cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ
Ίδρυση της Χάλσα
Η παράδοση της πολεμικής κοινότητας της Χάλσα, η οποία ξεκίνησε από τον Γκουρού Γκορμπίντ Σινγκ, συνέβαλε στη σύγχρονη επιστημονική συζήτηση για τον πλουραλισμό μέσα στο Σιχισμό. Η παράδοσή της επιβιώνει μέχρι και τη σύγχρονη εποχή, με τους μυημένους σε αυτήν Σιχ να αναφέρονται ως Χάλσα Σιχ, ενώ αυτοί που δεν βαφτίζονται αναφέρονται ως Σαχαζντάρι Σιχ.
Ιερά κείμενα των Σιχ
Τον 16ο και 17ο αιώνα, άρχισαν να κυκλοφορούν διάφορες εκδοχές των ιερών κειμένων των Σιχ γραμμένα από άγνωστους συγγραφείς, με ισχυρισμούς ωστόσο πως όλα ήταν βασισμένα σε λόγια του Γκουρού Νάνακ Ντεβ. Ο Γκουρού Αρντζάν (1563-1606) επιχείρησε να ξεδιαλύνει το ποιοι ύμνοι ήταν διαστρεβλωμένοι και ψεύτικοι, αφαιρώντας τους στη συνέχεια από τα κείμενα και συντάσσοντας μια πιο αγνή εκδοχή του Αντί Γκραντ. Τον 17ο αιώνα τα κείμενα ονομάστηκαν Πότι, και υποστηρίζεται πως υπήρχαν τρία αυθεντικά χειρόγραφα. Υπήρχε μία Καρταρπούρ εκδοχή (χρονολογημένη το 1604), μία ελαφρώς μεγαλύτερη Χάρα Μανγκάτ εκδοχή (χρονολογημένη το 1642) και μια τρίτη (αρκετά διαφορετική) Λαχόρη εκδοχή (άγνωστης ημερομηνίας).
Ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ πιστώνεται στις καταγραφές των Σιχ με την οριστικοποίηση του Καρταρπούρ Πότι μέσα στο Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ, και την κυκλοφορία του το 1706. Η τελική εκδοχή δεν έκανε αποδεχτούς εξωτερικούς ύμνους από άλλες εκδοχές και συμπεριελάμβανε τις συνθέσεις του πατέρα του, Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ. Ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ ανήγγειλε αυτό το κείμενο, το Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ, ως τον αιώνιο Σιχ-Γκουρού.
Πόλεμοι
Η περίοδος που ακολούθησε την εκτέλεση του Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ, του πατέρα του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ, ήταν μια περίοδος όπου η Αυτοκρατορία των Μουγκάλ υπό τον Αοραντζέμπ γινόταν όλο και περισσότερο εχθρική προς τους Σιχ. Οι Σιχ, με ηγέτη τον Γκουρού Γκομπίντ Σιχ, αντιστάθηκαν και οι διαμάχες μεταξύ Μουσουλμάνων και Σιχ κορυφώθηκαν. Τόσο η διοίκηση των Μουγκάλ όσο και ο στρατός του Αοραντζέμπ, έδειχναν έντονο ενδιαφέρον προς το πρόσωπο του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ, και ο Αοραντζέμπ εξέδωσε εντολή εξόντωσης τόσο του ιδίου όσο και της οικογένειάς του.
Ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ πίστευε στο Ντάραμ Γιουντ (πόλεμος για την υπεράσπιση της δικαιοσύνης), κάτι στο οποίο κατέφευγε ως έσχατη λύση κι όχι επειδή επιθυμούσε εκδίκηση, ούτε από απληστία ούτε για οποιονδήποτε καταστροφικό στόχο. Για τον Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ, κάποιος έπρεπε να είναι έτοιμος να πεθάνει για να σταματήσει την τυραννία, για να δώσει τέλος στις διώξεις και για να υπερασπιστεί τις δικές του θρησκευτικές αξίες. Έχοντας αυτούς τους στόχους, ηγήθηκε 14 πολέμους, αλλά δεν πήρε ποτέ αιχμαλώτους, ούτε κατέστρεψε τους τόπους λατρείας κανενός.
Σημαντικές μάχες
Ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ πολέμησε σε 13 μάχες εναντίον της Αυτοκρατορίας των Μουγκάλ και των βασιλιάδων των λόφων Σίγουαλικ. Το 1693, ο Αοραντζέμπ πολεμούσε τους Ινδουιστές Μαράθας στην περιοχή Ντέκαν της Ινδίας, και εξέδωσε εντολή να αποτρέπονται οι μεγάλες συγκεντρώσεις στην Αναντπούρ από τον Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ και τους Σιχ.
Θάνατος μελών οικογένειας
Η μητέρα του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ, Μάτα Γκουζρί, και οι δύο μικρότεροι γιοι του πιάστηκαν αιχμάλωτοι από τον Γουαζίρ Καν, τον Μουσουλμάνο διοικητή της Σιρχίντ. Οι γιοι του, ηλικίας 5 και 8 ετών, βασανίστηκαν και στη συνέχεια θάφτηκαν ζωντανοί σε έναν τοίχο, μετά την άρνησή τους να ασπαστούν το Ισλάμ. Η Μάτα Γκουζρί κατέρρευσε στην είδηση του θανάτου των δύο εγγονών της.
Οι δύο μεγαλύτεροι γιοι του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ, ηλικίας 13 και 17 ετών, σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια της δεύτερης μάχης της Τσαμκαούρ τον Δεκέμβριο του 1704, πολεμώντας εναντίον του στρατού των Μουγκάλ.
Καταγραφές των Μουγκάλ
Οι Μουσουλμάνοι ιστορικοί που προέρχονταν από τη μεριά των Μουγκάλ, έγραψαν για τον Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ καθώς και για τη γεωπολιτική της εποχής που έζησε. Αυτές οι επίσημες Περσικές καταγραφές ήταν και οι άμεσα διαθέσιμες και η βάση της περιγραφής της Σιχ ιστορίας σε αγγλική γλώσσα για εκείνη την περίοδο.
Σύμφωνα με τον Νταβάν, τα Περσικά κείμενα τα οποία συνέταξαν Μουγκάλ ιστορικοί κατά τη διάρκεια της ζωής του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ ήταν εχθρικά προς αυτόν, αλλά παρουσίαζαν τη δική τους οπτική πλευρά. Πίστευαν πως η θρησκευτική παράδοση των Σιχ είχε διαφθαρεί από τον Γκουρού μέσω της δημιουργίας του στρατιωτικού τάγματος με σκοπό να αντισταθεί στον Αυτοκρατορικό στρατό. Ο Νταβάν γράφει πως κάποιοι Πέρσες συγγραφείς, οι οποίοι έγραψαν κείμενα δεκάδες χρόνια ή ακόμα κι έναν αιώνα μετά τον θάνατο του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ, σταμάτησαν να βασίζονται εξ'ολοκλήρου στις καταγραφές των Μουγκάλ οι οποίες δυσφημούσαν τον Γκουρού, αλλά στα δικά τους κείμενα συμπεριέλαβαν και ιστορίες από τα Σιχ γκουρμπίλας κείμενα, τα οποία τον επαινούσαν.
Μεταπολεμικά χρόνια
Μετά τη δεύτερη μάχη στην Αναντπούρ το 1704, ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ και οι εναπομείναντες στρατιώτες του μετακινήθηκαν και παρέμειναν σε διαφορετικά σημεία, συμπεριλαμβανομένου και να κρύβονται σε σημεία όπως η ζούγκλα της Ματσιβάρα στο νότιο Παντζάμπ.
Μερικά από τα διάφορα σημεία στη βόρεια, δυτική και κεντρική Ινδία στα οποία έζησε ο Γκουρού μετά το 1705, συμπεριλαμβάνουν τα Χάχερ με τον Κιρπάλ Ντας (θείος από τη μεριά της μητέρας του), Μανούκι, Μεντιάνα, Τσακάρ, Ταχτουπούρα και Μάντι και Ντίνα (περιοχή Μάλγουα). Έμενε σε συγγενείς ή έμπιστους Σιχ όπως οι τρεις εγγονοί του Ράι Τζοντ, ενός πιστού ακόλουθου του Γκουρού Χάργκομπιντ.
Ζαφαρνάμα
Ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ είδε την πολεμική συμπεριφορά του Αοραντζέμπ και του στρατού του εναντίον της οικογένειας και των ανθρώπων του ως προδοσία μιας υπόσχεσης, ανήθικη, άδικη και ασεβή. Μετά τον θάνατο όλων των παιδιών του από τον στρατό των Μουγκάλ και τη μάχη της Μουκτσάρ, ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ έγραψε μια προκλητική επιστολή προς τον Αοραντζέμπ στα Περσικά, ονομάζοντάς την Ζαφαρνάμα (κυριολεκτική σημασία «επιστολή νίκης»). Μια επιστολή την οποία η Σιχ παράδοση θεώρησε σημαντική προς το τέλος του 19ου αιώνα.
Η επιστολή του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ προς τον Αορατζέμπ ήταν αυστηρή αλλά συμφιλιωτική. Απήγγειλε κατηγορίες στον Αυτοκράτορα των Μουγκάλ και τους διοικητές του με πνευματικούς όρους, ενώ τους κατηγόρησε και για έλλειψη ηθικής, τόσο στη διακυβέρνηση όσο και στη διεξαγωγή του πολέμου. Η επιστολή προέβλεψε πως σύντομα η Αυτοκρατορία των Μουγκάλ θα έφτανε στο τέλος της, επειδή διώκει και είναι γεμάτη από κακοποίηση, ψεύδος και ανηθικότητα. Το περιεχόμενο της επιστολής πηγάζει από τα πνευματικά πιστεύω του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ περί δικαιοσύνης και αξιοπρέπειας χωρίς φόβο.
Τελευταίες μέρες
Ο αυτοκράτορας Αοραντζέμπ πέθανε το 1707 και αμέσως άρχισε μια διαμάχη ανάμεσα στους γιους του για τη διαδοχή, οι οποίοι επιτίθονταν ο ένας στον άλλον. Ο επίσημος διάδοχος ήταν ο Μπαχαντούρ Σαχ, ο οποίος κάλεσε τον Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ και τον στρατό του για μία κατ'ιδίαν συνάντηση στην περιοχή Ντεκάν της Ινδίας με σκοπό τη συμφιλίωση, αλλά ο Μπαχαντούρ Σαχ καθυστέρησε τις οποιεσδήποτε συζητήσεις για μήνες.
Ο Γουαζίρ Καν, ο Μουσουλμάνος διοικητής του οποίου ο στρατός ήρθε πολλές φορές αντιμέτωπος με αυτόν του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ, ανέθεσε σε δύο Αφγανούς, τους Τζαμσέντ Καν και Γουασίλ Μπεγκ, να ακολουθήσουν τον στρατό του Γκουρού καθώς αυτός όδευε προς τη συνάντηση με τον Μπαχαντούρ Σαχ και να δολοφονήσουν τον Γκουρού. Οι δυο τους καταδίωξαν κρυφά τον στρατό και όταν οι Σιχ στάθμευσαν κοντά στον ποταμό Γκοντάβαρι για μήνες, μπήκαν στον καταυλισμό. Κατάφεραν να αποκτήσουν πρόσβαση στον Γκουρού και ο Τζαμσέντ Καν τον μαχαίρωσε θανάσιμα. Κάποιοι μελετητές δηλώνουν πως ο δολοφόνος που σκότωσε τον Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ μπορεί να μην στάλθηκε από τον Γουαζίρ Καν, αλλά από τον στρατό των Μουγκάλ που βρισκόταν σε κοντινή περιοχή.
Σύμφωνα με το Sri Gur Sobha του Σεναπάτι, έναν συγγραφέα του 18ου αιώνα, το θανάσιμο χτύπημα καταφέρθηκε κάτω από την καρδιά. Ο Γκουρού αντιστάθηκε και σκότωσε τον δολοφόνο, ενώ ο συνεργός του σκοτώθηκε από τους Σιχ φρουρούς κατά την προσπάθειά του να το σκάσει.
Ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ πέθανε λίγες μέρες αργότερα, στις 7 Οκτωβρίου 1708, υποκύπτοντας στα τραύματά του, με τον Χαρντίπ Σινγκ Σιάν να δίνει ως ημερομηνία θανάτου τις 18 Οκτωβρίου 1708. Ο θάνατός του πυροδότησε έναν μακρύ και πικρό πόλεμο μεταξύ των Σιχ και των Μουγκάλ, με τον αγώνα να συνεχίζεται από τον Μπάντα Σινγκ Μπαχαντούρ μαζί με τους Μπαζ Σινγκ, Μπινόντ Σινγκ και άλλους.
Περαιτέρω ανάγνωση
Γκομπίντ Σινγκ
C2H6O3
Ο μοριακός τύπος C2H6O3 (με μοριακή μάζα 78,0672 amu), που αντιστοιχεί σε βαθμό ακορεστότητας 0, μπορεί να αναφέρεται στα ακόλουθα (όχι όλα σταθερά) οκτώ (8) ισομερή θέσης, που είναι όλα «τυπικοί» υδατάνθρακες (δηλαδή έχουν την αναλογία ατόμων υδρογόνου - οξυγόνου 2:1, που έχει και το νερό, αλλά χωρίς να είναι πραγματικά σάκχαρα):
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις χημικών τύπων Κατηγορία:C2 Κατηγορία:Τυπικοί υδατάνθρακες
Οκέρ
Το Οκέρ (γαλλικά: Ocquerre) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Οκερουά (γαλλικά: Ocquerrois).
Διεθνείς κατατάξεις του Κοσσυφοπεδίου
δεξιά|μικρογραφία|277x277εσ|Χάρτης της Δημοκρατίας του Κοσσυφοπεδίου Ακολουθούν οι διεθνείς κατατάξεις του Κοσσυφοπεδίου:
Δημογραφικά
μικρογραφία|Εθνική σύνθεση του Κοσσυφοπεδίου το 2005 σύμφωνα με τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.
Ενέργεια
μικρογραφία|Τα αποθέματα λιγνίτη του Κοσσυφοπεδίου σε σύγκριση με τον κόσμο. μικρογραφία|Βαρύτης από τα ορυχεία Τρέπτσα.
Θρησκεία
μικρογραφία|Εκκλησία και τζαμί στο Πρίζρεν, σύμβολο της θρησκευτικής ανοχής.
Σημειώσεις και παραπομπές
Σημειώσεις:
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο Κατηγορία:Γεωγραφία του Κοσσυφοπεδίου
Ουασερί
Το Ουασερί (γαλλικά: Oissery) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Οστερασιέν (γαλλικά: Ostéraciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ορλί-συρ-Μορέν
Το Ορλί-συρ-Μορέν (γαλλικά: Orly-sur-Morin) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ορλιζιέν (γαλλικά: Orlysiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Οίκος των Χετουμιδών
Ο Οίκος των Χετουμιδών ή του Λαμπρόν είναι ο δεύτερος Οίκος των ηγεμόνων της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας). Ο ιδρυτής του ήταν ο Χετούμ Α΄, γιος της Αλίκης του Λαμπρόν.
Ιστορία
Το Λαμπρόν είναι το όνομα ενός κάστρου της Κιλικίας. Ο προηγούμενος Οίκος των Ρουπενιδών είχε τελευταίο απόγονο την Ισαβέλλα της Αρμενίας, που παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Χετούμ Α΄. Τα μέλη του Οίκου ήλθαν σε επιγαμία με μέλη από τους Οίκους των Αγγέλων, των Παλαιολόγων και από τα Σταυροφορικά κράτη, ιδίως τους Πουατιέ της Κύπρου. Ο επόμενος Οίκος των βασιλέων της Μικράς Αρμενίας είναι ο Οίκος του Πουατιέ.
Από τις κόρες του Λέοντος Γ΄ η Θεοφανώ επρόκειτο να παντρευτεί τον Θεόδωρο Άγγελο, γιο του Ιωάννη Α΄ δούκα των Νέων Πατρών και η Ρίτα (Μαρία) παντρεύτηκε τον Μιχαήλ Θ΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων· είναι η μητέρα του Ανδρόνικου Γ΄.
Τρία άλλα τέκνα του Λέοντος Γ΄, η Ισαβέλλα, ο Θόρος Γ΄ και ο Οσίν παντρεύτηκαν τρία τέκνα του Ούγου Γ΄ των Πουατιέ βασιλιά της Κύπρου: τον Αμαλρίκ κύριο της Τύρου, τη Μαργαρίτα και την Ισαβέλλα αντίστοιχα. Τα μέλη των Πουατιέ της Κύπρου που έγιναν βασιλείς της Αρμενίας είναι ο γιος του πρώτου ζεύγους Γκυ/Κωνσταντίνος Δ΄ και ο ανιψιός του Λέων ΣΤ΄, τελευταίος βασιλιάς, αφού το 1375 οι Μαμελούκοι κατέλαβαν τη χώρα.
Γενεαλογία των Χετουμιδών της Μικράς Αρμενίας
.
Φερδινάνδος της Έσα
Ο Φερδινάνδος, πορτογαλ. Fernando (γενν. π. 1378) από τον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας ήταν κύριος της Έσα (Eça).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γνήσιος γιος τού Ιωάννη δούκα της Βαλένσια ντε Κάμπος και της Μαρίας Τέλες ντε Μενέσες. Ο Ιωάννης ήταν γιος τού Πέτρου Α΄ της Πορτογαλίας και της διάσημης Ινές ντε Κάστρο· η εγκυρότητα τού γάμου τους είναι αμφιλεγόμενη.
Ο Ιωάννης εθεωρείτο νόμιμο τέκνο από τον Πέτρο Α΄· το 1376 νυμφεύτηκε στην Καστίλη τη Μαρία Τέλες, νόθη κόρη τού Ερρίκου Β΄ της Καστίλης, 11 έτη μεγαλύτερή του. Ωστόσο δύο έτη μετά το γάμο τους ο Ιωάννης, όταν ενημερώθηκε για την απιστία της, τη φόνευσε. Έπειτα έκανε δεύτερο γάμο με την Κωνστάνσα, άλλη νόθη κόρη τού Ερρίκου Β΄ της Καστίλης, δούκισσα της Βαλένθια δε Κάμπος, η οποία έγινε μητριά τού Φερδινάνδου. Έτσι ο Ιωάννης έγινε δούκας.
Ο Φερδινάνδος έγινε στη Γαλικία 1ος κύριος της Έθα, που προφέρεται Έσα στα πορτογαλικά. Η περιοχή τού δόθηκε από τον συγγενή του Φαδρίκε δε Καστίγια 1ο δούκα της Αρχόνα, από τον φιλοτάραχο Οίκο των Ενρίκεθ.
Πιστεύεται ότι η επιδημία πανώλης των ετών 1350-1450, που έπληξε την Ευρώπη, άλλαξε τη συμπεριφορά των ανθρώπων στην εργασία και τη χριστιανική ηθική τους, με αποτέλεσμα να γεννιούνται πολλά νόθα τέκνα. Νυμφεύτηκε ή έζησε ταυτόχρονα με 6 γυναίκες και είχε 42 τέκνα. Προς το τέλος της ζωής του μετενόησε και φόρεσε το σχήμα τού Αγ. Φραγκίσκου της Ασσίζης, με το οποίο τάφηκε. Το σχοινί που είχαν για ζώνη οι Φραγκισκανοί, υπάρχει στον θυρεό τού κλάδου του με χρώμα ρουμπινί.
Ολέγκ Γιεσαγιάν
Ο Ολέγκ Γιεσαγιάν (Օլեգ Եսայան (12 Νοεμβρίου 1946-) είναι αρμένιος πολιτικός, διπλωμάτης και πρεσβευτής της Αρμενίας στη Ρωσία, παρουσιάζοντας τα διαπιστευτήριά του στον πρόεδρο της Ρωσίας Ντμίτρι Μεντβέντεφ στις 5 Φεβρουαρίου 2010.
Φερδινάνδος της Έσα
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε ή έζησε με πολλές γυναίκες ταυτόχρονα, συνολικά έξι.
Ολέγκ Γιεσαγιάν
Ο Γιεσαγιάν είναι πρώην πρωθυπουργός του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ομιλητής της εθνοσυνέλευσης του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, πρόεδρος της επιτροπής κεφαλαιαγοράς της Αρμενίας και πρεσβευτής στη Λευκορωσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρμένιοι διπλωμάτες Κατηγορία:Πολιτικοί του Ναγκόρνο - Καραμπάχ
Φερδινάνδος της Έσα
Οικογένεια
Από την Ισαβέλλα δε Δάβαλος, κόρη τού Πέδρο Λόπεθ δε Δάβαλος, αδελαντάδο της Μούρθια είχε τέκνα:
Από την Ελεονόρα ντε Τέινε, κόρη τού Ζοάο ντε Τέιβε & Μπρίτες ντε Όρτα, είχε:
Από άλλη γυναίκα είχε τέκνο:
Από άλλη γυναίκα είχε τέκνα:
Από άλλες γυναίκες είχε τέκνα:
Λέγεται ότι όλα τα τέκνα του, από τις διάφορες συζύγους/ερωμένες ήταν 42 συνολικά.
Πηγές
Κατηγορία:Πορτογαλικός Οίκος της Βουργουνδίας
Β΄ Πόλεμος του Κονγκό
Ο Δεύτερος Πόλεμος του Κονγκό (επίσης γνωστός ως Μεγάλος Πόλεμος της Αφρικής ή Μεγάλος Αφρικανικός Πόλεμος και ενίοτε Αφρικανικός Παγκόσμιος Πόλεμος) ξεκίνησε τον Αύγουστο του 1998 στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, λίγο περισσότερο από ένα χρόνο μετά τον Πρώτο Πόλεμο του Κονγκό, εξαιτίας ζητημάτων που προκάλεσαν και τον προγενέστερο. Ο πόλεμος τελείωσε επίσημα τον Ιούλιο του 2003, όταν η μεταβατική κυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό ανέλαβε την εξουσία. Αν και υπεγράφη ειρηνευτική συμφωνία το 2002, η βία συνεχίστηκε σε πολλές περιοχές της χώρας, κυρίως στα ανατολικά. Οι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν με την συνεχιζόμενη εξέγερση του Αντιστασιακού Στρατού του Κυρίου (LRA) και τις συγκρούσεις Κίβου και Ιτούρι.
Θεωρείται η πλέον θανατηφόρος σύρραξη στην σύγχρονη ιστορία της Αφρικής και συμμετείχαν άμεσα στον πόλεμο εννέα χώρες της Αφρικής και διάφορες ένοπλες ομάδες. Μέχρι το 2008 ο πόλεμος και τα επακόλουθά του προκάλεσαν 5,4 εκατομμύρια θανάτους, κυρίως εξαιτίας ασθενειών και της πείνας που επακολούθησε, καθιστώντας τη την πλέον θανατηφόρα σύγκρουση σε όλον τον κόσμο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Περίπου 2 εκατομμύρια εκτοπίστηκαν ή αναζήτησαν άσυλο σε γειτονικές χώρες.
Λεζ Ορμ-συρ-Βουλζί
Το Λεζ Ορμ-συρ-Βουλζί (γαλλικά: Les Ormes-sur-Voulzie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Β΄ Πόλεμος του Κονγκό
Παρά την επίσημη λήξη του πολέμου τον Ιούλιο του 2003 και τη συμφωνία μεταξύ των πρώην εμπόλεμων μερών να δημιουργήσουν κυβέρνηση εθνικής ενότητας, 1.000 άνθρωποι έχαναν τη ζωή τους καθημερινά το 2004 από περιπτώσεις υποσιτισμού και ασθενειών. Βασικό αίτιο, μεταξύ άλλων, του πολέμου (όπως και των μεταγενέστερων συγκρούσεων) ήταν η εκμετάλλευση συγκεκριμένων ορυκτών.
Λεζ Ορμ-συρ-Βουλζί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ορμουά (γαλλικά: Ormois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Λουίζα της Βάδης (1811-1854)
Η Λουίζα της Βάδης (Luise von Baden, 5 Ιουνίου 1811 - 19 Ιουλίου 1854) ήταν κόρη του Κάρολου του Μπάντεν.
Βιογραφία
Στις 9 Νοεμβρίου 1830 παντρεύτηκε τον Γουσταύο, Διάδοχο Πρίγκιπα της Σουηδίας, στην Καρλσρούη. Μαζί απέκτησαν παιδιά:
Ο γάμος τους οργανώθηκε πολιτικά και συμμαχικά και ήταν δυσαρεστημένος ανάμεσα στο ζευγάρι. Ζούσαν στο Παλάτι Σένμπρουν της Βιέννης πριν το χωρισμό τους το 1843.
Πέθανε στις 19 Ιουλίου 1854 στην Καρλσρούη σε ηλικία 43 ετών. Αρχικά θάφτηκε στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας της Δρέσδης και αργότερα στην Εκκλησία του Λυτρωτή στο Ζιγκμαρίνγκεν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν Κατηγορία:Οίκος του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Γκόττορπ Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Μπάντεν Κατηγορία:Σουηδέζες πριγκίπισσες
Απόλλων Σμύρνης (καλαθοσφαίριση)
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Απόλλων Σμύρνης, γνωστός και ως Απόλλων Αθηνών, είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Αθήνας, και συγκεκριμένα στη συνοικία της Ριζούπολης, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του.
Επίσημα χρώματα του συλλόγου είναι το μπλε και το λευκό και έμβλημά του η προτομή του θεού της αρχαιότητας Απόλλωνα. Έδρα όλων των τμημάτων καλαθοσφαίρισης αποτελεί το ιδιόκτητο Κλειστό Γυμναστήριο του Απόλλωνα, χωρητικότητας 1.000 θεατών, στην περιοχή της Ριζούπολης.
Το προσωνύμιο «Ελαφρά Ταξιαρχία» που δόθηκε στην ομάδα από τις εφημερίδες της εποχής οφείλεται σε μια ταινία του Χόλιγουντ, παραγωγής του 1936.
Τα πρώτα βήματα στην Αθήνα
Η παρουσία του συλλόγου μαρτυράται ήδη από τη δεκαετία του 1920 τόσο στο Πρωτάθλημα Αθηνών, όσο και στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Για παράδειγμα, μέσω του Τύπου της εποχής μαθαίνουμε πως έλαβε μέρος στις διοργανώσεις της χρονιάς 1927-28. Παραθεστε στοιχεια για την περιοδο 1970 εως 1985 που ο συλλογος ειχε πολλες επιτυχιες με αξιολογους παικτες και προπονητες
Η δεκατία του 1990
Εξέχουσας σημασίας στιγμή στην πρόσφατη ιστορία του συλλόγου ήταν η κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Γ' Εθνικής Κατηγορίας (2ος Όμιλος Νότου) τη χρονιά 1990-91. Με τον τρόπο αυτό έλαβε το δικαίωμα συμμετοχής στη Β' Εθνική Κατηγορία, την υψηλότερη που έχει αγωνιστεί με την τρέχουσα διάρθρωση των Πρωταθλημάτων.
Την αγωνιστική περίοδο 1997-98 ο Απόλλων κατέκτησε την κορυφή του Πρωταθλήματος της Α' Κατηγορίας της Ε.Σ.Κ. Αττικής, αποκτώντας το δικαίωμα επιστροφής στο επίπεδο των εθνικών κατηγοριών.
Πρόσφατες περίοδοι στην Ε.Σ.Κ.Α. (2008-2015)
Την αγωνιστική περίοδο 2007-08 η αθηναϊκή ομάδα ήταν μία από τις 14 που διεκδίκησαν την πρωτιά στο 2ο Όμιλο Νότου της Γ' Εθνικής. Στην τελική βαθμολογική κατάταξη βρέθηκε στην 11η θέση και σαν αποτέλεσμα υποβιβάστηκε στο οικείο της τοπικό πρωτάθλημα. Στη διάρκεια της χρονιάς είχε συγκεντρώσει 7 νίκες και 19 ήττες, όσες και ο Ερμής Σχηματαρίου που κατετάγη μία θέση χαμηλότερα.
Τη χρονιά 2008-09 η ομάδα αντιμετώπισε 15 αντιπάλους στα πλαίσια του Πρωταθλήματος πλέον της Α' Κατηγορίας Ε.Σ.Κ.Α. Στην τελική κατάταξη βρέθηκε στη 12η θέση, αποφεύγοντας τον υποβιβασμό. Την επόμενη χρονιά, 2009-10, με τη διάρθρωση της κατηγορίας να μένει ως έχει, ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές της υποχρεώσεις μια θέση χαμηλότερα στο βαθμολογικό πίνακα, εντός της ζώνης του υποβιβασμού.
Η παραμονή του συλλόγου στο επίπεδο της Β' Κατηγορίας υπήρξε σύντομη. Συγκεκριμένα ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις για την περίοδο 2010-11 στην κορυφή της βαθμολογίας του Ομίλου του με άμεσο επακόλουθο την άνοδο. Ωστόσο την επόμενη χρονιά, 2011-12, δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων: τερμάτισε στην τελευταία θέση της κατάταξης, αντιμετωπίζοντας εκ νέου τον υποβιβασμό.
Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 η ομάδα δοκίμασε ξανά τις δυνάμεις της στη Β' Κατηγορία κλείνοντας ξανά τη χρονιά στην κορυφή του Ομίλου της. Τερμάτισε στην πρώτη θέση με 46 βαθμούς (έναντι 42 της δεύτερης Ολυμπιάδας Παπάγου), με 22 νίκες και 2 ήττες στο ενεργητικό του. Ακολούθησε αγώνας με την ομάδα που πέτυχε αντίστοιχο επίτευγμα στον έτερο Όμιλο, το Διαγόρα Δρυοπιδέων, όπου ο Απόλλων επικράτησε με σκορ με 74-66 και κατέκτησε τον τίτλο του Υπερπρωταθλητή της Κατηγορίας.
Τη χρονιά 2014-15 η ομάδα σημείωσε ακόμη μεγαλύτερη βελτίωση κερδίζοντας στο τέλος εισιτήριο επιστροφής στη Γ' Εθνική Κατηγορία μετά από 7 χρόνια. Η λήξη της κανονικής περιόδου βρήκε την ομάδα στη 2η θέση της βαθμολογίας, με απολογισμό 21 νίκες και 5 ήττες. Αγωνίστηκε για δεύτερη συνεχόμενη φορά στα Play-offs, όπου στόχος είναι οι τρεις νίκες μεταφέροντας κι εκείνες της κανονικής περιόδου. Ο Απόλλων διασταυρώθηκε αρχικά με τον Α.Ο.Κ. Χαλάνδρι τον οποίο είχε ήδη νικήσει δύο φορές. Μια τρίτη νίκη με σκορ 62-51 οδήγησε τον Απόλλωνα στους τελικούς. Εκεί συνάντησε τη Φ.Ε.Α., με τις δύο ομάδες να ξεκινούν τη σειρά ισόπαλες. Δύο συνεχείς νίκες των κυανόλευκων (89-68, 45-62) είχαν αποτέλεσμα την επιστροφή τους στις εθνικές κατηγορίες για την επόμενη χρονιά.
Την αγωνιστική περίοδο, 2016-2017, ο Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνική Κατηγορίας που διοργανώνει η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης και συγκεκριμένα στον Νότιο Όμιλο. Επιπλέον έχει δηλωθεί στο θεσμό του Κυπέλλου Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ. Αττικής.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Κατά την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2022-2023, ο Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Ε.Σ.Κ. Αττικής που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Καλάθοσφαίρισης Αττικής και συγκεκριμένα στον Β' Όμιλο. Επιπλέον έχει δηλωθεί στο θεσμό του Κυπέλλου Ανδρών που διοργανώνει η Ε.Σ.Κ. Αττικής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.Κ.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης σε άγνωστο έτος
Γιάσνα Κοτέσκα
Η Γιάσνα Κοτέσκα (Jasna Koteska) (γεννημένη στις 9 Οκτωβρίου 1970, Σκόπια) είναι συγγραφέας, φιλόσοφος και ακαδημαϊκός στη Βόρεια Μακεδονία.
Βιογραφία
Ο πατέρας της Γιάσνα Κοτέσκα ήταν o Γιόβαν Κοτέτσκι (1932-2001), ο οποίος ήταν ποιητής στη Βόρεια Μακεδονία. Ξεκίνησε την ακαδημαϊκή της καριέρα ως Βοηθός Καθηγήτρια (1995-1999) και Ανώτερη Βοηθός Καθηγήτρια (1999-2002) στη Φιλολογική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αγίων Κυρίλλου και Μεθόδιου στα Σκόπια. Αργότερα συνέχισε να διδάσκει στην ίδια σχολή ως Επίκουρη Καθηγήτρια/Διδάκτωρ (2002-2007), ως Αναπληρώτρια Καθηγήτρια (2007-2012), και από τον Μάρτιο του 2012 είναι Τακτική Καθηγήτρια. Μεταξύ άλλων διδάσκει στο πανεπιστήμιο σλοβενική λογοτεχνία του 19ου αιώνα, τη Μεθοδολογία της Διδακτικής της Λογοτεχνίας, τη Μεταμοντέρνα Λογοτεχνία και τον Κινηματογράφο, τη Μακεδονική Γυναικεία Λογοτεχνία.
Είναι Καθηγήτρια (Tenure) στις ανθρωπιστικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στα Σκόπια. Η Κοτέσκα είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών για το φύλο από το Πανεπιστήμιο της Κεντρικής Ευρώπης στη Βουδαπέστη και μεταπτυχιακού και διδακτορικού διπλώματος στη Λογοτεχνία από τη Φιλολογική Σχολή «Blaze Koneski» στα Σκόπια.
Εργάστηκε ως εξωτερική σύμβουλος σε Έργα Καλών Πρακτικών στην Ισότητα των Φύλων για την Ευρωπαϊκή Ένωση, Υπουργείο Δικαιοσύνης (2011-2014).
Η Κοτέσκα είναι μέλος της Ένωσης των Ανεξάρτητων Συγγραφέων της Μακεδονίας, της Φιλοσοφικής Εταιρείας Μακεδονίας και πολλών διεθνών οργανισμών και συμβουλίων. Η Κοτέσκα ασχολείται με τη φιλοσοφία του 19ου αιώνα, την Ψυχαναλυτική Θεωρία και τις μελέτες για το φύλο. Έχει δημοσιεύσει βιβλία για τον Σαίρεν Κίρκεγκωρ, Σίγκμουντ Φρόυντ, και για μια ποικιλία θεμάτων, που σχετίζονται με την ψυχαναλυτική θεωρία και τις μελέτες φύλου. Τα βιβλία της έχουν εκδοθεί στην Ουάσιγκτον DC, Τορόντο, Λιουμπλιάνα, Βελιγράδι, Σόφια και Σκόπια.
Το βιβλίο της Kierkegaard για τον καταναλωτισμό (Toronto & Ljubljana, 2016) έλαβε το Κρατικό Βραβείο της ΠΓΔΜ το 2017 για την εξαιρετική συμβολή στον τομέα της επιστήμης προς το συμφέρον της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Το βιβλίο της Κομμουνιστική Οικειότητα (Ουάσιγκτον, 2014) μπήκε για το 2015 στον κατάλογο των 30 βιβλίων του συγγραφέα της Ευρωπαϊκής Εταιρείας (με έδρα το Βερολίνο και το Παρίσι) του συγγραφέα Finnegan. Τα ακαδημαϊκά της άρθρα έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες, όπως αγγλικά, γερμανικά, σλοβενικά, σερβικά, τουρκικά, βουλγαρικά, αλβανικά, ουγγρικά, ελληνικά, σλοβακικά και ρουμανικά. Η Κοτέσκα είναι συντάκτης του Kierkegaard Circle/Collection Aut στο Trinity College του Τορόντο του Καναδά και του Κεντρικού Ευρωπαϊκού Ερευνητικού Ινστιτούτου Soren Kierkegaard (CERI-SK), Λιουμπλιάνα. Είναι συντονίστρια του Study Circle 8, Futures of Education in the Anthropocene (2021-2023) για το Nordic Summer University.
Επιλεγμένα έργα
Βιβλία
Ως Συντάκτης
Ορμεσόν (Σεν-ε-Μαρν)
Το Ορμεσόν (γαλλικά: Ormesson) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ορμεσοναί (γαλλικά: Ormessonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Οτίς
Το Οτίς (γαλλικά: Othis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Οτισουά (γαλλικά: Othissois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Υδρωνύμιο
Υδρωνύμιο (hydronym) (από τα Ελληνικά: ὕδωρ «νερό» και ὄνομα «όνομα») είναι το κύριο (επίσημο) όνομα ενός υδάτινου σώματος. Η υδρωνυμία (hydronymy) είναι η μελέτη των υδρωνυμίων και πώς τα υδάτινα σώματα λαμβάνουν τα ονόματά τους και πώς αυτά μεταδίδονται μέσω της ιστορίας. Μπορεί να εφαρμοστεί σε ποτάμια, λίμνες, ακόμη και ωκεάνια στοιχεία.
Στα περισσότερα από τα πιο πολλά τοπωνύμια, τα υδρωνύμια, ως γλωσσικά στοιχεία είναι πολύ συντηρητικά, με τους διάδοχους λαούς συχνά να διατηρούν την ονομασία που δίνεται σε ένα υδάτινο σώμα. Για παράδειγμα, ο ποταμός Μισσισσιππής έχει περάσει από τους ιθαγενείς Αμερικανούς στους σύγχρονους Αμερικανούς (και στη συνέχεια στις άλλες γλώσσες). Τα ονόματα των μεγάλων ποταμών διατηρούνται κατεξοχήν, ενώ τα τοπικά ονόματα των μικρών ρεμάτων λιγότερο.
Συμφωνία της Πρετόρια
Η Συμφωνία της Πρετόρια ήταν συμφωνία που υπεγράφη μεταξύ της Ρουάντα και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό (DRC) τον Ιούλιο του 2002 ως προσπάθεια τερματισμού του Δεύτερου πολέμου του Κονγκό. Η Ρουάντα δέχθηκε να αποσύρει τους 20.000 στρατιώτες της από τα εδάφη του Κονγκό σε αντάλλαγμα της διεθνούς δέσμευσης για τον αφοπλισμό των παραστρατιωτικών ομάδων των Χούτου interahamwe και των πρώην μαχητών του FAR.
Υδρωνύμιο
Συχνά ένα δεδομένο υδάτινο σώμα θα έχει πολλά εντελώς διαφορετικά ονόματα που του δίνονται από τους διάφορους λαούς οι οποίοι ζουν κατά μήκος των ακτών του. Για παράδειγμα, Vitava (Μολδάβας) και Moldau είναι αντίστοιχα, οι ονομασίες στην Τσεχία και στη Γερμανία για τον ίδιο ποταμό στην κεντρική Ευρώπη.
Συμφωνία της Πρετόρια
Οι διαπραγματεύσεις έγιναν στην Πρετόρια, της Νότιας Αφρικής και διήρκεσαν πέντε μέρες.
Υδρωνύμιο
Ένα υδρωνύμιο είναι δυνατόν να γίνει ένα τοπωνύμιο: για παράδειγμα, ο ποταμός Liffey πήρε το όνομά του από την πεδιάδα στην οποία βρίσκεται, ονομάζεται Liphe ή Ζωή· ο ίδιος ο ποταμός αρχικά ονομαζόταν An Ruirthech. Ένα ασυνήθιστο παράδειγμα είναι ο ποταμός Cam - αρχικά ονομαζόταν Granta, αλλά όταν η πόλη Grantebrycge έγινε Κέιμπριτζ (Cambridge), το όνομα του ποταμού άλλαξε, για να ταιριάζει με το τοπωνύμιο.
Συμφωνία της Πρετόρια
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνθήκες ειρήνης Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό Κατηγορία:Ρουάντα
Υδρωνύμιο
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι (στα Αγγλικά)
Κατηγορία:Υδρωνυμία Κατηγορία:Τοπωνύμια
Monopolis
Το Monopolis είναι γραφειακό, ψυχαγωγικό και πολιτιστικό κέντρο στο Λοτζ της Πολωνίας, το οποίο κατασκευάστηκε στο πρώην συγκρότημα εργοστασίων παραγωγής οινοπνευματωδών ποτών «Monopol Wódczany», που βρίσκεται στην οδό Κοπτσινσκιέγκο (Kopcińskiego) 58/60. Κατά τα έτη 1902-2007, το συγκρότημα λειτουργούσε ως εργοστάσιο οινοπνευματωδών (και προσωρινά καπνού) και στη συνέχεια το 2013, μετά την εκκαθάριση του εργοστασίου Polmos, η περιοχή αγοράστηκε από την εταιρεία Virako του Κσίστοφ Βιτκόφσκι, η οποία προσάρμοσε το εργοστάσιο για τις ανάγκες γραφείων, υπηρεσιών και τέχνης.
Μέρος του χώρου του πρώην εργοστασίου είχε αγοραστεί προηγουμένως από τη Virako και το κτίριο γραφείων Forum 76 κατασκευάστηκε σε αυτόν τον χώρο, το οποίο άνοιξε το 2009. Αυτό το κτίριο δεν ανήκει επί του παρόντος στη Virako - πωλήθηκε το 2016 στα επενδυτικά ταμεία Benson Elliot και Sharow Capital και ξανά το 2020 στο ταμείο MVGM.
Ιστορία
Ήταν το τρίτο μεγαλύτερο εργοστασιακό συγκρότημα στο Λοτζ, αμέσως μετά αυτών του Καρλ Βίλχελμ Σάιμπλερ και του Ίζραελ Ποζνάνσκι (τώρα Manufaktura). Η ιστορία του ξεκίνησε το 1896, όταν το ρωσικό Υπουργείο Οικονομικών αγόρασε την περιοχή κοντά στο σημερινό λεγόμενο «Σταυροδρόμι του Στρατάρχη». Μετά από 4 χρόνια χτίστηκε εκεί ένα συγκρότημα κτιρίων εργοστασίων κόκκινων τούβλων, όπου ξεκίνησε η παραγωγή κάθε είδους βότκας. Η εγκατάσταση σχεδιάστηκε από τον Φραντσίσεκ Χεουμίνσκι. Οι χώροι περιελάμβανα: ένα κτίριο διήθησης και αποσκλήρυνσης, ένα κτίριο εργαστηρίου και ένα δωμάτιο χώρων, ένα κτίριο αντλιοστάσιο αλκοολούχων ποτών, μια αποθήκη με δεξαμενές αλκοολούχων ποτών και μια αποθήκη αλκοολούχων ποτών και μετουσιωμένης αλκοόλης. Μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή παραδόθηκε στον δικαστή και το εργοστάσιο αναταξινομήθηκε για την παραγωγή βότκας και καπνού και σε μερικά από τα κτίρια δημιουργήθηκε ένα καταφύγιο για ζητιάνους, μια αίθουσα ανατομής και ένα σχολείο.
Το 1920, το συγκρότημα παραδόθηκε στο Δημόσιο Ταμείο, το οποίο στις 9 Δεκεμβρίου 1927 μετέφερε την παραγωγή καπνού στην οδό Κοέρνικου και σε αυτό το μέρος δημιούργησε το Εθνικό Εργοστάσιο Βότκας Νο. 14, που υπάχθηκε στη Διεύθυνση του Μονοπωλίου των Αλκοολούχων ποτών στη Βαρσοβία. Μετά το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η παραγωγή αλκοόλ μειώθηκε και άνοιξε εκεί μια αποθήκη για τη Βέρμαχτ. Στην εποχή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, η παραγωγή αλκοόλης, μετουσιωμένης αλκοόλης και ξιδιού άρχισε ξανά. Το 1963, ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης εργοστασίων στο Λοτζ και στο Κούτνο, ξεκίνησε το Łódzkie Zakłady Przemysłu Spirytusowego (Εργοστάσιο Βιομηχανίας Αλκοολούχων Ποτών του Λοτζ), προσφέροντας αγνές και αρωματισμένες βότκες, καθώς και μετουσιωμένο αλκοόλ. Στη δεκαετία του 1970 και του 1980, τα εργοστάσια έφτασαν στην κορύφωσή τους, παίρνοντας σήμα ποιότητας παγκόσμιας κλάσης για 22 προϊόντα. Το 2007 το εργοστάσιο της Polmos τέθηκε σε εκκαθάριση, τερματίζοντας ταυτόχρονα την παραγωγή αλκοόλ.
Άνω Καστελλιανά Ηρακλείου
Τα Άνω Καστελλιανά είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Κάτω Καστελλιανών, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Αρκαλοχωρίου, του δήμου Μινώα Πεδιάδας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μονοφατσίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Monopolis
Ιστορία
Το συγκρότημα των κτιρίων είναι εγγεγραμμένο στο μητρώο μνημείων με τον αριθμό Α/355/1-8 της 25ης Οκτωβρίου 1994.
Έργο Monopolis
Το 2013, η Virako έγινε ιδιοκτήτης του συγκροτήματος, το οποίο ένα χρόνο αργότερα ανακοίνωσε τη δημιουργία ενός μακροπρόθεσμου έργου με το όνομα «Monopolis». Ο εμπνευστής του ονόματος και του λογότυπου ήταν ο Γιάνους Κανιέφσκι. Κατά τα έτη 2014-17, η περιοχή διατέθηκε για πολιτιστικούς, ψυχαγωγικούς και μουσικούς σκοπούς. Στο μεταξύ πραγματοποιήθηκε και επιτόπια επίσκεψη με τους εργαζόμενους της πρώην Polmos. Στις 16 Μαΐου 2017, ανακοινώθηκε η αναζωογόνηση του εργοστασίου για πολιτιστικούς, ψυχαγωγικούς, εξυπηρετικούς και γραφειακούς σκοπούς, δημιουργώντας το δεύτερο τέτοιο κέντρο στο Λοτζ μετά τη Manufaktura. Η εγκατάσταση θα περιλαμβάνει:
Άνω Καστελλιανά Ηρακλείου
Γεωγραφία
Τα Άνω Καστελλιανά είναι χωριό στο νότιο τμήμα του νομού Ηρακλείου, κοντά στους βορειοανατολικούς πρόποδες του Κόφινα και στη νότια όχθη του ποταμού Αναποδιάρη, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 240. Απέχει 44 χλμ. περίπου Ν. ΝΑ. του Ηρακλείου.
Monopolis
Έργο Monopolis
Λόγω της εγγραφής στο μητρώο μνημείων, ο επενδυτής θέλει επίσης να προσαρμόσει την καμινάδα και τις σιδηροδρομικές γραμμές για λειτουργικούς και διακοσμητικούς σκοπούς.
Άνω Καστελλιανά Ηρακλείου
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Κάτω Καστελλιανών του νομού Ηρακλείου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κάτω Καστελλιανών και προσαρτήθηκε στον δήμο Αρκαλοχωρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αρκαλοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μινώα Πεδιάδας.
Monopolis
Παραπομπές
Κατηγορία:Εμπορικά κέντρα στην Πολωνία Κατηγορία:Νεογοτθική αρχιτεκτονική στο Λοτζ Κατηγορία:Ιστορικά κτίρια στο Λοτζ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Λοτζ
Άνω Καστελλιανά Ηρακλείου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία: Δήμος Μινώα Πεδιάδας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Rock Around the Clock
To Rock Around the Clock είναι Rock & roll τραγούδι του 1952, γραμμένο από τους Μαξ Σ. Φρίντμαν και Τζέιμς Ε. Μάγιερς. Η πιο επιτυχημένη εκτέλεση του κομματιού έγινε το 1954, από τους Bill Haley & His Comets, που κυκλοφόρησε από την Decca. Το single κατέκτησε την κορυφή τόσο στα αμερικανικά charts όσο και στα βρετανικά, ενώ και οι επανεκδόσεις της δεκαετίας του 60' και 70' μπήκαν κι αυτές στα charts. Πλέον θεωρείται ένα από τα κλασσικότερα τραγούδια του Rock and Roll.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1952 Κατηγορία:Singles του 1974 Κατηγορία:Singles του 1979 Κατηγορία:Singles του 1955 Κατηγορία:Singles του 1954 Κατηγορία:Singles της Decca Records Κατηγορία:Νούμερο 1 singles στις Ηνωμένες Πολιτείες
Αγία Πελαγία Ποτοκάκι Σάμου
Η Αγία Πελαγία είναι ναός και βρίσκεται στο Ποτοκάκι Σάμου.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησίες της Σάμου
Οζουάρ-λα-Φεριέρ
Το Οζουάρ-λα-Φεριέρ (γαλλικά: Ozoir-la-Ferrière) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Οζουαριέν ή Οζοφορισιέν (γαλλικά: Ozoiriens ή Ozophoriciens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Heaven Forbid
Heaven Forbid είναι ο τίτλος του 13ου στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου χαρντ ροκ συγκροτήματος Blue Öyster Cult, το οποίο κυκλοφόρησε στις 24 Μαρτίου του 1998 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "CMC".
Στην σύνθεση του δίσκου συμμετείχε ο συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Τζον Σίρλεϊ, γράφοντας τους στίχους στα περισσότερα κομμάτια του άλμπουμ. Ο αρχικός τίτλος του δίσκου ήταν "Ezekiel's Wheel", επηρεασμένος από την ιστορία της Βίβλου, πάνω στην οποία βασίστηκαν οι φήμες περί παραβολικής αναφοράς σε ΑΤΙΑ.
Στην Ευρώπη και την Ιαπωνία, το "Heaven Forbid" κυκλοφόρησε με εναλλακτικό εξώφυλλο, το οποίο ήταν έμπνευση του Μόργκαν Φέρτσαϊλντ και βρισκόταν στο εσώφυλλο της αρχικής έκδοσης.
Τα μέλη των Blue Öyster Cult
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Heaven Forbid" είναι οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Blue Öyster Cult Κατηγορία:Άλμπουμ του 1998
Μητροπολίτης Σταυροπηγίου Αλέξανδρος
Ο Μητροπολίτης Σταυροπηγίου Αλέξανδρος (κατά κόσμον Αλέξανδρος Καλπακίδης) ήταν Έλληνας Αρχιερέας και Τιτουλάριος Επίσκοπος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο μακαριστός Μητροπολίτης Σταυροπηγίου Αλέξανδρος γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1938 από Μικρασιάτες γονείς. Αποφοίτησε από την Θεολογική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1965. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1961 και Πρεσβύτερος το 1967. Υπηρέτησε ως Πρωτοσύγκελος της Ιεράς Μητροπόλεως Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως από το 1974 μέχρι το 1992. Στις 22 Ιουνίου 1992 εξελέγη, από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, Μητροπολίτης Αργυροκάστρου της Εκκλησίας της Αλβανίας. Χειροτονήθηκε στο βαθμό του Επισκόπου στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Μπέικοζ της Μητροπόλεως Χαλκηδόνος στις 26 Ιουλίου 1996. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Χαλκηδόνος Ιωακείμ, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως Διονύσιο, Τυρολόης και Σερεντίου Παντελεήμονα, Δημητριάδος και Αλμυρού Χριστόδουλο, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδος Νικηφόρο, Φιλαδελφείας Μελίτωνα, Βερροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμονα, Ξάνθης και Περιθεωρίου Παντελεήμονα και Ελασσώνος Βασίλειο. Δεν κατόρθωσε τελικά να μεταβεί στην Αλβανία λόγω αρνήσεως των αλβανικών αρχών. Στις 18 Ιουλίου 1998 παραιτήθηκε. Το 2000 υπήχθη στην Εκκλησία της Ελλάδος και εξελέγη, από την Ιερά Σύνοδό της, Μητροπολίτης της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Μητροπόλεως Σταυροπηγίου. Από του έτους 2006 διέμενε στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δοβρά Βεροίας, πλησίον του κατά σάρκα αυταδέλφου του Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμονα.
Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως, το κήρυγμα και την κατήχηση των νέων. Ήταν συγγραφέας πολλών βιβλίων και είχε δημοσιεύσει άρθρα στον ημερήσιο και εκκλησιαστικό περιοδικό τύπο.
Απεβίωσε στις 10 Ιουνίου 2016 στην Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Δοβρά Βεροίας, όπου και ετάφη.
Τζον Χάρρισον
Ο Τζον Χάρρισον, αγγλ. John Harrison (3 Απριλίου [Π.Η. 24 Μαρτίου] 1693 - 24 Μαρτίου 1776) ήταν αυτοδίδακτος Άγγλος ξυλουργός και ωρολογοποιός, που εφηύρε το ναυτικό χρονόμετρο, μία συσκευή που αναζητιόταν από καιρό για τη λύση στο πρόβλημα τού προσδιορισμού τού γεωγραφικού μήκους στη θάλασσα. Η εφεύρεσή του έφερε επανάσταση στη ναυσιπλοΐα και αύξησε πολύ την ασφάλεια των μεγάλων θαλασσίων ταξιδιών.
Εκείνη που δεν υπήρχε πια
Εκείνη που δεν υπήρχε πια (γαλλικός τίτλος: Celle qui n'est plus) ή Οι Διαβολικές (Les Diaboliques) είναι γαλλικό αστυνομικό μυθιστόρημα των Μπουαλώ-Ναρσεζάκ, που εκδόθηκε το 1952. Είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφικού διδύμου, πρόκειται για ψυχολογικό θρίλερ όπου ένας άντρας μαζί με την ερωμένη του δολοφονούν τη σύζυγο.
Τζον Χάρρισον
Η ζωή του
Γεννήθηκε στο Φόουλμπυ, κοντά στο Γουέϊκφηλντ τού Γουέστ Ράιντινγκ, στο Γιόρκσαϊρ και ήταν ο πρώτος από τα πέντε παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του εργαζόταν ως ξυλουργός στη γειτονική ιδιοκτησία Νόστελλ Πράιορυ. Στο σπίτι της οικογένειάς του υπάρχει αναμνηστική πινακίδα.
Εκείνη που δεν υπήρχε πια
Στα ελληνικά κυκλοφόρησε με τον τίτλο Οι διαβολογυναίκες με υπότιτλο Εκείνη που δεν υπήρχε πια και σε δεύτερη μετάφραση Οι διαβόλισσες.
Τζον Χάρρισον
Η ζωή του
Περί το 1700 οι Χάρρισον μετακόμισαν στο Μπάρροου-γιουπόν-Χάμμπερ στο Λίνκολνσαϊρ. Ο θρύλος λέει ότι, όταν ο Τζον στα έξι έτη του ασθένησε από ευλογιά, τού έδωσαν ένα ρολόι για να περνάει το χρόνο του στο κρεββάτι και αυτός περνούσε ώρες περιεργαζόμενος και μελετώντας τα εξαρτήματα τού ρολογιού. Ακολούθησε το επάγγελμα τού ξυλουργού τού πατέρα του και στον ελεύθερο χρόνο του κατασκεύαζε ή επισκεύαζε ωρολόγια.
Εκείνη που δεν υπήρχε πια
Το 1955 το μυθιστόρημα διασκευάστηκε σε κινηματογραφική ταινία με τίτλο Οι Διαβολογυναίκες σε σκηνοθεσία Ανρί-Ζωρζ Κλουζό.
Τζον Χάρρισον
Η ζωή του
Επίσης είχε ταλέντο στη μουσική και τελικά έγινε διευθυντής χορωδίας του ενοριακού ναού του Μπάρροου.
Εκείνη που δεν υπήρχε πια
Υπόθεση
Ο Φερνάν Ραβινέλ, εμπορικός αντιπρόσωπος, δεν μπορεί πια να αντέξει την ασφυκτική ζωή με τη Μιρέιγ, τη σύζυγό του, στο λιτό σπίτι τους στο Ανγκέν, βόρεια του Παρισιού. Η ερωμένη του Λουσιέν τον πείθει να δολοφονήσουν τη γυναίκα και να εισπράξει τα ασφάλιστρα ζωής.
Τζον Χάρρισον
Η ζωή του
Έφτιαξε το πρώτο ωρολόγιο δαπέδου (longcase) το 1713 σε ηλικία 20 ετών. Ο μηχανισμός ήταν εξ ολοκλήρου από ξύλο. Τρία επέζησαν από το πρώιμα ωρολόγιά του: το πρώτο του 1713 βρισκόταν στην Αίθουσα των Συντεχνιών, μετά στη Λατρευτή Εταιρεία Ωρολογοποιών και τώρα είναι στο Μουσείο Επιστημών· αυτό του 1715 επίσης στο Μουσείο Επιστημών του Λονδίνου και αυτό του 1717 στο μέγαρο Νόστελλ Πράιορυ στο Γιόρκσαϊρ. Το τελευταίο φέρει επιγραφή "John Harrison Barrow", βρίσκεται στην αίθουσα του σφαιριστηρίου και έχει υαλοπίνακες από τα πλάγια, ώστε να φαίνονται τα λειτουργικά μέρη του.
Εκείνη που δεν υπήρχε πια
Υπόθεση
Αφού την κοίμισε με τη βοήθεια ενός υπνωτικού χαπιού, το οποίο κατάφερε η Λουσιέν, γιατρός, να αποκτήσει, ο Ραβινέλ βυθίζει τη Μιρέιγ σε μια μπανιέρα για να θεωρηθεί ότι πνίγηκε. Η δολοφονία έλαβε χώρα στη Νάντη, οι εραστές μεταφέρουν το πτώμα στο Ανγκέν σαράντα οκτώ ώρες αργότερα. Μόλις φτάνουν στον προορισμό τους, ξεφορτώνουν το πτώμα σε ένα ρυάκι πολύ κοντά στο σπίτι, δημιουργώντας μια σκηνή αυτοκτονίας ή ατυχήματος. Το πτώμα «ανακαλύπτεται» την ίδια μέρα από τρίτο πρόσωπο, αλλά στη συνέχεια εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Σταδιακά, η αγωνία, σε συνδυασμό με τις τύψεις της ενοχής, αυξάνεται και κορυφώνεται όταν ορισμένες ενδείξεις υποδηλώνουν ότι η νεκρή γυναίκα είναι ακόμα ζωντανή. Το μυθιστόρημα συνεχίζεται με τη μοναξιά και την αγωνία που νιώθει ο Ραβινέλ για το έγκλημα που διέπραξε, την εξαφάνιση του πτώματος καθώς και από την ανησυχητική ανακάλυψη των ενδείξεων που τον κάνουν να πιστεύει ότι η Μιρέιγ έχει επιστρέψει για να τον στοιχειώσει.
Τζον Χάρρισον
Η ζωή του
Στις αρχές της δεκαετίας του 1720 του ανατέθηκε η κατασκευή ενός ωρολογίου-πυργίσκου στον δημόσιο κήπο του Μπρόκλσμπυ, του βόρειου Λίνκολνσαϊρ. Ο μηχανισμός λειτουργεί ακόμη και -όπως τα προηγούμενα ωρολόγιά του- είναι από ξύλο δρυός και guaiacum. Είναι το πρώτο με μηχανισμό διαφυγής "ακρίδα", που βελτιώνει την ακρίβεια μέτρησης του χρόνου. Το διάστημα 1725-1728, ο Τζον και ο αδελφός του Τζέιμς, επίσης επιδέξιος ξυλουργός, έκαναν τουλάχιστον τρία ωρολόγια ακρίβειας δαπέδου, με το ίδιο είδος ξύλων. Την ίδια περίοδο ανέπτυξαν το μεταλλικό εκκρεμές με ρυθμιζόμενο μήκος. Μερικοί θεωρούν ότι αυτά τα ωρολόγια, ήταν τα ακριβέστερα της εποχής τους. Το πρώτο ανήκε στο Μουσείο Χρόνου των ΗΠΑ, το οποίο έκλεισε το 2000 και πώλησε τα αντικείμενά του σε δημοπρασία· τώρα ανήκει σε ιδιωτική συλλογή. Το δεύτερο βρίσκεται στο Μουσείο Πόλεως του Ληντς· είναι το κεντρικό αντικείμενο έκθεσης αφιερωμένης στον "Ωρολογοποιό που άλλαξε τον κόσμο", η οποία εγκαινιάστηκε το 2014. Το τρίτο βρίσκεται στη συλλογή της Λατρευτής Εταιρείας Ωρολογοποιών.
Εκείνη που δεν υπήρχε πια
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστυνομικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Τζον Χάρρισον
Η ζωή του
Ο Χάρρισον είχε πολλά ταλέντα και τα χρησιμοποιούσε συστηματικά για τη βελτίωση του εκκρεμούς ωρολογίου. Το μεταλλικό εκκρεμές που εφηύρε, είχε δύο ζεύγη παράλληλων ράβδων, που οι θερμικές συστολές-διαστολές του ενός ζεύγους αναιρούσαν αυτές του άλλου. Άλλο παράδειγμα της ιδιοφυΐας του είναι ο μηχανισμός διαφυγής "ακρίδα", όπου η ενέργεια του ωρολογίου απελευθερώνεται ελεγχόμενα, σταδιακά. Είναι εξέλιξη του μηχανισμού διαφυγής "άγκυρα" και είναι σχεδόν χωρίς τριβή: δεν χρειάζεται λίπανση, διότι τα μέρη είναι από ξύλο.
Πηγές
Κατηγορία:Άγγλοι εφευρέτες Κατηγορία:Άγγλοι σχεδιαστές Κατηγορία:Ωρολογοποιοί
Συλλίπασμα
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημεία
Κάποτε στην Αμερική
Το Κάποτε στην Αμερική (αγγλικά: Once Upon a Time in America ή ιταλικά: C'era una Volta in America) είναι μια επική γκανγκστερική ταινία του 1984 σε σκηνοθεσία Σέρτζιο Λεόνε και σενάριο του ίδιου, το οποίο συνέγραψε μαζί με τους Λεονάρντο Μπενβενούτι, Πιέρο Ντε Μπερνάρντι, Ενρίκο Μεντιόλι, Φράνκο Αρκάλι και Φράνκο Φερίνι, βασισμένο στο μυθιστόρημα "The Hoods" του Χάρι Γκρέυ. Πρωταγωνιστούν οι Ρόμπερτ Ντε Νίρο, Τζέιμς Γουντς και η Ελίζαμπεθ ΜακΓκόβερν.
Είναι μια ιταλοαμερικανική παραγωγή των The Ladd Company, Embassy International Pictures, PSO Enterprises και Rafran Cinematografica και διανεμήθηκε από την Warner Bros.. Ήταν η τελευταία ταινία που σκηνοθέτησε ο Λεόνε πριν πεθάνει πέντε χρόνια αργότερα (1989) και η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία που είχε σκηνοθετήσει μετά από 13 χρόνια. Είναι επίσης η τρίτη ταινία της Αμερικανικής Τριλογίας του, η οποία περιλαμβάνει το Κάποτε στη Δύση (1968) και το Κάτω τα κεφάλια! (1971). Διευθυντής φωτογραφίας ήταν ο Τονίνο Ντέλι Κόλλι, ενώ την μουσική ανέλαβε ο Ένιο Μορικόνε, ο οποίος κέρδισε και το βραβείο BAFTA Καλύτερης Μουσικής
Το "Κάποτε στην Αμερική" ακολουθεί την πορεία μιας παρέας εφήβων Εβραίων γκάνγκστερ στην Νέα Υόρκη στα γκέτο της Νέας Υόρκης την εποχή της ποτοαπαγόρευσης —στην δεκαετία του 1920—, την επανένωσή τους μερικά χρόνια αργότερα και την ζωή ενός εξ αυτών σε μεγάλη ηλικία. Η ταινία εστιάζει, κυρίως, στον χαρακτήρα του Νουντλς (Ντε Νίρο) καθώς η ταινία αφηγείται τις 3 φάσεις της ζωής του. Ως έφηβο, μεσήλικα και ηλικιωμένο. Παρόλα αυτά, οι συχνές αναδρομές προσπαθούν να χτίσουν τις δυνατές σχέσεις που δόμησε με ανθρώπους που καθόρισαν την ζωή του.
Ο Λεόνε αρχικά οραματίστηκε δύο τρίωρες ταινίες και στη συνέχεια μια έκδοση 269 λεπτών (4 ώρες και 29 λεπτά), αλλά πείστηκε από τους διανομείς να τη συντομεύσει σε 229 λεπτά (3 ώρες και 49 λεπτά). Ωστόσο η παραγωγός εταιρία "The Ladd Company", προχώρησε σε περαιτέρω μείωση σε 139 λεπτά (2 ώρες και 19 λεπτά) και αναδιάταξη των σκηνών σε χρονολογική σειρά, χωρίς τη συμμετοχή του Λεόνε. Το αποτέλεσμα ήταν μια κριτική και εμπορική αποτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες και οι κριτικοί που είχαν δει και τις δύο εκδόσεις καταδίκασαν έντονα τις αλλαγές που έγιναν. Η πρωτότυπη έκδοση παρέμεινε από τις αγαπημένες των κριτικών και εμφανίζεται συχνά σε λίστες με τις μεγαλύτερες γκανγκστερικές ταινίες όλων των εποχών.
Πλοκή
Νέα Υόρκη, 1933. Εποχή της Ποτοαπαγόρευσης. Τέσσερις αδίστακτοι δολοφόνοι αναζητούν τον γκάνγκστερ Νταβίντ «Νούντλς» Άαρονσον, αφού δολοφόνησαν προηγουμένως τη σύντροφό του Εύα. Ο "χοντρός" Μο Τζέλι, ιδιοκτήτης του μπαρ όπου μένει ο Νούντλς, ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου μέχρι που δείχνει ένα κινέζικο θέατρο με ένα άντρο οπίου. Ο Νούντλς είναι εκεί για να ξεχάσει τους θανάτους των τριών φίλων και συγγενών του, του "Πάτσι" (Πάτρικ Γκόλντμπεργκ), του "Κούκι" (Φίλιπ Στάιν) και του "Μαξ" (Μαξιμίλιαν Μπέρκοβιτς). Σε μια αναδρομή φαίνεται να βλέπει την φωτιά ενός φορτηγού φορτωμένου με κιβώτια ουίσκι και τον θάνατο των φίλων του, με τα πτώματά τους νε κείτονται στην άσφαλτο, ένα από τα οποία είναι εντελώς απανθρακωμένο, αυτό του Μαξ.
Δύο από τους τέσσερις μπράβους εισβάλλουν στο κινεζικό θέατρο / κρησφύγετο, αλλά ο Νουντλς γλιτώνει εγκαίρως από μια πλαϊνή έξοδο. Πηγαίνοντας στο κλαμπ, σκοτώνει τον τρίτο μπράβο, αλλά παρολά αυτά δεν βοηθάει τον Χοντρό Μο. Ο Νουντλς παίρνει ένα κλειδί που είναι τοποθετημένο σε ένα ρολόι και μετά πηγαίνει σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό και ανοίγει μια θυρίδα ασφαλείας, που αντί για χρήματα περιέχει μόνο παλιές εφημερίδες. Ταραγμένος και απογοητευμένος, αποφασίζει να μπει στο πρώτο τρένο που αναχωρεί, με προορισμό το Μπάφαλο, εξαφανιζόμενος από την περιοχή της Νέας Υόρκης για πολύ καιρό.