cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντόλι Πάρτον
1980–1986: Εμπορική κορύφωση και καθιέρωση ως σύμβολο της Μουσικής και του Κινηματογράφου
Το 1980, η Πάρτον παίζει για πρώτη φορά σε κινηματογραφική ταινία και μάλιστα με τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Υποδύεται τον χαρακτήρα της Ντόραλι Ρόουντς στην ταινία "9 με 5", στο πλευρό της Τζέιν Φόντα και της Λίλι Τόμλιν. Η ταινία, σκηνοθετημένη από τον Κόλιν Χίγκινς, θεωρείται μια από τις πιο εμβληματικές Αμερικανικές ταινίες όλων των εποχών. Ήταν τεράστια εισπρακτική επιτυχία στο παγκόσμιο box office για τα δεδομένα εκείνης της εποχής, ενώ το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου την συμπεριέλαβε στη λίστα με τις 100 πιο θρυλικές κωμωδίες όλων των εποχών. Πάνω σε αυτή την ταινία βασίστηκαν μια τηλεοπτική σειρά και ένα μιούζικαλ στο Broadway. Χάρη στη συμμετοχή της στην ταινία, η Πάρτον δέχτηκε πολύ θερμή ανταπόκριση από τους κριτικούς και το κοινό ενώ την επόμενη χρονιά ήταν υποψήφια για 2 Χρυσές Σφαίρες, ως καλύτερη ερμηνεία Α' Γυναικείου Ρόλου σε κωμωδία και ως Καλύτερη Πρωτοεμφανιζόμενη Ηθοποιός. Παράλληλα, κυκλοφόρησε το soundtrack της ταινίας σε μουσική και στίχους της ίδιας. Το ομότιτλο κομμάτι «9 to 5», του οποίου οι στίχοι είναι εμπνευσμένοι από την πλοκή της ταινίας, έγινε τεράστια εμπορική επιτυχία για τη μουσική καριέρα της Πάρτον ενώ ήταν υποψήφιο τόσο στις Χρυσές Σφαίρες όσο και στα Όσκαρ ως καλύτερο πρωτότυπο τραγούδι ταινίας. Σύμφωνα με τον Γουίλιαμ Ράλμαν, κριτικό της AllMusic, "το 9 to 5 είναι το καλύτερο άλμπουμ που κυκλοφόρησε η Πάρτον με την εταιρία RCA Records". Επίσης, ήταν το πρώτο τραγούδι της Πάρτον που πήγε στην πρώτη θέση του γενικού τσαρτ Hot 100, και όχι μόνο στο κάντρι τσαρτ. Από το soundtrack της ταινίας, έγινε επίσης μεγάλη επιτυχία το κομμάτι «But You Know I Love You». Στην τελετή των βραβείων Γκράμι το 1982, η Πάρτον έλαβε τα βραβεία "Καλύτερη κάντρι καλλιτέχνης της χρονιάς" και "Καλύτερο κάντρι τραγούδι της χρονιάς" για το κομμάτι «9 to 5».
right|thumb|Η Ντόλι Πάρτον στη [[Χαβάη το 1983.]] Ο επόμενος ρόλος της ήταν στην ταινία "Το καλύτερο πορνείο του Τέξας" (1982), ένα κινηματογραφικό δραματικό μιούζικαλ που διαδραματίζεται τη δεκαετία του 1930. Η ταινία ήταν μεγάλη εισπρακτική επιτυχία στο box office. Η Πάρτον υποδύθηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Μόνα Στάνγκλι, ιδιοκτήτρια ενός καμπαρέ του οποίου είναι μόνιμος πελάτης ο Μπαρτ Ρεϊνολντς. Αυτός ο ρόλος της χάρισε υποψηφιότητα στις Χρυσές Σφαίρες ως Α' Γυναικείος Ρόλος σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ. Το soundtrack της ταινίας ήταν επίσης μεγάλη επιτυχία στα μουσικά charts, ενώ η επανακυκλοφορία του κομματιού "I will always love you" έφτασε πάλι στην πρώτη θέση του Κάντρι Τσαρτ στην Αμερική. Τον Απρίλιο του 1982, κυκλοφορεί το επόμενο άλμπουμ της με τίτλο Heartbreak Express, το οποίο σημειώνει επίσης μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ και στον Καναδά. Λίγους μήνες αργότερα, κυκλοφορεί η συλλογή Dolly Parton's Greatest Hits, που επικυρώνεται ως πλατινένια στις ΗΠΑ. Το 1983, η Πάρτον συνεργάζεται ξανά με τον Κένι Ρότζερς στο κομμάτι «Islands In The Stream», το οποίο φτάνει στην πρώτη θέση του γενικού Billboard Hot 100 chart στην Αμερική και καθιερώνεται ως μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες παγκοσμίως για τη δεκαετία του 1980. Με αυτή τη συνεργασία, ο Κένι Ρότζερς και η Ντόλι Πάρτον λαμβάνουν υποψηφιότητα για Γκράμι την αμέσως επόμενη χρονιά. Το επόμενο διάστημα, η Πάρτον συνεχίζει να κυκλοφορεί δίσκους κάντρι/ποπ μουσικής κατορθώνοντας μεγάλες επιτυχίες. Στα τέλη του 1984, συνεργάζεται ξανά με τον Κένι Ρότζερς και κυκλοφορούν έναν δίσκο από κοινού με θεματικό περιεχόμενο τα Χριστούγεννα. Το Χριστουγεννιάτικο άλμπουμ της με τίτλο"Once Upon a Christmas" σημειώνει πολύ υψηλές πωλήσεις και επικυρώνεται ως πλατινένιο στις ΗΠΑ και στον Καναδά.
Το 1984, η Πάρτον πρωταγωνιστεί στο πλευρό του Σιλβέστερ Σταλόνε στην κωμωδία "Νικ, ο Καβγατζής", σε σκηνοθεσία του Μπομπ Κλαρκ. Αν και η ταινία γενικά έλαβε πολύ αρνητικές κριτικές, η πλειοψηφία των κριτικών εκθείασε την ερμηνεία της Πάρτον. Η εφημερίδα New York Times περιέγραψε την ταινία ως «μια άθλια κωμωδία με βαρετό σενάριο, στην οποία ξεχωρίζει μόνο η εκρηκτική παρουσία της Ντόλι Πάρτον».
Τον επόμενο χρόνο, κυκλοφόρησε το τελευταίο της άλμπουμ με την εταιρία RCA Victor με τίτλο "Real Love", για το οποίο συνεργάστηκε στην παραγωγή με τον David Malloy. Από αυτό το άλμπουμ ξεχώρισε μια ακόμα συνεργασία της με τον Κένι Ρότζερς. Το 1985, η Πάρτον ξεκίνησε την περιοδεία της Real Love Tour, μια περιοδεία που πραγματοποίησε μαζί με τον Κένι Ρότζερς και έδωσαν δεκάδες συναυλίες σε ΗΠΑ και Καναδά. Η μεγάλη επιτυχία της περιοδείας οδήγησε στη βιντεοσκόπηση μιας συναυλίας που προβλήθηκε από το τηλεοπτικό δίκτυο HBO στην Αμερική με τίτλο "Kenny Rogers and Dolly Parton: Together" ("Ο Κένι Ρότζερς και η Ντόλι Πάρτον: Μαζί"). Το 1986, υποδύθηκε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Lorna Davis στην τηλεοπτική ταινία "A Smoky Mountain Christmas". Την ίδια χρονιά ίδρυσε τη δική της εταιρία παραγωγής με το όνομα Dollywood. Μέσα από αυτή την εταιρία στην οποία επένδυσε δεκάδες εκατομμύρια δολάρια, ξεκίνησε τη δημιουργία τεράστιων θεματικών και ψυχαγωγικών πάρκων, ενώ ίδρυσε επίσης μεγάλες ξενοδοχειακές εγκαταστάσεις, εστιατόρια, λούνα παρκ, πισίνες, γήπεδα και άλλους χώρους αναψυχής. Από αυτά ξεχωρίζουν το Dixie Stampede και το θαλάσσιο πάρκο Dollywood's Splash Country. Μετά τη λήξη του συμβολαίου της με την RCA Victor, η Πάρτον υπέγραψε συμβόλαιο με την εταιρία Columbia Records το 1987.
1987–2005: Καλλιτεχνικές αναζητήσεις και πειραματισμοί με άλλα μουσικά είδη
Το 1987, κυκλοφόρησε το άλμπουμ Trio, μαζί με την Emmylou Harris και την Linda Ronstadt, το οποίο έλαβε ένθερμη αποδοχή από τους κριτικούς και είχε στοιχεία φολκ μουσικής. Πούλησε αρκετά εκατομμύρια αντίτυπα και έβγαλε μεγάλες επιτυχίες, ανάμεσά τους και το #1 "To Know Him Is to Love Him". Το άλμπουμ κέρδισε βραβείο Γκράμι την επόμενη χρονιά για "Καλύτερη Κάντρι Φωνητική Ερμηνεία της χρονιάς" και ήταν επίσης υποψήφιο στη γενική κατηγορία "Άλμπουμ της Χρονιάς". Μετά από έναν ποπ δίσκο που έβγαλε την ίδια χρονιά με τίτλο Rainbow, η Πάρτον εστίασε στην ηχογράφηση κάντρι μουσικής. Το 1989 κυκλοφόρησε το White Limozeen, κατορθώνοντας 2 #1 επιτυχίες. Το ντουέτο της με τον Ricky Van Shelton, "Rockin' Years" του 1991, έφτασε επίσης στην πρώτη θέση στο κάντρι τσαρτ, αν και η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της Πάρτον για τη δεκαετία του 1990 ήρθε ένα χρόνο μετά, όταν το κομμάτι της "I Will Always Love You" ερμηνεύτηκε από την Γουίτνεϊ Χιούστον σημειώνοντας πωλήσεις-ρεκόρ. Ωστόσο, το soundtrack της Πάρτον για την ταινία Straight Talk του 1992 είχε χαμηλή εμπορική ανταπόκριση. Το επόμενο προσωπικό της άλμπουμ Slow Dancing with the Moon εκθειάστηκε από τους κριτικούς και σημείωσε υψηλές πωλήσεις. Παρομοίως με το άλμπουμ Trio του 1987, η Πάρτον κυκλοφόρησε ξανά δίσκο συνεργασιών το φθινόπωρο του 1993 αυτή τη φορά από κοινού με τις μεγάλες κυρίες της κάντρι μουσικής Λορέττα Λιν και Τάμι Γουινέτ. Το άλμπουμ επικυρώθηκε ως χρυσό από την RIAA στις ΗΠΑ και έδωσε δεύτερη ώθηση στις καριέρες των Λυν και Γουινέτ. Επίσης, το 1994 η Πάρτον συνείσφερε με το κομμάτι "You Gotta Be My Baby" στον δίσκο Red Hot + Country με σκοπό την συγκέντρωση οικονομικών πόρων για την καταπολέμηση του AIDS. Στα τέλη της ίδιας χρονιάς, κυκλοφόρησε ένα live ακουστικό άλμπουμ, το Heartsongs: Live from Home, που περιείχε διαφορετικές εκτελέσεις γνωστών επιτυχιών της καθώς και παραδοσιακά τραγούδια.
Από τα μέσα μέχρι τα τέλη της δεκαετίας, η Πάρτον πειραματίστηκε με διάφορους ήχους και μουσικά είδη. Το 1995 βραβεύτηκε με το βραβείο "Ερμηνευτικό γεγονός της χρονιάς" από τα CMA για το θεματικό της άλμπουμ Something Special. Την επόμενη χρονιά, κυκλοφόρησε το άλμπουμ Treasures, με σύγχρονες διασκευές επιτυχιών των δεκαετιών '60 και '70. Η ηχογράφησή της για το κομμάτι "Peace Train" κυκλοφόρησε ως χορευτικό ρεμίξ και έγινε μεγάλη επιτυχία στα κλαμπ και το ραδιόφωνο χορευτικής ποπ μουσικής. Το 1998, κινήθηκε σε πιο ροκ ήχους, έχοντας πάλι βέβαια κάντρι στοιχεία με το άλμπουμ Hungry Again στο οποίο όλα τα τραγούδια είναι σε στίχους, μουσική και παραγωγή της ίδιας.
Το 1999, κυκλοφόρησε τη συνέχεια του άλμπουμ Trio του '87, με τίτλο Trio II ξανά σε συνεργασία με την Έμιλου Χάρις και την Λίντα Ρόνσταντ, αυτή τη φορά όμως με πιο σύγχρονο ήχο στο άλμπουμ. Το κομμάτι τους "After the Gold Rush" κέρδισε βραβείο Γκράμι ως η "Καλύτερη Κάντρι Συνεργασία της Χρονιάς". Την ίδια χρονιά η Πάρτον εισήχθη στο Country Music Hall of Fame.
Το 1999, η Πάρτον ξεκίνησε να ηχογραφεί μια σειρά από δίσκους bluegrass και γκόσπελ μουσικής. Ο πρώτος με τίτλο The Grass Is Blue κέρδισε βραβείο Γκράμι ως "Καλύτερο Bluegrass Άλμπουμ της χρονιάς" ενώ ο δεύτερος δίσκος (Little Sparrow) που κυκλοφόρησε το 2001, εγκωμιάστηκε από τους κριτικούς. Το κομμάτι "Shine" που εμπεριέχεται στον δίσκο κέρδισε Γκράμι ως "Καλύτερη Ερμηνεία της χρονιάς". Το τρίτο και τελευταίο άλμπουμ της σειράς έχει τίτλο Halos & Horns (2002) και περιλαμβάνει μια bluegrass διασκευή του "Stairway to Heaven", του κλασικού κομματιού των Led Zeppelin. Το 2005, κυκλοφόρησε τον δίσκο Those Were the Days με φολκ/ροκ κλασικά κομμάτια της περιόδου του '60 και του '70.
Στιχουργική και σύνθεση
Η Πάρτον θεωρείται από τις πιο παραγωγικές τραγουδοποιούς του χώρου, ξεκινώντας από μικρή ηλικία να γράφει κάντρι τραγούδια με φολκ μουσικά στοιχεία. Τα βασικά θέματα των στίχων της αφορούν τα παιδικά της χρόνια στην ορεινή Αμερικανική επαρχία και μέσα από τα τραγούδια της αντικατοπτρίζεται συνήθως η Χριστιανική ανατροφή της ή η καθημερινότητα στην επαρχία του Τενεσί.
Μερικά κομμάτια της όπως το "Coat of Many Colors", το "I Will Always Love You" και το "Jolene", μεταξύ άλλων, θεωρούνται κλασικά και διαχρονικά κομμάτια της Αμερικανικής μουσικής ιστορίας. Στις 4 Νοεμβρίου του 2003 η Πάρτον ονομάστηκε BMI Icon από τα BMI Μουσικά Βραβεία που αναγνωρίζουν τους στιχουργούς και συνθέτες κάντρι μουσικής. Έχει λάβει αμέτρητα βραβεία για το στιχουργικό της έργο στην κάντρι μουσική, έχοντας δώσει δικά της τραγούδια σε δεκάδες άλλους καλλιτέχνες. Σε συνέντευξή της το 2009 στο CNN και τον δημοσιογράφο Λάρι Κινγκ, η Πάρτον δήλωσε πως έχει γράψει "στίχους για περισσότερα από 3.000 τραγούδια στην καριέρα της, τα περισσότερα εκ των οποίων έχουν μελοποιηθεί".
Ως στιχουργός, η Πάρτον έχει λάβει 2 φορές υποψηφιότητες στα βραβεία Όσκαρ για τα τραγούδια "9 to 5" (από την ομότιτλη ταινία του 1980) και "Travellin' Thru" (από την ταινία "Transamerica" του 2006). Για το δεύτερο, η Πάρτον βραβεύτηκε με Χρυσό Φοίνικα ως Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι σε Ταινία, ενώ κέρδισε πολλά ακόμα βραβεία από διάφορα Διεθνή Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Μια διασκευή του κομματιού "Love is like a butterfly" χρησιμοποιήθηκε ως τραγούδι τίτλων έναρξης της βρετανικής σειράς Butterflies.
Πέρα από στιχουργός και συνθέτρια, η Πάρτον γνωρίζει να παίζει πάνω από 13 μουσικά όργανα. Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα, μπάντζο, φλογέρα και φυσαρμόνικα από την ηλικία των 7 ετών. Η ίδια έχει δηλώσει πως ο θείος της που ήταν μουσικός την έμαθε να παίζει διάφορα μουσικά όργανα ήδη σε μικρή ηλικία και τη μύησε στον κόσμο της μουσικής.
Επιχειρηματικότητα
thumb|Η κεντρική είσοδος στο θεματικό πάρκο Dollywood, ιδιοκτησία της Πάρτον. Στις αρχές του 1978, η Πάρτον κυκλοφόρησε μια σειρά από κούκλες με το όνομά της, εμπνευσμένες από τα φορέματα που φορούσε κατά τη διάρκεια της συμμετοχής της στο The Porter Wagoner Show. Το 1986, εξαγόρασε το θεματικό πάρκο Silver Dollar City Tennessee, το οποίο βρίσκεται στο Pigeon Forge της πολιτείας του Τενεσί. Η Πάρτον αναδιαμόρφωσε ολοκληρωτικά το πάρκο και του έδωσε το όνομα Dollywood, επενδύοντας αστρονομικά ποσά για την επέκτασή του με καινούργιες εγκαταστάσεις. Μέσα στις επόμενες δεκαετίες, η Πάρτον επέκτεινε τις εγκαταστάσεις του πάρκου και δημιούργησε μια μεγάλη αλυσίδα θεματικών πάρκων και τουριστικών εγκαταστάσεων που δέχονται ετησίως εκατομμύρια επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Στα θεματικά της πάρκα, διοργανώνει συναυλίες, φεστιβάλ, θεατρικές παραστάσεις καθώς και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις.
Φιλανθρωπικό έργο
Μέσω του ιδρύματός της, δημιούργησε επίσης το πρόγραμμα μόρφωσης μικρών παιδιών γνωστό ως Dolly Parton's Imagination Library, το οποίο παρέχει 1 βιβλίο κάθε μήνα σε σχεδόν 850.000 παιδιά βρεφικής έως νηπιακής ηλικίας στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στην Αγγλία και στην Αυστραλία. Το πρόγραμμα χρηματοδοτεί την αποστολή περισσότερων από 1.000.000 βιβλίων ετησίως. Για το έργο της στα προγράμματα μόρφωσης, η Πάρτον έχει λάβει πολυάριθμες βραβεύσεις, συμπεριλαμβανομένων: Τιμητική Βράβευση από την Ένωση Αμερικανών Εκδοτών (AAP) το 2000, Βραβείο Galaxy από την Αμερικανική Ένωση Διευθυντών Σχολείων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης το 2002, βραβεία Naional State Teachers of the Year και Chasing Rainbows Award, καθώς και τιμητική αναγνώριση από το Εθνικό Κέντρο Γονέων και Εκπαιδευτικών στις ΗΠΑ το 2003.
Επίσης, έχει εργαστεί στη συγκέντρωση οικονομικών πόρων για τη στήριξη του Αμερικάνικου Ερυθρού Σταυρού και φιλανθρωπικών δράσεων που σχετίζονται με το AIDS/HIV, συλλόγων οροθετικών κλπ. Το 2006 προσέφερε τη χρήση της μουσικής της για τη διαφημιστική εκστρατεία της PETA με θέμα την ενθάρρυνση των ιδιοκτητών κατοικίδιων ζώων να μην τα εγκαταλείπουν στους δρόμους.
Το 2003, ο αγώνας της να εμποδιστεί ο αφανισμός του "λευκοκέφαλου αετού" (το μεγαλύτερο εθνικό σύμβολο των ΗΠΑ) μέσω του American Eagle Foundation σε συνεργασία με το Dollywood Foundation της επέφερε τιμητικό βραβείο από την Υπηρεσία Ψαριών και Άγριας Φύσης των ΗΠΑ.
Στις 8 Μαΐου του 2009, η Πάρτον έδωσε την εναρκτήρια ομιλία στην τελετή αποφοίτησης του Πανεπιστημίου Τεχνών και Επιστημών του Τενεσί στην πόλη Νόξβιλ. Κατά τη διάρκεια της τελετής έλαβε τιμητικά τον τίτλο της "Διδάκτορος των Ανθρωπιστικών Γραμμάτων" (Doctor of Humane Letters) από το Πανεπιστήμιο. Η τιμητική διάκριση δόθηκε από τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου, Jimmy G. Cheek, ο οποίος είπε μεταξύ άλλων, "δίνεται αυτή η τιμητική αναγνώριση όχι μόνο για τη σπουδαία καριέρα της και την προσφορά της ως μουσικός αλλά και για τον ρόλο της ως εκπρόσωπος του εθνικού πολιτιστικού μας πλούτου, το φιλανθρωπικό της έργο και το μακροχρόνιο έργο της υπέρ της εκπαίδευσης σε διεθνές επίπεδο."
Οικογένεια
Η Πάρτον παντρεύτηκε τον Carl Thomas Dean τον Μάιο του 1966 στο Ρίνγκολντ της Τζόρτζια. Σύμφωνα με την Πάρτον, ο σύζυγός της την έχει δει να τραγουδάει ζωντανά μόνο μία φορά, ενώ δεν τη συνοδεύει ποτέ στις δημόσιες εμφανίσεις της. Τον Μάιο του 2016, το ζεύγος γιόρτασε την επέτειο των 50 χρόνων γάμου με μια πολύ εντυπωσιακή τελετή, όπου ανανέωσαν τους όρκους τους. Το ζεύγος δεν απέκτησε ποτέ παιδιά, ωστόσο η Πάρτον έχει βαφτίσει την δημοφιλή ποπ τραγουδίστρια Μάιλι Σάιρους.
Δημόσια εικόνα
Η Πάρτον είναι επίσης γνωστή για τις πολυάριθμες και πολυσυζητημένες πλαστικές της επεμβάσεις. Η ίδια αυτοσαρκάζεται στις συνεντεύξεις της και μάλιστα έχει μείνει αξέχαστη η χαρακτηριστική της δήλωση σε συνέντευξη: "Χρειάζεται πολλά λεφτά μια γυναίκα για να δείχνει τόσο φθηνή όσο εγώ". Στο Φεστιβάλ Glastonbury στο Λονδίνο τον Ιούλιο του 2014, δήλωσε παρουσία δεκάδων χιλιάδων θαυμαστών της: "Μπορεί το στήθος μου και τα μαλλιά μου να είναι ψεύτικα αλλά η φωνή μου και η ψυχή μου είναι αληθινές". Η Πάρτον έχει επιμεληθεί προσεχτικά κατά τη διάρκεια της καριέρας της την περσόνα μιας "χαζής ξανθιάς", ωστόσο η ίδια έχει δηλώσει σε συνέντευξή της: “Δεν με ενοχλούν όλα αυτά τα ανέκδοτα με τις χαζές ξανθιές, γιατί ξέρω ότι δεν είμαι χαζή, και επίσης είμαι βέβαιη ότι δεν είμαι ξανθιά”.
Επιπλέον, είναι φανατική υποστηρίκτρια των δικαιωμάτων της γκέι κοινότητας, έχοντας οργανώσει σχετικές θεματικές εκδηλώσεις στα θεματικά της πάρκα πολλές φορές στο παρελθόν. Εξαιτίας του δημόσιου αγώνα της κατά της ομοφοβίας, έχει δεχθεί απειλές για τη ζωή της από μέλη της ακροδεξιάς οργάνωσης Κου Κλουξ Κλαν.
Σε πολιτικό επίπεδο, συνήθως είναι αποστασιοποιημένη και δεν εκφράζει ανοιχτά την υποστήριξή της σε κόμματα ή πολιτικούς εκπροσώπους. Στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ του 2016, είχε δηλώσει πως δεν υποστηρίζει κανέναν από τους δύο βασικούς υποψήφιους για την προεδρία, δηλαδή τη Χίλαρι Κλίντον και τον Ντόναλντ Τραμπ, χαρακτηρίζοντάς τους "τρελούς".
Βραβεύσεις και τιμητικές διακρίσεις
thumb|left|Ο πρώην Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών [[Τζορτζ Μπους (νεότερος)|Τζορτζ Μπους και η πρώην Πρώτη Κυρία Λόρα Μπους, μαζί με τα τιμώμενα πρόσωπα κατά τη διάρκεια τελετής τιμητικών διακρίσεων στο Μπλε Δωμάτιο του Λευκού Οίκου το 2006. Από αριστερά προς δεξιά: ο μουσικός William "Smokey" Robinson, ο συνθέτης Άντριου Λόυντ Γουέμπερ, η κάντρι μουσικός Ντόλι Πάρτον, ο σκηνοθέτης Στίβεν Σπίλμπεργκ και ο διευθυντής ορχήστρας Ζούμπιν Μέτα.]] Η Ντόλι Πάρτον έχει λάβει 9 Βραβεία Γκράμι (συμπεριλαμβανομένου του βραβείου για τη συνολική της προσφορά το 2011) από 47 συνολικές υποψηφιότητες, τις περισσότερες από οποιαδήποτε άλλη γυναίκα. Έχει λάβει επίσης 3 American Music Awards από 18 υποψηφιότητες. Έχει κερδίσει επίσης 7 βραβεία της Ακαδημίας Κάντρι Μουσικής από συνολικά 47 υποψηφιότητες. Έχει βρεθεί υποψήφια 2 φορές για βραβείο Όσκαρ, 5 φορές για Χρυσή Σφαίρα, έχει λάβει 12 βραβεία CMT (από 48 υποψηφιότητες) και 39 βραβεία BMI για το στιχουργικό της έργο. Επιπλέον, έχει λάβει 24 βραβεία CashBox από 100 υποψηφιότητες, καθώς και 24 βραβεία Billboard (από 83 υποψηφιότητες). Το 1986, εισήχθη στο Nashville Songwriters Hall of Fame. Το 1999, έλαβε τη μεγαλύτερη διάκριση που μπορεί να λάβει ένας κάντρι καλλιτέχνης με την εισαγωγή της στο Country Music Hall of Fame. thumb|Η Πάρτον στην τελετή της τιμητικής της διάκρισης από το Κέντρο Παραστατικών Τεχνών Τζον Φ. Κένεντι στον [[Λευκός Οίκος|Λευκό Οίκο στην Ουάσινγκτον στις 3 Δεκεμβρίου του 2006]] To 2003 κυκλοφόρησε ένας δίσκος-φόρος τιμής με διασκευές τραγουδιών της Ντόλι Πάρτον από δημοφιλείς τραγουδίστριες όπως Μελίσσα Έθεριτζ, Σανάια Τουέιν, Σινέντ Ο' Κόνορ, Νόρα Τζόουνς και άλλες. Η Πάρτον βραβεύτηκε με το Μετάλλιο του Ζωντανού Θρύλου στις 14 Απριλίου του 2014 από τη "Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ"για τη συνεισφορά της στην πολιτιστική κληρονομιά των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2005 τιμήθηκε με το Εθνικό Μετάλλιο των Τεχνών, την ανώτερη τιμητική διάκριση που μπορεί να λάβει ένας καλλιτέχνης εκ μέρους της Κυβέρνησης των ΗΠΑ και του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις 3 Δεκεμβρίου του 2006 έλαβε την τιμητική διάκριση "Kennedy Center Honors" από το ''Κέντρο Παραστατικών Τεχνών Τζον Φ. Κένεντι'' για τη συνολική προσφορά της στις Τέχνες. Κατά τη διάρκεια της τελετής, τιμήθηκε με την παρουσία σπουδαίων καλλιτεχνών της κάντρι, ανάμεσά τους ο Κένι Ρότζερς, η Άλισον Κραους, η Ρέμπα ΜακΕντάιρ, η Σανάια Τουέιν και η Κάρι Άντεργουντ.
Αστέρια και διακρίσεις σε διάφορα Halls of Fame
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της η Πάρτον έχει εισαχθεί σε πολυάριθμα Halls of Fame. Αυτές οι τιμητικές διακρίσεις περιλαμβάνουν:
Επιλεγμένη δισκογραφία
• 2
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί παραγωγοί Κατηγορία:Κάντρι μουσικοί Κατηγορία:Ποπ μουσικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές δικαιωμάτων ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Α.Ε. Ίκαρος Καλλιθέας
Η Αθλητική Ένωση Ίκαρος Καλλιθέας είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην περιοχή της Καλλιθέας, στην Αθήνα. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1983 και προέκυψε το 2007, έπειτα από τη μετεγκατάσταση του ανδρικού τμήματος καλαθοσφαίρισης του συλλόγου «Α.Ο. Ίκαρος Νέας Σμύρνης» και τη συγχώνευση αυτού με την «Α.Ε. Καλλιθέας Τζιτζιφιών» (ίδρυση 1983). Αγωνίζεται με χρώματα το μπλε, το λευκό και το κόκκινο. Διατηρεί τμήματα καλαθοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, πετοσφαίρισης γυναικών, μπριτζ και ποδοσφαίρου ανδρών.
Η προϋπάρχουσα ομάδα: Ίκαρος Νέας Σμύρνης
Ο "Αθλητικός Όμιλος Ίκαρος" ιδρύθηκε το 1991 στην περιοχή της Νέας Σμύρνης. Εντάχθηκε στο δυναμικό των σωματείων της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. τις κατηγορίες της οποίας ανέβηκε διαδοχικά μέσα σε χρονικό ορίζοντα 13 ετών. Έχοντας αγωνιστεί για κάποιο διάστημα στην Α' Κατηγορία, ο Ίκαρος ανήλθε εν τέλει στα Εθνικά Πρωταθλήματα. Την τριετία 2004 έως 2007 αγωνίστηκε στη Γ' Εθνική Κατηγορία. Η κατάκτηση της κορυφής της τελικής βαθμολογίας της περιόδου 2006-07 επέτρεψε στο σύλλογο να ανέλθει στη Β' Εθνική Κατηγορία.
Η Α.Ε. Καλλιθέας-Τζιτζιφιών (1983-2007)
Η "Αθλητική Ένωση Καλλιθέας-Τζιτζιφιών" (ΑΕΚ-Τ) ιδρύθηκε το 1983. Είχε τμήματα τένις, καλαθοσφαίρισης (από το 1985), πινγκ-πονγκ (από το 1985, η γυναικεία ομάδα αγωνίστηκε στη Β’ Εθνική και από τις τάξεις της προήλθε η διεθνής αθλήτρια Χριστίνα Φιλή) και ποδοσφαιρική ομάδα (από το 1986-87 μέχρι το 2006-07 μετείχε στην Ε.Π.Σ. Πειραιά). Το 2000 σταμάτησε η λειτουργία του τμήματος αντισφαίρισης λόγω έλλειψης αγωνιστικών χώρων. Το 2002 το τμήμα γυναικείου μπάσκετ, που αγωνιζόταν στην Α΄ Κατηγορία ΕΣΚΑΝΑ, συγχωνεύτηκε με τις Εσπερίδες Καλλιθέας. Το 2003 η ανδρική ομάδα μπάσκετ προβιβάστηκε στην Γ’ Εθνική Κατηγορία όπου παρέμεινε για τρία χρόνια. Στη συνέχεια απορροφήθηκε από τον Ίκαρο.
Μεταφορά έδρας στην Καλλιθέα
Το καλοκαίρι του 2007 η διοίκηση του ανδρικού τμήματος του συλλόγου αποφάσισε να απομακρύνει τις δραστηριότητές του Ικάρου από τη Νέα Σμύρνη, όπου ήκμαζαν δύο ακόμη σωματεία, ο Πανιώνιος και ο Μίλων. Ως νέα έδρα επιλέχθηκε η Καλλιθέα όπου εγκαταστάθηκε η ομάδα μετά από τη συγχώνευσή της με την «Α.Ε. Καλλιθέας - Τζιτζιφών» (ΑΕΚΤ.). Με τον τρόπο αυτό δημιουργήθηκε το 2007 ένα νέο σωματείο με την επωνυμία «Αθλητική Ένωση Ίκαρος Καλλιθέας» και επίσημο έτος ίδρυσης το 1983.
Ο μεν Αθλητικός Όμιλος παρέμεινε στη Νέα Σμύρνη συνεχίζοντας με τα τμήματα υποδομής, ξαναρχίζοντας ωστόσο από τα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α..
Την αγωνιστική περίοδο 2007-08, η Αθλητική Ένωση έλαβε μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας, τερματίζοντας στην 7η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα με 20 νίκες και 10 ήττες απολογισμό. Την επόμενη χρονιά, 2008-09, έχοντας συλλέξει 21 νίκες και 9 ήττες, ο Ίκαρος τερμάτισε στην 3η θέση. Η εξέλιξη αυτή επέτρεψε στην ομάδα να ανέλθει για πρώτη φορά στην ιστορία του στην Α2 Εθνική.
Προσωρινή απορρόφηση του Έσπερου
Το καλοκαίρι του 2009 αποφασίστηκε η συμπόρευση του Ικάρου στο Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής με μια ιστορική ομάδα της Καλλιθέας, τον Π.Ο.Κ. Έσπερο. Ο σύλλογος αυτός, που είχε ιδρυθεί την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής, είχε αγωνιστεί αρκετές φορές στο παρελθόν σε κορυφαίο επίπεδο, ωστόσο την περίοδο εκείνη αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Οι δύο ομάδες συγκρότησαν μία κοινή με την επωνυμία «Παναθλητικός Όμιλος Ίκαρος Έσπερος Καλλιθέας».
Παράλληλα τα τμήματα υποδομής του Ικάρου συγχωνεύθηκαν με την «Ακαδημία Παλαιού Φαλήρου» και λειτούργησαν αρχικά με την επωνυμία «Ίκαρος - Ακαδημία Νέα Σμύρνης» και εν συνεχεία απλώς ως «Ίκαρος Νέας Σμύρνης».
Ο «Ίκαρος Έσπερος Καλλιθέας» αγωνίστηκε την περίοδο 2009-10 στην Α2 Εθνική συγκεντρώνοντας 23 νίκες και 7 ήττες. Ο σύλλογος ισοβάθμισε στην κορυφή με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης, ωστόσο κατέκτησε το Πρωτάθλημα βάσει της διαφοράς στα μεταξύ τους στατιστικά στοιχεία. Αμφότεροι ανέβηκαν στην Α1 Εθνική.
Το καλοκαίρι του 2010, οι πρώην ανεξάρτητες διοικήσεις του Ίκαρου και του Έσπερου ήρθαν σε σύγκρουση και εξαιτίας του χάσματος που δημιουργήθηκε η κοινή ομάδα διασπάστηκε. Συγκεκριμένα αναιρέθηκε από το Πρωτοδικείο η ισχύς της απόφασης της αρχικής Γενικής Συνέλευσης του προηγούμενου καλοκαιριού, η οποία ενέκρινε τη συγχώνευση των δύο συλλόγων. Σαν αποτέλεσμα, ο Ίκαρος συνέχισε στην Α1 Εθνική με την προγενέστερη ονομασία του, ενώ ο Έσπερος υποβιβάστηκε στα τοπικά πρωταθλήματα. Οι δύο πλευρές αντάλλαξαν πυρά μέσω ανακοινώσεων και του Τύπου, ενώ η αντιπαλότητα των δύο ομάδων εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι σήμερα για διάφορα ζητήματα με κυριότερο αυτό της χρήσης του Κλειστού Γυμναστηρίου «Έσπερος».
Πορεία στην Α1 Εθνική Κατηγορία
Η σημαντικότερη περίοδος στην ιστορία του συλλόγου ξεκίνησε το 2010 οπότε και ο Ίκαρος Καλλιθέας εντάχθηκε στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής Κατηγορίας, δηλώνοντας ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Γλυφάδας «Μάκης Λιούγκας». Τη χρονιά 2010-11, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στη 10η θέση της βαθμολογίας, έχοντας συλλέξει στην κανονική περίοδο 10 νίκες και 16 ήττες. Αυτή ήταν και η τελική θέση του συλλόγου εφόσον δεν κατάφερε να μπει στα Play-offs, αν και βρέθηκε με ασφάλεια πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού.
Την αγωνιστική περίοδο, 2011-12 το Πρωτάθλημα διεξήχθη μεταξύ 13 ομάδων, εκ των οποίων επρόκειτο να υποβιβαστεί μόλις μία. Ο Ίκαρος τελείωσε τη χρονιά με 8 νίκες και 16 ήττες και πάλι στην «ανώδυνη» 10η θέση της τελικής κατάταξης.
Η χρονιά 2012-13 υπήρξε και η πιο επιτυχημένη κατά την παραμονή του Ικάρου στην Α1 Εθνική. Στην κανονική περίοδο συγκέντρωσε 12 νίκες και 14 ήττες, καταλαμβάνοντας την 7η θέση της βαθμολογίας. Σαν αποτέλεσμα έλαβε το δικαίωμα εισόδου στα Play-offs, όπου διασταυρώθηκε με τον Παναθηναϊκό. Γνωρίζοντας δύο συνεχόμενες ήττες, η πορεία της ομάδας σταμάτησε στην 7η θέση.
Νέα μεταφορά έδρας στη Χαλκίδα
Μετά τη λήξη της χρονιάς, κρίθηκε απαραίτητο να πραγματοποιηθούν έργα ανακαίνισης στο Κλειστό Δημοτικό Γυμναστήριο «Έσπερος» στην Καλλιθέα, το οποίο επρόκετο να δηλώσει ο σύλλογος - ανάμεσα σε άλλες ομάδες του Δήμου - ως έδρα, καθώς δεν πληρούσε τα ελάχιστα κριτήρια του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. για έδρες ομάδων της κορυφαίας εθνικής κατηγορίας. Εφόσον κάτι τέτοιο δε συνέβη ποτέ, η Κ.Α.Ε. κλήθηκε να βρεθεί νέα έδρα, ερχόμενη τελικά σε συμφωνία με το Δήμο Χαλκιδέων. Κατ' επέκταση η επαγγελματική Κ.Α.Ε. μετακόμισε στην Εύβοια, ενώ ο Ερασιτέχνης Ίκαρος συνέχισε τη λειτουργία των τμημάτων υποδομής στην Καλλιθέα. Σύμφωνα με δηλώσεις της διοίκησης του συλλόγου στα Μ.Μ.Ε., ο Δήμος Καλλιθέας δεν υποστήριξε το σύλλογο στην επίλυση του γηπεδικού του ζητήματος, ενώ παρεμποδίζει γενικότερα την ορθή λειτουργία των τμημάτων υποδομής του.
Με τα δεδομένα αυτά, την αγωνιστική περίοδο 2013-14, ο Ίκαρος, υπό τη χορηγική ονομασία «Ίκαρος Χαλκίδας Lucy Hotel», διαγωνίστηκε στο Πρωτάθλημα της Α1 Εθνικής με έδρα το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Κανήθου «Τάσος Καμπούρης», χωρητικότητας 1.120 θεατών.
Επιστροφή στις ερασιτεχνικές κατηγορίες
Μετά τον υποβιβασμό του Ικάρου από την Α1 Εθνική έλαβαν χώρα δύο σημαντικές εξελίξεις. Η πρώτη είναι η επιστροφή της έδρας του στην Αττική, με το σύλλογο να ξαναεμφανίζεται στα Δελτία Τύπου ως «Α.Ε. Ίκαρος Καλλιθέας». Η δεύτερη είναι η εθελοντική αποχώρησή του από τις επαγγελματικές κατηγορίες το Σεπτέμβριο του 2014, με την Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης να κάνει δεκτή τη συμμετοχή του στο ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας. Σε ανακοίνωσή του ο σύλλογος υποστήριξε ότι δεν αντιμετωπίζει κανένα οικονομικό πρόβλημα και πως η απόφασή του πηγάζει από τις ενστάσεις του αναφορικά με ζητήματα νομικού χαρακτήρα. . Ωστόσο σύμφωνα με τον ισολογισμό της εταιρίας χρήσης 01.07.2012 - 30.06.2013, δεύτερη εταιρική χρήση, η εταιρία παρουσίασε ζημίες ύψους Ευρώ 335.817,43 (ο ενλόγω ισολογισμός δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 945/31.01.2014). Ιδιαίτερη αξία έχουν οι παρατηρήσεις του ορκωτού λογιστή περί μη αποδοχής φορολογικού ελέγχου εκ μέρους της εταιρίας και περί μείωσης του εταιρικού κεφαλαίου κάτω του ημίσεως, πράγμα το οποίο αποτελεί λόγο λύσης της εταιρίας (ν. 2190/1920 άρθρο 47). Αποτέλεσμα αυτών είναι η διατύπωση γνώμης με επιφύλαξη εκ μέρους του ορκωτού λογιστή.
Τέλος, η εταιρία αποφάσισε τη λύση και θέση αυτής σε εκκαθάριση σύμφωνα με την από 08.10.2014 απόφαση Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης, η οποία δημοσιεύθηκε στο ΓΕΜΗ. Όμως, τουλάχιστον έως τις 31.12.2014, δεν έχει δημοσιεύσει ισολογισμό εκκαθάρισης.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2014-15, η Α.Ε. Ίκαρος Καλλιθέας λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης.
Τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών
Οι Εσπερίδες κατά τη δεκαετία του 2000 αποτέλεσαν έναν από τους ισχυρότερους συλλόγους της ελληνικής γυναικείας καλαθοσφαίρισης, έχοντας κατακτήσει δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος (2006·2008), τέσσερα Κύπελλα Ελλάδος (2006·2007·2008·2009) και δύο Νταμπλ (2006·2008). Εντούτοις την εποχή προσχώρησής τους στον Ίκαρο αντιμετώπιζαν σοβαρά προβλήματα επιβίωσης. Παρά τη συντονισμένη προσπάθεια διάσωσής τους, ο σύλλογος σταδιακά αντικατέστησε το ρόστερ του με Νεανίδες και εν τέλει υποβιβάστηκε στην Α2 Εθνική Κατηγορία την άνοιξη του 2014.
Τμήματα υποδομής καλαθοσφαίρισης
Την αγωνιστική περίοδο 2013-14 το Τμήμα Παίδων του Ικάρου Καλλιθέας κατέκτησε το Πρωτάθλημα Παίδων που διοργάνωσε η Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Το τμήμα υποδομών λειτουργεί στο γήπεδο Λάμπρου Κατσώνη. Υπεύθυνη υποδομών είναι η προπονητρια Άννα Γωνιωτακη. Η Άννα Γωνιωτακη είναι γνωστή για την πολυετή της εμπειρία ως προπονητρια σε υποδομές και από το 2018 έχει αναλάβει την τεχνική διεύθυνση των υποδομών του συλλόγου. Σκοπός των υποδομών είναι να κάνει τα παιδιά της Καλλιθεας να αγαπησουν το μπάσκετ και τον αθλητισμό και να στελεχώσει το παιδικο και το εφηβικό τμημα του συλλόγου. Τηλέφωνο επικοινωνίας 6987504424.
https://www.facebook.com/ikaroskallitheasipodomes
Τμήμα ποδοσφαίρου ανδρών
Το τμήμα ποδοσφαίρου της Α.Ε. Ίκαρος Καλλιθέας αγωνίζεται στις κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Πειραιά. Πρόεδρος του ποδοσφαιρικού τμήματος και υπεύθυνος των ακαδημιών είναι ο Ιωάννης Περλορέντζος. Έδρα του αποτελεί το γήπεδο παραλίας Καλλιθέας.
Η πορεία του ξεκίνησε την περίοδο 2007-08 στην Α´ Κατηγορία, όπου αγωνιζόταν μέχρι και την προηγούμενη περίοδο η Α.Ε. Καλλιθέας Τζιτζιφιών. Την περίοδο 2014-15 κατέκτησε το πρωτάθλημα στον 2ο όμιλο αλλά στη συνέχεια μέσω του ειδικού πρωταθλήματος ανόδου της ΕΠΟ έχασε την άνοδο στην Γ' Εθνική Κατηγορία.
Έκτοτε, συνεχίζει μέχρι σήμερα, να αγωνίζεται στην Α´ Κατηγορία Ε.Π.Σ. Πειραιά.
Ιστορική αναδρομή
Το καλοκαίρι του 2011 τα σωματεία Α.Ε. Ίκαρος Καλλιθέας και Α.Ε. Εσπερίδες Καλλιθέας ανακοίνωσαν τη δημιουργία κοινού τμήματος γυναικείας πετοσφαίρισης, υπό το σύνθετο όνομα  «Ίκαρος Εσπερίδες».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αθήνας Κατηγορία:Δήμος Καλλιθέας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι πετοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΠΕ.Δ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 2007 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2007
ELECTRE
ELECTRE είναι οικογένεια μεθόδων που αναπτύχθηκε στην Ευρώπη στα τέλη του 1960. Το αρκτικόλεξο ELECTRE σημαίνει ELimination Et Choix Traduisant la REalité.
Η ELECTRE είναι μη αντισταθμιστική μέθοδος υποστήριξης της πολυκριτηριακής απόφασης που εισήχθη από τον Μπέρναρντ Ρόυ.
Κατηγορία:Θεωρία της απόφασης
Κόμης
thumb|200px|Νόμισμα που αναπαριστά τον αυτοκράτορα [[Κωνσταντίνος Α΄|Κωνσταντίνο Α΄ (272 - 337) με την επιγραφή SOLI INVICTO COMITI, στον Ανίκητο Ήλιο τον κόμη.]]
Ο κόμης (γαλλικά: Comte, αγγλικά: Count ή Earl, γερμανικά: Graf, θηλ. Gräfin) είναι τίτλος ευγενείας κατώτερος του Μαρκησίου και ανώτερος του Υποκόμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ανδρικοί κοινωνικοί τίτλοι
Αδριάνα Λουβιέρ
Η Αδριάνα Λουβιέρ (Adriana Louvier) ισπανική προφορά ΔΦΑ : [aˈðɾjana luˈβjer], γεννημένη στις 18 Σεπτεμβρίου 1980 στην πόλη του Μεξικού, είναι μεξικανή ηθοποιός και παρουσιάστρια της τηλεόρασης. Σπούδασε ηθοποιία στο Centro de Formacion Actoral (Κέντρο της Δραματικής Εκπαίδευσης) της TV Azteca.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικανοί τηλεπαρουσιαστές Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Μεξικανές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Μεξικανοί παρουσιαστές
Άτταλος Α΄ της Περγάμου
Ο Άτταλος Α΄ επέτυχε μία εξέχουσας σημασίας νίκη κατά των Γαλατών, κελτικών φύλων που μόλις είχαν φτάσει από τη Θράκη, οι οποίοι για πάνω από μία γενιά μάστιζαν τις μικρασιατικές πόλεις, καταστρέφοντας ή απαιτώντας και λαμβάνοντας μεγάλα χρηματικά ποσά, χωρίς κάποιος να μπορεί πραγματικά να τους ελέγξει. Η νίκη του αυτή, την οποία μνημονεύει το θριαμβικό μνημείο της Περγάμου και η απελευθέρωση των πόλεων από τον γαλατική απειλή, του κέρδισε την επωνυμία «ο Σωτήρ».
Όντας πιστός σύμμαχος της Ρώμης, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο κατά τους δύο πρώτους Μακεδονικούς Πολέμους κατά του βασιλιά της Μακεδονίας Φιλίππου Ε΄. Διεξήγαγε πολυάριθμες ναυτικές επιχειρήσεις, πλήττοντας τα μακεδονικά συμφέροντα στο Αιγαίο Πέλαγος, κερδίζοντας τιμές, συλλέγοντας λάφυρα και κερδίζοντας για την Πέργαμο τα νησιά της Αίγινας και της Άνδρου, κατά τον πρώτο και δεύτερο πόλεμο αντίστοιχα.
Ο Άτταλος θέλησε να υπογραμμίσει τους θριάμβους του τόσο σε πολιτικό όσο και σε πολιτιστικό επίπεδο, αφιερώνοντας διάφορα επινίκια μνημεία στην Ακρόπολη της Περγάμου, που έφεραν την πόλη στην πρωτοπορία της καλλιτεχνικής παραγωγής στον ελληνικό κόσμο των τελευταίων δεκαετιών του 3ου αιώνα π.Χ. Απεβίωσε το 197 π.Χ. ελάχιστα πριν τη λήξη του δεύτερου πολέμου, σε ηλικία 72 ετών, πιθανότατα από εγκεφαλικό επεισόδιο, το οποίο έπαθε τη στιγμή που του είχαν απευθύνει τον λόγο σε πολεμικό συμβούλιο στη Βοιωτία.
Καταγωγή
Ο πατέρας του, ο Άτταλος του Φιλέταιρου, ήταν γιος ενός άνδρα που επίσης ονομαζόταν Άτταλος ο Τίου και που ήταν αδελφός του Φιλέταιρου, ιδρυτή της δυναστείας, και του Ευμένη, πατέρα του Ευμένη Α΄, ο οποίος παρέδωσε τον θρόνο στον Άτταλο Α´. Αναφέρεται μαζί με τους θείους του ως ευεργέτης της πόλης των Δελφών. Κέρδισε φήμη ως ολυμπιονίκης του τέθριππου και τιμήθηκε με δικό του μνημείο στην Πέργαμο. Ο Άτταλος ήταν ακόμη παιδί όταν έχασε τον πατέρα του, κάποια στιγμή πριν το 241 π.Χ. Τον υιοθέτησε ο Ευμένης Α΄, τότε ηγεμόνας της Περγάμου.
Η μητέρα του Άτταλου, η Αντιοχίς, ήταν κατά πάσα πιθανότητα συγγενής της βασιλικής οικογένειας των Σελευκιδών. Τον γάμο της με τον υιοθετημένο του γιο -τον Άτταλο- κανόνισε πιθανώς ο ίδιος ο Φιλέταιρος, για να ενισχύσει την κυριαρχία του.
Καθοριστική νίκη επί των Γαλατών
Σύμφωνα με τον Παυσανία, το μεγαλύτερο επίτευγμα του Αττάλου κατά την περίοδο της ηγεμονίας του ήταν η σημαντική νίκη, που επέτυχε εναντίον των Γαλατών. Ο σημαντικός αυτός γεωγράφος αναφέρεται στη φυλή εκείνη των Κελτών, που είχε μεταναστεύσει από τη Θράκη στα ενδότερα της Μικράς Ασίας και τους οποίους οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι αποκαλούσαν Γαλάτες, σχετίζοντάς τους με τις κελτικές φυλές που κατοικούσαν στη σύγχρονη Γαλλία, Ελβετία και βόρεια Ιταλία. Η περιοχή στην οποία εγκαταστάθηκαν, ονομάστηκε επίσης Γαλατία. Ήδη από την εποχή που ο Φιλέταιρος αυτονομήθηκε από την επιρροή των Διαδόχων, η φυλή αυτή παρενοχλούσε την Πέργαμο και την ευρύτερη περιοχή της, προβαίνοντας σε λεηλασίες και καταστροφές. Πιθανολογείται πως ο προκάτοχος του Αττάλου Α΄, ο Ευμένης Α΄, αντιμετώπισε αυτή την απειλή επιλέγοντας να καταβάλλει κάποιο χρηματικό ποσό. Ο Άτταλος Α΄ αντίθετα υπήρξε ο πρώτος από τους ηγεμόνες της Περγάμου, που αρνήθηκε να το πράξει αποφασίζοντας να επιλύσει το θέμα με στρατιωτικά μέσα. Συνάντησε τους Γαλάτες στις όχθες του Κάικου ποταμού στη Μυσία, κατατροπώνοντάς τους. Η νίκη αυτή του απέφερε μυθική δόξα, ενθαρρύνοντάς τον να υιοθετήσει την επωνυμία «ο Σωτήρ», κατά το πρότυπο του Αντίοχου Α΄, και να διεκδικήσει επισήμως τον τίτλο του «βασιλέως». Οι προκάτοχοί του δεν έφεραν αυτόν τον τίτλο, παρόλο που ουσιαστικά δεν λογοδοτούσαν στο σελευκιδικό κράτος και εξέδιδαν δικό τους νόμισμα.
thumb|300px|''«Ο Θνήσκων Γαλάτης», τμήμα του μνημείου που ανηγέρθη εις ανάμνησιν της νίκης του Αττάλου Α΄ επί των Γαλατών. Μουσεία του Καπιτωλίου, Ρώμη.
Εις ανάμνησιν της επιτυχίας αυτής ανηγέρθη στην Ακρόπολη της Περγάμου ένα θριαμβικό μνημείο, μέρος του οποίου αποτελούσε και το διάσημο άγαλμα του «Θνήσκοντος Γαλάτη», που σήμερα εκτίθεται στα Μουσεία του Καπιτωλίου, στην πόλη της Ρώμης. Ο Παυσανίας αναφέρει ακόμη ένα σχετικό μνημείο στην Ακρόπολη των Αθηνών.
Οι μυθικές διαστάσεις της νίκης αυτής έδωσαν τροφή σε διάφορα ιστορικά ανέκδοτα, μερικά από τα οποία διασώζονται μέσω των αρχαίων πηγών. Για παράδειγμα, ο Παυσανίας κάνει αναφορά σε μία Σίβυλλα που ονομαζόταν Φαεννίς, η οποία μία γενιά νωρίτερα είχε προφητεύσει το γεγονός:
<i>«Τότε αναμφίβολα, έχοντας περάσει τα Στενά του Ελλησπόντου
Η καταστροφική ορδή των Γαλατών θα αναβλύσει, και άνομα
Θα λεηλατήσει την Ασία και περισσότερο κακό θα κάνει ο θεός
Σε αυτούς που κατοικούν στις ακτές τις θάλασσας
Θα αναδείξει έναν βοηθό, τον αγαπητό γιο ενός ταύρου που ανέθρεψε ο Δίας,
Ο οποίος επάνω σε όλους τους Γαλάτες θα φέρει την ημέρα της καταστροφής».</i>
Ο Παυσανίας σχολιάζει πως με τον όρο «γιος του ταύρου» υποδεικνύεται ο Άτταλος Α΄, βασιλιάς της Περγάμου, τον οποίο κάποτε ένα μαντείο είχε αποκαλέσει «ο ταυρόκερως».
Από την πλευρά του ο Πολύαινος αναφέρει πως ο Άτταλος, βλέποντας τους στρατιώτες του διστακτικούς μπροστά στον υπέρτερο αριθμό των Γαλατών, προσέφερε θυσίες. Με φυτική μπογιά έγραψε στο εσωτερικό της παλάμης του με αντίστροφα γράμματα ένα μήνυμα που υποδείκνυε νίκη. Πιάνοντας τα εντόσθια του θυσιασμένου ζώου, το μήνυμα αποτυπώθηκε με την ορθή φορά επάνω τους. Όταν ο ιερέας έδειξε χαρούμενος της επιγραφή στους άνδρες, αυτοί αγαλλίασαν τόσο από το «θεϊκό σημάδι», που ρίχθηκαν στη μάχη με γενναιότητα, νικώντας τους Γαλάτες.
Συγκρούσεις με τους Σελευκίδες
Χάρις σε αυτές τις νίκες, ο Άτταλος κέρδισε τον έλεγχο όλης της επικράτειας των Σελευκιδών στη Μικρά Ασία βόρεια του όρους Ταύρος. Κατάφερε δε να τις διατηρήσει, παρά τις συνεχιζόμενες προσπάθειες του Σέλευκου Γ΄ του Κεραυνού (μεγαλύτερου γιου και διαδόχου του Σέλευκου Β΄) να ανακτήσει τα χαμένα εδάφη. Ο Σέευκος Γ΄ συμμετείχε ο ίδιος στην εκστρατεία, αφήνοντας τη φροντίδα των κρατικών θεμάτων στον έμπιστό του Ερμεία, αλλά αφού είχε περάσει το Όρος Ταύρος, δολοφονήθηκε το 222 π.Χ.
left|thumb|300px|Ιστορικός χάρτης της Μικράς Ασίας. Η αρχιστρατηγία του σελευκιδικού στρατού περιήλθε στα χέρια του Αχαιού, ο οποίος είχε συνοδεύσει τον Σέλευκο Γ΄ στην εκστρατεία του. Εξαιτίας της δεινότητάς του, του προσφέρθηκε η ίδια η βασιλεία, αλλά εκείνος την αρνήθηκε για χάρη του Αντίοχου Γ΄, του νεότερου αδελφού του Σέλευκου Γ΄. Ο Αντίοχος Γ΄ διόρισε τον Αχαιό κυβερνήτη των μικρασιατικών εδαφών της αυτοκρατορίας βόρεια του Ταύρου. Μέσα σε δύο χρόνια, ο Αχαιός ανέκτησε όλες τις χαμένες εκτάσεις των Σελευκιδών, κλείνοντας τον Άτταλο Α΄ στα τείχη της πόλης του. Λίγο αργότερα ο Αχαιός ήρθε σε ρήξη με την Αυλή της Αντιόχειας και αυτονομήθηκε, προσδίδοντας στο πρόσωπό του τον τίτλο του «βασιλέως».
Κατά τη διάρκεια της απουσίας του Αχαιού το 218 π.Χ. σε μια εκστρατεία κατά της Σέλγης στην Πισιδία, ο ΆτταλοςΑ΄, με τη βοήθεια της γαλατικής φυλής των Τεκτοσάγων ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με διάφορες πόλεις της Αιολίδας, πολλές από τις οποίες είχαν συμμαχήσει με τον Αχαιό από καθαρό φόβο για τη δύναμή του. Ως αποτέλεσμα πολλές προσχώρησαν στο στρατόπεδο της Περγάμου, όπως η Κύμη, η Κολοφώνα και η Φώκαια, είτε από εχθρότητα προς τους Σελευκίδες, είτε με τη βία. Ο Πολύβιος αναφέρει πως ξεχωριστή εύνοια έδειξε ο βασιλιάς προς τη Σμύρνη, που αποτελούσε μία από τις πιστότερες συμμάχους του. Ακολούθησε η κατάληψη της Μυσίας και η λεηλασία της πεδιάδας της Απίας. Εντούτοις, όταν ο Αχαιός είχε υποτάξει πλέον τη Λυκία και την Παμφυλία, στράφηκε και πάλι κατά του Αττάλου Α΄ το 217 π.Χ.
Την κρίσιμη αυτή στιγμή ο Άτταλος Α΄ κλήθηκε να αντιμετωπίσει τη δυσπραγία των Γαλατών που διέθετε το στράτευμα του, επιλύοντας τις διαφωνίες μαζί τους με την υπόσχεση γαιών για εγκατάσταση. Ακολούθως, αφού τους επέστρεψε στον Ελλήσποντο, άνοιξε διαπραγματεύσεις με τις πάντα φιλικά προσκείμενες πόλεις της Τρωάδας: τη Λάμψακο, την Αλεξάνδρεια Τρωάδα και το Ίλιον. Μετά επέστρεψε στην Πέργαμο.
Τους επόμενους μήνες ο Αντίοχος Γ΄ και ο Άτταλος Α΄ ήρθαν σε συμφωνία κατά του Αχαιού. Έτσι ο Αντίοχος Γ΄, ο οποίος μόλις είχε αποδεσμευθεί από πόλεμο κατά της Πτολεμαϊκής Αιγύπτου, πέρασε τα βουνά του Ταύρου το 216 π.Χ. και πολιόρκησε το κέντρο δραστηριοτήτων του τελευταίου, την πόλη των Σάρδεων. Τον δεύτερο χρόνο της πολιορκίας, το 214 π.Χ., η πόλη κυριεύτηκε χάρις στο σχέδιο ενός άνδρα που λεγόταν Λαγόρας και ενός πεπειραμένου στρατιωτικού, του Θεόδοτου του Αιτωλού. Ωστόσο η ακρόπολη έμεινε στα χέρια του Αχαιού. Τελικά ο Αχαιός αιχμαλωτίστηκε με δόλο και -παρά τους συγγενικούς του δεσμούς με τον βασιλικό οίκο των Σελευκιδών- θανατώθηκε παραδειγματικά, κάτι που οδήγησε και στην ολοκληρωτική κατάληψη της ακρόπολης λίγο καιρό μετά. Με τον τρόπο αυτό η Πέργαμος απαλλάχθηκε από την απειλή του Αχαιού, ωστόσο το σελευκιδικό κράτος είχε για άλλη μια φορά ισχυροποιηθεί, με αποτέλεσμα ο Άτταλος Α΄ να μην μπορεί να ελπίζει σε επέκταση στη Μικρά Ασία.
Πρώτος Μακεδονικός Πόλεμος
thumb|230px|[[Τετράδραχμο με τη μορφή του βασιλιά Φιλίππου Ε´ της Μακεδονίας, Βρετανικό Μουσείο.]] Χάνοντας τις ελπίδες του στην ανατολή, ο Άτταλος Α΄ έστρεψε την προσοχή του δυτικά. Ίσως θορυβημένος από τις επεκτατικές διαθέσεις του Φιλίππου Ε΄ της Μακεδονίας, ο Άτταλος κάποια στιγμή πριν από το 219 π.Χ. συμμάχησε με τους εχθρούς του βασιλιά, την Αιτωλική Συμπολιτεία, μια ένωση ελληνικών πόλεων στην Αιτωλία της κεντρικής Ελλάδας, χρηματοδοτώντας οχυρωματικά έργα στην Καλυδώνα, κοντά στις εκβολές του Αχελώου.
Το 217 π.Χ., όταν ο Δεύτερος Συμμαχικός Πόλεμος στον ελλαδικό χώρο διήνυε το τρίτο έτος του, με τη μεσολάβηση της Ρόδου, της Χίου και του βασιλιά της Αιγύπτου, Πτολεμαίου Δ΄ του Φιλοπάτορα, συγκλήθηκε στη Ναύπακτο συνέδριο των Ελλήνων για κατάπαυση των πολεμικών ενεργειών. Η ειρήνη επετεύχθη, ωστόσο ο Φίλιππος Ε΄ ήδη είχε κερδίσει σεβασμό για τη στρατιωτική του δεινότητα. Σύμφωνα με τον ιστορικό Πολύβιο, το συνέδριο αυτό ήταν η πρώτη στιγμή στην ιστορία όπου οι υποθέσεις των Ελλήνων, των Ρωμαίων και των Καρχηδονίων αναμείχθηκαν για πρώτη φορά. Αν και οι εχθροπραξίες ανάμεσα στον Φίλιππο και τις πόλεις-κράτη της νοτίου Ελλάδας έπαυσαν για λίγο, τα μάτια όλων ήταν στραμμένα στη Δύση, όπου η Ρώμη συγκρουόταν για δεύτερη φορά με τις φιλοδοξίες της Καρχηδόνας για επικράτηση στη Μεσόγειο. Τις εξελίξεις άρχισαν σύντομα να παρακολουθούν και οι μικρασιατικοί λαοί, οι οποίοι άρχισαν να αποστέλλουν πρεσβείες στην ιταλική χερσόνησο, συμμαχώντας είτε με το ένα στρατόπεδο είτε με το άλλο, εγκαταλείποντας τους Πτολεμαίους και τους Σελευκίδες. Από την πλευρά τους οι Ρωμαίοι είχαν θορυβηθεί με την ολοένα και αυξανόμενη επιρροή του Φιλίππου, ο οποίος απειλούσε να επιτεθεί στις κτίσεις τους όσο ήταν ευάλωτοι.
Η συντριπτική ήττα των Ρωμαίων στη Μάχη των Καννών ενθάρρυνε τον Φίλιππο να συμμαχήσει με τον μεγάλο τους εχθρό, Αννίβα το 215 π.Χ. Κατά συνέπεια, το 211 π.Χ. υπογράφηκε συνθήκη συμμαχίας ανάμεσα στη Ρώμη και την Αιτωλική Συμπολιτεία, η οποία περιελάμβανε και ορισμένους συμμάχους της Συμπολιτείας, ανάμεσα στους οποίους τους Ηλείους, τους Λακεδαιμονίους και την Πέργαμο. Κατά την επόμενη εκατονταετία η επιφάνεια των Ατταλιδών στηρίχτηκε στις άριστες σχέσεις που διατηρούσαν με τη Ρωμαϊκή Σύγκλητο, και είναι στα πλαίσια του Πρώτου Μακεδονικού Πολέμου η πρώτη τους ιστορικά καταγεγραμένη διπλωματική συμμαχία.
Ο Άτταλος εκλέχτηκε ως ένας από τους δύο στρατηγούς της Αιτωλικής Συμπολιτείας συνεισφέροντας στον επικείμενο πόλεμο τον ισχυρό του στόλο. Το 210 π.Χ. τα στρατεύματά του πιθανώς συμμετείχαν στην επιχείρηση κατάληψης της ακρόπολης της Αίγινας, την οποία και ο Άτταλος χρησιμοποίησε ως βάση των επιχειρήσεών του στον ελλαδικό χώρο, καταβάλλοντας τριάντα τάλαντα για να την αγοράσει.
Την άνοιξη του 209 π.Χ. ο Φίλιππος έλαβε έκκληση για βοήθεια από τη συμμαχική του Αχαϊκή Συμπολιτεία, η οποία δεχόταν επίθεση από τη Σπάρτη και τους Αιτωλούς. Επίσης πληροφορήθηκε την πολιτική και στρατιωτική δράση του Αττάλου τους τελευταίους μήνες, που είχε σαφώς απειλητικό προς τα συμφέροντά του προσανατολισμό. Έτσι εξεστράτευσε στη νότια Ελλάδα. Κοντά στη Λαμία παρατάχθηκαν εναντίον του στρατιώτες από την Αιτωλία, υποβοηθούμενοι από ρωμαϊκά κα περγαμηνά στρατεύματα. Εκεί ο συστράτηγος του Αττάλου, Πυρρίας υπέστη δύο συντριπτικές ήττες με κόστος μεγάλες απώλειες. Οι Αιτωλοί και οι σύμμαχοί τους υποχώρησαν μέσα στα τείχη της πόλης απρόθυμοι να παραχωρήσουν μάχη. Από την πλευρά του ο Φίλιππος, αφού πληροφορήθηκε την κατάληψη της Αίγινας, οργισμένος αρνήθηκε να συμμετέχει σε διαπραγματεύσεις. Ο ίδιος ο Άτταλος πήγε στην Ελλάδα τον Ιούλιο και υποδέχτηκε στην Αίγινα, τον Ρωμαίο Σουλπίκιο Γάλβα, ο οποίος και πέρασε εκεί τον χειμώνα. Το επόμενο καλοκαίρι (208 π.Χ.) ο συνδυασμένος στόλος 35 πλοίων της Περγάμου και 25 ρωμαϊκών πλοίων απέτυχαν στο να καταλάβουν τη Λήμνο, αλλά κατάκτησαν και λεηλάτησαν τη νήσο Πεπάρηθο (τη Σκόπελο). Και τα δύο νησιά ήταν υπό τον έλεγχο των Μακεδόνων.
Οι Άτταλος και Σουλπίκιος κατόπιν παρευρέθηκαν σε μια συνάντηση του συμβουλίου της Αιτωλικής Συμπολιτείας, στην Ηράκλεια Τραχίνα. Ακολούθως έπλευσαν από την Πεπάρηθο στη Νίκαια της Λοκρίδας και έπειτα στη βόρεια ακτή της Εύβοιας. Εκεί συμφωνήθηκε να προελάσουν οι μεν Ρωμαίοι από τη θάλασσα, οι δε Περγαμηνοί από την ξηρά. Ο Σουλπίκιος κατέλαβε με σχετική ευκολία την πόλη Ορεώς, αλλά οι δυσμενείς συνθήκες στον Πορθμό του Ευρίπου δεν του επέτρεψαν να επιτεθεί κατά της Χαλκίδας. Από την πλευρά του ο Άτταλος υπέταξε τον Οπούντα, του οποίου τα λάφυρα παρέμεινε να συλλέξει κατόπιν συμφωνίας με τον Ρωμαίο συστράτηγό του. Εντούτοις ο Φίλιππος, οδηγώντας τα στρατεύματά του με αξιοσημείωτη ταχύτητα, πέτυχε τον Άτταλο εντελώς απροετοίμαστο. Ο τελευταίος διέφυγε με τα πλοία του σχεδόν από καθαρή τύχη προς μεγάλην οργήν του Μακεδόνα βασιλιά.
Η συμμετοχή του Αττάλου στον πόλεμο αυτό έληξε μάλλον άδοξα, καθώς ήρθαν πληροφορίες πως ο βασιλιάς της Βιθυνίας, Προυσίας Α΄ (ο οποίος είχε παντρευτεί την αδελφή του Φιλίππου Ε΄, Απάμα) προέλαυνε κατά της πόλης της Περγάμου. Ο Σουλπίκιος επέστρεψε στην Αίγινα. Ελεύθερος από την πίεση που ασκούσαν οι συνασπισμένοι στόλοι των Ρωμαίων και Περγαμηνών, ο Φίλιππος συνέχισε τις εχθροπραξίες εναντίον της Αιτωλικής Συμπολιτείας αλλάζοντας τις τύχες του πολέμου υπέρ αυτού. Ο αμφίρροπος Πρώτος Μακεδονικός Πόλεμος έλαβε επισήμως τέλος με την υπογραφή της Συνθήκης της Φοινίκης το 205 π.Χ., ανάμεσα στους όρους της οποίας περιλαμβανόταν και διακανονισμός για τη λήξη των μαχών ανάμεσα στη Βιθυνία και την Πέργαμο.