cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καποντιμόντε (Ιταλία)
Γεωγραφία
Η πόλη βρίσκεται στο ακρωτήριο της λίμνης Μπολσένα, που σχηματίστηκε πριν από 300.000 χρόνια μετά από την κατάρρευση της καλντέρας μερικών ηφαιστείων που ανήκουν στην οροσειρά Βολσίνι.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία του Καποντιμόντε είναι μια μεγάλη παραλία με ηφαιστειακή άμμο, πλαισιωμένη από μικρούς ιταλικούς κήπους.
Πέτρα Πρέβεζας
19ος αιώνας
Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1880) και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν 168 άνθρωποι. Ο Ι. Κοκκίδης μας ενημερώνει ότι η επαρχία Άρτας χωριζόταν σε 2 περιοχές: την περιοχή Άρτας και την περιοχή Πρεβέζης. Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας. Η Πέτρα αποτελούσε μέρος του τμήματος Κάμπου Άρτας.
Καποντιμόντε (Ιταλία)
Γεωγραφία
Η περιοχή του Καποντιμόντε περιλαμβάνει το μεγάλο προϊστορικό και ετρουσκικό κέντρο του Βιζέντζο καθώς και το νησί Βιζεντίνα.
Πέτρα Πρέβεζας
19ος αιώνας
Άλλη αξιόλογη πηγή αποτελεί το «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) του Σεραφείμ Ξενόπουλου, μητροπολίτη Άρτας. Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή εκείνη στο χωριό κατοικούσαν 30 οικογένειες και οι κάτοικοι του χωριού εκκλησιάζονταν στην εκκλησία της Αγίας Κυριακής. Η Πέτρα διέθετε σχολείο από κοινού με την Στρογγυλή και φοιτούσαν σε αυτό περίπου 20 μαθητές από τα δύο χωριά. Κοντά στο χωρίο υπήρχε το επίνειο Κράβαρι και το χωριό Αυλαίμων ή Τσουμπία, στο οποίο υπήρχαν ίχνη από μία κατεστραμμένη γέφυρα ενώ σε μικρή απόσταση βρίσκονταν και το χωριό Ρουμπάς. Η περιοχή γύρω από το χωριό ήταν καλυμμένη από ελώδεις εκτάσεις, ο οποίες ξεκινούσαν από το Χανόπουλο και έφθαναν μέχρι τη Ζαβάκα ενώ σε μικρή απόσταση υπήρχε και ένα από τα 12 ιχθυοτροφεία της Άρτας. Ο μητροπολίτης Άρτας κάνει αναφορά και σε έναν κάτοικο της Πέτρας, τον Νικόλαο Μαυρομάτη, ο οποίος το 1825 με δικά του έξοδα, ανοικοδόμησε το ναό της Αγίας Αικατερίνης στη γειτονική Στρογγυλή Άρτας.
Καποντιμόντε (Ιταλία)
Κλίμα
Στην περιοχή υπάρχει ένας μετεωρολογικός σταθμός, χάρη στον οποίο είναι δυνατή η παρακολούθηση του καιρού της περιοχής.
Πέτρα Πρέβεζας
19ος αιώνας
Εξίσου σημαντική πηγή, είναι η Οθωμανική απογραφή του 1895 που εκδόθηκε με τον τίτλο «''Bin üc yüz on bir sene-i maliyesine mahsus Yanya salnamesi. Yedinci defa olarak''» (Σαλναμές Ιωαννίνων για το οικονομικό έτος 1311, έκδοση έβδομη). Σύμφωνα με το σχετικό οθωμανικό νόμο, που ίσχυε από το 1864, η πρωτογενής διαίρεση της αυτοκρατορίας ήταν το βιλαέτι («νομαρχία» ή «γενική διοίκηση»). Κάθε βιλαέτι χωριζόταν σε σαντζάκια και αυτά σε καζάδες. Σύμφωνά με αυτή την απογραφή, το χωριό ανήκε στον Καζά Λούρου, ο οποίος βρισκόταν στο σαντζάκι Πρεβέζης, το οποίο με τη σειρά του, ανήκε στο βιλαέτι Ιωαννίνων. Με βάση λοιπόν αυτή την απογραφή, στην Πέτρα κατοικούσαν 26 οικογένειες (χανέδες) με συνολικό πληθυσμό 136 άτομα (68 άνδρες, 68 γυναίκες). Ο αντισυνταγματάρχης του μηχανικού Νικόλαος Σχινάς στο έργο του «Οδοιπορικόν Ηπείρου» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών (Αθήνα 1897) μας πληροφορεί ότι στην Πέτρα την εποχή εκείνη κατοικούσαν 25 οικογένειες γεωργών και το χωριό ήταν ιδιοκτησία του Χαμίτ Αγά.
Καποντιμόντε (Ιταλία)
Τοπική κουζίνα
μικρογραφία| Το Καποντιμόντε από Drone
Πέτρα Πρέβεζας
19ος αιώνας
Τα τελευταία χρόνια το κάστρο ήταν πλήρως εγκαταλελειμμένο και τα τμήματα που σώθηκαν από αυτό δεν φαίνονταν εξαιτίας της πυκνής βλάστησης. Λόγω της πυκνής βλάστησης που το περικλείει, είχε γίνει καταφύγιο για ερπετά και έτσι οι κάτοικοι το ονόμασαν Φιδόκαστρο.
Καποντιμόντε (Ιταλία)
Δρόμοι
Το Καποντιμόντε συνδέεται μέσω της επαρχιακής οδού 8 Verentana, με τις πόλεις Μοντεφιασκόνε και Μάρτα και μέσω της επαρχιακής οδού 115 Poggio Marano με το Πιάνσανο.
Πέτρα Πρέβεζας
Ιερός Ναός Αγίας Κυριακής
μικρογραφία|291x291εσ|Ο Σταυρός στην είσοδο της εκκλησίας Ο ενοριακός ναός της Πέτρας είναι αφιερωμένος στην Αγία Κυριακή και πρόκειται για μεγάλων διαστάσεων, μονόχωρο, δρομικό ναό με νεωτερικό χαγιάτι στα δυτικά. Ο ναός κατασκευάστηκε τον 18ο ή κατά το α΄ μισό του 19ου αιώνα ενώ το κωδωνοστάσιο χρονολογείται στις αρχές του 20ου αιώνα. Το 1997 με υπουργική απόφαση ο ναός και το κωδωνοστάσιο χαρακτηρίστηκαν ως μνημεία τα οποία χρήζουν ειδικής κρατικής προστασίας. Πίσω από τον Ιερό ναό βρίσκεται το κοιμητήριο του χωριού.
Άτταλος (γιος του Ανδρομένη)
Ο Άτταλος (άκμασε τον 4ο αιώνας π.Χ.), γιος του Ανδρομένη από την Τυμφαία, και ένας από τους αξιωματικούς του Αλέξανδρου, κατηγορήθηκε μαζί με τους αδελφούς του, Αμύντα και Σιμμία, ότι συμμετείχαν στη συνωμοσία του Φιλώτα του Νεότερου το 330 π.Χ., αλλά αθωώθηκε μαζί με τα αδέλφια του. Το 328 ο Άτταλος έμεινε με τον Πολυπέρχονα και άλλους αξιωματικούς στη Βακτριανή με μέρος των στρατευμάτων, ενώ ο ίδιος ο βασιλιάς βάδισε εναντίον των Σογδιανών. Συνόδευσε τον Αλέξανδρο στην εκστρατεία του στην Ινδία και απασχολήθηκε σε πολλά σημαντικά καθήκοντα. Στην τελευταία ασθένεια του Αλέξανδρου το 323, ο Άτταλος ήταν ένας από τους επτά αρχηγούς που πέρασαν τη νύχτα στο ναό του Σεράπιδος στη Βαβυλώνα, προκειμένου να μάθουν από τον θεό, εάν ο Αλέξανδρος έπρεπε να μεταφερθεί στο ναό.
Πέτρα Πρέβεζας
Ιερός Ναός Αγίας Κυριακής
Η ενορία της Πέτρας υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Νικοπόλεως και Πρεβέζης.
Άτταλος (γιος του Ανδρομένη)
Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου, ο Άτταλος προσχώρησε στον Περδίκκα, τού οποίου την αδελφή, Αταλάντη, είχε νυμφευτεί. Συνόδευσε τον κουνιάδο του στην ατυχή εκστρατεία του κατά τής Αιγύπτου το 321 και είχε την αρχηγία τού στόλου. Μετά τη δολοφονία του Περδίκκα, όλοι οι φίλοι του καταδικάστηκαν σε θάνατο από τον στρατό. Η Αταλάντη, η οποία βρισκόταν στο στρατόπεδο, εκτελέστηκε αμέσως, αλλά ο Άτταλος γλίτωσε από το να πάθει τη μοίρα τής συζύγου του, ως συνέπεια της απουσίας του με τον στόλο στο Πηλούσιο. Αμέσως έπλευσε στην Τύρο (τού Λιβάνου), όπου είχε εναποτεθεί ο θησαυρός τού Περδίκκα. Αυτός, που έφτανε τα 800 τάλαντα, του τον παρέδωσε ο Αρχέλαος, που είχε διοριστεί κυβερνήτης της πόλης, και μέσω τού θησαυρού βρέθηκε σύντομα επικεφαλής των 10.000 πεζών και 800 ίππων. Έμεινε στην Τύρο για κάποιο διάστημα για να μαζέψει τους φίλους τού Περδίκκα που είχαν δραπετεύσει από το στρατό.,αλλά στη συνέχεια, αντί να ενώσει αμέσως τις δυνάμεις του με εκείνες του Αλκέτα, τού αδελφού τού Περδίκκα, έπλευσε στις ακτές της Καρίας, όπου ενεπλάκη σε αγώνα με τους Ροδίους, από τους οποίους ηττήθηκε ολοκληρωτικά σε μία θαλάσσια μάχη. Μετά από αυτό, προσχώρησε στον Αλκέτα, αλλά οι ενωμένες δυνάμεις τους ηττήθηκαν στην Κρητόπολη της Πισιδίας από τον Αντίγονο, ο οποίος είχε τη διεξαγωγή τού πολέμου ενάντια στην παράταξη τού Περδίκκα. Ο Αλκέτας διέφυγε για λίγο, αλλά ο Άτταλος με πολλούς άλλους αιχμαλωτίστηκε. Αυτό συνέβη το 320 π.Χ. και αυτός και οι σύντροφοί του παρέμειναν αιχμάλωτοι μέχρι το 317 π.Χ., όταν επιχείρησαν σε μία ευκαιρία να κατατροπώσουν τους φρουρούς τους και να αποκτήσουν την κατοχή τού κάστρου, στο οποίο ήταν περιορισμένοι. Πριν προλάβουν να πραγματοποιήσουν τη διαφυγή τους, το κάστρο περικυκλώθηκε με στρατεύματα από τη γειτονιά. Συνέχισαν, ωστόσο, να το υπερασπίζονται για ένα χρόνο και τέσσερις μήνες, αλλά μετά από καιρό ήταν υποχρεωμένοι να υποχωρήσουν στους ανώτερους αριθμητικά εχθρούς. Δεν ακούμε για τον Άτταλο μετά από αυτό: οι κόρες του ήταν με την Ολυμπιάδα το 317.
Καποντιμόντε (Ιταλία)
Διοίκηση
Το 1927, μετά την αναδιοργάνωση των ιταλικών επαρχιών η οποία θεσπίστηκε με το Βασιλικό Νομοθετικό Διάταγμα αριθ. 1 της 2ας Ιανουαρίου 1927, με τη βούληση της φασιστικής κυβέρνησης, όταν ιδρύθηκε η επαρχία Βιτέρμπο, το Καποντιμόντε πέρασε από την επαρχία της Ρώμης σε αυτή του Βιτέρμπο.
Πέτρα Πρέβεζας
Δημογραφικά στοιχεία
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 392 μόνιμους κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 445 κατοίκους. Στην Πέτρα διαμένει περίπου το 3% του συνολικού πληθυσμού του διευρυμένου Δήμου Ζηρού. Ο πληθυσμός του χωριού μετά από χρόνια συνεχούς παραμονής σε επίπεδα άνω των 500 κατοίκων (από το 1961 εως το 1991), σημείωσε μείωση στην απογραφή του 2001. Η πρώτη φορά που το χωριό ξεπέρασε τους 500 κατοίκους ήταν το 1961 ενώ ο μέγιστος αριθμός κατοίκων σημειώθηκε στην ίδια απογραφή. Με την απογραφή του 2011, το επίπεδο του πληθυσμού πλησίασε εκείνο του 1951.
Άτταλος (γιος του Ανδρομένη)
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Τριήραρχοι του στόλου του Νεάρχου Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί
Πέτρα Πρέβεζας
Δημογραφικά στοιχεία
Οι πληθυσμιακές διακυμάνσεις, αποτυπώνονται στον παρακάτω πίνακα.
Καποντιμόντε (Ιταλία)
Αθλητισμός
Στη λίμνη Μπολσένα μπορεί κανείς να κάνει ιστιοπλοΐα, κανό και ιστιοσανίδα. Κατά την εαρινή και θερινή περίοδο πραγματοποιείται το "Tuscia Cup", μεγάλη ιστιοπλοϊκή εκδήλωση που διοργανώνεται από τον τοπικό ναυτικό όμιλο Capodimonte. Ο ποδοσφαιρικός σύλλογος Capodimonte Calcio έχει παίξει περιφερειακά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και είναι ακόμα ενεργός στην τρίτη κατηγορία. κέντρο|μικρογραφία| Πανόραμα του Καποντιμόντε με θέα στη λίμνη Μπολσένα
Πέτρα Πρέβεζας
Τοποθεσία
Εξαιτίας του ευνοϊκού κλίματος, το χωριό παράγει διάφορα προϊόντα όπως βαμβάκι, φρούτα και υπάρχουν πολλά είδη ψαριών στις λίμνες της περιοχής. Κοντά στην περιοχή βρίσκεται ο Αμβρακικός Κόλπος ο οποίος είναι τόπος αλιείας για τους ντόπιους. Επίσης, η περιοχή λόγω της πυκνής βλάστησης, παράγει μεγάλη ποσότητα αχύρου η οποία πωλείται σε όλη την Ελλάδα για κάλυψη αναγκών που αφορούν τάισμα ζώων σε εταιρείες παραγωγής παραδοσιακών προϊόντων.
Ελντόρ Σομουρόντοφ
Ο Ελντόρ Αζάματ Σομουρόντοφ (ουζμπεκικά: Eldor Azamat õğli Shomurodov, γενν. 29 Ιουνίου 1995) είναι Ουζμπέκος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για τη Ροστόφ.
Πέτρα Πρέβεζας
Γειτονικά χωριά
Η Πέτρα συνορεύει με τη Στρογγυλή Άρτας, τη Στεφάνη Πρεβέζης και τον Άγιο Σπυρίδωνα. Τα χωριά απέχουν 5 χιλιόμετρα μεταξύ τους. Συνδέονται μέσω του κεντρικού επαρχιακού δρόμου.
Ελντόρ Σομουρόντοφ
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Σομουρόντοφ ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στη Μασ'αλ Μουμπάρεκ το 2011, παίζοντας στην ομάδα νέων του συλλόγου μέχρι τη σεζόν 2013-2014. Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για την πρώτη ομάδα στις 12 Απριλίου 2014, στον εκτός έδρας αγώνα εναντίον της ΑΓΜΚ για το πρωτάθλημα Ουζμπεκιστάν. Συνολικά, είχε 9 συμμετοχές με το σύλλογο τη σεζόν 2014.
Πέτρα Πρέβεζας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας Κατηγορία:Δήμος Ζηρού
Ελντόρ Σομουρόντοφ
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Το 2015, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Μπουνιοντκόρ.
Στις 15 Ιουλίου 2017, η Μπουνιοντκόρ ανακοίνωσε τη μεταγραφή του Σομουρόντοφ στη ρωσική Ροστόφ.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Σομουρόντοφ έπαιξε με την Εθνική Ουζμπεκιστάν U19 στο Ασιατικό Πρωτάθλημα U19 2014, από το οποίο η ομάδα κέρδισε την πρόκριση για το Παγκόσμιο Κύπελλο U20 2015. Έπαιξε και στους 5 αγώνες της Εθνική Ουζμπεκιστάν U20 στο Παγκόσμιο Κύπελλο U20, όπου σημείωσε 2 γκολ.
Κλήθηκε στην Εθνική Ουζμπεκιστάν για τον προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 εναντίον της Υεμένης, στις 3 Σεπτεμβρίου 2015, στον οποίο έκανε το επίσημο ντεμπούτο για την Εθνική ομάδα. Στις 8 Οκτωβρίου 2015, σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Εθνική ομάδα, σε έναν προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2018 εναντίον του Μπαχρέιν, εξασφαλίζοντας μία νίκη με 4-0 για το Ουζμπεκιστάν.
Διεθνή
Μέχρι τις 15 Οκτωβρίου 2019.
Ομαδικές
Εθνική Ουζμπεκιστάν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ρωσικά (ru) Κατηγορία:Ουζμπέκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουζμπεκιστάν U19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουζμπεκιστάν U20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουζμπεκιστάν U23 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Μάσ'αλ Μουμπάρεκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουνιοντκόρ ΠΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ροστόφ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας
Καποντιμόντε (Ιταλία)
Παραπομπές
Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P473 Κατηγορία:Σελίδα που χρησιμοποιεί δεδομένα των Wikidata/P625 Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιταλίας Κατηγορία:Λάτιο
Peugeot 405
Το Peugeot 405 ήταν μεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας D, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Peugeot, από τον Ιούλιο του 1987 έως το 1997 στην Ευρώπη και μεταγενέστερα σε πολλά άλλα κράτη, άλλων ηπείρων. Η τελευταία χώρα όπου συνεχιζόταν η παραγωγή του, ήταν το Ιράν, όπου έληξε μόλις το 2020. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2,5 εκατομμύρια αντίτυπα του μοντέλου, τόσο σε αριστεροτίμονες, όσο και σε δεξιοτίμονες εκδοχές. Αντικατέστησε τα Peugeot 305 και Peugeot 505 ταυτόχρονα, και αντικαταστάθηκε τον Οκτώβριο του 1995 από το Peugeot 406, αν και ειδικότερα η έκδοση 405 Break (station wagon), που είχε εισαχθεί το 1988, παρέμεινε στην ευρωπαϊκή παραγωγή έως το 1997.
Αμάξωμα και αισθητική
Το 405 σχεδιάστηκε από τον Πινινφαρίνα και απέσπασε ιδιαίτερα θετικά σχόλια για την ελκυστική, αεροδυναμική αισθητική του, την πολύ καλή ποιότητα κύλισής του και την φιλική οδική συμπεριφορά του. Κέρδισε τον τίτλο του Ευρωπαϊκού Αυτοκινήτου της Χρονιάς για το 1988 και μάλιστα με σχεδόν διπλάσιο αριθμό πόντων από το δεύτερο Citroën AX - για την ακρίβεια απέσπασε 464 πόντους, ενώ το AX απέσπασε 252 πόντους.
Στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης, το 405 κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1987, ενώ η δεξιοτίμονη εκδοχή έφτασε εμπορικώς στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 22 Ιανουαρίου 1988. Αρχικά προσφερόταν μόνο ως Βerline, δηλαδή 4-πορτο σεντάν, αλλά τον Μάιο του 1988 προστέθηκε μία εκδοχή Βreak, δηλαδή 5-πορτο station wagon. Αντίθετα με το παλαιότερο Peugeot 504 και τον διάδοχο Peugeot 406, το 405 δεν προσφέρθηκε ποτέ ως 2-πορτο coupé, μολονότι είχε προταθεί κάτι τέτοιο για το αγωνιστικό 405 Turbo-16, αλλά τελικώς μόνο 2 δοκιμαστικά αντίτυπα κατασκευάστηκαν. left|thumb|Peugeot 405 Break της Γερμανικής Αστυνομίας, στο κρατίδιο του [[Σάαρλαντ, σε φωτογραφία τον Αύγουστο του 2006.]]
Στα πλαίσια της πολιτικής του τότε Ομίλου PSA, το 405 μοιραζόταν το ίδιο πλαίσιο και τους ίδιους κινητήρες με το Citroën BX, που είχε κυκλοφορήσει από το 1982. Ωστόσο, αντίθετα με το BX που ήταν ένα αντισυμβατικό 5-πορτο liftback δύο όγκων, το 405 ήταν ένα τυπικό 4-πορτο σεντάν τριών όγκων, ενώ και η αισθητική των δύο μοντέλων ήταν εντελώς διαφορετική, σε βαθμό που ο εξωτερικός παρατηρητής να μην μπορεί να διακρίνει την συγγένεια. Παρομοίως και το ταμπλό του 405 δεν είχε κανένα κοινό στοιχείο με αυτό του BX.
Ο αεροδυναμικός συντελεστής Cd του 405 ήταν 0,29 στην έκδοση 1.6 λίτρων βενζίνης, νούμερο κορυφαίο εν έτει 1987. Οι άλλες εκδόσεις είχαν υψηλότερους συντελεστές, λόγω φαρδύτερων ελαστικών, που έφταναν έως και Cd 0,33.
Βελτιώσεις
Από τον Μάρτιο του 1989, το 405 προσέφερε και ορισμένες 4-κίνητες εκδόσεις, συμπληρώνοντας έτσι τις στάνταρ μπροστοκίνητες. Στις αρχές του 1991, το μοντέλο υπέστη κάποιες βελτιωτικές επεμβάσεις στην ηχομόνωση και στο ταμπλό, τοποθετήθηκε νέο τιμόνι και εισήχθη Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS) στις ανώτερες εκδόσεις.
Τον Αύγουστο του 1993, εισήχθη η Φάση 2, με νέο ταμπλό και έναν μικρό επανασχεδιασμό στα πίσω φώτα και στο πίσω καπό. Ταυτόχρονα κυκλοφόρησε και η 4-κίνητη έκδοση υψηλών επιδόσεων 405 T16. Έφερε βενζινοκινητήρα 2.0 λίτρων turbo 16-βάλβιδο, ισχύος 200 ίππων στις 5.000 στροφές το λεπτό, επιτυγχάνοντας επιτάχυνση 0-100 km/h σε μόλις 6,5 δευτερόλεπτα και τελική ταχύτητα 235 km/h.
Αγωνιστικές εκδόσεις
left|thumb|Η έκδοση Pikes Peak του 405 Turbo 16 GR.
Το 405 αποτέλεσε τη βάση και για πολλές αγωνιστικές εκδοχές. Η πιο διάσημη και επιτυχημένη ήταν το 405 Turbo 16 GR ή αλλιώς Τ16, το οποίο είχε μεγάλες διαφορές από την πολιτική έκδοση, καθώς είχε coupé αμάξωμα, κινητήρα στο κέντρο του αμαξώματος και μόνιμη 4-κίνηση με ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενο κεντρικό διαφορικό, όπως του 205 T16, καθώς βασιζόταν στην ίδια τεχνολογία. Μόλις 4 αντίτυπα κατασκευάστηκαν, το ένα για αγώνες ανάβασης λόφων και ιδίως το Pikes Peak International Hillclimb, όπου κατάφερε και νέο ρεκόρ το 1988, ενώ το άλλα 3 έλαβαν μέρος στο Ράλι Παρίσι - Ντακάρ, το οποίο μάλιστα κέρδισαν τα έτη 1988, 1989 και 1990. Σήμερα, τρία από τα αντίτυπα διατηρούνται στο επίσημο μουσείο της Peugeot και το άλλο είναι σε ιδιωτική συλλογή.
Από τις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του 1990, υπήρξαν και άλλες αγωνιστικές εκδόσεις, για διαφορετικά ράλλυ, όλες τους όμως πιο συγγενικές με το μοντέλο παραγωγής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Peugeot Κατηγορία:Μεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ Κατηγορία:Γαλλικά αυτοκίνητα
Σταυρός της Ανδρείας (Πολωνία)
Ο Σταυρός της Ανδρείας (Krzyż Walecznych) είναι πολωνικό στρατιωτικό παράσημο. Εισήχθη για πρώτη φορά από το Συμβούλιο Εθνικής Άμυνας στις 11 Αυγούστου 1920. Απονέμεται σε άτομο που «έχει επιδείξει πράξεις ανδρείας και θάρρους στο πεδίο της μάχης». Μπορεί να απονεμηθεί στο ίδιο άτομο έως και τέσσερις φορές. Το μετάλλιο δίνεται μόνο σε καιρό πολέμου ή λίγο μετά.
Πολωνο-Σοβιετικός Πόλεμος
Το μετάλλιο εισήχθη το 1920 στο απόγειο του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου, λίγο πριν από την κρίσιμη Μάχη της Βαρσοβίας. Αρχικά δεν είχε Συμβούλιο Τάγματος και απονέμοταν προσωπικά από τον Ανώτατο Διοικητή του Πολωνικού Στρατού. Αργότερα προστέθηκε η επιλογή της ανάθεσης της απονομής του μεταλλίου στους διοικητές του μετώπου και των τμημάτων.
Μέχρι τις 29 Μαΐου 1923, όταν απονεμήθηκε το τελευταίο μετάλλιο για τον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο, ο Σταυρός της Ανδρείας είχε απονεμηθεί σε περίπου 60.000 στρατιώτες.
Εκτός από άτομα που συμμετείχαν στον Πολωνο-Σοβιετικό Πόλεμο, το μετάλλιο έχει επίσης απονεμηθεί αναδρομικά σε ορισμένους στρατιώτες των Πολωνικών Λεγεώνων, των στρατιωτικών μονάδων του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, των σιλεσικών εξεγέρσεων, της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919) και σε μέλη της Πολωνικής Στρατιωτικής Οργάνωσης. Έχει απονεμηθεί, επίσης, σε βετεράνους της Ιανουαριανής Εξέγερσης του 1863 και στην πόλη Πουότσκ.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Τον Ιανουάριο του 1940, ο Πολωνός Ανώτατος Διοικητής, Βουαντίσουαφ Σικόρσκι, εξέδωσε μια διαταγή για την επανεισαγωγή του Σταυρού της Ανδρείας. Στις 20 Σεπτεμβρίου, ο Πρόεδρος της Πολωνίας συμφώνησε να απονείμει το μετάλλιο σε άτομα που πληρούν τις προϋποθέσεις και τα οποία είχαν ήδη απονεμηθεί τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου.
Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας
Το 1943, μετά τη Μάχη του Λένινο, ο Στρατηγός Ζίγκμουντ Μπέρλινγκ, διοικητής του υποστηριζόμενου από τη Σοβιετική Ένωση Πρώτου Πολωνικού Στρατού (1944-1945), απένειμε τον Σταυρό της Ανδρείας σε αρκετούς στρατιώτες. Το ίδιο το μετάλλιο εγκρίθηκε ως στρατιωτικό παράσημο με εντολή του Κρατικού Εθνικού Συμβουλίου στις 22 Δεκεμβρίου 1944. Μέχρι το 1947, περίπου 40.000 από τα μετάλλια είχαν απονεμηθεί σε Πολωνούς στρατιώτες που πολεμούσαν δίπλα στον Κόκκινο Στρατό.
Πηγές
Ανδρειας Σταυρος
Πούμουκλ
μικρογραφία|Πούμουκλ (κουκλάκι) Ο Πούμουκλ (γερμανικά: Pumuckl) είναι χαρακτήρας καρτούν, ένα ζωηρό ξωτικό με φουντωτά κόκκινα μαλλιά που μιλά ακατάπαυστα και κάνει αδιάκοπα σκανταλιές. Εκφράζει συνεχώς απορίες λόγω έμφυτης περιέργειας, είναι άτακτος και δημιουργεί συχνούς μπελάδες στον γεράκο επιπλοποιό Eder, στου οποίου το σπίτι κατοικεί, με χαριτωμένη αναίδεια. Είναι από φύση εγωιστής, αισθάνεται όμως τύψεις όταν προκαλεί τη στενοχώρια του επιπλοποιού. Εμφανίζεται πάντα ξυπόλυτος με μουσταρδί μπλουζάκι και πράσινο παντελονάκι και δεν είναι γνωστή η ηλικία του.
Γερμανική μυθολογία
Ανήκει στην κατηγορία των ξωτικών της γερμανικής μυθολογίας και παραπέμπει στη γερμανική φολκλορική παράδοση. Κατάγεται από τη δυναστεία Klabautermänner. .
Προβολή στα μέσα
Ο χαρακτήρας του Pumuckl δημιουργήθηκε το 1961 από τη Γερμανίδα συγγραφέα παιδικών βιβλίων Ellis Kaut και πρωτοεμφανίσθηκε στο βαυαρικό ραδιόφωνο το 1962. Το τελευταίο επεισόδιο ακούστηκε το 1973. Η σειρά ήταν αυστροουγγαρέζικης παραγωγής και προβαλλόταν στη γερμανική τηλεόραση έως και το 2003. Ο πρώτος κύκλος επεισοδίων προβλήθηκε στην τηλεοπτική σεζόν 1982 - 1983 (26 επεισόδια) ενώ ο δεύτερος 1988 - 1989 (52 επεισόδια) με εικοσιπεντάλεπτη διάρκεια το καθένα. Επιπλέον δημιουργήθηκαν 3 ταινίες και ένα μιούζικαλ με τον Pumuckl και τις περιπέτειές του. Στην Ελλάδα προβλήθηκε το 1987 από την ΕΡΤ1 μεταγλωττισμένος με τη φωνή της Κλεοπάτρας Ροντήρη.
Πλοκή σεναρίου & χαρακτήρες
μικρογραφία | Γκράφιτι του Φρου Φρου στη Βόννη Ο Πούμουκλ χάνεται στη Βαυαρία και βρίσκει καταφύγιο στο ξυλουργείο του Meister Eder, χώρο που χαρακτηρίζεται από την ακαταστασία που ταιριάζει στη φύση του ξωτικού. Είναι αόρατος για τους ανθρώπους και γίνεται ορατός μόλις ακουμπά κάτι φτιαγμένο από ανθρώπινο χέρι. Καθώς τρυπώνει στο ξυλουργείο πατά σε χυμένη κόλλα και έτσι χάνει το προνόμιό του να είναι αόρατος. Γίνεται στο εξής ορατός αλλά μόνο στον άνθρωπο που τον είδε, δηλαδή τον ηλικιωμένο ξυλουργό.
Η βάση του σεναρίου είναι πως ο Πούμουκλ με την έμφυτη ξεροκεφαλιά του και τη ζωτική του ορμή συχνά παρακούει τον παππούλη του και είτε βγαίνει στον κόσμο των ανθρώπων και τους δημιουργεί προβλήματα, με τις σκανταλιές του, ή μπλέκει σε μπελάδες τον ίδιο και τον ξυλουργό όταν κάποιος άνθρωπος ή πελάτης επισκεφθεί το ξυλουργείο. Όταν βαριέται κάνει του κεφαλιού του και τιμωρείται από τον ξυλουργό. Ωστόσο, στο τέλος έρχεται πάντα η συμφιλίωση λόγω της χαριτωμένης φύσης του Πούμουκλ.
Ο Franz ή Meister Eder είναι ένας ηλικιωμένος κύριος που ζει μόνος, αφοσιωμένος στο αγαπημένο του επάγγελμα. Είναι νομοταγής πολίτης, πάντα ευγενής, χαμηλών τόνων και δεν επιθυμεί εντάσεις. Ο χαρακτήρας του βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με αυτόν του Φρου Φρου. Έχει λιγοστούς φίλους και δεν έχει δημιουργήσει οικογένεια.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινούμενα σχέδια
Το κοστούμι (ταινία)
Το Κοστούμι (Πρωτότυπος τίτλος: The Outfit) είναι δραματική γκανγκστερική ταινία Αμερικανικής παραγωγής του 2022 σε σκηνοθεσία Γκράχαμ Μουρ και σενάριο του ίδιου το οποίο συνέγραψε με τον Τζόναθαν Μακλέιν. Πρωταγωνιστούν οι Μαρκ Ράιλανς, Ζόι Ντόιτς, Τζόνι Φλιν, Ντίλαν Ο’ Μπράιεν, Νίκι Αμούκα-Μπερντ και Σάιμον Ράσελ Μπιλ.
Η υπόθεση επικεντρώνεται γύρω από έναν Άγγλο ράφτη, ή, όπως προτιμά να τον αποκαλούν, έναν «κόφτη», (Ράιλανς) στο Σικάγο, του οποίου οι κύριοι πελάτες είναι μια οικογένεια μοχθηρών γκάνγκστερ.
Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 72ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου στις 14 Φεβρουαρίου 2022, και κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 18 Μαρτίου 2022, από την Focus Features. Στην Ελλάδα η ταινία αναμένεται να κυκλοφορήσει στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 19 Μαΐου 2022. Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς και ιδιαίτερα η ερμηνεία του Ράιλανς στον ρόλο του «κόφτη».
Πλοκή
Το 1956 στο Σικάγο, ο Λέοναρντ Μπέρλινγκ ένας Άγγλος κόφτης, διατηρεί ένα κατάστημα σε μια γειτονιά που ελέγχεται από το αφεντικό της Ιρλανδικής Μαφίας, Ρόι Μπόιλ. Ο υπαρχηγός του Μπόιλ, Φράνσις, και ο γιος του και ο δεύτερος στην ιεραρχία Ρίτσι χρησιμοποιούν το κατάστημα του Μπέρλινγκ ως κρυμμένο σπίτι για βρώμικα χρήματα. Ο Μπέρλινγκ ανέχεται αυτή τη συμφωνία καθώς οι Μπόιλς και οι άντρες τους είναι οι καλύτεροι πελάτες του. Ο Μπέρλινγκ μοιράζεται επίσης μια περίπλοκη σχέση με τη ρεσεψιονίστ του καταστήματος Μαμπλ, η οποία είναι επίσης η κοπέλα του Ρίτσι. Η Μαμπλ δεν ενδιαφέρεται για το εμπόριο του Μπέρλινγκ και την ιδιοκτησία του καταστήματος, θέλοντας να φύγει από το Σικάγο και να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο.
Ένα βράδυ, ο Φράνσις εμφανίζεται στο μαγαζί με τον Ρίτσι, ο οποίος έχει πυροβοληθεί μετά από μια αντιπαράθεση με την αντίπαλη οικογένεια Λα Φοντέιν, μια εγκληματική οργάνωση από μαύρους. Ο Μπέρλινγκ αναγκάζεται υπό την απειλή όπλου να περιποιηθεί τις πληγές του Ρίτσι και να κρύψει έναν χαρτοφύλακα που περιέχει ένα αντίγραφο μιας ηχογραφημένης συνομιλίας του FBI με λεπτομερείς πληροφορίες για τις επιχειρήσεις του Μπόιλ, τις οποίες παρείχε η μαφία του Σικάγου, που ιδρύθηκε από τον Αλ Καπόνε και προστατεύει εγκληματικές ομάδες από τον νόμο. Ο Φράνσις έρχεται σε επαφή με τον Ρόι και φεύγει, αφήνοντας μόνους τον Μπέρλινγκ και τον Ρίτσι. Οι δύο άντρες συνομιλούν και αρχίζουν να δένονται και ο Μπέρλινγκ εκμεταλλεύεται την αφέλεια του Ρίτσι προκειμένου να τον πείσει ότι ο Φράνσις είναι πληροφοριοδότης και σχεδιάζει να παραδώσει την κασέτα στο FBI.
Όταν ο Φράνσις επιστρέφει, ο Μπέρλινγκ τον αντιμετωπίζει, ισχυριζόμενος ότι ο Ρίτσι είναι λιπόθυμος και παραληρεί από την απώλεια αίματος. Ωστόσο ο Ρίτσι απειλεί τον Φράνσις, ο οποίος αναγκάζεται να τον σκοτώσει σε αυτοάμυνα. Στη συνέχεια, αυτός και ο Μπέρλινγκ κρύβουν το πτώμα του Ρίτσι τη στιγμή που ο Ρόι φτάνει με τον σωματοφύλακά του Μονκ. Οι δύο άντρες του λένε ψέματα ότι ο Ρίτσι έφυγε μόνος του από το μαγαζί. Ο Φράνσις προσφέρεται εθελοντικά να πάει να τον βρει. Ο Ρόι παρατηρεί το παλτό του γιου του στο πίσω δωμάτιο του καταστήματος και απειλεί τον Μπέρλινγκ, ζητώντας την αλήθεια. Στη συνέχεια, ο Φράνσις επιστρέφει με την Μαμπλ, ισχυριζόμενος ότι βρήκε το αίμα του Ρίτσι στο διαμέρισμά της. Όταν ο Ρόι διατάζει τους άντρες του να τη βασανίσουν για πληροφορίες, ο Μπέρλινγκ του αποσπά την προσοχή αποκαλύπτοντας τον λόγο για τον οποίο ήρθε στο Σικάγο: η γυναίκα και η κόρη του σκοτώθηκαν και οι δύο σε μια πυρκαγιά στο πρώην κατάστημά του στο Σάβιλ Ρόου.
Όταν χτυπάει το τηλέφωνο του καταστήματος, ο Μπέρλινγκ απαντά, αναφέροντας στον Ρόι ότι ο Ρίτσι είναι ακόμα ζωντανός και τον περιμένει. Ο Ρόι και ο Μονκ αναχωρούν αλλά αφήνουν πίσω τον Φράνσις. Στη συνέχεια ο Μπέρλινγκ εξηγεί στον Φράνσις γιατί είπε ψέματα: Η Μαμπλ είναι πληροφοριοδότης του FBI, η οποία όντως παραδέχεται ότι ξεκίνησε να βγαίνει με τον Ρίτσι μόνο και μόνο για να κατασκοπεύσει την οικογένειά του, κατηγορώντας την για τη δολοφονία του πατέρα της. Ο Μπέρλινγκ καθοδηγεί την Μαμπλ να τηλεφωνήσει στη Βάιολετ λα Φοντέιν, να της δώσει μια ψεύτικη τοποθεσία ώστε να μπορεί να στήσει ενέδρα και να σκοτώσει τον Ρόι και τους άνδρες του. Ο Φράνσις πείθεται να ακολουθήσει το σχέδιο όταν ο Μπέρλινγκ του λέει ότι μπορεί να σκοτώσει τη Βάιολετ όταν φτάσει στο κατάστημά του και με τον Ρόι νεκρό, τότε θα είναι σε τέλεια θέση για να αναλάβει την αρχηγία.
Η Βάιολετ παρουσιάζει στην Μαμπλ ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για την ηχογράφηση. Ο Φράνσις πυροβολείται δύο φορές από τους σωματοφύλακες της Βάιολετ και φεύγουν με την κασέτα. Ωστόσο, ο Μπέρλινγκ στη συνέχεια αποκαλύπτει ότι η «ηχογράφηση» είναι ψεύτικη. Η Μαμπλ συνειδητοποιεί ότι εξαπατούσε τους Μπόιλς από την αρχή βάζοντας μηνύματα από την μαφία του Σικάγου, ώστε να αυτοενοχοποιηθούν και καθοδηγώντας την να ξεγελάσει και αυτούς και τη λα Φοντέιν.
Ο Μπέρλινγκ της δίνει την πραγματική κασέτα και τα χρήματα και την προτρέπει να πάει να ζήσει τα όνειρά της. Καθώς ο Μπέρλινγκ πλημμυρίζει το μαγαζί με εύφλεκτο υγρό, ο Φράνσις, ο οποίος είναι ακόμα ζωντανός τον πυροβολεί στον ώμο πριν μπλοκάρει το όπλο του και στη συνέχεια βγάζει ένα μαχαίρι. Ο Μπέρλινγκ λύνει τα κουμπιά στα μανίκια του, αποκαλύπτοντας ότι τα χέρια του έχουν τατουάζ. Λέει στον Φράνσις ότι στα νιάτα του, ήταν υπεύθυνος επιβολής συμμοριών μέχρι που διατάχθηκε να διαπράξει ένα αποτρόπαιο έγκλημα. Φεύγοντας από τη συμμορία του, εφηύρε μια ψεύτικη ταυτότητα και δημιούργησε οικογένεια, μέχρι που τον βρήκε η παλιά του συμμορία και έκαψε το μαγαζί του. Ο Φράνσις πέφτει πάνω στον Μπέρλινγκ και ακολουθεί πάλη. Ο Μπέρλινγκ μαχαιρώνει θανάσιμα τον Φράνσις στο λαιμό με το πολύτιμο ψαλίδι υφασμάτων του. Φορώντας ένα σκούρο σακάκι για να κρύψει τις πληγές του, ο Μπέρλινγκ φεύγει ήσυχα καθώς το κατάστημα καίγεται ολοσχερώς.
Παραγωγή
Τον Ιανουάριο του 2021, ανακοινώθηκε ότι ο Γκράχαμ Μουρ επρόκειτο να κάνει το σκηνοθετικό του ντεμπούτο στην ταινία από ένα σενάριο που έγραψε μαζί με τον Τζόναθαν Μακλέιν, με την FilmNation Entertainment να είναι η εταιρία παραγωγής. Τον Φεβρουάριο του 2021, η Focus Features προαγόρασε τα δικαιώματα διανομής της ταινίας με τους Μαρκ Ράιλανς, Ζόι Ντόιτς, Ντύλαν Ο' Μπράιεν και Τζόνι Φλυν να πρωταγωνιστούν. Ο Σάιμον Ράσελ Μπιλ και η Νίκι Αμούκα-Μπερντ προστέθηκαν στο καστ τον Απρίλιο του 2021. Η κύρια φωτογραφία ξεκίνησε στις 5 Μαρτίου 2021 στο Λονδίνο, με τον διευθυντή φωτογραφίας Ντικ Πόουπ. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν στις αρχές Απριλίου 2021. Κατά τη διάρκεια της προπαραγωγής, το μοντάζ ολοκληρώθηκε από τον Γουίλιαμ Γκόλντμπεργκ και τη μουσική σύνθεση συνέθεσε ο Αλεξάντερ Ντεσπλά.
Box office
Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, η ταινία προβλεπόταν να αποφέρει έσοδα 750.000–2,5 εκατομμυρίων δολαρίων από 1.324 κινηματογραφικές αίθουσες το πρώτο Σαββατοκύριακο. Η ταινία κέρδισε 1,5 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο Σαββατοκύριακο της, τερματίζοντας στην όγδοη θέση. Οι άνδρες αποτελούσαν το 56% του κοινού κατά τη διάρκεια της έναρξης του, με τα άτομα άνω των 35 ετών να αποτελούν το 60% των πωλήσεων εισιτηρίων και τα άτομα άνω των 45 ετών να αποτελούν το 40%. Η ταινία βγήκε από την πρώτη δεκάδα του box office το δεύτερο Σαββατοκύριακο της, τερματίζοντας δωδέκατη με 568.180 δολάρια.
Κριτικές
300px|thumb|alt=Ο Μαρκ Ράιλανς στο Φεστιβάλ Αμερικανικού Κινηματογράφου Ντοβίλ (2019) στη Ντοβίλ της Γαλλίας.|Ο Μαρκ Ράιλανς έλαβε επαίνους για την απόδοσή του. Στον ιστότοπο συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes, το 85% από τις 151 κριτικές των κριτικών είναι θετικές, με μέση βαθμολογία 7,4/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: "Το κοστούμι δεν είναι φανταχτερό, αλλά μια στιβαρή ιστορία και η αυστηρά προσαρμοσμένη απόδοση του Μαρκ Ράιλανς το καθιστούν ιδανικό για τους λάτρεις των θρίλερ της παλιάς σχολής". Το Metacritic, με έναν σταθμισμένο μέσο όρο, έδωσε στην ταινία βαθμολογία 69 στα 100 με βάση 39 κριτικές, υποδεικνύοντας "γενικά ευνοϊκές κριτικές". Το κοινό που συμμετείχε σε δημοσκόπηση της PostTrak έδωσε στην ταινία 74% θετική βαθμολογία, με το 55% να λέει ότι σίγουρα θα τη συνιστούσε.
Οι ερμηνείες του καστ, ειδικά του Ράιλανς, έτυχαν καλής υποδοχής. Οι κριτικοί έδωσαν θετικές ψήφους στη σχεδίαση κοστουμιών και παραγωγής, την κινηματογράφηση, την μουσική και το σενάριο του Μουρ. Ο Πιτ Χάμοντ του ιστότοπου Deadline του Χόλυγουντ ανέφερε ότι ο Μουρ είχε "δημιουργήσει μια εγγράμματη και συναρπαστική γκανγκστερική ταινία που φέρνει μια νέα πινελιά σε ένα πολυφορεμένο είδος".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές γκανγκστερικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Σικάγο Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Αλεξάντρ Ντεσπλά
Ιωάννης ντε Λενκάστρε του Αβέιρο
Ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε, πορτογαλ. João de Lencastre (1501 - 1571) από τον Οίκο των Αβίς ήταν ο 1ος δούκας τού Αβέιρο (1535-71) και μαρκήσιος τού Τόρρες Νόβας (1520-48).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Γεωργίου ντε Λενκάστρε 2ου δούκα της Κοΐμπρα και της Βεατρίκης ντε Βιλλένα, κόρης τού Άλβαρο, 4ου γιου τού δούκα της Μπραγκάνσα. Οι γονείς του ήταν 3α εξαδέλφια.
Όταν ήταν 12 ετών, υπηρέτησε τον 2ο εξάδελφό του Ιωάννη Γ΄ τότε διάδοχο και ο Εμμανουήλ Α΄ της Πορτογαλίας, πατέρας τού Ιωάννη Γ΄, έκανε τον Ιωάννη ντε Λενκάστρε μαρκήσιο τού Τόρρες Νόβας το 1520. Την εποχή αυτή ανακοινώθηκαν οι γάμοι τού Φερδινάνδου, 3ου γιου τού Εμμανουήλ Α΄, με την πολύφερνη και ερίτιμη δόνα Γκουιομάρ Κουτίνο κόμισσα της Μαριάλβα & Λουλέ. Τότε ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε δήλωσε, ότι είχε νυμφευτεί μυστικά με αυτή. Δημιουργήθηκε σκάνδαλο στην Αυλή και ο βασιλιάς Ιωάννης Γ΄ τον φυλάκισε στο κάστρο τού Σαο Ζόρζε στη Λισαβόνα. Έτσι έγινε ο γάμος τού Φερδινάνδου και εορτάστηκε. Ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε αφέθηκε 9 έτη μετά και μετέβη να ζήσε στο Σετούμπαλ, ίσως από ντροπή. Το 1535 επέστρεψε στην Αυλή και συνόδευσε τον Λουδοβίκο, 2ο γιο τού Εμμανουήλ Α΄, που ήταν ηγέτης τού Πορτογαλικού στόλου στην εκστρατεία τού Καρόλου Α΄ της Ισπανίας εναντίον της Τύνιδας. Το έτος αυτό Ιωάννης Γ΄ τού χορήγησε τον τίτλο τού 1ου δούκα τού Αβέιρο.
Το 1539 απεβίωσε η Ισαβέλλα, 1η κόρη τού Εμμανουήλ Α΄ και σύζυγος τού Καρόλου Α΄ των Αψβούργων. Ο Ιωάννης ντε Λενκάστρε εστάλη για να παρουσιάσει επίσημα τα συλλυπητήρια στον βασιλιά της Ισπανίας. Το 1552 εστάλη να συνοδεύσει από τα σύνορα την Ιωάννα των Αψβούργων, κόρη τού Καρόλου Α΄, η οποία θα παντρευόταν τον Ιωάννη-Εμμανουήλ, μόνο γιο τού Ιωάννη Γ΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1537 τη δόνα Ζουλιάνα ντε Λάρα, κόρη τού 3ου μαρκησίου της Βίλλα Ρεάλ και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Επίρρημα
Επίρρημα  είναι άκλιτο μέρος του λόγου το οποίο προσδιορίζει ρήματα ή προτάσεις και φανερώνουν τόπο, χρόνο, τρόπο, ποσό κ.α. Κάθε επίρρημα είναι ή ανήκει σε επιρρηματικό σύνολο, το οποίο αποτελείται από περισσότερα επιρρήματα. Σε κάθε γλώσσα συνήθως το επίρρημα δημιουργείται προσθέτοντας στο θέμα και μία κατάληξη, χαρακτηριστική της γλώσσας.
Στα ελληνικά υπάρχει και άλλη μία κατηγορία επιρρημάτων, η οποία προήλθε από το σύστοιχο αντικείμενο. Η χαρακτηριστική κατάληξη των επιρρημάτων στα ελληνικά είναι η κατάληξη -ως, η χρήση της οποίας έχει πλέον περιοριστεί έναντι της κατάληξης σε -α. Η άλλη κατηγορία επιρρημάτων λήγει σε -α. Αρχικά, σε κάποιες προτάσεις υπήρχε το σύστοιχο αντικείμενο, το οποίο βρισκόταν στην αιτιατική πληθυντικού του ουδέτερου γένους. Αργότερα, το αντικείμενο χρησιμοποιήθηκε στον λόγο σαν επίρρημα και σταδιακά έγινε επίρρημα, καθώς αυτού του είδους τα επιρρήματα άρχισαν να χρησιμοποιούνται και σε μη σύστοιχα ρήματα.
Τα επιρρήματα : Τοπικά (πού): εδώ, εκεί, μέσα, έξω, βόρεια, νότια.... Χρονικά (πότε): σήμερα, τώρα, πέρυσι, έπειτα, κάποτε.... Τροπικά (πώς): έτσι, μαζί, όπως, αλλιώς, ξαφνικά.... Ποσοτικά (πόσο): λίγο, πολύ, τόσο, κάμποσο, περισσότερο.... Βεβαιωτικά: ναι, μάλιστα, βέβαια, αλήθεια, σωστά.... Διστακτικά: ίσως, τάχα, δήθεν, πιθανόν, άραγε.... Αρνητικά: όχι, δεν, μην....
Κατηγορία:Μέρη του λόγου Κατηγορία:Γραμματική Κατηγορία:Συντακτικό
Τετραγωνική ρίζα
Στα μαθηματικά η τετραγωνική ρίζα (ή δευτέρα ρίζα ) ενός πραγματικού αριθμού α είναι ο πραγματικός αριθμός β, αν. Η τετραγωνική ρίζα του αριθμού α συμβολίζεται με, το σύμβολο \sqrt{} λέγεται ριζικό, ο αριθμός α υπόρριζο και γράφεται εάν. Η τετραγωνική ρίζα του 2 είναι ο πρώτος αριθμός που ανακαλύφθηκε ότι δεν είναι ρητός. Επιπλέον, η ιδέα της τετραγωνικής ρίζας έχει επεκταθεί σε όλους τους αριθμούς, αν και ο αυστηρός ορισμός της την περιορίζει στου θετικού αποτελεί ρίζα του τετραγώνου, δηλαδή της εξίσωσης x^2=\alpha (το x2 ονομάζεται δεύτερη δύναμη του x, ή τετράγωνο του x, γιατί παραπέμπει στον τύπο εμβαδού του τετραγώνου).
Ιστορία
Η τετραγωνική ρίζα του 2 είναι πιθανόν ο πρώτος αριθμός που ανακαλύφθηκε χωρίς να είναι ρητός. Η ανακάλυψη έγινε πιθανότατα από τον Πυθαγόρειο φιλόσοφο Ίππασσο, ο οποίος μάλλον δολοφονήθηκε με πνιγμό για αυτήν την ανακάλυψη. Σύμφωνα με τους Πυθαγόρειους κάθε αριθμός μπορεί να γραφτεί σε μορφή κλάσματος, η ανακάλυψη του Ίππασου αποδείκνυε ότι αυτό δεν ισχύει. Μετά από μερικά χρόνια οι Πυθαγόρειοι βρήκαν τρόπο να περιγράφουν άρρητους αριθμούς αναδρομικά, ώστε να μοιάζουν με κλάσματα. Για παράδειγμα η τετραγωνική ρίζα του 2 μπορεί να γραφτεί στην εξής αναδρομική κλασματική μορφή:
Οι μαθηματικοί κατά την Αλεξανδρινή εποχή ασχολήθηκαν με τις τετραγωνικές ρίζες, αλλά σύντομα συμπεριέλαβαν στη μελέτη τους και τις κυβικές.
Ο συμβολισμός της τετραγωνικής ρίζας άρχισε να χρησιμοποιείται το 1525 από τον Christoff Rudolf. Από τότε, ο συμβολισμός έχει επεκταθεί και για τις υπόλοιπες νιοστές ρίζες, με τη διαφορά ότι πάνω αριστερά αναγράφεται το ν.
Η τετραγωνική ρίζα εμφανίζεται στους τύπους επίλυσης δευτεροβάθμιων, τριτοβάθμιων και τεταρτοβάθμιων πολυωνυμικών εξισώσεων. Οι τύποι μπορούν να χρησιμοποιηθούν υπό την προϋπόθεση ότι τα υπόρριζα είναι θετικά. Ωστόσο, μερικοί τύποι ισχύουν αν κάποιες ρίζες αντικατασταθούν από λύσεις τις εξίσωσης x^2=\alpha, όπου α το υπόρριζο. Αυτή η διαπίστωση οδήγησε στη θεώρηση των μιγαδικών αριθμών. Το βασικό στοιχείο τους i είναι λύση της εξίσωσης x^2=-1. Συχνά το i αποκαλείται τετραγωνική ρίζα του -1, αλλά αυτή η έκφραση δεν είναι σωστή από αυστηρή μαθηματική άποψη, γιατί το i δεν είναι πραγματικός αριθμός.
Ιδιότητες
Επειδή το γινόμενο δύο μη αρνητικών αριθμών είναι πάντα ένας μη αρνητικός αριθμός, η τετραγωνική ρίζα ορίζεται μόνο για μη αρνητικούς αριθμούς.
Η τετραγωνική ρίζα του α είναι εξ ορισμού ίδια με την ½ δύναμη του α, δηλαδή για κάθε \alpha\ge 0 ισχύει
Η τετραγωνική ρίζα είναι η μοναδική λύση της εξίσωσης x^2=\alpha, αν και μόνο αν α=0 (ωστόσο έχει αποδειχθεί ότι μπορούν να οριστούν αριθμοί τέτοιοι, ώστε και στην περίπτωση που α=0 να υπάρχουν παραπάνω από μία λύσεις). Σε κάθε άλλη περίπτωση υπάρχει πάντα και άλλη μία λύση. Στους μιγαδικούς αριθμούς η εξίσωση πάντα έχει λύση, ίσως υπάρχουν πολλές λύσεις ή καμία από αυτές δεν είναι τετραγωνική ρίζα. Ωστόσο, ισχύει:
Η συνάρτηση τετραγωνική ρίζα
Η συνάρτηση καλείται τετραγωνική ρίζα. Η γραφική της παράστασης είναι το άνω τμήμα της παραβολής με διευθετούσα την ευθεία και εστία το σημείο.
Πεδίο ορισμού
Με βάση τον ορισμό της τετραγωνικής ρίζας πεδίο ορισμού είναι όλοι οι θετικοί πραγματικοί αριθμοί και το 0.
Συνέχεια-Παραγωγισιμότητα
Η τετραγωνική ρίζα είναι συνεχής σε όλο το πεδίο ορισμού της, ενώ είναι παραγωγίσιμη σε όλους τους θετικούς αριθμούς (στο 0 η παράγωγος τείνει στο +\infty από τα δεξιά.) Επιπλέον, κάθε της παράγωγος είναι παραγωγίσιμη. Ισχύει, ενώ για τη νιοστή παράγωγο.
Ακρότατα-Ασύμπτωτες
Η τετραγωνική ρίζα έχει μόνο ένα ελάχιστο 0 στο 0. Δεν υπάρχει ασύμπτωση, αν και η παράγωγός της τείνει στο 0.
Σύνολο τιμών-Γνωστές τιμές-Ρίζες
Το σύνολο τιμών της τετραγωνικής ρίζας είναι όλοι οι θετικοί αριθμοί και το 0, είναι ίσο με το πεδίο ορισμού. Η τετραγωνική ρίζα δεν έχει παράμετρο, άρα όλες τις οι τιμές είναι συγκεκριμένες. Σε σχέση με τις άλλες νιοστές ρίζες, όλες τους ξεκινάνε από το (0,0).
Σύνοψη μεταβολών της τετραγωνικής ρίζας
Η τετραγωνική ρίζα ορίζεται στους μη αρνητικούς πραγματικούς αριθμούς, είναι συνεχής, παραγωγίσιμη εκτός του 0 και κάθε παράγωγός της παραγωγίσιμη. Είναι κοίλη συνάρτηση και γνησίως αύξουσα. Παρουσιάζει ελάχιστο το (0,0), δεν έχει ασύμπτωτες.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στοιχειώδη μαθηματικά Κατηγορία:Μαθηματικές συναρτήσεις
Χαϊράν Β΄
Ο Χαϊράν Β΄, λατιν.: Hairan II ήταν πρίγκιπας της Παλμύρας, γιος του βασιλιά Oδαίναθου και, πιθανώς, της δεύτερης συζύγου του Zηνοβίας.
Η σφραγίδα RTP 736 του μουσείου Δαμασκού
Η ύπαρξη του Χαϊράν Β΄ διαπιστώθηκε με την ανακάλυψη μίας μολύβδινης (κωδικός με το όνομα RTP 736). [Σημ. 1] Η σφραγίδα φέρει τις εικόνες δύο ιερέων, ενός σε κάθε πλευρά. Στη μία από τις πλευρές, κάτω από την εικόνα ήταν χαραγμένο το όνομα τού γιου και διαδόχου τού Oδαίναθου, τού Βαμπαλάθου ως επιγραφή, ενώ το όνομα του Χαϊράν Β΄ ήταν χαραγμένο στην άλλη πλευρά. Το όνομα του Οδαίναθου ήταν χαραγμένο και στις δύο πλευρές. Δεν υπήρχε χαραγμένο όνομα μητέρας και η σφραγίδα είναι αχρονολόγητη.
Ο βασιλιάς Ηρωδιανός και ο Χαϊράν Β΄
Η Ιστορία των Αυγούστων αναφέρει ότι ο Οδαίναθος είχε πολλούς γιους, συμπεριλαμβανομένου ενός με το όνομα Ηρώδης (από προηγούμενο γάμο) και ενός άλλου που ονομαζόταν Χερενιανός. Σύμφωνα με τον Ανρί-Αρνόλντ Σεϋρίγκ, ο Χαϊράν Β΄ πρέπει να ταυτίζεται με τον Χερενιανό και ήταν μεγαλύτερος αδελφός του Βαμπαλάθου και δεν βασίλευσε. Ο Σεϋρίγκ διακρίνει τον Χαϊράν Α΄ από το Χαϊράν στη σφραγίδα RTP 736. Ο Aντρέα Αλφόλντι πρότεινε επίσης ότι ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός είναι ο Χερενιανός. μία άλλη σφραγίδα που σχετίζεται με τη σφραγίδα του Σεπτίμιου Ηρωδιανού αντιπροσώπευε μία γυναίκα στεφανωμένη με φύλλα δάφνης, που σύμφωνα με τον Aλφόλντι μπορεί να είναι μόνο η Ζηνοβία. Επομένως, ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός είναι γιος της Ζηνοβίας και του Οδαινάθου. Κατά την άποψη του Aλφόλντι, ο μεγαλύτερος γιος του Oδαίναθου, Ηρώδης της Ιστορίας των Αυγούστων, δεν θα ονομαζόταν βασιλιάς των βασιλέων κατά τη διάρκεια της ζωής τού πατέρα του και ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός διαδέχθηκε για λίγο τον πατέρα του.
Ο Ούντο Χάρτμαν υποστηρίζει ότι ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός είναι ο ίδιος με τον Χαϊράν Α΄ και ότι ο Ηρωδιανός είναι η ελληνική εκδοχή του Χαϊράν και ότι ο «Ηρώδης» είναι παραφθορά τού Χαϊράν. Ο τέιβιντ Σ. Πότερ διαφωνεί και πιστεύει ότι ο Σεπτίμιος Ηρωδιανός είναι γιος της Ζηνοβίας, πανομοιότυπος με τον Χαϊράν Β΄ και διαφορετικός από τον Χαϊράν Α΄.
Σημειώσεις
Σημ. 1: RTP σημαίνει "Recueil des Tessères de Palmyre", Συλλογή Μικροαντικειμένων Παλμύρας.
Μάγια η Μέλισσα
Η Μάγια η Μέλισσα (ιαπωνικά: みつばちマーヤの冒険, Χέπμπορν: Mitsubachi Māya no Bōken, δηλ. Οι Περιπέτειες της Μάγιας της Μέλισσας) είναι παιδική σειρά κινουμένων σχεδίων ιαπωνικής παραγωγής 1975 έως 1980. Η σειρά βασίστηκε στο γερμανικό παραμύθι Die Biene Maja του Waldemar Bonsels το οποίο γράφτηκε το 1912.
Η σειρά υπήρξε εξαιρετικά δημοφιλής σε όλο τον κόσμο, με τα επεισόδια της σειράς να αναμεταδίδονται σε εκατοντάδες χώρες.
Στην Ελλάδα, η Βάσια Τριφύλλη είχε δανείσει την χαρακτηριστική φωνή της, στη πρωταγωνίστρια μέλισσα, από την πρώτη αναμετάδοση της σειράς στην ΕΡΤ, το 1979. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σειρές anime Κατηγορία:Nippon Animation Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές βασισμένες σε βιβλία
Δύο εγκλήματα κάτω από τον ήλιο
Το Δύο εγκλήματα κάτω από τον ήλιο (αγγλικά: Evil Under the Sun) είναι μια βρετανική ταινία μυστηρίου του 1982 βασισμένη στο μυθιστόρημα Το τσίμπημα της καρφίτσας του 1941 της Άγκαθα Κρίστι σε σκηνοθεσία του Γκάι Χάμιλτον. Πρωταγωνιστεί ο Πίτερ Ουστίνοφ στον ρόλο του Ηρακλή Πουαρό, του Βέλγου ντετέκτιβ τον οποίο είχε ξαναπαίξει στο παρελθόν στο Έγκλημα στον Νείλο (1978). Σε αντίθεση με τις προηγούμενες ταινίες που βασίστηκαν σε μυθιστορήματα της Κρίστι, η ταινία απέτυχε εμπορικά, σημειώνοντας εισπράξεις μόλις 6 εκατομμυρίων δολαρίων έναντι του προϋπολογισμού της, που ήταν 10 εκατομμύρια δολάρια.
Πλοκή
Μια πεζοπόρος ανακαλύπτει το πτώμα μιας γυναίκας στην περιοχή Νορθ Γιορκ Μουρς του Γιόρκσιρ. Το θύμα είναι η Άλις Ρούμπερ, η οποία έχει στραγγαλιστεί. Ο Βέλγος ντετέκτιβ Ηρακλής Πουαρό (Πίτερ Ουστίνοφ) καλείται να εξετάσει ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι που ανήκει στον εκατομμυριούχο βιομήχανο σερ Όρας Μπλατ (Κόλιν Μπλέικλι). Ο Πουαρό αποφαίνεται ότι το δαχτυλίδι είναι ψεύτικο συμπεραίνοντας ότι ο σερ Όρας πρέπει να είχε δώσει στην ερωμένη του ένα πραγματικό διαμάντι και ότι η Αρλίνα Στιούαρτ Μάρσαλ (Νταϊάνα Ρινγκ) είχε επιστρέψει ένα ψεύτικο. Ο Πουαρό συμφωνεί να συναντήσει τον σερ Όρας σε ένα απομακρυσμένο νησί της Αδριατικής Θάλασσας και να θέσουν το ζήτημα στην Αρλίνα. Το ξενοδοχείο είναι το πρώην θερινό ανάκτορο του βασιλιά της Τυρανίας, που τώρα ανήκει στο Κάστρο της Δάφνης (Μάγκι Σμιθ), η οποία προσφέρει πολυτελή διαμονή και άλλες υπηρεσίες στους εκλεκτούς καλεσμένους της.
Η πρώην ερωμένη του σερ Όρας είναι ηθοποιός και βρίσκεται σε διακοπές με τον σύζυγό της Κένεθ (Ντένις Κουίλεϊ). Η Αρλίνα κακοποιεί συναισθηματικά την κόρη του Κένεθ, Λίντα (Έμιλι Χόουν) και φλερτάρει με τον Πάτρικ Ρέντφερν (Νίκολας Κλέι) που είναι παντρεμένος με την Κριστίν (Τζέιν Μπίρκιν). Ο Πάτρικ βρίσκεται στο νησί επειδή το κανόνισε η Αρλίνα. Ο Κένεθ στρέφεται στην παλιά του φίλη, Δάφνη, η οποία δεν εγκρίνει τον τρόπο που Αρλίνα η Αρλίνα χτόσο σε αυτόν όσο και στη Λίντα. Η Αρλίνα έχει επίσης προκαλέσει οικονομικά προβλήματα στο ζεύγος Οντέλ και Μάιρα Γκάρντενερ (Τζέιμς Μέισον και Σίλβια Μάιλς) αποχωρώντας από ένα σημαντικό θεατρικό έργο και αρνούμενη ένα άλλο. Ο συγγραφέας Ρεξ Μπρούστερ (Ρόντι Μακντάουαλ) έχει ήδη ξοδέψει τα χρήματα από τα δικαιώματα που του έχουν δοθεί για να γράψει μια βιογραφία της Αρλίνα, αλλά εκείνη αρνείται να του δώσει την άδεια να τα εκδώσει, εξοργίζοντάς τον. Ένα πρωινό, η Αρλίνα παίρνει μια βάρκα με κουπιά για να πάει στο Λάντερ Μπέι. Ο Πάτρικ και η Μάιρα κάνουν τον περίπλου του νησιού και βλέπουν ένα σώμα να κείτεται ακίνητο στην παραλία. Ο Πάτρικ πλησιάζει το σώμα και αναγνωρίζει την Αρλίνα, ανακοινώνοντας ότι έχει στραγγαλιστεί. Ο Πουαρό πρέπει να καθορίσει ποιος από τους επτά άλλους καλεσμένους, ο σερ Όρας —ή η Δάφνη— είναι ο δολοφόνος.
Η Δάφνηείχε ακούσει τον Κένεθ στο δωμάτιό του να πληκτρολογεί τη στιγμή της δολοφονίας, και η Κριστίν ήταν με τη Λίντα στο Γκαλ Κόουβ μέχρι τις 11:55, οπότε έφυγε για έναν αγώνα τένις που έπρεπε να παίξει στις 12:30. Ο σερ Όρας μάλωνε με την Αρλίνα για το διαμάντι στο Λάντερ Μπέι στις 11:30, κάτι που επιβεβαιώνεται από το πλήρωμα του γιοτ του και από τη Δάφνη. Η Αρλίνα είχε κρατήσει το διαμάντι, υποσχόμενη να δώσει μια εξήγηση το ίδιο βράδυ, και ο Πουαρό βρήκε το ψεύτικο κόσμημα σε μια κοντινή σπηλιά. Ο Πάτρικ είχε φύγει στις 11:30 με τη Μάιρα, βλέποντας να έρχεται το γιοτ του σερ Όρας και ακούγοντας το μεσημεριανό κανόνι. Ο Ρεξ είχε δει τη Λίντα μπαίνοντας στο Γκαλ Κόουβ στις 12:00 και ανέφερε ότι παραλίγο να τον χτυπήσει ένα μπουκάλι που έπεσε από την κορυφή ενός γκρεμού. Ο Οντέλ εθεάθη να διαβάζει από τη Δάφνη και το προσωπικό της. Ισχυρίζεται ότι η χαμηλή πίεση του νερού τον εμπόδισε να πάρει το μπάνιο του στις 12:15 πριν από το τένις, αλλά κανείς δεν παραδέχεται ότι έκανε μπάνιο εκείνη την ώρα.
Συγκεντρώνοντας τους υπόπτους, ο Πουαρό κατηγορεί την Κριστίν και τον Πάτρικ για το έγκλημα: η Κριστίν χτύπησε την Αρλίνα και την έκρυψε στην κοντινή σπηλιά, ενώ ο Πάτρικ στραγγάλισε αργότερα την ανήμπορη Αρλίνα. Η Κριστίν πήρε τη θέση της Αρλίνας βάφοντας το σώμα της με μακιγιάζ για να φαίνεται μαυρισμένη, φορώντας το μαγιό και το μεγάλο κόκκινο καπέλο της Αρλίνας, ώστε να γίνει η εσφαλμένη αναγνώριση από τον Πάτρικ παρουσία της Μάιρας. Αλλά ο Πουαρό είχε μυρίσει το άρωμα της Αρλίνας στο σπήλαιο. Η Κριστίν έβαλε το ρολόι της Λίντας είκοσι λεπτά γρήγορα, της έδωσε ένα σκουφάκι κολύμβησης για να μην ακούσει το μεσημεριανό κανόνι και διόρθωσε το ρολόι μετά. Πέταξε το μπουκάλι με τη λοσιόν μαυρίσματος, σχεδόν χτυπώντας τον Ρεξ και κατόπιν πλύθηκε για να βγάλει το μαύρισμά της, μειώνοντας έτσι την πίεση στο υδραυλικό σύστημα του ξενοδοχείου. Ο Πουαρό υποπτεύεται ότι ο Πάτρικ άλλαξε το κόσμημα του σερ Όρας με ένα αντίγραφο και ότι ο Πάτρικ και η Κριστίν σκότωσαν την Αρλίνα για να μη βγει στη φόρα η κλοπή. Το ζεύγος Ρέντφερν χλευάζει τις κατηγορίες του ντετέκτιβ, καθώς δεν έχει πραγματικά στοιχεία.
Φεύγοντας από το ξενοδοχείο, ο Πάτρικ πληρώνει με επιταγή, γράφοντας το "Ρ" στην υπογραφή του ονόματός του "Ρέντφερν" με έναν χαρακτηριστικό τρόπο. Ο Πουαρό αναγνωρίζει ότι πρόκειται για τον ίδιο τρόπο με τον οποίο υπέγραφε ο "Φίλιξ Ρούμπερ", σύζυγος του θύματος στραγγαλισμού στο Γιόρκσιρ. Η πεζοπόρος που βρήκε το πτώμα ήταν η Κριστίν, εδραιώνοντας το άλλοθι του Πάτρικ. Ο Πουαρό γνωρίζει ότι οι φωτογραφίες από τη βρετανική αστυνομία θα αποδείξουν ότι ο Πάτρικ και ο Φίλιξ είναι το ίδιο πρόσωπο. Ο Πάτρικ βάζει στο στόμα του μια πίπα που δεν έχει ανάψει ποτέ κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο ξενοδοχείο. Ο Πουαρό αδειάζει το περιεχόμενο της πίπας αποκαλύπτοντας το γνήσιο διαμάντι. Ο Πάτρικ χτυπάει τον Πουαρό και τον ρίχνει κάτω αναίσθητο. Η τελευταία σκηνή δείχνει τη Δάφνη να ταΐζει τον Πουαρό, που πλέον έχει συνέλθει, και να τον ενημερώνει ότι θα του απονείμει παράσημο από τον βασιλιά, ενώ ο Κένεθ και η Λίντα χαμογελούν.