cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πραξικόπημα στην Τουρκία (1960)
Το πραξικόπημα
Την επομένη του πραξικοπήματος ο στρατηγός Γκιουρσέλ ανέλαβε την ηγεσία του στρατιωτικού καθεστώτος ως πρόεδρος της Δημοκρατίας, πρωθυπουργός, υπουργός Άμυνας και αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων. Το νέο καθεστώς επιχείρησε αμέσως καθησυχασμό της Δύσης, διευκρινίζοντας ότι προτίθεται να τιμήσει στο ακέραιο όλες τις διεθνείς δεσμεύσεις που είχαν αναλάβει οι προηγούμενες κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένων της συμμετοχής της χώρας στο ΝΑΤΟ και το μεσανατολικό αντίστοιχό του CENTO, αλλά και των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου για την Κύπρο.
Στην Άγκυρα έσπευσε άλλωστε αμέσως τουρκοκυπριακή αντιπροσωπεία υπό τον Φαζίλ Κιουτσούκ, η οποία ανακοίνωσε μετά από συνάντηση με τον Γκιουρσέλ ότι "συντάσσεται πλήρως με την επανάσταση". Η δικτατορία αναγνωρίστηκε εντός ολίγων ημερών από το σύνολο σχεδόν της διεθνούς κοινότητας, αρχής γενομένης από τη Μεγάλη Βρετανία και τις Η.Π.Α. στις 30 Μαΐου, την Ε.Σ.Σ.Δ. και την Ελλάδα στις 31 Μαΐου και άλλες 31 χώρες μέχρι τις 3 Ιουνίου.
Οι διώξεις
Αν και αρχικά ο Γκιουρσέλ είχε δηλώσει ότι δεν θα ασκούνταν διώξεις κατά των ανατραπέντων, πριν από την παράδοση της εξουσίας στους πολιτικούς, στις 31 Μαΐου, η απόφαση αναθεωρήθηκε. Ανακοινώθηκε η σύσταση επιτροπής διερεύνησης των "παράτυπων δραστηριοτήτων" της "κυβερνήσεως Μεντερές" και, την επομένη, συνελήφθησαν 403 εκ των 406 βουλευτών του Δημοκρατικού Κόμματος. Ο Γκιουρσέλ κατηγόρησε μάλιστα δημοσίως τους Μεντερές και Τζελάλ Μπαγιάρ ότι σχεδίαζαν τη σφαγή και των 1.500 ευέλπιδων της Ακαδημίας της Άγκυρας.
Η δίκη αυτή διήρκησε έναν περίπου χρόνο και κατέληξε στην εκτέλεση του Μεντερές, το Σεπτέμβριο του 1961. Συγκεκριμένα, την Παρασκευή 15 Σεπτεμβρίου του 1961, έπειτα από διαδικασία που διήρκεσε περισσότερο από 10 μήνες, η πολύκροτη πολιτική δίκη εκατοντάδων στελεχών του καθεστώτος Μεντερές έφτασε στο θλιβερό τέλος της. Το Ανώτατο Δικαστήριο της Τουρκίας, εκτελώντας εντολές της στρατιωτικής χούντας που κυβερνούσε, ανακοίνωσε την αποτελούμενη από 1.600 σελίδες απόφασή του, σύμφωνα με την οποία 15 ηγετικά στελέχη του καθεστώτος Μεντερές καταδικάστηκαν σε θάνατο. Πέραν του πρωθυπουργού, μεταξύ των καταδικασθέντων σε θάνατο περιλαμβάνονταν ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Τζελάλ Μπαγιάρ, ο υπουργός Εξωτερικών Φατίν Ζορλού, ο υπουργός Οικονομικών Χασάν Πολατκάν, ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης Ρεφίκ Κοραλτάν και Κιράζογλου, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Εμίν Καλαφάτ, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος του Μεντερές, Μπαχά Ασκίτ, τρεις ακόμη βουλευτές του κόμματος αυτού κ.α. Τριάντα ένας ακόμη καταδικάστηκαν σε ισόβια. Λίγες ώρες αργότερα η Επιτροπή Εθνικής Ενότητας του καθεστώτος αποφάσισε να εκτελεστούν μόνο οι Μεντερές, Ζορλού και Πολατκάν, μετατρέποντας σε ισόβια δεσμά τις θανατικές καταδίκες των υπολοίπων 12. Την αυγή του Σαββάτου, 16 Σεπτεμβρίου, οι Ζορλού και Πολατκάν εκτελέστηκαν δι' απαγχονισμού, ενώ ο Μεντερές οδηγήθηκε στο νοσοκομείο έπειτα από απόπειρα αυτοκτονίας με υπνωτικά χάπια. Στη συνέχεια, μεταφέρθηκε στη νήσο Ιμραλί, στη νότιο θάλασσα του Μαρμαρά, όπου και απαγχονίσθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου του 1961.
Στο μεταξύ στο εσωτερικό της χούντας διεξάχθηκε έντονη διαπάλη. Από τη μία μεριά ήταν οι στρατηγοί με επικεφαλής τον Γκιουρσέλ, οι οποίοι ήταν μετριοπαθείς και επιθυμούσαν την επιστροφή της εξουσίας στους πολιτικούς, αφού υιοθετηθεί ένα εκσυγχρονιστικό σύνταγμα. Από την άλλη βρίσκονταν κυρίως νεαροί ριζοσπάστες αξιωματικοί, με γνωστότερο εκπρόσωπό τους τον συνταγματάρχη Τουρκές, οι οποίοι επιθυμούσαν ριζικές μεταρρυθμίσεις και την εγκαθίδρυση μονοκομματικού συστήματος, επηρεασμένο από το καθεστώς του Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ. Τελικά, στις 13 Νοεμβρίου οι μετριοπαθείς επικράτησαν ολοκληρωτικά και απομάκρυναν από τη χούντα τους 14 εκπροσώπους της ριζοσπαστικής πτέρυγας.
Συμπεράσματα
Το πραξικόπημα της 27ης Μαΐου του 1960 ήταν το πρώτο και το τελευταίο πραξικόπημα που έγινε στην Τουρκία εκτός ιεραρχίας του στρατεύματος (τα πραξικοπήματα της 12ης Μαρτίου του 1975 και της 12ης Σεπτεμβρίου του 1980 έγιναν από το Γενικό Επιτελείο). Ένας σοβαρός λόγος αυτής της εξέλιξης είναι ότι το Σύνταγμα που προήλθε από το πραξικόπημα του 1960, με το άρθρο ΙΙΙ δημιουργήθηκε το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας, το οποίο θεσμοποίησε την άμεση ανάμειξη της ηγεσίας του στρατεύματος στην πολιτική ζωή της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1960 τ
Παθαργκάτα
Η Παθαργκάτα (পাথরঘাটা) είναι υποεπαρχία (ουπαζίλα) της επαρχίας Μπαργκούνα στην διαίρεση Μπαρισάλ του Μπαγκλαντές.
Γεωγραφία
Η Παθαργκάτα βρίσκεται στις γεωγραφικές συντεταγμένες 22.0458°N, 89.9689°W. Έχει 25.610 νοικοκυριά και  συνολική έκταση 387.36 τ.χλμ.
Διοίκηση
Η Παθαργκάτα έχει 7 Ενώσεις/Θαλάμους, 43 Μάουζα/Μαχάλλα, και 67 χωριά. Βρίσκεται κοντά στον κόλπο της Βεγγάλης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουπαζίλα του Μπανγκλαντές
Εμμανουήλ Τζανφορνάρης
Ο Εμμανουήλ Τζανφορνάρης ήταν Έλληνας αγιογράφος του 16ου αιώνα.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Πατέρας του ήταν ο Γεώργιος.
Έργα του
Σώζεται πίνακάς του στην βιβλιοθήκη του Βατικανού στην Ρώμη, που παριστάνει την κοίμηση του Οσίου Εφραΐμ του Σύρου.
Επίσης δύο άλλες ελαιογραφίες στα αρχεία της Βενετίας παριστάνουν η μία την «Ορθοδοξία, ή την «Αναστήλωση των Αγίων Εικόνων», η άλλη την «Κοίμηση του Αγίου Σπυρίδωνα» με την επιγραφή «Εμμανουήλου του Ζαν Φορνάρ χείρ 1595».
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Άγαλμα της Μητέρας Αλβανίας
Το Άγαλμα της Μητέρας Αλβανίας (αλβανικά: Monumenti Nëna Shqipëri) βρίσκεται στο Κοιμητήριο των Μαρτύρων του Έθνους, στα Τίρανα, όπου υπάρχουν οι τάφοι Αλβανών παρτιζάνων που σκοτώθηκαν στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και Αλβανών πολιτών που δολοφονήθηκαν από το κομμουνιστικό καθεστώς της χώρας.
Έχει ύψος 12 μέτρα και είναι κατασκευασμένο από τσιμέντο. Αναπαριστά τη Μητέρα Αλβανία, που κρατάει ένα δάφνινο στεφάνι και ένα αστέρι. Είναι τοποθετημένο πάνω σε βάθρο ύψους 3 μέτρων, στο οποίο είναι γραμμένη η φράση: «Αιώνια δόξα στους Μάρτυρες της Πατρίδας». Κατασκευάστηκε το 1971 από τους γλύπτες Κριστάκ Ράμα (Kristaq Rama), Muntaz Dhrami και Shaban Hadërri.
Αγαλμα Μητερας Αλβαν Μητερας Αλβανιας Αγαλμα Μητερας Αλβαν
Λουτράκι (αποσαφήνιση)
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Κότσε
To Κότσε (ισπανικά: Isla de Coche) είναι νησί στην Καραϊβική, το οποίο ανήκει στη Βενεζουέλα. Είναι ένα από τα τρία νησιά που αποτελούν την πολιτεία Νούεβα Εσπάρτα της Βενεζουέλας, και βρίσκεται μεταξύ της Νήσου Μαργαρίτας και της ηπειρωτικής χώρας. Τα άλλα δύο νησιά είναι η Νήσος Μαργαρίτα, το κύριο νησί της πολιτείας και το Κουμπάγουα, το μικρότερο. Έχει έκταση 55 τ.χλμ. και πληθυσμό 8.985 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Πρωτεύουσα του νησιού είναι το Σαν Πέδρο ντε Κότσε (San Pedro de Coche). Έχει μήκος 11 χιλιόμετρα και πλάτος 6 χλμ. Το υψηλότερο σημείο του νησιού βρίσκεται 60 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το κλίμα είναι τροπικό, με μέση θερμοκρασία περίπου 27 °C έως 38 °C. Η οικονομία εξαρτάται κυρίως από τον τουρισμό αλλά το νησί διατηρεί την αλιευτική παράδοση του.
Ιστορία
thumb|Η παραλία Ελ Αμόρ στο Κότσε. Το νησί ανακαλύφθηκε το 1498 από τον Χριστόφορο Κολόμβο, και κατοικούνταν από τους ιθαγενείς Waika Rio. Οι πρώτες προσπάθειες αποίκησης του Κότσε έγιναν στις αρχές του 16ου αιώνα. Υπήρχε όμως πληθυσμός προσφύγων που προέρχονταν από την πόλη Nueva Cádiz, του νησιού Κουμπάγουα, η οποία καταστράφηκε από μια τροπική καταιγίδα. Όλοι οι έποικοι εγκατέλειψαν το Κότσε το 1574. Ο επόμενος επιτυχημένος αποικισμός πραγματοποιήθηκε τον 19ο αιώνα, και από τότε το Κότσε κατοικείται συνεχώς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νησιά της Βενεζουέλας
583 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Φωτιστικό
thumb|Φωτιστικό Το φωτιστικό είναι ηλεκτρική συσκευή που χρησιμοποιείται για τη δημιουργία τεχνητού φωτός ή / και φωτισμού για τον εκφωτισμό ενός χώρου. Η πηγή της ενέργειας είναι συνήθως ο ηλεκτρισμός μέσω ενός καλωδίου, παλαιότερα και γκάζι, κεριά η λάδι. Για εξωτερικούς χώρους υπάρχουν και ηλιακά φωτιστικά. Σε λειτουργία μπαίνει με έναν διακόπτη ή αυτόματα. Υπάρχουν πολλά είδη φωτιστικών, όπως οι πολυέλαιοι, απλά φωτιστικά ,τα επιτραπέζια, τα κρεμαστά κ.α. Λειτουργεί με ηλεκτρική ενεργεία
Ειδικές μορφές είναι ο πολυέλαιος και το επιτραπέζιο φωτιστικό.
Αχιβάδα
Η αχηβάδα είναι ομάδα ορισμένων δίθυρων μαλακίων, που ζουν στον βόρειο Ατλαντικό και στη Μεσόγειο. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι το δίθυρο όστρακο, από το οποίο καλύπτονται. Αλιεύεται κυρίως για το κρέας της. Αντιπροσωπευτικότερο είδος του είναι η κοινή αχηβάδα (Venus verrucosa, Αφροδίτη η ακροχορδονώδης).
Περιγραφή
Το όστρακο της αχηβάδας είναι διπλό και έχει ίσες θυρίδες. Στο εξωτερικό του μέρος αποτελείται από ομόκεντρες πτυχές και τα χείλη του έχουν δόντια. Δύο σίφωνες ρυθμίζουν την είσοδο και την έξοδο του νερού. Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται η αναπνοή και η θρέψη του ζώου.
Πολλαπλασιασμός
Πολλαπλασιάζεται με αυγά και γονιμοποιείται έξω από το σώμα της, στο περιβάλλον. Το ζώο ζει στο βυθό και σκάβει στην άμμο, όπου βυθίζεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αχ
Musling Lâ-á
Ηλίας Μόσκος
Ο Ηλίας Μόσκος ή Λέος Μόσκος ή Ηλίας Μόσχος ήταν Έλληνας αγιογράφος του 17ου αιώνα.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αγιογράφοι
Αμπελώνας Ηλείας
Ο Αμπελώνας (πρώην Ρώμεσι και εναλλακτικά Ρομέσι ) είναι πεδινό χωριό της Ηλείας. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 519 κατοίκων.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Ο Αμπελώνας βρίσκεται βόρεια του Πύργου σε απόσταση 8 χλμ. περίπου από το κέντρο της πόλης, κτισμένος σε υψόμετρο 120 μέτρων. Από τη δυτική πλευρά του χωριού περνάει ο Ιάρδανος ποταμός. Οι κάτοικοι του Αμπελώνα ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία και λιγότερο με τη κτηνοτροφία, καλλιεργώντας σταφίδα, αμπέλια και ελιές.
Η πρώτη γραπτή αναφορά για το χωριό είναι του 1461 και η παλιά του ονομασία Ρώμεσι . Την περίοδο της  Β΄ Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο αναφέρεται γραπτά να ανήκει στο 4ο Τερριτόριο Γαστούνης ως Romessi. Μετά την απελευθέρωση, το 1835, αναφέρεται επίσημα να προσαρτάται στον τότε δήμο Μυρτιάς ενώ το 1912 με το ΦΕΚ 256Α - 28/08/1912 ορίστηκε έδρα της νεοϊδρυθείσας κοινότητας Ρωμεσίου. Το 1959 με βάση το ΦΕΚ 5Α - 07/01/1959 μετονομάστηκε σε Αμπελών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με το Κουζούλι και τα Ροζέϊκα αποτελούν την τοπική κοινότητα Αμπελώνος που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Πύργου του Δήμου Πύργου.
Από τον Αμπελώνα κατάγεται ο Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και πρωταθλητής Ευρώπης, Γιώργος Καραγκούνης και ο δημοσιογράφος Άκης Παυλόπουλος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Κέβιν Νόλαν
Ο Κέβιν Άντονι Τζέινς Νόλαν (γεννημένος στις 24 Ιουνίου 1982) είναι ένας Άγγλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται και είναι ταυτόχρονα αρχηγός της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ, ομάδας της αγγλικής Πρέμιερ Λιγκ. Αγωνίζεται ως επιθετικός μέσος, ενώ έχει εκπροσωπήσει την Αγγλία στην ηλικιακή κατηγορία U-21.
Μετά την άφιξη του Γκάρι Μέγκσον στην τεχνική ηγεσία της Μπόλτον, οι εμφανίσεις τόσο της ομάδας όσο και του Νόλαν γνώρισαν την έντονη κριτική μερίδας των οπαδών της ομάδας. Αυτό οδήγησε τον μέσο στην αποχώρησή του από την ομάδα με προορισμό την Νιούκταστλ Γιουνάιτεντ έναντι ποσού ύψους £4 εκατομμυρίων, στη διάρκεια της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου του. Υπήρξε μέλος της ομάδας που υποβιβάστηκε στην Τσάμπιονσιπ με το τέλος της σεζόν, πραγματοποιώντας δέκα εμφανίσεις, με την νέα του ομάδα να τερματίζει στην 18η θέση. Οι επιδόσεις του Νόλαν την επόμενη σεζόν έτυχαν γενικής αναγνώρισης, καθώς πέτυχε 18 τέρματα—συμπεριλαμβανομένου του πρώτου hat-trick της καριέρας του—βοηθώντας έτσι την ομάδα του να πάρει το εισιτήριο της επιστροφής στην Πρέμιερ Λιγκ, ως πρωταθλήτρια της κατηγορίας. Μετά την άνοδο, ο Νόλαν πήρε προαγωγή ως αρχηγός του συλλόγου του Νιούκαστλ.
Το καλοκαίρι του 2011 ο Νόλαν υπέγραψε στην Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ συμβόλαιο πενταετούς διάρκειας, σμίγοντας ξανά και πάλι με τον προπονητή του στα Σφυριά, τον Σαμ Άλαρνταϊς. Λίγο καιρό μετά την άφιξή του ορίστηκε αρχηγός της ομάδας, την οποία βοήθησε να επιστρέψει στην Πρέμιερ Λιγκ με το πέρας της σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπόλτον Γουόντερερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούκασλ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Άγγλοι ιρλανδικής καταγωγής
Θεοφύλακτος Αβάστακτος
Ο Θεοφύλακτος ο Αβάστακτος ή Αβάσταγος ή Αβάκτιστος ήταν βυζαντινός στρατηγός υπό τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Γ΄ και Βασίλειο Α΄.
Ο Θεοφύλακτος ήταν πατέρας του μετέπειτα αυτοκράτορα Ρωμανού Α΄ και ο γενάρχης της οικογένειας Λεκαπηνών ή Λακαπηνών. Σε μία εκστρατεία κατά των Αράβων και παυλικανών στην Τεφρική ο αυτοκράτορας Βασίλειος περικυκλώθηκε από εχθρούς και κινδύνευε άμεσα η ζωή του, με επέμβαση του Θεοφύλακτου σώθηκε. Ο Βασιλέας έπειτα αναζήτησε τον σωτήρα του μην γνωρίζοντας ποιος είναι, όλοι του έλεγαν "εγώ είμαι", τέλος όταν ο Βασίλειος τον αναγνώρισε τον τίμησε δωρίζοντας του μεγάλη έκταση στην Λακάπη. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες με τους δύο αυτοκράτορες και στην εκστρατεία στην Κρήτη.
Στα λαϊκά δημοτικά τραγούδια του Διγενή Ακρίτα αναφέρεται σε κάποιο και ο Θεοφύλακτος ο οποίος ανέλαβε μία δύσκολη αποστολή από τον αυτοκράτορα και χάρη στην γενναιότητα του την έφερε σε πέρας παρά την δυσκολία και τις μικρές πιθανότητες που είχε, σύμφωνα με σύγχρονους ερευνητές πιστεύεται ότι μιλά για πραγματικό γεγονός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Θεοφυλακτος Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα
Ίδρυμα Σμιθσόνιαν
thumb|right|155px|Η σημαία του Ιδρύματος Το Ίδρυμα Σμιθσόνιαν (SI), ή Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν, είναι ίδρυμα ερευνών των ΗΠΑ που ιδρύθηκε, με νομοθετική πράξη του Κογκρέσου, στις 10 Αυγούστου 1846, με βασικό σκοπό «την αύξηση και διάδοση της γνώσης» κυρίως μέσα από μουσειακά εκθέματα, φυσικής ιστορίας, μνημεία πολιτισμού και σχετικές έρευνες. Το εν λόγω ίδρυμα, τελώντας υπό τη αιγίδα και οικονομική υποστήριξη του κράτους, ως ανεξάρτητος πολιτειακός οργανισμός, κατά την έννοια Εθνικού Μουσείου των ΗΠΑ συγκροτείται από μια μεγάλη ομάδα 19 βασικών μουσείων και 169 θυγατρικών, εννέα ερευνητικών κέντρων και ένα ζωολογικό κήπο, γεγονός που το έχουν καταστήσει όχι μόνο ιδιαιτέρως γνωστό παγκοσμίως, αλλά και το μεγαλύτερο συγκρότημα του είδους του στον κόσμο.
Γενικά
Το Ίδρυμα Σμιθσόνιαν προήλθε από κληροδότημα δωρεά του Άγγλου χημικού και μεταλλειολόγου Τζέημς Σμίθσον (1765-1869), προς τιμή του οποίου φέρει το όνομα και έχει έδρα στον ομώνυμο πύργο στην Ουάσιγκτον με περιφερειακά κέντρα εντός και εκτός των ΗΠΑ (Αριζόνα, Βιρτζίνια, Μέριλαντ, Νέα Υόρκη, Παναμά, κ.ά). Τα εκθέματα του συγκροτήματος υπολογίζονται σε 137 εκατομμύρια ενώ οι επισκέπτες στους χώρους του ανέρχονται περίπου σε 30 εκατομμύρια ετησίως. Απασχολεί περίπου 9.000 άτομα, ενώ η χρηματοδότησή του προέρχεται κυρίως από εταιρικές εισφορές, δωρεές, συνδρομές μελών, κρατική επιχορήγηση, αδειοδοτήσεις, εκπόνηση και προβολή επιστημονικών προγραμμάτων, πωλήσεις αντιγράφων και εκδόσεις βιβλίων και περιοδικών. Στο 17μελές Διοικητικό του συμβούλιο συμμετέχει ο εκάστοτε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, ο εκάστοτε Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, τρεις γερουσιαστές, τρία μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων, και εννέα μη κυβερνητικά μέλη οι οποίοι εκλέγουν και διορίζουν τον εκάστοτε Γενικό Γραμματέα (Πρύτανη) του Ιδρύματος. Πρώτος Γραμματέας του SI ήταν ο Αμερικανός φυσικός Τζόζεφ Χένρι (γνωστός από την ανακάλυψη της αυτεπαγωγής), ο οποίος ήταν και ο μακροβιότερος στην ιστορία του ιδρύματος.
Τμήματα του SI
thumb|right|310px|Το Σμιθσόνειο Κάστρο - έδρα του SI (Ουάσιγκτον) Στα σημαντικότερα τμήματα του SI περιλαμβάνονται:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ινστιτούτα Κατηγορία:Μουσεία στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Πολιτισμός της Ουάσινγκτον, Π.Κ.
Νικόλαος ο Υδρουντινός
Ο κατά κόσμον Νικόλαος ο Υδρουντινός ή εξ Υδρούντος (ως μοναχός Νεκτάριος, γεννήθηκε περί το 1155/60 στον Υδρούντα [το σημερινό Οτράντο] - πέθανε 9 Φεβρουαρίου 1235) υπήρξε Έλληνας ηγούμενος της μονής του Αγίου Νικολάου των Κασούλων της Κάτω Ιταλίας και συγγραφέας.
Έλαβε ευρύτατη μόρφωση, μάλλον στην κοντινή μονή των Κασούλων, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα ελληνικής παιδείας στην Απουλία. Το 1205 τον βρίσκουμε στη μονή ως ιερομόναχο, ενώ πριν την κουρά του είχε εργαστεί στη γενέτειρά του ως ελληνοδιδάσκαλος (γραμματιστής), μεταφράζοντας ορθόδοξα λειτουργικά κείμενα από τα ελληνικά στα λατινικά. Σύντομα εκάρη μοναχός, χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και έλαβε το όνομα Νεκτάριος. Αν και δεν είναι γνωστό που σπούδασε και σε ποιους διδασκάλους μαθήτευσε, ο Νικόλαος φαίνεται ότι απέκτησε πολυμερή και εμβριθή μόρφωση. Το μορφωτικό του επίπεδο κάλυπτε ένα ευρύ φάσμα γνώσεων όπως θεολογία, αστρονομία, μαθηματικά. Μετέφρασε από τα ελληνικά στα λατινικά και αντίστροφα, σειρά κειμένων, κυρίως λατρευτικών, όπως η Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου και η αποδιδόμενη στον πατριάρχη Γερμανό A' εξήγηση (Ιστορία μυστική) της θείας λειτουργίας. Συνέγραψε ακόμη και δικά του έργα, όπως ποιήματα κι επιστολές. Έγραφε τα έργα του στα ελληνικά παραθέτοντας αυτοχείρως, σε διπλανή στήλη, τη λατινική μετάφραση.
Επειδή χειριζόταν και τις δύο γλώσσες, χρησιμοποιήθηκε ως διερμηνέας το 1205/7 από τον Βενέδικτο, καρδινάλιο - πρεσβύτερο της Αγίας Σωσάννης, και το 1214/15 από τον Πελάγιο Γκαλβάνι, καρδινάλιο - επίσκοπο του Αλβάνου, στα ταξίδια τους στη Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινουπόλεως, τα οποία απέβλεπαν στην ένωση των εκκλησιών. Το 1223/4 συμμετείχε σε διπλωματική αποστολή του δυτικού αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β' προς την αυλή της Νικαίας και το 1232 εκπροσώπησε τις ελληνικές εκκλησίες της Απουλίας στην παπική έδρα.
Τον Δεκέμβριο του 1219 εξελέγη ηγούμενος της μονής του Αγίου Νικολάου των Κασούλων. Κατά την περίοδο της ηγουμενίας του (1219-1235) το μοναστήρι του Αγίου Νικολάου των Κασούλων γνώρισε τις πιο ένδοξες στιγμές στη διάρκεια της ιστορίας του. Βασικότερή του έγνοια ήταν η πνευματική ανάπτυξη της μονής του. Υπήρξε φιλομαθής προσωπικότητα και λάτρης των βιβλίων, ώστε κύριο μέλημά του, όταν ανέλαβε τη διοίκηση, ήταν να οργανώσει και να εξελίξει τη βιβλιοθήκη της μονής. Ο εμπλουτισμός της σπουδαίας βιβλιοθήκης ήταν κατά κύριο λόγο δικό του έργο. Συγκέντρωσε με επιμέλεια πολύτιμα χειρόγραφα, καθώς και ο ίδιος υπήρξε αντιγραφέας χειρογράφων. Μετά από κάθε ταξίδι του έφερνε από την Ανατολή σπάνιους τόμους και βιβλία από τους σπουδαιότερους συγγραφείς, κλασσικούς και συγχρόνους.
Το 1232 συμμετείχε σε Σύνοδο στη Ρώμη ως εκπρόσωπος των Ορθοδόξων της Κάτω Ιταλίας, στην οποία με σθένος υπερασπίστηκε τα λειτουργικά έθιμα της Ανατολικής Εκκλησίας και ματαίωσε τα σχέδια του Πάπα Γρηγόριου Θ΄ (1227-1241) για Ένωση των δύο Εκκλησιών. Υπήρξε στενός φίλος με τον μητροπολίτη Κερκύρας Γεώργιο Βαρδάνη. Η γνωριμία και η φιλία τους έδωσε το έναυσμα για τακτική αλληλογραφία πάνω από το Αδριατικό πέλαγος, μεταξύ Ότραντο και Κέρκυρας τα επόμενα χρόνια, παραδίδοντας στους μελετητές αξιόλογα κείμενα και πλούσιο υλικό για την εποχή που έδρασαν.
Έργα
Η πραγματεία Σποδομαντεία (ή Τέχνη του λαξευτηρίου) είναι μετάφραση στα ελληνικά της μεταφοράς στα λατινικά ενός αραβικού κειμένου, που με τη σειρά του αναγόταν σε πρότυπο ελληνικό, πρόκειται δηλαδή για αντιδάνειο.
Στα Τρία συντάγματα κατά Λατίνων, γραμμένα και ελληνικά και λατινικά, και με πολλές προσθήκες, ο Νικόλαος-Νεκτάριος στρέφεται κατά του filioque, των αζύμων και άλλων λειτουργικών και κανονικών αποκλίσεων.
Η Διάλεξις κατά Ιουδαίων είναι επίπλαστος διάλογος, που όμως βασίζεται (τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει ο συγγραφέας) σε πραγματικές συζητήσεις με Ιουδαίους. Πρόκειται για το εκτενέστερο και λογιότερο σύγγραμμα του Νεκταρίου και ταυτόχρονα για ένα από τα διεξοδικότερα του είδους στη βυζαντινή γραμματεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοί μοναχοί Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Εκκλησιαστικοί συγγραφείς Κατηγορία:Βυζαντινοί του 12ου αιώνα
584 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Άγιος Μαρίνος (πόλη)
Γεωγραφία
Παρότι είναι πρωτεύουσα, οι περισσότερες επιχειρήσεις βρίσκονται στην Μπόργκο Ματζιόρε. Η πόλη του Αγίου Μαρίνου αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη πόλη στη χώρα, μετά την Ντογκάνα και την Μπόργκο Ματζιόρε. Συνορεύει με τους δήμους Ακουαβίβα, Μπόγκο Ματζιόρε, Φιορεντίνο και Κιεσανουόβα, όπως επίσης και με τον ιταλικό δήμο Σαν Λέο.
Ιστορία
Η ιστορία της πόλης ταυτίζεται με εκείνη του κράτους του Αγίου Μαρίνου. Ιδρύθηκε από τον ομώνυμο άγιο της Καθολικής Εκκλησίας και αρκετούς Χριστιανούς πρόσφυγες, το 301. Σε αυτήν κατέφυγαν οι Χριστιανοί για να γλιτώσουν τους διωγμούς από τους Ρωμαίους. Αποτέλεσμα ήταν να γίνει η πόλη η αρχαιότερη δημοκρατία στην Ευρώπη.
Το κέντρο της πόλης προστατευόταν από τρεις πύργους. Ο μικρότερος από όλους, ο Μοντάλε, ολοκληρώθηκε τον 14ο αιώνα.
Μεταφορές και αθλητισμός
Πριν πολλές δεκαετίες λειτουργούσε σιδηροδρομικό δίκτυο. Σήμερα γίνονται δρομολόγια από λεωφορεία προς το Ρίμινι.
Η πόλη έχει δύο ποδοσφαιρικές ομάδες: την Μουράτα (S.S. Murata) και την Τρε Πέννε (S.P. Tre Penne). Από την πόλη διήλθε και η Ολυμπιακή Φλόγα το 2006 λίγο πριν τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τορίνο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιος Μαρίνος Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Ευρώπης
Προπανοσουλφονικό οξύ-2
Το προπανοσουλφονικό οξύ-2 ή ισοπροπυλοσουλφονικό οξύ (2-PSA, PropaneSulfonic Acid) είναι ένα άχρωμο υγρό με σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH(SO3H)CH3. Είναι ένα σουλφονικό οξύ και θεωρητικά προκύπτει από το θειικό οξύ, με την αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου από ισοπροπύλιο [(CH3)2CH-]. Είναι ένα ισχυρό οξύ (pKa = -1,189), αν και ασθενέστερο από το ίδιο το θειικό οξύ. Ως αποτέλεσμα των όξινων ιδιοτήτων του, δίνει σουλφονικά άλατα και σουλφονικούς εστέρες.
Με οξείδωση προπανοθειόλης-2
Με οξείδωση προπανοθειόλης-2 παράγεται προπανοσουλφονικό οξύ-2 :
Με επίδραση θειώδους νατρίου σε ισοπροπυλαλογονίδιο - Αντίδραση Strecker
Με επίδραση θειώδους νατρίου (Na2SO3) σε ισοπροπυλαλογονίδιο παράγεται προπανοσουλφονικό οξύ-2 :
Με προσθήκη όξινου θειώδους νατρίου σε προπένιο
Με επίδραση όξινου θειώδους νατρίου (NaHSO3) σε προπένιο παράγεται προπανοσουλφονικό νάτριο-2, που με οξύ δίνει προπανοσουλφονικό οξύ-2 :
Όξινος χαρακτήρας, παραγωγή αλάτων
Το προπανοσουλφονικό οξύ-2 είναι ένα ισχυρό οξύ και άρα δίνει τις ακόλουθες αντιδράσεις, παράγοντας προπανοσουλφονικά άλατα-1:
Σουλφοναμίδια
Το προπανοσουλφονικό οξύ-2 με αμμωνία (NH3), πρωτοταγείς και δευτεροταγείς αμίνες δίνειπροπανοσουλφοναμίδια-2 :
Κώστας Καρτάλης
Ο Kώστας Καρτάλης είναι μέλος ΔΕΠ (Καθηγητής) στον Τομέα Φυσικής Περιβάλλοντος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Είναι μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την Κλιματική Αλλαγή (https://www.eea.europa.eu/highlights/new-european-scientific-advisory-board). Εχει διατελέσει μέλος του Επικουρικού Οργάνου των Ηνωμένων Εθνών για την εφαρμογή της Σύμβασης και το Κλίμα και της Συμφωνίας των Παρισίων και μέλος της Επιτροπής (Assembly) της Ευρωπαικής Επιτροπής στη θεματική "Κλιματικά Ουδέτερες και Εξυπνες Πόλεις".
Είναι επίσης Συνεργαζόμενος Καθηγητής στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο στο αντικείμενο "Περιβαλλοντικός Σχεδιασμός". Είναι επίτιμος διδάκτορας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης και έχει τιμηθεί με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών.
Προπανοσουλφονικό οξύ-2
Πηγές
Κατηγορία:Σουλφονικά οξέα
Κώστας Καρτάλης
Έχει διατελέσει Λέκτορας και Επίκουρος Καθηγητής στον Τομέα Φυσικής Περιβάλλοντος (ΕΚΠΑ) καθώς και Επισκέπτης Καθηγητής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Φυσικής του ΕΚΠΑ (1985). Είναι επίσης κάτοχος Μάστερ στη Φυσική Ατμόσφαιρας, Μάστερ στην Αεροδιαστημική Μηχανική και Διδακτορικού Διπλώματος στη Φυσική Ατμόσφαιρας-Περιβάλλοντος (με τη χρήση δορυφορικών τεχνικών), όλα από το Πανεπιστήμιο του Michigan, Ann Arbor.
Έχει διατελέσει Γενικός Γραμματέας Ολυμπιακών Αγώνων στο Υπουργείο Πολιτισμού (2001-2004) και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΙΣΤΑΜΕ) (2005-2007). Διετέλεσε επίσης τεχνικός συνεργάτης του Δημάρχου Αθηναίων Αντώνη Τρίτση, ενώ είναι μέλος του Δ.Σ. του Ιδρύματος Αντώνη Τρίτση για τα Δικαιώματα των Λαών.
Το 2007 εξελέγη Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Μαγνησίας, ενώ επανεξελέγη το 2009. Διετέλεσε Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής των Ελλήνων (2010-2012) και Πρόεδρος της Επιτροπής Φιλίας Ελλάδος - Κορέας. Σε διεθνές επίπεδο, διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Διεθνούς Γραφείου Εκπαίδευσης της UNESCO, μέλος της Επιστημονικής Επιτροπής και του Διοικητικού Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος, μέλος της Επιτροπής Στήριξης του Κέντρου Παρακολούθησης της Γης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μέλος του Ευρωπαϊκού Δικτύου των Κοινοβουλευτικών για περιβάλλον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ
Παγκόσμιο κύπελλο ράγκμπι
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ράγκμπι (αγγλικά: Rugby World Cup) είναι διεθνής διοργάνωση του ράγκμπι γιούνιον. Διοργανώνεται υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ράγκμπι (WR) και λαμβάνουν μέρος οι ανδρικές ομάδες του ράγκμπι. Η πρώτη διοργάνωση έλαβε χώρα το 1987 σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία. Σήμερα διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια. Στους νικητές απονέμεται το Κύπελλο του Ουίλιαμ Ουέμπ Έλλις, ο οποίος φέρεται ως ο εφευρέτης του αθλήματος. Η διοργάνωση είναι μια από τις μεγαλύτερες στον κόσμο.
Η διοργάνωση του 2019 διεξήχθη στην Ιαπωνία και τον τίτλο κατέκτησε η Νότια Αφρική.
Κατάταξη των ομάδων
μικρογραφία|150px|Το Κύπελλο Έλλις, τρόπαιο στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ράγκμπι γιούνιον Κατηγορία:Αθλητικές διοργανώσεις που διεξάγονται κάθε τέσσερα χρόνια
Μπρόνσχοϊ Μπόλντκλουμπ
Η Μπρόνσχοϊ Μπόλντκλουμπ (Brønshøj Boldklub) είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Δανίας, η οποία εδρεύει στην ομώνυμη συνοικία της Κοπεγχάγης και αγωνίζεται στην Danish 1st Division. Ιδρύθηκε το 1919 και έχει έδρα το Tingbjerg Idrætspark, χωρητικότητας 4000 θεατών. Η πρώτη συμμετοχή της σε πρωτάθλημα ήταν την περίοδο 1944-45. Η ομάδα έχει μερικές συμμετοχές στην ανώτατη κατηγορία της Δανίας (τότε λεγόταν 1. division) στις αρχές τις δεκαετίας του 1960 και του 1970. Τη δεκαετία του 1980 κατάφερε να συμμετάσχει ξανά στην ανώτατη κατηγορία και το 1984 τερμάτισε στην 5η θέση, την ψηλότερη που πέτυχε ποτέ. Το 1989 διαβαθμίστηκε και δεν ξαναεπέστρεψε στην ανώτατη κατηγορία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919 Κατηγορία:Μπρόνσχοϊ Μπόλντκλουμπ
Κριστάκ Ράμα
Ο Κριστάκ Ράμα (αλβανικά: Kristaq Rama) (1932 –1998) ήταν Αλβανός γλύπτης, καθηγητής τέχνης και μέλος του Πολίτμπιρο (Πολιτικό Γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος) στην κομμουνιστική Αλβανία.
Ήταν πατέρας του Πρωθυπουργού της Αλβανίας, Έντι Ράμα.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Δυρράχιο το 1932. Αποφοίτησε από το Καλλιτεχνικό Λύκειο Jordan Misja το 1951 και τρία χρόνια αργότερα πήγε για σπουδές στο Λένινγκραντ. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στη Σοβιετική Ένωση, επέστρεψε στην Αλβανία όπου εργάστηκε ως Επιθεωρητής Καλών Τεχνών στο Υπουργείο Πολιτισμού και δίδασκε στο Ανώτατο Ινστιτούτο Τεχνών στα Τίρανα (Higher Institute of Arts of Tirana). Το 1971 κατασκεύασε μαζί με τους γλύπτες Muntaz Dhrami και Shaban Hadërri, το Άγαλμα της Μητέρας Αλβανίας, που βρίσκεται στο Κοιμητήριο των Μαρτύρων του Έθνους, στα Τίρανα ενώ κατασκεύασε και προτομές πολεμιστών και άλλα αγάλματα.
Τον Αύγουστο του 1988 ο Ράμα μαζί με άλλους υπέγραψε για την καταδίκη σε θάνατο του ποιητή και αντιφρονούντα Havzi Nela, που εκτελέστηκε δια απαγχονισμού. Σύμφωνα με άλλα έγγραφα είχε υπογράψει και τη θανατική καταδίκη του 29χρονου Enver Osmani, από το Ντέμπαρ.
Πέθανε στα Τίρανα το 1998.
Ενωσιακή Επικράτεια Νέπιντο
Η Ενωσιακή Επικράτεια Νέπιντο (Βιρμανικά: နေပြည်တော် ပြည်တောင်စုနယ်မြေ, επίσης γράφεται Νέι Πι Το) είναι μια διοικητική διαίρεση στην κεντρική Μιανμάρ (Βιρμανία). Η Ενωσιακή Επικράτεια περιλαμβάνει η διοικητική πρωτεύουσα της Μιανμάρ, τη Νέπιντο.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η Ενωσιακή Επικράτεια Νέπιντο αποτελείται από τις εξής συνοικίες και δήμους:
Διοίκηση
Η Ενωσιακή Επικράτεια Νέπιντο, βρίσκεται υπό την άμεση διοίκηση του Προέδρου. Οι καθημερινές λειτουργίες πραγματοποιούνται εξ ονόματος του Προέδρου από το Συμβούλιο του Νέπιντο ηγούμενο από ένα Πρόεδρο. Ο Πρόεδρος και τα μέλη του Συμβουλίου του Νέπιντο διορίζονται από τον Πρόεδρο και περιλαμβάνουν τους πολίτες και τους αντιπροσώπους των Ενόπλων Δυνάμεων.
Στις 30 Μαρτίου 2011, ο Πρόεδρος Θέιν Σέιν διόρισε τον Θέιν Νιούντ ως πρόεδρος του Συμβουλίου του Νέπιντο, μαζί με 9 προεδρικά μέλη: Θαν Χτάι, Συνταγματάρχη Μγιντ Αούνγκ Θαν, Καν Τσουν, Πάινγκ Σόε, Σάου Χλα, Μγιντ Σούε, Μγιντ Σουέ και Μύο Νιούντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Νίγερ ο Περαΐτης
Ο  Νίγερ ο Περαΐτης  αναδείχθηκε σε ηγετική μορφή της  ιουδαϊκής παράταξης   κατά τον μεγάλο πόλεμο (Πρώτο Ιουδαϊκό πόλεμο) των Ιουδαίων εναντίον της Ρώμης.
Η μάχη της ημέρας του Σαββάτου
Το εκστρατευτικό σώματου Κέστιου Γάλλου έφτασε στα περίχωρα της Ιερουσαλήμ κάποια ημέρα του Οκτώβριου  του 66 πού έτυχε να είναι Σάββατο για τους  Ιουδαίους.
Σύμφωνα με τον ιουδαϊκό Νόμο η εργασία απαγορεύονταν από την δύση της Παρασκευής μέχρι την δύση του Σαββάτου (Εξοδ.20.8-11 . //Δευτ.5.12-15 .). Υπήρχαν αναφορές που όριζαν το τι είναι εργασία αυτές όμως δεν περιλάμβαναν όλες τις περιπτώσεις (Εξοδ.16.23-30 ,Αριθ.15.32-36 .). Για τις περιπτώσεις που δεν υπήρχε ρητή αναφορά η αποσαφήνιση του τι είναι εργασία και τι όχι γίνονταν στην βάση κοινής συμφωνίας ή συναίνεσης.
Για την περίπτωση του πολέμου δεν γίνονταν καμία μνεία. Υπήρχε όμως στο παρελθόν κατά την εποχή των Ασμοναίων ένα περιστατικό στο οποίο  κάποιοι  Ιουδαίοι αρνήθηκαν να πολεμήσουν την ημέρα του Σαββάτου γιατί το θεώρησαν εργασία με αποτέλεσμα να εξοντωθούν από τους αντιπάλους τους. Από τότε  όλοι οι Ιουδαίοι θεώρησαν ότι το να πολεμούν το Σάββατο ήταν επιτρεπτό.
Οι Ιουδαίοι άφησαν την αργία και το γιορτινό κλίμα της πόλης  και επιτέθηκαν στους  αντιπάλους τους με εξαιρετική ορμή αν και ασύντακτοι. Στη μάχη εκείνη όπου ο Νίγερ ο Περαΐτης διακρίθηκε για την γενναιότητα του, μαζί με  τον Μονόβαζο τον Κενεδαίο και τον Σίλα τον Βαβυλώνιο  που ξεχώρισαν επίσης, οι Ιουδαίοι είχαν ελάχιστες απώλειες σε σχέση με εκείνες των Ρωμαίων.
Ο Νίγερ διορίζεται διοικητής της Περαίας
Ύστερα από την υποχώρηση του Κέστιου Γάλλου οι ιουδαϊκές αρχές  με επικεφαλής τον νέο αρχιερέα  Ανανία γιο του Ανανία    προσπάθησαν να οργανώσουν την αντίσταση τους διορίζοντας διοικητές στις περιοχές που είχαν απελευθερωθεί. Ο Νίγερ διορίστηκε διοικητής  στην ιδιαίτερη πατρίδα του στην Περαία, και τέθηκε  υπό τις  διαταγές  των στρατηγών της  Ιδουμαίας, Ιησού γιου του Σαπφά και  Ελεάζαρου  γιου του Νέου.
Η καταστροφική μάχη της Ασκάλωνας
Ο ενθουσιασμός των απειροπόλεμων Ιουδαίων αποδείχθηκε καταστροφικός όταν σχημάτισαν ένα εκστρατευτικό σώμα και επιτέθηκαν εναντίον της Ασκάλωνας. Οι εμπειροπόλεμοι Ρωμαίοι  υπό  Αντώνιο που βρίσκονταν εκεί ως φρουρά αν και ήταν πολλοί πιο λίγοι από αυτούς  κατάφεραν να τους εξοντώσουν κυριολεκτικά σε δυο συγκρούσεις. Ο Νίγερ  ο οποίος ήταν ένας από τους αρχηγούς της εκστρατείας  κατάφερε μόλις και μετά βίας  να γλιτώσει τον θάνατο και να επιστρέψει τραυματισμένος  στην Ιερουσαλήμ  οπού τον θεωρούσαν νεκρό.
Το τέλος του Νίγερος
Ο Νίγερ παρέμεινε  στην  Ιερουσαλήμ κατά την διάρκεια της εμφύλιας διαμάχης που ξέσπασε μεταξύ των  φιλοπόλεμων  Ζηλωτών  και των μετριοπαθών. Ο Νίγερ βρέθηκε στην πλευρά των μετριοπαθών. Όταν οι Ζηλωτές επικράτησαν και εξαπέλυσαν ένα κύμα αχαλίνωτης τρομοκρατίας στην πόλη τον συνέλαβαν επειδή θεώρησαν ότι ήταν επικίνδυνος για το καθεστώς τους καθώς διέθετε πολλούς υποστηρικτές ανάμεσα στον  απλό λαό. Ο γενναίος στρατηγός σύρθηκε από τους διώκτες του έξω από τα τείχη της πόλης παρά το γεγονός ότι διαμαρτυρόταν και τους έδειχνε τα τραύματα του.
Όταν ο Νίγερ απελπίστηκε και τους ζήτησε τουλάχιστον να τον θάψουν, εκείνοι του δήλωσαν απερίφραστα ότι δεν θα το κάνουν και τον σκότωσαν. Έτσι χάθηκε ένας άριστος μαχητής. .
Πηγές
Κατηγορία:Ιουδαίοι Κατηγορία:Ιουδαϊκοί πόλεμοι
Κάστρο της Μπούκας
Το Κάστρο της Μπούκας (1478-1701) αποτέλεσε την πρώτη σημαντική οθωμανική οχύρωση της πόλης της Πρέβεζας. Ανεγέρθηκε το 1478 από τους Οθωμανούς και έλεγχε τα στενά της εισόδου του Αμβρακικού Κόλπου. Ανατινάχθηκε το 1701 από τους Ενετούς κατά την αποχώρησή τους από την Πρέβεζα, βάσει σχετικών όρων της Συνθήκης του Κάρλοβιτς, η οποία υπεγράφη με τους Οθωμανούς. Βρισκόταν στη θέση η οποία σήμερα είναι γνωστή ως «Παλιοσάραγα». Στα ερείπιά του, ο Αλή Πασάς της Ηπείρου έκτισε το θερινό του παλάτι στις αρχές της δεκαετίας του 1810. Στον χώρο όπου έστεκε το κάστρο δημιουργήθηκε μετά την αποχώρηση του Αλή πασά ο οθωμανικός «Αυτοκρατορικός Στρατών». Μετά την κατάληψη της Πρέβεζας από τον Ελληνικό Στρατό, τον Οκτώβριο του 1912, ο χώρος περιήλθε σε αυτόν αφού κατά την κατάληψη της πόλης χρησιμοποιούνταν από τον αντίπαλο στρατό. Στη θέση του δημιουργήθηκε στρατόπεδο μονάδας εφοδιασμού του Ελληνικού Στρατού. Σήμερα, παρά το γεγονός ότι ο χώρος τον οποίον καταλάμβανε το κάστρο δεν είναι οικοδομημένος, δεν διασώζονται παρά μόνον ελάχιστα ορατά κατάλοιπά του. Μικρό τμήμα των θεμελίων του κάστρου αποκαλύφθηκαν μετά από εκσκαφικά έργα τον Μάιο του 2023.
Ιστορία
Βελτιωτικές και επιδιορθωτικές παρεμβάσεις στο κάστρο πραγματοποιήθηκαν, μεταξύ άλλων, το 1495 ‒στο πλαίσιο αμυντικών προετοιμασιών εν αναμονή των επεκτατικών σχεδίων του Καρόλου Η΄, τα οποία, ωστόσο, ουδέποτε υλοποιήθηκαν‒ το 1530, το 1552, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του σουλτάνου Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπούς, καθώς και το 1684, έπειτα από την πρώτη κατάληψη του κάστρου από τους Ενετούς. Βάσει των σχετικών όρων της Συνθήκης του Κάρλοβιτς, οι Ενετοί αποχώρησαν από την Πρέβεζα το 1701, ανατινάζοντας προηγουμένως το κάστρο, το οποίο και κατεδαφίστηκε με την επίβλεψη Ενετών και Οθωμανών αξιωματούχων. Μετά την επανάκαμψη των Οθωμανών στην Πρέβεζα το 1701, η πόλη οχυρώθηκε εκ νέου με την ανέγερση νέου κάστρου, το οποίο σήμερα είναι γνωστό ως του Αγίου Ανδρέα (παλαιότερη ονομασία Ιτς Καλέ - İç Kale) και βρίσκεται βόρεια της θέσης του Κάστρου της Μπούκας.
Σημειώσεις
<references group="Σημείωση"/>
Πηγές
Κατηγορία:Κάστρα της Πρέβεζας Κατηγορία:Πρέβεζα Κατηγορία:Οθωμανικές οχυρώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Οθωμανικές οχυρώσεις Κατηγορία:Οθωμανική Ήπειρος Κατηγορία:Βενετσιάνικα κάστρα
585 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Υπέρπυρον
thumb|right|250px|Υπέρπυρο του Μιχαήλ Η΄ (13ος αιώνας). thumb|right|250px|Υπέρπυρο του Μανουήλ Α΄ Το «ὑπέρπυρον» ή πέρπυρον ήταν χρυσό βυζαντινό νόμισμα. Ετυμολογικά η λέξη υποδηλώνει ότι είχε μεγαλύτερο ποσοστό ερυθρού από τα άλλα νομίσματα. Aυτή η τελευταία ονομασία, μετά τον 11ο αιώνα, ο νομισματολόγος Nικόλαος Σβορώνος θεωρεί ότι υποδηλώνει τα νομίσματα που καθαρίστηκαν με επανειλημμένες πυρακτώσεις. Tο ίδιο και ο ειδικός επί των βυζαντινών δημοσιο-οικονομικών Ανδρέας Ανδρεάδης. Προσθέτει, όμως, και την εκδοχή του Aδαμάντιου Kοραή, σύμφωνα με την οποία η λέξη «υπέρπυρρος» (με δυο «ρω») παράγεται «εκ του πυρρός, όπερ σημαίνει το καθαρόν χρώμα του χρυσίου». Υποδιαίρεση του υπέρπυρου ήταν τα κεράτια σε αντιστοιχία 1 υπέρπυρο = 24 κεράτια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νομίσματα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Χρυσά νομίσματα
Μαζέρου
thumb|right|350px|Πανοραμική άποψη της Μαζερού το 2007 Η Μαζέρου και Μασερού (αγγλικά: Maseru) είναι πόλη και πρωτεύουσα του Λεσότο, στα σύνορα με τη Νότια Αφρική. Η θέση του είναι στα δυτικά της χώρας και αποτελεί έδρα επαρχίας με το ίδιο όνομα. Αριθμεί 297.000 κατοίκους. Διοικητικό και εμπορικό κέντρο, είναι έδρα διεθνούς αεροδρομίου και του Εθνικού Πανεπιστημίου, το οποίο ιδρύθηκε το 1966. Θεωρείται γενικά πρωτεύουσα με ήσυχους ρυθμούς ζωής. Η πόλη είναι αδελφοποιημένη με την Ώστιν του Τέξας.
Ιστορικά στοιχεία
Οικοδομήθηκε το 1869, όταν υφίστατο το βρετανικό προτεκτοράτο της Μπασουτολάνδης και ανακηρύχθηκε πρωτεύουσα του μικρού αφρικανικού κράτους το 1966. Το 1955 ιδρύθηκε στην πόλη Γεωργικό Κολέγιο και αργότερα το Εθνικό Πανεπιστήμιο. Καλλιτεχνικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο χριστιανικός ναός της πόλης, όπως επίσης και η Ρόμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαζερου Κατηγορία:Πρωτεύουσες της Αφρικής
Βούτυρο κακάο
μικρογραφία|Ακατέργαστο βούτυρο κακάο Το βούτυρο κακάο, που ονομάζεται επίσης έλαιο θεοβρώματος, είναι ωχροκίτρινο, βρώσιμο λίπος που εξάγεται από τον κόκκο κακάο (Theobroma cacao). Χρησιμοποιείται για την παρασκευή σοκολάτας, καθώς και για ορισμένες αλοιφές, προϊόντα περιποίησης και φαρμακευτικά προϊόντα. Το βούτυρο κακάο έχει γεύση και άρωμα κακάο. Το σημείο τήξης του είναι ελαφρώς χαμηλότερο από τη θερμοκρασία του ανθρώπινου σώματος. Αποτελεί βασικό βασικό συστατικό της σοκολάτας και των σχετικών προϊόντων ζαχαροπλαστικής.
Εκχύλιση και σύνθεση
αριστερά|μικρογραφία| Το κύριο συστατικό του βουτύρου κακάο είναι τα [[τριγλυκερίδια (λίπος) που προέρχονται από το παλμιτικό οξύ, το ελαϊκό οξύ και το στεατικό οξύ.]] Για χρήση στην παραγωγή σοκολάτας, οι κόκκοι κακάο πρώτα ζυμώνονται και στη συνέχεια ξηραίνονται. Στη συνέχεια, οι κόκκοι ψήνονται και διαχωρίζονται από το κέλυφός τους για να παραχθούν μύτες κακάο. Περίπου το 54-58% των μυτών κακάο είναι βούτυρο κακάο. Οι μύτες κακάο αλέθονται για να σχηματίσουν κακαόμαζα, επίσης γνωστή ως λικέρ κακάο ή σοκολάτα. Η κακαόμαζα πιέζεται για να διαχωριστεί το βούτυρο κακάο από τα μη λιπαρά στερεά κακάο. Το βούτυρο κακάο μερικές φορές αποσμάται για να αφαιρέσει έντονες ή ανεπιθύμητες γεύσεις.
Το βούτυρο κακάο περιέχει υψηλή αναλογία κορεσμένων λιπαρών, επίσης με το μονοακόρεστο ελαϊκό οξύ σε κάθε τριγλυκερίδιο. Τα κυρίαρχα τριγλυκερίδια είναι τα POS, SOS, POP, όπου P = παλμιτικό, Ο = ελαϊκό και S = υπολείμματα στεατικού οξέος. Το βούτυρο κακάο, σε αντίθεση με τα μη λιπαρά στερεά κακάο, περιέχει μόνο ίχνη καφεΐνης και θεοβρωμίνης.
Νοθεία και υποκατάστατα
Ορισμένοι κατασκευαστές τροφίμων αντικαθιστούν λιγότερο ακριβά υλικά στη θέση του βουτύρου κακάο. Υπάρχουν διάφορες αναλυτικές μέθοδοι για τον έλεγχο του αραιωμένου βουτύρου κακάο. Το νοθευμένο βούτυρο κακάο υποδεικνύεται από το ανοιχτότερο χρώμα του και τον μειωμένο φθορισμό του κατά την υπεριώδη ακτινοβολία. Σε αντίθεση με το βούτυρο κακάο, το νοθευμένο λίπος τείνει να λερώνει και έχει υψηλότερη μη σαπωνοποιήσιμη περιεκτικότητα.
Λόγω του υψηλού κόστους του βουτύρου κακάο, υποκατάστατα έχουν σχεδιαστεί για χρήση ως εναλλακτικές λύσεις. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, πρέπει να χρησιμοποιείται 100% βούτυρο κακάο για να ονομαστεί το προϊόν σοκολάτα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση απαιτεί τα εναλλακτικά λίπη να μην υπερβαίνουν το 5% της συνολικής περιεκτικότητας σε λιπαρά.
Τα υποκατάστατα περιλαμβάνουν: κοκοφοινικέλαιο, φοινικέλαιο, σογιέλαιο, ελαιοκράμβη, βαμβακέλαιο και έλαιο ιλλίπε, καθώς και βούτυρο καριτέ, λίπος πυρήνων μάνγκο και μείγμα λίπους από πυρήνα μάνγκο και φοινικέλαιο, και πολυρικινελαϊκή πολυγλυκερόλη.
Χρήσεις
Οι φαρμακευτικές εταιρείες χρησιμοποιούν εκτενώς το βούτυρο κακάο. Ως μη τοξικό στερεό σε θερμοκρασία δωματίου που λιώνει στη θερμοκρασία του σώματος, θεωρείται ιδανική βάση για φαρμακευτικά υπόθετα.
Προσωπική φροντίδα
Για το λιώσιμο λίπους γύρω από τη θερμοκρασία του σώματος, το κακάο έχει καλή σταθερότητα. Αυτή η ποιότητα, σε συνδυασμό με φυσικά αντιοξειδωτικά, αποτρέπει την τάγγιση – δίνοντάς του διάρκεια αποθήκευσης από δύο έως πέντε χρόνια. Η βελούδινη υφή, το ευχάριστο άρωμα και οι μαλακτικές ιδιότητες του βουτύρου κακάο το έχουν κάνει δημοφιλές συστατικό σε προϊόντα για το δέρμα, όπως σαπούνια και λοσιόν.
Φυσικές ιδιότητες
δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Ζύμωση κόκκων κακάο σε ένα αγρόκτημα ανατολικά της [[Ονιάρα, της πρωτεύουσας των Νήσων Σολομώντα]] Το βούτυρο κακάο έχει τυπικά σημείο τήξης περίπου στους 34–38 °C, οπότε η σοκολάτα είναι στερεή σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά λιώνει εύκολα μόλις μπει στο στόμα. Το βούτυρο κακάο εμφανίζει πολυμορφισμό, έχοντας διαφορετικές κρυσταλλικές μορφές με διαφορετικά σημεία τήξης. Συμβατικά, η αντιστοίχιση των κρυσταλλικών μορφών βουτύρου κακάο χρησιμοποιεί την ονοματολογία των Wille και Lutton, με τις μορφές I, II, III, IV, V και VI που έχουν σημεία τήξης 17.3 ,, αντίστοιχα. Η παραγωγή σοκολάτας στοχεύει στην κρυστάλλωση της σοκολάτας έτσι ώστε το βούτυρο κακάο να είναι κυρίως σε μορφή V, που είναι η πιο σταθερή μορφή που μπορεί να ληφθεί από το λιωμένο βούτυρο κακάο. (Η Μορφή VI είτε αναπτύσσεται σε στερεό βούτυρο κακάο μετά από μακρά αποθήκευση, είτε λαμβάνεται με κρυστάλλωση από διαλύτες). Μια ομοιόμορφη κρυσταλλική δομή V θα έχει ως αποτέλεσμα λεία υφή, γυαλάδα και κούμπωμα. Το λιώσιμο του βουτύρου κακάο στη σοκολάτα και στη συνέχεια το άφημα να στερεοποιηθεί χωρίς να σκληρύνει οδηγεί στον σχηματισμό ασταθών πολυμορφικών μορφών βουτύρου κακάο. Αυτό μπορεί εύκολα να συμβεί όταν οι ράβδοι σοκολάτας αφήνονται να λιώσουν σε ένα ζεστό δωμάτιο και οδηγεί στο σχηματισμό λευκών κηλίδων στην επιφάνεια της σοκολάτας που ονομάζονται άνθιση λίπους ή άνθιση σοκολάτας.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Φυτικά έλαια
Σταύρος Νικολαΐδης
Υπουργός
Ο Νικολαΐδης χρημάτισε υπουργός Εργασίας στην κυβέρνηση Πλαστήρα το 1945, και υπουργός Δημοσίων Έργων στην Κυβέρνηση Σοφούλη και στην κυβέρνηση Διομήδη το 1949. Μερίμνησε ως υπουργός για την υδροδότηση της Αθήνας από τη Λίμνη Υλίκη. Εξέδωσε συνολικά 7 βιβλία και ήταν αρθρογράφος στον Τύπο.
586 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Δωρικός ρυθμός
thumb|200 px|right|Δωρικός ρυθμός Δωρικός Ρυθμός ονομάζεται στην αρχαία ελληνική αρχιτεκτονική, και ειδικότερα στη ναοδομία, ο ρυθμός εκείνος που διακρίνεται για τη λιτότητα, την αυστηρότητα και τη μνημειακότητά του από τον πιο διακοσμητικό Ιωνικό Ρυθμό.
Οι απαρχές του Δωρικού Ρυθμού πιστεύεται ότι βρίσκονται στο Άργος και την Κόρινθο, δύο σημαντικά δωρικά κέντρα τέχνης κατά τη Γεωμετρική Περίοδο (8ος αι. π.Χ.). Ωστόσο από τά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα τόσο πρώιμης εποχής δεν έχουν σωθεί, αφού μάλιστα για την κατασκευή τους θα πρέπει να είχε χρησιμοποιηθεί κυρίως ξύλο. Πράγματι, ο Παυσανίας αναφέρει ότι στον δωρικό ναό της Ήρας στην Ολυμπία (έναν από τους αρχαιότερους) είδε έναν ξύλινο κίονα ανάμεσα στους λίθινους. Φαίνεται ότι οι ξύλινοι κίονες αντικαταστάθηκαν σταδιακά με λίθινους. Αυτό δικαιολογεί και το ότι κανένας από αυτούς δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλο.
Κίονες
Κύριο χαρακτηριστικό των κιόνων είναι η απουσία βάσης: οι κίονες στηρίζονται απευθείας στον στυλοβάτη. Τα κιονόκρανα είναι λιτά σε σχέση με τους άλλους δύο ρυθμούς. Αποτελούνται από δύο μέρη, τον "εχίνο" και τον "άβακα". Ο "άβακας" είναι το τετράγωνης κάτοψης ανώτερο σημείο του κίονα στο οποίο στηρίζεται το επιστύλιο, ενώ ο "εχίνος" (αχινός) είναι το αμέσως κατώτερο σημείο το οποίο αποτελεί ομαλή μετάβαση από τον "άβακα" στον κυρίως κίονα.Ένα ακόμη χαρακτηριστικό των δωρικών κιόνων είναι ότι οι αιχμές των ραβδώσεών τους είναι οξύες και όχι επίπεδες όπως στον Ιωνικό και τον Κορινθιακό.
thumb|200 px|right|Η βορειοδυτική γωνία του [[Παρθενώνας|Παρθενώνα]]
Θριγκός
Ο θριγκός στα δωρικά κτήρια αποτελείται από δύο μέρη: το επιστύλιο και τη δωρική ζωφόρο. Το επιστύλιο (η ζώνη που ακουμπά ακριβώς πάνω στους κίονες) χαρακτηρίζεται από την απουσία διακοσμητικών στοιχείων με εξαίρεση μία λεπτή ταινία στο ανώτερο μέρος της, που αποτελεί συνέχεια της διακόσμησης των τριγλύφων που βρίσκονται ακριβώς από πάνω. Στη δωρική ζωφόρο, υπάρχει μία συνεχής εναλλαγή από τρίγλυφα και μετόπες. Τα τρίγλυφα είναι τρία μακρόστενα και κάθετα λαξεύματα στο μάρμαρο. Το σχέδιό τους καθιερώθηκε ώστε να θυμίζει τα ξύλινα δοκάρια που στέγαζαν παλιότερα τους ναούς. Γι' αυτόν τον λόγο, κάτω ακριβώς από το κάθε ένα (σκαλισμένα στο επιστύλιο) βρίσκονται απομιμήσεις των καρφιών που συγκρατούσαν κάποτε τις ξύλινες δοκούς, που ονομάζονται "σταγόνες". Οι μετόπες βρίσκονταν ανάμεσα στα τρίγλυφα και ήταν είτε απλά κομμάτια μαρμάρου, είτε έφεραν γραπτές ή ανάγλυφες παραστάσεις. Κατά την αρχαιότητα, τα τρίγλυφα ήταν βαμμένα μπλε ενώ οι μετόπες κόκκινες.
Το πρόβλημα της γωνιακής τριγλύφου
Το σημαντικότερο πρόβλημα στον σχεδιασμό των δωρικών ναών είναι το λεγόμενο "πρόβλημα της γωνιακής τριγλύφου". Κάθε τρίγλυφος ήταν έτσι τοποθετημένη ώστε να βρίσκεται ακριβώς πάνω από κίονα. Αυτό όμως ήταν αδύνατο να συμβεί στους γωνιακούς. Για τον λόγο αυτό έγιναν διάφορες δοκιμές αρκετά ατυχείς (όπως για παράδειγμα η μεγέθυνση των γωνιακών τριγλύφων). Η λύση δόθηκε με την κατασκευή του Παρθενώνα. Εκεί, οι γωνιακοί κίονες μεταφέρθηκαν λίγο πιο κοντά στους παραπλήσιούς τους και το πλάτος των μετόπων μεγάλωνε σταδιακά προς το κέντρο. Με αυτόν τον τρόπο το μάτι του θεατή ξεγελιέται και δίνει μία συμμετρία στο όλο κτίσμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαιοελληνικοί και ρωμαϊκοί αρχιτεκτονικοί ρυθμοί
Τρίκαλα BC
Τα Trikala Basketball Club είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στην πόλη των Τρικάλων, στον ομώνυμο νομό, όπου και βρίσκεται η έδρα του, το Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Τρικάλων. Αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο, το μπλε και το λευκό.
Αποτελεί ουσιαστικά το επαγγελματικό ανδρικό τμήμα καλαθοσφαίρισης του Α.Ο. Αίολος Τρικάλων (έτος ίδρυσης 1993), το οποίο άλλαξε την επωνυμία και το σήμα του το 2012, τη χρονιά που έλαβε νομική υπόσταση επαγγελματικού συλλόγου (Κ.Α.Ε.) μετά την άνοδό του στις ανώτατες εθνικές κατηγορίες. Παράλληλα, το ερασιτεχνικό γυναικείο τμήμα και τα τμήματα υποδομών εξακολουθούν να εμφανίζονται στις διάφορες διοργανώσεις ως «Αίολος Τρικάλων».
Η δημιουργία της Κ.Α.Ε.
Το καλοκαίρι του 2012, οι ιθύνοντες του Α.Ο. Τρικάλων, ο οποίος μόλις είχε ανέλθει στην Α2 Εθνική Κατηγορία, αποφάσισαν να προχωρήσουν στη μετονομασία του επαγγελματικού πλέον ανδρικού τμήματος σε Τρίκαλα BC. Τόνισαν δε μέσω της αλλαγής του σήματος της συγγένειας του συλλόγου με την επιφανέστερη ποδοσφαιρική ομάδα της πόλης, του Α.Ο. Τρίκαλα, προκειμένου να δέσουν ευκολότερα τους ντόπιους φιλάθλους συναισθηματικά με το σύλλογο. Εκτός από αυτές τις ομάδες, τα Τρίκαλα BC, αποτελούν κατά κάποιο τρόπο συνέχεια μιας άλλης τρικαλινής ομάδας που είχε διακριθεί πριν ελάχιστα χρόνια στην Α1 Εθνική Κατηγορία και που έσβησε ολοκληρωτικά λόγω οικονομικών προβλημάτων, του Α.Σ. Τρίκαλα 2000. Μάλιστα, σημαντικό μέρος του τότε ρόστερ της ομάδας συνέθεταν αθλητές που είχαν ανεβάσει τον τελευταίο στην κορυφαία κατηγορία.