cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κριστιάν Πανούτσι
Ο Πανούτσι (Panucci) ξεκίνησε την καριέρα του με την ιταλική Γένοβα το 1990 και μετακόμισε στη Μίλαν το 1993, όπου κέρδισε αρκετούς τίτλους, συμπεριλαμβανομένων δύο τίτλων Serie A και το UEFA Champions League το 1994, παίζοντας στην νίκη της Μίλαν με 4-0 επί της Μπαρτσελόνα ως αριστερό μπακ. Αν και αρχικά αποτελούσε δεύτερη επιλογή, ερχόμενος από τον πάγκο στην αμυντική σύνθεση των Paolo Maldini, Franco Baresi, Alessandro Costacurta και Mauro Tassotti, η οποία θεωρείται ως μια από τις καλύτερες άμυνες όλων των εποχών, οι καλές επιδόσεις του ήδη από μικρή ηλικία του έδωσαν μια θέση στην αρχική εντεκάδα , κερδίζοντας μάλιστα το βραβείο Bravo το 1994. Το 1996, ακολούθησε τον πρώην προπονητή της Μίλαν Fabio Capello στη Ρεάλ Μαδρίτης, όπου και ήταν το βασικό δεξιό μπακ για την ισπανική ομάδα, κερδίζοντας τον τίτλο της La Liga το 1997 και το δεύτερο του UEFA Champions League το 1998. Επέστρεψε στην Ιταλία το 1999 για να ενταχθεί στο δυναμικό της Internazionale, αλλά με λιγότερη επιτυχία, και στη συνέχεια εστάλη με τη μορφή δανεισμού στο αγγλικό πρωτάθλημα (Premier League) για χάρη της Τσέλσι την επόμενη σεζόν, λίγο πριν από την ένταξή του στη γαλλική Μονακό. Μετακόμισε στην Ιταλική Ρόμα το 2001, όπου ξανασυναντήθηκε με τον διευθυντή Capello και παρέμεινε στο κλαμπ μέχρι το 2009. Η ηγετική του ικανότητα και η εμπειρία του τον έκαναν να αποτελεί παίκτη - κλειδί για τον σύλλογο στην θέση του κεντρικού στόπερ, καθώς κέρδισε δύο συνεχόμενους τίτλους Coppa Italia το 2007 και το 2008, καθώς και το Supercoppa Italiana. Αποσύρθηκε το 2010, μετά από μια σεζόν με την Πάρμα. δεξιά|μικρογραφία|332x332εσ| ο Πανούτσι με την [[Πάρμα Κάλτσιο 1913|Πάρμα το 2009]]
Μεταανασκαφική ανάλυση
thumb| 300 px|Διάγραμμα που περιγράφει σημαντικά βήματα στην ανάλυση μετά την ανασκαφή. Η μεταανασκαφική ανάλυση αφορά σε διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για τη μελέτη αρχαιολογικού υλικού μετά την ολοκλήρωση μιας ανασκαφής. Από την εμφάνιση της «Νέας Αρχαιολογίας» στη δεκαετία του 1960, η χρήση επιστημονικών τεχνικών στην αρχαιολογία απέκτησε ιδιαίτερη σημασία. Αυτή η τάση αντανακλάται άμεσα στην αυξανόμενη εφαρμογή της επιστημονικής μεθόδου στη μεταανασκαφική ανάλυση. Το πρώτο βήμα στην ανάλυση μετά την ανασκαφή θα πρέπει να είναι ο προσδιορισμός του τι προσπαθεί να ανακαλύψει κανείς και ποιές τεχνικές μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόσκτηση απαντήσεων. Οι τεχνικές που επιλέγονται εξαρτώνται από το είδος του αντικειμένου(ων) που επιθυμεί κανείς να μελετήσει. Εδώ περιγράφονται διαδικασίες για την ανάλυση διαφορετικών κατηγοριών τεχνέργων και τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την ανάλυσή τους. Οι τεχνικές συχνά αλλάζουν ή προστίθενται νέες στη διαδικασία της ανάλυσης, καθώς οι παρατηρήσεις μπορούν να αλλάξουν τα αρχικά ερωτήματα της έρευνας.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, βασικά βήματα που είναι κρίσιμα για την ανάλυση (όπως ο καθαρισμός και η καταγραφή των τεχνέργων) εκτελούνται σε ένα γενικό εργαστηριακό περιβάλλον, ενώ οι εξειδικευμένες τεχνικές εκτελούνται από ειδικούς σε ειδικά εργαστήρια.
Μελέτες κεραμεικής
μικρογραφία| Μικροσκόπιο προσπίπτοντος φωτός που χρησιμοποιείται για την [[πετρολογία]] Η κεραμεική επιβιώνει σε όλα σχεδόν τα περιβάλλοντα. Παρέχει στοιχεία χρονολόγησης και χρησιμοποιείται επίσης για την εξαγωγή συμπερασμάτων σχετικά με την ανταλλαγή, την οικονομία και την κοινωνική δυναμική. Το χρωματικό σύστημα Μάνσελ χρησιμοποιείται για την κατηγοριοποίηση των χρωμάτων των οστράκων, ενώ εξετάζονται άλλες πτυχές όπως το μέγεθος των κόκκων και η σκληρότητα, με τη χρήση διαγραμμάτων. Από την κεραμεική αντλούνται τόσο πληροφορίες για τη διαδικασία κατασκευής διαφορετικών εργαστηρίων, όσο και χωρικές πληροφορίες για την ευρύτερη γεωγραφική κατανομή εργαστηρίων. Λιθολογικές μελέτες των χαρακτηριστικών των πετρωμάτων, που χρησιμοποιούνται συχνά για την υάλωση, αποδίδουν πληροφορίες για ιδιαίτερους κατακευαστές ή γεωγραφικές περιοχές, όπως επίσης και ποσοτικές πληροφορίες για τον αριθμό ή το βάρος των οστράκων, ανάλογα με τη μέθοδο ποσοτικής ανάλυσης της κεραμεικής που ακολουθείται για μια ιδιαίτερη αρχαιολογική θέση. Ωστόσο, το «αποτύπωμα» των πηγών του πηλού είναι πολύ πιο δύσκολο να ανιχνευθεί σε ορισμένους τύπους τεχνέργων. Η πειραματική αναπυροδότηση και η εθνολογία μπορούν επίσης να δώσουν ενδείξεις για το χρώμα και τη σκληρότητα υφασμάτων, τα οποία συνεισφέρουν στην κατανόηση τεχνικών κατασκευής.
Υπάρχει συζήτηση σχετικά με το εάν ο αριθμός ή το βάρος των αντικειμένων είναι πιο χρήσιμο κατά την ποσοτικοποίηση της χρήσης αγγείων σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία. Σε ορισμένες περιπτώσεις γίνεται χρήση ποσοτικών μεθόδων, που χρησιμοποιούνται στην παλυνολογική ανάλυση. Αντί για μετρήσεις του ελάχιστου αριθμού ατόμων, στην κεραμεική ανάλυση (συμπερίληψη οστράκων και ακέραιων αγγείων) γίνονται μετρήσεις του ελάχιστου αριθμού αγγείων (ακέραια αγγεία και αντιπροσωπευτικά τμήματα κεραμεικής που δείχνουν προς την κατεύθυνση συγκεκριμένου αγγείου). Ο συγκεκριμένος τύπος ανάλυσης χρησιμοποιεί τον αριθμό των αντιπροσωπευτικών τμημάτων κεραμεικής ως υποκατάστατο του αριθμού ακέραιων αγγείων σε μια ομάδα. Αν και η συγκεκριμένη μέθοδος είναι ενίοτε προβληματική, παρέχει καλό μέτρο αναλογίας και κατανομής τεχνέργων σε μια δεδομένη αρχαιολογική θέση.
Ανάλυση λίθινων εργαλείων
Τα λιθινα εργαλεία αποτελούν συχνά αντικείμενο αρχαιολογικής ανάλυσης, καθώς παρουσιάζουν εξαιρετικές δυνατότητες διατήρησης και είναι συχνά τα πλέον πολυάριθμα τέχνεργα σε πρώιμες προϊστορικές θέσεις Σε ορισμένες αρχαιολογικές θέσεις, μάλιστα, τα λίθινα εργαλεία είναι η μοναδική μαρτυρία ανθρώπινης δραστηριότητας Η κατηγορία των λίθινων εργαλείων πέτρας δεν περιλαμβάνει μόνον τελικά εργαλεία, αλλά και πυρήνες και αποκρούσματα. Η τεχνική που χρησιμοποιείται για την ανάλυση πέτρινων εργαλείων είναι η κατηγοριοποίηση. Η κατηγοριοποίηση οργανώνει τις παρατηρήσεις σε «ένα περιορισμένο σύνολο ομάδων που είναι όμοιες με έναν καθορισμένο τρόπο». Η κατηγοριοποίηση μπορεί να επιτευχθεί είτε με:
Οι παράγοντες που μετρούνται περιλαμβάνουν το μέγεθος, το σχήμα, το χρώμα, την πρώτη ύλη και την τεχνολογική ή τυπολογική κατηγορία. Κατά την ανάλυση οι αρχαιολόγοι χρειάζεται συχνά να λαμβάνουν αποφάσεις σχετικά με τον τρόπο μέτρησης αυτών των παραγόντων, προκειμένου να επιτευχθεί το υψηλότερο δυνατό επίπεδο αντικειμενικότητας
Μεταλλουργική ανάλυση
Πριν αρχίσει η ανάλυση, τα μεταλλικά τέχνεργα απαιτούν εντατικό καθαρισμό με εξειδικευμένες μεθόδους καθαρισμού. Για τον καθαρισμό χρησιμοποιείται η ηλεκτρόλυση για την αποφυγή φθοράς. Για παράδειγμα, τα μέταλλα από ναυάγια εγκλωβίζουν συμπήγματα κάτω από επιστρώσεις. Τα ορυκτά του θαλάσσιου ύδατος αντιδρούν με τα μέταλλα και τα περιβάλλοντα ιζήματα για να σχηματίσουν μια πυκνή κρούστα γύρω από το μέταλλο. Τα ορυκτά, τα αντικείμενα που περιβάλλουν και οι τεχνικές συντήρησης καταγράφονται με φωτογραφίες και ακτίνες X.
Μόλις καθαριστούν τα μέταλλα, οι ειδικοί επιστήμονες χρησιμοποιούν μικροσκόπια για να εξετάσουν λεπτομέρειες που αποκαλύpτουν πληροφορίες σχετικά με τη σύνθεση και τις τεχνικές κατασκευής. Για παράδειγμα, είναι δυνατόν να αναγνωριστεί το σχήμα του τεχνέργου, υφιστάμενες ρωγμές και τα σημεία συναρμολόγησης. Οι κύριοι παράγοντες που επηρεάζουν τη διάβρωση μετάλλων στα ναυάγια είναι η σύνθεση των μετάλλων, η σύνθεση του νερού, η θερμοκρασία, η θαλάσσια ζωή, η σύνθεση του πυθμένα, η θέση των αντικειμένων σε σχέση με άλλα αντικείμενα ή υλικά του ναυαγίου, το βάθος ταφής κάτω από τον πυθμένα και η έκταση της κίνησης του νερού Η μεταλλογραφία εξετάζει το μέγεθος και το σχήμα των κόκκων ορυκτών στα υλικά για ίχνη θέρμανσης, επεξεργασίας και κράματος. Εδώ χρησιμοποιούνται ηλεκτρονικά μικροσκόπια σάρωσης για τη διερεύνηση των τεχνικών κατασκευής κοσμημάτων και όπλων, καθώς επιτρέπουν την ταυτοποίηση λεπτομερειών, όπως η σφυρηλάτηση αναδιπλούμενων στρώσεων μετάλλου για τη δημιουργία ενός σπαθιού. Επιπλέον, η αναγνώριση αποτυπωμάτων των εργαλείων που χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργηθεί το τέχνεργο, εμπλουτίζει τις μελέτες για τις τεχνικές κατασκευής. Άλλη τεχνική που χρησιμοποιείται για την αναγνώριση κραμάτων χρυσού, χαλκού και χαλκού είναι η φασματοσκοπία ατομικής απορρόφησης. Η συγκεκριμένη τεχνική δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική, αν το τέχνεργο περιέχει πολλούς τύπους μετάλλων.
Σκελετικά κατάλοιπα
μικρογραφία|Καθαρισμένα σκελετικά υπολείμματα της Lucy, [[Australopithecus afarensis που βρέθηκαν στην Αιθιοπία.]] Τα σκελετικά κατάλοιπα αποδίδουν πληροφορίες για το φύλο, την ηλικία του υποκειμένου κατά τον θάνατό του και το ανάστημά του. Ωστόσο, υπάρχουν διαφορετικές διαδικασίες για την ανάλυση αυτών των παραγόντων, όταν ασχολούμαστε με ενήλικα και ανήλικα υποκείμενα.
Όσον αφορά στον προσδιορισμό του φύλου, το φύλο των υποενηλίκων, μπορεί να μετρηθεί συγκρίνοντας το στάδιο της ασβεστοποίησης στα δόντια με την ωρίμανση του μετακρανιακού σκελετού. Οι μετακράνιοι σκελετοί ωριμάζουν πιο αργά στα αγόρια από ό,τι στα κορίτσια, ενώ ο ρυθμός ασβεστοποίησης στα δόντια είναι περίπου ο ίδιος και για τα δύο φύλα. Εάν η οδοντική και μετακρανιακή ανάπτυξη είναι παρόμοια, ο σκελετός είναι πιθανότατα αρσενικό, αλλά εάν δεν είναι, το άτομο είναι πιθανόν θηλυκό. Στους ενήλικες, το φύλο καθορίζεται από την εξέταση της λεκάνης, της ισχιακής εγκοπής, της ωοθυλακικής περιοχής, της κοτύλης, των οστών, των μακρών οστών και του κρανίου
Η εκτίμηση της ηλικίας θανάτου των ενηλίκων συνεπάγεται την παρατήρηση των μορφολογικών χαρακτηριστικών των σκελετικών καταλοίπων και τη σύγκριση των πληροφοριών με καταγραμμένες αλλαγές για πρόσφατους πληθυσμούς γνωστής ηλικίας Για τους ανηλίκους καταγράφεται η οδοντική ανάπτυξη, το μήκος των μακρών οστών και η σύγκλιση των επιφύσεων για την εκτίμηση της ηλικίας. Όσον αφορά στους ενήλικες, η ηλικία μετράται με μακροσκοπικές και μικροσκοπικές μεθόδους. Οι μακροσκοπικές μέθοδοι δεν περιλαμβάνουν καταστροφή του δείγματος, ενώ οι μικροσκοπικές μέθοδοι, απαιτούν περισσότερο χρόνο και απαιτούν εξοπλισμό, σχετική καταστροφή του σκελετικού υλικού και εξειδικευμένες γνώσεις. Παρά τα μειονεκτήματα, οι μικροσκοπικές μέθοδοι δίνουν ακριβέστερα αποτελέσματα.
Η μέτρηση του μήκους σχετικών οστών και η σύγκρισή τους με αριθμούς, που προκύπτουν από ιστορικές μελέτες μπορεί οδηγήσει στην εκτίμηση του ύψους του σκελετού.
Οι μελέτες πανίδας προσφέρουν πληροφορίες για τους ζωικούς οργανισμούς που αποτελούν μέρος του οικοσυστήματος μιας περιοχής αλλά και έμμεσες ενδείξεις για τη βλάστηση και το κλίμα. Η ανάλυση βασίζεται κυρίως στη μελέτη ασπόνδυλων οργανισμών ( Renfrew and Bahn 2001, 256) Τα σπονδυλωτά παίζουν μεγαλύτερο ρόλο στην παλαιοοικονομική έρευνα κυρίως λόγω της σημασίας των εξημερωμένων ζώων για τον άνθρωπο. Ωστόσο, κατάλοιπα ψαριών, πτηνών και μικρών ή μεγάλων άγριων θηλαστικών συνιστούν στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος και επίσης αποτελούν αντικείμενα της περιβαλλοντικής έρευνας. Στα πανιδικά κατάλοιπα συγκαταλέγονται τόσο ψάρια, πουλιά όσο και θηλαστικά. Τα κατάλοιπα της πανίδας χρησιμοποιούνται για την ανασυγκρότηση παρελθόντων περιβαλλόντων και για τον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο επηρέασαν τα ζώα τις ανθρώπινες οικονομίες. Η μελέτη των αρχαίων ζωικών υπολειμμάτων αναφέρεται ως ζωοαρχαιολογία. Μόλις συλλεχθούν τα οστά, καθαριστούν και επισημανθούν, οι ειδικοί αρχίζουν να προσδιορίζουν τον τύπο του οστού και από ποια είδη προήλθε. Υπολογίζεται ο αριθμός των αναγνωρισμένων οστών, καθώς και το βάρος κάθε δείγματος και ο ελάχιστος αριθμός ατόμων. Η ηλικία και το φύλο ενός ζώου μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό δεδομένων σχετικά με το κυνήγι και τη γεωργία. Για απολιθωμένα δείγματα χρησιμοποιείται η βιοστρωματογραφία για τη χρονολόγηση των στρωμάτων και κατ’ επέκταση των αρχαιολογικών θέσεων. Τα πανιδικά κατάλοιπα παρέχουν επίσης πληροφορίες για την ανθρώπινη συμπεριφορά, το εμπόριο και την ανθρώπινη μετανάστευση.
Αναλύσεις μαλακίων και ασπονδύλων
Τα ασπόνδυλα μπορούν να προσφέρουν ενδείξεις για το τοπικό περιβάλλον και την ανθρώπινη δραστηριότητα. Βρίσκονται στα περισσότερα περιβάλλοντα και συχνά ομαδοποιούνται βάσει ενδιαιτήματος ή τροφής. Μέσω της χρήσης τους αντλούνται πληροφορίες για τις συνθήκες επιφάνειας του εδάφους, τη βλάστηση και το κλίμα, καθώς και για τα πιθανά αποθηκευμένα προϊόντα και τη χρήση των φυτών. Χερσαία όστρεα, όστρεα του γλυκού νερού, τα θαλάσσια όστρεα και τα θαλάσσια μαλάκια μπορούν, επίσης, να χρησιμεύσουν ως δείκτες για την κατανάλωση τροφίμων, την κατασκευή και την παραγωγή ασβέστου και βαφής.
Τα κελύφη των σαλιγκαριών της ξηράς κυμαίνονται από μικροσκοπικά έως μεγάλα. Συνήθως ταξινομούνται σε τρεις μεγάλες ομάδες μεγέθους. Η παρουσία χερσαίων σαλιγκαριών σε μια τοποθεσία μπορεί να υποδηλώνει ανθρώπινη κατανάλωση, δραστηριότητα τρωκτικών, περιβαλλοντικές συνθήκες ή ανθρώπινη συλλογή λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους.
Το μέγεθός τους ποικίλει και ομαδοποιούνται σε τρεις ευρείες κατηγορίες. Ανεξάρτητα από τον τύπο τους, όλα τα όστρεα μαλακίων συλλέγονται με τυποποιημένη στρωματογραφική στρατηγική δειγματοληψίας. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον τύπο στρατηγικής αποφεύγονται τα προβλήματα που δημιουργούνται όταν αγνοούνται μικρότερα όστρεα, ζήτημα που μπορεί να προκύψει από τη χειροκίνητη περισυλλογή. Μόλις συλλεχθούν τα δείγματα, αποστέλλονται σε εργαστήριο για να στεγνώσουν. Στη συνέχεια συλλέγεται τυπικό βάρος για κάθε δείγμα. Κάθε τυποποιημένο δείγμα τοποθετείται κατόπιν σε μικρή λεκάνη (με ετικέτες για τις στρωματογραφικές πληροφορίες) και καλύπτεται με διάλυμα 70% ζεστού νερού και 30% υπεροξείδιο του υδρογόνου. Τα όστρεα επιπλέουν και απομακρύνονται με ένα σύνολο κοσκίνων, τα οποία τα διαχωρίζουν ανά μέγεθος. Τόσο το χώμα όσο και τα κελύφη τοποθετούνται στη συνέχεια στον κλίβανο ξήρανσης. Όταν ψυχθούν, τα κελύφη είναι έτοιμα για ανάλυση και μπορούν να εξαχθούν από τα κόσκινα.
Κατά την ανάλυση των κελυφών μαλακίων, οι αρχαιολόγοι εστιάζουν σε πολλούς παράγοντες, όπως: ταξινόμηση, σύνθεση ορυκτών του κελύφους και οργανική ύλη που παραμένει στο κέλυφος. Για παράδειγμα, η παρουσία ανθρακικών ορυκτών δείχνει ότι το pH του ιζήματος σε μια τοποθεσία ήταν πάντα πάνω από 8. Οι μετρήσεις του pH μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για την ερμηνεία των περιβαλλοντικών συνθηκών ενός συγκεκριμένου τόπου πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την κατοχή του και φυσικά για τη γνώση των συνθηκών διατήρησης ή διάβρωσης του αρχαιολογικού υλικού. Πρόσφατες έρευνες πεδίου υποδεικνύουν ότι οι αρχαιολογικές θέσεις με αφθονία οστρέων κατανέμονται ευρέως και άφθονα σε ολόκληρο τον κόσμο και από διαφορετικές χρονικές περιόδους. Προκειται για ένα εντυπωσιακό και διαρκώς αυξανόμενο αρχείο, όχι μόνο των πτυχών της παρελθούσας ανθρώπινης συμπεριφοράς, αλλά και των περιβαλλοντικών αλλαγών του παρελθόντος.
Βοτανική ανάλυση
Η ανάλυση μιας μακροβοτανικής ομάδας γίνεται σε διάφορα βήματα. Αρχικά, τα υπολείμματα διαχωρίζονται από το έδαφος με μια διαδικασία γνωστή ως επίπλευση. Τα απολιθωμένα υπολείμματα και τα υπολείμματα από εξαιρετικά ξηρά περιβάλλοντα μπορούν συνήθως να διαχωριστούν από το έδαφος και τις ρίζες μόνο με προσεκτικό ξηρό κοσκίνισμα. Παρόλο που τα συστήματα επίπλευσης διαφέρουν ως προς το μέγεθος και τον σχεδιασμό, προκειμένου να ικανοποιήσουν τις ανάγκες μιας συγκεκριμένης ομάδας καταλοίπων, κάθε σύστημα επιτυγχάνει το ίδιο βασικό έργο. Η έγχυση νερού σε ένα δείγμα εδάφους διαχωρίζει τα κατάλοιπα σε ελαφρά και βαρέα κλάσματα. Το βαρύ κλάσμα βυθίζεται στον πυθμένα και συλλέγεται. Το ελαφρύ κλάσμα επιπλέει και τοποθετείται σε λεπτότερο κόσκινο. Τα υπολείμματα αποστραγγίζονται από τη μονάδα επίπλευσης μέσω βαλβίδας εξόδου. Τα ελαφρά και βαρέα κλάσματα στη συνέχεια ξηραίνονται και προετοιμάζονται για ανάλυση.
Η ανάλυση ποικίλλει ανάλογα με ερωτήματα που προκύπτουν κατά τη διαδικασία. Συνήθως, τα ελαφρά κλάσματα ταξινομούνται μέσω μιας σειράς κοσκίνων. Στη συνέχεια, τα υπολείμματα που απομένουν σε κάθε κόσκινο ταξινομούνται με τη χρήση μικροσκοπίου. Τέλος, ολοκληρώνεται η οργάνωση των δεδομένων και η ανάλυση των πολλών μεταβλητών.
Φυτόλιθοι
Οι φυτόλιθοι είναι ένα άλλο βοτανικό υλικό που μπορεί να αναλυθεί. Τα ορυκτά που παράγονται από τα φυτά, οι φυτόλιθοι παρέχουν μια μοναδική οπτική στην αρχαιοβοτανική ιστορία. Οι φυτόλιθοι, και ειδικότερα οι πυριτικοί φυτόλιθοι, είναι το πιο ανθεκτικό βιογενές φυτικό υλικό σε αρχαιολογικούς χώρους. Ο υψηλός βαθμός διατήρησης του φυτόλιθου οφείλεται εν μέρει στη δομή του. Κάθε φυτόλιθος αποτελείται σχεδόν εξ ολοκλήρου από πυρίτιο με λιγότερο από 0,03% οργανικό υλικό. Η διαδικασία για την ανάλυση φυτόλιθων περιλαμβάνει πολλά, καλά τυποποιημένα βήματα:
Όταν εφαρμοστεί προσεκτικά, η ανάλυση φυτολίθων είναι δυνατόν να βοηθήσει στην ανασυγκρότηση του παλαιοπεριβάλλοντος. αριστερά|μικρογραφία| Ειδικός χρησιμοποιεί βραχίονα για να εξετάσει δείγμα αρχαιολογικού ξύλου.
Ξύλο
Το ξύλο ως μακροβοτανικό κατάλοιπο είναι φυσική μαρτυρία κατασκευών του παρελθόντος. Τα ξύλινα αντικείμενα μπορούν, επίσης, να υποδεικνύουν. άλλους τρόπους χρήσης του ξύλου κατά το παρελθόν. Καθώς τείνει να είναι το πανταχού παρόν υλικό των μακροσκοπικών υπολειμμάτων, ιδιαίτερα στην απανθρακωμένη μορφή του, συμβάλλει όλο και περισσότερο στην αρχαιολογική ανακατασκευή του φυσικού περιβάλλοντος, στις γνώσεις μας για τις μακροκλιματικές και μικροκλιματικές αλλαγές του παρελθόντος, για την ανθρώπινη χρήση ξυλείας και στη χρονολόγηση των αρχαιολογικών θέσεων.
Όταν εξάγεται το ξύλο από το πρωταρχικό του πλαίσιο, είναι σημαντικό να αποθηκεύεται σε συνθήκες παρόμοιες με εκείνες του πλαισίου. Αν αποθηκεύεται σε διαφορετικές συνθήκες, είναι δυνατόν να προκληθούν παραμορφώσεις που θα μπορούσαν να μεταβάλλουν τα αποτελέσματα της ανάλυσης. Ενίοτε, το υγρό ξύλο που απαντάται σε υδάτινα περιβάλλοντα συντηρείται σε υδάτινο περιβάλλον με διάφορες τεχνικές, καθώς οποιαδήποτε διαδικασία ξήρανσης, χωρίς συντήρηση, είναι δυνατόν να οδηγήσει όχι μόνο σε παραμορφώσεις αλλά και γοργή φθορά του υλικού.
Γύρη
Η παλυνολογία είναι η μελέτη της γύρης. Η γύρη έχει συγκεκριμένα σχήματα, επομένως το είδος είναι εύκολα αναγνωρίσιμο και μπορεί να παρέχει αρχείο περιβαλλοντικών αλλαγών και χρονολόγησης γύρης. Τα διάτομα είναι μικροσκοπικά μονοκύτταρα φυτά που μπορούν να βρεθούν μέσα ή κοντά στο νερό. Με τη μελέτη των διατόμων, μπορούν να προσδιοριστούν αλλαγές όπως η αποψίλωση των δασών και η ρύπανση. Οι φυτόλιθοι διαμορφώνονται από κύτταρα των φυτών που μπορούν να επιβιώσουν σε αλκαλικά εδάφη.
Η ανάλυση όλων των προηγούμενων τύπων βοτανικών υπολειμμάτων ολοκληρώνεται συνήθως από ειδικούς που μελετούν την παλαιοεθνοβοτανική. Οι παλαιοεθνοβοτανολόγοι εξετάζουν διάφορους τύπους αρχαιολογικών στοιχείων για να μελετήσουν τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων και φυτών. Δε μελετούν μόνο το πώς και το γιατί οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν φυτά, αλλά και τρόπους με τους οποίους αλλάζουν οι χρήσεις με τον χρόνο και τον χώρο. μικρογραφία| Φωτογραφία προφίλ εδάφους στον αρχαιολογικό χώρο του [[Κεραμεικός|Κεραμικού, Αθήνα, Ελλάδα.]] Τα ιζήματα παρέχουν ενδείξεις για την ανακατασκευή προηγούμενων φυσικών και πολιτισμικών διεργασιών με παρόμοιο τρόπο, όπως τα τέχνεργα. Τα ιζήματα είναι δυναμικά στρώματα. Μπορούν να επεκταθούν, να συσσωρευτούν, να συγκεντρωθούν και να συγχωνευθούν. Για παράδειγμα, ο Edwards (1979) παρατήρησε ότι ένα δείγμα γύρης πάχους 1 cm μπορεί να αντιπροσωπεύει έως και 25-30 χρόνια απόθεσης. Οι ειδικοί της γεωαρχαιολογίας χρησιμοποιούν τις αλλαγές που συμβαίνουν στο έδαφος και τη γεωμορφολογία για να ερμηνεύουν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Η γεωαρχαιολογία είναι εφαρμογή των γεωεπιστημών για την επίλυση ερευνητικών προβλημάτων στην αρχαιολογία. Για παράδειγμα, τόσο η πετρογραφία όσο και η περίθλαση ακτίνων Χ μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην εξέταση της ορυκτολογικής ανάλυσης, αλλά η επιλογή της μεθόδου εξαρτάται από τα συγκεκριμένα ορυκτά που στοχεύει κάποιος να ανιχνεύσει. Συμβατικά, στον όρο «γεωαρχαιολογία» περιλαμβάνεται ένα υποσύνολο των γεωεπιστημών, ιδιαίτερα γεωμορφολογία, ιζηματολογία, παλυνολογία και η στρωματογραφία. Η προτεραιότητα της γεωαρχαιολογίας στη μεταανασκαφική ανάλυση, αντικατοπτρίζεται πιθανώς στην παρατήρηση που έκανε ο Renfrew το 1976, ότι «αφού η αρχαιολογία ή τουλάχιστον η προϊστορική αρχαιολογία ανακτά σχεδόν όλα τα βασικά δεδομένα με ανασκαφή, κάθε αρχαιολογικό πρόβλημα ξεκινά ως πρόβλημα στη γεωαρχαιολογία»
Εθνοϊστορικές πηγές και μικρά τέχνεργα
Μετά την ολοκλήρωση των ανασκαφών, ενίοτε οι αρχαιολόγοι χρειάζεται να χρησιμοποιήσουν πρόσθετες πηγές αποδεικτικών στοιχείων για να σχηματίσουν νέα συμπεράσματα ή να συμπληρώσουν ευρήματα που προέρχονται από τους πιο συνηθισμένους τύπους τεχνέργων. Πρόσθετες πηγές περιλαμβάνουν μικρά τέχνεργα και ιστορικά έγγραφα. Πρέπει να προσέχει κανείς να μη βασίζει τις ερμηνείες ενός τόπου σε ιστορικές πηγές, αλλά να τις χρησιμοποιεί για να συμπληρώνει ή να αντικρούει τις τάσεις που εξετάζονται μόνο στο αρχαιολογικό υλικό. Ακριβώς όπως κάποιος πρέπει να προσέχει κατά την ερμηνεία των αποτελεσμάτων των αρχαιολογικών αναλύσεων, πρέπει επίσης να είναι προσεκτικός κατά τον προσδιορισμό της βαρύτητας των ιστορικών τεκμηρίων στη διατύπωση συμπερασμάτων για κάποια αρχαιολογική θέση. Ο αναλυτής πρέπει να κάνει ερωτήσεις όπως: Από ποιον συντάχθηκε αυτό το έγγραφο; Ποιά ήταν η κοινωνικοπολιτισμική του θέση; Ποιοί παράγοντες μπορεί να παραμορφώσουν τις ερμηνείες του;
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Αρχαιολογικές μέθοδοι
Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο
Το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο αποτέλεσε το σκηνικό όπου διαδραματίστηκε η τελευταία πράξη του ενεργού πολιτικού βίου του Ανδρέα Παπανδρέου, πρωθυπουργού της Ελλάδας και πρωταγωνιστή της δημόσιας ζωής της επί δεκαετίες. Για 4 μήνες, από την Δευτέρα 20 Νοεμβρίου 1995 έως την Πέμπτη 21 Μαρτίου 1996 ο Α. Παπανδρέου νοσηλεύτηκε στο Ωνάσειο, υποβάλλοντας την παραίτησή του στις 15 Ιανουαρίου του 1996.
Ιστορικό
Ένας από τους στόχους του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης» (το οποίο ιδρύθηκε το 1975 από την κόρη του Αριστοτέλη Ωνάση, Χριστίνα) ήταν και η δημιουργία σύγχρονου καρδιοχειρουργικού κέντρου στην Αθήνα, καθώς, ενώ οι καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις είχαν ήδη αρχίσει να πραγματοποιούνται στην Ελλάδα, οι δυνατότητες των κρατικών νοσοκομείων δεν μπορούσαν να καλύψουν τις ανάγκες του ελληνικού πληθυσμού, με αποτέλεσμα την συνεχώς αυξανόμενη έξοδο μεγάλου αριθμού καρδιοπαθών στο εξωτερικό.
Οι εργασίες ανέγερσης ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1987 (τον θεμέλιο λίθο τοποθέτησε στις 8 Οκτωβρίου 1987 ο τότε πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, που έμελλε να γίνει ο διασημότερος ασθενής του Ωνασείου) και ολοκληρώθηκαν τον Σεπτέμβριο του 1992. Στις 6 Οκτωβρίου 1992 έγινε η επίσημη έναρξη της λειτουργίας του Κέντρου.
Το Ωνάσειο κόστισε συνολικά 75 εκατομμύρια δολάρια (με την ισοτιμία που ίσχυε το 1992) και βρίσκεται σε έκταση 8.000 τ.μ. Ένα μεγάλο μέρος του συνολικού κόστους διατέθηκε για τον εφοδιασμό του Κέντρου με τα πιο προηγμένα τεχνικά μέσα λειτουργίας και τα πιο σύγχρονα επιστημονικά όργανα.
Η διαρρύθμιση του Ωνασείου
Την περίοδο της νοσηλείας του Ανδρέα Παπανδρέου, από τις 20 Νοεμβρίου 1995 μέχρι τις 21 Μαρτίου 1996 (οπότε και κατέστη κέντρο του ελληνικού δημόσιου βίου) η διαρρύθμιση του Ωνασείου είχε ως εξής:
Το Ιατρικό Συμβούλιο
Στους 4 μήνες της συνεχούς νοσηλείας του Ανδρέα Παπανδρέου, κέντρο των «ιατρικοπολιτικών» εξελίξεων αποτέλεσε το Ιατρικό Συμβούλιο του Ωνασείου, που συγκροτήθηκε ad hoc, επιφορτισμένο με την τελική ευθύνη για την πορεία της νοσηλείας και θεραπείας του πρωθυπουργού. Στο Ιατρικό Συμβούλιο προήδρευε ο καθηγητής και ακαδημαϊκός (διατέλεσε και πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών) Γρηγόριος Σκαλκέας. Στο Συμβούλιο μετείχαν Έλληνες και ξένοι γιατροί, μεταξύ τους και ο υπουργός Υγείας (και προσωπικός γιατρός του Ανδρέα Παπανδρέου) Δημήτρης Κρεμαστινός. Από τους υπόλοιπους, γνωστοί στην κοινή γνώμη έγιναν και οι Στάθης Ηλιοδρομίτης, Παύλος Τούτουζας, Βασίλης Γολεμάτης, Γιώργος Δαΐκος, Λίλα Παπαδημητρίου κ.ά. και από τους ξένους ο Αμερικανός Τζον Μπακ, ο Αργεντινός Ρονάλντο Ροτοντέλι, και ο Βρετανός Γκάβιν Ράιτ, βοηθός του Μαγκντί Γιακούμπ. Ο Γιακούμπ, που είχε χειρουργήσει με επιτυχία τον Ανδρέα Παπανδρέου στο Χέρφιλντ το 1988, επισκέφθηκε και αυτός το Ωνάσειο για να συνεισφέρει με την δική του ιατρική άποψη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοσοκομεία στην Αθήνα Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Ελλάδας Ν
Ταξιανθία
Η ταξιανθία είναι μια ομάδα ή ένα σύμπλεγμα λουλουδιών που διατάσσονται σε ένα στέλεχος, που αποτελείται από έναν κύριο κλάδο ή μια περίπλοκη διάταξη κλαδιών. Μορφολογικά, είναι το τροποποιημένο τμήμα του βλαστού των φυτικών σπόρων όπου σχηματίζονται άνθη στον άξονα ενός φυτού. Υπάρχει η ομοιόμορφη ταξιανθία και η ταξιανθία Pluriflora.
Ομοιόμορφη ταξιανθία
Μπορεί να είναι:
Και οι δύο μπορεί να αποτελούνται από μίσχο (το στέλεχος που συνδέει κάθε λουλούδι με το άνθος) και bracts (φύλλα που προστατεύουν το λουλούδι).
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνθη Κατηγορία:Μορφολογία φυτών
Μαγγανάρι Ίου
Το Μαγγανάρι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Ίου που πήρε το όνομά του από τον ξακουστό Beta Ορέστη Μαγκανάρη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, το Μαγγανάρι έχει 29 κατοίκους. Βρίσκεται στις νότιες ακτές του νησιού, σε απόσταση 21 χιλιομέτρων από την Χώρα της Ίου. Το Μαγγανάρι είναι κτισμένο στο μύχο του ομώνυμου όρμου της νότιας ακτής της Ίου. Ο όρμος έχει άνοιγμα εισόδου περίπου 1,5 ναυτικό μίλι, από το ακρωτήρι Αχλάδι στα δυτικά μέχρι το ακρωτήρι Πυργάρι στα ανατολικά και είσδυση 0,5 ναυτικό μίλι. Μέσα στον όρμο βρίσκεται η νησίδα Πορί.
Το Μαγγανάρι διαθέτει τρεις μεγάλες παραλίες και αρκετές μικρότερες. Οι παραλίες έχουν χρυσή άμμο και είναι ρηχές. Διαθέτει τόσο οργανωμένα τμήματα όσο και μη. Ο οικισμός διαθέτει επίσης και καταστήματα εστίασης. Η πρόσβαση γίνεται μέσω ασφαλτοστρωμένου δρόμου ή με καΐκια που κάνουν το γύρω του νησιού.
Το Μαγγανάρι αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητος οικισμός το 1928. Αναλυτικά η δημογραφική πορεία του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ίου Κατηγορία:Παραλίες της Ίου Κατηγορία:Δήμος Ιητών
Κατερίνα Βιτάλε
Η Κατερίνα Βιτάλε (Caterina Vitale, 1566-1619) ήταν η πρώτη γυναίκα φαρμακοποιός και χημικός στη Μάλτα και η πρώτη γυναίκα φαρμακοποιός των Ιωαννίτων Ιπποτών.
Βιογραφία
Η Βιτάλε είχε καταγωγή από την Ελλάδα. Παντρεύτηκε τον Έτορε Βιτάλε, φαρμακοποιό των Ιωαννίτων Ιπποτών. Μετά το θάνατό του το 1590, κληρονόμησε το φαρμακείο του και το καθήκον να παρέχει φάρμακα στη Sacra Infermeria. Περιγράφηκε ως επιτυχημένη επιχειρηματίας, έγινε πολύ πλούσια και είναι γνωστή ως ευεργέτιδα των Καρμελιτών. Πέθανε το 1619 στις Συρακούσες και το σώμα της μεταφέρθηκε στη Βαλέτα και θάφτηκε στην εκκλησία των Καρμελιτών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαλτέζοι επιστήμονες Κατηγορία:Μαλτέζοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Γυναίκες χημικοί
Ανάδρομη κίνηση
thumb|250px|Δορυφόρος σε ανάδρομη τροχιά γύρω από πλανήτη Η ανάδρομη κίνηση είναι η κίνηση σε αντίθετη κατεύθυνση από την κίνηση ενός άλλου αντικειμένου, σε αντίθεση με την ορθόδρομη κίνηση. Αυτή η κίνηση μπορεί να είναι η τροχιά ενός σώματος γύρω από ένα άλλο, ή ενός αντικειμένου γύρω από τον άξονα περιστροφής του. Όσον αφορά τα ουράνια σώματα, η ανάδρομη κίνηση συνήθως αναφέρεται στην κίνηση η οποία είναι αντίθετης φοράς με την κίνηση του πρωτεύοντος αντικειμένου, δηλαδή του αντικείμενου το οποίο αποτελεί το κέντρο του συστήματος.
Ως φαινομενική κίνηση
Η ανάδρομη κίνηση μπορεί να είναι και φαινομενική, στην οποία ένας πλανήτης φαίνεται να κινείται σε κατεύθυνση αντίθετη με τα άλλα σώματα στο ίδιο σύστημα, όπως παρατηρείται από συγκεκριμένο οπτικό σημείο. Στην περίπτωση του Ηλιακού Συστήματος, η κατεύθυνση που έχει ο «ανάδρομος» πλανήτης είναι προς τα δυτικά. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι πλανήτες περιφέρονται με διαφορετική ταχύτητα γύρω από τον Ήλιο, με αποτέλεσμα ο ένας πλανήτης να προσπερνά τον άλλο, και έτσι να φαίνεται ότι ο άλλος πλανήτης κινείται προς τα πίσω.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Κίνηση Κατηγορία:Ουράνια μηχανική
Αρσάκεια - Τοσίτσεια Σχολεία
Τα Αρσάκεια - Τοσίτσεια Σχολεία είναι συγκροτήματα σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τα οποία ανήκουν στην Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία (ΦΕ). Εδρεύουν στην Αθήνα, (Παλαιό Ψυχικό και Άνοιξη), στην Πάτρα, στη Θεσσαλονίκη, στα Ιωάννινα και στα Τίρανα (Αλβανία).
Αρσάκειο Ψυχικού
Το Αρσάκειο Ψυχικού είναι συγκρότημα ελληνικών ιδιωτικών σχολικών μονάδων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαιδευτικής βαθμίδας, που εδρεύει στο Παλαιό Ψυχικό, προάστιο των Αθηνών (Αττική). Το συγκρότημα αποτελείται από Νηπιαγωγείο, σε ανεξάρτητο συγκρότημα, ενώ δύο από τα τρία Δημοτικά, το Α΄Αρσάκειο και το Β΄ Αρσάκειο Δημοτικό, τα δύο Γυμνάσια, το Α΄ και το Β΄ Αρσάκειο Γυμνάσιο και τα τρία Λύκεια, το Α΄και το Β΄ Αρσάκειο Λύκειο, καθώς και το Ενιαίο Αρσάκειο Λύκειο (πρώην Αρσάκειο Κλασικό Λύκειο) συνυπάρχουν στο κεντρικό κτήριο. Το Γ΄ Αρσάκειο Δημοτικό εδρεύει στο κτήριο, που παλαιότερα λειτουργούσε το Οικοτροφείο.
Ιστορία
Το πρώτο σχολείο της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας ιδρύθηκε το 1837 στο κέντρο της Αθήνας σε μια μισθωμένη κατοικία, στην οικία Βιτάλη-Συριανού στην οδό Καραΐσκάκη κοντά στη διασταύρωση με την οδό Ερμού, στου Ψυρρή. Η Φ.Ε., λόγω μεγάλης προσέλευσης μαθητριών, κυρίως από την επαρχία και τις εκτός συνόρων ελληνικές περιοχές, άρχισε να αναζητεί οίκημα για τη στέγαση του οικοτροφείου της, στο οποίο θα διέμεναν οι «εσωτερικές» μαθήτριες και οι δασκάλες. Έτσι ενοικίασε στις 3 Οκτωβρίου 1837 την οικία Βενθύλου, στη συμβολή των οδών Μιαούλη και Θέσπιδος, στην ίδια περιοχή αλλά πιο κοντά στο Μοναστηράκι, για να στεγάσει εκεί το οικοτροφείο της για μαθήτριες και δασκάλες. Το κτήριο αυτό χρησιμοποιήθηκε από τη Φ.Ε. μέχρι το 1842. Το 1838 το «Σχολείον τής Εταιρείας» άρχισε να λειτουργεί και στην «οικία Λογοθέτου», στο Μοναστηράκι, απέναντι από τη Βιβλιοθήκη του Αδριανού και την Παλαιά Στρατώνα, επί της σημερινής οδού Άρεως 14β, η οποία τότε λεγόταν «Πλατειά Ρούγα τού Κάτω Συντριβανίου». Το κτήριο αυτό ενοικιάσθηκε από τη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία το 1838 αντί 240 δρχ. τον μήνα, εκ των οποίων τα 40 δρχ. κατέβαλλε ο Δήμος Αθηναίων. Εκεί στεγάσθηκαν οι αίθουσες διδασκαλίας και το οικοτροφείο. Όμως και πάλι δεν επαρκούσε ο χώρος για να στεγάσει τις εκπαιδευτικές ανάγκες της Φ.Ε. "Η αύξηση τού αριθμού των αιτήσεων των «κορασίων» που επιθυμούσαν να εκπαιδευτούν στο «Σχολείο τής Εταιρείας», αλλά και ο λόγος που έγινε στο Δ.Σ. «περί ἱδρύσεως ἑνός σχολείου δι’ ἀνήλικα ἄρρενα, ἐπί διδάκτροις» κατόπιν επιθυμίας πολλών συνδρομητών έστρεψαν την Εταιρεία στην αναζήτηση νέας πιο ευρύχωρης στέγης. Γι’ αυτό το 1839 μίσθωσε αρχικά μέρος τής οικίας Δοσίου. «Ἡ οἰκία αὓτη καί διά τήν εὐρυχωρίαν καί διά τήν θέσιν της οὖσα καταλληλοτάτη, παρέχει τάς εὐκολίας εἰς τό νά αὐξήσωμεν τόν ἀριθμόν τῶν συσσίτων κατά τήν ἐπιθυμίαν πολλῶν γονέων, νά ἀναπτύξωμεν καί νά τελειοποιήσωμεν τήν ἐκπαίδευσιν τοῦ γυναικείου φύλου καί εἰς τό νά συστήσωμεν καί ἕν σχολεῖον διά τά ἀνήλικα ἄρρενα κατά τήν ἐπιθυμίαν πολλῶν συνδρομητῶν ἐπί διδάκτροις» παραδέχεται τό Διοικητικό Συμβούλιο τής Φ.Ε. Παράλληλα όμως, αναγνωρίζοντας τις δυσκολίες, αναθέτει στον Σταμάτη Κλεάνθη να κάνει κάποιες μεταβολές στο οικοδόμημα για να γίνει περισσότερο λειτουργικό". αριστερά|μικρογραφία|273x273εσ|Το Αρσάκειο Παρθεναγωγείο στην [[Οδός Πανεπιστημίου|οδό Πανεπιστημίου.]]
Η οικία Δοσίου παραδόθηκε στη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία στις 18 Δεκεμβρίου 1839. Βεβαίως δεν είχε την ιδανική ευρυχωρία, όπως πληροφορούμεθα από μεταγενέστερη περιγραφή τού 1847, όταν πλέον στεγαζόταν εκεί το Κεντρικό Σχολείο. «Οἱ μαθηταί ἦσαν τόσον συνεσφιγμένοι, ὤστε οὐδέ νά σαλεύσωσιν εἰς τάς παραδόσεις ἐδύναντο». Η οικία Δοσίου βρίσκεται στην οδό Ναυάρχου Νικοδήμου στη συμβολή με τη Θουκυδίδου, ακριβώς απέναντι από το κτήριο που στεγαζόταν η Σχολή Χιλ. Τον Ιανουάριο τού 1840 λειτούργησε εκεί και το «νηπιακό σχολείο των αρρένων». Το ενοίκιο ήταν 500 δρχ., όπως μαθαίνουμε από τα πρακτικά τής Γενικής Συνέλευσης τής Φ.Ε. Από την ίδια πηγή μαθαίνουμε ακόμα ότι κατά τα τέλη Απριλίου ‒ αρχές Μαΐου 1841 η βασίλισσα Αμαλία, μετά από επίσκεψή της στο κατάστημα, «ἐξέφρασεν τήν ὑψηλήν εὐχαρίστησίν της καί τόν ἒπαινον διά τήν εὐταξίαν, καθαριότητα, ἐπιτηδειότητα τῶν χειροτεχνημάτων καί τήν γενικήν τοῦ καταστήματος πρόοδον», όπως αναφέρεται στα Πρακτικά της Συνελεύσεως της 4ης Μαΐου. Λίγο αργότερα, στη Συνέλευση της 2ας Νοεμβρίου, ανακοινώθηκε ότι η βασίλισσα Αμαλία «ηὐδόκησε καί ἔγραψε διά τοῦ κυρίου Αὐλάρχου εἰς τό Συμβούλιον, ότι εὐηρεστήθη νά δεχθῇ τόν τίτλον τῆς Προστάτιδος τῆς Ἑταιρείας».
Η επιτακτική ανάγκη πιο ευρύχωρης στέγης, οδηγεί το Δ.Σ. της Φ.Ε. στην απόφαση ανέγερσης ιδιόκτητου εκπαιδευτηρίου. Το 1846 θεμελιώνεται το πρώτο κτήριο της Φ.Ε. στην οδό Πανεπιστημίου χάρη στην μεγάλη οικονομική δωρεά του Απόστολου Αρσάκη.
Το 1927 αποφασίζεται από το Δ.Σ. της Φ.Ε., η αγορά ενός οικοπέδου 60 στρεμμάτων έναντι 900.000 δραχμών, στο Παλαιό Ψυχικό. Η έκταση αυτή βρισκόταν σε ένα ύψωμα, μόλις έξι χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας και ήταν κατάλληλη για δημιουργία χώρων άθλησης, ψυχαγωγίας, περιπάτου και κηπουρικής. Ονομαστοί αρχιτέκτονες της εποχής όπως ο Ανδρέας Κριεζής, οι Ελβετοί Μπουντέ και Βενσάν και ο Γάλλος Λεφέβρ συμβουλεύουν, σχεδιάζουν και επιστατούν στην ανέγερσή του σχολικού συγκροτήματος, το οποίο ξεκίνησε στις 23 Ιουλίου 1931, μετά την έγκριση του τελικού σχεδίου του Α. Κριεζή. Στην αρχή το κτίριο κτίστηκε με σκοπό να συμπεριλάβει οικοτροφείο για 150 οικότροφες και 80 ημισύσσιτες μαθήτριες, αίθουσες διδασκαλίας, γυμναστήριο και τον ναό της Αγ. Αναστασίας.
Στις 9 Οκτωβρίου 1936 θεμελιώνεται το "Ίδρυμα Μαθητικής Πρόνοιας", δώρο του "Συνδέσμου Αποφοίτων Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας" (ΣΑΦΕ) προς την Φ.Ε. για την 100ετηρίδα της. Το ίδρυμα προσέφερε ποικίλες υπηρεσίες σε μαθήτριες/σπουδάστριες και απόφοιτες, όπως στο να ασκούνται σε έργα κοινωνικής πρόνοιας και να βρίσκουν στέγη και φιλοξενία οι δασκάλες των επαρχιών και του εξωτερικού, οι οποίες μετεκπαιδεύονταν στην Παιδαγωγική Ακαδημία. Κατά την διάρκεια του πολέμου το Ίδρυμα επιτάχθηκε (όπως και όλα τα κτήρια του σχολείου) και χρησιμοποιήθηκε ως κατάλυμα των νοσοκόμων, μια και το κεντρικό κτήριο λειτούργησε ως νοσοκομείο. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε ενοικιαζόμενα κτήρια. Μετά τον πόλεμο λειτούργησε ως οικοτροφείο κυρίως της Παιδαγωγικής Ακαδημίας, εξυπηρετώντας της μαθήτριες της επαρχίας. Μόλις το 1952 παραλαμβάνει εκ νέου η Φ.Ε. τα κτήρια της, στα οποία προβαίνει σε επισκευές, ώστε να ξεκινήσει και πάλι η λειτουργία τους.
Με απόφαση της 8ης Μαρτίου 1938 καθιερώνεται από το Δ.Σ. της Φ.Ε. η οργάνωση φροντιστηριακών μαθημάτων με καθηγητές τους διδάσκοντες, ενώ με εισήγηση του Επόπτου των Σχολείων Κων. Λαμπίρη προτείνεται η δημιουργία ειδικών αιθουσών για τη διδασκαλία της Γεωγραφίας, της Ιχνογραφίας, της Χειροτεχνίας, των ελεύθερων εργασιών και των δοκιμαστικών διδασκαλιών της Παιδαγωγικής Ακαδημίας.
Το 1978 δημιουργείται το Αρσάκειο Ελληνικό Κλασικό Λύκειο Ψυχικού, με απώτερο στόχο την ιδιαίτερη καλλιέργεια των θεωρητικών μαθημάτων και ειδικά των κλασικών γλωσσών, αρχαίας ελληνικής και λατινικής. Στην αρχή ήταν τριτάξιο με ένα τμήμα σε κάθε τάξη, αλλά κατόπιν απαίτησης πολλών μαθητριών και γονέων και μετά από απόφαση του Υπουργείου Παιδείας ακολούθησε η προσθήκη όχι μόνο δεύτερου, αλλά και τρίτου τμήματος σε κάθε τάξη.
Αρσάκειο Νηπιαγωγείο
Το 1955 ιδρύεται νηπιαγωγείο στο Αρσάκειο του Ψυχικού, που στεγάζεται καταρχάς στην αίθουσα των γυμναστηρίων. Η πρώτη διευθύντρια του νηπιαγωγείου ήταν η Βασιλική Παναγιωτοπούλου, σπουδαγμένη στην Ελβετία, η οποία οργάνωσε το νηπιαγωγείο με το σύστημα Ωντεμάρς-Λαφαντέλ της "Μεζόν ντε Πετί" (Maison de Petits) της Γενεύης. Το 1956, επί του τότε προέδρου της Φ. Ε. Παν. Πουλίτσα, γίνεται μεγάλη παραγγελία οικοδομικού υλικού στο εξωτερικό για να την ανέγερση του κτηρίου, που θα στέγαζε το σχολείο της πρωτοβάθμιας, σε σχέδια του ελβετικού Υπουργείου Παιδείας, που είχαν σταλεί από την Γενεύη. Το 1965 και σε σχέδια του Θεοχάρη Πολυχρονόπουλου το πρώτο μικρό κτήριο του νηπιαγωγείου συμπληρώθηκε με προσθήκες, όπως και το 1988 και λειτουργεί με τμήματα προνηπίων και νηπίων.
Αρσάκειος Παιδαγωγική Ακαδημία Ψυχικού
Το 1933 το ήδη υπάρχον διδασκαλείο του Αρσακείου Ψυχικού, αντικαθίσταται από την Παιδαγωγική Ακαδημία (Νόμος 802/1933). Η φοίτηση όχι μόνο σ΄αυτήν, αλλά και σ' όλες τις Παιδαγωγικές Ακαδημίας και τα πρώην Διδασκαλεία της Φ.Ε. είναι δωρεάν. Επίκεντρο της εκπαίδευσης που προσφέρεται είναι το διδακτικό έργο, που πραγματοποιείται στα εργαστήρια Φυσικής και Χημείας, Καλλιτεχνικών, Οικιακής Οικονομίας, Μουσικής και στα Γυμναστήρια. Οι σπουδάστριες παρακολουθούσαν ως ακροάτριες το μάθημα των διδασκαλισσών ή και "δειγματικές" διδασκαλίες των διδασκόντων στην Ακαδημία. Κατόπιν δίδασκαν οι ίδιες, ενώ ο καθηγητής της διδακτικής παρακολουθούσε την διδασκαλία τους. Ακολουθούσε συζήτηση και κριτική.
Στο Αρσάκειο μαθήτευσε και αργότερα το διηύθηνε η πρωτοπόρος εκπαιδευτικός και φεμινίστρια του 19ου αιώνα Καλλιόπη Κεχαγιά, που καταγόταν από την Προύσα.
Αρσάκειο Θεσσαλονίκης
Το αρσάκειο Θεσσαλονικής είναι το πρωτό ιδιωτικό σχολείο στη Θεσσαλονίκης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Αθήνα Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Θεσσαλονίκη Κατηγορία:Σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην Πάτρα Κατηγορία:Σχολεία στην Αλβανία
Ιζαμπέλ Ομπρέ
Η Ιζαμπέλ Ομπρέ (Isabelle Aubret, γεννήθηκε στις 27 Ιουλίου 1938) είναι Γαλλίδα τραγουδίστρια. Κέρδισε τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision το 1962 στο Λουξεμβούργο.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λιλ της Γαλλίας, με το όνομα Τερέζ Κοκρέλ (Thérèse Coquerelle).
Το 1962 κέρδισε τον διαγωνισμό της Eurovision εκπροσωπώντας τη Γαλλία με το τραγούδι "Un premier amour" (Μια πρώτη αγάπη) σε μουσική που συνέθεσε ο Κλοντ-Ανρί Βικ (Claude-Henri Vic) και σε στίχους του Ρολάν Στεφάν Βαλάντ (Roland Stephane Valade). Το 1968 επέστρεψε στον διαγωνισμό, συμμετέχοντας ξανά με τη Γαλλία και ήρθε 3η, με το τραγούδι "La source" (Η Άνοιξη) σε μουσική του Ντανιέλ Φωρ (Daniel Faure) και στίχους των Ανρί Ντιζάν (Henri Dijan) και Γκι Μπονέ (Guy Bonnet).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1962 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1968 Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (1993)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 του 1993 ήταν το 44ο το οποίο διοργάνωσε η FIA. Ξεκίνησε στις 14 Μαρτίου στη Νότια Αφρική και ολοκληρώθηκε στις 7 Νοεμβρίου στην Αυστραλία. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Γάλλος Αλέν Προστ ο οποίος μετά το τέλος του συγκεκριμένου πρωταθλήματος αποσύρθηκε οριστικά απ' την αγωνιστική οδήγηση επειδή ήθελε να ιδρύσει μια δική του ομάδα, πράγμα το οποίο κι έκανε.
Ο καβγάς του Βραζιλιάνου Άιρτον Σένα με τον Ιρλανδό Έντι Ιρβάιν μετά τη λήξη του Γκραν Πρι Ιαπωνίας
Το Γκραν Πρι Ιαπωνίας το οποίο διεξήχθη στις 24 Οκτωβρίου εκείνου του έτους επισκιάστηκε απ' τον καβγά του Άιρτον Σένα με τον Έντι Ιρβάιν. Γύρω στη μέση του αγώνα, ο Σένα προσπέρασε τον Ιρβάιν όμως ύστερα από μερικά δευτερόλεπτα, ο 2ος προσπέρασε και πάλι τον Σένα, πράγμα το οποίο τον έκανε έξω φρενών. Μόλις τέλειωσε λοιπόν ο αγώνας, ο Σένα πήγε στο μότορ χομ της ομάδας του Ιρβάιν, όρμησε επάνω του και χειροδίκησε εναντίον του. Στο τέλος ένας απ' τους μηχανικούς μπήκε ανάμεσά τους και τους χώρισε.
1993 Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 1993
Κορώνη (αποσαφήνιση)
Επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Εζέν Ντεβεριά
Ο Εζέν Ντεβεριά (γαλλικά: Eugène François Marie Joseph Devéria) 1805 - 1865, ήταν Γάλλος ρομαντικός ζωγράφος, στα έργα του περιλαμβάνονται ιστορικά θέματα, προσωπογραφίες και θρησκευτικές τοιχογραφίες.
Με τον Ευγένιο Ντελακρουά και τον Λουί Μπουλανζέ, ήταν ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους του γαλλικού ρομαντικού κινήματος της γαλλικής τέχνης του 19ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Εζέν Ντεβεριά γεννήθηκε στις 22 Απριλίου 1805 στο Παρίσι και ήταν γιος ανώτερου υπαλλήλου του Υπουργείο Ναυτικών. Η οικογένεια είχε πέντε παιδιά, ο μεγαλύτερος αδελφός του, Ασίλ Ντεβεριά, ήταν επίσης ζωγράφος.
Μετά τον θάνατο του πατέρα τους, τη μεγάλη οικογένεια με τα μέτρια εισοδήματα ανέλαβε ο Ασίλ, του οποίου το ταλέντο ως εικονογράφου και η σκληρή δουλειά εξασφάλιζαν τακτικά οικονομικά έσοδα. Ήταν καλλιτεχνική οικογένεια, στα χρόνια 1820-1830, το σπίτι τους στο Παρίσι προσέλκυσε καλλιτέχνες και μουσικούς: «Ο ρομαντισμός βρισκόταν στο σπίτι των Ντεβεριά όπως έλεγαν τότε...», ανέφερε χρόνια αργότερα ο ποιητής Τεοφίλ Γκωτιέ, στενός φίλος του ζωγράφου.
Ο Εζέν Ντεβεριά επέδειξε μεγάλο καλλιτεχνικό ταλέντο και ο αδελφός του Ασίλ, του οποίου ήταν μαθητής, τον έβαλε στη Σχολή Καλών Τεχνών στο Παρίσι, όπου σπούδασε με δασκάλους τον Ζιροντέ-Τριοζόν και τον Γκιγιώμ Γκιγιόν Λετιέρ. αριστερά|μικρογραφία|298x298εσ|Η Γέννηση του [[Ερρίκος Δ΄ της Γαλλίας|Ερρίκου Δ' , 1827, Λούβρο]] Το 1824, υπέβαλε τα πρώτα του έργα στο Σαλόν, αλλά πέρασαν σχεδόν απαρατήρητα. Η επιτυχία ήρθε το 1827, με τον μνημειώδη πίνακα Η Γέννηση του Ερρίκου Δ'. Εκείνη την εποχή, μοιραζόταν ένα εργαστήριο στη λεωφόρο Σαιν-Μισέλ με τους γλύπτες Λουί Πετιτό και Πιέρ Καρτελιέ και τον ζωγράφο Λουί Μπουλανζέ. Από το 1824, με τον αδελφό του Ασίλ γνώρισαν και επισκέπτονταν τακτικά τον Βικτώρ Ουγκώ.
Μετά από την πρώτη του επιτυχία, ο νεαρός ζωγράφος έλαβε πολλές κρατικές παραγγελίες: έναν πίνακα, που προοριζόταν για την οροφή αίθουσας στο Λούβρο, πορτρέτα ιστορικών προσώπων για το Μουσείο Ιστορίας της Γαλλίας που δημιούργησε ο Λουδοβίκος Φίλιππος στις Βερσαλλίες, συμμετείχε στη διακόσμηση της εκκλησίας Νοτρ-Νταμ-ντε-Λορέτ στο Παρίσι και της Φουζέρ στη Βρετάνη.
Όμως ο θρίαμβος του 1827 δεν ανανεώθηκε, έτσι το 1838 δέχτηκε την πρόταση να εγκαταλείψει την πρωτεύουσα για την Αβινιόν όπου ανέλαβε τη ζωγραφική διακόσμηση του καθεδρικού ναού της. Το έργο αποδείχθηκε μεγαλύτερο από ό,τι περίμενε, οι ανθυγιεινές συνθήκες και μια δραματική πλημμύρα, όπου παραλίγο να χαθεί με την οικογένειά του, εξάντλησαν τον ζωγράφο που, άρρωστος, εξασθενημένος, το 1841 άφησε την παπική πόλη για να αναρρώσει στο Μπεάρν, στο νότο της Γαλλίας. Την ίδια χρονιά, παντρεύτηκε τη σύντροφό του, Καρολίν-Αγκλαέ Ντυρανσέλ (1793-1863), μια κρεολή με την οποία ζούσε από πολλά χρόνια, και με την οποία είχαν αποκτήσει μια κόρη το 1831. Μεγάλωνε επίσης μια ανιψιά και έναν ανιψιό ως δικά του παιδιά. Όταν συνήλθε, εγκαταστάθηκαν όλοι στο Πω. Το 1843, ασπάστηκε τον Προτεσταντισμό, ο οποίος σύντομα έγινε πολύ σημαντικός για τον ίδιο και για τη ζωγραφική του. Η προσήλωση και η προσπάθεια προσηλυτισμού δημιούργησε ρήξη με την οικογένεια και τους φίλους του στο Παρίσι, από τους οποίους απομακρύνθηκε. μικρογραφία|250x250εσ|Ο όρκος του [[Λουδοβίκος Φίλιππος της Γαλλίας|Λουδοβίκου Φιλίππου το 1830, (1836) Βερσαλλίες]] αριστερά|μικρογραφία|317x317εσ|Ο [[Λουδοβίκος Β΄ των Βουρβόνων-Κοντέ|Κοντέ και ο Μαζαρίνος, σκηνή της Σφενδόνης, 1835, Ορλεάνη]] Για να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειάς του, ο Εζέν Ντεβεριά παρέδιδε μαθήματα σχεδίου, φιλοτέχνησε πορτρέτα πλουσίων πελατών που περνούσαν τον χειμώνα στο Πω και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού πήγαινε στο παραθεριστικό θέρετρο Ω-Μπον, όπου ζωγράφιζε πορτρέτα και μικρές γραφικές σκηνές για τους επισκέπτες. Πολλά από τα έργα αυτής της εποχής έχουν θέμα τα Πυρηναία. Ταυτόχρονα, συνέχισε να στέλνει πίνακες ζωγραφικής στο Παρίσι σε τακτική βάση, όπου τους υποδέχονταν με αυξανόμενη αδιαφορία. Η τελευταία του αποστολή στο Σαλόν χρονολογείται από το 1861: Η υποδοχή του Χριστόφορου Κολόμβου από τον Φερδινάνδο και την Ισαβέλλα.
Έκανε επίσης αρκετά ταξίδια στο εξωτερικό, αλλά βρήκε λίγους πελάτες. Το 1856, προσπάθησε να τελειώσει το έργο του στην Αβινιόν, αλλά η κόρη του Μαρί, που τον συνόδευε, πέθανε στο ταξίδι. Έκανε άλλη μια επίσκεψη στην Αβινιόν το 1857, αλλά το έργο του εκεί παρέμεινε ημιτελές.
Έζησε στο Πω μέχρι το θάνατό του στις 3 Φεβρουαρίου 1865.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Ρομαντικοί ζωγράφοι
Μπόντεγκι
μικρογραφία|Μπόντεγκι σε κουτάκι Το Μπόντεγκι (번데기, κυριολεκτικά «νύμφη»), είναι κορεάτικο φαγητό δρόμου το οποίο παρασκευάζεται με νύμφες μεταξοσκωλήκων. Πωλείται συνήθως από πλανόδιους πωλητές. Παρασκευάζεται μέσω βρασίματος ή ατμού. Το φαγητό σερβίρεται σε χάρτινα ποτήρια με ξύλινο καλαμάκι.
Παραπομπές
Μποντεγκι
Μπάτνα
Η Μπάτνα (باتنة) είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας της Αλγερίας. Με πληθυσμό 290.645 (απογραφή του 2008) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη στην Αλγερία. Είναι επίσης μια από τις μεγάλες πόλεις της περιοχής των Σαουί και θεωρείται πρωτεύουσα των Ωρές.
Ιστορία
Τα πρώτα βασικά θεμέλια (στρατιωτικός καταυλισμός) της πόλης ανεγέρθηκαν από τη γαλλική φρουρά το 1844, με στρατηγική αποστολή τη δημιουργία ενός μόνιμα φυλασσόμενου σημείου πρόσβασης για τον κύριο δρόμο της Σαχάρας.
Η γεωγραφική θέση της Μπάτνα προσφέρει ένα φυσικό χώρισμα μέσα από τα όρη του Άτλαντα. Οι Ρωμαίοι δεν ανίχνευσαν αυτό το πέρασμα στη φάση της πρώιμης εισβολής τους.
Οι αρχαίες πόλεις Τιμγκάντ και Λαμπέσε, που χτίστηκαν περίπου στον 1ο αιώνα μ.Χ., αποτελούν ζωντανά παραδείγματα της σημασίας που έδωσαν οι Ρωμαίοι στον εμπορικό έλεγχο της περιοχής.
Υπογραφή και διακήρυξη της αλγερινής επανάστασης στη Μπάτνα
Οι πρώτοι κάτοικοι της πόλης προσχώρησαν στο Μεσαλί Χατζ, όπως και ο Ουλεμάς Μπεν Μπαντίς και το Κίνημα για τον Θρίαμβο των Δημοκρατικών Ελευθεριών και μαζί διοργάνωσαν τη μεγάλη ιστορική σύσκεψη της 22ας Ιουνίου 1954.
Η αλγερινή επανάσταση ξεκίνησε στη Μπάτνα υπό την ηγεσία του Μουσταφά Μπενμπουλαΐντ. Η Μπάτνα ήταν η πρώτη στρατιωτική περιοχή της Αλγερίας (ζώνη 1) μεταξύ 1954 και 1962. Τη νύχτα της 1ης Νοεμβρίου 1954, οι στρατώνες της πόλης Μπάτνα δέχθηκαν επίθεση από τους μουτζαχεντίν. Η Μπάτνα ήταν το αρχηγείο της αλγερινής επανάστασης μέχρι την ανεξαρτησία.
Βομβαρδισμός
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2007, η Μπάτνα ήρθε αντιμέτωπη με μαζικό βομβαρδισμό αυτοκτονίας της Αλ Κάιντα. Η βομβιστική επίθεση, που έλαβε χώρα λίγο πριν την επίσκεψη του Προέδρου της Αλγερίας Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα, είχε ως αποτέλεσμα περίπου 15–20 θανάτους και 107 τραυματισμούς, καθώς ο βομβιστής πυροδότησε τη συσκευή του ανάμεσα στο πλήθος που περίμενε να δει τον Πρόεδρο, ο οποίος βρισκόταν στο τέλος μιας τριήμερης περιοδείας στην ανατολική Αλγερία. Οι βομβιστικές επιθέσεις καταδικάστηκαν από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Κλίμα
δεξιά|μικρογραφία|Χιόνι στη Μπάτνα Ευρισκόμενη στα όρη Ωρές (μέρος της οροσειράς του Άτλαντα), στα 1.048 μ. πάνω από τη στάθμη της θάλασσας, η Μπάτνα έχει ψυχρό ημίξηρο κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BSk) με μεσογειακές επιρροές και μέση ετήσια βροχόπτωση 326 mm. Τα καλοκαίρια είναι σε μέτριο βαθμό ζεστά (σύμφωνα με τις τιμές της Σαχάρας) και η ξηρή περίοδος και οι χειμώνες είναι ψυχροί και υγροί, με πιθανότητα χιονοπτώσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αλγερίας
Μπόρχα Φερνάντεθ (ποδοσφαιριστής, 1995)
Ο Μπόρχα Φερνάντεθ (Borja Fernández, 16 Αυγούστου 1995) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τον Αστέρα Τρίπολης.