cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νότια Αφρική
Γεωγραφία
thumb|left|250px|Τοπογραφικός χάρτης της Νότιας Αφρικής Η Νότια Αφρική βρίσκεται στο νότιο άκρο της Αφρικής και η ακτογραμμή της μήκους 2.500 χιλιομέτρων εκτείνονται σε δύο ωκεανούς (Ατλαντικό και Ινδικό. Με έκταση 1.221.037 τ.χλμ., η Νότια Αφρική είναι η 25η μεγαλύτερη χώρα, και έχει παρόμοια έκταση με την Κολομβία. Η χώρα βρίσκεται ανάμεσα στα γεωγραφικά πλάτη 22° και 35° Νότια και μήκη 16° και 33° ανατολικά, χωρίς να υπολογίζονται οι νήσοι Πρίγκιπα Εδουάρδου, ένα μικρό αρχιπέλαγος στον υποαρκτικό Ινδικό ωκεανό.
Το εσωτερικό της νότιας Αφρικής αποτελείται από μεγάλα και κατά κύριο ρόλο επίπεδα οροπέδια, με υψόμετρο ανάμεσα στα 1.000 και τα 2.100 μέτρα. Είναι ψηλότερο στα ανατολικά και κατέρχεται ομαλά προς τα δυτικά και βόρεια. Το οροπέδιο περιβάλλει ο Μεγάλος Κρημνός, ο οποίος είναι ψηλότερος στα ανατολικά, όπου βρίσκονται τα Ντράκενσμπεργκ (όρη των Δρακόντων). Το Μαφάντι στα Ντράκενσμπεργκ είναι η ψηλότερη κορυφή της χώρας, με ύψος 3.450 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα νότια και νοτιοδυτικά τμήματα του οροπεδίου, μαζί με τη γειτονική πεδιάδα είναι γνωστά ως το Μεγάλο Καρόο, ένας αραιοκατοικημένος θαμνότοπος. Στα βόρεια βρίσκονται πιο άνυδρες εκτάσεις, οι οποίες τελικά γίνονται η έρημος Καλαχάρι στο βορειοδυτικό άκρο της χώρας. Τα μεγαλύτερα ποτάμια της χώρας είναι ο Οράγγης, στα δυτικά, και ο Λιμπόπο, στα ανατολικά.
Η Νότια Αφρική έχει γενικά εύκρατο κλίμα, καθώς περιβάλλεται από τον Ατλαντικό και τον Ινδικό ωκεανό από τρεις πλευρές και βρίσκεται στην εύκρατη ζώνη του νότιου Ημισφαιρίου. Εξαιτίας την ποικίλης τοπογραφίας και επιρροής των ωκεανών, υπάρχει μεγάλη ποικιλία κλιματικών ζωνών, από την ερημική στα σύνορα με τη Ναμίμπια μέχρι την υποτροπική στα βορειοανατολικά, στα σύνορα με τη Μοζαμβίκη. Η χερσόνησος του Ακρωτηρίου έχει μεσογειακό κλίμα, με αποτέλεσμα να είναι η μόνη περιοχή της Αφρικής νότιας της Σαχάρας η οποία δέχεται περισσότερες βροχοπτώσεις το χειμώνα (ο οποίος είναι ανάμεσα στον Ιούνιο και τον Αύγουστο στη Νότια Αφρική).
Ιστορία
Η Νότια Αφρική διαθέτει μερικούς από τους αρχαιότερους αρχαιολογικούς τόπους και απολιθώματα ανθρώπων στον κόσμο. Απολιθώματα έχουν βρεθεί σε σπηλιές στην επαρχία Γκαουτένγκ, και η περιοχή αυτή είναι μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Τα ευρήματα δείχνουν ότι ανθρωπίδες κατοικούν στη Νότια Αφρική εδώ και περίπου 3 εκατομμύρια χρόνια, αρχίζοντας με τον Australopithecus africanus, το οποίον διαδέχθηκαν πολλά άλλα είδη. Ο σύγχρονος άνθρωπος έφτασε στη Νότια Αφρική πριν περίπου 170.000 χρόνια.
Οικισμοί των Μπαντού, γεωργών οι οποίοι χρησιμοποιούσαν σιδερένια εργαλεία, υπήρχαν στην κοιλάδα του Λιμπόπο από τον 4ο ή 5ο αιώνα μ.Χ. Την εποχή της άφιξης των Ευρωπαίων, η κυρίαρχη εθνική ομάδα ήταν οι Μπαντού οι οποίοι είχαν μεταναστεύσει από άλλες περιοχές της Αφρικής. Οι δύο κύριες ιστορικές ομάδες ήταν οι Κόσα και οι Ζουλού.
Το 1487, ο Πορτογάλος εξερευνητής Βαρθολομαίος Ντιάζ ηγήθηκε της πρώτης Ευρωπαϊκής αποστολής που έφτασε στη Νότια Αφρική. Στις 4 Δεκεμβρίου, έφτασε στον κόλπο Βάλφις, στη σημερινή Ναμίμπια, όπου είχε φτάσει το 1485 ο προκάτοχός του, ο Πορτογάλος Ντιόγο Σιάο. Ο Ντιάζ συνέχισε νοτιότερα, αλλά μια καταιγίδα τον ανάγκασε να απομακρυνθεί από την ακτή, με αποτέλεσμα να περάσει το νοτιότερο σημείο της Αφρικής χωρίς να το δει, με αποτέλεσμα να φτάσει στις ανατολικές ακτές της Νότιας Αφρικής. Στην επιστροφή του είδε το ακρωτήριο, το οποίο ονόμασε αρχικά ακρωτήριο των Καταιγίδων, αλλά ο βασιλιάς Ιωάννης Β΄ το ονόμασε Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, λόγω του πλούτου που κέρδισε η Πορτογαλία από τις ανατολικές Ινδίες.
Στις αρχές του 17ου αιώνα, η ναυτική δύναμη της Πορτογαλίας άρχισε να φθίνει, και οι Άγγλοι και οι Ολλανδοί προσπάθησαν να πάρουν τη θέση της Πορτογαλίας στο εμπόριο μπαχαρικών. Αρχικά, η Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών Ινδιών χρησιμοποίησε το Ακρωτήριο ως λιμάνι, αλλά προτίμησε αργότερα τη νήσο Αναλήψεως και τη νήσο της Αγίας Ελένης. Το 1652, ο Γιαν φαν Ρίμπεεκ δημιούργησε σταθμό ανεφοδιασμού στο ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας για λογαριασμό της Ολλανδικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, ο οποίος εξελίχθηκε στο Κέιπ Τάουν. To 1795, οι Βρετανοί κατέλαβαν την αποικία του Ακρωτηρίου, αλλά την επέστρεψαν στους Ολλανδούς το 1803 για να την ανακαταλάβουν το 1806. Μερικά χρόνια αργότερα, οι Ολλανδοί (Μπόερς) αποχώρησαν και ίδρυσαν το Ελεύθερο Κράτος της Οράγγης και το Τράνσβααλ. Παράλληλα, οι Ζουλού, υπό τη ηγεσία του Σάκα κατέκτησαν το 1816-1826 το μεγαλύτερο τμήμα της Νότιας Αφρικής. thumb|Ο [[Φρεντερίκ ντε Κλερκ και ο Νέλσον Μαντέλα το 1992]] Η ανακάλυψη διαμαντιών το 1867 και χρυσού το 1884 στην ενδοχώρα οδήγησε σε οικονομική ανάπτυξη και μετανάστευση. Αυτό εντατικοποίησε τις προσπάθειες ελέγχου των πλουτοπαραγωγικών περιοχών. Το 1879, οι Βρετανοί νικήσαν τους Ζουλού, παρά την ήττα τους στη μάχη του Ισαντλβάνα. Το 1880-81, οι Μπόερς νίκησαν τους Βρετανούς, οι οποίοι αναγκάστηκαν να αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Τράνσβααλ. Το 1886 ανακαλύφθηκε χρυσός στο Τράνσβααλ. Το 1899 άρχισε ο Δεύτερος Πόλεμος των Μπόερς, ο οποίος έληξε το 1902 με ήττα των Μπόερς.
To 1910 δημιουργήθηκε η Ένωση της Νότιας Αφρικής, αποτελούμενη από τις αποικίες του Ακρωτηρίου, του Νατάλ, το Τράνσβααλ και το Ελεύθερο Κράτος της Οράγγης. Το 1931, με το θέσπισμα του Γουέστμιστερ, η Ένωση της Νότιας Αφρικής έγινε ανεξάρτητη από το Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1948, το Εθνικό Κόμμα υιοθέτησε την τακτική του απαρτχάιντ, το οποίο καταργήθηκε το 1991, επί προεδρίας Φρεντερίκ Ντε Κλερκ. Τις 31 Μαΐου 1961, μετά από δημοψήφισμα, η χώρα έγινε δημοκρατία και αποχώρησε από την Κοινοπολιτεία των Εθνών, στην οποία επέστρεψε το 1994. Το 1991, η Ναμίμπια έγινε ανεξάρτητη. Το 1994, ο Νέλσον Μαντέλα έγινε ο πρώτος μαύρος πρόεδρος της Νότιας Αφρικής.
Διακυβέρνηση
Σε αντίθεση με άλλες δημοκρατικές χώρες, αρχηγός κράτους και κυβερνήσεως είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Οι πολίτες εκλέγουν το Κοινοβούλιο και τα μέλη του τα οποία στη συνέχεια συνεδριάζουν και εκλέγουν τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο της Δημοκρατίας. Ο πρόεδρος δεν μπορεί να υπηρετήσει για πάνω από δύο θητείες. Η Εθνοσυνέλευση, η κάτω Βουλή, αποτελείται 400 μέλη και εκλέγεται κάθε πέντε χρόνια με αναλογικό τρόπο μέσα από ψηφοδέλτια. Το Εθνικό Συμβούλιο των Επαρχιών, η άνω Βουλή, αποτελείται από ενενήντα μέλη, με κάθε μία από τα εννέα επαρχιακά νομοθετικά σώματα να εκλέγει δέκα μέλη.
Η Νότια Αφρική δε διαθέτει νομικά καθορισμένη πρωτεύουσα. Το τέταρτο κεφάλαιο του συντάγματος της Νότιας Αφρικής αναφέρει ότι «έδρα του Κοινοβουλίου είναι το Κέιπ Τάουν, αλλά η πράξη του κοινοβουλίου σύμφωνα με την ενότητα 76 (1) και (5) μπορεί να καθορίσει ότι η έδρα του Κοινοβουλίου είναι αλλού». Οι τρεις εξουσίες της χώρας είναι μοιρασμένες σε διαφορετικές πόλεις. Το Κέιπ Τάουν είναι έδρα του Κοινοβουλίου, η νομοθετική πρωτεύουσα, η Πρετόρια είναι έδρα του προέδρου και της κυβέρνησης, η διοικητική πρωτεύουσα, και το Μπλουμφοντέιν είναι έδρα του Ανώτατου Δικαστηρίου, η νομοθετική πρωτεύουσα, ενώ το Συνταγματικό Δικαστήριο της Νότιας Αφρικής βρίσκεται στο Γιοχάνεσμπουργκ. Οι περισσότερες ξένες πρεσβείες βρίσκονται στην Πρετόρια.
Εκλογές
Οι πιο πρόσφατες εκλογές διεξήχθησαν το 2019.
Δημογραφία
[[File:South Africa population density map.svg|thumb|Χάρτης πληθυσμιακής πυκνότητας της Νότιας Αφρικής
]] Η Νότια Αφρική ως εθνική οντότητα βίωσε μια εντελώς διαφορετική εξελικτική πορεία από άλλα αφρικανικά έθνη, η οποία διαμορφώθηκε κυρίως στη βάση δύο βασικών παραγόντων:
Το αποτέλεσμα των παραπάνω υπήρξε η διαμόρφωση ενός πολυφυλετικού κράτους με τον μεγαλύτερο πληθυσμό Εγχρώμων, Ευρωπαίων και Ασιατών σε όλη την Αφρική. Οι μαύροι Νοτιοαφρικανοί διαμορφώνουν το 75% του συνολικού πληθυσμού. Η Νότια Αφρική αναφέρεται συχνά ως Έθνος Ουράνιο Τόξο -όρος που επινοήθηκε από τον αρχιεπίσκοπο Ντέσμοντ Τούτου και χρησιμοποιήθηκε από τον τέως πρόεδρο Νέλσον Μαντέλα ως μεταφορά για την περιγραφή της πολυπολιτισμικής απάντησης στον ρατσισμό της ιδεολογίας του απαρτχάιντ.
Η Νότια Αφρική έχει περίπου 60,1 εκατομμύρια κατοίκους (2021), ποικίλης καταγωγής. Οι απογραφές ζητούν από τους ανθρώπους να τοποθετήσουν τους εαυτούς του σε πέντε πληθυσμιακές ομάδες. Στην απογραφή του 2011, αυτές οι ομάδες ήταν Μαύροι Αφρικανοί 79,2%, Λευκοί 8,9%, Έγχρωμοι 8,9%, Ασιάτες 2,5% και Άλλο/Απροσδιόριστο στο 0,5%. Η πρώτη απογραφή της Νότιας Αφρικής το 1911 έδειξε ότι οι λευκοί αποτελούσαν το 22% του πληθυσμού, ποσοστό που είχε μειωθεί στο 16% το 1980.
Στη Νότια Αφρική ζουν περίπου 5 εκατομμύρια παράνομοι μετανάστες, από τους οποίος 3 εκατομμύρια είναι από τη Ζιμπάμπουε. Η Νότια Αφρική φιλοξενεί μεγάλο αριθμό προσφύγων και αιτούντων άσυλο. Σύμφωνα με την παγκόσμια έρευνα προσφύγων το 2008, δημοσιευμένη από την επιτροπή των ΗΠΑ για τη μετανάστευση, ο αριθμός του έφτανε τα 144.700 το 2007. Οι περισσότεροι προέρχονταν από τη Ζιμπάμπουε (48.400), τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (24.800) και τη Σομαλία (12.900).
Η Νότια Αφρική έχει έντεκα επίσημες γλώσσες: τα Αφρικάανς, Αγγλικά, Ζουλού, Κόσα, Σουάτι, Ντεμπέλε, Βόρεια Σότο, Νότια Σότο, Τσόνγκα, Τσουάνα και Βένδα. Από αυτήν την άποψη, ήταν τρίτη, πίσω μόνο από τη Βολιβία και την Ινδία όσον αφορά τον αριθμό. Αν και όλες οι γλώσσες είναι ίσες, κάποιες γλώσσες ομιλούνται περισσότερο από άλλες. Σύμφωνα με την απογραφή, οι τρεις πιο κοινές γλώσσες είναι η Ζουλού (22,7%), η Κόσα (16%) και τα Αφρικάανς (13,5%). Παρά το γεγονός ότι τα αγγλικά αναγνωρίζονται ως η γλώσσα του εμπορίου και της επιστήμης, ήταν στην τέταρτη θέση, με 9,6% το 2011. Η χώρα αναγνωρίζει επίσης πολλές ανεπίσημες γλώσσες. Πολλοί Νοτιοαφρικανοί μιλούν ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως πορτογαλικά (ιδίως οι μετανάστες από τη Μοζαμβίκη και την Ανγκόλα), γερμανικά και ελληνικά.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, οι Χριστιανοί αποτελούν το 79,8% του πληθυσμού, με τη μεγάλη πλειονότητά τους να είναι μέλη των διαφόρων προτεσταντικών ομολογιών και ακολουθούν οι Ρωμαιοκαθολικοί και άλλοι Χριστιανοί. Οι διάφορες εκκλησίες του Χριστιανισμού αποτελούν τους Χριστιανούς Σιωνιστές (11,1%), Πεντηκοστιανοί (8,2%), Ρωμαιοκαθολικούς (7,1%), Μεθοδιστές (6,8%), Ολλανδούς Μεταρρυθμιστές (Nederduits Gereformeerde Kerk, 6,7%), Αγγλικανούς (3,8%) και τα μέλη των υπολοίπων χριστιανικών εκκλησιών αποτελούν το υπόλοιπο 36% του πληθυσμού. Οι Μουσουλμάνοι αποτελούν το 1,5% του πληθυσμού, οι Ινδουιστές το 1,2%, οι παραδοσιακές αφρικανικές θρησκείες το 0,3% και οι Εβραίοι το 0,2%. Το 15,1% δήλωσε ότι δεν ανήκε σε κάποια θρησκεία.
Οικονομία
Η Νότια Αφρική έχει μεικτή οικονομία, τη δεύτερη μεγαλύτερη στην Αφρική μετά τη Νιγηρία. Επίσης, έχει σχετικά υψηλό κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε σχέση με άλλες χώρες της υποσαχάριας Αφρικής. Όμως, η Νότια Αφρική εξακολουθεί να μαστίζεται από υψηλά ποσοστά φτώχειας και ανεργίας και επίσης είναι μια από τις 10 κορυφαίες χώρες όσον αφορά την ανισότητα κατανομής του πλούτου. Σε αντίθεση με άλλες φτωχές χώρες, η Νότια Αφρική δεν έχει ανεπτυγμένη παραοικονομία. Το ΑΕΠ της χώρας συρρικνώθηκε στο πρώτο τέταρτο του 2009, οδηγώντας τη μεγαλύτερη οικονομία της Αφρικής σε ύφεση για πρώτη φορά έπειτα από 17 χρόνια.
Συγκοινωνίες
Η οδήγηση στη χώρα γίνεται στα αριστερά. Υπάρχουν επίσης αστικά λεωφορεία και ταξί.
Μάνος Αχαλινωτόπουλος
Ο Μάνος Αχαλινωτόπουλος (Αθήνα, 11 Ιανουαρίου 1968) είναι Έλληνας μουσικός, κλαρινετίστας, συνθέτης και πανεπιστημιακός (αν. καθηγητής) στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε αρχικά παιδαγωγικά και πολιτικές επιστήμες και κατόπιν μουσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Διδάχτηκε σε μικρή ηλικία κλαρίνο δίπλα στον Β. Σούκα ενώ παρακολούθησε θεωρητικά  με το Ν. Ντρέλλα και τον Μ. Τραυλό. Από το 1990 και μετά αναπτύσσει πλούσια καλλιτεχνική δραστηριότητα τόσο σε επίπεδο παραστάσεων - συναυλιών, όσο και στη δισκογραφία. Συνεργασίες στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση, στη δισκογραφία και σε παραστάσεις, με όλο το φάσμα των Ελλήνων συνθετών, μουσικών και τραγουδιστών. Ενδεικτικά: Χρ.Αηδονίδης, Τ.Βέρρα, Γ.Κόρος, Αρ.Μόσχος, Π.Χαλκιάς, Σ.Καζαντζίδης, Β.Περπινιάδης, Δ.Σαββόπουλος, Μ.Φαραντούρη, Γ.Νταλάρας, Χ.Αλεξίου, Μ.Θεοδωράκης, Δ.Παπαιωάννου, Δ.Παπαδημητρίου, Ελ.Αρβανιτάκη, Αλκ.Πρωτοψάλτη, Δ.Γαλάνη, Ε.Βιτάλη, Γλυκερία, Ε.Τσαλιγοπούλου, Θ.Μικρούτσικος, Σ.Κραουνάκης, Γ.Ανδρέου, Ν.Πορτοκάλογλου, Α.Παρχαρίδης, Γ.Κιουρτσόγλου, D.Lynch, Σ.Σινόπουλος, Σ.Λάντσιας, Μ.Σιγανίδης, Κ.Θεοδώρου, Α.Ιωαννίδης, Θ.Παπακωνσταντίνου κ.ά. Ανάλογες δημιουργικές συνεργασίες κάνει και στο εξωτερικό με πρόσωπα όπως: Ara Dinkjian, Abeer Nehme, Bijan Chemirani]], Peter Promme John Psathas Goran Brecovic Peter Kowalt, Ocay Temiz, Misirli Ahmed, Muazzam Ali Khan, Susheela Raman, Νάνα Μούσχουρη,  Pirashanna Theverajah,  Hamish McKeich κ.ά. Δισκογραφικές παραγωγές προσωπικές όπως: Υάκινθος (1998), το Λαϊκό Κλαρίνο (1995), Zeibekiko the Greek concert  με τη μεγάλη ορχήστρα Nederland’s Blazers Enseble (2004), Ζωπυρείν (2010) , Flight on light (2012) κ.ά.
Παραστάσεις σε όλο τον κόσμο σε πάνω από 35 χώρες με κορυφαίες τη συμμετοχή του στο μεγάλο φεστιβάλ τζαζ του Μοντρέ δύο φορές 1999 και 2001, το Φεστιβάλ Sphinx του Βελγίου, το Σαββόραμα στο Μέγαρο Μουσικής Αθήνας και Θεσσαλονίκης με τον Διονύση Σαββόπουλο ενώ συμμετείχε με το κλαρίνο ως βασικός σολίστ στις τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας.
Από το 1998 και μετά η ενασχόλησή του διαφοροποιείται και εκτός από τις αμιγείς λαϊκές μουσικές του κλαρίνου, ερευνά, συνθέτοντας μουσική και συνεργαζόμενος με μουσικούς απ’ όλο τον κόσμο, ζητήματα που αφορούν τη σύγχρονη τροπική μουσική δημιουργία, τη σύγχρονη σύνθεση και τον αυτοσχεδιασμό, τις μουσικές προφορικότητες και τις μουσικές τροπικότητες στην έκφραση του κλαρίνου στο σύγχρονο γίγνεσθαι. Αυτή του τη δραστηριότητα τη συσχετίζει πάντοτε προσπαθώντας να φωτίζει δημιουργικά τόσο τις αλληλεπιδράσεις με τους γειτονικούς μουσικούς πολιτισμούς όσο και με τη σχέση του κλαρίνου με τα πρωιμότερα γηγενή πνευστά (ζουρνάς, γκάιντα, φλογέρα).
Στη συνέχεια, σημαντικό γεγονός υπήρξε η σειρά συναυλιών στο Μέγαρο Μουσικής του Παρισιού “ Cité de la musique” και στο φεστιβάλ “Les Orientales ” του Saint Florent le Vieil με θέμα τα μελισματικά περίτεχνα οργανικά κομμάτια των Ιωαννίνων και της Πρέβεζας (αληπασσαλίδικα) (Ιούνιος 2013). Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε η συμμετοχή ως σολίστ εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο διεθνές φεστιβάλ κλαρίνου που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μουσικής του Άμστερνταμ “Main Hall, Muziekgebouw” στις 7-4-2016. Στη κορυφαία αυτή διοργάνωση συμμετείχαν σπουδαίοι κλαρινετίστες από όλο τον κόσμο από πολλά μουσικά είδη (κλασική, jazz, τοπικές παραδόσεις κ.α.). Mεταξύ άλλων συμμετείχαν οι Joris Roelofs, David Kweksilber, Husnu Senlendirici κ.α. (Απρίλιος 2016).
Συμμετοχή ως σολίστ, συνθέτης και ενορχηστρωτής σε σειρά παραστάσεων με τίτλο “Sacred Imaginations ” με μουσική (νέα και αρχαία) από τη χριστιανική Ανατολή: Ελλάδα, Λίβανος, Ρωσία, Αιθιοπία και Ινδία. Συμμετείχαν επίσης οι καλλιτέχνες: Abeer Nehme, Susheela Raman, Samuel Yirga, το Ensemble Doros, κ.α. και παρουσιάστηκε στο Λονδίνο (Κing’s Place), στο Παρίσι (Theatre de l’ Atelier) και το Βερολίνο (Babylon Theater) (Ioύνιος – Ιούλιος 2015). Τον Σεπτέμβρη του 2017 συμμετείχε επίσης στο “Sacred Imaginations II” όπου η προϋπάρχουσα παράσταση διασκευάστηκε ειδικά για το Barbican Theatre του Λονδίνου, διατηρώντας ωστόσο τη βασική της ιδέα δηλαδή μουσική (νέα και αρχαία) από τη Χριστιανική Ανατολή: Ελλάδα, Ρωσία, Αιθιοπία, Ινδία συνεργαζόμενος με καλλιτέχνες όπως οι Samuel Yirga, Sam Mills, Ensemble Doros, Susheela Raman κ.α.
Το 2018 ο μεγάλος Έλληνας χορογράφος Δημήτρης Παπαϊωάννου συμπεριέλαβε αποσπάσματα από το δισκογραφικό έργο του Μάνου Αχαλινωτόπουλου για να επενδύσει την παράστασή του με τίτλο “Since She”, η οποία αρχικά σχεδιάστηκε ειδικά για το χοροθέατρο του Βούπερταλ – Πίνα Μπάους και έκτοτε παρουσιάστηκε σε διάφορες χώρες παγκοσμίως, ενώ στην Ελλάδα παρουσιάστηκε στη κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του ιδρύματος Ωνάση (Μάιος – Δεκέμβριος 2018).
Εκπαιδευτική - Μουσικοπαιδαγωγική Δράση
Σε πολύ νεαρή ηλικία δίδαξε κλαρίνο (1988 – 1991) στο Λαϊκό Σχολείο Παραδοσιακής Μουσικής του Αριστείδη Μόσχου. Το ακαδημαϊκό έτος 2001 – 2002 δίδαξε το γνωστικό αντικείμενο «Μουσική Δεξιότητα – Κλαρίνο Ι & ΙΙ) στο νεοσύστατο τότε Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του Τ.Ε.Ι. Άρτας. Το 2008 εκλέχτηκε λέκτορας στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, στο γνωστικό αντικείμενο «Ερμηνεία και Εκτέλεση Παραδοσιακών Οργάνων – Κλαρίνο». Το 2013 εκλέχτηκε στο ίδιο γνωστικό αντικείμενο, στη βαθμίδα του επίκουρου και το 2018 στη βαθμίδα του αναπληρωτή καθηγητή. Η πρόσκληση στο Conservatoire του Παρισιού για να παίξει και να διδάξει, από τις 20 έως τις 22 Δεκεμβρίου του 2018, υπήρξε σημαντική στιγμή για την καριέρα του τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και ως τιμή για τη σχολή του ελληνικού λαϊκού κλαρίνου συνολικά. Στη κεντρική σκηνή του Conservatoire του Παρισιού “Salon Vinteuil” έδωσε συναυλία σόλο κλαρίνο «αφιέρωμα στο ελληνικό λαϊκό κλαρίνο» σημειώνοντας ιδιαίτερη επιτυχία, ενώ την ίδια ακριβώς περίοδο δίδαξε στο Conservatoire σε master class με θέμα «Μετασχηματισμοί και αλληλεπιδράσεις στις μουσικές ερμηνείες του ελληνικού λαϊκού κλαρίνου» με την συμμετοχή πολλών προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητών από διάφορα μέρη του κόσμου. Κατά τα έτη 2009 έως 2013 πραγματοποίησε workshops στο “Μουσικό Χωριό” του Πηλίου. Master class of clarinet στο μουσικό τμήμα του Πανεπιστημίου του Wellington της Νέας Ζηλανδίας στις 15-3-2011. Στο συγκεκριμένο master class έγινε διεξοδική ανάλυση και συγκριτική θεώρηση των τεχνικών του Ελληνικού λαϊκού κλαρίνου σε σχέση με το κλαρινέτο της ορχήστρας και διαχρονική εποπτεία των επιρροών και των επιδράσεων που υπήρξαν στις ερμηνευτικές πρακτικές του (NZ School of Music – Kelburn Campus, Gate 7, Victoria University of Wellington). Σειρά σεμιναρίων – workshops στο Technical University of Istanbul σε συνεργασία με την εθνομουσικολόγο καθηγήτρια κ. Sehvar Besiroglu (Aπρίλιος 2013). Master classes - σεμινάρια σε 25 περίπου μεταπτυχιακούς φοιτητές κλαρίνου στο Conservatorium του Άμστερνταμ στις 8-4-2016 (Απρίλιος 2016). Κατά τα έτη 2016, 2017 και 2018 πραγματοποίησε master classes και workshops με ένα ευρύ φάσμα θεματικών που σχετίζονται με την ερμηνεία και την εκτέλεση του ελληνικού λαϊκού κλαρίνου στο Χουδέτσι της Κρήτης υπό την αιγίδα του Λαβύρινθου του Ρος Ντέιλ ι, στα οποία συμμετείχαν σπουδαστές από διάφορες χώρες του κόσμου και ήταν διαδραστικά, με παράλληλη οργάνωση μουσικών συνόλων, παραστάσεων και συναυλιών. Τον Απρίλιο του 2019 πραγματοποίησε σειρά σεμιναρίων – master class στα πλαίσια του θεσμού “Labyrinth Catalunya ” στο Cardedeu της Ισπανίας, απευθυνόμενο σε κλαρινετίστες, τραγουδιστές και γενικότερα μουσικούς διαφόρων οργάνων με τίτλο «Ελληνική, βαλκανική μουσική και κλαρίνο». Τα έτη 2020 – 2021 συνεχίστηκε η συνεργασία του με την διαδικτυακή μορφή του Λαβύρινθου, το Labyrinth Online με δύο θεματικά workshops για το ελληνικό και το βαλκανικό κλαρίνο.
1389 Όνι
Η Όνι (Onnie) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,364. Ανακαλύφθηκε το 1935 από τον Ολλανδό αστρονόμο Χέντρικ βαν Γκεντ, που παρατηρούσε από το Γιοχάνεσμπουργκ της Νότιας Αφρικής, και πήρε το όνομά της από το υποκοριστικό της Α. Κρούιτ, μιας συγγενούς του Γ. Πελς, υπαλλήλου στο Αστεροσκοπείο του Λέιντεν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Όνι εκτιμάται σε 28 περίπου χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, όπως και το άλβεδό της. Η Όνι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 20 ως 24 ώρες περίπου, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ονι
Τριβοράνιο(7)
και
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ανόργανα βοράνια Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Κωνσταντίνος Γεωργιάδης
Βίος
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 7 Μαρτίου 1937 και ενταφιάστηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Βενιζελισμός
Καλά Δένδρα Σερρών
Το χωριό Καλά Δένδρα του Νομού Σερρών βρίσκεται σε απόσταση περί τα 12 χιλιόμετρα δυτικά της πόλης των Σερρών, 2 χιλιόμετρα δυτικά από τον οδικό άξονα της εθνικής οδού Σερρών - Θεσσαλονίκης, επάνω στην οδική αρτηρία Σερρών - Ηράκλειας, δίπλα στη σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει τη Θεσσαλονίκη με την Κωνσταντινούπολη και μέσα στην καρδιά του Σερραϊκού κάμπου.
Μέχρι το 1998 αποτελούσε αυτοτελή Κοινότητα. Από το 1998 αποτέλεσε Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Λευκώνα, σύμφωνα με τη νέα χωροταξική κατανομή της χώρας που έγινε με το σχέδιο «ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ»,ενώ από το 2010 αποτελεί Δημοτική Ενότητα του Δήμου Σερρών σύμφωνα με το νεώτερο σχέδιο του Νόμου "Καλλικράτης". Κατά την τελευταία Εθνική απογραφή του 2001 είχε 1356 κατοίκους, διατηρώντας τον αριθμό των κατοίκων του στο ίδιο επίπεδο τις 4 τελευταίες δεκαετίες.
Κι ενώ οι κάτοικοί του ανήκουν σε διάφορες "ελληνικές φυλές" όπως γηγενείς (εντόπιοι) και πρόσφυγες (Θρακιώτες, Μικρασιάτες, Σαρακατσάνοι, κ.ά.) συμβιώνουν αρμονικά και με προοπτική να μεγαλουργούν και να προοδεύουν σε ζηλευτό βαθμό, σε αντίθεση με άλλα χωριά που φθίνουν, μαραζώνουν και σβήνουν.
Ονομασία
Α) Κατά την αρχαιότερη (παλαιότερη) χρονική περίοδο (από τον 14ο αι. μέχρι τον 17ο αι.) βρίσκεται καταγεγραμμένο με το ελληνικό όνομα «Καλά Δένδρα» κι αυτό επιβεβαιώνεται από τα παρακάτω ιστορικά γραπτά κείμενα ντοκουμέντα,: 1) Στον Β΄ Κώδικα της Ι. Μονής Τιμίου Προδρόμου Σερρών (1320 μ.Χ.) (Καλά Δένδρα).
3) Στο «Χρονικό του Παπασυναδινού» (1610 μ.Χ. ).( Καλά Δένδρα).
1) Στην εργασία του ταγματάρχη Μηχανικού Νικ. Θ. Σχινά «Οδοιπορικές σημειώσεις Μακεδονίας, κ. λ. π.» του 1886 ( Καλέντρα).
2) Σε στρατιωτικό γεωγραφικό χάρτη της Τουρκοκρατίας (του 1900) φτιαγμένο από ξένη Υπηρεσία,. μάλλον από Γάλλους αξιωματικoύς, (Kalendra).
3) Σε στρατιωτική αναφορά της VII Μεραρχίας του Ελληνικού Στρατού προς το ΓΕΣ, κατά τον Β΄ Βαλκανικό πόλεμο του 1913, (Καλένδρα).
4) Στον εκλογικό κατάλογο των βουλευτικών εκλογών του 1915 (Καλένδρα).
1) Στο έργο του Π. Παπαγεωργίου «Αι Σέρραι και τα προάστια, κλπ» (1889-91) (Καλένδρα).
2) Στο Βασιλικό Διάταγμα (Β.Δ.) της 28-12-1919 (ΦΕΚ. Α' 2/1920), ότι υπάγεται στην Κοινότητα του Πρόσνικ (σημ. Σκοτούσσα).( Καλένδρα).
3) Με το Διάταγμα της 28-12-1926, ΦΕΚ Α΄ 7/1927 ο συνοικισμός «Καλένδρα» μετονομάζεται και πάλι σε «Καλά Δένδρα».
Μύρτσστεγκ
Έμεινε στην ιστορία γνωστή από την εκεί υπογραφή μεταξύ Αυστροουγγαρίας και Ρωσίας της λεγόμενης "Συμφωνίας της Μυρστέγης", στις 3 Οκτωβρίου του 1903, που αποτελούσε ένα σχέδιο μεταρρυθμίσεων για τη ειρήνευση της υπό οθωμανική κυριαρχία Μακεδονίας, ειδικότερα για τα βιλαέτια της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου και των Σκοπίων, και κατ΄ επέκταση των Βαλκανίων.
Θεραπεία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης
Η θεραπεία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης βασίζεται στην Θεωρία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης της A. Jean Ayres.
Μύρτσστεγκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Αυστρίας
Καλά Δένδρα Σερρών
Εκδοχές ονοματολογίας
Πώς όμως προήλθαν η ονομασίες αυτές και ποιες απόψεις - εκδοχές υπάρχουν γύρω από το θέμα της ονοματολογίας του χωριού ;
Θεραπεία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης
Αποτελεσματικότητα
Μολονότι θεραπείες βασισμένες σε παροχή αισθητηριακών ερεθισμάτων έχουν τύχει μεγάλης υποστήριξης, υπάρχει διαφωνία για την θεραπευτική τους αξία.
Ιστορική Αναδρομή
Η Αισθητηριακή Ολοκλήρωση της Ayres είναι μια θεωρία που περιγράφει:
Καλά Δένδρα Σερρών
1η εκδοχή: Καλένδρα = Λασποχώρι
Αυτά κατέγραψε το 1971 ο δάσκαλος Μελλίδης Κωνσταντίνος, συγκεντρώνοντας λαογραφικό υλικό από πληροφορίες γερόντων του χωριού. Παρά το γεγονός, ότι θα μπορούσε να δικαιολογηθεί η ονομασία «Λασποχώρι», γιατί πράγματι στα παλιά χρόνια οι δρόμοι του χωριού ήταν αδιάβατοι από την πολλή λάσπη ιδίως κατά τους χειμερινούς μήνες, εντούτοις η «γλωσσολογική» αυτή ερμηνεία είναι λανθασμένη, αφού στην τουρκική γλώσσα η λάσπη λέγεται «τσιαμούρ» κι όχι «καλ». Ίσως θα μπορούσε να έχει κάποια σχέση με τη σλαβική λέξη kalen= λασπωμένος, αλλά και πάλι δεν ταιριάζει η κατάληξη «dra», στη σλαβική γραμματολογία, όπου θα έπρεπε να είναι σε «-οβο» ή «-οβα», όπως συνηθίζεται σε άλλα χωριά π.χ. Τοπάλοβο, Ζηλιάχοβα, κ.α..
Θεραπεία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης
Ιστορική Αναδρομή
1) πώς η νευρολογική διαδικασία της επεξεργασίας και ολοκλήρωσης (=ενσωμάτωσης) αισθητηριακών πληροφοριών από το σώμα και το περιβάλλον συμβάλλουν στην συναισθηματική ρύθμιση, τη μάθηση, τη συμπεριφορά και τη συμμετοχή στην καθημερινή ζωή
Καλά Δένδρα Σερρών
2η εκδοχή: Καλένδρα = Καλή έδρα
Την παραπάνω άποψη καταγράφει και πάλι ο δάσκαλος Μελλίδης Κ. στην ίδια λαογραφική συλλογή του. Και η εκδοχή αυτή, παρότι υποστηρίζεται «ως η πλέον αληθοφανής», δυστυχώς δεν ευσταθεί και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα για τους εξής λόγους : α) Κατά τους Βαλκανικούς πολέμους (1912-13) πράγματι η ονομασία του χωριού ήταν «Καλένδρα» αλλά σε καμία πολεμική επιχείρηση δεν υπήρξε ορμητήριο (καλή έδρα), διότι μετά τις νικηφόρες μάχες του Ελληνικού Στρατού στο Λαχανά και Κιλκίς (Ιούνιος 1913) ο βουλγαρικός στρατός οπισθοχώρησε προς τα ενδότερα κι έφθασε μέχρι τα στενά της Κρέσνας (Βουλγαρίας), προβάλλοντας ελάχιστη έως καθόλου αντίσταση. Εξάλλου και τα ονόματα των χωριών «Καλένδρα» και «Πρόσνικ» προϋπήρχαν από την εποχή των Βαλκανικών πολέμων. Αυτό φαίνεται από την παρακάτω αναφορά που έστειλε ο Διοικητής της VII Μεραρχίας προς το Γενικό Στρατηγείο στις 26 Ιουνίου 1913 :«...ότι εις Καλένδραν και Καβακλί ο εχθρός υπεχώρησεν και ελάχιστοι ιππείς περιτρέχουσι την αριστεράν όχθην του Στρυμόνος...» β) Εκτός αν, από λάθος της «μνήμης», «οι επιχειρήσεις» αυτές αναφέρονται όχι στους Βαλκανικούς πολέμους αλλά στις νίκες του Βυζαντινού Αυτοκράτορα Βασιλείου Β΄ του «Βουλγαροκτόνου» , (μάχη στο Κλειδί 1014 μ.Χ.), όπου πολύ πιθανόν να στρατοπέδευσαν ή να πέρασαν τα στρατεύματά του. Αλλά την εποχή εκείνη (Βυζαντινά χρόνια) το χωριό, όπως είδαμε πιο πάνω, είχε το όνομα «Καλά Δένδρα» κι όχι «Καλένδρα» (Βλ. πράξη αγοραπωλησίας του 1320 μ.Χ).
Θεραπεία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης
Ιστορική Αναδρομή
2) εμπειρικά εξαγόμενες διαταραχές της αισθητηριακής ολοκλήρωσης
3) μια προσέγγιση παρέμβασης.
Καλά Δένδρα Σερρών
3η εκδοχή: Καλένδρα = παραφθορά από το Καλά Δένδρα
Όπως φαίνεται λοιπόν από τις δύο προηγούμενες παραπάνω εκδοχές καμιά δεν ικανοποιεί πλήρως την αλήθεια και την αυστηρή ιστορική έρευνα. Κατά την άποψή μας η πιο πιθανή και σωστή εκδοχή είναι η 3η που θα εκθέσουμε παρακάτω: Απ' όλα τα ιστορικά ντοκουμέντα, που αναφέρθηκαν κατά την «Παλιότερη χρονική περίοδο της ονοματολογίας» προκύπτει τεκμηριωμένα, ότι από τον 14ο αι. (1320 μ. Χ.), ίσως και παλιότερα, το χωριό είχε την ελληνικότατη ονομασία «Καλά Δένδρα» κι ότι το «Καλένδρα ή Καλέντρα» είναι μεταγενέστερα και προήλθαν από παραφθορά και σύντμηση κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Τέτοιου είδους αλλοιώσεις ονομάτων (παραφθορά και σύντμηση) έχουν παρατηρηθεί και σ' άλλες περιπτώσεις όπως π.χ. α) - Κωνσταντινούπολη → εις την Πόλη → Ισταμπούλ. β)- Σμύρνη→ εις την Σμύρνη → Ισμίρ γ) Σπάρτη → εις την Σπάρτη → Ισπάρτα (Τουρκίας) κ.α.
Θεραπεία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης
Ιστορική Αναδρομή
"Η θεωρία αισθητηριακής ολοκλήρωσης χρησιμοποιείται για να εξηγήσει γιατί τα άτομα συμπεριφέρονται με συγκεκριμένους τρόπους, για να σχεδιαστεί παρέμβαση για βελτίωση ιδιαίτερων δυσκολιών, καθώς και να προβλέψει το πώς η συμπεριφορά θα αλλάξει ως αποτέλεσμα της παρέμβασης." Η θεωρία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης προέρχεται από το έργο της A. Jean Ayres, Εργοθεραπεύτρια και ψυχολόγος. Η Ayres έγραψε, "Αισθητηριακή Ολοκλήρωση είναι η οργάνωση των αισθήσεων προς χρήση. Οι αισθήσεις μας μάς δίνουν πληροφορίες για τις φυσικές συνθήκες του σώματός μας και του περιβάλλοντος γύρω μας...Ο εγκέφαλος πρέπει να οργανώσει όλες μας τις αισθήσεις, αν ένα άτομο είναι να μετακινηθεί και να μάθει και να συμπεριφέρεται με έναν παραγωγικό τρόπο".
Καλά Δένδρα Σερρών
3η εκδοχή: Καλένδρα = παραφθορά από το Καλά Δένδρα
Τότε όμως προβάλλει το ερώτημα : Πώς δικαιολογείται το χωριό να πήρε το όνομα «Καλά Δένδρα»; Η πιθανότερη εκδοχή (άποψη) να πήρε το όνομα «Καλά Δένδρα» είναι από ένα γειτονικό δάσος από αυτοφυή δένδρα, καραγάτσια (φτελιές), που υπήρχε σε παλιότερα χρόνια προς τα νότια του χωριού. Εξάλλου θυμούνται οι (παλαιότεροι) γεροντότεροι τόσο τα υπολείμματα του δάσους από δένδρα καραγάτσια στην αγροτική τοποθεσία «Μπακλάς», πέρα από τη Μπέλιτσα και προτού ξηλωθούν τα δένδρα και γίνουν οριζώνες τα χωράφια, όσο και τις αγροτικές τοποθεσίες «Κουρί» και «Κασίμ ουρμάν» που σημαίνουν στην τουρκική γλώσσα δάσος.
Θεραπεία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης
Ιστορική Αναδρομή
Η νευρολογική διαδικασία της αισθητηριακής ολοκλήρωσης είναι ένας "συγκεκριμένος τρόπος θεώρησης της νευρικής οργάνωσης των αισθητηριακών πληροφοριών για λειτουργική συμπεριφορά". Αυτό έχει μελετηθεί από διαφορετικά επαγγελματικά πεδία σε διάφορα επίπεδα, όπως Εργοθεραπευτές ως ένα θεμέλιο για την εκτέλεση έργου και τη συμμετοχή σε έργο, από ψυχολόγους σε κυτταρικό επίπεδο ως η πολυ-αισθητηριακή ολοκλήρωση.
Ως θεωρία η αισθητηριακή ολοκλήρωση είναι "μια δυναμική και οικολογική θεωρία που καθορίζει την κρίσιμη επιρροή της αισθητηριακής επεξεργασίας στην ανθρώπινη ανάπτυξη και λειτουργία". "Συμβάλλει στην κατανόηση του πώς η αίσθηση επηρεάζει τη μάθηση, την κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη και νευροφυσιολογικές διαδικασίες, όπως την κινητική εκτέλεση, την προσοχή και τη διέγερση".
Καλά Δένδρα Σερρών
3η εκδοχή: Καλένδρα = παραφθορά από το Καλά Δένδρα
Από μια παρεξηγημένη πρόληψη δε φύτευε κανείς τα δένδρα αυτά (καραγάτσια), γιατί «πίστευαν» ότι, όταν ο κορμός του δένδρου μεγαλώνοντας γίνει ίσος με το λαιμό του ανθρώπου, φέρνει το θάνατο !! Το δάσος αυτό έδινε την πολύτιμη και χρήσιμη ξυλεία του για κάθε εκμετάλλευση πολύ πιο εύκολα από ό,τι ένα δάσος του βουνού, που ήταν μακριά από το χωριό. Και πράγματι το ξύλο από καραγάτσι είναι γερό, σκληρό, αντοχής, δε σαπίζει γρήγορα από την υγρασία και γενικά κατάλληλο και χρήσιμο για όλες τις αγροτικές ασχολίες της εποχής εκείνης. Έτσι οι γεωργοί έφτιαχναν από ξύλο καραγάτσι τα κάρα, τα άροτρα, τα σεντούκια, τα έπιπλα του σπιτιού, καύσιμη ύλη, οικοδομήσιμη ξυλεία, κ.α. Και είναι πολύ φυσικό να πήρε το χωριό την ονομασία «Καλά Δένδρα» από τα πολύτιμα αυτά για την ξυλεία τους δένδρα.
Θεραπεία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης
Ιστορική Αναδρομή
Ως μια προσέγγιση στην παρέμβαση, χρησιμοποιείται ως "ένα κλινικό πλαίσιο αναφοράς για την αξιολόγηση και τη θεραπεία ανθρώπων που έχουν λειτουργικές διαταραχές στην αισθητηριακή επεξεργασία".
Άτομα με δυσλειτουργία αισθητηριακής ολοκλήρωσης αντιμετωπίζουν προβλήματα με την αίσθηση της αφής, της όσφρησης, της ακοής, της γεύσης, της όρασης, το συντονισμό του σώματος και της κίνησης ενάντια στη βαρύτητα. Μαζί με αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να συνυπάρξουν δυσκολίες στην κίνηση, το συντονισμό και της αντίληψης ενός ατόμου σχετικά με το πού βρίσκεται το σώμα του εντός ενός δεδομένου χώρου. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της θεραπείας αισθητηριακής ολοκλήρωσης, η  δυσλειτουργία αισθητηριακής ολοκλήρωσης είναι μια κοινή διαταραχή για τα άτομα με νευρολογικές μαθησιακές δυσκολίες όπως μια Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος, Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής/υπερκινητικότητας, και δυσλειτουργία αισθητηριακής ρύθμισης.
Η προσέγγιση της Ayres έχει εξαπλωθεί τις τελευταίες δεκαετίες ανάμεσα σε επαγγελματίες θεραπευτές και επαγγελματίες της εκπαίδευσης. Επίσης έχει αντιμετωπιστεί με κάποια αντίσταση στα πλαίσια του επαγγέλματος της Εργοθεραπείας και άλλων κλάδων.
Καλά Δένδρα Σερρών
Προέλευση ονόματος
- Νομίζω ότι ύστερα από τα παραπάνω που εκτέθηκαν και είναι δημοσιευμένα στο βιβλίο "ΚΑΛΑ ΔΕΝΔΡΑ (ή ΚΑΛΕΝΔΡΑ) ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΣΕΡΡΩΝ του Γυμνασιάρχη Γ. Κόκκινου, Έκδοση του Πολιτιστικού Συλλόγου Καλών Δένδρων (2009), υπάρχουν κι άλλες εκδοχές γύρω από την ονομασία του χωριού, αλλά η πιο σωστή φαίνεται να είναι αυτή ότι προέρχεται από δάσος δένδρων (καραγάτσια), γιατί υπάρχει από το 1320 μ.Χ.
Θεραπεία Αισθητηριακής Ολοκλήρωσης
Παραπομπές
Κατηγορία:Εργοθεραπεία Κατηγορία:Θεραπευτικές αγωγές
Καλά Δένδρα Σερρών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Η επίσημη ιστοσελίδα των Καλών Δένδρων
Κατηγορία:Χωριά του νομού Σερρών
Παραγοντοποίηση
Παραγοντοποίηση είναι στα μαθηματικά η διαδικασία κατά την οποία μια αλγεβρική παράσταση μετατρέπεται από άθροισμα σε γινόμενο. Οι όροι που συμμετέχουν στο γινόμενο ονομάζονται παράγοντες και όταν πολλαπλασιαστούν μαζί δίνουν την αρχική παράσταση. Η αντίστροφη διαδικασία ονομάζεται ανάλυση. Συνήθως η παραγοντοποίηση χρησιμοποιείται για την εύρεση του Μ.Κ.Δ. και του Ε.Κ.Π. πολυωνύμων,για την απλοποίηση κλασματικών παραστάσεων,για την πρόσθεση και αφαίρεση κλασματικών παραστάσεων και για την επίλυση εξισώσεων δευτέρου ή ανώτερου βαθμού. Υπάρχουν δύο βασικά είδη παραγοντοποίησης, η παραγοντοποίηση φυσικών αριθμών (σε πρώτους παράγοντες) και η παραγοντοποίηση πολυωνύμων.
Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας
Η Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας (σερβικά: Фудбалски савез Србије / Fudbalski savez Srbije, ФСС / FSS) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Σερβία. Εδρεύει στο Βελιγράδι και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Σερβίας.
Παραγοντοποίηση
Παραγοντοποίηση φυσικών αριθμών
Σύμφωνα με το θεμελιώδες θεώρημα αριθμητικής κάθε φυσικός αριθμός μεγαλύτερος του 1 παραγοντοποιείται κατά μοναδικό τρόπο σε γινόμενο πρώτων παραγόντων. Δηλαδή σε αυτό το είδος δίνεται ένας φυσικός αριθμός α μεγαλύτερος του 1, ενώ ζητείται να βρεθούν πρώτοι αριθμοί β1,β2,β3...,βν τέτοιοι, ώστε να ισχύει:
Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας
Ιστορία
Ιδρύθηκε αρχικά το 1919 ως Ποδοσφαιρική Ένωση Γιουγκοσλαβίας (Фудбалски савез Југославије, ФСЈ) στο Ζάγκρεμπ. Το 2003 μετονομάστηκε σε Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας και Μαυροβουνίου (Фудбалски савез Србије и Црне Горе / Fudbalski savez Srbije i Crne Gore, ФССЦГ / FSSCG). Το 2006 πήρε την ονομασία «Ποδοσφαιρική Ένωση Σερβίας» (Фудбалски савез Србије / Fudbalski savez Srbije, ФСС / FSS).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Σερβία Σερβια
Παραγοντοποίηση
Παραγοντοποίηση φυσικών αριθμών
Διατάσσουμε τους πρώτους αριθμούς κατά αύξουσα (ή φθίνουσα) σειρά. Αν ένας αριθμός επαναλαμβάνονται, τότε αυτός αντικαθίσταται από μια δύναμη με βάση τον αριθμό και εκθέτη ίσο τον αριθμό των φορών επανάληψης. Έτσι, προκύπτει μία έκφραση του τύπου:
όπου
Αυτή η μορφή παραγοντοποίσης μπορεί να ονομαστεί ως συντμημένη μορφή γινομένου. Μία μέθοδος με την οποία γίνεται η παραγοντοποίηση αριθμών στο χέρι είναι η μέθοδος με τις διαδοχικές διαιρέσεις. Σχεδιάζουμε μια μακριά κάθετη γραμμή και πάνω αριστερά της, γράφουμε τον αριθμό που θέλουμε να παραγοντοποιήσουμε. Ξεκινώντας από το 2 και τον αρχικό αριθμό ελέγχουμε αν ο πρώτος αριθμός 2 διαιρεί τον αριθμό που θέλουμε να παραγοντοποιήσουμε. Αν τον διαιρεί κάνουμε τη διαίρεση, κάτω από τον αριθμό γράφουμε το πηλίκο, το οποίο είναι ο νέος αριθμός τον οποίο θέλουμε να παραγοντοποιήσουμε, ενώ δεξιά από τη γραμμή στο ύψος του διαιρετέου γράφουμε τον διαιρέτη. Αν δεν διαιρείται δε γράφουμε τίποτε και ελέγχουμε τον επόμενο κατά αύξουσα σειρά πρώτο αριθμό. Η διαδικασία συνεχίζεται μέχρι να εμφανιστεί ως πηλίκο το 1. Ο αρχικός αριθμός ισούται με το γινόμενο των πρώτων αριθμών δεξιά της κάθετης γραμμής. Επιπλέον, οι παράγοντες είναι διατεταγμένοι κατά αύξουσα σειρά από πάνω προς τα κάτω, οπότε σχετικά εύκολα μπορούμε να τον γράψουμε σε συντετμημένη μορφή γινομένου. Εναλλακτικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η "μέθοδος του δέντρου", όπου ο αριθμός παραγοντοποιείται με τη διαδοχική ανάλυσή του σε γινόμενα μέχρι το δέντρο να καταλήξει σε γινόμενο πρώτων αριθμών.
Τετραγωνικά Πολυώνυμα
Κάθε τετραγωνικό πολυώνυμο της μορφής ,όπου \alpha, \beta, και \gamma ∈ \mathbb{R} μπορεί να παραγοντοποιηθεί σε μια έκφραση της μορφής  ,όπου  είναι οι δύο ρίζες του πολυωνύμου.Η μέθοδος είναι η ακόλουθη:
Τα τετραγωνικά πολυώνυμα με ακέραιους συντελεστές μπορούν μερικές φορές να υπολογιστούν με την χρήση των τύπων του Βιετά. Δηλαδή ο τύπος μπορεί να παραγοντοποιηθεί ως εξής:
Πολυώνυμα Τέλειου Τετραγώνου
Μερικά πολυώνυμα με τρεις όρους (τριώνυμα) μπορούν να παραγοντοποιηθούν δίνοντας δύο ίδια πολυώνυμα με δύο όρους(διώνυμα). Αυτά τα πολυώνυμα ονομάζονται πολυώνυμα τέλειου τετραγώνου και μπορούν να παραγοντοποιηθούν ως εξής:
και
Διαφορά/Άθροισμα Τετραγώνων
Ένας άλλος συνηθισμένος τύπος παραγοντοποίησης είναι η διαφορά τετραγώνων και εφαρμόζεται στην περίπτωση που το πολυώνυμο είναι (ή μπορεί να γίνει) της μορφής. Τότε η παραγοντοποίηση γίνεται ως εξής:
για οποιουσδήποτε δύο όρους, είτε είναι τέλεια τετράγωνα είτε όχι. Στην περίπτωση της διαφοράς δύο όρων εφαρμόζουμε απλά τον τύπο. Αν οι δύο όροι προστίθενται, τα δύο διώνυμα που λαμβάνονται από την παραγοντοποίηση θα έχουν από έναν φανταστικό όρο το καθένα. Αυτός ο τύπος μπορεί να αναπαρασταθεί ως εξής:
Για παράδειγμα, το 4x^2 + 49 μπορεί να παραγοντοποιηθεί ως.
Κοινός παράγοντας
Όταν όλοι οι όροι ενός πολυωνύμου έχουν κοινό παράγοντα, τότε το πολυώνυμο μπορεί να παραγοντοποιηθεί με τη βοήθεια της επιμεριστικής ιδιότητας. Για παράδειγμα: και
Κοινός παράγοντας κατά ομάδες(Ομαδοποίηση)
Όταν δεν έχουν όλοι οι όροι ενός πολυωνύμου κοινό παράγοντα, τότε μπορούμε να τους χωρίσουμε κατάλληλα σε δύο ή περισσότερες ομάδες (με το ίδιο πλήθος όρων), όπου κάθε ομάδα μπορεί στη συνέχεια να παραγοντοποιηθεί με κάποιον από τους γνωστούς τρόπους. Τα αποτελέσματα αυτών των παραγοντοποιήσεων μπορούν μερικές φορές να συνδυαστούν για να δώσουν ακόμα πιο απλές εκφράσεις. Για παράδειγμα, για να παραγοντοποιήοσυμε το πολυώνυμο
Ομαδοποιούμε σε ομάδες με ίσους όρους,
Βγάζουμε το μέγιστο κοινό παράγοντα από κάθε ομάδα,
Βγάζουμε κοινό παράγοντα
Μέθοδος ΑΓ
Αν ένα τετραγωνικό πολυώνυμο έχει πραγματικές λύσεις, τότε μπορούμε να βρούμε αριθμούς μ και ν, όπου μ συμβολίζουμε τον μικρότερο και ν τον μεγαλύτερο, τέτοιους ώστε μν=αγ  και  μ+ν=β. (Αν η διακρίνουσα είναι τέλειο τετράγωνο αυτοί οι αριθμοί υπάρχουν, διαφορετικά έχουμε μη πραγματικές ή σύνθετες λύσεις και η υπόθεση των πραγματικών λύσεων δεν ισχύει.)
Οι όροι του αριθμητή θα έχουν κοινά στοιχεία που μπορούν να συνυπολογιστούν ώστε να απαλειφθεί ο παρονομαστής (στην περίπτωση που είναι διαφορετικός του 1). Για παράδειγμα:
Άθροισμα/διαφορά κύβων
Το άθροισμα μπορεί να αναπαρασταθεί ως και η διαφορά ως
Διαφορά τέταρτων δυνάμεων
Ένα τέτοιο πολυώνυμo μπορεί να παραγοντοποιηθεί ως εξής:
Άθροισμα/διαφορά πέμπτων δυνάμεων
Το άθροισμα μπορεί να αναπαρασταθεί ως και η διαφορά ως
Άθροισμα/διαφορά έκτων δυνάμεων
Το άθροισμα μπορεί να αναπαρασταθεί ως και η διαφορά ως
Άθροισμα/διαφορά έβδομων δυνάμεων
Τέλος,υπάρχει τύπος που υπολογίζει το άθροισμα ή τη διαφορά έβδομων δυνάμεων.Το άθροισμα μπορεί να αναπαρασταθεί ως και η διαφορά ως
Εναλλακτικός τρόπος
Ένας διαφορετικός τρόπος για την παραγοντοποίηση αθροίσματος/διαφοράς n-οστών δυνάμεων (όπου n θετικός ακέραιος) είναι ο εξής:
Νικόλαος Δημητρακόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Καρύταινα της Γορτυνίας, γιος του νομικού Πέτρου Δημητρακόπουλου, όπου και ολοκληρώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές, σπούδασε νομικά στο πανεπιστήμιο Αθηνών από το οποίο αποφοίτησε το 1888. Ασχοληθείς κυρίως με το Ιδιωτικό Δίκαιο ξεκίνησε να δικηγορεί στην Αθήνα το 1890, περιοριζόμενος κυρίως σε γνωμοδοτήσεις, προκαλώντας στον τότε νομικό κόσμο ιδιαίτερη αίσθηση με τα σπάνια πνευματικά του προσόντα, τη νομική του κατάρτιση και εντυπωσιακή του ευρυμάθεια και ειδικότερα τη φυσική ρητορική του δεινότητα με επιχειρηματολογίες που συνάρπαζαν, αποκτώντας έτσι σχετικά πολύ γρήγορα μεγάλη αίγλη. Το 1906 έθεσε υποψηφιότητα για βουλευτής στην Αρκαδία, που όμως απέτυχε να εκλεγεί. Το 1909 στο επαναστατικό στρατιωτικό κίνημα που εκδηλώθηκε από νεαρούς μιμητές της επανάστασης των Νεοτούρκων, που είχε εκδηλωθεί ένα χρόνο πριν, του προτάθηκε υπουργικό αξίωμα, το οποίο όμως αρνήθηκε επειδή δεν είχε εκλεγεί από το λαό, αποκαλύπτοντας έτσι την πίστη του στους δημοκρατικούς θεσμούς.
Στις Εκλογές Αυγούστου 1910 που διεξάχθηκαν,στις 8 Αυγούστου 1910, (μετά από την παραίτηση της Κυβέρνησης του Στέφανου Δραγούμη), έχοντας δημιουργήσει ήδη δικό του ομώνυμο κόμμα κέρδισε 21 έδρες εκλεγείς και ο ίδιος βουλευτής της Αρκαδίας όπου και συμπράττοντας στη συνέχεια με τον Ελευθέριο Βενιζέλο συμμετείχε στην πρώτη κυβέρνηση Βενιζέλου, αναλαμβάνοντας υπουργός Δικαιοσύνης στις 6 Οκτωβρίου (1910) και παράλληλα για σύντομο χρονικό διάστημα, μόλις 12 ημερών, το Υπουργείο των Εξωτερικών, το οποίο και παρέδωσε στον Ιωάννη Γρυπάρη. Την επομένη της ανάληψης των καθηκόντων του στο υπουργείο δικαιοσύνης με εγκύκλιό του προς όλες τις δικαστικές αρχές της επικράτειας ενημερώνοντας για το επικείμενο πρόγραμμά του ζήτησε απ΄ όλους να γίνουν «συμπράκτορες, φίλοι και συναγωγοί» στο έργο «της αναστηλώσεως και ενισχύσεως της δικαιοσύνης, αλλ΄ εν ταυτώ και της πολιτειακής και κοινωνικής αναπλάσεως». Εκθειάζοντας με τα μελανότερα χρώματα τη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού και ειδικότερα την παραλυσία της δικαιοσύνης ένεκα των ιδεών του επαναστατικού ρεύματος της εποχής σημείωνε στην εγκύκλιό του Πράγματι από τα διαλαμβανόμενα σ΄εκείνη την εγκύκλιο διαφαίνονταν ότι η ισονομία που προβλεπόταν στο Σύνταγμα του 1864 είχε χάσει τη σοβαρότητά της έχοντας παραχωρήσει τη θέση στην ισοτιμία του δικαιώματος στην παρανομία. Οι υφιστάμενοι νόμοι δεν τηρούνταν, οι δε δικαστικές αποφάσεις λαμβάνονταν με κριτήρια πολιτικά, κοινωνικά, επαγγελματικά κλπ και τελείως ξένα προς την έννοια του δικαίου, επιβάλλοντας αυστηρές κυρώσεις μόνο επί των αδυνάτων διαπιστώνοντας παράλληλα ότι η φιλεργία και η επιμέλεια των δικαστικών δεν ήταν πάντα σε όλους «ο αχώριστος σύντροφος». Γενικά την "ανόρθωση της δικαιοσύνης" τη θεωρούσε ως κύρια βάση της γενικότερης «αρραγούς οικονομικής, στρατιωτικής και εκπαιδευτικής ανορθώσεως και πάσης αγαθής εκδηλώσεως του δημοσίου και του ιδιωτικού βίου», υποστηρίζοντας τελικά πως χωρίς κράτος δικαίου περιττεύει η ύπαρξη του ελληνικού κράτους.
Με την πρώτη συνεδρίαση της νέας Βουλής που προήλθε μετά τις εκλογές ξέσπασαν θυελλώδεις συζητήσεις περί του χαρακτήρα του σώματος αν θα πρέπει να είναι συντακτική ή αναθεωρητική. Ο Ν. Δημητρακόπουλος ηγούμενος τότε μικρής ομάδας βουλευτών (του κόμματός του), υποστήριξε την άποψη της μέσης οδού, δηλαδή την ευρεία αναθεώρηση του Συντάγματος. Την άποψη του αυτή, λίγες ημέρες αργότερα υιοθέτησε και ο Ε. Βενιζέλος ο οποίος την υποστήριξε επιβάλλοντάς την στη νέα βουλή μετά τις επαναληπτικές εκλογές που διεξάχθηκαν δύο μήνες μετά των προηγουμένων. Έτσι ο Δημητρακόπουλος παραμένοντας υπουργός Δικαιοσύνης παρασκεύασε το σχέδιο των αναθεωρητέων άρθρων του Συντάγματος το οποίο και υπέβαλε στη συνέχεια στη Βουλή για ψήφιση. Σημαντικότερο όμως έργο του Ν. Δημητρακόπουλου ήταν τόσο τα βασικά μέτρα που έλαβε για την ανόρθωση της Δικαιοσύνης όσο και το πλούσιο νομοθετικό του έργο.
Πρώτα βασικά μέτρα
Τα πρώτα βασικά μέτρα που έλαβε ο Ν Δημητρακόπουλος στο μεγαλόπνοο πρόγραμμά του για την ανύψωση της δικαιοσύνης ήταν α) το ζήτημα των αποδοχών των δικαστικών, β) η κάθαρση του χώρου από φερόμενους ως "ανάξια στοιχεία", γ) η σύγκρουσή του με το επαναστατικό ρεύμα της εποχής που απαιτούσε μεταξύ άλλων την κατάργηση της ισοβιότητας των δικαστών και δ) την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης από κάθε παρεμβατισμό με επακόλουθο την ισόνομη εφαρμογή των νόμων. Για την παγίωση των παραπάνω μέτρων ο Ν. Δημητρακόπουλος στη διάρκεια της υπουργίας του υπήρξε ιδιαίτερα άκαμπτος και ανυποχώρητος ιδιαίτερα στην τήρηση της ίσης μεταχείρισης αμεροληψίας έτοιμος ακόμα και να αποχωρήσει από οποιοδήποτε αξίωμα και αν κατείχε εφόσον ετίθετο θέμα συνείδησης. Ενδεικτικό περιστατικό ήταν εκείνο που συνέβη στο υπουργικό συμβούλιο όταν εκδήλωσε την προτίμησή του για την ηγεσία του Αρείου Πάγου σε πρόσωπα διάφορα εκείνων που πρότεινε ο Ν. Δημητρακόπουλος, λαμβάνοντας βασικό κριτήριο την καταγωγή (συμπατριώτες), καθώς και άλλα, τότε ο Υπουργός Δικαιοσύνης σπρώχνοντας την καρέκλα του προς τα πίσω ανασηκώθηκε λέγοντας: «''Ε λοιπόν κύριοι, αφού σεις ξέρετε τους δικαστικούς καλλίτερα από εμένα εγώ περιττεύω. Χαίρετε - Ως εδώ και μη παρέκει''» και πετώντας επιδεικτικά στο τραπέζι το φάκελλο με το μητρώο των δικαστών που κρατούσε εξήλθε της αίθουσας οργίλος τονίζοντας το επιβεβλημένο καθήκον της ενημέρωσης του ανωτάτου άρχοντος αιτούμενος ακρόαση (υπονοώντας την παραίτησή του). Τότε έσπευσε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, ο Ε. Βενιζέλος όπου και τον συγκράτησε στις σκάλες διαβεβαιώνοντάς τον ότι όλες οι προτάσεις του γίνονταν αποδεκτές.
Νομοθετικό έργο
Η σύγκριση του Ν. Δημητρακόπουλου με τον Γεώργιο φον Μάουερ έγινε με βάση το χρόνο του νομοθετικού τους έργου όπου ο μεν Μάουερ νομοθέτησε σε 18 μήνες τους γνωστούς τέσσερις μεγάλους κώδικες, ενώ ο Δημητρακόπουλος σε 19 μήνες, με τη βασική όμως διαφορά ότι ο μεν πρώτος νομοθέτησε εκ του μηδενός ενώ ο Δημητρακόπουλος καινοτόμησε μεταρρυθμίσεις ισχύουσας νομοθεσίας. Ο Ν. Δημητρακόπουλος κατάφερε μέσα σε 19 μήνες, εκτός από την παρασκευή των αναθεωρητέων διατάξεων του Συντάγματος, να καταθέσει προς ψήφιση στη Βουλή περίπου 50 νομοσχέδια σε πέντε σειρές, τα περισσότερα των οποίων και έγιναν νόμοι. Το μεγαλόπνοο όμως πρόγραμμά του όπως απεκάλυψε στη μνημειώδη ομιλία του στη Βουλή στις 26 Ιανουαρίου του 1911, για την ανάπλαση της δικαιοσύνης και τη δικαστική αναδιοργάνωση ήταν η «ριζική ανακάθαρσις της νομοθεσίας» με την «εισαγωγήν Αστικού Κώδικος, την ανακαίνισιν της Πολιτικής Δικονομίας, την ανακαίνισιν και μεταβολήν του Ποινικού νόμου και την εισαγωγήν του Εμπορικού Κώδικος». Το τετραπλό στην ουσία έργο αυτό απαιτούσε όμως και χρόνο και ιδιαίτερη μελέτη. Για τον σκοπό αυτό ο Δημητρακόπουλος όρισε ταχύτατα τέσσερις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές από τους διαπρεπέστερους νομομαθείς, επιλεγμένους με αδιάβλητα κριτήρια, τις οποίες εξοπλίζοντας με νομοθετικό κύρος, (ν.ΓΨΝΗ/1911), προσδιόρισε τις ακριβείς διαδικασίες, προθεσμίες, ελέγχους από την Αναθεωρητική Επιτροπή καθώς και τη δέουσα αμοιβή των μελών των επιτροπών Δυστυχώς όμως ο χρόνος της υπουργικής θητείας των μόλις 19 μηνών, εξαιρετικά ανεπαρκής, δεν επέτρεψε την ολοκλήρωση του σπουδαίου αυτού έργου.
Συνέχιση πολιτικής δράσης
Το 1912 αποχώρησε από το «Κόμμα Φιλελευθέρων» και ίδρυσε το «Προοδευτικό κόμμα». Το 1916, ο Βασιλιάς τού έδωσε εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση, αλλά ο ίδιος δήλωσε αδυναμία και κατέθεσε την πρόταση. Στις εκλογές του 1920 δεν έλαβε μέρος λόγω ασθένειας, παρόλα αυτά όμως, το κόμμα του κατάφερε να εκλέξει 14 βουλευτές.
Ο Νικόλαος Δημητρακόπουλος έχοντας διάγει γενικά μια ασκητική ζωή, απεβίωσε στις 21 Δεκεμβρίου 1921 στη Βιέννη όπου είχε μεταβεί, υποκύπτοντας σε ανίατη ασθένεια της εποχής, σε ηλικία 56 ετών.