cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αμφικτύων Δημητρίου
Σπουδές και δημιουργία
Ο Αμ. Δημητρίου φοίτησε σε γυμνάσιο της Κωνσταντινούπολης, όπου και παρακολούθησε παιδαγωγικό σεμινάριο. Το 1916 διέφυγε στη Ρουμανία, προκειμένου να αποφύγει τη στράτευση στον τουρκικό στρατό, ο οποίος μετείχε στις συρράξεις του "Μεγάλου Πολέμου". Εκεί εργάσθηκε σαν βοηθός μάγειρα αλλά και ως δάσκαλος. Μετά το καλοκαίρι του 1917, όταν η Ρουμανία εισήλθε και αυτή στον πόλεμο, μετοίκησε στη Ρωσία, όπου έως το 1930 δούλεψε σαν δάσκαλος στον Καύκασο, στην Κριμαία, στην Οδησσό, στη Μελιτούπολη και στη Μαριούπολη. Από τον Σεπτέμβριο του 1930 απασχολήθηκε στην Ελληνική Παιδαγωγική Σχολή της Μαριούπολης όπου δίδαξε την ελληνική γλώσσα. Ήταν θιασώτης της δημοτικής γλώσσας την οποία χρησιμοποιούσε στα γραπτά του από το 1916. Πολλά από τα έργα του δημοσιεύθηκαν σε ελληνικές εφημερίδες και περιοδικά της Ουκρανίας. Συνήθιζε να υπογράφει με το φιλολογικό ψευδώνυμο "Α. Μαρμαρινός".
Το τέλος
Στις 8 Απριλίου του 1937 έπεσε κι αυτός, όπως ο Γεωργής Κωστοπράβ του οποίου ήταν σύγχρονος, θύμα της λεγόμενης "ελληνικής υπόθεσης", μιας ευρύτατης δίωξης που εξαπέλυσαν οι σταλινικές αρχές, κατηγορούμενος για κατασκοπεία υπέρ της Ελλάδας και συνωμοσία σε βάρος της ΕΣΣΔ. Εκτελέσθηκε στις 15-1-1938, σε ηλικία μόλις 42 ετών και η μνήμη του αποκαταστάθηκε μόνο έπειτα από 26 έτη, στις 6 Μαρτίου του 1964.
Η σύζυγός του Ελένη Δημητρίου από το Κρασνοντάρ της Ρωσίας υπήρξε επίσης ποιήτρια, μεταφράστρια και καθηγήτρια της Ελληνικής Παιδαγωγικής Σχολής της Μαριούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Λεωνίδας Β΄
Ο Λεωνίδας Β΄ αντέδρασε στις μεταρρυθμίσεις του Άγι Δ΄ από την Δυναστεία Ευρυποντιδών τις οποίες θα κάνει αργότερα ο ίδιος ο γιος του. Ο Έφορος Λύσανδρος ισχυρίστηκε ότι είδε ένα κακό θεικό σημάδι και ο Λεωνίδας Β΄ δραπέτευσε για να αποφύγει την δίκη, τον αντικατέστησε ο γαμπρός του Κλεόμβροτος Β΄ (242 π.Χ.). Την επόμενη χρονιά (241 π.Χ.) ο Λεωνίδας Β΄ εκμεταλλεύτηκε την δυσαρέσκεια των Σπαρτιατών για την καθυστέρηση των μεταρρυθμίσεων και την απουσία του Άγις Δ΄ σε πόλεμο στην Αιτωλία για να επιστρέψει στην Αρχαία Σπάρτη. Οι δύο ενεργοί βασιλείς πανικοβλημένοι δραπέτευσαν σαν ικέτες ο Άγις Δ΄ στον ναό της πολιούχου της Σπάρτης Αθηνάς Χαλκίοικου και ο Κλεόμβροτος στον ναό του Ταινάριου Ποσειδώνα στα νότια. Ο Κλεόμβροτος μπόρεσε να πάει εξορία επειδή η σύζυγος του και κόρη του Λεωνίδα Β΄ Χιλονίς παρακάλεσε τον πατέρα της να του χαρίσει την ζωή. Ο Άγις Δ΄ αντίθετα η μητέρα του Αγησιστράτη και η γιαγιά του Αρχιδαμία εκτελέστηκαν, ο Λεωνίδας Β΄ ανέβηκε ξανά στον θρόνο.
Οικογένεια
Ήταν ο πατέρας τριών παιδιών από τη σύζυγό του Κρατησίκλεια, η οποία ανήκε στη δυναστεία των Σελευκιδών.
Ο γιος του Κλεομένης Γ΄ τελικά τον διαδέχθηκε, έχοντας παντρευτεί στην ηλικία των 18 (224 π.Χ.) τη χήρα του Άγιδος Δ΄: είχαν τουλάχιστον έναν γιο μαζί ο οποίος πέθανε στην Αίγυπτο με τη γιαγιά του. Η κόρη του Χιλονίς παντρεύτηκε τον Κλεόμβροτο Β΄ ο οποίος αντικατέστησε τον πενθερό του ως βασιλιά για λίγο καιρό. Ήταν αξιοσημείωτη για την πίστη της στον πατέρα της, τον οποίο ακολούθησε στην εξορία, και στη συνέχεια στον σύζυγό της τον οποίο επίσης ακολούθησε στην εξορία όταν ο πατέρας της επέστρεψε στην εξουσία.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της αρχαίας Σπάρτης
Μονή Ζυγού
Η Μονή Ζυγού (θέση γνωστή και ως Φραγκόκαστρο) είναι αρχαίο αγιορειτικό μοναστήρι το οποίο ιδρύθηκε στα μέσα του 10ου αι. και καταστράφηκε λίγο πριν από το 1198. Βρίσκεται περίπου 2 χιλιόμετρα ανατολικά της Ουρανούπολης Χαλκιδικής, ακριβώς έξω από τα όρια του Αγίου Όρους.
Φαίνεται ότι η μονή του Ζυγού (η οποία κτίσθηκε σε θέση όπου προϋπήρχαν εγκαταστάσεις από τον 4ο π.Χ. μέχρι και τον 6ον μ.Χ. αι.) υπήρχε ήδη πριν από 991, όμως η πρώτη σαφής μαρτυρία για την ίδρυσή της χρονολογείται το 996. Παρότι καθ'όλη τη διάρκεια του 11ου αιώνα η Μονή ήταν μία από τις σημαντικότερες αθωνικές μονές, το 1199 ήταν ήδη έρημη και παραχωρήθηκε, σαν μετόχι, από τον αυτοκράτορα Αλέξιο Γ΄ Άγγελο στην επανασυσταθείσα Μονή Χιλανδαρίου.
μικρογραφία|250px|left|Η είσοδος του [[καθολικό|καθολικού της μονής.]] Η αρχαιολογική σκαπάνη έχει φέρει στο φως πολλά ευρήματα, ενώ οι ανασκαφικές και αναστηλωτικές εργασίες βρίσκονται σε εξέλιξη.
Το καθολικό της Μονής, το οποίο ανήκει στον τύπο του σταυροειδούς εγγεγραμμένου ναού, περιλαμβάνει δύο ταφικά παρεκκλήσια. Πρόκειται για κτίσμα του α' τετάρτου του 11ου αι. και ανεγέρθηκε σε 4 οικοδομικές φάσεις. μικρογραφία|1000px|κέντρο|Ο αρχαιολογικός χώρος σήμερα, όπως φαίνεται από τα νότια(εντός του περιβόλου). Η εντός των τειχών επιφάνεια ανέρχεται στα 5,5 στρέμματα, ενώ τα τείχη ενισχύονται με 11 πύργους.(κλικ για μεγέθυνση)
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Σταγίρων-Ακάνθου Κατηγορία:Βασίλειο της Θεσσαλονίκης Ζυγου Κατηγορία:Ουρανούπολη Χαλκιδικής
Αρχιπέλαγος
thumb|right|225px|Αρχιπέλαγος [[Φερνάντο ντε Νορόνια]] μικρογραφία|Ενετικός χάρτης 1658 που αποτυπώνει το Αρχιπέλαγος (Αιγαίο Πέλαγος) Ο όρος αρχιπέλαγος, στη γεωγραφία, χαρακτηρίζει γεωλογικό σχηματισμό αποτελούμενο από μια αλυσίδα ή ανεπτυγμένη συστάδα νησιών.
Αρχιπελάγη απαντώνται συνήθως στην ανοιχτή θάλασσα, αν και σε μερικές περιπτώσεις γειτνιάζουν με μεγάλους όγκους ξηράς. Τα αρχιπελάγη είναι συχνά ηφαιστειογενή, σχηματισμένα κατά μήκος ωκεάνιων ρηγμάτων ή σε περιοχές με ενεργή ηφαιστειακή δραστηριότητα, εντούτοις στη διαδικασία σχηματισμού τους εμπλέκονται και άλλες γεωλογικές διεργασίες όπως η απόθεση, η αποσάθρωση και η ανύψωση του εδάφους.
Στην Ελλάδα αρχικά χρησιμοποιήθηκε ως όρος στρατιωτικής διοικητικής ορολογίας (φιλολογίας) π.χ. «Γενική Διοίκηση Αρχιπελάγους», «Μεραρχία Αρχιπελάγους» κλπ.
Ετυμολογία
Ο όρος «arcipelago» προέρχεται από τις Ελληνικές λέξεις «άρχων» (αρχηγός / πρώτος) και «πέλαγος» (θάλασσα). Αρχικά η ονομασία αφορούσε το Αιγαίο Πέλαγος. Ήταν η μεσαιωνική του ονομασία και αναφέρεται με αυτή σε όλους τους χάρτες που διασώζονται από την εποχή. Αργότερα προσδιορίστηκαν με αυτόν τον όρο τα νησιά του Αιγαίου σαν ενότητα.
Όταν ανακαλύφθηκαν οι μεγάλες συστάδες νησιών και νησίδων στον Ειρηνικό Ωκεανό, υπήρξε ανάγκη να προσδιορίζονται επιμέρους θάλασσες με καταφανή την ύπαρξη συστάδων νησίδων. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιήθηκε ο έτοιμος αυτός όρος. Έτσι σε μία θάλασσα (μεγάλης έκτασης) μπορεί να περιλαμβάνονται επιμέρους αρχιπελάγη.
Λογοτεχνία
Ο όρος χρησιμοποιήθηκε μεταφορικά στο αυτοβιογραφικό χρονικό «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ» του Αλεξάντρ Σολζενίτσιν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
*
Κουστουμάλου Ευβοίας
Το Κουστουμάλου είναι χωριό-οικισμός του Δήμου Κύμης- Αλιβερίου του Νομού Ευβοίας στην πρώην επαρχία Καρυστίας. Μαζί με το χωριό Άγιος Ιωάνννης και Ακτή Νηρέως αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Αγίου Ιωάννου με συνολικό πληθυσμό 1.320, σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται περίπου 5 χλμ βορειοδυτικά του Αλιβερίου.
Ιερός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος
Το κτήμα της εκκλησίας άνηκε σε Μοναστήρι, στην Μονή Αγίου Νικολάου Κορακιών. Αργότερα το αγόρασαν κάτοικοι του χωριού από τον τσιφλικά Κοντόσταυλο. Οι κάτοικοι αυτοί δώρισαν το κτήμα για να γίνει η εκκλησία και το νεκροταφείο του χωριού. Η πρώτη εκκλησία ήταν μέσα στο νεκροταφείο. όταν όμως πλήθυναν οι κάτοικοι, έφτιαξαν την σημερινή εκκλησία σαν ανάμνηση του χωριού τους και της εκκλησίας που άφησαν στην πατρίδα τους (είχαν φέρει και εικόνα της Μεταμόρφωσης). Την εκκλησία την έφτιαξαν δεκαπέντε οικογένειες και την αφιέρωσαν στην Μεταμόρφωση Του Σωτήρος Χριστού. Θεμελιώθηκε το 1894 και τελείωσε σε τέσσερα με πέντε χρόνια. Πολλά οικοδομικά υλικά μετέφεραν και χρησιμοποιούσαν από το κατεστραμμένο από τους Τούρκους εξωκλήσι του Προφήτη Ηλία. Στην αρχή το τέμπλο ήταν ξύλινο, καφέ χρώματος και είχε τις σημερινές εικόνες που είχαν φέρει από το Άγιον Όρος. Η κύρια είσοδος ήταν στην από την νότια πλευρά. Εκεί υπήρχε το παγκάρι του ναού. Το δάπεδο ήταν στρωμένο με μεγάλες πλάκες. Επίσης υπήρχε πρόναος με κάγκελα τον οποίο χρησιμοποιούσαν ως αποθήκη και για να θηλάζουν οι μητέρες τα βρέφη τους. Η σκεπή του Ναού ήταν τρίκλιτη με ρυθμό Βασιλικό. Στην βορινή πλευρά του ναού υπήρχε πηγάδι. Το 1945-47 το τέμπλο αντικατάσταθηκε από το σημερινό γύψινο και το '50 αγιογραφήθηκε. Σήμερα η Μεταμόρφωση είναι το καμάρι του Κουστουμάλου και μια μεγάλη αλλά και όμορφη εκκλησιά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας
Γκονσάλο Ροντρίγκες
Ο Γκονσάλο Ρόσα Γκονσάλβες Περέιρα Ροντρίγκες (Gonçalo Rosa Gonçalves Pereira Rodrigues, γεννημένος στις 18 Ιουλίου 1997), επίσης γνωστός ως Γκούγκα (Guga), είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για τον Παναιτωλικό, με δανεισμό από τη Μπενφίκα.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Στις 9 Ιανουαρίου 2019, εντάχθηκε στον Παναιτωλικό με δανεισμό για 6 μήνες, με την επιλογή για ένα επιπλέον έτος.
Διεθνής σταδιοδρομία
Έχει αγωνιστεί στις μικρές Εθνικές ομάδες τις Πορτογαλίας (U15, U16, U17, U18 και U19).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπενφίκα Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγκούντα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναιτωλικού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Παλίρροια
thumb|right|320px|Το φαινόμενο της παλίρροιας (πλημμυρίδα-άμπωτη). Παλίρροια (αγγλ. tide), και στην κοινή (φραγκολεβαντίνικη) ναυτική γλώσσα μαρέα, ονομάζεται το φυσικό φαινόμενο της περιοδικής ανόδου και καθόδου της στάθμης του νερού μίας μεγάλης λίμνης και κυρίως των θαλασσών. Η άνοδος της στάθμης ονομάζεται πλημμυρίδα (flood tide), ενώ η κάθοδος ονομάζεται άμπωτη (ebb ή low tide). Από κοινού, πλημμυρίδα και άμπωτη αποτελούν το φαινόμενο της παλίρροιας. Το φαινόμενο αυτό που επαναλαμβάνεται δύο φορές το 24ώρο (ακριβέστερα 24 ώρες 50' και 30") οφείλεται στη βαρυτική έλξη της Σελήνης αλλά και του Ήλιου πάνω στη Γη, καθώς και στην περιστροφή των ουρανίων σωμάτων αυτών.
24 ώρες και 50,5 λεπτά μεσολαβούν και μεταξύ δύο "διαβάσεων" της Σελήνης πάνω από ένα τόπο, δηλαδή δύο "άνω μεσουρανήσεων" όπως λέγονται. Έτσι η μία πλημμυρίδα συμβαίνει στην άνω μεσουράνηση της Σελήνης σ΄ έναν τόπο και η άλλη στην κάτω μεσουράνηση κάτω από τον ίδιο τόπο συμπληρώνοντας 12 ώρες και 25 λεπτά από την πρώτη. Εξ άλλου και οι δύο άμπωτεις συμβαίνουν όταν η Σελήνη βρίσκεται στην ανατολή και έπειτα (μετά από 12 ώρες και 25 λεπτά) στη δύση. Εξ αυτού προκύπτει και η σχέση της Σελήνης και του φαινομένου.
Επειδή επιπλέον το ύψος της στάθμης εξαρτάται όχι μόνο από την απόσταση Γης - Σελήνης αλλά και Γης - Ηλίου προκύπτει ότι και ο Ήλιος έχει σχέση με την παλίρροια. Επίσης διαπιστώνεται ότι το ύψος των υδάτων εξαρτάται από τις φάσεις της Σελήνης, δηλαδή από τη θέση της ως προς τον Ήλιο. Και αυτό διότι κατά τις συζυγίες, δηλαδή κατά τη σύνοδο (νέα σελήνη) και κατά την αντίθεση (πανσέληνος) παρατηρείται η υψηλότερη στάθμη, ενώ κατά τους τετραγωνισμούς (Π.Τ. και Τ.Τ.) σημειώνεται η χαμηλότερη.
Στην Ελλάδα έντονο φαινόμενο παλίρροιας είναι αυτό στον πορθμό του Ευρίπου στη Χαλκίδα, καλούμενο και Παλίρροια του Ευρίπου.
Οι μετρήσεις του εύρους και χρόνου των φαινομένων της παλίρροιας γίνονται με ειδικά όργανα τα παλιρροιόμετρα και παλιρροιογράφους.
Ορισμοί
Η φάση της παλίρροιας όπου τα νερά παρουσιάζουν το μεγαλύτερο "ημερήσιο" ύψος λέγεται πλήμμη (high water) (h/w). Το αντίθετο, η φάση όπου τα νερά παρουσιάζουν το μικρότερο "ημερήσιο" ύψος λέγεται ρηχία (low water) (l/w). Η υψομετρική διαφορά μεταξύ πλήμμης και ρηχίας ονομάζεται εύρος παλίρροιας (range of tide). Αυτό μπορεί να μεταβάλλεται κατά τόπους μέχρι και 10 μ.
Χαρακτηριστικά
Τα χαρακτηριστικά στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη, (μετρούμενα και στη συνέχεια αναφερόμενα), για κάθε παλίρροια είναι πέντε:
Ιστορία
Αν και οι αρχαίοι Έλληνες, τόσο ο Πυθέας ο Μασσαλιώτης, όσο και ο Σέλευκος αλλά και ο Ποσειδώνιος ήταν οι πρώτοι που διαπίστωσαν τη σχέση της παλίρροιας με τη κίνηση της Σελήνης, τελικά στον Νεύτωνα οφείλεται η ερμηνεία του φαινομένου.
Ερμηνεία φαινομένου
Επειδή όμως η περιστροφή της Γης γίνεται από Δύση προς Ανατολή σε 24 ώρες, η μετατόπιση των υδάτινων εξογκωμάτων θα γίνεται ναι μεν στον ίδιο χρόνο αλλά από Ανατολή προς Δύση. Και αυτό διότι τα ύδατα κινούνται προς τα πίσω, δηλαδή τα μέρη που άφησε μεσουρανώντας η Σελήνη, καθώς η Γη περιστρέφεται. Έτσι πολύ απλά στην πραγματικότητα ένα πελώριο κύμα κινείται συνεχώς στη στάθμη των ωκεανών σε αντίθετη διεύθυνση της περιστροφής της Γης, και πάντα προς το μέρος που βρίσκεται η Σελήνη. Φυσικά οι ήπειροι εμποδίζουν το κύμα αυτό αλλάζοντάς του συνεχώς την κανονική του πορεία, καθώς επίσης και την ώρα της πλημμυρίδας και της αμπώτεως, κατά τόπους ανάλογα και με τη μορφολογία και διάταξη των ακτών στις οποίες και παρατηρείται έντονα το φαινόμενο.
Συνιστώσες παλίρροιας
Η γενεσιουργός δύναμη των παλιρροιών είναι η βαρυτική δύναμη που προκαλούν ο Ήλιος και η Σελήνη. Οι δυνάμεις αυτές λέγονται παλιρροϊκές δυνάμεις. Ο μεν Ήλιος λόγω της μεγάλης του μάζας η δε Σελήνη λόγω της μικρής σχετικά απόστασης από τη Γη, έστω κι αν συγκρινόμενη η διάμετρος της Γης με την απόσταση αυτή κρίνεται πολύ μικρή. Η έλξη που ασκείται απ΄ αυτά τα σώματα στη Γη (στο κέντρο της) και σε κάποιο σημείο της επιφάνειάς της είναι διαφορετική, έτσι η γενεσιουργός αυτή δύναμη είναι αντιστρόφως ανάλογη με τον κύβο της απόστασης από τον Ήλιο και τη Σελήνη. Ωστόσο η επίδραση της απόστασης είναι σημαντική, αν ληφθεί υπόψη ότι η δράση του Ηλίου φθάνει στο ήμισυ εκείνης της Σελήνης. Συνδυαζόμενες οι δράσεις των δύο αυτών ουρανίων σωμάτων συγκροτούν μια "ηλιο-σεληνιακή δύναμη" μεγέθους του δεκάκις εκατομμυριοστού της επιτάχυνσης της βαρύτητας. Η κατακόρυφη συνιστώσα της δύναμης αυτής αλλάζει ελάχιστα την ένταση της βαρύτητας, ενώ η οριζόντια συνιστώσα μεταβάλλει τη διεύθυνσή της κατά μια γωνία της τάξης μεγέθους του εκατοστού του δευτερολέπτου της μοίρας (0,01").
Οι νευτώνειες αρχές της βαρύτητας επέτρεψαν τον ποσοτικό προσδιορισμό της γενεσιουργού αυτής δύναμης της παλίρροιας πάνω στη μάζα των ωκεανών. Προς καλύτερη αντίληψη του μηχανισμού της δράσης αυτής θεωρείται ότι κάθε περιοδική συνιστώσα της δύναμης προκαλεί μερική παλίρροια κατά την ίδια περίοδο και γίνεται αποδεκτό ότι η συνολική παλίρροια είναι η συμβολή όλων των επιμέρους παλιρροιών που ονομάζονται συνιστώσες παλίρροιας ή κύματα παλίρροιας. Το σύνολο των ημι-ημερήσιων αυτών κυμάτων συγκροτούν την "ημι-ημερήσια παλίρροια" που παρουσιάζει και τις δύο πλημμυρίδες και δύο αμπώτεις, σε κάθε περιστροφή της Σελήνης γύρω από τη Γη. Οι κύριες συνιστώσες των ημι-ημερησίων κυμάτων αποτελούν ένα μέσο ηλιακό και ένα μέσο σεληνιακό κύμα που προκαλούνται από την (υποθετική) κίνηση της Σελήνης και του Ήλιου γύρω από τη Γη, στο επίπεδο του Ισημερινού. Ένα άλλο επίσης σεληνιακό κύμα δημιουργείται λόγω της απόστασης Γης - Σελήνης.
Έτσι τα χαρακτηριστικά της ημι-ημερήσιας παλίρροιας καθορίζονται σχεδόν σε όλα τα σημεία της υδρόσφαιρας από το μέσο σεληνιακό ημι-ημερήσιο κύμα που είναι και η σημαντικότερη συνιστώσα. Κατά την "πανσέληνο" και τη "νέα σελήνη" το μέσο ηλιακό κύμα βρίσκεται σε φάση με το μέσο σεληνιακό κύμα προκαλώντας τις μεγάλες παλίρροιες ή παλίρροιες συζυγιών. Αντίθετα στο "τέταρτο" της Σελήνης τα αποτελέσματα των κυμάτων αυτών αλληλοαναιρούνται, προκαλώντας τις λεγόμενες "μικρές παλίρροιες" ή "παλίρροιες τετραγωνισμών".
Αξιοποίηση του φαινομένου
Η αξιοποίηση της παλιρροϊκής ενέργειας χρονολογείται από εκατοντάδες χρόνια πριν, αφού με τα νερά που δεσμεύονταν στις εκβολές ποταμών από την παλίρροια, κινούνταν νερόμυλοι. Ο τρόπος είναι απλός: Τα εισερχόμενα νερά της παλίρροιας στην ακτή κατά την πλημμυρίδα μπορούν να παγιδευτούν σε φράγματα, οπότε κατά την άμπωτη τα αποθηκευμένα νερά ελευθερώνονται και κινούν υδροστρόβιλο, όπως στα υδροηλεκτρικά εργοστάσια. Τα πλέον κατάλληλα μέρη για την κατασκευή σταθμών ηλεκτροπαραγωγής είναι οι στενές εκβολές ποταμών. Η διαφορά μεταξύ της στάθμης του νερού κατά την άμπωτη και την πλημμυρίδα πρέπει να είναι τουλάχιστον 10 μέτρα. Σήμερα οι μικροί σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από το θαλασσινό νερό βρίσκονται σε πειραματικό στάδιο. Η ηλεκτρική ενέργεια που μπορεί να παραχθεί είναι ικανή να καλύψει τις ανάγκες μιας πόλης μέχρι και 240 χιλιάδων κατοίκων. Ο πρώτος παλιρροϊκός σταθμός κατασκευάσθηκε στον ποταμό La Rance στις ακτές της Βορειοδυτικής Γαλλίας το 1962 και οι υδροστρόβιλοι που έχει μπορούν να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια καθώς το νερό κινείται κατά τη μια ή την άλλη κατεύθυνση. Άλλοι τέτοιοι σταθμοί λειτουργούν στη Ρωσία, στη θάλασσα Barents και στον κόλπο Fuhdy της Νέας Σκωτίας.
Οι θαλάσσιες μάζες καλύπτουν το 71% της επιφάνειας του πλανήτη μας και μπορούν να θεωρηθούν ένα κολοσσιαίο, «παγκόσμιο» ενεργειακό ρεζερβουάρ. Η θαλάσσια επιφάνεια απορροφά τεράστιες ποσότητες ηλιακής και αιολικής ενέργειας, η οποία εμφανίζεται στη θάλασσα σε διάφορες μορφές, όπως κύματα ή ρεύματα. Επιπλέον, το θαλάσσιο σύστημα επηρεάζεται από τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις του πλανήτη μας με τον Ήλιο και τη Σελήνη. Ο μηχανισμός αυτός, αργά αλλά ρυθμικά, κινητοποιεί ασύλληπτες ποσότητες ύδατος, δημιουργώντας το φαινόμενο της παλίρροιας. Η παραγωγή ενέργειας από τη θάλασσα ενδιαφέρει άμεσα τη χώρα μας, με το μεγάλο αριθμό νησιών, αλλά και την τεράστια ακτογραμμή της (φτάνει τα 13.700 χιλιόμετρα), η οποία είναι η μακρύτερη στην Ε.Ε. Το Αιγαίο Πέλαγος διαθέτει αξιοποιήσιμο θαλάσσιο ενεργειακό δυναμικό, το υψηλότερο της Μεσογείου, με την εκμετάλλευση του οποίου θα μπορούσε να καλυφθεί σημαντικό ποσοστό των ενεργειακών αναγκών μας.
Οι υψηλές τιμές του πετρελαίου, η μείωση της προσφοράς καυσίμων και οι αυξανόμενες πιέσεις για τον έλεγχο του φαινόμενου του θερμοκηπίου καθιστούν ιδιαίτερα δημοφιλή την προοπτική της θαλάσσιας ενέργειας τόσο στις εθνικές κυβερνήσεις όσο και στις εταιρείες παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας. Η πρόκληση σήμερα έγκειται στην επιτυχή εκμετάλλευση της συσσωρευμένης πλέον γνώσης, η οποία δεν κατέστη εφικτή τα προηγούμενα χρόνια. Ουδείς υποστηρίζει ότι η εκμετάλλευση της κίνησης των κυμάτων για την παραγωγή ενέργειας δεν αποτελεί μια καλή ιδέα. Στο κάτω κάτω, το «καύσιμο» αυτό θα παράγεται δωρεάν και συνεχώς, ενώ η διαδικασία της παραγωγής δεν είναι ρυπογόνος.
Η ενέργεια από τη θάλασσα είναι προφανώς αξιοπρόσεκτη, αλλά είναι αρκετά διασκορπισμένη και επομένως πολύ δύσκολη ως προς τη συλλογή της. Επίσης βρίσκεται συνήθως μακριά από τους τόπους κατανάλωσης. Η μόνη μορφή που έχει ως τώρα αποτελέσματα και είναι συγκεντρωμένη σε ορισμένες περιοχές της Γης, είναι η ενέργεια των παλιρροιών. Άλλες μορφές οι οποίες βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη και εφαρμόζονται σήμερα σε μικρή κλίμακα, αλλά έχουν μεγάλες προοπτικές εξέλιξης, είναι η ενέργεια των κυμάτων, η θερμική ενέργεια των ωκεανών και η ενέργεια λόγω της διαφοράς αλατότητας του γλυκού από το θαλασσινό νερό.
Μειονεκτήματα αξιοποίησης του φαινομένου
Ο τρόπος παραγωγής ηλεκτρισμού από τις παλίρροιες μοιάζει πολύ με αυτόν της υδροηλεκτρικής ενέργειας, με τη διαφορά ότι το νερό κινείται σε δύο κατευθύνσεις, ένας σημαντικός παράγοντας που πρέπει να ληφθεί υπ όψη στην κατασκευή γεννητριών. Ενώ η παλιρροϊκή ενέργεια προσφέρει αρκετά πλεονεκτήματα, υπάρχουν ωστόσο σημαντικά περιβαλλοντικά μειονεκτήματα. Η κατασκευή δεξαμενών στις εκβολές ποταμών μπορεί να αυξήσει το ίζημα και τη θολερότητα του νερού στη δεξαμενή. Επιπλέον, θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στη ναυσιπλοΐα και τον τουρισμό, αφού το βάθος της θαλάσσιας περιοχής θα μειωθεί λόγω αύξησης του ιζήματος. Πιθανόν το μεγαλύτερο πρόβλημα που θα μπορούσε να δημιουργήσει μια τέτοια μονάδα παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, είναι οι επιπτώσεις στην πανίδα και τη χλωρίδα της περιοχής. Προς το παρόν πολύ λίγες μονάδες είναι σε λειτουργία για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε όλες τις συνέπειες που έχουν στο περιβάλλον. μικρογραφία|491x491px|Αξιοποίηση παλιρροιακής ενέργειας σε όλον τον κόσμο.
Θεόδωρος Πάγκαλος
Το όνομα Θεόδωρος Πάγκαλος μπορεί να αναφέρεται στους:
Κινοξαλίνη
Η κινοξαλίνη είναι μια αρωματική ετεροκυκλική οργανική ένωση. Έχει δικυκλική δομή, αποτελούμενη από έναν δακτύλιο βενζολίου, συμπυκνωμένο με έναν δακτύλιο πυραζίνης. Ισομερή της κινοξαλίνης που περιέχουν επίσης έναν βενζολικό και έναν δεύτερο εξαμελή ετεροκυκλικό δακτύλιο με δύο άτομα αζώτου είναι η κιναζολίνη, η φθαλαζίνη και η κιννολίνη.
Η σύνθεση της κινοξαλίνης επιτυγχάνεται με αντίδραση συμπύκνωσης μεταξύ γλυοξάλης και 1,2-διαμινοβενζολίου.
Η κινοξαλίνη βρίσκει χρήσεις στη χημική βιομηχανία για την παρασκευή χρωστικών υλών και αντιβιοτικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ετεροκυκλικές οργανικές ιμίνες Κατηγορία:Αρωματικές ιμίνες
Δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο μεταγωγής
Το δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο μεταγωγής (αγγλ. public switched telephone network (PSTN)) είναι το παγκόσμιο τηλεφωνικό δίκτυο. Αποτελείται από τηλεφωνικές γραμμές, οπτικές ίνες, συνδέσμους μέσω μικροκυμάτων, κυψελωτά δίκτυα, τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους, και υποθαλάσσια καλώδια, όλα διασυνδεδεμένα μεταξύ τους μέσω κέντρων switching, τα οποία επιτρέπουν σε οποιοδήποτε τηλέφωνο στον κόσμο να επικοινωνήσει με οποιοδήποτε άλλο. Αν και αρχικά ήταν ένα πλήρως αναλογικό ενσύρματο δίκτυο, τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σχεδόν στο σύνολό του σε ψηφιακό, ενώ έχουν εισαχθεί και ασύρματα τμήματα.
Ο συνδυασμός των διασυνδεδεμένων δικτύων και του μοναδικού σχήματος αριθμοδοσίας κάνουν δυνατή την επικοινωνία μεταξύ δύο τηλεφωνικών συσκευών.
Μπλούζα
Η μπλούζα είναι υφασμάτινο ένδυμα. Παραδοσιακά έχει κοντό μανίκι και στρογγυλή λαιμόκοψη. Τα μπλουζάκια είναι γενικά κατασκευασμένα από ένα ελαστικό, ελαφρύ και φθηνό ύφασμα και είναι εύκολο να καθαριστούν.
Συνήθως είναι κατασκευασμένη από βαμβακερό κλωστοϋφαντουργικό προϊόν σε πλεκτό ύφασμα, έχει μια ευδιάκριτα εύκαμπτη υφή σε σύγκριση με τα πουκάμισα. Η κατασκευή τους έχει γίνει πολύ αυτοματοποιημένη και μπορεί να περιλαμβάνει κοπή υφάσματος με λέιζερ.
Κατηγορία:Ένδυση
Μπάρατανγκ
Το Μπάρατανγκ, (αγγλικά: Baratang) είναι νησί της Ινδίας και συγκεκριμένα το πέμπτο μεγαλύτερο νησί του αρχιπελάγους των Ανταμάν, μετά το Κεντρικό Ανταμάν, το Βόρειο Ανταμάν, το Νότιο Ανταμάν και το Λιτλ Ανταμάν. Έχει έκταση 238 τ.χλμ. και 4.600 κατοίκους (2012). Μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Ανταζίγκ. Το Μπάρατανγκ χωρίζεται από το Κεντρικό Ανταμάν με το στενό Χόμφρεϊ ενώ είναι το μόνο μέρος στην Ινδία στο οποίο υπάρχουν ηφαίστεια λάσπης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπαρατανγκ
Λυκούργος Σταυράκος
Ο Λυκούργος Σταυράκος (Μυρτιά Λακωνίας, 27 Ιουλίου 1913 - Αθήνα, 26 Ιανουαρίου 1999) υπήρξε πρωτοπόρος της κινηματογραφικής εκπαίδευσης στην Ελλάδα. Ίδρυσε το 1948 στην Αθήνα την ομώνυμη Σχολή Κινηματογράφου Τηλεόρασης Λ. Σταυράκου. Ήταν παντρεμένος με τη σκηνογράφο και συγγραφέα Μαρία Μπάκα-Σταυράκου.
Βιογραφία
Ο πατέρας του, ιερέας και δάσκαλος ταυτόχρονα, δεν επιχείρησε να επηρεάσει τον γιο του ούτε στον επαγγελματικό προσανατολισμό ούτε στις σπουδές του. Έτσι μαθητής του γυμνασίου ακόμα είχε την ευχέρεια να αποκτήσει μια πλούσια εμπειρία καθώς του δίνεται η δυνατότητα να αλλάζει κατά βούλησιν σχολεία: Φοιτά διαδοχικά στο γυμνάσιο Σπάρτης, Σκάλας Λακωνίας, Μολάων, Γυθείου και Κυθήρων.
Το 1935 σε ηλικία 22 ετών, εκδίδει και διευθύνει στο χωριό Βλαχιώτι την τοπική εφημερίδα "Η Φωνή του Έλους" που παρά τις οικονομικές κυρίως δυσκολίες κατορθώνει να την διατηρήσει στη ζωή επί τέσσερα χρόνια. Ωστόσο το 1937 αναγκάζεται να την κλείσει για την επανεκδώσει το 1973, μετά από τριάντα πέντε χρόνια ο συνεργάτης του Α. Δασκαλάκης. Το 1937 εγκαθίσταται μόνιμα στην Αθήνα, χωρίς ποτέ να εγκαταλείψει τους στενούς δεσμούς με την Λακωνία και συνεχίζει την εκδοτική του δραστηριότητα με το λογοτεχνικό περιοδικό "Οι φίλοι του βιβλίου", που το βγάζει αυτή τη χρονιά.
Το 1939 εγγράφεται στην "Πάντειο Ανώτατη Σχολή Πολιτικών Επιστημών", αλλά ο πόλεμος και η συνακόλουθη στράτευσή του τον υποχρεώνουν να διακόψει τις σπουδές του στο τελευταίο έτος. Επίσης το 1939 και ταυτόχρονα με την Πάντειο, φοιτά και στην "Ανωτέρα Γεωργική Συνεταιριστική Σχολή" απ' όπου και παίρνει το Δίπλωμά του λίγο πριν από την έναρξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Στο μεταξύ από το 1938 έως το 1947 εργάζεται ως δημόσιος υπάλληλος στο τότε Υφυπουργείο Συνεταιρισμών και εν συνεχεία στο Υπουργείο Ανεφοδιασμού.
Το 1939 επιστρατεύεται και παίρνει μέρος σε πολλές μάχες του αλβανικού μετώπου. Σαν στρατιώτης της ιστορικής "Διμοιρίας του Πρώτου Λόχου" που μπήκε πρώτη στο Αργυρόκαστρο αποκτά εμπειρίες δύσκολες, ζώντας από κοντά την φρίκη του πολέμου και το μεγαλείο της απεγνωσμένης αντίστασης του Ελληνικού στρατού και λαού στα στρατεύματα του Άξονα. Μετά την απελευθέρωση σε αναγνώριση των υπηρεσιών του κατά τον πόλεμο, ονομάζεται το 1944 "Έφεδρος Ανθυπολοχαγός".
Το 1948, κατά τον εμφύλιο πόλεμο επιστρατεύεται για δεύτερη φορά και υπηρετεί άλλα τρία χρόνια, κατά το πλείστον ως Διοικητής του εντεταλμένου για την ασφάλεια της πόλεως Κατερίνης, λόχου Διοικήσεως. Το 1955 ονομάζεται "Έφεδρος Υπολοχαγός".
Η πρώτη επαφή με τον κινηματογράφο και η ίδρυση της Σχολής Σταυράκου
Με τον κινηματογράφο ασχολείται για πρώτη φορά το 1947, την χρονιά που εγκαταλείπει την υπαλληλική υπηρεσία στην Εθνική Συνομοσπονδία Συνεταιρισμών Ελλάδος. Στην αρχή, πρόθεσή του είναι να ασχοληθεί με την κινηματογραφική παραγωγή. Αλλά η ατελέστατη οργάνωση της τότε ελληνικής κινηματογραφίας και κυρίως η έλλειψη εξειδικευμένων στελεχών τον οδηγεί στην απόφαση να εγκαταλείψει προσωρινά τις κινηματογραφικές επιχειρήσεις και να ιδρύσει το 1948 την ομώνυμη Σχολή Κινηματογράφου. Μέχρι το 1950, που αναγνωρίζεται επισήμως από το κράτος η Σχολή λειτουργεί ανεπίσημα και για οκτώ χρόνια, μέχρι το 1956, συντηρείται από συνεισφορές φίλων του κινηματογράφου που πιστεύουν στην αναγκαιότητα ύπαρξης κινηματογραφικής σχολής και στην Ελλάδα.
Στο μεταξύ παράλληλα με τη Σχολή διευθύνει και το περιοδικό "Κινηματογράφος" που εκδίδει το 1951 σε συνεργασία με τον Μιχάλη Θεολογίτη, ενώ το 1954 πραγματοποιεί το παλιό του σχέδιο και γίνεται κινηματογραφικός παραγωγός: Η πρώτη του ταινία "Η Αρπαγή της Περσεφόνης" με σκηνοθέτη τον Γρηγόρη Γρηγορίου και σεναριογράφο τον Ιάκωβο Καμπανέλλη πήρε ήδη μια θέση στην ιστορία του Ελληνικού Κινηματογράφου. Ακολουθούν άλλες δύο ταινίες μεγάλου μήκους και δέκα μικρού.
Το 1956 η Σχολή Σταυράκου γίνεται μόνιμο μέλος του Διεθνούς Κέντρου Ενώσεως Σχολών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης(Centre International de Liaison des Ecoles de Cinema et de Tevevision - CILECT ) που εδρεύει στις Βρυξέλλες και το 1971 τακτικό μέλος της Εταιρείας Πανεπιστημιακού Κινηματογράφου (University Film Association - U.F.A) που εδρέυει στην Νέα Υόρκη και παίρνει μέρος σε πολλά συνέδρια. Το 1960 συνεχίζοντας την παλία του εκδοτική δραστηριότητα εκδίδει, σε συνεργασία με τον Γερ. Αποστολάτο, το πρώτο σοβαρά οργανωμένο ελληνικό κινηματογραφικό περιοδικό "Κινηματογράφος - Θέατρο" με διευθυντή συντάξεως τον Γίάννη Μπακογιανόπουλο ενώ, το 1966 πάντα στον ίδιο τομέα ανάπτυξης της κινηματογραφικής παιδείας στον τόπο μας, βοηθά με τα τεχνικά μέσα της Σχολής, τους Αλέξη Γρίβα και Βασίλη Ραφαηλίδη στην εκτύπωση του περιοδικού "Ελληνικός Κινηματογράφος" του οποίου η έκδοση διακόπηκε το 1967 για να συνεχιστεί το 1969 από τον δεύτερο με τον τίτλο "Σύγχρονος Κινηματογράφος".
Από το 1962 μέχρι το 1967 χρηματίζει μέλος της Επιτροπής Ελέγχου Κινηματογραφικών Ταινιών του Υπουργείου Προεδρίας, ενώ το 1963 σε συνεργασία με τους ιδιοκτήτες των "Στούντιο Άλφα" Παβεζόπουλο και Τσιλίρη ιδρύει την ομώνυμη εταιρεία εκμεταλλεύσεως κινηματογραφικών ταινιών από την οποία αποχωρεί το 1965.
Η έναρξη της τηλεοπτικής εκπαίδευσης
Το 1963 ιδρύει τη Σχολή Χειριστών (μηχανικών προβολής), το 1966 τη Σχολή Ραδιοτεχνιτών και Τεχνιτών Τηλεοράσεως και το 1968 την Σχολή Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης που αποτελεί αυτοτελές τμήμα της Σχολής των Αθηνών. Το 1969 τα συνεχώς ευρυνόμενα ενδιαφέροντά του καλύπτουν και την τηλεόραση, γεγονός που είχε σαν συνέπεια την ίδρυση τη χρονιά αυτή, των Στούντιο Τηλεοράσεως της οδού Αλκαμένους. Το 1970 ιδρύει ένα πρότυπο Φωτογραφικό Κέντρο (ΚΕΦΩΤ) στην οδό Ιουλιανού για την εξυπηρέτηση των ερασιτεχνών φωτογράφων και την διεκπεραίωση επαγγελματικών φωτογραφικών εργασιών.
Ο Λυκούργος Σταυράκος, άνθρωπος εξαιρετικά δραστήριος και με σπάνια οργανωτικά προσόντα, δεν είναι μόνο αυτός που, σαν ιδιώτης και εντελώς αβοήθητος από το Κράτος κατόρθωσε να εδραιώσει την κινηματογραφική παιδεία στον τόπο μας και να την κάνει σεβαστή στον διεθνή χώρο, αλλά και ο μόνος που πέτυχε να έχει μια πλήρη και γενική εποπτεία σε όλους ανεξαίρετα τους τομείς του Ελληνικού Κινηματογράφου. Στο πρόσωπό του οι νέοι κινηματογραφιστές εβρισκαν έναν πρόθυμο υποστηρικτή σε κάθε τους προσπάθεια, πρακτική και θεωρητική.
Τα νέα στούντιο και ο θάνατος
Στα μέσα της δεκαετίας του '90 ο Λυκούργος Σταυράκος πραγματοποιεί μια ακόμα μεγάλη επένδυση για την ελληνική κινηματογραφική εκπαίδευση, κατασκευάζοντας σύγχρονα στούντιο για την Σχολή του στην οδό Αριστοτέλους στην Αθήνα. Στα νέα στούντιο γυρίστηκαν πολλές τηλεοπτικές παραγωγές, κυρίως talk show της κρατικής τηλεόρασης. Ο Λυκούργος Σταυράκος υπέστη ξαφνικό εγκεφαλικό επεισόδιο και πέθανε στην Αθήνα την Τρίτη 26 Ιανουαρίου 1999. Η κηδεία του έγινε με δημοσία δαπάνη του Δήμου Αθηναίων στο Α΄νεκροταφείο Αθηνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Ραούλ Χιμένες
Ο Ραούλ Χιμένες (5 Μαΐου 1991) είναι Μεξικανός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως επιθετικός για λογαριασμό της Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς και την εθνική ομάδα του Μεξικού.
Ξεκίνησε την καριέρα του από τις ακαδημίες της Κλουμπ Αμέρικα, με την οποία πραγματοποίησε το ντεμπούτο του τον Οκτώβριο του 2011. Κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2013 και ήταν δεύτερος σκόρερ της ομάδας. Τον Αύγουστο του 2014, ο Χιμένες αποκτήθηκε από την Ατλέτικο Μαδρίτης για περίπου 11 εκατομμύρια ευρώ. Την επόμενη χρονιά αποκτήθηκε από την Μπενφίκα για περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ, και κέρδισε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα, μεταξύ άλλων. Παρέμεινε τρία χρόνια στην Μπενφίκα, με την οποία πραγματοποίησε 120 εμφανίσεις και σκόραρε 31 γκολ. Τον Ιουνίου 2018, ο Χιμένες δόθηκε δανεικός στη Γουλφ και ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας, με 17 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις. Αποκτήθηκε μονίμως την επόμενη χρονιά για 30 εκατομμύρια λίρες, το οποίο αποτελεί ρεκόρ συλλόγου.
Ο Χιμένες ήταν μέλος της ομάδας η οποία κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς αγώνες το 2012. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική αντρών το 2013 και έκτοτε έχει πραγματοποιήσει 82 συμμετοχές με το εθνόσημο, σκοράροντας 24 φορές. Ήταν μέλος της αποστολής του Μεξικού στα Μουντιάλ 2014 και 2018, στο κύπελλο συνομοσπονδιών το 2017, στο Κόπα Αμέρικα 2015 και Σεντενάριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μεξικανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
2735 Έλεν
Η `Ελεν (Ellen) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται κοντά στα εσώτατα (προς τον `Ηλιο) όρια της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 14,32. Είναι ένας από τους πολύ λίγους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης που περιφέρονται γύρω από τον `Ηλιο σε λιγότερο από χίλιες γήινες ημέρες. Ανακαλύφθηκε το 1977 από τους Αμερικανούς αστρονόμους Σελτ Μπας και Τ. Λάουερ, που παρατηρούσαν από το Αστεροσκοπείο του Πάλομαρ, και πήρε το όνομά του από το βαφτιστικό όνομα της συζύγου ενός από τους αστρονόμους που τον ανεκάλυψαν. Δεν πρέπει να συγχέεται με τον αστεροειδή 101 Ελένη.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της `Ελεν είναι SDU (κατά Tholen). Η `Ελεν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 159 ώρες, μία εξαιρετικά αργή περιστροφή.
Πούλιτζερ
Ο όρος Πούλιτζερ μπορεί να αναφέρεται:
Θάνατοι τον Νοέμβριο του 2016
Παραπομπές
11
Σιταράλωνα Αιτωλοακαρνανίας
Τα Σιταράλωνα είναι χωριό του δήμου Θέρμου στο νομό Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του χωριού ανέρχεται στους 664 μόνιμους κατοίκους. Η έκτασή του ανέρχεται στα 10.671 χιλιάδες στρέμματα.
Γενικά στοιχεία
Τα Σιταράλωνα είναι κτισμένα σε υψόμετρο 58 μέτρων και βρίσκονται σε κοντινή απόσταση από τη λίμνη Τριχωνίδα. Κοντά στο χωριό, στη θέση Μαυροβούνι, έχουν βρεθεί τα απομεινάρια αρχαίου οικισμού. Διοικητικά αποτελούσαν από το 1922 έδρα κοινότητας της επαρχίας Τριχωνίδας που έφερε το όνομα του χωριού και περιλάμβανε και τον οικισμό Μωρόσκλαβο (καταργήθηκε το 1971). Το 1997 τα Σιταράλωνα προσαρτήθηκαν στον καποδιστριακό δήμο Θέρμου, στον οποίο παρέμειναν και μετά τις αλλαγές που επέφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση το σχέδιο Καλλικράτης. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας ενώ ο κεντρικός ναός του χωριού είναι αφιερωμένος στον Άγιο Παντελεήμονα.
Προσωπικότητες
Στον οικισμό γεννήθηκαν ο Άγιος Καλλίνικος (κατά κόσμον Δημήτριος Πούλος), Μητροπολίτης Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας (1919-1984) καθώς και ο αδελφός του, πρώην μητροπολίτης Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος Κωνσταντίνος Πούλος. Η ηθοποιός Έφη Παπαθεοδώρου γεννήθηκε επίσης στα Σιταράλωνα.
21 Μαρτίου
Η 21η Μαρτίου είναι η 80η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (81η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 285 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
C2H2O
Ο μοριακός τύπος C2H2O, με μοριακή μάζα 42,04 amu και βαθμό ακορεστότητας 2, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα τρία (3) ισομερή θέσης, που είναι όλα «τυπικοί» υδατάνθρακες (δηλαδή έχουν την αναλογία ατόμων υδρογόνου - οξυγόνου 2:1, που έχει και το νερό, αλλά χωρίς να είναι πραγματικά σάκχαρα):
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C2
2736 Οπς
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Οπς είναι Xc. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά της είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Οπς
Τέμενος Μουλά Γκιουρανή
thumb|right|350px|Σχέδιο του ναού το 1877 Ο Άγιος Θεόδωρος ήταν ορθόδοξη εκκλησία στην Κωνσταντινούπολη, σήμερα αποτελεί τέμενος με το όνομα Μουλά Γκιουρανή Τέμενος (Τουρκικά: Molla Gürani Camii - Τέμενος του Μουλά Γκιουρανή) ή Βέφα Κιλίσε Τέμενος (Τουρκικά: Vefa Kilise Camii - η εκκλησία-τέμενος της Βέφα / περιοχή στην παλιά πόλη). Το συγκρότημα των κτηρίων αποτελεί τα καλύτερα δείγματα αρχιτεκτονικής της εποχής των Κομνηνών και των Παλαιολόγων στην Κωνσταντινούπολη.
Στην βιβλιογραφία αναφέρεται ότι υπάρχουν λίγες πληροφορίες για την ιστορία του ναού και πιθανολογείται ότι η εκκλησία ήταν αφιερωμένη στον Άγιο Θεόδωρο (του Τήρωνος ή τον Στρατηλάτη ή και στους δύο μαζί) και ότι χτίστηκε στην περίοδο μεταξύ του 12ου και 14ου αιώνα.
Τοποθεσία του ναού
thumb|right|250px|Είσοδος Μουλά Γκιουρανή Τεμένους. Η εκκλησία ήταν κτισμένη σε μια στενή δίοδο της πλατείας Βεφά, βόρεια του τεμένους του Σουλτάν Μωάμεθ, στην συνοικία «Του Σφωρακίου» από τον ομώνυμο ύπατο Σφωράκιο που υπηρέτησε κατά το 452. Στην ενορία της εκκλησίας αυτής ήταν και η οικία του ιστορικού Νικήτα Χωνιάτη που πυρπολήθηκε στην δεύτερη πυρκαγιά κατά την σταυροφορία των Λατίνων το 1204. Σήμερα το Τέμενος βρίσκεται στην ιστορική χερσόνησο της Κωνσταντινούπολης στην συνοικία του Φατίχ και συγκεκριμένα στην γειτονιά της Βέφα. Βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου νοτιοδυτικά του Τεμένους Καλενδέρ Χανέ (επίσης πρώην Βυζαντινό μνημείο), και λίγες εκατοντάδες μέτρα νότια του Τεμένους Σουλεϊμανιέ. Λόγω της θέσης του και τα περιτριγυρισμένα κτήρια, ο ναός δεν είναι πολύ επιβλητικός, αφού οι διαβάτες βλέπουν μόνο ένα μικρό μέρος του, και οι τρούλοι του μένουν αφανείς.
Περιγραφή του ναού
thumb|right|250px|Νότιος τρούλος με έξι νάρθηκες - μωσαϊκό με απεικόνιση της Παναγίας με τους προφήτες. Σύμφωνα με τον Κωδινό τον Κουροπαλάτη τέσσερα από τα δώδεκα φλάμουλα είχαν απεικονισμένους τους αγίους Δημήτριο, Προκόπιο, Θεόδωρο τον Τήρωνα και τον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Ο ναός υπέφερε πολλά από συχνές πυρκαγιές που ξέσπαγαν στην πυκνοκτισμένη οθωμανική συνοικία. Σε μια ολέθρια πυρκαγιά μάλιστα έμειναν οι τρούλοι του ναού χωρίς μόλυβδο και κεραμίδια για πολλά χρόνια. Στον εξωτερικό τοίχο του νάρθηκα διασώζονται βυζαντινοί σταυροί σε θυρεούς. Πίσω από την εκκλησία βρίσκονταν τα κελιά των ιερέων. Το 1937 έγινε αναστήλωση του τεμένους και αποκαλύφθηκαν και καθαρίστηκαν μωσαϊκά τα οποία ήταν καλυμμένα με λευκή μπογιά. Στον νότιο τρούλο με τους έξι νάρθηκες, αποκαλύφθηκε το μωσαϊκό με απεικόνιση Παναγίας περιτριγυρισμένης από προφήτες.
Ιστορία του ναού
Η συνοικία «Του Σφωρακίου» και η εκκλησία αυτή αναφέρονται συχνότατα στη βυζαντινή ιστορία. ο Κωδινός λέει ότι, μετά από 133 χρόνια, βασιλεύοντος του Μαυρίκιου η εκκλησία πυρπολήθηκε. Ο Θεοφάνης προσθέτει ότι ο αυτοκράτορας Αναστάσιος, στα τέλη του 5ου αι., πρόσταξε μερικούς άρχοντες, από τον άμβωνα του ναού του Αγίου Θεοδώρου των Σφωρακίων, να δεχθούν την μονοφυσιτική προσθήκη στο τρισάγιο, την οποία είχε γραπτώς επικυρώσει ο πατριάρχης Τιμόθεος. Εξ αιτίας αυτής της απαίτησης, στασίασαν οι πολίτες.
Η εκκλησία αυτή, επί Βυζαντίου, λεγόταν και Γανερωτής, επειδή στον άγιο αυτόν προσεύχονταν όσοι είχαν χάσει κάποιο αντικείμενο. Λέγεται δε, ότι κάποιος άνθρωπος που είχε χάσει έναν πολύτιμο δούλο του, είχε παραμείνει τρεις μέρες στον ναό προσευχόμενος στον Άγιο Θεόδωρο για να του φανερώσει τον τόπο που βρίσκονταν ο δούλος του.
Η εκκλησία μετατράπηκε σε οθωμανικό τέμενος μετά της άλωση της Κωνσταντινούπολης από του Οθωμανούς, από τον μουλά Γκιουρανή ο οποίος ήταν ο πρώτος μουφτή της Πόλης. Ο Γκιουρανής έχτισε νέο τέμενος, το «τέμενος του Γκιουρανή» με το οποίο ένωσε την εκκλησία αυτή.
Πηγές
Θεοδωρος Θεοδωρος Κατηγορία:Τζαμιά στην Κωνσταντινούπολη
Ελάιας Μ. Στάιν
Ο '''Ελάιας Μ. Στάιν''' (13 Ιανουαρίου 1931 - 23 Δεκεμβρίου 2018) ήταν Αμερικανός μαθηματικός και κορυφαία φυσιογνωμία στην αρμονική ανάλυση. Ήταν ομότιμος καθηγητής Μαθηματικών Albert Baldwin Dod στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, όπου δίδασκε από το 1963 έως τον θάνατό του το 2018.
Λεάντερ Ντεντόνκερ
Ο Λεάντερ Ντεντόνκερ (5 Απριλίου 1995) είναι Βέλγος διεθνής ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται είτε ως αμυντικός είτε αμυντικός μέσος για λογαριασμό της Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς και της εθνικής ομάδας του Βελγίου.
Ελάιας Μ. Στάιν
Βιογραφία
Ο Στάιν γεννήθηκε στην Αμβέρσα του Βελγίου, από τον Ελκάν Στάιν και τη Χάνα Γκόλντμαν, Ασκενάζι Εβραίους από το Βέλγιο. Μετά τη γερμανική εισβολή το 1940, η οικογένεια Στάιν κατέφυγε στις Ηνωμένες Πολιτείες, φτάνοντας πρώτα στη Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε από το Λύκειο Στούιβσαντ το 1949, όπου ήταν συμμαθητής του μελλοντικού νικητή των Φιλντς Πολ Κοέν , πριν γραφτεί στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο για τις μεταπτυχιακές του σπουδές. Το 1955, ο Στάιν έλαβε διδακτορικό δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο υπό την καθοδήγηση του Άντονι Ζίγκμουντ. Άρχισε να διδάσκει στο MIT το 1955, μετακόμισε στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο το 1958 ως βοηθός καθηγητή και έγινε τακτικός καθηγητής στο Πρίνστον το 1963.
Λεάντερ Ντεντόνκερ
Αποκτήθηκε από την Άντερλεχτ το 2009 και πραγματοποίησε το επαγγελματικό του ντεμπούτο τον Ιούλιο του 2013, αγωνιζόμενος σε 171 αγώνες με το σύλλογο και σκοράροντας 11 γκολ. Κέρδισε δύο Σούπερ Καπ Βελγίου και ένα πρωτάθλημα. Τον Αύγουστο του 2018 δόθηκε δανεικός στη Γουλφς με υποχρέωση αγοράς, με τη Γουλφς να τον αγοράζει τον Σεπτέμβριο του ίδιο έτους για 15 εκατομμύρια ευρώ.
Ελάιας Μ. Στάιν
Βιογραφία
Ο Στάιν εργάστηκε κυρίως στον τομέα της αρμονικής ανάλυσης και συνέβαλε στην επέκταση και αποσαφήνιση της θεωρίας Calderón-Zygmund. Αυτές οι συνεισφορές περιλαμβάνουν την παρεμβολή του Στάιν (μια εκδοχή της μιγαδικής παρεμβολής με μεταβλητές παραμέτρους), την αρχή της μέγιστης τιμής του Στάιν (που δείχνει ότι σε πολλές περιπτώσεις η σύγκλιση σχεδόν παντού ισοδυναμεί με την οριοθέτηση μιας μέγιστης συνάρτησης), τις παραστάσεις συμπληρωματικών σειρών του Στάιν, την παραγοντοποίηση Νικισίν-Πισιέ-Στάιν στη θεωρία τελεστών, θεώρημα περιορισμού των Τόμας - Στάιν στην ανάλυση Φουριέ, θεώρημα περιορισμού των Κούνζε - Στάιν στην ανάλυση Φουριέ, θεώρημα περιορισμού των Τόμας - Στάιν στην ανάλυση Φουριέ, φαινόμενο Κούνζε - Στάιν στη συνέλιξη σε ημιευθείς ομάδες, το λήμμα του Κότλαρ-Στάιν σχετικά με το άθροισμα σχεδόν ορθογώνιων τελεστών, και η θεωρία του Φέφερμαν-Στάιν για τον χώρο Χάρντι H^1 και τον χώρο BMO των συναρτήσεων περιορισμένης μέσης ταλάντωσης.
Λεάντερ Ντεντόνκερ
Ο Ντεντόνκερ πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την εθνική Βελγίου τον Ιούνιο του 2015 και ήταν μέλος της ομάδας η οποία τερμάτισε τρίτη στο Μουντιάλ 2018. Έχει πραγματοποιήσει 9 συμμετοχές με το εθνόσημο.
Ελάιας Μ. Στάιν
Βιογραφία
Έγραψε πολλά βιβλία για την αρμονική ανάλυση (βλ. για παράδειγμα [1,3,5]), τα οποία συχνά αναφέρονται ως αναφορές στον τομέα αυτό. Η σειρά διαλέξεών του για την ανάλυση στο Πρίνστον [6,7,8,9] γράφτηκε για την ακολουθία προπτυχιακών μαθημάτων ανάλυσης στο Πρίνστον. Ο Στάιν είναι επίσης γνωστός για την εκπαίδευση μεγάλου αριθμού μεταπτυχιακών φοιτητών (είχε τουλάχιστον 52 φοιτητές, σύμφωνα με το Πρόγραμμα Γενεαλογίας των Μαθηματικών), οι οποίοι διαμόρφωσαν τη σύγχρονη ανάλυση Φουριέ κατά τη διαδικασία αυτή. Ανάμεσά τους είναι δύο μεταλλίστες του Φιλντς, ο Τσαρλς Φέφερμαν και ο Τέρενς Τάο.
Στις τιμητικές του διακρίσεις περιλαμβάνονται το Βραβείο Στιλ (1984 και 2002), το Βραβείο Schock στα Μαθηματικά (1993), το Βραβείο Βολφ στα Μαθηματικά (1999) και το Εθνικό Μετάλλιο της Επιστήμης (2001). Έλαβε επίσης υποτροφίες από το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών, το Ίδρυμα Sloan, το Ίδρυμα Γκουγκενχάιμ και την Εθνική Ακαδημία Επιστημών. Ο Στάιν εξελέγη μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Τεχνών και Επιστημών το 1982. Το 2005, ο Στάιν τιμήθηκε με το Βραβείο Στέφαν Μπέργκμαν σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στον τομέα της πραγματικής, μιγαδικής και αρμονικής ανάλυσης. Το 2012, έγινε μέλος της Αμερικανικής Μαθηματικής Εταιρείας.
Λεάντερ Ντεντόνκερ
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γούλβερχαμπτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2020 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022
Ελάιας Μ. Στάιν
Προσωπική ζωή
Το 1959, παντρεύτηκε την Έλλυ Ίντρατορ, που υπήρξε Εβραία πρόσφυγας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Απέκτησαν δύο παιδιά, την Κάρεν Στάιν και τον Τζέρεμι Στάιν, και εγγόνια ονόματι Άλισον, Τζέισον και Καρολίν. Ο γιος του Τζέρεμι είναι καθηγητής χρηματοοικονομικών οικονομικών στο Χάρβαρντ, πρώην σύμβουλος του Τιμ Γκάιτνερ και του Λόρενς Σάμερς, και υπηρέτησε στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ από το 2012 έως το 2014. Ο Ελάιας Στάιν πέθανε από επιπλοκές λεμφώματος το 2018, σε ηλικία 87 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αμερικανοί μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Οικογένεια Μπενιζέλου
Η οικογένεια Μπενιζέλου είναι ιστορική οικογένεια της Αθήνας.
Ιστορική αναδρομή
Το όνομα Μπενηζέλος εμφανίζεται στην Αθήνα με τον Άγγελο Μπενηζέλο, πατέρα της Οσίας Φιλοθέης. Γενάρχης των Αθηναίων Μπενηζέλων ήταν κάποιος Έλληνας Μπενής Ζέλης, του οποίου το όνομα προέρχεται από το Βενετικό Βενέδικτος (Μπενής) και είναι βαπτιστικό όνομα των χρόνων της Τουρκοκρατίας. Το οικογενειακό όνομα Ζέλης συνηθίζονταν στην Αρκαδία. Από τη σύμπτυξη των δύο ονομάτων έγινε το νέο οικογενειακό όνομα Μπενηζέλης, από το ποίο απέρρευσαν και άλλα, το Μπενηζέλος, Μπενιζέλος, Μεντζέλος, Μεντζελόπουλος, και Βενιζέλος.
Μια ακόμη εκδοχή του επιθέτου, Benicello, παραδίδεται σε έγγραφο, που αναφέρεται σε εμπορική προστριβή του Άγγελου και Δημητρίου Μπενιζέλου με Άγγλους εμπόρους τη δεκαετία του 1640.
Κατά τη περίοδο της Επανάστασης του 1821 αναφέρονται ως προεστοί των Αθηνών ο Παλαιολόγος Μπενιζέλος και ο Προκόπιος Μπενιζέλος (1782-1850), παππούς του Ιωάννη Γεννάδιου. Στην οδό Αδριανού 96 σώζεται και είναι επισκέψιμο το αρχοντικό των Μπενιζέλων, κτίσμα του 18ου αιώνα.
Πηγές
Μπενιζελου Κατηγορία:Ιστορία της Αθήνας
Φτενά Ανάφης
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Ανάφης
2737 Κότκα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Ο φασματικός τύπος της Κότκα είναι S (λιθώδης). Η Κότκα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ως 15 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κοτκα
Ελένη της Αυστρίας (1543-1574)
H Ελένη, Helen von Habsburg (7 Ιανουαρίου 1543 - 5 Μαρτίου 1574) από τον Οίκο των Αψβούργων ήταν κόρη του αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Ουγγαρίας, Βοημίας & Γερμανίας. Έγινε συν-ιδρύτρια στο μοναστήρι στο Χαλλ του Τυρόλου.
Βιογραφία
Ήταν η ένατη κόρη του Φερδινάνδου Α΄ αρχιδούκα της Αυστρίας και βασιλιά της Γερμανίας και της Άννας των Γιαγκελόνων, κόρης και κληρονόμου του Βλαδίσλαου Β΄ της Ουγγαρίας & Βοημίας.
Γεννήθηκε στη Βιέννη και είχε αυστηρή Ιησουιτική Καθολική ανατροφή. Λόγω της εύθραυστης κράσης της, ο πατέρας της θεώρησε ότι δεν ήταν κατάλληλη για γάμο και επέλεξε γι' αυτήν τη μοναστική ζωή. Μαζί με τις αδελφές της Μαγδαληνή και Μαργαρίτα ίδρυσαν το εκκλησιαστικό Ίδρυμα Κυριών στο Χαλλ (Haller Damenstift) του Τυρόλου.
Εκεί απεβίωσε σε ηλικία 31 ετών και τάφηκε στον τοπικό ναό των Ιησουιτών (Jesuitenkirche).
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Αψβούργων Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αυστρίας
CY
Η συντομογραφία λατινικών χαρακτήρων CY μπορεί να αναφέρεται:
Πολιτεία Τσιν
Η πολιτεία Τσιν (ချင်းပြည်နယ်, chinbyinè) είναι μία από τις 15 διοικητικές διαιρέσεις στη Μιανμάρ. Στην απογραφή του πληθυσμού είχε πληθυσμό 478.801 κατοίκων και έκταση 36.018,90 τ.χλμ.
Γεωγραφία
thumb|left|[[Χάκχα, πρωτεύουσα της πολιτείας Τσιν.]] Η πολιτεία Τσιν βρίσκεται στη Δυτική Μιανμάρ. Συνορεύει στα Ανατολικά με τις περιφέρειες Σαγκάινγκ και Μαγκουέι, καθώς και με την πολιτεία Ραχίν στα νότια. Στα δυτικά συνορεύει με την Ινδία και το Μπανγκλαντές. Η πολιτεία Τσιν καλύπτει έκταση 36.018,9 τ.χλμ. Πρωτεύουσα είναι η Χάκχα με υψόμετρο 1.867 μέτρων, ενώ το 2005 είχε σχεδόν 20.000 κατοίκους.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η πολιτεία χωρίζεται σε τρεις επαρχία: τις Χάκχα, Φάλαμ και Μίντατ.
Θρησκεία
Σύμφωνα με την Απογραφή της Μιανμάρ του 2014, οι Χριστιανοί, που συγκροτούν το 85,4% του πληθυσμού της Πολιτείας Τσιν, αποτελούν τη μεγαλύτερη θρησκευτική κοινότητα εκεί. Οι μειονοτικές θρησκευτικές κοινότητες περιλαμβάνουν Βουδιστές (13%), Μουσουλμάνους (0,1%), Ινδουιστές (0%) και Ανιμιστές (0,4%), συμπεριλαμβανομένων των οπαδών του Πάου Τσιν Χάου, οι οποίοι αποτελούν συλλογικά τον υπόλοιπο πληθυσμό της Πολιτείας Τσιν. Το 1,1% του πληθυσμού απαριθμούσε την έλλειψη θρησκείας, άλλες θρησκείες ή δεν απαριθμήθηκε με άλλο τρόπο. Η Πολιτεία Τσιν είναι η μόνη πολιτεία στη Μιανμάρ με πλειοψηφικό χριστιανικό πληθυσμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Μιανμάρ
Διόσπολις Συρίας
Η Διόσπολις ήταν αρχαία ελληνική πόλη στην Πιερία της παραλιακής βορείου Συρίας.
Η μοναδική πηγή πληροφοριών για την συριακή Διόσπολη, είναι ο Πλίνιος που απαριθμεί μια προς μία τις πόλεις της Συριακής Πιερίας (Ν.Η. 5.79). Από τη μαρτυρία αυτή γνωρίζουμε ότι η εν λόγω πόλη βρισκόταν στα παράλια της βορείου Συρίας κοντά στις άλλες γνωστές πόλεις, όπως τη Λαοδίκεια, το παλαιότερο ελληνικό Ποσείδιον, τη Σελεύκεια κ.ο.κ. Τίποτα άλλο δεν προσθέτει για την Διόσπολη. Οι ερευνητές Müller και Johann Gustav Droysen πιστεύουν ότι ιδρύθηκε προς τιμήν του Διός Κασίου (κύριας ελληνιστικής θεότητας στην Συρία που λατρευόταν στο όρος Κάσιον, το σημερινό ǧabal al-Aqraʻ).
Ωστόσο δεν είναι γνωστός ο ιδρυτής της πόλης, αλλά ούτε και η σημερινή της τοποθεσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίες πόλεις της Συρίας