cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Θεοδώριχος της Φλάνδρας
Βιογραφία
Τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο του 1197 ο Tιερύ ήταν μάρτυρας της συνθήκης συμμαχίας μεταξύ του Βαλδουίνου Θ΄ και του Ριχάρδου Α΄ της Αγγλίας. Ακολουθώντας τον ηγέτη εξάδελφό του, εντάχθηκε στη Δ΄ Σταυροφορία το 1202 και ήταν ένας από τους διοικητές του φλαμανδικού στόλου μαζί με τον Ιωάννη Β΄ του Νεσλ και τον Νικόλαο του Μαιγύ. Αυτός και ο Βαλδουίνος Θ΄ βρισκόταν ακόμη στη Φλάνδρα τον Απρίλιο του 1202. Ο στόλος του Τιερύ απέπλευσε το καλοκαίρι του 1202, επιτέθηκε σε μία ανώνυμη μουσουλμανική πόλη στην αφρικανική ακτή και διαχείμασε στη Μασσαλία. Κατά τη διάρκεια αυτής της στάσης στη Μασσαλία, ο Tιερύ νυμφεύτηκε τη «δεσποσύνη της Κύπρου», την κόρη και κληρονόμο του Ισαάκιου Κομνηνού Καματηρού ηγεμόνα της Κύπρου. Ήταν ο δεύτερος σύζυγός της, μετά την αποτυχία του γάμου της με τον Ραϋμόνδο ΣΤ΄ κόμη της Τουλούζης. Αυτή μάλλον ήλπιζε να ανακτήσει την κληρονομιά της με τη σταυροφορία. Η μόνη πηγή γι' αυτόν τον γάμο είναι το Χρονικό του Ερνούλ και του Μπερνάρντ του Θησαυροφύλακα. Στη Μασσαλία ο στόλος έλαβε νέα για την προγραμματισμένη επίθεση στην Κωνσταντινούπολη και ο Βαλδουίνος Θ΄ διέταξε να συναντηθούν στη Μεθώνη. Όμως ο Τιερύ, αγνοώντας αυτή την παραγγελία, πήγε κατευθείαν προς τους Αγίους Τόπους.
Ιωάννης της Βουργουνδίας (Επίσκοπος του Καμπραί)
Παπικός ορισμός
Το 1446, ο Πάπας Ευγένιος Δ΄ ευρέθηκε μπλεγμένος σε εσωτερική εκκλησιαστική σύγκρουση αναφορικά με την εγκυρότητα της παποσύνης του με τον Φήλιξ Ε΄. Αναγνωρισμένος από τους Βασιλείς της Καστίλης, της Γαλλίας και της Αγγλίας, ο Ευγένιος προχώρησε σε κινήσεις που ως στόχο είχαν την ισχυροποίηση των υποστηρικτών του εντός της εκκλησίας, μέσω του αφορισμού και της καθαίρεσης υποστηρικτών του Φήλικα, συμπεριλαμβανομένων των Αρχιεπισκόπων της Τριρ και της Κολωνίας. Ο Ευγένιος όρισε τον Ιωάννη προκειμένου να αναπληρώσει την χηρεύουσα Αρχιεπισκοπή της Τριρ, ωστόσο, ο συγκεκριμένος ορισμός τέθηκε υπό αμφισβήτηση.
Θεοδώριχος της Φλάνδρας
Βιογραφία
Ο φλαμανδικός του στόλος σταμάτησε στην Κύπρο, όπου ο Τιερύ, με την υποστήριξη των φλαμανδών ιπποτών, πίεσε τον Aμωρί της Κύπρου να του παραδώσει το βασίλειο. Ο Aμωρί αρνήθηκε και τον διέταξε να φύγει από το βασίλειό του, οπότε ο Tιερύ, καθώς ο Aμωρί κατείχε επίσης το βασίλειο της Ιερουσαλήμ, πήγε στο βασίλειο της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) και μπήκε στην υπηρεσία του βασιλιά Λέοντα Β΄. Η Κιλικία ήταν η πατρίδα της πεθεράς του, η οποία ήταν κόρη του Θόρου Β΄ πρίγκιπα της Αρμενίας.
Ο Tιερύ και η σύζυγός του πήγαν στην Κωνσταντινούπολη κάποια στιγμή μετά την αυτοκρατορική στέψη του Βαλδουίνου το 1204. Δεν πιστοποιείται εκεί μέχρι το 1207, αλλά ο συνάδελφός του, Νικόλαος του Μαιγύ, ήταν σίγουρα εκεί το 1204. Αναφορές από τον Άραβα χρονογράφο Ibn Ο al-Athīr δείχνουν ότι οι Λατίνοι αυτοκράτορες στην Κωνσταντινούπολη ίσως να ήλεγχαν την Κύπρο κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του διαδόχου του Αμωρί, του Ούγου Α΄, από το 1205 έως το 1210, γεγονός που μπορεί να συνδέεται με την παρουσία στην Κωνσταντινούπολη του Τιερύ ως διεκδικητή του θρόνου της Κύπρου. Τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο του 1207 ο Τιερύ, ο εξάδελφός του Eυστάθιος και ο Ανσώ ντε Καγιέ στάλθηκαν από τον αυτοκράτορα Ερρίκο για να επιτεθούν στη Βουλγαρία. Αυτό το επεισόδιο, που κατέγραψε ο Γοδεφρείδος του Βιλλαρντουέν, είναι το τελευταίο που είναι γνωστό γι' αυτόν.
Ιωάννης της Βουργουνδίας (Επίσκοπος του Καμπραί)
Νόθα τέκνα
Ο Ιωάννης απέκτησε αριθμό νόθων τεκνών, ενώ αναφέρεται πως χοροστάτησε λειτουργίας, κάποτε, στο Καμπραί, παρουσία των συνολικά 36 νόθων υιών ή εγγονών του.
Θεοδώριχος της Φλάνδρας
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1203 την κόρη του Ισαακίου Κομνηνού Καματηρού ηγεμόνα της Κύπρου. Δεν απέκτησαν απογόνους.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πρόσωπα της Λατινικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος της Λωρραίνης
Ιωάννης της Βουργουνδίας (Επίσκοπος του Καμπραί)
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιεπίσκοποι της Τριρ Κατηγορία:Επίσκοποι του Καμπραί
Ιωάννης της Τύρου
Ο Ιωάννης, γαλλ. Jean (απεβ. 27 Νοεμβρίου 1283) από τον Οίκο τού Μονφόρ ήταν κύριος τού Τορόν (1257-66) και της Τύρου (1270-83).
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού Φιλίππου Α΄ κυρίου τού Καστρ & της Τύρου και της Μαρίας των Πουατιέ κυρίας τού Τορόν, κόρης τού Ραϋμόνδου-Ρουπέν πρίγκιπα της Αντιόχειας και διεκδικητή της Αρμενίας. Η μητέρα του ήταν διεκδικήτρια της Αρμενίας.
Όταν ο Ιωάννης ενηλικιώθηκε, έλαβε την κυριότητα τού Τορόν από τη μητέρα του, αλλά οι Μαμελούκοι την κατέλαβαν το 1266. Το 1268 νυμφεύτηκε τη Μαργαρίτα των Πουατιέ, κόρη τού Ερρίκου βάιλου της Ιερουσαλήμ και της Ισαβέλλας των Λουζινιάν, κόρης τού Ούγου Α΄ της Κύπρου. Η Μαργαρίτα ήταν αδελφή τού Ούγου Γ΄ της Κύπρου, που μετά έγινε βασιλιάς και της Ιερουσαλήμ και διαπραγματεύτηκε ορισμένες συμμαχίες με τους ευγενείς τού βασιλείου με σκοπό να στηρίξει τη διεκδίκησή του εναντίον τού Καρόλου Α΄ των Καπετιδών-Ανζού της Σικελίας. Με την ευκαιρία των γάμων τού Ιωάννη, ο Ούγος Γ΄ επιβεβαίωσε τις κτήσεις τού Φιλίππου Β΄ στην Τύρο, αλλά διατήρησε το δικαίωμα τού βασιλιά να πάρει πίσω το φέουδο, αν ο Ιωάννης και η Μαργαρίτα αποβιώσουν χωρίς τέκνο.
Το 1270 ο πατέρας του σκοτώθηκε από έναν των Ασσασίνων. Ο Ιωάννης τον διαδέχθηκε στην κυριότητα της Τύρου, ως το τέλος του το 1283· ήταν άτεκνος, έτσι ο Ούγος Γ΄ επέτρεψε η κυριότητα να περιέλθει στον αδελφό εκείνου Ονφρουά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1268 τη Μαργαρίτα των Πουατιέ, κόρη τού Ερρίκου βάιλου της Ιερουσαλήμ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Μαράσια Έβρου
Τα Μαράσια είναι πεδινό χωριό της περιφερειακής ενότητας Έβρου, και ανήκει στη δημοτική ενότητα Τριγώνου του Δήμου Ορεστιάδας. Βρίσκεται σε υψόμετρο 40 μέτρων.
Γεωγραφία - Ιστορία
Τα Μαράσια βρίσκονται δίπλα στη μεθοριακή γραμμή της Ελλάδας με την Τουρκία στον βόρειο Έβρο. Το χωριό είναι κτισμένο στο σημείο που ο Άρδας ποταμός (νότια) συναντάει τον Έβρο (βόρεια). Απέχει 3,5 χλμ. ΒΔ. από τον Συνοριακό Σταθμό Καστανιών και (ΝΑ.) και 22 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Ορεστιάδα. Στα ανατολικά, απέναντι από τα σύνορα και σε απόσταση 4,5 χλμ. βρίσκεται η Αδριανούπολη. Δίπλα από τα Μαράσια περνάει η σιδηροδρομική γραμμή Ορμενίου - Αλεξανδρούπολης και στα δυτικά σε απόσταση 3 χλμ. η ΕΟ Καστανιών - Ορμενίου (προς Βουλγαρία).
Στην τοποθεσία "Φύλακες", στην πλαγιά χαμηλού υψώματος, έχει εντοπιστεί οικισμός της πρώιμης εποχής του Σιδήρου με χειροποίητη στιλβωμένη κεραμική με ραβδωτή και εμπίεστη διακόσμηση. Την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν μικτό χωριό με χριστιανούς και μουσουλμάνους κατοίκους. Μετά την Ελληνοτουρκική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες κυρίως από την Αδριανούπολη, αλλά και από την υπόλοιπη Ανατολική Θράκη. Είναι τόπος καταγωγής της οικογένειας Μαρασλή και του μεγαλεμπόρου Γρηγορίου Μαρασλή (1780-1851) ενός από τους πρώτους οικιστές της Οδησσού.
Το χωριό έγινε γνωστό όταν το 2007 η Ακαδημία Αθηνών βράβευσε την "Κυρά των Μαρασίων" (Βασιλική Λαμπίδου - Φωτάκη), η οποία απεβίωσε στις 21 Ιουνίου 2011, σε ηλικία 107 ετών και κηδεύτηκε µε τιµές εν ενεργεία αξιωµατικού των Ενόπλων ∆υνάµεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Έβρου Κατηγορία:Δήμος Ορεστιάδας
Ανδροκύδης (γιατρός)
Ο Ανδροκύδης (άκμασε. τον 4ο αιώνα π.Χ.) ήταν Έλληνας ιατρός και συγγραφέας ο οποίος έζησε στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί
Δημοσθένης Ομηρίδης Σκυλίτσης
Ο Δημοσθένης Ομηρίδης Σκυλίτσης διετέλεσε δήμαρχος της πόλης του Πειραιά την περίοδο 1907-1914 κερδίζοντας τον ιατρό και προηγούμενο δήμαρχο Παύλο Δαμαλά. Ήταν γιος του δημάρχου Αριστείδη Σκυλίτση του πρεσβύτερου και πατέρας του μετέπειτα δημάρχου της πόλης επί δικτατορίας Αριστείδη Σκυλίτση. Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1856. Φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων (η οποία στεγαζόταν στον Πειραιά εκείνη την εποχή). Ολοκληρώνοντας επταετή φοίτηση, ονομάστηκε ανθυπασπιστής του πυροβολικού. Εκλέχτηκε βουλευτής Αττικής, όντας λοχαγός του πυροβολικού. Όταν ιδρύθηκε η βουλευτική εκλογική περιφέρεια Πειραιά, παραιτήθηκε από τις τάξεις του στρατού και αφοσιώθηκε στα κοινά, εκλεγόμενος βουλευτής Πειραιά. Η παραίτησή του ήταν αποτέλεσμα νομοθετικής αλλαγής, η οποία καθιέρωσε το ασυμβίβαστο στρατιωτικών - βουλευτών. Το 1907 ο Δημήτριος Ράλλης πρότεινε τον Σκυλίτση ως υποψήφιο δήμαρχο Πειραιά. Το 1912 ο Σκυλίτσης αναγκάστηκε να αφήσει προσωρινά τον δημαρχιακό θώκο της πόλης για να πολεμήσει στον πρώτο Βαλκανικό Πόλεμο και δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο. Η θητεία του ολοκληρώθηκε τον Μάρτιο του 1914. Κατά τη διάρκεια της δημαρχίας του έγιναν προσπάθειες μείωσης του ελλείμματος του δημοτικού ταμείου, ασφαλτοστρώθηκαν κεντρικές αρτηρίες και εκτελέστηκαν έργα κοινής ωφέλειας και καλλωπισμού της πόλης. Απεβίωσε στις 29 Ιουλίου 1935, έπειτα από ολιγοήμερη ασθένεια.
Πηγές
Εφημερίδα Χρονογράφος, αρ. φύλλου 11746 της 30ής Ιουλίου 1935.
Δημοσθενης Ομηριδης Σκυλιτσης
Εθνική Βουλγαρίας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Βουλγαρίας U17 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κάτω των 17 της Βουλγαρίας. Ελέγχεται από την Βουλγαρική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Η ομάδα συμμετέχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου U17, το οποίο διεξάγεται κάθε χρόνο.
Δείτε ακόμη
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-17 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Βουλγαρίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων στη Βουλγαρία
Αιγινήτης
Το ελληνικό όνομα Αιγινήτης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα ακόλουθα πρόσωπα:
Δείτε επίσης
Αιγινητης
Παναγιώτης Φωτέας
Ο Παναγιώτης Φωτέας (Καρδαμύλη Μάνης, 1939 - 21 Μαρτίου 1998), ήταν Έλληνας πολιτικός, δοκιμιογράφος και πεζογράφος, ο οποίος διετέλεσε Νομάρχης στη Ροδόπη και στη Μεσσηνία.
Βιογραφία
Σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Συνέχισε τις σπουδές του στις Πολιτικές Επιστήμες στο Παρίσι και ήταν διδάκτορας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Στις νομαρχιακές εκλογές του 1994 εξελέγη Νομάρχης Μεσσηνίας με ποσοστό 56,7%, επικεφαλής της παράταξης "Λαϊκή Ένωση για τη Μεσσηνία". .
Απεβίωσε ενώ ήταν εν ενεργεία Νομάρχης, το 1998, σε ηλικία μόλις 59 ετών.
Έργο
Ως συγγραφέας ασχολήθηκε και με το θέμα των Πομάκων.
Τιμές
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Μεσσηνίας θεσμοθέτησε βραβείο για το καλύτερο δοκίμιο, που φέρει το όνομά του.
Παραπομπές
] Κατηγορία:Νομάρχες Ροδόπης Κατηγορία:Νομάρχες Μεσσηνίας Κατηγορία:Βουλευτές Μεσσηνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Νέα Δημοκρατία
Μποαβίστα ΦΚ
Η Μποαβίστα (πορτογαλικά: Boavista) είναι αθλητικός σύλλογος της Πορτογαλίας με έδρα την πόλη Πόρτο ιδρύθηκε το 1903. Εκτός από το ποδόσφαιρο διατηρεί τμήματα σε ποδηλασία, σκάκι, ποδόσφαιρο σάλας και άλλα αθλήματα.
Οι τίτλοι
Η Μποαβίστα έχει κατακτήσει μία φορά το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Πορτογαλίας, πέντε φορές το Κύπελλο Πορτογαλίας και τρεις φορές το Σούπερ καπ Πορτογαλίας.
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Πορτογαλίας
Κύπελλο Ποδοσφαίρου Πορτογαλίας
Σούπερ Καπ Πορτογαλίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Πορτογαλίας Μ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Tien Quan Ca
Ο εθνικός ύμνος του Βιετνάμ είναι το "Tien quan ca" («Προχωρήστε στο Μέτωπο») και έγινε επίσημα ύμνος το 1976, με την ενοποίηση της χώρας. Τη μουσική και στους στίχους του ύμνου έγραψε ο Nguyen Van Cao. Ως ύμνος υιοθετήθηκε για πρώτη φορά το 1946. Αποτελείται από δύο στροφές, αλλά η μία μόνο χρησιμοποιείται επίσημα ως ύμνος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Βιετνάμ
NGC 3315
Ο NGC 3315 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει 185 εκατομμύρια έτη φωτός στον αστερισμό Ύδρα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Έντουαρντ Ώστιν (Edward Austin) στις 24 Μαρτίου 1870 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών της Ύδρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ύδρα (αστερισμός) 3315 31540
Βουκολίων (μυθολογία)
Με το όνομα Βουκολίων ήταν γνωστά τέσσερα μυθικά πρόσωπα.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας Κατηγορία:Βοσκοί στη μυθοπλασία
Ζερέντι
Το Ζερέντι (Зеренді) είναι μικρή πόλη στο βορειοκεντρικό Καζακστάν, με απόσταση 45 χιλιόμετρα από το Κοκσετάου. Είναι το διοικητικό κέντρο της Επαρχίας Ζερέντι στην περιφέρεια Ακμόλα. Είχε πληθυσμό 6.800 το 1998. Το Ζερέντι δίπλα από τη λίμνη Ζερέντα και περιτριγυρίζεται από μικρά βουνά που καλύπτεται από δάσος. Η μεγαλοπρεπής ομορφιά της λίμνης προσελκύει πολλούς τουρίστες από τη Ρωσία, τη Γερμανία και την Ουκρανία.
Ιστορία
Το 1824 οι Κοζάκοι από τη Σιβηρία ίδρυσαν ένα μικρό οικισμό. Το 1935 ιδρύθηκε η επαρχία Ζερέντι.
Αξιοθέατα
Το Ζερέντι έχει πολλά ενδιαφέροντα σημεία, όπως τη λίμνη Ζερέντα, το πράσινο Ακρωτήριο και το όρος της Αρκούδας. Το μεγαλύτερο μέρος της ακτής της Λίμνης Ζερέντα ανήκει σε ιδιώτες, ειδικά το δυτικό μέρος της ακτής. Υπάρχουν αρκετά θέρετρα όπως το Ζερέν, το Καραγκαχτζλί, και το Καζάκοιλ. Στο ακρωτήριο Ρασπμπέρι υπάρχει μια καλοκαιρινή κατοικία του πρόεδρου του Καζακστάν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν
2208 Πούσκιν
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Πούσκιν εκτιμάται σε 38,31 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι D, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,0497.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πουσκιν
Αντιβιοτικό
right|thumb|150px|[[Χρυσίζων Σταφυλόκοκκος  - Τρυβλίο Καλλιέργειας με Δοκιμασία Αντιβιοτικών.]] Τα αντιβιοτικά είναι χημειοθεραπευτικά φάρμακα τα οποία χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ή πρόληψη βακτηριακών λοιμώξεων. Μπορεί είτε να σκοτώνουν (βακτηριολυτικά) είτε να αναστέλλουν την ανάπτυξη των βακτηρίων (βακτηριοστατικά). Τα αντιβιοτικά μπορούν επίσης να έχουν αποτέλεσμα ενάντια σε άλλες κατηγορίες μικροοργανισμών όπως οι μύκητες και τα παράσιτα αλλά δεν είναι αποτελεσματικά ενάντια στους ιούς. Τα αντιβιοτικά - αντίθετα από τις προηγούμενες θεραπείες για τις μολύνσεις, που ήταν συχνά οι χημικές ενώσεις όπως η στρυχνίνη και το αρσενικό, με την υψηλή τοξικότητα ενάντια στα θηλαστικά – εκμεταλλεύονται τις διαφορές ανάμεσα σε μικροοργανισμούς και ανθρώπους με αποτέλεσμα να έχουν λιγότερες παρενέργειες και υψηλότερη αποτελεσματικότητα.
Οι πρώτες αντιβιοτικές ενώσεις που χρησιμοποιήθηκαν στη σύγχρονη ιατρική παρήχθησαν και απομονώθηκαν από ζωντανούς οργανισμούς, όπως η κατηγορία των αντιβιοτικών πενικιλίνης που παρήχθη από τους μύκητες γένους Penicillium ή στρεπτομυκίνη από τα βακτήρια του γένους Streptomyces. Με τις προόδους στην οργανική χημεία πολλά αντιβιοτικά τώρα επίσης λαμβάνονται με χημική σύνθεση, όπως τα φάρμακα Σουλφοναμίδες. Πολλά αντιβιοτικά είναι σχετικά μικρά μόρια με μικρό μοριακό βάρος. Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον 4.000 αντιβιοτικά έχουν απομονωθεί από καλλιέργειες μικροβίων και 30.000 έχουν παρασκευασθεί ημισυνθετικά. Στην καθ’ ημέρα πράξη, όμως, χρησιμοποιούνται μόνο 100 από αυτά. Εκτός της Ιατρικής χρησιμοποιούνται στη Γεωπονία, την Κτηνιατρική και τη Χημεία Τροφίμων.
Τα αντιβακτηριακά αντιβιοτικά μπορούν να ταξινομηθούν με βάση την εστίαση της δράσης τους σε: αντιβιοτικά «στενού - φάσματος», που στοχεύουν σε ιδιαίτερους τύπους βακτηρίων, όπως τα κατά Γκραμ θετικά ή κατά Γκραμ αρνητικά βακτήρια, ενώ τα αντιβιοτικά ευρέος φάσματος έχουν επιπτώσεις σε ένα ευρύ φάσμα βακτηρίων. Η αποτελεσματικότητα των μεμονωμένων αντιβιοτικών ποικίλλει ανάλογα με τη θέση της μόλυνσης, τη δυνατότητα του αντιβιοτικού να φτάσει στην περιοχή της μόλυνσης, και τη δυνατότητα του μικροβίου να αδρανοποιηθεί ή να καταστραφεί από το αντιβιοτικό. Μερικά αντιβακτηριακά αντιβιοτικά καταστρέφουν τα βακτήρια (βακτηριοκτόνα), καταστρέφοντας συγκεκριμένα τμήματά τους, όπως η μεμβράνη και το κυτταρικό τοίχωμά τους ή επιδρώντας στον αναπνευστικό τους κύκλο, ενώ άλλα αποτρέπουν τα βακτήρια από τον πολλαπλασιασμό (βακτηριοστατικά). Άλλα αντιβιοτικά λαμβάνονται απλά από το στόμα, ενώ τα ενδοφλέβια αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται σε σοβαρότερες περιπτώσεις, όπως οι βαθιές συστηματικές μολύνσεις. Τα αντιβιοτικά μπορούν επίσης μερικές φορές να χορηγηθούν τοπικά, όπως με σταγόνες ή αλοιφές. Τα τελευταία έτη τρεις νέες κατηγορίες αντιβιοτικών έχουν παρουσιαστεί στην κλινική χρήση. Αυτό ακολουθείται μετά από μια παύση 40 ετών στην ανακάλυψη νέων κατηγοριών αντιβιοτικών ενώσεων. Αυτά τα νέα αντιβιοτικά είναι των ακόλουθων τριών κατηγοριών: κυκλικές λιποπεπτίδες (daptomycin), γλυκικυκλίνες (tigecycline), και οξαζολιδινόνες (linezolid). Το Tigecycline είναι αντιβιοτικό ευρέος φάσματος, ενώ τα δύο άλλα  χρησιμοποιούνται για τις θετικές κατά Γκραμ μολύνσεις. Αυτές οι εξελίξεις δίνουν υπόσχεση ότι θα ξεπεραστεί η αυξανόμενη βακτηριακή αντίσταση στα υπάρχοντα αντιβιοτικά.
Ιστορία των αντιβιοτικών
thumb|170px|Πενικιλίνη Αν και οι ισχυρές αντιβιοτικές ενώσεις για τη θεραπεία των ανθρώπινων ασθενειών που προκαλούνται από τα βακτηρίδια ,όπως η φυματίωση, η βουβωνική πανώλη, η λέπρα, δεν ήταν απομονωμένες και προσδιορισμένες μέχρι τον εικοστό αιώνα, η πρώτη γνωστή χρήση αντιβιοτικών ήταν από τους αρχαίους Κινέζους πριν από πάνω 2.500 έτη. Πολλοί άλλοι αρχαίοι πολιτισμοί, συμπεριλαμβανομένων των αρχαίων Αιγυπτίων και των αρχαίων Ελλήνων, χρησιμοποιούσαν ήδη μύκητες και φυτά για να θεραπεύσουν μολύνσεις, εξ αιτίας της παραγωγής των αντιβιοτικών ουσιών από αυτούς τους οργανισμούς. Εκείνη τη στιγμή όμως, οι ενώσεις που αναπτύσσουν την αντιβιοτική δράση ήταν άγνωστες. Οι αντιβιοτικές ιδιότητες του Penicillium sp. περιγράφηκε αρχικά στη Γαλλία από τον Ερνέστ Ντυσέν (Ernest Duchesne) το 1897. Εντούτοις, η εργασία του δεν επηρέασε την επιστημονική κοινότητα μέχρι την ανακάλυψη από  τον Αλεξάντερ Φλέμινγκ της πενικιλίνης. Η σύγχρονη έρευνα για την αντιβιοτική θεραπεία άρχισε στη Γερμανία με την ανάπτυξη του στενού-φάσματος αντιβιοτικού "Σαλβαρσάνη" από τον Πάουλ Έρλιχ (Paul Ehrlich) το 1909, επιτρέποντας για πρώτη φορά μια αποδοτική θεραπεία της  διαδεδομένης σύφιλης. Το φάρμακο, που ήταν επίσης αποτελεσματικό και ενάντια σε άλλες μολύνσεις, δεν είναι πλέον σε εφαρμογή στη σύγχρονη ιατρική. Τα αντιβιοτικά αναπτύχθηκαν περαιτέρω στη Μεγάλη Βρετανία μετά από την ανακάλυψη της πενικιλίνης το 1928 από τον Φλέμινγκ. Περισσότερο από δέκα έτη αργότερα, ο Ερνστ Τσέιν και ο Χάουαρντ Φλόρεϊ έδειξαν ενδιαφέρον στην εργασία του και βρήκαν την καθαρισμένη μορφή της πενικιλίνης. Οι τρεις τους μοιράστηκαν το βραβείο Νόμπελ του 1945 στην ιατρική. Ο όρος «αντιβιοτικό» χρησιμοποιήθηκε αρχικά για να αναφερθεί μόνο στις ουσίες που εξήχθησαν από έναν μύκητα ή άλλο μικροοργανισμό, αλλά σήμερα περιλαμβάνει επίσης τα πολλά συνθετικά και ημισυνθετικά φάρμακα που έχουν  αντιβακτηριακά αποτελέσματα.
Παραγωγή αντιβιοτικών
Από τις πρώτες πρωτοποριακές προσπάθειες των Χάουαρντ Φλόρεϊ και Ερνστ Τσέιν το 1939, η σημασία των αντιβιοτικών στην ιατρική έχει οδηγήσει σε πολλές έρευνες για την  ανακάλυψη και την παραγωγή τους. Η διαδικασία της παραγωγής περιλαμβάνει συνήθως τη διαλογή ενός μεγάλου φάσματος   μικροοργανισμών, της δοκιμής και της τροποποίησης. Η παραγωγή πραγματοποιείται χρησιμοποιώντας τη ζύμωση, μια διαδικασία που είναι σημαντική σε αναερόβιες συνθήκες, όταν δεν υπάρχει οξειδωτική φωσφορυλίωση για να διατηρήσει την παραγωγή της Τριφωσφορικής αδενοσίνης (ATP) με γλυκόλυση.
Κλινική ταξινόμηση αντιμικροβιακών φαρμάκων
<ol style="list-style-type:upper-roman"> <li>Λακταμικά αντιβιοτικά: Τα περιέχοντα στο μόριό τους τον β-λακταμικό δακτύλιο</li> <li>Αμινογλυκοζίτες:</li> <li>Σουλφοναμίδες: π.χ. σουλφαμεθοξαζόλη (Septrin, Bactrimel)</li> <li>Κινολόνες (α,β,γ γενιάς): π.χ. νορφλοξασίνη (Norocin), σιπροφλοξασίνη (Ciproxin), λεβοφλοξασίνη</li> <li>Τετρακυκλίνες: π.χ. Doxycyclin (Vibramycin), μινοκυκλίνη (Minocin)</li> <li>Μακρολίδια:</li> <li>Διάφορα αντιμικροβιακά:</li> <li>Αντιφυματικά φάρμακα: π.χ. ισονιαζίδη, ριφαμπικίνη</li> <li>Αντιλεπρικά φάρμακα: π.χ. Δαψόνη</li> <li>Μυκητοκτόνα ή αντιμυκητιασικά φάρμακα: π.χ. ιτρακοναζόλη (Sporanox), τερμπιναφίνη (Lamisil), φλουκοναζόλη (Fungustatin)</li> <li>Αντισηπτικά ουροφόρων οδών: π.χ. νιτροφουραντοΐνη (Furolin)</li> <li>Ιοστατικά ή αντιιϊκά φάρμακα: π.χ. ακυκλοβίτη (Zovirax), αμανταδίνη (Symmetrel), οσελταμιβίρη (Tamiflu), κλπ</li> <li>Τοπικά αντισηπτικά: π.χ. Povidone Iodine (Betadine), χλωρεξιδίνη (Hibitane), Hexetidine (Hexalen), Octenidine Hydrochloride (Octenisept), Cetrimide (Cetavlon), Chroroxylenol (Dettol) κλπ</li> </ol>
Κλινική ταξινόμηση παρασιτοκτόνων
Παρασιτοκτόνα φάρμακα ονομάζουμε τα φάρμακα εναντίον Ελμίνθων και Πρωτοζώων.
Φαρμακοδυναμική
Η αξιολόγηση της δραστικότητας ενός αντιβιοτικού είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχή έκβαση της αντιμικροβιακής θεραπείας. Μη μικροβιολογικοί παράγοντες, όπως οι μηχανισμοί άμυνας, η θέση της λοίμωξης, η υποκείμενη νόσος, καθώς και οι εγγενείς φαρμακοκινητικές και φαρμακοδυναμικές ιδιότητες του αντιβιοτικού, αποτελούν σημαντικές παραμέτρους αποτελεσματικής θεραπείας. [18] Βασικά, τα αντιβιοτικά έχουν ταξινομηθεί ως βακτηριοκτόνα που σκοτώνουν τα μικρόβια, ή ως βακτηριοστατικά, που εμποδίζουν την ανάπτυξη βακτηριδίων. Αυτές οι ταξινομήσεις βασίζονται σε εργαστηριακές συμπεριφορές των αντιβιοτικών, όμως στην πράξη, και οι δύο από αυτές τις ομάδες είναι σε θέση να θεραπεύσουν μια βακτηριακή μόλυνση [18] [20] «In vitro», ο χαρακτηρισμός της δράσης των αντιβιοτικών αξιολογείται με την μέτρηση της δραστηριότητας της Ελάχιστης Ανασταλτικής Συγκέντρωσης και την Ελάχιστη Βακτηριοκτόνο Συγκέντρωση του αντιμικροβιακού και είναι άριστοι δείκτες της αντιμικροβιακής δραστικότητας [21]. Ωστόσο, στην κλινική πράξη, αυτές οι μετρήσεις και μόνο είναι ανεπαρκείς για να προβλέψουν την κλινική έκβαση μιάς λοιμώξεως. Με το συνδυασμό του φαρμακοκινητικού προφίλ του ένα αντιβιοτικό με την αντιμικροβιακή δράση, διάφορες φαρμακολογικές παράμετροι φαίνεται να είναι σημαντικοί δείκτες της αποτελεσματικότητας των φαρμάκων. [22] [23] Η δράση των αντιβιοτικών μπορεί να εξαρτάται από τη συγκέντρωση αυτών στούς ιστούς και η χαρακτηριστική αντιμικροβιακή δράση αυξάνει προοδευτικά με τον υψηλότερο επίπεδο συγκεντρώσεων του αντιβιοτικού στον ιστό. [24] Μπορεί επίσης η δράση του αντιβιοτικού να είναι χρονικά εξαρτώμενη, και να μήν εξαρτάται από την αύξηση της συγκεντρώσεως του αντιβιοτικού. Ωστόσο, είναι κρίσιμο ότι μια Ελάχιστη Ανασταλτική Συγκέντρωση είναι απαραίτητο να διατηρείται στον ορό για ορισμένο χρονικό διάστημα. [24] Ένα μικροβιολογικό εργαστήριο μπορεί να αξιολογήσει της φαρμακοκινητική ενός αντιβιοτικού και την ικανότητα της αντιμικροβιακής δραστικότητας με διάφορες μεθόδους, καθορίζοντας τα αναγκαία επίπεδα συγκεντρώσεων που απαιτούνται και κατ επέκταση την δοσολογία του φαρμάκου.
Η διείσδυση (penetration) των αντιβιοτικών στους ανθρώπινους ιστούς είναι εύκολο να τεκμηριωθεί, εφόσον ο ιστός είναι εύκολο να παραληφθεί, ή να συλλεγεί, όπως και τα ούρα, τα πτύελα, κλπ. Όμως, είναι δύσκολο ή πολύ δύσκολο να τεκμηριωθεί το επίπεδο Αντιβιοτικών σε ορισμένους "δύσκολους" ιστούς, όπως του εγκεφάλου (μόνο πτωματική βιοψία, ή διεγχειρητική), του ήπατος (βιοψία διά βελόνης), ή των οστών. Μέχρι και το έτος 1989, η διείσδυση των αντιβιοτικών σε ανθρώπινο ιστό των οστών (Οστίτης Ιστός), ελέγχονταν μόνο με πειράματα σε ζώα, όπως τα κουνέλια, ποντίκια, σκύλους, κλπ.
Παρενέργειες αντιβιοτικών
Οι πιθανές παρενέργειες είναι ποικίλες, εξαρτώνται από τα χρησιμοποιούμενα αντιβιοτικά και τους μικροβιακούς οργανισμούς που στοχεύουν. Τα δυσμενή αποτελέσματα μπορούν να κυμανθούν από τον πυρετό και τη ναυτία ως σημαντικές αλλεργικές αντιδράσεις συμπεριλαμβανομένου της φωτοδερματίτιδας. Μια από τις πιο κοινές παρενέργειες είναι η διάρροια, που προκαλείται μερικές φορές από το αναερόβιο βακτήριο Κλωστηρίδιο το δύσκολο, που προκύπτει από το αντιβιοτικό που αναστατώνει την κανονική ισορροπία της εντερικής χλωρίδας. Μια σχετιζόμενη με τα αντιβιοτικά διάσπαση του πληθυσμού των βακτηρίων που κανονικά υπάρχουν ως συστατικά της κανονικής κολπικής χλωρίδας μπορεί επίσης να εμφανιστεί, και μπορεί να οδηγήσει σε υπεραύξηση των ειδών του γένους μυκήτων Κάντιντα στη περιοχή. Άλλες παρενέργειες μπορούν να προκύψουν από την αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα, όπως ο υψηλός κίνδυνος ζημίας τενόντων ιδίως από Κινολόνες.
Κατάχρηση αντιβιοτικών
Υπολογίζεται ότι περίπου το 10% των ανθρώπων είναι ‘’αλλεργικοί’’ στην πενικιλίνη. Αυτό συχνά οδηγεί στην αποφυγή της χρήσης τόσο των πενικιλινούχων σκευασμάτων όσο και των συγγενικών τους κεφαλοσπορινών, με αποτέλεσμα τη χρήση ακριβότερων, ευρύτερου φάσματος αντιβιοτικών και την ανάπτυξη πολυανθεκτικών μικροβίων.
Είναι όμως έτσι τα πράγματα;
Μελέτες έχουν δείξει ότι από τους ασθενείς που αναφέρουν αλλεργία στην πενικιλίνη, μόνο 10% έχουν πραγματική αλλεργία, ενώ η συχνότητα των αναφυλακτικών αντιδράσεων είναι μόλις 0,01%.
Εκκλησία του Βις
Η Εκκλησία του Βις (Wieskirche) είναι μία εκκλησία οβάλ ροκοκό, που σχεδιάστηκε στα τέλη του 1740 από τους αδελφούς Ιωάννης Βαπτιστής και Δομίνικος Ζίμερμαν, εκ των οποίων ο τελευταίος έζησε στην γύρω περιοχή κατά τα τελευταία έντεκα χρόνια της ζωής του. Βρίσκεται στους πρόποδες των Άλπεων, στο δήμο Στεϊνγκάντεν στην περιφέρεια Βάιλχαϊμ-Σονγκάου στη Βαυαρία Γερμανίας.
Λέγεται ότι, το 1738, είδαν δάκρυα σε μία ερειπωμένη ξύλινη μορφή του Μαστιγωμένου Σωτήρα. Κατόπιν του θαύματος υπήρξε μεγάλη προσέλευση προσκυνητών που ήθελαν να δουν το γλυπτό. Το 1740 χτίστηκε ένα μικρό παρεκκλήσι για να στεγάσει το άγαλμα, αλλά σύντομα διαπιστώθηκε ότι το κτίριο ήταν πολύ μικρό για τον αριθμό των προσκυνητών που προσέλκυσε, οπότε το Αββαείο Στεϊνγκκάντεν αποφάσισε να ετοιμάσει για λειτουργία ένα ξεχωριστό ναό. Πολλοί από όσους προσευχήθηκαν μπροστά στο άγαλμα του Ιησού στο βωμό έχουν ισχυριστεί ότι υπάρχουν άνθρωποι που ως εκ θαύματος θεραπεύτηκαν από τις ασθένειές τους, γεγονός που κατέστησε αυτήν την εκκλησία ακόμη μεγαλύτερο πόλο έλξης για προσκυνητές.
Η κατασκευή πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1745 και το 1754, και το εσωτερικό διακοσμήθηκε με τοιχογραφίες και ανάγλυφα από στόκο στο παραδοσιακό στυλ της Σχολής Βεσομπρούνερ. "Τα πάντα έγιναν σε όλη την εκκλησία για να καταστεί το υπερφυσικό ορατό. Γλυπτά και τοιχογραφίες συνδυάστηκαν για να απελευθερώσουν το θείο σε οπτική μορφή".
Η Εκκλησία του Βις προστέθηκε στον Κατάλογο Παγκόσμιας πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO το 1983 και υποβλήθηκε σε εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης μεταξύ του 1985 και του 1991. εναλλ.=Wieskirche in winter|κέντρο|μικρογραφία|Εξωτερική άποψη της εκκλησίας το χειμώνα|562x562εσ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μνημεία στη Γερμανία Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στη Γερμανία
Αλεοσκάρ Μπλάνκο
Καριέρα
Η Αλεοσκάρ Μπλάνκο έκανε τα πρώτα της βήματα στο χώρο της πετοσφαίρισης σε τοπικές ομάδες της χώρας της, ενώ από πολύ μικρή ηλικία βρέθηκε στην Ισπανία, προκειμένου να αγωνιστεί με τη φανέλα της Καμπ Εσκολάρ. Στην Καμπ Εσκολάρ παρέμεινε μέχρι το 2008, χρονιά την οποία μεταπήδησε στην έταιρη ισπανική ομάδα, την Καντούρ Λας Πάλμας. Στην ομάδα των Κανάριων Νήσων παρέμεινε για ένα χρόνο, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα της Αλεοσκάρ Μπλάνκο ήταν η Ιγκτισάντσι Μπακού, ομάδα του Αζερμπαϊτζάν. Στο σύλλογο του Μπακού παρέμεινε για ένα χρόνο, έχοντας καταφέρε να κατακτήσει την τρίτη θέση στην τελική κατάταξη του Πρωταθλήματος της χώρας.
Το καλοκαίρι του 2012, η Αλεοσκάρ Μπλάνκο αποφάσισε να ταξιδέψει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού Πειραιώς. Παρά την καλή παρουσία της ομάδας του Πειραιά στις εγχώριες διοργανώσεις, η Αλεοσκάρ Μπλάνκο αποφάσισε να αποχωρήσει από το σύλλογο μεσούσης της σεζόν καταθέτοντας σχετικό αίτημα στη διοίκηση του Ολυμπιακού. Το αίτημά της έγινε αποδεκτό και στις 4 Ιανουαρίου του 2013 ανακοινώθηκε επίσημα η κοινή συναινέσει λύση της συνεργασίας των δύο πλευρών.
Μετά το σύντομο πέρασμά της από την Ελλάδα, η Αλεοσκάρ Μπλάνκο μεταπήδησε στη Σλοβακία για λογαριασμό της Βίστα Πεζίνοκ, με την οποία κατάφερε την πρώτη της χρονιά να κατακτήσει την τρίτη θέση στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος της Σλοβακίας, ενώ παράλληλα κατάφερε να φτάσει μέχρι την ημιτελική φάση του Κυπέλλου Σλοβακίας.
Στην ομάδα του Πεζίνοκ, παραμένει μέχρι σήμερα.
Διεθνείς συμμετοχές
Η Αλεοσκάρ Μπλάνκο είναι διεθνής με την Εθνική ομάδα πετοσφαίρισης της Βενεζουέλας για παραπάνω από δέκα χρόνια, έχοντας πραγματοποιήσει δεκάδες συμμετοχές, τόσο στην Εθνική Νεανίδων όσο και στην Εθνική Γυναικών.
Μεταξύ άλλων, έχει συμμετάσχει στα Πρωταθλήματα Νοτίου Αμερικής Νεανίδων του 2002 και του 2004, στα Παναμερικά Κύπελλα του 2005, του 2006, του 2009 και του 2010, καθώς και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 που διεξήχθησαν στο Πεκίνο.
Πηγές
Κατηγορία:Βενεζουελάνοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ
ΓΚ Νέμε Κάλιου
Οι οπαδοί της Νέμε Κάλιου ονομάζονται Roosad Pantrid που σημαίνει Ροζ Πάνθηρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1923  Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Εσθονίας
Αλί Αντέμ
Ο Αλί Αντέμ (γεννημένος την 1 Ιουνίου 2000) είναι Βορειομακεδόνας διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται με την ομάδα της Σκούπι, όντας δανεικός από τον Άρη Θεσσαλονίκης.
Καριέρα
Ο Αλί Αντέμ ξεκίνησε από τις ακαδημίες της Βάρνταρ Σκοπίων και στα δεκαοκτώ του χρόνια ανέβηκε στην επαγγελματική ομάδα του συλλόγου. Αγωνίστηκε σε 40 αγώνες πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας τρία γκολ και κατακτώντας μαζί το πρωτάθλημα του 2019-20.
Tο καλοκαίρι του 2020 υπέγραψε στον Άρη Θεσσαλονίκης, από τον οποίο δόθηκε δανεικός στην Σκούπι τον Φεβρουάριο του 2021.
Στις 18 Φεβρουαρίου 2021, αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την εθνική ομάδα της πατρίδας του, στο φιλικό με την Ραμποτνίσκι.
Πηγές
Κατηγορία:Βορειομακεδόνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βάρνταρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές
Εξαρχικό Μοναστήρι της Παναγίας Θεοτόκου της Κρυπτοφέρρης
Το Εξαρχικό Μοναστήρι της Παναγίας Θεοτόκου της Κρυπτοφέρρης (Monastero Esarchico di Santa Maria di Grottaferrata) είναι Μονή της Ιταλοβυζαντινής Εκκλησίας και βρίσκεται 20 χιλιόμετρα νότια της Ρώμης στην πόλη Γκροταφερράτα.
Το Εξαρχικό Μοναστήρι της Παναγίας Θεοτόκου της Κρυπτοφέρρης, που ονομάζεται επίσης Ιερά Μονή του Οσίου Νείλου, ιδρύθηκε το 1004, πενήντα χρόνια πριν από το χωρισμό των Εκκλησιών του Βυζαντίου και της Ρώμης, από μια ομάδα Ιταλοβυζαντινών μοναχών, προερχομένων από τη βυζαντινή Καλαβρία και καθοδηγούμενων από τον Όσιο Νείλο του Ροσσάνο, χαρισματικό Ηγούμενο και εξέχουσας προσωπικότητας, στην εποχή του. Η μοναστική κοινότητα έμεινε σύντομα ορφανή από τον πνευματικό της πατέρα, τον Όσιο Νείλο, και έπειτα καθοδηγήθηκε από τον μαθητή του, τον Όσιο Βαρθολομαίο το Νέο, συνιδρυτή του Μοναστηριού. Οι μοναχοί είναι καθολικοί Ουνίτες της Ίταλο-βυζαντινής Εκκλησίας οι οποίοι τηρούν τους κανόνες του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου. Ο Βασίλειος Βησσαρίων ήταν Ηγούμενος αυτής της Μονής.
Σήμερα η Μονή της Κρυπτοφέρρης είναι το τελευταίο που έμεινε από τα πολυάριθμα βυζαντινά μοναστήρια, τα οποία κατά τον μεσαίωνα ήταν διαδεδομένα στην Κάτω Ιταλία και στην ίδια τη Ρώμη. Η μονή της Κρυπτοφέρρης αποτελεί επίσης «κάτι το μοναδικό», εφόσον ιδρύθηκε πενήντα χρόνια πριν από το Σχίσμα μεταξύ των Εκκλησιών της Ρώμης και της Κωνσταντινουπόλεως, και πάντοτε έμεινε σε κοινωνία με τον Επίσκοπο Ρώμης, διατηρώντας το βυζαντινό τυπικό και την ανατολική μοναστική παράδοση.
Τάγμα των Βασιλειανών Μοναχών
Τάγμα των Βασιλειανών Μοναχών (δηλ. Μοναχοί του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου), είναι ένα μοναστικό ίδρυμα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, το οποίο δημιουργήθηκε   το 1579 με την Αποστολική Διάταξη «BENEDICTUS DOMINUS» του Πάπα Γρηγορίου ΙΓ΄ για να ενώνει, όλα μαζί, τα  βυζαντινόρρυθμα μοναστήρια της Ιταλίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καθολική Εκκλησία Κατηγορία:Μοναστήρια στην Ιταλία Κατηγορία:Ανατολικές Καθολικές Εκκλησίες Κατηγορία:Έλληνες της Ιταλίας
Bolivianos, el hado propicio
Το Bolivianos, el hado propicio ("Βολιβιανοί, ένα Ευνοϊκό Μέλλον") είναι ο εθνικός ύμνος της Βολιβίας και υιοθετήθηκε το 1851. Τον ύμνο έγραψε ο José Ignacio de Sanjinés, ενώ συνθέτης είναι ο Ιταλός Leopoldo Benedetto Vincenti.
Δες επίσης
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Βολιβίας
Γυμναστική
thumb|right|Η [[καλλισθενική γυμναστική αποτελεί ένα είδος γυμναστικής.]] Με τον όρο γυμναστική εννοούμε κάθε άσκηση που αποσκοπεί στη βελτίωση των σωματικών ικανοτήτων και στην ενίσχυση της υγείας του σώματός μας. Η ουσία της είναι η ικανοποίηση της αρχαίας ελληνικής ρήσης «νους υγιής εν σώματι υγιεί». Έτσι, η γυμναστική είναι η εκπαίδευσή μας μέσω σωματικών ασκήσεων, οι οποίες αποβλέπουν στην επίτευξη καλής φυσικής κατάστασης και στην αρμονία σώματος και πνεύματος. μικρογραφία|Στατικά ποδήλατα σε γυμναστήριο Στην πιο απλή μορφή της η γυμναστική επιτυγχάνεται με ευχάριστες, φυσικές και αερόβιες δραστηριότητες που βελτιώνουν το καρδιοαναπνευστικό σύστημα και τονώνουν το μυϊκό σύστημά μας. Τέτοιες δραστηριότητες είναι το περπάτημα, το ήπιο τρέξιμο (τζόγκινγκ), η ποδηλασία και η κολύμβηση. Όταν το περπάτημα γίνει πιο συστηματικό, δηλαδή καλύπτει μεγαλύτερες αποστάσεις, διαρκεί περισσότερη ώρα και πραγματοποιείται στη φύση, τότε μετατρέπεται σε πεζοπορία (απλή ή ορεινή). Μια εναλλακτική μορφή της είναι το τρέκινγκ, το οποίο συνδυάζει την πεζοπορία με την περιπέτεια, το ταξίδι και την απόκτηση γνώσεων και εμπειριών. Γίνεται συνήθως ομαδικά και με τη βοήθεια έμπειρου οδηγού, σε προκαθορισμένες διαδρομές πολλών χιλιομέτρων, που απαιτούν αρκετές ημέρες για να διανυθούν. Όλες σχεδόν οι βασικές γυμναστικές δραστηριότητες και οι επιμέρους ασκήσεις μπορούν να πραγματοποιηθούν και σε κλειστά γυμναστήρια, κολυμβητήρια ή ακόμη και στα σπίτια μας, με τη βοήθεια ειδικών οργάνων (π.χ. στατικό ποδήλατο και διάδρομοι μεταβλητής ταχύτητας). Γυμναστική κάνουμε και μέσω της προπόνησης για πολλά αθλήματα ή της ψυχαγωγικής ενασχόλησής μας με αυτά. Επίσης, η γυμναστική μπορεί να συνδυαστεί με τον χορό, τις ακροβατικές ασκήσεις, τις πολεμικές τέχνες και τις πρακτικές διαφόρων ανατολικών φιλοσοφιών, για τη δημιουργία πιο σύνθετων, απαιτητικών, αλλά και ευχάριστων -για πολλούς- δραστηριοτήτων. Τέτοιες είναι, για παράδειγμα, το αερόμπικ, η καποέιρα, το πιλάτες, η γιόγκα και ιδιαίτερα η χάθα γιόγκα, το τάι τσι τσουάν, αλλά ακόμη και το πιο σύγχρονο και ιδιαίτερο παρκούρ. μικρογραφία|Μάθημα [[Αερόβια άσκηση|αερόμπικς]] Ο όρος γυμναστική χρησιμοποιείται -ιδιαίτερα σε διεθνές επίπεδο- και ως γενικός τίτλος για όλα τα αθλήματα της αγωνιστικής γυμναστικής, τα οποία διεξάγονται υπό την εποπτεία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Γυμναστικής (FIG). Τα αθλήματα αυτά είναι η ενόργανη ή καλλιτεχνική γυμναστική, η ρυθμική γυμναστική, το τραμπολίνο, η αεροβική γυμναστική και η ακροβατική γυμναστική. Τα τρία πρώτα από αυτά είναι ολυμπιακά αθλήματα. Στη FIG υπάγονται και τα γυμναστικά φεστιβάλ (επιδείξεις) που είναι πολύ δημοφιλή στις σκανδιναβικές χώρες. Δεν είναι ανταγωνιστικά και για την υποστήριξή τους η FIG διοργανώνει κάθε τέσσερα χρόνια την Παγκόσμια Γυμναστράδα (Gymnaestrada).
Παραπομπές
Κατηγορία:Γυμναστική (άθλημα) Κατηγορία:Ολυμπιακά αθλήματα Κατηγορία:Ακροβατικά αθλήματα Γ
Φιάλος
Ο Φιαλος ήταν ο 16ος μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Αρκαδίας.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
2209 Τιεντσίν
Ο Τιεντσίν (Tianjin) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,109. Ανακαλύφθηκε το 1978 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείου του Μενεξεδένιου Βουνού στο Νανκίνγκ της Κίνας και πήρε το όνομά του από την κινεζική πόλη και λιμάνι Τιεντσίν.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Τιεντσίν εκτιμάται σε 16,44 χιλιόμετρα, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,285 ± 0,049. Ο Τιεντσίν περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 9 ώρες και 28 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τιεντσιν
Ιορδάνης (ποταμός)
thumb|right|250px|Ιορδάνης ποταμός Ο Ιορδάνης ποταμός ( Nahar ha-Yarden,, نَهْر الْأُرْدُنّ Nahr al-Urdunn) είναι ποταμός της Παλαιστίνης, παρά του οποίου κήρυττε ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και βάπτιζε πιστούς του ως και τον Ιησού Χριστό.
Ο Ιορδάνης ποταμός ρέει κατευθείαν προς Νότο, σχηματίζει τη ιχθυοτρόφο λίμνη Χουλέ, τη Σαμαχωνίτιδα ή Μερώμ, και από εκεί χύνεται στη λίμνη Γεννησαρέτ ή Τιβεριάδα (προς τιμή του Τιβέριου), της οποίας όμως η επιφάνεια βρίσκεται 191 μ. υπό τη επιφάνεια της Μεσογείου. Συνεχίζοντας τον ρου από το νότιο άκρο της Τιβεριάδος, συνεχίζει με πολλούς ελιγμούς προς τη Νεκρά Θάλασσα διασχίζοντας την κοιλάδα Γωρ ή Αράμπα, εύφορη στα βορειοανατολικά, με εναλλασσόμενα παρόχθια γόνιμα και αμμώδη εδάφη.
Το μήκος του ποταμού σε ευθεία γραμμή από τις πηγές του μέχρι των εκβολών του στην Νεκρά Θάλασσα είναι 220 χλμ., ενώ το πλήρες ανάπτυγμα του ρου υπερβαίνει τα 320 χλμ. Ο Ιορδάνης παρουσιάζει το μοναδικό στο κόσμο φαινόμενο της κλίσης του με διαφορά 914 μ. σε μήκος 220 χλμ., χωρίς να σχηματίζονται καταρράκτες. Σε αυτό δε οφείλεται και το εβραϊκό όνομά του. Επίσης έχει διπλή κοίτη, τη μία με μέσο πλάτος 2 χλμ. και τη δεύτερη περί το μέσο της πρώτης με μέσο πλάτος τα 30 μ. Το χρώμα του ποταμού είναι κυρίως κίτρινο εκ της ιλύος που ορμητικά μεταφέρει, ενώ τα νερά του είναι μέτριας θερμοκρασίας και γλυφά. Υπολογίζεται ότι εκβάλλονται ημερησίως 6 εκατομμύρια τόνοι υδάτων στη Νεκρά Θάλασσα, ενώ τρέφονται επίσης και πολλά ψάρια.
Κοινότατη στη Ελλάδα είναι η ονομασία του Γαλαξιακού νεφελώματος στον ουρανό ως Ιορδάνης ποταμός.
Επίσης κατά τη Παλαιά Διαθήκη, όταν ο Δαυίδ πέρασε τον Ιορδάνη απέναντι για να ξεφύγει από τον Αβεσσαλώμ, ο Νεεμάν λούστηκε στον Ιορδάνη και γιατρεύτηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βίβλου Κατηγορία:Παλαιστίνη Κατηγορία:Ποταμοί του Ισραήλ Κατηγορία:Ποταμοί της Ιορδανίας Κατηγορία:Ποταμοί της Συρίας Κατηγορία:Ποταμοί του Κράτους της Παλαιστίνης Κατηγορία:Ποτάμια σύνορα Κατηγορία:Διεθνείς ποταμοί της Ασίας
Μαριάννα Βικτωρία των Βουρβόνων
Η Μαριάννα Βικτωρία (ισπαν. Mariana Vitória de Borbón y Farnesio, 31 Μαρτίου 1718 – 15 Ιανουαρίου 1781) από τον Οίκο των Βουρβόνων-Ισπανίας ήταν πριγκίπισσα (infanta) της Ισπανίας και με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Πορτογαλίας.
Βιογραφία
Η Μαρία Άννα Βικτωρία ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Φιλίππου Ε΄ της Ισπανίας από τη δεύτερη σύζυγό του Ελισάβετ Φαρνέζε, κόρη του Οδοάρδου Φαρνέζε, Διαδόχου της Πάρμας.
Βιογραφικά στοιχεία
200px|μικρογραφία|αριστερά|Η Μαριάννα Βικτωρία. Το 1721, όταν ήταν σε βρεφική ακόμα ηλικία, αρραβωνιάστηκε τον ξάδελφό της Λουδοβίκο ΙΕ΄ της Γαλλίας, αλλά επέστρεψε στην Ισπανία για να συνεχίσει την εκπαίδευσή της. Ο αρραβώνας διαλύθηκε το 1724, προκειμένου ο Γάλλος βασιλιάς να νυμφευτεί κάποια, η οποία ήταν σε κατάλληλη ηλικία για να τεκνοποιήσει. Λίγο αργότερα, το 1729, παντρεύτηκε τον Ιωσήφ, διάδοχο και μετέπειτα βασιλιά της Πορτογαλίας.
Το 1774, όταν ο σύζυγός της κηρύχθηκε ανίκανος να κυβερνήσει, εκείνη ανακηρύχθηκε αντιβασίλισσα, ενώ με το τέλος του το 1777, ανέλαβε τον θρόνο η μεγαλύτερη κόρη τους Μαρία Α΄ της Πορτογαλίας.
Απεβίωσε στην Λισαβόνα στις 15 Ιανουαρίου του 1781.
Οικογένεια
Από τον γάμο της με τον Ιωσήφ Α΄ της Πορτογαλίας απέκτησε:
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλομήτωρ Κατηγορία:Βασίλισσες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Βραζιλιάνες πριγκίπισσες Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Δούκισσες της Πορτογαλίας Κατηγορία:Ινφάντας της Πορτογαλίας
Μοίρης
Ο Μοίρης, ή Αίλιος Μοίρης, ο λεγόμενος Αττικιστής (2ος/3ος μ.Χ. αι.) ήταν λεξικογράφος των ελληνορωμαϊκών χρόνων. Ήταν συγγραφέας του έργου που δημοσιεύτηκε με τον τίτλο: «Μοίριδος Αττικιστού λέξεις Αττικών και Ελλήνων κατά στοιχείον». Στο έργο του αυτό συνέκρινε λέξεις της Αττικής διαλέκτου και έκανε σύγκριση με τις αντίστοιχες ελληνιστικές λέξεις της περιόδου στην οποία ζούσε.
Ο Φώτιος (κώδικας 157) αναφέρεται στο συγγραφέα ως «ο Αττικιστής».
Το έργο του τυπώθηκε το 1712 από τον John Hudson στο Όξφορντ.
Δεν πρέπει να συγχέεται με τον Αίλιο Διονύσιο, επίσης επιλεγόμενο «Αττικιστή» που έζησε και αυτός στα ελληνορωμαϊκά χρόνια.
Σχετικό με το έργο του Μοίρη, αλλά και του Αίλιου Διονυσίου είναι επίσης ανώνυμο έργο γραμμένο από συγγραφέα της ίδιας εποχής με καλύτερη εποπτεία της αττικής διαλέκτου, το οποίο ονομάστηκε τον 18ο αιώνα «Αντιαττικιστής» από τον David Ruhnkenius (1723-1798).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες λεξικογράφοι
Λούκας Ρανγκέλ
Ο Λούκας Βίκτορ Ρανγκέλ (Μπέλο Οριζόντε, 29 Οκτωβρίου 1990) είναι Βραζιλιάνος πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του κεντρικού στην ομάδα του Παναθηναϊκού.
Σταδιοδρομία
Ο Λούκας Ρανγκέλ ξεκίνησε την καριέρα του από την COPM το 2006. Το 2007 μεταπήδησε στην Ιντάστριαλ Μαούα, ενώ την επόμενη περίοδο πήρε μεταγραφή για την Σάντα Κρουζέιρο στην οποία παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Με την Σάντα Κρουζέιρο κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Βραζιλίας το 2012, ενώ ψηφίστηκε καλύτερος κεντρικός το 2011 και το 2012. Την περίοδο 2012-2014 αγωνίστηκε στην UFJF, ενώ το καλοκαίρι του 2014 αποφάσισε να δοκιμαστεί στην Ευρώπη και την Ισπανία με την Τερούλ. Τον Ιανουάριο του 2015, μετεγγράφη στον ΠΑΟΚ, συμβάλλοντας τα μέγιστα στην κατάκτηση του (πρωταθλήματος και του κυπέλλου. Το καλοκαίρι του 2015, επέστρεψε στην Λατινική Αμερική για λογαριασμό της αργεντίνικης UPCN, ενώ στις αρχές του 2016 μετεγγράφη στην βραζιλιάνικη Φουνβίκ Ταουμπατέ.
Τη σεζόν 2020-21 κατέκτησε με του πράσινους την τρίτη θέση του πρωταθλήματος. Στις 24 Απριλίου 2021, ανανέωσε για μία ακόμα σεζόν με τον Παναθηναϊκό. Στις 21 Απριλίου 2022, κατέκτησε για δεύτερη φορά το Πρωτάθλημα Ελλάδος με τους πράσινους. Στις 13 Μαΐου κατέκτησε και το Λιγκ Καπ, επικρατώντας στον δεύτερο τελικό του ΠΑΟΚ με 3-0 σετ στο ΟΑΚΑ. Στις 31 Μαΐου 2022, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα για δύο ακόμα χρόνια. Στις 4 Ιανουαρίου 2023, κατέκτησε το Σούπερ Καπ, αφού ο Παναθηναϊκός επικράτησε με 3-1 του ΠΑΟΚ στο Ηράκλειο Κρήτης. Στις 12 Απριλίου κατέκτησε και το Λιγκ Καπ με τον Παναθηναϊκό, επικρατώντας με 3-2 του Ολυμπιακού στο τάι μπρέικ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Ουίλιαμ Ράμσεϊ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ουίλιαμ Ράμσεϊ γεννήθηκε στη Γλασκώβη στις 2 Οκτωβρίου 1852. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του φοίτησε στην Ακαδημία της γενέτειράς του και ακολούθως στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης. Συνεχίζοντας τις σπουδές του στη Γερμανία, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης (1871) και τελικά ανέλαβε καθηγητής της Χημείας στο Πανεπιστήμιο του Μπρίστολ την περίοδο 1880-1887 και μετά στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (University College) την περίοδο 1887-1913 στην έδρα της Οργανικής Χημείας.
Αρχικά ασχολήθηκε με την έρευνα της φυσιολογικής δράσης των αλκαλοειδών, όπου και αποκάλυψε τη σχέση τους με την περιδίνη. Συνεργαζόμενος με τον Τζων Σηλντς, επαλήθευσε τον νόμο του Έτβες αναφορικά με τη σταθερότητα της μεταβολής της επιφανειακής ενέργειας των υγρών με τη θερμοκρασία. Ο επίσης Βρετανός φυσικός, λόρδος Τζων Ρέιλι κάνοντας μια διάλεξη, ζήτησε από τους μαθητές του να εξηγήσουν γιατί το ατομικό βάρος του Αζώτου φέρεται μεγαλύτερο στην ατμόσφαιρα από εκείνο που εμφανίζει στις ενώσεις του. Έτσι ο Ράμσεϊ, προσπαθώντας να εξηγήσει το φαινόμενο, κατέληξε στη σκέψη ότι το στοιχείο αυτό, όταν απομονώνεται από την ατμόσφαιρα, θα πρέπει να περιέχει διάφορες προσμίξεις. Ερευνώντας επί της ιδέας αυτής, ο Ράμσεϊ και ο Ρέιλι ανακάλυψαν το 1894 ένα αδρανές χημικά αέριο στοιχείο, που αργότερα εκ της ιδιότητάς του αυτής το ονόμασαν εκ της ελληνικής αργόν και αποτελεί ουσιαστικά το 1% της ατμόσφαιρας. Το 1895, ακριβώς τον επόμενο χρόνο, ο Ράμσεϊ επέτυχε την απομόνωση ενός νέου αερίου, που προερχόταν από το ορυκτό κλεβεΐτης, το οποίο ονόμασε ήλιον.
Το 1903 ο Ράμσεϊ επέτυχε νέα σημαντική ανακάλυψη, όταν διαπίστωσε, ότι το ήλιον παράγεται συνέχεια κατά τη ραδιενεργό διάσπαση του ραδίου. Η ανακάλυψη αυτή ουσιαστικά αποκάλυψε τον μηχανισμό του φαινομένου της ραδιενέργειας.
Με τα δεδομένα μέχρι εκείνη την εποχή οι θέσεις των στοιχείων των ηλίου και αργού στον περιοδικό πίνακα φανέρωναν τρεις ακόμα ενδιάμεσες «κενές θέσεις», που θα έπρεπε να συμπληρωθούν με νέα αέρια. Στις επισταμένες έρευνες που ακολούθησε ο Ράμσεϊ συνεργαζόμενος με τον Μ. Τράιβερς, κατάφεραν το 1898 να βρουν και να απομονώσουν τα νέα στοιχεία, δίνοντας τις ονομασίες νέον, κρυπτό και ξένο μετά από απόσταξη υγροποιημένου υπό πίεση αέρα. Το 1910 ο Ράμσεϊ κατάφερε να απομονώσει και το τελευταίο μέλος της ομάδας των αδρανών αερίων (που αργότερα χαρακτηρίστηκαν ως ευγενή), του ραδονίου κατά τη ραδιενεργό διάσπαση του ραδίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκωτσέζοι χημικοί Κατηγορία:Βρετανοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας
Αίχμις
Ο Αίχμις ήταν ο 21ος μυθικός βασιλιάς της αρχαίας Αρκαδίας.
Μάρκους Γκρόνχολμ
thumb|right|250px|Ο Μάρκους Γκρόνχολμ το 2010 στο Ράλι Σουηδίας Ο Μάρκους Γκρόνχολμ (Marcus Ulf Johan "Bosse" Grönholm, 5 Φεβρουαρίου 1968) είναι Φινλανδός οδηγός αγώνων, πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής.
Αίχμις
Ήταν ανηψιός και διάδοχος του Πολυμήστορα και γιος του Βριάκα. Κάτα την βασιλεία του έγινε ο Α΄Μεσσηνιακός πόλεμος, πήρε μέρος σαν αρχηγός των Αρκάδων και σύμμαχος των Μεσσήνιων. Νικητές από τον πόλεμο βγήκαν οι Λακεδαιμόνιοι οι οποίοι κατέλαβαν όλη την αρχαία Μεσσηνία και έκαναν τους κατοίκους της είλωτες. Γιος και διάδοχος του ήταν ο Αριστοκράτης.
Μάρκους Γκρόνχολμ
Γεννήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1968 στην περιοχή Καουνάινεν της Φινλανδίας. Ο πρώτος του αγώνας ήταν το 1989 στο Ράλι Φινλανδίας δηλαδή στο ράλι της χώρας του. Συνοδηγός του ήταν ο Τίμο Ραουτιάινεν, ο οποίος παραιτήθηκε από την ενεργό δράση μαζί με τον Μάρκους. Εκτός από τα δύο πρωταθλήματα που κατέκτησε το 2000 και το 2002 κατέκτησε άλλα δύο σε ένα τουρνουά που ονομάζονται: "Ο Αγώνας των πρωταθλητών" το 2002 και το 2006.
Αίχμις
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς της Αρκαδίας
Μάρκους Γκρόνχολμ
Καριέρα
thumb|right|250px|Ο Μάρκους Γκρόνχολμ στο Ράλι Ουαλίας το 2006. (Τελευταίος αγώνας της καριέρας του.) Ο Μάρκους ασχολήθηκε σαν επαγγελματίας με το ράλι στα μέσα του 1970, με δάσκαλο το πατέρα του, Ούλφ Γκρόνχολμ, ο οποίος πέθανε το 1981 σε μια δοκιμή που έκανε στην περιοχή Κιρκονούμι. Ο Μάρκους τότε ήταν 13 χρονών και συνέχισε την εκπαίδευση του με τον ξάδερφο του, τον Σεμπαστιάν Λίντχομ, ο οποίος βρισκόταν μαζί με τον Μάρκους το 2000 στην ομάδα της Πεζό. Ο Μάρκους συνεργάστηκε με ομάδες όπως με τη Πεζό, με την οποία κατέκτησε 2 πρωταθλήματα το 2000 και το 2002 και με τη Φόρντ και την Τογιότα, όπου συνεργάστηκε με τον Κάρλος Σάινθ.
Μετά την παραιτησή του από το WRC
Ο Μάρκους Γκρόνχολμ συμμετείχε σε έναν αγώνα του WRC στο Ράλι Σουηδίας το 2010 με ένα μαύρο Φορντ Φόκους και σε ένα τουρνουά στη Στοκχόλμη. Το 2008 αντικατέστησε για μερικούς αγώνες τον Τζίτζι Γκάλι όπου βρισκόταν στη δεύτερη ομάδα της Φορντ. Το 2009 υπέγραψε με τη Σιτροέν και τη Σουμπαρού, αλλά δεν έδωσε καμία συμμετοχή. Το μόνο που κατάφερε εκείνη τη χρονιά ήταν μια εμφάνιση με ένα Σουμπαρού Ιμπρέζα του 2008 στο Ράλι Πορτογαλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Φινλανδοί οδηγοί αγωνιστικών αυτοκινήτων
Φατμά Χατούν (κόρη του Οσμάν Α΄)
Η Φατμά Μελέκ Χατούν (Οθ. Τούρκικα:فاطمة ملك خاتون) (Τούρκικα: Fatma Melek Hatun, 1284 - 1347) ήταν η μοναχόκορη του σουλτάνου Οσμάν Α΄ και της Μαλχούν Χατούν, ιδρυτή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αδελφή του σουλτάνου Ορχάν. Ήταν εγγονή του διάσημου Σεΐχη Εντεμπαλί.
Κωνσταντίνος Μπίνος
Ο Κωνσταντίνος Μπίνος (Αλμωπία ή Κορινός, 1785 - Αταλάντη, 1861) υπήρξε μεγάλος οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Βιογραφία
Καταγόταν από τη μεγάλη οικογένεια των Μπιναίων της Αλμωπίας και γεννήθηκε το 1785 στην Αλμωπία ή στον Κορινό Πιερίας, όπου μετακόμισε η οικογένειά του, για λόγους ασφαλείας. Πέρασε τα πρώτα του χρόνια στον Κορινό.
Στη συνέχεια έδρασε μαζί με τον Αναστάσιο Καρατάσο στις κλέφτικες ομάδες του Βερμίου και των Πιερίων. Το 1822 συμμετείχε στις επιχειρήσεις της Νάουσας και μετά την καταστροφή της από τους Οθωμανούς μετέβη στη Σκόπελο.