cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Όλαφ Τρίγκβασον
Ο Όλαφ Α΄ Τρίγκβασον (Olaf Tryggvason, περί το 963 - 9 Σεπτεμβρίου 1000) βασιλιάς της Νορβηγίας (995 - 1000) ήταν γιος του Τρίγκβε Όλαφσον βασιλέως του Βικέν και της Άστριντ Έρικσνταττερ, σύμφωνα με τα πιο σύγχρονα Σάγκας δισέγγονος του Χάραλντ Χορφάγκρε του πρώτου βασιλιά της Νορβηγίας. Ο Όλαφ αναφέρεται οτι έπαιξε τον σημαντικότερο ρόλο στον εκχριστιανισμό της Νορβηγίας με πολλούς τρόπους. Αναφέρεται οτι ανήγειρε την πρώτη εκκλησία στη Νορβηγία (995) και οτι ίδρυσε την πόλη του Τρόντχαϊμ (997), ένας ανδριάντας του Όλαφ Τρίγκβασον βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πόλης. Οι ιστορικές αναφορές για τον Όλαφ Τρίγκβασον είναι πολύ αραιές, αναφέρεται σε μερικές σύγχρονες Αγγλικές πηγές και ποιήματα. Η παλαιότερη πηγή απο τον Αδάμ της Βρέμης (περί το 1190), αργότερα γράφτηκαν 2 Σάγκα σχετικά με τον Όλαφ από τους Ισλανδούς Όντρ Σνόρρασον και Γκουνλόγκρ Λέιφσον, ο Σνόρρι Στούρλουσον βασίστηκε στα Σάγκας του Σνόρρι Στούρλουσον. Οι σύγχρονοι ιστορικοί αμφισβητούν όμως όλες αυτές τις πληροφορίες, βασίζονται περισσότερο στις τελευταίες πηγές των Σάγκας. Είναι αβέβαιες οι πληροφορίες σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο της γέννησης του Όλαφ Τρίγκβασον. Οι παλιότερες Νορβηγικές πηγές τον 12ο αιώνα αναφέρουν ότι γεννήθηκε στις Ορκάδες στις οποίες η μητέρα του είχε δραπετεύσει προκειμένου να διαφύγει από τους δολοφόνους του πατέρα του. Άλλες πηγές στα τέλη του 12ου αιώνα αναφέρουν ότι η μητέρα του διέφυγε στις Ορκάδες με τον μικρό Όλαφ όταν ήταν ο ίδιος τριών ετών για τον ίδιο λόγο, όλες οι πηγές συμφωνούν όμως ότι ο μικρός Όλαφ κατέληξε τελικά στην αυλή του βασιλιά Βάλντεμαρ.
Παιδικά χρόνια
thumb|right|250px|Νόμισμα του Όλαφ Τρίγκβασον. Επιγρ. εμπρός όψη: ΟNLAF REX NOR[MANNORUM], πίσω όψη: GODPINEM_ONO + C R U X.
Οι στίχοι του Σνόρρι Στούρλουσον θεωρούνται περισσότερο αξιόπιστοι αλλά περιγράφουν γεγονότα που δεν αναφέρονται σε προηγούμενες πηγές. Σημειώνει ότι ο Όλαφ Τρίγκβασον γεννήθηκε λίγο μετά τον φόνο του πατέρα του (963) αλλά διαφορετικές πηγές αναφέρουν ότι γεννήθηκε την περίοδο (964 - 969), οι τελευταίες πηγές αμφιβάλουν ότι είναι απόγονος του Χάραλντ Χορφάγκρε συνεπώς δεν νομιμοποιείται να κληρονομήσει τον θρόνο της Νορβηγίας. Ο Σνόρρι αναφέρει ότι ο Όλαφ γεννήθηκε σε ένα νησάκι στο οποίο η μητέρα του Άστριντ ήθελε να τον κρύψει από τους δολοφόνους του πατέρα του, η φυγάδευση έγινε με τη βοήθεια του Χάραλντ Γκρέικλοακ γιου του Έρικ Μπλοντάξ με τα αδέλφια του που κατέλαβαν τον θρόνο της Νορβηγίας από τον Χάακον τον Αγαθό. Η Άστριντ δραπέτευσε στην πατρίδα του πατέρα της στο Όπλαντ, από εκεί μετέβη στη Σουηδία στην οποία ο μικρός Όλαφ ήταν ασφαλής. Ο Χάραλντ Γκρέικλοακ έστειλε απεσταλμένους στον βασιλιά της Σουηδίας και του ζήτησε να πάρει πίσω τον μικρό Όλαφ προκειμένου να τον ανατρέψει η μητέρα του Γκούνχιλντ, μητέρα των βασιλέων αλλά λίγο αργότερα η Άστριντ με τον μικρό Όλαφ δραπέτευσαν ξανά. Πήγαν στο Κίεβο όπου η Άστριντ βρήκε τον αδελφό της Σίγκουρντ ο οποίος βρισκόταν υπό τις υπηρεσίες του Δανού βασιλιά Βάλντεμαρ του Μέγα, ο Όλαφ ήταν μόλις τριών ετών όταν εξέπλευσε για το Νόβγκοροντ. Το ταξίδι δεν είχε επιτυχία, το πλοίο έπεσε στην παγίδα Εσθονών Βίκινγκ, οι περισσότεροι ταξιδιώτες σκοτώθηκαν όσοι επέζησαν μεταφέρθηκαν σκλάβοι. Ο Όλαφ μαζί με τον θετό του πατέρα Θόρλοφ και τον αδελφού του Σίγκουρντ δόθηκαν σε έναν άντρα με το όνομα Κλέρκον, ο Κλέρκον θεώρησε τον Θόρλοφ αρκετά ηλικιωμένο για να είναι χρήσιμος και τον σκότωσε, τον Όλαφ και τον αδελφό του τους πούλησε σε έναν άντρα τον Κλέρκ και εκείνος με τη σειρά του στον Ρας για έναν λεπτό μανδύα. Έξι χρόνια αργότερα ο Σίγκουρντ Έρικσον ταξίδευσε στην Εσθονία προκειμένου να μαζέψει φόρους για λογαριασμό του βασιλιά Βάλντεμαρ, του προκάλεσε εντύπωση το παιδί που ήταν ξένο στην περιοχή, ρώτησε τον Όλαφ σχετικά με την καταγωγή του και του απάντησε ότι είναι γιος του Τρίγκβι Όλαφσον και της Άστριντ Έρικσνταττερ. Ο Σίγκουρντ Έρικσον αγόρασε το παιδί από τον Ρας και το μετέφερε στο Νόβγκοροντ υπό την προστασία του βασιλιά Βάλντεμαρ.
Εκχριστιανισμός των Σκανδιναβών από τον αυτοκράτορα Όθων Β΄
thumb|right|250px|Ανδριάντας του Όλαφ Τρίγκβασον στην κεντρική πλατεία του Τρόντχαϊμ.
Σύμφωνα με τα ίδια Σάγκας ο Όλαφ Τρίγκβασον συνάντησε μια μέρα στην αγορά του Νόβγκοροντ τον δολοφόνο του πατριού του Κλέρκον, τον σκότωσε με ένα τσεκούρι στο κεφάλι. Ένα πλήθος μετακινήθηκε μαζί του στη συνέχεια προκειμένου να σκοτώσει τη βασίλισσα Αλλογκία να την εκδικηθεί για την κακομεταχείριση του, μόνο όταν του έδωσε έναν ψηλό φόρο αίματος αναγκάστηκε να αποχωρήσει. Ο Δανός βασιλιάς Βάλντεμαρ είχε τα πρώτα χρόνια πολύ καλές σχέσεις μαζί του αλλά σταδιακά άρχισε να φοβάται τη δύναμη και τη δημοφιλία του και ήρθε σε σύγκρουση μαζί του, ο Όλαφ Τρίγκβασον δραπέτευσε στη Βαλτική. Ο Όθων Β΄ της Γερμανίας συγκέντρωσε έναν μεγάλο στρατό από Σάξονες, Φράγκους και Φρίσιους προκειμένου να εκστρατεύσει εναντίον των παγανιστών στη Σκανδιναβία. Ο στρατός του Όθωνα συνάντησε τους ενωμένους στρατούς του Χάραλντ του Κυανόδους και του Χάακον Γιαρλ κυβερνήτη της Νορβηγίας για λογαριασμό του Δανού βασιλιά κοντά στο Σλέσβιχ σε έναν μεγάλο τοίχο. Ο αυτοκράτορας Όθων Β΄ στάθηκε ανίκανος να σπάσει τη φρούρηση, εξέπλευσε με έναν μεγάλο στόλο στη Γιουτλάνδη όπου κατάφερε να νικήσει τους στόλους του Χάακον και του Χάραλντ, τους εξανάγκασε να βαπτιστούν χριστιανοί. Ο Όθων επέστρεψε στη συνέχεια στην πατρίδα του, ο Χάραλντ ασπάστηκε τη χριστιανική θρησκεία αντίθετα ο Χάακον εξακολουθούσε να λατρεύει τους παγανιστές θεούς.
Η πορεία του για τον θρόνο
Ο συγγραφέας του Λεξικού των Αγίων της Οξφόρδης Ντέιβιντ Χιού Φάρμερ (γεν. το 1923) αναφέρει ότι ο προφήτης ήταν ο Άγιος Λίντ που ζούσε στο νησί της Αγίας Ελένης στα Σίλι. Σύμφωνα με άλλες πηγές βαπτίστηκε από τον αρχιεπίσκοπο Άλφιχ του Καντέρμπερι στο Άντοβερ κοντά στο Χαμσάιρ (994). Η Ερριέττα Λέιζερ ωστόσο (γεν. 1941) συγγραφέας της ζωής του Άλφιχ σημειώνει ότι είχε ήδη βαπτιστεί χριστιανός αλλά τότε επικυρώθηκε νέα συνθήκη σύμφωνα με την οποία δεν έκανε νέες επιδρομές στην Αγγλία. Ο Όλαφ εξέπλευσε για την Αγγλία (988) στην οποία κλήθηκε από τη βασίλισσα Γίδα, αδελφή του Όλαφ Κουαράν βασιλιά του Δουβλίνου και χήρα ενός κόμη η οποία αναζητούσε έναν νέο σύζυγο. Ένα μεγάλο πλήθος ήρθε μαζί με τον Όλαφ και η Γίδα τον αναγνώρισε παρά το ότι φορούσε τα χειρότερα του ρούχα ενώ οι υπόλοιποι τα καλύτερα τους. Η Γίδα ήταν έτοιμη να τον παντρευτεί αλλά βρήκε αντίσταση από έναν από τους άντρες της τον Άνφιλντ, ο Όλαφ Τρίγκβασον τον πολέμησε και τον νίκησε σε όλες τις μάχες αλλά δεν τον σκότωσε, ο Άνφιλντ αναγκάστηκε να δραπετεύσει με αποτέλεσμα η Γίδα να παντρευτεί κανονικά τον Όλαφ. Φήμες ξέσπασαν στη Νορβηγία (995) για κάποιον βασιλιά στην Ιρλανδία με Νορβηγικό αίμα, ο Γιαρλ Χάακον έστειλε τον Θόρερ Κλάκκα στην Ιρλανδία για να διαπιστώσει αν είναι πραγματικά ο γιος του Τρίγκβι Όλαφσον. Ο Θόρερ συνάντησε τον Όλαφ και συζήτησαν για την κατάσταση που επικρατούσε στη Νορβηγία, την απέχθεια του λαού για τον Γιαρλ Χάακον λόγω ότι χρησιμοποιούσε πολλές ερωμένες από τις κόρες των ευγενών τις οποίες άλλαζε εύκολα σε 1 - 2 βδομάδες. Ο Γιαρλ Χάακον είχε επιπλέον απαρνηθεί τη χριστιανική πίστη με αποτέλεσμα να χάσει τους συμμάχους που είχε ιδιαίτερα με τη Δανία.
Βασιλιάς της Νορβηγίας μετά την ανατροπή του Γιαρλ Χάακον
thumb|right|250px|Ο Όλαφ Τρίγκβασον φτάνει στη Νορβηγία - έργο του Πέτρου Νικολάου Άρμπο (1860).
Ο Όλαφ Τρίγκβασον ακούγοντας για την κατάσταση που επικρατούσε στη Νορβηγία αποφάσισε να ταξιδεύσει στη χώρα για να τον ανατρέψει, όταν έφτασε ξέσπασε επανάσταση εναντίον του Χάακον ο οποίος έτρεξε να κρυφτεί σε μια σπηλιά μαζί με έναν δούλο του τον Κάρκ. Ο Όλαφ κατά σύμπτωση πέρασε δίπλα από το κρησφύγετο του, ο Γιαρλ Χάακον και ο Καρκ άκουσαν τη συζήτηση του Όλαφ ο οποίος είχε επικηρύξει να σκοτώσουν τον ίδιο προσφέροντας ένα μεγάλο ποσό, ο Χάακον άρχισε να τρέμει μήπως τον σκοτώσει ο δούλος του για να πάρει τα χρήματα αλλά δεν μπορούσε να δραπετεύσει. Ο Καρκ πραγματικά αποκεφάλισε τον Χάακον στον ύπνο του, στη συνέχεια πήγε το κεφάλι του στον Όλαφ για να πάρει τα χρήματα, ο Όλαφ όταν το είδε όχι μόνο δεν του έδωσε τα χρήματα αλλά αποκεφάλισε και τον ίδιο τον δούλο. Όταν ανέλαβε ο Όλαφ τη βασιλεία ξεκίνησε τις περιοδείες του σε ολόκληρη τη χώρα, συμμάχησε με τον βασιλιά της Δανίας και ζήτησε από τους κατοίκους να βαπτιστούν όλοι χριστιανοί εκείνοι ανταποκρίθηκαν. Ο Όλαφ ίδρυσε στο Τρόντχαϊμ (997) στην περιοχή στην οποία οι κάτοικοι πρώτοι τον βοήθησαν να ανατρέψει τον Χάακον, βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση στην περιοχή που ο ποταμός Νίντ έμπαινε σε ένα φιόρδ σχηματίζοντας μια χερσόνησο η οποία του εξασφάλιζε σημαντική άμυνα. Συνέχισε τον εκχριστιανισμό ολόκληρης της επικράτειας του στέλνοντας τον επίσκοπο Λέιφ Έρικσον να εκχριστιανίσει τη Γροιλανδία. Προσηλύτισε στον χριστιανισμό τον κόμη των Ορκάδων και όλους τους κατοίκους των νησιών οι οποίοι εκείνη την εποχή αποτελούσαν τμήμα του βασιλείου της Νορβηγίας. Το όνειρο του Όλαφ ήταν να κυβερνήσει σε μια ενωμένη χριστιανική Σκανδιναβία γι'αυτό σκέφτηκε να παντρευτεί τη Σίγκριντ την Υψηλή, βασίλισσα της Σουηδίας αλλά ο γάμος δεν προχώρησε επειδή επέμενε να είναι πιστή οπαδός του παγανισμού. Ο Όλαφ στη συνέχεια συγκρούστηκε με τον Σβεν Α΄ της Δανίας επειδή παντρεύτηκε την αδελφή του Τάιρα της Δανίας παρά τη θέληση του, η Τάιρα είχε δραπετεύσει από τον Βορίσλαο Α΄ παγανιστή βασιλιά των Πολωνών με τον οποίο την είχε αρραβωνιάσει ο αδελφός της.
Θάνατος και θρύλοι
thumb|right|250px|Η μάχη του Σβόλτερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Νορβηγίας Κατηγορία:Οίκος του Χορφάγκρε Κατηγορία:Χριστιανοί μονάρχες
Super Bomberman 2
To Super Bomberman 2 (ιαπωνικά: スーパーボンバーマン2, χέπμπορν: Sūpā Bonbāman Tsū) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι puzzle, που αναπτύχθηκε από την Produce! και κυκλοφόρησε από τη Hudson Soft για το SNES, το 1994. Το παιχνίδι είναι μέρος της σειράς Bomberman και, συγκεκριμένα, το δεύτερο από τα συνολικά πέντε. Επίσης, είναι το μόνο παιχνίδι της σειράς που δεν είχε mode για δεύτερο παίχτη, όπως προοριζόταν. Το παιχνίδι, σε γενικές γραμμές, έλαβε θετικές κριτικές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1994 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης Κατηγορία:Bomberman Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του SNES Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια
Γλώσσες του Λουξεμβούργου
Η γλωσσική κατάσταση στο Λουξεμβούργο χαρακτηρίζεται από την πρακτική και την αναγνώριση τριών επίσημων γλωσσών: τα γαλλικά, τα γερμανικά, και η εθνική γλώσσα, τα Λουξεμβουργιανά, όπως ορίζει ο νόμος το 1984. Αυτές οι τρεις γλώσσες αναφέρονται επίσης ως διοικητικές γλώσσες.
Μετά την ίδρυση της χώρας, τα γαλλικά απολάμβαναν το μεγαλύτερο κύρος, και ως εκ τούτου απέκτησαν προνομιακή χρήση ως επίσημη και διοικητική γλώσσα. Τα γερμανικά χρησιμοποιήθηκαν στο πολιτικό πεδίο για τον σχολιασμό σχετικά με τους νόμους και τις διατάξεις, προκειμένου να γίνουν κατανοητοί σε όλους. Στο επίπεδο της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, η διδασκαλία περιορίζεται στα γερμανικά, ενώ τα γαλλικά διδάσκονται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ο νόμος της 26ης Ιουλίου 1843, ενισχύει τη διγλωσσία με την εισαγωγή της διδασκαλίας της γαλλικής στο δημοτικό σχολείο.
Λουξεμβουργιανά
Οι πρώτες τυπωμένες προτάσεις στα Λουξεμβουργιανά εμφανίστηκαν στο 1821, στην εβδομαδιαία εφημερίδα Luxemburger Wovhenblatt. Το πρώτο βιβλίο στα Λουξεμβουργιανά κυκλοφόρησε το 1829 από τον Αντουάν Μέγιερ: E' Schrek ob de' Lezeburger Parnassus. Μέχρι τη δεκαετία του 1980, η γλώσσα είχε χρησιμοποιηθεί κυρίως για ποίηση και δράμα, αλλά από τότε έχει γίνει ολοένα και πιο δημοφιλής για την φαντασία που τώρα αντιπροσωπεύει μια σημαντική συμβολή στη Λουξεμβουργιανή λογοτεχνία. Μεταξύ του 2000 και του 2002, ο Λουξεμβουργιανός γλωσσολόγος Ζερόμ Λούλινγκ ανέπτυξε μια λεξιλογική βάση δεδομένων με 185.000 μορφές λέξεων, δημιουργώντας τον πρώτο Λουξεμβουργιανό ορθογράφο, δρομολογώντας έτσι τη υπολογιστοποίηση της Λουξεμβουργιανής γλώσσας.
Συνταγματική αναθεώρηση
Μέχρι το 1984, η επίσημη χρήση των γλωσσών έγινε με βάση τα δουκικά διατάγματα του 1830, 1832 και του 1834, η οποία επέτρεψε την ελεύθερη επιλογή ανάμεσα σε γερμανικά και γαλλικά. Τα γαλλικά προτιμούνταν στη διοίκηση. Τα λουξεμβουργιανά δεν είχαν καμία επίσημη ιδιότητα.
Με τη συνταγματική αναθεώρηση του 1984 το νομοθετικό σώμα απέκτησε το δικαίωμα ρύθμισης της γλώσσας. Στις 24 Φεβρουαρίου του 1984, ένας νόμος που ψηφίστηκε από τη συνταγματική αίθουσα έκανε τα Λουξεμβουργιανά εθνική γλώσσα. Επιπλέον, αυτός ο νόμος αναγνωρίζει τις τρεις γλώσσες του Λουξεμβούργου (Λουξεμβουργιανά, Γαλλικά και Γερμανικά) ως διοικητικές γλώσσες. Τα γαλλικά παραμένει η γλώσσα της νομοθεσίας, λόγω της εφαρμογής του Ναπολεόντειου αστικού κώδικα στο Λουξεμβούργο.
Συμμετοχή στα συμβούλια της γερμανικής και γαλλικής γλώσσας
Παρά το γεγονός ότι τα γερμανικά είναι μία από τις επίσημες γλώσσες, το Λουξεμβούργο, το οποίο δεν έχει συμμετάσχει στην εκπόνηση της γερμανικής ορθογραφικής μεταρρύθμισης του 1996, είναι απλώς παρατηρητές χωρίς δικαίωμα ψήφου στο Rat für deutsche Rechtschreibung (Συμβούλιο για την γερμανική Ορθογραφία). Η κυβέρνηση του Λουξεμβούργου μονομερώς ενέκρινε τη μεταρρύθμιση και, λόγω της αποτελεσματικότητάς της, έχει λάβει καλή αποδοχή από τους δασκάλους της χώρας. Σύμφωνα με τη μεγαλύτερη εφημερίδα της χώρας, την Luxemburger Wort, το Λουξεμβούργο δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως μια "γερμανόφωνη χώρα" (η μόνη εθνική γλώσσα είναι Λουξεμβουργιανά) και ως εκ τούτου δεν είχε δικαίωμα να πάρει μέρος στο συμβούλιο.
Το Λουξεμβούργο συμμετέχει στην Γαλλοφωνία και έχει μέλη στην Γαλλική Ακαδημία, παρά το ότι τα γαλλικά, επίσης είναι μόνο μία επίσημη γλώσσα. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η Γαλλοφωνία είναι μια οργάνωση που επιδιώκει να προωθήσει τη χρήση της γαλλικής γλώσσας σε όλο τον κόσμο, αντί να τη ρυθμίσει, και έτσι έχει πολλά κράτη μέλη που δεν είναι γαλλόφωνα, όπως η Ρουμανία και η Ελλάδα.
Εκπαίδευση
Τα Λουξεμβουργιανά διδάσκεται σε επίπεδο προσχολικής εκπαίδευσης στα σχολεία, μετά τα γαλλικά και τα γερμανικά. Επιπλέον, τα Λουξεμβουργιανά διδάσκονται μόνο μία ώρα την εβδομάδα στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μόνο στις πρώτες τάξεις. Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, εκτός από τη γερμανικά, τα γαλλικά και τα Λουξεμβουργιανά, διδάσκονται επίσης τα αγγλικά, τα λατινικά, τα ισπανικά ή τα ιταλικά διδάσκονται. Σε πανεπιστημιακό επίπεδο, η πολυγλωσσία καθιστά δυνατή τους Λουξεμβουργιανούς φοιτητές να συνεχίσουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε γαλλόφωνες, γερμανόφωνες ή αγγλόφωνες χώρες.
Τύπος, αστυνομία, δημόσιες υπηρεσίες
Τα γερμανικά και τα γαλλικά είναι οι κύριες γλώσσες του τύπου, της καταγραφή αρχείων αστυνομικών υποθέσεων και της δημόσιας υπηρεσίας πληροφοριών.
Άλλες γλώσσες
Οι γεννημένοι στο εξωτερικό και οι ξένοι εργάτες αποτελούν περισσότερο από το ένα τρίτο (40%) του πληθυσμού του Λουξεμβούργου. Οι πιο κοινές γλώσσες που ομιλούνται από αυτούς, εκτός από τα γερμανικά και τα γαλλικά, είναι τα πορτογαλικά, τα ιταλικά και τα αγγλικά.
Στατιστικά
Οι ακόλουθοι πίνακες παραθέτουν το ποσοστό των κατοίκων που είναι σε θέση να μιλούν μια γλώσσα ως μητρική ή ως δεύτερη γλώσσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες της Ευρώπης Κατηγορία:Γλώσσες του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Πολιτισμός του Λουξεμβούργου Κατηγορία:Κοινωνία του Λουξεμβούργου
Blackthorne
To Blackthorne (κυκλοφορημένο ως Blackhawk σε κάποιες ευρωπαϊκές χώρες) είναι ένα βιντεοπαιχνίδι πλατφόρμας, που αναπτύχθηκε από τη Blizzard και κυκλοφόρησε από την Interplay Entertainment, για το SNES και MS-DOS, το 1994. Το εξώφυλλο κυκλοφορίας για το SNES, σχεδιάστηκε από τον Τζιμ Λι. Μετά την αρχική του κυκλοφορία, κυκλοφόρησε και για άλλες κονσόλες, όπως το 32X και το Game Boy Advance. Το παιχνίδι έλαβε καλές ή και πολύ καλές κριτικές, μάλιστα το περιοδικό Electronic Gaming Monthly, το είχε ονομάσει Βιντεοπαιχνίδι του Μήνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1994 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Blizzard Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια DOS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Game Boy Advance Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Interplay Entertainment Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Mac OS Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Sega 32X Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES
Φραγκίσκος του Λαμπέσκ
Ο Φραγκίσκος, γαλλ. Francois (1506 - 1525) από τον Οίκο της Λωρραίνης ήταν κύριος του Λαμπέσκ.
Βιογραφία
Ήταν διοικητής στον στρατό, υπό τον Φραγκίσκο Α΄ της Γαλλίας. Διοίκησε τη Μαύρη Ομάδα των λογχοφόρων, από αποστάτες Γερμανούς μισθοφόρους, στη μάχη της Παβίας και στην αντιπαράθεση με τους Γερμανούς λογχοφόρους του Γκέορκ φον Φρούντσμπερκ, σκοτώθηκε.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Γιάροσλαβ Χέιντς
Ο Γιάροσλαβ Χέιντς (τσεχικά: Jaroslav Hainz) (17 Σεμπτεμβρίου 1883, Πράγα, Αυστροουγγαρίας - ? ) ήταν, Βοημός στην καταγωγή, Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη, εκπροσωπώντας τη Βοημία. Στο απλό αντρών που είχε συμμετάσχει είχε αποκλειστεί από τον πρώτο αγώνα από τον Ελβετό Καρλ Κέμπε με 3-0.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης
Νταβίντ Σλίβα
Ο Ντέιβιντ Σλίβα (τσεχικά : David Slíva ) ήταν, Βοημός στην καταγωγή, Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 στο Λονδίνο, εκπροσωπώντας την Βοημία. Στο απλό αντρών που είχε συμμετάσχει είχε αποκλειστεί από τον πρώτο αγώνα από τον Καναδό Τσαρλς Μπράουν με 3-0. Στο διπλό αντρών με συμπαίκτη τον Μπόχουσλαβ Χυκς αποκλείστηκαν στον πρώτο γύρο από τους Νότιο Αφρικανούς Χάρι Κίτσον και Βίκτορ Γκοντλέντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης
Αγαθούλης
thumb|right|250px|Το εξώφυλλο της έκδοσης του 1759 Αγαθούλης ή Αισιοδοξία (γαλλ.: Candide ou l'optimisme) είναι σατιρικό μυθιστόρημα του Γάλλου φιλόσοφου François Marie Arouet, γνωστού ως Βολταίρου. Πρωτοδημοσιεύθηκε ανώνυμο το 1759. Το 1776 εμφανίστηκε μια γερμανική μετάφραση με τον τίτλο «Αγαθούλης, ή Tο καλύτερο όλων των κόσμων». Aυτή η σάτιρα έχει ως στόχο, μεταξύ άλλων, την αισιόδοξη πεποίθηση του Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς, ο οποίος ήταν πεπεισμένος ότι αυτός είναι ο καλύτερος όλων των δυνατών κόσμων. Αλλά με χιούμορ, σαρκασμό και ειρωνεία, ο Βολταίρος κοροϊδεύει στο δικό του «Conte philosophique» την αλαζονική αριστοκρατία, την Ιερά Εξέταση της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας, τον πόλεμο, τη σκλαβιά και το ουτοπικό όνειρο του απλού ανθρώπου για μια ανέμελη ζωή.
Βολταίρος και Αγαθούλης
Ο Βολταίρος γράφει σε αυτό το έργο την πορεία της ζωής του. Για προφανείς λόγους, δεν είναι αυτοβιογραφία. Ωστόσο, αν αναλύσουμε την ψυχολογική εξέλιξη του ήρωα Αγαθούλη και το συγκρίνουμε με την εξέλιξη του συγγραφέα του, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι ο τελευταίος αντικατοπτρίζει στο βιβλίο την καριέρα του ως φιλόσοφος, δεδομένου ότι το «Mondain», που ήταν το πρώτο του έργο που δείχνει αισιοδοξία, μέχρι τον «Αγαθούλη», το τελευταίο του έργο, όπου αποδεικνύει τη μέτρια απαισιοδοξία του. Αυτή η απαισιοδοξία βασίζεται στην φράση του Βολταίρου «Il faut cultiver notre jardin» (Πρέπει να καλλιεργούμε τον κήπο μας). Με αυτή ο Βολταίρος επισημαίνει ότι ο κόσμος ποτέ δεν θα αλλάξει και ότι είναι αδύνατο να αλλάξει, αλλά αν μας ενδιαφέρει πιο στενά αυτό που μας περιβάλλει και το καλλιεργούμε, μπορούμε τουλάχιστον να κάνουμε τη ζωή μας πιο υποφερτή.
Πλοκή
μικρογραφία|right|Αγγλική έκδοση του 1762 Στην ιστορία ο απλός ήρωας Αγαθούλης, ανιψιός του γερμανού βαρώνου του «Τουντερ-τεν-τρονκ» της Βεστφαλίας εξορίζεται από την γενέτειρα του, αφού τον έπιασαν να αγκαλιάζει την πανέμορφη βαρονέσα Κυνεγόνδη. Το αγκάλιασμα αυτό τον αναγκάζει να εγκαταλείψει αυτό τον επίγειο παράδεισο, όπου, όπως ο δάσκαλός του, φιλόσοφος Πάγγλωσσης, προσπαθεί να ζει την θεωρία του Λάιμπνιτς «του καλύτερων όλων των δυνατών κόσμων».
Αλλά σε όλο το υπόλοιπο ταξίδι του σε όλη την Ευρώπη και στο εξωτερικό η φιλοσοφία αυτή της αισιοδοξίας γίνεται όλο και πιο γελοία, γιατί ό,τι του συμβαίνει σε αυτό χαρακτηρίζεται από μιά σειρά φοβερών ατυχήματα, καταστροφών και απίθανων διασώσεων που τον οδηγούν στα πιο απομακρυσμένα μέρη του κόσμου. Έτσι, ο ήρωας συλλαμβάνεται από Βούλγαρους στρατιώτες που διεξάγουν έναν πολύ σκληρό πόλεμο. Αυτός φτάνει στη Λισαβόνα, όπου συμβαίνει μεγάλος σεισμός, και εκεί ανακαλύπτει την αγαπημένη του Κυνεγόνδη, αιχμάλωτη, τραυματισμένη και σχεδόν βιασμενη. Ξαφνικά πρέπει να φύγει, ωστόσο, για να σώσει τη ζωή του, και φεύγει από το Κάντιθ για την Παραγουάη, όπου συναντά έναν σύντροφό του, τον Κακάμπο, καθώς και έναν Ιησουίτη Βαρώνο από τη Γερμανία, ο οποίος αποδεικνύεται ότι είναι αδελφός της Κυνεγόνδης. Όταν ο αυστηρός βαρώνος μαθαίνει ότι ο ταπεινός Αγαθούλης θέλει να παντρευτεί την ευγενή αδελφή του, εξοργίζεται τόσο πολύ που θέλει να σκοτώσει τον Αγαθούλη, αλλά τελικά σκοτώνεται από αυτόν.
Και πάλι ο Αγαθούλης πρέπει να φύγει. Σε ένα βυθισμένο υπόγειο ποτάμι, μαζί με τον πιστό συνεργάτη του Κακάμπο, φτάνει απρόσμενα στο Ελ Ντοράντο, ένα ερμητικά κλειστό κομμάτι της υτοκρατορίας των Ίνκα που περιβάλλεται από απότομα βουνά, και όπου χρυσός και πολύτιμοι λίθοι πλυμμηρίζουν τους δρόμους και όπου επικρατεί ανοχή, ευημερία και ειρήνη. Επί ένα μήνα οι δύο τυχοδιώκτες απολαμβάνουν φιλοξενία και δεν σταματούν να θαυμάζουν όσα συναντούν, όμως στη συνέχεια ο Αγαθούλης εγκαταλείπει αυτόν τον παράδεισο και, βαριά φορτωμένος με πλούτη, πάει να αναζητήσει την Κυνεγόνδη, την μόνη αληθινή του ευτυχία. Στο δρόμο συναντά έναν σκλάβο αφρικανικής καταγωγής, ξαπλωμένο στο έδαφος, που είναι θύμα της αδίστακτης Ευρωπαϊκής απληστίας. Αυτός ο φτωχός άνθρωπος θρηνεί τη μοίρα του, καθώς πουλήθηκε ως παιδί από τους γονείς του, και πλέον δεν έχει τίποτα καλύτερο να περιμένει από την ζωή του παρά την δουλεία, τα βασανιστήρια, και την χριστιανική υποκρισία. Στο Σουρινάμ ο Αγαθούλης γνωρίζει τον σπουδαίο φιλόσοφο Μάρτιν, και τον κάναι δεύτερο σύντροφο για τα ταξίδια του. Συζητώντας με αυτό τον έμπειρο αλλά απαισιόδοξο Ολλανδό, ο Αγαθούλης ανακαλύπτει ότι η απληστία και η κακία είναι οι κινητήριες δυνάμεις της ανθρώπινης ύπαρξης. O Aγαθούλης αποκτά σταδιακά περισσότερη κριτική σκέψη και, μετά από όλα τα βάσανα που είδε σε όλο τον κόσμο, πιστεύει όλο και λιγότερο στην αισιόδοξη φιλοσοφία.
Μετά από απογοητευτικές διαμονές στο Παρίσι (όπου ο Αγαθούλης μιά νύχτα απατά την Κυνεγόνδη), έπειτα στο Πόρτσμουθ και στην Βενετία, ο Αγαθούλης, ο Μαρτίνος και ο Κακάμπο φτάνουν τελικά στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί βρίσκουν όχι μόνο τον πρώην δάσκαλό του, Πάγγλωσση (που σε προηγούμενα κεφάλαια πίστευε ότι έχει πεθάνει), αλλά και την Κυνεγόνδη, την τελευταία όμως φρικτά ακρωτηριασμένη. O Αγαθούλης αποφασίζει παρ'όλα αυτά να την παντρευτεί. Αγοράζει ένα κτήμα, στο οποίο εγκαθίσταται με τους συντρόφους του και αφιερώνεται στην γεωργία. «Ο καθένας κάνει ό,τι καλύτερο» (chacun se met a exercer talents), η άσχημη Κυνεγόνδη είναι πολύ καλή μαγείρισσα, ο σοφός Μαρτίνος συνιστά: «Ας δουλέψουμε χωρίς σκέψη... επειδή αυτός είναι ο μόνος τρόπος να κάνουμε τη ζωή υποφερτή» (Travaillons sans raisonner...c'est le seul moyen de rendre la vie supportable). Και ο Πάγγλωσσης, ο οποίος συνεχίζει να κηρύττει μιά ακούραστη αισιοδοξία, αποκηρύσσεται από τον Αγαθούλη στην τελευταία φράση του έργου, «Αυτό λέγεται καλά, […) αλλά πρέπει να καλλιεργήσουμε τον κήπο μας» (Cela bien dit, [...] mais il faut cultiver notre jardin).
Γίρζι Κοντλ
Ο Γίρζι Κοντλ (τσεχικά: Jiří Kodl) (3 Απριλίου 1889 - 29 Οκτωβρίου 1955) ήταν, Βοημός στην καταγωγή, Τσεχοσλοβάκος πρωταθλητής της αντισφαίρισης και του γκολφ, αρχιτέκτονας και γνωστός ζωγράφος - ακουλελίστας.
Ήταν γιος του Γιαν Κολντ (1855-1903), πολιτικού της Αυστροουγγαρίας και συλλέκτη έργων τέχνης, και της Έλενας βον Ρουντκόβσκι (1865-1913), γιος του ήταν ο Πάβελ Κοντλ (1934-1994) ειδικός έργων τέχνης.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη, εκπροσωπώντας τη Βοημία. Στο απλό αντρών που είχε συμμετάσχει είχε αποκλειστεί από τον πρώτο αγώνα από τον Νότιαφρικανό Έρικ Τάπσκοτ με 3-0. Ήταν ο σημαιοφόρος της αποστολής μαζί με τον Γιαν Μάσαρικ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχοι ζωγράφοι Κατηγορία:Αθλητές του γκολφ Κατηγορία:Βοημοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Τσέχοι αρχιτέκτονες Κατηγορία:Συλλέκτες έργων τέχνης
Sunset Riders
Το Sunset Riders (ιαπωνικά: サンセットライダーズ, χέπμπορν: Sansetto Raidāzu) είναι ένα side-scrolling run and gun βιντεοπαιχνίδι, που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Konami για arcade, σε JAMMA σύστημα, το 1991. Το παιχνίδι τοποθετείται στην Άγρια Δύση και η πλοκή του επικεντρώνεται σε έναν κυνηγό κεφαλών, ο οποίος ψάχνει εγκληματίες, ώστε να λάβει το ανάλογο έπαθλο.
Η αρχική του κυκλοφορία είχε δύο εκδόσεις, αυτή με τους δύο παίκτες κι αυτή με τους τέσσερις. Αργότερα κυκλοφόρησε και σε οικιακές κονσόλες, συγκεκριμένα, το 1992, κυκλοφόρησε και για το Mega Drive και το 1993 για το SNES. Το παιχνίδι έλαβε γενικότερα καλές κριτικές σε όλες του τις κυκλοφορίες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1991 Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Cooperative βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Mega Drive Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του SNES Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στο 19ο αιώνα Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια τοποθετημένα στις ΗΠΑ Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια γουέστερν
Ψώρα
Η ψώρα είναι μεταδοτική παρασιτική νόσος του δέρματος από το άκαρι της ψώρας (Sarcoptes scabiei). Τα πιο συχνά συμπτώματα είναι η έντονη φαγούρα και κόκκινο βλατιδώδες εξάνθημα. Περιστασιακά μπορεί να είναι ορατές μικρές σήραγγες στο δέρμα. Στην πρώτη μόλυνση, το άτομο συνήθως θα αναπτύξει συμπτώματα ανάμεσα στις δύο και έξι εβδομάδες. Στη δεύτερη μόλυνση μπορεί να αναπτυχθούν σε 1-4 ημέρες. Τα συμπτώματα μπορεί να αναπτυχθούν στο μεγαλύτερο τμήμα του σώματος ή μόνο σε συγκεκριμένες περιοχές, όπως οι καρποί, ανάμεσα στα δάκτυλα ή στη γραμμή της μέσης. Το κεφάλι μπορεί να προσβληθεί, αλλά αυτό συμβαίνει συνήθως μόνο στα παιδιά. Η φαγούρα είναι εντονότερη το βράδυ. Το ξύσιμο μπορεί να προκαλέσει λύση της συνέχειας του δέρματος και επιπλέον βακτηριακή λοίμωξη.
Η ψώρα προκαλείται από το θηλυκό άκαρι ''Sarcoptes scabiei var. hominis''. Τα ακάρεα σκάβουν μέσα στο δέρμα για να ζήσουν και να εναποθέσουν τα αυγά τους. Τα συμπτώματα οφείλονται στην αλλεργική αντίδραση στα ακάρεα. Συνήθως, μόνο 10 με 15 ακάρεα εμπλέκονται στην μόλυνση. Η ψώρα μεταδίδεται μετά από σχετικά παρατεταμένη άμεση επαφή του δέρματος με ένα μολυσμένο πρόσωπο (τουλάχιστον 10 λεπτά), όπως κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Η μετάδοση μπορεί να γίνει ακόμη και αν το άτομο δεν έχει αναπτύξει συμπτώματα. Περιβάλλοντα συνωστισμού, όπως παιδικοί σταθμοί και φυλακές, αυξάνουν τον κίνδυνο διάδοσης. Η κρουστώδης ψώρα είναι μια σοβαρότερη μορφή της νόσου. Συνήθως εμφανίζεται σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα και μπορεί να οφείλεται σε εκατομμύρια ακάρεα, με αποτέλεσμα να είναι πιο μεταδοτική. Σε αυτή την περίπτωση, η μετάδοση μπορεί να γίνει με σύντομη επαφή ή από μολυσμένα αντικείμενα. Τα ακάρεα είναι πολύ μικρά και όχι άμεσα ορατά. Η διάγνωση βασίζεται στα σημεία και συμπτώματα.
Αρκετά φάρμακα είναι διαθέσιμα για τη θεραπεία της ψώρας, όπως κρέμα με περμεθρίνη, κροταμιτόνη και λινδάνη, ή χάπια ιβερμεκτίνης. Επίσης, χορηγείται θεραπεία σε όσους ανθρώπους ήρθαν σε σεξουαλική επαφή με τον ασθενή τον τελευταίο μήνα και όσους ζουν στο ίδιο σπίτι. Τα κλινοσκεπάσματα και τα ρούχα τα οποία χρησιμοποιήθηκαν τις τελευταίες 3 ημέρες (το ΚΕΕΛΠΝΟ συνιστά 7 ημέρες ) πρέπει να πλυθούν με καυτό νερό και να στεγνώσουν σε στεγνωτήριο. Καθώς τα ακάρεα δεν ζουν παραπάνω από 3 ημέρες μακριά από το ανθρώπινο δέρμα, δεν απαιτείται περαιτέρω καθαρισμός. Συνίσταται επίσης η καλή καθαριότητα του χώρου με κοινά απορρυπαντικά και η χρήση ηλεκτρικής σκούπας. Τα συμπτώματα μπορεί να συνεχίσουν για δύο με τέσσερις εβδομάδες μετά τη θεραπεία. Αν τα συμπτώματα επιμένουν μετά αυτό το χρονικό σημείο, μπορεί να χρειαστεί επαναθεραπεία.
Η ψώρα είναι μία από τις τρεις πιο κοινές δερματικές διαταραχές στα παιδιά, μαζί με την τριχοφυτία και τις βακτηριακές δερματικές λοιμώξεις. Όσον αφορά το 2015, αφορά περίπου 204 εκατομμύρια ανθρώπους (2,8% του παγκόσμιου πληθυσμού). Είναι το ίδιο κοινή και στα δύο φύλα. Οι νέοι και γέροι επηρεάζονται περισσότερο. Είναι συχνότερη στον αναπτυσσόμενο κόσμο και στα τροπικά κλίματα. Άλλα ζώα δεν μεταδίδουν ανθρώπινη ψώρα. Η μόλυνση των ζώων προκαλείται συνήθως από συγγενικά, αλλά ελαφρώς διαφορετικά ακάρεα.
Παραπομπές
κατηγορία:Παρασιτικές ασθένειες Κατηγορία:Δερματικές ασθένειες Κατηγορία:Τροπικές ασθένειες
Τζον Ρίτσαρντσον
Ο Τζον Ρίτσαρντσον (αγγλικά: John Richardson) (Ντέρμπαν, 24 Ιουνίου 1873 – ? ) ήταν, Νότιο Αφρικανός πρωταθλητής της αντισφαίρισης.
Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 στο Λονδίνο, εκπροσωπώντας τη Νότια Αφρική. Στο απλό αντρών που είχε συμμετάσχει, ήταν τέταρτος, είχε αποκλειστεί στον πέμπτο αγώνα, όπου ήταν αγώνας για το χάλκινο μετάλλιο, στον τελικό γύρο, από τον Βρετανό Γουίλμπερφορτζ Έαβς (Wilberforce Eaves) με 3-0.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νοτιοαφρικανοί αθλητές της αντισφαίρισης
Ιερός Ναός Αγίου Βουκόλου Σμύρνης
Ο Ιερός Ναός Αγίου Βουκόλου Σμύρνης (τουρκικά: Aziz Vukolos Kilisesi‎), γνωστός και ως Άη Βούκλας βρίσκεται στη λαϊκή συνοικία του Μπασμανέ (Basmane) στη Σμύρνη και είναι αφιερωμένος στον Άγιο Βουκόλο, πρώτο επίσκοπο Σμύρνης. Οικοδομήθηκε από την Ελληνική Κοινότητα Σμύρνης το 1886. Ήταν η μοναδική ρωμαίικη εκκλησία που γλίτωσε από Μεγάλη πυρκαγιά της Σμύρνης και τους βανδαλισμούς του τουρκικού όχλου κατά την Καταστροφή της Σμύρνης το 1922. Δύο χρόνια μετά, το 1924 η εκκλησία μετατράπηκε σε αρχαιολογικό μουσείο με εντολή του Κεμάλ Ατατούρκ. Το μουσείο στεγάστηκε εκεί από το 1927 μέχρι το 1951, όποτε και ο χώρος δεν επαρκούσε πλέον. Μετά το 1951 ο ναός απέκτησε διάφορες χρήσεις, όπως χώρος για πρόβες σε έργα όπερας αλλά τελικά περιέπεσε στην αφάνεια και εγκαταλείφθηκε.
Μετά από συντονισμένες ενέργειες του Ελληνικού Προξενείου στη Σμύρνη και των τουρκικών αρχών ο ναός αποκαταστάθηκε. Τα έργα της αποκατάστασης ολοκληρώθηκαν το 2011 και στο εσωτερικό του ναού αποκαλύφθηκαν αγιογραφίες. Στις 17 Αυγούστου του 2014 τελέστηκε σε πανηγυρικό κλίμα η πρώτη Θεία Λειτουργία στο ναό μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Σήμερα, ο ναός χρησιμοποιείται ως πολυχώρος πολιτισμού και περιστασιακά γίνονται λειτουργίες. Στις 8 Ιουλίου 2023, οξύτατες αντιδράσεις προκλήθηκαν έπειτα από τη διοργάνωση μουσικής εκδήλωσης με υπόκρουση ηλεκτρονικής μουσικής εντός της εκκλησίας, η οποία και οδήγησε σε έντονες αντιδράσεις τοπικών ελληνικών κοινοτικών φορέων, του κυβερνώντος κόμματος, των εκκλησιαστικών αρχών, καθώς και του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστιανικοί ναοί στη Σμύρνη Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Γιακουτικά αλφάβητα
μικρογραφία|200x200εσ|Ένα κομμάτι του σουρούκ μπιτσίκ Υπήρξαν τρία μεγάλα συστήματα γραφής για τη γιακουτική γλώσσα σε χρήση από τις αρχές του 20ού αιώνα.
Το πρώτο συστηματικό αλφάβητο αναπτύχθηκε από τον Σεμιόν Νοβγκορόντοφ με βάση το Διεθνές Φωνητικό Αλφάβητο.
Το αλφάβητο του Νοβγκορόντοφ αναπτύχθηκε το 1917 και συνεχίστηκε να χρησιμοποιείται μέχρι το 1929. Εκτός από τους χαρακτήρες που εμφανίζονται παρακάτω, ο Νοβογκορόντοφ επίσης εισήγαγε τέσσερα γράμματα να αντιπροσωπεύουν τις διφθόγγους που βρίσκονται στα γιακουτικά: /ɯa͡/ – ꭠ, /ie͡/ – ꭡ, /uo͡/ – ꭣ, and /yø͡/ – w. Το μήκος φωνήεντων και συμφώνων αναφερόταν με την άνω και κάτω τελεία (π. χ. α:. τ:).
Ενώ αυτό το αλφάβητο ήταν σε χρήση, διάφορες αλλαγές είχαν υλοποιηθεί, συμπεριλαμβανομένης της προσθήκης κεφαλαίων γραμμάτων.
Μετά το 1929, το αλφάβητο του Νοβγκορόντοφ αντικαταστάθηκε από μια μορφή του λατινικού αλφαβήτου με βάση το Ομοιόμορφο Τουρκικό Αλφάβητο. Αυτό με τη σειρά του αντικαταστάθηκε το 1939 από ένα αλφάβητο που χρησιμοποιοεί το Κυριλλικό αλφάβητο. Πριν από το αλφάβητο του Νοβγκορόντοφ, διάφορα ad hoc φωνητικά συστήματα που βασίζονταν στα λατινικά και Κυριλλικά αλφάβητα είχαν αναπτυχθεί.
Επί του παρόντος, μόνο το Κυριλλικό Λατινικό Αλφάβητο είναι σε χρήση. Αυτό το αλφάβητο αποτελείται από τα συνηθισμένα ρωσικά γράμματα και τα γράμματα Ҕҕ, Ҥҥ, Өө, Һһ, και Үү.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Λατινικά αλφάβητα
Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης Τουρκίας γυναικών
Το Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης Τουρκίας Γυναικών (τουρκικά: Türkiye Kadınlar Voleybol 1. Ligi), γνωστό ως Vestel Venus Sultanlar Ligi για λόγους χορηγίας, είναι ένα πρωτάθλημα της Τουρκίας για γυναικείους συλλόγους πετοσφαίρισης. Στο Σύστημα πρωταθλημάτων πετοσφαίρισης της Τουρκίας, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Τουρκική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης (Türkiye Voleybol Federasyonu). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 12 ομάδες (2017–18) και λειτουργεί με το σύστημα προώθησης και υποβιβασμού με την Β΄ Κατηγορία (Bayanlar 1. Lig).
Το πρωτάθλημα διοργανώθηκε για πρώτη φορά το 1956. Οι αγωνιστικές περίοδοι διαρκούν από τον Οκτώβριο μέχρι τον Μάιο (κανονική περίοδος και πλέι-οφ) με τις ομάδες να παίζουν 22 αγώνες η κάθε μία (κανονική περίοδος). Αυτή τη στιγμή χρηματοδοτείται από την τουρκική εταιρεία κατασκευής οικιακών και επαγγελματικών συσκευών Vestel, και έτσι είναι επίσημα γνωστό ως Vestel Venus Sultanlar Ligi. Οι σύλλογοι του πρωταθλήματος έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και στο Κύπελλο BVA της Βαλκανικής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (Balkan Volleyball Association).
Από την έναρξη του Πρωταθλήματος της Τουρκίας το 1956, 9 ομάδες έχουν κερδίσει τον τίτλο με τις καλύτερες από αυτές να είναι η Εξασιμπάσι Βίτρα (28), η Φενέρμπαχτσε (13) και η Βάκιφμπανκ (10). Η τρέχουσα πρωταθλήτρια είναι η Βάκιφμπανκ, η οποία κέρδισε τον τίτλο την περίοδο 2017−18.
Ονομασία και χορηγία
Το Πρωτάθλημα Πετοσφαίρισης Τουρκίας Γυναικών έχει αλλάξει ονομασίες αρκετές φορές και έχει χορηγηθεί από το 2008. Ο χορηγός ήταν σε θέση να καθορίσει το όνομα του πρωταθλήματος. Υπήρξαν τρεις χορηγοί από την ίδρυσή του πρωταθλήματος.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στην Τουρκία Κατηγορία:Πετοσφαίριση στην Τουρκία Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα πετοσφαίρισης
Κλαιρ Χόλινγκγουορθ
Βιογραφία
Η Χόλινγκγουορθ γεννήθηκε στο βόρειο προάστιο του Λέισεστερ το 1911 και ήταν η κόρη της Ντέιζι και του Άλμπερτ Χόλινγκγουορθ. Κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πατέρας της ανέλαβε το εργοστάσιο υποδημάτων του παππού της και η οικογένεια μετακόμισε σε μια φάρμα κοντά στο Σέπσεντ. Έδειξε από νωρίς ενδιαφέρον για να γίνει συγγραφέας, απέναντι στην αντίδραση της μητέρας της, και το ενδιαφέρον της για τον πόλεμο εντάθηκε μετά από επισκέψεις σε ιστορικά πεδία μαχών στη Βρετανία και τη Γαλλία με τον πατέρα της. Αφού εγκατέλειψε το σχολείο, φοίτησε σε ένα κατ'οίκον σχολείο στο Λέισεστερ στο οποίο δεν συμμετείχε.
Πριν τον πόλεμο
Η Χόλινγκγουορθ αρραβωνιάστηκε τον γιο μιας τοπικής οικογένειας, γνωστής της δικής της οικογένειας, αλλά αντί να παντρευτεί ξεκίνησε να δουλεύει ως γραμματέας. Τότε κέρδισε μια υποτροφία στη Σχολή των Σλάβικων και Ανατολικοευρωπαϊκών Σπουδών του Λονδίνου και αργότερα κέρδισε μια θέση στο Πανεπιστήμιο του Ζάγκρεμπ για να μάθει κροατικά.
Η Χόλινγκγουορθ ξεκίνησε να γράφει άρθρα σε καθημερινή βάση για την εφημερίδα New Statesman. Τον Ιούνιο του 1939 επιλέχθηκε για μια κοινοβουλευτική θέση με το Εργατικό Κόμμα στις γενικές εκλογές που θα λάμβαναν χώρα στα τέλη του 1940 αλλά το ξέσπασμα του πολέμου οδήγησε στην αναβολή των εκλογών.
Με την κατάληψη του γερμανόφωνου Sudeteland από τη Γερμανία μετά τη Συμφωνία του Μονάχου το 1938, πήγε στη Βαρσοβία όπου δούλεψε μαζί με Τσέχους μετανάστες. Από τον Μάρτιο έως τον Ιούλιο του 1939 βοήθησε στη διάσωση χιλιάδων ανθρώπων από τις δυνάμεις του Χίτλερ και εξέδωσε βρετανικές βίζες. Η εμπειρία αυτή την οδήγησε στο να προσληφθεί από τον Άρθουρ Γουίλσον, τον εκδότη της The Daily Telegraph, τον Αύγουστο του 1939.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος
Η Χόλινγκγουορθ εργαζόταν ως δημοσιογράφος στην Telegraph για λιγότερο από μια εβδομάδα όταν στάλθηκε στην Πολωνία για να καταγράψει τις εντάσεις στην Ευρώπη οι οποίες χειροτέρευαν. Έπεισε τον Βρετανό πρόξενο Τζον Άντονυ Τβάιτες να της δανείσει το αυτοκίνητό του μαζί με τον σοφέρ του για μια αποστολή αναζήτησης στοιχείων στη Γερμανία. Ενώ οδηγούσε κατά μήκος των γερμανο-πολωνικών συνόρων στις 28 Αυγούστου, ο Χόλινγκγουορθ παρατήρησε μια μαζική κατασκευή από γερμανικά στρατεύματα αλλά και τανκ και θωρακισμένα αυτοκίνητα να έχουν τοποθετηθεί απέναντι από την Πολωνία, εφόσον οι ησιακές οθόνες που τους κάλυπταν διαταράσσονταν από τον άνεμο. Η αναφορά της έγινε η βασική ιστορία στο εξώφυλλο της Daily Telegraph την επόμενη ημέρα.
Την 1η Σεπτεμβρίου, ο Χόλινγκγουορθ κάλεσε τη βρετανική πρεσβεία στη Βαρσοβία για να αναφέρει τη γερμανική κατάληψη της Πολωνίας. Προκειμένου να πείσει τους αξιωματούχους της πρεσβείας, έβγαλε ένα τηλέφωνο έξω από το παράθυρο του δωματίου της για να καταγράψει τους ήχους των γερμανικών δυνάμεων. Η μαρτυρία της Χόλινγκγουορθ ήταν η πρώτη αναφορά για την κατάληψη της Πολωνίας που έλαβε το βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών.
Συνέχισε να γράφει αναφορές για την κατάσταση στην Πολωνία και το 1940, ενώ εργαζόταν στην Daily Express, πήγε στη Βουδαπέστη όπου κατέγραψε την αναγκαστική παραίτηση του βασιλιά Καρόλου Β' και τις επακόλουθες αναταραχές. Οι δημοσιογραφικές αναφορές της μέσω τηλεφώνου δεν έλαβαν υπόψιν τους τους κανόνες λογοκρισίας και η ίδια είπε ότι κάποτε απέφυγε τη σύλληψη κάνοντας στριπτίζ γυμνή. Το 1941 πήγε στην Αίγυπτο και στη συνέχεια έγραψε αναφορές από την Τουρκία, την Ελλάδα και το Κάιρο. Οι προσπάθειές της παρεμποδίστηκαν από το γεγονός ότι οι γυναίκες ανταποκριτές πολέμου δεν λάμβαναν επίσημες διαπιστεύσεις. Μετά την κατάληψη της Τρίπολης το 1943 η ίδια διατάχθηκε να επιστρέψει στο Κάιρο. Επιθυμώντας να παραμείνει στην πρώτη γραμμή, συνέχισε να καλύπτει δημοσιογραφικά τις στρατιωτικές δυνάμεις στο Αλγέρι, γράφοντας για την εφημερίδα Chicago Daily News. Έπειτα κάλυψε δημοσιογραφικά από την Παλαιστίνη, το Ιράκ και την Περσία. Κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου έγινε η πρώτη που πήρε συνέντευξη από τον σάχη του Ιράν.
Προσωπική ζωή
Η Χόλινγκγουορθ παντρεύτηκε δυο φορές ; παντρεύτηκε τον Βαντελέρ Ρόμπινσον το 1936 αλλά ο γάμος απέτυχε κατά τη διάρκεια του πολέμου. Χώρισαν το 1951 και την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τον Τζέφρεϋ Χοάρε, ανταποκριτή στη Μέση Ανατολή για την εφημερίδα The Times. Ο Χοάρε πέθανε το 1965.
Από το 1981 η Χόλινγκγουορθ ζούσε στο Χονγκ Κονγκ. Ήταν καθημερινή επισκέπτρια στην Ομάδα των Ξένων Ανταποκριτών, στην οποία ήταν πρέσβειρα επί τιμών. Το 1990 δημοσίευσε τα απομνημονεύματά της με τον τίτλο Πρώτη Γραμμή. Το 2006 η Χόλινγκγουορθ έκανε μήνυση στον λογιστή της Τόμας Έντουαρντ Τζούσον (επίσης γνωστός ως Τεντ Τόμας) επειδή της απέσπασε σχεδόν 300,000 δολάρια από τον τραπεζικό της λογαριασμό. Ο Τζούσον υπερασπίστηκε τις πράξεις του ως επενδύσεις αλλά συμφώνησε να τις επιστρέψει τα λεφτά το 2007. Ολοκλήρωσε την ενέργεια αυτή πλήρως στα τέλη του 2016. Ο εγγονός της Χόλινγκγουορθ Πάτρικ Γκάρετ δημοσίευσε μια βιογραφία της το 2016 με τον τίτλο Of Fortunes and War: Clare Hollingworth, First of the Female War Correspondents.
Βραβεία και τιμές
Το 1962 η Χόλινγκγουορθ κέρδισε το βραβείο Γυναίκα Δημοσιογράφος της Χρονιάς για το δημοσιογραφικό της έργο πάνω στον Ψυχρό Πόλεμο στην Αλγερία (Βραβεία Hannen Swaffer, Ηνωμένο Βασίλειο). Κέρδισε το βραβείο δημοσιογραφίας James Cameron (1994). Το 1999 έλαβε ένα βραβείο από το τηλεοπτικό πρόγραμμα του Ηνωμένου Βασιλείου What the Papers Say. Το 1982 έγινε αξιωματικός στη βρετανική αυτοκρατορία για τις υπηρεσίες της στη δημοσιογραφία. Στις 10 Οκτωβρίου 2017 η Google παρουσίασε ένα doodle για τα 106α γενέθλια της Κλαιρ Χόλινγκγουορθ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Άγγλοι συγγραφείς
Άρθουρ Ζμπόρζιλ
Ο Άρθουρ Ζμπόρζιλ (λατινικό αλφάβητο: Arthur Zborzil) (15 Ιουλίου 1885 - 15 Οκτωβρίου 1937) ήταν αυστριακός πρωταθλητής και ολυμπιονίκης της αντισφαίρισης.
Συμμετείχε για την Αυστρία στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1908 στο Λονδίνο όπου στο απλό αποκλείστηκε στον δεύτερο γύρο. Στο διπλό με συμπαίκτη τον επίσης Αυστριακό Φέλιξ Πέιπες αποκλείστηκαν στον τρίτο γύρο από το Βρετανικό δίδυμο.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη όπου στο απλό αποκλείστηκε στον τέταρτο γύρο. Στο διπλό ξανά με συμπαίκτη τον Φέλιξ Πέιπες κατέκτησαν το ασημένιο μετάλλιο, στον τελικό έχασαν από τους Νοτιοαφρικανούς Χάρoλντ Κίτσον και Τσάρλς Γουίνσλοου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί αθλητές της αντισφαίρισης
Λουδοβίκος Β΄ καρδινάλιος του Γκιζ
Ο Λουδοβίκος Β΄, γαλλ. Louis II (6 Ιουλίου 1555 - 24 Δεκεμβρίου 1588) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ ήταν καρδινάλιος και αρχιεπίσκοπος του Ρεν.
Βιογραφία
Το 1574 διαδέχθηκε τον θείο του καρδινάλιο Κάρολο του Γκιζ ως αρχιεπίσκοπος του Ρεν. Τέσσερα έτη μετά έγινε καρδινάλιος και έμεινε γνωστός ως καρδινάλιος του Γκιζ, δεύτεrος μετά τον ομώνυμο θείο του καρδινάλιο Λουδοβίκο Α΄ του Γκιζ. Ορίστηκε αντιπρόσωπος του πάπα (legatus) στην Αβινιόν. Ο Ερρίκος Γ΄ Βαλουά της Γαλλίας τον έχρισε ιππότη του Τάγματος του Αγ. Πνεύματος.
Αφιερώθηκε στη μερίδα του πρωτότοκου αδελφού του Ερρίκου Α΄ δούκα του Γκιζ και ήταν αδιάλλακτος στον βασιλιά, πράγματα που προκάλεσαν την εχθρότητα του Ερρίκου Γ΄. Το 1588 ο βασιλιάς διέταξε την προσωπική του φρουρά των Σαρανταπέντε να τον δολοφονήσουν, μία ημέρα μετά τη δολοφονία του αδελφού του.
Από τη μη νόμιμη σχέση του με την Αιμερί ντε Λεσεραίν, κυρία του Γκριμωκούρ, είχε ένα φυσικό τέκνο:
Ματία Ντε Σίλιο
O Ματία Ντε Σίλιο (Mattia De Sciglio, 20 Οκτωβρίου 1992) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη Γιουβέντους και στην Εθνική Ιταλίας στη θέση του αμυντικού.
Καριέρα
Ξεκίνησε να παίζει επαγγελματικά το 2011 στη Μίλαν, με την οποία κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ιταλίας το 2011 και το 2016. Επιπλέον, επελέγη στην καλύτερη ενδεκάδα της Σέριε Α για τη σεζόν 2012-2013. Από το καλοκαίρι του 2017 είναι παίκτης της Γιουβέντους.
Με την εθνική ομάδα έπαιξε στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2013, όπου η Ιταλία κατέκτησε την τρίτη θέση. Επίσης, ήταν στο ρόστερ της ομάδας στο Μουντιάλ του 2014 και στο Euro του 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιουβέντους Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2014 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016 Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές
Λουδοβίκος Γ΄ καρδινάλιος του Γκιζ
Ο Λουδοβίκος Γ΄, γαλλ. Louis ΙΙΙ (22 Ιανουαρίου 1575 - 21 Ιουνίου 1621) από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ ήταν καρδινάλιος και αρχιεπίσκοπος του Ρεν.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκιζ και της Αικατερίνης των Λα Μαρκ, κόρης του Φραγκίσκου Α΄ δούκα του Νεβέρ. Νεότερος αδελφός του ήταν ο Κλαύδιος δούκας του Σεβρέζ.
Η εκκλησιαστική του θέση ήταν χωρίς φροντίδα (sinecure), καθώς ουδέποτε χειροτονήθηκε. Έγινε αρχιεπίσκοπος του Ρεν το 1605 και καρδινάλιος το 1615, αλλά έζησε εκλελυμένη ζωή. Έπεσε στη δυσμένεια του Λουδοβίκου ΙΓ΄ της Γαλλίας και φυλακίστηκε στη Βαστίλη το 1620. Ωστόσο ακολούθησε τη βασιλική εκστρατεία στο Πουατιέ το 1621, όπου ασθένησε και απεβίωσε στο Σαιντ.
Ήταν ο τελευταίος καρδινάλιος των Γκιζ (κλάδου των Λωρραίνης), ανιψιός και διάδοχος του καρδινάλιου Λουδοβίκου Β΄ του Γκιζ, ο οποίος ήταν ανιψιός και διάδοχος του καρδινάλιου Λουδοβίκου Α΄ του Γκιζ.
Οικογένεια
Με ειδική παπική άδεια, νυμφεύτηκε κατ' εξαίρεση την Καρλόττα των Εσσάρ, κυρία του Λα Άιγ και είχε τέκνα:
Sparkster
To Sparkster (ιαπωνικά: スパークスタ, χέπμπορν: Supākusutā) είναι ένα side-scrolling platformer βιντεοπαιχνίδι, που αναπτύχθηκε και κυκλοφόρησε από την Konami για το SNES, το 1994. Το βιντεοπαιχνίδι έλαβε γενικότερα θετικές κριτικές. Εκείνο που επαινέθηκε περισσότερο είναι η μουσική του επένδυση, η οποία έλαβε και το βραβείο Καλύτερου Ήχου, από το περιοδικό Electronic Gaming Monthly. Το ίδιο περιοδικό στην κριτική του για το παιχνίδι του έβαλε 8.2 στα 10. Ο κεντρικός ήρωας είναι ένα οπόσουμ-ιππότης, που μάχεται ένα στρατό από λύκους και ρομπότ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1994 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια της Konami Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια πλατφόρμας Κατηγορία:Side-scrolling βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Ατμοπάνκ βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Αποκλειστικότητες του SNES
Λουδοβίκος της Λωρραίνης (1527-1578)
Ο Λουδοβίκος της Λωρραίνης (γαλλ.: Louis de Lorraine, 21 Οκτωβρίου 1527 - 29 Μαρτίου 1578) ήταν ο τέταρτος γιος του Κλαύδιου, δούκα του Γκιζ, και της Αντουανέτας των Βουρβόνων, και ο μικρότερος αδελφός του Καρόλου, καρδινάλιου της Λωρραίνης, και της Μαρίας του Γκιζ, βασιλικής συζύγου του Ιάκωβου Ε' της Σκωτίας. Προερχόταν από τον Οίκο της Λωρραίνης-Γκιζ και ήταν καρδινάλιος, αρχιεπίσκοπος του Μετς και του Σανς και επίσκοπος των Τρουά και Αλμπί.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ζουενβίλ της Καμπανίας και ήταν ο τέταρτος γιος του Κλαύδιου δούκα του Γκιζ και της Αντουανέττας των Βουρβόνων, κόρης του Φραγκίσκου κόμη του Βαντόμ. Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν η Μαρία, σύζυγος του Ιακώβου Ε΄ της Σκωτίας και ο καρδινάλιος Κάρολος του Γκιζ.
Το 1545 έγινε επίσκοπος του Τρουά· επειδή ήταν μόλις 18 ετών, έπρεπε να κρατήσει τη θέση ως διοικητής ως τα 27 έτη του, ηλικία για έναν επίσκοπο σύμφωνα με το Κανονικό Δίκαιο. Το 1550 μεταφέρθηκε στην επισκοπή του Αλμπί, όπου διαδέχθηκε τον θείο του καρδινάλιο Ιωάννη της Λωρραίνης. Έγινε καρδινάλιος το 1553 από τον πάπα Ιούλιο Γ΄. Έλαβε την αρχιεπισκοπή του Σαν το 1561, αλλά το επόμενο έτος την παραχώρησε στον καρδινάλιο Νικόλαο ντε Πελεβέ. Το 1568 έγινε επίσκοπος του Μετς. Έστεψε τον Ερρίκο Γ΄ της Γαλλίας στο Ρεν.
Δεν έπεξε ηγετικό ρόλο στις δολοπλοκίες του Οίκου του, όπως ο αδελφός του Κάρολος. Ανιψιός του ήταν ο καρδινάλιος Λουδοβίκος Β΄ του Γκιζ και μικρανιψιός του ο καδρινάλιος Λουδοβίκος Γ΄ του Γκιζ.
Οικογένεια
Από μία μη νόμιμη σχέση του είχε ένα φυσικό τέκνο:
Συνέντευξη (άλμπουμ)
Συνέντευξη είναι ο τίτλος του 26ου άλμπουμ της Άννας Βίσση και κυκλοφόρησε σε Ελλάδα και Κύπρο στις 30 Νοεμβρίου 2015 από την Panik Gold, πέντε χρόνια από την κυκλοφορία του δίσκου Αγάπη Είναι Εσύ.
To άλμπουμ κυκλοφόρησε στα καταστήματα μουσικής στις 3 Δεκεμβρίου 2015.
Πληροφορίες
Η ηχογράφηση του δίσκου ξεκίνησε το Μάιο του 2015, αμέσως μετά το τέλος των παραστάσεων του έργου "Οι Καμπάνες του Edelweiss" στο Pantheon Theater. Τέσσερα από τα τραγούδια του δίσκου είναι σε στίχους του Γεράσιμου Ευαγγελάτου, ενώ υπάρχει και ένα ντουέτο με τον τραγουδιστή Νικόλα Ραπτάκη.
Στις 12 Οκτωβρίου 2015 κυκλοφόρησε από την Panik Gold το πρώτο τραγούδι-προπομπός του δίσκου, με τίτλο "Για Σένα", σε μουσική και στίχους του Νίκου Καρβέλα.
Στα πλαίσια προώθησης της κυκλοφορίας του δίσκου ο ραδιοφωνικός σταθμός Δρόμος FM 89,8 παρουσίασε για πρώτη φορά σε πανελλήνια μετάδοση τα τραγούδια του δίσκου, το Σάββατο 28 και την Κυριακή 29 Νοεμβρίου. Κατά τη διάρκεια του "Special Artist Weekend" ακούστηκαν αποσπάσματα από τη συνέντευξη που παραχώρησε η Βίσση στο Βασίλη Φορτούνη και Μαργαρίτα Λοΐζου.
Οι ενορχηστρώσεις επιμελήθηκαν από το Νίκο Καρβέλα, τον Carlos Eleuterio Perez, καθώς και από την Άννα Βίσση, η οποία ανέλαβε εξολοκλήρου τη διεύθυνση παραγωγής.
Το τραγούδι "Αχώριστοι" είναι διασκευή του κάντρι τραγουδιού "Give in to me" των Leighton Meester και Garrett Hedlund., το οποίο αποτελεί soundtrack της ταινίας "Country Strong".