cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μιρίν
Στο στυλ μαγειρέματος Κανσάι, το μιρίν βράζεται για λίγο πριν από τη χρήση, για να εξατμιστεί μέρος του αλκοόλ. Στο τοπικό στυλ μαγειρέματος της περιοχής του Καντό (η οποία εκτείνεται στο Τόκιο και άλλες γειτονικές περιοχές), το μιρίν χρησιμοποιείται χωρίς επεξεργασία. Το βραστό μιρίν σε στιλ Κανσάι ονομάζεται νικίρι μιρίν (煮切り味醂) (κυριολεκτικά: καλά βρασμένο μιρίν).
Χρυσοβασιλίσκος
Συστηματική Ταξινομική
Υπάρχουν μερικά απολιθώματα από το Πλειστόκαινο (2,6 εκατομμύρια έως 12.000 χρόνια πριν), που είναι ως επί το πλείστον αδιευκρίνιστα taxa «χρυσοβασιλίσκων». Το μόνο αναγνωρισθέν απολίθωμα είναι μια αριστερή ωλένη, 2,6- 1,95 εκατ. ετών από τη Βουλγαρία, που ανήκει σε ένα εξαφανισμένο είδος, το Regulus bulgaricus. Το αρτίγονο είδος χρυσοβασιλίσκου αποκλίνει από αυτόν τον -φαινομενικό- πρόγονο κατά το Μέσο Πλειστόκαινο.
Μιρίν
Το μιρίν χρησιμοποιείται, για να προσθέσει μια φωτεινή γεύση σε ψητά ψάρια ή για να σβήσει τη μυρωδιά του ψαριού. Μια μικρή ποσότητα χρησιμοποιείται συχνά αντί για ζάχαρη και σάλτσα σόγιας. Η γεύση του είναι αρκετά έντονη. Μερικές φορές χρησιμοποιείται, για να συνοδεύσει το σούσι.
Χρυσοβασιλίσκος
Συστηματική Ταξινομική
Οι διαφορές στo τραγούδι, τη γενετική και τη μορφολογία υποδηλώνουν ότι οι Αζόρες αποικίστηκαν με ενιαία «εισβολή» κατά το ύστερο Πλειστόκαινο, περίπου 100.000 χρόνια πριν. Είναι πιθανόν ότι ο αρχικός αποικισμός ξεκίνησε από τα ανατολικότερα νησιά, με επακόλουθη εξάπλωση στις κεντρικές και δυτικές ομάδες νησιών, από τη δυτική καλντέρα του Σάο Μιγκέλ, όπου και οι δύο τύποι τραγουδιού υφίστανται.
Μιρίν
Η 30η Νοεμβρίου έχει οριστεί ως η ημέρα του χον-μιρίν από τη βιομηχανία του μιρίν, επειδή στο ιαπωνικό παιχνίδι λέξεων, οι λέξεις της ημερομηνίας 30 Νοεμβρίου ηχούν στο αφτί σαν «11» (いい, καλό) και '30' (みりん, μιρίν).
Χρυσοβασιλίσκος
Γεωγραφική κατανομή υποειδών
Το είδος εμφανίζει ευρύτατο φάσμα κατανομής στην Ευρασία, από τη Μακαρονησία στα δυτικά μέχρι την Ιαπωνία στα ανατολικά. Είναι κοινό στα μέσα και βόρεια, εύκρατα και μεγάλα γεωγραφικά πλάτη της Ευρώπης, μεταξύ των 13-24°C ισοθερμικών του Ιουλίου και, ως εκ τούτου, απαντά σε ψυχρότερα κλίματα από τον συγγενικό πυροβασιλίσκο. Ανατολικά, η ζώνη κατανομής του εμφανίζει ασυνέχειες και, μέσω της νότιας Σιβηρίας φθάνει μέχρι τη Σαχαλίνη και την Ιαπωνία, στα βουνά Τιεν Σαν και στο βόρειο Ιράν, και από τα Ιμαλάια ανατολικά στην κεντρική Κίνα.
Μιρίν
Χρήσεις
Το μιρίν είναι επίσης συστατικό άλλων σαλτσών:
Χρυσοβασιλίσκος
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Ο χρυσοβασιλίσκος είναι αποκλειστικά ευρασιατικό είδος που, στο μεγαλύτερο εύρος της κατανομής του, παραμένει όλο το έτος (επιδημητικό), εκτός από τις νοτιότερες περιοχές, όπου έρχεται για να διαχειμάσει. Επίσης, αρκετοί πληθυσμοί αναπαράγονται σε βόρεια γεωγραφικά πλάτη, ιδιαίτερα στη σιβηρική τάιγκα. Γενικά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως καθιστικό-μερικώς μεταναστευτικό είδος.
Μιρίν
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα Κατηγορία:Ποτά προϊόντα ζύμωσης
Χρυσοβασιλίσκος
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Όσοι από τους πληθυσμούς του είδους είναι αποδημητικοί, μεταναστεύουν ανάλογα με το γεωγραφικό μήκος των εδαφών αναπαραγωγής, συνήθως νότια. Τα πουλιά στη βόρεια Φιννοσκανδιναβία και Ρωσία, εγκαταλείπουν τα εδάφη τους από τα τέλη Αυγούστου μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου, με τα περισσότερα να φεύγουν στα τέλη Σεπτεμβρίου έως τα μέσα Οκτωβρίου, καθώς έρχονται τα πρώτα κρύα. Δυσμενείς συνθήκες μπορεί να τα αποπροσανατολίσουν, με πολλά από αυτά να συναθροίζονται πάνω σε πλοία (sic), όταν οι νύκτες είναι συννεφιασμένες ή υγρές. Μεγάλες «εισβολές» έγιναν τον Οκτώβριο του 1982, με 15.000 πουλιά στο νησί Μέι της Σκωτίας και, σχεδόν, 21.000 πουλιά σε μία (1) και μόνο θέση στη Λετονία κατά τους μήνες Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 1983.
Η εαρινή μετανάστευση έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη Μαρτίου για τα νησιά της Μεσογείου, αλλά συνεχίζεται έως τα τέλη Απριλίου ή στις αρχές Μαΐου στη βόρεια Ευρώπη. Το ανοιξιάτικο μεταναστευτικό πλήθος είναι πολύ μικρότερο από το φθινοπωρινό, υποδηλώνοντας υψηλή θνητότητα κατά τη μετανάστευση.
Μελέτη στην περιοχή της Βαλτικής έδειξε ότι, οι βόρειοι πληθυσμοί είναι πιο πιθανό να μεταναστεύσουν, και πραγματοποιείται αύξηση της μάζας του σώματός τους εκ των προτέρων, ενώ τα μη αποδημητικά πουλιά δεν αυξάνουν τα αποθέματα λίπους τους. Η ταχύτητα ταξιδιού των αποδημητικών χρυσοβασιλίσκων είναι αυξημένη για όσα πουλιά φεύγουν αργότερα το φθινόπωρο και μεγαλύτερη, επίσης, για τους βορειότερους πληθυσμούς. Η μετανάστευση είναι ταχύτερη στις διαδρομές πάνω από τη Βαλτική Θάλασσα από ό, τι διά μέσου των ακτών, και τα πουλιά με τα μεγαλύτερα αποθέματα λίπους ταξιδεύουν με υψηλότερες ταχύτητες. Πάντως, η δυνατότητα αποθήκευσης λίπους επηρεάζεται αρνητικά σε αυτό το μικρό πουλί, όταν η υγεία του είναι κακή.
Στην Ουγγαρία, οι μεταναστευτικοί πληθυσμοί σταματούν προσωρινά, κυρίως σε θαμνότοπους ή αγκαθωτά δένδρα (Prunus spinosa, Crataegus monogyna κ.ο.κ), που παρέχουν κάποια προστασία από τα ξεφτέρια. Τα θηλυκά μεταναστεύουν λίγο νωρίτερα από τα αρσενικά αλλά, συνολικά, υπάρχουν περισσότερα αρσενικά, με μέση αναλογία φύλου 1,6: 1. Οι χρυσοβασιλίσκοι, παρά το πολύ μικρό τους μέγεθος, μπορούν να ταξιδέψουν από 250 έως 800 χλμ. σε μία (1) ημέρα, αν και οι διανυόμενες αποστάσεις είναι αρκετά μικρότερες όταν ο άνεμος φυσάει αντίθετα. Οι κουρασμένοι «μετανάστες» δεν διστάζουν να προσγειωθούν κοντά σε οικισμούς, μερικές φορές ψάχνοντας για φαγητό κοντά στα σπίτια.
Οι ατμοσφαιρικές διαταράξεις του Βόρειου Ατλαντικού (ΝΑΟ) είναι ένα ατμοσφαιρικό φαινόμενο που επηρεάζει τον καιρό στη δυτική Ευρώπη. Όταν οι μεταβολές της ατμοσφαιρικής πίεσης στον Βόρειο Ατλαντικό είναι μεγάλες, η άνοιξη στην Ευρώπη είναι πιο ζεστή. Αυτό επισπεύδει την προς βορρά μετανάστευση εκείνων των πτηνών που διαχειμάζουν κυρίως στη δυτική και νότια Ευρώπη (συμπεριλαμβανομένου του χρυσοβασιλίσκου). Η γενική κλιματική αλλαγή που έχει ως αποτέλεσμα τέτοιες συχνές ατμοσφαιρικές διαταράξεις του Βόρειου Ατλαντικού, έχει οδηγήσει σε νωρίτερη ανοιξιάτικη αποδημία αυτών των μεταναστών μικρής απόστασης, μετά τη δεκαετία του 1980. Ο θερμότερος καιρός την άνοιξη οδηγεί σε πρωιμότερη ανάπτυξη των φυτών, προετοιμάζοντας έτσι το βιότοπο για την επιστροφή των μεταναστών. Το φαινόμενο είναι εντονότερο στη δυτική και κεντρική Ευρώπη.
Τα πουλιά που μεταναστεύουν, στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στο αποθηκευμένο λίπος, ενώ μεταβολίζουν και πρωτεΐνες ως συμπληρωματική πηγή ενέργειας. Εκείνα με σχετικά μεγάλη ποσότητα λίπους, μπορούν να κάνουν στάσεις κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης, μόνο για 1-2 ημέρες. Αν και έχουν χάσει βάρος από την έναρξη του ταξιδιού τους, έχουν αρκετά αποθέματα ενέργειας για να φτάσουν τις περιοχές διαχείμασης. Υπάρχει φυλετικός ανταγωνισμός εντός του είδους, κατά τη διάρκεια της μετανάστευσης και, τα αρσενικά ως πιο επιθετικά, διεκδικούν και παίρνουν περισσότερη τροφή. Το ποσοστό θανάτου τους είναι, επομένως, μικρότερο από εκείνο των θηλυκών, τόσο κατά τη μετανάστευση προς το νότο, όσο και στους επιδημητικούς πληθυσμούς.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί μεταξύ άλλων από την Ιορδανία και το Μαρόκο.
Στην Ελλάδα, όπως και σε μεγάλο τμήμα της υπόλοιπης Ευρώπης, ο χρυσοβασιλίσκος είναι, τόσο καθιστικό είδος, μένει δηλαδή μόνιμα στη χώρα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, όσο και χειμερινός επισκέπτης. Από την Κρήτη αναφέρεται ως διαβατικό κατά τις μεταναστεύσεις, ενώ από την Κύπρο αναφέρεται ως χεμερινός επισκέπτης.
Βιότοπος
Στα «αγαπημένα» του δένδρα συμπεριλαμβάνονται η ερυθρελάτη, ο λάριξ, η δασική πεύκη, η λευκή ελάτη και το βουνόπευκο (Pinus mugo), ενώ σε ανθρωπογενή τοπία τα εισηγμένα κωνοφόρα όπως το έλατο του Ντάγκλας (Pseudotsuga menziesii). Μεγάλες πυκνότητες αναπαραγομένων ατόμων, μέχρι 591 ζεύγη/ χμ² έχουν καταγραφεί στα δάση ερυθρελάτης στην Ιρλανδία, με τους χρυσοβασιλίσκους να αποτελούν πάνω από το 60% του συνόλου των εκεί αναπαραγομένων πτηνών. Τα δάση πλατύφυλλων δένδρων χρησιμοποιούνται, μόνον όταν και κάποια κωνοφόρα υπάρχουν στην περιοχή. Θέσεις, όπως πάρκα και νεκροταφεία χρησιμοποιούνται μόνο όταν προσφέρουν τα κατάλληλα κωνοφόρα, που δεν είναι αλλού διαθέσιμα. Το ύψος και η φύση του υποορόφου είναι άνευ σημασίας. Σε αντίθεση με πιο «εξειδικευμένα» πουλιά, όπως ο δενδροτσοπανάκος (Sitta europaea) και ο βουνοδενδροβάτης (Certhia familiaris), τα οποία αναζητούν τροφή σε κορμούς δέντρων, οι χρυσοβασιλίσκοι δεν χρειάζονται μεγάλες δασικές εκτάσεις, και η πυκνότητα του πληθυσμού τους είναι ανεξάρτητη από το μέγεθος του δάσους.
Εκτός περιόδου αναπαραγωγής, το είδος απαντά και σε φυλλοβόλα δέντρα και θάμνους, ερεικώνες και παρόμοιους, πιο ανοικτούς οικοτόπους.
Το υποείδος της Τενερίφης απαντάται στην ορεινή περιοχή που, παλαιότερα, υπήρχαν δένδρα της οικογενείας Lauraceae, αλλά τώρα κυριαρχείται από ρείκια. Είναι κοινό μόνο στoν εν λόγω οικότοπο, και γίνεται σπάνιο στα πευκοδάση, όπου εμφανίζεται μόνον όταν και τα ρείκια είναι, επίσης, διαθέσιμα.
Στην Ελλάδα, οι κύριοι οικότοποι αναπαραγωγής του χρυσοβασιλίσκου περιλαμβάνουν ελατοδάση και μικτά δάση, ενώ κατά τον χειμώνα απαντά σε φυλλοβόλα και κωνοφόρα δάση, θάμνους και κήπους.
Μορφολογία
thumb|right|400px|Πορτρέτο ενήλικου αρσενικού χρυσοβασιλίσκου Ο χρυσοβασιλίσκος είναι το μικρότερο σε μέγεθος ευρωπαϊκό πτηνό, «τίτλο» που μοιράζεται με τον συγγενικό πυροβασιλίσκο. Γενικά, έχει ελαιόχρωμη άνω επιφάνεια σώματος, ενώ η κάτω είναι πιο ανοικτόχρωμη γκρίζα-κιτρινωπή. Ο κοντός λαιμός του σε συνδυασμό με το σχετικά μεγάλο κεφάλι, τού δίνουν «στρουμπουλό» παρουσιαστικό. Σε κάθε πτέρυγα διακρίνονται δύο λευκές μπάρες, μία (1) στο κέντρο και μία στη βάση της. Κατά τα άλλα, οι πτέρυγες είναι γκριζόμαυρες όπως και τα πηδαλιώδη φτερά της ουράς. Το ράμφος είναι λεπτό, μυτερό και μαύρο, και στη βάση του έχει το ίδιο πλάτος και ύψος. Οι ταρσοί και τα πόδια είναι σκούρα σαρκόχρωμα-καφέ. Το πρόσωπο είναι απλό σε μοτίβο, αλλά οι κατάμαυρες ίριδες τού προσδίδουν έντονη εκφραστικότητα. Οι οφθαλμοί περιβάλλονται από λευκό δακτύλιο, που έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με τα ελαιοπράσινα φτερά του προσώπου.
Η κορυφή του κεφαλιού (στέμμα) είναι από τα πιο χαρακτηριστικά μορφολογικά στοιχεία του πτηνού, με την παρουσία ενός λεπτού, μακρόστενου λοφίου που ξεκινάει πάνω από τη βάση του ράμφους και καταλήγει στην αρχή του τραχήλου. Αποτελείται από μικρά φτερά κιτρίνου χρώματος, που οριοθετούνται από μαύρο περιθώριο. Στο αρσενικό, τα φτερά του λοφίου περιλαμβάνουν και κάποια πορτοκαλί χρώματος στο κέντρο που, όμως, δεν είναι ορατά από απόσταση, οπότε είναι δύσκολο να διακριθούν τα δύο φύλα. Ωστόσο, όταν το λοφίο είναι ανορθωμένο. το πορτοκαλί χρώμα τού λοφίου τού αρσενικού ξεχωρίζει.
Εκτός από το χρώμα του λοφίου τα φύλα είναι παρόμοια, αν και -σε νέο πτέρωμα- το θηλυκό μπορεί να έχει ελαφρά πιο ανοικτόχρωμη άνω επιφάνεια και πιο γκρίζα κάτω επιφάνεια από το αρσενικό. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια θηλυκά που εμφανίζουν λίγο πορτοκαλί στο κέντρο του λοφίου τους, αλλά αυτό δεν φαίνεται στην παρατήρηση πεδίου.
Τα νεαρά άτομα ξεχωρίζουν από τους ενήλικες διότι στερούνται του χαρακτηριστικού λοφίου και του λευκού οφθαλμικού δακτυλίου, έχουν πιό «θαμπή» άνω επιφάνεια σώματος, ενώ το ράμφος τους είναι ανοικτόχρωμο και όχι μαύρο. Ωστόσο, ήδη από τον 1ο χειμώνα τα νεαρά άτομα είναι απαράλλακτα με τους ενήλικες, αν και διατηρούν ακόμη τα πτητικά τους φτερά.
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγές:          )
Τροφή
Οι χρυσοβασιλίσκοι είναι αποκλειστικά εντομοφάγα πτηνά, τρεφόμενοι με μικρά αρθρόποδα που έχουν σχετικά μαλακό κέλυφος, όπως κολλέμβολα, αφίδες, ημίπτερα και αράχνες. Τρώνε ακόμη και τα κουκούλια και τα αυγά από αράχνες και έντομα, ενώ περιστασιακά μπορεί να λαμβάνουν γύρη. Συχνά πιάνουν ιπτάμενα έντομα, ενώ πετούν. Σπανιότερα, συλλαμβάνουν μεγαλύτερα έντομα, όπως ορθόπτερα και ετερόνευρες νυχτοπεταλούδες.
Παρόλο που, συχνά, βρίσκεται μαζί με τον πυροβασιλίσκο, υπάρχει μια σειρά από παράγοντες που ελαχιστοποιούν τον άμεσο ανταγωνισμό μεταξύ τους, για την τροφή, αφού οι χρυσοβασιλίσκοι προτιμούν λεία μικρότερου μεγέθους. Τον χειμώνα, τα σμήνη των χρυσοβασιλίσκων καλύπτουν μια δεδομένη απόσταση σε, μόνο, το ένα τρίτο της ταχύτητας των πυροβασιλίσκων, συλλαμβάνοντας τα μικρότερα είδη εντόμων, τα οποία αγνοούνται από τον συγγενή τους. Παρά το γεγονός ότι και οι δύο βασιλίσκοι τρώνε παγιδευμένα έντομα από ιστούς αράχνης κατά τη φθινοπωρινή μετανάστευση, οι πυροβασιλίσκοι τρώνε επίσης και τις μεγάλες αγριόπες (orb-web spiders) που τους έχουν υφάνει.
Οι χρυσοβασιλίσκοι αναζητούν την τροφή τους κρεμάμενοι στην κάτω πλευρά των κλαδιών και των φύλλων, αντίθετα με τους πυροβασιλίσκους που εκμεταλλεύονται κυρίως την άνω επιφάνεια των κλαδιών σε κωνοφόρα και φυλλοβόλα δέντρα. Λιγότερο συχνά, η αναζήτηση τροφής γίνεται στο έδαφος, στη στρωμνή των φύλλων, συνήθως μαζί με παπαδίτσες. Πολύ σπάνια, έχουν παρατηρηθεί να «πίνουν» χυμό από σπασμένα κλαδιά σημύδας, μαζί με παπαδίτσες και τσοπανάκους.
Οι διαφορές στην ηθολογική συμπεριφορά των δύο βασιλίσκων διευκολύνεται από λεπτές μορφολογικές διαφορές. Οι πυροβασιλίσκοι έχουν μεγαλύτερο ράμφος και σμήριγγες, που προστατεύουν τα μάτια τους, οπότε μπορούν να συλλαμβάνουν μεγαλύτερα θηράματα. Η λιγότερο διχαλωτή ουρά τους, τούς επιτρέπει να αιωρούνται περισσότερο, ενώ κυνηγούν. Οι πυροβασιλίσκοι έχουν, επίσης, πόδια καλύτερα προσαρμοσμένα για κούρνιασμα και περπάτημα, οπότε αναζητούν συχνότερα την τροφή τους στο έδαφος, ενώ ο πίσω δάκτυλος των χρυσοβασιλίσκων αντανακλά τη συνήθειά τους να κινούνται κατακόρυφα στους κορμούς. Έχουν, επίσης, βαθιά αυλάκια στα πέλματα των ποδιών τους, ικανά να τους στηρίζουν στα βραχυκλάδια των κωνοφόρων, ενώ οι πυροβασιλίσκοι έχουν πιο λεία επιφάνεια.
Πτήση
thumb|right|400px|Ο αρσενικός χρυσοβασιλίσκος έχει κίτρινο-πορτοκαλί λοφίο Η πτήση είναι του χρυσοβασιλίσκου είναι αρκετά χαρακτηριστική, αποτελούμενη από μικρούς, συνεχείς πτερυγισμούς με σποραδικές, απότομες αλλαγές κατεύθυνσης. Γενικά, χαρακτηρίζεται ως αδύναμη και κυματιστή. Εκτελεί μικρότερες πτήσεις ενώ τρέφεται, μίξη από ζωηρά φτερουγίσματα και αιωρισμούς (hovering).
Ηθολογία
Ο χρυσοβασιλίσκος είναι υπερκινητικό πτηνό, περνώντας τον περισσότερο χρόνο του μοναχικά, ψηλά στον θόλο των δένδρων. Κινείται νευρικά μεταξύ των φυλλωμάτων, ενώ, τακτικά ανεβοκατεβαίνει πάνω και κάτω στους κορμούς. Σπάνια κατεβαίνει στο έδαφος, ενώ είναι πολύ διακριτικός και προσεκτικός στις εμφανίσεις του (confiding).
Εκτός αναπαραγωγικής εποχής, μικρές ομάδες χρυσοβασιλίσκων σχηματίζονται και διατηρούν αποκλειστικές περιοχές σίτισης τον χειμώνα, τις οποίες θα υπερασπιστούν έναντι γειτονικών ομάδων. Δεδομένου ότι περιφέρονται γύρω από την περιοχή τους, συχνά συναντώνται με χαλαρά σμήνη άλλων πτηνών, όπως είναι οι παπαδίτσες και οι τσιροβάκοι. Όπως συμβαίνει και με άλλα πουλιά, τον χειμώνα τρέφονται ομαδικά καλύπτοντας μεγαλύτερο εύρος υψομέτρων και τύπων βλάστησης από ό, τι όταν είναι μόνα τους. Αυτό συμβαίνει διότι, τα είδη που τείνουν να τρέφονται κατά κοπάδια, έχουν περίπου διπλάσιο ποσοστό επιτυχίας από τα μοναχικά πουλιά.
Όπως πολλά μικρά είδη στρουθιόμορφων, οι χρυσοβασιλίσκοι επιβιώνουν τις πολύ κρύες νύκτες του χειμώνα, μειώνοντας τον μεταβολικό ρυθμό τους και «προκαλώντας» υποθερμία, μέχρι και 10 °C κάτω από την κανονική θερμοκρασία του σώματός τους, προκειμένου να μειωθεί η κατανάλωση ενέργειας κατά τη διάρκεια της νύχτας. Ωστόσο, σε σοβαρές συνθήκες παγετού, αυτό μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό διότι, η «οικονομία» στην ενέργεια από την υποθερμία μπορεί να είναι ανεπαρκής για να αντισταθμίσει την ενέργεια που απαιτείται για την αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, πίσω στο φυσιολογικό όριο την αυγή.
Μελέτη που βασίστηκε στην παρατήρηση 5 -επαρκώς τρεφομένων- ατόμων έδειξε ότι διατηρούσαν κανονική θερμοκρασία σώματος κατά τη διάρκεια των κρύων νυκτών, μεταβολίζοντας το λίπος που συσσώρευσαν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Επίσης, ότι χρησιμοποιούσαν πραγματικά στρατηγικές συμπεριφορές θερμορύθμισης, όπως ότι κουρνιάζουν ομαδικά σε πυκνά φυλλώματα ή χιονότρυπες για να επιβιώνουν τις κρύες νύχτες του χειμώνα. Όταν δύο (2) πουλιά κουρνιάζουν μαζί μειώνουν την απώλεια θερμότητας απο το σώμα τους κατά το 1/4, ενώ τρία (3) πουλιά κατά το 1/3. Κατά τη διάρκεια μιας παγερής νύχτας του χειμώνα με διάρκεια 18 ώρες, στο βόρειο τμήμα του εύρους κατανομής και, με θερμοκρασίες τόσο χαμηλές όσο -25 °C, οι χρυσοβασιλίσκοι κουρνιάζοντας μαζί, μπορεί ο καθένας να κάψει λίπος ισοδύναμο με το 20% του σωματικού βάρους, για να κρατηθούν ζεστοί.
Φωνή
Η φωνή του χρυσοβασιλίσκου είναι από τις χαρακτηριστικότερες που υπάρχουν, διότι είναι εξαιρετικά λεπτή και υψίσυχνη, απόλυτα ταιριαστή με το μικρό του μέγεθος και, αρκετές φορές, είναι δύσκολο να ακουστεί καν. Διαρκεί 1-4 δευτερόλεπτα, με όλες τις «νότες» στο ίδιο τονικό ύψος. Μερικές φορές έχει απότομη κατάληξη ή αρθρώνεται πιο γρήγορα. Διαφέρει από το κάλεσμα του πυροβασιλίσκου, επειδή είναι πιο υψίσυχνο και λιγότερο τραχύ.
Ζωτικός χώρος
Οι χρυσοβασιλίσκοι αποκτούν σεξουαλική ωριμότητα μετά το 1ο έτος της ηλικίας τους και είναι μονογαμικά πτηνά. Το αρσενικό τραγουδάει κατά τη διάρκεια της περιόδου αναπαραγωγής, συνήθως ενώ αναζητάει την τροφή του και όχι από θέση ποσταρίσματος (perching). Οι επιδείξεις του περιλαμβάνουν «υποκλίσεις» και ανόρθωση του χρωματιστού λοφίου. Υπερασπίζονται πολλές φορές τον ζωτικό τους χώρο έναντι των πυροβασιλίσκων, αλλά όχι ιδιαίτερα έντονα. Ισπανική μελέτη έδειξε ότι οι εδαφικές διενέξεις μεταξύ τους ήταν πιο συχνές, όταν το ένα από τα δύο είδη υπερίσχυε σαφώς, αριθμητικά, έναντι του άλλου και, σε κάθε άλλη περίπτωση, τα δύο είδη αγνοούν τα τραγούδια μεταξύ τους. Ωστόσο, σε πολύ μικρές περιοχές κωνοφόρων είναι σπάνιο για τους δύο βασιλίσκους να μοιράζονται τα εδάφη. Είτε το ένα είδος, είτε το άλλο είναι παρόν, αλλά όχι και τα δύο. Μάλιστα, μερικές φορές, ένας αρσενικός χρυσοβασιλίσκος συμπεριλαμβάνει φωνητικά καλέσματα από το «ρεπερτόριο» του πυροβασιλίσκου, στο τραγούδι του.
Φώλιασμα
Συχνά υπάρχει και δεύτερη ωοτοκία, ενόσω η πρώτη εξακολουθεί ακόμη να έχει νεοσσούς στη φωλιά. Το αρσενικό κατασκευάζει τη δεύτερη φωλιά, και στη συνέχεια σιτίζει τους νεοσσούς στην πρώτη φωλιά, ενώ το θηλυκό επωάζει τα αυγά στη δεύτερη. Όταν η πρώτη γενιά φθάσει στην πτέρωση (fledging), τότε βοηθάει το θηλυκό στην ανατροφή της δεύτερης. Ωστόσο, το θηλυκό δεν τρέφεται κανονικά από τον σύντροφό της, ενώ επωάζει. Είναι επίμονη στο έργο της, απρόθυμη να εγκαταλείψει τη φωλιά όταν διαταραχθεί και, μάλιστα, έχει καταγραφεί να συνεχίζει να παρακολουθεί τη φωλιά, ακόμη και όταν αυτή έχει μετακινηθεί. Τα αυγά διατηρούνται σε θερμοκρασία 36,5 °C, με το θηλυκό να τη «ρυθμίζει» μέσω της εναλλαγής του χρόνου που δαπανάται κατά την επώαση. Αφήνει τη φωλιά περισσότερο με την αύξηση της θερμοκρασίας του αέρα, ενώ επωάζει πιο επίμονα όταν η ένταση του φωτός είναι χαμηλότερη, στις αρχές και το τέλος της ημέρας.
Η επώαση διαρκεί 16-19 ημέρες και οι εκκολαφθέντες νεοσσοί είναι φωλεόφιλοι. Ανοίγουν τα μάτια τους στις 7-8 ημέρες και πτερώνονται στις 17-22 ημέρες. Και οι δύο γονείς αναλαμβάνουν την ανατροφή των νεοσσών, ενώ σε πολύ ζεστό καιρό, το θηλυκό έχει καταγραφεί να φέρνει σταγόνες νερού στα μικρά, κρατώντας τις προσεκτικά στο ράμφος της.
Προσδόκιμο ζωής
Η ετήσια θνησιμότητα ενήλικων ξεπερνάει το 80%, δίνοντας ένα προσδόκιμο ζωής περίπου 8 μήνες (!), που είναι από τα μικρότερα για οποιοδήποτε πτηνό. . Υπάρχουν ωστόσο στοιχεία για κάποιο άτομο που έζησε 4 έτη και 10 μήνες, ενώ ένας (1) χρυσοβασιλίσκος που δακτυλιώθηκε στο Winchester του Ηνωμένου Βασιλείου το 1989, βρέθηκε νεκρός στο Μαρόκο, 7 χρόνια και 7 μήνες αργότερα.
Υβριδισμός
Αν και οι επικράτειές τους αλληλοεπικαλύπτονται σημαντικά, ο υβριδισμός μεταξύ χρυσοβασιλίσκων και πυροβασιλίσκων φαίνεται να παρεμποδίζεται από τις διαφορές στα τελετουργικά φλερταρίσματος και από τα διαφορετικά μοτίβα του προσώπου των δύο ειδών. Ακόμη και σε πειράματα, όπου ένα τεχνητό «φρύδι» τοποθετήθηκε σε έναν θηλυκό χρυσοβασιλίσκο, ώστε να μοιάζει με πυροβασιλίσκο, έδωσε μεν επιτυχημένο ζευγάρωμα, αλλά οι νεοσσοί δεν ανατράφηκαν από το «μικτό» ζευγάρι, και τελικά η υιοθεσία αυτή απέτυχε.
Θηρευτές και παρασιτισμός
Σε όλο το γεωγραφικό εύρος κατανομής του, ο χρυσοβασιλίσκος έχει ως κύριο θηρευτή το ξεφτέρι, του οποίου η διατροφή αποτελείται μέχρι και 98% από πτηνά. Άλλοι θηρευτές, είναι το νανογέρακο, ο χουχουριστής και ο νανόμπουφος. Ωστόσο, οι ασταθείς κινήσεις και πτήσεις του χρυσοβασιλίσκου, συχνά βοηθούν το μικρό αυτό πουλί να «μπερδεύει» τους θηρευτές του.
Ο χρυσοβασιλίσκος έχει, μόνο πολύ σπάνια, καταγραφεί ως ξενιστής του κούκου, ο οποίος παρασιτεί τη φωλιά του.
Απειλές
Αν και η πυκνή ανάπτυξη κωνοφόρων μπορεί να παρέχει καταφύγιο για να κουρνιάζουν το βράδυ, οι απώλειες των χρυσοβασιλίσκων σε δριμείς χειμώνες μπορεί να είναι βαριές. Σε μια φινλανδική μελέτη, μόνο το 1/10 των πληθυσμών διαχείμασης που τρέφονται κυρίως με αράχνες, επέζησε έως την άνοιξη. Κάθε ομάδα περιπλανιόταν μέσα σε μια καθορισμένη περιοχή το χειμώνα, και η χειμερινή τους επιβίωση εξαρτάτο από τη διαθεσιμότητα τροφής. Για αυτά τα μικρά πουλιά που αναπαράγονται στις βόρειες επικράτειες, υπάρχει πάντοτε το «δίλημμα» τού να παραμείνουν στα εδάφη φωλιάσματος τον χειμώνα και να κινδυνεύσουν από έλλειψη τροφής, ή να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους από τη μετανάστευση.
Ακόμη και σε κάπως ηπιότερες περιοχές, όπου η διαχείμαση θεωρείται «λογική», οι αιφνίδιοι, εξαιρετικά ψυχροί χειμώνες μπορεί να προκαλέσουν βαριές απώλειες, με τους αναπαραγωγικούς πληθυσμούς να χρειάζονται αρκετά χρόνια για να ανακάμψουν. Το 1930, ο Άγγλος ορνιθολόγος Τόμας Κάουαρντ (Thomas Coward) έγραφε: «''…μέχρι τον βαρύ χειμώνα του 1916-1917 ο χρυσοβασιλίσκος ήταν κοινός και διαδεδομένος και φώλιαζε σε όλες τις δασικές περιοχές των νησιών μας. Το 1920 θα μπορούσε να θεωρηθεί κάτι σαν «νεκρολογία», διότι οι αναπαραγωγικοί πληθυσμοί ήσαν σχεδόν εξαφανισμένοι... και για μερικά χρόνια, ακόμη και ως χειμερινός επισκέπτης, ο χρυσοβασιλίσκος παρέμεινε σπάνιος, απουσιάζοντας από τις περισσότερες θέσεις φωλιάσματος. Τώρα, όμως, έχει πλήρως αποκατασταθεί… ''»
Αλλά και αντίστροφα, οι πληθυσμοί του είδους μπορούν να αυξηθούν και να επεκταθούν με ταχείς ρυθμούς, μετά από ήπιους χειμώνες. Στην πεδινή Βρετανία, υπήρξε αύξηση της τάξης του 48% μετά τον χειμώνα του 1970-1971, με πολλά ζευγάρια να απαντούν σε φυλλοβόλα δάση, όπου κανονικά δεν θα έπρεπε να αναπαράγονται.
Κατάσταση πληθυσμού
Ο χρυσοβασιλίσκος έχει μεγάλο φάσμα κατανομής και παγκόσμιο πληθυσμό, ως εκ τούτου, χαρακτηρίζεται ως Ελαχίστης Ανησυχίας από την IUCN. Υπάρχει μικρή, προς βορράν, επέκταση της κατανομής σε Σκωτία, Βέλγιο, Νορβηγία και Φινλανδία κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, η οποία συνεπικουρείται από την εξάπλωση των φυτειών κωνοφόρων. Ο παγκόσμιος πληθυσμός είναι σταθερός, αν και μπορεί να υπάρχουν προσωρινές σημαντικές μειώσεις σε σκληρούς χειμώνες.
Άλλες ονομασίες
Στον ελλαδικό χώρο ο Χρυσοβασιλίσκος απαντά και με τις ονομασίες Βασιλάκης, Βασιλάκος, Κορωνίδα και Πετειναράκι.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλισκίδες Κατηγορία:Πτηνά της Ευρώπης Κατηγορία:Πτηνά της Ελλάδας Κατηγορία:Πτηνά της Ασίας
Συριακή άρκευθος
Το είδος φυτού συριακή άρκευθος (Juniperus drupacae) της οικογένειας κυπαρισσοειδή είναι ένα πολύ ενδιαφέρον taxon από βιογεωγραφικής σκοπιάς. Η βασική του εξάπλωση είναι στη δυτική Συρία και στον Λίβανο και εμφανίζεται ξανά, μετά από ασυνέχεια 800 χιλιομέτρων, στην Πελοπόννησο. Στην Πελοπόννησο βρίσκεται ο μόνος φυσικός πληθυσμός της Ευρώπης, ενώ δεν έχει βρεθεί σε ενδιάμεσους τόπους μεταξύ Πελοποννήσου και Λιβάνου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Συριακη αρκευ
Πάπας Ιωάννης Γ΄
Βιογραφία
Ο Ιωάννης έγινε Πάπας στις 17 Ιουλίου του 561. Εξαιτίας της αναγκαιότητας να εξασφαλιστεί η έγκριση του Αυτοκράτορα για τον Ιωάννη, μεσολάβησαν 5 μήνες ανάμεσα στο θάνατο του προκατόχου του, Πελάγιου, και της επίσημης ανάληψης των καθηκόντων του. Ακολούθησε το στρατηγό Ναρσή στη Νεάπολη και τον έπεισε να μην πάει στην Κωνσταντινούπολη. Στη συνέχεια ο πάπας αποσύρθηκε στην κατακόμβη του Πρετεξτάτου και μάλιστα τελούσε και λειτουργία εκεί. Έζησε εκεί για πολλούς μήνες. Μετά το θάνατο του Ναρσή, γύρω στο 572, ο πάπας επέστρεψε στο Λατερανό. Στο Liber Pontificalis αναφέρεται ότι απεβίωσε στις 13 Ιουλίου του 574. Θάφτηκε στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου της Ρώμης.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα
Μαζεράντα σουλ Πιάβε
Η Μαζεράντα σουλ Πιάβε (ιταλικά: Maserada sul Piave, βενετικά: Maxerada) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου (πετοσφαίριση ανδρών)
Η Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου είναι κυπριακή πετοσφαιρική ομάδα ανδρών. Αποτελεί τμήμα του σωματείου της Νέας Σαλαμίνας Αμμοχώστου. Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών του σωματείου δημιουργήθηκε το 1976. Έδρα της ομάδας είναι το Αθλητικό Κέντρο Σπύρος Κυπριανού στη Λεμεσό. Είναι μια από τις πετυχημένες ομάδας πετοσφαίρισης ανδρών στην Κύπρο. Με 9 πρωταθλήματα, 8 κύπελλα και 9 ασπίδες είναι η δεύτερη ομάδα στις συνολικές κατακτήσεις τροπαίων μετά την Ανόρθωση Αμμοχώστου.
Από το 1978 έως το 1985 το σωματείο διέθετε και γυναικεία πετοσφαιρική ομάδα.
Ιστορία
thumb|Απονομή του τροπαίου για το [[Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 2012-13|πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Κύπρου 2012-2013 στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου στο κλειστό Σπύρος Κυπριανού]] Η Νέα Σαλαμίνα έδειξε ενδιαφέρον για το άθλημα της πετοσφαίρισης από την ίδρυσή της. Από το 1954, η Νέα Σαλαμίνα διοργάνωνε κάθε καλοκαίρι ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και κύπελλα, τα οποία προσέλκυαν πλήθος κόσμου. Στα πρωταθλήματα λάμβαναν μέρος ομάδες της επαρχίας (Νέα Σαλαμίνα, Ανόρθωση, Αναγέννηση Δερύνειας, Μαραθώνας Κάτω Βαρωσίων, ΕΝΑΔ Αγίου Μέμνονος).
Μετά την τουρκική εισβολή, την κατάληψη της Αμμοχώστου το 1974 και τον εκτοπισμό των φιλάθλων του σωματείου στις ελεύθερες πόλεις της Κύπρου, ένας από τους ιδρυτές του σωματείου, ο Νικής Γεωργίου, πρότεινε το 1975 τη δημιουργία πετοσφαιρικής ομάδας στη Λεμεσό, ώστε να διατηρηθεί η οντότητα του σωματείου η οποία απειλείτο μετά την προσφυγιά και το διασκορπισμό των φιλάθλων της ομάδας (η ποδοσφαιρική ομάδα επαναδραστηριοποιήθηκε το 1974 στη Λάρνακα). Στη Λεμεσό υπήρχε και υπάρχει από το 1974 μεγάλο μέρος των φιλάθλων της Νέας Σαλαμίνας.
Η πετοσφαιρική ομάδα ανδρών δημιουργήθηκε το 1976. Αποτελεί ένα από τα 20 ιδρυτικά σωματεία της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (ΚΟΠΕ) το 1978. Στην πρώτη συμμετοχή της στην Α' κατηγορία κατετάγη στη δεύτερη θέση. Την ίδια θέση κατέλαβε το 1981 και το 1983. Το 1981 έχασε το πρωτάθλημα στη διαφορά σετ. Το 1983 κατέκτησε το πρώτο της κύπελλο, κερδίζοντας στον τελικό την Ανόρθωση με 3-1. Ήταν ο πρώτος τελικός που συμμετείχε η πετοσφαιρική ομάδα και το πρώτο τρόπαιο που κατακτούσε το σωματείο σε επίπεδο ανδρών. Την περίοδο 1989-90 κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα στην ιστορία της. Παράλληλα κατέκτησε και το κύπελλο για δεύτερη φορά. Ακολούθησε ένα ακόμα πρωτάθλημα την επόμενη περίοδο και ένα κύπελλο τη μεθεπόμενη.
Την περίοδο 1998 με 2003 η Νέα Σαλαμίνα κατέκτησε έξι πρωταθλήματα στη σειρά. Αυτή η επίδοση αποτελεί το απόλυτο ρεκόρ στην ιστορία του κυπριακού πρωταθλήματος πετοσφαίρισης. Τα τελευταία τέσσερα πρωταθλήματα ήτανε τρεμπλ καθώς η ομάδα κατέκτησε πρωτάθλημα, κύπελλο και ασπίδα και τα τελευταία πέντε νταμπλ. Προπονητής της ομάδας την περίοδο αυτή ήταν ο Αντώνης Κωνσταντίνου. Συνολικά η πετοσφαιρική ομάδα έχει κατακτήσει 9 πρωταθλήματα, 8 κύπελλα και 9 Σούπερ Καπ (πολυνίκης του θεσμού). Ακόμη ήταν δευτεραθλήτρια 6 φορές και φιναλίστ του κυπέλλου 7 φορές.
Η ομάδα έχει πολλές ευρωπαϊκές συμμετοχές. Μεγαλύτερη επιτυχία της είναι η πρόκριση στις 16 ομάδες του Challenge Cup, επικρατώντας στον κυπριακό εμφύλιο τη συμπολίτισσα Ανόρθωση, με δύο νίκες, την περίοδο 2011-12. Θεωρείται η μεγαλύτερη επιτυχία των κυπριακών ομάδων στα κύπελλα Ευρώπης (την ίδια επιτυχία σημείωσε και η ΑΕΚ Καραβά την ίδια περίοδο).
Ευρωπαϊκά παιχνίδια
Σημειώσεις: 1 Το παιχνίδι αναβλήθηκε λόγω κακών καιρικών συνθηκών. Η αποστολή της Νέας Σαλαμίνας ταξίδεψε μέχρι το Βουκουρέστι, όμως οι άσχημες καιρικές συνθήκες δεν τους επέτρεψαν να μεταβούν στην Κωνστάντζα για το παιχνίδι. Μετά από διαβουλεύσεις με τις δύο ομάδες και ενημέρωση των ομοσπονδιών πετοσφαίρισης Κύπρου (ΚΟΠΕ) και Ρουμανίας, αποφασίστηκε όπως ισχύσει το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα με την Τομίς να προκρίνεται στην επόμενη φάση. Η Νέα Σαλαμίνα συμφώνησε ώστε να αποφύγει επιπλέον ταλαιπωρία η αποστολή, με την προϋπόθεση ότι θα αποφύγει οποιεσδήποτε κυρώσεις.
Πετοσφαίριση γυναικών
Το 1978 αποφασίστηκε η δημιουργία γυναικείας ομάδας πετοσφαίρισης στη Λεμεσό, με στόχο «πρώτο να ασχολούνται οι κοπέλες με το βόλεϊ και δεύτερο να διατηρείται η οντότητα του σωματείου», η οποία απειλείτο μετά την προσφυγιά και το διασκορπισμό των φιλάθλων της ομάδας. Πρώτος προπονητής της ομάδας ήταν ο Νικής Γεωργίου.
Με τη λήξη της περιόδου 1984-85, το διοικητικό συμβούλιο αποφάσισε να αναστείλει τις δραστηριότητες της γυναικείας ομάδας για οικονομικούς λόγους. Η Νέα Σαλαμίνα την τελευταία της περίοδο ήταν φιναλίστ του κυπέλλου. Συνολικά, στα 7 χρόνια παρουσίας της, η γυναικεία η ομάδα ήταν τρεις φορές δευτεραθλήτρια (1980-81, 1981-82, 1982-83) και τρεις φορές φιναλίστ του κυπέλλου (1979-80, 1982-83, 1984-85). Μάλιστα, την περίοδο 1981-82 είχε ισοβαθμήσει στην πρώτη θέση με την ΑΕΛ Λεμεσού, αλλά υστερούσε στην αναλογία των σετ, κατά μόλις δύο σετ.
Το 2011 δραστηριοποιήθηκε ξανά το τμήμα της γυναικείας πετόσφαιρας με τη δημιουργία τμημάτων κορασίδων και παγκορασίδων που αγωνίζονται στα αναπτυξιακά πρωταθλήματα της ΚΟΠΕ.
Πρωταθλήματα υποδομής
Η Νέα Σαλαμίνα διατηρεί τμήματα πετοσφαίρισης εφήβων (U19), παίδων (U17) και παμπαίδων (U17). Η Νέα Σαλαμίνα είναι η ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις τίτλων στα πρωταθλήματα υποδομής ανδρών. Η ομάδα εφήβων έχει κερδίσει 9 πρωταθλήματα (πολυνίκης του πρωταθλήματος), οι παίδες 8 πρωταθλήματα (πολυνίκης του πρωταθλήματος) και οι παμπαίδες 7 πρωταθλήματα. Η ομάδα εφήβων έχει κατακτήσει επίσης 6 κύπελλα (πολυνίκης του θεσμού).
Τίτλοι
thumb|Απονομή του τροπαίου για το [[Κύπελλο Κύπρου πετοσφαίρισης ανδρών 2010-11|κύπελλο πετοσφαίρισης Κύπρου 2010-2011 στη Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου στο κλειστό του Απόλλωνα.]]
Φρούριο του Λίβνο
Το Φρούριο του Λίβνο είναι φρούριο στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, εντός του εδάφους της πόλεως του Λίβνο και εντός του Δήμου του Λίβνο. Είναι καταγεγραμμένο εντός του καταλόγου των εθνικών μνημείων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Παραπομπές
Λιβνο Κατηγορία:Εθνικά μνημεία στο Λίβνο
Κιμ Νόβακ
μικρογραφία|260x260εσ|Η Νόβακ (δεξιά) με τον [[Τζακ Λέμον και τη σύζυγό του, Σίνθια (1955)]] μικρογραφία|260x260εσ|Με τον [[Άλφρεντ Χίτσκοκ στα γυρίσματα της ταινίας Δεσμώτης του ιλίγγου (1958)]] Η Κιμ Νόβακ (αγγλ. Kim Novak, 13 Φεβρουαρίου 1933) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του κινηματογράφου γνωστή κυρίως για την ερμηνεία της σε διπλό ρόλο στην ταινία του Άλφρεντ Χίτσκοκ Δεσμώτης του ιλίγγου (Vertigo, 1958). Σημαντική θέση στη φιλμογραφία της έχουν επίσης οι ταινίες: Πικ-νικ (Picnic, 1955), Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι (The Man with the Golden Arm, 1955), Η φλόγα καίει ακόμα (Jeanne Eagles, 1957), Ο φιλαράκος μου (Pal Joey, 1957), Ήρθες αργά αγάπη μου (Bell, Book and Candle, 1958), Περασμένα μεσάνυχτα (Middle of the Night, 1959), Θ' ανταμώσουμε ξανά (Strangers When We Meet, 1960) και Φίλησέ με, κουτέ (Kiss me Stupid).
Καριέρα
Η Νόβακ ξεκίνησε την καριέρα της το 1954 υπογράφοντας συμβόλαιο με την εταιρία Columbia Pictures και γρήγορα έγινε αστέρι πρώτου μεγέθους μετά από την εμφάνισή της σε μια σειρά ταινιών, με σημαντικότερη το Πικ-νικ του Τζόσουα Λόγκαν, στο οποίο πρωταγωνίστησε στο πλευρό του Γουίλιαμ Χόλντεν λαμβάνοντας καλές κριτικές. Την ίδια επίσης χρονιά συμπρωταγωνίστησε με τον Φρανκ Σινάτρα στην ταινία του Ότο Πρέμινγκερ Ο άνθρωπος με το χρυσό χέρι. Την ίδια χρονιά βραβεύτηκε με Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Πρωτοεμφανιζόμενης Ηθοποιού. Τρία χρόνια αργότερα είχε την ευκαιρία να υποδυθεί μια από τις θρυλικότερες ξανθές του Άλφρεντ Χίτσκοκ, τη Μάντλιν Έλστερ / Τζούντι Μπάρτον στην ταινία Δεσμώτης του ιλίγγου, όπου εμφανίστηκε στο πλευρό του Τζέιμς Στιούαρτ. Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1950, η Νόβακ ήταν μια από τις εμπορικότερες ηθοποιούς του αμερικανικού Box-Office κι είχε συμπρωταγωνιστήσει με μερικούς από τους δημοφιλέστερους ηθοποιούς της εποχής, αλλά η καριέρα της άρχισε να φθίνει κατά τα μέσα της δεκαετίας του 1960 και μετά από μια σειρά αποτυχημένων ταινιών αποσύρθηκε από την υποκριτική το 1966 κάνοντας σποραδικές εμφανίσεις σε ταινίες.
Επέστρεψε στη μεγάλη οθόνη το 1980, όπου εμφανίστηκε πλάι στην Ελίζαμπεθ Τέιλορ στο θρίλερ Στον καθρέφτη είδα τον δολοφόνο (The Mirror Crack'd). Έπειτα είχε ένα επιτυχημένο γκεστ στην τηλεοπτική σειρά Φάλκον Κρεστ όπου εμφανίστηκε για μια σεζόν την τηλεοπτική περίοδο 1986-1987. Έπειτα αποφάσισε να αποσυρθεί οριστικά από την υποκριτική μετά από την άσχημη εμπειρία που είχε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της ταινίας Ερωτική καταιγίδα (Liebestraum) το 1991, η οποία έμελλε να είναι και η τελευταία της. Έκτοτε η ίδια έχει δηλώσει ότι δεν έχει καμιά διάθεση να επιστρέψει στα κινηματογραφικά δρώμενα.
Geniere (αντιτορπιλικό, 1938)
Το Geniere ήταν ένα από τα δεκαεννέα αντιτορπιλικά κλάσης Soldati που ναυπηγήθηκαν για το Ιταλικό Βασιλικό Ναυτικο (Regia Marina) στα τέλη της δεκαετίας του 1930 και τις αρχές της δεκαετίας του 1940. Έλαβε μέρος σε πολεμικές επιχειρήσεις έπειτα από την είσοδο της Ιταλίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι την βύθισή του από συμμαχικά αεροσκάφη το Μάρτιο του 1943.
Κιμ Νόβακ
Προσωπική ζωή
Η Νόβακ έχει παντρευτεί δυο φορές: την πρώτη με τον ηθοποιό Ρίτσαρντ Τζόνσον και τη δεύτερη με τον γιατρό Ρόμπερτ Μαλόι, με τον οποίον παραμένει παντρεμένη μέχρι και σήμερα.
Geniere (αντιτορπιλικό, 1938)
Περιγραφή
Τα αντιτορπιλικά κλάσης Soldati ήταν ελαφρώς βελτιωμένες εκδοχές της προηγούμενης κλάσης Oriani. Είχαν ολικό μήκος 106,7 m. Το πλάτος τους ήταν 10,15 m και το μέσο βύθισμά τους έφτανε τα 3,15 m, ενώ με πλήρες φορτίο ανέρχονταν σε 4,3 m. Τα Soldati είχαν εκτόπισμα 1830-1850 t (1800-1820 LT) με κανονικό φορτίο και 2450-2550 t (2410-2510 LT) με πλήρες. Το πλήρωμα κατά τη διάρκεια του πολέμου ανερχόταν σε 206 αξιωματικούς υπαξιωματικούς και ναύτες.
Ο κύριος οπλισμός αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των 120 mm εγκατεστημένα σε ζεύγη σε δύο πυργίσκους, έναν στην πλώρη μπροστά από την υπερκατασκευή, καθώς και έναν ακόμη στην πρύμνη. Υπήρχε επίσης ένα πυροβόλο των 120 mm που μπορούσε να βάλει βλήματα φωτισμού/κατάδειξης στόχων. Αντιαεροπορική προστασία παρείχαν οκτώ πυροβόλα των 20 mm, ενώ ο οπλισμός συμπληρώνονταν από δύο τρίδυμους τορπιλοσωλήνες των 533 mm εγκατεστημένους στο μέσον του πλοίου. Παρόλο που δεν ήταν εφοδιασμένα με σύστημα σόναρ για ανθυποβρυχιακό πόλεμο, τα πλοία της κλάσης αυτής διέθεταν ζεύγος εκτοξευτών βομβών βυθού. Μπορούσαν επίσης να μεταφέρουν έως και 48 νάρκες.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το Geniere ναυπηγήθηκε στις εγκαταστάσεις της O.T.O. στο Λιβόρνο. Οι εργασίες άρχισαν στις 26 Αυγούστου 1937, καθελκύστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1938 και ολοκληρώθηκε στις 14 Δεκεμβρίου του έτους αυτού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντιτορπιλικά κλάσης Soldati Κατηγορία:Ιταλικά αντιτορπιλικά του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου
1881
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1881 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Playmen
Οι Playmen είναι δίδυμο μουσικών παραγωγών ηλεκτρονικής μουσικής και DJ το οποίο αποτελείται από τους Παύλο Μανώλη και Λευτέρη Ξενάκη. Από το 2015, τρίτο μέλος των Playmen έγινε ο Τίμος Χριστοδούλου. Ανήκουν στο δυναμικό της Panik Records.
Ιστορία
Έγιναν γνωστοί στο ευρύτερο κοινό το 2009 με το τραγούδι τους Together Forever, το οποίο αργότερα επανακυκλοφόρησε με αφορμή τα Mad Video Music Awards 2010. Στην νέα έκδοση του τραγουδιού συμμετείχαν οι Onirama και η Έλενα Παπαρίζου.
Το καλοκαίρι του 2010 και σε συνεργασία με τον Αlceen, οι Playmen κυκλοφόρησαν τα τραγούδια Feel Your Love και Love Song με φωνητικά της Μαρίας Γεωργίου. Τον Φεβρουάριο του 2011, κυκλοφόρησαν το τραγούδι Tonight σε συνεργασία με τον Claydee Lupa και με φωνητικά της Τάμτα, το οποίο επιλέχθηκε ως μουσικό θέμα του πρώτου Madwalk. Το καλοκαίρι του 2011, σε συνεργασία με τον Alex Leon και τον T-Pain κυκλοφόρησαν το Out of My Head, το οποίο παρουσίασαν στα Mad Video Music Awards 2011. Τον Ιανουάριο του 2012 κυκλοφόρησαν το single Fallin, με την Demy στα φωνητικά. Στα Mad Video Music Awards 2012, παρουσίασαν το νέο τους τραγούδι All the Time, του οποίου τα φωνητικά έκαναν οι Έλενα Παπαρίζου, Riskyidd και Courtney Parker.
Το βράδυ της 4ης Ιουλίου του 2011, οι Playmen έλαβαν μέρος Τελετή Λήξης των Παγκόσμιων Αγώνων Special Olympics Αθήνα 2011 στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Το 2013 κυκλοφορήσαν το Breakin' Me Up, που ήταν μουσικό θέμα του Madwalk 2013, και στο οποίο τα φωνητικά ανέλαβε η Courtney Parker. Στη συνέχεια κυκλοφόρησαν το Balloons, ένα house κομμάτι χωρίς φωνητικά. Λίγες εβδομάδες αργότερα βγήκε το Gypsy Heart σε συνεργασία με την Hadley, το οποίο το παρουσιάστηκε στα βραβεία Mad Video Music Awards 2013.
Το ίδιο έτος, επιλέχθηκαν ως μουσικοί παραγωγοί από τους Boys and Noise μέσω διαγωνισμού της Amita Motion στο Facebook της. Ο σκοπός ήταν να αναδειχθούν νεαρά αγόρια που έχουν ταλέντο στη μουσική. Ο διαγωνισμός είχε να κάνει με πέντε μεγάλους καλλιτέχνες και ο ενδιαφερόμενος έπρεπε να επιλέξει ποιος θέλει να είναι ο παραγωγός του και να στείλει ένα βίντεο, όπου τραγουδάει. Τα μέλη του συγκροτήματος Boys and Noise επέλεξαν τους Playmen και εκείνοι συναίνεσαν. Τους σχημάτισαν ως συγκρότημα και τους ανέλαβε επίσημα η δισκογραφική εταιρία τους, Panik Records.
Το 2015 κυκλοφόρησαν το Stand By Me Now, ένα τραγούδι αφιερωμένο στα αδέσποτα σκυλιά. Τα φωνητικά ανέλαβε ο Χρήστος Μάστορας των Melisses. Το τραγούδι γνώρισε μεγάλη επιτυχία και χάρη σε αυτό οι Playmen κέρδισαν το βραβείο Best Dance στα Mad Video Music Awards 2016.
Μπραγιόβιτσι
Το Μπραγιόβιτσι (σερβικά κυριλλικά: Брајовићи) είναι χωριό στο κέντρο του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Ντανίλοβγκραντ.
Playmen
Δισκογραφία
Singles
Video clips
Θέσεις στα charts
Ακολουθεί πίνακας με λα τα CD singless των Playmen και οι θέσεις τους στα charts της Ελλάδας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά pop συγκροτήματα Κατηγορία:Ελληνικά μουσικά συγκροτήματα
Σπύρος Νάτσος
Ο Σπύρος Νάτσος (γενν. 9 Ιουνίου 1998, Πρέβεζα) είναι Έλληνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος για τον Πανσερραϊκό.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Νάτσος άρχισε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες νέων του Ατρόμητου. Στη 1 Δεκεμβρίου 2016, έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, σε έναν αγώνα Κυπέλλου εναντίον της Καλλιθέας.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Νάτσος έχει αγωνιστεί στις Εθνικές Ελλάδας U16, U17, U19 και U21.
NGC 288
thumb|right|250px|To NGC 288 Το NGC 288 είναι σφαιρωτό σμήνος στον αστερισμό Γλύπτη. Ο Γιόχαν Ντράιερ (John Louis Emil Dreyer) περιέγραψε την εμφάνιση του σχηματιμού το 1888. Βρίσκεται περίπου 1,8° νοτιοανατολικά του NGC 253, 37΄ βόρεια-βορειοανατολικά του Νότιου Γαλαξιακού Πόλου, 15΄ νότια-νοτιοανατολικά ενός αστέρα 9ου μεγέθους, και περικλείεται από ημικυκλική αλυσίδα άστρων. Επίσης είναι δυνατή η παρατήρησή του με κιάλια. Ο πυρήνας του είναι μεγάλος και πυκνός, περιβάλλεται δε από πολύ πιο διάχυτο δακτύλιο αστέρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0288 Κατηγορία:Σφαιρωτά σμήνη Κατηγορία:Γλύπτης (αστερισμός)
1940 Χουίπλ
Ο Χουίπλ (Whipple) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,0. Ανακαλύφθηκε το 1975 από το προσωπικο του Αστεροσκοπείου του Χάρβαρντ στο Όουκ Ριτζ, και πήρε το όνομα του προς τιμή του Αμερικανού αστρονόμου Φρεντ Χουίπλ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Χουίπλ εκτιμάται σε 33,87 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0613. Ο Χουίπλ περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4 ως 7,5 ώρες περίπου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χουιπλ
2713 Λουξεμβούργο
Ο αστεροειδής Λουξεμβούργο (Luxembourg) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,435. Ανακαλύφθηκε το 1938 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το Λουξεμβούργο.
Αξιοσημείωτη είναι η μικρή εκκεντρότητα της τροχιάς του Λουξεμβούργου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λουξεμβουργο
Σταθμός Αεροδρομίου Αθηνών
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Αεροδρόμιο είναι τερματικός σταθμός του Προαστιακού και του Μετρό στο Αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος». Ο σταθμός εξυπηρετείται από δρομολόγια του Προαστιακού Σιδηροδρόμου της γραμμής Πειραιάς - Αεροδρόμιο και του Μετρό, της γραμμής 3 (Δημοτικό Θέατρο - Αεροδρόμιο). Τα εγκαίνια του σταθμού έγιναν στις 30 Ιουλίου 2004, λίγο πριν από την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας και μέχρι τις 10 Ιουλίου 2006 ήταν ο μοναδικός σταθμός του Προαστιακού που εξυπηρετούσε το Μετρό. Παραμένει ο μοναδικός σταθμός του δικτύου του Προαστιακού ο οποίος δεν ανήκει στον ΟΣΕ αλλά στην εταιρεία του αεροδρομίου, η οποία και επιβάλλει χρεώσεις στις ΣΤΑΣΥ και στην Hellenic Train για τη χρήση του.
Ο σταθμός διαθέτει δύο αποβάθρες μορφής νησίδας, οι οποίες χρησιμοποιούνται από κοινού με το μετρό της Αττικής και γραμμές εναπόθεσης αμαξοστοιχιών. Από τις τρεις γραμμές του σταθμού, οι δύο ακραίες χρησιμοποιούνται από τους συρμούς του Προαστιακού Σιδηροδρόμου. Από τις τρεις γραμμές του σταθμού, η μεσαία χρησιμοποιείται από τους συρμούς του Μετρό της Αθήνας.
Ο σιδηροδρομικός σταθμός είναι άμεσα συνδεδεμένος με το αεροδρόμιο, στο οποίο η πρόσβαση γίνεται μέσω κυλιόμενων σκαλιών.
Παραπομπές
Αεροδρομιο Αεροδρομιο Αεροδρομιο Αεροδρομιο Αθηνα Κατηγορία:Δήμος Σπάτων - Αρτέμιδος
Μεντούνα ντι Λιβέντσα
Η Μεντούνα ντι Λιβέντσα (ιταλικά: Meduna di Livenza, βενετικά: Meduna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Τρεβίζο, στην περιφέρεια του Βένετου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Τρεβίζο
Δημοκρατικός κοινοτισμός
Ο Δημοκρατικός Κοινοτισμός πρεσβεύει την πολιτειακή και πολιτική οργάνωση ενός κράτους, μια κοινωνίας ή μιας κοινότητας κρατών με βάση την άμεση δημοκρατία, προωθώντας πολιτειακούς θεσμούς που στηρίζουν την λήψη των αποφάσεων από τους πολίτες μέσα από τα δημοψηφίσματα και τις συνελεύσεις, κατά διαλεκτικό τρόπο σε σχέση με τους πολιτικούς λειτουργούς.Ο σύγχρονος δημοκρατικός κοινοτισμός, ο οποίος αποτελεί μια σύζευξη του κοινοτικού σοσιαλισμού και του πολιτικού φιλελευθερισμού, θέτει ως πρώτιστη αρχή του την διακυβέρνηση μιας κοινότητας, ενός δήμου, μιας περιφέρειας ή ενός κράτους από ελεύθερους πολίτες που διαθέτουν ατομική ιδιοκτησία με την παράλληλη οργάνωση της παραγωγικής και εμπορικής οικονομίας μέσα από μορφές κοινοτικών-συνεταιριστικών επιχειρηματικών οργανισμών. Παράλληλα στην εν λόγω πολιτική κοινότητα ενυπάρχουν και μεσαίες ή μικρές ατομικές-οικογενειακές ή μη ιδιωτικού τύπου επιχειρήσεις στα πλαίσια μιας εξισωτικής ανάπτυξης μέσα σε οργανωμένες πολιτικές αμεσοδημοκρατικές κοινότητες. Ο σύγχρονος δημοκρατικός κοινοτισμός ήδη έχει καταστεί επίκαιρος ως πολιτειακό πρόταγμα και στη σύγχρονη εποχή κομίζοντας όλα τα βασικά στοιχεία του κλασικού λαμβάνοντας υπόψη τις νέες κοινωνικές, γεωοικονομικές και πολιτικές συνθήκες των νέων καιρών αλλά και τις ανάγκες του σύγχρονου ανθρώπου.
Πάπας Ιωάννης ΙΔ΄
Ο Πάπας Ιωάννης ΙΔ΄ ήταν Πάπας από το 983 ως το θάνατό του, το 984. Διαδέχθηκε τον Πάπα Βενέδικτο Ζ΄. Η βραχύβια παποσύνη του συνδέθηκε κυρίως με τον Αυτοκράτορα Όθωνα Β΄ και τον ξαφνικό θάνατό του, που οδήγησε στο θάνατο και τον πάπα. Τον διαδέχθηκε στο παπικό αξίωμα ο Ιωάννης ΙΕ΄.
Βιογραφία
Είναι άγνωστη η ημερομηνία γέννησής του. Το κοσμικό του όνομα ήταν Πέτρος Κανεπανόβα και καταγόταν από την Παβία. Προτού γίνει Ποντίφικας ήταν αυτοκρατορικός καγκελάριος της Ιταλίας. Η εκλογή του στο αξίωμα του Πάπα έγινε με τη συναίνεση του Αυτοκράτορα Όθωνα Β΄. Ο νέος Ποντίφικας χρίστηκε το Νοέμβριο ή το Δεκέμβριο του 983, οπότε και έλαβε το όνομα Ιωάννης, για να μην έχει ίδιο όνομα με τον Άγιο Πέτρο, θεωρούμενο ως πρώτο Πάπα. Τον ίδιο χρόνο στις 7 Δεκεμβρίου ο νεαρός Αυτοκράτορας Όθων απεβίωσε στη Ρώμη και θάφτηκε στον Άγιο Πέτρο. Διάδοχός του ήταν ο ηλικίας τριών ετών, Όθων Γ΄. Ο Αντίπαπας Βονιφάτιος Ζ΄ έμαθε την είδηση για το θάνατο του Όθωνα και επέστρεψε στη Ρώμη, τον Απρίλιο του 984. Με τη συνδρομή των υποστηρικτών του συνέλαβε τον πάπα Ιωάννη και τον φυλάκισε στο κάστρο του Σαντάντζελο. Έπειτα από 4 μήνες, ο Πάπας Ιωάννης πέθανε στη φυλακή, στις 20 Αυγούστου του 984, είτε από πείνα ή από τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησής του. Μια ακόμα θεωρία υποστηρίζει ότι πιθανότατα ο Ιωάννης δολοφονήθηκε στη φυλακή με διαταγή του Βονιφάτιου.
Πηγές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 10ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι Παβίας
Ταξίδι στη Σελήνη
Το Ταξίδι στη Σελήνη (πρωτότυπος τίτλος: Le Voyage dans la Lune, διεθνής τίτλος: A Trip to the Moon) είναι μία γαλλική βωβή ταινία του 1902, σε σκηνοθεσία, παραγωγή και σενάριο Ζωρζ Μελιές. Το σενάριο είναι εμπνευσμένο σε δύο έργα του Ιούλιου Βερν: το Από τη Γη στη Σελήνη και το Γύρω από τη Σελήνη. Η ταινία αφηγείται την ιστορία μίας ομάδας αστροναυτών, οι οποίοι πάνε στο φεγγάρι, με τη βοήθεια μίας κάψουλας-ρουκέτας, η οποία ανατινάζει την επιφάνεια του. Εκεί θα βρουν τους κατοίκους του φεγγαριού (Selenites), και κατά την επιστροφή τους στη γη θα φέρουν κι έναν αιχμάλωτο. Στην ταινία πρωταγωνιστούν εξέχοντες ηθοποιοί του θεάτρου εκείνης της εποχής, ενώ πρωταγωνιστής είναι και ο ίδιος ο Μελιές.
Κατά την εποχή της πρώτης κυκλοφορίας του το έργο έγινε δημοφιλές, ενώ πολλά στούντιο, ειδικότερα στις ΗΠΑ, το χρησιμοποίησαν παραβιάζοντας πνευματικά δικαιώματα. Η ασυνήθιστη διάρκειά του, τα ειδικά εφέ του, η καλή παραγωγή, αλλά και η έμφασή στην εξιστόρηση, ενέπνευσε πολλούς δημιουργούς της εποχής, αλλά και γενικότερη την όλη εξέλιξη μίας ταινίας. Ακαδημαϊκοί έχουν σχολιάσει για την ταινία ότι έχει και ύφος 'Παταφυσικής και αντι-ιμπεριαλιστικής σάτιρας, εκτός, φυσικά, ότι ενέπνευσε τον κατοπινό γαλλικό κινηματογράφο. Το φιλμ θεωρούταν χαμένο έως το 1930, και μετά την αποχώρηση του Μελιές από τον χώρο. Όμως, το 1930, επανήρθε στο φως, όταν άρχισε να πιστώνεται στον Μελιές η σπουδαιότητα του έργου του προς στην ιστορία του κινηματογράφου. Μια αυθεντική χειροποίητη επιχρωμάτωση ανακαλύφθηκε το 1993, και επεξεργάστηκε το 2011.
Το The Village Voice τη συμπεριέλαβε ανάμεσα στις 100 Σπουδαιότερες Ταινίες του 20ου αιώνα, κατατάσσοντας την στην 84η θέση. Η ταινία είναι το πιο γνωστό δημιούργημα του Μελιές, ενώ η σκηνή στην οποία η κάψουλα που μεταφέρει τους αστροναύτες καρφώνεται στο μάτι της σελήνης, είναι μία από τις πιο γνωστές στιγμές στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου. Θεωρείται ευρέως ως η πρώτη ταινία επιστημονική - φαντασίας που φτιάχτηκε, αλλά και μία από τις ταινίες με τη μεγαλύτερη επιρροή στην ιστορία του κινηματογράφου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1902 Κατηγορία:Βωβές ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πολλά έργα Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ζωρζ Μελιές