cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σέιμους
Πρώτα χρόνια
Ο Φαρέλι γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Κάμπρα του Δουβλίνου ως υποστηρικτής της ομάδας Celtic στην Σκωτία. Ο πατέρας του, Μαρκ, ήταν ερασιτέχνης μποντι-μπίλντερ. Ο Φαρέλι μιλάει άπταιστα ιρλανδικά, καθώς φοίτησε σε ιρλανδικό σχολείο και ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και το ράγκμπι. Επαγγελματικά ασχολήθηκε με την Τεχνολογία πληροφοριών και επικοινωνίας. Επίσης εργάστηκε ως σωματοφύλακας σε κέντρο διασκέδασης και διάφορων καλλιτεχνών.
Ντεμπούτο και πρώτοι αγώνες (2009)
thumb|left|170px|Ο Σέιμους ως Πρωταθλητής WWE το 2010 Στις 30 Ιουνίου 2009, ο Σέιμους έκανε το ντεμπούτο του ως "κακός" και νίκησε έναν τοπικό παλαιστή σε επεισόδιο του ECW. Σύντομα ο Σέιμους άρχισε μια κόντρα με τον βετεράνο Γκόλνταστ και τον νίκησε στις 29 Ιουλίου. Οι δύο τους πάλεψαν αρκετές φορές και στο τελευταίο αγώνα τους, ο Σέιμους πήρε τη νίκη. Μετά, άρχισε μια κόντρα με τον Σέλτον Μπέντζαμιν και τον νίκησε στις 27 Οκτωβρίου.
Πρωτάθλημα WWE και διάφορες κόντρες (2009-2010)
Την επόμενη μέρα στο Raw, νίκησε έναν αγώνα οκτώ παλαιστών, για να γίνει ο πρώτος διεκδικητής του Πρωταθλήματος WWE. Στην υπογραφή των συμβολαίων του αγώνα, ο Σέιμους πέρασε μέσα από ένα τραπέζι τον πρωταθλητή Τζον Σίνα.
Στις 13 Δεκεμβρίου στο TLC, ο Σέιμους άφησε έκπληκτους τους θεατές του WWE, όταν κέρδισε τον Τζον Σίνα και κατέκτησε το Πρωτάθλημα WWE σε έναν αγώνα με τραπέζια. Στο Royal Rumble του 2010, υπερασπίστηκε το τίτλο του ενάντια στον Ράντυ Όρτον, χάρη σε παρέμβαση των Κόντι Ρόουντς και Τεντ Ντιμπιάσι.
Τον Φεβρουάριο στο Elimination Chamber, στον αγώνα του Θαλάμου Εξόντωσης, ο Σέιμους αποκλείστηκε από τον Τριπλ Έιτς και έχασε το Πρωτάθλημα WWE. Ο Σέιμους έπαθε διάσειση, κατά τη διάρκεια του αγώνα και απουσίασε από το Raw. Όταν επέστρεψε επιτέθηκε στον Τριπλ Έιτς και ορίστηκε αγώνας μεταξύ τους στη WrestleMania 26. Εκεί ο Τριπλ Έιτς επικράτησε. Στο Extreme Rules, ο Σέιμους νίκησε τον Τριπλ Έιτς, διαλύοντας τον με διάφορες κλωτσιές στο πρόσωπο και τραυματίζοντας τον σοβαρά (στο σενάριο).
thumb|170px|right|Ο Σέιμους με τον Ράντυ Όρτον
Στις 20 Ιουνίου στο Fatal 4-Way, ο Σέιμους αντιμετώπισε τους Ράντυ Όρτον, Ετζ και τον Πρωταθλητή WWE, Τζον Σίνα. Λόγω της παρέμβασης των Νέξους, ο Σέιμους νίκησε τον Σίνα και πήρε για δεύτερη φορά τον τίτλο. Στο Money in the Bank, ο Σέιμους νίκησε τον Σίνα σε έναν αγώνα με κλουβί, λόγω άλλης μια παρέμβασης των Νέξους. Επόμενος διεκδικητής ήταν ο Ράντυ Όρτον. Στον αγώνας τους στο SummerSlam, ο Σέιμους χτύπησε τον Όρτον με μια μεταλλική καρέκλα, με αποτέλεσμα ο αγώνας να λήξει πρόωρα και να διατηρήσει το πρωτάθλημα ο Σέιμους. Στο Night of Champions, έχασε το τίτλο σε ένα αγώνα έξι ατόμων. Έπειτα, ο Σέιμους άρχισε κόντρα με τον πρωταθλητή Ράντυ Όρτον, με έπαθλο το πρωτάθλημα. Τελικά αυτός που τα κατάφερε ήταν ο Ράντυ Όρτον, ο οποίος νίκησε τον Σέιμους σε έναν αγώνα με κλουβί στο Hell in a Cell.
King of the Ring και Πρωτάθλημα ΗΠΑ (2010-2011)
Στις 29 Νοεμβρίου, ο Σέιμους νίκησε τους Κόφι Κίνγκστον και Τζον Μόρισον σε τουρνουά, για να γίνει ο King of the Ring (Βασιλιάς του ρινγκ). Στο TLC, o Σέιμους έχασε από τον Μόρισον σε ένα αγώνα με σκάλες, όπου ο νικητής θα έπαιρνε αγώνα τίτλου. Με την είσοδο του 2011, ο Σέιμους συνέχισε να χάνει σε αγώνες κόντρα στον Μόρισον. Στις 28 Φεβρουαρίου, ο Τριπλ Έιτς επέστρεψε και πήρε εκδίκηση από τον Σέιμους, ρίχνοντας τον με δύναμη πάνω στο τραπέζι των σχολιαστών, το οποίο και έσπασε. Στις 7 Μαρτίου, έχασε από τον Πρωταθλητή Ηνωμένων Πολιτειών, Ντάνιελ Μπράιαν. Την επόμενη εβδομάδα, προκάλεσε τον Μπράιαν σε έναν αγώνα, όπου αν έχανε θα έφευγε από το WWE. Εκεί ο Σέιμους νίκησε και κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο Σέιμους μετακινήθηκε στο δεύτερο τηλεοπτικό σόου της εταιρείας, το SmackDown. Στο Extreme Rules, έχασε το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών από τον Κόφι Κίνγκστον. Στις 3 Ιουνίου στο SmackDown, ο Σέιμους αντιμετώπισε τον Ράντυ Όρτον σε έναν αγώνα για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών, αλλά έχασε χάρη στη μεροληπτική διαιτησία του Κρίστιαν. Έπειτα, ο σεναριακός του χαρακτήρας άρχισε να αλλάζει και σύντομα ο Σέιμους έγινε ένας από τους αγαπημένους παλαιστές του κοινού. Στο SummerSlam, έχασε από τον ογκώδη Μαρκ Χένρι, επειδή έμεινε εκτός του ρινγκ για δέκα μετρήματα του διαιτητή. Μετά από αυτό η καριέρα του ανέκαμψε, αφού πήρε πολλές νίκες και το φθινόπωρο άρχισε μια κόντρα με τον θρασύδειλο Κρίστιαν, νικώντας τον αρκετές φορές.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών και κόντρες (2012-2013)
thumb|left|Ο Σέιμους ως Παγκόσμιος Πρωταθλητής Βαρέων Βαρών
Ο Σέιμους νίκησε σε άλλους δώδεκα αγώνες και αγωνίστηκε στο Royal Rumble του 2012. Εκεί ήταν ο 22ος παλαιστής που συμμετείχε και απέκλεισε τον τελευταίο παλαιστή, Κρις Τζέρικο, για να νικήσει τον αγώνα. Αυτή η σημαντική διάκριση του έδωσε την ευκαιρία να διεκδικήσει έναν από τους δύο παγκόσμιους τίτλους στη WrestleMania 28. Στο Elimination Chamber, ο Σέιμους επιτέθηκε στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή Βαρέων Βαρών, Ντάνιελ Μπράιαν, γνωστοποιώντας την απόφαση του.
Επόμενος διεκδικητής του τίτλου ορίστηκε ο μεγαλόσωμος Μπιγκ Σόου, ο οποίος άρχισε κόντρα με τον Σέιμους. Στο Hell in a Cell, ο Μπιγκ Σόου εξουδετέρωσε τον Σέιμους και κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ένα μήνα μετά στο Survivor Series, ο Σέιμους πάλεψε με τον Μπιγκ Σόου, όμως ο τελευταίος διατήρησε το τίτλο του με ανέντιμο τρόπο. Στο TLC ο Σέιμους δεν κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη φορά το Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών κόντρα στον Μπιγκ Σόου, σε έναν αγώνα με καρέκλες. Με την είσοδο του 2013, ο Σέιμους συμμετείχε στο Royal Rumble χωρίς επιτυχία. Έπειτα, η ομάδα Σιλντ τον έβαλε στο στόχαστρο της και ο Σέιμους για να τους αντιμετωπίσει, συμμάχησε με τον Τζον Σίνα και τον Ράιμπακ. Στο Elimination Chamber ο Σέιμους και οι σύμμαχοι του έχασαν απο την τριμελή ομάδα. Στο επόμενο Raw, ο Σέιμους συμμάχησε με τους Ράιμπακ και Κρις Τζέρικο, όμως έχασαν απο την Σιλντ. Στη WrestleMania 29, ο Σέιμους συμμάχησε με τον Ράντυ Όρτον και τον Μπιγκ Σόου κόντρα στη Σιλντ, με την τελευταία να επικρατεί πάλι. Μετά τον αγώνα, οι Σέιμους και Όρτον βγήκαν νοκ άουτ απο τον Μπιγκ Σόου. Έπειτα, οι δύο πρώτοι άρχισαν κόντρα με τον Μπιγκ Σόου και τον νίκησαν σε δυο περιπτώσεις.
Money In The Bank και Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WWE (2015-)
Τον Μάιο του 2015 ο Σέιμους συμμετείχε σε αγώνα για το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα στο Elimination Chamber, όμως δεν κατάφερε να νικήσει. Τον επόμενο μήνα, ο Σέιμους κέρδισε το Money in The Bank και απέκτησε μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες το δικαίωμα να διεκδικήσει όποια στιγμή θέλει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WWE.
Τον Νοέμβριο στο Survivor Series, o Σέιμους "εξαργύρωσε" την ευκαιρία του και νίκησε τον Ρόμαν Ρέινς, κατακτώντας το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WWE. Σύντομα ανακοίνωσε την ένταξη του στην ομάδα "League of Nations", μαζί με τους Αλμπέρτο Ντελ Ρίο, Γουέιντ Μπάρετ και Ρούσεβ. Τον Δεκέμβριο στο TLC, διατήρησε τον τίτλο του απέναντι στον Ρέινς λόγω παρέμβασης των συμμάχων του. Σε ένα επεισόδιο του Raw, ο Σέιμους ηττήθηκε απο τον Ρέινς, χάνοντας έτσι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WWE. Έπειτα, η καριέρα του Σέιμους πήρε καθοδική πορεία. Τον Ιανουάριο του 2016, συμμετείχε ανεπιτυχώς στον αγώνα Royal Rumble. Η ομάδα League of Nations συνέχισε να υπάρχει μέχρι τον Απρίλιο, ενώ τον Μάιο προσπάθησε να γίνει ο διεκδικητής του Πρωταθλήματος Ηνωμένων Πολιτειών, χωρίς επιτυχία.
Τελειωτικές Κινήσεις
thumb|200px|right|Ο Σέιμους εκτελεί τα forearm clubs
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές του WWE Κατηγορία:Ιρλανδοί
Σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες (2022)
μικρογραφία|Οι ηγέτες των κρατών που είναι ενταγμένα στο ΝΑΤΟ πριν από τις συζητήσεις τον Μάρτιο του 2022 Η σύνοδος κορυφής στις Βρυξέλλες ήταν μια συνάντηση των αρχηγών κρατών του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες την 24η Μαρτίου του 2022. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στον απόηχο της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία το 2022.
Την ημέρα αυτή, το ΝΑΤΟ φιλοξένησε συναντήσεις των ηγετών της G7. Ο πρόεδρος της Ουκρανίας Ζελένσκι παρευρέθηκε μέσω τηλεδιάσκεψης και μίλησε στη σύνοδο κορυφής. Ο Ζελένσκι ζήτησε από τα κράτη του ΝΑΤΟ να παράσχουν στην Ουκρανία στρατιωτικό εξοπλισμό, όπως αεροσκάφη, τανκς και τεθωρακισμένα οχήματα. Κάλεσε επίσης το ΝΑΤΟ να δημιουργήσει μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων για να αποτρέψει αεροπορικές και πυραυλικές επιθέσεις στην Ουκρανία. Στη σύνοδο κορυφής, ορισμένα κράτη του ΝΑΤΟ δεσμεύτηκαν να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες.
Στη σύνοδο κορυφής, οι ηγέτες συμφώνησαν επίσης να παρατείνουν τη θητεία του Γενικού Γραμματέα, Γενς Στόλτενμπεργκ, για έναν ακόμη χρόνο έως τον Σεπτέμβριο του 2023
Μετά τη σύνοδο κορυφής, οι ηγέτες εξέδωσαν κοινή δήλωση καταδικάζοντας τις ρωσικές επιθέσεις σε αμάχους και καλώντας τη Ρωσία να διακόψει τη στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία και να εναρμονιστεί με την απόφαση του Διεθνούς Δικαστήριου, που είχε δημοσιοποιηθεί μία εβδομάδα νωρίτερα.
Παρόντες ηγέτες των κρατών μελών και άλλοι αξιωματούχοι
• 🇧🇪 Belgium – Αλεξάντερ Ντε Κρο
• 🇧🇬 Bulgaria – Ρούμεν Ράντεφ
• 🇨🇦 Canada – Τζάστιν Τρυντώ
• 🇭🇷 Croatia – Ζόραν Μιλάνοβιτς
• 🇨🇿 Czech Republic – Πετρ Φιάλα
• 🇩🇰 Denmark – Μέττε Φρεντέρικσεν
• 🇪🇪 Estonia – Κάγια Κάλας
• 🇫🇷 France – Εμανουέλ Μακρόν
• 🇩🇪 Germany – Όλαφ Σολτς
• 🇬🇷 Greece – Κυριάκος Μητσοτάκης
• 🇭🇺 Hungary – Βίκτορ Όρμπαν
• 🇮🇸 Iceland – Κατρίν Γιακομπσντότιρ
• 🇮🇹 Italy – Μάριο Ντράγκι
• 🇯🇵 Japan – Φουμίο Κισίντα
• 🇱🇻 Latvia – Έγκιλς Λέβιτς
• 🇱🇹 Lithuania – Γκιτάνας Ναουσέντα
• 🇱🇺 Luxembourg – Ξαβιέ Μπέτελ
• 🇲🇪 Montenegro – Μίλο Τζουκάνοβιτς
• North Macedonia – Ντίμιταρ Κοβατσέφσκι
• 🇳🇴 Norway – Γιόχαν Στορ
• 🇵🇹 Portugal – Αντόνιο Κόστα
• 🇷🇴 Romania – Κλάους Γιοχάνις
• 🇸🇮 Slovenia – Γιάνεζ Γιάνσα
• 🇪🇸 Spain – Πέδρο Σάντσεθ
• 🇹🇷 Turkey – Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν
Ιμπραήμ Τζάαμπερ
Ο Ιμπραήμ Τζάαμπερ (Ibrahim Jaaber, γεν. Ελίζαμπεθ (Elizabeth), Νιου Τζέρσεϊ, στις 3 Φεβρουαρίου του 1984, ύψος 1,88 μ.) είναι Αμερικανός, εν ενεργεία διεθνής επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην περιφέρεια, σαν σούτινγκ γκαρντ, με ιδιαίτερη έφεση στο σκοράρισμα. Έχει αποκτήσει και τη βουλγαρική εθνικότητα και αγωνίζεται στην Εθνική Ομάδα της χώρας αυτής. Η κολλεγιακή του καριέρα διάρκεσε από το 2003 έως το 2007. Τον ίδιο χρόνο επιλέχθηκε για τα "ντραφτ" του NBA. Εν συνεχεία, έπαιξε στο Αιγάλεω (2007-2008) όπου εντυπωσίασε, στη Ρόμα (2008-2010), στην Ολίμπια Μιλάνο (2010-2011), στη Ζάλγκιρις Κάουνας (2012-2013) και στην Petrochimi Bandar Imam BC (2013-παρόν). Είναι μουσουλμάνος στο θρήσκευμα.
Σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες (2022)
Παρόντες ηγέτες των κρατών μελών και άλλοι αξιωματούχοι
• 🇺🇦 Ukraine – Βολοντίμιρ Ζελένσκι (μέσω τηλεδιάσκεψης)
Ιμπραήμ Τζάαμπερ
Παραπομπή
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Βούλγαροι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αιγάλεω
Σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες (2022)
Παρόντες ηγέτες των κρατών μελών και άλλοι αξιωματούχοι
• 🇬🇧 United Kingdom – Μπόρις Τζόνσον
• 🇺🇸 United States – Τζο Μπάιντεν
•  NATO – Γενς Στόλτενμπεργκ
• 🇪🇺 European Union - Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν
Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας
Η Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας είναι μία από τις έξι εκλογικές περιφέρειες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Περιλαμβάνει τους δήμους και τις κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας. Είναι η μικρότερη Εκλογική Περιφέρεια της Κύπρου. Από την Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας εκλέγονται για την ελληνοκυπριακή κοινότητα 3 βουλευτές στη Βουλή των Αντιπροσώπων.
Σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες (2022)
Παραπομπές
Κατηγορία:ΝΑΤΟ Κατηγορία:Σύνοδοι κορυφής Κατηγορία:Βρυξέλλες Κατηγορία:2022 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας
Έδρες ανά βουλευτικές εκλογές
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο έγιναν το 1960. Ήταν οι μόνες βουλευτικές εκλογές στις οποίες διεξήχθησαν εκλογές και για πλήρωση των εδρών της τουρκοκυπριακής κοινότητας. Στην εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας αντιστοιχούσαν 2 από τις 35 έδρες της ελληνοκυπριακής κοινότητας και 1 από τις 15 έδρες της τουρκοκυπριακές κοινότητας. Μετά τις δικοινοτικές διαταραχές του 1963, οι Τουρκοκύπριοι αποχώρησαν από τα δημόσια αξιώματα και εκ τούτου οι έδρες της τουρκοκυπριακής κοινότητας σε όλες τις Εκλογικές Περιφέρειες της Κύπρου παραμένουν κενές.
Μέχρι και τις εκλογές του 1981 οι έδρες της ελληνοκυπριακής κοινότητας ήταν 35 και στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας αντιστοιχούσαν 2. Στην Δ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος αποφασίστηκε η αύξηση των εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων από 35 σε 80 (56 για την ελληνοκυπριακή κοινότητα και 24 για την τουρκοκυπριακή κοινότητα). Οι έδρες που αντιστοιχούσαν πλέον στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας για την ελληνοκυπριακή κοινότητα ήταν 5. Από τότε, οι έδρες που αντιστοιχούν στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου για την ελληνοκυπριακή κοινότητα είναι 3.
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις έδρες της Εκλογικής Περιφέρειας Κερύνειας για την ελληνοκυπριακή κοινότητα ανά εκλογική αναμέτρηση.
Αποτελέσματα εκλογών
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών ανά κόμμα στην Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας. Σε παρένθεση αναγράφεται ο αριθμός των εδρών κάθε κόμματος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογική Περιφέρεια Κερύνειας
Λεόντιος Μαχαιράς
Ο Λεόντιος Μαχαιράς (γαλλικά: Léonce Machéras) ήταν Έλληνας Κύπριος χρονικογράφος, που έζησε το 15ο αιώνα.
Βίος
Ο Λεόντιος Μαχαιράς ήταν προύχοντας, γιος αυλικών και ακολούθησε τον Ιανό Λουζινιάν στην εκστρατεία εναντίον των Αιγυπτίων, οι οποίοι είχαν επιτεθεί στην Κύπρο.
Συγγραφικό έργο
Διατήρησε στενή σχέση με το φραγκικό βασίλειο της Κύπρου, ίσως λόγω της γνώσης της γαλλικής γλώσσας. Κατόρθωσε μέσω της σχέσης του αυτής να έχει πρόσβαση στα αρχεία του βασιλείου. Γνωστό του έργο είναι η Εξήγησις της γλυκείας χώρας Κύπρου, η ποία λέγεται Κρόνηκα τουτέστιν Χρονικόν, γνωστότερη με τον τίτλο Κρόνηκα. Πρόκειται για ένα χρονικό, το οποίο ξεκινάει από την περίοδο της βασιλείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου έως και το θάνατο του βασιλιά της Κύπρου, Ιωάννη Β' το 1458. Γράφει σε γλώσσα απλή ενώ συχνά χρησιμοποιεί λογιοτατισμούς.
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα του Βασιλείου της Κύπρου Κατηγορία:Κύπριοι χρονογράφοι
Περικτιόνη
Η Περικτιόνη (5ος αιώνας π.Χ.) ήταν η μητέρα του μεγάλου φιλοσόφου Πλάτωνος και πιθανώς συγγραφέας και η ίδια. Σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο, η Περικτιόνη ήταν απόγονος του Σόλωνος, του Αθηναίου νομοθέτη και σοφού. Ο πατέρας της ονομαζόταν Γλαύκων, ενώ θείος της ήταν ο Κριτίας. Η Περικτιόνη παντρεύτηκε τον Αρίστωνα και απέκτησαν μαζί μία θυγατέρα, την Πωτώνη, και τρεις γιους: τον Γλαύκωνα, τον Αδείμαντο και τον Πλάτωνα. Μετά τον θάνατο του Αρίστωνος, η Περικτιόνη παντρεύτηκε τον Πυριλάμπη, Αθηναίο πολιτικό και θείο της. Μαζί του απέκτησε ένα ακόμα τέκνο, τον Αντιφώντα, ο οποίος αναφέρεται στον πλατωνικό διάλογο Παρμενίδης.
Το Περί της γυναικών αρμονίας ασχολείται με τα καθήκοντα μιας γυναίκας προς τον σύζυγό της, προς τον γάμο της και προς τους γονείς της. Είναι γραμμένο στην ιωνική διάλεκτο και πιθανώς γράφτηκε κατά τον ύστερο 4ο ή τον 3ο αιώνα π.Χ. . Το Περί σοφίας προσφέρει ένα φιλοσοφικό ορισμό της σοφίας. Είναι γραμμένο στη δωρική διάλεκτο και πιθανώς γράφτηκε κατά τον 3ο ή τον 2ο αιώνα π.Χ. .
Ευρυτίωνας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Ευρυτίωνας (Ευρυτίων) αναφέρονται τα ακόλουθα 4 πρόσωπα:
Πηγές
Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Κένταυροι Κατηγορία:Αργοναύτες Κατηγορία:Παιδιά του Άρη Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Τζέφρι Ράιτ
Ο Τζέφρι Ράιτ (Jeffrey Wright, 7 Δεκεμβρίου 1965) είναι Αμερικανός ηθοποιός του κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Είναι ευρύτερα γνωστός για τους ρόλους του ως Belize στη μίνι σειρά του HBO, Angels in America, Jean-Michel Basquiat στο Basquiat, Felix Leiter στις ταινίες James Bond Casino Royale και Quantum of Solace, Valentin Narcisse στη σειρά του HBO, Boardwalk Empire, και ως Beetee στις τρεις από τις τέσσερις ταινίες The Hunger Games. Αυτή τη στιγμή, εμφανίζεται στην τηλεόραση στο ρόλο του Bernard Lowe, στη σειρά του HBO, Westworld.
Πρώιμα χρόνια
μικρογραφία|250x250εσ|Ο Ράιτ με τη σύζυγό του, Κάρμεν Ετζόγκο, το 2002 Γεννήθηκε στην Ουάσινγκτον και σπούδασε Πολιτική επιστήμη στο Κολλέγιο Άμερστ. Στη συνέχεια, εισήχθη για να σπουδάσει υποκριτική στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και σταμάτησε δύο μήνες αργότερα για να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός.
Καριέρα
To 1994 κέρδισε το βραβείο Τόνυ για την ερμηνεία του στη θεατρική παράσταση Angels in America. Επίσης, βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα και με βραβείο Έμμυ για την ερμηνεία στου στη σειρά Ο Θεός ξέχασε τον Παράδεισο, που αποτελεί την τηλεοπτική εκδοχή του Angels in America.
Προσωπική ζωή
Ο Ράιτ νυμφεύθηκε την ηθοποιό Κάρμεν Ετζόγκο τον Αύγουστο του 2000. Μαζί απέκτησαν ένα γιο και μία κόρη, τον Ελάιζα και τη Τζούνο, και κατοικούσαν στο Μπρούκλιν της Νέα Υόρκη. Έκτοτε έχουν χωρίσει.
Ο Ράιτ είναι χρόνια ακτιβιστής. Το 2011, ίδρυσε την Taia Lion Resources, μία εταιρεία έρευνας ορυκτών, εστιασμένη στην εξόρυξη στη Σιέρα Λεόνε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Δραματικές ταινίες) Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Κυστικέρκωση
Η Κυστικέρκωση είναι μια μόλυνση των ιστών που προκαλείται από μια προνύμφη (κυστίκερκος) του πλατυέλμινθα σκώληκα ταινία των χοίρων (Taenia solium). Οι άνθρωποι εμφανίζουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα για χρόνια, αναπτύσσουν ανώδυνα συμπαγή εξογκώματα ενός ή δύο εκατοστών περίπου στο δέρμα και στους μύες, ή παρουσιάζουν νευρολογικά συμπτώματα, εάν επηρεαστεί ο εγκέφαλος. Μετά από μήνες ή χρόνια, τα εξογκώματα αυτά γίνονται επώδυνα, πρήζονται και έπειτα ανοίγουν. Στις αναπτυσσόμενες χώρες αυτήν είναι η πιο συνηθισμένη αιτία επιληψίας.
Αιτία και Διάγνωση
Συνήθως προκαλείται με την κατανάλωση τροφίμων ή ποτών μολυσμένων από αυγά σκώληκα. Τα ωμά λαχανικά αποτελούν την σημαντικότερη πηγή. Τα αυγά σκώληκα προέρχονται από κόπρανα ενός ατόμου που έχει μολυνθεί από ενήλικες σκώληκες, πάθηση γνωστή και ως ταινίαση (taeniasis). Η ταινίαση είναι διαφορετική ασθένεια και οφείλεται στην κατανάλωση κύστεων σε ανεπαρκώς μαγειρεμένο χοιρινό. Οι άνθρωποι που ζουν με κάποιον που φέρει σκώληκες έχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν κυστικέρκωση. Η διάγνωση μπορεί να γίνει από αναρρόφηση μιας κύστης. Η λήψη εικόνων του εγκεφάλου με αξονική τομογραφία (CT) ή μαγνητική τομογραφία (MRI) είναι η πιο χρήσιμη διάγνωση για την πάθηση του εγκεφάλου. Ένας αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων, που λέγονται ηωσινόφιλα, στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και αίμα χρησιμοποιούνται επίσης ως δείκτες.
2041 Λανσελότος
Ο Λανσελότος (Lancelot) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,303. Ανακαλύφθηκε το 1960 από τον Ολλανδοαμερικανό αστρονόμο Τομ Γκέρελς, που παρατηρούσε από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, καθώς και από το ζεύγος Ολλανδών αστρονόμων Κορνέλις Γιοχάνες βαν Χούτεν και Ίνγκριντ βαν Χούτεν-Γκρένεβελντ, και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο ιππότη της Στρογγυλής Τράπεζας.
Κυστικέρκωση
Επιδημιολογία
Η ταινία είναι ιδιαίτερα γνωστός στην Ασία, την Υποσαχάρια Αφρική και την Λατινική Αμερική. Σε ορισμένες περιοχές, εκτιμάται ότι έχει μολυνθεί ποσοστό μέχρι και 25%. Στον αναπτυγμένο κόσμο είναι εντελώς άγνωστο. Από το 2010, παγκοσμίως, έχει επιφέρει περίπου 1.200 θανάτους, από 700 το 1990. Η κυστικέρκωση επηρεάζει επίσης τα γουρούνια και τις αγελάδες, αλλά σπάνια προκαλεί συμπτώματα, καθώς τα περισσότερα δεν ζουν αρκετά. Η ασθένεια έχει πλήξει τους ανθρώπους μέσα στην πορεία της ιστορίας. Είναι μία από τις παραμελημένες τροπικές ασθένειες.
2041 Λανσελότος
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Λανσελότου εκτιμάται σε 13,37 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,130 ± 0,026.
Κυστικέρκωση
Παραπομπές
Κατηγορία:Παρασιτικές ασθένειες Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες Κατηγορία:Σπάνιες μολυσματικές ασθένειες
2041 Λανσελότος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λανσελοτος
Ρότζερ Άλλεν Λαπόρτ
Ο Ρότζερ Άλλεν Λαπόρτ (Roger Allen LaPorte, Geneva, Νέα Υόρκη, 16 Ιουλίου 1943 – 10 Νοεμβρίου 1965) ήταν Αμερικανός ακτιβιστής. Μέλος της Κίνησης Καθολικών Εργατών και μόλις στα 22 του χρόνια, ο Λαπόρτ αυτοπυρπολήθηκε μπροστά στο κτίριο των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη στις 9 Νοεμβρίου του 1965, αντιδρώντας στην πολεμική εμπλοκή των ΗΠΑ στο Βιετνάμ. Μεταφέρθηκε με βαριά εγκαύματα σε νοσοκομείο της πόλης, όπου απεβίωσε την επόμενη ημέρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυτόχειρες Λαπορτ Αλλεν Ροτζερ
Δειναρικές Άλπεις
Οι Δειναρικές Άλπεις είναι οροσειρά της νότιας Ευρώπης που εκτείνεται από την Ιταλία στα βορειοδυτικά στη Σλοβενία, την Κροατία, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, τη Σερβία, το Μαυροβούνιο και την Αλβανία στα νοτιοανατολικά. Εκτείνονται επί 645 χιλιόμετρα κατά μήκος των ακτών της Αδριατικής Θάλασσας (βορειοδυτικά-νοτιοανατολικά), από τις Ιουλιανές Άλπεις στα βορειοδυτικά μέχρι τον ορεινό όγκο Σκάρδος-Kόραμπ, όπου η κατεύθυνση τους αλλάζει σε βορρά-νότο. Το ψηλότερο βουνό των Δειναρικών Άλπεων είναι το Προκλέτιγιε, ένα βουνό που εκτείνεται από την Αλβανία στο Κοσσυφοπέδιο και το ανατολικό Μαυροβούνιο. Η υψηλότερη κορυφή της, Μάγια Γέζερτσε, βρίσκεται στην Αλβανία, στα 2.694 μέτρα.
Οι Δειναρικές Άλπεις είναι μία από τις πιο απόκρημνες και εκτεταμένες ορεινές περιοχές της Ευρώπης, μαζί με τον Καύκασο, τις Άλπεις, τα Πυρηναία και τις Σκανδιναβικές Αλπεις. Αποτελούνται σε μεγάλο βαθμό από Μεσοζωϊκά και Καινοζωικά ιζηματογενή πετρώματα από δολομίτη, ασβεστόλιθο, άμμο και συσσωματώσεις που σχηματίστηκαν από θάλασσες και λίμνες που κάποτε κάλυπταν την περιοχή. Κατά τη διάρκεια των χερσαίων μετακινήσεων των Άλπεων, που εμφανίστηκαν πριν από 50-100 εκατομμύρια χρόνια, οι τεράστιες πλευρικές πιέσεις πτύχωσαν και δίπλωσαν τους βράχους σε ένα μεγάλο τόξο γύρω από τον παλιό άκαμπτο όγκο στα βορειοανατολικά. Οι Δειναρικές Άλπεις προέκυψαν ως λίγο ή πολύ παράλληλες σειρές, που απλώνονταν σαν κολιέ από τις Ιουλιανές Άλπεις μέχρι τη βόρεια Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο, όπου το ορεινό έδαφος εξομαλύνεται, αφήνοντας χώρο για τα νερά του ποταμού Ντριν και τις πεδιάδες του Κοσσυφοπεδίου.
Στην οροσειρά υπάρχουν πολλά απομεινάρια παλιών πολιτισμών. Οι Ρωμαίοι έκαναν τρεις αιώνες για να κατακτήσουν τους Ιλλυριούς, που κρύβονταν σε ρεματιές των Δειναρικών Άλπεων. Σε ειρηνικές περιόδους, ο τοπικός πληθυσμός συχνά μετακινούνταν λόγω των κακών συνθηκών διαβίωσης, η περιοχή εξακολουθεί και σήμερα να είναι αραιοκατοικημένη, με τη δασοκομία και την εξόρυξη να έχουν παραμείνει η κύρια βιομηχανία της περιοχής.
Ονομα
Οι Δειναρικές Άλπεις πήραν το όνομά τους από το Ορος Ντίναρα (1.913 μ.), μια πασίγνωστη κορυφή στο κέντρο της οροσειράς στα σύνορα Κροατίας και Βοσνίας. Η οροσειρά ονομάζεται Alpet Dinaride ή Alpet Dinarike στα Αλβανικά, Dinarsko gorje ή Dinaridi στα Βοσνιακά και στα Κροατικά, Dinarske planine ή Dinaриди στα Σερβικά, Dinarsko gorstvo στα Σλοβενικά και Alpi Dinariche στα Ιταλικά.
Ποτάμια στο Δειναρικό καρστ
Οι Δειναρικοί ποταμοί άνοιξαν πολλά φαράγγια χαρακτηριστικά των Δειναρικών Άλπεων και ιδιαίτερα του καρστ. Μεγαλύτεροι και γνωστότεροι είναι οι Νερέτβα, Ρακίτνιτσα, Πράτσα, Δρίνος, Σούτιεσκα, Βρμπας, Ούγκαρ, Πίβα, Τάρα, Κομάρνιτσα, Μοράτσα, Τσεμ/Τσίγεβνα, Λιμκαι Ντριν.
Μόνο κατά μήκος των φαραγγιών των Δειναρικών είναι δυνατή η επικοινωνία σε όλη την περιοχή του καρστ και οι δρόμοι και οι σιδηροδρομικές γραμμές περνούν μέσα από σήραγγες απόκρημνες βραχώδεις ακτές και διασχίζουν στενά περάσματα πάνω από θορυβώδεις χείμαρρους. Αρκετές πηγές και ποτάμια πηγάζουν στη Δειναρική οροσειρά, όπως η Πηγή Γιάντρο, γνωστή ως η πηγή νερού για το Παλάτι του Διοκλητιανού στο Σπλιτ. Ταυτόχρονα η καθαρότητα αυτών των πετρωμάτων είναι τέτοια που τα ποτάμια είναι καθαρά σαν κρύσταλλο και έχουν ελάχιστα εδαφικά υπολείμματα. Τα δείγματα της ποιότητας του νερού του Ποταμού Γιάντρο, για παράδειγμα, δείχνουν τα χαμηλά επίπεδα ρύπων που υπάρχουν. Τα βράχια είναι συνήθως άγονα, χωρίς βλάστηση και κατάλευκα, αλλά όποιο λίγο έδαφος υπάρχει μπορεί να συγκεντρώνεται στις κοιλότητες και να ευνοεί την πλούσια βλάστηση που αντέχει στην ασβέστη ή να δημιουργεί στενές λωρίδες για καλλιέργεια.
Ανθρώπινη δραστηριότητα
μικρογραφία|Χάρτης των Δειναρικών Αλπεων Ερείπια φρουρίων σημαδεύουν το ορεινό τοπίο, μαρτυρίες αιώνων πολέμων και του καταφύγιου που οι Δειναρικές Άλπεις είχαν παράσχει σε διάφορους στρατούς. Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο παρείχαν καταφύγιο στους Ιλλυριούς, που αντιστέκονταν στη Ρωμαϊκή κατάκτηση των Βαλκανίων, που άρχισε με την κατάκτηση των ανατολικών ακτών της Αδριατικής τον 3ο αιώνα π.Χ. Η Ρώμη κατέκτησε ολόκληρη την Ιλλυρία το 168 π.Χ., αλλά αυτά τα βουνά προστάτευαν τις δυνάμεις αντίστασης των Ιλλυριών για πολλά χρόνια μέχρι την πλήρη υποταγή της περιοχής το 14 μ.Χ. Πιο πρόσφατα η Οθωμανική Αυτοκρατορία απέτυχε να υποτάξει πλήρως τις ορεινές περιοχές του Μαυροβουνίου. Τον 20ο αιώνα, επίσης, τα βουνά παρείχαν ευνοϊκό έδαφος για νταρτοπόλεμο, με τους Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους να οργανώνουν ένα από τα πιο επιτυχημένα Συμμαχικά αντιστασιακά κινήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Η περιοχή παραμένει αραιοκατοικημένη και η δασοκομία και η εξόρυξη παραμένουν οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες στις Δειναρικές Άλπεις. Οι άνθρωποι των Δειναρικών Άλπεων έχουν καταγραφεί ως οι ψηλότεροι στον κόσμο, με μέσο ύψος 185,6 cm για τους άνδρες και 171,0 cm για τις γυναίκες. Οι άνθρωποι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης έχουν τον υψηλότερο μέσο όρο σε επίπεδο χώρας, με μέσο όρο 183,9 cm για τους άνδρες και 172,72 cm για τις γυναίκες.
Οι μεγαλύτερες σήραγγες που διασχίζουν τις Δειναρικές Άλπεις βρίσκονται στην Κροατία και είναι οι : Μάλα Καπέλα (5.821 μ.), η μεγαλύτερη της Κροατίας, Σβέτι Ροκ (5.679 μ.) και Τούχομπιτς (2.143 μ.).
Βουνά
Τα μεγαλύτερα βουνά, τμήμα των Δειναρικών Άλπεων είναι τα:
Αναφορές
Κατηγορία:Βουνά της Σερβίας Κατηγορία:Βουνά της Σλοβενίας Κατηγορία:Βουνά της Κροατίας Κατηγορία:Βουνά της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης Κατηγορία:Βουνά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Βουνά της Αλβανίας  Κατηγορία:Οροσειρές της Σερβίας
Εύρωπας
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Εύρωπας (Εύρωψ) αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα:
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Σικυώνας
Πάρμα
Η Πάρμα (ιτ.: Parma) είναι πόλη της Ιταλίας, πρωτεύουσα της επαρχίας Πάρμα, στην περιφέρεια της Εμίλια-Ρομάνια. Η πόλη είναι γνωστή για τα αρχιτεκτονικά της αξιοθέατα, αλλά και για το Πανεπιστήμιο της Πάρμας, ένα από τα αρχαιότερα στον κόσμο. Ο πληθυσμός της πόλης είναι περίπου 197.000 κάτοικοι (2022), από τους οποίους το 91% περίπου είναι Ιταλοί, ενώ οι υπόλοιποι προέρχονται κυρίως από Ευρωπαϊκές χώρες της ανατολικής Ευρώπης. Η πόλη χωρίζεται στα δύο από έναν μικρό ποταμό, που φέρει και αυτός το όνομα Πάρμα.
Αρχαιότητα
H Πάρμα κατοικήθηκε από την Εποχή του Χαλκού, στην πόλη αναδείχτηκε ο Πολιτισμός της Τεραμάρε. Το όνομα "Τεραμάρε" που μεταφράζεται ως "λασπώδης γης" πήρε το όνομα του από τους οικισμούς κοντά σε ποτάμια, οικοδομημένοι με πασσάλους σε ορθογώνια μορφή. Την περίοδο (1500 π.Χ.-800 π.Χ.) δημιουργήθηκε και η πρώτη Νεκρόπολη. Την Πάρμα ίδρυσαν οι Ετρούσκοι, το όνομα της βρίσκεται στις Ετρουσκικές επιγραφές και μεταφράζεται ως "κυκλική ασπίδα". Ο Διόδωρος Σικελιώτης αναφέρει ότι οι Ρωμαίοι αντικατέστησαν τις τετράγωνες ασπίδες με τις κυκλικές όπως οι Ετρούσκοι για να αμυνθούν απέναντι στους Γαλάτες, η πληροφορία δεν είναι επιβεβαιωμένη. Η Ρωμαική αποικία ιδρύθηκε με 2.000 οικογένειες μαζί με τα Μόντενα (183 π.Χ.), βρισκόταν πάνω στην Αιμιλία οδό και είχε ένα Φόρουμ το οποίο βρισκόταν στην σημερινή πλατεία Γαριβάλδι. Η Πάρμα καταστράφηκε (43 π.Χ.) αλλά κατόπιν την έκτισε ξανά ο Οκταβιανός Αύγουστος, στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κέρδισε για την πίστη της τον τίτλο της "Ιουλίας". Ο Αττίλας λεηλάτησε την πόλη (452) και ο Γερμανός βασιλιάς Οδόακρος την παρέδοσε στους οπαδούς του. Όταν ξέπασαν οι Γοτθικοί πόλεμοι ο Τωτίλας την κατέστρεψε, αργότερα εισήλθε στην Εξαρχία της Ραβέννας και στο Λομβαρδικό βασίλειο της Ιταλίας (569), η Πάρμα ονομαζόταν τότε "Χρυσόπολις". Το 774 έγινε πρωτεύουσα κράτους, κάτω από την κυριαρχία της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά διοικούταν από τον επίσκοπο της. Η Πάρμα συνήθως ήταν με το μέρος της Αυτοκρατορίας στις συγκρούσεις της με το Βατικανό. Έτσι δύο από τους επισκόπους της έγιναν αντίπαπες. Το 1140 έγινε σχεδόν αυτόνομη.
Νεότερα χρόνια
Κατά την περίοδο των Ναπολεόντειων πολέμων ανήκε διοικητικά στην περιοχή Taro Département, με το γαλλικό όνομα Parme. Στην περιοχή δημιουργήθηκε ένα δουκάτο για τον Σαρλ-Φρανσουά Λεμπρέν (Charles-François Lebrun), θησαυροφύλακα του Αυτοκράτορα, το 1808. Το 1847, μετά τον θάνατο της δούκισσας της Πάρμας Μαρίας Λουίζας, η πόλη περνά ξανά στα χέρια των Βουρβόνων.
Το 1859 η Πάρμα γίνεται τμήμα της επαρχίας Εμίλια. Το 1860 το πρώην δουκάτο γίνεται μέρος του Βασιλείου της Ιταλίας, και η πόλη αρχίζει να παρακμάζει οικονομικά. Μετά το 1859 ενώνεται με την Πιατσέντζα και το 1993 με τις Φόρνοβο και Σουζάρα, δημιουργώντας μία ένωση πόλεων που ανέπτυξε οικονομικά την περιοχή. Το 1908 μια μεγάλη γενική απεργία σημειώνεται στη πόλη, από την 1η Μαΐου έως τις 6 Ιουνίου. Το 1922 οι κάτοικοί της αντιστάθηκαν στον Ίταλο Μπάλμπο, ένα γεγονός που αναφέρεται ως η πρώτη μορφή αντίστασης ενάντια στον Φασισμό στην Ιταλία. Στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου είναι κέντρο παρτιζάνων αντιστασιακών, ενώ την άνοιξη του 1944 οι σιδηροδρομικές εγκαταστάσεις της πόλης γίνονται στόχος βομβαρδισμοί των Συμμάχων. Από αυτούς καταστρέφεται και μέρος του παλατιού Palazzo della Pilotta, που ήταν κοντά στον σταθμό, όπως και το θέατρο Teatro Farnese και μέρος της βιβλιοθήκης Biblioteca Palatina, αλλά υπήρχαν και διάφορες άλλες καταστροφές σε άλλα μνημεία όπως το Palazzo del Giardino, η εκκλησία Steccata,η εκκλησία San Giovanni, το Palazzo Ducale, το θέατρο Παγκανίνι και ένα μνημείο για τον Τζουζέπε Βέρντι. Τελικά απελευθερώθηκε από τη γερμανική κατοχή στις 26 Απριλίου 1945, από Ιταλούς παρτιζάνους και ένα στρατιωτικό σώμα από τη Βραζιλία.
Αξιοθέατα
Η πόλη έχει ένα μεγάλο πλήθος από εκκλησίες, με κύρια τον καθεδρικό ναό ρομανικής αρχιτεκτονικής του 12ου αιώνα, ενώ δίπλα του υπάρχει ένα βαπτιστήριο. Και τα δύο είναι έργα του Benedetto Antelami. Επίσης γνωστές είναι η εκκλησία του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστή, του 10ου αιώνα που ξανακτίσθηκε το 1498 και το 1510, με την μπαρόκ πρόσοψη, η Santa Maria della Steccata, η γοτθικού ρυθμού San Francesco del Prato, που από τους Ναπολεόντειους χρόνους μέχρι το 1990 λειτουργούσε ως η φυλακή της πόλης και άλλες.
Άλλα αξιοθέατα είναι το θέατρο Farnese, η Cittadella ένα παλιό φρούριο του 16ου αιώνα, η γέφυρα Pons Lapidis από την εποχή του Αυγούστου, ο βοτανικός κήπος Orto Botanico di Parma, το βασιλικό θέατρο (Teatro Regio), το μουσείο Τοσκανίνι, το θέατρο Niccolò Paganini και το μουσείο Lombardi.
Αθλητισμός
Η πόλη είναι έδρα της ιταλικής ομάδας ποδοσφαίρου Πάρμα. Αγωνίζεται στο Ιταλικό πρωτάθλημα και το γήπεδό της είναι το Ένιο Ταρντίνι. Έχει κατακτήσει μεταξύ άλλων ένα Κύπελλο Κυπελλούχων και δύο Κύπελλα UEFA.
Στην πόλη υπάρχουν δύο ομάδες ράγκμπι που αγωνίζονται στην πρώτη κατηγορία οι Overmach Rugby Parma και SKG Gran Rugby. Επίσης υπάρχουν ομάδες βόλεϊ, γυναικείου μπάσκετ και μπέιζμπολ.
Φαγητό
Η πόλη είναι γνωστή για το τυρί Παρμεζάνα (Parmigiano Reggiano, παράγεται επίσης στο Ρέτζο Εμίλια), και για το αλλαντικό προσούτο ντι Πάρμα. Στην πόλη υπάρχουν δύο πολυεθνικές εταιρείες που ασχολούνται με είδη διατροφής, οι Barilla και Parmalat, ενώ από το 2004 είναι έδρα της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια στη Διατροφή (European Food Safety Authority EFSA).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Πάρμας
1. ΦΚ Μαγδεβούργο
Η '''1. ΦΚ Μαγδεβούργο' (γερμανικά: 1. Fußball-Club Magdeburg'') είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος της Γερμανίας. Ήταν ο πρώτος σύλλογος της Ανατολικής Γερμανίας που κατέκτησε ευρωπαϊκό τίτλο, το Κύπελλο Κυπελλούχων του 1974. Σήμερα αγωνίζεται στο βόρειο όμιλο της τρίτης κατηγορίας του γερμανικού πρωταθλήματος, τη Regionalliga Nord (III).
Ο σύλλογος εδρεύει στην ομώνυμη πόλη της Σαξονίας και από το 2007 αγωνίζεται στο στάδιο Magdeburg, χωρητικότητας 27.250 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το μπλε και το άσπρο.
Ίδρυση
Ο σύλλογος Μαγδεβούργο ιδρύθηκε το 1965 έπειτα από ποικίλες συγχωνεύσεις που οι ρίζες τους φτάνουν στα 1945.
Το 1945 ποδοσφαιριστές από τους διαλυμένους συλλόγους Magdeburger SC Prussia 1899 και Cricket Viktoria Magdeburg δημιούργησαν την Sportsgroupe Sudenburg. Αργότερα η SG Sudenburg και η SG Lemsdorf συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν την BSG Eintracht Sudenburg. Το 1950 η ομάδα αυτή μετονομάστηκε σε SAG Krupp Grusson, το 1951 σε BSG Stahl Magdeburg και το 1952 σε Motor Mitte Magdeburg (ΜΜΜ).
Οι σύλλογοι αυτοί δεν ήταν αποκλειστικά ποδοσφαιρικά σωματεία αλλά είχαν διάφορα αθλητικά τμήματα. Το 1957 το ποδοσφαιρικό τμήμα αποσπάστηκε από την ΜΜΜ και εντάχθηκε στον Sportclub Aufbau Magdeburg, ο οποίος το 1965 μετονομάστηκε σε SC Magdeburg.
Τελικά στις 22 Δεκεμβρίου 1965 το ποδοσφαιρικό τμήμα ανεξαρτητοποιήθηκε και δημιουργήθηκε ο 1'''. FC Magdeburg''' ως αποκλειστικά ποδοσφαιρικός σύλλογος.
Περίοδος 1965-90
Στα τέλη της δεκαετίας του ’50 ο σύλλογος ανήλθε στην Ομπερλίγκα, την κορυφαία κατηγορία του ανατολικογερμανικού ποδοσφαίρου, στην οποία παρέμεινε για 35 περίπου χρόνια.
Τη δεκαετία του ’60 κατέκτησε τρία κύπελλα Ανατολικής Γερμανίας και το 1972 πήρε το πρώτο του πρωτάθλημα. Ακολούθησε ένα τέταρτο κύπελλο το 1973 και το 1974 ήρθε η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία του, όταν κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων νικώντας στον τελικό την ιταλική ΑΚ Μίλαν με 2-0. Παράλληλα κατέκτησε δύο ακόμα πρωταθλήματα το 1974 και το 1975.
Ακολούθησαν άλλα τρία κύπελλα (1978, 1979 και 1983). Είναι χαρακτηριστικό ότι κέρδισε 7 κύπελλα σε 7 εμφανίσεις σε τελικό!
Μετά το 1990
Η επανένωση των δύο γερμανικών κρατών το 1990 είχε σαν αποτέλεσμα ο σύλλογος να βρεθεί έξω από την Μπουντεσλίγκα. Τοποθετήθηκε στην Oberliga Nordost-Mitte/Regionalliga Nordost (III), τρίτη κατηγορία του πρωταθλήματος.
Η σημαντικότερη επιτυχία του τα χρόνια αυτά ήταν η πρόκρισή του μέχρι τα προημιτελικά του Κυπέλλου Γερμανίας το 2000, αποκλείοντας μεγάλες ομάδες, όπως: η Κολονία ΦΚ, η Μπάγερν Μονάχου και η Καρλσρούη, πριν αποκλειστεί από τη ΦΚ Σάλκε 04.
Το 2002 λόγω οικονομικών προβλημάτων υποβιβάστηκε στην τέταρτη κατηγορία, την Oberliga Nordost-Süd. Το 2006 ανέβηκε πάλι στην Regionalliga Nord, δηλαδή στην τρίτη κατηγορία. Επίσης, κατάφερε να κερδίσει το κύπελλο Σαξονίας το 2007 και να πρωταγωνιστήσει στο πρωτάθλημα χάνοντας την άνοδο για δύο βαθμούς.
Ευρωπαϊκή παρουσία
Το Μαγδεβούργο αγωνίστηκε 15 φορές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις συχνά με ιδιαίτερη επιτυχία. Από έξι φορές έλαβε μέρος στο Κύπελλο Κυπελλούχων και στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και τρεις στο Κύπελλο Πρωταθλητριών.
Κύπελλο Πρωταθλητριών
Στις τρεις συμμετοχές του στο Κύπελλο Πρωταθλητριών έφτασε δυο φορές στα προημιτελικά: το 1972-73 αποκλείστηκε από τη Γιουβέντους (0-1, 0-1) και το 1974-75 από την συμπατριώτισσα Μπάγερν Μονάχου (2-3, 1-2), έπειτα από δύο συναρπαστικούς αγώνες.
Κύπελλο Κυπελλούχων
Η σημαντικότερη επιτυχία του ήταν η κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1973-74. Απέκλεισε κατά σειρά την ολλανδική Μπρέντα (0-0, 2-0), την τσέχικη Μπάνικ Οστράβα (0-2, 3-0), τη βουλγαρική Μπερόε (2-0, 1-1), την πορτογαλική Σπόρτιγκ Λισσαβόνας (1-1, 2-1) και στον τελικό νίκησε τη Μίλαν με 2-0.
Από τις υπόλοιπες πέντε συμμετοχές του αξιοσημείωτες είναι οι δυο παρουσίες του στα ημιτελικά: το 1965-66, που αποκλείστηκε δύσκολα από τη Γουέστ Χαμ (0-1, 1-1), αφού προηγουμένως είχε πετύχει συντριπτική νίκη με 8-1 επί της ελβετικής Σιόν και το 1978-79, που αποκλείστηκε δύσκολα από την Μπάνικ Οστράβα (2-1, 2-4).
Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
Στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ το Μαγδεβούργο είχε την πρώτη του ευρωπαϊκή παρουσία το 1964-65. Αντιμετώπισε την τουρκική Γαλατασαράι και αποκλείστηκε έπειτα από κλήρωση, έπειτα από τρεις αγώνες ισόπαλους με 1-1.
Από τις έξι συμμετοχές του αξιοσημείωτες είναι οι δυο παρουσίες του στα προημιτελικά: το 1976-77, που αποκλείστηκε από τη Γιουβέντους (1-3, 0-1) και το 1977-78, που αποκλείστηκε από την ΠΣΦ Αϊντχόφεν (1-0, 2-4).
Στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ ήταν και η τελευταία ευρωπαϊκή παρουσία του Μαγδεβούργου, το 1990-91, πριν διολισθήσει στην αφάνεια των μικρών κατηγοριών. Πέρασε στο 2ο γύρο, πριν αποκλειστεί από τη γαλλική Ζιροντέν Μπορντό (0-1, 0-1).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1965
Γεώργιος Αβέρωφ (θωρακισμένο καταδρομικό)
Το θωρακισμένο καταδρομικό «Γεώργιος Αβέρωφ» (Θ/Κ «Γ. Αβέρωφ»), επίσης κοινώς γνωστό ως «Θωρηκτό Αβέρωφ», είναι ιστορικό πλοίο της νεότερης Ελλάδας. Παρά το γεγονός ότι αναφέρεται ως θωρηκτό, είναι θωρακισμένο καταδρομικό, κλάσης ΠΙΖΑ (ήταν ακριβές αντίγραφο του ιταλικού θωρακισμένου καταδρομικού «Pisa» που είχε ναυπηγηθεί το 1907 με βάση σχέδιο του ναυπηγού Ιωσήφ Ορλάντο), το οποίο ναυπηγήθηκε στα ναυπηγεία του Oρλάντο στο Λιβόρνο της Ιταλίας την περίοδο 1908 - 1911, και εντάχθηκε στο τότε Ελληνικό Βασιλικό Ναυτικό. Η τότε κυβέρνηση του Κυριακούλη Μαυρομιχάλη δαπάνησε 23.650.000 χρυσές δρχ. για την απόκτησή του. Τα 8.000.000 χρυσές δρχ. προέρχονταν από το 20% της συνολικής κληρονομιάς του Γεωργίου Αβέρωφ, που παραχώρησε με τη διαθήκη του στο Ταμείο Εθνικού Στόλου το 1899 (χρονολογία δημοσίευσης της διαθήκης), στην οποία όριζε ότι το ποσό  αυτό διατίθεται για την ναυπήγηση πολεμικού πλοίου που θα φέρει το όνομά του και θα χρησιμοποιείται ως Εκπαιδευτικό πλοίο και «Σχολή Ναυτικών Δοκίμων». Το υπόλοιπο ποσό (15.650.000 χρυσές δραχμές) καλύφθηκε από το Ταμείο Εθνικού Στόλου.
Πρόκειται για το μοναδικό δείγμα του τύπου (θωρακισμένο καταδρομικό) που διατηρείται στον κόσμο ως σήμερα.
Ιστορικό αγοράς
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η ελληνική κυβέρνηση του Γ. Θεοτόκη αποφάσισε να ενισχύσει ιδιαίτερα τον στόλο του (τότε) Βασιλικού Ναυτικού, καθώς τα υπάρχοντα πλοία είχαν καταστεί απαρχαιωμένα με την ραγδαία εξέλιξη της ναυτικής τεχνολογίας. Έγιναν αγορές αντιτορπιλικών και τορπιλοβόλων από το εξωτερικό, αλλά η πιο σημαντική κίνηση ήταν η παραγγελία και τελικά η αγορά του «Γ. ΑΒΕΡΩΦ». Η ιταλική κυβέρνηση είχε παραγγείλει το «Pisa» στα ναυπηγεία Ορλάντο, καθώς και ένα ακριβές αντίγραφό του, το «Β». Επίσης, ναυπήγησε το απολύτως όμοιο πλοίο «Αμάλφι» στο ναυπηγείο Odero, καθώς και τα πλοία «San Giorgio» και «San Marco» στα κρατικά ναυπηγεία του Καστελαμάρε (η διαφορά που είχαν τα «San Giorgio» και «San Marco» είναι ότι κινούνταν με ατμοστροβίλους). Έκρινε όμως ότι το «Β» δεν είναι αναγκαίο και αποφάσισε να το πουλήσει.
Καθέλκυση - Πρώτες αποστολές
thumb|right|250px|Το Παρεκκλήσιο του [[Θ/Κ Γ.Αβέρωφ αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο.]] Το πλοίο καθελκύστηκε στις 12 Μαρτίου 1910, και μετά από δοκιμές διάρκειας ενός έτους παραλήφθηκε στις 16 Μαΐου 1911 οπότε και απέπλευσε με κυβερνήτη τον πλοίαρχο Ι. Δαμιανό για την Αγγλία προκειμένου να λάβει μέρος στις εορτές στέψης του Βασιλιά Γεωργίου Ε' στο Spithead, αλλά και για να εφοδιασθεί με πυρομαχικά. Κατά την εκεί μεθόρμιση, στις 19 Ιουνίου προσάραξε σε ύφαλο και χρειάστηκε να δεξαμενιστεί. Τότε σημειώθηκαν κάποια επεισόδια απειθαρχίας, οπότε λίγες μέρες μετά, στις 8 Ιουλίου, ο κυβερνήτης αντικαταστάθηκε από τον Πλοίαρχο Παύλο Κουντουριώτη, που πέτυχε την αποκατάσταση της τάξης και τη μέγιστη απόδοση του πλοίου. Στις 20 Αυγούστου απέπλευσε από την Αγγλία και την 1η Σεπτεμβρίου 1911 κατέπλευσε στο Φάληρο μέσα σε μια φρενήρη υποδοχή που του επιφύλαξαν όλα τα πλωτά μέσα της περιοχής που ήταν κατάμεστα κόσμου.
Το «Αβέρωφ» ήταν εκείνη την εποχή το πιο σύγχρονο και ισχυρό πλοίο στην Aνατολική Μεσόγειο, και ιδιαίτερα στο Αιγαίο.
Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
thumb|250px|Το Αβέρωφ στον [[Βόσπορος|Βόσπορο εν μέσω υποδοχής, 1919.]] Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι υπηρεσίες του ήταν ελάχιστες καθώς ο Τουρκικός Στόλος παρέμεινε κλεισμένος στα Δαρδανέλλια λόγω της ναυτικής υπεροχής των Συμμάχων. Με το τέλος του πολέμου εισέπλευσε στην Κωνσταντινούπολη, όπου αποθεώθηκε από τον ελληνικό πληθυσμό της περιοχής.
Μικρασιατική εκστρατεία
Κατά τις επιχειρήσεις στη Μικρά Ασία, η κύρια προσφορά του ήταν η μεταφορά στρατιωτών και η κάλυψη των αποβατικών επιχειρήσεων στην Ανατολική Θράκη.
Το 1925 το θωρηκτό αναβαθμίστηκε στα ναυπηγεία Foregs et Chantiers, στην Τουλόν της Γαλλίας, για να ανταποκρίνεται στις καινούργιες απαιτήσεις. Έγινε αλλαγή λεβήτων και προβολέων, γενική επισκευή του σκάφους και των μηχανών με την οποία ανέκτησε την αρχική μέγιστη ταχύτητά του, αντικαταστάθηκε η ηλεκτρική εγκατάσταση, τοποθετήθηκαν αντιαεροπορικά πυροβόλα, εγκαταστάθηκε κατευθυντήρας διεύθυνσης βολής, αντικαταστάθηκε ο πρωραίος πολεμικός ιστός με άλλο ψηλότερο που έφερε εξαιρετική θωράκιση διεύθυνσης βολής κ.λπ. Το 1928 όλες οι εργασίες είχαν αποπερατωθεί και το πλοίο ήταν και πάλι επιχειρησιακά έτοιμο.
Όπως και το 1911, έτσι και το 1937 ο «Αβέρωφ» βρέθηκε πάλι στη Βρετανία, αυτή τη φορά για τις τελετές της στέψης του βασιλιά Γεωργίου ΣΤ΄.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
μικρογραφία|Το Γεώργιος Αβέρωφ το έτος 1942. Μετά την εισβολή και ραγδαία προέλαση των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα τον Απρίλιο του 1941, λόγω της παλαιότητάς του, το ΓΕΝ σχεδίαζε να το βυθίσει, αλλά το πλήρωμά του με την παρακίνηση του στρατιωτικού ιερέα Διονύσιου Παπανικολόπουλου  τον Απρίλιο του 1941 εξεγέρθηκε και με δική του πρωτοβουλία διέφυγε στην Αλεξάνδρεια. Το Αβέρωφ ήταν ένα από τα λίγα ελληνικά πλοία που κατάφεραν να φτάσουν σώα στην Αλεξάνδρεια, καθώς τα περισσότερα βυθίστηκαν από τις επιδρομές γερμανικών αεροπλάνων. Κατά τη διάρκεια του πολέμου το θωρηκτό έκανε περιπολίες στον Ινδικό Ωκεανό. κατά την αναχώρηση 12 Οκτωβρίου 1944 για την Ελλάδα στο Θωρηκτό Αβέρωφ το γενικό συμμαχικό αρχηγείο του έδωσε τον τίτλο του "ξίφους της μεσογείου" για τις υπηρεσίες του.
Απελευθέρωση
Στις 17 Οκτωβρίου 1944, επικεφαλής για άλλη μια φορά του Στόλου, μετέφερε την τότε ελληνική κυβέρνηση από την εξορία στην απελευθερωμένη Αθήνα, με πλοίαρχο τον μετέπειτα Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας στις κυβερνήσεις Πέτρου Βούλγαρη, Σπυρίδωνα Μάτεση, ο οποίος υπήρξε και ο τελευταίος πλοίαρχος του Αβέρωφ. Το πλοίο αποσύρθηκε το 1952 και μέχρι το 1984 ήταν αγκυροβολημένο στον Πόρο.
Πλωτό Ναυτικό Μουσείο
Το 1984 το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να το μετατρέψει σε πλωτό μουσείο (Πλωτό Ναυτικό Μουσείο Θωρηκτό «Γεώργιος Αβέρωφ») και το μετέφερε στο Φάληρο. Εκεί βρίσκεται από τότε και τιμά με την παρουσία του το Ελληνικό Ναυτικό και την ναυτική κληρονομιά της Ελλάδος.
Απόδοση τιμών
Τα πλοία του Πολεμικού Ναυτικού που εισέρχονται στο λιμάνι του Φαλήρου πρέπει να τιμήσουν το «Γ. Αβέρωφ».
Ο κυβερνήτης διατάζει το πλήρωμα «προς το Θωρηκτό Αβέρωφ Ακινησία Αριστερά (ή δεξιά ανάλογα με την πλευρά του πλοίου που φαίνεται το θωρηκτό)» και με το σχετικό σφύριγμα το πλήρωμα στέκεται σε στάση προσοχής πάνω στο κατάστρωμα κοιτώντας προς την πλευρά του θωρηκτού και οι αξιωματικοί χαιρετούν το θρυλικό θωρηκτό.
Το 2003 βραβεύτηκε για τις υπηρεσίες που προσέφερε με το χρυσό μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών.
Το Γεώργιος Αβέρωφ στη Θεσσαλονίκη
Στις 5 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, το θωρηκτό ξεκίνησε το ταξίδι του με την βοήθεια των ρυμουλκών για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, για τους εορτασμούς της επετείου απελευθέρωσης της πόλης της 26ης Οκτωβρίου και της επετείου του Όχι της 28ης Οκτωβρίου.
Χαρακτηριστικά
thumb|right|250px|Σχέδιο όψεων του Θ/Κ Αβέρωφ στην αρχική διαμόρφωση του Αρχική διαμόρφωση (1911-1926):
Πυροβόλα Armstrong θωρηκτού Γεώργιος Αβέρωφ
Το Αβέρωφ έφερε τέσσερα πυροβόλα 9,2 ιντσών (234 χιλιοστών), κατασκευής της αγγλικής εταιρείας Armstrong Whitworth, σε δύο δίδυμους πύργους κατά μήκος (2x2), ανά ένα σε πλώρη και πρύμνη.