cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας
Ξεκίνησε τον 16ο αιώνα ως ένα τιτλοφόρο μεγάλο δουκάτο που κατέχει ο Βασιλιάς της Σουηδίας, η χώρα έγινε αυτόνομη μετά την προσάρτησή της από τη Ρωσία στον Φινλανδικό πόλεμο του 1808-1809. Ο Μεγάλος Δούκας της Φινλανδίας ήταν ο Αυτοκράτορας της Ρωσίας, εκπροσωπούμενος από τον Γενικό Κυβερνήτη. Λόγω της κυβερνητικής δομής της ρωσικής αυτοκρατορίας και της φινλανδικής πρωτοβουλίας, η αυτονομία του Μεγάλου Δουκάτου επεκτάθηκε μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα. Η Γερουσία της Φινλανδίας, που ιδρύθηκε το 1809, έγινε το σημαντικότερο κυβερνητικό όργανο και πρόδρομος της σύγχρονης κυβέρνησης της Φινλανδίας, του Ανώτατου Δικαστηρίου της Φινλανδίας και του Ανώτατου Διοικητικού Δικαστηρίου της Φινλανδίας.
Οι οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές στο Μεγάλο Δουκάτο της Φινλανδίας ήταν παράλληλες με αυτές στην υπόλοιπη Ρωσική Αυτοκρατορία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η οικονομία αναπτύχθηκε αργά κατά το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Η βασιλεία του Αλεξάνδρου Β΄ (1855-1881) γνώρισε σημαντική πολιτιστική, κοινωνική και πνευματική πρόοδο και μια βιομηχανική οικονομία.
Οι εντάσεις αυξήθηκαν όταν η Αγία Πετρούπολη υιοθέτησε τις πολιτικοποιήσεις της Ρωσίας το 1889. Οι νέες συνθήκες οδήγησαν στην εισαγωγή περιορισμένης αυτονομίας και στη μείωση της φινλανδικής πολιτιστικής έκφρασης. Η αναταραχή στη Ρωσία και τη Φινλανδία κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-1918) και η επακόλουθη κατάρρευση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1917 είχε ως αποτέλεσμα τη Φινλανδική Διακήρυξη Ανεξαρτησίας και το τέλος του Μεγάλου Δουκάτου.
Νήσος Κομσομόλετς
Η νήσος Κομσομόλετς (Ρωσικά: остров Комсомолец) είναι το βορειότερο νησί του αρχιπελάγους Σέβερναγια Ζεμλιά στον Ρωσική Αρκτική και το τρίτο μεγαλύτερο του νησιωτικού συμπλέγματος. Καταλαμβάνει την 83η θέση στον κατάλογο των μεγαλύτερων νησιών στην Γη. Περίπου το 65% του νησιού καλύπτεται με παγετώνες, συμπεριλαμβανομένου του μεγαλύτερου στη Ρωσία, τον παγετώνα με την ονομασία η Ακαδημία των Επιστημών.
Γεωγραφία
μικρογραφία|Νήσος Κομσομόλετς Η νήσος Κομσομόλετς διαχωρίζεται από τη νήσο της Οκτωβριανής Επανάστασης στα νότια μέσω του πορθμού του Κόκκινου Στρατού και από τη νήσο του Πρωτοπόρου στα νοτιοδυτικά από τον πορθμό Γιόυνι. Το βορειότερο σημείο του νησιού είναι το Αρκτικό Ακρωτήρι από όπου ξεκινάνε πολλές αρκτικές αποστολές.
Το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού και του νότιου τμήματος του νησιού καλύπτεται από τον παγετώνα η Ακαδημία των Επιστημών, μεταξύ του κόλπου Κρένκελ στα ανατολικά και του κόλπου Ζουράβλεφ στα δυτικά. Το βόρειο τμήμα του νησιού είναι κατά κύριο λόγο χωρίς παγετώνες. Η έκταση του νησιού υπολογίζεται στα 9,006 τμ. το μεγαλύτερο υψόμετρο φτάνει στα 780 μ.
Γεωλογία
Το έδαφος του νησιού αποτελείται από μια σύνθεση χαλαρής άργιλου και άμμου σε μια τούνδρα διάσπαρτη με βρύα και λειχήνες.
Ιστορία
Το νησί ανακαλύφθηκε από τον υδρογράφο και τοπογράφο Μπόρις Αντρέγιεβιτς Βιλκίτσκι το 1913 κατά την διάρκεια υδρογραφικής εκστρατείας του Αρκτικού Ωκεανού στη Σέβερναγια Ζεμλιά, όμως η αναγνώρισή του ως νησί αποδείχθηκε μόνο το 1931, όταν ο Γκιόργκι Ουσακώφ και ο Νικολάι Ουρβάτσεφ χαρτογράφησαν το αρχιπέλαγος κατά την διάρκεια της αποστολής τους μεταξύ 1930–32. Αυτοί έδωσαν και την ονομασία στο νησί διατηρώντας την παράδοση να δίνουν ονόματα στα νησιά με βάση τα γεγονότα και τις κινητοποιήσεις της Ρωσικής Επανάστασης. Το νησί ονομάστηκε προς τιμή των μελών του Κομσομόλ, της κρατικής κομμουνιστικής οργάνωσης νέων στην τέως Σοβιετική Ένωση.
Σηκός
thumb|Σηκός [[περίπτερος ναός|περίπτερου ναού]] Σηκός ονομάζεται ο κύριος εσωτερικός χώρος στους αρχαίους ελληνικούς ναούς. Ήταν αποκλειστικά αφιερωμένος και χρησίμευε για τη φύλαξη του αγάλματος της θεάς ή του θεού, γι' αυτό και ήταν κλειστός για το κοινό, αφού οι τελετές και οι θυσίες γίνονταν στον βωμό που βρισκόταν έξω από τον ναό.
Χαρακτηριστικά
thumb|right|350px|Κάτοψη του ναού και αναπαράσταση του σηκού του [[Ναός Επικούριου Απόλλωνα|ναού του Απόλλωνα στις Βάσσες της Φιγαλείας]] Σε μερικούς ναούς, ιδίως στη Σικελία (π.χ. στον Σελινούντα), συναντάμε και έναν δεύτερο εσωτερικό χώρο, τον λεγόμενο άδυτον που βρίσκονταν πίσω από τον σηκό και ήταν χωρισμένος με τοίχο.
Ο σηκός ήταν ένας κλειστός χώρος χωρίς παράθυρα. Το φως έμπαινε από την είσοδο. Στους μεγαλύτερους ναούς, ο σηκός περιείχε κίονες που στήριζαν την οροφή. Οι αρχαιότεροι ναοί (π.χ. στη Δήλο) περιείχαν μια κεντρική κιονοστοιχία. Αργότερα συναντάμε συνήθως δύο κιονοστοιχίες, οι οποίες διεμοίραζαν τον χώρο του σηκού σε τρεις διαδρόμους: δύο στενούς πλαϊνούς και έναν φαρδύτερο στη μέση. Η διαρρύθμιση αυτή έγινε κανόνας, αφού αργότερα, στον δωρικό ρυθμό συναντούμε τις εσωτερικές κιονοστοιχίες, ακόμα και σε μικρούς ναούς που δεν είχαν ανάγκη στηρίγματος. Ειδικά στους ναούς δωρικού ρυθμού συναντάμε διώροφες κατασκευές, που διεμοίραζαν τον σηκό σε πάνω και κάτω όροφο. Στον πάνω όροφο, την υπερώα, υπήρχαν αγάλματα δεξιά και αριστερά, όπως π.χ. στον ναό της Αφαίας στην Αίγινα.
Στον σηκό του Παρθενώνα, οι κιονοστοιχίες αντί να χωρίζουν τον χώρο σε διαδρόμους τον περιβάλλουν σε ημικυκλικό σχηματισμό U.
Τέλος, υπάρχει και η παραλλαγή του υπαίθριου σηκού, όπου ο εσωτερικός χώρος του ναού δεν είναι στεγασμένος, αλλά περιέχει μια εσωτερική αυλή, όπως για παράδειγμα ο ναός του Απόλλωνα στα Δίδυμα Μιλήτου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων Κατηγορία:Αρχαιοελληνική και ρωμαϊκή ναοδομία Κατηγορία:Αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί ναοί Κατηγορία:Ρωμαϊκή αρχιτεκτονική
Εθνική Νότιου Βιετνάμ (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Νοτίου Βιετνάμ εκπροσωπούσε τη Δημοκρατία του Βιετνάμ σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις, το διάστημα μεταξύ 1949 και 1975. Τελούσε υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Βιετνάμ (VFA), η οποία σήμερα ονομάζεται Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Βιετνάμ (VFF).
Ιστορία
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Νοτίου Βιετνάμ δημιουργήθηκε το 1949. Έπαυσε να υφίσταται ως εθνική ομάδα το 1975, όταν οι περιοχές του Βορείου και Νοτίου Βιετνάμ ενοποιήθηκαν, δημιουργώντας τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Βιετνάμ. Έπειτα δεν διεξήχθησαν παιχνίδια, καθώς η εθνική ομάδα του Βιετνάμ αγωνίστηκε για πρώτη φορά το 1991.
Παγκόσμιο Κύπελλο
Το Νότιο Βιετνάμ συμμετείχε στην προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1974.
Διοργανώσεις AFC
Η εθνική ομάδα του Νοτίου Βιετνάμ πήρε μέρος δύο φορές στα τελικά του Ασιατικού Κυπέλλου, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση και στις δύο διοργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Βιετνάμ Νοτιο Βιετναμ
Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη
Το Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη είναι ο τίτλος ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας παραγωγής του 1968, από τα στούντιο της Φίνος Φιλμ. Τη σκηνοθεσία και το σενάριο της ταινίας υπογράφει ο Ντίνος Δημόπουλος και είναι διασκευή του ομώνυμου θεατρικού έργου των Πολύβιου Βασιλειάδη και Νίκου Τσιφόρου.
Πλοκή
Ο Αντώνης (Αλέκος Αλεξανδράκης) επιστρέφει από τις σπουδές του (ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος) στην Ιταλία μαζί με την Ελληνίδα σπουδάστρια Καλών Τεχνών και γυναίκα του Μπιάνκα (Μάρω Κοντού) που την παρουσιάζει ως Ιταλίδα στην οικογένειά του. Ο κύριος λόγος αυτού του ψέματος είναι η αδερφή του Τούλα (Κατερίνα Γιουλάκη), κύρια κληρονόμος της οικογενειακής περιουσίας με χαρακτηριστική ξενομανία και καταπιεστική συμπεριφορά απέναντι στον άντρα της Πολυκράτη (Γιάννης Βογιατζής), η οποία δεν συμπαθεί τις Ελληνίδες. Το ζευγάρι καταστρώνει σχέδιο να της αλλάξει άποψη σε συνεργασία με τον Πολυκράτη, χρησιμοποιώντας υπερβολές (πολλά μπάνια, τολμηροί χοροί, πολλά έξοδα κλπ) με τη δικαιολογία ότι έτσι ζουν οι άνθρωποι όχι μόνο στην Ιταλία, αλλά σε όλη την Ευρώπη και τελικά το καταφέρνει, με τελικό αποτέλεσμα το νιόπαντρο ζευγάρι να γίνει αποδεκτό από την Τούλα.
Παραγωγή και παραλειπόμενα
Γυρίσματα της ταινίας Μια Ιταλίδα από την Κυψέλη πραγματοποιήθηκαν και στη βίλα Λεβίδη στην Παλλήνη.
Τον ρόλο του Αντώνη είχε προσπαθήσει να πάρει ο Νίκος Γαλανός, αλλά απορρίφθηκε από τον διευθυντή της Φίνος Φιλμ, Μάρκο Ζέρβα, λόγω του πολύ νεαρού της ηλικίας του, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του Γαλανού.
Η μουσική της ταινίας είναι του Νίκου Μαμαγκάκη, ενώ η Πόπη Αστεριάδη ερμηνεύει το τραγούδι "Σκληρό μου αγόρι".
Παραπομπές
<references group="Βίλα Λεβίδη" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ιταλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ντίνου Δημόπουλου Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε θεατρικά έργα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Νίκου Μαμαγκάκη Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ελλάδα
Επαρχίες του Μπουτάν
Το Μπουτάν υποδιαιρείτο σε 9 επαρχίες: Μπουμτάνγκ, Ντάγκα, Κουρμαέντ, Κουρτοέντ, Πάρο, Πουνάκα, Τιμπού, Τρόνγκσα και Ουάνγκντου Φόντρανγκ.
Ονομασία των επαρχιών
Οι επαρχίες έπαιρναν κατά κανόνα το όνομά τους από την ομώνυμη πόλη, που συνήθως αποτελούσε και την πρωτεύουσα της επαρχίας.
Κυβέρνηση
Οι επαρχίες κυβερνούνταν από πένλοπ ή τζονγκπένς, τίτλοι που μεταφράζονται και οι δύο περίπου ως κυβερνήτες.
Επαρχία Μπουμτάνγκ
Η επαρχία Μπουμτάνγκ πήρε το όνομά της από την πόλη Μπουμτάνγκ. Απλώνεται στα βόρεια ως κεντρικά του Μπουτάν. Διοικήθηκε από το Τζακάρ Τζονγκ της πόλης Τζακάρ. Το 19ο αιώνα η εξουσία ήταν στα χέρια του Πένλοπ της Τρόνγκσα, που έλεγχε το Ανατολικό Μπουτάν.
Επαρχία Ντάγκα
Η Ντάγκα πήρε το όνομά της από την πόλη Ντάγκα (ή Νταγκάνα) της περιοχής Νταγκάνα. Απλώνεται στα κεντροδυτικά του Μπουτάν. Ο κυβερνήτης ήταν γνωστός ως Πένλοπ της Ντάγκα ή Νταγκάμπ. Παρ' όλα αυτά η κύρια εξουσία παρέμεινε στα χέρια του Πένλοπ της Πάρο. Άλλες ονομασίες για την επαρχία είναι Τάκα, Τάρκα και Τάγα.
Επαρχία Κουρτέντ
Η Κουρτέντ επίσης δεν πήρε το όνομά της από ομώνυμη πόλη, αφού τέτοια δεν υφίσταται. Απλώνεται στη βορειοανατολική πλευρά του Μπουτάν. Διοικήθηκε μαζί με την επαρχία Κουρμέντ. Παρόλο που είχε τον δικό της κυβερνήτη de jure, την εξουσία είχε στα χέρια του κατά το 19ο αιώνα ο Πένλοπ της Τρόνγκσα. Άλλες ονομασίες της επαρχίας είναι Κουρτόι και Κουρου-τόντ.
Επαρχία Πάρο
Η επαρχία Πάρο πήρε το όνομά της από την πόλη Πάρο. Απλώνεται στα δυτικά του Μπουτάν. Διοικήθηκε από το Πάρο Τζονγκ. Ο κυβερνήτης ήταν γνωστός ως ο Πένλοπ της Πάρο ή Πάρομπ και ήταν ανταγωνιστικός αρχηγός πριν την ίδρυση της μοναρχίας. Μέχρι τον 19ο αιώνα ο Πένλοπ της Πάρο έλεγχε το δυτικό μισό του Μπουτάν.
Επαρχία Πουνάκα
Η επαρχία Πουνάκα πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη, πρωτεύουσα του Μπουτάν ως το 1955. Απλώνεται στα βορειοδυτικά του Μπουτάν. Διοικήθηκε από το Πουνάκα Τζονγκ με έδρα την Πουνάκα. Ο κυβερνήτης ήταν ο Πένλοπ της Πουνάκα ή Πουνάμπ. Όμως τον 19ο αιώνα την εξουσία κρατούσε στα χέρια του ο Πένλοπ της Τρόνγκσα.
Επαρχία Τιμπού
Η επαρχία Τιμπού πήρε το όνομά της από την πόλη Τιμπού, πρωτεύουσα του Μπουτάν και της περιφέρειας Τιμπού. Απλώνεται στη βορειοδυτική πλευρά του Μπουτάν. Διοικήθηκε από το Σιμτόχα Τζονγκ, που βρίσκεται στο Τιμπού. Ο κυβερνήτης ήταν γνωστός ως ο Πένλοπ του Τιμπού ή Τιμπούμπ.
Επαρχία Τρόνγκσα
Η Τρόνγκσα πήρε το όνομά της από την πόλη Τρόνγκσα. Απλώνεται στην κεντρική πλευρά του Μπουτάν. Διοικήθηκε από το Τρόνγκσα Τζονγκ και ο κυβερνήτης της ήταν ο Πένλοπ της Τρόνγκσα ή Τρόνγκσαμπ.
Επαρχία Ουάνγκντου Φόντρανγκ
Η επαρχία Ουάνγκντου Φόντρανγκ πήρε το όνομά της από την ομώνυμη πόλη. Απλώνεται στη κεντροδυτική πλευρά του Μπουτάν. Διοικήθηκε από το Ουάνγκντου Φόντρανγκ Τζονγκ. Ο κυβερνήτης ήταν ο Πένλοπ της Ουάνγκντου Φόντρανγκ. Τον 19ο αιώνα την εξουσία είχε στα χέρια του ο Πένλοπ της Τρόνγκσα.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μπουτάν
Μάρκος Αμπίβουλος
Ο Μάρκος Αμπίβουλος ή Μάρκος Αμπίβιος ήταν ο δεύτερος Ρωμαίος επίτροπος της Ιουδαίας(9-12). Ανήκε και αυτός στην τάξη των ιππέων όπως και ο προκατοχός του Κωπώνιος.
Ο θάνατος της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης
Το πιο αξιοσημείωτο γεγονός που συνέβη κατά την διάρκεια της θητείας του Μάρκου Αμπίβουλου ήταν ο θάνατος της αδελφής του Ηρώδη Σαλώμης το 10.
Όταν ο Ηρώδης πέθανε άφησε στην Σαλώμη μεταξύ άλλων και τις πόλεις Ιαμνεία, Άζωτο και Φασαηλίδα. Η διαθήκη αυτή είχε επικυρωθεί κατόπιν από τον Οκταβιανό Αύγουστο.Η κυριαρχία της Σαλώμης ήταν όμως τυπική. Τα εδάφη αυτά βρίσκονταν υπό την δικαιοδοσία του Ηρώδη Αρχέλαου. Η Σαλώμη πεθαίνοντας κληροδότησε αυτές τις πόλεις στην σύζυγο του Αύγουστου Λίβια. Έτσι οι πόλεις αυτές, πέρασαν και τυπικά πλέον στην δικαιοδοσία του Ρωμαίου επιτρόπου.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι επίτροποι της Ιουδαίας
Καντόνι του Τσουγκ
Το καντόνι του Τσουγκ (Kanton Zug, Canton de Zoug, Canton Zugo) είναι ένα από τα 26 καντόνια της Ελβετίας. Βρίσκεται στην κεντρική Ελβετία και πρωτεύουσά του είναι το Τσουγκ. Με 239 τετρ.χλμ., το καντόνι είναι ένα από τα μικρότερα σε έκταση ελβετικά καντόνια. Δεν χωρίζεται σε περιοχές, αλλά σε έντεκα δήμους.
Διοίκηση
Ο ανώτερος δικαστής (Landammann) είναι ο επικεφαλής του καντονιού. Από την 1η Ιανουαρίου 2023 στο αξίωμα υπηρετεί η Σίλβια Θάλμαν-Γκουτ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καντόνια της Ελβετίας Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Γερμανικά (de)
Χρηματοοικονομικά
Μια σημείωση, στον καθημερινό λόγο οι όροι χρηματοοικονομικά και οικονομικά τείνουν να ταυτίζονται, αλλά αυτό δεν είναι σωστό. Τα χρηματοοικονομικά είναι απλώς κλάδος των οικονομικών.
Σημασία
Τα χρηματοοικονομικά μπορεί να αναφέρονται στην:
Βασικές χρηματοοικονομικές αρχές
Η δραστηριότητα των χρηματοοικονομικών κινείται στο πεδίο της καθιέρωσης τεχνικών για την διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων, των διαφόρων χρηματοοικονομικών θεμάτων και τέλος στις διαφορές μεταξύ εισοδήματος και εξόδων στο πλαίσιο πάντα ενός επιπέδου ρίσκου στις επενδύσεις.
Μπορούμε να διαχωρίσουμε κατηγορίες χρηματοοικονομικών κλάδων ως εξής:
Ο σκοπός όλων των παραπάνω κλάδων μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την χρησιμοποίηση των κατάλληλων εργαλείων.
Χρηματοοικονομικά των ατόμων
Τα κυριότερα θέματα που απασχολούν αυτόν τον κλάδο εδράζονται στα παρακάτω πεδία:
Χρηματοοικονομικά των επιχειρήσεων
Όσον αφορά τα χρηματοοικονομικά των επιχειρήσεων πρέπει να επικεντρωθούμε στο πως γίνεται η προσφορά κεφαλαίων για την χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων μιας επιχείρησης. Συνήθως υπάρχει ισορροπία μεταξύ ρίσκου και κερδοφορίας τα οποία και είναι αλληλοσυνδεόμενα. Μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση για μια επιχείρηση μπορεί να γίνει είτε με προσφορά κεφαλαίου είτε με δανειοδότηση όπου επιτυγχάνεται με την προσφορά ομολόγων από πλευράς επιχειρήσεων. Αυτό βέβαια είναι η μέρος τη πολιτικής που ακολουθεί η εκάστοτε επιχείρηση για την χρηματοδότηση του κεφαλαίου της. Όσον αφορά τη βραχυπρόθεσμη χρηματοδότηση μιας επιχείρησης ή αλλιώς κεφάλαιο κίνησης γίνεται συνήθως με βραχυπρόθεσμο δανεισμό από τις τράπεζες. Στην αγορά των ομολόγων έχουμε μια συναλλαγή μεταξύ των δανειστών όπου έχουμε την προσφορά ομολόγων με την υπόσχεση επαναγοράς σε κάποια στιγμή και των δανειζόμενων όπου αγοράζουν τα ομόλογα με την υπόσχεση επαναπώλησης στην επιχείρηση με κάποια επιπλέον απόδοση. Μια ακόμη απόφαση για τον τρόπο χρηματοδότησης μιας επιχείρησης ή πιο συγκεκριμένα διαχείρισης των διαθέσιμων κεφαλαίων είναι τα χρηματοοικονομικά των επενδύσεων. Με την απόκτηση ενός περιουσιακού στοιχείου από την επιχείρηση επιδιώκεται η αξία αυτού να παραμείνει ίδια ή καλύτερα να αυξηθεί. Για την επιλογή ενός χαρτοφυλακίου πρέπει να ληφθούν υπόψη το πως, σε τι και πότε να γίνει αυτή η επένδυση. Για να γίνει αυτό πρέπει:
Ο τομέας της χρηματοοικονομικής διοίκησης ασχολείται με όλα τα παραπάνω θέματα.
Δημόσια Οικονομικά
Τα δημόσια οικονομικά ασχολούνται με:
Δημήτρης Πηγαδίτης
Ο Δημήτρης Πηγαδίτης (γεν.Χατζηκυριάκειο, Πειραιάς 30 Οκτωβρίου 1954 ) είναι Έλληνας παλαίμαχος αριστεροπόδαρος, πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίσθηκε στη μεσαία γραμμή και διακρίθηκε για τη δεξιοτεχνία του στις εκτελέσεις χτυπημάτων φάουλ και πέναλτι. Διέθετε τεχνική κατάρτιση, μακρινή πάσα ακρίβειας και διετέλεσε αρχηγός της ομάδας του Α.Ο. Αιγάλεω τόσο στην πρώτη όσο και στη δεύτερη Εθνική κατηγορία, κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του '70 και του '80.
Τα πρώτα βήματα
Ο Δημήτρης Πηγαδίτης γεννήθηκε στις 30-10-1954, γιος του Ευάγγελου Πηγαδίτη (1915 - 1984) και της Χρυσάνθης (1924 - 2017), ενώ έχει δυο αδερφές την Αγγελική και τη Μάρθα. Σε ηλικία 7 ετών -και αφού ήδη είχε γραφτεί στα "τσικό" του ΟΣΦΠ- η οικογένειά του μετακόμισε στο Αιγάλεω και ο ίδιος γράφτηκε στο 12ο Δημοτικό Σχολείο (της Οδού Ορυζομύλων) ενώ ξεκίνησε ουσιαστικά την καριέρα του στην ομώνυμη, τοπική ομάδα. Απόφοιτος του 1ου Γυμνασίου της πόλης (ή "Κεντρικό") έμενε με τους γονείς του στην Οδό Κεφαλληνίας. Η πρώτη, επίσημα επιβεβαιωμένη (από την εφημερίδα "Αθλητική Φωνή", στο φύλλο της 5 Ιουλίου του 1971) εμφάνισή του πραγματοποιήθηκε πριν συμπληρώσει τα 17 του χρόνια, κατά τον αγώνα του Θερινού πρωταθλήματος (Ο.Π.Α.Π.) Αιγάλεω - Εθνικός Πειραιώς (0-2) στις 4 Ιουλίου του 1971, στο γήπεδο των "Σφαγείων" Ταύρου. Το ντεμπούτο του στην Α΄ Εθνική κατηγορία έγινε στις 30 Οκτωβρίου του 1973 (ακριβώς 19 ετών) στον αγώνα Λάρισα - Αιγάλεω (1-0), με το νο6 στη φανέλα της ομάδας του και αγωνίσθηκε επί 90 λεπτά. Τέσσερις μέρες πριν, στις 26 Οκτωβρίου 1973, ο Πηγαδίτης είχε υπογράψει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο ως ποδοσφαιριστής. Υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στα Τεθωρακισμένα επί 28 μήνες στην Καρωτή Διδυμότειχου (Ιούλιος 1977 - Νοέμβριος 1979) λόγω των αριστερών φρονημάτων του πατέρα του, ο οποίος υπήρξε μέλος του ΕΑΜ. Προπονητής του στον ΟΣΦΠ ήταν ο Ηλίας Υφαντής ενώ στο Αιγάλεω (στην εφηβική ομάδα) ο Μιχάλης Μπαλαξίδης και αργότερα ο Αλέξι Πέτροβιτς. Το 1976 συγκέντρωσε το ενδιαφέρον της ΑΕΚ αλλά η μετεγγραφή δεν ολοκληρώθηκε, λόγω της στράτευσής του. Την περίοδο 1976-77 αναδείχθηκε πρωταθλητής Νότιου Ομίλου στη Β΄ Εθνική κατηγορία.
Μετά το Αιγάλεω
Το Δεκέμβριο του 1985 και ενώ προηγουμένως τον ζητούσε επίμονα ο Ολυμπιακός Πειραιώς, κάνοντας χρήση 12ετίας υπέγραψε στον Εθνικό Πειραιώς, όπου για ένα χρόνο συνέχισε την επιτυχημένη καριέρα του, ενώ στη συνέχεια μετεγγράφηκε στον Παναρκαδικό όπου έπαιξε 2 περιόδους (τη σεζόν 1987-88 ήταν ρέκορντμαν συμμετοχών στην ομάδα της Τρίπολης με 32 παρουσίες σε αγώνες πρωταθλήματος ), για να επιστρέψει και να "κρεμάσει τα παπούτσια του" και πάλι στην ομάδα του Αιγάλεω (1990). Τη σεζόν 1990 - 91 ήταν παίκτης - προπονητής στον Ασκληπιό Επιδαύρου, τον οποίο οδήγησε από την Α΄ τοπική κατηγορία της Ε.Π.Σ. Αργολίδος στη Δ'  Εθνική, έπειτα από νικηφόρο αγώνα κατάταξης (2 - 1 επί του Ερμή Ερμιόνης) που έγινε στις 20 Απριλίου του 1991 στην Τρίπολη. Την περίοδο 2012-13 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ερασιτεχνικής ομάδας της Ε.Π.Σ. Εύβοιας ''Α.Ο. Αναγέννησης Μονοδρίου'', την οποία οδήγησε από την τρίτη στη δεύτερη τοπική κατηγορία.
Επιτεύγματα
Έως και τις 14 Ιανουαρίου του 2017 ήταν ο παίκτης με τις περισσότερες συμμετοχές στην ιστορία της ομάδας του Αιγάλεω, αφού αγωνίσθηκε σε 325 συνολικά επίσημους αγώνες πρωταθλημάτων και για τις τρεις Εθνικές κατηγορίες του Ελληνικού ποδοσφαίρου, σημειώνοντας, παράλληλα, 59 τέρματα. Το ρεκόρ του καταρρίφθηκε από τον Κ. Παπουτσή στις 15 Ιανουαρίου 2017. Ακόμη, ο Πηγαδίτης έλαβε μέρος σε 30 αγώνες Κυπέλλου Ελλάδας (πάντα με το Αιγάλεω) και σκόραρε 5 τέρματα. Τέλος, έχει αγωνισθεί σε 22 αγώνες του Θερινού Πρωταθλήματος ΟΠΑΠ Α΄ Εθνικής (τα έτη 1971, 1973 και 1974) σημειώνοντας τρία γκολ. Συνολικά με το Αιγάλεω έχει 377 επίσημες συμμετοχές (και 67 γκολ), ενώ σε όλη του την καριέρα με Αιγάλεω, Εθνικό και Παναρκαδικό ξεπέρασε τις 400 συμμετοχές στα Εθνικά Πρωταθλήματα. Την περίοδο 1978-79 κατόρθωσε να ευστοχήσει και στα οκτώ πέναλτι τα οποία εκτέλεσε, ένα ρεκόρ Α' Εθνικής που καταρρίφθηκε αρκετά χρόνια αργότερα από τον Ούγγρο Ίμρε Μπόντα του Ολυμπιακού Βόλου.
Διεθνής
Έχει 4 συμμετοχές στην Εθνική Ελπίδων και 2 με την Εθνική Ανδρών, σε φιλικά ματς με Αυστραλία και Γιουγκοσλαβία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Πειραιώς Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Αμπντουλαγιέ Γουάντ
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Γεννήθηκε στο Σαιν Λουί της Σενεγάλης στις 29 Μαΐου 1926. Ορισμένοι πιστεύουν ότι γεννήθηκε λίγα χρόνια νωρίτερα και δεν έχουν σωθεί αξιόπιστες πηγές από αρχεία. Έκανε νομικές σπουδές και δίδαξε ο ίδιος στο Λύκειο Κοντορσέ, στη Γαλλία. Κατέχει Διδακτορικό στο Δίκαιο και στις Οικονομικές Επιστήμες. Ήταν επίσης πρύτανης στο Νομικό και οικονομικό τμήμα του πανεπιστημίου του Ντακάρ.
Ανεπιτυχείς απόπειρες εκλογής στην προεδρία
Ο Γουάντ διεκδίκησε για πρώτη φορά το αξίωμα του προέδρου στις εκλογές το Φεβρουάριο του 1978, στις οποίες ηττήθηκε από το Λεοπόλντ Σεντάρ Σενγκόρ, λαμβάνοντας 17,38% των ψήφων. Ο Σενγκόρ του έδωσε το ψευδώνυμο "Diombor" (στη γλώσσα Wolof σημαίνει λαγός). Επίσης το 1978, ο Γουάντ εξελέγη βουλευτής της Εθνοσυνέλευσης, με θητεία ως το 1980. Στη συνέχεια έλαβε μέρος στις προεδρικές εκλογές του 1983 και του 1988, όπου κατέλαβε τη δεύτερη θέση σε αμφότερες τις εκλογικές αναμετρήσεις, με πρώτο το διάδοχο του Σενγκόρ, Αμπντού Ντιουφ. Έπειτα από τη διενέργεια των εκλογών του 1988 συνελήφθη στη διάρκεια διαδήλωσης εναντίον των αποτελεσμάτων και καταδικάστηκε με αναστολή σε φυλάκιση. Αργότερα πήγε στη Γαλλία, όπου παρέμεινε ως το 1990.
Τον Απρίλιο του 1991 μαζί με άλλα 4 μέλη του PDS έλαβε μέρος στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας, από κοινού με το Σοσιαλιστικό Κόμμα (PS). Ο Γουάντ έγινε υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου. Τον Οκτώβριο του 1992 οι υπουργοί του PDS παραιτήθηκαν από την κυβέρνηση σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον τρόπο ελέγχου των μελών της κυβέρνησης από το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Τον Φεβρουάριο του 1993 ο Γουάντ ήταν ξανά δεύτερος στις προεδρικές εκλογές με 32% των ψήφων, έναντι 58% για τον πρόεδρο Αμπντού Ντιουφ. Τον Μάιο του 1993 δολοφονήθηκε ο αντιπρόεδρος του Συνταγματικού Συμβουλίου, Μπαμπακάρ Σεγιέ και ο Γουάντ ανακρίθηκε από την αστυνομία μαζί με άλλους πολιτικούς. Την 1η Οκτωβρίου ο πολιτικός μαζί με τη σύζυγό του και άλλα μέλη του PDS (2 βουλευτές) κατηγορήθηκαν για εμπλοκή στη δολοφονία, παρότι δεν τέθηκαν υπό κράτηση ή να παραπεμφθούν σε δίκη. Κατά τις ταραχές του Φεβρουαρίου του 1994 ο Γουάντ συνελήφθη μαζί με άλλους ως απειλή για την ασφάλεια της χώρας. Απαλλάχθηκε των κατηγοριών για ανάμειξη στη δολοφονία τον Αύγουστο του 1994, ενώ νωρίτερα είχε κάνει απεργία πείνας.
Τον Μάρτιο του 1995 έγινε ξανά μέλος της κυβέρνησης, αυτή τη φορά ως υπουργός Προεδρίας. Ωστόσο αποχώρησε ξανά τρία χρόνια μετά. Στις βουλευτικές εκλογές του 1998 εξελέγη βουλευτής, για να παραιτηθεί από την έδρα του λίγους μήνες μετά. Έπειτα από ένα χρόνο στη Γαλλία, ο Γουάντ επέστρεψε στη Σενεγάλη το 1999.
Πρόεδρος
Συνέταξε νέο Σύνταγμα το 2001, με βάση το οποίο από το 2007 η θητεία του Προέδρου έγινε πενταετής.
Επανεκλογή 2007
Ο Γουάντ επανεξελέγη, κερδίζοντας στις προεδρικές εκλογές της 25ης Φεβρουαρίου του 2007, με ποσοστό 55,9% από τον πρώτο γύρο. Στις ίδιες εκλογές αντίπαλός του ήταν ο Ιντρισά Σεκ, πρώην προστατευόμενός του, ο οποίος όμως αργότερα ήρθε σε ρήξη μαζί του και συνελήφθη. Ο Σεκ έλαβε στις εκλογές γύρω στο 15% και ο ηγέτης του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Ουσμανέ Τανόρ Ντιενγκ γύρω στο 13,6%. Στις 3 Απριλίου του 2007 ο Γουάντ ορκίστηκε για δεύτερη συνεχή προεδρική θητεία. Εξάλλου, ο κυβερνών συνασπισμός Σοπί κέρδισε και τις βουλευτικές εκλογές, στις 3 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς. Η Αντιπολίτευση δεν έλαβε μέρος στις εκλογές αυτές, καθώς δεν αναγνώρισε τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών της ίδιας χρονιάς και τη νομιμότητα του Γουάντ. Μετά τη διενέργεια των βουλευτικών εκλογών, επανήλθε ο θεσμός της Γερουσίας στη χώρα.
Τον Ιούλιο του 2007 κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής της Αφρικανικής Ένωσης στην Άκκρα της Γκάνας, ο Γουάντ τάχθηκε υπέρ της ταχείας ίδρυσης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αφρικής. Η Εθνοσυνέλευση ενέκρινε τον Ιούλιο του 2008 τροπολογία στο Σύνταγμα με βάση την οποία η θητεία του προέδρου έγινε επταετής, όπως ίσχυε πριν την υιοθέτηση του Συντάγματος του 2001.
Το κυβερνών κόμμα του προέδρου Γουάντε ηττήθηκε στις τοπικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 22 Μαρτίου του 2009. Μεταξύ άλλων, ο κυβερνών συνασπισμός SOPI απώλεσε την πλειοψηφία στην πρωτεύουσα Ντακάρ και σε άλλες σημαντικές πόλεις.
Προεδρικές εκλογές 2012
Στις προεδρικές εκλογές του 2012 ηττήθηκε από το Μάκι Σαλ.
Παραπομπές
Γουαντ
Ατόλη Μίντγουαιη
thumb|300px
Η ατόλλη Μίντγουαιη (Midway Atoll) αποτελείται από δύο κοραλλιογενή νησιά και βρίσκεται στο δυτικό άκρο των νησιών της Χαβάης. Είναι, από το 1867, μη ενσωματωμένη περιοχή των Η.Π.Α. οι οποίες την χρησιμοποιούν ως ναυτική και αεροπορική βάση, κυρίως λόγω της στρατηγικής θέσης της, καθώς βρίσκεται στο μέσο της απόστασης μεταξύ Καλιφόρνιας και Ιαπωνίας. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εκεί έλαβε χώρα η πιο καθοριστική αεροναυμαχία μεταξύ των Αμερικανών και των Ιαπώνων. Ο πληθυσμός της αποτελείται κυρίως από στρατιωτικό προσωπικό των Η.Π.Α..
Πάολο Μαφφέι
Ο Πάολο Μαφφέι (Paolo Maffei, 1926 – 1 Μαρτίου 2009 ) ήταν Ιταλός αστρονόμος-αστροφυσικός και συγγραφέας εκλαϊκευτικών βιβλίων.
Βιογραφία
Ο Μαφφέι γεννήθηκε στο Αρέτσο και υπήρξε διευθυντής του Αστεροσκοπείου της Κατάνια στη Σικελία και ερευνητής στο Αρτσέτρι, στην Μπολόνια, στο Αστεροσκοπείο του Αζιάγκο και στο Αμβούργο. Μελέτησε τους κομήτες, μεταβλητούς αστέρες, γαλαξίες και την εξέλιξη του Σύμπαντος.
Ο Μαφφέι ήταν πολύ γνωστός ως συγγραφέας σε θέματα ιστορίας της αστρονομίας και ως εκλαϊκευτής της αστρονομίας με μία σειρά βιβλίων, όπως τα Al di là della Luna (1973) και I mostri del cielo (1976).
Τα έργα του
(από το "IV National Conference on Infrared Astronomy, in honour of Paolo Maffei", Περούτζια, 4–7 Δεκεμβρίου 2001).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί αστρονόμοι Κατηγορία:Ιταλοί ιστορικοί
Άγιος Νικόλαος Σιθωνίας Χαλκιδικής
Ο Άγιος Νικόλαος βρίσκεται στη Χαλκιδική και ανήκει στο Δήμο Σιθωνίας. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2011), το δημοτικό διαμέρισμα Αγίου Νικολάου έχει 2.141 κατοίκους, ενώ ο δήμος, με έδρα τη Νικήτη, 13.459.
Ιστορία
Στην ευρύτερη περιοχή του Αγίου Νικολάου έχουν εντοπιστεί ίχνη προϊστορικών οικισμών. Βορειοανατολικά του σημερινού οικισμού, στη θέση Πύργος, αναπτύχθηκε στα κλασικά χρόνια ο οικισμός Σίγγος από τον οποίο έλαβε το όνομά του ο Σιγγιτικός κόλπος, μετέπειτα επονομασθείς του Αγίου Όρους που χωρίζει τις χερσονήσους Σιθωνίας και Άθω. thumb|200px Το σύγχρονο χωριό σχηματίστηκε από την ένωση δύο οικισμών: του Αγίου Νικολάου, όπου κατοικούσαν πρόσφυγες από τη Μάνη, και του Αγίου Γεωργίου, κατοικούμενου από ντόπιους Χαλκιδικιώτες. Κατ' άλλους η ονομασία οφείλεται στη μονή Αγίου Νικολάου του Χρυσοκαμάρου, μετόχι της μονής Ξενοφώντος του Άγίου Όρους, που βρισκόταν στη θέση Πύργος.
Οι κάτοικοι του Αγίου Νικολάου συμμετείχαν στην επανάσταση του 1821, ανάμεσά τους διακρίθηκαν οι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ο Ιωάννης (Γιαννάκης) Παπά, Τριαντάφυλλος Αστερίου, Στέργιος Παύλου, ο Δημήτριος Στεργιανού, ο Αθανάσιος Δημητρίου και άλλοι. Οι κάτοικοι συμμετείχαν επίσης και στο κίνημα του Τσάμη Καρατάσου το 1854. Η περιοχή απελευθερώθηκε από τους Οθωμανούς το 1912.
Το χωριό σήμερα
thumb|Εκκλησία Άγιος Γεώργιος στην κεντρική πλατεία Οι κάτοικοι του Αγίου Νικολάου ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, την αλιεία, τη μελισσοκομία, ενώ ανεπτυγμένη είναι και η δραστηριότητα στο χώρο του τουρισμού. Υπάρχει παιδικός σταθμός, διθέσιο Νηπιαγωγείο, επταθέσιο Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο και Ενιαίο Λύκειο. Η ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού (Αστέρας Αγίου Νικολάου) αγωνίζεται στην Β' τοπική κατηγορία της ΕΠΣ Χαλκιδικής. Δραστηριοποιείται πολιτιστικός σύλλογος με την ονομασία "Βουρβουρού".
Διαθέτει Κέντρο Υγείας, Αστυνομικό Τμήμα, Ταχυδρομείο και Κοινοτικό Μέγαρο, Εθελοντική Ομάδα Πυροπροστασίας Αγίου Νικολάου (ΟΠΕΑΝ).
Πολιτιστικά στοιχεία
Υπάρχουν τρεις τοπικές εορτές: του Αγίου Νικολάου, του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Παρασκευής. Η μεγάλη εκκλησία τιμάται στον Άγιο Γεώργιο ενώ η δεύτερη σε μέγεθος είναι αφιερωμένη στην πολιούχο Αγία Παρασκευή.
Στο πανηγύρι του Αγίου Νικολάου στον λόφο Βέτρυνο (Συντεταγμένες: 40°14'39"N  23°41'38"E ), μετά τη Θεία Λειτουργία, ανάβονται φωτιές για να καούνε οι θάμνοι γύρω από το εκκλησάκι, για να αποσυμφορηθεί από τα αγριόχορτα που μεγάλωσαν μέσα στον χρόνο.
Στο πανηγύρι του Αγίου Γεωργίου η Θεία Λειτουργία τελείται στο παλιό εξωκκλήσι του Αγίου στην περιοχή Δημάνια (Συντεταγμένες: 40°14'55"N  23°40'27"E ). Μετά τη Λειτουργία, ετοιμάζονται μεζέδες και ποτά που συνοδεύονται από χορούς συνοδεία ζωντανής ορχήστρας.
Άλλο εξωκκλήσι του χωριού είναι αυτο της Αγίας Μαρίνας, το οποίο βρίσκεται λίγο έξω από τον οικισμό, στους πρόποδες του λόφου Γκούβαλη, στο οποίο τελείται η Θεία Λειτουργία την ημέρα της εορτής της αγίας. Στο μεγαλύτερο πανηγύρι, αυτό της πολιούχου Αγίας Παρασκευής, οι εκδηλώσεις αρχίζουν νωρίτερα από τη μέρα της μνήμης της. Κάθε βράδυ στην πλατεία στήνεται λαϊκό παραδοσιακό γλέντι με τοπικές ή ξένες ορχήστρες. Το βράδυ της παραμονής οι πιστοί αγρυπνούν στον αυλόγυρο της εκκλησίας. Ανήμερα, μετά τη Θεία Λειτουργία, προσφέρεται "μπισκοτολούκουμο".
Παρόμοια πανηγύρια με φαγητό και χορό γίνονται του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος (πρώτο Σάββατο Σαρακοστής) στον Όρμο Παναγίας και την Καθαρή Δευτέρα στην πλατεία του χωριού.
Την Τρίτη του Πάσχα γίνεται η μεγάλη λιτανεία όλων των εικόνων του Αγίου Γεωργίου. Στη στάση που γίνεται στο εξωκκλήσι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στον Παπίδηλο, προσφέρονται κόκκινα αυγά, τυρί, ψωμί και κρασί για τους οδοιπόρους πιστούς που λιτανεύουν τα "Εικονίσματα" όπως αποκαλούν οι ντόπιοι τη λιτανεία αυτή. Η παράδοση θέλει την αρχή αυτής εκδήλωσης στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Οι κάτοικοι πήγαιναν μέχρι τον Όρμο Παναγίας με τα πόδια και καθώς έσκυβαν να προσκυνήσουν τις εικόνες που ήταν αραδιασμένες στο πεζούλι των Αγίων Θεοδώρων, αντάλαζαν μυστικά τα σχέδιά τους για την Επανάσταση. Σήμερα η διαδρομή έχει μειωθεί και περιορίζεται περιμετρικά του χωριού.
Δ.δ. Αγίου Νικολάου
Το Δημοτικό διαμέρισμα συναποτελούν οι οικισμοί (οι 6 εξ αυτών ακατοίκητοι):
Εξέλιξη πληθυσμού
thumb|Θέα της παραλίας Τρανή Αμμούδα, από τον ΠύργοΟ Άγιος Νικόλαος κατά το έτος 1478 αριθμούσε 40 νοικοκυριά, το 1530 22 (20 χριστιανικά και 2 μουσουλμανικά) , ενώ το 1568 25 νοικοκυριά.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χαλκιδικής Κατηγορία:Δήμος Σιθωνίας
Κατάλογος χαρακτήρων του iCarly
Στο iCarly υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες, είτε υπαρκτοί, είτε μη. Στο σύνολο είναι παραπάνω από 100, τουλάχιστον. Εδώ σημειώνονται λεπτομερώς και με τις περιγραφές τους, καθώς και πότε και πόσες φορές εμφανίστηκαν.
Εμφανίσεις κύριων υπαρκτών χαρακτήρων
Σημείωση: Η Σαμ δεν εμφανίστηκε στο "iWon't Cancel The Show" γιατί "ήταν φυλακισμένη". Στην πραγματικότητα, η Jennette McCurdy, που παίζει την Σαμ, εκείνη την εβδομάδα ήταν στο νοσοκομείο, γι' αυτό το σενάριο προσαρμόστηκε χωρίς τον ρόλο της.
Α.Ε.Κ. (ποδόσφαιρο)
Η Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως (Α.Ε.Κ.) είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στην Αθήνα. Ιδρύθηκε στις 13 Απριλίου 1924 και είναι από τους μεγαλύτερους αθλητικούς συλλόγους στην Ελλάδα. Το τμήμα ποδοσφαίρου της Α.Ε.Κ. αγωνίζεται στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Super League 1 με την επωνυμία «'''Α.Ε.Κ. Π.Α.Ε.'''».
Ιδρύθηκε στην Νέα Φιλαδέλφεια και εδρεύει στο σύγχρονο Γήπεδο «Αγιά Σοφιά» (Ο.Π.Α.Π. Arena), χωρητικότητας 31.100 θέσεων που επίσης βρίσκεται στην Νέα Φιλαδέλφεια. Μέχρι πρότινος αγωνιζόταν στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών (Ο.Α.Κ.Α.), μετά την κατεδάφιση της παραδοσιακής της έδρας, του Σταδίου «Νίκος Γκούμας» στη Νέα Φιλαδέλφεια και όσο ήταν σε αναμονή της αποπεράτωσης του νέου της εκεί.
Επίσης, το καλοκαίρι του 2021, στα Σπάτα Αττικής (εγκαταστάσεις Α.Ε.Κ. Π.Α.Ε.), ξεκίνησε η κατασκευή ενός ακόμη γηπέδου με προδιαγραφές U.E.F.A. που θα ανήκει στην Α.Ε.Κ. Π.Α.Ε. και θα χρησιμοποιείται για αγώνες και προπονήσεις της Α.Ε.Κ. Β΄, των τμημάτων των ακαδημιών της Α.Ε.Κ., καθώς και για προπονήσεις της πρώτης ομάδας όπως και για δεύτερη έδρα της, με χωρητικότητα 3.000 θεατών.
Η ιδέα και η ίδρυση της ΑΕΚ
Οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης δημιούργησαν πολλούς συλλόγους στην περιοχή για όλα τα αθλήματα, αλλά κυρίως για το ποδόσφαιρο. Το 1875 δημιουργήθηκε ο Αθλητικός Πολιτιστικός Σύλλογος «Ερμής» στην περιοχή Γαλατά και στην ευρύτερη περιοχή που ονομάζεται σήμερα Μπέγιογλου, με στόχο την ανάδειξη Ελλήνων αθλητών και τη διατήρηση της ελληνικής ιδεολογίας. Ο Α.Π.Σ. Ερμής αποτέλεσε τον αρχαιότερο ποδοσφαιρικό σύλλογο που ιδρύθηκε στην τουρκική επικράτεια.
Το 1922 αναγκάστηκε να διακόψει τη λειτουργία του έπειτα από παρέμβαση των τουρκικών αρχών. Το 1914 είχε ιδρυθεί η «Ελληνική Ομάδα Ποδοσφαίρου», η οποία επίσης αναγκάστηκε να σταματήσει τις δραστηριότητές της το 1922. Οι δύο σύλλογοι συγχωνεύτηκαν και δημιούργησαν τον Αθλητικό Σύλλογο Πέραν Κωνσταντινουπόλεως, αποκαλούμενο απλούστερα Πέρα Κλουμπ (τουρκ. Pera Spor Kulübü / αγγλ. Pera Sports Club). Η ομάδα Πέρα Κλουμπ συνέχισε να υφίσταται, άλλαξε αργότερα την ονομασία της σε Μπέγιογλουσπορ (Beyoğluspor), συνεχίζει να υφίσταται σε ερασιτεχνικό επίπεδο ποδοσφαίρου έως και σήμερα και είναι αδελφοποιημένη με την ΑΕK. Στα πρώτα ξεκινήματα της η Πέρα Κλουμπ είχε ως βασικά χρώματα το μαύρο, το πορτοκαλί και το φούξια.
Οι Έλληνες Κωνσταντινουπολίτες είχαν ήδη δημιουργήσει την ΑΕΚ στην Κωνσταντινούπολη και εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, μαζί με Έλληνες αθλητές του Πέρα Κλουμπ, συναντιόντουσαν σε ένα αθλητικό μαγαζί ιδιοκτησίας των Αιμίλιου και Μενέλαου Ιωνά, στην οδό Βερανζέρου στο κέντρο της Αθήνας. Εκεί δημιουργήθηκε η ιδέα της ΑΕΚ και ο ίδιος ο σύλλογος, ενώ οι διαδικασίες ίδρυσης ολοκληρώθηκαν το 1924. Η αρχική ιδεολογία του συλλόγου ήταν η συνέχιση των αθλητικών δραστηριοτήτων της Πόλης, αλλά και η διατήρηση της ιδεολογίας των Κωνσταντινουπολιτών μέσω ενός αθλητικού συλλόγου, που θα κρατά ζωντανά τα ήθη, τις αξίες και τις παραδόσεις των Ελλήνων προσφύγων.
Τα πρώτα χρόνια χωρίς έδρα
Στην πρώτη δεκαετία του '20 η ΑΕΚ κατόρθωσε να ξεπεράσει σε φήμη παλαιότερους συλλόγους, όπως ο Πανιώνιος και ο Απόλλων, χάρη και στο μεγάλο πληθυσμό των προσφύγων, που είχαν ενστερνιστεί ή εκφράζονταν από την ιδεολογία της ομάδας, εναντίον και των τότε πολιτικών καταστάσεων. Στο πρώτο κάλεσμα σύναξης Κωνσταντινουπολιτών που βρίσκονταν στην Αθήνα, έτρεξαν να στελεχώσουν την ΑΕΚ όλοι οι ποδοσφαιριστές που ήρθαν από την Πόλη. Ο τερματοφύλακας Νίκος Κίτσος, οι οπισθοφύλακες Ιερεμιάδης και Ασδέρης, οι μέσοι Κεχαγιάς, Δημόπουλος, Παρασκευάς και οι επιθετικοί Καραγιαννίδης, Μπαλτάς, Μήλας, Ιππιάδης και Γεωργιάδης. Πολλά ήταν τα προβλήματα στο ξεκίνημα, καθώς δεν υπήρχε γήπεδο ή κάποιο γυμναστήριο, για να μπορούν να προπονούνται οι ποδοσφαιριστές. Με την ίδρυση του συλλόγου έγιναν αμέσως προσπάθειες να βρεθεί μια λύση και να χρησιμοποιεί η ομάδα τον χώρο των γηπέδων τένις, κοντά στις στήλες του Ολυμπίου Διός.
Ως πρώτος αγώνας της νεοσύστατης ποδοσφαιρικής ομάδας της ΑΕΚ καταγράφηκε μια φιλική αναμέτρηση που διεξήχθη τον Οκτώβριο του 1924 με αντίπαλο τον Ατρόμητο Αθηνών, με τον οποίο αναδείχθηκε ισόπαλη 1–1. Στο πρώτο (δεύτερο του θεσμού) πρωτάθλημα Αθηνών που συμμετείχε (1924–25) η ΑΕΚ νίκησε στις 14 Δεκεμβρίου 1924 το ιστορικό Σ.Π. Γουδί με 4–2 (πρώτος επίσημος αγώνας) και εν συνεχεία ηττήθηκε στις 6 Ιανουαρίου του 1925 από τον Παναθηναϊκό με 1–0, ενώ στις 18 του ίδιου μήνα επικράτησε με 4–0 του Απόλλωνα. Στη βαθμολογία του 2ου ομίλου Αθηνών, τερμάτισε δεύτερη και αντιμετώπισε στον ημιτελικό την 1η Μαρτίου 1925, την Αρμενική Ένωση, την οποία νίκησε με 1–0 (εύστοχο πέναλτι του Μπαλτά). Στον μεγάλο τελικό αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό, ο οποίος απέκλεισε με 4–0 τον Ατρόμητο και ήταν το μεγάλο φαβορί. Στις 8 Μαρτίου, ημέρα του τελικού, ο νικητής κρίθηκε από εύστοχο πέναλτι στο 58ο λεπτό, που πέτυχε ο παίκτης του Παναθηναϊκού, Απόστολος Νικολαΐδης. Έτσι η ΑΕΚ στο πρώτο αθηναϊκό πρωτάθλημα που έλαβε μέρος, λίγο έλειψε να κατακτήσει τον τίτλο, όμως της έλειπε κυρίως η ομοιογένεια.
Το 1926 και το 1927 ήρθαν στην ΑΕΚ δύο σπουδαίοι ποδοσφαιριστές της Πέρα Κλουμπ, ο Κώστας Νεγρεπόντης αρχικά και ο Σταύρος Εμμανουηλίδης στη συνέχεια. Οι μεταγραφές και οι προσθήκες συνεχίστηκαν και το 1928 ήρθε ο αμυντικός, σερβικής καταγωγής, αλλά γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη, Ροβέρτος Μάλλιος (Γκάλιτς) και μέχρι το 1930 η ΑΕΚ είχε δημιουργήσει μια ισχυρή ομάδα, όμως το γεγονός ότι ο σύλλογος δεν είχε ακόμη μόνιμη έδρα, αλλά αγωνιζόταν κυρίως σε γήπεδο πλησίον του Ναού του Ολυμπίου Διός και στο σημερινό γήπεδο Απόστολος Νικολαΐδης, αποτελούσε το σημαντικότερο πρόβλημα.
Νέα Φιλαδέλφεια και πρώτες επιτυχίες (1930–1941)
Ο πρώτος επίσημος αγώνας της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια έγινε στις 9 Νοεμβρίου 1930 εναντίον του Αθηναϊκού, με την ΑΕΚ να νικά 3–0, χάρη σε γκολ των Νεγρεπόντη (2) και Ηλιάσκου. Το πρωτάθλημα Αθηνών της περιόδου 1930–31 είχε φαβορί την ΑΕΚ, όμως διακόπηκε και δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Στο νέο πρωτάθλημα Ελλάδας, που άρχισε τον Φεβρουάριο του 1931, η Ένωση ξεκίνησε με μια μεγάλη σε έκταση ήττα από τον Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη με 8–1 (η οποία παραμένει ακόμα και σήμερα η μεγαλύτερη σε έκταση σε επίσημη διοργάνωση) και ακολούθησε νέα ήττα εκτός έδρας από τον Απόλλωνα, με 2–0. Στις 15 Φεβρουαρίου 1931, στον πρώτο αγώνα πρωταθλήματος στη Νέα Φιλαδέλφεια, η AEK νίκησε 3–2 τον Εθνικό Πειραιώς. Εν τέλει στην πρώτη της συμμετοχή σε πανελλήνιο πρωτάθλημα η ΑΕΚ τερμάτισε τέταρτη με 13 βαθμούς σε 14 αγώνες.
Ο πρώτος τίτλος ήρθε την περίοδο 1931–32, όταν κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας νικώντας τον πρωταθλητή της ίδιας περιόδου, Άρη Θεσσαλονίκης με 5–3. Αστέρι της ομάδας ήταν ο βετεράνος πια Κώστας Νεγρεπόντης, ποδοσφαιριστής τις δεκαετίες του '10 και του '20 στην ελληνική Πέρα Κλουμπ της Πόλης, την ομάδα που ουσιαστικά αποτέλεσε πρόγονο της ΑΕΚ. Οι υπόλοιποι παίκτες της ομάδας που αγωνίστηκαν στον τελικό ήταν οι Γιάμαλης, Μάλλιος, Νταϊσπάγγος, Αργυρόπουλος, Κωνσταντινίδης, Πάτροκλος, Μπαλτάς, Ι. Τζιραλίδης, Ηλιάσκος και Π. Τζιραλίδης. Αντιθέτως, στο πρωτάθλημα την ίδια περίοδο δεν τα πήγε εξίσου καλά, καθώς τερμάτισε στην 8η και τελευταία θέση, συγκεντρώνοντας μόλις 9 βαθμούς σε 14 αγώνες.
Ο Κώστας Νεγρεπόντης έπειτα από αυτήν την περίοδο αποχώρησε από την ενεργό δράση, ενώ τον ακολούθησαν και άλλοι αστέρες της ομάδας, η οποία χρειαζόταν ανανέωση. Ο σύλλογος πέρασε μια μικρή περίοδο κάμψης και ανέκαμψε αγωνιστικά την περίοδο 1935–36, όταν πρωτοεμφανίστηκε το επιθετικό δίδυμο αποτελούμενο από τους Κλεάνθη Μαρόπουλο και Τρύφωνα Τζανετή. Τον Νοέμβριο του 1937 η ΑΕΚ πραγματοποίησε ένα ταξίδι επιστροφής στη γενέτειρά της, την Κωνσταντινούπολη, για δύο φιλικές συναντήσεις. Στις 27 Νοεμβρίου 1937 ηττήθηκε από την Ατές Γκιουνές με 2–1 και την επόμενη μέρα νίκησε τη Φενέρμπαχτσε με 3–2. Στην ομάδα της ΑΕΚ αγωνιζόταν τότε και ο Κύπριος Κώστας Βασιλείου (ο πρώτος ποδοσφαιριστής από τη μεγαλόνησο που αγωνίστηκε στην Ελλάδα), ο οποίος στον συγκεκριμένο αγώνα σημείωσε δύο γκολ. Οι δύο αγώνες έγιναν στο γήπεδο Ταξίμ, έδρα της Γαλατασαράι.
Έχοντας πλέον δημιουργήσει ένα εξαιρετικό σύνολο, κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα την περίοδο 1938–39, ενώ κερδίζοντας την ίδια περίοδο και το κύπελλο έγινε η πρώτη ομάδα που κατέκτησε το νταμπλ στην Ελλάδα. Την επόμενη περίοδο 1939–40, με τον Νεγρεπόντη στη θέση του προπονητή πλέον, κατέκτησε και πάλι το πρωτάθλημα. Την περίοδο 1940–41 το πρωτάθλημα Αθηνών διεκόπη λόγω του Β' Παγκοσμίου πολέμου, ωστόσο μία εβδομάδα πριν από την έναρξη των τοπικών πρωταθλημάτων, η ΑΕΚ είχε σημειώσει μία ευρεία νίκη με σκορ 7–3 επί του Ολυμπιακού σε φιλικό αγώνα που έγινε στην έδρα της, (με την ομάδα του Πειραιά να παίρνει άτυπη ρεβάνς στις 15 Απριλίου 1963 όταν και επικράτησε του Δικεφάλου με 7–1). Η πορεία εκείνης της ομάδας σταμάτησε άδοξα λόγω του πολέμου, όμως ήταν ξεκάθαρο πως εκείνη την περίοδο (1938–1941), ήταν ασυναγώνιστη. Πρωταγωνιστές της τριετίας αυτής υπήρξαν οι Δελαβίνιας, Ρίμπας, Σκλαβούνος (τερματοφύλακες), Γάσπαρης, Κοντούλης, Γ. Παπαδόπουλος, Σέλτσικας (αμυντικοί), Γκογκότσης, Δ. Καπάνταης, Κυτίδης, Μάγειρας (Σίμος), Ξένος (Μαρκόπουλος), Κ. Μανέττας, Σπυρίδης (μέσοι), Αναγνωστόπουλος, Κ. Βασιλείου, Κουτσουλιέρης, Β. Μανέττας, Μαρόπουλος, Νικολόης, Τζανετής, Φίλης, Χατζησταυρίδης και Κ. Χριστοδούλου (επιθετικοί).
Οι μεταπολεμικές διακρίσεις (1945–1974)
Την περίοδο 1945–46 άρχισε εκ νέου η αθλητική δραστηριότητα στην Ελλάδα και η ΑΕΚ κατέκτησε το πρωτάθλημα Αθήνας, γεγονός που στη συνέχεια της εξασφάλισε τη συμμετοχή στο πανελλήνιο πρωτάθλημα, με αντιπάλους τον Άρη Θεσσαλονίκης και τον Ολυμπιακό, όπου κατέλαβε τη δεύτερη θέση. Την περίοδο 1946–47 κατέκτησε εκ νέου το πρωτάθλημα Αθήνας και στη συνέχεια συμμετείχε και πάλι στο πρωτάθλημα Ελλάδας με αντιπάλους τους Ολυμπιακό, Πανιώνιο, Ηρακλή, Ατρόμητο Πειραιώς και Μακεδονικό. Τις επόμενες δύο περιόδους πέρασε μια μικρή αγωνιστική κάμψη.
Το 1948 προπονητής ανέλαβε ο Γιώργος Νταϊσπάγγος (1910–1987). Επέστρεψε στις επιτυχίες με προπονητή τον Άγγλο Τζακ Μπίμπι, υπό τις οδηγίες του οποίου κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδας το 1949, νικώντας τον Παναθηναϊκό με 2–1. Το 1950 η ΑΕΚ κατέκτησε ξανά το κύπελλο Ελλάδας νικώντας τον Άρη Θεσσαλονίκης με 4–0, καθώς και το πρωτάθλημα Αθηνών. Αστέρια της ομάδας ήταν, μεταξύ άλλων, οι προπολεμικοί Μιχάλης Δελαβίνιας, Κλεάνθης Μαρόπουλος, Γιώργος Μάγειρας, Τρύφωνας Τζανετής, οι οποίοι είχαν πλέον πλαισιωθεί από νεότερους ποδοσφαιριστές, όπως οι Γουίλιαμ Αρβανίτης (Γούλιος), Παναγιώτης Πατάκας, Μανώλης Κουντούρης, Κώστας Πούλης, Λάκης Εμμανουηλίδης. Το 1950 κατακτήθηκε και το πρωτάθλημα Αθηνών, όμως οι αγώνες για την ανάδειξη του Πανελλήνιου Πρωταθλητή δεν έγιναν, καθώς οι περισσότεροι ποδοσφαιριστές των ομάδων κλήθηκαν εσπευσμένα να κάνουν προετοιμασία με την εθνική Ελλάδας, λόγω υποχρεώσεών της.
Εποχή Νεστορίδη – Παπαϊωάννου
Το 1957 έκανε το ντεμπούτο του ο μεταγενέστερος θρύλος της ομάδας Κώστας Νεστορίδης, που είχε μεταγραφεί την προηγούμενη χρονιά από τον Πανιώνιο, αλλά δεν αγωνίστηκε για έναν χρόνο, λόγω μη συγκατάθεσης της προηγούμενης ομάδας του στο θέμα της μεταγραφής του. Το 1958 και το 1959 κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στο πρωτάθλημα, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό για να κατακτήσει και η ΑΕΚ κάποιον τίτλο. Την περίοδο 1957–58 η ΑΕΚ αντιμετώπισε ως ίσος προς ίσον το μεγάλο φαβορί Ολυμπιακό, όμως στους τελευταίους κρίσιμους αγώνες πρωταθλήματος έχασε πολλούς βαθμούς και συνάμα τον τίτλο. Την επόμενη χρονιά η ΑΕΚ παρουσιάστηκε ακόμα πιο ισχυρή προπορευόμενη για 1 βαθμό του Ολυμπιακού μέχρι την 8η αγωνιστική. Με την ισοπαλία 2–2 με τον Παναιγιάλειο εκτός έδρας εκείνη την αγωνιστική μαζί με τις δύο ισοπαλίες στον Πειραιά με τον Εθνικό Πειραιώς με 1–1 και με τον Ολυμπιακό με 2–2 την τελευταία αγωνιστική απώλεσε τον τίτλο. Με νίκη της επί του τελευταίου θα οδηγούνταν οι δύο ομάδες σε αγώνα μπαράζ για την ανάδειξη του πρωταθλητή.
Η πρώτη περίοδος που διοργανώθηκε η Α' Εθνική, το 1959–60, βρήκε την ΑΕΚ στην κορυφή της κατάταξης μια αγωνιστική πριν το τέλος, όμως μια ήττα στον τελευταίο αγώνα με τον Πανιώνιο την έστειλε σε αγώνα μπαράζ για τον τίτλο, εναντίον του Παναθηναϊκού, με τον οποίο είχε ισοβαθμήσει στην πρώτη θέση. Στον τελικό πρωταθλήματος γνώρισε την ήττα με 2–1, παρά το γεγονός ότι προηγήθηκε, τρία χρόνια αργότερα όμως επέστρεψε στις επιτυχίες. Με τον Νεστορίδη να αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ συνέχεια (από το 1958 έως το 1963) και την απόκτηση του Μίμη Παπαϊωάννου το 1962, ενός ακόμα ποδοσφαιριστή που έγινε θρύλος για τον σύλλογο, η ΑΕΚ κατόρθωσε να κατακτήσει το πρωτάθλημα του 1963, το πρώτο μεταπολεμικά. Το τρίτο συνολικά πρωτάθλημα ήρθε για την ΑΕΚ μετά την ισοπαλία με 3–3 σε αγώνα μπαράζ στη Νέα Φιλαδέλφεια εναντίον του Παναθηναϊκού, με τον οποίο είχε ισοβαθμήσει αλλά ξεπέρασε καθώς είχε καλύτερη διαφορά τερμάτων. Ο Παπαϊωάννου ήταν ο χρυσός σκόρερ και οι φίλοι της ομάδας τον λάτρεψαν από τις πρώτες του στιγμές σε αυτήν. Οι υπόλοιποι (με διψήφιο αριθμό συμμετοχών) παίκτες της ιστορικής εκείνης ομάδας ήταν οι Κώστας Νεστορίδης, Στέλιος Σεραφείδης, Ανδρέας Σταματιάδης, Αλέκος Σοφιανίδης, Στέλιος Σκευοφύλακας, Γιώργος Πετρίδης, Μανώλης Κανελλόπουλος, Μίλτος Παπαποστόλου, Γιάννης Μαρδίτσης, Άρης Τσαχουρίδης και ο Σύρος Ιμπραήμ Μουγκράμπι, ενώ προπονητής ήταν ο Ουγγρογερμανός Γένε Τσάκναντι.
Πρώτη ευρωπαϊκή διάκριση ελληνικής ομάδας
Το 1968 η ΑΕΚ με βασικούς πρωταγωνιστές τους Παπαϊωάννου, Σταματιάδη, Σοφιανίδη, Σκευοφύλακα, Σεραφείδη, Κ. Νικολαΐδη, Τ. Βασιλείου, Μπαλόπουλο, Καραφέσκο, Ιορδάνου, Πομώνη, Κεφαλίδη, Σταθόπουλο, Βεντούρη, Παπαγεωργίου, Φρογουδάκη, Μανιατέα κατέκτησε το πρωτάθλημα, συμμετέχοντας την επόμενη χρονιά (1968–69) στο σημερινό Τσάμπιονς Λιγκ (γνωστό ως Ευρωπαϊκό Κύπελλο Πρωταθλητριών τότε), όπου έφτασε μέχρι τα προημιτελικά της διοργάνωσης, στην πρώτη ευρωπαϊκή διάκριση ελληνικής ομάδας. Στους προημιτελικούς σταμάτησε στην τσεχοσλοβακική Σπαρτάκ Τρνάβα (1–2, 1–1). Το διάστημα αυτό η ΑΕΚ είχε φτάσει στο ζενίθ της ευρωπαϊκής ιστορίας της, καθώς εκτός του τμήματος ποδοσφαίρου, το τμήμα μπάσκετ την προηγούμενη χρονιά (1967–68) είχε κατακτήσει το κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης, νικώντας στον τελικό τη Σλάβια Πράγας με 89–82 και έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που κατακτούσε ευρωπαϊκό τίτλο στο μπάσκετ.
Προεδρία Λουκά Μπάρλου (1974–1981)
Το 1974 ο Λουκάς Μπάρλος ανέλαβε την προεδρία της ΑΕΚ και άρχισε η για πολλούς χρυσή εποχή της ΑΕΚ, ενώ ο ίδιος χαρακτηρίζεται ως ο σπουδαιότερος πρόεδρος όλων των εποχών για τον σύλλογο, ο επονομασθείς από τους φιλάθλους της ΑΕΚ ως "θείος Λουκάς", καθώς εκτός της εξαιρετικής ομάδας που δημιούργησε, βελτίωσε το γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια, αύξησε τη χωρητικότητά του και δαπάνησε πολλά χρήματα από την περιουσία του για τον σύλλογο. Πρώτος προπονητής που ανέλαβε επί προεδρίας του, ήταν ο Τσέχος (πολιτογραφημένος Ολλανδός) Φράντισεκ Φάντρονκ (δημιουργός της μεγάλης ομάδας των Ολλανδών, που έφτασε στον τελικό του Μουντιάλ 1974, καθώς και του μεγάλου Άγιαξ) και αστέρια της ομάδας οι Παπαϊωάννου, Αρδίζογλου, Δέδες, Σκρέκης, Βάγκνερ, Τσάνλαϊτερ, Τσάμης, Σιδηρόπουλος, Στεργιούδας, Νικολάου, Ραβούσης, Τάσος, Ζαρζόπουλος, Στεφανίδης, Λ. Παπαδόπουλος. Στο πρωτάθλημα της περιόδου 1974–75 η ΑΕΚ εμφανίστηκε ισχυρή και έμεινε στην κορυφή σε ισοβαθμία με τον Ολυμπιακό ως την τελευταία τους συνάντηση, την 26η αγωνιστική (4 αγώνες πριν το τέλος), όπου γνώρισε την ήττα με 4–0 στο "Γεώργιος Καραϊσκάκης" και έμεινε πίσω δύο βαθμούς, τους οποίους δεν κάλυψε έως το τέλος τερματίζοντας δεύτερη.