cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιωάννης Τσιγάντες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αντιστασιακοί Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Βενιζελισμός
SBS (Νότια Κορέα)
Το SBS (Seoul Broadcasting System) αποτελεί εθνική εταιρεία τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών δικτύων της Νότιας Κορέας, που ανήκει στην εταιρεία Taeyoung. Τον Μάρτιο του 2000, η εταιρεία έγινε νόμιμα γνωστή ως SBS, αλλάζοντας το εταιρικό της όνομα από το Seoul Broadcasting System (서울방송). Παρέχει ψηφιακή επίγεια τηλεοπτική υπηρεσία σε μορφή ATSC από το 2001 και υπηρεσία T-DMB από το 2005. Ο κύριος επίγειος τηλεοπτικός σταθμός του είναι το κανάλι 6 για ψηφιακή και καλωδιακή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης Κατηγορία:Επιχειρήσεις στη Νότια Κορέα
551 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Πανταλέων της Ινδίας
Ο Πανταλέων ήταν βασιλιάς του Ινδοελληνικού βασιλείου κυβερνώντας στα εδάφη της Αραχωσίας, Γανδάρας και του δυτικού Παντζάμπ, από το 190 π.Χ. έως το 180 π.Χ. Διαδέχτηκε τον Αγαθοκλή. Κυκλοφόρησε δίγλωσσα νομίσματα με εντόπιες παραστάσεις.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Βακτρίας
Πέτρος Κόκκορος
Ο Πέτρος Κόκκορος (Κουκούλι Ιωαννίνων, 1898 – Ιωάννινα, 19 Μαΐου 1981) ήταν Έλληνας πανεπιστημιακός που διετέλεσε καθηγητής ορυκτολογίας και πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1898 στο Κουκούλι των Ζαγοροχωρίων. Αφού ολοκλήρωσε το δημοτικό στην ιδιαίτερη πατρίδα του φοίτησε στη Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων και αργότερα εισήχθη στη Φυσικομαθηματική σχολή του Πανεπιστημίου Αθήνας από όπου αποφοίτησε το 1925. Μετά την αποφοίτησή του ανέλαβε τη θέση του επιμελητή στο ορυκτολογικό εργαστήριο του ίδιου πανεπιστημίου ενώ κατά τη δεκαετία του 1930 μετεκπαιδεύτηκε στα πανεπιστήμια της Λειψίας και του Τύμπιγκεν.
Το 1940 διορίστηκε τακτικός καθηγητής Ορυκτολογίας και Πετρολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης όπου δίδαξε μέχρι το 1967, έτος κατά το οποίο συνταξιοδοτήθηκε. Το 1968 εγκαταστάθηκε στα Ιωάννινα ενώ μετά το θάνατο της συζύγου του, Έλενας, το 1970 επέστρεψε στο Κουκούλι. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε στα Ιωάννινα όπου και απεβίωσε κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της 19ης Μαΐου του 1981.
Ο Κόκκορος υπήρξε σημαντικός συγγραφέας (η «Γενική Ορυκτολογία» του 1966 χαρακτηρίζεται ως το σημαντικότερο έργο του ), εισηγητής της επιστημονικής κρυσταλλογραφίας στην Ελλάδα ενώ υπήρξε ευεργέτης της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών -στην οποία παραχώρησε την προσωπική του βιβλιοθήκη- και του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στο οποίο παραχώρησε αρκετά ακίνητα. Στο ίδιο πανεπιστήμιο υφίσταται και κληροδότημα για την ενίσχυση των σπουδών των φοιτητών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής
Δήμος Ρόζαγιε
μικρογραφία|Θέση του δήμου Ρόζαγιε στο χάρτη του Μαυροβουνίου Ο Δήμος Ρόζαγιε είναι ένας από τους δήμους του Μαυροβουνίου. Το διοικητικό κέντρο είναι το Ρόζαγιε. Καλύπτει μια έκταση 432 τ.χλμ., και είχε πληθυσμό 22.964 στην Απογραφή του 2011. Βρίσκεται στη γεωγραφική περιοχή του Σάντζακ..
Δημογραφικά στοιχεία
Κατά την Απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του δήμου αριθμούσε 22.964 πολίτες. Οι ακόλουθες εθνοτικές ομάδες κατοικούσαν στην περιοχή:
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2011), ομιλούνται οι παρακάτω γλώσσες:
Θρησκεία
Οι θρησκευτικές ομάδες στο δήμο Ρόζαγιε στην απογραφή του 2011 είναι οι παρακάτω:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι του Μαυροβουνίου
Η τρελή οικογένεια του Μάλκολμ
Το Malcolm in the Middle (στα Ελληνικά «Η τρελή οικογένεια του Μάλκολμ») είναι μια αμερικάνικη κωμική σειρά η οποία δημιουργήθηκε από τον Λίνγουντ Μπούμερ (Linwood Boomer) για το τηλεοπτικό δίκτυο Fox Broadcasting Company. Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 8 Ιανουαρίου 2000, και ολοκληρώθηκε στις 14 Μαΐου 2006, μετά από 7 σαιζόν και 151 επεισόδια. Η σειρά επαινέθηκε από τους κριτικούς και κέρδισε ένα βραβείο Peabody, εννέα Βραβεία Έμμυ, ένα Βραβείο Γκράμι και ήταν υποψήφια για επτά Χρυσές Σφαίρες. Ακολουθεί τη ζωή του Malcolm, ενός εφήβου με δυο μεγαλύτερα αδέρφια και ένα μικρό αδερφάκι (σε επόμενα επεισόδια δυο μικρά αδέρφια), τα οποία ζουν με την μητέρα τους και τον πατέρα τους, δυο αυστηρούς γονείς, εναντίον των οποίων συχνά επαναστατούν τα υπόλοιπα αδέρφια.
Στη σειρά παίζει ο Φράνκι Μουνίζ (Frankie Muniz) το ρόλο του Μάλκομ, του πιο έξυπνου αλλά και λιγότερο δημοφιλούς αδερφού. Ο Κρίστοφερ Μάστερσον (Christopher Masterson) είναι ο μεγαλύτερος αδερφός του, Φράνσις (Francis): ένας πρώην επαναστάτης ο οποίος, κατά τα προηγούμενα επεισόδια, ήταν σε στρατιωτικό σχολείο, αλλά αργότερα παντρεύεται ενώ ζει και εργάζεται σε ένα ξενοδοχείο. Ο Τζάστιν Μπέρφιλντ (Justin Berfield) είναι ο Ρις (Reese), ένας μαθητής Λυκείου, αλλά και μεγαλύτερος από τον Μάλκομ. Τον μικρότερο αδερφό, Ντιούι (Dewey) τον υποδύεται ο Έρικ Περ Σάλιβαν (Erik Per Sullivan), ενώ τους γονείς Λόις (Lois) και Χαλ (Hal), τους υποδύονται οι Τζέιν Κάτζμαρεκ (Jane Kaczmarek) και Μπράιαν Κράνστον (Bryan Cranston) αντίστοιχα.
Η σειρά έχει προβληθεί σε πάνω από 57 χώρες και είναι γνωστή παγκοσμίως. Στην Ελλάδα, η σειρά προβάλλεται κατά καιρούς από το Μακεδονία TV και από το συνδρομητικό κανάλι Universal Channel από την συνδρομητική πλατφόρμα του ΟΤΕ OTE TV (πρώην Conn-x TV).
Επισκόπηση Σειράς
Κατηγορία:Αμερικανικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές του Fox Κατηγορία:Sitcoms
Η Δικαστίνα
Πλοκή
Η Βιόλα Ορλάντο, δικαστίνα μιας μικρής πόλης στο Βένετο, είναι άκαμπτη και σοβαρή. Μερικοί κερδοσκόποι, ορκισμένοι εχθροί της δικαστίνας, ανακαλύπτουν ότι η δίδυμη αδελφή της Βιόλας, η Ρόζα, είναι διάσημη πορνοστάρ. Επομένως προσπαθούν να τη χρησιμοποιήσουν για να δυσφημήσουν τη Βιόλα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1976 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Λούτσιο Φούλτσι Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες
Αριαράθης ΣΤ΄ της Καππαδοκίας
Ο Αριαράθης ΣΤ΄ ο Επιφανής Φιλοπάτωρ (2ος αιώνας π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του βασιλείου της Καππαδοκίας κατά την ελληνιστική περίοδο, μέλος της Δυναστείας των Αριαραθιδών. Βασίλεψε προσεγγιστικά κατά την περίοδο 130 – 116 π.Χ. Ήταν γιος του βασιλιά Αριαράθη Ε΄ του Ευσεβούς Φιλοπάτορα και της Νύσας (ή Λαοδίκης).
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά την κατάπνιξη της εξέγερσης του Αριστόνικου, οι Ρωμαίοι αντάμειψαν όλους τους συμμάχους τους που τους παρείχαν βοήθεια. Στους διαδόχους του Αριαράθη Ε΄, ο οποίος πάντα εξέφραζε την πίστη του στη Ρώμη και έπεσε μαχόμενος, η Σύγκλητος χάρισε την Κιλικία και τη Λυκαονία.
Την περίοδο που σκοτώθηκε ο Αριαράθης, βρίσκονταν στη ζωή έξι από τους γιους του με τη βασίλισσά του, Νύσα. Εκείνη ορίστηκε κυβερνήτης του κράτους μέχρι να μπορέσει να ασκήσει κάποιος από αυτούς την εξουσία. Επειδή όμως η Νύσα δεν θέλησε να παραδώσει τον θρόνο δηλητηρίασε τα παιδιά της. Αποτροπιασμένοι οι αυλικοί κατάφεραν να περισώσουν ένα από αυτά, κι αφού θανάτωσαν τη βασίλισσα, τον ανέβασαν στον θρόνο με την επωνυμία Αριαράθης ο Επιφανής Φιλοπάτωρ. Ο τελευταίος κυβέρνησε για μια δεκαπενταετία περίπου χωρίς να διασώζονται ιδιαίτερες λεπτομέρειες για σημαντικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν την περίοδο αυτή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αριαραθης 06
Λετόγια Λάκετ
Η Λετόγια Λάκετ (Letoya Nicole Lucket, 11 Μαρτίου 1981), γνωστή ως Letoya, είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια-τραγουδοποιός και ηθοποιός. Η Letoya έγινε γνωστή από το συγκρότημα Destiny's Child, από το οποίο όμως αποχώρησε το 1999 μαζί με ένα άλλο μέλος, την Latavia Roberson. To 2006, ξεκίνησε σόλο καριέρα αφού γράφτηκε στην Capitol Records και μέχρι τώρα έχει βγάλει 2 άλμπουμ: Το Letoya (2006) το οποίο έφτασε στην κορυφή του billboard 200 τον Ιούνιο του 2006, και το Lady Love (2009). Έχει κάνει επίσης και καριέρα σαν ηθοποιός. Έχει πρωταγωνιστήσει στην ταινία Preacher's Kid,ανήκει στα καστ των ταινιών Killers και From the Rough ενώ παίζει και στον 3ο κυκλο της σειράς single ladies. Στις 5 Ιανουαριου του 2015 επεστρεψε στην μουσικη κυκλοφοροντας τo single  Im ready απο το ανερχομενο της αλμπουμ until then που βγαινει την ανοιξη του 2015
Destiny's Child
Η Letoya έγινε μέλος στο γκρουπ Destiny's Child για να ολοκληρώσει το συγκρότημα. Μετά από την εγγραφή αλλά και την απόληση από την Elektra Records,εγγράφηκε στην Columbia Records το 1997 και κυκλοφορίσαν 2 άλμπουμς πρωτου η Letoya και η Latavia αποχωρίσουν από το γκρουπ. Ο λόγος της αποχώρισης τους ήταν πως ήταν δυσαρεστημένες από τον μάνατζερ τους Matthew Knowles (Που ήταν επίσης ο πατέρας της Beyonce), ο οποίος ξεχώριζε την Beyonce και την Kelly Rowland. Η Letoya με τις Destiny's Child κέρδισαν 1 γκράμι το 2000 για το τραγουδι Say my name που περιέχεται στο 2ο άλμπουμ τους με τίτλο THE WRITING'S ON THE WALL.
Σολο καριέρα
Η Letoya και η Letoya προσπάθησαν να έχουν μία δεύτερη ευκαιρία στην μουσική δημιουργώντας έτσι το γκρουπ Angels με άλλα 2 κοριτσια που όμως απολύθηκαν προτου κυκλοφορίσουν ούτε ένα τραγούδι. Έτσι η Letoya αποφάσισε να κάνει σόλο καριέρα υπογράφοντας στην Capitol Records το 2006. Το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο το όνομα της κυκλοφόρισε τον Ιούνιο του 2006. Οι παραγωγοί του άλμπουμ ήταν οι Jermaine Dupri, Scott Storch, Teddy Bishop, B. Cox,Slim Thug, Mike Jones, Paul Wall και Bun B. Το all eyes on me ήταν το πρώτο single από το άλμπουμ, όμως αυτό που γνώρισε επιτυχία ήταν το επόμενο single Torn. To τραγούδι της had to go against the grain κυκλοφόρισε τον Μάρτιο 2006 και έγινε επιτυχία. Το Letoya έγινε πλατινένιο τον Δεκέμβριο της ίδιας χρόνιάς.Τον Ιούλιο του 2009, ανοίγοντας την συναυλία της Mary J. Blige, ανακοίνωσε την κυκλοφορία νέου άλμπουμ, όπως και έγινε. Το Lady Love κυκλοφόρισε τον Άυγουστο του 2009 και περιέχει τα singles Νοt Anymore, Regret, She Ain't Got και Μatter. Το Not Anymore έγινε μεγάλη επιτυχία καθώς το ραδιόφωνο το έπαιξε πολλές φορές. Το συγκεκριμένο single έφτασε στην θέση 98 στο billboard 200 hip hop and rnb songs. Το Regret στο οποίο συμμέτεχει και η ράππερ Ludacris έφτασε στο νούμερο 8 του billboard 200
Η Letoya επιστρέφει στην μουσική το 2015 με το αλμπουμ until then που βγαινει την ανοιξη και οπως εχει δηλωσει εχει ξεκάθαρα RnB ηχο
Ποντγκόριτσα (αποσαφήνιση)
Η Ποντγκόριτσα είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Μαυροβουνίου.
Σαριγκαμίς
Η Σαριγκαμίς ή Σαρικαμίς ή και Σαρί-Καμίς (τουρκμεν. Sarygamyş, ουζμπ. Sariqamish, ρωσ. Сарыкамы́шское озеро) είναι σήμερα μεγάλη λίμνη στην Κεντρική Ασία, που όμως ήταν σχεδόν ανύπαρκτη πριν από πενήντα χρόνια. Βρίσκεται περίπου στο μέσο της αποστάσεως μεταξύ της Κασπίας Θάλασσας και της λίμνης Αράλης. Το βόρειο τέταρτο της λίμνης ανήκει στο Ουζμπεκιστάν και η υπόλοιπη στο Τουρκμενιστάν.
Γ΄ Καρλικός Πόλεμος
Ο Γ΄ Καρλικός Πόλεμος ήταν ο τελευταίος από τους Καρλικούς Πολέμους, εμφύλιες διαμάχες που κυριάρχησαν στην εσωτερική πολιτική και στρατιωτική πραγματικότητα της Ισπανίας του 19ου αιώνα. Διαδραματίστηκε μεταξύ του 1872 και 1876 και επηρέασε κυρίως τις βασκικές επαρχίες, τη Ναβάρρα, την Καταλονία και την ορεινή Αραγόνα.
Σαριγκαμίς
Γεωγραφικά και υδρολογικά δεδομένα
Η Σαριγκαμίς έχει σήμερα έκταση 3.955 τετραγωνικά χιλιόμετρα και βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 42°00΄ Βόρειο πλάτος και 57°20΄ Ανατολικό μήκος. Το υψόμετρο της επιφάνειάς της είναι μόλις 5 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, ενώ το μέγιστο βάθος της ανέρχεται σε 40 μέτρα και το μέσο βάθος της είναι 8 μέτρα. Ο όγκος του νερού της ανέρχεται σήμερα σε 68,56 κυβικά χιλιόμετρα.
Γ΄ Καρλικός Πόλεμος
Η πορεία του πολέμου
Οι καρλιστές είχαν προσπαθήσει να πετύχουν την δημοκρατική του επικράτηση στα πλαίσια πλέον της Α΄ Ισπανικής Δημοκρατίας και υπό από τον προσωρινό μονάρχη, Αμεδαίου του Οίκου της Σαβοΐας. Ωστόσο, παρά την εκλογική υποστήριξη που έλαβαν, δεν κατάφεραν να σχηματίσουν ένα ισχυρό κόμμα. Ιδιαίτερα για τις συντηρητικές ελίτ ο καρλισμός παρέμενε μια χαμένη υπόθεση, αντίθετα με την θετική προοπτική του γιου της τέως βασίλισσας Ισαβέλλας, Αλφόνσου. Με αφορμή τη βία που ασκήθηκε εναντίον καρλιστών, παραιτήθηκαν και οδηγήθηκαν στην ένοπλη δράση. Ο καρλιστής διεκδικητής του θρόνου, Κάρολος Μαρία, μετά από μία αποτυχημένη προσπάθεια και μια προσωρινή συμφωνία με την ισπανική κυβέρνηση το 1872, κατάφερε τον επόμενο χρόνο να επιβληθεί στις δυσκολίες και να φτάσει στην κατάκτηση σημαντικού ποσοστού των βασκικών εδαφών. Εκεί εγκαθίδρυσε ένα τύποις καρλιστικό κράτος, με δικές του υπηρεσίες και στρατό αλλά δεν κατάφερε να επεκταθεί πέραν των παραδοσιακών του πυρήνων, ούτε και να κατακτήσει κάποια σημαντική πόλη. Αντίθετα, οι καρλιστές ηγέτες στην Καταλονία και την Αραγόνα ποτέ δεν προσπάθησαν να στήσουν κάποια συντονισμένη πολεμική προσπάθεια αλλά περιορίστηκαν σε λησταρχικές δραστηριότητες.
Σαριγκαμίς
Συνεισφορά στην αποξήρανση της Αράλης
Η Σαριγκαμίς και αρκετές άλλες «κατά λάθος δημιουργημένες» λίμνες, όπως η λίμνη Αϊντάρ στον ποταμό Συρ Ντάρια, απορροφούσαν από την Αράλη περί τα 150 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού ετησίως, συνεισφέροντας έτσι κατά το μεγαλύτερο μέρος στην αποξήρανση της Αράλης.
Γ΄ Καρλικός Πόλεμος
Η πορεία του πολέμου
Με την ανασύσταση της Βουρβονικής Δυναστείας στο θρόνο της Ισπανίας στο πρόσωπο του Αλφόνσου ΙΒ΄, επετεύχθη και η ειρήνευση των υπό καρλιστικό έλεγχο περιοχών, με τον διεκδικητή Κάρολο να διαφεύγει στη Γαλλία.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Καρλικοί Πόλεμοι
Σαριγκαμίς
Ετυμολογία
Η τουρκμενική πλευρά της λίμνης και η γη γύρω από αυτή προστατεύονται από το καταφύγιο άγριας ζωής Σαριγκαμίς.
Ιστορία
Σε όλη την ιστορία της η λίμνη έχει εξαφανισθεί και αναδημιουργηθεί αρκετές φορές, με κριτήριο για αυτό την τροφοδοσία των νερών του Αμού Ντάρια. Οι περίοδοι ανυπαρξίας της λίμνης Σαριγκαμίς συνδέονταν με την εκβολή του ποταμού αυτού στην Αράλη. Η λίμνη υπήρχε στα τέλη της Νεογενούς γεωλογικής περιόδου, αλλά και κατά την πρώιμη παλαιολιθική εποχή, και μάλιστα με υψηλότερο επίπεδο επιφάνειας (58 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας), όταν η έκτασή της κάλυπτε και τη σημερινή λεκάνη Ασάκε-Αούνταν. Υπήρχε επίσης από τον 14ο έως τον 16ο αιώνα μ.Χ (με στάθμη επιφάνειας 50 έως 62 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας). Ανακαλύφθηκε και χαρτογραφήθηκε ως πολύ μικρή μόλις το 1876 από τον Ρώσο γεωγράφο Νικολάι Πετρούσεβιτς. Η τελευταία φορά που τα νερά του Αμού Ντάρια εισήλθαν απευθείας στη λεκάνη της λίμνης ήταν κατά την πλημμύρα του 1878.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 1960 η σχεδόν ανύπαρκτη τότε λίμνη Σαριγκαμίς άρχισε να γεμίζει με τις αποστραγγίσεις των γύρω της αρδευόμενων περιοχών, δια μέσου του υδατοσυλλέκτη Νταριαλίκ. Αυτά τα νερά αρχικώς έφευγαν από την αριστερή όχθη του Αμού Ντάρια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λίμνες του Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Λίμνες του Ουζμπεκιστάν
Απολλόδοτος Α΄ της Ινδίας
thumb|Νόμισμα του Απολλόδωτου. Ο Απολλόδοτος ο Α΄ ήταν Έλληνας βασιλιάς του ινδοελληνικού βασιλείου από το 165 π.Χ. έως το 163 π.Χ.. Έκοψε νέα νομίσματα, καθώς και ένα καινούριο με μεγαλύτερο βάρος, το οποίο κυκλοφόρησε ευρύτατα μεταξύ των Ινδών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες Βασιλείς Βακτρίας & Ινδίας
552 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Παρθένος Πύργος του Μπακού
Ο Παρθένος Πύργος ή Πύργος της Παρθένου (αζερικά: Qız Qalası) βρίσκεται στην παλιά πόλη του Μπακού, Αζερμπαϊτζάν, και κατασκευάστηκε τον 12ο αιώνα, ως τμήμα της οχυρωμένης πόλης. Μαζί με το ανάκτορο των Σιρβανσάχ, το οποίο χτίστηκε τον 15ο αιώνα, ανακηρύχθηκαν από την UNESCO το 2001 Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Ο πύργος είναι από τα χαρακτηριστικότερα εμβλήματα του Αζερμπαϊτζάν και αναπαριστάται στα χαρτονομίσματα μανάτ και στα επίσημα επιστολόχαρτα. Ο Παρθένος Πύργος σήμερα στεγάζει μουσείο για την ιστορία του Μπακού και κατάστημα δώρων. Το πύραυνο στην κορυφή ανάβεται τις νύχτες του φεστιβάλ Νοβρούζ.
Ιστορία
Υπάρχουν πολλές θεωρίες σχετικά με το όνομα του πύργου, αλλά η πιο διαδεδομένη είναι ο θρύλος μιας παρθένας, η οποία λέγεται ότι ήταν κόρη του Χαν του Μπακού, η οποία έπεσε από την κορυφή του πύργου στα κύματα από κάτω. Κάποιες πηγές αναφέρουν ότι ήταν αδελφή του ηγεμόνα, ο οποίος την φυλάκισε. Για να γλυτώσει την ατίμωση της φυλάκισης, πήδηξε από την κορυφή του πύργου. Μια άλλη εξήγηση ήταν ο πύργος δεν είχε καταληφθεί ποτέ δια της βίας και έτσι μεταφορικά παρέμεινε «παρθένος».
Ο Παρθένος Πύργος βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της παλαιάς πόλης του Μπακού. Ο χώρος όπου βρίσκεται ο πύργος θεωρείται ότι βρισκόταν την εποχή των Σασανιδών ζωροαστρικός ναός. Η Σάρα Ασουρμπέιλι, διακεκριμένη ιστορικός, εξειδικευμένη στην ιστορία του Μπακού, υπολόγισε ότι τα θεμέλια του πύργου, τα οποία εκτείνονταν 15 μέτρα κάτω από το επίπεδο του εδάφους και οι τρεις πρώτοι όροφοι πάνω από το έδαφος, κατασκευάστηκαν ανάμεσα στον 4ο και τον 6ο μ.Χ. αιώνα, υποδεικνύοντας τη διαφορετική πέτρα που έχει χρησιμοποιηθεί στον πύργο σε σχέση με τη μεσαιωνική πόλη γύρω του. Ο ιστορικός Μπρετανίτσκι έχει υποστηρίξει ότι ο πύργος κατασκευάστηκε εν μέρει τον 5ο και 6ο αιώνα και τον 12ο αιώνα. Μια επιγραφή που βρίσκεται σε ύψος 14 μέτρων στον νότιο τοίχο γραμμένη σε παλιά κουφική γραφή αναφέρει τον Κουμπέι Μεσούντ ιμπν Νταβούν, έναν αρχιτέκτονα ενεργό τον 12ο αιώνα. Όμως, η επιγραφή δεν αναφέρει ότι αυτός είναι ο αρχιτέκτονας, αν και σήμερα είναι γενικά αποδεκτό ότι ο σύγχρονος πύργος χρονολογείται από τον 12ο αιώνα.
Αρχιτεκτονική
Ο Πύργος, κτισμένος στην ακτογραμμή, κατά μήκος ενός φυσικού πηγαδιού πετρελαίου, φέρει αραβικές, περσικές και οθωμανικές επιρροές. Ο πύργος αποτελείται από μια κυλινδρική οχταόρωφη δομή ύψους 29,5 μέτρων και διαμέτρου στη βάση 16,5 μέτρων. Ο πύργος διαθέτει μια μακριά στερεή προεκβολή-αντιτείχισμα προς τα ανατολικά, η οποία δείχνει προς το σημείο όπου ανατέλει ο Ήλιος στις ισημερίες. Ο είσοδος του πύργου είναι στα νοτιοανατολικά. Όλοι οι όροφοι συνδέονται μεταξύ τους με κλιμακοστάσιο που στηρίζεται στον κυκλικό τοίχο και φωτίζονται από στενά παράθυρα. Ο πύργος είναι κατασκευασμένος με πέτρινη τοιχοποιία με διάφορα τελειώματα, η οποία είναι ένθετη σε γκρι τοπικό σχιστόλιθο. Οι πέτρες τοποθετημένες μέσα σε γύψο δίνουν στον πύργο ραβδωτή εμφάνιση. Το βορειοδυτικό τμήμα του πύργου διατηρεί το αρχικό επιφανειακό τελείωμα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Πύργοι κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Αζερμπαϊτζάν Κατηγορία:Μουσεία στο Μπακού Κατηγορία:Αξιοθέατα στο Αζερμπαϊτζάν
Αριαράθης Ε΄ της Καππαδοκίας
thumb|300px|Τοπίο στην Καππαδοκία, βασίλειο των Αριαραθιδών κατά την αρχαιότητα. Ο Αριαράθης Ε΄ ο Ευσεβής Φιλοπάτωρ (190/185 π.Χ. - 130 π.Χ.) ήταν ηγεμόνας του βασιλείου της Καππαδοκίας κατά την ελληνιστική περίοδο, μέλος της Δυναστείας των Αριαραθιδών. Βασίλεψε κατά τις περιόδους 164/163 - 159 π.Χ. και 157/156 - 130 π.Χ. Άσκησε φιλορωμαϊκή και αντισελευκιδική πολιτική, ενώ θεωρείται ο κατεξοχήν φιλέλληνας βασιλιάς της δυναστείας.
Οικογένεια
Πατέρας του ήταν ο προκάτοχός του στον θρόνο της Καππαδοκίας, Αριαράθης Δ΄ ο Ευσεβής, και μητέρα του η Αντιοχίς, κόρη του ηγεμόνα των Σελευκιδών, Αντίοχου Γ΄ του Μέγα. Ο ιστορικός Διόδωρος μας μεταφέρει πως η βασίλισσα, όταν φάνηκε πως δεν μπορούσε να κάνει παιδιά, παρουσίασε στον άνδρα της δύο νόθους γιους, τον Αριαράθη και τον Οροφέρνη. Ωστόσο, η μοίρα της έπαιξε παράξενο παιχνίδι, καθώς λίγο αργότερα έφερε η ίδια αναπάντεχα στον κόσμο δύο κόρες κι ένα γιο, ο οποίος ονομάστηκε Μιθριδάτης. Έτσι, αφού αποκάλυψε την αλήθεια στον σύζυγό της, κανόνισε ώστε ο μεγαλύτερος από τους δύο ψεύτικους διαδόχους να σταλεί στη Ρώμη με κάποιο επίδομα και ο νεότερος στην Ιωνία, έτσι ώστε να αποφευχθεί μελλοντικά η όποια διαμάχη με τον νόμιμο γιο της για την εξουσία. Μια νεότερη θεωρία θέλει τους δύο αυτούς να αποτελούν νόμιμα τέκνα του βασιλιά από κάποια προγενέστερη σύζυγο και η ιστορία αυτή να επινοήθηκε προκειμένου να διασφαλιστεί η αμφισβητήσιμη παρουσία του Μιθριδάτη στον θρόνο.
Άνοδος στον θρόνο
Μετά τη στέψη του, πρώτο μέλημα του βασιλιά Αριαράθη ήταν η ανανέωση της συμμαχίας της Καππαδοκίας με τη Ρώμη, η οποία κρατούσε από το 188 π.Χ., οπότε και είχε υπογραφεί η Συνθήκη της Απάμειας, και την οποία ο πατέρας του είχε διαφυλάξει με προσοχή. Οι Ρωμαίοι άκουσαν προσεκτικά τους απεσταλμένους της Καππαδοκίας και δέχτηκαν ευγενικά την κίνηση φιλίας του Αριαράθη, κυρίως χάρις σε μια προγενέστερη έρευνα που είχε πραγματοποιήσει λίγο παλαιότερα ο Τιβέριος Γράκχος αναφορικά με τις πολιτικές θέσεις τόσο του ίδιου του μονάρχη όσο και του πατέρα του.
Εφόσον οι απεσταλμένοι του Αριαράθη πραγματοποίησαν την αποστολή τους με επιτυχία, σκεπτόμενος πως τουλάχιστον προς το παρόν η εξουσία του ήταν ασφαλής, τέλεσε θυσίες και γιορτές προς τιμήν των θεών. Κατόπιν έστειλε απεσταλμένους στην πρωτεύουσα των Σελευκίδων, Αντιόχεια, όπου τη γενική διοίκηση του κράτους είχαν οι επίτροποι του ανήλικου βασιλιά Αντίοχου Ε΄ του Ευπάτορα, με σημαντικότερο τον Λυσία. Στην Αντιόχεια είχαν χάσει υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες τη ζωή τους η μητέρα του Αριαράθη, Αντιοχίς, και μια από τις αδερφές του. Υπήρχαν υπόνοιες πως επρόκειτο για δολοφονία την οποία είχε υποκινήσει ο Λυσίας. Ο Αριαράθης, παρά το βαρύ πένθος του, αποφάσισε να απλώς να παρακαλέσει για την επιστροφή των λειψάνων στην πατρίδα του, χωρίς να αποδώσει σε κανέναν κατηγορίες, από φόβο μήπως το αίτημά του δε γινόταν δεκτό. Τα οστά τελικά κατέφθασαν με μεγαλοπρέπεια στον Αριαράθη, ο οποίος φρόντισε για την τοποθέτηση τους στον τάφο του πατέρα του.
Φιλορωμαϊκή πολιτική
Λίγο αργότερα η Ρώμη αναμείχθηκε στη διένεξη της Καππαδοκίας με τη γαλατική φυλή των Τρόκμων, οι οποίοι έχοντας αποτύχει να καταλάβουν τμήμα της χώρας διέβαλαν τον Αριαράθη κατηγορώντας τον για επιθετική πολιτική. Η Ρώμη έστειλε αρχικά μια πρεσβεία με επικεφαλής τον Μάρκο Ιούνιο. Αναχωρώντας η πρεσβεία δεν είχε παρά να αναγνωρίσει την ευγένεια με την οποία τους συμπεριφέρθηκε ο βασιλιάς. Η αφοσίωση του Αριαράθη στη Ρώμη επιβεβαιώθηκε εκ νέου το 162/160 π.Χ., όταν μια άλλη ρωμαϊκή πρεσβεία με επικεφαλής τον Τιβέριο Γράκχο επισκέφθηκε την Καππαδοκία, στο πλαίσιο μιας περιοδείας της στη Μικρά Ασία για να εξακριβωθεί η στάση των ελληνιστικών μοναρχών απέναντι στον νέο ηγεμόνα των Σελευκιδών, Δημήτριο Α΄ τον Σωτήρα. Ο τελευταίος, αν και νόμιμος διάδοχος του θρόνου, είχε ζήσει για πολλά χρόνια στη Ρώμη με την ιδιότητα του ομήρου, ενώ η οικογένεια του θείου του είχε ανέλθει στην εξουσία. Τελικά δραπέτευσε από την Ιταλία και γυρνώντας στη Συρία ανέτρεψε τον Λυσία, χωρίς τη ρωμαϊκή έγκριση. Ο Αριαράθης αποδοκίμασε ανοιχτά τους πρόσφατους ηγεμόνες της Συρίας στους Ρωμαίους και προσέφερε τη μελλοντική του βοήθεια σε ό,τι τον καλούσε να κάνει η Σύγκλητος. Αυτό κέρδισε την επιδοκιμασία των Ρωμαίων.
Ένα ακόμα δείγμα της φιλορωμαϊκής πολιτικής του Αριαράθη ήταν η άρνησή του να παντρευτεί την αδερφή του Δημητρίου Α΄, τη Λαοδίκη, χήρα του έκπτωτου βασιλιά της Μακεδονίας, Περσέα. Η επιγαμία αυτή θα αποκαθιστούσε τις σχέσεις του καππαδοκικού βασιλείου με τους Σελευκίδες αλλά θα εκλαμβανόταν ως αντιρωμαϊκή πράξη. Μετά τα γεγονότα αυτά ο Αριαράθης έστειλε στη Ρώμη μια «κορώνα» δέκα χιλιάδων ταλάντων, γνωστοποιώντας τόσο την απάντησή του στον Δημήτριο, όσο και την πρόθεσή του να πράξει κατά γράμμα ό,τι αποφάσιζε η Ρώμη. Τις καλές του προθέσεις βεβαίωσε ενώπιον της ρωμαϊκής συγκλήτου ο Γράκχος. Ανταμείβοντάς τον, η τελευταία του πρόσφερε τα σύμβολα του βασιλικού αξιώματος: ένα σκήπτρο και έναν δίφρο από ελεφαντοστό.
Δημήτριος και Οροφέρνης
thumb|200px|right|Νόμισμα που εξέδωσε ο Οροφέρνης, ηγεμόνας της Καππαδοκίας κατά την περίοδο 159-156 π.Χ. Η επιλογή του Αριαράθη να γυρίσει την πλάτη στα συμφέροντα των παλαιών συμμάχων της Καππαδοκίας, των Σελευκιδών, είχε τελικά δυσμενείς συνέπειες για τον βασιλιά. Μόλις εδραίωσε την κυριαρχία του στη Συρία, ο Δημήτριος αποφάσισε να αποκαταστήσει την αυτοκρατορία των Σελευκίδων στα παλαιά της σύνορα. Έτσι άρχισε να επεκτείνει την επικράτειά του επιτιθέμενος κατά των γειτονικών του χωρών. Εμμένοντας στην προσπάθειά του να επαναφέρει την Καππαδοκία στη Σελευκιδική σφαίρα επιρροής, αναμείχθηκε σε διαμάχη για τη διαδοχή στον Καππαδοκικό θρόνο, παρέχοντας ένοπλη υποστήριξη στον Οροφέρνη. Ο τελευταίος ήταν ένας από τους δύο γιους που κάποτε η Αντιοχίς είχε παρουσιάσει ως γνήσιους στον Αριαράθη Δ΄, μόνο για να τους παραγκωνίσει στη συνέχεια για χάρη του γιου της, Αριαράθη Ε΄. Με την αλήθεια να παραμένει στη σκιά μέχρι τις μέρες μας, τα δύο αδέρφια συγκρούστηκαν για την επικράτηση στα Καππαδοκικά εδάφη.
Με τον Αριαράθη συμπαρατάχθηκε ο γαμπρός του, Ευμένης Β΄, αλλά ο θάνατος του τελευταίου λίγο αργότερα εξασθένησε τη θέση του Καππαδόκη. Ο Δημήτριος έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην απομάκρυνση του Αριαράθη από τον θρόνο και στην άνοδο του Οροφέρνη, που βασίλεψε κατά την περίοδο 159 – 157/156 π.Χ. Ο έκπτωτος βασιλιάς μετέβη αρχικά στη Ρώμη το καλοκαίρι του 158 π.Χ., όπου ντυμένος με ρούχα που εξέφραζαν τη συμφορά του, αναζήτησε πολιτικούς συμμάχους. Εντούτοις η αντίπαλη πλευρά δεν έμεινε άπραγη: στην πόλη κατέφθασε ένας απεσταλμένος του Δημητρίου, ο Μιλτιάδης, και δύο απεσταλμένοι του Οροφέρνη, ο Τιμόθεος και ο Διογένης. Μόνος εναντίον όλων, ο Αριαράθης δεν κατάφερε να στρέψει την κατάσταση προς ώφελός του. Η ρωμαϊκή σύγκλητος τελικά πρότεινε στα δύο αδέρφια να μοιραστούν την εξουσία, κάτι που κανένας δεν αποδέχτηκε με ικανοποίηση.
Έτσι η διαμάχη συνεχίστηκε με τον Αριαράθη να στρέφεται στην Πέργαμο για υποστήριξη. Τα δύο βασίλεια ακολουθούσαν εδώ και χρόνια κοινή πολιτική γραμμή, μια σύμπνοια που διατηρούσε κραταιή ο γάμος της αδερφής του Αριαράθη, Στρατονίκης, αρχικά με τον Ευμένη Β΄, και μετά τον θάνατο αυτού με τον αδερφό και διαδοχό του, τον Άτταλο Β΄. Με τη βοήθεια των περγαμηνών όπλων ο Αριαράθης ανακατέλαβε την εξουσία το 157 ή 156 π.Χ., ενώ παράλληλα αποκαταστάθηκε και η επιρροή της Περγάμου στην Καππαδοκία. Ο Δημήτριος δεν φαίνεται να παρείχε κάποια υποστήριξη στον Οροφέρνη, ο οποίος ήδη είχε χάσει την εύνοια των υπηκόων του. Ωστόσο του παρείχε άσυλο στο βασίλειό του.
Μετά την επιστροφή του στη χώρα ο Αριαράθης ζήτησε από την Πριήνη να του επιστρέψει 400 τάλαντα, τα οποία ο Οροφέρνης είχε καταθέσει στη φύλαξη του ναού της Αθηνάς Πολιάδος στην πόλη αυτή, για την περίπτωση που απέβαινε εις βάρος του η διένεξή του με τον Αριαράθη. Η άρνηση της Πριήνης να ικανοποιήσει το αίτημά του όσο ο Οροφέρνης ήταν ακόμη στη ζωή είχε ως αποτέλεσμα να εκστρατεύσει ο Αριαράθης μαζί με τον γαμπρό του Άτταλο Β΄, ο οποίος είχε προσωπική διαμάχη με την πόλη, εναντίον της και να λεηλατήσει την περιοχή της. Οι κάτοικοι της Πριήνης έστειλαν αρχικά πρεσβεία στη Ρόδο και κατόπιν ζήτησαν την προστασία της Ρώμης, η οποία τους αγνόησε. Τελικά τους βρήκε διπλό κακό, καθώς και τα χρήματα κατέβαλαν στον Οροφέρνη και υπέφεραν στα χέρια του Αριαράθη.
Κατοπινές εκστρατείες
Το 155/154 π.Χ. ο Αριαράθης ανταπέδωσε τις καλές υπηρεσίες του Ατταλίδη βασιλιά ενισχύοντάς τον στρατιωτικά κατά τη διάρκεια του πολέμου του με τον βασιλιά της Βιθυνίας, Προυσία Β΄ τον Κυνηγό. Ο ιστορικός Πολύβιος αναφέρει πως επικεφαλής των δυνάμεων της Καππαδοκίας ήταν ο Δημήτριος, γιος του Αριαράθη. Η τοποθέτηση του τελευταίου στο γενεαλογικό δένδρο των Αριαραθιδών παραμένει σπαζοκεφαλιά για τους σύγχρονους μελετητές.
Πολυτετραφθοροαιθυλένιο
Το πολυτετραφθοροαιθυλενίο (συντομογραφικά PTFE) (polytetrafluoroethylene) είναι ένα  οργανικό πολυμερές που χρησιμοποιείται κυρίως ως επικάλυψη αντικειμένων και συστατικό πλαστικών αντικειμένων, ενώ έχει και πολλές άλλες εφαρμογές. Το γνωστόστερο εμπορικό όνομα φόρμουλας με βάση το PTFE-based είναι το Τεφλόν (Teflon) (με το οποίο όνομα είναι γνωστή εμπορικά και ευρέως η ουσία) από την εταιρεία Chemours. Η τελευταία είναι ένα παρακλάδι που δημιουργήθηκε το 2015 της εταιρείας DuPont Co., η οποία ανακάλυψε την ουσία το 1938.
Αριαράθης Ε΄ της Καππαδοκίας
Κατοπινές εκστρατείες
Ο Οροφέρνης από την πλευρά του, επιδεικνύοντας αγνωμοσύνη, συνωμότησε κατά του Δημητρίου Α΄, βρίσκοντας συμπαραστάτες στην Αντιόχεια. Όταν το σχέδιο αποκαλύφθηκε, ο Δημήτριος απαλλάχτηκε από τον Οροφέρνη. Επέλεξε εντούτοις να τον φυλακίσει στη Σελεύκεια και να μην του στερήσει τη ζωή, έτσι ώστε να εξακολουθήσει να αποτελεί κίνδυνο για τον Αριαράθη. Επόμενη κίνησή του ήταν να καταστείλει τους επαναστάτες στην Αντιόχεια. Ωστόσο, το 150 π.Χ. στρατιωτικές δυνάμεις των συνασπισμένων ηγεμόνων Αριαράθη Ε΄, Αττάλου Β΄ και Πτολεμαίου Στ΄ της Αιγύπτου, πέτυχαν την ανατροπή του Δημητρίου φέρνοντας στο πολιτικό προσκήνιο έναν νέο διεκδικητή του θρόνου, ο οποίος έμεινε γνωστός στην ιστορία με το όνομα Αλέξανδρος Α΄ Βάλας. Ο τελευταίος υποστήριζε πως είχε κληρονομικά δικαιώματα στη βασιλεία από την πλευρά του πατέρα του. Με τη βοήθεια των υπόλοιπων κρατών της ανατολής αλλά και με την ανεπίσημη στήριξη της Ρώμης συγκρούστηκε με τον Δημήτριο, ο οποίος βρήκε τον θάνατο στη μάχη.
Πολυτετραφθοροαιθυλένιο
Ιδιότητες
Το τεφλόν είναι χημικά αδρανές, αντέχει σε υψηλές θερμοκρασίες είναι ολισθηρό και άκαυστο. Εκλύει τοξικές ουσίες κυρίως όταν θερμαίνεται, ενώ το ίδιο το υλικό δεν είναι τοξικό. Επιπλέον, το πολυτετραφθοροαιθυλένιο έχει πολύ καλές διηλεκτρικές ιδιότητες και προτιμάται στην κατασκευή ηλεκτρικών κυκλωμάτων γιατί ταυτόχρονα έχει υψηλή θερμοκρασιακή αντοχή.
Μόλυνση από τεφλόν
Όταν το τεφλόν θερμαίνεται, τότε μπορεί να εκλύσει διεισδυτικούς τοξικούς ατμούς. Έτσι, όταν μαγειρεύεται ένα φαγητό σε σκεύος επικαλυμμένο με τεφλόν αυτό διεισδύει στο φαγητό και από εκεί στον ανθρώπινο οργανισμό με την κατανάλωση του φαγητού. Υπολογίζεται ότι έχουν μολυνθεί μεγάλα τμήματα πληθυσμού, κυρίως στις αναπτυγμένες χώρες.
Αριαράθης Ε΄ της Καππαδοκίας
Θάνατος και διαδοχή
Παρά τη στάση που τήρησε η Ρώμη στο ζήτημα του Οροφέρνη, ο Αριαράθης Ε΄ παρέμεινε υπέρμαχος μιας φιλορωμαϊκής πολιτικής. Όταν ξέσπασε το 132 - 130 π.Χ. η επανάσταση του Αριστόνικου (γνωστού και ως Ευμένη), ο Καππαδόκης ηγεμόνας ανταποκρίθηκε στην έκκληση της Ρώμης προς τους συμμάχους της βασιλείς να την υποστηρίξουν στρατιωτικά. Μάλιστα έχασε τη ζωή του πολεμώντας για τα ρωμαϊκά συμφέροντα. Ως ανταμοιβή για τις υπηρεσίες του νεκρού βασιλιά η Ρώμη εκχώρησε στους γιους του τη Λυκαονία και την Κιλικία.
Πολυτετραφθοροαιθυλένιο
Εφαρμογές
Χρησιμοποιείται με επικάλυψη σε άλλα αντικείμενα κυρίως σε εξαρτήματα ολίσθησης, ως στεγανωτικό, αντικολλητικό σε μαγειρικά σκεύη, στα ηλεκτρονικά κυκλώματα για την κατασκευή πυκνωτών και καλωδίων και στην κατασκευή πλαστικών αντικειμένων.
Αριαράθης Ε΄ της Καππαδοκίας
Θάνατος και διαδοχή
Ο βασιλιάς Αριαράθης Ε΄ είχε νυμφευθεί την πριγκίπισσα Νύσα ή Λαοδίκη, η οποία ήταν πιθανότατα Σελευκιδικής ή ποντικής καταγωγής. Το ζευγάρι απέκτησε έξι αρσενικούς απογόνους. Μετά τον θάνατο του βασιλιά επίτροπός τους ορίστηκε η μητέρα τους μέχρι να ενηλικιωθούν. Εκείνη, επειδή δεν επιθυμούσε να παραδώσει την εξουσία, δολοφόνησε τους πέντε με δηλητήριο. Εντούτοις κάποιοι από τους υπηκόους της διέσωσαν ένα αγόρι, κι αφού εκτέλεσαν τη βασίλισσα, τον ανέβασαν στον θρόνο, από όπου κυβέρνησε με το όνομα Αριαράθης Στ΄ Επιφανής Φιλοπάτωρ.
Πολυτετραφθοροαιθυλένιο
Ιστορία
Ανακαλύφθηκε το 1930 στην εταιρία DuPont στην Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και κυκλοφορεί στην αγορά από το 1949. Η χρήση του επικρίνεται από περιβαλλοντικές οργανώσεις, λόγω της μόλυνσης που προκαλεί και συσσωρεύονται στο αίμα προκαλώντας καρκίνο, βλάπτοντας το ανοσοποιητικό σύστημα, τραυματίζοντας το συκώτι, το μυελό των οστών και θέτοντας τους καταναλωτές σε κίνδυνο καρδιακών προσβολών.
Αριαράθης Ε΄ της Καππαδοκίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αριαραθης 05 Αριαραθης Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Πολυτετραφθοροαιθυλένιο
Παραπομπές
Κατηγορία:Πλαστικά Κατηγορία:Στεγανωτικά υλικά Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Διηλεκτρικά Κατηγορία:Βιοϋλικά
Κανάτ
Η ονομασία Κανάτ (Qanat, περσικά قنات) υποδηλώνει ένα υπόγειο σύστημα ύδρευσης με τη βοήθεια σηράγγων και πηγαδιών, που έφερναν το νερό από τις ορεινές περιοχές ή από μεγαλύτερους ταμιευτήρες στις πεδινές και άγονες, ξερές περιοχές. Αν και απαντά σε αρκετές περιοχές της Μέσης Ανατολής, της Αραβίας και της Βορείου Αφρικής, η πατρότητα του συστήματος αυτού αποδίδεται στους Πέρσες, που άρχισαν να κατασκευάζουν τέτοια συστήματα πριν το 500 π.Χ. Τον Ιούλιο του 2016 τα περσικά Κανάτ αναγνωρίστηκαν ως Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς από την UNESCO.
Η κατασκευή των Κανάτ
μικρογραφία|αριστερά|Κάθετη τομή ενός κανάτ Όταν βλέπει κανείς ένα "Κανάτ" από ψηλά, έχει την εντύπωση ότι βλέπει μια ευθεία σειρά από μυρμηγκοφωλιές σκαμμένες στην άμμο της ερήμου. Αυτό συμβαίνει γιατί ένα κανάτ αποτελείται ουσιαστικά από κάθετες σήραγγες (πηγάδια) που ξεκινούν από ένα επικλινές επίπεδο, ψηλότερο από αυτό της πεδιάδας, και συνεχίζουν στο πεδινό και άγονο έδαφος σε απόσταση 20-200 μέτρων μεταξύ τους, έως ότου προσεγγίσουν έναν οικισμό. Κοντά στην κατοικημένη περιοχή το νερό αρκετά συχνά διοχετεύεται σε επίγειες δεξαμενές ή κανάλια, τα οποία διευκολύνουν την άρδευση των χωραφιών, προμηθεύοντας παράλληλα τους κατοίκους με νερό.
Η λειτουργία των κανάτ βασίζεται ακριβώς στην εκμετάλλευση των κλίσεων του εδάφους, έτσι ώστε να μη χρειάζεται άντληση των υδάτων με τεχνητό τρόπο. Παράλληλα, ο τρόπος λειτουργίας του δεν επιβαρύνει τον υδροφόρο ορίζοντα ούτε οδηγεί και σε υπεράντληση, άρα δεν εγκυμονεί τον κίνδυνο να ξεραθούν τα πηγάδια. Για αυτόν ακριβώς το λόγο και τα κανάτ, με την κατάλληλη συντήρηση, μπορούν να έχουν διάρκεια ζωής χιλιάδων χρόνων.
Τα Κανάτ της Περσίας
μικρογραφία|Είσοδος σε Κανάτ στο Κασάν του Ιράν Σύμφωνα με το Υπουργείο Ενέργειας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στη χώρα σήμερα υπάρχουν πάνω από 36.000 κανάτ. Κατά μέσο όρο το μήκος τους είναι περίπου 6 χιλιόμετρα. Τα βάθη τους ποικίλλουν, με το μεγαλύτερο να φτάνει τα 300 μέτρα ( Ορισμένα από αυτά ξεχωρίζουν γι την πολυπλοκότητα και τη μαετρία της κατασκευής τους. Τέτοιο π.χ. είναι το "Κανάτ του Φεγγαριού" στο Αρντεστάν, το οποίο έχει δύο επίπεδα, ένα στα 30 κι ένα στα 27 μέτρα βάθος, τα οποία ωστόσο δεν επικοινωνούν μεταξύ τους. Ένα άλλο κανάτ, στο Βαζβάν στην πόλη Μεϊμέχ, φέρει ένα εσωτερικό φράγμα. Τα κανάτ αυτά αποθηκεύουν νερό κυρίως τους χειμερινούς μήνες και χρησιμοποιούνται για άντληση υδάτων τους θερινούς μήνες, όταν οι ανάγκες άρδευσης αυξάνονται εξαιτίας της έλλειψης βροχοπτώσεων.
Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, τα κανάτ έχουν κατηγορηθεί ότι διευκόλυναν την εξάπλωση μολυσματικών ασθενειών και ιδιαίτερα της επιδημίας χολέρας του 19ου αιώνα που έπληξε το Ιράν, εξαιτίας του γεγονότος ότι εκτός από τα υπόγεια υπάρχουν και υπέργεια τμήματα σε ανοιχτά κανάλια.
Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς UNESCO
Η έκταση και η τεχνική αρτιότητα και ποικιλία της κατασκευής των περσικών κανάτ οδήγησε το Διεθνές Κέντρο Κανάτ και Ιστορικών Υδραυλικών Κατασκευών (International Center for Qanats and Historic Hydraulic Structures) που υπάγεται στην UNESCO να προτείνουν την ένταξή τους στον Κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Μετά από ενδελεχή μελέτη, επιλέχθηκαν 11 ιστορικά κανά του Ιράν, για τα οποία προετοιμάστηκε φάκελος υποβολής. Η υποψηφιότητά τους εξετάστηκε τον Ιούλιο του 2016 και έγινε ομόφωνα δεκτή. Τα 11 κανάτ που αποτελούν σήμερα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς είναι:
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σήραγγες
Πίστρος Εχινάδων
Ο Πίστρος είναι μια νησίδα του Ιονίου πελάγους και βρίσκεται ανατολικά της Ιθάκης. Ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα των Εχινάδων.
Κατηγορία:Εχινάδες
Κώστας Βαξεβάνης
Ο Κώστας Βαξεβάνης (Αγία Παρασκευή Λέσβου, 6 Μαΐου 1966) είναι Έλληνας δημοσιογράφος, εκδότης και συγγραφέας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Γενικό Λύκειο της Καλλονής Λέσβου το 1984. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και έλαβε πτυχίο Μαθηματικών, ενώ παράλληλα δούλευε σαν τοπικός ανταποκριτής της εφημερίδας Ριζοσπάστης.
Σταδιοδρομία
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική του σταδιοδρομία στο Ριζοσπάστη το 1988, και αργότερα συνεργάστηκε και με άλλες εφημερίδες όπως η Ελευθεροτυπία, η Καθημερινή, το Ποντίκι και το Βήμα.
Το 1991 ξεκίνησε να κάνει ρεπορτάζ για τα τηλεοπτικά κανάλια ΝΕΤ και MEGA, όντας ανταποκριτής τους σε εμπόλεμες ζώνες όπως η Βοσνία και Ερζεγοβίνη, ο Περσικός Κόλπος, η Παλαιστίνη, το Κουρδιστάν, η Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο. Σε αυτά τα χρόνια πήρε συνεντεύξεις από αρκετά σημαντικές προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων αρχηγοί κρατών και λαών (Ράντοβαν Κάρατζιτς, Αμπντουλάχ Οτζαλάν, Αμπντούλ Χακ), καταζητούμενοι τρομοκράτες (μέλη των οργανώσεων Χεζμπολάχ και Χαμάς) και μυστικοί πράκτορες (Μάρκους Βολφ).
Το 2003 κυκλοφόρησε το βιβλίο του "Το Ω της Χριστίνας Ωνάση". Ακολούθησε η τηλεοπτική του εκπομπή με τίτλο "Το Κουτί της Πανδώρας", που προβλήθηκε από την ΕΡΤ και τον Alpha. Το 2005 εκδόθηκε το βιβλίο του "Το χαμένο γονίδιο", και το 2010 το βιβλίο του "Ο άνθρωπος του τείχους".
Τον Απρίλιο του 2012, ξεκίνησε την έκδοση του δεκαπενθήμερου περιοδικού Hot Doc. Λίγες ημέρες αργότερα ισχυρίστηκε ότι το σπίτι του παρακολουθούνταν και πως την 9η Σεπτεμβρίου άγνωστοι προσπάθησαν να εισβάλουν σε αυτό για να τον δολοφονήσουν.
Από τον Νοέμβριο του 2016, εκδίδει την κυριακάτικη εφημερίδα Documento.
Κόντρα με τον Λάμπη Ταγματάρχη
Τον Δεκέμβριο του 2011, απέστειλε επιστολή στον διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΡΤ, Λάμπη Ταγματάρχη, στην οποία διαμαρτυρόταν για την καθυστέρηση της έγκρισης προβολής της εκπομπής του από την ΕΡΤ, τη μη τήρηση του προγράμματος, τη μη διαφήμιση της εκπομπής και για την αγορά δικαιωμάτων προγραμμάτων έναντι υπέρογκων ποσών όπως το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ, τη στιγμή που γίνονται μαζικές απολύσεις εργαζομένων. Ο Ταγματάρχης δικαιολόγησε τα παραπάνω επικαλούμενος ελλιπή και προβληματικά παραστατικά, υπέρογκο απαιτούμενο προϋπολογισμό για την προβολή της εκπομπής, σκληρές σκηνές, αναγκαία παράταση του προγράμματος λόγω συνέντευξης του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Ιερωνύμου και απεργιακές κινητοποιήσεις, κατηγορώντας τον παράλληλα για πρόθεση συρρίκνωσης της ΕΡΤ, διάφορους υπαινιγμούς, ύβρεις, εκβιασμούς και προσωπικές λοιδορίες, ενώ μεταξύ άλλων ανέφερε: «''Κατανοώ την ανάγκη σας να εμφανιστείτε ως ήρωας και θύμα πολιτικής δίωξης στη χώρα μας. [...] Ο καθένας από μας, κ. Βαξεβάνη, έχει τη δική του μικρή ιστορία στο χώρο της δημοσιογραφίας. Η δική μου δεν σας επιτρέπει να αφήνετε υπονοούμενα ότι δέχτηκα ή αποδέχτηκα οποιεσδήποτε πιέσεις για να σας κόψω την εκπομπή, αλλά δεν μου επιτρέπει και να σας παρουσιάσω ως θύμα σκευωριών και συνωμοσιών''».
Απόπειρα συκοφάντησης από την Ε.Υ.Π.
Τον Μάιο του 2012, υπέβαλε μήνυση στον δημοσιογράφο Γιάννη Παπαγιάννη για πλαστογραφία, χρήση πλαστού εγγράφου και δυσφήμιση σε βάρος του, λόγω ανάρτησης σε μπλογκ ενός εγγράφου το οποίο -σύμφωνα με τον Παπαγιάννη- ήταν απόδειξη πληρωμής της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών που προοριζόταν για τον Βαξεβάνη. Ο Παπαγιάννης συνελήφθη από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και αφέθηκε ελεύθερος την επόμενη ημέρα έπειτα από εισήγηση του εισαγγελέα, για να διενεργηθούν περαιτέρω έρευνες.
Για την υπόθεση εν τέλει καταδικάστηκαν αμετάκλητα τον Νοέμβριο του 2019 ο πρώην πράκτορας της Ε.Υ.Π. Κώστας Αγγελάκης και ο συνεργάτης του Σοφοκλής Κουκουλίτσος, για ηθική αυτουργία σε πλαστογραφία και για χρήση πλαστού εγγράφου. Η εισαγγελέας της έδρας, μάλιστα, έκανε λόγο για δολοφονία χαρακτήρα εις βάρος του Βαξεβάνη.
Λίστα Λαγκάρντ
Στις 27 Οκτωβρίου του 2012, η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών διέταξε τη σύλληψή του λόγω παραβίασης του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, μετά τη δημοσιοποίηση των 2.059 ονομάτων της περιβόητης "Λίστας Λαγκάρντ" από το περιοδικό Hot Doc. Η απόφαση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις, με πολιτικά κόμματα (ΚΚΕ, Χρυσή Αυγή, ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητοι Έλληνες), την ΕΣΗΕΑ, ξένα μέσα ενημέρωσης (The New York Times, L'Humanité), μέσα κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Twitter) και τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών να παίρνουν το μέρος του δημοσιογράφου, βγάζοντας σχετικές ανακοινώσεις. Ο Βαξεβάνης, απαντώντας στις κατηγορίες, ανέφερε: «''η δημοσιοποίηση ενός ονόματος και η σχέση με την τράπεζα δεν είναι προσωπικό δεδομένο. Οι συναλλαγές με τις τράπεζες είναι δημόσιες και όταν τις κάνουμε δεν φοράμε κουκούλα''». Η υπόθεση συνεχίστηκε στα δικαστήρια. Αρχικά, ο εισαγγελέας του Αυτοφώρου Μονομελούς Πλημμελειοδικείου πρότεινε την ενοχή του δημοσιογράφου, αναφέροντας: «''ο Κώστας Βαξεβάνης μας λέει άρον-άρον σταύρωσον αυτούς και αυτό δεν αποτελεί λύση στο πρόβλημα της χώρας. Σε μια κοινωνία που ζητάει αίμα μετέτρεψε τη χώρα σε ένα Κολοσσαίο και πέταξε μέσα ανθρώπους και υπολήψεις. Είναι λύση η ανθρωποφαγία και ο κανιβαλισμός;''».
Στη δίκη, η οποία ξεκίνησε την 1η Νοεμβρίου, οι συνήγοροι του Βαξεβάνη υπέβαλαν ενστάσεις ακυρότητας και αοριστίας του κατηγορητηρίου, ενώ ένας εξ αυτών, ο Χάρης Οικονομόπουλος, ανέγνωσε επιστολή του δικηγόρου Φραγκίσκου Ραγκούση, του οποίου το όνομα συμπεριλαμβανόταν στη λίστα. Ο Ραγκούσης γνωστοποιούσε την επιθυμία του να μη διωχθεί ο δημοσιογράφος και ότι εμπιστεύεται τις δημοσιογραφικές αρχές. Επίσης, κατά τη διάρκεια της δίκης αναφέρθηκε ότι ο -επίσης αναφερόμενος στη λίστα Λαγκάρντ- εφοπλιστής Αθανάσιος Μαρτίνος δήλωσε σε εφημερίδα ότι δεν ενοχλήθηκε από τη δημοσιοποίηση του ονόματός του και τη σύνδεση αυτού με την υπόθεση. Ως μάρτυρες υπεράσπισης, κατέθεσαν ο Τζιμ Μπουμελά (πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων), ο Δημήτρης Τρίμης (πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ), η Ζωή Κωνσταντοπούλου (τότε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ) και η Δήμητρα Γαλάνη (τραγουδίστρια). Τελικά, η πρόεδρος του δικαστηρίου έκρινε αθώο τον Βαξεβάνη. Ωστόσο, η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών άσκησε αυτεπάγγελτα έφεση κατά της αθωωτικής απόφασης καθώς τη θεώρησε "νομικά εσφαλμένη", και ο δημοσιογράφος παραπέμφθηκε σε νέα δίκη στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο.
Η απόφαση του εφετείου ήταν και αυτή αθωωτική, όπως ομόφωνα αποφάσισε το Τριμελές Πλημμελειοδικείο στις 27 Νοεμβρίου 2013. Ο εισαγγελέας υποστήριξε στην τελική αγόρευση του ότι η δημοσίευση των αρχείων της «λίστας Λαγκάρντ» συνιστά παραβίαση προσωπικών δεδομένων, καθώς -όπως τόνισε- τα πρόσωπα που περιλαμβάνονταν στον επίμαχο κατάλογο δεν συναίνεσαν στη δημοσιοποίηση των στοιχείων τους. Νωρίτερα, κατά απολογία του, ο δημοσιογράφος έκανε λόγο για «συγκάλυψη στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ» και υποστήριξε πως στόχος της δημοσιοποίησης της λίστας ήταν «να αποκαλυφθεί το σύστημα διαφθοράς που καταδυναστεύει τη χώρα και βρίσκεται στη λίστα». Αναφέρθηκε επίσης στο πώς άλλες χώρες αξιοποίησαν αντίστοιχα στοιχεία.
Υπόθεση Βγενόπουλου
Τον Απρίλιο του 2013, ο Κώστας Βαξεβάνης και η δημοσιογραφική ομάδα του περιοδικού Hot Doc, αποκάλυψαν έγγραφα που αποδείκνυαν την εμπλοκή του επιχειρηματία Ανδρέα Βγενόπουλου στην κατάρρευση της κυπριακής Οικονομίας. Ο Βγενόπουλος εμφανιζόταν σύμφωνα με το ρεπορτάζ, να έδινε, ως επικεφαλής της Λαϊκής Τράπεζας Κύπρου, δάνεια πολλών εκατομμυρίων σε επιχειρηματίες και εφοπλιστές τα οποία δεν αποπληρώνονταν ποτέ, με αποτέλεσμα η Λαϊκή Τράπεζα να καταρρεύσει (μαζί με την Τράπεζα Κύπρου) και χιλιάδες πολίτες να χάσουν τις καταθέσεις τους. Ο Ανδρέας Βγενόπουλος κινήθηκε νομικά σε βάρος του Κώστα Βαξεβάνη και της δημοσιογραφικής ομάδας του περιοδικού, κατηγορώντας τους για συκοφαντική δυσφήμηση. Τον Απρίλιο του 2015, ο Βαξεβάνης καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 26 μηνών με αναστολή. Ωστόσο, τον Σεπτέμβριο του 2016, το Εφετείο στο οποίο είχε προσφύγει ο δημοσιογράφος, τον αθώωσε ομόφωνα, κρίνοντας ότι όλες οι αποκαλύψεις για την εμπλοκή του Βγενόπουλου στην κατάρρευση της κυπριακής Οικονομίας, ήταν αληθείς. Κατόπιν αυτού, συνεργάτες του Βγενόπουλου αλλά και ο ίδιος διώχθηκαν από τις κυπριακές Αρχές. Τελικά, κάθε δίωξη σε βάρος του Ανδρέα Βγενόπουλου, έπαυσε με τον αιφνίδιο θάνατό του από ανακοπή καρδιάς, τον Νοέμβριο του 2016.
Κριτική
Ο Γιώργος Τράγκας, του οποίου το όνομα συμπεριλαμβανόταν στη λίστα, ανήρτησε μήνυμα στην προσωπική του σελίδα στο Facebook χαρακτηρίζοντας τη δημοσιευμένη λίστα «πλαστό, μαγειρεμένο προϊόν εγκλήματος» και αναφέροντας μεταξύ άλλων πως «όλες αυτές οι ιαχές, και οι θριαμβολογίες για όλα αυτά τα ονόματα που έπεσαν στην απόχη είναι η προέκταση μιας βρωμερής, τρισάθλιας και σκοτεινής ιστορίας που έγινε πίσω από τους τοίχους μυστικών υπηρεσιών».
Το 2019 η δημοσίευσή του μέσω της οποίας σχολίασε το πρόγραμμα της ΝΔ με τη φράση «Arbeit macht frei» («Η εργασία απελευθερώνει»), με την οποία υποδέχονταν οι ναζί τους Εβραίους στο Άουσβιτς, προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου που τη χαρακτήρισε απαράδεκτη, επισημαίνοντας πως «υποτιμά και ευτελίζει ένα σύμβολο της φρίκης και της ναζιστικής βαρβαρότητας». Στον απόηχο της δημοσίευσης, ο πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης τον χαρακτήρισε «επίσημο φερέφωνο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ» καλώντας τον Αλέξη Τσίπρα να την καταδικάσει.
Μηνύσεις εναντίον του
Μέχρι το τέλος του 2021, ο δημοσιογράφος Κώστας Βαξεβάνης έχει μηνυθεί για συκοφαντική δυσφήμιση από:
τη Μονή Βατοπεδίου
Το 2014 με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήμιση και χρηματική αποζημίωση €10.000 της Μονής Βατοπεδίου.
τον Χρήστο Μαρκογιαννάκη
Το 2016 το Πλημμελειοδικείο Αθηνών επέβαλε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης ενός έτους, για συκοφαντική δυσφήμιση του Χρήστου Μαρκογιαννάκη.
τη Λίνα Νικολοπούλου
Το 2017 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 8 μηνών με τριετή αναστολή για τη δυσφήμιση της Λίνας Νικολοπούλου, συζύγου του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα. Στις 26 Φεβρουαρίου 2018, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθήνας αθώωσε τον Κώστα Βαξεβάνη.
τον Χαράλαμπο Αθανασίου
Το 2019 καταδικάστηκε πρωτόδικα για συκοφαντική δυσφήμιση και εξύβριση σε βάρος του βουλευτή και πρώην υπουργού Δικαιοσύνης, Χαράλαμπου Αθανασίου. Αναμένεται η εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό.
τον Αντώνη Σαμαρά
Το 2020 καταδικάστηκε πρωτόδικα για απλή εξύβριση του Αντώνη Σαμαρά και το δικαστήριο επέβαλλε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών με τριετή αναστολή. Αναμένεται η εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό.
τον Κωνσταντίνο Μπογδάνο
Το 2021 καταδικάστηκε πρωτόδικα για πρόκληση ηθικής βλάβης του Κωνσταντίνου Μπογδάνου και υποχρέωση υποβολής αποζημίωσης €5000. Αναμένεται η εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό.
Μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση από τον Κώστα Βαξεβάνη
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2018, η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ Σοφία Ζαχαράκη επέμενε σε τηλεοπτική της εμφάνιση ότι ο Κώστας Βαξεβάνης “είναι γνωστός για τις συκοφαντίες του και έχει καταδικαστεί από τη Δικαιοσύνη” κάτι που οδήγησε τον Κώστα Βαξεβάνη να παρέμβει τηλεφωνικά και να της ζητήσει να αποδείξει ότι όντως ο Κώστας Βαξεβάνης έχει καταδίκες, η Σοφία Zαχαράκη ανέφερε τις πρωτόδικες αποφάσεις του κυρίου Βαξεβάνη που αναγράφονται παραπάνω. Αλλά απέφυγε να παραδεχτεί ότι υπάρχουν αθωωτικές αποφάσεις στον δεύτερο βαθμό (εφετεία). Στις 13 Μαΐου 2020, η Σοφία Ζαχαράκη καταδικάστηκε πρωτόδικα με 5000 ευρώ και τα έξοδα του δικαστηρίου επειδή συκοφάντησε τον Κώστα Βαξεβάνη λέγοντας ότι έχει καταδικαστεί για συκοφαντίες.
Καταγγελία για απειλές
Τον Απρίλιο του 2021, δημοσίευσε άρθρο σύμφωνα με το οποίο κατήγγειλε ότι η ζωή του απειλείται με "συμβόλαιο θανάτου". Η ΕΣΗΕΑ δημοσίευσε δήλωση συμπαράστασης. Επίσης, η ΜΚΟ Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα ζήτησε ενδελεχή έρευνα μετά και τη δολοφονία του δημοσιογράφου Γιώργου Καραϊβάζ. Αντίδραση υπήρξε και από κοινοβουλευτικά πρόσωπα.
Για το θέμα έγινε εισαγγελική παρέμβαση με έναρξη προκαταρκτικής εξέτασης, και ο αρμόδιος υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε πρόσθετα μέτρα προστασίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
ΕΒΓΑ
Η ΕΒΓΑ είναι ελληνική γαλακτοβιομηχανία με έδρα την Αθήνα.
Ονομασίες
Ιδρύθηκε το 1934 και τα αρχικά της ονομασίας της άλλαξαν τέσσερις φορές μέσα στο χρόνο:
Ιστορικό
Ήταν η πρώτη του είδους της στην Ελλάδα. Η ΕΒΓΑ παρήγαγε για πρώτη φορά παστεριωμένο γάλα, τυποποιημένο παγωτό (είχε την ευρεσιτεχνία της παραγωγής του παγωτού «ξυλάκι»), γιαούρτι σε κεσεδάκια και βούτυρο σε πακέτο. Ως τότε η διακίνηση γαλακτοκομικών προϊόντων γινόταν κατά κύριο λόγο με τη μορφή της «χύμα» πώλησης. Μεγάλη ανάπτυξη γνώρισε η γαλακτοβιομηχανία κατά τη δεκαετία του 1950, καθώς επεκτείνεται με εκατοντάδες σημεία πώλησης με τη μορφή γαλακτοπωλείων και μικρών ζαχαροπλαστείων που λαμβάνουν την ονομασία της και λανσαρίστηκαν ως «Η ΕΒΓΑ της γειτονιάς».