cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λυκά Ρουζώ
Εθνική
Ο Λυκά Ρουζώ έλαβε την πρώτη του κλήση, υπό τον Φρανσίς Σμερετσκί, στις 22 Μαΐου 2012 με την Εθνική Γαλλίας U-18 απέναντι στη Φινλανδία, μπαίνοντας στο παιχνίδι ως αλλαγή στο 77ο λεπτό (νίκη με σκορ 0-3).
Πέτυχε δύο τέρματα με την U-19 απέναντι στη Λετονία στις 13 Οκτωβρίου 2012 (νίκη με σκορ 6-0) και απέναντι στην Πορτογαλία, στις 16 Οκτωβρίου 2012 (ισοπαλία με σκορ 2-2).
Στις 3 Ιουλίου 2013, κλήθηκε από τον Φρανσίς Σμερετσκί να συμμετάσχει στην αποστολή της Εθνική Γαλλίας για το Euro U-19. Μετά από ένα δύσκολο ξεκίνημα στη διοργάνωση, οι Bleuets απέκλεισαν την Ισπανία στα ημιτελικά και προκρίθηκαν για τον τελικό απέναντι στη Σερβία χάρη σε τέρματα των Γιασίν Μπεντζιά και Αντουάν Κοντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΕΦΚ Φρεζύς Σαιν-Ραφαέλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΣ Μπουλόν Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Πιεσοστάτης
μικρογραφία|Πιεσοστάτης Ο πιεσοστάτης είναι αυτόματος ηλεκτρικός διακόπτης, ο οποίος ενεργοποιείται με τη μεταβολή της πίεσης. Ο όρος είναι αντίστοιχος του όρου "θερμοστάτης". Ο διακόπτης μπορεί να είναι σχεδιασμένος ώστε να ενεργοποιείται είτε κατά την αύξηση της πίεσης είτε κατά την πτώση της πίεσης. Οι πιεσοστάτες χρησιμοποιούνται ευρέως στη βιομηχανία για την αυτόματη εποπτεία και τον έλεγχο συστημάτων που χρησιμοποιούν υγρά υπό πίεση.
Κατηγορία:Υδραυλική Κατηγορία:Εργαλεία
Μο Μόουλαμ
Υπηρέτησε στην πρώτη κυβέρνηση Μπλερ (1997-2001) και υπήρξε πρωτεργάτρια της ειρηνευτικής συμφωνίας του 1998 για τη Βόρεια Ιρλανδία. Υπήρξε μια από τις πιο χαρισματικές πολιτικούς της Βρετανίας. Εξελέγη βουλευτίς για πρώτη φορά το 1987 και παρέμεινε στο αξίωμα ως το 2001. Ήταν υπουργός αρμόδια για θέματα Βορείου Ιρλανδίας την περίοδο 1997-99 και τη διαδέχθηκε στο αξίωμα ο Πίτερ Μάντελσον. Το 1998, στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη «Συμφωνία της Μεγάλης Παρασκευής» επισκέφτηκε τις φυλακές Μέιζ και έπεισε του κρατουμένους - που ήταν μέλη παραστρατιωτικών οργανώσεων- να προσέλθουν στο τραπέζι του διαλόγου. Κάποτε δεν δίστασε να παραδεχθεί ότι όταν ήταν νέα δοκίμασε μαριχουάνα.
Η Μο Μόουλαμ έπεσε τον Αύγουστο του 2005 σε κώμα έπειτα από πτώση στο σπίτι της, κατά την οποία χτύπησε στο κεφάλι. Παρουσίαζε προβλήματα αστάθειας ως αποτέλεσμα θεραπείας για όγκο στον εγκέφαλο, ο οποίος είχε διαγνωστεί πρώτη φορά το 1997. Πέθανε σε ηλικία 55 ετών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί
Dr. Mario
Ο Dr. Mario είναι ένα βιντεοπαιχνίδι παζλ δράσης του 1990 που παράχθηκε από τον Gunpei Yokoi και σχεδιάστηκε από τον Takahiro Harada. Η Nintendo ανέπτυξε και δημοσίευσε το παιχνίδι για τις κονσόλες Nintendo Entertainment System και Game Boy. Το soundtrack του παιχνιδιού συντάχθηκε από τον Hirokazu Tanaka.
Ο στόχος του παίκτη είναι να καταστρέψει τους ιούς που ζουν στον αγωνιστικό χώρο στην οθόνη χρησιμοποιώντας χρωματιστές κάψουλες που ρίχνονται στο γήπεδο από τον Μάριο, ο οποίος αναλαμβάνει το ρόλο ενός γιατρού. Ο παίκτης χειρίζεται τις κάψουλες καθώς πέφτουν, με στόχο να ευθυγραμμιστούν παρόμοια χρώματα για να αφαιρέσουν τους ιούς. Ο παίκτης για να πρωχορήσει στο παιχνίδι πρέπει να εξαλείφσει όλους τους ιούς στην οθόνη σε κάθε επίπεδο.
Το Dr Mario έλαβε θετική υποδοχή, εμφανιζόμενο σε πολλές λίστες "Best Nintendo Games of All Time". Το παιχνίδι έχει μεταφερθεί, ανακατασκευαστεί ή είχε μια συνέχεια σε κάθε οικιακή κονσόλα Nintendo από το NES, καθώς και στις περισσότερες φορητές κονσόλες, συμπεριλαμβανομένης της εκ νέου κυκλοφορίας το 2004 στο Game Boy Advance ως μέρος της σειράς Classic NES. Οι τροποποιημένες εκδόσεις του Dr. Mario υπάρχουν ως minigames στο WarioWare, Inc.: Mega Microgames!, Brain Age 2: More Training in Minutes a Day !, και Brain Age: Concentration Training. Ένα παιχνίδι Wii U spin-off, Dr Luigi, κυκλοφόρησε το 2013 ως μέρος του εορτασμού της χρονιάς της Luigi.
Παιχνίδι
Το Dr. Mario είναι ένα βιντεοπαιχνίδι στο οποίο ο Mario αναλαμβάνει το ρόλο ενός γιατρού, πετώντας χρωματιστές ιατρικές κάψουλες σε μια φιάλη φαρμάκου που αντιπροσωπεύει τον αγωνιστικό χώρο. Αυτή η περιοχή κατοικείται από ιούς τριών χρωμάτων: κόκκινο, κίτρινο και μπλε, που παραμένουν στην αρχική τους θέση μέχρι να αφαιρεθούν. Με τρόπο και στυλ που θεωρείται παρόμοιο με το Tetris, ο παίκτης χειρίζεται κάθε κάψουλα καθώς πέφτει κάθετα 1 μονάδα χώρου κάθε φορά, ικανή να την μετακινήθει αριστερά ή δεξιά και να περιστραφεί 90 μοίρες είτε δεξιόστροφα είτε αριστερόστροφα. Όταν τέσσερα ή περισσότερα μισά κάψουλας εννωθούν με το ίδιο χρώματως ιο αφαιρούνται από το παιχνίδι. Τυχόν υπόλοιπα μισά καψάκια ή ολόκληρα καψάκια που δεν υποστηρίζονται από ιό ή κάψουλα πέσουν στο κάτω μέρος του αγωνιστικού χώρου ή χτυπήσουν ένα άλλο υποστηριζόμενο αντικείμενο, αφαιρούνται. Ο κύριος στόχος είναι η ολοκλήρωση των επιπέδων, η οποία επιτυγχάνεται με την εξάλειψη όλων των ιών από τον αγωνιστικό χώρο. Ένα παιχνίδι τελειώνει όταν οι κάψουλες γεμίζουν το γήπεδο με τρόπο που εμποδίζει το στενό λαιμό της φιάλης. Οι παίκτες μεταφέρονται πρώτα στην οθόνη επιλογών, όπου μπορούν να επιλεξούν το αρχικό επίπεδο. Το αρχικό επίπεδο που επιλέχθηκε είναι μια τιμή μεταξύ μηδέν και είκοσι που καθορίζει τον αριθμό των ιών που πρέπει να εκκαθαριστούν και οι επιλογές ταχύτητας αλλάζουν το πόσο γρήγορα πέφτουν οι κάψουλες μέσα στη φιάλη. Το σκορ του παίκτη βασίζεται στην εξάλειψη των ιών και στην επιλεγμένη ταχύτητα του παιχνιδιού, με πόντους μπόνους για την εκκαθάριση περισσότερων από 1 ιου σε μία γραμμή. Μετά το επίπεδο 20 το παιχνίδι μπορεί να επεκταθεί για να συγκεντρώσει πόντους, αλλά ο αριθμός των ιών που πρέπει να εξαληφθει παραμένει ο ίδιος.
Το Dr. Mario προσφέρει μια λειτουργία παιχνιδιού για πολλούς παίκτες στην οποία δύο παίκτες ανταγωνίζονται μεταξύ τους σε ξεχωριστά γήπεδα. Σε αυτήν τη λειτουργία, ο στόχος του παίκτη είναι να καθαρίσει το δικό του πεδίο παιχνιδιού από ιούς πριν το κάνει ο άλλος παίκτης. Η εξάλειψη πολλαπλών ιών ή η έναρξη αλυσιδωτών αντιδράσεων μπορεί να προκαλέσει την πτώση επιπλέον καψουλών στον αγωνιστικό χώρο του αντιπάλου. Ένας παίκτης κερδίζει ένα παιχνίδι μόλις εξαλείψει όλους τους ιούς ή εάν συμπληρωθεί ο άλλος αγωνιστικός χώρος. Ο πρώτος παίκτης που κέρδισε τρία παιχνίδια κερδίζει συνολικά.
Ανάπτυξη
Ο Dr. Mario δημιούργησε μια σειρά από remakes και port που κυκλοφόρησαν σε διάφορες κονσόλες Nintendo. Η δυνατοτητα πολλαπλών παικτων της αρχικής έκδοσης μεταφέρθηκε σε δύο συστήματα arcade το 1990: το Nintendo Vs. Σύστημα (με τον τίτλο Vs. Dr. Mario) και το PlayChoice-10.
Ένα βελτιωμένο remake του Dr. Mario συνδυάστηκε με τον Tetris στο παιχνίδι σύνθεσης του Super Nintendo Entertainment System Tetris & Dr. Mario, που κυκλοφόρησε στις 30 Δεκεμβρίου 1994. Αυτή η έκδοση του Dr. Mario κυκλοφόρησε ξανά στην Ιαπωνία στις 30 Μαρτίου 1997, ως τίτλος με δυνατότητα λήψης για το περιφερειακό Satellaview του Super Famicom, με το όνομα Dr. Mario BS Version. [Απαιτείται αναφορά] Εκδόθηκε ξανά στην Ιαπωνία ως ένα παιχνίδι με δυνατότητα λήψης για τις κασέτες Nintendo Power των Super Famicom και Game Boy.
Η έκδοση NES μεταφέρθηκε δύο φορές στο Game Boy Advance: πρώτα το 2004 ως ένα από τα τριάντα παιχνίδια στη σειρά Classic NES (γνωστή ως Famicom Mini Series στην Ιαπωνία), και στη συνέχεια συνδυάστηκε με μια έκδοση της σειράς Puzzle League το 2005 υπό τον τίτλο Dr. Mario & Puzzle League, αυτή τη φορά με ενημερωμένα γραφικά και νέα μουσική για να διαλέξετε. Στις 20 Μαΐου 2003, η Nintendo κυκλοφόρησε το "GameCube Preview Disc" για το GameCube, το οποίο επιτρέπει στους παίκτες να κατεβάσουν την έκδοση NES του Dr. Mario στις κονσόλες Game Boy Advance χρησιμοποιώντας το καλώδιο σύνδεσης Nintendo GameCube - Game Boy Advance. Η αρχική έκδοση του Game Boy διατέθηκε στην Virtual Console του Nintendo 3DS το 2011. Η έκδοση NES κυκλοφόρησε στην εικονική κονσόλα του Wii U το 2014 και συμπεριλήφθηκε ως ένας από τους τίτλους κυκλοφορίας για το Nintendo Switch Online στις 19 Σεπτεμβρίου 2018.
Υποδοχή
Το Dr. Mario και οι εκδόσεις του έλαβαν γενικά θετικές κριτικές, αν και ορισμένοι γονείς επικρίνουν την υπόθεσή του λόγω της συμπερίληψης του φαρμάκου σε παιδικό παιχνίδι. Μια ιδιαίτερα αρνητική κριτική, από την ACE, εβαλε στην έκδοση Game Boy 510/1000. Επικρίνει τα ασχημα γραφικά του παιχνιδιού και το επαναλαμβανόμενο παιχνίδι. Η κριτική ανέφερε ότι το παιχνίδι "πράσο λογοκλοπής", δηλώνοντας ότι είναι χειρότερο από τα αρχικο παιχνίδι.
Αναθεωρώντας την έκδοση NES, η Allgame το επαίνεσε, δηλώνοντας ότι κατά την κυκλοφορία του, «όταν τα παιχνίδια παζλ πλημμύρισαν την αγορά, ο Dr. Mario ξεχωρίζει ως ένα από τα καλύτερα, συνδυάζοντας μια ομαλή καμπύλη μάθησης, παιχνιδιάρικα γραφικά και αξέχαστες μελωδίες». Οι έννοιες μπορεί να είναι απλές, αλλά το εθιστικό παιχνίδι γίνεται σταδιακά πιο περίπλοκο καθώς αυξάνεται η ταχύτητα και προστίθενται επιπλέον ιοί. "
Το GamePro έδωσε στη συλλογή των Tetris & Dr. Mario μια γενική κριτική. Εξέφρασαν τη λειτουργία Mixed Match και τα βελτιωμένα γραφικά και τους ήχους του SNES, και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι "Ο καλός χειρισμός και η απορροφητική δράση είναι αυτά που κάνουν αυτά τα δύο κλασικά ακόμη καλύτερα ως ζευγάρι από ότι ήταν μόνα τους." Η Next Generation, αντίθετα, είπε ότι η συλλογή ήταν σημαντική μόνο για την πρώτη εμφάνιση του Tetris στο SNES, συνοψίζοντας ότι "Ναι, είναι υπέροχο, αλλά πιθανότατα έχετε ήδη ένα αντίγραφο ενός ή και των δύο αυτών παιχνιδιών". Ωστόσο, επαίνεσαν τη Nintendo για το ότι είχαν τους "cojones" για να συσκευάσουν το παιχνίδι εμπνευσμένο από το Tetris με το ίδιο το Tetris.
Το Dr. Mario βαθμολογήθηκε ως το 134ο καλύτερο παιχνίδι που κυκλοφόρησε σε ένα σύστημα Nintendo στη λίστα Top 200 Games της Nintendo Power, από τη ScrewAttack ως το έβδομο καλύτερο παιχνίδι Mario όλων των εποχών και από το IGN ως το 51ο καλύτερο παιχνίδι NES όλων των εποχών. Η IGN βαθμολόγησε επίσης το soundtrack του παιχνιδιού, το οποίο συνέθεσε ο Hirokazu Tanaka, ως έβδομο στη λίστα με τα δέκα μεγαλύτερα soundtrack 8-Bit. Το GamesRadar το κατέταξε ως το 13ο καλύτερο παιχνίδι NES που έγινε ποτέ. Το προσωπικό το χαρακτήρισε "ένα από τα πιο διάσημα του είδους [παζλ]". Ο Ben Reeves του Game Informer το ονόμασε το έβδομο καλύτερο παιχνίδι Game Boy.
Η κυκλοφορία του Game Boy Advance ως μέρος της σειράς Classic NES κατέχει βαθμολογία 66/100 στο Metacritic με βάση 10 κριτικές. Οι περισσότερες κριτικές επισήμαναν τον εθισμό του παιχνιδιού και επαινούν την προσθήκη πολλών παικτών, αλλά μερικές αμφισβήτησαν τη σημασία της επανέκδοσης του παιχνιδιού ως αυτόνομο τίτλο. Η Eurogamer είπε ότι το παιχνίδι ήταν «ακόμα τόσο παιχνιδιάρικο, εθιστικό και ενοχλητικό όσο ήταν το 1990», αλλά επέκρινε τη Nintendo για την επανέκδοση των κλασικών παιχνιδιών ως αυτόνομους τίτλους στη σειρά Classic NES αντί για συλλογή, όπως το Atari Anthology Atari ή το Midway's Midway Arcade treasures. Ο Craig Harris, στην κριτική του για την IGN, εξέφρασε σαρκαστικά την ανησυχία για τη χρήση του φαρμάκου από το παιχνίδι. Του άρεσε το εθιστικό παιχνίδι, αλλά επέκρινε το ασπρόμαυρο εγχειρίδιο που δυσκολεύτηκε να κατανοήσει τους μηχανισμούς παιχνιδιού με βάση το χρώμα. Ενώ το 1UP.com σημείωσε ότι η "δράση αντιστοίχισης χρωμάτων του παιχνιδιού είναι πιο συναρπαστική από το Mario Bros. Ο κριτικός αμφισβήτησε έντονα αν αυτή η εκ νέου κυκλοφορία αξίζει από μόνη της την τιμή πώλησης όταν μια έκδοση του Dr. Mario συμπεριλήφθηκε σε άλλο παιχνίδι Game Boy Advance, WarioWare, Inc.: Mega Microgames !.
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1990 Κατηγορία:Mario Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια παζλ
Λεοπάρδαλη του χιονιού
Ονοματολογία
Για την επιστημονική ονομασία του γένους Panthera «πάνθηρας» υπάρχουν δύο εκδοχές: σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, η λέξη είναι ελληνική και προέρχεται από τον αρχικό αμάρτυρο τύπο πάρθηρ, λόγω της παρετυμολογικής σύνδεσής της με τις λέξεις παν και θηρώ «κυνηγώ».
Σύμφωνα με τη δεύτερη εκδοχή, η λέξη έχει ανατολική προέλευση και συνδέεται με την αρχαία ινδική pundarīka που σήμαινε την «τίγρη». Ο όρος uncia στην επιστημονική ονομασία του είδους δεν έχει απόλυτα καθορισμένη προέλευση, αν και υπάρχουν δύο εκδοχές: σύμφωνα με την πρώτη εκδοχή, σχετίζεται με την λατινική unguis «νύχι» (πρβλ. αγγλ. ungulate, anchor, and angle) που, με τη σειρά της, προέρχεται από το επίθετο uncus «καμπυλωτός, κυρτός» (curved). Η πρωτο-Γερμανική ρίζα του όρου είναι **-nk-*, «λυγίζω, καμπυλώνω) (Oxford English Dictionary). Ωστόσο, αυτή η εκδοχή, είναι δύσκολο να συσχετιστεί σαφέστερα με το συγκεκριμένο θηλαστικό
Σύμφωνα με την δεύτερη και, πιθανότερη, εκδοχή ο όρος uncia προέρχονται από την παλαιά (13ος αιώνας) γαλλική λέξη once, που χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να περιγράψει τον ευρωπαϊκό λύγκα. Ο όρος once προήλθε από την λέξη lonce, με αφαίρεση του l που, πιθανότατα, αντιπροσώπευε το άρθρο la. Ο όρος, αργότερα, παρέμεινε για να περιγράψει την λεοπάρδαλη του χιονιού.
Η λέξη λεοπάρδαλη, προέρχεται από τα επί μέρους συνθετικά λέων + πάρδαλις. Ο όρος πάρδαλις (βλ. παρακάτω) η οποία έχει πρωτογενή σημασία και σημαίνει «λεοπάρδαλη», ζώο που ήταν ευρύτατα διαδεδομένο και αγαπητό στην αρχαιότητα. Επομένως, οποιαδήποτε επιστημονική ονομασία περιλαμβάνει αυτούσια την λέξη ή κάποια επί μέρους συνθετικά της, έχει τη σημασία της λεοπάρδαλης. Ακόμη και η λέξη «παρδαλός» είναι μεταγενέστερη και σημαίνει «αυτός που έχει στίξεις ή κηλίδες σαν της λεοπάρδαλης».
Ο όρος πάρδαλις είναι παλαιά λόγια ονομασία που χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει την λεοπάρδαλη και προέρχεται από την αρχαία λέξη πόρδαλις. Το Λεξικό Απολλωνίου του Σοφιστού, αναφέρεται με σαφήνεια: πόρδαλις: ο άρσην, η δε θήλεια πάρδαλις. Πρόκειται για δάνεια λέξη που, πιθανόν, έχει ανατολική προέλευση και συνδέεται με την ιρανική Pwrδηκ, την περσική palang και την αρχ. ινδική prdãku-. Ωστόσο το επίθημα -αλις δεν εξηγείται ετυμολογικά. Η λαϊκή ονομασία λεοπάρδαλη του χιονιού, παραπέμπει, σαφώς, στα ορεινά, αλπικά ενδιαιτήματα του θηλαστικού.
Η λεοπάρδαλη του χιονιού απαντάται με πολλές ονομασίες στις χώρες κατανομής της, μερικές από τις οποίες είναι: wāwrīn pṛāng (Παστού: واورين پړانګ), shan (Λαντάκ), irves (Μογγολικά: ирвэс), bars ή barys (Κοζάκικα: барыс), ilbirs (Κιργιζικά: Илбирс), barfānī chītā (Ούρντου: برفانی چیتا), him tendua (Σανσκριτικά: हिम तेन्दुआ).
Συστηματική ταξινομική
Το 1854, ο Βρετανός ζωολόγος Τζον Γκρέι (John Edward Gray, 1800-1875) πρότεινε την ονομασία Uncia, για το -νέο- γένος στο οποίο τοποθέτησε την λεοπάρδαλη του χιονιού, υπό την ονομασία Uncia irbis. Ο περίφημος Βρετανός ζωολόγος Ρέτζιναλντ Πόκοκ (Reginald Innes Pocock, 1863-1947) επιβεβαίωσε αυτή την ταξινόμηση, αλλά έδωσε την επιστημονική ονομασία Uncia uncia στο θηλαστικό.
Η αγγλική ονομασία του είδους είναι Snow leopard «λεοπάρδαλη των χιόνων», από όπου πήρε και την ελληνική ονομασία το θηλαστικό, αλλά η τίγρη θεωρείται στενότερη συγγενής του, παρά η «πραγματική» λεοπάρδαλη.
Οι συγγραφείς του έργου Handbook of the Mammals of the World (Lynx ed.) αναγνωρίζουν 2 υποείδη (βλ. Πίνακα) της λεοπάρδαλης του χιονιού, ωστόσο, δεδομένου ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα, αυτές οι ταξινομήσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη.
Γεωγραφική εξάπλωση
Το είδος απαντά σε περιορισμένης έκτασης περιοχή της Κ. Ασίας, εξαιρετικά διάσπαρτη και διακεκομμένη. Κατ’ ουσίαν πρόκειται για μικρούς, ασυνεχείς θύλακες σε θέσεις ορεινές και απομονωμένες 12 κρατών, συνολικά, όπου το θηλαστικό αγωνίζεται για την επιβίωσή του.
Το φάσμα εξάπλωσης περιλαμβάνει τις περιοχές δυτικά της λίμνης Βαϊκάλης στη νότια Σιβηρία και τις μεγάλες οροσειρές Κουνλούν, Αλτάι, Σαγιάν, Τιεν Σαν και Τάνου-Όλα. Δυτικά, το όριο του εύρους κατανομής είναι το Ν. Ουζμπεκιστάν και το ΒΑ. Αφγανιστάν, ενώ το ανατολικό βρίσκεται στις αχανείς εκτάσεις της Ν. Μογγολίας και της Κ. Κίνας. Οι οροσειρές του Παμίρ και τα υψίπεδα των Ιμαλαΐων στην Ινδία, το Νεπάλ, το Μπουτάν και το Θιβέτ, φιλοξενούν τους υγιέστερους πληθυσμούς (βλ. Κατανομή ανά κράτος).
Με βάση υψομετρικές αναλύσεις, το εκτιμώμενο δυνητικό εύρος του θηλαστικού είναι 3.000.000 χλμ², με πολλά από αυτά στη Μογγολία και τα οροπέδια του Θιβέτ, αν και δεν είναι σαφές σε ποιο βαθμό οι λεοπαρδάλεις του χιονιού χρησιμοποιούν τα πλατύτερα τμήματα των οροπεδίων. Τα πιθανά ενδιαιτήματα του είδους στα ινδικά Ιμαλάια εκτιμάται ότι καταλαμβάνουν έκταση μικρότερη των 90.000 χλμ², στις πολιτείες Τζαμού και Κασμίρ, Ουταράχαντ, Χιμάτσαλ Πραντές, Σικκίμ και Αρουνάτσαλ Πραντές, εκ των οποίων περίπου 34.000 χλμ² θεωρούνται «καλός» βιότοπος και, ποσοστό 14,4% εξ αυτών, είναι προστατευμένα. Γενικά, εξακολουθεί να υπάρχει σημαντική έλλειψη πληροφοριών σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση της λεοπάρδαλης του χιονιού σε πολλά μέρη της γνωστής και πιθανής κατανομής της.
Βιότοπος
thumb|350x350px|Τα βραχώδη εδάφη αποτελούν ιδανικά ενδιαιτήματα για την λεοπάρδαλη του χιονιού Οι λεοπαρδάλεις του χιονιού συνδέονται στενά με τα αλπικά και υποαλπικά ενδιαιτήματα, σε έδαφος με απότομο, «σπασμένο» ανάγλυφο με βράχια και σάρες, που διακόπτεται από κορυφογραμμές, ρεματιές και πετρώδεις εξάρσεις. Πολλές φορές κινούνται και φωλιάζουν σε έδαφος με κλίση που φθάνει τις 40°, στοιχείο που δεν τους δημιουργεί κάποια ανασφάλεια. Ωστόσο, στη Μογγολία και το Θιβέτ μπορούν να καταλαμβάνουν σχετικά επίπεδα εδάφη ή σάρες, εφόσον υπάρχει επαρκής κάλυψη. Στα βουνά Σαγιάν της Ρωσίας και μέρος των Τιεν Σαν της Κίνας, απαντούν σε ανοικτά δάση κωνοφόρων αποφεύγοντας, ωστόσο, το πυκνό δάσος. Οι χαμηλές θερμοκρασίες και η υψηλή ξηρασία κάνει τους οικοτόπους του είδους, μεταξύ των λιγότερο παραγωγικών συστημάτων, από άποψη βιομάζας με Αγρωστώδη και, κατά συνέπεια, τα θηράματα που τρέφονται με αυτά εμφανίζονται σε σχετικά χαμηλές πυκνότητες.
Γενικά, οι λεοπαρδάλεις του χιονιού εμφανίζονται σε υψόμετρα από 3.000-4.500 μ., κατά μέσον όρο, με εξαίρεση το βόρειο όριο του φάσματος κατανομής τους, όπου βρίσκονται σε χαμηλότερα υψόμετρα (900-2.500 μ.). Ωστόσο, το καλοκαίρι, συνήθως κινούνται πάνω από την γραμμή των δέντρων σε ορεινά λιβάδια και σε βραχώδεις περιοχές, ακόμη και μέχρι τα 6.000 μ. Τον χειμώνα, κατεβαίνουν στα δάση, στα 1.200-2.000 μ.
Μορφολογία
thumb|350x350px thumb|350x350px|Χαρακτηριστικά πορτρέτα λεοπάρδαλης του χιονιού Οι λεοπαρδάλεις του χιονιού ανήκουν στα μεγάλα αιλουροειδή (πάνθηρες) χωρίς, ωστόσο, να φθάνουν τις διαστάσεις και το βάρος των μεγάλων «εξαδέλφων» τους, την τίγρη και το λιοντάρι. Χαρακτηρίζονται από κηλίδες στον τράχηλο που επιμηκύνονται και σχηματίζουν δύο πλαϊνές σειρές από επιμηκυσμένους δακτυλίους σαν διακεκομμένες λωρίδες, κατά μήκος της ράχης μέχρι την βάση της ουράς. Οι κηλίδες στο κεφάλι, τον τράχηλο και τα κάτω άκρα είναι συμπαγείς. Κύκλοι ή ροζέτες εμφανίζονται στα πλαϊνά του σώματος και στην ουρά, με διάμετρο 5-9 εκ., λιγότερες και πιο αραιές από εκείνες των λεοπαρδάλεων και των ιαγουάρων. Το κεφάλι είναι σχετικά μικρό, το ρύγχος κοντό και το μέτωπο υπερυψωμένο. Το κρανίο είναι κοντό και πλατύ. Το χαρακτηριστικό του σχήμα προκύπτει από την «συμπίεση» των πλαϊνών γραμμών στο πάνω τμήμα των ρινικών οστών και από το μέτωπο που εμφανίζεται ευρύ και με υψηλό θόλο, λόγω επέκτασης της ρινικής κοιλότητας, πιθανώς λόγω διαβίωσης στα, μεγάλου υψομέτρου, ψυχρά οικοσυστήματα (η αναπνοή διευκολύνεται από το μεγάλο ρινικό άνοιγμα, όταν ο αέρας είναι πτωχός σε οξυγόνο). Τα ρινικά οστά είναι ιδιαιτέρως διευρυμένα στο ρινικό άνοιγμα. Το ύψος της κάτω γνάθου πριν τον 3ο προγόμφιο είναι ίσο ή μεγαλύτερο από το ύψος της πίσω από τον 1ο γομφίο.
Η γούνα είναι μακριά και παχιά, με τις τρίχες της να έχουν μήκος 25 χλστ. στα πλαϊνά του σώματος και, 50 χλστ. στην κοιλιά και την ουρά, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Ωστόσο, κατά την διάρκεια του χειμώνα φθάνουν τα 50 χλστ. στα πλαϊνά του σώματος, τα 60 χλστ. στην κοιλιά, τα 120 χλστ. στην κοιλιά και τα 30-55 χλστ. στην ράχη. Το χρώμα της γούνας είναι ανοικτό γκρι έως κρεμ-γκρι του καπνού', με πιο ανοικτή λευκωπή απόχρωση στην κάτω περιοχή του σώματος. Ωστόσο, έχουν αναφερθεί αλμπίνο ή μελανιστικά άτομα από την περιοχή του Τουρκεστάν. Μια τούφα από τρίχες υπάρχει ακριβώς στην βάση του οπισθίου τμήματος των αυτιών. όπως και στις άλλες «γάτες». thumb|526x526px|Η ουρά της λεοπάρδαλης του χιονιού είναι η ογκωδέστερη από όλα τα αιλουροειδή Η κόρη του ματιού δεν είναι πλήρως κυκλική, αλλά εμφανίζει κάποια αιχμή στο πάνω και κάτω μέρος, έχοντας σχήμα ευρέως ελλειψοειδές ή ρομβοειδές. Η ίριδα είναι γκρίζα ή ανοικτοπράσινη, κάτι ασυνήθιστο για αιλουροειδές.
Στα νεαρά άτομα, οι επιμηκυσμένες λωρίδες του κατωτέρου τμήματος της ράχης, είναι πιο μαύρες και συμπαγείς από εκείνες των ενηλίκων που, σταδιακά και με το πέρασμα της ηλικίας, γίνονται διακεκομμένες και εμφανίζονται ως μεγάλες κηλίδες με ανοικτόχρωμα κέντρα.
Τροφή
Ωστόσο, κυνηγούν και μικρότερα θηράματα, όπως μαρμότες, πίκα (Ochotona dauurica), λαγούς, κουνέλια, φασιανούς και πέρδικες, με τις μαρμότες να αποτελούν σε κάποιες περιοχές το σημαντικότερο θήραμα, σε συντριπτικό ποσοστό (λ.χ. έως 45% στην Μογγολία). Όμως, επιτίθενται και σε κατοικίδια ζώα όπως, πρόβατα, κατσίκες, αγελάδες, άλογα και σκύλους, κάτι που αναπόφευκτα τις έχει οδηγήσει σε σύγκρουση με τους ντόπιους κατοίκους των περιοχών όπου απαντούν.
Παρόλο που είναι γνωστό ότι, όλες οι «γάτες» προσθέτουν φυτικές ίνες στην διατροφή τους, πιθανόν για την υποβοήθηση της πέψης ή της αφόδευσης, δεν υπάρχουν αναφορές για κατανάλωση τόσο μεγάλων ποσοτήτων φυτικού υλικού από άλλο αιλουροειδές.
Κίνηση και κυνήγι
Η λεοπάρδαλη του χιονιού θεωρείται εξπέρ στην αναρρίχηση σε βραχώδη εδάφη, κάτι που της επιτρέπει να επιβιώνει στα ειδικά αυτά ενδιαιτήματα. Τα μεγάλα της πέλματα την βοηθούν τόσο στην κίνηση σε απόκρημνες τοποθεσίες, όσο και στο χιόνι. Μάλιστα όταν το χιόνι είναι μαλακό («πούδρα»), το ζώο μπορεί να κάνει «σκι» (sic) στην επιφάνειά του, ολισθαίνοντας ελεγχόμενα στις κατωφέρειες. Επίσης, η λεοπάρδαλη του χιονιού είναι σε θέση να αναρριχάται και να εκτελεί μεγάλα άλματα, της τάξης των 6 μ., με την παχιά ουρά της να λειτουργεί ως όργανο ισορροπίας, ιδιαίτερα όταν καταδιώκει το θήραμά της. Γενικά, προτιμάει να κινείται σε ήδη πατημένα μονοπάτια, εκτός αν δεν γίνεται διαφορετικά, αλλά ουδέποτε διασχίζει ανοικτές εκτάσεις ή ξέφωτα και προτιμάει να κάνει κύκλο, καλυπτόμενη από βράχια ή βλάστηση.
Η λεοπάρδαλη του χιονιού είναι κυνηγός που δραστηριοποιείται κατά τη διάρκεια του σούρουπου ή την αυγή, όταν το φως είναι λιγοστό (crepuscular), αν και δεν αποκλείεται να κυνηγήσει αργά τη νύχτα ή την ημέρα, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει ανθρώπινη όχληση. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων προτιμά να επιτίθεται, από ψηλά. Συγκεκριμένα, στήνει ενέδρα κρυμμένη καλά στο βραχώδες τερέν όπου διαβιοί, από σημείο που βρίσκεται ψηλότερα από τη θέση κίνησης του υποψηφίου θηράματος, συνήθως κάποιου μηρυκαστικού αρτιοδάκτυλου των ίδιων ενδιαιτημάτων (μπαράλ, ταρ, μαρκόρ, κ.ο.κ). Πλησιάζει το θήραμα καλυπτόμενη πίσω από τα βράχια και όταν κάνει την εμφάνισή της, το θήραμα αιφνιδιάζεται και αρχίζει να τρέχει στο σαθρό έδαφος, με άμεσο τον κίνδυνο να γλιστρήσει, όσο και αν είναι συνηθισμένο στο συγκεκριμένο υπόστρωμα. Η λεοπάρδαλη, άριστη αναρριχήτρια, εκμεταλλεύεται τα πλατιά της πέλματα και αναμένει το λάθος του καταδιωκόμενου ζώου. Η καταδίωξη σε κατωφερικό, σαθρό υπόβαθρο μπορεί να φθάσει τα 200-300 μ. σε απόσταση, αν και συνήθως είναι μικρότερη. Την κατάλληλη στιγμή, η λεοπάρδαλη πηδάει πάνω στο θήραμα, το ανατρέπει και το θανατώνει με ισχυρό δάγκωμα στον τράχηλο ή τον λαιμό, όπως κάνουν όλοι οι πάνθηρες. thumb|450x450px|Η λεοπάρδαλη του χιονιού κινείται άνετα σε χιονισμένο έδαφος
Στην φύση, μια λεοπάρδαλη του χιονιού μπορεί να συντηρηθεί με ένα (1) ενήλικο μπαράλ, κάθε 3-5 ημέρες ενώ, κάποια ζώα που είχαν σημανθεί με ραδιοκολάρο στο Νεπάλ, έδειξαν ότι μπορούν να συντηρηθούν μέχρι και 1 εβδομάδα. Ωστόσο, στην πραγματικότητα τα σαρκοφάγα μένουν νηστικά για αρκετό διάστημα, όπως έδειξαν μελέτες σε σημασμένα άτομα, που σκότωναν 1 θήραμα κάθε 10-15 ημέρες. Αυτό σημαίνει ότι, οι λεοπαρδάλεις του χιονιού χρειάζονται 24-36 ενήλικα θηράματα αυτού του μεγέθους, περίπου, κάθε χρόνο. Τα ζώα σε αιχμαλωσία χρειάζονται 6-27 κιλά κρέατος την εβδομάδα, με μέσον όρο ημερήσιας κατανάλωσης 1,5 κιλό, περίπου.
Ηθολογία
Οι λεοπαρδάλεις του χιονιού θεωρούνται, γενικά, ως ζώα με ήπιο χαρακτήρα και, μάλιστα, τα ζώα σε αιχμαλωσία είναι μακράν τα προσηνέστερα από τους μεγάλους πάνθηρες και εύκολα «πιάνουν φιλίες» με τους φροντιστές τους. Κατά βάσιν είναι ζώα που εύκολα εγκαταλείπουν την λεία τους όταν εμφανιστεί κάποιος «κίνδυνος».
Ζωτικός χώρος
Στο παρελθόν θεωρείτο ότι, οι λεοπαρδάλεις του χιονιού μετακινούνται και κυνηγούν κατά ζεύγη, αλλά μελέτες σε ζώα εφοδιασμένα με ραδιοκολάρο, έδειξαν ότι είναι μοναχικά, περιπλανώμενα σαρκοφάγα, εκτός από την περίοδο που η μητέρα μετακινείται με τα μικρά της. Στο Νεπάλ, ακόμη και σε εκτάσεις μικρής επιφανείας, κάθε ζώο «απέχει» από το άλλο, τουλάχιστον κατά 2 χλμ. απόσταση, ενώ στην Μογγολία και, για ίδιες επιφάνειες, η απόσταση μεταξύ δύο θηλυκών ατόμων, μπορεί να φθάσει τα 8 χλμ.
Ο ζωτικός χώρος μέσα στον οποίο μετακινείται και αναζητά την τροφή του κάθε άτομο, ποικίλλει αλλά, σε κάθε περίπτωση, είναι πολύ μεγάλος. Μελέτες σε ζώα σημασμένα με ραδιοκολάρο στην Μογγολία έδειξαν, περιοχές περιπλάνησης με έκταση από 14-142 χλμ² αλλά, ίδιες μελέτες με τη χρήση GPS, έδειξαν εκτάσεις 58-1.590 χλμ², επιφάνειες μεγαλύτερες από κάθε αιλουροειδές. Η ταχύτητα κίνησης του ζώου είναι γύρω στα 12 χλμ. την ημέρα, περίπου. Δεδομένης της μεγάλης έκτασης περιπλάνησης, η πυκνότητα των πληθυσμών της λεοπάρδαλης του χιονιού είναι πολύ μικρή. Ακόμη και σε «πυκνοκατοικημένες» θέσεις, όπως στην Κοιλάδα Λανγκού και στην οροσειρά Αναπούρνα, μόνον 5-7 ενήλικες/100 χλμ² καταγράφηκαν να περιπλανιώνται στην περιοχή. Ωστόσο, στις αχανείς εκτάσεις της Κίνας και της Σιβηρίας, η πυκνότητα μπορεί να είναι μόλις 0,5-1 άτομο/100 χλμ².
Επικοινωνία
thumb|300x300px|Παρά το παρουσιαστικό της, η λεοπάρδαλη του χιονιού είναι ο «ηπιότερος» πάνθηρας Εκτός από τα φωνήματα (βλ. Φωνή), οι λεοπαρδάλεις του χιονιού επικοινωνούν μεταξύ τους με «οσφρητικά σημάδια», που περιλαμβάνουν ούρα, κόπρανα και αποξέσεις (scrapes). Οι αποξέσεις, μάλιστα, αποτελούν τον συνηθέστερο τρόπο επικοινωνίας και γίνονται με τα πίσω πόδια, που αφήνουν σημάδια μήκους έως και 20 εκ. Όταν περάσουν πολλά ζώα από την ίδια περιοχή, ιδιαίτερα σε εκτεθειμένα σημεία, οι αποξέσεις επικαλύπτουν η μία την άλλη σχηματίζοντας «δέσμες απόξεσης». Τα σημεία απόξεσης βρίσκονται σε «πολυσύχναστα» περάσματα, όπως αυχένες και βάσεις ορθοπλαγιών και όχθες ποταμών και χειμάρρων.
Φωνή
Οι λεοπαρδάλεις του χιονιού, σε αντίθεση με τους άλλους πάνθηρες, δεν βρυχώνται, κάτι που -παλαιότερα- δεν είχε εξηγηθεί από την διάρθρωση του υοειδούς οστού (βλ. Μορφολογία), αλλά οφείλεται περισσότερο στην μορφολογία του λάρυγγα. Επίσης, δεν πουρπουρίζουν, ωστόσο αρθρώνουν τα περισσότερα από τα άλλα φωνήματα των αιλουροειδών. Και τα δύο φύλα βγάζουν μια χαρακτηριστική φωνή «χαιρετισμού» (prusten greeting), που ακούγεται ιδιαίτερα από το θηλυκό, κατά την εποχή του οίστρου. Επίσης, αρθρώνουν κάποιο είδος «ουρλιαχτού» που ακούγεται πολύ μακριά, ιδιαίτερα κατά τις εσπερινές ώρες.
Αναπαραγωγή
Οι λεοπαρδάλεις του χιονιού ζουν σε άγρια, αφιλόξενα ενδιαιτήματα και, έχουν περιορισμένη περίοδο αναπαραγωγής που χαρακτηρίζεται από το -ασυνήθιστο γα μεγάλα αιλουροειδή- στοιχείο, να έχουν μια καλά καθορισμένη αναπαραγωγική «κορυφή» (peak). Συνήθως ζευγαρώνουν στα τέλη του χειμώνα, περίοδο που χαρακτηρίζεται από αισθητή αύξηση στη σηματοδότηση περασμάτων (βλ. Ηθολογία) και στα φωνήματα. Η περίοδος κύησης διαρκεί 90-100 ημέρες έτσι, ώστε τα μικρά να γεννηθούν μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου. Ο οίστρος συνήθως διαρκεί 5-8 ημέρες, και τα αρσενικά δεν έχουν την τάση να αναζητήσουν άλλο σύντροφο μετά το ζευγάρωμα, πιθανώς επειδή η σύντομη περίοδος ζευγαρώματος δεν αφήνει αρκετό υπολειπόμενο χρόνο. Οι λεοπαρδάλεις του χιονιού ζευγαρώνουν με το συνηθισμένο τρόπο των αιλουροειδών, 12 έως 36 φορές την ημέρα. thumb|350x350px|Κουτάβια λεοπάρδαλης του χιονιού Το θηλυκό γεννάει 1-5 μικρά (συνήθως 2) σε μια βραχώδη κοιλότητα ή ρωγμή, επενδεδυμένη με γούνα από το κάτω μέρος του σώματός της. Τα κουτάβια γεννιούνται με κλειστούς οφθαλμούς και είναι ανήμπορα, παρόλο που, ήδη, είναι εφοδιασμένα με πυκνή γούνα, και ζυγίζουν 320-567 γρ. Τα μάτια τους ανοίγουν σε 1 εβδομάδα, μπορούν να περπατήσουν στις 5 εβδομάδες και απογαλακτίζονται πλήρως στις10 εβδομάδες. Όταν γεννιούνται, έχουν πλήρη μαύρα στίγματα τα οποία μετατρέπονται σε ροζέτες καθώς μεγαλώνουν και οδεύουν στην εφηβεία.
Τα μικρά αφήνουν το λημέρι τους σε 2-4 μήνες, αλλά παραμένουν κοντά στην μητέρα τους μέχρι να γίνουν ανεξάρτητα, μετά από περίπου 18-22 μήνες. Μόλις ανεξαρτητοποιηθούν, μπορεί να διασκορπισθούν σε ικανές αποστάσεις, διασχίζοντας μεγάλες εκτάσεις σε επίπεδο έδαφος για να αναζητήσουν νέους κυνηγότοπους. Αυτό πιθανόν βοηθά στη μείωση της ενδογαμίας που διαφορετικά θα ήταν διαδεδομένη στο, σχετικά, απομονωμένα ενδιαιτήματά τους.
Οι λεοπαρδάλεις του χιονιού ωριμάζουν σεξουαλικά σε ηλικία 2-3 ετών και, υπό φυσιολογικές συνθήκες ζουν 15-18 χρόνια, αν και σε αιχμαλωσία μπορούν να φθάσουν και τα 21 χρόνια ζωής.
Απειλές
Στις σημαντικότερες απειλές του είδους περιλαμβάνονται η μείωση της βασικής τροφής (οπληφόρα μηρυκαστικά), το παράνομο εμπόριο, η σύγκρουση με τους ντόπιους κατοίκους, καθώς και η έλλειψη της ικανότητας διατήρησης, της στρατηγικής πολιτικής και της ευαισθητοποίησης του κοινού. Ειδικότερα ανά επικράτεια:
Βάτα Πασχαλίεβιτς
Γεννήθηκε στην οικογένεια ενός πλούσιου Έλληνα του Ζώη Πασκάλ. Πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια στο Κρούσεβατς.
Λεοπάρδαλη του χιονιού
Σύγκρουση με τους ντόπιους κατοίκους
Οι λεοπαρδάλεις του χιονιού είναι ικανές να σκοτώσουν όλα τα κατοικίδια ζώα, εκτός, ίσως, από τα ενήλικα αρσενικά γιακ. Παρά το γεγονός ότι οι κτηνοτρόφοι λαμβάνουν μέτρα για να μειώσουν τον κίνδυνο μιας επίθεσης, τα κατοικίδια ζώα αποτελούν άφθονη και «εύκολη» λεία για το σαρκοφάγο, που μπορεί να καλύψει μέχρι και 58% της διατροφής του σε ορισμένους τομείς. Η σχετική αφθονία αυτών των ζώων έναντι των άγριων θηραμάτων αποτελεί παράγοντα που, εύλογα, οδηγεί στην εύκολη λύση. Έτσι, οι λεοπαρδάλεις θανατώνονται σε αντίποινα, αλλά και για εμπορικούς σκοπούς. Η γούνα του ζώου φαίνεται να αποτελεί την κύρια αιτία, αλλά υπάρχουν επίσης στοιχεία για ζήτηση ζωντανών ατόμων για ζωολογικούς κήπους. Κάποια μέρη του σώματος όπως τα οστά γίνονται, επίσης, αντικείμενο εμπόρευσης, κυρίως στην κινεζική ιατρική ως υποκατάστατο των οστών τίγρης, καθώς επίσης και τα νύχια, το κρέας και τα γεννητικά όργανα των αρσενικών. Το παράνομο εμπόριο αυξήθηκε κατά τη δεκαετία του 1990 στα -οικονομικά υποβαθμισμένα- νέα, ανεξάρτητα κράτη της Κεντρικής Ασίας που προέκυψαν από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Το παράνομο εμπόριο φαίνεται να αυξάνεται με ταχείς ρυθμούς, συμβαδίζοντας με την αυξανόμενη οικονομική δύναμη της Κίνας, για παράδειγμα, στη γειτονική Μογγολία. Στο Αφγανιστάν, μια νέα αγορά έχει προκύψει, που είναι δύσκολο να αστυνομευθεί λόγω των συνεχιζομένων στρατιωτικών συγκρούσεων.
Βάτα Πασχαλίεβιτς
Έπαιζε κυρίως κωμικούς ρόλους. Πρώτος δραματικός ρόλος του ήταν πρωταγωνιστής στην ταινία "Σκέψεις" του 1987 σε σκηνοθεσία Γκόραν Μέρκοβιτς, για την οποία έλαβε το βραβείο για τον καλύτερο ανδρικό ρόλο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νις.
Λεοπάρδαλη του χιονιού
Σύγκρουση με τους ντόπιους κατοίκους
Η γενική έλλειψη ευαισθητοποίησης τόσο σε τοπικό όσο και σε εθνικό επίπεδο για την ανάγκη διατήρησης της άγριας ζωής και ιδιαίτερα των αρπακτικών, δυσχεραίνει τις περαιτέρω προσπάθειες διατήρησης. Έως το 1/3 της κατανομής του είδους «πέφτει» κατά μήκος -πολιτικά ευαίσθητων- διεθνών συνόρων, περιπλέκοντας το πλαίσιο διασυνοριακών πρωτοβουλιών διατήρησης. Στρατιωτικές συγκρούσεις λαμβάνουν χώρα σε πολλά μέρη του φάσματος κατανομής της λεοπάρδαλης του χιονιού, προκαλώντας τεράστιες καταστροφές στην άγρια πανίδα μέσω της άμεσης απώλειας των ειδών και της καταστροφής των ενδιαιτημάτων, ενώ υπάρχουν απώλειες από τις νάρκες, και από τις ανάγκες των εκτοπισμένων πληθυσμών ανθρώπων για τρόφιμα και καύσιμα, καθώς και από το εμπόριο άγριας ζωής.
Βάτα Πασχαλίεβιτς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σέρβοι ηθοποιοί Κατηγορία:Σέρβοι ελληνικής καταγωγής Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι ηθοποιοί
Λεοπάρδαλη του χιονιού
Κατάσταση πληθυσμού
Το είδος κατατάσσεται στα Κινδυνεύοντα (EN, C1) σύμφωνα με την λίστα της IUCN. Υπάρχουν υπόνοιες ότι ο παγκόσμιος πληθυσμός έχει μειωθεί τουλάχιστον 20% κατά τη διάρκεια των τελευταίων δύο γενεών (16 έτη), κάτι που οφείλεται στην απώλεια των ενδιαιτημάτων και της λείας του θηλαστικού, αλλά και στην λαθροθηρία και τις διώξεις που υφίσταται. Οι απώλειες από το λαθραίο κυνήγι ήταν πιο σοβαρές στις πρώην ρωσικές δημοκρατίες, κατά τη δεκαετία του 1990. Αν και οι συνθήκες έχουν βελτιωθεί εκεί, η λαθροθηρία και το παράνομο εμπόριο είναι πιθανό να συνεχιστεί σε μεγάλα τμήματα του φάσματος κατανομής του θηλαστικού δεδομένης της αυξανόμενης ζήτησης από την Κίνα.
Ο παγκόσμιος πληθυσμός του είδους εκτιμάται σε 4,080-6,590 άτομα. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της IUCN (IUCN 2006) ο πληθυσμός ορίζεται από τον αριθμό των ωρίμων ατόμων, που «είναι σε θέση να αναπαραχθούν». Δύο παράγοντες που αυξάνουν την τάση του είδους προς εξαφάνιση είναι οι χαμηλές πυκνότητες τους (σε σχέση με άλλα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων των θηραμάτων τους) και τα σχετικά χαμηλά ποσοστά «αντικατάστασης» (λίγα ζώα ανατρέφουν απογόνους που επιβιώνουν και μπορούν να ενταχθούν στον αναπαραγωγικό πληθυσμό).
Οι κατευθυντήριες γραμμές της IUCN αναφέρουν ότι, κατά την καταμέτρηση των πληθυσμών, τα «ώριμα άτομα που ποτέ δεν θα παράγουν νέα άτομα δεν πρέπει να συνυπολογίζονται». Γι’ αυτό, έχει εισαχθεί ο δείκτης του «αποτελεσματικού πληθυσμού» (ΝΕ) ως εκτιμητής του γενετικού μεγέθους του πληθυσμού. Ο δείκτης αυτός θεωρείται αντιπροσωπευτικός του ποσοστού του συνολικού ενήλικου πληθυσμού (Ν), το οποίο αναπαράγεται μέσω απογόνων που οι ίδιοι επιβιώνουν και δύνανται με τη σειρά τους να αναπαραχθούν. Ο δείκτης NE είναι συνήθως μικρότερος από το Ν και, στηριζόμενος σε τέσσερις μελέτες, χονδρικά εκτιμάται στο 50%. Αυτό σημαίνει ότι ο «αποτελεσματικός» πληθυσμός του είδους μπορεί να απαριθμεί λιγότερα από 2.500 άτομα (50% του συνολικού πληθυσμού).
Σημειώσεις
i. Τόσο η ονομασία του είδους, όσο και η συστηματική του θέση (υποείδη), πρέπει να αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη (βλ. Συστηματική ταξινομική)
Πηγές
Κατηγορία:Λεοπαρδάλεις Κατηγορία:Θηλαστικά της Ασίας
Σιδηροδρομική Γραμμή Λιμένα Πειραιά - Αγίου Ιωάννη Ρέντη
μικρογραφία|Η σιδηροδρομική γραμμή στην περιοχή της [[Δραπετσώνας]] Η Σιδηροδρομική Γραμμή Πειραιά Λιμένα - Αγίου Ιωάννη Ρέντη ήταν σιδηροδρομική γραμμή του Ο.Σ.Ε.. Αποτελούσε τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά Λιμένα - Πλατέος, όμως μετά την αναδιάταξη των γραμμών στην περιοχή του Πειραιά το 2007, οπότε και η σιδηροδρομική γραμμή προς Πλατύ ξεκινά πλέον από τον σταθμό Πειραιά, το τμήμα της γραμμής μεταξύ Πειραιά Λιμένα και Αγίου Ιωάννη Ρέντη έκλεισε.
Η γραμμή Πειραιά Λιμένα - Αγίου Ιωάννη Ρέντη εγκαινιάστηκε στις 8 Μαρτίου 1904, ως τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής Πειραιά Λιμένα - Παπαπουλίου, η οποία επεκτάθηκε αργότερα ως το Πλατύ. Μέχρι πρόσφατα προβλεπόταν ανακαίνιση και επαναλειτουργία της γραμμής για την εξυπηρέτηση των επιβατών πλοίων της Ακτής Βασιλειάδη και πλοίων που πηγαίνουν στην Κρήτη. Ωστόσο η ΓΑΙΑΟΣΕ έχει υπογράψει σκανδαλώδη σύμβαση για την παραχώρηση της γραμμής και του σιδηροδρομικού σταθμού Πειραιά Λιμένα (Αγίου Διονυσίου) στο Δήμο Πειραιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές στην Αττική Κατηγορία:Πειραιάς Κατηγορία:Σιδηροδρομικές γραμμές κανονικού εύρους στην Ελλάδα
Αποδεικτική ανάλυση
Η αποδεικτική ανάλυση (επίσης: ρετροανάλυση) είναι τεχνική την οποία χρησιμοποιούν οι λύτες των σκακιστικών προβλημάτων για να διαπιστώσουν, πέρα από κάθε αμφιβολία, ποιες ακριβώς κινήσεις παίχτηκαν και δημιουργήθηκε η δεδομένη θέση. Η ρετροανάλυση δεν χρησιμοποιείται συνήθως για την λύση κανονικών προβλημάτων, αλλά υπάρχει μια υποκατηγορία προβλημάτων, τα αποδεικτικά (retros) προβλήματα, που στηρίζονται σ’ αυτήν. Ένα σημαντικό παρακλάδι ρετροανάλυσης είναι και η συντομότερη αποδεικτική παρτίδα. Η ρετροανάλυση θεωρείται κατηγορία μυθικού σκακιού.
Το αποδεικτικό πρόβλημα μπορεί να έχει εκφώνηση Ματ σε 2, όμως η ουσία του προβλήματος μπορεί να μη βρίσκεται στην λύση αλλά στην προϊστορία της θέσης.
Ουσιαστικά όλα είναι θέμα λογικών συλλογισμών, που είναι πολύ ευχάριστο για τους λύτες γρίφων.
Η πρώτη ανάγκη για αποδεικτική ανάλυση παρουσιάστηκε σε ένα πρόβλημα του Σαμ Λόιντ που δημοσιεύτηκε το 1859 στο περιοδικό "Musical World" και το οποίο βλέπετε δεξιά. Η λύση (σε αλγεβρική γραφή) είναι η εξής:
Υπήρξαν κάποιοι που έφεραν αντίρρηση, ισχυριζόμενοι ότι μετά από την κίνηση 1...O-O-Ο (μεγάλο ροκέ των μαύρων) δεν υπάρχει ματ στην επόμενη κίνηση. Το επιχείρημα του συνθέτη ήταν ότι τα μαύρα δεν έχουν δικαίωμα να αμυνθούν έτσι. Φαίνεται καθαρά από την θέση του προβλήματος ότι η προηγούμενη κίνηση των μαύρων ήταν κίνηση του βασιλιά τους ή κίνηση του πύργου, επομένως έχουν χάσει το δικαίωμα του ροκέ.
Πλήρης αποδεικτική ανάλυση
Στο επόμενο πρόβλημα δεξιά, του Έρικ Αντζελίνι (Eric Angelini) δημοσιευμένο το 1995 στο περιοδικό "Europe Echecs", βλέπουμε ότι ο στόχος του προβλήματος είναι ακριβώς η αποδεικτική ανάλυση, δηλαδή ο λύτης πρέπει να βρει την προηγούμενη κίνηση των λευκών.
Με μια πρόχειρη ματιά δεν φαίνεται να υπάρχει λύση: Όποιο και ήταν το τετράγωνο από το οποίο ήρθε στο ε5 ο λευκός βασιλιάς, είχε ήδη απειλές από δυο κομμάτια (αδύνατον!). Πάντως, με λίγη σκέψη, ανακαλύπτουμε ότι
Τελικά οι τελευταίες κινήσεις πριν από την δεδομένη θέση είναι :
Αποδεικτική παρτίδα με θέμα Πρόνκιν
Στην αποδεικτική παρτίδα (proof game) πρέπει να εντοπίσουμε τις κινήσεις που οδήγησαν στην δοθείσα θέση τα κομμάτια, ξεκινώντας από το κλασσικό αρχικό στήσιμο. Η λύση πρέπει να είναι μοναδική. Αν αναφέρονται περισσότερες λύσεις, το περιεχόμενό τους πρέπει να είναι ομοθεματικό.
Ο Ντμίτρι Πρόνκιν (Dmitry Pronkin) δημιούργησε ένα θέμα, που πήρε το όνομά του:
Οι δύο λύσεις του προβλήματος του Πρόνκιν είναι οι εξής:
Μερική αποδεικτική ανάλυση
Κάποια προβλήματα χρησιμοποιούν μια μέθοδο που ονομάζεται Μερική αποδεικτική ανάλυση ("Partial Retrograde Analysis", PRA). Στην μέθοδο αυτή, η ιστορία της θέσης δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα, αλλά καθεμιά από τις εναλλακτικές ιστορίες απαιτεί διαφορετική λύση.
Το πρόβλημα στα αριστερά, του Γ. Λάνγκσταφ (W. Langstaff) δημοσιευμένο το 1922 στο περιοδικό "Chess Amateur", είναι ένα σχετικά απλό παράδειγμα. Η εκφώνηση είναι "Ματ σε 2". Δεν είναι δυνατό να καθοριστεί ποια ήταν η τελευταία κίνηση των μαύρων, αλλά υπάρχουν δυο επιλογές :
Η μερική αποδεικτική ανάλυση έδωσε δύο διαφορετικές λύσεις.
Αναφορές
Ο Ρέιμοντ Σμούλιαν (Raymond M. Smullyan) έγραψε δύο δημοφιλή βιβλία με γρίφους αποδεικτικής ανάλυσης:
Παραπομπές
Κατηγορία:Σκακιστικά προβλήματα
Μαουλαμίνε
Το Μαουλαμίνε (επίσης γράφεται Μαουλαμένγκ, Μον: မတ်မလီု προφέρεται [mot məlɜm]; Βιρμανικά: προφέρεται [mɔləmjàɪɴ mjo]), πρώην Μουλμέιν, είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της Μιανμάρ (Βιρμανία), 300 χιλιόμετρα νότια ανατολικά της Γιανγκόν και 70 χλμ. νότια του Θάτον, στις εκβολές του ποταμού Θάνλουιν (Σάλουιν). Η πόλη είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη της πολιτείας Μον και το κύριο εμπορικό κέντρο και λιμάνι στη νοτιοανατολική Μιανμάρ.
Ετυμολογία και θρύλος
Το Μούλμεϊν επίσης γραφόταν ως Μαουλμάιν σε κάποια αρχεία του 19ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Μιανμάρ
Τούρκι Α' μπιν Αμπντουλαζίζ αλ Σαούντ
Ο Τούρκι Α' μπιν Αμπντουλαζίζ αλ Σαούντ (1900 - 1919) ήταν ένας από τους γιους του Ιμπν Σαούντ ή Αμπντουλαζίζ, και πέθανε σε ηλικία 19 ετών πιθανώς από την επιδημία γρίπης του 1918-1920.Ήταν ένας από τους πρώτους γιους του Ιμπν Σαούντ,πρώτου βασιλιά της ανεξάρτητης Σαουδαραβίας,επειδή όταν γεννήθηκε ο Τούρκι Α' μπιν Αμπντουλαζίζ αλ Σαούντ ο Ιμπν Σαούντ ήταν 24 ετών.
Κατηγορία:Μονάρχες της Σαουδικής Αραβίας
Μάριος Καπερώνης
Ο Μάριος Καπερώνης, (Πάτρα 17 Φεβρουαρίου 1983 ), είναι Έλληνας πρώην πρωταθλητής της πυγμαχίας και σήμερα προπονητής. Έχει σημειώσει νίκες στο Πανευρωπαϊκό και στο ελληνικό πρωτάθλημα μετρά εννιά (9) πρώτες θέσεις.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην συνοικία Ζαβλάνι της Πάτρας το 1983 και είναι γιος του Χαράλαμπου και της Ουρανίας κι έχει άλλα τρία αδέλφια .Είναι παντρεμένος και έχει ένα γιο. Τελειώνοντας το λύκειο σπούδασε στα ΤΕΙ μηχανολογία.
Ξεκίνησε την πυγμαχία το 1995 στην Ε.Α. Πατρών και το 1998 πήρε το πρώτο του Πρωτάθλημα και παρέμεινε αήττητος μέχρι το 2004. Το 2010 κατηγορήθηκε για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση στην γνωστή υπόθεση των μπράβων της Πάτρας και την δολοφονία του Α. Παίζη. Μετά το τέλος της δίκης καταδικάστηκε σε 6 χρόνια φυλάκιση. Με απόφαση του Εφετείου Πατρών, το 2011, κρίθηκε αθώος για την ίδια ύποθεση. Το 2011 επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους νικώντας στο Τουρνουά χρυσά γάντια κλείνοντας μια σπουδαία γεμάτη συγκινήσεις καριέρα αφήνοντας τα γάντια του στο κέντρο του ρινγκ καταχειρωκροτούμενος απ τους εκατοντάδες φίλους του στην Πάτρα. Aπό το 2011 είναι προπονητής πυγμαχίας στην Ε.Α. Πατρών μέχρι το 2013.Το 2013 ίδρυσε το δικό του Σύλλογο πυγμαχίας την ΑΜΥΝΑ ΠΑΤΡΩΝ.
Είχε συμμετάσχει με τα εθνικά χρώματα στους Ολυμπιακούς αγώνες του 2004 στην Αθήνα, όπου αποκλείστηκε στους 16 από τον Αμίρ Καν της Βρετανικής ομάδας ο οποίος λίγες μέρες αργότερα κατακτούσε το ασημένιο Ολυμπιακό μετάλλιο. .
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυγμάχοι της Ε.Α. Πατρών Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι Κατηγορία:Έλληνες προπονητές πυγμαχίας
Χρηματιστήριο Φραγκφούρτης
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1585 όταν έμποροι καθόρισαν τις ισοτιμίες των νομισμάτων κατά τη διάρκεια της Έκθεσης της Φραγκφούρτης. Από το 1605 οι υπηρεσίες συναλλαγής νομισμάτων και καθορισμού των ισοτιμιών στεγάζονταν σε δικό τους κτίριο. Από τα τέλη του 17ου αιώνα πλέον οι συναλλαγές μετατράπηκαν από εμπορικές σε επενδυτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φραγκφούρτη Φραγκφουρτη Κατηγορία:Οικονομία της Γερμανίας
Μιχαήλ Στούρτζας
Ο Μιχαήλ Στούρτζας (Mihail Sturdza, 1795-1884) ήταν Έλληνας ηγεμόνας της Μολδαβίας του 19ου αιώνα. Ο Αλέξανδρος Στούρτζας και η Ρωξάνδρα Στούρτζα ήταν ξαδέλφια του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1795 στο Ιάσιο. Πατέρας του ήταν ο λογοθέτης Γρηγόριος Στούρτζας και μητέρα του η Μαριόρα Καλλιμάχη, κόρη του Γρηγορίου Καλλιμάχη πρίγκιπα της Μολδαβίας. Γράμματα έμαθε από Γάλλο διδάσκαλο.
Σπούδασε νομικά και άρχισε να εργάζεται στον Ηγεμόνα Αλέξανδρο Καλλιμάχη. Σε ηλικία εικοσιενός χρονών συνέταξε τον πολιτικό κώδικα της Μολδαβίας και έγινε διευθυντής της δημοσίας εκπαίδευσης και των φιλανθρωπικών ιδρυμάτων. Έγινε ηγεμόνας της Μολδαβίας το 1834 και επί της ηγεμονίας του έκανε πάρα πολλά και καλά έργα. Ανάπτυξε τη γεωργία και την κτηνοτροφία, έκανε οδοποιητικά έργα, πάταξε την αμάθεια και την κατάχρηση, όρισε μέτρα και σταθμά και ανάπτυξε το εμπόριο.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα την Ελισάβετ-Ελένη Ροσέττι (1802-1882), κόρη του Βισιλείου Ροσέττι και της Σμαράγδας Δημάχη και είχε τέκνα:
Το 1834 ο Μιχαήλ έκανε δεύτερο γάμο με τη Σμαράγδα Βογορίδη (1816-1885), κόρη του Στεφάνου Βογορίδη ηγεμόνα της Σάμου και της Ραλούκας Σκυλίτζη και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας Μιχαηλ
Αυτοκρατορία των Σασσανιδών
Η Αυτοκρατορία των Σασσανιδών, γνωστή ως Ερανσάρ και Εράν στα περσικά των Μέσων Χρόνων, Ιρανσάρ και Ιράν στα νέα περσικά, ήταν η τελευταία προϊσλαμική ιρανική αυτοκρατορία, η οποία κυβερνήθηκε από τη δυναστεία των Σασσανιδών από το 224 μ.Χ. έως το 651. Η Αυτοκρατορία των Σασσανιδών, η οποία διαδέχθηκε την Παρθική Αυτοκρατορία, υπήρξε από τις μεγαλύτερες δυνάμεις στη Δυτική και Κεντρική Ασία, μαζί με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και μετέπειτα τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, για μια περίοδο μεγαλύτερη των 400 ετών.
Η εποχή των Σασσανιδών θεωρείται μία από τις σημαντικότερες στην ιστορία της Περσίας/Ιράν και με μεγάλη επιρροή, κατά τη διάρκεια της οποίας υπήρξε η τελευταία μεγάλη αυτοκρατορία των Ιρανών πριν την εισβολή των στρατών του Ισλάμ και την υιοθέτηση της νεόφερτης θρησκείας. Την περίοδο των Σασσανιδών έφτασε στην ακμή του ο αρχαίος περσικός πολιτισμός. Εκείνη την εποχή, η Περσία επηρέασε σε αξιοσημείωτο βαθμό και το ρωμαϊκό πολιτισμό. Είναι χαρακτηριστικό ότι η πολιτιστική επιρροή των Σασσανιδών εκτεινόταν πολύ πέρα από τα γεωγραφικά σύνορα της αυτοκρατορίας, μέχρι και τη Δυτική Ευρώπη, την Αφρική, την Κίνα και την Ινδία και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στο σχηματισμό τόσο της ασιατικής όσο και της ευρωπαϊκής πολιτιστικής παραγωγής του Μεσαίωνα.
Πρώιμη ιστορία (200-309)
thumb|left|400px|Ερείπια του Γκάλ'εχ Ντόχταρ ("Κάστρου της Παρθένου") στη σημερινή επαρχία Φαρς (αρχαία Περσίς) του Ιράν, χτισμένου από τον Αρδασίρ Α' το 209 μ.Χ. λίγο πριν επικρατήσει οριστικά της Παρθικής Αυτοκρατορίας. Για τις ακριβείς λεπτομέρειες της πτώσης της Παρθικής Αυτοκρατορίας και της συνακόλουθης ανόδου αυτής των Σασσανιδών, οι αρχαίες πηγές είναι αντιφατικές. Η Αρχή των Σασσανιδών εγκαθιδρύθηκε στην πόλη Ιστάχρ (η αρχαία Ίσατις, 8 χλμ. βορειοανατολικά της Περσέπολης) από τον Αρδασίρ Α', απόγονο ιερέων της θεάς Αναχίτα (ιρανική θεά των υδάτων, της γονιμότητας κ.α.).
Η ιστορία αναλυτικότερα είχε ως εξής: Σε μια περιοχή που ονομαζόταν Χιρ στην κεντροανατολική Περσίδα ήταν ηγεμόνας ο ευγενής Παπάκ. Περίπου το έτος 200 μ.Χ., ο Παπάκ κατάφερε να ανατρέψει τον Γκοζίχρ, Μπαζρανγίδη κυβερνήτη της πόλης Ιστάχρ και να ανακηρύξει τον εαυτό του αρχηγό των Μπαζρανγιδών (δυναστεία ήσσονος σημασίας κυβερνητών περιοχών της Περσίδος, υπό τους Πάρθους Αρσακίδες). Η μητέρα δε του Παπάκ, Ροντάχ, ήταν η κόρη του επαρχιακού κυβερνήτη της Περσίδος. Ο Παπάκ και ο μεγαλύτερος γιος του, Σαπώρης (περσικά: Σαπούρ), κατάφεραν να επεκτείνουν τη δύναμή τους σε ολόκληρη την επαρχία της Περσίδος. Πατέρας του Παπάκ και παππούς του Σαπώρη ήταν ο Σασσάν, απ’ όπου προήλθε και το όνομα Σασσανίδες.
Τα μετέπειτα γεγονότα είναι ασαφή, εξαιτίας της διφορούμενης φύσης των πηγών. Είναι σίγουρο παρόλα αυτά ότι μετά το θάνατο του Παπάκ, ένας γιος του, ο Αρδασίρ, ο οποίος εκείνο τον καιρό ήταν κυβερνήτης της πόλης με το όνομα Δαραβγίρδη (έρημη σήμερα, 10 περίπου χλμ. από τη σημερινή πόλη Νταράμπ στην επαρχία Φαρς του Ιράν), συγκρούστηκε με το μεγαλύτερο αδελφό του Σαπώρη για την εξουσία. Οι πηγές αναφέρουν ότι ο Σαπώρης καθώς έφευγε για να συναντήσει τον αδελφό του, σκοτώθηκε όταν η στέγη ενός κτηρίου κατέρρευσε. Το έτος 208, αφού θανάτωσε τα υπόλοιπα αδέρφια του, ο Αρδασίρ αυτοανακηρύχθηκε κυβερνήτης της Περσίδος.