cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στραγαλατζής
Η εμφάνιση του επαγγέλματος
Οι στραγαλατζήδες εμφανίστηκαν αμέσως μετά την ελληνική επανάσταση και απελευθέρωση. Αναφέρονται να κατεβαίνουν στις μεγάλες πόλεις και να πουλούν στραγάλια πάνω σε μια τάβλα. Στην Αθήνα αναφέρεται ότι έρχονταν από τα ορεινά της Θεσσαλίας, κυρίως καραγκούνηδες. Οι στραγαλατζήδες έπιαναν πόστα και πωλούσαν το εμπόρευμα τους σε πλατείες, σε κεντρικούς δρόμους ή έξω από σχολεία. Ανάμεσα στα φαγώσιμα που πωλούσαν αργότερα προστέθηκαν και ζαχαρένια κόκκινα κουλούρια, σουσαμένια παστέλια και μελένιος χαλβάς. Για να κερδίσουν πελάτες και να πουλήσουν τα στραγάλια κάποιοι στραγαλατζήδες είχαν εφεύρει ένα παιχνίδι : κρατούσαν ένα ζαχαρωτό κουλούρι και νεαροί του πετούσαν στραγάλια μέχρι να το σπάσει κάποιος και να νικήσει. Ο στραγαλατζής εκτελούσε και χρέη «διαιτητή» στο παιχνίδι, όριζε δηλαδή ποιος είχε χάσει για να πληρώσει.
Όλοι στην οικογένεια του στραγαλατζή ασχολούνταν με το επάγγελμα. Καλλιεργούσαν στο χωράφι τους το στραγάλι που στην πραγματικότητα είναι ψημένο ρεβύθι. Οι γυναίκες έκοβαν τον κορμό και τον έδεναν σε ματσάκια για να τα πωλούν έπειτα τα παιδιά στις πόλεις για δαδιά. Και αυτό το επάγγελμα, της πώλησης δαδιών, υπέστη πλήγμα μαζί με αυτό του στραγαλατζή. Αρκετοί στραγαλατζήδες άλλαξαν τον 19ο αιώνα το εμπόρευμά τους πουλώντας σαλέπι. Άλλοι έκαναν και τα δύο επαγγέλματα, την ημέρα στραγαλατζήδες και το βράδυ σαλεπιτζήδες. Στην Αθήνα μάλιστα κάποιοι πωλούσαν σαλέπι και διατηρούσαν μικρά καταστήματα στα Πιθαράδικα όπου πωλούσαν ακόμα και τυρί.
Κρίση
Ήδη το 1912 αναφέρεται ότι ήταν επάγγελμα προς εξαφάνιση έχοντας δεχτεί πλήγμα από άλλα πλανόδια επαγγέλματα όπως ο κουλουράς. Πλήγμα είχε δεχτεί κι από τον πασατέμπο που θεωρούνταν πιο ευκολοχώνευτος, τα φυστίκια, την μέντα, όλα φαγώσιμα που πωλούνταν τότε από πλανόδιους.
μικρογραφία
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραδοσιακά επαγγέλματα Κατηγορία:Πλανόδιοι μικροπωλητές Κατηγορία:Υπαίθριοι μικροπωλητές
Γέον το κοκκινωπό
μικρογραφία|Γέον το κοκκινωπό (Geum coccineum), Όρος [[Βόρας (Καϊμακτσαλάν)]] Το Γέον το κοκκινωπό (Geum coccineum) ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae) και είναι είδος που ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τον Βρετανό βοτανικό John Sibthorp, στον Όλυμπο της Βιθυνίας (Uludağ) στη ΒΔ Ανατολία. Κατανέμεται στη Βαλκανική Χερσόνησο και στη Β. Ανατολία προς τα ανατολικά έως την περιοχή του Ερζερούμ, σε υγρές τοποθεσίες,κοντά σε πηγές ή κατά μήκος ρεμάτων, σε υψόμετρο μεταξύ 1300-2500 μ., σε μη ασβεστούχα εδάφη, με είδη όπως Caltha palustris, Cardamine acris και Doronicum austriacum. Στην Ελλάδα απαντά στα βόρεια σύνορα (Βόρεια Πίνδο, Βαρνούντα, Βίτσι, Πιέρια, Βέρμιο, Πιπερίτσα, Βόρας, Τζένα, Πισοδέρι) όπου παρουσιάζει και τη νοτιότερη κατανομή του στη Βαλκανική. Πολυετές με βλαστό όρθιο και φύλλα τριχωτά, αυτά της βάσης λυροειδή μέχρι 14εκ., τα ανώτερα απλά και μικρότερα. Η ταξιανθία με 2 ή 4 άνθη, κόκκινα ή πορτοκαλοκόκκινα με 5 καρδιοειδή πέταλα (10-18Χ8-12 mm) και διάμετρο μέχρι 4εκ.. Ανθίζει από τα μέσα Ιουνίου έως τις αρχές Αυγούστου.
Νεοτινέα η τρίδοντη
μικρογραφία|Νεοτινέα η τρίδοντη (Neotinea tridentata), Όρος [[Χορτιάτης (όρος)|Χορτιάτης]] Η Νεοτινέα η τρίδοντη (Neotinea tridentata) (συνώνυμο Όρχις η τρίδοντη, Orchis tridentata), ανήκει στην οικογένεια Ορχεοειδή (Orchidaceae) και κατανέμεται στην περιοχή της Μεσογείου, καθώς και σε τμήματα της Δ. και Κ. Ευρώπης. Απαντά σχεδόν σ’ όλη την Ελλάδα, σε μακκί, φρύγανα, λιβάδια, ανοικτά δάση μέχρι 1600μ. Φυτό λεπτό, με ύψος 20-40 εκατοστά και 4-10 επιμήκη-ελλιπτικά, άστικτα φύλλα. Ταξιανθία αρχικά κωνική, ωοειδής στη συνέχεια με πολλά και πυκνά άνθη. Γλωσσάριο τρίλοβο, ωχρορόδινο με ροδοπόρφυρα στίγματα, με τους πλευρικούς λοβούς στραμμένους προς τα εμπρός και τον μεσαίο λοβό πιο μακρύ, φαρδύτερο προς την κορυφή και ελαφρώς δίλοβο, με μικρή απόφυση στο κέντρο. Ανθίζει από Μάρτιο έως Ιούνιο.
Γέον το κοκκινωπό
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Νεοτινέα η τρίδοντη
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα Κατηγορία:Ορχεοειδή
Κυπριακός Οργανισμός Αστρονομίας
Ίδρυση και σκοπός
Ο ΚΟΑΣ αποτελείται κυρίως από διαφορετικού υπόβαθρου ερασιτέχνες/επαγγελματίες αστρονόμους με κοινό ενδιαφέρον την παρατήρηση, εξερεύνηση και ανακάλυψη του διαστήματος. Στόχος του ΚΟΑΣ είναι να δώσει ευκαιρίες σε όλα τα μέλη της κοινότητας να ακούσουν, να μάθουν και να κατανοήσουν όσο περισσότερα γίνεται για την αστρονομία και να τους εμπνεύσει την περιέργεια σχετικά με το Σύμπαν μας, μέσω των προγραμμάτων ευαισθητοποίησης του κοινού, εκπαίδευσης και υποστήριξης για αστρονομική έρευνα.
Όλες οι ηλικιακές ομάδες είναι ευπρόσδεκτες, από επιβλεπόμενα παιδιά μέχρι και συνταξιούχους.
Ο ΚΟΑΣ είναι εκπρόσωπος της Διεθνούς Ένωσης Σκοτεινών Ουρανών (International Dark-Sky Association - IDA), σκοπός του οποίου
είναι η διατήρηση και προστασία του σκοτεινού ουρανού με την χρήση περιβαλλοντικά υπεύθυνου εξωτερικού φωτισμού.
Διοικητική δομή
Ο ΚΟΑΣ διοικείται από πενταμελες Διοικητικό Συμβούλιο με Πρόεδρο, Αντιπρόεδρο και τρία μέλη. Υπηρεσιακός προϊστάμενος του Οργανισμού είναι ο Γενικός Διευθυντής.
Υφιστάμενος Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΟΑΣ και Γενικός Διευθυντής είναι ο Ανδρέας Παναγίωτου. Αντιπρόεδρος και Διευθυντής ο Φειδίας Χατζηχαραλάμπους.
Λειτουργική διάρθρωση
Η λειτουργική διάρθρωση του ΚΟΑΣ είναι:
Wonderful Radio London
Ο Wonderful Radio London ή Big L υπήρξε ιδιωτικός ραδιοφωνικός σταθμός στις αρχές της δεκαετίας του 1960 στην Μεγάλη Βρετανία. Λειτούργησε παράνομα από το 1964 με πομπούς σε πλοίο στην βόρειο θάλασσα. Το ακροατικό κοινό ήταν κυρίως νεαρής ηλικίας, λόγω του μοντέρνου μουσικού προγράμματός. Σήμερα ο σταθμός εκπέμπει το πρόγραμμά του μέσω του ίντερνετ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί
Χέντβιχ του Ζάγκαν
Η Χέντβιχ/Γιαντβίγκα, πολων. Jadwiga żagańska (πριν τo 1350 - 27 Μαρτίου 1390) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν κόρη του δούκα του Ζάγκαν και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Πολωνίας και μετά δούκισσα της Λεγκνίτσα.
Βιογραφία
Ήταν η δεύτερη κόρη του Ερρίκου Ε΄ του Σιδηρού, δούκα του Ζάγκαν και της Άννας των Πιαστ, κόρης του Βεντσεσλάου δούκα του Πουότσκ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα περί το 1365 τον Καζιμίρ Γ΄ τον Μεγάλο, βασιλιά της Πολωνίας ως η 4η σύζυγός του, ενώ ακόμη ζούσε η 2η, δηλ. ο Καζιμίρ Γ΄ θεωρήθηκε δίγαμος. Ο βασιλιάς είχε κάνει δύο κόρες από την 1η μόνο και ήθελε διάδοχο. Από αυτόν η Χέντβιχ είχε τέκνα:
Το 1370 απεβίωσε ο Καζιμίρ Γ΄ και η Άννα έκανε το 1372 δεύτερο γάμο, με τον Ροβέρτο Α΄ των Πιαστ-Σιλεσίας δούκα της Λεγκνίτσα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Λεμοναδοπώλης
thumb|right|250px|[[Λεμονάδα|Λεμοναδοπώλης στη Θεσσαλονίκη τον καιρό της Τουρκοκρατίας ( πριν το 1890)]] Ο Λεμοναδοπώλης ήταν πλανόδιο επάγγελμα που υφίστατο από τα τέλη του 18ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ου, ενώ σήμερα -τουλάχιστον στη Δύση- έχει εκλείψει. Ο Λεμοναδοπώλης ήταν πλανόδιος πωλητής και πουλούσε λεμονάδες δικής του κατασκευής, γνώριμη η φωνή που φώναζε: ''Λεμονάδες! μια πεντάρα η μια γκαζόζ, μια πεντάρα η μία! ''. Το επάγγελμα του Λεμοναδοπώλη κι όχι μόνο θεωρούνταν αίτιο πολλών επιδημιών κι νόσων επειδή δεν τηρούνταν κανόνες υγιεινής.
Η λεμονάδα ή και Γκαζόζ όπως την έλεγαν, κατασκευαζόταν από τους ίδιους τους πωλητές , πρώτη ύλη για την κατασκευής της ήταν το νερό , η ζάχαρη και το "ξυνό" δηλ. το στημένο λεμόνι. Για να πουλήσουν πολλές λεμονάδες έκαναν διάφορα τεχνάσματα, συνεργάζονταν με ζαχαροπλάστες κι έβαζαν δίπλα τους τον πάγκο-τάβλα, έτσι ο πελάτης τρώγοντας γλυκά έβλεπε δίπλα την λεμονάδα κι έπινε να ξεδιψάσει, ή ρίχνοντας λίγο αλάτι στα γλυκά διψούσε περισσότερο.
Οι λεμοναδοπωλητές γύρναγαν τους δρόμους ή τις παραλίες ή κάθονταν σε κάποιο σταθερό σημείο - πόστο. Είχε μια πετσέτα στον ώμο, άσπρη ποδιά στην μέση, μια κανάτα ή ένα δοχείο για την λεμονάδα κι ένα ποτήρι.
Η λέξη λεμοναδοπώλης χρησιμοποιήθηκε έχοντας πολλές έννοιες κι σκοπούς. Το 1924 στο Παρισινό θέατρο "Ομνίδ-Πατέ" παίχτηκε το έργο "Η ωραία Λεμοναδοπώλιδα". Το 1908 η εβραϊκή γαλλόφωνη εφημερίδα της Θεσσαλονίκης "Journal De Salonique" αποκάλεσε τους Έλληνες "λεμοναδοπωλητές" που θεωρήθηκε βρισιά.
Στις ΗΠΑ
Στις Ηνωμένες Πολιτείες το επάγγελμα το λεμοναδοπώλη, το οποίο συνήθως αναλαμβάνουν μικρά παιδιά, είναι ένα από τα κυριότερα στοιχεία της κλασικής αμερικανικής κουλτούρας. Η εικόνα των μικρών παιδιών που πουλάνε λεμονάδα μια ζεστή καλοκαιρινή μέρα σε κάποιο προάστιο των ΗΠΑ έχει γίνει εμβληματική και εμφανίζεται πολλές φορές στην λογοτεχνία και τον κινηματογράφο. Το επάγγελμα θεωρείται ως μια ιδιαίτερα εποικοδομητική ενασχόληση, καθώς εντάσσει τα παιδιά στον χώρο των επιχειρήσεων και διδάσκει πράγματα όπως το κέρδος, οικονομική ελευθερία και ομαδική δουλειά.
Το επάγγελμα αυτό είναι τεχνικά παράνομο και παρόλο που συνήθων δεν δημιουργείται πρόβλημα σε κάποιες περιπτώσεις έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον των αρχών, με μεγάλη δημόσια κατακραυγή. Τα τελευταία χρόνια η στάση των αρχών προς τα παιδιά που πουλάνε λεμονάδα έχει γίνει σημαντικά πιο ήπια και ενδέχεται στο μέλλον να νομιμοποιηθούν πλήρως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλανόδιοι μικροπωλητές Κατηγορία:Επιχειρηματικοί όροι
Voice of Peace
μικρογραφία|Ο Άμπι Νάθαν Ο Voice of Peace υπήρξε παράνομος ιδιωτικός ραδιοφωνικός σταθμός, ο οποίος για πολλά χρόνια εξέπεμπε προς συμφιλίωση των Αράβων και Ισραηλιτών. Ιδρύθηκε την δεκαετία του 1960 από τον Άμπι Νάθαν, ο οποίος λειτούργησε τον σταθμό για μια εικοσαετία. Έπαψε την λειτουργία του στις 1 Οκτωβρίου 1993 λόγω έλλειψης πόρων. Το πλοίο με τον ραδιοφωνικό σταθμό εκπομπής βυθίστηκε στην θάλασσα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί σταθμοί στο Ισραήλ
Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισημερινής Γουινέας
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισημερινής Γουινέας (BnGE) (ισπανικά: Biblioteca Nacional de Guinea Ecuatorial ) είναι η κεντρική δημόσια βιβλιοθήκη της Ισημερινής Γουινέας και, ως εκ τούτου, επικεφαλής του συστήματος βιβλιοθηκών της Γουινέας. Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στο κέντρο της πρωτεύουσας Μαλάμπο.
Ιστορία
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισημερινής Γουινέας ιδρύθηκε στις 4 Ιουνίου 2009 ως υπηρεσία του Υπουργείου Πολιτισμού της εθνικής κυβέρνησης. Το κτίριο της βιβλιοθήκης είναι το πρώην κτίριο του γλύπτη Λεάντρο Μπόμιο Νσούε και αποκαταστάθηκε μεταξύ 2007 και 2008 για να εγκαινιαστεί ως Εθνική Βιβλιοθήκη το 2009. Η πρώτη διευθύντρια της βιβλιοθήκης είναι η συγγραφέας και δικηγόρος Γκιγιερμίνα Μεκούι.
Αρμοδιότητες
Οι αρμοδιότητες της εθνικής βιβλιοθήκης είναι οι εξής :
Παραπομπές
Ισημερινη Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ισημερινή Γουινέα
Flightradar24
Το Flightradar24 είναι σουηδική υπηρεσία μέσω διαδικτύου που παρέχει πληροφορίες πτήσης εμπορικών αεροσκαφών σε πραγματικό χρόνο σε έναν χάρτη. Περιλαμβάνει διαδρομές πτήσης, προέλευση και προορισμούς, αριθμούς πτήσεων, τύπους αεροσκαφών, θέσεις, υψόμετρο, κατεύθυνση πορείας και ταχύτητες. Μπορεί επίσης να εμφανίσει αναδρομικές ανακλήσεις προηγούμενων κομματιών και ιστορικά δεδομένα πτήσης από αεροπορική εταιρεία, αεροσκάφος, τύπο αεροσκάφους, περιοχή ή αεροδρόμιο. Συγκεντρώνει δεδομένα από πολλές πηγές, αλλά, εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ως επί το πλείστον από crowdsourced συλλογή πληροφοριών από εθελοντές με ADS-B δέκτες.
Ιστορία
Η υπηρεσία ιδρύθηκε to 2006 ως Flygbilligt.com και στη συνέχεια Flygradar.nu για τη Βόρεια και Κεντρική Ευρώπη. Η υπηρεσία επεκτάθηκε το 2009, επιτρέποντας σε οποιονδήποτε με έναν κατάλληλο δέκτη ADS-B να συνεισφέρει δεδομένα.
Από τις 3 Μαρίου 2020, τα ADS-B δεδομένα που συλλέγονται μέσω δορυφόρου έγιναν διαθέσιμα σε όλους τους χρήστες. Αεροσκάφη που παρακολουθούνται μέσω δορυφορικών δεδομένων εμφανίζονται με μπλε χρώμα στο χάρτη, και με κίτρινο αν παρακολουθούνται από επίγειους δέκτες.
Το 2014 χρησιμοποιήθηκε από πολλά ΜΜΕ στην παρακολούθηση πολλαπλών αεροπορικών ατυχημάτων. Η εξαφάνιση της πτήσης MH370 της Malaysian Airlines,, η κατάρριψη της πτήσης ΜΗ17 στην Ουκρανία, και το Δεκέμβρη όταν η πτήση 8501 της Indonesia AirAsia χάθηκε από τα ραντάρ. Το Flightradar24 ανέφερε ότι η επισκεψιμότητά του ανέβηκε κατά περίπου 50 φορές και δημιούργησε προβλήματα πρόσβασης στους χρήστες του.
Το Νοέμβριο του 2015, η εφημερίδα The Guardian ανέφερε ότι η πτήση Metrojet Flight 9268 προς Αγία Πετρούπολη από το Sharm el-Sheikh International Airport είχε εκραγεί στον αέρα με βάση πληροφορίες διαθέσιμες από το Flightradar24.
Ιδιωτικότητα
Η υπηρεσία μπλοκάρει κάποιες ADS-B πληροφορίες για λόγους "ασφάλειας και ιδιωτικότητας". Για παράδειγμα, η θέση του αεροσκάφους Japanese Air Force One που χρησιμοποιείται από τον Αυτοκράτορα και τον Πρωθυπουργό της Ιαπωνίας φαινόταν στην υπηρεσία μέχρι τον Αύγουστο του 2014, όταν το Ιαπωνικό Υπουργείο Άμυνας ζήτησε να αφαιρεθούν οι συγκεκριμένες πληροφορίες. Από τότε δεν δημοσιοποιούνται πληροφορίες για τις πτήσεις και τη θέση του συγκεκριμένο αεροσκάφους στην υπηρεσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστότοποι
Κύπελλο Αζερμπαϊτζάν (ποδόσφαιρο ανδρών)
Το Κύπελλο Αζερμπαϊτζάν (αζερικά: Azərbaycan Kuboku) είναι μία ποδοσφαιρική διοργάνωση στο Αζερμπαϊτζάν. Άρχισε το 1936, όταν το Αζερμπαϊτζάν ήταν μια δημοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης.
Συμμετοχές
Συμμετέχουν ομάδες από τις δύο κορυφαίες κατηγορίες Πρεμιέρ Λικασί και Ι Ντιβιζιόν.
Σιβάτζι
Ο Σιβάτζι Μπονσλ ο Πρώτος (περ. 1627/1630 - 3 Απριλίου 1680 ) ήταν ένας Ινδός βασιλιάς-πολεμιστής και μέλος της φυλής Μπονσλ Μάραθα. Ο Σιβάτζι απέσπασε ένα εγκλάβιο από το φτωχό σουλτανάτο Αντιλσάχι της Μπιτζαπούρ, γεγονός που σηματοδότησε τη γένεση της Αυτοκρατορίας των Μαράτα. Το 1674 στέφθηκε επισήμως ως ο χατραπάτης (αυτοκράτορας) του βασιλείου του στο Ραϊγκάντ.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Σιβάτζι ενεπλάκη τόσο σε συμμαχίες όσο και σε εχθροπραξίες με τη Μογγολική αυτοκρατορία της Ινδίας, το σουλτανάτο του Γκολκόντα και το σουλτανάτο της Μπιτζαπούρ, καθώς και με τις ευρωπαϊκές αποικιακές δυνάμεις. Οι στρατιωτικές δυνάμεις του Σιβάτζι διεύρυναν τη σφαίρα επιρροής των Μαράτα, καταλαμβάνοντας υπάρχοντα και χτίζοντας νέα οχυρά, καθώς και χάρη στη συγκρότηση του ναυτικού των Μαράτα. Ο Σιβάτζι καθιέρωσε ένα ικανό και προοδευτικό πολιτικό καθεστώς, με καλά δομημένους διοικητικούς θεσμούς. Αναβίωσε τις αρχαίες ινδικές πολιτικές παραδόσεις και δικαστικές συμβάσεις και προώθησε τη χρήση της γλώσσας μαράτι και των σανσκριτικών, αντί των περσικών, σε κρατικούς θεσμούς όπως το δικαστήριο και η διοίκηση.
Η δράση του Σιβάτζι ποικίλλει ανάλογα με τον παρατηρητή και την ιστορική στιγμή της εκάστοτε καταγραφής, αλλά πάντως άρχισε να αποκτά αυξημένη σημασία με την εμφάνιση του ινδικού κινήματος ανεξαρτησίας, καθώς πολλοί τον ανέδειξαν σε πρωτο-εθνικιστή και ήρωα των Ινδών. Ιδιαίτερα στη Μαχαράστρα, οι αντιπαραθέσεις σχετικά με την ιστορία και τον ρόλο του έχουν λάβει μεγάλες διαστάσεις, περιλαμβάνοντας μερικές φορές ακόμη και βίαια επεισόδια, καθώς διαφορετικές ομάδες επεδίωξαν να προσδιορίσουν τόσο τον ίδιο τον Σιβάτζι, όσο και την κληρονομιά του.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Σιβάτζι γεννήθηκε στον λόφο-φρούριο Σιβνέρι, κοντά στην πόλη Τζουνάρ, στην περιοχή της σημερινής Πούνε. Οι μελετητές διαφωνούν σχετικά με την ημερομηνία γέννησής του. Η κυβέρνηση του Μαχαράστρα παραθέτει τη 19η Φεβρουαρίου ως ημέρα γιορτής για τη γέννηση του Σιβάτζι (Σιβάτζι Τζαγιάντι). Ο Σιβάτζι πήρε το όνομά του από μια τοπική θεότητα, τη θεά Σιβάι. Ο πατέρας του Σιβάτζι, ο Σαχάτζι Μπόνσλε, ήταν στρατηγός των Μαράτα, οποίος υπηρέτησε στα σουλτανάτα Ντεκάν. Μητέρα του ήταν η Τζιτζαμπάι, κόρη του Λακουτζί Τζανταβράο της Σιντκέντ, ενός σαρδάρου συνεργάτη των Μογγόλων, ο οποίος ισχυριζόταν πως προερχόταν από τη βασιλική οικογένεια Γιάνταβ του Ντεβάγκιρι. μικρογραφία| Άγαλμα του νεαρού Σιβάτζι με τη μητέρα του Τζιτζαμπάι, που εγκαταστάθηκε στο φρούριο του Σιβνέρι κατά τη δεκαετία του 1960
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδοί ηγεμόνες
Πύργοι της σιωπής
thumb|right|400px|"Πύργοι της Σιωπής" στο [[Γιαζντ, Ιράν.]] Οι Πύργοι της σιωπής είναι μια κυκλική υπερυψωμένη κατασκευή η οποία χρησιμοποιούνταν από τους Ζωροάστρες ως χώρος απόθεσης σορών ώστε σύμφωνα με την θρησκευτική παράδοση να καταναλώνονται από πουλιά. Παρόμοια πρακτική ταφής εφαρμόζεται και από τον Θιβετιανό Βουδισμό, όπου επίσης σύμφωνα με την ταφική θρησκευτική παράδοση το σώμα τεμαχίζεται και αφήνεται στο βουνό για να καταναλωθεί από τα πουλιά. Η ταφή αυτή ονομάζεται "ταφή στον ουρανό" ή "Ντάκχμα" κατά τους Ζωροάστρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ζωροαστρισμός Κατηγορία:Θρησκεία και θάνατος
Τσανταρλή Χαλίλ Πασάς
thumb|140px|Ο Θυρεός των Μεγάλων Βεζίρηδων Ο Τσανταρλή Χαλίλ Πασάς (Çandarlı Halil Paşa), συνήθως αναφερόμενος απλά ως Χαλίλ Πασάς, υπήρξε μεγάλος βεζίρης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από το 1439 έως το 1453, στα τελευταία χρόνια του σουλτάνου Μουράτ Β΄ και τα πρώτα του Μωάμεθ Β΄. Ήταν γόνος της πανίσχυρης οικογένειας των Τσανταρλή - ο παππούς του, ο θείος του κι ο πατέρας του είχαν επίσης διατελέσει στο ίδιο αξίωμα.
Κατά τη δεκαετία του 1440 αναδείχτηκε σε ρυθμιστικό παράγοντα της αυτοκρατορίας, έχοντας κάποιες στιγμές δύναμη μεγαλύτερη κι απ' το σουλτάνο. Αυτό τελικά του κόστισε τη ζωή, αφού ο Μωάμεθ δεν είχε διάθεση να μοιραστεί με άλλους την εξουσία του και τον εκτέλεσε αμέσως μόλις κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη. Έμεινε έτσι στην ιστορία ως ο πρώτος μεγάλος βεζίρης που εκτελέστηκε.
Χρονικό της θητείας του
Η θητεία του Χαλίλ Πασά συνέπεσε με μια περίοδο που ο θρόνος εμφάνιζε σημάδια κόπωσης. Το 1444 και μετά από δύο δεκαετίες συνεχόμενου πολέμου σε όλα τα μέτωπα, από την Ανατολία έως τη Σερβία και την Αλβανία, ο σουλτάνος Μουράτ Β΄ αποφάσισε να αποσυρθεί υπέρ του διαδόχου Μωάμεθ Β΄. Δεδομένου ότι ο τελευταίος ήταν τότε μόλις 12 ετών, την πραγματική εξουσία ασκούσε ο μεγάλος βεζίρης. Δύο φορές μάλιστα που η αυτοκρατορία βρέθηκε σε πολύ δύσκολη θέση, την πρώτη αμέσως μετά την παραίτηση και τη δεύτερη το 1446, ο Χαλίλ - που ήλεγχε τους Γενιτσάρους - επέβαλε την επιστροφή του Μουράτ στην Αδριανούπολη (τότε πρωτεύουσα).
Η εξέλιξη των πραγμάτων τον δικαίωσε, ωστόσο ο φιλόδοξος Μωάμεθ ανέπτυξε αισθήματα αντιπαλότητας απέναντί του. Οι διαφωνίες τους είχαν επίσης πολιτικό υπόβαθρο: ο μεν Χαλίλ προωθούσε μια πολιτική ειρηνικής συνύπαρξης με τους γείτονες, ο δε Μωάμεθ είχε σκοπό της ζωής του να καταλάβει τα τελευταία απομεινάρια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Έτσι η κατάσταση συνέχισε να οξύνεται τα επόμενα χρόνια, ιδίως μετά το θάνατο του Μουράτ (1451), περιοριζόταν όμως στο παρασκήνιο. Ούτως ή άλλως ο νεαρός σουλτάνος ήταν τόσο στοχοπροσηλωμένος στην κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, που δεν ήθελε να ανοίξει εσωτερικό μέτωπο με τους Τσανταρλή και ό,τι αυτοί εκπροσωπούσαν στον κρατικό μηχανισμό. Όπως αποδείχθηκε, απλά περίμενε την κατάλληλη στιγμή.
Κατά την πολιορκία της Πόλης (ξεκ. Απρίλιο 1453) ο Χαλίλ συμμετείχε στο στενό επιτελείο του σουλτάνου. Η Άλωση (29 Μαΐου) ήταν και το δικό του τέλος: Με το που ολοκληρώθηκε η τριήμερη λεηλασία, την 1η Ιουνίου, ο θριαμβευτής Μωάμεθ τον καταδίκασε σε θάνατο, με την κατηγορία ότι είχε δοκιμάσει να συνεννοηθεί κρυφά με τους Βυζαντινούς. Θανατώθηκε την ίδια μέρα.
Η πτώση των Τσανταρλή
Η εκτέλεση του Χαλίλ Πασά σήμανε τη λήξη της κυριαρχίας των Τσανταρλή στα πολιτικά πράγματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Για να γίνει κατανοητή η έως τότε επιρροή τους, αρκεί το εξής: Στα ογδόντα εννέα χρόνια από το 1364 έως το 1453, τα εξήντα έξι ήταν μεγάλος βεζίρης κάποιος απ' τη συγκεκριμένη οικογένεια! Η περιουσία τους δημεύθηκε και οι επόμενες γενιές περιορίστηκαν σε μικρότερης σημασίας αξιώματα στην περιοχή της Βιθυνίας, με εξαίρεση το γιο του Χαλίλ Ιμπραήμ που διατέλεσε για πολύ λίγο μεγάλος βεζίρης, σαράντα πέντε χρόνια αργότερα.
Για να μην επαναληφθεί τέτοια συγκέντρωση δύναμης σε μία οικογένεια, ο Μωάμεθ απέφυγε να επιλέξει το νέο μεγάλο βεζίρη απ' τους συμπατριώτες του. Έτσι από τους συνολικά έξι που διόρισε ως το θάνατό του (1481), οι πέντε ήταν απ' την κάστα των «ντεβσιρμέ» (αξιωματούχοι που προέρχονταν απ' το παιδομάζωμα άρα είχαν αποκοπεί απ' τις οικογένειές τους) και ένας μόνο Τούρκος, όχι όμως Οθωμανός αλλά Καραμανίδης.
Κατηγορία:Μεγάλοι Βεζίρηδες
Greatest Hits III (Queen)
Τα δεκαεπτά κομμάτια του άλμπουμ, υπήρξαν είτε πρώην ακυκλοφόρητες εκτελέσεις, οι οποίες δεν είχαν συμπεριληφθεί στο παρελθόν σε άλλες συλλογές, είτε ήταν συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες. Στις συνεργασίες αυτές συμπεριλαμβάνεται το "Somebody to Love" με τον Τζορτζ Μάικλ, το "The Show Must Go On" με τον Έλτον Τζον, το "Another One Bites the Dust" με τους Wyclef Jean, Pras & Free, κ.α..
Η συλλογή σκαρφάλωσε στο Top-10 αρκετών ευρωπαϊκών χωρών, μεταξύ των οποίων στην πέμπτη θέση του βρετανικού καταλόγου επιτυχιών, για να βραβευθεί ως διπλά πλατινένιος δίσκος στην πατρίδα του συγκροτήματος.
Θέσεις τσαρτ
{|width="100%" align="center"| Greatest Hits IIΙ (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 8 Νοεμβρίου 1999
Βραβεία
Greatest Hits IIΙ (άλμπουμ)
Οι μουσικοί των Queen
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα τραγούδια του "Greatest Hits III" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Queen Κατηγορία:Άλμπουμ του 1999
Φιράς Αλ Χατίμπ
Ο Φιράς Μοχάμεντ Αλ Χατίμπ (αραβικά: فراس محمد الخطيب, γεννήθηκε 9 Ιουνίου 1983) είναι Σύρος πρώην ποδοσφαιριστής που συνήθως αγωνιζόταν ως επιθετικός. Είναι πρώτος σκόρερ στην ιστορία της Εθνικής Συρίας με 36 γκολ.
Καριέρα
Ο Αλ Χατίμπ ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στο πρωτάθλημα Συρίας με την Αλ Καράμα το 1999. Στις 6 Οκτωβρίου 2000 σε ηλικία 17 ετών σημείωσε το πρώτο του γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ Συρίας στον αγώνα με αντίπαλο την Αλ Φουτόβα, που έληξε με 1–1. Στη χώρα του έπαιξε μόνο για τρία χρόνια και τον Αύγουστο του 2002 μετακόμισε στο Κουβέιτ και την Αλ Νασρ, ενώ από την επόμενη σεζόν αγωνίστηκε με την Ελ Αραμπί. Εκεί είχε μακράν το πιο επιτυχημένο κομμάτι της σταδιοδρομίας του και πέτυχε 133 γκολ μέσα σε έξι σεζόν.
Στις 24 Αυγούστου 2009 υπέγραψε συμβόλαιο με το σύλλογο του Κουβέιτ Καντσία ΣΚ. Στα πρώτα πέντε παιχνίδια της σεζόν για την ομάδα του, σκόραρε πέντε φορές και τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα. Ακολούθησε αλλαγές ομάδων μέχρι την επάνοδό του στην Ελ Αραμπί το 2014, όπου είχε δύο ακόμα επιτυχημένες σεζόν αναδεικνυόμενος δύο συνεχόμενες χρονιές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Την επόμενη σεζόν με την Κουβέιτ ΣΚ κατέκτησε τρεις εγχώριους τίτλους. Έγινε πρώτος σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος Κουβέιτ το 2018 αγωνιζόμενος με την Αλ Σαλμίγια φτάνοντας τα 147 γκολ συνολικά, και τα 210 σε όλες τις εσωτερικές διοργανώσεις του Κουβέιτ. Επέστρεψε στην πατρίδα του το 2019 με την ολοκλήρωση της καριέρας του.
Ο Αλ Χατίμπ αγωνίστηκε σε μικρές ομάδες της Εθνικής Συρίας πετυχαίνοντας πολλά γκολ. Σκόραρε το πρώτο του γκολ με την Εθνική ανδρών το 2002 στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2002 σε ηλικία 19 ετών με αντίπαλο το Λάος (αποτέλεσμα 9–0). Ήταν βασικό στέλεχος και αρχηγός της ομάδας μέχρι το 2012. Αγωνίστηκε συνολικά 72 φορές και σημείωσε 36 γκολ. Ο τελευταίος αγώνας του ήταν στις 5 Σεπτεμβρίου 2019 με αντίπαλο τις Φιλιππίνες και έτσι έγινε ο πρώτος Ασιάτης και ο έβδομος συνολικά παίκτης στον κόσμο που συμμετείχε σε προκριματικά έξι Παγκοσμίων Κύπελλων. Ο Αλ-Χατίμπ χαίρει μεγάλης εκτίμησης στον αραβικό κόσμο και ιδιαίτερα στη χώρα καταγωγής του τη Συρία και τα κράτη του Κόλπου, όπου αγωνίστηκε πολλά χρόνια, λόγω των πολλαπλών γκολ του. Συνολικά, σε επαγγελματικό επίπεδο και σε επίσημους αγώνες σημείωσε 349 τέρματα.
Τίτλοι και διακρίσεις
Ελ Αραμπί Καντσία ΣΚ Κουβέιτ ΣΚ Ατομικές διακρίσεις
Παραπομπές
Κατηγορία:Σύροι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Συρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουβέιτ ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Σαλμίγια ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ουμ Σαλάλ Σπορτ Κλαμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαγκάη Σενχουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καντσία ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαμπάμπ Αλ Αχλί Ντουμπάι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στο Κατάρ
Ελισαβέτα Μπίκοβα
Η Ελισαβέτα Ιβάνοβνα Μπίκοβα ή Ελίζαμπεθ Μπίκοβα (Διεθνώς: Elisaveta Ivanovna Bykova ή Elisabeth Bykova, ρωσικά: Елизаве́та Ива́новна Бы́кова, 4 Νοεμβρίου 1913, Μπογκολιούμποβο – 8 Μαρτίου 1989, Μόσχα) ήταν μηχανικός τυπογραφίας, συγγραφέας και σκακίστρια από την Σοβιετική Ένωση, υπήρξε η 3η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Γυναικών στο σκάκι, από το 1953 έως το 1956 και από το 1958 έως το 1962.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Ελισαβέτα Ιβάνοβνα Μπίκοβα γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1913 σε μια οικογένεια αγροτών στο Μπογκολιούμποβο της τότε Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Η οικογένειά της μετακόμισε στη Μόσχα, όταν η Μπίκοβα ήταν δώδεκα ετών και τότε ήταν που άρχισε να παίζει σκάκι με τον αδελφό της.
Εργάστηκε ως μηχανικός σε ένα μεγάλο τυπογραφείο της Μόσχας, ήταν επίσης συγγραφέας και αρθρογράφος γύρω από τα σκακιστικά θέματα της ΕΣΣΔ. Η Μπίκοβα, παθιασμένη για το σκάκι γυναικών, έγραψε επίσης τρία βιβλία ένα για την πρώτη πρωταθλήτρια γυναικών στο σκάκι Βέρα Μέντσικ, ένα για τις Σοβιετικές παίκτριες σκακιού και ένα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Γυναικών. Έχει επίσης προωθήσει το σκάκι μέσα από διαλέξεις και με την οργάνωση σκακιστικών τουρνουά.
Πέθανε στις 8 Μαρτίου του 1989 στη Μόσχα της τότε Σοβιετικής Ένωσης.
Σκακιστική καριέρα
Το ταλέντο της έγινε εμφανές το 1927, όταν κέρδισε το πρωτάθλημα σκακιού στο σχολείο της στη Μόσχα. Το 1938 κέρδισε το πρωτάθλημα γυναικών της Μόσχας και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν τρεις φορές νικήτρια στο Σοβιετικό Σκακιστικό Πρωτάθλημα Γυναικών το 1946, το 1947 και το 1950. Η Διεθνής Σκακιστική Ομοσπονδία την τίμησε με τον τίτλο της διεθνούς μαιτρ γυναικών το 1950.
Μετά τη νίκη της το 1952 στο τουρνουά υποψηφίων για τον τίτλο των γυναικών στη Μόσχα, νίκησε το 1953 στο Λένινγκραντ την τότε πρωταθλήτρια Λουντμίλα Ρουντένκο, με σκορ επτά νίκες, πέντε ήττες και δύο ισοπαλίες. Έτσι, το 1953 τιμήθηκε με τον τίτλο της διεθνούς μαιτρ. Το 1956 έχασε τον τίτλο της πρωταθλήτριας από την συμπατριώτισσά της Όλγα Ρούμπζοβα, αλλά τον πήρε πίσω δύο χρόνια αργότερα και έγινε η πρώτη γυναίκα σκακίστρια που κατάφερε να κάνει κάτι τέτοιο. Διατήρησε τον τίτλο της μέχρι το 1962, που τον έχασε και πάλι από τη μόλις 21 ετών Νόνα Γκαπριντασβίλι (+0 -7 =4). Το 1976 τιμήθηκε από την Διεθνή Σκακιστική Ομοσπονδία με τον τίτλο της διεθνούς γκρανμαίτρ γυναικών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι σκακιστές Κατηγορία:Ρωσίδες συγγραφείς Κατηγορία:Σοβιετικοί σκακιστές Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Επαρχίες του Μπανγκλαντές
Αναπληρωτής επίτροπος
Ο αναπληρωτής επίτροπος είναι ο εκτελεστικός διευθυντής της περιοχής. Διορίζεται από τη κυβέρνηση.
Περιφερειακά συμβούλια
Το περιφερειακό συμβούλιο (η ζίλα παρισάντ) είναι οργανισμός τοπικής αυτοδιοίκησης σε επίπεδο επαρχίας. Η Βεγγαλική λέξη παρισάντ σημαίνει συμβούλιο και η ζίλα παρισάντ μεταφράζεται σε επαρχιακό συμβούλιο.
Οι λειτουργίες του επαρχιακού συμβουλίου περιλαμβάνουν την κατασκευή και τη συντήρηση δρόμων και γεφυρών, κτιρίων νοσοκομείων και ιατρείων, σχολείων και εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, εγκαταστάσεις υγείας και υγιεινής, πηγάδια για πόσιμο νερό, χώρους ανάπαυσης, και συντονισμό των δραστηριοτήτων των ενωσιακών παρισάντ μέσα στην επαρχία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δεύτερο επίπεδο υποδιαιρέσεων της τοπικής αυτοδιοίκησης Κατηγορία:Κρατικές υποδιαιρέσεις της Ασίας Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις του Μπανγκλαντές
Πωλ Σκαρρόν
Η ζωή του
Ο Σκαρρόν ήταν το έβδομο παιδί του Πωλ Σκαρρόν, ευγενούς και μέλους του Παρλαμέντου του Παρισιού και της Γκαμπριέλ Γκογκέ. Έγινε αβάς σε ηλικία δεκαεννέα ετών. Έζησε στο Λε Μαν από το 1632 έως το 1640 και το 1635 ταξίδεψε στη Ρώμη με τον προστάτη του, επίσκοπο του Λε Μαν. Βρίσκοντας στήριγμα στη Μαρί ντε Ωτφόρ, ευνοούμενη του Λουδοβίκου ΙΓ΄, έγινε γνωστός στους λογοτεχνικούς και κοσμικούς κύκλους.
Υπέφερε από οξεία και παθολογική ρευματοειδή αρθρίτιδα ή πολιομυελίτιδα. Το 1638 έμεινε ανάπηρος. Όποια και αν ήταν η αιτία, ο Σκαρρόν άρχισε να υποφέρει από παραμόρφωση και πόνους. Το σώμα του στρέβλωσε σε σχήμα Ζ, τα γόνατα του γονάτισαν στο στομάχι του, το κεφάλι του έγερνε πάνω στον ώμο του, τα χέρια του ήταν ακίνητα ως τον καρπό και τα πόδια του παρέλυσαν. Ήταν υποχρεωμένος να χρησιμοποιεί αναπηρική καρέκλα. Άρχισε να παίρνει άφθονες ποσότητες οπίου για να ανακουφίσει τον πόνο του. Είχε επίσης την ατυχία να εμπλακεί σε μια σειρά αγωγών με την μητέρα του για την περιουσία του πατέρα του. Ήταν επίσης υποχρεωμένος να στηρίζει τις αδελφές του οικονομικά. αριστερά|μικρογραφία|Πωλ Σκαρρόν Ο Σκαρρόν επέστρεψε στο Παρίσι το 1640. Το 1643, δημοσίευσε το έργο Συλλογή μερικών κωμικών στίχων (Recueil de quelques vers burlesques) και το επόμενο έτος δημοσίευσε τον Τυφώνα ή η Γιγαντομαχία (Typhon ou la gigantomachie).
Μετά από μια σύντομη επίσκεψη στο Λε Μαν το 1646, επέστρεψε στο Παρίσι και εργάστηκε σκληρά για τον βιβλιοπώλη Quinet. Ελάμβανε επίσης μια σύνταξη από τον Φουκέ και μια από τη βασίλισσα, η οποία αποσύρθηκε όταν θεωρήθηκε ύποπτος για φιλικά συναισθήματα προς τις εξεγέρσεις της Σφενδόνης. Όταν ο Μαζαρέν έλαβε ψυχρά την αφιέρωση του Τυφώνα, ο Σκαρρόν το άλλαξε προσθέτοντας μια σάτιρα για τον υπουργό. Το 1651 εκδηλώθηκε φανερά υπέρ των εξεγέρσεων της Σφενδόνης γράφοντας ένα βίαιο φυλλάδιο κατά του Μαζαρέν και λόγω αυτού έχασε τις συντάξεις του.
Το 1652 νυμφεύτηκε τη φτωχή, αλλά όμορφη Φρανσουάζ ντ' Ωμπινιέ, που αργότερα έγινε διάσημη ως Μαντάμ ντε Μεντνόν, δεύτερη σύζυγος του Λουδοβίκου ΙΔ΄. Πέθανε στο Παρίσι στις 6 Οκτωβρίου 1660.
Έργα
μικρογραφία|Έκδοση του 1752 Ο Σκαρρόν ήταν πολύ παραγωγικός ως συγγραφέας. Τα πρώτα του έργα ήταν σατιρικές παρωδίες (μπουρλέσκ). Ο ποιητής Σαιν-Αμάν είχε ήδη εγκαινιάσει το είδος, παρωδώντας κλασικούς συγγραφείς, αλλά ο Σκαρρόν υπήρξε ο πρώτος που ανήγαγε το μπουρλέσκ σε μια από τις χαρακτηριστικές λογοτεχνικές φόρμες του 17ου αιώνα. Το πιο διάσημο έργο του είναι η επτάτομη Παρωδία του Βιργιλίου (Le Virgini travesti, 1648-1653), μια παρωδία της Αινειάδας, που σημείωσε τεράστια επιτυχία.
Έγραψε επίσης μερικά μικρότερα μυθιστορήματα, μεταξύ των οποίων η Περιττή προφύλαξη (La Precaution unutile), η Ψευδής εμφάνιση (La Fausse Apparence, 1657), ο Πρίγκιπας κουρσάρος (Le Prince corsaire, 1658).
Τα περισσότερα από τα έργα του είναι εμπνευσμένα από ισπανικές πηγές, ιδιαίτερα από τον Τίρσο δε Μολίνα και τον Φρανθίσκο δε Ρόχας Θορίγια.
Το Κωμικό μυθιστόρημα
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του είναι το Κωμικό μυθιστόρημα (3 τόμοι, 1651-1659). Διηγείται με τρόπο διασκεδαστικό τις κωμικές περιπέτειες ενός ταλαίπωρου περιοδεύοντος θιάσου ηθοποιών σε ρεαλιστικό περιβάλλον, παρέχοντας έτσι πολλές πληροφορίες σχετικά με τις συνήθειες των ηθοποιών και τις συνθήκες ζωής στη γαλλική επαρχία του 17ου αιώνα. Το έργο είναι μια ενδιαφέρουσα και γραφική μαρτυρία των εθίμων της εποχής, καθώς και της οργάνωσης ενός θεατρικού θιάσου. Αποκαλύπτει την επιλογή των θεαμάτων που παίζονταν, τον ενθουσιασμό του κόσμου για αυτούς τους εκπροσώπους της τέχνης και τις συνθήκες διαβίωσής τους.
Ρενάτο Μαργκάσα
Ο Ρενάτο Ζοάο Ινάσιο Μαργκάσα (Renato João Inácio Margaça, (γενν. 17 Ιουλίου 1985) είναι Κύπριος-Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος ή αριστερός πλάγιος αμυντικός για την Ανόρθωση Αμμοχώστου.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Η επαγγελματική σταδιοδρομία του Μαργκάσα στην Πορτογαλία, αποτελείται από έξι αγώνες στη Σεγούντα Λίγα με την Αλβέρκα τη σεζόν 2004-05. Στο τέλος της σεζόν ο σύλλογος διαλύθηκε και ο Μαργκάσα συνέχισε τη σταδιοδρομία του στις χαμηλότερες κατηγορίες, με τις Φάτιμα, Τορεένσε και Μάφρα.
Το καλοκαίρι του 2008, μετακινήθηκε στην Α΄ Κατηγορία Κύπρου, όπου παρέμεινε για περισσότερο από μία δεκαετία. Ξεκίνησε στην Δόξα Κατωκοπιάς, υπογράφοντας με την ΑΕΚ Λάρνακας δύο χρόνια αργότερα.
Στις 8 Ιουλίου 2017, έξι χρόνια μετά την άφιξή του, ο 32χρονος Μαργκάσα ανανέωσε το συμβόλαιο του με την Ομόνοια Λευκωσίας μέχρι τον Ιούνιο του 2020.
Για τη σεζόν 2018-19, υπέγραψε με τη Νέα Σαλαμίνα.
Το καλοκαίρι του 2019, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Ανόρθωση Αμμοχώστου.
Διεθνής σταδιοδρομία
Σε επίπεδο νέων, ο Μαργκάσα έχει 11 συμμετοχές με τις Εθνικές Πορτογαλίας U18 και U19.
Στις 17 Μαρτίου 2017, αφού του απονεμήθηκε η κυπριακή υπηκοότητα, κλήθηκε στην Εθνική Κύπρου, κάνοντας το ντεμπούτο του πέντε ημέρες αργότερα, σε μία φιλική νίκη με 3-1 επί του Καζακστάν, όπου είχε συμμετοχή στα δύο γκολ.
Στατιστικά στοιχημάτων
Μέχρι τις 18 Νοεμβρίου 2019.
Διακρίσεις
Ομόνοια
Βιντιγκούλφο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Ηράκλειον Πιερίας
Το Ηράκλειον Πιερίας ή Ηράκλεια ή Πιερικό Ηράκλειο, υπήρξε οχυρωμένη πόλη της Πιερίας χτισμένη στις εκβολές του ποταμού Απίλα (Πλαταμώνα) και θεωρείται ως η νοτιότερη πόλη του Μακεδονικού Βασιλείου ή ως η "πρώτη πόλις της Μακεδονίας μετά τα Τέμπη". Το 425 π.Χ. και το 421 π.Χ. αναφέρεται σε φορολογικούς καταλόγους των Αθηνών, ενώ την εποχή του Φίλιππου Β΄ ανήκε στο βασιλειό του. Αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο και τον Πλίνιο ως μια από τις 23 Ηράκλειες που απαριθμούν και ως πόλη της "Κάτω Μακεδονίας και τής περί τον ’Αξιόν Μακεδονίας" η οποία διέθετε βουλή, δήμο καί άρχοντες. Το Ηράκλειον κατελήφθη από τους Ρωμαίους μετά τη νίκη τους επί του τελευταίου βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μακεδονικό Βασίλειο
Βίλλα Μπισκόσσι
Η Βίλλα Μπισκόσσι (ιταλικά: Villa Biscossi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Βιλλανόβα ντ'Αρντένγκι
Η Βιλλανόβα ντ'Αρντένγκι (ιταλικά: Villanova d'Ardenghi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Φατέν Χαμαμά
Η Φατέν Χαμαμά (Faten Hamama, αραβικά: فاتن حمامة‎ ; 27 Μαΐου 1931 – 17 Ιανουαρίου 2015) ήταν Αιγύπτια ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης και παραγωγός.
Έκανε το ντεμπούτο της στη μεγάλη οθόνη το 1939, σε ηλικία επτά ετών. Οι πρώτοι της ρόλοι ήταν μικροί αλλά η δραστηριότητά της και η σταδιακή της επιτυχία την βοήθησαν να εδραιωθεί ως αναγνωρισμένη Αιγύπτια ηθοποιός. Όντας ύστερα σύμβολο του Αιγυπτιακού και Μεσανατολικού κινηματογράφου, η Χαμαμά βοήθησε ουσιαστικά στην βελτίωση της βιομηχανίας του κινηματογράφου στην Αίγυπτο, δίνοντας έμφαση στο ρόλο που έπαιζαν οι γυναίκες του κινηματογράφου στην Αιγυπτιακή κοινωνία.
Έπειτα από 7 χρόνια αποχής, η Χαμαμά επέστρεψε το 2000 στην πολυαναμενόμενη τηλεοπτική μίνι-σειρά, Το πρόσωπο του Φεγγαριού (Wajh al-Qamar -وجه القمر, Face of the Moon). Το 2000 ανακηρύχθηκε «Σταρ του Αιώνα» από τον Οργανισμό Αιγυπτίων Συγγραφέων και Κριτικών. Το 2007, οκτώ από τις ταινίες στις οποίες συμμετείχε, συμπεριλήφθηκαν στις 100 καλύτερες ταινίες στην ιστορία του Αιγυπτιακού κινηματογράφου από την επιτροπή κινηματογράφου του Ανώτατου Συμβουλίου Πολιτισμού στο Κάιρο.
Ζωή και καριέρα
Η Χαμαμά γεννήθηκε το 1931 από μουσουλμανική οικογένεια που ανήκε στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Στο πιστοποιητικό γέννησής της, ως τόπος γέννησης αναφέρεται η Μανσούρα της Αιγύπτου αλλά η ίδια ισχυρίστηκε ότι γεννήθηκε στην γειτονιά Abdeen του Καΐρου. Ο πατέρας της, Αχμέντ Χαμαμά, εργαζόταν ως υπάλληλος στο Υπουργείο Παιδείας της Αιγύπτου και η μητέρα της ήταν νοικοκυρά. Είχε έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Muneer, μια μικρότερη αδερφή, την Λεϊλά, και έναν μικρότερο αδερφό, τον Mazhar. Το ενδιαφέρον της για την υποκριτική αναπτύχθηκε σε νεαρή ηλικία, κατά δήλωσή της επηρεασμένη από την Assia Dagher. Έξι ετών παρακολούθησε με τον πατέρα της μια από τις ταινίες της Dagher και όταν το κοινό χειροκρότησε την ηθοποιό, η Χαμαμά είπε στον πατέρα της πως ένιωθε ότι το κοινό χειροκροτούσε την ίδια.
Όταν κέρδισε σε έναν παιδικό διαγωνισμό ομορφιάς, ο πατέρας της έστειλε μια φωτογραφία της στον σκηνοθέτη Mohammed Karim, ο οποίος έψαχνε μια κοπέλα για το ρόλο ενός μικρού κοριτσιού μαζί με τον διάσημο ηθοποιό και μουσικό Mohamed Abdel Wahab στην ταινία Χαρούμενη ημέρα (يوم سعيد, Happy Day, 1939). Μετά την οντισιόν, ο Abdel Wahab αποφάσισε ότι ήταν το άτομο που έψαχνε. Μετά την συμμετοχή της στην ταινία, το κοινό την αποκάλεσε «Σίρλεϊ Τεμπλ της Αιγύπτου». Ο σκηνοθέτης ενθουσιάστηκε με την ερμηνεία της ώστε υπέγραψε αμέσως συμβόλαιο με τον πατέρα της. Τέσσερα χρόνια μετά, ο Karim την επέλεξε για δύο ακόμα ρόλους, στις ταινίες Rossassa Fel Qalb (رصاصة في القلب, Bullet in the Heart, 1944) και Dunya (دنيا, Universe, 1946). Μετά την επιτυχία της, η Χαμαμά μετακόμισε με τους γονείς και τα αδέρφια της στο Κάιρο όπου ξεκίνησε σπουδές υποκριτικής το 1946.
Καριέρα
Ο Youssef Wahbi, Αιγύπτιος ηθοποιός και σκηνοθέτης, αναγνώρισε το ταλέντο της νεαρής ηθοποιού και της έδωσε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία Malak al-Rahma (ملاك الرحمة, Angel of Mercy, 1946). Η ταινία προσέλκυσε την προσοχή του τύπου και η Χαμαμά, που ήταν μόνο 15 ετών, έγινε διάσημη για τον δραματικό ρόλο της. Το 1949, η Χαμαμά έπαιξε σε τρεις πετυχημένες ταινίες μαζί με τον Wahbi: Kursi Al-I'etraf (كرسي الاعتراف, Chair of Confession), Al-Yateematain (اليتيمتين, The Two Orphans) και Sït Al-Bayt (ست البيت, Lady of the House).
Η δεκαετία του 1950 ήταν η έναρξη της χρυσής εποχής για την βιομηχανία του αιγυπτιακού κινηματογράφου και η Χαμαμά έπαιξε έναν σπουδαίο ρόλο. Το 1952 πρωταγωνίστησε στην ταινία Lak Yawm Ya Zalem (لك يوم يا ظالم, Your Day will Come), η οποία ήταν υποψήφια στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών για το βραβείο Prix International. Έπαιξε επίσης πρωταγωνιστικό ρόλο στις ταινίες του Yousef Shaheen Baba Ameen (بابا أمين, Ameen, my Father, 1950) και Sira' Fi Al-Wadi (صراع في الوادي, Struggle in the Valley, 1954) οι οποίες διαγωνίστηκαν στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών το 1954 για το βραβείο Prix International. Η Χαμαμά είναι επίσης γνωστή για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρώτη αιγυπτιακή ταινία μυστηρίου Manzel Raqam 13 (منزل رقم 13, House Number 13). Το 1963 βραβεύτηκε για τον ρόλο της στην πολιτική ταινία La Waqt Lel Hob (لا وقت للحب, No Time for Love). Η Χαμαμά έκανε καριέρα και στο Χόλυγουντ, συμμετέχοντας το 1963 στην ταινία Cairo.
Το 1947 η Χαμαμά παντρεύτηκε τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Ezzel Dine Zulficar κατά την διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Abu Zayd al-Hilali (أبو زيد الهلالي). Μαζί ίδρυσαν κινηματογραφική εταιρεία και παρήγαγαν την ταινία Maw'ed Ma' Al-Hayat (موعد مع الحياة, Date with Life) στην οποία πρωταγωνίστησε. Χάρη στην ερμηνεία της, απέκτησε τότε τον τίτλο της «μεγάλης κυρίας της αραβικής οθόνης». Με τον Zulficar απέκτησαν μια κόρη, την Νάντια Ζουλφικάρ, και πήραν διαζύγιο το 1954. Ένα χρόνο αργότερα, παντρεύτηκε τον Αιγύπτιο ηθοποιό Ομάρ Σαρίφ με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Ταρέκ Σαρίφ. Στο μεταξύ, η Χαμαμά συνέχισε να συμμετέχει σε ταινίες των οποίων την παραγωγή έκανε ο πρώτος της σύζυγος. Με τον Σαρίφ πρωταγωνίστησε σε πολλές ταινίες και μετά από είκοσι χρόνια γάμου πήραν διαζύγιο. Ο Σαρίφ εξακολουθούσε να την αποκαλεί «έρωτα της ζωής του» μέχρι το τέλος της ζωής του.
Η Χαμαμά παντρεύτηκε τον γιατρό Mohamed Abdel Wahab Mahmoud, με τον οποίο έζησε την υπόλοιπη ζωή της. Απεβίωσε στις 17 Ιανουαρίου 2015, σε ηλικία 83 ετών. Ο γιος της Ταρέκ Σαρίφ δεν δήλωσε την αιτία του θανάτου της.
Βραβεία, υποψηφιότητες και τιμές
Καθ'όλη την διάρκεια της καριέρας της, η Χαμαμά έλαβε πολλά βραβεία καλύτερης ηθοποιού και ήταν υποψήφια για το βραβείο Prix International στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών για τον ρόλο της στην ταινία Your Day Will Come (1950). Έλαβε το πρώτο βραβείο το 1951 για τον ρόλο της στην ταινία Είμαι το Παρελθόν, η οποία προβλήθηκε επίσης στο Αιγυπτιακό Καθολικό Κέντρο του Κινηματογράφου. Ο Υπουργός Τουρισμού της Αιγύπτου της απένειμε τον τίτλο Καλύτερης Ηθοποιού το 1955 και το 1961. Ακολούθησαν πολλά ακόμα βραβεία καλύτερης ηθοποιού από διάφορα εθνικά και διεθνή σωματεία και οργανώσεις.
Οι διεθνείς διακρίσεις περιλάμβαναν βραβεία στο πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τεχεράνης το 1972 για τον ρόλο της στην ταινία The Thin Thread και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τεχεράνης το 1977 για τον ρόλο της στην ταινία Mouths and Rabbits. Το 1973 βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Μόσχας για τον ρόλο της στην ταινία Empire M. Άλλα διεθνή βραβεία της Χαμαμά αποτελούν το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Τζακάρτα το 1963 για τον ρόλο της στην ταινία The Open Door και το βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κάρθατζ το 1988 για τον ρόλο της στην ταινία Bitter Days, Nice Days.
Η Χαμαμά έλαβε το Βραβείο Τιμών του Λιβάνου (Lebanese Order of Merit) το 1984 για τον ρόλο της στην ταινία The Night of Fatma's Arrest. Έλαβε και άλλα βραβεία, μεταξύ των οποίων ένα βραβείο στο Μεσογειακό Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Μοντπελιέ το 1993 και ένα βραβείο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Ντουμπάι το 2009. Το 2001 ο Αιγυπτιακός Οργανισμός Συγγραφέων και Κριτικών Λογοτεχνίας την αποκάλεσε «Σταρ του Αιώνα» στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αλεξάνδρειας, τιμώντας έτσι την μεγάλη καριέρα της στον αιγυπτιακό κινηματογράφο.
Δημοσιευμένες πηγές
·        ''Ayoub-Geday, Paul (2002). Egypt Almanac 2002–2003: The Encyclopedia of Modern Egypt. American University in Cairo Press. ISBN 977-5893-02-X .''
·        ''Darwish, Mustafa (1998). Dream Makers on the Nile: A Portrait of Egyptian Cinema. Columbia University Press. ISBN 977-424-429-X .''
·        ''Farid, Samir (1995). Faten Hamama. Egyptian Cultural Development Fund. ISBN 977-235-329-6 .''
Ηλεκτρονικές πηγές
·        ''El Abnoudi, Abdel Rahman (2001). "The Star of all Stars". Retrieved 17 November 2006.''
·        ''El Sabban, Rafik (2001). "Faten... The Legend". Retrieved 17 November 2006.''
·        ''El Shenawy, Tarek (2001). "The Star of the Century". Retrieved 17 November 2006.''
·        ''Ma'ati, Yousef (2000). "Voice of the Moon". Retrieved 17 November 2006.''
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιγύπτιοι ηθοποιοί
Ελισάβετ του Κουρτεναί
Η Ελισάβετ του Κουρτεναί (1199 - 1269) ήταν μέλος του Οίκου των Καπετιδών του κλάδου των Κουρτεναί, δεύτερη μεγαλύτερη κόρη του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Γιολάντας της Φλάνδρας, αδελφή των Λατίνων αυτοκρατόρων της Κωνσταντινούπολης Ροβέρτου του Κουρτεναί και Βαλδουίνου Β΄. Σύμφωνα με τα Αλβερικά χρονικά του Τρουά - Φονταίν παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Βάλτερ κόμη του Μπαρ - συρ - Σηκουάνα και ύστερα από τον πρόωρο θάνατο του (1219) τον Εύδη Α' λόρδο του Μοντανί, με τον οποίο απέκτησαν :
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Κουρτεναί Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου
Η Διακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου εγκρίθηκε από την Εθνοσυνέλευση του Κοσσυφοπεδίου στις 17 Φεβρουαρίου 2008. Σε μια συνεδρίαση στην οποία συμμετείχαν 109 από τους συνολικά 120 βουλευτές, η συνέλευση ομόφωνα δήλωσε ότι το Κοσσυφοπέδιο είναι ανεξάρτητο από τη Σερβία, ενώ οι 11 εκπρόσωποι της σερβικής μειονότητας μποϊκόταραν τη διαδικασία. Ήταν η δεύτερη δήλωση ανεξαρτησίας από τους πολιτικούς θεσμούς της αλβανικής πλειοψηφίας του Κοσσυφοπεδίου. Η πρώτη διακήρυξη είχε γίνει στις 7 Σεπτεμβρίου 1990.
Η νομιμότητα της διακήρυξης αμφισβητήθηκε. Η Σερβία ζήτησε διεθνή παρέμβαση και στήριξη της άποψής της ότι η διακήρυξη ήταν παράνομη, ενώ τον Οκτώβριο του 2008 ζήτησε συμβουλευτική γνώμη από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η διακήρυξη δεν παραβίαζε το διεθνές δίκαιο.
Ως αποτέλεσμα της απόφασης του Διεθνές Δικαστηρίου, επικυρώθηκε ένα κοινό ψήφισμα Σερβίας-Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, που ζητούσε έναν διάλογο μεταξύ του Κοσσυφοπεδίου και της Σερβίας για την «προώθηση της συνεργασίας, την επίτευξη προόδου στην πορεία προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη βελτίωση των ζωών των πολιτών». Ο διάλογος οδήγησε στη Συμφωνία των Βρυξελλών του 2013, μεταξύ της Σερβίας και του Κοσσυφοπεδίου, μέσω της οποίας καταργήθηκαν όλα τα θεσμικά όργανα της Δημοκρατίας της Σερβίας στο Κοσσυφοπέδιο. Ο Ντέγιαν Παβίτσεβιτς είναι ο επίσημος εκπρόσωπος της Σερβίας στο Κοσσυφοπέδιο. Ο Βάλντετ Σαντίκου είναι ο επίσημος αντιπρόσωπος του Κοσσυφοπεδίου στη Σερβία.
Αντιδράσεις από Σέρβους Κοσοβάρους
Ο επίσκοπος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Κοσσυφοπέδιο, Αρτέμιος, αντέδρασε με οργή, δηλώνοντας ότι η αποκαλούμενη ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου ήταν μια «προσωρινή κατάσταση κατοχής» και ότι η Σερβία πρέπει να ζητήσει συνδρομή από τη Ρωσία και άλλες χώρες και να εδραιώσει την παρουσία της εκεί.
Εκατοντάδες Σέρβοι διαδήλωσαν στις 22 Φεβρουαρίου στην πόλη Μιτρόβιτσα του Κοσσυφοπεδίου, η οποία ήταν σε κύριο βαθμό ειρηνική. Στις 14 Μαρτίου 2008 Σέρβοι διαδηλωτές κατέλαβαν βίαια το Δικαστικό Μέγαρο των Ηνωμένων Εθνών στο βόρειο τμήμα της Μιτρόβιτσα. Στις 17 Μαρτίου, ειρηνευτικές δυνάμεις του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ εισήλθαν στο δικαστήριο για να τερματίσουν την κατάληψη. Στις επόμενες συγκρούσεις που ακολούθησαν με αρκετούς εκατοντάδες διαδηλωτές σκοτώθηκε ένας Ουκρανός αστυνομικός του ΟΗΕ, με πάνω από 50 άτομα σε κάθε πλευρά τραυματισμένους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πολιτική του Κοσσυφοπεδίου Κατηγορία:Διακηρύξεις ανεξαρτησίας
Αικατερίνη, Δούκισσα του Κεντ
Η Αικατερίνη, Δούκισσα του Κεντ (Katharine, Duchess of Kent, γεννημένη ως Αικατερίνη Λούσι Μαίρη Γουόρσλεϊ Katharine Lucy Mary Worsley, 22 Φεβρουαρίου 1933 -) είναι η σύζυγος του Πρίγκιπα Εδουάρδου, Δούκα του Κεντ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1933 στο Χόβινγκχαμ Χολ του Γιορκσάιρ, και είναι το μοναδικό παιδί του Σερ Γουλιέλμου Άρθρινγκτον Γουόρσλεϊ, 4ου Βαρονέτου του Χόβινγκχαμ και της Τζόυς Μόργκαν Μπρούνερ.
Στις 8 Ιουνίου 1961 η Αικατερίνη παντρεύτηκε τον Πρίγκιπα Εδουάρδο, Δούκα του Κεντ στο Γιορκ Μίνστερ. Μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Το 1975 η Δούκισσα είχε μια αποβολή εξαιτίας της γερμανικής ιλαράς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες
DS 4S
Το DS 4S ήταν ένα μεσαίο πολυτελές hatchback αυτοκίνητο της γαλλικής μάρκας πολυτελείας DS Automobiles, θυγατρική της επίσης γαλλικής Citroën. Αποκαλύφθηκε στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γκουανγκτζόου το 2015. Κατασκευάστηκε και διατέθηκε αποκλειστικά στην Κίνα, όπου και τοποθετήθηκε στην παλέτα της DS Automobiles μεταξύ του DS 4 και του DS 5. Αν και τα πρώτα πιλοτικά μοντέλα παρήχθησαν στα τέλη του 2015, η μαζική παραγωγή του ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2016 και κυκλοφόρησε στην κινεζική αγορά μέσα στον ίδιο μήνα. Μάλιστα είχε και μια σεντάν εκδοχή, το DS 5LS, με το οποίο και μοιραζόταν την ίδια πλατφόρμα.
Τελικώς, η παραγωγή του έληξε το 2020, μαζί με την παραγωγή του συγγενικού DS 5LS, χωρίς να υπάρξει καμία επίσημη εξαγωγή σε άλλες αγορές διεθνώς για κανένα από τα δύο μοντέλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα DS Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα