσε τους Γότθους αλλά και τους Ιταλούς κατά των Βυζαντινών. Μάλιστα με 12.000 άνδρες νίκησε στη Βερόνα τον βυζαντινό στρατό, ενώ το 542 νίκησε στη μάχη της Φαβεντίας και πάλι τους Βυζαντινούς. Τον ίδιο χρόνο κατανίκησε βόρεια της Φλωρεντίας τον βυζαντινό διοικητή της Ιταλίας, τον Ιωάννη. Το 544 ο Βελισάριος ξαναγύρισε στην Ιταλία κι ο Τωτίλας επιτέθηκε κατά της Ρώμης. Ο Γότθος αρχηγός τελικά την κατέλαβε το 546. Ο Βελισάριος τότε κατέλαβε το Οτράντο και νίκησε απόσπασμα Γότθων στο Πέζαρο. Το 548 ανάκτησε τη Ρώμη (η οποία ξανάπεσε δύο χρόνια αργότερα στους Γότθους). Το 549 ζήτησε από τον Ιουστινιανό ενισχύσεις ή την αντικατάστασή του. Ο αυτοκράτορας επέλεξε τη δεύτερη λύση και βρήκε αντικαταστάτη στο πρόσωπο του Ναρσή.
Η μάχη
Ο Τωτίλας, επειδή ήταν απασχολημένος στη Νότια Ιταλία, έστειλε το στρατηγό Τεΐα να κόψει τις γέφυρες στην Ιταλία για να μην περάσει ο Ναρσής. Ο τελευταίος όμως κατασκεύασε γέφυρες από σχεδίες και κατάφερε να φτάσει το 552 μ.Χ. στις Ταγίνες, οι οποίες λέγονταν Μπούστα Γκαλόρουμ, δηλαδή "Νεκρικές Πυρές των Γαλατών", λόγω της νίκης των Ρωμαίων επί των Γαλατών πιο παλιά σε αυτήν την περιοχή. Ο Ναρσής είχε παρατάξει 6.000 Λομβαρδούς στο κέντρο με αρχηγό τον Οδουίνο. Άκόμη είχε παρατάξει 4.000 Έρουλους και Γέπιδες επίσης στο κέντρο, υπό τους Φιλεμούθο κι Αρούθο. Στα άκρα παρέταξε το ιππικό, στα δεξιά 3.000 ιππείς υπό το Βαλεριανό και 2.500 ιππείς στα αριστερά με αρχηγό τον ίδιο. Ακόμη σε κάθε άκρο έβαλε 4.000 τοξότες και πίσω από το αριστερό 1.500 ιππείς.
Ο Τωτίλας πρότεινε στον Ναρσή. Ο Βυζαντινός στρατηγός όμως κατάλαβε ότι ήταν τέχνασμα του Τωτίλα κι ετοιμάστηκε για μάχη. Στην αρχή ο Γότθος στρατηγός ήθελε να καταλάβει ένα λόφο κοντά στο στρατό του Ναρσή, αλλά δεν τα κατάφερε. Ύστερα έστειλε ένα στρατιώτη που τον υπηρετούσε, τον Κόκκα, να μονομαχήσει με έναν άλλο στρατιώτη του Ναρσή. Ο τελευταίος έστειλε τον Αρμένιο Ανζάλα, ο οποίος φόνευσε τον Κόκκα. Στη συνέχεια ήρθαν ενισχύσεις 2.000 ανδρών από τον Τεΐα και ο στρατός του Τωτίλα αυξήθηκε σε 18.000 άνδρες. Οι Γότθοι αναθάρρησαν κι άρχισε μάχη. Το γοτθικό ιππικό επιτέθηκε αλλά οι τοξότες των Βυζαντινών, σχηματίζοντας ημισέληνο, έριχναν κατά του αντίπαλου ιππικού, το οποίο άρχισε να υποχωρεί. Εκμεταλλευόμενο αυτό το γεγονός το βυζαντινό πεζικό επιτέθηκε και το βυζαντινό ιππικό πλευροκόπησε τη γοτθική παράταξη. Έτσι οι Γότθοι ηττήθηκαν.
Μετά τη μάχη
Μετά τη μάχη οι Γότθοι μετρούσαν νεκρούς της τάξης των 6.000 με 7.000 ανδρών και ο Τωτίλας είχε τραυματιστεί. Λίγο αργότερα πέθανε και οι Γότθοι εξέλεξαν καινούριο αρχηγό τους τον στρατηγό του Τωτίλα, τον Τεΐα. Ο τελευταίος ηττήθηκε στη μάχη του όρους Λακτάριους και οι Γότθοι εξαφανίστηκαν για πάντα ως πολιτική δύναμη στην Ιταλία. Στη συνέχεια, ο Ναρσής στράφηκε κατά των Φράγκων και των Αλαμανών που είχαν επιδράμει στην Ιταλία, και τους έδιωξε πέρα από τις Άλπεις, στη μάχη της Κάπουας στην κοιλάδα του ποταμού Κασιλίνου (σημ. Σάρνο).
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Μάχες γοτθικού στρατού Κατηγορία:Βυζαντινογοτθικοί πόλεμοι
Ναός της Αρτέμιδος (Έφεσος)
Ιστορικά στοιχεία
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι χρειάστηκαν 120 χρόνια για να αποπερατωθεί ενώ είχε αρχικά ξεκινήσει από τον βασιλιά της Λυδίας, Κροίσο. Η λατρεία της θεάς στην πόλη, ξεκίνησε από τις Αφρικανές Αμαζόνες, πιθανά την Σμύρνα ή Μυρίνα, όταν κατέλαβαν την Έφεσο και έστησαν εκεί το πρώτο ξόανο και έκαναν θυσίες και χορούς. Ο Παυσανίας λέει πως η λατρεία της Εφεσίας Αρτέμιδος ιδρύθηκε από αυτόχθονες Μικρασιάτες, τον Κόρησο και τον γιο του τοπικού ποταμού Καΰστρου, τον Έφεσο, πριν τις Αμαζόνες, και φυσικά πολύ πριν την έλευση των Ιώνων. Σήμερα τα απομεινάρια δεν θυμίζουν σε τίποτα τον μεγαλοπρεπή ναό που υπήρχε.εναλλ.=|αριστερά|μικρογραφία|491x491εσ|Η Εφέσια [[Άρτεμις: Χαρακτικό του 18ου αιώνα ενός ρωμαϊκού γλυπτού, αντιγράφου από ελληνικό πρωτότυπο]]
Όπως αναφέρει και ο Αντίπατρος ο Σιδώνιος, ο οποίος θεωρείται ο εμπνευστής της λίστας με τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου, το μεγαλείο του ναού της Αρτέμιδος υπερβαίνει κάθε άλλο από τα υπόλοιπα μνημεία.
Καλλίμαχος, * Ὕμνοι (3.237-3.250)
Πλούταρχος - Ἀλέξανδρος (3.5 -3. 6)μικρογραφία|403x403εσ
. ''
Ο Στράβων αναφέρει ότι, το 356 π.Χ., τον ναό πυρπόλησε ο άγνωστος κατά τα άλλα Ηρόστρατος από την Έφεσο, για να απαθανατιστεί, όπως είπε, το όνομα του. Μόνο με τη βοήθεια άλλων πόλεων οι Εφέσιοι άρχισαν να χτίζουν έναν νέο ναό.
Στράβων, ‘’Γεωγραφικά, ΙΔ΄.1.22’’
Τοποθέτηση
Η Έφεσος βρίσκεται 50 χιλιόμετρα νοτίως της Σμύρνης. Ο Αντίπατρος το διάλεξε όπως και τα άλλα θαύματα του αρχαίου κόσμου γιατί ήταν μέρος του μεγαλείου των Αρχαίων Ελλήνων και της Ελληνιστικής περιόδου, αλλά και κομμάτι της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Ζιγκί Μπαντιμπανγκά
Καριέρα
Στις 20 Απριλίου 2010, ο Μπαντιμπανγκά πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα. Αντικατέστησε τον Τομά Σατέλ στη διάρκεια αναμέτρησης απέναντι στη Ζούλτε Βάρεγκεμ.
Στη διάρκεια μιας αναμέτρησης προς τα τέλη της σεζόν, απέναντι στην ΚΦ Κόρτραϊκ, αντικατέστησε για ακόμη μια φορά τον Τομά Σατέλ στο 74ο λεπτό της συγκεκριμένης αναμέτρησης. Στο 83ο λεπτό της ίδιας αυτής αναμέτρησης, δέχτηκε την πρώτη του κίτρινη κάρτα στην καριέρα του για ένα φάουλ πάνω στον Λοράν Σιμάν. Λίγα λεπτά αργότερα, ο Μπαντιμπανγκά πέτυχε το πρώτο τέρμα της καριέρας του, προτού αποβληθεί δεχόμενος μια δεύτερη κίτρινη κάρτα.
Την επόμενη σεζόν, ο Ζιγκί είχε μικρό χρόνο συμμετοχής και στη διάρκεια της συμμετοχής του στην αναμέτρηση απέναντι στην Σπορτίνγκ Σαρλερουά, δεν έπεισε με την απόδοσή του και αντικαταστάθηκε στην ανάπαυλα του ημιχρόνου. Ωστόσο, στις 20 Μαρτίου 2011, στη διάρκεια της τελευταίας αναμέτρησης της κανονικής σεζόν απέναντι στην ΚΑΑ Γάνδη, είχε πολύ καλή απόδοση, δίνοντας, μάλιστα, μια ασίστ στον Ρομελού Λουκακού.
Στις 11 Μαΐου 2011, αγωνιζόμενος ως βασικός απέναντι στην ΚΑΑ Γάνδη, στα πλαίσια της 8ης αγωνιστικής των πλέι-οφ του βελγικού πρωταθλήματος, ο Ζιγκί πέτυχε ένα τέρμα, ενώ έδωσε μια ασίστ εκ νέου στον Ρομελού Λουκακού.
Στις 2 Ιανουαρίου 2012, παραχωρήθηκε ως δανεικός για διάστημα 6 μηνών στην Ντε Χράαφσχαπ. Για την πρώτη του συμμετοχή με τη νέα του ομάδα, βαθμολογήθηκε ως ο καλύτερος παίκτης για την ομάδα του, παρά το γεγονός ότι είχε ηττηθεί με σκορ 0-2, καταφέρνοντας σε σύντομο διάστημα να γίνει αγαπητός στο φίλαθλο κοινό του Ντοέτινχαϊμ.
Στις 18 Ιουλίου 2013, ο Εργοτέλης ανακοίνωσε την απόκτηση του Μπαντιμπανγκά με ελεύθερη μεταγραφή, με τον παίκτη να βάζει την υπογραφή του σε συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας. Την ίδια στιγμή, δημοσιογράφοι από το Βέλγιο ανέφεραν ότι ο παίκτης είχε, στην ουσία, αποκτηθεί από τον Ολυμπιακό, ο οποίος είχε δείξει ενδιαφέρον για την απόκτησή του για κάποιο διάστημα, και ότι ο παίκτης είχε παραχωρηθεί, εμμέσως, για μια χρονιά ως δανεικός στην ομάδα του Εργοτέλη, κάτι που πηγάζει και από τη χρονική διάρκεια του συμβολαίου που υπέγραψε με την ομάδα της Κρήτης. Τον Ιούνιο του 2014 υπέργραψε στον Αστέρα Τρίπολης.
Εξωτερικός Σύνδεσμος
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντε Χράαφσχαπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Σαρλερουά Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εργοτέλη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έρεντιβιζι
Αντίπατρος ο Σιδώνιος
Είναι γνωστός για τον κατάλογο που συνέταξε για τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Μάλιστα λέγεται ότι τα επισκέφτηκε όλα για να διαπιστώσει ιδίοις όμμασι αν άξιζε να συμπεριληφθούν στον κατάλογό του. Από σωζόμενα γραπτά που υπάρχουν φαίνεται να μαγεύτηκε από την μεγαλοπρέπεια του Ναού της Αρτέμιδος στην Έφεσο όπου και το παρομοίασε με τον Όλυμπο.
Πιθανολογείται ότι ο ίδιος μαζί με τον μαθηματικό και αρχιτέκτονα Φίλωνα τον Βυζαντινό (γεννημένο το 280 π.Χ. περίπου) ήταν παρατηρητές των επτά θαυμάτων.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ελεγειακοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες επιγραμματοποιοί Κατηγορία:Στέφανος του Μελεάγρου Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη Κατηγορία:Μούσα Παιδική
Μήνιγγες
Το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ) για να προστατεύεται περιβάλλεται από τρία αλληλοδιάδοχα μεμβρανώδη περιβλήματα που λέγονται μήνιγγες του εγκεφάλου. Αυτές από μέσα προς τα έξω είναι η χοριοειδής, η αραχνοειδής και η σκληρή. Η προσβολή των μηνίγγων από μικροοργανισμούς (ιούς,βακτηρίδια κτλ) προκαλεί την μηνιγγίτιδα.
Αραχνοειδής μήνιγγα
Η αραχνοειδής μήνιγγα περιβάλλει τον εγκέφαλο, αμέσως προς τα έξω από τη χοριοειδή μήνιγγα, χωρίς να παρακολουθεί τις αναγλυφές (έλικες και αύλακες) του εγκεφάλου. Έτσι ανάμεσα στη χοριοειδή και την αραχνοειδή μήνιγγα σχηματίζεται σχισμοειδής χώρος, που λέγεται υπαραχνοειδής χώρος. Ο χώρος αυτός περιέχει εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό στον υπαραχνοειδή χώρο προέρχεται από τις κοιλίες του εγκεφάλου μέσω των τμημάτων της οροφής της 4ης κοιλίας. Έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο εγκέφαλος περιβαλλόμενος από εγκεφαλονωτιαίο υγρό προστατεύεται από αυτό (γιατί στα υγρά δεν είναι συμπιεστά) από διαταραχές που θα μπορούσε να πάθει ο εγκέφαλος στις απότομες μεταβολές της κινήσεως του κεφαλιού. Σε ορισμένα σημεία ο υπαραχνοειδής χώρος διευρύνεται και περιβάλλει τις λεγόμενες δεξαμενές. Οι δεξαμενές αποτελούν ανατομικούς χώρους συγκέντρωσης του ΕΝΥ και βρίσκονται κυρίως παρεγκεφαλιδικά με μεγαλύτερη την Παρεγκεφαλιονωτιαία δεξαμενή.
Σκληρή μήνιγγα
Η σκληρή μήνιγγα βρίσκεται προς το έξω μέρος της αραχνοειδούς και σε απόλυτη επαφή με την εσωτερική επιφάνεια του κρανίου. Η σκληρή μήνιγγα αποτελείται από δύο πέταλα (μεμβράνες) που συμφύονται μεταξύ τους πλήν των φλεβώδων χώρων όπου αφορίζονται για να περιβάλλουν φλέβες του εγκεφάλου για την παροχέτευση του εγκεφαλικού αίματος. Ο χώρος κάτω από την σκληρή μήνιγγα έως την επόμενη μήνιιγα την αραχνοειδή ονομάζεται υποσκληρίδιος. Πήρε το ονομά της επειδή είναι η πιο σκληρή.
Σε ορισμένες περιοχές της σκληρής μήνιγγας σχηματίζονται σωληνωτές διαμορφώσεις που λέγονται φλεβώδεις κόλποι της σκληρής μήνιγγας. Με τους φλεβώδεις κόλπους που επικοινωνούν μεταξύ τους και που δια του σιγμοειδούς κόλπου καταλήγουν στην έσω σφαγίτιδα φλέβα γίνεται η αποχέτευση του φλεβικού αίματος του εγκεφάλου. Τέλος, μεταξύ της σκληρής και της αραχνοειδούς μήνιγγας δημιουργείται άλλος σχισμοειδής χώρος που καλείται υποσκληρίδειος και περιέχει λίγο λεμφικό υγρό. Η σκληρή μήνιγγα προβάλλει εντός της κρανιακής κοιλότητας σε δύο σημεία, μία στο δρέπανο του εγκεφάλου και μία στο σκηνίδιο της παρεγκεφαλίδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγκέφαλος Κατηγορία:Ανθρώπινη κεφαλή και λαιμός
Τεραβάντα
Τεραβάντα ονομάζεται ένας από τους δύο κλάδους του Βουδισμού. Είναι η επικρατούσα θρησκεία στη Σρι Λάνκα και στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, τη Μιανμάρ, την Καμπότζη, το Λάος και την Ταϊλάνδη. Επειδή επικρατεί περισσότερο στο νότο ονομάζεται και Νότιος Βουδισμός. Έχει 100.000.000 πιστούς και οι διδασκαλίες του εμπεριέχονται στο κυριότερο τμήμα του που είναι ο Κανόνας Πάλι.
Ο Βουδισμός Τεραβάντα που κυριολεκτικά σημαίνει «Η διδασκαλία των Σοφών» ή «Δόγμα των Αρχαίων» είναι ένα αρχαίο παρακλάδι του Βουδισμού Χιναγιάνα. Είναι πιο κοντά στον πρώιμο βουδισμό από τα άλλα υπάρχοντα παρακλάδια. Είναι γραμμένο στην κλασική ινδική γλώσσα Πάλι. Ο αριθμός των πιστών του βουδισμού Τεραβάντα είναι πάνω από 100 εκατομμύρια. Έχει πιστούς σε όλο τον κόσμο, αλλά πιο ευρέως διαδεδομένος βουδισμός αυτής της σχολής βρίσκεται με περισσότερους συγκεντρωμένους πιστούς στη νότια και νοτιοανατολική Ασία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουδισμός
Mammalian Species
Το Mammalian Species (μεταφράζεται ως Είδη Θηλαστικών) είναι ακαδημαϊκό περιοδικό που εκδίδεται από την Αμερικανική Εταιρεία Ειδικών σε θέματα Θηλαστικών. Κάθε χρόνο το περιοδικό δημοσιεύει περιγραφές για 25-35 είδη θηλαστικών. Τα άρθρα συνοψίζουν την τρέχουσα βιβλιογραφία για κάθε θηλαστικό. Περιγράφονται ακόμα η συστηματική, η γενετική, η ιστορία απολιθωμάτων, η κατανομή, η ανατομία, η φυσιολογία, η συμπεριφορά, η οικολογία και η κατάσταση φυσικής προστασίας. Το περιοδικό εκδίδεται από το 1969. Έχουν καλυφθεί πάνω από 800 είδη θηλαστικών ενώ 750 από αυτές τις περιγραφές είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά Κατηγορία:Περιοδικά με τόπο έκδοσης τις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Περιοδικά στην αγγλική γλώσσα
Φίλιπ Κάρτερετ
Ο Φίλιπ Κάρτερετ (Philip Carteret, 22 Ιανουαρίου 1733 – 21 Ιουλίου 1796) ήταν Άγγλος θαλασσοπόρος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρτερετ Καρτερετ
RBMK
Το RBMK (Ρώσικα: Реактор Большой Мощности Канальный Reaktor Bolshoy Moshchnosti Kanalnyy,"High Power Channel-type Reactor") είναι μια κατηγορία αντιδραστήρα πυρηνικής ενέργειας και έχει σχεδιαστεί και κατασκευαστεί από τη Σοβιετική Ένωση.
Το RBMK είναι ένας πρώτος αντιδραστήρας δεύτερης γενιάς και ο παλαιότερος σχεδιασμός του εμπορικού αντιδραστήρα εξακολουθεί να είναι σε ευρεία λειτουργία. Ορισμένες πτυχές του σχεδιασμού του αντιδραστήρα RBMK, όπως η ενεργή απομάκρυνση της θερμότητας αποσύνθεσης, οι θετικές ιδιότητες του κενού συντελεστή, οι ράβδοι ελέγχου με άκρη γραφίτη και η αστάθεια σε χαμηλά επίπεδα ισχύος, συνέβαλαν στην καταστροφή του Τσέρνομπιλ το 1986, όπου ένα RBMK 1000 παρουσίασε κατακρήμνιση κατά τη διάρκεια μιας λανθασμένης δοκιμής, και η ραδιενέργεια απελευθερώθηκε σε ένα μεγάλο τμήμα της Ευρώπης. Αυτή η καταστροφή προκάλεσε παγκόσμιες εκκλήσεις για την πλήρη παύση λειτουργίας των αντιδραστήρων. Ωστόσο, εξακολουθεί να υπάρχει σημαντική εξάρτηση από τις εγκαταστάσεις RBMK για παραγωγή ενέργειας στη Ρωσία. Οι ατέλειες στο σχεδιασμό αντιδραστήρων RBMK-1000 εξαλείφθηκαν σύντομα μετά το ατύχημα του Τσερνομπίλ και από τότε δώδεκα αντιδραστήρες λειτουργούσαν χωρίς σοβαρά περιστατικά για πάνω από είκοσι χρόνια [2]. Ενώ εννέα μπλοκ RBMK υπό κατασκευή ακυρώθηκαν μετά την καταστροφή του Τσέρνομπιλ, και το τελευταίο από τα τρία υπόλοιπα μπλοκ RBMK στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνόμπιλ τερματίστηκε τελικά το 2000, από τον Δεκέμβριο του 2017 υπήρχαν ακόμη 11 αντιδραστήρες RBMK και τέσσερις μικροί αντιδραστήρες ελαφρού ύδατος επιβραδυνόμενους με γραφίτη EGP-6, οι οποίοι λειτουργούσαν στη Ρωσία [1], αν και όλοι τους είχαν μετεξοπλιστεί με έναν αριθμό αναβαθμίσεων ασφαλείας.
Η μόνη διαφορά μεταξύ των αντιδραστήρων RBMK-1000 και RBMK-1500 είναι ότι ο RBMK-1500 ψύχεται με λιγότερα ύδατα και έτσι περισσότερο νερό μετατρέπεται σε ατμό. Χρησιμοποιεί επίσης λιγότερο ουράνιο. Οι μόνοι αντιδραστήρες αυτού του τύπου και η ισχύς εξόδου είναι εκείνοι στο πυρηνικό εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας Ιγκναλίνα. Το RBMKP-2400 είναι ορθογώνιο αντί για κυλινδρικό και προοριζόταν να κατασκευάζεται σε τμήματα σε εργοστάσιο για συναρμολόγηση επί τόπου. Σχεδιάστηκε έτσι ώστε να έχει ισχύ εξόδου 2400 MWe. Δεν κατασκευάστηκε κανένας αντιδραστήρας με αυτή την ισχύ εξόδου, ενώ ο ισχυρότερος από σήμερα είναι από το 2018 ο EPR 1750 MWe.
__ΜΕΠΠ__
Κατηγορία:Πυρηνικοί αντιδραστήρες Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στη Σοβιετική Ένωση Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στη Ρωσία
Μπικάνερ
thumb|right|300px|Το κάστρο Τζουναγάρθ (1588) στο κέντρο του Μπικάνερ. thumb|right|180px|Τζαϊνιστικός ναός Μπχαντασάρ - 15ου αιώνα. Η πόλη Μπικάνερ (Χίντι: बीकानेर Ούρντου بِيكانير, ) βρίσκεται στο κρατίδιο του Ράτζασταν στην βόρεια Ινδία. Βρίσκεται 300 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης Τζαϊπούρ η οποία είναι η πρωτεύουσα του Ράτζασταν. Το Μπικάνερ είναι διοικητικό κέντρο της ομώνυμης περιοχής και στο παρελθόν ήταν η πρωτεύουσα του ομώνυμου πριγκιπάτου. Σήμερα είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη του Ρατζαστάν με πληθυσμό 529.007 κατοίκους. Η πόλη βρίσκεται στο βορειοανατολικό όριο της ερήμου Ταρ.
Ιστορία
Η πόλη ιδρύθηκε από τον Ράο Μπίκα (ο Ράο Μπίκα ήταν στρατηγός στο στρατό του Μουγκάλ κατακτητή Ακμπάρ ) το 1488. Ο Ράο Μπίκα ήταν δεύτερος υιός του Ράο Τζόντχα, ιδρυτή της πόλης Τζοντχπούρ στο Ράτζασταν. Ο Ράο Μπίκα είχε κακές σχέσεις με τον πατέρα και τους αδελφούς το οποίο οδήγησε σε πολέμους μέχρι το 19ο αιώνα. Κατά την αυτοκρατορία των Μουγκάλ η πόλη ήταν σημαντική γιατί βρισκόταν πάνω στο εμπορικό δρόμο με κατεύθυνση το Αφγανιστάν. Το 1886 ήταν η πρώτη πόλη στην έρημο όπου εγκαταστάθηκε δίκτυο ηλεκτρισμού. Η ιδρυτής της σύγχρονης πόλης είναι ο Μαχαραγιάς Ντουνγκάρ Σινγχ (βασίλεψε 1872-87) ο οποίος εκσυγχρόνισε την πόλη με νέα νοσοκομεία, σχολεία και αστυνομία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ινδίας Κατηγορία:Ρατζαστάν
Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1990-91
Η Α΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1990-91 ήταν η 52η έκδοση της Α΄ κατηγορίας ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Απόλλων για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ομάδων Ευρώπης 1991-92. Επιπλέον, η ομάδα που τερμάτισε στη δεύτερη θέση εξασφάλιζε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ 1991-1992.