cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντάνιελ Λίμπεσκιντ
Γλυπτική και εγκαταστάσεις
Τα σχέδια του Λίμπεσκιντ περιλαμβάνουν επίσης γλυπτική. Αρκετά γλυπτά που κατασκευάστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 βασίστηκαν στις εξερευνήσεις της σειράς σχεδίων του "Micromegas and Chamberworks" που έκανε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Το Polderland Garden of Love and Fire (Κήπος της Αγάπης και της Φωτιάς) στο Almere (Αλμέρε) της Ολλανδίας είναι μια μόνιμη εγκατάσταση που ολοκληρώθηκε το 1997 και αποκαταστάθηκε στις 4 Οκτωβρίου 2017. Αργότερα στην καριέρα του, ο Λίμπεσκιντ σχεδίασε το γλυπτό Life Electric που ολοκληρώθηκε το 2015 στη λίμνη Κόμο της Ιταλίας. Αυτό το γλυπτό είναι αφιερωμένο στον φυσικό Alessandro Volta (Αλεσάντρο Βόλτα).
Stranger in Moscow
Επανεκτελέσεις
Το γερμανικό electronica συγκρότημα Transformer di Roboter κυκλοφόρησε μια επανεκδοχή του Stranger in Moscow στη σελίδα τους στο MySpace, στις 1 Ιανουαρίου 2002. Η γραμμή μπάσου του κομματιού χρησιμοποιούσε Apple Macintosh.
Ντάνιελ Λίμπεσκιντ
Όπερα και στίχος
Ο Λίμπεσκιντ έχει σχεδιάσει σκηνικά όπερας για παραγωγές όπως το The Architect (Ο Αρχιτέκτονας) του Νορβηγικού Εθνικού Θεάτρου το 1998 και το Tristan und Isolde (Τριστάνος και Ιζόλδη) του Saarländisches Staatstheater (κρατικού θεάτρου του Saarland) το 2001. Σχεδίασε επίσης τα σκηνικά και τα κοστούμια για την Intolleranza του Luigi Nono (Λουίτζι Νόνο) και για μια παραγωγή του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης του Ολιβιέ Μεσιάν από την Deutsche Oper Berlin. Έχει επίσης γράψει ελεύθερους στίχους πεζούς, που περιλαμβάνονται στο βιβλίο του Fishing from the Pavement (Ψάρεμα από το πεζοδρόμιο).
Stranger in Moscow
Βιβλιογραφία
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1995 Κατηγορία:Singles του 1996
Ντάνιελ Λίμπεσκιντ
Ακαδημαϊκή κοινότητα
Ο Ντάνιελ Λίμπεσκιντ ήταν επικεφαλής της Αρχιτεκτονικής στην Ακαδημία Τέχνης Cranbrook στο Μπλούμφιλντ Χιλς του Μίσιγκαν από το 1978 έως το 1985. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Cranbrook εξερεύνησε διάφορα θέματα του χώρου, επηρεασμένος από θεωρητικούς όπως ο Derrida (Ντεριντά) και ήταν μέρος της κορυφαίας πρωτοπορίας στην αρχιτεκτονική και τον ακαδημαϊκό χώρο. Παρήγαγε πολλά γραπτά, έργα τέχνης και έρευνες μεγάλης κλίμακας, συμπεριλαμβανομένων των Reading Machine (Μηχανή Ανάγνωσης), Writing Machine (Μηχανή Γραφής) και Memory Machine (Μηχανή Μνήμης). Οι μηχανές που ονομάζονταιThree Lessons in Architecture (Τρία Μαθήματα Αρχιτεκτονικής) παρουσιάστηκαν στην Μπιενάλε της Βενετίας το 1985 όπου ο Λίμπεσκιντ κέρδισε επίσης το βραβείο Stone Lion. Ο Λίμπεσκιντ έχει διδάξει σε πολλά πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο, όπως το Πανεπιστήμιο του Κεντάκι, το Πανεπιστήμιο Γέιλ, το UCLA, το Χάρβαρντ, το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, το Πανεπιστήμιο Leuphana Lüneburg στη Γερμανία και το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Συνεχίζει να διδάσκει φοιτητές σε διάφορα πανεπιστήμια συμπεριλαμβανομένου του Καθολικού Πανεπιστημίου της Αμερικής.
Κριτική
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/Libeskind_LonMetUni.jpg/220px-Libeskind_LonMetUni.jpg|μικρογραφία| Το κτίριο του Libeskind για το Metropolitan University του Λονδίνου έχει γίνει αντικείμενο κριτικής Ενώ μεγάλο μέρος του έργου του Λίμπεσκιντ έχει γίνει ευρέως αποδεκτό, έχει επίσης αποτελέσει συχνά αντικείμενο αυστηρής κριτικής. Οι κριτικοί συχνά περιγράφουν το έργο του Λίμπεσκιντ ως αποδομιστικό. Κατηγορούν ότι αντικατοπτρίζει ένα περιορισμένο αρχιτεκτονικό λεξιλόγιο οδοντωτών άκρων, έντονων γωνιών και βασανισμένων γεωμετριών, πως μπορεί να θεωρηθεί τυποποιημένο και ότι αγνοεί την τοποθεσία και το πλαίσιο στο οποίο βρίσκεται. Το 2008, ο κριτικός των Los Angeles Times, Christopher Hawthorne (Κρίστοφερ Χόθρον), έγραψε: «Όποιος ψάχνει για σημάδια ότι το έργο του Ντάνιελ Λίμπεσκιντ θα μπορούσε να εμβαθύνει με την πάροδο του χρόνου ή να αλλάξει σε κάποια εκπληκτική κατεύθυνση, το έκανε ως επί το πλείστον μάταια». Ο Nicolai Ouroussoff (Νικολάι Ορουσώφ) δήλωσε στους New York Times το 2006: «Τα χειρότερα κτίριά του, όπως ένα πολεμικό μουσείο του 2002 στην Αγγλία που υποδηλώνει τα θραύσματα μιας σπασμένης σφαίρας, μπορεί να φαίνονται σαν μια καρικατούρα της δικής του αισθητικής». Στο βρετανικό περιοδικό Building Design, ο Owen Hatherley (Όουεν Χάδερλεϊ) έγραψε για το συνδικάτο φοιτητών του Λίμπεσκιντ για το London Metropolitan University (Μητροπολιτικό Μουσείο του Λονδίνου): «Όλες οι θολωτές, επιθετικές χειρονομίες του σχεδιάστηκαν για να «βάλουν το London Met στον χάρτη» και να δώσουν μια εικόνα ατρόμητου νεωτερισμού με ωστόσο, ελάχιστες συνέπειες». Ο William JR Curtis στο Architectural Review (Αρχιτεκτονική Επιθεώρηση) χαρακτήρισε το Run Run Shaw Creative Media Center «μια στοίβα από κοινοτοπίες του Λίμπεσκιντ χωρίς αίσθηση, μορφή ή νόημα" και έγραψε ότι τα κεντρικά γραφεία του Hyundai Development Corporation παρέδωσαν "ένα τετριμμένο και θορυβώδες εταιρικό μήνυμα».
Σε απάντηση, ο Λίμπεσκιντ λέει ότι αγνοεί τους κριτικούς: «Πώς μπορώ να τους διαβάσω; Έχω πιο σημαντικά πράγματα να διαβάσω».
Έργα
Τα ακόλουθα έργα παρατίθενται στον ιστότοπο του Στούντιο Λίμπεσκιντ.
Ολοκληρώθηκε το
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/dd/JewishMuseumBerlin.jpg/220px-JewishMuseumBerlin.jpg|μικρογραφία| [[Εβραϊκό Μουσείο Βερολίνου (1999)]]
Προσωπική ζωή
Ο Λίμπεσκιντ έχει ζήσει, μεταξύ άλλων, στη Νέα Υόρκη, το Τορόντο, το Μίσιγκαν, την Ιταλία, τη Γερμανία και το Λος Άντζελες. Είναι και Αμερικανός και Ισραηλινός πολίτης.
Η Νίνα και ο Ντανιέλ έχουν τρία παιδιά: τον Lev (Λεβ), τον Noam (Νόαμ) και τη Rachel (Ρέιτσελ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Εβραίοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Αμερικανοί πολωνοεβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Πολωνοί μετανάστες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Μεταμόρφωση του Σωτήρος
thumb|250px|Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος σε εικόνα του 1600, [[Μουσείο Μπενάκη.]] Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος είναι γεγονός από τη ζωή του Ιησού Χριστού, κατά το οποίο ο Χριστός, ύστερα από ανάβαση στο όρος Θαβώρ μαζί με τους μαθητές του Πέτρο, Ιωάννη και Ιάκωβο, μεταμορφώθηκε και φωτοβολούσε με δόξα. Περιγράφεται στα Συνοπτικά Ευαγγέλια (Ματθαίος 17:1-8, Μάρκος 9:2-8, Λουκάς 9:28-36), ενώ αναφέρεται και στην Β΄ Επιστολή Πέτρου (1:16-18). Επίσης, θεωρείται ότι η αρχή του Κατά Ιωάννη Ευαγγελίου αναφέρεται σε αυτή.
Σύμφωνα με αυτές τις αναφορές, ο Ιησούς μαζί με τρεις από τους αποστόλους, τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, ανέβηκαν σε ένα βουνό (το όρος της Μεταμορφώσεως, το οποίο παραδοσιακά αναγνωρίζεται ως το όρος Θαβώρ) για προσευχή. Εκεί οι τρεις απόστολοι έκατσαν να ξεκουραστούν και κοιμήθηκαν. Όταν ξύπνησαν είδαν τον Ιησού να φωτοβολεί με λαμπρό φως και τα ρούχα του είχαν γίνει λευκά. Μαζί του βρίσκονταν και συνομιλούσαν δύο άντρες, ο Μωυσής και ο Προφήτης Ηλίας. Στη συνέχεια τους κάλυψε νέφος και ακούστηκε μια φωνή από τον ουρανό να αναφέρει «Οὗτος ἐστὶν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε», δηλαδή αυτός είναι ο γιος μου, να τον ακούτε.
Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος τιμάται σε πολλές χριστιανικές εκκλησίες ως σημαντική δεσποτική γιορτή. Στην ορθόδοξη εκκλησία τιμάται στις 6 Αυγούστου κάθε χρόνο.
Σημασία
Η μεταμόρφωση είναι ένα από τα θαύματα του Ιησού στα Ευαγγέλια. Αυτό το θαύμα είναι μοναδικό μεταξύ άλλων που περιγράφονται στα ευαγγέλια του κανόνα, στο ότι το θαύμα συμβαίνει στον ίδιο τον Ιησού. Ο Θωμάς Ακινάτης θεώρησε τη μεταμόρφωση «το μεγαλύτερο θαύμα» στο ότι συμπλήρωσε τη βάπτιση και έδειξε την τελειότητα της ζωής στον Παράδεισο. Η μεταμόρφωση είναι ένα από τα πέντε σημαντικά ορόσημα στην ευαγγελική αφήγηση της ζωής του Ιησού, ενώ τα άλλα είναι η Βάπτιση, η Σταύρωση, η Ανάσταση και η Ανάληψη. Το 2002, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄ εισήγαγε τα Φωτεινά Μυστήρια στο ροζάριο, που περιλαμβάνουν τη Μεταμόρφωση.
Αναφορές στην Καινή Διαθήκη
μικρογραφία| [[Γεωργιανές γραφές|Γεωργιανό χειρόγραφο της Μεταμόρφωσης στο Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον, 1300.]] Στα Συνοπτικά Ευαγγέλια, (Ματθαίος 17:1-8, Μάρκος 9: 2–8, Λουκάς 9: 28–36) η αναφορά στη μεταμόρφωση γίνεται προς τα μέσα της αφήγησης. Είναι βασικό επεισόδιο και σχεδόν αμέσως ακολουθεί ένα άλλο σημαντικό στοιχείο, την Εξομολόγηση του Πέτρου : «εσύ είσαι ο Χριστός» (Ματθαίος 16:16, Μάρκος 8:29, Λουκάς 9:20). Η αφήγηση της μεταμόρφωσης λειτουργεί ως μια περαιτέρω αποκάλυψη της ταυτότητας του Ιησού ως Υιού του Θεού σε μερικούς από τους μαθητές του.
Στα ευαγγέλια, ο Ιησούς παίρνει μαζί του τον Πέτρο, τον Ιάκωβο, γιο του Ζεβεδαίου και τον αδελφό του Ιωάννη τον Απόστολο και ανεβαίνει σε ένα βουνό, το οποίο δεν κατονομάζεται. Όταν ανεβαίνουν στο βουνό, ο Ματθαίος στο 17:2 αναφέρει ότι ο Ιησούς «μεταμορφώθηκε μπροστά τους · το πρόσωπό του έλαμπε σαν τον ήλιο και τα ρούχα του έγιναν λευκά σαν το φως». Σε εκείνο το σημείο εμφανίζονται ο προφήτης Ηλίας, που εκπροσωπεί τους προφήτες, και ο Μωυσής, που εκπροσωπεί τον Νόμο, και ο Ιησούς αρχίζει να τους μιλάει. Ο Λουκάς αναφέρει ότι μίλησαν για την έξοδο του Ιησού που επρόκειτο να πραγματοποιήσει στην Ιερουσαλήμ (Λουκάς 9:31). Ο Λουκάς είναι επίσης περιγράφει συγκεκριμένα τον Ιησού σε κατάσταση δόξας, με το Λουκά 9:32 να αναφέρεται στο "είδαν τη δόξα Του".
Ακριβώς όταν ο Ηλίας και ο Μωυσής αρχίζουν να απομακρύνονται από τη σκηνή, ο Πέτρος αρχίζει να ρωτά τον Ιησού αν οι μαθητές πρέπει να κάνουν τρεις σκηνές για αυτόν και τους δύο προφήτες. Αυτό έχει ερμηνευτεί ως προσπάθεια του Πέτρου να κρατήσει τους προφήτες εκεί περισσότερο. Αλλά πριν τελειώσει ο Πέτρος, εμφανίζεται ένα φωτεινό σύννεφο και μια φωνή από το σύννεφο αναφέρει: «Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, με τον οποίο είμαι πολύ ευχαριστημένος· ακούστε τον» (Μάρκος 9:7). Οι μαθητές πέφτουν στη γη φοβισμένοι, αλλά ο Ιησούς πλησιάζει και τους αγγίζει, λέγοντάς τους να μην φοβούνται. Όταν οι μαθητές κοιτούν ψηλά, δεν βλέπουν πια τον Ηλία ή τον Μωυσή.
Όταν ο Ιησούς και οι τρεις απόστολοι κατηφορίζουν, ο Ιησούς τους λέει να μην πουν σε κανέναν "τα πράγματα που είχαν δει" μέχρι να αναστηθεί ο «Υιός του Ανθρώπου» από τους νεκρούς. Οι απόστολοι περιγράφονται ως προβληματισμένα σχετικά με το τι εννοούσε ο Ιησούς με τον όρο «αναστήθηκε από τους νεκρούς».
Αλλού στην Καινή Διαθήκη, η αναφορά του Παύλου στην 2η επιστολή προς Κορινθίους 3:18 στην «μεταμόρφωση των πιστών» μέσω του «βλέποντας στον καθρέφτη τη δόξα του Κυρίου» έγινε η θεολογική βάση για να θεωρηθεί η μεταμόρφωση ως καταλύτης διαδικασίες που οδηγούν τους πιστούς στη γνώση του Θεού.
Αν και ο Ματθαίος αναφέρει τον μαθητή Ιωάννη ως παρόντα κατά τη μεταμόρφωση, το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον δεν την αναφέρει. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα συζήτηση μεταξύ των μελετητών, μερικοί αμφιβάλλουν για το συγγραφέα του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, άλλοι προσπαθούν να το εξηγήσουν. Μια εξήγηση (που ανάγεται στον Ευσέβιο της Καισάρειας, τον τέταρτο αιώνα) είναι ότι ο Ιωάννης έγραψε το ευαγγέλιό του για να μην επικαλύπτεται με τα συνοπτικά ευαγγέλια, αλλά για να τα συμπληρώσει, και ως εκ τούτου δεν περιελάμβανε όλη την αφήγησή τους. Άλλοι πιστεύουν ότι το Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο πράγματι αναφέρεται στη μεταμόρφωση, στο Ιωάννης 1:14. Αυτό δεν είναι το μόνο περιστατικό που δεν αναφέρεται στο τέταρτο ευαγγέλιο και ο θεσμός της Ευχαριστίας στο Μυστικό Δείπνο είναι ένα άλλο βασικό παράδειγμα, που δείχνει ότι ο συγγραφέας είτε δεν γνώριζε αυτές τις αφηγηματικές παραδόσεις, είτε δεν αποδέχτηκε την αλήθεια τους, ή αποφάσισε να τα παραλείψει. Η γενική εξήγηση είναι ότι το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο γράφτηκε θεματικά, για να ταιριάζει στους θεολογικούς σκοπούς του συγγραφέα και έχει λιγότερο αφηγηματικό ύφος από τα συνοπτικά.
Σημασία
Η μεταμόρφωση όχι μόνο υποστηρίζει την ταυτότητα του Ιησού ως Υιού του Θεού (όπως και η βάπτισή του), αλλά η δήλωση «ακούτε τον», τον προσδιορίζει ως αγγελιοφόρο και στόμα του Θεού. Η σημασία αυτής της ταύτισης ενισχύεται από την παρουσία του Ηλία και του Μωυσή, γιατί δείχνει στους αποστόλους ότι ο Ιησούς είναι η κατ 'εξοχήν φωνή του Θεού, έναντι του Μωυσή ή του Ηλία, που εκπροσωπούν το Νόμο και τους προφήτες, πρέπει να ακούγεται, ξεπερνώντας τους νόμους του Μωυσή λόγω της θεϊκότητας και της υικής σχέσης του με τον Θεό. Η δεύτερη επιστολή του Πέτρου στο 1: 16-18, απηχεί το ίδιο μήνυμα: στη Μεταμόρφωση ο Θεός αποδίδει στον Ιησού μια ιδιαίτερη «τιμή και δόξα» και είναι το σημείο καμπής στο οποίο ο Θεός εξυψώνει τον Ιησού πάνω από όλες τις άλλες δυνάμεις στη δημιουργία και τον τοποθετεί ως κυβερνήτη και κριτή.
Η μεταμόρφωση απηχεί επίσης τη διδασκαλία του Ιησού (όπως στο Ματθαίου 22:32 ) ότι ο Θεός δεν είναι «ο Θεός των νεκρών, αλλά των ζωντανών». Παρόλο που ο Μωυσής είχε πεθάνει και ο Ηλίας είχε ανέλθει στον ουρανό αιώνες πριν (όπως στο Βασιλέων Β΄ 2:11), τώρα ζουν παρουσία του Υιού του Θεού, υπονοώντας ότι η ίδια επιστροφή στη ζωή ισχύει για όλους όσους αντιμετωπίζουν τον θάνατο και έχουν πίστη.
Ιστορική εξέλιξη
αριστερά|μικρογραφία| Εικόνα της Μεταμόρφωσης του 12ου αιώνα Η θεολογία της μεταμόρφωσης έλαβε την προσοχή των Πατέρων της Εκκλησίας από τις πρώτες μέρες. Τον 2ο αιώνα, ο Άγιος Ειρηναίος γοητεύτηκε από τη μεταμόρφωση και έγραψε: "η δόξα του Θεού είναι ένας ζωντανός άνθρωπος και μια αληθινά ανθρώπινη ζωή είναι το όραμα του Θεού".
Η θεολογία της Μεταμόρφωσης του Ωριγένη επηρέασε την πατερική παράδοση και έγινε βάση για θεολογικά γραπτά. Μεταξύ άλλων θεμάτων, με την οδηγία στους αποστόλους να σιωπούν για ό, τι είχαν δει μέχρι την ανάσταση, ο Ωριγένης σχολίασε ότι οι δοξασμένες καταστάσεις της μεταμόρφωσης και της ανάστασης πρέπει να σχετίζονται.
Οι Βυζαντινοί Πατέρες βασίζονταν συχνά σε πολύ οπτικές μεταφορές στα γραπτά τους, υποδεικνύοντας ότι μπορεί να επηρεάστηκαν από την καθιερωμένη εικονογραφία. Τα εκτεταμένα γραπτά του Μάξιμου του Ομολογητή μπορεί να διαμορφώθηκαν από τις στοχασμούς του για το καθολικό στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης - όχι μια μοναδική περίπτωση θεολογικής ιδέας που εμφανίστηκε σε εικόνες πολύ πριν εμφανιστεί σε γραπτά.
Τον 7ο αιώνα, ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής είπε ότι οι αισθήσεις των αποστόλων μεταμορφώθηκαν για να μπορέσουν να αντιληφθούν την πραγματική δόξα του Χριστού. Στο ίδιο πνεύμα, βασισμένος στη δεύτερη επιστολή προς Κορινθίους 3:18, στα τέλη του 13ου αιώνα η έννοια της «μεταμόρφωσης του πιστού» είχε σταθεροποιηθεί και ο Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς θεώρησε ότι η «αληθινή γνώση του Θεού» ήταν μεταμόρφωση του ανθρώπου από τον Πνεύμα του Θεού. Η πνευματική μεταμόρφωση του πιστού συνέχισε να παραμένει αντικείμενο για την επίτευξη στενότερης ένωσης με τον Θεό.
Μια από τις γενικεύσεις της χριστιανικής πίστης ήταν ότι η Ανατολική Εκκλησία δίνει έμφαση στη μεταμόρφωση, ενώ η Δυτική Εκκλησία επικεντρώνεται στη σταύρωση - ωστόσο, στην πράξη και οι δύο κλάδοι εξακολουθούν να αποδίδουν σημασία και στα δύο γεγονότα, αν και συγκεκριμένες διαφορές εξακολουθούν να επιμένουν. Ένα παράδειγμα τέτοιας διαφοράς είναι τα άγια σημάδια της Μίμησης του Χριστού. Σε αντίθεση με τους Καθολικούς αγίους όπως ο Πάδρε Πίο ή ο Φραγκίσκος (οι οποίοι θεωρούσαν τα στίγματα ένα σημάδι της μίμησης του Χριστού) οι Ανατολικοί Ορθόδοξοι άγιοι δεν έχουν αναφέρει ποτέ στίγματα, αλλά άγιοι όπως ο Σεραφείμ και ο Σιλουανός έχουν αναφερθεί ότι μεταμορφώθηκαν από ένα εσωτερικό φως χάρης.
Μεταμόρφωση και ανάσταση
μικρογραφία|270x270εσ| Μεταμόρφωση του [[Αλεξάντρ Ιβάνοφ, 1824]] Η αρχική σύνδεση της μεταμόρφωσης με την ανάσταση από τον Ωριγένη συνέχισε να επηρεάζει τη θεολογική σκέψη πολύ καιρό μετά. Αυτή η σύνδεση συνέχισε να αναπτύσσεται τόσο εντός της θεολογικής όσο και της εικονογραφικής διάστασης - οι οποίες ωστόσο συχνά επηρεάζονταν η μία από την άλλη. Μεταξύ του 6ου και του 9ου αιώνα η εικονογραφία της μεταμόρφωσης στην Ανατολή επηρέασε την εικονογραφία της ανάστασης, μερικές φορές απεικονίζοντας διάφορες μορφές που στέκονταν δίπλα στον δοξασμένο Χριστό.
Αυτό δεν ήταν μόνο μια άποψη εντός της Ανατολικής Εκκλησίας και στη Δύση, οι περισσότεροι σχολιαστές του Μεσαίωνα θεώρησαν τη μεταμόρφωση προοικονομία του δοξασμένου σώματος του Χριστού μετά την ανάστασή του. Ως παράδειγμα, τον 8ο αιώνα, στο κήρυγμά του για τη μεταμόρφωση, ο Βενεδικτίνος μοναχός Αμβρόσιος Αουτπέρτους συνέδεσε άμεσα το Δείπνο στην Εμμαούς στο Λουκά 24:39 με την αφήγηση της μεταμόρφωσης του Ματθαίου 17: 2, και δήλωσε ότι και στις δύο περιπτώσεις, ο Ιησούς «άλλαξε σε διαφορετική μορφή, όχι της φύσης, αλλά της δόξας».
Όταν η μεταμόρφωση θεωρείται προσδοκία της Ανάστασης, η παρουσίαση ενός λαμπρού Ιησού στο βουνό της μεταμόρφωσης ως Υιού του Θεού που πρέπει να ακουστεί μπορεί να γίνει κατανοητή στο πλαίσιο της δήλωσης του Ιησού στην αναστάσιμη εμφάνιση στο Ματθαίου 28:16 - 20: «μου δόθηκε όλη η εξουσία στον ουρανό και στη γη».
Παρουσία προφητών
Η παρουσία των προφητών δίπλα στον Ιησού και οι αντιλήψεις των μαθητών έχουν υπάρξει αντικείμενο θεολογικής αντιπαράθεσης. Ο Ωριγένης ήταν ο πρώτος που σχολίασε ότι η παρουσία του Μωυσή και του Ηλία αντιπροσώπευε τον «Νόμο και τους προφήτες», αναφερόμενος στην Τορά (που ονομάζεται επίσης Πεντάτευχος) και στην υπόλοιπη Εβραϊκή Βίβλο. Ο Μαρτίνος Λούθηρος συνέχισε να τους βλέπει ως Νόμο και Προφήτες αντίστοιχα, και την αναγνώριση και συνομιλία τους με τον Ιησού ως σύμβολο του πώς ο Ιησούς εκπληρώνει «τον νόμο και τους προφήτες» (Ματθαίος 5:17 - 19, βλ. Επίσης Επεξήγηση του Νόμου ).
Η πραγματική παρουσία του Μωυσή και του Ηλία στο βουνό απορρίπτεται από εκείνες τις εκκλησίες και τα άτομα που πιστεύουν στον «ύπνο της ψυχής» (χριστιανική θνησιμότητα) μέχρι την ανάσταση. Αρκετοί σχολιαστές έχουν σημειώσει ότι το Ευαγγέλιο του Ματθαίου περιγράφει τη μεταμόρφωση χρησιμοποιώντας την λέξη όραμα (Ματθαίος 17:9), η οποία σύμφωνα με τον Thayer που χρησιμοποιείται συχνότερα για ένα υπερφυσικό «όραμα» παρά για πραγματικά φυσικά γεγονότα, και κατέληξε ότι ο Μωυσής και ο Ηλίας δεν ήταν πραγματικά εκεί.
Τοποθεσία του βουνού
Από τον 3ο αιώνα, ορισμένοι Χριστιανοί προσδιόρισαν το όρος Θαβώρr ως τον τόπο μεταμόρφωσης, συμπεριλαμβανομένου του Ωριγένη. Το Θαβώρ αποτελεί από καιρό τόπο προσκυνήματος των Χριστιανών και είναι η τοποθεσία της Εκκλησίας της Μεταμόρφωσης. Το 1808, ο Χένρι Άλφορντ αμφέβαλλε ότι ήταν το Θαβώρ λόγω της πιθανής συνεχούς ρωμαϊκής χρήσης ενός φρουρίου που είχε κτίσει ο Αντίοχος ο Μέγας το 219 π.Χ. Άλλοι αντέτειναν ότι ακόμη και αν το Θαβώρ οχυρώθηκε από τον Αντίοχο, αυτό δεν αποκλείει να έγινε η μεταμόρφωση στην κορυφή. Ο Ιώσηπος αναφέρει στον εβραϊκό πόλεμο ότι έχτισε έναν τοίχο γύρω από την κορυφή σε 40 ημέρες, και δεν αναφέρει κάποια προηγούμενη υπάρχουσα δομή.
Ο Τζον Λάιτφουτ απορρίπτει το Θαβώρ ως ον πολύ μακριά και πρότεινε «κάποιο βουνό κοντά στην Καισάρεια Φιλίππου». Ο συνήθης υποψήφιος, σε αυτή την περίπτωση, είναι το όρος Πάνιο, Πανέας ή Μπανιάς, ένας μικρός λόφος που βρίσκεται στην πηγή του Ιορδάνη, κοντά στους πρόποδες του οποίου χτίστηκε η Καισάρεια των Φιλίππων.
Ο Ουίλιαμ Χέντρικσεν στο σχολιασμό του ευαγγελίου του Ματθαίου (1973) ευνοεί το όρος Μερόν.
Ο Γουάιτεικερ πρότεινε το 1984 το όρος Ναβαύ, κυρίως με βάση ότι ήταν η τοποθεσία από την οποία ο Μωυσής είδε τη γη της Επαγγελίας.
Εορτασμός
Στη ρωμαϊκή ιεροτελεστία, η ευαγγελική περικοπή της μεταμόρφωσης διαβάζεται τη δεύτερη Κυριακή της Σαρακοστής - η λειτουργία τονίζει τον ρόλο που είχε η μεταμόρφωση στην ανακούφιση των Δώδεκα Αποστόλων, δίνοντάς τους ισχυρή απόδειξη της θεϊκότητας του Χριστού και ένα προοίμιο της δόξας της ανάστασης το Πάσχα και την τελική σωτηρία των οπαδών του ενόψει της φαινομενικής αντίφασης της σταύρωσης και του θανάτου του. Ο Πρόλογος για εκείνη την ημέρα επεξηγεί αυτό το θέμα.
O.Torvald
Οι O.Torvald (Оторвальд) είναι Ουκρανικό ροκ συγκρότημα. Δημιουργήθηκαν το 2005 στην Πολτάβα της Ουκρανίας. Το πρώτο τους άλμπουμ "O.Torvald" ηχογραφήθηκε το 2008. Οι O.Torvald έχουν λάβει μέρος σε διάφορα φεστιβάλ, όπως τα παρακάτω: GBOB, Chervona Ruta, Tavria games, Prosto Rock, Zakhid, Krashche Misto UA, Ekolomyja και Global Gathering. Θα εκπροσωπήσουν την Ουκρανία στην Eurovision του 2017 με το τραγούδι "Time".
Επιπλέον links
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2017
Τοντ Φούλερ
Ο Τοντ Ντάγκλας Φούλερ (γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1974) είναι ένας πρώην Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που επιλέχθηκε από τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς με την 11η γενική επιλογή του ντραφτ του ΝΒΑ του 1996. Έπαιξε για πέντε χρονιές στο ΝΒΑ από το 1996 έως το 2001 για τους Ουόριορς, Γιούτα Τζαζ, Σάρλοτ Χόρνετς και Μαϊάμι Χιτ, με μέσο όρο 3,7 πόντους. Ο Φούλερ επιλέχτηκε πριν από τους μελλοντικούς αστέρες του ΝΒΑ Κόμπι Μπράιαντ, Στιβ Νας, Πέγια Στογιάκοβιτς και Τζερμέιν Ο'Νιλ στο ντραφτ του ΝΒΑ το 1996. Έπαιξε επίσης για έξι χρόνια στο εξωτερικό, σε επαγγελματικές ομάδες στην Ισπανία, Πολωνία Ελλάδα και Αυστραλία.
Κολεγιακή πορεία
Ο Φούλερ αποφοίτησε από το Χριστιανικό Σχολείο του Σάρλοτ το 1992 και έπαιξε κολεγιακά στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας (Νορθ Καρολάινα Στέιτ). Ενώ με το Νορθ Καρολάινα Στέιτ, ηγήθηκε της Διάσκεψης Ατλάντικ Κόουστ (ACC) στο σκοράρισμα κατά τη διάρκεια της τελευταίας του χρονιάς με 20,9 πόντους και 9,9 ριμπάουντ σε μέσους όρους. Ήταν Ακαδημαϊκός Παναμερικανός και αρνήθηκε την υποτροφία του Ρόουντς στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης για να παίξει επαγγελματικό μπάσκετ. Εισήχθη επίσης στην Αδελφότηα Φι Βήτα Κάπα και αποφοίτησε με έπαινο το 1996 με πτυχίο επιστήμης στα εφαρμοσμένα μαθηματικά από το Νορθ Καρολάινα Στέιτ. Ο Φούλερ είναι επίσης συχνός δημόσιος ομιλητής.
Το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας τίμησε τον Τοντ Φούλερ κρεμώντας την εμφάνισή του με τον αριθμό 52 από το ταβάνι του ΠΝΚ Αρένα κατά τη διάρκεια μίας τελετής ημιχρόνου του ερυθρόλευκου αγώνα στις 27 Οκτωβρίου 2007.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 4 Ιουλίου 2006, ανακοινώθηκε ότι ο Φούλερ είχε υπογραφεί από τους Σάουθ Ντράγκονς του Αυστραλιανού Νάσιοναλ Μπάσκετμπολ Λιγκ για να παίξει στην εναρκτήρια χρονιά της ομάδας. Σε μία συνέντευξη Τύπου στις 23 Οκτωβρίου 2006 ανακοινώθηκε ότι ο προπονητής Μαρκ Πράις και ο Φούλερ είχαν αποδεσμευτεί από τους Σάουθ Ντράγκονς. Ο Πράις προσέλαβε τον Φούλερ ως τον πρώτο παίκτη εισαγωγής της ομάδας. Ο Φούλερ είχε μέσο όρο 18 πόντους και 9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στα πέντε παιχνίδια του με τους Σάουθ Ντράγκονς, ενώ ευστοχούσε με 63% στα σουτ εντός πεδιάς και με 70% στις ελεύθερες βολές.
Προσωπική ζωή
Ο Φούλερ χορηγεί τον ετήσιο διαγωνισμό μαθηματικών για μαθητές λυκείου της περιοχής του Ράλεϊ της Βόρειας Καρολίνας μέσω του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας που ονομάζεται "Μαθηματικός Διαγωνισμός Τοντ Φούλερ". Έχει ένα ταμείο υποτροφιών που ιδρύθηκε μέσω του κολεγίου Φυσικών και Μαθηματικών Επιστημών του Πολιτειακού Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνας (PAMS).
Ο Φούλερ είναι επίσης γνωστός για τις ισχυρές χριστιανικές του πεποιθήσεις, συμπεριλαμβανομένης της αποχής από την συνουσία πριν τον γάμο. Ζει στη Σάρλοτ με τη σύζυγό του, την πρώην Ελίζαμπεθ "Λίμπι" Σόου, η οποία είναι δασκάλα δημοτικού.
Ο Φούλερ υπηρετεί στη Συμβουλευτική Επιτροπή αεροδρομίου για το Διεθνές Αεροδρόμιο Σάρλοτ-Ντάγκλας από το 2008. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, η CLT έλαβε το βραβείο Ιγκλ το 2010, ονομάζοντας την CLT ως το καλύτερο αεροδρόμιο στον κόσμο από τη Διεθνή Ένωση Αερομεταφορών ( IATA ) και άνοιξε έναν τρίτο παράλληλο διάδρομο στις αρχές του 2011.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιούτα Τζαζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μαϊάμι Χιτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιχόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάρλοτ Χόρνετς Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΜ Ταραγόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μανρέσα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ασέκο Γκντίνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Απόλλωνα Πατρών Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κοινότητα Σελλίων Ρεθύμνης
Η Κοινότητα Σελλίων είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Σελλιά, του οποίου το όνομα διορθώθηκε το 1940 σε Σελλία. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Βρύσες και Τριόπετρα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 540 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Ιωάννη Ξερουδάκη.
Κοινοτάρχες Σελλίων
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Σελλίων
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Κοινότητα Αρδάκτου
Η Κοινότητα Αρδάκτου είναι κοινότητα του Δήμου Αγίου Βασιλείου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Άρδακτο. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Αγία Παρασκευή, Ακτούντα και Βάτο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Η τοπική κοινότητα Αρδάκτου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 15,335 χμ² (2011). Συνολικά, έχει 153 κατοίκους.
Πληθυσμός
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Χαριτάκη.
Κοινοτάρχες Αρδάκτου
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Αρδάκτου
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Αγίου Βασιλείου
Το Χαμόγελο της Τζοκόντας
Το Χαμόγελο της Τζοκόντας είναι ένας από τους πιο γνωστούς δίσκους του Μάνου Χατζιδάκι. Θεωρείται ένας από τους κλασικούς δίσκους της μουσικής του 20ού αιώνα στην Ελλάδα.
Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1965, με παραγωγό τον Κουίνσι Τζόουνς. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις ΗΠΑ το 1965 με δώδεκα ορχηστρικά τραγούδια και την ίδια χρονιά στην Ελλάδα, αλλά δεν συμπεριλήφθηκαν τα "The Athletes" και "The Soldier".
Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε το 2004, στο πλαίσιο της σειράς EMI Classics.
Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε με διάφορες διασκευές. Εκτός από την πρώτη έκδοση, η οποία κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ, όλα τα εξώφυλλα είχαν τη Μόνα Λίζα. Το εξώφυλλο (εμπνευσμένο και εκτελεσμένο από τη Μαριάννα Ξενάκη) και, κυρίως, ο τίτλος του άλμπουμ εξηγούνται από τον Μάνο Χατζιδάκι στο εισαγωγικό σημείωμα που έγραψε για το άλμπουμ.
Κατάλογος κομματιών
Όλα τα κομμάτια είναι γραμμένα από τον Μάνο Χατζιδάκι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ Κατηγορία:Μάνος Χατζιδάκις
Love Is an Open Door
To "Love Is an Open Door" είναι ένα τραγούδι της Κρίστεν Άντερσον-Λόπεζ και του Ρόμπερτ Λόπεζ, το οποίο συμπεριλήφθηκε στο soundtrack της 53η ταινίας των Walt Disney Animation Studios, Frozen του 2013. Το τραγούδι ερμηνεύθηκε αρχικά από την Κρίστεν Μπελ και τον Σαντίνο Φοντάνα. Πρόκειται για ένα αισθηματικό τραγούδι, όπου εμφανίζεται στην ταινία να το τραγουδά η πριγκίπισσα Anna και ο πρίγκιπας Hans, κατά τη διάρκεια της στέψης της Elsa.
Το τραγούδι ηχογραφήθηκε και από τη Ντέμι Λοβάτο, αλλά ποτέ δεν κυκλοφόρησε αυτή η εκδοχή. Οι δημιουργοί του κομματιού, εμπνεύστηκαν από το The Karate Kid (1984) και ήθελαν να αποτυπώσουν το «τέλειο πρώτο ραντεβού». Το κομμάτι, όπως και η ταινία, μεταφράστηκε και τραγουδήθηκε από πολλές γλώσσες, οι οποίες κάποιες εξ αυτών, γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, για παράδειγμα η ιαπωνική εκτέλεση Tobira Akete, έφτασε, το 2014, στο νούμερο 36 των Ιαπωνικών Hot 100, ενώ η νοτιοκορεατική έφτασε στο νούμερο 2 των Gaon International Chart.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 2013
Μπιλ Γουάιμαν
Ο Μπιλ Γουάιμαν Bill Wyman είναι Άγγλος μουσικός, περισσότερο γνωστός ως ο μπασίστας των Ρόλινγκ Στόουνς από το 1962 μέχρι την αποχώρηση του το 1993.
Η Βάπτιση του Κωνσταντίνου
Περιγραφή
Έπειτα από το τέλος του διδασκάλου του το 1520, ο Πέννι εργάστηκε μαζί με άλλα μέλη του εγαστηρίου του Ραφαήλ για να ολοκληρώσει τη διακόσμηση με νωπογραφίες των αιθουσών που τώρα είναι γνωστές ως Αίθουσες του Ραφαήλ (Stanze de Raffaello), στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού. Το έργο βρίσκεται στην Αίθουσα του Κωνσταντίνου (Sala di Constantino). Παριστά τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Α΄ τον Μεγάλο να γονατίζει για να λάβει τον αγιασμό από τον πάπα Σίλβεστρο Α΄ στο βαπτιστήριο του Αγ. Ιωάννη του Λατερανού. Ο ζωγράφος απέδωσε τον Σίλβεστρο Α΄ με τα χαρακτηριστικά του πάπα Κλήμη Ζ΄, ο οποίος είχε αναθέσει την ολοκλήρωση των νωπογραφιών, έπειτα από τη διακοπή των εργασιών κατά την αρχιερατεία του πάπα Αδριανού ΣΤ΄ (1522-23).
Μπιλ Γουάιμαν
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη των Rolling Stones Κατηγορία:Μπασίστες Κατηγορία:Άγγλοι μουσικοί
Η Βάπτιση του Κωνσταντίνου
Περιγραφή
Η τεχνοτροπία είναι της ύστερης Αναγέννησης: αν και προσπαθεί να ελέγξει την ηρεμία, που χαρακτηρίζει την Ακμή της Αναγέννησης, η σκηνή του πλήθους καταδεικνύει την τάση του Μανιερισμού προς την περιπλοκότητα και την αταξία.
Πηγές
Κατηγορία:Πίνακες 16ου αιώνα Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Ραφαήλ
Το Όραμα του Σταυρού
Το Όραμα του Σταυρού είναι μία νωπογραφία, που έγινε από το 1520 έως το 1524 από τους βοηθούς του Ιταλού αναγεννησιακού καλλιτέχνη Ραφαήλ. Μετά το τέλος του δασκάλου τους το 1520, οι Τζιανφραντσέσκο Πέννι, Τζούλιο Ρομάνο και Ραφαελίνο ντελ Κόλλε, μαθητές του εργαστηρίου του Ραφαήλ, συνέχισαν για να ολοκληρώσουν τη διακόσμηση με τοιχογραφίες των δωματίων, που τώρα είναι γνωστά ως Αίθουσες του Ραφαήλ, στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού. Η ανάθεση είχε γίνει από τον πάπα Λέοντα Ι΄ των Μεδίκων.
Το Όραμα του Σταυρού βρίσκεται στην Αίθουσα του Κωνσταντίνου ("Sala di Constantino"). Στη νωπογραφία, ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Α΄ ο Μέγας εμφανίζεται λίγο πριν από τη Μάχη της Μιλβίας Γέφυρας, που έγινε στις 28 Οκτωβρίου 312. Σύμφωνα με την παράδοση, ένας σταυρός εμφανίστηκε στον Κωνσταντίνο Α΄ στον ουρανό. Μετά από αυτό, όπως φαίνεται στην τοιχογραφία και σύμφωνα με το έργο Βίος του Κωνσταντίνου του Ευσεβείου Καισαρείας, ο Αυτοκράτορας υιοθέτησε το σύνθημα Εν τούτω νίκα (Με αυτό, νίκησε), μία ρήση που έχει αποδοθεί στα Λατινικά ως In hoc signo vinces.
Αυτός ο Μανιεριστικός πίνακας εμφανίζει ένα συγκεχυμένο πλήθος σε μάχη και είναι ένα σύμφυρμα από εικόνες που περιλαμβάνουν έναν δράκο, έναν νάνο, δύο πάπες και διάφορα σύμβολα. Οι αναλογίες μεταξύ των στρατιωτών φαίνονται μπερδεμένες, με κάποιους να επισκιάζονται από πιο μακρινές φιγούρες. δεξιά|μικρογραφία|294x294εσ| Το Όραμα του Σταυρού (λεπτομέρεια) με την Πυραμίδα του Ρωμύλου και το [[Καστέλ Σαντ'Άντζελο|Μαυσωλείο του Αδριανού στο βάθος.]]
Πηγές
Κατηγορία:Πίνακες 16ου αιώνα Κατηγορία:Ραφαήλ
Siemens EuroSprinter
Η οικογένεια ηλεκτρικών μηχανών EuroSprinter είναι ένα αρθρωτό πρότυπο μηχανών έλξης για την ευρωπαϊκή αγορά που κατασκευάστηκε από τη Siemens Mobility και είναι οι ταχύτερες μηχανές έλξης στον κόσμο. Η ονομασία του μοντέλου είναι ES 64, με ES για το EuroSprinter, ενώ ο αριθμός 64 που δείχνει την ισχύ των 6.400 kW σε τάξη πορείας.
Πρόσθετες πληροφορίες δίνονται στο όνομα σχετικά με τη χρήση ( U ως καθολικό, P ως πρωτότυπο και F ως φορτηγό) και για τον αριθμό των υποστηριζόμενων συστημάτων ηλεκτρικής ενέργειας (π.χ. 2 ως δύο τύποι, 4 καθώς και τα τέσσερα συστήματα που χρησιμοποιούνται συνήθως στην Ευρώπη).
Ανάπτυξη
αριστερά|μικρογραφία| Μηχανή της σειράς 127 στο Ingolstadt Το πρώτο πρωτότυπο ES 64 P κατασκευάστηκε το 1992, καθώς η Deutsche Bahn AG αναμενόταν να εκδώσει μια μεγάλη σειρά αυτοκινηταμαξών ως αντικατάσταση της γηρασμένης Einheits-Elektrolokomotiven. Η εξωτερική όψη ήταν παρόμοια με την προηγούμενη διπλής τάσης Ισπανική σειρά 252 της RENFE, κατασκευής Siemens-Krauss-Maffei, που παραδόθηκε το 1991, η οποία με τη σειρά της χρησιμοποίησε τεχνολογία τριφασικής ασύγχρονης κίνησης που εισήχθη με τη σειρά 120 της DB Το πρωτότυπο χρησιμοποιήθηκε για εκτεταμένες δοκιμές σε ορισμένες χώρες της Ευρώπης (Νορβηγία, Ισπανία, Πορτογαλία, Γερμανία). Στο πρωτότυπο δόθηκε το όνομα αναφοράς DB Class 127. Είναι ακόμη σε υπηρεσία με τη Dispolok, μια υπηρεσία που παλαιότερα ανήκε στη Siemens για ενοικίαση μηχανών.
ES 64 F
αριστερά|μικρογραφία| Σειρά 152 DB AG Η ES 64 F είναι μια σειρά με ισχύ 8,600 ίππων (6,400 περίπου κιλοβάτ) και τελική ταχύτητα 140 χιλιομέτρων την ώρα. Αν και είναι εξοπλισμένη για επιβατικές αμαξοστοιχίες, χρησιμοποιείται αποκλειστικά για εμπορευματικά τρένα. Εισήχθη στην Deutsche Bahn AG ως Σειρά 152 το 1996 και σήμερα λειτουργεί από την DB Schenker Rail. Ο κύριος ρόλος του είναι να αντικαταστήσει τις παλαιότερες μηχανές σειράς 150 και 151 σε βαρέα φορτηγά τρένα. Η αρχική γερμανική παραγγελία των 195 μονάδων μειώθηκε σε 170, καθώς η ÖBB αρνήθηκε να τις πιστοποιήσει για χρήση στην Αυστρία. Αντ 'αυτού, η DB AG άλλαξε τις υπόλοιπες 25 ατμομηχανές σε Siemens μοντέλο ES 64 U2 οι οποίες ανατέθηκαν ως Class 182.
Με τη σειρά 152 η DB AG εγκατέλειψε τη διάταξη των αξόνων CoCo των σειρών 150 και 151. Με τον νέο ψηφιακά ελεγχόμενο αντιολισθητικό έλεγχο, η ελκυστική προσπάθεια πρέπει να επιτευχθεί πιο αξιόπιστα: ωστόσο, ορισμένοι οδηγοί κινητήρων υποστηρίζουν ότι το φθινόπωρο, λόγω μεγαλύτερης ισχύος και ελαφρύτερου βάρους, ειδικά με ολισθηρές τροχιές, τα βαριά τρένα είναι δύσκολο να επιταχυνθούν. δεξιά|μικρογραφία| Σειρά 189 DB AG Η ES 64 F4 είναι μια ηλεκτρική μηχανή έλξης με την ίδια ισχύ με την ES 64 F, που λειτούργησε αποκλειστικά στη Γερμανία ως Σειρά 189. Είναι επίσης εξοπλισμένη για εξυπηρέτηση επιβατών, αλλά σπάνια χρησιμοποιείται σε αυτόν τον ρόλο. Η ES 64 F4 είναι εξοπλισμένη και για τα τέσσερα ηλεκτρικά συστήματα που χρησιμοποιούνται συνήθως στην Ευρώπη ( 15 και 25 kV AC, 1,5 και 3 kV DC ). Επειδή ο περιορισμένος χώρος αναστέλλει την εγκατάσταση όλων των συστημάτων ασφαλείας, η Σειρά 189 είναι εξοπλισμένη με διάφορα πακέτα που παρέχουν μερική ευρωπαϊκή κάλυψη, π.χ. Γερμανία και Ελβετία. Το σύστημα πέδησης περιλαμβάνει ένα σύστημα ανάκτησης ηλεκτρικής ενέργειας.
Εκτός από την υπηρεσία με την Deutsche Bahn AG ως Σειρά 189, χρησιμοποιείται επίσης από την SBB ως Σειρά RE 474. Ορισμένες μονάδες είναι διαθέσιμες προς ενοικίαση από την Dispolok.
ES 64 U
αριστερά|μικρογραφία| DB AG Κατηγορία 182 Με βάση την ιδέα του Eurosprinter, η ES 64 U αναπτύχθηκε ως μια ηλεκτράμαξα γενικής χρήσης με τελική ταχύτητα 230 χιλιόμετρα την ώρα. Η σειρά ES 64 U μπορεί να λειτουργήσει μόνο με τροφοδοσία 15 kV 16,7 Hz AC. Είναι σε λειτουργία στην Αυστρία με ÖBB ως σειρά 1016. Η ÖBB εκχώρησε το προστατευμένο όνομα Taurus (Ταύρος) στη σειρά 1016 (και αργότερα στις κλάσεις 1116 και 1216). έκτοτε όλες οι σειρές ES 64 U + είναι ευρέως γνωστές ως «Taurus».
Και τα τέσσερα ευρωπαϊκά ηλεκτρικά συστήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από την ES 64 U4. Τα ηλεκτρικά εξαρτήματά της είναι ως επί το πλείστον πανομοιότυπα με εκείνα την ES 64 F4. Οι σειρές τεσσάρων συστημάτων (με δυνατότητα 1500 V απενεργοποιημένη στο λογισμικό) χρησιμοποιούνται επί του παρόντος στην Αυστρία από την BBB και την ιδιωτική εταιρεία Rail Traction Service ως Σειρά 1216, στη Σλοβενία από τη Slovenske železnice (SŽ) ως Σειρά 541 και στην Πολωνία από την PKP Intercity (PKP IC) ως Σειρά EU44 "Husarz". Στην Ιταλία, η RFI της αποδίδει την ταξινόμηση E 190. Οι μηχανές έχουν γίνει αξιοσημείωτες για τον ήχο τους, που λέγεται ότι μοιάζει με σαξόφωνο άλτο, που παράγεται όταν ένα τρένο κινείται. Ο ήχος προέρχεται από τους μετατροπείς πρόσφυσης (Γερμανικά: Stromrichter ).
Μια έκδοση της ES 64 U4 παραδόθηκε στο Vogtlandbahn της Γερμανίας με την ονομασία Σειρά 183. Αν και το αμάξωμα είναι το ίδιο με οποιαδήποτε άλλη σειρά ES 64 U4, είναι διπλής τροφοδοσίας και μπορεί να λειτουργήσει μόνο στα γερμανικά 15 kV 16.7 Hz AC και Τσέχικα 25 kV 50 Συστήματα Hz AC. Παρόλο που αυτές οι μηχανές είναι εξοπλισμένες για να λειτουργούν μόνο με τροφοδοτικά εναλλασσόμενου ρεύματος, όπως η DB Class 182, έλαβαν μια νέα ονομασία κλάσης επειδή πληρούν τα αναθεωρημένα πρότυπα προστασίας της ΕΕ που απαιτούσαν σημαντικές διαρθρωτικές αλλαγές: αυτές περιλαμβάνουν τις πόρτες εισόδου, από μία σε καθεμία πλευρά πλησιέστερα στο μέσο της ατμομηχανής σε δύο σε κάθε πλευρά απευθείας στην καμπίνα ατμομηχανής.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2006, η μονάδα 1216 025-5 (πριν από την παράδοση στην ÖBB) δημιούργησε ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ για τις συμβατικές ηλεκτρικές μηχανές, όταν, κατά τη διάρκεια των δοκιμών κοντά στη Νυρεμβέργη, έφτασε στην τελική ταχύτητα των 357 χιλιομέτρων την ώρα. Η μηχανή δεν τροποποιήθηκε για το ρεκόρ. Από τότε, αυτός ο τύπος έχει γίνει η ταχύτερη μηχανή στον κόσμο.
Πορτογαλική σειρά 4700 CP
Ονομάζεται επίσης EuroSprinter ES46B1 με ισχύ 4700kW (6,300 ίπποι); Αυτοί οι 25 κινητήρες χρησιμοποιούν τη νέα καμπίνα ασφαλείας της Siemens (αργότερα χρησιμοποιείται στο Vectron ) Χρησιμοποιούνται κυρίως σε εμπορευματικά τρένα.
Δανική σειρά EG
δεξιά|μικρογραφία| Σειρά EG στο προηγούμενο χρωματισμό DSB Για το νεόκτιστο πέρασμα των στενών της Δανίας ( Great Belt Fixed Link ), η Danske Statsbaner παραγγέλνει 13 μονάδες της σειράς EG οι οποίες παραδόθηκαν από το 1999 έως το 2000. Με βάση την ιδέα της Eurosprinter, η διάταξη των τροχών τροποποιήθηκε σε Co'Co 'προκειμένου να εξασφαλιστεί η μέγιστη ελκτική δύναμη. Η ελκτική δύναμη με αυτήν την κατηγορία είναι 400 κιλονιούτον αντί για το συνηθισμένο 300, με συνολικό μήκος 20,95 μέτρα. Αυτός ο τύπος είναι πιο κοντά στο σχεδιασμό με μια δεύτερη γενιά ES 64 F2, ικανή να λειτουργεί κάτω από 15 kV και 25 kV AC.
Ελληνική σειρά 120
δεξιά|μικρογραφία| Hellas Sprinter Η σειρά 120 του ΟΣΕ είναι η πρώτη ηλεκτρική μηχανή που λειτουργεί στην Ελλάδα. Από το 1997 έως το 2005 παραδόθηκαν συνολικά 30 μονάδες 120. Η ιδέα είναι κυρίως πανομοιότυπη με το πρωτότυπο ES 64 P, με αλλαγές στην ισχύ ( 5000kW/6700hp ) και το ηλεκτρικό σύστημα (25 kV AC).
Κινέζικη DJ1
δεξιά|μικρογραφία| DJ1-0003 στο Datong – Qinhuangdao_railway Το κινεζικό Υπουργείο Σιδηροδρόμων αγόρασε 20 μονάδες φορτηγών μηχανών τύπου DJ1, στις οποίες ο σχεδιασμός βασίζεται στη δεύτερη γενιά της πλατφόρμας EuroSprinter, από μια κοινοπραξία που ιδρύθηκε από τη Siemens και την Zhuzhou Electric Locomotive Works το 1997.
Κινέζικη HXD1
δεξιά|μικρογραφία| HXD10151 στον σιδηρόδρομο Datong – Qinhuangdao Αρχικά ονομάστηκε DJ4, διάδοχος της DJ1, με ισχυρότερους κινητήρες έλξης, μεγαλύτερη ελκτική δύναμη και μετατροπείς πρόσφυσης IGBT. Αυτές οι μηχανές χρησιμοποιήθηκαν κυρίως για την εκτέλεση δρομολογίων φορτίου του σιδηροδρόμου Daqin.
Κινέζικη HXD1B
Στις 18 Αυγούστου 2007, η Siemens και η Zhuzhou κέρδισαν συμβόλαιο από το Υπουργείο Σιδηροδρόμων για την κατασκευή 500 μηχανών τύπου EuroSprinter, τη στιγμή της παραγωγής. Οι μηχανές είναι από τις πιο ισχυρές στον κόσμο στην εμπορική παραγωγή με δύναμη από 9.6 MW.
Korail 8100, 8200
δεξιά|μικρογραφία| Μηχανή Korail 8100 δεξιά|μικρογραφία| Μηχανή Korail 8200 Από το 2000, η Korea Railroad Corporation ( Korail ) κατασκευάζει συνεχώς ES64Fs για να αντικαταστήσει τις παλαιότερες 8000 EL. Οι ηλεκτρικές μηχανές κατηγορίας Korail 8000 είναι ισχυρές αλλά πολύ αργές ( 85 χλμ/ω ) για λειτουργία σε γενική επιβατική λειτουργία. Επί του παρόντος, έχουν κατασκευαστεί 85 εκδόσεις ES64F (2 της κλάσης 8100 και 83 της κλάσης 8200).
Οι νέες 8100 και 8200 λειτουργούν σε μεγάλες γραμμές της Korail, συμπεριλαμβανομένων των γραμμών Gyeongbu, Honam και Jungang.
Amtrak Cities Sprinter (ACS-64)
δεξιά|μικρογραφία| Amtrak ACS-64 Ο σχεδιασμός ACS-64 (Cities Sprinter) βασίζεται στο EuroSprinter, αλλά με ουσιαστικές τροποποιήσεις που πληρούν τα πρότυπα ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών, συμπεριλαμβανομένου ενός βελτιωμένου κλωβού ασφαλείας για τον οδηγό. Υποστηρίζει και τις τρεις τάσεις που χρησιμοποιούνται στις βορειοανατολικές ΗΠΑ, η οποία είναι η μόνη περιοχή με σημαντικό εξηλεκτρισμό σε υπεραστικές γραμμές.
Εξελίξεις
Το 2010 η Siemens ανακοίνωσε ένα διάδοχο σχέδιο, το οποίο ονομάστηκε «Vectron», ενσωματώνοντας χαρακτηριστικά σχεδιασμού τόσο της Eurosprinter όσο και των μηχανών Eurorunner, αρχικά διαθέσιμα μόνο σε ηλεκτρική έκδοση. Ο σχεδιασμός Eurosprinter θα συνεχίσει να προσφέρεται και από τη Siemens βραχυπρόθεσμα.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανές έλξης Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αγορά του Τογιόσου
Η Αγορά του Τογιόσου (豊洲市場, Toyosu Shijō, Toyosu Market) είναι αγορά χονδρικής πώλησης στο Τόκιο, που βρίσκεται στην περιοχή Τογιόσου της περιοχής Κότο. Υπάρχουν δύο αγορές για θαλασσινά, μία για γενική χονδρική και μία για πλειοδοσίες, και μία αγορά για φρούτα και λαχανικά, με την καθεμιά στο δικό της κτήριο. Οι τουρίστες μπορούν να παρακολουθήσουν την αγορά δημοπρασιών από μία εξέδρα παρατήρησης στον δεύτερο όροφο. Υπάρχουν εστιατόρια με φρέσκα θαλασσινά και προϊόντα από την αγορά και καταστήματα (Uogashi Yokocho). Η αγορά είναι χτισμένη σε αποστραγγισμένη περιοχή στον κόλπο του Τόκιο και αντικαθιστά την ιστορική ψαραγορά του Τσουκίτζι. Οι περιηγήσεις στις δημοπρασίες, οι εκδηλώσεις, οι πωλήσεις εμπορευμάτων και τα εστιατόρια είναι προσβάσιμα στους απλούς καταναλωτές και τουρίστες. Όταν άνοιξε στις 11 Οκτωβρίου 2018, έγινε η μεγαλύτερη ψαραγορά χονδρικής στον κόσμο. Είναι επίσης μια από τις μεγαλύτερες χονδρικές αγορές τροφίμων κάθε είδους.
Ιστορία
Η παλιά ψαραγορά Τσουκίτζι κατείχε πολύτιμα κτήρια κοντά στο κέντρο της πόλης. Ο πρώην κυβερνήτης του Τόκιο Σιντάρο Ισιχάρα ζήτησε επανειλημμένα να μεταφερθεί η αγορά στο Τογιόσου, στο Κότο. Η κατασκευή της νέας Αγοράς του Τογιόσου κόστισε 5 δισεκατομμύρια δολάρια. Η πολυαναμενόμενη μετακόμιση στη νέα αγορά είχε προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί τον Νοέμβριο του 2016, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, αλλά στις 31 Αυγούστου 2016, η μετεγκατάσταση αναβλήθηκε. Υπήρχαν ανησυχίες ότι η νέα τοποθεσία ήταν πολύ μολυσμένη και έπρεπε να καθαριστεί, και ανακαλύφθηκαν τοξικές ουσίες στο έδαφος και στα υπόγεια ύδατα στο Τογιόσου, λόγω του εργοστασίου φυσικού αερίου, που βρισκόταν προηγουμένως στην περιοχή. Η Μητροπολιτική Κυβέρνηση του Τόκιο δαπάνησε επιπλέον 3,8 δισεκατομμύρια γιεν (33,5 εκατομμύρια δολάρια) για την άντληση των υπόγειων υδάτων σκάβοντας εκατοντάδες πηγάδια. Τον Ιούνιο του 2017, τα σχέδια για τη μεταστέγαση της ψαραγοράς ξεκίνησαν ξανά, αλλά καθυστέρησαν τον Ιούλιο έως το φθινόπωρο του 2018. Αφού η νέα τοποθεσία θεωρήθηκε ασφαλής μετά από μια επιχείρηση καθαρισμού, η ημερομηνία έναρξης της νέας αγοράς ορίστηκε για τις 11 Οκτωβρίου 2018. Τα εγκαίνια έγιναν στις 11 Οκτωβρίου 2018. Άνοιξε για το ευρύ κοινό στις 13 Οκτωβρίου 2018.
Στο Τσουκίτζι υπάρχουν σχέδια για τη διατήρηση μιας λιανικής αγοράς, περίπου στο ένα τέταρτο της παρούσας έκτασης, και η υπόλοιπη περιοχή της αγοράς θα αναπτυχθεί εκ νέου.
Κατά τη διάρκεια της πρώτης δημοπρασίας της Αγοράς Τογιόσου στις 5 Ιανουαρίου 2019, ο επιχειρηματίας Κιγιόσι Κιμούρα, πρόεδρος της Kiyomura Corp, που διαχειρίζεται την αλυσίδα Sushi-Zanmai, πλήρωσε την υψηλότερη προσφορά ρεκόρ 333,6 εκατομμυρίων γιεν (3,08 εκατομμύρια δολάρια) για έναν Ερυθρό τόνο του Ειρηνικού (Pacific bluefin tuna) 278 κιλών. Τον επόμενο χρόνο, πάλι στις 5 Ιανουαρίου, ο Κιμούρα πλήρωσε 193,2 εκατομμύρια γιεν (1,79 εκατομμύρια δολάρια) για έναν τόνο 276 κιλών. Αυτός ο τόνος αλιεύτηκε κοντά στην Όμα, στην επαρχία Αομόρι.
Εγκαταστάσεις
Υπάρχουν 3 αγορές: μια αγορά χονδρικής για τους καταναλωτές, μια αγορά δημοπρασιών και μια αγορά φρούτων και λαχανικών. Υπάρχουν περίπου 40 πάγκοι τροφίμων στα κτήρια χονδρικής πώλησης ψαριών, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται πάνω από την αγορά και είναι προσβάσιμα στους επισκέπτες. Το νέο συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης μια μεγάλη βεράντα στον τελευταίο όροφο με γκαζόν. Ο Νίκεν Σεκέι σχεδίασε το κτήριο της ψαραγοράς χονδρικής Νάκα, το κτήριο της ψαραγοράς χονδρικής και το κτήριο της αγοράς φρούτων και λαχανικών. Στα 408.000 τ.μ., η αγορά Τογιόσου είναι σχεδόν διπλάσια από την παλιά ψαραγορά Τσουκίτζι.
Σε αντίθεση με την προηγούμενη ψαραγορά του Τσουκίτζι, το κοινό δεν μπορεί να παρακολουθήσει τη δημοπρασία στο επίπεδο ορόφου μεταξύ των αγοραστών. Αντίθετα, οι επισκέπτες μπορούν να παρακολουθήσουν την αγορά από μία εξέδρα παρατήρησης του δεύτερου ορόφου ή, μετά από κράτηση, από ένα δωμάτιο στο ίδιο επίπεδο, που χωρίζεται από τη δημοπρασία με ένα παράθυρο. Υπάρχει ένα ιερό, που ονομάζεται Uogashi Suijinja (ιερό για μια ψαραγορά στην ακτή) στη γωνία των κτηρίων Τογιόσου κοντά στην προκυμαία. Η ταράτσα, που είναι προσβάσιμη με ανελκυστήρα, περιλαμβάνει βεράντα με πανοραμική θέα σε κάποιες περιοχές του Τόκιο. Δεν επιτρέπεται το φαγητό ή το ποτό στην ταράτσα.
Πρόσβαση
Η αγορά του Τογιόσου βρίσκεται στη διεύθυνση 6 Chome-3 Τογιόσου, Δημοτικό διαμέρισμα Κότο, Τόκιο 135-0061, Ιαπωνία. Είναι ανοιχτή στο κοινό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Τόκιο
Η Μάχη της Μιλβίας Γέφυρας
Περιγραφή
Η τοιχογραφία (fresco) βρίσκεται στην Αίθουσα του Κωνσταντίνου (Sala di Constantino) και εκτελέστηκε από τον Τζούλιο Ρομάνο και άλλους βοηθούς τού Ιταλού ζωγράφου της Αναγέννησης Ραφαήλ, ο οποίος απεβίωσε το 1520. Πιθανότατα ζωγραφίστηκε - σε σχέδια του Ραφαήλ - κατά το χρονικό διάστημα 1520-1524.
Έπειτα από το τέλος του Διδασκάλου, ο Τζούλιο Ρομάνο εργάστηκε μαζί με άλλα μέλη του εργαστηρίου του Ραφαήλ για να τελειώσουν τη διακόσμηση με νωπογραφίες των αιθουσών, που τώρα είναι γνωστές ως Stanze di Raffaello, στο Αποστολικό Παλάτι του Βατικανού. Η Μάχη της Μιλβίας Γέφυρας δείχνει τη μάχη που έγινε στις 28 Οκτωβρίου 312 μεταξύ του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α΄ του Μεγάλου και του Μαξεντίου. Η παράδοση αναφέρει πως ο Κωνσταντίνος Α΄ είδε ένα όραμα, όπου ο Σταυρός εμφανίστηκε στον ουρανό και μία φωνή του είπε: Εν τούτω νίκα, δηλ. χρησιμοποίησε τον Σταυρό ως έμβλημα και με αυτό νίκησε. Αφού έκανε αυτό, νίκησε στη μάχη και απέδωσε τη νίκη του στον Χριστό.
Η Μιλβία γέφυρα (ponte Milvio) υπάρχει ακόμη στα βόρεια της Ρώμης στην αρχαία της κατάσταση, και ως πριν λίγα χρόνια τα αυτοκίνητα επιτρεπόταν να τη διασχίζουν για να περάσουν τον Τίβερη. Τώρα μπορεί μόνο να τη δουν οι πεζοί.
Κατηγορία:Πίνακες 16ου αιώνα Κατηγορία:Ζωγραφική στην Ιταλία Κατηγορία:Αναγεννησιακή ζωγραφική Κατηγορία:Ραφαήλ
Αρουντάτι Ρόι
Η Σουζάννα Αρουντάτι Ρόι (γενν. 24 Νοεμβρίου 1961) είναι Ινδή συγγραφέας, γνωστή κυρίως για το μυθιστόρημά της Ο θεός των μικρών πραγμάτων (1997), το οποίο γνώρισε παγκόσμια επιτυχία και της απέφερε το Βραβείο Μπούκερ του 1997. Είναι, επίσης, πολιτική ακτιβίστρια και δραστηριοποιείται σε θέματα γύρω από τα ανθρώπινα δικαιώματα και την προστασία του περιβάλλοντος.
Νεανική ηλικία
Η Αρουντάτι Ρόι γεννήθηκε στη Σιλόνγκ, πρωτεύουσα της πολιτείας Μεγκαλάγια, στην ανατολική Ινδία, κοντά στα σύνορα με το Μπαγκλαντές. Γονείς της ήταν η Μέρι Ρόι, Μαλαγιάλι Χριστιανή και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών, από την Κεράλα, και ο Ρατζίμπ Ρόι, Μπενγκάλι διευθυντής φυτείας τσαγιού από την Καλκούτα. Όταν η Ρόι ήταν δύο ετών, οι γονείς της χώρισαν, και επέστρεψε στην Κεράλα μαζί με τη μητέρα και τον αδελφό της. Για ένα διάστημα, έζησαν στο σπίτι του παππού της, στην πολιτεία Ταμίλ Ναντού της νότιας Ινδίας. Τρία χρόνια αργότερα, επέστρεψαν στην Κεράλα, όπου η μητέρα της άνοιξε ένα σχολείο.