cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ίγκορ Ρακόσεβιτς
Με ύψος 1,94 μ., έπαιζε τόσο ως πλέι μέικερ όσο και ως σούτινγκ γκαρντ, αλλά πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του παίζοντας ως σούτινγκ γκαρντ. Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, ο Ρακόσεβιτς ήταν δύο φορές μέλος της Κορυφαίας Ομάδας της Ευρωλίγκα και τρεις φορές νικητής του βραβείου του Κορυφαίου Σκόρερ της Ευρωλίγκα «Αλφόνσο Φορντ». Ήταν επίσης μέλος της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας, η οποία τελικά μετονομάστηκε σε Εθνική Σερβίας και Μαυροβουνίου. Με τη Γιουγκοσλαβία, κέρδισε χρυσά μετάλλια στο Ευρωμπάσκετ του 2001 και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του ​​2002.
Πρώτα χρόνια
Ο Ρακόσεβιτς έπαιξε με τον Ερυθρό Αστέρα και τη Μπούντουτσνοστ, πριν πάει στο NBA. Με τον Ερυθρό Αστέρα κέρδισε το Πρωτάθλημα Γιουγκοσλαβίας τη σεζόν 1997–98 και τερμάτισε δεύτερος στο Κύπελλο Κόρατς την ίδια σεζόν.
Μινεσότα Τίμπεργουλβς
Ο Ρακόσεβιτς επιλέχθηκε από τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς στον 2ο γύρο (51ος συνολικά) του NBA Ντραφτ 2000. Δεν έπαιξε στο ΝΒΑ, μέχρι τη σεζόν 2002-03, κατά την οποία είχε συνολικά 244 λεπτά χρόνου αγώνα, σε 42 αγώνες και κατά μέσο όρο 1,9 πόντους, 0,8 ασίστ και 0,4 ριμπάουντ ανά αγώνα. Αποδεσμεύθηκε μετά το τέλος της σεζόν και υπέγραψε με τους Σαν Αντόνιο Σπερς, οι οποίοι τον αποδέσμευσαν λίγο αργότερα.
Επιστροφή στην Ευρώπη
Τον Οκτώβριο του 2003, ο Ρακόσεβιτς επέστρεψε στην Ευρώπη και υπέγραψε με τον Ερυθρό Αστέρα, όπου αναδείχθηκε ο κορυφαίος σκόρερ της Αδριατικής Λίγκας. Ήταν ο αρχηγός και ο καλύτερος παίκτης της ομάδας εκείνη τη σεζόν (2003-04).
Συνέχισε τη σταδιοδρομία του στην Ισπανία, όπου έπαιξε με την Παμέσα Βαλένθια, τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Ταού Κεράμικα. Τη σεζόν 2006–07 της Ευρωλίγκα, κέρδισε το Βραβείο Κορυφαίου Σκόρερ «Αλφόνσο Φορντ». Επιλέχθηκε επίσης στη Δεύτερη Ομάδα της Ευρωλίγκα την ίδια σεζόν. Με την Ταού Κεράμικα, ο Ρακόσεβιτς κέρδισε το Σούπερ Καπ Ισπανίας το 2006, το 2007 και το 2008, το Κύπελλο Ισπανίας το 2009 και το Πρωτάθλημα Ισπανίας το 2008. Κέρδισε επίσης ακόμη ένα Βραβείο Αλφόνσο Φορντ με την Κεράμικα, το 2009.
Τον Ιούνιο του 2009, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την τουρκική Εφές Πίλσεν. Παίζοντας με την Εφές, κέρδισε επίσης το Βραβείο Αλφόνσο Φορντ το 2011. Τον Ιούνιο του 2011 αποχώρησε από την Εφές.
Τον Οκτώβριο του 2011, ο Ρακόσεβιτς υπέγραψε με την ιταλική Μοντεπάσκι Σιένα για τη σεζόν 2011–12.
Εθνική ομάδα
Ο Ρακόσεβιτς έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000. Ακολούθως, έπαιξε στο Ευρωμπάσκετ του 2001 στην Τουρκία (όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο) και στο Ευρωμπάσκετ του 2005 στη Σερβία και το Μαυροβούνιο. Ήταν μέλος της Γιουγκοσλαβίας που έγινε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στην Ινδιανάπολη, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2002 και ήταν ο αρχηγός της Εθνικής Σερβίας και Μαυροβουνίου στην Ιαπωνία, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2006. Έπαιξε επίσης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα.
Προσωπική ζωή
Ο Ρακόσεβιτς είναι γιος του πρώην Σέρβου καλαθοσφαιριστής, Γκόραν Ρακόσεβιτς, ο οποίος έπαιξε ως πόιντ γκαρντ στον Ερυθρό Αστέρα. Λόγω της αυθεντικής εμφάνισής του, του έδωσαν το ψευδώνυμο «Δρακουμέλ».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας Κατηγορία:Αθλητές στους Μεσογειακούς Αγώνες 1997 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2000 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2002 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος FIBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Αδριατικής Λίγκας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σερβικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπούντουτσνοστ Ποντγκόριτσα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σάσκι Μπασκόνια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εφές Αναντόλου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές τουρκικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μενς Σάνα Μπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λέγκα Μπάσκετ Σέριε Α Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιταλικών συλλόγων
Far Cry Primal
Το Far Cry Primal είναι ένα first-person shooter βιντεοπαιχνίδι που αναπτύχθηκε από την Ubisoft Montreal και δημοσιεύθηκε από Ubisoft. Είχε κυκλοφορήσει σε όλο τον κόσμο για το PlayStation 4 και Xbox One στις 23 Φεβρουαρίου, το 2016, και για τα Microsoft Windows, την 1η Μαρτίου 2016. Το παιχνίδι είναι ένα spin-off της κύριας σειράς Far Cry. Είναι το πρώτο παιχνίδι Far Cry που χρονολογείται στη Μεσολιθική εποχή. Περιστρέφεται γύρω από την ιστορία του Takkar, ο οποίος ξεκινάει ως άοπλος κυνηγός και ανεβαίνει για να γίνει ηγέτης μιας φυλής.
Το Far Cry Primal έλαβε γενικά θετική υποδοχή από τους κριτές, οι οποίοι επικρότησαν κυρίως την ιδέα και το σκηνικό, καθώς και τον μηχανικό της εξημέρωσης των ζώων και τον παγκόσμιο σχεδιασμό. Ορισμένοι κριτικοί αισθάνθηκαν ότι υπήρχε έλλειψη όπλων για να χρησιμοποιήσει ο παίκτης, οδηγώντας σε επαναλαμβανόμενο σχεδιασμό παιχνιδιού, ενώ άλλοι θεώρησαν ότι η ιστορία και οι χαρακτήρες δεν ήταν στο ίδιο επίπεδο με τα προηγούμενα παιχνίδια Far Cry.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Far Cry Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2016
Mai Shiranui
Η Mai Shiranui (ιαπωνικά: 不知火舞, Χέπμπορν: Shiranui Mai) είναι φανταστικός χαρακτήρας που εμφανίζεται στις σειρές βιντεοπαιχνιδιών πάλης Fatal Fury και The King of Fighters της SNK. Η πρώτη της εμφάνιση έγινε το 1992 στο βιντεοπαιχνίδι Fatal Fury 2 της ίδιας εταιρείας και είναι η πρώτη θηλυκή χαρακτήρας σε παιχνίδι πάλης της SNK. Έχει εμφανιστεί και σε άλλα μέσα αυτών των franchises και σε έναν αριθμό άλλων παιχνιδιών. Επίσης, εμφανίζεται σε διάφορες μεταφορές των σειρών σε manga και anime, και έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του 2010, The King of Fighters.
Στην canon μυθολογία της σειράς, η Mai είναι μια σύγχρονη νεαρή γυναίκα νίντζα, εγγονλη του μάστερ νιντζούτσου Hanzo Shiranui, και έχει την ικανότητα να δημιουργεί και να ελέγχει τη φωτιά. Είναι ιδρυτικό μέλος της Ομάδας Γυναικών Μαχητών του τουρνουά King of Fighters Tournament και είναι ερωτευμένη με τον Αμερικανό πολεμιστή Andy Bogard, τον οποίο η ίδια αποκαλεί δεσμό της και καραδοκεί ασταμάτητα, παρόλο που εκείνος δεν ενδιαφέρεται να κάνει σχέση μαζί της.
Κυρίως λόγω της εξωτερικής εμφάνισής της,  η Mai έχει γίνει μία από τους πιο δημοφιλείς, αναγνωρίσιμους και ένδοξους θηλυκούς χαρακτήρες στο είδος των βιντεοπαιχνιδιών πάλης αλλά και γενικότερα, ειδοκότερα στην Ιαπωνία, την Κίνα και άλλες χώρες της Ασίας, και συχνά συγκρίνεται με την Chun-Li της Capcom. Είναι το βασικό είδωλο του σεξ και χαρακτήρας μασκότ της SNK και γενικότερα, εμφανιζόμενη σε πολλά προϊόντα της εταιρείας και αντιπροσωπεύοντάς τη σε πολλούς crossover και spin-off τίτλους, με επιπλέον εμφανίσεις σε πολλά παιχνίδια άλλων εταιρειών, και με πολυάριθμες απεικονίσεις στα cosplay και τη μόδα. O Κερτ Κάταλα του Hardcore Gaming 101 αποκάλεσε τη χαρακτήρα Maki Genryusaia του Street Fighter ως "σέξι αντιγραφή της Mai", η οποία εμφανίστηκε στο Final Fight 2 το 1993.
Far Cry New Dawn
μικρογραφία|Λογότυπο του Far Cry New Dawn Το Far Cry New Dawn είναι βιντεοπαιχνίδι πρώτου προσώπου δράσης-περιπέτειας που αναπτύχθηκε από την Ubisoft Montreal και εκδόθηκε από την Ubisoft. Το παιχνίδι είναι spin-off της σειράς Far Cry και αφηγηματική συνέχεια του Far Cry 5. Κυκλοφόρησε για τα Microsoft Windows, το PlayStation 4 και το Xbox One στις 15 Φεβρουαρίου του 2019 και έλαβε γενικά μικτές κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Far Cry Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2019
Λευτέρης Σταυριανός
Ο Λευτέρης Σταυριανός (Leften S Stavrianos, 1913-2004) ήταν Καναδός, ελληνικής καταγωγής, ιστορικός και πανεπιστημιακός.
Γεννήθηκε στο Βανκούβερ από γονείς μετανάστες από τη Σίφνο. Σπούδασε Ιστορία και έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο Κλαρκ της Μασσαχουσέτης το 1937. Από το 1946 ως το 1973 ήταν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Νορθουέστερν των ΗΠΑ. Υπήρξε πολυγραφότατος, πρωτοπόρος της 'ολιστικής' αντίληψης της παγκόσμιας ιστορίας που προκύπτει μέσα από ένα πλέγμα αλληλεπιδράσεων. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν ο συγγραφέας βιβλίου της Α Λυκείου για την Ιστορία του Ανθρώπινου Γένους που ξεσήκωσε αντιδράσεις και αποσύρθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Ελληνοκαναδοί
Λιβαδάκι Θεσσαλονίκης
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Θερμαϊκού
Γιούρι Λόσμαν
Ο Γιούρι Λόσμαν (εσθονικά: Jüri Lossmann, 23 Ιανουαρίου/4 Φεβρουαρίου 1891 - 1 Μαΐου 1984) ήταν Εσθονός δρομέας μεγάλων αποστάσεων. Το 1920 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο στον μαραθώνιο δρόμο των Ολυμπιακών Αγώνων της Αμβέρσας.
Ο Χριστός ένθρονος (1664) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Ο Χριστός ένθρονος είναι μεταβυζαντινή εικόνα του Εμμανουήλ Τζάνεεκτιθέμενη στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείοτης Αθήνας. Αξιόλογο έργο της ύστερης φάσης της Κρητικής ζωγραφικής.
Γιούρι Λόσμαν
Αθλητική καριέρα
Ο Γιούρι γεννήθηκε το 1891 στον οικισμό Καμπάλα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (εντός των ορίων της σημερινής εσθονικής επαρχίας Γιέρβα) και αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Τάλιν. Το 1909 ξεκίνησε τον αθλητισμό ως ποδοσφαιριστής στην ομάδα Μερκούρ αλλά το 1913 μεταπήδησε στον στίβο, εντασσόμενος στον σύλλογο Κάλεβ Τάλιν. Εμφανίστηκε στο προσκήνιο το 1916 όταν αναδείχτηκε νικητής στον μαραθώνιο του Τάλιν και στο ρωσικό πρωτάθλημα των 5000 μέτρων, ενώ ακολούθησαν διακρίσεις και στο αγώνισμα των 10000 μέτρων.
Ο Χριστός ένθρονος (1664) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Περιγραφή
Ο Χριστός ένθρονος είναι μεταβυζαντινή εικόνα διαστάσεων 106Χ66 εκ. Ο Χριστός συνοδέυεται από τα τέσσερα ζώδια σύμβολα των τεσσάρων ευαγγελιστών. Η Εικόνα ζωγρφίσθηκε με σκοπό να τοποθετηθεί στο τέμπλο της Μονής της Οσίας Φιλοθέης στην Αθήνα. Η περικοπή στο ανοικτό ευαγγέλιο είναι από το Ματθ.11,28. Κόσμημα ελισσόμενου φυτικού βλαστού στο φωτοστέφανο, πλατιά και επιβλητική η μορφή του Χριστού με ολόγωτα και αστραφτερά ιμάτια, ο βαθυπράσινος θρόνος είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του έργου. Στο δάπεδο μπροστά, μεγαλογράμματες επιγραφές δηλοποιούν αριστερά τον αφιερωτή: Δέησις του δούλου του Θ(εο)υ Μιχαήλ Λουπουνά και δεξιά το ζωγράφο: ΧΕΙΡ ΕΜΑΝΝΟΥΗΛ ΙΕΡΕΩC/ ΤΟΥ ΤΖΑΝΕ/ Α.Χ.Ξ.Δ..
Γιούρι Λόσμαν
Αθλητική καριέρα
Πολέμησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κατά τη διάρκεια του οποίου τραυματίστηκε, χωρίς όμως να επηρεαστεί η μετέπειτα καριέρα του, καθώς μεταπολεμικά κυριάρχησε στα εσθονικά πρωταθλήματα των μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων. Το 1920 έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αμβέρσας τρέχοντας στα 10000 μέτρα και στον μαραθώνιο: στο αγώνισμα των 10000 μέτρων έμεινε εκτός τελικού εγκαταλείποντας στην κούρσα της πρώτης προκριματικής σειράς, ενώ στον μαραθώνιο έκανε χρόνο 2:32:48 τερματίζοντας δεύτερος, 12,8 δευτερόλεπτα πίσω από τον Φινλανδό Χάνες Κολεμάινεν, κατακτώντας έτσι το ασημένιο μετάλλιο. Το 1923 τερμάτισε πρώτος στον διεθνή μαραθώνιο του Γκέτεμποργκ και το επόμενο έτος ορίστηκε σημαιοφόρος της εσθονικής αποστολής στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού. Στην ίδια διοργάνωση συμμετείχε εκ νέου στον μαραθώνιο καταλαμβάνοντας αυτή τη φορά τη δέκατη θέση. Τέσσερα χρόνια αργότερα έτρεξε στον Αμερικανικό υπερμαραθώνιο και το 1929 έλαβε μέρος στον μαραθώνιο της Αμβέρσας.
Ο Χριστός ένθρονος (1664) Βυζαντινό Μουσείο Αθηνών
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών
Γιούρι Λόσμαν
Πέρα από τον αθλητισμό
Μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση υπήρξε για ένα διάστημα προπονητής δρομέων μεγάλων αποστάσεων. Παράλληλα εργάστηκε σε εργοστάσιο σοκολατοποιίας αλλά και σε κοσμηματοπωλείο. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής ενεπλάκη στην κρατική υπηρεσία αθλητισμού, ενώ το 1944, λίγο πριν την κατάληψη της χώρας από τα σοβιετικά στρατεύματα, εγκατέλειψε την Εσθονία βρίσκοντας καταφύγιο στη Σουηδία, όπου πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του εργαζόμενος ως αργυροχρυσοχόος. Απεβίωσε την 1η Μαΐου του 1984 στη Στοκχόλμη όπου και θάφτηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Μαραθωνοδρόμοι Κατηγορία:Εσθονοί αθλητές Κατηγορία:Αργυροί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Εσθονοί προπονητές
Δάφνη Ιωαννίνων
Η Δάφνη είναι ημιορεινό χωριό στο νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου σε υψόμετρο 380 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Δάφνη βρίσκεται στα ανατολικά όρια του νομού με το νομό Άρτας και δυτικά του Άραχθου ποταμού. Είναι κτισμένη στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Ξηροβούνι και δίπλα του περνάει η επαρχιακή οδός Άρτας - Ιωαννίνων. Απέχει 45 χλμ. ΝΔ. της πόλης των Ιωανίννων, 40,5 χλμ. Β. της Άρτας και 3,5 χλμ. Β.-ΒΑ. της Πλατανούσσας. Ως οικισμός περιλαμβάνεται στην απογραφή για πρώτη φορά το 1961 ως μέρος της τότε κοινότητας Πλατανούσσης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τη Πλατανούσσα και τη Ζωοδόχο Πηγή αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πλατανούσσης που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κατσανοχωρίων του Δήμου Βορείων Τζουμέρκων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 64 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Ριζά Βουρουσκάν
O Ριζά Βουρουκσάν (1912-1979) ήταν ο πρώτος διοικητής της Τουρκικής Οργάνωσης Αντίστασης TMT. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο TMT-Αγωνιστών Κύπρου, η TMT υπό την ηγεσία του Βουρουκσάν ανέτρεψε την ελληνοκυπριακή φιλοδοξία για την ένωση της νήσου με την Ελλάδα, κατά τα Ματωμένα Χριστούγεννα, το 1963.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακό πρόβλημα
Η Χοντρομπαλού
Η Χοντρομπαλού (γαλλικός τίτλος: Boule de Suif, ελλ. Μπάλα από λίπος) είναι διήγημα του Γκυ ντε Μωπασσάν, που δημοσιεύθηκε το 1880 στη συλλογική συλλογή διηγημάτων Οι βραδιές του Μεντάν. Είναι ένα από τα πιο διάσημα διηγήματα του συγγραφέα, το οποίο τον καθιέρωσε ως κορυφαίο διηγηματογράφο.
Υπόθεση
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Boule de Suif, Πωλ-Εμίλ Μπουτινί, 1884, Μουσείο Καλών Τεχνών της [[Καρκασσόν]] Κατά τη διάρκεια του χειμώνα του 1870-71, κατά τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο, η πόλη της Ρουέν (Νορμανδία) καταλήφθηκε από τον πρωσικό στρατό. Μια ομάδα Γάλλων κατοίκων της πόλης αποφασίζουν για διάφορους λόγους να εγκαταλείψουν την πόλη και να καταφύγουν στη Χάβρη με μία άμαξα. Στην άμαξα επιβιβάζονται ένας μικροαστός δημοκράτης, ένα ζευγάρι εμπόρων από τη μικροαστική τάξη, ένας πλούσιος εργοστασιάρχης της ανώτερης αστικής τάξης και η σύζυγός του, ο κόμης και η κόμισσα της Μπρεβίλ, δύο καλόγριες και η Χοντρομπαλού, μια ιερόδουλη που ονομαζόταν έτσι λόγω του βάρους της. Έτσι, η άμαξα αποτελεί μια μικρογραφία της γαλλικής κοινωνίας, που αντιπροσωπεύει διάφορες τάξεις του γαλλικού πληθυσμού στα τέλη του 19ου αιώνα.
Θέματα
Η γαλλική αντίσταση στους Πρώσους κατακτητές επικεντρώνεται στο πρόσωπο της ιερόδουλης, η οποία αρνούμενη τις σεξουαλικές προτάσεις του Πρώσου αξιωματικού δείχνει τον πατριωτισμό της: αν και είναι δουλειά της να κοιμάται με άντρες, αρνείται να επιτρέψει στον εαυτό της να κατακτηθεί από τον Πρώσο αξιωματικό. Αντίθετα, οι αξιοσέβαστοι συνταξιδιώτες της τηρούν στάση ουδετερότητας απέναντι στον κατακτητή.
Διασκευές
Το διήγημα διασκευάστηκε πολλές φορές για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά διηγήματα
La casa de papel
Η τέλεια ληστεία (πρωτότυπος ισπανικός τίτλος: La casa de papel, μετάφραση: Το χάρτινο σπίτι) είναι ισπανική αστυνομική δραματική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2017-2021 του ισπανικού τηλεοπτικού σταθμού Antena 3 και αργότερα του Netflix.
Η σειρά αρχικά προβλήθηκε από τις 2 Μαΐου μέχρι τις 23 Νοεμβρίου του 2017 στο ισπανικό κανάλι Antena 3 με συνολικά 15 επεισόδια. Το Netflix αγόρασε τη σειρά αργότερα και ξεκίνησε την προβολή της τον Δεκέμβριο του 2017, έτσι το κοινό της αυξήθηκε κατακόρυφα και έγινε η πιο δημοφιλής μη αγγλόφωνη σειρά στην ιστορία του Netflix ενώ εμφανίζεται 199η ανάμεσα στις πιο δημοφιλείς σειρές στις προτιμήσεις του κοινού στο IMDb. Το Netflix, μετά τη μεγάλη επιτυχία της σειράς, αποφάσισε να δημιουργήσει και δεύτερο κύκλο χωρισμένο σε δύο μέρη. Έτσι, στις 19 Ιουλίου του 2019 έκανε πρεμιέρα στη διαδικτυακή υπηρεσία Netflix ο δεύτερος κύκλος με το τρίτο μέρος της σειράς. Στις 3 Απριλίου 2020 έκανε πρεμιέρα το 4ο μέρος. Αργότερα, ανακοινώθηκε η ανανέωση της σειράς για 5ο μέρος (3ος κύκλος), χωρισμένο σε 2 τόμους. Ο πρώτος τόμος κυκλοφόρησε στις 3 Σεπτεμβρίου 2021,ενώ ο δεύτερος τόμος κυκλοφόρησε στις 3 Δεκεμβρίου ολοκληρώνοντας τη σειρά.
Εκτός από το τραγούδι των τίτλων My life is going on, που τραγουδάει η Cecilia Krull, συχνά ακούγεται κατά τη διάρκεια πολλών σκηνών το τραγούδι-ύμνος της ιταλικής Αντίστασης στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, Bella ciao.
Υπόθεση
Η σειρά επικεντρώνεται σε δύο μεγάλες ληστείες μίας ομάδας ληστών, ενώ παράλληλα δημιουργούνται διάφορα προβλήματα, έρωτες, θάνατοι και πολλά άλλα.
Στη Μαδρίτη, ένας μυστηριώδης άνδρας γνωστός ως "Ο Καθηγητής" στρατολογεί μια ομάδα οκτώ ατόμων, που επιλέγουν πόλεις για κωδικούς ονομάτων, για να πραγματοποιήσουν ένα φιλόδοξο σχέδιο που περιλαμβάνει την είσοδο στο Βασιλικό Νομισματοκοπείο της Ισπανίας και τη διαφυγή με 984 εκατομμύρια ευρώ. Αφού εγκλειστούν 67 όμηροι μέσα στο Νομισματοκοπείο, η ομάδα σχεδιάζει να παραμείνει για 11 ημέρες για να εκτυπώσει τα χρήματα, ενώ έρχεται αντιμέτωπη με τις αστυνομικές δυνάμεις, ανάμεσα στις οποίες βρίσκεται και η επιθεωρήτρια Ρακέλ Μουρίγιο.
Στα γεγονότα που διαδέχθηκαν την αρχική ληστεία, η ομάδα, αναγκάζεται να κρυφτεί και ετοιμάζεται για μια δεύτερη ληστεία, αυτή τη φορά στην Τράπεζα της Ισπανίας. Με ίδια πρόσωπα αλλά και με νέες προσθήκες, έρχεται αντιμέτωπη ξανά με ομήρους και αστυνομικές δυνάμεις.
Επεισόδια
Η σειρά προβλήθηκε στην Ισπανία σε έναν κύκλο χωρισμένο σε δύο μέρη, το πρώτο μέρος, σε 9 επεισόδια, από από 2 Μαΐου έως 27 Ιουνίου 2017 και το δεύτερο, σε 6 επεισόδια, από 16 Οκτωβρίου έως 23 Νοεμβρίου 2017. Τα επεισόδια είχαν διάρκεια 60-80 λεπτά. Στο τέλος του 2017 το Netflix αγόρασε τη σειρά και μοίρασε τα 15 επεισόδια σε 22 που διαρκούν 40-50 λεπτά. Στις 25 Δεκεμβρίου 2017 προβλήθηκε το πρώτο μέρος σε 13 επεισόδια και στις 6 Απριλίου 2018 το δεύτερο σε 9 επεισόδια. Η νέα αυτή διανομή εκτόξευσε την επιτυχία της σειράς παγκοσμίως κι έτσι το Netflix ανακοίνωσε τον Απρίλιο του 2018 ότι ετοιμάζεται ένας δεύτερος κύκλος που προβλήθηκε το 2019. Στις 25 του Οκτωβρίου 2018 το Netflix ανακοίνωσε με ένα βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα την έναρξη των γυρισμάτων του δεύτερου κύκλου της σειράς. Ανακοινώθηκαν επίσης οι συμμετοχές των Χοβίκ Κεουτσκέριαν ως Μπογκοτά, Νάτζουα Νίμρι ως Αλίθια, Φερνάντο Κάγιο ως Ταμάγιο και Ροντρίγκο ντε λα Σέρνα ως ο Παλέρμο. Ο δεύτερος κύκλος προβλήθηκε σε δύο μέρη. Το πρώτο μέρος προβλήθηκε στις 19 Ιουλίου 2019, ενώ το δεύτερο έγινε διαθέσιμο στις 3 Απριλίου 2020. To πέμπτο και τελευταίο μέρος της σειράς (3ος κύκλος) χωρίστηκε σε 2 "τόμους" όπου ο πρώτος έγινε διαθέσιμος στις 3 Σεπτεμβρίου 2021,ενώ ο δεύτερος στις 3 Δεκεμβρίου 2021.
Διασκευή και spin-off
Το Netflix ανακοίνωσε τον Νοέμβριο του 2020 ότι θα δημιουργήσει μία Νοτιοκορεάτικη διασκευή της σειράς, όπου οι χαρακτήρες και η υπόθεση της σειράς θα μοιάζουν, αλλά θα είναι κοντά στη Νοτιοκορεάτικη κουλτούρα.
Τον Νοέμβριο του 2021 ανακοινώθηκε μία spin-off σειρά με τίτλο Berlín, που θα κάνει πρεμιέρα το 2023.
Σημειώσεις
<references group="Σημ" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Netflix
Μοναστήρι του Λάργκβισι
Το Μοναστήρι του Λάργκβισι ( ლარგვისის მონასტერი) είναι ένα μεσαιωνικό Γεωργιανό Ορθόδοξο μοναστήρι που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό, στο Δήμο Αχαλγκόρι του μχάρε Μτσχέτα-Μτιανέτι της Νότιας Οσσετίας, της οποίας η επικράτεια είναι επί του παρόντος αμφισβητούμενη. Το μοναστήρι υπήρχε στις αρχές του 14ου αιώνα. Η υφιστάμενη εκκλησία του Αγίου Θεοδώρου χρονολογείται του 1759. Το αββαείο ήταν ιδιοκτησία της δυναστείας των Κβενιπνεβέλι, που ήταν εριστάβι (Δούκες) του Κσάνι και μια από τις κορυφαίες οικογένειες ευγενών του Βασιλείου του Κάρτλι.
Ιστορία
Πιστεύεται ότι το μοναστήρι ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα, κατά την περίοδο του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού, από έναν πρόγονο της οικογένειας των Εριστάβι του Κσάνι, τον Ρόστομ.
Οι πρώτες τεκμηριωμένες αναφορές στο μοναστήρι είναι από τις αρχές του 14ου αιώνα, και πιστεύεται ότι μέχρι τότε η τοποθεσία ήταν νεκροταφείο για τους Δούκες του Κσάνι, οι οποίοι ήταν χορηγοί της μονής. Κατά τον 14ο-15ο αιώνα το μοναστήρι ήταν σημαντικό πολιτιστικό και εκπαιδευτικό κέντρο, όπου γίνονταν αντιγραφές, μεταφράσεις και εικονογραφήσεις χειρογράφων. Διέθετε μία πλούσια βιβλιοθήκη.
Το 1400 το μοναστήρι καταστράφηκε από τις εισβολές του Ταμερλάνου και των Μογγόλων στη Γεωργία. Οι Μπανταΐσντζε ανακατασκεύασαν και τοιχογράφησαν το μοναστήρι, και έγραψαν τα χρονικά για το μοναστήρι ως «Μνημείο των Εριστάβι». Το 1470, το μοναστήρι ανακαινίστηκε περαιτέρω από τον δούκα Σάλβα, ο οποίος έχτισε και ένα οχυρωματικό τείχος με καμπαναριό.
Ο Δούκας Σάνσε του Κσάνι πρόσθεσε περισσότερες οχυρώσεις, μετατρέποντάς το σε κάστρο του.
Το 1759 χτίστηκε εκ νέου η εκκλησία του Αγίου Θεοδώρου του Τήρων, από τον δούκα Νταβίντ και τη μητέρα του Κετέβαν. Μια Γεωργιανή επιγραφή στα ασομταβρούλι από την εικόνα της Θεοτόκου του Λάργκβισι, αναφέρεται στο γεγονός. Το νέο κτίριο αντικατέστησε μία παλαιότερη εκκλησία που δεν ήταν θολωτή. εναλλ.=|μικρογραφία|300x300εσ|Τμήμα του ερειπωμένου οχυρωματικού τείχους. Φαίνεται ο πύργος. Το μοναστήρι βασιζόταν στους Δούκες του Κσάνι μέχρι που αυτοί εναντιώθηκαν στην κυριαρχία του Ηράκλειου Β'. Από το 1777 το Κσάνι και το μοναστήρι του παράκμασαν. Το 1811 λειτουργούσε απλά ως εκκλησία του χωριού.
Αρχιτεκτονική
Το Μοναστήρι του Λάργκβισι είναι χτισμένο στην συμβολή των ποταμών Κσάνι και Χούρτι, στην πλαγιά ενός λόφου, σε υψόμετρο 1.100 μ. από το επίπεδο της θάλασσας. Το συγκρότημα κτιρίων περιλαμβάνει την εκκλησία του Αγίου Θεοδώρου, τα μοναστικά οικήματα, το οχυρωματικό τείχος με την πύλη εισόδου, πύργους, ακρόπολη, αμυντικές δομές, μυστική υπόγεια σήραγγα και παρατηρητήρια. Η υδροδότηση του μοναστηριού γινόταν μέσω κεραμικών σωλήνων.
Εκκλησία του Αγίου Θεοδώρου
Είναι θολωτή, σταυροειδής σε ορθογώνια βάση διαστάσεων 19,9 x 12,1 μ., που είναι επιμήκης στον άξονα ανατολής-δύσης. Το ύψος της φτάνει τα 16,9 μ. Είναι χτισμένη από τούβλα και καλυμμένη με πλάκες πελεκημένης πέτρας. Οι εσωτερικοί τοίχοι είναι σοβαντισμένοι, και δεν διακρίνονται ίχνη από τοιχογραφίες. Οι αψίδες είναι κατασκευασμένες από τούβλα διαστάσεων 22x22x4 εκ. Ο θόλος βρίσκεται στο κέντρο της εκκλησίας και στηρίζεται στην Αγία Τράπεζα και 2 κολόνες. Η εκκλησία έχει δυο εισόδους, στα δυτικά και νότια. Το εσωτερικό της είναι καλά φωτισμένο, από 10 παράθυρα στο τύμπανο του θόλου και άλλα στους τοίχους της αίθουσας.
Στις προσόψεις της εκκλησίας οι διακοσμήσεις περιορίζονται γύρω από τα παράθυρα και τις πόρτες. Στη δυτική πρόσοψη υπάρχει μία πόρτα και τρία παράθυρα. Πάνω από το ένα παράθυρο υπάρχει ένα γλυπτό σκαλισμένο σε πέτρα - απεικονίζει ένα ανθρώπινο δεξί χέρι και εργαλεία οικοδόμων.
Φρούριο
Το πέτρινο οχυρωματικό τείχος ακολουθεί το ανάγλυφο του εδάφους, περιβάλλοντας το μοναστήρι. Είναι ερειπωμένο τώρα, και οι δομές δεν ξεπερνούν σε ύψος τα 2-3 μ. Διέθετε 2 εισόδους, την κύρια πύλη στα νοτιοανατολικά και μία μικρότερη είσοδο στα δυτικά. Το τείχος είναι ενισχυμένο με πύργους, παρατηρητήρια, μία αποθήκη και ένα καμπαναριό.
Ακρόπολη
Η ακρόπολη του φρουρίου βρισκόταν σε ψηλότερη τοποθεσία.
Μεμονωμένος πύργος
Είναι το πιο ερειπωμένο κτίριο του μοναστηριού. Ο τετράγωνος πύργος φύλασσε την κύρια πύλη για το μοναστήρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ακίνητα Πολιτισμικά Μνημεία Εθνικής Σημασίας της Γεωργίας
Κόφι Κίνγκστον
Ο Κόφι Κίνγκστον (Kofi Nahaje Sarkodie-Mensah, 14 Αυγούστου 1981) είναι επαγγελματίας παλαιστής από την Γκάνα, που έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης WWE.
Πρώτα βήματα
Έκανε το ντεμπούτο του, τον Ιούνιο του 2006 και συμμετείχε σε διάφορες εταιρείες όπως: Millennium Wrestling Federation promotions, πρωτάθλημα πάλης Νέας Αγγλίας και Eastern Wrestling Alliance.
World Wrestling Entertainment (2006-σήμερα)
Τον Ιούνιο του 2009, κέρδισε το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών WWE, νικώντας τον Εμ Βι Πι. Η θητεία του ως πρωταθλητής κράτησε για πέντε μήνες και έχασε τον τίτλο απο τον Μιζ. Στο τέλος του 2009 ήρθε σε κόντρα με τον Ράντυ Όρτον και η διαμάχη τους αποκορυφώθηκε στο TLC, όπου ο Κόφι έχασε. Toν Απρίλιο του 2010, μετακινήθηκε στο SmackDown και κατέκτησε το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα χάνοντας το τρεις μήνες μετά από τον Ντολφ Ζίγκλερ. Τον Ιανουάριο πήρε πίσω τον τίτλο, όμως τον Μάρτιο τον έχασε από τον Γουέιντ Μπάρετ. Ο Κόφι επέστρεψε στο Raw τον Απρίλιο του 2011 και έγινε για άλλη μια φορά πρωταθλητής, αφού νίκησε τον Σέιμους και κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών. Κράτησε για δυο μήνες τον τίτλο, μέχρι που τον έχασε από τον Ντολφ Ζίγκλερ.
Έπειτα, ο Κόφι συνέχισε να παλεύει σε ατομικό επίπεδο και δεν έμεινε για πολύ καιρό άτιτλος, αφού τον Οκτώβριο κέρδισε για τέταρτη φορά το Διηπειρωτικό Πρωτάθλημα. Μετά απο δίμηνη θητεία, ο Κόφι έχασε το πρωτάθλημα απο τον Γουέιντ Μπάρετ. Τον Απρίλιο του 2013 ο Κόφι κέρδισε τον Αντόνιο Σεζάρο στο Smackdown. Τρεις μέρες αργότερα στο Raw κέρδισε πάλι τον Σεζάρο, αυτή τη φορά για το Πρωτάθλημα Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο και κατέκτησε για τρίτη φορά. Τον επόμενο μήνα στο Extreme Rules, ο Κόφι έχασε τον τίτλο απο τον Ντιν Αμπρόουζ.
thumb|right|Η ομάδα "Νίου Ντέι"
Τον Νοέμβριο του 2014, οι Κόφι Κίνγκστον, Εξέβιερ Γουντς και Μπιγκ Ι έκαναν το ομαδικό ντεμπούτο τους ως "Νίου Ντέι". Έκτοτε συμμετείχαν σε διάφορους ομαδικούς αγώνες. Τον Απρίλιο του 2015, οι Νίου Ντέι έγιναν αντιπαθείς στο κοινό. Στο Extreme Rules, νίκησαν τους Τάισον Κιντ και Σεζάρο, κατακτώντας το Ομαδικό Πρωτάθλημα WWE. Οι Νίου Ντέι διατήρησαν το πρωτάθλημα μέχρι τον Ιούνιο. Μετά απο δύο μήνες στο SummerSlam, κατάφεραν να κερδίσουν ξανά το Ομαδικό Πρωτάθλημα. Οι τρεις τους κατάφεραν να εδραιωθούν και να τραβήξουν τη προσοχή του κοινού με τα αστεία χορευτικά τους και τις εκνευριστικές ατάκες τους.
Προσωπική ζωή
Ο Κόφι έχει τελειώσει στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης, αλλά αποφάσισε να αφήσει τις δουλειές του και να δοκιμάσει την τύχη του στη πάλη. Του αρέσει επίσης η ρέγκε μουσική και ο Μπομπ Μάρλεϊ.
Στην πάλη
thumb|right|Ο Κίνγκστον εκτελεί το Boom Drop
Σημαντικότεροι Τίτλοι
• Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Βαρέων Βαρών WWE (1 φορά, τωρινός τίτλος)
Λευκορωσικές βουλευτικές εκλογές 2000
Στις 15 Οκτωβρίου 2000 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στη Λευκορωσία για την εκλογή των 110 μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων. Οι εκλογές ολοκληρώθηκαν σε 4 γύρους, με ημερομηνίες διεξαγωγής: 15 Οκτωβρίου, 29 Οκτωβρίου, 18 Μαρτίου και 1 Απριλίου. Η συντριπτική πλειοψηφία των εκλεγμένων βουλευτών, οι 94 από τους 110, ήταν ανεξάρτητοι. Η προσέλευση των ψηφοφόρων στον 1ο γύρο ήταν 61,08%.
Συνολικά 566 υποψήφιοι αναμετρήθηκαν στις εκλογές, από τους οποίους μόνο 50 ήταν της αντιπολίτευσης στον Πρόεδρο Αλεξάντερ Λουκασένκο. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης προσπάθησαν να μποϊκοτάρουν τις εκλογές, ως διαμαρτυρία για τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχονταν από το κράτος και τις περιορισμένες εξουσίες της Βουλής. Ως απάντηση, το Υπουργείο Δικαιοσύνης ανακοίνωσε ότι οι συμμετέχοντες σε μποϊκοτάζ θα τιμωρηθούν με φυλάκιση έως δύο ετών, και ότι πολλοί ακτιβιστές συνελήφθησαν και κρατούνται.
Οι διεθνείς παρατηρητές καταδίκασαν τις εκλογές για άδικες, παραπέμποντας στην πίεση που ασκήθηκε στους αντιπολιτευόμενους υποψήφιους, σε υποψίες ότι η πραγματική προσέλευση των ψηφοφόρων ήταν μικρότερη από τη δηλωθείσα, και σε πολυάριθμες παραβάσεις που έγιναν κατά τη διεξαγωγή. Οι αρχηγοί της αντιπολίτευσης εξέφρασαν τις υποψίες τους ότι υπήρξε «νοθεία» στις κάλπες.
Στις 21 Νοεμβρίου 2000, ο Βάντιμ Πόποφ του Αγροτικού Κόμματος εξελέγη Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Εκλογικό σύστημα
Τα 110 μέλη της Βουλής εκλέχτηκαν με άμεσες εκλογές, με απλό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα σε 110 μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες, για τετραετή θητεία. Η διοργάνωση έγινε σύμφωνα με το Σύνταγμα και τον εκλογικό νόμο του 1994. Για να θεωρηθούν έγκυρες οι εκλογές έπρεπε η προσέλευση των ψηφοφόρων να είναι τουλάχιστον 50%. Αν ένας υποψήφιος συγκέντρωνε πάνω από το 50% των ψήφων της περιφέρειάς του κηρυσσόταν εκλεγμένος. Αν κανένας υποψήφιος δεν ξεπερνούσε το 50%, τότε γινόταν 2ος γύρος εκλογών, στον οποίο συμμετείχαν οι δύο υποψήφιοι που συγκέντρωσαν τους περισσότερους ψήφους στον 1ο γύρο. Για να θεωρηθεί έγκυρος ο 2ος γύρος έπρεπε η προσέλευση των ψηφοφόρων να είναι τουλάχιστον 25%. Αν στον 2ο γύρο ο υποψήφιος ήταν μόνο ένας, τότε έπρεπε να συγκεντρώσει την υποστήριξη τουλάχιστον των μισών ψηφοφόρων για να κηρυχτεί εκλεγμένος.
Συμμετοχές
Δικαίωμα υποψηφιότητας είχαν όλοι οι Λευκορώσοι πολίτες ηλικίας άνω των 21 ετών που διαμένουν στη χώρα. Οι υποψηφιότητες υποβλήθηκαν μέσω πολιτικών κομμάτων, εργατικών συλλόγων ή ομάδες πολιτών που συγκέντρωσαν τουλάχιστον 1000 υπογραφές εκλογέων της περιφέρειάς τους. Επίσης, κάθε οργάνωση που απασχολεί προσωπικό τουλάχιστον 300 υπαλλήλων σε μία περιφέρεια είχε δικαίωμα να υποβάλλει μία υποψηφιότητα.
Αποτελέσματα
Από τους 97 βουλευτές που εκλέχτηκαν στους δύο πρώτους γύρους, οι 87 ήταν άντρες και οι 10 (9%) ήταν γυναίκες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Λευκορωσία
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2021
Το 86ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 2021 διεξήχθη στις 5–6 Ιουνίου 2021 στο Παμπελοποννησιακό Στάδιο της Πάτρας. Τα ειδικά πρωταθλήματα 20χλμ βάδην, 35 χλμ βάδην, 10.000μ, επτάθλου, Ημιμαραθωνίου και Μαραθωνίου διεξήχθησαν σε διαφορετικές ημερομηνίες και τόπους. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε ο Γ.Σ. Γλυφάδας.
Ειδικά πρωταθλήματα
Διεξήχθησαν ξεχωριστά από το πανελλήνιο πρωτάθλημα σε διάφορες περιοχές ως εξής:
Παραπομπές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2021 Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πάτρα
Βασιλική Κονταξή
Η Βασιλική Κονταξή (1789 - 11 Δεκεμβρίου 1834) ή, όπως έμεινε γνωστή, Κυρα-Βασιλική ήταν Ελληνίδα ευνοούμενη, προστατευόμενη και τελευταία σύζυγος του Αλή πασά των Ιωαννίνων.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στο χωριό Πλισιβίτσα (το σημερινό Πλαίσιο) των Φιλιατών το 1789 και πέθανε στο Αιτωλικό το 1834. Ήταν κόρη του προκρίτου της κωμόπολης Πλισιβίτσας Κίτσου Κονταξή και αδελφή του οπλαρχηγού Γεωργίου Κίτσου και των Νικολάου και Ιωάννη Κονταξή.
Γύρω στα 1805 συνελήφθη από άντρες του Αλή πασά, που είχε διατάξει λεηλασία της περιοχής Πλισιβίτσας και σφαγή των κατοίκων με την κατηγορία πως υπέθαλψαν κάποιους κιβδηλοποιούς, και του παραδόθηκε στα Ιωάννινα, όπου η Βασιλική (σε ηλικία περίπου 16 ετών!) κατάφερε να μαλάξει την σκληρότητα του Αλή και να σταματήσει τη σφαγή. Σαγηνευμένος ο Αλής από την ευφυΐα και την ομορφιά της τη νυμφεύτηκε (1808), παρότι ήταν νυμφευμένος με την Εμινέ, η οποία αντέδρασε, αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Ζούσε στο παλάτι του Αλή, κρατώντας τη χριστιανική της πίστη, μετατρέποντας μάλιστα και ένα από τα δωμάτιά της σε εκκλησία, όπου καλούσε ιερέα και λειτουργούσε. Ασκούσε μεγάλη επίδραση στον Αλή υπέρ των Ελλήνων και ίσως γνώριζε και για το μυστικό της Φιλικής Εταιρείας.
Συμπαραστάθηκε στον Αλή κατά την πολιορκία του από τα σουλτανικά στρατεύματα και κατέφυγε μαζί του (Δεκέμβριος 1821) στο νησάκι της Παμβώτιδας, στη μονή του Αγίου Παντελεήμονα. Τον Ιανουάριο του 1822, μετά τη δολοφονία του Αλή, συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου απελευθερώθηκε με τη μεσολάβηση του Πατριάρχη Άνθιμου του Γ΄ και παρέμεινε στο Πατριαρχείο για έξι χρόνια.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της έζησε στο χωριό Κατοχή Αιτωλοακαρνανίας, έχοντας στην κατοχή της λίγα κτήματα που της παραχωρήθηκαν από τον Καποδίστρια κι έναν πύργο (Γουλάς της Κυρα-Βασιλικής). Διατηρώντας ακόμα την αρχοντική ομορφιά της και την αξιοπρέπεια της γυναίκας του Αλή Πασά, πέθανε από δυσεντερία στο Αιτωλικό όπου και τάφηκε. Ο τάφος της βρίσκεται στον περίβολο του ναού των Μεγίστων Ταξιαρχών του Αιτωλικού. Δίπλα στον τάφο αναγράφονται τα εξής: «Τάφος Κυρα-Βασιλικής 1789-1834». Και από κάτω: «''Απέθανεν η κυρα-Βασιλική Κίτζου από δυσεντερία, ετών 45, μετασχών (sic) των αχράντων μυστηρίων της Θείας Μεταλήψεως και κατ' άδειαν του επιτρόπου του Αγίου Ακαρνανίας και από του εφημερίου των Ταξιαρχών ετάφη κατά την συνήθη εκκλησιαστική τάξιν εν τη εκκλησία των Ταξιαρχών. Εν Ανατολικόν (sic) τη 11 Δεκεμβρίου 1834. Μελέτιος ιερεύς Δ.Κ.''».
Η απήχησή της στη λογοτεχνία και στην τέχνη
Η περιπετειώδης ζωή της έχει περιβληθεί με πολλούς θρύλους και το όνομά της σώθηκε σε παραδόσεις και σε δημοτικά τραγούδια. Ο Μ. Καραγάτσης έχει γράψει ένα διήγημα με τίτλο Βασιλική εμπνευσμένο από την ομώνυμη προσωπικότητα, το οποίο περιέχεται στην συλλογή διηγημάτων του συγγραφέα, Το νερό της βροχής. Σε αυτό ο συγγραφέας την παρουσιάζει να ζει σε ένα παραθαλάσσιο οικισμό, στον Έπαχτο, ηλικιωμένη πια και παραγνωρισμένη με μόνη συντροφιά της το κρασί.
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Τουρκοκρατία
Λύση της Μικρής Γερμανίας
μικρογραφία|Χάρτης της Γερμανικής Συνομοσπονδίας, 1815-1848 και 1851-1866 Ο όρος Μικρή Γερμανία (γερμανικά: Kleindeutschland) ή Λύση της Μικρής Γερμανίας (γερμανικά: Kleindeutsche Lösung) αφορά τον αποκλεισμό της Αυστρίας των Αψβούργων ή του γερμανόφωνου μέρους της από τη σχεδιαζόμενη γερμανική ενοποίηση ως επιλογή για την επίλυση του γερμανικού ζητήματος, σε αντίθεση με εκείνη της «Μεγάλης Γερμανίας».
Τον 19ο αιώνα, ένα τμήμα της Αυστριακής Αυτοκρατορίας ανήκε στη Γερμανική Συνομοσπονδία. Στην επαναστατική εποχή του 1848-1850, συζητήθηκε αν η Αυστρία ή ένα τμήμα της Αυστρίας θα μπορούσε να ανήκει σε ένα νέο γερμανικό ομοσπονδιακό κράτος. Το 1867-1871, η «Μικρή Γερμανία» έγινε πραγματικότητα με τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού κράτους υπό την ηγεσία της Πρωσίας και χωρίς την Αυστρία. Μετά από αυτό, ο όρος σταδιακά έχασε τη σημασία του.
Παραπομπές
Κατηγορία:19ος αιώνας στη Γερμανία Κατηγορία:Εθνικά ζητήματα
Λουκάς Κούσουλας
Ο Λουκάς Κούσουλας (1929–2019) ήταν Έλληνας ποιητής και φιλόλογος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1929 στην Πολύδροσο Φωκίδας και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε ως στη μέση εκπαίδευση ως καθηγητής, γυμνασιάρχης και σχολικός σύμβουλος. Η ενασχόλησή του με τη λογοτεχνία ξεκίνησε το 1954 με τη δημοσίευση ποιημάτων του στο περιοδικό Νέα Πορεία της Θεσσαλονίκης. Έπειτα συνεργάστηκε με τις εφημερίδες Το Βήμα και Η Καθημερινή καθώς και μεταξύ άλλων με τα περιοδικά Νέα Εστία, Η Λέξη, Το Δέντρο και Πλανόδιον. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Πέθανε στην Αθήνα στις 15 Μαΐου 2019.
Περνγκ Σω-τζιν
Ο Περνγκ Σω-τζιν (彭紹瑾, γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1957) είναι Ταϊβανέζος δικηγόρος και πολιτικός.
Εκπαίδευση και πρώιμη καριέρα
Ο Περνγκ σπούδασε νομικά στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Ταϊβάν. Μετά απέκτησε ένα LL.M από το πανεπιστήμιο Σουτσόου και διδακτορικό νομικής από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Δίδαξε δίκαιο στο πανεπιστήμιο Σουτσόου και Μινγκ Τσουάν. Εργάστηκε για την εισαγγελία του Ταογιουάν στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Πολιτική καριέρα
Ο Περνγκ έγινε μέλος του Νομοθετικού Γιουάν και μαχαιρώθηκε από τα μέλη συμμορίας στο πρώτο έτος της θητείας του. Ήταν υποψήφιος δικαστής του Ταογιουάν το 2001, αλλά έχασε από τον Έρικ Τσου. Ο Περνγκ επέστρεψε στο Νομοθετικό Γιουάν από το 2005 έως το 2008 πριν παραιτηθεί. Η εκλογή του Τσίου Τσινγκ-τσουν ως δικαστής της κομητείας Χσιντσού το 2009 είχε ως αποτέλεσμα να γίνουν εκλογές για την έδρα του. Ο Περνγκ έβαλε υποψηφιότητα για τη θέση και κέρδισε με 15.283 ψήφους. Εκπροσώπησε την κομητεία Χσιντσού μέχρι το 2012, όταν τον διαδέχθηκε ο Χσου Χσιν-γινγκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταϊβανέζοι δικηγόροι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Μονάχου
Εκκλησία Αγίου Σπυρίδωνα (Αργοστόλι)
Τέμπλο
Η εκκλησία είναι διάσημη για το επιχρυσωμένο σκαλιστό ξύλινο τέμπλο, το οποίο αρχικά ήταν το τέμπλο της Μητρόπολης του Αργοστολίου. Όμως μετά τους καταστρεπτικούς σεισμούς του 1953 η Μητρόπολη καταστράφηκε παρ' όλ' αυτά το τέμπλο διασώθηκε και μεταφέρθηκε στον Άγιο Σπυρίδωνα.
Ιστορία του καμπαναριού
Τα σχέδια για το προσεισμικό καμπαναριό του Αγίου Σπυρίδωνα εγκρίθηκαν στις  27 Μαρτίου 1849 και η τεχνική περιγραφή μιλούσε για πυργοειδές κωδωνοστάσιο που εδράζεται σε τετράπλευρο κρηπίδωμα με επικλινείς πλευρές. Το 1889 ο οφθαλμίατρος Σταύρος Μεταξάς, ο οποίος πρωτοστάτησε με την οικογένεια του στα γεγονότα του Επιταφίου και στη στάση του Σταυρού ενάντια στην Αγγλική κυριαρχία το 1848, δωρίζει τις καμπάνες, οι οποίες διεσώθηκαν από τους σεισμούς του 1953 και τοποθετήθηκαν αργότερα και στον μετασεισμικό ναό του Αγίου Σπυρίδωνα, που χτίστηκε εδώ που είναι και σήμερα.
Εορτή
Η εκκλησία γιορτάζει στις 12 Δεκεμβρίου (Γιορτή Αγίου Σπυρίδωνος).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργοστόλι
Πρυμησσός
Η Πρυμησσός ή Πρυμνησσός ήταν αρχαία πόλη στην Φρυγία της Μικράς Ασίας, στα νότια του Δοκίμιου, και στα ανατολικά της Απάμειας Κιβωτού της Φρυγίας. Στην σημερινή εποχή σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η πόλη του Αφιόν Καραχισάρ (αρχαίο Ακροϊνόν) της ομώνυμης επαρχίας της Τουρκίας.
Αρχαιότητα
Στην περιοχή λειτουργούσε νομισματοκοπείο κατά την περίοδο της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και διασώζονται αρκετά νομίσματα με παραστάσεις Ρωμαίων αυτοκρατόρων, της Δικαιοσύνης η οποία ήταν η κύρια θεότητα της πόλης, αλλά και του Μίδα, ιστορικού ηγεμόνα της Φρυγίας κατά τον 6ο αιώνα π.Χ. ο οποίος κατά την μυθολογία μετέτρεπε σε χρυσό ότι άγγιζε. Πιθανώς υπήρχε επίσης ναός της Αρτέμιδος στην πόλη.
Ανάμεσα στα ευρήματα που διασώζονται από την αρχαία πόλη, είναι μια επιγραφή με αποσπάσματα από κείμενο επιστολής του αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου προς την πόλη κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ.. Επίσης, από την πόλη καταγόταν ο ολυμπιονίκης της πάλης και του παγκράτιου, Νικόστρατος ο Αιγεύς, ο οποίος είχε απαχθεί όταν ήταν βρέφος και κατόπιν πωληθεί στις Αιγές της Κιλικίας.
Χριστιανική παράδοση
Κατά την χριστιανική παράδοση η πόλη υπήρξε ο τόπος μαρτυρίου της Αγίας Αριάδνης κατά τον 2ο αιώνα μ.Χ. κατά την περίοδο του Αδριανού, η οποία ήταν χριστιανή σε αντίθεση με τον ειδωλολατρικό περίγυρο της. Αποσπάσματα από το αρχικό χρονικό της ιστορίας της διασώζονται σε χειρόγραφο που βρίσκεται στην βιβλιοθήκη του Βατικανού. Κατά την παράδοση η Αριάδνη ήταν δούλη η οποία αρνήθηκε να λατρεύει τους ειδωλολατρικούς θεούς, και κατά την επακόλουθη καταδίωξη της άνοιξε ένας βράχος και την κατάπιε ώστε να την προστατεύσει από τους διώκτες της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Φρυγίας
Αμαεθών
Ο Αμαεθών (ουαλ. Amaethon fab Dôn) ήταν θεός της κελτικής μυθολογίας και ειδικότερα της ουαλικής μυθολογίας, γιος της θεάς Ντον και αδελφός του Γκγουίντγιον. Το όνομά του σημαίνει «εργάτης» ή «οργώνων» και πράγματι ήταν ο θεός της γεωργίας, που είχε διδάξει στους ανθρώπους πώς να καλλιεργούν τη γη. Ως προστάτης και της βλαστήσεως αναφέρεται ως ο υπεύθυνος για τη «Μάχη των δένδρων» ανάμεσα στον άρχοντα του άλλου κόσμου Άραουν και στα τέκνα της Ντον.
Μνείες
Η βασική αναφορά στον Αμαεθόντα εμφανιζεται στη μεσαιωνική ουαλική πεζή ιστορία Κουλχούχ και Ολγουέν, όπου ήταν ο μόνος που μπορούσε να οργώσει έναν συγκεκριμένο αγρό, κατόρθωμα το οποίο ήταν ένας από τους άθλους που είχαν ορισθεί στον Κουλχούχ.
Στο πολύ λιγότερο γνωστό παλαιότερο ουαλικό ποίημα «Cad Goddeu» («μάχη των δένδρων»), μια πιθανή αναφορά στον Αμαέθονα/Αμαθάονα, αλλά οι σχετικοί στίχοι είναι δυσερμήνευτοι. Μία πιθανή ερμηνεία είναι ότι κλέβει έναν σκύλο, έναν χαραδριό και ένα ζαρκάδι από τον βασιλιά Άραουν, προκαλώντας έτσι μια μάχη μεταξύ του Άραουν και των τέκνων της Ντον. Ο Γκγουίντγιον (εξελληνισμένα Γοβαννών) μεταμόρφωσε με τη μαγική του μαγκούρα δέντρα σε πολεμιστές, που βοήθησαν να νικήσουν τα τέκνα της Ντον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κελτική μυθολογία Κατηγορία:Θεότητες της γεωργίας
Remember the Time
Το Remember the Time είναι single του Μάικλ Τζάκσον, που ηχογραφήθηκε στο Hit Factory Miami. Το τραγούδι κυκλοφόρησε από την Epic Records στις 14 Ιανουαρίου 1992, ως το δεύτερο single από το άλμπουμ Dangerous. Το κομμάτι γράφτηκε από τους Τέντι Ρίλεϊ, Μάικλ Τζάκσον και Μπέρναρντ Μπελ, με παραγωγούς τους Τζάκσον και Ρίλεϊ. Μουσικά, το τραγούδι είναι χορευτικό, με όργανα όπως πιάνο και κιθάρα. Οι στίχοι αφορούν το πως θυμάσαι να αγαπάς κάποιον.
Το Remember the Time έλαβε γενικά θετικές κριτικές. Το τραγούδι ήταν εμπορικά επιτυχημένο, φθάνοντας έως την 3η θέση του Billboard Hot 100 και στην 1η θέση του Billboard R&B Singles Chart. Παγκοσμίως, το τραγούδι έφθασε στα top ten εννέα χωρών, φθάνοντας στην 1η θέση στη Νέα Ζηλανδία, καθώς και στη 2η θέση στην Ισπανία και στην 3η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το τραγούδι έφθασε στο top twenty σε όλες τις μεγάλες περιοχές. Για το κομμάτι κυκλοφόρησε ένα εννιάλεπτο μουσικό βίντεο, με διευθυντή τον Τζων Σίνγκλτον. Η πλοκή του βίντεο διεξάγεται στην Αρχαία Αίγυπτο, και στο βίντεο συμμετέχουν αστέρες όπως Έντι Μάρφι, Iman, The Pharcyde και Μάτζικ Τζόνσον.
Προϊστορία και σύνθεση
Το Remember the Time κυκλοφόρησε ως το δεύτερο single του Dangerous στις 14 Ιανουαρίου 1992. Το τραγούδι γράφτηκε από τους Τέντι Ρίλεϊ, Μάικλ Τζάκσον και Μπέρναρντ Μπελ, με παραγωγούς τους Τζάκσον και Ρίλεϊ. Το Remember the Time έχει διάρκεια 3 λεπτών και 59 δευτερολέπτων. Η μουσική του τραγουδιού συγκρίθηκε με αυτή του Rock with You από το άλμπουμ Off the Wall. Σύμφωνα με τον Τέντι Ρίλεϊ, το τραγούδι μιλά για την αγάπη του Τζάκσον και της Ντέμπι Ρόου στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Το Remember the Time είναι τραγούδι της ποπ και του new jack swing. Οι στίχοι του αναφέρονται σε νεανική ερωτική σχέση: Do you remember when we fell in love/We were young and innocent?. Τα όργανα του Remember the Time συμπεριλαμβάνουν πιάνο και κιθάρα. Το τραγούδι παίζεται στην κλείδα του F Minor με τα φωνητικά του Τζάκσον να βρίσκονται μεταξύ των Eb3 και C5. Το τέμπο του τραγουδιού ανέρχεται στους 116 χτύπους ανά λεπτό.
Το Remember the Time δεν εμφανίζεται στον κατάλογο κομματιών του Dangerous World Tour, αλλά εκτελέστηκε στις πρόβες. Στα 1993 Soul Train Music Awards, το τραγούδι κέρδισε το βραβείο στην κατηγορία Best R&B/Soul Single - Male. Ο Τζάκσον εμφανίστηκε στη σκηνή με τραυματισμένο πόδι και δεκανίκια, αλλά εκτέλεσε το τραγούδι, καθισμένος και περικυκλωμένος από διάφορους χορευτές.
Κριτικές
Το Remember the Time έλαβε γενικά θετικές κριτικές. Ο Στέφεν Τόμας Έρλεβαϊν, του Allmusic, σχολίασε ότι το άλμπουμ Dangerous έχει «άφθονη» «επαγγελματική δεξιοτεχνία στο απόγειο του» λόγω των «εξαιρετικών singles» όπως In the Closet και Remember the Time. Ο Έρλεβαϊν δήλωσε ότι το Remember the Time ήταν μια κορυφαία επιλογή από το Dangerous. Ο Άλαν Λάιτ, του Rolling Stone, δήλωσε ότι ένιωσε ότι το Remember the Time ήταν το «πιο ανάλαφρο μουσικό κομμάτι του άλμπουμ» και δήλωσε ότι οι στίχοι «μιλούν για ευτυχυσμένο ειδύλλιο με στίχους όπως So why did it end?». Ο Τζων Πάρελς, της The New York Times, σχολίασε ότι τίτλοι όπως Remember the Time, She Drives Me Wild και Give in to Me μιλούν «για ολόκληρη την ιστορία - αν και δεν έχουν τον άθλιο τόνο όταν τα τραγουδά». Ο Ρίτσαρντ Χάρρινγκτον, της The Washington Post, περιέγραψε το Remember the Time ως «νοσταλγικό», σχολιάζοντας ότι ένιωσε ότι το κομμάτι χαρακτήρισε «μια τουλάχιστον επηρεασμένη φωνητική εκτέλεση του Τζάκσον» αλλά και ότι «χτίζει μια άσκηση, μια ραδιοφιλική ορμή».
Υποδοχή στα τσαρτ
Το Remember the Time έφθασε έως την 3η θέση του Billboard Hot 100 στις 7 Μαρτίου 1992, πέντε εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του single. Το τραγούδι είχε παρόμοια επιτυχία και στα άλλα τσαρτ του Billboard - έφθασε στην κορυφή του R&B/Hip-Hop Songs στις 7 Μαρτίου, στη 2η θέση του Dance/Club Play Songs στις 4 Απριλίου, και στη 15η θέση του Adult Contemporary στις 21 Μαρτίου του ίδιου έτους. Το τραγούδι έφθασε έως τη 2η θέση του Billboards Hot Dance Music/Maxi Singles Sales. Έγινε χρυσό στις ΗΠΑ για πωλήσεις περίπου 500.000 αντίτυπων στις ΗΠΑ, τον Μάρτιο του 1992. Το τραγούδι είχε παρόμοια επιτυχία παγκοσμίως, φθάνοντας στο top twenty σε πολλές περιοχές. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, το Remember the Time μπήκε στα τσαρτ στις 15 Φεβρουαρίου 1992, στη 6η θέση. Την επόμενη εβδομάδα, στις 22 Φεβρουαρίου, έφθασε στην 3η θέση, η οποία ήταν και η καλύτερη του θέση - το τραγούδι έμεινε στα τσαρτ για συνολικά οκτώ εβδομάδες.
Θεόδωρος Α΄ Μεδιολάνων
Ο Θεόδωρος Α΄ (ιταλικά : Teodoro) (... - Μιλάνο, 490) ήταν αρχιεπίσκοπος του Μεδιολάνου, από το 475 περίπου μέχρι τον θάνατό του. Τιμάται ως άγιος από την Καθολική Εκκλησία η οποία τον τιμά στις 27 Ιουλίου.
Remember the Time
Υποδοχή στα τσαρτ
Το Remember the Time έφθασε στην κορυφή της Νέας Ζηλανδίας και έμεινε για δύο συνεχόμενες εβδομάδες, αφού αρχικά έφθασε στην 3η θέση, στις 23 Φεβρουαρίου. Έφθασε έως τη 4η θέση στις Κάτω Χώρες και στην Ελβετία. Το τραγούδι επίσης έφθασε στο top ten της Γαλλίας, της Αυστραλίας, της Σουηδίας, της Ιταλίας και της Νορβηγίας - φθάνοντας έως την 5η, 6η, 8η και 10η θέση αντίστοιχα. Το κομμάτι έφθασε στο top twenty, φθάνοντας έως τη 16η θέση, της Αυστρίας. Έχοντας ξανακυκλοφορήσει με το Visionary, το 2006, το Remember the Time στη 2η θέση στην Ισπανία, στις 14 Μαϊου 2006. Μετά τον θάνατο του Τζάκσον, τον Ιούνιο του 2009, αυξήθηκε η δημοτικότητα της μουσικής του. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, στις 11 Ιουλίου, το τραγούδι ξαναμπήκε στα τσαρτ, στην 81η θέση.
Θεόδωρος Α΄ Μεδιολάνων
Βιογραφία
Δεν υπάρχουν σύγχρονες ιστορικές πληροφορίες για τον Θεόδωρο Α', του οποίου η επισκοπή, σύμφωνα με το Catalogus archiepiscoporum Mediolanensium, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών του Σενατόρε, ο οποίος ήταν επίσκοπος σε μια απροσδιόριστη περίοδο μεταξύ 470 και 480 , και του Λαυρέντιου Α΄, ιστορικά τεκμηριωμένο ξεκινώντας από το 489. Ο ίδιος κατάλογος του δίνει 9 χρόνια, 8 μήνες και 17 ημέρες θητείας και λέει ότι κηδεύετηκε στις 28 Μαρτίου στο παρεκκλήσι του Αγίου Ιππόλύτου της βασιλικής του Αγίου Λαυρεντίου. Παραδοσιακά, η επισκοπική του θητεία ανατίθεται στα έτη 475-490 [6], ή στα έτη 480-490.
Remember the Time
Μουσικό βίντεο
thumb|right|Ο Τζάκσον στο βίντεο του Remember the Time
Θεόδωρος Α΄ Μεδιολάνων
Βιογραφία
Ένα από τα Carmina του Φήλιξ Εννοδίου ,, που γράφτηκε πριν από το 521, είναι αφιερωμένο στον Θεόδωρο, όπου ο Μιλανέζος επίσκοπος επαινείται για το θάρρος του, την καλοσύνη του, τη σοφία του και τις γνώσεις του. Πιστεύεται ότι ο Θεόδωρος ήταν επίσκοπος την εποχή του βασιλιά Οδόαρκου (περίπου 476-489), ο οποίος καθαίρεσε τον τελευταίο Ρωμαίο αυτοκράτορα Ρωμύλο Αύγουστο.