cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όσκαρ Μίγκες
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1950 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1954 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κόπα Αμέρικα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλουμπ Ατλέτικο Πενιαρόλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Ουρουγουάης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπόρτινγκ Κριστάλ Κατηγορία:Ουρουγουανοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Αλβίζε Πιζάνι
Ο Αλβίζε Πιζάνι (Ιταλικά : Alvise Pisani, Βενετία, 1 Ιανουαρίου 1664 - Βενετία, 17 Ιουνίου 1741) ήταν ο 114ος Δόγης της Βενετίας (17 Ιανουαρίου 1735 - 17 Ιουνίου 1741). Είχε μακρόχρονη διπλωματική σταδιοδρομία πριν την εκλογή του στη θέση του δόγη για λογαριασμό της Δημοκρατίας της Βενετίας, διορίστηκε πρέσβης στη Γαλλία, την Ισπανία και την Αυστρία και ήταν σύμβουλος σε πολλούς από τους προκατόχους του. Διαδέχθηκε στη θέση του δόγη τον Κάρλο Ρουτζίνι, η δόγισσα του ήταν η Έλενα Μπαντοέρο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Πάνδροσο Σάμου
Το Πάνδροσο είναι ορεινό χωριό της Σάμου, χτισμένο σε υψόμετρο 630 μέτρων στις πλαγιές του όρους Καρβούνης. Αποτελεί το ορεινότερο χωριό της Σάμου. Το Πάνδροσο βρίσκεται στο κέντρο σχεδόν του νησιού. Συνδέεται οδικώς με το χωριό Πύργος. Ο πληθυσμός του σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 110 κάτοικοι. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σάμου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
631
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 631 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ιωάννης Οικολαμπάδιος
thumb|right|Γιοχάννες Οικολαμπάντιους Ο Ιωάννης Οικολαμπάδιος (Johannes Oecolampadius, 1482 – 24 Νοεμβρίου 1531) ήταν Γερμανός θρησκευτικός μεταρρυθμιστής.
Βιογραφία
Το πραγματικό του όνομα ήταν Χούσγκεν (Hussgen) ή Χόισγκεν (Heussgen), το άλλαξε όμως σε Χάουσ-σαϊν (Hausschein) και μετά στο ελληνικό Οικολαμπάδιος. Ήταν καθηγητής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας. Υπήρξε σύντροφος του Ζβίγγλιου, όμως διαφώνησε με τις απόψεις των Αναβαπτιστών. Ήταν βοηθός του Έρασμου στη διόρθωση του ελληνικού κειμένου κατά την προετοιμασία της έκδοσης της Καινής Διαθήκης (1516).
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί μεταρρυθμιστές Κατηγορία:Προτεστάντες θεολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί θεολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης
Βλάντας Μπουτένας
Βιογραφία
Ο Μπουτένας αποχώρησε από την Κεντρική Επιτροπή το 1988 και έγινε ο συντάκτης της "Valstiečių laikraštis" (Εφημερίδα του Χωρικού), όπου και εργάστηκε μέχρι την ιδιωτικοποίησή της το 1992.
Ο Μπουτένας εντάχθηκε στις τάξεις του Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος της Λιθουανίας μετά την ανεξαρτησία. Στις εκλογές του 1992, εκπροσώπησε το κόμμα και εξελέγη ως μέλος της Έκτης Σέιμας μονοεδρική περιφέρεια της Σιλουτέ (32).
Ο Μπουτένας πέθανε στις 15 Μαΐου 2009.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιθουανοί πολιτικοί Κατηγορία:Λιθουανοί δημοσιογράφοι
Αριάδνη A-414 (πετρελαιοφόρο)
Ιστορία
Ναυπηγήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1942 στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και σύμφωνα με τις προδιαγραφές του είχε τη δυνατότητα πετρελεύσεως εν πλω δύο σκαφών ταυτοχρόνως, ένα από κάθε πλευρά. Η μεταφορική του ικανότητα ήταν περίπου 2.200 τόνους πετρελαίου. Η καθέλκυσή του έγινε στις 18 Νοεμβρίου 1943 και ενετάγη στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ στις 13 Ιουλίου 1944 στην Νέα Ορλεάνη, ως «Tombigbee AOG-11» από το όνομα ενός ποταμού στην Αλαμπάμα που στην ινδιάνικη γλώσσα σημαίνει «δημιουργοί φερέτρου».
Μετάταξη
Στις 31 Μαΐου 1972 στο Περλ Χάρμπορ της Χαβάης διατάχθηκε να προετοιμαστεί για αδρανοποίηση και στις 7 Ιουλίου παροπλίστηκε από το ναυτικό των Η.Π.Α. και παραχωρήθηκε στην ελληνική κυβέρνηση σύμφωνα με τους όρους του «Προγράμματος Στρατιωτικής Βοήθειας». Στο Περλ Χάρμπορ, η παραλαβή του έγινε από τον Πλωτάρχη Ι. Οικονομόπουλο. Πήρε το όνομα «Αριάδνη A-414» από την μυθική κόρη του βασιλιά Μίνωα η οποία βοήθησε τον Θησέα να ξεφύγει από το λαβύρινθο. Έκτοτε το πλοίο ανήκε στη Διοίκηση Αντιτορπιλικών και υπηρέτησε το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ως δεξαμενόπλοιο στήριξης μέχρι το 1979. Η υποστολή της σημαίας του και ο παροπλισμός του έγινε στις 11 Φεβρουαρίου 2003 στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας.
Πλοία με το όνομα «Αριάδνη»
Το «Αριάδνη» A-414 είναι το τελευταίo κατά σειρά από τα τέσσερα πολεμικά πλοία συνολικά που φέρουν το όνομα αυτό. Τα πλοία είναι τα εξής:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικά πετρελαιοφόρα
Πάβελ Νέντβεντ
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Χεμπ, στην τότε Τσεχοσλοβακία. Το 1977 σε ηλικία μόλις 5 ετών, οι γονείς του τον πήγαν σε έναν τοπικό σύλλογο ποδοσφαίρου, την  TJ Skalna, όπου έμαθε τα βασικά του ποδοσφαίρου, καθώς πέρασε 8 χρόνια στις διάφορες ομάδες νέων του συλλόγου. Μετά από αλλαγές συλλόγων στην εφηβική ηλικία στα 18 του εγκαταστάθηκε στην Πράγα και την Ντούκλα.
Ο Νέντβεντ έπαιζε σε όλες τις θέσεις ως επιθετικός μέσος, ενώ υπερισχύει ως αριστερός. Το πλεονέκτημά του είναι ότι σούταρε εξίσου καλά και με τα δύο πόδια, ενώ η ικανότητα συνεργασίας του με τους συμπαίκτες του ήταν εξαιρετική. Σε ένα χρόνο πήρε μεταγραφή για τη Σπάρτα Πράγας με την οποία κέρδισε τρία πρωταθλήματα και ένα Κύπελλο. Οι επιτυχημένες εμφανίσεις με την Εθνική Τσεχίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1996 ανέδειξαν το ταλέντο του και η Λάτσιο τον απέκτησε για 5 χρόνια. Παρά το γεγονός ότι κέρδισε δύο τρόπαια με το νέο του συλλογο, δηλαδή το Ιταλικό Κύπελλο το 1998 και το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1999 στη τελευταία διοργάνωση της ιστορίας, η Λάτσιο ήταν ακόμα μια ομάδα που δεν μπορούσε να κατακτήσει το πρωτάθλημα ή το Τσάμπιονς Λιγκ, οπότε όταν η Γιουβέντους έκανε δελεαστική προσφορά που ικανοποιούσε τις φιλοδοξίες του παίκτη η άρνηση ήταν αδύνατη.
Το 2003, ο Νέντβεντ ήταν στην κορυφή της καριέρας του και βοήθησε τη Γιουβέντους να φτάσει στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά δεν μπορούσε να παίξει στον αγώνα ο ίδιος, καθώς πήρε πολλές κίτρινες κάρτες στο δεύτερο ημιτελικό. Η στιγμή που ο Νέντβεντ παίρνει την κίτρινη κάρτα και συνειδητοποιεί ότι θα χάσει τον τελικό είναι ένα αξέχαστο βίντεο. Παρόλο που η Γιουβέντους έχασε τον τελικό, ο Νέντβεντ στέφθηκε Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς και ήταν επίσης στο διαγωνισμό για τον Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς στον κόσμο.
Παρέμεινε στην ιταλική ομάδα και μετά την τιμωρία υποβιβασμού της στην περίοδο 2005-06 και έκλεισε την καριέρα του εκεί το 2009.
Με την εθνική ομάδα της Τσεχίας έκανε το ντεμπούτο του στις 5 Ιουνίου 1994 και έγινε άμεσα βασικό στέλεχος. Αγωνίστηκε για 12 χρόνια και συνολικά έκανε 91 εμφανίσεις. Ήταν αρχηγός της εθνικής από το 2000. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 2004 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά και ψηφίστηκε στην καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης. Συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006. Το 2004 ο Νέντβεντ συμπεριλήφθηκε στη λίστα FIFA 100 με τους 125 καλύτερους εν ζωή ποδοσφαιριστές. Από το 2010 μετέχει στο Διοικητικό Συμβούλιο της Γιουβέντους και το 2015 διορίστηκε Αντιπρόεδρος.
Ατομικές διακρίσεις
Sportsperson of the Year (Τσεχία) : 2003
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2006 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2004 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1997 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπάρτα Πράγας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντούκλα Πράγας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχοσλοβακίας Κ21 Κατηγορία:FIFA 100 Κατηγορία:Νικητές Χρυσής Μπάλας
Μεθυλο-1-χλωροπροπάνιο
To μεθυλο-1-χλωροπροπάνιο ή ισοβουτυλοχλωρίδιο είναι ένα υγρό (στις συνηθισμένες συνθήκες, T = 25 °C, P = 1 atm). Με βάση το χημικό τύπο του, C4H9Cl, έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερές θέσης:
Ονοματολογία
Η ονομασία «μεθυλο-1-χλωροπροπάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα ανά κύρια αλυσίδα της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το πρόθεμα «χλωρο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου χλωρίου ανά μόριο της ένωσης. Το αρχικό πρόθεμα «μεθυλο-» δηλώνει την παρουσία διακλάδωσης ενός ατόμου άνθρακα. Ο αριθμός θέσης «-1-», δηλώνει τον αριθμό θέσης του ατόμου του άνθρακα με το οποίο ενώνεται το άτομο του φθορίου, για να διαχωριστεί η ένωση από την ισομερή της μεθυλο-2-χλωροπροπάνιο. Για το αρχικό πρόθεμα δεν χρειάζεται αριθμός θέσης, γιατί μόνο η θέση #2 είναι διαθέσιμη και επομένως εννοείται. Τέλος το πρόθεμα μέθυλο- προτάσσεται του προθέματος χλωρο-, γιατί μ < χ, σύμφωνα με την ελληνική αλφαβητική σειρά. Σημειώνεται ότι η αγγλόφωνη ονομασία της ένωσης είναι 1-chloromethylpropane, γιατί σύμφωνα με την αγγλική αλφάβητο είναι c < m.
Με φωτοχημική χλωρίωση
Με φωτοχημική χλωρίωση μεθυλοπροπανίου παράγεται μίγμα μεθυλο-1-χλωροπροπανίου και μεθυλο-2-χλωροπροπανίου :
Με υποκατάσταση υδροξυλίου από χλώριο
1. Με επίδραση υδροχλωρίου (HCl) σε μεθυλο-1-προπανόλη ((CH3)2CHCH2OH) :
2. Η υποκατάσταση του OH από Cl στην μεθυλο-1-προπανόλη μπορεί να γίνει και με χλωριωτικά μέσα :
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Κατά την υδρόλυσή του με εναιώρημα υδροξειδίου του αργύρου (AgOH) σχηματίζεται μεθυλο-1-προπανόλη ((CH3)2CHCH2OH) :
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με αλκοολικά άλατα (RONa) σχηματίζει αλκυλισοβουτυλαιθέρα ((CH3)2CHCH2OR) :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) σχηματίζει αλκίνιο (RC≡CCH2CH(CH3)2). Π.χ. :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) σχηματίζει καρβονικό ισοβουτυλεστέρα (RCOOCH2CH(CH3)2) :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) σχηματίζει 3-μεθυλοβουτανονιτρίλιο ((CH3)2CHCH2CN) :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με αλκυλολίθιο (RLi) σχηματίζει αλκάνιο :
Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) σχηματίζει μεθυλο-1-προπανοθειόλη ((CH3)2CHCH2SH) :
Υποκατάσταση από ιώδιο
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) σχηματίζει μεθυλο-1-ιωδοπροπάνιο ((CH3)2CHCH2I) :
Υποκατάσταση από φθόριο
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε μεθυλο-1-χλωροπροπάνιο (CH3)2CHCH2Cl) παράγεται μεθυλο-1-φθοροπροπάνιο :
Υποκατάσταση από αμινομάδα
Με αμμωνία (NH3) σχηματίζει μεθυλο-1-προπαναμίνη ((CH3)2CHCH2NH2) :
Υποκατάσταση από αλκυλαμινομάδα
Με πρωυτοταγείς αμίνες (RNH2) σχηματίζει N-αλκυλομεθυλο-1-προπαναμίνη (RNHCH2CH(CH3)2) :
Υποκατάσταση από διαλκυλαμινομάδα
Με δευτεροταγείς αμίνες (R'NHR) σχηματίζει N,N-διαλκυλομεθυλο-1-προπαναμίνη [R'N(CH2CH(CH3)2)R] :
Υποκατάσταση από τριαλκυλαμινομάδα
Με τριτοταγείς αμίνες [R'N(R)R"] σχηματίζει χλωριούχο N,N,N-τριαλκυλισοβουτυλαμμώνιο {[R'N(CH2CH(CH3)2)(R)R"]Cl} :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη σχηματίζει μεθυλο-1-προπανοφωσφαμίνη :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με νιτρώδη άργυρο (AgNO2) σχηματίζει μεθυλο-1-νιτροπροπάνιο ((CH3)2CHCH2NO2) :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Clriedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται ισοβουτυλοβενζόλιο:
Παραγωγή οργανομεταλλικών ενώσεων
1. Με λίθιο (Li σχηματίζει ισοβουτυλολίθιο :
2. Με μαγνήσιο (Mg) σχηματίζει ισοβουτυλομαγνησιοχλωρίδιο :
Αναγωγή
1. Με λιθιοαργιλλιοϋδρίδιο (LiAlH4) παράγεται μεθυλοπροπάνιο. :
2. Με «υδρογόνο εν τω γενάσθαι», δηλαδή μέταλλο + οξύ παράγεται μεθυλοπροπάνιο. :
Αντιδράσεις προσθήκης
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 4-μεθυλο-1-χλωρο-1-πεντένιο ((CH3)2CHCH2CH=CHCl) :
3. Η αντίδραση του μεθυλο-1-χλωροπροπανίου με συζυγή αλκαδιένια αντιστοιχεί κυρίως σε 1,4-προσθήκη, αν και είναι επίσης δυνατές η 1,2-προσθήκη και η 3,4-προσθήκη, με τη χρήση κατάλληλων συνθηκών. Π.χ : (1,4-προσθήκη)
(1,2-προσθήκη)
Αντίδραση απόσπασης
Με απόσπαση υδροχλωρίου (HCl) από μεθυλο-1-χλωροπροπάνιο παράγεται μεθυλοπροπένιο :
Παρεμβολή καρβενίων
Προκύπτει επομένως μίγμα 2-μεθυλο-1-χλωροβουτάνιου ~67%, 3-μεθυλο-2-χλωροβουτάνιου ~22% και διμεθυλοχλωροπροπάνιου ~11%.
Πηγές
Κατηγορία:Αλκυλαλογονίδια Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις χλωρίου Κατηγορία:Αλοβουτάνια
Σονάτα για πιάνο No. 3 (Μότσαρτ)
Η '''Σονάτα για Πιάνο Νο. 3 σε Σι ύφεση μείζονα''', K. 281 / 189f (γερμανικά: Sonate Nr. 3 in B-Dur) είναι μία σονάτα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, του 1774. Θεωρείται μία από τις απαιτητικές συνθέσεις του Αυστριακού συνθέτη. Το έργο είναι χωρισμένο σε τρία μέρη: Ι) Allegro, ΙΙ) Andante amoroso, σε Μι ύφεση μείζονα και ΙΙΙ) Rondo. Μία τυπική εκτέλεση του έργου διαρκεί περίπου 14 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
03 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Σι ύφεση μείζονα Κατηγορία:Συνθέσεις του 1774
Δημήτρης Ζουρντός
Ο Δημήτρης Ζουρντός (1908 - 1944) ήταν Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής.
Γεννήθηκε το 1908 και διετέλεσε αμυντικός του Εθνικού Πειραιώς. Αγωνίστηκε σε τρεις συναντήσεις της εθνικής ομάδας Ανδρών κατά το διάστημα 1931 με 1933. Απεβίωσε σε ηλικία 36 ετών το 1944, τελευταίο χρόνο της Κατοχής.
Τίτλοι
1 κύπελλο Ελλάδας: 2 πρωταθλήματα ΕΠΣ Πειραιώς: μία θέση δευτεραθλητή στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς
Τόρμπαλι
Το Τόρμπαλι (τουρκ. Torbalı) είναι δήμος της επαρχίας Σμύρνης στην Τουρκία.
Μια αρχαία Ιωνική πόλη, η Μητρόπολη, ήταν χτισμένη στην περιοχή. Ήταν διάσημη για το κρασί και τους θρησκευτικούς της χώρους, και είχε τρία μαρμάρινα ιερά αφιερωμένα στον Ρωμαίο αυτοκράτορα Αύγουστο και το θετό του γιο Γερμανικό, σε ένα αρχαίο θέατρο που κυριαρχεί στην κοιλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Επαρχία του Άστι
Η επαρχία του Άστι (ιταλικά: Provincia di Asti) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.511 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 217.197 (2007) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι το Άστι (Asti). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 118 δήμους.
Συνορεύει βόρειοδυτικά με την επαρχία του Τορίνο, ανατολικά με την επαρχία της Αλεξάνδρειας, νότια με τη Λιγουρία (επαρχία της Σαβόνας) και δυτικά με την επαρχία του Κούνεο.
Η περιοχή είναι διάσημη για το ομώνυμο ιταλικό κρασί D' Asti.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αστι
Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι
Ο τίτλος Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι μπορεί να αναφέρεται:
Πάρκο του Σανσουσί
thumb|upright=1.5|Χάρτης του Πάρκου του Σανσουσί περί το 1900 thumb|right|295px|Η ανατολική είσοδος με τα αγάλματα της [[Φλόρα (μυθολογία)|Φλόρας και της Πομόνας. Στο βάθος ο οβελίσκος.]] Το Πάρκο του Σανσουσί είναι μεγάλο πάρκο που περιβάλλει το Ανάκτορο Σανσουσί στο Πότσδαμ της Γερμανίας.
Μετά τη διαμόρφωση του αμπελώνα σε αναβαθμίδες και την ολοκλήρωση του ανακτόρου στα μέσα του 18ου αιώνα, δημιουργήθηκε ένας ανθόκηπος σε ρυθμό μπαρόκ με γρασίδι, παρτέρια με ανθοφόρα φυτά, θαμνοφράκτες και δένδρα. Σε τμήμα διαχωρισμένο από θαμνοφράκτες φυτεύθηκαν τρεις χιλιάδες οπωροφόρα δένδρα. Τα θερμοκήπια των αρκετών διαφορετικών φυτωρίων περιείχαν πορτοκαλιές, πεπονιές, ροδακινιές, ακόμα και μπανανιές. Στην ανατολική είσοδο του πάρκου στήθηκαν διακοσμητικοί κλασικοί κίονες με αγάλματα των ρωμαϊκών θεοτήτων Φλόρας και Πομόνας, που τονίζουν τη σύνδεση ενός ανθόκηπου με έναν παραγωγικό κήπο φρούτων και λαχανικών.
Περιγραφή
thumb|[[Αλέα του πάρκου]] thumb|right|Το αντλιοστάσιο σε μορφή τζαμιού Με την επέκταση του κτήματος μετά την ανέγερση περισσότερων κτισμάτων, διανοίχθηκε μια ευθεία κεντρική λεωφόρος μήκους 2,5 χιλιομέτρων. Αρχίζει μέσα από την ανατολική είσοδο με ορόσημο έναν οβελίσκο που ανεγέρθηκε το 1748, και σταδιακά επεκτάθηκε μέχρι το Νέο Ανάκτορο στο δυτικό άκρο. Το 1764 ανεγέρθηκε στο πάρκο η Πινακοθήκη του Σανσουσί και το 1774 οι «Νέες Αίθουσες» (Neue Kammern). Αυτές πλαισιώνουν το κυρίως ανάκτορο και ανοίγουν την αλλέα μέχρι τους κυκλικούς πυργίσκους με τα σιντριβάνια, που περιβάλλονται από μαρμάρινα αγάλματα. Από εκεί ξεκινούν μονοπάτια που οδηγούν σε μια αστερόμορφη διάταξη με ψηλούς θαμνοφράκτες, που αποτελούν τα «πέρα μέρη» του πάρκου.
Στη διαμόρφωση του Πάρκου του Σανσουσί, ο Μέγας Φρειδερίκος συνέχισε αυτό που είχε αρχίσει στο Νεουρουπίν και στο Ράινσμπεργκ: Κατά τη διαμονή του ως διάδοχος του θρόνου στο Νεουρουπίν, όπου διοικούσε ένα σύνταγμα στρατού από το 1732 έως το 1735, διέταξε τη δημιουργία ενός κήπου με άνθη, οπωροφόρα δέντρα και λαχανικά γύρω από την κατοικία του. Σε αυτόν παρέκκλινε ήδη από την κλασική οργάνωση των μπαρόκ κήπων (που είχαν ως πρότυπο τους κήπους των Βερσαλλιών), καθώς συνδύασε το όμορφο με το χρήσιμο. Ακολούθησε την ίδια αρχή και στο Ράινσμπεργκ.
Ο Φρειδερίκος επένδυσε πολύ στο σύστημα των σιντριβανιών του Πάρκου του Σανσουσί, καθώς τα υδάτινα χαρακτηριστικά αποτελούσαν μια σταθερά συνιστώσα των κήπων μπαρόκ. Αλλά με την τεχνολογία της εποχής (έλλειψη δυνατότητας αντλήσεως νερού) το «Ποσειδώνειο άντρο» (Neptungrotte), που ολοκληρώθηκε το 1757 στην ανατολική πλευρά του πάρκου, λειτούργησε εξίσου ελάχιστα με τα σιντριβάνια του πάρκου. Στην κορυφή του λόφου Ρούινενμπεργκ, περίπου 600 μέτρα μακριά, υπήρχε μια δεξαμενή νερού από την οποία δεν μπορούσε να φθάσει το νερό στο πάρκο. Χρειάσθηκε να περάσουν κάπου εκατό χρόνια, μέχρι την άφιξη μιας αντλίας που λειτουργούσε με ατμομηχανή. Συγκεκριμένα, τον Οκτώβριο του 1842 μια ατμομηχανή ισχύος 81,4 ίππων, κατασκευασμένη από τον Άουγκουστ Μπόρσιχ, εγκαταστάθηκε στο πάρκο και άρχισε να λειτουργεί, κάνοντας τον πίδακα νερού του Μεγάλου Σιντριβανιού κάτω από τον αμπελώνα να φθάνει σε ύψος τα 38 μέτρα. Ειδικά για αυτή την ατμομηχανή κατασκευάσθηκε ένα αντλιοστάσιο στο Χάβελμπουχτ, το οποίο ανέθεσε ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Δ΄ στον αρχιτέκτονα Φρήντριχ Λούντβιχ Πέρσιους και ανεγέρθηκε κατά τον νεομαυριτανικό ρυθμό που ήταν τότε της μόδας, ώστε να μοιάζει με «τουρκικό τζαμί, με τον μιναρέ σε ρόλο καμινάδας».
Πολλά χρόνια νωρίτερα, ο Φρειδερίκος Γουλιέλμος Γ΄ είχε αγοράσει την έκταση προς τα νότια του πάρκου και την είχε χαρίσει στον γιο του και διάδοχο Φρειδερίκο Γουλιέλμο Δ΄ ως δώρο για τα Χριστούγεννα του 1825. Εκεί ο Καρλ Φρίντριχ Σίνκελ μαζί με τον Πέρσιους έκτισαν το Ανάκτορο Σαρλότενχοφ στη θέση μιας πρώην αγροικίας, ενώ ο Πέτερ Γιόζεφ Λενέ επιφορτίσθηκε με τον σχεδιασμό των κήπων. Κρατώντας στον νου τους ανθόκηπους-οπωρόκηπους-λαχανόκηπους της εποχής του Μεγάλου Φρειδερίκου, ο Λενέ μετέτρεψε την επίπεδη και μερικώς βαλτώδη αυτή έκταση σε ένα ανοικτό σε όλους πάρκο με διαμόρφωση τοπίου. Ευρείες εκτάσεις χλόης δημιουργούσαν «οπτικές λεωφόρους» ανάμεσα στο Σαρλότενχοφ, τα Ρωμαϊκά Λουτρά και το Νέο Ανάκτορο με τον Ναό της Φιλίας, έργο της εποχής του Μεγάλου Φρειδερίκου. Φαινομενικά τυχαία τοποθετημένες ομάδες θάμνων και δέντρων, καθώς και μια τάφρος που πλάταινε στο νοτιοανατολικό άκρο της σε λιμνούλα, διακοσμούσαν το μεγάλο πάρκο. Ο Λενέ χρησιμοποίησε το υλικό από την εκσκαφή για τη δημιουργία της λιμνούλας για να πλάσει μια έκταση με απαλούς λοφίσκους, στις κορυφές των οποίων συναντιούνταν μονοπάτια.
Κτίσματα στο Πάρκο του Σανσουσί
Κατασκευής της εποχής του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Δ΄:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σανσουσι Παρκο Σανσουσι
Νόρμαν Ντέιβις
Ο Ίβορ Νόρμαν Ρίτσαρντ Ντέιβις (αγγλικά: Ivor Norman Richard Davies) (8 Ιουνίου 1939) είναι Ουαλός-Πολωνός ιστορικός, γνωστός για τις δημοσιεύσεις του σχετικά με την ιστορία της Ευρώπης, της Πολωνίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και είναι καθηγητής της UNESCO στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο, ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου, επισκέπτης καθηγητής στο Κολλέγιο της Ευρώπης και επίτιμο μέλος στο Κολλέγιο Σαιντ Άντονις της Οξφόρδης. Του χορηγήθηκε πολωνική υπηκοότητα το 2014.
Ακαδημαϊκή καριέρα
Ο Ντέιβις γεννήθηκε στο Μπόλτον του Λανκασάιρ. Οι γονείς του ήταν οι Ρίτσαρντ και Ελίζαμπεθ Ντέιβις. Είναι ουαλικής καταγωγής. Σπούδασε στη Γκρενόμπλ της Γαλλίας από το 1957 έως το 1958 και στη συνέχεια υπό τον Α. Τ. Π. Τέιλορ στο Κολέγιο Μόντλιν της Οξφόρδης, όπου απέκτησε πτυχίο στην ιστορία το 1962. Του απονεμήθηκε Πτυχίο στις Τέχνες στο Πανεπιστήμιο του Σάσσεξ το 1966 και σπούδασε επίσης στην Περούτζα της Ιταλίας. Ο Ντέιβις σκόπευε να σπουδάσει για διδακτορικό στη Σοβιετική Ένωση, αλλά του απαγορεύτηκε η θεώρηση εισόδου, οπότε αντ΄ αυτού πήγε στην Κρακοβία της Πολωνίας, για να σπουδάσει στο Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο και έκανε έρευνα για τον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο. Καθώς αυτός ο πόλεμος δεν ήταν δεκτός στην επίσημη κομμουνιστική πολωνική ιστοριογραφία εκείνης της εποχής, ήταν υποχρεωμένος να αλλάξει τον τίτλο της διατριβής του σε Βρετανική εξωτερική πολιτική έναντι της Πολωνίας, 1919-20. Αφού απέκτησε το διδακτορικό του στην Κρακοβία το 1968, το αγγλικό κείμενο δημοσιεύθηκε το 1972 με τον τίτλο ''White Eagle, Red Star. The Polish–Soviet War 1919–20'' (Λευκός Αετός, Κόκκινο Αστέρι. Πολωνο-Σοβιετικός Πόλεμος 1919-20).
Από το 1971, ο Ντέιβις δίδαξε πολωνική ιστορία στη Σχολή Σλαβικών και Ανατολικών Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου, όπου ήταν καθηγητής από το 1985 έως το 1996, όταν αποσύρθηκε. Στη συνέχεια έγινε υπεράριθμο μέλος στο Κολλέγιο Γούλφσον της Οξφόρδης, από το 1997 έως το 2006. Καθ΄ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ντέιβις έχει διαλέξει σε πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, του Καναδά, της Αυστραλίας, της Ιαπωνίας, της Κίνας, της Πολωνίας και στο μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης Ευρώπης.
Το Τμήμα Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ αρνήθηκε στον Ντέιβις μια μόνιμη ακαδημαϊκή θέση καθηγητή το 1986 (σε ψηφοφορία με 11 κατά, 10 υπέρ και 1 αποχή). Η απόφαση περιγράφηκε ως «η πλησιέστερη, πιο πικρόχολη απόφαση θητείας των τελευταίων ετών». Αφού δεν κατάφερε να κανονίσει την επίσημη εξέταση της απόφασης, ο Ντέιβις άσκησε αγωγή εναντίον του καθηγητή Ιστορίας Χάρολντ Λ. Καν και 29 άλλων καθηγητών του Στάνφορντ. Αυτή η υπόθεση απορρίφθηκε όταν ο Ντέιβις δεν μπόρεσε να καθαιρέσει τον Καν. Ο Ντέιβις στη συνέχεια προσπάθησε να λάβει αποζημίωση 3 εκατομμυρίων δολαρίων από το πανεπιστήμιο, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε θύμα διακρίσεων λόγω των πολιτικών του απόψεων (με τον ισχυρισμό να είναι η «δυσφήμιση», η «παραβίαση της σύμβασης» και η «βασανιστική παρέμβαση» σε μια επιχείρηση). Το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι λόγω του δικαιώματος της ιδιωτικότητας της Καλιφόρνιας «ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι... ένας υποψήφιος μπορεί να στερηθεί τη θητεία του για ακατάλληλους (π.χ. δυσφημιστικούς) λόγους, είμαστε της άποψης ότι το δικαίωμα ενός μέλους της σχολής να συζητά με τους συναδέλφους του τα προσόντα του υποψηφίου διεξοδικά και ειλικρινά, με αυτοπεποίθηση και χωρίς φόβο αναγκαστικής αποκάλυψης, έχει τόσο μεγάλη αξία που δεν θα έπρεπε να υποβαθμιστεί». Το δικαστήριο επιβεβαίωσε το δικαίωμα του πανεπιστημίου να αποφασίζει για τους διορισμούς καθηγητών βάσει οποιωνδήποτε κριτηρίων.
Ο Ντέιβις είναι επισκέπτης καθηγητής στο Κολλέγιο της Ευρώπης.
Έργο
μικρογραφία| Ο Ντέιβις στη [[Βαρσοβία, 2004]] Το πρώτο βιβλίο του Ντέιβις, Λευκός Αετός, Κόκκινο Αστέρι κυκλοφόρησε το 1972. Το βιβλίο του, God's Playground, του 1981, μια ολοκληρωμένη επισκόπηση της ιστορίας της Πολωνίας, δημοσιεύθηκε επίσημα στην Πολωνία μόνο μετά την πτώση του κομμουνισμού. Το 1984, ο Ντέιβις δημοσίευσε το Heart of Europe (Καρδιά της Ευρώπης), μια πιο σύντομη ιστορία της Πολωνίας, στην οποία τα κεφάλαια είναι διατεταγμένα με αντίστροφη χρονολογική σειρά.
Στη δεκαετία του 1990, ο Ντέιβις δημοσίευσε το Europe: A History (1996) και το The Isles: A History (1999), για την Ευρώπη και τα νησιά της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, αντίστοιχα. Κάθε βιβλίο είναι μια αφήγηση που συνοδεύεται από πολυάριθμες συζητήσεις σχετικά με τη μικροτοπογραφία.
Το 2000, ο πολωνικός εκδοτικός οίκος του Ντέιβις, Znak, δημοσίευσε μια συλλογή από δοκίμια και άρθρα του με τον τίτλο Smok wawelski nad Tamizą (Ο δράκος του Βάβελ στον Τάμεση).
Το 2002, μετά από πρόταση του δήμαρχου της πόλης, Μπόγκνταν Ζντρογέφσκι, ο Ντέιβις και ο πρώην βοηθός του, Ρότζερ Μούρχαουζ, συνέγραψαν μια ιστορία του Βρότσουαφ/Μπρέσλαου, μιας πόλης της Σιλεσίας. Με τίτλο Microcosm: Portrait of a Central European City, το βιβλίο εκδόθηκε ταυτόχρονα στα αγγλικά, στα πολωνικά και στα γερμανικά και αργότερα μεταφράστηκε στα τσεχικά, στα γαλλικά και στα ιταλικά.
Ο Ντέιβις γράφει επίσης δοκίμια και άρθρα για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Μεταξύ άλλων, έχει εργαστεί στο BBC, καθώς και σε βρετανικά και αμερικανικά περιοδικά και εφημερίδες, όπως οι The Times, The New York Review of Books και The Independent. Στην Πολωνία, τα άρθρα του εμφανίστηκαν στο φιλελεύθερο καθολικό εβδομαδιαίο περιοδικό Tygodnik Powszechny.
Το βιβλίο του Ντέιβις, Rising '44. The Battle for Warsaw περιγράφει την Εξέγερση της Βαρσοβίας. Ακολούθησε το Europe at War 1939–1945: No Simple Victory (2006). Το 2008, ο Ντέιβις συμμετείχε στην ταινία ντοκιμαντέρ The Soviet Story.
Ο Ντέιβις διαφωνεί με την ιστορική πολιτική του Κόμματος Νόμου και Δικαιοσύνης. Δήλωσε το 2017 ότι «το ΝκΔ θέλει να πολιτικοποιήσει την ιστορία σε ανήκουστο βαθμό τα τελευταία 25 χρόνια».
Κριτικές
Ο Στέφαν Μπέργκερ προσέγγισε το The Isles ως μια μεγάλη ερμηνεία της βρετανικής ιστορίας. Δηλώνει ότι ο Ντέιβις, «επιδιώκει να απελευθερώσει τις εθνικές ιστορίες της Ιρλανδίας, της Σκωτίας και της Ουαλίας από το ξεθωριασμένο κράτημα της βρετανικότητας... Ο Ντέιβις πρόκειται να καταστρέψει την παλιά εθνική αφηγηματική ιστορία για τη Βρετανία προκειμένου να ελευθερώσει τις εθνικές αφηγήσεις για τα τέσσερα συστατικά μέρη των Νήσων.
Ο ίδιος ο Ντέιβις υποστηρίζει ότι «οι μελετητές του Ολοκαυτώματος δεν πρέπει να φοβούνται ότι οι ορθολογικές συγκρίσεις θα μπορούσαν να απειλήσουν αυτή τη μοναδικότητα. Ακριβώς το αντίθετο». Και ότι «πρέπει κανείς να αναδημιουργήσει διανοητικά την πληρέστερη εικόνα, προκειμένου να κατανοήσει την πραγματική έκταση του κατακλυσμού της Πολωνίας στον πόλεμο και στη συνέχεια να πει με απόλυτη πεποίθηση "Ποτέ ξανά"».
Βραβεία και διακρίσεις
Ο Ντέιβις κατέχει αρκετούς επίτιμους τίτλους και ιδιότητες μέλους, συμπεριλαμβανομένων επίτιμων διδακτορικών από το Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο (από το 2003), το Πανεπιστήμιο Μαρία Κιουρί-Σκουοντόφσκα του Λούμπλιν, το Πανεπιστήμιο του Γκντανσκ και το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας (από το 2007), ιδότητες μέλους στην Πολωνική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών, στην Ευρωπαϊκή Ακαδημία Επιστημών και Τεχνών και στο Διεθνές Επίτιμο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Διπλωματίας, καθώς και υποτροφίες στην Βρετανική Ακαδημία και στη Βασιλική Ιστορική Εταιρεία.
Ο Ντέιβις είναι επίσης επίτιμος πολίτης των πολωνικών πόλεων της Βαρσοβίας, του Βρότσουαφ, του Λούμπλιν και της Κρακοβίας.
Είναι μέλος της επιτροπής για το Τάγμα του Χαμόγελου.
Ο Έντβαρντ Μπέρναρντ Ρατσίνσκι, Πρόεδρος της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης, διακόσμησε τον Ντέιβις με το Τάγμα της Αναγέννησης της Πολωνίας. Στις 22 Δεκεμβρίου 1998, ο Πρόεδρος της Πολωνίας, Αλεξάντερ Κφασνιέφσκι, του απένειμε τον Μεγάλο Σταυρό (1η τάξη) του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας. Τέλος, στις 11 Νοεμβρίου 2012, ο Ντέιβις διακοσμήστηκε με το Τάγμα του Λευκού Αετού, το υψηλότερο πολιτικό βραβείο της Πολωνίας.
Το 2001, ο Ντέιβις έγινε σύντροφος του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου για την υπηρεσία του στην ιστορία της Κεντρικής Ευρώπης.
Ο Ντέιβις διορίστηκε στο Συμβουλευτικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης Εκπαιδευτικών Ιστορίας - ΕUROCLIO. Το 2008, του απονεμήθηκε το Τάγμα του Σταυρού της Τέρρα Μαριάνα, 3η τάξη από τη Δημοκρατία της Εσθονίας.
Ο Ντέιβις έλαβε επίσης το Βραβείο του Ιππότη της Ελευθερίας το 2006 για την προώθηση της πολωνικής ιστορίας και των αξιών που εκπροσωπούσε ο Στρατηγός Κάσιμιρ Πουλάσκι.
Το 2012, έλαβε το Βραβείο Αλεξάντερ Γκιέιστορ για την προώθηση της πολωνικής πολιτιστικής κληρονομιάς στο εξωτερικό.
Το 2019, έγινε δεκτός από τη Σουηδική Ακαδημία στον κατάλογο των υποψηφίων για Βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας. Η πληροφορία ανακοινώθηκε κατά τη συνάντηση του συγγραφέα στο Γκνιέζνο της Πολωνίας.
Προσωπική ζωή
Ο Ντέιβις παντρεύτηκε τη Μάρια Κοζενιέβιτς, μια Πολωνή ακαδημαϊκό που γεννήθηκε στην Ντομπρόβα Ταρνόφσκα. Ζει στην Οξφόρδη και την Κρακοβία και έχει δύο γιους. Ο θείος του, Ντόνι, πέθανε στην αεροπορική καταστροφή στο Μόναχο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ιστορικοί Κατηγορία:Άγγλοι ουαλικής καταγωγής Κατηγορία:Ιστορικοί της Ευρώπης Κατηγορία:Ιστορικοί της Πολωνίας Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Πολωνίας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Σάσσεξ Κατηγορία:Μέλη της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών Κατηγορία:Μέλη της Βρετανικής Ακαδημίας Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Ιστορικής Εταιρείας Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Χρυσού Μεταλλίου για Αξία στον Πολιτισμό - Gloria Artis Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία) Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αξίας της Δημοκρατίας της Πολωνίας
Σρέτσκο Κάτανετς
Ο Στρέτσκο Κάτανετς (γεννημένος στις 16 Ιουλίου 1963) στην πόλη Λιουμπλιάνα) είναι Σλοβένος πρώην ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας και νυν προπονητής ποδοσφαίρου. Έχει αγωνιστεί στα πρωταθλήματα της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, της Γερμανίας και της Ιταλίας. Επίσης, έχει εργαστεί ως προπονητής σε αρκετές εθνικές ομάδες. Από το 2013 είναι ο προπονητής της Εθνικής Σλοβενίας.
Καριέρα
Ο Στρέτσκο Κάτανετς ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο στην ηλικία των επτά ετών στη Λιουμπλιάνα. Το 1981 πήγε στην Ολίμπια Λιουμπλιάνα, στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1985 οπότε και μεταπήδησε στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ. Την επόμενη χρονιά μετεγγράφη στην Παρτιζάν με την οποία στέφθηκε πρωταθλητής Γιουγκοσλαβίας το 1987.
Το 1988 εντάχθηκε στη ΦφΜ Στουτγκάρδη με την οποία έφτασε στα τελικά του Κυπελλου UEFA το 1989 και έχασε απέναντι στη Νάπολι του Ντιέγκο Μαραντόνα. Έμεινε στη Γερμανία μόνο μία σεζόν, καθώς το 1989 υπέγραψε για την ιταλική ΟΚ Σαμπντόρια. Την πρώτη του σεζόν εκεί κατέκτησε ένα Ευρωπαϊκό Κύπελλο Κυπελλούχων. Το 1992 έφτασε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, ωστόσο δεν κατέκτησε το βαρύτιμο τρόπαιο καθώς η ΟΚ Σαμπντόρια υπέστη ήττα από την άλλη φιναλίστ, τη Μπαρτσελόνα. Το 1994, έφτασε στην κατάκτηση του Κυπέλλου Ιταλίας.
Το καλοκαίρι του 1994, ο Στρέτσκο Κάτανετς αποάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να βάλει τέλος στην πολυετή καριέρα του, σε ηλικία 31 ετών.
Προπονητική καριέρα
Μετά το τέλος της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, ο Κάτανετς αποφάσισε να συνεχίσει να ασχολείται με το άθλημα, αλλά από ένα άλλο πόστο και συγκεκριμένα αυτό του προπονητή. Το 1996 ανέλαβε βοηθός προπονητή στην Εθνική Σλοβενίας U21. Στο πόστο αυτό παρέμεινε μέχρι το 1998.
Το 1998 είχε ένα σύντομο πέρασμα από τη Ντρούστβο Γκόριτσα, ενώ λίγο καιρό αργότερα ανέλαβε και πάλι την Εθνική Σλοβενίας, αλλά αυτή τη φορά αποτέλεσε τον προπονητή της ομάδας των ανδρών. Στον πάγκο της Εθνική Σλοβενίας παρέμεινε μέχρι το 2002.
Επόμενος σταθμός της προπονητικής καριέρας του Κάτανετς ήταν ο Ολυμπιακός Πειραιώς, στον οποίο ωστόσο παρέμεινε για λίγους μόνο μήνες. Την τριετία 2006-09, ο Κάτανετς αποτέλεσε τον προπονητή της Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας ενώ από το 2009 και μέχρι το 2011 εργάστηκε ως προπονητής στην Εθνική των Η.Α.Ε..
Από το 2013 και μέχρι σήμερα, ο Στρέτσκο Κάτανετς εργάζεται ως προπονητής στην Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου ανδρών της Σλοβενίας.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Στρέτσκο Κάτανετς έχει πραγματοποιήσει 51 συμμετοχές με την Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Γιουγκοσλαβίας και 5 συμμετοχές με την εθνική ομάδα της Σλοβενίας.
Πηγές
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σλοβένοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρτιζάν Βελιγραδίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΜ Στουτγκάρδη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σλοβενίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Λουμπλιάνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Ολίμπια Λιουμπλιάνα (1911-2004) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1984 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Σλοβένοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Προπονητές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Σλοβενίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΝΝ Γκορίτσα Κατηγορία:Ξένοι προπονητές ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Προπονητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2000 Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παγκοσμίου Κυπέλλου 2002 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί σε δύο εθνικές ομάδες ανδρών ή περισσότερες
Πιέτρο Γκριμάνι
Ο Πιέτρο Γκριμάνι (Ιταλικά : Pietro Grimani, Βενετία, 5 Οκτωβρίου 1677 - Βενετία, 7 Μαρτίου 1752) ήταν ο 115ος Δόγης της Βενετίας (30 Ιουνίου 1741 - 7 Μαρτίου 1752). Ο Πιέτρο Γκριμάνι ήταν ένας άντρας αρκετά μορφωμένος και καλλιεργημένος, ασχολήθηκε με την ποίηση, ένας από τους στενούς του φίλους ήταν ο Ισαάκ Νεύτων που τον γνώρισε την εποχή που ήταν διπλωμάτης στην Αγγλία για λογαριασμό της Δημοκρατίας της Βενετίας. Τον διαδέχθηκε σαν Δόγης της Βενετίας ο Φραντσέσκο Λορεντάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας
Ντέσμοντ Ντος
Ο Ντέσμοντ Ντος (Desmond Thomas Doss, Λίντσμπεργκ, Βιρτζίνια, 7 Φεβρουαρίου 1919 – Πίντμοντ, Αλαμπάμα, 23 Μαρτίου 2006 ) ήταν Αμερικανός ιεροκήρυκας που υπηρέτησε ως στρατιωτικός νοσοκόμος κατά τη διάρκεια του Β’ Π.Π. και διακρίθηκε για την αυτοθυσία του και το ανθρωπιστικό του έργο. Τιμήθηκε δύο φορές με το Αργυρό Ιατρικό Μετάλλιο, για την προσφορά του στο Γκουάμ και στις Φιλιππίνες. Στη Μάχη της Οκινάουα ο Ντος κατάφερε να διασώσει 75 ανθρώπους. Έγινε έτσι ο μοναδικός αντιρρησίας συνείδησης (αρνήθηκε να κρατήσει όπλο) που τιμήθηκε με το Μετάλλιο Τιμής του πολέμου. Η ζωή του μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, ενώ αποτέλεσε το θέμα συγγραφικών έργων μετά την μεγάλη του επιτυχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές
Γεώργιος Κορκίδης
Ο Γεώργιος Κορκίδης ήταν Έλληνας οπλαρχηγός και πολιτικός του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1889 εκλέχτηκε βουλευτής Σελήνου, και αργότερα πρόεδρος των ειδικών συνεδριάσεων των χριστιανικών μελών της Συνελεύσεως.
Απεβίωσε και κηδεύτηκε στην Αθήνα τον Αύγουστο του 1891.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές Χανίων
Εδουαρδιανή εποχή
Η Εδουαρδιανή εποχή ή Εδουαρδιανή περίοδος στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι η περίοδος που καλύπτει την βασιλεία του Εδουάρδου Ζ΄, από το 1901 έως το 1910.
Ο θάνατος της Βικτωρίας τον Ιανουάριο του 1901 και η διαδοχή από το γιο της, Εδουάρδο, σήμαναν την αρχή ενός νέου αιώνα και το τέλος της Βικτωριανής εποχής. Ενώ η Βικτωρία απέφευγε την κοινωνία λόγω εκτεταμένου πένθους μετά το θάνατο του συζύγου της, ο Εδουάρδος ήταν ο ηγέτης μιας μοδάτης ελίτ η οποία δημιούργησε ένα ύφος επηρεασμένο από την τέχνη και τη μόδα της ηπειρωτικής Ευρώπης—ίσως επειδή ο Βασιλιάς αρεσκόταν να ταξιδεύει.
Η εποχή σημαδεύθηκε από σημαντικές μεταβολές στα πολιτικά καθώς μέρη της κοινωνίας που είχαν ευρέως αποκλεισθεί από την εξουσία στο παρελθόν, όπως οι κοινοί εργάτες και οι γυναίκες, έγιναν αυξανόμενα πολιτικοποιημένοι.
Η Εδουαρδιανή περίοδος συχνά επεκτείνεται μετά τον θάνατο του Εδουάρδου το 1910 για να περιλάβει τα έτη έως την βύθιση του Τιτανικού το 1912, την αρχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, ή συχνά έως το τέλος του πολέμου το 1918. Στο τέλος του πολέμου, η Εδουαρδιανή μορφή ζωής, με την έμφυτη δυσαναλογία πλούτου και εξουσίας της, είχε γίνει αυξανόμενα αναχρονιστική στα μάτια του πληθυσμού που είχε υποφέρει στο πρόσωπο του πολέμου και που εκτέθηκαν σε στοιχεία νέων μαζικών μέσων τα οποία επέκριναν την αδικία της ταξικής διαίρεσης.
Τάξη και κοινωνία
Κοινωνικά, η Εδουαρδιανή εποχή ήταν μια περίοδος κατά την οποία το βρετανικό ταξικό σύστημα ήταν πολύ αυστηρό. Οι οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές δημιούργησαν ένα περιβάλλον κοινωνικής κινητικότητας, με αλλαγές που περιλάμβαναν την άνοδο του σοσιαλισμού, το ενδιαφέρον για τους φτωχούς και την κοινωνική θέση της γυναίκας, που περιλάμβανε το δικαίωμα ψήφου, παράλληλα με αυξημένες οικονομικές ευκαιρίες, ως αποτέλεσμα της γρήγορης βιομηχανοποίησης. Οι αλλαγές αυτές έγιναν πιο έντονες με το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Οι χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις, όπως και στις προηγούμενες περιόδους, διαχωρίζονταν από την αριστοκρατική κοινωνία και τον κόσμο των εμπόρων, και οι ζωές τους διέφεραν παρασάγγας από τη σχετική πολυτέλεια των άλλων τάξεων.
Μόδα
Οι ανώτερες τάξεις επιδίδονταν σε δραστηριότητες αναψυχής, που οδήγησαν σε πρόοδο τη μόδα, καθώς χρειάζονταν ρούχα πιο άνετα και ευκίνητα. Οι στενοί κορσέδες και τα μπούστα τροποποιήθηκαν και η καθημερινή τους χρήση αργότερα εγκαταλείφθηκε.
Τέχνες
Η Εδουαρδιανή εποχή αντιστοιχεί στην αντίστοιχη Μπελ Επόκ της Γαλλίας. Η περίοδος χαρακτηρίζεται από το μοναδικό της αρχιτεκτονικό στυλ, μόδα και τρόπο ζωής. Δέχτηκε μεγάλη επιρροή από την αρ νουβώ. Οι καλλιτέχνες επηρεάστηκαν από την εμφάνιση των αυτοκινήτων και του ηλεκτρισμού, καθώς και από μια μεγαλύτερη επικέντρωση στα ανθρώπινα δικαιώματα.
Αβραάμ ντε Μουάβρ
Ο Αβραάμ ντε Μουάβρ (Abraham de Moivre, 26 Μαΐου 1667 - 27 Νοεμβρίου 1754) ήταν Γάλλος μαθηματικός, διάσημος για τον τύπο του Μουάβρ, που συνδέει τους μιγαδικούς αριθμούς και την τριγωνομετρία, και για το έργο του σχετικά με την κανονική κατανομή και τη θεωρία των πιθανοτήτων.
Βουρκωτή Άνδρου
Η Βουρκωτή είναι ορεινό χωριό της Άνδρου, χτισμένη σε υψόμετρο 620 μέτρων. Αποτελεί το ορεινότερο χωριό της Άνδρου και το δεύτερο αμέσως μετά την Κωμιακή Νάξου σε όλο το νομό Κυκλάδων. Βρίσκεται στις πλαγιές του υψηλότερου όρους της Άνδρου του Πετάλου κάτω από την οποία ρέει ο ποταμός Άχλας, στο κεντρικό τμήμα του νησιού, σε απόσταση 8 χλμ από τον ομώνυμο όρμο.
Αβραάμ ντε Μουάβρ
Γεννήθηκε στην Καμπανία της Γαλλίας και πέθανε στο Λονδίνο. Πέθανε φτωχός και προέβλεψε με ακρίβεια την ημερομηνία του θανάτου του: ανακάλυψε ότι κοιμόταν 15 λεπτά πιο πολύ κάθε νύχτα και με αυτήν την αριθμητική πρόοδο, υπολόγισε ότι θα πέθαινε την ημέρα που θα κοιμόταν επί 24 ώρες, αν και πολλοί αναφέρονται στο γεγονός αυτό ως ανέκδοτο της εποχής.
Εδουαρδιανή εποχή
Λογοτεχνία
Παράλληλα, ευρείας κυκλοφορίας εφημερίδες, συνήθως υπό την ιδιοκτησία βαρόνων του Τύπου, έγιναν σταδιακά απαραίτητες και σημαντικές.
Αβραάμ ντε Μουάβρ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι μαθηματικοί
Βουρκωτή Άνδρου
Περιβάλλεται από πλούσια βλάστηση και ρέματα και το κλίμα της κρίνεται υγιεινό. Η Βουρκωτή είναι φημισμένη για την παραγωγή πατάτας, λαδιού και κτηνοτροφικών προϊόντων. Διαθέτει ένα ωραιότατο σχολικό κτίριο που κατασκευάστηκε το 1919 με δαπάνη του Λεωνίδα Εμπειρίκου, για τη συντήρηση του οποίου υφίσταται και δωρεά του Νικολάου Ρούσσου. Συνδέεται με την πρωτεύουσα της νήσου την Χώρα με πολύ παλαιά κλιμακωτή οδό απόστασης 2,5 ώρες πεζή.
Εδουαρδιανή εποχή
Μουσική
Οι ηχογραφήσεις της εποχής (κύλινδροι σε φωνογράφους), σύμφωνα με τα σύγχρονα πρότυπα, ήταν χαμηλής ποιότητας. Δημοφιλείς ήταν ζωντανές παραστάσεις, επαγγελματικές και ερασιτεχνικές. Στρατιωτικές ορχήστρες πνευστών συχνά έπαιζαν μουσική σε υπαίθριους χώρους, όπως πάρκα, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Κύριοι εκπρόσωποι ήταν οι Χένρυ Γουντ, Έντουαρντ Έλγκαρ, Γκούσταβ Χολστ, Ρέιφ Βων Ουίλλιαμς και Τόμας Μπήτσαμ.
Παραστατικές τέχνες
Ο κινηματογράφος βρισκόταν ακόμη στα σπάργανα και το κοινό προτιμούσε τις ζωντανές παραστάσεις από τις ταινίες. Δημοφιλείς και ιδιαίτερα διαδεδομένες ήταν οι μουσικές παραστάσεις.
Βουρκωτή Άνδρου
Κάποιοι υποστηρίζουν πως είναι ένα από τα χωριά της Άνδρου που χτίστηκε από Αρβανίτες έποικους. Μέχρι πρόσφατα στην Βουρκωτή επιβίωνε η αρβανίτικη γλώσσα, την οποία μιλούσαν οι ηλικιωμένοι κάτοικοί της. Ο πληθυσμός της Βουρκωτής το 1928 αριθμούσε 328 κατοίκους, ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είναι 87 κάτοικοι. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Άνδρου.
Εδουαρδιανή εποχή
Παραστατικές τέχνες
Το θέατρο σημαδεύτηκε από την ανάδυση του Νέου Δράματος και έργων του Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, του Χάρλεϋ Γκράνβιλ Μπάρκερ, καθώς και συγγραφέων της ηπειρωτικής Ευρώπης, όπως του Χένρικ Ίψεν και του Γκέρχαρτ Χάουπτμαν.
Βουρκωτή Άνδρου
Πολύ κοντά στη Βουρκωτή, ανατολικά του χωριού, βρίσκεται το παρεκκλήσιο του "Αγίου Ιωάννου του Σχίνου" απ΄ όπου και εκτείνεται πλούσια μεταλλοφόρος περιοχή που αρχίζει από τη θέση "Πλατανιστός" και καταλήγει μέχρι τον όρμο της "Βόρης". Τα μεταλλεύματα της περιοχής αυτής είναι πλούσια σε μαγγάνιο τα οποία τα εκμεταλλευόταν άλλοτε αγγλική εταιρεία.
Εδουαρδιανή εποχή
Αρχιτεκτονική
Παρά την ευρεία ανάπτυξη της αρ νουβώ στην ηπειρωτική Ευρώπη, το αρχιτεκτονικό στυλ του εδουαρδιανού Μπαρόκ προτιμείτο στα δημόσια κτίρια. Η αλλαγή από το Βικτωριανό εκλεκτικό στυλ αντιστοιχούσε με τις τις ιστορικές αναβιώσεις της περιόδου, κυρίως νεοκλασικού στυλ του 18ου και 19ου αιώνα.
Βουρκωτή Άνδρου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Εδουαρδιανή εποχή
Επιστήμες και τεχνολογία
Η αλλαγή του αιώνα ήρθε με πολλές καινοτομίες. Εκπρόσωποι της ηπειρωτικής Ευρώπης παρήγαγαν κάποια από τα σημαντικότερα έργα τους, όπως ο Μαξ Πλανκ, ο Άλμπερτ Άινσταϊν και ο Σίγκμουντ Φρόυντ. Απονεμήθηκαν τα πρώτα Βραβεία Νόμπελ και ο Έρνεστ Ράδερφορντ εξέδωσε το βιβλίο του περί ραδιενέργειας. Στάλθηκαν τα πρώτα διατλαντικά ασύρματα μηνύματα από τον Γουλιέλμο Μαρκόνι και οι Αδελφοί Ράιτ πραγματοποίησαν την πρώτη τους πτήση.
Μέχρι το τέλος της εποχής, ο Λουί Μπλεριό διέσχισε αεροπορικώς το Στενό της Μάγχης, εξέπλευσε το παρθενικό του ταξίδι το μεγαλύτερο πλοίο του κόσμου, το RMS Olympic, άρχισαν να κυκλοφορούν τα πρώτα αυτοκίνητα, ενώ για πρώτη φορά προσεγγίστηκε ο Νότιος Πόλος από την ομάδα του Ρόαλντ Άμουνδσεν κι έπειτα του Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ.
Πολιτική και εξέχοντα γεγονότα
Στα πρώτα χρόνια της Εδουαρδιανής εποχής, ο Β΄ Πόλεμος των Μπόερς στη Νότια Αφρική χώρισε τη χώρα στους πολέμιους και τους υποστηρικτές του. Μεγάλη επιρροή ασκούσαν εκπρόσωποι των Φιλελευθέρων, όπως ο Ντέιβιντ Λόυντ Τζορτζ, αν και την εξουσία είχε ο Συντηρητικός Τζόσεφ Τσέιμπερλαιν.
Η αυτοκρατορική πολιτική των Συντηρητικών αποδείχθηκε μη δημοφιλής κι έτσι στις Γενικές Εκλογές του 1906, οι Φιλελεύθεροι κέρδισαν με διαφορά. Ωστόσο, η Κυβέρνηση δεν μπορούσε να προχωρήσει στο σύνολο του ριζοσπαστικού της εκλογικού προγράμματος χωρίς την υποστήριξη της κυρίως Συντηρητικής Βουλής των Λόρδων.
Ενοξαπαρίνη
Η νατριούχος ενοξαπαρίνη είναι αντιπηκτικό φάρμακο (αραιωτικό αίματος). Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και την πρόληψη της εν τω βάθει φλεβοθρόμβωσης (DVT) και της πνευμονικής εμβολής (PE), συμπεριλαμβανομένων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και μετά από ορισμένους τύπους χειρουργικών επεμβάσεων. Χρησιμοποιείται επίσης σε άτομα με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS) και έμφραγμα του μυοκαρδίου. Χορηγείται με ένεση ακριβώς κάτω από το δέρμα ή σε φλέβα. Χρησιμοποιείται επίσης κατά την αιμοκάθαρση.
Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν αιμορραγία, πυρετό και πρήξιμο των ποδιών. Η αιμορραγία μπορεί να είναι σοβαρή ειδικά σε εκείνους που υποβάλλονται σε οσφυονωτιαία παρακέντηση. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης φαίνεται να είναι ασφαλής για το μωρό. Η ενοξαπαρίνη ανήκει στην οικογένεια φαρμάκων ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους.
Η ενοξαπαρίνη παρασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1981 και εγκρίθηκε για ιατρική χρήση το 1993. Συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο βασικών φαρμάκων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η ενοξαπαρίνη πωλείται με πολλές επωνυμίες και διατίθεται ως γενόσημο φάρμακο. Η ενοξαπαρίνη παράγεται από ηπαρίνη. Το 2017, ήταν η 299η πιο συχνά συνταγογραφούμενη φαρμακευτική αγωγή στις Ηνωμένες Πολιτείες, με περισσότερες από ένα εκατομμύριο συνταγές.
Παρακολούθηση
Η ενοξαπαρίνη έχει προβλέψιμη απορρόφηση, βιοδιαθεσιμότητα και κατανομή, επομένως δεν γίνεται συνήθως παρακολούθηση. Ωστόσο, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η παρακολούθηση μπορεί να είναι επωφελής για ειδικούς πληθυσμούς, για παράδειγμα άτομα με νεφρική ανεπάρκεια ή εκείνα που είναι παχύσαρκα. Σε αυτήν την περίπτωση, οι μονάδες anti-Xa μπορούν να μετρηθούν και η δοσολογία να προσαρμοστεί ανάλογα.
Παράγοντας αντιστροφής
Η θειική πρωταμίνη είναι λιγότερο αποτελεσματική στην αναστροφή της ενοξαπαρίνης σε σύγκριση με την ηπαρίνη, με μέγιστη εξουδετέρωση περίπου 60% της δράσης κατά του παράγοντα Xa.
Παρενέργειες
Όχι συχνές (<1%)
Συχνές (> 1%)
Συχνότητα υπό διερεύνηση
Προειδοποίηση κουτιού
Ο FDA εξέδωσε μια αναθεώρηση στην προειδοποίηση κουτιού για την ενοξαπαρίνη τον Οκτώβριο του 2013. Η αναθεώρηση συνιστά προσοχή σχετικά με το πότε τοποθετούνται και αφαιρούνται οι καθετήρες σπονδυλικής στήλης σε άτομα που λαμβάνουν ενοξαπαρίνη για σπονδυλική παρακέντηση ή νευροαξονική αναισθησία. Ίσως χρειαστεί να καθυστερήσει η χορήγηση αντιπηκτικών σε αυτά τα άτομα προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος αιματωμάτων της σπονδυλικής στήλης ή επισκληριδίων αιματωμάτων, τα οποία μπορεί να εκδηλωθούν ως μόνιμη ή μακροχρόνια παράλυση. Άτομα που διατρέχουν κίνδυνο αιματωμάτων μπορεί να παρουσιάσουν μόνιμους επισκληριδικούς καθετήρες, ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που επιδεινώνουν αιμορραγικές καταστάσεις όπως μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) ή παρελθόν ιατρικό ιστορικό επισκληριδίων ή σπονδυλικής διάτρησης, νωτιαίου τραυματισμού ή παραμορφώσεων της σπονδυλικής στήλης. Το FDA συνιστά να παρακολουθούνται άτομα που βρίσκονται σε κίνδυνο για αιμορραγία και νευρολογικές αλλαγές.
Μηχανισμός δράσης
Η ενοξαπαρίνη συνδέεται και ενισχύει την αντιθρομβίνη (ένα κυκλοφορούν αντιπηκτικό) για να σχηματίσει ένα σύμπλοκο που απενεργοποιεί μη αναστρέψιμα τον παράγοντα πήξης Xa. Έχει λιγότερη δραστικότητα έναντι του παράγοντα IIa (θρομβίνη) σε σύγκριση με την μη κλασματοποιημένη ηπαρίνη (UFH) λόγω του χαμηλού μοριακού βάρους της.
Φαρμακοκινητική
Απορρόφηση: Βιοδιαθεσιμότητα (υποδόρια ένεση) ~ 100%
Κατανομή: Όγκος κατανομής (δραστηριότητα κατά του παράγοντα Xa) = 4,3 λίτρα
Μεταβολισμός: Η ενοξαπαρίνη μεταβολίζεται στο συκώτι σε θραύσματα χαμηλού μοριακού βάρους είτε με αποθείωση είτε με αποπολυμερισμό.