cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χωρίς Μέτρο
Παραγωγή
Στο λύκειο, ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Ντέμιεν Σαζέλ συμμετείχε σε μια πολύ ανταγωνιστική τζαζ μπάντα και χρησιμοποίησε τις εμπειρίες αυτές στην ταινία. Αν και αρχικά το σενάριο ήταν στη μορφή 85 σελίδων, η ταινία ήρθε στο προσκήνιο όταν συμπεριλήφθηκε στη Μαύρη Λίστα του 2012 με τα καλύτερα σενάρια που ακόμα δεν έχουν προχωρήσει προς παραγωγή. Οι εταιρίες παραγωγής Right of Way Films και Blumhouse Productions συνεργάστηκαν και με σκοπό να διασφαλίσουν χρηματοδότηση για το πρότζεκτ, βοήθησαν τον Σαζέλ να μετατρέψει 15 σελίδες από το αρχικό του σενάριο σε μια ταινία μικρού μήκους με τους Τζόνι Σίμονς και Τζ. Κ. Σίμονς να πρωταγωνιστούν. Η 18 λεπτών ταινία μικρού μήκους έλαβε μεγάλη καλλιτεχνική αναγνώριση στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Σάντανς το 2013 κάτι που βοήθησε στο να βρεθούν επενδυτές και να προχωρήσουν στην παραγωγή ολόκληρου του σεναρίου. Το πρότζεκτ χρηματοδοτήθηκε με 3,3 εκατομμύρια δολάρια από την εταιρία Bold Films. Τον Αύγουστο του 2013, ο Μάιλς Τέλερ υπέγραψε να υποδυθεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αντικαθιστώντας τον Τζόνι Σίμονς και ο Τζ. Κ. Σίμονς συμφώνησε να υποδυθεί ξανά το χαρακτήρα του. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν τον επόμενο μήνα στο Λος Άντζελες.
Box office
Με προϋπολογισμό 3.300.000 δολάρια, η ταινία Χωρίς Μέτρο έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 34η θέση με 135.300 δολάρια. Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 13 εκατομμύρια δολάρια και στον υπόλοιπο κόσμο συγκέντρωσε 36,3 εκατομμύρια δολάρια. Παγκοσμίως απέφερε 49,3 εκατομμύρια δολάρια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2014 Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο μοντέρ κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Μοντάζ Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Επεξεργασμένου Ήχου Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Sony Pictures Classics Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με εκπαιδευτικούς Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Β΄ Ανδρικού Ρόλου‎ Κατηγορία:Ταινίες της Blumhouse Productions
Νόμος του Κουλόμπ
μικρογραφία|265x265εσ|Γραφική απεικόνιση του Νόμου του Κουλόμπ.
Ο Νόμος του Κουλόμπ που διατυπώθηκε από τον Γάλλο φυσικό Σαρλ Ογκυστέν ντε Κουλόμπ, εκ του οποίου έλαβε και το όνομα, αναφέρεται στην ηλεκτροστατική, και είναι αυτός που παρέχει το μέτρο της ασκούμενης κάθε φορά δύναμης μεταξύ δύο ηλεκτρικών φορτίων.
Ηλεκτρισμός
Μεταξύ φορτισμένων σωματιδίων που βρίσκονται ακίνητα (ή σχεδόν ακίνητα), αναπτύσσονται ηλεκτρικές δυνάμεις που προκαλούνται από αυτά και ονομάζονται ηλεκτροστατικές. Η ηλεκτροστατική δύναμη μεταξύ φορτίων με το ίδιο πρόσημο είναι απωστική, ενώ μεταξύ φορτίων με αντίθετο πρόσημο είναι ελκτική.
Η μαθηματική διατύπωση του νόμου του Κουλόμπ είναι η εξής:
Η διεύθυνση της δύναμης είναι κατά μήκος της ευθείας που ενώνει τα δύο σωματίδια, ενώ με k \, συμβολίζεται η σταθερά αναλογίας η οποία ονομάζεται και ηλεκτροστατική σταθερά και ισούται με
Όταν όμως παρεμβάλλεται μονωτικό υλικό μεταξύ των φορτίων με διηλεκτρική σταθερά ε, τότε η τιμή που παίρνει η σταθερά k δίνεται από τον τύπο:
Ανεξάρτητα από το πόσο είναι το φορτίο ή η μάζα καθενός από τα q_1 και q_2, το μέτρο της δύναμης που ασκεί το πρώτο στο δεύτερο και το μέτρο της δύναμης που ασκεί το δεύτερο στο πρώτο είναι ίσα.
Σύμφωνα με την αρχή της επαλληλίας, όταν τα φορτισμένα σωματίδια είναι παραπάνω από δύο, η ολική δύναμη που δέχεται ένα σωματίδιο είναι το διανυσματικό άθροισμα των δυνάμεων που θα του ασκούσε καθένα από τα υπόλοιπα φορτία ξεχωριστά.
Κάθε φορτισμένο σώμα είναι η αιτία που δημιουργείται ένα ηλεκτρικό πεδίο στο χώρο γύρω από αυτό. Μάλιστα, όταν θέλουμε να διαπιστώσουμε αν υπάρχει ηλεκτρικό πεδίο σε κάποιο σημείο, τοποθετούμε ένα φορτισμένο σώμα, που αποκαλούμε δοκιμαστικό φορτίο(υπόθεμα), σε εκείνο το σημείο. Αν στο δοκιμαστικό φορτίο επιδράσει ηλεκτρική δύναμη, τότε γνωρίζουμε πως σε εκείνη την περιοχή υπάρχει ηλεκτρικό πεδίο.
Ο Νόμος
Το μέτρο της ηλεκτρικής δύναμης (F) με την οποία αλληλεπιδρούν δύο σημειακά φορτία (q1 και q2) είναι ανάλογο του γινομένου των φορτίων και αντιστρόφως ανάλογο του τετραγώνου της μεταξύ τους απόστασης (r).κακά
Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο
Το Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο (αγγλ.:Anglo-Scottish Cup) ήταν μια διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση που διεξαγόταν στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Συμμετείχαν ομάδες από την Αγγλία και τη Σκοτία που δεν είχαν εξασφαλίσει τη συμμετοχή τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Δημιουργήθηκε το 1975 στη θέση του Κυπέλλου Τεξάκο.
Ιστορία
Το 1975 η Texaco αποσύρθηκε από τη χρηματοδότηση του ομώνυμου κυπέλλου που διεξαγόταν από το 1970-71 μεταξύ ομάδων από την Αγγλία, Σκοτία, Ιρλανδία και Βόρεια Ιρλανδία. Τότε αποφασίστηκε η δημιουργία μιας νέας διοργάνωσης μόνο μεταξύ αγγλικών και σκοτσέζικων συλλόγων, αφού οι έτσι κι αλλιώς οι ιρλανδικές ομάδες είχαν αποχωρήσει από το Κύπελλο Τεξάκο δυο χρόνια νωρίτερα.
Η νέα διοργάνωση είχε παρόμοια μορφή με τη προηγούμενη. Στην πρώτη φάση συμμετείχαν 24 ομάδες: 16 αγγλικές και 8 σκοτσέζικες. Οι αγγλικές χωρίζονταν σε 4 ομίλους, οι νικητές των οποίων προκρίνονταν στα προημιτελικά. Οι 8 σκοτσέζικες έδιναν διπλούς αγώνες νοκ-άουτ για να ξεχωρίσουν οι 4 των προημιτελικών. Έπειτα η διοργάνωση συνεχιζόταν με σύστημα διπλών αγώνων νοκ-άουτ ως τον τελικό. Όμως, στα προημιτελικά δεν επιτρεπόταν να κληρωθούν αντίπαλοι ομάδες από την ίδια χώρα.
Τις πρώτες σεζόν μετείχαν ομάδες της Α΄ κατηγορίας που δεν είχαν εξασφαλίσει τη συμμετοχή τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Όμως, ορισμένες συγκροτούσαν ενδεκάδες με πολλούς αναπληρωματικούς. Μάλιστα, το 1976-77 η Νιούκασλ Γιουνάιτεντ εκδιώχθηκε από τη διοργάνωση γι’ αυτό το λόγο. Τελικά, αποφασίστηκε να μετέχουν ομάδες μικρότερων κατηγοριών.
Σταδιακά, το ενδιαφέρον των φιλάθλων μειώθηκε και το 1981 οι σκοτσέζικες ομάδες αποσύρθηκαν. Η διοργάνωση συνεχίστηκε μόνο με αγγλικές ομάδες μικρών κατηγοριών και ονομάστηκε «Football League Group Trophy».
Το 1987-88 έγινε μια προσπάθεια ανασύστασης του θεσμού με νέο τίτλο: «Anglo Scottish Challenge Cup», χωρίς επιτυχία.
Τουλίπα του Γουλιμή
Η Τουλίπα του Γουλιμή (Tulipa goulimyi) είναι είδος ανθοφόρου φυτού της οικογένειας των Λειριοειδών. Είναι ενδημική της Νότιας Ελλάδας και συγκεκριμένα της Νοτιανατολικής Πελοποννήσου, των Κυθήρων και της Δυτικής Κρήτης.
Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο
Νικητές
Στα έξι χρόνια του θεσμού κυριάρχησαν οι αγγλικές ομάδες, αφού κατέκτησαν το τρόπαιο πέντε φορές. Άλλωστε, οι τέσσερις από τους έξι τελικούς ήταν καθαρά αγγλική υπόθεση. Καμιά ομάδα δεν πήρε δυο φορές το κύπελλο. Όμως, δυο ομάδες αγωνίστηκαν σε δύο τελικούς, κατά σύμπτωση μεταξύ τους. Η αγγλική Μπρίστολ Σίτι και η σκοτσέζικη Σεντ Μίρεν αντιμετώπισαν η μια την άλλη και κέρδισαν από έναν τελικό το 1978 και το 1980 αντίστοιχα.
Πηγές
Αγγλοσκοτσέζικο Κύπελλο
Τουλίπα του Γουλιμή
Εύρεση και ονοματολογία
Το φυτό εντοπίστηκε από τον δικηγόρο και ερασιτέχνη βοτανολόγο Κωνσταντίνο Γουλιμή τον Απρίλιο του 1954. Οι Τζόσεφ Ρομπέρ Σέόλι (J.Robert Sealy) και Ουίλιαμ Τούριλ (William Turill) βοτανολόγοι στους Βασιλικούς Βοτανικούς Κήπους Kew του Λονδίνου, περιέγραψαν επίσημα το φυτό το 1955 από υλικό που συνέλεξαν στα Κύθηρα.
Η ονομασία του γένους Tulipa προέρχεται από τουρκική λέξη túlipand, που σημαίνει τουρμπάνι, ενώ η ειδική ονομασία goulimyi της δόθηκε προς τιμήν του Κωνσταντίνου Γουλιμή.
Περιγραφή
Η τουλίπα του Γουλιμή είναι πολυετές ποώδες φυτό με βολβό που έχει μαλλιαρές δερματώδεις χιτώνες με πυκνό, καφέ τρίχωμα στο εσωτερικό. Ο βλαστός έχει ύψος 15-35 εκ. αλλά το υπέργειο τμήμα είναι 6-18 εκ. Τα φύλλα είναι λεπτά και μακριά και βγαίνουν από 5 έως 6. Τα άνθη έχουν 6 ελεύθερα πέταλα (σέπαλα)με χρώμα λαμπρό κόκκινο-πορτοκαλί ως έντονο κόκκινο. Τα σέπαλα έχουν σχήμα έλλειψης και είναι χαρακτηριστικά στενά, με οξέα άκρα.
Ανθίζει νωρίς την Άνοιξη, την περίοδο Μαρτίου-Απριλίου.
Εξάπλωση και βιότοπος
Η τουλίπα του Γουλιμή είναι σπάνιο ενδημικό είδος της Νότιας Ελλάδας. Απαντά στη Νότια Λακωνία (Μάνη, Μαλέας, Ελαφόνησος), τα Κύθηρα και τη Δυτική Κρήτη (Φαλάσαρνα). Ζει σε θαμνώνες, πετρώδεις θαμνότοπους, τα περιθώρια ή μέσα σε καλλιέργειες σιτηρών και φρύγανα χαμηλού υψομέτρου, 10-450 μ.
Απειλές
Η τουλίπα του Γουλιμή προστατεύεται από τη σύμβαση της Βέρνης και το Π.Δ. 67/1981. Η συνολική έκταση στην οποία εξαπλώνεται είναι μικρή και σε ορισμένες περιοχές, όπως στην Κρήτη, δέχεται πιέσεις από τις καλλιέργειες που διαρκώς επεκτείνονται ή τον τουρισμό.
Επιπλέον κίνδυνοι για τους πληθυσμούς της αποτελούν η συλλογή των εδώδιμων βολβών της από κατοίκους των γειτονικών χωριών, κυρίως παιδιά, ή η συλλογή ατόμων από ερασιτέχνες ή επαγγελματίες βοτανικούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λειριοειδή Κατηγορία:Ελληνική χλωρίδα
Νικίτα Αλεξάνδροβιτς της Ρωσίας
Ο Νικίτα Αλεξάνδροβιτς, ρωσικά Никита Александрович (13 Ιανουαρίου 1900 - 12 Σεπτεμβρίου 1974) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου Μιχαήλοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Αλεξάνδρου Μιχαήλοβιτς μεγάλου δούκα της Ρωσίας και της Ξένιας των Σ.Χ.Γκόττορπ, κόρης του Αλεξάνδρου Γ΄ Αυτοκράτορα της Ρωσίας.
Απεβίωσε το 1974 στις Κάννες της Γαλλίας σε ηλικία 74 ετών και τάφηκε στο Ροκεμπρύν-Καπ-Μαρτίν, δίπλα στους γονείς του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ
Σταδιασμός
Γενικά σταδιασμός σημαίνει οποιαδήποτε μέτρηση που ως μονάδα μέτρησης λαμβάνεται κυρίως το ναυτικό στάδιο.
Στον πληθυντικό σταδιασμοί ονομάζονται ειδικότερα, στη ναυτιλία, οι συντασσόμενοι, με οποιοδήποτε τρόπο, πίνακες απόστασης σε μίλια, γνωστότεροι και ως μιλιομετρικοί πίνακες.
Από τα έργα που προέρχονται από την ελληνική αρχαιότητα ο όρος σταδιασμός συναντάται στο περίφημο σύγγραμμα «Σταδιασμός ήτοι περίπλους της μεγάλης θαλάσσης» το οποίο ήταν ναυτιλιακό σύγγραμμα, του 3ου ή του 2ου αιώνα π.Χ. από άγνωστο συγγραφέα όπου περιγράφονται οι ακτές και λιμάνια της Μεσογείου, (μεγάλης θάλασσας).
Κατηγορία:Ναυτική ορολογία Κατηγορία:Τοπογραφία
Ιωάννης Β΄ του Νεβέρ
Ο Ιωάννης Β΄ του Νεβέρ (Γαλλική γλώσσα : Jean de Bourgogne, 1415 - 25 Σεπτεμβρίου 1491) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν κόμης του Νεβέρ και του Ρετέλ (1464-1491), του Ε (1472-1491) και του Ετάμπ (1442-1465). Ήταν γιος του Φιλίππου Β΄, κόμη του Νεβέρ και της Μπόνης του Αρτουά, αδελφής του Καρόλου κόμη του Ε, τον οποίο, αφού πέθανε άτεκνος, τον διαδέχθηκε στην κομητεία του Ε (1472). Τους τίτλους του Νεβέρ και του Ρετέλ (Rethel) κατείχε ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος Α΄ του Νεβέρ που ήταν άτεκνος και μετά τον θάνατό του πέρασαν στον αδελφό του Ιωάννη (1464). Ο Ιωάννης Β΄ του Νέβερ πολέμησε το πλευρό του θετού του πατέρα Φιλίππου του Αγαθού, ήταν ενεργός στην Πικαρδία (1434), στο Καλαί (1436), στοΛουξεμβούργο (1443) και στην Φλάνδρα (1453). Συγκρούστηκε με τον γιο και διάδοχο του Κάρολο τον Ισχυρό και αποστάτησε στον βασιλιά Λουδοβίκο ΙΑ΄ της Γαλλίας. Πολέμησε στο πλευρό του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ΄ στον "πόλεμο της δημόσιας ευτυχίας" και διορίστηκε "Γενικός στρατηγός της Νορβηγίας". Ο ίδιος δεν είχε αποκτήσει γιο και τον διαδέχθηκε ο εγγονός του Ένγκελμπερτ, από την κόρη του Ελισάβετ, η οποία είχε παντρευτεί τον Ιωάννη Α΄, δούκα του Κλεβ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε πρώτα το 1435 τη Ζακλίν ντ' Αγύ (Αilly) κυρία του Ινγκελμύνστερ και είχε επιζόν τέκνο:
Το 1470 απεβίωσε η Ζακλίν και το επόμενο έτος ο Ιωάννης έκανε δεύτερο γάμο με την Πωλίν ντε Μπρος, κόρη του Ιωάννου Β΄ του Μπρος και είχε τέκνο:
Λιούμπομιρ Κάλιεβιτς
Ο Λιούμπομιρ Κάλιεβιτς (σερβικά : Љубомир Каљевић) (Ούζιτσε 8 Οκτωβρίου 1841 - Βελιγράδι 2 Απριλίου 1907) ήταν πολιτικός της Σερβίας, υπουργός και πρωθυπουργός.
Βιογραφία
Τελείωσε το γυμνάσιο στο Βελιγράδι και σπούδασε στη Χαϊδελβέργη και στο Παρίσι. Με την επιστροφή του στη Σερβία εξέδωσε το 1867-1870 την "лист Србија" (εφημερίδα της Σερβίας), η μόνη εφημερίδα της αντιπολίτευσης του πρίγκιπα Μιχαήλο γύρω από τον οποίο συγκεντρώνονται όλοι όσοι ήταν φιλελεύθερης διανόησης. Βουλευτής εξελέγη για πρώτη φορά το 1871. Το 1873 έκδωσε το πολιτικό περιοδικό "Будућност" (Το μέλλον). Υπουργός οικονομικών χρημάτισε από τις 25 Νοεμβρίου 1874 έως τις 20 Ιανουαρίου 1875.
Πρόεδρος της Κυβέρνησης, πρωθυπουργός, και υπουργός εσωτερικών από τις 26 Σεπτεμβρίου 1875 έως τις 24 Απριλίου 1876. Η κυβέρνηση, αποτελούμενη από νέους φιλελεύθερους και συντηρητικούς, ετοίμαζε απελευθερωτικό πόλεμο με την Τουρκία.
Αργότερα διετέλεσε επικεφαλής του υπουργείου οικονομικών, έγραψε για την εφημερίδα "Петра Карађорђевића", ήταν ένας από τους ιδρυτές του του Προοδευτικού κόμματος το 1881, μέλος των διπλωματικών υπηρεσιών του Βουκουρεστίου την περίοδο 1881-1886 και της Αθήνας την περίοδο 1886-1889.
Μέλος του σύμβουλου της επικρατείας την περίοδο 1895-1907, Αντιπρόεδρος της Γερουσίας το 1901. Επί πρίγκιπα Καραγιόργεβιτς υπηρέτησε εκ νέου υπουργός εξωτερικών.
Έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο "Моје успомене" '(οι αναμνήσεις μου)'' (1908).
Πηγές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι συγγραφείς Κατηγορία:Σέρβοι εκδότες Κατηγορία:Σέρβοι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Βουλευτές της Σερβίας Κατηγορία:Σέρβοι γερουσιαστές Κατηγορία:Υπουργοί εσωτερικών της Σερβίας Κατηγορία:Υπουργοί οικονομικών της Σερβίας
Μητροπολιτική Γαλλία
μικρογραφία|280x280εσ|Η Μητροπολιτική Γαλλία μικρογραφία|320x320εσ|Μητροπολιτική και Υπερπόντια Γαλλία Η Μητροπολιτική Γαλλία (Γαλλικά: France métropolitaine ή la Métropole), επίσης γνωστή ως Ευρωπαϊκή Γαλλία, είναι η περιοχή της Γαλλικής Δημοκρατίας που ανήκει γεωγραφικά στην Ευρώπη. Περιλαμβάνει την ηπειρωτική Γαλλία και την Κορσική, καθώς και νησιά που βρίσκονται στον Ατλαντικό Ωκεανό, τη Μάγχη και τη Μεσόγειο Θάλασσα.
Η Μητροπολιτική Γαλλία διακρίνεται από την Υπερπόντια Γαλλία (la France d'outre-mer), που είναι το συλλογικό όνομα για το τμήμα της Γαλλίας εκτός Ευρώπης, η οποία αποτελείται από τους υπερπόντιους νομούς και περιοχές (DOM-ROM) Γαλλική Γουιάνα, Γουαδελούπη, Μαρτινίκα, Μαγιότ και Ρεϋνιόν, καθώς και τα υπερπόντια εδάφη (COM) Άγιος Βαρθολομαίος, Άγιος Μαρτίνος, Σαιν-Πιερ και Μικελόν, Ουαλίς και Φουτουνά, Γαλλική Πολυνησία, συν τη με ειδική κατάσταση Νέα Καληδονία και τα Γαλλικά Νότια και Ανταρκτικά Εδάφη.
Η Μητροπολιτική και η Υπερπόντια Γαλλία αποτελούν από κοινού τη Γαλλική Δημοκρατία. Η Μητροπολιτική Γαλλία αντιπροσωπεύει το 82,0% της συνολικής έκτασης της εθνικής επικράτειας της Γαλλίας, το 3,3% της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) και το 95,9% του πληθυσμού της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Πληθυσμός -Στατιστικά στοιχεία
Την 1η Ιανουαρίου 2020, ο πληθυσμός της Μητροπολιτικής Γαλλίας ανέρχονταν στους 64.897.954 κατοίκους, δηλαδή 95,9% του συνόλου.
Από το σύνολο των 18 περιοχών της Γαλλικής Δημοκρατίας, οι 13 βρίσκονται στη Μητροπολιτική Γαλλία και οι 5 στους υπερπόντιους νομούς και περιοχές. Από το σύνολο των 101 νομών, οι 96 βρίσκονται στη Μητροπολιτική Γαλλία και οι 5 στους υπερπόντιους νομούς και περιοχές. Το 2016, το μητροπολιτικό έδαφος είχε 35.756 κοινότητες από το σύνολο των 35.885 κοινοτήτων, ή 99,64%.
Η Μητροπολιτική Γαλλία καλύπτει μια έκταση 543.940 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ η Υπερπόντια Γαλλία καλύπτει μια έκταση 119.396 χμ2, για συνολική έκταση 663.336 χμ2 σε ολόκληρη τη Γαλλική Δημοκρατία (εξαιρουμένης της Αδελίας Γης στην Ανταρκτική όπου η γαλλική κυριαρχία ανεστάλη με την υπογραφή της Συνθήκης της Ανταρκτικής το 1959). Έτσι, η μητροπολιτική Γαλλία αντιπροσωπεύει το 82,0% του εδάφους της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Η Γαλλική Εθνοσυνέλευση αποτελείται από 577 βουλευτές, 539 εκ των οποίων (93,4% του συνόλου) εκλέγονται στη Μητροπολιτική Γαλλία, 27 (4,7% του συνόλου) στην Υπερπόντια Γαλλία και 11 (1,9% του συνόλου) από Γάλλους πολίτες που ζουν σε ξένες χώρες.
Ηπειρωτική Γαλλία
Ο όρος Ηπειρωτική Γαλλία (France continentale) χρησιμοποιείται για την Ευρωπαϊκή Γαλλία. Δεν περιλαμβάνει τα γαλλικά νησιά στον Ατλαντικό Ωκεανό, στη Μάγχη ή τη Μεσόγειο Θάλασσα, το μεγαλύτερο από τα οποία είναι η Κορσική.
Η Ηπειρωτική Γαλλία ονομάζεται επίσης Εξάγωνο ( l'Hexagone), ονομασία αναφερόμενη κατά προσέγγιση στο σχήμα της περιμέτρου της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλία
Νικίτα Νικίτιτς της Ρωσίας
Ο Νικίτα Νικίτιτς, ρωσικά Никита Никитич (13 Μαΐου 1923 - 3 Μαΐου 2007) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου Μιχαήλοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Νικήτα Αλεξάνδροβιτς πρίγκιπα της Ρωσίας και της Μαρίας, κόρης του Ιλαρίονος κόμη Βοροντσόβ-Ντάσκοβ.
Απεβίωσε το 2007 στη Νέα Υόρκη σε ηλικία 84 ετών.
Οικογένεα
Νυμφεύτηκε το 1961 την Τζέιν-Άννα Σόενβαλτ και είχε τέκνο:
Ταγιέ Ταϊβό
Ο Ταγιέ Ισμαΐλα Ταϊβό (16 Απριλίου 1985) είναι Νιγηριανός διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός στην ΧΓΚ Ελσίνκι. Είναι γνωστός για τα δυνατά και πολύ καλά μακρινά του σουτ, ενώ έχει πολύ καλές ικανότητες στην εκτέλεση των στημένων φάσεων. Η βασική θέση του Ταϊβό είναι αυτή του αριστερού μπακ.
Λόμπι Σταρς
Ο Ταγιέ Ταϊβό γεννήθηκε στο Λάγκος της Νιγηρίας. Αφού πέρασε μια χρονιά στην ομάδα της Β' Κατηγορίας Νιγηρίας, Γκάμπρος Ιντερνάσιοναλ, ο Ταϊβό αποκτήθηκε από την ομάδα της Πρέμιερ Λιγκ Νιγηρίας, Λόμπι Σταρς. Πέρασε μία σεζόν στους Λόμπι Σταρς.
Μαρσέιγ
Το 2005, σε ηλικία 20 ετών, ο Ταϊβό αποκτήθηκε από την γαλλική Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Το σκεπτικό της απότκησής του, ήταν να καλύψει το κενό που είχε αφήσει η αποχώρηση του Μπιτσεντέ Λιζαραζού για την Μπάγερν Μονάχου. Ο Νιγηριανός αριστερός μπακ πέτυχε το νικητήριο γκολ της Μαρσέιγ απέναντι στην Ολιμπίκ Λυών, στις 21 Μαρτίου 2010, με ένα δυνατό αριστερό σουτ από μακρινή απόσταση. Πέτυχε, επίσης, το νικητήριο τέρμα της Μαρσέιγ, απέναντι στην ΟΣ Μπουλόν, στις 17 Απριλίου 2010. Στις 23 Απριλίου 2011, ο Ταϊβό πέτυχε το μοναδικό τέρμα της ομάδας του στον τελικό του Λιγκ Καπ Γαλλίας του 2011 που έλαβε χώρα στο Σταντ ντε Φρανς, με αντίπαλο την Μονπελιέ ΣΚ. Μετά τον αγώνα, ο Ταϊβό πήρε ένα μικρόφωνο και άρχισε να τραγουδά με τους οπαδούς της ομάδας έναν υβριστικό σύνθημα με αποδέκτη την Παρί Σεν Ζερμέν, μια πράξη που λίγο έλειψε να του κοστίσει την τιμωρία του από την LFP.
ΑΚ Μίλαν
Στις 9 Μαΐου 2011, ο, τότε, προπονητής της ΑΚ Μίλαν, Μασιμιλιάνο Αλέγκρι, επιβεβαίωσε την απόκτηση του Ταϊβό, καθώς και του Γάλλου αμυντικού Φιλίπ Μεξές. Οι δυο τους θα αγωνίζονταν στην Μίλαν για την σεζόν 2011-12. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα στις 24 Σεπτεμβρίου 2011 σε μία εντός έδρας νίκη με σκορ 1–0 επί της Τσεζένα, όπου αντικαταστάθηκε, στην συνέχεια, από τον Λούκα Αντονίνι. Τον Δεκέμβριο του 2011, έδωσε συνέντευξη στην γαλλική εφημερίδα L'Équipe, δηλώνοντας απογοητευμένος από την κατάσταση στην ΑΚ Μίλαν, αναφέροντας προβλήματα με τον Μασιμιλιάνο Αλέγκρι και το γεγονός πως αγωνιζόταν ελάχιστα. Αν και περνούσε το μεγαλύτερο τμήμα της σεζόν στον πάγκο των αναπληρωματικών της ομάδας του, ο Ταϊβό ξεκαθάρισε πως παρέμενε πιστός στην ιταλική ομάδα.
Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς
Στις 24 Ιανουαρίου 2012, η Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς εξασφάλισε την απόκτηση του Ταϊβό από την Μίλαν, υπό την μορφή δανεικού έως το τέλος της σεζόν, με οψιόν αγοράς του παίκτη ύψους £3.5 εκατομμυρίων. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του την 1η Φεβρουαρίου, σε έναν αγώνα της νέας του ομάδας απέναντι στην Άστον Βίλα που έλαβε χώρα στο Μπέρμινγκχαμ, και ο οποίος έλειξε ισόπαλος με σκορ 2-2. Μετά από δύο αγώνες με την Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, ο Ταϊβό έκανε δηλώσεις στις οποίες ανέφερε πως θα παρέμενε στην ομάδα και μετά την λήξη του δανεισμού του. Πέτυχε το πρώτο του τέρμα με την ομάδα με μία εξαιρετική εκτέλεση φάουλ από απόσταση 27 γιαρδών, στην ήττα της ομάδας του με σκορ 3-1 από την Σάντερλαντ ΦΚ, στις 24 Μαρτίου 2012.
Ντιναμό Κιέβου
Στις 31 Ιουλίου 2012, ο Ταϊβό εντάχθηκε στην ΦΚ Ντιναμό Κιέβου ως δανεικός για έναν χρόνο με οψιόν αγοράς του με την λήξη της σεζόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νιγηριανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Μαρσέιγ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Μίλαν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ντιναμό Κιέβου Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Νιγηρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκάμπρος Ιντερνάσιοναλ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λόμπι Σταρς ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Τουρκίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Εθνών Αφρικής 2010
Λάπις λάζουλι
Ετυμολογία
Ετυμολογικά, λάπις θα πει λίθος στα Λατινικά. Η δεύτερη λέξη προέρχεται από την περσική λέξη Λαζουάρ, που θα πει πάλι λίθος στα Περσικά. Τελικά το λάζουλι, έγινε η ρίζα των λέξεων azure, azzurro, azul, αζούρ, που στις διάφορες Ευρωπαϊκές γλώσσες θα πει γαλάζιο. Επομένως, Λάπις Λάζουλι είναι ο γαλάζιος λίθος. Στους αρχαίους Έλληνες, στους Ρωμαίους και στη Βίβλο, ο λάπις αναφέρεται ως σάπφειρος. Ο Θεόφραστος και ο Πλίνιος περιγράφουν τον σάπφειρο σαν λίθο που περιέχει σκόνη ή στίγματα χρυσού. Η περιγραφή αυτή αντιστοιχεί στο λάπις με τα χρυσαφί στίγματα του σιδηροπυρίτη.
Πολύτιμη πέτρα
Λόγω της σύνθεσής του, το λάπις λάζουλι είναι υλικό που μπορεί να αντιδράσει με απρόβλεπτο τρόπο κατά την κοπή του. Μόλις κοπεί, όμως, γυαλίζεται εύκολα. Εξαιτίας της υψηλής τιμής που έχουν τα καλύτερα δείγματα, κυκλοφορούν πολλές απομιμήσεις, το αντιπροσωπευτικότερο παράδειγμα των οποίων είναι το γερμανικό ή το ελβετικό λάπις (παράγεται από ίασπι βαμμένο με μπλε χρωστική, που όμως δεν παρουσιάζει τις αναλαμπές του σιδηροπυρίτη.
Υπάρχει επίσης τεχνητό λάπις λάζουλι, με χημική σύνθεση παρόμοια με την φυσική. Στην περίπτωση αυτή όμως τα εγκλείσματα σιδηροπυρίτη είναι υπερβολικά κανονικά διευθετημένα και η πέτρα είναι πιο μαλακή. Το λάπις λάζουλι κοσμεί τη μάσκα του Τουταγχαμών και τους κίονες του Καθεδρικού της Αγίας Πετρούπολης.
Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας
Το Εθνικό Κέντρο Άμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ) αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.). Συστήθηκε το 1985 από τον υπουργό Υγείας Γιώργο Γεννηματά, με τον Νόμο 1579/1985. Και λειτούργησε 5 Φεβρουαρίου του 1986 Αρχικά σαν κέντρο άμεσης βοήθειας λεκανοπεδίου Αττικής. Λειτουργεί υπό την ευθύνη του Υπουργείου Υγείας.
Σκοπό έχει την αποστολή εξειδικευμένου προσωπικού στον τόπο ενός εκτάκτου συμβάντος για την παροχή άμεσης βοήθειας και διακομιδής πασχόντων ατόμων προς τους πλησιέστερους υγειονομικούς σχηματισμούς (νοσοκομεία, κέντρα υγείας). Το κυριότερο μέσο διακομιδής είναι το ασθενοφόρο. Ωστόσο, διατίθενται ειδικές κινητές Μονάδες Επείγουσας Προνοσοκομειακής Ιατρικής, όπως μοτοσυκλέτες και ελικόπτερα, για μεταφορά ασθενών οι οποίοι δεν δύνανται να μεταφερθούν με άλλο μέσο.
Μέσα διακομιδής
Τα μέσα διακομιδής που διαθέτει το ΕΚΑΒ πανελλαδικά, προκειμένου να αποστείλει γρήγορα εξειδικευμένο προσωπικό στον τόπο του συμβάντος και με ασφαλή και γρήγορο τρόπο να διακομίσει τον πάσχοντα στον πλησιέστερο Υγειονομικό Σχηματισμό, είναι:
Επικοινωνία
Για άμεση βοήθεια και διακομιδή ασθενών, υπάρχει η δυνατότητα τηλεφωνικής κλήσης στον αριθμό 166.
Διάρθρωση
Σύμφωνα με τον ν.2071/1993,το ΕΚΑΒ διαρθρώνεται σε:
Τα κατά τόπους ΚΑΒ δεν πρέπει να συγχέονται με το Κέντρο Άμεσου Βοήθειας με τομέα ευθύνης το Λεκανοπέδιο Αττικής, το οποίο αντικατέστησε το 1978 το - από το 1976 κατηργημένο - Ρυθμιστικό Κέντρο Διαλογής Ασθενών. Το ΚΑΒ μπορεί να θεωρηθεί πρόδρομος του ΕΚΑΒ στην παροχή Επείγουσας Προνοσοκομειακής Φροντίδας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Υγεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Υπουργείο Υγείας (Ελλάδα)
Νέα Τάξη Πραγμάτων (θεωρία συνωμοσίας)
Η Νέα Τάξη Πραγμάτων (ή ΝΤΠ) είναι η θεωρούμενη από πολλές θεωρίες συνωμοσίας ως μία αναδυόμενη μυστική απολυταρχική παγκόσμια διακυβέρνηση.
Το κοινό θέμα αυτών των θεωριών συνωμοσίας γύρω από τη Νέα Τάξη είναι ότι μια μυστική ελίτ εξουσίας με ατζέντα παγκοσμιοποίησης συνωμοτεί με σκοπό να κυριαρχήσει τελικά στον κόσμο δια μέσου, αφενός μιας αυταρχικής παγκόσμιας κυβέρνησης, η οποία θα αντικαταστήσει τα κυρίαρχα έθνη-κράτη, και αφετέρου μιας προπαγάνδας που καλύπτει όλα τα θέματα, η ιδεολογία της οποίας χαιρετίζει την καθιέρωση της Νέας Τάξης ως ολοκλήρωση της προόδου της Ιστορίας. Πολλά ιστορικά και σύγχρονα πρόσωπα με επιρροή θεωρήθηκαν μέλη της μυστικής οργάνωσης η οποία λειτουργεί μέσω οργανώσεων-βιτρίνας για να ενορχηστρώσει σημαντικά πολιτικά και οικονομικά γεγονότα, τα οποία ποικίλουν από την πρόκληση συστημικών κινδύνων έως την προώθηση "θεραπειών σοκ» στην οικονομία, σε εθνικό ή πολυεθνικό επίπεδο, για να επιτύχουν σταδιακά την παγκόσμια διακυβέρνηση.
Πριν από τις αρχές της δεκαετίας του '90, οι θεωρίες συνωμοσίας για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων περιορίζονταν σε δύο αμερικανικές υποκουλτούρες, όπως το μαχητικό αντικυβερνητικό κίνημα και, δευτερευόντως, μέρος του φονταμενταλιστικού Χριστιανισμού, τον οποίο απασχολούσε το τέλος του κόσμου με την έλευση του Αντίχριστου.
Η θεωρία λέει ότι η ιστορία της Νέας Τάξης Πραγμάτων ξεκινά τον 18≗ Αιώνα στη Γερμανία και η πρώτη κίνηση της ήταν η Γαλλική Επανάσταση, η οποία και κατέστρεψε την Παλαιά Τάξη Πραγμάτων στη Γαλλία. Σύμφωνα, πάλι, με τη θεωρία, δεύτερο όπλο της Νέας Τάξης Πραγμάτων ήταν η Αμερικανική Επανάσταση. Άρα μέχρι το 1798 η ΝΤΠ ήλεγχε την Αμερική, την Πρωσία και τη Γαλλία, γι' αυτό και συμμάχησαν στους Ναπολεόντιους πολέμους. Σύντομα, όμως, η Γαλλία ξαναβγήκε από τη ζώνη επιρροής της ΝΤΠ. Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο οι Κεντρικές δυνάμεις αντιπροσώπευαν τη ΝΤΠ, ενώ η Αντάντ, οι χώρες του ελεύθερου τότε κόσμου, εκτός από τη Γαλλία, την Παλαιά Τάξη Πραγμάτων, όπως και η Αγγλία. Το 1917, με τη Ρωσική Επανάσταση, η ΝΤΠ πήρε τη Σοβιετική Ρωσία με το μέρος της. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είδε τον Άξονα και το Κόμινφορμ (το οποίο με τον Στάλιν κρατούσε ίσες αποστάσεις) με τη ΝΤΠ, και τους συμμάχους πλην της Αμερικής (η οποία ήταν με τη ΝΤΠ) με την ΠΤΠ. Το 1945, που η Γερμανία έχασε τον πόλεμο και άλλη μία προσπάθεια της ΝΤΠ (βλέπε Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) να υποτάξει τον κόσμο απέτυχε. Η Νέα Τάξη Πραγμάτων έπαιξε το τελευταίο της χαρτί με το ΝΑΤΟ και τον ΟΗΕ. Οι ΗΠΑ, εξάλλου, με το Δημοκρατικό Κόμμα ήταν με τη Νέα Τάξη, ενώ όταν έπαιρνε την εξουσία το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα ήταν με την Παλαιά Τάξη. Λένε ότι η ΝΤΠ δολοφόνησε τον Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ. Ο ίδιος είχε πει ότι «Πρόκειται για ένα σύστημα που έχει επιστρατεύσει μεγάλο αριθμό ανθρώπινων και υλικών πόρων».
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας Κατηγορία:Θεωρίες συνωμοσίας συσχετιζόμενες με τους Εβραίους
Ρίσαρντ Κατσορόφσκι
Ζωή και καριέρα
Ο Ρίσαρντ Κατσορόφσκι γεννήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 1919, σε ένα ξύλινο σπίτι στην οδό Μαζοβιέτσκα 7 στην περιοχή Πιάσκι του Μπιαουίστοκ. Το σπίτι βρισκόταν στη διασταύρωση της οδού Μαζοβιέτσκα με την πλέον μη υπάρχουσα οδό Αργκεντίνσκα. Οι γονείς του ήταν ο Βάτσουαφ Κατσορόφσκι, του οικοσήμου Γελίτα και η Γιαντβίγκα (το γένος Σαβίτσκα). Το 1920, όταν το Μπιαουίστοκ κατακλύστηκε από τις σοβιετικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Πολωνο-Σοβιετικού Πολέμου, υπηρέτησε εν συντομία ως έδρα της Προσωρινής Πολωνικής Επαναστατικής Επιτροπής με επικεφαλής τον Γιούλιαν Μαρχλέφσκι, η οποία επιχείρησε να κηρύξει την Πολωνική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Η πόλη άλλαξε ξανά τα χέρια μετά τη Μάχη του Μπιαουίστοκ, όταν η πόλη απελευθερώθηκε από την 1η Μεραρχία Λεγεώνων Πεζικού του 5ου Συντάγματος Λεγεώνων Πεζικού. Η οικογένεια βίωσε ορισμένα δραματικά αποτελέσματα της μάχης από ένα μικρό τυπικό ξύλινο σπίτι στην οδό Αργκεντίνσκα.
Προσωπική ζωή
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ| Ο Κατσορόφσκι και η σύζυγός του στη Γερουσία το 2008 Το τελευταίο σπίτι του Κατσορόφσκι ήταν στο Λονδίνο. Είχε δύο κόρες με τη γυναίκα του Καρολίνα, τη Γιαντβίγκα, η οποία έχει δύο παιδιά, τους Ζένκε και Βάντα Σουλτς, και την Αλίτσια Γιανκόφσκα, η οποία έχει τρία παιδιά, τους Ρίσαρντ, Μάρτσιν και Κριστίνα Γιανκόφσκα. Ήταν συχνά παρών στην Πολωνία και αντιμετωπίστηκε σύμφωνα με τον πολωνικό νόμο για τους πρώην προέδρους του κράτους, παρέχοντάς του μια προεδρική σύνταξη. Ήταν επίτιμος πρόεδρος πολλών κοινωνικών και ιστορικών οργανώσεων, καθώς και επίτιμος πολίτης σχεδόν τριάντα πόλεων στην Πολωνία, μεταξύ των οποίων οι: Βαρσοβία, Γκντανσκ, Γκντίνια, Κιέλτσε, Κρακοβία, Οπόλε, Ζιελόνα Γκούρα και η γενέτειρά του, Μπιαουίστοκ.
Κατά τη συνταξιοδότησή του, ο Κατσορόφσκι δεν κατείχε καμία δημόσια θέση, αν και αναφέρθηκε ότι τον Νοέμβριο του 1994 ο Πρωθυπουργός Βαλντέμαρ Πάβλακ πρότεινε στον Πρόεδρο Βαλέσα να διορίσει τον Κατσορόφσκι ως Υπουργό Άμυνας (καθώς, σύμφωνα με το τότε σύνταγμα, ο Πρόεδρος διόρισε τους Υπουργούς Άμυνας, Εσωτερικών και Εξωτερικών, ανεξάρτητα από τη θέληση του πρωθυπουργού). Μολονότι ο ίδιος ήταν οπαδός του Γιούζεφ Πιουσούτσκι (Piłsudczyk), ο Κατσορόφσκι επέλεξε να μην συμμετάσχει σε καμία κομματική ή αυστηρά πολιτική δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της συνταξιοδότησής του.
Στις 9 Νοεμβρίου 2004, ο Κατσορόφσκι διακοσμίστηκε με το Τάγμα των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου ως Επίτιμος Μεγαλόσταυρος Ιππότης από τη Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ του Ηνωμένου Βασιλείου για «την εξαιρετική συμβολή του στην κοινότητα των Πολωνών μεταναστών και των απογόνων τους που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο».
Θάνατος
δεξιά|μικρογραφία|280x280εσ| Ο τάφος του Κατσορόφσκι στον Εθνικό Ναό της Θείας Πρόνοιας στη Βαρσοβία. Ο Κατσορόφσκι πέθανε στις 10 Απριλίου 2010 σε αεροπορικό δυστύχημα κοντά στο Σμολένσκ της Ρωσίας, μαζί με τον Πρόεδρο της Πολωνίας Λεχ Κατσίνσκι και 94 άλλους. Ήταν το γηραιότερο θύμα της συντριβής. Στις 19 Απριλίου 2010, το φέρετρο του Κατσορόφσκι μεταφέρθηκε στον καθεδρικό ναό του Αγίου Ιωάννη για μια τελετή κηδείας, προτού ταφεί σε κρύπτη στον Εθνικό Ναό της Θείας Πρόνοιας στη Βαρσοβία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Πολωνίας Κατηγορία:Πολωνοί αντικομμουνιστές Κατηγορία:Πολωνικό στρατιωτικό προσωπικό του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Θύματα της αεροπορικής καταστροφής στο Σμολένσκ Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Μεγαλόσταυροι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λευκού Αετού (Πολωνία)
Κέιπ Κανάβεραλ (πολεμική αεροπορική βάση)
thumb|300px|right| Cape Canaveral Air Force Station Credit - © Mark Wade
Η πολεμική αεροπορική βάση στο Ακρωτήριο Κανάβεραλ (αγγλ. Cape Canaveral Air Force Station, CCAFS) είναι μία βάση εκτοξεύσεως πυραύλων στο ακρωτήριο Κανάβεραλ στη Φλόριντα, βόρεια της ακτής Cocoa Beach.
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου η πολεμική αεροπορία (Air Force) το χρησιμοποίησε για αεροδρόμιο. Στη δεκαετία του 1950 έγιναν οι πρώτες δοκιμαστικές εκτοξεύσεις πυραύλων. Αργότερα ακολούθησαν οι επανδρωμένες διαστημικές αποστολές Mercury, Gemini και Apollo 7. Μετά από την πτήση του Απόλλο 8 τον Δεκέμβριο του 1988 όλες οι επανδρωμένες πτήσεις της NASA μεταφέρθηκαν στο κέντρο διαστήματος Κέννεντυ.
Από εδώ ξεκινάνε όλες οι πτήσεις με προγραμματισμένη έγκλιση από 28° μέχρι 57°, ενώ οι πτήσεις με προγραμματισμένη έγκλιση μεγαλύτερη των 56° πραγματοποιούνται στην αεροπορική βάση Βάντενμπεργκ (Vandenberg Air Force Base), στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ.
Το Ιστορικό
thumb|left|CCAFS - Εξέδρες εκτοξεύσεων.
Η Βάση άνοιξε τον Σεπτέμβριο του 1948 υπό την ονομασία Banana River Naval Air Station (Αεροναύσταθμος Ποταμού Μπανάνα). Στις 11 Μαΐου 1949 επιλέχθηκε για να ενισχύσει τις δυνατότητες μιας άλλης βάσης, της White Sands (WSMR) στο Νέο Μεξικό. Προς τιμήν του προέδρου των ΗΠΑ Κέννεντυ μετονομάστηκε το 1964 σε Σταθμό Αεροπορίας Ακρωτηρίου Κέννεντυ (Cape Kennedy Air Force Station). Το 1973 ξαναπήρε την παλιά ονομασία, για να αλλάξει και πάλι το 1992 και να ονομαστεί Cape Canaveral Air Station (CCAS). Το 2000 τονίσθηκε η στρατιωτική χρήση του πεδίου και γι' αυτό από τότε λέγεται Cape Canaveral Air Force Station.
Η πρώτη πτήση πραγματοποιήθηκε στις 24 Ιουλίου 1950. Ένας πύραυλος τύπου Bumper 8 απογειώθηκε στις 14:28 UTC από το συγκρότημα LC-3 του CCAFS. Ο πύραυλος Bumper 8 ήτανε εξέλιξη του πυραύλου τύπου V2.
Από το 1956 και μετά πραγματοποιήθηκαν πολλές εκτοξεύσεις πυραύλων τύπου Jupiter, Vanguard, Thor και Άτλας.
Με έναν πύραυλο τύπου Jupiter εκτοξεύτηκε στις 31 Ιανουαρίου 1958 ο πρώτος Αμερικάνικος δορυφόρος, ο Explorer 1 με προορισμό το διάστημα. Με συνεχείς εξελίξεις των πυραύλων τύπου Redstone και Άτλας ξεκίνησε στα πλαίσια του προγράμματος Mercury και υπό τη διεύθυνση της NASA, ιδρυθείσας το 1958, το πρώτο πρόγραμμα επανδρωμένης αποστολής στο διάστημα. Ο πρώτος επανδρωμένος πύραυλος, ο (Mercury-Redstone 3)εκτοξεύτηκε στις 5 Μαΐου 1961 με την αποστολή Freedom 7 και εκτέλεσε βαλλιστική δοκιμαστική πτήση.
Το διαστημικό πρόγραμμα Gemini βασίστηκε σε πυραύλους τύπου Τιτάνας ΙΙ.
Οι εξέδρες των συγκροτημάτων LC-34 και LC-37 ήταν οι πρώτες καθαρά διαστημικές εξέδρες της NASA και χρησιμοποιήθηκαν για τις πτήσεις των αποστολών Saturn/Apollo.
Εκείνη την εποχή άρχισε να χτίζεται και το συγκρότημα εκτοξεύσεων LC-39, στο οποίο όμως από τις προγραμματισμένες τρεις εξέδρες μόνο οι δυο αποπερατώθηκαν, για τους πυραύλους Saturn V.
Από την εξέδρα του LC-34 ξεκίνησε στις 11 Οκτωβρίου 1968 η πρώτη επανδρωμένη αποστολή, η Apollo 7. Στις 16 Ιουλίου 1969 ακολούθησε η εκτόξευση από την εξέδρα LC-39A του πυραύλου Apollo 11 με την επανδρωμένη πτήση για τη Σελήνη και την προσσελήνωση.
Το πρόγραμμα του διαστημικού λεωφορείου ξεκίνησε στις 12 Απριλίου 1981 με την εκτόξευση του Κολούμπια από την εξέδρα LC-39A.
Στις 28 Ιανουαρίου 1986 συνέβη άλλο ένα τραγικό δυστύχημα, αφού στην εκκίνηση της αποστολής STS-51-L και στο 73ο δευτερόλεπτο της εκτόξευσης από την εξέδρα LC-39B διαλύθηκε στον αέρα το Διαστημικό Λεωφορείο Τσάλεντζερ, και όλο το 7-μελές πλήρωμα βρήκε τον θάνατο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συγκροτήματα εκτόξευσης πυραύλων Κέιπ Κανάβεραλ Κατηγορία:Αεροπορικές βάσεις
Τίμης Ευθυμίου
Ο Τίμης Ευθυμίου είναι Ελληνοκύπριος πολιτικός. Διετέλεσε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος και βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού εκλεγμένος με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τίμης Ευθυμίου γεννήθηκε στην Λεμεσό το 1955. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική γλώσσα. Σπούδασε οδοντιατρική στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργαζόταν ως χειρούργος οδοντίατρος.
Πολιτική διαδρομή
Στις Δημοτικές εκλογές του 1986 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λεμεσού με τον ΔΗΣΥ.
Εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Ως βουλευτής διετέλεσε αντιπρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος, μέλος της Επιτροπής Συγκοινωνιών και Έργων, μέλος της Επιτροπής Υγείας και μέλος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κύπρου - Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στις προεδρικές εκλογές του 2003 υποστήριξε τον Τάσσο Παπαδόπουλο, ο οποίος και εξελέγη. Στις 3 Μαρτίου 2003 διορίστηκε Υπουργός Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τις 13 Ιουνίου 2006.
Το 2004 ίδρυσε το κίνημα Ελεύθεροι Πολίτες, το οποίο το 2008 εντάχθηκε στον ΔΗΣΥ. Ο Τίμης Ευθυμίου διετέλεσε πρόεδρος του κόμματος καθ΄ όλη τη διάρκεια ύπαρξης του.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λεμεσού Κατηγορία:Κύπριοι οδοντίατροι Κατηγορία:Υπουργοί Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος (Κύπρος) Κατηγορία:Κυβέρνηση Τάσσου Παπαδόπουλου 2003 Κατηγορία:Βουλευτές ΣΤ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Καφέ Χιχόν
right|thumb|250px|Μαδρίτη: Το Καφέ Χιχόν
Το εσωτερικό του είναι εντυπωσιακό με τις σιδερένιες κολόνες, τα ασπρόμαυρα μαρμάρινα τραπέζια και πλακόστρωτα δάπεδά του.
Ιστορία
Το "Καφέ Χιχόν" ιδρύθηκε το 1888 από τον Αστουριανό Don Gumersindo Gomez, που καταγόταν από την πόλη Χιχόν (Gijόn) στην περιφέρεια Αστούριας της βορειοδυτικής Ισπανίας. Το 1913, το "καφέ" πουλήθηκε με τον όρο να συνεχίσει να λειτουργεί ως "Μέγα Καφέ της Χιχόν" (Gran Cafe de Gijόn) και με το ίδιο όνομα, της ισπανικής πόλης Χιχόν (Gijόn).
Οι μεγάλες δόξες του "Καφέ Χιχόν" ξεκινούν από το τέλος του 19ου αιώνα και φθάνουν ως τις αρχές της δεκαετίας του 1930, μια περίοδος που είναι γνωστή ως "Μποέμικη Μαδριλένικη Περίοδος". Στο διάστημα αυτό, συγγραφείς και καλλιτέχνες που σύχναζαν εδώ διατηρούσαν ζωντανή την παράδοση του θεσμού της "τερτούλια" (tertulia), όπου άνθρωποι με κοινά ενδιαφέροντα συγκεντρώνονταν και συζητούσαν για πολιτική, τέχνη και λογοτεχνία ή και ταυρομαχίες.
Κατά τη διάρκεια του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου (1936 - 1939), το " Καφέ Χιχόν" συνέχισε να λειτουργεί, ως τόπος συνάθροισης των υποστηρικτών του Φράνκο. Από το τέλος του Εμφύλιου Πολέμου και μέχρι σήμερα, το "Καφέ Χιχόν" απέκτησε και πάλι την παλιά δόξα του, ως εστία φιλολογικών και καλλιτεχνικών συναντήσεων της ισπανικής διανόησης.
Διάσημοι Θαμώνες
Μια πρώτη ομάδα συγγραφέων στα τέλη του 19ου αιώνα, που σύχναζαν στο "Καφέ Χιχόν", περιελάμβανε το Νικαραγουανό ποιητή Ρουμπέν Νταρίο και τον Χιλιανό ποιητή Πάμπλο Νερούδα. Μια δεύτερη γενιά συγγραφέων, που αποκαλούνταν "Γενιά του '98", περιελάμβανε τον Αθορίν (ψευδώνυμο του μυθιστοριογράφου Χοσέ Μαρτίνεθ Ρουίθ), τον Βάσκο συγγραφέα Πίο Μπαρόχα και τον ποιητή Αντόνιο Ματσάδο.
Ο πιο τακτικός όμως θαμώνας στο "Καφέ Χιχόν" ήταν ο διάσημος Ισπανός δραματουργός Ραμόν ντελ Βάγιε-Ινκλάν (Ramόn del Valle-Inclán, 1869 - 1936), ένα ολόσωμο άγαλμα του οποίου έχει τοποθετηθεί λίγο πιο πέρα από το "Καφέ Χιχόν" στην Πασέο δε Ρεκολέτος.
Άλλοι τακτικοί θαμώνες του "Καφέ Χιχόν" ήταν ο μυθιστοριογράφος Μπενίτο Πέρεθ Γκαλντός και ο Καμίλο Χοσέ Θέλα, όπως και ο Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, ο πιο διάσημος Ισπανός δραματουργός του 20ού αιώνα, ο οποίος δολοφονήθηκε το 1936, λίγο μετά το ξέσπασμα του Ισπανικού Εμφύλιου Πολέμου.
Στα πιο πρόσφατα χρόνια, στο "Καφέ Χιχόν" σύχναζαν επίσης ο συγγραφέας του "θεάτρου του παράλογου" Φερνάντο Αραμπάλ και ο σκηνοθέτης του κινηματογράφου Λουίς Μπουνιουέλ, καθώς και ο Σαλβαδόρ Νταλί και ο Έρνεστ Χεμινγουέι.
Πηγές
Κατηγορία:Καφέ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Ισπανία Κατηγορία:Πολιτισμός της Μαδρίτης
Σοφιάδα Φθιώτιδας
Η Σοφιάδα είναι πεδινό χωριό στην Στερεά Ελλάδα και την Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας σε υψόμετρο 120 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Σοφιάδα βρίσκεται στα βόρεια όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας και Καρδίτσας, στα νοτιοανατολικά του Θεσσαλικού κάμπου. Απέχει 16 χλμ. Β.-ΒΔ. από τον Δομοκό, 51 χλμ. Β.-ΒΔ. από τη Λαμία, 40 χλμ. ΝΑ. από την Καρδίτσα και 21 χλμ. ΝΔ. από τα Φάρσαλα. Ως οικισμός αναφέρεται από την περίοδο της τουρκοκρατίας και ιδρύθηκε γύρω στα 1800. Η παλιά ονομασία του χωριού είναι Τσουφλάρι ή Τσιφλάρι η οποία στα τουρκικά σημαίνει "Νεροχώρι" εξ΄ αιτίας των πολλών νερών που συχνά λίμναζαν στην περιοχή. Οι πρώτοι κάτοικοί του ήταν από χωριά της Όρθρυος, της Φθιώτιδας και της Καρδίτσας. Η μετέπειτα ονομασία του προέρχεται από το όνομα Σοφία που ήταν κόρη του τσιφλικά Ιωάννη Ζωγράφου, ο οποίος αγόρασε από τους Τούρκους τα γύρω κτήματα.
Ως Τσιφλάρι αναφέρεται επίσημα το 1883, μετά την παραχώρηση περιοχών της Θεσσαλίας στο τότε Ελληνικό Βασίλειο (με βάση την συμφωνία της Κωνσταντινούπολης - 1881), στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 να προσαρτάται στον τότε δήμο Θαυμακών (Δομοκού). Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1915 με το ΦΕΚ 89Α - 04/03/1915 μετονομάστηκε σε Σοφιάδα. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τα γειτονικά Πετρίλια αποτελούν την τοπική κοινότητα Σοφιάδας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θεσσαλιώτιδος του Δήμου Δομοκού και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 315 κατοίκους ενώ ως οικισμός 235.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Δομοκού Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Αλέξανδρος Νικίτιτς της Ρωσίας
Ο Αλέξανδρος Νικίτις, ρωσικά Александр Никитич (4 Νοεμβρίου 1929 - 22 Σεπτεμβρίου 2002) από τον Οίκο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ του κλάδου Μιχαήλοβιτς, ήταν πρίγκιπας της Ρωσίας.
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Νικίτα Αλεξάνδροβιτς πρίγκιπα της Ρωσίας και της Μαρίας, κόρης του Ιλαρίονος Βοροντσόβ-Ντάσκοβ.
Απεβίωσε το 2002 στο Λονδίνο σε ηλικία 73 ετών.
Sonic the Hedgehog 3
Όπως και με τους προκατόχους του, ήταν μια κρίσιμη και εμπορική επιτυχία, με τους κριτικούς να το βλέπουν ως βελτίωση σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθιστώντας το ένα από τα παιχνίδια με τις καλύτερες πωλήσεις για το Genesis. Παράλληλα με το Sonic & Knuckles, κυκλοφόρησε μια έκδοση Windows μέσω της συλλογής Sonic and Knuckles (1997). Το παιχνίδι κυκλοφόρησε επίσης μέσω συλλογών για διάφορες πλατφόρμες, όπως η Σόνικ Mega Συλλογή (Sonic Mega Collection) (2002) και η Σόνικ Απόλυτη Συλλογή (Sonic's Ultimate Genesis Collection) (2009).
Παιχνίδι
Το Sonic the Hedgehog 3 είναι δισδιάστατο παιχνίδι πλατφόρμας. Οι παίκτες μπορούν να ελέγχουν τον Σόνικ, τον Τέιλς ή και τους δύο. Στο προηγούμενο παιχνίδι, οι παίκτες ελέγχαν τον Σόνικ ενώ ο Τέιλς έτρεχε δίπλα του. Ένας δεύτερος παίκτης μπορούσε να συμμετάσχει ανά πάσα στιγμή και να ελέγχει τον Τέιλς ξεχωριστά. Το Sonic 3 προσθέτει την ικανότητα του Τέιλς να πετάει για μικρό χρονικό διάστημα γυρίζοντας τις δίδυμες ουρές του σαν έλικα ελικοπτέρου. Όταν κουράζεται, πέφτει. Σε αντίθεση με τον Sonic, ο Τέιλς μπορεί επίσης να κολυμπήσει υποβρύχια.
Το Sonic 3 πραγματοποιείται σε έξι επίπεδα, κάθε ένα χωρίζεται σε δύο πράξεις. Τα επίπεδα συμπληρώνονται με ρομπότ του Ρομπότνικ, που ονομάζονται μπάντνικ (badniks). ο Σόνικ και ο Τέιλς μπορούν να νικήσουν τα μπάντνικς πηδώντας πάνω τους ή χρησιμοποιώντας την στοφορμή "spin dash", η οποία δίνει επίσης στον χαρακτήρα μια ώθηση ταχύτητας. Τα επίπεδα περιλαμβάνουν εμπόδια και άλλα χαρακτηριστικά όπως κατακόρυφους βρόχους, τιρμπουσόν, σπασμένους τοίχους, καρφιά, νερό στο οποίο μπορεί ο Σόνικ να πνιγεί η και κοιλότητες χωρίς βάθος. Υπάρχει ένας αγώνας μάχης με ένα από τα μεγάλα, ισχυρά ρομπότ του Robotnik στο τέλος της πρώτης πράξης κάθε επιπέδου και μια πλήρη μάχη αφεντικού με τον Robotnik στο τέλος του δευτέρου. Η επίτευξη ενός νέου επιπέδου αποθηκεύει το παιχνίδι σε έναν από τους έξι σημεία αποθήκευσης.
Όπως και με τα προηγούμενα παιχνίδια Sonic, το Sonic 3 χρησιμοποιεί δαχτυλίδια, διάσπαρτα σε όλα τα επίπεδα, ως σύστημα υγείας. Όταν ο παίκτης δέχεται επίθεση χωρίς δαχτυλίδια, συνθλίβεται, πέφτει εκτός οθόνης, πνίγεται ή υπερβαίνει το όριο των δέκα λεπτών της πράξης, χάνει μια ζωή και επιστρέφει στο σημείο ελέγχου που πέρασε πιο πρόσφατα. Ο θάνατος με μηδενικές ζωές δίνει στον παίκτη Game Over. Τα επίπεδα περιλαμβάνουν επίσης power-ups σε οθόνες τηλεόρασης που, όταν σπάσουν, δίνουν στον χαρακτήρα μια επιπλέον ζωή, προσωρινή αθανασία στους περισσότερους κινδύνους, έναν αριθμό δαχτυλιδιών, μια ασπίδα μορφής φυσαλίδας που τους επιτρέπει να αναπνέουν κάτω από το νερό, μια φλογισμένη ασπίδα που τους επιτρέπει να αντέξει φωτιά από εχθρικά βλήματα, ή μια ηλεκτρική ασπίδα που προσελκύει κοντινά δαχτυλίδια.
Το Sonic 3 περιέχει δύο τύπους "σπέσιαλ σταδίων". Όταν ο παίκτης μαζεύει τουλάχιστον 50 δαχτυλίδια και περνάει ένα σημείο ελέγχου, μπορεί να μεταφερθεί στον πρώτο τύπο, που περιλαμβάνει την αναπήδηση προς μια μηχανή Gumball για να κερδίσει power-ups πατώντας τον διακόπτη της.
Ο δεύτερος τύπος, που πυροδοτείται με την είσοδο σε τεράστια δακτυλίδια που βρίσκονται σε μυστικά περάσματα, περιλαμβάνει το τρέξιμο γύρω από έναν τρισδιάστατο χάρτη και τη όλων τον μπλε σφαιρών του σταδίου. Περνώντας από μια μπλε σφαίρα την κάνει κόκκινη και αγγίζοντας μια κόκκινη σφαίρα αναγκάζει τον παίκτη να φύγει από το στάδιο, εκτός αν ο παίκτης έχει μόλις ολοκληρώσει έναν κύκλο γύρω από μια διάταξη μπλε σφαιρών, οπότε όλες αυτές οι σφαίρες μετατρέπονται σε ακίνδυνα δαχτυλίδια. Η συλλογή όλων των μπλε σφαιρών δίνει στον παίκτη ένα Σμαράγδι του Χάους. Αν ο Σόνικ (όχι ο Τέιλς) συλλέξει και τα επτά, μπορεί να γίνει Σόυπερ Σόνικ κατά βούληση, γεγονός που τον καθιστά ανίκητο στα περισσότερα εμπόδια. Η αποτυχία συλλογής των επτά Σμαραγδιών του Χάους πυροδοτεί μια σκηνή μετά το τέλος του παιχνιδιού στην οποία Robotnik και ο Knuckles χλευάζουν τον παίκτη.
Το Sonic 3 περιλαμβάνει έναν ανταγωνιστικό τρόπο: δύο παίκτες, που ελέγχουν τους Σόνικ, Τέιλς ή Νακλς, αγωνίζονται μέσω ενός ή και των πέντε σταδίων που δεν εμφανίζονται στο κύριο παιχνίδι. Σε αυτά τα ίδια στάδια, ένας παίκτης μπορεί να ανταγωνιστεί το ρολόι σε χρονικές επιθέσεις.
Sonic 3 and Knuckles
Το Sonic the Hedgehog 3 και το Sonic & Knuckles προορίζονταν να είναι ένα μόνο παιχνίδι, αλλά κυκλοφόρησαν ξεχωριστά λόγω χρονικών περιορισμών και μικρού μεγέθους των κασετών. Η κασέτα Sonic & Knuckles διαθέτει προσαρμογέα "lock-on" που επιτρέπει σε άλλες κασέτες Genesis να είναι φυσικά συνδεδεμένες σε αυτό. Η σύνδεση του Sonic 3 δημιουργεί ένα συνδυασμένο παιχνίδι, Sonic 3 & Knuckles. Η λειτουργία κλειδώματος είναι διαθέσιμη σε ορισμένες εκδόσεις, όπως στην υπηρεσία Virtual Console για το Wii.
Το Sonic the Hedgehog 3 & Knuckles επιτρέπει στον παίκτη να παίζει επίπεδα του Sonic 3 ως Knuckles ή επίπεδα του Sonic & Knuckles ως Tails ή και Sonic και Τέιλς. Άλλα νέα χαρακτηριστικά είναι η δυνατότητα συλλογής Super Emeralds,που ξεκλειδώνουν νέες μεταμορφώσεις "Υπέρ" (Hyper) για τον Σόνικ και τον Νακλς και μια μεταμόρφωση "Σούπερ" (Super) για τον Τέιλς, βελτιωμένες επιλογές αποθήκευσης, πρόσβαση σε νέες περιοχές στις οποίες δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στο παρελθόν οι Σόνικ ή Τέιλς, τροποποιημένες μεταμορφώσεις αφεντικού, και ένα επιπλέον τέλος που δείχνει ότι ο Σόνικ επιστρέφει το Κυρίαρχο Σμαράγδι στο Νησί του Αγγέλου.
Πλοκή
Ο Sonic και ο Tails πλησιάζουν το Angel Island στο διπλάνό τους, το Tornado. Ο Sonic χρησιμοποιεί τα Chaos Emeralds για να μετατραπεί σε Super Sonic, αλλά ο Knuckles τον χτυπάει και κλέβει τα σμαράγδια. Οι Sonic και Tails ταξιδεύουν στο νησί που παρεμποδίζεται από τους Knuckles και τον Robotnik. Στη βάση εκτόξευσης, όπου το Death Egg είναι υπό επισκευή, οι Sonic και Tails πολεμούν τον Knuckles, αλλά το Death Egg εκτοξεύεται ξανά. Σε μια πλατφόρμα που συνδέεται με το Death Egg, ο Sonic νικά τον Robotnik, προκαλώντας το Death Egg να προσγειωθεί ξανά στο Angel Island. Η ιστορία συνεχίζεται στο Sonic & Knuckles.