cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εμβρυικός ύδρωπας
Ο εμβρυϊκός ύδρωπας προκύπτει από μεγάλη άθροιση υγρού κάτω από το δέρμα και διάφορες κοιλότητες του εμβρύου (κοιλιά, θώρακας κ.λπ .). Ο εμβρυϊκός ύδρωπας (ΕΥ), σε όλες τις ηλικίες εγκυμοσύνης, συνδέεται με υψηλή περιγεννητική θνησιμότητα που μπορεί να φτάσει και το 90%. Στο παρελθόν, η πιο συνηθισμένη αιτία ΕΥ ήταν εκείνος που οφειλόταν σε ασυμβατότητα Rhesus μεταξύ μαμάς και εμβρύου, δηλαδή σε μαμά Rhesus αρνητική και έμβρυο Rhesus θετικό.
Κατηγορία:Εμβρυολογία
Στέφαν Καρλ Στέφανσον
Ο Στέφαν Καρλ Στέφανσον (Χάφναρφιορδουρ, 10 Ιουλίου 1975 - 21 Αυγούστου 2018) ήταν Ισλανδός ηθοποιός και τραγουδιστής, ήταν γνωστός περισσότερο ως Ρόμπι Ρόττεν στην τηλεοπτική σειρά Lazy Town.
Καριέρα
Ο Στέφαν Καρλ Στέφανσον ξεκίνησε την καριέρα του το 1994 σε ηλικία 19 ετών που εργαζόταν στην τηλεόραση και σε κουκλοθέατρο. Κατά την διάρκεια των χρόνων μαριονέτα είχε σπουδάσει επίσης στη Δραματική Ακαδημία Ισλανδίας. Ωστόσο δεν ήταν ικανοποιημένος με τις προοπτικές των ισλανδικών δραματικών προτύπων.
Προσωπική ζωή
Ο Στέφαν Καρλ ζούσε στο Λος Άντζελες με την σύζυγο του  Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir είχαν αποκτήσει 3 κόρες και έναν γιό.
Θάνατος
Ο Στέφαν πέθανε σε ηλικία 43 ετών στις 21 Αυγούστου 2018, από καρκίνο των χοληφόρων πόρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισλανδοί ηθοποιοί Κατηγορία:Ιρλανδοί τραγουδιστές
Αίσιμος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Αίσιμος αναφέρεται ένα από τα τέκνα (ο μοναδικός αναφερόμενος γιος) του Αυτολύκου, και επομένως σύμφωνα με μια παράδοση εγγονός του θεού Ερμή.
Αδελφές του Αισίμου ήταν η Αντίκλεια και η Πολυμήδη (αναφερόμενη κάποιες φορές και ως Αλκιμήδη), οπότε ο Αίσιμος ήταν θείος τόσο του «πολυμήχανου» βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα, όσο και του σημαντικού ήρωα Ιάσονα, που ηγήθηκε της Αργοναυτικής Εκστρατείας. Ο ίδιος ο Αίσιμος αναφέρεται ως ήρωας στη νήσο Τένεδο.
Πηγές
Αισιμος
Otkritie Arena
Η Otkritie Arena (ρωσικά: «Открытие Арена», ) είναι στάδιο πολλαπλών χρήσεων στη Μόσχα της Ρωσίας. Ο χώρος χρησιμοποιείται κυρίως για ποδοσφαιρικούς αγώνες, όπου φιλοξενούνται οι αναμετρήσεις της Σπαρτάκ Μόσχας και περιστασιακά της ρωσικής εθνικής ομάδας. Θα ονομάζεται Στάδιο Σπάρτακ («Стадион Спартак») κατά τη διάρκεια του Κυπέλλου Συνομοσπονδιών ΦΙΦΑ 2017 και του Παγκοσμίου Κυπέλλου ΦΙΦΑ 2018. Το γήπεδο έχει σχεδιαστεί με χωρητικότητα 45.360 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στη Ρωσία Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα Κατηγορία:Σπαρτάκ Μόσχας Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Μόσχα Κατηγορία:Στάδια Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου 2018
Φρεζύς
Το Φρεζύς (γαλλικά: Fréjus) είναι κοινότητα του νομού Βαρ στη διοικητική περιοχή Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή στη γαλλική Ριβιέρα, στη νοτιοανατολική Γαλλία.
Στα ανατολικά του βρίσκεται η κοινότητα Σαιν-Ραφαέλ, με την οποία σχηματίζουν μία ευρύτερη αστική περιοχή, γνωστή ως Φρεζύς Σαιν-Ραφαέλ, που είναι το οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο του ανατολικού νομού Βαρ.
Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 53.168 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 92.598 κατοίκους (2011).
Οι κάτοικοι αναφέρονται ως Φρεζυζιέν.
Τοπωνυμία
Το όνομα της πόλης προέρχεται από το όνομα της ρωμαϊκής αποικίας Forum Julii, (Αγορά του Ιουλίου), έγινε Forum Julium τον 2ο αιώνα, άλλαξε σε Foro Julii στον χάρτη του Πόιτινγκερ και εμφανίστηκε με το όνομα Frejurio το 1024. Το όνομα Φρεζύς αναφέρεται από το 1416.
Η περιοχή που ονομάζεται Μαλπασέ πήρε το όνομα σε εποχή που ήταν επικίνδυνο να διασχίσει κάποιος αυτό το πέρασμα στην οροσειρά Εστερέλ λόγω των πολλών ληστών στους λόφους.
Στα προβηγκιανά, διάλεκτο της οξιτανικής γλώσσας που παραδοσιακά ομιλούνταν στην περιοχή, το όνομα της πόλης γράφεται Frejús.
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το Φρεζύς και ο κόλπος του Το Φρεζύς βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του νομού Βαρ, στην προσχωσιγενή πεδιάδα μεταξύ των ποταμών Αρζάν και Ρεράν, μεταξύ των οροσειρών των Μωρ στα δυτικά και Εστερέλ στα ανατολικά. Βρίσκεται σε λόφο με υψόμετρο από 0 έως 616 μέτρα. Βρέχεται από τον κόλπο του Φρεζύς, στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Εκτείνεται σε επιφάνεια 102 τετραγωνικών χιλιομέτρων και είναι η μεγαλύτερη πόλη του ανατολικού Βαρ. Ο πληθυσμός της πόλης ανέρχεται σε 53.168 κατοίκους (2016) και είναι το κέντρο ευρύτερης αστικής περιοχής με 92.598 κατοίκους (2011).
Το ιστορικό κέντρο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και η αγροτική περιοχή της πεδιάδας του Αρζάν το χωρίζει από το παραθαλάσσιο θέρετρο Σαιντ-Αιγκύλφ. Το 54 % της περιοχής είναι μη γεωργικές φυσικές περιοχές,  σε μεγάλο βαθμό το δάσος Εστερέλ.
Σε αντίθεση με γειτονικές πόλεις που έχουν βραχώδεις ακτές, η ακτογραμμή του Φρεζύς είναι επίπεδη και αποτελείται από παραλία με άμμο σχεδόν συνεχή σε μήκος 6 χιλιομέτρων μεταξύ του Σαιντ-Αιγκύλφ και του Σαιν-Ραφαέλ.
Χάρτης του νομού Βαρ.
Ιστορία
εναλλ.=|μικρογραφία|333x333εσ|Ο φάρος του [[Οκταβιανός Αύγουστος|Αυγούστου]] εναλλ.=|μικρογραφία|250x250εσ|Ρωμαϊκή γέφυρα Οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής ήταν Κελτο-Λίγυρες που εγκαταστάθηκαν γύρω από το φυσικό λιμάνι της Αίγυτνας. Τα ερείπια ενός αμυντικού τείχους εξακολουθούν να είναι ορατά. Εκείνη την εποχή το τοπίο ήταν διαφορετικό, το έδαφος εισχωρούσε 200 μέτρα μέσα στη γη. Οι Φωκαείς της Μασσαλίας εγκατέστησαν αργότερα ένα φυλάκιο στην περιοχή.
Ρωμαϊκή εποχή
Η πόλη βρισκόταν σε στρατηγικό σημείο σε ένα σημαντικό σταυροδρόμι που σχημάτιζαν η Ιουλία οδός (Via Julia Augusta, η οποία συνέδεε την Ιταλία με τον Ροδανό) και η Δομιτία οδός. Παρόλο που υπάρχουν μόνο λίγα ίχνη ενός οικισμού εκείνης της εποχής, είναι γνωστό ότι ο διάσημος ποιητής Κορνήλιος Γάλλος γεννήθηκε εκεί το 67 π.Χ.
Στο Forum Julii ο Αύγουστος οδήγησε τις γαλέρες που πήρε από τον Μάρκο Αντώνιο κατά τη ναυμαχία του Ακτίου το 31 π.Χ. και μεταξύ του 29 και του 27 π.Χ., το Forum Julii έγινε αποικία για τους βετεράνους της όγδοης ρωμαϊκής λεγεώνας, προσθέτοντας το Αποικία του Αυγούστου (Octavanorum Colonia).
Ο Αύγουστος έκανε την πόλη πρωτεύουσα της νέας επαρχίας Ναρβωνικής Γαλατίας το 22 π.Χ., συμβάλλοντας στην ταχεία ανάπτυξη της πόλης, η οποία έγινε ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια της Μεσογείου. Το λιμάνι της ήταν η μόνη ναυτική βάση για τον ρωμαϊκό στόλο της Γαλατίας και μόνο το δεύτερο λιμάνι μετά την Όστια μέχρι τουλάχιστον την εποχή του Νέρωνα.
Στη συνέχεια, την εποχή του Τιβέριου, κατασκευάστηκαν τα σημαντικότερα μνημεία της πόλης, που είναι ακόμα ορατά σήμερα: το αμφιθέατρο, το υδραγωγείο, ο φάρος, τα λουτρά και το θέατρο. Το Forum Julii είχε εντυπωσιακά τείχη μήκους 3,7 χιλιομέτρων που προστάτευαν έκταση 35 εκταρίων με πληθυσμό περίπου 6.000 κατοίκων. αριστερά|μικρογραφία|333x333εσ|Πτέρυγα του αμφιθέατρου Η πόλη εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο για τη βιοτεχνία και τη γεωργική παραγωγή. Η γεωργία αναπτύχθηκε και ρωμαϊκές βίλες κατασκευάστηκαν στην περιοχή προς το Σαιν-Ραφαέλ. Η εξόρυξη του πράσινου ψαμμίτη και του μπλε πορφυρίτη και η αλιεία συνέβαλαν στην ακμάζουσα οικονομία.
Το 40 μ.Χ γεννήθηκε στο Forum Julii ο Γνάιος Ιούλιος Αγκρίκολα, ο οποίος αργότερα ολοκλήρωσε τη ρωμαϊκή κατάκτηση της Βρετανίας. Ήταν πεθερός του ιστορικού Τάκιτου, του οποίου η βιογραφία του Αγκρίκολα αναφέρει ότι το Forum Julii ήταν μια «παλιά και ένδοξη αποικία». Η πόλη αναφέρθηκε επίσης αρκετές φορές στα γραπτά του Στράβωνα και του Πλίνιου του Πρεσβύτερου.
Στις αρχές του 69 η μάχη του Forum Julii διεξήχθη μεταξύ των στρατών των αντίπαλων αυτοκρατόρων Μάρκου Σάλβιου Όθωνα και του Βιτέλλιου. Η ακριβής θέση αυτής της μάχης δεν είναι γνωστή, αλλά στη συνέχεια ο Βιτέλλιος υποχώρησε στην Αντίπολη.
Κατά τον 4ο αιώνα δημιουργήθηκε η επισκοπή του Φρεζύς, η δεύτερη μεγαλύτερη της Γαλλίας μετά από αυτήν της Λυών. Το κτίριο της πρώτης εκκλησίας πιστοποιείται από το 374 με την εκλογή του επισκόπου. Ο Σαιν-Λεόνς έγινε Επίσκοπος το 433 και έγραψε: «Από το 374, στο συμβούλιο της Βαλένθια, ένας επίσκοπος διορίστηκε στο Φρεζύς αλλά ποτέ δεν ήρθε. Ήμουν ο πρώτος επίσκοπος αυτής της πόλης. Έκτισα τον καθεδρικό ναό με το βαπτιστήριο».
Η κατάλυση της Δυτικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας (476 μ.Χ.) οδήγησε στην παρακμή των πόλεων της επικράτειάς της.
Μεσαίωνας
Το 572, η πόλη κατελήφθη από τους Λομβαρδούς και το 574 από τους Σάξονες συμμάχους τους.
Το 890 Σαρακηνοί πειρατές εγκαταστάθηκαν στην οροσειρά των Μωρ, στο Φραξινέτ - σημερινό Γκαρντ-Φρενέ, και έκαναν επιδρομές καταληστεύοντας την περιοχή. Συνήθης πρακτική τους ήταν να συλλαμβάνουν κατοίκους και να ζητάνε λύτρα. Στα τέλη του 9ου αιώνα, λεηλάτησαν και κατέστρεψαν την πόλη Φρεζύς ολοσχερώς και οι κάτοικοι διέφυγαν στην ενδοχώρα. Η κατάσταση αυτή κράτησε μέχρι το 973, οπότε στη μάχη του Τουρτούρ ο Γουλιέλμος Α' της Προβηγκίας, με τη βοήθεια Βυζαντινών στη θάλασσα, τους νίκησε και τους εκδίωξε από την περιοχή.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Ο καθεδρικός ναός του Φρεζύς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Προβηγκίας-Άλπεων-Κυανής Ακτής Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
NGC 4065
Ο NGC 4065 είναι ελλειπτικός γαλαξίας ο οποίος απέχει 300 εκατομμύρια έτη φωτός, βρίσκεται στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. και ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 27 Απριλίου 1785. Ανακαλύφθηκε εκ νέου από τον Τζον Χέρσελ (John Herschel) στις 29 Απριλίου 1832 ο οποίος τον κατέγραψε ως NGC 4057.
Ο NGC 4065 είναι ο λαμπρότερος γαλαξίας  της ομώνυμης ομάδας γαλαξιών. Πρόκειται για ραδιογαλαξία ο οποίος επίσης είναι «συνοδός» του NGC 4061. Οι δύο γαλαξίες αλληλεπιδρούν βαρυτικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Ραδιογαλαξίες 4065 38156 07050
Μπρόντερικ
Το όνομα Μπρόντερικ (Broderick) είναι αγγλική εκδοχή παλαιού ιρλανδικού και ουαλλικού ονόματος. Μπορεί να αναφέρεται, μεταξύ άλλων, σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ήρθε κι έδεσε
Ήρθε κι Έδεσε είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του Mega τη σεζόν 2006-2007, σημειώνοντας επιτυχία και έκτοτε έχει επαναπροβληθεί αρκετές φορές από τον σταθμό. Τα γυρίσματα της σειράς πραγματοποιήθηκαν στο Λεωνίδιο, την Αρκαδία και τα Βόρεια προάστια της Αθήνας. Το σενάριο υπέγραψε η Ρένα Ρίγγα, ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ανδρέας Μορφονιός. Το τραγούδι των τίτλων είναι το "Moi Je Joue" που ερμήνευσε η Brigitte Bardot.
Πλοκή
Η Κατερίνα, μια νέα όμορφη και δυναμική κοπέλα, πιάνει δουλειά ως ειδικευόμενη γιατρός με ειδικότητα στη Καρδιοχειρουργική σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας, όπου εργάζεται ο γνωστός και γυναικάς Καρδιοχειρουργός, Γιώργος Λεβέντης. Ο Γιώργος ενθουσιάζεται με τη Κατερίνα και έτσι ξεκινάει ένα αμοιβαίο φλερτ. Στο μεταξύ, η μητέρα της Κατερίνας, Ναταλία, η οποία φανατική φεμινίστρια και ελεύθερη χρόνια που δραστηριοποιείται στο μικρό χωριό Κάτω Μουριές, επισκέπτεται τη κόρη της στην Αθήνα. Εκεί γνωρίζει επεισοδιακά τον Γιώργο, όταν τρακάρουν με το αυτοκίνητο, κι έτσι δημιουργείται μια μεγάλη κόντρα μεταξύ τους. Η Ναταλία κάνει τα πάντα για να απομακρύνει την Κατερίνα από τον Γιώργο. Όμως τελικά η κόντρα μεταξύ τους θα γίνει ένας μεγάλος έρωτας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές Mega Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές τηλεοπτικές σειρές
Πλαγιά Ιωαννίνων
''Για οικισμούς με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Πλαγιά
Η Πλαγιά (πρώην Ζέρμα ) είναι ορεινό χωριό του δήμου Κόνιτσας στον νομό Ιωαννίνων της Ηπείρου. Ιστορικά ανήκει στην περιοχή των Μαστοροχωρίων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 50 κατοίκους.
Γεωγραφία
Η Πλαγιά βρίσκεται στα βορειοδυτικά του νομού Ιωαννίνων, στα όρια με το νομό Καστοριάς. Είναι αμφιθεατρικά κτισμένη στη τοποθεσία Κρουσιανά στις βουνοπλαγιές Μπουχέτσι του Γράμμου, βόρεια του ποταμού Σαραντάπορου και κοντά στην Ε.Ο. Κοζάνης - Ιωαννίνων σε υψόμετρο 980 μέτρων. Απέχει 104 χιλιόμετρα (μέσω Κόνιτσας) βορειοδυτικά από τα Ιωάννινα και 43 χλμ. βορειοδυτικά από τη Κόνιτσα. Το σημερινό χωριό δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1970, καθώς η παλιά Πλαγιά (όπως και άλλα χωριά της ευρύτερης περιοχής ) εγκαταλείφθηκε λόγω καθίζησης των εδαφών και οι κάτοικοί της έκτισαν νέα σπίτια σε καταλληλότερα και ασφαλέστερα εδάφη που παραχωρήθηκαν από τη νομαρχία Ιωαννίνων. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία και αρκετοί από αυτούς το χειμώνα μετακινούνται με τα κοπάδια τους σε κλιματικά ηπιότερα μέρη.
Ιστορία
Το σύγχρονο χωριό δημιουργήθηκε γύρω στο 1750 ή στις αρχές του 19ου αιώνα από κατοίκους γειτονικών εγκαταστάσεων (αναφέρονται οι ονομασίες Καρυές, Λίμνες, Παλαιοχώρι κλπ) και σύμφωνα με κάποια στοιχεία, το 1854 ζούσαν σε 27 οικογένειες, ενώ στα οθωμανικά στατιστικά κατάστιχα του 1895 αναφέρεται ότι το χωριό ήταν τσιφλίκι του καζά Κόνιτσας και είχε πληθυσμό 188 κατοίκων. Οι επαγγελματικές ασχολίες των κατοίκων μέχρι και τη δεκαετία του 1940 σχετίζονταν κυρίως με τις οικοδομικές εργασίες και την κτηνοτροφία και συμπληρωματικά με τη γεωργία.
Η Ζέρμα υπήρξε την περίοδο της Τουρκοκρατίας τόπος καταγωγής αρκετών κλεφτών και αρματολών που τα ονόματά τους έχουν γίνει τοπωνύμια στα γύρω υψώματα της περιοχής (Ζιάσακας, Τζαντήλας, Ποδαράς). Σημαντικότεροι από αυτούς υπήρξαν ο κλέφτης Νικόλας Αδάμος και ο οπλαρχηγός Γιαννούλης Ζέρμας. Ακόμη, τοπικές μαρτυρίες αναφέρουν πως αρκετοί άνδρες του οικισμού συμμετείχαν στα ελληνικά αντάρτικά σώματα που έδρασαν στην περιοχή της Ηπείρου κατά τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Τα επόμενα χρόνια τέσσερις άνδρες της Ζέρμας σκοτώθηκαν στο πλαίσιο της Μικρασιατικής Εκστρατείας και άλλοι δύο έχασαν τις ζωές τους κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο .Την περίοδο της Κατοχής οι ντόπιοι συμμετείχαν στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ, ενώ στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Ζέρμας κατέφυγε στις χώρες του Ανατολικού Μπλοκ ως πολιτικοί πρόσφυγες ή εγκαταστάθηκε στα αστικά κέντρα της Ελλάδας. Τον Μάιο του 1950 επανήλθαν στον οικισμό κάτοικοι που είχαν καταφύγει επί Εμφυλίου στην Κόνιτσα, ενώ ένα μέρος των πολιτικών προσφύγων είχε επαναπατριστεί στην Ελλάδα ήδη από τη δεκαετία του 1950.
Το 1955, το χωριό μετονομάστηκε σε Πλαγιά, ενώ στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ξεκίνησε η μετεγκατάσταση των κατοίκων στην κοντινή τοποθεσία Κρούσιανα, όπου και κτίστηκε το νέο χωριό, εξαιτίας προβλημάτων καθίζησης του εδάφους. Εκκλησιαστικά υπάγεται στη μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης.
Ιερά Μονή Παναγίας Ζέρμας
Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στη Κοίμηση της Θεοτόκου και θεωρείται από τα παλιότερα μοναστήρια της Ηπείρου. Τεκμηριωμένα χρονολογείται τον 17ο αιώνα σύμφωνα με εντοιχισμένη επιγραφή στη δυτική πλευρά του καθολικού, όπου αναγράφεται ως έτος κτίσης το 1656 από τον Ιωάννη Νικολάου, και σωζόμενη σφραγίδα της μονής του έτους 1618. Σύμφωνα με την προφορική παράδοση, η ίδρυσή του ανάγεται μαζί με αυτήν της Μονής Μολυβδοσκεπάστου την περίοδο που αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο Κωνσταντίνος Πωγωνάτος (641 - 688).
Βρίσκεται σε λόφο δυτικά από την Πλαγιά, απέναντι από το παλιό χωριό της Ζέρμας, ανάμεσα σε δάσος δρυών και στη δεξιά πλευρά του περνά ο χείμαρρος "Μεγαλάκκος" ή "Μακρυλάκκος" που καταλήγει στον Σαραντάπορο.
Από το μοναστηριακό συγκρότημα διασώζονται το καθολικό, η μαρμάρινη πύλη με τις ανάγλυφες διακοσμήσεις και μερικοί τοίχοι των κελιών της. Το καθολικό της (που έχει κηρυχθεί από το 1962 αρχαίο μνημείο ), είναι τρίκλιτη βασιλική με τρεις τρούλους με ξεχωριστές τοιχογραφίες. Τη σημερινή της μορφή η Μονή απέκτησε μετά από εκ βάθρων ανακαίνισης το 1656.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας
Ούγκο Αλμέιδα
Ο Ούγκο Μιγκέλ Περέιρα δε Αλμέιδα (πορτογαλικά: Hugo Miguel Pereira de Almeida, 23 Μαΐου 1984) είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και πρώην διεθνής με την Εθνική Πορτογαλίας, που αγωνίζεται ως επιθετικός.
Αρχικώς, απέτυχε να καθιερωθεί στην Πόρτο, όπου δόθηκε σε πολλές ομάδες δανεικός, μέχρι το 2010, όπου, μετά τον μονοετή δανεισμό του, υπέγραψε συμβόλαιο με τη Βέρντερ Βρέμης, στην οποία έκατσε από το 2006 έως το 2010. Κατόπιν, αγωνίστηκε σε ομάδες όπως η Μπεσίκτας και το Αννόβερο 96. Σε συλλογική επίπεδο κέρδισε μερικά τρόπαια, με μεγαλύτερη στιγμή μάλλον το 2009, όπου έφτασε στον τελικό του UEFA με την ομάδα της Βρέμης, χωρίς τελικά να τον κερδίσει.
Στις Εθνικές ομάδες της Πορτογαλίας αγωνίστηκε από το 2004 έως και το 2015, συμμετέχοντας παράλληλα και στην Ανδρών. Με την εθνική ομάδα της χώρας του αγωνίστηκε πάνω από 50 φορές, πετυχαίνοντας και 19 γκολ, ενώ συμμετείχε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010 και του 2014, καθώς και στο Euro του 2008 και του 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Πορτογαλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέιρα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λεϊρία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μποαβίστα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αννόβερο 96 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπεσίκτας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Τσεζένα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κουμπάν Κρασνοντάρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ανζί Μαχατσκαλά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ρωσίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Κατηγορία:Πορτογάλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Τουρκία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004
Μωλέτ
Το Μωλέτ (γαλλικά: Maulette) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μωλετουά (γαλλικά: Maulettois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Μωλ (Ιβλίν)
Το Μωλ (γαλλικά: Maule) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μωλουά (γαλλικά: Maulois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Further Confusion
Το Further Confusion ή Furcon είναι ετήσιο συνέδριο furry που πραγματοποιείται στο Σαν Χοσέ της Καλιφόρνιας κάθε Ιανουάριο· και είναι ένα από τα δύο μεγαλύτερα συνέδρια furry στον κόσμο. Υπάρχουν φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, εκπαιδευτικά σεμινάρια, σόου τέχνης, πάνελ και άλλες δραστηριότητες, όπως χοροί, παρελάσεις ή διαγωνισμοί παραστάσεων. Ήταν η πρώτη εκδήλωση χορηγούμενη από την Anthropomorphic Arts and Education Inc. (Το Furcon είναι το καταχωρημένο σήμα υπηρεσιών της) και συνεχίζει να είναι η μεγαλύτερη.
Ξεκινώντας το 1999 με παρουσία 691 ατόμων, το Further Confusion έχει μεγαλώσει με γρήγορο ρυθμό. Το 2014, το ρεκόρ παρουσίας του ήταν 3,560 άτομα από όλο τον κόσμο. Το Further Confusion δώρισε πάνω από $100,000 σε διάφορους φιλανθρωπικούς δικαιούχους (συμπεριλαμβανομένου, καταφύγια ζώων, ομάδες διάσωσης ζώων, και της Αμερικανικής μη κερδοσκοπικής οργάνωσης Comic Book Legal Defense Fund) κατά την περίοδο του 1999-2008. Οι πωλήσεις των σόου τέχνης του, συστηματικά υπερέβη τα $50,000.
Μωρεκούρ
Το Μωρεκούρ (γαλλικά: Maurecourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μωρεκουρτουά (γαλλικά: Maurecourtois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Αντρέας Καπλάν
Ο Αντρέας Καπλάν (Andreas Kaplan, γεννημένος στις 5 Οκτωβρίου 1977 στο Μόναχο της Γερμανίας) είναι καθηγητής Νέων Τεχνολογιών και Ψηφιακού Μετασχηματισμού στο ESCP Business School, του οποίου είναι πρύτανης από το 2017.
Σταδιοδρομία
Η έρευνα του Καπλάν στρέφεται γύρω από την ψηφιοποίηση της κοινωνίας, τις επικοινωνίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και την τεχνητή νοημοσύνη. Ξεκίνησε την ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία ως καθηγητής στο ESSEC Business School και στο Sciences Po Paris πριν ενταχθεί στο ESCP Business School. Ο Καπλάν έγινε πρύτανης στο ESCP το 2017. Πριν από αυτό, ήταν κοσμήτορας της σχολής, υπεύθυνος για περίπου 7000 φοιτητές στις πανεπιστημιουπόλεις του ESCP στην Ευρώπη.
Εκπαίδευση
Ο Καπλάν έκανε τη διατριβή του στο Πανεπιστήμιο Panthéon-Sorbonne και το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας και στο HEC Paris. Είναι πρώην σπουδαστής της École Nationale d'Administration (ENA), κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών από το ESCP Business School και απόφοιτος του Ludwig-Maximilians Πανεπιστημίου του Μονάχου.
Αναγνώριση
Σύμφωνα με την John Wiley & Sons, με σχεδόν 40000 αναφορές στο Google Scholar, ο Καπλάν συγκαταλέγεται στους 50 κορυφαίους συγγραφείς επιχειρηματικών βιβλίων παγκοσμίως. Μια μελέτη του Στάνφορντ ανέδειξε τον Καπλάν ως έναν από τους επιστήμονες με τις περισσότερες αναφορές και τον μεγαλύτερο αντίκτυπο παγκοσμίως. Το 2021, ο Καπλάν συγκαταλέχθηκε μεταξύ των 100 σημαντικότερων αποφοίτων του Πανεπιστημίου της Σορβόννης και του Πανεπιστημίου της Κολωνίας.
Μια τυχερή οικογένεια
Μια τυχερή οικογένεια (Ισπανικά: Una familia con suerte) είναι τηλενουβέλα μεξικανικής παραγωγής του 2011.
Πρωταγωνιστούν Αράτ ντε λα Τόρρε, Μαϊρίν Βιγιανουέβα, Λους Ελένα Γκονσάλες και Ντανιέλα Κάστρο.
Υπόθεση
Ο Πάντσο Λόπεζ είναι ένας ταπεινός άνθρωπος χαμηλού εισοδήματος με έντονα χαρακτηριστικά. Είναι γενναιόδωρος και χήρος οικογενειάρχης άνθρωπος, δίνοντας πάντα ένα χέρι. Αν και έχει διαισθητικό επιχειρηματικό μυαλό, πιστεύει ότι τα χρήματα είναι η ρίζα όλων των κακών. Όλη του η ζωή θα αλλάξει μέσα σε λίγα λεπτά, όταν κάνει μία καλή πράξη αφού σώζει την τελευταία στιγμή από την αυτοκτονία την πλούσια και ιδιοκτήτρια μιας εταιρείας, την Φερνάντα Πενιαλόσα.
Για να τον ευχαριστήσει τον κάνει πρόεδρο της εταιρείας της και του χαρίζει το σπίτι της, καθώς εκτιμά ιδιαίτερα την ειλικρίνεια και την ευγένεια του Πάντσο. Η Φερνάντα βρίσκει άξιο τον Πάντσο να ζήσει μια καλύτερη ζωή, σε αντίθεση με τον ανιψιό της Βισέντε, που περιμένει τον θάνατό της για να κληρονομήσει την περιουσία της. Οι οικογένεια Λόπεζ θα ζήσει πολλές χιουμοριστικές καταστάσεις που προκύπτουν από τη σύγκρουση πολιτισμών μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών.
Βραβεία
Η Τηλενουβέλα βραβεύτηκε με τα εξής βραβεία:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
Αιμόλυση
Αιμόλυση είναι η καταστροφή των ερυθροκυττάρων είτε λόγω νόσων αυτών (π.χ. σφαιροκυττάρωση ή δρεπανοκυτταρική νόσος) ή λόγω της έκθεσής τους σε φάρμακα, τοξίνες, τεχνητές καρδιακές βαλβίδες, αντισώματα, κάποιες λοιμώξεις ή δηλητήρια φιδιών. Οι κυτταρικές μεμβράνες καταστρέφονται άμεσα ή μέσω λύσης που διαμεσολαβείται από αντισώματα. Τα αντισώματα του δότη στα προϊόντα του αίματος προκαλούν αιμόλυση που σχετίζεται με αντιδράσεις μετάγγισης. Τα αυτοαντισώματα αναπτύσσονται ως αποτέλεσμα νόσου (ειδ. αιματολογικών καρκίνων), σε απάντηση σε συγκεκριμένα φάρμακα (άλφα-μεθυλντόπα) ή σε Rh-αρνητικές μητέρες που φέρουν ένα Rh-θετικό έμβρυο. Ιικές και βακτηριακές λοιμώξεις είναι συχνές αιτίες αιμόλυσης σε παιδιά, των οποίων οι μεμβράνες των ερυθροκυττάρων είναι πολύ εύθραυστες. Οι μικροοργανισμοί που προκαλούν αιμόλυση περιλαμβάνουν συγκεκριμένους στρεπτόκοκκους, σταφυλόκοκκους και τον βάκιλλο του τετάνου. Απαντάται επίσης στην ευλογιά και στη διφθερίτιδα και μετά από σοβαρά εγκαύματα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασθένειες Κατηγορία:Αιματολογία
Μωρεπά (Ιβλίν)
Το Μωρεπά (γαλλικά: Maurepas) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μωρεπαζιέν (γαλλικά: Maurepasiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ορεινά δάση της Ταλαμάνκα
μικρογραφία|228x228εσ|Το δάσος γύρω από το ηφαίστειο Τουριάλμπα. μικρογραφία|Απεικόνιση της οικο-περιοχής στον χάρτη. Η οικοπεριοχή των ορεινών δασών της Ταλαμάνκα, στο τροπικό υγρό πλατύφυλλο δάσος, βρίσκεται ανάμεσα στην ορεινή Κόστα Ρίκα και στον Παναμά στην Κεντρική Αμερική.
Σύνθεση
Τα ορεινά δάση Ταλαμάνκα καλύπτουν μια τεράστια περιοχή 16.300 τετραγωνικών χιλιομέτρων, στα βουνά Κορδιλέραν, συμπεριλαμβανομένων των Cordillera de Guanacaste, Cordillera de Tilarán, Cordillera Central και Cordillera de Talamanca, από τη βορειοδυτική Κόστα Ρίκα έως τον δυτικό Παναμά, με ακραία σημεία στη χερσόνησο Αζουέρο. Τα ορεινά δάση βρίσκονται σε υψόμετρο πάνω από 750 έως 1500 μέτρα, μέχρι περίπου 3000 μέτρα υψόμετρο, όπου μεταβαίνουν στα λιβάδια και τις θαμνώδεις εκτάσεις του Πάραμο της Κόστα Ρίκα στις υψηλότερες κορυφές.
Τα ορεινά δάση περιβάλλονται σε χαμηλότερα υψόμετρα από πεδινά δάση, συμπεριλαμβανομένων των υγρών δασών Ισθμίου-Ατλαντικού στην πλαγιά του Ατλαντικού (Καραϊβικής), των υγρών δασών Ισθμίου-Ειρηνικού στα νότια στην πλαγιά του Ειρηνικού και των εποχιακών υγρών δασών της Κόστα Ρίκα στα βορειοδυτικά.
Χλωρίδα
Τα δάση αποτελούνται από αειθαλή δέντρα, συμπεριλαμβανομένων πολλών ειδών (γένη Ocotea, Persea, Nectandra και Phoebe) της οικογένειας των δάφνων (Λαουρίδες) και δύο ενδημικές βελανιδιές, Quercus costaricensis και Quercus copeyensis.
Πανίδα
Το δάσος Ταλαμάνκα είναι πλούσιο σε βιοποικιλότητα. Μεταξύ 3 και 4 τοις εκατό της βιοποικιλότητας του κόσμου βρίσκεται εδώ.
Το τμήμα της Κόστα Ρίκα φιλοξενεί 136 είδη θηλαστικών, ενώ του Παναμά 84. Χαρακτηριστικά θηλαστικά περιλαμβάνουν το τζάγκουαρ, το πούμα, το τάπιρ, το ελάφι, τον μυρμηγκοφάγο και πολλά είδη πιθήκων.
Τα πουλιά εκπροσωπούνται επίσης στην περιοχή των δασών. Η μεριά της Κόστα Ρίκα φιλοξενεί 450 είδη πτηνών, ενώ η μεριά του Παναμά 225. Αξιοσημείωτα απειλούμενα τοπικά πτηνά στο δάσος είναι το λαμπερό κετζάλ, το μαύρο γκουάν, ο παπαγάλος με θειούχα φτερά, το τρίποντο καμπαναριό και το χωρίς λαιμό πουλί, το οποίο απαντάται τόσο στην περιοχή της Κόστα Ρίκα όσο και στην περιοχή του Παναμά, και ο αετός της άρπυιας, που βρίσκεται αποκλειστικά στην περιοχή του Παναμά.
Τουλάχιστον 7 είδη αμφιβίων είναι ενδημικά της Κορντιλέρια, συμπεριλαμβανομένου του δηλητηριώδους βάτραχου και της σαλαμάνδρας Σιρικούι.
Διατήρηση και απειλές
Τα ορεινά δάση Ταλαμάνκα είναι μια από τις πιο ανέπαφες οικολογικές περιοχές της Κεντρικής Αμερικής, αν και τα δάση βελανιδιάς που υπήρχαν στην περιοχή, έχουν καθαριστεί για βοσκοτόπια και παραγωγή ξυλάνθρακα. Το 40% της οικολογικής περιοχής προστατεύεται από εθνικά και διεθνή πάρκα, όπως το καταφύγιο Λα Αμιστάντ κράτησης Βιόσφαιρας, το Εθνικό Πάρκο Τσιρίπο, το Εθνικό Πάρκο Μπραουλίο Καρίγιο, το Εθνικό Πάρκο Βολκέινο Πόας, το Εθνικό Πάρκο Ρινκον ντε λα Βιέτζα και το συννεφώδες δάσος Μοντεβέρντε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χλωρίδα του Παναμά Κατηγορία:Δάση του Παναμά Κατηγορία:Χλωρίδα της Κόστα Ρίκα Κατηγορία:Δάση της Κόστα Ρίκα
Νέα Διοικητική Πρωτεύουσα
Η Νέα Διοικητική Πρωτεύουσα (αραβικά: العاصمة الإدارية الجديدة‎, μεταγρ.: Αλ-Άσιμα αλ-Ιντάριγια ελ-τζεντίντα) αποτελεί έργο μεγάλης κλίμακας της νέας πρωτεύουσας στην Αίγυπτο που έχει υποβληθεί υπό κατασκευή από το 2015. Ανακοινώθηκε από τον τότε Αιγύπτιο υπουργό στέγασης Μοστάφα Μαντμπουλί στη Διάσκεψη Οικονομικής Ανάπτυξης της Αιγύπτου στις 13 Μαρτίου 2015. Η πρωτεύουσα θεωρείται ένα από τα προγράμματα και τα έργα για την οικονομική ανάπτυξη και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης πρωτοβουλίας που ονομάζεται Egypt Vision 2030.
Η νέα πρωτεύουσα της Αιγύπτου δεν έχει ακόμη ονομαστεί. Στην ιστοσελίδα της νέας πρωτεύουσας ξεκίνησε διαγωνισμός για την επιλογή νέου ονόματος και λογότυπου για την πόλη. Συγκροτήθηκε κριτική επιτροπή ειδικών για να αξιολογήσει τις προτάσεις που υποβλήθηκαν σε κατάλογο και να καθορίσει τις καλύτερες μεταξύ όλων των προτάσεων. Δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη επίσημα αποτελέσματα από την αιγυπτιακή κυβέρνηση. Στα πρώτα στάδια του σχεδιασμού το προτεινόμενο όνομα της πόλης ήταν Πόλη Ουεντίαν. Τον Οκτώβριο του 2021, ο υπουργός Μεταφορών Κάμελ αλ-Ουαζίρ έδειξε ότι η πόλη μπορεί να ονομαστεί Αίγυπτος.
Η νέα πόλη πρόκειται να βρίσκεται 45 χιλιόμετρα ανατολικά του Καΐρου και λίγο έξω από τη Δεύτερη Περιφερειακή Οδό του Καΐρου, σε μια κυρίως υπανάπτυκτη περιοχή στα μισά της διαδρομής προς το λιμάνι του Σουέζ. Σύμφωνα με τα σχέδια, η πόλη θα καταστεί η νέα διοικητική και οικονομική πρωτεύουσα της Αιγύπτου, στεγάζοντας τα κύρια κυβερνητικά τμήματα και υπουργεία και ξένες πρεσβείες. Σε συνολική έκταση 700 τετραγωνικών χιλιομέτρων, θα μπορεί να έχει πληθυσμό 6,5 εκατομμυρίων ανθρώπων, αν και υπολογίζεται ότι ο αριθμός θα μπορεί να φτάσει τα επτά εκατομμύρια.
Επίσημα, ένας σημαντικός λόγος για την ανάληψη του έργου ήταν η ανακούφιση της συμφόρησης στο Κάιρο, το οποίο είναι ήδη μια από τις πιο πολυσύχναστες πόλεις του κόσμου, με τον πληθυσμό του Ευρύτερου Καΐρου να αναμένεται να διπλασιαστεί τις επόμενες δεκαετίες. Το Κάιρο, για σύγκριση, έχει πληθυσμό σχεδόν 20 εκατομμυρίων κατοίκων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικονομία της Αιγύπτου Κατηγορία:Πόλεις της Αιγύπτου Κατηγορία:Κυβερνείο Καΐρου
Παναγιά Κασσωπίτρα (Άρτα)
Ο ναός της Παναγίας Κασσωπίτρας είναι μνημείο μεταβυζαντινής περιόδου στην πόλη της Άρτας.
Δομή και τοποθεσία
thumb|left|320px|Ο σταυρός Μάλτας στο εξωτερικό θωράκιο του ναού. Η Κασσωπίτρα βρίσκεται στην διασταύρωση των οδών Κωλέττη και Κασσωπίτρας, δίπλα στην πλατεία Μονοπωλείου, στο κέντρο της Άρτας. Ο ναός είναι μονόχωρη βασιλική με ξύλινη στέγη και ενσωματωμένο κωδωνοστάσιο ενώ στο προστώο υπάρχει υποστάτης περιρραντήριου. Άξιες αναφοράς είναι οι δύο εικόνες της Παναγίας που υπάρχουν στο ναό. Η πρώτη έχει ως θέμα ένθρονη βρεφοκρατούσα Θεοτόκο, είναι κρυπτοεπτανησιακής τεχνοτροπίας και ακολουθεί το μεταβυζαντινό πρότυπο. Οι εικονογραφικές λεπτομέρειες, όπως τα ενδύματα του Θείου βρέφους και η σφαίρα που κρατάει, έχουν βαθύτερους εννοιολογικούς συμβολισμούς που ανάγονται στη βυζαντινή εποχή. H δεύτερη εικόνα, σύμφωνα με την επιγραφή «Η ΚΛΟΟ/ΠΗΤΡΑ» συνδέεται με την ιστορία του ναού.
Ιστορία
Ο ναός πήρε το ονομά του από την εικόνα της Παναγιάς της Κασσιόπης της Κέρκυρας, η οποία σύμφωνα με την παράδοση, έδωσε το φως σε κάποιον Στέφανο, ο οποίος είχε τυφλωθεί από τους Τούρκους.
Η Κασσωπίτρα στην Ήπειρο
Η εμφάνιση λατρευτικών τελετών και η κατασκευή ναών αφιερωμένων στην Παναγιά Κασσωπίτρα στην περιοχή της Ηπείρου και στην Άρτα, πιθανόν να οφείλεται στους κατοίκους της Αρχαίας Ευροίας, στην Θεσπρωτία, οι οποίοι το 603 μ.Χ από το φόβο των Σλαβικών επιδρομών μετακινήθηκαν στην Κασσιόπη της Κέρκυρας. Οι κάτοικοι καθοδηγούμενοι από τον αρχιεπίσκοπο Ευροίας Ιωάννη, έφτασαν στην Κασσιόπη μαζί με τα λείψανα του προστάτη της Παραμυθιάς, Αγίου Δονάτου. Μετά τη φυγή των Σλάβων αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Ήπειρο και μαζί τους έφεραν και τις λατρευτικές δοξασίες προς τιμήν της Παναγιάς Κασσωπίτρας ενώ στην Άρτα η λατρεία της Παναγίας πιθανόν να έφτασε από κάποιους απογόνους των πρώτων εκείνων κατοίκων της Ευροίας.
Ο ναός
Ο μητροπολίτης Άρτας Σεραφείμ Ξενόπουλος στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης & Πρεβέζης» (εκδ.1884) μας πληροφορεί ότι στα τέλη του 19ου αιώνα στην Άρτα υπήρχαν 11 ενορίες και 10 θέσεις (συνοικίες). Οι συνοικίες ήταν της Περιβλέπτου, των Ταμπακιάδων (βυρσοδεψών) ή της Δάφνης, Τουρκοπάζαρο, Αγίας Θεοδώρας ή Λούκενας ή Καραπάνου, Μουχούστι, Μονοπώλειο, Πλάτανος, Αλμπαναριά, Ρωμιοπάζαρο, Eβραϊκα και μαζί με τις συνοικίες του Ελιγιασβέη, του Βαγιαζήτ, των Μπέηδων και του Γεφυρόπουλου, η πόλη αριθμούσε συνολικά 14 συνοικίες. Ο ναός της Κασσωπίτρας βρίσκονταν στα όρια της συνοικιών Eβραϊκα και Μονοπώλειο.
Σύμφωνα με τον Σεραφείμ Ξενόπουλο, ο ναός κτίστηκε πρώτη φορά το 1732 και γκρεμίστηκε το 1818, μετά από την πτώση ενός κυπαρρισιού που υπήρχε στον περίβολο του ναού. Ο σημερινός ναός ανακατασκευάστηκε από τα ερείπια του αρχικού ναού στην ίδια θέση και χρονολογείται από το 1920. Ο μητροπολίτης Άρτας κάνει αναφορά και στο νεκροταφείο που υπήρχε μπροστά από το ναό και στο οποίο είχαν θαφτεί πολλοί αγωνιστές από το Πέτα, κατά τη διάρκεια των μαχών στην περιοχή. Ο ναός της Κασσωπίτρας μαζί με το ναό της Αγίας Τριάδας ήταν τα παρεκκλήσια του ναού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου.
Ο ναός της Κασσωπίτρας λειτούργησε για κάποιο διάστημα ως κρυφό σχολείο, όπου δίδασκαν οι Όσιοι αυτάδελφοι Θεοχάρης και Απόστολος. Ο Θεοχάρης διέθετε μεγάλη έφεση για τα γράμματα και φοίτησε στην περίφημη σχολή Μανωλάκη στην Άρτα και αργότερα άρχισε να διδάσκει και να μαθαίνει γραφή και ανάγνωση τα μικρά παιδιά της Άρτας στο εκκλησάκι της Παναγιάς της Κασσωπίτρας μέχρι το 1818. Μαθητής του στο σχολείο της Κασσωπίτρας, υπήρξε και ο ιδρυτής της Φιλικής Εταιρείας, Νικόλαος Σκουφάς. Το 1962 με υπουργική απόφαση ο ναός ανακηρύχθηκε διατηρητέο μνημείο. Ο ναός εορτάζει στις 8 Μαΐου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ο ναός της Κασσωπίτρας, Ιερά Μητρόπολη Άρτας
Ραδιοσταθμός Ξάνθης
Ο Ραδιοσταθμός Ξάνθης απογράφεται από το 1971 ως οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Πρόκειται για τις πρώην εγκαταστάσεις του δικτύου μεταδόσεων της Φωνής της Αμερικής που βρίσκονται στα νότια της πεδιάδας της Ξάνθης, σε υψόμετρο 5 μέτρα και ανατολικά του ποταμού Νέστου λίγο πριν αυτός εκβάλλει στο Θρακικό πέλαγος. Απέχει 31 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την Ξάνθη και 14 χλμ. Ν. από το Εύλαλο (έδρα του δήμου) ενώ δίπλα και βορειοανατολικά τους είναι ο οικισμός Δασοχώρι. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» μαζί με το Νέο Εράσμιο, το Παλαιό Εράσμιο και το Δασοχώρι απογράφονται στην τοπική κοινότητα Ερασμίου που υπάγεται στο Δήμο Τοπείρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν κατοικείται πλέον, αν και σε παλιότερες απογραφές καταγράφονται κάτοικοι
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Φλώρινας 2017–18
Για την περίοδο 2017–18, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φλώρινας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φλώρινας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Φλώρινας έχει τη δυνατότητα να κερδίσει την άνοδο στη Γ΄ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Φλώρινας, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Φλώρινας είναι η εξής:
Για την επόμενη περίοδο το πρωτάθλημα προγραμματίστηκε σε δυο κατηγορίες (Α και Β)
Α1 Κατηγορία
12 σύλλογοι συμμετείχαν στην κορυφαία κατηγορία της ΕΠΣΦ. Πρωταθλητής ήταν ο Μελιτέας Μελίτης χωρίς τη διεξαγωγή Play Off καθώς είχε βαθμολογική διαφορά από τον δεύτερο μεγαλύτερη των 5 βαθμών. Στη νέα Β κατηγορία υποβιβάστηκε μόνο η τελευταία Δάφνη Λεβαίας, ενώ αδρανοποιήθηκε ο Μακεδονικός Βεύης.
Α΄ Κατηγορία
Με 9 συλλόγους διεξήχθη η Α΄ Κατηγορία καθώς αρκετές ομάδες δε δήλωσαν συμμετοχή. Οι δυο πρώτοι προβιβάστηκαν στην νέα Α κατηγορία, ενω οι υπόλοιποι μαζί με τους συλλόγους της Β κατηγορίας είχαν δικαίωμα συμμετοχής στη νέα Β κατηγορία.
Β΄ Κατηγορία
Με 8 ομάδες ξεκίνησε η Β΄ Κατηγορία. Με την αναδιάρθρωση για το 2019-20 και την υπαρξη μονο Α και Β κατηγορίας, όλοι οι σύλλογοι είχαν δικαίωμα συμμετοχης στη Β (2η) Κατηγορία. ενώ στην προκήρυξη προβλεπόταν η άνοδος των δυο πρώτων.
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Φλώρινας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Φλώρινας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2017–2018 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2017-2018
Μενερβίλ
Το Μενερβίλ (γαλλικά: Ménerville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μενερβιλουά (γαλλικά: Ménervillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Προσομοιωμένη πραγματικότητα
Προσομοιωμένη πραγματικότητα ονομάζεται η υπόθεση ότι η πραγματικότητα μπορεί να είναι προσομοιωμένη—για παράδειγμα, από προσομοίωση υπολογιστή—σε ένα βαθμό που είναι αδύνατο να διαχωριστεί από την "πραγματική" πραγματικότητα. Περιλαμβάνει μυαλά, τα οποία μπορεί να είναι ή και όχι εντελώς συνειδητά ότι ζουν μέσα σε μία προσομοίωση. Αυτή είναι η βασική διαφορά της ιδέας της προσομοιωμένης πραγματικότητας από αυτή της εικονικής πραγματικότητας, καθώς στη δεύτερη είναι εύκολο να διακρίνει ο μετέχων τη διαφορά της από την πραγματικότητα. Στην προσομοιωμένη πραγματικότητα, αντιθέτως, κάτι τέτοιο είναι απίθανο.
Η υπόθεση της προσομοιωμένη πραγματικότητας δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά από τον Χανς Μόραβεκ. To 2003, ο φιλόσοφος Νικ Μπόστρομ ανέπτυξε έναν εκτενή λόγο για να ερευνήσει την πιθανότητα ότι η πραγματικότητα  του ανθρώπου είναι προσομοίωση, θέτοντας συγκεκριμένους όρους. Υποστηρικτής της ύπαρξης προσομοιωμένης πραγματικότητας είναι επίσης ο Ίλον Μασκ.
Στη μυθοπλασία
Η προσομοιωμένη πραγματικότητα έχει επηρεάσει έργα πολλών συγγραφέων, σχεδιαστών παιχνιδιών και σκηνοθετών ταινιών. Μερικά γνωστά παραδείγματα της προσομοιωμένης πραγματικότητας στα μέσα είναι τα εξής:
Μυθιστορήματα
The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (1979)
Simulacron-3 (1964)
Κινηματογραφικές ταινίες
The Thirteenth Floor (1999)
Inception (2010)
Source Code (2011)
Ghost in the Shell (2017)
Τηλεοπτικές σειρές
Κώδικας Λυόκο (2003)
Westworld (2016)
Βιντεοπαιχνίδια
Assassin's Creed (2007)
Chrono Trigger (1995)
Γκέρχαρτ Άισλερ
Ο Γκέρχαρτ Άισλερ (Gerhart Eisler, 20 Φεβρουαρίου 1897 – 21 Μαρτίου 1968) ήταν Γερμανός κομμουνιστής πολιτικός και συντάκτης-επιμελητής εκδόσεων. Μαζί με την αδελφή του, τη Ρουτ Φίσερ, ήταν από τα πρώτα χρονικά μέλη του Αυστρογερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος (KPDÖ) και κατόπιν εξέχον μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Γερμανίας την εποχή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης.
Γεννημένος στη Λειψία, ο Γκέρχαρτ είχε αυστριακή και εβραϊκή καταγωγή από την πλευρά του πατέρα του, που ήταν ο αξιόλογος φιλόσοφος Ρούντολφ Άισλερ. . Επίπλέον, αδελφός του Γκέρχαρτ ήταν ο συνθέτης Χανς Άισλερ, που συνεργάσθηκε με τον Μπρεχτ και μετέπειτα συνέθεσε τον εθνικό ύμνο της Ανατολικής Γερμανίας. Τον Νοέμβριο του 1918 ο Γκέρχαρτ Άισλερ επέστρεψε από το πολεμικό μέτωπο και εντάχθηκε στο Αυστρογερμανικό Κομμουνιστικό Κόμμα υπό την επίδραση της αδελφής του. Το 1919 πήρε ως σύζυγό του την ηθοποιό Χέντε Μάσιν (Hede Massing, 1900-1981) και το επόμενο έτος ακολούθησε την αδελφή του στο Βερολίνο, όπου τον Ιανουάριο του 1921 έγινε συντάκτης της Die Rote Fahne, που ήταν τότε η κυριότερη εφημερίδα της αριστεράς στη Γερμανία.
Ο Γκέρχαρτ εγκατέλειψε τη Χέντε το 1923 για χάρη της αδελφής της Έλλι, αλλά και η Έλλι με τη σειρά της τον εγκατέλειψε με το μωρό τους Νατάσα το 1933, καθώς δεν μπορούσε πλέον να συμβιβάσει τη ζωή τους με τις απαιτήσεις που είχε η Κομιντέρν από τον Άισλερ. Π.χ. από το 1929 έως το 1931 ήταν ο σύνδεσμος μεταξύ της Κομιντέρν και των κομμουνιστών στην Κίνα. Εξαιτίας και της εβραϊκής καταγωγής του, ο Άισλερ εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ, όπου το 1937 γνώρισε τη Χίλντε Φόγκελ-Ρότστάιν και παντρεύτηκαν στη Νέα Υόρκη το 1942. Ωστόσο η πρώτη του σύζυγος Χέντε και ο τρίτος της σύζυγος Πάουλ Μάσιν κατασκόπευαν στις ΗΠΑ για λογαριασμό της Σοβιετικής Ενώσεως και διατηρούσαν επαφή με τον Άισλερ. Ο Άισλερ δικάσθηκε δυο φορές το 1947, επειδή είχε αρνηθεί να απαντήσει στην Επιτροπή Αντιαμερικανικών Δραστηριοτήτων και επειδή είχε αποκρύψει στην αίτησή του για μετανάστευση στις ΗΠΑ το γεγονός ότι ήταν μέλος του γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Καταδικάσθηκε σε 1+3 έτη φυλάκιση, αλλά αφέθηκε με αναστολή. Συνεκδοχικά, όταν αναμίχθηκε και σε υπόθεση συνδικαλισμού, επιβιβάσθηκε κρυφά στο πολωνικό πλοίο «Μπάτορυ» με προορισμό που σαλπάρισε για το Λονδίνο στις αρχές Μαΐου του 1949. Τον ανεκάλυψαν στα μέσα του ταξιδιού και «τον έσυραν από τα χέρια και τα πόδια» έξω από το πλοίο στην Αγγλία, όμως οι βρετανικές αρχές τού επέτρεψαν να φύγει για την (κομμουνιστική) Ανατολική Γερμανία.
Εκεί ο Άισλερ διορίσθηκε ως υπάλληλος στο Ενιαίο Σοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας. Μέχρι το 1953 ήταν υπεύθυνος στην κυβέρνηση της χώρας για τη διαχείριση των ΜΜΕ. Επειδή συντάχθηκε με την εσωκομματική αντιπολίτευση πριν και κατά την Εξέγερση της 17ης Ιουνίου 1953, παύθηκε από τη θέση του, αλλά αποκαταστάθηκε το 1955. Από το 1956 έως το 1962 ήταν αντιπρόεδρος, και μετά μέχρι τον θάνατό του πρόεδρος, της Κρατικής Επιτροπής Ραδιοφώνου της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, και από το 1967 μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος. Απεβίωσε σε ηλικία 71 ετών κατά τη διάρκεια μιας επίσημης επισκέψεως στο Γερεβάν της Αρμενίας. Μετά τον θάνατό του σε αρκετά σχολεία και οδούς στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας δόθηκε το όνομά του Άισλερ προς τιμή του. Η σορός του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες αποτέθηκαν στο Κεντρικό Νεκροταφείο (Zentralfriedhof Friedrichsfelde) του Βερολίνου.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί κομμουνιστές Κατηγορία:Πολιτικοί της Ανατολικής Γερμανίας
Κοινότητα Άνω Μέρους
Η Κοινότητα Άνω Μέρους είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα της κοινότητας τον οικισμό Άνω Μέρος. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς Δρυγιές και Χωρδάκι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 244 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Πολυκάρπι Πέλλας
Το Πολυκάρπι (ή η Πολυκάρπη) είναι οικισμός του Δήμου Αλμωπίας και ο πληθυσμός του ανέρχεται σε 1.049 κατοίκους. Βρίσκεται σε υψόμετρο 160 μέτρων.
Ιστορία
Επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το χωριό είχε μικτό μουσουλμανικό και εξαρχικό χριστιανικό πληθυσμό στις αρχές του 20ού αιώνα, με πλειοψηφία μουσουλμάνων (1.300 έναντι 100 χριστιανών, οι οποίοι προσέκειντο στην Εξαρχία). Στην απαρίθμηση του 1913 είχε 1.439 κατοίκους και στην απογραφή του 1920 είχε 1.178 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, οι μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να μετοικήσουν στην Τουρκία και στο χωριό εγκαταστάθηκαν 301 προσφυγικές οικογένειες από τη Μικρά Ασία. Μέχρι το 1925 ονομαζόταν Πόλιανη ) Στην απογραφή του 1928 είχε 1.070 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 1.553. Το Πολυκάρπι είχε οριστεί έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Αριδαίας το 1997. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας. Ο Ιερός Ναός του χωριού κτίσθηκε από τους Μικρασιάτες πρόσφυγες και είναι αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου. Στην Πολυκάρπη πραγματοποιούνται κάθε έτος, την Κυριακή μετά τη 14η Σεπτεμβρίου, εκδήλωση μνήμης για τους μάρτυρες της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Αλμωπίας
Μερικούρ (Ιβλίν)
Το Μερικούρ (γαλλικά: Méricourt) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μερικουρτουά (γαλλικά: Méricourtois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Μερέ (Ιβλίν)
Το Μερέ (γαλλικά: Méré) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Αυτοκτονία της Χόλλυ Γκλιν
Η Χόλλυ Τζο Γκλιν (11 Σεπτεμβρίου 1966 – 20 Σεπτεμβρίου 1987) ήταν μια νεαρή Αμερικανίδα που αυτοκτόνησε τον Σεπτέμβριο του 1987 πηδώντας από έναν γκρεμό στο κενό, στην περιοχή Ντάνα Πόιντ της Καλιφόρνια. Το σώμα της παρέμεινε αγνώστων στοιχείων μέχρι το 2015. Πριν από την ταυτοποίηση της τον Μάιο του 2015, η Χόλλυ ήταν γνωστή στον τύπο και στα ηλεκτρονικά μέσα με το ψευδώνυμο η "Άγνωστη γυναίκα της Ντάνα Πόιντ".
Ανακάλυψη
Στις 20 Σεπτεμβρίου του 1987 και ώρα 6:40 το πρωί, το σώμα μιας νεαρής γυναίκας ανακαλύφθηκε από κάποια άτομα που έκαναν τζόκινγκ κοντά στη βάση ενός γκρεμού στην Ντάνα Πόιντ της Καλιφόρνια. Η νεκρή δεν είχε πάνω της ταυτότητα ή διαβατήριο. Μολαταύτα, στην κορυφή του γκρεμού, οι ερευνητές ανακάλυψαν ένα μισογεμάτο κουτάκι Coca Cola, μια τσάντα που περιείχε λίγα κέρματα, ένα πακέτο τσιγάρα, ένα κουτί με σπίρτα, και δύο χάρτες της Νότιας Καλιφόρνια. Στο πίσω μέρος ενός από αυτούς τους χάρτες ήταν γραμμένος ο αριθμός τηλεφώνου μιας τοπικής εταιρείας ταξί, καθώς και άλλες σημειώσεις που είχε γράψει η γυναίκα, υποδεικνύοντας ότι μπορεί να ζήτησε οδηγίες από πολλά άτομα.
Μερέ (Ιβλίν)
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Αυτοκτονία της Χόλλυ Γκλιν
Διακριτικά χαρακτηριστικά
Η εξέταση του πτώματος έδειξε ότι ο θάνατος της είχε λάβει χώρα περίπου δύο ώρες πριν ανακαλυφθεί το σώμα της και ότι ήταν μεταξύ 18 και 23 ετών. Φορούσε παπούτσια σε τιρκουάζ απόχρωση, ανδρικά εσώρουχα και ένα καφετί φόρεμα. Τα ρούχα της πιστεύεται ότι ήταν μεταχειρισμένα ή χειροποίητα, δείχνοντας πιθανώς την κακή οικονομική κατάσταση στην οποία βρισκόταν η άγνωστη γυναίκα. Η γυναίκα ήταν μεταξύ 1,60 και 1,70 μέτρων σε ύψος και ζύγιζε 58 κιλά. Είχε φακίδες και τα μαλλιά της ήταν χάλκινα, που έφταναν μέχρι τη μέση της πλάτης της. Το σώμα της δεν είχε τατουάζ, ουλές ή σημάδια εκ γενετής, αν και είχε σημάδια ακμής που είχαν σχεδόν επουλωθεί, στο πάνω μέρος της πλάτης και στον ώμο της. Τέλος, είχε αρκετά οδοντικά σφραγίσματα τόσο στην άνω όσο και στην κάτω γνάθο της και σημάδια που έδειχναν ότι ίσως να φορούσε σιδεράκια στην παιδική ή εφηβική της ηλικία. Τέλος, φαινόταν σαν να ήταν στα πολύ αρχικά στάδια της εγκυμοσύνης ή ίσως να είχε κάνει έκτρωση κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της ζωής της.
Μαρτυρίες αυτοπτών μαρτύρων
Οι ερευνητές επικοινώνησαν με την εταιρεία ταξί που αναγραφόταν στον χάρτη που βρέθηκε στην κορυφή του γκρεμού. Στη συνέχεια μίλησαν με έναν οδηγό που τους ενημέρωσε ότι είχε μεταφέρει με το όχημα του μια γυναίκα που ταίριαζε με την περιγραφή της νεκρής, κάπου μεταξύ 3:00 με 4:00 τα χαράματα της 20ης Σεπτεμβρίου του 1987. Η γυναίκα είχε ζητήσει να την παραλάβουν από ένα βενζινάδικο στο Μίσσιον Βιέχο στα νότια της κομητεία Όραντζ, θέλοντας να πάει στην παραλία Λαγκούνα. Επειδή όμως πάνω της είχε μόνο 18 δολάρια, τα οποία δεν έφταναν για τον προορισμό της, ζήτησε από τον οδηγό να την πάει όσο πιο μακριά μπορούσε με βάση τα χρήματα που διέθετε. Σύμφωνα με τον οδηγό ταξί, η γυναίκα του είπε ότι το αυτοκίνητο της είχε χαλάσει κοντά στο βενζινάδικο από όπου την είχε παραλάβει. Ο οδηγός ισχυρίστηκε επίσης ότι η γυναικά ήταν λιγομίλητη και φαινόταν πολύ δυστυχισμένη. Τελικά άφησε την άγνωστη έξω από το εστιατόριο Chart House κοντά στη διασταύρωση των δρόμων Cove Road και Scenic Drive και τελευταία φορά την είδε να περπατά προς την κατεύθυνση του γκρεμού όπου βρέθηκε αργότερα το σώμα της.
Πριν μπει στο ταξί, η γυναίκα εθεάθη από άλλους μάρτυρες στο βενδινάδικο, στο οποίο χρησιμοποίησε το μπάνιο των εγκαταστάσεων. Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης ότι η γυναίκα είχε μπει νωρίτερα σε ένα κοντινό ξενοδοχείο της αλυσίδας Hampton Inn και ρώτησε έναν υπάλληλο εάν υπήρχαν «ψηλότερα ξενοδοχεία» στην περιοχή.