cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Volvo S80
Εξέλιξη και σημασία για τη Volvo
Ως αποτέλεσμα, η εταιρεία είχε αντιληφθεί ότι έπρεπε να βελτιώσει ριζικά το ντιζάιν των μοντέλων της και να εισάγει μια πιο καμπυλωτή σχεδιαστική φιλοσοφία, χωρίς όμως να αρνηθεί εντελώς την παραδοσιακή της ταυτότητα. Το πρώτο της δείγμα γραφής στα σεντάν, ήταν το S80 πρώτης γενιάς, που σχεδιάστηκε από τον Βρετανό Peter Horbury (Πήτερ Χόρμπουρι), ο οποίος είχε αναλάβει από το 1991 ως ο νέος επικεφαλής του σχεδιαστικού τμήματος της φίρμας και σχεδίασε όλα τα μοντέλα της Volvo που εισήχθησαν για πρώτη φορά στην αγορά μεταξύ του 1995 και του 2006. Ως αποτέλεσμα, όλα τα μεταγενέστερα Volvo κατά την χρονική αυτή περίοδο, ακολούθησαν την νέα αυτή αισθητική φιλοσοφία της. Οι τελικές λεπτομέρειες διαμορφώθηκαν από τον Doug Frasher (Νταγκ Φράσερ). Και οι δύο σχεδιαστές, κατέβαλλαν σκληρή προσπάθεια για να συνδυάσουν όλες αυτές τις παραμέτρους, ενώ λίγα χρόνια μετά σχεδίασαν και το ανάλογης φιλοσοφίας Volvo XC90 που εισήχθη το 2002 και ήταν το πρώτο SUV στην ιστορία της εταιρείας, το οποίο μάλιστα βασίστηκε στην πλατφόρμα του S80. Σημειωτέον ότι το S80 ήταν το πρώτο μοντέλο που βασίστηκε στην νέα τότε πλατφόρμα P2, κοινή και με άλλα μεγάλα μοντέλα της Volvo, και κατά μια ιστορική ειρωνεία το πρώτο που άλλαξε πλατφόρμα, κατά την εισαγωγή της δεύτερης γενιάς του.
Το Volvo S80 εξελίχθηκε με βάση το πρωτότυπο αυτοκίνητο Volvo ECC (Environmental Concept Car) του 1992 που είχε σχεδιαστεί επίσης από τον Πήτερ Χόρμπουρι και με βάση το πρωτότυπο αυτό διαμόρφωσε την νέα σχεδιαστική ταυτότητα της Volvo στα επόμενα χρόνια. Η τελική αισθητική του μοντέλου παραγωγής διαμορφώθηκε τον Αύγουστο του 1994, ενώ ακολούθησαν εντατικές δοκιμές υπό τις πλέον αντίξοες συνθήκες. Κατά τη διάρκεια αυτών των δοκιμών, προστέθηκαν και αρκετές ακόμα καινοτόμες τεχνολογίες στον τομέα της ασφάλειας, και τελικώς το S80 παρουσιάστηκε επίσημα την άνοιξη του 1998 και κυκλοφόρησε τον Ιούνιο.
Μια επιπρόσθετη σημαντική διαφορά από το παρελθόν, ήταν ότι υιοθέτησε τη διάταξη «κινητήρας μπροστά, εμπρόσθια κίνηση», σε αντίθεση με το «κινητήρας μπροστά, πίσω κίνηση» των παλαιότερων μοντέλων της στην κατηγορία Ε, που είχε διατηρηθεί μέχρι και στους προκατόχους Volvo 940 και 960. Η μεταφορά της μετάδοσης της κίνησης στους μπροστινούς τροχούς, αντί για τους πίσω, έλαβε χώρα με σκοπό το S80 να γίνει πιο ελκυστικό και στο νεανικό κοινό. Επίσης, σε αντίθεση με τη διαμήκη τοποθέτηση των κινητήρων του προκατόχου, οι κινητήρες του S80 είχαν εγκάρσια τοποθέτηση, για λόγους βελτίωσης της παθητικής ασφάλειας (δείτε τη σχετική ενότητα). Το 2004, το S80 υπέστη ένα μικρό λίφτινγκ, ιδίως στην μπροστινή γρίλια, με συνέπεια μια μικρή αύξηση του συνολικού μήκους του από 4,82 σε 4,85 μέτρα, αν και γενικότερα σε ολόκληρη την καριέρα του, το S80 πρώτης γενιάς υπέστη πάνω από 700 τροποποιήσεις και βελτιώσεις.
Αν και το αρχικό S80 βασίστηκε στην ίδια πλατφόρμα με τα αμέσως μικρότερα S60 and V70, οι εξωτερικές διαστάσεις του S80 ήταν οι μεγαλύτερες στην παλέτα των τότε μοντέλων της Volvo και μάλιστα δεν μοιραζόταν κανένα εξωτερικό πάνελ με τα άλλα μοντέλα της εταιρείας, ούτε της τότε εποχής, ούτε με τα μελλοντικά της. Παρομοίως το σαλόνι του S80 πρώτης γενιάς ήταν αποκλειστικό στο μοντέλο, καθώς με εξαίρεση τα μπροστινά καθίσματα, κανένα άλλο μέρος του σαλονιού του δεν χρησιμοποιήθηκε σε άλλο μοντέλο.
Εμπορική απήχηση
thumb|left|Volvo S80 2.9 L του 1999 - 2003 στις [[ΗΠΑ.]]
Η αισθητική του S80 πρώτης γενιάς προκάλεσε τότε μεγάλη αίσθηση στον Τύπο αυτοκινήτου και στο ευρύ κοινό, σε όλες τις αγορές, και μάλιστα ο σχεδιαστής του, ο Βρετανός Πήτερ Χόρμπουρι κέρδισε ένα σχετικό βραβείο για την ελκυστική του σχεδίαση, αυτό του βρετανικού περιοδικού Autocar ως ο «Σχεδιαστής της Χρονιάς» (Designer of the Year) του 1998. Είναι εντυπωσιακό και το γεγονός ότι είχε αεροδυναμικό συντελεστή Cd μόλις 0,28 - νούμερο πρωτοφανές τότε για μοντέλο της Volvo. Το ρεύμα αυτής της νέας αισθητικής και της προσέλκυσης ενός πιο νεανικού κοινού, ενισχύθηκε περαιτέρω με την εισαγωγή του πρώτου της SUV στα τέλη του 2002, που ήταν το ακόμα δημοφιλέστερο Volvo XC90 πρώτης γενιάς, η παραγωγή της οποίας έφτασε τα 636.143 αντίτυπα (σχεδόν τα διπλάσια από το S80 πρώτης γενιάς). thumb|Μπλε Volvo S80 πρώτης γενιάς, στην επίσημη 4-πορτη εργοστασιακή εκδοχή [[λιμουζίνας, στη Στοκχόλμη.]] thumb|Volvo S80 πρώτης γενιάς, στην επίσημη 6-πορτη εργοστασιακή εκδοχή [[λιμουζίνας, στην τελετή απονομής των Βραβείων Νόμπελ του 2009.]]
Παράλληλα, το S80 κατάφερε να ανυψώσει το επίπεδο εξοπλισμού και ποιότητας στο σαλόνι σε πολύ υψηλότερα επίπεδα από τους προκατόχους του, ενώ απέσπασε θετικά σχόλια και για την εργονομία του και τους τεράστιους εσωτερικούς χώρους και χώρο αποσκευών, πυροδοτώντας μια σημαντική άνοδο στο κύρος της Volvo. Αν και εμπορικά δεν μπόρεσε ποτέ να «εκθρονίσει» τα αντίπαλα μοντέλα του γερμανικού κατεστημένου στην κατηγορία Ε, καθώς οι πωλήσεις του καθενός από αυτά ξεπερνούσαν τότε το 1 εκατομμύριο αντίτυπα σε κάθε γενιά, ωστόσο η Volvo σύντομα σε ολόκληρη την Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική, αλλά και στις άλλες ηπείρους, καθιερώθηκε, σε συνδυασμό και με την ακόμα μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του XC90 από το 2002 και μετά, οριστικά και μέχρι σήμερα ως φίρμα κατασκευής πολυτελών αυτοκινήτων. Όπως είχε συμβεί και με τον προκάτοχο Volvo 960 / S90, παρομοίως και στο S80 πρώτης γενιάς, και ειδικότερα από το 2002 έως το 2006, κατασκευάστηκε και ένας μικρός αριθμός αντιτύπων σε απευθείας εργοστασιακή εκδοχή λιμουζίνας, με μεταξόνιο 4.131 χιλιοστά και συνολικό μήκος 6.162 χιλιοστά, κυρίως για κυβερνητική χρήση και για VIP.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|Το αεροδυναμικό προφίλ του Volvo S80 πρώτης γενιάς. thumb|Volvo S80 του 1999 - 2003 στις Ηνωμένες Πολιτείες. thumb|Volvo S80 του 2004 - 2006 που χρησιμοποίησε ο Σουηδός πρέσβης στις [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|ΗΠΑ Jonas Hafström.]]
Κατά την σχεδίαση του Volvo S80 είχε δοθεί εξαιρετικά μεγάλη έμφαση στην ασφάλεια. Από την εισαγωγή του και για όλα τα έτη παραγωγής, όλες οι εκδόσεις του Volvo S80 πρώτης γενιάς έφεραν στάνταρ τα εξής στοιχεία ενεργητικής και παθητικής ασφάλειας:
thumb|left|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Volvo S80 ασθενοφόρο στο Ηνωμένο Βασίλειο.]] Στα τεστ πρόσκρουσης του ανεξάρτητου οργανισμού Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης) το 2000, το Volvo S80 απέσπασε 4 στα 5 αστέρια στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, με το ποσοστό των 29 στους 34 πόντους. Ωστόσο, το σκορ θα ήταν ακόμα μεγαλύτερο αν είχε συνυπολογιστεί και ο αερόσακος του συνοδηγού, καθώς πριν εισαχθεί η τεχνολογία της απενεργοποίησης του αερόσακου συνοδηγού με κουμπί, η Volvo προσέφερε τη δυνατότητα παραγγελίας των μοντέλων της χωρίς αυτόν, ειδικά στην Ευρώπη, και ως αποτέλεσμα, μολονότι στην πράξη ελάχιστα αντίτυπα κυκλοφόρησαν έτσι, η δοκιμή έγινε μόνο με τον μπροστινό αερόσακο οδηγού και με τους πλευρικούς. Ακόμα και έτσι πάντως, η επίδοσή του θεωρήθηκε ως πολύ υψηλή για μοντέλο που εξελίχθηκε και κυκλοφόρησε στη δεκαετία του 1990 και ο Euro NCAP σχολίασε επίσημα στη σχετική ιστοσελίδα ότι το S80 ήταν ένα πολύ ασφαλές αυτοκίνητο σε όλες τις προσκρούσεις και ιδίως στην πλευρική, επαινώντας ιδιαίτερα την καινοτομία με το νέο τότε σύστημα πλευρικών αερόσακων τύπου κουρτίνας. Σημειωτέον ότι με το τότε σύστημα του Euro NCAP, τα 5 αστέρια αντιστοιχούσαν σε ποσοστό 32 - 34 πόντους, αν και τελικώς κανένα μοντέλο πριν το 2001 δεν έφτασε τα 5.
Τεχνικά στοιχεία
thumb|Ο πίνακας οργάνων ενός Volvo S80 του 2002 με αυτόματο κιβώτιο.
Σημείωση: Όπου 5ΜΤ: 5-τάχυτη χειροκίνητη μετάδοση (Μanual Τransmission), όπου 4ΑΤ : 4-τάχυτη αυτόματη μετάδοση (Αutomatic Τransmission), όπου 5ΑΤ : 5-τάχυτη αυτόματη μετάδοση, όπου I5 : κινητήρας 5-κύλινδρος σε σειρά (in-line 5) και όπου I6 : κινητήρας 6-κύλινδρος σε σειρά (in-line 6).
Δεύτερη γενιά
Η δεύτερη γενιά του Volvo S80 παρουσιάστηκε στις 28 Φεβρουαρίου 2006 στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Γενεύης και οι πωλήσεις του μοντέλου ξεκίνησαν διεθνώς τον Ιούνιο. Διατηρήθηκε στην παραγωγή για 10 ακριβώς χρόνια, από τον Μάρτιο του 2006 έως τα τέλη Μαρτίου 2016, και αντικαταστάθηκε τον Ιούνιο του 2016 από το λίγο μεγαλύτερο σε διαστάσεις σεντάν Volvo S90. thumb|left|Volvo S80 δεύτερης γενιάς.
Το μοντέλο βασίστηκε σε μια εντελώς νέα πλατφόρμα, την Y20 της Volvo, η οποία πάντως είχε στενή συγγένεια με την πλατφόρμα EUCD του Ομίλου της Ford, όπου ανήκε τότε η Volvo. Ωστόσο, η εξωτερική αισθητική της δεύτερης γενιάς του S80 θύμιζε έντονα την αισθητική της πρώτης γενιάς, αν και το σαλόνι και το ταμπλό ήταν εντελώς διαφορετικά και εμφανώς πιο σύγχρονα.
S80L
Μολονότι η δεύτερη γενιά του S80 βασιζόταν σε εντελώς νέα πλατφόρμα, το συνολικό της μήκος διατηρήθηκε στα 4,85 μέτρα. Ωστόσο, το μεταξόνιο είχε αυξηθεί από 2.790 χιλιοστά σε 2.835 χιλιοστά, βελτιώνοντας περαιτέρω την ευρυχωρία στο σαλόνι. Επίσης στην Κίνα παρήχθη, εκτός από την στάνταρ έκδοση, και μια εκδοχή με μακρύτερο κατά 14 εκατοστά μεταξόνιο, προσφέροντας έτσι ακόμα μεγαλύτερους χώρους για τους πίσω επιβάτες, υπό την ονομασία Volvo S80L (long, δηλαδή μακρύ). Κατασκευάστηκε στο Τσονγκτσίνγκ της Κίνας από την κοινοπραξία Changan-Volvo, αποκλειστικά για την εγχώρια αγορά, όπου και γνώρισε μεγάλη απήχηση.
Από την 1η Ιανουαρίου 2022, ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν, με την Κίνα να επιτρέπει σε όλες τις ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες να κατασκευάζουν, αν θέλουν, αυτοκίνητα στη Κίνα αποκλειστικά μόνες τους.
Η συνολική παραγωγή της στάνταρ εκδοχής του S80 δεύτερης γενιάς έφτασε τα 184.624 αντίτυπα, ενώ της εκδοχής S80L τα 46.592 αντίτυπα.
Ενεργητική και παθητική ασφάλεια
thumb|Το ταμπλό ενός Volvo V70 του 2008, κοινό με του Volvo S80 δεύτερης γενιάς, που ήταν η σεντάν εκδοχή του Volvo V70 τρίτης γενιάς (2007 - 2016). thumb|Volvo S80 του 2007 στις [[Ηνωμένες Πολιτείες.]] thumb|[[Πλευρά οδήγησης|Δεξιοτίμονο Volvo S80 4.4 λίτρων V8 AWD στο Σαλόνι Αυτοκινήτου στο Τόκυο το 2007.]]
Αν και το Volvo S80 δεύτερης γενιάς δεν υποβλήθηκε ποτέ σε δοκιμή από τον Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης), ωστόσο το Volvo V70 τρίτης γενιάς (παραγωγή: Αύγουστος 2007 - 25 Απριλίου 2016), που ήταν ουσιαστικά η station wagon εκδοχή του S80 δεύτερης γενιάς, καθώς βασιζόταν σε κοινή πλατφόρμα, δοκιμάστηκε μέσα στο έτος εισαγωγής του, το 2007. Στα τεστ αυτά, απέσπασε 5 στα 5 αστέρια στις δοκιμές πλαγιομετωπικής και πλευρικής πρόσκρουσης, καθώς και πλευρικής πρόσκρουσης σε κολώνα, με το ποσοστό των 34 στους 37 πόντους, επιτυγχάνοντας συνολικά:
Το 2009, έγινε και μια επιπρόσθετη δοκιμή από τον Euro NCAP για την προστασία από τα προσκέφαλα των καθισμάτων σε τυχόν οπίσθια πρόσκρουση, μετά την καθιέρωση αυτού του τεστ, ενώ και τα αρχικά αποτελέσματα υπεβλήθησαν σε εκ νέου υπολογισμό, σύμφωνα με το νέο τότε σύστημα του 2009, χωρίς να έχει μεσολαβήσει κάποια αλλαγή στον εξοπλισμό ασφαλείας του 2007. Ακόμα και μετά την προσαρμογή αυτή, το μοντέλο διατήρησε την μέγιστη δυνατή επίδοση 5 στα 5 αστέρια, καθώς μετρήθηκε στα εξής ποσοστά:
Επίσης, το Αμερικανικό Ινστιτούτο για Ασφάλεια Αυτοκινητοδρόμων (Insurance Institute for Highway Safety) έχει απονείμει στο Volvo S80 δεύτερης γενιάς το βραβείο Top Safety Pick, σε όλες τις σεζόν παραγωγής του, 2007 έως 2015, καθώς το μοντέλο απέσπασε την μέγιστη δυνατή διάκριση «good» στην πλαγιομετωπική, πλευρική και οπίσθια δοκιμή πρόσκρουσης, όπως και στη δοκιμή αντοχής της οροφής σε τυχόν ανατροπή (επιτυγχάνοντας υψηλό σκορ - συντελεστή 4,26), ενώ φέρει και στάνταρ Σύστημα Eλέγχου Eυστάθειας (ESP).
Τεχνικά στοιχεία
Οι τιμές σε αγκύλες [] αφορούν τα μοντέλα με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων και η παρένθεση υποδηλώνει 4-κίνηση, ενώ ο αστερίσκος ηλεκτρονικό κόφτη της τελικής ταχύτητας. Επίσης, η έκδοση T4, η οποία συνδυαζόταν με 4-κύλινδρο βενζινοκινητήρα 1.6 λίτρων, διατέθηκε μόνο στην Ασία και σε λίγες χώρες της Ευρώπης.
thumb|Volvo S80 του 2011 με [[Οθόνη|οθόνες στα προσκέφαλα των μπροστινών καθισμάτων, για τους πίσω επιβάτες.]] thumb|Volvo S80 δεύτερης γενιάς 2.4 turbodiesel που ταξινομήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2013. 1 Διαθέσιμο και με 4-κίνηση.
2 Από το 2011.
3 Από το 2009.
4 Έως τον Απρίλιο του 2012 διατέθηκε ως 1.6 DRIVe.
5 Έως τον Απρίλιο του 2012 διατέθηκε ως D3.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
S80 Κατηγορία:Σουηδικά αυτοκίνητα Κατηγορία:Αυτοκίνητα πολυτελείας
The Uncensored Library
Σχεδιασμός
Η βιβλιοθήκη είναι ένα έργο μεγάλης κλίμακας που χτίστηκε χρησιμοποιώντας νεοκλασικό αρχιτεκτονικό στυλ. Σκοπός του είναι να μοιάζει με καθιερωμένα ιδρύματα όπως η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Νέας Υόρκης, καθώς και να υπαινίσσεται στυλιστικά τις αυταρχικές δομές που στοχεύει να ανατρέψει το έργο. Η βιβλιοθήκη χρησιμοποιεί πάνω από 12,5 εκατομμύρια μπλοκ Minecraft.
Μορφή
Κάθε μία από τις πέντε χώρες που καλύπτονται από τη βιβλιοθήκη, καθώς και οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα, έχουν μια ξεχωριστή πτέρυγα, που περιέχει έναν αριθμό άρθρων, διαθέσιμα στα αγγλικά και την αρχική γλώσσα στην οποία γράφτηκε το άρθρο. Τα κείμενα μέσα στη βιβλιοθήκη περιέχονται σε αντικείμενα βιβλίων εντός του παιχνιδιού, τα οποία μπορούν να ανοίξουν και να τοποθετηθούν σε βάσεις για να διαβαστούν από πολλούς παίκτες ταυτόχρονα. Αυτά τα άρθρα γενικά συζητούν τη λογοκρισία, την άδικη τιμωρία και άλλες κριτικές για την κυβέρνηση του συγγραφέα. Η εσωτερική αρχιτεκτονική του δωματίου κάθε χώρας συμβολίζει τη μοναδική κατάσταση κάθε χώρας και τις δημοσιογραφικές προκλήσεις. Επιπλέον, η βιβλιοθήκη περιέχει μια κεντρική αίθουσα με τον Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου και την τρέχουσα κατάσταση της ελευθερίας του Τύπου κάθε χώρας που καλύπτεται από το ευρετήριο, και το τμήμα του Μεξικού περιέχει μνημεία για τους δημοσιογράφους που σκοτώθηκαν λόγω των γραπτών τους. Τον Μάρτιο του 2020, η βιβλιοθήκη περιείχε πάνω από 200 διαφορετικά βιβλία.
Δωμάτιο COVID-19
Μια αίθουσα στη βιβλιοθήκη καλύπτει τον αντίκτυπο της πανδημίας COVID-19 στη δημοσιογραφία, που περιέχει βιβλία για 10 χώρες (Βραζιλία, Κίνα, Αίγυπτος, Ουγγαρία, Ιράν, Μιανμάρ, Βόρεια Κορέα, Ρωσία, Ταϊλάνδη και Τουρκμενιστάν) για να δείξει πώς γίνεται η αναφορά του πως ο ιός έχει επηρεάσει την κάθε χώρα.
Καπερναούμ
Θέση και τοπογραφία
Η θέση της Καπερναούμ βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή της θάλασσας της Γαλιλαίας, περίπου 210 μ. κάτω από την επιφάνεια της Μεσογείου Θάλασσας, 16 χλμ. από την Τιβεριάδα, 3 χλμ. από το El Tabgha (Tάπκχα=Επτάπηγο) και στα όρια Ζαβουλών και Νεφθαλίμ.
Ονομασία
Στην πόλη αυτή έχουν αποδοθεί διάφορες ονομασίες: η αρχική σημιτική ονομασία ήταν ΄΄K eFar Nahum΄΄(Κφαρ Ναουμ), που σημαίνει το χωριό του Ναούμ. Είναι άγνωστο αν η λέξη ΄΄Ναούμ΄΄ είναι κύριο ή προσηγορικό όνομα. Σε κώδικες και χειρόγραφα της Καινής Διαθήκης η πόλη αναφέρεται Καφαρναούμ και Καπερναούμ. Η πρώτη λέξη είναι μεταγραφή της αντίστοιχης Εβραϊκής, ενώ η δεύτερη είναι ιδιωματισμός στον εξελληνισμό της λέξης. Οι Ιώσηπος, Ωριγένης, Ευσέβιος Καισαρείας την μνημονεύουν ως Καφαρναούμ. Ο δεύτερος παραφράζοντας την ονομασία της την σημασιοδοτεί ως αγρό παρακλήσεως, ενώ ο Ιερώνυμος ως πόλη ωραιότατη. Επίσης συναντάται και στην απόκρυφη Ραβινική γραμματεία, όπως στα Μιδρασίμ και στο Ταλμούδ χωρίς σαφή προσδιορισμό της θέσης της. Με τις παραλλαγές Ke Far Tehumin και Ke Far Tehomin συναντάται στην Ταλμουδική γραμματεία των αρχών του 5ου αιώνα και μάλιστα ως πατρίδα γνωστών ραββίνων.
Ρωμαϊκή περίοδος(-324μ.Χ.)
Στα χρόνια του Ιησού πρέπει να θεωρείται ακμάζουσα οικονομικά πόλη και με μόνιμο πληθυσμό υπο την προστασία στρατιωτικού αποσπάσματος επικεφαλής του οποίου ήταν ρωμαίος εκατόνταρχος. Σημαντικά δημόσια κτήρια που διέθετε ήταν η κατοικία του ρωμαίου αξιωματικού, οι στρατώνες όπου παρέμεναν οι στρατιώτες, λουτρά και αγορά. Η πόλη είχε έπίσης συναγωγή, για την κατασκευή της οποίας είχε ενδιαφερθεί κι ο ίδιος ο ρωμαίος αξιωματικός της πόλης. Στην πόλη επίσης υφίστατο και τελωνείο και συνδεόταν με τον έλεγχο και την διακομιδή αγαθών ανάμεσα στην Καπερναούμ και άλλες περιοχές.
Αραβική περίοδος (640μ.Χ.-1099μ.Χ.)
Μετά την ήττα των Βυζαντινών στην μάχη του Γιαρμούκ (636) η Γαλιλαία καταλήφθηκε από τα αραβικά στρατεύματα. Η περίοδος της δυναστείας των Ουμμεγιαδών συνέβαλε κατά τον 7ο αιώνα και 8ο αιώνα στην οικονομική και κοινωνική ευημερία της περιοχής. Η αρχαιολογική σκαπάνη το επιβεβαιώνει, μεταξύ άλλων και από την καλή ποιότητα των κτισμάτων της. Κατά την όγδοη δεκαετία του 7ου αιώνα ξένος προσκυνητής των Αγίων Τόπων ο επίσκοπος Αρκούλφος περιγράφει την πόλη καθώς στέκεται σε έναν λόφο έξω από αυτήν χωρίς να την επισκεφθεί, «...Η πόλη δεν έχει τείχη, είναι περιορισμένη μέσα σ΄ένα στενό χώρο, ανάμεσα στο βουνό και στη λίμνη...» Στα μέσα του 8ου αιώνα, 746-747 μ.Χ., καταστρεπτικός σεισμός ισοπέδωσε την πόλη. Πάντως, και μετά από γρήγορη ανοικοδόμησή της, στα επόμενα χρόνια εξακολουθεί να αναφέρεται και να περιγράφεται η τοποθεσία της. Στην δεύτερη δεκαετία του 9ου αιώνα για πρώτη φορά αναφέρεται από προσκηνητή ότι στην Καπερναούμ δεν υπήρχε το σπίτι του Πέτρου αλλά του Ευαγγελιστή Ιωάννη Η νέα πόλη, μετά τον καταστρεπτικό σεισμό, που ανήκει στην περίοδο της κυριαρχίας των Αββασιδών,είναι σε φάση παρακμής καθώς τα αρχαιολογικά ευρήματα πιστοποιούν. Περί τα μέσα του 9ου αιώνα λόγω κάποιων εξεγέρσεων η πόλη θα ξανακαταστραφεί αλλά από το δεύτερο μισό του 9ου αιώνα και μετά θα ξανακτιστεί. Έμοιαζε με μικρό αραβικό χωριό, χωρίς σχέδιο και αρχιτεκτονική. Θα ξανακαταστραφεί για να ξανακτιστεί για τελευταία φορά στο δεύτερο μισό του 10ου αιώνα.
Περίοδος Σταυροφοριών (1099-1291μ.Χ.)
Η άφιξη των Σταυροφόρων βρίσκει την πόλη εγκατελλειμένη από τους κατοίκους της, οι οποίοι κατέφυγαν για να προστατευθούν στα μεγάλα αστικά κέντρα και ερειπωμένη λόγω καταστρεπτικού σεισμού που έπληξε την Παλαιστίνη περίπου το 1033. Οι πληροφορίες της περιόδου για την πόλη, όταν αυτές υπάρχουν, είναι κυρίως από προσκυνητές και είναι συγκεχυμένες ως προς την τοπογραφία της, καθώς υποδεικνύονται άσχετες τοποθεσίες. Συνήθως όμως απουσιάζει από τους χώρους εκείνους που προτείνονται, για να επισκεφθούν οι Χριστιανοί προσκυνητές. Όταν μνημονεύεται αυτό συνδέεται κυρίως με γεγονότα της Καινής Διαθήκης τα οποία έλαβαν χώρα εκεί, αλλα καμιά αναφορά δεν γίνεται στα κτίρια-αξιοθέατα της πόλης.
Η τελική φάση της ιστορίας της Καπερναούμ (14ος αιώνας κ.εξής)
Την περιγραφή της ερειπωμένης-ισοπεδωμένη μέχρι το έδαφος, όπως αναγράφει ο Φραγκισκανός μοναχός Νικολό Ποτζιμπόνσι (Νiccolo Poggibonsi) στο Libro d'oltramare (αρχές 14ου αιώνα)- και εντελώς εγκαταλελειμμένης πόλης μας δίνουν οι περιηγητές και αυτής της περιόδου. Άλλοτε πάλι η τοποθεσία της είναι δύσκολο να προσδιορισθεί από τους κατα καιρούς επισκέπτες της. Το 1838 ο πατέρας της Γεωγραφίας της Παλαιστίνης Έντουαρντ Ρόμπινσον επισκέπτεται την περιοχή, εξέτασε την συναγωγή και τα άλλα ερείπια της πόλης, ωστόσο προσδιόρισε εσφαλμένα ότι η αρχαία Καπερναούμ εντοπιζόταν με το Khan Minyeh, τρία χιλιόμετρα νοτιότερα στην πεδιάδα της Γεννησαρέτ. Το 1894 η περιοχή της αρχαίας Καπερναούμ περιήλθε στην κατοχή των Φραγκισκανών και στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου
Επαρχία Ακζάρ
Το Ακζάρ (Ақжар ауданы) είναι επαρχία στην περιφέρεια Βορείου Καζακστάν Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της περιοχής είναι το χωριό Ταλσίκ. Πληθυσμός: 17,989 (εκτίμηση 2013) ; 18,975 (απογραφή 2009)  ; 27,176 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Ακζαρ
Κουπόνι (δίκτυα υπολογιστών)
Το κουπόνι είναι ένα ειδικό πλαίσιο δεδομένων που κυκλοφορεί σε δίκτυα υπολογιστών τύπου Token ring ή Token Bus. Και στις δυο περιπτώσεις όταν ένας σταθμός του δικτύου κατέχει το κουπόνι, έχει τότε δικαίωμα να μεταδώσει τα δικά του πλαίσια σε περιορισμένο χρονικό διάστημα. Παράγεται από το επίπεδο σύνδεσης του μοντέλου αναφοράς OSI.
Οίκος (αστρολογία)
Με τον όρο οίκος εννοούνται στην αστρολογία τα 12 τμήματα στα οποία χωρίζουμε νοητά την σφαίρα της γης. Ξεκινάμε από την γραμμή του ορίζοντα που ανατέλλει την στιγμή της γέννησης (δηλαδή από τον ωροσκόπο) και συνεχίζουμε με άλλες 11 νοητές γραμμές πάνω στην υδρόγειο σφαίρα μέχρι να επιστρέψουμε στην αρχική. Φανταστείτε ένα πορτοκάλι που το κόβουμε σε 12 φέτες. Κάθε μία από αυτές τις 12 γραμμές αποτελεί την αρχή (ακμή) ενός τμήματος (οίκου).
Συμβολισμοί
Κάθε οίκος συμβολίζει και ένα τομέα της γήινης και ανθρώπινης δραστηριότητας όπως οικονομικό, ερωτικό κ.λ.π.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αστρολογία
Επαρχία Εσκέλντι
Η επαρχία Εσκέλντι (Ескелді ауданы) βρίσκεται στην περιφέρεια Αλμάτι του Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι το Καραμπουλάκ. Πληθυσμός: 49,774 (εκτίμηση) ; 50,082 (απογραφή 2009)  ; 48,548 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Εσκελντι Κατηγορία:Περιφέρεια Αλμάτι
76 Φρεία
Η Φρεία (αγγλικά:Freia) είναι ένας μεγάλος και πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,90. Ανακαλύφθηκε το 1862 από τον Γερμανό αστρονόμο Χάινριχ ντ' Αρέ, που παρατηρούσε από την Κοπεγχάγη, και πήρε το όνομά της από τη θεά Φρέγια της Σκανδιναβικής μυθολογίας. Υπήρξε ο μοναδικός αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φρεια
Πασχαλινός φοίνικας
μικρογραφία|250x250εσ|Πασχαλινοί φοίνικες την [[Κυριακή των Βαΐων στο Σανοκ]] μικρογραφία|250x250εσ|Διαγωνισμός για πασχαλινούς φοίνικες στην Λύσε Ο Πασχαλινός φοίνικας (Palma wielkanocna, Verba) είναι ένα παραδοσιακό Πολωνικό και Λιθουανικό έθιμο συμβολικής διακόσμησης που σχετίζεται με την Κυριακή των Βαΐων. Το έθιμο τηρείται και από τους απόδημους Πολωνούς του εξωτερικού.
Εμφάνιση και σύνθεση
μικρογραφία|504x504px|Πασχαλινός φοίνικας|εναλλ.=|αριστερά Παραδοσιακά, οι Πασχαλινοί φοίνικες ετοιμάζονται την Τετάρτη των Τεφρών (πρώτη Τετάρτη της Σαρακοστής), από κλάδους ιτιάς (με ίουλους). Καθώς τα φοινικόδεντρα δεν είναι ενδημικά στην Πολωνία, χρησιμοποιούνται κλαδιά ιτιάς ως συμβολικά υποκατάστατα των κλαδιών φοίνικα. Ο Πασχαλινός φοίνικας διακοσμείται με κορδέλες, αποξηραμένα λουλούδια ή άλλα φυτά.
Στις αρχές του 20ου αιώνα, γύρω από το Βίλνιους (Wilno, τώρα ανήκει στη Λιθουανία αλλά μεσοπολεμικά ήταν μέρος της Πολωνίας), οι διακοσμήσεις που έμοιαζαν με στολισμένους φοίνικες άρχισαν να πωλούνται κάθε χρόνο την Κυριακή των Βαΐων. Οι πασχαλινοί φοίνικες δεν ξεπερνούσαν σε ύψος το 0,5 μέτρο, σύντομα έγιναν δημοφιλείς σε ολόκληρη την Πολωνία και σημαντικές ποσότητές τους εξήχθησαν στη Γαλλία. Πιθανολογείται ότι ίσως προέρχονται από σχέδιο του Πολωνού μεσοπολεμικού καλλιτέχνη Φερντίναντ Ρούστζτσυτς.
Ένας Πασχαλινός φοίνικας μπορεί να φθάσει σε ύψος και τα 10 μέτρα. Στον διαγωνισμό για Πασχαλινούς φοίνικες, που πραγματοποιείται ετήσια από το 1958, το 2011 μία συμμετοχή ξεπέρασε σε ύψος τα 36 μέτρα και ήταν ο υψηλότερος Πασχαλινός φοίνικας που έχει καταγραφεί ποτέ.
Πολιτιστική σημασία
Οι Πασχαλινοί φοίνικες είναι ένα σημαντικό μέρος των Πολωνικών Πασχαλινών εορτασμών. Καθαγιάζονται σε μια εκκλησία και στη συνέχεια παρελαύνουν. Σε ορισμένες περιοχές το έθιμο θέλει να χρησιμοποιούνται οι φοίνικες για να ραντίσουν ένα σπίτι με νερό, να ταΐζονται σε ζώα, να διακοσμούν τις αγιογραφίες, και να καίγονται προς τέφρα που φυλάσσεται για τις τελετές της Τετάρτης των Τεφρών του επόμενου έτους. Λέγεται ότι οι Πασχαλινοί φοίνικες φέρνουν καλή συγκομιδή όταν «φυτεύονται» σε ένα χωράφι.
Όπως και άλλα Χριστιανικά σύμβολα και παραδόσεις, το έθιμο του Πασχαλινού φοίνικα ίσως προέρχεται από παγανιστικές θρησκείες στις οποίες η ιτιά διέθετε ευεργετικές ιδιότητες, και συμβόλιζε την μακροχρόνια ζωή και την αναγέννηση. Με τον καιρό, η ιτιά υιοθετήθηκε ως Χριστιανικό σύμβολο στην Πολωνία.
Αναφορές
Κατηγορία:Χριστιανισμός στην Πολωνία Κατηγορία:Πασχαλινές παραδόσεις στην Πολωνία Κατηγορία:Πολωνικές παραδόσεις
Διόριος
Ο Διόριος είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
945 Βαρκελώνη
Η Βαρκελώνη (Barcelona) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών, με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,015. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Ισπανό αστρονόμο Χοσέπ Κόμας Σολά, που παρατηρούσε από τη Βαρκελώνη, και πήρε το όνομά της από την πόλη αυτή, η οποία ήταν και η γενέτειρα του Κόμας Σολά. Αξιοσημείωτη είναι η μεγάλη κλίση της τροχιάς της Βαρκελώνης ως προς την εκλειπτική, σχεδόν 33 μοίρες.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βαρκελώνης εκτιμάται σε 25,46 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι Sq (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,242. Η Βαρκελώνη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 7 ώρες και 22 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βαρκελωνη
Βραβείο Ίντιρα Γκάντι
Το Βραβείο Ίντιρα Γκάντι ή το Βραβείο Ειρήνης Ίντιρα Γκάντι  ή το Βραβείο Ίντιρα Γκάντι για την Ειρήνη, τον Αφοπλισμό και την Ανάπτυξη είναι το διάσημο βραβείο που παρέχεται ετησίως από την Ινδία σε άτομα και οργανισμούς, σε αναγνώριση της δημιουργικής προσπάθειάς του για την προώθηση της διεθνούς ειρήνης, της ανάπτυξης και μια νέας διεθνούς οικονομικής τάξης, διασφαλίζοντας ότι οι επιστημονικές ανακαλύψεις χρησιμοποιούνται για το ευρύτερο καλό της ανθρωπότητας, και τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της ελευθερίας. Το βραβείο φέρει ένα χρηματικό έπαθλο 2,5 εκατομμυρίων ρουπιών και μια παραπομπή. Μία γραπτή εργασία, προκειμένου να είναι επιλέξιμη για την εξέταση, θα πρέπει να έχει δημοσιευθεί. Η επιτροπή που συγκροτείται από το Κληροδότημα Εις Μνήμην Ίντιρα Γκάντι αποτελείται από εξέχουσες εθνικές και διεθνείς προσωπικότητες περιλαμβάνονται και προηγούμενους βραβευθέντες. Οι δικαιούχοι επιλέγονται από μια ομάδα εθνικών και διεθνών υποψηφίων.
Παραπομπές
Ιντιρα Γκάντι
Επαρχία Νούρα
Η επαρχία Νούρα (Нұра ауданы) είναι μια επαρχία στην περιφέρεια Καραγκάντα στο κεντρικό Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι ο οικισμός Κιγιέβκα. Πληθυσμός: 24,732 (εκτίμηση 2013) ; 26,150 (απογραφή 2009)  ; 38,649 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Νουρα
77 Φρίγκα
Η Φρίγκα (Frigga) είναι ένας μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,52. Ανακαλύφθηκε το 1862 από τον Γερμανοαμερικανό αστρονόμο Κρίστιαν Χάινριχ Φρήντριχ Πέτερς, που παρατηρούσε από το Κλίντον της πολιτείας της Νέας Υόρκης, και πήρε το όνομά της από τη θεά Φρίγκα της Σκανδιναβικής μυθολογίας.
Στροβίλια
Τα Στροβίλια είναι οικισμός της Δερύνειας στην επαρχία Αμμοχώστου της Κύπρου. Μέρος του οικισμού βρίσκεται εντός της Βρετανική Βάσης Δεκέλειας ενώ, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το υπόλοιπο μέρος του οικισμού βρίσκεται εντός της νεκρής ζώνης. Λόγω της κατοχής μεγάλου μέρους της Δερύνειας από τον τουρκικό στρατό, τα Στροβίλια είναι αποκομμένα από το μέρος της Δερύνειας που ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Το 2000 ο τουρκικός στρατός προέλασε καταλαμβάνοντας μέρος των Στροβιλιών που βρισκόταν εντός της νεκρής ζώνης. Το ίδιο έγινε και το 2003. Την ίδια χρονιά ο τουρκικός στρατός επέτρεψε το άνοιγμα μερικών οδοφραγμάτων και τη διέλευση Ελληνοκυπρίων στο κατεχόμενο μέρος της Κύπρου, καθώς και Τουρκοκυπρίων στο ελεύθερο μέρος της Κύπρου. Τα Στροβίλια έγιναν γνωστά λόγω του οδοφράγματος τους, μέσω του οποίου πολλοί Ελληνοκύπριοι μπορούν να κατευθυνθούν πολύ σύντομα στην πόλη της Αμμοχώστου και γενικά στην κατεχόμενη επαρχία Αμμοχώστου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δερύνεια
Σιτάρια της Αγίας Βαρβάρας
thumb|Σιτάρι της Αγίας Βαρβάρας. Τα σιτάρια της Αγίας Βαρβάρας αποτελούν μέρος των προβηγκιανών παραδόσεων, οι οποίες αποτελούν παγανιστική κληρονομιά, ενώ είναι σε χρήση κατά την περίοδο των Χριστουγέννων.
Ιστορία
Αρχικά, οι αρχαίοι πληθυσμοί της ευρύτερης περιοχής φοβούνταν σε τέτοιο βαθμό τον αφανισμό της ημέρας, λόγω της σταδιακής ελάττωσης της διάρκειάς της, ώστε φοβούνταν, επίσης, πως η τροφοδότρια γη δεν θα ξεκινούσε νέο κύκλο παραγωγής και πως θα "ξεχνούσε" πώς να φυτρώνει εκ νέου. Επιπλέον, καθώς η μελέτη τους είχε οδηγήσει στο συμπέρασμα πως, προς το μέσον του Δεκεμβρίου, η διάρκεια της ημέρας ξεκινούσε εκ νέου να αυξάνεται, εκμεταλλεύονταν το γεγονός αυτό προκειμένου να φυτέψουν γαβάθες σπόρους διαφορετικών ειδών, οι οποίοι, όταν είχαν αναπτυχθεί επαρκώς, φυτεύονταν εκ νέου στην είσοδο των αγρών, ώστε να αποτελούν παράδειγμα για τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε οι γαίες να ανανεώνονται.
Στην συνέχεια, η Καθολική Εκκλησία, χρησιμοποίησε εκ νέου την συγκεκριμένη παγανιστική παράδοση.
Παράδοση
Στις 4 Δεκεμβρίου, ημέρα εορτής της Αγίας Βαρβάρας, η παράδοση θέλει να φυτεύονται, μέσα σε τρεις μικρές κούπες, σπόροι σιταριού προερχόμενοι από την αμέσως προηγούμενη συγκομιδή, οι οποίοι φυλάσσονται για την σπορά της επόμενης εποχής, προκειμένου αυτοί να φυτευθούν. Η χρήση φακών και ρεβιθιών είναι επίσης αποδεκτή. Η λαϊκή παράδοση συνδέει με το έθιμο αυτό το γνωμικό « Quan lo blat vèn ben, tot vèn ben ! »: Όταν το σιτάρι είναι καλά, όλα είναι καλά! («Σιτάρι καλά φυτεμένο, σημαίνει ευημερία για όλο το έτος»). Η συγκεκριμένη παράδοση φέρεται να ανάγεται στην ρωμαϊκή περίοδο.
Οι συγκεκριμένες μικρές κούπες, οι οποίες αναπαριστούν την Αγία Τριάδα, αποτελούν, στην συνέχεια, μέρος της διακόσμησης του χριστουγεννιάτικου τραπεζιού, την νύχτα της 24ης Δεκεμβρίου, κατά την διάρκεια του μεγάλου δείπνου. Στις 25 Δεκεμβρίου, η οικοδέσποινα διακοσμεί τα συγκεκριμένα σιτάρια με κίτρινες και κόκκινες κορδέλες. Μετά τις 26 Δεκεμβρίου, οι μικρές κούπες τοποθετούνται πλησίον της φάτνης, και αυτό έως τα Θεοφάνεια. Τότε, τα σιτάρια φυτεύονται στην γη.
Ινδική λογοτεχνία
Ως ινδική λογοτεχνία νοείται η λογοτεχνία της ινδικής υποηπείρου έως το 1947 και τη Δημοκρατία της Ινδίας μεταγενέστερα. Η ινδική δημοκρατία έχει 22 επίσημα αναγνωρισμένες γλώσσες.
Αρχαία ινδική λογοτεχνία
Στο σύνολό τους οι χρονολογίες που καταγράφονται για την αρχαία ινδική λογοτεχνία είναι αβέβαιες και συχνά αντιφατικές. Οι Ευρωπαίοι λόγιοι του 18ου αι. μ.Χ. εκτίμησαν τις ημερομηνίες των διαφόρων κειμένων, βασισμένοι σε μεθόδους τις οποίες θεωρούν αυθαίρετες οι Ινδοί λόγιοι. Τα πρωιμότερα έργα της ινδικής λογοτεχνίας ήσαν προφορικά, περί το 1200 π.Χ. Τα σανσκριτικά έπη Ραμαγιάνα και Μαχαμπαράτα εμφανίστηκαν προς τα τέλη της 1ης χιλιετίας π.Χ.. Η κλασική σανσκριτική λογοτεχνία αναπτύχθηκε γοργά και τα πρώτους αιώνες της πρώτης χιλιετίας ΠΚΕ, όπως και η Ταμίλ λογοτεχνία η Σανγκάμ λογοτεχνία και ο Κανόνας Πάλι.
Μεσαίωνας και μεταγενέστεροι χρόνοι
Κατά τη μεσαιωνική περίοδο, αναπτύχθηκαν οι Καννάντα λογοτεχνία και η Τελούγκου λογοτεχνία τον 9ο και 11ο αιώνα αντίστοιχα.
Σε μεταγενέστερους χρόνους άρχισαν να παρουσιάζονται επίσης λογοτεχνικά έργα στη Μαράθι γλώσσα, τη Μπενγκάλι γλώσσα, διάφορες διαλέκτους των Χίντι, στα Περσικά και τα Ουρντού. Στις αρχές του εικοστού αιώνα, ο Μπενγκάλι ποιητής Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ έγινε ο πρώτος νομπελίστας της Ινδίας.
Σύγχρονη ινδική λογοτεχνία
Στη σύγχρονη ινδική λογοτεχνία, υπάρχουν δύο μείζονα λογοτεχνικά βραβεία, η Υποτροφία της Ακαδημίας Σατίγια και το Βραβείο Τζυανπίθ. Οκτώ βραβεία Τζυανπίθ αποδίδονται σε Χίντι και Καννάντα έργα ακολουθούμενα από πέντε σε Μπενγκάλι και Μαλαγιάλαμ, τέσσερα σε Ορίγια], τρία σε Γκουγιαράτι, Μαράθι, Τελούγκου και Ουρντού δύο σε Ασσαμεζικά και Ταμίλ και ένα σε Σανσκριτικά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινδική λογοτεχνία Κατηγορία:Ινδικός πολιτισμός
Ιώσηπος Φλάβιος
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 37 μ.Χ. στην Ιερουσαλήμ, τότε μέρος της Ρωμαϊκής Ιουδαίας, από πατέρα ιερατικής οικογένειας και μητέρα βασιλικής καταγωγής, όπως βεβαιώνει ο ίδιος στο έργο του Βίος, στο οποίο και αυτοβιογραφείται.
Μαθαίνει τον ιουδαϊκό νόμο πάρα πολύ καλά από νεαρή ηλικία, και γνωρίζει όλες τις θρησκευτικές αιρέσεις της εποχής του, τους Εσσαίους - με τους οποίους μάλιστα έζησε τρία χρόνια παίρνοντας το όνομα Βανούν - αλλά και τους Φαρισαίους, τους Σαδδουκαίους και τους Ζηλωτές. Την εύνοιά του κερδίζουν τελικά οι Φαρισαίοι (το αντίστοιχο των Ελλήνων στωικών φιλοσόφων, όπως λέει ο ίδιος), και τελικά βρίσκεται να υπηρετεί στο ιερατείο του Ναού σε ηλικία 26 χρόνων, το 64 μ.Χ..
Η ανάληψη σημαντικών καθηκόντων
Μετά από λίγο αναλαμβάνει σημαντικότατα καθήκοντα. Συγκεκριμένα, πηγαίνει σε διπλωματική αποστολή στη Ρώμη σταλμένος από το Ιουδαϊκό Συνέδριο για να μεσολαβήσει στον αυτοκράτορα και να βρει τρόπο να απαλλάξει από την αιχμαλωσία και τη φυλακή ορισμένους Ιουδαίους ιερείς που ο Ρωμαίος έπαρχος Φήλιξ είχε στείλει αλυσοδεμένους στον αυτοκράτορα Νέρωνα. Τελικά, μέσω της γνωριμίας του με τον ομόφυλό του και γελωτοποιό του Νέρωνα, γνωρίζει και την αυτοκράτειρα Ποππαία, που τον βοήθησε στην επίτευξη του σκοπού του.
Γυρίζοντας στην πατρίδα του είχε ήδη ξεσπάσει η επανάσταση του 67 μ.Χ. και στην αρχή συντάσσεται με τη συντηρητική, φιλορωμαϊκή μερίδα και προσπαθεί να πείσει το λαό να σταματήσει την εξέγερση. Η επόμενη αποστολή που του αναθέτει το Συνέδριο είναι να πάει στη Γαλιλαία, τη μόνη επαρχία που δεν είχε ακόμα ολόκληρη επαναστατήσει κατά των Ρωμαίων και να δουλέψει για να καταπραΰνει το λαό, και να τον πείσει να παραδώσει τα όπλα. Φτάνοντας στην Τιβεριάδα, την πρωτεύουσα της επαρχίας, έρχεται αντιμέτωπος με ανυπέρβλητες δυσκολίες. Οι επαναστάτες είναι πολλοί και τόσο θυμωμένοι και αποφασισμένοι που δεν μπορεί να κάνει τίποτα.
Η αλλαγή στρατοπέδου
Τελικά αλλάζει στρατόπεδο και γίνεται ο αρχηγός όλης της επανάστασης στην περιοχή και ο στρατηγός ολόκληρης της στρατιωτικής διοίκησης των ανταρτών όλης της Γαλιλαίας. Βρισκόμαστε πια στο 67 μ.Χ. και οι λεγεώνες υπό τον Φλάβιο Βεσπασιανό κάνουν τελική επίθεση ενάντια στην Ιουδαία. Ο Ιώσηπος μετά τις νίκες των Ρωμαίων εγκαταλείπεται από τους στρατιώτες του αλλά δεν το βάζει κάτω. Κλείνεται με όσους του είχαν απομείνει στο φρούριο Ιωτάπατα και αποφασίζει να αντέξει την πολιορκία του Βεσπασιανού. Αντέχει 47 μέρες. Τελικά πιάνεται αιχμάλωτος των Ρωμαίων. Κερδίζει τη συμπάθεια του Βεσπασιανού χάρη στη μόρφωσή του και με την προφητεία του -που τελικά θα αποδειχτεί αληθινή- ότι αυτός θα γίνει αυτοκράτορας. Ο Βεσπασιανός τον γεμίζει τιμές θεωρώντας τον προφήτη, τον γεμίζει δώρα, και εκείνος σε αντάλλαγμα υιοθετεί το όνομα του Βεσπασιανού, Φλάβιος, παντρεύεται μια σκλάβα του στρατηγού, γίνεται απελεύθερος Ρωμαίος και συνοδεύει το γιο του Βεσπασιανού Τίτο, στην πολιορκία της Ιερουσαλήμ. Όλα αυτά συμβαίνουν το 70 μ.Χ. Ο Τίτος καταλαμβάνει την Ιερουσαλήμ και δίνει στον Ιώσηπο μεγάλα δώρα, όπως γαίες, ιερά βιβλία και πλούτη. Ο Ιώσηπος γίνεται με λίγα λόγια ο αγαπημένος της εξουσίας.
Αργότερα ο Τίτος τον παίρνει μαζί του στη Ρώμη, του απονέμει την ιδιότητα του Ρωμαίου πολίτη, παίρνει μια μηνιαία αποζημίωση, γίνεται ευνοούμενος όλων των Φλαβίων, χωρίζει τη γυναίκα του και παντρεύεται μια Ιουδαία, κάνει και άλλα παιδιά μαζί της και αρχίζει τη συγγραφή. Πεθαίνει το 100 μ.Χ. σε ηλικία 63 ετών.
Το έργο του
Τα έργα του Ιώσηπου που διασώθηκαν μέχρι σήμερα είναι:
Ορισμένοι αποδίδουν όμως στον Ιώσηπο και ένα άλλο έργο, έναν άλλο λόγο, με τίτλο Ιωσήπου εις Μακκαβαίους λόγους’’ ή Περί αυτοκράτορος λογισμού’’. Ο δε πατριάρχης Φώτιος το 887 μ.Χ. στην περίφημη βιβλιοθήκη του, τη Μυριόβιβλο, όπου καταλογογραφεί τα βιβλία που έχει στην κατοχή του και έχει διαβάσει, κάνει λόγο και για το παρακάτω σύγγραμμα «Ανεγνώσθη: Ιωσήπου, Λόγος περί της του παντός αιτίας’’ ή αλλιώς Λόγος περί της του παντός ουσίας’’». Όπου όμως και ο ίδιος αναγνωρίζοντας το μπέρδεμα γράφει ότι άλλοι θεωρούν αυτό το σύγγραμμα έργο του Ιουστίνου, άλλοι του Ειρηναίου και κάποιοι βάζουν στο κατάλογο και τον Ωριγένη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι ιστορικοί Κατηγορία:Ιουδαίοι
Εικονικό δίκτυο
Ένα εικονικό δίκτυο είναι ένα δίκτυο υπολογιστών που αποτελείται από εικονικές συνδέσεις. Εικονική σύνδεση είναι μια σύνδεση που δεν αποτελεί μια φυσική σύνδεση (ενσύρματη ή ασύρματη) μεταξύ δυο υπολογιστικών συσκευών αλλά χρησιμοποιεί μεθόδους εικονικής δικτύωσης.
Αποτελεί ένα broadcast πεδίο (broadcast domain) και μπορεί να αποτελείται από πολλά διαφορετικά πεδία συγκρούσεων (collision domain). Η δημιουργία ενός εικονικού δικτύου γίνεται με διαχειριστική παρέμβαση.
Για να γίνει κατανοητή η έννοια του εικονικού δικτύου ας πάρουμε για παράδειγμα την περίπτωση μιας επιχείρησης που έχει τα τμήματα marketing, πωλήσεων, λογιστηρίου, τεχνικής υποστήριξης και διοίκησης. Το κτίριο που στεγάζει την επιχείρηση επεκτείνεται σε διάφορους ορόφου.Κάθε τμήμα έχει γραφεία σε παραπάνω από ένα ορόφους. Σε κάθε όροφο υπάρχουν μεταγωγείς (switches) που συνδέονται μεταξύ τους με καλώδιο. Σε κάθε μεταγωγέα (switch) συνδέονται οι σταθμοί εργασίας (workstations) του ορόφου. Είναι λογικό η μεγαλύτερη κίνηση να παρατηρείται μεταξύ του εξυπηρετητή (server) της εταιρίας και σταθμών εργασίας, οπότε δημιουργούνται πακέτα στην προσπάθεια του σταθμού εργασίας να επικοινωνήσει με τον εξυπηρετητή (server). Ένα εικονικό δίκτυο για κάθε τμήμα ξεχωριστά ανεξάρτητα από τον όροφο - μεταγωγέα (switch) που βρίσκονται τα γραφεία κάθε τμήματος, χωρίζει το φυσικό δίκτυο σε λογικά μέρη και αυξάνει την αποδοτικότητά του.
Η αντιστοίχηση των σταθμών εργασίας σε VLANs γίνεται με τους παρακάτω τρόπους.
Πηγές
Κατηγορία:Μετάδοση δεδομένων Κατηγορία:Δίκτυα υπολογιστών
Επαρχία Σεμονάιχα
Η επαρχία Σεμονάϊχα (Шемонаиха ауданы) είναι μια επαρχία της περιφέρειας Ανατολικού Καζακστάν στο Καζακστάν. Το διοικητικό κέντρο της επαρχίας είναι η Σεμονάϊχα. Πληθυσμός: 46,409 (εκτίμηση 2013) ; 49,202 (απογραφή 2009)  ; 57,815 (απογραφή 1999).
Παραπομπές
Σεμοναιχα
Ναπολέων Α΄
Ο Ναπολέων Βοναπάρτης (Napoléon Bonaparte, 15 Αυγούστου 1769 — 5 Μαΐου 1821) από τον Οίκο του Βοναπάρτη ήταν Γάλλος στρατηγός κορσικανικής καταγωγής και Αυτοκράτορας της Γαλλίας (ως Ναπολέων Α΄), ο οποίος αποκλήθηκε Μέγας. Έγινε Πρώτος Ύπατος της Γαλλίας (1798-1804), Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας (1802-1805), Αυτοκράτορας των Γάλλων (1804-1814), βασιλιάς της Ιταλίας (1805-1814) και Προστάτης της Συνομοσπονδίας του Ρήνου (1806-1813). Θεωρείται στρατηγική και κυβερνητική μεγαλοφυΐα, ιδρυτής βασιλικής δυναστείας, καταλύτης αλλά και θεμελιωτής ευρωπαϊκών βασιλείων και χωρών, στα οποία και άφησε βαθιά χαραγμένη τη σφραγίδα της προσωπικότητάς του.
Πρώτα Χρόνια
Γεννήθηκε στην πόλη Αιάκειο (Αζαξιό) της Κορσικής, μόλις ένα χρόνο μετά τη κατάκτηση του νησιού από τους Γάλλους. Ο πατέρας του, Κάρλο Μαρία Μπουοναπάρτε, καταγόταν από την Τοσκάνη και ανήκε στα χαμηλότερα στρώματα της αριστοκρατίας. Η μητέρα του Λετίτσια Ραμολίνο, καταγόταν επίσης από οικογένεια ευγενών. Ο πατέρας της ήταν διοικητής της φρουράς του Αιάκειου και αργότερα Γενικός Επιτηρητής Οδών και Γεφυρών στην Κορσική.
Ήταν ο δευτερότοκος γιος από συνολικά 8 επιζήσαντα τέκνα. Είχε τέσσερεις αδελφούς (Ιωσήφ, Λουκιανός, Λουδοβίκος, Ιερώνυμος) και τρεις αδελφές (Ελίζα, Παυλίνα, Καρολίνα). Το 1779 και σε ηλικία 10 χρονών, πήγε να συνεχίσει τις σπουδές του στη Γαλλία, στο θρησκευτικό κολλέγιο Ωτύν. Ο Ναπολέων είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τα μαθηματικά και αυτό τον οδήγησε να γίνει αξιωματικός του πυροβολικού, ενώ ο αδελφός του συνέχισε για να γίνει ιερέας. Συνέχισε τις σπουδές του στο Στρατιωτικό Κολέγιο του Μπριέν και το 1789 πήγε στην Ανωτάτη Ακαδημία Πολέμου στο Παρίσι σε ηλικία μόλις 20 ετών, λίγο πριν την έναρξη της Γαλλικής Επανάστασης. Αρχικά η στάση του απέναντί της ήταν σχετικά αδιάφορη. Όντας πάντως μικρός και όχι Γάλλος αριστοκράτης, δεν είχε ελπίδες να εξελιχθεί ιεραρχικά και να διακριθεί, εκτός και αν -λόγω των ρευστών περιστάσεων- περίμενε και αξιοποιούσε τις κατάλληλες ευκαιρίες.
Ο Ναπολέων επισκέφτηκε πολλές φορές την Κορσική τα επόμενα χρόνια (1790-1792). Επιχείρησε να επιτύχει την ανεξαρτησία του νησιού από τη Γαλλία. Όταν η προσπάθειά του απέτυχε, κινδύνευσε να χάσει τη θέση του στον Γαλλικό Στρατό, αλλά η συμμετοχή κάποιων από τους αδελφούς του και άλλων συγγενών του στην πολιτική ζωή στο Παρίσι, του εξασφάλισε ατιμωρησία. Στη συνέχεια αφοσιώθηκε στην Επανάσταση και συμμετείχε σε μία μικρή δύναμη, που ανέλαβε να αποκαταστήσει την τάξη στην Κορσική, όταν η τοπική ηγεσία καταδίκασε την Επανάσταση. Στον εμφύλιο που ακολούθησε, οι δημοκρατικές δυνάμεις απέτυχαν και ο ίδιος τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Έτσι δεν βρέθηκε σε κανένα μέτωπο, όταν το 1792 ξεκίνησε ο εξωτερικός Πόλεμος του Α΄ Συνασπισμού εναντίον της Γαλλίας. Ταυτόχρονα, συγγενείς και οπαδοί του, υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν το νησί τους. Η τελευταία φορά που ο ίδιος θα πάει ξανά εκεί, θα είναι το 1799 κατά την επιστροφή του από την εκστρατεία της Αιγύπτου, όταν θα καταφέρει αυτή τη φορά αναίμακτα να συντρίψει τους μοναρχικούς.
Το 1793 οι γνωριμίες του, τού εξασφάλισαν την προαγωγή στον βαθμό του λοχαγού και την τοποθέτηση στο επιτελείο των δυνάμεων που πολιορκούσαν τον λιμένα της Τουλόν. Η πόλη είχε καταληφθεί από τους Βρετανούς, που υποστηρίχθηκαν από την ισχυρότερη μερίδα των μοναρχικών. Σύντομα από εύνοια της τύχης βρέθηκε διοικητής του πυροβολικού και προήχθη προσωρινά δύο βαθμούς. Αφού τελικά υιοθετήθηκε το σχέδιό του για την κατάληψη κρίσιμων εχθρικών θέσεων, η πόλη έπεσε. Προήχθη σε ταξίαρχο και για μεγάλο διάστημα το όνομά του ακούγονταν παντού. Γρήγορα όμως ξεχάστηκε. Κατά την περίοδο της Τρομοκρατίας, διέπρεψε ως ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του Ροβεσπιέρου, προπηλακίζοντας αντιπάλους του τελευταίου. Δεν εξασφάλισε όμως θέση σε κάποιο από τα πέντε μέτωπα, ενώ αρνήθηκε να πολεμήσει τους βασιλόφρονες αντεπαναστάτες στον Πόλεμο της Βανδέας. Μετά την πτώση του Ροβεσπιέρου, βρέθηκε στη φυλακή, αλλά οι προστάτες του τον γλίτωσαν. Διορίστηκε μάλιστα στο πυροβολικό της μικρής φρουράς του Παρισιού.
Πραγματικά όμως αναδείχθηκε σε εθνικό ήρωα, όταν το βράδυ της 20ής Οκτωβρίου 1795 απέκρουσε τον βασιλικό όχλο (μοναρχική εξέγερση της 13ης Βαντεμιαίρ έτους Δ΄), ο οποίος επιτέθηκε στο κτίριο της Εθνοσυνέλευσης. Ήταν ο πρώτος που έπληξε όχλο πολιτών με κανόνια για να τους διαλύσει. Στα μάτια όμως πολλών, είχε σώσει την οργανωμένη Επανάσταση και την Πρώτη Δημοκρατία από την αναρχία. Προήχθη σε στρατηγό και διορίστηκε αρχιστράτηγος Εσωτερικού. Από αυτή τη θέση, προώθησε τη επιχειρησιακή υποστήριξη των μετώπων, ενώ κατέστρωσε αποτελεσματικά σχέδια για το αντάρτικο της Βανδέας, τα οποία εκτέλεσαν άλλοι.
Τον Μάρτιο του 1796 νυμφεύτηκε την Ιωσηφίνα Τασέρ ντε Λα Παζρί, χήρα ντε Μπωαρναί, αριστοκράτισσα με ισχυρές πολιτικές γνωριμίες και υιοθέτησε τα παιδιά της. Τότε διορίστηκε διοικητής των γαλλικών δυνάμεων στο μέτωπο της Ιταλίας. Εκεί έχτισε τον θρύλο του με την πρώτη του αστραπιαία εκστρατεία. Οδήγησε 38.000 απελπισμένους Γάλλους σε ένα ως τότε δευτερεύον θέατρο επιχειρήσεων και κατανίκησε τους Αυστριακούς και τους Πεδεμόντιους (Ιταλούς) συμμάχους τους. Τον καθυστέρησε μόνο η πολιορκία της Μόντενα ως την άνοιξη του 1797, όπου όλες οι προσπάθειες των Αυστριακών να την απεγκλωβίσουν κατέληξαν -με τις αντιδράσεις του- σε αποτυχία, ενώ οι Αψβούργοι στερήθηκαν δυνάμεις για το μέτωπο του Ρήνου. Έτσι άλλοι στρατηγοί διευκολύνθηκαν να εισβάλουν στη διασπασμένη Γερμανία. Ο ίδιος εισέβαλε πρώτος στην αυστριακή επικράτεια, απειλώντας την ίδια τη Βιέννη. Οι Αψβούργοι συνθηκολόγησαν, μια -εύθραυστη- ειρήνη υπογράφτηκε και μόνο η Γαλλία και η ακίνδυνη Σουηδία συνέχισαν να πολεμούν τη Δημοκρατία. Ως τότε, η Ισπανία είχε αλλάξει στρατόπεδο, μετατρεπόμενη σε γαλλικό υποχείριο, το αυστριακό Βέλγιο και η αριστοκρατική Ολλανδική Δημοκρατία είχαν κατακτηθεί. Ο Ναπολέων «ξήλωσε» τα κρατίδια της βόρειας Ιταλίας, αφαιρώντας δυνάμεις ακόμη και από το Παπικό κράτος. Πεδεμόντιο και Τοσκάνη αργότερα προσαρτήθηκαν, ενώ Γένοβα, Μιλάνο και Πάρμα μετατράπηκαν σε δημοκρατίες. Η Βενετία και η Δαλματία δόθηκαν στην εχθρική Αυστρία, ενώ ένα γαλλικό προτεκτοράτο ιδρύθηκε στα Επτάνησα. Η φήμη του 27χρονου στρατηγού κατέκλυσε την Ευρώπη.
Ο ίδιος, συγκεντρώνοντας λάφυρα, σχημάτισε μια σεβαστή περιουσία και ενίσχυσε την προβολή του. Ήλεγξε εφημερίδες και μίσθωσε θιασάρχες επιθεωρήσεων, που προώθησαν την εικόνα του υπερ-ήρωα. Η τότε κυβέρνηση, το Διευθυντήριο, τού ανέθεσε μία αδύνατη αποστολή, ώστε να εξοντώσει την ανερχόμενη πολιτική του ισχύ. Η απόβαση 35.000 στρατιωτών στην αυτόνομη Αίγυπτο το θέρος του 1798, παρά τις πρόσκαιρες επιτυχίες, ήταν ουσιαστικά μία αποτυχία. Όταν η βρετανική μοίρα του ναυάρχου Νέλσον έκαψε τον γαλλικό στόλο της Μεσογείου στη Ναυμαχία του Νείλου, οι κατακτητές Γάλλοι βρέθηκαν πολιορκημένοι. Ο Ναπολέων, όπως έκανε και στην Ιταλία, απαντούσε στις εξεγέρσεις των ντόπιων με μετρημένη και ενίοτε αιματηρή καταστολή. Όταν η Οθωμανική Αυτοκρατορία κήρυξε τον πόλεμο, εισέβαλε στη Συρία για να ξεσηκώσει τους υπόδουλους Άραβες και Κόπτες. Το όλο εγχείρημα, που είχε ξεκινήσει με στόχο τις Βρετανικές Ινδίες, είχε αλλάξει τελείως σκοπό τον Ιανουάριο του 1799. Ταυτόχρονα, ο Β΄ Συνασπισμός εναντίον της Γαλλίας της επιτέθηκε, αρχίζοντας νέα σύρραξη στην Ευρώπη. Παραδόξως, η κρίση του νέου πολέμου πιθανόν εξασφάλισε στον Ναπολέοντα την ατιμωρησία, για την ουσιαστική αποτυχία της μεσανατολικής εκστρατείας. Στη Συρία επίσης απέτυχε. Η γενική εξέγερση δεν συνέβη. Συνεπικουρούμενοι από τον βρετανικό στόλο, οι Τούρκοι, παρά τις συνεχείς ήττες τους σε μάχες ανοικτών πεδίων, συγκράτησαν τους Γάλλους στο παλιό φρούριο του Άγιου Ιωάννη της Άκρας. Ο Βοναπάρτης έλυσε την επιχείρηση και επέστρεψε στην Αίγυπτο, όπου απέκρουσε στον κόλπο του Αμπουκίρ την απόβαση μίας τουρκικής στρατιάς (Ναυμαχία του Νείλου). Αλλά αντιλήφθηκε ότι τα πάντα είχαν χαθεί. Εγκατέλειψε τον στρατό του, αφού διέθετε πολλούς οπαδούς στη Γαλλία, που ήλπιζαν να τους απαλλάξει από τους εχθρικούς στρατούς και το ημι-ανίκανο Διευθυντήριο, και διαφεύγοντας πάλι από τον βρετανικό στόλο επέστρεψε στην Ευρώπη.
Το πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαίρ
Ανεξάρτητα από την επιδείνωση της στρατιωτικής κατάστασης, ο Ναπολέων επέστρεψε και γιατί του ζητήθηκε από το Διευθυντήριο, που πλέον ήταν ιδιαίτερα αντιδημοφιλές και πίστευε ότι ο νεαρός στρατηγός θα βελτίωνε τη δημόσια εικόνα του. Ο αββάς Εμμανυέλ Ζοζέφ Σιεγές παρουσίασε στον Ναπολέοντα ένα συνωμοτικό σχέδιο, με σκοπό την ανατροπή του συντάγματος· εμπνευστής αυτού ήταν ουσιαστικά ο Λουκιανός Βοναπάρτης, ο οποίος στο παρασκήνιο είχε αρχίσει την πορεία της οικογενείας του προς την εξουσία. Ο Ναπολέων συμφώνησε και έτσι εξέπληξε πολλούς μη επιδιώκοντας κάποια θέση στα μέτωπα. Έτσι αποκοίμισε και τους άλλους μεγάλους στρατηγούς, που έπαψαν να τον βλέπουν ως ανταγωνιστή και δεν ενίσχυσαν τους πολιτικούς του αντιπάλους. Εκφράζοντάς τους και ο ίδιος θαυμασμό, πέτυχε να μετατρέψει κάποιους από του ισότιμους συναδέλφους του σε θερμούς υποστηρικτές του. Στις 9 Νοεμβρίου 1799 (18 Μπρυμαίρ σύμφωνα με το επαναστατικό ημερολόγιο) μονάδες στρατού ανέλαβαν δράση και διέλυσαν τα νομοθετικά συμβούλια, που αντιδρούσαν στην πρόταση νέου Συντάγματος από τον Λουκιανό Βοναπάρτη και ο Ναπολέων, ο Σιεγές και ο Ροζέ Ντυκό αναδείχθηκαν προσωρινοί Ύπατοι και ανέλαβαν τη διακυβέρνηση του κράτους. Ο Βοναπάρτης είχε ως σχετικό πρότυπό του τις τελευταίες δεκαετίες της ρωμαϊκής δημοκρατία ς, την εποχή των Στρατηγών. Εντούτοις λίγο έλειψε να μαχαιρωθεί ο ίδιος ο Ναπολέων από βουλευτές και έφτασε μάλιστα στο σημείο να διακινδυνεύσει και τη σύλληψη, εάν δεν επενέβαινε με περισσό θράσος και αποφασιστικότητα ο συνταγματάρχης ιππικού Ζοακίμ Μυρά, που από τότε θα αναδειχτεί σε πολύ σημαντικό του συνεργάτη και στρατηγό στις μελλοντικές του εκστρατείες.