cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Heartbleed
Το Heartbleed είναι ένα σφάλμα λογισμικού που προκαλεί κενό ασφάλειας (security bug) στην ανοιχτού κώδικα βιβλιοθήκη κρυπτογραφίας OpenSSL, που χρησιμοποιείται ευρέως στο πρωτόκολλο ασφάλειας επιπέδου μεταφοράς του Διαδικτύου TLS (Transport Layer Security). Πρόκειται για ένα τρωτό σημείο, που οφείλεται σε απουσία ελέγχου ορίων, στην επέκταση heartbeat του πρωτοκόλλου TLS. Μία διορθωμένη έκδοση του OpenSSL, διατέθηκε στις 7 Απριλίου 2014, ημερομηνία που αποκαλύφθηκε δημοσίως το Heartbleed. Τότε, περίπου 17% (σχεδόν μισό εκατομμύριο) από τους ασφαλείς εξυπηρετητές ιστού του Διαδικτύου, που είχαν πιστοποιηθεί από έμπιστες αρχές, θεωρήθηκε ότι ήταν τρωτοί σε επίθεση, επιτρέποντας την κλοπή των ιδιωτικών κλειδιών των εξυπηρετητών, καθώς και των συνθηματικών και των cookies των συνεδριών επισκέψεων των χρηστών του Διαδικτύου. Τόσο το Ίδρυμα Ηλεκτρονικών Συνόρων (Electronic Frontier Foundation), όσο και η Ars Technica και ο Μπρους Σνάϊερ θεώρησαν το Heartbleed καταστροφικό. Ο αρθογράφος του Φόρμπς σε θέματα κυβερνοασφάλειας Τζόζεφ Στάινμπεργκ έγραψε: "Ορισμένοι θεωρούν ότι το Heartbleed αποδεικνύεται το σοβαρότερο κενό ασφάλειας (τουλάχιστον αναφορικά με τις εν δυνάμει επιπτώσεις του) που έχει ανακαλυφθεί αφότου ξεκίνησε η εμπορική χρήση του Διαδικτύου".
Εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Ηνωμένου Βασιλείου πραγματοποίησε την ακόλουθη σύσταση: "Οι άνθρωποι πρέπει να ακολουθούν τη συμβουλή να αλλάζουν τα συνθηματικά σε ιστοχώρους που επισκέπτονται... Οι περισσότεροι ιστότοποι έχουν διορθώσει το σφάλμα και οι εκπρόσωποί τους είναι οι πλέον αρμόδιοι για να συμβουλέψουν τους χρήστες". Την ημέρα της αποκάλυψης του σφάλματος, το Tor Project συμβούλεψε οποιονδήποτε αναζητά "ισχυρή ανωνυμία ή ασφάλεια στο Διαδίκτυο να το αποφύγει εντελώς για τις επόμενες ημέρες μέχρι να καταλαγιάσουν τα πράγματα."
To Heartbleed έχει καταχωρηθεί στο Σύστημα Κοινών Αδυναμιών (Common Vulnerabilities and Exposures) ως CVE-2014-0160. Το ομοσπονδιακό Καναδικό Κέντρο Αντιμετώπισης Κυβερνοσυμβάντων εξέδωσε ανακοινωθέν προς διαχειριστές ασφαλείας σχετικά με το σφάλμα.
Εμφάνιση
Η επέκταση Heartbeat για τα πρωτόκολλα TLS (Transport Layer Security) και DTLS (Datagram Transport Layer Security) είναι προτεινόμενο πρότυπο RFC 6520, που δημοσιεύθηκε το Φεβρουάριο του 2012. Παρέχει έναν τρόπο για να ελέγχει και να διατηρεί ασφαλείς επικοινωνιακούς διαύλους, χωρίς να χρειάζεται επαναδιαπραγμάτευση της σύνδεσης.
To 2011, ο Ρόμπεν Ζέγγελμαν (Robin Seggelmann), τότε υποψήφιος διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ - Έσσης (Duisburg-Essen), υλοποίησε την επέκταση Heartbeat για το OpenSSL. Ο Στέφεν Ν. Χένσον, ένας από τους τέσσερις βασικούς προγραμματιστές του OpenSSL, επιθεώρησε την επέκταση και κατά τα φαινόμενα δεν πρόσεξε το σφάλμα στην υλοποίηση του Ζέγγελμαν και έτσι εισήγαγε τον προβληματικό προγραμματιστικό κώδικα στο αποθετήριο του πηγαίου κώδικα του OpenSSL στις 31 Δεκεμβρίου 2011. Ο τρωτός κώδικας τέθηκε σε ευρεία χρήση με τη διανομή της έκδοσης 1.0.1 του OpenSSL στις 14 Μαρτίου 2012. Επιπλέον το χαρακτηριστικό Heartbeat ενεργοποιήθηκε εξ' ορισμού, με αποτέλεσμα οι επηρεαζόμενες εκδόσεις να είναι εξ' ορισμού τρωτές στο κενό ασφάλειας.
Ανακάλυψη
Σύμφωνα με τον Μάρκ Τζ. Κόξ του OpenSSL, ο Νήλ Μεχτα (Neel Mehta) από την ομάδα ασφαλείας της Google ανέφερε το Heartbleed στις 1 Απριλίου 2014. Το κενό ασφάλειας επέτρεπε ένα σφάλμα διαχείρισης μνήμης βαρύνουσας σημασίας στην υλοποίηση της επέκτασης Heartbeat του TLS. Το ελάττωμα επιτρέπει να αποκαλυφθούν 64 kilobytes από τη μνήμη της εφαρμογής, με κάθε απόπειρα επαναδιαπραγμάτευσης της συνεδρίας του συνδεδεμένου χρήστη (heartbeat).
Το όνομα που δόθηκε στο σφάλμα, επινοήθηκε από ένα μηχανικό της φίρμας Codenomicon, μιας Φινλανδικής εταιρείας κυβερνοασφάλειας, που δημιούργησε και το λογότυπο αλλά και το δικτυακό ιστότοπο heartbleed.com για να εξηγήσει το σφάλμα δημοσίως. Σύμφωνα με την Codenomicon, ο Νηλ Μεχτα ήταν ο πρώτος που ανέφερε το σφάλμα στο OpenSSL, αλλά τόσο η Google όσο και η Codenomicon, το ανακάλυψαν ανεξαρτήτως της αναφοράς του. Η Codenomicon αναφέρει την 3η του Απρίλη ως την ημερομηνία ανακάλυψης του κενού ασφαλείας αλλά και ως ημερομηνία αναφοράς στην NCSC-FI (παλαιότερα γνωστή ως CERT-FI), προκειμένου να συντονιστεί η αντιμετώπιση του ζητήματος. Ο Μεχτα επίσης συνεχάρη την Codenomicon, χωρίς να υπεισέλθη σε περισσότερες λεπτομέρειες.
Η εφημερίδα Sydney Morning Herald δημοσίευσε ένα χρονοδιάγραμμα της ανακάλυψης στις 15 Απριλίου 2014, που εμφανίζει ορισμένους οργανισμούς να διορθώνουν το κενό ασφάλειας πριν τη δημόσια αποκάλυψή του. Σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είναι ξεκάθαρο πως το είχαν ανακαλύψει.
2067 Άξνες
Ο Άξνες (Aksnes) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,48. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τον Φινλανδό αστρονόμο Ούργιο Βάισαλα, που παρατηρούσε από το Τούρκου της Φινλανδίας, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Φινλανδού αστρονόμου Κάαρε Άξνες.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Άξνες εκτιμάται σε 42,59 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι P, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0626. Ο Άξνες περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 13 ως 22,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αξνες
Heartbleed
Επίλυση
Στις 21 Μαρτίου 2014 ο Μπόντο Μέλλερ (Bodo Moeller) και ο Άνταμ Λάνγκλεϊ (Adam Langley) της Google έγραψαν μία λύση που επιλύει το σφάλμα. Η ημερομηνία επίλυσης είναι γνωστή από τον αρχειοθέτη της Red Hat. Η επόμενη ημερομηνία που είναι γνωστή στο κοινό, αφορά στον ισχυρισμό της εταιρείας ασφάλειας και επιδόσεων CloudFlare ότι κατάφεραν να επιδιορθώσουν το σφάλμα στα συστήματά τους στις 31 Μαρτίου 2014. Ο Στέφεν Ν. Χένσον εφάρμοσε την επίλυση στο σύστημα ελέγχου εκδόσεων του OpenSSL στις 7 Απριλίου. Η πρώτη διορθωμένη έκδοση, 1.0.1g, δόθηκε στο κοινό την ίδια μέρα.
Ανανέωση και ανάκληση πιστοποιητικών ασφαλείας
Σύμφωνα με τη Netcraft σχεδόν 30.000 από τα άνω των 500.000 πιστοποιητικών X.509 που ήταν ευάλωτα στο κενό ασφαλείας Heartbleed επανεκδόθηκαν ως τις 11 Απριλίου 2014 αν και πολύ λιγότερα ήταν όσα ανακλήθηκαν.
Ως τις 9 Μαϊου 2014, μόνο το 43% των ευπαθών ιστοσελίδων είχαν επανεκδόσει τα πιστοποιητικά ασφαλείας τους. Επιπρόσθετα, το 7% των επανεκδοθέντων πιστοποιητικών χρησιμοποιούσε δυνητικά κλεμμένα κλειδιά. «Χρησιμοποιώντας το ίδιο ιδιωτικό κλειδί, ένας ιστοχώρος που ήταν τρωτός στο Heartbleed εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ακριβώς την ίδια απειλή, με όσους δεν είχαν αντικαταστήσει τα πιστοποιητικά SSL», δήλωσε η Netcraft. Σύμφωνα με την eWeek, το Heartbleed «πιθανόν να παραμείνει υπαρκτή απειλή για μήνες, αν όχι για χρόνια».
Εκμετάλλευση
Η Καναδέζικη εφορία ανέφερε την κλοπή αριθμών κοινωνικής ασφάλισης που ανήκαν σε 900 φορολογούμενους και δήλωσε ότι υπεκλάπησαν χρησιμοποιώντας αυτό το κενό ασφάλειας μέσα σε μία περίοδο 6 ωρών στις 8 Απριλίου 2014. Η Υπηρεσία Εισοδήματος του Καναδά τελικώς παρείχε δωρεάν υπηρεσίες προστασίας του ηλεκτρονικού χαρτοφυλακίου τους στους παθόντες. Στις 16 Απριλίου η Καναδέζικη Αστυνομία (RCMP) ανακοίνωσε ότι απήγγειλαν κατηγορίες σε έναν φοιτητή σχτικά με την υποκλοπή, για «μη εξουσιοδοτημένη χρήση υπολογιστή» και «κακόβουλη χρήση δεδομένων».
Σε ένα άλλο συμβάν, ο Βρεττανικός ιστοχώρος Mumsnet, που παρέχει συμβουλές σε γονείς, υπέστη υποκλοπή αρκετών λογαριασμών χρηστών του, όπως και πλαστή μίμηση του διευθυντή του. Ο ιστοχώρος δημοσίευσε περιγραφή του συμβάντος.
Ερευνητές κατά των κακόβουλων λογισμικών κατόρθωσαν να εκμεταλλευτούν το κενό ασφαλείας Hearbleed, για να αποκτήσουν πρόσβαση σε μυστικούς χώρους συζήτησης (fora) που χρησιμοποιούνται από κυβερνοεγκληματίες.
Στις 8 Απριλίου 2014, ένας καθηγητής του πανεπιστημίου του Μίσιγκαν, ανέφερε ότι πραγματοποιήθηκε επίθεση εναντίον ενός εξυπηρετητή του πανεπιστημίου, που προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί το κενό ασφάλειας Hearbleed, μέσω ενός υπολογιστή στην Κίνα, που είχε χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν για κακόβουλες ενέργειες. Στην πραγματικότητα ο εξυπηρετητής λειτουργούσε ως δόλωμα, όντας εκτεθειμένος επίτηδες, προκειμένου να προσελκύσει επιθέσεις, που αργότερα θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο έρευνας.
Πιθανή γνώση και εκμετάλλευση πριν την αποκάλυψη
Πολλοί σημαντικοί ιστοχώροι επιδιόρθωσαν και αντιμετώπισαν το κενό ασφαλείας μέσα σε λίγες ημέρες από την ανακοίνωσή του, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο αν ήταν νωρίτερα γνωστό σε δυνητικούς χάκερ και αν και σε ποιο βαθμό χρησιμοποιήθηκε αυτή η αδυναμία.
Βάσει εξέτασης μητρώων ελέγχου από ερευνητές, αναφέρθηκε ότι ορισμένοι χάκερ μπορεί να είχαν εκμεταλλευτεί το κενό ασφαλείας για τουλάχιστον πέντε μήνες πριν την αποκάλυψή του.
Συμπεριφορά
Η επέκταση RFC 6520 (Heartbeat) ελέγχει τις ασφαλείς τηλεπικοινωνιακές ζεύξεις βάσει πρωτοκόλλων TLS/DTLS επιτρέποντας στον υπολογιστή στη μία άκρη της σύνδεσης να αποστείλει ένα «Αίτημα Heartbeat», που περιέχει το φορτίο, τυπικά μία συμβολοσειρά, μαζί με το μήκος της, εκφρασμένου ως ενός ακεραίου 16 ψηφίων. Ο άλλος υπολογιστής, πρέπει να αποστείλει πίσω στον αποστολέα το ίδιο ακριβώς μήνυμα. alt=Simplified Heartbleed explanation|thumb|Απλουστευμένη επεξήγηση του Heartbleed Οι επηρεαζόμενες εκδόσεις του OpenSSL δεσμεύουν μία προσωρινή περιοχή στη μνήμη για το επιστρεφόμενο μήνυμα βάσει του πεδίου που ορίζει το μήκος στο μήνυμα αίτησης, χωρίς να ελέγχουν το πραγματικό μέγεθος του μηνύματος. Εξαιτίας αυτής της αποτυχίας ελέγχου ορίων, το επιστρεφόμενο μήνυμα περιέχει το αρχικό μήνυμα, που δυνητικά ακολουθείται από οτιδήποτε άλλο παρείσφρησε στη δεσμευμένη περιοχή μνήμης.
Μπορεί κάποιος να εκμεταλλευτεί το Heartbleed στέλνοντας ένα κλεψίτυπο αίτημα Heartbeat. Προϋπόθεση να έχει μικρό όγκο με πεδίο μήκους με μεγάλη δηλωμένη ψευδή τιμή. Έτσι, ο στόχος (συνήθως εξυπηρετητής) αποστέλει αίτημα απάντησης, επιτρέποντας στον επιτιθέμενο να διαβάσει ως και 64 kilobytes μνήμης από τον υπολογιστή - θύμα, που πιθανόν να περιέχουν χρήσιμες πρόσφατες πληροφορίες σύνδεσης μέσω OpenSSL.
Έτσι για παράδειγμα, εάν ένα αίτημα Heartbeat ζητά από έναν υπολογιστή να στείλει τη λέξη «πουλί», μήκους 5 χαρακτήρων, θα λάβει ως απάντηση ένα μήνυμα με το περιεχόμενο «πουλί». Αντίθετα, αν ένα πλαστό αίτημα Heartbleed αιτείται τη λέξη «πουλί», που δηλώνεται ως έχουσα μήκος 500 χαρακτήρων, ο υπολογιστής - θύμα θα επιστρέψει τη λέξη «πουλί», ακολουθούμενη από οποιουσδήποτε 495 χαρακτήρες τυχαίνει να βρίσκονται στη μνήμη του υπολογιστή. Έτσι, οι επιτιθέμενοι θα μπορούσαν να υποκλέψουν ευαίσθητα δεδομένα, υπονομεύοντας την εμπιστευτικότητα των επικοινωνιών του θύματος. Αν και ο επιτιθέμενος έχει μερικό έλεγχο στο μέγεθος του αποκαλυφθέντος τμήματος μνήμης, δεν μπορεί να επιλέξει τμήμα μνήμης, οπότε και δεν μπορεί να επιλέξει το περιεχόμενο των δεδομένων που θα του αποκαλυφθούν. Συνήθως το OpenSSL αποκρίνεται με εκείνα τα δεδομένα που βρίσκονται στα πιο πρόσφατα αποδεσμευμένα τμήματα μνήμης.
Ευπαθείς εγκαταστάσεις OpenSSL
Οι ευπαθείς εκδόσεις είναι από την 1.0.1 μέχρι και την 1.0.1f. Ύστερες εκδόσεις (1.0.1g και μετά ) και προηγούμενες εκδόσεις (1.0.0 και παλαιότερες ) δεν είναι τρωτές σε αυτό το κενό ασφάλειας.
Επίλυση
Το πρόβλημα επιλύθηκε απορρίπτοντας τα αιτήματα Heartbeat που ζητούν περισσότερα δεδομένα από ότι απαιτεί το μήκος τους. Η έκδοση 1.0.1g του OpenSSL έχει προσθέσει μερικούς ελέγχους ορίων για να αποτρέψει υπερχείλιση της προσωρινής περιοχής μνήμης.
Το σύστημα ελέγχου εκδόσεων περιέχει μία ενδελεχή λίστα αλλαγών.
Αντίκτυπος
Τα υποκλεμμένα δεδομένα μιας επίθεσης Heartbleed μπορεί να περιλαμβάνουν συναλλαγές μεταξύ συνδιαλλεγόμενων σε επίπεδο TLS, συμπεριλαμβονομένων δεδομένων απαιτήσεων χρηστών που αποστέλλονται μέσω φορμών με τη μέθοδο POST. Επιπρόσθετα τα εκτεθειμένα εμπιστευτικά δεδομένα μπορεί να συμπεριλαμβάνουν μυστικά αυθεντικοποίησης όπως συνθηματικά και cookies συνεδριών, που μπορεί να δώσουν σε επιτιθέμενους τη δυνατότητα να υποδυθούν το χρήστη μιας υπηρεσίας.
Μία έρευνα που διενεργήθηκε επί ενήλικων Αμερικανών τον Απρίλιο του 2014 έδειξε ότι το 60% είχε ακούσει για το Heartbleed. Ανάμεσα σε όσους ήταν χρήστες του Διαδικτύου, το 39% είχε προστατέψει τους διαδικτυακούς λογαριασμούς του, αλλάζοντας το συνθηματικό τους ή ακυρώνοντας το λογαριασμό τους. Το 29% πίστευαν ότι κινδύνευαν προσωπικές τους πληροφορίες λόγω του κενού ασφαλείας. Το 6% πίστευε ότι οι προσωπικές τους πληροφορίες είχαν υποκλαπεί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών Κατηγορία:Προγραμματισμός Κατηγορία:Λογισμικό ανοικτού κώδικα
Η κόμησσα της Κέρκυρας
Η κόμησσα της Κέρκυρας είναι ελληνική μουσική κωμική ταινία του 1972 σε παραγωγή Φίνος Φιλμ. Η σκηνοθεσία και το σενάριο ανήκουν στον Αλέκο Σακελλάριο. Πρωταγωνιστούν η Ρένα Βλαχοπούλου και ο Αλέκος Αλεξανδράκης.
Η ταινία περιστρέφεται γύρω από τη σιόρα Αντζολίνα (Ρένα Βλαχοπούλου), μια δύστροπη δασκάλα πιάνου και δις χήρα. Ένας επιχειρηματίας, ο Σωτήρης Καρέλης (Αλέκος Αλεξανδράκης), εμφανίζεται στην Αντζολίνα και της ζητά να του πουλήσει το αρχοντικό της για να το κάνει ξενοδοχείο. Εκείνες τις μέρες φτάνει στην Κέρκυρα ένα ιταλικό μουσικό συγκρότημα, το οποίο έμεινε χωρίς τραγουδίστρια, αφού η σταρ τους, η Αλίντα Ρίτσι, δεν ήρθε στο νησί. Η Αντζολίνα πείθεται, όχι μόνο να τους φιλοξενήσει στο σπίτι της, αλλά και να αντικαταστήσει την Αλίντα Ρίτσι επί σκηνής. Κατόπιν, όταν έρχεται η Αλίντα Ρίτσι, αρχίζουν τα μπερδέματα.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινά, δείχνοντας τον παραδοσιακό κερκυραϊκό τρόπο απλώματος ρούχων, ενώ στη συνέχεια δείχνει τον Καρέλη και έναν γνωστό του, τον Κώστα (Μάκης Δεμίρης), να περπατούν στα σοκάκια της Κέρκυρας. Ο Καρέλης λέει στον Κώστα ότι θέλει να φτιάξει ξενοδοχείο στο νησί και βλέποντας το σπίτι της Αντζολίνας (Ρένα Βλαχοπούλου), μιας δασκάλας πιάνου, το θεωρεί ιδανικό για τον σκοπό του. Ο Κώστας του λέει πως το συγκεκριμένο δεν πουλιέται, τονίζοντάς του το δύστροπο του χαρακτήρα της Αντζολίνας. Ο Καρέλης πληροφορείται ότι η Αντζολίνα είναι δις χήρα καθώς και αρραβωνιασμένη με τον Σπύρο Καρέτα (Ορφέας Ζάχος), ο οποίος δεν έχει δώσει σημεία ζωής εδώ και τρία χρόνια. Έτσι ο Καρέλης εκμεταλλεύεται το γεγονός και πάει στο σπίτι της, τάχα εκ μέρους του Σπύρου, όπου της προσφέρει ένα δαχτυλίδι ως υποτιθέμενο δώρο του αρραβωνιαστικού της. Της κάνει ως και καντάδα για να τη γοητεύσει, αλλά εκείνη τον διώχνει κακήν κακώς, καθώς είναι ξεκούρδιστες οι κιθάρες και η Αντζολίνα δεν ανέχεται το φάλτσο. Παράλληλα φτάνει στο νησί μία ορχήστρα κι ένα μπαλέτο από την Ιταλία που δεν βρίσκουν μέρος για διαμονή. Μέσω μιας παράστασης στον δρόμο μπροστά από το σπίτι της, την πείθουν μέσω του ταλέντου τους να τους φιλοξενήσει στο αρχοντικό της. Στο μεταξύ η σταρ του συγκροτήματος δεν δίνει σημεία ζωής και η ορχήστρα δεν έχει τραγουδίστρια.
Η Αντζολίνα μαθαίνει πως το δαχτυλίδι δεν ήταν από τον Σπύρο αλλά από τον Καρέλη, ο οποίος δεν της είχε κάνει νύξη για την σκοπούμενη αγορά, επειδή είχε αρχίσει να τη συμπαθεί. Αργότερα η ιστορία περιπλέκεται, αφού ο μάνατζερ και μνηστήρας της σταρ του συγκροτήματος, Αλίντα Ρίτσι, είναι ο Σπύρος Καρέτας, δηλαδή ο "αρραβωνιαστικός" που περίμενε επί τρία χρόνια η Αντζολίνα. Στη συνέχεια η ορχήστρα ζητά από την Αντζολίνα να αντικαταστήσει προσωρινά την Αλίντα Ρίτσι, πράγμα που εκείνη αρχικά αρνείται. Στη συνέχεια πείθεται, γιατί ειδάλλως η ορχήστρα θα καταστραφεί χωρίς τραγουδίστρια. Σε αυτό το σημείο, όταν η ορχήστρα κάνει την πρώτη της πρόβα με την Αντζολίνα, εκείνη λέει: «Αφήστε με να κλείσω τα μάτια μου και να δω την Κέρκυρα όμορφη, όπως είναι» και ακολουθεί ένα χορευτικό στο πολύ γνωστό κομμάτι "Κέρκυρα - Κέρκυρα". Στη συνέχεια κάνει την εμφάνισή της ως Αλίντα Ρίτσι.
Αργότερα έρχεται στο νησί ο Σπύρος και ψάχνει την Αλίντα Ρίτσι, που -όπως είχε μάθει- είχε κάνει πρεμιέρα την προηγούμενη βραδιά. Την επομένη, ο Σπύρος (Πίπης κατά την Αντζολίνα) πηγαίνει στο καμαρίνι της Αλίντα Ρίτσι, εκεί όμως συναντά την Αντζολίνα. Από την απρόσμενη αυτή συνάντηση αιφνιδιάζονται και οι δύο. Αργότερα ο Πίπης πηγαίνει στην αστυνομία, γιατί είχε στείλει ένα κόσμημα στο καμαρίνι της Αντζολίνας, νομίζοντας πως είναι η Αλίντα Ρίτσι, αφού η Αντζολίνα δεχόταν να το επιστρέψει μόνο αν ο Σπύρος εμφανιζόταν αυτοπροσώπως να της το ζητήσει. Η Αντζολίνα την επόμενη μέρα παραδίδει το κόσμημα αλλά και αυτό που της είχε στείλει ο Καρέλης σε έναν αστυνομικό, ώστε να επιστραφούν στον Σπύρο. Στο μεταξύ φτάνει στο νησί και η πραγματική Αλίντα Ρίτσι, η οποία μόλις πληροφορείται ότι κάποια άλλη τραγουδά για λογαριασμό της, προδβάλλεται και κλείνει αμέσως εισιτήριο για επιστροφή.
Τέλος, αφού πάλι η ορχήστρα μένει χωρίς τραγουδίστρια, ο Σπύρος πηγαίνει στο σπίτι της Αντζολίνας να την καλοπιάσει, ώστε να τραγουδήσει ξανά. Εκείνη την ώρα καταφτάνει και ο Καρέλης, ο οποίος διώχνει κακήν κακώς τον Σπύρο, λέγοντας πως η Αντζολίνα είναι μνηστή του, κάτι που αιφνιδιάζει την ίδια. Μόλις αποχωρεί ο Σπύρος, ο Καρέλης την ζητά σε γάμο, εκείνη δέχεται, ενώ βοηθά ξανά την ορχήστρα. Η ταινία τελειώνει με το ζευγάρι να κάνει βόλτα με μία άμαξα και να φεύγει για την Ιταλία με το καράβι.
Μουσική
Τη μουσική της ταινίας έγραψε ο Γιώργος Κατσαρός. Δύο τραγούδια από την ταινία έγιναν αρκετά γνωστά: Το πετεινάρι και το Κέρκυρα - Κέρκυρα. Μάλιστα το τελευταίο είναι σε στίχους του Αλέκου Σακελλάριου, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Γιώργο Κατσαρό σχετικά με τοπωνύμια, λέξεις και φράσεις της Κέρκυρας, καθότι ο συνθέτης κατάγεται από το νησί.
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα της ταινίας έγιναν στην Κέρκυρα, τόπο καταγωγής της Ρένας Βλαχοπούλου. Η ταινία μπορεί να χαρακτηριστεί ως διαφήμιση για το νησί, καθώς μεταξύ άλλων τα χορευτικά λάμβαναν χώρα σε διάφορα μνημεία και αξιοθέατα του νησιού, όπως το Λιστόν, το Αχίλλειο, τα γραφικά καντούνια, τις παραλίες κ.ά.
Κριτικές
Νεότερη κριτική από το Αθηνόραμα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1972 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές μουσικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Αλέκου Σακελλάριου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Κέρκυρα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ
RAF (αποσαφήνιση)
Η συντομογραφία RAF ή ΡΑΦ μπορεί να αναφέρεται:
Χιούμορ
Χιούμορ (αγγλ. humor ή humour) είναι στη βασική του έννοια μία ιδιαίτερη μορφή ανθρώπινης επικοινωνίας, που ως στόχο έχει να προκαλέσει το γέλιο.
Λεξικολογικά δίνονται πολλαπλές έννοιες της λέξης χιούμορ. Μερικά παραδείγματα είναι:
Τα συστατικά, οι ιδιότητες και η σωστή στιγμή του χιούμορ αναλύθηκαν ιδιαίτερα από τους αγγλοσάξονες και συνήθως η λέξη μεταφράζεται σε άλλες γλώσσες ως δάνειο της αγγλικής γλώσσας. Η αγγλική λέξη wit μεταφράζεται ως πνεύμα, (witty: πνευματώδης).
Μέχρι σήμερα δεν υπήρξε καμία περιεκτική θεωρία σχετικά με το χιούμορ. Η μεγάλη ποικιλία των μορφών γέλιου, των στόχων του, των διαδικασιών και των αιτίων του διαδραματίζει, πιθανώς, κάποιο ρόλο. Είναι, όμως, επιστημονικά βεβαιωμένο ότι το γέλιο είναι συνδεδεμένο ως φαινόμενο πολιτισμού με πλειάδα κοινωνικών και ιστορικών ομάδων.
Ούτε όμως η εθνολογία μπόρεσε να εξάγει μία επακριβή θεωρία για αυτό το θέμα. Οι μεγάλες διαφορές των αιτίων, που το προκαλούν, από φυλή σε φυλή ή και ευρύτερα μεταξύ εθνών, καθώς και τα αποτελέσματά του ή η βάση πρόκλησής του είναι δύσκολο να συντείνουν στην εξαγωγή κοινής εθνολογικής διαπίστωσης.
Η ιστορική προέλευση της λέξης
Η πρώτη αναγωγή της προέλευσης του αγγλικού όρου humor γίνεται στην "περί των χυμών του σώματος" θεωρία του Ιπποκράτη. Βάσει αυτής της ιατρικής θεωρίας υφίστανται τέσσερις κράσεις, που κάθε μία έχει σχέση με την επικράτηση ενός από τους τέσσερις χυμούς του ανθρώπινου σώματος (χολή, φλέγμα, μέλαινα χολή, αίμα). Όταν υπάρχει αρμονική μίξη των χυμών του σώματος, ο άνθρωπος είναι υγιής και με καλή διάθεση.
Στη λατινική γλώσσα η λέξη (h)umor σήμαινε εκτός από το υγρό, την υγρασία, το χυμό, και τη διάθεση. Οι λατινογενείς γλώσσες προσέλαβαν τον όρο και συναντάται στην αρχαία γαλλική γλώσσα ως umor και humor και από εκεί στην αγγλο – νορμανδική διάλεκτο ως humour. Άλλωστε μέχρι και σήμερα στα αγγλικά του Ηνωμένου Βασιλείου κυριαρχεί η μορφή humour έναντι αυτής humor.
Πρέπει όμως να διευκρινιστεί ότι η σχέση του λατινικού umor με τους «χυμούς» του Ιπποκράτη είναι εννοιολογική και όχι ετυμολογική. Η λατινική λέξη είναι συγγενής με τις λέξεις umere "είμαι υγρός" και uvescere "καθίσταμαι υγρός, υγραίνομαι" από πρωτοινδοευρωπαϊκή ρίζα *wegw-.
Χαρακτηριστικά του χιούμορ
Ο Λουΐτζι Πιραντέλο στο έργο του "Αισθητική του Χιούμορ" επισημαίνει ότι: ''Το χιούμορ έχει αμέτρητες εκφάνσεις και ακόμα περισσότερα διακριτικά χαρακτηριστικά. Η προσπάθεια διατύπωσης ενός ορισμού ενέχει τον κίνδυνο, από τη μία, της εκ του σύνεγγυς μελέτης ενός ή δύο ενοτήτων και, από την άλλη, της αποκήρυξης πολλαπλάσιων δυσνόητων πλευρών του.''
Παρά ταύτα μερικά κοινά αποδεκτά χαρακτηριστικά, είδη και τεχνικές που μπορούν να δημιουργήσουν χιούμορ ή να προκαλέσουν χιουμοριστικές καταστάσεις είναι: η ρητορεία, το παρά προσδοκία σχήμα, το ενθύμημα, το ζεύγμα, η υπερβολή, η σημειολογική απομείωση, το λεκτικό παιχνίδι, το οξύμωρο σχήμα, το λογοπαίγνιο, οι κωμικοί ήχοι ή λέξεις με παράξενη ηχητική χροιά, το ανέκδοτο, το απόφθεγμα, το ρητό, η παροιμία, το γνωμικό, τα στερεότυπα αστεία, τα νοσηρά αστεία, οι γρίφοι, τα αινίγματα, η ειρωνεία, το "πνεύμα", ο σαρκασμός, ο εξωφρενισμός ή παραλογισμός.
Σύλλογος των Ωραίων Τεχνών
Ο Σύλλογος των Ωραίων Τεχνών είναι το πρώτο επαγγελματικό σωματείο των Ελλήνων εικαστικών καλλιτεχνών στην ιστορία του νεοελληνικού κράτους. Ιδρύθηκε το 1882, είχε ωστόσο περιορισμένη διάρκεια βίου.
Ίδρυση και μέλη
Ο «Σύλλογος των Ωραίων Τεχνών» ιδρύθηκε στις αρχές του 1882 από περίπου 40 ζωγράφους, γλύπτες, αρχιτέκτονες και φιλότεχνους, ανάμεσα στους οποίους οι Αριστείδης Οικονόμος, Δημήτριος Φιλιππότης, Νικόλαος Φαρμακίδης, Γεώργιος Βρούτος, Αλέξανδρος Καλούδης, Κοσμάς Απέργης, Ιωάννης Δούκας, Λάζαρος Φυτάλης, Σπυρίδων Χατζηγιαννόπουλος, Πολυχρόνης Λεμπέσης, Γεώργιος Μαργαρίτης, κ.ά. Συνιστούσε ουσιαστικά την πρώτη συστηματική προσπάθεια ενός μεγάλου αριθμού Ελλήνων καλλιτεχνών να οργανωθούν σ' ένα σωματείο και να διεκδικήσουν οι ίδιοι τα δικαιώματά τους, να προωθήσουν τα συμφέροντα και την επίλυση των προβλημάτων τους. Η ίδρυσή του πραγματοποιήθηκε σε μια χρονική περίοδο κατά την οποία διάφορες επαγγελματικές τάξεις της Αθήνας οργανώνονται σε συλλόγους και σωματεία με συντεχνιακό χαρακτήρα.
Το προεδρείο που εκλέχθηκε αποτελούνταν από τους Αριστείδη Οικονόμου (πρόεδρος), Νικόλαο Φαρμακίδη (αντιπρόεδρος), Κοσμά Απέργη (γραμματέας) και Ιωάννη Δούκα (ταμίας), ενώ ισόβιος πρόεδρος, σύμφωνα με το καταστατικό, οριζόταν ο διάδοχος Κωνσταντίνος, ο οποίος ανέλαβε τη βασιλική προστασία του νεοσύστατου συλλόγου. Στη συνέχεια, επίτιμος πρόεδρος αναγορεύτηκε ο Κωνσταντίνος Φρεαρίτης και επίτιμα μέλη διακεκριμένοι Έλληνες καλλιτέχνες που ζούσαν στο εξωτερικό (Νικόλαος Γύζης, Κλεονίκη Γενναδίου) και προσωπικότητες όπως ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών Πέτρος Κυριακού, ο αρχιτέκτονας Θεόφιλος Χάνσεν και ο Άγγλος πολιτικός Γ. Γλάδστων. Ο αποκλεισμός, ωστόσο, από την ιδρυτική πράξη και τις αρχαιρεσίες εκλογής προεδρείου, καλλιτεχνών, κυρίως των καθηγητών του Καλλιτεχνικού Τμήματος του Πολυτεχνείου, οι οποίοι στη συνέχεια κλήθηκαν να συμμετάσχουν, προκάλεσε αντιδράσεις και υπονόμευσε το κύρος του Συλλόγου.
Οι στόχοι του Συλλόγου
Ο Σύλλογος ενδιαφέρθηκε για τη θεσμοθέτηση μιας ετήσιας έκθεσης στην Αθήνα, αντίστοιχη με το παρισινό Salon και τις εκθέσεις του Μονάχου, για να καλύψει ένα σημαντικό κενό στην προβολή και την ανάδειξη των καλλιτεχνών και την ενίσχυση της αγοράς έργων τέχνης. Η πρώτη έκθεση ορίσθηκε για τον Μάρτιο του 1883 και με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος καλούσε να συμμετάσχουν όχι μόνο τα μέλη του αλλά όλους τους Έλληνες καλλιτέχνες που ζούσαν στην Αθήνα, την επαρχία, την Τουρκία, την Αίγυπτο και τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Η ανάγκη μιας όσο το δυνατόν καλύτερης οργάνωσης οδήγησε στην αναβολή της έκθεσης για τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, και τελικά στη ματαίωσή της εξαιτίας των εσωτερικών προβλημάτων που ανέκυψαν στον Σύλλογο.
Ο ανδριάντας του Γλάδστωνα
Οι εκρηκτικές αντιπαραθέσεις που προκάλεσε ο διαγωνισμός για την ανέγερση του ανδριάντα του Γλάδστωνα που είχε προκηρύξει την ίδια περίοδο το Πανεπιστήμιο Αθηνών, και η άμεση εμπλοκή του Συλλόγου σ' αυτόν, στάθηκε η αφορμή για να ανέλθει στην επιφάνεια η υπολανθάνουσα ένταση, να κυριαρχήσουν μεταξύ των μελών του οι προσωπικές συγκρούσεις, αντιθέσεις και φιλοδοξίες. Το αποτέλεσμα ήταν η διάσπασή του σε δύο ομάδες με εκατέρωθεν  αποδοκιμασίες, κατηγορίες και καταγγελίες, βίαιες ενέργειες και εισαγγελικές παρεμβάσεις που οδήγησαν στην παρακμή και τη σιωπηρή διάλυσή του τα επόμενα χρόνια.
Ο «Σύλλογος των Ωραίων Τεχνών» αποτελεί την απαρχή μιας σειράς αντίστοιχων πρωτοβουλιών από την πλευρά των καλλιτεχνών τόσο τον 19ο αιώνα όσο και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού, που θα κορυφωθούν με την ίδρυση του Επιμελητήριου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (Ε.Ε.Τ.Ε.).
Παραπομπές
Κατηγορία:Τέχνες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές Επαγγελματικές Ενώσεις Κατηγορία:Σύλλογοι στην Ελλάδα
Μιχάιλο Γ΄ της Διόκλειας
Ο Μιχάιλο Γ΄ (Михаило) ήταν ηγεμόνας της Διόκλειας, από, περίπου, το 1180, ή πρωτύτερα, έως το 1186 ή το 1189. Ήταν γόνος της Δυναστείας των Βογισλάβλιεβιτς, γιος του Ράντοσλαβ της Διόκλειας καθώς και ξάδερφος του Μέγα Ηγεμόνα Στέφαν Νέμανια της Ράσκας.
Πηγές
Κατηγορία:Μονάρχες της Διόκλειας Κατηγορία:Δυναστεία των Βογισλάβλιεβιτς Κατηγορία:Σέρβοι του 12ου αιώνα
(119070) 2001 KP77
Προς το παρόν βρίσκεται σε απόσταση 36,2 ΑΜ από τον Ήλιο.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Το 2001 KP77 είναι ένα από τα πιο κόκκινα αντικείμενα που έχουν ανακαλυφθεί, δηλαδή είναι πιο κόκκινο από την Σέντνα και είναι σχεδόν το ίδιο κόκκινο με το 2001 UR163, και πρέπει να έχει πορτοκαλί-καφέ χρώμα (φάσμα: BV= 1,544 ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2001 KP77
TR/ST
Το TR / ST (παλαιότερα γνωστό ως Trust) είναι καναδικό σχήμα ηλεκτρονικής μουσικής του Ρόμπερτ Αλφόνς. Δημιουργήθηκε ως συγκρότημα το 2010 όταν ο Αλφόνς γνώρισε τη Maya Postepski των Austra. Το σχήμα έχει κυκλοφορήσει τέσσερα άλμπουμ μέχρι στιγμής: TRST (2012), Joyland (2014), The Destroyer 1 και The Destroyer 2 (2019). Ο Αλφόνς έχει επίσης δημιουργήσει remix για καλλιτέχνες όπως οι Feist, Moby, Zhala και Jonna Lee.
Ιστορικό
Ο Ρόμπερτ Αλφόνς (γεννημένος στις 11 Απριλίου 1987), γνώρισε τη Maya Postepski (γεννημένη στις 6 Μαρτίου 1986), στα τέλη του 2009, και άρχισαν να γράφουν τραγούδια  σχηματίζοντας ένα μουσικό σχήμα τον Ιανουάριο του 2010. Η ομάδα ξεκίνησε με την δισκογραφική Sacred Bones Records, κυκλοφόρησε το πρώτο τους single Candy Walls and Bulbform το 2011 και αργότερα την ίδια χρονιά υπέγραψαν με την δισκογραφική Arts and Crafts.
Κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο άλμπουμ τους, TRST, στις 28 Φεβρουαρίου 2012 με την Arts and Crafts .Λίγο μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, η Maya Postepski εγκατέλειψε το σχήμα για να αφιερωθεί στη μπάντα Austra και στο σόλο έργο της, Princess Century.
Στις 13 Μαρτίου 2015, ο Αλφόνς κυκλοφόρησε το single Slug.
Το 2019, κυκλοφόρησε δύο άλμπουμ, τα Destroyer 1 & 2.
Shanghai New International Expo Centre
thumb|Shanghai New International Expo Centre Η Shanghai New International Expo Centre είναι ένας εκθεσιακός χορός γειτονιά Pudong της Σαγκάη. Αποτελείται από 11 αίθουσες με 126.500m². Η τοποθεσία είναι και ο τερματικός σταθμός του τρένου transrapid από το αεροδρόμιο. Εγκαινιάστηκε το 2001 και η εταιρία λειτουργίας είναι μια κοινοπραξία με Γερμανικές εταιρίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σαγκάη
Γρηνοκίτης
Ο γρηνοκίτης (αγγλ. greenockite) είναι θειούχο ορυκτό του καδμίου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Charles Murray Cathcart (1783–1859), Λόρδου Greenock (Σκωτία).
Είναι ένα σπάνιο σχετικά ορυκτό και από τα κυριότερα μεταλλεύματα του καδμίου, αν και το κάδμιο παράγεται και ως κύριο παραπροϊόν μεταλλευμάτων ψευδαργύρου και μολύβδου, στα οποία απαντά σε σημαντικές ποσότητες. Δομικά είναι όμοιος με το αντίστοιχο ορυκτό του ψευδαργύρου, τον βουρτσίτη, σχηματίζοντας τετραεδρικά επίπεδα παράλληλα μεταξύ τους.
Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται, εκτός του σφαλερίτη, είναι ο σμιθσονίτης, ο πρενίτης και άλλοι ζεόλιθοι χαμηλών θερμοκρασιών, ο κασσιτερίτης, ο χαλκοπυρίτης και άλλα μικτά θειούχα υψηλών θερμοκρασιών, ο τετραεδρίτης, ο φθορίτης, ο ασβεστίτης και ο χαλαζίας.
Κοιτάσματα γρηνοκίτη απαντούν στην περιοχή Greenock της Σκωτίας, τη Βολιβία (Llallagua και Asunta, όπου εμφανίζονται και χαρακτηριστικοί δίδυμοι κρύσταλλοι), την Ισπανία (περιοχή Sierra de Cartagena), την περιοχή Madjarovo στην οροσειρά της Ροδόπης (Βουλγαρία), τα Άνω Πυρηναία (Hautes Pyrénées) στη Γαλλία, τη Σαρδηνία, στο Βόρειο Καύκασο στη Ρωσία, τις ΗΠΑ (πολιτείες Μισούρι, Αρκάνσας, Ιλλινόις και Κεντάκι. Μικρότερες εμφανίσεις του αναφέρονται σε πολλές άλλες χώρες.
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στη νήσο Τήνο (κόλπος Πανόρμου) και στα μεταλλεία Λαυρίου (Λαύριο και Καμάριζα).
Βιβλιογραφία
Γρηνοκίτης Κατηγορία:Ορυκτά του θείου
Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι
Το Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι (πρωτότυπος τίτλος: The Wind That Shakes the Barley) είναι ιρλανδική - βρετανική πολεμική δραματική ταινία του 2006, σε σκηνοθεσία Κεν Λόουτς και σενάριο Πολ Λάβερτι. Η ταινία πραγματεύεται τον αγώνα ανεξαρτησίας του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού ενάντια στη Μεγάλη Βρετανία και τον μετέπειτα Ιρλανδικό εμφύλιο πόλεμο.
Βραβεία
Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ Καννών του 2006.
Κύπελλο Ιντερτότο 1971
Ομίλοι
Στη διοργάνωση συμμετείχαν ομάδες από 7 χώρες (Δυτική Γερμανία, Σουηδία, Ελβετία, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία, Αυστρία και Δανία). Από κάθε χώρα συμμετείχαν 4 ομάδες. Η Δανία ήταν η μόνη ομάδα που καμία ομάδα της δεν κέρδισε κάποιο όμιλο, ενώ η Δυτική Γερμανία κέρδισε δύο. Οι ομάδες διαχωρίστηκαν σε 10 ομίλους των 4 ομάδων ο κάθε ένας.
Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Ιρλανδικές ταινίες Κατηγορία:Βρετανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Πολεμικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αισθηματικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Πολιτικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιρλανδικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κεν Λόουτς
Κύπελλο Ιντερτότο 1971
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Ιντερτότο ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1971
Αιγίς (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 761)
Στην αρχαϊκή συλλογή του Βρετανικού Μουσείου εκτίθενται με αριθμό καταλόγου 761 χρυσό κόσμημα που βρέθηκε στην Αίγινα.
Περιγραφή
Πρόκειται για κρεμαστό κόσμημα, που το φορούσαν πιθανώς στο στήθος. Έχει σχήμα φαρδιάς καμπύλης ζώνης με αδρό πλαίσιο. Τα δύο άκρα της φέρουν νεανικές ανδρικές κεφαλές σε αριστερό και δεξί προφίλ. Η κόμη είναι λεπτεπίλεπτα επεξεργασμένη, και καταλήγει σε δύο μπούκλες, ριγμένες πίσω. Μάτια και φρύδια είναι μακρόστενα, το μέταλλο είναι κομμένο και ήταν αντικατεστημένο με γαλάζιο γυαλί, από το οποίο διατηρούνται ίχνη. Το κόσμημα συμπληρώνουν δέκα χρυσά φλουριά, που κρέμονται σε χρυσό νήμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοσμήματα (τέχνεργα) Κατηγορία:Μυκηναϊκή τέχνη Κατηγορία:Θησαυρός της Αίγινας Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Αρχαιολογικά ευρήματα στην Αττική
Σημαδιακό όνειρο 3D (ταινία)
Πλοκή
Αρχές του 18ου αιώνα.Ο Χαρτογράφος Jonathan Green αναλαμβάνει ένα επιστημονικό ταξίδι από την Ευρώπη προς την Ανατολή. Έχοντας περάσει μέσα από την Τρανσυλβανία και διέσχισε τα Καρπάθια Όρη, βρίσκει τον εαυτό του σε ένα μικρό χωριό όπου και χάνεται στο δάσος το αδιάβατο. Τίποτα όμως από τύχη και βαριά ομίχλη θα μπορούσε να τον φέρει σε αυτό το καταραμένο μέρος. Οι άνθρωποι που ζουν εδώ δεν μοιάζουν με κανένα άλλο λαό που ο ταξιδιώτης είδε πριν από αυτό. Οι κάτοικοι του χωριού, αφού έσκαψαν βαθιά μια τάφρο, να τους απομακρύνει από τον υπόλοιπο κόσμο, μοιράζονται μια αφελής πεποίθηση ότι θα μπορούσαν να σωθούν από το κακό, να μην καταλαβαίνουν ότι το κακό έχει κάνει τη φωλιά του στις ψυχές τους και περιμένουν για μια ευκαιρία να αναβλύζουν επάνω στον κόσμο.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Τσεχικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ουκρανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Ρωσία Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Τσεχία Κατηγορία:Ρωσικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές 3D ταινίες
Προεδρικές εκλογές στην Ακτή Ελεφαντοστού 2015
Προεδρικές εκλογές στην Ακτή Ελεφαντοστού έγιναν στις 25 Οκτωβρίου 2015. Επανεξελέγη ο πρόεδρος Αλασάν Ουαταρά με ποσοστό 83,6% των ψήφων επικρατώντας του Πασκάλ Αφί Ενγκεσάν.
Πλαίσιο
Ο Πρόεδρος της Ακτής Ελεφαντοστού εκλέγεται για θητεία 5 ετών με το σύστημα 2 γύρων με απλή πλειοψηφία του 50%, απαιτούμενη για να αποφευχθεί ο δεύτερος γύρος. Σύμφωνα με το Σύνταγμα του 2000, οι υποψήφιοι μπορούν να διεκδικήσουν μέχρι 2 συνεχόμενες προεδρικές θητείες. Ο Αλασάν Ουαταρά για πρώτη φορά εξελέγη πρόεδρος το 2010 και κατήλθε ξανά για τις προεδρικές εκλογές.
Το αντιπολιτευόμενο Λαϊκό Μέτωπο της Ακτής Ελεφαντοστού (FPI) κάλεσε σε αποχή από τις εκλογές σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διεξαγωγή δίκης του πρώην προέδρου Λοράν Γκμπαγκμπό από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Ο υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές Πασκάλ Αφί Ενγκεσάν κατήγγειλε την φυλάκιση του Γκμπαγκμπό και τις πολιτικές συνθήκες επί προεδρίας του Ουαταρά. Μερικοί σκληροπυρηνικοί του FPI δεν επιθύμησαν τη συμμετοχή τους στις εκλογές όσο καιρό ήταν ο Γκμπαγκμπό φυλακισμένος, ωστόσο άλλοι αισθάνθηκαν την ανάγκη να εμπλακούν στην εκλογική διαδικασία.
Αποτελέσματα
Η ψηφοφορία έγινε σε σχετικά ειρηνικό κλίμα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, παρότι η συμμετοχή στις εκλογές ήταν κάτω, στο 54,6%. Ο Ουαταρά απέφυγε τον δεύτερο γύρο και κέρδισε 2η θητεία στην προεδρία, έχοντας συγκεντρώσει ποσοστό 83,7% των ψήφων, με σαρωτική νίκη επί του κοντινότερου αντιπάλου του, Αφί Ενγκεσάν, που έλαβε το 9,3%.
Παραπομπές
2015 Προεδρικες
Έλενα Μουζάλα
Η Έλενα Μουζάλα (γενν. 16  Μαΐου 1953) είναι Ελληνίδα πιανίστα με καταγωγή από την Κύπρο. Αναδείχτηκε μεταξύ των 100 σπουδαιότερων Ελλήνων όλων των εποχών, σύμφωνα με την αντίστοιχη εκπομπή και ψηφοφορία Μεγάλοι Έλληνες του 2009, συμπαραγωγής των σταθμών Σκάι και BBC. Είναι καθηγήτρια πιάνου στο τμήμα Μουσικών Σπουδών Ιονίου Πανεπιστήμιου της Κέρκυρας, και έχει συμμετάσχει σε πολλά διακεκριμένα μουσικά σύνολα του εξωτερικού καθώς και συναυλίες του Μέγαρου Μουσικής Αθηνών. Στις ευρωεκλογές του 2014 υπήρξε υποψήφια με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι πιανίστες Κατηγορία:Κύπριοι πανεπιστημιακοί
2068 Ντανγκρήν
Ο Ντανγκρήν (Dangreen) είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,123. Ανακαλύφθηκε το 1948 από τη Γαλλίδα αστρονόμο Μαργκερίτ Λωζιέ, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του από το ονοματεπώνυμο του Αμερικανού εργάτη του αστεροσκοπείου Ντάνιελ Γκρην (Daniel W.E. Green).
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Ντανγκρήν εκτιμάται σε 33,61 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0393.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντανγκρην
Οτροία Βιθυνίας
Η Οτροία ήταν αρχαία πόλη της Βιθυνίας, στη Μικρά Ασία.
Η πόλη αναφέρεται από τον Στράβωνα στα Γεωγραφικά του και από τον Λέοντα τον διάκονο, ως: την τω Ολύμπω παρακειμένην της Ατρώας πεδιάδα. Λεγόταν αλλιώς και Ατρώα ή Οτρόιαι. Ο Πλούταρχος την αναγράφει ως Οτρύαι, κατατάσσοντάς την στη Φρυγία.
Στην Οτροία επρόκειτο να συγκρουστούν οι ρωμαϊκές λεγεώνες του Λούκουλλου με τον στρατό του βασιλιά του Πόντου, Μιθριδάτη, όταν λίγο πριν την αναμενόμενη μάχη συνέβη στην ατμόσφαιρα ένα περίεργο θέαμα: ο αέρας εξερράγη και ξεπήδησε ένα μεγάλο φλογισμένο σώμα, σε σχήμα πιθαριού και στο χρώμα του πυρακτωμένου αργύρου. Αυτό το περίεργο σχήμα πηγαινοερχόταν ανάμεσα στους Ποντίους και στους Ρωμαίους και έτσι οι τρομοκρατημένοι αντίπαλοι αποσύρθηκαν από το πεδίο της μάχης. Το 975 μ.Χ. όταν ο Ιωάννης Τσιμισκής εξεστράτευε εναντίον των Αράβων, καθώς διέβαινε από τη Βιθυνία, απέκλινε από τη στρατιωτική οδό -που οδηγούσε στις Κιλίκιες πύλες- και φιλοξενήθηκε για λίγο στο ιδιωτικό κτήμα ενός αξιωματικού του στην Οτροία.
Βρισκόταν στην ίδια επικράτεια με τη βυζαντινή Βασιλινόπολη, κοντά στη σημερινή Χαϊριγιέ (Hayriye) της Τουρκίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Βιθυνίας
Βασίλειος Δενδραμής
Ο Βασίλειος Δενδραμής (1883-1956) ήταν Έλληνας διπλωμάτης και πολιτικός.
Βιογραφία
Ασχολήθηκε πρώτα με τη δημοσιογραφία και έπειτα ακολούθησε διπλωματική σταδιοδρομία, ως ακόλουθος του Υπουργείου Εξωτερικών στη Σμύρνη, στο Βουκουρέστι, στην Κωνσταντινούπολη, επιτετραμμένος στη Βέρνη το 1924-27 και αλλού. Υπηρέτησε ως υφυπουργός Τύπου και Πληροφοριών στις κυβερνήσεις Βούλγαρη και Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού από τις 18 Αυγούστου 1945 ως την 1η Νοεμβρίου 1945.
Το 1948 ανέλαβε πληρεξούσιος υπουργός-πρεσβευτής στην Ουάσινγκτον και αντιπρόσωπος στα Ηνωμένα Έθνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Τύπου και Πληροφοριών Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες
Χέλιαντ
Το Χέλιαντ (Heliand) είναι θρησκευτικό επικό ποίημα, γραμμένο στην αρχαία σαξονική γλώσσα κατά την περίοδο της Καρολίγγειας Αναγέννησης. Αποτελεί διασκευή των Ευαγγελίων και σκοπός του ήταν να αφηγηθεί τη ζωή του Ιησού στους γερμανικούς λαούς με την οικεία μορφή της σάγκας. Με μέγεθος περίπου 6.000 στίχων, στους οποίους δεσπόζει το χαρακτηριστικό παρηχητικό μέτρο της μεσαιωνικής γερμανικής λογοτεχνίας, είναι το μεγαλύτερο γνωστό έργο σε αρχαία σαξονική.
Συντέθηκε στη Γερμανία στις αρχές του 9ου αι. και η δημοφιλία του μαρτυράται από τα τουλάχιστον τέσσερα διαφορετικά χειρόγραφα που έχουν διασωθεί: ένα με εκτεταμένα (Μόναχο) και δύο με μικρά αποσπάσματα (Βατικανό, Πράγα) στην πρωτότυπη γλώσσα, καθώς και ένα που περιέχει σχεδόν ακέραιο το ποίημα σε αγγλική μετάφραση του 10ου αιώνα (Βρετανικό Μουσείο). Ο συγγραφέας είναι άγνωστος, αλλά εκτιμάται πως πρόκειται για τον ίδιο που μετέφρασε την ίδια εποχή στα σαξονικά το βιβλίο της Γένεσης.
Το κυρίως κείμενο πρωτοτυπώθηκε το 1705, ενώ η εισαγωγή του (γραμμένη κατά παραγγελία είτε του Λουδοβίκου του Ευσεβούς είτε του Λουδοβίκου της Βαυαρίας) είχε τυπωθεί ήδη από το 1562 από τον Κροάτη λουθηρανό Ματίγια Φλάτσιτς. Η πρώτη πλήρης σύγχρονη έκδοση του έργου έγινε το 1830 από το φιλόλογο Γιόχαν Αντρέας Σμέλερ. Αυτός του έδωσε και τον τίτλο Χέλιαντ, δηλ. «σωτήρας» στα αρχαία σαξονικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χελιαντ Χελιαντ Χελιαντ Χελιαντ Χελιαντ
Τραμ Βόλου
Το τραμ του Βόλου λειτούργησε από το 1898 έως το 1939, από το 1941 έως το 1944 και το 1950, αλλά χωρίς επιτυχία. Το 1993 με πρωτοβουλία της Δημοτικής Επιχείρησης Μελετών – Κατασκευών Βόλου (Δ.Ε.ΜΕ.ΚΑ.Β.) και του Διευρωπαϊκού Γραφείου Μελετών EuroTrans consulting (Γραφείο Βουγιούκα) ετοιμάστηκε μία πρόταση στο Κοινοτικό πρόγραμμα ECOS Ouverture για ανταλλαγή εμπειρίας σε θέματα αστικών συγκοινωνιών, και συγκεκριμένα στην ανάπτυξη μέσων σταθερής τροχιάς σε πόλεις μεσαίου μεγέθους, μεταξύ του Δήμου Βόλου και των αδελφοποιημένων πόλεων του Λε Μαν (Γαλλία) και Πλέβεν (Βουλγαρία), η οποία και εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Για το Βόλο η πρόταση προέβλεπε μία προκαταρκτική μελέτη σκοπιμότητας για τη διερεύνηση δημιουργίας δικτύου τραμ, την πρώτη ίσως σε Ελληνική πόλη της επαρχίας. Η μελέτη αυτή αποτελεί μια πρώτη προσπάθεια διερεύνησης για τη δημιουργία μέσου σταθερής τροχιάς στον Βόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βολος Τραμ
Φράξια Κόκκινος Στρατός
Η Φράξια Κόκκινος Στρατός (γερμ. Rote Armee Fraktion, συντμ. RAF), γνωστή στα ΜΜΕ και ως Ομάδα Μπάαντερ-Μάινχοφ, ήταν ακροαριστερή οργάνωση που διεξήγαγε αντάρτικο πόλεων και έδρασε στη Δυτική Γερμανία. Ιδρύθηκε από τους Αντρέας Μπάαντερ (Andreas Baader), Γκούντρουν Έσλιν (Gudrun Ensslin), Χορστ Μάλερ (Horst Mahler), Ουλρίκε Μάινχοφ (Ulrike Meinhof), Ίρμγκαρντ Μέλερ (Irmgard Möller) και άλλους το 1970. Η οργάνωση με ανακοίνωσή της τερμάτισε τη δράση της τον Μάρτιο του 1998, ενώ ήδη από το 1992 ήταν ουσιαστικά ανενεργή.
Ιστορία
Η οργάνωση προήλθε σαν αντίδραση στην πολιτική κατάπνιξης και εξουδετέρωσης της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς από το γερμανικό κράτος, υιοθέτησε αρχές του λεγόμενου αντάρτικου των πόλεων και κήρυξε τον ένοπλο αγώνα για την εξουδετέρωση του καπιταλιστικού και ιμπεριαλιστικού κρατικού μηχανισμού στη Δυτική Γερμανία.
Σχηματισμός
Ιδρυτικές φυσιογνωμίες της οργάνωσης είναι ο Αντρέας Μπάαντερ (1943-1977), η φίλη του Γκούντρουν Ένσλιν (1940-1977) και η δημοσιογράφος Ουλρίκε Μάινχοφ (1934-1976).
Ο Μπάαντερ και η Έσλιν είχαν τιμωρηθεί με τριετή φυλάκιση, μαζί με τους Τόρβαλντ Προλ και Χορστ Ζένλαϊν για τον εμπρησμό των πολυκαταστημάτων Σνάιντερ και Κάουφχοφ στην Φρανκφούρτη στις 2 Απριλίου του 1968. Ύστερα από τρεις ημέρες η αστυνομία συνέλαβε τους εμπρηστές. Όλοι τους ήταν οπαδοί της "εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης". "Η σημερινή μορφή πάλης των φοιτητών δεν έφερε καμία αλλαγή. Γι' αυτό και εμείς κάναμε το πρώτο βήμα από τη διαμαρτυρία στην αντίσταση", δήλωσαν οι εμπρηστές, εξηγώντας ότι μετά το θάνατο του φοιτητή Μπένο Όνεζοργκ στις 2 Ιουνίου του 1967, στους κύκλους της "εξωκοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης" γινόταν συζήτηση για ανάληψη δράσης κατά του κράτους. "Διαπιστώθηκε", συνέχισαν, "ότι ο θάνατος των 322 στο πολυκατάστημα των Βρυξελλών, που πυρπολήθηκε στις 22 Μαΐου του 1967, συγκινεί περισσότερο τους Δυτικογερμανούς από το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων στο Βιετνάμ. Κάτι πρέπει να γίνει". Ο Αντρέας Μπάαντερ, 25 χρόνων, δημοσιογράφος, η Γκούντρουν Ένσλιν, 28 χρόνων, φοιτήτρια των Γερμανικών Σπουδών, ο Τόρβαλντ Προλ, 27 χρόνων, σκηνοθέτης και φοιτητής, και ο Χορστ Ζένλαϊν, 26 χρόνων, ηθοποιός, καταδικάστηκαν τον επόμενο χρόνο σε μικρές ποινές φυλάκισης. Ασκώντας έφεση απελευθερώθηκαν, αλλά όταν η έφεσή τους δεν έγινε δεκτή διέφυγαν στη Γαλλία. Μετά από λίγους μήνες επέστρεψαν στη Γερμανία όπου ο Μπάαντερ συνελήφθη και φυλακίστηκε τον Απρίλιο του 1969.
Στις 14 Μαΐου του 1970 ο Αντρέας Μπάαντερ οδηγήθηκε από τις φυλακές του Δυτικού Βερολίνου στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών. Εκεί τον περίμενε η φίλη, συνάδελφος και συναγωνίστριά του, Ουλρίκε Μάινχοφ. Άρχισαν να συζητούν τις λεπτομέρειες και το υλικό του βιβλίου που σκόπευαν να συγγράψουν, όταν γύρω στις 11:00 όρμησαν στο Ινστιτούτο δύο ένοπλοι κουκουλοφόροι. Ο υπεύθυνος κοινωνικών υποθέσεων του Ινστιτούτου, που προσπάθησε να τους εμποδίσει, γαζώθηκε από τις σφαίρες και τραυματίστηκε σοβαρά ενώ ελαφρότερα τραυματίστηκαν οι δύο δικαστικοί υπάλληλοι που συνόδευαν τον Μπάαντερ. Μαζί με δύο γυναίκες, που περίμεναν στο εσωτερικό του κτιρίου, οι δύο ένοπλοι κατευθύνθηκαν προς το σπουδαστήριο, ρίχνοντας ταυτόχρονα δακρυγόνα. Στη σύγχυση που επικράτησε ο Μπάαντερ και η Μάινχοφ βρήκαν την ευκαιρία και πήδηξαν από το παράθυρο και λίγο αργότερα τους ακολούθησαν οι τέσσερις συντελεστές της απόδρασης. Η αστυνομία εξαπέλυσε ανθρωποκυνηγητό σε ολόκληρη την πόλη, οι έρευνες όμως αποδεικνύονταν μάταιες. Δίνοντας πλέον το στίγμα του φορέα ένοπλης πάλης κατά του κράτους, ο Μπάαντερ, η Μάινχοφ και η φίλη τους Γκούντρουν Ένσλιν, όλοι προερχόμενοι από κύκλους της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και της Σοσιαλιστικής Φοιτητικής Ένωσης, διέφυγαν στο εξωτερικό με προορισμό τα παλαιστινιακά στρατόπεδα εκπαίδευσης στην Ιορδανία.
Ο Μπάαντερ εκεί επιβλήθηκε ως ο «φυσικός» αρχηγός της οργάνωσης και επιστρέφοντας, ανακοίνωσαν το σχηματισμό της οργάνωσης την οποία ονόμασαν Φράξια Κόκκινος Στρατός (γερμανικά Rote Armee Fraktion, συντμ. RAF) ως απομίμηση του Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού ή μάλλον ως φόρος τιμής στον Κόκκινο Στρατό.
Δράση
Το 1970-1971 διάφορες ένοπλες ενέργειες (ληστείες τραπεζών, κλοπή σφραγίδων από δημόσια κτίρια, επιθέσεις σε εγκαταστάσεις της αστυνομίας) αποδίδονται στη "συμμορία Μπάαντερ-Μάινχοφ", που παρουσιάζεται έτσι σαν το "κέντρο" της ένοπλης ακροαριστεράς. Ενώ το 1972 η ΡΑΦ κάνει βομβιστική επίθεση στο γενικό αρχηγείο των αμερικανικών δυνάμεων κατοχής στη Φραγκφούρτη όπου ένας συνταγματάρχης σκοτώνεται. Ακολουθούν και άλλες εγκληματικές ενέργειες που στοιχίζουν τη ζωή σε μέλη της οργάνωσης και σε ανθρώπους κρατικών υπηρεσιών (συνολικά 69, από τους οποίους οι 28 ήταν μέλη της οργάνωσης).
Σύλληψη και θάνατος των μελών της πρώτης γενιάς
Ουσιαστικά η δράση της πρώτης γενιάς της ΡΑΦ έληξε με τη σύλληψη και το θάνατο των ηγετών της (Μπάαντερ, Ένσλιν και Ράσπε) στη φυλακή του Σταμχάιμ το 1977. Οι συνθήκες απομόνωσης στις οποίες κρατούνταν είχαν προκαλέσει το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης, αλλά, παρά τις σχετικές κατηγορίες, δεν παρουσιάστηκαν στοιχεία που να επιβεβαιώνουν ότι ήταν απάνθρωπες. Τους επισκέφθηκε και ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν-Πωλ Σαρτρ. Ο θάνατός τους έδωσε λαβή για πολλές θεωρίες. Σύμφωνα με τις αρχές αποδόθηκε σε αυτοκτονία, όμως άλλες πηγές υπέθεσαν σκόπιμη εκγληματική ενέργεια από το κράτος και τις γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Χαρακτηριστική είναι η μορφή της Ούλρικε Μάινχοφ. Συνελήφθη στις 15 Ιουνίου 1972 και καταδικάστηκε στις 29 Νοεμβρίου 1974 σε οκτώ χρόνια φυλάκιση για την βομβιστική επίθεση στο κεντρικό κτίριο του εκδοτικού οίκου Axel Springer (Αμβούργο, 1972). Στις 21 Μαΐου 1975 κατηγορήθηκε στη δίκη του Σταμχάιμ για τετραπλή ανθρωποκτονία. Πριν όμως καταδικαστεί, βρέθηκε κρεμασμένη στο κελί της στις 9 Μαΐου 1976. Η απόδοση του θανάτου της σε αυτοκτονία αμφισβητείται από μερικούς έως και σήμερα, αλλά δεν έχει ως τώρα παρουσιαστεί κανένα στοιχείο που να ανατρέπει την επίσημη εκδοχή. Διεθνής επιτροπή από επιστήμονες και δημοσιογράφους προσπάθησε να διαλευκάνει τις συνθήκες του θανάτου της, όμως το γερμανικό κράτος δεν της αναγνώρισε δικαίωμα έρευνας. Η επιτροπή, στηριζόμενη στα επίσημα έγγραφα κατέληξε ότι η Μάινχοφ είχε πεθάνει πριν απαγχονιστεί, το πόρισμά της είναι όμως αμφισβητούμενο.
Κουλουρία
Η κουλουρία είναι παραδοσιακό πιάτο της Ρόδου που γίνεται με βάση το μάτσι, το τοπικό χειροποίητο ζυμαρικό. Είναι ένα πιάτο που σερβίρεται στο τραπέζι του γάμου, αλλά και στα πανηγύρια.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ζυμαρικά Κατηγορία:Δωδεκανησιακή κουζίνα Κατηγορία:Πολιτισμός της Ρόδου
495 Ευλαλία
Η Ευλαλία (Eulalia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,78. Ανακαλύφθηκε το 1902 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ευλαλίας εκτιμάται σε 38,9 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της σε 61,4 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός τύπος της είναι Xc, ενώ το άλβεδό της είναι 0,057 (από δεδομένα του IRAS). Η Ευλαλία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 29 ώρες και 12 λεπτά, μία πολύ αργή περιστροφή για αστεροειδή. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ευλαλια