cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οικονομική και Νομισματική Ένωση
Κάθε στάδιο της ΟΝΕ αντιστοιχεί σε προοδευτικά στενότερη οικονομική ολοκλήρωση. Μόνο όταν ένα μέλος συμμετέχει στο τρίτο στάδιο επιτρέπεται να υιοθετήσει το ευρώ ως επίσημο νόμισμα. Ως εκ τούτου, το τρίτο στάδιο είναι σε μεγάλο βαθμό συνώνυμο με την Ευρωζώνη. Τα κριτήρια σύγκλισης του ευρώ είναι το σύνολο των απαιτήσεων που πρέπει να πληρούνται προκειμένου μια χώρα να ενταχθεί στην Ευρωζώνη. Ένα σημαντικό στοιχείο είναι η συμμετοχή για τουλάχιστον δύο χρόνια στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών ("ΕΜΣ 2"), κατά την οποία τα υποψήφια νομίσματα αποδεικνύουν την οικονομική τους σύγκλιση με τη διατήρηση περιορισμένης απόκλισης από το ισοτιμία-στόχο τους έναντι του ευρώ.
Είκοσι κράτη μέλη της ΕΕ έχουν εισέλθει στο τρίτο στάδιο και έχουν υιοθετήσει το ευρώ ως το νόμισμά τους. Όλα τα νέα κράτη μέλη δεσμεύονται με τις συνθήκες ένταξής τους στην ΕΕ να συμμετάσχουν στο τρίτο στάδιο. Οι Συνθήκες της ΕΕ παρέχουν μόνο στη Δανία, της οποίας η ένταξη στην ΕΕ είναι προγενέστερη της εισαγωγής του κοινού νομίσματος, νομική εξαίρεση από την υποχρέωση αυτή. Τα υπόλοιπα επτά μέλη της ΕΕ που βρίσκονται εκτός της ζώνης του ευρώ υποχρεούνται να εισέλθουν στο τρίτο στάδιο, όταν θα πληρούν όλα τα κριτήρια σύγκλισης.
Κράτη - μέλη
Μέλη της ΟΝΕ είναι επισήμως και οι 27 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τη στενή έννοια, τα μέλη περιορίζονται στα είκοσι κράτη που συμμετέχουν στο τρίτο στάδιο, δηλαδή έχουν υιοθετήσει το ευρώ ως νόμισμά τους. Αυτά είναι η Αυστρία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Εσθονία, η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Κροατία, η Κύπρος, η Λετονία, η Λιθουανία, το Λουξεμβούργο, η Μάλτα, η Ολλανδία, η Πορτογαλία, η Σλοβακία, η Σλοβενία και η Φινλανδία.
Οι υπόλοιπες έξι χώρες της ΕΕ δεν έχουν εισαγάγει ακόμα το ευρώ: η Δανία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Σουηδία και η Τσεχία. Επίσης η Βουλγαρία, αναμένεται να ενταχθεί επίσημα στην ΟΝΕ και την Ευρωζώνη την 1η Ιανουαρίου 2024, και να γίνει επίσημα η 21η χώρα. Για τις χώρες αυτές εφαρμόζονται διαφορετικά είδη παρεκκλίσεων: ενώ η Δανία και το Ηνωμένο Βασίλειο (πρώην μέλος της ΕΕ), αλλά και τυπικά η Σουηδία (λόγω αρνητικού δημοψηφίσματος το 2006, εναντίον υιοθέτησης του Ευρώ) δεν υποχρεώθηκαν εξαρχής να συμμετάσχουν στην ΟΝΕ με ρήτρα εξαίρεσης, όλες οι άλλες χώρες πρέπει, σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες, να συμμετάσχουν μόλις πληρούν τα κριτήρια σύγκλισης της ΕΕ. Ένα από αυτά τα κριτήρια είναι ο λεγόμενος Μηχανισμός Συναλλαγματικών Ισοτιμιών 2 (ΜΣΙ 2), όπου το νόμισμα της χώρας συνδέεται με το ευρώ για δύο χρόνια μέσα σε ένα ορισμένο εύρος διακύμανσης. Επί του παρόντος, μόνο η Δανία συμμετέχει στον ΜΣΙ 2.
Αξίζει να αναφερθεί ότι ορισμένες χώρες που δεν ενταχθεί ακόμη στην ΟΝΕ και την Ευρωζώνη, και αποτελούν εδώ και πολλά χρόνια μέλη της ΕΕ, όπως η Πολωνία και η Ουγγαρία, δεν συμμορφώνονται πλήρως σύμφωνα με τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες και παραβιάζουν ορισμένες συμφωνίες κάτι που τους έχει επισημανθεί πολλές φορές, να υιοθετήσουν ως επίσημο νόμισμα το Ευρώ για οικονομικούς λόγους, ενώ αντίστοιχα έπρεπε ήδη να είχαν ενταχθεί κανονικά εδώ και αρκετά χρόνια στην ΟΝΕ και την Ευρωζώνη, σε αντίθεση με άλλες χώρες που εντάχθηκαν πολύ νωρίτερα στην ΟΝΕ και την Ευρωζώνη, (όπως για παράδειγμα η Σλοβενία και η Κροατία) που δεν ήταν πλήρως ακόμα έτοιμες να ενταχθούν και έπρεπε κανονικά να περιμένουν μερικά χρόνια ακόμα, αλλά τελικά εντάχθηκαν σε αυτές επειδή τελείωσαν αρκετά γρήγορα τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις.
Το εάν οι χώρες αυτές θα επιδιώξουν την εισαγωγή του ευρώ μόλις αυτό είναι οικονομικά εφικτό, θεωρείται ανοικτό. Η Σουηδία πληρούσε τα κριτήρια για την εισαγωγή του ευρώ πριν από την εμφάνιση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης το 2009/2010, αλλά δεν συμμετείχε στον ΜΣΙ 2, καθώς ο πληθυσμός εκφράστηκε σε δημοψήφισμα (στις 14 Σεπτεμβρίου 2003) εναντίον του ευρώ. Η πρακτική αυτή είναι σε αντίθεση πάντως προς το πνεύμα της Συνθήκης. Έγινε ανεκτό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, καθώς η Σουηδία προσχώρησε στην ΕΕ αφού είχε ήδη αποφασιστεί η εισαγωγή της ΟΝΕ, αλλά το τρίτο στάδιο δεν είχε ακόμη επιτευχθεί. Κατ'αυτή την έννοια, η Σουηδία έχει ενός είδους «άτυπη εξαίρεση»
Η αποχώρηση χωρών από τη νομισματική ένωση, όπως συζητείται δημόσια, για παράδειγμα, ως αποτέλεσμα της ελληνικής χρηματοπιστωτικής κρίσης από το 2010, δεν προβλέπεται ρητά στη Συνθήκη για τη λειτουργία της ΕΕ. Κατά τη γνώμη πολλών, είναι δυνατή μόνο εάν μια χώρα εγκαταλείψει την ΕΕ στο σύνολό της (εν προκειμένω το άρθρο 50 της Συνθήκης ΕΕ) ή διαπραγματευόμενη μια συμπληρωματική συμφωνία, για παράδειγμα με τη μορφή συμπληρωματικού πρωτοκόλλου της Συνθήκης. Αυτό θα πρέπει να επικυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη. Ένα μέρος της βιβλιογραφίας, από την άλλη πλευρά, θα επιθυμούσε να δεχθεί ένα δικαίωμα μονομερούς απόσυρσης από τη νομισματική ένωση, όταν το οικείο κράτος μέλος δεν πληροί πλέον τα κριτήρια σύγκλισης.
Κριτήρια σύγκλισης
Για να μπορέσουν να συμμετάσχουν στην ΟΝΕ, τα κράτη μέλη πρέπει να συμμορφωθούν με ορισμένους κανόνες που αποσκοπούν στην εξασφάλιση σύγκλισης και σταθερότητας της οικονομικής και δημοσιονομικής τους κατάστασης. Αυτά τα κριτήρια σύγκλισης της ΕΕ (τα οποία επίσης αναφέρονται ως κριτήρια του Μάαστριχτ βάσει της Συνθήκης του Μάαστριχτ) αναφέρονται στο άρθρο 140 της Συνθήκης.
Συγκεκριμένα, πρόκειται για τα παρακάτω κριτήρια:
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ελέγχουν τουλάχιστον κάθε δύο έτη, αν τα κράτη μέλη που δεν έχουν ακόμη υιοθετήσει το ευρώ, πληρούν τα κριτήρια σύγκλισης. Μόλις ένα κράτος τα εκπληρώσει, μπορεί να υποβάλει αίτηση για ένταξη στο τελευταίο στάδιο της ΟΝΕ. Στη συνέχεια, η Επιτροπή προβαίνει σε έκφραση γνώμης, στην οποία λαμβάνονται υπόψη και άλλα κριτήρια, όπως η ολοκλήρωση της αγοράς, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και το κόστος εργασίας της χώρας. Σε αυτά τα κριτήρια δεν υπάρχουν όρια που πρέπει να τηρούνται. Επί της γνώμης της Επιτροπής διεξάγεται συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και ακρόαση στο Κοινοβούλιο. Αποφασιστικής σημασίας για την ένταξη των υποψήφιων χωρών είναι η γνώμη του Συμβουλίου Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων, που αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία μεταξύ των κρατών μελών που έχουν ήδη υιοθετήσει το ευρώ (Άρθρο 140 παράγραφος 2 της Συνθήκης). Μέχρι στιγμής, αυτές οι αποφάσεις πάντα λαμβάνονται σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής.
Οριοθέτηση της Ευρωζώνης
Ο όρος Ευρωζώνη χρησιμοποιείται για τις δεκαεννέα χώρες που έχουν εισαγάγει το ευρώ ως νόμισμα. Με αυτή την έννοια, είναι συνώνυμη με την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Νομισματική Ένωση υπό στενή έννοια.
Ωστόσο, ο όρος «Ευρωζώνη» χρησιμοποιείται μερικές φορές με την ευρύτερη έννοια για όλες τις χώρες που χρησιμοποιούν το ευρώ, ακόμη και αν δεν είναι μέλη της ΕΕ. Αυτές περιλαμβάνουν την Ανδόρρα, το Μονακό, τον Άγιο Μαρίνο και την Πόλη του Βατικανού, οι οποίες έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν το ευρώ ως το μοναδικό τους νόμισμα και να έχουν δικά τους κέρματα ευρώ σε περιορισμένο βαθμό, καθώς και σχεδόν είκοσι άλλα κράτη ή μέρη χωρών λόγω διμερών συμφωνιών με την ΕΕ των χωρών που έχουν μονομερώς εισαγάγει το ευρώ ως νόμισμα ή έχουν συνδέσει τη συναλλαγματική ισοτιμία του νομίσματός τους με το ευρώ ως νόμισμα αναφοράς.
Ιστορία
Η ιδέα της οικονομικής και νομισματικής ένωσης της Ευρώπης τέθηκε για πρώτη φορά πολύ πριν από την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Για παράδειγμα, η λατινική Νομισματική Ένωση υπήρξε από το 1865 ως το 1927. Στην κοινωνία των Εθνών, ο Γκούσταβ Στρέζεμαν ζήτησε το 1929 ένα ευρωπαϊκό νόμισμα στο πλαίσιο μιας αυξημένης οικονομικής διαίρεσης που οφειλόταν σε μια σειρά από νέα εθνικά κράτη στην Ευρώπη μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μια πρώτη προσπάθεια να δημιουργηθεί μια οικονομική και νομισματική ένωση μεταξύ των μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ανάγεται σε μια πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 1969, που επισήμαινε την ανάγκη για «μεγαλύτερο συντονισμό των οικονομικών πολιτικών και νομισματική συνεργασία», την οποία ακολούθησε η απόφαση των Αρχηγών κρατών και Κυβερνήσεων κατά τη σύνοδο κορυφής στη Χάγη το 1969, που προέβλεπε την κατάρτιση ενός σχεδίου σταδιακής δημιουργίας μιας οικονομικής και νομισματικής ένωσης ως το τέλος της δεκαετίας του 1970.
Βάσει διαφόρων προηγούμενων προτάσεων, μια ομάδα εμπειρογνωμόνων υπό την προεδρία του πρωθυπουργού και υπουργού Οικονομικών του Λουξεμβούργου Πιέρ Βερνέρ (Pierre Werner) παρουσίασε τον Οκτώβριο του 1970 το πρώτο κοινά συμφωνημένο σχέδιο για τη δημιουργία μιας οικονομικής και νομισματικής ένωσης σε τρία στάδια (σχέδιο Werner). Το σχέδιο αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα λόγω των κρίσεων που προέκυψαν από τη μη μετατρεψιμότητα του δολαρίου ΗΠΑ σε χρυσό τον Αύγουστο του 1971 (δηλαδή την κατάρρευση του συστήματος του Bretton Woods) και από την αύξηση των τιμών του πετρελαίου το 1972. Η προσπάθεια περιορισμού των διακυμάνσεων της ευρωπαϊκής νομισμάτων, χρησιμοποιώντας σύστημα ελεγχόμενων διακυμάνσεων γύρω από σταθερή ισοτιμία (σύστημα φίδι σε σήραγγα), απέτυχε.
Τα τρία στάδια για την εφαρμογή της ΟΝΕ ήταν τα εξής:
Κριτική
Έχουν υπάρξει συζητήσεις σχετικά με το κατά πόσο οι χώρες της Ευρωζώνης αποτελούν μια βέλτιστη νομισματική περιοχή. Υπάρχει επίσης μεγάλη αμφιβολία ως προς το εάν όλα τα κράτη της Ευρωζώνης εκπλήρωσαν πραγματικά έναν «υψηλό βαθμό βιώσιμης σύγκλισης» όπως απαιτεί η συνθήκη του Μάαστριχτ ως προϋπόθεση για ένταξη στο ευρώ, για να μην φτάσουν σε οικονομικό πρόβλημα αργότερα.
Ανελαστική νομισματική πολιτική
Δεδομένου ότι η ένταξη στην Ευρωζώνη καθιερώνει μια ενιαία νομισματική πολιτική για τα συμμετέχοντα κράτη, αυτά δεν μπορούν πλέον να χρησιμοποιούν δική τους νομισματική πολιτική, π.χ. να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητά τους σε βάρος άλλων μελών της Ευρωζώνης εκτυπώνοντας χρήματα και υποτιμώντας τα ή εκτυπώνοντας χρήματα για τη χρηματοδότηση υπερβολικών δημόσιων ελλειμμάτων ή για να καταβάλλουν τόκους για μη βιώσιμα υψηλά επίπεδα δημόσιου χρέους. Κατά συνέπεια, εάν τα κράτη μέλη δεν διαχειριστούν την οικονομία τους με τρόπο που να μπορούν να επιδείξουν δημοσιονομική πειθαρχία (όπως είχαν υποχρεωθεί από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ), θα διακινδύνευαν αργά ή γρήγορα μια κρίση δημοσίου χρέους στη χώρα τους, χωρίς τη δυνατότητα να εκτυπώσουν χρήμα ως εύκολη διέξοδο. Αυτό συνέβη με την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Κύπρο και την Ισπανία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωπαϊκή Ένωση Κατηγορία:Ευρώ Κατηγορία:Ευρωζώνη
Άγιος Μανουήλ Νεομάρτυς Σφακίων
Ο Άγιος Μανουήλ ήταν νεομάρτυρας με καταγωγή από τα Σφακιά της Κρήτης. Αρνούμενος να αλλάξει την πίστη του αποκεφαλίστηκε από τους Τούρκους το έτος 1792.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο χωριό Καλλικράτης στα Σφακιά και μικρό παιδί βρέθηκε στους Τούρκους, οι οποίοι με τη βία τον έκαναν μουσουλμάνο. Μόλις κατάλαβε τι είχε γίνει, νεαρός πλέον, κατόρθωσε να δραπετεύσει. Πήγε στη Μύκονο, όπου παντρεύτηκε και απόκτησε 6 παιδιά και ζούσε χριστιανικά με φόβο Θεού. Η γυναίκα του όμως τον πρόδιδε κι εκείνος πήρε τα παιδιά του κι χωρίς να την κατηγορήσει εγκαταστάθηκε σε άλλη οικία. Ο αδελφός όμως της γυναίκας του με μίσος τον πρόδωσε στους Τούρκους, οι οποίοι τον συνέλαβαν, τον έφεραν στον πασά της Χίου κι εκεί με παρρησία ομολόγησε τη χριστιανική πίστη του. Οι Τούρκοι τον βασάνισαν σκληρά μα ο Μανουήλ τους έλεγε:  Προτιμώ να πεθάνω για την πίστη μου και να σώσω την ψυχή μου, παρά να την προδώσω και να είμαι κολασμένος αιώνια . Ήταν 15 Μαρτίου του έτους 1792, όταν ο μακάριος Μανουήλ Σφακιανός εισήλθε στη χορεία των Νεομαρτύρων.
Πηγές
Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Νεομάρτυρες
Προσάμμωση Κύθνου
μικρογραφία|Το tombolo της Κύθνου μικρογραφία|Παραλία Κολώνα, Κύθνος Η Προσάμμωση (tombolo) της Κύθνου εντοπίζεται στο Βορειοδυτικό τμήμα του νησιού, βόρεια του λιμανιού Μέριχας και απέναντι από την παραλία της Απόκρουσης. Ταυτίζεται γεωγραφικά με την Παραλία Κολώνα.
Περιγραφή
Η Προσάμμωση είναι ένας γεωλογικός σχηματισμός στη μορφή ιζηματογενούς λωρίδας που συνήθως ενώνει την ηπειρωτική χώρα με ένα νησί. Η παρουσία νησιού κοντά στην ηπειρωτική χώρα μπορεί να δημιουργήσει σύγκλιση αντίθετων ροών μεταφοράς ιζημάτων, με αποτέλεσμα τη σταδιακή διαμόρφωση της αμμώδους «γέφυρας» που αναφέρεται ως προσάμμωση (tombolo).
Η προσάμμωση της Κύθνου ενώνει το νησάκι του Αγίου Λουκά με την ηπειρωτική χώρα και ταυτίζεται γεωγραφικά με την Παραλία Κολώνα. Βρίσκεται εντός της προστατευόμενης περιοχής Natura του νησιού, έχει προσανατολισμό Β-Ν με ελαφριά κλίση προς τα ανατολικά και μήκος περίπου 240 μέτρα.
Πρόσβαση
Η πρόσβαση στην παραλία της Κολώνας γίνεται είτε μέσω θαλάσσης είτε μέσω της παραλίας της Απόκρουσης από έναν χωματόδρομο. Για τους λάτρεις της πεζοπορίας ακολουθούν το μονοπάτι προς τον αρχαιολογικό χώρο του Βρυόκαστρου και συνήθως συνεχίζουν, κατεβαίνοντας προς την παραλία της Απόκρουσης και από εκεί συνεχίζουν για την Κολώνα.
Γενικά στοιχεία
Η παραλία της Κολώνας είναι ξεχωριστή λόγω της γεωμορφολογικής ιδιαιτερότητας. Έχει μήκος 240 μέτρων και πλάτος 80-100 μέτρα, που ενώνει το νησί της Κύθνου με μια βραχονησίδα του Αγίου Λουκά. Η λωρίδα της αμμουδιάς που ενώνει τις δύο στεριές μοιάζει με Κολώνα και για αυτό πήρε το όνομα "Κολώνα ''
Νίκολας Κόναρντ
Ο Νίκολας Κόναρντ (αγγλικά: Nicholas John Conard), γεννημένος στις 23 Ιουλίου 1961 στο Σινσινάτι του Οχάιο, είναι Αμερικάνος και Γερμανός αρχαιολόγος. Έγινε γνωστός για την ανακάλυψη της Αφροδίτης του Χόλε Φελς, του προϊστορικού αγαλματιδίου, το οποίο είναι το αρχαιότερο αγαλματίδιο που κατασκεύασαν άνθρωποι.
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε σε πολλά πανεπιστήμια στις Η.Π.Α. και στη Γερμανία και αποφοίτησε ως ανθρωπολόγος και χημικός. Το 1982 σπούδασε εθνολογία και χημεία στο Φράιμπουργκ του Μπράισγκαου, και συνέχισε το 1984 ως το 1989 με σπουδές Προϊστορίας και Πρώιμης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας. Εργάστηκε από το 1985 ως το 1986 στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ στη Νέα Υόρκη, και αποφοίτησε από εκεί με τον τίτλο του Master of Science. Συνέχισε από το 1987 ως το 1990 στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, Νιού Χέιβεν (New Haven) στο Κονέκτικατ, και αποφοίτησε εκεί το 1988 με τον τίτλο του Master of Philosophy, ενώ αναγορεύτηκε διδάκτωρ της φιλοσοφίας το 1990. Διορίστηκε βοηθός καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ το 1991 ως το 1993, και από το 1995 κατέχει την έδρα του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Τίμπιγκεν. Διατελεί επίσης διευθυντής του τμήματος της παλαιότερης Προιστορίας στο Ινστιτούτο Παλαιάς και Πρώιμης ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου «Έμπερχαρντ-Καρλ» του Τίμπιγκεν. Διεύθυνε από το 1996 ως το 2001 τον ειδικό τομέα ερευνών 275 της Γερμανικής Εταιρείας Ερευνών («Deutsche Forschungsgemeinschaft», DFG). Από το 1995 είναι επιστημονικός διευθυντής του Προϊστορικού μουσείου του Μπλάουμπόϊρεν και από το 1997 επιστημονικός διευθυντής του Μουσείου Σλος Χόεντίμπιγκεν.
Ασχολήθηκε με την πρώιμη εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού στις γεωγραφικές περιοχές της Ευρασίας και της Νοτίου Αφρικής. Μελέτησε επίσης την απαρχή της γεωργίας και κτηνοτροφίας. Διηύθυνε πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές, μεταξύ άλλων στη Συρία, Νότιο Αφρική, Ιράν και αλλού.
Στη Γερμανία μελέτησε την προϊστορική εποχή, και ανακάλυψε εκτός άλλων την Αφροδίτη του Χόλε Φελς καθώς και το μαμούθ και το άγριο άλογο του Φόγκελχερντ.
Τιμήθηκε στις 8 Μαΐου 2010 με το Μετάλλιο της Τιμής του κρατιδίου της Βάδης-Βυρτεμβέργης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί αρχαιολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί αρχαιολόγοι
Ανδρέας Νεφελούδης
Βιογραφικό
Ο Ανδρέας Νεφελούδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, στη Νέα Σμύρνη το 1954. Είναι γιος του Παύλου Νεφελούδη, ιδρυτικού στελέχους του ΚΚΕ Εσωτερικού και της Ανανεωτικής Αριστεράς και ανιψιός του αγωνιστή Βασίλη Νεφελούδη, ο οποίος υπήρξε βουλευτής και Γραμματέας της Κ.Ε. του ΚΚΕ. Γνώρισε τον πατέρα του σε ηλικία πέντε ετών. Ο Ανδρέας Νεφελούδης οργανώθηκε για πρώτη φορά επί χούντας, στη σπουδάζουσα οργάνωση του ΚΚΕ εσωτερικού, Ρήγας Φεραίος, μετέπειτα Ελληνική Κομμουνιστική Οργάνωση Νεολαίας, Ρήγας Φεραίος. Εξελέγη πρόεδρος της Φοιτητικής Επιτροπής Αγώνα (ΦΕΑ) της ΑΣΟΕΕ όντας ακόμα πρωτοετής φοιτητής. Συμμετείχε στη εξέγερση του Πολυτεχνείου και υπήρξε ο νεότερος εξόριστος της χούντας στη Γυάρο. Μετά την πτώση της δικτατορίας εξελέγη μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΕΦΕΕ για δύο χρόνια. Συμμετείχε στα ηγετικά όργανα της ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος μέχρι το 1982 και αργότερα εξέλεγξη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ μέχρι το 1986.
Το 1986 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Νέας Σμύρνης, θέση στην οποία υπηρέτησε μέχρι το 2014. Υπήρξε ακόμα Διευθυντής της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ ) μέχρι το 1994, ενώ εργάστηκε σαν σύμβουλος πολλών Δήμων της χώρας. Από το 2006 μέχρι το 2010 συνεργάστηκε με το  Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης ως μέλος του εκπαιδευτικού του προσωπικού. Από το 2011 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2015 υπήρξε διευθυντής της Δημοτικής Επιχείρησης Φιλοθέης-Ψυχικού.
Το 1990 εντάχθηκε στον Συνασπισμό, τον οποίο υπηρέτησε ως μέλος της Κ.Π.Ε. από το 2000 μέχρι το 2007. Το 2010 συμμετείχε στο εγχείρημα της συγκρότησης της ΔΗΜΑΡ, από την οποία αποχώρησε διαφωνώντας με τη συμμετοχή στην κυβέρνηση Σαμαρά. Εντάχθηκε εκ νέου στον ΣΥΡΙΖΑ το 2015, και ήταν υποψήφιος στα ψηφοδέλτια της Α’ Αθήνας τον Ιανουάριο του 2015, έλαβε 3081 σταυρούς και δεν κατάφερε να εκλεγεί.
Τον Μάρτιο του 2015 ο Ανδρέας Νεφελούδης διορίσθηκε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θέση στην οποία παρέμεινε και μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.
Από τη θέση του Γενικού Γραμματέα πραγματοποίησε πάνω από 700 τριμερείς συναντήσεις με σωματεία και εργοδοτικούς φορείς, λύνοντας κρίσιμα θέματα συγκρούσεων στον χώρο της εργασίας (π.χ. Λιπάσματα Καβάλας ), χειρίστηκε θέματα για την προάσπιση της εργασίας στα Ναυπηγεία Σύρου, στη Χαλυβουργική , στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά , στην υπόθεση Σκλαβενίτη-Μαρινόπουλου , μαζί με άλλα στελέχη της τότε κυβέρνησης.
Ως πρόεδρος του Συμβουλίου Υγείας και Ασφάλειας της Εργασίας εισηγήθηκε την Εθνική Στρατηγική (16-20) για την ΥΑΕ που για πρώτη φορά έθεσε το θέμα της καθιέρωσης του Εθνικού Συστήματος για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία στην Ελλάδα, η οποία ψηφίστηκε ομόφωνα.
Από το 2019 μέχρι το 3ο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε μέλος του τμήματος εργατικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ. Στο 3ο συνέδριο, τον Μάιο του 2022, εξελέγη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ - ΠΣ. Είναι υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία στη Δυτική Αττική στις εκλογές του Μαΐου του 2023.
Προσωπική Ζωή
Ο Ανδρέας Νεφελούδης είναι παντρεμένος και έχει μία κόρη
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πολιτικοί
Ορβιλιέ
Το Ορβιλιέ (γαλλικά: Orvilliers) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ορβιλιερουά (γαλλικά: Orvillierois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Σαντζάκι του Αυλώνα
Το Σαντζάκι της Αυλώνας (Avlonya Sancağı, Sanxhaku i Vlorës, μερικές φορές αναφέρεται ως το Σαντζάκι του Μπεράτ λόγω της πόλης της κομητείας ) ήταν ένα από τα Σαντζάκια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που η έδρα ήταν το Μπεράτ στην Αλβανία. Ιδρύθηκε το 1466, μετά την κατασκευή του κάστρου Ελμπασάν στην περιοχής που ανήκε στα προηγούμενα οθωμανικά σαντζάκια, Σαντζάκι της Αλβανίας.
Εδαφος
Το έδαφος του Σαντζακίου της Αυλώνας εκτείνεται μεταξύ του ποταμού Σκούμπιν προς τα βόρεια και των Κεραυνίων βουνών στο νότο.
Αυτό το Σαντζάκι είχε δύο καζάδες: το καζά του Μπεράτ και το καζά της Αυλώνας. Πριν από την ίδρυση του Σαντζάκ του Δελβίνου στα μέσα του 16ου αιώνα, οι ακόλουθες πόλεις (καζάδες) ανήκαν επίσης στο Σαντζάκι της Αυλώνα: Δελβίνου, Αργυροκάστρου, Μυζάκι και Λαμπίρια.
Πολιτική
Η Αυλώνα κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς τον Ιούνιο του 1417. Το 1431, το Σαντζάκι της Αλβανίας δημιουργήθηκε από περιοχές της σημερινής δυτικής Αλβανίας.
Στα τέλη του 15ου αιώνα, προκειμένου να ενθαρρύνουν τις συναλλαγές, οι Οθωμανοί εγκατέστησαν μία μικρή κοινότητα Εβραίων Σεφαρδίτων.
Το 1809, ο Σαντζάκμπεης της Αυλώναςτου Avlona ήταν ο Ιμπραήμ Πασάς.
Σύμφωνα με τον Eqrem Vlora, ταα μέλη της οικογένειάς του ήταν de facto (όχι de jure) Σαντζάκμπεηδες του Σαντζάκ της Αυλώνας την περίοδο 1481-1828. Το 1834 ο Χάουμαντ Χαμντί Πασάς διορίστηκε για να κυβερνήσει το Σαντζάκ της Ντελβίνα, των Ιωαννίνων και της Αυλώνας.
Ο Ισμαήλ Κέμαλι, πρώτος πρωθυπουργός της Αλβανίας, εξελέγη μέλος του οθωμανικού κοινοβουλίου τον Δεκέμβριο του 1908 για το Σαντζάκ του Μπεράτ.
Γκελιντσί (ΤΔΒΚ)
To Γκελιντζίκ είναι χωριό της επαρχίας Ισκέλε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Βασίλι. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Ναυμαχία της Μάλτας
Η ναυμαχία της Μάλτας έλαβε χώρα στις 8 Ιουλίου 1283 στην είσοδο του Μεγάλου Λιμένος, του κύριου λιμανιού της Μάλτας, ως μέρος του Πολέμου του Σικελικού Εσπερινού. Ένας στόλος από γαλέρες της Αραγονίας, με διοικητή τον Ρουτζέρο ντι Λουρία, επιτέθηκε και νίκησε έναν στόλο γαλερών των Καπετιδών-Ανζού με διοικητή τον Γκιγιόμ Κορνύ και τον Μπαρτολομέ Μπονβέν.
Τα πλοία των Καπετιδών-Ανζού έφτασαν πρώτα στη Μάλτα και προχώρησαν στην ανακούφιση της φρουράς των Καπετιδών-Ανζού, η οποία πολιορκείτο μέσα στα τείχη του Καστέλο νταλ Μάρε Τις γαλέρες ακολουθούσε σε στενή καταδίωξη ένας στόλος της Αραγονίας. Ο Ρουτζέρο ντι Λαουρία ξεπέρασε εύκολα τον στόλο των Καπετιδών-Ανζού της Προβηγκίας και κατέστρεψε σχεδόν όλα τα σκάφη του Κορνύ και του Μπονβέν. Στη συνέχεια, ο Λαουρία έπλευσε πίσω προς τα βόρεια, κάνοντας μια επίδειξη στα ανοιχτά της Νάπολης, έκανε επιδρομή στη γειτονική ακτή, επιτέθηκε και στη συνέχεια έβαλε φρουρές στο Κάπρι και την Ίσκια. Η συντριπτική ήττα ανάγκασε τον Κάρολο Α΄ της Σικελίας να αναβάλει το σχέδιό του να εισβάλει στη Σικελία.
Το ιστορικό και ο προγραμματισμός
Μετά την εξέγερση του λαού της Σικελίας ενάντια στους Καπετίδες-Ανζού, οι Μαλτέζοι εξεγέρθηκαν σε μια γενική εξέγερση στα νησιά το φθινόπωρο του 1282, ενισχυόμενοι από ένα απόσπασμα της Αραγονίας με επικεφαλής τον Mάνφρεντ ντε Λάντσια, ο οποίος ήταν ο κουνιάδος του Ρουτζέρο ντι Λαουρία. Οι πολιορκητές της Αραγονίας ηγήθηκαν επίσης από τον Κορράντο Α΄ Λάντσια, πρώτο κόμη της Καλτανισέτα και αδελφό του Mάνφρεντ. Οι Προβηγκιανοί στρατιώτες βρέθηκαν περιορισμένοι στο Καστέλο ντελ Μάρε στο Μεγάλο Λιμάνι, μια αρχαία ακρόπολη που καταλάμβανε ένα από τα ακρωτήρια που σηματοδοτούσαν το λιμάνι, και το προάστιο του κάστρου Μπίργκου. Σε αυτό το σημείο το Καστέλο ντελ Μάρε ενισχύθηκε. Η Μάλτα βρισκόταν σε στρατηγική θέση, με τις δύο πλευρές να ανυπομονούν να την ελέγξουν.
Ο σχεδιασμός των Καπετιδών-Ανζού
Ενώ βρισκόταν στη Μασσαλία, ο Κάρολος Α΄ της Σικελίας έστειλε τον Γκυγιώμ Κορνύ. Ο τελευταίος ήταν μισθοφόρος από μια αρχαία οικογένεια των Μασσαλών, στον οποίο ανέθεσε ο βασιλιάς Κάρολος Α΄ να ξεκινήσει στρατολόγηση, για να επανδρώσει 25 γαλέρες, με τις οποίες θα σαλπάρει αμέσως για τη Σικελία και θα ανακουφίσει το κάστρο της Μάλτας. Μέχρι τον Μάιο του 1283 τα στρατεύματα των Καπετιδών-Ανζού στο Καστέο ντελ Μάρε είχαν ήδη πολιορκηθεί για σχεδόν έξι μήνες. Ο βασιλιάς ζήτησε από τον Κορνύ να στρατολογήσει « ...άνδρες με καλή γέννηση, από όλη τη Μασσαλία και τις ακτές της Προβηγκίας, και να μην βάλει άνδρα άλλου έθνους, αλλά μόνο αληθινούς Προβηγκιανούς, και να τους εφοδιάσει με ναύκληρους και πηδαλιούχους, και οι πλώρες θα πρέπει να έχουν διπλό οπλισμό. "
Όταν παρείχε ανακούφιση στους στρατιώτες των Καπετιδών-Ανζού που πολιορκούνταν στη Μάλτα, ο Κορνύ διατάχθηκε στη συνέχεια να «αναζητήσει τον Ρουτζέρο ντι Λαουρία, ο οποίος δεν είχε περισσότερες από δεκαοκτώ γαλέρες, διότι ο βασιλιάς της Αραγονίας δεν είχε διατάξει να τοποθετηθούν περισσότερες από είκοσι δύο, και από αυτές είχε πάρει τέσσερις στην Καταλονία, και έτσι δεν έμειναν περισσότερες από δεκαοκτώ». Το σχέδιο των Καπετιδών-Ανζού ήταν είτε να συλλάβουν, είτε να καταστρέψεουν αυτά τα σκάφη και να αποκτήσουν κυριαρχία στη θάλασσα. .
Τον Μάιο του 1283, οι είκοσι πέντε γαλέρες των Καπετιδών-Ανζού της Προβηγκίας εξοπλισμένες από τον Κορνύ, με επικεφαλής επίσης τον Μπαρτολομέ Μποβέν, έφτασαν στη Νάπολη από τη Μασσαλία, όπου ανανέωσαν τους άνδρες τους. Στη συνέχεια, οι δύο ναύαρχοι απέπλευσαν από τη Νάπολη, με συνολικά περίπου δεκαοκτώ γαλέρες, οκτώ ή εννέα μπάρκα,  και ένα panfils.
Η Αραγωνική απάντηση
μικρογραφία| [[Πέτρος Γ΄ της Αραγωνίας|Ο Πέτρος Γ' της Αραγονίας αποβιβάζεται στο Τράπανι, χειρόγραφο στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού. Ο βασιλιάς απεικονίζεται να κατευθύνει την απόβαση, δεύτερος από αριστερά στην επάνω λέμβο, φορώντας το στέμμα και έναν κόκκινο χιτώνα.]] Ο Ρουτζέρο ντι Λαουρία, ακολουθώντας τις οδηγίες του βασιλιά της Αραγονίας, εξόπλισε 25 γαλέρες. Τέσσερις από αυτές, και ένα μικρότερο σκάφος, στάλθηκαν στο Τράπανι και στον βασιλιά της Αραγονίας. Τα υπόλοιπα, δηλαδή, 21 γαλέρες και δύο μικρότερα σκάφη, ήταν οπλισμένα και επανδρωμένα με Καταλανούς και Λατίνους. Ο Λαουρία πήρε τον μικρότερο στόλο και επιτέθηκε στην ακτή της Καλαβρίας, μέχρι τη Λα Καστέλα ντ'Ίζολα ντι Κάπο Ριτσούτο. Τα στρατεύματα έκαναν επιδρομές στην ενδοχώρα, επιτέθηκαν σε πόλεις και αγροκτήματα.
Αφού καθάρισε την Καλαβρία, η Λαουρία επέστρεψε με τον στόλο στη Μεσσίνα. Κατά την είσοδό της στο στενό της Μεσσίνας από τα ανατολικά, η εμπροσθοφυλακή ανίχνευσης της Αραγονίας συνάντησε τις τρεις Προβηγκιανές γαλέρες που είχε στείλει ο Κορνύ στο στενό για αναγνώριση. Τα πλοία της εμπροσθοφυλακής των Καπετιδών-Ανζού ξεκουράζοντο για τη νύχτα, περιμένοντας νέα. Ο Λαουρία οργάνωσε γρήγορα τις γαλέρες του και έχοντας περικυκλώσει τις τρεις ανιχνευτικές γαλέρες των Καπετιδών-Ανζού, εμπόδισε τη διαφυγή τους.
Ο Ρουτζέριο ντι Λαουρία σύντομα έμαθε όλα τα σχέδια των Καπετιδών-Ανζού σχετικά με τη Μάλτα. Γρήγορα απέπλευσε για τη Μεσσίνα, παίρνοντας μαζί του τα τρία πλοία Καπετιδών-Ανζού. Αφού αποβίβασε τους άνδρες του και στρατολόγησε νεοσύλλεκτους, άφησε τη Μεσσίνα και απέπλευσε για τη Μάλτα. Την πρώτη του ημέρα ιστιοπλοΐας πήγε για τις Συρακούσες και ζήτησε νέα για τον στόλο των Καπετιδών-Ανζού της Προβηγκίας. Μια φορτηγίδα είχε φτάσει από το Γκόζο με νέα, ότι ο εχθρικός στόλος βρισκόταν ήδη στη Μάλτα. Την επόμενη ημέρα, οι Αραγωνέζοι απέπλευσαν προς τα νότια, αφήνοντας τις Συρακούσες και φτάνοντας στο Κάπο Πασέρο. Αφού ξεκουράστηκε μια νύχτα, ο στόλος της Αραγονίας απέπλευσε για τη νοτιοανατολική ακτή της Σικελίας, αντί να κατευθυνθεί απευθείας για τη Μάλτα. Αφού μπήκε στο Φόντε ντι Σίκλι, ο Λαουρία αποβίβασε όλους τους άνδρες του να ξεκουραστούν στο Σίκλι, για να προετοιμαστούν για την επερχόμενη μάχη.
Η μάχη
δεξιά|μικρογραφία|390x390εσ| Ο ναύαρχος [[Ρουτζέρο ντι Λαούρια|Ρουτζέρο ντι Λαουρία, πίνακας του Nικολάς Ρουίθ δε Βαλδίβια υ Αγιλέρα.]] Πριν φύγουν από το Σίκλι, οι Αραγονέζοι πήραν μαζί τους μια μικρή φορτηγίδα, με οκτώ κουπιά. Το σχέδιό τους ήταν να τη χρησιμοποιήσουν για να αναζητήσουν κρυφά τον Μεγάλο Λιμένα, χωρίς να τους δουν. Ο στόλος επιβιβάστηκε νωρίς και έφτασε στην είσοδο του Μεγάλου Λιμένος το ξημέρωμα, λίγο πριν από την αυγή.
Πυρκαγιά στον Πύργο Γκρένφελ
Η πυρκαγιά στον Πύργο Γκρένφελ ξεκίνησε στις 14 Ιουνίου 2017 σε πολυκατοικία 24 ορόφων και ύψους 67 μέτρων, η οποία στέγαζε διαμερίσματα κατοικιών στο Βόρειο Κένσινγκτον του δυτικού Λονδίνου. Η Μητροπολιτική Αστυνομία δήλωσε, ότι 74 άνθρωποι αγνοούνται και θεωρούνται νεκροί, ενώ άλλοι πέντε άνθρωποι θεωρούνται επισήμως νεκροί, με τον συνολικό αριθμό των θανάτων να ανέρχεται στους 79.
Ναυμαχία της Μάλτας
Η μάχη
Η Λαουρία ήχησε τις τρομπέτες του και άρχισε να μπαίνει στον Μεγάλο Λιμένα με τις γαλέρες του σχηματισμένες στη σειρά και δεμένες. Οι Προβηγκιανοί ξύπνησαν και βρήκαν τα πλοία του Λαουρία με σηκωμένα κουπιά. Εκατό ευγενείς Γάλλοι κατέβηκαν γρήγορα από το κάστρο και ενίσχυσαν τους ναύτες στις γαλέρες, που έπεσαν στη θάλασσα. Ο Κορνύ ήχησε τις τρομπέτες του, σήκωσε τα πανιά του και έβαλε τη γαλέρα του στη γαλέρα του Λαουρία.
Πυρκαγιά στον Πύργο Γκρένφελ
Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης έλαβαν την πρώτη κλήση για φωτιά στις 00:54 (τοπική ώρα) και το κτίριο συνέχισε να καίγεται για 24 ώρες. Αρχικά, εκατοντάδες πυροσβέστες και 45 πυροσβεστικά οχήματα συμμετείχαν στις προσπάθειες για τον έλεγχο της πυρκαγιάς, με πολλούς πυροσβέστες να συνεχίζουν να προσπαθούν να ελέγξουν τις εστίες της πυρκαγιάς στους υψηλότερους ορόφους, καθώς το υπόλοιπο κτίριο είχε εκκενωθεί. Οι κάτοικοι στα γύρω κτίρια εγκατέλειψαν τα σπίτια τους, εξαιτίας της ανησυχίας ότι ο πύργος θα μπορούσε να καταρρεύσει, αν και αργότερα το κτίριο αποδείχθηκε δομικά σταθερό.
Ναυμαχία της Μάλτας
Η μάχη
Η μάχη, η οποία είχε αρχίσει με την ανατολή του ηλίου, διήρκεσε μέχρι την ώρα του εσπερινού, με τον Μουντάνερ να παρατηρεί, ότι "ποτέ κανείς δεν θα μπορούσε να δει πιο σκληρή μάχη . Αν και οι της Προβηγκίας είχαν μία παραπάνω γαλέρα, και είχαν ενισχυθεί από εκατό άνδρες τάξης από το κάστρο, οι Καπετίδες-Ανζού δεν μπορούσαν να συγκρατηθούν ενάντια στους Αραγωνέζους.  Ο Μουντάνερ αναφέρει ότι πριν από τον εσπερινό είχαν σκοτωθεί τρεις χιλιάδες πεντακόσιοι από τους Προβηγκιανούς. Από τις γαλέρες των Καπετιδών-Ανζού, όλοι όσοι βρίσκοντο επάνω στα καταστρώματα είχαν σκοτωθεί, έτσι ώστε μεταξύ των τραυματιών και όσων είχαν κρυφτεί από κάτω, «δεν βγήκαν ζωντανοί πεντακόσιοι» Ο Κορνύ, οι συγγενείς του φίλοι και οι άνδρες από το κάστρο σφαγιάστηκαν όλοι. Ο Mουντάνερ δηλώνει, ότι ο Κορνύ περιήλθε σε μονομαχία με τον Λαουρία.  Ο Ντεσκλό αναφέρει ότι 860 αιχμάλωτοι συνελήφθησαν στη μάχη.
Πυρκαγιά στον Πύργο Γκρένφελ
Ο πύργος είχε 120 διαμερίσματα, του ενός και των δυο δωματίων έκαστο. Από τους πυροσβέστες διασώθηκαν 65 άτομα και 74 επιβεβαιώθηκαν, ότι νοσηλεύονταν σε πέντε νοσοκομεία σε ολόκληρο το Λονδίνο. Από τους νοσηλευόμενους, 17 ήταν σε κρίσιμη κατάσταση. Οι έρευνες χρειάστηκε να σταματήσουν για κάποιες ώρες στις 16 Ιουνίου, καθώς το κτίριο θεωρήθηκε μη ασφαλές, με κίνδυνο για κατάρρευση, αλλά οι διασώστες μπόρεσαν να μπουν στις 17 Ιουνίου και να φτάσουν μέχρι τον τελευταίο όροφο.
Ναυμαχία της Μάλτας
Η μάχη
Οι Αραγωνέζοι κατέλαβαν τις υπόλοιπες γαλέρες των Καπετιδών-Ανζού, με ένα από τα ελαφρύτερα πλοία ανίχνευσης των Καπετιδών-Ανζού να έχει καταφέρει να βγει στη θάλασσα και να δραπετεύσει. Το πλοίο, σύμφωνα με τον Mουντάνερ, πήρε το δρόμο για τη Νάπολη και τη Μασσαλία με την είδηση της καταστροφής των Καπετιδών-Ανζού. Ωστόσο, ο Ντεσκλό αναφέρει ότι ο Μπαρτολομέ Μπονβέν κατάφερε να διασχίσει τον στόλο της Αραγονίας με περίπου επτά γαλέρες: δύο από τις οποίες υπέστησαν τόσο μεγάλες ζημιές, που έπρεπε να εγκαταλειφθούν. Οι υπόλοιποι είτε βυθίστηκαν, είτε αιχμαλωτίστηκαν.
Πυρκαγιά στον Πύργο Γκρένφελ
Η αιτία της φωτιάς ήταν μία ελαττωματική συσκευή ψυγείου. Η ταχύτητα με την οποία εξαπλώθηκε η φωτιά πιστεύεται, ότι είχε βοηθηθεί από την εξωτερική επένδυση του κτιρίου, που είχε τοποθετηθεί κατά την ανακαίνιση, η οποία είχε γίνει στο κτίριο το διάστημα 2015 - 2016.
Ναυμαχία της Μάλτας
Συνέπειες
Ο Αραγονέζος ναύαρχος εγκατέλειψε το μερίδιο του βασιλιά και το δικό του δικαίωμα στη λεία που κέρδισαν οι στρατιώτες του, δηλώνοντας ότι οι γαλέρες και οι αιχμάλωτοι των Καπετδών-Ανζού τού αρκούν. Οι στρατιώτες του έδωσαν τις ευχαριστίες τους στον Λαουρία και ξεκουράστηκαν για δύο ημέρες.
Πυρκαγιά στον Πύργο Γκρένφελ
Ο δήμαρχος του Λονδίνου Σαντίκ Χαν επέκρινε τις οδηγίες ασφαλείας, κυρίως εκείνες που παρότρυναν τους ανθρώπους να μένουν μέσα στα διαμερίσματά τους μέχρι να διασωθούν από τις πυροσβεστικές υπηρεσίες. Αυτή η συμβουλή προϋποθέτει ότι οι πυροσβεστικές υπηρεσίες θα μπορούν να κρατήσουν μια πυρκαγιά αποκλειστικά στο εσωτερικό ενός κτιρίου, κάτι που είναι αδύνατο εάν η φωτιά εξαπλώνεται γρήγορα στο εξωτερικό μέρος του κτιρίου. Από το 2013 το σωματείο κατοίκων, Grenfell Action Group, είχε επανειλημμένα εκφράσει την ανησυχία του για την πυρασφάλεια και είχε προειδοποιήσει τον ιδιοκτήτη του πύργου τον Νοέμβριο του 2016, ότι μόνο μια καταστροφική πυρκαγιά θα τους υποχρέωνε τελικά να αναλάβουν τα μέτρα προφύλαξης κατά της φωτιάς και την σωστή συντήρηση των συστημάτων που σχετίζονται με την φωτιά.
Ναυμαχία της Μάλτας
Η διασφάλιση της Μάλτας
Αφού ξεκούρασε τους άνδρες του για δύο ημέρες, ο Λαουρία προχώρησε με τα λάβαρά του υψωμένα στην πόλη της Μάλτας. Οι προύχοντες τον παρακάλεσαν να μην κάνει καμία ζημιά, λέγοντας ότι η πόλη θα έθετε τον εαυτό της στην κατοχή και τη διοίκηση του βασιλιά της Αραγονίας και ότι η Μάλτα θα παραδοθεί στη Λαυρία. Ο ναύαρχος εισήλθε στην πόλη με τα στρατεύματά του, και έλαβε το φόρο υποτέλειας της πόλης και του νησιού. Ο Λαουρία άφησε διακόσιους άνδρες, για να ασφαλίσουν και να φρουρήσουν την πόλη ενάντια στους Καπετίδες-Ανζού στο Καστέλο ντελ Μάρε. Στη συνέχεια, ο Λαουρίαπροσπάθησε για λίγο να πολιορκήσει το κάστρο, αλλά θεωρώντας ότι ήταν αδύνατο χωρίς καταπέλτες και πολιορκητικό εξοπλισμό, αναγκάστηκε να αποσύρει την πολιορκία.
Πυρκαγιά στον Πύργο Γκρένφελ
Στις 16 Ιουνίου, η πρωθυπουργός Τερέζα Μέι, η οποία αντιμετώπισε σκληρή κριτική για τον χειρισμό της απέναντι στην τραγωδία αυτή, ανακοίνωσε χρηματοδότηση 5 εκατομμυρίων λιρών για τα θύματα της πυρκαγιάς. Όλοι όσοι έμειναν άστεγοι, θα λάβουν 5.500 λίρες: σε κάθε νοικοκυριό θα δοθούν τουλάχιστον 500 λίρες σε μετρητά και 5.000 λίρες σε τραπεζικό λογαριασμό.
Ναυμαχία της Μάλτας
Η διασφάλιση της Μάλτας
Οι προύχοντες της Μάλτας έδωσαν στη Λαουρία χίλιες ουγγιές (onzas) σε κοσμήματα και πολύτιμους λίθους, καθώς και αρκετές προμήθειες, για να επιτρέψουν ένα ασφαλές πέρασμα στη Μεσσήνη. Στη συνέχεια, ο Λαουρία απέπλευσε για το Γκόζο, επιτέθηκε στο νησί και πήρε τη μήνη του. Η πόλη παραδόθηκε αμέσως και δέχθηκε εκατό Καταλανούς στρατιώτες με τους ίδιους όρους με τη Μάλτα. Οι άνδρες του Γκόζο έδωσαν κοσμήματα αξίας πεντακοσίων onzas και επιπλέον προμήθειες για τις γαλέρες της Αραγωνίας. δεξιά|μικρογραφία| [[ανάγλυφη τεχνική|Ανάγλυφο μεσαιωνικής γαλέρας και ναυτικών, προς τιμή του Roger of Lauria, στην πρόσοψη του Παλάου Κασάδες, Βαρκελώνη.]] Ορίζοντας πορεία για τη Σικελία, ο στόλος της Αραγωνίας αποβιβάστηκε στις Συρακούσες και από εκεί στο Άτσι και την Ταορμίνα. Η έλευση του νικηφόρου στόλου εορταζόταν σε κάθε λιμάνι της Σικελίας που αποβιβαζόταν.
Συνέπειες
Ο Mουντάνερ ισχυρίζεται ,ότι αφού μοιράστηκαν τη νίκη στη Μάλτα, οι Αραγωνέζοι και οι Σικελοί ενώθηκαν στους "δεσμούς φιλίας...που είναι μια αδιαμφισβήτητη απόδειξη καλής διακυβέρνησης".
Η συντριπτική ήττα ανάγκασε την αναβολή των σχεδίων των Καπετιδών-Ανζού για εισβολή στη Σικελία, καθιέρωσε την υπεροχή της ναυτικής τακτικής της Αραγωνίας και έθεσε το σκηνικό για τη ναυμαχία του Κόλπου της Νάπολης το 1284. Ο στόλος της Αραγωνίας συνέχισε να πλέει πίσω προς τα βόρεια και αφού έκανε μια επίδειξη στα ανοιχτά της Νάπολης και επιδρομή στη γειτονική ακτή, η Λαουρία επιτέθηκε και στη συνέχεια έθεσε φρουρά στα νησιά Κάπρι και Ίσκια.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Σημειώσεις
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ναυμαχίες
Κλίμα της τάξης
Το κλίμα της τάξης είναι το περιβάλλον της τάξης, το κοινωνικό κλίμα, οι συναισθηματικές και οι φυσικές πτυχές της τάξης. Είναι η ιδέα ότι οι εκπαιδευτικοί επηρεάζουν την ανάπτυξη και τη συμπεριφορά των μαθητών. Η συμπεριφορά του μαθητή επηρεάζει την αλληλεπίδραση των συνομηλίκων - η ευθύνη για τον επηρεασμό αυτών των συμπεριφορών ανήκει στον εκπαιδευτή. Ο τρόπος με τον οποίο ο εκπαιδευτής οργανώνει την τάξη πρέπει να οδηγεί σε ένα θετικό περιβάλλον και όχι σε ένα καταστροφικό ή/και ένα περιβάλλον που δεν ευνοεί τη μάθηση. Η Dr. Karen L. Bierman, διευθύντρια του Κέντρου Μελέτης Παιδιού του PennState και καθηγήτρια Ψυχολογίας, πίστευε ότι ο δάσκαλος πρέπει να είναι το "αόρατο χέρι" στην τάξη.
Σκοπός ενός θετικού κλίματος στην τάξη
Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να μάθουν να καθοδηγούν τους μαθητές τους, όχι να τους αποξενώνουν. Η ασφάλεια της ευημερίας των μαθητών είναι υψίστης σημασίας για την ανάπτυξη των κοινωνικών τους δεσμών με τους συμμαθητές τους και τον εκπαιδευτή τους. Καθώς η εκπαίδευση γίνεται πιο ενταξιακή, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να γνωρίζουν καλύτερα πώς να οργανώνουν τις ομάδες των μαθητών και πώς η διάταξη των μαθητών μπορεί να οδηγήσει σε ευνοϊκό περιβάλλον. Οι καλά οργανωμένες αίθουσες διδασκαλίας αποτελούν σημαντικό στοιχείο για τη λειτουργία της τάξης, καθώς οδηγούν σε περισσότερο διάλογο και διαμορφωτική αξιολόγηση. Οι μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες (SEN) τείνουν να αισθάνονται περισσότερο αποκλεισμένοι από τους άλλους μαθητές στην τάξη. Στους μαθητές SEN περιλαμβάνονται οι μαθητές με προβλήματα συμπεριφοράς και οι μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες. Οι μαθητές που δεν έχουν μειονεκτήματα είναι πιο πρόθυμοι να συμμετάσχουν, καθώς αισθάνονται περισσότερο ότι ανήκουν και πιστεύουν περισσότερο στις ακαδημαϊκές τους ικανότητες. Η εκπαίδευση γίνεται λιγότερο αγγαρεία και πιο ευχάριστη όταν οι μαθητές αναπτύσσονται ως ομάδα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει στη μείωση των μαθητών που ενεργούν καταστροφικά. Προκειμένου να επηρεάσει τους μαθητές, ο δάσκαλος πρέπει να παρακολουθεί και να τροποποιεί την επιρροή που ασκούν οι μαθητές ο ένας στον άλλο. Οι δάσκαλοι μπορούν να βοηθήσουν τους μαθητές να αισθάνονται ότι συμπεριλαμβάνονται, αναθέτοντας ομάδες και αναδιατάσσοντας το διάγραμμα καθισμάτων, ώστε να δημιουργούνται λιγότερες κλίκες στην τάξη. Η καταπολέμηση της κακής συμπεριφοράς είναι καθήκον του εκπαιδευτικού. Οι εκπαιδευτικοί δεν πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους μόνο τον τρόπο με τον οποίο είναι διαμορφωμένη η τάξη, αλλά και να παρατηρούν το ιστορικό των μαθητών, την οικογενειακή ζωή, τη βαθμολογία και πολλά άλλα σύνθετα ζητήματα που αφορούν τη ζωή.
Αδιαφορία για χρήση στην τάξη
Το άρθρο της Mara W. Allodi, Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστημίου της Στοκχόλμης ''The Meaning of Social Climate of Learning Environments: Some Reasons Why We Do Not Care Enough About It, συζητά την ιδέα ότι η κοινωνική επάρκεια είναι εξίσου σημαντική για τη μάθηση με το πρόγραμμα σπουδών. Η διδασκαλία έχει γίνει πιο γραφειοκρατική όσον αφορά την κατανομή της διδακτέας ύλης, την οργάνωσή της, και το σύστημα την έχει μετατρέψει περισσότερο σε ανταγωνισμό για υψηλούς βαθμούς και λιγότερο για το ανθρώπινο συναίσθημα. Οι άνθρωποι συχνά ξεχνούν τη σημασία της αυτοεκτίμησης και του άγχους- αυτά επηρεάζουν την αλληλεπίδραση και τη μάθηση των μαθητών. Είναι διττό: το ένα διαχωρίζει τη γνώση από το κοινωνικό κλίμα. Το κλίμα της τάξης δεν συνδέεται με τη μάθηση. ''
Η τεχνολογία στην τάξη
Η αυξημένη χρήση της τεχνολογίας μπορεί να οδηγήσει στην αντικατάσταση των εκπαιδευτικών, γεγονός που θα καταργήσει εντελώς κάθε κοινωνική πτυχή του κλίματος μιας τάξης, καθώς οι μαθητές θα μαθαίνουν από ένα ρομπότ ή μια μηχανή και δεν θα έχουν την απαραίτητη σύνδεση μεταξύ εκπαιδευτικών και μαθητών. "Προφορικές παρουσιάσεις και ομαδικές συνεργασίες, οι μαθητές θα μάθουν να είναι δυναμικοί στον τρόπο με τον οποίο μαθαίνουν και αλληλεπιδρούν με τους άλλους. " Επίσης, "Χωρίς μια τάξη όπου οι μαθητές μπορούν να δημιουργήσουν φιλίες και σχέσεις με τους συνομηλίκους τους, μπορεί να μην μάθουν τα ίδια κοινωνικά συνθήματα με τους κανονικούς μαθητές. Χωρίς πραγματικό χρόνο πρόσωπο με πρόσωπο με τον καθηγητή τους, μπορεί να παίρνουν τα μαθήματα λιγότερο στα σοβαρά".
βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Σχολεία
Ιρίνα Μπεκεσκίνα
Η Ιρίνα Μπεκεσκίνα (Ірина Ериківна Бекешкіна, 4 Φεβρουαρίου 1952 - 20 Μαρτίου 2020) ήταν Ουκρανή κοινωνιολόγος. Ήταν επικεφαλής του Ιδρύματος Δημοκρατικών Πρωτοβουλιών Ίλκο Κούτσεριβ από το 2010 έως το 2020. Ειδικεύτηκε στη μελέτη της ουκρανικής κοινωνίας και πολιτικής. Ήταν επίσης συχνή σχολιαστής των μέσων ενημέρωσης και υποστηρικτής της πολιτικής.
Ζωή και καριέρα
Το 1974, η Μπεκεσκίνα αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Ταράς Σεβτσένκο του Κιέβου με πτυχίο φιλοσοφίας. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στο Ινστιτούτο Φιλοσοφίας της Σοβιετικής Ακαδημίας Επιστημών.
Ο Μπεκεσκίνα ήταν επιστημονικός εκδότης του Філософська думка ( Φιλοσοφική Σκέψη), ένα από τα κορυφαία επιστημονικά περιοδικά της Ουκρανίας. Το 1977, έγινε ερευνητής στη Σοβιετική Ακαδημία Επιστημών και από το 1990 εργάστηκε ως ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Κοινωνιολογίας της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ουκρανίας.
Η Μπεκεσκίνα άρχισε να εργάζεται στο Ίδρυμα Δημοκρατικών Πρωτοβουλιών Ίλκο Κούτσεριβ το 1996. Εκεί διεξήγαγε έρευνα, δημοσιεύοντας εργασίες σε μεγάλο βαθμό για την κοινωνιολογία της πολιτικής και των εκλογών. Επικεντρώθηκε ιδιαίτερα στην πολιτική της Ουκρανίας.
Η Μπεκεσκίνα έγινε επικεφαλής του Ιδρύματος Δημοκρατικών Πρωτοβουλιών το 2010 και παρέμεινε επικεφαλής αυτής της οργάνωσης μέχρι το θάνατό της. Ήταν επίσης μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ουκρανικού Γραφείου Διασύνδεσης Think Tanks, και συνεργάστηκε με τη ΜΚΟ Media Director, μια ουκρανική οργάνωση παρακολούθησης μέσων.
Η Μπεκεσκίνα ανακηρύχθηκε η 38η γυναίκα με την μεγαλύτερη επιρροή στην Ουκρανία από το περιοδικό Focus Magazine το 2007, και το 2008 αναδείχθηκε η 51η γυναίκα με την μεγαλύτερη επιρροή στην Ουκρανία. Εξηγώντας αυτές τις κατατάξεις, το περιοδικό ανέφερε το δημόσιο έργο της στη μελέτη των πολιτικών πληροφοριών και της εξωτερικής πολιτικής της Ουκρανίας. Το 2018 και το 2020, συμπεριλήφθηκε σε λίστες με τις 100 πιο επιτυχημένες γυναίκες στην Ουκρανία, που συνέταξε το περιοδικό HB (Ηνωμένο Βασίλειο).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανοί επιστήμονες Κατηγορία:Ουκρανοί κοινωνιολόγοι
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2017
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου γυναικών 2017 διεξήχθη στις 5 Μαρτίου στην Πηγή Τρικάλων. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η  Ράνια (Ουρανία) Ρεμπούλη του ΑΓΕΣ Κάμειρος 2009. Πρωταθλητής σύλλογος στο ομαδικό αναδείχθηκε ο Παναθηναϊκός για έβδομη φορά στην ιστορία του θεσμού.
Πηγές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 2017 Κατηγορία:Νομός Τρικάλων
Χρήστος Μαγκώτσιος
Ο Χρήστος Μαγκώτσιος είναι Έλληνας προπονητής καλαθοσφαίρισης, γεννημένος το 1963. Έγινε γνωστός από την συνεργασία του με την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας το κύπελλο Ελλάδας του 1998.
Καριέρα
Ο Μαγκώτσιος αποφοίτησε από το ΤΕΦΑΑ Θεσ/νίκης το 1986 και ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα τρία χρόνια αργότερα, όταν ανέλαβε τα τμήματα υποδομής και το ανδρικό τμήμα του Αριστοτέλη Επανωμής.
Το 1992, ανέλαβε τον Αίαντα Ευόσμου, με τον οποίο κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο της ΕΚΑΣΘ το 1996, πριν αναλάβει ως βοηθός προπονητή στην ομάδα του Άρη. Υπό τις οδηγίες του Σλόμπονταν Σούμποτιτς, οι "κίτρινοι" κατέκτησαν το κύπελλο Κόρατς του 1997 και την επόμενη σεζόν ξεκίνησαν πολλά υποσχόμενοι, αλλά λόγω οικονομικών προβλημάτων αποδυναμώθηκαν, παραμένοντας με ένα βασικό κορμό έξι αθλητών. Παρ' όλα αυτά, με τον Μαγκώτσιο στον πάγκο, κατέκτησαν το κύπελλο Ελλάδας, κερδίζοντας την ομάδα της ΑΕΚ με 71-68.
Ο Μαγκώτσιος συνέχισε ως βοηθός στον Άρη μέχρι το 2001, όταν συμφώνησε με τον Απόλλωνα Λεμεσού, κατακτώντας το κύπελλο Κύπρου του 2002, κερδίζοντας στον τελικό τον ΑΠΟΕΛ με 66-51.
Ακολούθησαν οι συνεργασίες του με την Ολύμπια Λάρισας και την Ξάνθη, πριν ενταχθεί στο δυναμικό της Greek Basketball Academy, όπου παρέμεινε μέχρι το 2015.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Ολύμπιας Λάρισας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης κυπριακών συλλόγων‎
Θαλάσσια κολύμβηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019
Η θαλάσσια κολύμβηση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019 πραγματοποιείται από τις 13 έως τις 19 Ιουλίου 2019.
Πρόγραμμα
Θα διεξαχούν επτά αγωνίσματα.
Όλες οι ώρες είναι τοπικές (UTC+9).
Βατυλή (ΤΔΒΚ)
Η Βατυλή είναι χωριό της επαρχίας Γκαζιμαγούσα στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου. Πήρε το όνομα του από τον πρώτο του κάτοικο, τον κτηματία Στέφανο Βατυλή. Την εποχή της Φραγκοκρατίας αποτελούσε φέουδο του Βαρθολομαίου Μοντολίς και ονομαζόταν κόμη του Στεφάνου Βατυλή. Πριν από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το χωριό ήταν ένα πλούσιο γεωργικό και κτηνοτροφικό κέντρο. Εκτός από τα δημητριακά, τα λαχανικά, τα φρούτα και τα κτηνοτροφικά του προϊόντα, το χωριό αυτό φημιζόταν και για τα είδη της λαϊκής του τέχνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκαζιμαγούσα
Ζε με διαλυτικά
Το Ζε με διαλυτικά (Ӝ ӝ. η πλάγια γραφή: Ӝ ӝ) είναι ένα γράμμα στο Κυριλλικό αλφάβητο. Η μορφή του προέρχεται από το Κυριλλικό γράμμα Ζε (Ж ж Ж ж).
Το Ζε με διαλυτικά χρησιμοποιείται μόνο στην γλώσσα Ουντμούρτ, που αντιπροσωπεύει τον ήχο, όπως και την προφορά των j στο "jam". Συνήθως η λατινική μορφή του είναι το ⟨dž⟩.
Το Ζχε με διαλυτικά αντιστοιχεί με άλλα Κυριλλικά αλφάβητα στα διγραφήματα дж ή чж, ή τα γράμματα Τσε με κατιούσα (Ҷ ҷ), Τσε με κάθετη γραμμή (Ҹ ҹ), Ντζέ (Џ џ), Χακασσιανό Τσε (Ӌ ӌ), Ζχε με βραχύ σημείο (Ӂ ӂ), ή το Ζγιε (Җ җ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο
Στατιλία Μεσσαλίνα
Η Στατιλία Μεσσαλίνα ήταν Ρωμαία πατρικία που έγινε η τρίτη σύζυγος του Ρωμαίου αυτοκράτορα Νέρωνα.
Οι πηγές λένε ελάχιστα για την οικογένειά της. Ήταν η κόρη του Τίτου Στατίλιου Ταύρου Κορβίνου ο οποίος ήταν ύπατος το 45 μ.Χ. και συμμετείχε σε εκστρατεία εναντίον του αυτοκράτορα Κλαύδιου το 46 μ.Χ. ή κόρη της αδελφής του Κορβίνου, της Στατιλίας Μεσσαλίνας. Η οικογένειά της σχετίζεται με τη Βαλερία Μεσσαλίνα, τρίτη σύζυγο του αυτοκράτορα Κλαύδιου.
Ο πρώτος της σύζυγος ήταν ο ύπατος Μάρκος Ιούλιος Αττικός, με τον οποίο μπορεί να είχαν έναν γιο (ο οποίος πέθανε το 88). Περίπου το 65, έγινε ερωμένη του Νέρωνα. Μετά το θάνατο της δεύτερης γυναίκας του αυτοκράτορα Ποππαίας, ο Αττικός αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει το 66, οπότε ο Νέρωνας μπόρεσε να παντρευτεί τη Στατιλία.
Αν και πνευματώδης και μηχανορράφος, ήταν πολύ λιγότερο φανταχτερή από την προκάτοχό της και δημοσίως κράτησε μάλλον χαμηλό προφίλ. Ήταν μια από τους λίγες αυλικούς του Νέρωνα που επέζησαν μετά την πτώση της βασιλείας του. Μετά το θάνατο του Νέρωνα, ο Όθων υποσχέθηκε ότι θα την παντρευτεί, πριν από την αυτοκτονία του το 69.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Ρούμεν Ράντεφ
Ο Ρούμεν Γκεοργκίεφ Ράντεφ (Румен Георгиев Радев, γεννηθείς στις 18 Ιουνίου 1963) είναι Βούλγαρος υποστράτηγος εν αποστρατεία και σημερινός Πρόεδρος της Βουλγαρίας από τον Ιανουάριο του 2017. Ο Ράντεφ προηγουμένως υπηρέτησε ως Διοικητής της βουλγαρικής πολεμικής αεροπορίας. Κέρδισε τις προεδρικές εκλογές του 2016 ως ανεξάρτητος υποψήφιος που υποστηριζόταν από το βουλγαρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, νικώντας την υποψήφια του GERB Tsetska Tsacheva στον δεύτερο γύρο.