cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ουράνιος πόλος
Οι ουράνιοι πόλοι δεν παραμένουν σταθεροί σε σχέση με τους μακρινούς αστέρες. Εξαιτίας ενός φαινομένου που ονομάζεται μετάπτωση των ισημεριών (μετάπτωση του γήινου άξονα), διαγράφουν κύκλους στην ουράνια σφαίρα, με περίοδο περίπου 25.700 έτη. Ο γήινος άξονας εκτελεί και άλλες, πολύπλοκες κινήσεις, και έτσι οι ουράνιοι πόλοι κινούνται αντιστοίχως ανάμεσα στο φόντο των αστέρων.
Εντελώς ανάλογα ορίζονται και ουράνιοι πόλοι για άλλους πλανήτες (και για αστεροειδείς) εκτός από τη Γη: οι ουράνιοι πόλοι ενός πλανήτη είναι τα σημεία της ουράνιας σφαίρας όπου η προέκταση του άξονα περιστροφής του πλανήτη τέμνει την ουράνια σφαίρα. Αυτά τα ζεύγη σημείων είναι διαφορετικά για κάθε πλανήτη, αφού οι προσανατολισμοί των αξόνων των πλανητών είναι όλοι διαφορετικοί μεταξύ τους.
Χοβχαννές Τσεκιτζιάν
Ο Τσεκιτζιάν Χοβχαννές Χαρουτιούνι (αρμενικά: Չեքիջյան Հովհաննես Հարությունի, γεννηθείς την 23 Δεκεμβρίου 1928 στην Κωνσταντινούπολη Τουρκίας) είναι Σοβιετικός διευθυντής χορωδιών, συνθέτης και εκπαιδευτικός. Έχει τιμηθεί ως Εθνικός Καλλιτέχνης της ΕΣΣΔ (1975) και της ΣΣΔ Αρμενίας (1971), με τη θέση του καθηγητή στο Κρατικό Ωδείο του Γερεβάν Κομιτάς(1982) και ως Εθνικός Ήρωας της Αρμενίας (2017).
Ουράνιος πόλος
Εύρεση του Βόρειου Ουράνιου Πόλου
left|thumb|Κατά τη διάρκεια μιας νύχτας στο [[Βόρειο Ημισφαίριο, αειφανείς αστέρες φαίνονται να εκτελούν κύκλους γύρω από τον Β. Ουράνιο Πόλο σε μακράς διάρκειας λήψη. Ο Πολικός αστέρας είναι ο σχεδόν στατικός φωτεινός αστέρας στα δεξιά του κέντρου.]] Στην εποχή μας ο Βόρειος Ουράνιος Πόλος βρίσκεται στον αστερισμό Μικρά Άρκτο και απέχει γωνιακή απόσταση 1,5 μοίρας περίπου από τον φωτεινό αστέρα α Μικρής Άρκτου, που για τον λόγο αυτόν ακριβώς ονομάζεται «Πολικός αστέρας». Αυτή η εγγύτητα καθιστά τον Πολικό αστέρα εδώ και αιώνες χρήσιμο για τη ναυσιπλοΐα στο Βόρειο Ημισφαίριο: όχι μόνο βρίσκεται πάντοτε πάνω από το σημείο του βορρά στον ορίζοντα, αλλά και το ύψος του πάνω από αυτόν είναι πάντοτε σχεδόν ίσο με το γεωγραφικό πλάτος του παρατηρητή. Είναι αόρατος μόνο από το Νότιο Ημισφαίριο της Γης.
Ο α Μικρής Άρκτου εντοπίζεται κοντά στον Βόρειο Ουράνιο Πόλο για ένα μικρό μόνο μέρος του κύκλου των 25.700 ετών της μεταπτώσεως. Θα παραμείνει μια καλή ένδειξη για τον πόλο για περίπου χίλια χρόνια ακόμα, και στη συνέχεια θα βρίσκεται πιο κοντά στον αστέρα γ Κηφέως. Σε περίπου 5.500 έτη ο Βόρειος Ουράνιος Πόλος θα έχει πλησιάσει τη θέση του αστέρα Αλντεραμίν (α Κηφέως), ενώ σε 12 χιλιάδες έτη ο Βέγας (α Λύρας) θα γίνει ο πολικός μας αστέρας, αλλά θα απέχει περίπου 6 μοίρες από τον πραγματικό Βόρειο Ουράνιο Πόλο.
Χοβχαννές Τσεκιτζιάν
Βιογραφία
Το 1946-1960 (με μία παύση το 1951-1954) εργάστηκε ως μαέστρος της Κρατικής Χορωδίας της Κωνσταντινούπολης και παράλληλα το 1958-1961 ήταν μουσικός διευθυντής της Όπερας της Κωνσταντινούπολης.
Ουράνιος πόλος
Εύρεση του Βόρειου Ουράνιου Πόλου
Για την εύρεση του σημερινού Πολικού αστέρα, βρίσκουμε πρώτα τα χαρακτηριστικά σχήματα των αστερισμών Μεγάλης και Μικράς Άρκτου που θυμίζουν κατσαρόλες με μακριά χερούλια. Οι δύο αστέρες στο απέναντι από το χερούλι μέρος της κατσαρόλας της Μεγάλης Άρκτου σχηματίζουν μία ευθεία που, προεκτεινόμενη προς τα πάνω από την κατσαρόλα, συναντά τον αστέρα στο άκρο του χερουλιού της Μικρής Άρκτου. Αυτός ο αστέρας είναι ο Πολικός.
Χοβχαννές Τσεκιτζιάν
Βιογραφία
Ζει στην Αρμενία από το 1961 και από τότε είναι ο κύριος Διευθυντής της Κρατικής Ακαδημαϊκής Χορωδίας της Αρμενίας. Υπό την διεύθυνσή του, η χορωδία έχει αποδώσει σπουδαία έργα κλασικών και σύγχρονων Αρμένιων συνθετών, αρμενικά λαϊκά τραγούδια και κομμάτια όπερας. Έχει πραγματοποιήσει επίσης συμφωνικά κονσέρτα με μεγάλες ορχήστρες της ΕΣΣΔ, καθώς και περιοδείες στο εξωτερικό. Έχει συγγράψει μουσικές συνθέσεις και φωνητικές συμφωνίες, όπως τα έργα «Գարնանային անուրջներ» (Ανοιξιάτικα Όνειρα), και «Տոնական ձոն» (Ωδή Διακοπών). Το 1975 άρχισε να διδάσκει στο Κρατικό Ωδείο του Γερεβάν Κομιτάς και από το 1982 είναι Γενικός διευθυντής στο Ακαδημαϊκό Κρατικό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου Αλεξάντερ Σπεντιαριάν.
Ουράνιος πόλος
Εύρεση του Νότιου Ουράνιου Πόλου
right|thumb|405px|Μια σειρά διαδοχικών καρέ αποτυπώνει την περιστροφή της Γης (φαινομενικά της ουράνιας σφαίρας) γύρω από τον Νότιο Ουράνιο Πόλο. Διακρίνονται καθαρά ο Γαλαξίας, τα [[Νέφη του Μαγγελάνου και ο αστερισμός Νότιος Σταυρός. Προς το τέλος η Σελήνη ανατέλλει και φωτίζει το τοπίο.]] thumb|Ο Ν. Ουράνιος Πόλος πάνω από το [[Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο. ]] Ο Νότιος Ουράνιος Πόλος είναι ορατός μόνο από το Νότιο Ημισφαίριο και στην εποχή μας βρίσκεται στον αμυδρό αστερισμό Οκτάντα. Ο αστέρας σ (σίγμα) Οκτάντος χαρακτηρίζεται ως ο Νότιος πολικός αστέρας, καθώς απέχει 1,1 μοίρα από τον πόλο, αλλά είναι μόλις ορατός με γυμνό μάτι.
1η μέθοδος: Με τον Νότιο Σταυρό
Ο Νότιος Ουράνιος Πόλος μπορεί να εντοπισθεί από τον ευδιάκριτο Νότιο Σταυρό και δύο αστέρες του γειτονικού αστερισμού Κενταύρου, του α Κενταύρου και του β Κενταύρου. Ο πόλος βρίσκεται κοντά στην προέκταση της ευθείας γραμμής που σχηματίζει η μεγάλη κεραία του σταυρού του πρώτου αστερισμού (από τον αστέρα γ προς τον α Νοτίου Σταυρού. Το κοντινότερο στον πόλο σημείο αυτής της ευθείας, έστω Ν1, βρίσκεται σε απόσταση από τον α 4,5 φορές μεγαλύτερη από το ευθύγραμμο τμήμα γ-α, ενώ ανευρίσκεται και από τη μεσοκάθετο του ευθύγραμμου τμήματος που ενώνει τα α και β Κενταύρου, αν την προεκτείνουμε μέχρι που να συναντήσει την προηγούμενη ευθεία από τον Νότιο Σταυρό. Το Ν1 απέχει 5,5 μοίρες από τον Νότιο Ουράνιο Πόλο. Πολύ λίγοι φωτεινοί αστέρες κείνται μεταξύ του Νοτίου Σταυρού και του πόλου, αν και μεταξύ τους παρεμβάλλονται οι αστερισμοί Μυία (πιο ευδιάκριτος, συνορεύει με τον Νότιο Σταυρό) και Χαμαιλέων (δυσδιάκριτος).
2η μέθοδος: Με τον Κάνωπο και τον Αχερνάρ
Ο Κάνωπος (α Τρόπιδος) είναι ο δεύτερος φωτεινότερος αστέρας στους γήινους ουρανούς και η γωνιακή του απόσταση από τον Αχερνάρ (α Ηριδανού) είναι 39,5 μοίρες περίπου. Αν σχηματίσουμε ένα μεγάλο ισόπλευρο τρίγωνο με τις βόρειες κορυφές του τους δύο παραπάνω αστέρες, τότε η τρίτη, νοητή, κορυφή βρίσκεται πολύ κοντά στον Νότιο Ουράνιο Πόλο. Αν ο Κάνωπος δεν έχει ακόμη ανατείλει, μπορούμε αντί για αυτόν να χρησιμοποιήσουμε τον 2ου μεγέθους αστέρα α Ταώ, προκειμένου να σχηματίσουμε το ισόπλευρο τρίγωνο με τον Αχερνάρ και τον πόλο.
3η μέθοδος: Με τα Νέφη του Μαγγελάνου
Αυτή η μέθοδος μπορεί να εφαρμοσθεί τις διαυγέστερες και ασέληνες νύχτες, μακριά από πόλεις, αφού χρησιμοποιεί τα δύο Νέφη του Μαγγελάνου, που είναι γειτονικοί ανώμαλοι γαλαξίες. Σχηματίζοντας και πάλι ένα ισόπλευρο τρίγωνο με τα κέντρα τους ως δύο από τις κορυφές του, η τρίτη κορυφή είναι προσεγγιστικά ο πόλος.
4η μέθοδος: Με τον Σείριο και τον Κάνωπο
Μια ευθεία από τον Σείριο, τον φωτεινότερο αστέρα στους γήινους ουρανούς, που διέρχεται από τον Κάνωπο, εκτεινόμενη κατά ίση απόσταση διέρχεται δύο-τρεις μοίρες από τον Νότιο Ουράνιο Πόλο. Με άλλα λόγια, ο Κάνωπος βρίσκεται στα μισά της γωνιακής αποστάσεως ανάμεσα στον Σείριο και στον πόλο.
Παραπομπές
Πολοι
Τουρκικός εθνικισμός
Ο Τουρκικός εθνικισμός αναφέρεται στην πολιτική ιδεολογία του εθνικισμού, όπως αναπτύσσεται στην Τουρκία. Εξελίχθηκε από τα μέσα του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα εδραιώθηκε ως πολιτική γραμμή από τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ.
Ιστορία του τουρκικού εθνικισμού
Οι ρίζες του Τουρκικού εθνικισμού εντοπίζονται στις δεκαετίες 1860-70 όταν έγινε σαφής η αποτυχία της πολιτικής "Τανζιμάτ", δηλ. εκσυγχρονισμού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ορισμένοι Οθωμανοί διανοούμενοι έθεσαν το θέμα των εθνοτήτων και θρησκειών στην αυτοκρατορία, καθώς οι μη-μουσουλμάνοι αποτελούσαν το 40% του πληθυσμού. Οι ελίτ του κράτους και του Τανζιμάτ υποστήριζαν τον Οθωμανισμό, δηλαδή τη διατήρηση της πολυεθνικής αυτοκρατορίας, και απέκλειαν κινήματα υπέρ του Ισλάμ ή τουρκικών και άλλων εθνικισμών. Σημαντικό μέρος των πόρων του κράτους ξοδεύονταν για να ανασταλούν τα εθνικά κινήματα των μη-μουσουλμάνων στα Βαλκάνια στην προσπάθεια στήριξης του Οθωμανισμού, με την πεποίθηση ότι διαφορετικά θα καταρρεύσει η αυτοκρατορία. Οι Νεότουρκοι ήταν αρνητικοί σ' αυτή την πολιτική και προσπάθησαν να προωθήσουν μια νέα ταυτότητα για το κράτος και την κοινωνία. Ισχυρίζονταν ότι οι μουσουλμάνοι παραμελούνται για χάρη των μή-μουσουλμάνων και έχει δημιουργηθεί ανισότητα εις βάρος των Τουρκικών και άλλων μουσουλμανικών στοιχείων της αυτοκρατορίας. Προσπάθησαν να κάνουν μια σύνθεση του μοντερνισμού με το Ισλάμ και έδωσαν και πάλι έμφαση στο Ισλάμ σαν την απαραίτητη βάση του Οθωμανικού κράτους και της κοινωνίας. Οι Νέοι Οθωμανοί συζητούσαν την ιδέα του "Ittihad-i Islam" (Παν-ισλαμισμός) η οποία ισοδυναμούσε με "Ισλαμικό εθνικισμό". Η Ισλαμική κοινότητα γινόταν αντιληπτή ως ένα "σύγχρονο έθνος".
Περί το 1878 το καθεστώς του Τανζιμάτ είχε καταρρεύσει πλήρως, ενώ λόγω της ανεξαρτησίας διαφόρων περιφερειών και των μεταναστεύσεων είχε αυξηθεί σαν ποσοστό ο μουσουλμανικός πληθυσμός της αυτοκρατορίας. Ο σουλτάνος Αβδουλ Χαμίτ ΙΙ (1876-1909) άρχισε να σκέπτεται τη μετατόπιση της πολιτικής από τον "Οθωμανισμό" στον "Ισλαμισμό". Το Ισλάμ εθεωρείτο σαν παράγοντας εθνικής ενότητας. Τότε το Ισλάμ έγινε αντιληπτό ως ένα είδος πρωτο-εθνικισμού. Αυτό έθεσε τις βάσεις για την ανάπτυξη του πολιτικού εθνικισμού με τη μορφή του Παν-ισλαμισμού. Αν και ο ίδιος ο Αβδούλ Χαμίτ ήταν ενάντιος σε κάθε έκφραση πολιτικού εθνικισμού, υπήρξε ένα κίνημα υπέρ του Τουρκικού εθνικισμού σε κύκλους λογίων, συγγραφέων και εφημερίδων. Αυτοί οι διανοούμενοι προσπάθησαν να καθιερώσουν μια ανεξάρτητη τουρκική γλώσσα (απαλλαγμένη από αραβικά και περσικά στοιχεία) και να ανακαλύψουν μια τουρκική κουλτούρα με θρησκευτική διάσταση. Σ' αυτό το κίνημα υπήρξε αντίδραση κυρίως από αραβιστές που διακήρυσσαν την αναγκαιότητα και σπουδαιότητα της αραβικής γλώσσας.
Μετά την επανάσταση των Νεοτούρκων το 1908, εμφανίστηκαν διάφορα πολιτικά, κοινωνικά και πολιτιστικά ρεύματα και πολλές νέες ιδέες. Τουρκιστές και Ισλαμιστές εμφανίζονταν σαν δύο ξεχωριστά ρεύματα, αλλά σε αντίθεση με την κοινή αντίληψη, είχαν παρόμοιες ιδέες μέχρι το 1912-13. Η διαφορά τους ήταν στην προτεραιότητα που έδιναν στην "τουρκικότητα" και στο Ισλάμ. Κατά άλλη άποψη, ο Τουρκικός εθνικισμός αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως αντίδραση στους αγώνες Ελλήνων, Βουλγάρων, Σέρβων και άλλων βαλκανικών λαών για ανεξαρτησία από την Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Υπολογίζεται πως 5-7 εκατομύρια μουσουλμάνοι διώχθηκαν από τα πρωην εδάφη της Οθωμανικής αυτοκρατορίας απο τα μέσα του 18ου αιώνα εως τις αρχές του 20ου. Σήμερα οι απόγονοι τους υπολογίζεται πως αποτελούν το ενα τρίτο της Τουρκίας.
Η λέξη τούρκος, όπως και η τούρκικη εθνική συνείδηση, αναπτύχθηκε αργά στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στην Οθωμανική αυτοκρατορία, οι μουσουλμάνοι απολάμβαναν όλοι τα ίδια δικαιώματα, ως μέλη της Ισλαμικής Ούμμας. Σύμφωνα με τις διδαχές του Κορανίου, σε μια πολιτεία έπρεπε όλοι οι μουσουλμάνοι να είναι ισότιμοι ανεξαρτήτωνς εθνικής καταγωγής, γλώσσας, κουλτούρας ή πολιτικών πεποιθήσεων. Αντιθέτως, οι χριστιανοί απολάμβαναν σημαντική ατομική και κοινοτική αυτονομία με το συστημα των μιλλιέτ, το οποίο, σε αντίθεση με τους μουσουλμάνους, οδήγησε στην ανάπτυξη εξεζητημένης εθνικής συνείδησης. thumb|Ο Μουσταφά Κεμάλ
Οι αρχές του 20ου αιώνα βρήκαν την Τουρκία εξαντλημένη από τους Ρωσο-οθωμανικούς και βαλκανικούς πολέμους. Με το τέλος του Α Παγκοσμίου Πολέμου, σχεδόν όλες οι επαρχίες στην Ευρώπη και Αραβικό κόσμο, χάθηκαν. Οι κάτοικοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αισθανόντουσαν καταρρακωμένοι, χωρίς ηθικό. Το 1919
, η Ελλάδα που μόλις είχε κατακτήσει την Σμύρνη, εισέβαλε από τα δυτικά σύνορα. Η εισβολή δεν συνάντησε αντίσταση από τον Σουλτάνο, όμως ο νεαρός Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ κατάφερε να ξεσηκώσει τον λαό και να οργανώσει αντάρτες σε απελευθερωτικό στρατό. Οι εθνικιστές όμως δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μόνο τους εισβολείς και τους συμμάχους τους, αλλά και και την νεοσύστατη Αρμενική Δημοκρατία καθώς επίσης και τον Σουλτάνο στην Κωνσταντινούπολη. Με την διακοπή της βοήθειας των συμμάχων προς τους Έλληνες, και την βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης, κατάφεραν τελικά να εκδιώξουν τους Έλληνες με τον τραγικό επίλογο να γράφεται στην πόλη που ξεκίνησε ο πόλεμος, την Σμύρνη. Οι τούρκοι αποκαλούν τα γεγονότα ως πολεμος της Ανεξαρτησίας ενώ οι έλληνες ως μικρασιάτικη καταστροφή.
Σύγχρονος Τουρκικός Εθνικισμός
Το Άρθρο 301 του Τουρκικού Ποινικού Κώδικα ποινικοποιεί την οποιαδήποτε προσβλητική αναφορά προς το κράτος και προς τον σεβαστό ιδρυτή της σύγχρονης Τουρκίας, Κεμάλ Ατατούρκ, του οποίου το πορτρέτο κοσμεί όλα τα χαρτονομίσματα και βρίσκεται αναρτημένο σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες. Στο άρθρο αυτό, το οποίο θεωρείται ως αντίθετο προς την ιδέα της ελευθερίας του λόγου, δηλώνεται, μεταξύ άλλων:
Σήμερα υπάρχουν ενδείξεις ότι η Τουρκία θα καταργήσει ή θα τροποποιήσει το Άρθρο 301, ύστερα από την κατακραυγή που ξεσήκωσαν ορισμένες περιπτώσεις δίωξης επωνύμων και πολύ διάσημων προσωπικοτήτων. Εθνικιστές μέσα στο δικαστικό σύστημα, με την πρόθεση του εκτροχιασμού της πλήρους ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, χρησιμοποίησαν το άρθρο 301 για να ξεκινήσουν δίκες εναντίον ατόμων όπως ο κάτοχος βραβείου Νόμπελ συγγραφέας Ορχάν Παμούκ, η συγγραφέας Ελίφ Σαφάκ και, πρόσφατα, ο Χραντ Ντινκ. Σε μια συνέντευξη, ο Παμούκ δήλωσε "τριάντα χιλάδες Κούρδοι και ένα εκατομμύριο Αρμένιοι φονεύθηκαν σε αυτή τη χώρα και κανένας, εκτός από εμένα, δεν τολμά να μιλήσει σχετικά". Η δίωξή του έπαυσε αργότερα. Το 2006 η Ελίφ Σαφάκ αντιμετώπισε, επίσης, κατηγορίες "προσβολής της Τουρκικής Εθνικής ταυτότητας" λόγω του τελευταίου έργου της "Το νόθο της Κωνσταντινούπολης" (The bastard of Istanbul). Η δίωξη έπαυσε όταν ο αρμόδιος κατήγορος εισηγήθηκε στο δικαστήριο την παύση της.
Στις 5 Απριλίου 2007, η κοινοβουλευτική επιτροπή ενέκρινε μια πρόταση που επιτρέπει στην Τουρκία να παρεμποδίσει την λειτουργία ιστοχώρων που θεωρεί προσβλητικούς για τον Ατατούρκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικισμός Εθνικισμος
Κίτφο
thumb|Κίτφο Το κίτφο (αμχαρικά: ክትፎ) είναι παραδοσιακό πιάτο που απαντάται στην αιθιοπική κουζίνα. Αποτελείται από κιμά ωμού βοδινού, μαριναρισμένο σε μιτμίτα (μείγμα μπαχαρικών με βάση τη σκόνη τσίλι) και νίτερ κίμπε (λιωμένο βούτυρο εμποτισμένο με βότανα και μπαχαρικά). Η λέξη προέρχεται από την αιθιοσημιτική ρίζα k-t-f, που σημαίνει «ψιλοκόβω· κιμάς».
Το κίτφο μαγειρεμένο ελαφρώς μισοψημένο είναι γνωστό ως κίτφο λεμπ λεμπ. Το κίτφο συχνά σερβίρεται μαζί με ένα μαλακό τυρί που ονομάζεται αγιμπέ ή με μαγειρεμένα χορταρικά γνωστά ως γκόμεν - μερικές φορές αναμεμειγμένα με αυτό. Σε πολλά μέρη της Αιθιοπίας, το κίτφο σερβίρεται με ίντζερα, ένα ψωμί φτιαγμένο από τεφφ, αν και στην παραδοσιακή κουζίνα των Γκουράγκε, θα χρησιμοποιούσε κανείς το κότσο, μια χοντρή πίτα φτιαγμένη από το φυτό ενσέτα. Ως γαρνιτούρα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα φύλλο. Αν και δεν θεωρείται εκλεκτό φαγητό, το κίτφο έχει πολύ καλή φήμη.
Το κίτφο σερβίρεται σε ειδικές περιπτώσεις, όπως τις εορτές· χρησιμοποιείται συνήθως στην εορτή «Εύρεση του Αληθινού Σταυρού» ή «Μέσκελ» που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 27 Σεπτεμβρίου στην Αιθιοπία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση το ωμό κρέας Κατηγορία:Αιθιοπική κουζίνα
Γιώγια Σιώκου
Η Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών της απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο Πνευματικής Αξίας Ά Τάξεως για την μεγάλη της προσφορά στα Ελληνικά Γράμματα, την Ποίηση και τη Λογοτεχνία και για το βιβλίο της «Αρχαία Μέλισσα». Συντάκτρια του λογοτεχνικού περιοδικού Νέα Σκέψη 2008 -2009. Βραβεύτηκε από την Ένωση Ελλήνων Λογοτεχνών με το χρυσό μετάλλιο πνευματικής αξίας πρώτης τάξεως για το βιβλίο της «Στα δένδρα μιλώ με τ’ όνομά τους». Η Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών την βράβευσε για τα βιβλία της, «Αιώνας Άστεγος» και «Η Μεγάλη Σιωπή», που είναι αφιερωμένο στη μνήμη του συζύγου της, με το Βραβείο Ποίησης «ΜΑΡΚΟΣ ΑΥΓΕΡΗΣ».
Πηγές
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές
Παλαιών Πατρών Γερμανός Α΄
Ο Γερμανός Α' ήταν Έλληνας ιεράρχης, μητροπολίτης Παλαιών Πατρών από το 1561 έως το 1572, και αγωνιστής επανάστασης κατά της οθωμανικής κυριαρχίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Το 1565 συμμετείχε στην σύνοδο που καθαίρεσε τον πατριάρχη Ιωάσαφ Β΄, καθώς και στην σύνοδο για την επικύρωση του δούκα του Κιέβου Ιβάν του Τρομερού.
Κατά την διάρκεια της θητείας του, στις 7 Οκτωβρίου 1571, έγινε στον Πατραϊκό κόλπο η Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Μετά τη νίκη των χριστιανικών δυνάμεων, στην πόλη της Πάτρας έγινε εξέγερση στην οποία πρωτοστάτησε ο Γερμανός μαζί με προκρίτους και ιερείς της Πελοποννήσου. Η εξέγερση κατεστάλη γρήγορα, οι Οθωμανοί κατέστρεψαν την Πάτρα και σκότωσαν μετά από βασανιστήρια τον Γερμανό και τον ανηψιό του πρόκριτο Δημήτριο.
Πηγές
Γερμανος Α Κατηγορία:Ελληνική εξέγερση του 1770
Καντριάνικα Πάτρας
Τα Καντριάνικα είναι συνοικία της Πάτρας.
Η ονομασία της προέρχεται από τα εργοστάσια μεταξιού που λειτουργούσαν στην περιοχή κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Για την ακρίβεια η λέξη είναι σύνθετη (καντρια + Ιωάννης) και ερμηνεύεται ως τα εργοστάσια του Ιωάννη. Ο λεγόμενος Ιωάννης ήταν ο γιος της ονομαστής αρχόντισσας Διανιηλίδος.
Βρίσκεται ανατολικά του κέντρου της πόλης και περιβάλλεται από τις περιοχές Σύνορα, Παγώνα, Αγιαλεξιώτισσα, Κρεμανταλά. Σήμερα στην περιοχή των Καντριάνικων υπάρχουν οι στρατώνες του Κέντρου Εκπαίδευσης Τεχνικού (ΚΕ.Τχ) Πάτρας, καθώς και η Στρατολογία Δυτικής Ελλάδος που στεγάζεται στις εγκαταστάσεις εντός του στρατοπέδου.
Πηγές
Καντριάνικα
Άλμα εις μήκος στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου
thumb|right|Ο Πρωταθλητής το 1991, Κώστας Κουκοδήμος. thumb|right|Ο Πρωταθλητής το 2012, Λούης Τσάτουμας. Το Άλμα εις μήκος στους Βαλκανικούς Αγώνες Κλειστού Στίβου έχει διεξαχθεί 20 φορές από την ίδρυση των αγώνων το 1994 και 21 συνολικά από τους δοκιμαστικούς το 1991. Από το 1991 έως σήμερα έχουν αναδειχθεί 12 Πρωταθλητές από 6 διαφορετικές χώρες.
Ο πρώτος Πρωταθλητής ήταν ο Έλληνας Κώστας Κουκοδήμος, το 1991 και ο πιο πρόσφατος είναι ο Κροάτης Ντίνο Πέρβαν, το 2015. Η χώρα με τους περισσότερους Πρωταθλητές είναι η Βουλγαρία με 6 τίτλους και ακολουθούν η Ρουμανία με 5, η Ελλάδα, η Κροατία και η Σερβία και Μαυροβούνιο με 3 και η Αλβανία με 1.
Εξέλιξη ρεκόρ
Το πρώτο ρεκόρ των Βαλκανικών Αγώνων Κλειστού Στίβου στο Άλμα εις μήκος των ανδρών, πραγματοποιήθηκε στο δοκιμαστικό Πρωτάθλημα του 1991, από τον Έλληνα Κώστας Κουκοδήμος, με επίδοση 7.96, που διεξήχθη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στον Πειραιά. Από το 1991 το ρεκόρ αυτό έχει καταρριφθεί δύο φορές. Το ρεκόρ σήμερα είναι 8.10 που σημειώθηκε αρχικά από τον Μπογκντάν Τουντόρ, το 1995 και ισοφαρίστηκε από τον Σπύρο Βασδέκη, στις 22 Φεβρουαρίου του 1997.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Κλειστού Στίβου
Ρουμανικές βουλευτικές εκλογές (2020)
Στις 6 Δεκεμβρίου 2020 διεξήχθησαν οι βουλευτικές εκλογές στη Ρουμανία, για να εκλεγούν τα 466 μέλη του Ρουμανικού Κοινοβουλίου.
Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα ήρθε πρώτο, κερδίζοντας τις 110 έδρες στη Βουλή (28,90% των ψήφων) και τις 47 έδρες στη Γερουσία (29,31% των ψήφων). Στις 18 Δεκεμβρίου ανακοινώθηκε ότι το Εθνικό Φιλελεύθερο Κόμμα, η συμμαχία ΣΩΤΗΡ-ΚΕΕΑ και η Δημοκρατική Ένωση Ούγγρων συμφώνησαν να σχηματίσουν κυβέρνηση συνεργασίας με Πρωθυπουργό τον Φιορίν Σίτσου.
Εκλογικό σύστημα
Βουλή των Αντιπροσώπων: Από τα 330 μέλη:
Γερουσία: Από τα 136 μέλη:
Το εκλογικό όριο για τα πολιτικά κόμματα είναι 5% του συνολικού αριθμού έγκυρων ψήφων όλης της επικράτειας ή 20% του συνολικού αριθμού έγκυρων ψήφων σε τουλάχιστον 4 περιφέρειες. Το εκλογικό όριο για τις πολιτικές συμμαχίες είναι: 8% για συμμαχίες δύο κομμάτων, 9% για συμμαχίες τριών κομμάτων και 10% για συμμαχίες με περισσότερα από 4 κόμματα.
Η προσέλευση στην ψηφοφορία δεν είναι υποχρεωτική. Δικαίωμα ψήφου έχουν όλοι οι Ρουμάνοι πολίτες ηλικίας άνω των 18 ετών, εκτός αν έχουν αποστερηθεί το δικαίωμα λόγω δικαστικής απόφασης ή ιατρικής διάγνωσης.
Αποτελέσματα
μικρογραφία|350x350px|Η προσέλευση ανά ώρα την ημέρα των εκλογών. Η μεγαλύτερη προσέλευση σημειώθηκε στην Μεχεντίντι: 42,61% και η μικρότερη στη Βασλούι: 23,55%.|καθόλου
Πίτερ ντε Χόοχ
Ο Πίτερ ντε Χόοχ (ολλανδικά: Pieter de Hooch, 20 Νοεμβρίου 1629 - 24 Μαρτίου 1684) ήταν Ολλανδός ζωγράφος της χρυσής εποχής της ζωγραφικής στην Ολλανδία, διάσημος για τους πίνακες με θέματα της καθημερινότητας. Ήταν σύγχρονος του Γιοχάνες Βερμέερ στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά στο Ντελφτ. Το έργο των δύο καλλιτεχνών έχει κοινή θεματολογία και ύφος.
Βιογραφία
Ο ντε Χόοχ γεννήθηκε στο Ρόττερνταμ, γιος του πλινθοκτίστη Χέντρικ Χέντρικς ντε Χόοχ και της μαίας Αννέτχε Πίτερς. Ήταν το μεγαλύτερο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας και το μακροβιότερο από τα αδέλφια του. Σχετικά με τον πρώιμο βίο του λίγα είναι γνωστά και οι περισσότερες αρχειακές καταγραφές αναφέρουν ότι εργάστηκε στο Ρόττερνταμ, στο Ντελφτ και στο Άμστερνταμ. Σύμφωνα με τον πρώτο του βιογράφο, τον Άρνολντ Χαουμπράκεν, σπούδασε ζωγραφική στο Χάαρλεμ με δάσκαλο τον τοπιογράφο Νικολάες Μπέρχεμ, με συμμαθητή τον Γιάκομπ Όχτερφελτ (Jacob Ochtervelt) και έγινε γνωστός για τις σκηνές "kamergezichten" (απεικονίσεις δωματίων με κυρίους και κυρίες να συνομιλούν). Ωστόσο, το έργο του ντε Χόοχ μοιάζει να συνεχίζει το πνεύμα του Χέντρικ Σοργκ (Hendrik Sorgh), ενός προγενέστερου ζωγράφο από το Ρόττερνταμ, που διέθετε μεγάλη επιδεξιότητα στη διάταξη μορφών σε εσωτερικούς χώρους. Ξεκινώντας το 1650, εργάστηκε ως ζωγράφος και υπηρέτης για κάποιον έμπορο λινών και συλλέκτη έργων τέχνης, ονόματι Γιούστους ντε λα Γκρανζ (Justus de la Grange) στο Ρόττερνταμ. Οι υπηρεσίες προς τον έμπορο απαιτούσαν να τον συνοδεύει στα ταξίδια του στη Χάγη. στο Λέιντεν και στο Ντελφτ, όπου και τελικά μετοίκησε. Είναι πιθανόν ότι ο ντε Χόοχ παρέδωσε τα περισσότερα από τα έργα του εκείνης της περιόδου στον ντε λα Γκρανζ, ως αντάλλαγμα της απολαβής σίτισης και στέγασης από αυτόν, όπως ήταν η συνήθης πρακτική της εποχής για τους ζωγράφους και σε μια μεταγενέστερη απογραφή καταγράφηκε η κατοχή έντεκα πινάκων του από τον ντε λα Γκρανζ.
Τα πρώιμα έργα του ντε Χόοχ ήταν κυρίως σκηνές στρατιωτών και χωρικών σε στάβλους και ταβέρνες, όπως ήταν τα έργα του Άντριεν φαν Οστάντε, αν και τα χρησιμοποίησε για να αναπτύξει μεγάλη δεξιότητα στον φωτισμό, το χρώμα και την προοπτική και όχι για να εξερευνήσει περισσότερο αυτά τα θέματα.
Ελάχιστα είναι γνωστά για τον τρόπο ζωής του στο Άμστερνταμ, αν και είναι γνωστό ότι είχε επαφές με τον Εμάνουελ ντε Βίττε. Το 1670 διέμενε στην Konijnenstraat. σε μια περιοχή εκτός των τειχών της πόλης, κοντά στην "Βέστερκερκ" (Westerkerk), όπου εκκλησιαζόταν η οικογένειά του. Οι περισσότεροι ιστορικοί τέχνης πιστεύουν ότι τα έργα του ντε Χόοχ μετά το 1670 έγιναν πιο στυλιζαρισμένα και η ποιότητά τους ήταν υποδεέστερη. Αυτό μπορεί να συνέβη λόγω της θλίψης που τον κατέλαβε με τον θάνατο της συζύγου του το 1667, σε ηλικία 38 ετών, γεγονός που τον άφησε μόνο του με οικογένεια μικρών παιδιών. Μετά το 1680, το ύφος του γίνεται πιο αδρό, με σκοτεινότερα χρώματα. Κάποτε γινόταν ευρέως αποδεκτό ότι απεβίωσε σε άσυλο το 1684, αλλά τα έγγραφα από το ίδρυμα αυτό δείχνουν ότι στην πραγματικότητα αυτός που απεβίωσε εκεί ήταν ο γιος του, που επίσης λεγόταν Πίτερ. Το έτος θανάτου του καλλιτέχνη παραμένει αδιευκρίνιστο.
Έργο
Οι κυριότεροι πίνακες του ντε Χόοχ είναι:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι
Αλκμαίων (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Αλκμαίων αναφέρονται:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Κωκυτός (μυθολογία)
Ο Κωκυτός, από το αρχαιοελληνικό ρήμα «κωκύω», που σημαίνει «κραυγάζω μετ' οδύνης, θρηνώ», σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ήταν υποχθόνιος ποταμός, ένας από τους ποταμούς που διέρρεαν τον Άδη.
Το μυθολογικό πλαίσιο
Ο Όμηρος, στην Οδύσσεια, ανέφερε ότι έσμιγε με τον Πυριφλεγέθοντα και χύνονταν μαζί με θορυβώδη καταρράκτη στον Αχέροντα. Στον πλατωνικό διάλογο Φαίδων (114a) αναφέρεται ως ο ποταμός που ρίχνονταν οι ανθρωποκτόνοι, σε διάκριση με τους πατροκτόνους και μητροκτόνους που ρίχνονταν στον Πυριφλεγέθοντα. Επρόκειτο, σύμφωνα με τον μύθο, όχι για τους αμετανόητους ή στυγνούς εγκληματίες (αυτοί ρίχνονταν άπαξ δια παντός στον Τάρταρο), αλλά για εκείνους που είχαν δράσει εν θερμώ ή παρόμοιους λόγους και, στη συνέχεια, είχαν μετανοήσει για τις πράξεις τους. Όλοι αυτοί μετακινούνταν μεταξύ Τάρταρου και Αχερουσιάδος λίμνης δια μέσου των δυο ποταμών, έως ότου να λάβουν συγχώρεση από τα θύματά τους, τα οποία ικέτευαν με γοερά παρακάλια και ικεσίες.
Γνωστή νύμφη του Κωκυτού ήταν η Μίνθη, η οποία είχε προκαλέσει το ερωτικό ενδιαφέρον του Άδη και, συνεπεία αυτού, την εκδικητική μανία της Περσεφόνης ή της Δήμητρας.
Παραπομπές
<div style="">
Πρόσθετο διάβασμα
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Κάρολος της Ορλεάνης (αποσαφήνιση)
Αρκετοί του Οίκου των Καπετιδών ονομαζόταν Κάρολος της Ορλεάνης:
Νικόλαος Πονηρόπουλος
Βιογραφία
Ήταν προσωπικός φίλος του Θ. Κολοκοτρώνη και πήρε μέρος σε πολλές μάχες, αναφέρεται ότι ανδραγάθησε κατά του Δράμαλη στα Δερβενάκια. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία το 1818, όσο βρισκόταν στη Ζάκυνθο. Αυτόν συμβουλεύτηκε ο Κολοκοτρώνης, πριν καλέσει το Έθνος σε Συνέλευση στην Ερμιόνη και στην Τροιζήνα, όπου και ψηφίστηκε πολίτευμα.
Το 1833 ανέλαβε χρέη διευθυντή του Γραφείου της Δημοσίου Οικονομίας, με απόφαση της Κυβέρνησης Μαυροκορδάτου και του αρχηγού του γαλλικού κόμματος Ιωάννη Κωλέττη, ο οποίος ήταν γραμματέας επί των Εσωτερικών.
Το 1847, ενώ ήταν υπουργός Οικονομικών, κατηγορήθηκε ότι πλαστογράφησε πρωτόκολλα με την τιμή των σιτηρών. Αν και παραπέμφθηκε με βάση τη σχετική πρόβλεψη στο Σύνταγμα του 1844, δεν δικάστηκε. .
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες πληρεξούσιοι Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας Κατηγορία:Γραμματείς της Επικράτειας επί των Οικονομικών
Πιέρ Λουτρέλ
Βιογραφία
Γεννημένος από οικογένεια αγροτών, διακρίθηκε γρήγορα από μικροκλοπές προτού βγει κερδισμένος από την Γερμανική κατοχή της Γαλλίας και την χρησιμοποίησε για να αναπτύξει τις εγκληματικές του δραστηριότητες. Από το 1941 ως το 1944, ο Λουτρέλ ήταν μέλος της "Carlingue", σφυρηλατώντας μια φήμη ως ψυχρού δολοφόνου και πραγματοποιώντας όλο και περισσότερες συνοπτικές εκτελέσεις.
Έχοντας αναπτύξει δεσμούς με τον υπόκοσμο της εποχής και στη συνέχεια δημιούργησε το δικό του δίκτυο με τους Ρέιμοντ Ναουντί, Άμπελ Νταβός (γνωστός ως το Μαμούθ), Πιέρ Τζιμπλάζ, Φερνάρντ Πουλέ και τον Τζο Αττία.
Ωστόσο, σιγά σιγά, τα συνεχή του εγκλήματα τράβηξαν την προσοχή της Γκεστάπο. Ο Πιέρ Λουτρέλ, αισθανόμενος την εξέλιξη του πολέμου, αποφάσισε να συμμετάσχει στη Γαλλική Αντίσταση και αφού είχε προηγούμενος πυροβολίσει έναν Γερμανό αξιωματικό στη βεράντα ενός καφέ στην Τουλούζη.
Μετά την Απελευθέρωση, και ήδη εξοικείωμενος με το οργανωμένο έγκλημα, άρχισε να εμπλέκεται σε εκβιασμούς και να κερδίζει την φήμη του ως αδίστακτου εγκληματία. Με την ομάδα του, σχημάτισε το περίφημη Συμμορία των οχήματων (Gang des tractions), που πήρε το όνομά της από το γρήγορο όχημά του, το Citroën 11, το περίφημο αυτοκίνητο προηγμένης κίνησης.
Μετά την καταδίωξη της συμμορίας από τον Επιθεωρητή Ροζέ Μπορνίς, στο Champigny και ουσιαστικά την διαλύση της, ο Λουτρέλ κατέληξε να θεωρείται επικίνδυνος και ανεξέλεγκτος, και βρήκε για άλλη μια φορά τον εαυτό του απομονωμένο και μειωμένο σε μικρές διαρρήξεις. Στις 6 Νοεμβρίου 1946, ο Λουτρέλ πυροβολήθηκε στην κύστη κατά τη διάρκεια μιας ληστείας ενός κοσμηματοπωλείου στη λεωφόρο Kλεμπέρ, αφού είχε δολοφονήσει τον Αρμένιο ιδιοκτήτη του. Πέθανε εξαιτίας του τραυμάτος του πέντε ημέρες αργότερα, στις 11 Νοεμβρίου 1946, και το πτώμα του θάφτηκε από τους συνεργούς του και το οποίο βρέθηκε μόλις τρία χρόνια αργότερα από την αστυνομία στις 6 Μαΐου 1949.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι εγκληματίες
Πολύβιος Μητσόπουλος
Ο Πολύβιος Μητσόπουλος του Χρήστου (1917 - 1975) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός. Υπηρέτησε ως νομάρχης σε διάφορους νομούς.
Φιλική Εταιρεία (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Φιλική Εταιρεία μπορεί να αναφέρονται:
Πολύβιος Μητσόπουλος
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1917 και σπούδασε νομικά. Ήταν δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω. Το 1939 δημοσίευσε το έργο "Η νομική και εκκλησιαστική μορφή του γάμου : συμβολή εις την μελέτην του θεσμού του γάμου". Δημοσίευσε επίσης άρθρα σε περιοδικά, όπως η Νέα Εστία
Το 1949 διορίστηκε Νομάρχης Ηλείας, στη συνέχεια Νομάρχης Τρικάλων και έως το 1954 ήταν Νομάρχης Λασιθίου. Ως νομάρχης στα Τρίκαλα εγκαινίασε τους αγώνες στίβου "Κιτριλάκεια" στο Εθνικό Στάδιο "Διαγόρας" των Τρικάλων. Υπηρέτησε επίσης ως Γενικός Διοικητής Θράκης.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1961 πολιτεύτηκε στην Αθήνα με την Ένωση Κέντρου.
Πέθανε σε ηλικία 58 ετών στην Αθήνα και κηδεύτηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1975 από τον ιερό ναό του Πρώτου Νεκροταφείου. Με τη σύζυγό του, Πιπίτσα, είχαν παιδιά.
Thirteen Day Getaway
Το "Thirteen Day Getaway" είναι το δεύτερο και τελευταίο άλμπουμ των CIV. Κυκλοφόρησε στις 7 Απριλίου του 1998 από την Atlantic Records. Παραγωγοί ήταν οι Michael Barbiero, John Goodmanson και Steve Thompson. Το άλμπουμ είναι αφιερωμένο στον πανκ τραγουδιστή Raybeez που πέθανε στις 11 Σεπτεμβρίου του 1997 από πνευμονία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
Βόταν (χαρακτήρας)
thumb|right|350px|Ο νεκρώσιμος Βόταν ανάβει πύρινο τείχος στο γαμήλειο μνήμα της [[Μπρουνχίλντε.]] Ο Βόταν είναι χαρακτήρας της επικής όπερας Το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν του Ρίχαρντ Βάγκνερ. Αν και βασίζεται στην σκανδιναβική μυθολογική μορφή του Οντίν, ο Βάγκνερ έπλασε τον Βόταν σχεδόν εντελώς από την αρχή, μια και του έδωσε πολλά επιπλέον μα και συγκεκριμένα ανθρώπινα χαρακτηριστικά, πέραν αυτών της μυθολογίας. Αν και αρχικά ο προσδιορισμός του θεού Βόταν είναι να επιβλέπει τις πράξεις όλων των άλλων, και να εποπτεύει τους νόμους, αυτός ο ίδιος όντας ανάξιος να παίρνει σωστές αποφάσεις θέτει τον εαυτό του εκτός νόμου, με αποτέλεσμα, εκ των πραγμάτων αναγκασμένος να διαπράτει τη μια αδικία μετά την άλλη με αποτέλεσμα να επιφέρει όλο και περισσότερο την παρανομία και την αστάθεια στον κόσμο, μέχρι και την τελική καταστροφή της υφηλίου.
Ο Βόταν δίνει εντολή στους αδερφούς Γίγαντες Φάφνερ και Φάσολντ να του κτίσουν ένα παλάτι. Μην έχοντας να τους πληρώσει υπόσχεται με την συμβουλή του Λόκε να τους ανταμείψει με την αδερφή του, την Φράια. Μια ωραία πρωία οι Γίγαντες ανακοινώνουν την διεκπεραίωση του έργου τους, απαιτώντας τον μισθό που δικαιούνται. Όμως ο Βόταν διαπιστώνοντας ότι δεν είναι δυνατόν να εκπληρώσει την υπόσχεσή του, καταφεύγει εκ νέου στην συμβουλή του πανούργου Λόκε, ο οποίος του υποδυκνύει ότι οι κόρες του Ρήνου θρηνούν την ληστεία του θαυματουργού θησαυρού του Ρήνου. Ο Βόταν με την βοήθεια του Λόκε κατορθώνει να εκβιάσει τον Άλμπεριχ και να του πάρει τον θησαυρό. Αντί να τον επιστρέψει στις κόρες του Ρήνου, αποφασίζει να τον δώσει στους αδεφρούς Γίγαντες ως αντάλλαγμα για την Φράια. Ο Άλμπεριχ όμως θα καταραστεί τον Βόταν για την πράξη του αυτή. Αφού ο Βόταν με τα κλοπιμαία θα πληρώσει τους εργολάβους του παλατιού του, θα προσβάλει το αξίωμά του, και από εδώ και πέρα τα θεμέλια της νομιμότητας πλέον θα υφίστανται μόνον ως πρόσχημα. Ο Βόταν στην προσπάθειά του να αποκτήσει τον χαμένο θησαυρό επινοεί και διαπράττει όλα τα αδικήματα της μοιχείας, του εκβιασμού και της απάτης. Ενώ λαμβάνει την προειδοποίηση της θεάς Έρντα, καταστρώνει σχέδια για να επαναποκτήσει τον θησαυρό. Όσο προσπαθεί να βρει μια λύση, τόσο περισσότερο εγκλωβίζεται μέσα στους βρόχους της πλεκτάνης του. Θα θυσιάσει τον γιό του, τον Ζίγκμουντ, και δύο κόρες του, την Ζιγκλίντε και την Βαλκυρία Μπρουνχίλντε. Τελικά, στην μοιραία συνάντηση θα ηττηθεί οικτρά από τον εγγονό του, τον Ζίγκφριντ, και θα εγκαταλείψει την σκηνή, αφήνοντας τον κόσμο απροστάτευτο στην μοίρα του. Το έγκλημα και η απάτη θα θριαμβεύσουν μέχρι τέλους. Στην τελευταία πράξη της όπερας η κόρη του, Βαλτράουτε περιγράφει στην Μπουνχίλντε, οτι ο Βόταν κάθεται αμίλητος στο τραπέζι. Η Μπρουνχίλντε αναλαμβάνει την κάθαρση της υφηλίου δια πυρός. Έτσι η πλεονεξία του Βόταν επέφερε την κατάρρευση και τον αφανισμό.
Σημαντικοί ερμηνευτές του Βόταν
Το λιμπρέτο του Βόταν είναι από τα δυσκολότερα, τόσο μουσικά όσο και δραματουργικά, πράγμα πολύ κοινό για τον Βάγκνερ που ζητούσε πάντα το απόλυτο. Χάρη στους μακρούς μονολόγους, στην απαιτητική μα και έντονη δραματουργία, μόνον οι αξιότεροι και πλέον δεξιοτέχνες Βαρύτονοι ανά τίς δεκαετίες αποδείχτηκαν άξιοι ερμηνευτές του χαρακτήρα αυτού. Μερικοί από αυτούς είναι:
Κατηγορία:Φανταστικοί χαρακτήρες Κατηγορία:Όπερα
Σεκού Μπερτέ
Ο Σεκού Μπερτέ (γαλ.: Sékou Berthé, γεν. 1977) είναι αμυντικός ποδοσφαιριστής από το Μαλί αλλά με γαλλικό (κοινοτικό) διαβατήριο, που αγωνίζεται στον Πανιώνιο. Είναι κεντρικός αμυντικός, έχει ύψος 1,93, βάρος 95 κιλά και φορά τη φανέλα με το νούμερο "4".
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Σεκού Μπερτέ γεννήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1977 στο Μπαμακό, πρωτεύουσα του Μαλί. Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικό ποδόσφαιρο στη Γαλλία το 1997 στη Μονακό, στην οποία δεν κατάφερε να καθιερωθεί. Το 1999 μεταπήδησε στην Τρουά (Troyes AC), όπου αγωνίστηκε τέσσερις σεζόν χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία. Το 2003 δοκίμασε την τύχη του στην Αγγλία και πήρε μεταγραφή για την Μπρόμγουιτς, ομάδα τότε της Πρέμιερ Λιγκ. Ούτε εκεί μπόρεσε να γίνει βασικός.
Τη σεζόν 2005-06 δεν αγωνίστηκε και την επόμενη σεζόν πήγε στην Ελλάδα, όπου υπέγραψε στον Πανιώνιο τριετές συμβόλαιο ως τις 30 Ιουνίου 2009. Έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα Α΄ Εθνικής στις 17 Σεπτεμβρίου 2006 και σχεδόν αμέσως πήρε θέση στη βασική ενδεκάδα. Ήταν από τους βασικούς συντελεστές της κατάκτησης της πέμπτης θέσης για δύο συνεχείς σεζόν: 2006-07 και 2007-08 και της επιτυχημένης πορείας μέχρι τους ομίλους στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Τη σεζόν 2008-09 αντιμετώπισε προβλήματα τραυματισμού και έχει λιγότερες συμμετοχές.
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Μπρόμιτς Άλμπιον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζολιμπά ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τουρ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΣ Τρουά ΑΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Περσέπολις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Ιράν
Προγκρές Μ-02Μ
Το Προγκρές Μ-02Μ (η NASA το ονόμασε Progress 33 ή 33P) ήταν ρωσικό μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο το οποίο εκτοξεύτηκε το 2009 για να ανεφοδιάσει τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Ήταν τύπου Προγκρές-Μ 11F615A60 και είχε αριθμό σειράς 402.
Αποστολές
Το Προγκρές Μ-02Μ εκτοξεύτηκε με πύραυλο Soyuz-U από το κοσμοδρόμιο του Μπαϊκονούρ στις 7 Μαΐου 2009 (18:37 GMT) και συνδέθηκε με την θύρα του τμήματος Πιρς του σταθμού στις 12 Μαΐου (19:24 UTC). Στις 30 Ιουνίου αποσυνδέθηκε προκειμένου να ξεκινήσει σειρά επιστημονικών πειραμάτων σε τροχιά. Προσέγγισε ξανά τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό στις 12 Ιουλίου προκειμένου να δοκιμαστεί το σύστημα σύνδεσης που εγκαταστάθηκε για χρήση από το Mini-Research Module 2. Μετά την ολοκλήρωση των δοκιμών αυτών, πραγματοποιήθηκε κατάλληλος τροχιακός ελιγμός και το διαστημόπλοιο καταστράφηκε στην ατμόσφαιρα, πάνω από τον Ειρηνικό Ωκεανό στις 13 Ιουλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό Κατηγορία:Αποστολές διαστημοπλοίων Προγκρές Κατηγορία:Διαστημικές αποστολές το 2009
Τογιοχάρα Κουνιτσίκα
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κουνιτσίκα
Κορδελιό Σμύρνης
Το Κορδελιό, κατά ελληνική παλαιότερη ονομασία είναι παραθαλάσσιος προάστιος δήμος της Σμύρνης στην Τουρκία, καλούμενος επίσημα Περαία, ή κοινώς Πέρα Μεριά, και στη τουρκική Καρσιγιάκα (που σημαίνει το ίδιο, αντιπέρα ακτή) και που σήμερα αποτελεί πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας της ευρύτερης περιοχής της Σμύρνης. Βρίσκεται απέναντι σχεδόν της Σμύρνης (βορειοδυτικά) και σε απόσταση περίπου 13,5 μίλια ή 20 χλμ. επί της προ Καραμπά σιδηροδρομικής γραμμής. Το Κορδελιό συνορεύει ανατολικά με τον Μπουρνόβα, βόρεια με την Μαινεμένη και δυτικά με το Τσιγλί. Η μεταξύ Σμύρνης και Κορδελιού συγκοινωνία διεξάγεται τόσο οδικά, παραλιακά τον μυχό του κόλπου, όσο και με μικρά επιβατηγά σκάφη (καραβάκια), για συντομότερα διάρκειας 20 περίπου λεπτών της ώρας. Το κλίμα της είναι καθαρά μεσογειακό με κύριους άνεμους το Καλοκαίρι τους βορειοδυτικούς (μπάτης). Το όνομα του προαστίου αυτού προέρχεται από την ονομασία παλαιού βυζαντινού Μοναστηριού του "Κορδολέοντος" που έχτισαν οι ιππότες την εποχή των Σταυροφοριών και που βρίσκεται επί του παρακείμενου όρους Σιπύλου, που είναι απόληξη του όρους του Ταντάλου. Ο πληθυσμός του Κορδελιού πριν την Μικρασιατική Εκστρατεία κατά πλειοψηφία ήταν ελληνικός που ανέρχονταν περίπου στους 15.000 κατοίκους. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 πρόσφυγες από το Κορδελιό τη Σμύρνης δημιούργησαν το Νέο Κορδελιό στη Θεσσαλονίκη. Παρά την καταστροφή της Σμύρνης το Κορδελιό παρέμεινε ανέπαφο διατηρώντας μέχρι σήμερα στο παλαιό τμήμα του την παλιά του αίγλη με τις ωραίες επαύλεις, τους κήπους και τη γραφική της παραλία που επί το πλείστον σήμερα αποτελεί θέρετρο αξιωματικών του τουρκικού στρατού. Στο βορειοανατολικότερο μέρος της παραλίας του Κορδελιού λεγόμενο Αλίμπεη (όρμος) υφίσταται βιομηχανική ζώνη με ναυτική βάση και ναυπηγεία στα οποία γίνονται δεξαμενισμοί και συντηρήσεις συνηθέστερα αποβατικών πολεμικών πλοίων.
Σήμερα το Κορδελιό έχει καταστεί σπουδαία πόλη, από το 1984 αποτελεί ανεξάρτητο δήμο, με μεγάλη ανοικοδόμηση, εμπόριο, τουρισμό και συνεχώς αυξανόμενο πληθυσμό. Περισσότερο γνωστή σήμερα είναι με τον σπουδαίο αθλητικό ποδοσφαιρικό της σύλλογο Καρσίγιακα που φέρεται με τα χρώματα της οθωμανικής αυτοκρατορίας (ερυθρό και πράσινο) και να έχει τους περισσότερους αριθμητικά τούρκους φιλάθλους. Στο Κορδελιό τον Ιανουάριο του 1923 πέθανε η μητέρα του Κεμάλ Ατατούρκ.
Λαογραφία
Το Κορδελιό φημίζονταν ιδιαίτερα για τις ωραίες γυναίκες του τις οποίες και εξύμνησε και η ελληνική λαϊκή μούσα με πολλά τραγούδια όπως το γνωστό λαϊκό «Κορδελιώτισσα» του Μάρκου Βαμβακάρη που πρωτοτραγούδησε η Άντζελα Γκρέκα, ή το «Πήρε φωτιά το Κορδελιό» για χατήρι κάποιας άλλης. Το Κορδελιό αναφέρεται σε πολλά Σμυρναίικα τραγούδια, όπως στο παραδοσιακό «Αραμπάς περνά», «Τί σε μέλλει εσένανε», κ.λπ.
Πηγές
Κατηγορία:Συνοικίες και περιοχές της Σμύρνης
Βλατερό Πάτρας
Το  Βλατερό είναι συνοικία στο κεντρικό τμήμα του ιστορικού κέντρου της Πάτρας.
Είναι η παλιότερη συνοικία της λεγόμενης «Κάτω Πόλης» στα όριά της με την «Άνω Πόλη». Μεγάλο τμήμα της είναι ιδιαίτερα γραφικό με στοιχεία (αρχιτεκτονική, δρομάκια κτλ.) που θυμίζουν παλαιότερες εποχές. Απέχει 1,5 χλμ. περίπου από το κεντρικότερο σημείο της πόλης, την Πλατεία Γεωργίου Α΄.
Ιστορικά στοιχεία
Η ονομασία προέρχεται από την λατινική λέξη blattea, που σημαίνει πορφύρα και από την οποία προέρχεται το βαφικό κόκκινο υγρό με το οποίο χρωμάτιζαν τα μεταξωτά υφάσματα που προορίζονταν για βασιλείς και πλούσιους. Στην περιοχή υπήρχαν πολλές τέτοιες βιοτεχνίες κατά την Βυζαντινή περίοδο οι οποίες ανήκαν στην αρχόντισσα Δανιηλίδα. Στη συνοικία υπάρχει ο βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου, ο παλιότερος που διασώζεται στην πόλη, και επί Τουρκοκρατίας υπήρχε στην περιοχή το Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου καθώς και τα προξενεία των ξένων χωρών. Η συνοικία κάηκε ολοσχερώς από τους Τούρκους με την κήρυξη της Επανάστασης του 1821.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βλατερό
Μίκαελ Μπόρχες
Ο Μίκαελ Μπόρχες (πορτογαλικά: Micael Borges) (12 Δεκεμβρίου 1988) είναι Βραζιλιάνος ηθοποιός.
Βιογραφία
Ξεκίνησε την καριέρα του στη το 1993 στο θέατρο. Στον κινηματογράφο, ξεκίνησε το 2001 κάνοντας μια μικρή εμφάνιση στην ταινία Copacabana. ξεχώρισε το 2002 στην ταινία Η πόλη του Θεού στο ρόλο ενός από τους ληστές. Συμμετείχε στη σειρά Brava Gente κι Cidade dos Homens. Το 2009, ήταν ο πρωταγωνιστής της 16ης σεζόν του Malhação, αλλά ο χαρακτήρας κατέληξε να μην ευχαριστεί το κοινό, το οποίο προτιμούσε το ρομαντικό του ζευγάρι με τον κακοποιό. Το 2011 έγινε παγκοσμίως γνωστός ως ένας από τους έξι πρωταγωνιστές της τηλενουβέλας Rebelde Brasil, όπου αυτός και οι συμπαίκτες του ήταν μέρος της μουσικής ομάδας.
Ανανίας ο Βραδύγλωσσος
Ανανίας ο Βραδύγλωσσος. Διετέλεσε Αρχιεπίσκοπος Κέας και Θερμίων (1771-1785) και ανήκει στους ελάσσονες εκκλησιαστικούς λογίους της Τουρκοκρατίας. Ελάχιστα δείγματα του συγγραφικού έργου του έχουν έως σήμερα ανευρεθεί και εκδοθεί. Περιορισμένες είναι επίσης και οι βιογραφικές πληροφορίες για το πρόσωπό του.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι
Αγιά Λάρισας
Γεωγραφία
Η Αγιά είναι πεδινή κωμόπολη στο ανατολικό τμήμα του νομού Λαρίσης. Βρίσκεται σε λοφώδη περιοχή στους νοτιοανατολικούς πρόποδες της Όσσας που, προς ανατολάς, βλέπει στο τέλος του Θερμαϊκού Κόλπου και στο Αιγαίο Πέλαγος. Είναι κτισμένη στο «άνοιγμα» που δημιουργείται από την Όσσα και το Μαυροβούνι, που έχει ταυτιστεί με το αρχαίο Δώτιον Πεδίον. Επίσης, είναι οδικός κόμβος πάνω στις επαρχιακές οδούς που συνδέουν τη Λάρισα με τα παραθαλάσσια χωριά του νομού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Η δημοτική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αστικός πεδινός οικισμός, με έκταση 27,066 χμ² (2011). Απέχει περίπου 35 χλμ. Α. ΒΑ της Λάρισας.
Ονομασία
Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για το όνομα του χωριού, μερικές από τις οποίες είναι: από την αρχαία λέξη αγυιά «οδός» - εξ ου και η παλαιότερη γραφή του ονόματος, από τη σλαβική λέξη janitza «ποτάμι», από το θηλ. του άγιος (αγία) και από το αραβοτουρκικό ayan «αγιάνης, τουρκικός τίτλος αξιωματούχου.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|250px|left|Το Αρχοντικό Αλεξούλη (18ος αιώνας) Η περιοχή, πιθανόν να κατοικείται από τη Νεολιθική Εποχή, ενώ αρχαιολογικά ευρήματα (νομίσματα, τάφοι), προσδιορίζουν την ύπαρξη αξιόλογου οικισμού από τον 2o αιώνα π.Χ. Η Αγιά έχει σχετικά πρόσφατη ιστορία, αφού φαίνεται ότι ιδρύθηκε κατά τις πρώτες δεκαετίες της κατάκτησης από τους Τούρκους, αλλά μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα είχε γρήγορα αναπτυχθεί σε οικονομικό και διοικητικό κέντρο της περιοχής, κυρίως χάρη στη σηροτροφία και τη βαφή κόκκινων νημάτων. Ήδη, στα τέλη του 18ου αιώνα, αναφέρεται ότι είχε 600 σπίτια. Το θέρος του 1767 λεηλατήθηκε από άτακτα αλβανικά στρατεύματα. Όταν ξέσπασε η Επανάσταση του 1821, κάθε εξέγερση στην πόλη -και σε όλη την τότε Θεσσαλομαγνησία- κατεπνίγη ολοκληρωτικά. Το 1878, έγιναν στην περιοχή της Αγιάς, μικροσυμπλοκές μεταξύ των Τούρκων και των ελληνικών στρατιωτικών τμημάτων υπό τους Κώστα Χαρίση, Αχιλλέα Ηρακλείδη και Στάμο Καπέλη και, αμέσως μετά, προσαρτήθηκε στο Ελληνικό κράτος, βάσει της Συνθήκης του Βερολίνου. Από τα μέσα του 19ου αιώνα είχε αποκτήσει Αλληλοδιδακτικό Σχολείο και Παρθεναγωγείο (στο σημερινό Μεταξοχώρι), ενώ είναι πατρίδα του λόγιου μοναχού Μεθόδιου Ολυμπιώτη.
Αξιοθέατα
thumb|250px|Ο ναός του Αγίου Αντωνίου
(Πηγή: )
Διάφορα
Η περιοχή της κωμόπολης παράγει εξαιρετικής ποιότητας φρούτα (κυρίως μήλα και κεράσια) και κάστανα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμοπόλεις του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Διοίκηση Καταδρομών Κύπρου
Η Διοίκηση Καταδρομών είναι στρατιωτικός σχηματισμός ειδικών δυνάμεων της Εθνική Φρουράς με έδρα τη Λάρνακα.
Η κύρια αποστολή των Δυνάμεων Καταδρομών είναι ο ανορθόδοξος πόλεμος. Για αυτό το σκοπό άρχισε να εκπαιδεύεται το 1964 στα βουνά του Τροόδους ενώ λίγο καιρό μετά, άρχισε τις επιχειρήσεις εναντίων Τουρκοκυπρίων στασιαστών (μέλη της TMT) και των τουρκικών δυνάμεων που επιχειρούσαν στο νησί.
Στολή
Τα μέλη φορούν τα διακριτικά της μονάδας που απεικονίζει ένα φτερωτό ξίφος, αντιπροσωπευτικό της «θανατηφόρας, σιωπηλής και ταχείας» φύσης των επιχειρήσεων των ειδικών δυνάμεων. Ένας κύλινδρος διασχίζει το ξίφος και τα φτερά με το σύνθημα "Ο Τολμών Νικά", είναι αφιερωμένα στον Ιερό Λόχο που υπηρετούσε με την 1 Special Air Service κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Όλοι οι Καταδρομείς, φοράνε το πράσινο μπερέ με το εθνόσημο στην αριστερά.
Σύνθεση των Καταδρομών
31η Μοίρα Καταδρομών:
Δήμος Ανδανίας
Ο Δήμος Ανδανίας ήταν Δήμος του Νομού Μεσσηνίας, που συστάθηκε με το Σχέδιο «Καποδίστριας», από τη συνένωση παλαιότερων Κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα Δημοτικά Διαμερίσματα του Δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 - 2010, οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης» και εντάχθηκε στον νέο Δήμο Οιχαλίας. Βρισκόταν στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού. Έδρα του ήταν το Διαβολίτσι, ο πληθυσμός του Δήμου, ήταν 3.084 κάτοικοι και η έκταση του, 88.694 στρέμματα.
Διοίκηση Καταδρομών Κύπρου
Σύνθεση των Καταδρομών
Η 31η Μοίρα Καταδρομών συγκροτήθηκε το καλοκαίρι του 1964, την ίδια περίοδο με τη συγκρότηση της Εθνικής Φρουράς. Μετά την εισβολή η Μονάδα τοποθετήθηκε στο Καλό Χωριό Λεμεσού. Έκτοτε - και μέχρι σήμερα-, έχουν την έδρα τους στην επαρχία Λάρνακα.
Δήμος Ανδανίας
Διαίρεση
Ακολουθεί πίνακας με τα 14 Δημοτικά Διαμερίσματα, τον πληθυσμό τους,τους οικισμούς τους και τον πληθυσμό κάθε οικισμού, σύμφωνα με την Απογραφή του 2001.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι του νομού Μεσσηνίας
Διοίκηση Καταδρομών Κύπρου
Σύνθεση των Καταδρομών
32η Μοίρα Καταδρομών:
Η 32η Μοίρα Καταδρομών ιδρύθηκε το 1964 στο χωριό Σαϊττάς και μετά μεταφέρθηκε στην Πολεμίδια. Μετά τη Μάχη της Κοφίνου, μεταφέρθηκε στη Λάρνακα. Το 1970, μεταφέρθηκε στον Άγιο Χρυσόστομο στην επαρχία Κερύνειας. Μετά την εισβολή μεταφέρθηκε ξανά στην επαρχία Λάρνακας.
33η Μοίρα Καταδρομών:
Η 33η Μοίρα Καταδρομών ιδρύθηκε στης 30 Απριλίου του 1965. Το 1967, μεταφέρθηκε στο Πέντε Μίλι και μετά στο Πέλλαπαϊς μέχρι την τούρκικη εισβολή. Σήμερα βρίσκεται στην επαρχία Λάρνακας.
Συνεκπαίδευση με άλλες χώρες
Εκτός από της αρχές της Δημοκρατίας και προφανώς της Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, η Διοίκηση Καταδρομών συνεκπαιδεύεται με πολλές άλλες χώρες όπως το Ισραήλ, τη Γαλλία, της ΗΠΑ, τη Σερβία, την Ιορδανία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και άλλες.
Παραπομπές
Κ Κ
Τσέρια Μεσσηνίας
Τα Τσέρια είναι ορεινός οικισμός του δήμου Λεύκτρου (υψ. 600-750 μ.), του Νομού Μεσσηνίας. Είναι έδρα του ομώνυμου Δημοτικού διαμερίσματος, που περιλαμβάνει τους οικισμούς Άνω Τσέρια, Γιατρέικα, Ζαχαριά, Καταφύγιο, Λεφτίνι και Πεδινό. Ο πραγματικός πληθυσμός των κατοίκων του χωριού ανέρχεται σε 191.
Τα Τσέρια βρίσκονται στη Μεσσηνιακή Μάνη, στην πλαγιά του Ταϋγέτου πάνω από την Καρδαμύλη.
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Ψιλόρρυγχος
Ο ψιλόρρυγχος (λατινική και επιστημονική ονομασία Psilorhynchus, από τις ελληνικές λέξεις ψιλός και ρύγχος) είναι γένος ψαριών των γλυκών νερών, που ανήκει στη δική του, ομώνυμη οικογένεια τις ψιλορρυγχίδες, της οποίας αποτελεί το μοναδικό γένος. Η οικογένεια αυτή προτάθηκε αργότερα, από τον Ινδό ιχθυολόγο Σούντερ Λαλ Χόρα το 1926, ενώ το γένος είχε προταθεί από τον Βρετανό ιατρό Τζων Μακκλήλαντ ήδη από το 1838.
Οι ψιλόρρυγχοι είναι μικρά ψάρια του βυθού, ιθαγενή της Νότιας Ασίας, και συναντώνται σε ποτάμια και ρυάκια με ταχεία ροή, ιδίως στην Ινδοκίνα και τα Δυτικά Γκατ.
Το γένος/οικογένεια είναι αδελφή ομάδα με την οικογένεια του κυπρίνου, τις κυπρινίδες, μαζί με την οποία συναποτελούν την «υπεροικογένεια» κυπρινοειδή (Cyprinoidea), ενώ όλες οι άλλες οικογένειες της τάξεως κυπρινόμορφα ανήκουν στην υπεροικογένεια Cobitoidea.
Είδη
Σήμερα αναγνωρίζονται γενικώς 29 είδη στο γένος Psilorhynchus, τα εξής:
Παραπομπές
Ψιλορρυγχος