cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νεόφυτος Βάμβας
Καταγωγή και μόρφωση
Γεννήθηκε στη Χίο. Γονείς του ήταν ο Ισίδωρος και η Σταματού (Σταματία), που τους περιγράφει ο ίδιος ως "εκ γονέων πενήτων μέν, πλουσίων ὅμως εἰς εὐσέβειαν καί ἀρετήν". Αρχίζει τις σπουδές στη γενέτειρά του, τη Χίο κι από νεαρή ηλικία εκδήλωσε αξιοσημείωτη φιλομάθεια. Εκτός από τη φιλολογία, τον ενδιέφεραν ιδιαίτερα η φιλοσοφία και οι θετικές ἐπιστήμες. Συνεχίζει τις σπουδές του στη Σίφνο, όπου στα 1793 μεταβαίνει για να φοιτήσει στην ακμάζουσα εκεί σχολή με δάσκαλο τον Μισαήλ τον Πάτμιο. Εκεί φοιτά κάτω από μεγάλες στερήσεις και βοηθούμενος από ντόπιες οικογένειες αλλά και τους δασκάλους του. Γυρίζει στη Χίο και παρά τις αντιδράσεις των γονιών του πηγαίνει στην Πάτμο, όπου έχει ως δάσκαλό του τον Δανιήλ τον Κεραμέα. Η μονομερής όμως διδασκαλία του που επικεντρωνόταν μόνο στα ελληνικά δεν τον ικανοποιούσε κι έφυγε. Αρχικά σχεδιάζει να μεταβεί στην Πίζα της Ιταλίας, μα το ταξίδι αυτό αναβάλλεται. Επανέρχεται στη Χίο, για να παρακολουθήσει τα μαθήματα του Δωρόθεου Πρώιου που δίδασκε και μαθηματικά. Το 1791 χειροτονείται ιεροδιάκονος. Ακολουθεί στα 1796 στην Κωνσταντινούπολη τον Δωρόθεο Πρώιο. Συνοδεύει τον Πρώιο στο Βουκουρέστι, πρωτεύουσα τότε της οθωμανικής Βλαχίας και σύντομα πάλι μαζί πίσω στην Κωνσταντινούπολη. Γίνεται δάσκαλος στην οικογένεια του Γεώργιου Μαυροκορδάτου και του Κωνσταντίνου Χαντζερή, διερμηνέα του Οθωμανικού Στόλου. Ακολουθεί και πάλι τον Πρώιο στην Βλαχία όταν τον παίρνει μαζί του ο Χαντζερής. Το 1804 αποκεφαλίζεται ο Χαντζερής κι ο Βάμβας επιστρέφει στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί διδάσκει σε οικογένειες Φαναριωτών (της Ευφροσύνης Μαυροκορδάτου και του Κωνσταντίνου Σούτσου), ενώ συμμετέχει στη σύνταξη της Κιβωτού, μεγάλου λεξικού της ελληνικής γλώσσας που διεύθυνε ο Πρώιος και γίνεται μέλος του ‘’Μουσείου του Γένους’’, σύμφωνα με ψήφισμα που είχε συντάξει ο Δωρόθεος Πρώιος, Σχολάρχης (το 1804) της Μεγάλης του Γένους Σχολής.
Το ταξίδι στο Παρίσι και η φιλία με τον Αδαμάντιο Κοραή
Το 1807 πηγαίνει στο Παρίσι να διευρύνει τις σπουδές του και να βρει τον Αδαμάντιο Κοραή, αφού περάσει από τη Βιέννη, τέλη Αυγούστου με αρχές Σεπτεμβρίου, ταξίδι  όχι εύκολο λόγω της κακής υγείας του και της έλλειψης χρημάτων. Στον Κοραή τον συστήνει ο Πασχάλης Βασιλείου, μαικήνας των γραμμάτων στην Κωνσταντινούπολη, ο οποίος στέλνει μια συστατική επιστολή στον αδελφό του Αλέξανδρο Βασιλείου, με σκοπό να μεσολαβήσει στον Αδαμάντιο Κοραή. Ο συμπατριώτης του από τη Χίο, του συμπαρίσταται οικονομικά και του χορηγεί 50 φράγκα το μήνα για να του διορθώνει τα κείμενα που γράφει. Στη γαλλική πρωτεύουσα ο Βάμβας ασχολείται με τη σπουδή των θετικών επιστημών, τη φιλοσοφία και τα γράμματα. Παρακολουθεί μαθήματα του χημικού Thenard, του οποίου το βιβλίο ‘’Traite de chimie elementaire’’ (Πραγματεία στοιχειώδους Χημείας) (Παρίσι 1813-1816) θα μεταφράσει όταν βρεθεί σχολάρχης στη Χίο, χωρίς όμως να εκδώσει ποτέ, και του φιλοσόφου ελληνιστή Francois Thurot. Αλλά και ο ίδιος ο Βάμβας ζει από τη διδασκαλία της ελληνικής και την εμπορία ταπήτων (χαλιών). Η σχέση του με τον Κοραή είναι στενή: συνεργάζονται στη διόρθωση της Γραμματικής του Buttmann την οποία είχε μεταφράσει ο Στέφανος Οικονόμος. Συχνά τρώνε μαζί οι δύο άντρες, λέει ο Κοραής σε επιστολή του προς τον Αλέξανδρο Βασιλείου στα 1810, «Τον λαμβάνω (ενν. τον Βάμβα) πολλάκις εις το πενιχρόν μου γεύμα, και μετά το γεύμα καμμιάν φορά και συνθεατήν των Ρακίνειων τραγωδιών εις το γαλλικόν θέατρον». Ο Κοραής φροντίζει και καθοδηγεί τις σπουδές του νεαρού Βάμβα, του εξασφαλίζει τα μέσα του βιοπορισμού του, του παραστέκει στις πρώτες συγγραφικές του επιδόσεις. Το πρωτόλειο του Βάμβα, η Ρητορική, γράφεται στα γόνατα του Κοραή κι εκδίδεται το 1813.
Το 1815 επιστρέφει στη Χίο κι αναλαμβάνει τη διεύθυνση της τοπικής ανώτερης σχολής, με συνεργάτες τον Κωνσταντίνο Βαρδαλάχο και τον Απόστολο Ψωμά, όπου συνέβαλε καθοριστικά ώστε να μειωθεί η επίδραση που άσκησε στην τοπική παιδεία επί δεκαετίες ο Αθανάσιος Πάριος (Άγιος της Ορθόδοξης Εκκλησίας εκ των ηγετών του κολλυβάδικου κινήματος και αντιβολταιρικός).
Στην επαναστατημένη Ελλάδα και τα Επτάνησα
Στην Ύδρα ο Νεόφυτος εντυπωσιάστηκε από την προσωπικότητα του Δημητρίου Υψηλάντη και αποφάσισε να τον ακολουθήσει ως γραμματέας του στα μέτωπα των μαχών. Εκεί εμψύχωνε με τους λόγους του στα στρατόπεδα τους πολεμιστές, «προτρέπων τούς πάντας εἰς αὐταπάρνησιν καί ὁμόνοιαν». Διασώζεται ένα περιστατικό κατά το οποίο, ενώ βρισκόταν να αγορεύει τότε προς το πλήθος, «προέτρεπεν ἕνα ἕκαστον νά ἐκπληρώνῃ τό χρέος του»· κάποιοι όμως ραδιούργοι παραμόρφωσαν την τελευταία αυτή φράση του στο να «πληρώσῃ ἕκαστος τά χρέη του». Τούτο ήταν επόμενο να ερεθίσει το αγαθό πλήθος σε αποδοκιμασία, την οποία εκείνος υπέμεινε «μετ’ εὐαγγελικῆς πραότητος».
Απογοητευμένος από τις εμφύλιες διενέξεις και συντετριμμένος από το γεγονός της καταστροφής της πατρίδας του, αποφάσισε να αφοσιωθεί στο εκπαιδευτικό και συγγραφικό του έργο, με τι οποίο ήταν περισσότερο εξοικειωμένος. Άφησε την Πελοπόννησο το 1822 και λόγω τρικυμίας βρέθηκε στη Μήλο μαζί με συγγενείς του που είχαν έρθει να τον βρουν μετά τη σφαγή της Χίου.
Τα επόμενα χρόνια εγκαταστάθηκε στα Επτάνησα, πού τότε ήταν υπό αγγλική αρμοστεία. Αρχικά στην Κεφαλλονιά, όπου παρέμεινε για πέντε χρόνια, διδάσκοντας στη σχολή και κηρύττοντας στους ναούς. Το 1828 μετέβη στην Κέρκυρα, για να αναλάβει καθηγητής στην Ιόνιο Ακαδημία, που είχε ιδρύσει ο φιλέλληνας Φρέντερικ Νορθ (κόμης του Γκίλφορντ). Αργότερα ανέλαβε έφορος στο ιεροσπουδαστήριο ενώ τιμήθηκε από τους Άγγλους με αργυρό παράσημο.
Μετά την απελευθέρωση στη Σύρο
Το 1834 αποδέχεται την πρόσκληση των Συριανών να αναλάβει τη διεύθυνση του Ελληνικού Σχολείου, πρώτου τοπικού Γυμνασίου. Οργάνωσε το δημόσιο Γυμνάσιο με πρότυπο τη σχολή της Χίου, αλλά με σύστημα εξαετούς φοιτήσεως. Πραγματοποίησε πληθώρα ομιλιών, δίδαξε φιλοσοφία και φιλολογία, εξέδωσε το βιβλίο του Ἐσωτερικαί ἐνάργειαι τῆς ἐμπνεύσεως τῶν θείων γραφῶν και συνέχισε τη μετάφραση της Αγίας Γραφής, πού είχε εμπνευστεί κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο Παρίσι.
Η μετάφραση της Παλαιάς Διαθήκης ξεκίνησε στην Κέρκυρα και ολοκληρώθηκε στη Σύρο. Η απόδοση από το εβραϊκό κείμενο και όχι το καθιερωμένο των Εβδομήκοντα, η επιλογή να μεταφραστεί σε απλή γλώσσα και η συνεργασία του με την αγγλική Βιβλική Εταιρεία, προκάλεσαν αντιδράσεις από άλλους κληρικούς λογίους. Προχώρησε στη μετάφραση και της Καινής Διαθήκης.
Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μέχρι τον θάνατό του
Το 1836 άφησε τη Σύρο και πήγε να εγκατασταθεί στον Πειραιά. Εκεί σκοπός του ήταν η υποστήριξη των συμπατριωτών του στη συγκρότηση του συνοικισμού τους και στη δημιουργία σχολείου. Πριν διοριστεί καθηγητής παρέδιδε κατ' οίκον μαθήματα με όχι και τόσο ανεκτικό ή ευπρεπή τρόπο. Διορίστηκε με βασιλικό διάταγμα της 24ης Απριλίου 1837 με την πρώτη ομάδα των τριάντα τεσσάρων καθηγητών, ως ‘’τακτικός καθηγητής της φιλοσοφίας’’ και ανέλαβε σχολάρχης της Φιλοσοφικής Σχολής αφού θεωρήθηκε υπερβολικά "ριζοσπάστης" για να διορισθεί στην Θεολογική. Ο Δημαράς αποδίδει τον διορισμό του στην ιδεολογική συγγένεια του με τον Αδαμάντιο Κοραή, τον οποίο ο αντιβασιλέας Μάουρερ και ο υπουργός Δικαιοσύνης Κωνσταντίνος Σχινάς θαύμαζαν. Αργότερα έγινε πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Χειροτονήθηκε ορθόδοξος αρχιμανδρίτης. Αξιόλογη ήταν η συγγραφική δράση του. Υπήρξε βασικός συντελεστής της Νεοελληνικής Μετάφρασης της Αγίας Γραφής (1850), η οποία προκάλεσε μεγάλη αντίδραση και έντονες προσωπικές επιθέσεις από τους υποστηρικτές της ορθόδοξης παράδοσης με επικεφαλής τον Κωνσταντίνο Οικονόμο. Ο ίδιος υποστήριζε πως «όστις εμποδίζει την μετάφραση των γραφών κλείει την Βασιλεία του Θεού έμπροσθεν των ανθρώπων και υπόκειται εις “το Ουαί”, εις το οποίο καταδίκασε ο Κύριος ημών τους Γραμματείς και Φαρισαίους».
Στο ζήτημα της απόσχισης της Εκκλησίας της Ελλάδας από το Οικουμενικό Πατριαρχείο υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των ιδεών του Θεόκλητου Φαρμακίδη που ήταν υπέρ της απόσχισης, ανεπίσημα από το 1833 κι αναγνωρισμένη ως αυτοκέφαλη από το Πατριαρχείο το 1850.
Στη θέση του καθηγητή παρέμεινε μέχρι το 1854, συμμετέχοντας ενεργά στην ακαδημαϊκή ζωή. Δίδαξε φιλοσοφία και ρητορική, πραγματοποίησε πολλές ομιλίες, δημοσίευσε στον τύπο, διετέλεσε Κοσμήτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής και συνέχισε την έκδοση των βιβλίων του. Απεβίωσε στις αρχές του 1855 στην Αθήνα.
Συγγραφικό έργο
Κατά κύριο λόγο τα συγγράμματά του είναι ‘’διδακτικά’’, ενώ πολυάριθμες είναι και οι ομιλίες του. Επίσης έχει κάνει και μεταφράσεις, ενώ δεν είναι λίγα και τα άρθρα του σε εφημερίδες. Επίσης ανέπτυξε και φιλολογία σχετική με τη μετάφραση της Αγίας Γραφής-απολογητικά-υπερασπιστικά αυτής.
α) Διδακτικά:
β) Ομιλητικά:
Πλούσια είναι και η ομιλητική του δράση που αναπτύσσει σε όλη τη διάρκεια της ζωής του: περιλαμβάνει λόγους και ομιλίες σε ιδρύσεις συλλόγων, σχολείων, ετήσιες εξετάσεις, σε έναρξη και λήξη μαθημάτων, επίσημες επετείους, κηδείες, επιμνημόσυνες τελετές και κηρύγματα.
γ) Για εκκλησιαστικά ζητήματα:
ε) Μεταφράσεις:
thumb|right|250px|Ποίημα του [[Αλέξανδρος Κ. Σούτσος|Αλέξανδρου Σούτσου.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θρησκευτικά πρόσωπα και προσωπικότητες Κατηγορία:Δάσκαλοι του Γένους
Νοσσίς
Η Νοσσίς ή Νόσσις ήταν Ελληνίδα ποιήτρια και επιγραμματοποιός από τους Επιζεφύριους Λοκρούς της Κάτω Ιταλίας η οποία έζησε την εποχή του Πτολεμαίου Α΄, δηλαδή μεταξύ τέλους 4ου με αρχές 3ου π.Χ..
Βιογραφία
Η Νοσσίς έζησε τον 3ο π.Χ. αιώνα και στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται δώδεκα επιγράμματά της, το ένα αμφισβητούμενο από τον Στέφανο του Μελέαγρου. Τα έργα της κατατάσσονται στη λεγόμενη "δωρική σχολή". Τα θέματά της χαρακτηρίζονται από κάποια "λαϊκότητα" και η έκφρασή της από κάποια εκζήτηση και περιπλοκότητα. Οι αλεξανδρινοί φιλόλογοι την αναφέρουν ως μία από τις εννέα καλύτερες λυρικές ποιήτριες κατ΄ αντιστοιχία με τις εννέα Μούσες. Ο επιγραμματοποιός Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς σε επίγραμμά του την χαρακτηρίζει ως "θηλύγλωσσο", που πιθανόν υποδηλώνει την ενασχόλησή της ιδιαίτερα με τη γυναικεία θεματολογία.
Θεωρία πινάκων (οπτική)
Η θεωρία πινάκων στη διάδοση οπτικών ακτινών είναι μια αλγεβρική παραξονική τεχνική που χρησιμοποιείται στον σχεδιασμό οπτικών συστημάτων. Στην ουσία βασίζεται στην περιγραφή των ακτίνων ως διανύσματα που αλγεβρικά εκφράζονται ως πίνακες (2x1). Έτσι ο μετασχηματισμός μιας ακτίνας από την είσοδο στην έξοδο ενός συστήματος μπορεί να περιγραφεί ως ο πολλαπλασιασμός του πίνακα (2x1) της ακτίνας στην είσοδο με ένα πίνακα (2x2) που περιγράφει το οπτικό σύστημα.
Διάνυσμα ακτίνας
Σύμφωνα με την παραξονική προσέγγιση, θεωρούμε ότι οι ακτίνες σχηματίζουν μικρή γωνία \theta με τον οπτικό άξονα του συστήματος έτσι ισχύει ότι:
Ο πίνακας διάνυσμα που περιγράφει μια οπτική ακτίνα που βρίσκεται σε ύψος y από τον οπτικό άξονα και σχηματίζει γωνία \theta με αυτόν είναι:
όπου  το αριθμητικό άνοιγμα της ακτίνας.
Πίνακας μεταφοράς
Αν μια ακτίνα εισέλθει σε ένα οπτικό σύστημα εξέρχεται από αυτό έχοντας αλλάξει είτε ύψος y_{i+1} ή και κλίση  και περιγράφεται από ένα νέο διάνυσμα ακτίνας :
όπου n_{i+1} είναι ο δείκτης διάθλασης στην έξοδο.
Η ακτίνα στην έξοδο του οπτικού συστήματος συνδέεται με την ακτίνα στην είσοδο  μέσω ενός πίνακα \mathbf{M}  (2x2) που ονομάζεται πίνακας μεταφοράς του οπτικού συστήματος μέσω της σχέσης:
σε αναλυτική μορφή η παραπάνω σχέση γράφεται:
Αν η ακτίνα διαδοθεί από N διαδοχικά οπτικά συστήματα που το καθ' ένα περιγράφεται από ένα πίνακα μεταφοράς η ακτίνα στην έξοδο του ενός θα αποτελεί είσοδο για το επόμενο και έτσι η τελική ακτίνα στην έξοδο θα δίνεται από την σχέση:
όπου ο συνολικός πίνακας μεταφοράς του σύνθετου οπτικού συστήματος:
Μια ενδιαφέρουσα ιδιότητα των πινάκων μεταφοράς σε οπτικά συστήματα είναι ότι η ορίζουσα τους είναι πάντα ίση με την μονάδα.
Η παραπάνω ιδιότητα οφείλεται στο ότι οι πίνακες μεταφοράς που περιγράφουν τις βασικές διαδικασίες της μετατόπισης και της διάθλασης έχουν ορίζουσα ίση μονάδα.
Πίνακας μετατόπισης
Στην περίπτωση που ακτίνα απλώς διαδίδεται από την θέση z_i στην θέση z_{i+1} σε ένα μέσο με δείκτη διάθλασης n_i o πίνακας μεταφοράς ονομάζεται πίνακας μετατόπισης και περιγράφεται από:
όπου είναι το ανηγμένο μήκος.
Στην περίπτωση που η ακτίνα διαδίδεται πρός τα πίσω (αρνητικά z) μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον ίδιο πίνακα μετατόπισης αρκεί να θεωρήσουμε ότι ο δείκτης διάθλασης είναι αρνητικός.
Πίνακας διάθλασης
Στην περίπτωση που η ακτίνα διαθλάται από σφαιρικό δίοπτρο ακτίνας καμπυλότητας R_i ενώ οι δείκτες διάθλασης πρίν και μετά το δίοπτρο είναι αντίστοιχα n_i και n_{i+1} o πίνακας μεταφοράς ονομάζεται πίνακας διάθλασης και περιγράφεται από:
όπου είναι η οπτική ισχύς του διόπτρου.
Στην παραπάνω σχέση η τιμή της ακτίνας καμπυλότητας R_i είναι θετική εάν η επιφάνεια του διόπτρου, για διάδοση από αριστερά πρός τα δεξιά, είναι κυρτή, και αρνητική αν είναι κοίλη. Να σημειωθεί ότι οι όσον αφορά τις ακτίνες καμπυλότητας οι συμβάσεις των προσήμων ποικίλλουν μεταξύ διαφόρων συγγραφέων έτσι συναντάμε διαφορετικές μορφές των παραπάνω εξισώσεων, ανάλογα με τη σύμβαση που χρησιμοποιεί ο κάθε συγγραφέας.
Στην περίπτωση που η ακτίνα διαδίδεται πρός τα πίσω (αρνητικά z) μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον ίδιο πίνακα διάθλασης αρκεί να θεωρήσουμε ότι ο δείκτης διάθλασης είναι αρνητικός. Σε αυτή την περίπτωση ως πρόσημο της ακτίνας καμπυλότητας του διόπτρου κρατάμε αυτό που ισχύει για διάδοση από αριστερά πρός τα δεξιά.
Πίνακας ανάκλασης
Στην περίπτωση που η ακτίνα ανακλάται από σφαιρικό κάτοπτρο ακτίνας καμπυλότητας R_i ο δείκτης διάθλασης του μέσου είναι n_i o πίνακας μεταφοράς ονομάζεται πίνακας ανάκλασης και περιγράφεται από:
Μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι ο πίνακας ανάκλασης μπορεί να προκύψει από τον πίνακα διάθλασης αν θεωρήσουμε ότι μετά την ανάκλαση ο δείκτης διάθλασης γίνεται αρνητικός:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωμετρική οπτική Κατηγορία:Θεωρία πινάκων
Προσήλια Καρδίτσας
Τα Προσήλια είναι μικρός οικισμός του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Καρδίτσας, ο οποίος είναι η νοτιοδυτική άκρη του χωριού Κρυονέρι. Βρίσκεται βορειοδυτικά της λίμνης Πλαστήρα, σε απόσταση περίπου 9 χλμ. Δ.-ΝΔ. από το Μορφοβούνι (έδρα του δήμου) και 28 χλμ. Δ.-ΝΔ. από την Καρδίτσα. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 2011 να απογράφεται στον δήμο Λίμνης Πλαστήρα. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κρυονέρι και τον Κουτσοδήμο αποτελούν την κοινότητα Κρυονερίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Νεβρόπολης Αγράφων του δήμου Λίμνης Πλαστήρα και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 102 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καρδίτσας Κατηγορία:Δήμος Λίμνης Πλαστήρα
Η Πωλίν στην Πλαζ
Το Η Πωλίν στην Παραλία (πρωτότυπος τίτλος: Pauline à la plage) είναι ταινία γαλλικής παραγωγής του 1983 σε σενάριο και σκηνοθεσία Ερίκ Ρομέρ και με πρωταγωνιστές τους Αμάντα Λανγκλέ, Πασκάλ Γκρεγκορί, Αριέλ Ντομπάσλ και Φεοντόρ Ατκίν. Είναι μία από τις έξι ταινίες του Ρομέρ στον κύκλο "Κωμωδίες και Παροιμίες" (Comédies et Proverbes).
Περίληψη
Η Μαριόν, μια στυλίστρια από το Παρίσι, μαζί με την 15χρονη εξαδέλφη της Πωλίν, θα βρεθούν για διακοπές σε μια παραθαλάσσια πόλη της Νορμανδίας. Εκεί θα συναντήσουν τον Πιέρ, παλιό εραστή της Μαριόν, τον Ανρί, ένα διαζευγμένο και γοητευτικό εθνολόγο και τον νεαρό Σιλβέν που αναζητά τη συντροφιά μιας κοπέλας της ηλικίας του. Ερωτικές ίντριγκες και περιπέτειες θα ξεκινήσουν ανάμεσα σε αυτούς τους τόσο διαφορετικούς χαρακτήρες...
Άλλα στοιχεία
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ερίκ Ρομέρ Κατηγορία:Ταινίες του 1983 Κατηγορία:Γαλλικές αισθηματικές δραματικές ταινίες
Orientales, la Patria o la tumba
Ο "εθνικός ύμνος της Ουρουγουάης " ο μεγαλύτερος σε διάρκεια από όλους τους εθνικούς ύμνους, καθώς τραγουδιέται με διάρκεια γύρω στα 5 λεπτά.
Ολοκληρωμένοι αρχικοί στίχοι (στα ισπανικά)
<i> Orientales, la Patria o la Tumba!!
Libertad o con gloria morir!
Es el voto que el alma pronuncia,
Y que heroicos sabremos cumplir!
Libertad, libertad Orientales!
Ese grito a la Patria salvó.
De entusiasmo sublime inflamó.
De este don sacrosanto, la gloria
merecimos: tiranos temblad!
Libertad en la lid clamaremos,
Y muriendo, también libertad!
Dominado la Iberia dos mundos
Ostentaba su altivo poder,
Y a sus plantas cautivo yacía
Mas, repente sus hierros trozando
Ante el dogma que Mayo inspiró,
Entre libres, déspotas fieros,
Un abismo sin puente se vió.
Su trozada cadena por armas,
Por escudo su pecho en la lid,
De su arrojo soberbio temblaron
Los feudales campeones del Cid:
En los valles, montañas y selvas
Se acometen con muda altivez,
Retumbando con fiero estampido
Las cavernas y el cielo a la vez.
De Atahualpa la tumba se abrió,
Y batiendo sañudo las palmas
Su esqueleto, venganza! gritó:
Los patriotas el eco grandioso
Se electrizan en fuego marcial,
Y en su enseña más vivo relumbra
De los Incas el Dios inmortal.
Largo tiempo, con varia fortuna,
Batallaron liberto, y señor,
Disputando la tierra sangrienta
Palmo a palmo con ciego furor.
La justicia, por último, vence
Domeñando las iras de un Rey;
Y ante el mundo la Patria indomable
Inaugura su enseña la ley.
Orientales, mirad la bandera,
De heroísmo fulgente crisol;
Nuestras lanzas defienden su brillo,
Nadie insulte la imagen del Sol!
De los fueros civiles el goce
Sostengamos; y el código fiel
Como el arca sagrada Israel.
Porque fuese más alta tu gloria,
Y brillasen tu precio y poder,
Tres diademas, oh Patria, se vieron
Tu dominio gozar, y perder.
Libertad, libertad adorada,
Mucho cuestas tesoro sin par!
Pero valen tus goces divinos
Esa sangre que riega tu altar
Removiendo su extinto furor,
Fratricida discordia evitemos,
Diez mil tumbas recuerdan su horror!
Tempestades el Cielo fulmina,
maldiciones desciendan sobre él,
Y los libres adoren triunfante
de las leyes el rico joyel.
De laureles ornada brillando
La Amazona soberbia del Sud,
En su escudo de bronce reflejan
Fortaleza, justicia y virtud.
Ni enemigos le humillan la frente,
Ni opresores le imponen el pie:
Que en angustias selló su constancia
Y en bautismo de sangre su fé.
Festejando la gloria, y el día
De la nueva República el Sol,
Con vislumbres de púrpura y oro,
Engalana su hermoso arrebol.
Del Olimpo la bóveda augusta
Resplandece, y un ser divinal
Con estrellas escribe en los cielos,
Dulce Patria, tu nombre inmortal.
De las leyes el Numen juremos
Igualdad, patriotismo y unión,
Inmolando en sus aras divinas
Ciegos odios, y negra ambición.
Y hallarán los que fieros insulten
La grandeza del Pueblo Oriental,
Si enemigos, la lanza de Marte
Si tiranos, de Bruto el puñal
Στίχοι σε δημόσια εκτέλεση του ύμνου
<i>
Orientales la Patria o la Tumba!
Libertad o con gloria morir!
Es el voto que el alma pronuncia,
Y que heroicos sabremos cumplir!
Que sabremos cumplir!
Sabremos cumplir!
Libertad, libertad Orientales!
Este grito a la Patria salvó.
De entusiasmo sublime inflamó.
De este don sacrosanto la gloria
Merecimos: tiranos temblad!
Tiranos temblad!
Libertad en la lid clamaremos,
Y muriendo, también libertad!
También libertad!
</i>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Ουρουγουάης Κατηγορία:Μουσική στην Ουρουγουάη
Πέτρος Χρήστου
Ο Πέτρος Χρήστου (1887 - 1908) ήταν σημαντικός Έλληνας Μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τη Βελουσίνα της Πελαγονίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Πέτρος Χρήστου γεννήθηκε το 1887 στη Βελουσίνα της Πελαγονίας. Διατέλεσε δάσκαλος στη Γραδέσνιτσα του Μοριχόβου. Στη συνέχεια εντάχθηκε στο ένοπλο σώμα του Κρητικού Γ. Βολάνη, όπου διακρίθηκε για τις ηγετικές του ικανότητες. Συνεργάστηκε επίσης, με το Γ. Δικώνυμο Μακρή. Το Μάιο του 1906 σχημάτισε δικό του ένοπλο σώμα που δρούσε στο Μορίχοβο κατά των Βουλγαρικών σωμάτων αλλά και των Οθωμανικών στρατιωτικών αποσπασμάτων, συνεργαζόμενος πολλές φορές και με τον οπλαρχηγό Σίμο Ιωαννίδη. Κατόπιν, συνεργάστηκε με τον Γ. Τσόντο (Βάρδα) στο νότιο Μορίχοβο και στις περιοχές Φλώρινας και Πρεσπών. Στα τέλη Μαΐου του 1907 λόγω της αποχώρησης του Γ. Τσόντου και πλήθους οπλαρχηγών προς τα Κορέστια, ο Πέτρος Χρήστου με το σώμα του ανέλαβε από κοινού με τον Γ. Πρώιμο όλη την περιοχή Πρεσπών, Φλώρινας και νοτίου Μοριχόβου με βάση το Βαρνούντα. Στη συνέχεια κινήθηκε νοτιότερα προς το Βέρνο, όπου συνεργάστηκε με τους οπλαρχηγούς Ι. Καραβίτη, Παύλο Νικολαΐδη, Σ. Κλειδή και Π. Γερογιάννη. Τον Απρίλιο του 1907 μαζί με τα σώματα των Παύλου Νικολαΐδη, Γ. Τσόντου και Ι. Καραβίτη επιτέθηκε σε κομιτατζήδες στη Μπαρέσανη και στην Άνω Καλλινίκη. Πολλοί νέοι έσπευσαν τότε, να καταταχθούν στις ομάδες των Ελλήνων οπλαρχηγών. Στα τέλη του 1907 ανέλαβε την άμυνα στην περιοχή των χωριών Καμπάσνιτσα (Πρώτη) και Κλαδορράχη. Το Μάιο του 1908, ύστερα από συμπλοκή με Οθωμανικό απόσπασμα, νοτιοδυτικά του Μοναστηρίου κατέφυγε στο Μπούκοβο, όπου όμως τελικά συνελήφθη. Απαγχονίστηκε στις 25 Ιουνίου του 1908 στο Μοναστήρι, ως αντίποινα για τη δολοφονία του υποδιοικητή Ζεϊνέλ μπέη του Νυμφαίου. Το 1960 ανεγέρθηκε προτομή του σε κεντρική οδό της Φλώρινας.
Ριομπάμπα
Η Ριομπάμπα (Riobamba), το πλήρες όνομα της οποίας είναι Σαν Πέδρο δε Ριομπάμπα (San Pedro de Riobamba), είναι πόλη της Δημοκρατίας του Ισημερινού στη Νότια Αμερική, πρωτεύουσα της Επαρχίας Τσιμποράσο. Το 2010 η πόλη είχε πληθυσμό 156.723 κατοίκους (και 225.741 η μητροπολιτική της περιοχή). Είναι χτισμένη σε υψόμετρο 2.754 μέτρα, περί τα 200 χιλιόμετρα νότια της πρωτεύουσας της χώρας Κίτο και σε γεωγραφικές συντεταγμένες πλάτος 1°40΄ Νότιο και μήκος 78°39΄ Δυτικό. Ως μία από τις μεγαλύτερες πόλεις του κεντρικού τμήματος της χώρας, η Ριομπάμπα αποτελεί σημαντικό περιφερειακό διαμετακομιστικό κέντρο και σημαντική στάση στον Παναμερικανικό Αυτοκινητόδρομο.
Ονομασία
Η Σαν Πέδρο δε Ριομπάμπα παίρνει το όνομά της από τον Άγιο Πέτρο (Σαν Πέδρο) και από έναν δίγλωσσο συνδυασμό της ισπανικής λέξεως για τον ποταμό (rio) και της κετσουανής λέξεως για την πεδιάδα (bamba).
Ιστορία
Η γύρω περιοχή κατοικήθηκε από τους Ινδιάνους Πουρούα πριν την επέκταση της αυτοκρατορίας των Ίνκα στον ύστερο 15ο αιώνα. Οι Πουρούα προέβαλαν θηριώδη αντίσταση στην κατάκτηση της περιοχής τους από τους Ίνκα, υποχρεώνοντας τον Ουαγιούνα Κάπακ να αναζητήσει μια συμμαχία ώστε να ησυχάσει τις φυλές που είχαν πάρει το μέρος του Κοντοράζο, του στρατηγού των Πουρούα. Για τον λόγο αυτό ο Ουαγιούνα Κάπακ πήρε για σύζυγό του την πριγκίπισσα Πάκτσα και έδωσε κοινωνικά προνόμια στις ελίτ των φυλών αυτών. Απόγονός τους ήταν ο Αταχουάλπα, ο τελευταίος Αυτοκράτορας των Ίνκα.
Η Ριομπάμπα ιδρύθηκε από τον Ντιέγο ντε Αλμάγρο ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο του 1534, γεγονός που την καθιστά την πρώτη πόλη που ίδρυσαν Ευρωπαίοι στην έκταση του σύγχρονου κράτους του Ισημερινού. Το 1563 η πόλη υπάχθηκε στη νέα Βασιλική Αυθεντία του Κίτο της Ισπανικής Αυτοκρατορίας. Το 1797 η πόλη καταστράφηκε εντελώς από τον σεισμό που σήμερα είναι γνωστός με το όνομά της («Σεισμός της Ριομπάμπα», εκτιμώμενου μεγέθους 8,3 βαθμών Ρίχτερ), αλλά ξαναχτίστηκε λίγα χρόνια αργότερα, 14 χιλιόμετρα μακρύτερα από την αρχική της θέση (κοντά σε ένα χωρίο ονόματι Καχαμπάμπα, στην πεδιάδα του Σαν Αντόνιο δε Αγουισκάτε). Η πόλη διατηρεί ακόμη πολλή αρχιτεκτονική κληρονομιά από την ισπανική αποικιακή περίοδο.
Στον Αγώνα της Ανεξαρτησίας του Ισημερινού η Ριομπάμπα ανακήρυξε πρώτη την ανεξαρτησία της, στις 11 Νοεμβρίου 1820, αλλά ανακαταλήφθηκε σύντομα. Τελικώς έγινε μέρος της ανεξάρτητης Μεγάλης Κολομβίας το 1822 και στη συνέχεια, το 1830, υπάχθηκε στη Δημοκρατία του Ισημερινού.
Στις 20 Νοεμβρίου 2002, επτά άνθρωποι σκοτώθηκαν και εκατοντάδες τραυματίσθηκαν σε σειρά εκρήξεων στην αποθήκη πυρομαχικών της Ταξιαρχίας των Γκαλαπάγος στη Ριομπάμπα. Η ένταση των εκρήξεων ήταν τόση, ώστε πολλοί κάτοικοι δήλωσαν ότι η πρώτη τους σκέψη ήταν πως είχε γίνει σεισμός ή έκρηξη ηφαιστείου.
Γεωγραφία και κλίμα
thumb|right|255px|Το Πάρκο του Μαλδονάδο με το άγαλμα του Ποσειδώνα Η Ριομπάμπα βρίσκεται στην οροσειρά των Άνδεων, στη λεγόμενη «Λεωφόρο των Ηφαιστείων», κοντά στο ηφαίστειο Τσιμποράσο. Καθώς συμβαίνει και σε πολλές άλλες πόλεις της χώρας, έχει σχεδόν σταθερή θερμοκρασία ολοχρονίς, με μία υγρή και μία ξηρή εποχή. Το μεγάλο υψόμετρο της Ριομπάμπα, 2.754 μέτρα, της χαρίζει δροσερό κλίμα, με τις θερμοκρασίες να είναι μεταξύ 14 και 23 °C. Είναι η δέκατη ή ενδέκατη σε πληθυσμό πόλη της χώρας και το αστικό κέντρο του «καντονίου Ριομπάμπα», με ιστορικό κέντρο που φιλοξενεί αρκετές καλοδιατηρημένες παλαιές εκκλησιές.
Οικονομία
Η οικονομία της Ριομπάμπα επικεντρώνεται στη γεωργική παραγωγή της γύρω πεδιάδας. Στην υπαίθρια αγορά της, ιθαγενείς τεχνίτες παρουσιάζουν τα χειροτεχνήματά τους, υφαντά, δερμάτινα είδη, μπύρα και γαλακτοκομικά προϊόντα, ενώ η πόλη είναι και σημαντικό κέντρο εμπορίας βοοειδών.
Εορτές
Ο κυριότερος εορτασμός στη Ριομπάμπα είναι η Εορτή του «Βρέφους Βασιλέα των Βασιλέων» (Niño Rey de Reyes), που διαρκεί από τον Δεκέμβριο μέχρι τις 6 Ιανουαρίου. Εορτάζεται επίσης η τοπική Ημέρα της Ανεξαρτησίας στις 21 Απριλίου.
thumb|225px|Ξύλινο άγαλμα του [[Άγιος Αντώνιος της Πάδοβας|Αγίου Αντωνίου της Παδούης (17ος αιώνας) στο Μουσείο Θρησκευτικής Τέχνης Κονθεπθιόν]]
Αθλητισμός
Η Ριομπάμπα θεωρείται η πρωτεύουσα της ορειβασίας και πεζοπορίας του Ισημερινού, και αποτελεί βάση για ανάβαση στα ηφαίστεια Καριουαϊράζο, Τσιμποράσο, Σανγκάυ, Ελ Αλτάρ και στη «Χαμένη Πυραμίδα» του Πουνιάυ. Υπάρχει ένα τοπικό παιχνίδι της πόλης με δερμάτινη μπάλα, το «μαμόνα», που παίζεται συνήθως κάθε απόγευμα στην Πλατεία Ρόχα. Η ορεινή ποδηλασία είναι επίσης συνηθισμένη. Η Ριομπάμπα έχει έναν σημαντικό ποδοσφαιρικό σύλλογο, το Centro Deportivo Olmedo, που έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας του Ισημερινού το έτος 2000.
Διάφορα τουριστικά αξιοθέατα
Η διαδρομή «Μύτη του Διαβόλου» («Nariz Del Diablo») με τρένο είναι εξαιρετικά θεαματική, με στροφές ζιγκ-ζαγκ. Ο συρμός αναχωρεί στις 7 το πρωί τις Τετάρτες, Παρασκευές και Κυριακές από τον κεντρικό σταθμό της Ριομπάμπα και επιστρέφει το απόγευμα.
Κοκκορομαχίες διεξάγονται συνήθως στην πόλη κατά τις εορταστικές περιόδους και τα Σαββατοκύριακα, συγκεκριμένα στη Gallera San Francisco.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ριομπαμπα
Φερνάντο Γιορέντε
Ο Φερνάντο Γιορέντε Τόρρες (ισπ.: Fernando Llorente Torres) είναι Ισπανός διεθνής ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από τη βόρεια Ισπανία. Αγωνίζεται για την Τότεναμ ως κεντρικός επιθετικός, ενώ παράλληλα αποτελεί μέλος της εθνικής ομάδας.
Καριέρα σε συλλόγους
Παρ' όλο που γεννήθηκε στην Παμπλόνα, ο Φερνάντο ανατράφηκε σε κάποια κωμόπολη της κοινότητας Λα Ριόχα. Στα 11 χρόνια του εντάχθηκε στις ακαδημίες της βασικικής Αθλέτικ Κλουμπ του Μπιλμπάο, στις οποίες έγινε δεκτός λόγω της καταγωγής του από τη γειτονική στη χώρα των Βάσκων επαρχία. Το 2003 μεταπήδησε στην Ντεπορτίβο Μπασκόνια, που αγωνιζόταν στην τρίτη κατηγορία, και στην οποία στέλνονται νεαρά ταλέντα, ως δεύτερη θυγατρική ομάδα της Αθλέτικ. Εκεί με τις εμφανίσεις του (12 γκολ σε 33 αγώνες) κέρδισε την προαγωγή του στη δεύτερη ομάδα, για την οποία σκόραρε 4 τέρματα σε σύντομο διάστημα και του προτάθηκε επαγγελματικό συμβόλαιο από την πρώτη ομάδα το 2005. Το 2013 υπέγραψε στην Γιουβέντους.
Στην εθνική ομάδα
Ο Γιορέντε καλείται στην αποστολή της εθνικής Ισπανίας ήδη από το 2008, ενώ συνεισέφερε στην κατάκτηση δύο συνεχόμενων διοργανώσεων, του Μουντιάλ 2010 και το Euro 2012.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλέτικ Μπιλμπάο Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2012 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2009 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ισπανίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλέτικ Μπιλμπάο Β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Μπασκόνια Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Χώρας των Βάσκων Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου
Σιδηροδρομικός σταθμός Μεσονησίου
Υπηρεσίες
Μεσονησι Μεσονήσι Μεσονήσι
Δροσερό Κοζάνης
Το Δροσερό είναι ορεινός οικισμός στην επαρχία Εορδαίας του νομού Κοζάνης. Βρίσκεται στα βόρεια του νομού και Β.Δ. της Πτολεμαΐδας. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, τα Ελληνικά στρατεύματα απελευθερώσανε το χωριό. Τη δεκαετία του 1920, ο τουρκικός πληθυσμός του Δροσερού, μετανάστευσε στην Τουρκία ενώ το 1928 στο χωριό σύμφωνα με τα στοιχεία της επιτροπής αποκαταστάσεως προσφύγων έμεναν ήδη 59 ντόπιες οικογένειες και 235 Έλληνες πρόσφυγες. Τα προηγούμενα ονόματα του χωριού ήταν Κονούφι μέχρι το 1927 και Έλος μέχρι την οριστική αλλαγή του το 1955.
Ποταμιά Ιωαννίνων
Με την ονομασία Ποταμιά Ιωαννίνων αναφέρονται οι οικισμοί:
Νγκούλτρουμ
thumb|[[Χαρτονόμισμα των 50 νγκούλτρουμ.]] Το νγκούλτρουμ (ngultrum', κωδικός (ISO 4217 BTN) είναι το νόμισμα του Μπουτάν από το 1974. Υποδιαιρείται σε 100 chhertum (ονομάζονταν chetrums στα κέρματα ως το 1979).
Ιστορία
Το σημερινό νόμισμα εισήχθη το 1974 και αντικατέστησε τη Ρουπία Μπουτάν, με την οποία είχε ίδια αξία. Το νγκούλτρουμ έχει ίδια αξία με τη Ρουπία Ινδίας. Η ινδική ρουπία εξακολουθεί να επηρεάζει το μπουτανέζικο νόμισμα.
Κέρματα
To 1974 κυκλοφόρησαν κέρματα των 5 και 10 chetrums, των 20 chetrums και των 25 chetrums από χαλκονικέλιο και του 1 ngultrum. Η νέα σειρά κερμάτων κυκλοφόρησε το 1979, με τα κέρματα να αποτελούνται από νέο υλικό. Τα κέρματα των 5 και 10 chhertum έχουν πλέον κατά πολύ σταματήσει να κυκλοφορούν.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1974 είδε την εισαγωγή χαρτονομισμάτων του 1, 5 και των 10 ngultrums και ακολούθησαν τα 100 ngultrums το 1978 καιτα 2, 20 και 50 ngultrums το 1981. Το 1986 η έκδοση των χαρτονομισμάτων αποτέλεσε το έργο ειδικής Νομισματικής Αρχής. Το 2006 εισήχθη νέα σειρά τραπεζογραμματίων, ανάμεσα στα οποία και αυτών του 1 νγκούλτρουμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπουτάν Νγκουλτρουμ
ΑΣΚ Ντιαράφ
Η ΑΣΚ Ντιαράφ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από το Ντακάρ στη Σενεγάλη. Συμμετέχει στην Senegal Premier League, την ανώτατη κατηγορία της χώρας. Έδρα της ομάδας είναι το Stade de Diaraf, χωρητικότητας 10000 θεατών. Ιδρύθηκε στις 9 Μαΐου 1993. Έχει κερδίσει 11 πρωταθλήματα και 14 κύπελλα Σενεγάλης.
Επίδοση στις διοργανώσεις της CAF
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Σενεγάλης Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1933
Α.Σ. Αετός Σκύδρας
Ο '''Α.Σ. Αετός Σκύδρας''' ήταν αθλητικό ποδοσφαιρικό σωματείο στην πόλη της Σκύδρας του νομού Πέλλας. Ιδρύθηκε το 1952, με πλούσια ιστορία σε συμμετοχές στη Γ΄ και τη Δ΄ Εθνική κατηγορία. Αγωνιζόταν στο Δημοτικό Γήπεδο Σκύδρας. Ο σύλλογος δεν συμμετείχε σε κάποιο πρωτάθλημα την περίοδο 2013–14 και διέκοψε τη λειτουργία του.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1952 ως Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Αετός» Σκύδρας, ενώ μετέπειτα πήρε την ονομασία Αθλητικός Σύλλογος Σκύδρας «ο Αετός». Από το 1996 ως το 2000 αγωνίστηκε στην Γ΄ Εθνική κατηγορία στο βόρειο όμιλο για να επιστρέψει ξανά το 2010.
Η άτυχη για την ομάδα περίοδος ήταν το 2011–12, όπου ο Αετός Σκύδρας τιμωρήθηκε από την διοργανώτρια αρχή με αφαίρεση 11 βαθμών και υποβιβάστηκε στη Δ΄ Εθνική χωρίς να καταφέρει να διαγράψει τους 11 βαθμούς, τερματίζοντας στη 12η θέση, που είναι η τελευταία, με -4 βαθμούς. Την περίοδο 2013–14, ο σύλλογος δε δήλωσε συμμετοχή στο πρωτάθλημα και ουσιαστικά έπαυσε να υφίσταται. Το Καλοκαίρι του 2014, δημιουργήθηκε ο σύλλογος Νέος Αετός Σκύδρας.
Έμβλημα
Κύριο στοιχείο του εμβλήματος του συλλόγου αποτελούσε ο αετός.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1947-48
Στο πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης που διοργάνωσε η ΕΠΣ Μακεδονίας την περίοδο 1947-48 συμμετείχαν 17 σύλλογοι. Πρωταθλήτρια της Α΄ κατηγορίας ήταν η ομάδα του ΠΑΟΚ που αντιμετώπισε τους πρωταθλητές των ΕΠΣ Αθηνών και Πειραιώς στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα
Α.Σ. Αετός Σκύδρας
Αξιομνημόνευτοι ποδοσφαιριστές
Ακολουθούν ορισμένοι αξιόλογοι ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν με τα χρώματα του συλλόγου.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1947-48
Α΄ Κατηγορία
Πρωταθλήτρια ήταν η ομάδα του ΠΑΟΚ
Α.Σ. Αετός Σκύδρας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πέλλας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1952 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1952
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Μακεδονίας 1947-48
Β΄ Κατηγορία
Στη Β΄κατηγορία συμμετείχαν 5 ομάδες. Το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε στις 29 Φεβρουαρίου με τον αγώνα του Απόλλωνα Καλαμαριάς με τον Μαραθώνα που έληξε 5-1. Ο Απόλλων ισοβάθμησε με τον ΠΟ Ξηροκρήνης αλλα κατέλαβε την πρώτη θέση καθώς είχε δεχθεί λιγότερα τέρματα. Μια βδομάδα πριν ο Απόλλων Καλαμαριάς επικράτησε του διεκδικητή του τίτλου ΠΟ Ξηροκρήνης με 4-0 και ο Θερμαϊκός αποσπώντας ισοπαλία από τον Μαραθώνα διατήρησε την 4η θέση. Η πιθανή τελική κατάταξη ήταν η εξής:
Γ΄ Κατηγορία
Στη Γ΄ κατηγορία εντάχθηκαν τέσσερις νέοι σύλλογοι η ΑΕ Χαριλάου, η ΑΕ Αμπελοκήπων, ο Ποσειδών Καραμπουρνακίου και ο ΠΟ Προφήτη Ηλία που αργότερα μετονομάστηκε αρχικά σε ΠΑΕ και έπειτα σε ΠΑΟ Διοικητηρίου. Το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 21 Μαρτίου 1948. Την άνοδο στη Β΄ κέρδισαν οι Ακρίτες Συκεών, ενώ ο Ολυμπιακός Τερψιθέας απορροφήθηκε από το Μακεδονικό κι έπαψε να συμμετέχει στο πρωτάθλημα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1947-1948 Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Μακεδονίας
Άγιος Παντελεήμονας Φλώρινας
Για οικισμούς της Ελλάδας με το ίδιο όνομα δείτε το λήμμα: Άγιος Παντελεήμονας (αποσαφήνιση)
μικρογραφία|Ιανουάριος Λίμνη Βεγορίτιδα Ο Άγιος Παντελεήμονας είναι ορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας στη Μακεδονία. Διοικητικά ανήκει στο Δήμο Αμυνταίου της Δυτικής Μακεδονίας. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της ενότητας, σε απόσταση 38,6 χλμ. από την πόλη της Φλώρινας, στα σύνορα με την Π.Ε. Πέλλας. Στο χωριό κατοικούν σύμφωνα με την απογραφή του 2011 984 κάτοικοι. Ο Άγιος Παντελεήμονας είναι κτισμένος στις δυτικές όχθες της λίμνης Βεγορίτιδας και σε απόσταση 2,5 χλμ. από την λίμνη των Πετρών οι οποίες αποτελούν σημαντικούς υδροβιότοπους. Τα σημαντικότερα μνημεία είναι ο προϊστορικός οικισμός Αγίου Παντελεήμονα, η νεκρόπολη του Αγίου Παντελεήμονα , το Κάλε , η ελληνιστική πόλη των Πετρών , τα βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία.
Λίμνη Βεγορίτιδα
Η λίμνη Βεγορίτιδα έχει υπερτοπικό χαρακτήρα, καθώς διοικητικά ανήκει στις περιφερειακές ενότητες Πέλλας και Φλώρινας και στους Δήμους Αμυνταίου, Φιλώτα και Βεγορίτιδας. Περιβάλλεται από τα βουνά Βέρνο, Βόρας και Βέρμιο και αποτελεί το χαμηλότερο σημείο του συμπλέγματος των λιμνών Ζάζαρης, Χειμαδίτιδας και Πετρών, των οποίων δέχεται τα νερά μέσα από σύστημα διωρύγων και σήραγγας.
Μαζί με τις άλλες λίμνες της περιοχής αποτέλεσε σημαντικό παραγωγικό πυρήνα, γύρω από τον οποίο αναπτύχθηκαν οικισμοί από την πρώιμη αρχαιότητα. Αυτό τεκμηριώνεται από τυχαία, επιφανειακά ευρήματα αν και μέχρι στιγμής δεν έχει προωθηθεί συστηματική αρχαιολογική έρευνα. Πέρα από τη στενά παραγωγική της σημασία αποτελούσε και εξακολουθεί να αποτελεί ένα τόπο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους που προσήλκυε έναν σημαντικό αριθμό επισκεπτών, αποκτώντας με τον τρόπο αυτό μια νέα παραγωγική σημασία σε δεύτερο επίπεδο. Οι απόκρημνες όχθες της αποτελούν ιδανικό καταφύγιο για πλήθος άγριων πουλιών, όπως οι ασπροπάρηδες, οι αετογερακίνες, καθώς και για το παγκοσμίως απειλούμενο κιρκινέζι και έχει χαρακτηρισθεί ως Περιοχή Κοινοτικού Ενδιαφέροντος στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000 αλλά και τόπος ιδιαίτερου φυσικού κάλους (ΤΙΦΚ). Η λίμνη αποτελεί ιδανικό ψαρότοπο με συνηθέστερα είδη το γριβάδι, τον κορήγονο, τις τούρνες, τις πλατίκες, τους γουλιανούς και τα τσιρόνια.
Λίμνη των Πετρών
Η λίμνη των Πετρών όπως και η Βεγορίτιδα δε μπορεί να συσχετιστεί μόνο με ένα οικισμό. Η σχετικά ρηχή αυτή λίμνη, μέγιστο βάθος 3,5 μ, βρίσκεται στα Νοτιοδυτικά της λίμνης Βεγορίτιδας, με την οποία συνδέεται μέσω διώρυγας και σήραγγας και καταλαμβάνει έκταση 14 χμ2. Το ευρύτερο οικοσύστημα των λιμνών με τους γειτονικούς ορεινούς όγκους και την αμπελουργική ζώνη, συνθέτει το ιδιαίτερο τοπίο της περιοχής, ενώ έχει χαρακτηρισθεί ως Περιοχή Κοινοτικού Ενδιαφέροντος στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Natura 2000, λόγω της διαβίωσης περισσότερων από 130 ειδών πουλιών και αρπακτικών με σπανιότερα τη λαγγόνα και τη νανόχηνα. Η ιδιαίτερη σημασία που έχει για την ορνιθοπανίδα η προστασία της μιας από τις τρεις μοναδικές στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποικίες αναπαραγωγής της λαγγόνας και της νανόχηνας, οδήγησε τις αρμόδιες υπηρεσίες της Ε.Ε να εντάξουν τη λίμνη των Πετρών στο πρόγραμμα LIFE Προστασία της λαγγόνας και της νανόχηνας.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Εκκλησάκι του Αγίου Πνεύματος κοντά στον Άγιο Παντελεήμονα
Αποστάσεις και πρόσβαση
Η πρόσβαση στον Άγιο Παντελεήμονα είναι δυνατή από 2 κύριες πλευρές-εισόδους, είτε μέσω Αμυνταίου από την πλευρά της Φλώρινας είτε μέσω Άρνισσας από την πλευρά της Πέλλας. Υπάρχει και η δυνατότητα πρόσβασης αλλά από κακής ποιότητας χωματόδρομους από τα χωριά Βεγόρα, Πέτρες και Κέλλη.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Αγίου Παντελεήμονα
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Αμυνταίου
Ντόνι Ντέτλακ
Το Ντόνι Ντέτλακ (σερβικά κυριλλικά: Доњи Детлак) είναι χωριό της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του Δήμου της Ντέρβεντα και εντός της Σερβικής Δημοκρατίας της Βοσνίας. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 263 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί της Ντέρβεντα
Το μυστικό της Σάρλοτ
Η ταινία Το μυστικό της Σάρλοτ (Πρωτότυπος Τίτλος Hush... Hush, Sweet Charlotte) είναι θρίλερ παραγωγής 1964 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Όλντριτς και με πρωταγωνιστές τους Μπέτι Ντέιβις, Ολίβια Ντε Χάβιλαντ, Τζόζεφ Κότεν, Άγκνες Μούρχεντ και Μαίρη Άστορ.
Υπόθεση
Το 1927, η νεαρή καλλονή Σάρλοτ Χόλλις (Μπέτι Ντέιβις) και ο παντρεμένος εραστής της, Τζον Μέιχιου (Μπρους Ντερν), σχεδιάζουν να δραπετεύσουν κατά την διάρκεια μιας γιορτής στην οικογενειακή κατοικία των Χόλλις στην Ενορία Ασένσιον, Λουιζιάνα. Όμως αφότου ο πατέρας την Σάρλοτ τον εκφοβίζει, λέγοντάς του ότι η σύζυγος του τον είχε επισκεφθεί την προηγούμενη ημέρα και του είχε αποκαλύψει τον δεσμό, ο Τζον υποκρίνεται ότι δεν αγαπά πλέον τη Σάρλοτ και της λέει ότι πρέπει να χωρίσουν.
Ο Τζον τότε δολοφονείται άγρια και αποκεφαλίζεται μέσα στο σπίτι με έναν μπαλτά, ενώ ακρωτηριάζεται και το χέρι του. Η Σάρλοτ ανακαλύπτει το πτώμα και επιστρέφει στη γιορτή αποσβολωμένη, τραυματισμένη, με ματωμένο το φόρεμά της, οδηγώντας τους περισσότερους στο να πιστέψουν ότι εκείνη είναι η δολοφόνος.
Η ιστορία συνεχίζει καθώς η Επιτροπή Αυτοκινητοδρόμων της Λουιζιάνα προετοιμάζεται να κατεδαφίσει το σπίτι και να χτίσει έναν νέο αυτοκινητόδρομο μέσα από το κτήμα. Η Σάρλοτ είναι σφόδρα εναντίον αυτής της προοπτικής και αγνοεί την εντολή έξωσης, αρνούμενη να φύγει. Κρατά μακριά τον επιστάτη (Τζορτζ Κένεντι), το συνεργείο κατεδάφισης, και την μπουλντόζα πυροβολώντας προς το μέρος τους με ένα τουφέκι. Προσωρινά εγκαταλείπουν και φεύγουν.
Η Σάρλοτ μένει με την οικονόμο της, Βέλμα (Άγκνες Μούρχεντ), στην κατοικία των Χόλλις. Αναζητώντας βοήθεια εναντίον της Επιτροπής Αυτοκινητοδρόμων, καλεί την Μίριαμ (Ολίβια ντε Χάβιλαντ), μια φτωχή εξαδέλφη που ζούσε με την οικογένεια όταν ήταν κορίτσι. Η Μίριαμ ανανεώνει την σχέση της με τον Ντρου Μπέιλις (Τζόζεφ Κόττεν), έναν τοπικό γιατρό ο οποίος την άφησε μετά τον φόνο.