cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hughes H-4 Hercules
Το Hughes H-4 Hercules ήταν μια βαριά αεράκατος που κατασκευάστηκε από την Hughes Aircraft κατά την διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου. Το μοναδικό αεροσκάφος που κατασκευάστηκε πραγματοποίησε μια μονάχα πτήση στις 2 Νοεμβρίου 1947 και το όλο εγχείρημα δεν προχώρησε πέρα από το στάδιο του πρωτοτύπου. Η ανάπτυξη του H-4 ξεκίνησε κατά την διάρκεια του πολέμου και επειδή κρίθηκε αναγκαίο να εξοικονομηθούν στρατηγικά υλικά, όπως το αλουμίνιο, κύριο υλικό κατασκευής ήταν το ξύλο. Στο γεγονός αυτό οφείλει και το παρατσούκλι Spruce Goose (Ξύλινη Χήνα).
Το H-4 είναι το αεροσκάφος με το μεγαλύτερο εκπέτασμα πτερύγων καθώς και η μεγαλύτερη αεράκατος στην ιστορία. Σήμερα διατηρείται σε καλή κατάσταση στο Evergreen Aviation & Space Museum.
Ανάπτυξη και σχεδίαση
thumb |right|300px|Μοντέλα σε κλίμακα του H-4 και του [[Douglas DC-3, του κύριου μεταγωγικού αεροπλάνου της εποχής. Η διαφορά μεγέθους είναι εμφανής.]] Το 1942, το Υπουργείο Πολέμου των ΗΠΑ χρειάστηκε να μεταφέρει πολεμικό υλικό και προσωπικό στη Βρετανία. Οι συμμαχικές νηοπομπές στον Ατλαντικό Ωκεανό υπέφεραν με βαριές απώλειες από γερμανικά υποβρύχια, έτσι εκδόθηκε η απαίτηση για ένα αεροσκάφος που θα μπορούσε να διασχίσει τον Ατλαντικό με μεγάλο ωφέλιμο φορτίο. Οι προτεραιότητες εν καιρώ πολέμου σήμαιναν ότι το αεροσκάφος δεν μπορούσε να κατασκευαστεί από στρατηγικά υλικά (π.χ. αλουμίνιο).
Το αεροσκάφος ήταν το πνευματικό τέκνο του Χένρι Τζ. Κάιζερ, ενός κορυφαίου ναυπηγού και κατασκευαστή πλοίων Liberty. Ο Κάιζερ συνεργάστηκε με τον επιχειρηματία Χάουαρντ Χιουζ για να δημιουργήσει αυτό που θα γινόταν το μεγαλύτερο αεροσκάφος που κατασκευάστηκε μέχρι σήμερα. Σχεδιάστηκε για να μεταφέρει 68.000 κιλά, 750 πλήρως εξοπλισμένους στρατιώτες ή δύο άρματα μάχης M4 Sherman 30 τόνων. Η αρχική ονομασία "HK-1" αντικατόπτριζε τη συνεργασία των Χιουζ και Κάιζερ.
Η σύμβαση παραγωγής αεροσκαφών HK-1 εκδόθηκε το 1942 ως σύμβαση ανάπτυξης και ζητούσε να κατασκευαστούν τρία αεροσκάφη σε δύο χρόνια για την πολεμική προσπάθεια. Εξετάστηκαν επτά σχέδια, συμπεριλαμβανομένων σχεδίων διπλού κύτους και μονού κύτους με συνδυασμούς κινητήρων τεσσάρων, έξι και οκτώ πτερυγίων. Το τελικό σχέδιο που επιλέχθηκε ήταν ένα μεγαθήριο, επισκιάζοντας κάθε μεγάλο μεταφορικό μέσο που κατασκευάστηκε τότε. Θα κατασκευαζόταν κυρίως από ξύλο για τη διατήρηση του μετάλλου (οι ανελκυστήρες και το πηδάλιο του ήταν καλυμμένα με ύφασμα) και είχε το παρατσούκλι Spruce Goose (ένα όνομα που αντιπαθούσε ο Χιουζ) ή Flying Lumberyard..
Ενώ ο Κάιζερ είχε δημιουργήσει την ιδέα του «ιπτάμενου φορτηγού πλοίου», δεν είχε αεροναυτικές γνώσεις και ανατέθηκε στον Χιουζ και στον σχεδιαστή του, Γκλεν Όντεκιρκ. Η ανάπτυξη καθυστέρησε, γεγονός που απογοήτευσε τον Κάιζερ, ο οποίος κατηγόρησε τις καθυστερήσεις εν μέρει στους περιορισμούς που τέθηκαν για την απόκτηση στρατηγικών υλικών όπως το αλουμίνιο και εν μέρει στην επιμονή του Χιουζ στην «τελειότητα». Η κατασκευή του πρώτου HK-1 πραγματοποιήθηκε 16 μήνες μετά την παραλαβή της σύμβασης ανάπτυξης. Στη συνέχεια ο Κάιζερ αποσύρθηκε από το έργο.
Ο Χιουζ συνέχισε το πρόγραμμα μόνος του με την ονομασία H-4 Hercules, υπογράφοντας ένα νέο κυβερνητικό συμβόλαιο που τώρα περιόριζε την παραγωγή σε ένα πρωτότυπο. Οι εργασίες προχώρησαν αργά και το H-4 δεν ολοκληρώθηκε παρά πολύ μετά το τέλος του πολέμου. Το αεροπλάνο κατασκευάστηκε από την Hughes Aircraft Company στο αεροδρόμιο Χιουζ, τοποθεσία της σημερινής Πλάγια Βίστα του Λος Άντζελες, χρησιμοποιώντας τη διαδικασία «Duramold» – μια μορφή σύνθετης τεχνολογίας - για την κατασκευή πλαστικοποιημένου ξύλου, η οποία θεωρήθηκε τεχνολογικό επίτευγμα. Ο ειδικός ξύλινος καπλαμάς κατασκευάστηκε από το εργοστάσιο Roddis Manufacturing στο Μάσρφιλντ του Ουίσκονσιν. Το εργοστάσιο Hamilton Roddis είχε ομάδες νεαρών γυναικών να σιδερώνουν τον (ασυνήθιστα λεπτό) σκληρό καπλαμά από ξύλο σημύδας πριν τον στείλουν στην Καλιφόρνια.
Μια μεταφορική εταιρεία ανέλαβε να μετάφερει την αερακάτο από τους δρόμους στην 5η προβλήτα στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια. Το μετακίνησαν σε τρία μεγάλα τμήματα: Πρώτα την άτρακτο, ύστερα κάθε φτερό — και τέλος μικρότερα φορτία με εξαρτήματα τμημάτων της ουράς και άλλα μικρότερα τμήματα. Όταν η Hughes Aircraft ολοκλήρωσε την τελική συναρμολόγηση, στήθηκε ένα υπόστεγο γύρω από το αερόπλανο, με μια ράμπα για να βάλει το H-4 στο λιμάνι.
Ο Χάουαρντ Χιουζ κλήθηκε να καταθέσει ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής του Πολέμου της Γερουσίας το 1947 σχετικά με τη χρήση κρατικών πόρων για το αεροσκάφος. Κατά τη διάρκεια μιας ακρόασης στη Γερουσία στις 6 Αυγούστου 1947 (η πρώτη από μια σειρά εμφανίσεων), ο Χιουζ είπε:
Συνολικά, το κόστος ανάπτυξης του αεροπλάνου έφτασε τα 23 εκατομμύρια δολάρια (που ισοδυναμεί με 211 εκατομμύρια δολάρια σε δολάρια του 2019).
Ιστορικό Πτήσης
Ο Χιουζ επέστρεψε στην Καλιφόρνια κατά τη διάρκεια ενός διαλείμματος από τις ακροάσεις της Γερουσίας για να πραγματοποιήσει δοκιμαστικές πτήσεις στο H-4. Στις 2 Νοεμβρίου 1947, οι δοκιμές ξεκίνησαν με τον Χιουζ στα χειριστήρια. Το πλήρωμά του περιελάμβανε τον Ντέιβ Γκραντ ως συγκυβερνήτη, δύο μηχανικούς πτήσεων, τον Ντον Σμιθ και τον Τζο Πετράλι, 16 μηχανικούς, και δύο ακόμη πλήρωμα πτήσης. Το H-4 Hercules μετέφερε επίσης επτά προσκεκλημένους από τον Τύπο και επιπλέον επτά εκπροσώπους του κλάδου. Συνολικά στο πλοίο επέβαιναν τριάντα έξι άτομα.
Τέσσερις δημοσιογράφοι έφυγαν για να δώσουν ρεπορτάζ μετά τις δύο πρώτες δοκιμαστικές διαδρομές, ενώ ο υπόλοιπος Τύπος παρέμεινε για την τελευταία δοκιμαστική διαδρομή της ημέρας. Καθώς ανέβασε ταχύτητα στην διαδρομή που βλέπει στην παραλία Καμπρίλο, το H-4 Hercules απογειώθηκε, παραμένοντας στον αέρα για 26 δευτερόλεπτα στα 70 πόδια (21 μέτρα) από το νερό με ταχύτητα 135 μιλίων την ώρα (217 χλμ./ώρα) για περίπου ένα μίλι (1,6 χιλιόμετρα). Σε αυτό το υψόμετρο, το αεροσκάφος εξακολουθούσε να έχει επιπτώσεις στο έδαφος. Παρ 'όλα αυτά, η σύντομη πτήση απέδειξε τους αντιφρονούντες ότι το αριστούργημα του Χιουζ ήταν άξιο πτήσης-δικαιώνοντας έτσι τη χρήση κρατικών κεφαλαίων.
Το H-4 Hercules δεν πέταξε ποτέ ξανά. Ένα πλήρωμα πλήρους απασχόλησης 300 εργαζομένων, διατήρησαν το αεροσκάφος σε κατάσταση πτήσης σε ένα υπόστεγο ελεγχόμενο από το κλίμα. Η εταιρεία μείωσε το πλήρωμα σε 50 εργαζόμενους το 1962 και στη συνέχεια το διέλυσε μετά το θάνατο του Χιουζ το 1976.
Απεικόνιση
Η ιδιοκτησία του H-4 Hercules αμφισβητήθηκε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, η οποία είχε συνάψει σύμβαση για την κατασκευή του. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, επετεύχθη συμφωνία σύμφωνα με την οποία το Εθνικό Μουσείο Αεροπορίας και Διαστήματος του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν θα παραλάμβανε το Hughes H-1 Racer και το τμήμα του H-4 Hercules, με την Summa Corporation να πληρώνει 700.000 δολάρια και να λάβει την ιδιοκτησία του H-4, καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα εκχωρούσε οποιαδήποτε δικαιώματα και το αεροσκάφος θα προστατεύεται «από εμπορική εκμετάλλευση».
Το 1980, το H-4 Hercules αποκτήθηκε από τον Αεροναυτική λέσχη της Νότιας Καλιφόρνιας, το οποίο αργότερα τοποθέτησε το αεροσκάφος σε έναν πολύ μεγάλο θόλο δίπλα στην έκθεση του πλοίου Queen Mary στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια. Η μεγάλη εγκατάσταση με θόλο έγινε γνωστή ως Spruce Goose Dome. Ο πολύ μεγάλος κλειστός εσωτερικός θόλος γύρω από το H-4 Hercules αποτελούνταν από χώρο συναντήσεων και ειδικών εκδηλώσεων, περίτεχνες οπτικοακουστικές οθόνες για τον Χάουαρντ Χιουζ και το ίδιο το αεροσκάφος και χώρους εστίασης για τουρίστες. Πολλές συνεδριακές ομάδες έκαναν μεγάλα δείπνα, ακόμη και συναυλίες κάτω από τα φτερά του αεροσκάφους τη νύχτα όταν το Spruce Goose Dome ήταν κλειστό για τους τουρίστες. Το 1986, ένα δευτερεύον αξιοθέατο ως προσομοιωτή με το όνομα Time Voyager κατασκευάστηκε δίπλα στο H-4 Hercules, με κόστος 2,5 εκατομμύρια δολάρια. Το 1988, η The Walt Disney Company απέκτησε τόσο τα εκθέματα του Λονγκ Μπιτς όσο και τα σχετικά ακίνητα από τον Pier J. Το 1991, η Disney ενημέρωσε την Αεροναυτική λέσχη της Νότιας Καλιφόρνια ότι δεν επιθυμούσε πλέον να εμφανίζει το αεροσκάφος Hercules μετά την κατάργηση του εξαιρετικά φιλόδοξου σχεδίου της Port Disney.
Κολόα Ταλάκε
Ο αιδεσιμότατος Κολόα Ταλάκε (Koloa Fineaso Talakelake, 1934-2008) ήταν πολιτικός από το Τουβαλού. Υπήρξε πρωθυπουργός της νησιωτικής χώρας από το 2001 ως το 2002. Χρημάτισε επίσης υπουργός Οικονομικών (1994-96).
Hughes H-4 Hercules
Απεικόνιση
Μετά από μακρά αναζήτηση για κατάλληλο οικοδεσπότη, η Αεροναυτική λέσχη της Νότιας Καλιφόρνια κανόνισε να δοθεί το H-4 Hercules στο Evergreen Aviation & Space Museum με αντάλλαγμα ετήσια μίσθωση και ένα ποσοστό των κερδών του μουσείου. Το αεροσκάφος μεταφέρθηκε με ειδική φορτηγίδα, τρένο και φορτηγό στο σημερινό του χώρο στο ΜακΜίνβιλ, του Όρεγκον (περίπου 64 χλμ. νοτιοδυτικά του Πόρτλαντ), όπου επανασυναρμολογήθηκε από την εταιρεία Contractors Cargo Company και εκτίθεται επί του παρόντος. Η αερακάτος έφτασε στο ΜακΜίνβιλ στις 27 Φεβρουαρίου 1993, μετά από ένα ταξίδι 138 ημερών, 1.698 χλμ από το Λονγκ Μπιτς. Ο εσωτερικός θόλος Spruce Goose χρησιμοποιείται πλέον από την Carnival Cruise Lines ως τερματικός σταθμός στο Λονγκ Μπιτς.
Στα μέσα της δεκαετίας του 1990, τα πρώην υπόστεγα της Hughes Aircraft στο αεροδρόμιο Χιουζ, συμπεριλαμβανομένου αυτού που διατηρούσε το H-4 Hercules, μετατράπηκαν σε κινηματογραφικά στούντιο. Σκηνές από ταινίες όπως ο Τιτανικός, το What Women Want και το End of Days έχουν γυριστεί στο υπόστεγο αεροσκαφών 315.000 τετραγωνικών ποδιών όπου ο Χάουαρντ Χιουζ δημιούργησε την αεράκατο. Το υπόστεγο θα διατηρηθεί ως επιλεγμένη δομή για να εγγραφεί στο Εθνικό Μητρώο Ιστορικών Κτιρίων σε αυτό που είναι σήμερα η μεγάλη ελαφριά βιομηχανία και ανάπτυξη κατοικιών στη γειτονιά Playa Vista του Λος Άντζελες.
Κολόα Ταλάκε
Πολιτική καριέρα
Ο Ταλάκε απεβίωσε στις 26 Μαΐου 2008 στο Όκλαντ.
Hughes H-4 Hercules
Τεχνικά χαρακτηριστικά
thumb|right|Σύγκριση μεγέθους ανάμεσα στα τέσσερα μεγαλύτερα αεροπλάνα στην ιστορία {{legend|khaki|Hughes H-4 Hercules (1947)}} {{legend|lightgreen|[[Antonov An-225|An-225 (1988)}} {{legend|lightpink|Airbus A380-800 (2005)}} {{legend|lightblue|Boeing 747-8 (2010)}} ]]
Κολόα Ταλάκε
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Τουβαλού
Hughes H-4 Hercules
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Πηγή:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αεράκατοι Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη H-4 Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Λάμπεια όρη
Τα Λάμπεια όρη ή όρος Λάμπεια ή όρος Λάμπειο ή Αστράς αποτελούν διακλάδωση και βουνοκορφή του Ερυμάνθου, που βρίσκεται στην Πελοπόννησο, και ανήκουν διοικητικά στην Ηλεία. Η ψηλότερη κορυφή του είναι η "Ανάληψη" με υψόμετρο 1.795 μέτρα.
Οι ονομασίες του όρους προέρχονται από την λάμψη του χιονιού στη βουνοκορυφή όπου το χτυπά το φως του ήλιου, όπου τα ψηλότερα σημεία του, όπως και του κοντινού Αστρά, είναι γυμνά από βλάστηση.
Από τα Λάμπεια Όρη πηγάζουν πολλοί παραπόταμοι του Πηνειού. Στις πλαγιές του Λάμπειου βρίσκονται τα χωριά Δίβρη, Κρυόβρυση, Καλύβια Κρυόβρυσης, Τσίπιανα, Αστράς, Ορεινή, Αμυγδαλή, Κερέσοβα και Αγία Κυριακή.
Ο Παυσανίας αναφέρει ότι η Λάμπεια ήταν ιερό όρος του Πανός. Ωστόσο, σύμφωνα με σύγχρονους μελετητές, το αρχαίο όρος Λάμπεια δεν ταυτίζεται με το σημερινό αλλά με μια άλλη διακλάδωση του Ερύμανθου, που σήμερα ονομάζεται Καλλιφώνιο όρος. Το ίδιο βουνό, που σήμερα ονομάζεται Λάμπεια, στην αρχαιότητα ονομαζόταν Αστερίων.
Πηγές
Κατηγορία:Βουνά της Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας Κατηγορία:Δήμος Λάμπειας Κατηγορία:Δήμος Λασιώνος
Ρίο 2
Ρίο 2 (αγγλικά: Rio 2) είναι τρισδιάστατη αμερικανική ταινία περιπέτειας και κωμωδίας που παράγεται από τα Blue Sky Studios και διανέμεται από το 20th Century Fox.
Πλοκή
Οι Μπλου, Τζούελ και τα τρία τους παιδιά ζουν την τέλεια ζωή στη μαγευτική πόλη του Ρίο Ντε Τζανέιρο. Όταν η Τζούελ αποφασίζει πως τα παιδιά της πρέπει να μάθουν να ζουν σαν αληθινά πουλιά, επιμένει πως όλη η οικογένεια πρέπει να μεταφερθεί στον Αμαζόνιο. Ο Μπλου προσπαθεί να ταιριάξει με τους νέους γείτονες και να προσαρμοστεί στη νέα καθημερινότητά του, ενώ παράλληλα αρχίζει να ανησυχεί για τη ζωή της Τζούελ και των παιδιών του μέσα στην άγρια φύση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Blue Sky Studios Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της 20th Century Fox Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Τζον Πάουελ Κατηγορία:3D ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων υπολογιστή Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2014
Άκοβα
Η Άκοβα ή Άκοβαι ήταν Μεσαιωνική πόλη κοντά στο σημερινό χωριό Βυζίκι Αρκαδίας. Η ονομασία αυτή ίσως προέρχεται από την λατινική λέξη «άκουα» που σημαίνει νερό καθώς η περιοχή έχει πολλά νερά. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους το 1204 και τη διανομή των εδαφών της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η Άκοβα, μαζί με άλλα 23 φέουδα, αποτέλεσε την βαρονία της Άκοβας, που ήταν μία από τις 12 βαρονίες στις οποίες διαιρέθηκε η Αχαΐα, όπως ονομάζονταν τότε ολόκληρη η Πελοπόννησος. Η βαρωνία δόθηκε στο βαρώνο Γκωτιέ ντε Ροζιέρ το 1209. Ο Γκωτιέ ντε Ροζιέρ έχτισε στην περιοχή ένα φρούριο για το οποίο γίνεται λόγος και στο Χρονικό του Μορέως (κάστρον καλόν εποίκεν κι ωνόμασε την Άκοβαν). Οι Φράγκοι ονόμασαν το φρούριο Ματεγκριφόν ή Ματαγκριφόν (Mategriffon ή Mathegriffon) που σήμαινε ή η απόκρουση ή η εξόντωση των Γραικών ο δε λαός το έλεγε «Κάστρο της Μονοβύζας», καθώς μετά το θάνατο του ντε Ροζιέρ τη βαρωνία ανέλαβε η ανεψιά του και κόρη του βαρώνου του Πασαβά (Γύθειο) Μαργαρίτα, για την οποία αναφέρεται ότι ήταν μονόστηθη για να πολεμάει πιο άγρια. Τελικά τα δύο τρίτα των εδαφών της Άκοβας προσαρτήθηκαν στο Πριγκηπάτο της Αχαΐας, με πρίγκηπα τον Γουλιέλμο Βιλλεαρδουίνο, ο οποίος παραχώρησε την περιοχή αργότερα στη δευτερότοκη κόρη του Μαργαρίτα που έγινε η δεύτερη κυρά της Άκοβας το 1277 και η οποία κληροδότησε την Άκοβα στην κόρη της Ισαβέλλα.
Το φρούριο της Άκοβας καταλήφθηκε από τον Εβρενός - μπέη το 1391, περιήλθε όμως οριστικά στους Οθωμανούς το 1458. Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας η Άκοβα αποτελούσε το τέταρτο τμήμα του βιλαετίου της Καρύταινας και ονομαζόταν και Πέρα Μεριά. Το 1611 ιδρύθηκε στην Άκοβα πατριαρχική εξαρχία που παρετυμολογικώς ονομάστηκε Ιάκωβα.
Πηγές
Κατηγορία:Νομός Αρκαδίας Κατηγορία:Ιστορικές περιοχές της Ελλάδας
King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert
King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert είναι ο τίτλος του διπλού, ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ του χαρντ ροκ συγκροτήματος Deep Purple, ο οποίος κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 1995 από την εταιρεία "King Biscuit Flower Hour". Στην Ευρώπη, ο συγκεκριμένος δίσκος κυκλοφόρησε με την ονομασία "On the Wings of a Russian Foxbat (Live in California 1976)" ενώ ο δίσκος επανεκδόθηκε στις 24 Φεβρουαρίου του 2009 με τίτλο "Live at Long Beach Arena 1976".
Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε στις 27 Φεβρουαρίου του 1976, στο Λονγκ Μπιτς της Καλιφόρνια, ενώ η επανέκδοση του άλμπουμ περιέχει τρία επιπλέον τραγούδια ηχογραφημένα στις 26 Ιανουαρίου του 1976 στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης.
Η ηχογράφηση του "King Biscuit Flower Hour..." έγινε από την τέταρτη γραμμή μελών των Deep Purple, η οποία έδωσε την τελευταία της συναυλία στις 15 Μαρτίου του 1976, στο Λίβερπουλ.
King Biscuit Flower Hour
CD 1
1. Burn - 8:15
2. Lady Luck - 3:13
3. Gettin' Tighter - 13:42
4. Love Child - 5:49
5. Smoke on the Water / Georgia on my Mind - 8:59
6. Lazy / The Grind - 22:29
CD 2
7. This Time Around - 7:05
8. Bolin Guitar solo - 10:32
10. Highway Star / Not Fade Away - 7:16
11. Smoke on the Water - 9:31
12. Going Down - 7:30
13. Highway Star - 5:34
Live at Long Beach Arena 1976
CD 1
1. Introduction - 2:00
2. Burn - 6:50
3. Lady Luck - 2:52
4. Gettin' Tighter - 13:28
5. Love Child - 5:11
6. Smoke on the Water - 8:44
7. Lazy - 16:41
8. Homeward Strut - 5:55
CD 2
9. This Time Around - 4:25
11. Bolin Guitar solo - 10:32
12. Stormbringer - 10:08
13. Highway Star - 7:16
Bonus Tracks
14. Smoke on the Water - 9:29
15. Going Down - 7:43
16. Highway Star - 6:25
Long Beach 1976
CD 1
1. Intro
2. Burn
3. Lady Luck
4. Gettin' Tighter
5. Love Child
6. Smoke on the Water
7. Lazy
8. Homeward Strut
CD 2
9. This Time Around
11. Guitar Solo Tommy Bolin
12. Stormbringer
13. Highway Star
Live in Springfield 1976
14. Smoke on the Water
15. Going Down
Τα μέλη των Deep Purple
Το King Biscuit Flower Hour Presents: Deep Purple in Concert ηχογραφήθηκε από την τέταρτη γραμμή μελών του συγκροτήματος. Τα μέλη της ήταν τα εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Deep Purple Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995
ΛαΜάρκους Ριντ
Ο ΛαΜάρκους Ριντ, γεννημένος στις 31 Οκτωβρίου 1988 στο Τέξας, είναι Αμερικανός καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του σούτινγκ γκαρντ.
Καριέρα
Ο Ριντ φοίτησε στο λύκειο Σκάιλαϊν και το 2006 συμπεριλήφθηκε στην δεύτερη καλύτερη πεντάδα της περιφέρειας του. Στην συνέχεια, σπούδασε στο κολέγιο του Τέξας Άρλινγκτον, με καλύτερη του σεζόν το 2011-12 όπου είχε μέσους όρους 17,8 πόντων, 3,7 ριμπάουντ και 1,7 ασίστ, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί μέλος της καλύτερης πεντάδας της περιφέρειας του.
Το καλοκαίρι του 2012, υπέγραψε στην Αντβέρπ από το Βέλγιο, για την οποία έπαιξε σε εννέα αγώνες πρωταθλήματος με 4,2 πόντους και 1,8 ριμπάουντ ανά αγώνα. Την χρονιά ολοκλήρωσε στην σουηδική Λουλέα, με την οποία είχε μέσους όρους 10,7 πόντων και 3,9 ριμπάουντ.
Το 2013-14, αγωνίστηκε με την φανέλα της κυπριακής ΕΘΑ Έγκωμης, με 13,9 πόντους και 6,7 ριμπάουντ. Η ανεβασμένη του απόδοση οδήγησε στην μεταγραφή του στην ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο κατέκτησε την τέταρτη θέση του ελληνικού πρωταθλήματος.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σουηδικών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βελγικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κυπριακών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές γαλλικών συλλόγων‎
Δήμος Ιναχωρίου
Ο Δήμος Ιναχωρίου ήταν δήμος του νομού Χανίων που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Κισσάμου. Βρισκόταν στα δυτικά του νομού Χανίων και είχε σαν έδρα το Έλος. Πρόκειται για παραθαλάσσιο δήμο ο οποίος, σύμφωνα με την απογραφή του 2001, είχε συνολικά 1.443 κατοίκους και έκταση 136.716 στρέμματα.
Ο δήμος περιλάμβανε 8 δημοτικά διαμερίσματα:
Στερόλη
thumb|Η χημική δομή της στερόλης μικρογραφία|Ο σκελετός της γονάνης με την αρίθμηση των ανθρακικών ατόμων κατά τις συστάσεις της [[Διεθνής Ένωση Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας|Διεθνούς Ένωσης Καθαρής και Εφαρμοσμένης Χημείας, γνωστής και ως IUPAC.]] Η στερόλη είναι χημική ένωση με χημικό τύπο, της οποίας το μόριο προέρχεται από αυτό της γονάνης με αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου στην θέση 3 από μια ομάδα υδροξυλίου. Ως εκ τούτου η στερόλη είναι μια αλκοόλη της γονάνης.
Το όνομα "στερόλη" χρησιμοποιείται και ως συνθετικό για τις χημικές ενώσεις που παράγονται από στερόλη υποκαθιστώντας άλλες χημικές ομάδες για μερικά από τα άτομα υδρογόνου, ή τροποποιώντας τους δεσμούς στον χημικό δακτύλιο.
Αυτές οι στερόλες ή στεροειδείς αλκοόλες είναι μια υποομάδα των στεροειδών και μια σημαντική κατηγορία οργανικών μορίων. Οι στερόλες απαντώνται στην φύση στα φυτά, στα ζώα και τους μύκητες. Μπορούν επίσης να παραχθούν από μερικά βακτήρια (ωστόσο πιθανόν με διαφορετικές λειτουργίες). Το πιο γνωστό είδος ζωικής στερόλης είναι η χοληστερόλη, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την δομή της κυτταρικής μεμβράνης και λειτουργεί ως πρόδρομος των λιποδιαλυτών βιταμινών και των στεροειδών ορμονών.
Ενώ τεχνικά είναι αλκοόλες οι βιοχημικοί έχουν εντάξει τις στερόλες στην κατηγορία των λιπίδιων (λίπη με την ευρύτερη έννοια του όρου).
Τύποι
Οι στερόλες των φυτών ονομάζονται φυτοστερόλες και οι στερόλες των ζώων ονομάζονται ζωοστερόλες. Η πιο σημαντική ζωοστερόλη είναι η χοληστερόλη. Από τις πιο αξιόλογες φυτοστερόλες είναι η καμπεστερόλη, η σιτοστερόλη και η στιγμαστερόλη. Η εργοστερόλη είναι μια στερόλη παρούσα κυτταρική μεμβράνη των μυκήτων, η οποία υπηρετεί έναν ρόλο παρόμοιο με τη χοληστερόλη στα ζωικά κύτταρα.
Φυτοστερόλες ως συμπλήρωμα διατροφής
Οι φυτοστερόλες, ευρύτερα γνωστές ως φυτικές στερόλες, έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι μπλοκάρουν τους χώρους απορρόφησης της χοληστερόλης στο ανθρώπινο έντερο, συμβάλλοντας έτσι στη μείωση της απορρόφησης της χοληστερόλης στον άνθρωπο. Επί του παρόντος η Αρχή Τροφίμων και Φαρμάκων της Αμερικής έχει εγκρίνει την χρήση των φυτοστερολών ως συμπλήρωμα διατροφής. Ωστόσο υπάρχει κάποια ανησυχία ότι μπορεί να εμποδίσει την απορρόφηση όχι μόνο της χοληστερόλης αλλά και άλλων σημαντικών θρεπτικών συστατικών. Επί του παρόντος, ο Αμερικανικός Καρδιολογικός Σύλλογος συνιστά την λήψη συμπληρωμάτων φυτοστερολών μόνο από άτομα που έχουν διαγνωστεί με αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης και συστήνει ιδιαίτερα να μην λαμβάνεται από εγκύους ή θηλάζουσες μητέρες. Προκαταρκτική έρευνα έχει δείξει ότι οι φυτοστερόλες μπορεί να έχουν αντικαρκινικές επιδράσεις.
Χημική ταξινόμηση και δομή
Οι στερόλες είναι μια υποομάδα στεροειδών με μια ομάδα υδροξυλίου στην θέση 3 του δακτύλιου Α. Είναι αμφιπαθητικό λιπίδιο που συντίθεται από το ακετυλο-συνένζυμο Α μέσω του μονοπατιού της αναγωγάσης HMG-CoA. Το συνολικό μόριο είναι αρκετά επίπεδο. Η ομάδα υδροξυλίου στον δακτύλιο Α είναι πολική. Το υπόλοιπο της αλειφατικής αλυσίδας είναι μη πολικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άρθρα χωρίς πηγή UNII Κατηγορία:Άρθρα χωρίς πηγή KEGG Κατηγορία:Στεροειδή Κατηγορία:Αλκοόλες
Ακανθοπτεροκτητίδες
Οι ακανθοπτεροκτητίδες (λατινική και επιστημονική ονομασία Acanthopteroctetidae) είναι μικρή οικογένεια εντόμων της τάξεως λεπιδόπτερα, που περιλαμβάνει δύο περιγραφέντα μέχρι σήμερα γένη «πρωτόγονων» λεπιδόπτερων, τα ακανθοπτεροκτήτης (Acanthopteroctetes) και καταπτέρυξ (Catapterix), με συνολικώς επτά περιγραφέντα είδη. Δύο ακόμα είδη, ένα της Κίνας και ένα των Άνδεων του Περού, είναι γνωστό ότι υπάρχουν, αλλά δεν έχουν ακόμα περιγραφεί επιστημονικώς.
Μέχρι το 2002 οι ακανθοπτεροκτητίδες ταξινομούνταν ως η μοναδική οικογένεια της υπεροικογένειας ακανθοπτεροκτητοειδή (Acanthopteroctetoidea) και την ανθυπόταξη «ακανθοκτήσια» (Acanthoctesia). Με βάση πιο πρόσφατες έρευνες, μπορεί να περιληφθούν εντός της υπεροικογένειας νεοψευστοειδή (Neopseustoidea).
Μορφολογία
Τα έντομα της οικογένειας είναι συνήθως μικρότερα των 15 χιλιοστόμετρων σε άνοιγμα πτερύγων και ιριδίζοντα λέπια. Παρόμοια με άλλα ομόνευρα κοιλολέπιδα (Coelolepida) και με τα ετερόνευρα που δεν ανήκουν στα διτρύσια, οι απλοί οφθαλμοί έχουν χαθεί κατά την πορεία της εξελίξεως. Υπάρχουν αρκετά διαφορετικά μοναδικά χαρακτηριστικά, ενώ τα ενήλικα θηλυκά των ειδών Catapterix crimaea και C. tianshanica είναι άγνωστα, δηλαδή δεν έχουν παρατηρηθεί ποτέ.
Γεωγραφική κατανομή
Τέσσερα από τα είδη του γένους Acanthopteroctetes (τα Acanthopteroctetes aurulenta, A. bimaculata, A. tripunctata και A. unifascia) είναι πολύ εντοπισμένα στη δυτική Βόρεια Αμερική, ενώ το πέμπτο (το A. nepticuloides) περιγράφηκε ως είδος της Νότιας Αφρικής. Απο το γένος Catapterix, το Catapterix crimaea έχει παρατηρηθεί στην Κριμαία και τη νότια Γαλλία, ενώ το Catapterix tianshanica είναι γνωστό από την Κιργισία.
Είδη
Τα επτά επισήμως καταγεγραμμένα είδη της οικογένειας είναι τα εξής:
Το γένος Catapterix περιγράφηκε αρχικώς ως μέλος της δικής του, ομώνυμης οικογένειας, των Catapterigidae, αλλά οι δύο οικογένειες μοιράζονται εξειδικευμένα δομικά χαρακτηριστικά, όπως την παρόμοια μορφολογία των πτερύγων (ιδίως με το A. unifascia).
Βιολογία
Τα επιστημονικά δεδομένα για τα είδη των ακανθοπτεροκτητιδών είναι ελάχιστα. Από τα επτά περιγραφέντα είδη μόνο για το Acanthopteroctetes unifascia υπάρχει πλήρης περιγραφή του σταδίου της προνύμφης. Εκτός από μία και μόνη καταγραφή ενός δείγματος που χωρίς βεβαιότητα έχει ταυτοποιηθεί ως Acanthopteroctetes bimaculata, οι προνύμφες των υπόλοιπων ειδών σε αμφότερα τα γένη είναι άγνωστες.
Οι προνύμφες (κάμπιες) του Acanthopteroctetes unifascia κατοικούν μέσα στα φύλλα του γένους θάμνων Ceanothus (Rhamnaceae), με τα οποία και τρέφονται. Διαχειμάζουν ως προνύμφες χωρίς να καταναλώνουν τροφή και επαναλαμβάνουν τη λήψη τροφής την άνοιξη. Στο στάδιο της νύμφης το είδος σχηματίζει κουκούλι επάνω στο έδαφος. Τα ακμαία (τα ώριμα έντομα) ξεπροβάλλουν από το κουκούλι την άνοιξη και είναι ημερόβια.
Λευκωματίνη
thumb|130px|Δομή λευκωματίνης (μονομερής) Η λευκωματίνη, η οποία ονομάζεται και αλβουμίνη (επίσης αλμπουμίνη, από το λατ. albus, «λευκός»), αναφέρεται γενικότερα σε οποιαδήποτε υδατοδιαλυτή πρωτεΐνη, η οποία έχει μέτρια διαλυτότητα σε συμπυκνωμένα αλατούχα διαλύματα και υφίσταται θερμική πήξη. Ουσίες που περιέχουν λευκωματίνη, όπως το ασπράδι του αυγού, ονομάζονται λευκωματοειδή (αλβουμινοειδή).
Ορός λευκωματίνης
thumb|left|180px|Η σύσταση του [[Αίμα|αίματος.]]
Ο πιο γνωστός τύπος λευκωματίνης είναι η λευκωματίνη του ορού —συνηθέστερα αποκαλείται απλά λευκωματίνη— που βρίσκεται στο αίμα και παράγεται από το συκώτι. Η λευκωματίνη του ορού είναι η πρωτεΐνη που βρίσκεται στη μεγαλύτερη ποσότητα στο πλάσμα του αίματος στον άνθρωπο και στα θηλαστικά. Ο ανθρώπινος ορός λευκωματίνης αποτελεί το 60 τοις εκατό των πρωτεϊνών του πλάσματος αίματος, ενώ όλες οι υπόλοιπες πρωτεΐνες που περιέχονται στο πλάσμα του αίματος ονομάζονται συνολικά σφαιρίνες.
Η λευκωματίνη επιτρέπει, μεταξύ άλλων, τη διατήρηση της οσμωτικής πίεσης που απαιτείται για τη διανομή των σωματικών υγρών μεταξύ των ενδοαγγειακών τμημάτων και των ιστών του σώματος.
Άλλες χρήσεις
Η λευκωματίνη χρησιμοποιείται μεταξύ άλλων στη βιομηχανία τροφίμων, ειδικά στη ζαχαροπλαστική.
Βλέπε επίσης
Κατηγορία:Πρωτεΐνες αίματος
Επεισόδιο του Πετριτσίου
Το Επεισόδιο του Πετριτσίου (βουλγάρικα: Петрички инцидент), γνωστό και ως Επεισόδιο Δεμίρ Καπού, ήταν μεθοριακό επεισόδιο στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα, βόρεια των Άνω Ποροΐων, που έλαβε χώρα εν καιρώ ειρήνης κατά τον Μεσοπόλεμο, στις 19 Οκτωβρίου του 1925. Παρότι ξεκίνησε από μια ένοπλη συμπλοκή κατόπιν φιλονικίας μεταξύ των εκατέρωθεν στρατιωτών συνοριακών φυλακίων, κοντά στη διάβαση Δεμίρ-Καπού (= Σιδηρές πύλες, σήμερα Ντέμιρ Κάπιγια), κατέληξε από αδέξιους χειρισμούς διαχείρισης του συμβάντος προσωπικά από τον ίδιο τον τότε δικτάτορα Θεόδωρο Πάγκαλο, σε εισβολή ελληνικών στρατιωτικών μονάδων στο βουλγαρικό έδαφος, περί τη βουλγαρική κωμόπολη Πετρίτσι, εξ ου και η ονομασία του επεισοδίου. Συνέπεια αυτού ήταν η καταδίκη της Ελλάδος από την Κοινωνία των Εθνών, όπου είχε προσφύγει η Βουλγαρία, σε καταβολή μεγάλης σχετικά αποζημίωσης. Το γεγονός αυτό υπήρξε ένα από τα τρία βασικά λάθη της εξωτερικής πολιτικής του Πάγκαλου, που του καταλόγισαν όλοι οι τότε πολιτικοί του αντίπαλοι. Κατά τον Γ. Θ. Μαυρογορδάτο, σημαντικό ρόλο στην απόφαση του Πάγκαλου για την εισβολή διαδραμάτισαν οι προηγηθείσες επιδρομές ένοπλων κομιτατζήδων σε παραμεθόριες περιοχές της Ελλάδας με ορμητήριο τη Βουλγαρία.
Ιστορικό επεισοδίου
Σύμφωνα με τις σχετικές πληροφορίες, που είδαν το φως της δημοσιότητας δύο εικοσιτετράωρα αργότερα, περί τις μεσημβρινές ώρες της 19ης Οκτωβρίου και ημέρα Δευτέρα, το 69ο συνοριακό φυλάκιο στο όρος Κερκίνη (Μπέλλες) παρά τη διάβαση Δεμίρ Καπού δέχθηκε αιφνίδια πυρά από Βούλγαρους στρατιώτες του έναντι φυλακίου, από τα οποία φονεύτηκαν δύο Έλληνες στρατιώτες. Ανταποδίδοντας τα πυρά Έλληνες στρατιώτες φόνευσαν τρεις Βούλγαρους. Ακούγοντας τους πυροβολισμούς ο προϊστάμενος του φυλακίου και διοικητής του λόχου προκαλύψεως λοχαγός (ΠΖ) Χ. Βασιλειάδης, που είχε έδρα στο μεθοριακό χωριό Άνω Πορόια Σερρών, έσπευσε αμέσως στο φυλάκιο και κρατώντας λευκή σημαία εισήλθε στο βουλγαρικό έδαφος προς διαπραγμάτευση, όπου και δέχθηκε θανάσιμη σφαίρα στο στήθος. Ακολούθησε συμπλοκή, όπου καταλήφθηκε το φυλάκιο από Βούλγαρους στρατιώτες. Λαμβάνοντας γνώση του όλου συμβάντος ο διοικητής του οικείου τάγματος προκαλύψεως αντισυνταγματάρχης Α. Σέργιος έθεσε σε συναγερμό όλα τα παρακείμενα φυλάκια. Τις απογευματινές ώρες το υπό τον υποστράτηγο Ν. Ζαφειρίου Γ΄ Σώμα Στρατού (Θεσσαλονίκη) και το Δ΄ Σώμα Στρατού (Καβάλα), καθώς και η υπό τον συν/ρχη ΠΒ Παπαϊωάννου 6η Μεραρχία (Σέρρες), ήταν ήδη ενήμερες, έχοντας τεθεί σε ετοιμότητα απώθησης πιθανής βουλγαρικής προσβολής, ενημερώνοντας σχετικά τον τότε αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Στρατού υποστράτηγο Π. Σαρρηγιάννη, ο οποίος με τη σειρά του έσπευσε και ενημέρωσε τον πρωθυπουργό και υπουργό Στρατιωτικών Θ. Πάγκαλο. Κατά τη συνεργασία αυτή, όπου συμμετείχε και ο υφυπουργός Στρατιωτικών Κ. Νίδερ, αποφασίσθηκε τελικά όλες οι παραπάνω στρατιωτικές μονάδες να λάβουν "πάντα τα ενδεικνυόμενα μέτρα", με δεδομένο ότι δεν υπήρξε συνέχεια εκ μέρους των Βουλγάρων.
Ελληνική αντιμετώπιση
Την επομένη του επεισοδίου περιήλθαν στην ελληνική κυβέρνηση πληροφορίες περί κινήσεων βουλγαρικών στρατευμάτων κοντά στην ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Πολεμικό αεροσκάφος που απογειώθηκε από τη Θεσσαλονίκη και διενήργησε κατόπτευση της περιοχής ανέφερε παρουσία μικρής σχετικά δύναμης βουλγαρικού τακτικού στρατού στα μετόπισθεν των συνόρων, που αφορούσε το βουλγαρικό τάγμα προκάλυψης, αντίστοιχο με το ελληνικό, ενώ μια περιορισμένη ομάδα είχε καταλάβει τη διάβαση του Δεμίρ Καπού. Μέχρι τις βραδυνές ώρες η βουλγαρική πρεσβεία στην Αθήνα δήλωνε άγνοια του επεισοδίου και ότι δεν είχε καμία ενημέρωση από τη Σόφια, γεγονός που οδήγησε τον Πάγκαλο στην άποψη -όπως δήλωσε σε δημοσιογράφους- ότι η εν λόγω επίθεση στο ελληνικό φυλάκιο ήταν πράξη παρακυβερνητικής οργάνωσης Βουλγαρομακεδόνων αυτονομιστών, καταλήγοντας στις δηλώσεις του «ελπίζω ότι το επεισόδιο δεν θα έχει έκτασιν, αλλά πάντως δεν θα μείνει άνευ συνεπειών». Παράλληλα και ο τότε νεοδιορισθείς Γενικός Διοικητής Μακεδονίας, πρώην υπουργός Εσωτερικών Α. Παναγιωτόπουλος δήλωσε: "Η επίθεσης των Βουλγάρων ήταν εντελώς αδικαιολόγητος. Ελάβαμεν πάντα τα μέτρα όπως επιβάλωμεν αμέσως τον σεβασμόν εις τους προδοτικώς φονεύσαντας τον αξιωματικόν μας. Η κοινή γνώμη ας είναι απολύτως ήσυχος. Η Κυβέρνησις είναι εις θέσιν να συντρίψει ανοικτιρμόνως τοιαύτας αποπείρας και να επιβάλη τον σεβασμόν των ξένων προς την χώραν μας".
Ελληνική διακοίνωση
Τις μεσημβρινές ώρες της μεθεπομένης του επεισοδίου (21 Οκτωβρίου), ο Έλληνας επιτετραμμένος στη Σόφια επέδωσε στη Βουλγαρική κυβέρνηση ελληνική νότα, η οποία προτάσσοντας το ιστορικό του επεισοδίου κατέληγε επιτακτικά στην άμεση ικανοποίηση τριών όρων : Αντίγραφο της παραπάνω διακοίνωσης επιδόθηκε και στον στρατιωτικό ακόλουθο της βουλγαρικής πρεσβείας στην Αθήνα, Ντάντσες, που αντικαθιστούσε τον απουσιάζοντα πρέσβη και που φερόταν να αγνοούσε επίσημα το συμβάν, υποστηρίζοντας ότι τούτο μπορεί να προήλθε από κομιτατζήδες, προτείνοντας τη σύσταση μικτής επιτροπής για την εξέταση των αιτίων, πρόταση μη γενόμενη δεκτή, αφού τα στοιχεία που είχε στο μεταξύ συγκεντρώσει το ΓΕΣ απέκλειαν τη συμμετοχή κομιτατζήδων, σύμφωνα και με τις σχετικές δηλώσεις του Α/ΓΕΣ. Ακολούθησε κοινοποίηση της διακοίνωσης σε όλες τις ελληνικές πρεσβείες κυρίως της Ευρώπης, καθώς και στις πρεσβείες στην Αθήνα. Σημειώνεται ότι πρώτοι πρέσβεις που έδειξαν ενδιαφέρον και ζήτησαν πληρέστερη ενημέρωση προσερχόμενοι στο υπουργείο Εξωτερικών ήταν οι πρέσβεις της Σερβίας και της Τουρκίας. Επίσης σημειώνεται ότι την ίδια ημέρα υπουργός εξωτερικών ανέλαβε ο Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος, διατηρώντας παράλληλα το υπουργείο των Ναυτικών, μετά την ιδιαίτερα επεισοδιακή παραίτηση του Κ. Ρέντη, εγκαταλείποντας το υπουργείο το πρωί της προηγουμένης.
Παράλληλα με τα παραπάνω μετά από ευρεία σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα υπό την προεδρία του Πάγκαλου, όπου συμμετείχε και ο υπουργός Συγκοινωνιών Ι. Γρηγοράκης, διατάχθηκε η διακοπή της σιδηροδρομικής συγκοινωνίας με τη Βουλγαρία και η προετοιμασία στρατιωτικών μονάδων για μεταφορά και προέλαση εντός του βουλγαρικού εδάφους. Τις εσπερινές ώρες η ελληνική κυβέρνηση έλαβε τηλεγράφημα της ελληνικής πρεσβείας της Σόφιας, δια του οποίου ο υπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας Κάλφωτ προέβαλε τη διευθέτηση του ζητήματος με σύσταση μικτής επιτροπής για την εξεύρεση των πρωταιτίων και τον καταλογισμό ευθυνών, το οποίο τηλεγράφημα φέρεται τελικά από ελληνικής πλευράς να αγνοήθηκε.
Εισβολή στο βουλγαρικό έδαφος
Η ανατολή του ηλίου στις 22 Οκτωβρίου βρήκε σε εξέλιξη ελληνική στρατιωτική επιχείρηση εντός του βουλγαρικού εδάφους, όπου δύο στρατιωτικές φάλαγγες δύναμης ενός συντάγματος η κάθε μία και ενισχυμένες με στοιχεία πυροβολικού, κινούμενες παράλληλα μεταξύ τους, ακολουθούσαν βορειοδυτική κατεύθυνση σε βάθος 10 χλμ. από τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Τις εν λόγω φάλαγγες συγκροτούσαν το 19ο και 21ο σύνταγμα πεζικού, αμφότερα της VIης Μεραρχίας Πεζικού (Σερρών), που τις βραδυνές ώρες της προηγουμένης είχαν συγκεντρωθεί παρά το οχυρό Ρούπελ. Κατά το λυκαυγές εκτελώντας διαταγή προέλασης, διαβαίνοντας τη γέφυρα Κούλα του Στρυμόνα που βρίσκεται ανατολικότερα της διάβασης Δεμίρ Καπού, εισήλθαν στο βουλγαρικό έδαφος με αντικειμενικό σκοπό (όπως έγινε αργότερα γνωστό) αφενός την περικύκλωση του βουλγαρικού μεθοριακού τάγματος προκάλυψης και αφετέρου την κατάληψη επίκαιρων υψωμάτων περί την κωμόπολη του Πετριτσίου. Τις μεσημβρινές ώρες αμφότεροι οι σκοποί είχαν επιτευχθεί πλήρως. Βέβαια η όλη επιχείρηση που σχεδιάστηκε και οργανώθηκε από το Γ΄ Σώμα Στρατού (Θεσσαλονίκης) πραγματοποιήθηκε γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι στην εν λόγω περιοχή δεν υπήρχε αξιόλογος βουλγαρικός στρατιωτικός σχηματισμός και συνεπώς δεν θα προβαλλόταν ουσιαστική αντίσταση.
Συγκεκριμένα η δεξιά φάλαγγα υπό τον συνταγματάρχη Θεόφιλο Βουτσινά έχοντας προελάσει 25 χλμ. εντός του βουλγαρικού εδάφους, περί το μεσημέρι κατέλαβε τα επίκαιρα υψώματα ανατολικά του Πετριτσίου και στη συνέχεια, αφού ορίσθηκαν προφυλακές, στάλθηκαν ανιχνευτικές περίπολοι στα γύρω χωριά. Η ανιχνευτική περίπολος που εισήλθε στο Πετρίτσι ήρθε αντιμέτωπη με μια διλοχία, που μόλις είχε φθάσει στο σιδηροδρομικό σταθμό για την ενίσχυση του βουλγαρικού τάγματος προκάλυψης. Ακολούθησε σθεναρή μάχη με κανονιοβολισμό των βουλγαρικών θέσεων, γεγονός που ανάγκασε τη διλοχία να τραπεί σε φυγή. Από την εν λόγω μάχη οι ελληνικές απώλειες ήταν 5 νεκροί (1 αξιωματικός και 4 οπλίτες, μεταξύ των οποίων ο σαλπιγκτής της περιπόλου) και 9 τραυματίες (1 αξιωματικός και 8 οπλίτες). Παράλληλα το βουλγαρικό τάγμα προκάλυψης προκειμένου ν΄ αποφύγει περικύκλωση από την υπό τον συν/ρχη Παπαϊωάννου έτερη φάλαγγα, υποχώρησε βορειοδυτικότερα στο εσωτερικό του βουλγαρικού εδάφους. Ομοίως η βουλγαρική ομάδα που είχε καταλάβει το ελληνικό φυλάκιο τράπηκε σε φυγή. Όταν έγιναν τούτα γνωστά στην Αθήνα, δόθηκε εντολή από τον Θ. Πάγκαλο προς τις δύο φάλαγγες να σταματήσουν την προέλαση και να παραμείνουν στη θέση τους αναμένοντας διαταγές.
Βουλγαρική αντίδραση
Η παραπάνω αιφνίδια και απροκάλυπτη ελληνική προέλαση - εισβολή των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων εντός του βουλγαρικού εδάφους, πριν ακόμα εξακριβωθούν τα πραγματικά αίτια του επεισοδίου, ήταν επόμενο να προκαλέσει αρχικά την έκπληξη της βουλγαρικής κυβέρνησης. Μόλις ενημερώθηκε σχετικά ο Βασιλεύς Βόρις Γ΄ κάλεσε τον πρωθυπουργό Αλεξάντερ Τσανκόφ για τη διευθέτηση του ζητήματος διά της διπλωματικής οδού και μόνο, εφιστώντας την προσοχή του υπουργού των Εξωτερικών, πρώην συνταγματάρχη, Χρίστο Βολκόφ για αποκλεισμό προς το παρόν οποιασδήποτε στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Ουσιαστικά την τακτική αυτή υπαγόρευε η δεινή κατάσταση που είχε περιέλθει η Βουλγαρία μετά τη συνθήκη του Νεϊγύ, που έφθανε ακόμα και στην αποστρατιωτικοποίησή της. Ακολούθησε πολύωρο υπουργικό συμβούλιο, το οποίο υιοθετώντας την άποψη του βασιλιά αποφάσισε τη μεσολάβηση της Ρουμανίας, όπου ο Τσακόφ τηλεγραφώντας στον Ρουμάνο υπουργό Εξωτερικών Δούκα, ζήτησε επίσημα τη μεσολάβησή του στην Αθήνα για συγκρότηση μικτής ανακριτικής επιτροπής Το απόγευμα της ίδιας ημέρας το βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων άρχισε να μεταδίδει το γεγονός της εισβολής των Ελλήνων, χαρακτηρίζοντας εξ εαυτού τη ρηματική διακοίνωση ως τελεσίγραφο, αναφέροντας ότι το επεισόδιο ξεκίνησε από τους Έλληνες που πρώτοι άρχισαν να πυροβολούν και κάνοντας μνεία στην επίμονη άρνηση της ελληνικής πλευράς για σύσταση μικτής επιτροπής έρευνας των αιτίων. Επίσης συμπλήρωνε ότι οι εισβολείς Έλληνες, αφού βομβάρδισαν το Πετρίτσι, παρέμεναν στρατοπεδευμένοι στη γύρω περιοχή. Η βουλγαρική αυτή θέση όπως ήταν φυσικό έστρεψε το επίκεντρο του ενδιαφέροντος από το μεθοριακό επεισόδιο στα γεγονότα του Πετριτσίου -εξ ου και το ομώνυμο ζήτημα- που βεβαίως θορύβησε πρώτιστα τις κυβερνήσεις των όμορων χωρών.
Λίγες ώρες μετά την παραπάνω μετάδοση έσπευσαν στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών τόσο οι πρέσβεις της Αγγλίας, Αλβανίας, Γαλλίας, Γερμανίας, Ισπανίας, Ιταλίας και Ρουμανίας προκειμένου να ενημερωθούν σχετικά, όσο και ο πρέσβης της Σερβίας Γαβρίλοβιτς, ο οποίος και δήλωσε στη συνέχεια ότι η Σερβία παραμένει πιστή σύμμαχος της Ελλάδας. Ο δε στρατιωτικός ακόλουθος της τουρκικής πρεσβείας Χουσνή-μπεης μετέβη στο Γενικό Επιτελείο Στρατού, όπου και ενημερώθηκε σχετικά από τον ίδιο τον αρχηγό. Ακολούθως ο επιτετραμμένος της Βουλγαρίας στην Αθήνα επικοινωνώντας τηλεφωνικά με τον Α/ΓΕΣ διαβεβαίωσε, σύμφωνα με νεότερο τηλεγράφημα από Σόφια, ότι η βουλγαρική κυβέρνηση ήδη διέταξε την κατάπαυση του πυρός σε όλα τα σημεία επαφής βουλγαρικού με ελληνικού στρατού, ζητώντας όμοια ενέργεια εκ μέρους της Ελλάδας. Στη συνέχεια ο Α/ΓΕΣ καλώντας τους δημοσιογράφους έκανε τις ακόλουθες δηλώσεις: «''Το στρατιωτικόν ημών έργον έληξε. Κατόπιν κυβερνητικής αποφάσεως τα προελάσαντα ελληνικά στρατεύματα διέκοψαν την προέλασίν των αναμένοντα νέας διαταγάς, παραμένοντα στις καταληφθείσες θέσεις δια λόγους ασφαλείας, όσο θα συνεχίζονται αι διπλωματικαί συνεννοήσεις''». Τις βραδυνές ώρες ο πρωθυπουργός Θ. Πάγκαλος αντικρούοντας τους βουλγαρικούς ισχυρισμούς επανέλαβε τις δηλώσεις που είχε κάνει νωρίτερα σε κατ΄ ιδίαν συνάντηση στον Βούλγαρο επιτετραμμένο, ότι η ρηματική διακοίνωση μπορεί να είχε αυστηρό χαρακτήρα, πλην όμως σε καμία περίπτωση δεν επείχε θέση τελεσιγράφου και ότι δεν βομβαρδίστηκε το Πετρίτσι, αλλά μόνο ο χώρος του σιδηροδρομικού σταθμού με δύο βολές.
Προσφυγή στην Κοινωνία των Εθνών
Τις πρωινές ώρες της 23ης Οκτωβρίου ο Βούλγαρος διπλωμάτης Ντάντσες ενημέρωσε τον υπουργό Εξωτερικών για την πρόθεση της χώρας του να καταφύγει στο Συμβούλιο της Κοινωνίας των Εθνών. Στη Σόφια το βουλγαρικό υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε και επέδωσε στον εκεί Έλληνα πρέσβη βουλγαρική αντι-διακοίνωση, απορρίπτοντας έτσι την ελληνική. Στην εν λόγω αντι-διακοίνωση, όπου γινόταν πολύ επιγραμματική αναφορά στο μεθοριακό επεισόδιο, η βουλγαρική κυβέρνηση απέκρουε κάθε ευθύνη για το συμβάν, υπενθυμίζοντας ότι επειδή οι απόψεις Βουλγαρίας και Ελλάδας αντικρούονταν ως προς τη γένεσή του, η βουλγαρική κυβέρνηση πρότεινε τη διενέργεια έρευνας επ΄ αυτού, ότι η πρόταση αυτή επαναλήφθηκε δύο φορές και ότι η βουλγαρική κυβέρνηση ζήτησε την άμεση κατάπαυση του πυρός. Δυστυχώς όμως, συνέχιζε η αντι-διακοίνωση, οι βουλγαρικές προτάσεις παρέμειναν χωρίς απάντηση, αντίθετα σημαντικά ελληνικά στρατεύματα διάβηκαν τα σύνορα και κατέλαβαν βουλγαρικό έδαφος σε πλάτος 32 χλμ. και βάθος 12 χλμ. Η εν λόγω εισβολή στο έδαφος της Βουλγαρίας, μέλους της ΚτΕ και χώρας ως γνωστόν αφοπλισμένης, διενεργήθηκε από εχθροπραξίες πεζικού, πυροβολικού και αεροπλάνων. Κατόπιν αυτών η βουλγαρική κυβέρνηση εξέφραζε τη λύπη της, που δεν μπόρεσε να έλθει σε απευθείας διαπραγματεύσεις και βεβαίωνε την επιθυμία της Βουλγαρίας για αναμονή της αποφάσεως του Συμβουλίου της ΚτΕ.
Η τηλεγραφική προσφυγή της Βουλγαρίας στην ΚτΕ, με ημερομηνία 22 Οκτωβρίου 1925 (βραδυνές ώρες), ανέφερε τα ακόλουθα (σε λόγια μετάφραση εκ της γαλλικής):
Το μεσημέρι ο διευθυντής του υπουργείου Εξωτερικών Λυσίμαχος Καυταντζόγλου παρουσίασε στο υπουργικό συμβούλιο, που συνεδρίαζε στο πολιτικό γραφείο του Πάγκαλου, τηλεγράφημα του Έλληνα επιτετραμμένου στη Βέρνη Β. Δενδραμή, που επιβεβαίωνε τη δήλωση του Ντάντσες περί προσφυγής της Βουλγαρίας στην ΚτΕ. Προηγουμένως οι εν Αθήναις πρέσβεις Αγγλίας, Βελγίου, Γερμανίας, Ιταλίας, Σερβίας και Τουρκίας είχαν επισκεφθεί τον υπουργό Εξωτερικών προκειμένου να ενημερωθούν επί της εξελίξεως του συμβάντος, συστήνοντας την ειρηνική διευθέτηση. Ο δε υπουργός Χατζηκυριάκος τους διαβεβαίωσε την αυτή πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης για ικανοποιητική λύση, σύμφωνα με την ελληνική διακοίνωση. Στο μεταξύ μεταφέρθηκαν στη Θεσσαλονίκη 15 Βούλγαροι αιχμάλωτοι, εκ των οποίων 2 ήταν υπαξιωματικοί του βουλγαρικού στρατού, 6 Βούλγαροι στρατιώτες που αποτελούσαν τη φρουρά του 13ου βουλγαρικού φυλακίου και 7 ένοπλοι Κομιτατζήδες της ΕΜΕΟ που μάχονταν σε χαρακώματα, οι τέσσερις εκ των οποίων είχαν μεταναστεύσει εσχάτως από τη Μακεδονία. Από τις ομολογίες των παραπάνω αποκαλύφθηκε ότι τρεις ημέρες προ του επεισοδίου είχαν συγκεντρωθεί στο σημείο εισβολής κάποια στρατιωτικά αποσπάσματα και είχαν προσκληθεί και οι πολιτοφύλακες των βουλγαρικών χωριών της γύρω περιοχής. Χαρακτηριστικό επίσης υπήρξε το ακόλουθο τηλεγράφημα των Ποντίων προσφύγων της Γουμένισσας προς τον Γενικό Διοικητή Μακεδονίας και το Γ΄ Σώμα Στρατού: "Συγκινηθέντες δολίων ενεργειών Βουλγάρων παραμεθόριον, τασσόμεθα πρόσφυγες Πόντιοι Γουμενίσσης πλευρό υμών από 15 - 80 ετών ανυπομόνως συμεθέξεως εκδικήσεως". Τις βραδυνές ώρες της ίδιας ημέρας πραγματοποιήθηκε μακρά κυβερνητική σύσκεψη, στην οποία έλαβαν μέρος ο πρωθυπουργός Θ. Πάγκαλος, ο Α. Χατζηκυριάκος, ο Ι. Κούνδουρος, ο Λ. Ρούφος, ο Ι. Γρηγοράκης, ο Α. Ταβουλάρης, ο αρχηγός του Επιτελείου Π. Σαρρηγιάννης και ο μέραρχος Χ. Λούφας, μετά το πέρας της οποίας ο Χατζηκυριάκος δήλωσε ότι η Ελλάδα έχει όλα τα δίκαια και στην επικείμενη συνεδρίαση της Κοινωνίας των Εθνών θα επιμείνει στους όρους της ελληνικής διακοίνωσης.
Ο ευρωπαϊκός τύπος
Γενικά ο ευρωπαϊκός τύπος της εποχής, σχετικά με το επεισόδιο όπως αυτό είχε εξελιχθεί, αποδεχόμενος την ελληνική εκδοχή και αγνοώντας τη βουλγαρική προπαγάνδα, τασσόταν υπέρ της ειρηνικής διευθέτησης με επίδειξη μετριοπάθειας αμφοτέρων των πλευρών ενώπιον του Συμβουλίου της ΚτΕ (ύστερα μάλιστα και από τις ελληνικές διαβεβαιώσεις), μη θεωρώντας το άξιο λόγου για επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων. Συγκεκριμένα: Τις παραπάνω γενικές θέσεις επαναλάμβαναν και άλλες ευρωπαϊκές εφημερίδες καθώς και ειδησεογραφικά πρακτορεία.