cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρτίνος Ζαχαρίας
Βαρόνος της Χαλανδρίτσας και της Βελιγοστής
Η αξία του Μαρτίνου Ζαχαρία αυξήθηκε σημαντικά όταν κέρδισε μεγάλες βαρονίες στο πριγκιπάτο της Αχαΐας. Λίγο μετά το 1316 αγόρασε τα δικαιώματα στη βαρονία της Χαλανδρίτσας από τον Αιμόν ντε Ρανς, που είχε πεθάνει πρόσφατα ο αδελφός του και συγκυβερνήτης και ήθελε να επιστρέψει στην πατρίδα του. Ο Μαρτίνος Ζαχαρίας είχε μάλλον τη μισή βαρονία, η υπόλοιπη μισή καταγράφεται -όπως φαίνεται σε ένα έγγραφο του 1324- στον Πιέτρο νταλλε Κάρτσερι. Ο Μαρτίνος πρόσθεσε νέα εδάφη και τίτλους, όταν νυμφεύτηκε τη Ζακλίν ντε Λα Ρος, κόρη του Ρεϋνάλδου ντε λα Ρος από τον κλάδο του Οίκου ντε Λα Ρος, που κυβερνούσε την ενωμένη βαρονία της Βελιγοστής με την Τροιζήνα. Έγινε καγκελάριος στο Δουκάτο των Αθηνών και Τριτημόριος της Εύβοιας.
Σε νόμισμά του, ο Μαρτίνος αναφέρεται ως "βαρώνος Βελιγοστής και Δαμαλά". Ο Φίλιππος Α΄ του Τάραντα ως τιτουλάριος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης τον αναγνώρισε "βασιλιά και δεσπότη της Μικράς Ασίας" και του έδωσε τη Χίο, τη Σάμο, την Κω και τη Λέσβο, που αποτελούσαν ενιαίο τμήμα της Λατινικής Αυτοκρατορίας σύμφωνα με την Συνθήκη του Βιτέρμπο. Του έδωσε επίσης την Ικαρία, την Τένεδο, τις Οινούσσες και τα Νησιά του Μαρμαρά. Η κατοχή όλων αυτών των νησιών ήταν σχεδόν συμβολική για τον Μαρτίνο: εκτός των τριών πρώτων νησιών που ήδη τα ήλεγχε, στα άλλα την πραγματική εξουσία την είχαν οι Βυζαντινοί και οι Οθωμανοί. Ο Φίλιππος Α΄ σε αντάλλαγμα του ζήτησε 500 ιππείς για να ανακτήσει την Κωνσταντινούπολη· ο Μαρτίνος τους υποσχέθηκε, αλλά δεν μπόρεσε να τους συγκεντρώσει.
Ένταση με τους Βυζαντινούς
thumb|right|250px|Οικογενειακό δέντρο της Οικογένειας Ζαχαρία Οι καλές σχέσεις που είχε ο Μαρτίνος Ζαχαρίας με τον τιτουλάριο Λατίνο Αυτοκράτορα προκάλεσαν ανησυχία στην Αυλή της Κωνσταντινούπολης, αλλά χωρίς επιπτώσεις, καθώς ο Ανδρόνικος Β΄ ανανέωσε άλλες δύο φορές την ηγεμονία του στη Χίο (1324, 1327), ενώ ο Μαρτίνος συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις των Βυζαντινών με τη Δημοκρατία της Βενετίας. Την ίδια εποχή η συμπεριφορά του Μαρτίνου άρχισε να γίνει όλο και πιο προκλητική: έδιωξε τον αδελφό του και συγκυβερνήτη Βενέδικτο από το νησί και έκοψε νέα νομίσματα, μόνο με το δικό του όνομα.
Στον Ρωμαϊκό θρόνο ανέβηκε ο νέος και δυναμικός εγγονός του Ανδρόνικου Β΄, ο Ανδρόνικος Γ΄ Παλαιολόγος, (1328). Αυτό έφερε μία σημαντική αλλαγή στις σχέσεις του Μαρτίνου με τους Βυζαντινούς. Ο ευγενής από τη Χίο Λέων Καλόθετος συνάντησε τον Αυτοκράτορα και τον Μεγάλο λογοθέτη του Ιωάννη Καντακουζηνό και τους πρότεινε να ανακτήσουν το νησί. Ο Ανδρόνικος Γ΄ συμφώνησε. Με το πρόσχημα της κατασκευής από τον Μαρτίνο ενός νέου κάστρου στη Χίο χωρίς την άδεια του Αυτοκράτορα, ο Ανδρόνικος Γ΄ διέταξε τον Μαρτίνο να διακόψει την ανέγερση του κάστρου και να έρθει να τον βρει στην Κωνσταντινούπολη να συζητήσουν την ανανέωση της ηγεμονίας του. Ο Μαρτίνος αρνήθηκε και διέταξε ταχύτερη κατασκευή Την ίδια εποχή εμφανίστηκε στον Αυτοκράτορα ο αδελφός του Βενέδικτος διαμαρτυρόμενος για το ότι ο Μαρτίνος του αφαίρεσε τις εξουσίες και τον έδιωξε από το νησί άνευ λόγου. Ο Ανδρόνικος Γ΄ το βρήκε σαν καθοριστικό λόγο να επιτεθεί στον Μαρτίνο και συγκέντρωσε στόλο 105 πλοίων. Ανάμεσα σε αυτά βρισκόταν και ο στόλος του Λατίνου Δούκα της Νάξου Νικολάου Α΄ Σανούδου. Ο Ανδρόνικος Γ΄ εξέπλευσε για τη Χίο.
Εκδίωξη από τη Χίο
thumb|right|150px|Το οικόσημο της Οικογένειας Ζαχαρία Όταν έφτασε ο Ανδρόνικος Γ΄ στη Χίο ζήτησε από τον Μαρτίνο να διατηρήσει το νησί, αφού δεχτεί εγκατάσταση Βυζαντινής φρουράς και δώσει στον Αυτοκράτορα όρκο υποτέλειας, αλλά ο Μαρτίνος το αρνήθηκε. Ο Μαρτίνος βύθισε τρεις αυτοκρατορικές γαλέρες στο λιμάνι, απαγόρευσε τον πληθυσμό του νησιού να κρατάει όπλα και κλείστηκε με 800 άντρες στην Ακρόπολη της πόλης, όπου κατέβασε τα αυτοκρατορικά σύμβολα και ανέβασε τα δικά του. Όταν ο αδελφός του Βενέδικτος παρέδωσε το κάστρο του στον Ανδρόνικο Γ΄ και ο πληθυσμός του νησιού κήρυξε τον Μαρτίνο ανεπιθύμητο, ο Μαρτίνος Ζαχαρίας παραδόθηκε. Ο Ανδρόνικος Γ΄ του χάρισε τη ζωή, παρά τα έντονα αιτήματα των κατοίκων να τον εκτελέσει, και μεταφέρθηκε αιχμάλωτος στην Κωνσταντινούπολη· η σύζυγος και οι συγγενείς του πήραν την άδεια να φύγουν με την τεράστια περιουσία τους, ενώ οι αξιωματούχοι του Μαρτίνου παρέμειναν στο νησί σαν Βυζαντινοί αξιωματούχοι. Ο Αυτοκράτορας πρόσφερε τη Χίο στον αδελφό του Μαρτίνου Βενέδικτο Β΄. Ο Βενέδικτος Β΄ του ζήτησε να έχει πλήρη εξουσία στο νησί χωρίς υποταγή, όπως ο αδελφός του, αλλά ο Ανδρόνικος Γ΄ το αρνήθηκε. Ο Βενέδικτος Β΄ αποσύρθηκε στη Γενοβέζικη επαρχία του Γαλατά. Σε λίγα χρόνια έκανε αποτυχημένη προσπάθεια να ανακαταλάβει τη Χίο και πέθανε αμέσως μετά. Ο Ανδρόνικος Γ΄, αφού τοποθέτησε νέο κυβερνήτη της Χίου τον έμπιστό του Λέοντα Καλόθετο, στη συνέχεια πήγε στη Φώκαια, για να πιέσει τους κατοίκους να δεχτούν την κυριαρχία του.
Σταυροφορία εναντίον των Τούρκων της Σμύρνης
Ο Μαρτίνος ελευθερώθηκε ύστερα από παρέμβαση του πάπα και του Φιλίππου ΣΤ΄ της Γαλλίας (1337). Ο αυτοκράτορας του πρόσφερε μια σειρά από στρατιωτικούς τίτλους και κάστρα σαν αποζημίωση. Επέστρεψε στην πατρίδα του τη Γένοβα και διορίστηκε απεσταλμένος της πόλης στην Αγία Έδρα. Τον Σεπτέμβριο του 1343 διορίστηκε διοικητής σε τέσσερις παπικές γαλέρες στη Σταυροφορία εναντίον του Ουμούρ Μπέι που έγινε υπό τη διοίκηση του Λατίνου πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Ερρίκου του Άστι. Ο πάπας, γνωρίζοντας τον άστατο χαρακτήρα του Μαρτίνου, ζήτησε από τον πατριάρχη να τον προσέχει και να μην υποκύψει στα αιτήματά του να ανακαταλάβουν τη Χίο για λογαριασμό του και να τον αντικαταστήσει αν παρεκτραπεί. Η Σταυροφορία είχε απρόσμενα μεγάλη επιτυχία: οι Σταυροφόροι κατέλαβαν την κάτω πόλη στη Σμύρνη και ο Ουμούρ Μπέι συνελήφθη (28 Οκτωβρίου 1344). Η Ακρόπολη παρέμεινε σε Τουρκικά χέρια γι'αυτό η θέση των Σταυροφόρων ήταν τεταμένη: με τη βοήθεια των Βενετών εξόπλισαν την Κάτω πόλη για να την προστατεύσουν από τις αντεπιθέσεις των Τούρκων. Ο εμίρης βομβάρδισε την κάτω πόλη, αλλά οι Σταυροφόροι συνέτριψαν τους πολιορκητές.
Δολοφονία
Ο αρχιεπίσκοπος Ερρίκος του Άστι αποφάσισε απερίσκεπτα να γιορτάσει το γεγονός, έτσι συγκέντρωσε τους άντρες στον πρώην καθεδρικό ναό, που βρισκόταν σε μια ερημιά ανάμεσα στην κάτω πόλη και την Ακρόπολη, την οποία κατείχαν ακόμη οι Οθωμανοί. Οι Τούρκοι έκαναν αιφνίδια επίθεση στη διάρκεια της τελετής θανατώνοντας τον Μαρτίνο Ζαχαρία, τον Λατίνο πατριάρχη Ερρίκο του Άστι και τους περισσότερους αρχηγούς των Σταυροφόρων.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε σε πρώτο γάμο -σύμφωνα με τον Καρλ Χοπφ- τη Μαρία Γκίζη, κόρη του Γεωργίου Α΄ Γκίζι, κυρίου της Τήνου και της Μυκόνου και βαρόνου της Χαλανδρίτσας· οι ιστορικοί έχουν απορρίψει αυτόν τον γάμο.
Νυμφεύτηκε σε δεύτερο γάμο τη Ζακλίν ντε λα Ρος, κυρία του Δαμαλά (Τροιζήνας), με την οποία απέκτησε :
Μετά τον θάνατο του Μαρτίνου, το 1345, ο γιος του Κεντυρίων Α΄ ανέλαβε τον τίτλο του Βαρώνου της Χαλανδρίτσας και του μεγάλου Κοντόσταυλου. Ανέλαβε επίσης τα φέουδα του Δαμαλά, του Μανιατοχωρίου και της Λυσσαρέας. Νυμφεύτηκε τη βαρόνη της Αρκαδίας, προσθέτοντας και αυτό στις κτήσεις του.
Νομίσματα
Ο Μαρτίνος Ζαχαρίας κυκλοφόρησε νομίσματα, πρώτα μαζί με τον αδελφό του και έπειτα μόνος του. Τα νομίσματα απεικονίζουν το οικόσημο των Ζαχαρία, τον Ιησού Χριστό καθισμένο σε θρόνο, τα τείχη της πόλης, Σταυρό, τον Μαρτίνο Ζαχαρία με τον Άγιο Ισίδωρο, ή Πύργωμα.
Σταύρος Νταϊφάς
Ο Σταύρος Νταϊφάς (Καλαμάτα, 1927 - Νέο Φάληρο, 24 Μαρτίου 2014) ήταν Έλληνας εφοπλιστής και παράγοντας του ποδοσφαίρου, από τους γνωστότερους στο χώρο. Μνημονεύεται ως ένας αυτοδημιούργητος εφοπλιστής και ως επί το πλείστον μία σημαντική προσωπικότητα της ναυτιλιακής κοινότητας του Πειραιά μετά την μεταπολίτευση στην Ελλάδα το 1974. Διετέλεσε τρεις φορές πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΠΑΕ Ολυμπιακός, από το καλοκαίρι του 1979 μέχρι το καλοκαίρι του 1985, από το καλοκαίρι του 1986 έως το Νοέμβριο του 1987, και από το Μάρτιο του 1992 (μετά τις προεδρίες Αργύρη Σαλιαρέλη και Γιώργου Μπανασάκη) μέχρι τον Μάιο του 1993, όταν και παρέδωσε την ηγεσία της ομάδας στο Σωκράτη Κόκκαλη.
Μαρτίνος Ζαχαρίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαρτινος Κατηγορία:Ηγεμόνες της Χίου Κατηγορία:Βαρώνοι του Πριγκιπάτου της Αχαΐας Κατηγορία:Βαρώνοι της Χαλανδρίτσας Ζαχα Κατηγορία:Βαρωνία της Βελιγοστής Κατηγορία:Δεσπότες (τίτλος ευγενείας)
Σταύρος Νταϊφάς
Η πορεία του
Γεννήθηκε το 1927 στην Καλαμάτα, αλλά η καταγωγή του ήταν από τη Μάνη (Γερολιμένας Λακωνίας). Ο πατέρας του ήταν επίσης εφοπλιστής, με ιδιόκτητα ιστιοφόρα στη Μεσσηνία που μετέφεραν εμπορεύματα από και προς το λιμάνι του Πειραιά την περίοδο του Μεσοπολέμου. Ο Σταύρος Νταϊφάς συνέχισε την οικογενειακή ενασχόληση με τη ναυτιλία και εξελίχθηκε σε επιτυχημένο εφοπλιστή. Είχε τα γραφεία των επιχειρήσεών του στην Ακτή Μιαούλη του Πειραιά.
Το καλοκαίρι του 1979 απέκτησε το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του Ολυμπιακού, ηγούμενος ομάδας εφοπλιστών που περιελάμβανε τους Αντώνη Χανδρή, Στάθη Γουρδομιχάλη, Νίκο Ευθυμίου, Μιλτιάδη Μαρινάκη (πατέρα του Βαγγέλη Μαρινάκη, μετέπειτα επίσης προέδρου του Ολυμπιακού) Νίκο Νομικό κ.ά. Ήταν ο πρώτος πρόεδρος του Ολυμπιακού στην εποχή του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Μάλιστα, ήταν αυτός που πρότεινε στον κουμπάρο του (και οπαδό του Παναθηναϊκού) Γιώργο Βαρδινογιάννη να αγοράσει τον Παναθηναϊκό εν όψει της εποχής του επαγγελματικού ποδοσφαίρου που μόλις τότε ξεκινούσε:
Ο Νταϊφάς δεν ήταν «πρόεδρος» με την έννοια που ήταν ο Νίκος Γουλανδρής πριν απ' αυτόν ή ο Σωκράτης Κόκκαλης στη δική του εποχή, καθώς διαχειριζόταν χρήματα που δεν ήταν μόνο δικά του. Έτσι, λειτουργούσε περισσότερο ως «πρώτος μεταξύ ίσων», αν και κανείς δεν αμφέβαλε ότι αυτός ήταν ο διοικητικός ηγέτης της ομάδας. Κατέκτησε πέντε τίτλους πρωταθλητή Ελλάδας (1979-80, 1980-81, 1981-82, 1982-83 και 1986-87) και ένα Κύπελλο (1980-1981, «νταμπλ»).
Στο θέμα των προπονητών, ο Νταϊφάς είχε ιδιαίτερη αδυναμία στον Αλκέτα Παναγούλια και τον Κάζιμιρ Γκόρσκι, αλλά ήταν και αυτός που έδωσε την ευκαιρία στο Νίκο Αλέφαντο να έχει την πρώτη του θητεία στον πάγκο του Ολυμπιακού την περίοδο 1983-84, παρά το γεγονός πως ο Αλέφαντος αρκετές φορές του είχε ασκήσει κριτική.
Η συγγενής του Λόλα Νταϊφά (σύζυγος του εξαδέλφου του, Ίωνα Νταϊφά), ήταν επίσης παράγοντας του Ολυμπιακού επί προεδρίας του, υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων της ΠΑΕ και μεγάλη πρωτοπόρος σε αυτό τον τομέα.
Ως εφοπλιστής
Ο Σταύρος Νταϊφάς εκπροσώπησε τα συμφέροντα του ελληνικού εφοπλισμού από διάφορες θέσεις, αρχικά ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών από το 1975 έως το 1982, και στη συνέχεια ως αντιπρόεδρος της Ένωσης έως το 1991. Αν και πολιτικά ανήκε στην κεντροδεξιά, είχε έρθει σε αντιπαράθεση με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή για θέματα του κλάδου. Τον Ιούλιο του 1982, αυτός πρότεινε στον Ανδρέα Παπανδρέου να κάνει υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας τον Γιώργο Κατσιφάρα, στον πρώτο ανασχηματισμό της κυβέρνησής του. Χρόνια αργότερα, το 1994, ο Κατσιφάρας πρότεινε στον Νταϊφά να κατέβει υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ, παρά το γεγονός ότι ήταν ευρέως γνωστό ότι ανήκε σε άλλο πολιτικό χώρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρόεδροι Ολυμπιακού Σ.Φ.Π. (ποδόσφαιρο)
Αντερίβο
Όνομα
Το όνομα του Αλτράι μαρτυρείται για πρώτη φορά το 1321 ως "Antereu, Altreu" και "Altreu" και το 1406 ως "Antrew". Προέρχεται από το λατινικό "ante rivum", δηλαδή "μπροστά από το ποτάμι".
Με το όνομα "Έμπεν" (Eben) και "Hof in der Eben" μνημονεύεται το 1410, ένα όνομα που προέρχεται από τη γερμανική λέξη "Ebene" (πεδιάδα, πλάτωμα). Το 1406 αναφέρεται σαν "Guggal" ή "Kukal" και το 1463 ως «de Wölfl Gugkal", ονομασία που προέρχεται από τη γερμανική λέξη "Kuckuck", δηλαδή "κούκος".
Ιστορία
Το Αλτράι είναι το τελευταίο προπύργιο των γερμανικών οικισμών ανατολικά του Αδίγη. Οι οικισμοί αυτοί από το 1321 ανήκαν στον κόμη του Τιρόλο και τον Ενρίκο Β' όπου έδωσε την περιοχή για εκμετάλλευση στον Vasallo Gottschalk από το Μπολτσάνο. Αυτός έφτιαξε δέκα αγροκτήματα που ήταν ο πυρήνας της δημιουργίας της σημερινής κωμόπολης.
Δημογραφία
Το 91,44% των κατοίκων του Αλτράι έχουν μητρική γλώσσα τα Γερμανικά και το 8,56% τα Ιταλικά. Το 1921 είχε 517 κατοίκους κι από τότε έχει συνεχή μείωση του πληθυσμού έως σήμερα. Το 2001 είχε 387 κατοίκους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Δήμοι της Αυτόνομης Επαρχίας του Μπολτσάνο
Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα
Η Εθνική Ένωση Νέων Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα ήταν κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα τον Άγιος Θεράπων της επαρχίας Λεμεσού. Η ομάδα είχε πέντε συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.
Ιστορία
Συμμετείχε για πέντε συνεχόμενες περιόδους στη Δ΄ κατηγορία. Την περίοδο 1995-96 τερμάτισε στην πέμπτη θέση, ένα μόλις βαθμό πίσω από την τρίτη θέση που οδηγούσε στην Γ΄ κατηγορία. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στη δεύτερη θέση και προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Το καλοκαίρι του 1997 η ομάδα ενοποιήθηκε με την ΑΕΚ Καθολικής δημιουργώντας την ομάδα ΑΕΚ/Αχιλλέας Αγίου Θεράποντα, η οποία πήρε τη θέση του Αχιλλέα Αγίου Θεράποντα στη Γ΄ κατηγορία 1997-98.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Ο Αχιλλέας συμμετείχε στον όμιλο Λεμεσού-Πάφου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ανενεργές ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1947 Κατηγορία:Άγιος Θεράπων Λεμεσού
Monsieur Doumani
Το αποτελούμενο από τρία μέλη κυπριακό μουσικό συγκρότημα Monsieur Doumani, ιδρύθηκε στη Λευκωσία το 2011 και βραβεύτηκε ως ένα από τα καλύτερα πρωτοεμφανιζόμενα μουσικά συγκροτήματα στο διαγωνισμό του Songlines το 2014.
Σύσταση και μουσικό υπόβαθρο
Το μουσικό σχήμα απαρτίζεται από τον Αντώνη Αντωνίου - που είναι επίσης ιδρυτικό μέλος του σχήματος Trio Tekke - στον τζουρά, τον Άγγελο Ιωνά στην κιθάρα και τον Δημήτρη Γιασεμίδη στα πνευστά. Αν και το κάθε μέλος έχει διαφορετικό μουσικό υπόβαθρο, και οι τρεις μουσικοί είναι φανερά επηρεασμένοι από την Κυπριακή μουσική παράδοση σε διάφορα επίπεδα. Το μουσικό σχήμα εστιάζει στον μοναδικό χαρακτήρα της Κυπριακής μουσικής παραδοσιακής μουσικής, εμπλουτίζοντας παραδοσιακά τραγούδια, σε νέες εκτελέσεις, με παραλλαγές στη μελωδία, στο ρυθμό καθώς και ηχητικές πρωτοτυπίες που προσδίδουν στο συγκρότημα ένα ξεχωριστό μουσικό ύφος. Το συγκρότημα συνδυάζει μουσικά το παραδοσιακό στοιχείο με νεότερα μουσικά είδη. Επίσης, το ρεπερτόριό τους περιλαμβάνει δικές τους συνθέσεις στην Κυπριακή διάλεκτο, με πηγή έμπνευσης τη σύγχρονη κυπριακή κοινωνία, για παράδειγμα την πρόσφατη χρηματοπιστωτική κρίση που έπληξε το νησί καθώς και το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα της χώρας.
Δισκογραφικό Ντεμπούτο
Ο πρώτος τους δίσκος μικρής διαρκειας (EP), κυκλοφόρησε σε περιορισμένο αριθμό αντίτυπων το 2012, με τίτλο Cyfolk και περιλαμβάνει επανεκτελέσεις 8 κυπριακών παραδοσιακών τραγουδιών.
Δίσκος Grippy Grappa
Το Μάιο του 2013, το μουσικό σχήμα Monsieur Doumani κυκλοφόρησε το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ με τίτλο Grippy Grappa και διανεμέται από την βρετανική εταιρία Proper Music Distribution. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στη Λευκωσία και αποτελείται κυρίως από επανεκτελέσεις γνωστών κυπριακών παραδοσιακών τραγουδιών.
Δίσκος Sikoses
Το Μάρτιο του 2015, κυκλοφόρησε το δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ του μουσικού σχήματος με τίτλο Sikoses. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στη Λευκωσία και αποτελείται κυρίως από συνθέσεις των ίδιων των μελών του μουσικού συγκροτήματος καθώς και συνεργατών τους, αλλά και από μερικές προσαρμοσμένες επανεκτελέσεις κυπριακών παραδοσιακών τραγουδιών. Σε αυτό το δίσκο διατηρείται η εναλλακτική προσέγγιση μελωδιών με κυπριακό παραδοσιακό ύφος, με φανερές επιρροές από ήχους της Νότιας Ιταλίας, της Σκανδιναβίας και των Βαλκανίων καθώς και ηλεκτρονικούς και άλλους μουσικούς αυτοσχεδιασμούς και πειραματισμούς. Σε παρόμοιους -αλλά εντονότερους- με τον δίσκο Grippy Grappa ρυθμούς, εντοπίζεται η θεματολογία των νέων τραγουδιών, με την οικονομική κρίση, την κρίση θεσμών και τη διαφθορά να αποτελούν τις σημαντικότερες πηγές έμπνευσης των δημιουργών και αποτυπώνονται στους στίχους στην Κυπριακή διάλεκτο, τις περισσότερες φορές με χιουμοριστικό, σαρκαστικό αλλά και αλληγορικό τρόπο. Ο τίτλος 'Sikoses' είναι δανεισμένος από την Κυπριακή διάλεκτο [σήκωση < αρχ. σηκόω], υπονοεί την περίοδο της αποκριάς πριν από τις νηστείες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και έχει την έννοια της απομάκρυνσης των μη νηστίσιμων (σηκώνονται) φαγητών από το τραπέζι. Η επιλογή του τίτλου 'Σήκωσες' δεν είναι τυχαία αφού αφενός η κυκλοφορία του δίσκου συμπίπτει χρονικά με τις Σήκωσες του 2015. Αφετέρου, η παράδοση συνδέει αυτή την περίοδο με το τέλος του καρναβαλιού και την αλληγορική σε αυτή την περίπτωση πτώση των προσωπείων που αυτόδηλα παραπέμπει στην αποκάλυψη του πραγματικού προσώπου αξιωματούχων του Κυπριακού κράτους και των σκανδάλων διαφθοράς που συνδέονται με το όνομά τους.
Παγκόσμιες Διακρίσεις και Βραβεία
Ο δίσκος Grippy Grappa έτυχε εξαιρετικής κριτικής από διεθνή ΜΜΕ όπως η βρετανική εφημερίδα The Guardian, το γαλλικό περιοδικό Les Inrockuptibles και τη μουσική περιοδική έκδοση fRoots. Το άλμπουμ συμπεριλήφθηκε στη λίστα με τα καλύτερα άλμπουμ παγκοσμίως σύμφωνα με το 95ο τεύχος του μουσικού περιοδικού Songlines και αναδείχθηκε ως ο 12ος καλύτερος δίσκος από το World Music Network τον Αύγουστο του 2013. Επιλέον, το βίντεο κλιπ ενός από τα τραγούδια του άλμπουμ με τίτλο Ο Αχάπαρος ανέβηκε στην τέταρτη θέση στη λίστα με τα καλύτερα βίντεο του World Music Network το Νοέμβριο 2013. Το άλμπουμ παρουσιάστηκε από ραδιοφωνικούς σταθμούς σε ολόκληρο τον κόσμο όπως το ραδιόφωνο του BBC, το ραδιόφωνο RootsWorld, το PBS 106.7FM της Μελβούρνης, το KDVS της Καλιφόρνια, το Radio France και άλλα.
Τον Αύγουστο του 2012, το μουσικό σχήμα Monsieur Doumani εκπροσώπησε την Κύπρο στο φημισμένο διεθνές μουσικό φεστιβάλ Ferrara Buskers Festival στην Ιταλία και αναδείχθηκε ως το τρίτο καλύτερο μουσικό σχήμα του φεστιβάλ.
Τον Απρίλιο του 2014 οι Monsieur Doumani βραβεύτηκαν ως ένα από τα καλύτερα πρωτοεμφανιζόμενα μουσικά συγκροτήματα από τον ετήσιο διαγωνισμό του μουσικού περιοδικού Songlines. Τα βραβεία απονεμήθηκαν κατόπιν ψηφοφορίας από τους αναγνώστες του μουσικού περιοδικού και το ευρύ κοινό.
Επίσης, τον Νοέμβριο του 2018, στον διεθνή διαγωνισμό World music για το βραβείο Andrea Parodi, που γίνεται κάθε χρόνο στο Cagliari της Σαρδηνίας στη μνήμη του πολύ σημαντικού αυτού τραγουδιστή, πήραν το βραβείο της κριτικής επιτροπής, το βραβείο του κοινού και το βραβείο καλύτερης διασκευής σε τραγούδι από το ρεπερτόριο του Andrea Parodi. Το τραγούδι που διάλεξαν από το ρεπερτόριό του, ήταν το 'Abacada', που δεν είναι άλλο από το παραδοσιακό των Ελλήνων της Μικρας Ασίας, 'Τζιβαέρι μου'.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυπριακά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Κύπριοι μουσικοί
Πηγάδια Ξάνθης
Tα Πηγάδια είναι οικισμός του Δήμου Αβδήρων της Περιφερειακής Ενότητας Ξάνθης. Βρίσκεται 9 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ξάνθης. Ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 511 κατοίκους (2011).
Ιστορία
Ο οικισμός ανεγέρθηκε από πρόσφυγες, οι οποίοι έφτασαν στην περιοχή από το Χατζηγύρι της Κεσσάνης στην Ανατολική Θράκη. Πολλα από τα εθιμα του χατζηγυριου κρατουν ακομη και σημερα στο χωριό οπως το εθιμο του νονού την ημερα των θεοφανιων.Τα παιδια κανουν τον κυκλο του χωριου τρεχοντας κρατωντας εικονες επειτα μοιραζονται ψωμάκια απο τα οποια το ενα εχει μεσα ενα Σταύρο. οποιος τυχερος το κερδισει την επομενη χρονια κερναει τους συγχωριανους του σε ενα εθιμοτυπικο τραπεζι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
Πόλη της Λευκάδας
right|thumb|260px|Παραδοσιακός δρόμος στην Πόλη της Λευκάδας. Η Πόλη της Λευκάδος είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του ομώνυμου νησιού. Βρίσκεται στα βόρεια του νησιού στο κοντινότερο σημείο του, με την απέναντι ακτή της ηπειρωτικής Ελλάδος. Η πόλη, όπως και όλο το νησί αποτελεί τουριστικό προορισμό Ελλήνων αλλά και ξένων προερχόμενων από το αεροδρόμιο του Ακτίου. Στην είσοδο της πόλης βρίσκεται το βενετικό κάστρο, γνωστό ως κάστρο της Αγίας Μαύρας. Η πόλη αποτελεί επίσης πρωτεύουσα της περιφερειακής ενότητας Λευκάδος και του δήμου Λευκάδος.
Αξιοθέατα της πόλεως
250px|μικρογραφία|αριστερά|Πλατεία της πόλεως
Στην είσοδο της Πόλεως της Λευκάδος βρίσκεται το μεσαιωνικό κάστρο της πόλεως, χτισμένο από τον Βενετό Ορσίνι στις αρχές του 14ου αιώνα. Το κάστρο πήρε την ονομασία του από το εκκλησάκι της Αγίας Μαύρας που βρισκόταν στην ίδια θέση. Η εκκλησία αυτή έδωσε το όνομά της και στο νησί της Λευκάδος για μια μεγάλη περίοδο της ιστορίας. Το κάστρο βρίσκεται στην άκρη του μικρού πορθμού που σχηματίζεται μεταξύ της Λευκάδας και της απέναντι ακτής της Αιτωλοακαρνανίας και περιβάλλεται από τάφρο.
Οι περισσότεροι δρόμοι της πόλης ξεκινούν από τη γέφυρα που συνδέει την πόλη με την απέναντι ακτή και έχουν ακτινωτή διάταξη. Κύριος δρόμος της πόλης είναι η οδός Ντέρπφελντ, πεζοδρομημένη σήμερα, που έχει το όνομα του διάσημου Γερμανού αρχαιολόγου Βίλελμ Ντέρπφελντ, ο οποίος πραγματοποίησε σημαντικές ανασκαφές στη Λευκάδα στις αρχές του 20ου αιώνα. Στην οδό Ντέρπφελντ βρίσκονται ορισμένα από τα πιο αξιόλογα κτίρια της πόλης καθώς και οι πιο καλά διατηρημένες παλιές εκκλησίες. Πολλές παλιές εκκλησίες της πόλης είναι χτισμένες κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα και είναι τεχνοτροπίας Μπαρόκ. Λόγω της μεγάλης σεισμικότητας της περιοχής όλα σχεδόν τα καμπαναριά είναι μεταλλικά.
Στην πόλη ξεχωρίζουν τα αγάλματα τριών σημαντικών λογοτεχνών που γεννήθηκαν στη Λευκάδα, του Άγγελου Σικελιανού, του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη και του Λευκάδιου Χερν. Από τους επισκέψιμους χώρους της πόλης ξεχωρίζει το αρχαιολογικό μουσείο με ευρήματα από τις ανασκαφές του Ντερπφελντ.
Βιβλιοθήκη της πόλεως
Η δημόσια Βιβλιοθήκη της Λευκάδος ιδρύθηκε το 1953, υπάγεται στο Υπουργείο Παιδείας και στεγάζεται στο αρχοντικό Ζουλίνου, ιστορικά διατηρητέο κτίσμα στο κέντρο της πόλης. Η ίδρυση της είναι αποτέλεσμα προσπαθειών κάποιων πνευματικών ανθρώπων, όπως ο ιστορικός Πάνος Ροντογιάννης, ο δικηγόρος Τάκης Μαμαλούκας και άλλοι που ήθελαν να υπάρξει βιβλιοθήκη στον τόπο τους αλλά και να διασωθούν διάφορα κειμήλια που υπήρχαν διάσπαρτα στο νησί. Αρχικά συγκεντρώθηκαν βιβλία και κειμήλια που αποτέλεσαν τον αρχικό της πυρήνα, ενώ σήμερα περιλαμβάνει περισσότερα από 55.000 βιβλία που καλύπτουν όλο το φάσμα της γνώσης και πολλά με τοπική ιστορία, που αποτελούν πολιτιστική κληρονομιά για τη χώρα.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Η Πόλη της Λευκάδας είναι «αδελφοποιημένη» με τις παρακάτω πόλεις:
Βίρις
Στην ελληνική μυθολογία η Βίρις ήταν άγνωστη τοπική θεότητα της Αρκαδίας.
Σύμφωνα με τον Παυσανία, Στις Αμύκλες στον ναό του Απόλλων υπήρχε άγαλμα της Βίριδος. Το άγαλμα βρισκόταν δίπλα από αυτό του Απόλλωνα και δίπλα στον βωμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεότητες της ελληνικής μυθολογίας
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Αρκαδίας
Ξανθή Μυλωνά
Η Ξανθή Μυλωνά είναι Ελληνίδα πρώην αθλήτρια της πετοσφαίρισης και υπήρξε η τελευταία μεγάλη αρχηγός του Παναθηναϊκού, μετά τη Ρούξι Ντουμιτρέσκου.
Βιογραφικό
Η Ξανθή Μυλωνά γεννήθηκε στη Λάρισα στις 27 Ιουλίου 1980 όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από τα ΤΕΦΑΑ Τρικάλων και στα 23 της χρόνια αποφάσισε να μεταβεί στην Αθήνα για τη δεύτερη μεγάλη της αγάπη, μετά την πόλη της Λάρισα, το βόλεϊ και τον Παναθηναϊκό. Έχει ύψος 1,72μ και αγωνίστηκε στη θέση του λίμπερο στην ομάδα του Παναθηναϊκού.
Προσωπική ζωή
Η Ξανθή Μυλωνά είναι παντρεμένη με τον Μιχάλη Σέγκο.
Καριέρα
Ξεκίνησε στη θέση του πασαδόρου, αργότερα έπαιξε ακραία στην ΕΑ Λαρίσης και κατέληξε να αγωνίζεται στη θέση του λίμπερο στην ομάδα του Παναθηναϊκού, ομάδα με την οποία κατέκτησε τα πάντα. 7 συνεχόμενα πρωταθλήματα (2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011), πέντε κύπελλα(2005, 2006, 2008, 2009, 2010) καθώς και συμμετοχή σε τελικό του Challenge Cup (2009). Μαζί με τη Ρούξι Ντουμιτρέσκου κατέστησαν την ομάδα του Παναθηναϊκού, στο βόλει γυναικών, στην κορυφή της Ελλάδας για αρκετά χρόνια. Μετά την αποχώρηση της Ρούξι, από την ομάδα, η Ξανθή έγινε η αρχηγός του Τριφυλλιού και θεωρήθηκε από πολλούς η τελευταία μεγάλη αρχηγός της ομάδας. Στο τέλος της σεζόν του 2012, αποχωρεί από την ενεργό δράση δίνοντας την υπόσχεση ότι θα επιστρέψει στην ομάδα που αγάπησε και αγαπήθηκε. Στις 29 Νοεμβρίου του 2012 και βλέποντας την αγαπημένη της ομάδα ένα βήμα πριν την κατάρρευση αποφασίζει να επιστρέψει στην «οικογένεια» του ΠΑΟ και να τον βοηθήσει να παραμείνει στην κατηγορία. Με τη γαλανόλευκη φανέλα έχει αγωνιστεί 28 φορές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πετοσφαιρίστριες ΠΑΟ
Γιαμούνα
Ο Γιαμούνα (Yamuna) ή Τζάμνα είναι μεγάλος ποταμός της Ινδίας, ο δεύτερος μεγαλύτερος σε όγκο νερού παραπόταμος του Γάγγη και ο μακρύτερος παραπόταμος ολόκληρης της Ινδίας, με μήκος 1.376 χιλιόμετρα.
Ο Γιαμούνα διασχίζει αρκετές πολιτείες της Ινδίας: Ουταράχαντ, Χαρυάνα, Ούταρ Πραντές, Χιμάτσαλ Πραντές, αλλά και τη Μητροπολιτική Περιοχή του Δελχίου, ενώ έχει με τη σειρά του μεγάλους παραποτάμους, όπως τον Τονς και τον Τσάμπαλ, τον μακρύτερο δικό του παραπόταμο, που έχει επίσης μεγάλη λεκάνη απορροής. Ο Γιαμούνα συνδημιούργησε την εξαιρετικά εύφορη προσχωσιγενή περιοχή Γιαμούνα-Γάγγη ανάμεσα στον ίδιο και στον Γάγγη. Σχεδόν 57 εκατομμύρια άνθρωποι εξαρτώνται από τα νερά του Γιαμούνα για την επιβίωσή τους. Το ποτάμι δίνει πάνω από το 70% της υδροδοτήσεως του Δελχίου και έχει ετήσια παροχή 97 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, από τα οποία καταναλώνονται περί τα 4 δισεκατομμύρια (εκ των οποίων το 96% για άρδευση).
Ο Γιαμούνα, όπως και ο Γάγγης, είναι αντικείμενο μεγάλου σεβασμού από τους Ινδουιστές και λατρεύεται ως η ομώνυμη θεά Γιαμούνα, κόρη της ηλιακής θεότητας Σούρυα και αδελφή του Γιάμα, του θεού του θανάτου, από τον οποίο είναι γνωστή και ως «Γιάμι». Σύμφωνα με δημοφιλείς ινδικές δοξασίες, το λουτρό στα ιερά νερά του ελευθερώνει τον λουόμενο από τα βάσανα μετά θάνατο.
Στο φράγμα εκτροπής του Χάθνι Κουντ τα νερά του Γιαμούνα χωρίζονται, παροχετευόμενα σε δύο μεγάλα κανάλια: Το Δυτικό Κανάλι του Γιαμούνα, που ρέει προς τη Χαρυάνα, και το Ανατολικό Κανάλι του Γιαμούνα, που ρέει προς το Ούταρ Πραντές. Τα νερά του Γιαμούνα είναι «αρκετά καθαρά» από τις πηγές του ίσαμε το φράγμα Ουαζιραμπάντ στο Δελχί, μια διαδρομή περίπου 375 χιλιομέτρων. Παρακάτω, η προσθήκη λυμάτων από 15 εισροές μέχρι το φράγμα Όχλα καθιστά το ποτάμι πολύ ρυπασμένο. Ινδός αξιωματούχος έχει χαρακτηρίσει το ποτάμι από εκεί και κάτω ως «ανοικτό υπόνομο», με τιμές βιοχημικώς απαιτούμενου οξυγόνου (BOD) από 14 έως 28 mg/λίτρο και υψηλή περιεκτικότητα σε κολοβακτηρίδια. Υπάρχουν τρεις βασικές πηγές ρυπάνσεως του ποταμού: οικιακά και δημοτικά απόβλητα, διάβρωση του εδάφους που προκαλείται από την αποδάσωση και τα υπολείμματα λιπασμάτων, ζιζανιοκτόνων και εντομοκτόνων μαζί με βιομηχανικά απόβλητα. Ο Γιαμούνα από τις πηγές του μέχρι το Όχλα αποκαλείται και «Άνω Γιαμούνα».
Παλαιοκοίτες
left|325px|thumb|Οι κορυφές Μπανταρπούντς, όπου η πηγή του Γιαμούνα left|205px|thumb|Ο ναός Γιαμουνότρι στις απαρχές του ποταμού, αφιερωμένος στη θεά Γιαμούνα Ο σημερινός ποταμός Σαρσούτι, που πηγάζει από τους λόφους Σιβαλίκ στα σύνορα των πολιτειών Χιμάτσαλ και Χαρυάνα, και συμβάλλει με τον ποταμό Γκάγκαρ, αποτελεί παλαιοκοίτη του Γιαμούνα. Ο Γιαμούνα άλλαξε τον ρου του προς τα ανατολικά εξαιτίας μιας αλλαγής στην κλίση του φλοιού της Γης, που προκλήθηκε από την τεκτονική των πλακών.
Πηγές
Η βασική πηγή του Γιαμούνα είναι ο Παγετώνας Γιαμουνότρι, που δημιουργεί τον ποταμό σε υψόμετρο 3.293 μέτρα, στις νοτιοδυτικές πλευρές του όρους Μπανταρπούντς των Ιμαλαΐων, στο διαμέρισμα Ουταρκάσι της Πολιτείας Ουταράχαντ, βορείως της πόλεως Χαριντουάρ. Ο ναός Γιαμουνότρι λίγο πιο κάτω στον ρου του, αφιερωμένος στη θεά του ποταμού, τη Γιαμούνα, είναι ένα από τα πλέον σεβάσμια προσκυνήματα του Ινδουισμού, σε συνδυασμό με τα άλλα τρία του «κυκλώματος» Chota Char Dham. Στο μήκους 13 χιλιομέτρων μονοπάτι του ναού, που ακολουθεί τη δεξιά όχθη του ποταμού, υπάρχει και το Μαρκαντέγια Τίρθα, όπου ο σοφός Μαρκαντέγια έγραψε τη Μαρκεντέγια Πουράνα.
Ρους
Ο ποταμός ρέει αρχικώς προς τα νότια επί 200 χιλιόμετρα περίπου, κατερχόμενος από τα Ελάσσονα Ιμαλάια και τους λόφους Σιβάλικ. Κατά μήκος του άνω ρου του είναι ορατές μοραινικές αποθέσεις και γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά όπως κάθετοι βράχοι, φαράγγια και κοιλάδες με βαθμιδωτές πλαγιές. Σημαντικό μέρος, περί τα 2.320 τετρ. χιλιόμετρα, της ανώτερης λεκάνης απορροής του Γιαμούνα, βρίσκεται στην πολιτεία Χιμάτσαλ Πραντές. Ο μεγαλύτερος σε παροχή παραπόταμός του, ο Τονς, συγκεντρώνει μεγάλο μέρος των νερών αυτής της περιοχής και έτσι έχει περισσότερο νερό από τον Γιαμούνα όταν ενώνεται με αυτόν μετά το Κάλσι, κοντά στην πόλη Ντεχραντούν. Η κορυφή Καλανάγκ (= «Μαύρη Κορυφή»), σε υψόμετρο 6.387 μέτρα, είναι το υψηλότερο σημείο της λεκάνης του Γιαμούνα. Ανώτεροι παραπόταμοί του είναι επίσης οι Γκίρι, Ρίσι Γκάνγκα, Κούντα, Χανουμάν Γκάνγκα και Μπάτα.
thumb|Ο Γιαμούνα ανάμεσα στη [[Σαχαρανπούρ και στη Γιαμουναναγκάρ]] Ο ποταμός κατέρχεται πλέον οριστικά σε πεδινές περιοχές από την πλατιά κοιλάδα Ντουν. Συναντώντας τον υδατοφράκτη Ντακπαθάρ σε σημείο όπου έχει πια πλάτος 500 μέτρα, μέρος των νερών του εκτρέπεται σε ένα κανάλι για την παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας. Λίγο παρακάτω στη συνέχεια του ρου του, ο Γιαμούνα δέχεται τα νερά του ποταμού Ασάν στο ομώνυμο Φράγμα Ασάν, όπου και καταφύγιο πουλιών. Αφού περάσει και από τη μικρή πόλη Παόντα Σαχίμπ, τόπο προσκυνήματος των Σιχ σε υψόμετρο πλέον 389 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ο Γιαμούνα φθάνει στο παλαιό (κατασκευής 1873), μη χρησιμοποιούμενο πια, Φράγμα Τατζαουάλα, στο διαμέρισμα Γιαμούνα-ναγκάρ της Χαρυάνα. Αμέσως μετά, στο φράγμα εκτροπής του Χάθνι Κουντ, χωρίζεται σε δύο μεγάλα κανάλια: Το Δυτικό Κανάλι του Γιαμούνα διασχίζει τα διαμερίσματα Καρνάλ, Πανίπατ και Σονίπατ προτού φθάσει στις εγκαταστάσεις καθαρισμού του Χαϊντερπούρ, που αντλεί και καθαρίζει νερό για την υδροδότηση του Δελχίου. Πέρα από αυτό το σημείο, ο Γιαμούνα δέχεται νερά μόνο από ρυάκια και πηγές. Την άνυδρη εποχή του έτους μεγάλο μέρος της κοίτης του ξηραίνεται μεταξύ του Φράγματος Τατζαουάλα και του Δελχίου.
Ο Γιαμούνα ορίζει τα σύνορα μεταξύ των πολιτειών Χιμάτσαλ Πραντές και Ουταράχαντ, όπως και μεταξύ Χαρυάνα, Περιφέρειας του Δελχίου και Ούταρ Πραντές. Κατά τον πεδινό ρου του, ο ποταμός ρέει σχεδόν παράλληλα με τον Γάγγη, οπότε οι δύο ποταμοί έχουν δημιουργήσει ανάμεσά τους την εξαιρετικά εύφορη προσχωσιγενή περιοχή (ντοάμπ) Γιαμούνα-Γάγγη, με έκταση 69.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, που είναι γνωστή για τη μεγάλη αγροτική παραγωγή της, ειδικότερα του ρυζιού μπασμάτι. Η αγροτική αυτή παραγωγή θρέφει το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ινδίας.
Στο τελευταίο τμήμα του ρου του Γιαμούνα βρίσκουμε αρκετές πόλεις κτισμένες στις όχθες του εκτός από το Δελχί, όπως τις Νόιντα, Ματούρα, Άγκρα, Φιροζαμπάντ, Εταβάχ, Κάλπι και Χαμιρπούρ. Στην Εταβάχ δέχεται τα νερά του μεγαλύτερου σε μήκος παραποτάμου του, του Τσάμπαλ, και μετά μια ομάδα μικρότερων παραποτάμων, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται οι Σιντ, Μπέτβα (ο αρχαίος Βετραβάτι) και Κεν.
Τελικώς ο Γιαμούνα εκβάλλει στον Γάγγη σε μια ιερή για τους Ινδουιστές τοποθεσία γνωστή ως «Τριβένι Σανγκάμ», δίπλα στην πόλη Πραγιαγκράτζ (πρώην Αλλαχαμπάντ). Πολλοί προσκυνητές μεταβαίνουν πάνω σε βάρκες σε εξέδρες που έχουν στηθεί στο μέσο του ποταμού για να εκφωνήσουν προσευχές. Στη μεγάλη εορτή Κουμπ Μελά, που λαμβάνει χώρα μια φορά κάθε 12 χρόνια, πιστοί σε μεγάλες συγκεντρώσεις βυθίζουν για λίγο το σώμα τους στα ιερά νερά της συμβολής των ποταμών.
Ιστορία και θρησκεία
right|225px|thumb|Ο [[Βασουντέβα μεταφέρει τον Κρίσνα ως βρέφος μέσα από τον ποταμό Γιαμούνα: ένας σημαντικός θρύλος της Μπαγκαβάτα Πουράνα.]]
Το όνομα «Γιαμούνα» φαίνεται ότι προέρχεται από τη σανσκριτική λέξη «γιάμα», που σημαίνει «δίδυμος» και μάλλον σχετίζεται με την παράλληλη πορεία του με τον Γάγγη. Ο Γιαμούνα αναφέρεται σε πολλά εδάφια της Ριγκ-Βέδα, δηλαδή του κλασικού υμνολόγιου του Ινδουισμού που συντέθηκε περί το 1700-1100 π.Χ., και αργότερα στην Αθάρβα-Βέδα, και τις Βραχμάνες. Στη Ριγκ-Βέδα, η ιστορία της θεάς Γιαμούνα περιγράφει τον «υπερβολικό έρωτά» της για τον δίδυμο αδελφό της («Γιάμα»), που με τη σειρά του της ζητεί να βρει ένα κατάλληλο ταίρι για αυτή, κάτι το οποίο πράττει, ζευγαρώνοντας με τον Κρίσνα.
Η ίδια αφήγηση δίνεται λεπτομερέστερα στον σανσκριτικό ύμνο του 16ου αιώνα μ.Χ. Γιαμουναστάκαμ, έργο του φιλοσόφου Βαλάμπα. Εδώ η ιστορία της καθόδου της θεάς Γιαμούνα στον κόσμο προκειμένου να συναντήσει τον Κρίσνα και να εξαγνίσει τον κόσμο είναι έμμετρη. Ο ύμνος εξυμνεί τη θεά του ποταμού ως την πηγή όλων των πνευματικών ικανοτήτων. Και ενώ ο Γάγγης θεωρείται η προσωποποίηση του ασκητισμού και της ανώτερης γνώσεως, που μπορεί να φέρει την εξωτερική απελευθέρωση (μόκσα), η Γιαμούνα είναι εκείνη που, ως κάτοχος της αγάπης και συμπάθειας, μπορεί να δώσει την ελευθερία ακόμα και από τον θάνατο. Ο Βαλάμπα γράφει ότι κατεβαίνει τρέχοντας το βουνό Καλίντα και πως είναι κόρη του Καλίντα, από όπου έχει και την επωνυμία Καλίντι. Τα νερά του ποταμού της, προσθέτει, έχουν το χρώμα του Κρίσνα, το σκούρο (Shyam).
Και πέρα από τον μύθο, οι περισσότερες από τις μεγάλες αυτοκρατορίες που κυριάρχησαν στο μεγαλύτερο μερος της Ινδίας είχαν τη βάση τους στην εύφορη λεκάνη των Γάγγη-Γιαμούνα, όπως οι Μαγκάντα (περ. 600 π.Χ.), Μαουρύα (321-185 π.Χ.), Σούνγκα (185-73 π.Χ.), Κουσάν (1ος έως 3ος αι. μ.Χ.) και Γκούπτα (280-550 μ.Χ.), με πρωτεύουσες όπως η Παταλιπούτρα και η Mathura. Αμφότεροι οι ποταμοί αποτελούσαν αντικείμενο σεβασμού σε όλη την έκταση αυτών των βασιλείων. Από την περίοδο του Τσαντραγκούπτα Β΄ (375-415 μ.Χ.), αγάλματα του Γάγγη και της Γιαμούνα έγιναν συνηθισμένα σε όλη την αυτοκρατορία. Νοτιότερα, απεικονίσεις τους βρίσκονται σε ιερά των Τσαλούκγια και των Ραστρακούτα (753–982), όπως και στις βασιλικές σφραγίδες τους. Πριν από αυτούς, η Δυναστεία των Τσόλα προσέθεσε απεικονίσεις του ποταμού στα αρχιτεκτονικά μοτίβα της. Στο Ιερό των Τριών Ποτάμιων Θεοτήτων, δίπλα στον σκαλισμένο στον βράχο ναό Καϊλάς στην Ελόρα, παριστάνεται ο Γάγγης πλαισιωμένος από τη Γιαμούνα και τη Σαρασβάτι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιαμουνα
Κατάλογος χωρών ανά κατά κεφαλήν ΑΕΠ (ονομαστικό)
Στο λήμμα κατατάσσονται οι χώρες του κόσμου με βάση το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν κατά κεφαλήν σε ονομαστική αξία.
Αυτοί είναι τρεις κατάλογοι των παγκόσμιων οικονομιών που ταξινομούνται κατά το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) στις επίσημες συναλλαγματικές ισοτιμίες αγοράς ή κυβέρνησης.
Παραπομπές
ΑΕΠ κατα κεφαλη
Έφη Αχτσιόγλου
Η Ευτυχία (Έφη) Αχτσιόγλου (Γιαννιτσά, 4 Ιανουαρίου 1985), είναι Ελληνίδα δικηγόρος, πολιτικός και βουλευτής του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς, του οποίου είναι και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Επιπρόσθετα, είναι διδάκτωρ Εργατικού Δικαίου στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Διατέλεσε υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1985 στα Γιαννιτσά του νομού Πέλλας, όπου και μεγάλωσε και ολοκλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές της.
Ολοκλήρωσε επίσης με άριστα τις προπτυχιακές σπουδές της στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ και το 2009 απέκτησε - επίσης με άριστα - το μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης στο Δημόσιο Δίκαιο και τις Πολιτικές Επιστήμες από την ίδια σχολή.
Εργάστηκε με ερευνητική υποτροφία στο Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου, ενώ το 2014, ολοκλήρωσε ως υπότροφος του ΙΚΥ τη συγγραφή της διδακτορικής της διατριβής στο Εργατικό Δίκαιο, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Άρη Καζάκου.
Σταδιοδρομία
Είναι δικηγόρος Θεσσαλονίκης, και από τον Ιούλιο του 2014 επιστημονική συνεργάτιδα της Ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ στις Βρυξέλλες.
Έχει εργαστεί, επίσης, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και στον Τομέα Αστικού Δικαίου, Πολιτικής Δικονομίας και Εργατικού Δικαίου του Τμήματος Νομικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 2009 έως το 2013, καθώς και ως ερευνήτρια στο Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Οικονομικού Δικαίου.
Πολιτική διαδρομή
Ήταν υποψήφια στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιανουαρίου και του Σεπτεμβρίου του 2015. Στον ΣΥΡΙΖΑ πέρασε από τα κομματικά όργανα, ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, ενώ ήταν μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Α’ Θεσσαλονίκης.
Ως διευθύντρια του Πολιτικού Γραφείου του Υπουργού Εργασίας ήταν υπεύθυνη για τη διαπραγμάτευση της Ελληνικής Κυβέρνησης με τους Θεσμούς σε ζητήματα σχετικά με την αγορά εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης. Έχει υπηρετήσει ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του πρώην ΟΑΕΔ (σήμερα ΔΥΠΑ) και ως μέλος του Ανώτατου Συμβουλίου Εργασίας.
Κυβερνητικές θέσεις (2016 - 2019)
Από τις 5 Νοεμβρίου του 2016 έως τις 9 Ιουλίου του 2019 ήταν υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Κατά τη θητεία της συνδέθηκε με την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων, την αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 11% και 27% για τους νέους εργαζόμενους (με ενιαίο κατώτατο μισθό τα 650 ευρώ), την κατάργηση του υποκατώτατου μισθού, τη μείωση της αδήλωτης εργασίας και της ανεργίας, τη δημιουργία του Οργανισμού Προνοιακών Επιδομάτων και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΟΠΕΚΑ), το νέο πλαίσιο για την αναδοχή και την υιοθεσία κ.α.
Μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου (2019 - σήμερα)
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 τοποθετήθηκε στη δεύτερη θέση του ψηφοδελτίου επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και εξελέγη στη Βουλή των Ελλήνων.
Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2023, ως υποψήφια στον Δυτικό Τομέα Αθηνών, εκλέχθηκε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ πρώτη -με 28.491- σε σταυρούς. Επανεξελέγη βουλευτής στην ίδια εκλογική περιφέρεια στις εκλογές του Ιουνίου. Στις 12 Ιουλίου 2023 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά της για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο Ωδείο Αθηνών εντάσσοντας την στην πορεία μετάβασης που σύμφωνα με την ίδια πρέπει να ακολουθήσει ο ΣΥΡΙΖΑ από μια «δημιουργική αντιπολίτευση» σε μια «αποτελεσματική κυβέρνηση των πολλών».
Δημοσιεύσεις
Μονογραφίες:
Παραπομπές
Κατηγορία:Απόφοιτοι Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Βουλευτές Β2' Δυτικού Τομέα Αθηνών
Τεχνικός Ασφαλείας
Γενικά
Η τρέχουσα νομοθεσία χωρίζει τις επιχειρήσεις σε τρεις κατηγορίες ως προς την επικινδυνότητα. Η κατηγορία στην οποία ανήκει μια επιχείρηση εξαρτάται από τον κλάδο οικονομικής δραστηριότητας (ΚΑΔ) ο οποίος έχει δηλωθεί στην εφορία. Οι κωδικοί έχουν δημοσιευτεί στο Α΄ φύλλο, τεύχος 84, 2 Ιουνίου του 2010 στο ΦΕΚ.
Σε ορισμένες περιπτώσεις τη θέση του Τεχνικού Ασφαλείας μπορεί να έχει ο ίδιος ο εργοδότης ή κάποιος υπάλληλος ο οποίος εργάζεται με πλήρες ωράριο κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Υπεύθυνος για τη σωστή τήρηση των κανόνων υγιεινής και ασφάλειας στις εταιρείες είναι ο διαχειριστής (ή οι διαχειριστές) που ορίζει το καταστατικό και μόνον αυτός μπορεί (πάντα σύμφωνα με κάποιες προϋποθέσεις) να χρησιμοποιηθεί ως Τεχνικός Ασφαλείας ή να μεταβιβάσει αυτήν την αρμοδιότητά του σε άλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαγγέλματα
Πλέι-Οφ NBA 1953
Οι Λέικερς πήραν έτσι τον τέταρτο τους τίτλο στα τελευταία πέντε χρόνια (1949, 1950 και 1952 οι άλλοι τρεις), ενώ κέρδισαν τους Νικς στους τελικούς για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Αυτή ήταν η τρίτη συνεχόμενη χρονιά που οι Νικς έφτασαν μέχρι τους τελικούς άλλα δεν κατάφεραν να κατακτήσουν τον πολυπόθητο τίτλο.
Οι Μπόστον Σέλτικς πρόκριθηκαν για πρώτη φορά σε επόμενη φάση των πλέι-οφ αποκλείοντας τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς, ενώ οι Ιντιανάπολις Ολύμπιανς έπαιξαν τα δύο τελευταία παιχνίδια της ιστορίας τους, καθώς διαλύθηκαν στο τέλος της σεζόν. Τέλος, οι Μπάλτιμορ Μπούλετς κατέχουν μέχρι σήμερα το χείροτερο ρεκόρ πρόκρισης από την κανονική περίοδο στα πλέι-οφ, αφού είχαν μόλις 16 νίκες και 54 ήττες (ποσοστό νικών 22,9%).
Ημιτελικοί Δυτικής κατηγορίας
(1) Μινεάπολις Λέικερς vs. (4) Ιντιανάπολις Ολύμπιανς:
(2) Ρότσεστερ Ρόγιαλς vs. (3) Φορτ Γουέιν Πίστονς:
Ημιτελικοί Ανατολικής κατηγορίας
(1) Νιου Γιορκ Νικς vs. (4) Μπάλτιμορ Μπούλετς:
(2) Σίρακιουζ Νάσιοναλς vs. (3) Μπόστον Σέλτικς:
Τελικοί Δυτικής κατηγορίας
(1) Μινεάπολις Λέικερς vs. (3) Φορτ Γουέιν Πίστονς:
Τελικοί Ανατολικής κατηγορίας
(1) Νιου Γιορκ Νικς vs. (3) Μπόστον Σέλτικς:
Τελικοί NBA
(Δ1) Μινεάπολις Λέικερς vs. (Α1) Νιου Γιορκ Νικς:
Μαρούλι
thumb|250px|Μαρούλι Το μαρούλι (Lactuca sativa, Λακτούκη η ήμερος) είναι ετήσιο, ποώδες φυτό γρήγορης ανάπτυξης της οικογένειας των Σύνθετων (Compositae). Καλλιεργείται από τους Ρωμαϊκούς χρόνους και η προέλευση του είναι η Ασία. Αναφέρεται από τον Ηρόδοτο, τον Θεόφραστο και τον Διοσκορίδη με το όνομα θριδακίνη και θρίδαξ.
Χαρακτηριστικά
Η άνθηση του μαρουλιού γίνεται σταδιακά και οι καρποί του βγαίνουν 10-15 μέρες μετά την άνθηση. Τα μαρούλια πολλαπλασιάζονται με σπόρο. Η σπορά γίνεται σε φυτώρια και σε 15 περίπου μέρες τα φυτάρια είναι έτοιμα για μεταφύτευση. Ευδοκιμεί σε δροσερές θερμοκρασίες και δεν αντέχει στη ζέστη. Στην Ελλάδα καλλιεργείται από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη, και το καλοκαίρι σε ψυχρότερα κλίματα. Για την επιτυχία στην καλλιέργεια πρέπει να υπάρχει αρκετή εδαφική υγρασία, καλός φωτισμός και δροσερές νύχτες.
Κατανάλωση
Το μαρούλι τρώγεται ωμό, σκέτο ή σε σαλάτες αλλά και μαγειρεμένο με κρέας (φρικασέ). Οι Η.Π.Α έχουν τη μεγαλύτερη παραγωγή στον κόσμο, ακολουθούν η Κίνα, η Ισπανία και ο Καναδάς. Στην Ελλάδα καλλιεργούνται 19.000 στρέμματα περίπου και η ετήσια παραγωγή φτάνει τους 25.000 τόνους.
Βοτανικές ποικιλίες
Υπάρχουν πάρα πολλές ποικιλίες μαρουλιού που μπορούν να διακριθούν σε 4 βοτανικές ποικιλίες.
Διατροφική αξία
Η διατροφική αξία του μαρουλιού ποικίλλει ανάλογα με την ποικιλία. Το μαρούλι γενικά παρέχει μικρές ποσότητες φυτικών ινών, μερικούς υδατάνθρακες, λίγες πρωτεΐνες και ίχνη λίπους. Τα σημαντικότερα θρεπτικά συστατικά του είναι η βιταμίνη Α και το κάλιο. Η βιταμίνη Α προέρχεται από β-καροτένιο, του οποίο αν και έχει κίτρινο-πορτοκαλί χρώμα δεν ξεχωρίζει λόγο του πράσινου χρώματος της χλωροφύλλης. Το β-καροτένιο, μετατρέπεται σε βιταμίνη Α στο ανθρώπινο σώμα. Όσο πιο σκούρο πράσινο, τόσο περισσότερο β-καροτένιο έχει.
Το μαρούλι, με εξαίρεση την ποικιλία iceberg, είναι επίσης μια μέτρια καλή πηγή βιταμίνης C, ασβεστίου, σιδήρου και χαλκού. Οι νευρώσεις παρέχουν διαιτητικές ίνες, ενώ οι βιταμίνες και τα μέταλλα συγκεντρώνονται στο λεπτό τμήμα των φύλλων.
Ακολουθεί πίνακας με την περιεκτικότητα σε θερμίδες και συστατικά, για ποσότητες 36 (αντιστοιχούν σε ένα φλιτζάνι μαρούλι ωμό, τεμαχισμένο) και 100 γραμμαρίων.
Επεξηγήσεις: Μ.Μ. = Μονάδες Μέτρησης, gr = γραμμάριο, mgr = 1/1000 γραμμάριο, mcg = το ένα εκατομμυριοστό (1/1.000.000) του γραμμαρίου, IU = (International Unit) μονάδα μέτρησης στην φαρμακολογία για κάποιες ουσίες και διαφέρει ανάλογα με την ουσία και DV = (Daily Value) είναι το ποσοστό στην ημερήσια θρεπτική αξία για διατροφή 2000 θερμίδων την ημέρα.
Ο πίνακας είναι ενδεικτικός λόγο των διαφορών από ποικιλία σε ποικιλία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σύνθετα Κατηγορία:Λαχανικά
Σ-άλγεβρα
σ-άλγεβρα (σίγμα άλγεβρα) είναι μια άλγεβρα συνόλων (σύνολο από σύνολα στο οποίο μπορούμε να κάνουμε πράξεις μεταξύ των συνόλων) που είναι κλειστή ως προς τη συμπλήρωση και τις αριθμήσιμες ενώσεις των μελών της.
Η σ-άλγεβρα είναι πολύ χρήσιμο εργαλείο στα στοχαστικά μαθηματικά, κυρίως διότι αριθμήσιμες (το πολύ) το πλήθος συνολοθεωρητικές πράξεις μεταξύ συνόλων που ανήκουν στην ίδια σ-άλγεβρα δίνουν σύνολα που ανήκουν και αυτά στην ίδια σ-άλγεβρα. Οι σ-άλγεβρες είναι η βάση για τον ορισμό του χώρου των μαζών και των πιθανοτήτων.
Τεχνικός Ορισμός
Έστω Ω ένα σύνολο. Τότε η σ-άλγεβρα F είναι μια μη κενή συλλογή υποσυνόλων του Ω έτσι ώστε:
1) Το Ω ανήκει στο F
2) Αν το σύνολο Α ανήκει στο F, τότε, και το συμπληρωματικό του Α ανήκει στο F
3) Αν έχουμε μια ακολουθία συνόλων {A_{n}, όπου n=1,2,...} στο F τότε η ένωση των A_n ανηκει επισης στο F.
Παραγόμενη σ-άλγεβρα
Μια σ-άλγεβρα F είναι παραγόμενη από μια κλάση C όταν είναι η μικρότερη σ-άλγεβρα που την περιέχει. Συγκεκριμένα ορίζεται ως η τομή όλων των σ-αλγεβρών που περιέχουν την C.
σ-άλγεβρα Μπορέλ
σ-άλγεβρα Μπορέλ είναι μια σ-άλγεβρα η οποία είναι παραγόμενη από συλλογή τοπολογικών διαστημάτων.
Τυπικός ορισμός: σ-άλγεβρα Μπορέλ ή αλλιώς Μπορελιανή άλγεβρα είναι η παραγόμενη σ-άλγεβρα από την κλάση Pn όπου Pn={(a1,b1]x...x(an,bn]: ai<bi για κάθε i=1,2,...,n}U{κενό σύνολο}.
Η μπορελιανή άλγεβρα χωράει τεράστιο αριθμό υποσυνόλων του \R^n γι' αυτό και μας είναι εξαιρετικά χρήσιμη.
Σημειώσεις - Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρία συνόλων Κατηγορία:Θεωρία μέτρου Κατηγορία:Συνδυαστική Κατηγορία:Άλγεβρα Μπουλ
Όθων Σταθάτος
Ο '''Όθων Αντ. Σταθάτος''' (1844-1924) ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης. Ήταν ομογενής από την Ιθάκη. Δώρισε σημαντικό ποσό για την ίδρυση Ναυτικής Εμπορικής Σχολής στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σταθάτος γεννήθηκε στην Ιθάκη. Είχε δύο αδελφούς, τον Διονύσιο και τον Κωνσταντίνο, και τρεις αδελφές, την Ευτέρπη, την Αγλαΐα και την Πανδώρα. Περί το 1850 μετανάστευσε στη Ρουμανία, όπου ζούσαν τα πρώτα εξαδέλφια του (οικογένεια Θεοφιλάτου). Αργότερα κάλεσε και τους αδελφούς του. Ασχολήθηκαν με το εμπόριο του άνθρακα στον Δούναβη και με τα σλέπια (μικρά πλοία που μετέφεραν τον άνθρακα). Η συνεργασία τους ήταν τόσο επιτυχημένη και αποτελεσματική, ώστε ίδρυσαν την πρώτη ελληνική εφοπλιστική εταιρεία, τη «Θεοφιλάτος και Σταθάτος». Μετά τον πρόωρο θάνατο του Παναγιώτη Θεοφιλάτου, η εταιρεία αυτή έμεινε ως «Αδελφοί Σταθάτοι», οι οποίοι επεξέτειναν τις επιχειρήσεις τους δημιουργώντας στόλο μεγάλων φορτηγών ατμόπλοιων, ρυμουλκών και ποταμόπλοιων στον Δούναβη. Στα πλοία των αδελφών Σταθάτου εργάζονταν εκατοντάδες Ιθακήσιοι.
Το 1895 ο Όθωνας, πλούσιος πλέον έμπορος και εφοπλιστής, αποφασίζει να εγκατασταθεί στην Ελλάδα, επειδή είχε κλονισθεί η υγεία του. Στην Αθήνα αγόρασε το οικόπεδο επί των οδών Βασιλίσσης Σοφίας 31 και Ηροδότου, προκειμένου να χτίσει εκεί σπίτι και γραφείο, για να διευθύνει από την Ελλάδα πια τις εμπορικές του δραστηριότητες. Είναι το γνωστό μέχρι σήμερα ως «Μέγαρο Σταθάτου». Με τη μετεγκατάσταση του Όθωνα στην Ελλάδα, η εταιρεία χωρίστηκε και παρέμειναν σε αυτή οι δύο αδελφοί του, οι οποίοι ίδρυσαν νέα εταιρία με την επωνυμία «Όθωνας Α. Σταθάτος». Αργότερα ωστόσο, και αυτοί ακολούθησαν το παράδειγμά του και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα, όπου ανήγειραν επίσης ιδιόκτητα μέγαρα.
Ο Όθωνας απεβίωσε στη Γενεύη σε ηλικία 80 ετών. Σύζυγός του ήταν η Αθηνά Σταθάτου (Πάτρα 1864 – Αθήνα 1937), κόρη του προέδρου εφετών Δημητρίου Κυπαρίσση.
Ο Σταθάτος ως ευεργέτης
Ο Όθωνας με αφετηρία την πεποίθηση ότι η όσο το δυνατόν καλύτερη εκπαίδευση των νέων και ιδιαίτερα σε πρακτικούς επαγγελματικούς κλάδους, αποτελεί τη πιο σίγουρη βάση της ευημερίας και της προόδου ενός έθνους, και με την αγάπη του για την ιδιαίτερη πατρίδα του, ίδρυσε στην Ιθάκη το 1906 την «Εμπορική και Ναυτική Σχολή», η οποία υπήρξε η καλύτερη στα Βαλκάνια και μία από τις καλύτερες στην Ευρώπη. Η σχολή οικοδομήθηκε το 1905 από τον Ερνέστο Τσίλερ, η συνολική δαπάνη ανήλθε στο 1.600.000 δρχ. ποσό τεράστιο για την εποχή εκείνη. Λειτούργησε από το 1906 μέχρι το 1913. Το 1916 ο Όθωνας απέσυρε τη χρηματοδότηση και έκτοτε λειτούργησε ως Δημοτικό Σχολείο, μέχρι το 1953 που λόγω των σεισμών έπαθε ζημιές το κτίριο.