cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πυρηνικός σταθμός Ζαπορίζια
Ο πυρηνικός σταθμός Ζαπορίζια (Запорізька АЕС) στο Ενερχοντάρ της Ουκρανίας, είναι ο μεγαλύτερος πυρηνικός σταθμός στην Ευρώπη και μεταξύ των 10 μεγαλύτερων στον κόσμο. Χτίστηκε από τη Σοβιετική Ένωση στη νοτιοανατολική Ουκρανία κοντά στην πόλη Ενερχοντάρ, στη νότια όχθη της τεχνητής λίμνης Καχόβκα στον ποταμό Δνείπερο. thumb|300px|Απόψη των αντιδραστήρων Νο5 και Νο6. Το εργοστάσιο διαθέτει 6 πυρηνικούς αντιδραστήρες ελαφρού ύδατος υπό πίεση VVER-1000 (PWR), ο καθένας με καύσιμο εμπλουτισμένο ουράνιου U235 και παράγει 950 MWe, για συνολική ισχύ εξόδου 5.700 MWe. Οι πρώτοι πέντε αντιδραστήρες μπήκαν διαδοχικά στο δίκτυο ηλεκτρικής ενέργειας μεταξύ 1985 και 1989 και ο έκτος προστέθηκε το 1995. Το εργοστάσιο παράγει σχεδόν το ήμισυ της ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας που προέρχεται από πυρηνική ενέργεια και περισσότερο από το ένα πέμπτο της συνολικής ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται στο Ουκρανία. Ο θερμοηλεκτρικός σταθμός Ζαπορίζια βρίσκεται κοντά.
Στις 4 Μαρτίου 2022 και τα δύο εργοστάσια καταλήφθηκαν από τις ρωσικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της Μάχης του Ενερχοντάρ κατά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία το 2022.
Λειτουργική κατάσταση
Το 2017 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες εκσυγχρονισμού στον τρίτο αντιδραστήρα, επιτρέποντας 10ετή παράταση λειτουργίας έως το 2027. Το 2021 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες εκσυγχρονισμού και στον πέμπτο αντιδραστήρα, επιτρέποντας 10ετή παράταση λειτουργίας.
Αναταραχές του 2014
Τον Μάιο του 2014, 40 ένοπλα μέλη που ισχυρίζονταν ότι ήταν εκπρόσωποι του Δεξιού Τομέα φέρεται να προσπάθησαν να αποκτήσουν πρόσβαση στην περιοχή του σταθμού παραγωγής ενέργειας. Οι άνδρες σταμάτησαν από την ουκρανική αστυνομία πριν μπουν στο Ενερχοντάρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυρηνικοί σταθμοί στην Ουκρανία Κατηγορία:Πυρηνικοί σταθμοί που κατασκευάστηκαν στη Σοβιετική Ένωση
Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές
Οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές (αγγλ. European Conservatives and Reformists Party, γνωστό και με τα αρχικά ECR) (παλαιότερα Συμμαχία Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (2009-2016) και Συμμαχία Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών στην Ευρώπη (2016-2019)) είναι ένα ευρωπαϊκό κεντροδεξιό κόμμα που υπερασπίζεται ευρύτερες συντηρητικές και κλασικές φιλελεύθερες αρχές. Τρία από τα κόμματα που αποτελούν τους Ευρωπαίους Συντηρητικούς και Μεταρρυθμιστές είναι κυβερνώντα κόμματα στις χώρες τους, ενώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκπροσωπείται με 55 ευρωβουλευτές.
Το κόμμα δημιουργήθηκε την 1 Οκτωβρίου 2009 ύστερα από τη δημιουργία της πολιτικής ομάδας των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αναγνωρίστηκε επισήμως τον Ιανουάριο του 2010. Το κόμμα είχε 8 μέλη τη στιγμή της δημιουργίας του κυρίως από κράτη της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Δέχτηκε από τότε άλλα τέσσερα μέλη, εκφράζοντας την ήπια ευρωσκεπτικιστική κεντροδεξιά.
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο
Οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές εκπροσωπούνται από τρείς αρχηγούς κυβερνήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Οι Ευρωπαίοι Συντηρητικοί και Μεταρρυθμιστές συμμετέχουν με έναν επίτροπο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
Διατελέσαντες πρόεδροι
Οι διατελέσαντες πρόεδροι των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών είναι οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πανευρωπαϊκά πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Συντηρητικά κόμματα Κατηγορία:Ευρωσκεπτικιστικά κόμματα
Σιδηρούς Θόλος
μικρογραφία|Ο εκτοξευτής Iron Dome αναπτύχθηκε δίπλα στη Σντερότ το 2011. δεξιά|μικρογραφία|Μικρό βίντεο για τον Σιδερένιο Θόλο από το Israeli News Company σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/ff/Iron_Dome_radar.jpg/220px-Iron_Dome_radar.jpg|μικρογραφία| Το ενεργό ραντάρ EL/M-2084 ενεργής ηλεκτρονικής σάρωσης με αναβαθμισμένο παράγωγο ραντάρ του Σιδερένιου Θόλου σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/99/Flickr_-_U.S._Embassy_Tel_Aviv_-_Visit_to_Iron_Dome_No.106FL.jpg/220px-Flickr_-_U.S._Embassy_Tel_Aviv_-_Visit_to_Iron_Dome_No.106FL.jpg|μικρογραφία| Ο Πρέσβης των ΗΠΑ Νταν Σαπίρο επισκέπτεται τη μονάδα BMC του Σιδερένιου Θόλου Ο Σιδηρούς Θόλος (כִּפַּת בַּרְזֶל, αγγ.: Iron Dome) είναι ένα κινητό σύστημα αεράμυνας παντός καιρού που παρήχθη από την Rafael Advanced Defense Systems και την Israel Aerospace Industries. Το σύστημα έχει σχεδιαστεί για να αναχαιτίζει και να καταστρέφει πυραύλους μικρού βεληνεκούς και βλήματα που εκτοξεύονται από αποστάσεις 4 έως 70 χιλιομέτρων μακριά και η τροχιά των οποίων θα τους οδηγούσε σε μια ισραηλινή κατοικημένη περιοχή. Από το 2011 έως το 2021, οι ΗΠΑ συνεισέφεραν συνολικά 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια στο αμυντικό σύστημα Σιδερένιος Θόλος, μαζί με 1 δισεκατομμύριο δολάρια ΗΠΑ που ενέκρινε πό το Κογκρέσο το έτος 2022.
Το σύστημα κηρύχθηκε επιχειρησιακό και αναπτύχθηκε αρχικά στις 27 Μαρτίου 2011 κοντά στην Μπερ Σεβά. Στις 7 Απριλίου του 2011, αναχαίτισε με επιτυχία έναν πύραυλο που εκτοξεύτηκε από τη Γάζα για πρώτη φορά. Στις 10 Μαρτίου του 2012, η εφημερίδα The Jerusalem Post ανέφερε ότι το σύστημα κατέρριψε το 90% των πυραύλων που εκτοξεύτηκαν από τη Γάζα και θα είχαν προσγειωθεί σε κατοικημένες περιοχές. Στα τέλη του 2012 το Ισραήλ δήλωσε ότι σκεπτόταν να αυξήσει την εμβέλεια των αναχαιτίσεων του Σιδερένιου Θόλου, από το μέγιστα 70 χιλιόμετρα στα 250 χιλιόμετρα και να το κάνει πιο ευέλικτο ώστε να πραγματοποιεί αναχαίτιση πυραύλων που έρχονται από δύο κατευθύνσεις την ίδια στιγμή.
Τον Νοέμβριο του 2012, επίσημες δηλώσεις ανέφεραν ότι είχε αναχαιτίσει πάνω από 400 πυραύλους. Μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου του 2014, το σύστημα είχε αναχαιτίσει περισσότερους από 1.200 πυραύλους.
Εκτός από την επίγεια ανάπτυξή τους, το 2017 αναφέρθηκε ότι οι συστοιχίες του Σιδερένιου Θόλου θα αναπτύσσονταν στο μέλλον στη θάλασσα σε αντιαεροπορικές κορβέτες κλάσης Sa'ar 6, για να προστατεύουν πλατφόρμες φυσικού αερίου στην ανοικτή θάλασσα σε συνδυασμό με το πυραυλικό σύστημα Barak 8 του Ισραήλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικός εξοπλισμός Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Κρακελέ
Το κρακελέ (αγγλ. crackele) είναι ειδική τεχνοτροπία που εφαρμόζεται σε έπιπλα και σε αντικείμενα. Συγκεκριμένα τα κρακελέ γίνονται -εκ προθέσεως- στην επιφάνεια υλικών, με διάφορα σχήματα σε ποικίλες αποχρώσεις. Αυτό λαμβάνει χώρα εξαιτίας της μη συμβατότητας της χημικής σύστασης των χρωμάτων που χρησιμοποιούνται. Το κρακελέ γίνεται για λόγους αισθητικής και διακόσμησης και εφαρμόζεται σε διάφορες επιφάνειες υλικών, όπως λ.χ. ξύλο, μέταλλο, πλαστικό, αρκεί αρχικά να έχουν γίνει οι απαραίτητες προεργασίες.
Πολύ συχνά εφαρμόζεται σε επιφάνειες επίπλων με δύο αποχρώσεις, δίνοντας ένα ακανόνιστο σχέδιο που μοιάζει σαν να έχει «σπάσει» η βαφή με τον καιρό. Πρώτα οι επιφάνειες βάφονται με αραιωμένο βερνικόχρωμα ορισμένης χρωματικής παραλλαγής, και κατόπιν πριν προλάβει να στεγνώσει εντελώς η βαφή περνιέται ως δεύτερο, ένα άλλο μη συμβατό υλικό, εντελώς διαφορετικού χρώματος. Πριν προλάβει να στεγνώσει η δεύτερη βαφή «σπάει» η μεμβράνη, δημιουργώντας έτσι διάφορα σχέδια (τύπου κρακελέ). Παραδείγματος χάρη, το βερνικόχρωμα και η λάκα δεν είναι συμβατά χρώματα, δηλαδή έχουν διαφορετική χημική σύνθεση με αποτέλεσμα, όταν έρχονται σε επαφή, να δημιουργούνται τέτοια σχήματα, τύπου κρακελέ, στην επιφάνεια που βάφουμε.
Γενικά το εύρος αυτών των σχημάτων εξαρτάται από την πίεση που εφαρμόζεται με το πιστόλι βαφής. Όλα τα κρακελέ δεν χρειάζονται σφραγιστικό βερνίκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Διακόσμηση Κατηγορία:Έπιπλα
Χάμμερφεστ
Το Χάμμερφεστ (νορβηγικά: Hammerfest) είναι κωμόπολη και δήμος στην κομητεία Τρομς ογκ Φίνμαρκ της Νορβηγίας. Το Χάμμερφεστ είναι η βορειότερη κωμόπολη στον κόσμο με περισσότερους από 10.000 κατοίκους. Το διοικητικό κέντρο του δήμου είναι η ομώνυμη κωμόπολη. Μερικά από τα κύρια χωριά του δήμου περιλαμβάνουν το Ρύπεφιορντ, το Κβάλσουντ, το Φόρσιολ, το Χιόνσεμπυμποτν, το Άκκαρφιορντ ι Κβάλιογια, το Άκκαρφιορντ ι Σιόριογια και το Κώρχαμν.
Ο δήμος έκτασης 2.693 τετραγωνικών χιλιομέτρων είναι ο 19ος μεγαλύτερος σε έκταση από τους 356 δήμους της Νορβηγίας. Το Χάμμερφεστ είναι ο 98ος πιο πυκνοκατοικημένος δήμος στη Νορβηγία με πληθυσμό 11.448 κατοίκους. Η πυκνότητα πληθυσμού του δήμου είναι 4,5 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο και ο πληθυσμός του έχει αυξηθεί κατά 6,5% την τελευταία δεκαετία.
Ο δήμος περιλαμβάνει τμήματα τριών μεγάλων νησιών: Κβάλιογια, Σιόριογια και Σέιλαντ. Άλλα μικρά νησιά όπως τα Χώγια, Λίλλε Κάμιογια και Κάμιογια βρίσκονται επίσης εδώ. Το μεγαλύτερο μέρος του δήμου της περιοχής δεν έχει οδική σύνδεση με την υπόλοιπη Νορβηγία. Μόνο το νησί Κβάλιογια συνδέεται μέσω της γέφυρας Κβάλσουντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Νορβηγίας
1202 Μαρίνα
Η Μαρίνα (Marina) είναι ένας σκουρόχρωμος αστεροειδής που κινείται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,911. Ανακαλύφθηκε το 1931 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας, και πήρε ένα παραδοσιακό ορθόδοξο γυναικείο όνομα. Η Μαρίνα ανήκει στην «Ομάδα αστεροειδών της Χίλντας».
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Μαρίνας εκτιμάται σε 54,94 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0337. Η Μαρίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 27 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαρινα
Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξηροκρήνης
Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξηροκρήνης γνωστός και με τη σύντμηση Π.Ο.Ξ. είναι αθλητικό σωματείο με έδρα την Ξηροκρήνη Θεσσαλονίκης. Επίσημο έτος ίδρυσης του σωματείου είναι το 1943 και έχει χρώματα τα κυανέρυθρα. Από την ίδρυση του αποτελούσε αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο, διαθέτοντας το ποδοσφαιρικό τμήμα μέχρι σήμερα. Σήμερα εκτός του ποδοσφαίρου, δραστηριοποιείται και στην καλαθοσφαίριση και διαθέτει πλήρη τμήμα καλαθοσφαίρισης.
Αποτελεί από τα ιστορικότερα ποδοσφαιρικά σωματεία της Θεσσαλονίκης και κορυφαίες στιγμές στην ιστορία του αποτελεί η παρουσία του στην Β΄ Εθνική κατηγορία.
Ιστορικό
Το 1943 σε μία από τις ιστορικότερες συνοικίες της Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξηροκρήνης. Κατά τη διάρκεια της κατοχής παρέμεινε ανεπίσημο σωματείο και με την απελευθέρωση το 1945, αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 163 και εντάχθηκε στη δύναμη της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ξεκινώντας έκτοτε την επίσημη αγωνιστική του πορεία.
Η πρώτη παρουσία του ΠΟΞ σε επίσημο πρωτάθλημα καταγράφηκε έπειτα από την αναγνώριση από την Ε.Π.Ο. τη σεζόν 1945-1946, στο πρωτάθλημα της Γ΄ Κατηγορίας. Τα πρώτα χρόνια αγωνίστηκε μεταξύ Γ΄ και Β΄ Κατηγορίας και τη σεζόν 1949-1950 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Α΄ Κατηγορία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, ερχόμενος αντιμέτωπος με τους ΠΑΟΚ, Ηρακλή και Άρη. Στην Α΄ Κατηγορία θα αγωνιστεί εκ νέου τη σεζόν 1953-1954, πριν καθιερωθεί σε αυτή από τη σεζόν 1959-1960 και έπειτα, που οι μεγάλοι της πόλης αποχώρησαν για τη νεοσύστατη Α΄ Εθνική. Τη σεζόν 1963-1964 τερμάτισε στη 2η θέση πίσω από τον Φοίνικα Πολίχνης και ως δευτεραθλητής κέρδισε την ιστορική άνοδο στην Β΄ Εθνική κατηγορία.
Αβρόκομας
thumb|upright= 1.35|Οι δύο όψεις πιθανού νομίσματος του Αβρόκομα από τη [[Σινώπη της Παφλαγονίας. ]]
Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξηροκρήνης
Ιστορικό
Ο ΠΟΞ αγωνίστηκε στην Β΄ Εθνική τη σεζόν 1964-1965, ενώ τις χρονιές 1965-1966 και 1966-1967 αγωνίστηκε στην ερασιτεχνική Β΄ Εθνικής που αποτελούσε την ανεπίσημη Γ΄ Εθνική. Το 1974 κατέκτησε το κύπελλο Ε.Π.Σ. Μακεδονίας και το 1982 το πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας. Τις χρονιές 1982-1983, 1983-1984 και 1984-1985 αγωνίστηκε στην Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία, πρόδρομος της Δ΄ Εθνικής, με τη τελευταία σεζόν να αποτελεί και την τελευταία παρουσία του στα εθνικά πρωταθλήματα.
Αβρόκομας
Ο Αβρόκομας (αρχ. ελλ. Ἀβρόκoμας) ήταν σατράπης της Συρίας (κατά τον Ξενοφώντα της Φοινίκης) στους χρόνους του (και για λογαριασμό του) Πέρση βασιλιά Αρταξέρξη Β΄ του Μνήμονος. Υπήρξε ίσως και σατράπης της Παφλαγονίας, με πρωτεύουσα στη Σινώπη, σύμφωνα με την ανάγνωση ορισμένων νομισμάτων της πόλεως. Η αραμαϊκή γραφή «ˈbrkmw» έχει ταυτοποιηθεί ως το εξελληνισμένο όνομα «Αβροκόμας», χωρίς αυτή η ταύτιση να έχει τη γενική αποδοχή.
Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξηροκρήνης
Ιστορικό
Έκτοτε μέχρι και σήμερα καθιερώθηκε στα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας. Αγωνίστηκε στην κορυφαία κατηγορία μέχρι και τη σεζόν 1991-1992, όποτε και υποβιβάστηκε οριστικά στη Β΄ Κατηγορία, στην οποία είχε αγωνιστεί προσωρινά και τη σεζόν 1988-1989. Έκτοτε περιορίστηκε στις μικρότερες κατηγορίες της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, φτάνοντας μέχρι και την τέταρτη και τελευταία κατηγορία (Γ΄ Κατηγορία) τις χρονιές 2011-12 και 2012-13 και εκ νέου από τη σεζόν 2014-15 μέχρι και τη σεζόν 2016-17.
Αβρόκομας
Ο Αβρόκομας στάλθηκε με στρατό υπολογιζόμενο σε 300 χιλιάδες άνδρες να ανακόψει την προέλαση του Κύρου του νεότερου στη λεγόμενη «Άνω Ασία» της Αυτοκρατορίας των Αχαιμενιδών. Κατά την άφιξη του Κύρου στην Ταρσό το 401 π.Χ., ο Αβρόκομας λέγεται ότι βρισκόταν στον Ευφράτη ποταμό. Στην Ισσό, 400 βαριά οπλισμένοι Έλληνες μισθοφόροι, που είχαν εγκαταλείψει τον Αβρόκομα, ενώθηκαν με τις δυνάμεις του Κύρου. Ο Αβρόκομας δεν υπερασπίσθηκε τις διαβάσεις προς τη Συρία, όπως αναμενόταν, αλλά προέλασε για να ενώσει τις δυνάμεις του με εκείνες του βασιλιά Αρταξέρξη, έχοντας πυρπολήσει μερικά σκάφη ώστε να εμποδίσει τον Κύρο από το να διασχίσει τον Ευφράτη. Ωστόσο δεν έφθασε εγκαίρως για να συμμετάσχει στην κρίσιμη Μάχη στα Κούναξα.
Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξηροκρήνης
Τμήμα καλαθοσφαίρισης
Ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξηροκρήνης αποτελούσε από ιδρύσεως του αμιγώς ποδοσφαιρικό σωματείο. Εδώ και δεκαετίες διαθέτει και τμήμα καλαθοσφαίρισης και ανήκει στη δύναμη της Ένωσης Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης. Έδρα του αποτελεί το ΕΑΚ Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης. Τις χρονιές 2017-18 και 2018-19 αγωνίζεται στη Γ2΄ Κατηγορία της ΕΚΑΣΘ.
Αβρόκομας
Περί το 389-385 π.Χ., μαζί με τους Πέρσες στρατηγούς Φαρνάβαζο και Τιθραύστη, ο Αβρόκομας επεχείρησε ανεπιτυχώς να επανακατακτήσει την Αίγυπτο για λογαριασμό της Περσικής Αυτοκρατορίας.
Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ξηροκρήνης
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελλάδας Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1943 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Αβρόκομας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αβροκομας
Από τη Γη στη Σελήνη
Το Από τη Γη στη Σελήνη (τίτλος πρωτοτύπου De la Terre à la Lune), είναι ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας του Γάλλου θεμελιωτή του είδους Ιουλίου Βερν, ένα από τα πρώτα του έργα. Δημοσιεύθηκε το έτος 1865. Διηγείται, με φαντασία και χιούμορ, την ιστορία του προέδρου ενός συλλόγου βετεράνων του Αμερικανικού Εμφύλιου, του Μπάρμπικέιν, ο οποίος αποφασίζει να κατασκευάσει ένα τεράστιο κανόνι, την «Κολομπιάδα», και να εκτοξεύσει με αυτό ένα βλήμα ως τη Σελήνη. Μετά την παρέμβαση ενός τολμηρού Γάλλου, του Μισέλ Αρντάν, στο τέλος του μυθιστορήματος εκτοξεύονται μέσα στο βλήμα και τρεις άνθρωποι: ο Μπάρμπικέιν, ο Αρντάν και ο πλοίαρχος Νίκολ.
Το μυθιστόρημα είναι αξιοσημείωτο ως προς το ότι ο Βερν επεχείρησε ορισμένους προσεγγιστικούς υπολογισμούς σχετικά με τις προδιαγραφές του κανονιού και, με δεδομένη την έλλειψη στοιχείων πάνω στο θέμα κατά την εποχή του, μερικοί από τους αριθμούς που δίνει είναι εκπληκτικά κοντά στην πραγματικότητα. Το εγχείρημα είναι στ' αλήθεια δυνατό για μη επανδρωμένη πτήση, αλλά μη πρακτικό για επανδρωμένο βλήμα, αφού το μήκος του κανονιού θα πρέπει να ήταν χιλιόμετρα για την επίτευξη της ταχύτητας διαφυγής με περιορισμένη επιτάχυνση ώστε να μπορούν να επιβιώσουν οι επιβάτες.
Περίληψη της πλοκής
Και ενώ όλος ο πληθυσμός είναι ενθουσιασμένος με την ιδέα, ένας παλιός αντίπαλος του Μπάρμπικέιν στον πόλεμο, ο πλοίαρχος Νίκολ από τη Φιλαδέλφεια, σχεδιαστής και κατασκευαστής χαλύβδινων θωρακίσεων που προσπαθούσε να τρυπήσει με τα βλήματα των κανονιών του ο Μπάρμπικέιν, άρχισε να κατηγορεί δημόσια το εγχείρημα ως αδύνατο να πραγματοποιηθεί και βάζει μια σειρά στοιχημάτων εναντίον του:
Το πρώτο ζήτημα, η συγκέντρωση των χρημάτων, λύνεται με τη διεξαγωγή εράνων στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και της Αμερικής με ποικίλα αποτελέσματα (αν και από τις ΗΠΑ μόνο συλλέγονται τα 4 από τα 5,4 εκατομμύρια δολάρια της εποχής που συγκεντρώθηκαν συνολικά, ενώ η Μεγάλη Βρετανία δεν δίνει τίποτα).
Μετά την επιλογή του τόπου για την εκτόξευση (ο «Πέτρινος Λόφος» στην Τάμπα-Τάουν της Φλόριντα), το προεδρείο του Τηλεβολικού Συλλόγου επισκέπτεται την περιοχή και αμέσως αρχίζει η κατασκευή του κανονιού, της «Κολομπιάδας», με την εκσκαφή μιας κυλινδρικής οπής βάθους 300 μέτρων και διαμέτρου 18 υπό την επίβλεψη του μηχανικού Μέρτσισον του Τηλεβολικού, η οποία γίνεται σε χρόνο-ρεκόρ, καθώς πρέπει η εκτόξευση να γίνει κατά το περίγειο της Σελήνης, την 1η Δεκεμβρίου. Αλλά μια έκπληξη περιμένει τον Μπάρμπικέιν: Ο Μισέλ Αρντάν, ένας Γάλλος γνωστός για τα παράτολμα εγχειρήματά του, του στέλνει ένα τηλεγράφημα στις 30 Σεπτεμβρίου με το οποίο του ζητά να αντικαταστήσει το σφαιρικό βλήμα με μεγαλύτερη κυλινδροκωνική οβίδα ώστε να μπει μέσα και να ταξιδέψει στη Σελήνη!
Σε μία συνάντηση του Αρντάν με τα μέλη του Συλλόγου στο ύπαιθρο και μπροστά σε χιλιάδες κόσμου, ο Νίκολ εμφανίζεται, αντιδικεί με πάθος μαζί του και στο τέλος βρίζει τον Μπάρμπικέιν, με τον οποίο αργότερα κανονίζουν να μονομαχήσουν. Τη μονομαχία αυτή αποτρέπει ο Αρντάν, ειδοποιημένος εγκαίρως από τον γραμματέα του Τηλεβολικού Συλλόγου Τζων Τ. Μάστον και τους προτείνει να ταξιδέψουν μαζί του μέσα στην οβίδα, πρόταση που γίνεται δεκτή.
Στο τέλος του μυθιστορήματος το βλήμα εκτοξεύεται με επιτυχία, αλλά η κατάληξη των τριών πρωτοπόρων αστροναυτών αφήνεται αδιευκρίνιστη. Η συνέχεια της ιστορίας περιγράφεται στο επόμενο μυθιστόρημα, το Γύρω από τη Σελήνη, που αφηγείται το τι συμβαίνει στους τρεις τους κατά το ταξίδι τους.
Είναι πραγματοποιήσιμο τεχνικά ένα «διαστημικό κανόνι»;
Στο έργο του (1903) για τα διαστημικά ταξίδια, ο Ρώσος πρωτοπόρος της αστροναυτικής Κονσταντίν Τσιολκόφσκι αντιτάχθηκε στην ιδέα του Βερν για τη χρήση κανονιού για διαστημικά ταξίδια. Συμπέρανε πως ένα τέτοιο κανόνι θα έπρεπε να ήταν απίστευτα μακρύ, καθώς το σχετικά βραχύ τηλεβόλο στο Από τη Γη στη Σελήνη θα υπέβαλλε το φορτίο του βλήματος σε επιτάχυνση 22.000 τζι.
Κριτική των επιστημονικών και τεχνικών στοιχείων
Η αστρονομία στο έργο του Ιουλίου Βερν εκπροσωπείται από αμφότερα τα Από τη Γη στη Σελήνη και Γύρω από τη Σελήνη, το Πάνω σ' έναν κομήτη (Hector Servadac, 1877), καθώς και από το ύστερο μυθιστόρημα Το κυνήγι του αερολίθου (α΄ έκδοση μεταθανάτια, 1908). Βέβαια γίνεται λόγος κυρίως για τα πορίσματα της «κλασικής» Αστρονομίας του 19ου αιώνα, η οποία επικεντρωνόταν στη μελέτη των θέσεων και των τροχιών, και όχι τόσο στην Αστροφυσική, η οποία αναπτύσσεται μόλις στα τέλη του αιώνα. Ο αρχικός τίτλος του Από τη Γη στη Σελήνη ήταν άκρως τεχνικός για την εποχή του: «Ευθεία τροχιά σε 97 ώρες 20 λεπτά». Ο εκδότης του Βερν, ο Hetzel τον μετέτρεψε στο «Από τη Γη στη Σελήνη», αν και σήμερα θα επιλεγόταν μάλλον ο αρχικός τίτλος για ένα έργο επιστημονικής φαντασίας — αυτός διατηρήθηκε μόνο στη ρωσική μετάφραση του έργου.
Το μεγαλύτερο μέρος της διεθνούς φήμης του Βερν έγκειται στις προβλέψεις του για το μέλλον, που είχαν αρχίσει να επαληθεύονται όσο ακόμα ζούσε ο ίδιος και του εξασφάλισαν το χαρακτηρισμό «προφήτης». Οι προρρήσεις αυτές αναφέρονται στα τεχνολογικά επιτεύγματα της ανθρωπότητας, όχι στις προόδους των θεωρητικών κλάδων των διαφόρων θετικών επιστημών. Ο Βερν συνδέει πάντως στενά τα επιτεύγματα της τεχνικής με την Εφαρμοσμένη Επιστήμη, κάτι που αποτελεί τον κανόνα και θεωρείται σχεδόν αυτονόητο στην εποχή μας, αλλά όχι και τον 19ο αιώνα. Το πλέον εντυπωσιακό παράδειγμα πολλών ορθών επί μέρους προβλέψεων για ένα θέμα βρίσκεται στα Από τη Γη στη Σελήνη και Γύρω από τη Σελήνη. Εκεί ο Ιούλιος Βερν όχι μόνο προβλέπει ορθά ότι η πρώτη εκτόξευση ανθρώπων προς τη Σελήνη θα λάβει χώρα στη Φλόριντα των ΗΠΑ, όχι μόνο προβλέπει τον ακριβή αριθμό των αστροναυτών στη σεληνάκατο (τρεις) και με μεγάλη προσέγγιση τις διαστάσεις και το βάρος της σεληνακάτου, αλλά και την επιστροφή με προσθαλάσσωση στον Ειρηνικό Ωκεανό - στην περίπτωση του «Απόλλων 8» και την περιοχή του Ειρηνικού με σφάλμα 4 μόλις χιλιομέτρων! Εντυπωσιασμένος, ο αστροναύτης Φρανκ Μπόρμαν του «Απόλλων 8», αποστολής που οδήγησε για πρώτη φορά τον άνθρωπο «προς» τη Σελήνη και σε περιφορά «γύρω από τη Σελήνη» (Δεκέμβριος 1968), θα γράψει ένα γράμμα στο δισέγγονο του συγγραφέα, τον Jean-Jules Verne, με ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 1969, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει:
''«είναι περισσότερο από μια απλή σύμπτωση: είναι φόρος τιμής στην ιδιοφυία των οραματισμών του. Δεν φαντάσθηκε απλώς τι είδους άθλοι ήταν κατορθωτοί από τον άνθρωπο, αλλά και το πώς ακριβώς θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν, μέχρι και τις μικρότερες λεπτομέρειες. Ποιος μπορεί να πει πόσοι διαστημικοί επιστήμονες εμπνεύσθηκαν, συνειδητά ή υποσυνείδητα, από την ανάγνωση των έργων του Ιουλίου Βερν; [...] ...πίσω από κάθε αποφασιστικό βήμα στην ανθρώπινη ιστορία βρίσκεται ένα όνειρο. Αυτό το όνειρο [αλλά] και τα σχέδια για την πραγματοποίησή του υποδείχθηκαν σε μας για πρώτη φορά από τον πρόγονό σας. ...επομένως ο Ιούλιος Βερν αποτελεί έναν από τους μεγάλους πρωτοπόρους της διαστημικής εποχής».''
Αντιτάχθηκε η άποψη ότι η εκτόξευση με γιγαντιαίο πυροβόλο θα σκότωνε από την πρώτη στιγμή τους ήρωες του Βερν. Αλλά το αρχικό σχέδιο των πρωταγωνιστών στο Από τη Γη στη Σελήνη είναι ένα μη επανδρωμένο βλήμα. Στο επίπεδο αυτό, η εκτόξευση στο διάστημα με κανόνι όχι μόνο είναι δυνατή, αλλά θα γίνει ίσως πραγματικότητα: Το πρόγραμμα SHARP (Super High Altitude Research Project) στο Εθνικό Εργαστήριο Lawrence στο Livermore της Καλιφόρνια προβλέπει τη χρήση ενός «υπερπυροβόλου» για τη θέση τεχνητών δορυφόρων σε τροχιά με πολύ μικρότερο κόστος. . Η έμπνευση αυτή του φυσικού Τζων Χάντερ θα δίνει στο βλήμα αρχική ταχύτητα 7 km/sec, και ήδη ονομάσθηκε «Jules Verne Launcher»
Οι καταπληκτικές προβλέψεις του Βερν οφείλονται κατά μεγάλο μέρος στη συστηματική μελέτη των επιστημονικών και των γενικότερων δεδομένων για κάθε περίπτωση. Διείδε τις δυνατότητες των ΗΠΑ για μελλοντική ανάπτυξη και γνώριζε ότι τα σημεία της Γης κοντύτερα στον ισημερινό, όπου η λίγο μικρότερη βαρύτητα και η γήινη περιστροφή υποβοηθούν, είναι τα καταλληλότερα για εκτοξεύσεις. Το νοτιότερο σημείο των ηπειρωτικών ΗΠΑ βρίσκεται στη Φλόριντα.
Ως προς τις ομοιότητες με το διαστημικό πρόγραμμα «Απόλλων» της NASA, ακόμα και το κόστος του προγράμματος στο βιβλίο (12,1 δισεκ. σε δολάρια του 1969) είναι παρόμοιο με το συνολικό κόστος του προγράμματος «Απόλλων» μέχρι και το «Απόλλων 8» ($14,4 δισεκ. σε δολάρια του 1969). Επίσης, όλα τα σκάφη του προγράμματος ανασύρθηκαν από τον ωκεανό από πλοία του αμερικανικού πολεμικού ναυτικού. Ακόμα, ο Βερν ήταν πρωτοπόρος ως προς την κατασκευή του βλήματος από αλουμίνιο αντί χάλυβα (όπως θα ήταν το αναμενόμενο για την εποχή του), καθώς το αλουμίνιο είναι ελαφρότερο. Η σεληνάκατος Columbia του «Απόλλων» ήταν κατασκευασμένη κυρίως από κράματα αλουμινίου.
Η έμπνευση για τον χαρακτήρα του Αρντάν
Ο γενναιότερος από τους ήρωες του έργου, ο Μισέλ Αρντάν, οφείλει το όνομά του στον αναγραμματισμό του ονόματος του συγγραφέα, πρωτοπόρου φωτογράφου και ερασιτέχνη αεροναύτη Nadar (ψευδώνυμο του Φελίξ Τουρνασόν, 1820-1910), που επιχείρησε ένα ταξίδι στην Αφρική με το αερόστατο «Γίγας». Η γνωριμία του Βερν με τον Ναντάρ έδωσε την αφορμή για τη συγγραφή του Πέντε εβδομάδες με αερόστατο (βλ.λ.). Ο Ναντάρ παρέμεινε ισόβιος φίλος και σύμβουλος επί τεχνικών θεμάτων του Βερν.
Επιδράσεις του μυθιστορήματος
Τα δύο έργα (του Βερν και του Γουέλς) ενέπνευσαν την πρώτη κινηματογραφική ταινία επιστημονικής φαντασίας, το Ταξίδι στη Σελήνη του Ζωρζ Μελιέ (1902). Το 1958 μία άλλη μεταφορά στον κινηματογράφο θα «γυριστεί», το Από τη Γη στη Σελήνη. Η υπόθεση του μυθιστορήματος υπήρξε επίσης η βάση για την πολύ ελεύθερη διασκευή Jules Verne's Rocket to the Moon (1967), μια αγγλική κωμωδία με τους Μπερλ Άιβς και Τέρρυ-Τόμας. Η τσεχοσλοβακική ταινία του 1961 Ο θρυλικός Βαρόνος Μυγχάουζεν συνδυάζει χαρακτήρες και στοιχεία της πλοκής από το έργο του Βερν με αυτά των ιστοριών του Βαρόνου Μυνχάουζεν και του Συρανό ντε Μπερζεράκ.
Το 1889 ο ίδιος ο Βερν έγραψε μία «συνέχεια» στα Από τη Γη στη Σελήνη και Γύρω από τη Σελήνη, το Άνω κάτω, με τα μέλη του Τηλεβολικού Συλλόγου (υπό τον Τζων Μάστον) να σχεδιάζουν ένα ακόμα μεγαλύτερο κανόνι για να μεταβάλλουν την κλίση του γήινου άξονα ώστε να καταστήσουν προσιτά στην εκμετάλλευση τα κοιτάσματα ορυκτών καυσίμων της Αρκτικής.
Ο Μπάρμπικέιν εμφανίζεται στο μυθιστόρημα του Κέβιν Τζ. Άντερσον Captain Nemo: The Fantastic History of a Dark Genius ως... αξιωματικός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας του οποίου ο κύριος αντίπαλος, ο Ροβήρος ο Κατακτητής, σχεδιάζει διάφορα πρωτότυπα όπλα για να τον πολεμήσει, μεταξύ των οποίων μία απόπειρα για την εκτόξευση μιας αποστολής τριων ανθρώπων στη Σελήνη.
Αριέλ Σαρόν
Ο Αριέλ Σαρόν (εβραϊκά: אריאל שרון, γεννημένος ως Αριέλ Σάινερμαν, στις 26 Φεβρουαρίου 1928, πέθανε στις 11 Ιανουαρίου 2014) ήταν Ισραηλινός πολιτικός και πρώην στρατηγός, που χρημάτισε 11ος Πρωθυπουργός του Ισραήλ. Υπήρξε διοικητής στον ισραηλινό στρατό (Τζαχάλ) από τη σύστασή του το 1948. Συμμετείχε στον πόλεμο της Ανεξαρτησίας του 1948, τη σφαγή στην Κίμπια το 1953, στον πόλεμο του Σουέζ το 1956, τον πόλεμο των Έξι Ημερών το 1967 και τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ το 1973.
Μετά τη συνταξιοδότησή του από το στρατό, εντάχθηκε στο δεξιό κόμμα Λικούντ, υπηρετώντας σε αρκετά υπουργικά πόστα στις κυβερνήσεις του κόμματος τις περιόδους 1977-1992 και 1996-1999. Κατά την περίοδο του Πολέμου του Λιβάνου του 1982, από την θέση του υπουργού Άμυνας της Κυβέρνησης Μπεγκίν, διέταξε την προώθηση του Ισραηλινού Στρατού μέχρι την Βηρυτό, ενώ κατηγορήθηκε επίσημα, με βάση την έκθεση της Επιτροπής Kahan, ως «προσωπικά υπεύθυνος» για τα γεγονότα της Σφαγής της Σάμπρα και της Σατίλα, καθώς δεν έλαβε υπόψιν την προοπτική αιματοχυσίας από τους φαλαγγίτες στα στρατόπεδα προσφύγων, ούτε παρεμπόδισε την εισβολή τους.
Το 2000, έγινε αρχηγός του Λικούντ, υπηρετώντας ως Πρωθυπουργός του Ισραήλ από το 2001 έως τις αρχές Ιανουαρίου του 2006, όταν και υπέστη εγκεφαλική αιμορραγία, η οποία τον άφησε σε κωματώδη κατάσταση μέχρι τον θάνατό του, στις 11 Ιανουαρίου 2014.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ισραήλ
Κλας Πόντους Άρνολντσον
Ο Κλας Πόντους Άρνολντσον (Klas Pontus Arnoldson, 27 Οκτωβρίου 1844 – 20 Φεβρουαρίου 1916) ήταν Σουηδός δημοσιογράφος, πολιτικός και αφοσιωμένος ειρηνιστής, ο οποίος βραβευθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 1908 μαζί με τον Δανό Φρέντρικ Μπάγιερ. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Σουηδικής Ενώσεως Διαιτησίας και Ειρήνης (Svenska freds- och skiljedomsföreningen).
Ο Άρνολντσον γεννήθηκε στο Γοτεμπόργ και άρχισε τη σταδιοδρομία του ως υπάλληλος των σιδηροδρόμων, προαγόμενος μέχρι τη θέση του σταθμάρχη, στην οποία παρέμεινε από το 1871 έως το 1881. Στη συνέχεια εγκατέλειψε τους σιδηροδρόμους και αφοσιώθηκε στην πολιτική. Το 1881 εκλέχθηκε στο Κοινοβούλιο της Σουηδίας (Riksdag). Ως βουλευτής στην Κάτω Βουλή υπηρέτησε από το 1882 μέχρι το 1887.
Ο Άρνολντσον χρησιμοποίησε όλες τις δυνάμεις του για να διαμορφώσει την κοινή γνώμη, τόσο της χώρας του όσο και της Νορβηγίας, προς την κατεύθυνση του ειρηνικού διακανονισμού των διαφορών μεταξύ των κρατών. Συνέγραψε ως δημοσιογράφος αρκετά και δυνατά άρθρα, με τίτλους όπως «Είναι η παγκόσμια ειρήνη εφικτή;», «Η Θρησκεία υπό το φως της ερεύνης», «Η ελπίς των αιώνων» και άλλα. Πέθανε στη Στοκχόλμη σε ηλικία 71 ετών.
Αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960
thumb|right|Το σύμβολο της ειρήνης, το οποίο σχεδιάστηκε στη Μεγάλη Βρετανία κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για τον πυρηνικό αφοπλισμό, αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της εποχής της αντικουλτούρας. Ως αντικουλτούρα της δεκαετίας του 1960 ορίζεται το πολιτιστικό κίνημα που αναπτύχθηκε κυρίως στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο και διαδόθηκε στις περισσότερες χώρες του δυτικού κόσμου ανάμεσα στα έτη 1956 και 1974. Το κίνημα άνθησε κατά τη διάρκεια της εκτεταμένης στρατιωτικής επέμβασης της Κυβέρνησης των Η.Π.Α. στον πόλεμο του Βιετνάμ. Πολλοί μελετητές της εποχής ορίζουν ως περίοδο κορύφωσης του κινήματος το διάστημα μεταξύ 1965 και 1972.
Καθώς η δεκαετία του '60 προχωρούσε, ολοένα και βάθαινε το χάσμα ανάμεσα στην παλαιά και τη νέα γενιά αναφορικά με ζητήματα όπως ο Πόλεμος στο Βιετνάμ, οι φυλετικές σχέσεις, τα σεξουαλικά ήθη, τα δικαιώματα των γυναικών, οι παραδοσιακοί τρόποι άσκησης εξουσίας, ο πειραματισμός με ψυχοτρόπα φάρμακα και διάφορετικές εκδοχές του επονομαζόμενου Αμερικανικού Ονείρου. Προέκυψαν νέες μορφές πολιτισμού, συμπεριλαμβανομένης της ποπ μουσικής και της ταυτόχρονης ανόδου της κουλτούρας των χίπις, η οποία οδήγησε στην ταχεία εξέλιξη της υποκουλτούρας των νέων που έδινε έμφαση στην αλλαγή και τον πειραματισμό. Εκτός από το διάσημο μουσικό συγκρότημα των Beatles, πολλοί συνθέτες, τραγουδιστές και μουσικά συγκροτήματα από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Αμερική είχαν αντίκτυπο στο πολιτιστικό αυτό κίνημα.
Στην Πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου, το 1958, σε μία πράξη πολιτικής ανυπακοής, συγκεντρώθηκαν 60.000 - 100.000 φιλειρηνικοί διαδηλωτές, κυρίως φοιτητές και ειρηνιστές, σε ένα γεγονός ευρέως γνωστό ως «διαδηλώσεις απαγόρευσης της Βόμβας» («ban the Bomb» demonstrations). Από την ομάδα αυτή σχεδιάστηκε και το σήμα της ειρήνης, το οποίο παραμένει μέχρι σήμερα το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο της ειρήνης, της ελευθερίας και της κουλτούρας των χίπις.
Η κοινωνική ανθρωπολόγος Τζέντρι Άντερς παρατηρεί πως ένα σύνολο ελευθεριών είχαν γίνει αποδεκτά μέσα σε μια κοινότητα αντικουλτούρας στην οποία έζησε και μελέτησε: «ελευθερία του να εξερευνά κανείς τις ικανότητές του, ελευθερία του να δημιουργεί κανείς τον Εαυτό του, ελευθερία της προσωπικής έκφρασης, ελευθερία από τη δημιουργία προγραμμάτων, ελευθερία από τους αυστηρά καθορισμένους ρόλους και ιεραρχικές δομές...» Επιπλέον, η Άντερς θεωρεί πως ορισμένα μέλη του κινήματος επιθυμούσαν να επιφέρουν αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε να μην αποθαρρύνει, αλλά να ενθαρρύνει, «την καλαισθησία, την αγάπη για τη φύση, το πάθος για τη μουσική, την επιθυμία για περισυλλογή, ή την ισχυρά εκφρασμένη ανεξαρτησία».
Παραπομπές
Κατηγορία:Δεκαετία 1960 Κατηγορία:Δεκαετία 1970 Κατηγορία:Ακτιβισμός Κατηγορία:The Beatles Κατηγορία:Μουσική στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Περιβαλλοντολογία Κατηγορία:Οικολογία Κατηγορία:Φεμινισμός δευτέρου κύματος Κατηγορία:Τζον Λένον Κατηγορία:Ροκ μουσική Κατηγορία:Σεξουαλική επανάσταση Κατηγορία:Πόλεμος του Βιετνάμ Κατηγορία:Μουσική στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Αντικουλτούρα
Κρις Κάρεϊ
Ο Κρις Κάρεϊ (Chris Carey) είναι επίτιμος καθηγητής ελληνικής γλώσσας και κλασικών σπουδών στο University College London (UCL). Πριν την συνταξιοδότησή του, διηύθυνε το τμήμα ελληνικών σπουδών στο UCL, από το 2003 μέχρι το 2016. Τον Απρίλιο του 2000 η εφημερίδα The Independent τον αποκάλεσε ένα από τα "αστέρια της μοντέρνας κλασικής εποχής".
Βιογραφία
Ο Κάρεϊ ξεκίνησε την καριέρα του στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ως ερευνητικός υπότροφος, προτού πάει στο St Andrews University, όπου δίδαξε από το 1977 μέχρι το 1991 εκτός από το 1987-88 όταν εργάστηκε ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσσότα. Ενώ ήταν στην Μινεσσότα, δίδαξε στο Carleton College. Το 1991 εξελέγη καθηγητής Κλασικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου προτού πάει στο UCL και αναλάβει την θέση του Διευθυντή στο Τμήμα Ελληνικών Σπουδών το 2003. Το 2012 εξελέγη μέλος της Βρετανικής Ακαδημίας.
Διδασκαλία
Στο UCL δίδαξε αρχαία ελληνικά.
Υποτροφία
Το διδακτορικό του Κάρεϊ είχε ως θέμα του τον Πίνδαρο και εποπτεύθηκε από τους P. E. Easterling, John Killen και Sir Denys Page. Έχει δημοσιεύσει μελέτες πάνω στην λυρική ποίηση, τον Όμηρο και την νομοθεσία στην αρχαία Αθήνα. Έχει επίσης ολοκληρώσει την μετάφραση των έργων του Λυσία.
Αυτή την περίοδο συνεργάζεται με το Cambridge University Press για να δημοσιεύσει έναν σχολιασμό του έβδομου βιβλίου του Ηροδότου.
Δραστηριότητες εκτός Ηνωμένου Βασιλείου
Ο Κάρεϊ είναι γνωστός για την αγάπη που τρέφει για το Λονδίνο και την λονδρέζικη ζωή. Είναι προσυλητιστής των Κλασικών Σπουδών, δίνει συχνές διαλέξεις σε πανεπιστήμια και διευθύνει το The Iris Project.
Παναγιώτης Ελής
Ο Παναγιώτης Ελής (1922 - 25 Απριλίου 1967) υπήρξε ο πρώτος πολιτικός κρατούμενος που δολοφονήθηκε από το δικτατορικό καθεστώς της Χούντας των Συνταγματαρχών.
Βιογραφικά στοιχεία
Την νύχτα του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου 1967 συνελλήφθη και οδηγήθηκε με εκατοντάδες άλλους στον Ιππόδρομο Φαλήρου, όπου και κρατήθηκε. Στις 25 Απριλίου 1967 δολοφονήθηκε εν ψυχρώ από τον ανθυιπίλαρχο Κωνσταντίνο Κώτσαρη καθώς κατευθυνόταν προς τον θάλαμο. Αυτόπτης μάρτυρας της δολοφονίας υπήρξε ο ποιητής Γιάννης Ρίτσος. Μετά την πτώση του Χούντας, τον Φεβρουάριο του 1975, ο Κωνσταντίνος Κώτσαρης, εν ενεργεία αξιωματικός με τον βαθμό του Ίλαρχου, συνελλήφθη μαζί με άλλους αξιωματικούς για την συμμετοχή του στο λεγόμενο πραξικόπημα της πυτζάμας (για την οποία αθωώθηκε) ενώ λίγο αργότερα αποστρατεύθηκε. Για την δολοφονία του Έλη ασκήθηκε αυτεπάγγελτη δίωξη που είχε ως αποτέλεσμα την αρχική καταδίκη του Κώτσαρη σε οκτώ χρόνια κάθειρξη και τον υποβιβασμό του στον βαθμό του στρατιώτη. Εν συνεχεία, όμως, το Αναθεωρητικό δικαστήριο μείωσε την ποινή του κατά δύο χρόνια.
Αναφορές
Κατηγορία:Θύματα της Χούντας των Συνταγματαρχών Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί
Αγία Τριάδα Χανίων
Η Αγία Τριάδα (επίσημο: η Αγία Τριάς) είναι οικισμός της κοινότητας Παλαιοχώρας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Πελεκάνου, του δήμου Καντάνου-Σελίνου στην περιφερειακή ενότητα Χανίων της Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Σελίνου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Η Αγία Τριάδα είναι πεδινός οικισμός στο ΝΔ. τμήμα του νομού Χανίων, λίγο πριν την Παλαιοχώρα, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 90. Απέχει 78 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ως Τσαλιανά
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Παλαιοχώρας. Το 1957 μετονομάστηκε σε Αγία Τριάδα
Ως Αγία Τριάδα
(Πηγή: https://www.eetaa.gr/metaboles/oikmet_details.php?id=23766)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων Κατηγορία:Δήμος Καντάνου - Σελίνου
Μπερνάρ (ποδοσφαιριστής)
Ο Μπερνάρ Ανίσιο Καλντέιρα Ντουάρτε (πορτογαλικά: Bernard Anício Caldeira Duarte) (γενν. 8 Σεπτεμβρίου 1992), περισσότερο γνωστός ως Μπερνάρ ή Μπερνάρ Ντουάρτε, είναι Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τον Παναθηναϊκό. Είναι γνωστός για τον ρυθμό και την ενέργειά του. .
Ατλέτικο Μινέιρο
Ο Μπερνάρντ ξεκίνησε την ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του το 2006, όπου εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Κλούμπε Ατλέτικο Μινέιρο, αλλά αφέθηκε ελεύθερος δύο φορές λόγω του μικρού ύψους του. Το 2010, δόθηκε δανεικός στη Ντεμοκράτα Φουτεμπόλ Κλούμπε (τότε, μια ομάδα που αποτελούνταν εξ ολοκλήρου από νέους παίκτες της Ατλέτικο Μινέιρο), για να παίξει στην 3η Κατηγορία του Καμπεονάτο Μινέιρο. σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Bernard_2012_01.jpg/175px-Bernard_2012_01.jpg|αριστερά|μικρογραφία|288x288εσ| Ο Μπερνάρντ με την [[Κλούμπε Ατλέτικο Μινέιρο|Ατλέτικο Μινέιρο το 2012]] Αφού ήταν ο πρώτος σκόρερ της Ντεμοκράτα (14 γκολ σε 16 αγώνες), ο Μπερνάρντ επέστρεψε στην Ατλέτικο. Παρά το γεγονός ότι ήταν αρκετά νέος για να παίξει στο Κύπελλο Νέων Σάο Πάολο, κλήθηκε από τον προπονητή Ντοριβάλ Ζούνιορ να παίξει στην πρώτη ομάδα.
Μετά την απόλυση του Ντοριβάλ και τον διορισμό του Κούκα, ο Μπερνάρντ επέστρεψε στην πρώτη ομάδα. Στις 21 Μαΐου, έκανε το ντεμπούτο του στη Σέριε Α, εναντίον της Ατλέτικο Παραναένσε. Στην πρώτη του σεζόν, ο Μπερνάρντ έκανε 23 συμμετοχές (19 εκκινήσεις, 1794 λεπτά συνολικά). Στις 14 Σεπτεμβρίου, ο πρόεδρος της Ατλέτικο, Αλεξάντρε Καλίλ, απέρριψε προσφορά 3,4 εκατομμυρίων λιρών από την Αλ Αχλί Σ.Κ..
Σκόραρε το πρώτο του επαγγελματικό γκολ στις 29 Ιανουαρίου 2012, εναντίον της Μπόα Εσπόρτε Κλούμπε. Στη συνέχεια σκόραρε ξανά εναντίον της Ασοσιασάο Ατλέτικα Καλντένσε στις 11 Φεβρουαρίου και δύο φορές εναντίον της Αμέρικα Φουτεμπόλ Κλούμπε στις 13 Μαΐου, στον τελικό του Καμπεονάτο Μινέιρο. Το πρώτο του γκολ στη Σέριε Α ήρθε στις 23 Ιουνίου, στη νίκη με 5-1 εναντίον της Κλούμπε Νάουτικο Καπιμπαρίμπε. Ολοκλήρωσε τη σεζόν με 36 συμμετοχές (όλες βασικός, 3.100 λεπτά συνολικά), σκοράροντας 11 φορές και οδηγώντας τον σύλλογο (μαζί με τον Ροναλντίνιο και τον Ζο) στη 2η θέση στο πρωτάθλημα. Ο Μπερνάρντ κέρδισε επίσης το βραβείο του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου του πρωταθλήματος.
Σαχτάρ Ντονέτσκ
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/Bernard_An%C3%ADcio_Caldeira_Duarte_2015.jpg/170px-Bernard_An%C3%ADcio_Caldeira_Duarte_2015.jpg|μικρογραφία| Ο Μπέρναρντ με τη [[ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ|Σαχτάρ Ντονέτσκ το 2015]] Στις 8 Αυγούστου 2013, η Σαχτάρ Ντονέτσκ ανακοίνωσε την υπογραφή του Μπερνάρντ με πενταετές συμβόλαιο για 25 εκατομμύρια ευρώ. Έκανε το ντεμπούτο του για την ουκρανική ομάδα στις 31 Αυγούστου, μπαίνοντας ως αλλαγή για τον Ντόουγκλας Κόστα, στην ισοπαλία με 1–1 εναντίον της ΦΚ Μεταλίστ Χάρκιβ.
Ο Μπερνάρντ επιλέχθηκε ως ένας από τους 11 Κορυφαίους Νοτιοαμερικάνους Παίκτες το 2013 από την ισπανική εφημερίδα El País.
Ντενίζ Τεκίν
Η Χατισέ Ντενίζ Τεκίν (γεννημένη στις 7 Ιουνίου 1997) είναι Τούρκα μουσικός και τραγουδοποιός. Το ενδιαφέρον της για τη μουσική ξεκίνησε στην ηλικία των 8, όταν άρχισε να παίζει πιάνο και φλάουτο. Συμμετείχε σε διάφορες τοπικές μουσικές ομάδες κατά τη διάρκεια της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής της. Σε ηλικία 16 ετών, άρχισε να παίζει ζωντανή μουσική σε μικρά καφέ. Ταυτόχρονα, μοιράστηκε τις ηχογραφήσεις της με το ψευδώνυμο Daphead (προφ. Ντάπχεντ) σε διάφορες μουσικές πλατφόρμες και έκανε εξώφυλλα γνωστών τραγουδιών προσελκύωντας αρκετή προσοχή. Το 2017, κυκλοφόρησε το πρώτο της στουντιακό άλμπουμ ονόματι Kozakuluçka (Κοζακούλουτσκα).
Βίος και καριέρα
Γεννήθηκε στη Σμύρνη ως παιδί δημοσίου υπαλλήλου και πέρασε τα πρώτα της χρόνια στο Κονάκ. Οι γονείς της σπούδασαν οδοντιατρική και πέρασε την παιδική της ηλικία σε διάφορες επαρχίες. Πήγε πρώτα στο Μαρντίν με την οικογένειά της και τελείωσε το δημοτικό σχολείο εκεί. Στη συνέχεια ολοκλήρωσε τη δευτεροβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευσή της στο Γκαζιαντέπ. Το ενδιαφέρον της για τη μουσική ξεκίνησε με πιάνο και φλάουτο με την ενθάρρυνση του πατέρα της. Στο Γκαζιαντέπ, μοιράστηκε τα έργα της σε πλατφόρμες κοινής χρήσης μουσικής όπως το SoundCloud όπου και τράβηξε την προσοχή.
Μπερνάρ (ποδοσφαιριστής)
Σαχτάρ Ντονέτσκ
Σχολιάζοντας την Ουκρανική Επανάσταση του 2014, ο Μπερνάρντ δήλωσε ότι ήταν πρόθυμος να φύγει από τη Σαχτάρ εάν η κατάσταση εντατικοποιηθεί και είχε κάνει ρυθμίσεις για μια πιθανή έξοδο κινδύνου. Το συμβόλαιό του έληξε στο τέλος της σεζόν 2017-18 και έγινε ελεύθερος.
Ντενίζ Τεκίν
Βίος και καριέρα
Οι ηχογραφήσεις της κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ακούστηκαν μεταξύ 1 και 7 εκατομμυρίων φορές στο YouTube. Αφού δημιούργησε επαρκές κοινό, έδωσε συναυλίες σε μεγάλες πόλεις της Τουρκίας όπως η Κωνσταντινούπολη, η Άγκυρα, η Σμύρνη και η Αττάλεια. Σε μια συνέντευξη το 2015, ο Τούρκος τραγουδιστής Κάλμπεν επέστησε την προσοχή στα όργανα και τη φωνή της Τεκίν. Αφού έφυγε από το Γκαζιαντέπ, άρχισε να σπουδάζει Δυτικές Γλώσσες και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Μπογκαζίκι (ένα μεγάλο ερευνητικό πανεπιστήμιο στην Κωνσταντινούπολη). Το 2017, στην ηλικία των δεκαεννέα ετών, κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ με όνομα Kozakuluçka (Κοζακούλουτσκα), το οποίο αποτελείται από εννέα τραγούδια. Σε αυτό το άλμπουμ, κάλυψε επίσης τραγούδια όπως το "Shoot Me" των Αχμέτ Καγιά και Γιούσουφ Χαγιάλογλου.
Μπερνάρ (ποδοσφαιριστής)
Έβερτον
Ο Μπερνάρντ εντάχθηκε στην αγγλική Έβερτον στις 9 Αυγούστου 2018, υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο με την ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ. Ο προπονητής Μάρκο Σίλβα αγνόησε τις ανησυχίες για το ύψος και τη φυσική του κατάσταση και αντ΄ αυτού τον υπέγραψε για την τεχνική του ικανότητα. Έκανε το ντεμπούτο του στις 25 Αυγούστου, στην ισοπαλία με 2–2 εναντίον της ΑΦΚ Μπόρνμουθ, αντικαθιστώντας τον Θίο Γουόλκοτ για το τελευταίο πεντάλεπτο.
Ντενίζ Τεκίν
Βίος και καριέρα
Αργότερα έπαιξε αρκετά τραγούδια μαζί με τον Καν Οζάν.
Μπερνάρ (ποδοσφαιριστής)
Έβερτον
Σκόραρε το πρώτο του γκολ για την Έβερτον στις 5 Ιανουαρίου 2019, σε μια νίκη με 2–1 στον 3ο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας επί της Λίνκολν Σίτι. Στη συνέχεια, σημείωσε το πρώτο του γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ στις 30 Μαρτίου 2019, σε μια νίκη με 0–2 εναντίον της Γουέστ Χαμ Γιουνάιτεντ. Στις 10 Φεβρουαρίου 2021, σημείωσε το νικητήριο γκολ σε μια νίκη με 5–4 επί της Τότεναμ στην παράταση στον 5ο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας 2020–21.
Σάρτζα
Στις 22 Ιουλίου 2021, ο Μπερνάρντ υπέγραψε διετές συμβόλαιο με την Σάρτζα Φ.Κ. του Πρωταθλήματος ΗΑΕ, για μια αναφερόμενη αμοιβή 1 εκατομμυρίου ευρώ.
Ντενίζ Τεκίν
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι μουσικοί Κατηγορία:Τούρκοι τραγουδιστές
Μπερνάρ (ποδοσφαιριστής)
Παναθηναϊκός
Στις 21 Αυγούστου 2022, ο Παναθηναϊκός ανακοίνωσε την υπογραφή του Μπερνάρντ. Στις 11 Σεπτεμβρίου 2022, ο Μπερνάρντ έκανε το ντεμπούτο του ενάντια στην ΑΕΚ, με τελικό σκορ 2-1 υπέρ του Παναθηναϊκού.
Εθνική ομάδα
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/25/Brazil_and_Croatia_match_at_the_FIFA_World_Cup_2014-06-12_%2832%29.jpg/200px-Brazil_and_Croatia_match_at_the_FIFA_World_Cup_2014-06-12_%2832%29.jpg|αριστερά|μικρογραφία|203x203εσ| Ο Μπερνάρντ (κέντρο), με την [[Εθνική Βραζιλίας (ποδόσφαιρο ανδρών)|Εθνική Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014]] Ο Μπερνάρντ κλήθηκε για πρώτη φορά στην Εθνική Βραζιλίας στις 11 Σεπτεμβρίου 2012, για τον αγώνα εναντίον της Αργεντινής. Έκανε το ντεμπούτο του στον αγώνα ως αλλαγή στο 74ο λεπτό για τον στις 21 Νοεμβρίου 2012, στο 2ο παιχνίδι του Superclásico de las Américas 2012 εναντίον της Αργεντινής, όπου η Seleção κέρδισε τον τίτλο στα πέναλτι.
Επιλέχθηκε στην ομάδα της Βραζιλίας για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2013, κάνοντας την πρώτη του εμφάνιση στον τελευταίο αγώνα των ομίλων εναντίον της Ιταλίας, στα τελευταία 20 λεπτά στη θέση του Νεϊμάρ. Μπήκε επίσης ως αλλαγή στη νίκη επί της Ουρουγουάης στον ημιτελικό, καθώς η Βραζιλία κέρδισε το τρόπαιο.
Αφού κλήθηκε τακτικά από τον προπονητή Λουίς Φελίπε Σκολάρι, ο Μπερνάρντ συμπεριλήφθηκε στην τελική αποστολή ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 στις 7 Μαΐου 2014. Έπαιξε στο εναρκτήριο παιχνίδι εναντίον της Κροατίας ως αλλαγή του Χουλκ και μπήκε στο ημίχρονο στο δεύτερο παιχνίδι των ομίλων της Βραζιλίας εναντίον του Μεξικού, στην ισοπαλία με 0–0. Έμεινε στη συνέχεια αχρησιμοποίητος μέχρι το πρώτο του παιχνίδι ως βασικός σε μια μεγάλη διοργάνωση, παίζοντας και στα 90 λεπτά της ήττας με 7-1 από τη Γερμανία στη γενέτειρά του, το Μπέλο Οριζόντε.
Παρέμεινε αχρησιμοποίητος αναπληρωματικός στον αγώνα πλέι οφ της τρίτης θέσης εναντίον της Ολλανδίας, τον οποίο η Βραζιλία έχασε με 3–0.
Διακρίσεις
Ατλέτικο Μινέιρο
Σαχτάρ Ντονέτσκ
Βραζιλία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βραζιλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Μινέιρο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σαχτάρ Ντονέτσκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Ουκρανίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ουκρανία Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αλ Σάρτζα ΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ ΗΑΕ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Τεοντόρ Γκυντέν
Ο Τεοντόρ Γκυντέν, πλήρες όνομα Ζαν Αντουάν Τεοντόρ Γκυντέν (γαλλικά: Jean Antoine Théodore Gudin), 1802-1880, ήταν Γάλλος ζωγράφος και χαράκτης, διάσημος θαλασσογράφος, στην υπηρεσία του βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου και στη συνέχεια του αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ΄. Το 1830, μαζί με τον Λουί-Φιλίπ Κρεπέν έγιναν οι δύο επίσημοι ζωγράφοι του Γαλλικού ναυτικού.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τεοντόρ Γκυντέν γεννήθηκε στις 15 Αυγούστου 1802 στο Παρίσι. Τίποτα δεν είναι γνωστό για τον πατέρα του και, στα απομνημονεύματά του, φαίνεται να υποδηλώνει ότι η μητέρα του ήταν χήρα που ανέλαβε την ευθύνη της ανατροφής του ίδιου και του μεγαλύτερου αδελφού του. Γράφτηκε σε ναυτική σχολή, αλλά εγκατέλειψε τις σπουδές του και ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη, όπου συναναστράφηκε με τους εξόριστους Γάλλους βοναπαρτιστές. Το 1819, κατατάχθηκε στο Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το 1822, επέστρεψε στο Παρίσι όπου, παρακινούμενος από τον αδελφό του, που είχε γίνει μαθητής του Οράς Βερνέ, αποφάσισε να ακολουθήσει καλλιτεχνική σταδιοδρομία, βρήκε μια θέση στο εργαστήριο του Αν-Λουί Ζιροντέ-Τριοζόν. Με την εμφάνιση του ρομαντικού κινήματος διέκοψε τη νεοκλασική του εκπαίδευση και έγινε μαθητής και φίλος του Ντελακρουά και του Τεοντόρ Ζερικώ. Όπως και ο Ντελακρουά, εξέθεσε για πρώτη φορά στο Σαλόν το 1822 με ένα εξαιρετικά ρομαντικό θέμα, Επεισόδια από ναυάγιο.
Το 1823, μαζί με τον αδερφό του ενεπλάκησαν σε ναυάγιο στον Σηκουάνα, από το οποίο ο ίδιος σώθηκε αλλά ο αδελφός του πνίγηκε, γεγονός που τον επηρέασε βαθιά για το υπόλοιπο της ζωής του. Το 1824, με την έκθεσή του στο Σαλόν κέρδισε την υποστήριξη του μελλοντικού βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου με έναν πίνακα του πλοίου με το οποίο είχε ταξιδέψει στην Αμερική. Καθιερώθηκε ως θαλασσογράφος και ακολουθώντας αυτή την κατεύθυνση καλλιέργησε σε μεγάλη κλίμακα το ταλέντο του για ιστορικά ναυτικά θέματα, έγινε έτσι ο κορυφαίος ζωγράφος ναυμαχιών της Γαλλίας. Το 1828, ο βασιλιάς Κάρολος Ι' του ανέθεσε παραγγελία έργων. Λίγο αργότερα, ο Γκυντέν συμμετείχε ως ζωγράφος του Γαλλικού Ναυτικού στην Αλγερινή Αποστολή, όπου φιλοτέχνησε πολλά σκίτσα.
Μετά την επιστροφή του, έλαβε το αξίωμα του επίσημου ζωγράφου του Γαλλικού ναυτικού στην αυλή του βασιλιά Λουδοβίκου Φιλίππου. Τα επόμενα χρόνια, έκανε ταξίδια στην Ιταλία, την Ελβετία και τη Ρωσία. Διάσημος σε όλη την Ευρώπη, επιστρέφοντας στη Γαλλία έλαβε τον τίτλο ευγενείας του βαρόνου και του ανέθεσαν να δημιουργήσει ένα μνημειώδες έργο, ενενήντα πίνακες για την ιστορία της γαλλικής ναυτικής ιστορίας για το παλάτι των Βερσαλλιών.
Το 1841 ονομάστηκε αξιωματικός της Λεγεώνας της Τιμής. Μετά από μια έκθεση στο Βερολίνο το 1845, έλαβε το παράσημο του Τάγματος της Αξίας. Το 1844, παντρεύτηκε τη Λουίζ Μάργκαρετ Χέι (1820–1890), κόρη του Άγγλου στρατηγού Τζέιμς Χέι και αναδεκτή του βασιλιά. Απέκτησαν τρία παιδιά, η κόρη του Ανριέτ έγινε επίσης ζωγράφος.