cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φυσικό Καταφύγιο Τέιτσι
Ιστορία
Το καταφύγιο δημιουργήθηκε το 1982. Σκοπός του είναι να προστατεύσει τον φερώνυμο βάλτο, έναν από τους μεγαλύτερους στη Λετονία και τις χώρες της Βαλτικής. Το προστατευόμενο φυσικό καταφύγιο καλύπτει έκταση 48.870 στρεμμάτων, από τα οποία τα 33.810 στρέμματα αποτελούνται από το βάλτο Τέιτσι. Σε αυτή την υγρή περιοχή, έχουν σχηματιστεί συνολικά 18 μικρές λίμνες.
Κώστας Χαρίτος
Λάμπρος Ζήσης
Συμμετέχοντας ενεργά στην εξιχνίαση μερικών από τις ιστορίες του Χαρίτου, ο Λάμπρος Ζήσης είναι η πιο ευγενική και αινιγματική φιγούρα των μυθιστορημάτων του Πέτρου Μάρκαρη. Σε βαθιά γεράματα, μέλος του Κ.Κ.Ε., διωχθείς από το καθεστώς Μεταξά, την Γκεστάπο και τη δικτατορία της 21.4.1967 και συνταξιούχος αντιστασιακός, έχει αποσυρθεί στο πατρικό του σπίτι στη Νέα Φιλαδέλφεια, όπου ζει μόνος και μοναχικός.
Φυσικό Καταφύγιο Τέιτσι
Ιστορία
Το δάσος καταλαμβάνει περίπου 9.210 στρέμματα εντός του φυσικού καταφυγίου. Το καταφύγιο Τέιτσι αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα οικοσυστήματα του είδους του στη Βαλτική ενώ ο ίδιος ο βάλτος είναι ένας από τους μεγαλύτερους στα βαλτικά κράτη. Σύμφωνα με πληροφορίες του δήμου Μαντόνα είναι ο μεγαλύτερος.
Κώστας Χαρίτος
Λάμπρος Ζήσης
Γνωρίστηκε και συνδέθηκε με τον Χαρίτο κατά την περίοδο εγκλεισμού του στην Μπουμπουλίνας, όπου ο Χαρίτος, ως νέος αστυνομικός, εκτελούσε υπηρεσία φύλακα. Καμαρώνει για την τεράστια βιβλιοθήκη του και για το μυθικό του αρχείο, όπου, από αντίδραση σε όσους τον φακέλωναν στη ζωή του, διατηρεί στοιχεία για διάσημους και λιγότερο διάσημους. Δε θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι ο Ζήσης είναι ο από μηχανής Θεός του Χαρίτου.
Φυσικό Καταφύγιο Τέιτσι
Γεωγραφία
Η περιοχή χαρακτηρίζεται από ασυνήθιστα υψηλό βαθμό προστασίας, καθώς αποτελεί «αυστηρό φυσικό καταφύγιο» όπως ορίζεται από τις αρχές της Λεττονίας. Είναι ένα από τα τέσσερα τέτοιου είδους καταφύγια στη Λετονία (από συνολικά 683 φυσικές περιοχές ειδικής προστασίας). Πρόκειται για ορισμό που αφορά περιοχές με μικρή ή καθόλου ανθρώπινη δραστηριότητα και σπάνια ή τυπικά οικοσυστήματα. Από το 2004, αποτελεί μέρος του πανευρωπαϊκού δικτύου Natura 2000.
Όντας αυστηρό φυσικό καταφύγιο, η πρόσβαση στην περιοχή είναι ελεγχόμενη. Είναι χωρισμένο σε δύο μέρη, μια περιοχή ρυθμισμένης πρόσβασης και μια περιοχή περιορισμένης πρόσβασης. Στην τελευταία πραγματοποιούνται επισκέψεις μόνο για επιστημονικούς σκοπούς και απαιτείται άδεια από την αρμόδια αρχή. Η πρόσβαση στον ελεγχόμενο χώρο πρόσβασης είναι δυνατή για περιορισμένο χρονικό διάστημα του έτους (1η Ιουνίου έως 31 Οκτωβρίου), εφόσον οι επισκέπτες συνοδεύονται από οδηγό με τα κατάλληλα διαπιστευτήρια. Υπάρχει επίσης ένας πύργος παρατήρησης προσβάσιμος χωρίς οδηγό που βρίσκεται στο τμήμα του φυσικού καταφυγίου που υπάγεται στον δήμο Κρούστπιλς.
Κώστας Χαρίτος
Χαρίτος και δημοσιογράφοι
Ο Μένης Σωτηρόπουλος συνδέεται περισσότερο με τον Χαρίτο, μιας και τον έχει βοηθήσει σε δύο υποθέσεις του, ενώ καίρια ήταν η συνεισφορά του στο να ανακληθεί η διαθεσιμότητα του Χαρίτου, «βγάζοντάς» την στον αέρα και καταγγέλλοντάς την ως άδικη. Πρωταγωνιστικό, επίσης, ρόλο, έστω και νεκρή, παίζει στο «Νυχτερινό Δελτίο» η Γιάννα Καραγιώργη.
Φυσικό Καταφύγιο Τέιτσι
Χλωρίδα και πανίδα
Το καταφύγιο φιλοξενεί ορισμένα σπάνια ή απειλούμενα είδη, συμπεριλαμβανομένων 38 προστατευόμενων ειδών ανθοφόρων φυτών και φτερών και 24 προστατευόμενων ειδών βρύων. Είναι σημαντικός βιότοπος και για τα ζώα, συμπεριλαμβανομένων των ασπόνδυλων. Είναι μια διεθνώς σημαντική τοποθεσία τόσο για τα μεταναστευτικά όσο και για τα καθιστικά πουλιά. Δείγμα των περισσοτέρων από τα πουλιά που είναι γνωστό ότι κατοικούν στους λετονικούς υγρότοπους μπορεί να βρεθεί εδώ, μερικά σε μεγάλο αριθμό - για παράδειγμα, γερανοί και χήνες.
Κώστας Χαρίτος
Στη μικρή οθόνη
Και στις δύο σειρές το ρόλο του Χαρίτου παίζει ο Μηνάς Χατζησάββας, ενώ η Σοφία Σεϊρλή υποδύεται την Αδριανή.
Φυσικό Καταφύγιο Τέιτσι
Χλωρίδα και πανίδα
Σε ένα από τα νησιά του φυσικού αποθέματος, το Σίκσαλα, ζει μια μικρή ομάδα Παλαιών Πιστών. Είναι εθνοτικοί Ρώσοι οι οποίοι έφτασαν στη Σικσάλα τον 17ο αιώνα, απέφυγαν από θρησκευτικές διώξεις και διατηρούν ακόμα το χωριό τους.
Κώστας Χαρίτος
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική λογοτεχνία Κατηγορία:Λογοτεχνικοί χαρακτήρες
S/2007 S 2
Ο S/2007 S 2 είναι ένας φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου. Η ανακάλυψη του ανακοινώθηκε από τους Σκοτ Σέπαρντ, Ντέιβιντ Τζιούιτ και Jan Kleyna την 1η Μαΐου του 2007, από παρατηρήσεις που έκαναν από τον Ιάνουαριο του 2007, μέχρι την 18η και 19η Απριλίου του 2007. Ο S/2007 S 2 έχει διάμετρο περίπου 6 χλμ. και η τροχιά του πραγματοποιείται σε απόσταση 16.054.500 χλμ., σε 759,2 ημέρες, σε μια κλίση των 176,65 μοιρών προς την εκλειπτική, σε μια ανάδρομη κατεύθυνση και με εκκεντρότητα 0,237 .
Ο S/2007 S 2 είχε χαθεί για ένα διάστημα μετά την ανακάλυψή του, ωστόσο τον Οκτώβριο του 2019 ανακοινώθηκε ο επανεντοπισμός του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Κωνσταντίνος Τζουράς
Ο '''Κωνσταντίνος Ι. Τζουράς''' (Λήμνος 1800 - Αθήνα 1861) υπήρξε σημαντικός αγωνιστής στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Πολέμησε σε πολλές μάχες (Τρίκερι, πολιορκία Ακρόπολης κ.ά.), στις περισσότερες μαζί με τον μεγαλύτερο αδερφό του, Τριαντάφυλλο Τζουρά, ο οποίος ήταν καπετάνιος, μίσθωνε στρατιωτικό σώμα "εξ ιδίων" και παρασημοφορήθηκε.
Η δράση του
Ο Κωνσταντίνος Τζούρας πρωτοαναφέρεται να μετέχει στην Επανάσταση το 1823, στην εκστρατεία Τρίκερι-Ευρίππου, στην ομάδα του Βάσου Μαυροβουνιώτη μαζί με τον αδερφό του Τριαντάφυλλο. Υπό τις διαταγές του ίδιου καπετάνιου, συνέχισε τον αγώνα μετέχοντας σε διάφορες μάχες, συνήθως μαζί με τον αδερφό του ως μέλος ελαφρών ταγμάτων ακροβολιστών. Το 1828 είχε το βαθμό του λοχία και το 1829 ήταν λοχίας-σιτιστής στο στρατιωτικό σώμα του Μαυροβουνιώτη.
Μετά την απελευθέρωση εντάχθηκε στον τακτικό στρατό. Το 1831 ήταν ανθυπολοχαγός στο ΙΒ' Ελαφρό Τάγμα, υπασπιστής του αδερφού του Τριαντάφυλλου, που ήταν διοικητής. Από το 1834 τοποθετήθηκε σε μονάδες δίωξης ληστών σε παραμεθόριες περιοχές και το 1836 μετατέθηκε στο 1ο Τάγμα Εθνοφυλακής του αδερφού του Τριαντάφυλλου, με τον οποίο ανέπτυξε μεγάλη δράση κατά της ληστείας. Το 1841 προήχθη σε υπολοχαγό και τοποθέτηθηκε στο 6ο Τάγμα Οροφυλακής. Το 1848 τοποθετήθηκε στην "Ενεργό Φάλαγγα", το στρατιωτικό σώματ που δημιουργήθηκε για να ενταχθούν τιμητικά ως αξιωματικοί παλαίμαχοι αγωνιστές της Επανάστασης. Ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε για την τιμητική αυτή διαθεσιμότητα και ζήτησε να επιστρέψει στην ενεργό υπηρεσία, κάτι το οποίο δεν έγινε. Αποστρατεύτηκε με το βαθμό του υπολοχαγού.
Η οικογένειά του
Ο Κωνσταντίνος Τζουράς γεννήθηκε στη Λήμνο και ο πατέρας του ονομαζόταν Ιωάννης. Αδερφός του ήταν ο αγωνιστής και αξιωματικός του ελληνικού κράτους Τριαντάφυλλος Τζουράς. Το 1846 παντρεύτηκε τη Γραμμάτω Κων. Χατζόπουλου από το Γαρδίκι Φθιώτιδας, όπου υπηρετούσε ως αξιωματικός. Απέκτησε ένα γιο, τον Ιωάννη (1847). Έζησε στην Αθήνα, όπου απεβίωσε στις 26 Ιουλίου 1861, αφήνοντας "χήραν σύζυγον και 14ετή ορφανόν υιόν", στους οποίους η πολιτεία χορήγησε 33,33 δρχ. μηνιαία σύνταξη.
Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου 1994-95
Η Γ΄ κατηγορία Κύπρου 1994-95 αποτέλεσε το 24ο πρωτάθλημα στη Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου. Το πρωτάθλημα κατέκτησε ο Εθνικός Λατσιών για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Γ΄ κατηγορία την περίοδο 1994-95 συμμετείχαν 14 ομάδες. Οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Πρωταθλήτρια ανακηρύχτηκε η ομάδα που συγκέντρωσε τους περισσότερους βαθμούς. Η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτισαν στη δεύτερη, τρίτη και τέταρτη θέση προβιβάστηκαν στην Β΄ κατηγορία 1994–95.
Σύστημα βαθμολόγησης
Η νίκη βαθμολογείτο με 3 βαθμούς και η ισοπαλία με 1 βαθμό ενώ η ήττα δεν έδινε κανένα βαθμό.
Αλλαγές σε σχέση με την περίοδο 1993-94
Ομάδες που προήχθησαν στη Β΄ κατηγορία 1994-95
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν στην Δ΄ κατηγορία 1994-95
Ομάδες που διαβαθμίστηκαν από τη Β΄ κατηγορία 1993-94
Ομάδες που προήχθησαν από την Δ΄ κατηγορία 1993-94
Βαθμολογία
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Διαφορά τερμάτων (τέρματα υπέρ-τέρματα κατά), 3ος Καλύτερη επίθεση
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1994-1995 Κατηγορία:Γ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου ανδρών Κύπρου
Rootkit
Ένα rootkit είναι λογισμικό που επιτρέπει την συνεχή πρόσβαση σε έναν υπολογιστή με προνόμια υπερχρήστη, ενώ κρύβει ενεργά την παρουσία του από τους διαχειριστές με το να ενσωματώνεται σε βασικά αρχεία του λειτουργικού συστήματος ή άλλων εφαρμογών. Ο όρος rootkit είναι μια συνένωση των λέξεων "root" (το παραδοσιακό όνομα του προνομιούχου λογαριασμού σε λειτουργικά συστήματα τύπου Unix) και της λέξης "kit". Τυπικά, ένας εισβολέας εγκαθιστά ένα rootkit σε έναν υπολογιστή μόλις αποκτήσει πρόσβαση σε επίπεδο υπερχρήστη είτε με την αξιοποίηση γνωστών κενών στην ασφάλεια στου λειτουργικού είτε με την απόκτηση ενός κωδικού πρόσβασης (είτε με απευθείας επίθεση στην κρυπτογράφηση, είτε μέσω της κοινωνικής μηχανικής). Το πρόβλημα που εμφανίζεται είναι οτι τα λογισμικά αντιμετώπισης κατά βάση πραγματοποιούν μια ανίχνευση σε ένα τροποποιημένο σύστημα και τα rootkits έχουν την δυνατότητα να διαστρεβλώσουν ακόμα και τα ίδια τα προγράμματα εξυγίανσης του ηλεκτρονικού υπολογιστή.
Αν και τα rootkits απο μόνα τους δεν αποτελούν κάποια απειλή, υφίστανται μερικοί κίνδυνοι  που προκύπτουν απο την χρήση τους όπως είναι η αδυναμία εξυγίανσης ενός συστήματος και κατά αποτέλεσμα η απώλεια του εξ ολοκλήρου ελέγχου του από τον ιδιοκτήτη ή η υποκλοπή σημαντικών πληροφοριών(π.χ. αριθμός πιστωτικής κάρτας,κωδικοί πρόσβασης, κ.α.)
Η αντιμετώπιση των rootkits εξαρτάται απο την γενιά τους. Παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιες μέθοδοι αποκάλυψης και πρόληψης απο αυτά.Τα memory dumps ,η μέθοδος βασισμένη στην συμπεριφορά, η signature based method, η difference based method και το εναλλακτικό αξιόπιστο μέσο αποθήκευσης είναι μερικές απο αυτές.
Λόγος δημιουργίας
Κατά κύριο λόγο τα rootkits κατατάσσονται από φύση τους σε "Anti-Forensic Tools", καθιστώντας την εγκληματολογική ανάλυση σε υπολογιστικά περιβάλλοντα από πολύ δύσκολη έως και αδύνατη. Σκοπός των "Anti-Forensic Tools" είναι η μείωση της ποσότητας αλλά και της ποιότητας των στοιχείων που ένας εισβολέας αφήνει μετά από μία επίθεση.Ο λόγος της δημιουργίας τους είναι το καμουφλάρισμα μολυσμένων αρχείων η μη εξουσιοδοτημένων διεργασιών χωρίς να γίνουν αντιληπτά από το σύστημα η το χρήστη.Ένας επιπλέον λόγος ύπαρξης των rootkit είναι η διατήρηση της εισβολής σε ένα σύστημα, για παρακολούθηση η ακόμα και για χρήση των πόρων ενός συστήματος χωρίς να είναι ανιχνεύσιμο.
Τι είναι το rootkit;;
Ένα rootkit απαρτίζεται από ένα σύνολο αρχείων σχεδιασμένα έτσι ώστε να "καμουφλάρονται" αποκρύπτοντας διεργασίες, πόρτες, αρχεία κ.α. Σύμφωνα με το βιβλίο "Rootkit Arsenal: Escape and Evasion in the Dark Corners of the System By Bill Blunden" : Ένα rootkit ορίζεται ως ένα σετ από εκτελέσιμα, scripts και αρχεία ρυθμίσεων που δίνουν την δυνατότητα σε κάποιον να διατηρήσει κρυφά τον έλεγχο ενός υπολογιστή εκτελώντας έτσι εντολές ή υποκλέπτοντας δεδομένα χωρίς να γίνει αυτό εμφανές στον ιδιοκτήτη. Ένα rootkit δεν είναι ένα κακόβουλο λογισμικό από τη φύση του. Κατηγοριοποιείται όμως έτσι γιατί συνήθως περιλαμβάνεται μέσα στα "Payloads" κακόβουλων προγραμμάτων ή ιών. Για παράδειγμα, αν ένα Rootkit ενσωματωθεί στο πρόγραμμα του λειτουργικού συστήματος το οποίο ελέγχει την ορθότητα του συνθηματικού για να επιτρέψει σε κάποιον χρήστη να συνδεθεί με τον υπολογιστή, τότε, κάθε φορά που κάποιος δίνει τον κωδικό του για να συνδεθεί με τον υπολογιστή ενεργοποιεί αυτό το πρόγραμμα το οποίο μπορεί πλέον να αποκτήσει τον έλεγχο του υπολογιστή ή απλά να αντικαθιστά οποιοδήποτε άλλο πρόγραμμα (π.χ. το Anti-Virus που χρησιμοποιείτε) το οποίο με τη σειρά του να περιέχει ενσωματωμένο άλλο, κακόβουλο, λογισμικό.
Πως λειτουργεί το roοtkit;;
Η δράση του rootkit αρχίζει αφού εντοπιστεί ένα σύστημα με κάποια ευπάθεια( λ.χ. zero-day exploit, unpatched) αποκτηθούν δικαιώματα διαχειριστή και εγκατασταθούν τα απαραίτητα "Payloads". Ενεργοποιείται και ανακατευθύνει τις κλήσεις συστήματος με αποτέλεσμα να αποκρύψει εντελώς την παρουσία του(διεργασίες,αρχεία).Πιο συγκεκριμένα όταν μια συνάρτηση του συστήματος προσπελαύνει μια βιβλιοθήκη DLL το rootkit την παραπλανεί καλώντας τον δικό του κώδικα με σκοπό να προσπεράσει τον έλεγχο των αρχείων του.Υπάρχουν διάφορες κατηγορίες rootkit ακολουθούμενες από την λειτουργικότητά τους. Ένα rootkit που λαμβάνει χώρο σε επίπεδο πυρήνα(kernel level rootkits) έχει ως επι το πλείστον δυνατότητα να τροποποιήσει τα προνόμια μιας διεργασίας(Privilege Escalation), να δημιουργήσει "πίσω πόρτες" εις βάρος κάποιου κενού ασφαλείας ή προγράμματος,να «φορτώσει» προγράμματα οδήγησης, να συλλέξει πληροφορίες από το σύστημα στο οποίο λειτουργεί (Key loggers,Password sniffers) ακόμα και να εξουδετερώσει άμυνές του.
Αντιμετώπιση
Η αντιμετώπιση για τα rootkits είναι συνήθως πολύ δύσκολη.
Γενική αντιμετώπιση των rootkits
Η αντιμετώπιση των rootkits γίνεται σχεδόν πάντα με συγκεκριμένα εργαλεία που μπορούν να βρεθούν εύκολα στο διαδίκτυο. Παρ’όλα αυτά υπάρχουν μερικές εύκολες ενέργειες που μπορούν να φανούν χρήσιμες σε περίπτωση μόλυνσης. Αν ο χρήστης ανήκει σε κάποιο δίκτυο που ανήκουν και άλλοι χρήστες, τότε θα πρέπει να αναφέρει το συμβάν στον διαχειριστή του δικτύου ώστε να γίνει έλεγχος για τυχών εισβολές και σε άλλους χρήστες του δικτύου και να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα. Αν ο ίδιος ο χρήστης είναι ο διαχειριστής ενός υπολογιστή θα πρέπει να έχει πάντα ένα αντίγραφο ασφαλείας το οποίο να είναι υγιές. Σε κάθε περίπτωση είναι ιδιαίτερα δύσκολο για τους χρήστες να είναι απόλυτα σίγουροι πως ο υπολογιστής τους είναι εντελώς απαλλαγμένος από ένα rootkit, λόγω της ιδιότητάς τους να κρύβουν την τοποθεσία τους.
Εναλλακτικό αξιόπιστο μέσο αποθήκευσης
Χρησιμοποιείται για rootkit σε επίπεδο λειτουργικού συστήματος. Η διαδικασία αυτής της μεθόδου είναι η εξής. Αφού απενεργοποιήσετε τον Η/Υ σας, τον ενεργοποιήστε τον και κάνετε boot από το εξωτερικό μέσο αποθήκευσης που περιέχει το υγιές λειτουργικό. Με αυτόν τον τρόπο γίνεται σύγκριση μεταξύ του λειτουργικού στο μέσο και του λειτουργικού στον Η/Υ σας, και εντοπίζεται το rootkit. Η τεχνική αυτή είναι αποτελεσματική γιατί το rootkit εντοπίζεται ενώ είναι ανενεργό και γι’αυτό τον λόγο δεν μπορεί να κρύψει την παρουσία του.
Μέθοδος βασισμένη στην συμπεριφορά
Κάποια rootkit τα οποία χαρακτηρίζονται ως ελαττωματικά μερικές φορές μπορεί να εισάγουν πολύ προφανείς αλλαγές σε ένα σύστημα. Αυτή η μέθοδος είναι αρκετά πολύπλοκη και γι’αυτό χρησιμοποιούνται εργαλεία τα οποία παρακολουθούν τις αλλαγές που γίνονται στο σύστημα και μπορούν να καταλάβουν αν κάποιο rootkit έχει εισβάλει στον Η/Υ. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται μόνο για την ανίχνευση των rootkits και όχι για την διαγραφή τους.
Difference Based Method (Μέθοδος βασισμένη στις διαφορές)
Αυτή η μέθοδος συγκρίνει αξιόπιστα ανεπεξέργαστα δεδομένα, με στιγματισμένα δεδομένα που επιστράφηκαν από ένα API (Application Programming Interface). Την χρησιμοποιούσαν παλιότερα αλλά στις μέρες μας αυτή η μέθοδος δεν χρησιμοποιείται πλέον γιατί ένα σημερινό rootkit μπορεί να καταλάβει την ύπαρξη ενός Difference Based Scanner, και να προσαρμόσει την συμπεριφορά του έτσι ώστε οι διαφορές που θα παρουσιαστούν μετά την σύγκριση να είναι μηδενικές και να μην ανιχνεύονται. Η Difference based method χρησιμοποιήθηκε από το εργαλείο του Russinovich “ RootkitRevealer ” για να βρεθεί το Sony DRM rootkit.
Το μέλλον των rootkits
Η τεχνολογία των rootkits έχει αναπτυχθεί κατά τα τελευταία χρόνια και η υιοθέτησή τους από τη νόμιμη και τη παράνομη πλευρά συνεχίζει να αυξάνεται. Καθώς τα λειτουργικά συστήματα εξελίσσονται για να μειώσουν τον κίνδυνο των malware, όπως είναι τα rootkits, η πλευρά των "Hackers" έχει ήδη διευρύνει τις γνώσεις τους πάνω σε αυτά. Η τεχνολογία των Rootkit φαίνεται πως είναι εδώ για να μείνει, εκτός αν υπάρξουν κάποιες σημαντικές αλλαγές στο τρόπο με τον οποίο οι προγραμματιστές λειτουργικού σχεδιάζουν τις εφαρμογές, αλλά και τα λειτουργικά συστήματα. Καθώς η τεχνολογία των υπολογιστών σε όλο τον κόσμο συνεχίζει να αναπτύσσεται με σταθερή ταχύτητα, τα προβλήματα συνεχίζουν και αυτά στο ίδιο ρυθμό. Έτσι η «μάχη» μεταξύ των κατασκευαστών λογισμικού και των προγραμματιστών των ιών έχει οξυνθεί.
Βόλβη (αποσαφήνιση)
Το όνομα Βόλβη μπορεί να αναφέρεται:
Επίσης, με τον όρο Βόλβη μπορεί να εννοούνται:
Αλποχώρι Φωκίδας
Το Αλποχώρι (παλαιότερα Αλποχώριον ή Αλεποχώριον Δωρίδος) είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φωκίδας.
Γενικά στοιχεία
Το Αλποχώρι βρίσκεται στον πρώην νομό Φωκίδος σε υψόμετρο 990 μέτρων στο Ξεροβούνι των Βαρδουσίων. Αποτελούσε ομώνυμο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Βαρδουσίων και το 2011 είχε 36 κατοίκους. Το χωριό βρίσκεται μέσα σε ελατόδασος ενώ υπάρχουν πολλές πηγές και ρυάκια. Στο χωριό λειτουργεί παραδοσιακός δημοτικός ξενώνας. Ο νερόμυλος του χωριού έχει χαρακτηριστεί μνημείο.
Ιστορικά στοιχεία
Από το 1869 ως το 1912 υπαγόταν στο Δήμο Κροκυλείου. Από το 1912 μέχρι την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας, το 1997, ήταν ανεξάρτητη κοινότητα.
Στα μέσα του 20ού αιώνα είχε 350 κατοίκους, ενώ σήμερα περίπου 15-20 παραμένουν όλο τον χρόνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Δήμος Δωρίδος
Ικάριος (κόμης)
O Ικάριος (λατινικά] : Icarius) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, του 4ου αιώνα, κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Αυτοκρατόρων Ουαλεντιανού Β΄ (375–392) και του Θεοδόσιου Α΄ (σ. 378–395).
Ο Ίκαριος ήταν γιος του Θεοδώρου με καταγωγή την Διοίκηση της Γαλλίας. Εμφανίζεται στις πηγές το 384, όταν αντικατέστησε στην θέση του κόμη της εώας τον Πρόκλο.
Ο Λιβάνιος τον αναφέρει σε τέσσερις επιστολές του και τον επαινεί για την αυστηρότητα του και την ακεραιότητά του, αλλά τον κατηγορεί για βιαιότητα, ειδικά για μαστίγωμα. Σε μια κρίση λιμού αρνήθηκε να ανακουφίσει τους αγρότες και τους πολίτες άλλων πόλεων που πήγαν στην Αντιόχεια και λόγω των απειλών του προς τους τοπικούς αρτοποιούς τους ανάγκασε να εγκαταλείψουν την πόλη. Στις δύο επιστολές απευθύνεται στον Ικάριο και τον πρόξενο Τιμοκράτη, όπου κατηγορεί τον Ικάριο για την σκληρότητα που δείχνει στους αρτοποιούς και αυλικούς της πόλης. Ο Λιβάνιος αναφέρει ένα περιστατικό με τον αρτοποιό Αντίοχο που μαστιγώθηκε με εντολή του Ικάριου
Παλαιά Φώκαια Αττικής
Η Παλαιά Φώκαια είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ανατολικής Αττικής που δημιουργήθηκε από Μικρασιάτες πρόσφυγες από την Παλαιά Φώκαια της Μικράς Ασίας. Βρίσκεται στις ακτές του Σαρωνικού, ανάμεσα στο Σούνιο και στην Ανάβυσσο. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Σαρωνικού.
Η κοινότητα Παλαιάς Φώκαιας επί του παρόντος, περιλαμβάνει τους οικισμούς: Θυμάρι - Αγία Φωτεινή, Καταφύγι και τον Οικισμό της Αγροτικής Τράπεζας.
Ιστορικά στοιχεία
Ο οικισμός εντάχθηκε αρχικά στην κοινότητα Καλυβίων Θορικού ενώ από το 1947 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Στα όρια της κοινότητας αναγνωρίστηκε το 1971 και ο οικισμός Θυμάρι Η κοινότητα Παλαιάς Φώκαιας καταλάμβανε έκταση 22,9 τ.χλμ. και είχε πληθυσμό 2.051 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, το 2011, και εντάχθηκε στον νέο δήμο Σαρωνικού.
Αθλητισμός
Στον οικισμό εδρεύει ο «Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Σύλλογος «Πρωτεύς» Παλαιάς Φώκαιας». Ιδρύθηκε το 1948 σαν ανεξάρτητο και ανεπίσημο σωματείο χωρίς καταστατικό και το 1961 αναγνωρίστηκε επίσημα από το Πρωτοδικείο Αθηνών, όποτε και εγκρίθηκε το πρώτο του καταστατικό. Συνέχισε τη δραστηριότητα του σαν ανεξάρτητο σωματείο και το 1969 αποφασίστηκε από το Κοινοτικό Συμβούλιο η δημιουργία του γηπέδου, το οποίο πλέον θα πληρούσε τις προδιαγραφές ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε επίσημα πρωταθλήματα.
Με τη θεμελίωση του γηπέδου ακολούθησε και η επίσημη αναγνώριση του Πρωτέα από την ΕΠΟ το 1970 με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 1770 και η ένταξη του στα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών της περιόδου 1970-71 και πιο συγκεκριμένα στη Γ΄ Κατηγορία. Ο πρώτος επίσημος αγώνας του Πρωτέα στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας διεξήχθη στην Παλαιά Φώκαια με αντίπαλο το Βυζάντιο Βύρωνα, το οποίο κέρδισε με 1-0.
Αγωνίστηκε κυριότερα στο πρωτάθλημα Γ΄ Κατηγορίας Ε.Π.Σ. Αθηνών, με εξαίρεση κάποιες παρουσίες του στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας, στο οποίο αγωνίστηκε αρχικά τις χρονιές 1974-75 και 1975-76. Συνέχισε να αγωνίζεται στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Αθηνών έως και την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής, αγωνιζόμενος έκτοτε στα πρωταθλήματα της τελευταίας. Μάλιστα, τη σεζόν 2005-06 αναδείχθηκε για πρώτη φορά πρωταθλητής Ε.Π.Σ. Ανατολικής Αττικής, κερδίζοντας την άνοδο στην Δ΄ Εθνική κατηγορία.
Στην Δ΄ Εθνική αγωνίστηκε τη σεζόν 2006-07, συμμετέχοντας για πρώτη και τελευταία φορά μέχρι σήμερα σε εθνική κατηγορία. Έλαβε μέρος στον 9ο όμιλο με αντίπαλους ομάδες από Αθήνα, Πειραιά, Ανατολικής Αττικής και Δωδεκανήσου και σε σύνολο 15 ομάδων κατέλαβε τη 14η θέση, γνωρίζοντας τον υποβιβασμό.
Εικόνες
Παλαια Φώκαια Κατηγορία:Δήμος Σαρωνικού Κατηγορία:Κοινότητες του νομού Αττικής
Γιάννης Μαρτιναίος
Ποδοσφαιριστής
Το καλοκαίρι του 1977 ο Μαρτιναίος μεταγράφεται στο Λεβαδειακό, με τον οποίο αγωνίσθηκε από την Γ΄ Εθνική έως και την Α΄Εθνική Κατηγορία, αποτελώντας τη "σημαία" της ομάδας, σύμφωνα με την καθιερωμένη έκφραση για ποδοσφαιριστές που ταυτίζουν την αγωνιστική τους διαδρομή με τα χρώματα ενός συγκεκριμένου σωματείου.
Από το 1987 αγωνίσθηκε στην Α΄Εθνική, όπου έλαβε μέρος σε 173 επίσημους αγώνες πρωταθλήματος.
To 1997 ανακηρύχθηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής της χρονιάς για τη Β΄Εθνική.
Προπονητής
Ο Μαρτιναίος έχει θητεύσει σε διάφορες ερασιτεχνικές ομάδες της Βοιωτίας, όπως η Α.Ε. Ορχομενού, ο Κηφισσός Κάτω Τιθορέας και ο Πήγασος Αγίας Άννας.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Α.Ε. Ορχομενού
Επίσημη κατοικία
Μια επίσημη κατοικία είναι η κατοικία στην οποία οι αρχηγοί κρατών, οι αρχηγοί κυβερνήσεων, κυβερνητικός ή άλλo ανώτερο κυβερνητικό στέλεχος επισήμως διαμένει. Δύνανται ή δεν μπορεί να είναι η ίδια τοποθεσία όπου διεξάγουν τις εργασίες που σχετίζονται με τις λειτουργίες τους.
Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης
Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (αγγλικά: University of Oxford, ανεπίσημα: Oxford University) βρίσκεται στην Οξφόρδη της Αγγλίας. Είναι το παλαιότερο πανεπιστήμιο του αγγλόφωνου κόσμου.
Η αρχή της ιστορίας του πανεπιστημίου μπορεί να αναχθεί τουλάχιστον στο τέλος του 11ου αιώνα, αν και η ακριβής χρονολογία ιδρύσεως παραμένει άγνωστη. Η παρούσα χρονολόγηση σημαίνει ότι το πανεπιστήμιο έχει ήδη ιστορία 900 ετών, παρόμοια σε διάρκεια με την Πλατωνική Ακαδημία (400 π.Χ. - 500 μ.Χ. περίπου). Σύμφωνα με δημοφιλή θρύλο, όταν ξέσπασε διαμάχη μεταξύ φοιτητών και κατοίκων το 1209, μερικοί πανεπιστημιακοί της Οξφόρδης κατέφυγαν βορειοδυτικά στη μικρή πόλη τού Κέιμπριτζ, όπου ίδρυσαν το φερώνυμο πανεπιστήμιο. Έκτοτε τα δύο πανεπιστήμια έχουν μακρά ιστορία ανταγωνισμού και αποτελούν τα πλέον επίλεκτα πανεπιστήμια στη Μεγάλη Βρετανία.
Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης συγκαταλέγεται στα καλύτερα και αρτιότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα του κόσμου. Η εφημερίδα The Times το τοποθετεί πρώτο μεταξύ των αγγλικών πανεπιστημίων στον σχετικό κατάλογο του 2007, ενώ τοποθετείται και πρώτο παγκοσμίως στην τελευταία έκδοση (2018) του παγκόσμιου καταλόγου ανωτάτων ιδρυμάτων (Times Higher Education World University Rankings).
Ιστορία
Η Οξφόρδη αποτελούσε ήδη σημαντικό κέντρο μάθησης κατά το τέλος του 12ου αιώνα. Από την Ευρώπη προσέρχονταν σε αυτό διδάσκαλοι και λόγιοι, είναι δε γνωστό ότι εκφωνούνταν διαλέξεις ήδη από το 1096. Η εκδίωξη των ξένων από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού το 1167 οδήγησε αρκετούς Άγγλους λογίους να επιστρέψουν από τη Γαλλία και να εγκατασταθούν στην Οξφόρδη. Κατά μία άποψη, υπεύθυνος ήταν ο Βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Β΄, ο οποίος απαγόρευσε στους Άγγλους λογίους να μαθητεύουν στο Παρίσι. Ο ιστορικός Τζέραλντ οφ Γουέιλς (Gerald of Wales, λατινικα: Giraldus Cambrensis) ξεκίνησε να παραδίδει μαθήματα προς τους λογίους το 1188 και ο πρώτος ξένος λόγιος, ο Ολλανδός Ίμο οφ Φρίσλαντ (Emo of Friesland), υπήρξε ο πρώτος σπουδαστής από την Ευρώπη, ο οποίος έφθασε το 1190. Ο επί κεφαλής του πανεπιστημίου αποκλήθηκε πρύτανις (chancellor «καγκελάριος») το 1201, τα δε κολέγια αναγνωρίστηκαν ως universitas ή νομικό πρόσωπο (σωματείο, corporation) το 1231. Οι φοιτητές σχημάτισαν τις δικές τους ενώσεις με γεωγραφικά κριτήρια και χωρίστηκαν σε δύο «εθνότητες», τους Βορείους (περιλαμβανομένων όσων προέρχονταν από τη Σκωτία) και τους Νοτίους (περιλαμβανομένων όσων προέρχονταν από την Ιρλανδία και την Ουαλία). Τους κατοπινούς αιώνες η γεωγραφική προέλευση εξακολούθησε να επηρεάζει τη συνταύτιση αρκετών φοιτητών με συγκεκριμένο κολλέγιο ή φοιτητικό οίκο (hall) στην Οξφόρδη. Τον 13ο αιώνα εγκαταστάθηκαν στην Οξφόρδη μέλη διαφόρων θρησκευτικών δογμάτων, όπως Δομινικανοί, Φραγκισκανοί, Καρμηλίτες και Αυγουστινιανοί. Οι εν λόγω ιερωμένοι απέκτησαν επιρροή και χρηματοδοτούσαν τη συντήρηση φοιτητικών οίκων.
thumb|Χάρτης της Οξφόρδης, 1605 Τον καιρό εκείνο, ιδιώτες ευεργέτες ίδρυσαν κολλέγια, με σκοπό να αποτελέσουν αυτόνομες κοινότητες λογίων. Μεταξύ των πρώτων ευεργετών ήταν ο Τζων ντε Μπέλλιολ (John de Balliol), πατέρας του κατοπινού βασιλιά της Σκωτίας Ιωάννη (1248-1314). Το κολλέγιο Μπάλιολ φέρει το όνομά του. Άλλος διάσημος ευεργέτης ήταν ο Ουόλτερ ντε Μέρτον (Walter de Merton), Λόρδος καγκελάριος (Πρόεδρος στη Βουλή των Λόρδων) της Αγγλίας και στη συνέχεια Επίσκοπος του Ρότσεστερ, ο οποίος διατύπωσε σειρά κανόνων για τη λειτουργία των κολλεγίων. Το κολλέγιο Μέρτον έγινε πρότυπο τέτοιων ιδρυμάτων τόσο στην Οξφόρδη όσο και στο Καίμπριτζ. Έπειτα από αυτό, ολοένα και περισσότεροι φοιτητές προτιμούσαν τη διαμονή σε κολέγια αντί σε φοιτητικούς ή ευκτηρίους οίκους.
Η στροφή προς τη γνώση που συνδέθηκε με την Αναγέννηση άσκησε αξιοσημείωτη επίδραση στην Οξφόρδη από το τέλος τού 15ου αιώνα και εξής. Σημαίνοντες λόγιοι της περιόδου εκείνης στο πανεπιστήμιο ήταν ο Γουίλιαμ Γκρόσυν (William Grocyn), ο οποίος συνέβαλε στην αναβίωση των σπουδών για την Ελληνική γλώσσα, και ο Τζων Κόλετ (John Colet), γνωστός για τις Βιβλικές πραγματείες του.
Μετά την Προτεσταντική Μεταρρύθμιση και τη διακοπή των σχέσεων με την Καθολική εκκλησία, σημειώθηκε μεταβολή στη μέθοδο διδασκαλίας στο πανεπιστήμιο και στροφή από τον μεσαιωνικό σχολαστικισμό στην αναγεννησιακή εκπαίδευση, παρ' ότι αυτό συνεπαγόταν απώλεια εκτάσεων και εσόδων από ιδρύματα του πανεπιστημίου. Το 1636 ο πρύτανης Ουίλιαμ Λωντ (William Laud), Αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπερι, προχώρησε σε κωδικοποίηση του καταστατικού τού πανεπιστημίου. Οι κανόνες που θέσπισε αποτέλεσαν, ως επί το πλείστον, τον κανονισμό τού πανεπιστημίου ώς τα μέσα τού 19ου αιώνα. Ο Λωντ υπήρξε επίσης υπεύθυνος για τη χορήγηση της χάρτας που εξασφάλιζε προνόμια για τις πανεπιστημιακές εκδόσεις Oxford University Press, ενώ σημαντική ήταν και η συνεισφορά του στη Βιβλιοθήκη Μπόντλιαν (Bodleian Library), την κύρια βιβλιοθήκη τού πανεπιστημίου.
Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης υπήρξε το κέντρο τού Βασιλικού Κόμματος (Royalist Party) κατά τον αγγλικό εμφύλιο πόλεμο (1642-1649), ενώ η ίδια η πόλη ευνοούσε μάλλον την αντίπαλη Κοινοβουλευτική (Parliamentarian) παράταξη και υπόθεση. Ο στρατιωτικός και πολιτικός ηγέτης Όλιβερ Κρόμγουελ (Oliver Cromwell), πρύτανις του πανεπιστημίου από το 1650 ώς το 1657, απέτρεψε το επαπειλούμενο κλείσιμο των Πανεπιστημίων τόσο της Οξφόρδης όσο και του Καίμπριτζ από τους Πουριτανούς, οι οποίοι θεωρούσαν την πανεπιστημιακή εκπαίδευση επικίνδυνη για τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Εντούτοις, από τα μέσα τού 18ου αιώνα και εξής, το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης ελάχιστα αναμίχθηκε στις πολιτικές διαμάχες.
Κατά τον 19ο αιώνα έλαβαν χώρα αρκετές μεταρρυθμίσεις. Σε αυτές περιλαμβάνεται η αντικατάσταση των προφορικών εισιτηρίων εξετάσεων από γραπτές, μεγαλύτερη ανοχή προς τους σχισματικούς τής Αγγλικανικής Εκκλησίας (English Dissenters), καθώς και η ίδρυση τεσσάρων γυναικείων κολεγίων. Οι γυναίκες έγιναν δεκτές ως πλήρη μέλη τού πανεπιστημίου και απέκτησαν τη δυνατότητα λήψεως τίτλων σπουδών από το 1920. Ακόμη, αν και η Οξφόρδη παραδοσιακά έστρεφε την προσοχή στην κλασική παιδεία, το εκπαιδευτικό της πρόγραμμα επεκτάθηκε κατά τον 19ο αιώνα σε άλλους τομείς, στους οποίους τώρα περιλαμβάνονται οι Θετικές Επιστήμες και η Ιατρική.
Οργάνωση
thumb|left|Το περίφημο κολλέγιο Christ Church Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης περιλαμβάνει 39 κολλέγια με ξεχωριστή εσωτερική διάρθρωση και δραστηριότητες. Επί κεφαλής τού πανεπιστημίου είναι ο πρύτανης (Chancellor), συνήθως διακεκριμένος πολιτικός, ο οποίος εκλέγεται διά βίου από τα μέλη τής Συνόδου (Convocation), σώματος που αποτελείται από το σύνολο των αποφοίτων τού πανεπιστημίου. Ο αντιπρύτανης (Vice-Chancellor), ο οποίος διατηρεί αυτή τη θέση για τέσσερα χρόνια, είναι ο εκτελεστικός διοικητής τού πανεπιστημίου. Εκτός από τη Σύνοδο, τα άλλα σώματα που διευθύνουν τις δραστηριότητες του πανεπιστημίου είναι: ο Παλαιός Οίκος Συνελεύσεων (Ancient House of Congregation), ο οποίος απονέμει τίτλους· το Εβδομαδιαίο Συμβούλιο (Hebdomadal Council), το οποίο κωδικοποιεί τη λειτουργία τού πανεπιστημίου· και η Συνέλευση του Πανεπιστημίου (Congregation of the University), η οποία εξετάζει και αποφαίνεται σχετικά με την πολιτική που προτείνεται από το Εβδομαδιαίο Συμβούλιο.
Το πανεπιστήμιο διενεργεί εξετάσεις και απονέμει τίτλους σπουδών. Η επιτυχία σε δύο εξεταστικά σύνολα αποτελεί προϋπόθεση για τον πρώτο τίτλο. Οι πρώτες εξετάσεις αποκαλούνται Honour Moderations ("Mods") ή Προκαταρκτικές Εξετάσεις (Preliminary Examinations ή "Prelims") και διεξάγονται συνήθως μετά το πρώτο (ή κάποτε το δεύτερο) έτος σπουδών. Το δεύτερο εξεταστικό σύνολο αποκαλείται Honour School και διεξάγεται στο τέλος τής προπτυχιακής σειράς μαθημάτων. Οι επιτυχόντες λαμβάνουν τίτλους πρώτης, δεύτερης ή τρίτης βαθμίδας, ανάλογα με την επίδοσή τους στις εξετάσεις. Σε όλα τα αντικείμενα σπουδών τού πανεπιστημίου απονέμονται επίσης μεταπτυχιακοί ή ερευνητικοί τίτλοι επιπέδου Μάστερ ή Διδακτορικού διπλώματος.
Οι επί κεφαλής των κολλεγίων είναι γνωστοί με διάφορους τίτλους, ανάλογα με το κολλέγιο: επιστάτης (warden), κοσμήτωρ (provost), διευθυντής (principal), πρόεδρος, πρύτανης (rector) ή διοικητής (master). Η προπτυχιακή εκπαίδευση εποπτεύεται από δύο κοσμήτορες (proctors), οι οποίοι εκλέγονται ετησίως και ανά δύο κολλέγια εκ περιτροπής. Το διδακτικό προσωπικό των κολλεγίων, εταίροι και προγυμναστές (fellows, tutors), είναι από κοινού γνωστοί με τον όρο dons ("υφηγητές", η πλησιέστερη απόδοση), αν και η λέξη σπανίως χρησιμοποιείται από τα ίδια τα μέλη τού πανεπιστημίου. Εκτός από τις εγκαταστάσεις καταλυμάτων και τα εστιατόρια, τα κολλέγια προσφέρουν στα μέλη τους κοινωνικές, πολιτιστικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες.
Η επίσημη εκπαίδευση παρέχεται στους προπτυχιακούς φοιτητές με τη μορφή πανεπιστημιακών παραδόσεων οργανωμένων ανά τμήμα. Επιπρόσθετα, κάθε φοιτητής συνεργάζεται με έναν η περισσότερους προγυμναστές (tutors), οι οποίοι είναι υπεύθυνοι να εποπτεύσουν την ακαδημαϊκή πρόοδό του. Από το 1902 όσοι φοιτητές προέρχονται από χώρα τής Κοινοπολιτείας, καθώς και από συγκεκριμένες άλλες χώρες, έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν στην Οξφόρδη με τη χορηγία τής φημισμένης υποτροφίας Rhodes.
Τα κολλέγια του Πανεπιστημίου
• University College Oxford Coat Of Arms.svg Γιουνιβέρσιτι
• Wolfson College Oxford Coat Of Arms.svg Γούλφσον
• Worcester College Oxford Coat Of Arms.svg Γούστερ
• Wadham College Oxford Coat Of Arms.svg Γουώνταμ
• Exeter College Oxford Coat Of Arms.svg Έξετερ
• Kellogg College Oxford Coat Of Arms.svg Κέλλογκ
• Keble College Oxford Coat Of Arms.svg Κημπλ
• Corpus-Christi College Oxford Coat Of Arms.svg Κόρπους Κρίστι
• Queens College Oxford Coat Of Arms.svg Κουήνς
• Christ Church Oxford Coat Of Arms.svg Κράιστ Τσερτς
• Lady-Margaret-Hall Oxford Coat Of Arms.svg Λέιντι Μάργκαρετ
• Lincoln College Oxford Coat Of Arms.svg Λίνκολν
• Merton College Oxford Coat Of Arms.svg Μέρτον
• Balliol College Oxford Coat Of Arms.svg Μπέιλιολ
• Brasenose College Oxford Coat Of Arms.svg Μπρέιζνοουζ
• Magdalen College Oxford Coat Of Arms.svg Μώντλιν
• Nuffield College Oxford Coat Of Arms.svg Νάφηλντ
• New College Oxford Coat Of Arms.svg Νιου
• Oriel College Oxford Coat Of Arms.svg Όριελ
• Pembroke College Oxford Coat Of Arms.svg Πέμπρουκ
• Reuben College Coat of Arms.png Ρούμπεν
• St-Antony's College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Άντονις
• St-Edmund-Hall College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Έντμουντ
• St-Cross College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Κρος
• St-Peters College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Πήτερς
• St-Hilda's College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Χίλντας
• St-Hughs College Oxford Coat Of Arms.svg Σαιντ Χιούζ
• Somerville College Oxford Coat Of Arms.svg Σόμερβηλ
• Jesus College Oxford Coat Of Arms.svg Τζίζους
• Trinity College Oxford Coat Of Arms.svg Τρίνιτι
• Harris-Manchester College Oxford Coat Of Arms.svg Χάρρις Μάντσεστερ
• Hertford College Oxford Coat Of Arms.svg Χέρτφορντ
• All-Souls College Oxford Coat Of Arms.svg Ωλ Σόουλς
Διοίκηση
Το κύριο νομικό σώμα τού Πανεπιστημίου είναι η Συνέλευση (Congregation), η οποία αποτελείται από όλους τους πανεπιστημιακούς που διδάσκουν στο εν λόγω ίδρυμα. Η Σύνοδος (Convocation), η οποία συνίσταται από όλους τους αποφοίτους τής Οξφόρδης, ήταν στο παρελθόν το κύριο νομικό σώμα τού Πανεπιστημίου και ώς το 1949 εξέλεγε δύο μέλη τού Κοινοβουλίου. Οι αρμοδιότητες της Συνόδου είναι πλέον περιορισμένες: η κυριότερη είναι η εκλογή τού πρυτάνεως (Chancellor), που αποτελεί ως επί το πλείστον συμβολική θέση. Η Σύνοδος εκλέγει επίσης τον Καθηγητή Ποιήσεως (Professor of Poetry).
Το εκτελεστικό σώμα τού Πανεπιστημίου είναι το Συμβούλιο (Council), το οποίο αποτελείται από τον αντιπρύτανι, τους επί κεφαλής των τμημάτων και άλλα μέλη (τα οποία εκλέγονται από τη Συνέλευση), καθώς και από παρατηρητές τής Ένωσης των Φοιτητών (Student Union). Ώς το 1969 οι κανονισμοί προέβλεπαν επίσης τη λειτουργία τού Παλαιού Οίκου Συνελεύσεων (Ancient House of Congregation), ο οποίος είχε διατηρηθεί παρά τις μεταρρυθμίσεις τού 19ου αιώνα με μοναδικό σκοπό και αρμοδιότητα την απονομή τίτλων. Έκτοτε οι τίτλοι απονέμονται από τη Σύνοδο, αλλά ώς το 1994 ακόμη ανακοινωνόταν ότι απονέμονταν από τον Παλαιό Οίκο.
Ακαδημαϊκό έτος
Στην εσωτερική ιδιόλεκτο του πανεπιστημίου, η αναφορά στις ημερομηνίες κάθε περιόδου γίνεται με αρίθμηση των εβδομάδων τους. Έτσι η πρώτη εβδομάδα κάθε περιόδου αποκαλείται «1η εβδομάδα», η δε τελευταία «8η εβδομάδα». Εφόσον οι περισσότεροι μεταπτυχιακοί φοιτητές συνηθίζουν να παραμένουν στα κολέγια κατά τη διάρκεια των διακοπών, η αρίθμηση των εβδομάδων περιλαμβάνει και εκείνη την περίοδο, μέχρι που φθάνει στην «14η εβδομάδα», η οποία αποκαλείται επίσης «0ή εβδομάδα» της επόμενης περιόδου.
Διαδικασία
Η εισαγωγή στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης βασίζεται εξ ολοκλήρου στην ακαδημαϊκή αξία τού αιτούντος. Η διαδικασία εισαγωγής των προπτυχιακών φοιτητών ανήκει στη δικαιοδοσία των επί μέρους κολλεγίων, τα οποία προσπαθούν από κοινού να διασφαλίσουν ότι οι καλύτεροι θα εισαχθούν στο πανεπιστήμιο ανεξαρτήτως του αν θα γίνουν δεκτοί από το κολλέγιο της προτίμησής τους. Πρόσφατα τα κολλέγια υπέγραψαν συμφωνία Κοινού Πλαισίου (Common Framework), η οποία θέτει τις αρχές και τη διαδικασία που πρέπει να τηρείται από όλα τα ιδρύματα. Η επιλογή φοιτητών βασίζεται στα αποτελέσματα των εξετάσεων, σε γραπτές εργασίες τού υποψηφίου, σε συνεντεύξεις που δίδονται στους εκπαιδευτές/προγυμναστές τού κολλεγίου και, ορισμένες φορές, σε γραπτή δοκιμασία εισαγωγής πριν από τη συνέντευξη. Λαμβάνονται υπ' όψιν επίσης οι συστάσεις τού σχολείου προελεύσεως. Λόγω του μεγάλου όγκου αιτήσεων και της απευθείας εμπλοκής των σχολών στην εισαγωγή, οι φοιτητές δεν μπορούν να υποβάλουν αίτηση το ίδιο έτος τόσο στην Οξφόρδη όσο και στο Πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, εκτός αν πρόκειται για δεύτερο προπτυχιακό δίπλωμα.
Πρόσβαση
thumb|left|100px|Θυρεός του Πανεπιστημίου τής Οξφόρδης Επί μεγάλο χρονικό διάστημα το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης παρέμενε κυρίως προνόμιο μικρής μερίδας τής ανώτερης κοινωνικής ελίτ, καθώς αυτή είχε πρόσβαση σε καλύτερη βασική εκπαίδευση. Μολονότι αυτό δεν ισχύει πλέον, η πολιτική τού Πανεπιστημίου σχετικά με τα κριτήρια εισαγωγής εξακολούθησε να αποτελεί θέμα δημόσιας αντιπαράθεσης. Αν και το Πανεπιστήμιο καταβάλλει αξιοσημείωτες προσπάθειες να προσελκύσει φοιτητές από την εργατική τάξη, η είσοδος στην Οξφόρδη παραμένει βασικός στόχος πολλών ιδιωτικών και επίλεκτων κρατικών σχολείων, η δε ελλιπής αντιπροσώπευση μαθητών από πολυκλαδικά δημόσια σχολεία (comprehensive schools) παραμένει αμφιλεγόμενο ζήτημα. Το 2007 το Πανεπιστήμιο επιδίωξε να βελτιώσει τη διαδικασία εισαγωγής φοιτητών, ώστε να λαμβάνονται υπ' όψιν οι ακαδημαϊκές επιδόσεις των σχολείων από τα οποία προέρχονται οι αιτούντες.
Οι σπουδαστές που προέρχονται από κρατικά σχολεία και κολλέγια γίνονται δεκτοί σε ποσοστό ανάλογο προς τους εισαγομένους από ανεξάρτητα σχολεία (ποσοστό 25% και 32% αντίστοιχα το 2006), αλλά η πλειονότητα των μαθητών που εισάγονται από κρατικά εκπαιδευτικά ιδρύματα προέρχεται από επίλεκτα κλασικά σχολεία (grammar schools) και όχι από πολυκλαδικά δημόσια σχολεία . Μόνο οι μισές περίπου αιτήσεις προέρχονται από τον κρατικό τομέα, αν και το πανεπιστήμιο χρηματοδοτεί πρωτοβουλίες για την προσέλκυση φοιτητών από αυτόν τον χώρο (π.χ. Oxford Access Scheme, Target Schools, FE Access Initiative ). Αρκετά κολλέγια έχουν επίσης προχωρήσει στα δικά τους χρηματοδοτικά προγράμματα και προσφέρουν οικονομική υποστήριξη. Το Πανεπιστήμιο έχει εισαγάγει ένα σύστημα ελέγχου οικονομικής ευχέρειας, το οποίο ισχύει από το 2006 (Oxford Opportunity Bursaries), με σκοπό την οικονομική ενίσχυση όσων έχουν ανάγκη.
Από την ίδρυση της Εκκλησίας της Αγγλίας ώς το 1866 απαιτείτο να είναι κάποιος μέλος τής συγκεκριμένης εκκλησίας, προκειμένου να λάβει το πτυχίο ΒΑ από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ενώ οι αποκαλούμενοι «ετερόδοξοι» έγιναν δεκτοί ως υποψήφιοι για μεταπτυχιακό δίπλωμα MA από το 1871. Η γνώση τής Αρχαίας Ελληνικής αποτελούσε απαίτηση για φοίτηση ώς το 1920, η δε γνώση τής Λατινικής ώς το 1960. Οι γυναίκες έγιναν δεκτές ως φοιτήτριες το 1920.
Υποτροφίες και οικονομική υποστήριξη
Οι φοιτητές που επιτυγχάνουν στις πρώτες εξετάσεις ανταμείβονται από τα κολέγιά τους με υποτροφίες, κανονικά ως χορηγίες κληροδοτημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Οξφορδη Πανεπιστημιο Οξφορδη
Λουδοβίκος Φίλιππος Β΄ της Ορλεάνης
Ο Λουδοβίκος Φίλιππος Β΄ (Louis-Philippe II, Σαιν-Κλου 13 Απριλίου 1747 – Παρίσι 6 Νοεμβρίου 1793) από τον Οίκο της Ορλεάνης ήταν Γάλλος ευγενής και επαναστατικός ηγέτης. Αν και ανήκε σε πλάγιο κλάδο του Οίκου των Βουρβόνων, υποστήριξε ενεργά τη Γαλλική επανάσταση, αλλά δεν κατάφερε να γλυτώσει τον αποκεφαλισμό του. Έγινε δούκας της Ορλεάνης (1785-1793).
Βιογραφία
Ο Λουδοβίκος Φίλιππος Ιωσήφ ήταν γιος και διάδοχος του Λουδοβίκου Φιλίππου Α΄ της Ορλεάνης και της Λουίζας Ερριέτας των Βουρβόνων-Κοντέ, κόρης του Λουδοβίκου Αρμάνδου Β΄ του Κοντί.
Έχοντας τον τίτλο του δούκα του Μονπενσιέ, με τον θάνατο του παππού του το 1752, έγινε δούκας της Σαρτρ και το 1769 νυμφεύτηκε τη Λουίζα Μαρία Αδελαΐδα των Βουρβόνων (1753 – 1821), κόρη του πανίσχυρου εξαδέλφου του, Λουδοβίκου Ιωάννη Μαρία των Βουρβόνων, Δούκα του Παντιέβρ. Ήταν ένας από τους πλουσιότερους άντρες εκείνη την εποχή στη Γαλλία και καλείτο να παίξει ρόλο παρόμοιο με αυτόν του προπάππου του, Φιλίππου Β΄ της Ορλεάνης.
Ως δούκας της Σαρτρ ήρθε σε σύγκρουση με τον Ρενέ του Μοπώ το 1771, όταν ο ίδιος στο Κοινοβούλιο εκδήλωσε βασιλικά ενδιαφέροντα. Το 1774, με την άνοδο στον θρόνο του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄ από τη Μαρία Αντουανέττα ως εγωιστής και υποκριτής, ενώ αυτός την περιφρόνησε.
Το 1778 συμμετείχε στη ναυμαχία του Υσάντ αλλά διώχθηκε λόγω του μίσους της Βασίλισσας αλλά και της δειλίας του. Ως αποζημίωση, του δόθηκε η τιμητική θέση του συνταγματάρχη των Ουσάρων. Κατόπιν αφέθηκε σε μια ζωή πολυτέλειας και επισκεπτόταν συχνά την Αγγλία, όπου έγινε στενός φίλος με τον Γεώργιο, Πρίγκηπα της Ουαλίας. Στη Γαλλία έγινε γνωστός για τα ακριβά δώρα που έδινε στους φτωχούς σε περίοδο πείνας, ανοίγοντας τις πύλες των ανακτόρων για το κοινό.
Δημοκρατική δράση και σχέσεις με τη βασιλική αυλή
Το 1787, μόλις διαδέχθηκε τον πατέρα του ως δούκας της Ορλεάνης, έδειξε έντονα τις δημοκρατικές του ιδέες σε τέτοιο βαθμό ώστε να κατηγορηθεί ότι επεδίωκε να γίνει ο νέος συνταγματικός βασιλιάς. Το καλοκαίρι του 1789 έγινε το μεγαλύτερο θέμα συζήτησης αφού κατηγορήθηκε από τη βασιλική αυλή ότι εκείνος ξεσήκωσε τα πλήθη που πολιορκούσαν τα ανάκτορα, με σκοπό να συλλάβουν τη βασιλική οικογένεια. Αιτία ήταν οι βαθιές δημοκρατικές του ιδέες και το μίσος του απέναντι στη Μαρία Αντουανέττα.
Η Σκωτσέζα παλλακίδα Γκρέις Έλλιοτ, μια από τις ερωμένες του Λουδοβίκου Φίλιππου και υπηρέτρια του Βασιλιά, που βρισκόταν σε εκδρομή για ψάρεμα, δυσαρεστήθηκε έντονα από τις κατηγορίες του Βασιλιά εις βάρος του Λουδοβίκου Φίλιππου. Κατηγορήθηκε από τη βασιλική αυλή ότι παρακίνησε την πορεία των γυναικών στις Βερσαλλίες ενάντια της Βασίλισσας. Ο Μαρκήσιος του Λαφαγιέτ, ενοχλημένος επίσης από τη δημοτικότητα του Λουδοβίκου Φίλιππου έπεισε τον Βασιλιά να τον στείλει σε αποστολή στην Αγγλία.
Πολιτική και αποκεφαλισμός
Μετά την αιχμαλωσία του Βασιλιά στο Βαρέν-αν Αργκόν το 1791, αρνήθηκε να πάρει μέρος στην πολιτική, σε πείσμα όσων έλεγαν ότι είχε κρυφό στόχο να αντικαταστήσει τον Βασιλιά. Αντίθετα προσπάθησε να συμφιλιωθεί με την αυλή αλλά απέτυχε. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης προσπάθησε να σώσει τη ζωή επιφανών προσώπων. Δέχθηκε τον τίτλο του «πολίτη - ισότητα» και εξελέγη αναπληρωματικό μέλος του Εθνικού Συμβουλίου. Συμμετείχε στην ψηφοφορία για την καταδίκη του Βασιλιά και έδωσε την ψήφο του για τον αποκεφαλισμό του (1793).
Ενώ δεν υπήρχε καμιά υποψία από τους επαναστάτες για το πρόσωπο του, μόλις ανακαλύφθηκε η συνωμοσία του γιου του, Λουδοβίκου Φιλίππου, Δούκα της Σαρτρ, με τον Σαρλ-Φρανσουά Ντυμουριέ, το τρομοκρατικό καθεστώς των Ιακωβίνων του Ροβεσπιέρου, διέταξε τη σύλληψη και θανάτωση όλων των Βουρβόνων που παρέμεναν στη Γαλλία. Με συνοπτικές διαδικασίες, ο Λουδοβίκος Φίλιππος, παρά την έντονη δημοκρατική του δράση, φυλακίστηκε και αποκεφαλίστηκε, ενώ οι γιοι του, Λουδοβίκος Φίλιππος και Λουδοβίκος Κάρολος, φυλακίσθηκαν αλλά επιβίωσαν της Επανάστασης.
Οικογένεια
Με τη σύζυγό του Λουίζα Μαρία Αδελαΐδα των Βουρβόνων, κόρη του Λουδοβίκου Ιωάννη Μαρία του Πεντιέβρ, απέκτησε απογόνους:
Χαβιέρ Κάμαρα
Ο Χαβιέρ Κάμαρα (Ισπ.: Javier Cámara, 19 Ιανουαρίου 1967) είναι Ισπανός ηθοποιός. Έχει πρωταγωνιστήσει στις ταινίες Hable con ella (Μίλα της), La mala educación (Κακή εκπαίδευση) και Los amantes pasajeros (Δεν κρατιέμαι), οι οποίες είναι όλες του Πέδρο Αλμοδόβαρ, καθώς επίσης και στην σειρά  7 Vidas (7 ζωές).
Προσωπική ζωή και καριέρα
Ο Κάμαρα γεννήθηκε στην Albelda de Iregua της Λα Ριόχα. Έπειτα μετακόμισε στην Μαδρίτη, όπου σπούδασε στην Δραματική Σχολή Καλών Τεχνών. Επίσης, έχει εργαστεί ως ταξιθέτης στο θέατρο "Φιγκαρό" της Μαδρίτης.
Το ντεμπούτο του στο χώρο του θεάτρου έγινε με την παράσταση El caballero de Olmedo το 1991. Ο Κάμαρα έχαιρε μεγάλη επιτυχία στην τηλεοπτική σειρά 7 Vidas και στη συνέχεια στις ταινίες του Αλμοδόβαρ.
Κατάλογος ανθολογιών επιγραμμάτων ελληνικής γραμματείας
Ήδη από τον τρίτο αιώνα π.Χ. εμφανίστηκαν ανθολογίες, συλλογές ποιημάτων και επιγραμμάτων από την ελληνική γραμματεία. Αρκετές από αυτές επεκτάθηκαν σταδιακά με επιγράμματα από παλαιούς αλλά και νεότερους ποιητές.
Ακολουθεί κατάλογος ορισμένων από αυτά τα έργα  είτε αυτά έχουν αναφερθεί σε άλλες πηγές και δεν έχουν σωθεί, είτε έχουν σωθεί σε χειρόγραφα (κυρίως παπύρους):
Αναφορές
Κατηγορία:Ανθολογίες Κατηγορία:Βυζαντινή γραμματεία
Κάρλο Τσέζαρε Μαλβαζία
Ο Κάρλο Τσέζαρε Μαλβαζία (Carlo Cesare Malvasia) (Μπολόνια, 18 Δεκεμβρίου 1616 - Μπολόνια, 9 Μαρτίου 1693) ήταν Ιταλός ιστορικός τέχνης, γνωστός για τη βιογραφική σειρά καλλιτεχνών της Μπολόνια με τίτλο Felsina Pittrice (1678).
Βιογραφικά
Από οικογένεια ευγενών της Μπολόνια, σε νεαρή ηλικία ήταν μαθητής των ζωγράφων Τζιατσίντο Καμπάνα (Giacinto Campana) και Τζιάκομο Καβεντόνε: ερασιτέχνης ποιητής, συμμετείχε σε πολλούς λογοτεχνικούς κύκλους της εποχής του. Το 1639 γνώρισε στη Ρώμη τον καρδινάλιο Μπερναρντίνο Σπάντα, μεγάλο προστάτη των τεχνών και συλλέκτη, και τον γλύπτη Αλεσσάντρο Αλγκάρντι (Alessandro Algardi).Τα αρχεία αποδεικνύουν ότι πέρασε αρκετό καιρό ως εθελοντής ιππείς κατά τον Πρώτο Πόλεμο του Κάστρο, υπό την προτροπή του ξαδέλφου του Κορνέλιο Μαλβαζία, στρατηγού του ιππικού του παπικού στρατού.
Καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια, το 1653 έλαβε πτυχίο θεολογίας και διορίστηκε ιερέας στον καθεδρικό ναό της Μπολόνια το 1662.
Ο Μαλβαζία ήταν επίσης συλλέκτης και εργάστηκε ως αντιπρόσωπος του Λουδοβίκου ΙΔ΄ για την απόκτηση έργων τέχνης από την Μπολόνια με σκοπό να κοσμήσουν τις βασιλικές συλλογές.