cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χρωματιστό μολύβι
Τα χρωματιστά μολύβια κατασκευάζονται σε ευρύ φάσμα τιμών, ποιότητας και χρηστικότητας, από μαθητικά έως επαγγελματικά. Η συγκέντρωση των χρωστικών στον πυρήνα, η ελαφρότητα των χρωστικών, η ανθεκτικότητα του χρωματιστού μολυβιού και η απαλότητα του πυρήνα είναι ορισμένοι καθοριστικοί παράγοντες για την ποιότητα μιας μάρκας και, κατά συνέπεια, την τιμή της αγοράς. Δεν υπάρχει γενική διαφορά ποιότητας μεταξύ χρωμάτων μολυβιών με βάση το κερί/λάδι και το υδατοδιαλυτό, αν και ορισμένοι κατασκευαστές βαθμολογούν τα υδατοδιαλυτά μολύβια τους ως λιγότερο ελαφριά από τα παρόμοια μολύβια με βάση το κερί/λάδι. Η αυξανόμενη δημοτικότητα των χρωματιστών μολυβιών ως καλλιτεχνικού μέσου πυροδότησε την αρχή της Εταιρείας "Colored Pencil of America (CPSA)". Σύμφωνα με τον ιστότοπό της, "Η CPSA ιδρύθηκε το 1990 ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός, αφιερωμένος σε καλλιτέχνες άνω των 18 ετών που εργάζονται με χρωματιστό μολύβι". Η CPSA όχι μόνο προωθεί την τέχνη που χρησιμοποιεί χρωματιστά μολύβια ως μία από τις καλές τέχνες, αλλά προσπαθεί επίσης να θέσει πρότυπα σταθερότητας στο φως για τους κατασκευαστές χρωματιστών μολυβιών. Άλλες χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς, η Αυστραλία και το Μεξικό - μεταξύ πολλών άλλων - έχουν δημιουργήσει τους δικούς τους οργανισμούς και κοινωνίες για τους καλλιτέχνες χρωματιστών μολυβιών. Τα χρωματιστά μολύβια αποθηκεύονται συνήθως σε θήκες μολυβιών για να αποφευχθεί ζημιά ή καταστροφή τους.
Παρά την ύπαρξη χρωματιστών μολυβιών για περισσότερο από έναν αιώνα, ο κόσμος της τέχνης έχει ιστορικά αντιμετωπίσει το μέσο με λιγότερο θαυμασμό (και μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις και με περιφρόνηση) σε σύγκριση με άλλα μέσα τέχνης. Ωστόσο, η ανακάλυψη νέων τεχνικών και μεθόδων, η ανάπτυξη ελαφρών μολυβιών και ο σχηματισμός έγκυρων οργανώσεων επιτρέπει στα χρωματιστά μολύβια να ανταγωνίζονται με επιτυχία τα άλλα μέσα. Επιπλέον, τα χρωματιστά μολύβια είναι πιο προσιτά, καθαρότερα και απλούστερα σε σύγκριση με άλλα μέσα.
Ιστορία
Η χρήση μέσων με βάση το κερί σε κραγιόνια μπορεί να εντοπιστεί στην Ελληνική Χρυσή Εποχή και αργότερα τεκμηριώθηκε από τον Ρωμαίο λόγιο Πλίνιο τον Πρεσβύτερο. Τα υλικά με βάση το κερί έχουν προσελκύσει τους καλλιτέχνες για αιώνες λόγω της αντοχής τους στη φθορά, της ζωντάνιας και της λαμπρότητας των χρωμάτων τους και των μοναδικών χαρακτηριστικών απόδοσης τους.
Παρόλο που τα χρωματιστά μολύβια είχαν χρησιμοποιηθεί για «έλεγχο και σήμανση» εδώ και δεκαετίες, μόνο στις αρχές του 20ού αιώνα παρήχθησαν χρωματιστά μολύβια ποιότητας κατάλληλης για καλλιτέχνες. Οι κατασκευαστές που άρχισαν να παραγάγουν χρωματιστά μολύβια καλλιτέχνη περιλαμβάνουν την Faber-Castell το 1908 (η γκάμα των μολυβιών Polychromos ήταν αρχικά 60 χρώματα, σήμερα φθάνει τα 120) και η Caran d'Ache το 1924, ακολουθούμενες από την Berol Prismacolor το 1938. Άλλοι αξιόλογοι κατασκευαστές περιλαμβάνουν τις Bruynzeel-Sakura, Cretacolor, Derwent, Koh-i-Noor Hardtmuth, Mitsubishi ( uni-ball ), Schwan-Stabiloι\, Staedtler και Giotto.
Τύποι
Διάφοροι τύποι χρωματιστών μολυβιών κατασκευάζονται τόσο για καλλιτεχνική όσο και για πρακτική χρήση.
Για καλλιτέχνες και επαγγελματίες
Τα μολύβια καλλιτεχνών και επαγγελματικών βαθμών κατασκευάζονται με υψηλότερες συγκεντρώσεις χρωστικών υψηλής ποιότητας από τα χρωματιστά μολύβια μαθητικής ποιότητας. Η σταθερότητα τους στο φως - η αντίσταση στις ακτίνες UV στο ηλιακό φως -  επίσης μετράται και τεκμηριώνεται. Η βασική ανθεκτικότητα, η αντοχή στο σπάσιμο και στο νερό και η δημοτικότητα της μάρκας είναι επίσης αξιοσημείωτα χαρακτηριστικά των χρωματιστών μολυβιών ποιότητας καλλιτεχνών. Τα μολύβια καλλιτεχνών έχουν τη μεγαλύτερη γκάμα χρωμάτων. 72 σετ χρωμάτων είναι πολύ συνηθισμένα και υπάρχουν αρκετές μάρκες των 120 χρωμάτων και άνω. Είναι επίσης συνήθως διαθέσιμα και ως μεμονωμένα μολύβια.
Για φοιτητές και μαθητές
μικρογραφία| Χρωματιστά μολύβια κατασκευασμένα από την Schwan-Stabilo Πολλές από τις ίδιες εταιρείες που παράγουν χρωματιστά μολύβια καλλιτέχνη προσφέρουν επίσης υλικά μαθητικής ποιότητας και χρωματιστά μολύβια σχολικού επιπέδου. Η βαθμολογία σταθερότητας συνήθως δεν περιλαμβάνεται σε χρωματιστά μολύβια μαθητών και σχολείων. Η βασική σύνθεση και η αναλογία χρωστικών-συνδετικών ποικίλλουν μεταξύ των χρωματιστών μολυβιών καλλιτεχνών και μαθητών ακόμη και όταν τα παράγει η ίδια εταιρεία. Καθώς προορίζονται για διαφορετικούς χρήστες, τα χρωματιστά μολύβια φοιτητικών και σχολικών βαθμών δεν διαθέτουν τις υψηλής ποιότητας χρωστικές ουσίες και τα πρότυπα αντοχής στο φως που διατηρούν πιστά το όνομά τους σε προϊόντα καλλιτέχνη. Επίσης η γκάμα των χρωμάτων τους είναι μικρότερη, συχνά περιορίζεται σε 24 ή 36 χρώματα.
Μολύβια ακουαρέλας
Τα μολύβια ακουαρέλας, αλλιώς γνωστά ως υδατοδιαλυτά μολύβια, είναι ένα ευέλικτο μέσο τέχνης. Τα μολύβια μπορούν να χρησιμοποιηθούν στεγνά - όπως τα κανονικά χρωματιστά μολύβια - ή μπορούν να εφαρμοστούν βρεγμένα για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα ακουαρέλας. Σε υγρή εφαρμογή, ο καλλιτέχνης τοποθετεί πρώτα την ξηρή χρωστική και στη συνέχεια ακολουθεί με ένα υγρό πινέλο για να εντείνει και να απλώσει τα χρώματα. Αυτή η τεχνική μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να συνδυάσει χρώματα μεταξύ τους και πολλοί καλλιτέχνες θα εφαρμόσουν και τις δύο τεχνικές σε ένα έργο τέχνης. Τα μολύβια ακουαρέλας ποιότητας καλλιτεχνών διατίθενται συνήθως σε 60 ή 72 χρώματα, αλλά μπορούν να φθάσουν μέχρι και 120 χρώματα.
Χρωματιστό μολύβι με βάση το λάδι
Τα μολύβια με βάση το λάδι χρησιμοποιούν συνδετικό με βάση το λάδι
Μολύβια παστέλ
Τα παστέλ μολύβια είναι παρόμοια με τα σκληρά παστέλ. Τα παστέλ μολύβια μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνα τους ή σε συνδυασμό με άλλα μέσα. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν στεγνά, υγρά ή αναμεμειγμένα. Πολλοί καλλιτέχνες τα χρησιμοποιούν για προκαταρκτικά σκίτσα, δεδομένου ότι τα μολύβια γραφίτη δεν είναι συμβατά με παστέλ. Μπορούν επίσης να ξυστούν σε λεπτό σημείο για να είναι δυνατή η πρόσθεση λεπτομερειών σε παστέλ σχέδια.
Τεχνικές
μικρογραφία| Χρωματιστό σχέδιο με μολύβι που εμφανίζει τεχνικές στρωματοποίησης (κούπα) και στίλβωσης (κουτάλι) Τα χρωματιστά μολύβια μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με πολλά άλλα μέσα σχεδίασης. Όταν χρησιμοποιούνται μόνα τους, υπάρχουν δύο κύριες τεχνικές απόδοσης που χρησιμοποιούν οι καλλιτέχνες με χρωματιστά μολύβια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υλικά τέχνης Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Ανιμισμός
Με τον όρο ανιμισμός (από το λατινικό animus που σημαίνει ψυχή) στη θρησκειολογία και την ανθρωπολογία εννοείται η αρχέγονη ανθρώπινη θρησκεία, η οποία θεμελιώνεται στην πεποίθηση της ύπαρξης πνευματικών υπάρξεων που εμψυχώνουν κάθε μορφή και εκδήλωση του φυσικού κόσμου.
Γενικά
Πρόκειται για την αρχαιότερη λατρευτική πρακτική της ανθρωπότητας και τα χαρακτηριστικά της απαντώνται σε γηγενείς πολιτισμούς. Η βάση του ανιμισμού είναι η άποψη ότι υπάρχει ένα πνευματικό βασίλειο το οποίο μοιράζονται οι άνθρωποι με το σύμπαν. Η θεμελιώδης άποψη ότι οι άνθρωποι, τα φυτά, τα ζώα και τα ουράνια σώματα κατέχουν πνεύμα ανεξάρτητο από το φυσικο είναι κεντρική στον Ανιμισμό.
Η θεωρία του Edwart Burnett Taylor
Ο Άγγλος ανθρωπολόγος Έντουαρντ Μπάρνετ Τέιλορ στο έργο του Πρωτόγονος Πολιτισμός (Primitive Culture, 1871) όρισε τον ανιμισμό «ως γενική πίστη στις πνευματικές υπάρξεις» και την όρισε ως «ελάχιστο ορισμό της θρησκείας». Για τον Taylor ανιμισμός είναι η πίστη του "πρωτόγονου" ανθρώπου σε ψυχές που εμψυχώνουν τη φύση. Ο Taylor διατύπωσε τον ανιμισμό ως μια θεωρία επί εθνολογικής και κοινωνικής βάσης για την προέλευση της θρησκείας. Θεώρησε ότι όλες οι θρησκείες από την απλούστερη έως την πλέον σύνθετη μοιράζονται κάποιου είδους ανιμιστικές πεποιθήσεις. Κατά την άποψή του, ως πρωτόγονοι πολιτισμοί ορίζονται εκείνοι που δε διαθέτουν γραπτή παράδοση και πιστεύουν ότι πνεύματα ή ψυχές έδωσαν ζωή στις ανθρώπινες και τις υπόλοιπες υπάρξεις του φυσικού κόσμου. Ο Taylor χρησιμοποίησε τη θεωρία της εξέλιξης για να παρουσιάσει το πως η θρησκεία αποτελεί σταδιακή εξέλιξη από τον Ανιμισμό, ότι δηλαδή ο Ανιμισμός είναι η αρχαιότερη φάση της θρησκείας. Από αυτή την πίστη ο "πρωτόγονος" οδηγήθηκε ύστερα στην προγονολατρεία και στην πίστη της μετεμψύχωσης, και από εκεί στην πίστη σε θεούς. Από την πίστη σε θεούς οδηγούμαστε στον πολυθεϊσμό, κι έπειτα στον μονοθεϊσμό. Παρ' όλ' αυτά η θεωρία του δεν ευσταθεί, καθώς η αντίληψη της ψυχής εκφράζει έναν μεταγενέστερο πολιτισμό, ο οποίος δεν μπορεί να είναι η πηγή της θρησκείας. Με άλλα λόγια για να βρούμε την πηγή της θρησκείας πρέπει να βρούμε την πρωτογενή αδιαφοροποίητη κοινωνία, η οποία δεν μπορεί να είναι μια κοινωνία που έχει αναπτύξει θεωρία περί ψυχών.
Σημειώνεται ότι παλαιότερα ο όρος αυτός αποδόθηκε στη ελληνική ως "ψυχολατρεία", ή "ψυχοκρατία", με βάση τη λατινική λέξη animus, anima που σημαίνει ψυχή. Πλην όμως ο εξελληνισμός αυτός δεν επικράτησε.
Κλέφτες καταστημάτων
Το Κλέφτες καταστημάτων (αγγλικά: Shoplifters, ιαπωνικά: 万引き家族) είναι ιαπωνική ταινία του 2018 σε σκηνοθεσία και σενάριο του Χιροκάζου Κόρε-έντα. Αναφέρεται σε μια οικογένεια που επιδίδεται σε κλοπές καταστημάτων για να αντιμετωπίσει τη φτώχεια.
Βραβεία/Διακρίσεις
Η ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο 71ο φεστιβάλ των Καννών και το βραβείο Σεζάρ Καλύτερης Ξένης Ταινίας.
Ήταν υποψήφια για την καλύτερη ξενόγλωσση ταινία στα 91α Βραβεία Όσκαρ, για τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας, για το Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας και για το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιαπωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιαπωνία Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με την οικογένεια Κατηγορία:Νικητές Χρυσού Φοίνικα Κατηγορία:Ταινίες του 2018
Raditude
Το Raditude είναι το έβδομο στούντιο άλμπουμ των Weezer. Κυκλοφόρησε στις 3 Νοεμβρίου 2009 και είναι το τελευταίο τους άλμπουμ από τις DGC Records, Geffen Records και Interscope Records. Ο τίτλος του άλμπουμ προτάθηκε στον τραγουδιστή Rivers Cuomo από τον ηθοποιό Ρέιν Γουίλσον.
Το πρώτο single του άλμπουμ, "(If You're Wondering If I Want You to) I Want You to", κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2009. Το άλμπουμ έκανε το ντεμπούτο του στο #7 του Billboard 200.
Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι μια φωτογραφία από ένα σκυλί που ονομάζεται Σίντνεϊ και είχε δημοσιευθεί αρχικά στο τεύχος του μήνα Αυγούστου του 2009 του National Geographic.
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε αρχικά στην Αυστραλία στις 30 Οκτωβρίου 2009. Κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 2 Νοεμβρίου 2009 και την επόμενη μέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πούλησε 66.000 αντίτυπα στην πρώτη εβδομάδα της διαθεσιμότητας του στην Αμερική. Έχει πουλήσει παγκοσμίως 330,000 αντίτυπα.
Κομμάτια
Επιπλέον κομμάτια στην Deluxe έκδοση
Επιπλέον κομμάτι στην MP3 έκδοση του Amazon
Επιπλέον κομμάτια
Επιπλέον κομμάτι στην έκδοση των iTunes
iTunes Pass: The Weezer Raditude Club Tracks (αποκλειστικό σε αυτούς που έχουν iTunes Pass)
Τα "Can't Stop Partying", "I Don't Want to Let You Go", και "The Prettiest Girl in the Whole Wide World" είχαν προηγουμένως συμπεριληφθεί σε μορφή demo στο σόλο άλμπουμ του Rivers Cuomo Alone II: The Home Recordings of Rivers Cuomo. Οι Sugar Ray είχαν ηχογραφήσει το τραγούδι "Love Is the Answer" για το άλμπουμ τους Music for Cougars, πριν την κυκλοφορία του "Raditude", με τον Cuomo να εμφανίζεται ως guest.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Weezer Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009
Υπερφόρτωση τελεστών
Στον αντικειμενοστραφή προγραμματισμό υπολογιστών, η υπερφόρτωση τελεστών—σπανιότερα γνωστή και ως ad-hoc πολυμορφισμός τελεστών—είναι μια ειδική περίπτωση πολυμορφισμού, όπου διαφορετικοί τελεστές έχουν διαφορετικές υλοποιήσεις αναλόγως των ορισμάτων τους. Η υπερφόρτωση τελεστών εν γένει ορίζεται από τη γλώσσα, τον προγραμματιστή, ή και τα δύο.
Υποστηρίζεται ότι η υπερφόρτωση τελεστών είναι χρήσιμη επειδή επιτρέπει στον προγραμματιστή να προγραμματίσει χρησιμοποιώντας σημειογραφία "πιο κοντά στο πεδίο του σκοπού" ("closer to the target domain") και επιτρέπει σε τύπους που έχουν οριστεί από το χρήστη συντακτική υποστήριξη στο ίδιο επίπεδο με τους τύπους που είναι ενσωματωμένοι στη γλώσσα. Μπορεί εύκολα να προσομοιωθεί με τη χρήση κλήσεων συναρτήσεων. Για παράδειγμα, αν θεωρήσουμε τους ακεραίους a, b, c:
a + b * c
Σε μια γλώσσα που υποστηρίζει υπερφόρτωση τελεστών, και θεωρώντας ότι ο τελεστής '*' έχει υψηλότερη προτεραιότητα από τον τελεστή '+', η γραφή αυτή είναι ένας πιο συνοπτικός τρόπος από το να γράψουμε:
Παραδείγματα
Σε αυτή την περίπτωση, ο τελεστής της πρόσθεσης υπερφορτώνεται ώστε να επιτρέπει την πρόσθεση ενός ορισμένου από το χρήστη τύπου "Time" (σε C++):
Η πρόσθεση είναι μια δυαδική πράξη, το οποίο σημαίνει ότι έχει ένα δεξιό κι ένα αριστερό όρισμα. Στη C++, τα ορίσματα που περνάμε είναι τα ορίσματα της πράξης, και το αντικείμενο  είναι η επιστρεφόμενη τιμή.
Η πράξη θα μπορούσε επίσης να οριστεί ως μέθοδος κάποιας κλάσης, αντικαθιστώντας το  με το κρυμένο όρισμα. Ωστόσο, αυτό αξαναγκάζει το αριστερό όρισμα να είναι τύπου  και υποθέτει ότι το   είναι πιθανώς μια μεταβλητή lvalue:
Σημειώνεται ότι ένας μοναδιαιος τελεστής ορισμένος ως μέθοδος κάποιας κλάσης δε θα δεχόταν κανένα όρισμα (δουλεύει μόνο με το ):
Κριτική
Η υπερφόρτωση τελεστών συχνά δέχεται κριτική επειδή επιτρέπει στους προγραμματιστές να δίνουν στους τελεστές εντελώς διαφορετική σημασία αναλόγως του τύπου των ορισμάτων. Για παράδειγμα η χρήση του  στον παρακάτω κώδικα C++: ολισθαίνει τα bits της μεταβλητής <tt>a</tt> αριστερά κατά 1 bit εφόσον η μεταβλητή <tt>a</tt> είναι ακεραίου τύπου, αλλά αν η μεταβλητή <tt>a</tt> είναι ροή εξόδου (output stream) τότε η παραπάνω εντολή θα προσπαθήσει να γράψει "1" στη ροή. Επειδή η υπερφόρτωση υποτύπων επιτρέπει στον αρχικό προγραμματιστή να αλλάξει τη συνήθη σημασιολογία ενός τελεστή και να φέρει προ εκπλήξεων μελλοντικούς προγραμματιστές, είθισται να θεωρείται καλή πρακτική η χρήση υπερφόρτωσης τελεστών με προσοχή.
Ιουστίνος (στρατηγός)
Ο Φλάβιος Μαρκιανός Πέτρος Θεόδωρος Βαλεντίνος Ρουστίκιος Βοραΐδης Γερμανός Ιουστίνος, απλά κοινώς γνωστός ως Ιουστίνος, ήταν βυζαντινός αριστοκράτης και στρατηγός. Μέλος της Δυναστείας του Ιουστινιανού και ανιψιός του αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ (527-565), διορίστηκε ως ύπατος το 540, προτού να αναλάβει στρατιωτική υπηρεσία στα Βαλκάνια και στη Λαζική. Αγωνίστηκε εναντίον των Σλάβων, των Σασσανιδών Περσών και επόπτευε τις πρώτες επαφές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας με τους Αβάρους. Την εποχή του θανάτου του Ιουστινιανού θεωρήθηκε ως πιθανός διάδοχος, αλλά έχασε τον θρόνο από τον εξάδελφό του, τον Ιουστίνο Β΄ (565-578), που τον εξόρισε στην Αίγυπτο, όπου δολοφονήθηκε.
Υπερφόρτωση τελεστών
1960s
Η προδιαγραφή της ALGOL 68 επέτρεπε την υπερφόρτωση τελεστών.
Ιουστίνος (στρατηγός)
Πρόωρη ζωή και εκστρατείες
Ο Ιουστίνος γεννήθηκε γύρω στο 525, ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Γερμανού και της Πασάρα, αδελφός του Ιουστινιανού. Ο Γερμανός ήταν ξάδερφος του βυζαντινού αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ και ως εκ τούτου μέλος της ευρύτερης δυναστείας και ξάδελφος του διαδόχου του Ιουστινιανού, αυτοκράτορα Ιουστίνου Β΄(565-578). Το 540 ονομάστηκε πρόξενος σε πολύ μικρή ηλικία, απεικονίζεται με γενειάδα στο προξενικό του δίπτυχο και εξακολουθεί να αναφέρεται ως «νέος άντρας» από τον Προκόπιο εννέα χρόνια αργότερα. Σε αυτό το σημείο, είχε ήδη τον τίτλο του Λαμπρότατου (vir illustris) και την επίτιμη θέση του κόμη των δομεστίκων ( comes domesticorum). Την ίδια χρονιά συνόδευσε τον πατέρα του στην Ανατολή ενάντια στους Σασσανίδες Πέρσες. Το 549 συνέβαλε στην αποκάλυψη της πλοκής για την ανατροπή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού από τον Αρμένιο στρατηγό Αρταβάνη και τους συνεργάτες του. Οι συνωμότες σκόπευαν να δολοφονήσουν τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό και τον αγαπημένο του στρατηγό Βελισάριο και να ανεβάσουν τον πατέρα του Γερμανό στο βυζαντινό θρόνο. ο Ιουστίνος ενημέρωσε τον πατέρα του, ο οποίος στη συνέχεια ενημέρωσε στον Μάρκελλο, τον Κόμη των Εξκουβίτορων, που οδήγησε στη σύλληψη των συνωμότες.
Υπερφόρτωση τελεστών
1960s
Απόσπασμα από την προδιαγραφή της γλώσσας ALGOL 68 (σελίδα 177) όπου ορίζονται οι υπερφορτωμένοι τελεστές ¬, =, ≠ και abs: 10.2.2. Operations on Boolean Operands a) op ∨ = (bool a, b) bool:( a | true | b ); b) op ∧ = (bool a, b) bool: ( a | b | false ); c) op ¬ = (bool a) bool: ( a | false | true ); d) op = = (bool a, b) bool:( a∧b ) ∨ ( ¬b∧¬a ); e) op ≠ = (bool a, b) bool: ¬(a=b); f) op abs = (bool a)int: ( a | 1 | 0 ); Σημειώνεται ότι καμία ειδική δήλωση δεν είναι απαραίτητη για την υπερφόρτωση και ο προγραμματιστής είναι ελεύθερος να ορίσει νέους τελεστές.
Ιουστίνος (στρατηγός)
Πρόωρη ζωή και εκστρατείες
Το 550, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του Ιουστινιανό και τον πατέρα του προετοιμάζονταν για την εκστρατεία εναντίον των Οστρογότθων της Ιταλίας, αλλά ο πατέρας του Γερμανός που ήταν ο αρχηγός της, πέθανε ξαφνικά το φθινόπωρο του 550, πριν ο στρατός εγκαταλείψει τα Βαλκάνια, όπου προετοιμαζόταν. Μετά από αυτό, ο γαμπρός του Ιωάννης και ο αδελφός του Ιουστινιανός, οδήγησαν το στρατό προς τη Σαλόνα (σύγχρονο Σπλιτ, Κροατία), όπου ο Ναρσής ανέλαβε αρχηγός της εκστρατείας και πήρε την εντολή στα τέλη του 551. . Στις αρχές του 551, ο Ιουστίνος πήρε μέρος κάτω από τις διαταγές του Σχολαστικού και αγωνίστηκε εναντίον μιας σλαβικής επιδρομής στα ανατολικά Βαλκάνια. Οι Βυζαντινοί νικήθηκαν αρχικά κοντά στην Αδριανούπολη αλλά κατάφεραν έπειτα να διώξουν τους Σλάβους από τα βυζαντινά εδάφη. Στις αρχές του 552, ο Ιουστίνος και ο Ιουστινιανός ήταν επικεφαλής μιας άλλης εκστρατείας εναντίον μιας σλαβικής επιδρομής στο Ιλλυρικό αλλά οι δυνάμεις τους ήταν πολύ μικρές για να αντιμετωπίσουν άμεσα τους επιδρομείς. Αντ 'αυτού, οι αδελφοί απλά τους παρενοχλούσαν. Λίγο αργότερα, διατάχτηκαν να κινηθούν βόρεια για να βοηθήσουν τους Λομβαρδούς ενάντια στους Γέπιδες μαζί με τον Αρατίο, τον Σουαρτούα και τον Αμαλαφρίδα, αλλά δεν μπόρεσαν να προχωρήσουν πολύ βόρεια λόγω της επέμβαση τους στις θρησκευτικές συγκρούσεις στην πόλη Ουλπιανά.
Υπερφόρτωση τελεστών
1980s
Η Ada υποστηρίζει υπερφόρτωση τελεστών εξ αρχής, με την έκδοση του προτύπου της γλώσσας Ada 83. Ωστόσο, οι σχεδιαστές της γλώσσας επέλεξαν να μην επιτρέψουν τον ορισμό νέων τελεστών: μόνο οι υπάρχοντες τελεστές της γλώσσας μπορούν να υπερφορτωθούν (με τον ορισμό νέων συναρτήσεων με αναγνωριστικά όπως τα "+", "*", "and", κλπ.). Οι μετέπειτα αναθεωρήσεις της γλώσσας (το 1995 και το 2005) διατηρούν τον περιορισμό στην υπερφόρτωση υπάρχοντων τελεστών.
Ιουστίνος (στρατηγός)
Αποστολές στη Λαζική και τον Δούναβη
Το 554, ο Ιουστίνος στάλθηκε ανατολικά στη Λαζική για να ενταχθεί στις βυζαντινές δυνάμεις υπό τους Βέσσα, Βούζη και Μαρτίνο. Η πρώτη του συνάντηση με τους Πέρσες ήταν ανεπιτυχής. Μαζί με τον Βέσσα, ο Ιουστίνος και τα στρατεύματά του στρατοπέδευσαν στην πεδιάδα της Χυτρόπολις, κοντά στο στρατηγικά σημαντικό φρούριο της Τελεφίς, το οποίο κρατούσε ο Μαρτίνος. Ο Πέρσης στρατηγός Μερμερόης (Mihr-Mihroe), ωστόσο, πέτυχε να απομακρύνει τον Μαρτίνο από το φρούριο. Ο Μαρτίνος αποχώρησε για να ενταχθεί στους άλλους δύο στρατηγούς στην Χυτρόπολις, αλλά βλέποντας τον ο βυζαντινός στρατός, που δεν κατάλαβε τι είχε γίνει, άρχισε να υποχωρεί άτακτα πριν φτάσουν οι Πέρσες, υποχωρώντας κατά μήκος του ποταμού Φάση στο οχυρωμένο νησί. Ο Βέσσας απολύθηκε από την ανώτερη διοίκηση μετά από αυτή τη ήττα και τον διαδέχτηκε ο Μαρτίνος ως δομέστικος της Ανατολής με τον Ιουστίνο ως δεύτερό στην τάξη. Ο Ιουστίνος αγνοούσε την πρόθεση του Μαρτίνου να δολοφονήσει τον σύμμαχό του, τον βασιλιά των Λαζών Γουβάζη Β΄ και όταν υο έμαθε, ήταν συγκλονισμένος, αλλά δεν καταδίκασε τον Μαρτίνο επειδή πίστευε - λανθασμένα - ότι η δολοφονία είχε εκτελεστεί με εντολή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού.
Υπερφόρτωση τελεστών
1980s
Η υπερφόρτωση τελεστών στη C++ είναι ακόμα πιο λεπτή από αυτή της ALGOL 68.
Ιουστίνος (στρατηγός)
Αποστολές στη Λαζική και τον Δούναβη
Οι Βυζαντινοί ξεκίνησαν τότε επίθεση στο περσικό φρούριο του Ονογούρη, αλλά αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν με την απροσδόκητα γρήγορη άφιξη των περσικών δυνάμεων κάτω από τον Ναχοραγκάν. Την άνοιξη του 556, ο Ιουστίνος ήταν μαζί με τις υπόλοιπες βυζαντινές δυνάμεις στη Νήσος, όταν ο Ναχοραγκάν εισέβαλε στη δυτική Λαζική, κινούμενος προς την πόλη Φάσις. Οι Βυζαντινοί κινήθηκαν και αυτοί προς την πόλη, καταφέρνοντας να φτάσουν πριν τον περσικό στρατό και στη συνέχεια κατάφεραν να την υπερασπιστούν με επιτυχία μετά από παρατεταμένη πολιορκία. . Μετά από αυτή την επιτυχία, στις αρχές του 556 ο Ιουστίνος επέστρεψε στη Νήσο για να την φυλάξει μαζί με τον Βούζη, ενώ ο υπόλοιπος στρατός πορεύθηκε εναντίον των Μισιμιανών, μια φυλή που πρόσφατα συμμάχησε με τους Πέρσες και σκότωσαν τον βυζαντινό στρατηγό Σωτήριχο. Η μοναδική δραστηριότητα του Ιουστίνου κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν να αποστείλει έναν από τους αξιωματικούς στη Ροδόπολη με το 2000 ιππείς για την προστασία της. Την επόμενη χρονιά συμφωνήθηκε γενική εκεχειρία, η οποία ολοκληρώθηκε σε μια συνθήκη το 562.
Υπερφόρτωση τελεστών
1990s
Η Sun επιλέγει να μην περιλάβει την υπερφόρτωση τελεστών στη γλώσσα Java.
Η γλώσσα προγραμματισμού Ruby επιτρέπει την υπερφόρτωση τελεστών ως συντακτική ζάχαρη (syntactic sugar) για απλές κλήσεις μεθόδων.
Η γλώσσα προγραμματισμού Lua επιτρέπει την υπερφόρτωση τελεστών ως συντακτική ζάχαρη για κλήσεις μεθόδων με το επιπλέον χαρακτηριστικό ότι αν το πρώτο όρισμα δεν ορίζει τον τελεστή, χρησιμοποιείται η μέθοδος για το δεύτερο όρισμα.
Ιουστίνος (στρατηγός)
Αποστολές στη Λαζική και τον Δούναβη
Λίγο αργότερα αυτοκρατορική έρευνα σχετικά με τη δολοφονία του Γουβάζη έφερε στο φως την υπαιτιότητα του Μαρτίνου. Οι στρατιωτικές του επιτυχίες διατήρησαν τη ζωή του, αλλά του κόστισαν την θέση του. Αντικαταστάθηκε ως στρατηγός του Αρμενικού από τον Ιουστίνο την άνοιξη του 557. Ήταν υπό την ιδιότητα αυτή στα τέλη του 557 όταν ο Ιουστίνος έλαβε την πρώτη πρεσβεία των Αβάρων στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Οι Άβαροι, που είχαν εγκαταλείψει τα προγονικά εδάφη τους στην Κεντρική Ασία πιεζόμενοι από τους Γκιοκτούρκ, ζήτησαν την αυτοκρατορική προστασία και την εγκατάστασή τους στα βυζαντινά εδάφη. Ο Ιουστίνος έστειλε τους πρέσβεις τους στην Κωνσταντινούπολη, όπου έφθασαν τον Δεκέμβριο. Ο Ιουστινιανός αρνήθηκε και τους απομάκρυνε στις πεδιάδες της κεντρικής Ευρώπης όπου οι Άβαροι δίνοντας πολλές μάχες έφθασαν στη βορειοανατολική όχθη του Δούναβη το 561/562. Εκεί συναντήθηκαν και πάλι με τον Ιουστίνο, ο οποίος μόλις είχε μεταφερθεί εκεί σαν διοικητής του Λάιμ της Μοισίας. Οι Αβαροι απαίτησαν να εγκατασταθούν στο βυζαντινό αυτοκρατορικό έδαφος στη επαρχία Μικράς Σκυθίας, της οποίας οι άμυνες είχαν καταστραφεί από μια πρόσφατη εισβολή των Κοτρίγουρων υπό την ηγεσία του Ζαβεργάν. Εδώ, ο Ιουστίνος διαδραμάτισε κρίσιμο ρόλο και κέρδισε μεγάλη φήμη, μαθαίνοντας τις προθέσεις των Αβάρων και προειδοποιώντας τον Ιουστινιανό. Κατά συνέπεια, η Αβαρική πρεσβεία στην Κωνσταντινούπολη κρατήθηκε ενώ ο Βυζαντινός στρατός τέθηκε σε επιφυλακή. Με τον Ιουστίνο να συνεχίζει να παρακολουθεί προσεκτικά τον ποταμό Δούναβη, οι Άβαροι ικανοποιήθηκαν με ετήσια επιχορήγηση από το Βυζάντιο και εγκατέλειψαν την αυτοκρατορία για μερικά χρόνια.
Υπερφόρτωση τελεστών
2000's
Η Microsoft περιλαμβάνει την υπερφόρτωση τελεστών στη C# το 2001.
Ιουστίνος (στρατηγός)
Εξορία και θάνατος
Την εποχή του θανάτου του αυτοκράτορα Ιουστινιανού το 565, λόγω των τίτλων του και της φήμης του ως διοικητή, καθώς και η εγγύτητα του στρατού του με την αυτοκρατορική πρωτεύουσα, ήταν ο κορυφαίος υποψήφιος για τον κενό θρόνο, μαζί με τον ξάδερφό του Ιουστίνο τον Κουροπαλάτη. Ο τελευταίος, όμως, ήταν ήδη παρών στην Κωνσταντινούπολη και μπορούσε να βασιστεί στην υποστήριξη της Βυζαντινής Γερουσίας και ιδιαίτερα του Πατριάρχη Ιωάννη Σχολαστικοίυ και του κόμη των Εξκουβιτόρων Τιβέριου, τον οποίο βοήθησε να εξασφαλίσει τη θέση του. Έτσι, ο Ιουστίνος ο κουροπαλάτης ανέβηκε βιαστικά στο θρόνο την ίδια μέρα που πέθανε ο Ιουστινιανός. Σύμφωνα με τον σύγχρονο ιστορικό Ευάγριο Σχολαστικό, οι δύο Ιουστίνοι είχαν φτάσει σε μια συμφωνία σύμφωνα με την οποία όποιος από τους δύο γινόταν αυτοκράτορας θα έκανε τον άλλο δεύτερο άνθρωπο στην αυτοκρατορία. Όταν ο Ιουστίνος έφτασε στην Κωνσταντινούπολη ο ξάδελφος του τον υποδέχτηκε θερμά, αλλά σύντομα ο νέος αυτοκράτορας άρχισε να τον συκοφαντή, τον απέρριψε από σωματοφύλακα του, τον έθεσε κατ' οίκον περιορισμό, κι έπειτα τον έστειλε στην εξορία στην Αλεξάνδρεια, φαινομενικά ως ο νέος πραίτωρας της Αιγύπτου. Εκεί, δολοφονήθηκε στον ύπνο του, φαινομενικά επειδή σχεδίαζε να καταλάβει το θρόνο, και το κεφάλι του κόπηκε και το πήγαν στην Κωνσταντινούπολη. Στην πραγματικότητα, ήταν πολύ μεγάλη απειλή για τον νέο αυτοκράτορα να μένει ζωντανός. ο χρονογράφος των Βησιγότθων Ιωάννης του Μπίκλαρο (John of Biclar)o αποδίδει ρητά τη δολοφονία στη σύζυγο του Ιουστινίου Β, την αυτοκράτειρα Αιλία Σοφία.
Υπερφόρτωση τελεστών
Αναφορές
Κατηγορία:Δομές προγραμματισμού
Ιουστίνος (στρατηγός)
Πηγές
Κατηγορία:Βυζαντινοί διπλωμάτες Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Δυναστεία του Ιουστινιανού Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Αρμενιακών Κατηγορία:Βυζαντινοί πραίτωρες Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί συγκλητικοί Κατηγορία:Βυζαντινοί πρόξενοι (τίτλος)
Πίτερ ντε Κέμπενεϊρ
Ο Πίτερ ντε Κέμπενεϊρ (φλαμανδικά: Pieter de Kempeneer, αποκαλούμενος Πέδρο Καμπάνια (ισπ. Pedro Campaña), (1503–1586) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της περιόδου της Αναγέννησης, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κατά κύριο λόγο στην Ιταλία και στην Ισπανία (εξ ού και η μετονομασία του), αποδιδόμενο στα γαλλικά ως Champaigne, ενώ ήταν γνωστός και ως Πέτερ φαν ντε Φέλντε (Peter van de Velde).
Βιογραφία
Μεταξύ 1532 και 1562 σχετίστηκε με τον Λουίς ντε Βάργκας και τον Ιταλό γλύπτη Τορρετζάνο (Torregiano) για τη δημιουργία μιας σχολής ζωγραφικής στη Σεβίλλη, η οποία σταδιακά έγινε η ακαδημία της πόλης: Μεταξύ των μαθητών που εκπαιδεύτηκαν σε αυτήν ήταν ο Λουίς ντε Μοράλες. Ζωγράφισε για τη μονή της Αγίας Μαρίας της Χάριτος, την εκκλησία του Σάντα Κρουθ στην πόλη, ένα ρετάμπλ που αναπαριστά την Αποκαθήλωση (1548), το οποίο σήμερα βρίσκεται στον καθεδρικό ναό, αφού αφαιρέθηκε όταν ο ναός κατέρρευσε σε ερείπια. Υπάρχουν και άλλα έργα του στον καθεδρικό ναό της Σεβίλλης, ειδικότερα δύο πίνακες, Ο εξαγνισμός της Παρθένου και η Ανάσταση, ο εντυπωσιακός πίνακας της Αγίας Τράπεζας στον ναό Σάντα Άνα (Iglesia de Santa Ana) και σε άλλες εκκλησίες της πόλης, όπως ο Σαν Ισίντορο, ο Σαν Πέδρο, η Σάντα Καταλίνα και ο Σαν Χουάν ντε λα Πάλμα. Ένα από τα τελευταία του έργα ήταν η αναστήλωση και επανεικονογράφηση ενός παρεκκλησίου, το οποίο ανήκε στον Χερνάντο δε Θαέν (Hernando de Jaen), έναν από τους σημαντικότερους κατοίκους της Σεβίλης. Ο Μπαρτολομέ Εστέμπαν Μουρίγιο ζήτησε να ταφεί κοντά στην εικόνα του Καμπάνια και η ταφή του έγινε στην εκκλησία του Σάντα Κρουθ, κάτω από την Αποκαθήλωση. Δυστυχώς ολόκληρο το κτήριο κάηκε ως τα θεμέλια κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων και ο τάφος χάθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Νίκος Παττίχης
Ο Νίκος Παττίχης ήταν Ελληνοκύπριος δικηγόρος, δικαστής, επιχειρηματίας και πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων, Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων και Δήμαρχος Λεμεσού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Νίκος Παττίχης γεννήθηκε στον Κάτω Δρυ το 1916. Σπούδασε νομική στο Μίτολ Τεμπλ, όπου αναγορεύθηκε Barrister-at-Law (1938). Στη συνέχεια φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ όπου απέκτησε πτυχίο νομικής L.L.B (1939).
Αρχικά εργάστηκε ως δικηγόρος στη Λάρνακα (1939-1950) και στη συνέχεια ως δικαστής (1951-1957). Στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκε ως επιχειρηματίας στη Λεμεσό. Διετέλεσε πρόεδρος της Εμποροβιομηχανικής Ομοσπονδίας Λεμεσού και αντιπρόεδρος της Εμποροβιομηχανικής Ομοσπονδίας Κύπρου, πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Λεμεσού και πρόεδρος του Ροταριανού Ομίλου Λεμεσού.
Ήταν νυμφευμένος με την Δέσποινα, το γένος Κώστα Κατσελλή από την Κερύνεια, και είχε ένα υιό και δύο κόρες. Απεβίωσε στις 7 Ιανουαρίου 2007.
Πολιτική διαδρομή
Τον Δεκέμβριο του 1964 διορίστηκε Δήμαρχος Λεμεσού, θέση στην οποία παρέμεινε έως τον Σεπτέμβριο 1971.
Στις 8 Αυγούστου 1974 διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1974, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 14 Ιανουαρίου 1975.
Στις 10 Σεπτεμβρίου 1980 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας και Φυσικών Πόρων στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 19 Απριλίου 1982. Επαναδιορίστηκε στην ίδια θέση στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983 για την περίοδο 9 Νοεμβρίου 1987 - 27 Φεβρουαρίου 1988.
Κοινωνική προσφορά
Για τη συνεισφορά του, η Κυπριακή Δημοκρατία απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο του Ζήνωνος του Κιτιέως στο Ίδρυμα Νίκου και Δέσποινας Παττίχη. Επιπλέον, στο ζεύγος Παττίχη έχει απονεμηθεί η τιμητική διάκριση «Νέμεσος» για τη συνολική κοινωνική, πολιτιστική και πνευματική του προσφορά στη Λεμεσό. Ακόμη, ο Νίκος και η Δέσποινα Παττίχη ανακηρύχθηκαν επίτιμοι δημοτών του Δήμου Λεμεσού και του Δήμου Λάρνακας για την προσφορά τους σε Λεμεσό και Λάρνακα.
Πηγές
Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας και Φυσικών Πόρων (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι δικηγόροι Κατηγορία:Υπουργοί Συγκοινωνιών και Έργων (Κύπρος) Κατηγορία:Κύπριοι δικαστικοί Κατηγορία:Κύπριοι επιχειρηματίες Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1978 Κατηγορία:Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1983
Γουλιέλμος Β΄ της Σικελίας
Ο Γουλιέλμος Β΄ της Σικελίας ή Γουλιέλμος ο Καλός (Guglielmo II di Sicilia, Δεκέμβριος 1153 - 18 Νοεμβρίου 1189) ήταν Βασιλιάς της Σικελίας (1166 - 1189) και Πρίγκιπας του Τάραντα (1157 - 1189). Ο Γουλιέλμος πήρε το προσωνύμιο "Καλός" μετά τον θάνατο του επειδή σταμάτησε τις εσωτερικές συγκρούσεις που είχαν ξεσπάσει την εποχή του πατέρα του, η βασιλεία του χαρακτηρίζεται σαν χρυσή εποχή ειρήνης και δικαιοσύνης. . Στη Θεία Κωμωδία, ο Δάντης τον τοποθετεί στον παράδεισο.
Αντιβασιλεία της μητέρας του
Ο Γουλιέλμος ήταν μόλις έντεκα ετών κατά το θάνατο του πατέρα του Γουλιέλμου Α΄, όταν τέθηκε υπό την κηδεμονία της μητέρας του, Μαργαρίτας της Ναβάρρας. Μέχρι να ανακηρυχθεί ενήλικος το 1171 ώστε να γίνει βασιλιάς, η κυβέρνηση ελεγχόταν αρχικά από τον καγκελάριο Stephen du Perche (1166-1168), εξάδελφο της Μαργαρίτας, και στη συνέχεια από τον Walter Ophamil, αρχιεπίσκοπο του Παλέρμο, και τον αντικαγκελάριο Ματθαίο ντ' Αϊέλο.
Γάμος και συμμαχίες
Τον Ιούλιο του 1177, ο Γουλιέλμος έστειλε μια αντιπροσωπεία με τον Ρομουάλδο, Αρχιεπίσκοπο του Σαλέρνο και τον κόμητα Ρογήρο της Άντρια να υπογράψει τη Συνθήκη της Βενετίας με τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Α' Μπαρμπαρόσα. Για την εξασφάλιση της ειρήνης, πάντρεψε τη θεία του Κωνσταντία με το γιο του αυτοκράτορα, τον μετέπειτα αυτοκράτορα Ερρίκο ΣΤ΄, και την όρισε με όρκο ως πιθανή κληρονόμο του. Αυτό το βήμα, με μεγάλες συνέπειες στη σφαίρα των Νορμανδών, ίσως έγινε ώστε ο Γουλιέλμος να μπορεί να αφιερωθεί σε ξένες κατακτήσεις.
Πόλεμοι με την Αίγυπτο και τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Μην μπορώντας να ανακτήσει την κυριαρχία στην Αφρική, ο Γουλιέλμος Β΄ κατηύθυνε την επίθεσή του στην Αίγυπτο, από την οποία ο Σαλαντίν απειλούσε το λατινικό βασίλειο της Ιερουσαλήμ. Τον Ιούλιο του 1174, 30.000 άνδρες αποβιβάστηκαν στην Αλεξάνδρεια, αλλά η άφιξη του Σαλαντίν τους ανάγκασε να φύγουν ξανά σε ταραχή. Μια καλύτερη προοπτική ανοίχτηκε μέσα στη σύγχυση στις βυζαντινές υποθέσεις, που ακολούθησε το θάνατο του Μανουήλ Α' Κομνηνού (1180). Το Δυρράχιο καταλήφθηκε στις 11 Ιουνίου του 1185. Στη συνέχεια, ενώ ο στρατός (80.000 άνδρες συμπεριλαμβανομένων 5.000 ιπποτών) βάδιζε κατά της Θεσσαλονίκης, ο στόλος (200 πλοία) απέπλευσε προς τον ίδιο στόχο, κατακτώντας στο δρόμο του τα Ιόνια νησιά Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Ιθάκη και Ζάκυνθο. Τον Αύγουστο η Θεσσαλονίκη έπεσε στην κοινή επίθεση του Σικελικού στόλου και στρατού και στη συνέχεια λεηλατήθηκε (7.000 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους).
"Όταν οι Νορμανδοί κατέλαβαν τη Θεσσαλονίκη, υποχρέωσαν τους Βυζαντινούς να ξυριστούν και να κουρευτούν κατά τον λατινικό συρμό και σε όσους δεν συμμορφώθηκαν, τους τραβούσαν τα μαλλιά και τα γένια ... απο­καλούσαν τους Θεσσαλονικείς διαβόλους. ... Ο Ευστάθιος Θεσσαλονίκης για να δείξει τις ιεροσυλίες των Νορμανδών, αναφέρει, ότι οι κατακτητές ούρησαν στα καντήλια των εκκλησιών και τα χρησιμοποίησαν ως ποτήρια".
Τα στρατεύματα στη συνέχεια βάδισαν προς την Κωνσταντινούπολη, αλλά ο στρατός του Αυτοκράτορα Ισαακίου Β΄ Αγγέλου νίκησε τους εισβολείς στις όχθες του Στρυμόνα (7 Νοεμβρίου του 1185). Η Θεσσαλονίκη αμέσως εγκαταλείφθηκε και το 1189 ο Γουλιέλμος Β΄ έκανε ειρήνη με τον Ισαάκιο Β΄, εγκαταλείποντας όλες του τις κατακτήσεις. Ο Γουλιέλμος Β΄ σχεδίαζε να πείσει το στρατό των σταυροφόρων της Δύσης να περάσει από το έδαφός του και φαινόταν έτοιμος να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην Γ΄ Σταυροφορία. Ο ναύαρχός του Μαργαριτώνης, μια ναυτική ιδιοφυΐα ίση με του Γεωργίου Αντιοχείας, κράτησε με 60 πλοία την ανατολική Μεσόγειο ανοιχτή για τους Φράγκους και ανάγκασε τον πάντα νικηφόρο Σαλαντίν να λύσει την πολιορκία του κάστρου Κρακ των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη, κοντά στην Τρίπολη της Συρίας, την άνοιξη του 1188.
Θάνατος
μικρογραφία|δεξιά|Εσωτερικό του καθεδρικού ναού του Μονρεάλε. Τον Νοέμβριο του 1189 ο Γουλιέλμος απεβίωσε στο Παλέρμο. Ο τάφος του, όπως και ο τάφος των γονέων του, βρίσκεται στον καθεδρικό ναό του Μονρεάλε που χτίστηκε κατά την βασιλεία του.
Τον διαδέχτηκε ο Τανκρέδος της Σικελίας.
Οικογένεια
Το 1177 νυμφεύτηκε την Ιωάννα Ανζού, κόρη του Ερρίκος Β΄ της Αγγλίας. Δεν απέκτησε απογόνους, αν και ο Ροβέρτος του Torigni καταγράφει έναν βραχύβιο γιο το 1181: Τον Βοημούνδο, που ονομάστηκε Δούκας της Απουλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Ωτβίλ Κατηγορία:Βασιλείς της Σικελίας
SunExpress
Η SunExpress (Gunes Ekspres Havacilik AS), είναι αεροπορική εταιρεία με έδρα την Αττάλεια στην Τουρκία. Εκτελεί τακτικές και ναυλωμένες (charter) πτήσεις από την Αττάλεια προς την Ευρώπη. Οι δραστηριότητες της SunExpress επικεντρώνονται στην τουριστική κίνηση. Η κύρια βάση της εταιρείας είναι ο Διεθνής Αερολιμένας Αττάλειας (ΙΑΤΑ: ΑΥΤ)
Ιστορία
Η SunExpress ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1989 και ξεκίνησε την πτητική δραστηριότητα το 1990 με ναυλωμένες πτήσεις από Αττάλεια προς Φρανκφούρτη. Είναι κοινοπραξία μεταξύ των Τουρκικών Αερογραμμών (ΤΗΥ) και της γερμανικής Lufthansa. Πέντε χρόνια αργότερα, η Lufthansa μετέφερε το μετοχικό της μερίδιο στη θυγατρική της Condor (σήμερα Thomas Cook Airlines), ώστε όλες οι ναυλωμένες πτήσεις να διοικούνται από τον ίδιο φορέα. Σήμερα, η SunExpress διοικείται από την Thomas Cook (50%) και τις Τουρκικές Αερογραμμές (50%).Είναι ο μοναδικός Τουρκικός αερομεταφορέας που έχει λάβει πιστοποίηση ISO 9001, ISO 14001 και OHSAS.
Πηγές
Κατηγορία:Τουρκικές αεροπορικές εταιρείες
Περίανδρος
Βίαιες συμπεριφορές
Ο Περίανδρος ήταν ο δεύτερος τύραννος της Κορίνθου, γιος και διάδοχος του τυράννου Κύψελου, ιδρυτή της δυναστείας των Κυψελιδών. Η μητέρα του ονομαζόταν Κρατέα, υπάρχουν πολλές φήμες ότι ο Περίανδρος κοιμόταν μαζί της. Ο Περίανδρος παντρεύτηκε τη Λυσίδη που αναφερόταν συχνά σαν "Μέλισσα" κόρη του Προκλή βασιλέως της Επιδαύρου και της Εριστενέας της Επιδαύρου. Μαζί της απέκτησε δυο γιους τον Κύψελο που ακούγεται ότι ήταν διανοητικά καθυστερημένος και τον Λυκόφρονα της Κορίνθου έναν άντρα μεγάλης εξυπνάδας. Ο Ηρόδοτος μας πληροφορεί ότι κάποτε ο Περίανδρος ζήτησε συμβουλή από τον τύραννο της Μιλήτου Θρασύβουλο πώς να στερεώσει καλύτερα την αρχή του και έλαβε με συμβολική πράξη την απάντηση ότι θα πρέπει να εξοντώσει κάθε ισχυρό αντίπαλο ή αντιδρώντα στο έργο του. Έκτοτε ο Περίανδρος δεν δίστασε ακόμη και να διαπράξει φόνους οικείων του. Έτσι σύμφωνα με το βιβλίο "Ζωή και γνώμες των επιφανών φιλοσόφων" σε μια κρίση τρέλας χτύπησε άγρια τη γυναίκα του που αποκαλούσε θωπευτικά «Μέλισσα» και την έριξε από τις σκάλες με αποτέλεσμα να σκοτωθεί.
Ο ιστορικός Ηρόδοτος αναφέρεται σε Νεκροφιλία του Περίανδρου απέναντι στη σύζυγο του με τη φράση "έψησε το ψωμί σε κρύο φούρνο". Σε επίσημη εορτή στην αυλή του, κάλεσε τις επιφανέστερες γυναίκες της Κορίνθου, τις ξεγύμνωσε και έκαψε τα ενδύματα και τα κοσμήματά τους στην εστία. Η θλίψη του Λυκόφρονα για τον βίαιο θάνατο της μητέρας του ήταν τόσο μεγάλη που κατέφυγε στην Κέρκυρα, αποικία των Κορινθίων. Όταν ο Περίανδρος έφτασε σε προχωρημένο γήρας και αναζητούσε τον γιο του να τον διαδεχτεί έστειλε απεσταλμένους στην Κέρκυρα που του ζήτησαν να επιστρέψει στην Κόρινθο, ο ίδιος για να τον πείσει συμφώνησε να αποσυρθεί στην Κέρκυρα για να κυβερνήσει ανενόχλητος. Ο λαός της Κέρκυρας φοβήθηκε την άφιξη του Περίανδρου στο νησί τους και δολοφόνησε τον Λυκόφρονα πριν αποχωρήσει. Ο Περίανδρος τότε, για να τους τιμωρήσει, συγκέντρωσε 300 παιδιά των καλλιτέρων οικογενειών της Κέρκυρας και τους έστειλε στον βασιλιά της Λυδίας Αλυάττη για να τους ευνουχίσει κατά το Ασιατικό έθιμο. Το πλοίο όμως προσάραξε στη Σάμο και οι νέοι ελευθερώθηκαν. Η δολοφονία του Λυκόφρονα έφερε μεγάλη θλίψη στον Περίανδρο που τον οδήγησε τελικά στον θάνατο. Τον Περίανδρο διαδέχθηκε ο ανεψιός του Ψαμμήτιχος, ο τελευταίος τύραννος της δυναστείας των Κυψελιδών.
Λαμπρή διακυβέρνηση, προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών
Ο Περίανδρος αν και αγαπούσε τις στρατιωτικές επιδείξεις φαίνεται πως δεν ενεπλάκη σε εξωτερικούς πολέμους. Τον μοναδικό που οργάνωσε ήταν κατά του πεθερού του Προκλέα, τυράννου της Επιδαύρου, με αιτία το θάνατο της κόρης του. Επί εποχής του η Κόρινθος ανυψώθηκε σε δύναμη και ακμή και έφθασε να γίνει θαλασσοκράτειρα. Εκτός όμως αυτού ο Περίανδρος υπήρξε και κοινωνικός αναμορφωτής, νομοθέτησε κατά της ασωτίας και της πολυτέλειας, υπέρ της εύρεσης εργασίας σε φτωχούς και φορολογίας των πλουσίων. Προστάτευσε τα γράμματα και τις τέχνες και κατέστησε την αυλή του κέντρο πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας. Αποίκησε την Ποτίδαια στη Χαλκιδική, την Ιλλυρική Απολλωνία, κατέκτησε την Επίδαυρο, είχε καλές σχέσεις με τη Μίλητο και τη Λυδία και προσάρτησε την Κέρκυρα που έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του. Το μεγαλύτερο έργο της βασιλείας του ήταν η Δίολκος για τη μεταφορά πλοίων, στη θέση που έγινε στα σύγχρονα χρόνια ο Ισθμός της Κορίνθου. Τα διόδια για τη μεταφορά των πλοίων από τη Δίολκο ήταν ισότιμα με τα ετήσια Κορινθιακά έσοδα, με τα χρήματα αυτά έκτισε ναούς, δημόσια κτίρια και προήγαγε τις τέχνες και τον πολιτισμό. Φιλοξένησε τον ποιητή Αρίων από τη Λέσβο έκανε πολλά πανηγύρια και οικοδόμησε πολλά κτίρια με τον Δωρικό ρυθμό. Η Κορινθιακή μορφή κεραμικής δημιουργήθηκε στην εποχή του από έναν καλλιτέχνη που ζούσε στην αυλή του με βάση τη Δωρική. Ο τρόπος διακυβέρνησης του Περίανδρου στην εποχή του έμεινε γνωστός σαν "Τυραννία". Οι τύραννοι στην εποχή του ευνοούσαν σημαντικά τους φτωχούς σε βάρος των πλουσίων με στόχο την ισότητα, έκαναν κατασχέσεις γης στους πλούσιους και περιόριζαν τα προνόμια τους. Οικοδόμησε πολλούς ναούς, λιμάνια και φρούρια, κατασκεύασε εκτεταμένο σύστημα για την υδραγώγηση της πόλης, πήρε και πολλά μέτρα για την ανάπτυξη του εμπορίου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες βασιλείς Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες σοφοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες διδακτικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ελεγειακοί ποιητές Κατηγορία:Ιστορία της αρχαίας Κορίνθου Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι
Κότσερ Μπίρκαρ
Ο Κότσερ Μπίρκαρ FRS (κουρδικά: کۆچەر بیرکار/ Koçer Bîrkar, γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1978 - γεννημένος ως Fereydoun Derakhshani (περσικά: درخشانی)) είναι Ιρανός Κούρδος μαθηματικός, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Τσινγκουά και στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ.
Ο Μπίρκαρ είναι σημαντικός συντελεστής της σύγχρονης Αμφίρρητης Γεωμετρίας Το 2010 έλαβε το βραβείο Leverhulme στα Μαθηματικά και τη Στατιστική για τη συμβολή του στην αλγεβρική γεωμετρία και το 2016 μοιράστηκε το βραβείο Moore της AMS για την εργασία " Ύπαρξη ελάχιστων μοντέλων για ποικιλίες γενικού τύπου log". Του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Φιλντς το 2018, "για την απόδειξή του σχετικά με την οριοθετησιμότητα των ποικιλιών Φάνο και τη συμβολή του στο πρόγραμμα των ελάχιστων μοντέλων" Στο γραφείο του στο Πανεπιστήμιο, ο Μπίρκαρ έχει δύο φωτογραφίες του Αλεξάντερ Γκροτέντιεκ, του αγαπημένου του μαθηματικού, ο οποίος, όπως και ο Μπίρκαρ, ήταν πρόσφυγας και κάτοχος του Μεταλλίου Φιλντς.
Παιδικά χρόνια και εκπαίδευση
Ο Μπίρκαρ είναι Κούρδος, γεννήθηκε το 1978 στην κομητεία Μαριβάν, επαρχία Κουρδιστάν, του Αυτοκρατορικού Ιράν, σε ένα αγρόκτημα και μεγάλωσε κατά τη διάρκεια του πολέμου Ιράν-Ιράκ. Έχει πέντε αδέλφια και έμαθε πολλά μαθηματικά από τα αδέλφια του κατά τα πρώτα σχολικά χρόνια. Μετά την αποφοίτησή του από το λύκειο, σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο της Τεχεράνης, από όπου πήρε το πτυχίο του. Κέρδισε το τρίτο βραβείο στον Διεθνή Διαγωνισμό Μαθηματικών για Φοιτητές το 2000 και λίγο αργότερα, ενώ ήταν ακόμα φοιτητής, μετακόμισε στο Ηνωμένο Βασίλειο ως πρόσφυγας και υπέβαλε αίτηση για πολιτικό άσυλο. Από το 2001 έως το 2004, ο Μπιρκάρ ήταν διδακτορικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ. Το 2003, του απονεμήθηκε υποτροφία Cecil King από τη Μαθηματική Εταιρεία του Λονδίνου ως ο πιο πολλά υποσχόμενος διδακτορικός φοιτητής. Αφού μετανάστευσε στο Ηνωμένο Βασίλειο, άλλαξε το όνομά του σε Κότσερ Μπίρκαρ, που σημαίνει "μαθηματικός μετανάστης" στα κουρδικά.
Έρευνα και σταδιοδρομία
Μαζί με τους Πάολο Κασκίνι, Κρίστοφερ Χέικον και Τζέιμς ΜακΚέρναν, ο Μπίρκαρ έλυσε διάφορες εικασίες, συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης των λογαριθμικών log flips, της πεπερασμένης γενιάς log-κανονικών δακτυλίων και της ύπαρξεως ελαχίστων μοντέλων για ποικιλίες γενικού log τύπου, βασιζόμενος σε προηγούμενες εργασίες του Βιάτσεσλαβ Σοκούροφ και των Χέικον και ΜακΚέρναν.
Στο πλαίσιο των λογαριθμοκανονικών ιδιομορφιών, απέδειξε την ύπαρξη των λογαριθμοαλλαγών, καθώς και βασικές περιπτώσεις του ελάχιστου μοντέλου και των εικασιών για την αφθονία. (Αυτό έχει επίσης αποδειχθεί ανεξάρτητα από τους Χέικον και ΜακΚέρναν).
Σε μια διαφορετική κατεύθυνση, μελέτησε το παλιό πρόβλημα του Iitaka σχετικά με την αποτελεσματικότητα των ινιδίων Iitaka που προκαλούνται από πολυκανονικά συστήματα σε ποικιλίες μη αρνητικής διάστασης Κοντάιρα. Το πρόβλημα αποτελείται από δύο σκέλη: ένα σχετικό με τις γενικές ίνες της ίνας και ένα σχετικό με τη βάση της ίνας. Οι Μπίρκαρ και Ζανγκ έλυσαν από κοινού το δεύτερο μισό του προβλήματος, περιορίζοντας έτσι το πρόβλημα του Iitaka στην ειδική περίπτωση μηδενικής διάστασης Κοντάιρα.
Σε πιο πρόσφατες εργασίες, ο Μπίρκαρ μελέτησε τις ποικιλίες Fano και τις ιδιομορφίες των γραμμικών συστημάτων. Επέλυσε αρκετά βασικά προβλήματα, όπως η εικασία του Σοκουρόφ για την περιοριστικότητα των συμπληρωμάτων και την εικασία των Μπορίσοφ-Αλεξέγιεφ-Μπορίσοφ για την περιοριστικότητα των ποικιλιών Φάνο. Το 2018, ο Μπίρκαρ έλαβε το Μετάλλιο Φιλντς για το έργο του στις ποικιλίες Φάνο και άλλες συνεισφορές στο πρόβλημα του ελάχιστου μοντέλου. Σε ένα βίντεο που διατέθηκε από το Ίδρυμα Simons, ο Μπίρκαρ εξέφρασε την ελπίδα ότι το μετάλλιο Φιλντς του θα βάλει "μόνο ένα μικρό χαμόγελο στα χείλη" των περίπου 40 εκατομμυρίων Κούρδων του κόσμου. Το μετάλλιο Φιλντς του Μπίρκαρ κλάπηκε την ίδια μέρα που του απονεμήθηκε. Σε μια ειδική τελετή στο ICM 2018, ο Μπίρκαρ έλαβε ένα μετάλλιο αντικατάστασης, γεγονός που προκάλεσε αστείες αντιδράσεις  ότι ήταν ο πρώτος άνθρωπος που έλαβε δύο φορές το μετάλλιο Φιλντς.
Ο Μπίρκαρ δραστηριοποιείται επίσης στον τομέα της αμφίρρητης γεωμετρίας σε θετικά χαρακτηριστικά πεδία. Το έργο του μαζί με το έργο του Χακόν-Χου σχεδόν ολοκληρώνει το πρόγραμμα του ελάχιστου μοντέλου για 3-πτυχές πάνω από πεδία χαρακτηριστικών τουλάχιστον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Βραβευμένοι με Μετάλλιο Φιλντς
Ερυθρίτης
{{Κουτί πληροφοριών ορυκτού }}
Ο ερυθρίτης (αγγλικά: erythrite) είναι ορυκτό του κοβαλτίου και του αρσενικού. Έλαβε το όνομά του από την ελληνική λέξη "ερυθρός" λόγω του έντονα ερυθρού χρώματος των κρυστάλλων του. Οι μεταλλωρύχοι τον αποκαλούν "μπουμπούκι του κοβαλτίου" (cobalt bloom) λόγω της υφής των κρυστάλλων του, που μοιάζουν με άνθος. Αντίστοιχα αποκαλείται και ο ανναβεργίτης (Ni3(AsO4)2 . 8(H2O)), το αντίστοιχο ορυκτό του νικελίου "μπουμπούκι του νικελίου" (nickel bloom).
Αν και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως πολύτιμος ή ημιπολύτιμος λίθος λόγω της πολύ χαμηλής σκληρότητάς του, είναι αντικείμενο συλλογής από συλλέκτες ορυκτών.
Ο ερυθρίτης σχηματίζει δύο πολυμορφικές σειρές με τον ανναβεργίτη και τον χερνεσίτη (hörnesite). Πρόκειται για δευτερογενές ορυκτό που σχηματίζεται σε ζώνες οξείδωσης μεταλλευμάτων που περιέχουν κοβάλτιο, νικέλιο και αρσενικό. Ως εκ τούτου σχετίζεται με κοβαλτίτη, σκουττερουδίτη, σκοροδίτη, αδαμίτη, αυτοφυή άργυρο και μαλαχίτη.
Απαντά σε αρκετά σημεία του πλανήτη, λίγα όμως είναι τα σημεία που εμφανίζει συλλεκτικά δείγματα ή είναι οικονομικά εκμεταλλεύσιμος. Αναφέρονται σχετικά περιοχές στη Γαλλία (περιοχή Ιζέρ, Isère), τη Γερμανία (Σαξωνία, Μέλας Δρυμός, Έσση), τον Καναδά (περιοχή Cobalt στο Οντάριο), στις ΗΠΑ (Νιου Τζέρσεϊ, Καλιφόρνια), στην Κίνα και στο Μαρόκο (περιοχή Bou Azzer, πολύ όμορφα συλλεκτικά δείγματα).
Στην Ελλάδα ανευρίσκεται στα μεταλλεία της Πλάκας Λαυρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού Κατηγορία:Ορυκτά του κοβαλτίου Κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά
Κρέμα καταλάνα
μικρογραφία|Κρέμα καταλάνα σε πήλινο σκεύος μικρογραφία|Μια κλασική παρουσίαση της κρέμα καταλάνα Η κρέμα καταλάνα (γνωστή επίσης ως καμένη κρέμα ή, στην Καταλονία, απλώς κρέμα) είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό επιδόρπιο της καταλανικής κουζίνας.
Ιστορικό προέλευσης
Αποτελείται από κρέμα ζαχαροπλαστικής με βάση τον κρόκο του αυγού, που συνήθως καλύπτεται από μία στρώση καραμελωμένης ζάχαρης, η οποία δημιουργεί μια τραγανή κρούστα που έρχεται σε αντίθεση με την υφή της κρέμας. Σερβίρεται όλο το χρόνο, αλλά κυρίως αποτελεί το παραδοσιακό και πλέον χαρακτηριστικό γλυκό την ημέρα της γιορτής του Σαν Χοσέ –ή Σαν Ζουζέπ στα καταλανικά–, στις 19 Μαρτίου, που έχει καθιερωθεί στην Ισπανία και ως «ημέρα του πατέρα». Μέχρι πρόσφατα αποτελούσε, κατά κανόνα, ένα επιδόρπιο για τις Κυριακές και τις γιορτές και ανάγει την καταγωγή της σε μια επίσκεψη που πραγματοποίησε τον 18ο αιώνα ένας επίσκοπος σε ένα καταλανικό μοναστήρι. Ενόψει αυτής της εξαιρετικής περίστασης, οι καλόγριες αποφάσισαν να του ετοιμάσουν μια κρεμ καραμελέ για επιδόρπιο, αλλά τους βγήκε αρκετά αραιή. Γι’ αυτό προσπάθησαν με διάφορους τρόπους να την «συνεφέρουν» και στο τέλος της πρόσθεσαν και καμένη ζάχαρη. Όταν ο επίσκοπος ήταν έτοιμος να φάει την κρεμ καραμελέ, η ζάχαρη έκαιγε ακόμη πολύ κι έτσι εκείνος αναφώνησε «Κρέμα!» που στα καταλανικά σημαίνει «Καίει!», εξ’ ου και η προέλευση της ονομασίας «κρέμα».
Χαρακτηριστικά
Η κρέμα καταλάνα φτιάχνεται με κρόκο αυγού, ζάχαρη, αλεύρι ή άνθος αραβοσίτου (κορν φλάουρ) και γάλα αρωματισμένο με κανέλα και ξύσμα λεμονιού ή, μερικές φορές, και πορτοκαλιού. Βάζουμε την κρέμα σε ένα κατσαρολάκι πάνω στη φωτιά και την αφήνουμε να σιγοβράσει, χωρίς να κοχλάσει, μέχρι να δέσει και μετά τη βάζουμε στο ψυγείο να παγώσει. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την κρέμα καταλάνα σαν γέμιση σε ενσαϊμάδας, κόκας , τορτέλες , σούσος , εκλέρ, κρέστας και σε κάθε γλυκό με ζύμη, καθώς και στις τούρτες. Όταν δεν χρησιμοποιείται σαν γέμιση αλλά καλύπτει την επιφάνεια ενός γλυκού, συνήθως την πασπαλίζουμε με ζάχαρη, την οποία καίμε στη συνέχεια με το ειδικό πυρωμένο σίδερο ή –πράγμα το οποίο είναι και συχνότερο σήμερα– με φλόγιστρο. Το ίδιο συμβαίνει και όταν την σερβίρουμε σαν επιδόρπιο, αφού προηγουμένως τη μοιράσουμε σε ατομικά πιατάκια γλυκού ή, σύμφωνα με την παράδοση, σε πήλινα σκεύη. Αποτελεί σπιτικό γλυκό, αλλά σερβίρεται επίσης στα περισσότερα εστιατόρια, καθώς και στα πανδοχεία.