cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κολωνός (αποσαφήνιση)
Το όνομα Κολωνός ή Κολωνές ή Κολώνες ή Κολώνη (Κολωνός ή Κολωναί), μπορεί να αναφέρεται για:
Κολωνές Αντιοχίδας
Οι Κολωνές ή Κολώνες ή Κολώνη ή Κολωνός (Κολωναί), (ο δήμος: Κολωνών) ήταν αρχαίος οικισμός - πόλη και δήμος της Αντιοχίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Κοιμητήρια του Ζέιτενλικ
Τα συμμαχικά Κοιμητήρια του Ζέιτενλικ (γαλλικά:Cimetière militaire de Zeïtenlick‎, σερβικά: Српско војничко гробље на Зејтинлику) στους Αμπελοκήπους Θεσσαλονίκης είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική νεκρόπολη της χώρας, όπου βρίσκονται θαμμένοι 20.500 στρατιώτες των συμμάχων της Αντάντ, που πολέμησαν στο Μακεδονικό Μέτωπο κατα τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Βρίσκεται στην οδό Λαγκαδά, περίπου ενάμισι χιλιόμετρο βόρεια της πλατείας Βαρδαρίου. Εικάζεται ότι η συγκεκριμένη τοποθεσία επιλέχθηκε λόγω της ύπαρξης του καθολικού νεκροταφείου του Αγίου Βικεντίου του Παύλου, στον ίδιο χώρο, αλλά και της μετατροπής των γειτονικών κτιρίων της Μονής Λαζαριστών σε νοσοκομείο.
Κολωνές Αντιοχίδας
Ονομασία
Ο δήμος ίσως να συγχέεται, σε διάφορες πηγές, με τον ομώνυμο δήμο των Κολωνών, της Λεοντίδας φυλής ή με τον δήμο του Κολωνού, ο οποίος αναφερόταν και ως Κολωνές της Αιγηίδας φυλής και ήταν γνωστός και ως ο Ίππιος Κολωνός, Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, "Τα Ελληνικά, ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος. Συνταχθείσα υπό Ιακώβου Ρ. Ραγκαβή, εις τρεις τόμους. Ων ο Α' διαλαμβάνει την Στερεάν, Ανατολικήν και Δυτικήν Ελλάδα, ο Β' την Πελοπόννησον και ο Γ' τας νήσους τας τε ελευθέρας και μη, και τον πίνακα, και εκδοθείσα υπό Κωνσταντίνου Αντωνιάδου."... τόμοι 1-3, Εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου. Εν Αθήναις 1853-1854, Ta Hellenkika: etoi perigraphe, geographike, historike, archaiologike, kai statistike tes archaias kai neas Hellados, Iakobos R. Rankabes, Ek tou typ. K. Antoniadou, 1853, Τόμος 1, σελ. 208-209: [...] "Κολωνός, δήμος φυλής Αντιοχίδος και Αιγηίδος απέχων δέκα στάδια του Διπύλου, πλησίον της Ακαδημίας και του ποταμού Κηφισσού (4 = Θουκυδ. β. 8. κ. 67 - Κικερ. β. 5. κ. 1.). Ο Σοφοκλής εγεννήθη εν τω δήμω τούτω ος ωνομάζετο Ίππιος Κολωνός• ην δε και έτερος Κολωνός λεγόμενος Αγοραίος• τον Ίππιον τούτον Κολωνόν αναφέρει ο Παυσανίας ούτω: «Δείκνυται δε και χώρος καλούμενος Κολωνός Ίππιος ένθα της Αττικής πρώτον ελθείν λέγουσιν Οιδίποδα» (5 = Παυσ. Αττ. κ. 30). Εν τω Κολονώ τούτω ην τέμενος Ευμενίδων, και ναός Ποσειδώνος, και βωμός Ποσειδώνος Ιππίου, και Αθηνάς Ιππίας, και Δήμητρος, και Διός, και Προμηθέως, και μνημεία των ηρώων Πειρίθου, Θησέως, Οιδίποδος και Αδράστου (6 = Σοφοκλ. Οιδ. Κολ. ς. 486 - Απόλλοδ. 3. 5 - Θουκυδ. 8, 67. Σχολιαστ. Σοφοκλ. εις Οιδιπ. Κολ. - Παυσ. Αττ. κ. 30.). Ο ναός του Ποσειδώνος και το άλσος αυτού επυρπολήθησαν υπό του Αντιγόνου, και ο Παυσανίας εύρε μόνον τα μνημεία των ηρώων και τινάς βωμούς. Οι δημόται ελέγοντο Κολωνείς και εκ Κολωνού. - Οι δύο μικροί μεν, αλλά καταφανείς λόφοι αφ' ων και ο τόπος έλαβε το όνομα, εισίν, ολίγον βορειότερον της Ακαδημίας, μεταξύ αυτής και των νυν κήπων των Σεπολίων, και ευκόλως διακρίνονται". [...] σε αντιδιαστολή με τον λόφο, ο οποίος ήταν γνωστός ως Αγοραίος Κολωνός και ανήκε στον αρχαίο αττικό δήμο του Κεραμεικού της Ακαμαντίδας φυλής.
Κοιμητήρια του Ζέιτενλικ
Το νεκροταφείο χωρίζεται σε πέντε τομείς, ανάλογα με την εθνικότητα των πεσόντων : Ανάμεσά τους είναι ενταφιασμένοι και Βούλγαροι αιχμάλωτοι πολέμου. thumb|1000px|center|Τμήμα του γαλλικού τομέα thumb|250px|Ο κόκκινος ρωμαιοκαθολικός ναός, έργο του [[Ζοζέφ Πλεμπέρ (1921) εντός του Συμμαχικού Κοιμητηρίου Ζέιτενλικ.]] thumb|right|250px|Το [[Μουσείο Γαλλικού Στρατιωτικού Νεκροταφείου Ζέιτενλικ|Μουσείο του γαλλικού τομέα του στρατιωτικού κοιμητηρίου του Ζέιτενλικ]]
Κολωνές Αντιοχίδας
Τοποθεσία του αρχαίου δήμου
Ο δήμος των Κολωνών, ήταν δήμος των Μεσογείων ή του Άστεως. Η ακριβής τοποθεσία του δήμου αυτού είναι άγνωστη και αβέβαιη, δεν έχει προσδιορισθεί και δεν έχει ακόμα ταυτιστεί επακριβώς. Σύμφωνα με διάφορους ερευνητές, ίσως βρίσκεται κοντά σε μοναστήρι στην Μεντέλη ή σύμφωνα με τον John S. Traill κοντά στον αρχαϊκό Πύργο του Βαρνάβα.
Κοιμητήρια του Ζέιτενλικ
Το σερβικό κοινοτάφιο στην είσοδο του κοιμητηρίου χτίστηκε την περίοδο 1928-1936. Στο οστεοφυλάκιο του υπογείου του φυλάσσονται τα οστά 5.500 Σέρβων στρατιωτών, γεγονός που το καθιστά σημαντικό χώρο εθνικού προσκυνήματος για τους Σέρβους. Φύλακας του σερβικού κοιμητηρίου είναι ο Τζόρτζε Μιχαήλοβιτς.
Η συμφωνία για την ίδρυση των Γαλλικών, Αγγλικών, Ιταλικών και Σερβικών νεκροταφείων υπεγράφη στις 20 Νοεμβρίου 1920, από τον Γενικό Διοικητή Θεσσαλονίκης Αδοσίδη (εκ μέρους της Ελλάδας) και εκ μέρους των συμμάχων από τους στρατηγούς Μπουσέ (Γαλλία), Μιλν (Αγγλία), Μίσιτς (Σερβία) και τον αντισυνταγματάρχη Τζιανμπερίνι (Ιταλία). Για τη δημιουργία των νεκροταφείων η ελληνική κυβέρνηση αφού αγόρασε τις εν λόγω εκτάσεις, παραχώρησε στα ξένα κράτη την επικαρπία τους, ενώ οι δαπάνες για τη συντήρησή των κοιμητηρίων βαρύνουν τις ξένες κυβερνήσεις. Το 2015, με αφορμή την επέτειο των 100 ετών από την έναρξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, δημιουργήθηκε στην είσοδο του Γαλλικού τομέα, το Μουσείο Γαλλικού Στρατιωτικού Νεκροταφείου Ζέιτενλικ με πρωτοβουλία του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη. Την επέτειο της λήξης του πολέμου (11 Νοεμβρίου), παλαιοί πολεμιστές και εκπρόσωποι των συμμάχων καταθέτουν στεφάνια στο κοιμητήριο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ζειτενλικ Ζειτενλικ Κατηγορία:Η Ελλάδα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Σερβίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Ιταλίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Η Ρωσία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Μνημεία του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου Κατηγορία:Μνημεία στην Ελλάδα
Κολωνές Αντιοχίδας
Οι κάτοικοι των Κολωνών
Ο δημότης των αρχαίων Κολωνών ονομαζόταν Κολωνεύς ή Κολωνίδης, ή αναφερόταν με τη χρήση της λέξης «Κολωνήθεν», δηλαδή προέρχεται από τις Κολωνές ή τον Κολωνό.
Προσωπικότητες από τις Κολωνές
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από τον δήμο των Κολωνών, όπως ο Δημοκράτης ο Κολωνήθεν πατέρας του Αντιοχίδου κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Πρωτογενείς πηγές
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
15 Οκτωβρίου
14 Οκτωβρίου | 15 Οκτωβρίου | 16 Οκτωβρίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος
Ο Μητροπολίτης Σιδηροκάστρου Μακάριος (κατά κόσμον Σωτήριος Φιλοθέου) είναι Ελληνοκύπριος επίσκοπος της Εκκλησίας της Ελλάδος.
Βιογραφικά Στοιχεία
Γεννήθηκε το 1952 στη Λευκωσία της Κύπρου. Αποφοίτησε το 1972 από την Ιερατική Σχολή Κύπρου, το 1976 από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το 1980 από τη Φιλοσοφική Σχολή του ιδίου πανεπιστημίου. Παρακολούθησε μαθήματα στο Πανεπιστήμιο του Ντάρχαμ της Αγγλίας και αποφοίτησε το 1983. Μετά από την Αγγλία ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Πατρολογία. Το 1977 χειροτονήθηκε διάκονος και το 1981 πρεσβύτερος. Έλαβε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτη από τον τότε Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμο Ρούσσα, ενώ για τέσσερα χρόνια χρημάτισε ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως. Το 1991 αποσπάστηκε στην Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος υπηρετώντας Γραμματέας της Επιτροπής Χριστιανικής Αγωγής Νεότητος. Χρημάτισε επίσης Διευθυντής του Ραδιοφωνικού Σταθμού της Εκκλησίας της Ελλάδος και Διευθυντής Υπηρεσιών της Αποστολικής Διακονίας. Υπηρέτησε ως θεολόγος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αλεξανδρούπολη. Παράλληλα υπηρέτησε στον Ναό Αγίων Αναργύρων Αττικής για ένα χρόνο και για εννιά χρόνια ως προϊστάμενος του Ναού Αγίου Παύλου οδού Ψαρών.
Επί των ημερών του, το έτος 2007, 55 μοναχές εγκατέλειψαν τη Μονή Αγίων Κηρύκου και Ιουλίττης Σιδηροκάστρου και εγκαταστάθηκαν σε μοναστήρι της Αττικής, ως μέσο αντίδρασης στη συμπεριφορά του μητροπολίτη Μακαρίου, στον οποίον καταλογίζουν προσπάθειες πλήρους παρέμβασης στα εσωτερικά και τα οικονομικά του μοναστηριού.
Διετέλεσε Πρόεδρος του ΚΕΠΕΠ Σιδηροκάστρου (Κέντρο Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παιδιών με Αναπηρία). Το Ίδρυμα έως σήμερα συνεχίζει να λειτουργεί σε ακατάλληλες συνθήκες με πολλές ελλείψεις
Κριτική
Συχνά του ασκείται κριτική για διεκδικήσεις του όπως η πρόταση που έκανε να του δωθεί το δικαίωμα εκμετάλλευσης περιοχής που κανονικά είναι χαρακτηρισμένη ως δασική έκταση. Διεκδικεί ακόμη την παραχώρηση κτιρίου του Υπουργείου Άμυνας ερχόμενος σε αντιπαράθεση με τον τοπικό Δήμο.
Επίσης, έχει θέσει θέμα απαραίτητης τοποθέτησης εξέδρας για να ξεχωρίζουν οι επίσημοι του Σιδηροκάστρου στις παρελάσεις. Τάχθηκε κατά της αναβίωσης της μάχης των οχυρών του Ρούπελ, χαρακτηριζοντάς την «παρωδία», αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να υπάρχουν οικονομικά οφέλη για τους ίδιους τους διοργανωτές της εκδήλωσης και ζήτησε από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας να διακόψει την διοργάνωσή τους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι ιεράρχες Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές Κατηγορία:Λήμματα που χρειάζονται παραπομπές από 10/2012 Μακαριος
Εναλλακτικό σχολείο
Ως εναλλακτικό σχολείο ορίζεται ένα ίδρυμα, το οποίο παρέχει εναλλακτική εκπαίδευση. Εναλλακτικά σχολεία λειτουργούν σε διάφορα μέρη του κόσμου. Πρόκειται για ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα που προσφέρει ένα πρόγραμμα σπουδών το οποίο είναι διαφορετικό από το ισχύον παραδοσιακό. Τα σχολεία αυτά διαθέτουν ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα σπουδών το οποίo διαφέρει από τις μεθόδους  που ακολουθεί το παραδοσιακό σχολείο.
Στα εναλλακτικά σχολεία δεν υπάρχουν κοινές φιλοσοφίες και μέθοδοι αλλά ένα ευρύ φάσμα φιλοσοφιών και μεθόδων διδασκαλίας που το καθένα από αυτά μπορεί να υιοθετεί. Ορισμένα από αυτά τα σχολεία έχουν ισχυρό πολιτικό, επιστημονικό ή φιλοσοφικό προσανατολισμό ενώ άλλα είναι, περισσότερο σύνολα μαθητών και εκπαιδευτικών  που έχουν συγκροτηθεί εξ αιτίας της δυσαρέσκειάς τους  σχετικά με κάποιες απόψεις που επικρατούν στην εκπαίδευση  ή σχετικά με την παραδοσιακή εκπαίδευση.
Ηνωμένο Βασίλειο
Ως εναλλακτικό σχολείο στην Αγγλία αναφέρεται ένας τύπος ιδιωτικών σχολείων που τοποθετούν τον μαθητή στο κέντρο μιας άτυπης εκπαίδευσης (παιδοκεντρική διάσταση), σε αντίθεση με την επικρατούσα παραδοσιακή εκπαίδευση (δασκαλοκεντρική διάσταση) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Υπάρχει μια μακρά παράδοση των εν λόγω σχολείων που περιλαμβάνει το Summer hill, ο ιδρυτής του οποίου, AS Neill, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την εξάπλωση παρόμοιων σχολείων, όπως το Dartington και την Kilquhanity Σχολή και μια σειρά από σχολεία με βάση τις ιδέες του Rudolf Steiner κ.ά.
Ηνωμένες Πολιτείες
Το 1970, υπήρχαν μερικά εναλλακτικά σχολεία σε λειτουργία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στόχος τους ήταν να εξυπηρετήσουν έναν αυξανόμενο πληθυσμό μαθητών οι οποίοι δεν ανταποκρίνονταν  επιτυχώς στα παραδοσιακά σχολεία. Σήμερα υπάρχουν χιλιάδες τέτοια σχολεία και ο αριθμός συνεχίζει να αυξάνεται. Ο όρος «εναλλακτικό» πλέον χρησιμοποιείται για να περιγράψει σχεδόν κάθε τύπο σχολείου που μπορεί να φανταστεί κανείς, αλλά πολλά από αυτά έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά: Το μέγεθος της τάξης διαφοροποιείται (μικρό-μεγάλο) ανάλογα με τους μαθητές. Η ανάπτυξη σχέσεων ανάμεσα στον μαθητή και στον δάσκαλο. Η λήψη αποφάσεων και απόκτηση δεξιοτήτων καθημερινά από τους μαθητές. Περισσότερη εμπλοκή στις δραστηριότητες του σχολείου και σε ό,τι έχει σχέση με την κοινότητα. Διαφοροποίηση του προγράμματος σπουδών. Καθοδήγηση από συνομήλικους και συμμετοχή των γονέων στα προγράμματα. Προετοιμασία για ένα επιτυχημένο μέλλον. Στη διάρκεια της προετοιμασίας οι μαθητές μπορούν να αποκτήσουν τις δεξιότητες μέσα και έξω από την τάξη. Αυτός ο τύπος σχολείου προορίζεται για μαθητές όλων των επιπέδων και ικανοτήτων που εξυπηρετούνται καλύτερα από ένα εναλλακτικό πρόγραμμα σπουδών. Υπάρχουν προγράμματα που προορίζονται να καλύψουν τις ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών, ενώ άλλα φροντίζουν για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων (εφηβεία, έλλειψη στέγης, κ.λπ.). Η προκλητική συμπεριφορά, η ανάγκη για ειδικά προγράμματα αποκατάστασης καθώς και οι συναισθηματικές δυσκολίες και τα προβλήματα που αποσταθεροποιούν την προσωπική ζωή (έλλειψη στέγης, συχνές μετακινήσεις-μετανάστευση, κ.λ.π.), είναι μερικοί από τους λόγους που καθιστούν αναγκαία την παρακολούθηση των μαθητών.
Καναδάς
Μεταξύ των εναλλακτικών σχολείων του Καναδά και της Αμερικής υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά. Στον Καναδά παρατηρούνται σχολικά συμβούλια χρηματοδοτούμενα από την επαρχία, λειτουργώντας ανεξάρτητα από το δήμο, τα οποία έχουν τη δικαιοδοσία να αποφασίζουν για την ύπαρξη ή μη των εναλλακτικών σχολείων.
Γερμανία
Στη Γερμανία υπάρχει μακρά παράδοση με τα σχολεία Waldorf. Τα σχολεία Waldorf οργανώνονται σε δικές τους εθνικές ενώσεις (με 994 σχολεία Waldorf στον κόσμο, 213 στη Γερμανία έναντι 130 στις ΗΠΑ). Τα σχολεία αυτά βασίζονται στην έννοια της «Reformpädagogik",που είναι συνώνυμη με την έννοια της ‘’ανθρωποσοφίας’’ στην σύγχρονη εκπαίδευση. Στην Bundesverband der Freien Alternativschulen (ομοσπονδιακή ένωση των σχολείων με δωρεάν εναλλακτική μορφή) οργανώνονται εναλλακτικά σχολεία. Αυτά τα ιδιωτικά σχολεία δέχονται περιορισμένη χρηματοδότηση η οποία διαφέρει για κάθε κρατίδιο της Γερμανίας. Αποκλειστικά δημόσια χρηματοδότηση δέχονται τα Laborschule ιδρύματα τα οποία διερευνούν τις αξίες των εναλλακτικών σχολείων, οι οποίες θα ενσωματωθούν αργότερα στο δημόσιο σχολείο. Τα εναλλακτικά σχολεία που δεν συμφωνούν με τα παραδοσιακά σχολεία (Waldorf) δέχονται μεγάλη επιρροή από τη Laborschule Bielefeld.
Νότια Κορέα
Στη Νότια Κορέα, τα εναλλακτικά σχολεία εξυπηρετούν δύο μεγάλες ομάδες του νεανικού της πληθυσμού. Η πρώτη ομάδα αφορά μαθητές που απέτυχαν στην παραδοσιακή εκπαίδευση της Κορέας. Κάποια από αυτά αναφέρονται σε μαθητές που εγκατέλειψαν το σχολείο κατά τη διάρκεια προηγούμενων σχολικών ετών, είτε οικειοθελώς είτε εξαιτίας πειθαρχικών κυρώσεων που δέχτηκαν σε αυτό. Η δεύτερη ομάδα αφορά τους νέους μετανάστες.
Καθώς, ο πληθυσμός των μεταναστών από τη Νοτιοανατολική Ασία και τη Βόρεια Κορέα αυξάνεται, αρκετοί εκπαιδευτικοί έχουν ξεκινήσει να βλέπουν την αναγκαιότητα μίας ειδικά σχεδιασμένης εκπαίδευσης, προκειμένου, να προσαρμοστούν σ’ αυτή οι νέοι μετανάστες. Επειδή, όμως, η Νότια Κορέα υπήρξε μία μονοεθνική κοινωνία σε όλη την ιστορία της, δεν διαθέτει συστηματική ευαισθητοποίηση για την προστασία αυτών των μαθητών, από φαινόμενα, όπως, ο εκφοβισμός, η κοινωνική απομόνωση ή η σχολική αποτυχία.
Για να εισαχθεί κάποιος στο κολέγιο, συχνά, προτιμάται ο παραδοσιακός τρόπος εκπαίδευσης, λόγω, της ακαμψίας των εθνικών εκπαιδευτικών διαδικασιών, όσων αφορά, στα αποτελέσματα των εξετάσεων και των βαθμολογιών. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, η κυβέρνηση της Νότιας Κορέας δεν παρέχει ενεργά οικονομική στήριξη στα εναλλακτικά σχολεία. Ως εκ τούτου, πολλά εναλλακτικά σχολεία, τα οποία, δεν μπορούν να εισπράξουν τα δίδακτρα από τους μαθητές τους, βρίσκονται υπό τον κίνδυνο της πτώχευσης. Το κυβερνητικό σύστημα κοινωνικής πρόνοιας χρειάζεται να παρέχει βοήθεια στις περισσότερες οικογένειες μεταναστών της Νοτιοανατολικής Ασίας και της Βόρειας Κορέας, οι οποίες αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες στην καθημερινή ζωή τους. Είναι σαφές, ότι η παροχή ιδιωτικής εκπαίδευσης για αυτές, τις οικογένειες, ανήκει στο χώρο της φαντασίας τους. Εν τέλει, αυτό το φαινόμενο προκαλεί ένα χάσμα μεταξύ των εναλλακτικών σχολείων. Υπάρχουν σχολεία, τα οποία, χάρις της πλουσιοπάροχης υποστήριξης γονέων της προνομιούχας τάξης, παρέχουν ποικίλα προγράμματα όχι, μόνο, εντός του διδακτικού χρόνου, αλλά, και εκτός, ενώ, από την άλλη πλευρά, υπάρχουν σχολεία, τα οποία, λόγω, της έλλειψης πόρων, αδυνατούν να τα υλοποιήσουν.
Πηγές
page 5.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
• Εναλλακτική εκπαίδευση για μαθητές δημοτικού στην Ελλάδα  Κατηγορία:Εναλλακτική εκπαίδευση
Επιχείρηση Οργή του Θεού
Η Επιχείρηση Οργή του Θεού (Operation Wrath of God, ή Επιχείρηση Μπαγιονέτ (מבצע זעם האל) ήταν η κωδική ονομασία μιας μυστικής επιχείρησης που πραγματοποιήθηκε από τη Μοσάντ για τη δολοφονία ατόμων που θεωρούνταν ότι συμμετείχαν στη σφαγή του Μονάχου το 1972. Οι στόχοι ήταν μέλη της παλαιστινιακής ένοπλης μαχητικής ομάδας Μαύρος Σεπτέμβρης και στελέχη της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO).
Ιστορικό
Δύο ημέρες μετά τη σφαγή του Μονάχου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972, το Ισραήλ αντεπιτέθηκε βομβαρδίζοντας δέκα βάσεις της PLO στη Συρία και τον Λίβανο. Η πρωθυπουργός Γκόλντα Μέιρ δημιούργησε την "Επιτροπή Χ", μια μικρή ομάδα κυβερνητικών αξιωματούχων επιφορτισμένη με τη διατύπωση μιας ισραηλινής απάντησης, με επικεφαλής την ίδια και τον υπουργό Άμυνας Μοσέ Νταγιάν. Διόρισε επίσης τον στρατηγό Ααρών Γιαρίβ ως σύμβουλό της για την Αντιτρομοκρατία. Αυτός, μαζί με τον διευθυντή της Μοσάντ Ζβι Ζαμίρ, ανέλαβαν τον κύριο ρόλο στη διεύθυνση της επιχείρησης που ακολούθησε. Η επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, για να αποτρέψουν μελλοντικά βίαια επεισόδια εναντίον του Ισραήλ, έπρεπε να δολοφονήσουν όσους είχαν υποστηρίξει ή διεξήγαγε τη σφαγή του Μονάχου και μάλιστα με δραματικό τρόπο.
Πιεζόμενη από την ισραηλινή κοινή γνώμη και από κορυφαίους αξιωματούχους των μυστικών υπηρεσιών, η Μέιρ ενέκρινε απρόθυμα την έναρξη της ευρείας εκστρατείας δολοφονιών. Ωστόσο, όταν οι τρεις επιζώντες δράστες της σφαγής του Μονάχου αφέθηκαν ελεύθεροι λίγους μήνες αργότερα από τη Δυτική Γερμανία σε συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των αεροπειρατών της πτήσης 615 της Lufthansa, η όποια αμφιθυμία που ένιωθε σταμάτησε. Το πρώτο καθήκον της επιτροπής για τις ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες ήταν να συντάξει έναν κατάλογο δολοφονιών όλων των εμπλεκομένων στο Μόναχο. Αυτό επιτεύχθηκε με τη βοήθεια στελέχων της PLO που εργάζονταν για τη Μοσάντ, και με πληροφορίες που παρείχαν φιλικές ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών. Ενώ τα περιεχόμενα ολόκληρης της λίστας είναι άγνωστα, οι αναφορές αναφέρουν τον τελικό αριθμό στόχων σε 20–35, ένα μείγμα στοιχείων του Μαύρου Σεπτεμβρίου και της PLO. Μόλις ολοκληρώθηκε αυτό, ανατέθηκε στη Μοσάντ ο εντοπισμός των ατόμων και η δολοφονία τους.
Κρίσιμη στον σχεδιασμό ήταν η ιδέα της εύλογης αμφισβήτησης, ότι θα ήταν αδύνατο να αποδειχθεί μια άμεση σύνδεση μεταξύ των δολοφονιών και του Ισραήλ. Επιπλέον, οι επιχειρήσεις είχαν γενικότερο σκοπό να τρομοκρατήσουν τους Παλαιστίνιους μαχητές. Σύμφωνα με τον Ντέιβιν Κιμτς, πρώην αναπληρωτή επικεφαλής της Μοσάντ, ''ο στόχος δεν ήταν τόσο εκδίκηση, αλλά κυρίως να τρομοκρατήσουν [τους Παλαιστίνιους τρομοκράτες]. Θέλαμε να τους κάνουμε να φαίνονται πάνω από τους ώμους τους και να νιώσουν ότι είμαστε πάνω τους. Και επομένως προσπαθήσαμε να μην κάνουμε πράγματα πυροβολώντας απλώς έναν άντρα στο δρόμο – αυτό είναι εύκολο ... δίκαια.''
Είναι επίσης γνωστό ότι ο πράκτορας της Μοσάντ Μάικλ Χαράρι ηγήθηκε της δημιουργίας και της διεύθυνσης των ομάδων, αν και ορισμένες μπορεί να μην ήταν πάντα υπό την ευθύνη της κυβέρνησης. Ο συγγραφέας Σάιμον Ριβ εξηγεί ότι η ομάδα της Μοσάντ – των οποίων τα ονόματα των ομάδων είναι γράμματα του εβραϊκού αλφαβήτου – αποτελείται από: "...δεκαπέντε άτομα χωρισμένα σε πέντε ομάδες: 'Άλεφ ', δύο εκπαιδευμένοι δολοφόνοι. «Μπετ», δύο φρουροί που θα σκίαζαν τους Άλεφ. 'Χετ ', δύο πράκτορες που θα κάλυπταν την υπόλοιπη ομάδα ενοικιάζοντας δωμάτια ξενοδοχείου, διαμερίσματα, αυτοκίνητα κ.λπ. Το 'Αγίν ', που αποτελείται από έξι έως οκτώ πράκτορες που αποτελούσαν τη ραχοκοκαλιά της επιχείρησης, εντοπίζοντας στόχους και δημιουργώντας μια οδό διαφυγής για τις ομάδες Άλεφ και Μπετ και 'Qoph ', δύο πράκτορες που ειδικεύονται στις επικοινωνίες."
Μια άλλη αναφορά του συγγραφέα Aaron J. Klein λέει ότι αυτές οι ομάδες ήταν στην πραγματικότητα μέρος μιας μονάδας που ονομαζόταν Καισάρεια, η οποία θα μετονομαζόταν και θα αναδιοργανωθεί σε Kidon στα μέσα της δεκαετίας του 1970. Ο Χαράρι τελικά διοικούσε τρεις ομάδες της Καισάρειας με περίπου 12 μέλη η καθεμία. Ο καθένας τους χωρίστηκε περαιτέρω σε ομάδες επιμελητείας, παρακολούθησης και δολοφονιών.
Μία από τις μυστικές ομάδες αποκαλύφθηκε στον απόηχο της υπόθεσης Λίλχαμερ, όταν έξι μέλη της ομάδας δολοφονιών της Μοσάντ συνελήφθησαν από τις νορβηγικές αρχές. Ο Χαράρι διέφυγε στο Ισραήλ και είναι πιθανό ότι και άλλοι κατάφεραν να αποφύγουν τη σύλληψη μαζί του. Ένα άρθρο στο περιοδικό Time αμέσως μετά τη δολοφονία ανέφερε τον συνολικό αριθμό του προσωπικού της Μοσάντ σε 15, που θα ήταν επίσης παρόμοια με τις παραπάνω περιγραφές.
Μια πολύ διαφορετική περιγραφή προέρχεται από το βιβλίο Vengeance, όπου ο συγγραφέας δηλώνει ότι η Μοσάντ δημιούργησε μια μονάδα πέντε ατόμων εκπαιδευμένου προσωπικού πληροφοριών στην Ευρώπη – μια μονάδα της οποίας ηγήθηκε το άτομο που ήταν και η πηγή του συγγραφέα για τις πληροφορίες. Το βιβλίο λέει επίσης ότι η ομάδα λειτουργούσε εκτός του άμεσου κυβερνητικού ελέγχου και ότι οι μόνες επικοινωνίες της ήταν με τον Χαράρι.
Τορπιλοβόλο-11
thumb|left|250px|Αναμνηστική πλάκα προς τιμή του πληρώματος του Τορπιλοβόλου 11, Ιστορικό Μουσείο Ύδρας
Επιχείρηση Οργή του Θεού
Ιστορικό
Αρκετές ώρες πριν από κάθε δολοφονία, η οικογένεια κάθε στόχου λάμβανε λουλούδια με μια συλλυπητήρια κάρτα που έγραφε: Μια υπενθύμιση που δεν ξεχνάμε ούτε συγχωρούμε.
Τορπιλοβόλο-11
Το τορπιλοβόλο -11 ήταν το πρώτο του ιδίου τύπου ελληνικό πολεμικό πλοίο (τα άλλα ήταν τα Τορπιλοβόλο-12, Τορπιλοβόλο-13, Τορπιλοβόλο-14, Τορπιλοβόλο-15, και Τορπιλοβόλο-16). Ναυπηγήθηκε το 1884-1885 στα γερμανικά ναυπηγεία Vulkan (Ενετάγη στον Στόλο το 1885) Έλαβε μέρος στον πόλεμο του 1897. Το 1905 υπέστη μετασκευή στο εργοστάσιο "ΜακΝτούαλ και Βαρβούρ" στον Πειραιά. Προστέθηκε δεύτερος λέβητας και απέκτησε δεύτερη καπνοδόχο, ενώ αυξήθηκε η ταχύτης του και βελτιώθηκε ο οπλισμός του.
Επιχείρηση Οργή του Θεού
Απάντηση του Μαύρου Σεπτέμβρη
Ο Μαύρος Σεπτέμβρης επιχείρησε και πραγματοποίησε μια σειρά από επιθέσεις και ομηρίες εναντίον του Ισραήλ.
Τορπιλοβόλο-11
Με την έναρξη του Πρώτου Βαλκανικού πόλεμου και με κυβερνήτη τον ΥποπλοίαρχοΝ. Βότση στις 18 Οκτωβρίου 1912, μπήκε νύκτα στον λιμένα της Θεσσαλονίκης και τορπίλισε την αγκυροβολημένη εκεί παλαιά τουρκική θωρακοβάριδα FETH-I-BULEND. Βυθίσθηκε κατόπιν προσαράξεως στις 23 Απριλίου 1913 στον όρμο Μούδρου της Λήμνου συνεπεία σφοδρής κακοκαιρίας, χωρίς θύματα. Αργότερα ανελκύσθηκε και επανήλθε στην ενεργό δράση. Το 1918 μετατράπηκε σε υδροφόρο. Παροπλίσθηκε το 1920.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνικά Τορπιλοβόλα
Επιχείρηση Οργή του Θεού
Απάντηση του Μαύρου Σεπτέμβρη
Παρόμοια με την εκστρατεία επιστολών-βόμβων της Μοσάντ, δεκάδες επιστολικές βόμβες στάλθηκαν από το Άμστερνταμ σε ισραηλινές διπλωματικές θέσεις σε όλο τον κόσμο τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1972. Μια τέτοια επίθεση σκότωσε την Αμί Σαχόρι, μια Ισραηλινή Αγροτική Σύμβουλο στη Βρετανία.
Απόπειρα δολοφονίας της Γκόλντα Μέιρ στη Ρώμη
Μια τρομοκρατική επιχείρηση σχεδιάστηκε από τον Μαύρο Σεπτέμβρη όταν πληροφορήθηκε ότι η πρωθυπουργός του Ισραήλ Γκόλντα Μέιρ θα ταξίδευε στη Ρώμη για να συναντηθεί με τον Πάπα Παύλο ΣΤ' τον Ιανουάριο του 1973. Η προγραμματισμένη επίσκεψη τέθηκε υπό καθεστώς αυστηρής μυστικότητας στο Ισραήλ και η είδηση της επερχόμενης επίσκεψης πιθανότατα διέρρευσε από έναν φιλοπαλαιστίνιο ιερέα στη Γραμματεία του Βατικανού. Ο διοικητής του Μαύρου Σεπτέμβρη, Αλί Χασάν Σαλαμέ άρχισε να σχεδιάζει μια επίθεση με πυραύλους εναντίον του αεροπλάνου της Μέιρ καθώς έφτανε στη Ρώμη. Στόχος του Σαλαμέ ήταν να σκοτώσει όχι μόνο τη Μέιρ, αλλά και βασικούς υπουργούς του υπουργικού συμβουλίου και ανώτερους αξιωματικούς της Μοσάντ που τη συνόδευαν. Εκείνη την εποχή, ο Σαλαμέ διαπραγματευόταν με τη Σοβιετική Ένωση, ζητώντας ασφαλές καταφύγιο, και ήλπιζε ότι μέχρι να συνέλθει το Ισραήλ από αυτό το χτύπημα, αυτός και οι άντρες του θα ήταν στη Σοβιετική Ένωση και μακριά από το Ισραήλ. Ο Μαύρος Σεπτέμβρης μετέφερε λαθραία αρκετούς πυραύλους Strela 2 στο Μπάρι της Ιταλίας από το Ντούμπροβνικ της Γιουγκοσλαβίας με βάρκα. Στη συνέχεια, οι πύραυλοι μεταφέρθηκαν λαθραία στη Ρώμη και τοποθετήθηκαν γύρω από το αεροδρόμιο Φιουμιτσίνο λίγο πριν την άφιξη της Μέιρ. Για να εκτρέψει την επαγρύπνηση της Μοσάντ μακριά από τη Ρώμη πριν από την επίθεση, ο Σαλαμέ σχεδίασε μια τρομοκρατική επίθεση στην ισραηλινή πρεσβεία στην Μπανγκόκ της Ταϊλάνδης.
Στις 28 Δεκεμβρίου 1972, τέσσερα μέλη του Μαύρου Σεπτέμβρη κατέλαβαν την ισραηλινή πρεσβεία στην Μπανγκόκ, κρατώντας 12 ομήρους. Σήκωσαν τη σημαία της PLO πάνω από το κτίριο και απείλησαν ότι θα σκοτώσουν τους ομήρους αν δεν απελευθερωθούν 36 κρατούμενοι της PLO. Το κτίριο περικυκλώθηκε από ταϊλανδικά στρατεύματα και την αστυνομία. Η επιλογή μιας επιχείρησης διάσωσης εξετάστηκε στο Ισραήλ αλλά αποκλείστηκε. Μια επιχείρηση διάσωσης θεωρήθηκε υλικοτεχνική αδύνατη και θεωρήθηκε επίσης ότι καθώς η πρεσβεία βρισκόταν στο πολυσύχναστο κέντρο της Μπανγκόκ, η κυβέρνηση της Ταϊλάνδης δεν θα επέτρεπε ποτέ την πιθανότητα πυροβολισμών. Αν και τα αιτήματά τους δεν ικανοποιήθηκαν, οι διαπραγματεύσεις εξασφάλισαν την απελευθέρωση όλων των ομήρων και οι μαχητές του Μαύρου Σεπτέμβρη έλαβαν ασφαλή διέλευση στο Κάιρο.
Η Μοσάντ έμαθε για το σχέδιο δολοφονίας της Γκόλντα Μέιρ στις 14 Ιανουαρίου 1973, όταν ένας ντόπιος εθελοντής ενημέρωσε τη Μοσάντ ότι είχε χειριστεί δύο τηλεφωνήματα από ένα καρτοτηλέφωνο σε μια πολυκατοικία όπου μερικές φορές έμεναν μέλη της PLO. Οι κλήσεις ήταν στα αραβικά, τα οποία μιλούσε. Μιλώντας με κωδικό, ο καλών δήλωσε ότι ήταν «η ώρα να παραδώσει τα κεριά γενεθλίων για τη γιορτή». Ο Γενικός Διευθυντής της Μοσάντ Ζβι Ζαμίρ ήταν πεπεισμένος ότι επρόκειτο για μια κωδικοποιημένη εντολή που συνδέεται με μια επερχόμενη επίθεση. Ο Ζαμίρ είχε πειστεί ότι η επιδρομή στην πρεσβεία της Μπανγκόκ ήταν παραπλάνηση για μια μεγαλύτερη επίθεση, επειδή οι συμμετέχοντες στην επιδρομή εγκατέλειψαν τόσο εύκολα, κάτι που δεν περίμενε από μια ομάδα τόσο καλά εκπαιδευμένη, χρηματοδοτούμενη, στρατηγικά πονηρή και με κίνητρα. ως Μαύρος Σεπτέμβρης. Ο Ζαμίρ ερμήνευσε περαιτέρω ότι τα "κεριά γενεθλίων" θα μπορούσαν να αναφέρονται σε όπλα, και το πιο πιθανό με χροιά κεριού ήταν ένας πύραυλος. Ο Ζαμίρ συνέδεσε την πιθανή επερχόμενη επίθεση με πυραύλους με την επερχόμενη άφιξη της Μέιρ και μάντεψε ότι ο Μαύρος Σεπτέμβρης σχεδίαζε να καταρρίψει το αεροπλάνο της Μέιρ. Στη συνέχεια, ο Ζαμίρ έστειλε έναν πράκτορα, ή έναν αξιωματικό των πληροφοριών, στη Ρώμη και ταξίδεψε στην πόλη με μια ομάδα αξιωματικών της Μοσάντ. Ο Ζαμίρ συναντήθηκε με τον επικεφαλής του DIGOS, της ιταλικής αντιτρομοκρατικής μονάδας, και εξέθεσε τις ανησυχίες του. Οι αξιωματικοί του DIGOS έκαναν έφοδο στις πολυκατοικίες από όπου είχαν γίνει οι κλήσεις και βρήκαν ένα ρωσικό εγχειρίδιο οδηγιών για την εκτόξευση πυραύλων. Καθ' όλη τη διάρκεια της νύχτας, οι ομάδες του DIGOS, η καθεμία συνοδευόμενες από έναν πράκτορα της Μοσάντ, έκαναν έφοδο σε γνωστά διαμερίσματα της PLO, αλλά δεν βρήκαν στοιχεία για σχέδιο δολοφονίας της Μέιρ. Το πρωί, λίγες ώρες πριν φτάσει το αεροπλάνο της Μέιρ, πράκτορες της Μοσάντ και η ιταλική αστυνομία περικύκλωσαν το αεροδρόμιο του Φιουμιτσίνο.
Ένας πράκτορας της Μοσάντ εντόπισε ένα φορτηγό Fiat σταθμευμένο σε χωράφι κοντά στο διάδρομο πτήσης. Ο πράκτορας διέταξε τον οδηγό να βγει έξω. Στη συνέχεια, η πίσω πόρτα άνοιξε και δύο μαχητές άνοιξαν πυρ. Ο πράκτορας ανταπέδωσε τα πυρά, τραυματίζοντας και τους δύο σοβαρά. Το φορτηγό βρέθηκε να περιέχει έξι βλήματα. Ο οδηγός διέφυγε πεζός και καταδιώχθηκε από τον πράκτορα. Συνελήφθη καθώς προσπαθούσε να κλέψει ένα αυτοκίνητο που οδηγούσε άλλος πράκτορας της Μοσάντ που περιπολούσε. Ο οδηγός δέθηκε στο αυτοκίνητο και μεταφέρθηκε στο φορτηγό που χρησίμευε ως κινητό διοικητήριο της Μοσάντ, όπου αποκάλυψε το πού βρισκόταν η δεύτερη ομάδα πυραύλων μετά τον άγριο ξυλοδαρμό. Στη συνέχεια το φορτηγό έφυγε με ταχύτητα, κατευθυνόμενο βόρεια. Εντοπίστηκε ένα καφέ-βαν με τρεις εκτοξευτές βλημάτων να προεξέχουν από την οροφή. Στη συνέχεια, το φορτηγό χτύπησε το φορτηγό, αναποδογυρίζοντας το, παγιδεύοντας την ομάδα εκτόξευσης μέσα και μισοσυνθλίβοντάς τους κάτω από το βάρος των βλημάτων και στρέφοντας τους σταθερούς εκτοξευτές του φορτηγού μακριά από τον ουρανό. Ο οδηγός αναίσθητος ανασύρθηκε από το βαν και πετάχτηκε στην άκρη του δρόμου και οι DIGOS ειδοποιήθηκαν ότι είχε «ένα ενδιαφέρον ατύχημα που έπρεπε να το εξετάσουν». Ο Ζαμίρ σκέφτηκε εν συντομία να σκοτώσει τους Παλαιστίνιους τρομοκράτες, αλλά θεώρησε ότι ο θάνατός τους θα αποτελούσε αμηχανία στο κοινό της Γκόλντα Μέιρ με τον Πάπα. Οι τρομοκράτες, που είχαν εμπλακεί στη σφαγή του Μονάχου, μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο και τελικά τους επέτρεψαν να πετάξουν στη Λιβύη, αλλά μέσα σε μήνες, όλοι σκοτώθηκαν από τη Μοσάντ.
Δολοφονίες άλλων Ισραηλινών και διεθνών αξιωματούχων
Δύο Ισραηλινοί ύποπτοι ως πράκτορες πληροφοριών πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν, καθώς και ένας Ισραηλινός αξιωματούχος στην Ουάσινγκτον. Ο Μπαρούχ Κοέν, πράκτορας της Μοσάντ στη Μαδρίτη, σκοτώθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1973 από νεαρό Παλαιστίνιο. Στη συνέχεια, η Μοσάντ διεξήγαγε μια παράπλευρη επιχείρηση για να εντοπίσει και να σκοτώσει τους δολοφόνους του Κοέν, και τουλάχιστον τρεις Παλαιστίνιοι που συμμετείχαν στον σχεδιασμό και την εκτέλεση της δολοφονίας του Κοέν δολοφονήθηκαν. Ο Βιτόριο Ολιβάρες, ένας Ιταλός υπάλληλος της El Al που υποπτευόταν ο Μαύρος Σεπτέμβρης, πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στη Ρώμη τον Απρίλιο του 1973 Ο Ισραηλινός στρατιωτικός ακόλουθος στις Ηνωμένες Πολιτείες, συνταγματάρχης Γιοσέφ Άλον, δολοφονήθηκε την 1η Ιουλίου 1973 στο Chevy Chase του Μέριλαντ. Ο δολοφόνος του Άλον δεν αναγνωρίστηκε ποτέ επίσημα και το FBI έκλεισε την έρευνά του αφού απέτυχε να εντοπίσει τους ενόχους, αλλά θεώρησε ότι ο Μαύρος Σεπτέμβρης ήταν πίσω από τη δολοφονία. Ο Φρεντ Μπάρτον, πρώην αναπληρωτής επικεφαλής του τμήματος αντιτρομοκρατίας της Διπλωματικής Υπηρεσίας Ασφαλείας του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και Αντιπρόεδρος της ιδιωτικής εταιρείας πληροφοριών και συμβούλων της Stratfor, διεξήγαγε έρευνα και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο δολοφόνος του Άλον ήταν ένας πράκτορας του Μαύρου Σεπτέμβρη που σκοτώθηκε από τη Μοσάντ το 2011. Η Αμί Σαχόρι, μια σύμβουλος που εργαζόταν στην Ισραηλινή Πρεσβεία στο Λονδίνο, δολοφονήθηκε από τον Μαύρο Σεπτέμβριο στις 19 Σεπτεμβρίου 1973.
Ο Μαύρος Σεπτέμβρης πραγματοποίησε αρκετές άλλες επιθέσεις μόνο έμμεσα κατά του Ισραήλ, συμπεριλαμβανομένης της κατάληψης δυτικών διπλωματών στη πρεσβεία της Σαουδικής Αραβίας στο Χαρτούμ, αλλά η ομάδα διαλύθηκε επίσημα από τη Φατάχ τον Δεκέμβριο του 1974.
Αραβική αντίδραση
Ενώ το πρώτο κύμα δολοφονιών από τον Οκτώβριο του 1972 έως τις αρχές του 1973 προκάλεσε μεγαλύτερη ανησυχία στους Παλαιστίνιους αξιωματούχους, ήταν η επιδρομή στον Λίβανο – Επιχείρηση Άνοιξη της Νεότητας τον Απρίλιο του 1973 – που πραγματικά συγκλόνισε τον αραβικό κόσμο. Το θράσος της αποστολής, καθώς και το γεγονός ότι ανώτεροι ηγέτες όπως Γιάσερ Αραφάτ, ο Abu Iyad και ο Αλί Χασάν Σαλαμέ απείχαν μόλις λίγα μέτρα από τις μάχες, συνέβαλαν στη δημιουργία της πεποίθησης ότι το Ισραήλ ήταν ικανό να χτυπήσει οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Προκάλεσε και λαϊκό πένθος. Στις κηδείες των θυμάτων της επιδρομής, μισό εκατομμύριο άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους της Βηρυτού. Σχεδόν έξι χρόνια αργότερα, 100.000 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου του Αραφάτ, βρέθηκαν στην ίδια πόλη για να θάψουν τον Σαλαμέ.
Η επιχείρηση προκάλεσε επίσης ορισμένες από τις λιγότερο ριζοσπαστικές αραβικές κυβερνήσεις να αρχίσουν να ασκούν πίεση στους Παλαιστίνιους για να σταματήσουν τις επιθέσεις εναντίον ισραηλινών στόχων και απείλησαν να αποσύρουν την υποστήριξη των Παλαιστινίων εάν χρησιμοποιούσαν τα διαβατήριά τους κατά τη διάρκεια των επιθέσεων κατά του Ισραήλ. Ως αποτέλεσμα, ορισμένοι Παλαιστίνιοι μαχητές άρχισαν να χρησιμοποιούν πλαστά ισραηλινά έγγραφα.
Κριτική
Στο βιβλίο του Striking Back το 2005, ο συγγραφέας Ααρόν Κλάιν – ο οποίος λέει ότι στήριξε το βιβλίο του σε μεγάλο βαθμό σε σπάνιες συνεντεύξεις με βασικούς αξιωματικούς της Μοσάντ που συμμετείχαν στις αποστολές αντιποίνων – υποστηρίζει ότι η Μοσάντ είχε μόνο έναν άνθρωπο άμεσα συνδεδεμένο με τη σφαγή. Ο άνδρας, ο Atef Bseiso, σκοτώθηκε στο Παρίσι το 1992. Ο Κλάιν συνεχίζει λέγοντας ότι οι πληροφορίες σχετικά με τον Wael Zwaiter, τον πρώτο Παλαιστίνιο που πέθανε, ήταν «μη επιβεβαιωμένες και ακατάλληλες διασταυρώσεις. Κοιτάζοντας πίσω, η δολοφονία του ήταν λάθος». Αναλυτικά, δηλώνει ότι οι πραγματικοί σχεδιαστές και εκτελεστές του Μονάχου είχαν κρυφτεί μαζί με σωματοφύλακες στο Ανατολικό Μπλοκ και στον αραβικό κόσμο, όπου το Ισραήλ δεν μπορούσε να τους φτάσει. Οι περισσότεροι από τους νεκρούς ήταν ανήλικοι Παλαιστίνιοι που έτυχε να περιφέρονται απροστάτευτοι στη Δυτική Ευρώπη. Ισραηλινοί αξιωματούχοι ασφαλείας ισχυρίστηκαν ότι αυτοί οι νεκροί ήταν υπεύθυνοι για το Μόναχο. Οι ανακοινώσεις της PLO τους έκαναν σημαντικές προσωπικότητες και έτσι η εικόνα της Μοσάντ ως ικανής να δολοφονήσει κατά βούληση μεγάλωνε και μεγάλωνε. Η επιχείρηση λειτούργησε όχι μόνο για να τιμωρήσει τους δράστες του Μονάχου, αλλά και για να διαταράξει και να αποτρέψει μελλοντικές τρομοκρατικές ενέργειες, γράφει ο Κλάιν. «Για το δεύτερο γκολ, ένας νεκρός πράκτορας της PLO ήταν τόσο καλός όσο ένας άλλος». Ο Κλάιν αναφέρει μια ανώτερη πηγή πληροφοριών: ''Το αίμα μας έβραζε. Όταν υπήρχαν πληροφορίες που εμπλέκουν κάποιον, δεν το επιθεωρούσαμε με μεγεθυντικό φακό.''
Ο Αμπού Νταούντ, ένας από τους κύριους σχεδιαστές της σφαγής του Μονάχου, δήλωσε σε συνεντεύξεις του πριν από την κυκλοφορία της ταινίας Μόναχο ότι επέστρεψα στη Ραμάλα το 1995 και το Ισραήλ γνώριζε ότι ήμουν ο σχεδιαστής της επιχείρησης του Μονάχου. Ο ηγέτης του Μαύρου Σεπτέμβρη, Abu Iyad, επίσης δεν σκοτώθηκε από το Ισραήλ, αν και δολοφονήθηκε το 1991 στην Τύνιδα από την Οργάνωση Αμπού Νιντάλ. Ο πρώην επικεφαλής της Μοσάντ, Ζβι Ζαμίρ, το έχει αντικρούσει σε συνέντευξή του το 2006, όταν είπε ότι το Ισραήλ ενδιαφέρεται περισσότερο να χτυπήσει την «υποδομή των τρομοκρατικών οργανώσεων στην Ευρώπη» παρά τους άμεσα υπεύθυνους για το Μόναχο. Δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να ξεκινήσουμε με προληπτικά μέτρα.
Καθώς η εκστρατεία συνεχιζόταν, οι συγγενείς των αθλητών που σκοτώθηκαν στο Μόναχο κρατούνταν ενήμεροι. Ο Σάιμον Ριβ γράφει ότι κάποιοι ένιωθαν δικαιωμένοι, ενώ άλλοι, συμπεριλαμβανομένης της συζύγου του ξιφομάχου Andre Spitzer, ένιωθαν αμφίθυμοι. Η σύζυγος του δολοφονηθέντος πράκτορα της Μοσάντ Μπαρούχ Κοέν χαρακτήρισε την επιχείρηση, ειδικά μια παράπλευρη επιχείρηση εναντίον εκείνων που είχαν δολοφονήσει τον σύζυγό της, αηδιαστική.
Σύμφωνα με τον Ronen Bergman (ανταποκριτής ασφαλείας για την ισραηλινή εφημερίδα Yediot Ahronoth και ειδικός στη Μοσάντ): ''Αυτή η εκστρατεία σταμάτησε την περισσότερη τρομοκρατία της PLO έξω από τα σύνορα του Ισραήλ. Βοήθησε με οποιονδήποτε τρόπο στην ειρήνη στη Μέση Ανατολή; Όχι. Στρατηγικά ήταν μια πλήρης αποτυχία.''
Ο πρώην πράκτορας Βίκτορ Οστρόφσκι έχει πει ότι η κατεύθυνση στην οποία όρισε η Μοσάντ η Μέιρ, δηλαδή η εστίαση σε μεγάλο βαθμό στους ανθρώπους και τις επιχειρήσεις της PLO, αφαίρεσε ενέργεια από τη συλλογή πληροφοριών για τους γείτονες του Ισραήλ. Αυτό οδήγησε τη Μοσάντ να χάσει τα προειδοποιητικά σημάδια του Πολέμου του Γιομ Κιπούρ το 1973, που αιφνιδίασε την άμυνα του Ισραήλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αραβοϊσραηλινή σύγκρουση
Κριστάννα Λόκεν
Η Κριστάννα Λόκεν (Kristanna Sommer Loken, γενν. 8 Οκτωβρίου 1979) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός και μοντέλο.
Τα πρώτα χρόνια
Η Κριστάννα γεννήθηκε στην μικρή πόλη Γκεντ (αγγλ. Ghent) της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Γονείς της είναι ο Μέρλιν Λόκεν (αγγλ. Merlin "Chris" Loken), συγγραφέας και η Ράντε Πόραθ (αγγλ. Rande Porath), φωτομοντέλο. Η καταγωγή και των δύο γονιών της είναι από τη Νορβηγία. Μεγάλωσε στο αγρόκτημα των γονιών της στο βορεινό τμήμα της πολιτείας. Είναι μια από τις πιο ψηλές εν ενεργεία ηθοποιούς, με ύψος 1,80 μ.
Προσωπική ζωή
Η Κριστάννα έχει παραδεχθεί ότι είναι αμφιφυλόφιλη (αγγλ bisexual) με προτίμηση στις γυναίκες. Στη συνέντευξη της στο περιοδικό Curve δηλώνει: "Έχω βγει ραντεβού και έχω κάνει έρωτα τόσο με άντρες όσο και με γυναίκες και αυτό που έχω να πω είναι ότι οι σχέσεις που είχα με κάποιες γυναίκες ήταν πολύ πιο ικανοποιητικές, σε συναισθηματικό και σεξουαλικό επίπεδο, από τις σχέσεις μου με ορισμένους άντρες... αυτό που με τραβάει είναι η αύρα, η ενέργεια. Αν το άτομο που με "τραβάει" είναι γυναίκα, τότε τι να κάνουμε; έτσι είναι τα πράγματα". Είναι 1 και 80, πράγμα εξαιρετικά ασυνήθιστο για γυναίκα, κάτι που φαίνεται πεντακάθαρα στην ταινία BloodRayne στη σκηνή της μονομαχίας με τη Μισέλ Ροντρίγκεζ (αγγλ. Michelle Rodriguez) που έχει ύψος μόλις 1 και 68. Το 2008-2009, η Κριστάννα παντρεύτηκε τον ηθοποιό Νώε Ντανμπί. Η Κριστάννα έχει χρονολογεί τον Τζόναθαν Μπέιτς, από τον οποίο έχει γιο, τον Θόρ (που γεννήθηκε τον Μάιο του 2016).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες μοντέλα Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί παραγωγοί ταινιών Κατηγορία:Αμφιφυλόφιλες γυναίκες ηθοποιοί
Κόπρος του Αυγεία
Η Κόπρος του Αυγείου ήταν η κοπριά που είχε συγκεντρωθεί στους τεράστιους στάβλους του βασιλιά της Ήλιδος Αυγεία με τα 3.000 βόδια, οι οποίοι δεν είχαν καθαρισθεί επί πολλά (αναφέρεται και 30) χρόνια. Το καθάρισμα αυτών των στάβλων από όλη την κοπριά μέσα σε μία μόνο ημέρα ήταν ο πέμπτος άθλος του Ηρακλή.
Αφού τελείωσε το έργο του μέσα στην προκαθορισμένη προθεσμία, ο Ηρακλής ζήτησε από τον βασιλιά την αμοιβή του, όμως εκείνος αρνήθηκε να του τη δώσει, επειδή στο μεταξύ είχε πληροφορηθεί ότι ο ήρωας στην πραγματικότητα εκτελούσε τις διαταγές του Ευρυσθέα. Στη δίκη που ακολούθησε για να λυθεί η διαφορά, ο Φυλέας κατέθεσε υπέρ του Ηρακλή αναφέροντας την υπόσχεση του πατέρα του. Πριν ανακοινωθεί η απόφαση, ο Φυλέας και ο Ηρακλής εκδιώχθηκαν από την Ήλιδα με βασιλική διαταγή του Αυγεία. Ο πρώτος πήγε στο νησί Δουλίχιο και ο ήρωας στην πόλη Ώλενο. Αρκετά χρόνια αργότερα ο Ηρακλής επέστρεψε στην Ήλιδα, κατέκτησε την πόλη και θανάτωσε τον Αυγεία.
Ράγκνβαλντ της Σουηδίας
Ο Ράγκνβαλντ της Σουηδίας ή Ράγκνβαλντ Κναπχόβντε ήταν Βασιλιάς της Σουηδίας περίπου από το 1125 ως το 1130. Ήταν ο διάδοχος του βασιλιά Ίνγκε Β΄, μολονότι οι γονείς του δεν είναι γνωστοί. Ο ιστορικός Σβεν Τούνμπεργκ έχει υποστηρίξει ότι ήταν γιος του βασιλιά Ίνγκε Α΄, ο οποίος είχε ένα γιο με το όνομα Ράγκνβαλντ. Ωστόσο, άλλη πηγή αναφέρει ότι ήταν γιος του Όλοφ Νασκόνουνγκ, ενώ το όνομά του σύμφωνα με το Δίκαιο του Βαστεργκότλαντ δεν συνδέεται με την προηγούμενη δυναστεία των Σουηδών μοναρχών.
Η εκλογή του έγινε από τους Σουηδούς του Ούπλαντ και ακολούθησε η αναγνώρισή του από το Οστεργκότλαντ. Στο Κάρλεμπι δολοφονήθηκε από τους Γεάτες, οι οποίοι είχαν εκλέξει για βασιλιά της Σουηδίας τον Δανό πρίγκιπα Μάγκνους Νίλσεν. Οι Γεάτες εξήγησαν την πράξη τους ως εκδίκηση για την αλαζονική στάση που τήρησε προς αυτούς ο Ράγκνβαλντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς της Σουηδίας
Επέραστος ο Ηλείος
Ο Επέραστος ο Ηλείος (γιος του Θεόγονου, 4ος/3ος αιώνας π.Χ.), ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης με καταγωγή από την Ηλεία ο οποίος στέφθηκε νικητής στο αγώνισμα του οπλιτόδρομου κατά τους 122ους (292 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ο Παυσανίας επίσης αναφέρει πως σύμφωνα με την επιγραφή στον ανδριάντα του Επέραστου στην Ολυμπία, ο Επέραστος ήταν ιερομάντης της φυλής των Κλειτιδών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Ηλείοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του οπλίτη δρόμου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (3ος αιώνας π.Χ.)
Μαρδούκ απλά Ιντινά Β΄
Ο Μαρδούκ απλά Ιντινά Β' ή Μαρδούκ Βαλαντάν (το όνομα του σημαίνει : ο θεός Μαρδούκ μου έδωσε έναν κληρονόμο) υπήρξε βασιλιάς της Βαβυλώνας (722 - 710 π.χ. και 703 - 702 π.χ.) Χαλδαίος πρίγκιπας που επαναστάτησε απέναντι στην Ασσυριακή τυραννία στην Βαβυλώνα κατόρθωσε να ανακηρυχθεί βασιλιάς και να διατηρήσει την ανεξαρτησία της χώρας του από την Ασσυρία περισσότερο από μία δεκαετία. Ο βασιλιάς της Ασσυρίας Σαργών Β΄ ύστερα από πολιορκία της Βαβυλώνας που κράτησε περισσότερο από μια δεκαετία κατάφερε να την ανακαταλάβει (710) νικώντας τον Μαρδούκ απλά Ιντινά Β' και τους συμμάχους του από το Ελάμ και το Ισραήλ, μετά τον θάνατο του Σαργών ο Μαρδούκ απλά Ιντινά Β' ανακατέλαβε τον θρόνο της Βαβυλώνας κατορθώνοντας να τον διατηρήσει άλλους 9 μήνες. Ο γιος του Σαργών Σενναχειρείμ ήρθε με μεγάλο στρατό συνέτριψε και έσφαξε όλους τους επαναστάτες αλλά ο ίδιος ο Μαρδούκ απλά Ιντινά Β' κατάφερε να δραπετεύσει στο Ελάμ όπου παρέμεινε ως τον θάνατο του επικηρυγμένος από τον Σενναχειρείμ, τοποθετήθηκε υποτελής βασιλιάς απο τους Ασσυρίους ο Βαβυλώνιος ευγενής Μπέλ ιμπνί.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Βαβυλώνας Κατηγορία:Χαλδαίοι
Το κάθαρμα
Το κάθαρμα (ή Η Μαρκησία του λιμανιού) είναι μια ελληνική ασπρόμαυρη ταινία παραγωγής 1963 σε σενάριο Νίκου Φώσκολου και σκηνοθεσία Κώστα Ανδρίτσου.
Πλοκή
Στον σκληρό και ανελέητο κόσμο της Τρούμπας ξεχωρίζει η φανταχτερή παρουσία μιας τραγουδίστριας σε καμπαρέ, της Μάγδας (Μάρω Κοντού), γνωστής με το προσωνύμιο η Μαρκησία. Η Μάγδα βρίσκει τον ιδεώδη γι’ αυτήν άντρα στο πρόσωπο ενός ναυτικού, του Μάνου Αποστολίδη (Γιώργος Φούντας).
Μετά από κάποιους δισταγμούς, αποφασίζει να τον παντρευτεί και να αλλάξει τη ζωή της. Περιχαρής, εν όψει του γάμου, αποχαιρετά τις συναδέλφους της στο καμπαρέ όπου χόρευε και τραγουδούσε, καθώς και τη φτωχογειτονιά που έμενε. Όμως τα όνειρα για μια καινούργια ζωή συντρίβονται πριν από τον γάμο καθώς, σε έναν τυχαίο καβγά, ο Μάνος σκοτώνει τον Μιχάλη (Στέφανος Στρατηγός), έναν προαγωγό που επεδίωκε να γίνει προστάτης της Μάγδας κι εκείνη αναγκάζεται να δώσει όλες τις οικονομίες της στον Σάββα (Νίκος Τσαχιρίδης), ο οποίος είναι φίλος του νεκρού και τους εκβιάζει.
Στη συνέχεια, έρχεται η φοβερή αποκάλυψη. Ο αγαπημένος της δεν είναι παρά ένας αδίστακτος προαγωγός, ο οποίος έχει στήσει το κόλπο μαζί με τον Μιχάλη και τον Σάββα, για να της φάνε τα λεφτά. Όταν η αδίστακτη τριάδα επαναλαμβάνει το εγχείρημα με τη Σούλα (Ρένα Χρηστάκη), την καλύτερη φίλη της Μάγδας, η τελευταία σκοτώνει τον Μάνο χωρίς ίχνος δισταγμού.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Η Μάρω Κοντού τραγουδά στο καμπαρέ το τραγούδι "Σ' αυτό το δρόμο" σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Πυθαγόρα. Πολλά από τα γυρίσματα έγιναν πράγματι στην κακόφημη (τότε) περιοχή της Τρούμπας, ενώ οι σκηνές του καμπαρέ γυρίστηκαν σε κέντρο της περιοχής με την επωνυμία "45 Γιάννηδες", το οποίο δεν υπάρχει πια.
Ο Μάνος ξεστομίζει στο τέλος της ταινίας μια πολύ χαρακτηριστική ατάκα: «Είσαι ένα κάθαρμα κι είμαι μια πόρνη. Είμαι αυτό που σου ταιριάζει και είσαι αυτό που μου αξίζει».
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 7 Οκτωβρίου 1963. Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1963.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1963 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Νίκου Φώσκολου Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γιώργου Κατσαρού Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Ανδρίτσου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φοίνιξ Φιλμ
Πόλη (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία πόλη μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω λήμματα:
Αναφέρονται επίσης ονομαστικά ως "Πόλη" οι οικισμοί:
Ραντεβού στο Παρίσι
Η ταινία Ραντεβού στο Παρίσι (Πρωτότυπος Τίτλος Charade), γνωστή και με τον τίτλο Ο Γρίφος, είναι ρομαντική κομεντί μυστηρίου παραγωγής 1963 σκηνοθεσίας Στάνλεϊ Ντόνεν με πρωταγωνιστές τους Όντρεϊ Χέπμπορν, Κάρι Γκραντ και Γουόλτερ Ματάου. Η ταινία αναμειγνύει τρία κινηματογραφικά είδη: το θρίλερ μυστηρίου, την κωμωδία και το ρομαντικό δράμα. Η ταινία φημίζεται μέχρι και σήμερα για το ευρηματικό της σενάριο, για τη μουσική επένδυση του Χένρι Μαντσίνι, για το γεγονός ότι τα εξωτερικά της γυρίσματα έγιναν στο Παρίσι και για τη σεκάνς των τίτλων την οποία δημιούργησε ο Μορίς Μπίντερ. Η ταινία έλαβε θετικές κριτικές μετά την πρεμιέρα της. Η ταινία λόγω του ιδιαίτερού της κινηματογραφικού στυλ που παραπέμπει στον Χίτσκοκ, αποκαλείται ως Η καλύτερη χιτσκοκική ταινία που δεν γυρίστηκε από τον Χίτσκοκ.
Υπόθεση
Η Ρετζίνα Λάμπερτ (Όντρεϊ Χέπμπορν), μια Αμερικανίδα που μένει στο Παρίσι, επιστρέφει στην πόλη από διακοπές στην Ελβετία με σκοπό να χωρίσει τον σύζυγό της, Τσαρλς, εφόσον έχει καταλάβει ότι της έχει πει ψέματα και της κρατάει μυστικά σχετικά με τις δραστηριότητές του. Πριν καταφέρει να τον δει όμως, πληροφορείται για το θάνατό του σ' ένα τρένο που τον μετέφερε από το Παρίσι στη Μπορντό. Πληροφορείται επίσης ότι ο Τσαρλς ετοιμαζόταν να φύγει από τη Γαλλία για την Αμερική, έχοντας πουλήσει όλη του την περιουσία για 250.000 δολάρια, τα οποία δεν βρέθηκαν μαζί του στο τρένο. Η Ρετζίνα πληροφορείται επίσης από τον Χάμιλτον Μπαρθόλομιου (Γουόλτερ Ματάου), πράκτορα της ΣΙΑ, ότι ο Τσαρλς καταζητούταν από τις αρχές των Η.Π.Α. μαζί με άλλους τέσσερις άνδρες για την κλοπή ράβδων χρυσού, που προορίζονταν για τη γαλλική αντίσταση κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η αμερικανική κυβέρνηση θέλει πίσω τα χρήματα του συζύγου της ως αποζημίωση για την κλοπή του χρυσού, όπως επίσης και οι τρεις από τους τέσσερις συνεργούς του που παραβρέθηκαν στην κηδεία του. Η γυναίκα όμως δεν ξέρει που βρίσκονται τα χρήματα και η ζωή της βρίσκεται σε κίνδυνο. Ξεκινάει λοιπόν ένα παιχνίδι καταδίωξης στο οποίο η Ρετζίνα με τη βοήθεια του Πίτερ Τζόσουα (Κάρι Γκραντ) ενός μυστηριώδους άνδρα που γνώρισε στο τρένο, προσπαθεί να ξεφύγει από τους διώκτες της και να βρει στοιχεία πάνω στο μυστηριώδη θάνατο του συζύγου της. Παράλληλα η Ρετζίνα ερωτεύεται τον Πίτερ, αλλά δεν του έχει απόλυτη εμπιστοσύνη, εφόσον διαπιστώνει ότι κι εκείνος της κρατάει πολλά μυστικά.
Πληροφορίες παραγωγής
thumb|300px|Η Όντρεϊ Χέπμπορν με τον Κάρι Γκραντ Όταν οι σεναριογράφοι Πίτερ Στόουν και Μαρκ Μπεμ, παρουσίασαν το σενάριο τους The Unsuspecting Wife σε διάφορους χολιγουντιανούς παραγωγούς το 1961 δεν μπορούσαν να το πουλήσουν. Τότε ο Στόουν άλλαξε τον τίτλο του σε Charade και το δημοσίευσε σε συνέχειες στο περιοδικό Redbook κεντρίζοντας την προσοχή όλων των παραγωγών του Χόλιγουντ που το είχαν σκαρτάρει νωρίτερα. Γρήγορα τα δικαιώματα αγοράστηκαν από τον Στάνλεϊ Ντόνεν και ο Στόουν το διασκεύασε για τη μεγάλη οθόνη, δίνοντας εύσημα και στον Μπεμ. Ο Ντόνεν ήθελε για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους τους Κάρι Γκραντ και Όντρεϊ Χέπμπορν. Η ταινία γυρίστηκε το φθινόπωρο του 1962 και η Χέμπορν βρισκόταν ήδη στο Παρίσι όπου είχε ολοκληρώσει τα γυρίσματα της ταινίας Καυτό Παρίσι (Paris When It Sizzles), η οποία έκανε πρεμιέρα μετά την πρεμιέρα του Ραντεβού στο Παρίσι λόγω προβλημάτων που συναντήθηκαν από την παραγωγή. Η ταινία Ραντεβού στο Παρίσι προβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 1963 και μια της ατάκα επρεπε να ντουμπλαριστεί εφόσον έφερνε στο νου τις νωπές μνήμες από την πρόσφατη δολοφονία του Τζον Κένεντι κι αυτή ήταν η ατάκα: σε οποιαδήποτε στιγμή θα μπορούσαμε να σκοτωθούμε (το σκοτωθούμε αντικαταστάθηκε από το εξολοθρευτούμε). Ο Κάρι Γκραντ που κόντευε τα 60 ανησυχούσε για τη φανερή του διαφορά ηλικίας (25 ετών) από την 33χρονη, τότε, Όντρεϊ Χέπμπορν και τον έκανε να αισθάνεται άβολα για τις ερωτικές τους σκηνές. Προκειμένου να τον ικανοποιήσουν οι Ντόνεν και Στόουν προσέθεσαν ατάκες που φανέρωναν τους δισταγμούς του για τη διαφορά ηλικίας του με τη Ρετζίνα (Χέπμπορν) και έκαναν τη νεαρή γυναίκα να φαίνεται ως ο κυνηγός στη σχέση τους.