cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χοσρόης Β΄ της Περσίας
Πόλεμοι του Χοσρόη Β΄ με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ηράκλειο
Ο Χοσρόης Β΄ δεν ικανοποιήθηκε ούτε με την ανατροπή του Φωκά και με το πρόσχημα πάντοτε την ανατροπή του Μαυρίκιου, συνέχισε έντονα τις λεηλασίες. Το 614 ο Πέρσης στρατηγός του Σαρ-Μπαράζ καταλαμβάνει ολόκληρη την Παλαιστίνη, σφάζοντας 90.000 Χριστιανούς και παίρνοντας σαν λάφυρο το θρησκευτικό κειμήλιο του Τίμιου Σταυρού από τον ναό του Παναγίου Τάφου στην Ιερουσαλήμ. Το Βυζάντιο βρέθηκε σε δεινότατη κατάσταση, ο Ηράκλειος μετά από σκληρή δωδεκάχρονη προετοιμασία, αφού πούλησε πρώτα όλα τα αυτοκρατορικά σκεύη, προκειμένου να αποκτήσει στρατό και δύναμη, ξεκίνησε το 622 εκστρατεία κατά των Περσών και του βασιλιά Χοσρόη Β' για την ανάκτηση των εδαφών του και προπαντός του Τιμίου Σταυρού. Μετά από συνεχείς θριάμβους στους οποίους ο ίδιος ο αυτοκράτορας Ηράκλειος ήταν επικεφαλής του στρατού του, οι Βυζαντινοί υπερβάλλοντας κατά πολύ τις δυνάμεις τους, κατάφεραν να συντρίψουν τον Περσικό στρατό, που βρισκόταν υπό τη διοίκηση του Σαρ-Μπαράζ για μια περίπου εξαετία έως το 628. Οι νίκες του Βυζαντινού στρατού είχαν την προσωπική σφραγίδα του ίδιου του αυτοκράτορα Ηράκλειου, οδηγώντας τον σε κλονισμό της υγείας του από την έντονη υπερκόπωση. Ο Ηράκλειος αναγκάστηκε δύο φορές να εγκαταλείψει τη μάχη με τους Πέρσες για να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη και να λύσει την πολιορκία της από τους Άβαρους, που είχαν έρθει σε συνεννόηση με τον ίδιο τον Χοσρόη Β΄, προκειμένου να δυσκολέψουν το έργο του Ηρακλείου. Αλλά την τελευταία φορά (626) ο Ηράκλειος δεν έπεσε στην παγίδα. Άφησε την άμυνα της πόλης στον πρωθυπουργό Βώκο και τον πατριάρχη Σέργιο, οι οποίοι απέκρουσαν με μεγάλη επιτυχία τους Αβάρους. Ο ίδιος ο Αυτοκράτορας έμεινε στην ανατολή, προκειμένου να αποτελειώσει τον Περσικό στρατό. Στη Νινευί ο Ηράκλειος έδωσε την τελευταία μεγάλη μάχη (627)· μετά την λαμπρή νίκη του μπήκε στην πρωτεύουσα των Περσών Κτησιφών, παίρνοντας πλούσια λάφυρα, μαζί με αυτά και τον Τίμιο Σταυρό, που είχε κλαπεί από τα Ιεροσόλυμα. Η αρχαία Περσική αυτοκρατορία είχε τελειώσει οριστικά.
Ανατροπή και θάνατος του Χοσρόη Β΄
Η|Ο Χοσρόης Β΄ χαρακτηρίστηκε μικρός. Σε αντίθεση με τον σπουδαίο παππού του Χοσρόη Α΄ ήταν βίαιος, αλαζόνας, είχε 3.000 συζύγους, με τις οποίες ζούσε σε απίστευτη χλιδή, αλλά το τέλος ήταν εξίσου σκληρό από τον ίδιο τον γιο του. Ο στρατός του είχε συντριβεί από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Ηράκλειο και το κράτος του είχε αποδεκατιστεί. Οι μάχες έληξαν οριστικά το 628, όταν ο 53χρονος Ηράκλειος επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να τελέσει μεγαλοπρεπή τελετή την επόμενη χρονιά, όπου με μεγάλη συνοδεία μετέφερε τον Τίμιο Σταυρό στα Ιεροσόλυμα. Οι Πέρσες εξοργισμένοι από τις ήττες και τις ταλαιπωρίες, τον ανέτρεψαν την ίδια χρονιά με συνωμοσία υπό την αρχηγία του ίδιου του μεγαλύτερου γιου του Σιρόη. Ο Σιρόης σε ακραίο βαθμό βίαιος σκότωσε 18 αδελφούς, του γιους τού Χοσρόη μπροστά του και στη συνέχεια έσφαξε τον ίδιο τον πατέρα του. Βασιλιάς των Περσών αναγορεύτηκε στην συνέχεια ο Σιρόης ως Καβάδης Β΄, αλλά απεβίωσε την ίδια χρονιά (628). Η διαλυμένη Περσία έπεσε αμέσως μετά στη νέα ανερχόμενη δύναμη των μουσουλμάνων Αράβων και έγινε επαρχία τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δυναστεία των Σασσανιδών Κατηγορία:Πέρσες βασιλείς
Διοικητική διαίρεση της Σερβίας
Κατάλογος διοικητικών περιοχών
Στη Σερβία υπάρχουν 29 διοικητικές περιοχές (οκρούγκ).
μικρογραφία|Χάρτης της διοικητικής διαίρεσης της Σερβίας μικρογραφία|Εδαφική οργάνωση και διοικητικές περιφέρειες στη Σερβία το 2010
Παραπομπές
*
Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών
Η Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών (ΕΟΚΑ) ήταν ελληνοκυπριακή, εθνικιστική και αντάρτικη οργάνωση που έδρασε κατά τη χρονική περίοδο 1955-1959 στην Κύπρο, με διακηρυγμένο σκοπό την αυτοδιάθεση της Κύπρου, την απαλλαγή από τη βρετανική αποικιοκρατία και τελικά την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.
Δομή και ιδεολογία της ΕΟΚΑ
Αρχηγός της ΕΟΚΑ ήταν ο Γεώργιος Γρίβας, ο οποίος πήρε το κωδικό όνομα Διγενής. Ο Γρίβας καταγόταν από την Κύπρο, αλλά είχε ζήσει αρκετά χρόνια ως στρατιωτικός και αργότερα πολιτικός στην Ελλάδα. Ηταν γνωστός ως αρχηγός της αντικομμουνιστικής οργάνωσης «Χ». Η ΕΟΚΑ ήταν αρκετά συγκεντρωτική, ο Γεώργιος Γρίβας έλεγχε τα πάντα. Επέβαλε την ιδεολογία του στην ΕΟΚΑ, η οποία ήταν συντηρητική, αντικομμουνιστική, εθνικιστική, ενώ το θρησκευτικό συναίσθημα ήταν έντονο.
Ο Γρίβας είχε χωρίσει την Κύπρο σε 19 τομείς, στον κάθε τομέα υπήρχε ένας τομεάρχης που έδινε αναφορά κατευθείαν στον Γρίβα. Την πυρηνική αυτή δομή οργάνωσης την είχε αντιγράψει από τον αγώνα του ΕΑΜ στην Ελλάδα. Ο κύριος τρόπος δράσης της ΕΟΚΑ ήταν τα σαμποτάζ με ωρολογιακές βόμβες και νάρκες. Οι αντάρτες μετά από τις επιχειρήσεις συνήθως κατέφευγαν σε ορεινά δάση. Άλλος τρόπος δράσης ήταν οι ρίψεις βομβών.
Η ΕΟΚΑ είχε δώσει βάρος στην εμπλοκή της μαθητιώσας νεολαίας, η οποία με συχνές διαδηλώσεις και με φωνές και την «μάχη της σημαίας» (μαθητές κατεβάζανε την αγγλική σημαία από το σχολείο, οπότε η διδασκαλία σταματούσε και στρατιωτικές δυνάμεις έπρεπε να επέμβουν για να αποκαταστήσουν την ομαλότητα) κρατούσαν τους Άγγλους στρατιώτες μακριά από τα βουνά όπου κρύβονταν αντάρτες της ΕΟΚΑ. Ο Γρίβας διέταξε την δημιουργία της ΑΝΕ (Άλκιμος Νεολαία ΕΟΚΑ) η οποία λειτουργούσε σε σχολεία της Κύπρου με σκοπό να οργανώνει τις δράσεις της τοπικής νεολαίας. Η ΠΕΚΑ ήταν η πολιτική οργάνωση της ΕΟΚΑ, ενεργή κυρίως μετά την εξορία του Μακαρίου.
Προεργασίες για έναρξη του αγώνα της ΕΟΚΑ
Μετά την αποτυχία της Διασκεπτικής Συνέλευσης το 1948, η Εκκλησία της Κύπρου ανάλαβε την οργάνωση του ενωτικού δημοψηφίσματος ανάμεσα στους ελληνοκύπριους το 1950. Οι τουρκοκύπριοι αντιτάχθηκαν σφοδρά της προοπτικής ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα. Η αποτυχία του Δημοψηφίσματος ωστόσο να προωθήσει την επιθυμητή λύση των ελληνοκυπρίων, οδήγησε ορισμένους στην σκέψη της ένοπλης πάλης. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ΄. Με επικεφαλής τον Μακάριο, μια επιτροπή δημιουργήθηκε στην Αθήνα από οπαδούς της Ένωσης, με σκοπό την προώθηση του ενωτικού στόχου. Ο Γεώργιος Γρίβας επιλέχθηκε ως στρατιωτικός αρχηγός του αγώνα.
Από το 1954, πολεμοφόδια ξεκίνησαν να καταφθάνουν στην Κύπρο, υπό συνθήκες μυστικότητος. Τα δυο πρώτα πλοιάρια προσάραξαν στην Χλώρακα, δυτικά της Πάφου. Το τρίτο πλοιάριο ωστόσο, το Άγιος Γεώργιος, που έφτασε την 25η Ιανουαρίου 1955, έγινε αντιληπτό από τις αγγλικές δυνάμεις, οι οποίες είχαν πληροφορίες για την έλευση του. Κατασχέθηκαν οπλισμός και προκηρύξεις.
Μαργαρίτα του Ντητς
Η Μαργαρίτα, γερμ.: Margaret von Diez (Γερμανικά - Margarethe von Diez, 14 Οκτωβρίου 1544 - 12 Ιουλίου 1608) ήταν Γερμανίδα ευγενής.
Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών
Από την 1η Απριλίου 1955 έως τον Μάρτιο του 1956
Το βράδυ της 31ής Μαρτίου προς 1η Απριλίου του 1955 η ΕΟΚΑ ξεκίνησε την δράση της με βομβιστικές επιθέσεις σε διάφορες κυβερνητικές, παραγωγικές, αστυνομικές και στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε Λευκωσία, Λεμεσό, Λάρνακα και Αμμόχωστο. Μεγαλύτερη επιτυχία είχε η ομάδα του Μάρκου Δράκου στη Λευκωσία, η οποία κατάφερε να προκαλέσει ζημιά αξίας 150 χιλιάδων αμερικάνικων δολαρίων στον κυβερνητικό ραδιοφωνικό σταθμό. Στην επαρχία Αμμοχώστου ο Μόδεστος Παντελή έχασε την ζωή του από ηλεκτροπληξία κατά την διάρκεια απόπειρας βραχυκυκλώματος γραμμών υψηλής τάσεως.
Μαργαρίτα του Ντητς
Βιογραφία
Γεννημένη στο Σπάνγκενμπεργκ, ήταν η έκτη κόρη (1η από τον 2ο γάμο) του Φιλίππου Α΄ λαντγκράβου της Έσσης και της δεύτερης μοργατικής συζύγου του, Mαργαρίτας φον ντερ Ζάαλε, που τη νυμφεύτηκε ενώ ήταν ακόμη νυμφευμένος με την πρώτη του σύζυγο Χριστίνα της Σαξονίας, με την οποία είχε ήδη πέντε γιους και πέντε κόρες.
Οικογένεια
Με τον πρώτο της γάμο με τον Ιωάννη-Βερνάρδο κόμη του Nόι-Έμπερσταϊν είχε:
Με τον δεύτερο γάμο της με τον Στέφανο-Ερρίκο κόμη του Έμπερσταϊν-Κβάρκενμπουργκ είχε:
Βιβλιογραφία (στα Γερμανικά)
Κατηγορία:Οίκος της Έσσης
Κορμός του Αισώπου
Ο κορμός του Αισώπου είναι έργο τέχνης από την Έπαυλη Αλμπάνι.
Περιγραφή
Εικονίζει τον Αίσωπο. Το σακάτικο σώμα του, καμπούρικο και σκεβρωμένο αναφέρεται για πρώτη φορά τον 14ο αιώνα από τον Πλανούδη. Σύμφωνα με ένα επίγραμμα του Αγαθία υπήρχε ένα γλυπτό του Αισώπου, έργο του Λύσιππο, που ήταν στημένο μπροστά στις προτομές των επτά σοφών της αρχαιότητας. Σύμφωνα με τον Τατιανό υπήρχε και άλλο ένα γλυπτό του Αριστόδημου, που είχε αποκτήσει φήμη εφάμιλλη των μύθων του. Εικονίζει το γυμνό κορμί του Αισώπου από το κεφάλι μέχρι τους μηρούς, συμπεριλαμβανομένου του φαλλού του, και χωρίς χέρια και πόδια. Είναι καμπούρης, με προτεταμένο θώρακα και χωρίς κοιλιά. Ο λαιμός είναι κοντός, η κεφαλή φυσική με φουντωτά μαλλιά και μούσι. Η έκφραση του προσώπου είναι φυσική, με κάποια ειρωνική και καλοκάγαθη πρόθεση. Η ματιά είναι στραμμένη προς τα επάνω δεξιά.
Πηγές
Κατηγορία:Προτομές
Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών
Από την 1η Απριλίου 1955 έως τον Μάρτιο του 1956
Το επόμενο κύμα επιθέσεων της ΕΟΚΑ εκδηλώθηκε στα μέσα του Ιούνη 1955. Μέχρι τότε η ΕΟΚΑ είχε μείνει αδρανής με εντολή του Μακαρίου. Στις 18 Ιουνίου λοιπόν η ΕΟΚΑ επιτέθηκε σε αγγλικούς στόχους, σε χώρους αναψυχής των βρετανών στρατιωτών, αστυνομικούς σταθμούς και στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Οι επιθέσεις κράτησαν ως τις 28 Ιουνίου, με τον Γρίβα να είναι απογοητευμένος λόγω της έλλειψης επιθετικότητας (εκτελέσεων) των ανταρτών του κατά Ελληνοκύπριων "προδοτών" - δηλαδή κυρίως αστυνομικών.
Οι Βρετανοί άλλαξαν κυβερνήτη της Κύπρου το φθινόπωρο του 1955. Σε μια προσπάθεια να δείξουν πιο σκληρή απάντηση στην ΕΟΚΑ, αντικαταστάθηκε στις 4 Οκτωβρίου ο Αρμιτάζ από τον Τζον Χάρντινγκ. Σύντομα (στις 26 Νοέμβρη) θα κήρυττε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και θα την συνόδευε με εισαγωγή δρακόντειων νόμων, όπου μεταξύ άλλων προβλεπόταν η ποινή του θανάτου σε περίπτωση πυροβολισμού καθώς και στην κατασκευή και μεταφορά όπλων.
Μια άλλη παράμετρος που συνέτεινε στο φορτισμένο κλίμα του φθινοπώρου του 1955 ήταν η δίκη του Μιχαλάκη Καραολή και η καταδίκη του σε θάνατο, η οποία, όταν έγινε γνωστή, πυροδότησε μαθητικές διαδηλώσεις.
Τον χειμώνα του 1955 προς 1956, διεξήχθησαν οι συνομιλίες Μακαρίου-Χάρτινγκ για επίλυση του προβλήματος, ωστόσο παρά τις υποχωρήσεις αμφοτέρων, οι συνομιλίες κατέρρευσαν στις αρχές Μαρτίου. Οι Βρετανοί αποφάσισαν να εξορίσουν τον Μακάριο, ώστε να αποδυναμωθεί και στις 9 Μαρτίου ήταν ήδη στο αεροπλάνο με κατεύθυνση τις Σεϋχέλλες.
Από την εξορία του Μακαρίου (Μάρτιος 1956) έως την έλευση του Χιου Φουτ
Μετά την εξορία του Μακαρίου, ο Γρίβας απέκτησε μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και η δράση της ΕΟΚΑ εντατικοποιήθηκε, τόσο με εκτελέσεις όσο και με βομβιστικές επιθέσεις. Ξεκίνησαν δε οι πρώτες διακοινοτικές ταραχές μετά την πρώτη εκτέλεση τουρκύπριου αστυνομικού. Αυτό οδήγησε σε ταραχές σε αρκετά σημεία της Κύπρου Οι απαρχές της διακοινοτικής βίας, την οποία οι βρετανοί αντιμετώπιζαν ευμενώς καθώς δικαιολογούσε την παρουσία στο νησί, οδήγησαν από το 1956 το διαχωρισμό της Λευκωσίας σε δυο μέρη μέσω μιας γραμμής που έμελε να ήταν ο πρόδρομος της Πράσινης Γραμμής.
Από τα τέλη της άνοιξης, ο Χάρντιγκ εξαπέλυσε επίθεση στο όρος Τρόοδος και τον Πενταδάκτυλο με σκοπό την εξάρθρωση της ΕΟΚΑ με συμμετοχή αρκετών μονάδων του στρατού. Ωστόσο ο Γρίβας έβρισκε τρόπο να ξεγλιστράει. Μια προσφορά για συνθηκολόγηση του Χάρτνιγκ στην ΕΟΚΑ με περιορισμένη όμως αμνηστία στους αγωνιστές, απορρίφθηκε από την ΕΟΚΑ.
Τζόναθαν Τέιλορ Τόμας
Ο Τζόναθαν Τέιλορ Τόμας (Jonathan Taylor Thomas, 8 Σεπτεμβρίου 1981) είναι Αμερικανός ηθοποιός, φωνητικός ηθοποιός και πρώην παιδί-αστέρι και εφηβικό είδωλο. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για τις ερμηνείες του, στην τηλεοπτική σειρά Home Improvement, ως Ράντι Τέιλορ, αλλά και στην ταινία Ο Βασιλιάς των Λιονταριών (1994), ως (μικρός) Σίμπα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ειδικότερα, ως έφηβος, έχει προταθεί και κερδίσει αρκετά βραβεία.
Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών
Από την εξορία του Μακαρίου (Μάρτιος 1956) έως την έλευση του Χιου Φουτ
Τον Σεπτέμβριο η ΕΟΚΑ επανεκκίνησε τις επιθέσεις, αυτή την φορά με μεγαλύτερη ένταση κυρίως στις εκτελέσεις, με τον Νίκο Σαμψών να διακρίνεται. Τους επόμενους μήνες η βία κλιμακώθηκε περαιτέρω, οι επιθέσεις της ΕΟΚΑ αυξήθηκαν και ο Χαρντιγγκ αυστηροποίησε επιπλέον τους νόμους της Έκτακτης Ανάγκης. Αυτό οδήγησε σε περισσότερες επιτυχίες τους Βρετανούς στον τομέα των πληροφοριών, πράγμα που με την σειρά του οδήγησε σε αυξημένη καχυποψία ανάμεσα στους αντάρτες της ΕΟΚΑ και ιδίως στον Γρίβα. Επιτυχίες όμως οι Βρετανοί είχαν και στα βουνά, καθώς κατάφεραν με την βοήθεια των καταδρομών, να εξαρθρώσουν αρκετές ομάδες ανταρτών, με σημαντικότερη στις 3 Μαρτίου 1957, όταν συνέλαβαν τους συντρόφους του Γρηγόρη Αυξεντίου με τον ίδιο να σκοτώνεται μετά από μια ηρωική μάχη. Οι δυνατότητες της ΕΟΚΑ για ανταρτοπόλεμο είχαν εξαντληθεί και δεν θα ανέκαμπταν ποτέ ξανά.
Τζόναθαν Τέιλορ Τόμας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Εθνική Οργάνωσις Κυπρίων Αγωνιστών
Από την εξορία του Μακαρίου (Μάρτιος 1956) έως την έλευση του Χιου Φουτ
Λίγες μέρες αργότερα, στις 13 Μαρτίου, εκτελέστηκε δια απαγχονισμού ο Ευαγόρας Παλλικαρίδης, ο νεαρότερος και τελευταίος απο τους απαγχονισθέντες αντάρτες της ΕΟΚΑ. Η εκτέλεση του είχε διεθνή αντίκτυπο, στην Ελλάδα προκλήθηκαν ταραχές ενώ ο Χάρντιγκ δεκτηκε πιέσεις από την κυβέρνηση της Βρετανίας να καταργήσει την θανατική ποινή.
Μετά την αποδυνάμωση των ανταρτών στα βουνά τον χειμώνα του 1957, ο Γρίβας κήρυξε μονομερή εκεχειρία τον Μάρτιο. Έτσι κι αλλιώς, οι δυνατότητές του για δράση ήταν περιορισμένες και έπρεπε να αναδιοργανωθεί. Αυτή την εποχή, άρχισε η εσωτερική σύγκρουση στην Κύπρο.
Παρόλο που είχαν προηγηθεί αναίμακτες λεκτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ της ΕΟΚΑ και του ΑΚΕΛ, το καλοκαίρι του 1957 άλλαξε η μεταξύ τους κατάσταση με τις εκτελέσεις αριστερών ως προδότες, μια κατάσταση που συνεχίστηκε και το 1958. Το ΑΚΕΛ τότε εκπροσωπούσε σχεδόν τον μισό ελληνοκυπριακό πληθυσμό και απαιτούσε να συμμετέχει στις συνομιλίες με τους Άγγλους μαζί με τον Μακάριο ως εκπρόσωποι των Ελληνοκυπρίων. Ο Γρίβας έβλεπε πως εγκυμονούσε τον κίνδυνο οι κομμουνιστές να γίνουν κυρίαρχοι του πολιτικού παιχνιδιού. Καθώς η ένταση μεταξύ ΕΟΚΑ και ΑΚΕΛ κλιμακωνόταν, ο Γρίβας ίδρυσε εντός της ΕΟΚΑ την ΥΑΚΑ (Υπηρεσία Αντιμετώπισης Κομμουνιστικής Αντιδράσεως) ενώ έδωσε εντολή για ξυλοκόπημα και εκτελέσεις αριστερών καθώς ο ορισμός του προδότη πλέον συμπεριελάμβανε όλους τους κομμουνιστές.
Τον Οκτώβριο του 1957, ο Χάρτιγκ παραιτήθηκε από κυβερνήτης της Κύπρου, έχοντας καταφέρει ισχυρό πλήγμα κατά της επιχειρησιακής ικανότητας της ΕΟΚΑ, αλλά χωρίς να την έχει εξοντώσει πλήρως.
Περίοδος Χιου Φουτ (Οκτώβριος 1957 - Φεβρουάριος 1959)
Ο νέος κυβερνήτης της Κύπρου, ο φιλελεύθερος Χιου Φουτ ανέλαβε την διακυβέρνηση της Κύπρου μετά τον Χάρτνιγκ με σκοπό να επιδιώξει να λύσει πολιτικά το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόταν το Κυπριακό.
Ο αγώνας της ΕΟΚΑ έλαβε ουσιαστικά τέλος όταν Ελλάδα και Τουρκία ήρθαν σε συμφωνία για το Κυπριακό στην Ζυρίχη τον Φεβρουάριο του 1959. Αποφασίστηκε η ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, με βάση ένα Σύνταγμα που προέβλεπε ένα ανεξάρτητο κράτος με δικοινοτικά χαρακτηριστικά. Στις 9 Μαρτίου του 1959, ο Γρίβας με μια προκήρυξή του έθεσε τέρμα στον αγώνα της ΕΟΚΑ, αποδεχόμενος -με κάποια απογοήτευση- τις συμφωνίες.
Απώλειες αντιμαχόμενων πλευρών
Την τετραετία που κράτησε ο αγώνας της ΕΟΚΑ, όλες οι αντιμαχόμενες πλευρές υπέφεραν βαριές απώλειες.
Όσο αφορά τις βρετανικές απώλειες από τις ένοπλες δυνάμεις, οι συνολικές απώλειες είναι 360 άτομα (συμπεριλαμβάνονται και θάνατοι από φίλια πυρά, ατυχήματα, δασικές πυρκαγιές κ.ά.). Οι βρετανικές απώλειες από άμεσες ενέργειες της ΕΟΚΑ ανέρχονται σε 104 Βρετανούς στρατιωτικούς και 51 αστυνομικούς (διαφόρων εθνικοτήτων, μεταξύ των οποίων και 15 Ελληνοκύπριοι) και 26 πολίτες.
Αντιγνωμία υπάρχει και στον αριθμό των ελληνοκύπριων που έχουν χάσει την ζωή τους από ενέργειες της ΕΟΚΑ. Σύμφωνα με τον κατάλογο Ρίχτερ, εξ αιτίας των δράσεων της ΕΟΚΑ έχασαν την ζωή τους 203 ελληνοκύπριοι. Ο Μακάριος Δρουσιώτης δημοσίευσε μια λίστα με τα ονοματεπώνυμα τους και την αιτία θανάτου τους. Ο David French αναφέρει διάφορες έρευνες που έχουνε διεξαχθεί: έρευνα του 1974 που βασίστηκε σε ρεπορτάζ κυπριακών εφημερίδων της περιόδου 1955-59, οι νεκροί ανέρχονταν στους 148. Μια έκθεση των βρετανικών αρχών ασφαλείας αναφέρει τον αριθμό των 218 ελληνοκύπριων νεκρών.
Σύνδεσμοι αγωνιστών της ΕΟΚΑ αναφέρουν πως οι εκτελέστηκαν 80 προδότες.
Απόηχος
Ο Γρίβας επέστρεψε μυστικά στην Κύπρο το 1971 για να συνεχίσει το έργο της ΕΟΚΑ, αφού έβλεπε πως ο Μακάριος απομακρυνόταν απο την ιδέα της Ένωσις σταδιακά. Ίδρυσε την ΕΟΚΑ Β' (την συνέχεια της ΕΟΚΑ όπως ήθελαν να την παρουσιάσουν) και με την βοήθεια της Χούντας των Αθηνών, επιτέθηκε σε κυβερνητικά κτίρια, τον Μακάριο και το ΑΚΕΛ. Το 1974, μετά τον θάνατο του Γρίβα, μέλη της ΕΟΚΑ Β' συμμετείχαν μαζί με τις δυνάμεις του Ελληνικού Στρατού και της κυπριακής Εθνικής Φρουράς στο πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, το οποίο με την σειρά του ακολουθήθηκε από την Τούρκικη εισβολή.
Σήμερα, σε κάθε βαθμίδα των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της ελληνοκυπριακής κοινότητας η ΕΟΚΑ εξυμνείται ενώ τα αρνητικά της στοιχεία αποσιωπούνται. Αντιστρόφως ανάλογα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα, οι μαθητές διδάσκονται πως η ΕΟΚΑ ήταν τρομοκρατική οργάνωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου Κατηγορία:Ιστορία της Κύπρου Κατηγορία:Οργανώσεις Κατηγορία:Εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα Κατηγορία:Ελληνοκυπριακές σχέσεις Κατηγορία:Εθνικιστικά κινήματα Κατηγορία:Κυπριακό πρόβλημα Κατηγορία:Αντικομμουνιστικές οργανώσεις
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας 2015–16
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Θεσπρωτίας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΕΠΣ, το οποίο διοργανώνεται από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (ΕΠΟ), με στόχο την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Θεσπρωτίας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Για την περίοδο 2015–16, η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας είναι η εξής:
Α1 Κατηγορία
Στην Α1 Κατηγορία της ΕΠΣ Θεσπρωτίας συμμετέχουν 11 σύλλογοι. Μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου των διπλών αγώνων οι 6 πρώτες ομάδες σχηματίζουν τον Α΄ όμιλο (Play Off) για την ανάδειξη του πρωταθλητή και οι υπόλοιπες 5 τον Β΄ όμιλο (Play Out). Οι ομάδες ξεκινούν τη δεύτερη αυτή φάση με κάποιους βαθμούς εκκίνησης: 5 βαθμοί για την 1η και 7η ομάδα της κανονικής περιόδου, 2 βαθμοί για την 2η και 8η και 1 βαθμός για τις υπόλοιπες. Στην Α2 υποβιβάζονται οι 2 τελευταίες ομάδες του Β΄ ομίλου (Play Out).
Ο τίτλος κρίθηκε την τελευταία (10η) αγωνιστική των Play Off με τον αγώνα μεταξύ Δόξας Γαρδικίου και Αστέρα Παραποτάμου, με τους γηπεδούχους να έχουν προβάδισμα ενός βαθμού (25 έναντι 24) και να τους αρκεί και η ισοπαλία. Η Δόξα Γαρδικίου τελικά κέρδισε με 1-0 και κατέκτησε το πρωτάθλημα
Κανονική Περίοδος
Η βαθμολογία της κανονικής περιόδου ήταν
Α2 Κατηγορία
Στην Α2 Κατηγορία της ΕΠΣ Θεσπρωτίας συμμετέχουν 9 σύλλογοι. Μετά την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου των διπλών αγώνων οι 6 πρώτες ομάδες σχηματίζουν τον όμιλο Play Off για την ανάδειξη του πρωταθλητή και της δεύτερης ομάδας που θα κερδίσει την άνοδο στην Α1. Οι σύλλογοι ξεκινούν τη δεύτερη αυτή φάση του πρωταθλήματος με: 5 βαθμούς η 1η, 2 βαθμους η 2η και 1 βαθμό οι υπόλοιπες.
Η βαθμολογία της κανονικής περιόδου ήταν
A2 Play Off
Τελική Βαθμολογία
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας. Το κύπελλο της περιόδου 2015–16 κατέκτησε ο «Α.Π.Σ. Σούλι Παραμυθιάς».
Σούπερ καπ
Στο θεσμό του σούπερ καπ συμμετέχουν ο πρωταθλητής και κυπελλούχος ΕΠΣ Θεσπρωτιάς της περιόδου 2014-15.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2015–2016 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2015-2016
Έρος Ραματσότι
Ο Έρος Ραματσότι (ιταλικά: Eros Ramazzotti, 28 Οκτωβρίου 1963) είναι Ιταλός τραγουδιστής και συνθέτης.
Καριέρα
Ο Ραματσότι γεννήθηκε το 1963 στη Ρώμη και κυκλοφόρησε τον πρώτο του single το 1982 με τίτλο "Ad un Amico". Το 1984 κέρδισε το βραβείο καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο και την επόμενη χρονιά κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο, το "Cuori agitati".
Από τα μέσα της δεκαετίας του '80 αρχίζει να γίνεται ευρέως γνωστός και λίγα χρόνια αργότερα γνωρίζει παγκόσμια επιτυχία ερμηνεύοντας τραγούδια στα ιταλικά και στα ισπανικά. Κατά τη διάρκεια της καριέρας του έχει συνεργαστεί με καλλιτέχνες όπως: Σερ, Τίνα Τέρνερ, Anastacia, Λουτσιάνο Παβαρότι, Αντρέα Μποτσέλι, Λάουρα Παουζίνι, Τζο Κόκερ και Κάρλος Σαντάνα.
Έχει κερδίσει τρεις φορές (1997, 2001 και 2004) το βραβείο καλύτερου Ιταλού τραγουδιστή και μία φορά (2003) το βραβείο καλύτερου Ποπ/Ροκ τραγουδιστή στα World Music Awards. Επίσης, έχει κερδίσει το βραβείο καλύτερου Ιταλού άνδρα καλλιτέχνη στα Μουσικά Βραβεία της Ιταλίας και το βραβείο Goldene Kamera για τον καλύτερο ξένο καλλιτέχνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ιταλοί συνθέτες Κατηγορία:Ιταλοί βαρύτονοι Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Νικητές World Music Awards
Αρχέλαος Α΄ της Μακεδονίας
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Αρχέλαος Α΄, το 413 π.Χ., διαδέχθηκε τον Περδίκκα Β΄ στον θρόνο της Μακεδονίας. Ο Αρχέλαος Α΄ ήταν γιος του Περδίκκα Β΄ και ανέβηκε στο θρόνο εξολοθρεύοντας τους νόμιμους διαδόχους. Μόλις ανέλαβε την εξουσία, εκμεταλλεύτηκε το γεγονός του ότι η Αθήνα είχε απόλυτη ανάγκη ξυλείας (λόγω της καταστροφικής Σικελικής εκστρατείας) και γενναιόδωρα προμήθευσε τους Αθηναίους με ξυλεία, πετυχαίνοντας έτσι να αντιστρέψει το κλίμα αντιπαλότητας που υπήρχε μεταξύ των δύο πόλεων-κρατών. Οι Αθηναίοι, για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους, έδωσαν στον Αρχέλαο Α΄, και στα παιδιά του, τον τίτλο του πρόξενου και του ευεργέτη του λαού.
Ο Αρχέλαος Α΄ προχώρησε σε πολλές εσωτερικές μεταρρυθμίσεις. Έκοψε νόμισμα καλής ποιότητας σε ικανή ποσότητα, έκτισε οχυρά, χάραξε ευθείς δρόμους και βελτίωσε τη στρατιωτική οργάνωση, κυρίως το ιππικό και την οπλιτική φάλαγγα.
Ο Αρχέλαος Α΄ ήταν επίσης γνωστός για το ενδιαφέρον του προς την τέχνη. Φιλοξένησε διάσημους καλλιτέχνες της εποχής στο νέο του παλάτι στην Πέλλα, που μεταφέρθηκε εκεί από την παλαιά πρωτεύουσα, τις Αιγές. Τα βασιλικά ανάκτορα διακοσμήθηκαν από τον ζωγράφο Ζεύξη και στην αυλή τους φιλοξενήθηκαν ο χορικός ποιητής Τιμόθεος ο Μιλήσιος, ο επικός Χοιρίλος από τη Σάμο και οι Αθηναίοι τραγικοί ποιητές Αγάθων και Ευριπίδης που έγραψε στην αυλή τους τις τραγωδίες Αρχέλαος και Βάκχαι. Επίσης ο Αρχέλαος Α΄ διοργάνωσε Ολύμπια πανελλήνιας εμβέλειας στο Δίον, με αθλητικούς και μουσικούς αγώνες.
Σύμφωνα με τον Αιλιανό, ο Αρχέλαος σκοτώθηκε το 399 π.Χ. κατά τη διάρκεια κυνηγιού από ένα «βασιλικό παίδα», Κρατεύα ή Κρατερό. Ο Θουκυδίδης λέει για τον Αρχέλαο Α΄ ότι πέτυχε για το βασίλειό του όσα είχαν πετύχει όλοι οι προκάτοχοί του μαζί. Τον διαδέχθηκε ο Κρατερός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μακεδόνες μονάρχες Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του τέθριππου‎ Κατηγορία:Αρχαίοι Μακεδόνες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Κωνσταντίνος Δ΄ του Μουχράνι
Ο Κωνσταντίνος Δ΄, კონსტანტინე IV მუხრანბატონი Kονσταντίνε Α΄ μουχρανμπατόνι, Константин Иванович Багратион-Мухранский, Κονσταντίν Ιβάνοβιτς Μπαγκρατιόν-Μουχράνσκι, (1782 – 7 Σεπτεμβρίου 1842) ήταν ο επικεφαλής τού Οίκου τού Mουχράνι, κύριου κλάδου τού Οίκου των Μπαγκρατιόνι της Γεωργίας και ο τελευταίος βασιλικός πρίγκιπας (batoni) τού Mουχράνι και ex officio διοικητής τού βανάτου τού Σίντα Κάρτλι και μέγας μάγιστρος τού ανακτόρου (msakhurt-ukhutsesi) της Γεωργίας το 1801. Στη συνέχεια, βρέθηκε στην υπηρεσία της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, τελειώνοντας την καριέρα του με τον βαθμό του στρατηγού.
Βιογραφία
Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού Ιωάννη πρίγκιπα τού Μουχράνι, και της πριγκίπισσας Κετεβάν της Γεωργίας, κόρης τού βασιλιά Ηρακλή Β΄ της Γεωργίας. Διαδέχτηκε στα αξιώματα τον πατέρα του με το τέλος εκείνου τον Οκτώβριο του 1801. Στα τελευταία χρόνια της γεωργιανής μοναρχίας ήταν μεταξύ εκείνων των αξιωματούχων, που έβλεπαν το μέλλον της Γεωργίας στην Ρωσική Αυτοκρατορία και αντιτάχθηκαν στην ένταξη τού πρίγκιπα Δαυίδ, γιου τού άρρωστου βασιλιά Γεωργίου ΙΒ΄, στον θρόνο της Γεωργίας. Όταν η Γεωργία προσαρτήθηκε από τη Ρωσία το 1801, το καθεστώς τού Μουχράνι ως βασιλικού φέουδου ανακλήθηκε και οι ευγενείς της Γεωργίας ενσωματώθηκαν με αυτή της Ρωσίας. Η πίστη τού Κωνσταντίνου στο νέο καθεστώς ανταμείφθηκε με τον βαθμό τού συνταγματάρχη το 1808 και τού στρατηγού το 1817. Το 1830 εξελέγη ως ο πρώτος μαρεσάλης των ευγενών τού Κυβερνείου της Τιφλίδας, μία κίνηση που εναντιώθηκε από τον στρατηγό και ποιητή πρίγκιπα Αλέξανδρο Τσαβτσαβάτζε. Αποσύρθηκε από τη στρατιωτική υπηρεσία το 1838 με τον βαθμό τού αντιστράτηγου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την πριγκίπισσα Χορεσβάν Γκουραμισβίλι (1786–1831) και απέκτησε 7 παιδιά:
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Μουχράνι Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κατερίνα Γιώτα
Η Κατερίνα Γιώτα (3 Ιουλίου 1990, Αγία Πετρούπολη) είναι Ελληνίδα διεθνής αθλήτρια πετοσφαίρισης, η οποία αγωνίζεται με τη φανέλα του Ολυμπιακού Πειραιώς στο Πρωτάθλημα Βόλεϊ Λιγκ της Ελλάδας ως κεντρική.
Καριέρα
Η Κατερίνα Γιώτα γεννήθηκε το 1990 στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας. Το 2002 σε ηλικία 12 ετών ήρθε με τη μητέρα της στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στα Γρεβενά, όπου και απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα. Αρχικά ασχολήθηκε με την κολύμβηση αλλά σύντομα την ανακάλυψε ο προπονητής Γιώργος Μέμτσας, που την έστρεψε στην πετοσφαίριση. Τα πρώτα της βήματα στο άθλημα τα έκανε στις ακαδημίες του Γ.Σ. Γρεβενών, στις οποίες παρέμεινε μέχρι το 2006. Έπειτα, ταξίδεψε στη Θεσσαλονίκη για λογαριασμό του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας διάρκειας δύο ετών.
Το 2013 ο Ολυμπιακός καταφέρνει μετά από τρεις προσπάθειες να την πείσει να κατέβει στον Πειραιά. Μέχρι τότε η Κατερίνα Γιώτα χρησιμοποιούσε το αγαπημένο της Νο 13 στην φανέλα της, αλλά έμαθε ότι τέτοιο νούμερο δεν υπάρχει σε κανένα από τα τμήματα του Ολυμπιακού. Έτσι συμβιβάστηκε με το Νο 1, και κράτησε το 13 για μικρό διάστημα ακόμα στην Εθνική Ελλάδας, στην οποία ήταν από χρόνια μέλος. Από το 2013 η Κατερίνα Γιώτα αποτελεί αναπόσπαστο μέλος της βασικής ομάδας των ερυθρολεύκων, με την οποία στα επτά χρόνια της παρουσίας της σ' αυτήν μέχρι το 2020, είχε κατακτήσει όλους τους τίτλους στις εγχώριες διοργανώσεις, ήτοι 7 Πρωταθλήματα και 6 Κύπελλα Ελλάδας.
Κορυφαία στιγμή πάντως στην καριέρα της αποτελεί το χρυσό μετάλλιο του CEV Τσάλεντζ Κάπ της περιόδου 2017-18, που κατέκτησε με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στη διοργάνωση αυτή αναδείχθηκε επίσης ως η καλύτερη μπλοκέρ με 33 κερδισμένους πόντους από μπλοκ, και μέσο όρο 0,83 πόντους ανά σετ. Στις διεθνείς επιτυχίες της περιλαμβάνεται επίσης το ασημένιο μετάλλιο του Ολυμπιακού στο CEV Τσάλεντζ Κάπ της περιόδου 2016-17, κατά το οποίο κατετάγη δεύτερη σε κερδισμένους μπλοκ-πόντους με 22 συνολικά, μετά την Ιβάνα Πρόκοπιτς που είχε 23.
Τον Ιανουάριο του 2021 εξαιτίας της Πανδημίας COVID-19 το Πρωτάθλημα Ελλάδας είχε διακοπεί και υπήρχε αβεβαιότητα στο πότε και εάν θα συνεχιστεί, οπότε ο Ολυμπιακός σεβόμενος τη βιοποριστική ανάγκη των πετοσφαιριστριών του, επέτρεψε σε όσες ήθελαν να συνεχίσουν την αγωνιστική περίοδο σε ομάδες του εξωτερικού. Έτσι η Κατερίνα Γιώτα συμφώνησε με τη Βάσας Βουδαπέστης, όπου κάλυψε το κενό της τραυματισμένης Αμπρόσιο Μέλανι. Τον Μάιο του 2021 η Κατερίνα Γιώτα και αφού είχε κατακτήσει την 3η θέση του πρωταθλήματος Ουγγαρίας επέστρεψε στον Πειραιά μαζί με τις Στέλλα Χριστοδούλου και Σάσκια Χίπε, που είχαν επίσης ξενιτευτεί για τους ίδιους λόγους.
Σε ατομικό επίπεδο η Κατερίνα Γιώτα έχει αναδειχθεί Πολυτιμότερη Παίκτρια του πρωταθλήματος 2015-16, και αρκετές φορές Πολυτιμότερη Παίκτρια αγωνιστικής ημέρας του Πρωταθλήματος Ελλάδας.
Η Κατερίνα Γιώτα είναι απόφοιτος της Γυμναστικής Ακαδημίας Αθηνών.
Διεθνής καριέρα
Το ταλέντο και οι ικανότητες της Κατερίνας Γιώτα ξεχώρισαν από πολύ μικρή ηλικία. Ήδη το 2006 σε ηλικία 16 ετών, όταν αγωνιζόταν στον Άρη Θεσσαλονίκης, έπαιξε στην Εθνική Κορασίδων, το 2008 στην Εθνική Νεανίδων και από το 2010 αποτελεί βασικό μέλος της Εθνικής Γυναικών, στην οποία έχει πάμπολλες συμμετοχές. Έχει αγωνιστεί σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις, όπως στους Μεσογειακούς του 2013 και του 2018, σε προκριματικούς Παγκόσμιων και Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων, καθώς και σε αγώνες για την Ευρωπαϊκή Λίγκα, στην οποία κατέκτησε με την Εθνική ομάδα δύο χάλκινα μετάλλια στις διοργανώσεις του 2015 και του 2016. Το 2018 ήταν βασικό στέλεχος της Εθνικής Ελλάδας που κατέκτησε το Ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες της Ταραγόνας. Η Κατερίνα Γιώτα μέχρι τον Μάιο του 2018 είχε πραγματοποιήσει 93 επίσημες συμμετοχές με την ελληνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών.
Διεθνείς Τίτλοι - Διακρίσεις
'''Ευρωπαϊκή Λίγκα '''Μεσογειακοί Αγώνες
Διεθνείς διοργανώσεις
'''CEV Τσάλεντζ Καπ
Εθνικά Πρωταθλήματα
7 Πρωταθλήματα Ελλάδας
Πρωτάθλημα Ουγγαρίας
Εθνικά Κύπελλα
6 Κύπελλα Ελλάδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι - Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Μιχαλάκης Καραολής
Ο Μιχαλάκης Καραολής (Παλαιχώρι Ορεινής, Λευκωσία, 13 Φεβρουαρίου 1933 - Λευκωσία, 10 Μαΐου 1956) ήταν Ελληνοκύπριος αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α. και ήρωας της Κύπρου. Για τη δράση του συνελήφθη από τις βρετανικές δυνάμεις και εκτελέστηκε διά απαγχονισμού.
Βιογραφία
Οι γονείς του ήταν ο Σάββας και η Παναγιώτα Καραολή. Τα αδέρφια του ήταν η Ελένη, ο Ανδρέας, η Μαρούλλα και η Νίκη, ενώ ο Μιχαλάκης ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο του Παλαιχωρίου και αποφοίτησε με υποτροφία από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας. Απόφοιτος καθώς ήταν έπιασε δουλειά στο Φόρο Εισοδήματος. Ήταν επίσης αθλητής δρόμου στον σύλλογο ΑΠΟΕΛ.
Εντάχθηκε στην Ε.Ο.Κ.Α. πολύ πριν από την 1η Απριλίου 1955 και ήταν μέλος της ομάδας του Πολύκαρπου Γιωρκάτζη. Στις 28 Αυγούστου 1955 ανέλαβε μαζί με τον συναγωνιστή του (και μετέπειτα πολιτικό ) Ανδρέα Παναγιώτου την εκτέλεση του αστυνομικού Ηρόδοτου Πουλλή, ο οποίος κατηγορείτο ως προδότης. Η απόπειρα πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια ανοικτής διαδήλωσης του ΑΚΕΛ, την οποία παρακολουθούσε ο Πουλλής. Τον πυροβόλησαν δημόσια αρκετές φορές. Κατά την προσπάθεια διαφυγής του, ο Καραολής καταδιώχθηκε από τους παρευρισκόμενους και ένας από αυτούς έφραξε με το ποδήλατό του τον δρόμο του Καραολή, αναγκάζοντάς τον να εγκαταλείψει το δικό του ποδήλατο. Αργότερα οι αρχές ταυτοποίησαν τον Καραολή μέσω της πινακίδας του ποδηλάτου του και ακολούθως τον συνέλαβαν στο Τζιάος, ενώ εκείνος ετοιμαζόταν να προσχωρήσει στην αντάρτικη ομάδα του Γρηγόρη Αυξεντίου.
Φυλακίστηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας καταδικάστηκε σε θάνατο στις 28 Οκτωβρίου του ίδιου έτους. Δημόσιος κατήγορος στη δίκη του Καραολή ήταν ο μετέπειτα ηγέτης των Τουρκοκυπρίων, Ραούφ Ντενκτάς. Ο Γρίβας σε πολλά μηνύματα του έγραφε: «κάντε το αδύνατο δυνατό, ελευθερώστε τον Καραολή».
Απαγχονισμός
Ο Γάλλος φιλόσοφος και βραβευμένος με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, Αλμπέρ Καμύ, απηύθυνε έκκληση στην Βασίλισσα Ελισάβετ για απονομή χάριτος. Η επιστολή αυτή αποκτήθηκε από τον φιλάνθρωπο και επιχειρηματία Νάσο Κτωρίδη και δωρήθηκε στο Εθνικό Μουσείο Αγώνα στη Λευκωσία.
Ο Μιχαλάκης Καραολής οδηγήθηκε στην αγχόνη στις 10 Μαΐου 1956 τραγουδώντας τον Εθνικό ύμνο μαζί με τον Ανδρέα Δημητρίου. Εκτελέστηκε πρώτος λέγοντας:
"Εμένα δεν πρέπει να με λυπάστε, αφού εγώ δεν βρίσκω λόγο για να με κλαίω, ούτε οι συγγενείς μου πρέπει να με κλαίνε."
Οι Άγγλοι δεν επέτρεψαν στην οικογένειά του να πάρει το σώμα του και να το θάψει, αλλά αντ' αυτού το έθαψαν οι ίδιοι σε ένα περιφραγμένο χώρο εντός των φυλακών, τα λεγόμενα Φυλακισμένα Μνήματα. Ο Μιχαλάκης Καραολής κατά την διάρκεια της κράτησης του ανέφερε σε ένα γράμμα προς τους φίλους του τα παρακάτω: Τα Ελληνόπουλα δεν ξέρουν μόνο πως πρέπει να ζουν Ξέρουν και πώς να πεθαίνουν Και πως την πατρίδα να τιμούν.
Αντιδράσεις
Η εκτέλεση αυτών των Κυπρίων αγωνιστών προκάλεσε εντονότατο ρεύμα αγανάκτησης σ΄ ολόκληρο τον κόσμο. Στην Αθήνα πραγματοποιήθηκαν πολλές συγκεντρώσεις και πορείες. Τιμής ένεκεν ο Δήμος Αθηναίων μετονόμασε την οδό Λουκιανού, όπου και το οίκημα της Αγγλικής Πρεσβείας σε οδό Καραολή και Δημητρίου, το ίδιο έπραξε και ο Δήμος Πειραιά, μετονομάζοντας την οδό Ναυάρχου Μπητ στη σημερινή οδό Καραολή και Δημητρίου. Επίσης, στην Καισαριανή δύο δρόμοι φέρουν τα ονόματα των δύο αγωνιστών, ο ένας του Μιχαήλ Καραολή και ο άλλος του Ανδρέα Δημητρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου Κατηγορία:ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Κύπριοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας Κατηγορία:Κύπριοι αγωνιστές του 1955-59
Τζ. Κ. Σίμονς
Ο '''Τζ. Κ. Σίμονς' (αγγλικά: Jonathan Kimble "J. K." Simmons'', 9 Ιανουαρίου 1955) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους τηλεοπτικούς του ρόλους ως ο αστυνομικός ψυχίατρος Εμίλ Σκόντα στη σειρά Νόμος και τάξη, ως νεοναζί κρατούμενος Βέρνον Σίλιντζερ στη σειρά Oz και ως βοηθός διευθυντής αστυνομίας Γουίλ Πόουπ στη σειρά The Closer. Ο Σίμονς υποδύθηκε επίσης τον Τζ. Τζόνα Τζέιμσον στην τριλογία Spider-Man του Σαμ Ράιμι. Έχει επίσης εμφανιστεί στις ταινίες Juno (2007), Καυτό απόρρητο (Burn After Reading, 2008), Ραντεβού στον αέρα (Up in the Air, 2009) και Αληθινό Θράσος (True Grit, 2010).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Βραβευμένοι με BAFTA Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
1η κατηγορία Νορβηγίας
Η 1η κατηγορία Νορβηγίας αποτελεί το δεύτερο επίπεδο ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος στο Σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Νορβηγίας. Το πρωτάθλημα δημιουργήθηκε το 1948 μέσω της αναδιοργάνωσης του Νορβηγικού συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων. Επίσημα είναι ένα ημιεπαγγελματικό πρωτάθλημα. Σε αυτό συμμετέχουν 16 ομάδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Νορβηγίας
Μητέρα Αρμενία
Η Μητέρα Αρμενία (Մայր Հայաստան Mayr Hayastan) είναι η γυναικεία εθνική προσωποποίηση της Αρμενίας. Η πιο δημοφιλής απεικόνιση της είναι το μνημειώδες άγαλμα της στο Πάρκο της Δόξας με θέα στο Γερεβάν, την πρωτεύουσα της Αρμενίας.
Άγαλμα Μητέρα Αρμενία στο Γερεβάν
Το σημερινό άγαλμα αντικαθιστά ένα μνημειακό άγαλμα του Γενικού Γραμματέα Ιωσήφ Στάλιν, που δημιουργήθηκε ως μνημείο νίκης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Στάλιν στη Σοβιετική Ένωση, ο Γκριγκόρ Χαρουτγιουνγιάν, ο πρώτος γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Αρμενικού Κομμουνιστικού Κόμματος και τα μέλη της κυβέρνησης επέβλεψε την κατασκευή του μνημείου, το οποίο ολοκληρώθηκε και παρουσιάστηκε στο λαό, στις 29 Νοεμβρίου του 1950. Το άγαλμα θεωρήθηκε ένα αριστούργημα του γλύπτη Σεργκέι Μερκούροβ. Το βάθρο ήταν σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ραφαϊέλ Ισραηλιάν. Συνειδητοποιώντας ότι η κατάληψη ενός βάθρου μπορεί να είναι μια βραχυπρόθεσμη τιμή, ο Ισραηλιάν σχεδίασε το βάθρο έτσι ώστε να μοιάζει με τρίκλιτη βασιλική αρμενική εκκλησία, όπως ο ίδιος εξομολογήθηκε πολλά χρόνια αργότερα, «Γνωρίζοντας ότι η δόξα των δικτατόρων είναι προσωρινή, έχω φτιάξει μια απλή τρίκλιτη αρμενική βασιλική». Σε αντίθεση με τα ορθογώνια σχήματα από το εξωτερικό, το εσωτερικό είναι ελαφρύ και ευχάριστο στο μάτι και μοιαζει με την εκκλησία του Αγίου Χριψιμέ, του 7ου αιώνα.
Την άνοιξη του 1962, το άγαλμα του Στάλιν αφαιρέθηκε, ενώ ένας στρατιώτης σκοτώθηκε και πολλοί τραυματίστηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, και αντικαταστάθηκε από το άγαλμα της Μητέρας Αρμενίας, σχεδιασμένο από τον Αρά Χαρουτγιουνγιάν.
Η «Μητέρα Αρμενία» έχει ύψος 22 μέτρα, καθιστώντας το συνολικό ύψος του μνημείου 51 μέτρα, συμπεριλαμβανομένου του βάθρου. Το άγαλμα είναι κατασκευασμένο από σφυρήλατο χαλκό, ενώ το βάθρο-μουσείο από βασάλτη.
Συμβολισμός
αριστερά|μικρογραφία|Φωτογραφία του μνημείου μικρογραφία|Στρατιωτική παρέλαση στο μνημείο το 2018. Το άγαλμα της Μητέρας Αρμενίας συμβολίζει την ειρήνη μέσω της δύναμης. Μπορεί να υπενθυμίσει στους θεατές κάποιες από τις εξέχουσες γυναικείες μορφές της ιστορίας της Αρμενίας, όπως η Sose Mayrig και άλλες, που ανέλαβαν όπλα για να βοηθήσουν τους συζύγους τους στις συγκρούσεις με τα Τουρκικά στρατεύματα και τους Κούρδους ατάκτους. Υπενθυμίζει επίσης το σημαντικό καθεστώς και την αξία που αποδίδεται στα πιο ηλικιωμένα θηλυκά μέλη μιας οικογένειας Αρμενίων.
Η θέση του σε ένα λόφο με θέα στο Γερεβάν το κάνει να μοιάζει με κηδεμόνα της πρωτεύουσας της Αρμενίας. Κάθε χρόνο στις 9 Μαΐου, χιλιάδες Αρμένιοι επισκέπτονται το άγαλμα της Μητέρας Αρμενίας και βάζουν λουλούδια για να τιμήσουν τους Αρμένιους μάρτυρες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στο βάθρο φιλοξενείται το Στρατιωτικό Μουσείο της Μητέρας Αρμενίας του Υπουργείου Άμυνας. Όταν χτίστηκε, αρχικά στεγάστηκε ένα στρατιωτικό μουσείο αφιερωμένο στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Σήμερα, ένα μεγάλο μέρος του εκθεσιακού χώρου είναι αφιερωμένο στον πόλεμο του Ναγκόρνο-Καραμπάχ του 1988-1994. Στην οθόνη παρουσιάζονται προσωπικά αντικείμενα, όπλα και έγγραφα συμμετεχόντων και οι τοίχοι είναι διακοσμημένοι με πορτρέτα τους. Μεταξύ άλλων ιστορικών αντικειμένων, υπάρχει ένας χάρτης στον οποίο Αρμένικες δυνάμεις επεξεργάστηκαν την εκστρατεία τους για τη κατάληψη του Σούσι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερεβάν Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Αρμενία Κατηγορία:Αρμενική αρχιτεκτονική
Ρένα Ασημακοπούλου
Η Ρένα Ασημακοπούλου είναι Ελληνίδα δικαστικός και διατελέσασα πρόεδρος του Αρείου Πάγου από το 2011 έως το 2013.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1946 στην κοινότητα Χατζή Πυλίας του νομού Μεσσηνίας, όπου τελείωσε και το γυμνάσιο.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εισήλθε στον δικαστικό κλάδο το 1969.
Το 2005 προήχθη σε Αρεοπαγίτη και το 2010 ανέλαβε αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου.
Το 2010 όταν το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο εξέταζε την άσκηση πειθαρχικής δίωξης στον Ν. Ζαγοριανό, ανακριτή της υπόθεσης του σκανδάλου Siemens, η Ρένα Ασημακοπούλου μειοψήφισε μαζί με την Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη ζητώντας να τεθεί ο κ. Ζαγοριανός σε προσωρινή αργία.
Στις 18 Ιουλίου 2011 ανέλαβε πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Είναι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει το αξίωμα αυτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόεδροι του Αρείου Πάγου
Καστέλλο ντελλα Πιέτρα
Το Καστέλλο ντελλα Πιέτρα είναι παλαιό φρούριο το οποίο βρίσκεται στην πόλη Βόμπια της Λιγουρίας, η οποία βρίσκεται σε πεδιάδα στην οποία κυλά ένας παραπόταμος του ποταμού Σκρίβια, στην επαρχία της Γένοβας. Αποτελεί το κύριο και χαρακτηριστικότερο μνημείο της γενουάτικης ενδοχώρας, παρουσιάζει πολιτισμικό ενδιαφέρον, ενώ αποτελεί τμήμα του Τοπικού Εθνικού Πάρκου της Αντόλα και είναι ενταγμένο στην λίστα με τα ιταλικά εθνικά μνημεία.
Ευρισκόμενο σε μια υπερυψωμένη φυσική περιοχή μεταξύ δύο απόκρημνων βράχων που αποτελούν φυσική άμυνα, επιβλέπει την οδό που βρίσκεται κατά μήκος του ποταμού Βόμπια κοντά στην Ίσολα ντελ Καντόνε. Το κάστρο είναι προσβάσιμο μονάχα με τα πόδια μέσω ενός μονοπατιού που περνά από το δάσος, καθώς και μία σκάλα, της οποίας η ανάβαση παίρνει, περίπου, είκοσι λεπτά.
Ιστορία
(Edoardo Firpo )
Αν και δεν υπάρχουν επαρκείς και ακριβές πηγές για την ακριβή ημερομηνία κατασκευής του κάστρου, ωστόσο θεωρείται εξαιρετικά πιθανό η κατασκευή του να χρονολογείται στο 1100 ή σε προγενέστερη ημερομηνία, αν και ακόμη τίποτα δεν έχει αποδειχθεί επισήμως.
Κατά τα παλαιά χρόνια, και πιο συγκεκριμένα την εποχή των Λομβαρδών, ήταν οι μοναχοί του Αββαείου του Σαν Κολομπάνο του Μπόμπιο, οι οποίοι είχαν στην κατοχή τους την συγκεκριμένη περιοχή, στην οποία έχτιζαν ερημητήρια σε σπηλιές ή άλλες δυσπρόσιτες τοποθεσίες στον ορεινό αυτό όγκο, όπως συνέβη και με το ερημητήριο του Σαν Κολομπάνο.
Έγγραφα που χρονολογούνται στο 1252, φέρνουν τον φεουδάρχη Οπιτζόνε ντέλλα Πιέτρα ως κύριο των εδαφών, του οποίου το όνομα της οικογένειας φαίνεται να προήλθε από την εγκατάστασή του στην συγκεκριμένη περιοχή, αν και ορισμένοι το αποδίδουν στην σχέση που είχε ο συγκεκριμένος με το φρούριο, το οποίο ήταν πετρόχτιστο. Σύμφωνα με το έργο Annali του μεσαιωνικού χρονικογράφου Καφφάρο ντι Ρούστικο ντα Κασκιφελόνε, κατά τον 13ο αιώνα, το κάστρο ήταν σχεδόν στην ίδια μορφή με την σημερινή, δείχνοντας ότι, έκτοτε, λίγες ήταν οι αρχιτεκτονικές και οχυρωματικές τροποποιήσεις που δέχτηκε αυτό. Επίσης, εντός των εδαφών που ήλεγχε, περιλαμβανόταν και η Βαλ Μπορμπέρα, η οποία εκτείνεται πέρα από τον λόφο του Σαν Φέρμο.
Μετά τον θάνατο του Γκουλιέλμο ντέλλα Πιέτρα, το κάστρο πέρασε στην εξουσία της αριστοκρατικής οικογένειας των Σπινόλα, στην κατοχή της οποίας παρέμεινε έως το έως το 1518, όταν και παραχωρήθηκε μέσω διαθήκης στην Οικογένεια Αντόρνο, με την ημερομηνία της παραχώρησης να είναι η 7η Ιουνίου 1518. Στο οποίο έγγραφο που συνόδευε την παραχώρηση, αναφερόταν η επιθυμία του Τολομέο Σπινόλα το φέουδό του να περάσει στα χέρια των αδελφών Αντονιότο και Τζερολάμο Αντόρνο.
Ο Προσπέρο Αντόρνο είδε τη νέα του κτήση να του αναγνωρίζεται κι επισήμως στις 17 Ιανουαρίου 1565 και δέκα χρόνια αργότερα (το 1575) η κτήση πέρασε στα χέρια του αδερφού του, Τζερόλαμο Αντόρνο. Το 1579, κατακτήθηκε από μια συμμορία ληστών, ωστόσο, ανακαταλήφθηκρ, λίγο καιρό αργότερα, από τον Τζιόρτζιο Τσεντουριάνε, ο οποίος ενήργησε κατόπιν σχετικής απόφασης της Γερουσίας της Δημοκρατίας της Γένοβας.
Το 1620, ο αυτοκράτορας Ματθαίος των Αψβούργων το προσάρτησε στο φέουδο του Παλαβιτσίνι στην Βαλ Μπορμπέρα, όπου, αν και έχασε σε μεγάλο βαθμό κάθε μορφή διοικητικής αυτονομίας, ωστόσο, αποτελούσε μια, εν μέρει αυτόνομη, νησίδα, έως τα τέλη του 18ου αιώνα, μεταξύ των μεγαλύτερων εδαφικά φέουδων των Φιέσκι και των Σπινόλα, με την επικράτειά του να περιλαμβάνει τις περιοχές Τόρρε ντι Βόμπια, Παρέτο ιν Βαλ Μπρεβένα και Γκορντένα στην Άλτα Βαλ Μπορμπέρα. Αργότερα πέρασε στην ιδιοκτησία των Αντόρνο. Το 1797, γαλλικές δυνάμεις έφτασαν στα Απέννινα Όρη, και κατόπιν εντολής του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη, διαλύθηκαν όλα τα Αυτοκρατορικά Φέουδα. Το κάστρο εγκαταλείφθηκε από τον τελευταίο ιδιοκτήτη του, Μικέλε Μπίσιο, ενώ λίγα χρόνια αργότερα εκδηλώθηκε πυρκαγιά στην οχυρή αυτή θέση, με αποτέλεσμα την σημαντική καταστροφή της. Ο χαλκός από τα κανόνια του φρουρίου χρησιμοποιήθηκε από τον επίσκοπο της Τορτόνα για την κατασκευή των καμπανών της Εκκλησίας Σάντα Κρότσε στο Κροτσεφιέσκι.
Τα ερείπια του παλαιού κάστρου παρέμειναν στην ιδιοκτησία του Μπόττα Αντόρνο έως και το 1882, όταν και παραχωρήθηκε στην οικογένεια των Κουσάνι Βισκόντι. Στις 21 Μαΐου 1919, ο ιδιοκτήτης Λουίτζι Ρίβα Κουσάνι το πούλησε, με την σειρά του, στον Τζιοβάννι Μπατίστα Μπερόλντο από την Βόμπια. Η οικογένεια Μπερόλντο το παραχώρησε, στην συνέχεια, στο Δήμο της Βόμπια το 1979.
Το 1981, δύο χρόνια μετά την παραχώρησή του στον Δήμο της Βόμπια, η Επαρχία της Γένοβα, κατόπιν αιτήματος του Κέντρου Ιστορικών Ερευνών της Άλτα Βάλλε Σκρίβια (Μπουσάλα), προχώρησε σε εκτεταμένες εργασίες αναστήλωσης των παλιών ερειπίων και μελέτης αυτών, ώστε να γίνουν γνωστές περισσότερες πληροφορίες για την κατασκευή στο σύνολό της. Το κάστρο, από το 1994, είναι ανοιχτό στο κοινό για επίσκεψη συνοδεία ξεναγού, στην οποία περιλαμβάνεται και η ανάβαση του Torrione Grande.
Από το 2008, το κάστρο διαχειρίζεται το Δασαρχείο του Εθνικού πάρκου της Αντόλα, το οποίο ξεκίνησε την πρωτοβουλία με τίτλο "Castello della Pietra", στα πλαίσια της οποίας οργανώνονται επισκέψεις συνοδεία ξεναγού στη διάρκεια της περιόδου μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου, καθώς και ένα πρόγραμμα εκδηλώσεων ιστορικού περιεχομένου στη διάρκεια της καλοκαιρινής περιόδου, στη διάρκεια της οποίας, επίσης, στον χώρο λειτουργεί εστιατόριο το οποίο προωθεί φυσικά προϊόντα τα οποία παράγονται στην ευρύτερη περιοχή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κάστρα στην Ιταλία
Άβυσσος
Η άβυσσος ή βαθιά θάλασσα είναι το τμήμα εκείνο του θαλασσίου περιβάλλοντος που βρίσκεται κάτω από το επίπεδο στο οποίο εισχωρεί το φως και πέρα από την ηπειρωτική κρηπίδα. Οι κύριοι περιβαλλοντικοί παράγοντες που επηρεάζουν τα ζώα και τις αλληλεπιδράσεις τους είναι: η θερμοκρασία, η πίεση, η έλλειψη φωτός, η τροφή και η συγκέντρωση οξυγόνου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ωκεανογραφία
Μπόμπι Ροντινέλι
Ο Μπόμπι Ροντινέλι (αγγλ. Bobby Rondinelli) είναι μουσικός, ντράμερ της ροκ μουσικής γνωστότερος για τη συνεργασία του με τα συγκροτήματα Rainbow, Black Sabbath και Blue Öyster Cult.
Βιογραφία
Ο Ροντινέλι γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1955 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης.
Με τους Rainbow ο Ροντινέλι ηχογράφησε τους δίσκους "Difficult to Cure" και "Straight Between the Eyes", το 1981 και 1982. Μετά την αποχώρηση του από τους Rainbow, σχημάτισε τους Rondinelli με τον αδερφό του Τεντ και τον μετέπειτα τραγουδιστή των Black Sabbath Ρέι Γκίλεν, κυκλοφορώντας το δίσκο "War Dance", το 1985. Το 1989, έπαιξε τύμπανα για το δίσκο "Force Majeure" της Ντόρο Πες, ενώ το 1993 συμμετείχε στο "Terrified" των Quiet Riot.
Το 1993, εντάχθηκε στο ιστορικό συγκρότημα των Black Sabbath με τους οποίους κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1994 το δίσκο "Cross Purposes" (# 41 στη Μεγάλη Βρετανία) και το ζωντανά ηχογραφημένο "Cross Purposes Live", ηχογραφημένο στις 13 Απριλίου 1994 στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου. To 1995, συμμετείχε στο πρώτο, ομώνυμο άλμπουμ των Sun Red Sun, ενώ τρία χρόνια αργότερα, έπαιξε στο Heaven Forbid των Blue Öyster Cult. Επίσης, συμμετείχε στους δίσκους "Just ad Nauseam" και "Confessions of a Spooky Kid" των Dali Gaggers.