cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Βραχονησίδα
Βραχονησίδες: Λόγος αντιπαράθεσης
Πρόσφατα παραδείγματα υπήρξαν τα Ίμια στο Αιγαίο Πέλαγος και το Περεχίλ. Τα Ίμια έγιναν πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης Ελλάδας - Τουρκίας, γνωστή ως Κρίση των Ιμίων το 1996, ενώ το Περεχίλ (Μαροκινό όνομα Λεϊλά), πεδίο στρατιωτικής αντιπαράθεσης Ισπανίας - Μαρόκου το 2002.
Κατηγορία:Διεθνές Δίκαιο Θαλάσσης
Κοκό Σανέλ
Βιογραφικά στοιχεία
Απ΄τη στιγμή που οι «έχοντες συνείδηση μόδας» πελάτες της πήγαν στο Παρίσι, στην αρχή του πολέμου, οι Βoutiques Chanel στο Ντωβίλ και στο Μπιαρίτς άρχισαν να ακμάζουν. Μαζί, αυτά τα δύο καταστήματα απασχόλησαν πάνω από 300 άτομα. Το νέο στυλ της Σανέλ, με τις boxy γραμμές και τις κοντές φούστες, που επέτρεπε στις γυναίκες να αφήσουν τους κορσέδες πίσω τους, τις ελευθέρωνε κινησιολογικά, για τις πρακτικές δραστηριότητες που γίνονται απαραίτητες από τον πόλεμο. Τα στοιχεία αυτών των πρόωρων σχεδίων έγιναν σφραγίδες του στυλ Σανέλ. Η Σανέλ ένιωσε μεγάλη υπερηφάνεια ως γυναίκα στο σχεδιασμό για άλλες γυναίκες, και μέχρι το 1919, στην ηλικία τριάντα δύο, απόλαυσε τεράστια επιτυχία, με πελάτες σε όλο τον κόσμο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Σανέλ δημιούργησε το -σε όλο τον κόσμο διάσημο- άρωμα της, το Νο 5. Σύντομα κατόπιν, στις αρχές του 1920 κατά τη διάρκεια της μεγάλης οικονομικής κρίσης, με την οικονομική βοήθεια του Capel, μετέφερε τον οίκο ραπτικής της στο Παρίσι, στην οδό Cambon 31, ο οποίος παραμένει το κέντρο των διαδικασιών της επιχείρησης Σανέλ, ακόμα και σήμερα.
Η Σανέλ εισήγαγε τις πλεκτές ζακέτες το 1925 και το «μικρό μαύρο φόρεμα» το 1926.
Το 1931, η Σανέλ μισθώθηκε από τον Σάμιουλ Γκόλντγουιν για ένα εκατομμύριο δολάρια για να ντύσει τα αστέρια του, συμπεριλαμβανομένων των Κάθριν Χέπμπορν, Γκρέις Κέλι, Ελίζαμπεθ Τέιλορ και Γκλόρια Σουάνσον. Αυτό διήρκεσε λίγο, εντούτοις, διότι πολλές στάρλετ της εποχής αρνήθηκαν τις υπηρεσίες της. Αργότερα εκείνη τη δεκαετία, πίσω στη γενέτειρά της, η Σανέλ σχεδίασε και ανέπτυξε μια σειρά κοσμημάτων που εμπνεύστηκε από το «Αρ Ντεκό» κίνημα της τέχνης της δεκαετίας του 1930.
Ο Αμερικανός βιογράφος της, δημοσιογράφος Φρανς Βον που ζει στη Γαλλία υποστηρίζει ότι χρησιμοποίησε πληθώρα υλικού των γαλλικών, των βρετανικών, των γερμανικών και των αμερικανικών αρχείων που αναφέρουν ότι η Σανέλ ήταν πράκτορας των Γερμανών ναζί.
Στο βιβλίο του με τίτλο Στο κρεβάτι με τον εχθρό, ο μυστικός πόλεμος της Κοκό Σανέλ, γράφει ότι το 1940, σε ηλικία 57 ετών, η Κοκό Σανέλ στρατολογήθηκε από την Άμπβερ, τις μυστικές υπηρεσίες του γερμανικού στρατιωτικού επιτελείου, για να γίνει ο πράκτορας F-7124, κωδική ονομασία του Γουέστμινστερ, του ονόματος του πρώην εραστή και φίλου της του δούκα του Γουέστμινστερ.
Το 1954, η επιστροφή της την αποκατέστησε στην κορυφή της υψηλής ραπτικής. Η Σανέλ αποφάσισε να βελτιώσει τα σχεδία της δεκαετίας του 1930. Ο φυσικός, casual ιματισμός της, συμπεριλαμβανομένου του κοστουμιού Σανέλ, για άλλη μια φορά τράβηξε την προσοχή - και τα πορτοφόλια - των γυναικών. Εισήγαγε τα μεσάτα σακάκια και τα παντελόνια καμπάνα για τις γυναίκες. Μερικοί λένε ότι η δημοτικότητα του «new look» του Ντιόρ αηδίασε την Σανέλ και της έδωσε την έμπνευσή που ήταν από καιρό μουδιασμένη. Άλλη μια φορά, τα σχέδια Σανέλ άκμασαν και πλέον αγκαλιάστηκε από τις στάρλετ του Χόλιγουντ. Στην πραγματικότητα, η Σανέλ ξόδεψε ένα μεγάλο μέρος της δεκαετίας του 1950 και της δεκαετίας του 1960 εργαζόμενη για τα διάφορα στούντιο του Χόλιγουντ, ντύνοντας σταρς όπως η Όντρεϊ Χέπμπορν και η Αν Μπάξτερ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τα σχέδια της έγιναν πολύ δημοφιλή, ειδικά στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Εκτός από τη δουλειά της στην υψηλή ραπτική, σχεδίασε επίσης κοστούμια για θεατρικά, όπως την Αντιγόνη του Κοκτώ (1923) και το Οιδίπους τύραννος (1937), όπως επίσης και κοστούμια ταινιών, συμπεριλαμβανομένου του La Regle de Jeu του Ζαν Ρενουάρ. Η Κάθριν Χέπμπορν πρωταγωνίστησε το 1969 στο Μπρόντγουεϊ στο μιούζικαλ Κοκό, που ήταν βασισμένο στη ζωή της Κοκό Σανέλ.
Πέθανε μόνη, στη Λωζάνη της Ελβετίας το 1971. Πριν από το θάνατό της, ένα κοστούμι της ή μια βραδινή τουαλέτα της στοίχιζε τουλάχιστον $12.000.
Ένα Πρότυπο Στυλ (Style Icon)
Ο τρόπος ζωής της Σανέλ την τροφοδότησε ιδέες για το πώς οι σύγχρονες γυναίκες πρέπει να δείχνουν, να ενεργούν και να ντύνονται. Η λεπτή, αγορίστικη φιγούρα της και και τα κοντά της μαλλιά έγιναν ιδανικό, όπως και το μαυρισμένο δέρμα της, ο δραστήριος τρόπος ζωής της και η οικονομική ανεξαρτησία της. Σε όλη τη σταδιοδρομία της, η Σανέλ πέτυχε στη συσκευασία και το μάρκετινγκ των προσωπικών της τοποθετήσεων, στυλ και ύφους, γεγονός που την κάνει έναν βασικό ρυθμιστή του γυναικείου γούστου καθ' όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα. Ήταν για μια ολόκληρη κοινωνία ένα παράδειγμα προς μίμηση. Πιο συγκεκριμένα:
Τα παντελόνια καμπάνες
Στην περίπτωση αυτή καθοριστικός παράγοντας ήταν η πρακτικότητα. Η Σανέλ φορούσε παντελόνια καμπάνα στη Βενετία για να μπαινοβγαίνει ευκολότερα στις γόνδολες και έτσι ξεκίνησε μια επανάσταση στο σχεδιασμό των παντελονιών.
Τα κοντά μαλλιά
Η επανάσταση αυτή, ήρθε απλά τυχαία. Αφού έκαψε τα μαλλιά της, τα έκοψε εντελώς και έκανε μία εμφάνιση στο Παρίσι, αρχίζοντας την τρέλλα με τα κοντοκουρεμένα μαλλιά. Όπως πάντα, κάθε ιδέα της Σανέλ προκαλούσε σεβασμό. Και το σημαντικότερο...
Το μαύρισμα από τον ήλιο
Αυτή ήταν, ίσως, η μεγαλύτερη ανατροπή που η σχεδιάστρια κατάφερε και μάλιστα άθελά της. Από την εποχή του Σαίξπηρ ακόμα, πριν από τη βιομηχανική επανάσταση, το λευκό δέρμα δήλωνε την υψηλή κοινωνική θέση. Η Ελισάβετ Α΄ πέθανε από τα άσπρα καλλυντικά μολύβδου. Στην Ευρώπη, κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου μέρους του 18ου και του 19ου αιώνα, το λευκό, άσπιλο δέρμα θεωρήθηκε ελκυστικό, ειδικά στις γυναίκες, δεδομένου ότι το μαυρισμένο δέρμα συνδέθηκε με τη χειρωνακτική εργασία σε ένα αγρόκτημα ή στην ύπαιθρο. Η κατοχή του λευκού δέρματος δήλωνε ότι κάποιος ήταν αρκετά πλούσιος ώστε να μισθώνει άλλους για να κάνουν χειρωνακτική εργασία. Μετά την εμμονή δύο αιώνων, λοιπόν, το γεγονός αυτό έπρεπε να αλλάξει και άλλαξε όταν η Σανέλ απόκτησε τυχαία ένα σκοτεινό μαύρισμα, κατά τη διάρκεια των διακοπών της στη γαλλική Ριβιέρα στη δεκαετία του 1920, αναφλέγοντας τη μανία μεταξύ των λευκών για το μαυρισμένο δέρμα. Μέχρι τη δεκαετία του 1960, η προηγούμενη κοινωνική σημασία ενός μαυρίσματος είχε αντιστραφεί και το επιχαλκωμένο δέρμα μεταξύ των λευκών δήλωσε συχνά την υψηλή κοινωνική θέση, τον πλούτο και την υγεία, ενδεχομένως για τον αντίθετο λόγο. Τώρα που οι περισσότερες εργασίες γίνονται μέσα σε κλειστούς χώρους, το μαύρισμα για τους λευκούς υποδηλώνει πλούτο, εφόσον απαιτείται ελεύθερος χρόνος για να το αποκτήσουν.
Ανατροπή του New Look του Ντιόρ
Γύρω στο 1908, ένα νέο στυλ στη μόδα ξεκίνησε. Η Σανέλ αντικατέστησε τον κορσέ με την άνεση και την καθημερινή κομψότητα. Τα σχέδιά της περιλάμβαναν τα απλά ταγέρ και φορέματα, τα γυναικεία παντελόνια, τα κοσμήματα κοστουμιών, τα αρώματα και τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα. Το κόνσεπτ ήταν η γυναικεία φιγούρα να φαίνεται φυσική. Οι γυναίκες ξεκίνησαν να κάνουν καριέρα σε διάφορους τομείς και είχαν ένα νέο τρόπο ζωής. Κατά τη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, οι γυναίκες ανέλαβαν τις δουλειές των αντρών και τα συνηθισμένα πομπώδη ρούχα εξαφανίστηκαν. Μετά το πέρας του πολέμου, η μόδα της Σανέλ επηρεάστηκε από την καινούρια συμπεριφορά των γυναικών.
Σύντομα, επεκτάθηκε και στην υψηλή ραπτική δουλεύοντας το ζέρσεϋ, η πρώτη στον γαλλικό κόσμο της μόδας. Μέχρι το 1920, ο οίκος της επεκτεινόταν συνεχώς, κάνοντας μόδα το look της, του μικρού αγοριού. Τα χαλαρά της σχέδια, οι κοντές φούστες και το casual ντύσιμο της, έρχονταν σε πλήρη αντίθεση με την μόδα του κορσέ που επικρατούσε τις προηγούμενες δεκαετίες. Η ίδια η Σανέλ ντυνόταν με ρούχα που έμοιαζαν με αντρικά, πράγμα που προσάρμοσε και στις υπόλοιπες γυναίκες, οι οποίες το έβρισκαν απελευθερωτικό.
Ο ίδιος ο Κριστιάν Ντιόρ είπε: « με ένα μαύρο πουλόβερ και δέκα σειρές μαργαριτάρια ξεσήκωσε την μόδα».
Μικρά καπέλα
Τα αγορίστικα σχέδιά της, σε πλήρη αντίθεση με την Belle Epoque, που ήταν στη μόδα εκείνη την περίοδο, δεν περιορίζονταν στα ρούχα και για την ακρίβεια δεν ξεκίνησαν κι απ’ αυτά. Την πρώτη της σχεδιαστική απόπειρα την έκανε στα καπέλα, τα οποία και αναδιαμόρφωσε. Ενώ, μέχρι και τότε τα καπέλα ήταν πλατύγυρα και υπερβολικά, φορτωμένα με στολίδια, η Σανέλ επαναστάτησε σχεδιάζοντας (και φορώντας) καπέλα μικρά, απλής φόρμας και με στενό γείσο. Όταν ρωτήθηκε σχετικά με αυτό, είπε: «πώς μπορεί να λειτουργήσει το μυαλό κάτω από αυτές τις συνθήκες;». Και κάτι για το οποίο δεν μπορεί να κατηγορηθεί η ίδια είναι ότι δεν χρησιμοποιούσε το μυαλό της.
Το μικρό μαύρο φόρεμα
Η Σανέλ συνέχισε να δημιουργεί επιτυχείς εμφανίσεις και στυλ για τις γυναίκες κατά τη δεκαετία του '20 και του '30. Τη δεκαετία του '20 διέδωσε το μικρό μαύρο φόρεμα, το οποίο έφερε πολλές για την εποχή καινοτομίες. Είχε κοντύνει το μήκος του, η μέση δεν ήταν πλέον ασφυκτικά στενή και η απλή μεταβλητότητά του, τού επέτρεπε να φορεθεί και την ημέρα και το βράδυ, ανάλογα με το είδος των αξεσουάρ που του προσέθετες. Ήταν το πρώτο ρούχο που διέθετε αυτό το προσόν. Αν και τα απλά μαύρα φορέματα προϋπήρχαν της Σανέλ, αυτά που αυτή σχεδίασε θεωρήθηκαν και θεωρούνται πρότυπα υψηλής ραπτικής. Το 1923, η σχεδιάστρια είπε στο Harper's Bazaar ότι «η απλότητα είναι η κεντρική ιδέα όλης της αληθινής κομψότητας», ενώ το 1926, η αμερικανική Vogue παρομοίασε «το μικρό μαύρο φόρεμα» της Σανέλ με τον Ford, υπαινισσόμενη τη σχεδόν καθολική δημοτικότητά του και την καθιέρωση του στη μόδα ως βασικό στοιχείο της. Στην πραγματικότητα, η έννοια του φορέματος κατάλληλου για την ημέρα και το βράδυ έγινε και μια βάση για την ίδια τη Σανέλ, καθ' όλη τη διάρκεια των επόμενων εποχών και ένα κλασικό κομμάτι της ένδυσης των γυναικών του εικοστού αιώνα. Για τις βραδυνές εμφανίσεις, το φόρεμα συνοδευόταν από μία σειρά κοσμημάτων.
Τα κοσμήματα
Η μοναδική της αίσθηση περί μόδας αντικατοπτριζόταν και στα σχέδια που έκανε και για τα κοσμήματα. Η καινοτομία της ήταν πως συνδύαζε πραγματικές με ψεύτικες πέτρες. Για άλλη μια φορά, παρασυρόταν στο σχεδιασμό από τα προσωπικά της πάθη και προτιμήσεις. Στα κοσμήματά της επαναλάμβανε, πολλές φορές, τη φόρμα της καμέλιας, που ήταν το αγαπημένο της λουλούδι.
Το άρωμα Νο.5
«Το Chanel No5 ακόμα ταξινομείται ανάμεσα στα πέντε κορυφαία εμπορικά σήματα οποιουδήποτε σημαντικού καταστήματος», λέει ο Jean Hoehn Zimmerman, ανώτερο εμπορικό στέλεχος της Σανέλ, «η επιτυχία του οποίου οφείλεται στο άρωμα το ίδιο και την πολύ δημιουργική διαφήμιση πίσω από αυτό.»
Προς το τέλος της δεκαετίας του '50, η Mέριλιν Μονρό αποκάλυψε ότι το Chanel Νο.5 ήταν το αγαπημένο της άρωμά. Όταν ρωτήθηκε τι φορούσε στο κρεβάτι, αυτή απάντησε «δύο σταγόνες του Chanel Νο.5». Ένα μπουκάλι Chanel Νο. 5 πωλείται κάθε 30 δευτερόλεπτα.
Με το μείγμα του ylang-ylang και γιασεμιού (που καλλιεργούνται σε ειδικά λιβάδια, στη Γαλλία, που είναι στην κατοχή της εταιρείας), το διακριτικό art deco μπουκάλι και τη μινιμαλιστική συσκευασία του, το No5 παραμένει ένα ανεξίτηλο σύμβολο του οίκου Σανέλ και του δυτικού πολιτισμού αυτού του αιώνα.
Η Σανέλ αγαπούσε να αναφέρει την έκφραση του ποιητή Paul Valery που είπε ότι «μια άσχημα αρωματισμένη γυναίκα δεν έχει κανένα μέλλον.» Τρία τέταρτα ενός αιώνα αργότερα, το No5 προφανώς συνεχίζει να είναι μια προστασία ενάντια σ’ αυτή τη μοίρα.
Το ταγέρ Σανέλ
Οτιδήποτε και αν είναι, είτε ένα ταγέρ του 30, είτε του 60, το κλασικό ταγέρ Σανέλ έχει τις "boxy" -τετράγωνες- γραμμές. Το χαρακτηριστικό ταγέρ της, επίσης, έχει λεπτή και συγκεκριμένη πλέξη (που είναι μια μοναδική τεχνική αργαλειού), ενώ το σακάκι ευθυγραμμίζεται με τη φούστα και έχει μαύρα τελειώματα. Τα κουμπιά είτε μοιάζουν με νομίσματα, είτε είναι χρυσά με το διπλό λογότυπο των "CC" να επιδεικνύεται πάνω τους και συνδυάζονται με μεγάλα μαργαριταρένια περιδέραια κοστουμιών. Υπάρχει πάντα ένα ζωνάρι που ράβεται στη μέση της φούστας, για να αποτρέπεται η μπλούζα από την ολίσθηση και το φερμουάρ τοποθετείται στην πλευρά της φούστας για να είναι πιο άνετη. Από μία άποψη, το να φοράει κάποιος ένα ταγέρ Σανέλ, είναι όπως το να φοράει ένα οποιοδήποτε άλλο περίκομψο ταγέρ, το οποίο, όμως, έχει φτιαχτεί ειδικά για να ταιριάζει στις κινήσεις αυτού που το φορά και να διατηρεί την τέλεια χάρη του και την κομψότητά του.
Το γνωστό αυτό ταγέρ της Σανέλ, που προωθήθηκε το 1923, περιελάμβανε μια φούστα στο μήκος του γονάτου (για πρώτη φορά στην ιστορία της γυναικείας μόδας, οι γυναίκες έδειχναν τους γυμνούς τους αστραγάλους σε δημόσια θέα - οι άνθρωποι είχαν εκπλαγεί από αυτό το νέο στυλ) ή παντελόνι για γυναίκες, δημιουργώντας το πρωτοποριακό για την εποχή ανδρόγυνο στυλ, το οποίο, επίσης, περιλάμβανε το γυναικείο πουκάμισο και τη γραβάτα, που κανένας άλλος σχεδιαστής δεν είχε τολμήσει να χρησιμοποιήσει.
Τα ταγέρ αυτά, εξαφάνιζαν την γυναικεία μέση και διέθεταν απλότητα. Τα ταγέρ της ταίριαζαν στον τρόπο ζωής των ανθρώπων και δεν ήταν απλά μόδα. Η ίδια έλεγε «φτιάχνω ρούχα μέσα στα οποία οι γυναίκες μπορούν να ζουν, να αναπνέουν, να αισθάνονται άνετα και να φαίνονται νεότερες». Το σκεπτικό πίσω από αυτά βρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με το σκεπτικό που έφτιαχναν τα ρούχα πριν από αυτήν.
Το Μάιο του 1916, η Σανέλ εισήγαγε τα ζέρσεϋ ταγέρ. Το ζέρσεϋ είναι ένα μαλακό και ελαστικό ύφασμα, το οποίο χρησιμοποιείτο μόνο για τα εσώρουχα των αντρών, πριν εκείνη το χρησιμοποιήσει στα ταγέρ της, γιατί η εμφάνισή του και η κίνησή του το καθιστούσαν δύσκολο στο χειρισμό. Λόγω των συνθηκών του πολέμου, η Σανέλ το υιοθέτησε σαν υλικό υψηλής ραπτικής. Σήμερα το μέσο κόστος ενός κοστουμιού Σανέλ είναι $5.000 και μπορεί να αγοραστεί μόνο σε Σανέλ boutiques ή σε πολυτελή καταστήματα. Οι λεπτομέρειες, όπως τα έξοχα υφάσματα, το προσεγμένο κόψιμο και το ράψιμο στο χέρι συμβάλλουν στο υψηλό κόστος. Η Σανέλ ήταν σταθερός οπαδός της άποψης ότι, εάν οι δαπάνες κόστους των προϊόντων της ήταν υψηλές, κατόπιν τα εμμονικά, τέλεια σχέδιά της θα εκτιμούνταν αληθινά.
Η καπιτονέ τσάντα με την αλυσίδα
Η καινοτομία της συγκεκριμένης τσάντας (για την οποία πήρε το Neiman Marcus award) ήταν αφ’ ενός η ειδική επεξεργασία που είχε υποστεί το δέρμα και αφ’ ετέρου η ευφάνταστη εισαγωγή της αλυσίδας στη γυναικεία ένδυση και αξεσουάρ.
Το total look
Η Σανέλ ήταν η πρώτη σχεδιάστρια που έφερε τη μονοχρωμία στην εξωτερική εμφάνιση δημιουργώντας το total look.
Το ethnic ντύσιμο
Αυτό το στυλ ένδυσης περιλάμβανε μια σειρά ρούχων επηρεασμένων από την Ασία, μια άλλη που αποκάλυπτε το gypsy look και σαν αξεσουάρ χρησιμοποιούνταν κατά βάση τα ντραπέ τουρμπάνια.
Σήμερα
Μετά τον θάνατο της Σανέλ το 1971, αρκετοί από τους βοηθούς της σχεδίασαν τις συλλογές της υψηλής ραπτικής και πρετ-α-πορτέ έως ότου ανέλαβε ο Καρλ Λάγκερφελντ (γεννημένος το 1938) το κομμάτι της υψηλής ραπτικής το 1983 και το πρετ-α-πορτέ τo 1984. Ο Λάνγκερφελντ, όπως και η Σανέλ κατά την διάρκεια της επιστροφής της, κοίταξε στα προηγούμενα σχέδια για το μυστικό της επιτυχίας του. Τα σχέδιά του ενσωμάτωσαν τις λεπτομέρειες της υπογραφής της Σανέλ, τα υφάσματα τουίντ, τα χρώματα, τις χρυσές αλυσίδες, το καπιτονέ δέρμα, και το συνδεμένο λογότυπο των "CC". Στις πιο πρόσφατες συλλογές.
Ρήσεις
“To be unreplacable, you have to be different.”
"Elegance is when the wrong side is as beautiful as the right side."
"You cannot have fashion out of touch with street life."
"Fashion passes, style remains."
"Perfume is of the utmost importance. In the words of Paul Valéry: 'A woman wearing the wrong perfume has no future'."
"When you give women back their mystery, you give them back their youth."
"The poetry of fashion lies in creating illusion."
"Nature gives you your face at twenty. Life shapes your face at thirty. But the face you have at fifty is the face you have earned."
"Let my legend makes its way in life. I wish it a long one."
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι σχεδιαστές μόδας
Ξενοφών Γιοσμάς
Επί κυβερνήσεων Παπάγου και Καραμανλή, ως ιδρυτής και ηγέτης αντικομμουνιστικής παρακρατικής οργάνωσης, υπήρξε συνεργάτης των αρχών ασφαλείας της Θεσσαλονίκης και προσωπικός φίλος του στρατηγού Κωνσταντίνου Μήτσου, γενικού επιθεωρητή Χωροφυλακής Βορείου Ελλάδος. Μετά τη δολοφονία του βουλευτή Λαμπράκη και τον τραυματισμό του Γιώργη Τσαρουχά από μέλη της οργάνωσής του, συνελήφθη και προφυλακίστηκε με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας για αυτές τις πράξεις αλλά αθωώθηκε, ενώ τελικά καταδικάστηκε για διατάραξη της κοινής ειρήνης.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ξενοφών Γιοσμάς γεννήθηκε το 1906 στο Κιρκαγάτς της Μικράς Ασίας. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή εγκαταστάθηκε οικογενειακώς στην Κατερίνη, όπου ασχολήθηκε με το επάγγελμα του εκδότη—δημοσιογράφου. Μαζί με τον Κυριάκο Ζορμπά (1900 — 1982) ήταν ο εκδότης της τοπικής εφημερίδας «Ολύμπια Νέα». Το 1924—25 συμμετείχε στην οργάνωση των πρώτων προσκοπικών ομάδων στην Κατερίνη και το 1937 στην οργάνωση της Α 143 Φάλαγγας της ΕΟΝ (Εθνική Οργάνωση Νεολαίας). Ήταν πολιτικό στέλεχος του Αγροτικού Κόμματος και συνδέθηκε στενά με τον βουλευτή Φίλιππο Δραγούμη. Το 1930 κατηγορήθηκε για απάτη και φυλακίστηκε. Κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο πολέμησε στην Αλβανία.
Γκλόρια Αρόγιο
Η Μαρία Γκλόρια Μακαπαγκάλ Αρόγιο (Maria Gloria Macapagal-Arroyo, 5 Απριλίου 1947) είναι πολιτικός από τις Φιλιππίνες, που χρημάτισε πρόεδρος της χώρας από το 2001 ως τις 20 Ιουνίου 2010. Είναι η δεύτερη γυναίκα που ανέλαβε αρχηγός κράτους της χώρας, μετά την Κορασόν Ακίνο.
Γυναίκες στην Παλαιστίνη
Οι γυναίκες στην Παλαιστίνη έχουν εμπλακεί εδώ και αρκετό καιρό σε κινήματα αντίστασης στην Παλαιστίνη, καθώς και σε Ιορδανία, Συρία και Λίβανο. Ίδρυσαν πολλές γυναικείες εθνικιστικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης της Επιτροπής Παλαιστινιακής Ομοσπονδίας Δράσης Γυναικών στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα.
Ξενοφών Γιοσμάς
Δωσιλογική δράση
Το 1943 σε συνεργασία με την γερμανική Μυστική Αστυνομία Στρατού (Geheime Feldpolizei, GFP), οργάνωσε τις «Αντικομμουνιστικές Ομάδες Ασφαλείας» και στη συνέχεια εντάχθηκε ως Καπετάν Παρμενίων στην «Εθνική Αντικομμουνιστική Οργάνωση Κατερίνης, Πιερίων και Ολύμπου» (ΕΑΟ). Ως αντικομμουνιστής οπλαρχηγός έδρασε κατά του ΕΛΑΣ Πιερίων και Ολύμπου συμμετέχοντας στην εξόντωση αρκετών στελεχών του ΕΛΑΣ και του ΚΚΕ. Το καλοκαίρι του 1944 υπό την πίεση του ΕΛΑΣ μεταφέρθηκε με τον Κισά-Μπατζάκ (αρχηγό του Εθνικού Ελληνικού Στρατού, ΕΕΣ), και μερικούς από τους άντρες τους, στη Θεσσαλονίκη όπου διηύθυνε το Γραφείο Τύπου και Προπαγάνδας του ΕΕΣ. Αργότερα, ως ανθυπολοχαγός, ανέλαβε τη διοίκηση του Λόχου Προπαγάνδας στο Εθελοντικό Τάγμα του Γεωργίου Πούλου.
Γκλόρια Αρόγιο
Κάθοδος στην πολιτική
Δίδαξε σε διάφορα πανεπιστήμια ως το 1987 και αποφάσισε να ασχοληθεί με την πολιτική το 1992, χρονιά κατά την οποία εκλέγεται στη Γερουσία για τριετή θητεία, όπως και το 1995. Ήδη το 1989 διορίστηκε υφυπουργός εμπορίου. Το 1998 γίνεται αντιπρόεδρος στην κυβέρνηση του Τζόζεφ Εστράδα. Η θητεία της ως αντιπροέδρου ξεκίνησε στις 30 Ιουνίου του 1998. Η Αρόγιο είναι η πρώτη γυναίκα και η μοναδική ως σήμερα που έγινε αντιπρόεδρος στις Φιλιππίνες. Το 2001 ο Πρόεδρος κηρύσσεται έκπτωτος από τη Γερουσία, έπειτα από λαϊκή εξέγερση και σκάνδαλο (κατηγορούνταν για διαφθορά).
Άνοδος στην εξουσία
Στις 20 Ιανουαρίου 2001, ημέρα απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου για τον Εστράδα, ο Στρατός προσέφερε την υποστήριξή του στην Αρόγιο. Την ίδια μέρα η Αρόγιο ορκίστηκε Πρόεδρος, ενώ ο Εστράδα αμφισβήτησε τις εξουσίες της. Λίγους μήνες μετά ο προκάτοχός της συνελήφθη. Υποστηρικτές του Εστράδα προέβησαν σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας το Μάιο του 2001 και επεχείρησαν να καταλάβουν το προεδρικό μέγαρο,με σκοπό να εξαναγκάσουν σε παραίτηση την Αρόγιο. Τέσσερα άτομα πέθαναν και 100 τραυματίστηκαν στις συγκρούσεις ανάμεσα στους ταραχοποιούς και στις δυνάμεις ασφαλείας. Η πρόεδρος κήρυξε τη Μανίλα σε κατάσταση πολιορκίας και διατάχθηκε η σύλληψη των ηγετών της αντιπολίτευσης, οι οποίοι ήταν οι πρωταίτιοι των ταραχών και κατηγορήθηκαν για συνωμοσία με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης. Έπειτα από μία εβδομάδα άρθηκε η κατάσταση πολιορκίας. Στις ενδιάμεσες βουλευτικές εκλογές του 2001 κέρδισαν οι φιλοκυβερνητικοί υποψήφιοι.
Γυναίκες στην Παλαιστίνη
Παρά την αλλαγή στις γονικές απόψεις, αναφέρεται πως οι σύγχρονες γυναίκες στην Παλαιστίνη αντιμετωπίζουν αντιξοότητες λόγω των πολιτικών διαφωνιών, της κατοχής εδαφών από το Ισραήλ και γενικά την «άρνηση των πλήρων δικαιωμάτων και προστασίας από την Παλαιστινιακή κοινωνία».
Γκλόρια Αρόγιο
Ανταρσία 2003
Στις 27 Ιουλίου του 2003, η Αρόγιο απειλήθηκε από ανταρσία στο στρατό, αλλά με τηλεοπτικό της μήνυμα «έβαλε στη θέση τους» τα πράγματα. Οι 321 ένοπλοι στασιαστές, αυτοαποκαλούμενοι "Bagong Katipuneros" Τελικά οι στασιαστές παραδόθηκαν και ένας συνεργάτης του Εστράδα συνελήφθη ως υπαίτιος για την απόπειρα πραξικοπήματος.
Ξενοφών Γιοσμάς
Δωσιλογική δράση
Με την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Γερμανούς, διέφυγε στη Γερμανία και κατόπιν στη Βιέννη όπου συμμετείχε στην τελευταία κατοχική κυβέρνηση Τσιρονίκου που μεταφέρθηκε εκεί, ως υπουργός Προπαγάνδας. Τον Νοέμβριο του 1945 καταδικάστηκε από το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων ερήμην σε θάνατο ως συνεργάτης των Γερμανών.
Γυναίκες στην Παλαιστίνη
Ένας από τους κύριους καθοριστικούς παράγοντες του ρόλου των Παλαιστίνιων γυναικών αποτελεί η δομή της οικογένειας, η οποία μπορεί να είναι πυρηνική, παραδοσιακή ή χαμούλα (χαμούλα σημαίνει «εκτεταμένη οικογένεια» και είναι η πιο συνηθισμένη δομή οικογένειας στην Παλαιστινιακή κοινωνία). Σημαντικές επιρροές στα δικαιώματα των γυναικών στην Παλαιστίνη αποτελούν η πατριαρχική παράδοση και η διδασκαλία του Κορανιού σε Μουσουλμάνους Παλαιστινίους ή της Αγίας Γραφής σε Χριστιανούς Παλαιστινίους. Οι Παλαιστίνιες γυναίκες δεν αναμένεται να εξασφαλίσουν εισόδημα για την οικογένεια, αλλά να υιοθετήσουν τους συνήθεις ρόλους των γυναικών στην Παλαιστινιακή κοινωνία, παρά το ότι είναι παραδοσιακά ίσες με τους άντρες σε όλα τα επίπεδα.
Ξενοφών Γιοσμάς
Φυλάκιση
Το 1947 επιστρέφοντας στην Ελλάδα, ο Γιοσμάς συνελήφθη όντας ήδη καταδικασμένος σε θάνατο, ενώ καταδικάστηκε και σε έναν επιπλέον χρόνο κάθειρξη και σε ισόβια στέρηση των πολιτικών του δικαιωμάτων, για συνεργασία με τη γερμανική Μυστική Αστυνομία Στρατού. Το 1949 κατέθεσε αίτηση αναθεώρησης της απόφασης με την οποία του είχε επιβληθεί η θανατική ποινή, η οποία απορρίφθηκε. Με διάταγμα της 7ης Απριλίου 1950 ο βασιλιάς Παύλος του απένειμε χάρη, μετατρέποντας τη θανατική ποινή σε πρόσκαιρα δεσμά 20 ετών. Στα μέσα Νοεμβρίου 1950 το Ειδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων αποφάσισε τη συγχώνευση των έως τότε ποινών που του είχαν επιβληθεί και τελικά ο Γιοσμάς αφέθηκε ελεύθερος από τις φυλακές Επταπυργίου Θεσσαλονίκης στις 8 Ιουνίου 1952, έχοντας μείνει στη φυλακή για συνολικά πέντε χρόνια. Πιθανόν σ' αυτή την τόσο ευνοϊκή διευθέτηση να συνέβαλε ο παλιός γνώριμός του, Παναγιώτης Γούλας, συνταγματάρχης του ΓΕΣ και ηγετικό στέλεχος της ΠΑΟ.
Γκλόρια Αρόγιο
Επανεκλογή 2004
Στις 10 Μαΐου του 2004 η Αρόγιο επανεξελέγη Πρόεδρος, καθώς κέρδισε άνετη νίκη στις εκλογές, με αντίπαλο τον πρώην κινηματογραφικό αστέρα Φερνάντο Πόε Τζούνιορ. Ορκίστηκε στις 30 Ιουνίου 2004, στο νησί Cebu, και ήταν η πρώτη Πρόεδρος που ορκίστηκε στο μέρος αυτό. Η εκλογική της νίκη αμφισβητήθηκε .
Γυναίκες στην Παλαιστίνη
Ωστόσο, από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, υπήρξε μία σταδιακή αλλαγή στη στάση των γονέων όσον αφορά την εκπαίδευση των Παλαιστίνιων κόρων τους. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, αρκετές Παλαιστίνιες γυναίκες φοίτησαν σε πανεπιστήμια εξασφαλίζοντας ανώτατη εκπαίδευση, αντί να λάβουν μόρφωση μόνο στο επίπεδο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Λόγοι που οδήγησαν σε αυτή την αλλαγή στάσης των γονέων αποτέλεσαν η «αυξημένη ζήτηση για γυναίκες στην αγορά εργασίας», οι αλλαγές στην κατάσταση της οικονομίας στη Δυτική Όχθη, τα «οικονομικά συμφέροντα» των γονέων και η ιδέα πως μία καλά μορφωμένη Παλαιστίνια γυναίκα έχει μία καλύτερη θέση και ευκαιρία στην «αγορά γάμου». Επιπρόσθετα, μία μορφωμένη και ανύπαντρη γυναίκα μπορεί να στηρίξει οικονομικά τόσο τον εαυτό της όσο και τους γονείς της.
Γκλόρια Αρόγιο
Απόπειρες πραξικοπήματος
Στις 24 Φεβρουαρίου 2006, έγινε νέα απόπειρα πραξικοπήματος εναντίον της και η ίδια κήρυξε το στρατιωτικό νόμο. Ακολούθησε ογκώδης διαδήλωση της αντιπολίτευσης, που διαλύθηκε βίαια από την αστυνομία. Παράλληλα, η κυβέρνηση επέβαλε περιορισμούς στον Τύπο και στα ΜΜΕ. Στις 29 Νοεμβρίου του 2007 ομάδα στρατιωτικών, μεταξύ των οποίων 12 υπόδικοι για παλαιότερη πραξικοπηματική απόπειρα, κατέλαβαν κεντρικό ξενοδοχείο της Μανίλας στο Μακάτι ζητώντας την απομάκρυνση της Αρόγιο. Εν συνεχεία επιβλήθηκε απαγόρευση κυκλοφορίας τη νύχτα. Η νέα εξέγερση τερματίστηκε με την επέμβαση του στρατού σχεδόν αναίμακτα, με απολογισμό 2 ελαφρά τραυματίες. Λίγες ημέρες μετά την ανταρσία, το περιφερειακό δικαστήριο του Μακάτι απήλλαξε των κατηγοριών περί εξέγερσης όλους τους 14 μη στρατιωτικούς που ενεπλάκησαν στο περιστατικό και διέταξε την απελευθέρωσή τους.
Ξενοφών Γιοσμάς
Αποφυλάκιση και ίδρυση ακροδεξιών οργανώσεων
Μετά την αποφυλάκισή του, το αντικομμουνιστικό κλίμα της εποχής είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο την επισκίαση του δωσιλογικού του παρελθόντος και του ποινικού του μητρώου, αλλά και την αναβάπτισή του ως εθνικόφρονα. Έτσι το 1953, επί κυβέρνησης Παπάγου, διορίστηκε από τη Νομαρχία Θεσσαλονίκης πρόεδρος της σχολικής εφορείας του 24ου Δημοτικού Σχολείου Τούμπας όπου υπηρέτησε για 8 χρόνια, μέχρι το 1961.
Γυναίκες στην Παλαιστίνη
Μία έρευνα της Παλαιστινιακής Κεντρικής Στατιστικής Υπηρεσίας που έγινε το 2011, έδειξε πως το 35% των παντρεμένων γυναικών στη Γάζα ήταν αποδέκτες σωματικής βίας από τον σύζυγό τους κατά τους προηγούμενους δώδεκα μήνες, και πως το 40% των ανύπαντρων γυναικών είχαν κακοποιηθεί σωματικά από κάποιο μέλος της οικογένειάς τους. Το 2013, ο Οργανισμός Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών (UNRWA) ακύρωσε τον ετήσιο μαραθώνιο της Γάζας όταν οι ηγέτες της Χαμάς απαγόρευσαν σε γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων και των γυναικών από τη Γάζα, να συμμετάσχουν σε αυτόν.
Γκλόρια Αρόγιο
Απόπειρες πραξικοπήματος
Το 2010 την διαδέχθηκε στο προεδρικό αξίωμα ο Μπενίνιο Ακίνο.
Ξενοφών Γιοσμάς
Αποφυλάκιση και ίδρυση ακροδεξιών οργανώσεων
Από το 1957 προσλήφθηκε ως αντιπρόσωπος για τις συνομιλίες με τις κρατικές αρχές, από τον «Οικοδομικό Συνεταιρισμό Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως Βορείου Ελλάδος» ο οποίος δέχονταν ως συνεταίρους αγωνιστές που πολέμησαν κατά του ΕΑΜ στην Κατοχή και κατά των κομμουνιστών στον Εμφύλιο. Κύρια επιχειρήματα για την προώθηση των αιτημάτων του συλλόγου για παραχώρηση οικοπέδων και οικοδομικών αδειών στον συνεταιρισμό ήταν η «εθνικοφροσύνη» των μελών του.
Γυναίκες στην Παλαιστίνη
Ιστορία
Το 1844, υπήρξε μια αλλαγή στην κοινωνική τάξη, όταν οι γυναίκες συμμετείχαν για πρώτη φορά δίπλα στους άντρες σε διαμαρτυρίες κατά των πρώτων εβραϊκών οικισμών κοντά στην πόλη Αφούλα. Μεταξύ 1900 και 1910, καθώς η περιοχή της Παλαιστίνης (η οποία συμπεριλάμβανε τη σημερινή Ιορδανία) βρισκόταν υπό Οθωμανική κυριαρχία, οι γυναίκες της Αραβίας ξεκίνησαν να δημιουργούν πολλούς συλλόγους και σωματεία. Αυτοί οι οργανισμοί σχηματίστηκαν κυρίως στις μεγάλες πόλεις, και ειδικά σε πόλεις με μεγάλους Χριστιανικούς πληθυσμούς όπως οι Γιάφα, Ιερουσαλήμ, Χάιφα και Άκρα. Το 1917, έλαβαν μέρος σε μεγάλες διαδηλώσεις κατά της Διακήρυξης Μπάλφουρ και αργότερα σχημάτισαν μία αντιπροσωπεία δεκατεσσάρων μελών, απαιτώντας να ανακληθεί η Διακήρυξη και να σταματήσει η εβραϊκή μετανάστευση στην Παλαιστίνη. Το 1921, οι Παλαιστίνιες γυναίκες οργανώθηκαν δημιουργώντας τον δικό τους σύλλογο, γνωστό ως Ένωση Γυναικών της Αραβίας (Arab Women's Association, (fr), ο οποίος είχε ως έδρα την Ιερουσαλήμ, και οργάνωνε διαδηλώσεις ενάντια στους παλαιστινιακούς εβραϊκούς οικισμούς. Λόγω έλλειψης χρηματοδότησης και των κοινωνικών και πολιτικών πιέσεων, ο σύλλογος έπαψε να υπάρχει έπειτα από δύο χρόνια. Οι γυναίκες, προσπαθώντας να αναβιώσουν τον σύλλογο, δημιούργησαν μία 'επιτροπή διάσωσης' για συγκέντρωση δωρεών. Στις ταραχές της Παλαιστίνης το 1929, οι γυναίκες έλαβαν μέρος σε πολλές διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις και πολλές από αυτές σκοτώθηκαν από δυνάμεις της Βρετανικής Εντολής. Διοργάνωσαν ένα Συνέδριο Γυναικών όπου συνέταξαν και έστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας στον Βασιλιά Γεώργιο Ε΄ και στην Κοινωνία των Εθνών.
Ξενοφών Γιοσμάς
Αποφυλάκιση και ίδρυση ακροδεξιών οργανώσεων
Το 1960 μαζεύοντας παλιούς γνωστούς και συμπολεμιστές του, αλλά και νέα μέλη, ίδρυσε το «Σύνδεσμο Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως Βορείου Ελλάδος». Ο Σύνδεσμος είχε έδρα τη Θεσσαλονίκη και σκοπός του ήταν η αναγνώριση και ενίσχυση όσων συμμετείχαν στον «αντικομμουνιστικό αγώνα» κατά την περίοδο της ναζιστικής Κατοχής. Μεταξύ των μελών του ήταν πρώην δωσίλογοι του τάγματος Πούλου. Ο Γιοσμάς ανέλαβε ο ίδιος την ιδεολογική διαφώτιση των μελών, καθώς και την προπαρασκευή της μετανάστευσης μελών του Συνδέσμου στην Δυτική Γερμανία την οποία επισκεπτόταν τακτικά, όντας καλός γνώστης της γερμανικής γλώσσας. Έμβλημα του συνδέσμου ήταν ο γερμανικός Σιδηρούς Σταυρός. Το ίδιο έμβλημα έφερε και η εφημερίδα που εξέδιδε ο Γιοσμάς.
Γκλόρια Αρόγιο
Παραπομπές
Αρόγιο
Γυναίκες στην Παλαιστίνη
Ιστορία
Ακολουθώντας τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ το 1948, η συμμετοχή των Παλαιστίνιων γυναικών στην αντιπολίτευση ήταν σχεδόν ανύπαρκτη λόγω της αυστηρής κοινωνικής τάξης που επικρατούσε στην κοινωνία εκείνης της εποχής. Ωστόσο, ο εκτοπισμός και η απώλεια εδαφών δημιούργησε οικονομικά προβλήματα για τους Παλαιστίνιους, κάτι που οδήγησε στη ζήτηση γυναικών στο εργατικό δυναμικό, παρά τους κοινωνικούς περιορισμούς.
Ξενοφών Γιοσμάς
Συνεργάτης των κρατικών αρχών
Παρά το παρελθόν του, ο Γιοσμάς μεταβλήθηκε σε προνομιακό συνομιλητή των αρχών ασφαλείας της Θεσσαλονίκης και των τοπικών βουλευτών της ΕΡΕ. Ειδικότερα διατηρούσε στενές επαφές με τη στρατιωτική και πολιτική ηγεσία της πόλης και κυρίως με την Χωροφυλακή, όντας στενός φίλος του στρατηγού Κωνταντίνου Μήτσου: ο Μήτσου αρκετές φορές είχε παραθέσει γεύματα στην περιοχή Αρετσού στον Γιοσμά και τους οπαδούς του. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο Σύνδεσμος και ο ίδιος ο Γιοσμάς αναλάμβαναν να διευθετούν προβλήματα και αιτήματα που είχαν τα μέλη του στις κρατικές αρχές. Ως παραδείγματα μπορούν να αναφερθούν η παραχώρηση εργατικής κατοικίας σε μέλος του συνδέσμου, επαγγελματικές άδειες, προσλήψεις αλλά και εγγυήσεις για αποφυλάκιση. Τα μέλη του συνδέσμου προμηθεύονταν με ταυτότητες που τους εξασφάλιζαν προνομιακή μεταχείριση. Ο Γιοσμάς διεξήγαγε την «εθνική και ηθική διαπαιδαγώγηση» των μελών, που παρά τις περί αντιθέτου διαβεβαιώσεις του φέρονται να ξυλοκοπούσαν οπαδούς της Αριστεράς για να τους τρομοκρατήσουν.
Τα φρονήματα του Συνδέσμου ήταν που κατέστησαν τα μέλη του χρήσιμα για τις Αρχές. Την Πρωτομαγιά του 1962 τα μέλη του συνδέσμου παρευρέθηκαν με περιβραχιόνια στην συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, επιφορτισμένα από τη χωροφυλακή για την τήρηση της τάξης. Τον Μάιο του 1963, κατά την επίσκεψη του προέδρου της Γαλλίας Σαρλ ντε Γκωλ στη Θεσσαλονίκη, μέλη του συνδέσμου χρησιμοποιήθηκαν από τη χωροφυλακή για την ενίσχυση των μέτρων ασφαλείας. Μετά από αυτό, αποτέλεσαν έμπιστα πρόσωπα που χρησιμοποιήθηκαν ως ομάδες κρούσης σε εργατικές συγκεντρώσεις.
Δολοφονία Λαμπράκη και το τέλος
Στις 22 Μαΐου 1963 δολοφονήθηκε ο βουλευτής Γρηγόρης Λαμπράκης από τον Σπύρο Γκοτζαμάνη και τον Μανώλη Εμμανουηλίδη. Ο Γκοτζαμάνης ήταν μέλος του Συνδέσμου. Άλλα μέλη του Συνδέσμου τραυμάτισαν τον βουλευτή Γιώργο Τσαρουχά. Ο Γιοσμάς κατηγορήθηκε για ηθική αυτουργία εκ προθέσεως στη δολοφονία του Λαμπράκη και επικίνδυνη σωματική βλάβη εις βάρος του Τσαρουχά.
Γυναίκες στην Παλαιστίνη
Ιστορία
Η εγκαθίδρυση της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) το 1964, βοήθησε στη δημιουργία μίας αίρεσης που είναι γνωστή ως Ένωση Γυναικών της Παλαιστίνης, η οποία επέτρεψε σε γυναίκες να λάβουν μέρος στην πρώτη συνεδρία του Παλαιστινιακού Εθνικού Συμβουλίου, το οποίο διεξήχθη στην Ιερουσαλήμ.
Ξενοφών Γιοσμάς
Δολοφονία Λαμπράκη και το τέλος
Ο Γιοσμάς προφυλακίστηκε στις 16 Ιουλίου 1963 με εντολή του ανακριτή Χρήστου Σαρτζετάκη, ενόσω αποκαλυπτόταν από τις εφημερίδες το δωσιλογικό παρελθόν του. Δικηγόρος του ήταν ο υπουργός Προεδρίας της ΕΡΕ Τάκος Μακρής. Ο ίδιος στη δίκη για τη δολοφονία του Λαμπράκη διαβεβαίωνε για την αθωότητά του και επικαλούταν τον πατριωτισμό και τις αντικομμουνιστικές πεποιθήσεις του χωρίς να παραλείψει να αναφερθεί στη συνεργασία του με τους Γερμανούς.
Τελικά δεν καταδικάστηκε για ηθική αυτουργία αλλά για διατάραξη της κοινής ειρήνης με ποινή ενός έτους που είχε ήδη καλυφθεί από το διάστημα της προφυλάκισής του.
Γυναίκες στην Παλαιστίνη
Ισραηλινο-Παλαιστινιακή σύγκρουση
Η Ισραηλινοπαλαιστινιακή σύγκρουση έχει επηρεάσει σημαντικά τις Παλαιστίνιες γυναίκες. Εκατοντάδες χιλιάδες γυναικών έχουν εκδιωχθεί και εκτοπιστεί από τις πατρίδες τους μετά τον Αραβοϊσραηλινό Πόλεμο του 1948, και περισσότερες κατά τη διάρκεια του Πολέμου του 1967, όπως η ποιήτρια Μέι Σαΐγ. Η πλειοψηφία αυτών και οι απόγονοί τους είναι ακόμα πρόσφυγες. Πολλά μέτρα τα οποία λήφθησαν από τις Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF) έχουν επηρεάσει τη σωματική και ψυχολογική υγεία, την εκπαίδευση και την οικονομική ασφάλεια των Παλαιστινίων γυναικών. Δελτίο τύπου που εκδόθηκε από το πρακτορείο ειδήσεων Ma'an το 2007, ανέφερε πως αρκετές γυναίκες υπέφεραν ψυχολογική και σεξουαλική βία στο Ισραηλινό σημείο ελέγχου της πόλης Μπιτ Σαφάφα. Για αυτές τις περιπτώσεις οι Ισραηλινοί ανέφεραν πως αυτές οι εξαναγκαστικές έρευνες με αφαίρεση των ρούχων έγιναν υπό το πρόσχημα μέτρων ασφαλείας.
Ξενοφών Γιοσμάς
Δολοφονία Λαμπράκη και το τέλος
Ο Σύνδεσμος του Γιοσμά πάντως διαλύθηκε σε μια επιχείρηση ξηλώματος πενήντα παρόμοιων παρακρατικών ακροδεξιών οργανώσεων από την κυβέρνηση της Ένωσης Κέντρου (Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου 1964), με την υπ' αριθμ. 96/14.4.64 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Γυναίκες στην Παλαιστίνη
Δικαιώματα γυναικών στην Παλαιστίνη
Τον Νοέμβριο του 2019, η Παλαιστινιακή κυβέρνηση αύξησε το κατώτατο όριο ηλικίας για γάμο στα δεκαοκτώ έτη και για τα δύο φύλα σε μία προσπάθεια να μειώσει το ποσοστό των πρόωρων γάμων. Προηγουμένως, το κατώτατο όριο ηλικίας για γάμο στη Δυτική Όχθη ήταν τα δεκαπέντε έτη για τα κορίτσια και τα δεκαέξι έτη για τα αγόρια, ενώ στη Λωρίδα της Γάζας ήταν τα δεκαεφτά έτη για τα κορίτσια και δεκαοκτώ έτη για τα αγόρια. Ωστόσο, οι δικαστές είχαν τη δύναμη να εγκρίνουν έναν πρόωρο γάμο. Σύμφωνα με τα στατιστικά, το 37% των παντρεμένων Παλαιστινίων κοριτσιών παντρεύονταν πριν την ηλικία των δεκαοκτώ, συμπεριλαμβανομένου ενός 5% που παντρεύονταν πριν την ηλικία των δεκαπέντε. Το 63% των νεαρών παντρεμένων γυναικών έπεφταν θύματα βίας στα χέρια των συζύγων τους και το 95% αυτών δε θα συνιστούσε έναν πρόωρο γάμο για τις κόρες τους. Ο παιδικός γάμος θεωρείται πως συμβάλλει στο υψηλό ποσοστό διαζυγίων στις Παλαιστινιακές περιοχές, όπου το 67% των γυναικών που πήραν διαζύγιο το 2018 ήταν ηλικίας 18-29.
Τα δικαιώματα διαζυγίου για τις γυναίκες εξαρτώνται από τους νόμους περί προσωπικής κατάστασης που ισχύουν για τους μουσουλμάνους, οι οποίοι αναφέρουν πως ένας άντρας μπορεί να χωρίσει τη σύζυγό του για οποιαδήποτε αιτία, ενώ οι γυναίκες μπορούν να ζητήσουν διαζύγιο μόνο κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Αν μία γυναίκα προχωρήσει σε διαζύγιο δεν χρειάζεται να παρουσιάσει οποιαδήποτε στοιχεία, αλλά θα πρέπει να παραιτηθεί από οποιαδήποτε οικονομικά δικαιώματα και να επιστρέψει την προίκα της. Το Υπουργείο Γυναικείων Υποθέσεων της Παλαιστίνης, το οποίο εγκαθιδρύθηκε το 2003, αποτελεί τον κύριο κυβερνητικό οργανισμό που είναι υπεύθυνος για την προώθηση και την προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών. Τα κυβερνητικά υπουργεία προωθούν τη μεταρρύθμιση νόμων που εισάγουν διακρίσεις, ενώ σε κάθε υπουργείο έχουν δημιουργηθεί τμήματα και των δύο φύλων.
Τον Μάρτιο του 2018, η κυβέρνηση κατάργησε τον νόμο παντρέψου-τον-βιαστή-σου, μια διάταξη η οποία επέτρεπε σε έναν κατηγορούμενο βιαστή να αποφύγει την τιμωρία με το να παντρευτεί το θύμα του. Ωστόσο, επειδή η Λωρίδα της Γάζας ελέγχεται ντε φάκτο από τη Χαμάς, ο Αιγυπτιακός συμπληρωματικός νόμος παντρέψου-τον-βιαστή-σου εξακολουθεί να ισχύει εκεί.
Εκπαίδευση κοριτσιών
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι οικογένειες έχουν προχωρήσει στην αποδοχή της ανώτατης εκπαίδευσης των κορών τους και την εγγραφή τους σε πανεπιστήμια, παρά να παραμένουν μόνο με το απολυτήριο του λυκείου. Η αιτία για αυτή την αλλαγή ήταν η ανάγκη των γυναικών στην εργασία, αλλάζοντας την οικονομική κατάσταση στη Δυτική Όχθη, ενώ εγκαθιδρύθηκε η ιδέα πως μία μορφωμένη νεαρή γυναίκα είναι περισσότερο επιθυμητή για γάμο. Τέλος, μία νεαρή μορφωμένη γυναίκα είναι σε θέση να καλύψει τόσο τα δικά της έξοδα, όσο και τα έξοδα της οικογένειάς της σε περίπτωση που η ίδια προχωρήσει σε γάμο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινωνία της Παλαιστίνης Παλαιστίνη
Ξενοφών Γιοσμάς
Δολοφονία Λαμπράκη και το τέλος
Πέθανε από εγκεφαλικό στις 14 Ιανουαρίου 1975, σε ηλικία 69 ετών. Ο γιος του, Αλέξανδρος Γιοσμάς, ήταν υποψήφιος βουλευτής Ροδόπης με το ψηφοδέλτιο του ΛΑΟΣ το 2007. Στο μυθιστορηματικό Ζ (από το «Ζει», με θέμα τη δολοφονία του Λαμπράκη) του Βασίλη Βασιλικού περιγράφεται με το όνομα "Αρχηγόσαυρος".
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες πολιτευτές Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αντικομμουνιστές Γ
2223 Σαρπηδών
Ο Σαρπηδών (Sarpedon) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Τρωικής Ομάδας του Δία (επόμενο μέλος), με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,16. Ανακαλύφθηκε το 1977 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από τον ομώνυμο πολεμιστή του Τρωικού Πολέμου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Σαρπηδόνος εκτιμάται σε 94,63 ± 4,0 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0340 ± 0,003. Ο φασματικός τύπος του Σαρπηδόνος είναι DU (κατά Tholen). Δεν είναι γνωστό αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται ο Σαρπηδών γύρω από τον εαυτό του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σαρπηδων
Εκλογές στην Αυστραλία
Στην Αυστραλία διεξάγονται γενικές εκλογές κάθε τρία χρόνια. Για τη Γερουσία οι εκλογές διενεργούνται κάθε έξι χρόνια με αναλογικό σύστημα και το 1/2 των μελών του σώματος ανανεώνεται κάθε τρία χρόνια. 12 μέλη αναλογούν σε κάθε μια από τις έξι πολιτείες, ενώ οι δυο περιοχές της πρωτεύουσας Καμπέρα και της Βόρειας Αυστραλίας εκπροσωπούνται από δυο Γερουσιαστές η κάθε μια.
Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι πολίτες που έχουν συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας τους.
Το ισχύον Σύνταγμα ψηφίστηκε στις 9 Ιουλίου του 1900 και τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου του 1901.
Εκλογές 2007 και 2010
Οι Εργατικοί του Κέβιν Ραντ κέρδισαν νίκη στις εκλογές του 2007, με 83 έδρες. Στις πρόωρες γενικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 21 Αυγούστου 2010 κανένα από τα δυο μεγάλα κόμματα δεν εξασφάλισε αυτοδυναμία 76 εδρών στην Ομοσπονδιακή Βουλή, για πρώτη φορά από το 1940. Ο συνασπισμός της αντιπολίτευσης συγκέντρωσε 73 έδρες, έναντι 72 για το κυβερνών Εργατικό Κόμμα, ενώ μια έδρα κατέλαβαν οι Πράσινοι και τρεις οι ανεξάρτητοι.
2013
Στις ομοσπονδιακές εκλογές στις 7 Σεπτεμβρίου 2013 ο συνασπισμός των Εθνικών-Φιλελευθέρων της Αντιπολίτευσης, με αρχηγό τον Τόνι Άμποτ αναδείχθηκαν νικητές. Ο απερχόμενος πρωθυπουργός Κέβιν Ραντ παραδέχθηκε την ήττα του και δήλωσε ότι δεν θα επιδιώξει την επανεκλογή του στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος.
Βουλή των Αντιπροσώπων 2013
Ανεξάρτητοι: Άντριου Γουάιλκι, Κάθι Μακ Γκόουαν
2016
Στις εκλογές για Κοινοβούλιο, που έγιναν στις 2 Ιουλίου 2016, εξελέγησαν τα μέλη της Βουλής και της Γερουσίας. Το Αυστραλιανό Εργατικό Κόμμα της αντιπολίτευσης παραδέχθηκε την ήττα του στις εκλογές. Στην πρωθυπουργία της χώρας παρέμεινε ο Μάλκολμ Τέρνμπουλ.
1999
Στις 6 Νοεμβρίου 1999 διενεργήθηκε δημοψήφισμα με το ερώτημα να γίνει ή όχι η Αυστραλία Προεδρευομένη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Οι Αυστραλοί αρνήθηκαν την εισαγωγή ενός νέου μοντέλου διακυβέρνησης και με ποσοστό 55% περίπου αποφάσισαν τη συνέχεια του ισχύοντος πολιτειακού καθεστώτος. Πηγή: The Australian Electoral Commission (AEC)
Ταχυδρομική έρευνα 2017
Κατά την περίοδο 12 Σεπτεμβρίου-7 Νοεμβρίου 2017 διεξήχθη ταχυδρομική έρευνα σε εθνικό επίπεδο για να φανεί η υποστήριξη ή μη στη νομιμοποίηση γάμων μεταξύ ομοφύλων. Αντίθετα με την ψηφοφορία στις εκλογές και τα δημοψηφίσματα, η οποία είναι υποχρεωτική, η συμμετοχή στην έρευνα ήταν προαιρετική, δηλαδή εθελοντική.
Στην έρευνα βρέθηκαν 7.817.247 (61,6%) "Ναι" και 4.873.987 (38,4%) "Όχι". Επιπρόσθετα, 36.686 (0,3%) απαντήσεις ήταν ασαφείς και η συνολική προσέλευση ήταν 12.727.920 (79,5%).
Καϊρουάν (Κυβερνείο)
Το Κυβερνείο (νομός) Καϊρουάν, ή Αλ Καϊρουάν είναι ένας από τους 24 νομούς της Τυνησίας. Βρίσκεται στο βόρειο κεντρικό τμήμα της χώρας. Πρωτεύουσα είναι η ομώνυμη πόλη Καϊρουάν. Έχει συνολική έκταση 6.712 τ.χλμ., (9ο σε έκταση), και πληθυσμό 551.900 (2007). Δημιουργήθηκε το 1956.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κυβερνεία της Τυνησίας
Άννα Μάρεϊ του Άθολ
Η Άννα Μάρεϊ του Άθολ (Anne Murray of Atholl, γεννημένη ως Άννα Χομ-Ντράμοντ Anne Home-Drummond, 17 Ιουνίου 1814 - 22 Μαΐου 1897) ήταν Σκωτσέζα αυλική, Κυρία των Ρομπών και στενή φίλη της Βασίλισσας Βικτώριας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1814 στο Εδιμβούργο, και ήταν κόρη του Ερρίκου Χομ-Ντράμοντ και της Χριστιάνας Μόρεϊ.
Στις 29 Οκτωβρίου 1839 παντρεύτηκε τον Γεώργιο Μάρεϊ, 6ο Δούκα του Άθολ στο Μπλερ Ντράμοντ της Σκωτίας. Μαζί απέκτησαν ένα παιδί:
Ήταν Κυρία των Ρομπών της Βασίλισσας Βικτώριας για μικρό διάστημα το 1852. Στη συνέχεια έγινε Κυρία της Κρεβατοκάμας για σχεδόν σαράντα χρόνια και ήταν μια από τις πιο στενές φίλες της Βασίλισσας. Όταν πέθανε ο Πρίγκιπας Αλβέρτος, η Βασίλισσα βγήκε από το δωμάτιο όπου την περίμενε η Δούκισσα και τις ανήγγειλε: "Ω, Δούκισσα, είναι νεκρός!".
Πέθανε στις 22 Μαΐου 1897 στο Ντάνκελντ του Περθ σε ηλικία 82 ετών. Είναι θαμμένη στο Μπλερ Άθολ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανίδες δούκισσες Κατηγορία:Κυρίες των Ρομπών Κατηγορία:Κυρίες της Κρεβατοκάμαρας
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2001)
250px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Μίχαελ Σουμάχερ κερδίζοντας το Γκραν Πρι της Ουγγαρίας γίνεται για τέταρτη φορά παγκόσμιος πρωταθλητής Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 2001 ήταν το 52ο που διοργάνωσε η FIA (Διεθνής Ομοσπονδία Αυτοκινήτου). Περιλάμβανε 17 αγώνες, ο πρώτος έγινε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας στις 4 Μαρτίου 2001 και ο τελευταίος στη Σουζούκα της Ιαπωνίας στις 14 Οκτωβρίου 2001.
Αλλαγές των ομάδων στη διάρκεια του Πρωταθλήματος
225px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Ζαν Αλεζί με το μονοθέσιο AP04 της Προστ (1): Η ταϊβανέζικη εταιρεία Acer Inc. παρείχε χορηγία στην ομάδα Προστ και στη συμφωνία που υπέγραψε είχε ως όρο τόσο η ομάδα όσο και οι κινητήρες Φερράρι της ομάδας να φέρουν το εμπορικό σήμα Acer.
Βαθμολογίες
Το σύστημα βαθμολόγησης είχε τη βάση 10–6–4–3–2–1 βαθμών για τους πρώτους έξι που τερμάτισαν σε κάθε αγώνα.
Βαθμολογία οδηγών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φορμουλα 1 2001
Τζόρτζε Μιχαήλοβιτς
Ο Τζόρτζε Μιχαήλοβιτς (Σερβικά Κυριλλικά: Ђорђе Михаиловић; Θεσσαλονίκη, 1 Μαΐου 1928 - Θεσσαλονίκη, 2 Ιουλίου 2023) ήταν φύλακας του Σερβικού Στρατιωτικού Νεκροταφείου στο Ζέιτενλικ, στη Θεσσαλονίκη, που για περισσότερο από μισό αιώνα ξεναγούσε στο κοιμητήριο τους απογόνους των Σέρβων στρατιωτών που έχασαν τη ζωή τους στο μέτωπο της Θεσσαλονίκης κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο πρώτος φύλακας του νεκροταφείου ήταν ο παππούς του Τζόρτζε, ο Σέρβος στρατιωτικός εθελοντής Σάβο, ένας Σέρβος από το Grbalj, κοντά στον Κόλπο του Κότορ. Ο Σάβο συνέλεξε τα λείψανα των νεκρών φίλων και συντρόφων του και στη συνέχεια προστάτεψε και φύλαξε το νεκροταφείο μέχρι τον θάνατό του το 1928. Μετά το θάνατό του, τα λείψανά του θάφτηκαν επίσης στο Ζέιτενλικ. Τον Σάβο διαδέχθηκε ο γιος του Đuro Mihailović (ο πατέρας του Τζόρτζε), ο οποίος κατάφερε να διατηρήσει το νεκροταφείο και τα λείψανα από τις λεηλασίες των Ναζί κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Đuro πέθανε το 1961 και θάφτηκε μαζί με τον πατέρα του στο Ζέιτενλικ. Καθήκον φύλαξης του νεκροταφείου δόθηκε στο γιο του, τον τελευταίο αρσενικό απόγονο της οικογένειας Μιχαήλοβιτς. Βραβεύτηκε τον Ιούλιο του 2014 με το Τάγμα της Σερβικής Σημαίας δευτέρου βαθμού. Το 2020 του απονεμήθηκε η σερβική υπηκοότητα.
Απεβίωσε στις 2 Ιουλίου 2023.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες σερβικής καταγωγής
Αρχείο BBC
250px|right|thumb|Το λογότυπο του Αρχείου του BBC
Το Αρχείο BBC περιέχει έγγραφα σχετικά με την ιστορία του BBC, μεταξύ των οποίων εκπομπές από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο, διάφορα έγγραφα, φωτογραφίες, παρτιτούρες, αποκόμματα από τον Τύπο και ιστορικό εξοπλισμό, όπως τηλεοπτικές κάμερες και μικρόφωνα. Όλα τα έγγραφα και οι φωτογραφίες του Αρχείου είναι στην διαδικασία της ψηφιοποίησης, υπολογίζεται ότι θα ολοκληρωθεί μέχρι το 2015. Ορισμένα έγγραφα έχουν ήδη ψηφιοποιηθεί και είναι διαθέσιμα στην ιστοσελίδα του BBC για το κοινό. Το Αρχείο του BBC είναι ένα από τα μεγαλύτερα αρχεία ραδιοτηλεοπτικού φορέα στον κόσμο, με πάνω από 12 εκατομμύρια αντικείμενα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Μουσική στο Ηνωμένο Βασίλειο
Μάχη της Ιμέρας
Η μάχη της Ιμέρας αναφέρεται σε τρεις μάχες της Αρχαιότητας:
Ματσεράτα
Η Ματσεράτα (ιταλικά: Macerata) είναι πόλη και δήμος στα Μάρκε, στη κεντρική Ιταλία. Είναι έδρα της επαρχίας Ματσεράτα. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται για το 2019 σε 41.206 κατοίκους.
Η Ματσεράτα, όπως και το γειτονικό Ρετσινάτι, ιδρύθηκαν από κατοίκους της πόλης Ρικίνα, μετά την καταστροφή της υπό τον Αλάριχο το 408. Την εποχή των Λομβαρδών η πόλη άρχισε να ακμάζει και o Πάπας Νικόλαος Δ΄ την όρισε έδρα των κυβερνητών του Μαρκιζάτου. Η πόλη περιτειχίστηκε τον 13ο αιώνα με τείχη μήκους πάνω από 4 χιλιόμετρα. Το 1320 ορίστηκε έδρα επισκοπής, μετά την κατάργηση της έδρας του Ρετσανάτι. Η πόλη παρέμεινε πιστοί στα Παπικά Κράτη, αν και πολιορκήθηκε πολλές φορές, και απέκτησε προνόμια. Το 1797 παραδόθηκε στους Γάλλους, αλλά δύο χρόνια αργότερα, όταν οι κάτοικοί της κατέφυγαν για προστασία εντός των τειχών, η πόλη ισοπεδώθηκε. Σήμερα η πόλη είναι σημαντικό γεωργικό και κτηνοτροφικό κέντρο, ενώ παράγει επίσης τούβλα και έπιπλα.
Η πόλη είναι κτισμένη στην κορυφή ενός λόφου με θέα προς τη Αδριατική. Κυριότερα αξιοθέατα είναι η Λότζα ντέι Μερκάτι (1485-1491), ο ναός της Σάντα Μαρία ντέλε Βερτζίνι (1555-1573), όπου βρίσκεται πίνακας του Τιντορέτο και ο καθεδρικός ναός, ο οποίος κτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα. Το νεοκλασικό Σφαιριστήριο κτίστηκε το 1820 ως αθλητικός χώρος, αλλά πλέον έχει μετατραπεί σε ανοικτό θέατρο. Το πανεπιστήμιο της Ματσεράτα ιδρύθηκε το 1290.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Ματσεράτα
Έντουαρντ Μπέρνσταϊν
Ο Έντουαρντ Μπέρνσταϊν (Eduard Bernstein, 6 Ιανουαρίου 1850 – 18 Δεκεμβρίου 1932) ήταν Γερμανός σοσιαλδημοκράτης θεωρητικός και πολιτικός, μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας, καθώς και ιδρυτής του εξελικτικού σοσιαλισμού και του ρεβιζιονισμού.
Το έργο του Die Voraussetzungen des Sozialismus und die Aufgaben der Sozialdemokratie (= «Οι Προϋποθέσεις για τον Σοσιαλισμό και τα Καθήκοντα της Σοσιαλδημοκρατίας», 1899), στο οποίο αντικρούονται οι προβλέψεις του Μαρξ για την επικείμενη παρακμή και εξαφάνιση του καπιταλισμού, θεωρείται από τα πιο σημαντικά του. Σε αυτό ο Bernstein επισημαίνει πραγματικά γεγονότα από τα οποία προκύπτει ότι οι προβλέψεις του Μαρξ δεν επιβεβαιώνονται: σημειώνει ότι η συγκέντρωση της καπιταλιστικής βιομηχανίας, αν και σημαντική, δεν έχει γίνει μονοπώλιο και ότι η ιδιοκτησία του κεφαλαίου γίνεται όλο και περισσότερο, και όχι λιγότερο, διαμοιρασμένη. Τονίζει επίσης τα σημεία που θεωρεί ως εσφαλμένα στην εργασιακή θεωρία της αξίας του Μαρξ.