cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τζέσι Άιζενμπεργκ
Ο Τζέσι Άιζενμπεργκ (αγγλικά: Jesse Adam Eisenberg, 5 Οκτωβρίου 1983) είναι Αμερικανός ηθοποιός. Έχει εμφανιστεί και πρωταγωνιστήσει σε αρκετές ταινίες όπως Δεσμοί Διαζυγίου (The Squid and the Whale), Ζωή... Σαν Λούνα Παρκ (Adventureland, 2009), Οι Καταραμένοι (Cursed, 2005) και Zombieland (2009). Το 2010 υποδύθηκε τον Μαρκ Ζάκερμπεργκ, δημιουργό του facebook, στην ταινία The Social Network σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ. Για την ερμηνεία του απέσπασε εξαιρετικές κριτικές και έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, καθώς και για Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού Ρόλου - δράμα.
Καριέρα
Ο Άιζενμπεργκ έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ σαν αντικαταστάτης το 1996 στο έργο Summer and Smoke και το 1999 έκανε την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση στην τηλεοπτική σειρά Get Real μαζί με την Αν Χάθαγουεϊ. Η σειρά κόπηκε το 2000 μετά την προβολή του πρώτου κύκλου. Αργότερα εμφανίστηκε στην τηλεταινία Lightning: Fire from the Sky και το 2002 πρωταγωνίστησε στην ανεξάρτητη ταινία Μαθήματα Γοητείας (Roger Dodger) και στο δράμα Η Λέσχη των Αυτοκρατόρων (The Emperor's Club).
Το 2005 εμφανίστηκε στην ταινία τρόμου Οι Καταραμένοι (Cursed) σε σκηνοθεσία Γουές Κρέιβεν και στην ανεξάρτητη δραματική ταινία Δεσμοί Διαζυγίου (The Squid and the Whale), που έλαβε πολύ καλές κριτικές και στην οποία πρωταγωνιστούσαν οι Λόρα Λίνεϊ και Τζεφ Ντάνιελς. . Το 2007 έπαιξε μαζί τον Ρίτσαρντ Γκιρ στο Εγκληματίας Πολέμου (The Hunting Party), ένα κωμικό θρίλερ στο οποίο υποδυόταν ένα νεαρό δημοσιογράφο στη Βοσνία. Το 2009 έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην κωμωδία Ζωή... Σαν Λούνα Παρκ (Adventureland), στην οποία έπαιζαν επίσης οι Κρίστεν Στιούαρτ και Ράιαν Ρέινολντς. Την ίδια χρονιά έπαιξε μαζί με τους Γούντι Χάρελσον και Έμμα Στόουν στην κωμωδία τρόμου Zombieland. Έγινε μεγάλη εισπρακτική επιτυχία αποφέροντας πάνω από 100 εκατομμύρια δολάρια.
Το 2010 έπαιξε μαζί με τον Μάικλ Ντάγκλας στην ταινία Ένας Αξιότιμος Κύριος (Solitary Man). Αργότερα υποδύθηκε τον Μαρκ Ζάκερμπεργκ, δημιουργό του facebook στο The Social Network σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ. Η ταινία έλαβε διθυραμβικές κριτικές και έχει αποφέρει πάνω από 200 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως. Για την ερμηνεία του έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, για Χρυσή Σφαίρα Α' Ανδρικού Ρόλου - δράμα και για Screen Actors Guild Award Καλύτερης Ανδρικής Ερμηνείας σε Πρωταγωνιστικό Ρόλο. Το 2011 δάνεισε τη φωνή στην ταινία κινουμένων σχεδίων Rio και το καλοκαίρι του ίδιου έτους κυκλοφόρησε η κωμική περιπέτεια Ληστεία σε... 30' (30 Minutes or Less).
Το 2012 συμπρωταγωνίστησε μαζί με τη Μελίσα Λίο στη δραματική κομεντί Why Stop Now και στην ταινία Στη Ρώμη με αγάπη (To Rome with Love) σε σκηνοθεσία Γούντι Άλεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοεβραίοι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής
Ο Ευαγγελισμός με τον Άγιο Εμίδιο (Κριβέλλι)
Ο Ευαγγελισμός του Άσκολι ή Ο Ευαγγελισμός με τον Άγιο Εμίδιο (ιταλικά: Annunciazione di Ascoli, Annunciazione con Sant'Emidio) είναι έργο ζωγραφικής που φιλοτέχνησε το 1486 ο Βενετσιάνος ζωγράφος Κάρλο Κριβέλλι (1430/35-1494/95). Ανήκει στη συλλογή της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου με το αριθμό καταλόγου αριθμού 739.
Ιστορική αναδρομή
Ο πίνακας φιλοτεχνήθηκε για την διακόσμηση της εκκλησίας του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (Santissima Annunziata) του Άσκολι Πιτσένο. Το 1811 το έργο πέρασε στην Ακαδημία της Μπρέρα και από εκεί, το 1821, στη συλλογή Solly του Λονδίνου. Αργότερα, το 1864, δόθηκε ως δωρεά στην Εθνική Πινακοθήκη.
Περιγραφή
Ο Άγιος Εμίδιος, πολιούχος του Άσκολι, συνοδεύει τον Αρχάγγελο Γαβριήλ. Κρατάει στα χέρια του μικρογραφία της πόλης. Πλησιάζουν το παράθυρο στο οποίο κάθεται η Θεοτόκος γονατιστή διαβάζοντας την Αγία Γραφή. Το Άγιο Πνεύμα εν είδει περιστεράς κατεβαίνει από τον ουρανό, οδηγούμενο από μια ακτίνα φωτός. Το ύφος του Κριβέλλι είναι υστερογοτθικό, αξιοποιώντας παράλληλα την αναγεννησιακή αντίληψη για το χώρο και ειδικότερα για την απόδοση του προοπτικού βάθους.
Ερμηνεία
Ο υποβλητικός Ευαγγελισμός είναι το μοναδικό παράδειγμα «δημόσιου» έργου του Κριβέλλι. Ήταν παραγγελία της πόλης του Άσκολι για τον εορτασμό της παραχώρησης διοικητικής αυτονομίας από τον πάπα Σίξτο Δ'. Η είδηση έγινε γνωστή στην πόλη στις 25 Μαρτίου 1482, κατά τον εορτασμό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και οι κάτοικοι αποφάσισαν να παραγγείλουν μία σύνθεση με θέμα τον Ευαγγελισμό για την Αγία Τράπεζα της Εκκλησίας της Ανουντσιάτα. Το γεγονός εξηγεί το περιεχόμενο της λατινικής επιγραφής «Libertas Ecclesiastica» (Εκκλησιαστική ελευθερία) στη βάση του έργου, αλλά και την παρουσία του Αγίου Εμιδίου, πολιούχου του Άσκολι, ο οποίος εικονίζεται στο πλευρό του αρχαγγέλου Γαβριήλ, κρατώντας κατά τη συνήθεια του Μεσαίωνα, μία μικρογραφία της πόλης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Κάρλο Κριβέλι Κατηγορία:Έργα αναγεννησιακής ζωγραφικής Κατηγορία:Πίνακες της Εθνικής Πινακοθήκης του Λονδίνου
Μάρκος ο Αντιοχεύς
Ο Μάρκος ο Αντιοχεύς (γιος του Δείδα, 1ος αιώνας μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Αντιόχεια, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα της πάλης παίδων κατά τους 219ους (97 μ.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Η στήλη με την αναγραφή της αφιέρωσης του βρέθηκε στην Ολυμπία όπου και διασώζεται έως σήμερα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πάλης παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Συρία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (1ος αιώνας)
Ανθρακικό λίθιο
Το ανθρακικό λίθιο (αγγλικά: lithium carbonate) είναι άλας του λιθίου με χημικό τύπο Li2C03. Στις συνηθισμένες συνθήκες (Τ = 25 °C, P = 1 atm) είναι άχρωμο κρυσταλλικό στερεό που χρησιμοποιείται στην κατεργασία μεταλλικών οξειδίων, αλλά και στην παραγωγή ψυχιατρικών φαρμάκων, ηλεκτρομονωτικής πορσελάνης, οξεοστεγών εύτηκτων σμάλτων, ειδικών υάλων και πολύ σκληρών υαλοκρυστάλλων με υψηλή διηλεκτρική σταθερά. Είναι ακόμη, συστατικό των πυροτεχνημάτων και καταλύτης πολυμερισμού. Βρίσκεται στη φύση με τη μορφή του σπάνιου ορυκτού ζαμπουγελίτη (zabuyelite). Καθαρό ανθρακικό λίθιο παράγεται:
1. Με τη διάλυση διοξειδίου του άνθρακα σε διάλυμα υδροξειδίου του λιθίου:
2. Με την επίδραση ιόντων λιθίου σε διάλυμα ανθρακικού νατρίου. Η χημική ισορροπία είναι υπέρ του σχηματισμού ανθρακικού λιθίου, γιατί είναι λιγότερο ευδιάλυτο:
Ιδιότητες
Διάγραμμα διαλυτότητας ανθρακικού λιθίου|thumb|left Όπως σχεδόν όλες οι ενώσεις του λιθίου, το ανθρακικό λίθιο είναι πολυμερικό, δηλαδή η βασική δομική του μονάδα αντιστοιχεί σε πολυμερές, αν συγκριθεί με τον χημικό του τύπο. Είναι μια ιοντική ένωση. Το ανθρακικό λίθιο είναι διαλυτό στο νερό και έτσι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πηγή ιόντων λιθίου ή και ανθρακικών. Όμως δεν είναι και τόσο ευδιάλυτο, όσο θα περίμενε κανείς, με βάση τις υπόλοιπες ανόργανες ενώσεις του λιθίου, που έχουν συνήθως εξαιρετική διαλυτότητα στο νερό. Η απομόνωση του λιθίου από υδατικά διαλύματα αξιοποιεί αυτήν τη σχετικά χαμηλή διαλυτότητα του ανθρακικού λιθίου. Η φαινομενική διαλυτότητά του αυξάνεται στο δεκαπλάσιο με την επίδραση διοξειδίου του άνθρακα υπό ήπια πίεση, λόγω σχηματισμού του πιο ευδιάλυτου όξινου ανθρακικού λιθίου:
Το ανθρακικό λίθιο διασπάται σε θερμοκρασίες άνω των 1300 °C :
Ακόμη, μπορεί να αναχθεί από άνθρακα, σχηματίζοντας καρβίδιο του λιθίου και μονοξείδιο του άνθρακα :
Εφαρμογές
Το ανθρακικό λίθιο είναι σημαντικό βιομηχανικό χημικό. Σχηματίζει χαμηλού σημείου τήξης συντήγματα με το πυρίτιο και άλλα υλικά. Γυαλικά που παράγονται από ανθρακικό λίθιο είναι χρήσιμα ως σκεύη φούρνου. Το ανθρακικό λίθιο είναι ένα συνηθισμένο συστατικό για κεραμικά λούστρα. Οι αλκαλικές του ιδιότητες είναι ευνοϊκές για την αλλαγή της κατάστασης των χρωστικών οξειδίων μετάλλων σε λούστρα, ιδιαίτερα για το κόκκινο του τριοξείδιου του σιδήρου (Fe2O3). Το τσιμέντο πήζει πιο γρήγορα αν παραχθεί με ανθρακικό λίθιο. Όταν προσθέτεται σε χλωριούχο αργίλιο (AlF3), παράγει φθοριούχο λίθιο (LiF) που δίνει ένα ανώτερο ηλεκτρολύτη για την κατεργασία του αλουμίνιου. Το ανθρακικό λίθιο χρησιμοποιήθηκε ως ενεργό υλικό σε αισθητήρες διοξείδιου του άνθρακα. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη στην κατασκευή των περισσότερων καθόδων μπαταριών λιθίου, που είναι φτιαγμένες από οξείδιο λιθίου-κοβαλτίου.
Ιατρικές εφαρμογές
Το 1843, το ανθρακικό λίθιο χρησιμοποιήθηκε ως ένας νέος διαλύτης για για πέτρες στην ουροδόχο κύστη. Το 1859, κάποιοι γιατροί συνταγογράφησαν μια θεραπεία με άλατα λιθίου για έναν αριθμό νοσημάτων που περιλάμβαναν αρθρίτιδα, πέτρες στην ουροδόχο κύστη, ρευματισμούς, μανία, κατάθλιψη και κεφαλαλγία. Το 1949, ο Τζων Κέιντ (John Cade) ανακάλυψε τις αντιμανιακές ιδιότητες των ιόντων λιθίου. Αυτή η γνώση οδήγησε το λίθιο και ειδικότερα το ανθρακικό λίθιο να χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της μανίας που σχετίζεται με διπολική διαταραχή.
Τα ιόντα λιθίου παρεμβαίνουν στις διεργασίες μεταφοράς ιόντων (δείτε το αντλία νατρίου) που σχετίζονται με τη μεταφορά μηνυμάτων στα εγκεφαλικά κύτταρα. Στις κρίσεις μανίας παρατηρήθηκε μη φυσιολογική αύξηση της δράσης της πρωτεΐνης κινάσης C (PKC) μέσα στον εγκέφαλο. Μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι το ανθρακικό λίθιο και το βαλπροϊκό νάτριο, ένα άλλο παραδοσιακό φάρμακο για τη διαταραχή, δρουν στον εγκέφαλο παρεμποδίζοντας τη δράση της κινάσης C και επιπλέον βοηθούν την παραγωγή και άλλων ενώσεων που επίσης παρεμποδίζουν τη δράση της κινάσης C. Επιπρόσθετα, σύμφωνα με ιταλική έρευνα σε 44 άτομα, ημερίσιες δόσεις λιθίου βρέθηκε ότι καθυστερούν την επιδείνωση της αμυοτροφικής πλευρικής σκλήρυνσης (ALS). Καμιά άλλη θεραπεία δεν είχε τόσο δραματική επίπτωση πάνω στην ασθένεια. Εκτός από τα παραπάνω ευρήματα, υπάρχει μεγάλος βαθμός άγνοιας σε ότι αφορά τις ιδιότητες του λιθίου για ρύθμιση της ανθρώπινης διάθεσης.
Τελευταία, χρησιμοποιήθηκε τοπικά λίθιο και σε δερματολογικές διαταραχές, όπως μολύνσεις από ιό έρπητα. Τα άλατα του λιθίου όταν χρησιμοποιούνται σε μικρές δόσεις δεν προκαλούν εθισμό, αλλά υπάρχει ένας αριθμός κινδύνων και παρενεργειών που σχετίζονται με τη χρήση τους, ιδιαίτερα σε υψηλότερες δόσεις. Η λιθιοδηλητηρίαση προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα και είναι δυνητικά θανατηφόρα.
Πυροτεχνήματα
Το ανθρακικό λίθιο χρησιμοποιείται σε πυροτεχνήματα, γιατί το λίθιο χρωματίζει σε βαθύ κόκκινο τις φλόγες.
Πηγές
Ανθρακικό άλας λίθιου
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Ενώσεις λιθίου Κατηγορία:Άλατα Κατηγορία:Ανόργανες ενώσεις άνθρακα Κατηγορία:Ενώσεις οξυγόνου
Αντώνιος Αντωνιάδης
Ο Αντώνιος Αντωνιάδης ήταν Έλληνας εθνικός ευεργέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Η καταγωγή του ήταν από την Κρήτη. Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 6 Ιανουαρίου 1836. Πατέρας του ήταν ο Ιωάννης.
Σε ηλικία δεκαεπτά χρονών γράφτηκε στην Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου και αποφοίτησε με άριστα στο διδακτορικό της Φιλοσοφίας το 1858.
Διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο της Πάτρας, απολύθηκε όμως το 1862 για πολιτικούς λόγους. Πήγε στην Κρήτη και επέστρεψε στην Ελλάδα το 1866, όταν διορίστηκε καθηγητής στο Γυμνάσιο του Πειραιά. Ίδρυσε τον Εθνικό Δραματικό Σύλλογο.
Απεβίωσε στην Αθήνα στις 3 Μαρτίου 1905. Κληροδότησε την περιουσία του στο Εθνικό Πανεπιστήμιο.
Συγγράμματα
Ο Αντωνιάδης ασχολήθηκε και με τη λογοτεχνία. Έγραψε:
Αλεξέι Ζεβροσένκο
Ο Αλεξέι Ζεβροσένκο (γεννημένος στις 28 Φεβρουαρίου 1979) είναι Ρώσος πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,15 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του σέντερ.
Καριέρα
Ο Αλεξέι Ζεβροσένκο γεννήθηκε στην πόλη Κρασνοντάρ της Ρωσίας, ωστόσο απο πολύ μικρή ηλικία βρέθηκε στην Ελλάδα. Έχει ελληνική υπηκοότητα με το επώνυμο Αμανατίδης.
Το 1995, σε ηλικία 16 ετών, ο Ζεβροσένκο υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά αγωνίστηκε από το 1995 έως και το 2002, με μοναδική εξαίρεση τη σεζόν 2000-01 κατά τη διάρκεια της οποίας αγωνίστηκε στην ομάδα του Περιστερίου Αθηνών. Με τον Ολυμπιακό κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα Ελλάδος (1996, 1997) δύο Κύπελλα Ελλάδος (1997, 2002) αλλά και μία Ευρωλίγκα (1997).
Το 2003, επέστρεψε στη Ρωσία και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην οποία παρέμεινε για έξι χρόνια.
Την περίοδο 2009-10 αγωνίστηκε με τη Δυναμό Μόσχας, ενώ την αμέσως επόμενη σεζόν φόρεσε τη φανέλα της Κίμκι.
Η Λοκομοτίβ Κουμπάν ήταν και η τελευταία ομάδα στην οποία αγωνίστηκε ο Ζεβροσένκο, μιας και μετά το πέρας της περιόδου 2012-13 αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Διεθνείς συμμετοχές
Συγκεκριμένα, έχει αγωνιστεί στα Ευρωμπάσκετ του 2001, του 2003, του 2005, του 2007 και του 2013, ενώ έχει συμμετάσχει επίσης στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2002 καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιναμό Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χίμκι Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ούνικς Καζάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2002 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ρωσίας
Άγιος Βλάσιος Βενετίας
Ο Άγιος Βλάσιος (ιταλ: San Biagio) είναι εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Βλάσιο, που βρίσκεται στο σεστιέρε (sestiere) του Καστέλο (Castello) της Βενετίας, στη Βόρεια Ιταλία.
Η εκκλησία βρίσκεται δίπλα στο Ναυτικό Ιστορικό Μουσείο και λειτουργείται από στρατιωτικό ιερέα. Από το 1511  μέχρι το 1577, που ολοκληρώθηκε η οικοδόμηση του ναού του Αγίου Γεωργίου των Ελλήνων και εγκαταστάθηκε ο πρώτος ορθόδοξος μητροπολίτης, εξυπηρέτησε ως  εκκλησία  την ελληνική κοινότητα της Βενετίας, η οποία μετά την άλωση της  Κωνσταντινούπολης (1453), λόγω  μετανάστευσης Ελλήνων που ζητούσαν άσυλο στη Γαληνοτάτη, είχε αυξηθεί σημαντικά. Η παραχώρηση έγινε μετά τη Σύνοδο της Φλωρεντίας  και αφορούσε ένα παρεκκλήσιο στο ναό του Αγίου Βλασίου.
Ξαναχτίστηκε σε 1745-1752, πιθανόν σε σχέδια του Φιλίππου Ρόσι. Ο θόλος κοσμείται από νωπογραφίες του Giovanni Scajaro με τον Άγιο βλάσιο σε Δόξα. Οι βωμοί έχουν μεταφερθεί από την εκκλησία της Αγίας Άννας. Στον αριστερό τοίχο υπάρχει ταφικό μνημείο, με την καρδιά του Φραγκίσκου Φρειδερίκου, Αρχιδούκα της Αυστρίας (που πέθανε το 1847). Ο τάφος του Ναυάρχου Άντζελο Έμο (που πέθανε το 1792) στολίζεται με άγαλμα (1818) του γλύπτη Τζιοβάνι Φεράρι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στην Ιταλία Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Βενετία
Χένρι Κάβιλ
Ο Χένρι Κάβιλ (αγγλικά: Henry William Dalgliesh Cavill, 5 Μαΐου 1983) είναι Βρετανός ηθοποιός.
Βιογραφία
Ο Χένρι Κάβιλ γεννήθηκε στο Βαϊλάτο του Τζέρσεϊ στις Αγγλονορμανδικές Νήσους του Ηνωμένου Βασιλείου. Ηταν ο τέταρτος από τα πέντε αγόρια της οικογενείας, από σειρά γέννησης. Η μητέρα του Μαριάννα ήταν γραμματέας σε μια τράπεζα, ενώ ο πατέρας του Κόλιν χρηματιστής.
Ο Κάβιλ ξεκίνησε την καριέρα του υποδυόμενος τον Άλμπερτ στην ταινία Ο Κόμης Μόντε Κρίστο του 2002, που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα. Αργότερα έκανε γκεστ εμφανίσεις σε τηλεοπτικές σειρές πριν εμφανιστεί στην τηλεοπτική σειρά The Tudors υποδυόμενος τον Τσαρλς Μπράντον. Εμφανίστηκε στις ταινίες Τριστάνος ​​και Ιζόλδη, η Αστερόσκονη και Αθάνατοι αλλά έγινε ευρέως γνωστός από τον ρόλο του Σούπερμαν στην κινηματογραφική ταινία Άνθρωπος από Ατσάλι, ρόλο τον οποίον επανέλαβε στις ταινίες Μπάτμαν εναντίον Σούπερμαν: Η Αυγή της Δικαιοσύνης και Justice League.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βρετανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βρετανοί απόδημοι στις Ηνωμένες Πολιτείες
162 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Σαφίτα
H Σαφίτα (صافيتا Ṣāfītā, Φοινικικά: Sōpūte) είναι πόλη στο Κυβερνείο Ταρτούς στη βορειοδυτική Συρία, που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Ταρτούς και στα βορειοδυτικά του Κρακ των Ιπποτών. Απλώνεται στις κορυφές τριών λόφων και στις κοιλάδες μεταξύ τους, στην παράκτια οροσειρά της Συρίας. Σύμφωνα με την Κεντρική Στατιστική Υπηρεσία της Συρίας (CBS), η πόλη είχε πληθυσμό 20.301 κατοίκων στην απογραφή του 2004.
Γεωγραφία
Η πόλη απέχει 26 χιλιόμετρα από το λιμάνι Ταρτούς και 55 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Χομς. Το μέσο υψόμετρο είναι 400 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το φρούριο των Σταυροφόρων βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 720 μέτρων.
Ιστορία
Η Σαφίτα βρίσκεται σε τοποθεσία, όπου ανακαλύφθηκαν ερείπια φοινικικού οικισμού. Τα αρχαιολογικά κατάλοιπα στην τοποθεσία Τελ Καζέλ αναγνωρίστηκαν ως η φοινικική πόλη Σουμούρ, που αναφέρεται στις επιστολές της Αμάρνα.
Σταυροφορίες
αριστερά|μικρογραφία|210x210εσ|Λευκός Πύργος Ο Ραϊμόνδος Δ' της Τουλούζης ίδρυσε την κομητεία της Τρίπολης. Οι Ναΐτες Ιππότες, στους οποίους δόθηκαν τα εδάφη της περιοχής, έχτισαν το φρούριο γνωστό σήμερα ως Λευκός Πύργος. Το φρούριο βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο παρατήρησης και από εκεί διατηρεί οπτική επαφή με το δίκτυο των φρουρίων Αρουάντ και Ταρτούς στην ακτή στα βορειοδυτικά, με τον Κόκκινο Πύργο στα νοτιοδυτικά και το Κρακ των Ιπποτών στα νοτιοανατολικά. Ο Μαμελούκος Σουλτάνος Μπαϊμπάρς κατάφερε να κυριεύσει την Σαφίτα το 1271 και έτσι πέρασε υπό μουσουλμανική κυριαρχία.
Οθωμανική περίοδος
Η Σαφίτα ήταν το κέντρο του κύριου ναχιγιέ (υποδιαίρεση) της νότιας παράκτιας οροσειράς της Συρίας κατά τη διάρκεια της οθωμανικής κυριαρχίας μέχρι τον 16ο και στις αρχές του 17ου αιώνα, που εκτεινόταν σε περίπου σαράντα χωριά. Η δυναστεία Σάιφα, που έδρευε στην ενδοχώρα της Τρίπολης, έλεγχε την πόλη μέχρι το 1640, συχνά χρησιμοποιώντας το φρούριο της στους πολέμους τους με τη δυναστεία Μαάν, Δρούζους του Όρους Λιβάνου. Το 1621, ο Γιουσούφ Σάιφα έστειλε μια δύναμη εναντίον του ανιψιού του και συμμάχου των Μαάν, Σουλαϊμάν Φαχρ αντ-Ντιν Β', στη Σαφίτα, επειδή δεν προωθούσε τα φορολογικά έσοδα της επαρχίας στην Τρίπολη.
Μετά το 1640, η Σαφίτα σπάνια αναφέρεται στα ιστορικά χρονικά της μέσης οθωμανικής περιόδου. Ωστόσο, δικαστικά αρχεία στο Σαντζάκ της Τρίπολης, στο οποίο ανήκε η Σαφίτα, το νωρίτερο από τα οποία χρονολογείται περί το 1666-1667, δείχνουν ότι οι φορολογικές εκμεταλλεύσεις του ναχιγιέ της Σαφίτα πωλήθηκαν στους Αλαουίτες αδελφούς Μουχάμαντ και Ζαϊντάν, γιους του Σαμσίν, το 1667-1668. Τους ανατέθηκε η είσπραξη φόρων εκ μέρους της κυβέρνησης για οπωροφόρα δέντρα, γεωργικές εκτάσεις, γεράκια, μέλισσες, μετάξι, αλευρόμυλους, βούβαλους, γιορτές, γάμους και χειμερινούς καταυλισμούς Τουρκμένων και Αράβων νομάδων. Η οικογένεια Σαμσίν εμφανίστηκε ως η κυρίαρχη τοπική δύναμη της Σαφίτα μέχρι τα τέλη του 17ου αιώνα, αλλά επανήλθε το 1721.
Σύγχρονη εποχή
Το 1943, η πόλη είχε πληθυσμό 3.500 κατοίκων, σε μεγάλο βαθμό Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Εκείνη την εποχή, τα σπίτια περιγράφονταν ως καλοχτισμένα και κατασκευασμένα από εναλλασσόμενες ασπρόμαυρες πέτρες, ενώ συγκεντρώνονταν γύρω από το φρούριο των Σταυροφόρων. Το 1960, η Σαφίτα είχε πληθυσμό 4.300 Χριστιανούς και 1.900 Αλαουίτες.
Ορόσημα
μικρογραφία|Παρεκκλήσι του Αγίου Μιχαήλ στο ισόγειο του Λευκού Πύργου. Το φρούριο των Σταυροφόρων, ο Λευκός Πύργος, ένας τετράγωνος πύργος που χτίστηκε το 1202, είναι καλά διατηρημένο και ανέρχεται σε ύψος 28 μέτρων. Έχει πλάτος 18 μέτρα και μήκος 31 μέτρα. Ανάμεσα στα τείχη του, ύψους 3 μέτρων, βρίσκεται ένα εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Μιχαήλ, το οποίο εξυπηρετεί την ελληνική Ορθόδοξη κοινότητα της πόλης. Ο δεύτερος όροφος του κτηρίου χρησιμοποιήθηκε αρχικά ως κοιτώνας και φωτίζεται από σχισμές. Κάτω από τον πύργο υπήρχε μια δεξαμενή νερού, που χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους του φρουρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Συρίας
Τζοβάννι Μοτσενίγκο
Ο Τζοβάννι Μοτσενίγκο (Ιταλικά : Giovanni Mocenigo, 1409 - 14 Σεπτεμβρίου 1485), μέλος της Οικογένειας Μοτσενίγκο και μικρότερος αδελφός του Πιέτρο Μοτσενίγκο ήταν Δόγης της Βενετίας (1478 - 14 Σεπτεμβρίου 1485). Πολέμησε στη θάλασσα απέναντι στον Οθωμανό σουλτάνο Μωάμεθ τον Πορθητή και στην ξηρά εναντίον του Έρκολε Α΄ των Έστε, από τον οποίο ανακατέλαβε το Ροβίγκο και την Πολεσίν. Την Άνοιξη του 1485 θα κυριεύσει τη Ζάκυνθο που βρισκόταν από το 1481 στα χέρια του Antonio Tocco και θα διατηρηθεί στη Βενετική επικράτεια έως και το τέλος της ίδιας της δημοκρατίας το 1797. Τάφηκε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου, τον παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων της Βενετίας από τον 15ο αιώνα. Η σύζυγός του, Ταντέα Μικιέλ (πέθανε το 1479) ήταν η τελευταία δόγισσα, που η στέψη της έγινε στη Βενετία, μέχρι τη Ζίλια Ντάντολο, σύζυγο του Λορέντσο Πρίουλι περίπου έναν αιώνα αργότερα (1557).
Τέχνη
Στο βιντεοπαιχνίδι Assassin's Creed II ο Τζοβάννι Μοτσενίγκο δηλητηριάστηκε από τον φανταστικό εντολέα Κάρλος Γκριμάλντι, μέλος του Συμβουλίου των Δέκα και του Οίκου των Γκριμάλντι, στη συνέχεια έγινε δόγης ο Μάρκο Μπαρμπαρίγκο. Η υπόθεση αυτή βασίστηκε σε πραγματικές πληροφορίες ότι ο Τζοβάννι Μοτσενίγκο δηλητηριάστηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Κατηγορία:Οικογένεια Μοτσενίγκο
Πάνειο Όρος
260px|right|thumb|Τοπογραφικός χάρτης των [[Μεσόγεια Αττικής|Μεσογείων, στον οποίο διακρίνεται τα τρία κυριότερα βουνά της περιοχής. Το Πάνειο είναι το κεντρικό]] Το Πάνειο ή Πανείο Όρος είναι βουνό της Αττικής που εκτείνεται ΝΑ του Υμηττού. Άλλες ονομασίες του είναι Βουνό της Κερατέας και Πανί. Βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού ανάμεσα στην Κερατέα και τα Καλύβια Θορικού. Έχει μέγιστο υψόμετρο 648 μέτρα (κορυφή Κερατοβούνι) και είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της νότιας Αττικής μετά τον Υμηττό. Περιβάλλεται από τ' άλλα δύο βουνά των Μεσογείων, τον αττικό Όλυμπο και την Μερέντα. Έχει κυρίως χαμηλή βλάστηση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:βουνά της Αττικής
Όλυμπος Αττικής
250px|right|thumb|Τοπογραφικός χάρτης των [[Μεσόγεια Αττικής|Μεσογείων, στον οποίο διακρίνεται τα τρία κυριότερα βουνά της περιοχής. Ο Όλυμπος είναι το νοτιότερο]] Ο Όλυμπος της Αττικής ή Λαυρεωτικός Όλυμπος ή και «Όλυμπος Αναβύσσου» όπως αλλιώς λέγεται, είναι χαμηλό βουνό της νοτιοανατολικής Αττικής (Λαυρεωτική). Μαζί με το Πάνειο Όρος και τη Μερέντα είναι ένα από τα τρία βουνά του νοτιότερου τμήματος της Αττικής. Βρίσκεται κοντά στις ακτές του Σαρωνικού, πάνω από την Ανάβυσσο και τη Σαρωνίδα. Ο Όλυμπος έχει μέγιστο υψόμετρο 487 μέτρα. Έχει κυρίως χαμηλή βλάστηση, που αποτελείται από θάμνους και φρύγανα. Στο παρελθόν ονομαζόταν και Σκόρδι
Παραπομπές
Ολυμ
163 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πικέρνη (Αλβανία)
Δημογραφία
Στα τέλη του 19ου αιώνα ανήκε διοικητικά στον "Καζά του Δελβίνου" ενώ ο πληθυσμός του χωριού, σύμφωνα με την οθωμανική στατιστική του 1895, ήταν 695 κάτοικοι. Το 1913, στον "εθνογραφικό χάρτη της Βορείου Ηπείρου" που συνέταξε το Γενικό Στρατηγείο του Ελληνικού Στρατού, αναφέρεται ότι το χωριό κατοικείται από 750 Έλληνες.
Κατά τη διάρκεια επιτόπιων εργασιών οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το 1992, η Πικέρνη αριθμούσε 991 κατοίκους, εκ των οποίων η πλειοψηφία ήταν Αλβανοί Ορθόδοξοι, με παρουσία πληθυσμιακών μειονοτήτων 100 Αλβανών Μουσουλμάνων και 50 Ελλήνων.
Ιστορία
Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου (15ος αιώνας – 1912) το χωριό έχαιρε ειδικού διοικητικού καθεστώτος ως τμήμα της περιοχής της Χιμάρας. Το 1742, οι κάτοικοι του γειτονικού αλβανικού μουσουλμανικού χωριού του Μπορς επιτέθηκαν στην Πικέρνη, ωθώντας ορισμένους Αλβανόφωνους Ορθόδοξους Χριστιανούς σε φυγή προς τη Νότια Ιταλία, όπου και ίδρυσαν το χωριό της Βίλλα Μπαντέσσα. Το 1744, επίθεση από ομάδες Αλβανών Μουσουλμάνων ώθησε τους Ελληνόφωνους κατοίκους της Πικέρνης να εγκαταλείψουν το χωριό. Το 1798, το χωριό στοχοποιήθηκε κατά τη διάρκεια επίθεσης από τις δυνάμεις του Αλή Πασά, ο οποίος πέτυχε να θέσει υπό τον έλεγχό του το νότιο τμήμα της ευρύτερης περιοχής της Χιμάρας. Το 1875, ορισμένες Αλβανόφωνες οικογένειες από την Βίλλα Μπαντέσσα με καταγωγή από την Πικέρνη αποφάσισαν να μετεγκατασταθούν στη Νέα Πικέρνη, οικισμό ο οποίος ιδρύθηκε από το ελληνικό κράτος στην Πελοπόννησο, ωστόσο, εγκαταλείφθηκε ολίγον καιρό αργότερα λόγω οικονομικών προβλημάτων και δυσκολιών κατά την μετεγκατάσταση των κατοίκων του.
Ελληνικό σχολείο βρισκόταν σε λειτουργία στην Πικέρνη με σημείο εκκίνησης το 1871. Η ελληνόγλωσση εκπαίδευση χρηματοδοτείτο από την τοπική ελληνική κοινότητα, ενώ κατά την περίοδο μεταξύ 1902-1904 επεκτάθηκε περαιτέρω με την ίδρυση παρθεναγωγείου και γυμνασίου. Το 1905, στα εκκλησιαστικά θέματα υπαγόταν στην επισκοπή της Δρυϊνουπόλεως. Το 1914, τοπικές ομάδες ενόπλων από την Πικέρνη υποστήριξαν τον αγώνα για την εγκαθίδρυση της Αυτόνομης Δημοκρατίας της Βορείου Ηπείρου, ενώ, παράλληλα, συμμετείχαν ενεργά στη σκληρή μάχη η οποία δόθηκε για τον έλεγχο του γειτονικού χωριού Φτέρρα, καθώς και των υψωμάτων περιμετρικά του χωριού Τσόρραϊ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βόρεια Ήπειρος Κατηγορία:Χωριά της Αλβανίας Κατηγορία:Νομός Αυλώνα
Αικατερίνη Μαντζούνη
Η Αικατερίνη Μαντζούνη ήταν Ελληνίδα εθνική ευεργέτις.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γυναίκα απλή χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση. Ήξερε απλώς γραφή και ανάγνωση. Ήταν όμως ευσεβής, ενάρετη και φιλόμουση γυναίκα.
Κληροδότησε ολόκληρη σχεδόν την όχι μικρή περιουσία της στο Εθνικό Πανεπιστήμιο.
Μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.)
Η μάχη της Χαιρώνειας διεξήχθη το 338 π.Χ. μεταξύ του μακεδονικού βασιλείου και των συνασπισμένων στρατευμάτων της Αθήνας, της Κορίνθου, της Κέρκυρας, της Λευκάδας, της Αχαΐας, των Μεγάρων, της Ακαρνανίας, της Εύβοιας και του Κοινού των Βοιωτών, ηγέτιδα του οποίου ήταν η Θήβα. Οι Μακεδόνες αναδείχτηκαν θριαμβευτές. Το πεδίο της μάχης βρίσκεται στον κάμπο της Βοιωτίας, πολύ κοντά στον αρχαίο οικισμό της Χαιρώνειας και το σημερινό ομώνυμο χωριό. Απέχει 13 χιλιόμετρα βόρεια από τη Λιβαδειά.
Η συγκεκριμένη σύγκρουση υπήρξε καθοριστική για τη διαμόρφωση της πολιτικής κατάστασης στην Ελλάδα του ύστερου 4ου αιώνα π.Χ. Ο Φίλιππος Β', μονάρχης της Μακεδονίας, κατόρθωσε μετά από πολλά έτη αιματηρών εκστρατειών και έντονων διπλωματικών διαβουλεύσεων να καθυποτάξει και τους τελευταίους πυλώνες αντίστασης στα σχέδια του για επικράτηση στον ελλαδικό χώρο. Η μάχη της Χαιρώνειας σηματοδοτεί ουσιαστικά την αφετηρία της μακεδονικής κυριαρχίας στα πολιτικά πράγματα της νότιας Ελλάδας για σχεδόν έναν αιώνα.
Επίσης, παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον και από στρατιωτική άποψη, αναδεικνύοντας ολοφάνερα την υπεροχή της μακεδονικής φάλαγγας έναντι των προγενέστερων αντίστοιχων τύπων των πόλεων-κρατών.
Πριν τη Χαιρώνεια
Ο Φίλιππος είχε ήδη επιτύχει να διευρύνει σημαντικότατα τη σφαίρα επιρροής του στο χώρο των νότιων Βαλκανίων. Κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του κατάφερε να τιθασεύσει τους σκληροτράχηλους λαούς που συνόρευαν με τη Μακεδονία. Στον ελλαδικό χώρο πέτυχε με περίτεχνους διπλωματικούς χειρισμούς να εγκαταστήσει παρατάξεις φιλικά προσκείμενες προς το πρόσωπό του, αποκτώντας με αυτό τον τρόπο το δικαίωμα να επεμβαίνει και να αναμειγνύεται στα πολιτικά τεκταινόμενα των υπόλοιπων Ελλήνων. Επίσης, είχε προσεταιριστεί την άρχουσα τάξη της Θεσσαλίας, ενώ με το πέρας του Γ' Ιερού Πολέμου (355-352 π.Χ.) εξασφάλισε τη συμμετοχή της Μακεδονίας στο Αμφικτυονικό Συνέδριο των Δελφών.
Παρόλα αυτά όμως, η άλλοτε κραταιά δύναμη Αθήνα εξακολουθούσε να αψηφά την ολοένα αυξανόμενη ισχύ της Μακεδονίας και έθετε εμπόδια για περαιτέρω επέκτασή της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συνδρομή σε πλοία που παρείχε η Αθήνα στο Βυζάντιο τον καιρό που πολιορκούνταν στενά από τις δυνάμεις του Φιλίππου (340 π.Χ.). Δύο χρόνια αργότερα, ο ισχυρός άνδρας της Μακεδονίας αποφάσισε να βάλει τέλος στην αμφισβήτηση που υφίστατο από τους περήφανους Αθηναίους.
Ο μακεδονικός στρατός συγκεντρώθηκε και, το φθινόπωρο του 339 π.Χ., κατέλαβε αιφνιδιαστικά την πρωτεύουσα πόλη Ελάτεια της Φωκίδας (στο νομό Φθιώτιδας σήμερα). Τα νέα, «Ελάτεια κατείληπται», διαδόθηκαν τάχιστα στην πόλη της Αθήνας και ένα αίσθημα πανικού κυρίεψε το δήμο. Η σωφροσύνη και η ψυχραιμία δεν άργησαν να πρυτανεύσουν στην κοινή γνώμη και οι πολίτες της Αθήνας, έχοντας επίγνωση του ένδοξου παρελθόντος τους, έστειλαν πρέσβη στη Θήβα τον χαρισματικό ρήτορα Δημοσθένη με αίτημα να αντιμετωπίσουν μαζί τη μακεδονική εισβολή. Οι Βοιωτοί, παρόλο που είχαν συνάψει σύμφωνο συμμαχίας με τον Φίλιππο, δεν άργησαν να μεταστρέψουν τη στάση τους. Ο Φίλιππος αποπειράθηκε ανεπιτυχώς να τους μεταπείσει, αποστέλλοντας τον ονομαστό πρέσβη του Πύθωνα τον Βυζάντιο. Αθήνα και Κοινό των Βοιωτών συμφώνησαν να ξεκινήσουν άμεσα πολεμικές προπαρασκευές. Οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές δεν άργησαν να παρευρεθούν στην πεδιάδα της Χαιρώνειας, όπου έλαβε χώρα η συμπλοκή.
Η μάχη
Και οι δύο αντίπαλες παρατάξεις διέπονταν από ακμαίο φρόνημα. Ο Φίλιππος είχε καταφέρει να εμφυσήσει υψηλή αυτοπεποίθηση και ηθικό στο στράτευμά του, αισθήματα που οπωσδήποτε ενισχύονταν σημαντικά από τις πρόσφατες, πολλαπλές νίκες του. Οι Αθηναίοι και οι Βοιωτοί δεν υστερούσαν καθόλου, αμφότεροι, σε ανδρεία και γενναιότητα, ενώ παράλληλα καλούνταν να υπερασπιστούν τις πατρίδες τους.
Η διάταξη των δυνάμεων
300px|thumb|Μάχη της Χαιρώνειας.
Ο Φίλιππος τοποθέτησε τους επιφανείς Εταίρους στο αριστερό κέρας της παράταξης, αναθέτοντας την διοίκησή του στο δεκαοκταετή τότε γιο του Αλέξανδρο. Ο διάδοχος του θρόνου, παρά το μικρό της ηλικίας του, είχε προηγούμενη πολεμική εμπειρία εναντίον του θρακικού φύλου των Μαίδων, το οποίο και συνέτριψε ενώ ο Φίλιππος πολιορκούσε την Πέρινθο και το Βυζάντιο (340 π.Χ.). Αν και δεν έχουν διασωθεί λεπτομερείς περιγραφές για τη διάταξη των δυνάμεων των δύο αντιπάλων, οι τάξεις της μακεδονικής φάλαγγας έλαβαν θέση μάλλον στο κέντρο της παράταξης, συνεπικουρούμενες από μονάδες ελαφρύτερου πεζικού και ψιλών. Ο βασιλιάς κατέλαβε τη δεξιά πτέρυγα, όπως όριζαν τα μακεδονικά στρατιωτικά ήθη, ηγούμενος των Υπασπιστών, επίλεκτου τμήματος του πεζικού.
Στο αντίπαλο στρατόπεδο, οι Αθηναίοι παρέταξαν τα τμήματα της φάλαγγάς τους κατά φυλή, όπως συνήθιζαν, στην αριστερή πτέρυγα και το κέντρο, μαζί με τους οπλίτες των υπόλοιπων συμμάχων. Οι στρατηγοί Χάρης και Λυσικλής είχαν το γενικό πρόσταγμα των αθηναϊκού στρατού, ενώ είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ο γνωστός Δημοσθένης εντάχθηκε στις τάξεις των οπλιτών. Διοικητής του Κοινού των Βοιωτών ήταν ο Θηβαίος στρατηγός Θεαγένης, ο οποίος τοποθέτησε τα στρατεύματα του στο δεξιό άκρο του κέντρου και το δεξιό κέρας όλου του σχηματισμού, αντίκρυ από τις δυνάμεις του Αλέξανδρου. Από τη μάχη δεν απουσίαζε φυσικά ο περίφημος Ιερός Λόχος, μονάδα που αποτελούταν από 300 επίλεκτους και άριστα εκπαιδευμένους άνδρες της θηβαϊκής κοινωνίας.
Υπουργείο Ναυτικών
Το Υπουργείο Ναυτικών (1846-1949) ήταν ένα από τα πρώτα υπουργεία του ελληνικού κράτους που είχε ευθύνη για τα ναυτικά θέματα, τόσο στρατιωτικά όσο και εμπορικά.
Μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.)
Η διάταξη των δυνάμεων
Συνολικά, η δύναμη του μακεδονικού στρατού ανερχόταν σε τουλάχιστον 2.000 ιππείς και πάνω από 30.000 πεζούς. Οι συνδυασμένες δυνάμεις των συμμάχων, υστερούσαν αριθμητικά ελάχιστα απέναντι στους Μακεδόνες σύμφωνα με την εκδοχή του ιστορικού Διόδωρου Σικελιώτη, ενώ ο Ιουστίνος ισχυρίζεται ότι οι σύμμαχοι υπερτερούσαν σε αριθμό.
Υπουργείο Ναυτικών
Πριν την ίδρυση του Βασιλείου της Ελλάδος, ήδη από την Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδος που προέκυψε από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, είχε δημιουργηθεί το Μινιστέριον των Ναυτικών. Μετά την άφιξη του Καποδίστρια, αλλά και στα χρόνια της Βασιλείας του Όθωνα, είχε τον τίτλο Επί των Ναυτικών Γραμματεία της Επικράτειας.
Μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.)
Διεξαγωγή
Ο βασιλιάς Φίλιππος οπισθοχωρούσε εκτελώντας παραπλανητικούς ελιγμούς που καταπόνησαν και παρέσυραν τους Αθηναίους αντιπάλους του. Οι φάλαγγες οπλιτών που είχαν τοποθετηθεί στο κέντρο αμφότερων των πλευρών συνεπλάκησαν. Πολλοί άνδρες έπεφταν νεκροί και τραυματίες, πράγμα που καθιστούσε αμφίρροπο τον αγώνα μεταξύ τους. Στο μεταξύ, αρκετοί Βοιωτοί και άλλοι συμμαχικοί οπλίτες έσπευσαν να συμβάλλουν στην καταδίωξη του αντίπαλου δεξιού άκρου.
Υπουργείο Ναυτικών
Στέγαση
Το 1884 το Υπουργείο Ναυτικών στεγάστηκε σε κτήριο στο κέντρο της Αθήνας, σε μια πλευρά της Πλατείας Κλαυθμώνος, στη διασταύρωση των οδών Παπαρρηγοπούλου και Παλαιών Πατρών Γερμανού, ενώ ταυτόχρονα το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (ΝΑΤ) έχτισε νέο κτήριο ακριβώς δίπλα. Μετά από τρία χρόνια το Ελληνικό Δημόσιο επεκτάθηκε αγοράζοντας το κτήριο του ΝΑΤ και στέγασε υπηρεσίες του Υπουργείου Ναυτικών στον δεύτερο όροφο, ενώ το ΝΑΤ συνέχισε να στεγάζεται στο ισόγειο και τον πρώτο όροφο. Το 1920 έγινε επέκταση του νέου κτηρίου με έναν ακόμη όροφο. Αυτό το ενοποιημένο κτήριο ήταν η έδρα του Υπουργείου Ναυτικών μέχρι το 1941, οπότε η διοίκηση του υπουργείου μετακινήθηκε μαζί με την κυβέρνηση αρχικά στην Κρήτη και στη συνέχεια στην Αίγυπτο κατά τη διάρκεια του πολέμου. Το 1945 η διοίκηση του Υπουργείου Ναυτικών επανήλθε στο κτήριο της Παπαρρηγοπούλου και Παλαιών Πατρών Γερμανού, μέχρι το 1950, οπότε το υπουργείο συγχωνεύθηκε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Στο κτήριο συνέχισε να στεγάζεται το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού μέχρι το 1973. ,,.
Μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.)
Διεξαγωγή
Άμεσο αποτέλεσμα της κίνησης αυτής ήταν να δημιουργηθεί ένα ακάλυπτο κενό στη συμμαχική διάταξη, που εξέθετε επικίνδυνα του μαχητές του Ιερού Λόχου. Καθοριστική για την έκβαση της μάχης θεωρείται η συμβολή του ίδιου του Αλέξανδρου ο οποίος σε τούτη την κρίσιμη χρονική στιγμή, περιστοιχιζόμενος από ρωμαλέους μαχητές, επιχείρησε μία παράτολμη ενέργεια, ενδεικτική της ηγετικής φύσης και των προσόντων του. Ο νεαρός Μακεδόνας επιτέθηκε ορμητικά με το απόσπασμά του εναντίον του αποκομμένου Ιερού Λόχου και κατάφερε να φονεύσει πολλούς. Επίσης, τράπηκαν σε φυγή αρκετοί άλλοι εχθροί που αντιλήφθηκαν τον περίτεχνο ελιγμό πλαγιοκόπησής τους.
Υπουργείο Ναυτικών
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνική ναυτιλία  Ναυτικων Κατηγορία:Υπουργεία Άμυνας
Άντρια Ντεμίροβιτς
Η Άντρια Ντεμίροβιτς (μαυροβουνιακά: Andrea Demirović, κυριλλικά: Андреа Демировић, 17 Ιουνίου 1985) είναι Μαυροβούνια τραγουδίστρια.
Μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.)
Διεξαγωγή
Οι άριστα εκπαιδευμένοι Μακεδόνες Υπασπιστές είχαν επιτύχει να συμπτυχθούν πειθαρχημένα, ώσπου ξαφνικά ο βασιλιάς τους διέταξε να πραγματοποιήσουν μεταβολή και να στραφούν εναντίον του εχθρού. Η ήδη χαλαρή συνοχή των συμμαχικών δυνάμεων δέχθηκε ένα αποφασιστικό χτύπημα και άρχισε να διαλύεται. Οι άνδρες του συμμαχικού στρατού άρχισαν να εγκαταλείπουν τις θέσεις τους και να υποχωρούν άτακτα. Η νίκη έστεψε για μία ακόμη φορά τα μακεδονικά όπλα. Παρόλα αυτά, ο Φίλιππος δεν επέτρεψε στο ιππικό του να καταδιώξει τους ηττημένους, αποτρέποντας έτσι τη γενικευμένη σφαγή.
Άντρια Ντεμίροβιτς
Εκπροσώπησε το Μαυροβοούνιο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2009 στην Μόσχα, με το τραγούδι "Just Get Out of My Life", το οποίο δεν προκρίθηκε στον τελικό, τερματίζοντας στην 11η θέση στον ημιτελικό.
Μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.)
Οι απώλειες
190px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Λέων της Χαιρώνειας το 2009. Πιθανότατα εγέρθηκε από τους Θηβαίους στη μνήμη των νεκρών τους.
Άντρια Ντεμίροβιτς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαυροβούνιοι μουσικοί Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Μαυροβούνιο Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.)
Οι απώλειες
Η συμπλοκή ήταν αναμφίβολα πολύνεκρη. Σκοτώθηκαν περισσότεροι από 1.000 Αθηναίοι ενώ παραδόθηκαν τουλάχιστον 2.000 και έγιναν αιχμάλωτοι πολέμου. Δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για τις απώλειες των Βοιωτών, αλλά οι νεκροί, οι τραυματίες και οι αιχμάλωτοι πιθανότατα ανέρχονται σε χιλιάδες. Ο διοικητής τους, στρατηγός Θεαγένης, έπεσε ηρωικά.
Ο αρχαίος ιστορικός Πολύαινος αναφέρει επίσης ότι, από τους άλλους συμμάχους, οι Αχαιοί έχασαν αρκετούς άνδρες λόγω των τρομερών επελάσεων του αντίπαλου ιππικού εναντίον τους.
Οι απώλειες των Μακεδόνων δεν είναι γνωστές, αλλά με κριτήριο τη σφοδρότητα της σύγκρουσης πρέπει να υπήρχαν αρκετοί νεκροί και πολλοί περισσότεροι τραυματίες στις τάξεις τους.
Αρχαιολογικές ανασκαφές κοντά στο πεδίο της μάχης, στην περιοχή κάτω από το Λιοντάρι της Χαιρώνειας, αποκάλυψαν 254 σκελετούς ανδρών, πιθανώς τους νεκρούς του Ιερού Λόχου. Από αυτούς, δύο είχαν αποτεφρωθεί και οι υπόλοιποι απλά ενταφιαστεί.
Συνέπειες
Ο θριαμβευτής Φίλιππος έστησε τρόπαιο για ανάμνηση της σπουδαίας νίκης και παρέδωσε τους νεκρούς για ταφή. Το αποτέλεσμα της μάχης ανέδειξε το μακεδονικό βασίλειο ως πρωτεύουσα δύναμη και επισφράγισε τις πολυετείς προσπάθειες του Φιλίππου για ένωση του ελληνικού κόσμου με την δημιουργία του Πανελλήνιου Συνεδρίου τον χειμώνα του 338/337 π.Χ.
Βιβλιογραφία
Χαιρωνεια Χαιρωνεια Χαιρωνεια Χαιρωνεια Χαιρωνεια Χαιρωνεια 338 π.Χ.
Σταύρος Δ. Σταυρόπουλος
Ο Σταύρος Σταυρόπουλος (1879 - 19 Απριλίου 1968) ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Δονάτου Σταυρόπουλου και σπούδασε ιατρική. Εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων το 1923 με το Κόμμα Φιλελευθέρων. Ήταν υποψήφιος και στις εκλογές του 1946, χωρίς να εκλεγεί καθώς έλαβε 98 ψήφους.
Πέθανε το 1968 και κηδεύτηκε στο Χαλάνδρι στις 20 Απριλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων
Δράση των επιχειρήσεων για την κλιματική αλλαγή
Η δράση των επιχειρήσεων για την κλιματική αλλαγή περιλαμβάνει μια σειρά δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την υπερθέρμανση του πλανήτη και Κυότο. Σημαντικές πολυεθνικές εταιρείες έχουν παίξει και σε κάποιο βαθμό συνεχίζουν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πολιτική της υπερθέρμανσης του πλανήτη, ειδικά στις ΗΠΑ, ασκώντας πίεση στη κυβέρνηση και χρηματοδοτώντας τους αρνητές της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Οι επιχειρήσεις διαδραματίζουν επίσης βασικό ρόλο στην μετριασμό της υπερθέρμανσης του πλανήτη, μέσω των αποφάσεων να επενδύσουν στην έρευνα και την εφαρμογή νέων ενεργειακών τεχνολογιών και μέτρων για την εξοικονόμηση ενέργειας.
Επισκόπηση
Το 1989 στις ΗΠΑ, οι βιομηχανίες οχημάτων και πετρελαίου, μαζί με την Εθνική Ένωση Κατασκευαστών ίδρυσαν τον Παγκόσμιο Συνασπισμό για το Κλίμα με στόχο την αντίθεση στις υποχρεωτικές ενέργειες για την αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Το 1997, όταν η Γερουσία των ΗΠΑ ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία ένα ψήφισμα κατά της επικύρωσης του Κυότο, η βιομηχανία χρηματοδότησε μια διαφημιστική εκστρατεία αξίας 13 εκατομμυρίων δολαρίων κατά την περίοδο της ψηφοφορίας.
Το 1998 η εφημερίδα Τάιμς της Νέας Υόρκης δημοσίευσε ένα υπόμνημα από το Αμερικανικό Ινστιτούτο Πετρελαίου που περιγράφει μια στρατηγική με στόχο να γίνει "η αναγνώριση της αβεβαιότητας ... μέρος της " συμβατικής σοφίας.'" Το υπόμνημα έχει συγκριθεί με ένα υπόμνημα στα τέλη της δεκαετίας του 1960 από την εταιρεία καπνού Μπράουν και Ουίλιαμσον, η οποία σημείωνε το εξής: "η αμφιβολία είναι το προϊόν μας, δεδομένου ότι είναι το καλύτερο μέσο ανταγωνισμού με το "σώμα της πραγματικότητας" που υπάρχει στο μυαλό του ευρύτερου κοινού. Είναι επίσης το μέσο για την καθιέρωση μιας διαμάχης." Οι εμπλεκόμενοι στο υπόμνημα περιελάμβαναν τον Τζέφρι Σάλμον, τότε εκτελεστικό διευθυντή του Ινστιτούτου Τζορτζ Σ. Μάρσαλ, τον Στίβεν Μιλόι, γνωστό αρνητή της κλιματικής αλλαγής, και τον Μάιρον Έμπελ του Συνεργατικού Επιχειρηματικού Ινστιτούτου. Τον Ιούνιο του 2005 ένας πρώην δικηγόρος του Ινστιτούτου, ο Φίλιπ Κούνεϊ, παραιτήθηκε από τη θέση στο Λευκό Οίκο μετά από κατηγορίες για πολιτικά κίνητρα παραποίησης επιστημονικών εκθέσεων.
Ο Χέρμαν Ντέιλι, πρώην οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας, υποδηλώνοντας ότι ο νεοφιλελευθερισμός και ηπαγκοσμιοποίηση επιφέρει "ένα μόνιμο διεθνές πρότυπο-μειώνοντας τον ανταγωνισμό για την προσέγγιση του κεφαλαίου". Εάν είναι ακριβές, αυτό το σύγχρονο οικονομικό περιβάλλον βοηθά επίσης τις επιχειρήσεις που είναι εχθρικές στη δράση κατά της κλιματικής αλλαγής. Είναι σε θέση να μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους σε κράτη που δεν δίνουν τόση αυστηρότητα στην μετρίαση της κλιματικής αλλαγής.
Την ίδια στιγμή, από το 1989 πολλές εταιρείες έχουν αλλάξει την στάση τους για την κλιματική αλλαγή, σε μια πιο θετική στάση, με την αύξηση της πολιτικής και επιστημονικής συναίνεσης για το θέμα, με την έγκριση του πρωτοκόλλου του Κυότο και τις εκθέσεις αξιολόγησης της Διεθνούς Επιτροπής για την αλλαγή του κλίματος. Τέτοιες εταιρείες είναι για παράδειγμα πετρελαϊκές όπως οι Shell, Texaco, και ΒΡ, καθώς και κατασκευαστές αυτοκινήτων όπως οι Ford, General Motors, και DaimlerChrysler. Αρκετές έχουν ενταχθεί στο Κέντρο κλιματικών και ενεργειακών λύσεων (το πρώην κέντρο Πιου για την παγκόσμια κλιματική αλλαγή), ένας μη κερδοσκοπικός οργανισμός που στοχεύει να υποστηρίξει τις προσπάθειες αντιμετώπισης της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής.
Από το 2000, το Εγχείρημα Αποκάλυψης των Εκπομπών Άνθρακα έχει συνεργαστεί με μεγάλες εταιρείες και επενδυτές για να αποκαλύψει τις εκπομπές άνθρακα των μεγαλύτερων εταιρειών. Μέχρι το 2007, το εγχείρημα δημοσίευσε τα δεδομένα εκπομπών για 2.400 από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο, εκπροσωπώντας σημαντικούς θεσμικούς επενδυτές με περιουσιακά στοιχεία που αγγίζουν τα 41 τρισεκατομμύρια δολάρια. Η πίεση από αυτούς τους επενδυτές βοήθησε σε μια κάποια μείωση των εκπομπών.
Το Παγκόσμιο Επιχειρηματικό Συμβούλιο για την Αειφόρο Ανάπτυξη, μια ένωση περίπου 200 πολυεθνικών, ζήτησε, από τις κυβερνήσεις να συμφωνήσουν για την τήρηση παγκόσμιων στόχων και υποστηρίζει ότι είναι απαραίτητο να μειωθούν οι εκπομπές κατά 60-80% από τα τρέχοντα επίπεδα μέχρι το 2050.
Το 2017, μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, η επιχειρηματική κοινότητα ήταν υπέρ της Συμφωνίας του Παρισιού, η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 4 Νοεμβρίου 2016.
Το 2020 η ζήτηση για επιχειρηματική δράση με στόχο την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αυξήθηκε. Ένας οργανισμός που ονομάζεται "Ομάδα Εργασίας για τις οικονομικές γνωστοποιήσεις που σχετίζονται με το κλίμα" δημιουργήθηκε με συγκεκριμένο στόχο να δείξει ποιες εταιρείες προσπαθούν να σταματήσουν την κλιματική αλλαγή και ποιες όχι. Η Τράπεζα της Αγγλίας ξεκίνησε μια πρωτοβουλία για να δείξει ποιες επενδύσεις μπορούν να γίνουν μη κερδοφόρες με την εξέλιξη της δράσης για το κλίμα. Η ΒΡ δεσμεύτηκε να γίνει ουδέτερη ως προς τις εκπομπές άνθρακα έως το 2050 και η μεγαλύτερη εταιρεία διαχείρισης οικονομικών στοιχείων BlackRock δήλωσε ότι δεν θα εξυπηρετήσει εκείνους που δεν θα προσπαθήσουν να μειώσουν τις εκπομπές αερίων του άνθρακα. Οι επενδυτές με κεφάλαιο 5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων δεσμεύτηκαν να έχουν πλήρη αποεπένδυση από τα ορυκτά καύσιμα και επενδύσεις που τα χρησιμοποιούν μέχρι το 2050.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιβαλλοντολογία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κοντοβούνι Κοζάνης
Το Κοντοβούνι, είναι ημιορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 350 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κοντοβούνι βρίσκεται δυτικά της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου σε απόσταση 22 χλμ. νοτιοανατολικά από την πόλη της Κοζάνης. Είναι κτισμένο επάνω στην επαρχιακή οδό Αιανής - Βαθύλακκου, ανάμεσα στην Σταυρωτή (ΒΔ.) και το Σπάρτο (ΒΑ.). Την εποχή της τουρκοκρατίας, στο χωριό κατοικούσαν κυρίως Οθωμανοί και ονομαζόταν Δουγτζιλάρ. Έτσι αναφέρεται το 1918, μετά την απελευθέρωση, όταν ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Το 1927 μετονομάζεται σε Κοντοβούνι. Ο ιστορικός Κωνσταντίνος Γουναρόπουλος αναφέρει ότι το 1872 κατοικούσαν 10 οικογένειες Ελλήνων χριστιανών που μετοίκησαν από τα χωριά των Καμβουνίων απέναντι από τον Αλιάκμονα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Πύργο αποτελούν τη τοπική κοινότητα Κοντοβουνίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Ελιμείας του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός της είναι 45 κάτοικοι.
Σύμφωνα με το φεκ 87Α - 07/06/2010 η κοινότητα αποσπάται από το δήμο Ελιμείας και προσαρτάται στο δήμο Κοζάνης. πηγή https://issuu.com/dimos_kozanis/docs/kontobouni.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κοζάνης Κατηγορία:Δήμος Κοζάνης
Αλέξης Κυρίτσης
Ο Αλέξανδρος (Αλέξης) Κυρίτσης (Αθήνα, 18 Μαΐου 1982), είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Διαθέτοντας ύψος 1,98 μέτρα, αγωνίζεται στις θέσεις σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ για την ομάδα του Πανιωνίου. Είναι υιός του πρώην καλαθοσφαιριστή και προπονητή Μιχάλη Κυρίτση.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Παπάγου όπου μετά από τρία χρόνια πήρε μεταγραφή στον Άρη. Με τους "κιτρινόμαυρους" της Θεσσαλονίκης αγωνίστηκε για δύο σεζόν (2003-04 & 2004-05) πανηγυρίζοντας το Κύπελλο Ελλάδος το 2004. Το 2005 πήγε στο Μαρούσι και συνέχισε διαδοχικά σε ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, Ε.Κ. Καβάλας, Ηλυσιακό.
Το 2011 η ομάδα του Παναθηναϊκού, μετά από την μεταγραφή του Ντρού Νίκολας στην Ολίμπια Μιλάνου, του υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο αγωνιζόμενος στην θέση σούτινγκ γκαρντ. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος και έφτασε στο Final-4 της Ευρωλίγκα στην Κωνσταντινούπολη.
Το καλοκαίρι του 2012, υπέγραψε στην ομάδα του Ίκαρου Καλλιθέας και το 2013 υπέγραψε στην ομάδα του Πανιωνίου. Με την ομάδα της Νέας Σμύρνης, έφτασε έως τους 32 του EuroCup, ενώ στην Basket League κατέλαβε την 4η θέση.
Μετά το πέρασμα του από την ομάδα της Δόξας Λευκάδας, φόρεσε την φανέλα του Α.Σ.Ε. Δούκα, αγωνιζόμενος στην Β΄ εθνική κατηγορία. Το 2017, είχε εξαιρετικές εμφανίσεις με την ομάδα και βγήκε και πρώτος σκόρερ του Πρωταθλήματος της Α2. Στο τέλος της σεζόν ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα. Το 2018, πήρε ξανά το βραβείο του πρώτου σκόρερ του Πρωταθλήματος. Συνολικά με τον Δούκα μέτρησε 72 παιχνίδια και είχε 19,8 πόντους κατά μέσο όρο.
Το καλοκαίρι του 2018, μετά από τρία χρόνια στον Δούκα, συμφώνησε με τον Απόλλωνα Πάτρας.
Το 2019, ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στην ομάδα του Παπάγου. Με την ομάδα είχε 24,5 πόντους και 20 εύστοχα τρίποντα σε 16 παιχνίδια.
Στις 18 Αυγούστου 2020, συμφώνησε με του Α.Ε. Ψυχικού, επιστρέφοντας στο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής.
Στις 5 Οκτωβρίου 2021, συμφώνησε να αγωνιστεί στη Β' Εθνική με την φανέλα του Πανιωνίου.
Εθνική Ελλάδος
Συμμετείχε με την Εθνική ομάδα στους Μεσογειακούς Αγώνες του 2009, κερδίζοντας το ασημένιο μετάλλιο. Με το εθνόσημο ανδρών, μέτρησε 9 συμμετοχές με 82 πόντους (μ.ο: 9.11).