cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Δήμος Ερυμάνθου
Αρχαιότητα
Κατά την αρχαιότητα στην πεδινή περιοχή του δήμου και παρόχθια του ποταμού Πείρου υπήρχε η πόλη Φαραί όπου σε αυτήν οφείλεται και η ονομασία του ομώνυμου δήμου. Αποτελούσε μέλος του Κοινού των Αχαιών και της Αχαϊκής Συμπολιτείας και σύμφωνα με την μυθολογία ιδρύθηκε από τον Φάρητο «Φαραὶ δέ, Ἀχαιῶν πόλις, τελοῦσι μὲν ἐς Πάτρας δόντος Αὐγούστου, ὁδὸς δὲ ἐς Φαρὰς Πατρέων μὲν ἐκ τοῦ ἄστεως στάδιοι πεντήκοντά εἰσι καὶ ἑκατόν, ἀπὸ θαλάσσης δὲ ἄνω πρὸς ἤπειρον περὶ ἑβδομήκοντα. ποταμὸς δὲ ῥεῖ πλησίον Φαρῶν Πίερος, ὁ αὐτὸς ἐμοὶ δοκεῖν ὃς καὶ τὰ Ὠλένου παρέξεισιν ἐρείπια, ὑπὸ ἀνθρώπων τῶν πρὸς θαλάσσῃ καλούμενος Πεῖρος. πρὸς δὲ τῷ ποταμῷ πλατάνων ἐστὶν ἄλσος, κοῖλαί τε ὑπὸ παλαιότητος αἱ πολλαὶ καὶ ἥκουσαι μεγέθους ἐς τοσοῦτο ὥστε καὶ ἑστιῶνται τῶν χηραμῶν ἐντός, καὶ ὁπόσοις ἂν κατὰ γνώμην ᾖ, καὶ ἐγκαθεύδουσι. [2] περίβολος δὲ ἀγορᾶς μέγας κατὰ τρόπον τὸν ἀρχαιότερόν ἐστιν ἐν Φαραῖς, Ἑρμοῦ δὲ ἐν μέσῃ τῇ ἀγορᾷ λίθου πεποιημένον ἄγαλμα ἔχον καὶ γένεια: ἑστηκὼς δὲ πρὸς αὐτῇ τῇ γῇ παρέχεται μὲν τὸ τετράγωνον σχῆμα, μεγέθει δέ ἐστιν οὐ μέγας. καὶ αὐτῷ καὶ ἐπίγραμμα ἔπεστιν, ἀναθεῖναι αὐτὸ Μεσσήνιον Σιμύλον: καλεῖται μὲν δὴ Ἀγοραῖος, παρὰ δὲ αὐτῷ καὶ χρηστήριον καθέστηκε. κεῖται δὲ πρὸ τοῦ ἀγάλματος ἑστία, λίθου καὶ αὐτή, μολίβδῳ δὲ πρὸς τὴν ἑστίαν προσέχονται λύχνοι χαλκοῖ. [3] ἀφικόμενος οὖν περὶ ἑσπέραν τῷ θεῷ χρώμενος λιβανωτόν τε ἐπὶ τῆς ἑστίας θυμιᾷ καὶ ἐμπλήσας τοὺς λύχνους ἐλαίου καὶ ἐξάψας τίθησιν ἐπὶ τὸν βωμὸν τοῦ ἀγάλματος ἐν δεξιᾷ νόμισμα ἐπιχώριον-- καλεῖται δὲ χαλκοῦς τὸ νόμισμα--καὶ ἐρωτᾷ πρὸς τὸ οὖς τὸν θεὸν ὁποῖόν τι καὶ ἑκάστῳ τὸ ἐρώτημά ἐστι. τὸ ἀπὸ τούτου δὲ ἄπεισιν ἐκ τῆς ἀγορᾶς ἐπιφραξάμενος τὰ ὦτα: προελθὼν δὲ ἐς τὸ ἐκτὸς τὰς χεῖρας ἀπέσχεν ἀπὸ τῶν ὤτων, καὶ ἧστινος ἂν ἐπακούσῃ φωνῆς, μάντευμα ἡγεῖται. [4] τοιαύτη καὶ Αἰγυπτίοις ἑτέρα περὶ τοῦ Ἄπιδος τὸ ἱερὸν μαντεία καθέστηκεν: ἐν Φαραῖς δὲ καὶ ὕδωρ ἱερόν ἐστι τοῦ Ἑρμοῦ: <*Ἑρμοῦ> νᾶμα μὲν τῇ πηγῇ τὸ ὄνομα, τοὺς δὲ ἰχθῦς οὐχ αἱροῦσιν ἐξ αὐτῆς, ἀνάθημα εἶναι τοῦ θεοῦ νομίζοντες. ἑστήκασι δὲ ἐγγύτατα τοῦ ἀγάλματος τετράγωνοι λίθοι τριάκοντα μάλιστα ἀριθμόν: τούτους σέβουσιν οἱ Φαρεῖς, ἑκάστῳ θεοῦ τινὸς ὄνομα ἐπιλέγοντες. τὰ δὲ ἔτι παλαιότερα καὶ τοῖς πᾶσιν Ἕλλησι τιμὰς θεῶν ἀντὶ ἀγαλμάτων εἶχον ἀργοὶ λίθοι. [5] Φαρεῦσι δὲ ὅσον πέντε σταδίους καὶ δέκα ἀπωτέρω τῆς πόλεώς ἐστιν ἄλσος Διοσκούρων. δάφναι μάλιστα ἐν αὐτῷ πεφύκασι, ναὸς δὲ οὐκ ἦν ἐν αὐτῷ οὐδὲ ἀγάλματα: κομισθῆναι δὲ οἱ ἐπιχώριοί φασιν ἐς Ῥώμην τὰ ἀγάλματα. ἐν Φαραῖς δὲ ἐν τῷ ἄλσει βωμὸς λίθων λογάδων ἐστί. πυθέσθαι δὲ οὐκ εἶχον εἰ [ὁ] Φάρης ὁ Φυλοδαμείας τῆς Δαναοῦ σφισιν ἢ ὁμώνυμος ἐκείνῳ τις ἐγένετο οἰκιστής.» Παυσανίας, Αχαϊκά, γιο της Φιλοδάμειας και εγγονό του Δαναού. Σήμερα η θέση της πόλης έχει οριοθετηθεί ανάμεσα στα σημερινά χωριά Φαρραί, Πρέβεδος και Ίσωμα, όπου έχουν ανασκαφεί ρωμαϊκό λουτρό, επιγραφές σε αρχαίο νεκροταφείο και μυκηναϊκοί τάφοι.
Δήμος Φαρών 1835-1912
Ο δήμος συστάθηκε πρώτη φορά με το βασιλικό διάταγμα της 8ης (20) Απριλίου 1835, ήταν Γ΄ τάξης με 1.680 κατοίκους και είχε έδρα τη Χαλανδρίτσα. Η σύσταση του δήμου ήταν η εξής: Χαλανδρίτσα, Ίσαρι, Πρέβεδος, Μιτόπολη, Περιστέρα, Τόσκεσι, Αστέρι, Κούμανι, Καλούσι, Μπούμπα, Τρούσι, Ζώγα, Μοίραλι, Άγιος Νικόλαος, Μπαρδικώστα, Μονή Μπαμπιώτη, Μονή Ομπλού, Μέτζενα.
Το 1841 με το βασιλικό διάταγμα της 22ης Ιανουαρίου συγχωνεύτηκε στον δήμο ο δήμος Νεζερών και τμήμα του δήμου Παναχαιών. Ο δήμος κατατάχτηκε στη Β΄τάξη με 4.314 κατοίκους. Στον δήμο Φαρών προστέθηκαν τα εξής χωριά: Κάλανος, Πλάτανος, Δενδρά, Λακκώματα, Κομπηγάδι, Σποδιάνα, Λόπεσι, Παλιά Γουρζούμισσα, Κασνέσι, Μαζαράκι, Μπρακουμάδι, Κώμη, Ζουμπάτα, Τράκα, Μπολιώτη, Τσιπάτα, Μπάπα, Κριθαράκια, Ρίκαβα, Σάπια Βρύση, Παλούμπι, Βυτινέικα, Καλανιάρα, Καλύβια, Λαλικώστα, Καρμοκαλαίκα, Λάλουσι, Καρμολέικα, Μπούγα.
Σε απογραφές πληθυσμού, ο δήμος Φαρών είχε 5.209 κατοίκους το 1848, 6.280 το 1861 και 9.147 το 1907.
Δήμος Φαρρών 1997-2010
Ο Δήμος Φαρρών δημιουργήθηκε ξανά το 1997 σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστριας. Ο δήμος αποτελούνταν από 16 δημοτικά διαμερίσματα και 50 οικισμούς και έδρα του ήταν η Χαλανδρίτσα. Έδρες των δημοτικών διαμερισμάτων (πρώην κοινότητες) του δήμου ήταν τα χωριά: Βασιλικό, Ελληνικό, Ίσωμα, Καλανίστρα, Κάλανος, Καλούσι, Καταρράκτης, Κριθαράκια, Λακκώματα, Μοίραλι, Νέο Κομπηγάδι, Πλατανόβρυση, Σταροχώρι, Φαραί, Χαλανδρίτσα, Χρυσοπηγή.
Αρχαιότητα
Η ονομασία προέρχεται από την αρχαία Τριταία, το όνομα της οποίας πιστεύεται ότι προέρχεται από τον Τρίτωνα γιο του Ποσειδώνα. Στην περιοχή του δήμου και κοντά στο χωριό Αγία Μαρίνα υπήρχε η αρχαία Τριταία η οποία δεν έχει ανασκαφεί ακόμα. Στην Ερυμάνθεια έχουν βρεθεί ίχνη κυκλώπειων τειχών, μυκηναϊκό νεκροταφείο στη Δροσιά, αρχαία νομίσματα και στο Μάνεσι και στου Σκιαδά.
Δήμος Τριταίας 1835-1912
Ο δήμος όταν ιδρύθηκε το 1835 περιελάμβανε τα χωριά Σανταμέρι, Χατζούρι, Πόρτες, Γάλαρο, Πράτι, Μιχόι, Βερσίζι, Φλόκα, Κώμη, Κάλφα, Ρουπακιά, Κρασέτσα και την Αγίας Μαρίνας Μαρίτσης.
Το 1861 έγινε διοικητική μεταβολή και ο δήμος ενώθηκε με τον Δήμο Ερυμάνθειας διατηρώντας το ίδιο όνομα αλλά διαφορετική σύσταση. Αποτελούνταν από 24 χωριά : Προστοβίτσα, Αλποχώρι, Γρεβενό, Βελιμάχι, Καλέντζι, Κούμπερι, Σκιαδά, Τσαπόγα, Τουρκοχώρι, Χιόνα, Κώμη, Γολέμη, Μάνεση, Μαστραντώνη, Ρένεσι (Ραίνεση), Παλαιοκωσταίικα, Ρουπακιά, Γάλαρο, Κρασέτσα, Κάλφα, Φλώκα, Σκούρα, Άνω Αγία Μαρίνα, Κάτω Αγία Μαρίνα.
Σύμφωνα με άρθρο στην εφημερίδα "Νεολόγος των Πατρών" το 1909 ο δήμος είχε οκτώ χωριά ορεινά και τα υπόλοιπα πεδινά, οι κάτοικοι του δήμου ήταν φτωχοί και ζούσαν αποκλειστικά από την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Τα όρια του ήταν στο 15ο χιλιόμετρο της Ε.Ο. Πατρών-Καλαβρύτων στη θέση Χάνι Κουρλαμπά έως τα σύνορα Αχαΐας-Ηλείας στον οικισμό Καρπέτα και από τους πρόποδες του Σκόλλις έως τις κορυφές του Ερύμανθου. Στα όρια του δήμου υπήρχαν πολλά έλη, αποξηραμένα σήμερα, που δημιουργούσαν πολλά υγειονομικά προβλήματα και αρρώστιες στους χωρικούς.
Σύμφωνα με τον Χ. Κορύλλο ο Δήμος ήταν Β΄ τάξεως είχε δύο μονοτάξια δημοτικά σχολεία, ένα αρρένων κι ένα θηλέων, και 6 γραμματεία. Συνόρευε με τους δήμους Καλαβρύτων, Πηνιέων, Λάμπειας και Δύμης.
Έδρα του δήμου ήταν από το 1835 το χωριό Σανταμέρι που ονομάστηκε Τριταία. Από το 1861 η Προστοβίτσα και με το Β.Δ. 27-2-1862 η έδρα μεταφέρθηκε στο Τουρκοχώρι για να επανέλθει στις αρχές του 20ου αιώνα στην Προστοβίτσα.
Είχε 5.178 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 1907. Ο Δήμος καταργήθηκε το 1912 με το Β.Δ. 18.8.1912 (ΦΕΚ 256 τ.Α΄).
Δήμος Τριταίας 1997-2010
thumb|right|260px|Η θέση του δήμου Τριταίας (1998-2010) στο Νομό Αχαΐας.
Έδρα του δήμου ήταν το Σταυροδρόμι. Συνόρευε με τους: Δήμο Φαρρών, Δήμο Ωλενίας, Κοινότητα Καλεντζίου και το Νομό Ηλείας. Γεωγραφικά στην περιοχή ανήκει και η Κοινότητα Καλεντζίου, που διοικητικά ήταν ανεξάρτητη. Το 2010, με τη Διοικητική Μεταρρύθμιση "Καλλικράτης", έπαψε να υπάρχει και συγχωνεύτηκε με το Δήμο Φαρρών, την Κοινότητα Καλεντζίου και την Κοινότητα Λεοντίου απαρτίζοντας το νεοπαγή Δήμο Ερυμάνθου.
Καλέντζι
Το όνομα του χωριού πιστεύεται ότι προέρχεται από οικογένεια οικιστές της περιοχής με το επώνυμο Καλέντζης. Οικογένεια με αυτό το όνομα απαντάται στην Κωνσταντινούπολη, πριν την πτώση της πόλης στους Οθωμανούς, με καταγωγή από την περιοχή της Ιλλυρίας, σημερινή Αλβανία.
Μετά την άλωση της Πόλης η οικογένεια μετοίκησε στην Κύπρο και γύρω στα 1570, όταν και η Κύπρος κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς, στη Ζάκυνθο. Στη Ζάκυνθο η οικογένεια αναφέρεται ανάμεσα στους ευγενείς της πόλης. Αργότερα με το όνομα Καλέντζι αναφέρεται κλάδος της οικογένειας στο Δεσποτάτο της Ηπείρου. Απόγονοι αυτής της οικογένειας πιστεύεται ότι μετοίκησαν στην περιοχή και έγιναν οικιστές της δίνοντας και το όνομά τους. Αυτό ενισχύεται από το γεγονός ότι σε Οθωμανικό φορολογικό κατάλογο του 1461 αναφέρονται 7 αρβανίτικες οικογένειες με καταγωγή την Κωνσταντινούπολη 5 με το επώνυμο και 2 με το μικρό όνομα Καλέντζι. Ο ίδιος κλάδος πιστεύεται ότι είναι και οι οικιστές του Καλεντζίου Ιωαννίνων.
Η εγκατάσταση των πρώτων οικιστών πιθανότατα έγινε στην περιοχή της Αγία Σωτήρως όπου το 1965 βρέθηκαν ταφές του 12ου αιώνα μ.Χ. Της ίδιας εποχής είναι και ο ομώνυμος ναός που βρίσκεται στη περιοχή, ο παλιότερος του χωριού. Πρώτη φορά αναφέρεται σαν χωριό στον Οθωμανικό φορολογικό κατάλογο του 1461 και ανήκε στη περιφέρεια Σγάρτσικο. Το Καλέτζι το συναντάμε πάλι σε όλες τις Ενετικές απογραφές ενώ αναφέρεται και σε εκκλησιαστικά έγγραφα όπου αναφέρονται και τα ονόματα των ιερέων.
Κατά καιρούς στο Καλέτζι έρχονταν για μόνιμη εγκατάσταση Ηπειρώτες μετά από αποτυχημένες επαναστάσεις. Αλλά και Τρικαλινοί μετά την αποτυχημένη επανάσταση του επισκόπου Τρίκκης. Γνωστότερες από αυτές τις οικογένειες είναι οι Καρελιάδες, και οι Κακοδημαίοι. Επίσης η οικογένεια Οικονόμου προερχόμενη από την Κωνσταντινούπολη εγκαταστάθηκε στο Καλέτζι πριν το 1800. Απόγονοι αυτών των οικογενειών είναι σήμερα οι περισσότεροι κάτοικοι του χωριού. Το σημερινό χωριό δημιουργήθηκε γύρω στα 1860 όταν μετεγκαταστάθηκαν οι κάτοικοι από τους γύρω οικισμούς και τα διάσπαρτα γραίκια-στάνες.
Κατά την ελληνική επανάσταση του 1821 πολλοί Καλεντζιώτες βοήθησαν οικονομικά στον αγώνα και πήραν μέρος σε μάχες. Καλεντζιώτες πήραν μέρος και στη Μικρασιατική εκστρατεία όπου αναφέρονται και πεσόντες.
Στις 28 Ιουλίου 1943 βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς και στις 14 Απριλίου 1944 οι Γερμανοί έβαλαν φωτιά στο χωριό καίγοντας 19 σπίτια. Το 1836 ήταν ένα από τα 24 χωριά που αποτέλεσαν τον Δήμο Τριταίας ο οποίος καταργήθηκε το 1912. Δήμαρχοι από το Καλέντζι διατέλεσαν οι Ανδρέας Μπαλάσης και Χρήστος Μπαλάσης. Το 1912 με τον Β.Δ. 18.8.1912 (ΦΕΚ 256 τ.Α.) γίνεται ανεξάρτητη κοινότητα όπου διατηρείται μέχρι σήμερα. Αρχικά έδρα της κοινότητας ήταν ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου και το 1968 μεταφέρθηκε στο Καλέτζι.
Ρεύμα έχει από το 1961 με προσωπικές ενέργειες του Γεωργίου Παπανδρέου.
Από τους δημογέροντες του Καλεντζίου έχουν διασωθεί λίγα ονόματα. Ο Αβράμης Μπαλασόπουλος, ο Κωνσταντής Πολύδερος και ο Παπα-Αντώνης Θεοδωρόπουλος κατά την επανάσταση, αναφέρεται ότι υπέγραψαν μαζί με άλλους δημογέροντες επιστολή προς την υπέρτατη διοίκηση τον Ιούλιο του 1823.
Από τους οικισμούς του Καλεντζίου αυτός του Λαζαριού αποτελούσε ανεξάρτητη κοινότητα, αναφέρεται μάλιστα σε Οθωμανικούς φορολογικούς καταλόγους σαν χωριό. Το 1836 εντάχτηκε στον δήμο Ερυμάνθειας και το 1841 στον Δήμο Τριταίας. Αναγνωρίστηκε οικισμός του Καλετζίου με το όνομα Μπατζαίικα το 1961. Σήμερα ο οικισμός αναφέρεται σαν Μπατζαίικα από την ομώνυμη οικογένεια που εγκαταστάθηκε εκεί. Στα Μπαντζαίικα λειτούργησε δημοτικό σχολείο από το 1945 έως το 1986.
Ο οικισμός Αβράμη αναφέρεται κι αυτός σε Οθωμανικούς φορολογικούς καταλόγους σαν ανεξάρτητο χωριό. Αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Ερυμάνθειας και από το 1961 οικισμός της κοινότητας Καλεντζίου. Στο Αβράμι λειτουργούσε δημοτικό σχολείο από το 1962 μέχρι το 1986 που έκλεισε.
Ο οικισμός του Αγίου Γεωργίου, που οφείλει το όνομα του στον ομώνυμο ναό, αναγνωρίστηκε το 1940 και αποσπάστηκε και αυτός από την Ερυμάνθεια.
Λεόντιο
Το σημερινό χωριό διατηρεί το όνομα της αρχαίας πόλης που υπήρχε εκεί. Παλαιότερα το χωριό ονομαζόταν Γουρζούμισσα. thumb|right|260px|Άποψη του χωριού Λεόντιο από νοτιοανατολικά.
Το Λεόντιο είχε δημιουργήσει και αποικία στη Χίο, τα Λεοντόποδα. Κατά τον Πλίνιο στο Λεόντιο υπήρχε μια πηγή που όποιος έπινε νερό πέθαινε μετά από τρεις ημέρες.
Από το Λεόντιο πέρασε ο Απόστολος Ανδρέας, αφού περιπλανήθηκε κυνηγημένος από τους Ρωμαίους έφτασε στο χωριό, αλλά οι κάτοικοί του αναφέρεται ότι τον αντιμετώπισαν άσχημα μην ξέροντας ποιος είναι. Μάλιστα στη θέση Πάτημα υπάρχουν και σήμερα οι δύο πλάκες που λέγεται ότι εκεί πάτησε ο Άγιος, στη μία αποτυπώθηκε το παπούτσι του και στην άλλη το δεξί του πόδι, αφού είχε χάσει το παπούτσι.
Μια άλλη παράδοση λέει ότι ο Απόστολος ερχόμενος εκεί κυνηγημένος από τους στρατιώτες που τον έψαχναν για να τον συλλάβουν, συνάντησε έναν χωριανό που έσπερνε το χωράφι του και του λέει "αν δεις στρατιώτες και σε ρωτήσουν, που κρύφτηκα, να μην το μαρτυρήσεις πως ήρθα από εδώ, γιατί θέλουν να με σταυρώσουν". Ο χωριάτης δεν ήξερε ποιος ήταν, αν και απόρησε. Όταν είδε ότι μπροστά έσπερνε και πίσω φύτρωνε, πρόδωσε τον άγιο μαρτυρώντας τον στους στρατιώτες. Αυτοί τον έδεσαν πισθάγκωνα τον πήγαν στην Πάτρα, όπου και σταυρώθηκε.
Στη σύγχρονη ιστορική σημαντικό γεγονός, που έλαβε χώρα στα περίχωρα του χωριού είναι η γνωστή Μάχη του Λεοντίου ανάμεσα σε ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ και του 3ου συντάγματος "ειδικού πολέμου" της ιταλικής Μεραρχίας Πιεμόντε υπό τον ταγματάρχη Γκασπάρο, τον επονομαζόμενο και "ανταρτοφάγο". Επικεφαλής των ανταρτών ήταν ο καπετάνιος Μίχος. Στις 14 Ιουλίου του 1943 ξεκίνησε η μάχη με ενέδρα των ανταρτών. Στη μάχη που ακολούθησε οι έλληνες πατριώτες κυριολεκτικά διέλυσαν τις ιταλικές κατοχικές δυνάμεις οι οποίες έχασαν γύρω στους εβδομήντα άνδρες όλο τον οπλισμό και τα υποζύγια τους. Με τα υλικά αυτά ενισχύθηκε αποφασιστικά η μαχητική ικανότητα του ΕΛΑΣ της βόρειας Πελοποννήσου. Αργότερα ως αντίποινα το χωριό κάηκε από τις κατοχικές δυνάμεις που σκότωσαν τουλάχιστον δέκα χωριανούς. Πολλοί κάτοικοι του Λεοντίου συμμετείχαν ενεργά στον εφεδρικό ΕΛΑΣ και τις οργανώσεις του ΕΑΜ παρέχοντας ουσιαστική υποστήριξη στον απελευθερωτικό αγώνα τα χρόνια της κατοχής 1941-1944.
Δημοτική Ενότητα Καλεντζίου
Στο δήμο περιλαμβάνονται οι εξής οικισμοί της πρώην κοινότητας Καλεντζίου (πληθυσμός: 380, απογραφή 2011 / έκταση: 23,91 τ.χλμ.):
Δημοτική Ενότητα Λεοντίου
Στο δήμο περιλαμβάνονται οι εξής οικισμοί της πρώην κοινότητας Λεοντίου (πληθυσμός: 335, απογραφή 2011 / έκταση 71,59 τ.χλμ.):
Δημοτική Ενότητα Τριταίας
Στο δήμο περιλαμβάνονται οι εξής πόλεις και οικισμοί του πρώην δήμου Τριταίας (πληθυσμός: 3.086, απογραφή 2011 / έκταση: 244,71 τ.χλμ.):
Δημοτική Ενότητα Φαρρών
Στο δήμο περιλαμβάνονται οι εξής πόλεις και οικισμοί του πρώην δήμου Φαρρών (πληθυσμός: 5.076, απογραφή 2011 / έκταση: 241,85 τ.χλμ.):
Σημείωση  Σε αγκύλες αναφέρονται τα δημογραφικά στοιχεία του μόνιμου πληθυσμού των οικισμών και τοπικών κοινοτήτων βάσει της εθνικής απογραφής του 2011.
Διατελέσαντες δήμαρχοι
Δήμαρχοι του δήμου έχουν διατελέσει οι εξής:
Φαρρές
Στη Χαλανδρίτσα υπάρχει το μουσείο λαϊκής τέχνης που στεγάζεται σε έναν παλιό ανακατασκευασμένο νερόμυλο στο λιθόστρωτο μέρος του οικισμού. Στο ίδιο χωριό υπάρχουν ερείπια κάστρου, που χρονολογείται από την εποχή που ήταν έδρα Βαρόνου, όπως και Μυκηναϊκό νεκροταφείο. Επίσης αξίζει να δει κανείς τον Ι.Ν. Αγίου Αθανασίου, βυζαντινή εκκλησία 11ος-12ος αι. και τον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου 14ος-15ος αι. Υπάρχει και η Ιερά Μονή Παναγίας Χρυσοποδαρίτισσας, γνωστή και σαν «Μονή Νεζερών» που βρίσκεται χτισμένη σε ορεινή θέση πάνω σε ένα σπήλαιο δίπλα στον Πείρο ποταμό στην Κοινότητα Χρυσοπηγής, ενώ αποτελεί πολιούχο του δήμου και έχει ανακηρυχθεί διατηρητέο μνημείο από το Υπουργείο Πολιτισμού. Ακόμα υπάρχει και η Μονή Μπαμπιώτη στην Κοινότητα Πλατανόβρυσης. Το 2020, στο χώρο όπου βρισκόταν άλλοτε το χωριό Τόσκες, δημιουργήθηκε η Τεχνητή Λίμνη Αστερίου με την κατάκλιση του ταμιευτήρα στον Παραπείρο δίπλα στο χωριό Αστέρι.
Τριταία
Στην Τριταία υπάρχουν δεκάδες ιστορικά κτίρια που διατηρούν αναλλοίωτη την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της περιοχής. Αυτά είναι: Το Κάστρο του Δοξαπατρή στην περιοχή Σκιαδά, το Κάστρο «Γουλά» στη Σπαρτιά στην κορυφή του βράχου Τούρλα, το Κτίριο Βασιλακόπουλου όπου έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο από την αρχαιολογική υπηρεσία και βρίσκεται στη Δροσιά στην κεντρική της πλατεία της οποίας υπάρχει ο λεγόμενος Πλάτανος του Γιαννιά, η oικία γέννησης του «Γέρου της Δημοκρατίας», Γεωργίου Παπανδρέου στο Καλέντζι.
Καλέντζι
Στον συνοικισμό Βασιλικό της Κοινότητας Καλεντζίου διατηρούνται ερείπια μεγαλοπρεπούς αρχαίου οικοδομήματος που ονομάζεται Παλιοκλήσι. Επίσης στον ίδιο οικισμό υπάρχει ο λόφος Παλατάκι όπου διατηρείται ένα υπόγειο παλαιό οικοδόμημα. Η παράδοση λέει ότι εκεί κατοικούσε ένας βασιλιάς και η βασιλοπούλα του πνίγηκε σε κοντινή πηγή. Ο βασιλιάς, τότε, διέταξε και βούλωσαν την πηγή με μαλλιά και το νερό βγήκε στο Χατζούρι, στη θέση Άβυσσος. Αξιοθέατα είναι επίσης το ανακαινισμένο παλιό δημοτικό σχολείο, το σπίτι των Παπανδρέου, το μοναστήρι των Αγίων Πάντων και το μικρό φαράγγι Πόρος.
Λεόντιο
Στη θέση Πάτημα υπάρχουν δύο πλάκες που λένε ότι εκεί πάτησε ο Άγιος Ανδρέας, στη μία αποτυπώθηκε το παπούτσι του και στην άλλη το δεξί του πόδι αφού είχε χάσει το ένα παπούτσι του, στην προσπάθεια του να ξεφύγει από τους Ρωμαίους στρατιώτες που τον κυνηγούσαν. Κατά τον Πλίνιο στο Λεόντιο υπήρχε μια πηγή που όποιος έπινε νερό από εκεί πέθαινε μετά από τρεις ημέρες.
Ανασκαφές που έγιναν κατά τη δεκαετία του 1930 έφεραν στο φως τάφους και ευρήματα της Μυκηναϊκής εποχής 14ος-12ος αι. π.Χ. Υπάρχουν επίσης ίχνη ακρόπολης στο εκκλησάκι του Αγίου Κωνσταντίνου που είναι ορατά ως σήμερα γύρω στον 3ο αι π.Χ. Λίγο πιο κάτω εντοπίστηκαν τα θεμέλια πρωτοχριστιανικής βασιλικής μεγάλων διαστάσεων πάνω στο πλάτωμα των οποίων είναι κτισμένος ο ναός του Αγίου Ανδρέα (4ος-5ος αι μ.Χ).
Οικονομία
Ο Δήμος Ερυμάνθου, αποτελούμενος από πολλά χωριά, χαρακτηρίζεται ως μια αγροτική περιοχή και η εκεί τοπική οικονομία βασίζεται κατά κύριο λόγο στον πρωτογενή τομέα παραγωγής, ιδιαίτερα στη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ωστόσο, υπάρχουν και πολλά καταστήματα εστίασης, εμπορικού χαρακτήρα, παροχής υπηρεσιών κ.ά., που αποτελούν μέρος της τοπικής οικονομίας και βρίσκονται σε μεγαλύτερο βαθμό στα κεφαλοχώρια· υπάρχει ακόμα και τουριστική ανάπτυξη κατά τόπους.
Ποδοσφαιρικοί σύλλογοι
Στον δήμο εδρεύουν οκτώ ποδοσφαιρικοί σύλλογοι. Σε παρένθεση αναγράφεται η κατηγορία στην οποία αγωνίζονται κατά την περίοδο 2020-21.
Γήπεδα
Στον Δήμο Ερυμάνθου υπάρχουν γήπεδα ποδοσφαίρου στη Χαλανδρίτσα, στο Βασιλικό, στον Πρέβεδο, στο Σταυροδρόμι και στο Ίσωμα.
Η Θύελλα Σκιαδά και ο Τριταϊικός χρησιμοποιούν ως έδρα τους το Γήπεδο Σταυροδρομίου. Στον Πρέβεδο υπάρχει το αθλητικό κέντρο με τρία γήπεδα: δύο με γρασίδι και ένα πλαστικό χλοοτάπητα. Παλαιότερα υπήρχε γήπεδο και στην περιοχή της Ερυμάνθειας.
Αυτοκινητοδρόμιο
Στην περιοχή της Χαλανδρίτσας και συγκεκριμένα στη θέση Ρέντες, νότια της κωμόπολης, υπάρχει ο χώρος του μελλοντικού Αυτοκινητοδρομίου Πάτρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας Κατηγορία:Δήμοι του νομού Αχαΐας *
Κωνσταντόπουλος (αποσαφήνιση)
Το ελληνικό επώνυμο Κωνσταντόπουλος ή Κωνσταντοπουλου μπορεί να αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω πρόσωπα:
Με το επώνυμο Κωνσταντόπουλος:
Με το επώνυμο Κωνσταντοπούλου:
Δείτε επίσης
Κωνσταντοπουλος
Βουβωνοκήλη
Βουβωνοκήλη ονομάζεται η προβολή ενδοκοιλιακού σπλάγχνου μέσα από το βουβωνικό πόρο.
Παιδική βουβωνοκήλη
Η παιδική βουβωνοκήλη οφείλεται στην παραμονή ανοικτού του πόρου μέσα από το οποίο ο όρχις κατεβαίνει στο όσχεο. Αυτός ο πόρος λέγεται ελυτροπεριτοναικός και στα περισσότερα παιδιά έχει ήδη κλείσει ή κλείνει πολύ γρήγορα μετά τη γέννηση. Όταν παραμένει ανοιχτός φέρνει σε επικοινωνία το όσχεο με την κοιλιά και ανάλογα με το μέγεθος του μπορεί να αφήσει να περάσει μέσα από αυτό έντερο οπότε σχηματίζεται η βουβωνοκήλη ή όταν είναι αρκετά μικρός περνάει μονάχα νερό, το οποίο περιβάλλει τον όρχι και έχουμε την υδροκήλη. Η βουβωνοκήλη πρέπει να διορθώνεται αμέσως μετά τη διάγνωση, γιατί υπάρχει πολύ υψηλός κίνδυνος περίσφιγξης στη νηπιακή ηλικία. Σπλάγχνα που προβάλουν από την οπή πρήζονται και δεν μπορούν να επανέλθουν πίσω βάζοντας σε κίνδυνο την ίδια την αιμάτωσή τους καθώς και την αιμάτωση του όρχη. Τότε έχουμε το κατεπείγον πρόβλημα της περισφιγμένης βουβωνοκήλης. Πριν φτάσουμε σ’ αυτή την κατάσταση προτιμούμε να χειρουργούμε τις βουβωνοκήλες την πρώτη διαθέσιμη ημέρα χειρουργείου μετά τη διάγνωση.
Βουβωνοκήλη στους Ενήλικες
Η βουβωνοκήλη μπορεί να δημιουργηθεί σε όλες τις ηλικίες, εξαιτίας συγγενών (εκ γενετής) αλλά και επίκτητων παραγόντων όπως:
Τυπικό σύμπτωμα της βουβωνοκήλης είναι η τοπική διόγκωση στην βουβωνική χώρα συχνά συνδυαζόμενη με ήπιο ή και εντονότερο πόνο, ο οποίος επιδεινώνεται με την αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης (βήχας, γέλιο, σωματική άσκηση κλπ.) ή και με τις κινήσεις του εντέρου.
Η κήλη μπορεί να είναι 'ανατάξιμη', δηλαδή να είναι δυνατή η επαναφορά του περιεχομένου στην κοιλιά, οπότε η διόγκωση μπορεί και να εξαφανίζεται παροδικά αναλόγως την θέση του ατόμου.
Σε άλλες περιπτώσεις δεν είναι ορατή καμία διόγκωση και η βουβωνοκήλη γίνεται αισθητή μόνο μέσω του πόνου, ενώ αρκετές φορές δεν παρουσιάζει καθόλου ενοχλήσεις και η διάγνωσή της γίνεται τυχαία κατά την κλινική εξέταση από τον γιατρό.
Στην περίπτωση της οσχεοβουβωνοκήλης ενδοκοιλιακά όργανα/ιστοί (π.χ. εντερικές έλικες) φτάνουν διαμέσου του βουβωνικού πόρου μέχρι το όσχεο στους άντρες ή τα μεγάλα χείλη στις γυναίκες, οπότε παρατηρείται διόγκωση, πόνος ακόμα και εντερικοί ήχοι στις περιοχές αυτές.
Κινδύνοι - επιπλοκές της βουβωνοκήλης
Συχνά η βουβωνοκήλη είναι 'μη ανατάξιμη', δηλαδή δεν είναι δυνατή η επαναφορά του προβάλλοντα περιτοναϊκού σάκου και του περιεχομένου του από τον βουβωνικό πόρο πίσω στην κοιλιά, λόγω συμφύσεων, αυξημένης μυϊκής τάσης ή και οιδήματος.
Κυρίως σε αυτές τις περιπτώσεις εγκυμονεί ο σοβαρότατος κίνδυνος της περίσφιγξης της κήλης, μίας κατάστασης που μπορεί να οδηγήσει ραγδαία σε μόνιμη βλάβη ενδοκοιλιακών οργάνων και να απειλήσει ακόμα και την ζωή του ασθενούς. Η περίσφιγξη οδηγεί σε απόφραξη του σπλάχνου, που σε περίπτωση εντέρου, προκαλείται αποφρακτικός ειλεός.
Εάν για παράδειγμα περισφιχθούν εντερικές έλικες, μειώνεται ή και αναστέλλεται λόγω του οιδήματος η αιμάτωση του εντέρου, μία κατάσταση που οδηγεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, χωρίς την απαραίτητη άμεση χειρουργική θεραπεία, σε φλεγμονή, περιτονίτιδα, απόφραξη του εντερικού σωλήνα ακόμα και νέκρωση του εντέρου.
Τα συμπτώματα μίας περισφιγμένης βουβωνοκήλης είναι συνήθως δραματικά: έντονος πόνος στη βουβωνική χώρα με προβολή στο όσχεο, την κοιλιά ή την πλάτη, πιθανή αναστολή αερίων, εμέτοι, πυρετός, πτώση αρτηριακής πίεσης, σοκ κ.α.
Θεραπεία της βουβωνοκήλης
Είναι γενικά παραδεκτό ότι η αποκατάσταση της βουβωνοκήλης μπορεί να γίνει μόνο με χειρουργικές μεθόδους. Η τακτική που ακολουθείται είναι απλή: έλεγχος και επαναφορά των προβαλλόμενων, εκτός θέσης οργάνων/ιστών στην σωστή ανατομική τους θέση (ανάταξη κήλης) με ταυτόχρονη διόρθωση του λόγου της μετακίνησής τους, δηλαδή την ενίσχυση του ασθενούς εκείνου σημείου, από το οποίο έχουν προβάλλει (αποκατάσταση κήλης).
Η χρήση ζώνης (κηλεπίδεσμου) δεν ενδείκνυται  σε καμία περίπτωση για μακροχρόνια χρήση, ούτε καν για μικρό χρονικό διάστημα. Ο κηλεπίδεσμος δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα· τουναντίον μπορεί και να το επιδεινώσει μετατρέποντας μία ανατάξιμη κήλη σε μη ανατάξιμη. Σε κάθε περίπτωση πάντως επιμηκύνει τη διάρκεια ύπαρξης μίας βουβωνοκήλης, μεγαλώνοντας έτσι την πιθανότητα περίσφιγξης και άλλων επιπλοκών. Παράλληλα, δημιουργεί συμφύσεις στον περιτοναϊκο σάκκο, καθιστώντας την επέμβαση εξαιρετικά δυσκολότερη.
Για την αντιμετώπιση της βουβωνοκήλης εφαρμόζονται διάφορες χειρουργικές μεθόδοι, οι οποίες έχουν κοινό στόχο την πλήρη αποκατάσταση του ασθενούς με όσο το δυνατό λιγότερη επιβάρυνση και με την μικρότερη δυνατή πιθανότητα μετεγχειρητικών επιπλοκών ή μελλοντικής υποτροπής. Οι μεθόδοι αυτές μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο κατηγορίες:
Κλασικές - ανοικτές επεμβάσεις μέσω μικρής τομής στην βουβωνική χώρα υπό τοπική, ραχιαία ή γενική αναισθησία
Ελάχιστα επεμβατικές - Λαπαροσκοπικές επεμβάσεις με χρήση ειδικών εργαλείων και κάμερας (οπτικής) μέσω μικρότερων τομών στο δέρμα συνήθως υπό γενική αναισθησία
Η πλέον καθιερωμένη εκ των κλασσικών μεθόδων είναι η Ενίσχυση των κοιλιακών τοιχωμάτων με πλέγμα κατά Lichtenstein, και εκ των λαπαροσκοπικών τεχνικών, η μέθοδος TEP.
Η μέθοδος TEP (Total extraPeritoneal Repair - Ολική Εξωπεριτοναϊκή Αποκατάσταση).
Η μέθοδος αυτή αποτελεί την πλέον καταξιωμένη μεθοδο λαπαροσκοπικής - ενδοσκοπικής επέμβασης, διότι παρουσιάζει τα εξής πλεονεκτήματα:
Βιβλιογραφικές παραπομπές
Κατηγορία:Κήλες
Ικιντσί Ερεμπτσεμπιρλί
Το Ικιντσί Ερεμπτσεμπιρλί (επίσης, Αραμπντζαμπιρλί Βτορόγιε) είναι χωριό της επαρχίας Γκοϊτσάι του κεντρικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Ερεμπτσεμπιρλί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Γκοϊτσάι
Μεσεγκέφαλος
Ο μεσεγκέφαλος (και μεσοεγκέφαλος ή μέσος εγκέφαλος, αγγλικά: midbrain) είναι το πιο πρόσθιο μέρος του στελέχους, κάτω από τον θάλαμο. Συνδέει τη γέφυρα με τον πρόσθιο εγκέφαλο (διάμεσο και τελικό εγκέφαλο). Προέρχεται από το εμβρυϊκό μέσο εγκέφαλικό τυστίδιο. Ο μεσεγκέφαλος αποκλίνει από την κατακόρυφο. Μέσα στον μεσεγκέφαλο πορεύεται ο υδραγωγός του εγκεφάλου (του Σίλβιους), ο οποίος ενώνει τη τρίτη με τη τέταρτη κοιλία. Γύρω από τον υδραγωγό βρίσκεται η κεντρική φαιά ουσία.
Ο υδραγωγός του Σίλβιους χωρίζει τον μεσεγκέφαλο σε δύο μέρη. Το ραχιαίο λέγεται τετράδυμο πέταλο και αποτελείται από τα άνω και κάτω διδύμια, τα οποία σχετίζονται με την όραση και την ακοή αντίστοιχα. Τα διδύμια χωρίζονται μεταξύ τους με μία εγκάρσια και μια οβελιαία αύλακα. Κάτω από τα διδύμια αναδύεται το τροχιλιακό νεύρο, η μόνη εγκεφαλική συζυγία που αναδύεται από πίσω. Ο πυρήνας του τροχιλιακού νεύρου βρίσκεται δίπλα στη μέση γραμμή, κοιλιακώς του υδραγωγού. Στον μεσεγκέφαλο βρίσκεται και ο μεσεγκεφαλικός πυρήνας του τριδύμου νεύρου. Η κοιλιακή μοίρα του μεσεγκεφάλου αποτελείται από τα εγκεφαλικά σκέλη, τα οποία χωρίζονται μεταξύ τους με το μεσοσκελιαίο βόθρο. Η μέλαινα ουσία χωρίζει τα σκέλη από τον υπόλοιπο μεσεγκέφαλο. Τα σκέλη αποτελούν την κοιλιακή μοίρα του μεσεγκεφάλου (βάση του εγκεφαλικού σκέλους) και το υπόλοιπο είναι η ραχιαία ή καλυπτρική μοίρα του μεσεγκεφάλου. Στο άνω τμήμα της καλυπτρικής μοίρας βρίσκεται ο ερυθρός πυρήνας.
Από τον μεσεγκέφαλο διέρχονται σημαντικές οδοί, κινητικές και αισθητικές. Από τα εγκεφαλικά σκέλη κατέρχονται η φλοιονωτιαία οδός, η φλοιοπυρηνική οδός και οι μετωπογεφυρικές και κροταφογεφυρικές οδοί, οι οποίες καταλήγουν στην παρεγκεφαλίδα. Από τους πυρήνες του μεσεγκεφάλου ξεκινούν οι ερυθρονωτιαίες, τετραδυμονωτιαίες και ερυθροελαιικές οδοί. Οι δύο πρώτες χιάζονται στον μεσεγκέφαλο. Οι ανιούσες οδοί περιλαμβάνουν τον έσω, έξω και νωτιαίο λημνίσκο καθώς και ίνες που καταλήγουν στον μεσεγκεφαλικό πυρήνα του τριδύμου νεύρου. Μια ακόμη οδός είναι η έσω επιμήκης δεσμίδα.
Ορισμός
Ο μέσος εγκέφαλος είναι το ρυγχαίο τμήμα του στελέχους του εγκεφάλου, μεταξύ διεγκεφάλου, προς τα άνω, και γέφυρας προς τα κάτω, διασχίζεται από τον εγκεφαλικό υδραγωγό και οι σημαντικότερες λειτουργίες του είναι η συμμετοχή στον σχεδιασμό και στην κίνηση των μυών, η συμμετοχή στη διαδικασία της αντίληψης των ήχων, ελέγχει τη διαστολή της κόρης, την κίνηση των ματιών, και συμβάλλει στον μηχανισμό της όρασης. Είναι δίοδος επικοινωνίας  μεταξύ του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού με μήκος σχεδόν 2 cm και βρίσκεται, το μεγαλύτερο μέρος του, στην οπίσθια κρανιακή βόθρο. Περιέχει δε τους πυρήνες τριών κρανιακών νεύρων Από πλευράς περιγραφής παρουσιάζει 4 επιφάνειες, χωρίζεται σε 3 ζώνες, 2 εγκάρσιες τομές και διασχίζεται από 1 υδραγωγό που (4,3,2,1).
Όρια
Η πρόσθια επιφάνεια, η κοιλιακή του μεσαίου εγκεφάλου, χαρακτηρίζεται από την απόκλιση δύο μαζικών δεσμίδων ινών, τα δύο εγκεφαλικά σκέλη  Αναδύονται από την άνω επιφάνεια της γέφυρας, ένα σε κάθε πλευρά στην μεσαίας γραμμή και, αποκλίνουν καθώς περνούν προς τα πάνω και προς τα εμπρός, εξαφανίζονται στα εγκεφαλικά ημισφαίρια συνεχίζουν στην εσωτερική κάψουλα. Η απόκλιση τους, σχηματίζει έναν βόθρος στην πρόσθια επιφάνεια του μεσαίου εγκεφάλου, που ονομάζεται ενδοκοιλιακός βόθρος. Το δάπεδο αυτού του βόθρος βρίσκεται η οπίσθια διάτρητη ουσία. Σχετίζεται με την μεσοσκελιαία δεξαμενή.
Η οπισθιοραχιαία επιφάνεια του μέσου εγκεφάλου διαθέτει τέσσερες ανυψώσεις, εξογκώματα η επάρματα, το τετράδυμο πέταλο(corpora quadrigemina), 2 άνω ή πρόσθια διδύμια και 2 κάτω ή οπίσθια διδύμια. Αυτά βρίσκονται κάτω από την επίφυση (κωνάριο), ουραίος του οπίσθιου συνδέσμου του εγκεφάλου. Τα τροχιλιακά νεύρα αναδύονται ακριβώς κάτω από τα οπίσθια διδύμια. Η οπισθιοραχιαία επιφάνεια σχετίζεται με την τετραδυμική δεξαμενή.
Η πλάγια επιφάνεια σχηματίσετε από τους βραχίονες του τετραδύμου.
Κουτενάν
Το Κουτενάν (γαλλικά: Couthenans) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Σον, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Μεσεγκέφαλος
Όρια
Ρυγχαία βρίσκεται ο διενγκέφαλος με τον θάλαμο,  με το επίπεδο ορίου να διέρχεται διαμέσω του οπίσθιου συνδέσμου του εγκεφάλου, ραχιαία και τα μαστικά σώματα, κοιλιακά. Η μεταβατική χώρα μεταξύ του διάμεσου και του μέσου εγκεφάλου ονομάζεται προτετραδυμικη περιοχή και βρίσκεται ακριβώς μπροστά από τον άνω διδύμιο, πίσω από τον θάλαμο και  πάνω από την περιυδραγωγική φαιά ουσία και τον  οπίσθιο σύνδεσμο του εγκεφάλου.
Κουτενάν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Σον
Μεσεγκέφαλος
Όρια
Ουραία, συνεχίζει με την γέφυρα του βερόλιου, ενώ πλευρικά σε αυτόν είναι ο παραϊοπόκαμπος. Διασχίζεται από έναν στενό σωλήνα (15 χιλ.) που συνδέει την τρίτη κοιλία με την τέταρτη, τον Υδραγωγό του Εγκέφαλου πού αποτελεί την έσω επιφάνεια του μέσου εγκεφάλου.
Δομή
Η εγκάρσια τομή του μεσαίου εγκεφάλου επιτρέπει την παρατήρηση δύον δομών:
Αυτές οι δύο δομές χωρίζουν των μέσο εγκέφαλο σε τρεις μοίρες η περιοχές :
1.    Ραχιαία μοίρα
2.    Καλύπτρα
3.    Βάση (ή πούς)
Ραχιαία μοίρα
Εκτείνεται ραχιαίος του υδραγωγού και περιλαμβάνει τους πυρήνες των άνω (άνω εγκάρσια τομή του μεσαίου εγκεφάλου) και κάτω διδύμιων (κάτω εγκάρσια τομή του μεσαίου εγκεφάλου).
Οι πυρήνες των κάτω διδύμιων βρίσκονται όπισθεν του υδραγωγού και κάτωθεν των πυρήνων των άνω διδυμίων. Λέγονται και οπίσθια διδύμια. Ο κάθε πυρήνας είναι ένα ωοειδής συγκρότημα μικρών και μεσαίου μεγέθους νευρώνων, οργανωμένη σε τρία μέρη: (1) κύρια πολύστρωτη μάζα νευρώνων, που ονομάζεται κεντρικός πυρήνας, (2) ένα λεπτό ραχιαίο κυτταρικό στρώμα, τον περικεντρικό πυρήνα και (3) μια ομάδα νευρώνων που περιβάλλουν τον κεντρικό πυρήνα πλευρικά και κοιλιακά, η οποία ονομάζεται εξωτερικός πυρήνας. Ο κεντρικός πυρήνας είναι ο μεγαλύτερος ειδικός πυρήνας (relay nucleus) στην ακουστική οδό. Οι ήχοι υψηλής συχνότητας αντιπροσωπεύονται στο κοιλιακό τμήμα και οι ήχοι χαμηλής συχνότητας στο ραχιαίο τμήμα του πυρήνα (παρόμοιοι με αυτόν στον κοχλία). Ο κεντρικός πυρήνας λαμβάνει μόνο αντίπλευρη μονοφωνική είσοδο και χρησιμεύει για να κατευθύνει την ακουστική προσοχή. Ο εξωτερικός πυρήνας σχετίζεται κυρίως με κινητοακουστικά αντανακλαστικά. Ο ραχιαίος λαμβάνει μη ακουστικές προβολές, όπως σωµατοαισθητικές πληροφορίες. Αριστερά και δεξιά φεύγουν προς τα έξω δύο ταινίες, οι κάτω βραχίονες και απολήγουν στο έσω γονατώδες σώμα.
Οι πυρήνες των άνω διδύμιων είναι μια πολυστρωματική μάζα γκρίζας ύλης που παίζει ρόλο στα οπτικά αντανακλαστικά και στον έλεγχο της κίνησης των ματιών. Η πολυστρωματική εμφάνιση προκύπτει από εναλλασσόμενα στρώματα λευκής και γκρίζας ύλης. Η λευκή ύλη είναι από μυελινωμένες και μη-μυελινωμένες ίνες από τον ινιακό φλοιό (περιοχές 17, 18 και 19), που φθάνουν ως το εξωτερικό κορτικοτετραδυμικό σύστημα. Περιέχει επίσης οπτικούς νευρώνες με αμφιβληστροειδοτοπικά οργανωμένα δεκτικά πεδία, οι οποίες είναι οριζόντια διευθετημένες. Αυτή η διάταξη παρέχει έναν αμφιβληστροειδοτοπικό χάρτη του αντίπλευρου οπτικό πεδίο, στο οποίο το βοθρίο του ματιού αναπαρίσταται εμπροσθιοπλευρικος. Οι αμφιβληστροειδείς άξονες καταλήγουν σε συστάδες από συγκεκριμένους αμφιβληστροειδο-τετραδυμικές ίνες και ως παράπλευρικες αμφιβληστροειδο-γωνατώδης ίνες.
Οι βραχίονες του άνω (πρόσθιου) διδυμίου είναι πιο μακρύς και απολήγει στο έξω γονατώδες σώμα.
Καλύπτρα
Βρίσκεται μεταξύ υδραγωγού και μελανής ουσίας. Περιέχει πυρήνες του α) δικτυωτού σχηματισμού, β) εξωπυραμιδικού συστήματος, γ)των κρανιακών νεύρων, καθώς και αρκετές νευρικές οδούς (δ).
Ο δικτυωτός σχηματισμός
α) Ο όρος δικτυωτός σχηματισμός αναφέρεται σε μια ομαδα νευρώνων και νευρικών ινών που εκτείνονται από τον ουραίο μυελό έως τον ραχιαίο μεσο εγκέφαλο και συνεχήζει με τη αβέβαιη ζώνη της Υποθαλάμιας χώρας και των πυρήνων του θαλάμου. (πυρήνες της μέσης γραμμής, ενδοπετάλιος, δικτυωτός πυρήνας) Ο δικτυωτός σχηματισμός. εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον μέσο εγκέφαλο Μπορεί να περιγραφή ως δυο συμπλέγματα που βρίσκονται αμφοτερόπλευρα  προς τον υδραγωγό, στην περιυδραγωγική φαιά ουσία . Κάθε σύμπλεγμα χωρίζεται σε τρεις στήλες με συγκεκριμένες λειτουργίες:
Ο Ερυθρός Πυρήνας
β) Ο Ερυθρός Πυρήνας (RN) είναι ένας μεγάλος πυρήνας που βρίσκεται μεσοραχιαίος της μελανής ουσίας, στο επίπεδο του άνω διδυμίου. Υποδιαιρείται σε ένα μικρό ουραίο μεγαλοκυτταρικό τμήμα (mRN) και σε ένα μεγάλο ρυγχαίο μικροκυτταρικό τμήμα (pRN). Αυτές οι διακριτικές δομικές περιοχές αποτελούν μέρη λειτουργικά διαφορετικών δικτύων και εμφανίζουν διακριτικά χαρακτηριστικά συνδεσιμότητας: το mRN συνδέεται με τον παρεμβαλλόμενο πυρήνα, ενώ το pRN συνδέεται κυρίως με οδοντωτό πυρήνα, φλοιό και κατώτερο σύμπλεγμα ολιβίνης. Ο πυρήνας και οι αντίστοιχες οδούς αποτελούν μέρος του εξωπυραμιδικού συστήματος.
Κρανιακά νεύρα
Ο μεσεγκεφαλικός πυρήνας του τριδύμου νεύρου καταλαμβάνει μια πλευρική θέση στην κεντρική φαιά ουσία. Επεκτείνεται από τον οπίσθιο σύνδεσμο του εγκεφάλου έως το επίπεδο του τρίδυμου κινητικού πυρήνα, στην γέφυρα. Είναι μια στενή ζώνη κυττάρων σε σχήμα ημισελήνου που εκτείνονται από την οπίσθια συνδεση έως το επίπεδο του τριδύμου κινητικού πυρήνα. Τα κύτταρα είναι κυρίως μονοπολικά, αν και παρατηρούνται περιστασιακά διπολικά κύτταρ για-αυτό έχουν συγκριθεί με τα κύτταρα των νωτιαίων γαγγλίων. Οι δε ινες κατανέμονται περιφερειακά. Οι συστηματικές μελέτες των Corbin και Corbin και Harrison έδειξαν ότι ο πυρήνας ενεργοποιείται από κινήσεις ανοίγματος της γνάθου και από την πίεση περιοχών στο στόμα και ότι το αντανακλαστικό της κάτω γνάθου καταργήθηκε από βλάβες του πυρήνα (10). Δέχεται αισθητικές ίνες από τους μασητηρίους μυς (κροταφίτη, μασητήρα, έξω και έσω πτερυγοειδή), από τον τείνοντα το τύμπανο, από τον διατείνοντα τη μαλακή υπερώα, την πρόσθια γαστέρα του διγάστορα και από τον γναθοϋοειδή μυ.
Ο πυρήνας του Τροχιλιακού Ν (IV) εκτείνεται στο κάτω μισό του μεσαίου εγκεφάλου, βρίσκεται κοντά στη μεσαία γραμμή,  εντός του κοιλιακού τμηματος  της περιυδραγωγικής φαιάς ουσίας του μεσαίου εγκεφάλου, σε μια θέση που αντιστοιχεί ουραίος στους απαγωγείς και τους υπογλωσσογόνους πυρήνες στην γέφυρα και ρυγχαίος στον πυρήνας του κοινού κινητικού νεύρου (ΙΙΙ). Εξωκοιλιακά βρίσκεται η έσω τηλεγκεφαλιδική δεσμίδα, ενα δεμάτιο με μυελινωμένες ινες που συνδέει μαζί τους πυρήνες των κρανιακών νεύρων III, IV και VI, με τις κινήσεις της κεφαλής (από το κρανιακό νεύρο VIII). Διακρίνεται από το μικρό μέγεθος των νευρώνων του και είναι το μικρότερο νεύρο όσον αφορά τον αριθμό των αξόνων που περιέχει. Πριν νευρώσει τον στόχο του (τον άνω λοξό μυ του οφθαλμού) χιαζεται κάτω από οπισθια διδύμια και είναι το μόνο κρανιακό νεύρο που εκφύεται ραχιαία στο κατω μερος του μέσου εγκεφαλου.
Ο πυρήνας του κοινού κινητικού νεύρου (ΙΙΙ) αποτελείται από διάφορες ομάδες μεγάλων κινητικών νευρώνων που συλλογικά σχηματίζουν τον κύριο κινητικό πυρήνα και ραχιαία, από μικρότερους πολύ πολικούς, παρασυμπαθητικούς νευρώνες, που σχηματίζουν τον παρασυμπαθητικό πυρήνα του Edinger-Westphal. Οι αξόνές από αυτούς τους πύρηνες προχωρούν προς τα εμπρός και αναδύονται ως το κοινό κινητικό νεύρο στο μεσοκοιλιακό βόθρο. Οι άξονες του παρασυμπαθητικού κανουν σύναψη με μεταγαγγλιακούς νευράξονες νευρώνες του ακτινωτού γάγγλιού. Οι σωματοκινητικές ίνες από τον κύριο πυρήνα του κοινού κινητικού πορεύονται προς τα εμπρός και διέρχονται από τη σκληρή μήνιγγα και πορεύονται στο πλάγιο τοίχωμα του σηραγγώδους κόλπου μέχρι το υπερκόγχιο σχίσμα. Προτού εισέλθει στο υπερκόγχιο σχίσμα υποδιαιρείται σε δύο κλάδους (άνω και κάτω κλάδοι).Ο άνω κλάδος πορευεται εξωτερικά του οπτικού νεύρου και νευρώνει τον άνω ορθό μυ και τον ανελκτήρα μυ του άνω βλεφάρου. Ο κάτω κλάδος νευρώνει τον έσω ορθό μυ, τον κάτω ορθό μυ και τον κάτω λοξό μυ και χορηγεί παρασυμπαθητικές ίνες στο ακτινωτό γάγγλιο.
Οι νευρικές οδοί
δ) Οι νευρικές οδοί που διερχονται απο τον μεσο εγκέφαλο χωρίζονται σε τρείς ομαδες: Τα άνω σκέλη της παρεγκεφαλίδας, οι τεσσερις λημνίσκοι και η έσω επιµήκης δεσµίδα.
Οι λημνίσκοι
1)    Ο μεσαίος λημνίσκος βρίσκεται πλευρικά στα άνω σκέλη της παρεγκεφαλίδας και πισω από την μαυρη ουσια. Αυτό το σύστημα ινών, το οποίο μεταφέρει την κινησθησία και τη διακριτική αφη, συνεχίζει την πορεία του προς τον θαλάμο. Οι ίνες στο μεσαίο λεμνίσκο οργανώνονται σωματοτοπικά, οι ίνες που προέρχονται από τα κάτω άκρα είναι τοποθετημένες προς τα έξω, και οι ίνες από τα άνω άκρα προς τα έσω.
2)    Ο τριδυμος λημνησκος αποτελείται από τις κοιλιακές δευτερογενείς τριδυμικές οδούς και ταξιδεύει κοντά στον μεσαίο λεμνίσκο στο δρόμο του προς τον θαλάμο
3)    Ο νωτιαίος λημνίσκος: οι κεντρικές αποφυάδες (νευράξονας)των ψευδομονόπολων κυττάρων των νωτιαίων γαγγλίων οι οποιες εισέρχονται στο νωτιαίο μυελό δια της έξω μοίρας της οπίσθιας ρίζας, φέρονται προς την κορυφή του οπίσθιου κέρατος και μεταφέρουν την αίσθηση του άλγους, της θερμοκρασίας και της αφής. Μετά την είσοδό τους στο νωτιαίο μυελό, οι ίνες διχάζονται σε ανιόντες και κατιόντες κλάδους που πορεύονται ένα ή δύο νευροτόμια και σχηματίζουν την επιχείλια ζώνη του Lissauer (ή οπισθοπλάγιο δεμάτιο).  Στη συνέχεια, συνάπτονται με τους δευτερεύοντες νευρώνες (τα κύτταρα του οπίσθιου κέρατος της φαιάς ουσίας) είτε στην ραχιαία πηκτωματώδης ουσία του Rolando είτε στις ζώνες ΙΙΙ, IV,(nucleus proprius) των οποίων οι νευράξονες αποτελούν το κύριο μέρος των ανιόντων δεματίων του πόνου και της θερμοκρασίας (Ο  εντοπισμός των κυτταρικών σωμάτων του σπινθοθαλαμικού δεμάτιου είναι κακώς τεκμηριωμένο σστον ανθρώπο). Οι ίνες χιάζονται στο αντίθετο ημιμόριο του νωτιαίου μυελού διαμέσου του λευκού συνδέσμου και σχηματίζουν το πλάγιο νωτιαιοθαλαμικό δεμάτιο στην πλάγια δέσμη. Οι ίνες είναι σωματοτοπικά οργανωμένες, οπού οι ίνες που προέρχονται από τα κάτω άκρα είναι τοποθετημένες προς τα έξω, οι ίνες από τον κορμό στο μέσον και οι ίνες από τα άνω άκρα προς τα έσω. Στον προμήκη πορεύονται κοντά στην πλάγια επιφάνεια μεταξύ του πυρήνα της κάτω ελαίας και του πυρήνα της νωτιαίας δεσμίδας του τρίδυμου νεύρου. Επειτα ενώνεται με το πρόσθιο νωτιαιοθαλαμικό δεμάτιο και το νωτιαιοτετραδυμικό δεμάτιο σχηματίζοντας το νωτιαίο λημνίσκο. Ο νωτιαίος λημνίσκος ανέρχεται στη ραχιαία μοίρα της γέφυρας ενώ στην  καλύπτρα του μέσου εγκεφάλου βρίσκεται στο οπίσθιο έξω άκρο του έσω λημνίσκου. Οι ίνες του πρόσθιου νωτιαιοθαλαμικού δεματίου καταλήγουν μαζί με τον έσω λημνίσκο στον τρίτο νευρώνα, στον κοιλιακό οπίσθιο έξω πυρήνα του θαλάμου. Επομενος η σπινθοθαλαμικη δεσμιδα αποτελούνται από νευρώνες δεύτερης τάξης που μεταφέρουν πόνο, θερμοκρασία, αφή (μη διακρίτική) και πληροφορίες πίεσης στην σωματοαισθητηριακή περιοχή του θαλάμου.
4)    Ο πλευρικός λημνισκος μεταφέρει ακουστικές ίνες και καταλαμβάνει μια θέση πλευρική και ραχιαία προς τον νωτιαίο λημνίσκο.
Έσω Επιµήκης Δεσµίδα
Εκτείνεται από τον µέσο εγκέφαλο µέχρι τον νωτιαίο µυελό και βρίσκεται κοιλιακά της κεντρικής φαιάς ουσίας του εγκεφαλικού στελέχους. Λίγες νευρικές ίνες από τους αισθητικούς πυρήνες του τριδύµου νεύρου εισέρχονται επίσης στην έσω επιµήκη δεσµίδα. Ελέγχει την αρμονική συνεργασία των διαφόρων εγκεφαλικών νεύρων που συνδέει μεταξύ τους και τις αντανακλαστικές κινήσεις οπως τις κινήσεις των οφθαλμών με τις κινήσεις της κεφαλής και του λαιμού η το οφθαλμοκαρδιακό αντανακλαστικό με το δακρυϊκό αντανακλαστικό.
Βαση
Η βάση περιλαμβάνει τα εγκεφαλικά σκέλη και τη μέλαινα ουσία. χωρίζεται από την αντίθετη, με την οπίσθια διάτρητη ουσία (μεσοσκελιαίος βόθρος).
Η μέλαινα ουσία ταυτοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Felix Vicq d'Azyr, Γάλλο ιατρό το 1786. Στη συνέχεια θεωρήθηκε ότι αποτελεί μέρος του κοινού κινητικού νεύρου λόγω της θέσεος του (εγγύτητα με το κοινό κινητικό νεύρο). Λειτουργικά,είναι μέρος του εξωπυραμιδικού κινητικού συστήματος, μέσω του οποίου συμβάλλει στον έλεγχο των κινήσεων συνδέοντας με τα βασικά γάγγλια. Eκτείνεται σε όλα τα επίπεδα του μεσαίου εγκεφάλου και βρισκεται ανάμεσα στα εγκεφαλικά σκέλη και την καλύπτρα. Το διακριτό σκούρο χρώμα προέρχεται από τη χρωστική νευρομελανίνη  Αποτελείται από δύο μοίρες: μια ραχιαία, συμπαγής μοίρα (compacta) που περιέχει μελανίνη και μια κοιλιακή, δικτυωτή μοίρα (reticulata) που περιέχει ενώσεις σιδήρου. Ο νευρωνικός πληθυσμός της μέλαινας ουσίας αποτελείται από φαιόχρωμα κυτταρα και μη  φαιόχρωμα κυττάρα. Τα φαιόχρωμα κυτταρα ξεπερνούν τα μη φαιόχρωμα κυτταρα δύο προς έναν. Ο νευροδιαβιβαστής στους φαιόχρωμους νευρώνες είναι η ντοπαμίνη. Οι μη φαιόχρωμοι νευρώνες είναι είτε χολινεργικοί είτε GABAεργικοί (γ-αμινοβουτυρικό οξύ). Μόνο οι φαιόχρωμοι νευρώνες (ντοπαμινεργικοί), ειδικά αυτοί που βρίσκονται στο κέντρο της ουσίας, χάνονται στην ιδιοπαθή νόσο του Πάρκινσον. Αποτέλεσμα είναι η μείωση της ντοπαμινεργικής επίδρασης στο ραβδωτό σώμα.
Τα εγκεφαλικά σκέλη είναι μια τεράστια δέσμη ινών που καταλαμβάνει το πιο κοιλιακό τμήμα του μεσου εγκέφαλου. Ρυγχαιος είναι συνεχής με την εσωτερική κάψουλα (όριο οι οπτικές ταινίες) και συγχωνεύεται ουραίος με την γέφυρα (όριο η πρόσθια γεφυρική αύλακα). Εξωτερικά η πλάγια αύλακα του Reil αποτελεί το έξω όριο των σκελών. Μεταφέρουν φλοιοφυγικές ίνες από τον εγκεφαλικό φλοιό σε διάφορα υποφλοιώδη κέντρα. Τα μεσαία τρία πέμπτα του εγκεφαλικού σκελους καταλαμβάνονται από φλοιονωτιαίες ίνες που σχηματίζουν το φλοιονωτιαία δεμάτιο, οι οποίες είναι συνεχόμενος ουραία με τις πυραμίδες. Οι ίνες που προορίζονται για το βραχίονα βρίσκονται στην μεση, αυτές στο πόδι τοποθετούνται πλευρικά και οι ίνες κορμού βρίσκονται μεταξύ τους (ενδιάμεσα). Οι  φλοιογεφυρικες ίνες τοποθετούντε σε κάθε πλευρά του φλοιονωτιαίου δεμάτιου. Οι εσω τοποθετημένες ίνες αποτελούν την προβολη των μετωπογεφυρικές ίνες. Οι εξω τοποθετημένες ίνες αποτελούν τις βρεγματικο-ινιακο-χρονικο γεφυρικες ίνες.
Οι μετωπογεφυρικές ίνες (ή δεμάτιο του Arnold) αρχίζουν από το μετωπιαίο λοβό, διέρχονται από τον ακτινωτό στέφανο και φτάνουν στο πρόσθιο σκέλος της έσω κάψας. Διέρχονται από το έσω άκρο της βάσης του εγκεφαλικού σκέλους και κατλήγουν στους γεφυρικούς πυρήνες της ανώτερης μοίρας της γέφυρας.
Οι Κροταφογεφυρικές ίνες (ή δεμάτιο του Turk) αρχίζουν από τον κροταφικό φλοιό, διέρχονται από τον ακτινωτό στέφανο και στη συνέχεια από την υποφακοειδή μοίρα της έσω κάψας. Διέρχονται από το έξω άκρο της βάσης του εγκεφαλικού σκέλους και καταλήγουν στους γεφυρικούς πυρήνες της κατώτερης μοίρας της γέφυρας. Βρεγματοϊνιογεφυρικές ίνες αρχίζουν από τον βρεγματικό και ινιακό φλοιό, διέρχονται από τον ακτινωτό στέφανο και στη συνέχεια από τη μεταφακοειδή μοίρα της έσω κάψας. Διέρχονται από το έξω άκρο της βάσης του εγκεφαλικού σκέλους και καταλήγουν στους γεφυρικούς πυρήνες της κατώτερης μοίρας της γέφυρας.
Πηγή
Κατηγορία:Εγκέφαλος
Αναστάσιος Κοκκαβέσης
Ο Αναστάσιος Κοκκαβέσης (1904-1989) ήταν Έλληνας δικαστικός από την Χειμάρρα της Αλβανίας. Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξε ιδρυτικό μέλος και σημαντικό στέλεχος της βορειοηπειρωτικής οργάνωσης ΜΑΒΗ.
Βιογραφία
Ο Κοκκαβέσης γεννήθηκε το 1904 στη Χειμάρρα της Βορείου Ηπείρου. Μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων σπουδών του φοίτησε στη νομική σχολή της Ρώμης και στη συνέχεια πραγματοποίησε δικαστική σταδιοδρομία στην Αλβανία όπου διετέλεσε ειρηνοδίκης στο Φιέρι και το Αργυρόκαστρο ενώ το 1941 διορίστηκε εισαγγελέας Αργυροκάστρου. Το 1942 αποσύρθηκε από τη θέση που κατείχε και τον Ιούλιο του ίδιου έτους υπήρξε στα Τίρανα ένα από τα ιδρυτικά μέλη της μειονοτικής αντιστασιακής οργάνωσης ΜΑΒΗ αναλαμβάνοντας στη συνέχεια τον τομέα της γενέτειράς του. Παράλληλα διατηρούσε επαφές με τον ΕΔΕΣ του Ναπολέοντα Ζέρβα στον οποίο εντάχτηκε τον Απρίλιο του 1944, όταν μερικούς μήνες μετά τη διάλυση της ΜΑΒΗ εγκατέλειψε την Αλβανία. Λόγω της δράσης του, η οικογένειά του εξορίστηκε στην περιοχή της Κρούγια. Στην Ελλάδα παρέμεινε μέχρι το 1956, έτος κατά το οποίο μετανάστευσε στις ΗΠΑ όπου και απεβίωσε το 1989.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΔΕΣ
Άλφα Ιχθύων
Ο α (άλφα) Ιχθύων (Alpha Piscium, συντομογραφικώς α Psc) είναι αστέρας του αστερισμού Ιχθύες. Είναι γνωστός και με τις ιδιαίτερες ονομασίες Αλ Ρίσα ή Αλρίσα. Ως αστέρας 4ου μεγέθους (φαινόμενο μέγεθος +3,82) είναι εύκολα ορατός με γυμνό μάτι από σκοτεινές τοποθεσίες τις ασέληνες νύχτες. Μπορεί να παρατηρηθεί σχεδόν ολόκληρη τη νύκτα στις ημερομηνίες γύρω από την 21η Οκτωβρίου. Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο του αστερισμού του, μόλις 7΄ περίπου (σήμερα) από το σύνορο με τον αστερισμό Κήτος. Είναι διπλό αστρικό σύστημα, δηλαδή αποτελείται στην πραγματικότητα από δύο διαφορετικούς αστέρες, που περιφέρονται γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους. Το όλο σύστημα απέχει περί τα 151 έτη φωτός από τη Γη.
Ονομασίες και ιστορία
α Ιχθύων είναι η ονομασία του αστέρα κατά Bayer. Οι δύο αστέρες-μέλη του διπλού συστήματος ονομάζονται α Ιχθύων A και α Ιχθύων B (α Psc A και α Psc B) κατά τη γενική αστρονομική σύμβαση.
Ο α Ιχθύων έφερε επιπλέον τις παραδοσιακές ιδιαίτερες ονομασίες Αλ Ρίσα ή Αλρίσα (λατινικές γραφές Alrescha, Al Rescha, Alrischa και Alrisha), που ετυμολογούνται από την αραβική λέξη الرشآء, al-rishā, που σημαίνει «κορδόνι». Αποκαλείται επίσης Kaitain και Okda (από την αραβική λέξη عقدة, uqdah = δεσμός, κόμπος). Η αιτία είναι ότι στην κλασική παράδοση ο αστερισμός Ιχθύες παριστάνει δύο ψάρια δεμένα μαζί από τις ουρές τους, και ο αστέρας α είναι το σημείο του δεσμού. Το 2016 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση (IAU) συνέστησε μια ομάδα εργασίας (Working Group on Star Names, WGSN) με καθήκον να καταλογογραφήσει και να προτυποποιήσει ιδιαίτερες ονομασίες. Στις 21 Αυγούστου 2016 η ομάδα αυτή ενέκρινε την ονομασία Alrescha (προφέρεται «Αλρίσα») μόνο για τον α Ιχθύων A, που πλέον καταχωρείται με αυτή στον Κατάλογο των Ονομασιών Αστέρων Εγκεκριμένων από την IAU.
Στην παραδοσιακή κινεζική αστρονομία ο όρος 外屏 (Wài Píng), που σημαίνει «εξωτερικός περίγυρος» ή φράκτης, αναφέρεται σε μια ομάδα αστέρων που αποτελείται από τους α, δ, ε, ζ, μ, ν και ξ Ιχθύων. Η κινεζική ονομασία για τον άλφα είναι έτσι 外屏七 (Wài Píng qī), δηλαδή ο «εβδομος (αστέρας) του εξωτερικού περίγυρου».