cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πανεπιστήμιο του Τάλιν
Ακαδημαϊκή υπόσταση
Η «Βαλτική Σχολή Κινηματογράφου, Μέσων, Τεχνών και Επικοινωνίας» του Πανεπιστημίου του Τάλιν είναι το μοναδικό ίδρυμα της Βόρειας ηπειρωτικής Ευρώπης που διδάσκει κινηματογράφο, τηλεόραση και οπτικοακουστική παραγωγή στην αγγλική γλώσσα. Το φοιτητικό σώμα του προέρχεται από 40 και πλέον χώρες της Γης.
Το Πανεπιστήμιο συμμετέχει ενεργά σε διεθνή ερευνητικά προγράμματα. Η αξιολόγηση της Quacquarelli Symonds (QS) κατατάσσει την παραγωγή ερευνητικών αποτελεσμάτων του ως «Πολύ υψηλή», ενώ στην έκδοση του 2021 του «Times Higher Education World Rankings» ο συντελεστής του για την επιστημονική έρευνα είναι ο τέταρτος υψηλότερος στα Βαλτικά κράτη.
Φρειδερίκος Β΄ της Λεγκνίτσα
Βιογραφία
Έγινε ο πιο διάσημος του Οίκου του ως ηγεμόνας της Λεγκνίτσα, λόγω της εξαιρετικής οικονομικής πολιτικής του στο δουκάτο. Επεκτάθηκε ως τον ποταμό Όντερ και έγινε ο ιδρυτής του δουκάτου Λεγκνίτσας-Βόλουφ-Μπζεγκ.
Πανεπιστήμιο του Τάλιν
Ακαδημαϊκή υπόσταση
Ειδικότερα στο πεδίο της κοινωνιολογίας, η QS κατέταξε το Πανεπιστήμιο του Τάλιν στην πρώτη θέση στα Βαλτικά κράτη και στα καλύτερα 250 σε όλο τον κόσμο.
Φρειδερίκος Β΄ της Λεγκνίτσα
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1515 την Ελισάβετ των Γιαγκελόνων, κόρη του Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας και είχε τέκνα:
Πανεπιστήμιο του Τάλιν
Πανεπιστημιόπολη
thumb|Το κτήριο «Terra» Τα κτήρια στην κυρίως πανεπιστημιόπολη του ιδρύματος φέρουν λατινικές ονομασίες:
Φρειδερίκος Β΄ της Λεγκνίτσα
Οικογένεια
Το 1517 απεβίωσε η Ελισάβετ και ο Φρειδερίκος Β΄ έκανε δεύτερο γάμο το 1519 με τη Σοφία των Χοεντσόλερν, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ μαργράβου του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ και είχε τέκνα:
Πανεπιστήμιο του Τάλιν
Πολιτισμός
Το Πανεπιστήμιο του Τάλιν έχει τη δική του συμφωνική ορχήστρα, ανδρική χορωδία , γυναικεία χορωδία και την ομάδα παραδοσιακών χορών «Soveldaja».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ταλιν Πανεπιστημιο
Φρειδερίκος Β΄ της Λεγκνίτσα
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2013-14
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2013-14 ήταν η 37η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε η Ανόρθωση για 18η φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2013-14 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 14 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, ανάλογα με τη θέση τους, δίνοντας αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες κατάταξης μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί, τα σετ και οι πόντοι της Α΄ φάσης.
Οι ομάδες στις θέσεις 1-4 διαγωνίστηκαν για την κατάκτηση του πρωταθλήματος και τις θέσεις που οδηγούσαν στα πρωταθλήματα Ευρώπης. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχθηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς.
Οι ομάδες στις θέσεις 5-8 αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Η τελευταία ομάδα διαβαθμίστηκε στη Β΄ κατηγορία 2014-15. Η προτελευταία ομάδα έδωσε αγώνα μπαράζ με τη δεύτερη ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2013-14, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 2014-15 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 2014-15.
Σύστημα βαθμολόγησης
Την περίοδο αυτή άλλαξε το σύστημα βαθμολόγηση των αγώνων σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Το σύστημα βαθμολόγηση των αγώνων ήταν ως εξής:
Κριτήρια κατάταξης
Οι ομάδες κατατάσσονταν με βάση τον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν. Σε περίπτωση ισοβαθμίας στον συνολικό αριθμό βαθμών που κέρδισαν δύο ή περισσότερες ομάδες τα κριτήρια κατάταξης ήταν:
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 2012-13
Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2013-14 συμμετείχε ο πρωταθλητής της Β΄ κατηγορίας 2012-13, ΑΠΟΕΛ. Δεν συμμετείχε η Ολυμπιάδα Νεάπολης η οποία τερμάτισε στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος Α΄ κατηγορίας 2012-13 και υποβιβάστηκε στο πρωτάθλημα Β΄ κατηγορίας 2013-14.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα και τις έδρες που χρησιμοποίησαν.
Βαθμολογία
Η βαθμολογία στο τέλος της Α΄ φάσης ήταν:
Πηγή : Βαθμολογία 2013-14
Αποτελέσματα
Πηγή : Αποτελέσματα 2013-14
Α΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Α΄ ομίλου ήταν:
Πηγή : Αποτελέσματα 2013-14
Β΄ όμιλος
Η τελική βαθμολογία του Β΄ ομίλου ήταν:
Πηγή : Αποτελέσματα 2013-14
Μπαράζ
Η προτελευταία ομάδα, ΑΠΟΕΛ, έδωσε αγώνα μπαράζ με τη δεύτερη ομάδα του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας 2013-14, Ολυμπιάδα Νεάπολης, με τη νικήτρια να συμμετέχει στην Α΄ κατηγορία 2014-15 και την ηττημένη στη Β΄ κατηγορία 2014-15. Ο ΑΠΟΕΛ κέρδισε με 3-0 σετ και παρέμεινε στην Α΄ κατηγορία.
Πηγές
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2013 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 2014
Γκιγιέρμο Φαρίνιας
Ο Γκιγιέρμο Φαρίνιας (Guillermo Fariñas) (3 Ιανουαρίου 1962-) είναι κουβανός, διδάκτωρ ψυχολογίας, ανεξάρτητος δημοσιογράφος και πολιτικός αντιφρονών, έχει πραγματοποιήσει μέσα στα χρόνια 23 απεργίες πείνας με στόχο την επίτευξη της ειρηνικής πολιτικής αλλαγής και της ελευθερίας της έκφρασης στην Κούβα.
Η επτάμηνη απεργία πείνας που πραγματοποίησε το 2006 του προκάλεσε σοβαρά προβλήματα υγείας, αλλά προσέλκυσε την προσοχή ολόκληρου του πλανήτη στο θέμα της λογοκρισίας του διαδικτύου στην Κούβα.
Απτόητος, τον Φεβρουάριο του 2010, μετά τον αμφιλεγόμενο θάνατο του κρατουμένου, ο Φαρίνιας ξεκίνησε απεργία πείνας και δίψας που διήρκεσε 134 ημέρες, ζητώντας την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων που είχαν ασθενήσει ύστερα από πολυετή φυλάκιση. Δεν σταμάτησε την απεργία του παρά όταν η κυβέρνηση της Κούβας εξήγγειλε ότι επρόκειτο να απελευθερώσει 52 πολιτικούς κρατουμένους. Ο Φαρίνιας δεν μπόρεσε να παραστεί στην τελετή απονομής του Βραβείου Ζαχάρωφ το 2010 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, διότι δεν του επετράπη η έξοδος από την Κούβα. Αφού η κουβανική κυβέρνηση χαλάρωσε τους ταξιδιωτικούς περιορισμούς που ίσχυαν για τους Κουβανούς, και με την επιστροφή των Κυριών με τα Λευκά στην Κούβα κατόπιν της επίσκεψής τους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Γκιγιέρμο Φαρίνιας απευθύνθηκε τελικά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά την τελετή απονομής του Βραβείου Ζαχάρωφ για το 2013. Στην ευχαριστήρια ομιλία του, ο Φαρίνιας υπογράμμισε: «Σήμερα, βρίσκομαι εδώ όχι επειδή η κατάσταση έχει αλλάξει ουσιαστικά, αλλά εξαιτίας της πραγματικότητας του σύγχρονου κόσμου και, πρωτίστως, λόγω της αυξανόμενης πολιτικής ανυπακοής των Κουβανών, που ανάγκασε το καθεστώς —σύμφωνα με τα λόγια του θρυλικού πρίγκιπα Ντον Φαμπρίτσιο στο βιβλίο Ο Γατόπαρδος— “να αλλάξει κάτι ώστε να μην αλλάξει τίποτα”». Έκτοτε, ο Φαρίνιας αποτελεί ενεργό μέλος του Δικτύου Βραβείου Ζαχάρωφ.
Το 2015 ο Φαρίνιας ανέλαβε ξανά τον ρόλο του συντονιστή του Foro Antitotalitario Unido (Ενωμένο Αντιαπολυταρχικό Φόρουμ), ενώνοντας για κάποιο διάστημα το κίνημα αυτό με τον αντιπολιτευτικό συνασπισμό Unión Patriótica de Cuba (Πατριωτική Ένωση της Κούβας), του οποίου ήταν εκπρόσωπος. Ο Φαρίνιας αποχώρησε από τον συνασπισμό σε φιλικό κλίμα λόγω διαφωνίας με τους υπόλοιπους ηγέτες του στο θέμα της αποκατάστασης των διπλωματικών σχέσεων ΗΠΑ-Κούβας, η οποία ανακοινώθηκε το 2014 και πραγματοποιήθηκε το 2015. Έκρινε την εξέλιξη αυτή ως προδοσία των κουβανών δημοκρατών, αφού συνιστούσε αθέτηση της υπόσχεσης που είχε δώσει το 2013 ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα στην, ηγέτιδα των Κυριών με τα Λευκά, ότι θα συμβουλευόταν την κοινωνία των πολιτών και το μη βίαιο τμήμα της αντιπολίτευσης σχετικά με οποιαδήποτε ενέργεια θα πραγματοποιούνταν σε σχέση με την Κούβα.
Το 2015 ο Φαρίνιας ξεκίνησε να συλλέγει τις 10 000 υπογραφές που απαιτούνταν από το Σύνταγμα της Κούβας για να συμπεριληφθούν, στον νέο εκλογικό νόμο που ανακοίνωσε η κυβέρνηση του Ραούλ Κάστρο για τις εκλογές του 2018, η αναγνώριση και νομιμοποίηση των υφιστάμενων πολιτικών κινημάτων, το δικαίωμα ψήφου και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι για όλους τους κουβανούς πολίτες, συμπεριλαμβανομένων όσων διαμένουν στο εξωτερικό, και η αποστολή διεθνών παρατηρητών κατά τις εκλογές.
Τα τελευταία χρόνια ο Φαρίνιας έχει δεχτεί απειλές κατά της ζωής του αλλά και απειλές για εγκλεισμό σε ψυχιατρικό ίδρυμα, έχει υποστεί ξυλοδαρμούς εξαιτίας των οποίων έχει νοσηλευτεί και έχει επανειλημμένως συλληφθεί και τεθεί υπό κράτηση, όπως την ημέρα της κηδείας του Οσβάλδο Παγιά, κουβανού αντιφρονούντος επίσης βραβευμένου με το Βραβείο Ζαχάρωφ.
Αναφορές
Κατηγορία:Κουβανοί Κατηγορία:Αντιφρονούντες
Βαλεριανός Β΄
Ο Πόπλιος Λικίνιος Κορνήλιος Βαλεριανός, λατιν.: Publius Licinius Cornelius Valerianus γνωστός και ως Βαλεριανός Β΄, (απεβ. 258) από το γένος των Λικινίων, ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Γαλλιηνού και της Aυγούστας Κορνηλίας Σαλωνίνας, που ήταν ελληνικής καταγωγής και εγγονός του αυτοκράτορα Βαλεριανού Α΄, που ήταν από ευγενή και παραδοσιακά συγκλητική οικογένεια.
Βιογραφία
Λίγο μετά την ανακήρυξή του ως Αυτοκράτορα (Αύγουστου), ο Βαλεριανός Α΄ έκανε τον Γαλλιηνό συναυτοκράτορά του και τον εγγονό του, Βαλεριανό Β΄, καίσαρα, το 256. (Για μία συζήτηση της δυναστικής πολιτικής που υποκίνησε αυτή τη διαδικασία, δείτε το σχετικό άρθρο για τον Σαλονίνο).
Ο νεαρός Καίσαρας εγκαταστάθηκε στη συνέχεια στο Σίρμιον για να εκπροσωπήσει το γένος των Λικινίων στη διακυβέρνηση των ταραγμένων επαρχιών της Ιλλυρίας, ενώ ο Γαλλιηνός έστρεψε την προσοχή του στη Γερμανία, για να αντιμετωπίσει τις επιδρομές των βαρβάρων στη Γαλατία. Λόγω της νεότητός του (πιθανότατα δεν ήταν πάνω από δεκαπέντε τότε), ο Βαλεριανός Β¨ τέθηκε υπό την κηδεμονία του Iνγένιου, ο οποίος φαίνεται να είχε μία εξαιρετική διοίκηση ως κυβερνήτης των Ιλλυρικών επαρχιών, δηλ. Άνω και Κάτω Παννονίας και Άνω και Κάτω Μοισίας.
Egyptair
μικρογραφία|282x282εσ|Domodedovo Egyptair Η EgyptAir (Αραβικά: Miṣr liṭ-Ṭayarān) είναι η εθνική αεροπορική εταιρία της Αιγύπτου. Η βάση της είναι το Διεθνές Αεροδρόμιο του Καΐρου. Πραγματοποιεί πτήσεις σε περισσότερους από 75 προορισμούς στη Μέση Ανατολή, την Ευρώπη, την Ασία, την Αμερική και την Αφρική. Η EgyptAir είναι μέλος της Star Alliance (έγινε μέλος στις 11 Ιουλίου 2008), της Arab Air Carriers Organization καθώς και της Arabesk (airline alliance).
Βαλεριανός Β΄
Βιογραφία
Αναφέρεται, ότι η Σαλονίνα δεν ήταν ευχαριστημένη με αυτή τη ρύθμιση. Αν και δεν μπορούσε να αμφισβητήσει δημόσια τις αποφάσεις του Βαλεριανού Α΄, του πατέρα της πατρίδος (pater patriae) που είχαν επισήμως συμφωνηθεί από τον σύζυγό της, Γαλλιηνό, υποψιάστηκε τα κίνητρα του Iνγένιου και ζήτησε από έναν αξιωματικό, που ονομαζόταν Βαλεντίνος, κατά τα άλλα άγνωστο, να τον παρακολουθεί. Παρά την προφύλαξη αυτή, ο Βαλεριανός Β΄ απεβίωσε στις αρχές του 258 σε συνθήκες αρκετά ύποπτες, ώστε ο Γαλλιηνός να προσπαθήσει να υποβιβάσει τον Ινγένιο. Ήταν αυτή η ενέργεια, που πυροδότησε την απόπειρα σφετερισμού της Αυτοκρατορίας από τον Iνγένιο, ο οποίος είχε ευρεία υποστήριξη μεταξύ των Ιλλυρικών φρουρών και του επαρχιακού κατεστημένου.
Όπως και στην περίπτωση του αδελφού του, Σαλονίνου, που αργότερα έγινε καίσαρας στη Γαλατία, τα λίγα που γνωρίζουμε για τη σύντομη βασιλεία του Βαλεριανού Β΄ στην Ιλλυρία είναι ενδεικτικά της χαοτικής κατάστασης, που επικρατούσε στα βόρεια σύνορα της Αυτοκρατορίας υπό τον Βαλεριανό Α΄ και τον Γαλλιηνό. Φαίνεται, ότι η απλή παρουσία ενός μέλους τού Αυτοκρατορικού Γένους σε μία ταραγμένη περιοχή, δεν ήταν αρκετή για να κατευνάσει τους ντόπιους φόβους, ότι θα παραμεληθεί από τον μακρινό Αυτοκράτορα. Ο τοπικός καίσαρας έπρεπε να ασκήσει αδιαμφισβήτητη εξουσία στην περιοχή του και να διοικήσει τους πόρους και να έχει την εμπειρία για να αντιμετωπίσει τις εσωτερικές και εξωτερικές απειλές για την ασφάλειά της. Ο Διοκλητιανός και ο Μαξιμιανός φαίνεται ότι το κατάλαβαν αυτό, όταν τοποθέτησαν τον Κωνστάντιο Α΄ Χλωρό και τον Γαλέριο ως καίσαρες στη Γαλατία και στην Ιλλυρία, αντίστοιχα, περίπου 35 χρόνια αργότερα.
Egyptair
Συνεργαζόμενες Αεροπορικές Εταιρείες Κοινού Κωδικού
Η EgyptAir έχει συμφωνήσει για πτήσεις κοινού κωδικού με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες: μικρογραφία|292x292εσ|An EgyptAir Boeing 737-800 slowing down on the runway at Berlin Schönefeld Airport after landing after a flight from Cairo
Αναστολή των πτήσεων στο Κατάρ
Λόγω της διπλωματικής κρίσης του Κατάρ το 2017 η Egyptair έχει αναστείλει τις πτήσεις προς το Διεθνές Αεροδρόμιο Hamad της Ντόχα στο Κατάρ.
Βαλεριανός Β΄
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καίσαρες
Egyptair
Στόλος
Από τον Νοέμβριο του 2017, ο στόλος της EgyptAir αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες
Σπύρος Πνευματικός
Ο Σπύρος Πνευματικός (1964) είναι Έλληνας πολιτικός, ιατρός και πανεπιστημιακός. Το 2019 εξελέγη βουλευτής Ευβοίας με τη Νέα Δημοκρατία.
Βιογραφικό
Η καταγωγή του είναι από τη Χαλκίδα. Ο παππούς του Σπύρος ήταν από τους Στρόπωνες και η γιαγιά του Αγγελική από τη Στενή.
Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), έκανε την ειδικότητά του στην Ορθοπεδική στο Baylor College of Medicine στο Χιούστον και εξειδικεύτηκε στη χειρουργική της σπονδυλικής στήλης στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Μετά την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης του πήρε τον τίτλο του Assistant Professor στο Baylor College of Medicine και του Αναπληρωτή Διευθυντή της Ορθοπεδικής σε ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα τραύματος της Αμερικής, το Ben Taub General Hospital.
Σήμερα είναι Καθηγητής Ορθοπεδικής στο ΕΚΠΑ και διευθυντής της Γ’ Πανεπιστημιακής Κλινικής στο νοσοκομείο ΚΑΤ. Παράλληλα, είναι Καθηγητής Ορθοπεδικής στο Baylor College of Medicine στις ΗΠΑ.
Διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και Δεοντολογίας από το 2013 μέχρι το 2015.
Στις εκλογές του 2023 (Μάιος και Ιούνιος) ήταν υποψήφιος βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία στην Εύβοια.
Έχει επικριθεί για δήλωσή του σχετικά με το κόστος περίθαλψης ασθενών που είναι σε τελικό στάδιο. Στις 9 Ιουνίου τέθηκε εκτός εκλογικού αγώνα ενόψει των εκλογών της 25ης Ιουνίου από τον πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη με αφορμή τη δήλωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία Κατηγορία:Βουλευτές Ευβοίας
10η Κοινοβουλευτική περίοδος
Η 10η κοινοβουλευτική περίοδος μπορεί να αναφέρεται σε:
Κάστρο του Στουμ
Ιστορία
Το κάστρο ανεγέρθηκε σε γοτθικό αρχιτεκτονικό ρυθμό κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1326 και 1335, σε σχήμα πολυγώνου με δύο πύργους, στη θέση προγενέστερου παλαιού πρωσικού γκορντ. Το κάστρο λειτουργούσε ως έδρα Πρώσου φογκτ. Το κάστρο τέθηκε υπό τον έλεγχο του Βασιλείου της Πολωνίας το 1410. Μετά το πέρας του Δεκατριετούς Πολέμου (1454-66), το κάστρο αποτέλεσε έδρα σταρόστα. Το κάστρο καταστράφηκε κατά τη διάρκεια της περιόδου των πολέμων του Κατακλυσμού με απέναντι στη Σουηδική Αυτοκρατορία, ενώ, στη συνέχεια, ανακατασκευάστηκε τμηματικά από τους Πρώσους. Σήμερα, δύο πτέρυγες του κάστρου σώζονται, οι οποίες και ανακατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, καθώς και ο πύργος της φυλακής, οι πύλες, καθώς και τα οχυρωματικά τείχη. Παλαιότερα, το κάστρο φιλοξενούσε το Κέντρο Πολιτισμού του Στουμ (πολωνικά: Sztumskie Centrum Kultury).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κάστρα στην Πολωνία
ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος (Κύπρος)
Η ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδος αποτέλεσε την έκτη περίοδο της Βουλής των Αντιπροσώπων της Κύπρου. Ξεκίνησε στις 30 Μαΐου 1991 και ολοκληρώθηκε στις 5 Ιουνίου 1996. Η σύνθεση της Βουλής των Αντιπροσώπων για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο προέκυψε μέσω των Βουλευτικών Εκλογών του 1991.
Εκλογή προέδρου της Βουλής
Στην πρώτη συνεδρία της Βουλής των Αντιπροσώπων κατά την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο (30 Μαΐου 1991), έγινε εκλογή για την ανακήρυξη του προέδρου του σώματος.
Υποψηφιότητα έθεσαν οι βουλευτές:
Στον πρώτο γύρο ψηφοφορίας εκλεγόταν ο υποψήφιος που συγκέντρωνε περισσότερο από το 50% των ψήφων. Ο Αλέξης Γαλανός εξασφάλισε 31 ψήφους (20 από Συνασπισμό ΔΗΣΥ-Κόμματος Φιλελευθέρων, 11 από ΔΗΚΟ) και εξελέγη πρόεδρος της Βουλής. Ο Βάσος Λυσσαρίδης εξασφάλισε 25 ψήφους (18 από ΑΚΕΛ, 7 από ΕΔΕΚ).
Σύνθεση βουλής
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την κατανομή των 56 εδρών της βουλής ανά κόμμα και εκλογική περιφέρεια όπως προέκυψε με βάση τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 1991. Η κατανομή δεν άλλαξε στην πενταετή διάρκεια της βουλής.
Τελική σύνθεση
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει σε αλφαβητική σειρά τους βουλευτές της Βουλής των Αντιπροσώπων κατά την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Σημειώσεις: 1 Μετά τον διορισμό του Κώστα Ηλιάδη στη θέση του Υπουργού Άμυνας, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 4 Μαρτίου 1993 ο Οδυσσέας Δημητρίου ως ο επόμενος επιλαχών του ΔΗΚΟ στην Εκλογική Περιφέρεια Λάρνακας. 2 Μετά τον διορισμό του Ντίνου Μιχαηλίδη στη θέση του Υπουργού Εσωτερικών τη θέση του στη βουλή πήρε στις 4 Μαρτίου 1993 ο Ιωάννης Ιωαννίδης ως ο επόμενος επιλαχών του ΔΗΚΟ στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού.
3 Μετά τον διορισμό της Κλαίρης Αγγελίδου στη θέση του Υπουργού Παιδείας τη θέση της στη βουλή πήρε στις 4 Μαρτίου 1993 ο Αντώνης Καράς ως ο επόμενος επιλαχών του ΔΗΣΥ στην Εκλογική Περιφέρεια Αμμοχώστου. 4 Μετά τον διορισμό του Αλέκου Μαρκίδη στη θέση του Γενικού Εισαγγελέα την 1η Φεβρουαρίου 1995, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 2 Φεβρουαρίου 1995 ο Χριστάκης Κατσαμπάς ως ο επόμενος επιλαχών του ΔΗΣΥ στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας. Ωστόσο, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση του Εφόρου Εκλογής για πλήρωση της κενωθείσας βουλευτικής έδρας λόγω μη διενέργειας αναπληρωματικής εκλογής. Η θητεία του Χριστάκη Κατσάμπα ολοκληρώθηκε στις 21 Μαρτίου 1996. Δε διεξήχθη αναπληρωματική εκλογή επειδή η βουλή επρόκειτο να διαλυθεί στις 16 Απριλίου 1996 λόγω της διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών του 1996. 5 O Σπύρος Κυπριανού εξελέγη βουλευτής του ΔΗΚΟ στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας και έδωσε τη νενομισμένη διαβεβαίωση στις 30 Μαΐου 1991. Αμέσως μετά παραιτήθηκε από το βουλευτικό αξίωμα και τη θέση του κατέλαβε ο Νίκος Μουσιούττας ως πρώτος επιλαχών του ΔΗΚΟ στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας, ο οποίος έδωσε τη νενομισμένη διαβεβαίωση στις 6 Ιουνίου 1991. 6 Μετά την εκλογή του Γλαύκου Κληρίδη στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας στις Προεδρικές Εκλογές του 1993, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 4 Μαρτίου 1994 ο Ανδρέας Παρισινός ως ο επόμενος επιλαχών του ΔΗΣΥ στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας. 7 Μετά τον διορισμό του Ιωάννη Κασουλίδη στη θέση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 4 Μαρτίου 1993 ο Θάσος Σοφοκλέους ως ο επόμενος επιλαχών του ΔΗΣΥ στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας.
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1974
Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής 1974 ήταν η 4η διοργάνωση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ενόργανης Γυμναστικής, που διεξήχθη από τον Σύνδεσμο Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων (ΣΕΓΑΣ). Η διοργάνωση πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα.
Στο πρωτάθλημα διεξήχθησαν οι κατηγορίες ανδρών και γυναικών. Πρωταθλήτρια ομάδα στις γυναίκες αναδείχθηκε ο Σ.Ε.Ρ.Γ. Πανθεσσαλονίκειος.
Κάτοχοι μεταλλίων
1972 | 1973 | 1974 | 1975 | 1976
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ενόργανης Γυμναστικής Κατηγορία:Γυμναστική το 1974 Κατηγορία:Διοργανώσεις ενόργανης γυμναστικής στην Αθήνα
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2015
thumb|250px|Η 88η Απονομή των Βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η 88η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2015. Η απονομή πραγματοποιήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2016 στο Θέατρο Ντόλμπι στο Χόλιγουντ της Καλιφόρνια και οικοδεσπότης της τελετής ήταν ο Κρις Ροκ.
Οι υποψηφιότητες ανακοινώθηκαν στις 14 Ιανουαρίου 2016 από την πρόεδρο της Ακαδημίας Σέριλ Μπουν Άιζακς, τους σκηνοθέτες Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο και Ανγκ Λι και τον ηθοποιό Τζον Κρασίνσκι. .
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οσκαρ Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ
Γεώργιος Β΄ του Μπζεγκ
Ο Γεώργιος Β΄, πολων. Jerzy II z Brieg (18 Ιουλίου 1523 - 7 Μαΐου 1586) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Μπζεγκ (από το 1547).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Φρειδερίκου Β΄ δούκα της Λεγκνίτσα, Μπζεγκ και της Σοφίας των Χοεντσόλερν, κόρης του Φρειδερίκου Α΄ του Βρανδεμβούργου-Άνσμπαχ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1545 τη Βαρβάρα των Χοεντσόλερν, κόρη του Ιωακείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Κατάλογος πρωταθλητών ποδοσφαίρου Ισπανίας
Κύριο λήμμα: Πριμέρα Ντιβισιόν
Πρωταθλητής του Πρωταθλήματος ποδοσφαίρου Ισπανίας (La Liga) είναι η ομάδα η οποία θα συγκεντρώσει τους περισσότερους βαθμούς σε αγώνες εντός και εκτός έδρας με όλους τους συλλόγους του πρωταθλήματος. Το πρωτάθλημα ιδρύθηκε το 1929 και περιείχε 10 ομάδες. Στις μέρες μας, το πρωτάθλημα έχει 20 ομάδες. οι 3 ομάδες με την χαμηλότερη βαθμολογία υποβιβάζονται στην Segunda Division και την θέση τους παίρνουν οι 3 ομάδες με την υψηλότερη βαθμολογία στην 2η κατηγορία. Το πρωτάθλημα διακόπηκε την περίοδο 1939 με 1939 λόγω εμφυλίου πολέμου.
Φάμπιαν Χαμμπίχεν
Ο Φάμπιαν Χαμμπίχεν (γερμ. Fabian Hambüchen, γενν. 1987) είναι Γερμανός αθλητής της ενόργανης γυμναστικής που αγωνίζεται στο μονόζυγο. Έγινε Ολυμπιονίκης το 2016 και τιμήθηκε με το αργυρό δαφνόφυλλο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αθλητές της γυμναστικής
Άλβαν (μουσικός)
Ο Αλέξις Μόρβαν-Ρόσιους (στα Γαλλικά: Alexis Morvan-Rosius, γεννημένος στις 17 Μαρτίου 1993), γνωστός επαγγελματικά ως Άλβαν (Alvan), είναι Γάλλος μουσικός από τη Ρεν. Πρόκειται να εκπροσωπήσει τη Γαλλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2022 μαζί με τις Ahez με το τραγούδι "Fulenn".
Παραπομπές
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Γάλλοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Γαλλία
Λικίνιος Βαλεριανός (αδελφός του Γαλλιηνού)
Ο Λικίνιος Βαλεριανός ο Νεότερος, λατιν.: Licinius Valerianus Minor (απεβ. το 268) από το γένος των Λικινίων, ήταν γιος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Βαλεριανού και της δεύτερης συζύγου του Κορνηλίας Γαλλονίας, και ετεροθαλής αδελφός του Αυτοκράτορα Γαλλιηνού.
Βιογραφία
Σε ένα υπατικό έτος (nundinium) κάπου μεταξύ 253 και 264 έγινε ύπατος και διορίστηκε αντικαταστάτης ύπατος το 265 Απεβίωσε στον απόηχο της δολοφονίας τού αδελφού του το φθινόπωρο του 268 και τού ανιψιού του Π. Λικίνιου Ε. Μαρινιανού, σε μία εκκαθάριση κατά των οπαδών του Γαλλιηνού. Ο Ιωάννης Ζωναράς αναφέρει, ότι σκοτώθηκε στη Ρώμη, ενώ ο Ευτρόπιος και η Ιστορία των Αυγούστων (Historia Augusta) αναφέρουν, ότι δολοφονήθηκε στο Mεδιόλανον.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρωμαίοι ευγενείς
Ουκρανοί ολιγάρχες
Το 2008, ο συνδυασμένος πλούτος των 50 πλουσιότερων ολιγαρχών της Ουκρανίας ήταν ίσος με το 85% του ΑΕΠ της Ουκρανίας. [3] Τον Νοέμβριο του 2013 ο αριθμός αυτός ήταν 45% (του ΑΕΠ). Έως το 2015, λόγω της κρίσης της Ουκρανίας και της ακόλουθης προσάρτησης της Κριμαίας από τη Ρωσία και του πολέμου στο Ντόνμπας, η συνολική καθαρή περουσιακή αξία των πέντε πλουσιότερων και πιο ισχυρών Ουκρανών ολογαρχών (Ρινάτ Αχμέτοφ, Βίκτωρ Πίντσουκ, Ιγκόρ Κολομούσκι, Χενάντι Μποχολιούμποφ και Γιούρι Κόσιουκ) είχε μειωθεί από 21,6 δισεκατομμύρια δολάρια το 2014 σε 11,85 δισεκατομμύρια δολάρια τον Ιούνιο του 2015. (Το 2014 το ΑΕΠ της Ουκρανίας μειώθηκε κατά 7%, ενώ το 2015 μειώθηκε κατά 12%. )
Ιστορικό
Οι ολιγάρχες ορίζονται συνήθως ως επιχειρηματίες που έχουν άμεση επιρροή τόσο στην πολιτική όσο και στην οικονομία. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, οι ολιγάρχες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης εμφανίστηκαν ως πολιτικά συνδεδεμένοι επιχειρηματίες που ξεκίνησαν από σχεδόν τίποτα και πλούτισαν μέσω της συμμετοχής τους στην αγορά μέσω διασυνδέσεων με τη διεφθαρμένη, αλλά δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Ουκρανίας κατά τη μετάβαση του κράτους σε μια οικονομία που βασίζεται στην αγορά. Αργότερα πολλοί Ουκρανοί επιχειρηματίες είχαν «αναλάβει τον έλεγχο» των πολιτικών κομμάτων (όπως είναι το Κόμμα των Πρασίνων της Ουκρανίας, η Εργατική Ουκρανία και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Ουκρανίας (ενωμένο) ) ή ξεκίνησαν νέα κόμματα για να κερδίσουν έδρες και επιρροή στο κοινοβούλιο της Ουκρανίας.
Η άνοδος των ολιγαρχών έχει συνδεθεί με τις διαδικασίες ιδιωτικοποίησης κρατικών περιουσιακών στοιχείων. Αυτές οι διαδικασίες περιελάμβαναν συνήθως τη διανομή τίτλων ιδιοκτησίας μεγάλων επιχειρήσεων, γης και ακινήτων, σε ίση βάση με ολόκληρο τον πληθυσμό της χώρας, μέσω μεθόδων όπως κουπόνια ιδιωτικοποίησης. Λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορετικές προτιμήσεις των ανθρώπων σε σχέση με την αίσθηση κινδύνου, οι τίτλοι ιδιοκτησίας επαναπωλούνταν εύκολα. Οι επιχειρηματίες που θα μπορούσαν να παρέχουν ένα αρχικό επενδυτικό κεφάλαιο για τη συλλογή τέτοιων τίτλων ακινήτων θα μπορούσαν έτσι εύκολα να φτάσουν στην ιδιοκτησία ολόκληρων πρώην δημόσιων συμμετοχών.
Η επιρροή των ολιγαρχών στην ουκρανική κυβέρνηση είναι ακραία. Το 2011 ορισμένοι αναλυτές και Ουκρανοί πολιτικοί πίστευαν ότι ορισμένοι μεγιστάνες της Ουκρανίας, με «προσοδοφόρες σχέσεις» με τη Ρωσία, παρεμπόδιζαν σκόπιμα την ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κατάλογος ολιγαρχών ανά πλούτο
Σε μια ετήσια έκθεση που δημοσίευσε η Novoye Vremya το 2019, εντοπίστηκαν οι 100 πρώτοι πλουσιότεροι επιχειρηματίες στην Ουκρανία. Σύμφωνα με την έκθεση, ο συνολικός πλούτος των κορυφαίων 100 αντιπροσώπευε το 23% του Ουκρανικού ΑΕΠ. Η έκθεση διαπίστωσε ότι εκατοντάδες πλούσιοι Ουκρανοί ελέγχουν περίπου κεφάλαια 34,8 δισεκατομμύρια δολαρίων, μειωμένα κατά 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια από το 2018, εκ των οποίων τα 30,6 δισεκατομμύρια δολάρια βρίσκονται στους 50 πλουσιότερους.
Οι 10 κορυφαίοι Ουκρανοί ολιγάρχες αναγνωρίστηκαν ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικονομία της Ουκρανίας
Ιωακείμ Φρειδερίκος του Μπζεγκ
Ο Ιωακείμ-Φρειδερίκος, πολων. Joachim Fryderyk legnicko-brzeski (29 Σεπτεμβρίου 1550 - 25 Μαρτίου 1602) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας της Ολάβα & Βόλουφ (από το 1586, με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη ως το 1592) και του Μπζεγκ (από το 1595) και της Λεγκνίτσα (από το 1596).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Γεωργίου Β΄ δούκα του Μπζεγκ και της Βαρβάρας των Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάκείμ Β΄ Έκτορα εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1577 την Άννα-Μαρία των Ασκάνια, κόρη του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Στραγγαλιστής της Βοστώνης
Ο Στραγγαλιστής της Βοστώνης (αγγλικά: Boston Strangler), ήταν το όνομα που δόθηκε σε έναν Αμερικανό κατά συρροήν δολοφόνο που σκότωσε τουλάχιστον 13 γυναίκες στην ευρύτερη περιοχή της Βοστώνης από το 1962 έως το 1964.
Τα εγκλήματά του αποτέλεσαν αντικείμενο πολλών βιβλίων  και ταινιών, αν και ο ακριβής αριθμός των θυμάτων, καθώς και η ταυτότητά του δολοφόνου τέθηκε υπό αμφισβήτηση.
Οι δολοφονίες αποδόθηκαν στον Άλμπερτ ΝτεΣάλβο με βάση την ομολογία του και λεπτομέρειες που αποκαλύφθηκαν στο δικαστήριο κατά τη διάρκεια ξεχωριστής υπόθεσης, καθώς και στοιχεία DNA που τον συνδέουν με το τελευταίο θύμα. Έκτοτε, οι επίσημες αρχές που διερευνούν τα εγκλήματα πρότειναν ότι οι  δολοφονίες (που μερικές φορές αναφέρονται ως "δολοφονίες από μετάξι") διαπράχθηκαν από περισσότερα από ένα άτομα.
Γεγονότα
Μεταξύ της 14ης Ιουνίου 1962 και της 4ης Ιανουαρίου 1964, 13 ανύπαντρες γυναίκες μεταξύ 19 και 85 ετών, δολοφονήθηκαν στην περιοχή της Βοστώνης. Οι περισσότερες δέχθηκαν σεξουαλική επίθεση και μετά στραγγαλιστήκαν στα διαμερίσματά τους. Η αστυνομία πιστεύει ότι ένας άνθρωπος ήταν ο δράστης. Χωρίς καμιά ένδειξη αναγκαστικής εισόδου στα σπίτια τους, οι γυναίκες υποτίθεται ότι είχαν αφήσει τον δολοφόνο, είτε επειδή τον γνώριζαν, είτε επειδή πίστευαν ότι ήταν ένας συντηρητής διαμερισμάτων, ή ένας μεταφορέας παράδοσης (κουριέρ) ή ένας άλλος τεχνικός.
Οι δολοφονίες συνεχίστηκαν παρά την εκτεταμένη δημοσιότητα των μέσων μαζικής ενημέρωσης κατά τις πρώτες δολοφονίες, οι οποίες πιθανότατα θα έπρεπε να αποθάρρυναν τις γυναίκες από την είσοδο ξένων στο σπίτι τους. Πολλοί κάτοικοι αγόρασαν δακρυγόνα και νέες κλειδαριές για τις πόρτες τους.
Οι Έρευνες
Οι δολοφονίες σημειώθηκαν σε διάφορες πόλεις, συμπεριλαμβανομένης της Βοστώνης, περιπλέκοντας την εισαγγελική εποπτεία και την αστυνομική έρευνα. Ο Γενικός Εισαγγελέας της Μασαχουσέτης Έντουαρντ Μπρουκ συνέβαλε στο συντονισμό των διαφόρων αστυνομικών ερευνών, επιτρεπόντας στον παραψυχολόγο Πίτερ Χούρκος να χρησιμοποιήσει  την εικαζόμενη μέθοδο της "εξωαισθητικής αντίληψής" για να αναλύσει τις περιπτώσεις, για τις οποίες ο Χούρκος ισχυρίστηκε ότι  ένα άτομο ήταν υπεύθυνο. Η απόφαση αυτή ήταν αμφιλεγόμενη, καθώς ο Χούρκος παρείχε μια "λεπτομερή περιγραφή του λάθους" και ο Τύπος στη συνέχεια γελοιοποίησε τον Μπρουκ. Η αστυνομία δεν ήταν πεπεισμένη ότι όλες οι δολοφονίες ήταν πράξεις ενός ατόμου, αν και μεγάλο μέρος των Αμερικανών το πίστευε.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αμερικανοί κατά συρροή δολοφόνοι Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες
Σχέσεις Καζακστάν-Αρμενίας
Οι σχέσεις Καζακστάν-Αρμενίας αναφέρονται στις διμερείς σχέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες. Πριν από το 1918, οι δύο χώρες αποτελούσαν μέρος της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και μέχρι το 1991 αποτελούσαν μέρος της ΕΣΣΔ. Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών στις εγκαινιάστηκαν στις 27 Αυγούστου 1992. Από το 1992, η Αρμενία έχει πρεσβεία στο Αλμάτι και το Καζακστάν πρεσβεία στο Ερεβάν.
Και οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη της Ευρασιατικής Ένωσης, της Οργανισμού Συνθήκης για την Συλλογική Ασφάλεια, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και της Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών. Υπάρχουν ακόμη 25.000 άτομα αρμενικής καταγωγής που ζουν στο Καζακστάν.
Ιστορικά το Καζακστάν, μαζί με το γειτονικό Ουζμπεκιστάν, είναι οι λίγες τουρκικές χώρες που δέχονται τον αρμενικό τους πληθυσμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διμερείς σχέσεις της Αρμενίας Κατηγορία:Πολιτική του Καζακστάν
Γιώργος Κωτσός
Ο Γιώργος Κωτσός (Αργιθέα, 2 Ιουνίου 1964) είναι Έλληνας πολιτικός, εκλεγμένος βουλευτής Καρδίτσας με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ασχολείται με την πολιτική από το 1994, όταν και εξελέγη νομαρχιακός σύμβουλος της Καρδίτσας. Το 1998 εξελέγη δήμαρχος Αργιθέας και το 2003 εξελέγη δήμαρχος Μουζακίου. Επανεξελέγη τρεις φορές και παρέμεινε δήμαρχος μέχρι και το 2019. Είναι επίσης διαιτητής ποδοσφαίρου, χειροσφαίρισης και κριτής στίβου.
Το 2019 στις εθνικές εκλογές εξελέγη -για πρώτη φορά- βουλευτής ν. Καρδίτσας με τη Νέα Δημοκρατία, συγκεντρώνοντας 14.508 σταυρούς. Το 2023 είναι επίσης υποψήφιος για βουλευτής με την ΝΔ.
Είναι νυμφευμένος με την Σπυριδούλα Πούλιου και έχουν αποκτήσει δύο τέκνα, την Χρυσούλα και την Κωνσταντίνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Καρδίτσας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Πανεπιστήμιο του Καράτσι
Το Πανεπιστήμιο του Καράτσι (σίντι ڪراچي يونيورسٽي) είναι δημόσιο πανεπιστήμιο στη μεγάλη πόλη Καράτσι του νότιου Πακιστάν. Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1951 ως διάδοχο του Πανεπιστημίου του Σινδ.
Με φοιτητικό σώμα που αριθμεί 41.000 και πανεπιστημιόπολη που εκτείνεται σε 5,18 χιλιάδες στρέμματα, το Πανεπιστήμιο του Καράτσι είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε όλο το Πακιστάν και φημίζεται για τη διεπιστημονική του έρευνα στις θετικές, ιατρικές και κοινωνικές επιστήμες, καθώς και στην τεχνολογία. Διαθέτει 53 τμήματα και 19 ερευνητικά ινστιτούτα, που υπάγονται σε κάποια από τις εννέα Σχολές του. Περισσότεροι από 893 καθηγητές και ερευνητές εργάζονται στο ίδρυμα. Τυπικά πρύτανης είναι ο εκάστοτε Κυβερνήτης της Επαρχίας Σινδ, ενώ στην πράξη τη διοίκηση ασκεί ο αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου.
Ιστορία
Την εποχή της ιδρύσεως του Πακιστάν ως ανεξάρτητου κράτους το 1947 τα μέσα για ανώτερη εκπαίδευση και επιστημονική έρευνα στη χώρα ήταν υποτυπώδη. Η πακιστανική κυβέρνηση άρχισε να ιδρύει ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά και ερευνητικά ιδρύματα υπό τον πρώτο πρωθυπουργό Λιακάτ Αλή Χαν, ο οποίος πέθανε το έτος της ιδρύσεως του Πανεπιστημίου του Καράτσι, το 1951. Ο πρώτος αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου ήταν ο πολιτικός επιστήμονας δρ. Αμπού Μπακρ Αχμάντ Χαλήμ (A.B.A. Haleem, 1897-1975, αντιπρύτανης έως το 1957). Το νέο πανεπιστήμιο άρχισε τις διδακτικές και ερευνητικές του δραστηριότητες μόλις το 1953, με δύο Σχολές: τη Σχολή Καλών Τεχνών και τη Σχολή Θετικών Επιστημών.
Με την πάροδο των ετών ο αριθμός των εγγεγραμμένων φοιτητών αυξήθηκε γρήγορα. Το 1953 το Πανεπιστήμιο μπόρεσε να δεχθεί μόλις 50 φοιτητές, ενώ σήμερα οι καθηγητές του είναι εικοσαπλάσιοι από αυτόν τον αριθμό.
Ερευνητικά ινστιτούτα και κέντρα μελετών
• Ερευνητικό Ινστιτούτο Φαρμακευτικών Επιστημών
• Ερευνητικό Κέντρο Εφαρμοσμένων Οικονομικών
• Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών (Area Study Center for Europe)
• Κέντρο Ψηφιακής Ιατροδικαστικής Επιστήμης και Τεχνολογίας
• Κέντρο Αριστείας Γυναικείων Μελετών
• Κέντρο Αριστείας Θαλάσσιας Βιολογίας
• Κέντρο Μοριακής Γενετικής
• Κέντρο Διατηρήσεως Φυτών
• Ινστιτούτο Κομφούκιου
• Διεθνές Κέντρο Χημικών και Βιολογικών Επιστημών
• Κέντρο Μοριακής Ιατρικής «Δρ. Panjwani»
• Κέντρο «Τζαμίλ-ουρ-Ραχμάν» για την έρευνα του γονιδιώματος
• Ερευνητικά Εργαστήρια «Δρ. Α.Κ. Χαν»
• Ινστιτούτο Κλινικής Ψυχολογίας
• Ινστιτούτο Μελετών Περιβάλλοντος
• Ινστιτούτο Επιστήμης της Θάλασσας
• Εθνικό Ινστιτούτο Ιολογίας
• Κέντρο Βιολογικών Ερευνών «M.A.H.Q.»
• Εθνικό Κέντρο Πρωτεϊνολογίας
• Εθνικό Ερευνητικό Νηματολογικό Κέντρο
• Κέντρο Πακιστανικών Μελετών
• Ισλαμικό Κέντρο «Σεΐχης Ζαγιέντ»
• Ινστιτούτο Διαστημικής και Πλανητικής Αστροφυσικής (ιδρύθηκε το 1994)
• Ινστιτούτο Βιώσιμης Χρήσεως Αλόφυτων
• Κέντρο Θαλάσσιας Συλλογής Αναφοράς και Ερευνών
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καρατσι
Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών
Καθιερώθηκε με το Άρθρο 3 του Αμερικανικού Συντάγματος το 1789 και είχε αρχικά περιορισμένη δικαιοδοσία για ένα μικρό εύρος υποθέσεων, όπως θέματα μεταξύ πολιτειών, και εκείνα που έχουν σχέση με πρεσβευτές. Επίσης έχει δευτεροβάθμια και τελική δικαιοδοσία σε όλες τις υποθέσεις των ομοσπονδιακών δικαστηρίων και των δικαστηρίων των πολιτειών που συσχετίζονται με συνταγματικό ή θεσπισμένο νόμο.
Το Δικαστήριο έχει τη δύναμη του δικαστικού ελέγχου, την ικανότητα να ακυρώσει έναν νόμο για παραβίαση διάταξης του Συντάγματος ή να απορρίψει μια εκτελεστική πράξη ως αντισυνταγματική. Ωστόσο, μπορεί να δράσει μόνο μέσα στο πλαίσιο μιας νομικής υπόθεσης πάνω στην οποία έχει δικαιοδοσία. Το Δικαστήριο μπορεί να αποφασίσει και για πολιτικές υποθέσεις, αλλά δεν έχει τη δύναμη να αποφασίσει για μη δικαιολογημένα πολιτικά ερωτήματα. Κάθε χρόνο συμφωνεί να ακούσει περίπου 100 με 150 από τις συνολικά 7.000 υποθέσεις που του ζητείται να εξετάσει.
Σύμφωνα με τον ομοσπονδιακό νόμο, το Δικαστήριο αποτελείται από τον Αρχιδικαστή των Ηνωμένων Πολιτειών και οκτώ δικαστές που διορίζονται από τον Πρόεδρο και επιβεβαιώνονται από την Γερουσία. Από τη στιγμή που διορίζονται οι δικαστές έχουν ισόβια θητεία εκτός και αν παραιτηθούν, αποσυρθούν ή απομακρυνθούν μέσω καταγγελίας από το νομοθετικό κλάδο. Κάθε δικαστής έχει μονή ψήφο για υποθέσεις που έχουν συζητηθεί νωρίτερα. Η ψήφος του αρχιδικαστή μετράει το ίδιο. Ωστόσο, ο αρχιδικαστής, όταν είναι στην πλειοψηφία, αποφασίζει ποιος θα γράψει την απόφαση του δικαστηρίου. Ειδάλλως, ο γηραιότερος δικαστής της πλειοψηφίας αναθέτει την εγγραφή μιας απόφασης. Σε μοντέρνες ομιλίες, οι δικαστές συχνά κατηγορούνται πως έχουν συντηρητικές, μετριοπαθή ή φιλελεύθερες φιλοσοφίες νομικής και δικαστικής ερμηνείας. Παρότι η πλειοψηφία των σημαντικών υποθέσεων του παρελθόντος κρίθηκαν ομόφωνα, μερικές φορές άλλες έχουν αποφασιστεί με διαφορά μίας ψήφου, εκθέτοντας έτσι το ιδεολογικό προφίλ των δικαστών, κάτι που δίνει βάση στις κατηγορίες.
Το Δικαστήριο συνεδριάζει στο Δικαστικό Κτήριο στην Ουάσινγκτον.
Ιστορία
Ήταν κατά την περίοδο που συζητιόταν η Διάκριση των εξουσιών μεταξύ του νομοθετικού και εκτελεστικού κλάδου όταν εκπρόσωποι της Συνταγματικής Συνέλευσης του 1787 καθιέρωσαν τις παραμέτρους για το εθνικό δικαστήριο. Η δημιουργία ενός τρίτου κλάδου εξουσίας, μετά τον νομοθετικό και τον εκτελεστικό, ήταν μια νέα ιδέα. Στην Αγγλική παράδοση, τα μέλη του δικαστηρίου ανήκαν στην Βασιλική εκτελεστική εξουσία. Στην αρχή μερικοί εκπρόσωποι έλεγαν πως οι εθνικές υποθέσεις μπορούσαν να επιβληθούν από τα πολιτειακά δικαστήρια, ενώ άλλοι, μεταξύ άλλων ο Τζέιμς Μάντισον, υποστήριξε μια εθνική δικαστική εξουσία αποτελούμενη από διάφορα δικαστήρια επιλεγμένα από το εθνικό νομοθετικό σώμα. Προτάθηκε επίσης ότι ο δικαστικός κλάδος θα μπορούσε να περιορίσει την εκτελεστική εξουσία ασκώντας βέτο ή αναθεωρώντας νόμους. Στο τέλος οι σχεδιαστές του δικαστικού κλάδου συμβιβάστηκαν σχεδίασαν μόνο μια γενική περιγραφή του δικαστικού κλάδου, κατοχυρώνοντας την ομοσπονδιακή δικαστική δύναμη σε "ένα ανώτατο δικαστήριο, και σε κατώτερα δικαστήρια όπως το Κονγκρέσο μπορεί κατά καιρούς να επιτάσσει και να εγκαθιστά.
Το 1ο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, έδωσε λεπτομερές πλάνο για ομοσπονδιακό δικαστικό σώμα μέσω του δικαστικού νόμου του 1789. Το Ανώτατο Δικαστήριο, το υψηλώτερο δικαστήριο της χώρας, θα είχε έδρα την πρωτεύουσα και αρχίκα θα αποτελούταν από τον αρχιδικαστή και 5 ακόμα δικαστές. Ο νόμος χώρισε τη χώρα σε δικαστικές περιοχές και οι περιοχές αυτές χωρίστηκαν σε τμήματα. Ο πρώην πρόεδρος Τζορτζ Ουάσινγκτον όρισε τους ακόλουθους να υπηρετήσουν στο Ανώτατο Δικαστήριο: Τζον Τζέι ως αρχιδικαστής και οι Τζον Ράτλετζ, Γουίλιαμ Κάσινγκ, Ρόμπερτ Χ. Χάρισον, Τζέιμς Γουίλσον και Τζον Μπλαιρ Τζούνιορ ως δικαστές. Και οι 6 εγκρίθηκαν από την Γερουσία στις 26 Σεπτεμβρίου 1789. Ο Ρόμπερτ Χ. Χάρισον ωστόσο αρνήθηκε να υπηρετήσει. Στην θέση του ο Τζ. Ουάσινγκτον όρισε τον Τζέιμς Άιρντελ.
Το Ανώτατο Δικαστήριο έκανε την πρώτη του συνεδρία στις 2-10 Φεβρουαρίου 1790 στο Ρόγιαλ Εξέιντζ (Royal Exchange) στη Νέα Υόρκη, την τότε πρωτεύουσα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. . Η δεύτερη συνεδρία έγινε τον Αύγουστο του ίδιου έτους. Οι πρώτες συνεδρίες ήταν αφιερωμένες σε θέματα οργάνωσης και γι'αυτό οι πρώτες υποθέσεις δεν εφτάσαν εκεί μέχρι το 1791. Όταν η εθνική πρωτεούσα μεταφέρθηκε στην Φιλαδέλφεια το 1790 το ίδιο έπραξε και το Ανώτατο Δικαστήριο. Αρχικά οι συνεδρίες γινόντουσαν στο Κτήριο της Ανεξαρτησίας όμως στην συνέχεια μεταφέρθηκαν στο Σίτι Χολ (City Hall) της Φιλαδέλφεια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οργανισμοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Δικαστικές αρχές
Αμπντουλάγιε Μαϊγκά
Ο Αντισυνταγματάρχης Αμπντουλάγιε Μαϊγκά (Abdoulaye Maïga, γεννημένος στις 12 Μαΐου 1981) είναι αξιωματικός του στρατού του Μάλι, ο οποίος διορίστηκε προσωρινός πρωθυπουργός στις 21 Αυγούστου 2022.
Ο Μαϊγκά είναι αντισυνταγματάρχης στην Εθνική Χωροφυλακή του Μάλι [Fr], η οποία είναι μια στρατιωτική δύναμη με καθήκοντα επιβολής του νόμου μεταξύ του άμαχου πληθυσμού και είναι μέρος των ενόπλων δυνάμεων του Μάλι. Σπούδασε διπλωματία και διεθνές δίκαιο στο Αλγέρι. Επίσης, ακολούθησε σπουδές στην αμυντική πολιτική και στη διεθνή ασφάλεια στο Παρίσι και «κατέχει διδακτορικό στη Διεθνή Ασφάλεια και Άμυνα από το Πανεπιστήμιο Ζαμ Νουλέν Λιόν 3 της Διδακτορικής Σχολής Νομικής «ED 492». Σπούδασε επίσης στα ανθρώπινα δικαιώματα και ανθρωπιστικό δίκαιο στο σημερινό Πανεπιστήμιο Παρί-Σακλαί στο Εβρί. Ξεκίνησε διδακτορικό στο επιχειρηματικό δίκαιο. Έγραψε μια διατριβή με θέμα «την αξιοπιστία της ECOWAS» για τη διασφάλιση της ειρήνης και της ασφάλειας.
Έχει εργαστεί στη Διεύθυνση Έγκαιρης Προειδοποίησης για την Πρόληψη της Τρομοκρατίας στην Οικονομική Κοινότητα των Κρατών της Δυτικής Αφρικής (ECOWAS). Εργάστηκε ως αστυνομικός για τη MONUSCO (μέρος της αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό).
Ο Μαϊγκά δεν ήταν μέρος της ομάδας αξιωματικών, οι οποίοι με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Ασιμί Γκοϊτά κατέλαβαν την εξουσία στο πραξικόπημα του Μάλι τον Αύγουστο του 2020. Ωστόσο, θεωρείται προσκείμενος στον συνταγματάρχη Γκοϊτά και έγινε «η φωνή της πολιτικής ρήξης με τη Γαλλία και τους συμμάχους της» μετά το πραξικόπημα του Μάλι του 2021. Τον Ιούνιο του 2021 διορίστηκε υπουργός Εδαφικής Διοίκησης και Αποκέντρωσης και την 1η Δεκεμβρίου 2021 διορίστηκε επίσης εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης.
Γκαλουί
Το Γκαλουί (γαλλικά: Galluis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Γκαλουιζιέν (γαλλικά: Galluisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ιωάννης Χριστιανός του Μπζεγκ
Ο Ιωάννης-Χριστιανός, πολων. Jan Chrystian z Brzeg (28 Αυγούστου 1591 - 25 Δεκεμβρίου 1639) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας ήταν δούκας του Μπζεγκ-Λεγκνίτσας-Βόλουφ (από το 1602, με τον αδελφό του ως συγκυβερνήτη ως το 1612) και της Ολάβας (από το 1605).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιωακείμ-Φρειδερίκου δούκα του Μπζεγκ, Λεγκνίτσας, Βόλουφ, Ολάβας και της Άννας-Μαρίας των Ασκάνια, κόρης του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1610 τη Δωροθέα-Σίβυλλα των Χοεντσόλερν (1590-1625), κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και είχε τέκνα:
Το 1626 ο Ιωάννης-Χριστιανός έκανε δεύτερο γάμο, με την Άννα-Χέντβιχ, κόρη του στρατάρχη Φρειδερίκου του Σιτς. Ο μοργανατικός γάμος έμεινε μυστικός και στη σύζυγο και τους απογόνους της δόθηκε ο τίτλος του βαρόνου -ης της Λεγκνίτσα. Η Άννα-Χέντβιχ ήταν 15 ετών και απεβίωσε 28 ετών. Είχαν τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ-Σιλεσίας
Κάστρο της Βούδας
To κάστρο ή βασιλικό ανάκτορο της Βούδας (ουγγρικά: Budavári Palota) είναι κάστρο το οποίο είναι κτισμένο στη Βουδαπέστη, στην κορυφή ενός λόφου ο οποίος υψώνεται δίπλα στον Δούναβη. Το σύμπλεγμα ολοκληρώθηκε αρχικά το 1265, όμως το μεγάλο μπαρόκ ανάκτορο που υπάρχει σήμερα κατασκευάστηκε ανάμεσα στο 1749 και 1769. Το κάστρο στεγάζει σήμερα την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας και το ιστορικό μουσείο της Βουδαπέστης.
Το κάστρο της Βούδας βρίσκεται στο νότιο άκρο του λόφου του κάστρου και περιβάλλεται από τη συνοικία του κάστρου (Βαρ), μια τουριστική περιοχή διάσημη για τα μεσαιωνικά, μπαρόκ και νεοκλασσικά σπίτια, εκκλησίες, δημόσια κτίρια και μνημεία. Ο λόφος συνδέεται με τη πλατεία Κλαρκ Άνταμ και τη Γέφυρα των Αλυσίδων με τελεφερίκ. Το κάστρο έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς το 1987, ως τμήμα των όχθεων του Δούναβη στη Βουδαπέστη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Βουδαπέστη κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ουγγαρία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στην Ουγγαρία
Τουρκικές βουλευτικές εκλογές Ιουνίου 2015
Οι τουρκικές βουλευτικές εκλογές του 2015 διενεργήθηκαν στις 7 Ιουνίου 2015 για να εκλεγούν τα 550 μέλη της Μεγάλης Εθνοσυνέλευσης της Τουρκίας. Ήταν οι 24ες βουλευτικές εκλογές στην ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας. Εν μέσω φημολογίας ότι κανένα κόμμα δεν θα συνέλεγε τον απαιτούμενο αριθμό εδρών ώστε να έχει αυτοδυναμία, το αποτέλεσμα ήταν το πρώτο κοινοβούλιο στο οποίο κανένα κόμμα δεν είχε αυτοδυναμία από τις εκλογές του 1999. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (KΔA), που κυβερνά από το 2002, απώλεσε την κοινοβουλευτική του αυτοδυναμία, όμως παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα στο κοινοβούλιο, με ποσοστό 40,9% των ψήφων και 258 έδρες. Ο στόχος των 330 εδρών που είχε τεθεί από το κόμμα δεν επιτεύχθηκε. Κακές επιδόσεις στις εκλογές είχε και το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (PΛK) σε σχέση με τις γενικές εκλογές του 2011, καθώς κέρδισε 132 έδρες και ποσοστό 25% των ψήφων. Το Εθνικιστικό Κίνημα (KEΔ) βελτίωσε τα ποσοστά του σε σχέση με το 2011 κερδίζοντας 80 έδρες με ποσοστό 16,3% των ψήφων. Το νεοσύστατο Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (ΔKΛ) κέρδισε 80 έδρες, όσες και το Δ, με ποσοστό 13,1% των ψήφων.
Ο Αχμέτ Νταβούτογλου έλαβε στις 9 Ιουλίου εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης από τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Πλαίσιο
Υπήρξαν καταγγελίες για εκλογική νοθεία και βία στη διάρκεια των εκλογών. Πολλοί υποψήφιοι και ακτιβιστές έπεσαν θύματα βίας, με αποκορύφωμα το θάνατο 5 υποστηρικτών του ΔKΛ έπειτα από την έκρηξη δύο βομβών σε συγκέντρωση στο Ντιγιαρμπακίρ στις 5 Ιουνίου. Παρά τις κατηγορίες για νοθεία, οι εκλογικοί παρατηρητές του ΟΑΣΕ ήταν αρκετά θετικοί στα σχόλιά τους για τις συνθήκες διεξαγωγής των εκλογών και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τις χαρακτήρισε "ελεύθερες και δίκαιες". Σε αντίθεση με τις προεδρικές εκλογές του 2014, επετράπη στους πολίτες του εξωτερικού να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα, χωρίς να χρειαστεί να κανονίσουν ραντεβού από πριν με το προξενείο. Η ψηφοφορία σε 54 χώρες και σε 112 προξενεία έγινε από τις 8 ως τις 31 Μαΐου.