cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νίνα Φαράχ
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιβανέζες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Κωνσταντία της Γαλλίας (1128-1176)
Παντρεύτηκε στον πρώτο της γάμο τον Ευστάθιο Δ´ της Βουλώνης ο οποίος χρίστηκε ιππότης (1147) και συμμετείχε στην Νορμανδία (1151) σε επίθεση εναντίον της αυτοκράτειρας Ματθίλδης και του συζύγου της Γοδεφρείδου Πλανταγενέτη. Ο πρώτος της σύζυγος πέθανε πρόωρα (1153) και η Κωνσταντία ξαναπαντρεύτηκε (1154) τον Ραϊμόνδο Ε´, κόμη της Τουλούζης στον πρώτο γάμο του. Ο δεύτερος σύζυγος της είχε αναμιχθεί στην κρίση των Καθαρών και είχε παραστεί ως εκπρόσωπος τους στο Συμβούλιο του Λομπέρ. Η κρίση αυτή οδήγησε αργότερα στην Σταυροφορία των Αλβιγηνών, ενώ o γάμος τους κρίθηκε τελικά παράνομος από την εκκλησία με αποτέλεσμα να χωρίσουν (1165).
Οικογένεια
Με τον δεύτερο σύζυγό της Ραυμόνδο Ε´, κόμη της Τουλούζης παιδιά τους ήταν :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Κόμησσες της Τουλούζης
Τακούμα Σάτο
Ο Τακούμα Σάτο (γεν. στο Τόκιο στις 28 Ιανουαρίου του 1977) είναι Ιάπωνας οδηγός αγώνων και ο πρώτος Ασιάτης, ο οποίος κέρδισε το Ράλι Ιντιανάπολις 500 το 2017 και το 2020.
Στη Φόρμουλα 1 βρέθηκε απ' το 2003 μέχρι το 2008. Οι προσπάθειες του βοήθησαν την ομάδα του να κατακτήσει την δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα κατασκευαστών. Στο πρωτάθλημα του 2003 πήρε μέρος μόνο στον τελευταίο αγώνα ο οποίος ήταν το Γκραν Πρι της πατρίδας του όπου αντικατέστησε τον Καναδό οδηγό της BAR Honda Ζακ Βιλνέβ. Τον επόμενο χρόνο (2004) στους περισσότερους αγώνες εγκατέλειψε με πρόβλημα στον κινητήρα και το 2005 που ήταν η τελευταία του χρονιά στην BAR Honda εκείνος κι ο έτερος οδηγός της ομάδας Τζένσον Μπάτον δεν πήραν μέρος στα Γκραν Πρι Ισπανίας, Μονακό κι Ευρώπης λόγω τιμωρίας της ομάδας απ' τη FIA. Το 2006 πήγε στη νεοσύστατη ομάδα Super Aguri με την οποία όμως δε σημείωσε κανένα σημαντικό αποτέλεσμα. Η καριέρα του Σάτο στη Φόρμουλα 1 ως κανονικού οδηγού αγώνων έμελε να τελειώσει το 2008 επειδή η Super Aguri έλαβε μέρος μόνο στους 4 πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος εκείνου και στη συνέχεια αποσύρθηκε οριστικά λόγω των πολύ σοβαρών οικονομικών προβλημάτων τα οποία αντιμετώπιζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες οδηγοί Φόρμουλα 1
Μάρμαρα Ιωαννίνων
Τα Μάρμαρα είναι ορεινό χωριό στον νομό Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Μαρμάρων του Δήμου Ιωαννιτών.
Βρίσκεται στα δυτικά της πόλης των Ιωαννίνων και απέχει μόλις 7 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης. Χτισμένο σε υψόμετρο 830μ. με πανοραμική θέα στο λεκανοπέδιο των Ιωαννίνων και τη λίμνη Παμβώτιδα αποτελεί ένα απο τα ωραιότερα χωριά των Ιωαννίνων. Το ξηρό και απαλλαγμένο από την υγρασία της πόλης κλίμα καθώς και η μικρή απόσταση από τη πόλη καθιστούν το χωρίο των Μαρμάρων πόλο έλξης για μόνιμη κατοικία.
Στο παρελθόν ήταν γνωστό με την ονομασία Σαδοβίτσα.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 598 κατοίκων.
Αθλητισμός
Ο Ηπειρωτικός Μαρμάρων ή Ποδοσφαιρικός Αθλητικός Σύλλογος Ηπειρωτικός Μαρμάρων, όπως είναι η πλήρης ονομασία του, είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τα Μάρμαρα και εκπροσωπεί το χωριό στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Ηπείρου. Από τον Ηπειρωτικό Μαρμάρων ξεκίνησαν το ποδόσφαιρο παίκτες με σημαντική παρουσία στα εθνικά πρωταθλήματα όπως οι αδερφοί Αλέκος (Π.Α.Σ. Γιάννινα, Παναργειακός, Πασσαρών Ροδοτοπίου, Προοδευτική, Ολυμπιακός, Παναχαϊκή, Εθνικός, Βύζας Μεγάρων, Δόξα Κρανούλας) και Γιάννης Τάτσης (Π.Α.Σ. Γιάννινα, Απόλλων Σμύρνης, Πανηλειακός, Ακράτητος, Γ.Σ. Καλλιθέα, Α.Ο. Καβάλα) μεταξύ άλλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Oracle Arena
Η είναι ένα κλειστό στάδιο που βρίσκεται στο Όουκλαντ, Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Είναι η έδρα των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς που αγωνίζονται στο NBA. Το στάδιο άνοιξε στις 9 Νοεμβρίου 1966 και είναι το παλιότερο στάδιο του NBA. Απ'όταν άνοιξε ήταν γνωστό με το όνομα Oakland-Alameda County Coliseum Arena. Μετά από μια μεγάλη ανακαίνιση το 1997, μετονομάστηκε σε The Arena in Oakland εώς το 2005 και Oakland Arena από το 2005 ως το 2006. Συχνά αποκαλείται και Oakland Coliseum Arena επειδή βρίσκεται δίπλα στο Oakland-Alameda County Coliseum. Η έχει χωρητικότητα 19.596 θεατών για αγώνες καλαθοσφαίρισης και 17.200 για Χόκεϊ επί πάγου.
Ανακαίνιση
Με το πέρασμα των χρόνων, το στάδιο άρχισε να είναι παλιομοδίτικο έχοντας λιγότερες πολυτέλειες σε σχέση με τα άλλα γήπεδα. Με μόλις 15.000 καθίσματα ήταν ένα από τα μικρότερα γήπεδα. Αποφασίστηκε λοιπόν καλύτερα να γίνει μια ανακαίνιση του γηπέδου παρά να χτιστεί ένα νέο στάδιο στην περιοχή. Το ποσό που χρησιμοποιήθηκε για την ανακαίνιση ανέρχεται στα 121 εκατομμύρια δολάρια. Τα παλιά καθίσματα αντικαταστάθηκαν και προστέθηκαν ακόμη περισσότερα. Οι τοίχοι, η οροφή και τα θεμέλια έμειναν ως είχαν όπως ακριβώς είχε γίνει και στο KeyArena στο Σιάτλ. Τα έργα ξεκίνησαν στα μέσα του 1996 και το γήπεδο παραδόθηκε για χρήση στους Ουόριορς το φθινόπωρο του 1997. Επίσης στην οροφή στο κέντρο του γηπέδου εγκαταστάθηκε ένας ηλεκτρονικός πίνακας του σκορ και οθόνη σε ακτίνα 360 μοιρών. Η νέα χωρητικότητα του γηπέδου ανέβηκε στις 19.956 θέσεις για αγώνες NBA και 17.200 θέσεις για αγώνες Χόκεϊ επί πάγου.
Ρεκόρ προσέλευσης
Στις 13 Μαΐου 2007, 20.679 θεατές παρακολούθησαν τον εντός έδρας αγώνα των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς κόντρα στην Γιούτα Τζαζ για τα Πλέι Οφ του NBA θέτοντας έτσι νέο ρεκόρ προσέλευσης στην ιστορία των Ουόριορς. <br/ > Αυτό το ρεκόρ καταρρίφθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2007, όταν οι Ουόριορς φιλοξένησαν τους Λος Άντζελες Λέικερς όπου προσήλθαν 20.705 θεατές. <br/ > Το ρεκόρ καταρρίφθηκε ξανά στις 20 Φεβρουαρίου 2008 όπου η Oracle μάζεψε 20.711 θεατές για τον αγώνα κόντρα στους Μπόστον Σέλτικς. <br/ > Το απόλυτο ρεκόρ, το οποίο δεν έχει καταρριφθεί ακόμα, τέθηκε στις 10 Απριλίου 2008 όταν συγκεντρώθηκαν 20.737 θεατές σε έναν αγώνα κόντρα στους Ντένβερ Νάγκετς.
The Grateful Dead
Το συγκρότημα The Greatful Dead έχει διοργανώσει τις περισσότερες συναυλίες του (66) στην Oracle Arena.
Μέλλον
Στις αρχές του 2013 οι Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς ανακοίνωσαν πως θέλουν να χτίσουν ένα νέο στάδιο στο Σαν Φρανσίσκο. Αρχικά το νέο στάδιο επρόκειτο να χτιστεί σε μια περιοχή κοντά στην μεγάλη γέφυρα του Σαν Φρανσίσκο όμως υπήρξαν αντιδράσεις και διαφωνίες με κύρια αίτια τα προβλήματα κυκλοφορίας, περιβαλλοντολογικές επιδράσεις και παρεμπόδιση θέας τα οποία θα μπορούσαν να προκληθούν. Έτσι οι Ουόριορς τον Απρίλιο του 2014 αγόρασαν μια τοποθεσία 12 στρεμμάτων στην περιοχή του Mission Bay. Το νέο στάδιο, που θα έχει χωρητικότητα 18.000 θέσεων, αναμενόταν να είναι έτοιμο για χρήση τη σεζόν 2018-19 όμως τελικά μετά από περαιτέρω διαφωνίες το στάδιο θα είναι έτοιμο τη σεζόν 2019-20. Το νέο στάδιο θα ονομαστεί Chase Center.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες
Ρετζέπ Μιτρόβιτσα
Ο Ρετζέπ Μιτρόβιτσα (Rexhep Mitrovica, 15 Ιανουαρίου 1888 – 21 Μαΐου 1967) ήταν πρωθυπουργός της Αλβανίας υπό τη Ναζιστική Γερμανία. Ως σθεναρός εθνικιστής, εξελέγη επικεφαλής του Δευτέρου Συνδέσμου του Πρίζρεν.
Πρώτα χρόνια
Ο Ρετζέπ ήταν τέκνο εύπορης οικογένειας γαιοκτημόνων από τη Μιτρόβιτσα, (σήμερα Μιτρόβιτσα, Κοσσυφοπέδιο), στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Σπούδασε στα Σκόπια και στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης του Κοσσυφοπεδίου το 1912, μαζί με τους Ίσα Μπολετίνι και Χασάν Πρίστινα. Επίσης, το 1912, συμμετείχε στη δήλωση της ανεξαρτησίας της Αλβανίας ως εκπρόσωπος της Πέγια. Από το 1921 ως το 1923, χρημάτισε Υπουργός Παιδείας της Αλβανίας.
Μέχρι το 1921, το Κοσσυφοπέδιο ήταν μέρος του Βασιλείου των Σέρβων, των Κροατών και των Σλοβένων παρά την επιθυμία της αλβανικής πλειοψηφίας του πληθυσμού. Η αλβανική αντίσταση είχε συνθλιβεί σε μεγάλο βαθμό στη Ντρένιτσα τον Νοέμβριο του 1920. Το διάταγμα της Σερβικής κυβέρνησης για την εποίκιση των νέων νότιων εδαφών διευκόλυνε πλέον την ανάληψη από Σέρβους αποίκους μεγάλων οθωμανικών αγροκτημάτων και γης που κατασχέθηκαν από τους Αλβανούς αντάρτες. Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ρετζέπ Μιτρόβιτσα, μαζί με τον Μπέντρι Πεγιάνι, προσπάθησαν να ζητήσουν βοήθεια από τις δυτικές δυνάμεις.
Μετά την πτώση της κυβέρνησης του Φαν Νόλι τον Δεκέμβριο του 1924, συμμετείχε σε μια αποτυχημένη συνωμοσία για την ανατροπή του Αχμέτ Ζόγου και πέρασε δυο χρόνια εξόριστος στην Αυστρία και στη Γαλλία, αλλά του χορηγήθηκε αμνηστία μαζί με εβδομήντα ακόμη προσωπικότητες στις 21 Σεπτεμβρίου 1927.
Επέστρεψε στην Αλβανία μετά την ιταλική εισβολή και εντάχθηκε στο κίνημα αντίστασης του Μπάλι Κομπετάρ το 1942. Έζησε μεγάλο μέρος της ιταλικής περιόδου φυλακισμένος στο Πόρτο Ρομάνο κοντά στο Δυρράχιο.
Πρωθυπουργός
Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, ο Ρετζέπ Μιτρόβιτσα έγινε επικεφαλής του Δευτέρου Συνδέσμου του Πρίζρεν, που υποστήριζε την ιδέα της Μεγάλης Αλβανίας, δηλαδή την ενοποίηση όλων των εδαφών με σημαντικό αλβανικό πληθυσμό. Μετά τη γερμανική κατοχή της Αλβανίας, στις 6 Νοεμβρίου 1943, το Βερολίνο ανακοίνωσε ότι οι αντιβασιλείς και η συνέλευση σχημάτισαν κυβέρνηση με επικεφαλής τον Ρετζέπ Μιτρόβιτσα, ενεργό μέλος του Μπάλι Κομπετάρ από το Κοσσυφοπέδιο. Στο υπουργικό συμβούλιο του Μιτρόβιτσα, τα περισσότερα μέλη του οποίου είχαν διαπιστευτήρια ως εθνικιστές καθώς και κάποια γερμανική ή αυστριακή διασύνδεση, περιλαμβανόταν ο Τζαφέρ Ντέβα, ο οποίος είχε σπουδάσει στη Ροβέρτειο Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στη Βιέννη ως Υπουργός Εσωτερικών και ο Ροκ Κολάι, καθολικός από τη Σκόδρα που είχε σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Γκρατς, ως Υπουργός Δικαιοσύνης. Ο μορφωμένος στην Αυστρία Βέχμπι Φράσερι διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών. Ο ορθόδοξος με καταγωγή από το Ελμπασάν, Σοκράτ Ντοντμπίβα, ανιψιός του Λεφ Νόσι, ορίστηκε Υπουργός Οικονομικών.
Με τον έλεγχο του Κοσσυφοπεδίου και τη δημιουργία ενός Ανεξάρτητου Κράτους της Αλβανίας, ο Μιτρόβιτσα εκδικήθηκε τους Σέρβους εποίκους σκοτώνοντας και απελαύνοντας χιλιάδες από αυτούς.
Στις 18 Ιουλίου 1944, ο Ρετζέπ Μιτρόβιτσα παραιτήθηκε λόγω ασθένειας. Ο Χέρμαν Νόιμπαχερ, πολιτικός εμπειρογνώμονας του Χίτλερ για τα προβλήματα των Βαλκανίων, ήρθε στα Τίρανα και έπεισε τον Φιτσρί Ντίνε για να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση.
Εξορία και θάνατος
Κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής ανάληψης της εξουσίας τον Νοέμβριο του 1944, παρόλο που έπασχε από φυματίωση, κατάφερε να δραπετεύσει στην Κροατία με τους Τζαφέρ Ντέβα και Ρετζέπ Κρασνίτσι, και τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους διέσχισε τα βουνά περνώντας στην Αυστρία για να φτάσει στη Βιέννη. Με τη βοήθεια του Ντέβα, ο ασθενής Μιτρόβιτσα νοσηλεύτηκε σε σανατόριο στο Φέλντκιρχ στη δυτική Αυστρία. Το 1947 συνόδευσε τους Ντέβα και Κρασνίτσι στη Γένοβα όπου, με τη βοήθεια ενός Τούρκου διπλωμάτη αλβανικής καταγωγής, μπόρεσε να μεταναστεύσει στην Τουρκία. Πέθανε στο γερμανικό νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης ως επικεφαλής της εξόριστης αλβανικής κοινότητας.
Ο εγγονός του, Ρετζέπ Μιτρόβιτσα, είναι ηθοποιός της Κομεντί Φρανσαίζ.
Ρητά
Η Μιτρόβιτσα χαρακτήρισε τους Αλβανούς κομμουνιστές ως μη Αλβανούς, καθώς ισχυριζόταν ότι:
«Οι Αλβανοί, ως Αρείοι της Ιλλυρικής κληρονομιάς, δεν θα μπορούσαν να αγνοήσουν την παράδοση και να σωθούν από τη Λερναία Ύδρα του κομμουνισμού».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλβανοί πρόσωπα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Αλβανίας Κατηγορία:Δωσιλογισμός κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Ολυμπιάδα Ιωαννίνων
Η Ολυμπιάδα είναι χωριό στον νομό Ιωαννίνων. Διοικητικά υπάγεται στη δημοτική κοινότητα Μαρμάρων του Δήμου Ιωαννιτών.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 το χωριό είχε πληθυσμό 322 κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Κάτω Μάρμαρα Ιωαννίνων
Τα Κάτω Μάρμαρα είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων, το οποίο βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της λίμνης Παμβώτιδας και της πόλης των Ιωαννίνων σε υψόμετρο 530 μέτρα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μαρμάρων. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Άμμο, τα Καρδαμίτσια, τα Μάρμαρα και την Ολυμπιάδα αποτελούν την δημοτική κοινότητα Μαρμάρων της δημοτικής ενότητας Ιωαννιτών που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 705 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Βτοράγια Πιατιλέτκα (Καζακστάν)
Το Βτοράγια Πιατιλέτκα είναι χωριό στην Περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό μέρος της χώρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Καζακστάν
Επαρχικόν Βιβλίον
Το Επαρχικόν Βιβλίον ήταν νομοθετικό έργο του Λέοντος του Σοφού. Περιγράφει το πλαίσιο λειτουργίας των συστημάτων (συντεχνιών) της Κωνσνταντινούπολης. Πιθανή έκδοσή του ήταν το 714 μ.Χ.
Ονομασία
Το Επαρχικόν Βιβλίον έλαβε την ονομασία του από τον ηγετη της Κωνσταντινούπολης, ο οποίος ήταν τότε ο ανώτατος διοικητής της πρωτεύουσας, ένα είδος διορισμένου,ισόβιου δήμαρχου, και είχε στη δικαιοδοσία του τον έλεγχο των συντεχνιών της Κωνσταντινούπολης
Χειρόγραφη παράδοση
Σώζεται σε δύο χειρόγραφα, ένα στη Βιβλιοθήκη της Γενεύης γνωστό και ως Codex Genevensis 23 γραμμένο σε χαρτί, αναγόμενο στον 14ο αι. και το οποίο ανακαλύφθηκε το 1893 από τον Lules Nicole. Το δεύτερο βρίσκεται στη Βιβλιοθήκη του Μετοχίου του Παναγίου Τάφου στην Κωνσταντινούπολη.
Χρόνος σύνταξης του Επαρχικού Βιβλίου
Το χειρόγραφο της Γενεύης δεν μας πληροφορεί περί του χρόνου σύνταξης του κειμένου. Οι απόψεις σχετικά με τον χρόνο συγγραφής του ομαδοποιούνται ως εξής: α)η πρώτη την τοποθετεί στους χρόνους του Λέοντα Στ Σοφού (886-912), β)η δεύτερη την τοποθετεί στους χρόνους του Νικηφόρου Φωκά (963-969) και ειδικότερα την περίοδο 963-968, χωρίς όμως να αρνείται πως μπορεί τμήματά του να γράφτηκαν, στους χρόνους του Λέοντος. Μια τρίτη ομιλεί γενικώς περί τον 10ο αι. και τέλος μία άλλη ισχυρίζεται πως δεν μπορούμε με σιγουριά να αποφανθούμε για την εποχή σύνταξης του κειμένου. Πιθανός χρόνος σύνταξής του ήταν γύρω στο έτος 895. Κυκλοφόρησε πιθανόν την άνοιξη του 912, αλλά οποσδήποτε πριν τον θάνατο του Λέοντα (11 ή 12 Μαΐου).
Διάρθρωση
Αποτελείται από ένα σύντομο προοίμιο και είκοσι δύο κεφάλαια,κάθε ένα από τα οποία αναφέρεται σε ένα επάγγελμα ή ομάδα συγγενών επαγγελμάτων. Στο εικοστό μόνο αναπτύσσει τα καθήκοντα του κρατικού αξιωματούχου του λεγεταρίου. ο οποίος ήταν υπάλληλος στην υπηρεσία του Επάρχου, υπεύθυνου για τον έλεγχο των δραστηριοτήτων των ξένων εμπόρων στην Κωνσταντινούπολη. Οι διατάξεις διακρίνονται σε τρεις κατηγορίες:
Η σειρά δε των επαγγελμάτων κατά κεφάλαια καθορίζεται από την σπουδαιότητα και την εκτίμηση την οποία απολάμβαναν το κάθε ένα από αυτά στη βυζαντινή κοινωνία. Τα χειρονακτικά επαγγέλματα καταλαμβάνουν τα τελευταία κεφάλαια. Πιο αναλυτικά με τη σειρά δηλώνονται οι συντεχνίες των ταβουλλάριων, αργυροπρατλων, μεταξοπρατών, καταρταρίων, σηρικαρίων, οθωνιοπρατών, μυρεψών,κηρουλαριών, σαπωνοπρατών, σαλδαμαριών, λωροτομών, μαλελαρίων, χοιρεμπόρων, ιχθυοπρατών, αρτοποιών, καπήλων, βόθρων (δηλαδή εμπορομεσιτών και εκτιμητών υποζυγίων) και των εργολάβων (δηλαδή λεπτυργών, γυψοπλαστών, μαρμαριών, ασκοθυραρίων,ζωγράφων και λοιπών) Όμως δεν περιλαμβάνονται όλες οι συντεχνίες Για παράδειγμα απουσιάζει η συντεχνία των δικηγόρων Οι συντεχνίες που καταχωρούνται ήταν κυρίως αυτές οι οποίες κυριαρχούσαν στην κάλυψη των βασικών οικονομικών, πολιτικών και τελετουργικών δεσποζουσών αναγκών της μεσοβυζαντινής οικονομίας, δηλαδή του ανεφοδιασμού της πρωτεύουσας, της κάλυψης των αναγκών, της Αυλής και του ελέγχου των αγαθών εκείνων τα οποία έδιναν γόητρο και είχαν καίριο ρόλο στη διεθνή διπλωματία. Η απουσία συντεχνιών που μας είναι γνωστές από άλλες πηγές αποδίδεται από τους ερευνητές για διαφορετικούς λόγους: α)περιέχονται μόνο συντεχνίες επιφορτισμένες με κρατικές λειτουργίες (Munera) και μεταξύ αυτών με την εμπορία τροφίμων. β)αφορούσε μόνο αυτές που ασχολούνταν με την διατροφή του πληθυσμού και γ) έχει συμπιληματικό χαρακτήρα και η σχετική έλλειψη στις άλλες συντεχνίες δείχνει την απουσία κρατικής μέριμνας για την οργάνωση των άλλων. Τέλος η Ελευθερία Παπαγιάννη το αποδίδει στο ότι το έργο δεν σώζεται πλήρες, χωρίς να λείπει το τέλος του έχει αποσμασματικό χαρακτήρα.
Περιεχόμενο
Στον 3ο κανόνα οι τραπεζίτες δίνεται η εντολή να μην επιτρέπεται να νοθεύουν τα αυτοκρατορικά νομίσματα ενώ θα πρέπει να αποκαλύπτουν όσους επιχειρούν να τους τα προμηθέυσουν.
Στους κανόνες 4 έως 8 αναφέρονται ρυθμίσεις σχετικά με το εμπόριο των μεταξωτών : δεν επιτρέπεται η πώληση ακατέργαστου μεταξιού και πορφύρας από τους βεστιοπρατες σε αλλοδαπούς,εκτός αν ήταν προορισμένα για εξωτερικό εμπόριο. Για όσους πωλούσαν μετάξι σε Εβραίους εμπόρους ή σε εμπόρους οι οποίοι θα το μεταπωλούσαν έξω από τη βυζαντινή πρωτεύουσα θα τιμωρουνταν με μαστίγωση ή και κούρεμα. Τέλος οι σκρικάριοι οι οποίοι δεν τηρούσαν τους προβλεπόμενους περιορισμούς στη χρήση ορισμένων χρωμάτων, όπως το καταπερσίκιο (ροδακινί απόχρωση)
Οι 'οθωνιοπράτες ή αργυραμοιβοί, σύμφωνα με τον 9ο κανόνα, έπρεπε να καταθέτουν από ένα ποσό και πάνω τα χρήματα που διαχειρίζονταν στους τραπεζίτες.
Οι έμποροι καλλυντικών και οι αρωματοποιοί,οι οποίοι στον 10ο κανόνα λέγονται μυρεψοί.ήταν υπεύθυνοι για τον έλεγχο των πρώτων υλών τους. Οι πάγκοι του έπρεπε να βρίσκονται σε συγκεκριμένα σημεία της πρωτεύουσας, επί τη Χάλκη στοιχηδόν ιστάμενα μέχρι του Μιλίου Αν ασκούσαν σαλδαμαρική ή άλλη εμπορία τιμωρούνταν. Οι Χαλδαίοι και Τραπεζούντιοι έμποροι μυρεψικών προϊόντων οι οποίοι παρέμεναν πάνω από τρεις μήνες στην πρωτεύουσα ήταν ύποπτοι για αισχροκέρδια θα τιμωρούνταν με ξυλοδαρμό κούρεμα και εξορία.
Οι κηρουλάριοι του 11ου κανόνα δεν έπρεπε να νοθεύουν το κερί που εμπορεύονταν. Αν απέκρυπταν το λάδι τιμωρούνταν με σωματικές ποινές και κατάσχεση.
Οι σαπωνοπράται αν κατασκεύαζαν σαπούνι εκ στέατος ζώων την περίοδο της Μεγάλης Σαρακοστής ή άλλης νηστείας μαστιγώνονταν, κουρεύονταν και αποβάλλονταν από τη συντεχνία τους. Αυτό δεν συνδεόταν με την ποιότητα του σαπουνιού αλλά την αποφυγή αθέλητου μιασμού κατά τις περιόδους νηστείας. Και ο 12ος κανόνας στους οποίους αναφέρεται συνεχίζει με την δυνατότητα κατόπιν αδείας του επάρχου να εκπαιδέυουν νέα μέλη της συντεχνίας τους.
Οι σαλδαμάριοι ή παντοπώλες,κατά τον 13ο κανόνα, μπορούσαν να πωλούν όπου ήθελαν τα προϊόντα τους ενώ μπορούσαν να τιμωρηθούν με χρηματικό πρόστιμο αν υπερέβαιναν το κέρδος των δύο μιλιαρέσιων (4 κεράτια) Επίσης αν εμπορεύονταν προϊόντα άλλων εμπόρων, δηλαδή σαπούνι, λινά υφάσματα, αρώματα,κρασί,νωπό κρέας, τιμωρούνταν με κούρεμα,ξυλοδαρμό και εξορία.
Στον 14ο κανόνα οι λωροτόμοι ή σαγματοποιοί τροφοδοτούσαν αποκλειστικά τον αυτοκράτορα.
Ο 15ος κανόνας αφορούσε τους μακελάριους οι οποίοι έπρεπε να πωλούν αποκλειστικά μοσχαρίσιο και αρνισιο κρέας.
Ο 16ος κανόνας μιλάει για τους εμπόρους χοιρινού κρέατος. Τιμωρούνταν με ξυλοδαρμό αν απέκρυπταν το κρέας των χοίρων που είχαν σφάξει.
Ο 17ος κανόνας έλεγε πως οι ιχθυέμποροι δεν επιτρεπόταν να ψαρεύουν οι ίδιοι αλλά να προμηθεύονται το εμπόρευμά τους από τους ψαράδες στους γυαλούς ή στα ψαροκάϊκα. Επίσης έπρεπε να αναφέρουν την ποσότητα λευκών ψαριών που είχαν αγοράσει την προηγούμενη μέρα στον Έπαρχο. Καθορίζονταν επίσης τούψος του νόμιμου κέρδους τους: δύο φόλλεις ανά νόμισμα.
Στον 18ο κανόνα οι αρτοποιοί και τα ζώα που είχαν για τη μεταφορά των προϊόντων τους ήταν απαλλαγμένα από αγγαρείες. Τρία κεράτια οριζόταν το ύψος του νόμιμου κέρδους τους. Επίσης τα αρτοποιία δεν έπρεπε να βρίσκονται πλησίον κατοικιών για λόγους ασφαλείας (αποφυγή πρόκλησης πυρκαγιάς)
Το ωράριο λειτουργίας των καπηλειών τις Κυριακές και τις λοιπές αργίες καθορίζει ο 19ος κανόνας: 1μ.μ έως 1 π.μ.
Στον 20ο κανόνα αναφέρεται ο λεγετάριος και τα καθήκοντά του, δηλαδή η αποτροπή και ο έλεγχος εξόδου κάθε προϊόντος απαγορευμένου προς εξαγωγή από την βυζαντινή πρωτεύουσα.
Στον προτελευταίο και 21ο κανόνα οι ασχολούμενοι με το εμπόριο των ζώων βόθροι περιορίζονταν σε συγκεκριμένες περιοχές για τις συναλλαγές τους. Αν κάποιος αγόραζε ελαττωματικό ζώο μπορούσε να αποζημιωθεί εντός έξι μηνών από την ημέρα αγοράς του ζώου με την επιστροφή του τιμήματος. Μετά από το χρονικό αυτό διάστημα η αποζημίωση μειωνόταν.
Στον τελευταίο, 22ο κανόνα, οι διάφοροι εργολάβοι έπρεπε να καταβάλουν εγγύηση κατά τη σύνταξη της σύμβασης έργου που συνήπταν και δεν ξεκινούσαν τις εργασίες τους χωρίς αυτήν την καταβολή του αρραβώνα. Αν ο εργολάβος δεν ολοκλήρωνε την αναληφθείσα από αυτόν εργασία έχανε τον αρραβώνα (εγγύηση) και τα ποσά που είχε δώσει, ενώ ο Έπαρχος μπορούσε να τον κουρέψει ή να το εξορίσει. Οι παρεξηγήσεις των όρων των συμβολαίων των εργολάβων και των πελατών τους λύνονταν με διαιτησία του Επάρχου. Οι οικοδόμοι έπρεπε να είναι ειδικοί για το αντικείμενό τους και αν εντός δέκα ετών από την κατασκευή που είχαν κάνει καταστρεφόταν όχι από θεομηνία έπρεπε να την ξανακτίσουν με δικά τους υλικά δωρέαν.
Το ποινικό σύστημα του Επαρχικού Βιβλίου
Οι πράξεις οι οποίες είναι ποινικώς κολάσιμες διακρίνονται σε αδικήματα τα οποία προβλέπονται από τη γενική νομοθεσία και σε πράξεις που εγκληματικοποιούνται με το Επαρχικό Βιβλίο, επειδή αφορούν έννομες σχέσεις που ρυθμίζονται από αυτό. Πιο αναλυτικά έχουμε περιπτώσεις που προβλέπεται η επιβολή μίας ή περισσότερων ποινών σωρευτικώς ή γίνεται συσχέτιση με ποινές προηγούμενης διάταξης. Επίσης έχουμε περιπτώσεις μη πρόβλεψης συγκεκριμένης ποινής ή τέλος, έχουμε επιβολή ποινής ίδιας με αυτής για τους φονιάδες, στην περίπτωση των σαπωνοπρατών που δίνουν υγράν ατασταλλακτήν, δηλαδή κατάλοιπα προιόντων της δουλειάς του(προϊόν γνωστό σήμερα ως πρωτείον) τα οποία είναι δηλητήρια προς βλάβην άλλου προσώπου. Ακρωτηριασμός χεριού προβλέπεται στις περιπτώσεις νόθευσης αργύρου, νομίσματος, παράλλειψης καταγγελίας σακκουλαρίων, σχετικά με την κατεργασία της μετάξης, και η πώληση σε εξωτικούς ή αλλοδαπούς δούλου εξειδικευμένου στην επεξεργασία του μεταξιού. Επίσης σωματικός κολασμός, κούρεμα, εξορία,διαπόμπευση,χρηματικές ποινές (κυμαινόμενες από 10 έως 24 νομίσματα), δήμευση ειδών σχετικών με την αξιόποινη πράξη.
Η αισχροκέρδεια ήταν ένα αυτοτελές αδίκημα και συνδεόταν με την απάτη στην τιμή και με την πώληση ελλειποβαρών ή νοθευμένων προϊόντων. Σωματικές ποινές (ξυλοδαρμός, κόψιμο χεριού) αποβολή από τη συντεχνία δήμευση του προϊόντος ήταν οι ποινές γι' αυτές τις περιπτώσεις. Τα όργανα μέτρησης των διαφόρων επαγγελματιών έπρεπε να είναι σφραγισμένα από την επαρχιακή σφραγίδα.
Η άσκηση περισσότερου του ενός επαγγέλματος και κατά συνέπεια η συμμετοχή σε περισσότερες της μίας συντεχνίας απαγορευόταν.
Χαρακτήρας
Δεν είναι εσωτερικός κανονισμός των συντεχνιών, η ύπαρξη των οποίων όμως δεν μπορεί να αποκλεισθεί, αλλά δεν σώζονται τέτοιοι Δεν πρόκειται για ένα νομοθέτημα το οποίο εισάγει μόνο νέους κανόνες αλλά είναι επίσημη κωδικοποίηση προγενέστερων διατάξεων, οι οποίες είχαν εκδοθεί κατά καιρούς. Περιλαμβάνει όχι γενικές διατάξεις αλλά ειδικές για κάθε μία συντεχνία. Είναι ένα κείμενο με έντονη ποινική φυσιογνωμία δίοτι δεν υπάρχει ούτε μία παράγραφος χωρίς να προβλέπει ποινικές κυρώσεις για την περίπτωση παραβίασής της. Για τον χαρακτήρα του κειμένου έχουν διατυπωθεί και άλλες απόψεις, όπως ότι πρόκειται για σχέδιο νόμου ή για ιδιωτική συλλογή διαφόρων συντεχνιακών κανονισμών,προερχόμενη από το έπαρχο Φιλόθεο, προορισμένη να χρησιμέυσει ως διδακτικό εγχειρίδιο για τον Κωνσταντίνο Ζ.
Σημασία
Το Επαρχιακόν Βιβλίον δεν επιδιώκει να μας δώσει «μια εξαντλητική ανατομία της οικονομίας της Κωνσταντινούπολης στο σύνολό της» Η εντύπωση που μας δίνει είναι πως η βυζαντινή οικονομία ήταν μία κατευθυνόμενη οικονομία, στην οποία κυριαρχούσαν οι ανάγκες του κράτους. Μεταξύ άλλων είναι πολύτιμη μαρτυρία σχετικά με τα υλικά τα οποία εισάγονταν και εμπορεύονταν στην βυζαντινή πρωτεύουσα τον 10ο αι., όπως το εγχώριο ή ακατέργαστο μετάξι. Η έκταση που καταλαμβάνουν σε αυτό οι ρυθμίσεις σχετικά με την εμπορία υφασμάτων αποτυπώνει τη σημασία που είχε η ζήτησή τους στη βυζαντινή πρωτεύουσα. Για τον 10ο αιώνα και την τοπογραφία της βυζαντινής πρωτεύουσας της περιόδου αυτής είναι χρήσιμη πηγή καθώς κατονομάζονται σε αυτό διάφορες εμπορικές τοποθεσίες. Έτσι τα ψάρια πωλούνται στις Μέγιστες Καμάρες, το χοιρινό κρέας στον Ταύρο (σημερινή πλατεία Beyazit), τα πρόβατα στο Στρατήγιο''
Επιπλέον βιβλιογραφία
Επαρχικόν Βιβλίον Επαρχικόν Βιβλίον
Καρδαμίτσια Ιωαννίνων
Τα Καρδαμίτσια είναι κωμόπολη της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Τα Καρδαμίτσια βρίσκονται στα δυτικά της λίμνης Παμβώτιδας και στη βορειοδυτική συνέχεια της πόλης των Ιωαννίνων, της οποίας αποτελεί μαζί με την γειτονική Εξοχή επέκταση του πολεοδομικού τους ιστού, σε υψόμετρο 515 μέτρα. Αναφέρεται επίσημα ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Μαρμάρων. Σύμφωνα όμως με κείμενο του αρχιδιδασκάλου της Καπλανείου Σχολής, Αθανασίου Ψαλλίδα, αναφέρεται σε τοπογραφικό των Ιωαννίνων, ότι πιστοποιείται η ύπαρξη μικρού χωριού με το όνομα Καρδαμίτζα κοντά στο παρεκκλήσι του Προφήτη Ηλία που βρίσκεται μέχρι σήμερα στην ανατολική άκρη και το περιαστικό δάσος Ιωαννίνων.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με την Άμμο, τα Μάρμαρα, τα Κάτω Μάρμαρα και την Ολυμπιάδα αποτελούν την δημοτική κοινότητα Μαρμάρων της δημοτικής ενότητας Ιωαννιτών που υπάγεται στο δήμο Ιωαννιτών και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 3.172 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Ιωαννιτών
Σεντ Τζον (Νιου Μπράνσγουικ)
Το Σεντ Τζον (Saint John) είναι πόλη-λιμάνι στον Κόλπο του Φάντι στην περιφέρεια του Νιου Μπράνσγουικ στον Καναδά. Το 2016, μετά από δεκαετίες μείωσης του πληθυσμού, η πόλη έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην περιφέρεια για πρώτη φορά. Με πληθυσμό 67.575 κατοίκων σε έκταση 31.582 τετραγωνικών χιλιομέτρων, η μητροπολιτική περιοχή του Σεντ Τζον καλύπτει έκταση 3,36295 τετραγωνικών χιλιομέτρων κατά μήκος των Υψιπέδων της Καληδονίας, με πληθυσμό (έως το 2016) 126.202 κατοίκων. Μετά τον διαχωρισμό της αποικίας της Νέας Σκωτίας το 1784, η νέα αποικία του Νιου Μπράνσγουικ επρόκειτο να ονομαστεί Νέα Ιρλανδία με την πρωτεύουσα να ονομάζεται Σεντ Τζον προτού αυτό απαγορευτεί από τον βασιλιά Γεώργιο Γ΄ της Βρετανίας. Το Σεντ Τζον είναι η παλαιότερη αυτόνομη πόλη στον Καναδά. Κατά την βασιλεία του Γεωργίου Γ΄, δημιουργήθηκε ο δήμος ως βασιλικό παράρτημα το 1785.
Ο Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν αποβιβάστηκε στο λιμάνι του Σεντ Τζον στις 24 Ιουνίου 1604 (την ημέρα της εορτής του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή), και για το λόγο αυτό ο ποταμός Σεντ Τζον πήρε το όνομά του. Μετά από περίπου έναν αιώνα διαμαχών για την περιοχή γύρω από το Σεντ Τζον μεταξύ Γάλλων και Άγγλων, οι Άγγλοι απέλασαν τους Γάλλους αποικιστές το 1755 και κατασκεύασαν το Φρούριο Χόου στο λιμάνι το 1778. Το Σεντ Τζον, ως κύριος οικισμός, ιδρύθηκε από Νομιμόφρονες όταν δύο στόλοι πλοίων από τη Μασαχουσέτη, ο ένας την άνοιξη και ο άλλος το φθινόπωρο, έφτασαν στο λιμάνι μεταφέροντας Βρετανούς οι οποίοι θέλοντας να μείνουν πιστοί στη Μεγάλη Βρετανία, έφυγαν από τα σπίτια τους στις ΗΠΑ κατά την διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης. Η Πόλη του Σεντ Τζον σχηματίστηκε το 1785 με τη συνένωση του Παρτάουν και του Κάρλετον. Κατά τον επόμενο αιώνα, κύματα Ιρλανδών μεταναστών, κυρίως κατά την διάρκεια του Μεγάλου Λιμού μέσω της Νήσου Πάρτριτζ, άλλαξαν θεμελιωδώς την δημογραφία και τον πολιτισμό της πόλης.
Ιστορία
Προϋπάρχοντος του Ναυτικού Αρχαϊκού Ινδικού πολιτισμού, η περιοχή των βορειοδυτικών παράκτιων επαρχιών του Κόλπου του Φάντι θεωρείται πως κατοικήθηκε από τους Πασαμακόντι αρκετούς αιώνες πιο πριν, ενώ η κοιλάδα του ποταμού Σεντ Τζον βόρεια του κόλπου έγινε κτήμα των Μαλισίτ. Οι Μίκμακ κατείχαν επίσης έκταση με την ονομασία "Měnagwĕs", που μεταφράζεται ως «αυτοί που συλλέγουν τις νεκρές φώκιες»
Ο Σαμουέλ ντε Σαμπλαίν αποβιβάστηκε στο λιμάνι του Σεντ Τζον το 1604, αλλά η περιοχή βρισκόταν σε αγγλικά χέρια από το τέλος του Επταετούς Πολέμου. Έχοντας πάρει τη μορφή πόλης το 1785 με την εισροή Νομιμοφρόνων από τις πολιτείες της Βοστώνης και μεταναστών από την Ιρλανδία, η πόλη επεκτάθηκε και έγινε παγκόσμιος κόμβος για τη ναυτιλία και τη ναυπηγική. Το 1851 η πόλη εδραιώθηκε διεθνώς όταν το πλοίο Marco Polo, που είχε κατασκευαστεί σε ναυπηγείο της, έγινε το γρηγορότερο στον κόσμο.
Ωστόσο, η πόλη αντιμετώπισε αρκετές δυσκολίες στον δρόμο της προς την επιτυχία. Από το 1840 έως το 1860 η πόλη έγινε ο χώρος αιρετικών συγκρούσεων που έλαβαν τη μορφή των χειρότερων διαδηλώσεων στην καναδική ιστορία. Στην πόλη ξέσπασε επιδημία χολέρας το 1854 με τον θάνατο πάνω από 1.500 ανθρώπων, καθώς και μεγάλη πυρκαγιά το 1877 η οποία κατέστρεψε το 40% της πόλης αφήνοντας 20.000 ανθρώπους άστεγους.
Αξιοσημείωτα πρωτεία
thumb|Σιδηρουργείο κοντά στο λιμάνι του Σεντ Τζον στα τέλη του 19ου αιώνα
Γεωγραφία και κλίμα
thumb|Αντεστραμμένοι καταρράκτες
Φυσική γεωγραφία
Ευρισκόμενη στο κεντρονότιο τμήμα της επαρχίας, κατά μήκος της βόρειας ακτής του Κόλπου του Φάντι στις εκβολές του ποταμού Σεντ Τζον, η πόλη διαχωρίζεται από τον ποταμό που ρέει νότια ενώ στα ανατολικά βρίσκεται ο ποταμός Κενεμπεκάσις. Οι δυο ποταμοί εκβάλουν στον Κόλπο του Φάντι, που έχει βαθιά νερά και έτσι δεν παγώνει τον χειμώνα. Η Νήσος Πάρτριτζ βρίσκεται στο λιμάνι.
Το Γεωπάρκο Στόουνχαμμερ της UNESCO, βρίσκεται στην ευρύτερη περιοχή του Σεντ Τζον. Το Γεωπάρκο έχει αναγνωριστεί από την UNESCO ως τοποθεσία εξαιρετικής γεωλογικής σημασίας. Το πάρκο έχει σχηματισμούς βράχων που χρονολογούνται από δισεκατομμύρια χρόνια.
Ο ποταμός Σεντ Τζον ρέει στον κόλπο του Φάντι μέσω στενού φαραγγιού σε μικρή απόσταση από το κέντρο της πόλης. Στις εκβολές του παρατηρείται το μοναδικό φαινόμενο των αντεστραμμένων καταρρακτών, όπου το νερό ρέει αντίστροφα στον ποταμό λόγω της παλίρροιας.
Η τοπογραφία γύρω από το Σεντ Τζον είναι λοφώδης, ως αποτέλεσμα της επιρροής των δύο παράκτιων οροσειρών που βρίσκονται κατά μήκος του Κόλπου του Φάντι – τα Υψίπεδα Σεντ Κρουά και τα Υψίπεδα Καλεντόνια. Το έδαφος στην επαρχία είναι εξαιρετικά βραχώδες με συχνές προεξοχές γρανίτη. Ακόμη υπάρχουν πολυάριθμες λίμνες.
Η υψομετρική διαφορά του Σεντ Τζον σε κατάσταση παλίρροιας είναι περίπου 8 μέτρα (28 πόδια), λόγω του φαινομένου της παροχέτευσης του Κόλπο του Φάντι καθώς αυτός στενεύει.
Συνοικίες
thumb|Χάρτης του Σεντ Τζον από το 1894 thumb|Οικίες στο Νορθ Εντ. thumb|Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου Το Σεντ Τζον είναι πόλη συνοικιών, με τους κατοίκους να είναι στενά συνδεδεμένοι με τις περιοχές που κατοικούν. Το Σάουθ Εντ βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του λιμανιού και εκεί βρίσκεται το επιχειρηματικό κέντρο. Το Νορθ Εντ βρίσκεται βόρεια του αυτοκινητοδρόμου 1, και αποτελεί χώρο κατοίκων, κυρίως της εργατικής τάξης. Στο ανατολικό τμήμα του Νορθ Εντ βρίσκεται το μεγαλύτερο πάρκο της πόλης, και ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα του Καναδά, το Πάρκο Ρόκγουντ. Το Ιστ Σάιντ βρίσκεται ανατολικά του κόλπου Κόρτνεϊ και νότια του αυτοκινητοδρόμου 1. Πρόκειται για την περιοχή με την μεγαλύτερη προαστιακή ανάπτυξη στην πόλη τις τελευταίες δεκαετίες κυρίως με την κατασκευή εμπορικών κέντρων. Στην περιοχή βρίσκεται το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο της πόλης, το McAllister Place που άνοιξε το 1978. Το αεροδρόμιο της πόλης βρίσκεται ανατολικά της περιοχής αυτής ανάμεσα σε λίμνες. Υπάρχουν πολλές αστικές συνοικίες ενώ η περιοχή είναι επιρρεπής στις πλημμύρες. Το Γουέστ Σάιντ βρίσκεται δυτικά του ποταμού Σεντ Τζον. Η περιοχή ήταν γνωστή ως Κάρλετον κατά την δημιουργία της πόλης το 1785. Υπάρχουν διαφόρων ειδών επιχειρήσεις καθώς και οικίες. Το δεύτερο μεγαλύτερο πάρκο της πόλης, και ένα από τα μεγαλύτερα παράκτια πάρκα της χώρας, το Εθνικό Πάρκο Ίρβινγκ βρίσκεται στην περιοχή. Τα προάστια της πόλης βρίσκονται στα όρια της. Εκεί έχουν αναπτυχθεί οικιστικές ζώνες που προσέλκυσαν πολλούς από τους κατοίκους της πόλης.
Κλίμα
Το κλίμα του Σεντ Τζον είναι υγρό ηπειρωτικό. Ο κόλπος του Φάντι δεν παγώνει ποτέ εξ ολοκλήρου, αυξάνοντας τη θερμοκρασία τον χειμώνα σε σχέση με την ενδοχώρα. Ακόμη και έτσι, με τους επικρατούντες ανέμους από τα δυτικά, η μέση θερμοκρασία του Ιανουαρίου είναι -8,2 C. Τα καλοκαίρια είναι συνήθως ζεστά, και η θερμοκρασία κατά την διάρκεια της ημέρας υπερβαίνει τους 25 C. Η υψηλότερη θερμοκρασία που μπορεί να καταγραφεί κατά την διάρκεια ενός έτους κυμαίνεται μεταξύ 30 °C (86 °F) και 31 °C (88 °F). Η επίδραση των ψυχρών ανέμων του Κόλπου του Φάντι και των υψηλότερων θερμοκρασιών της ενδοχώρας προκαλούν συχνά την δημιουργία χερσαίων ανέμων που δημιουργούν ομίχλη και χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά την διάρκεια των μηνών το καλοκαιριού.
Η υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί στο Σεντ Τζον είναι 34,4 C στις 22 Ιουνίου 1941, 15 Αυγούστου 1944, και 22 Aυγούστου 1976. Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφεί είναι -36,7 C στις 11 Φεβρουαρίου 1948.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της πόλης μειώθηκε από την δεκαετία του 1970 έως τις αρχές του 21ου αιώνα, αλλά η τάση αυτή περιορίστηκε στην απογραφή του 2011. Το 2016 επανήλθε η μείωση/
Μητροπολιτική περιοχή
Το 2011 ο πληθυσμός του Ευρύτερου Σεντ Τζον ήταν 127.761 κάτοικοι, εκ των οποίων το 49% ήταν άνδρες και το 51% γυναίκες. Άτομα ηλικίας κάτω των 15 υπολογίζονται περίπου στο 16% του πληθυσμού. Άτομα άνω των 65 υπολογίζονται στο 15%. Στην προηγούμενη απογραφή το 2006 ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής ήταν 122.389 κάτοικοι.
Εθνικότητα, θρησκεία και γλώσσα
Το Σεντ Τζον αποκαλείται συχνά ως η «Ιρλανδική Πόλη του Καναδά». Μεταξύ του 1815 όταν έγιναν μεγάλες βιομηχανικές αλλαγές και του 1867 που δημιουργήθηκε η Καναδική Συνομοσπονδία, το μεταναστευτικό ρεύμα έφτασε στο αποκορύφωμα του, με πάνω από 150.000 μετανάστες να φτάνουν στην πόλη από την Ιρλανδία. Αυτοί που μετανάστευσαν τα πρώτα χρόνια ήταν έμποροι, και πολλοί από αυτούς που έμειναν στο Σεντ Τζον αποτέλεσαν την ραχοκοκαλιά αυτών που έχτισαν το εμπόριο της πόλης. Αλλά όταν ξέσπασε ο Μεγάλος Λιμός της Πατάτας στην Ιρλανδία μεταξύ 1845 και 1852, τεράστια κύματα προσφύγων έφτασαν στις ακτές. Υπολογίζεται πως μεταξύ 1845 και 1847 έφτασαν στην πόλη περίπου 30.000 άτομα, περισσότερα από τον πληθυσμό της πόλης τότε. Το 1847, ήταν μια από τις χειρότερες χρονιές του λιμού, με 16.000 μετανάστες να φτάνουν στη Νήσο Πάρτριτζ όπου βρισκόταν το κέντρο καραντίνας και μεταναστών στα ανοιχτά του λιμανιού του Σεντ Τζον. Μέχρι το 1850, η Ιρλανδική Καθολική κοινότητα ήταν η μεγαλύτερη εθνική ομάδα του Σεντ Τζον. Στην απογραφή του 1851, πάνω από τα μισά νοικοκυριά δήλωναν γηγενείς Ιρλανδοί. Μέχρι το 1871, το 55% των κατοίκων του Σεντ Τζον ήταν Ιρλανδοί ή παιδιά Ιρλανδών. Ως εκ τούτου υπήρξαν βίαιες συγκρούσεις μεταξύ των Καθολικών και των Προτεσταντών κυρίως την δεκαετία του 1840.
Η απογραφή του 2006 έδειξε πως το 42,1% του πληθυσμού δήλωνε καναδικής προέλευσης. Ακολουθούν οι Άγγλοι (35,6%), οι Ιρλανδοί (33,6%), οι Σκωτσέζοι (27,3%), οι Γάλλοι (22,7%), οι Γερμανοί (6,0%), οι Ολλανδοί (3,2%), οι Βορειοαμερικανοί Ινδιάνοι (3,2%), οι Ουαλοί (2,0%), και πολλοί άλλοι.
Αναφορικά με την θρησκεία το 89,2% προσδιορίζεται ως Χριστιανοί (47,6% Προτεστάντες, 40,3% Ρωμαιοκαθολικοί, και 1,3% άλλοι Χριστιανοί, κυρίως Ορθόδοξοι και άλλες ανεξάρτητες εκκλησίες). Το 10,1% προσδιορίζεται ως άθεοι, ενώ άλλες θρησκείες όπως το Ισλάμ, ο Ιουδαϊσμός, ο Βουδισμός και ο Ινδουισμός αποτελούν ποσοστό μικρότερο από το 1%.
Ενώ το Νιου Μπράνσγουικ είναι δίγλωσση περιφέρεια, το Ευρύτερο Σεντ Τζον είναι κυρίως αγγλόφωνο: από τους 127.761 κατοίκους του το 2011, μόνον οι 5.520 είναι γαλλόφωνοι, ποσοστό μικρότερο κατά πολύ από την υπόλοιπη περιφέρεια.
Τοπική αυτοδιοίκηση
Η τοπική αυτοδιοίκηση στο Σεντ Τζον ασκείται από το δημοτικό συμβούλιο (Common Council), το οποίο μεριμνά για τις καθημερινές λειτουργίες της πόλης. Το συμβούλιο αποτελείται από 11 μέλη, τον δήμαρχο και τους συμβούλους από κάθε συνοικία.
Οικονομία
thumb|Πινακίδα με το όνομα της πόλης σε λόφο. Η θάλασσα έπαιξε σημαντικό ρόλο πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά και γεωγραφικά στην πόλη. Η Πόλη του Φάντι, όπως ονομάζεται μιας και βρίσκεται στον ομώνυμο κόλπο, έχει μακρά ιστορία στη ναυπηγική, με τα ναυπηγεία της να είναι από τα μεγαλύτερα στον κόσμο. Από το 2003 όμως έχασε την αίγλη της αναγκάζοντας την πόλη να υιοθετήσει μια νέα οικονομική στρατηγική. Το Πανεπιστήμιο του Νιου Μπράνσγουικ, το Μουσείο του Νιου Μπράνσγουικ καθώς και το Κολλέγιο είναι σημαντικοί οργανισμοί οι οποίοι μαζί με τους Radian6, Horizon Health Network και άλλους παίζουν σημαντικό ρόλο στην ταχεία ανάπτυξη στους τομείς της τεχνολογίας και της πληροφορίας. Ξεπερνώντας το βιομηχανικό παρελθόν της, η πόλη αρχίζει να κεφαλαιοποιεί τον τουρισμό έχοντας πάνω από 1,5 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως καθώς και πάνω από 200.000 επισκέπτες από κρουαζιερόπλοια, οδηγώντας στην ανάπτυξη επιχειρήσεων στο ιστορικό κέντρο και την προκυμαία.
Οι τέχνες και ο πολιτισμός έχουν σημαντικό ρόλο στην οικονομία του Σεντ Τζον. Υπάρχουν θέατρα, συμφωνικές ορχήστρες, με παραστάσεις καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου. Ακόμη υπάρχουν αρκετές γκαλερί τέχνης που παρουσιάζουν έργα γνωστών καλλιτεχνών.
Στο ανατολικό τμήμα της πόλης υπάρχουν ακόμη βιομηχανικές υποδομές, όπως το μεγαλύτερο διυλιστήριο του Καναδά. Ο καπιταλιστής Κένεθ Κόλιν Ίρβινγκ και η οικογένεια του κατασκεύασαν μεγάλες βιομηχανικές υποδομές στην πόλη αγοράζοντας μύλους, ναυπηγεία, μέσα ενημέρωσης και άλλες υποδομές πριν τον 20ό αιώνα συνεχίζοντας μέχρι και σήμερα. Σήμερα η οικογένεια Ίρβινγκ κυριαρχεί στην πόλη και την περιφέρεια έχοντας μερίδια σε βιομηχανίες πετρελαίου, ξυλείας, ναυπηγικής, εταιρείες μέσων ενημέρωσης και μεταφορών.
Οικονομικές δραστηριότητες στην περιοχή γίνονται και από το Λιμάνι του Σεντ Τζον, την Ζυθοποιεία Moosehead, την Εταιρεία Ηλεκτρισμού του Νιου Μπράνσγουικ που λειτουργεί τρία εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος και την Bell Aliant η οποία διαθέτει πέντε νοσοκομεία, και πολυάριθμες εταιρείες τεχνολογίας.
Ναυτιλιακές δραστηριότητες
Μέχρι τις αρχές της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, το μεγαλύτερο ναυπηγείο του Καναδά (Irving Shipbuilding) ήταν σημαντικός εργοδότης της πόλης. Τις δεκαετίες του '80 και του '90 το ναυπηγείο κατασκεύασε τις 9 από τις 12 φρεγάτες πολλαπλών χρήσεων του Καναδικού Πολεμικού Ναυτικού. Ωστόσο, ο Ίρβινγκ έκλεισε το ναυπηγείο το 2003 και επικεντρώθηκε στο Χάλιφαξ.
Πριν το άνοιγμα της Θαλασσίας Οδού του Αγίου Λαυρεντίου το 1959, το Λιμάνι του Σεντ Τζον λειτουργούσε ως χειμερινός λιμένας του Μόντρεαλ και του Κεμπέκ όταν ο κόλπος και ο ποταμός Σεντ Λώρενς πάγωναν. Ο Σιδηρόδρομος του Καναδικού Ειρηνικού άνοιξε γραμμή προς το Σεντ Τζον από το Μόντρεαλ το 1889 κατά μήκος της πολιτείας του Μέιν και μετέφερε την πλειοψηφία της διατλαντικής επιβατικής και εμπορικής κίνησης στο Σεντ Τζον κατά την διάρκεια του χειμώνα. Το λιμάνι ακόμη εξυπηρετούσε ως βάση για παγοθραυστικά την δεκαετία του 1960. Το 1994 ο Σιδηρόδρομος του Καναδικού Ειρηνικού αποχώρησε από το Σεντ Τζον μιας και πούλησε την γραμμή στην εταιρεία Νότιος Σιδηρόδρομος του Νιου Μπράνσγουικ. Ο Καναδικός Εθνικός Σιδηρόδρομος εξυπηρετεί ακόμη το Σεντ Τζον μέσω δευτερεύουσας γραμμής από το Μόνκτον.
Στρατός
Εκτός από τοποθεσία ιστορικών φρουρίων, το Σεντ Τζον είναι η έδρα αρκετών μονάδων των Καναδικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Εργασιακά
thumb|Η διαδήλωση των Σιδηροδρόμων του Σεντ Τζον το 1914 Στην πόλη ιδρύθηκε η πρώτη συνδικαλιστική ένωση στον Καναδά. Ο Σύνδεσμος Εμπιστοσύνης του Εργάτη (Labourer’s Benevolent Association) ιδρύθηκε το 1849 από φορτωτές πλοίων που διεκδικούσαν καλύτερους μισθούς και ωράρια εργασίας και παραμένει ακόμη (ως ILA Local 273) μια από τις ισχυρότερες συνδικαλιστικές ενώσεις στην χώρα. Κατά καιρούς έχουν πραγματοποιηθεί μεγάλες απεργίες και διαδηλώσεις που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία της πόλης. Μεταξύ αυτών η απεργία των σιδηροδρομικών το 1914 που απέδειξε πως η πόλη δεν είναι συντηρητική και δεν διακατέχεται από εθνικές και θρησκευτικές διακρίσεις. Επίσης το 1949, η απεργία της Ένωσης Ναυτικών έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία των εργασιακών δικαιωμάτων στον Καναδά. Η απεργία και οι πράξεις των εφοπλιστών έδωσαν τέλος στην ύπαρξη της ένωσης. Το 1976 μετά την ψήφιση νόμου από την κυβέρνηση του Πιέρ Έλιοτ Τρυντώ προξενήθηκαν αντιδράσεις για την σταδιακή μείωση των μισθών. Αν και τα εργατικά σωματεία αποδέχθηκαν αρχικά την σταδιακή μείωση στις αυξήσεις τους, οι εργοδότες άρχισαν να μειώνουν τους μισθούς τους νωρίτερα από την ημερομηνία που προέβλεπε ο νόμος. Αυτό οδήγησε σε μεγάλες απεργίες, σε όλη την χώρα και φυσικά τον Σεντ Τζον, με 5.000 άτομα να διαδηλώνουν και όλα τα εργοστάσια της πόλης να κλείνουν. Την περίοδο από το 1994 έως το 1996 έλαβε χώρα μια από τις μεγαλύτερες απεργίες που κράτησε 27 μήνες. Οι εργαζόμενοι του Διυλιστηρίου του Ίρβινγκ αντιδρούσαν στις αλλαγές της συλλογικής σύμβασής τους, απαιτώντας περισσότερη ευελιξία στα ωράρια εργασίας.
Μεταφορές
thumb|Αυτοκινητόδρομος στο Σεντ Τζον thumb|Αστική συγκοινωνία στο Σεντ Τζον Το αεροδρόμιο του Σεντ Τζον, εξυπηρετεί αεροπορικά την πόλη. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από το κέντρο της πόλης, και από αυτό πραγματοποιούνται κυρίως πτήσεις εσωτερικού από τις Sunwing Airlines, Air Canada και Westjet.
Ο κύριος αυτοκινητόδρομος που εξυπηρετεί την πόλη είναι ο Αυτοκινητόδρομος 1 που ξεκινά από το Σεντ Στίβεν και καταλήγει στο Μόνκτον. Ο Αυτοκινητόδρομος 7 συνδέει το Σεντ Τζον με το Φρέντρικτον. Επίσης υπάρχουν και δευτερεύουσας σημασίας οδοί.
Η Σιδηροδρομική Γέφυρα στους Αντεστραμμένους Καταρράκτες διασυνδέει το Σεντ Τζον με το Μέιν. Η πόλη εξυπηρετείται από τον Νότιο Σιδηρόδρομο του Νιου Μπράνσγουικ.
Η εταιρεία Bay Ferries πραγματοποιεί δρομολόγια προς την πόλη Ντίγκμπυ στη Νέα Σκωτία. Ακόμη υπάρχουν τοπικά δρομολόγια μεταξύ των περιοχών του ευρύτερου Σεντ Τζον.
Η αστική συγκοινωνία γίνεται από την Saint John Transit (στο Ευρύτερο Σεντ Τζον) και την Maritime Bus (εντός της πόλης). Η Acadian Lines εκτελούσε υπεραστικά δρομολόγια εντός του Νιου Μπράνσγουικ μέχρι το 2012.
Πολιτισμός
thumb|upright|Το Αυτοκρατορικό Θέατρο, το οποίο είναι προστατευόμενο κτίριο Η παρουσία Κελτικής, Βρετανικής και Γαλλικής κληρονομιάς είναι εμφανής στην πόλη μαζί με τις ισχυρές ναυτικές παραδόσεις. Η πόλη ήταν πολιτιστικό κέντρο δημιουργίας, προωθώντας πολλούς αξιόλογους καλλιτέχνες, ηθοποιούς και μουσικούς όπως ο Γουόλτερ Πίτζεον, ο Ντόναλντ Σάδερλαντ, ο Λούις Μέιερ, ο Φρεντ Ρος και ο Μίλερ Μπρίτεϊν. Το Σεντ Τζον έχει επίσης μακρόχρονη ιστορία στους ζυθοποιούς με εταιρείες όπως οι Simeon Jones, The Olands, και James Ready. Στην πόλη υπάρχουν θέατρα, μουσεία, όπερες και ακαδημίες.
Αθλητισμός
thumb|Το κλειστό στάδιο [[Harbour Station.]] Οι ακόλουθες ομάδες έχουν ως έδρα τους το Σεντ Τζον:
Εκπαίδευση
Το 1964, το Πανεπιστήμιο του Νιου Μπράνσγουικ άνοιξε τμήματα στο Σεντ Τζον. Από το 1968 άρχισε την λειτουργία της η πανεπιστημιούπολη, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει επεκταθεί. Τα περισσότερα σχολεία είναι αγγλόφωνα ενώ υπάρχει μόνο ένα γαλλόφωνο.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νιου Μπράνσγουικ Κατηγορία:Πόλεις του Καναδά
Δημοτική Κοινότητα Μαρμάρων Ιωαννίνων
Η Δημοτική Κοινότητα Μαρμάρων Ιωαννίνων είναι διοικητική υποδιαίρεση του δήμου Ιωαννιτών. Από το 1997 έως το 2010 (πρόγραμμα Καποδίστριας) η δημοτική κοινότητα Μαρμάρων ήταν δημοτικό διαμέρισμα. Αποτελείται από πέντε χωριά, τα οποία έχουν συνολικό πληθυσμό 5.276 κατοίκων.
Αποτελείται από τα παρακάτω χωριά (σε παρένθεση ο αριθμός των κατοίκων):
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι και κοινότητες του νομού Ιωαννίνων
Νέα Εκκλησούλα Αρκαδίας
Η Νέα Εκκλησούλα είναι χωριό στο δήμο Μεγαλόπολης στην Αρκαδία. Βρίσκεται κοντά στις νοτιοδυτικές πρόποδες του Μαινάλου. Η Νέα Εκκλησούλα βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 450 μέτρων. Βρίσκεται 2 χλμ. νοτιοδυτικά του Τριλόφου, 2 χλμ. ανατολικά του Σούλου και 4 χλμ. βόρεια της Μεγαλόπολης. Η Νέα Εκκλησούλα είχε πληθυσμό 39 κατοίκων το 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Χωριά του Μαινάλου
Συζάν Πανετιέ
Η Συζάν Πανετιέ (γαλλικά : Suzanne Pannetier) ήταν Γαλλίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης.
Πρωταθλήτρια Γαλλίας στο πρωτάθλημα αντισφαίρισης κλειστού χώρου, στο απλό το 1937, 1938 και το 1939. Στο Ρολάν Γκαρός ήταν νικήτρια στο διπλό μεικτό το 1944 με συμπαίκτη τον Αντουάν Ζεντιέν και δεύτερη το 1941 με συμπαίκτη τον Ρογέρ Ντεσουάρ. Είχε συμμετάσχει στα απλά γυναικών του Ρολάν Γκαρός και του Γουίμπλεντον.
Στο Εαρινό πρωτάθλημα αντισφαίρισης του Πανελλήνιου Γ.Σ. το 1948 ήταν δεύτερη στο μονό γυναικών και δεύτερη στο διπλό μεικτό με συμπαίκτη τον Λάζαρο Στάλιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1970)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 για το 1970 ήταν το 21ο που διοργάνωσε η FIA. Ο 1ος αγώνας έγινε στις 7 Μαρτίου στη Νότια Αφρική κι ο 13ος και τελευταίος στις 25 Οκτωβρίου στο Μεξικό. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Αυστριακός Γιόχεν Ριντ με Lotus. Να πούμε εδώ πως ο Ριντ ήταν ο μοναδικός απ' όλους τους μέχρι σήμερα Παγκόσμιους Πρωταθλητές της Φόρμουλα 1 ο οποίος δεν πανηγύρισε ποτέ τον τίτλο τον οποίο κέρδισε επειδή αυτός του απονεμήθηκε μετά το θάνατό του. Επίσης το Μεξικανικό Γκραν Πρι του Πρωταθλήματος εκείνου ήταν και το τελευταίο. Να πούμε εδώ πως το Μεξικανικό Γκραν Πρι αρχικά είχε συμπεριληφθεί κανονικά στο καλεντάρι της επόμενης σεζόν όμως το θανατηφόρο ατύχημα στο οποίο ενεπλάκη ο Μεξικανός οδηγός Πέντρο Ροντρίγκεζ στις 11 Ιουλίου του 1970 έκανε τη FIA να αφαιρέσει το Γκραν Πρι αυτό απ' το καλεντάρι της και να μην το συμπεριλάβει ξανά πριν από το έτος 1986.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1970 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1970
Σφαγή του Παλαουάν
Η σφαγή του Παλαουάν συνέβη στις 14 Δεκεμβρίου 1944, κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, κοντά στην πόλη Πουέρτο Πρινσέσα της επαρχίας Παλαουάν των Φιλιππίνων. Στρατιώτες των Συμμάχων που ήταν αιχμάλωτοι πολέμου και κρατούνταν κοντά στην πόλη, δολοφονήθηκαν από στρατιώτες του Αυτοκρατορικού Ιαπωνικού Στρατού.
Ιστορικό
Τον Αύγουστο του 1944, 1.800 άνδρες του 131ου Τάγματος που ανήκε στη 2η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία του Ιαπωνικού Στρατού, αποσπάστηκαν στην άμυνα του αεροδρομίου, υπό την διοίκηση του Λοχαγού Kojima. Αυτός, τον Δεκέμβριο του 1944, ζήτησε οδηγίες σχετικά με το "ποια δράση έπρεπε να αναλάβει ως προς τους αιχμαλώτους κατά το χρόνο εχθρικής απόβασης". Ο Αντιστράτηγος Seiichi Terada, διοικητής της 2ης Αερομεταφερόμενης Μεραρχίας, μετά από συνάντηση με το Στρατηγό Tominaga, Διοικητή της 4ης Στρατιάς, απέστειλε την ακόλουθη απάντηση: : 101,109 "'Κατά το χρόνο της απόβασης του εχθρού, αν οι αιχμάλωτοι εμφορούνται από εχθρικό συναίσθημα, ξεφορτωθείτε τους την κατάλληλη στιγμή'."