cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάρτυρες του Ιεχωβά
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά και το ζήτημα του αίματος
Το ζήτημα της άρνησης μετάγγισης είναι πιο περίπλοκο, όταν ο ασθενής είναι ανήλικος. Τα Δικαστήρια συνήθως διατάσσουν τη μετάγγιση σε παιδιά, υποκαθιστώντας το δικαίωμα των γονέων να κρίνουν το συμφέρον των ανήλικων παιδιών τους. Γονείς που αποτρέπουν τη χρήση μετάγγισης αίματος στα παιδιά τους σε περιπτώσεις που μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή των παιδιών τους μπορεί να αντιμετωπίσουν δίωξη. Σε άλλες περιπτώσεις τα δικαστήρια έχουν σεβαστεί τη δηλωμένη απόφαση ενός ανήλικου παιδιού που έχει τη δυνατότητα να υπερασπίσει τα πιστεύω του ενώπιον του δικαστηρίου με τρόπο που να κάνει φανερό ότι έχει ώριμη κατανόηση του ζητήματος και ότι δεν υφίσταται αθέμιτη επιρροή από τους γονείς. Στην ιατρική δεοντολογία το ζήτημα αναφορικά με τους ανηλίκους είναι εριζόμενο. Ενώ σε σύγχρονα κείμενα ιατρικής δεοντολογίας υποστηρίζεται ότι, αν ο ανήλικος έχει την ωριμότητα και την κρίση να αποφασίσει για τη θεραπεία του, θα πρέπει να γίνεται δεκτή η γνώμη του, άλλοι υποστηρίζουν ότι σε ένα τόσο σοβαρό ζήτημα υπάρχει ο κίνδυνος η απόφαση των παιδιών να επηρεάζεται από τον φόβο της αποκοπής και γι' αυτό η απόφαση είναι καλύτερο να λαμβάνεται από τα δικαστήρια. Στην Ελλάδα η μετάγγιση σε ανηλίκους διατάσσεται παγίως από τον Εισαγγελέα σε περίπτωση κινδύνου για την υγεία ή τη ζωή του ανηλίκου, ενώ έχει κριθεί από τα δικαστήρια ότι η θρησκευτική πεποίθηση των γονέων - Μαρτύρων του Ιεχωβά περί άρνησης μετάγγισης αίματος είναι εν δυνάμει ενάντια στο συμφέρον των ανήλικων παιδιών και ότι σε περίπτωση διαζυγίου είναι παράγοντας που θα πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν για την απόφαση σε ποιον γονέα θα ανατεθεί η επιμέλειά τους. Στις δικαστικές αποφάσεις εκφράζεται ο φόβος ότι ο γονέας - Μάρτυρας του Ιεχωβά σε ενδεχόμενη έκτακτη περίπτωση πιθανώς θα αποκρύψει την ανάγκη του παιδιού για μετάγγιση, κάτι που προβλέπεται ότι θα έχει βλαπτικές συνέπειες για το παιδί. Στις ίδιες αποφάσεις αναφέρεται βέβαια ότι, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 1511 Αστικού Κώδικα, όπου είναι δυνατό, το δικαστήριο οφείλει να ζητάει και να συνεκτιμάει την γνώμη του ίδιου του ανηλίκου "ανάλογα με την ωριμότητα του".
Τι λένε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά για τις τελευταίες ημέρες
Κατά την αρχική περίοδο της ομάδας, στα τέλη του 19ου αιώνα, οι Σπουδαστές της Γραφής (όπως ονομάζονταν τότε οι Μάρτυρες του Ιεχωβά) πίστευαν ότι η επιστροφή του Ιησού Χριστού θα ήταν ένα ορατό, δραματικό και συγκλονιστικό γεγονός, μια άποψη που είναι κοινή και σε άλλες Χριστιανικές ομάδες. Πίστευαν ότι ο "καιρός του τέλους" (που ονομάζεται και «τελευταίες (έσχατες) ημέρες») άρχισε το 1799 και ότι το αποκορύφωμα του Αρμαγεδδώνα θα συνέβαινε το 1914. Για πάνω από πενήντα περίπου χρόνια πίστευαν και δίδασκαν ότι το 1874 ήταν το έτος της ενθρόνισης του Χριστού ως ουράνιου Βασιλιά. Αρκετά χρόνια αργότερα, κατά τη δεκαετία του 1930, η οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά μετατόπισε τις ημερομηνίες προς τα εμπρός, πιστεύοντας ότι το ξεκίνημα των Βιβλικών "τελευταίων ημερών" και ταυτόχρονα η ενθρόνιση του Ιησού Χριστού ως Βασιλιά, είχε ήδη συμβεί το έτος 1914, και ότι η παρουσία του από το 1914 θα ήταν αόρατη με τα φυσικά μάτια εκτός από εκείνους που θα τον έβλεπαν «με τα μάτια της κατανόησης». Τα εδάφια της Αγίας Γραφής που υποκινούν τους πιστούς να είναι άγρυπνοι για τον ερχομό του Χριστού, ο οποίος «θα έρθει έτσι, με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο τον είδατε να πηγαίνει στον ουρανό» (Πράξεις 1:11, ΜΝΚ) κατανοούνται από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ότι αφορούν την αόρατη παρουσία του Ιησού Χριστού. Η Σκοπιά (1 Ιουνίου 1990, σελ. 11) αναφέρει: «Οι μαθητές του Ιησού ήταν οι μόνοι που τον είδαν να αναχωρεί, όπως και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι οι μόνοι που αναγνωρίζουν την αόρατη επιστροφή του». Πιστεύουν ότι η αόρατη παρουσία του Ιησού Χριστού ως Βασιλιά στον ουρανό ξεκίνησε το 1914 και ότι σύντομα πρόκειται να επεκταθεί η δράση αυτής της Βασιλείας με ορατό τρόπο και στη γη καθώς ο Ιησούς θα ενεργεί ως Κριτής και θα καταστρέψει τους πονηρούς στη μάχη του Αρμαγεδδώνα, πράγμα που θα σημάνει το ξεκίνημα της Χιλιετούς Βασιλείας του.
Κατά τη δεκαετία του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970, πολλοί Μάρτυρες του Ιεχωβά, έχοντας υποκινηθεί από σχετικά άρθρα που εμφανίζονταν στα έντυπά τους καθώς και από ομιλητές με υπερβάλλοντα ζήλο στις συνελεύσεις τους πριν από το 1975, πίστευαν και ήλπιζαν ότι ο Αρμαγεδδών και η χιλιετής διακυβέρνηση του Χριστού θα ξεκινούσαν το έτος 1975. Η Σκοπιά 15 Ιουνίου 1980, σελ. 17, 18, αναφέρει: «Με την εμφάνιση του βιβλίου Ζωή Αιώνιος—Εν τη Ελευθερία των Υιών του Θεού (Life Everlasting—In Freedom of the Sons of God) και τα σχόλια του για το πόσο κατάλληλο θα ήταν να είναι η χιλιετής βασιλεία του Χριστού παράλληλη με την έβδομη χιλιετηρίδα της ανθρώπινης υπάρξεως, ηγέρθη σημαντική προσδοκία με το έτος 1975. Έγιναν δηλώσεις και τότε και αργότερα, τονίζοντας ότι αυτό είναι μόνο μια πιθανότητα. Ατυχώς, όμως, μαζί μ' αυτή την προειδοποιητική πληροφορία, υπήρξαν και άλλες δηλώσεις που δημοσιεύθηκαν και υπονοούσαν ότι μια τέτοια πραγματοποίησις των ελπίδων ως εκείνο το έτος ήταν μάλλον μια δυνατότητα παρά μια απλή πιθανότητα. Είναι λυπηρό ότι αυτές οι τελευταίες δηλώσεις επεσκίασαν προφανώς τις προειδοποιητικές δηλώσεις και συνέβαλαν στην ανάπτυξι μιας προσδοκίας που είχε ήδη αρχίσει. ...[με την] πιο προσεκτική εξέταση των Γραφών σχετικά με αυτό το ζήτημα... διαπιστώνουμε ότι το ουσιώδες δεν είναι η χρονολογία. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι υπάρχει μια τέτοια ημέρα—και πλησιάζει ολοένα περισσότερο και θ' απαιτήση απόδοσι λογαρισμού από μέρους όλων μας». Στο βιβλίο τους με τίτλο Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά—Διαγγελείς της Βασιλείας του Θεού (σελ. 633), αναφέρουν: «Αποδείχτηκαν σωστές οι πεποιθήσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά για αυτά τα θέματα; Σίγουρα δεν έσφαλλαν που πίστευαν πως ο Θεός θα εκπλήρωνε οπωσδήποτε ό,τι είχε υποσχεθεί. Αλλά μερικοί χρονικοί υπολογισμοί τους και οι προσδοκίες που συνέδεσαν με αυτούς τους υπολογισμούς προξένησαν σοβαρές απογοητεύσεις. ...Το 1975, υπήρξε απογοήτευση όταν δεν πραγματοποιήθηκαν οι προσδοκίες οι σχετικές με την έναρξη της Χιλιετίας. Ως αποτέλεσμα, μερικοί εγκατέλειψαν την οργάνωση. Άλλοι αποκόπηκαν επειδή προσπαθούσαν να υπονομεύσουν την πίστη συνδούλων τους. Αναμφίβολα ένας παράγοντας υπήρξε η απογοήτευση για τη χρονολογία, αλλά σε μερικές περιπτώσεις οι ρίζες ήταν βαθύτερες. Μερικά άτομα υποστήριζαν επίσης ότι δεν χρειαζόταν η συμμετοχή στη διακονία από σπίτι σε σπίτι. Ορισμένοι δεν ακολούθησαν απλώς το δικό τους δρόμο· έγιναν επιθετικά ενάντιοι στην οργάνωση με την οποία υπήρξαν συνταυτισμένοι και χρησιμοποίησαν τον Τύπο και την τηλεόραση για να εκφράσουν τις απόψεις τους. Εντούτοις, ο αριθμός εκείνων που αποσκίρτησαν ήταν σχετικά μικρός».
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά εδώ και δεκαετίες κηρύττουν ότι το παρόν σύστημα πραγμάτων ήδη από έτος 1914 βρίσκεται στις "τελευταίες ημέρες" του, οι οποίες θα αποκορυφωθούν στον Αρμαγεδδώνα. Για πολλές δεκαετίες δίδασκαν ότι "η γενιά που ήταν ζωντανή το 1914 δεν θα παρερχόταν πριν έρθει ο Αρμαγεδδών και αρχίσει το νέο σύστημα υπό τη διακυβέρνηση του Χριστού". Αυτή η κατά γράμμα ερμηνεία του όρου «γενιά» στο εδάφιο Ματθαίου 24:34 εγκαταλείφθηκε από την ομάδα αυτή. Μολονότι δεν μπορούν να υπολογίσουν την ακριβή διάρκεια “αυτής της γενιάς”, χρειάζεται να έχουν υπόψη ορισμένα πράγματα όσον αφορά τη λέξη «γενιά»: α)Συνήθως αναφέρεται σε ανθρώπους διαφόρων ηλικιών των οποίων οι ζωές διασταυρώνονται χρονικά στα πλαίσια μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, β)δεν είναι υπερβολικά μεγάλης διάρκειας, και επίσης γ)έχει τέλος. (Έξοδ. 1:6) Κατανοούν, λοιπόν, τα λόγια του Ιησού σχετικά με “αυτή τη γενιά” ως εξής: ο Ιησούς προφανώς εννοούσε ότι οι ζωές των χρισμένων οι οποίοι είδαν την έναρξη του σημείου το 1914 θα διασταυρώνονταν χρονικά με τις ζωές άλλων χρισμένων οι οποίοι θα έβλεπαν την έναρξη της μεγάλης θλίψης. Αυτή η γενιά είχε αρχή, και ασφαλώς θα έχει τέλος. Η εκπλήρωση των διαφόρων χαρακτηριστικών του σημείου δείχνει καθαρά ότι η θλίψη πρέπει να είναι κοντά.
Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα
thumb|500px|right|Συνέλευση περιφερείας (α' τμήμα) των Μαρτύρων του Ιεχωβά της βόρειας Ελλάδας το [[2008, Παλαί ντε Σπορ, Θεσσαλονίκης.]] Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά άρχισαν τη σύγχρονη δραστηριότητά τους στην Ελλάδα γύρω στις αρχές του εικοστού αιώνα. Το 1912 υπήρχαν 12 Σπουδαστές της Γραφής, όπως ήταν γνωστοί τότε οι Μάρτυρες, οι οποίοι εργάζονταν δραστήρια στην Ελλάδα. Αυτοί χρησιμοποιούσαν εκτεταμένα έντυπη ύλη, διανέμοντας βιβλία και φυλλάδια που ήταν βοηθήματα για τη μελέτη της Αγίας Γραφής. Ήρθαν επίσης σε επαφή με χιλιάδες Έλληνες πολίτες με το να οργανώνουν δημόσιες διαλέξεις. Αργά και σταθερά αυτές οι προσπάθειες άρχισαν να παράγουν καρπούς. Οι Μάρτυρες άρχισαν να αυξάνουν στη Θεσσαλία, και κυρίως σε δύο χωριά, στο Ελευθεροχώρι και στο Καλαμάκι. Αυξήσεις σημειώθηκαν κατόπιν στη Μακεδονία και στα νησιά Σάμος, Κέρκυρα και Κρήτη. Ωστόσο, τα εμπόδια που προκαλούνταν στο έργο κηρύγματος των Μαρτύρων ήταν πολλά και δύσκολα. Εξαιτίας της τεράστιας επιρροής που ασκεί ο κλήρος στην Ελλάδα, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν γίνει συχνά αντικείμενο έντονου διωγμού.
thumb|right|Εκτέλεση Μάρτυρα του Ιεχωβά [[Αντιρρησίες συνείδησης στην Ελλάδα|αντιρρησία συνείδησης στη Λάρισα λόγω άρνησης να πάρει όπλο στον στρατό. (Το Βήμα 11ης Φεβρουαρίου 1949)]] Μια από τις πιο δύσκολες περιόδους άρχισε το 1936, όταν ανέβηκε στην εξουσία η δικτατορία του Ιωάννη Μεταξά. Οι νόμοι εναντίον του προσηλυτισμού, που θεσπίστηκαν κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, έχουν χρησιμοποιηθεί από τότε και έπειτα με υπερβολική αυστηρότητα εναντίον των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Πολλοί Μάρτυρες του Ιεχωβά φυλακίστηκαν και εξορίστηκαν στα ξερονήσια του Αιγαίου λόγω των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, μαζί με χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους. Κατά τη γερμανική κατοχή και αμέσως μετά, λόγω της πολιτικά ουδέτερης στάσης που τηρούσαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, σε ορισμένους από αυτούς επιβλήθηκαν ποινές από 7 μέχρι 20 χρόνια ενώ άλλοι καταδικάστηκαν σε ισόβια φυλάκιση.
thumb|left|Ο Μίνως Κοκκινάκης ανάμεσα σε άλλους ομόπιστούς του Μάρτυρες του Ιεχωβά σε εξορία στη Μακρόνησο. (Ο τέταρτος από αριστερά.) Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αντιμετώπισαν σκληρές διώξεις εκείνη την περίοδο. Οι αποβολές παιδιών από τα σχολεία τους έγινε κάτι το συνηθισμένο, υπήρξαν απολύσεις από την εργασία, κ.ο.κ. Οι πηγές δείχνουν ότι οι Μάρτυρες ήταν συχνά αντικείμενο διώξεων αλλά ακόμη και εκτέλεσης αφού λόγω της ουδέτερης θέσης τους αρνούνται την στράτευση. Μετά από σοβαρή έρευνα, ο δημοσιογράφος Τσαρούχας Κώστας στο βιβλίο του "Αντιρρησίες Συνείδησης" εκδόσεων Ελληνικά Γράμματα του 1996 και συγκεκριμένα στη σελίδα 30, παρέθεσε τεκμηριωμένα στοιχεία με βάση τα οποία το σύνολο των ποινών που έχουν καταδικαστεί οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα ξεπερνούν τα 10.050 χρόνια, από τα οποία εκτίθησαν πραγματικά 5.731 χρόνια από 2.728 καταδικασθέντες Μάρτυρες του Ιεχωβά ως αντιρρησίες συνείδησης (τα στοιχεία καλύπτουν την περίοδο από τη δεκαετία του 1940 μέχρι το 1994). Επίσης, καταδικάστηκαν σε ισόβια 26 άτομα, σε θανατική ποινή 42 άτομα σε εξορία 68 άτομα, εκτελέστηκαν επίσημα 2 άτομα και βασανίστηκαν έως θανάτου 5 άτομα σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα στοιχεία.
Στη διάρκεια των δεκαετιών του 1950 και του 1960, τα πράγματα βελτιώθηκαν σε κάποιο βαθμό για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα. Κατόπιν, το 1967, ανέλαβε την εξουσία η χούντα που διήρκεσε μια εφταετία, και αναστάλθηκε η ισχύς άρθρων του Συντάγματος που διασφάλιζαν την ελευθερία των συγκεντρώσεων και του τύπου. Η Σκοπιά ήταν το μόνο θρησκευτικό περιοδικό το οποίο απαγορεύτηκε ανάμεσα και σε άλλα έντυπα που βρίσκονταν υπό απαγόρευση. Οι Μάρτυρες, όπως και στο παρελθόν, απλώς συνέχισαν το έργο κηρύγματος υπό την επιφάνεια. Παρ' όλα αυτά, εξακολούθησαν να αυξάνουν αλματωδώς σε αριθμούς -από 10.940 το 1967 έφτασαν τους 17.073 το 1974.
250px|μικρογραφία|right|Αίθουσα Βασιλείας του Θεού στην [[Καβάλα]] Στη διάρκεια των σχετικά ήρεμων ετών που ακολούθησαν, οι Μάρτυρες συνέχισαν να ακμάζουν παρά τον συνεχή πόλεμο που έχουν δεχτεί από την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία. Στις μέρες μας έχουν πάψει να φυλακίζονται για λόγους στράτευσης καθώς εκτελούν εναλλακτική κοινωνική υπηρεσία, μετά από ισχυρές πιέσεις που δέχτηκε η ελληνική Πολιτεία από διεθνείς οργανισμούς. Το Δεκέμβριο του 2007, κατόπιν τοποθέτησης της ανεξάρτητης Αρχής του Συνηγόρου του Πολίτη, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο επανεξέτασε και έκανε ριζικές διορθώσεις στο διδακτικό εγχειρίδιο των Θρησκευτικών της Β΄ Λυκείου όσον αφορά την ιστορία, τις πρακτικές και τις πεποιθήσεις των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
Σύνδεσμοι που υποστηρίζουν την ομάδα
Κατηγορία:Χριστιανικά δόγματα Κατηγορία:Μάρτυρες του Ιεχωβά
Καλέντζι Κορινθίας
Το Καλέντζι είναι ένα ημιορεινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας στην Πελοπόννησο.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Το Καλέντζι βρίσκεται στο κέντρο του νομού Κορινθίας, σε απόσταση περίπου 21 χλμ. ΝΔ. από την Κόρινθο (μέσω Άσσου), περίπου 20 χλμ. Ν.-ΝΑ. από το Κιάτο (μέσω Βραχατίου) και 10 χλμ. Ν.-ΝΔ. από το Ζευγολατιό (έδρα δήμου). Είναι κτισμένο στους βορειοδυτικούς πρόποδες του όρους Φωκάς ή Φουκάς, γνωστό και ως Απέσσας, σε υψόμετρο 320 μέτρα. Η μοναδική εκκλησία του χωριού είναι ο Άγιος Κωνσταντίνος, ωστόσο λίγο έξω και βόρεια από το χωριό υπάρχει και η ανδρώα Ιερά Μονή Παναγίας Πάντων Χαράς. Στην κορυφή του βουνού υπάρχει το εκκλησάκι της Παναγιάς, το οποίο είναι μέσα στο βράχο, ενώ, σύμφωνα με ιστορικούς, ένας μοναχός, ονόματι Φωκάς, έζησε εκεί. Το χωριό είναι γνωστό για την καλής ποιότητας σουλτανίνα που παράγει. Επιπλέον, το χωριό παράγει λάδι καθώς και βερίκοκα. Μαζί με το Ζευγολατιό αποτελούν τη δημοτική κοινότητα Ζευγολατιού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βόχας του δήμου Βέλου - Βόχας, ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 334 μονίμους κατοίκους.
Ιστορία
Στην κορυφή του Φωκά (υψόμετρο 862 μέτρα) έχουν εντοπιστεί υπολείμματα μεγάλου βωμού στάχτης, που πιθανολογείται ότι είναι του Απεσάντιου Διός. Ο μεγάλος αριθμός κεραμικών κατάλοιπων που βρέθηκαν χρονολογούνται στη γεωμετρική περίοδο (4ος αιω. π.Χ.) και αποτελούν ένδειξη ότι ο τόπος υπήρξε σημαντικός τόπος λατρείας. Στο ύψωμα υπάρχουν υπολείμματα μεσαιωνικού τείχους και οικισμού. καθώς και κάστρου που επόπτευε τις πεδιάδες της αρχαίας Νεμέας και της Βόχας και αποτελούσε οπτικό σύνδεσμο του Ακροκορίνθου με τα φρούρια της περιοχής της Στυμφαλίας και της δυτικής Κορινθίας. Από το 1993 η περιοχή έχει ανακηρυχθεί αρχαίο μνημείο.
Παραπομπές
Καλεντζι Κατηγορία:Δήμος Βέλου-Βόχας
Γιαν Ματέικο
Ο Γιαν Ματέικο (Jan Alojzy Matejko, 1838 – 1893) ήταν Πολωνός ζωγράφος και από το 1873 Διευθυντής της Σχολής Καλών Τεχνών της Κρακοβίας. Υπήρξε ο πιο σημαντικός εκπρόσωπος της ιστορικής και εθνικής ζωγραφικής στην Πολωνία.
Ζωή και σπουδές
Γίνεται ευρύτερα γνωστός εκθέτοντας το 1861 το έργο του "Η δηλητηρίαση της Βασίλισσας Μπόνα" (1859), με θέμα παρμένο από την ιστορία της Πολωνίας και τη δηλητηρίαση της Μπόνα Σφόρτσα, Μεγάλης Δούκισσας της Λιθουανίας και Βασίλισσας της Πολωνίας.
Κοντά στον Ματέικο μαθήτευσαν πολλοί γνωστοί ζωγράφοι, μεταξύ των οποίων και ο διάσημος Πολωνός ζωγράφος Στανισλάβ Βισπιάνσκι (Stanisław Wyspiański, 1869 – 1907). Ο Ματέικο πέθανε στην Κρακοβία το 1893 σε ηλικία 55 ετών.
Μια περίτεχνη μπρούτζινη προτομή του Γιαν Ματέικο κοσμεί το Μέγαρο Τεχνών (πολωνικά: Pałac Sztuki) στην Πλατεία Szczepanski της Κρακοβίας, ένα εντυπωσιακό κτήριο με αρ-νουβό διακοσμήσεις και αρχιτεκτονικές αναφορές στους αρχαίους ελληνικούς ναούς.
Ζωγραφικό έργο
Από τα ιστορικών θεμάτων έργα του Ματέικο εκτίθεται στο Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας «Η μάχη του Γκρούνβαλντ» (1878), ένα αριστούργημα της πολωνικής τέχνης στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, που απεικονίζει τη στρατιωτική νίκη του πολωνικού και λιθουανικού στρατού επί των Ιπποτών του Τευτονικού Τάγματος στις 15 Ιουλίου του 1410. Ο μεγαλύτερος ιστορικός πίνακας εκτίθεται στo εθνικό μουσείο. Με θέμα την υποτέλεια των Πρωσων. Απεικονίζεται το σημαντικότερο ιστορικό γεγονός στη γηραιά ήπειρο. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης.
Άλλα πατριωτικά έργα του Ματέικο, που εκτίθενται στο Βασιλικό Ανάκτορο της Βαρσοβίας, είναι «Ο Στέφαν Μπάτορυ στην πολιορκία της Πσκοφ» (1872) και «Το Σύνταγμα της 3ης Μαΐου 1791» (1891).
Αξιόλογα είναι και τα έργα του: «Ο Κοπέρνικος σε συνομιλία του με τον Θεό» (1872, Collegium Novum του Γιαγκελονείου Πανεπιστημίου της Κρακοβίας), «Η Καμπάνα του Σιγισμούνδου» (1874, Εθνικό Μουσείο Βαρσοβίας), «Ο Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι στη μάχη της Βιέννης» (1883, Μουσεία Βατικανού), «Ο Ταντέους Κοστσιούσκο στη μάχη του Ρακλάβιτσε» (1888, Εθνικό Μουσείο Κρακοβίας), «Ιστορία του πολιτισμού της Πολωνίας», που περιλαμβάνει τον πίνακα "Ο εκχριστιανισμός της Πολωνίας (1889), «Η Ένωση της Λούμπλιν» (1892, Οικία Γιαν Ματέικο στην Κρακοβία). Χαρακτηριστικής ομοιότητας είναι και μια «Αυτοπροσωπογραφία» (1892) του Ματέικο.
Πηγές
Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι του Γιαγκελόνιου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Πολωνοί Αυστροούγγροι Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ρακοβίτσκι Κατηγορία:Ιππότες της Λεγεώνας της Τιμής Κατηγορία:Πολωνοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ακαδημίας Καλών Τεχνών «Γιαν Ματέικο» Κατηγορία:Πολωνοί τσέχικης καταγωγής
Σίνων
thumb|300px|Ο Σίνων οδηγείται στον Πρίαμο. Μινιατούρα στο χειρόγραφο Vergilius Romanus στην [[Αινειάδα του Βιργίλιου. Αρχές του 5ου αιώνα.]] Στην Αρχαία ελληνική μυθολογία με το όνομα Σίνων (Σίνωνας, το όνομα του μεταφράζεται ως "βλάπτω") είναι γνωστός ο κατάσκοπος που άφησαν οι Έλληνες στην Τροία όταν προσποιήθηκαν ότι έφευγαν με όλο τους τον στόλο στο τέλος του Τρωικού Πολέμου. Αποστολή του Σίνωνα ήταν να τους ειδοποιήσει πότε οι Τρώες θα έβαζαν μέσα στην πόλη τον Δούρειο Ίππο.
Ο Σίνων δεν αναφέρεται από τον Όμηρο, αλλά από τον Βιργίλιο στο 2ο βιβλίο της Αινειάδας. Ο Σίνων γενεαλογείται ως συγγενής του Οδυσσέα, γιος του Αισίμου, του αδελφού της Αντικλείας, η οποία ήταν η μητέρα του Οδυσσέα. Δηλαδή ο Οδυσσέας και ο Σίνων ήταν πρώτα εξαδέλφια με κοινό παππού τον Αυτόλυκο. Σύμφωνα με άλλες πηγές ήταν γιος του ιδρυτή και πρώτου βασιλιά της Εφύρας Σίσυφου και της Πλειάδας Μερόπης.
Ο Σίνων είπε στη συνέχεια στους Τρώες τα κυρίως παραπλανητικά ψέματα: Ο Κάλχας είχε δήθεν αποκαλύψει στους Έλληνες ότι αν οι Τρώες λάτρευαν το άλογο αυτό θα αποκτούσαν ακαταμάχητη υπεροχή έναντι των Ελλήνων. Οι κατασκευαστές του λοιπόν επίτηδες είχαν φτιάξει το ξύλινο άλογο με τεράστιες διαστάσεις, ώστε να μη χωράει να περάσει από την πύλη των τειχών της Τροίας και να πρέπει να γκρεμιστεί ένα μέρος του τείχους για να μπορέσει να περάσει.
Οι Τρώες, όταν άκουσαν ότι η λατρεία του αλόγου αυτού θα τους εξασφάλιζε έναντι των Ελλήνων, δεν δίστασαν να γκρεμίσουν ένα μέρος των τειχών για να το βάλουν μέσα στην πόλη. Στην απόφαση αυτή τους οδήγησε και το γεγονός ότι ο Λαοκόων, που τους είχε συμβουλεύσει να μη δεχθούν τον Δούρειο Ίππο, τιμωρήθηκε με θάνατο από τον Απόλλωνα. Οι Τρώες λοιπόν ελευθέρωσαν τον Σίνωνα και έβαλαν μέσα στην Τροία το ξύλινο άλογο. Την ίδια εκείνη νύχτα ο Σίνων άνοιξε τον Δούρειο Ίππο και βοήθησε όσους ήταν κρυμμένοι μέσα να βγουν, ενώ αμέσως μετά έκανε σήμα με αναμμένους πυρσούς στον ελληνικό στόλο για να ξεκινήσει να έρθει πάλι στην Τρωάδα.
Πηγές
Σινωνας
214 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Θωμάς ο Σχολαστικός
Υπό το όνομα Θωμάς σώζονται δύο επιγράμματα στην Ελληνική Ανθολογία, το XVI 315 (Θωμά Σχολαστικού) και το XVI 379 (Θωμά Πατρικίου) (συγκεκριμένα στην Ανθολογία του Πλανούδη). Ο Paton τα αποδίδει σε ένα πρόσωπο, τον Θωμά τον Σχολαστικό.
Πηγές
Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Πρίγκιπας Χάρι, Δούκας του Σάσσεξ
Ο Πρίγκιπας Ερρίκος, Δούκας του Σάσσεξ (γεννημένος Ερρίκος Κάρολος Αλβέρτος Δαυίδ, αγγλικά: Prince Harry, Duke of Sussex, Henry Charles Albert David, 15 Σεπτεμβρίου 1984), είναι ο μικρότερος γιος του Βασιλιά Καρόλου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και της πρώτης συζύγου του Νταϊάνα, πριγκίπισσας της Ουαλίας.
Κατά τη στιγμή της γέννησής του ήταν τρίτος στη σειρά διαδοχής για το βρετανικό θρόνο, όμως σήμερα κατέχει την πέμπτη θέση, καθώς βρίσκεται πίσω από τον αδελφό του Ουίλιαμ και τα ανίψια του Τζορτζ, Σάρλοτ και Λούι.
Νεανικά χρόνια
Ο Ερρίκος Κάρολος Αλβέρτος Δαυίδ γεννήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1984 και ώρα 4:20 μ.μ. στην Πτέρυγα Λίντο του Νοσοκομείου της Αγίας Μαρίας στο Πάντινγκτον του Λονδίνου. Ήταν το δεύτερο παιδί που απέκτησαν ο τότε πρίγκιπας της Ουαλίας Κάρολος με τη Λαίδη Νταϊάνα. Η βάπτισή του πραγματοποιήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1984 στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Κάστρου Ουίνδσορ από τον Αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπερυ, Ρόμπερτ Ράνσι. Ανάδοχοί του ήταν ο Πρίγκιπας Ανδρέας (πατρικός θείος του), Λαίδη Σάρα Άρμστρονγκ-Τζόουνς (πατρική θεία του), η Κάρολιν Μπαρθόλομιου (πρώην Πράιντ), ο Μπράιαν Όργκαν, ο Τζέραλντ Ουόρντ (πρώην αξιωματικός στο Οικιακό Ιππικό) και η Σήλια, Λαίδη Βέστι (πρώην Νάιτ).
Η Νταϊάνα ήθελε ο Χάρι και ο μεγαλύτερος αδερφός του να έχουν ένα ευρύτερο φάσμα εμπειριών σε σχέση με προηγούμενα βασιλικά παιδιά και φρόντιζε να τα πηγαίνει σε χώρους που κυμαίνονταν από το Disney World και τα McDonald's μέχρι κλινικές καταπολέμησης του AIDS και καταφύγια για άστεγους. Ο Χάρρυ άρχισε να συνοδεύει τους γονείς του σε επίσημες επισκέψεις από νεαρή ηλικία. Η πρώτη του περιοδεία με τους γονείς του στο εξωτερικό ήταν στην Ιταλία το 1985.
Οι γονείς του Χάρι χώρισαν το 1996 και το επόμενο έτος η μητέρα του Νταϊάνα σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Παρίσι. Ο Χάρι και ο Ουίλιαμ έμεναν μαζί με τον πατέρα τους στο Κάστρο Μπαλμόραλ εκείνο το διάστημα, έτσι έμαθαν από τον ίδιο για το θάνατο της μητέρας τους. Στην κηδεία της μητέρας του ο Χάρι, ηλικίας 12 ετών τότε, συνόδευσε τον πατέρα του, τον αδερφό του, τον παππού του και τον αδερφό της μητέρας του Τσαρλς Σπένσερ, περπατώντας πίσω από το φέρετρο, από το Παλάτι του Κένσινγκτον μέχρι το Αββαείο του Ουέστμινστερ.
Εκπαίδευση
Όπως ο πατέρας και ο αδελφός του, έτσι και ο Χάρι εκπαιδεύτηκε σε ανεξάρτητα (ιδιωτικά) σχολεία. Ξεκίνησε από το βρεφικό σταθμό της Τζέην Μάυνορς και το προπαρασκευαστικό Σχολείο Ουέδερμπυ στο Λονδίνο. Μετά από αυτά, εντάχθηκε στο Σχολείο Λάντγκροουβ, και, αφού πέρασε τις απαραίτητες εξετάσεις, έγινε δεκτός στο Κολλέγιο του Ίτον. Η απόφαση να τοποθετηθεί στο Ήτον ήταν αντίθετη με την οικογενειακή παράδοση των Ουίνδσορ, σύμφωνα με την οποία οι πρίγκιπες στέλνονταν στο Γκόρντονστουν. Ωστόσο, ο Χάρι ακολούθησε τα χνάρια της οικογένειας Σπένσερ, καθώς τόσο ο πατέρας της Νταϊάνα όσο και ο αδελφός της είχαν εκπαιδευτεί στο Ίτον.
Στο κολλέγιο διακρίθηκε στον αθλητισμό, ιδιαίτερα στο πόλο και το ράγκμπι. Τον Ιούνιο του 2003 ο Χάρι ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του στο Ίτον, έχοντας δύο τίτλους βαθμολογίας «A», λαμβάνοντας όμως βαθμό «B» στο μάθημα της τέχνης και «D» στη γεωγραφία. Μία από τις πρώην καθηγήτριες του, η Σάρα Φόρσιθ, υποστήριξε ότι ο Χάρι ήταν «αδύναμος μαθητής» και ότι το προσωπικό στο Ίτον τον ευνόησε για να πετύχει στις τελικές εξετάσεις. Τόσο το κολλέγιο όσο και ο ίδιος ο Χάρι αρνήθηκαν τους ισχυρισμούς αυτούς.
Τον Φεβρουάριο του 2007 ανακοινώθηκε ότι η στρατιωτική μονάδα του Χάρι θα πήγαινε στο Ιράκ, όμως αποφασίστηκε ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο Ουίλιαμ δεν θα μεταβούν εκεί, εξαιτίας φόβου ότι θα μπορούσαν να είναι επικίνδυνοι στόχοι για επιθέσεις. Ωστόσο, τον επόμενο χρόνο ο Χάρι υπηρέτησε 10 εβδομάδες στο Αφγανιστάν, ενώ αποχώρησε από εκεί όταν τα μέσα ενημέρωσης διέρρευσαν την τοποθεσία του.
Λόγω του ότι είναι από τους πρώτους στη γραμμή διαδοχής του βρετανικού θρόνου, έχει δεχτεί έντονη κριτική για την κοσμική του ζωή στο παρελθόν. Μάλιστα ζήτησε δημοσίως συγνώμη για την επιλογή του να φορέσει σε πάρτι μια ναζιστική στολή.
Δημόσιος ρόλος και εμφανίσεις
Στις 6 Ιανουαρίου 2009, η βασίλισσα έδωσε στον Χάρι και τον Ουίλιαμ το δικό τους βασιλικό επιτελείο. Προηγουμένως, οι υποθέσεις του Ουίλιαμ και του Χάρι χειρίζονταν από το γραφείο του πατέρα τους στην Οικία Κλάρενς του Λονδίνου. Το νέο επιτελείο εξέδωσε μια ανακοίνωση με την οποία γνωστοποιήθηκε η έναρξη λειτουργίας του δικού τους γραφείου στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου για τη μέριμνα δημοσίων, στρατιωτικών και φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων.
Το Μάρτιο του 2012, ο Χάρι υπήρξε επικεφαλής μιας επίσημης επίσκεψης στο Μπελίζ, ως μέρος των εορτασμών για το Αδαμάντινο Ιωβηλαίο της βασίλισσας. Επισκέφθηκε, ακόμη, τις Μπαχάμες και την Τζαμάικα, στην οποία συναντήθηκε με την αντιμοναρχική πρωθυπουργό, Πόρσια Σίμσον Μίλλερ. Η τελευταία σε δηλώσεις της υποστήριξε ότι ο ''«Χάρι είναι άνετος και προσγειωμένος. Ήταν τιμή και ευχαρίστησή μου που τον συνάντησα»''. Μετέπειτα ο πρίγκιπας επισκέφθηκε τη Βραζιλία, όπου παρευρέθηκε σε εκδηλώσεις της πρωτοβουλίας «Great».
Από τις 9 έως τις 15 Μαΐου 2013, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στην περιοδεία του προωθήθηκε η εκστρατεία αποκατάστασης τραυματισμένων Αμερικανών και Βρετανών στρατιωτικών, ενώ δημοσιοποιήθηκαν δικές του φιλανθρωπικές οργανώσεις και ενέργειες. Παρευρέθηκε σε εκδηλώσεις στην Ουάσιγκτον, το Κολοράντο, τη Νέα Υόρκη, το Νιου Τζέρσεϋ και το Κονέκτικατ. Βρέθηκε σε πληγείσες περιοχές από τον Τυφώνα Σάντι στο Νιου Τζέρσεϋ, όπου συνομίλησε με κατοίκους της περιοχής και με τον κυβερνήτη Κρις Κρίστι. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, μετέβη την Αυστραλία για πρώτη φορά με επίσημη επίσκεψη και παρακολούθησε τη Διεθνή Επιθεώρηση Στόλου στο λιμάνι του Σίδνεϋ. Επίσης, επισκέφθηκε το Σύνταγμα Ειδικών Δυνάμεων Αεροπορίας στο Περθ.
250px|thumb|right|Ο πρίγκιπας Χάρρυ στους Αγώνες Invictus 2018. Τον Μάιο του 2014 επισκέφθηκε την Εσθονία και την Ιταλία. Στην Εσθονία, επισκέφθηκε την πλατεία Ελευθερίας στην πρωτεύουσα Τάλιν για να τιμήσει πεσόντες Εσθονούς στρατιώτες. Συμμετείχε, επίσης, σε δεξίωση στο Εσθονικό Κοινοβούλιο και σε στρατιωτική άσκηση του ΝΑΤΟ. Στην Ιταλία, ο Χάρρυ παρακολούθησε τους εορτασμούς για την 70η επέτειο των μαχών του Μόντε Κασίνο, στις οποίες πολέμησαν Πολωνοί, βρετανικά και στρατεύματα της Κοινοπολιτείας. Στις 6 Νοεμβρίου 2014, κήρυξε την έναρξη του Πεδίου Μνήμης των Πεσόντων στο Αβαείο του Ουέστμινστερ, κάτι που συνήθως αποτελούσε αρμοδιότητα του Πρίγκιπα Φιλίππου.
Από τις 30 Νοεμβρίου έως τις 3 Δεκεμβρίου 2015, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη Νότια Αφρική. Επισκέφθηκε το Κέιπ Τάουν, όπου παρέδωσε το Τάγμα των Συντρόφων της Τιμής στον Αγγλικανό Αρχιεπίσκοπο Ντέσμοντ Τούτου, εκ μέρους της βασίλισσας Ελισάβετ.
Τον Μάρτιο του 2016 βρέθηκε στο Νεπάλ, ως μέλος της φιλανθρωπικής αποστολής Team Rubicon UK, για να βοηθήσει στην ανοικοδόμηση ενός δευτεροβάθμιου σχολείου και βοήθησε στη δημιουργία μιας ηλιακής «φάρμας» και στην επισκευή μιας υδροηλεκτρικής τουρμπίνας.
Τον Απρίλιο του 2018 ορίστηκε πρεσβευτής για τη νεολαία της Κοινοπολιτείας από τη βασίλισσα Ελισάβετ. Σε σχετική εκδήλωση τον Ιούλιο του ίδιου έτους, ο πρίγκιπας Χάρι ανέφερε: «γνωρίζω ότι υπηρετώντας ως πρεσβευτής των νέων ανθρώπων, θα πρέπει να προσπαθήσω να σας παρακολουθώ όλους… η δουλειά μου θα είναι να σας ακούω, το καθήκον μου να διασφαλίζω ότι οι ιδέες σας, οι ανησυχίες σας, οι σκέψεις και οι ελπίδες σας ακούγονται».. Μέσα στο ίδιο έτος, ο ίδιος ανέλαβε την προστασία της καμπάνιας «Περπάτημα της Αμερικής», διορίστηκε πρόεδρος του Ταμείου της Κοινοπολιτείας της Βασίλισσας, ενώ μπήκε στη λίστα με τα 100 άτομα με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως του περιοδικού Time.
Τον Απρίλιο του 2019, ανακοινώθηκε ότι συμμετείχε σε μια σειρά ντοκιμαντέρ για την ψυχική υγεία μαζί με την Όπρα Γουίνφρεϊ, που αναμένεται να μεταδοθεί το 2020. Σχετικά με την πρωτοβουλία αυτή δήλωσε: ''«Πιστεύω πράγματι ότι η καλή ψυχική υγεία -ψυχική ευεξία- είναι το κλειδί για ισχυρή ηγεσία, παραγωγικές κοινότητες και ανθρώπους με στόχους και όραμα. Η ελπίδα μας είναι αυτή η σειρά να είναι θετική, διαφωτιστική και χωρίς αποκλεισμούς. Στόχος είναι η σειρά να μοιραστεί σπάνιες ιστορίες προσωπικοτήτων που αντιστάθηκαν στις πιο δύσκολες καταστάσεις, από το μεγαλύτερο σκοτάδι, και να προσφέρει τη δυνατότητα σε όλους μας να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό μας και όσους είναι γύρω μας»''.
Sentebale
Σε ηλικία 21 ετών, ο Χάρι διορίστηκε ως Σύμβουλος του Κράτους και ξεκίνησε τα επίσημα βασιλικά καθήκοντά του με αυτή του την ιδιότητα. Το 2006, βρέθηκε στο Λεσότο για να επισκεφθεί τις εγκαταστάσεις της φιλανθρωπικής οργάνωσης Mants'ase Children's Home, κοντά στο Μοχέιλς Χουκ, το οποίο είχε πρωτοεπισκεφθεί το 2004. Μαζί με τον πρίγκιπα Σέισο του Λεσότο ίδρυσε το φιλανθρωπικό ίδρυμα Sentebale, προκειμένου να βοηθήσει ορφανά παιδιά λόγω του HIV/AIDS. Επιπλέον έχει αναλάβει την προστασία και υποστήριξη οργανώσεων όπως η WellChild, η Dolen Cymru και η MapAction.
Στις 26 Νοεμβρίου 2015, ως προστάτης του Sentebale, ο Χάρι ταξίδεψε στο Λεσότο για να παρευρεθεί στα εγκαίνια του Παιδικού Κέντρου Μαμοχάτο. Δύο μέρες αργότερα, έπαιξε στο Βασιλικό Κύπελλο Πόλο του Sentebale, στο Κέιπ Τάουν της Νότιας Αφρικής, για τη συγκέντρωση κεφαλαίων για την οργάνωση.
Αθλητισμός
Ο αθλητισμός αποτελεί έναν τρόπο με τον οποίο ο Χάρι βοήθησε φιλανθρωπικές οργανώσεις και άλλους φορείς. Συγκεκριμένα το 2004 εκπαιδεύτηκε ως Υπεύθυνος Ανάπτυξης Ράγκμπι για την Αγγλική Ομοσπονδία Ράγκμπι και προέτρεψε μαθητές σε σχολεία να μάθουν το άθλημα. Είναι προστάτης της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ράγκμπι στην Αγγλία. Όπως ο αδελφός και ο πατέρας του, έχει συμμετάσχει σε αγώνες πόλο για να συγκεντρώσει χρήματα για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Ως προστάτης της καμπάνιας «Περπάτημα της Βρετανίας», περπάτησε με την ομάδα πρώην Βρετανών στρατιωτικών στις 30 Σεπτεμβρίου και στις 20 Οκτωβρίου 2015. Στις 28 Οκτωβρίου 2015, συμμετείχε σε μια σειρά από εκδηλώσεις στις ΗΠΑ. Κήρυξε την έναρξη των Αγώνων «Invictus» του Ορλάντο, μαζί με τη Μισέλ Ομπάμα και την Τζιλ Μπάιντεν, παρευρέθηκε σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου των Αγώνων, καθώς και σε δεξίωση στην οικία του Βρετανού Πρέσβη.
Το Βασιλικό Ίδρυμα
Το Σεπτέμβριο του 2009, ο Ουίλιαμ και ο Χάρι θεμελίωσαν το Ίδρυμα του Πρίγκιπα Ουίλιαμ και του Πρίγκιπα Χάρι για την υλοποίηση ευρύτερων φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων. Τον Ιούνιο του 2019, ανακοινώθηκε ότι ο Δούκας και η Δούκισσα του Σάσσεξ αποχωρούν από την οργάνωση αυτή και ότι θα προχωρήσουν στη σύσταση ξεχωριστού φορέα μέχρι το τέλος της 2019. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα πριγκιπικά ζευγάρια θα συνεργαστούν σε αμοιβαία έργα, όπως η πρωτοβουλία για την ψυχική υγεία Heads Together. Τον Ιούλιο του 2019, το νέο φιλανθρωπικό ίδρυμα του Χάρρυ και της Μέγκαν αδειοδοτήθηκε στην Αγγλία και την Ουαλία υπό τον τίτλο «Το Ίδρυμα του Δούκα και της Δούκισσας του Σάσσεξ».
Αρραβώνας και γάμος με τη Μέγκαν Μαρκλ
Στις 27 Νοεμβρίου 2017 η Οικία Κλάρενς και το Παλάτι του Κένσινγκτον ανακοίνωσαν τον αρραβώνα του πρίγκιπα Χάρρυ με την Αμερικανίδα ηθοποιό Μέγκαν Μαρκλ. Στις 19 Μαΐου 2018 τελέστηκε ο γάμος τους στο παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου του Κάστρου Ουίνδσορ.
Το πρωί της ημέρας του γάμου έλαβε τον τίτλο του Δούκα του Σάσσεξ. Έλαβε επίσης του τίτλους Κόμης του Νταμπάρτον και Βαρώνος του Κίλκελ.
Στις 6 Μαΐου 2019 γεννήθηκε ο γιος τους, Άρτσι Χάρισον Μάουντμπατεν-Ουίνσδορ.
Στις 14 Φεβρουαρίου 2021, εκπρόσωπος του ζευγαριού επιβεβαίωσε ότι το ζευγάρι περιμένει δεύτερο παιδί (σύμφωνα με πηγές, στο τέλος της άνοιξης).
Μόνος στη στέψη του Καρόλου Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Ο Πρίγκιπας Χάρι, στις 6 Μαΐου 2023, μετέβη μόνος στο Λονδίνο, όπου και παρέστη στην τελετή στέψης του πατέρα του Καρόλου Γ΄, αφού η πρόσκληση από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ ήταν προσωπική. Η σύζυγός του Μέγκαν και τα παιδιά τους, Άρτσι και Λίλιμπετ, παρέμειναν στο σπίτι τους στις ΗΠΑ. Ο ίδιος, αμέσως μετά το τέλος της τελετής στέψης, επέστρεψε στις ΗΠΑ για να παραστεί στα τέταρτα γενέθλια του πρωτότοκου γιου του Πρίγκιπα Άρτσι του Σάσσεξ. Επειδή ο πρίγκιπας έχει απαρνηθεί τα βασιλικά καθήκοντά του, δεν ήταν στις πρώτες θέσεις στο Αββαείο του Ουέστμινστερ, όπως ο αδελφός του και διάδοχος του θρόνου Ουίλιαμ, Πρίγκιπας της Ουαλίας, αλλά στην τρίτη σειρά.
Τίτλοι, προσφωνήσεις και τιμές
Την ημέρα του γάμου του η Βασίλισσα τού απέμεινε τον τίτλο του Δούκα του Σάσσεξ συνεχίζοντας την παράδοση που ορίζει ότι οι γιοι του Μονάρχη και του Πρίγκιπα της Ουαλίας λαμβάνουν κάποιο Δουκάτο με τον γάμο τους. Ο αδελφός του, Πρίγκιπας Ουίλιαμ λχ είχε λάβει το 2011 το Δουκάτο του Κέιμπριτζ. Επίσης, η Βασίλισσα τού απένειμε τους τίτλους του Κόμη του Νταμπάρτον -τον οποίον χρησιμοποιεί στη Σκωτία - και αυτόν του Βαρώνου του Κιλκίλ που τον χρησιμοποιεί στη Βόρειο Ιρλανδία. Από τον Ιανουάριο του 2020 ο πρίγκιπας Χάρυ με τη σύζυγό του έχουν εγκαταλείψει τα βασιλικά τους καθήκοντα. Διατηρούν τους τίτλους του πρίγκιπα και της πριγκίπισσας αντίστοιχα του ΗΒ, ο Χάρυ διατηρεί τη θέση του στη διαδοχή του Βρετανικού Θρόνου, αλλά δεν χρησιμοποιούν πια τις προσφωνήσεις Αυτού/Αυτής Βασιλική Υψηλότητα και από το 2021 τους έχουν αφαιρεθεί οι στρατιωτικές τιμές και οι βασιλικές διακρίσεις (royal patronages).
Πριν λάβει το Δουκάτο ο πρίγκιπας Χάρυ χρησιμοποιούσε το όνομα της περιοχής στην οποία ο πατέρας του κατείχε τον τίτλο, δηλαδή την Ουαλία, ως εδαφικό προσδιορισμό αντί επωνύμου ενώ χρησιμοποιούσε το Wales ως επώνυμό του για στρατιωτικούς σκοπούς και ήταν γνωστός ως Λοχαγός Harry Wales σε αυτά τα πλαίσια.
Γενεαλογία
Ο Χάρι είναι (εξ αρρενογονίας) απόγονος του Έλιμαρ Α΄, Κόμη του Ολδεμβούργου, και μέλος του Οίκου του Ολδεμβούργου, ενός από τους παλαιότερους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης. Το παρακλάδι αυτού του οίκου, γνωστό ως Οίκος του Γκλύξμπουργκ, ιδρύθηκε από τον πρόγονο του Χάρρυ Φρειδερίκο Γουλιέλμο, Δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουρκ-Γκλύκσμπουρκ. Η πατρική του γιαγιά εξέδωσε διάταγμα στις 8 Φεβρουαρίου 1960, δηλώνοντας τον πατέρα τού Χάρι ως μέλος του Οίκου του Ουίνδσορ. Οι εξ αρρενογονίας πρόγονοί του περιλαμβάνουν ένδεκα Κόμητες του Ολδεμβούργου, δύο δούκες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουρκ, πέντε Δούκες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουρκ-Μπεκ, εναν δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουρκ-Γκλύκσμπουργκ, τέσσερις βασιλείς της Δανίας –Χριστιανός Α΄ της Δανίας, Φρειδερίκος Α΄, Χριστιανός Γ΄, Χριστιανός Θ΄– και τον Γεώργιο Α΄ της Ελλάδας.
Οι πρόγονοι από την πλευρά του πατέρα του Χάρρυ περιλαμβάνουν τις περισσότερες βασιλικές οικογένειες της Ευρώπης και από την πλευρά της μητέρας του περιλαμβάνουν τους Κόμητες Σπένσερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος Ουίνδσορ Χάρι Κατηγορία:Οικογένεια Σπένσερ
Εθνική Χωροφυλακή (Γαλλία)
Η Εθνική Χωροφυλακή (γαλλικά: Gendarmerie nationale) αποτελεί κλάδο των Γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων και είναι υπεύθυνη για τη δημόσια ασφάλεια και την αστυνόμευση. Διαθετει, επίσης, μια στρατιωτική αστυνομική δύναμη και ένα τμήμα ειδικών δυνάμεων (GIGN). Είχε δύναμη μεγαλύτερη από 98.155 στην υπηρεσία το 2011.
Αρμοδιότητες
Τα καθήκοντά της περιλαμβάνουν:
Για την εκπλήρωση των καθηκόντων που σχετίζονται με την εσωτερική ασφάλεια, ο Υπουργός Εσωτερικών, Εσωτερικής Ασφάλειας και Τοπικών Δικαιωμάτων είναι υπεύθυνος για τη χρήση των υπηρεσιών της Εθνικής Χωροφυλακής. «Για το σκοπό αυτό και σε σχέση με τον Υπουργό Άμυνας, ο υπουργός περιγράφει τα παραχωρηθέντα δικαιώματα των υπηρεσιών Χωροφυλακής, με εξαίρεση τις αρμοδιότητες που σχετίζονται με την ποινική έρευνα, για την εκπλήρωση των απαιτήσεων αυτών και όσον αφορά την οργάνωση» (διάταγμα με ημερομηνία 15 του Μάη του 2002).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σώματα ασφαλείας Κατηγορία:Στρατός της Γαλλίας
215 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ραφαήλ Α΄
Ο Ραφαήλ Α΄, ο λεγόμενος Τριβαλός, διετέλεσε Οικουμενικός Πατριάρχης την περίοδο 1475-1476.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν Σέρβος μοναχός και εξελέγη Πατριάρχης με ενέργειες του Σουλτάνου Μωάμεθ του Πορθητή κατόπιν μεσολάβησης της μητέρας του, Μάρας Μπράνκοβιτς. Ο Ραφαήλ του προσέφερε πεσκέσι, πέραν των δύο χιλιάδων φλουριών που καταβάλλονταν ετησίως, άλλα χίλια εφάπαξ, εκ των οποίων πεντακόσια (κατ'άλλους επτακόσια) μετρητοίς και άλλα πεντακόσια με χρεωστική επιστολή. Επειδή δεν μιλούσε καθόλου ελληνικά και, σύμφωνα με (ενδεχομένως κάπως προκατειλημμένες) μαρτυρίες της εποχής, ήταν γενικώς απαίδευτος, ανίκανος, χυδαίος, και μέθυσος, εξαρτημένος από το αλκοόλ, ο Μητροπολίτης Ηρακλείας δήλωσε ασθένεια, προκειμένου να μη συμπράξει στην εκλογή του. Έτσι χειροτονήθηκε από τον Μητροπολίτη Αγκύρας, κατόπιν πιέσεων.
Αναφέρεται ότι χειροτονούσε καθαιρεμένους και έδινε οφφίκια έναντι χρημάτων, όπως και ότι δεν ήταν σε θέση να παρακολουθήσει τις ακολουθίες, σε πολλές από τις οποίες προσερχόταν σε κατάσταση μέθης. Μάλιστα, την Μεγάλη Πέμπτη του 1475, έπεσε από τα χέρια του η ποιμαντορική ράβδος και έσπασε. Εκτός αυτού, δεν μπορούσε να συνεργαστεί με τους Μητροπολίτες Ηρακλείας, Καισαρείας, Εφέσου, και άλλους, με αποτέλεσμα να καθίσταται προβληματική η Πατριαρχία του. Καθαιρέθηκε στις αρχές του 1476 με ενέργειες ισχυρών Ελλήνων αρχόντων της Κωνσταντινούπολης, με το επιχείρημα ότι ήταν «Σκυθογενής» και Τριβαλλός (δηλ. Σλάβος και Σέρβος), ότι ήταν μέθυσος, ότι είχε ανέβει στο θρόνο με επέμβαση των Οθωμανών, και επειδή «δεν εγρίκα ρωμαίικα, μόνο σέρβικα». Ο Αθανάσιος Κομνηνός Υψηλάντης (1870) αναφέρει ότι η καθαίρεση έγινε επειδή δεν μπορούσε να συγκεντρώσει τα πεντακόσια φλουριά, τα οποία είχε υποσχεθεί με την εκλογή του και κανείς από τους Έλληνες άρχοντες δεν τον βοήθησε να το κάνει. Πέθανε την ίδια χρονιά στη φυλακή.
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Σέρβοι ιεράρχες
Ευρωλίγκα ανδρών 2009-10
Η Ευρωλίγκα ανδρών της αγωνιστικής περιόδου 2009-2010 διοργανώθηκε από την ULEB. Στην διοργάνωση που αποτελεί την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ συμμετείχαν 30 ομάδες από 15 διαφορετικές χώρες. Από αυτές προκρίθηκαν απευθείας στην φάση των ομίλων οι 22 ομάδες, ενώ οι υπόλοιπες οκτώ έδωσαν προκριματικούς αγώνες, από τους οποίους προκρίθηκαν δύο ακόμα ομάδες στην φάση των ομίλων. Πρωταθλήτρια στέφθηκε η ομάδα της Μπαρτσελόνα, για δεύτερη φορά στην ιστορία της (είχε κατακτήσει το τρόπαιο για πρώτη φορά το 2003 και κατά σύμπτωση μέσα στη Βαρκελώνη), νικώντας στον τελικό της διοργάνωσης, στις 9 Μαΐου στο Παλέ ντε Μπερσί στο Παρίσι τον Ολυμπιακό με σκορ 86-68. Καλύτερος παίκτης της διοργάνωσης ανεδείχθη ο Μίλος Τεόντοσιτς του Ολυμπιακού.
Φάση των Play Off
Στη φάση αυτή (όπου μετέχουν 4 ζεύγη αντιπάλων), απαιτούνται τρεις νίκες σε μια σειρά έως 5 αναμετρήσεων. Οι δυο πρώτες διεξάγονται στα γήπεδα των ομάδων με πλεονέκτημα (βάσει της κατάταξής τους στην προηγούμενη φάση), οι δυο επόμενες στις έδρες των ομάδων με μειονέκτημα και αν απαιτηθεί 5ος αγώνας αυτός διεξάγεται και πάλι στην έδρα των προνομιούχων. Μπαρτσελόνα, Μακάμπι Τελ Αβίβ, ΤΣΣΚΑ Μόσχας και Ολυμπιακός εισήλθαν στη φάση ως έχοντες το προβάδισμα που περιγράφηκε.
Τα αποτελέσματα:
Φάιναλ Φορ
To Final Four της διοργάνωσης διεξήχθη στο Παρίσι, στο στάδιο Παλέ ντε Περσί στις 7 και 9 Μαΐου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2010 Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων Ευρωλιγκα ανδρων
Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης
Ο Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης (Λιβίσι Μικράς Ασίας, 5 Νοεμβρίου 1920 - Εύβοια, 21 Νοεμβρίου 1991) ήταν Μικρασιάτης Έλληνας ιερομόναχος και ηγούμενος της Μονής Οσίου Δαυίδ Εύβοιας.
Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του μοναχικού χώρου στην Ελλάδα κατά τον 20ό αιώνα. Ξεχώρισε για τον ασκητικό οσιακό του βίο, καθώς και για τα χαρίσματα τα οποία ανέπτυξε και τα οποία τον κατατάσσουν στις σύγχρονες μορφές αγιότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εκοιμήθη το 1991 σε ηλικία 71 ετών.
Νεανικά χρόνια
thumb|290px|Το [[Λιβίσι της Μικράς Ασίας όπου γεννήθηκε ο άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης.]] Ο άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης γεννήθηκε στο Λιβίσι της Μικράς Ασίας στις 5 Νοεμβρίου του 1920. Ήταν παιδί της Θεοδωρούλας και του Σταύρου Τσαλίκη. Η μητέρα του είχε γεννήσει εννέα παιδιά, αλλά από τις κακουχίες είχαν επιζήσει μόλις τα τρία. Στα παιδικά του χρόνια έζησε τη Μικρασιατική Καταστροφή και τον ξεριζωμό των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία. Ο πατέρας του, όπως και όλοι οι χριστιανοί άνδρες από 12 έως 65 ετών, οδηγήθηκε σε Τάγματα Εργασίας (αμελέ ταμπουρού) στα βάθη της Ανατολίας.
Το 1925 η οικογένειά του μετακινήθηκε στη Φαράκλα Εύβοιας. Εκεί, ο Γέροντας Ιάκωβος, από το 1927 που πήγε στην α' τάξη δημοτικού, διδάχτηκε τα θύραθεν και εκκλησιαστικά γράμματα, στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευή ς του χωριού.
Σε ηλικία 15 ετών ασθένησε σοβαρά, αλλά τελικά επέζησε. Πέντε χρόνια αργότερα θα ξεσπάσει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και αυτή την εποχή δοκιμάστηκε η υγεία του, ενώ έχασε και τη μητέρα του το 1942. Το επόμενο έτος ο Ιάκωβος θα πιαστεί αιχμάλωτος με πολλούς συγχωριανούς του από Γερμανούς, που τους οδήγησαν στο χωριό Στροφυλιά Εύβοιας. Τα χρόνια του εμφυλίου η πείνα και οι κακουχίες ήταν μεγάλο πρόβλημα που ταλάνισε και δοκίμασε όλο τον Ελληνισμό, όπως και την οικογένεια του Ιακώβου. Το 1947 κλήθηκε στο στρατό χωρίς να λάβει μέρος σε μάχη του εμφυλίου, καθώς υπηρετούσε στο Κέντρο Εφοδιασμού και Μεταφορών στον Πειραιά. Το 1949 απολύθηκε και ήταν η χρονιά που πέθανε και ο πατέρας του σε νοσοκομείο της Αθήνας.
Η μοναστική ζωή
Το 1951 και αφού παντρεύτηκε η αδελφή του Αναστασία, οδηγήθηκε στη μοναχική ζωή, καθώς είχε υποσχεθεί στη μητέρα του να την αποκαταστήσει. Επέλεξε να εισέλθει στη μονή του Οσίου Δαυίδ στην Εύβοια. Την εποχή εκείνη η μονή ήταν σε ερειπιώδη κατάσταση με τρεις μοναχούς που ζούσαν ιδιόρρυθμα, φροντίζοντας μόνο για τον εαυτό τους. Η κατάσταση εκεί ήταν δύσκολη, καθώς αφενός το μοναστήρι ήταν εγκαταλελειμμένο και μέσα ζούσαν βοσκοί με τα ζώα τους, αφετέρου οι μοναχοί δεν του έδωσαν ιδιαίτερη σημασία δίνοντάς του ένα κατεστραμμένο κελί, εξωθώντας τον σε αποχώρηση. Ως αποτέλεσμα γύρισε πίσω στη Φαράκλα. Τελικά, παρά τις αντίθετες πιέσεις, ξαναπήγε στο Μοναστήρι όπου βοηθούσε στην καθαριότητα, στον κήπο και επιδιόρθωνε πόρτες και στέγες, όμως εισέπραττε ειρωνείες και αποδοκιμασίες ενός από τους μοναχούς.
Στις 31 Νοεμβρίου του 1952 εκάρη μοναχός και ο ηγούμενος τον κατέστησε Οικονόμο της Μονής. Στις 17 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους στη Χαλκίδα χειροτονήθηκε διάκονος και δύο ημέρες μετά ιερέας. Στη μονή συνεχίστηκε η επιθετική συμπεριφορά από τον μοναχό, όμως ο ηγούμενος εκτιμούσε τον Ιάκωβο. Ο Ιάκωβος μάλιστα επιδόθηκε σε καθημερινή άσκηση και τέλεση της Θείας Λειτουργίας. Το 1953 ερεύνησε την περιοχή και ανακάλυψε τη μικρή σπηλιά που αποτελούσε το ασκητήριο του οσίου Δαβίδ.
Η σκληρή άσκηση του Γέροντα επιδείνωνε συχνά την υγεία του. Έτσι από τα πρώτα χρόνια εμφανίστηκαν σημαντικά προβλήματα υγείας. Τέτοια ήταν ένα σημαντικό πρόβλημα στη μέση που τον ταλαιπωρούσε από το 1956. Το 1964 εμφάνισε πρόβλημα με τον σχηματισμό πυωδών αμυγδαλών σε σημείο να ασθενήσουν και τα νεφρά του. Ο Γέροντας ήταν πολύ εργατικός με ελάχιστη ανάπαυση και εξ αιτίας αυτού παρουσιάζονταν και άλλα προβλήματα. Το 1967, έκανε εγχείρηση βουβωνοκήλης και σκωληκοειδίτιδας με περιτοναϊκή αντίδραση και προβλήματα προστάτη. Λόγω της ορθοστασίας και των γονυκλισιών παρουσίασε πρόβλημα φλεβίτιδας και γι΄αυτό το 1974 χειρουργήθηκε στο Νοσοκομείο ΝΙΜΤΣ στην Αθήνα. Το 1980 του διαγνώστηκε καρδιακή ανεπάρκεια. Στις 13 Νοεμβρίου 1986 έγινε επέμβαση τοποθέτησης βηματοδότη - αν και ο ίδιος θέλησε να το αποφύγει - στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Αθηνών. Στις 23 Σεπτέμβρη του 1990 νοσηλεύτηκε με καρδιακή αρρυθμία. Την ίδια εποχή και λίγες ημέρες αργότερα ο Ανδρέας Παπανδρέου εγχειρίστηκε στο ίδιο νοσοκομείο όπου γνωρίστηκαν και ο Γέροντας τον ευλόγησε, μετά από προτροπή των οικείων του.
Μετά από έκτακτη νοσηλεία στην εντατική στα τέλη Σεπτεμβρίου του 1991 επέστρεψε εκ νέου στη Μονή, όπου υπέστη λοίμωξη που εξελίχθηκε σε πνευμονία. Στην υπόδειξη του τοπικού ιατρού να μεταβεί ξανά στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο, απάντησε πως δεν προλαβαίνει να ξαναπάει, διαισθανόμενος το τέλος της ζωής του.
Στις 21 Νοεμβρίου 1991 ο π. Ιάκωβος εκοιμήθη, αφού πρώτα συμμετείχε στη Θεία Λειτουργία των Εισοδίων της Θεοτόκου και μετέλαβε του Σώματος και Αίματος του Κυρίου.
Αγιοκατάταξη
Η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που συνεδρίασε στο Φανάρι υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, αποφάσισε την Δευτέρα 27 Νοεμβρίου 2017 την αγιοκατάταξη του Αρχιμανδρίτου Ιακώβου Τσαλίκη, εκ Λιβισίου της Μικράς Ασίας, Ηγουμένου της εν Β.Ευβοία Μονής Οσίου Δαυΐδ (1920-1991). Η μνήμη του Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη ορίσθηκε στις 22 Νοεμβρίου εκάστου έτους.
Απολυτίκια
Ἦχος γ΄. Θείας πίστεως. Χαίρει ἔχουσα, σὲ παραστάτην, ἡ πολύφημος νῆσος Εὐβοίας, καὶ τοῦ ὁσίου Δαυΐδ ἐπαγάλλεται, ἡ θεία Μάνδρα τὸν τάφον σου ἔχουσα, θεοχαρίτωτε πάτερ Ἰάκωβε, σὺ γὰρ χάριτας, βλυστάνεις ἡμῖν ἑκάστοτε, ὡς ῥεῦμα Παρακλήτου ἀνεπίσχετον. .
Έτερον Απολυτήκιον.
Ἦχος α΄. Τῆς ἐρήμου πολίτης. Λαμπρυνθεὶς τοῦ Δεσπότου ταπεινώσει, Ἰάκωβε, κάλλος ἐνεδύθης ἀρχαῖον, κα­ταυγάσας τὴν Εὔβοιαν. Διὸ συλλειτουργῶν τοῖς Χερουβείμ, ὡράθης Ἐκκλησίας χαρμονή, σὺν Δαβὶδ καὶ Ἰωάννῃ, ἱλαστικῶς φαιδρύνων τοὺς βοῶντάς σοι· Δόξα τῷ σὲ δοξάσαντι Χριστῷ, δόξα τῷ σὲ ἁγιάσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰ­άματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Έλληνες μοναχοί Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι του 20ού αιώνα
Σισυφίδες
Στην ελληνική μυθολογία με το συλλογικό όνομα Σισυφίδες ονομάζονταν από κοινού οι γιοι του βασιλιά Σισύφου, οι εγγονοί του και οι απόγονοί τους. Οι γιοι του Σισύφου ήταν 4: ο Γλαύκος, ο Ορνυτίονας, ο Θέρσανδρος και ο Άλμος. Οι εγγονοί του ήταν δύο: ο Φώκος και ο Θόας. Κάποιες πηγές που θεωρούν τον Σίσυφο πατέρα του Οδυσσέα (από τη μία νύχτα που πέρασε η Αντίκλεια στο κρεβάτι του), αποκαλούν και τους Οδυσσέα και Σίνωνα «Σισυφίδες».
Πηγές
Σισυφιδες
Καρλ Φρίντριχ Άουγκουστ Νόμπε
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 7 Μαΐου 1791 στην Πφόρτα. Σχολείο πήγε στην γενέτειρά του, από το 1804 ως το 1810. Σπούδασε φιλολογία και αναγορεύτηκε διδάκτωρ το 1814. Διορίστηκε δάσκαλος στη Λειψία και προάχθηκε στη θέση του αναπληρωματικού διευθυντή το 1820, και διετέλεσε διευθυντής από το 1820. Παράλληλα έκανε χρέη καθηγητού πανεπιστημίου από το 1817, ενώ από το 1875 διορίστηκε τακτικός καθηγητής της φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας. Τιμήθηκε με το μετάλλιο των ιπποτών της Αυτοκρατορίας της Σαξωνίας το 1864.
Απεβίωσε στις 16 Ιουλίου 1878 στην Λειψία. Παντρεύτηκε την Αντονί Φραντσίσκα Νόμμπε και έκανε ένα γιο, τον ιερώμενο Χάινριχ Φρίντριχ Άουγκουστ Νόμπε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι
Κουένυα
Η Κοuένυα (αγγλικά: Quenya) είναι τεχνητή γλώσσα που δημιουργήθηκε από τον Άγγλο συγγραφέα Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν σαν μία από τις δυο κυριότερες γλώσσες που χρησιμοποιεί η φυλή των Ξωτικών στα βιβλία του.