cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Επίθεση κατά Τούρκων μεταναστών στο Ζόλινγκεν (1993)
Γεγονότα πριν την επίθεση
Η επίθεση στο Ζόλινγκεν, όπου σκοτώθηκαν πέντε άτομα, την εποχή εκείνη ήταν η πιο σοβαρή έξαρση βίας κατά των ξένων στη Γερμανία. Μία εβδομάδα αργότερα, μια εμπρηστική επίθεση σε ένα σπίτι στη Φρανκφούρτη με 34 αλλοδαπούς εντοπίστηκε νωρίς και κανείς δεν σκοτώθηκε. Μια περίπτωση εμπρησμού σε ξενώνα αιτούντων άσυλο στο Lübeck το 1996, κατά την οποία 10 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, ποτέ δεν λύθηκε. Συνολικά 135 αλλοδαποί έχουν χάσει τη ζωή τους μέχρι σήμερα στη Γερμανία, ως αποτέλεσμα παρόμοιας ξενοφοβικής βίας.
Ερρίκος του Σαντόμιες
Βιογραφία
Εμφανίζεται στην πράξη ίδρυσης ενός ναού στο δουκάτο του. Ο Ιωάννης Κίνναμος τον αποκαλεί βασιλιά της Πολωνίας. Τότε θα ήταν ο αρχηγός του πολωνικού τμήματος της Β΄ Σταυροφορίας το 1147. Το 1149 συμμετείχε μαζί με τον δευτερότοκο αμφιθαλή αδελφό του Μπολέσλαφ Δ΄ σε εκστρατεία στο Κίεβο για την υποστήριξη του Ιζιασλάβ Β΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου.
Επίθεση κατά Τούρκων μεταναστών στο Ζόλινγκεν (1993)
Γεγονότα του Μαΐου 1993
thumb|Ανάμεσα στα δύο σπίτια, βρισκόταν το σπίτι της τουρκικής οικογένειας.
Τη νύχτα της 28ης προς 29ης Μαΐου του 1993 ένας 23χρονος και τρεις ανήλικοι Γερμανοί που είχαν δεσμούς με νεοναζιστικές οργανώσεις, έβαλαν φωτιά στο σπίτι μιας τουρκικής οικογένειας στο Ζόλινγκεν στη Βόρεια Ρηνανία Βεστφαλία. Σύμφωνα με την αναφορά της αστυνομίας, η φωτιά, για την οποία χρησιμοποιήθηκε γκαζολίνη, ξέσπασε στην είσοδο του κτιρίου στις 1:38 ξημερώματα της 29ης Μαΐου. Ο Mevlüde Genç, 50 ετών τότε κατάφερε να πηδήξει από το παράθυρο και να ειδοποιήσει τους γείτονες. Έχασε δύο κόρες, δύο εγγονές και μία ανιψιά εκείνο το βράδυ.
Ερρίκος του Σαντόμιες
Βιογραφία
Απεβίωσε άγαμος σε ηλικία 35 ετών σε μάχη.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Πιαστ
Επίθεση κατά Τούρκων μεταναστών στο Ζόλινγκεν (1993)
Γεγονότα του Μαΐου 1993
Οι πυροσβέστες έφτασαν μετά από πέντε λεπτά, αλλά ήταν ήδη αργά. Η Gürsün İnce, 27 χρονών, πήδηξε από το παράθυρο και σκοτώθηκε. Η τετράχρονη κόρη της που την είχε στους ώμους της σώθηκε. Η 18χρονη Hatice Genç, η 12χρονη Gülistan Öztürk, η 9χρονη Hülya Genç και η 4χρονη Saime Genç πέθαναν στις φλόγες. Ο 15χρονος Bekir Genç επέζησε, αν και βαριά τραυματισμένος, καθώς κατάφερε να πηδήξει από το παράθυρο. Ένα βρέφος έξι μηνών και ένα τρίχρονο παιδί τραυματίστηκαν πολύ σοβαρά και κινδύνευσε η ζωή τους.
Συλληφθέντες
Για την επίθεση συνελήφθησαν 4 άτομα, όλοι μέλη της ακροδεξιάς σκίνχεντ σκηνής του Ζόλινγκεν, που όλοι προπονούνταν σε μια σχολή πολεμικών τεχνών της περιοχής, στην οποία αργότερα αποδείχθηκε ότι διευθυντής ήταν ένας πληροφοριοδότης της Verfassungsschutz (εγχώρια υπηρεσία πληροφοριών της Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας).
Οι 4 συλληφθέντες ήταν:
Η Δίκη
Η δίκη, ενώπιον των πέντε δικαστών του Ανώτερου Περιφερειακού Δικαστηρίου του Ντίσελντορφ, ξεκίνησε τον Απρίλιο του 1994. Ο Kohnen, ο Reher και ο Buchholz δικάστηκαν ως ανήλικοι (γεγονός που περιόρισε τη μέγιστη ποινή που μπορούσε να τους επιβληθεί στα 10 χρόνια φυλάκιση), ενώ ο Gartmann ως ενήλικας. Σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, το κίνητρο της επίθεσης ήταν το μίσος κατά των ξένων.
Ο Reher επίσης ομολόγησε, αλλά άλλαξε την ιστορία του επανειλημμένως, υποστηρίζοντας τελικώς ότι ενήργησε μόνος του. Οι Kohnen και Buchholz αρνήθηκαν οποιαδήποτε ανάμειξη.
Δεν βρέθηκαν ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία που να συνδέουν τους κατηγορούμενους με το έγκλημα, εν μέρει επειδή η αστυνομία είχε αντιμετωπίσει τη σκηνή του εγκλήματος με πρόχειρο τρόπο. Οι μάρτυρες δεν μπορούσαν να διευκρινίσουν τα γεγονότα.
Τον Οκτώβριο του 1995, και οι τέσσερις καταδικάστηκαν για φόνο, απόπειρα φόνου και εμπρησμό και στους τρεις που ήταν ανήλικοι επιβλήθηκε φυλάκιση δέκα χρόνων, ενώ στον Gartmann 15 χρόνων. Το 1997 το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Γερμανίας επικύρωσε τις ποινές.
Η τουρκική οικογένεια άσκησε αγωγή για καταβολή αστικών αποζημιώσεων και κέρδισε. Έλαβαν 270.000 γερμανικά μάρκα και μηνιαία σύνταξη για ένα θύμα με σοβαρά εγκαύματα.
Ο απόηχος των γεγονότων
Στις επιμνημόσυνες δεήσεις παρέστησαν πολλοί υψηλόβαθμοι Γερμανοί αξιωματούχοι, με τον Πρόεδρο Ρίχαρντ φον Βάιτσεκερ να δίνει τον πρώτο λόγο. Ο Καγκελάριος Χέλμουτ Κολ επικρίθηκε επειδή δεν επισκέφθηκε το Ζόλινγκεν, ούτε παρέστη στις επιμνημόσυνες δεήσεις ή την τελετή ταφής είχε καταγγείλει αυτό που αποκάλεσε "Beileidstourismus" («συλλυπητήρια τουρισμού») των άλλων πολιτικών.
Η αστυνομία δέχτηκε έντονη κριτική, καθώς φέρεται να μην έχει περιφρουρήσει και ερευνήσει στη συνέχεια επαρκώς τον τόπο του εγκλήματος, με αποτέλεσμα να έχουν χαθεί σημαντικά στοιχεία σχετικά με την επίθεση.
Η τουρκική οικογένεια έλαβε αποζημίωση 270.000 γερμανικά μάρκα και σε έναν από τους τραυματίες που είχε υποστεί βαριά εγκαύματα επιδικάστηκε ορισμένη μηνιαία σύνταξη.
thumb|right|210px|Μνημείο μπροστά από το Mildred-Scheel-Schule. thumb|Ερείπια του σπιτιού. thumb|Τα ονόματα των νεκρών στα ερείπια του σπιτιού. Η δολοφονική επίθεση στο Ζόλινκγεν έλαβε μεγάλη δημοσιότητα στο διεθνή τύπο. Στην Ολλανδία, στα πλαίσια μιας καμπάνιας που ξεκίνησε στο ραδιόφωνο, συγκεντρώθηκαν 1,2 εκατομμύρια κάρτες στις οποίες ήταν γραμμένο "Ik ben woedend!" ("Είμαι εξοργισμένος") και οι οποίες στάλθηκαν ως διαμαρτυρία στο Γερμανό καγκελάριο Χέλμουτ Κολ.
Δύο από τους δράστες αφέθηκαν ελεύθεροι νωρίτερα λόγω καλής συμπεριφοράς. Τον Σεπτέμβριο του 2005, ένας άλλος δράστης, ο Christian Reher, καταδικάστηκε σε τέσσερις μήνες φυλάκιση επειδή χρησιμοποιείσαι το ναζιστικό χαιρετισμό σε δύο περιπτώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρομοκρατικά γεγονότα στη Γερμανία Κατηγορία:Εγκλήματα μίσους Κατηγορία:Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία Κατηγορία:Νεοναζιστικές επιθέσεις στη Γερμανία Κατηγορία:Ρατσισμός στη Γερμανία
Αντώνης Μαρτσάκης
Ο Αντώνης Μαρτσάκης (Αθήνα, 17 Ιανουαρίου 1979) είναι Έλληνας τραγουδιστής της Κρητικής παραδοσιακής μουσικής και βιολιστής. Κατάγεται από τα Χαρχαλιανά Κισάμου. Θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους αναβιωτές της παραδοσιακής μουσικής τόσο για την Κρήτη, όσο και για την υπόλοιπη Ελλάδα.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μαρτσάκης γεννήθηκε το 1979 στην Αθήνα. Καταγόμενος από την Κρήτη, επισκεπτόταν συχνά το νησί από μικρός, ενώ σήμερα έχει εγκατασταθεί εκεί μόνιμα. Σε ηλικία 9 ετών ξεκίνησε να παίζει βιολί, κάτι που ακολούθησε επαγγελματικά μαζί με το τραγούδι. Όντας αρκετά δημοφιλής και μάλιστα πολλές φορές σε νεότερες ηλικίες, θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς νεότερους παραδοσιακούς τραγουδιστές της Ελλάδας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες βιολιστές Κατηγορία:Κρητικοί μουσικοί
Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο
Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο (EASO) είναι μια υπηρεσία που δημιουργήθηκε με τον οδηγία 439/2010 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση της συνεργασίας των κρατών μελών της ΕΕ για το άσυλο, την ενίσχυση της εφαρμογής του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου και την υποστήριξη των κρατών μελών υπό ιδιαίτερη πίεση.
Ιστορία
Το 2008, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε τη δημιουργία ενός γραφείου ασύλου όπως η EASO για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών-μελών για τη διαχείριση αιτημάτων ασύλου.
Οι υπουργοί μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ συναντήθηκαν στη Μάλτας το 2010 και συμφώνησαν να εγκατασταθεί η EASO στη Μάλτα μετά από συζητήσεις γύρω από τη συνεχή μετανάστευση παράνομων μεταναστών, κυρίως από το Κέρας της Αφρικής, που φτάνουν στην Ευρώπη μετά τη διέλευση από τη Λιβύη. Στις 30 Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες, στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, η Μάλτα εξελέγη επίσημα για να φιλοξενήσει τον οργανισμό, κερδίζοντας τους υποψηφίους Κύπρος και Βουλγαρία.
Τα μεταναστευτικά ναυάγια στη Μεσόγειο του Απριλίου 2015 οδήγησαν τους Ευρωπαίους ηγέτες να επανεξετάσουν τις πολιτικές τους όσον αφορά τον έλεγχο των συνόρων και τις μεταναστευτικές πολιτικές. Στις 20 Απριλίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε ένα σχέδιο 10 σημείων το οποίο περιλάμβανε την EASO στη διαδικασία παροχής βοήθειας στους αιτούντες άσυλο και συλλογής πληροφοριών σχετικά με τις επιχειρήσεις λαθρεμπορίου.
Τον Απρίλιο του 2016, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε να μετατραπεί η EASO σε Οργανισμός Ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Pages with unreviewed translations
Σνέικ (ποταμός)
300px|thumb|right|Ιστορική φωτογραφία του ποταμού Σνέικ, στην περιοχή της Οροσειράς Τέιτον (1942) Ο ποταμός Σνέικ (αγγλικά: Snake River, δηλ. «ποταμός Φίδι») είναι μεγάλος ποταμός της ευρύτερης Περιοχής του Βορειοδυτικού Ειρηνικού (PNW) στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Με μήκος 1.735 χιλιόμετρα (1.078 μίλια), είναι ο μεγαλύτερος παραπόταμος του ποταμού Κολούμπια που, με τη σειρά του, είναι ο μεγαλύτερος ποταμός της Βόρειας Αμερικής που εκβάλλει στον Ειρηνικό Ωκεανό. Πηγάζει από το δυτικό Ουαϊόμινγκ, ρέει μέσα από την φερώνυμη Πεδιάδα του ποταμού Σνέικ (Snake River Plain) στο νότιο Άινταχο, το κακοτράχηλο Φαράγγι Χελς (Hells Canyon) στα σύνορα με το Όρεγκον και τους λόφους Πέλουζ (Palouse) της Ουάσινγκτον, για να εκβάλλει στον ποταμό Κολούμπια στην θέσηΤρι-Σίτιζ (Tri-Cities) της πολιτείας.
Η λεκάνη απορροής του ποταμού Σνέικ περιλαμβάνει τμήματα έξι πολιτειών των ΗΠΑ (Άινταχο, Ουάσινγκτον, Όρεγκον, Γιούτα, Νεβάδα και Ουαϊόμινγκ) και είναι γνωστή για την πολύμορφη γεωλογική ιστορία της. Η Πεδιάδα του ποταμού Σνέικ δημιουργήθηκε από ένα ηφαιστειακό σημείο (hotspot) που βρίσκεται τώρα κάτω από το σύστημα πηγών του ποταμού, στο Εθνικό Πάρκο Γιέλοουστοουν. Γιγαντιαία πλημμυρικά γεγονότα παγετωνικών υποχωρήσεων, που συνέβησαν κατά την Τελευταία Εποχή των Παγετώνων (LGP), δημιούργησαν φαράγγια, γκρεμούς και καταρράκτες κατά μήκος του μέσου και κατώτερου ρου του ποταμού. Δύο από αυτά τα καταστροφικά γεγονότα, οι πλημμύρες Μισούλα (Missoyla Floods) και Μπόνεβιλ (Bonneville Floods), επηρέασαν σημαντικά τον ποταμό και το περιβάλλον του.
Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα, το περίφημο Μονοπάτι του Όρεγκον (Oregon Trail) είχε καθιερωθεί, φέρνοντας πολλούς εποίκους στην περιοχή του ποταμού Σνέικ. Ατμόπλοια και σιδηρόδρομοι μετέφεραν αγροτικά προϊόντα και ορυκτά κατά μήκος του ποταμού καθ 'όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ού. Ξεκινώντας από τη δεκαετία του 1890, δεκαπέντε μεγάλα φράγματα έχουν χτιστεί στον Σνέικ για να παράγουν υδροηλεκτρική ενέργεια, να ενισχύσουν τη ναυσιπλοΐα και να παράξουν νερό άρδευσης. Ωστόσο, αυτά τα φράγματα παρεμπόδισαν τη μετανάστευση του σολομού πάνω από το Φαράγγι Χελς και δημιούργησαν προβλήματα στην ποιότητα του νερού και το περιβάλλον. Έχει προταθεί η απομάκρυνση αρκετών φραγμάτων στον κάτω ρου του Σνέικ, προκειμένου να αποκατασταθούν μερικές από τις, κάποτε εντυπωσιακές, μεταναστεύσεις σολομού στον ποταμό.
Ονομασία
Σύμφωνα με την παράδοση, η νοηματική γλώσσα που χρησιμοποιούσαν οι Ινδιάνοι Σοσόνι, παρερμηνεύτηκε δίνοντας το όνομα στον ποταμό. Συγκεκριμένα, ήθελαν να δείξουν ότι ύφαιναν καλάθια στις όχθες με μια «φιδίσια» κίνηση του χεριού με τον δείκτη εκτεταμένο. Η κίνηση αυτή παρερμηνεύτηκε ως πραγματική κίνηση φιδιού, απ’ όπου ο ποταμός πήρε το όνομα Σνέικ «φίδι».
Πηγές και πορεία
Σχηματισμένος από τη συμβολή τριών μικρών ρευμάτων στη νοτιοδυτική πλευρά του Οροπεδίου των Δύο Ωκεανών (Two Oceans Plateau) στο Εθνικό πάρκο Γιέλοουστοουν του δυτικού Οουαϊόμινγκ, ο Σνέικ ξεκινά ρέοντας δυτικά και νότια προς τη Λίμνη Τζάκσον. Στα πρώτα 80 χιλιόμετρα περνάει από το Τζάκσον Χόουλ (Jackson Hole), μια ευρεία κοιλάδα μεταξύ της Οροσειράς Τέτον (Teton Range) και της Οροσειράς Γκρόουβαν (Gros Ventre Range). Μετά την πόλη Τζάκσον, ο ποταμός στρίβει δυτικά και ρέει μέσα από το φερώνυμο φαράγγι (Snake River Canyon) και τη φερώνυμη οροσειρά (Snake River Range), προς το ανατολικό Άινταχο. Δέχεται τα νερά των ποταμών Χόμπακ (Hoback) και Γκρέις (Greys) πριν εισέλθει στην τεχνητή λίμνη Πάλισεϊντς (Palisades Reservoir), όπου ο ποταμός Σολτ (Salt River) φτάνει στην Κοιλάδα Σταρ (Star Valley). Μετά το Φράγμα Πάλισεϊντς (Palisades Dam), ο ποταμός Σνέικ ρέει μέσω της φερώνυμης Πεδιάδας (Snake River Plain), μιας τεράστιας ξηρής και με ιδιαίτερα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά περιοχής, που εκτείνεται μέσω του νότιου Άινταχο νοτιοδυτικά των Βραχωδών Ορέων και εμπεριέχει τον Υδροφορέα Σνέικ (Snake River Aquifer), έναν από τους σημαντικότερους και παραγωγικότερους υδροφόρους ορίζοντες των ΗΠΑ.
Νοτιοδυτικά του Ρέξμπουργκ στο Άινταχο, ο Σνέικ ενώνεται από τα βόρεια με τον Χένρις Φορκ (Henrys Fork). Ο Χένρις Φορκ ονομάζεται μερικές φορές ως η «Βόρεια Διχάλα» του Σνέικ, ενώ το κύριο κομμάτι του ποταμού, μετά τη συμβολή τους, είναι γνωστό ως «Νότια Διχάλα». Κατόπιν, ο Σνέικ στρίβει νότια ρέοντας μέσα από το κέντρο της πόλης Άινταχο Φολς, μετά περνάει από την Προστατευόμενη Περιοχή Ινδιάνων Φορτ Χολ (Fort Hall Indian Reservation) και το φράγμα Αμέρικαν Φολς (American Falls), όπου ενώνεται με τον ποταμό Πόρτνεφ (Portneuf). Η κοιλάδα του ποταμού Πόρτνεφ είναι ουσιαστικά ένα κανάλι υπερχείλισης που, στην τελευταία παγετωνικό περίοδο, μετέφερε νερά από τη λίμνη Μπόνεβιλ (Bonneville) στον ποταμό Σνέικ, αλλάζοντας σημαντικά το τοπίο της Πεδιάδας του ποταμού Σνέικ μέσω μαζικής διάβρωσης. Από εκεί, συνεχίζει το ταξίδι του προς τα δυτικά, εισερχόμενος στο Φαράγγι του ποταμού Σνέικ στο Άινταχο. Διακόπτεται από αρκετούς σημαντικούς καταρράκτες, με μεγαλύτερους τους Καταρράκτες Σοσόνι (Shoshone Falls), ύψους 65 μέτρων, που ιστορικά σηματοδότησαν το ανώτερο όριο του μεταναστευτικού σολομού. Κατόπιν, σε μικρή απόσταση κατάντη περνά κάτω από τη Γέφυρα Πέριν (Perrine Bridge). Κοντά στους καταρράκτες Τουίν (Twin Falls) «Δίδυμους Καταρράκτες», ο Σνέικ προσεγγίζει το νοτιότερο σημείο σε ολόκληρη την πορεία του, μετά από το οποίο αρχίζει να ρέει δυτικά-βορειοδυτικά.
Ο ποταμός συνεχίζει μέσα από το φαράγγι που φέρει το όνομά του, συμβάλλοντας με τον ποταμό Μαλάντ (Malad) από τα ανατολικά κοντά στην πόλη Μπλις (Bliss) και, στη συνέχεια, με τον ποταμό Μπρούνοου (Bruneau) από τα νότια στην Τεχνητή Λίμνη Στράικ (C.J. Strike Reservoir). Περνά μέσα από μια γεωργική κοιλάδα περίπου 48 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Μπόιζι και ρέει για λίγο δυτικά στο Όρεγκον, πριν στραφεί βόρεια για να οριοθετήσει τα σύνορα Άινταχο -Όρεγκον. Εδώ, ο Σνέικ σχεδόν διπλασιάζεται σε όγκο καθώς δέχεται αρκετούς μεγάλους παραπόταμους: τον Ουάιχι (Owyhee) από τα νοτιοδυτικά, κατόπιν τους ποταμούς Μπόιζι και Πεϊγιέτ (Payette) από τα ανατολικά και πιο κάτω τον ποταμό Μάλερ (Malheur) από τα δυτικά και τον Ουάιζερ (Weiser) από τα ανατολικά.
Βόρεια του Μπόιζι, ο Σνέικ εισέρχεται στο Φαράγγι Χελς (Hells Canyon «Φαράγγι της Κόλασης»), το βαθύτερο φαράγγι της Βόρειας Αμερικής, με βάθος 2.996 μέτρων, δηλαδή πολύ βαθύτερο από το διάσημο Γκραν Κάνιον. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά απότομο, θεαματικό φαράγγι με ορμητικούς χειμάρρους που διασχίζει τα Όρη του Ποταμού Σάλμον (Salmon River Mountains) και τα Mπλε Όρη (Blue Mountains) του Άινταχο και του Όρεγκον. Το Φαράγγι Χελς ένα από τα πιο τραχιά και επικίνδυνα τμήματα της πορείας του ποταμού Σνέικ υπήρξε, ανέκαθεν, σημαντικό εμπόδιο για τους Αμερικανούς εξερευνητές του 19ου αιώνα. Εδώ ο ποταμός ανακόπτεται από τρία μεγάλα φράγματα: του Φαραγγιού Χέλς, του Όξμπαου (Oxbow) και του Μπράουνλι (Brownlee), τα οποία αποτελούν το μεγάλο υδροηλεκτρικό πρότζεκτ του ποταμού.
Στα μισά της διαδρομής του στο Φαράγγι Χελς, σε ένα από τα πιο απομακρυσμένα και δυσπρόσιτα τμήματα της πορείας του, ο Σνέικ ενώνεται από τα ανατολικά με τον μεγαλύτερο παραπόταμό του, τον ποταμό Σάλμον (Salmon). Από εκεί, o ποταμός αρχίζει να οριοθετεί τις πολιτείες Ουάσινγκτον-Άινταχο, συμβάλλοντας με τον ποταμό Γκράντ Ροντ (Grande Ronde) από τα δυτικά, πριν συμβάλλει με τον ποταμό Κλίαργουοτερ (Clearwater) από τα ανατολικά, στο Λιούιστον (Lewiston). Κατόπιν, βγαίνει από το Φαράγγι Χελς και στρίβει δυτικά, γύρω από τους λόφους Πέλουζ (Palouse) της ανατολικής Ουάσινγκτον. Τελικά, ο Σνέικ εκβάλλει στον μεγάλο ποταμό Κολούμπια (Columbia) στο Μπέρμπανκ της Ουάσιγκτον, που αποτελεί τμήμα του τριαδικού αστικού συγκροτήματος Τρι-Σίτιζ (Tri-Cities) της πολιτείας. Μαζί, αποτελούν μέρος της Ουαλούλα (Wallula), δηλαδή της τεχνητής λίμνης του φράγματος Μακνέιρι (McNary). Στη συνέχεια, ο ποταμός Κολούμπια ρέει για, περίπου, 523 χιλιόμετρα ακόμη πιο δυτικά και χύνεται στον Ειρηνικό Ωκεανό κοντά στην Αστόρια (Astoria) του Όρεγκον.
Γεωλογικό ιστορικό
Το μεγαλύτερο μέρος της δυτικής Βόρειας Αμερικής κατακλύστηκε από ρηχές θάλασσες πριν από, περίπου, 800-200 εκατομμύρια χρόνια. Αυτή ήταν η φάση συσσώρευσης του κύκλου ορεοδόμησης, κατά την οποία συσσωρεύονται ως επί το πλείστον ιζηματογενή πετρώματα καθώς υποχωρεί ο θαλάσσιος βυθός. Το δυτικό άκρο της Βόρειας Αμερικής ήταν ανενεργό, καθώς δεν βρισκόταν κοντά στο όριο κάποιας τεκτονικής πλάκας. Πριν από 180 εκατομμύρια χρόνια, το τεκτονικό περιβάλλον της δυτικής Βόρειας Αμερικής δραστηριοποιήθηκε, σχηματίστηκε ένα όριο συγκλίνουσας πλάκας και πτύχωσε τις αποθέσεις από τη φάση της συσσώρευσης σε οροσειρές. Η σύγκλιση αυτή δημιούργησε τις Παράκτιες Οροσειρές και, στη συνέχεια, τα Βραχώδη Όρη λόγω τριβής μεταξύ της Πλάκας Φάραλον (Farallon Plate) που βυθίζεται κάτω από την Πλάκα της Βόρειας Αμερικής. Ένας άλλος τεκτονικός «παίκτης» είναι το ηφαιστειακό σημείο (hotspot) του Γιέλοουστοουν (Yellowstone hotspot), μια τοπική στήλη θερμότερου μάγματος (plume) που ανεβαίνει με μεταφορά στο μανδύα, και πιστεύεται ότι προκαλεί ηφαιστειακή δραστηριότητα σε τοποθεσίες μακριά από τα όρια των πλακών. 300px|thumb|right|Χάρτης με τα ηφαιστειακά σημεία δραστηριότητας (hotspots) κατά μήκος του ποταμού Σνέικ Καθώς η πλάκα της Βόρειας Αμερικής κινήθηκε Δ. ΝΔ. πάνω από το ηφαιστειακό σημείο, τεράστιες ποσότητες βασαλτικής λάβας εξωθήθηκαν πάνω στον φλοιό. Το φορτίο αυτών των πυκνών ροών λάβας συμπίεσε τον φλοιό και τα βουνά που είχαν σχηματιστεί νωρίτερα, δημιουργώντας την Πεδιάδα του ποταμού Σνέικ. Δηλαδή, δεν ήταν ο ποταμός που χάραξε την πεδιάδα, αλλά περισσότερο ο ποταμός ακολούθησε πορεία ελάχιστης αντίστασης και το μονοπάτι που σχηματίστηκε από το ηφαιστειακό σημείο μέσω των Βραχωδών Ορέων. Οι πρώτες ροές λάβας άρχισαν να ξεχύνονται στο σημερινό δυτικό τμήμα της Πεδιάδας του ποταμού Σνέικ και εξακολουθούν να εξωθούνται στο ανατολικό τμήμα της πεδιάδας. Ακόμα μεγαλύτερες ροές λάβας από βασάλτες του ποταμού Κολούμπια που ξεχύθηκαν πάνω από την ανατολική Ουάσινγκτον, δημιούργησαν το Οροπέδιο Κολούμπια (Columbia Plateau), νοτιοανατολικά του ποταμού Κολούμπια, και τους Λόφους Πέλουζ στον κάτω ρου του Σνέικ. Ξεχωριστή ηφαιστειακή δραστηριότητα σχημάτισε το βορειοδυτικό τμήμα της πεδιάδας, μια περιοχή μακριά από το μονοπάτι του ηφαιστειακού σημείου. Το ηφαιστειακό σημείο βρίσκεται τώρα κάτω από το Εθνικό Πάρκο Γιέλοουστουν. Η θερμότητα από τα λιωμένα πετρώματα κάτω από το πάρκο, ωθεί τον φλοιό προς τα πάνω και σχηματίζει το Οροπέδιο Γιέλοουστουν.
Η Πεδιάδα του ποταμού Σνέικ και το χάσμα μεταξύ των οροσειρών Σιέρρα Νεβάδα και Κάσκεϊντ (Cascade Range) σχημάτισαν ομού ένα «υδάτινο κανάλι», ανοίγοντας το δρόμο για τις καταιγίδες του Ειρηνικού να ταξιδέψουν πάνω από 1.600 χιλιόμετρα προς τις πηγές του ποταμού. Όταν η Οροσειρά Τέιτον (Teton Range) ανυψώθηκε πριν από περίπου 9 εκατομμύρια χρόνια, κατά μήκος ενός αποσπαστικού ρήγματος που είχε κατεύθυνση Β→ Ν διαμέσου των κεντρικών Βραχωδών Ορέων, ο ποταμός διατήρησε την αρχική του πορεία και διέσχισε το νότιο άκρο των Βραχωδών, σχηματίζοντας το Φαράγγι Σνέικ στο Ουαϊόμινγκ. Πριν από περίπου 6 εκατομμύρια χρόνια, τα Όρη του Ποταμού Σάλμον (Salmon River Mountains) και τα Mπλε Όρη (Blue Mountains) άρχισαν να ανεβαίνουν˙ ο ποταμός πέρασε, επίσης, μέσα από αυτά τα βουνά σχηματίζοντας το Φαράγγι Χελς. Η Λίμνη Άινταχο, που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια του Μειόκαινου, κάλυψε ένα μεγάλο τμήμα της Πεδιάδας του ποταμού Σνέικ μεταξύ των καταρρακτων Τουίν και του Φαραγγιού Χελς.
Η λάβα που χύθηκε από το Σένταρ Μπιουτ (Cedar Butte) στο σημερινό ΝΑ Άινταχο μπλόκαρε τον Σνέικ στο Ιγκλ Ροκ (Eagle Rock) πριν από περίπου 42.000 χρόνια, κοντά στη σημερινή τοποθεσία του Φράγματος Αμέρικαν Φολς (American Falls Dam). Μια λίμνη μήκους 64 χιλιομέτρων, η Αμέρικαν Φολς (American Falls Lake), σχηματίστηκε πίσω από το φράγμα. Η λίμνη ήταν σταθερή και υπήρχε για σχεδόν 30.000 χρόνια. Πριν από περίπου 14.500 χρόνια, η Λίμνη Μπόνεβιλ στη σημερινή περιοχή της Μεγάλης Αλμυρής Λίμνης, που σχηματίστηκε κατά την τελευταία παγετώδη περίοδο, χύθηκε με καταστροφικά αποτελέσματα μέσω του ποταμού Πόρτνεφ στον Σνέικ, ένα γεωλογικό γεγονός γνωστό ως Πλημμύρα Νπόνεβιλ (Bonneville Flood). Αυτό ήταν ένα από τα πρώτα σε σειρά καταστροφικά πλημμυρικά γεγονότα στα βορειοδυτικά, γνωστά ως Πλημμύρες της Εποχής των Παγετώνων (Ice Age Floods). 300px|thumb|right|Οι καταρράκτες Σοσόνι του ποταμού Σνέικ στο Άινταχο Ο κατακλυσμός αυτός ώθησε τη Λίμνη Αμέρικαν Φολς να παραβιάσει το φυσικό της φράγμα λάβας, το οποίο γρήγορα διαβρώθηκε, ενώ στο τέλος παρέμειναν μόνο οι καταρράκτες Αμέρικαν Φολς (American Falls), ύψους 15 μέτρων. Τα πλημμυρικά νερά της Λίμνης Μπόνεβιλ, με παροχή περίπου είκοσι φορές εκείνη του ποταμού Κολούμπια (140.000 κυβικά μέτρα/δευτερόλεπτο), παρέσυραν τον Σνέικ σε ολόκληρο το νότιο Άινταχο. Για χιλιόμετρα εκατέρωθεν του ποταμού, τα πλημμυρικά νερά απογύμνωσαν τα εδάφη και αποκάλυψαν τον υποκείμενο βασάλτη, σχηματίζοντας το Φαράγγι του ποταμού Σνέικ και δημιουργώντας τους καταρράκτες Σοσόνι, Τουίν, Κρέιν, Σουόν, καθώς και άλλους, κατά μήκος του τμήματος του ποταμού μέσα στο Άινταχο. Τα πλημμυρικά νερά της Λίμνης Μπόνεβιλ συνεχίστηκαν μέσω του Φαραγγιού Χελς και, τελικά, έφτασαν στον ποταμό Κολούμπια. Πάντως, η πλημμύρα διεύρυνε το Φαράγγι Χελς αλλά δεν το βάθυνε.
Καθώς τα πλημμυρικά νερά της Λίμνης Μπόνεβιλ κατέκλυσαν τον Σνέικ, οι Πλημμύρες Μισούλα (Missoula Floods) συνέβησαν κατά την ίδια περίοδο, αλλά βορειότερα. Οι Πλημμύρες Μισούλα, που έγιναν πάνω από 40 φορές μεταξύ 15.000 και 13.000 ετών πριν, προκλήθηκαν από την Παγετωνική Λίμνη Μισούλα (Glacial Lake Missoula). Τα νερά της λίμνης κατέκλυσαν τεράστιες εκτάσεις της Α. Ουάσινγκτον, πολύ μεγαλύτερες από εκείνες της πλημμύρας της Λίμνης Μπόνεβιλ. Τα νερά συγκεντρώθηκαν πίσω από την Οροσειρά Κασκέιντ, σε τεράστιες λίμνες, χαράζοντας βαθιά φαράγγια και δημιουργώντας καταρράκτες μέσα από τους Λόφους Πέλουζ. Αυτές οι πλημμύρες συνετέλεσαν σημαντικά στη διεύρυνση και εμβάθυνση του Φαραγγιού του ποταμού Κολούμπια (Columbia River Gorge), που επιτρέπει στο νερό από τους ποταμούς Κολούμπια και Σνέικ να διοχετευθεί με απευθείας διαδρομή μέσω της Οροσειράς Κάσκεϊντ προς τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Οι τεράστιες ποσότητες ιζημάτων που εναποτέθηκαν από τις πλημμύρες της Λίμνης Μπόνεβιλ στην Πεδιάδα του ποταμού Σνέικ είχαν, επίσης, διαρκή επίδραση στο μεγαλύτερο μέρος του μέσου ρου του. Η υψηλή υδραυλική αγωγιμότητα (hydraulic conductivity) των, ως επί το πλείστον, βασαλτικών πετρωμάτων στην πεδιάδα, οδήγησε στο σχηματισμό του Υδροφόρου Ορίζοντα του Σνέικ (Snake River Aquifer), ενός από τους πιο παραγωγικούς υδροφορείς στη Βόρεια Αμερική. Πολλά ποτάμια και ρέματα που ρέουν από τη βόρεια πλευρά της πεδιάδας βυθίζονται στον υδροφόρο ορίζοντα αντί να ρέουν στον ποταμό. Ωστόσο, μεγάλο μέρος του νερού που χάνεται από τον Σνέικ καθώς ρέει στην πεδιάδα, επιστρέφει πίσω στον ποταμό στο δυτικό άκρο του, μέσω πολλών αρτεσιανών πηγών. Κατά τόπους, το νερό βγαίνει με ρυθμούς σχεδόν 17 κυβικών μέτρων/δευτερόλεπτο.
Λεκάνη απορροής και υδροκρίτες
Ο Σνέικ είναι ο 13ος μεγαλύτερος ποταμός στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η λεκάνη απορροής του είναι η 10η μεγαλύτερη μεταξύ των ποταμών της Βόρειας Αμερικής και καλύπτει σχεδόν 280.000 χλμ2, -έκταση υπερδιπλάσια της Ελλάδας- σε τμήματα έξι πολιτειών των ΗΠΑ: Ουαϊόμινγκ, Άινταχο, Νεβάδα, Γιούτα, Όρεγκον και Ουάσινγκτον, με το μεγαλύτερο ποσοστό να ανήκει στο Άινταχο. Το μεγαλύτερο μέρος της λεκάνης απορροής του ποταμού βρίσκεται ανάμεσα στα Βραχώδη Όρη στα ανατολικά και το Οροπέδιο Κολούμπια στα βορειοδυτικά. Ως ο μεγαλύτερος παραπόταμος του ποταμού Κολούμπια, ο Σνέικ έχει λεκάνη απορροής που αποτελεί, περίπου, το 41% του συνόλου της λεκάνης απορροής του ποταμού Κολούμπια. Η μέση παροχή του στη συμβολή με τον Κολούμπια αποτελεί το 31% της ροής του Κολούμπια στο σημείο συμβουλής (mouth). Μάλιστα, αμέσως πριν τη συμβολή, το συνολικό μήκος του Σνέικ είναι μεγαλύτερο από εκείνο του Κολούμπια (1.735 χιλιόμετρα, σε σύγκριση με τα 1.493 χιλιόμετρα του Κολούμπια) Αλλά και η λεκάνη απορροής του Σνέικ είναι κατά 4% μεγαλύτερη, από τη λεκάνη απορροής του Κολούμπια στα ανάντη, μέχρι τη συμβολή τους. 300px|thumb|right|Χάρτης του ποταμού Σνέικ και της λεκάνης απορροής του Το κυρίως ημίξηρο, ακόμη και ερημικό κλίμα της λεκάνης απορροής του ποταμού Σνέικ δέχεται λιγότερα από 300 mm βροχοπτώσεων ετησίως, κατά μέσον όρο. Ωστόσο, αυτές οι βροχοπτώσεις ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό. Στο Τουίν Φολς, στο κέντρο της Πεδιάδας του Ποταμού Σνέικ, το κλίμα είναι σχεδόν ερημικό, με ετήσιες βροχοπτώσεις μόλις 235 mm, αν και η μέση χιονόπτωση είναι 330 mm. Αυτό το ερημικό κλίμα καταλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος της λεκάνης απορροής του Σνέικ, οπότε αν και είναι μακρύτερος από τον ποταμό Κολούμπια πάνω από το Τρι-Σίτιζ (Tri-Cities), η μέση απορροή του είναι σημαντικά μικρότερη. Ωστόσο, στα ψηλά Ρόκις (Rockies) του Ουαϊόμινγκ, στην άνω περιοχή του Τζάκσον Χόλ, η μέση βροχόπτωση είναι πάνω από 760 mm και η μέση χιονόπτωση φτάνει στα 6.400 mm. Το μεγαλύτερο μέρος της λεκάνης απορροής του Σνέικ αποτελείται από πλατιές, άνυδρες πεδιάδες και κυματιστούς λόφους, που συνορεύουν με ψηλά βουνά. Στα ανώτερα τμήματα της λεκάνης απορροής, ωστόσο, ο ποταμός ρέει μέσα από μια περιοχή με ξεχωριστό αλπικό κλίμα. Υπάρχουν επίσης εκτάσεις όπου ο ποταμός και οι παραπόταμοι του έχουν εγκλωβιστεί σε στενά φαράγγια. Η λεκάνη απορροής του Σνέικ περιλαμβάνει τμήματα του Εθνικού Πάρκου Γιέλοουστοουν, του Μεγάλου Εθνικού Πάρκου Τέιτον (Grand Teton National Park), του Φαραγγιού Χελς (Hells Canyon} και πολλά άλλα εθνικά και κρατικά πάρκα.
Μεγάλο μέρος της περιοχής κατά μήκος του ποταμού, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από τις όχθες του, είναι αρδευόμενο αγροτικό έδαφος, ειδικά στον μέσο και κάτω ρου του ποταμού. Τα φράγματα άρδευσης περιλαμβάνουν τα φράγματα Αμέρικαν Φολς (American Falls Dam), Μινιντόκα (Minidoka Dam) και το Στράικ (C.J. Strike Dam). Εκτός από τον ίδιο τον ποταμό, νερό αντλείται επίσης από τον Υδροφορέα του ποταμού Σνέικ (Snake River) για άρδευση. Οι κυριότερες πόλεις κατά μήκος του ποταμού είναι το Τζάκσον στο Γουαϊόμινγκ, το Τούιν Φολς, το Άινταχο Φολς, το Μπόιζι και το Λιούιστον στο Αϊντάχο και το Τρ-Σίτιζ στην Ουάσινγκτον (Κένεουικ, Πάσκο και Ρίτσλαντ). Υπάρχουν συνολικά δεκαπέντε φράγματα κατά μήκος του ποταμού Σνέικ, τα οποία εκτός από την άρδευση, παράγουν επίσης ηλεκτρική ενέργεια, είναι πλεύσιμα κατά μήκος μέρους του ποταμού και ελέγχουν τις πλημμύρες. Ωστόσο, το πέρασμα των ψαριών περιορίζεται στο κομμάτι του ποταμού κάτω από το Φαράγγι Χελς. Οι οροσειρές που λειτουργούν ως υδροκρίτες στη λεκάνη απορροής του ποταμού Σνέικ περιλαμβάνουν την Οροσειρά Τέιτον (Teton Ρανγε), την Οροσειρά Μπίτερουτ (Bitterroot Range), τα Όρη Κλίαρουοτερ (Clearwater Mountains), τα Όρη Σέβεν Ντέβιλς (Seven Devils Mountains) και το ακραίο βορειοδυτικό άκρο της Οροσειράς Ουίντ Ρίβερ (Wind River Range). Η κορυφή Μεγάλο Τέιτον (Grand Teton) είναι το υψηλότερο σημείο στη λεκάνη απορροής του ποταμού, στα 4.199 μέτρα. Το σημείο συμβολής του Σνέικ με τον ποταμό Κολούμπια βρίσκεται στα 109 μέτρα.
Παροχή
Η μέση παροχή του ποταμού Σνέικ ανέρχεται στα 1.553 κυβικά μέτρα/δευτερόλεπτο. Το Γεωλογικό Ινστιτούτο των Ηνωμένων Πολιτειών κατέγραψε την παροχή του ποταμού κατά την περίοδο 1963–2000 σε μετρητή ρεύματος κάτω από το Φράγμα Άις Χάρμπορ (Ice Harbour Dam). Στη συγκεκκριμένη περίοδο, η μεγαλύτερη μέση ετήσια ροή που καταγράφηκε ήταν 2.384 κυβικά μέτρα/δευτερόλεπτο -το 1997- και η χαμηλότερη ήταν 770 κυβικά μέτρα/δευτερόλεπτο -το 1992.
Πηγές
Κατηγορία:Ποταμοί των ΗΠΑ
Γενικές εκλογές στη Σάμπα 2015
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στη Σάμπα στις 18 Μαρτίου 2015. Το αποτέλεσμα ήταν η νίκη για το Κίνημα του Λαού των Προσήνεμων Νήσων, το οποίο κέρδισε τις 3 από τις συνολικά 5 έδρες στο Νησιωτικό Συμβούλιο. Στη 2η θέση ήρθε το Εργατικό Κόμμα της Σάμπα, που συγκέντρωσε ποσοστό 42,8%. Η συμμετοχή διαμορφώθηκε στο 91,3%.
Εκλογικό σύστημα
Στις εκλογές ανεδείχθησαν τα μέλη του νησιωτικού συμβουλίου. Το νησιωτικό συμβούλιο (ολλανδικά:eilandsraad) είναι ένας τύπος τοπικής κυβέρνησης στους ειδικούς δήμους στις Καραϊβικές Κάτω Χώρες, παρόμοιο με το δημοτικό συμβούλιο στο ευρωπαϊκό τμήμα της Ολλανδίας. Τα νησιωτικά συμβούλια ήταν ήδη σε λειτουργία προτού διαλυθούν οι Ολλανδικές Αντίλλες και μετά το γεγονός εκείνο μετατράπηκαν σε νησιωτικά συμβούλια των Κάτω Χωρών. Οι εκλογές για τα συμβούλια αυτά συμπίπτουν χρονικά με τις τοπικές εκλογές στην Ολλανδία (States-Provincial), καθώς οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι αναμένεται να αποκτήσουν το δικαίωμα εκλογής της Γερουσίας και των αντιπροσώπων των τοπικών συμβουλίων.
Παραπομπές
2015 Κατηγορία:Ολλανδικές εκλογές
Βάτραχος
thumb|right|Βάτραχος Ο βάτραχος είναι ένα από τα γνωστότερα αμφίβια. Μαζί με τους φρύνους αποτελεί την τάξη των άνουρων αμφίβιων. Το γένος των βατράχων ανήκει στην τάξη των ανούρων, που υπάγεται στα αμφίβια. Τα πιο συνηθισμένα είδη βατράχου στην Ελλάδα είναι ο βάτραχος ο πράσινος και ο βάτραχος ο κοινός.
Μορφολογία
Οι βάτραχοι κοάζουν, όταν είναι σε περίοδο αναπαραγωγής, αλλά και σ' όλες τις εποχές του χρόνου, κυρίως το βράδυ, όταν η ατμόσφαιρα είναι υγρή. Η φωνή του βατράχου λέγεται "κόασμα" ή "κοασμός" το δε ρήμα "κοάζω" επί ανθρώπων: μιμούμαι τη φωνή του βατράχου (κοάξ-κοάξ).
Σπουδαιότεροι εχθροί του βατράχου είναι τα φίδια, οι πελαργοί, οι γερανοί και άλλα πουλιά. Εχθρός του βατράχου είναι και ο άνθρωπος, γιατί σε μερικά μέρη της Ευρώπης (Γαλλία, Ιταλία κ.ά.) τα πόδια του βατράχου θεωρούνται εκλεκτός μεζές.
Οι βάτραχοι συχνά γίνονται πειραματόζωα των εργαστηρίων, γιατί η διατροφή τους είναι εύκολη και επιπλέον το σώμα τους, αν και διαφέρει από το σώμα του ανθρώπου, παρουσιάζει την ίδια βασική κατασκευή και φυσικές λειτουργίες. Έτσι τα συμπεράσματα από τις έρευνες στους βατράχους μπορούν να επεκταθούν και στο ανθρώπινο σώμα.
Η αναπαραγωγή των βατράχων γίνεται κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο. Οι βάτραχοι τρέφονται κυρίως με σκουλήκια και έντομα, που τα πιάνουν με τη βοήθεια της γλώσσας τους που είναι μακριά.
Κατανομή
Ακόμα υπάρχουν είδη βατράχων που ζουν στην ξηρά. Τους βρίσκουμε συνήθως σε χωράφια ή ακόμα σε εκτάσεις με γρασίδι. Η περίοδος αναπαραγωγής τους είναι η ίδια με εκείνων που ζουν σε ποτάμια ή λίμνες (Μάρτης και Απρίλης) και κατατάσσονται στην κατηγορία των άνουρων αμφιβίων
Παραπομπές
Κατηγορία:Άνουρα
Piece of Mind
Το άλμπουμ επανεκδόθηκε το 1995 σε μορφή διπλού CD, από την "EMI Music Distribution" με δύο επιπλέον κομμάτια, τις διασκευές τους στο "I've Got the Fire" των Montrose και το "Cross-Eyed Mary" των Jethro Tull.
Ιστορία του δίσκου
Στα τέλη του 1982, ο πρώην ντράμερ των Trust Νίκο Μακ Μπρέιν αντικατέστησε τον Κλάιβ Μπαρ. Το συγκρότημα πήγε στο ξενοδοχείο "Le Chalet" του Τζέρσεϊ της Βρετανίας για να δημιουργήσει τα τραγούδια του επόμενου δίσκου του. Το Φεβρουάριο του 1983, μετέβησαν στις Μπαχάμες, για να ηχογραφήσουν το νέο άλμπουμ τους στα "Compass Point Studios". Η μίξη του δίσκου έγινε ένα μήνα αργότερα στα "Electric Lady Studios" της Νέας Υόρκης.
Η αρχική ονομασία του δίσκου ήταν "Food for Thought", με την τελική του μορφή να παίρνει τον τίτλο "Piece of Mind". Στις 11 Απριλίου κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλ του δίσκου, το τραγούδι "Flight of Icarus", ανεβαίνοντας στο # 11 των βρετανικών τσαρτ, με το δίσκο να ακολουθεί ένα μήνα αργότερα σκαρφαλώνοντας στην τρίτη θέση στη Μεγάλη Βρετανία και στο Top-10 των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών. Επίσης, ο δίσκος αυτός ήταν ο πρώτος του συγκροτήματος που ανέβηκε στο Top-20 στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει γίνει πλατινένιος και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Στα μέσα Ιουνίου του 1983 κυκλοφόρησε το δεύτερο επιτυχημένο σινγκλ του δίσκου, "The Trooper" φθάνοντας στο # 12, ενώ και για τα δύο σινγκλ του "Piece of Mind" γυρίστηκαν βίντεο κλιπ.
Το "Piece of Mind" θεωρείται μέχρι σήμερα ένας από τους καλύτερους δίσκους στην ιστορία του χέβι μέταλ. Το "Metal Rules" το κατέταξε στην έβδομη θέση της λίστας με τα καλύτερα άλμπουμ του ιδιώματος και το "Digital Dream Door" στην 21η, ενώ το "Music Radar" στην 32η των 50 καλύτερων δίσκων του είδους και το "IGN" 21o στο Top-25 των άλμπουμ του χέβι μέταλ.
Για την προώθηση του δίσκου, οι Iron Maiden ξεκίνησαν την παγκόσμια περιοδεία "World Piece Tour" από τη Στουτγάρδη στις 28 Απριλίου του 1983, για να μεταβούν στη Μεγάλη Βρετανία όπου έδωσαν 22 συναυλίες, με τις τελευταίες τέσσερις στο "Hammersmith Odeon" του Λονδίνου. Την 1 Ιουνίου, έπαιξαν στο Ελσίνκι της Φινλανδίας για να συνεχίσουν στη Σουηδία, τη Νορβηγία, τη Δανία το Λουξεμβούργο και την Ολλανδία.
Το βορειοαμερικανικό κομμάτι της περιοδείας διήρκεσε τέσσερις μήνες, από τις 21 Ιουνίου μέχρι τις 24 Οκτωβρίου του 1983, με το συγκρότημα να δίνει 83 συναυλίες στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά. Ακολούθησε μία εκτεταμένη ευρωπαϊκή περιοδεία τους τελευταίους δύο μήνες του 1983, η οποία πέρασε από την Ολλανδία, τη Δυτική Γερμανία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ελβετία.
Κατά τις εμφανίσεις του, το συγκρότημα έπαιζε όλα τα τραγούδια του "Piece of Mind" με εξαίρεση τα "Sun and Steel" και "Quest for Life" και συμπλήρωνε το set list του με τραγούδια από τα τρία προηγούμενα άλμπουμ του.
Βραβεία
Piece of Mind (άλμπουμ)
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι συμμετείχαν στις ηχογραφήσεις του "Piece of Mind" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Iron Maiden Κατηγορία:Άλμπουμ του 1983
Μπρούσκο
Η ονομασία Μπρούσκο μπορεί να αναφέρεται στα εξής:
Νίκος Δαρλαμήτσος
Ο Νίκος Δαρλαμήτσος, (1943), είναι Έλληνας πρώην πρωταθλητής της πυγμαχίας από την Πάτρα. Ήταν αθλητής της Ε.Α. Πατρών και στην καριέρα του δεν είχε χάσει ποτέ σε επίσημο αγώνα πυγμαχίας.
Ο Δαρλαμήτσος ξεκίνησε το 1959 σε ηλικία 16 ετών και σταμάτησε την πυγμαχία το 1964 σε ηλικία 24 ετών. Αγωνίστηκε μόλις τρία (3) χρόνια και πήρε μέρος σε τρία πανελλήνια πρωταθλήματα -Α' κατηγορία με προπονητή τον Ντίνο Οικονόμου το 1959 το 1962 και το 1964. Ήταν πρωταθλητής Ελλάδος το 1959 στα 57 κιλά, το 1962 στα 63 1/2 και το 1964 επίσης στα 63 1/2, το 1964 ήταν πρωταθλητής και στο στρατιωτικό πρωτάθλημα στα 71 κιλά. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1964 από τον τύπο αναφέρεται ανάμεσα στους καλύτερους πυγμάχους της διοργάνωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι Κατηγορία:Πυγμάχοι της Ε.Α. Πατρών
Εκτελέσεις στον Αλικιανό
Οι Εκτελέσεις στον Αλικιανό είναι οι μαζικές εκτελέσεις κατοίκων από τον Αλικιανό και κοντινά χωριά στην Κρήτη από γερμανούς αλεξιπτωτιστές. Οι εκτελέσεις διενεργήθηκαν στις 24 Μαΐου, στις 2 Ιουνίου και την 1η Αυγούστου 1941 κατά τη διάρκεια του β ' Παγκοσμίου Πολέμου. Τα περισσότερα θύματα ήταν άνδρες και οι εκτελέσεις έγιναν από εκτελεστικό απόσπασμα. Τις εκτελέσεις διέταξε ο πτέραρχος Κουρτ Στουντέντ, διοικητής της 11ης Στρατιάς Αεροπορίας, ως αντίποινα για την ενεργή συμμετοχή Κρητών στην Μάχη της Κρήτης.
Παρασκήνιο
Το χωριό του Αλικιανού βρίσκεται σε μια εύφορη πεδιάδα κοντά στην βόρεια ακτή της Κρήτης, περίπου 12 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά των Χανίων. Κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης, το 3ο Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών (FJR 3) του Ρίχαρντ Χάιντριχ διατάχθηκε να προσγειωθεί στην πεδιάδα και να κινηθεί βορειοδυτικά προς το αεροδρόμιο του Μάλεμε, το οποίο ήταν ένας από τους πιο στρατηγικούς στόχους στο νησί. Κάλυπτε το πίσω μέρος του 3ου Τάγματος και της 7ης Ταξιαρχίας Μηχανικών. Το Σύνταγμα αποβιβάστηκε στα περίχωρα του Αλικιανού ανάμεσα στο δρόμο προς τα Χανιά και την κοίτη του ποταμού Κερίτη. Του ανατέθηκε η αποστολή της αναγνώρισης του στόχου. Η Ταξιαρχία Μηχανικών πολέμησε με το καλοεξοπλισμένο και ελλιπώς εκπαιδευμένο 8ο Ελληνικό Σύνταγμα, το οποίο βοηθούταν από ντόπιους άτακτους. Αν και ήταν εφοδιασμένοι με πρωτόγονα όπλα, οι ντόπιοι επιτέθηκαν στη Ταξιαρχία Αλεξιπτωτιστών Μηχανικών προκαλώντας τους σημαντικές απώλειες.
Η περιοχή πάνω και γύρω από τον Αλικιανό ήταν το θέατρο μιας σκληρής μάχης που ξεκίνησε στις 21 Μαΐου και διήρκεσε επτά ημέρες. Η ζώνη της μάχης έγινε γνωστή ως Κοιλάδα των Φυλακών λόγω της παρουσίας μιας φάρμας φυλακής που ήταν το κύριο κτίριο της περιοχής. Η σθεναρή άμυνα του 8ου Ελληνικού Συντάγματος και των ντόπιων θεωρείται σήμερα ότι προστάτευσε τη συμμαχική γραμμή υποχώρησης, κάνοντας ασφαλή την υποχώρηση τους και επιτρέποντας την ασφαλή διαφυγή τους από τα Σφακιά.
Οι εκτελέσεις
Καθώς ήταν εξοργισμένος με την ανάμειξη των ντόπιων ως προς την αντίσταση κατά της επίθεσης από τους γερμανούς αλεξιπτωτιστές και τις βαριές απώλειες που τους προκάλεσαν, ο Γκέρινγκ διέταξε τον στρατηγό Στουντέντ να ξεκινήσει επιχειρήσεις συλλογικής τιμωρίας κατά των ντόπιων αμέσως μετά τη μάχη. Μεταξύ άλλων των τιμωρητικών μέτρων, αυτές οι επιχειρήσεις περιείχαν συνοπτικές εκτελέσεις.
2 Ιουνίου 1941
Στις 2 Ιουνίου 1941, ο Αλικιανός περικυκλώθηκε από γερμανικές δυνάμεις. 42 άνδρες περπάτησαν μέχρι την αυλή της εκκλησίας και εκτελέστηκαν σε ομάδες των δέκα μπροστά από τους συγγενείς τους. Την ίδια ημέρα και κατά την διάρκεια παρόμοιων επιχειρήσεων, 12 και 25 πολίτες αντίστοιχα εκτελέστηκαν στην Αγυιά και την Κυρτομάδω, δύο γειτονικά χωριά.
1 Αυγούστου 1941
δεξιά|μικρογραφία|220x220εσ|Η γέφυρα του ποταμού Κερίτη Ο στρατηγός Αλεξάντερ Αντρέ, ο οποίος διαδέχθηκε τον Στουντέντ στην θέση του διοικητή του Φρουρίου Κρήτης, συνέχισε την εκστρατεία αντιποίνων που ξεκίνησε ο Στουντέντ. Δύο μήνες μετά την πρώτη εκτέλεση, οι Γερμανοί συγκέντρωσαν 118 πολίτες σε μια γέφυρα πάνω από τον ποταμό Κερίτη κοντά στον Αλικιανό και τους πυροβόλησαν αφού τους ανάγκασαν να σκάψουν τους τάφους τους. Είκοσι από τους εκτελεσθέντες ήταν από τον Αλικιανό ενώ οι υπόλοιποι προέρχονται από τα εξής γειτονικά χωριά: Φουρνές, Σκηνές, Βατόλακκος, Κουφό, Πρασές, Καράνου, Λάκκοι, Ορθούνι, Νέα Ρούματα και Χωστή.
Επακόλουθα
Μετά την παράδοση της Γερμανίας, οι Βρετανοί συνέλαβαν τον Στουντέντ. Τον Μάιο του 1947, παραπέμφθηκε σε στρατιωτικό δικαστήριο οκτώ κατηγορίες σχετικά με παραβιάσεις της Σύμβασης της Χάγης για το δίκαιο του κατά ξηράν πολέμου και της Σύμβασης της Γενεύης κατά τη διάρκεια της μάχης της Κρήτης. Το αίτημα της Ελλάδας για την έκδοση του στη χώρα απορρίφθηκε. Ο Στουντέντ βρέθηκε ένοχος σε τρεις κατηγορίες και καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση, ωστόσο το επόμενο έτος αποφυλακίστηκε για ιατρικούς λόγους. Ο Στουντέντ δεν ξαναδικάστηκε για κάποιο έγκλημα στο υπόλοιπο της ζωής του.
Ο Αντρέ συνελήφθη από τους Βρετανούς και εκδόθηκε στην Ελλάδα όπου δικάστηκε για εγκλήματα πολέμου τα οποία διέπραξε κατά την παραμονή του στην Κρήτη. Το 1947 καταδικάστηκε σε τετράκις ισόβια κάθειρξη, αλλά τον Ιανουάριο του 1952, αφού εξέτισε τέσσερα χρόνια φυλάκισης, αποφυλακίστηκε. Αργότερα συνίδρυσε το Γερμανικό Κόμμα του Ράιχ. Πέθανε στις 3 Απριλίου 1979, λίγες εβδομάδες πριν κλείσει τα 91 έτη ζωής.
Μνημεία
Η εκκλησία του Αλικιανού έχει τοποθετήσει ένα μνημείο για τα θύματα της πρώτης εκτέλεσης. Ένα δεύτερο μνημείο βρίσκεται κοντά στη γέφυρα Κερίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα
Πάμμετρος
Πάμμετρος ονομάζεται η συλλογή επιγραμμάτων του Διογένη του Λαέρτιου η οποία δεν έχει σωθεί, αλλά επιγράμματα από αυτήν αναφέρονται από τον Διογένη στο έργο του Βίοι Φιλοσόφων. Στο έργο αυτό, αναφέρονται επιγράμματα διαφόρων ποιητών, αλλά κάποια που ο Διογένης λέει ότι βρίσκονται «εν τη παμμέτρω» (στην Πάμμετρο) που ποίησε ο ίδιος («Ἡμεῖς τ' εἰς αὐτὸν ἐν τῇ Παμμέτρῳ τοῦτον ἐποιήσαμεν τὸν τρόπον·»). Η ίδια η λέξη, πάμμετρος, υποδηλώνει ότι στη συλλογή αυτή βρίσκονται επιγράμματα σε πολλά μέτρα. Ένα από τα μέτρα αυτά δηλώνει ό ίδιος ο Διογένης: «ἐν τῷ προκελευσματικῷ μέτρῳ» (στο προτρεπτικό μέτρο). Όπως και το βιβλίο του Βίοι των φιλοσόφων, η Πάμμετρος, περιείχε επιγράμματα που μιλούσαν για χαρακτηριστικά διασήμων ανδρών. Πληροφορίες για αρκετά από τα επιγράμματα της Παμμέτρου προέρχονται από τον Έρμιππο τον Σμυρναίο
Τα επιγράμματά του διασώθηκαν, εκτός από στο Βίοι των φιλοσόφων και στην Παλατινή Ανθολογία, όπου, ως νεκρολογίες, κατατάσσονται στα επιτύμβια επιγράμματα, τα έβδομο βιβλίο της ανθολογίας.
Αναφορές στην Πάμμετρο στο Βίοι των Φιλοσόφων
Παρακάτω δίνονται ενδεικτικά σημεία στο Βίοι φιλοσόφων όπου αναφέρεται η Πάμμετρος:
Η υπόθεση του Νίτσε (Nietzsches Grundhypothese)
Ο Νίτσε, σε νεαρή ηλικία, 26 ετών, δημοσίευσε ένα σύγγραμμα στο οποίο παρέθεσε μελέτη με την άποψή του ότι ο Διογένης, ως ποιητής, χρησιμοποίησε το δεύτερο έργο του, το Βίοι των φιλοσόφων, στην οποία περιέλαβε πολλά επιγράμματα για να διαδοθούν, σε σημείο να παρουσιάζει τους Βίους ως βιτρίνα - έναν τρόπο - παρουσίασης των επιγραμμάτων του -που είχε δημοσιεύσει στην Πάμμετρο-, εξυφαίνοντάς τα σε ένα έργο αντιγραμμένο κυρίως από τον Διοκλή, ο οποίος ήταν η κύρια πηγή του (Hauptquelle). Η άποψή του αυτή από άλλους απορρίφθηκε πλήρως ενώ από άλλους θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική.
Ένα ή δυο βιβλία
Κάποιοι μελετητές του έργου του Λαερτίου, θεωρούν ότι η Πάμμετρος αποτελείτο από δυο βιβλία.
Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνική Ανθολογία
Νικόλαος Αριστάρχης
Ο Νικόλαος Αριστάρχης (1799 - 1866) ήταν μέγας λογοθέτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1799 στην Ξηροκρήνη της Κωνσταντινούπολης. Πατέρας του ήταν ο μεγάλος διερμηνέας της υψηλής Πύλης Σταυράκης Αριστάρχης (γεν. 1770) και γιος του ο μέγας λογοθέτης του Οικουμενικού Πατριαρχείου Σταυράκης Αριστάρχης. Η καταγωγή του κράταγε από τον Ιωάννη Α΄ τον Τσιμισκή. Μητέρα του ήταν η Σοφία Αριστάρχου.
Μαθήτευσε στους καλύτερους Ελληνιστές, τον Γεώργιο Σερούιο και τον Κωνσταντίνο Λογάδη. Συμμαθητές του είχε τα ηγεμονόπαιδα του Σούτσου. Σπούδασε στα Γαλλικά και Ιταλικά πανεπιστήμια. Ήρθε στο Βουκουρέστι το 1818 και διορίστηκε σφραγιδοφύλακας του Αλέξανδρου Σούτσου. Με την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης συνόδευσε την οικογένεια του Σούτσου μέχρι τα σύνορα με την Αυστρία, αλλά συνέχισε μόνος του και ήρθε στην Κωνσταντινούπολη, μετά από πρόσκληση που είχε δεχτεί. Εξορίστηκε το 1822 στην Γαλατία. Εκεί έμαθε μόνος του τα Τουρκικά και διορίστηκε μυστικοσύμβουλος του σουλτάνου Μαχμούτ Β΄. Το 1824 ονομάστηκε μέγας Λογοθέτης της μεγάλης Εκκλησίας. Τιμήθηκε με τουρκικό και ρωσικό παράσημο και το 1834 ονομάστηκε από τις δύο αυτές Αυλές αντιπρόσωπος (καπουκεχαγιάς) της Βλαχίας στην Κωνσταντινούπολη. Επί της υπηρεσίας του κατόρθωσε να πολλαπλασιάσει το εμπορικό ναυτικό της Βλαχίας και να διατηρήσει ανέπαφα τα προνόμια της Ηγεμονίας.
Απεβίωσε το 1866 στο Κάιρο.
Πηγές
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βλαχίας
Κονσταντίν Ροκοσόφσκυ
Ο Κωνσταντίν Ροκοσόφσκυ (ρωσικά: Константин Константинович Рокоссовский, πολωνικά: Konstanty Ksawerowicz Rokossowski) ήταν Ρώσος στρατιωτικός, ήρωας της Σοβιετικής Ένωσης.
Γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1896 από πατέρα Πολωνό, εργάτη των σιδηροδρόμων, και μητέρα Ρωσίδα. Με την έκρηξη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατατάχθηκε εθελοντικά στον Ρωσικό στρατό και το 1917 προσχώρησε στα ένοπλα τμήματα των επαναστατών. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου απέκτησε τη φήμη εξαίρετου διοικητή του ιππικού και το 1925 μετατέθηκε στην Άπω Ανατολή, όπου και δημιούργησε οικογένεια.
Φρανκενστάιν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας
Φρανκενστάιν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας (Frankenstein; or, The Modern Prometheus) είναι ο τίτλος της γοτθικής και ρομαντικής νουβέλας από την Αγγλίδα συγγραφέα Μαίρη Σέλεϊ, που γράφτηκε στα μέσα του 1816 και εκδόθηκε το 1818 στην Αγγλία. Η νουβέλα λέει την ιστορία του νεαρού φοιτητή ανατομίας και χειρουργικής, που ανακαλύπτει το μυστικό του πώς να δίνει ζωή σε άψυχα πράγματα μέσω αλχημείας, αλλά και τους κινδύνους της γνώσης.
Κονσταντίν Ροκοσόφσκυ
Ως διοικητής της 16ης Στρατιάς συνέβαλε στην απώθηση των Γερμανών από τη Μόσχα και τον Ιούλιο του 1942 ανέλαβε τη διοίκηση του Μετώπου του Μπριάνσκ. Δύο μήνες αργότερα, ο Στάλιν αποφάσισε να τον ορίσει επικεφαλής του Μετώπου του Ντον, απ' όπου συμμετείχε στην εκμηδένιση της 6ης Στρατιάς στο Στάλινγκραντ. Μετά τη μεγάλη νίκη στις όχθες του Βόλγα, ο Ροκοσόφκσυ άφησε τη σφραγίδα του σε όλες τις μεγάλες μάχες του Ανατολικού Μετώπου που ακολούθησαν, όπως το Κουρσκ, η Λευκορωσία (όπου προήχθη σε στρατάρχη), η απελευθέρωση της γενέτειράς του Πολωνίας και η κατάληψη του Βερολίνου. Του απονεμήθηκε δύο φορές το μετάλλιο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης.
Φρανκενστάιν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας
Περίληψη
Η ιστορία αρχίζει με τον καπετάνιο Ρόμπερτ Γουάλτον, που ταξιδεύει με καράβι στον Αρκτικό κύκλο. Σ' ένα παγόβουνο βλέπει έναν τεράστιο άνθρωπο πάνω σε έλκυθρο που σέρνουν σκυλιά, και αργότερα έναν άλλο άρρωστο άντρα. Ο καπετάνιος τον φιλοξενεί στο καράβι του, και ο ξένος του αποκαλύπτει το όνομά του: Βίκτορ Φρανκενστάιν, και κυνηγάει έναν μεγαλόσωμο και τεράστιο άνθρωπο.
Κονσταντίν Ροκοσόφσκυ
Απεβίωσε στις 3 Αυγούστου 1968.
Πηγές
Κατηγορία:Ήρωες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Ρώσοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ρώσοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Στρατάρχες της Πολωνίας Κατηγορία:Στρατάρχες της Σοβιετικής Ένωσης Κατηγορία:Πολωνοί κομμουνιστές
Φρανκενστάιν ή ο Σύγχρονος Προμηθέας
Περίληψη
Ο Φρανκενστάιν, ακούγοντας τον σκοπό του ταξιδιού Γουάλτον -να αποκτήσει περισσότερη γνώση- εκνευρίζεται και τον πληροφορεί πως η υπερβολική γνώση μπορεί να καταστρέψει τον άνθρωπο. Για να τον πείσει, του λέει την ιστορία του.
Ο Φρανκενστάιν, γεννήθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας από πλούσια και σημαντική οικογένεια. Ο καλύτερός του φίλος ήταν ο Χένρι Κλέρβαλ, και περνούσαν το περισσότερο χρόνο μαζί. Στα τέσσερά του, η θεία του πέθανε και η κόρη της, η Ελίζαμπεθ Λαβένζα, ήρθε να κατοικήσει με την οικογένεια του Φρανκενστάιν. Μετά από μερικά χρόνια, ο Φρανκενστάιν αποκτάει ακόμα δύο αδέρφια - τον Έρνεστ και τον Γουίλιαμ. Μετά το θάνατο της μητέρας του, Καρολάιν Μπόφωρτ - Φρανκενστάιν, ο Φρανκενστάιν αφήνει την οικογένειά του για να σπουδάσει στο εξωτερικό.
Στις έρευνές του, ανακαλύπτει πώς να δώσει ζωή σε άψυχη ύλη. Οι καθηγητές του, χωρίς να γνωρίζουν την ανακάλυψή του, του δίνουν ένα εργαστήριο για να εργάζεται. Ο Φρανκενστάιν συλλέγει μέρη πτωμάτων, αγοράζοντας ή κλέβοντας, με σκοπό να "χτίσει" ένα σώμα ανθρώπινου όντος. Μέσα σ' ένα χρόνο, το σώμα ολοκληρώνεται, και το μόνο που μένει είναι να ζωντανέψει. Ένα βροχερό βράδυ, το φέρνει στη ζωή (με άγνωστο τρόπο). Το πλάσμα αποκαλύπτεται να είναι ένα απαίσιο, μεγαλόσωμο τέρας με γαλάζια μάτια και κίτρινο δέρμα.
Ο Φρανκενστάιν επιστρέφει στη Γενεύη και παντρεύεται την Ελίζαμπεθ. Στον μήνα του μέλιτός τους σε μια καλύβα, ενώ ο Φρανκενστάιν προσέχει για το τέρας, η Ελίζαμπεθ είναι μόνη της. Το τέρας εμφανίζεται και τη στραγγαλίζει. Ο Φρανκενστάιν, οδηγημένος από εκδίκηση, κυνηγάει το τέρας.