cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μονάδα 731
Ήταν επισήμως γνωστή ως Τμήμα Πρόληψης Επιδημιών και Τμήμα Καθαρισμού Νερού του Στρατού Κουαντούνγκ. Η μονάδα δημιουργήθηκε από την Κεμπεϊτάι (στρατιωτική αστυνομία της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας), και τη διεύθυνσή της ανέλαβε έως το τέλος του πολέμου ο στρατηγός Σίρο Ίσι, αξιωματικός του Στρατού Κουαντούνγκ.
Μόνο στη βάση στην Πινγκφάνγκ δολοφονήθηκαν (χωρίς να συμπεριλαμβάνονται θύματα ιατρικών πειραμάτων που έγιναν σε άλλες εγκαταστάσεις) περίπου 3.000 - 12.000 άντρες, γυναίκες, και παιδιά, 600 από τους οποίους παρέχονταν κάθε χρόνο από την Κεμπεϊτάι. Περίπου το 70% των θυμάτων που πέθαναν στο στρατόπεδο στην Πινγκφάνγκ ήταν Κινέζοι, συμπεριλαμβανομένων αμφότερων πολιτών και στρατιωτικών. Περίπου το 30% των θυμάτων ήταν Ρώσοι. Άλλοι ήταν από την Νοτιοανατολική Ασία και από νησιά του Ειρηνικού - περιοχές που ήταν Ιαπωνικές αποικίες, και ένας μικρός αριθμός θυμάτων ήταν αιχμάλωτοι πολέμου από τον στρατό των Συμμαχικών Δυνάμεων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου (αν και πολλοί περισσότεροι αιχμάλωτοι πολέμου από το στρατό των Συμμαχικών Δυνάμεων ήταν θύματα της Μονάδας 731 σε άλλες εγκαταστάσεις ).
Αρκετοί από τους επιστήμονες που ήταν αναμεμιγμένοι στα πειράματα της Μονάδας 731 μεταπολεμικά ακολούθησαν καριέρες σε εξέχουσες θέσεις στην πολιτική, την ακαδημαϊκή εκπαίδευση, σε επιχειρήσεις και στην ιατρική. Κάποιοι συνελήφθησαν από τις Σοβιετικές δυνάμεις και δικάστηκαν στις Δίκες Εγκλημάτων Πολέμου του Χαμπάροβσκ. Άλλοι παραδόθηκαν στις δυνάμεις των Η.Π.Α. Ο λόγος για τον οποίο δεν δικάστηκαν ήταν πως οι πληροφορίες και η εμπειρία που διέθεταν από τα πειράματα ήταν πολύ μεγάλης αξίας για το πρόγραμμα ανάπτυξης βιολογικών όπλων των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις 6 Μαΐου του 1947, ο Ντάγκλας Μακάρθουρ, ως Ανώτατος Διοικητής των Συμμαχικών Δυνάμεων, έγραψε πως "πρόσθετα δεδομένα, ίσως κάποιες πληροφορίες από τον Ίσι, πιθανώς μπορούν να αποκτηθούν πληροφορώντας τους εμπλεκόμενους Ιάπωνες ότι τα στοιχεία θα διαφυλαχθούν από μυστικές υπηρεσίες και δεν θα χρησιμοποιηθούν ως αποδείξεις εγκλημάτων πολέμου". Η συμφωνία συνάφθηκε το 1948.
Ζωοτομία
thumb|right|Ο [[Σίρο Ίσι, διοικητής της Μονάδας 731]] Αιχμάλωτοι πολέμου υποβλήθηκαν σε ζωοτομία χωρίς αναισθησία. Ζωοτομία πραγματοποιήθηκε σε αιχμάλωτους που είχαν μολυνθεί με ποικίλες ασθένειες. Επιστήμονες πραγματοποίησαν εγχειρήσεις σε φυλακισμένους, αφαιρώντας όργανα για να μελετηθούν οι επιπτώσεις της ασθένειας στο ανθρώπινο σώμα. Οι εγχειρήσεις αυτές έγιναν ενώ οι ασθενείς ήταν ακόμα ζωντανοί, για την αποφυγή της αλλοίωσης των αποτελεσμάτων λόγω της αποσύνθεσης. Μόλυνση και ζωοτομία υπέστησαν διάφοροι αιχμάλωτοι συμπεριλαμβανομένων αντρών, γυναικών, παιδιών και βρεφών. Το ακόμα πιο φρικτό ήταν ότι δεν εφήρμοσαν ποτέ σε κανέναν αναισθησία, επειδή οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα αναισθητικά θα επηρέαζαν δυσμενώς και θα αλλοίωναν τα αποτελέσματα των πειραμάτων.
Πραγματοποιήθηκαν ακρωτηριασμοί άκρων σε φυλακισμένους για να μελετηθεί η απώλεια αίματος. Τα άκρα που αφαιρούνταν κάποιες φορές συγκολλούνταν στην αντίθετη πλευρά του σώματος. Τα άκρα κάποιων αιχμαλώτων ψύχονταν σε ακραίο κρύο στην ύπαιθρο τον χειμώνα, πρώτα τα χέρια και μετά τα πόδια, και σταδιακά ακρωτηριάζονταν, ενώ σε άλλες περιπτώσεις ψύχονταν και αποψύχονταν για να μελετηθούν οι επιπτώσεις της επακόλουθης γάγγραινας και της σήψης. Μερικές φορές οι ασθενείς αναγκάζονταν να τρώνε κομμάτια του σώματός τους για μελέτη των επιπτώσεων του αυτο-κανιβαλισμού.
Σε κάποιες περιπτώσεις αφαιρέθηκε χειρουργικά το στομάχι και ο οισοφάγος συνδέθηκε απευθείας με τα έντερα. Τμήματα του εγκεφάλου, πνεύμονες ή το συκώτι αφαιρέθηκαν από κάποιους ανθρώπους (ο σκοπός σε όλα γενικώς τα πειράματα της Μονάδας 731, ήταν να δουν «τι θα συνέβαινε»).
Το 2007, ο Ken Yuasa δήλωσε στην εφημερίδα Japan Times: ''Ήμουν φοβισμένος κατά τη διάρκεια της πρώτης μου ζωοτομίας, αλλά τη δεύτερη φορά ήταν αρκετά πιο εύκολο. Την τρίτη φορά ήθελα να το κάνω.'' Ο Yuasa θεωρεί πως τουλάχιστον 1.000 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων των χειρουργών, ήταν αναμεμιγμένοι στις ζωοτομίες που πραγματοποιήθηκαν στην ηπειρωτική Κίνα.
Δοκιμές όπλων
Για την δοκιμή χειροβομβίδων χρησιμοποιήθηκαν ανθρώπινοι στόχοι οι οποίοι τοποθετούνταν σε διαφορετικές θέσεις και αποστάσεις. Φλογοβόλα δοκιμάστηκαν πάνω σε ανθρώπους. Άνθρωποι δεμένοι σε δοκάρια χρησιμοποιήθηκαν ως στόχοι για τη δοκιμή βομβών απελευθέρωσης μικροβίων, χημικών όπλων, και εκρηκτικών βομβών.
Δοκιμές βιολογικών όπλων
Στελέχη ιών μεταδόθηκαν σε αιχμαλώτους μέσω ένεσης, με το πρόσχημα του εμβολιασμού, για να μελετηθεί η επίδρασή τους. Για να μελετηθεί η επίδραση ανιάτων αφροδισίων νοσημάτων, άνδρες και γυναίκες αιχμάλωτοι μολύνθηκαν με σύφιλη και βλεννόρροια, και έγιναν αντικείμενα μελέτης. Ψύλλοι που ήταν φορείς πανώλης, μολυσμένα ρούχα, και μολυσμένες προμήθειες εσώκλειστες σε βόμβες ρίφθηκαν σε ποικίλους στόχους. Το αποτέλεσμα ήταν η εξάπλωση χολέρας, πανώλης, και της ασθένειας του άνθρακα που υπολογίζεται πως ευθύνονται για το θάνατο περίπου 400.000 Κινέζων πολιτών. Η τουλαραιμία δοκιμάστηκε επίσης σε Κινέζους πολίτες. Η Μονάδα 731 και συγγενείς με αυτή μονάδες (π.χ. η Μονάδα 1644, η Μονάδα 100) ασχολήθηκαν με την έρευνα, την ανάπτυξη, και την χρήση βιολογικών όπλων πρόκλησης επιδημιών σε βάρος Κινέζικων πληθυσμών (αμφότερων πολιτών και στρατιωτικών) κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Ψύλλοι μολυσμένοι με πανώλη, εκτρέφονταν στα εργαστήρια της Μονάδας 731 και της Μονάδας 1644, και απελευθερώθηκαν από αεροπλάνα κατά τη διάρκεια χαμηλών πτήσεων πάνω από Κινέζικες πόλεις - στο Νίγκμπο το 1940, και στο Changde (Hunan Province), το 1941. Ως αποτέλεσμα των δοκιμών αυτών, χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν από επιδημία βουβωνικής πανώλης.
Άλλα πειράματα
thumb|right|Κτίριο της Μονάδας 731 που είναι ανοικτό για τους επισκέπτες. Κάποιοι αιχμάλωτοι χρησιμοποιήθηκαν σε άλλα, επίσης ειδεχθή πειράματα: Κάποιοι κρεμάστηκαν ανάποδα για να παρατηρηθεί σε πόση ώρα θα πεθάνουν από πνιγμό. Σε άλλους εισήχθη αέρας μέσω ενέσεων στις αρτηρίες τους για να προσδιοριστεί ο χρόνος που απαιτείται για την πρόκληση εμβολής, ενώ κάποιοι αιχμάλωτοι δέχθηκαν ενέσεις με ούρα αλόγου στο συκώτι τους.
Σε άλλες δοκιμές, οι συμμετέχοντες στερήθηκαν τροφή και νερό για να προσδιοριστεί το χρονικό διάστημα που θα μεσολαβήσει μέχρι να επέλθει ο θάνατος. Κάποιοι τοποθετήθηκαν σε θαλάμους υψηλής πίεσης μέχρι να πεθάνουν. Κάποιοι αποτέλεσαν αντικείμενο μελέτης και προσδιορισμού του συσχετισμού μεταξύ θερμοκρασίας, εγκαυμάτων, και ανθρώπινης επιβίωσης. Άνθρωποι τοποθετήθηκαν σε φυγοκεντρωτές (μεγάλα φυγοκεντρικά μηχανήματα) και στριφογυρίστηκαν μέχρι θανάτου, δέχθηκαν ενέσεις με αίμα ζώων, εκτέθηκαν σε θανατηφόρες δόσεις ακτίνων Χ, έγιναν αντικείμενα δοκιμής ποικίλων χημικών όπλων μέσα σε θαλάμους αερίων, δέχθηκαν ενέσεις θαλασσινού νερού για να ελεγχθεί αν μπορούσε να λειτουργήσει ως υποκατάστατο του φυσιολογικού ορού και άλλοι κάηκαν ή θάφτηκαν ζωντανοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας
Κόλλε Ουμπέρτο
Το Κόλλε Ουμπέρτο (ιταλικά: Colle Umberto, βενετικά: Cołe Unberto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Μποάκο (διαμέρισμα)
Γεωγραφία
Το Μποάκο βρίσκεται κεντρικά της χώρας και συνορεύει στα βόρεια με την Ματαγάλπα, στα βορειοανατολικά και ανατολικά με το Ατλάντικο Σουρ, στα δυτικά με τη Μανάγουα, στα νοτιοδυτικά με τη Μασάγια, στα νότια με το Τσοντάλες και στα νοτιοδυτικά βρέχεται από την Λίμνη Νικαράγουα. Περιλαμβάνει τη λιμνοθάλασσα Πρέσα.
Δήμοι
Το Μποάκο διαιρείται σε 6 δήμους:
Παρέλαση των κυριαρχιών
Η παρέλαση των κυριαρχιών (Парад суверенитетов, παράντ σουβερενιτέτοφ) ήταν μια σειρά ανακηρύξεων κυριαρχίας σε διάφορους βαθμούς από τα συστατικά μέλη της Σοβιετικής Ένωσης στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και τις αρχές της δεκαετίας του 1990. Οι δηλώσεις αυτές ανέφεραν τη προτεραιότητα της εξουσίας της συνιστώσας δημοκρατίας στο έδαφός της πάνω από την κεντρική εξουσία, οδηγώντας στον Πόλεμο των Νόμων μεταξύ του κέντρου και των δημοκρατιών. Η διαδικασία ακολούθησε τη χαλάρωση της εξουσίας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης, ως αποτέλεσμα της πολιτικής ντεμοκρατιζατσίγια στην περίοδο της περεστρόικα του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ. Παρά τις προσπάθειες του Γκορμπατσόφ για να διατηρήσει την ένωση στο πλαίσιο της νέας συνθήκης με τη μορφή της Ένωσης των Κυρίαρχων κρατών, σύντομα μετά πολλές συνιστώσες δημοκρατίες δήλωσαν την πλήρης ανεξαρτησία τους και η διαδικασία είχε ως αποτέλεσμα την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.
Η πρώτη περιοχή να κηρύξει την ανεξαρτησία της ήταν η Αυτόνομη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Ναχιστεβάν (στις 19 Ιανουαρίου 1990), ωστόσο ο Χεϊντάρ Αλίγιεφ, επικεφαλής της ΣΣΔ του Αζερμπαϊτζάν, ο οποίος είχε ρίζες από το Ναχιτσεβάν, κατάφερε να κρατήσει τη δημοκρατία του Ναχιτσεβάν στο Αζερμπαϊτζάν).
Η πρώτη σοβιετική δημοκρατία που κήρυξε την ανεξαρτησία της ήταν η Εσθονική ΣΣΔ (16 Νοεμβρίου 1988: Δήλωση Κυριαρχίας της Εσθονίας, 30 Μαρτίου 1990: Διάταγμα για τη μετάβαση στην αποκατάσταση της εσθονικής ανεξαρτησίας, 8 Μαΐου 1990: Νόμος περί Κρατικών Συμβόλων, ο οποίος κήρυξε την ανεξαρτησία , 20 Αυγούστου 1991: Νόμος της Εσθονικής αποκατάστασης της Ανεξαρτησίας).
Αυτή η μαζική ακολουθία αποσχίσεων έχει υπηρετήσει ως παράδειγμα για διάφορες θεωρίες απόσχισης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αποσχισμός Κατηγορία:Διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
50 Σπουδαιότεροι Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα (2008)
Οι 50 Σπουδαιότεροι Συνεισφέροντες της Ευρωλίγκα (2008) της ιστορίας του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης της FIBA και της Ευρωλίγκας επιλέχθηκαν και βραβεύτηκαν στις 3 Φεβρουαρίου 2008, στη Μαδρίτη της Ισπανίας. Η περίσταση ήταν για την πεντηκοστή επέτειο από την εναρκτήρια σεζόν του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης της FIBA, η οποία αναγνωρίζεται επίσημα ως προκάτοχος της σημερινής διοργάνωσης της Ευρωλίγκα, το οποίο είναι το κορυφαίο επίπεδο καλαθοσφαίρισης ανδρών στην Ευρώπη.
Ο κατάλογος αποτελείται από 35 παίκτες, 10 προπονητές και 5 διαιτητές που θεωρήθηκαν ότι συνέβαλαν περισσότερο στην ανάπτυξη της Ευρωλίγκα. Περιλάμβανε επίσης άλλους υποψηφίους για κάθε κατηγορία. Συνολικά, προτάθηκαν 105 παίκτες, 20 προπονητές και 12 διαιτητές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία και διακρίσεις της Ευρωλίγκα
Τιμοσθένης
Με το όνομα Τιμοσθένης είναι γνωστά τα εξής πρόσωπα της αρχαιότητας:
Αντιμέδων Κυζικηνός
Ο Αντιμέδων ήταν Έλληνας επιγραμματοποιός του οποίου σώζεται το επίγραμμα ΧΙ 46 με το όνομα Αντιμέδοντος Κυζικηνού στην Παλατινή Ανθολογία, όπως παραδόθηκε από τον Πλανούδη και από άλλα χειρόγραφα. Ο Codex Parisinus αποδίδει το επίγραμμα στον Αυτομέδοντα. Οι εκδόσεις Les Belles Lettres ακολουθούν την πρώτη εκδοχή ενώ ο Paton και ο Αριστ. Σκιαδάς την δεύτερη.
Στο ίδιο το χειρόγραφο της Παλατινής Ανθολογίας (σελίδα 514) αναφέρεται ως «Αντιμέδοντ Κυζηκηνού», ενώ ο Jacobs, δημοσίευσε το επίγραμμα ΧΙ 46 αναφέροντάς το ως «Αυτoμέδοντος Κυζικηνού», αναφέροντας ότι είχε πηγή το απόγραφο Gothano («ex apographo Gothano edita») της Παλατινής Ανθολογίας.
Στην έκδοση της Ανθολογίας του Πλανούδη από τον Hieronymo de Bosch το ίδιο επίγραμμα αναφέρεται ως «Αυτομέδοντος Κυζικηνού», ενώ τα άλλα επιγράμματα του Αυτομέδοντος, έχουν τίτλο μόνο τη λέξη «Αυτομέδοντος», χωρίς το χαρακτηρισμό Κυζικηνού.
Πηγές
Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Ανθολογία του Πλανούδη
Τεοντόρ Στολοζάν
Ο Τεοντόρ Στολοζάν (ρουμανικά: Theodor Stolojan) είναι οικονομολόγος, ευρωβουλευτής και πολιτικός από τη Ρουμανία, ο οποίος διορίστηκε πρωθυπουργός της χώρας έπειτα από τις βουλευτικές εκλογές του 2008 αλλά παραιτήθηκε μία εβδομάδα μετά. Είναι μέλος του Δημοκρατικού-Φιλελεύθερου Κόμματος. Χρημάτισε πρωθυπουργός την περίοδο από το 1991 ως το 1992. Είναι παντρεμένος με την Έλενα Στολογιάν και έχουν ένα γιο και μία κόρη.
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Ταργκοβίστε στις 24 Οκτωβρίου του 1943. Ακολούθησε σπουδές στις Οικονομικές Επιστήμες, στην Ακαδημία Οικονομικών Επιστημών του Βουκουρεστίου. Στην περίοδο της διακυβέρνησης από το καθεστώς Τσαουσέσκου υπηρέτησε σε διάφορες θέσεις στο Υπουργείο Οικονομικών. Πριν την Επανάσταση του 1989 εργάστηκε στην Επιτροπή Κρατικής Οργάνωσης, μαζί με το Νικολάοε Βακαρόιου, πρόεδρο της Γερουσίας την περίοδο από 20 Δεκεμβρίου του 2000 ως τις 14 Οκτωβρίου του 2008. Αργότερα εργάστηκε για λογαριασμό της Παγκόσμιας Τράπεζας και στη συνέχεια σε ιδιωτική εταιρεία. Από τις 16 Οκτωβρίου του 1991 ως τις 18 Νοεμβρίου του 1992 χρημάτισε πρωθυπουργός. Το 2000 επανήλθε δυναμικά στην πολιτική και κατήλθε υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς, με το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα (PNL). Στις προεδρικές εκλογές ήρθε τρίτος, πίσω από τον Ιόν Ιλιέσκου και τον Κορνέλιου Βαντίμ Τουντόρ. Διορίστηκε πρόεδρος του κόμματος PNL τον Αύγουστο του 2002.
Το 2003 το κόμμα του προσέγγισε τον ηγέτη του Δημοκρατικού Κόμματος, Τραϊάν Μπασέσκου, την περίοδο εκείνη δήμαρχο του Βουκουρεστίου και σχηματίστηκε συνασπισμός με την ονομασία "D.A. - Dreptate şi Adevăr" (Δικαιοσύνη και Αλήθεια). Το Φεβρουάριο του 2004 ορίστηκε υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2004 με τον εν λόγω συνασπισμό.
Στις 2 Οκτωβρίου του 2004 παραιτήθηκε απρόσμενα από την ηγεσία του PNL και αποσύρθηκε και από την προεδρική κούρσα, επικαλούμενος σοβαρά προβλήματα υγείας για την απόφασή του αυτή. Στη συνέχεια έγινε σύμβουλος του νέου προέδρου Τραϊάν Μπασέσκου, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα στις 20 Δεκεμβρίου του 2004.
Στις 10 Οκτωβρίου του 2006 αποβλήθηκε από το PNL και το Δεκέμβριο ίδρυσε ένα νέο κόμμα, τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες (PLD), των οποίων εξελέγη πρόεδρος στο πρώτο συνέδριο του κόμματος στις 31 Μαρτίου του 2007. Τον Ιανουάριο του 2008 το PLD συγχωνεύτηκε με το Δημοκρατικό Κόμμα και έτσι σχηματίστηκε το Δημοκρατικό Φιλελεύθερο Κόμμα, του οποίου μέλος είναι σήμερα ο Στολογιάν.
Εντολή σχηματισμού κυβέρνησης και παραίτηση
Στις 10 Δεκεμβρίου του 2008 ο Στολογιάν έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο Μπασέσκου. Ο ίδιος δήλωσε ότι σκόπευε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με τη συμμετοχή των κομμάτων PDL, PSD και UDMR, ως τις 22 Δεκεμβρίου. Ωστόσο, στις 15 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους, ο εντολοδόχος πρωθυπουργός ανακοίνωσε την παραίτησή του, για να δώσει τόπο στη νέα γενιά πολιτικών, όπως φάνηκε να εννοεί. Νέος πρωθυπουργός διορίστηκε από τον Μπασέσκου ο αρχηγός του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (PDL), Εμίλ Μποκ, έπειτα από την παραίτηση του Στολογιάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ρουμανίας Κατηγορία:Ρουμάνοι οικονομολόγοι Κατηγορία:Ευρωβουλευτές
Κυριάκος Παναγιωτάκος
Ο Κυριάκος (ή Κυριακούλης) Παναγιωτάκος (1902 - 1982) ήταν Έλληνας αρχιτέκτονας του Μεσοπολέμου. Αποτελεί ένα από τους σημαντικότερους εκπροσώπους  της γενιάς του ’30, με το μοντέρνο έργο του στα χρόνια του Μεσοπολέμου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα από Μανιάτες γονείς. Το 1919 ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, από την οποία αποφοίτησε το 1923. Την περίοδο αυτή, παρατηρείται στον σπουδαστικό χώρο μία προσπάθεια επαναπροσδιορισμού των μορφολογικών πηγών της αρχιτεκτονικής, με την αποδοχή και διδασκαλία του μοντέρνου κινήματος που είχε ήδη εμφανιστεί στον κεντροευρωπαϊκό χώρο. Από αυτά τα χρόνια αρχίζει η φιλία του με τον Νικόλαο Μητσάκη, τον Κώστα Μπίρη και τον Δημήτρη Πικιώνη αλλά και με τον ζωγράφο Σπύρο Παπαλουκά. Ιδιαίτερη σχέση αναπτύσσει με τον συμφοιτητή του Πάτροκλο Καραντινό, με τον οποίο αργότερα συμμετέχει στο πρόγραμμα σχολικών κτιρίων του Υπουργείου Παιδείας. Αναφέρεται ότι το 1921, επισκέπτεται την Αίγινα, μαζί με τον Δ. Πικιώνη και τον Π. Καραντινό, με σκοπό την μελέτη της τοπικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Στη συνέχεια εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας κάνοντας, το 1924, τις πρώτες του αρχιτεκτονικές μελέτες για κτίρια σχολείων, με διαφορετικό ύφος από αυτό που τελικά ακολούθησε. Συνεργάστηκε με το Ν. Μητσάκη. Οι δύο τους, μελετούν το ξενοδοχείο και Κινηματοθέατρο Πεσματζόγλου στην οδό Πανεπιστημίου, ένα πολύ μεγάλο έργο που όμως δεν πραγματοποιείται.
Το 1930 διορίζεται στην Αρχιτεκτονική Υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας η οποία λειτουργούσε ήδη από το 1906. Παράλληλα εργάζεται στον αυτόνομο οργανισμό σεισμοπαθών Κορινθίας. Συμμετέχει σε πολλούς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς και εκπονεί μελέτες για κατοικίες και ξενοδοχεία. Από αυτή τη περίοδο ξεχωρίζει η πρόταση του για το διαγωνισμό για το ναό της Ευαγγελιστρίας στην Τήνο, το 1930, σε συνεργασία με τον Νικόλαο Μητσάκη. Πολλά από τα κτίρια του Παναγιωτάκου, θεωρούνται γνήσια δείγματα του ελληνικού μεσοπολεμικού μοντερνισμού. Ο Παναγιωτάκος, αν και δεν ήταν μέλος της ελληνικής ομάδας των CIAM κατά τη διάρκεια του 4ου συνεδρίου μοντέρνας αρχιτεκτονικής στην Αθήνα, γίνεται αποδέκτης κολακευτικών σχολίων από τους συμμετέχοντες ξένους αρχιτέκτονές για τα κτίρια του που επισκέφθηκαν. Στα πλαίσια του προγράμματος σχολικών κτιρίων του Υ.Π. το έργο του Κ. Παναγιωτάκου το οποίο ξεχωρίζει είναι τα Δημοτικά σχολεία επί των οδών Λιοσίων και Μιχ. Βόδα, του οποίου την πρώτη μελέτη έκανε το 1931. Το σχολείο αυτό επισκέφτηκε ο ελβετός αρχιτέκτονας Λε Κορμπυζιέ κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αθήνα για το 4ο συνέδριο των CIAM, ο οποίος το θαύμασε και έγραψε στον τοίχο του “Compliments de Le Corbusier”. Το 1932 σχεδιάζει τη περίφημη Μπλε πολυκατοικία επί των οδών Θεμιστοκλέους και Αραχώβης στα Εξάρχεια. Η πολυκατοικία αυτή, μελετημένη μέχρι και την τελευταία της λεπτομέρεια χρωματίζεται μπλε, ύστερα από πρόταση του ζωγράφου Σπ.Παπαλουκά και αποτελέι παράδειγμα πρωτοτυπίας στο σχεδιασμό αθηναϊκης πολυκατοικίας. Και εδώ ο Λε Κορμπυζιέ υπογράφει “C'est tres beau”. Επίσης ο Άρης Κωνσταντινίδης, γνωστός για την αυστηρή κριτική του, μιλούσε με θερμά λόγια για το μεσοπολεμικό έργο του, και τον θεωρούσε ως τον πιο προικισμένο αρχιτέκτονα της ομάδας μελέτης των μοντέρνων κτιρίων.Ο Παναγιωτάκος, συμμετέχει και στην πρώτη Αρχιτεκτονική Έκθεση, που πραγματοποιείται τον Ιούνιο του 1934. Ο Κ. Παναγιωτάκος εκθέτει μελέτες για σχολικά κτίρια, κατοικίες καθώς και για το Ναό της Ευαγγελίστριας στην Τήνο (σε συνεργασία με το Ν. Μητσάκη).
Το 1936 διορίζεται στην Αρχιτεκτονική Υπηρεσία του δήμου Αθηναίων, ενώ αργότερα θα αναλάβει τη διεύθυνση. Μετά τον πόλεμο περιορίζει την εργασία του στο δήμο. Το 1946, ιδρύει μαζί με τους Α.Κριεζή, Εμ. Λαζαρίδη, Π.Μιχαλέα, Β.Κασσάνδρα και Γ.Παντζάρη, την Ελληνική Αρχιτεκτονική Εταιρεία. Η θητεία του στο Δήμο Αθηναίων, συμπίπτει με την αρχή μίας φθίνουσας πορείας του αρχιτέκτονα. Αναμφίβολα, η μεταπολεμική του δραστηριότητα δεν έχει τίποτα κοινό με τη δημιουργική δεκαετία 1926-1936. Εργάστηκε εκεί μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1967. Λίγο πριν το τέλος της ζωής του, αφοσιώνεται στην ενασχόληση με την κλασική μουσική. Ο Κυριακούλης Παναγιωτάκος, απεβίωσε στις 2 Ιανουαρίου 1982 σε ηλικία 80 ετών.
Πρώτη Ενότητα Μελετών (1924)
Ο Παναγιωτάκος στην πρώτη αυτή περίοδο αναζητά ένα τρόπο έκφρασης επηρεασμένος από τις τάσεις της εποχής και εισάγει στις μελέτες του στοιχεία ( κλειστός διάδρομος μπροστά από τις αίθουσες, ανεξάρτητη είσοδος στο κλιμακοστάσιο, ογκοπλασία και σύνθεση όγκων) που αργότερα θα αποτελέσουν χαρακτηριστικά του ελληνικού μοντέρνου κινήματος. Το σύνολο των σχολείων που προαναφέρθηκαν σχεδιάζονται μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, οπότε είναι φυσικό ότι διατηρούν πολλά κοινά στοιχεία όσων αφορά τη μορφολόγηση αλλά και τη λειτουργική οργάνωση.
Πρόγραμμα σχολικών κτιρίων του Υπουργείου Παιδείας (1929-1935)
Τα νέα σχολικά κτίρια, σύμφωνα με τις κρατικές οδηγίες, έπρεπε να λαμβάνουν υπόψη τους, τις κλιματολογικές συνθήκες του κάθε τόπου, να έχουν φέρουσα κατασκευή από οπλισμένο σκυρόδεμα και μη φέροντες τοίχους από τούβλα ή τοπική πέτρα. Το ευρύτερα γνωστό εκπαιδευτικό συγκρότημα που εκπόνησε ο Κ. Παναγιωτάκος στα πλαίσια του προγράμματος σχολικών κτιρίων είναι τα Δημοτικά σχολεία των οδών Λιοσίων και Μ. Βόδα, των οποίων η μελέτη ξεκινάει το 1932. Τα δυο δημοτικά σχολεία στο διαμπερές και ακανόνιστο οικόπεδο εμφανίζουν μία ιδιαιτερότητα ως προς τη διάταξή τους στο ενιαίο οικόπεδο. Το ένα κτίριο έχει πρόσοψη επί της οδού Λιοσίων και το άλλο επί της οδού Μ. Βόδα. Καθένα διαθέτει έξι αίθουσες διδασκαλίας και μία αίθουσα χειροτεχνίας, ενώ τα λουτρά, το εστιατόριο και η αυλή είναι κοινά. Ο Παναγιωτάκος διαμορφώνει σε τριώροφο το σχολείο επί της οδού Βοδά και σε διώροφο το αντίστοιχο της οδού Λιοσίων, έτσι ώστε η συνολική δομημένη επιφάνεια μεταξύ τους να είναι σχεδόν ίδια. Σε λειτουργικούς όρους εντυπωσιάζει η δεξιοτεχνική αξιοποίηση του ακανόνιστου επιπέδου δημιουργώντας όρια με τα δυο κτίρια στα άκρα του, αφήνοντας έτσι τον μεγαλύτερο δυνατό ακάλυπτο χώρο για χρήση αυλής. Από κατασκευαστική άποψη, ο σκελετός των δυο κτιρίων είναι από οπλισμένο σκυρόδεμα. Στην πρόσοψη κυριαρχεί η καθαρότητα του μοντερνισμού καθώς χρησιμοποιούνται μεγάλα οριζόντια ανοίγματα ( για να εξαλειφθεί το μειονέκτημα του μεγάλου ύψους και να τονιστεί η οριζοντιότητα) και άνετοι διάδρομοι προσπέλασης στις αίθουσες διδασκαλίας με πλήρη στηθαία προσδίδοντας ένα δεύτερο επίπεδο στην όψη.Ιδιαίτερη ογκοπλαστική αξία έχει το πλατύσκαλο του κλιμακοστασίου ανόδου στο κτίριο επί της οδού Λιοσίων σε μορφή καμπυλωμένου έρκερ. Το σχολείο της οδού Βόδα βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα του οικοπέδου και έχοντας δυο μεσοτοιχίες με τα γειτονικά κτίρια, υποχωρεί από την οικοδομική γραμμή δημιουργώντας μία μακρόστενη αυλή ως μεταβατικό χώρο και διασπά τη συνεχή παράθεση των όψεων των γειτονικών κτιρίων. Ο αρχιτέκτων σχεδιάζει μια κλειστή στοά η οποία χρησιμεύει και σαν υπόστεγο γυμναστικής. Πρόκειται για μία εξαιρετικά ευρηματική λύση αν αναλογιστούμε το μέγεθος και το σχήμα του οικοπέδου
Ελεύθερο αρχιτεκτονικό έργο
Η αποκαλούμενη μπλε πολυκατοικία στα Εξάρχεια επί των οδών Αραχώβης και Θεμιστοκλεόυς (1932-1933) είναι η χαρακτηριστικότερη πολυκατοικία του Παναγιωτάκου. Στην πολυκατοικία αυτή συμμετείχε ο ζωγράφος Σπύρος Παπαλουκάς χρωματίζοντας το κτίριο με βαθειά μπλε και ζεστές σιέννες. Μάλιστα, αυτή ήταν η πρώτη σύγχρονη χρωματική παρέμβαση σε αθηναϊκό κτίριο. Ο αρχιτέκτονας σχεδιάζει τα πάντα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια: κουφώματα, κιγκλιδώματα, εντοιχισμένα έπιπλα και άλλες κατασκευαστικές λεπτομέρειες. Το κτίριο αυτό αποτελεί το πιο ενδιαφέρον μορφολογικό πείραμα της ελληνικής μοντέρνας αρχιτεκτονικής. Η μπλε πολυκατοικία περιέχει 16 τύπους διαμερισμάτων και χώρους κοινόχρηστης εξυπηρέτησης με σκοπό την άνετη συλλογική ζωή. Στο δώμα, είναι εντυπωσιακό, ότι έχει κατασκευαστεί εντευκτήριο 500 τετραγωνικών μέτρων και πισίνα. Ογκοπλαστικά, οι όψεις χαρακτηρίζονται από την εναλλαγή έρκερ και εξωστών (εξοχές-εσοχές) σε συνδυασμό με τα συνεχή και συμπαγή στηθαία. Στην όψη, επίσης, ακολουθείται το τρίπτυχο βάση-κορμός-επίστεψη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αρχιτέκτονες
Περιπολικό
Περιπολικό ονομάζεται και το μικρό Πολεμικό Πλοίο που χρησιμοποιείται για επιτήρηση, περιπολία ακτών. Τα περιπολικά του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού είναι:
Κατηγορία:Τύποι πλοίων
Φρούτακ
Το Φρούτακ (σερβικά κυριλλικά: Фрутак) είναι χωριό στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Ντανίλοβγκραντ
Τζούλι Μίτσαμ
Η Τζούλι Μίτσαμ (αγγλικά: Julie Mitchum), (23 Ιουλίου 1914 – 21 Φεβρουαρίου 2003), γεννήμενη ως Ανέτ Μίτσαμ στο Τσάρλεστον (Νότια Καρολίνα), από τον Τζέιμς Μίτσαμ και την Αν Χάριετ Γκουντέρσον. Μαζί με τα αδέλφια της Ρόμπερτ και Τζον, η Μίτσαμ εργάστηκε στη βιομηχανία του θεάματος ως ηθοποιός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Τιμοκρέων
Ο Τιμοκρέων ήταν αρχαίος Έλληνας λυρικός ποιητής, αλλά και αθλητής του πεντάθλου, από την Ιαλυσό της Ρόδου, που έζησε το πρώτο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με την έρευνα του ΣΚΑΪ το 2009 Μεγάλοι Έλληνες (τηλεοπτική εκπομπή ΣΚΑΪ, 2009), είναι ένας από τους 100 σπουδαιότερους Έλληνες όλων των εποχών.
Ο Τιμοκρέων είχε διακριθεί ιδιαίτερα στην ποίηση παροινίων, τα οποία μετέτρεπε παρά τις δυσκολίες της δωρικής ποίησης σε γελοία άσματα. Γι΄ αυτό και από τον Σουΐδα κατατάσσεται στους ποιητές της παλαιάς κωμωδίας. Μετά την περίοδο των Περσικών Πολέμων κατηγορήθηκε (471 π.Χ.) ότι «εμήδισε» και εξορίσθηκε (αυτή και οι παρακάτω είναι πληροφορίες που μας δίνει ο Πλούταρχος στη βιογραφία του Θεμιστοκλέους). Επιπλέον, σατίρισε δριμύτατα με ποίημά του, από το οποίο σώθηκαν μόλις 15 στίχοι, τον Θεμιστοκλή για πολιτικούς λόγους και επειδή δεν φρόντισε να τον ανακαλέσει από την εξορία. Στο ποίημα αυτό ο Τιμοκρέων γράφει ότι μονάχα ένας δίκαιος άνδρας υπάρχει: ο Αριστείδης. Την εποχή που κατηγορήθηκε για «μηδισμό», έγραψε ένα πεντάστιχο όπου ανέφερε ότι έχει και άλλους ομόθυμους: «δεν είμαι γω μονάχα κολοβή αλεπού, είναι κι άλλοι».
Ο Τιμοκρέων σατίρισε επίσης τον ποιητή Σιμωνίδη ως φλύαρο και ταυτολόγο (Παλατινή Ανθολογία ΧΙΙΙ 31), οπότε ο τελευταίος του απάντησε με σαρκαστικό επίγραμμα (Παλατινή Ανθολογία, VII 348). Σε σχόλιό του ο Τιμοκρέων εύχεται ο τυφλός Πλούτος να μην υπάρχει ούτε στη Γη, ούτε στη θάλασσα, αλλά να εξαφανισθεί στα Τάρταρα, γιατί αυτός είναι ο αίτιος για όλα τα κακά.
Από το έργο του Τιμοκρέοντος, εκτός από το παραπάνω επίγραμμα, έχουν σωθεί μόνο λίγα αποσπάσματα, που πρωτοδημοσιεύθηκαν υπό τον Bergk με τον τίτλο «Poetae Lyrici Graeci».
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λυρικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σατιρικοί ποιητές Κατηγορία:Παλατινή Ανθολογία Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αθλητές Κατηγορία:Ποιητές Παλαιάς Κωμωδίας
Θεόδωρος Νέγρης (φυσικομαθηματικός)
Ο Θεόδωρος Νέγρης (4 Ιουλίου 1836 – 12 Ιουλίου 1888) ήταν Έλληνας μαθηματικός του 19ου αιώνα.
Σημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Έλληνες μαθηματικοί Θεοδωρος
Πιερ Ρος Βινιερόν
Ο Πιερ Ρος Βινιερόν (Pierre Roch Vigneron, 1789-1872) ήταν Γάλλος καλλιτέχνης του 19ου αιώνα που ασχολήθηκε με τη ζωγραφική και τη λιθογραφία.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Βοσνόν της επαρχίας Καμπανίας-Αρδέννων της Γαλλίας στις 16 Απριλίου 1789. Σπούδασε αρχικά στην Ακαδημία της Τουλούζ όπου είχε ως καθηγητή τον Ζοζέφ Ροκ ενώ από το 1814 συνέχισε τις σπουδές του στην Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού υπό τον Pierre Gautherot και τον Αντουάν Ζαν Γκρο. Από το 1812 μέχρι το 1831 παρουσίαζε τα έργα του στο Salon του Παρισιού καταφέρνοντας να διακριθεί το 1817 όταν του απονεμήθηκε το χρυσό μετάλλιο. Αρκετοί από τους πίνακες του Βινιερόν χαράχτηκαν στη συνέχεια από τον Jazet.
Ο Βινιερόν ειδικεύτηκε σε προσωπογραφίες διάσημων ηθοποιών και έλαβε τον τίτλο του ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής. Ήταν νυμφευμένος με την κόρη του Pierre Gautherot, Ουρανία. Κόρη του ήταν η προσωπογράφος Μαρί Μίρα Βινιερόν (1817-1884). Πέθανε το 1872 στο Παρίσι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι λιθογράφοι
Τοαρίπι Λαούτι
Ο Σερ Τοαρίπι Λαούτι (Toaripi Lauti, 28 Νοεμβρίου 1928 - 25 Μαΐου 2014), GCMG, ήταν πολιτικός από το Τουβαλού. Υπήρξε πρώτος πρωθυπουργός της ανεξάρτητης χώρας και μετέπειτα Γενικός Κυβερνήτης.
Καριέρα πριν την ανεξαρτησία
Γεννήθηκε ως Τοαλίπι Λαούτι (Toalipi Lauti). Προτού ακόμα γίνει η χώρα του ανεξάρτητη, έγινε ανώτερος υπουργός των Νησιών Έλλις, από τις 2 Οκτωβρίου 1975 ως την 1η Οκτωβρίου του 1978.
Πρωθυπουργία
Μόλις τα νησιά Έλλις έγιναν ανεξάρτητα, το 1978 και έλαβαν την ονομασία Τουβαλού, ο Λαούτι έγινε πρωθυπουργός. Διατηρήθηκε στο αξίωμα ως τις 8 Σεπτεμβρίου 1981, οπότε και αποχώρησε, έχοντας ηττηθεί στις εκλογές και επειδή κατηγορήθηκε για εμπλοκή σε σκάνδαλο επενδύσεων. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Τομάζι Πουαπούα.
Γενικός Κυβερνήτης
Αρκετά χρόνια αργότερα, καθώς κόπασε ο θόρυβος από τις συνθήκες παραίτησής του από την πρωθυπουργία, ο Λαούτι έγινε Γενικός Κυβερνήτης της χώρας του, διαδεχόμενος τον Τουπούα Λεουπένα. Ανέλαβε καθήκοντα την 1η Οκτωβρίου του 1990 και διατηρήθηκε στο αξίωμα ως την 1η Δεκεμβρίου 1993. Μετά το 2000 παρέμεινε στη χώρα του, αρνούμενος να φύγει από εκεί, λόγω της αλλαγής στο κλίμα και της ανόδου της στάθμης των ωκεανών, σε αντίθεση με πολλούς συμπατριώτες του, οι οποίοι έφυγαν στη Νέα Ζηλανδία. To 1997 είχε ενεργά τοποθετηθεί για το ζήτημα αυτό σε σύνοδο για το κλίμα.
Πέθανε το 2014.
Παραπομπές
Λαουτι Κατηγορία:Γενικοί Κυβερνήτες του Τουβαλού
Μιχαήλ Κ. Σαλβάγος
Ο Μιχαήλ (Μικές) Σαλβάγος (1875 - 1948) ήταν Έλληνας επιχειρηματίας, ευεργέτης και πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας Αλεξάνδρειας των Ελλήνων της Αιγύπτου.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν γιος του Κωνσταντίνου Σαλβάγου και της Ιουλίας Ράλλη. Η καταγωγή της οικογένειας ήταν από τη Χίο. Κληρονόμησε τις επιχειρήσεις του πατέρα του καθώς και τεράστιες εκτάσεις γης. Το 1919 ανέλαβε την προεδρία της Ελληνικής Κοινότητας Αλεξάνδρειας, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1948. Θεωρείται ως ο σημαντικότερος και πιο δραστήριος πρόεδρος καθώς επί θητείας του ανακαινίστηκαν τα γραφεία της Ε.Κ.Α. και κατασκευάστηκε η Φαμηλιάδειος κοινοτική σχολή. Ως πρόεδρος της Ε.Κ.Α. κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου συνέβαλε σημαντικά στην υποστήριξη της ελληνικής κυβέρνησης που είχε εγκατασταθεί στο Κάιρο. Με αυτή τού την ιδιότητα αναφέρεται αρκετές φορές στις Ακυβέρνητες Πολιτείες του Στρατή Τσίρκα.
Κατά τη διάρκεια της ζωής του πραγματοποίησε πλήθος δωρεών (Εθνική Πινακοθήκη κ.α.). Υπήρξε ο κύριος χρηματοδότης της Σαλβαγείο Εμπορικής Σχολής καθώς και ευεργέτης του Αντωνιάδειου Νοσοκομείου. Στην Ελληνική Εμπορική Σχολή Αλεξανδρείας υπάρχει μαρμάρινος ανδριάντας του Σαλβάγου, έργο του Γιάννη Παππά.
Ήταν παντρεμένος με την Αργίνη Μπενάκη, κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά: τον Κωνσταντίνο Σαλβάγο και την Ιουλία Σαλβάγου, σύζυγο Γεωργίου Μελά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιχειρηματίες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Έλληνες της Αιγύπτου Κατηγορία:Αιγύπτιοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Αιγύπτιοι ευεργέτες Κατηγορία:Οικογένεια Μπενάκη
5η χιλιετία π.Χ.
6η χιλιετία π.Χ. | 5η χιλιετία π.Χ. | 4η χιλιετία π.Χ.
Εφευρέσεις και ανακαλύψεις
Κατηγορία:Χιλιετίες
Μεχντί Αμπέντ
Ο Μεχντί Αμπέντ (γεννημένος στις 6 Αυγούστου 1992) είναι Αλγερινός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος στη Κορ Φακκάν.
ΡΚ Λανς
Ο Αμπέντ εντάχθηκε στη ΡΚ Λανς το 2003, όπου και αποτέλεσε μέλος των τμημάτων υποδομής του συλλόγου για διάστημα οκτώ ετών προτού αποχωρίσει με προορισμό τη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ.
Νιούκασλ Γιουνάιτεντ
Ο Αμπέντ μεταγράφηκε στη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ στις 25 Μαΐου, πέρασε από ιατρικές εξετάσεις, και λίγο αργότερα υπέγραψε συμβόλαιο πενταετούς διάρκειας στο Σαιντ Τζέιμς Παρκ. Στη συνέχεια, δήλωσε:
Στις 31 Ιανουαρίου 2013 παραχωρήθηκε ως δανεικός στη σκωτσέζικη Σαιντ-Τζόνστοουν ως το τέλος της σεζόν.
Στις 30 Ιουλίου 2013 υπέγραψε συμβόλαιο μονοετούς διάρκειας ως δανεικός με τον Παναθηναϊκό, ενώ την επόμενη χρονιά επέστρεψε στη Νιούκαστλ. Το καλοκαίρι του 2015 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό ως κανονική μεταγραφή από τη Νιούκαστλ.
Διεθνής Καριέρα
Το 2009, ο Αμπέντ ήταν μέλος της Εθνικής Γαλλίας U-17 που έλαβε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου U-17 του 2009 που διεξήχθη στη Γερμανία. Αγωνίστηκε και στις τρεις αναμετρήσεις που έδωσε η Γαλλία για τη φάση των ομίλων της διοργάνωσης, ξεκινώντας ως βασικός σε δύο εξ αυτών. Έχει αγωνιστεί επίσης με τις ηλικιακές κατηγορίες U-16 και U-18 της Γαλλίας.
Τον Σεπτέμβριο του 2011, ο Αμπέντ δήλωσε ότι σκεφτόταν σοβαρά το ενδεχόμενο να επιλέξει να εκπροσωπεί την Αλγερία με την ηλικιακή κατηγορία U-23 level. Στις 30 Σεπτεμβρίου 2011, η αθλητική εφημερίδα Le Buteur ανέφερε ότι ο Αμπέιντ είχε έρθει σε επικοινωνία με τον προπονητή της Εθνικής Αλγερίας U-23, Ατζεντίν Άιτ Τζουντί και επιβεβαίωσε ότι θα εντασσόταν στην ομάδα ενόψει προετοιμασίας που θα λάμβανε χώρα τον Οκτώβριο. Στις 8 Οκτωβρίου 2011, πραγματοποίησε το ανεπίσημο ντεμπούτο του με την ομάδα, ξεκινώντας ως βασικός σε φιλική αναμέτρηση απέναντι στην ΟΣΜ Αλζέ. Στις 13 Νοεμβρίου 2011, πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του ξεκινώντας ως βασικός στη νικηφόρα αναμέτρηση με σκορ 2-0 απέναντι στη Νότια Αφρική. Στις 16 Νοεμβρίου 2011, κλήθηκε ως μέλος της ομάδας της Αλγερίας που θα λάμβανε μέρος στο Αφρικάνικο Κύπελλο Εθνών U-23 του 2011 που διεξήχθη στο Μαρόκο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αλγερινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαιντ-Τζόνστοουν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Γαλλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Αλγερίας
Κληρονομικότητα
Στη γενετική, η κληρονομικότητα είναι η μεταβίβαση ορισμένων χαρακτηριστικών από τους γονείς στους απογόνους. Σε μοριακό επίπεδο, αφορά τη μετάδοση της κωδικοποιημένης στο DNA γενετικής πληροφορίας. Η κληρονομικότητα είναι θεμελιώδης μηχανισμός της βιολογικής εξέλιξης, καθώς χάρη σε αυτή τα χαρακτηριστικά των ειδών μεταδίδονται στους απογόνους τους σε βάθος χρόνου.
Στον άνθρωπο παράδειγμα κληρονομικότητας είναι ο φυλοκαθορισμός, που ακολουθεί ένα συγκεκριμένο πρότυπο εξαρτώμενο από τα χρωμοσώματα που διαθέτει το άτομο. Το άτομο που φέρει ΧΧ χρωμόσωμα είναι θηλυκό, ενώ αυτό που φέρει ΧΥ είναι αρσενικό. Κάθε αρσενικό άτομο κληρονομεί υποχρεωτικά το Χ χρωμόσωμα από την μητέρα του (το άλλο χρωμόσωμα, το Υ, το κληρονομεί από τον πατέρα του), ενώ κάθε θηλυκό άτομο κληρονομεί υποχρεωτικά το Χ χρωμόσωμα από τον πατέρα του (το άλλο χρωμόσωμα το κληρονομεί από την μητέρα του).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γενετική
Προτομή του Περικλή (Βρετανικό Μουσείο, αρ. 549)
Η προτομή του Περικλή που φιλοξενείται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο είναι από τα πιο γνωστά έργα ελληνικής τέχνης.
Ιστορική τοποθέτηση
Είναι έργο αντίγραφο ελληνικό, που κατασκευάστηκε στα τέλη του τρίτου με αρχές του δεύτερου αιώνα π.Χ. Το πρωτότυπο χρονολογείται στα μέσα του δεύτερου ήμισυ του 5ου αιώνα π.Χ. και ίσως να ήταν ο γνωστός μπρούτζινος ανδριάντας του Κρεσίλα, τον οποίο αναφέρει ο Πλίνιος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προτομές Κατηγορία:Ελληνικά και Ρωμαϊκά εκθέματα στο Βρετανικό Μουσείο
6η χιλιετία π.Χ.
7η χιλιετία π.Χ. | 6η χιλιετία π.Χ. | 5η χιλιετία π.Χ.
Εφευρέσεις και ανακαλύψεις
Κατηγορία:Χιλιετίες
1903
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1903 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
BBC Καιρός
Το BBC Καιρός (αγγ. BBC Weather) είναι τμήμα του BBC, το οποίο αναλαμβάνει την προετοιμασία και τη μετάδοση δελτίων καιρού. Από το 1922 μέχρι το 2018, οι πληροφορίες περί πρόβλεψης παρέχονταν από τη βρετανική εθνική μετεωρολογική υπηρεσία Met Office. Από τότε, παρέχονται από τον ευρωπαϊκό ιδιωτικό οργανισμό MeteoGroup ιδιοκτησία της General Atlantic. Ο μακροβιότερος μετεωρολόγος του BBC Καιρός ήταν ο Michael Fish, ο οποίος εμφανιζόταν για 36 χρόνια από το 1974 μέχρι το 2010.
Ιστορικό
right|thumb|Ο George Cowling παρουσίασε το πρώτο "τεχνολογικό" τηλεοπτικό δελτίο καιρού στις 11 Ιανουαρίου του 1954. 250px|right|thumb|Ο Michael Fish παρουσιάζει ένα δελτίο καιρού του 1974.
Το πρώτο δελτίο καιρού μεταδόθηκε στο ραδιόφωνο στις 14 Νοεμβρίου 1922 και το πρώτο καθημερινό δελτίο στις 26 Μαρτίου του 1923. Το 1936 μεταδόθηκε το πρώτο τηλεοπτικό δελτίο καιρού, καθώς και το πρώτο παγκόσμιο δελτίο καιρού με τη χρήση μετεωρολογικού χάρτη.
Διαδικτυακό δελτίο
right|thumb|2005-2019. Η ιστοσελίδα του BBC παρέχει δελτία καιρού για το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και για όλο τον κόσμο χρησιμοποιώντας κινούμενα σχέδια και σχεδιασμούς παρόμοιους με αυτούς της τηλεόρασης. Η ιστοσελίδα της υπηρεσίας ξεκίνησε να λειτουργεί το 1997.
BBC Weather app
Στις 20 Μαρτίου του 2013, εκδόθηκε από την υπηρεσία η εφαρμογή BBC Weather app για συσκευές iOS και για Android (μέσω του Google Play).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation
Στεφάνη Πρέβεζας
Η Στεφάνη είναι χωριό του νομού Πρέβεζας, που ανήκει στον δήμο Πρέβεζας. Ο πληθυσμός του φτάνει τους 440 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Βρίσκεται βόρεια του Αμβρακικού κόλπου και του ποταμού Λούρου. Ενώ στον Βορρά του αρχίζει η Μικρή Λάκα Σουλίου, την ανατολή του την κρύβει το ύψωμα του Προφήτη Ηλία, και δυτικά του το Ύψωμα Ράντος και το Ζάλογγο ρίχνουν την σκιά τους.
Η κύρια ασχολία των κατοίκων ήταν και παραμένει η γεωργία και η κτηνοτροφία. Ο πλούσιος βάλτος που σχηματίζει ο ποταμός Λούρος έθρεψε τους κατοίκους με τα χέλια του και τις αγριόπαπιες σε καιρούς δύσκολους, ενώ τώρα ακολουθεί την μοίρα της ευρύτερης περιοχής του Αμβρακικού κόλπου.
Ιστορία
thumb|right|300px Αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Φίνλεϊ σαν "στενό του Κάντζα" (Κάντζας είναι η παλιά του ονομασία), όταν οι Σουλιώτες έστειλαν στρατό για βοήθεια στο Πέτα της Άρτας (Αύγουστος 1822) όπου έγινε και η ιστορική μάχη. Πριν οι Σουλιώτες φτάσουν στο Πέτα και περνώντας από τον Κάντζα δέχθηκαν την επίθεση των Τούρκων. Σήμερα οι ντόπιοι το φωνάζουν και "Καντζά".
Βόρεια του χωριού βρίσκονται τα ερείπια της αρχαίας Βάτιας, αποικίας των Ηλείων (7ος αι.π.Χ). Γεωγραφικά ανήκει στα όρια της Αρχαίας Κασσώπης.
Ο θησαυρός της Στεφάνης ανακαλύφθηκε από τον Θεόδωρο Κριτσιμά του Νικολάου (κάτοικο Στεφάνης) στις 16 Μαρτίου 1985, ο οποίος τον παρέδωσε άμεσα στο τμήμα ασφαλείας Πρεβέζης. Συνολικά ο θησαυρός της Στεφάνης αποτελείται από: 4 ολόκληρους πέλεκεις, 6 σπασμένους στη μέση, 3 πέτρες για ακόνισμα, 3 δόρατα διαφόρων σχημάτων και διαφόρου μήκους, 1 σιδερένια βέργα κομμένη στα δύο, και 6 μικρά μπρούτζινα τεμάχια. Σήμερα φυλάσσεται στο μουσείο Ιωαννίνων.
Η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, πολιούχου του χωριού, δεσπόζει σε ένα ύψωμα πάνω από το χωριό. Ο ναός είναι χτισμένος τον 17ο αιώνα με υπέροχες τοιχογραφίες σε όχι και τόσο καλή κατάσταση. Η σημερινή μορφή του ναού είναι η τρίτη αφού τις προηγούμενες δυο είχε καταστραφεί από πυρκαγιά. Στο ξυλόγλυπτο τέμπλο του αναγράφεται η χρονολογία 1867.
Ανατολικά του χωριού υπάρχει το παρεκκλήσι της Αγίας Βαρβάρας το οποίο χτίστηκε το 1937 πάνω στα ερείπια μεσοβυζαντινού ναού. Σε εργασίες συντήρησης που έγιναν στο ναό πριν μερικά χρόνια βρέθηκε μπροστά από την ωραία πύλη τάφος, τα στοιχεία του οποίου παραμένουν άγνωστα ακόμη. Κατηγορία:Χωριά του νομού Πρέβεζας Κατηγορία:Δήμος Πρέβεζας
Στέφαν Λόρεντζ Σόργκνερ
Ο Στέφαν Λόρεντζ Σόργκνερ είναι Γερμανός μεταουμανιστής φιλόσοφος, λόγιος του Νίτσε,   θεωρητικός της μουσικής  και αυθεντία  στον τομέα της ηθικής των αναδυόμενων τεχνολογιών.
Βιογραφία
Ο Σόργκνερ γεννήθηκε στις 15 Οκτωβρίου του 1973 στο Βέτσλαρ της Γερμανίας. Σπούδασε φιλοσοφία στο Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου (Προπτυχιακό Πρόγραμμα), στο Πανεπιστήμιο του Ντάραμ (Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα με διατριβή), στο Πανεπιστήμιο του Γκίσεν και στο Πανεπιστήμιο της Ιένας (Διδακτορικό στη Φιλοσοφία). Δίδαξε φιλοσοφία και ηθική στα Πανεπιστήμια Γκίσεν, Ιένα, Ερφούρτη και Έρλαγκεν. Σήμερα διδάσκει σε Κολέγιο Φιλελευθέρων Τεχνών των ΗΠΑ, στο Πανεπιστήμιο Τζον Κάμποτ της Ρώμης. Ο Σόργκνερ είναι μέλος πολλών εκδοτικών και συμβουλευτικών επιτροπών.
Οι θέσεις του για τον Νίτσε, τον Μεταουμανισμό και τον Τρανσουμανισμό
Ο Σόργκνερ βλέπει τον «Μηδενισμό», όπως και ο Νίτσε, δηλαδή «εξ ολοκλήρου κέρδος»: «Από την δικιά μου οπτική γωνία, η επικρατούσα αντίληψη της ανθρώπινης αξιοπρέπειας δεν έχει υψηλότερη θέση στην επίθεση κατά της αλήθειας ως αντιστοιχία με την πραγματικότητα του Αδόλφου Χίτλερ ή του Πολ Ποτ.» Αφού οι βιοηθικοί και οι τρανσουμανιστές (transhumanists) συζήτησαν τη σχέση μεταξύ Νίτσε και Τρανσουμανισμού (Transhumanism), την σκυτάλη πήραν κάποιοι από τους κορυφαίους μελετητές του Νίτσε: οι Κιθ Έινσελ-Πίρσον, Πολ Λεμπ και Μπαμπέττε Μπάμπιτς έγραψαν απαντήσεις στο περιοδικό ο Αγωνιστής που δημοσιεύεται από το Nietzsche Circle New York.
Ο προοπτικιστικός Μεταουμανισμός (Metahumanism) του Σόργκνερ και ειδικότερα η μονογραφία του "Menschenwürde nach Nietzsche" (WBG 2010) απασχόλησε ένα συμπόσιο που διοργάνωσε το Nietzsche Forum του Μονάχου, το οποίο ο Σόργκνερ μαζί με τον Τόμας ΜαΝ. Κορυφαίοι Γερμανοί φιλόσοφοι (όπως η Ανμαρί Πίπερ) απάντησαν στις ριζοσπαστικές προτάσεις του Σόργκνερ σχετικά με την ανάγκη αναθεώρησης της διαδεδομένης αντίληψης για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια σε αυτή την εκδήλωση.
Τον Μάιο του 2013, η εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit δημοσίευσε μια συνέντευξη με τον φιλόσοφο, στην οποία περιέγραψε πολύ συνοπτικά τις απόψεις του για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, για τις αναδυόμενες τεχνολογίες, για τον τρανσουμανισμό και για τον μεταουμανισμό (trans- και posthumanism).
Το Φθινόπωρο του 2014, εκδόθηκε μια συλλογή δοκιμίων με τίτλο "Umwertung der Menschenwürde" (επ.κειμένου: Βεατρίκη Βόγκελ) του Αλβέρου Βέρλαγκ, στην οποία παγκοσμίου βεληνεκούς θεολόγοι, φιλόσοφοι και ηθικολόγοι άσκησαν κριτική στις θέσεις του Σόργκνερ όσον αφορά την έννοια «ανθρώπινη αξιοπρέπεια».
Ο Σόργκνερ έχει μιλήσει σε πολλές σημαντικές εκδηλώσεις και συνέδρια, π.χ. phil.cologne, TED, και το Παγκόσμιο Φόρουμ Ανθρωπιστικών Επιστημών, ICISTS-KAIST. Σύμφωνα με τον καθηγητή Ζίμερμαν του Ιδρύματος Identity, μιας γερμανικής ιδιωτικής δεξαμενής σκέψης που ιδρύθηκε πρόσφατα, ο Σόργκνερ είναι «ο κορυφαίος μεταουμανιστής και τρανσουμανιστής φιλόσοφος της Γερμανίας» («Deutschlands führender post- und transhumanistischer Philosoph»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηθική της επιστήμης και της τεχνολογίας Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι
Μεθανικός προπυλεστέρας
Ο μεθανικός προπυλεστέρας ή φορμικός προπυλεστέρας ή μυρμηκιικός προπυλεστέρας, είναι ο εστέρας που παράγεται από την εστεροποίηση μεθανικού οξέος και προπανόλης-1. Έχει σύντομο συντακτικό τύπο HCOOCH2CH2CH3, που γράφεται συντομογραφικά HCOOPr. Είναι ένα άχρωμο υγρό με χαρακτηριστική μέτριας ισχύος αλκοολική φρουτένια και γλυκιά οσμή, ανάλογα με τη συγκέντρωσή των ατμών του και την παρουσία προσμίξεων. Χρησιμοποιείται ως γευστικός ή αρωματικός παράγοντας σε μήλα, ζαχαροπλαστική, κεράσια, καφέδες, ξηρούς καρπούς και δαμάσκηνα. Όριο ανίχνευσης οσμής από ανθρώπους 10%. Τοξικότητα LD50 (σε ποντίκια) 3,98 g/kg.
Εστεροποίηση
Ο μεθανικός προπυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση εστεροποίησης προπανόλης-1 (CH3CH2CH2OH) και μεθανικού οξέος (HCOOH) σε όξινο περιβάλλον :
Αλκυλίωση
Ο μεθανικός προπυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση αλκυλίωσης μεθανικού νατρίου (HCOONa) με προπυλαλογονίδιο (CH3CH2CH2X) :
Ακυλίωση
Ο μεθανικός προπυλεστέρας μπορεί να παραχθεί με αντίδραση ακυλίωσης προπανόλης-1 (CH3CH2CH2OH), με τις ακόλουθες χημικές ενώσεις :
1. Με φορμυλαλογονίδιο (HCOX):
3. Με άλλον μεθανικό αλκυλεστέρα (μετεστεροποίηση, HCOOR):
4. Με κετένη (H2C=C=O):
Σαπωνοποίηση
Ο μεθανικός προπυλεστέρας δίνει αντίδραση σαπωνοποίησης με υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), σχηματίζοντας μεθανικό νάτριο (HCOONa) και προπανόλη-1 (CH3CH2CH2OH) :
Μετεστεροποίηση
Ο μεθανικός προπυλεστέρας δίνει αντίδραση μετεστεροποίησης με αλκοόλη (ROH), σχηματίζοντας μεθανικό αλκυλεστέρα και προπανόλη-1 :
Αμμωνιόλυση
Ο μεθανικός προπυλεστέρας δίνει αντίδραση αμμωνιόλυσης με αμμωνία (NH3), σχηματίζοντας μεθαναμίδιο (HCONH2) και προπανόλη-1 (CH3CH2CH2OH) :
Επίδραση οργανομαγνησιακών ενώσεων
Ο μεθανικός προπυλεστέρας δίνει αντίδραση επίδρασης οργανομαγνησιακών ενώσεων (RMgX), σχηματίζοντας αλδεΰδη (RCHO) και προπυλομαγνησιοαλογονίδιο (CH3CH2CH2OMgX) :
Αναγωγή
Ο μεθανικός προπυλεστέρας δίνει αντιδράσεις οξειδοαναγωγής, σχηματίζοντας μεθανόλη (CH3OH) και προπανόλη-1 (CH3CH2CH2OH) :
1. Με νάτριο (Na) και αιθανόλη (CH3CH2OH):
2. Με διυδρογόνο (H2) και νικέλιο (Ni):
3. Με λιθιοαργιλιοτετραϋδρίδιο (LiAlH4):
Συμπύκνωση
Ο μεθανικός προπυλεστέρας δίνει χημική αντίδραση συμπύκνωσης με επίδραση νατρίου σε απρωτικούς διαλύτες, σχηματίζοντας αιθανοδιάλη και προπανολικό νάτριο (CH3CH2CH2ONa) :
Πηγές
Κατηγορία:Καρβοξυλικοί εστέρες
Αλέξανδρος Βαρβάκης
Ο Αλέξανδρος Βαρβάκης (2 Αυγούστου 1836 - 4 Οκτωβρίου 1888) ήταν Έλληνας μουσικός και εθνικός ευεργέτης του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Παππούς του ήταν ο μεγάλος εθνικός ευεργέτης Ιωάννης Βαρβάκης. Γεννήθηκε στην Ταϊγάνιο της Ρωσίας στις 2 Αυγούστου 1836. Εκπαιδεύτηκε άριστα στην ιδιαίτερη πατρίδα του και διορίστηκε σε σημαντική θέση σε Ρωσική υπηρεσία. Αποσύρθηκε για να επιστρέψει στην Ελλάδα το 1871.
Συνέθεσε διάφορα μουσικά έργα, τα οποία είχαν επιτυχία.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες συνθέτες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες
Messerschmitt Me 261
Το Messerschmitt Me 261 Adolfine ήταν τετρακινητήριο αεροσκάφος μακράς ακτίνας δράσης που αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1930 αλλά δεν εντάχθηκε σε παραγωγή.
Σχεδιασμός και ανάπτυξη
Στόχος του εγχειρήματος ήταν ένα αεροσκάφος να μεταφέρει την Ολυμπιακή Φλόγα από τη Γερμανία (όπου έγιναν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1936) στο Τόκιο όπου θα διεξάγονταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 1940, πραγματοποιώντας τη μεγαλύτερη μέχρι τότε πτήση χωρίς ενδιάμεσο ανεφοδιασμό. (9.445 χλμ.). Ο Αδόλφος Χίτλερ έδειξε ενδιαφέρον για το σχέδιο και έτσι από τα πρώτα στάδια της ανάπτυξής του του δόθηκε ανεπίσημα το προσωνύμιο Adolfine.
Το Me 261 ενσωμάτωνε πολλά πρωτοποριακά για την εποχή του στοιχεία. Οι ολομεταλλικές πτέρυγές του λειτουργούσαν και ως πελώρια δεξαμενή καυσίμου, με το πάχος τους στη ρίζα να είναι ελάχιστα μικρότερο από το ύψος της ατράκτου. Η τομή της ατράκτου ήταν σχεδόν ορθογώνιου σχήματος, με χώρο για πενταμελές πλήρωμα αποτελούμενο από δύο πιλότους καθήμενους δίπλα-δίπλα, ασυρματιστή, πλοηγό και ιπτάμενο μηχανικό. Το Messerschmitt προωθούνταν από τέσσερις κινητήρες Daimler-Benz DB 601 ομαδοποιημένους σε ζεύγη με ωστική-ελκτική διάταξη. Η διάταξη αυτή ονομάζονταν DB 606 και είχε αναπτυχθεί για χρήση από το ταχύ αναγνωριστικό Heinkel He 119 και το βαρύ βομβαρδιστικό Heinkel He 177. Εν αντιθέσει με τα Heinkel, στο Me 261 οι κινητήρες ήταν τοποθετημένοι σε ατρακτίδια, ώστε να είναι πολύ καλύτερη η ψύξη αφ' ενός και πολύ ευκολότερη η συντήρησή τους αφ' ετέρου. Κάθε κινητήρας έστρεφε τετράφυλλη έλικα και κάθε ζεύγος κινητήρων μοιράζονταν κοινό κιβώτιο ταχυτήτων, σχηματίζοντας έτσι προωστικό σύστημα που έφθανε στους 2.700 PS. Τέλος το σύστημα προσγείωσης ήταν ανασυρόμενο.
Επιχειρησιακή ιστορία
Η κατασκευή τριών πρωτοτύπων ξεκίνησε το 1939 στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στο Άουγκσμπουργκ, όμως οι εργασίες προχώρησαν με αργούς ρυθμούς εξαιτίας του διαφαινόμενου πολέμου. Η αρχική πρόβλεψη για χρήση του αεροσκάφους σε ρόλο αναγνωριστικού είχε εγκαταλειφθεί, με συνέπεια να κριθεί το όλο πρόγραμμα ήσσονος σημασίας σε περίπτωση σύρραξης και να διακοπεί η εξέλιξή του τον Αύγουστο του 1939. Παρόλα αυτά το Υπουργείο Αεροπορίας έκρινε ότι το Me 261 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην αξιολόγηση επιχειρήσεων μακράς ακτίνας δράσης και το καλοκαίρι του 1940 διέταξε τη συνέχιση της ανάπτυξής του.