cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ράινερ Μαρία Ρίλκε
Έργα
— μτφ. Δημήτριος Μπέσκος (εκδ. Γαλαξίας, 1965)
Σημηριώτης
Επώνυμο Σημηριώτης
Ράινερ Μαρία Ρίλκε
Έργα
— μτφ. Αλέξανδρος Ίσαρης (εκδ. Κίχλη, 2018)
Σημηριώτης
αθλητές πεζογράφοι
Ράινερ Μαρία Ρίλκε
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί διηγηματογράφοι Κατηγορία:Γερμανοί θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Λογοτεχνία της Τσεχίας
Θεωρία οξέων-βάσεων κατά Μπρόνστεντ-Λόρι
Η θεωρία των Μπρόνστεντ-Λόρι (Brønsted–Lowry) είναι μια θεωρία αντίδρασης οξέος-βάσης που προτάθηκε ανεξάρτητα από τους Γιοχάνες Νίκολαους Μπρόνστεντ και Τόμας Μάρτιν Λόρι το 1923. Η βασική ιδέα αυτής της θεωρίας είναι ότι όταν ένα οξύ και μια βάση αντιδρούν μεταξύ τους, το οξύ σχηματίζει τη συζυγή βάση του και η βάση σχηματίζει το συζυγές της οξύ ανταλλάσσοντας ένα πρωτόνιο (το υδρογονοκατιόν, ή H+). Αυτή η θεωρία είναι η γενίκευση της θεωρίας του Αρρένιους.
Ορισμοί οξέων και βάσεων
Στην θεωρία του Αρρένιους τα οξέα ορίζονται ως οι ουσίες που διίστανται σε υδατικό διάλυμα για να δώσουν H+ (υδρογονοϊόντα). Οι βάσεις ορίζονται ως οι ουσίες που διίστανται σε υδατικό διάλυμα για να δώσουν OH− (ιόντα υδροξειδίου).
Το 1923 οι φυσικοχημικοί Γιοχάνες Μπρόνστεντ στη Δανία και Τόμας Μάρτιν Λόρι στην Αγγλία πρότειναν, ανεξάρτητα, τη θεωρία που φέρει το όνομά τους. Στη θεωρία οξέων και βάσεων των Μπρόνστεντ-Λόρι, τα οξέα και οι βάσεις ορίζονται σύμφωνα με τον τρόπο που αντιδρούν μεταξύ τους, που γενικεύει την προηγούμενη θεωρία του Αρρένιους. Ο ορισμός εκφράζεται με όρους μιας παράστασης ισορροπίας ως:
Με ένα οξύ, HA, η εξίσωση μπορεί να γραφτεί συμβολικά ως:
Το σύμβολο της ισορροπίας,, χρησιμοποιείται επειδή η αντίδραση μπορεί να λάβει χώρα και προς τις δυο κατευθύνσεις. Το οξύ, HA, μπορεί να χάσει ένα πρωτόνιο για να γίνει η συζυγής του βάση, A−. Η βάση, B, μπορεί να δεχτεί ένα πρωτόνιο για να γίνει το συζυγές της οξύ, HB+. Οι περισσότερες αντιδράσεις οξέος-βάσεις είναι γρήγορες, έτσι ώστε τα συστατικά της αντίδρασης είναι συνήθως σε δυναμική ισορροπία μεταξύ τους.
Υδατικά διαλύματα
Ας θεωρήσουμε την ακόλουθη αντίδραση οξέος-βάσης:
Το αιθανικό οξύ,, είναι οξύ επειδή δίνει ένα πρωτόνιο στο νερό και γίνεται η συζυγής του βάση, το αιθανικό ιόν. Το είναι μια βάση, επειδή δέχεται ένα πρωτόνιο από το  και γίνεται το συζυγές του οξύ, το ιόν υδροξωνίου,.
Η αντίστροφη αντίδραση οξέος-βάσης είναι επίσης μια αντίδραση οξέος-βάσης, μεταξύ του συζυγούς οξέος της βάσης στην πρώτη αντίδραση και της συζυγούς βάσης του οξέος. Στο παραπάνω παράδειγμα, το αιθανικό ιόν είναι η βάση της αντίστροφης αντίδρασης και το ιόν του υδροξωνίου είναι το οξύ.
Η δύναμη της θεωρίας των Μπρόνστεντ-Λόρι έγκειται στο ότι, σε αντίθεση με τη θεωρία Αρρένιους, δεν απαιτείται ένα οξύ για να διασταθεί.
Επαμφοτερίζουσες ουσίες
Η ουσία της θεωρίας των Μπρόνστεντ-Λόρι είναι ότι ένα οξύ υπάρχει ως τέτοιο, μόνο σε σχέση με μια βάση και αντίστροφα. Το νερό είναι επαμφοτερίζον επειδή μπορεί να δράσει ως οξύ ή ως βάση. Στην εικόνα που εμφανίζεται στα δεξιά, ένα μόριο H2Ο δρα ως βάση και αποκτά ένα H+ για να γίνει H3O+, ενώ το άλλο δρα ως οξύ και χάνει ένα H+ για να γίνει OH−.
Ένα άλλο παράδειγμα δίνεται από ουσίες όπως το υδροξείδιο του αργιλίου, Al(OH)3.
Μη υδατικά διαλύματα
Το υδρογονοϊόν, ή το ιόν υδροξωνίου, είναι ένα οξύ Μπρόνστεντ-Λόρι σε υδατικά διαλύματα και το ιόν υδροξειδίου είναι μια βάση, λόγω της αντίδρασης αυτοϊοντισμού Μια ανάλογη αντίδραση συμβαίνει στην υγρή αμμωνία Συνεπώς, το ιόν αμμωνίου, NH4+, παίζει τον ίδιο ρόλο στην υγρή αμμωνία όπως κάνει το ιόν υδροξωνίου στο νερό και το ιόν αμιδίου, NH2−, είναι ανάλογο προς το ιόν υδροξειδίου. Τα άλατα του αμμωνίου συμπεριφέρονται ως οξέα και τα αμίδια συμπεριφέρονται ως βάσεις.
Μερικοί μη υδατικοί διαλύτες μπορούν να συμπεριφέρονται ως βάσεις, δηλαδή, αποδέκτες πρωτονίων, σε σχέση με τα οξέα Μπρόνστεντ-Λόρι
όπου το S σημαίνει μόριο διαλύτη. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς τους διαλύτες είναι το διμεθυλοσουλφοξείδιο, DMSO και το αιθανονιτρίλιο, CH3CN, καθώς αυτοί οι διαλύτες έχουν χρησιμοποιηθεί πλατιά για να μετρήσουν τις σταθερές διάστασης οξέος σε μη υδατικά διαλύματα των οργανικών μορίων. Επειδή το DMSO είναι ισχυρότερος δέκτης πρωτονίου από το H2O, το οξύ γίνεται πιο ισχυρό οξύ στο διαλύτη από το νερό. Στην πραγματικότητα, πολλά μόρια συμπεριφέρονται ως οξέα σε μη υδατικά διαλύματα, ενώ δεν κάνουν το ίδιο σε υδατικά διαλύματα. Μια ακραία περίπτωση συμβαίνει με το ανθρακικό οξύ, όπου ένα πρωτόνιο εξάγεται από έναν δεσμό C-H.
Αφ' ετέρου, ένας ισχυρά όξινος διαλύτης θα αυξήσει τη βασικότητα. Παραδείγματος χάρη, το αιθανικό οξύ συμπεριφέρεται ως βάση σε υγρό υδροχλώριο.
Σύγκριση με τη θεωρία οξέος-βάσης του Λιούις (Lewis)
Την ίδια χρονιά που οι Μπρόνστεντ και Λόρι εδημοσίευσαν τη θεωρία τους, ο Γκίλμπερτ Λιούις πρότεινε μια εναλλακτική θεωρία αντιδράσεων οξέος-βάσης. Η θεωρία του Λιούις βασίζεται στην ηλεκτρονιακή δομή. Μια βάση Λιούις ορίζεται ως μια ένωση που μπορεί να δώσει ένα ηλεκτρονιακό ζεύγος σε ένα οξύ Λιούις, δηλαδή σε μια ένωση που μπορεί να δεχτεί ένα ηλεκτρονιακό ζεύγος. Η πρόταση του Λιούις δίνει μια εξήγηση στην ταξινόμηση των Μπρόνστεντ-Λόρι με όρους ηλεκτρονιακής δομής.
Σε αυτήν την αναπαράσταση και η βάση B και η συζυγής βάση A−, φαίνονται να μεταφέρουν ένα μονήρες ζεύγος ηλεκτρονίων και το πρωτόνιο, που είναι οξύ Λιούς, μεταφέρεται μεταξύ τους.
Ο Λιούις αργότερα έγραψε "Ο περιορισμός της ομάδας των οξέων σε εκείνες τις ουσίες που περιέχουν υδρογόνο, παρεμποδίζει τόσο σοβαρά τη συστηματική κατανόηση της χημείας όπως και ο περιορισμός του όρου οξειδωτικά σώματα σε ουσίες που περιέχουν οξυγόνο." Στη θεωρία του Λιούις ένα οξύ A και μια βάση B:, σχηματίζουν ένα σύμπλοκο, AB, στο οποίο το ηλεκτρονιακό ζεύγος χρησιμοποιείται για να σχηματίσει έναν δοτικό ομοιοπολικό δεσμό μεταξύ A και B. Αυτό φαίνεται με τον σχηματισμό του συμπλόκου H3N-BF3 από αμμωνία και τριφθοριούχο βόριο, μια αντίδραση που δεν μπορεί να συμβεί σε υδατικό διάλυμα, επειδή το τριφθοριούχο βόριο αντιδρά βίαια με το νερό με μια αντίδραση υδρόλυσης. Αυτές οι αντιδράσεις δείχνουν ότι το BF3 είναι ένα οξύ και κατά Λιούις και και κατά Μπρόνστεντ-Λόρι και τονίζουν τη συνοχή μεταξύ των δύο θεωριών.
Το βορικό οξύ αναγνωρίζεται ως οξύ Λιούις λόγω της αντίδρασης Σε αυτήν την περίπτωση, το οξύ δεν διίσταται, είναι η βάση H2Ο που διίσταται. Ένα διάλυμα του B(OH)3 είναι όξινο, επειδή τα ιόντα υδρογόνου απελευθερώνονται σε αυτήν την αντίδραση.
Υπάρχει ισχυρή ένδειξη ότι αραιά υδατικά διαλύματα της αμμωνίας περιέχουν αμελητέες ποσότητες από το ιόν αμμωνίου και όταν διαλύεται στο νερό, η αμμωνία λειτουργεί ως μια βάση Λιούις.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οξέα Κατηγορία:Βάσεις
Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων Καλαθοσφαίρισης 1989-1990
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης εφήβων του 1990 διοργανώθηκε από την ΕΟΚ και διεξήχθη στην Έδεσσα. Συμμετείχαν πέντε σύλλογοι, που προκρίθηκαν από τα τοπικά πρωταθλήματα. Τον τίτλο κατέκτησε ο ΠΑΟΚ για δεύτερη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Συμμετοχές
Προηγήθηκαν τα τοπικά και περιφερειακά πρωταθλήματα, από τα οποία προήλθαν οι πέντε φιναλίστ του πανελληνίου πρωταθλήματος, ως εξής:
Πηγές
1989 1990 Πανελληνιο Εφηβων Κατηγορία:Αθλητισμός στην Πέλλα
Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια
Η Μεγάλη Σοβιετική Εγκυκλοπαίδεια (Большая советская энциклопедия ή БСЭ) είναι μία από τις μεγαλύτερες και περιεκτικότερες εγκυκλοπαίδειες στα ρώσικα. Υπήρξαν τρεις εκδόσεις της ενώ εκδίδονταν από το σοβιετικό κράτος.
Εκδόσεις
Η πρώτη από τις τρεις εκδόσεις αποτελούνταν από 65 τόμους (65.000 λήμματα συν ένα συμπληρωματικό τόμο για την Σοβιετική Ένωση) και εκδόθηκε στο διάστημα 1926 με 1947. Αρχισυντάκτης μέχρι το 1941 ήταν ο Ότο Σμιτ. Η δεύτερη έκδοση 50 τόμων (100.000 λήμματα συν ένας συμπληρωματικός τόμος) εκδόθηκε μεταξύ 1950 και 1958 με αρχισυντάκτες του Σεργκέι Βασίλοφ (τόμοι 1-7, 1949—1951) και Μπορίς Ββεντένσκι (τόμοι 8-51, 1951—1958). Στην έκδοση προστέθηκαν δύο τόμοι ευρετηρίων το 1960. Η τρίτη έκδοση 30 τόμων (100.000 λήμματα συν ένας τόμος ευρετήριο που εκδόθηκε το 1981) εκδόθηκε μεταξύ 1969 και 1978. Ο τόμος 24 αποτελούνταν από δύο βιβλία, το ένα εκ των οποίων ήταν αφιερωμένο αποκλειστικά στη Σοβιετική Ένωση. Αρχισυντάκτης, μέχρι το 1969 ήταν ο Αλεξάντρ Πρόχοροφ. Εκτός από τη ρωσική και την αγγλική έκδοση κυκλοφόρησε και σε σε μια ελληνική έκδοση. μικρογραφία|Πλήρες σύνολο της αγγλικής έκδοσης της Μεγάλης Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας Από το 1957 έως το 1990, η Επετηρίδα της Μεγάλης Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας που κυκλοφορούσε ετησίως περιείχε γεγονότα του έτους σχετικά με τη Σοβιετική Ένωση και όλες τις χώρες του κόσμου.
Αγγλική έκδοση
Η τρίτη έκδοση μεταφράστηκε και δημοσιεύτηκε στα αγγλικά σε 31 τόμους από το 1974 έως το 1983 από την Macmillan Publishers. Κάθε τόμος μεταφράστηκε ξεχωριστά, απαιτώντας την χρήση του ευρετήριου στο μέτωπο του κάθε τόμου για την εύρεση συγκεκριμένων λημμάτων, έτσι η γνώση των ρωσικών μπορεί να είναι χρήσιμη για τον εντοπισμό του σωστού τόμου την πρώτη φορά. Δεν έχουν μεταφραστεί όλα τα λήμματα στα αγγλικά, και αυτά αναφέρονται στο ευρετήριο. Τα λήμματα από την αγγλική έκδοση είναι διαθέσιμα στο διαδίκτυο στην ιστοσελίδα TheFreeDictionary.com.
Ελληνική έκδοση
Η τρίτη έκδοση μεταφράστηκε στα ελληνικά και δημοσιεύτηκε σε 34 τόμους μεταξύ του 1977 και του 1983. Όλα τα άρθρα που είχαν σχέση με την Ελλάδα ή την ελληνική ιστορία, τον πολιτισμό και την κοινωνία επεκτάθηκαν και εκατοντάδες νέα γράφτηκαν ειδικά για την ελληνική έκδοση. Έτσι, η εγκυκλοπαίδεια περιέχει, για παράδειγμα, τόσο το ρωσικό λήμμα για την Ελλάδα, καθώς και ένα πολύ μεγαλύτερο, που γράφηκε από Έλληνες συντελεστές.
Τέλος, ένας συμπληρωματικός τόμος που καλύπτει την δεκαετία του 1980 δημοσιεύθηκε το 1989. Περιέχει μεταφρασμένα και ελληνικά άρθρα που, μερικές φορές, δεν υπάρχουν στο σετ των 34 τόμων.
Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια
Η δημοσίευση της Μεγάλης Σοβιετικής Εγκυκλοπαίδειας ανεστάλη το 1990 και σταμάτησε το 1991, αλλά το 2002 ξανάρχισε με διάταγμα του Βλαντιμίρ Πούτιν. Το 2003 και το 2004 μια ομάδα συνεισφέροντων ανανέωσαν την παλιά εγκυκλοπαίδεια με την ενημέρωση γεγονότων και με την αφαίρεση των περισσότερων παραδειγμάτων πολιτικής προκατάληψης. Επίσης, η εγκυκλοπαίδεια άλλαξε το όνομά της σε Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Πολλά ξεπερασμένα άρθρα ξαναγράφτηκαν από την αρχή. Το 2004 δημοσιεύτηκε ο πρώτος τόμος της καινούριας Μεγάλης Ρωσικής Εγκυκλοπαίδειας. Σύμφωνα με τον συντάκτη της εγκυκλοπαίδειας, τον Σεργκέι Λεονίντοβιτς Κράβετς, η ολοκληρωμένη έκδοση των 35 τόμων θα μπορούσε να κυκλοφορήσει μέχρι το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σοβιετικές εγκυκλοπαίδειες Κατηγορία:Πολιτισμός της Σοβιετικής Ένωσης
Κουνέλι
Υπάρχουν πολλά ακόμα είδη κουνελιών, τα οποία, μαζί με το Συλβίλαγο, το πίκα (pika, λαγόμορφο θηλαστικό της Ασίας) και το λαγό σχηματίζουν την τάξη Λαγόμορφα.
Η λέξη κουνέλι δεν είναι όρος της συστηματικής βιολογίας. Χρησιμοποιείται για αυτά τα είδη διάφορων γενών, που μοιάζουν με το ευρωπαϊκό κουνέλι, ενώ τα άλλα είδη των γενών αυτών ονομάζονται λαγός ή πίκα. Γι' αυτόν το λόγο το ταξινομοπλαίσιο στην δεξιά πλευρά δεν ορίζει τα κουνέλια, αλλά μόνο απαριθμεί τα γένη, που μεταξύ άλλων περιέχουν είδη, τα οποία ονομάζονται κουνέλια, δηλαδή στα αγγλικά rabbits.
Γενικά, τα κουνέλια ζουν για 4 - 10 έτη. Έχουν μήκος σώματος από 40 - 50 εκατοστά του μέτρου, κοντή ουρά, τρίχες δέρματος παχιές με διάφορα χρώματα, που ποικίλουν ανάλογα με τη φυλή, αυτιά μακριά και όρθια και πόδια με νύχια.
Αγριοκούνελα (διαφορές)
Το άγριο κουνέλι έχει μήκος 25-35 εκατ. και βάρος 2-2,5 κιλά. Έχει χρώμα λευκό, με τρίχες μέσα στο λευκό χρώμα διάσπαρτες φαιές. Πολλές φορές βρίσκουμε και κουνέλια με μαύρο χρώμα, αλλά αυτά έχουν διασταυρωθεί με κουνέλια οικιακά. Η φυσική ζωή του άγριου κουνελιού ανέρχεται σε 8-9 χρόνια. Ζει σε όλα τα είδη των εδαφών, σε κοιλάδες και βουνά μέχρι 600 μέτρα υψόμετρο. Έχει πολλούς εχθρούς, όπως τους κυνηγούς, τη νυφίτσα, την ικτίδα, την οξογαλή, την αλεπού και σχεδόν όλα τα αρπακτικά πουλιά. Η περίοδος της γονιμότητας του αρχίζει περί τα μέσα Φεβρουαρίου και η εγκυμοσύνη διαρκεί ένα μήνα, με γονιμοποίηση 4-6 φορές το χρόνο.
Το οικόσιτο προέρχεται από το άγριο κουνέλι που συνήθισε να εκτρέφεται και σε κλειστό χώρο, τα κονικλοτροφεία. Η επίδραση της οικόσιτης κονικλοτροφίας και η επιλογή έφερε πολλές ευγενείς επιδράσεις στο αγριοκούνελο, στο μέγεθος του σώματος, στο τρίχωμα, στο μήκος των αυτιών και στη διάπλαση της κεφαλής του. Γενικά, το οικόσιτο κουνέλι είναι πιο παχύσαρκο από το αγριοκούνελο και πολλές φορές ζυγίζει 7-9 χιλιόγραμμα. Μερικές φορές το τρίχωμα είναι φαιό, αλλά επίσης λευκό, μαύρο, σκουρόχρωμο, κηλιδωτό και συνήθως το μήκος του τριχώματος περισσότερο μακρύ. Τα αυτιά του είναι πιο κοντά και το κεφάλι πιο στενό αλλά μακρύτερο. Η γονιμότητα του οικοδίαιτου κουνελιού διαρκεί περισσότερο από του άγριου, με 7-10 γέννες το χρόνο.
Η σχέση του ανθρώπου με το κουνέλι
Η σχέση του ανθρώπου με τον Ευρωπαϊκό Λαγό ή το «απλό» κουνέλι καταγράφηκε για πρώτη φορά από τους Φοίνικες πάνω από 1.000 έτη π.Χ., όταν ονόμασαν την Ιβηρική Χερσόνησο "i-shephan-im", που σημαίνει «η γη του κουνελιού», κάτι που οι Ρωμαίοι μετέτρεψαν στη λατινική μορφή Hispania και επομένως στη σύγχρονη λέξη «Ισπανία» (Spain)
Όσα κουνέλια χρησιμοποιούνται για τροφή, είτε καταδιώκονται είτε εκτρέφονται γι' αυτό το σκοπό. Δολώματα ή όπλα μαζί με σκυλιά διατίθενται συνήθως για το κυνήγι άγριων κουνελιών. Σε πολλές περιοχές εκτρέφονται επίσης κουνέλια για το κρέας τους, μια διαδικασία που ονομάζεται κονικλοτροφία. Η γούνα των κουνελιών χρησιμοποιείται συχνά ως τμήμα ορισμένων αξεσουάρ, όπως εσάρπες ή καπέλα. Τα κουνέλια είναι επίσης πολύ καλοί παραγωγοί κοπριάς. Τα ούρα τους, καθώς περιέχουν μεγάλη ποσότητα αζώτου, καθιστούν τις λεμονιές ιδιαίτερα παραγωγικές. Το γάλα τους ενδέχεται να έχει επίσης μεγάλη φαρμακευτική (δες παρακάτω συνδέσμους) ή θρεπτική αξία εξαιτίας της υψηλής περιεκτικότητας του σε πρωτεΐνη.
Κονικλοτροφία
Η εκτροφή κουνελιών για εμπορική εκμετάλλευση μπορεί να έχει καλές αποδόσεις δεδομένου ότι ακολουθούνται ορθές κτηνοτροφικές πρακτικές. Οδηγίες σχετικά με εφαρμογή μέτρων βιοασφάλειας σε εκτροφές κουνελιών εκδόθηκε το 2014 από τις Κτηνιατρικές Υπηρεσίες της Κύπρου. Εκτός από τις ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν ζημιές στην παραγωγή, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι γενικοί κίνδυνοι ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων στην παραγωγή κουνελιών.
Υπάρχει πλήθος θεμάτων υγείας που σχετίζονται με τη χρησιμοποίηση των κουνελιών για το κρέας τους, ένα από τα οποία είναι η αρρώστια Pasteurella Tularensis. Ένα ακόμη αποκαλείται Rabbit Starvation, εξαιτίας είτε της χαμηλής περιεκτικότητας του κρέατός τους σε λιπαρά είτε της έλλειψης αμινοξέων στο κρέας τους και της περιορισμένης σύνθεσης αυτών στο ανθρώπινο σώμα.
Οικόσιτα κουνέλια
μικρογραφία|αριστερά|Οικόσιτο κουνέλι
Ένα υγιές οικόσιτο κουνέλι μπορεί να ζήσει περίπου 10 έτη. Του αρέσει να πετά εδώ και εκεί παιχνίδια, και να ροκανίζει χαρτόνια. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί ακόμα και να συμφιλιωθεί με γάτες και σκύλους. Αν και συχνά εγκλωβίζονται σε μικρούς χώρους, τα κουνέλια μπορούν εξίσου να περιφέρονται ελεύθερα, παρόμοια με γάτες και σκύλους, οπότε ονομάζονται «οικιακά κουνέλια». Μεγάλα, φτηνά κλουβιά είναι δυνατό να κατασκευαστούν από 'Idea-cubes', που μπορούν να εντοπιστούν σε πολλά καταστήματα.
Τα θηλυκά κατοικίδια κουνέλια πρέπει να στειρώνονται σε μικρή ηλικία, καθώς είναι επιρρεπή στον καρκίνο της μήτρας και να οδηγηθούν στο θάνατο αργότερα, αν δεν το αποτρέψουμε. Ο ευνουχισμός των αρσενικών δημιουργεί επίσης πολλά πλεονεκτήματα σχετικά με την υγεία και τη συμπεριφορά τους. Γενικότερα, οι ορμόνες που έχουν τα μη στειρωμένα κουνέλια οδηγούν σε επιθετικές συμπεριφορές, υποφέρουν από ορμονικό στρες, ενώ μαρκάρουν την περιοχή τους με ούρα και περιττώματα. Τα δε θηλυκά, υποφέρουν από ψευδοκυήσεις και από οίστρους όσο παραμένουν αστείρωτα. Η μόνη λύση για να διορθωθούν όλα αυτά, αλλά και προφανώς να αποφύγουμε την πιθανότητα του καρκίνου είναι η στείρωση. Στα θηλυκά, σύμφωνα με έρευνες, το 60% αυτών θα εμφανίσει καρκίνο μετά τα 2 έτη. Στα αρσενικά το ποσοστό είναι πιο μικρό, όχι όμως σπάνιο. Οπότε όσο πιο νωρίς γίνει η στείρωση, τόσο καλύτερα για το κουνελάκι και την ευζωία του. Προφανώς, η στείρωση πρέπει να πραγματοποιηθεί από εξειδικευμένο κτηνίατρο ή διαφορετικά κτηνίατρο με εξειδίκευση στα εξωτικά ζώα.
Μετά τη στείρωση το κουνελάκι γίνεται πιο ήρεμο στο χαρακτήρα του, ενώ μπορεί να κάνει παρέα και με άλλα κουνελάκια, χωρίς να υπάρξει κίνδυνος κάποιας διαμάχης και κατά συνέπεια κάποιου τραυματισμού. Οι πιθανότητες σε στειρωμένα κουνέλια είναι αρκετά μικρές για να έρθουν σε σύγκρουση, κυρίως του αντιθέτου φύλου. Στα κουνέλια ίδιου φύλου και ειδικότερα στα αρσενικά, τουλάχιστον για τις πρώτες φορές που θα έρθουν σε επαφή υπάρχουν μεγάλες πιθανότητες να τσακωθούν. Για αυτό πάντα επιβλέπουμε την όλη διαδικασία.
Με την προϋπόθεση ότι δέχονται σωστή φροντίδα, τα κουνέλια μπορούν να γίνουν φιλικά και παιχνιδιάρικα κατοικίδια. Εκτρέφονται σε πολλές περιοχές του κόσμου, τόσο σε εσωτερικούς όσο και σε εξωτερικούς χώρους. Τα κουνέλια που διατηρούνται σε εσωτερικούς χώρους είναι κατά κανόνα πιο υγιή και πιο κοινωνικά από όσα διατηρούνται σε εξωτερικούς χώρους. Αν στεγάζονται σε εσωτερικό χώρο και δεν διαθέτουν πρόσβαση σε επικίνδυνα σημεία (ιδιαίτερα ηλεκτρικά καλώδια και φυτά που πιθανώς να είναι τοξικά), είναι σχετικά ασφαλή από αρπακτικά, παράσιτα, ασθένειες και ακραίες θερμοκρασίες. Τα κουνέλια που διατηρούνται σε εξωτερικό χώρο πρέπει να διαθέτουν καταφύγιο που να θερμαίνεται το χειμώνα και να σκιάζεται το καλοκαίρι. Τα οικιακά κουνέλια αισθάνονται άνετα σε θερμοκρασίες μεταξύ 10 και 21 βαθμών Κελσίου, ενώ δεν ανέχονται θερμοκρασίες άνω των 32 βαθμών Κελσίου.
Οι κτηνίατροι που εξειδικεύονται στα κουνέλια συστήνουν μια διατροφή αποτελούμενη από καθαρό νερό, ορισμένη ποσότητα συσκευασμένων συνθετικών τροφών λαχανικά και άφθονο σανό καθημερινά. Όσον αφορά το σανό για τα κουνέλια ως 6 μηνών πρέπει να είναι ποικιλίας άλφα-άλφα. Στη συνέχεια κάνουμε σταδιακή αλλαγή στην ποικιλία τίμοθι. Ο σανός αυτός είναι αρκετά σημαντικός για την υγεία τους, καθώς στην άφθονη ποσότητα που καταναλώνουν ημερησίως γίνεται ο τροχισμός των δοντιών τους. Σε διαφορετική περίπτωση, το κουνελάκι θα έχει θέμα με τα δόντια του και θα χρειάζεται τακτική επίσκεψη σε εξειδικευμένο κτηνίατρο για των τροχισμό αυτών. Όσον αφορά τη συνθετική τροφή, αυτή θα πρέπει να είναι σε μορφή πέλλετ και να αποτελείται από τους 2 σανούς που προείπαμε ανάλογα με την ηλικία του κουνελιού. Πρόσθετα λαχανικά (2 κούπες ανά 2,3 κιλά σωματικού βάρους) πρέπει να παρέχονται: καλές επιλογές αποτελούν το αντίδι, το ραδίκι, η ρόκα, το μαρούλι (όχι τύπου iceberg), ο δυόσμος και ο βασιλικός. Λαχανικά υψηλά σε ασβέστιο και οξαλικό οξύ θα πρέπει να δίνονται με φειδώ όπως και τα φρούτα. Στα κουνέλια η συνεχόμενη και η μακροχρόνια αποβολή τεράστιων ποσοτήτων ασβεστίου μπορεί να οδηγήσει στην δημιουργία λίθων στα νεφρά.
Κατάλογος με κατάλληλα φυτά για τη διατροφή των κουνελιών
Αγγελική, Αγκινάρα (φύλλα), Αγριάνιθο, Αγριοκεχρί, Αγριομαϊντανός, Αγριομάραθο, Αγριομηλιά, Αγριομουριά, Αγρωστώδη, Ακακία, Αλσίνη, Αμπέλι, Αμυγδαλιά, Ανθρίσκος ο ασλόφιλος, Άνισον, Αντίδι, Αντράκλα, Αραβόσιτος, Αρακάς, Αραχίδα, Αρνόγλωσσο, Αχλαδιά, Βανάνα, Βατόμουρο, Βελανιδιά, Βερυκοκία, Βιβούρνο / ψευδοδάφνη, Βίκος, Βρώμη, Βρώμος, Γιασεμί, Γογγύλι (ρίζες, φύλλα), Γουλί, Δάλια, Δενδρολίβανο, Δρυς, Δυόσμος, Ελελίφασκος, Ελιά, Ερείκη, Ζαχαρομπίζελο, Ζωχός, Ηλίανθος ο ετήσιος, Ηλίανθος κονδυλόρριζος, Ηράκλειον σφονδύλιον, Θυμάρι, Κάλαμος, Καρνίλια, Καρπούζι (φλοιός), Καρύδια, Κάρυξ, Καρότο, Καστανιά, Καψέλλα, Κέδρος, Κερασιά, Κισσός, Κολλητσίδα, Κουκιά, Κουμαριά, Κουτσομηλιά, Κράμβη, Κράμβη αγροδίαιτος, Κριθή, Λάπαθο, Λαχανίδα, Λάχανο Βρυξελλών, Λεπτοκαριά, Λεύκη, Μαϊνδανός, Μάραθο, Μαρούλι, Μελικουνιά, Μελίλητος, Μηδική δενδρώδης, Μηδική εδώδιμος, Μήλα, Μολόχα, Μουριά, Μπιζέλι, Νεροκάρδαμο, Νερομολόχα, Ονοβρυχία, Οξυά, Παστινάκα άγρια, Παντζάρια, Πασχαλιά, Πατάτα, Πεπόνι, Πεύκη, Πικραλίδα, Πιπεριά, Πίτυρα, Πολύγονον, Πορτοκάλι, Πράσσο, Πτελέα, Ραπάνι, Ρίγανη, Ροδάκινο, Ροδιά, Σέλινο, Σηνέκιο κοινό, Σίτος, Σκόρδο, Σκουλόχορτο, Σμέουρο, Σόγια, Σπανάκι, Σπάρτο, Συκιά, Σύμφυτο φαρμακευτικό, Τεύτλο, Τεύτλο κτηνοτροφικό, Τουσσίλαγκο, Τριφύλι, Τσίπουρα σταφυλιών, Φαγόπυρον, Φαγόπυρον λιβαδιών, Φασολιά, Φάφαρις, Φιλύρα, Φράουλα, Χαρουπιά, Χηνοπόδιον ο καλός Ερίκος, Ψυλόχορτο
Τα οικιακά κουνέλια είναι απαραίτητο να ελέγχονται καθημερινά, καθώς είναι πιθανό να παρουσιαστούν ξαφνικά μολύνσεις και ασθένειες. Τα δόντια δεν πρέπει να μακραίνουν υπερβολικά, διότι σε αυτήν την περίπτωση εμποδίζουν το κουνέλι να τραφεί. Δεν συστήνεται να ακονίζουμε ή να κόβουμε τα δόντια του κουνελιού. Είναι προτιμότερο να απευθύνεται κανείς σε έναν κτηνίατρο. Τα δόντια ενός κουνελιού ενδέχεται να μακρύνουν μέχρι και 12 χιλιοστά το χρόνο. Τα νεαρά κουνέλια έχουν μικρά και λευκά δόντια, ενώ τα ηλικιωμένα έχουν μακριά και κίτρινα.
Το μουστάκι του κουνελιού είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο όργανο και δεν πρέπει ποτέ να κόβεται. Τα μάτια πρέπει να διατηρούνται καθαρά, χωρίς τσίμπλες. Ο έλεγχος των οπισθίων του κουνελιού είναι απαραίτητος, καθώς τα απορρίμματα που πιθανώς παραμένουν θα προσελκύσουν μύγες, οι οποίες θα αφήσουν αυγά και θα σχηματίσουν κάμπιες. Στη συνέχεια, οι κάμπιες θα τραφούν με σάρκα, προκαλώντας έντονο πόνο στο ζώο. Επίσης, πρέπει τα αυτιά, όπως και κάθε άλλο μέρος του σώματος, να είναι καθαρά.
Τα δε νύχια χρειάζονται κόψιμο κάθε 1-2 μήνες, ανάλογα την ανάπτυξη αυτών, σε κτηνίατρο, καθώς είναι αρκετά εύκολο να προκληθεί αιμορραγία, αν δεν υπάρχει η κατάλληλη γνώση. Τα νύχια τα κόβουμε, καθώς τα μεγάλα νύχια μπορούν να οδηγήσουν σε ατυχήματα, ενώ δεν επιτρέπουν το πέλμα να κινηθεί σωστά. Έτσι, σχηματίζεται η ποδοδερματίτιδα, μία ασθένεια του πέλματος που οφείλεται σε λάθος ανατομία ή σε λάθος έδαφος (τραχιά επιφάνεια, συρμάτινο έδαφος κλπ).
Τα κουνελάκια χρειάζονται τακτό έλεγχο σε έναν εξειδικευμένο κτηνίατρο και εμβολιασμό μία φορά ετησίως. Ειδικά σε περιοχές, που υπάρχουν αρκετά κουνούπια ο εμβολιασμός είναι απαραίτητος για να μην νοσήσει το κουνέλι. Στην Ελλάδα έχουμε δύο θανατηφόρες ασθένειες: την μυξωμάτωση και την αιμορραγική νόσο τύπου 1. Με το εμβόλιο αυτό εξασφαλίζεται πώς το κουνέλι θα έχει τα κατάλληλα αντισώματα για να αντιμετωπίσει τις συγκεκριμένες ασθένειες σε περίπτωση μετάδοσής της. Η ασθένεια αυτή μεταδίδεται με το αίμα, έντομα όπως το κουνούπι, ο ψύλλος κλπ και μολυσμένα αντικείμενα π.χ. μπλούζα, παπούτσια ή ακόμα και μέσω των χεριών μας.
Περιβαλλοντολογικά προβλήματα με κουνέλια
Ο ιός αναπτύχθηκε στην Ισπανία και είναι ιδιαίτερα ευεργετικός για τους εκτροφείς κουνελιών. Ο διασκορπισμός του, ωστόσο, σε άγριους πληθυσμούς σε περιοχές όπως η Αυστραλία θα προξενούσε ραγδαία πληθυσμιακή αύξηση, καθώς οι προαναφερθείσες ασθένειες αποτελούν το σημαντικότερο κίνδυνο για την επιβίωση των κουνελιών.
Κατάταξη
Αρχικά, τα κουνέλια και οι λαγοί τοποθετήθηκαν στην τάξη Rodentia (rodent) μέχρι το 1912, οπότε μεταφέρθηκαν στην καινούρια τάξη Lagomorpha. Αυτή η τάξη, εκτός από τα κουνέλια και τους λαγούς, συμπεριλαμβάνει και pikas (λαγόμορφα θηλαστικά Ασίας).
Τα κουνέλια στον πολιτισμό και τη λογοτεχνία
Τα κουνέλια χρησιμοποιούνται συχνά ως σύμβολο γονιμότητας. Είναι πιθανό πως, ως συνέπεια αυτού, έχουν σχετιστεί με το Πάσχα (Πασχαλινός Λαγός). Ο βιολογικός τους ρόλος ως θηράματα αρπακτικών τα καθιστά σύμβολο αθωότητας, ένα ζώο που φαίνεται πως δεν επιθυμεί να βλάψει κανέναν, κάτι που δημιουργεί μία επιπλέον σύνδεση με το Πάσχα.
Στη λαϊκή παράδοση των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, το λαγοπόδαρο φέρεται συχνά ως φυλαχτό, ενώ μετατρέπεται συνήθως σε μπρελόκ και θεωρείται πως φέρνει έτσι καλή τύχη. Το έθιμο αυτό απορρέει από μια μέθοδο της αφροαμερικανικής λαϊκής μαγείας που αποκαλείται hoodoo (ή voodoo).
Ανθρωπομορφικά κουνέλια έχουν εμφανιστεί σε πλήθος έργων του κινηματογράφου και της λογοτεχνίας, πιο φανερά με το «Λευκό Κουνέλι» στο "Η Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων" του Λιούις Κάρολ στο δημοφιλές μυθιστόρημα Watership Down του Ρίτσαρντ Άνταμς και στα έργα της Μπέατρις Πόττερ (Beatrix Potter) με τον "Peter Rabbit".
Στην ιαπωνική παράδοση, τα κουνέλια κατοικούν στο φεγγάρι όπου φτιάχνουν ‘mochi’ – το γνωστό κολατσιό από κολλώδη χυλό ρυζιού. Αυτό προέρχεται από την ερμηνεία των μαύρων κηλίδων στο φεγγάρι ως ένα κουνέλι που στέκεται στα ακροδάχτυλα προς τα αριστερά σαν να χτυπά γάλα για βούτυρο. Μια λαϊκή εκδήλωση αυτής της παράδοσης μπορεί να εντοπιστεί σε ένα χαρακτήρα γνωστό ως Sailor Moon, του οποίου το όνομα είναι «Usagi» (στα ιαπωνικά «κουνέλι»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λαγοειδή Κατηγορία:Εξημερωμένα ζώα
Ρομπέρ Ντεμπρέ
thumb|right|L’hôpital Robert-Debré στο Παρίσι Ο Ρομπέρ Ντεμπρέ, (γαλλικά: Robert Debré, 1882-1978) ήταν Γάλλος ιατρός ( παιδίατρος ) με σπουδαίο συγγραφικό έργο.
Βιογραφία
Ο Ρομπέρ Ντεμπρέ γεννήθηκε στη πόλη Σεντάν των Αρδεννών, στις 7 Δεκεμβρίου του 1882 και ήταν εβραϊκής καταγωγής, γιος του μεγάλου Ραβίνου στη Γαλλία Συμεών Ντεμπρέ. Από το 1933 ήταν καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Παρισιού και από το 1934 μέλος της Ακαδημίας της Ιατρικής. Οι επιστημονικές του εργασίες ήταν γύρω από την παιδιατρική επί της οποίας και συνέγραψε, το 1946, μαζί με τον συνάδελφό του Πωλ Ρομέρ, ένα σπουδαίο βαρύ δίτομο σύγγραμμα με τον τίτλο "Traité de Pathologie infantile", που έμεινε κλασικό ως σημείο αναφοράς σε νεότερα συγγράμματα της συγκεκριμένης ειδικότητας. Επίσης αναφέρεται ότι μαζί με άλλους συναδέλφους του, το 1950, εντόπισαν μολυσματική ασθένεια που μεταδίδετα από τα νύχια γάτας.
Στην Ελλάδα
Ο Ρομπέρ Ντεμπρέ ήταν ο πατέρας του Γάλλου πρωθυπουργού Μισέλ Ντεμπρέ (1912-1996) στη κυβέρνηση του Ντε Γκωλ. Το Καλοκαίρι του 1960, επί πρωθυπουργίας του γιου του, ο Ρομπέρ Ντεμπρέ, επισκέφθηκε την Ελλάδα γενόμενος δεκτός από τον Βασιλέα Παύλο και τη Βασίλισσα Φρειδερίκη. Κατά την διάρκεια της παραμονή του ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Τιμές
Ο Ρ. Ντεμπρέ πέθανε σε βαθύ γήρας στις 29 Απριλίου του 1978 σε ηλικία 95 ετών. Το όνομά του φέρει σήμερα το σημαντικότερο παιδιατρικό νοσοκομείο στο Παρίσι το l’hôpital Robert-Debré). Γιος του Ρομπέρ Ντεμπρέ ήταν επίσης και ο ζωγράφος Ολιβιέ Ντεμπρέ.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι ιατροί Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί
Lada 110
Το Lada 110 ήταν μικρομεσαίο sedan αυτοκίνητο που παράχθηκε από τη ρωσική αυτοκινητοβιομηχανία Lada από τον Μάρτιο του 1995 μέχρι το 2009. Εκτός από την κανονική σεντάν έκδοση, ειδικά στη Ρωσία κυκλοφόρησαν επίσης μια έκδοση crossover και μια panel truck. Το αυτοκίνητο δεν αντικατάστησε άμεσα κάποιο άλλο μοντέλο, αλλά το Lada Samara μπορεί να θεωρηθεί ως ένας έμμεσος προκάτοχος του αυτοκινήτου. thumb|left|Lada 110 στο Σαλόνι της [[Γενεύης τον Μάρτιο του 2005.]]
Μερικά πρωτότυπα του αυτοκινήτου είχαν αρχίσει να φτιάχνονται ήδη από το 1987, όταν το Lada Nova παραγόταν ακόμα, και ο σχεδιασμός του νέου μοντέλου βασιζόταν στο Samara, με την τελική αισθητική να διαμορφώνεται το 1991. Τον Μάρτιο του 1995 το αυτοκίνητο άρχισε να παράγεται, με τη βοήθεια της εταιρείας Porsche. Το 110 ήταν πολύ επιτυχημένο στη Ρωσία λόγω της υψηλότερης ποιότητας του σε σύγκριση με άλλα ρωσικά μοντέλα, αν και τα πρώτα αντίτυπα του 110 εμφάνισαν κάποια σοβαρά προβλήματα αναξιοπιστίας. Αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2007 από το Lada Priora, που ήταν ένας έντονος επανασχεδιασμός του 110, τόσο εξωτερικά, όσο και στο σαλόνι, με την ταυτόχρονη προσθήκη ABS και αερόσακων, τα οποία δεν υπήρχαν στο 110 ούτε ως έξτρα
Οι προσπάθειες της Lada για το 110 ώστε να πάρει τη θέση του κλασικού Nova ήταν ανεπιτυχείς όμως, καθώς η συνολική παραγωγή του Lada Nova έφτασε μέχρι το 2015.
110 Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα
Αθήνα (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Αθήνα είναι γνωστές ανά τον κόσμο οι παρακάτω πόλεις και σύλλογοι.
1002
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1002 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Μέγας λογαριαστής των ευαγών σεκρέτων
Ο Μέγας λογαριαστής των ευαγών σεκρέτων ήταν βυζαντινός αξιωματούχος που ήταν υπεύθυνος για όλα τα ακίνητα στην αυτοκρατορία που ανήκαν στον αυτοκράτορα.
Το αξίωμα δημιουργήθηκε το 1099 επί αυτοκράτορα Ισαάκιου Β΄. Το αξίωμα δημιουργήθηκε έπειτα από την μετατροπή των ευαγών οίκων σε ευαγή σέκρετα, κερδοσκοπικά ιδρύματα, εκτός τα ορφανοτροφεία που παρέμειναν φιλανθρωπικά ιδρύματα. Ο γνωστότερος που κατείχε το αξίωμα ήταν ο Νικόλαος Αγιοθεοδωρίτης.
Πίνακας μεταλλίων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2008
Ο πίνακας μεταλλίων των Ολυμπιακών Αγώνων του 2008 είναι μία λίστα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής η οποία κατατάσσει τις χώρες, αθλητές των οποίων έχουν κερδίσει μετάλλια στους Αγώνες. Η κατάταξη δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των αργυρών, και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 που διεξήχθησαν στο Πεκίνο, την πρωτεύουσα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας έλαβαν μέρος περίπου 11.028 αθλητές από 204 χώρες, αριθμός ρεκόρ για Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι αθλητές αγωνίστηκαν σε 302 αγωνίσματα και 28 αθλήματα.
Συνολικά, 88 χώρες κέρδισαν κάποιο μετάλλιο, ενώ 55 από αυτές κέρδισαν ένα τουλάχιστον χρυσό μετάλλιο.
Οι Νήσοι Μάρσαλ, το Μαυροβούνιο και το Τουβαλού συμμετέχουν για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το Αφγανιστάν, το Μπαχρέιν, το Τατζικιστάν, και το Τόγκο κέρδισαν για πρώτη φορά ολυμπιακό μετάλλιο. Η Σερβία και η Σιγκαπούρη κέρδισαν για πρώτη φορά μετάλλιο ως ανεξάρτητα κράτη, ενώ το Μπαχρέιν, η Μογγολία, και ο Παναμάς κέρδισαν το πρώτο τους χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο.
Πίνακας μεταλλίων
Η κατάταξη στον πίνακα δεν γίνεται με βάση το συνολικό αριθμό των μεταλλίων, αλλά πρώτα με βάση τον αριθμό των χρυσών, στη συνέχεια τον αριθμό των αργυρών, και τέλος, με βάση τον αριθμό των χάλκινων μεταλλίων. Σε περίπτωση που δύο χώρες έχουν ίσο αριθμό χρυσών, αργυρών και χάλκινων μεταλλίων καταλαμβάνουν την ίδια θέση και η κατάταξη γίνεται αλφαβητικά, με βάση τον κωδικό χώρας της ΔΟΕ.
Στα αγωνίσματα της πυγμαχίας, του τζούντο, του τάε κβο ντο, και της πάλης, δίνονται δύο χάλκινα μετάλλια ανά τάξη κιλών. Έτσι, ο συνολικός αριθμός των χάλκινων μεταλλίων είναι μεγαλύτερος από αυτό των χρυσών και αργυρών. Επίσης, ισοπαλία στη δεύτερη θέση σημειώθηκε στο αγώνισμα των 100 μέτρων γυναικών στο στίβο, όπου δόθηκαν δύο αργυρά μετάλλια και κανένα χάλκινο. Ισοπαλία στην τρίτη θέση σημειώθηκε στη κολύμβηση, στα αγωνίσματα των 100 μέτρων ύπτιο των ανδρών, και στα 100 μέτρα ελεύθερο των ανδρών, όπου δόθηκαν δύο χάλκινα μετάλλια.
Πηγές
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2008 2008
Φουλβία
Η Φουλβία, λατιν.: Fulvia (π. 83 π.Χ. - 40 π.Χ.) ήταν μία ευγενής Ρωμαία γυναίκα, που έζησε κατά την ύστερη Ρωμαϊκή Δημοκρατία. Η γέννηση της Φουλβίας σε μία σημαντική πολιτική οικογένεια διευκόλυνε τις σχέσεις της και αργότερα τους γάμους της με τον Πόπλιο Κλόδιο Πούλχερ, τον Γάιο Σκριβώνιο Κούριο και τον Mάρκο Αντώνιο. Είναι σημαντικό να σημειωθεί, ότι όλοι αυτοί οι άνδρες θα προχωρούσαν σε ολοένα και πιο πολλά υποσχόμενες πολιτικές καριέρες ως μέλη της μερίδας των Δημοφιλών (Populares), τριβούνοι και υποστηρικτές του Ιούλιου Καίσαρα.
Αν και είναι πιο διάσημη για τη συμμετοχή της στη σταδιοδρομία του Μ. Αντωνίου, υπάρχουν πολλές επιστημονικές συζητήσεις για το αν η Φουλβία είχε ήδη ασχοληθεί με την πολιτική πριν από τους συζύγους της, ή η ενασχόληση αυτή ήταν ως αποτέλεσμα του γάμου με αυτούς. Ωστόσο ένα είναι σίγουρο: ενδιαφέρθηκε πολύ για την πολιτική και ανέπτυξε μία ολοένα και πιο ισχυρή δημόσια φωνή με την πάροδο του χρόνου. Είναι πιο διάσημη για τις δραστηριότητές της κατά τη διάρκεια του τρίτου γάμου της και τη συμμετοχή της στον πόλεμο της Περουσίας του 41-40 π.Χ.. Ήταν η πρώτη Ρωμαία, μη μυθολογική γυναίκα, που εμφανίστηκε σε ρωμαϊκά νομίσματα.
Γέννηση και πρώιμη ζωή
Η Φουλβία γεννήθηκε και μεγάλωσε είτε στη Ρώμη, είτε στο Tούσκουλον (Τusculum). Η ημερομηνία γέννησής της δεν είναι γνωστή. Η Φουλβία ήταν μέλος του Φουλβίου γένους, που προέρχονταν από το Tούσκουλον. Οι Φούλβιοι ήταν μία από τους πιο διακεκριμένες Δημοκρατικές, πληβείες, πλούσιες οικογένειες στη Ρώμη. Διάφορα μέλη της οικογένειας επέτυχαν την υπατεία και έγιναν Συγκλητικοί, αν και κανένα μέλος των Φουλβίων δεν καταγράφεται ως ύπατος μετά το 125 π.Χ. Η Φουλβία ήταν το μοναχοπαίδι του Mάρκου Φούλβιου Μπαμπάλιο και της Σεμπρονίας. Ως αποτέλεσμα, η Φουλβία μπορεί επίσης να εκπροσωπούσε την τελευταία απόγονο από τις οικογένειες των Φουλβίων και των Σεμπρονίων, πράγμα που σήμαινε ότι ήταν πιθανότατα μία κληρονόμος εξαιρετικής αξίας και πλούτου. Ο πατέρας της Mάρκος Φούλβιος έλαβε το ψευδώνυμο "Bambalio", που στα Λατινικά σημαίνει "τραυλίζω", λόγω της δυσκολίας του στην ομιλία. Ο εκ μητρός πάππος της ήταν ο Σεμπρόνιος Τουδιτανός, ο οποίος είχε χαρακτηριστεί από τον Μ. Τ. Κικέρωνα ως τρελός, καθώς του άρεσε να πετάει τα χρήματά του στους ανθρώπους από τα Ρόστρα.
Γάμος με τον Κλόδιο Πούλχερ
μικρογραφία|200x200εσ|Η Φουλβία από το Promptuarii Iconum Insigniorum (Αποθετήριο εικόνων εμβλημάτων).
Ο πρώτος της γάμος ήταν με τον Πόπλιο Κλόδιο Πούλχερ, περίπου το 62 π.Χ. Η Φουλβία και ο Κλόδιος απέκτησαν δύο παιδιά μαζί, έναν γιο που ονομαζόταν επίσης Πόπλιος Κλόδιος Πούλχερ και μία κόρη, την Κλοδία. Ως ζευγάρι πήγαιναν παντού μαζί. Η Κλοδία αργότερα παντρεύτηκε τον μελλοντικό Αυτοκράτορα Aύγουστο.
Το 52 π.Χ. ο Κλόδιος έβαλε υποψηφιότητα για πραίτορας σε πολιτικό ανταγωνισμό με έναν υπατικό αντίπαλο, τον Τίτο Άννιο Μίλο. Η αντιπαράθεση κλιμακώθηκε σε βία· ο Mίλο και η συμμορία (πελατεία) του σκότωσαν τον Κλόδιο στις 18 Ιανουαρίου στον Αππία Οδό, τον δρόμο που είχαν κτίσει οι πρόγονοι του Κλοδίου. Η Φουλβία εμφανίζεται για πρώτη φορά στις πηγές μετά το τέλος του Κλοδίου. Η Φουλβία και η μητέρα της Σεμπρονία ήταν παρούσες στη δίκη του Μίλο και η μαρτυρία τής Φουλβίας ήταν η τελευταία κατάθεση στην εισαγγελία. Ο Μίλο εξορίστηκε για το έγκλημά του.
Όσο ήταν ζωντανός, ο Κλόδιος είχε τον έλεγχο πολλών συμμοριών και η Φουλβία διατήρησε τη δύναμη και το καθεστώς, που προέκυπτε με την υπακοή τους. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις, ότι μπορεί να συμμετείχε στην οργάνωση των κολλεγίων. Ωστόσο, ακόμη και μετά το τέλος τού Κλοδίου, οι ακόλουθοί του παρέμειναν ισχυροί, λόγω του ότι η Φουλβία αντιλήφθηκε τις πολιτικές της δυνατότητες. Εκείνη και η μητέρα της περιέφεραν το σώμα του Κλοδίου στους δρόμους της Ρώμης μετά το τέλος του, ως ένδειξη ότι επρόκειτο η Φουλβία να γίνει η εκδικητής του τέλους του. Ως εκ τούτου η Φουλβία θα επενδύσει ενεργά τον εαυτό της στην πολιτική ατμόσφαιρα, που ακολούθησε το τέλος του πρώτου της συζύγου, ηγέτη των δηλοφιλών, ως «ορατό σύμβολο και υπενθύμιση της παρουσίας του».
Γάμος με τον Σκριβώνιο Κούριο
Όταν ο Γ. Πομπήιος κατέλαβε την εξουσία στη Ρώμη, εξαπέλυσε στρατιωτικά τους υπόλοιπους υποστηρικτές του αείμνηστου Κλόδιου (συμπεριλαμβανομένων των διοικητών και των τριβούνων), γεγονός που ώθησε τη Φουλβία να συνεχίσει την κληρονομιά του πρώτου συζύγου της μόνη μέσα στην πόλη, εκμεταλλευόμενη κάθε ευκαιρία που της επέτρεπε να επεκτείνει την επιρροή και το πολιτικό της κύρος.
Η χηρεία της δεν κράτησε πολύ, καθώς η συνήθης περίοδος πένθους για τους Ρωμαίους ήταν δέκα μήνες. Η Φουλβία πιθανότατα παντρεύτηκε τον δεύτερο σύζυγό της, Γάιο Σκριβόνιο Κούριο, αμέσως μετά την επιστροφή του από την Ασία, όταν θα είχε περάσει η περίοδος πένθους της. Παντρεύτηκαν το 52-51 π.Χ. Αυτός τελικά καθιερώθηκε ως ο νόμιμος "συνεχιστής και κληρονόμος της πολιτικής των δημοφιλών (populares), αν και αρχικά ήταν ένας των αρίστων (optimates). Όπως ο Κλόδιος, έτσι και ο Κούριο ήταν πολύ λαοφιλής στους πληβείους. Ήταν από μία λιγότερο διακεκριμένη οικογένεια από τον Κλόδιο, καθώς ήταν από μία νέα υπατική οικογένεια, αλλά μπορεί να είχε περισσότερο πλούτο. Σύντομα έγινε σημαντικός για τον Γάιο Ιούλιο Καίσαρα και τους υποστηρικτές τού Κλόδιου. Έγινε έμπιστος και πολύτιμος πολιτικός σύμμαχος σε αυτά τα ζωτικής σημασίας άτομα, λόγω τού γάμου του με τη Φουλβία και της έμφασης που έδωσε στην προώθηση της κληρονομιάς του Κλόδιου. Το 50 π.Χ., ένα χρόνο μετά τον γάμο του με τη Φουλβία, ο Κούριο κέρδισε τις εκλογές ως τριβούνος.
Γάμος με τον Μάρκο Αντώνιο
μικρογραφία|230x230εσ|Η Φουλβία με το κεφάλι του Κικέρωνα. Έργο του Πάβελ Σβεντόμσκυ δεξιά|μικρογραφία|Η εκδίκηση της Φουλβίας από τον Φρανθίθκο Μάουρα υ Μοντάνερ (1888), που απεικονίζει τη Φουλβία να επιθεωρεί το κομμένο κεφάλι του Κικέρωνα. Μετά το τέλος του Κούριο στην Αφρική, η Φουλβία ήταν ακόμη σημαίνουσα χήρα στους εκλεκτούς κύκλους και τα πολιτικά της ενδιαφέροντα ήταν γνωστά. Είχε έναν σημαντικό δεσμό στην πελατεία (clientela) του Κλόδιου και μπορούσε να προσφέρει στον μέλλοντα σύζυγό της χρήματα και πολιτική οργάνωση. Επίσης, ο σύζυγός της θα γινόταν ο πατριός των παιδιών του Κλόδιου, συνδέοντας τον περαιτέρω με την πολιτική εκείνου.
Ο τρίτος και τελευταίος γάμος της Φουλβίας ήταν με τον Mάρκο Αντώνιο το 47 ή 46 π.Χ., λίγα χρόνια μετά το τέλος του Κούριο, αν και ο Κικέρωνας αναφέρει ότι η Φουλβία και ο Μ. Αντώνιος είχαν σχέση από το 58 π.Χ. Ο Κικέρων έγραψε για τη σχέση τους στους Φιλιππικούς του ως τρόπο επίθεσης στον Αντώνιο. Σύμφωνα με τον ίδιο, ενώ η Φουλβία και ο Κλόδιος ήταν παντρεμένοι, ο Aντώνιος άφησε μία στρατιωτική θέση, για να επιστρέψει στη Ρώμη κατά τη διάρκεια της νύχτας και να παραδώσει προσωπικά ένα ερωτικό γράμμα στη Φουλβία, όπου περιγράφει την αγάπη του για αυτήν και πώς είχε σταματήσει να βλέπει τη διάσημη ηθοποιό Κυθηρίδα. Ο Κικέρων αναφέρει επίσης ότι ο Αντώνιος νυμφεύτηκε τη Φουλβία για τα χρήματά της. Κατά τον γάμο τους ο Αντώνιος ήταν ένας καθιερωμένος πολιτικός. Ήταν ήδη τριβούνος το 49 π.Χ., διοικούσε στρατούς υπό τον Καίσαρα και ήταν ο στρατηγός του ιππικού (magister equitum) το 47 π.Χ. Ο γάμος της Φουλβίας και του Αντωνίου δεν ήταν ένας με υποταγή, πιο πολύ είχαν γίνει μία «τρομερή πολιτική δύναμη», μέσα στην κρίσιμη πόλη της Ρώμης. Απέκτησαν δύο γιους μαζί, τον Μάρκο Αντώνιο Άντυλο και τον Ίουλο Αντώνιο.
Μέσω των πολιτικών συνδέσεων τής συζύγου του και τής στενής φιλίας του με τον Καίσαρα, ο Αντώνιος έγινε ο πιο ισχυρός άνδρας στη Ρώμη μετά τη δολοφονία τού Καίσαρα. Επομένως, ταιριάζει μόνο η Φουλβία να εμπλέκεται σε μεγάλο βαθμό στην πολιτική που ακολουθήθηκε. Μετά το τέλος του Καίσαρα, η Σύγκλητος συνειδητοποίησε τη δημοτικότητά του και δήλωσε, ότι θα περάσει όλους τους προγραμματισμένους νόμους τού Καίσαρα. Ο Αντώνιος είχε αποκτήσει τα χαρτιά τού Καίσαρα και με την ικανότητα να παράγει έγγραφα προς υποστήριξη οποιουδήποτε νόμου, η Φουλβία και ο Αντώνιος έφτιαξαν μία περιουσία και απέκτησαν τεράστια δύναμη. Υποτίθεται ότι συνόδευσε τον Αντώνιο στο στρατιωτικό του στρατόπεδο στο Βρηνδίσιο το 44 π.Χ. Ο Αππιανός έγραψε ότι τον Δεκέμβριο τού 44 και ξανά το 43 π.Χ., ενώ ο Αντώνιος βρισκόταν στο εξωτερικό και ο Κικέρωνας έκανε εκστρατεία για να ανακηρυχθεί ο Αντώνιος εχθρός του κράτους, η Φουλβία προσπάθησε να διακόψει τέτοιες δηλώσεις, ζητώντας υποστήριξη για τον Αντώνιο.
Ο Αντώνιος αποτέλεσε μέλος της Δεύτερης Τριανδρίας με τον Οκταβιανό (τον μελλοντικό Αυτοκράτορα Αύγουστο) και τον Μάρκο Αιμίλιο Λέπιδο στο 43 π.Χ. και άρχισε να διεξάγει προγραφές. Για να εδραιώσει την πολιτική συμμαχία (και την προώθηση των συμφερόντων τής μερίδας τού Κλοδίου), η κόρη τής Φουλβίας, η Κλοδία, παντρεύτηκε τον νεαρό Οκταβιανό. Οι Aππιανός και ο Δίων Κάσσιος περιγράφουν τη Φουλβία ως εμπλεκόμενη στις βίαιες προγραφές, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για να καταστραφούν εχθροί και να αποκτηθούν (από την περιουσία εκείνων) τα απαραίτητα κεφάλαια, για να εξασφαλιστεί ο έλεγχος της Ρώμης. Ο Αντώνιος καταδίωξε τούς πολιτικούς του εχθρούς, ιδιαίτερα τον Κικέρωνα, ο οποίος τον είχε κατακρίνει ανοιχτά για κατάχρηση εξουσίας ως υπάτου μετά τη δολοφονία του Καίσαρα. Αν και πολλές αρχαίες πηγές έγραψαν γενικά ότι η Φουλβία ήταν ευτυχής να εκδικηθεί τον Κικέρωνα για χάρη του Αντωνίου και του Κλόδιου, ο Δίων Κάσσιος είναι ο μόνος, που περιγράφει ακριβώς τη χαρά με την οποία αυτή τρύπησε τη γλώσσα του νεκρού Κικέρωνα με τις χρυσές φουρκέτες της, ως τελική εκδίκηση ενάντια στη δύναμη του λόγου εκείνου.
Ο Πόλεμος στην Περουσία (41 π.Χ. έως 40 π.Χ.) και το τέλος της Φουλβίας
Το 42 π.Χ. ο Αντώνιος και ο Οκταβιανός έφυγαν από τη Ρώμη, για να κυνηγήσουν τους δολοφόνους του Ιούλιου Καίσαρα, τον Μάρκο Ιούνιο Βρούτο και τον Γάιο Κάσσιο Λογγίνο. Η Φουλβία έμεινε πίσω ως η πιο ισχυρή γυναίκα στη Ρώμη, θεωρώντας ότι είχε ήδη εκδηλώσει τις πολιτικές της ικανότητες κατά τη διάρκεια των δεκαετιών. Σύμφωνα με τον Δίωνα Κάσσιο, η Φουλβία έλεγχε την πολιτική της Ρώμης. Ο Δίων έγραφε ότι «την επόμενη χρονιά ο Πόπλιος Σερβίλιος και ο Λεύκιος Αντώνιος έγιναν ονομαστικά ύπατοι, αλλά στην πραγματικότητα ήταν ο Αντώνιος και η Φουλβία. Αυτή, η πεθερά του Οκταβιανού και η σύζυγος του Αντώνιου, δεν είχε σεβασμό για τον Λέπιδο λόγω της νωθρότητάς του και διαχειριζόταν τις υποθέσεις η ίδια, έτσι ώστε ούτε η Σύγκλητος, ούτε ο λαός να πραγματοποιούν οποιοδήποτε εγχείρημα αντίθετη προς την ευχαρίστησή της».
Λίγο αργότερα, τα μέλη της Τριανδρίας μοίρασαν τις επαρχίες ανάμεσά τους. Ο Λέπιδος πήρε τη Δύση και ο Αντώνιος πήγε στην Αίγυπτο, όπου γνώρισε την Κλεοπάτρα Ζ΄. Ο Οκταβιανός επέστρεψε στη Ρώμη το 41 π.Χ., για να παραχωρήσει γη στους βετεράνους τού Καίσαρα, χώρισε με την κόρη τής Φούλβίας και κατηγόρησε τη Φουλβία ότι στοχεύει στην υπέρτατη εξουσία. Φοβούμενη ότι ο Οκταβιανός κέρδιζε την πίστη των βετεράνων σε βάρος τού Αντωνίου, η Φουλβία ταξίδευε συνεχώς με τα παιδιά της στους νέες εγκαταστάσεις τους, για να υπενθυμίσει στους βετεράνους το χρέος τους προς τον Αντώνιο. Η Φουλβία προσπάθησε επίσης να καθυστερήσει τις εγκαταστάσεις τους, μέχρι να επιστρέψει ο Αντώνιος στη Ρώμη, έτσι ώστε τα δύο μέλη της Τριανδρίας να μοιραστούν την τιμή. Με τον Οκταβιανό στην Ιταλία και τον Αντώνιο στο εξωτερικό, η Φουλβία συμμάχησε με τον κουνιάδο της Λεύκιο Αντώνιο και υποστήριξε δημόσια τον Μάρκο Αντώνιο σε αντίθεση με τον Οκταβιανό.
Αυτές οι ενέργειες προκάλεσαν πολιτική και κοινωνική αναταραχή. Το 41 π.Χ. οι εντάσεις μεταξύ Οκταβιανού και Φουλβίας κλιμακώθηκαν σε πόλεμο στην Ιταλία. Σύμφωνα με τον Αππιανό, η Φουλβία ήταν μία κεντρική αιτία του πολέμου, λόγω της ζήλιας της για την υπόθεση τού Αντωνίου και της Κλεοπάτρας στην Αίγυπτο. Μπορεί να κλιμάκωσε τις εντάσεις μεταξύ του Οκταβιανού και του Λεύκιου, για να τραβήξει την προσοχή του Αντωνίου στην Ιταλία. Ωστόσο ο Αππιανός έγραψε επίσης, ότι οι άλλες κύριες αιτίες ήταν οι εγωιστικές φιλοδοξίες των διοικητών και η αδυναμία τους να ελέγξουν τους δικούς τους στρατιώτες.
Η πολιορκία στην Περουσίας διήρκεσε δύο μήνες, πριν ο Οκταβιανός κάνει τον Λεύκιο να πεινάσει και να παραδοθεί τον Φεβρουάριο του 40 π.Χ. Μετά την παράδοση του Λεύκιου, η Φουλβία κατέφυγε στην Ελλάδα με τα παιδιά της. Ο Αππιανός γράφει, ότι συνάντησε τον Αντώνιο στην Αθήνα και εκείνος ήταν ανήσυχος με τη συμμετοχή της στον πόλεμο. Ο Αντώνιος στη συνέχεια επέστρεψε στη Ρώμη, για να αντιμετωπίσει τον Οκταβιανό και η Φουλβία απεβίωσε από άγνωστη ασθένεια εξόριστη στη Σικυώνα, κοντά στην Κόρινθο της Αχαΐας. Μετά το τέλος της, ο Αντώνιος και ο Οκταβιανός τη χρησιμοποίησαν ως αιτία για τη διένεξή τους. Σύμφωνα με τον Πλούταρχο «υπήρχε ακόμη περισσότερη ευκαιρία για συμφιλίωση με τον Καίσαρα. Γιατί όταν ο Αντώνιος έφτασε στην Ιταλία και ο Καίσαρας προφανώς σκόπευε να μην τον κατηγορήσει, ο ίδιος ο Αντώνιος ήταν έτοιμος να ρίξει στην Φουλβία την ευθύνη, για οτιδήποτε διατυπώθηκε εναντίον του» Μάλιστα μετά το τέλος της Φουλβίας, ο Αντώνιος νυμφεύτηκε την αδελφή του Οκταβιανού, την Οκταβία τη Νεότερη, για να δείξει δημόσια τη συμφιλίωσή του με τον Οκταβιανό. Ο Αντώνιος δεν ανέκτησε ποτέ τη θέση και την επιρροή του στην Ιταλία.
Μόλις ο Αντώνιος και η Οκταβία παντρεύτηκαν, αυτή πήρε και μεγάλωσε όλα τα παιδιά τής Φουλβίας. Η τύχη της κόρης της Φουλβίας, της Κλοδίας Πούλχρας, μετά το διαζύγιό της από τον Οκταβιανό είναι άγνωστη. Ο γιος της Μάρκος Αντώνιος Άντυλος εκτελέστηκε από τον Οκταβιανό στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 30 π.Χ. Το μικρότερο παιδί της, ο Ίουλος Αντώνιος, γλίτωσε από τον Οκταβιανό και μεγάλωσε από το 40 π.Χ. από την Οκταβία τη Νεότερη. Ο Ίουλος νυμφεύτηκε την κόρη της Οκταβίας και ανιψιά του Oκταβιανού Κλαυδία Μαρκέλλα την Πρεσβύτερη και απέκτησαν έναν γιο, τον Λεύκιο Αντώνιο και πιθανώς μία κόρη, την Ίουλα Αντωνία.
Βραβείο Φραντς Κάφκα
thumb|200px|Ο Φραντς Κάφκα Το βραβείο Φραντς Κάφκα είναι ένα διεθνές ετήσιο λογοτεχνικό βραβείο στην Τσεχία, το οποίο απονέμεται στη μνήμη του Φραντς Κάφκα, εβραϊκής καταγωγής λογοτέχνη, που έγραψε όλα τα βιβλία του στη γερμανική γλώσσα. Το βραβείο απονέμουν από κοινού η Κοινότητα Φραντς Κάφκα και η πόλη της Πράγας. Το βραβείο είναι ένα αγαλματίδιο του Κάφκα, φιλοτεχνημένο από τον Τσέχο γλύπτη Γιάροσλαβ Ρόνα καθώς και ένα χρηματικό έπαθλο ύψους 4.872 ευρώ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φραντς Καφκα
Σάββας Παπάζογλου
Ο Σάββας Παπάζογλου (Γκάζι Αθηνών, 20 Ιουνίου 1934) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και προπονητής ποδοσφαίρου. Ως παίκτης, χρίστηκε 5 φορές διεθνής με την Ελλάδα, ενώ αγωνίστηκε στους ΑΟ Αιγάλεω, Απόλλωνα Αθηνών, Παναιγιάλειο, Ολυμπιακό Πειραιώς και Ολυμπιακό Χαλκίδος.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1934 στη συνοικία Γκάζι της Αθήνας και με τους γονείς και τα 4 αδέλφια του το 1939 μετακόμισαν στα Προσφυγικά του Αιγάλεω.
Από το 1961 εργάστηκε στη Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, με τον ίδιο να έχει δηλώσει ότι η πρόσληψη αποτέλεσε δέλεαρ, μεταξύ άλλων, για την επιλογή του Ολυμπιακού Πειραιώς αντί του Παναθηναϊκού ως επόμενο σταθμό της ποδοσφαιρικής του πορείας (γεγονός ενδεικτικό της τότε κατάστασης στο βιοπορισμό των ποδοσφαιριστών, καθώς και στον ελληνικό αθλητισμό γενικά). Κάποιο διάστημα επί Δικτατορίας, απολύθηκε από τη ΔΕΗ εξαιτίας των αριστερών πολιτικών του πεποιθήσεων.