cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρεγάτα της Νήσου των Χριστουγέννων
Φωλιά
Η φρεγάτα της Νήσου των Χριστουγέννων μπορεί να φωλιάζει κάθε δεύτερο έτος, σε χαλαρές αποικίες πάνω στα δένδρα, ιδιαίτερα εκείνα των ειδών Terminalia catappa και Celtis timorensis, που φιλοξενούν το 65% των φωλιών, σε σημεία υπήνεμα των νοτιοδυτικών ανέμων, που πνέουν στην Νήσο των Χριστουγέννων.
Απειλές
Περίπου το 1/4 της περιοχής αναπαραγωγής αποψιλώθηκε πριν από το 1946, για εξόρυξης φωσφορικών αλάτων, ενώ η αποικία Flying Fish Cove εγκαταλείφθηκε σε μεγάλο βαθμό, λόγω της αιωρούμενης σκόνης. Αλλά, μελλοντική απώλεια ενδιαιτημάτων είναι ακόμη πιθανή, για τον ίδιο λόγο. Νέα αίτηση για ορυχείο, σε χώρο 250 εκταρίων τροπικού δάσους, είναι σήμερα υπό αναθεώρηση. Περίπου τα 2/3 των φωλιών βρίσκονται τώρα σε μία (1) ενιαία αποικία, καθιστώντας όμως το σύνολο ευπαθές σε κυκλώνες. μικρογραφία|Νεαρή φρεγάτα της Νήσου των Χριστουγέννων|380x380εσΗ λαθροθηρία σταμάτησε -θεωρητικά- στην δεκαετία του 1980. Πιθανή απειλή είναι τα εισηγμένα μυρμήγκια Anoplolepis gracilipes που σχημάτισαν υπερ-αποικίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 και εξαπλώθηκαν γρήγορα, για να καλύψουν περίπου το 25% του νησιού (περίπου 3.400 εκτάρια). Τα μέτρα ελέγχου μέχρι στιγμής δεν ήσαν σε θέση να εξαλείψουν την συγκεκριμένη απειλή, ωστόσο οι φρεγάτες δεν δείχνουν να έχουν επηρεαστεί καίρια από αυτήν. Βέβαια, οι αποικίες των μυρμηγκιών, έχουν επηρεάσει δραματικά την οικολογία του νησιού, σκοτώνοντας την κυρίαρχη μορφή ζωής, το καβούρι Gecaroidea natalis, και υποβοηθώντας την διασπορά εντόμων που βλάπτουν τα δέντρα.
Αυτοί οι κίνδυνοι μπορεί να αλλοιώσουν τον βιότοπος αναπαραγωγής του είδους, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα (Hennicke in litt. 2010). Λιγότερο συγκεκριμένες απειλές είναι η υπεραλίευση και η ρύπανση της θάλασσας, καθώς και h εκκαθάριση της βλάστησης και η θήρευση στα γύρω νησιά που δεν φιλοξενούν φωλιές (P. Green και D. O'Dowd in littt. 2003, S. Garnett in litt. 2003, James 2003, Jensen & Tan 2010). Περίπου το 10% των φωλιών, έξω από το εθνικό πάρκο και δεν έχουν καμία επίσημη προστασία (Hill & Dunn 2005). Η εκκαθάριση της βλάστησης σε ακτίνα 300 μ. από τις αποικίες φωλιάσματος θα πρέπει να αποφεύγεται (Hill & Dunn 2005). Τα πτηνά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα σε εμπλοκές σε αλιευτικά εργαλεία, οπότε η έντονη αλιευτική πίεση στα ύδατα της νοτιοανατολικής Ασίας και η θαλάσσια ρύπανση, αποτελούν σημαντικές απειλές για το είδος (James 2006). Έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη για να διαπιστωθεί εάν ένα δυνητικά παράσιτο του αίματος αποτελεί νέα απειλή για το είδος (Hennicke in litt. 2010).
Ιστορικό και κατάσταση πληθυσμού
Το είδος είναι ενδημικό αναπαραγόμενο στην Νήσο των Χριστουγέννων. Το 2003 υπολογίστηκε ότι υπήρχαν 1.171 (± 58) αναπαραγωγικά ζευγάρια. Ο αριθμός των φωλιών ήταν, πιθανώς, μεταξύ 3% και 16% χαμηλότερος το 2003 από ό, τι το 1985 (1.320-1.620 ζεύγη, [Stokes 1988]), αλλά αυτό δεν μπορεί να είναι ακριβής ένδειξη της δημογραφικής εξέλιξης. Λόγω της αναπαραγωγής κάθε δύο χρόνια, ο συνολικός πληθυσμός είναι 1-2 φορές ο αριθμός των ζευγαριών που φωλιάζουν ετησίως (δηλαδή 1,200-2,400 ζεύγη). Ιστορική ανασκόπηση της έκτασης και της μείωσης των τεσσάρων υπο-αποικιών δείχνουν ότι ο πληθυσμός ήταν περίπου 6.300 ζεύγη αναπαραγωγής ετησίως, αλλά μιώθηκε στα 4.500 μετά το 1910, στα 3.500 μετά το 1945, 2.500 μετά το 1967 και στα 1.500, το 1978. Αν οι υπολογισμοί είναι σωστοί, τότε ο πληθυσμός μειώθηκε κατά περίπου 66% σε τρεις γενιές, από το 1945 έως και το 2003 (James 2003). Το 2003 υπήρχαν τέσσερις υπο-αποικίες (Flying Fish Cove, Dryers, Golf Course, Cemetery) -σήμερα είναι τρεις-, που καλύπτουν έκταση 49 εκταρίων, περίπου (Stokes 1988, James 2003).
Απόλλων
Ο Απόλλων (Αττικά, Ιωνικά, και επίσης Ομηρικά ελληνικά: Ἀπόλλων, Apollōn (γεν. Ἀπόλλωνος)· Δωρικά: Ἀπέλλων, Apellōn· Αρκαδοκυπριακά: Ἀπείλων, Apeilōn· Αιολικά: Ἄπλουν, Aploun· Λατινικά: Apollō) είναι ένας από τους 12 θεούς του Ολύμπου, θεός της μουσικής, του φωτός, προστάτης των τεχνών και της μαντείας.
Στοιχεία
Δεν έχουμε σαφείς ενδείξεις για την προέλευσή του. Σύμφωνα με την επικρατέστερη άποψη, η λατρεία του εισήλθε στον ελλαδικό χώρο από την Ανατολή. Άλλες θεωρίες φέρουν τους Δωριείς ως κομιστές της λατρείας του αλλά και την ως τόπο εμφάνισης του, την Κρήτη, μέσω της οποίας η λατρεία του μεταλαμπαδεύτηκε στη Μικρά Ασία. Διέθετε γύρω στις 350 επικλήσεις, προσωνύμια και τοπικές λατρείες του, θεραπευτής, μάντης και ηλιακός («Φοίβος»). Πιθανότατα να αποτέλεσε έμπνευση για τον θεό Απλού στην ετρουσκική μυθολογία.
Μύθος για τη γέννησή του
Ο πιο διαδεδομένος μύθος για τη γέννησή του αναφέρει, πως αυτή πραγματοποιήθηκε στο νησί Ορτυγία (τη σημερινή Δήλο) από τη Λητώ, θεάς της έναστρης νύχτας, που υπήρξε σύζυγος του Δία πριν από την Ήρα. Λόγω της μεγάλης ζήλιας της Ήρας για τη Λητώ, κανένας τόπος δεν τη δεχόταν να γεννήσει, εκτός από την Ορτυγία. Ήταν ένα νησί, που έως τότε έπλεε ελεύθερο στα κύματα κι έτσι ήταν δύσκολο η Ήρα να ανιχνεύσει την τοποθεσία στην οποία η Λητώ είχε καταφύγει. Αργότερα, ο Δίας σταθεροποίησε το νησί προκειμένου να πραγματοποιηθεί η γέννηση του Απόλλωνος. Οι πόνοι του τοκετού διήρκεσαν εννιά μέρες και εννιά νύχτες και τότε η Ειλείθυια, η μαμή που η Ήρα κρατούσε επίτηδες κοντά της, μπόρεσε να διαφύγει ώστε να βοηθήσει την ετοιμόγεννη Λητώ. Πρώτη γεννήθηκε η Άρτεμις και ύστερα ο Απόλλων. Η Ορτυγία ονομάστηκε Δήλος, επειδή εκεί αποκαλύφθηκε (έγινε δήλος, δηλαδή φανερός) ο θεός Απόλλων.
εναλλ.=|μικρογραφία|311x311εσ|Αναθηματικό ανάγλυφο, στο οποίο απεικονίζονται ο Δίας και η Απολλώνια Τριάδα thumb|right|300px|Ο «κιθαρωδός» Απόλλωνας. Φρεσκογραφία στον, [[Οίκος του Αυγούστου|Οίκο του Αυγούστου στη Ρώμη, περ. 20 π.Χ.]] εναλλ.=|μικρογραφία|456x456εσ|Απόλλων Κιθαρωδός και Μουσαγέτης
Διάφορες απόψεις
Σύμφωνα με άλλες απόψεις, ο Διόδωρος ο Σικελιώτης υποστηρίζει πως γενέθλιος τόπος του Απόλλωνος δεν είναι η Δήλος, αλλά η Κρήτη. Ωστόσο η ελληνικότητα του Απόλλωνος αμφισβητείται από τους σύγχρονους ερευνητές. Ορισμένοι υποστηρίζουν πως προέρχεται από τον Βορρά, άλλοι από την Ανατολή. Αρχαίες πηγές αναφέρουν πως ο Απόλλων προερχόταν ή αποσυρόταν κάθε χρόνο στη χώρα των Υπερβορείων. Προς επίρρωση της εκδοχής αυτής συμβάλλει και το γεγονός ότι ο μελωδικός κύκνος του θεού είναι βόρειο πουλί, καθώς και ότι το ήλεκτρο, που συνδέεται με αυτόν είναι βορεινό προϊόν. Άλλοι θεωρούν ως τόπο προέλευσης του Απόλλωνος το νησί των ωδικών κύκνων, την Ελιγολάνδη. Επικρατέστερη ωστόσο φαίνεται πως είναι η εκδοχή, ότι ο Απόλλωνας κατάγεται από τη Μικρά Ασία, και συγκεκριμένα από τη Λυκία. Είναι χαρακτηριστικό πως επονομάζεται Λητοΐδης, δηλαδή γιος της Λητούς, κάτι που συνέβαινε συχνότατα στη Λυκία, ενώ οι Έλληνες πολύ σπάνια ονομάζονταν από τις μητέρες τους. Η Λητώ καταγόταν πιθανότατα από τη Λυκία, όπου μια παρεμφερής με το όνομα της λέξη, σήμαινε «γυναίκα». Ο ίδιος ο Απόλλωνας ονομαζόταν Λύκιος και οι Δήλιοι πίστευαν πως περνούσε τους χειμερινούς μήνες του χρόνου στη Λυκία. Ο εορτασμός του είχε οριστεί την έβδομη μέρα του μήνα, σύμφωνα με το βαβυλωνιακό έθιμο. Ο προομηρικός ποιητής Ωλήν που και αυτός καταγόταν από τη Λυκία, υπήρξε ιδρυτής του δελφικού μαντείου, εφευρέτης του εξάμετρου και υμνητής των θεοτήτων της Δήλου. Τέλος, είναι χαρακτηριστικό ότι παρ’ όλο που ο Όμηρος περιγράφει τον θεό Απόλλωνα ως ισότιμο των Ολυμπίων, στην Ιλιάδα εμφανίζεται μαζί με την αδερφή του Άρτεμη να πολεμάει στο πλευρό των Τρώων και εναντίον των Αχαιών, ενώ όλοι οι άλλοι θεοί είναι με το μέρος τους, εκτός από τον Άρη και την Αφροδίτη που θεωρούνται θεοί ξενικής καταγωγής.
Προ-ομηρική παράδοση
Σύμφωνα με την προ-ομηρική παράδοση, ο Απόλλωνας και ο Πάρις ήταν αυτοί που σκότωσαν τον Αχιλλέα, τον μεγαλύτερο και πιο ξακουστό ήρωα των Αχαιών. Το πιθανότερο είναι, λοιπόν, πως οι Έλληνες ήρθαν για πρώτη φορά σε επαφή με τη θρησκεία του Απόλλωνος στη μικρασιατική ακτή, κάπου μεταξύ 1100 και 800 π.Χ. Στην Ιλιάδα, είναι ο μεγάλος πολεμικός θεός προστάτης και σύμμαχος των Τρώων και βασικός υπερασπιστής και βοηθός του Έκτορα. Ορθώνει την αιγίδα του εναντίον των Αχαιών και με την πολεμική ιαχή του «λιώνει το θάρρος στα στήθη τους και ξεχνούν το πολεμόχαρο πνεύμα τους». Σε άλλο σημείο της Ιλιάδας, παρακολουθούμε τον Απόλλωνα, κάνοντας χρήση των θεϊκών του δυνάμεων, να ξεγυμνώνει τον Πάτροκλο από τα άρματά του και να του αφαιρεί κομμάτι-κομμάτι την ένδοξη ακατανίκητη πανοπλία του Αχιλλέα, ώστε να διευκολύνει τον Έκτορα να σκοτώσει τον Αχαιό ήρωα με δόλο. Αλλού, ο Αχιλλέας φαίνεται να αντιλαμβάνεται πως τα αθέατα βέλη που σκοτώνουν τους συντρόφους του προέρχονται από θεϊκό χέρι, αγνοεί όμως για ποιο λόγο ο θεός είναι οργισμένος μαζί τους. Ακόμα, ο Απόλλωνας είναι θεός της προφητείας και της μαντικής τέχνης. Ο Κάλχας, ο μάντης των Ελλήνων, στρέφεται προς αυτόν για να πάρει χρησμούς σχετικούς με το λοιμό που πλήττει το στρατόπεδο των Αχαιών. Αυτός μαθαίνει την αιτία του θυμού του θεού και διευκρινίζεται πως ο θεός που μπορεί να φέρει το σκοτάδι και τον θάνατο, «γρήγορος σαν τη νύχτα», είναι ο ίδιος λαμπρός σαν το φως. Από εκεί αντλείται και το άλλο προσωνύμιό του, Φοίβος. Άλλες γνωστές επικλήσεις του είναι οι Αγραίος, Αγρέτης, Άκτιος, Αμυκλαίος, Γεννήτωρ, Δειραδιώτης, Διονυσοδότης, Εναγώνιος, Επάκυιος, Ήλιος, Κάρνειος, Κιθαρωδός, Κουροτρόφος, Μουσαγέτης ή Μουσηγέτης. Νόμιος, Ογκαίος, Ογκεάτας, Πτώος, Πύθιος, Σπόνδιος, Τμώος, Τυρίτης, Υπερβόρειος κ.ά.
Μάχη με τον Πύθωνα και οι Δελφοί
Σημαντικός για τη θρησκεία και την τιμή προς τον Απόλλωνα είναι ο σχετικός μύθος για τον αγώνα του θεού του Φωτός και της Μουσικής με τον δράκοντα Πύθωνα. Σύμφωνα με άλλες παραλλαγές του μύθου, ανταγωνιστής του θεού είναι η δράκαινα Δελφίνη. Ο Πύθωνας καταγόταν από τη Γαία και ο Ευριπίδης αναφέρεται σε αυτόν στην Ιφιγένεια εν Ταύροις ως «γας πελώριον τέρας», το οποίο κατέβαινε στην εύφορη πεδιάδα της Κρίσης, σπέρνοντας την καταστροφή και τον θάνατο. Η Λητώ και οι Νύμφες παρακολούθησαν τον αγώνα του Απόλλωνος με το σαυροειδές αυτό θηρίο, ενθαρρύνοντας τον θεό και ψάλλοντας έπειτα ύμνους και παιάνες για να γιορτάσουν ένδοξα τη νίκη του. Ο Πύθων είχε καταδιώξει τη Λητώ όταν ήταν έγκυος, με διαταγή της ζηλόφθονης Ήρας, οπότε ο φόνος του ήταν πράξη ευλάβειας και ένδειξη αγάπης και σεβασμού του Απόλλωνος προς τη μητέρα του. Πάντως χρειάστηκε να εξιλεωθεί μετά τον φόνο αυτό. Σύμφωνα με άλλη παραλλαγή του μύθου, ο Απόλλωνας διαδέχτηκε στον χώρο των Δελφών, τον προκάτοχό του Πύρρο ή Λύκο ή Δευκαλίωνα. Μάλιστα, η συγκεκριμένη πάλη ανάμεσα στις δύο αυτές θεότητες, φέρεται να απηχεί συγκρούσεις μεταξύ λαών.
Από το περιστατικό της εξόντωσης του Πύθωνα, προέρχονται οι ονομασίες Πύθια (η εορτή προς τιμή του Απόλλωνος) και Πυθία (η ιέρεια του μαντείου των Δελφών). Ο Απόλλωνας επεμβαίνει άλλες δύο φορές στη μυθολογία υπέρ της μητέρας του: Στην πρώτη, σκοτώνει τον γίγαντα Τιτυού, γιο της Ελάρας, που αποπειράθηκε να τη βιάσει. Στη δεύτερη οδηγεί σε θάνατο τους επτά γιους της Νιόβης, μαζί με τη αδερφή του Άρτεμη, η οποία σκότωσε τις επτά κόρες της. Η αιτία αυτών των θανάτων είναι πως η Νιόβη, εάν και θνητή, είχε καυχηθεί πως είχε 14 παιδιά, ενώ η Λητώ είχε μόνο δύο, διαπράττοντας έτσι ύβρη.
Οι έρωτες
αριστερά|μικρογραφία|598x598εσ|εναλλ.=|Απόλλων του Μπελβεντέρε Στον ερωτικό τομέα, κατά τη μυθολογία, ο Απόλλωνας αποδεικνύεται μάλλον άτυχος. Οι έφηβοι που τον επιθυμούν ή σχετίζονται μαζί του καταδιώκονται από ατυχία, όπως ο νεαρός Υάκινθος. Οι γυναίκες που εκείνος ερωτεύεται, μένουν μαζί του ψυχρές. Χαρακτηριστικός είναι ο μύθος της Δάφνης, που για να αποφύγει την ερωτική ένωση με τον θεό μετατράπηκε στο δέντρο δάφνη με τη βοήθεια της Γης και από τότε, τιμητικά έγινε το ιερό και αγαπημένο δέντρο του Απόλλωνος και χρησιμοποιήθηκε στη λατρεία του. Πάντως από τους έρωτες του γεννιούνται εξαιρετικά πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας, που φέρουν ιδιότητες αντίστοιχες με του θεού πατέρα τους, όπως ο Ασκληπιός, ο Αρισταίος, ο Άραβος, ο Μόψος και ο Ορφέας. Ως ιερά φυτά του Απόλλωνος, αναφέρονται η δάφνη, το κυπαρίσσι, ο υάκινθος, ο φοίνικας, η μαύρη λεύκα, και η βιολέτα.
Ρωμαϊκά χρόνια
Ο Ρωμαίος Απόλλωνας ήταν θεραπευτής και γιατρός, οι Εστιάδες τον αποκαλούσαν Apollo Medicus, μητέρα του ήταν η Λατόνα και αδελφή του η Άρτεμις – Διάνα. Στον πόλεμο κατά του Αννίβα, εγκαινιάστηκαν οι Ludi Apollinares, για να τιμηθεί ο θεός και να βοηθήσει στη νίκη. Ο Απόλλωνας έπαιξε ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στον εξελληνισμό της ρωμαϊκής θρησκείας. Οι ιερείς του, οι quindicemviri, φύλακες των σιβυλλικών (αινιγματικών, θρησκευτικών) βιβλίων της λατρείας του, οργάνωσαν το ελληνικό τυπικό και συνέβαλαν στην εισαγωγή ελληνικών θεοτήτων στη Ρώμη. Ο ναός του θεού στην Κύμη, πάνω από το σπήλαιο της Σίβυλλας, χρονολογείται από τον 6ο αι. π.Χ. και εκείνος του Φλαμινίου πεδίου στη Ρώμη από το 431 π.Χ. Ο Αύγουστος επέλεξε τον Απόλλωνα ως θεό προστάτη του και απέδωσε τη νίκη του εναντίον του Αντωνίου και της Κλεοπάτρας στην υπεροχή του Φοίβου απέναντι στις τερατόμορφες αιγυπτιακές και ανατολικές θεότητες και άρα, σε μία νίκη της αρχαιοελληνικής έναντι της αιγυπτιακής θρησκείας. Το 17 π.Χ. εγκαινίασε τους Ludi Seculares, όπου ο Απόλλων και η Διάνα αναδεικνύονταν ως θεοί ισοδύναμοι με τον Δία και την Ήρα. Το Carmen Seculare του Ορατίου, παρουσίαζε Απόλλωνα και Αύγουστο να ταυτίζονται, να φέρουν κοινές ιδιότητες και ο δεύτερος να είναι εκπρόσωπος του θεού στη Γη και εκτελεστής των θελημάτων του πρώτου. Ο Απόλλωνας αναφέρονταν ως αρχηγός των ρωμαϊκών πεπρωμένων, άρχοντας του ήλιου, τοξότης, μάντης, διώκτης των επιθυμιών, ηθοπλάστης των νέων και ανάλογες ιδιότητες στόλιζαν και τον αυτοκράτορα – προστατευόμενό του. Το 12 π.Χ. τα σιβυλλικά βιβλία μεταφέρθηκαν από τον ναό του Δία στον ναό του Απόλλωνος, που ανοικοδομήθηκε στο μεταξύ στον Παλατινό λόφο.
Σχέση του Απόλλωνος με τη Μουσική
Στο τέλος της πρώτης ραψωδίας της Ιλιάδας (Α 601-604) ο Απόλλων εμφανίζεται ως Κιθαρωδός και Μουσαγέτης.
Δελφικοί Ύμνοι
Πρόκειται για δύο ύμνους αφιερωμένους στον θεό Απόλλωνα που βρίσκονται χαραγμένοι σε μάρμαρο στον Θησαυρό των Αθηναίων και αποτελούν το μεγαλύτερο τμήμα από τα ελάχιστα δείγματα αρχαίας Ελληνικής μουσικής.
Τα επίθετα του Απόλλωνος
μικρογραφία|467x467εσ|εναλλ.=|το άρμα του Φοίβου Απόλλωνα •	Αγρεύς = προστάτης της άγρας, του κυνηγιού. Απαντάται σε δύο επιγραφές στη βόρεια Θεσσαλία, η μία από τις οποίες ανακαλύφθηκε στα ερείπια του ναού της θεάς Αθηνάς Πολιάδος, στους Γόννους Λάρισας. •	Αγυιεύς = προστάτης θυρών •	Ακερσεκόμης = ο έχων την κόμην μη κεκαρμένην, αεί νέος, εξού και Κουροτρόφος (προστάτης της νεότητας). Πράγματι, ο θεός σπάνια εμφανίζεται γενειοφόρος. • Αλασιώτης ήταν μία αρχαία ελληνική θρησκευτική επίκληση, και συγκεκριμένα μια ονομασία του θεού Απόλλωνα, την οποία χρησιμοποιούσαν στην Κύπρο και ιδιαιτέρως στην πόλη Αλασία. Η επίκληση αυτή αναφέρεται σε δίγλωσση επιγραφή, στη φοινικική και την αρχαία κυπριακή γλώσσα, που ανακαλύφθηκε στην Ταμασσό της Κύπρου. Επιπλέον, στις ανασκαφές που έγιναν στην Έγκωμη το έτος 1949 ανακαλύφθηκε ένα αξιόλογο χάλκινο άγαλμα του «Αλασιώτου» Απόλλωνος (Το ομώνυμο λήμμα στη Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμος 3, σελίδα 599) •	Άναξ και αρχηγέτης· γενέτωρ· επικούριος.
•	Δελφίνιος ή Δελφίδιος. Η σχέση του θεού με τη θάλασσα είναι έμμεση λόγω και του τόπου γέννησής του, τον οποίο οι πιστοί του προσεγγίζουν μόνο δια θαλάσσης. Η εμφάνιση των δελφινιών ήταν μια έμμεση επιδοκιμασία του θεού για το προσκυνηματικό τους ταξίδι. Ο ίδιος, με τη μορφή δελφινιού, θα οδηγήσει τους Κρήτες στην περιοχή της Κρίσας, για να γίνουν οι πρώτοι ιερείς των Δελφών.
•	Αργυρότοξος, Τοξοφόρος, Έκατος, Εκατηβόλος, Εκηβόλος, Εκατηβελέτας, Εκάεργος (από το ἑκάς = μακράν). Ως τοξοφόρος και εκηβόλος ο θεός εμφανίζεται στην αρχή της Ιλιάδας (Α 43-53).
•	Καρτερός (=γενναίος), λόγω της σχέσης του με τον πόλεμο
•	Λοίμιος (=αυτός που προκαλεί λοιμούς), Ιατρός, Παιάων (Γραμμική Β'), Ακέστωρ και Ακέσιος (= θεραπευτής), Αλεξίκακος, Αποτρόπαιος.
•	Μουσαγέτας ή Μουσηγέτης, Νυμφηγέτης, Εύυμνος, Κιθαρωδός, Ιηπαιήων (< παιάν), λόγω της σχέσης του με τη μουσική, τις Μούσες και τις Νύμφες.
•	Τα επίθετα Αιγλήτης, Λύκιος, Λυκηγένης, Λυκοκτόνος, Ήλιος, Φαναίος, Χρυσάωρ είναι συνδεδεμένα με το φως και το χρώμα του ήλιου.
•	Τα επίθετα Σμινθεύς (προστάτης της γεωργίας), Νόμιος (προστάτης βοσκών και κοπαδιών), Παρνόπιος (αυτός που διώχνει τις ακρίδες) Αγραίος (προστάτης των κυνηγών) είναι συνδεδεμένα με την κανονικότητα των αγροτικών εργασιών, όπως αυτή καθορίζεται από την κίνηση του ήλιου και την εποχή και συνδέουν τον θεό με τη γη και τις καλλιέργειες.
•	Λεσχηνόριος για την προστασία που παρείχε στις συνελεύσεις στις λέσχες.
•	Δήλιος, από τον τόπο της καταγωγής του, Κύνθιος και Κυνθογενής (από το όρος Κύνθος της Δήλου).
•	Διδυμαίος, γιατί είναι δίδυμος με την Άρτεμη.
•	Κλάριος από το μαντείο του στην Κλάρο, Ακραιφιαίος από τη βοιωτική πόλη Ακραιφία, όπου λατρευόταν.
•	Μαντικός και αφήτωρ, ιατρομάντις, λοξίας, γιατί έδινε λοξούς χρησμούς, δηλαδή αμφίσημους.
Τα επίθετα γενικά του θεού έχουν σχέση με τις ηλιακές ιδιότητές του, τη μουσική, την πολεμική τέχνη, και κατά συνέπεια και τις θεραπευτικές του ιδιότητες, τους αγώνες του μέχρι να κυριαρχήσει σε έναν τόπο. Πηγή : * Η Πύλη της Ελληνικής Γλώσσας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παιδιά του Δία Κατηγορία:Θεότητες της γνώσης Κατηγορία:Θεότητες της υγείας της ελληνικής μυθολογίας
Λευκό Ρόδο
Το Λευκό Ρόδο ήταν αντιστασιακή οργάνωση που έδρασε στη ναζιστική Γερμανία από τον Ιούνιο του 1942 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1943. Στο διάστημα αυτό, τα μέλη της, που ήταν κυρίως φοιτητές, τύπωσαν σε χιλιάδες αντίτυπα και έριξαν στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου έξι φυλλάδια, με τα οποία προσπάθησαν να αφυπνίσουν τον γερμανικό λαό και να τον ξεσηκώσουν κατά του ναζιστικού καθεστώτος.
Μέλη της οργάνωσης
Τον βασικό πυρήνα της οργάνωσης αποτελούσαν οι: Σόφι και Χανς Σολ, Αλεξάντερ Σμορέλ, Βίλλι Γκραφ, Κρίστοφ Προμπστ, Ίνγκε Σολ, Τράουτε Λάφρεντζ, Καταρίνα Σύντεκοπφ, Λιζελότε Μπερντλ, Φαλκ Χάρνακ και ο καθηγητής φιλοσοφίας Κουρτ Χούμπερ. Επηρεάστηκαν από την Ορθόδοξη χριστιανική πίστη του Αλέξανδρου Σμόρελ, ο οποίος πρότεινε και τον τίτλο "Λευκό Ρόδο" από ένα απόσπασμα του βιβλίου "Οι αδελφοί Καραμαζώφ" του αγαπημένου του συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, αλλά και από το πολιτιστικό ρεύμα του Κινήματος Νεολαίας (Jugendbewegung), του οποίου ήταν μέλος ο Κρίστοφ Προμπστ. Τα μέλη της οργάνωσης κινούνταν από ανθρωπιστικά και πνευματικά κίνητρα, απέρριπταν τον φασισμό και τον μιλιταρισμό και πίστευαν σε μια ενωμένη Ευρώπη, στην οποία θα κυριαρχούσε η ανοχή και η δικαιοσύνη. Με τις προκηρύξεις τους τάσσονταν κατά της βίας και προέτρεπαν τον γερμανικό λαό σε παθητική αντίσταση και σε εναντίωση με κάθε μέσο στη ναζιστική πολεμική μηχανή.
Φυλλάδια
thumb|right|200px|Μνημείο προς τιμήν των μελών του Λευκού Ρόδου μπροστά από το [[Πανεπιστήμιο του Μονάχου]] Το τελευταίο φυλλάδιο το έβγαλαν λαθραία από τη Γερμανία μετά τις εκτελέσεις των μελών της οργάνωσης άλλα μέλη που είχαν γλυτώσει: οι Σύμμαχοι το τύπωσαν σε χιλιάδες αντίτυπα που τα έριξαν με αεροπλάνα σε πόλεις τις ναζιστικής Γερμανίας. Τα αντίτυπα αυτά είχαν τίτλο "Το Μανιφέστο των φοιτητών του Μονάχου".
Το πρώτο φυλλάδιο έγραφε μεταξύ άλλων: ενώ το δεύτερο:
Το δε τέταρτο περιείχε το απόσπασμα:
Και τελείωνε ως εξής: Το πλήρες κείμενο των έξι προκηρύξεων της οργάνωσης μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα ελληνικά το 2019.
Μνήμη
thumb|Μνημείο για το Λευκό Ρόδο στο Μαρβούργο.Η πλατεία όπου βρίσκεται το κεντρικό κτίριο του πανεπιστημίου του Μονάχου ονομάζεται Geschwister-Scholl-Platz και η απέναντι πλατεία Professor-Huber-Platz. Στο Μόναχο υπάρχει και η οδός Σμόρελ ενώ μνημείο για την ομάδα του Λευκού Ρόδου υπάρχει και στο Μαρβούργο.
thumb|Η οδός Σμόρελ στο Μόναχο, 2010Η σύλληψη των μελών της οργάνωσης με εστίαση στη Sophia Magdalena Scholl παρουσιάζεται στην ταινία του 2005 "Οι τελευταίες μέρες της Σόφι Σολ".
Ο Αλέξανδρος Σμόρελ, πιστός Ορθόδοξος χριστιανός, αγιοποιήθηκε από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία της Διασποράς στις 4 Φεβρουαρίου 2012. Η αγιοποίηση αυτή αναγνωρίστηκε αργότερα και από τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και η μνήμη του τιμάται την 13η Ιουλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανική Αντίσταση Κατηγορία:Μόναχο
Junkers Ju 13
Το αεροπλάνο τύπου Junkers Ju 13 είναι παραλλαγή του Junkers F 13. Κατασκευάστηκε στο αεροναυπηγείο Φίλι κοντά στην Μόσχα. Υπηρέτησε από το 1922 και μετά στην Ρωσική αεροπορία Dobroljot.
Το 1925 ο πιλότος Kopylow με το αεροπλάνο αυτό έκανε πτήση 10.000 χιλιομέτρων σε κυκλική διαδρομή, περνώντας από τις πόλεις Μόσχα-Καζάν-Ούφα-Περμ-Βιάτκα-Ουστγιούγκ-Βολόγδα-Μόσχα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ju 13 Κατηγορία:Αεροσκάφη του Μεσοπολέμου
Μανλία Σκαντίλλα
Η Μανλία Σκαντίλλα ήταν Ρωμαία που έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. Υπήρξε για λίγο αυτοκράτειρα με τον συζύγό της Δίδιο Ιουλιανό. Το όνομά της υποδεικνύει ότι ήταν μέλος του γένους των Μανλία, πράγμα που αν είναι ορθό, σημαίνει πως είχε λαμπρή πατρίκια καταγωγή. Εναλλακτικά, ενδέχεται να ήταν απόγονος κάποιου απελευθερωμένου σκλάβου του γένους αυτού. Η Μανλία παντρεύτηκε τον Ιουλιανό πριν την άνοδό του στο θρόνο. Γύρω στα 153 γέννησε την κόρη τους Δίδια Κλάρα, που ήταν γνωστή για την ομορφιά της. Φαίνεται πως η ίδια η Μανλία ήταν άσχημη, λόγω κάποιας παραμόρφωσης. Στη Μανλία και τη Δίδια απονεμήθη ο τίτλος «Αυγούστα» από τη Γερουσία στις 28 Μαρτίου 193. Διατήρησε το προνόμιο αυτό μόνο για τρεις μήνες καθώς ο Ιουλιανός σκοτώθηκε την 1 Ιουνίου 193. Ο νέος αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος της αφαίρεσε τον τίτλο αλλά έδωσε σε αυτή και την κόρη της το πτώμα του Ιουλιανού για ταφή. Οι δυο γυναίκες έθαψαν τον Ιουλιανό σε κοινοτάφειο του πεθερού της έξω από τη Ρώμη. Η Μανλία πέθανε λίγο αργότερα.
Πηγές
Κατηγορία:Γυναίκες στην Αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Ρωμαίες Αυτοκράτειρες
Περιοχή Οινοποιίας Άλτο Ντούρο
Η Περιοχή Οινοποιίας Άλτο Ντούρο είναι μια περιοχή παρασκευής κρασιού στην Πορτογαλία που βρίσκεται στον ποταμό Ντούρο, στην περιοχή Trás-os-Montes e Alto Douro. Συχνά αναφέρεται ως Άλτο Ντούρο (πάνω από τον ποταμό Ντούρο) καθώς βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από τον ποταμό Ντούρο και προστατεύεται από τις οροσειρές ενώ επηρεάζεται από τις ακτές του ποταμού. Η περιοχή έχει την υψηλότερη κατάταξη στην λίστα με τις περιοχές παρασκευής κρασιού και παράγει εξίσου επιτραπέζιο (μη επιτραπέζιο) κρασί όσο κι ενισχυμένο κρασί. Τα μη επιτραπέζια κρασιά αναφέρονται συχνά ως "Κρασιά Ντούρο".
Το Άλτο Ντούρομ ήταν μια από τις 13 περιοχές της ηπειρωτικής Πορτογαλίας που αναφέρθηκε από τον γεωγράφο Άμοριμ Γκιράο, σε μια μελέτη του που εκδόθηκε μεταξύ 1927-30. Το είδος των κρασιών που παράγονται στο Άλτο Ντούρο κυμαίνονται από το ελαφρύ κρασί, σε στυλ Μπορντό, μέχρι το βαρύ κρασί, σε στυλ Βουργουνδίας.
Τζαμί του Σιρβάνι
Το Τζαμί του Σιρβάνι (τουρκικά: Şirvan Camii) είναι τζαμί στο Γκαζιαντέπ της Τουρκίας.
Βρίσκεται στη γειτονιά Σεφέρπασα (Seferpaşa), νοτιοδυτικά του Κάστρου του Γκαζιαντέπ. Το τζαμί, που είναι ένα από τα παλαιότερα της πόλης, ανέλαβε ο Σιρβάνι Μεχμέτ Εφέντι. μικρογραφία|Βίντεο που δείχνει ζημιές στο τζαμί (από το 0:53) και στο κοντινό [[Κάστρο του Γκαζιαντέπ την ημέρα του σεισμού του 2023]] Ένα άλλο όνομα για το τζαμί είναι το İki Şerefeli Camii (Τζαμί με Διπλό Μπαλκόνι), επειδή, σε αντίθεση με τα συμβατικά τζαμιά που έχουν μόνο ένα, ο μιναρές του έχει δύο μπαλκόνια. Επίσης, είναι χαρακτηριστικό ότι το μινμπάρ βρίσκεται σε μια ειδική υποδοχή και μεταφέρεται για ειδικές υπηρεσίες.
Στις 6 Φεβρουαρίου 2023, το τζαμί υπέστη σοβαρές ζημιές από δύο διαδοχικούς σεισμούς.
Παραπομπές
Σιρβανι Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Γκαζιαντέπ Κατηγορία:Κτίρια που υπέστησαν ζημιές από το σεισμό Τουρκίας-Συρίας του 2023
Ισαβέλλα της Γαλλίας, βασίλισσα της Ναβάρρας
Η Ισαβέλλα της Γαλλίας (2 Μαρτίου 1241 – 17 Απριλίου 1271) ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας. Ο πατέρας της την πάντρεψε με τον Θεόβαλδο Β΄ της Ναβάρρας μεγαλύτερο γιο του Θεοβάλδου Α΄ της Ναβάρρας και της τρίτης συζύγου του Μαργαρίτας των Βουρβόνων. Ο γάμος έγινε στις 6 Απριλίου 1255 στο Μελάν ο γαμπρός ήταν τότε 18 ετών και η νύφη 13. Αναχώρησε μαζί με τον σύζυγο της και τους γονείς της στην Η΄ Σταυροφορία (1270), από επιδημία χολέρας που θέρισε τον στρατό έχασε τον μικρότερο αδελφό της Ιωάννη Τριστάν, τον πατέρα της και τον σύζυγο της. Η ίδια η Ισαβέλλα επέστρεψε στην Προβηγκία και απεβίωσε δυο μήνες αργότερα, τάφηκε μαζί με τον σύζυγο της.
Δαίμων (πληροφορική)
Δαίμων (ή δαίμονας) στην πληροφορική είναι ένα είδος λογισμικού συστήματος που εκτελεί διάφορες λειτουργίες στο παρασκήνιο, χωρίς ενεργή συμμετοχή του χρήστη. Συνώνυμος όρος είναι τα services στα Microsoft Windows (γενιά Windows NT).
Ετυμολογία
Ο όρος δαίμων χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από την ερευνητική ομάδα του Fernando Corbató και ήταν αναφορά στον Δαίμονα του Μάξγουελ, ένα πείραμα θερμοδυναμικής. Η άποψη που αποδίδει τον όρο αυτό στα αρχικά των λέξεων "Disk And Executive MONitor" δεν επιβεβαιώνεται από τον Corbató.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληροφορική
Τοστιέρα
thumb|Φρυγανιέρα με επιπρόσθετη σχάρα
Η τοστιέρα είναι ηλεκτρική συσκευή οικιακής χρήσης με την οποία ψήνουμε φέτες ψωμιού.
Ετυμολογία
Η λέξη τοστ προέρχεται από τα λατινικά. Υπάρχουν οι λέξεις torrere και tostum που σημαίνουν ψήνω, καβουρδίζω και που επέζησαν στην αγγλική γλώσσα ως to toast που σημαίνει καψαλίζω. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 η λέξη ήρθε από την Αμερική στην Ευρώπη και καθιερώθηκε σε όλες τις γλώσσες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικιακές συσκευές Κατηγορία:Κουζίνα (χώρος)
Ημερολιά Κέρκυρας
Η Ημερολιά είναι παραθαλάσσιος οικισμός του δήμου Βόρειας Κέρκυρας στην Κέρκυρα της περιφέρειας Ιονίων Νήσων. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 125 κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Η Ημερολιά βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος της Κέρκυρας, περίπου 1 χιλιόμετρο μακριά από την Κασσιόπη. Διαθέτει παραλία, μαγαζιά εστίασης και τουριστικές επιχειρήσεις και βρίσκεται κοντά στην παραλία του Καλαμιώνα. Διοικητικά ανήκε μέχρι το 2011 πρώτα στην κοινότητα και κατόπιν στον δήμο Κασσωπαίων, ενώ στη συνέχεια υπήχθη στον καλλικρατικό δήμο Κέρκυρας. Μετά τη διάσπαση του συγκεκριμένου δήμου το 2019, περιήλθε στον νέο δήμο Βόρειας Κέρκυρας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Εκλογές στο Αρτσάχ
Το Αρτσάχ (πρώην Ναγκόρνο-Καραμπάχ) εκλέγει σε εθνικό επίπεδο τον πρόεδρο και το κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος εκλέγεται για πενταετή θητεία από το λαό. Η Εθνοσυνέλευση του Αρτσάχ (Azgayin Zhoghov) έχει 33 μέλη, 16 εκλεγμένα για πενταετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες και 17 με αναλογική εκπροσώπηση. Στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ διαθέτει πολυκομματικό σύστημα, με πολυάριθμα πολιτικά κόμματα, από τα οποία μπορεί να σχηματιστεί κυβέρνηση συνεργασίας.
2012
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 19 Ιουλίου 2012 ο Μπακό Σαχακιάν επανεξελέγη Πρόεδρος, με ποσοστό 64,65% έναντι 31,53% για τον κυριότερο αντίπαλό του, Βιτάλι Μπαλασανιάν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ΟΑΣΕ δεν αναγνώρισαν τις εκλογές και το αποτέλεσμά τους. , ενώ ως αντιπαραγωγικές για την ειρηνευτική διαδικασία τις χαρακτήρισε το ΝΑΤΟ. Από την πλευρά του, το υπουργείο Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν έκανε λόγο για "απόπειρα προβοκάτσιας," σε βάρος των προσπαθειών για την επίλυση της πολεμικής σύρραξης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Πρόεδρος 19 Ιουλίου 2012 (μη αναγνωρισμένες διεθνώς εκλογές) !style="background-color:#E9E9E9" align=left width=450 valign=top|Υποψήφιος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
2010
Στις 23 Μαΐου 2010 διεξήχθησαν βουλευτικές εκλογές στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Σχεδόν 120 διεθνείς παρατηρητές επέβλεψαν τις εκλογές. Η ΕΕ δεν αναγνώρισε το αποτέλεσμα των εκλογών, χαρακτηρίζοντάς τες "παράνομες".
Εθνοσυνέλευση του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, 23 Μαΐου 2010 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Κόμματα !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι Λίστες PR !style="background-color:#E9E9E9" align=right|% !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες (PR) !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες (FPTP) !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Έδρες (σύνολο) !style="background-color:#E9E9E9" align=right|+/–
Παραπομπές
*
Τόλκιν (ταινία)
Το Τόλκιν (πρωτότυπος τίτλος: Tolkien) είναι μια βρετανοαμερικανική βιογραφική δραματική ταινία του 2019 σε σκηνοθεσία του Ντόμε Καρουκόσκι και σε σενάριο των Ντείβιντ Γκλίσον και Στίβεν Μπέρεσφορντ. Πρόκειται για μια ταινία η οποία εξιστορεί την πρώιμη ζωή του Άγγλου καθηγητή Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, συγγραφέα των μυθιστορημάτων Το Χόμπιτ και Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών, καθώς και διάφορων αξιόλογων ακαδημαϊκών έργων. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Νίκολας Χουλτ, Λίλι Κόλινς, Κολμ Μίνι και Ντέρεκ Τζακόμπι.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2019 Κατηγορία:Αμερικανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Fox Searchlight Pictures Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα (Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Αγγλία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γαλλία Κατηγορία:Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν
Σεισμοί της Αμφίκλειας (2013)
Στις 7 Αυγούστου 2013 σημειώθηκε σεισμός 5,3 Ρίχτερ στην περιοχή της Αμφίκλειας ενώ χαρακτηριστικό ήταν η έντονη μετασεισμική ακολουθία.
Καταστροφές
Κόκκινα κρίθηκαν πάνω απο 250 κτίρια στην Φθιώτιδα και περισσότερα από 100 σπίτια υπέστησαν μικρές ή μεγαλύτερες ζημιές από τους σεισμούς στην Αμφίκλεια.
Δύο τραυματίες οικοδόμοι αναφέρθηκαν στην Εύβοια από τον σεισμό όταν έπεσαν από σκαλωσιά
Οι εντάσεις στην πλειόσειστη περιοχή έφτασαν το VII στην κλίμακα Μερκαλι
Ρήγμα
Οι σεισμοί της Αμφίκλειας που έλαβαν χώρα το καλοκαίρι του 2013 συνδέονται με την ενεργοποίηση του ρήγματος του Καλλίδρομου, πρόκειται για ρήγμα διαφορετικής κατεύθυνσης και θέσης σε σχέση με το ρήγμα της Αταλάντης το οποίο απέχει 30 χιλιόμετρα από το επίκεντρο και είχε ενεργοποιηθεί στις 7 Απριλίου του 1894.
Παραπομπές
Αμφικλεια
Ωμπυσσόν
Το Ωμπυσσόν (γαλλικά: Aubusson) είναι κοινότητα στην κεντρική Γαλλία, υπονομαρχία του νομού Κρεζ, στη διοικητική περιοχή Νέα Ακουιτανία.
Οι κάτοικοι ονομάζονται Ωμπισσοναί (ζ).
Γεωγραφικά στοιχεία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Η γέφυρα στην είσοδος της πόλης μικρογραφία|320x320εσ|Χάρτης του νομού [[Κρεζ]] Η κοινότητα Ωμπυσσόν βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Κρεζ, στην περιοχή Νέα Ακουιτανία, σε μια γραφική κοιλάδα στις όχθες του ποταμού Κρεζ, στη συμβολή του με τον παραπόταμο Μπωζ. Η εθνική οδός N141 περνάει από την πόλη.
Απέχει 33 χιλιόμετρα (οδικώς 42) από το Γκερέ, την πρωτεύουσα του νομού Κρεζ και 247 χιλιόμετρα (οδικώς 344) από το Μπορντώ, πρωτεύουσα της Νέας Ακουιτανίας.
Το Ωμπυσσόν βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο του υψιπέδου του Μιλβάς με μέσο υψόμετρο περίπου 500 μέτρα.
Η έκταση της κοινότητας είναι 19,21 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Ιστορία
Η πόλη ήταν γνωστή ως Albuciensis το 936 και με το όνομα Albuconis το 1070. Το όνομα πιθανώς προέρχεται από το όνομα κάποιου Albucius. Άλλοι λόγιοι υποστηρίζουν ότι το όνομα προέρχεται από μια κελτική λέξη που σημαίνει «τραχύς, απότομος». Στον Μεσαίωνα η πόλη διοικούνταν από υποκόμητες. Από την περιοχή κατάγονταν ένας τροβαδούρος με το όνομα Ζοάν ντ'Ωμπυσσόν.
Ταπητουργία
αριστερά|μικρογραφία|Ταπετσαρία του Ωμπισσόν στο [[Μουσείο Νισίμ-ντε-Καμοντό|μουσείο Νισίμ ντε Καμοντό στο Παρίσι]] Το Ωμπυσσόν είναι γνωστό για τις ταπετσαρίες και τα χαλιά του, τα οποία ήταν διάσημα σε όλο τον κόσμο από τον 14ο αιώνα. Η προέλευση της ταπητουργίας στην πόλη προέρχεται από την άφιξη υφαντών από τη Φλάνδρα, που κατέφυγαν στο Ωμπυσσόν γύρω στο 1580. Το ύφος των παραγόμενων ταπετσαριών έχει αλλάξει μέσα στους αιώνες ανάλογα με τη μόδα κάθε εποχής από σκηνές πράσινου τοπίου μέχρι σκηνές κυνηγιού. Τον 17ο αιώνα, τα εργαστήρια του Ωμπυσσόν και της γειτονικής πόλης Φελετέν ονομάστηκαν «Βασιλικά εργαστήρια».
Μετά τη Γαλλική επανάσταση παρουσιάστηκε κάμψη της παραγωγής καθώς εμφανίστηκαν οι χάρτινες ταπετσαρίες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930, παρουσιάστηκε πάλι άνθηση καθώς καλλιτέχνες όπως ο Νταλί, ο Μπρακ και ο Πικάσο χρησιμοποίησαν την τεχνική του Ωμπισσόν για να εκφραστούν.
Η ταπητουργία του Ωμπυσσόν εξακολουθεί να ευδοκιμεί και σήμερα, διατηρώντας ένα φάσμα παραδοσιακών δεξιοτήτων. Η παραγωγή ταπετσαριών στο Ωμπυσσόν και το Φελετέν υποστηρίζεται από τρεις μικρές επιχειρήσεις και δώδεκα ανεξάρτητες βιοτεχνίες που παράγουν σημαντική επαγόμενη δραστηριότητα (παραγωγή μαλλιού και κλωστοϋφαντουργίας, εμπόριο, παραπροϊόντα, μουσείο, εκθέσεις και τουρισμός).
Η ταπητουργία του Ωμπυσσόν είναι καταχωρημένη στην Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της UNESCO από το 2009.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Ο πύργος του ρολογιού
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας
Παντικάπαιον
Το Παντικάπαιον (γενική: του Παντικαπαίου) ήταν σημαντική αρχαιοελληνική πόλη και λιμένας στην Ταυρική (Ταυρική Χερσόνησο), κείμενη σε λόφο (Όρος Μιθριδάτης) στη δυτική πλευρά του Κιμμέριου Βόσπορου στην έξοδο της λίμνης Μαιώτιδος (σημερινή Αζοφική θάλασσα), εκεί που σήμερα είναι η πόλη Κερτς. Ιδρυτές της πόλης θεωρούνται οι Μιλήσιοι κατά τον ύστερο 7ο-πρώιμο 6ο αιώνα Π.Κ.Ε.
Ιστορία
thumb|left|300px|[[Νόμισμα (Κέρμα)|Νόμισμα από το Παντικάπαιον, φέρον διάδημα και τα γράμματα ΠΑΝ. 2ος αιώνας π.Χ.]]
Πρώτες αναφορές
Κατά τους πρώτους αιώνες ύπαρξης της πόλης, κυριαρχούσαν τα εισαγόμενα ελληνικά προϊόντα: κεραμικά, τερακότες και μεταλλικά αντικείμενα, πιθανώς από εργαστήρια στη Ρόδο, την Κόρινθο, τη Σάμο και την Αθήνα. Η τοπική παραγωγή, μιμούμενη αυτά τα πρότυπα, εξελίχθηκε παράλληλα. Η Αθήνα κατασκεύαζε ένα ειδικό είδος κύπελλου για την πόλη, γνωστό ως σκεύος Κερτς. Οι ντόπιοι αγγειοπλάστες μιμήθηκαν τα ελληνιστικά κύπελλα, γνωστά ως γνάθια, καθώς και ανάγλυφα (Μεγαρικά κύπελλα). Η πόλη έκοβε ασημένια νομίσματα από τον 5ο αιώνα π.Χ. και χρυσά και χάλκινα από τον 4ο αιώνα π.Χ. . Στη μεγαλύτερη έκτασή της, η πόλη καταλάμβανε 100 εκτάρια (250 στρέμματα). Τα Μουσεία Ερμιτάζ και Κερτς περιέχουν υλικό από την περιοχή, η οποία ακόμη βρίσκεται υπό ανασκαφή.
5ος-1ος αιώνας π.Χ.
Κατά τον 5ο - 4ο αιώνα Π.Κ.Ε. η πόλη έγινε έδρα των δυναστειών των Αρχαιανακτιδών και των Σπαρτοκιδών, βασιλέων του βασιλείου του Βοσπόρου όπου και ονομαζόταν ενίοτε Βόσπορος. Την εποχή εκείνη γνώρισε μεγάλη ακμή από το σιτεμπόριο που ανέπτυξε με άλλες αρχαίες ελληνικές πόλεις. Η οικονομική της πτώση κατά τον 4ο και 3ο αιώνα Π.Κ.Ε. ήταν το αποτέλεσμα αφενός οι επιδρομές των Σαρμάτων στα βόρεια και αφετέρου το άνοιγμα νέων αγορών και του αυξανόμενου ανταγωνισμού ιδίως του αιγυπτιακού σταριού. Ο τελευταίος των Σπαρτοκιδών άφησε το βασίλειό του στον Μιθριδάτη Στ', βασιλέα του Πόντου, το 115 π.Χ. όταν κατέλαβε τη νότια Ρωσία.
Λουδοβίκος της Γαλλίας (1244-1260)
Ο Λουδοβίκος της Γαλλίας (24 Φεβρουαρίου 1244 - 11 Ιανουαρίου 1260) ήταν ο μεγαλύτερος γιος του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου Θ΄ του Αγίου και της Μαργαρίτας της Προβηγκίας, σαν μεγαλύτερος γιος είχε την αντιβασιλεία την εποχή που ο πατέρας του απουσίαζε σε Σταυροφορίες.
Αντιβασιλιάς της Γαλλίας όταν απουσίαζε ο πατέρας του
Το 1248 οι γονείς του ταξίδεψαν στην Αίγυπτο προκειμένου να συμμετέχουν στην Ζ΄ Σταυροφορία, κατά την διάρκεια της απουσίας τους την αντιβασιλεία εξασκούσε η γιαγιά του Λευκή της Καστίλης, όταν πέθανε (1252) οι γονείς του έλλειπαν και ο 8χρονος Λουδοβίκος στέφθηκε αντιβασιλιάς. Την πραγματική εξουσία ασκούσαν οι θείοι του Αλφόνσος του Πουατιέ και Κάρολος ο Ανδεγαυός αλλά το δικό του όνομα φαινόταν στα επίσημα έγγραφα επειδή έτσι όριζε το Γαλλικό τυπικό σαν μεγαλύτερος γιος του βασιλιά, όπως και να ορίζεται ο ίδιος αντιβασιλιάς σε κάθε απουσία του βασιλιά. Ο Λουδοβίκος Θ΄ επέστρεψε στο Παρίσι το 1254, τα επόμενα χρόνια ο μικρός Λουδοβίκος εκπαιδεύτηκε για τον μελλοντικό του ρόλο σαν βασιλιάς με την επίβλεψη του δασκάλου Πέτρου του Φωνταινέ. Στις 20 Αυγούστου 1255 σε ηλικία 11 ετών αρραβωνιάστηκε την Βερεγγαρία κόρη του βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου Ι΄ που ήταν εκείνη την εποχή και διάδοχος του πατέρα της, ωστόσο την ίδια χρονιά γεννήθηκε ο αδελφός της Φερδινάνδος κόβοντας τα δικαιώματα της Βερεγγαρίας στον θρόνο της Καστίλης. Ο Λουδοβίκος και ο μικρότερος αδελφός του Φίλιππος επικύρωσαν με την υπογραφή τους την Συνθήκη των Παρισίων (1259) που έβαζε ένα τέλος στην σύγκρουση μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας που είχε ξεκινήσει από το 1180, η συνθήκη όριζε ότι ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Γ΄ θα πλήρωνε φόρο υποτέλειας στον πατέρα τους.
Ο Λουδοβίκος αρρώστησε τα Χριστούγεννα του 1259 και πέθανε πρόωρα στις αρχές του επόμενου χρόνου πρόωρα πριν συμπληρώσει τα 16 του χρόνου, δεν τάφηκε στην Bασιλική του Σαιν - Ντενίς επειδή δεν πρόλαβε να ορκιστεί βασιλιάς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://fmg.ac/Projects/MedLands/CAPET.htm#Louisdied1260
Κατηγορία:Αντιβασιλείς της Γαλλίας Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών
Χριστίνα Αλεξανιάν
Η Χριστίνα Αλεξανιάν (3 Δεκεμβρίου 1968) είναι Ελληνίδα ηθοποιός.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1968 στον Πειραιά, όπου και μεγάλωσε. Οι γονείς της έχουν καταγωγή από την Αρμενία και την Καππαδοκία. Σε ηλικία 17 ετών, ενώ ακόμη πήγαινε σχολείο, δήλωσε συμμετοχή στα Καλλιστεία, όπου κατέκτησε τον τίτλο της "Γ’ αναπληρωματικής Μις Ελλάς 1986". Λίγο καιρό μετά ξεκίνησε τις σπουδές της στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου από όπου και αποφοίτησε κάποια χρόνια μετά.
Βιογραφικό
Έκανε την πρώτη της δουλειά ως ηθοποιός στον κινηματογράφο και πιο συγκεκριμένα στην ταινία "Οι Αθηναίοι" το 1990. Την περίοδο 1993-1994 συμμετείχε σε κάποια επεισόδια της σειράς "Ανατομία ενός εγκλήματος" ενώ έπαιξε και στις σειρές "Αναστασία" και Έρωτας και Πάθος και "Παράθυρο στον ήλιο". Τη σεζόν 1994-1995 πρωταγωνίστησε στη δραματική σειρά "Μη φοβάσαι τη φωτιά" ενώ ακολούθησαν οι σειρές "Χαμένη Άνοιξη" και "Απών".
Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσω της συμμετοχής της στη σειρά της Μιρέλλας Παπαοικονόμου "Λόγω τιμής" που προβλήθηκε με μεγάλη επιτυχία τη σεζόν 1996-1997 από το Mega Channel. Ακολούθησε μία σύντομη εμφάνιση στη σειρά "Εκείνες κι εγώ" ενώ από το 1998 μέχρι το 2000 πρωταγωνίστησε στην κοινωνική σειρά "Επιθυμίες". Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές "Ένα κι ένα", "Για Πάντα Φίλες" και "Απαγορευμένη Αγάπη" ενώ έκανε κάποιες εμφανίσεις στις σειρές "10η εντολή", Έτσι Ξαφνικά", "Εντιμότατοι κερατάδες", "Επτά Θανάσιμες Πεθερές", "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέ
κα" και "Αληθινοί Έρωτες". Από το 2008 μέχρι το 2010 πρωταγωνίστησε στην κωμική σειρά "Λάκης ο γλυκούλης" μαζί με τους Πέτρο Φιλιππίδη, Ζέτα Δούκα, Ιωσήφ Μαρινάκη και άλλους.
Επέστρεψε τηλεοπτικά το 2015 κάνοντας μία guest εμφάνιση στην κωμική σειρά "Οι Συμμαθητές" ενώ τη σεζόν 2019-2020 έχει και πάλι ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στο νέο κύκλο της σειράς "Λόγω τιμής" που επιστρέφει μετά από 23 χρόνια με τους ίδιους συντελεστές.σεζόν 2021 - 2022 θα πρωταγωνιστήσει στη νέα κωμωδία της ΕΡΤ «Σε ξένα χέρια» Τη σεζόν 2022-2023 σειρά Το Κόκκινο Ποτάμι του OPEN Τη σεζόν 2023-2024 σειρά Οι Πανθέοι του ΣΚΑΪ
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος βασικών πληροφοριών θεατρικών παραστάσεων, στις οποίες συμμετείχε η Χρ. Αλεξανιάν ως ηθοποιός.
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες αρμενικής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Καβαλλέραινα Κέρκυρας
Η Καβαλλέραινα είναι οικισμός στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 19 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Ίδρυμα Τόλκιν
Το Ίδρυμα Τόλκιν (αγγλικά:Tolkien Estate) είναι το νομικό όργανο που διαχειρίζεται την περιουσία του Άγγλου συγγραφέα Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν, συμπεριλαμβανομένων των πνευματικών δικαιωμάτων για τα περισσότερα έργα του. Τα μεμονωμένα πνευματικά δικαιώματα έχουν ως επί το πλείστον εκχωρηθεί από την περιουσία σε θυγατρικές οντότητες όπως το JRR Tolkien Discretionary Settlement και το φιλανθρωπικό καταπίστευμα Tolkien. Οι διάφορες εκμεταλλεύσεις της οικογένειας Tolkien, συμπεριλαμβανομένου του κτήματος, έχουν οργανωθεί υπό την The Tolkien Company, διευθυντές της οποίας ήταν ο Κρίστοφερ Τόλκιν μέχρι τον Αύγουστο του 2017 και η σύζυγός του Baillie Tolkien και ο εγγονός του JRR Tolkien, Michael George Tolkien. Οι εκτελεστές της ιδιοκτησίας ήταν ο Κρίστοφερ Τόλκιν, ο οποίος ήταν ο μοναδικός λογοτεχνικός εκτελεστής και (που διαδέχθηκε τον δικηγόρο του JRR Tolkien Frank Williamson), η Cathleen Blackburn του Maier Blackburn, που ήταν ο κληρονόμος της περιουσίας για πολλά χρόνια.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διανοητική ιδιοκτησία Κατηγορία:Οργανισμοί διανοητικής ιδιοκτησίας Κατηγορία:Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν
Γιώργος Μερκής
Ο Γιώργος Μερκής (γενν. 30 Ιουλίου 1984) είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός. Πλέον εργάζεται ως βοηθός προπονητή της ομάδας ΑΠΕ Ακρωτηρίου και ως παρουσιαστής της τηλεοπτικής αθλητικής εκπομπής «The Match» στο SIGMA με τους Στέλιο Γιαννακόπουλο, Νεκτάριο Αλεξάνδρου, Γιώργο Καρατζά και Ειρήνη Στεριανού.
Απόλλων Λεμεσού
Ο Μερκής είναι προϊόν των ακαδημιών του Απόλλωνα Λεμεσού, κάνοντας το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα τη σεζόν 2001-02, σε ηλικία 17 ετών. Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σταδιοδρομίας του με τον Απόλλωνα, όπου κέρδισε ένα πρωτάθλημα, δύο κύπελλα και ένα σούπερ καπ. Μετά από δεκαπέντε χρόνια στην ομάδα, το συμβόλαιο του λύθηκε αμοιβαία στις 12 Ιανουαρίου 2016.
ΑΠΟΕΛ
Στις 12 Ιανουαρίου 2016, ο Μερκής υπέγραψε συμβόλαιο 18 μηνών με τον ΑΠΟΕΛ. Πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του στις 17 Ιανουαρίου 2016, ερχόμενος ως αλλαγή στο 69ο λεπτό στην εντός έδρας νίκη με 3-0 εναντίον της Ένωσις Νέων Παραλιμνίου για το πρωτάθλημα. Σημείωσε το πρώτο του γκολ για τον ΑΠΟΕΛ εναντίον της πρώην ομάδας του, Απόλλωνα Λεμεσού, στις 2 Απριλίου 2016, σκοράροντας το τελευταίο γκολ στην ισοπαλία με 2-2 για τα πλέι οφ του πρωταθλήματος. Λίγους μήνες μετά την ένταξή του στον ΑΠΟΕΛ, στέφθηκε πρωταθλητής καθώς η ομάδα του κέρδισε τον τίτλο της Α' κατηγορίας για τέταρτη συνεχόμενη φορά.
Στις 2 Μαρτίου 2017, ο Μερκής υπέγραψε νέο διετές συμβόλαιο με την ομάδα, με ισχύ μέχρι τις 31 Μαΐου 2019.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Μερκής έκανε το διεθνές ντεμπούτο του με την Εθνική Κύπρου την 1η Μαρτίου 2006, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Αρμενίας στο Τσίρειο Στάδιο, όπου μπήκε ως αλλαγή στο 79ο λεπτό στην νίκη της Κύπρου με 2-0. Σημείωσε το πρώτο του γκολ στις 16 Νοεμβρίου 2014, σκοράροντας το πρώτο γκολ στη νίκη με 5-0 εναντίον της Ανδόρας για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2016.
Προσωπική ζωή
Στις 3 Ιουνίου 2017 παντρεύτηκε τη δημοσιογράφο-ραδιοφωνική παραγωγό Άντρεα Κυριάκου. Απέκτησαν έναν γιο, τον Λαμπρινό (γενν. 8 Οκτωβρίου 2018) και μια κόρη, τη Μαρίλια (γενν. 19 Οκτωβρίου 2022).
Επαρχία Μοσταγκανέμ
Το Μοσταγκανέμ (ولاية مستغانم) είναι επαρχία (βιλάγια) της Αλγερίας. Πρωτεύουσα της είναι η πόλη Μοσταγκανέμ. Σε άλλες πόλεις περιλαμβάνονται οι Αΐν Νουισί, Αΐν Ταντλές, Ταζγκαΐτ και Στιντιά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008 έχει 737.118 κατοίκους.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία χωρίζεται σε 10 διαμερίσματα (νταΐρες), τα οποία χωρίζονται περαιτέρω σε 32 κοινότητες ή δήμους.
Παραπομπές
Μοσταγκανεμ
Ανανίας
Ο Απόστολος Ανανίας ήταν μαθητής του Ιησού Χριστού και επίσκοπος Δαμασκού.
Παραδοσιακά συγκαταριθμείται μεταξύ των Εβδομήκοντα αποστόλων. Σύμφωνα με τις Πράξεις των Αποστόλων (9, 10-18) ήταν αυτός ο οποίος έλαβε εντολή από τον Θεό, να πάει να συναντήσει τον Απόστολο Παύλο, τότε Σαούλ, ο οποίος είχε τυφλωθεί από τον Θεό, με σκοπό να τον θεραπεύσει. Ο Ανανίας ήταν και αυτός ο οποίος, μετά τη θεραπεία του Παύλου, τον βάπτισε.
Πηγές
Ανανιας Κατηγορία:Πρόσωπα των Πράξεων των Αποστόλων Ανανίας Ανανίας Ανανίας Κατηγορία:Επίσκοποι του 1ου αιώνα
Καρυώτικο Κέρκυρας
Το Καρυώτικο είναι οικισμός στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κέρκυρας του ομώνυμου νομού. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 78 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Φειδώλας ο Κορίνθιος
Ο Φειδώλας ο Κορίνθιος (6ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας ολυμπιονίκης από την Κόρινθο, ο οποίος στέφθηκε νικητής στο ιππικό αγώνισμα του κέλη κατά τους 67ους (512 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας.
Περιγραφή
Η νίκη του είναι αξιοσημείωτη επειδή στην εκκίνηση του αγωνίσματος το άλογο -το οποίο ονομαζόταν Αύρα- πέταξε τον αναβάτη του στο έδαφος, ωστόσο συνεχίζοντας να τρέχει βγήκε πρώτο στον διαγωνισμό. Κατά τους ολυμπιακούς αγώνες στα ιππικά αγωνίσματα νικητές ανακυρήσσονταν οι ιδιοκτήτες των αλόγων, και όχι οι αναβάτες, έτσι ο Φειδώλας έγινε ολυμπιονίκης. Οι γιοι του, το όνομα των οποίων δεν είναι γνωστό, έγιναν ολυμπιονίκες στην επόμενη διοργάνωση στο ίδιο αγώνισμα καθώς και κέρδισαν και στα Ίσθμια, με το άλογο τους να ονομάζεται Λύκος.
Ιστορικές μαρτυρίες
-
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Κορίνθιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του κέλη‎ Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (6ος αιώνας π.Χ.)
Σιλολάνιο
To σιλολάνιο (αγγλικά silolane) είναι οργανική ετεροκυκλική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και πυρίτιο, με μοριακό τύπο C4H10Si. Είναι ένα οργανικό ετετροκυκλικό σιλάνιο, που το μόριό του αποτελείται από έναν πενταμελή δακτύλιο, με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα και ένα (1) άτομο πυριτίου. Εκτός από τη «μητρική» ένωση, ο όρος σιλολάνιο μπορεί να αναφέρεται και σε μια σειρά «θυγατρικών» ή «υποκατεστημένων» παραγώγων, που περιέχουν έναν (τουλάχιστον) σιλολανικό δακτύλιο, δηλαδή πενταμελή δακτύλιο με τέσσερα (4) άτομα άνθρακα, ένα (1) άτομο πυριτίου, και κανένα διπλό δεσμό.
Παραπομπές και παρατηρήσεις
Κατηγορία:Οργανικές ετεροκυκλικές ενώσεις Κατηγορία:Οργανοσιλάνια Κατηγορία:C4
Κατάβολος Κέρκυρας
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κέρκυρας Κατηγορία:Χωριά του νομού Κέρκυρας Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κέρκυρας
Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσιγκτον Π.Κ.
Το Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσινγκτον Π.Κ (αγγλικά: Washington D.C. Area Film Critics Association Awards For Best Suporting Actor) είναι ένα βραβείο που απονέμεται από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσινγκτον Π.Κ. για να τιμήσει έναν ηθοποιό που έχει επιδείξει εξαιρετική απόδοση σε υποστηρικτικό ρόλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου της Ουάσινγκτον Π.Κ.
Κεφαλάρι Αργολίδας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Κεφαλάρι (αποσαφήνιση)
Το Κεφαλάρι είναι πεδινό χωριό του νομού Αργολίδας. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 5 μέτρων στους πρόποδες του όρους Χάον, ενός πρόβουνου του Κτενιά επάνω στον Αργολικό κάμπο. Το χωριό είναι γνωστό γιατί σε αυτό βρίσκεται η πηγή του Ερασίνου ποταμού με την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής και την σπηλιά της. Αποτελεί την έδρα της κοινότητας Κεφαλαρίου που υπάγεται στην δημοτική ενότητας Άργους του δήμου Άργους - Μυκηνών της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 677 μόνιμους κατοίκους.