cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βικτόρια Τζορτζίεβα
Εσωτερική επιλογή και επιλογή τραγουδιού
Η απόφαση να τραγουδήσει το "Growing Up Is Getting Old στη σκηνή της Eurovision στο Ρότερνταμ επισημοποιήθηκε στις 10 Μαρτίου 2021, κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε από την τραγουδίστρια. Το τραγούδι πρέπει να τροποποιηθεί κατά τρόπο ώστε να τηρείται το όριο διάρκειας τριών λεπτών που επιβάλλεται από τους κανονισμούς της Eurovision.
Στη Eurovision
Η 65η έκδοση της Eurovision διεξήχθη στο Rotterdam Ahoy στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας και αποτελείτο από δύο ημιτελικούς που πραγματοποιήθηκαν στις 18 και 20 Μαΐου, και τον μεγάλο τελικό στις 22 Μαΐου 2021. Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Εurovision, κάθε συμμετέχουσα χώρα, εκτός από τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε", που αποτελούνται από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, πρέπει να προκριθεί από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστεί στον τελικό. Στις 17 Νοεμβρίου 2020, η EBU επιβεβαίωσε ότι δεν θα διεξαχθεί η ημιτελική κλήρωση κατανομής για το διαγωνισμό του 2021. Αντ' αυτού, οι ημιτελικοί θα έχουν την ίδια σύνθεση χωρών όπως καθορίστηκε από την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών του διαγωνισμού του 2020, που πραγματοποιήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 2020 στο Δημαρχείο του Ρότερνταμ. Η Βουλγαρία τοποθετήθηκε στον δεύτερο ημιτελικό, που διεξήχθη στις 20 Μαΐου 2021 και προκρίθηκε στον τελικό, όπου κατέλαβε την 11η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλγάρες τραγουδίστριες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2020 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2021 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Βουλγαρία
Ντορίν Ματεούτς
Ο Ντορίν Ματεούτς (ρουμανικά: Dorin Mateuț, γεννήθηκε 2 Αυγούστου 1965) είναι Ρουμάνος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός μέσος.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Ματεούτς γεννήθηκε στη Μπογκάτα-Κουρτουγιούς της Κομητείας Κλουζ στις 2 Αυγούστου 1965, αλλά η γέννησή του ανακοινώθηκε από την οικογένειά του στις 5 Αυγούστου 1965. Έκανε το ντεμπούτο του στο Πρωτάθλημα Ρουμανίας στις 14 Οκτωβρίου 1981, παίζοντας για την ΦΚ Κορβίνουλ Χουνεντοάρα σε μια νίκη με 3–1 με αντίπαλο τη ΦΚ Ολτ Σκορνιτσέστι υπό τον προπονητή Μίρτσεα Λουτσέσκου, έναν προπονητή με τον οποίο θα συνεργαζόταν επίσης στη ΦΚ Ντινάμο Βουκουρεστίου και στην Μπρέσια Κάλτσιο. Τη σεζόν 1986–87, μεταγράφηκε στη ΦΚ Ντινάμο Βουκουρεστίου. Σημείωσε 43 γκολ, μόνο ένα με πέναλτι, για να πάρει τον τίτλο του πρώτου σκόρερ και ακόμη και το Ευρωπαϊκό Χρυσό Παπούτσι για τη σεζόν 1988-89. Επίσης, με την επίδοση αυτή ήταν και πρώτος σκόρερ των πρωταθλημάτων στον κόσμο για εκείνη τη χρονιά. Την επόμενη σεζόν βοήθησε τη Ντινάμο Βουκουρεστίου να κερδίσει το πρωτάθλημα, το Κύπελλο Ρουμανίας και σκόραρε 4 γκολ σε 8 αγώνες καθώς η Ντινάμο έφτασε στους ημιτελικούς του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης 1989–90. Επίσης, ο Ματεούτς είχε συνολικά 25 αγώνες και 12 γκολ σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Αργότερα έπαιξε στο εξωτερικό με επιτυχία, στην ισπανική Ρεάλ Σαραγόσα. Αποχώρησε το 1996, αφού έπαιξε ξανά στην Ιταλία, στη ΑΚ Ρετζιάνα 1919 και τη Ρουμανία από το 1992.
Εθνική ομάδα
Ο Ματεούτς έπαιξε 56 αγώνες και σημείωσε 10 γκολ για την Εθνική Ρουμανίας, κάνοντας το ντεμπούτο του στις 7 Φεβρουαρίου 1984, όταν ο προπονητής Μίρτσεα Λουτσέσκου τον έβαλε στο γήπεδο στο 81ο λεπτό ως αλλαγή σε φιλικό που έληξε με 1–1 με αντίπαλο την Αλγερία. Στο επόμενο παιχνίδι του, ένα φιλικό που έληξε με νίκη 2–0 με αντίπαλο την Ελλάδα, ο Ματεούτς σημείωσε το πρώτο του γκολ. Αγωνίστηκε σε τέσσερα παιχνίδια, σκοράροντας ένα γκολ στα προκριματικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986, πέντε παιχνίδια στα οποία σημείωσε ένα γκολ στα προκριματικά για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1988 και έξι παιχνίδια στα οποία σκόραρε δύο γκολ στα επιτυχημένα προκριματικά για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, αποτελώντας επίσης μέρος της Ρουμανίας στα τελικά της διοργάνωσης, όπου αγωνίστηκε σε ένα παιχνίδι ομίλων με αντίπαλο την Αργεντινή που έληξε ισοπαλία με 1–1. Το τελευταίο παιχνίδι του Ματεούτς για την εθνική ομάδα ήταν μια ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Βουλγαρίας στα προκριματικά για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1992, όπου εμφανίστηκε σε συνολικά σε έξι παιχνίδια στα οποία σημείωσε δύο γκολ.
Για την εκπροσώπηση της χώρας του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1990, ο Ματεούτς παρασημοφορήθηκε από τον Πρόεδρο της Ρουμανίας, Τραϊάν Μπασέσκου, στις 25 Μαρτίου 2008, με το Ordinul "Meritul Sportiv" (Τάγμα της Αθλητικής Αξίας), 3ης τάξης.
Συλλογικές
Ντιναμό Βουκουρεστίου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ρουμανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Κορβίνουλ Χουνεντοάρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίγκα 1 (Ρουμανία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Βουκουρεστίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Σαραγόσα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ρουμάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπρέσια Κάλτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Ρετζιάνα 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σπόρτουλ Στουντεντέσκ
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1981
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Διοργανώσεις Ε.Π.Σ. Ηπείρου 2003–04
Για την περίοδο 2003–04, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Ηπείρου είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Ιωαννίνων.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της ΕΠΣ Ηπείρου κερδίζει την άνοδο στη Δ εθνική ερασιτεχνική κατηγορία.
Ο θεσμός του κυπέλλου, αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη φάση του Κυπέλλου Ερασιτεχνών της ΕΠΟ. Η ομάδα που ανακηρύσσεται κυπελλούχος ΕΠΣ Ηπείρου, αποκτά το δικαίωμα συμμετοχής στο Κύπελλο Ερασιτεχνών.
Η σεζόν 2003-04 περιλαμβάνει πρωτάθλημα και κύπελλο. Επίσης περιλαμβάνει πρωταθλήματα υποδομών.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος είναι η εξής:
Α ερασιτεχνική
Η πρωταθλήτρια Δόξα Κρανούλας κέρδισε την άνοδο της στην Δ εθνική.Το πρωτάθλημα κρίθηκε μετά από αγώνα μπαράζ αφού στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος Δόξα Κρανούλας και Θύελλα Ελεούσας ισοβάθμησαν.Ισοπαλία ήρθαν και τα δυο μεταξύ τους παιχνίδια (0-0 στην Ελεούσα και 2-2 στην Κρανούλα).Το μπαράζ έγινε στο γήπεδο της Ανατολής με τυπικά γηπεδούχο την Θύελλα Ελεούσας.Το παιχνίδι έγινε στις 8 Μαΐου 2004 στις 16.45.Το παιχνίδι στην κανονική διάρκεια του έληξε 1-1.Στην παράταση δεν άλλαξε κάτι και οδηγήθηκε στα πέναλτι.Νικήτρια η Δόξα Κρανούλας με 4-2.
Β ερασιτεχνική
Η Β ερασιτεχνική έγινε σε 2 ομίλους (18 και 17 ομάδες).Ο ΑΟ Κόντσικας υποβιβάστηκε μετά από μπαράζ με την Αναγέννηση Ελληνικού.
Γ ερασιτεχνική
Η Γ ερασιτεχνική έγινε σε 2 ομίλους (13 και 12 ομάδων).Νέες ομάδες είναι ο ΑΟ Βαρυάδων και ο Αετός Πρωτόπαππας.
Κύπελλο
Στο κύπελλο συμμετέχουν τα σωματεία της ΕΠΣΗΠ.Το κύπελλο ήταν αφιερωμένο στην μνήμη του Γιώργου Πρίσκα.
Α όμιλος
ΠΑΣ Γιάννινα (ερασ.)-ΠΑΣ Αλμυρός Βουνοπλαγιάς
'''Πασσαρ. Ροδοτοπίου-ΑΣ Αετός Νήσου 8-0'''
ΠΑΣ Αβέρωφ 2001-ΑΕ Καρυών 6-1
Θύελλα Ελεούσας-ΑΕ Αναγενν. Κεφαλοβρ.
ΑΟ Αμπελόκηποι-ΑΕΔ Πωγωνάτος
ΠΑΣ Μετσόβου-Δόξα Κρανούλας
ΑΟ Βελισσαρίου-Αστήρ Αμφιθέας 1-0
ΑΣ Ελεούσα 94-ΑΣ Φλόγα Πετσαλίου
ΑΕ Καμποχωρίων-ΠΑΟ Κρύας
ΠΑΟ Κόνιτσας-ΑΟ Κόντσικας
ΣΦ Ολυμπιακός Ιωαννίνων-ΠΑΟ Πεντέλης
Θρίαμβος Σαρ/ναίων-ΑΟ Ζίτσας
ΑΕ Κληματιάς-ΠΑΣ Κάστρου
ΠΑΣ Δρίσκος-ΠΑΣ Περιβλέπτου
Β όμιλος
Ολυμπιακός Βοτανικού-ΑΣ Πήγασος
Θύελλα Κατσικάς-ΑΟΣ ΠΑΣ 2000
ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου-ΠΑΟ Κουτσελιού
Σταυρ. Συρράκου-ΑΕ Μικρασιατών
Αετός Χαροκοπίου-Τιτάν Λογγάδων 6-1
ΠΑΣ Ατρόμητος 95-ΑΕ Χουλιαράδων
Αγροτικός Καστρίτσας-Παντελ. Δροσοχωρίου
Κέντ. Μουσιωτίτσας-ΑΕ Ραφταναίων
ΑΟ Μουζακαίοι-ΑΟ Πεδινής
ΑΕ Πραμάντων-ΑΣ Αχέρων Ρωμανού
ΑΕ Πλατανιάς-Ατρόμητος Κουκλεσίου
Θριαμβ. Σερβιανών-ΠΑΟ Ηλιόκαλης
ΠΑΟ Καρδαμητσίων-Αετός Μ. Περιστερίου
2η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 17 Σεπτεμβρίου 2003
'''Πασσαρ. Ροδοτοπίου-ΑΟ Αμπελόκηποι 3-3 (3-3 παρ. 5-4 πεν.)'''
Αετός Χαροκοπίου-Δόξα Κρανούλας 1-0
'''Προοδ. Περάματος'''-Κεντ. Μουσιωτίτσας 2-0
ΑΟ Βελισσαρίου-ΑΕ Πραμάντων 4-0
ΠΑΣ Ατρόμητος 95-ΑΕ Μικρασιατών 0-3
ΑΕ Καμποχωρίων-Αγροτικός Καστρίτσας 1-2
ΑΣ Ελεούσα 94-ΠΑΣ Γιάννινα (ερασ.) 1-2
ΠΑΟ Κόνιτσας-Ολυμπιακός Βοτανικού 2-8
ΑΟ Πεδινής-ΑΕ Δαφνούλας 0-0 (3-0 παρ.)
ΑΕ Πλατανιάς-ΠΑΟ Καρδαμητσίων 2-1
ΠΑΟ Ηλιόκαλης-ΠΑΣ Κάστρου 2-0
ΠΑΟ Πεντέλης-Θύελλα Ελεούσας 3-4
ΠΑΣ Δρίσκος-Θύελλα Κατσικάς 0-2
ΠΑΣ Αβέρωφ 2001-ΠΑΟ Ασβεστοχωρίου 6-2
χωρίς αγώνα:ΑΟ Ανατολής,ΑΟ Ζίτσας
3η φάση
Οι αγώνες έγιναν στις 22 Οκτωβρίου 2003
ΠΑΣ Γιάννινα (ερασ.)-ΠΑΣ Αβέρωφ 2001 1-2
Θύελλα Κατσικάς-ΠΑΟ Ηλιόκαλης 5-1
ΑΟ Ανατολής-'''Πασσαρ. Ροδοτοπίου 1-3'''
ΑΕ Μικρασιατών-ΑΟ Βελισσαρίου 0-0 (0-1 παρ.)
Αετός Χαροκοπίου-Θύελλα Ελεούσας 1-0
Αγροτικός Καστρίτσας ΑΟ Ζίτσας 2-0
ΑΟ Πεδινής-ΑΕ Πλατανιάς 3-0
4η φάση
Αετός Χαροκοπίου-Αγροτικός Καστρίτσας 1-1 (4-1 παρ.)
ΑΟ Πεδινής-ΠΑΣ Αβέρωφ 2001 0-5
'''Πασσαρ. Ροδοτοπίου'''-Προοδ. Περάματος 1-1 (1-1 παρ. 4-3 πεν.)
ΑΟ Βελισσαρίου-Θύελλα Κατσικάς 1-1 (2-1 παρ.)
5η φάση
'''Πασσαρ. Ροδοτοπίου-ΑΟ Βελισσαρίου 2-0'''
6η φάση
Τελικός στους Ζωσιμάδες.Ο αγώνας στις 24 Μαρτίου 2004.
ΠΑΣ Αβέρωφ 2001-Πασσαρ. Ροδοτοπίου 2-0
Πηγές
04 Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 2003-2004
Άμπραχαμ Μπρίγκελ
Ο Άμπραχαμ Μπρίγκελ (φλαμανδικά: Abraham Brueghel, βαπτ. 28 Νοεμβρίου 1631 - περ. 1690) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, μέλος της διάσημης οικογένειας καλλιτεχνών, των Μπρίγκελ. Σε νεαρή ηλικία μετοίκησε στην Ιταλία, όπου διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του ύφους των διακοσμητικών νεκρών φύσεων της περιόδου μπαρόκ.
Πρώτα χρόνια
Ο Άμπραχαμ γεννήθηκε στην Αμβέρσα και ήταν γιος του Γιαν Μπρίγκελ του νεότερου, εγγονού του Γιαν Μπρίγκελ του πρεσβύτερου και δισέγγονου του Πίτερ Μπρίγκελ του πρεσβύτερου. Το μεγαλύτερο τμήμα της καλλιτεχνικής του κατάρτισης προερχόταν από τον πατέρα του Γιαν Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο, παραγωγικότατο καλλιτέχνη και τακτικό συνεργάτη του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Ο Άμπραχαμ έδειξε ότι ήταν πολλά υποσχόμενος καλλιτέχνης από μικρή ηλικία και άρχισε να δημιουργεί "όνομα" ήδη ως έφηβος. Ο πατέρας του πώλησε μια νεκρή φύση με άνθη, έργο του Άμπραχαμ, όταν αυτός ήταν μόνον 15 ετών.
Μετοίκηση στην Ιταλία
Το 1649, σε ηλικία 18 ετών, ο Άμπραχαμ πήγε στην Ιταλία για να ολοκληρώσει μια παραγγελία για τον πρίγκηπα Αντόνιο Ρούφφο στη Σικελία. Ήταν η πρώτη από μια σειρά πολλών παραγγελιών, στις οποίες ο Άμπραχαμ επέδειξε τις καλλιτεχνικές του ικανότητες στην απεικόνιση νεκρών φύσεων με άνθη. Ήδη, το 1649, μια απογραφή των περιουσιακών στοιχείων του πρίγκηπα Ρούφφο καταγράφει εννέα πίνακες νεκρών φύσεων με άνθη του δεκαοκτάχρονου καλλιτέχνη. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1659, ο Μπρίγκελ μετοίκησε στη Ρώμη, όπου νυμφεύτηκε μιαν Ιταλίδα ύστερα από λιγότερο από ένα έτος εκεί. Το 1670 προσκλήθηκε στην Ακαδημία του Αγίου Λουκά, ακαδημία της Ρώμης, η οποία στόχευε στην εξύψωση του έργου των καλλιτεχνών.
Ο Άμπραχαμ έγινε μέλος στους Bentvueghels, μια οργάνωση αποτελούμενη κυρίως από Ολλανδούς και Φλαμανδούς καλλιτέχνες που εργάζονταν στη Ρώμη. Όπως ήταν συνήθεια στην οργάνωση, στον Άμπραχαμ αποδόθηκε το προσωνύμιο Rijngraaf, που σημαίνει "κόμης του Ρήνου" (ο όρος graaf είναι παλαιός τίτλος ευγένειας στη Γερμανία). Όταν ο Άμπραχαμ Χενούλς έγινε μέλος στην οργάνωση το 1670, ο Άμπραχαμ Μπρίγκελ υπέγραψε το σχετικό έγγραφο (bentbrief) ως "Abraham Breugel".
Σε κάποια χρονική στιγμή, μεταξύ 1672 και 1675 ο Άμπραχαμ έφυγε από τη Ρώμη, μετοικώντας στη Νάπολη. Εκεί διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ζωγραφικής νεκρών φύσεων, καθώς πριν την άφιξή του οι καλλιτέχνες της πόλης ανθίσταντο στο Φλαμανδο-ρωμαϊκό ύφος των νεκρών φύσεων.
Ο Μπρίγκελ παρέμεινε στη Νάπολη ως τον θάνατό του. Πιστεύεται ότι απεβίωσε γύρω στο 1690 στη Νάπολη και, σε κάθε περίπτωση, όχι αργότερα από το 1697.
Έργο
Λόγω της έλλειψης εξέλιξης κατά την ώριμη περίοδο του καλλιτέχνη και της σπανιότητας χρονολογημένων έργων, είναι δύσκολο να συνταχθεί χρονολόγιο της εξελικτικής καλλιτεχνικής πορείας του Άμπραχαμ. Οι πινελιές του ήταν, εν γένει, κάπως περισσότερο "ζωγραφικές" κατά την περίοδό του στη Ρώμη, ενώ η χρωματική του παλέτα έγινε λαμπερότερη και πιο ισχυρή κατά τα τελευταία χρόνια της δραστηριότητάς του.
Οι όλο και πιο πλούσιες νεκρές φύσεις των Φλαμανδών Φρανς Σνάιντερς, Γιαν Φάιτ και Πίτερ Μπουλ, οι οποίοι εργάστηκαν, επίσης, στην Ιταλία, ήταν οι κύριες επιδράσεις στον Άμπραχαμ Μπρίγκελ. Ο Ιοάννες Χέρμανς, ένας άλλος Φλαμανδός ζωγράφος στη Ρώμη, ζωγράφιζε επίσης μεγαλόπρεπες νεκρές φύσεις, στις οποίες συνδύαζε ανθρώπινες μορφές, άνθη και φρούτα, αναμένοντας την άφιξη του Μπρίγκελ στην πόλη. Ο Μπρίγκελ συνδύασε τη φλαμανδική προτίμηση για τη διακοσμητική αφθονία με το σαρωτικό κίνημα του ιταλικού ύστερου μπαρόκ των Ιταλων συγχρόνων του, όπως οι Μικέλε Πάτσε ντελ Καμπιντόλιο (Michele Pace del Campidoglio) και Μικελάντζελο Τσεκουότσι (Michelangelo Cerquozzi). Το αποτέλεσμα αυτών των αλληλοσυμπληρούμενων επιρροών ήταν συνθέσεις που μοιάζουν τυχαίες, ενώ διατηρούσαν την ισχυρή σύνθεση και την ευκρίνεια της λεπτομέρειας. Ο Μπρίγκελ έγινε ιδιαίτερα γνωστός για τις απεικονίσεις, σε νεκρή φύση, φρούτων και ανθέων του νότου, τις οποίες τυπικά τοποθετούσε εμπρός από κάποιο τοπίο. Συχνά τις ενίσχυε με πολύτιμο βάζο, αρχαίο απομεινάρι της ρωμαϊκής γλυπτικής. Τα "καρτούς" του, όμως, είναι πιο βαριά και πιο διακοσμημένα.
Ζωγράφιζε ο ίδιος τα τοπία, αλλά το "σταφάζ" (πληθύσμωση) με ανθρώπινες μορφές το ζωγράφιζαν γνωστοί Ιταλοί καλλιτέχνες, όπως οι Κάρλο Μαράττα, Τζοβάννι Μπαττίστα Γκάουλλι και Τζακίντο Μπράντι. Καταγράφονται, επίσης, λίγες συνεργασίες Μπρίγκελ και Γκιγιώμ Κουρτουά, Γάλλου καλλιτέχνη που επίσης δραστηριοποιούνταν στη Ρώμη. Παράδειγμα αυτής της συνεργασίας είναι ο πίνακας Νεκρή φύση με άνθη και φρούτα και μια μορφή (πωλήθηκε από τον οίκο "Σόθμπυ" στις 29 Ιανουαρίου 2015, παρτίδα 302). Η νεκρή φύση είναι έργο του Μπρίγκελ, ενώ ο Κουρτουά ζωγράφισε τη μορφή. Ο πίνακας αυτός αποτελεί παραλλαγή του πίνακα Σταφύλια και ρόδια με βάζο λουλουδιών και γυναικεία μορφή (ιδιωτική συλλογή), χρονολογούμενου περί τα τέλη της δεκαετίας του 1660.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Εσθονική Ακαδημία Καλών Τεχνών
Η Εσθονική Ακαδημία Καλών Τεχνών (εσθονικά: Eesti Kunstiakadeemia, EKA) είναι το μόνο δημόσιο πανεπιστήμιο στην Εσθονία που παρέχει τριτοβάθμια εκπαίδευση στις καλές τέχνες, το σχέδιο, την αρχιτεκτονική, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, την ιστορία τέχνης και την αποκατάσταση και συντήρηση. Βρίσκεται στο Τάλιν.
Σύμφωνα με το καταστατικό της ΕΚΑ, κύριος στόχος της δραστηριότητας της Εσθονικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών είναι η προώθηση της δημιουργικότητας και της έρευνας, για την απόκτηση σύγχρονης τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στους παραπάνω τομείς.
Με το νόμο Νο.145 του Υπουργού Παιδείας και Έρευνας της Εσθονίας από τις 10 Φεβρουαρίου 2007, η ΕΚΑ αναγνωρίστηκε ως όργανο από μια διεθνή επιτροπή εμπειρογνωμόνων.
Η Εσθονική Ακαδημία Καλών Τεχνών έχει υπογράψει περίπου 80 διμερείς συμφωνίες με πανεπιστήμια που συμμετέχουν στο πρόγραμμα ERASMUS, ενώ επίσης έχει συνεργαζόμενα ιδρύματα εκτός του χώρου της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης - στην Ελβετία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία, την Αυστραλία και επίσης με ορισμένα ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ίδρυση
Η απαρχή της ΕΚΑ χρονολογείται από το 1914, όταν η Εσθονική Εταιρεία Καλών Τεχνών ίδρυσε τη Βιομηχανική Σχολή Καλών Τεχνών του Τάλιν. Ήταν η πρώτη και, για λίγο, η μόνη σχολή καλών τεχνών στην Εσθονία. Οι ιδρυτές της σχολής βάσισαν το αρχικό πρόγραμμα σπουδών σε εκείνο της σχολής καλών τεχνών που ιδρύθηκε από τον βαρόνο Alexander von Stieglitz στην Αγία Πετρούπολη. Αυτό το σύστημα έδινε προτεραιότητα στις τεχνικές και τις πρακτικές δεξιότητες.
Περίοδος μεσοπολεμικής ανεξαρτησίας
Μετά τον Πόλεμο για την Ανεξαρτησία της Εσθονίας, η Βιομηχανική Σχολή Καλών Τεχνών του Τάλιν έγινε Κρατική Βιομηχανική Σχολή Καλών Τεχνών το 1920 παρέχοντας εκπαίδευση σε όλες τις ειδικότητες των εφαρμοσμένων τεχνών. Η εκπαιδευτική αναμόρφωση ολοκληρώθηκε μέχρι το 1922. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920, άνοιξαν νέα εργαστήρια και τμήματα (τυπογραφία, γλυπτική, γραφιστική, κεραμική, μεταλλουργία, χαρακτική, υφαντική), τα οποία ουσιαστικά έκαναν τις σπουδές πιο ευέλικτες. Μεταξύ του διδακτικού προσωπικού υπήρχαν πολλοί που είχαν σπουδάσει στην Ευρώπη. Το 1938 η Κρατική Βιομηχανική Σχολή Καλών Τεχνών μετασχηματίστηκε σε δύο ξεχωριστά ιδρύματα: την Κρατική Βιομηχανική Σχολή Εικαστικών Τεχνών και την Ανώτερη Κρατική Σχολή Καλών Τεχνών.
Σοβιετική περίοδος
Η σοβιετική κατοχή της Εσθονίας το 1940, έκοψε τις καλλιτεχνικές επαφές της χώρας με τον υπόλοιπο κόσμο. Η σχολή μετονομάστηκε σε Κρατική Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών, που πήρε το όνομά της από τον Jaan Koort. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η σχολή ήταν συχνά κλειστή και η διδασκαλία ήταν ιδιαίτερα επεισοδιακή.
Το 1944 το σχολείο μετονομάστηκε σε Κρατική Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Εσθονίας στο Τάλιν. Το 1951, η Σχολή Καλών Τεχνών Pallas στο Τάρτου έκλεισε και οι ειδικότητες των καλών τεχνών μεταφέρθηκαν στο Τάλιν. Αυτό σήμαινε ότι ολόκληρη η εκπαίδευση τέχνης στην Εσθονία μετακόμισε πλέον στο Τάλιν. Το σχολείο μετονομάστηκε και πάλι σε Κρατικό Ινστιτούτο Καλών Τεχνών της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Εσθονίας. Το εκπαιδευτικό σύστημα απέκτησε νέα χαρακτηριστικά και τμήματα που χαρακτηρίζουν ένα σοβιετικό πανεπιστήμιο, μεταξύ των οποίων τρεις κύριοι κύκλοι - κοινωνικών επιστημών, γενικών και θεωρητικών θεμάτων τέχνης και πρακτικών θεμάτων τέχνης. Το 1949 το τμήμα αρχιτεκτονικής μεταφέρθηκε από το Πολυτεχνικό Ινστιτούτο του Τάλιν (πλέον γνωστό ως Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τάλιν). Μεταξύ 1959-1989 πρύτανης της σχολής ήταν ο Jaan Vares, υπό την ηγεσία του οποίου, παρά την πίεση της σοβιετικής ιδεολογίας, η σχολή έγινε ένα δημοφιλές εκπαιδευτικό ίδρυμα με φιλελεύθερες τάσεις και ευρωπαϊκά πρότυπα, όπου φοιτητές 20 εθνικοτήτων σπούδαζαν για πολλές δεκαετίες και όπου έχουν σπουδάσει αρκετές γενιές Εσθονών καλλιτεχνών. Η φήμη της σχολής επεκτάθηκε και σε πρώην σοσιαλιστικές χώρες στην Ανατολική Ευρώπη, ανταλλάχθηκαν ομάδες φοιτητών, ενώ φοιτητές και διδακτικό προσωπικό συμμετείχαν σε διεθνείς διαγωνισμούς και εκθέσεις, λαμβάνοντας μεγάλη δημοσιότητα και βραβεία. Το αρχικό κτήριο ήταν πλέον πολύ μικρό για να φιλοξενεί μια ταχέως αναπτυσσόμενη σχολή και το κύριο κτήριο του ινστιτούτου ανακατασκευάστηκε σύμφωνα με σχέδια του αρχιτέκτονα P. Tarvas (Α΄ στάδιο 1965-1967, Β΄ στάδιο 1974). Αποκτήθηκε επίσης το αναγνωστήριο στην οδό Suur-Kloostri στην παλιά πόλη του Τάιν.
Μετά το 1989
Το 1989 η σχολή μετονομάστηκε ως Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών του Τάλιν, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας νέας περιόδου στην ιστορία της. Ένας από τους σημαντικότερους ιστορικούς τέχνης της Εσθονίας, ο καθηγητής Jaak Kangilaski, εξελέγη πρύτανης. Η μεταρρύθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος άρχισε σύμφωνα με τις αλλαγές πολιτικής που πραγματοποιούνται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση του κράτους. Η διάρκεια σπουδών μειώθηκε αρχικά στα 4,5 χρόνια. Το πρόγραμμα σπουδών διατηρήθηκε, αλλά εισήχθη ένα νέο σύστημα βαθμολογίας. Κατά τη διάρκεια αυτών των αλλαγών εισήχθησαν νέα επίπεδα εκπαίδευσης: δίπλωμα, πτυχίο, μεταπτυχιακό και διδακτορικό. Το 1995, το Πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών του Τάλιν μετονομάστηκε σε Εσθονική Ακαδημία Καλών Τεχνών (ΕΚΑ). Το όνομα πιστοποιήθηκε το 1996. Οι διεθνείς επαφές της σχολής αυξήθηκαν σημαντικά: ανταλλαγές φοιτητών και διδακτικού προσωπικού, συμμετοχή στα προγράμματα ΣΩΚΡΑΤΗΣ, Leonardo da Vinci, Tempus Phare κ.λπ., διοργάνωση συνεδρίων, εργαστηρίων, φεστιβάλ κ.λπ. Ξεκίνησαν δραστηριότητες δημοσίευσης. Η ανάπτυξη της ακαδημίας υποστηρίχθηκε από το νέο οικονομικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα. Η νέα διδασκαλία βασίστηκε σε ένα δυτικό μοντέλο - τη διά βίου μάθηση ή συνεχή εκπαίδευση. Για τον σκοπό αυτό, ξεκίνησε η εξειδικευμένη εκπαίδευση των εκπαιδευτικών το 1996. Η Ανοιχτή Ακαδημία του ΕΚΑ ξεκίνησε το έργο της το 1997. Η Σχολή Συντήρησης του Τάλιν άνοιξε ως μέρος της Ακαδημίας. Άλλα ιδρύματα της ακαδημίας περιλαμβάνουν το Κολέγιο Εφαρμοσμένων Τεχνών, που παρέχει μια εκπαίδευση σε Ρώσους ομιλητές φοιτητές και το Academia Non Grata στο Πάρνου, το οποίο επέκτεινε τη διδασκαλία πέρα από το Τάλιν. Άνοιξαν νέα τμήματα για τον εκσυγχρονισμό των σπουδών το 1994: το τμήμα ηλεκτρονικών μέσων και το τμήμα φωτογραφίας, καθώς και νέες έδρες - τέχνη στα ΜΜΕ, διεπιστημονικότητα στις τέχνες και προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς. Δημιουργήθηκε ολοκληρωμένο πρόγραμμα σπουδών μεταξύ των ειδικοτήτων. Μεταξύ 1997-2000 δημιουργήθηκε μια νέα και σύγχρονη βιβλιοθήκη στη σχολή. Το 1999 η Εσθονική Ακαδημία Καλών Τεχνών εντάχθηκε στο πρόγραμμα ΣΩΚΡΑΤΗΣ/ERASMUS. Το 2002, το πρόγραμμα σπουδών της ενημερώθηκε σύμφωνα με τις αρχές της Διακήρυξης της Μπολόνια, σύμφωνα με το σύστημα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που εφαρμόζεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι πρώτοι φοιτητές που έχουν σπουδάσει βάσει του ενημερωμένου προγράμματος σπουδών αποφοίτησαν το 2006.
Το εαρινό εξάμηνο του 2006 (31 Μαρτίου), το Συμβούλιο της Ακαδημίας ενέκρινε την απόφαση να ξεκινήσει η κατασκευή νέου κτηρίου για την Εσθονική Ακαδημία Καλών Τεχνών, στην ιστορική τοποθεσία του Τάρτου Maantee 1. Το 2013, ωστόσο, το Συμβούλιο αποφάσισε τη μεταφορά του έργου σε άλλη τοποθεσία: το πρώην κτήριο της καλτσοβιομηχανίας Suva, στη γωνία των Kotzebue tänav και Põhja puiestee. Κατά τη διάρκεια της ανακαίνισης του κτηρίου, η Ακαδημία φιλοξενήθηκε στο πρώην Knighthood House της Εσθονίας στο Toompea. Το 2018 μετακόμισε στις νέες εγκαταστάσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σχολές καλών τεχνών
Εμμανουήλ Παπαδογιάννης
Για τον νομάρχη με το ίδιο όνομα και επώνυμο, δείτε Εμμανουήλ Ι. Παπαδογιάννης
Ο '''Εμμανουήλ Μ. Παπαδογιάννης''' (1889 - 30 Απριλίου 1971) ήταν Έλληνας πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής και υπουργός σε διάφορες κυβερνήσεις, όπως και Νομάρχης. Τιμήθηκε με πλήθος μεταλλίων και παράσημων.
Βιογραφία
Ο "παππούς της Αντίστασης" γεννήθηκε στο χωριό Άγιος Ιωάννης στην επαρχία Αμαρίου του Ρεθύμνου, το 1889, γιος του Μιχαήλ Παπαδογιάννη. Σε νεαρή ηλικία έφυγε από τη γενέτειρά του και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες.
Βουλευτής
Από νεαρή ηλικία εκλεγόταν βουλευτής, πρώτη φορά ως πληρεξούσιος στην Κρητική Βουλή σε ηλικία 22 ετών, το 1911. Μετά την ένωση της Κρήτης εξελέγη βουλευτής στην εκλογική περιφέρεια Ρεθύμνου για πρώτη φορά με το Λαϊκό Κόμμα το 1935 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1946 και το 1950 και μετά με την ΕΡΕ το 1958.
Νομάρχης
Ο Εμμανουήλ Παπαδογιάννης υπηρέτησε για αρκετά χρόνια και ως νομάρχης. Ήταν Νομάρχης Πρέβεζας από τις 16 Μαρτίου 1920 ως τις 30 Νοεμβρίου 1921. Στη συνέχεια Νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας, Νομάρχης Ευβοίας, Νομάρχης Αρκαδίας, Νομάρχης Λακωνίας, Νομάρχης Καβάλας από 6.3.1945-27.7.1945, και Νομάρχης Χανίων από το 1946 ως το 1947.
Υπουργός
Το 1916 ήταν ακόλουθος στο Υπουργείο Εσωτερικών. Έγινε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Ηπείρου στην κυβέρνηση Τσαλδάρη στις 18 Μαΐου 1946 και παραιτήθηκε στις 4 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς, οπότε ανέλαβε υφυπουργός Γενικός Διοικητής Κρήτης, ως τις 24 Ιανουαρίου 1947. . Λίγο αργότερα, στην κυβέρνηση Σοφούλη υπηρέτησε ως υπουργός Ανοικοδομήσεως από τις 18 Νοεμβρίου 1948 ως τις 6 Ιανουαρίου 1950. . Συνέχισε στο Υπουργείο Ανοικοδομήσεως ως υπουργός Οικισμού και Ανοικοδομήσεως, από το 1949 το 1950. Εσφαλμένα, στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Κυβερνήσεως αναφέρεται ως "Ευάγγελος Παπαδογιάννης" ο υπουργός Ανοικοδομήσεως στην κυβέρνηση Διομήδη.
Θάνατος
Απεβίωσε στην Αθήνα και κηδεύτηκε ανήμερα την Πρωτομαγιά του 1971, σε ηλικία 82 ετών.
Α-ουν
μικρογραφία|275x275εσ| A-un ζεύγος κομαϊνού, το "a" στα δεξιά και το "un" στα αριστερά. Ο όρος α-ουν (A-un, ιαπωνικά: 阿吽) είναι η μεταγραφή στα ιαπωνικά των δύο συλλαβών «a» και «hūṃ», γραμμένα στα Δεβαναγαρικά ως.
Ο αρχικός σανσκριτικός όρος αποτελείται από δύο γράμματα, το πρώτο και το τελευταίο (Ανουσβάρα) του σανσκριτικού αλφαβήτου. Μαζί, συμβολίζουν την αρχή και το τέλος όλων των πραγμάτων. Στον ιαπωνικό βουδισμό Μικκιό (Mikkyō), τα γράμματα αντιπροσωπεύουν την αρχή και το τέλος του σύμπαντος. Αυτό εμφανίζεται στα ελληνικά ως Άλφα-Ωμέγα, όπως υιοθετήθηκε από τον Χριστιανισμό για να συμβολίσει τον Χριστό ως αρχή και τέλος όλων.
Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης στη αρχιτεκτονική σιντό και τη βουδιστική αρχιτεκτονική για να περιγράψει τα ζευγάρια αγαλμάτων που είναι κοινά στα ιαπωνικά θρησκευτικά περιβάλλοντα, κυρίως τα Νιό και Κομαϊνού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το ένα από τα δύο, το δεξιό, ανοίγει το στόμα του για να προφέρει τον ήχο «a», ενώ το άλλο το έχει κλειστό για να δηλώνει τον ήχο «um». Ο συμβολισμός είναι ο ίδιος που έχει ήδη δει. Το γενικό όνομα για τα αγάλματα με ανοιχτό στόμα είναι το agyō και για τα αγάλματα με κλειστό στόμα ungyō.
Ο όρος α-ουν χρησιμοποιείται εικονικά σε ορισμένες ιαπωνικές εκφράσεις ως «αναπνοή α-ουν» ή «σχέση α-ουν», που δείχνει μια εγγενώς αρμονική σχέση ή μη λεκτική επικοινωνία.
Στην Ινδία, το πρωτότυπο σανσκριτικό «α-ουμ» ή απλά «Ομ» χρησιμοποιείται ως μάντρα για διαλογισμό.
Λαϊκή κουλτούρα
Το «Om» των The Moody Blues (στο In Search Of The Lost Chord, 1968), προφέρεται «a-ohm», είναι ένα τραγούδι διαλογισμού που περιγράφει τη μυστική ιδέα του ουρανού που συνδέει όλα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουδιστική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Ναοί σιντό Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ιαπωνική βουδιστική ορολογία Κατηγορία:Ιαπωνικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Ναχίντ Χατάρ
Ο Ναχίντ Χατάρ (1960 - 25 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Ιορδανός συγγραφέας και πολιτικός ακτιβιστής. Πρώην μαρξιστής μελέτησε την ιδεολογία του Σαλαφισμού στο πανεπιστήμιο της Ιορδανίας.
Δολοφονία
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2016 δολοφονήθηκε από ένοπλο στο Μέγαρο της Δικαιοσύνης στην πρωτεύουσα Αμάν, κατευθυνόμενος προς το δικαστήριο για προσβολή του Ισλάμ. Ο οπλοφόρος συνελήφθη επιτόπου και η αστυνομία αναζητά τα κίνητρά του. Δεν ήταν η πρώτη απόπειρα που έγινε εναντίον του από Σαλαφιστές που διαφωνούσαν με τα σχόλια και τα άρθρα του, τα οποία θεωρούσαν ισλαμοφοβικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιορδανοί συγγραφείς
Κατάλογος Ελληνικών ταινιών του 1982
Ο παρακάτω πίνακας περιλαμβάνει μερικές από τις ταινίες του Ελληνικού κινηματογράφου που κυκλοφόρησαν το 1982.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες ανά έτος
Πανεπιστήμιο της Περούτζα
Το Πανεπιστήμιο της Περούτζα (ιταλ. Università degli Studi di Perugia) είναι δημόσιο (κρατικό) πανεπιστήμιο με έδρα την πόλη Περούτζα της Ιταλίας. Ιδρύθηκε το έτος 1308, με βούλλα του Πάπα Κλήμεντος Ε΄.
Ιστορία
Το Πανεπιστήμιο της Περούτζα, ένα από τα «ελεύθερα» πανεπιστήμια της Ιταλίας, ιδρύθηκε ως studium generale στις 8 Σεπτεμβρίου 1308 με τη βούλλα «Super specula» του Πάπα Κλήμεντος Ε΄. Στη θέση του προϋπήρχε μία σχολή τεχνών από το 1200 περίπου, στην οποία διδάσκονταν η ιατρική και το δίκαιο, με ισχυρή δέσμευση στηρίξεώς της εκπεφρασμένη σε επίσημα έγγραφα του δημοτικού συμβουλίου της Περούτζα. Πριν το 1300 υπήρχαν επίσης μερικά universitates scholiarum. Ο περιώνυμος δικαστής Ιάκωβος του Μπελβίζο (Jacobus de Belviso) δίδαξε εκεί από το 1316 ως το 1321. Με βούλλα της 1ης Αυγούστου 1318 ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ΄ παρεχώρησε το προνόμιο της απονομής τίτλων σπουδών αστικού και κανονικού δικαίου, και στις 18 Φεβρουαρίου 1321 το σχετικό προνόμιο για σπουδές ιατρικής και τεχνών.
Στις 19 Μαΐου 1355 ο Αυτοκράτορας Κάρολος Δ΄ εξέδωσε διάταγμα που επιβεβαίωνε την παπική ίδρυση του Πανεπιστημίου και το ύψωνε στον βαθμό του «αυτοκρατορικού πανεπιστημίου. Αυτή η ασυνήθιστη επίδειξη εύνοιας έγινε για να βοηθηθεί η Περούτζα μετά την τρομερή επιδημία πανούκλας των ετών 1348-1349. Το 1362 ιδρύθηκε το Collegium Gregorianum (αργότερα μετονομασθέν σε Sapienza vecchia) από τον Καρδινάλιο Νικολό Καπότσι για τη στέγαση 40 σπουδαστών. Ο Πάπας Γρηγόριος ΙΑ΄, με επιστολή του της 11ης Οκτωβρίου 1371 έδωσε τα προνόμια studium generale στη νέα σχολή της Θεολογίας. Αυτή η σχολή καταργήθηκε, συγχωνευόμενη με το Πανεπιστήμιο της Περούτζα το 1811.
Το 1426 ιδρύθηκε το κολέγιο Sapienza nuova από τον Βενέδικτο (Benedetto) Γκουινταλόττι, επίσκοπο του Ρεκανάτι με την έγκριση του Πάπα Μαρτίνου Ε΄, με το αρχικό όνομα Collegio di S. Girolamo. Επρόκειτο για έναν δωρεάν ξενώνα για άπορους ξένους που ήθελαν να σπουδάσουν νομικά ή ιατρική. Τον έκλεισαν οι Γάλλοι το 1798 και ξανάνοιξε το 1807 από τον Πάπα Πίο Ζ΄ ως Collegio Pio. Με το καταστατικό της 27ης Αυγούστου 1824 ο Πάπας Λέων ΙΒ΄ κατέστησε αυτό το κολέγιο το βασικό κολέγιο του Πανεπιστημίου της Περούτζα.
Με την ενοποίηση της Ιταλίας το 1860, το Πανεπιστήμιο της Περούτζα υπάχθηκε στη δικαιοδοσία του πρύτανη και του δημοτικού συμβουλίου της πόλης, που εξέδιδε διατάγματα υποκείμενα στην έγκριση της κυβερνήσεως. Από το 1944 μέχρι σήμερα, το Πανεπιστήμιο έχει δημιουργήσει μια εξέχουσα φήμη ως ένα από τα καλύτερα της Ιταλίας.
Από τη ναπολεόντειο εποχή το Πανεπιστήμιο στεγάζεται στο παλαιό μοναστήρι του τάγματος των Ολιβετανών στο Μόντε Μορτσίνο. Το καταστατικό του έχει βασισθεί σε αυτό του Πανεπιστημίου της Μπολόνια. Ο αριθμός των φοιτητών το έτος 1339 ήταν 142, το έτος 1881 ήταν 79 και το έτος 1911 ήταν 350, ενώ σήμερα είναι περισσότεροι από 21 χιλιάδες.
Σχολές και τμήματα
Με τις 11 σχολές του και τα πολλά προγράμματα σπουδών που προσφέρει, το Πανεπιστήμιο της Περούτζα έχει την κυρίως διδασκαλία του να γίνεται στην Περούτζα και στο Τέρνι, ενώ ειδικά προγράμματα διδάσκονται σε άλλες πόλεις της Ούμπρια: την Ασίζη, την Τσιττά ντι Καστέλλο, το Φολίνιο, το Ορβιέτο και το Σπολέτο.
Οι σχολές του Πανεπιστημίου είναι οι εξής:
Τα ερευνητικά προγράμματα του Πανεπιστημίου διεξάγονται από 29 τμήματα με συνολικά 1.088 διδάσκοντες πλήρους απασχολήσεως. Υπάρχουν επίσης 1.200 διοικητικοί υπάλληλοι. Το ίδρυμα έχει επίσης 25 οργανισμούς υπηρεσιών και ερευνητικά κέντρα, καθώς και 11 βιβλιοθήκες με πλούσιες συλλογές και εξοπλισμό. Ο αριθμός των φοιτητών/φοιτητριών είναι σήμερα περίπου 31.000. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο βοτανικός του κήπος (Orto Botanico dell'Università di Perugia), με περίπου τρεις χιλιάδες είδη φυτών σε έκταση 20 στρεμμάτων.
Επιφανείς Καθηγητές και απόφοιτοι
Ανάμεσα στους καθηγητές του Πανεπιστημίου της Περούτζα κατά τη διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας του ξεχωρίζουν οι ακόλουθοι:
Επιφανείς φοιτητές ή φοιτήτριες υπήρξαν, μεταξύ άλλων οι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Περούτζα
Άνταμ Κίνζινγκερ
Ύστερα από τις Προεδρικές Εκλογές του 2020, ο Κίνζινγκερ αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους επικριτές του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, και επίσης ήταν ένας από τους 10 Ρεπουμπλικανούς που ψήφισε υπέρ της παραπομπής του, τον Φεβρουάριο του 2021. Επίσης, μαζί με την Λιν Τσέινι, είναι οι μοναδικοί Ρεπουμπλικανοί βουλευτές που είναι μέλη στην ειδική επιτροπή που συγκροτήθηκε για να ερευνήσει την εισβολή στο Αμερικανικό Καπιτώλιο το 2021.
Τον Οκτώβριο του 2021, ο Κίνζινγκερ, ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι υποψήφιος για επανεκλογή στην Βουλή των Αντιπροσώπων στις εκλογές του 2022.
Βιογραφία
Ο Άνταμ Κίνζινγκερ, γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1978 στο Κανκακί (μια περιοχή έξω από τα περίχωρα του Σικάγου) του Ιλινόι των ΗΠΑ, και μεγάλωσε στο Μπλούμινγκτον του Ιλινόι. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Normal Community West High School" στο Νόρμαλ του Ιλινόι το 1996. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Ιλινόι, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 2000.
Από το 2003, υπηρετεί στην Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Ιλινόι Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί στρατιωτικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Τσάρλς Λόουνερ
Ο Τσαρλς Λόουνερ (Charles Loewner, 29 Μαΐου 1893 - 8 Ιανουαρίου 1968) ήταν Αμερικανός μαθηματικός τσεχικής καταγωγής. Το όνομά του ήταν Karel Löwner στα τσεχικά και Karl Löwner στα γερμανικά.
Ο Τσάρλς Λόουνερ γεννήθηκε σε εβραϊκή οικογένεια στο Lany, περίπου 30 χλμ. έξω από την Πράγα, όπου ο πατέρας του Σίγκμουντ Λόουνερ ήταν ιδιοκτήτης καταστήματος.
Ο Λόουνερ πήρε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Πράγας το 1917 υπό την καθοδήγηση του Γκέοργκ Πικ. Μια από τις κεντρικές μαθηματικές συνεισφορές του είναι η απόδειξη της εικασίας του Μπίμπερμπαχ στην πρώτη ιδιαίτερα μη τετριμμένη περίπτωση του τρίτου συντελεστή. Η τεχνική που εισήγαγε, η διαφορική εξίσωση Λόουνερ, είχε σημαντικές επιπτώσεις στη γεωμετρική θεωρία συναρτήσεων- χρησιμοποιήθηκε στην τελική λύση της εικασίας Μπίμπερμπαχ από τον Λουί ντε Μπράνγκε το 1985. Ο Λόουνερ εργάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, στο Πανεπιστήμιο της Πράγας, στο Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ, στο Πανεπιστήμιο του Μπράουν, στο Πανεπιστήμιο των Συρακουσών και τελικά στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ.
Στους διδακτορικούς του φοιτητές περιλαμβάνονταν οι Λίπμαν Μπερς, Ρότζερ Χορν, Αντριάνο Γκάρσια και Π. Μ. Που.
Ανισότητα τόρου του Λόουνερ
Το 1949 ο Λόουνερ απέδειξε την ανισότητα του τόρου, σύμφωνα με την οποία κάθε μετρική στον 2-τόρο ικανοποιεί τη μέγιστη ανισότητα όπου sys είναι η συστολή του. Η οριακή περίπτωση της ισότητας επιτυγχάνεται εάν και μόνο εάν η μετρική είναι επίπεδη και ομοθετική στον λεγόμενο ισόπλευρο τόρο, δηλαδή στον τόρο του οποίου η ομάδα μετασχηματισμών καταστρώματος είναι ακριβώς το εξαγωνικό πλέγμα που καλύπτεται από τις κυβικές ρίζες της μονάδας στο \mathbb C.
Θεώρημα Matrix Λόουνερ
To Θεώρημα Λόουνερ matrix (στη γραμμική άλγεβρα) είναι ένας τετραγωνικός πίνακας ή, πιο συγκεκριμένα, ένας γραμμικός τελεστής (πραγματικών συναρτήσεων C^1 που σχετίζεται με 2 παραμέτρους εισόδου που αποτελούνται από (1) μια πραγματική συνεχώς διαφορίσιμη συνάρτηση σε ένα υποδιάστημα των πραγματικών αριθμών και (2) ένα n-διάστατο διάνυσμα με στοιχεία που επιλέγονται από το υποδιάστημα- στις 2 παραμέτρους εισόδου ανατίθεται μια παράμετρος εξόδου που αποτελείται από έναν n \times n matrix.
Έστω f μια συνάρτηση πραγματικής τιμής που είναι συνεχώς διαφορίσιμη στο ανοικτό διάστημα (a,b).
Για κάθε f είναι μια συνάρτηση πραγματικών τιμών που είναι συνεχώς διαφορίσιμη στο ανοικτό διάστημα (a,b). s, t καθώς Δεδομένου ότι, το Loewner matrix  που συσχετίζεται με την f για το  ορίζεται ως n \times n matrix του οποίου (i,j)- η είσοδος είναι. Στη θεμελιώδη εργασία του το 1934, ο Λόουνερ απέδειξε ότι για κάθε θετικό ακέραιο n, f είναι n-μονοτονική στο (a,b) αν και μόνο αν είναι θετικά ημιευκρίνεια για κάθε επιλογή των. Το πιο σημαντικό είναι ότι, χρησιμοποιώντας αυτή την ισοδυναμία, απέδειξε ότι η f είναι n-μονοτονική στο (a,b) για όλα τα n αν και μόνο αν η f είναι πραγματική αναλυτική με αναλυτική συνέχεια στο άνω ημιεπίπεδο που έχει θετικό φανταστικό μέρος στο άνω επίπεδο. Δείτε τη μονότονη συνάρτηση του τελεστή.
Συνεχόμενες ομάδες
"Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης (του Λόουνερ) στο Μπέρκλεϊ το 1955, έδωσε ένα μάθημα για τις συνεχείς ομάδες και οι διαλέξεις του αναπαράχθηκαν με τη μορφή αντιγράφων σημειώσεων. Ο Λόουνερ σχεδίαζε να γράψει ένα λεπτομερές βιβλίο για τις συνεχείς ομάδες βασισμένο σε αυτές τις σημειώσεις της διάλεξης, αλλά το σχέδιο βρισκόταν ακόμη στο στάδιο της διαμόρφωσης τη στιγμή του θανάτου του". Οι Χάρλεϊ Φλάντερς και Μάρεϊ Χ. Πρότερ "αποφάσισαν να αναθεωρήσουν και να διορθώσουν τις αρχικές σημειώσεις διαλέξεων και να τις διαθέσουν σε μόνιμη μορφή." Το βιβλίο του Τσάρλς Λόουνερ: Θεωρία των συνεχών ομάδων (1971) εκδόθηκε από τον εκδοτικό οίκο The MIT Press και επανεκδόθηκε το 2008.
Σύμφωνα με την ορολογία του Λόουνερ, αν x\in S και μια ομαδική δράση διεξάγεται στο S, τότε το x ονομάζεται ποσότητα (σελίδα 10). Η διάκριση γίνεται μεταξύ μιας αφηρημένης ομάδας και μιας υλοποίησης της  σε όρους γραμμικών μετασχηματισμών που δίνουν μια αναπαράσταση ομάδας. Αυτοί οι γραμμικοί μετασχηματισμοί είναι Ιακωβιανοί που συμβολίζονται με (σελίδα 41). Ο όρος αναλλοίωτη πυκνότητα χρησιμοποιείται για το Μέτρο του Χάαρ, το οποίο ο Λόουνερ αποδίδει στον Άντολφ Χούρβιτς (σελίδα 46). Ο Λόουνερ αποδεικνύει ότι οι συμπαγείς ομάδες έχουν ίσες αριστερές και δεξιές αναλλοίωτες πυκνότητες (σελίδα 48).
Κάποιος κριτικός είπε: "Ο αναγνώστης βοηθιέται από διαφωτιστικά παραδείγματα και σχόλια για τις σχέσεις με την ανάλυση και τη γεωμετρία".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Τσέχοι μαθηματικοί Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα
Επαρχία Γιαφταλί Σούφλα
Η Γιαφταλί Σούφλα (παστού: یفتالی سفلہ, Yaftali Sufla, περσικά: یفتل پایین) είναι μια από τις 29 επαρχίες της περιοχής Μπανταχσάν στο ανατολικό Αφγανιστάν. Δημιουργήθηκε το 2005 από απόσπαση τμήματος της επαρχίας Φαϋζαμπάντ και το 2005 σε αυτή κατοικούσαν περίπου 39.000 άτομα. Σε αυτήν την επαρχία βρίσκεται και ένα ορυχείο χρυσού. Κύριες δραστηριότητες των κατοίκων είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Το κλίμα της περιοχής επιτρέπει τη καλλιέργεια ορισμένων φρούτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γιαφταλι Σουφλα
Θεόδωρος Β΄ (έξαρχος)
Ο Θεόδωρος Β΄ ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, Έξαρχος Ραβένας από το 677 έως το 687. Πιθανότατα κατείχε και τον τίτλο του πατρίκιου, όπως σχεδόν όλοι οι Έξαρχοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι Κατηγορία:Έξαρχοι Ραβένας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 7ου αιώνα
Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου
Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου (αλβανικά: Biblioteka Kombëtare e Kosovës, σερβικά: Народна библиотека Косова) είναι η μεγαλύτερη βιβλιοθήκη στο Κοσσυφοπέδιο, η οποία πρωτο -ιδρύθηκε το 1944 από την Εθνοσυνέλευση και βρίσκεται στην Πρίστινα.
Αποστολή
Αποστολή της βιβλιοθήκης είναι να συλλέγει, να διαφυλάει, να προωθεί και να καταστά προσβάσιμες στο κοινό διάφορες εκδόσεις και την πνευματική κληρονομιά του Κοσσυφοπεδίου. Η βιβλιοθήκη διοργανώνει εκθέσεις και διατηρεί ένα αρχείο από εθνικές εφημερίδες. Παρέχει επίσης μια σειρά από άλλες υπηρεσίες. Είναι γνωστή για τη μοναδική ιστορία της και το ύφος του κτιρίου της, που σχεδιάστηκε από τον Κροάτη αρχιτέκτονα Αντρίγια Μουτνιάκοβιτς.
Ψηφιακή βιβλιοθήκη
Η ψηφιοποίηση του αρχείου της Εθνικής Βιβλιοθήκης του Κοσσυφοπεδίου είναι ένα έργο μεγάλης σημασίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου στοχεύει να καταστήσει διαθέσιμα στο διαδίκτυο περιεχόμενά της για την προώθηση και διευκόλυνση αυτών στους ιθαγενείς και σε άτομα από άλλες χώρες. Το 2008, με σκοπό την ανάπτυξη μιας διαδικτυακής πύλης που έμοιαζε με την «Αμερικανική Μνήμη» ιδρύθηκε το Κέντρο Ντοκουμέντων του Κοσσυφοπεδίου.
Λόγω του πολύ μεγάλου αριθμού εγγράφων που πρέπει να ψηφιοποιηθούν, μια διαδικασία που απαιτεί πολύ χρόνο, η βιβλιοθήκη έχει θεσπίσει σειρά κριτηρίων για τα έγγραφα που πρέπει να ψηφιοποιηθούν πριν από άλλα και ένα από τα βασικά κριτήρια είναι η πολιτιστική και ιστορική αξία αυτού του υλικού. Βάσει αυτών των κριτηρίων, έγγραφα που έχουν προτεραιότητα στην ψηφιοποίηση είναι υλικά που είναι σε κακή φυσική κατάσταση, ιστορικά βιβλία και χειρόγραφα, μικροφίλμ και άλλες πολύ συχνά αιτούμενες εκδόσεις.
Σε γενικές γραμμές, τα υλικά που ψηφιοποιούνται συνηθέστερα είναι σπάνια βιβλία (49%), φωτογραφίες (44%), χειρόγραφα (39%), μονογραφίες (35%), μουσική (30%), εφημερίδες (9%) και χάρτες (1%).
Εκτός από την ψηφιοποίηση του δικού της υλικού, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου παρέχει πρόσβαση σε μερικές από τις πιο δημοφιλείς ηλεκτρονικές πύλες στον κόσμο και αυτό κατέστη δυνατό μέσω της Κοινοπραξίας Ηλεκτρονικής Βιβλιοθήκης του Κοσσυφοπεδίου. Για την παροχή ηλεκτρονικού υλικού σε διάφορες βιβλιοθήκες του κόσμου, η Εθνική Βιβλιοθήκη του Κοσσυφοπεδίου υποστηρίχθηκε από το Ίδρυμα για την Ανοικτή Κοινωνία του Κοσσυφοπεδίου και από εταιρείες όπως το EBSCO και η GALE, με οικονομική υποστήριξη από την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Πρίστινα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πρίστινα Κοσ
Εθνική Αλβανίας (καλαθοσφαίριση γυναικών)
Συμμετοχές σε διεθνείς διοργανώσεις
Η Αλβανική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε το 1946 και έγινε μέλος της FIBA τον επόμενο χρόνο. Το πρώτο γυναικείο διασυλλογικό πρωτάθλημα διεξήχθη στη χώρα το 1947.
Η γυναικεία εθνική ομάδα πραγματοποίησε το ντεμπούτο της σε πανευρωπαϊκούς αγώνες το 1996 οπότε και διαγωνίστηκε στα πλαίσια της Division C (σημερινό «Πρωτάθλημα Μικρών Κρατών») τερματίζοντας 2η πίσω από την Ισλανδία. Το 2002 κατέκτησε την πρωτιά στην ίδια διοργάνωση κερδίζοντας το πρώτο χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε ποτέ η Αλβανία σε διεθνή διοργάνωση καλαθοσφαίρισης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλβανια Γυναικων
Μεξικανικές προεδρικές και βουλευτικές εκλογές 2018
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στο Μεξικό την 1η Ιουλίου 2018. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν τον νέο πρόεδρο του Μεξικού για να υπηρετήσει θητεία 5 ετών και 10 μηνών (μειωμένη κατά δύο μήνες από την συνταγματική εντολή εξαιτίας της αλλαγής στην ημερομηνία ορκωμοσίας από το 2014 και μετά), τα 128 μέλη της Γερουσίας για μία εξαετή θητεία και τα 500 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων για θητεία τριών ετών. Ήταν μία από τις πιο μεγάλες σε διάρκεια ημέρες ψηφοφορίας στην μεξικάνικη ιστορία, καθώς οι περισσότερες από τις πολιτείες διεξήγαγαν πολιτειακές και τοπικές εκλογές, συμπεριλαμβανομένων και 9 εκλογών για κυβερνήτη. Συνολικά ψήφισαν στις εκλογές σε όλα τα επίπεδα για 3.400 εκλόγιμες θέσεις. Επίσης, ήταν από τις πιο βίαιες προεκλογικές εκστρατείες, με τον αριθμό των πολιτικών που σκοτώθηκαν από τον Σεπτέμβριο του 2017 να φτάνει τους 130.
Ο απερχόμενος πρόεδρος Ενρίκε Πένια Νιέτο βάσει του συντάγματος δεν μπορούσε να διεκδικήσει την επανεκλογή του. Ο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ από το Εθνικό Κίνημα Αναγέννησης (MORENA), κατήλθε υποψήφιος με τον συνασπισμό Juntos Haremos Historia και κέρδισε τις προεδρικές εκλογές. Για πρώτη φορά από το 1988 ένας υποψήφιος κέρδισε τις εκλογές με την απόλυτη πλειοψηφία και η πρώτη (από την Μεξικάνικη Επανάσταση) νίκη υποψηφίου μη προερχόμενου από το Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα (PRI) ή τους προκατόχους του. Επιπλέον, ήταν η πρώτη φορά που ένας συνασπισμός πολιτικών κομμάτων (με εξαίρεση το PRI) υποστήριξε έναν μοναδικό υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές, κερδίζοντας την πλειοψηφία σε αμφότερες τη Βουλή και τη Γερουσία. Στις εκλογές εκείνες το κόμμα PRI υπέστη την χειρότερη εκλογική ήττα για κυβερνών κόμμα στο Μεξικό από το 1917, οπότε δόθηκε το δικαίωμα ψήφου σε όλους τους πολίτες (οι γυναίκες ψήφισαν για πρώτη φορά σε ομοσπονδιακές εκλογές το 1953).
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος του Μεξικού εκλέγεται από το λαό σε έναν γύρο με απλή πλειοψηφία και κάθε φορά εκλέγεται διαφορετικό πρόσωπο, καθώς δεν έχει εκ του συντάγματος δικαίωμα να διεκδικήσει επανεκλογή.
Τα 500 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται για τριετή θητεία με δύο τρόπους: οι 300 εκλέγονται σε μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες με το πλειοψηφικό σύστημα και οι 200 με απλή αναλογική, σε πέντε περιφερειακές περιφέρειες σε πανεθνικό επίπεδο, με την κατανομή των εδρών να γίνεται με την μέθοδο του μεγαλύτερου υπολοίπου. Σε κανένα κόμμα δεν επιτρέπεται να καταλάβει περισσότερες από 300 έδρες. Τα μέλη μπορούν να θητεύσουν ως και 4 συνεχείς θητείες.
Τα 128 μέλη της Γερουσίας του Μεξικού εκλέγονται για θητεία 6 ετών, που συμπίπτει με εκείνη του προέδρου. Η εκλογή τους γίνεται με δύο τρόπους. Τα 96 εκλέγονται σε 32 τριεδρικές περιφέρειες, κατ' αντιστοιχία με τις 31 πολιτείες του Μεξικού και σε 1 ομοσπονδιακή περιφέρεια, με τα 32 να εκλέγονται με το σύστημα της αναλογικής σε μία ενιαία εκλογική περιφέρεια πανεθνικό επίπεδο. Στις τριεδρικές περιφέρειες οι δύο νικητές υποψήφιοι κερδίζουν τις έδρες από το κόμμα που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους και άλλη μία έδρα περιέρχεται στο κόμμα που θα είναι δεύτερο σε αριθμό ψήφων. Το όριο της θητείας των γερουσιαστών δεν υπερβαίνει τις δύο θητείες συνεχόμενα.
Γερουσία
Επί συνόλου 53 εδρών που κερδήθηκαν από τον συνασπισμό MORENA-PT–PES, οι 40 από το MORENA, 8 από το PES και 5 από το PT
Επί συνόλου 25 εδρών που κερδήθηκαν από τον συνασπισμό PAN–PRD–MC, 16 κατέλαβε το PAN, 6 το PRD και 3 το MC
Επί συνόλου 13 εδρών που κερδήθηκαν από τον συνασπισμό PRI–PVEM–PNA, τις 7 κατέλαβε το PRI, 5 το PVEM και 1 το PNA