cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bane (DC Comics)
Η Μάσκα
Η αναζήτηση του Bane τον φέρνει πίσω στη Santa Prisca. Αναζητώντας μολύβδους, ο Bane αμφισβητεί τον Ιησουή ιερέα που τον είχε διδάξει ενώ ήταν στο Peña Duro. Ο ιερέας αναφέρει ότι υπήρχαν τέσσερις άντρες που θα μπορούσαν ενδεχομένως να είναι ο πατέρας του: ένας επαναστάτης της Santa Prisca, ένας Αμερικανός γιατρός, ένας Άγγλος μισθοφόρος και ένας Ελβετός τραπεζίτης. Ενώ ψάχνει για τον Ελβετό άνδρα στη Ρώμη, ο Bane συναντά την Talia al Ghul και την Λεγεώνα των δολοφόνων και τελικά εντυπωσιάζει τόσο πολύ τον Ra's al Ghul που επέλεξε τον Bane να παντρευτεί την Talia και να γίνει κληρονόμος του. Ο Ra έχει επίσης ανακαλύψει την ταυτότητα του πατέρα του Bane, αλλά δεν του το αποκαλύπτει. Στη συνέχεια, ο Ra's al Ghul ξεκινά μια επίθεση πανούκλας στο Gotham στην ιστορία «Legacy», με τον Bane στο πλευρό του, ο οποίος εμφανίζεται ως ο αρχιτέκτονας του Ra's al Ghul, Ubu. Ο Batman αναμετράται ξανά με τον Bane στο Detective Comics # 701 και τελικά υπερισχύει στην μεταξύ τους μάχη. Απογοητευμένος από την αποτυχία του προστάτη του, ο Ρα αποκληρώνει τον Μπέιν.
Injustice : Οι θεοί ανάμεσά μας
Ο Bane κάνει την πρώτη του εμφάνιση το έτος 5 στο κόμικ : Injustice: Gods Among Us. Αποφασίζει να συμμαχήσει με το καθεστώς του regime (κακού ) Σούπερμαν που θα του δώσει μια θέση εξουσίας, οπότε βοηθά τον υψηλόβαθμο σύμβουλο του Σούπερμαν και την Wonder Woman να υποτάξουν τον Ντούμσντει ( Doomsday ). Ενώ αρχικά υποψιάζεται τα κίνητρα του Bane, ο Superman είναι πεπεισμένος ότι ο Bane θα μπορούσε να είναι ένα πολύτιμο πλεονέκτημα για το καθεστώς και συμφωνεί. Ωστόσο, αυτή η απόφαση δεν χαίρει άκρας αποδοχής από το υπόλοιπο καθεστώς regime, που απεχθάνονται την ιδέα της συνεργασίας με έναν από τους πρώην εχθρούς τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Batman Κατηγορία:Υπερκακοί της DC Comics Κατηγορία:Φανταστικοί επαγγελματίες δολοφόνοι
Βουνιχώρα Φωκίδας
Η Βουνιχώρα είναι ιστορικό, μαρτυρικό, ορεινό χωριό της τέως επαρχίας Παρνασσίδας του Νομού Φωκίδας, σε απόσταση 18 χλμ. από την πρωτεύουσα Άμφισσα. Βρίσκεται βορειοδυτικά του Γαλαξειδίου και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Δελφών. Βρίσκεται κτισμένη στους πρόποδες της Γκιώνας και σε υψόμετρο 690 μ., ενώ αριθμεί 414 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Στις σημερινές ασχολίες τους περιλαμβάνονται η ελαιοκαλλιέργεια, η μελισσοκομία, η κτηνοτροφία, ενώ παλαιότερα έξω από το χωριό λειτουργούσε λατομείο βωξίτη.
Όνομα
Πιθανότερη εξήγηση για την προέλευση του ονόματός του αποτελεί η απόδοση σε μια λέξη της φράσης «χώρα του βουνού».
Ιστορία
Οι αρχικοί κάτοικοι της Βουνιχώρας βρέθηκαν στην περιοχή από τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Κατά την διάρκεια της κατοχής η κάτοικοι συμμετείχαν ενεργά στην Αντίσταση. Στις 10 Απριλίου του 1943 οι ιταλικές δυνάμεις Κατοχής πυρπόλησαν το χωριό, εκτελώντας παράλληλα όσους κατοίκους βρήκαν σε αυτό. Η συγκεκριμένη ενέργεια σημειώθηκε ως αντίποινα για τις απώλειες που υπέστησαν οι Ιταλοί δύο μέρες νωρίτερα σε σύγκρουση με αντάρτες του ΕΛΑΣ υπό τον καπετάν Νικηφόρο στον δημόσιο δρόμο Άμφισσας - Λιδωρικίου, κοντά στη γειτονική Αγία Ευθυμία, η οποία επίσης καταστράφηκε.
Αθλητισμός
Το 1987 η ποδοσφαιρική ομάδα Έλατος Βουνιχώρας κατέκτησε το πρωτάθλημα στη Φωκίδα, αλλά μηδενίσθηκε λόγω ενός τυπικού παραπτώματος και έτσι έχασε την ευκαιρία να διεκδικήσει την άνοδό της στο Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα. Από το 2002 το χωριό εκπροσωπεί η Αναγέννηση Βουνιχώρας, που αποτελεί εξέλιξη του Ελάτου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φωκίδας Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα Κατηγορία:Δήμος Δελφών
Σπήλαιο Έιλγουι
thumb|right|250px|Καταρράκτης μέσα στο σπήλαιο Το σπήλαιο Έιλγουι (Aillwee) βρίσκεται στην Ιρλανδία.
Ιστορικό της ανακάλυψης
Ο Ιρλανδός χωρικός Τζάκο ΜακΓκαν ανακάλυψε το σπήλαιο το έτος 1940 κατά τύχη. Εξερεύνησε το σπήλαιο και χάραξε τα κεφαλαία του γράμματα. Αργότερα ακολούθησε μια εξερευνητική αποστολή του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ υπό την διεύθυνση του Δρ. Τράτμαν. Το σπήλαιο είναι ανοικτό για το κοινό από το 1976.
Γεωλογική περιγραφή
Έχει μήκος 30 χιλιομέτρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπήλαια Κατηγορία:Γεωγραφία της Ιρλανδίας
Γιανίνα Στουντίλινα
Η Γιανίνα Σεργκέγεβνα Στουντίλινα (Ρωσικά: Яни́на Серге́евна Студи́лина) είναι Ρωσίδα ηθοποιός και μοντέλο, γεννημένη 6 Αυγούστου του 1985 στο Ομσκ της Ρωσίας.
Βιογραφία
Η Γιανίνα Στουντίλινα γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1985 στο Ομσκ. Το 2000 αποφοίτησε από τη σχολή θεάτρου και μουσικής. Το 2011 αποφοίτησε από το Ινστιτούτο Θεάτρου. Κέρδισε τη δημοτικότητά της μετά την τηλεοπτική σειρά "Ранетки". Εργάστηκε στο κανάλι RU.TV, ένα από τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά κανάλια της Ρωσίας. Το 2013 έγινε γνωστή από την ταινία Στάλινγκραντ με τους Πιότρ Φιόντοροφ και Τόμας Κρέτσμαν, σε σκηνοθεσία του Φιόντορ Μπονταρτσούκ.
Κάστρο Σίφνου
Το Κάστρο Σίφνου είναι οικισμός της Σίφνου, στις Κυκλάδες. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 118 κατοίκους. Το Κάστρο είναι κτισμένο στην κορυφή απότομου λόφου κοντά στην ανατολική ακτή του νησιού, σε υψόμετρο 80 μέτρων. Κάτω από το λόφο βρίσκεται μικρός όρμος, ο οποίος χρησιμοποιούταν ως ο λιμένας του οικισμού.
Ιστορία
Το κάστρο αρχικά είχε διαστάσεις περίπου 100 επί 40 μέτρα, καταλαμβάνοντας την έκταση της αρχαίας ακρόπολης, αλλά στη συνέχεια επεκτάθηκε. Το αρχικό του μέγεθος είναι παρόμοιο με το αυτό του Άνω Κάστρο στη Μήλο και του κάστρου της Αντιπάρου, οπότε και θεωρείται ότι ο οικισμός είχε 120 κατοίκους. Μέχρι το 1470 ο πληθυσμός του Κάστρου υπολογίστηκε από το Ριτσάρντο ότι έφτανε τα 1.000 άτομα. Τα στέμματα στα υπέρθυρα των σπιτιών δείχνουν σταθερή επέκταση του οικισμού από τον 16ο μέχρι τον 18ο αιώνα. Φαίνεται ότι ήδη από τον 16ο αιώνα το Κάστρο είχε φτάσει στο μέγιστο της χωρητικότητάς του, με αποτέλεσμα κάτοικοι του νησιού να στέλνονται στην Κίμωλο και στη Φολέγανδρο. Στις αρχές του 17ου αιώνα υπολογίζεται ότι στο Κάστρο κατοικούσαν 5.000 άτομα.
Το Κάστρο παρέμεινε πρωτεύουσα του νησιού μέχρι την δημιουργία του ελληνικού κράτους του 1836, οπότε και έδρα του νησιού ορίστηκε η Απολλωνία.
Περιγραφή
thumb|220px|Δρόμος στο Κάστρο της Σίφνου Το κάστρο αρχικά είχε έκταση 4 στρέμματα, από τα οποία το 25% τα καταλάμβανε το Δεσποτικό, δηλαδή η κατοικία του άρχοντα. Τα σπίτια στον αρχικό πυρήνα του κάστρου σχηματίζουν ένα μικρό ορθογώνιο γύρω από την κεντρική πλατεία. Στη δυτική πλευρά της πλατείας βρισκόταν το Δεσποτικό. Η είσοδός του γινόταν από τη νότια πλευρά.
Στη συνέχεια προστέθηκε μια σειρά σπιτιών με διαστάσεις 40 επί 55 μέτρα στο ανατολικό άκρο του οικισμού. Έπειτα προστέθηκε μια επιπλέον σειρά στη νότια πλευρά, με αποτέλεσμα το εμβαδόν του κάστρου να φτάσει τα 12 στρέμματα. Η κύρια είσοδος του Κάστρου ήταν μια πύλη στην ανατολική άκρη της νότιας πλευράς και οδηγεί σε καλυμμένο πέρασμα μήκους 7 μέτρων και 2,5 μέτρων πλάτους. Το Κάστρο διαθέτει συνολικά έξι τέτοιες πύλες-στοές, γνωστές ως λότζιες.
Στην περίμετρο του Κάστρου βρίσκονται τριώροφα κτίρια με λίγα ανοίγματα στους εξωτερικούς τοίχους, συνήθως παράθυρα σε μεγάλο ύψος ή πόρτες που οδηγούν σε αποθήκες. Τα κτίρια έχουν μικρές διαστάσεις, με εμβαδόν συνήθως 30 τετραγωνικά μέτρα, και έχουν ένα ή δύο διαμερίσματα με ένα δωμάτιο. Όταν το κτίριο έχει δύο διαμερίσματα, το ένα είναι προσβάσιμο από το δρόμο ενώ το άλλο μέσω ξύλινης σκάλας.
Τα σπίτια ακολουθούν το ανάγλυφο του λόφου, δίνοντας στον οικισμό οβάλ σχήμα.
Σημεία ενδιαφέροντος
Στο Κάστρο, και συγκεκριμένα στον μεσαιωνικό πυρήνα του, βρίσκεται το Αρχαιολογικό Μουσείο Σίφνου. Το μουσείο άρχισε να λειτουργεί το 1986. Οι συλλογές του περιλαμβάνουν γλυπτά, κεραμικά και νομίσματα της αρχαιότητας και της ρωμαϊκής εποχής.
Μέσα στο Κάστρο επίσης βρίσκονται μάρμαρα, κολώνες και σαρκοφάγοι οι οποίες χρονολογούνται από την αρχαιότητα.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Σίφνου Κατηγορία:Κάστρα των Κυκλάδων
Επιχείρηση Σημύδα
Η Επιχείρηση Σημύδα (αγγλικά: Operation Birch) ήταν γερμανική επιχείρηση στα τέλη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Φινλανδική Λαπωνία για την προστασία της πρόσβασης στο νικέλιο.
Ιστορικό
Οι προσπάθειες τω Φινλανδών να βρουν μια αποδεκτή έξοδο από τον συνεχιζόμενο πόλεμο την άνοιξη του 1944 εξέπληξαν τους Γερμανούς, οι οποίοι είχαν αρκετές στρατιωτικές μονάδες στη Βόρεια Φινλανδία. Τον Απρίλιο του 1944, οι Γερμανοί ξεκίνησαν μια πυρετώδη προσπάθεια να ανακαλύψουν και να κατασκευάσουν αμυντικές θέσεις ενάντια σε πιθανές επιθέσεις από το νότο.
Σχέδιο
Η Επιχείρηση Σημύδα άρχισε να σχεδιάζεται στις 9 Απριλίου 1944. Πρωταρχικό της καθήκον ήταν να παρέχει προστασία στις τότε ζωτικής σημασίας επιχειρήσεις εξόρυξης νικελίου στο Πέτσαμο (σημερινό Πετσένγκα της Ρωσίας). Οι διαταγές για την επιχείρηση ετοιμάστηκαν σχολαστικά με πολλές λεπτομέρειες. Αποτελούνταν από διάφορες φάσεις, η πρώτη εκ των οποίων, που αναφέρεται από τη κωδική φράση «σήμανση σημύδας για υλοτόμηση» (Birke anschlagen), θα συνίστατο στην εκκένωση στρατιωτικών εγκαταστάσεων και στην προετοιμασία για μεταγενέστερες φάσεις. Η δεύτερη φάση, που αναφερεται με την κωδική φράση «έπεσε η σημύδα» (Birke fällen), θα συνίστατο στην πραγματική στρατιωτική απόσυρση στην πρώτη οχυρωμένη θέση χρησιμοποιώντας μια «τακτική της καμένης γης». Η τελική προγραμματισμένη φάση, με την κωδική φράση «συντρίψτε τη σημύδα» (Birke zerkleinern), θα έστελνε τις γερμανικές μονάδες προς πιο ισχυρές θέσεις γύρω από το Ροβανιέμι, ενώ θα πολεμούσαν οπισθοχωρώντας.
Επιχείρηση
Η πρώτη φάση της επιχείρησης ξεκίνησε στις 3 Σεπτεμβρίου 1944 αφού οι Φινλανδοί είχαν ενημερώσει τους Γερμανούς για τις προθέσεις τους. Αν και το σχέδιο προέβλεπε χρόνο δύο εβδομάδων για την εκκένωση πριν από τη δεύτερη φάση, ωστόσο οι Γερμανοί προωθήθηκαν και ξεκίνησαν τη δεύτερη φάση της επιχείρησης ήδη στις 4 Σεπτεμβρίου. Ο 20ος Ορεινός Στρατός κατάφερε να εκκενώσει μεγάλο μέρος του πολεμικού υλικού και να ξεκινήσει η απόσυρση προς τη Νορβηγία υπό την Επιχείρηση Σημύδα.
Αποτελέσματα
Δεδομένου ότι τα υπάρχοντα γερμανικά αποθέματα νικελίου κρίθηκαν επαρκή και εντοπίστηκαν νέα αποθέματα στην Αυστρία, η σημασία της κατοχής της περιφέρειας Πέτσαμο ή της Φινλανδικής Λαπωνίας μειώθηκε σημαντικά. Ταυτόχρονα υπήρξαν οι διοικητικές και στρατιωτικές δυσκολίες της υπεράσπισης της Βόρειας Φινλανδίας. Αυτοί οι παράγοντες επέτρεψαν στις Γερμανικές δυνάμεις, στις 4 Οκτωβρίου 1944, να αποκτήσουν την έγκριση του Χίτλερ για μετάβαση από την Επιχείρηση Σημύδα στην Επιχείρηση Βόρειο Φως (Operation NordLight) και να εγκαταλείψουν τη Βόρεια Φινλανδία και να οχυρώθουν στο Λύνγκεν της Νορβηγίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Φινλανδίας κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Κωδικές ονομασίες
Κομητεία Νατρόνα
Η Νατρόνα (Αγγλ. Natrona) είναι μία κομητεία στην πολιτεία του Ουαϊόμινγκ των ΗΠΑ. Κατά την απογραφή του 2020, ο πληθυσμός ήταν 78.955, καθιστώντας την τη δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη κομητεία στην πολιτεία. Πρωτεύουσα είναι η πόλη Κάσπερ (Casper).
Όνομα
Η κομητεία πήρε το όνομά της από τα τεράστια κοιτάσματα Νατρίου που βρέθηκαν στην περιοχή. Πάνω από το 90% νατρίου που καταναλώνουν οι ΗΠΑ παράγεται στο Ουαϊόμινγκ.
Δημογραφικά
Το 2000 υπήρχαν 66.533 άτομα, 26.819 νοικοκυριά και 17.754 οικογένειες στην κομητεία Η φυλετική σύνθεση ήταν η εξής:
Κυβέρνηση
Όπως σχεδόν όλο το Ουαϊόμινγκ, έτσι και η Νατρόνα, είναι μία καθαρά Ρεπουμπλικανική κομητεία. Ο Ντόναλντ Τραμπ στις εκλογές του 2020 έλαβε το 71,8%, το υψηλότερο ποσοστό που λαμβάνει προεδρικός υποψήφιος σε κομητεία του Ουαϊόμινγκ από το 1890
Κατάλογος νησιών του Καναδά ανά έκταση
Αυτός είναι ένα κατάλογος των νησιών του Καναδά. Περιλαμβάνει όλα τα νησιά με έκταση μεγαλύτερη των 200 τ.χλμ. (77 τετραγωνικά μίλια).
Νησιά με έκταση πάνω από 200 τ.χλμ.
Αυτό το τμήμα του καταλόγου μπορεί να είναι ημιτελές.
* Καναδα
Νικόλαος Κυπαρίσσης
Ο Νικόλαος Κυπαρίσσης (Αθήνα, 1879–1944, Αθήνα), ήταν Έλληνας αρχαιολόγος του 19ου αιώνα.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1879 στην Αθήνα. Σπούδασε στην Αθήνα και Γερμανία με υποτροφία της Αρχαιολογικής Εταιρείας. Διορίστηκε έφορος Αρχαιοτήτων το 1910 και έγινε Έφορος Αρχαιοτήτων Αττικής και διευθυντής της Ακρόπολης από το 1924. Διετέλεσε επίσης διευθυντής του Αρχαιολογικού τμήματος στο Υπουργείο της Παιδείας. Εκτέλεσε ανασκαφές στην Κεφαλλονιά, Αχαΐα, Αττική και αλλού.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αρχαιολόγοι
Κρίστεν Στιούαρτ
Η Κρίστεν Τζέιμιζ Στιούαρτ (Kristen Jaymes Stewart, 9 Απριλίου 1990) είναι Αμερικανίδα ηθοποιός η οποία είναι περισσότερο γνωστή για το ρόλο της ως Μπέλλα Σουάν στη σειρά ταινιών Λυκόφως και τη δουλειά της σε αρκετές ανεξάρτητες ταινίες. Έχει πρωταγωνιστήσει σε άλλες ταινίες όπως: Δωμάτιο Πανικού (Panic Room, 2002), Zathura: Μια Περιπέτεια στο Διάστημα (Zathura, 2005), Ανάμεσα σε Τρεις Γυναίκες (In the Land of Women, 2007), Οι Αγγελιοφόροι (The Messengers, 2007), Ζωή... σαν Λούνα Παρκ (Αdventureland, 2009), The Runaways (2010), Η Χιονάτη και ο Κυνηγός (Snow White and the Huntsman, 2012), Στο Δρόμο (On The Road) και Still Alice: Κάθε Στιγμή Μετράει (Still Alice, 2014).
Νεαρή Ηλικία
Η Στιούαρτ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Λος Άντζελες, της Καλιφόρνια. Ο πατέρας της, Τζον Στιούαρτ, είναι διευθυντής πλατώ και τηλεοπτικός παραγωγός που έχει δουλέψει για τη Fox. Η μητέρα της, Τζουλς Μανν-Στιούαρτ, είναι επόπτρια σεναρίων με καταγωγή από το Μαρούτσιντορ του Κουίνσλαντ της Αυστραλίας που έχει σκηνοθετήσει την ταινία K-11. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό, τον Κάμερον Μπ. Στιούαρτ, και δύο υιοθετημένους αδερφούς, τον Ντάνα και τον Τέιλορ. Η Στιούαρτ παρακολουθούσε μαθήματα σε σχολείο μέχρι την Β' γυμνασίου και συνέχισε την εκπαίδευσή της εξ αποστάσεως μέχρι να αποφοιτήσει.
1999-2003: Πρώτα Χρόνια
Μεγαλώνοντας σε οικογένεια που εργαζόταν στα παρασκήνια, η Στιούαρτ σκεφτόταν να γίνει σεναριογράφος/σκηνοθέτης, αλλά ποτέ δεν σκέφτηκε να γίνει ηθοποιός. «Ποτέ δεν ήθελα να είμαι το επίκεντρο της προσοχής — δεν ήμουν αυτό το ‘Θέλω να γίνω διάσημη, θέλω να γίνω ηθοποιός’ είδος παιδιού. Ποτέ δεν έψαξα την ηθοποιία, όμως συνέχεια έκανα πρόβα το αυτόγραφό μου γιατί μου αρέσουν τα στυλό. Συνήθιζα να γράφω το όνομά μου στα πάντα». Η υποκριτική καριέρα της Στιούαρτ ξεκίνησε στην ηλικία των οκτώ, όταν ένας ατζέντης την παρακολούθησε να παίζει σε ένα Χριστουγεννιάτικο θεατρικό στο δημοτικό.
Μετά από ένα χρόνο οντισιόν, η Στιούαρτ πήρε τον πρώτο της ρόλο σε ένα μικρό, βουβό μέρος της αυθεντικής ταινίας της Ντίσνευ, Δέκατος Τρίτος Χρόνος (The Thirteenth Year). Έπειτα, επιλέχτηκε να παίξει στην ταινία The Flintstones in Viva Rock Vegas ως «το κορίτσι που ρίχνει το δαχτυλίδι» («ring toss girl»). Εμφανίστηκε επίσης σε μια ταινία ανεξάρτητης παραγωγής The Safety of Objects (2001), στο ρόλο της κόρης αγοροκόριτσο μιας ανύπαντρης μητέρας με προβλήματα (Πατρίσια Κλάρκσον). Η Στιούαρτ έπαιξε άλλη μια φορά το αγοροκόριτσο, διαβητική κόρη μιας χωρισμένης μητέρας (Τζόντι Φόστερ) στην ταινία Δωμάτιο Πανικού (2002). Για την ερμηνεία της προτάχθηκε για το βραβείο Young Artist Award.
Μετά την επιτυχία στο Δωμάτιο Πανικού η Στιούαρτ επιλέχθηκε να παίξει σε ακόμα ένα θρίλερ, το Cold Creek Manor (2003), παίζοντας τον ρόλο της κόρης των χαρακτήρων του Ντένις Κουέιντ και της Σάρον Στόουν. Προτάχθηκε για άλλη μια φορά για τον ρόλο της για το βραβείο Young Artist Award. Κάπου σε αυτό το σημείο της καριέρας της άρχισε την κατ' οίκον εκπαίδευση.
2004-07: Ανακάλυψη
Ο πρώτος πρωταγωνιστικός ρόλος της Στιούαρτ ήταν στην ηλικία των 14 στην παιδική κωμωδία δράσης Catch That Kid (2004), μαζί με τον Μαξ Θιέριοτ και τον Κόρμπιν Μπλου. Εκείνη τη χρονιά η Στιούαρτ έπαιξε επίσης τον ρόλο της Λίλα στο θρίλερ Undertow (2004). Η Στιούαρτ πρωταγωνίστησε στην τηλεταινία της Lifetime/Showtime Speak (2004), βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Λόρι Χαλς Άντερσον. Η Στιούαρτ, 13 ετών τον καιρό των γυρισμάτων, υποδύθηκε μια πρωτοετή λυκείου, τη Μελίντα Σορντίνο, η οποία αφού βιαστεί σχεδόν σταματάει να μιλάει. Η ερμηνεία της επαινέθη ευρέως, με τη New York Times να δηλώνει "Η Στιούαρτ δημιουργεί ένα πειστικό χαρακτήρα γεμάτο πόνο και αναταραχή.
Η Στιούαρτ εμφανίστηκε στην ταινία επιστημονικής φαντασίας Zathura (2005), παίζοντας τον ρόλο της Λίσα, την ανεύθυνη μεγαλύτερη αδερφή δύο αγοριών. Παίζοντας το επιτραπέζιο παιχνίδι τους, μετατρέπουν το σπίτι τους σε ένα διαστμόπλοιο που εκσφενδονίζεται εκτός ελέγχου στο διάστημα. Η ταινία επαινέθη από τους κριτικούς αλλά η ερμηνεία της Στιούαρτ δεν μάζεψε πολλή προσοχή από τα μέσα. Ο χαρακτήρας της είναι ακινητοποιημένος στη περισσότερη διάρκεια της ταινίας. Την επόμενη χρονιά έπαιξε τον ρόλο της Μάγια στην ταινία Fierce People (2006), σκηνοθετημένη από τον Γκρίφιν Νταν. Μετά από αυτή την ταινία, πήρε τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Τζες Σόλομον στο υπερφυσικό θρίλερ The Messengers.
2008-12: Διεθνής επιτυχία και Το Έπος του Λυκόφωτος (The Twilight Saga)
Στις 16 Νοεμβρίου του 2007, η Summit Entertainment ανακοίνωσε πως η Στιούαρτ θα έπαιζε τον κύριο χαρακτήρα Ιζαμπέλλα «Μπέλλα» Σουάν στην ταινία Λυκόφως, βασισμένη στο ομώνυμο ρομαντικό bestseller μυθιστόρημα της Στέφενι Μέγιερ. Η Στιούαρτ βρισκόταν στο πλατό της ταινίας Adventureland όταν η σκηνοθέτις Κάθριν Χαρντγουικ την επισκέφθηκε για ένα άτυπο screen test, το οποίο «αιχμαλώτισε» την σκηνοθέτη. Πρωταγωνίστησε δίπλα στον Ρόμπερτ Πάτινσον, ο οποίος παίζει τον Έντουαρντ Κάλλεν, το βρικόλακα αγόρι της. Η ταινία ξεκίνησε την παραγωγή τον Φεβρουάριο του 2008 και τελείωσε τα γυρίσματα τον Μάιο του 2008.
Το Λυκόφως βγήκε στις εγχώριες αίθουσες στις 21 Νοεμβρίου του 2008. Η ερμηνεία της Στιούαρτ μάζεψε μεικτές κριτικές με μερικούς κριτικούς να την περιγράφουν ως «την ιδανική επιλογή» και να την επαινούν για της μεταφορά της «αποστασιοποίησης της Μπέλλα, καθώς και την ανάγκη της να ξεσπάσει μέσα από αυτήν». Άλλοι έκριναν την υποκριτική της ως «ξύλινη» και την έλλειψη ποικιλίας στις εκφράσεις του προσώπου της, τις οποίες περιέγραφαν ως «κενές».
Δέχθηκε έπαινο για τον ρόλο της στην ταινία Adventureland (2009), μια δραματική κωμωδία σε σενάριο και σκηνοθεσία του Γκρεγκ Μοττόλα, και με συμπρωταγωνιστή τον Τζέσι Άιζενμπερκ. Ο κριτικός Τζέιμς Μπεραρντινέλι από το Reelviews είπε, «η Στιούαρτ είναι παραπάνω από ελκυστική σε αυτό το ρόλο – κάνει την Εμ μια εντελώς συνειδητοποιημένη γυναίκα, και μερική από την πιο περίπλοκη ανάπτυξη είναι αποτέλεσμα αυτού που παρατηρεί η κάμερα στα μάτια της Στιούαρτ». Ο Κίνεθ Τουράν των Los Angeles Times είπε πως η Στιούαρτ ήταν «πανέμορφη, αινιγματική και πολύ πεπειραμένη» και ο Τζέιμς Ρόσι δήλωσε, «η ευάλωτη, στοιχειωμένη δύναμη της Στιούαρτ χρησιμοποιείται με καλό αποτέλεσμα». Η Στιούαρτ ξαναεμφανίστηκε ως Μπέλλα στο σίκουελ Το Έπος του Λυκόφωτος: Νέα Σελήνη, και για άλλη μια φορά έλαβε μεικτές κριτικές για την ερμηνεία της. Ο Τζόρνταν Μίντζερ από το Variety αποκάλεσε την Στιούαρτ «την καρδιά και την ψυχή της ταινίας» και την επαίνεσε που έδωσε «και βάρος και βάθος στο διάλογο... έκανε τις ψυχολογικές πληγές της Μπέλλα να φαίνονται σαν το αληθινό θέμα.»
Από την άλλη, ο Μανόλα Ντάργκις των New York Times είπε πως «η θλίψη του μοναχικού κοριτσιού της Στιούαρτ σύντομα γίνεται κουραστική», και ο Μπίλι Γκούντικουντζ από το The Arizona Republic δήλωσε «η Στιούαρτ είναι μία τεράστια απογοήτευση... Ρουφάει την ενέργεια από την ταινία». Επανήλθε στον ρόλο στο Έπος του Λυκόφωτος: Έκλειψη.
Στην 82η Ετήσια Απονομή των Βραβείων την Ακαδημίας το 2010, η Στιούαρτ και ο συμπρωταγωνιστής της στο Λυκόφως Τέιλορ Λότνερ παρουσίασαν ένα αφιέρωμα προς τιμή του είδους ταινιών τρόμου. Την ίδια χρονιά απέσπασε το βραβείο BAFTA καλύτερης ανερχόμενης ηθοποιού.
Το 2010, η Στιούαρτ υποδύθηκε την ροκ σταρ Τζόαν Τζετ στην ταινία The Runaways, μια βιογραφική ταινία της ομώνυμης μπάντας του τίτλου από την σεναριογράφο και σκηνοθέτρια Φλόρια Σιτζισμόντι. Η Στιούαρτ γνώρισε την Τζετ το 2008–2009 την πρωτοχρονιά για να προετοιμαστεί για τον ρόλο. Ηχογράφησε πιο πριν τραγούδια σε στούντιο για την ταινία. Δέχθηκε έπαινο για την ερμηνεία της: η Metro Times έγραψε, «Τελικά αποδείχθηκε ότι η Στιούαρτ είναι πολύ καλή στο να συλλαμβάνει την παγωμένη, σκληρή-αλλά-κουλ κοριτσίστικη συμπεριφορά της Τζετ, προσθέτοντας τις πινελιές ευπάθειας που χρειάζονται που μετατρέπουν την ερμηνεία καταπληκτική... Η Στιούαρτ είναι πραγματική ροκ σταρ εδώ». Επίσης, ο Α. Ο. Σκοτ των New York Times σημείωσε «Δεσποινίς Στιούαρτ, προσεκτική και ανεπιτήδευτη, δίνει στην ταινία ράχη και ψυχή». Την ίδια χρονιά, η Στιούαρτ κατατάχθηκε ως την πιο υψηλά αμειβόμενη γυναίκα ηθοποιό στη 2010's Top Hollywood Top Earners List του Vanity Fair, με εκτιμώμενα έσοδα 28,5 εκατομμύρια δολάρια για τους κινηματογραφικούς της ρόλους το 2010.
Το Έπος του Λυκόφωτος: Χαραυγή – Μέρος 1 βγήκε στις αίθουσες στις 18 Νοεμβρίου το 2011. Αν και η ταινία έλαβε αρνητικές κριτικές, η ερμηνεία της Στιούαρτ επαινέθη. Ο Γκάμπριελ Τσονγκ αποκάλεσε την ερμηνεία της Στιούαρτ «μαγευτική» και είπε ότι «κάνει κάθε συναίσθημα [της Μπέλλα] έντονα αισθητό που έχει μια γκάμα από χαρά, φόβο, άγχος, αγωνία και πάνω απ' όλα ήσυχη και σταθερή αποφασιστικότητα». Ο Νταν Κόνις του The Village Voice είπε πως η Στιούαρτ «υποβαθμίζει όμορφα» τον ρόλο. Μερικοί κριτικοί βρήκαν τη χημεία του Πάτινσον και της Στιούαρτ ελλειπή και είπαν πως η σχέση έμοιαζε με «γρίφο» στην οθόνη, ή ότι κανείς από τους τρεις πρωταγωνιστές δεν ήταν πειστικοί στον ρόλο τους.
Στις 6 Δεκεμβρίου του 2011, η Στιούαρτ ονομάστηκε νούμερο ένα στη λίστα του περιοδικού Forbes ως «Hollywood's Best Actors for the Buck». Στις 13 Ιανουαρίου του 2012 έγινε το πρόσωπο ενός νέου ανωνύμου αρώματος Balenciaga. Τον Ιούνιο, το όνομά του προωθήθηκε ως «Florabotanica».
Σύμφωνα με το περιοδικό Forbes, η Στιούαρτ ήταν η πιο υψηλά αμειβόμενη ηθοποιός το 2012, με συνολικά έσοδα $34.5 εκατομμύρια. Εισέπραξε $12.5 εκατομμύρια για κάθε μια από τις δυο τελευταίες μεταφορές των ταινιών της σειράς Λυκόφως, συμπεριλαμβανομένων και των δικαιωμάτων. Κατατάχθηκε στο #7 στη λίστα του AskMen ως Top 99 Women για το 2013.
2013-παρόν
Στις 11 Δεκεμβρίου του 2013, ο οίκος Chanel ανακοίνωσε πως η Στιούαρτ ήταν το «νέο πρόσωπο» τους για μια κολεξιόν μόδας εμπνευσμένη από τη Δύση. Η καμπάνια φωτογραφήθηκε από τον Καρλ Λάγκερφελντ και δημοσιοποιήθηκε στο διαδίκτυο τον Μάιο του 2014. Το 2014 η Μπαλενθιάγα έβγαλε ένα καινούριο άρωμα, το Rosabotanica, με τη Στιούαρτ να παραμένει το πρόσωπο της μάρκας.
Το Camp X-Ray, η πρώτη της ταινία του 2014, έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance το 2014 στις 17 Ιανουαρίου. Η απεικόνισή της μιας νεαρής στρατιωτικού που τοποθετείται στο Γκουαντάναμο γνώρισε θετικές κριτικές από τους κριτικούς. Ο Ντέιβιντ Ρούνεϊ του The Hollywood Reporter το αποκάλεσε «η καλύτερη της δουλειά μέχρι σήμερα [παίζοντας τον ρόλο] μιας άπειρης στρατιωτικού φρουρού», ενώ ο Ζαν Μπρουκς του The Guardian είπε, «Είναι ένας ρόλος που μας θυμίζει πόσο έξοχη ερμηνεύτρια ηταν στα όμοια Into the Wild και Adventureland.»
Η Στιούαρτ εμφανίστηκε δίπλα στην Τζούλιαν Μουρ στην ταινία Still Alice, μια δραματική ταινία που έκανε την πρεμιέρα της στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2014. Η ερμηνεία της έλαβε επαίνους από τους κριτικούς. Ο Πήτερ Τρέιβερς από το Rolling Stone την αποκάλεσε «θαυμάσια ζωντανή και αμφιλεγόμενη» και είπε «ακόμα και αν το Still Alice καμιά φορά ξεγλιστρά στο συναίσθημα, η Μουρ και η Στιούαρτ είναι αστείες, άγριες και λαμπρές».
Η Στιούαρτ επιλέχθηκε να παίξει στην ταινία Anesthesia του Τιμ Μπλέικ Νέλσον, ένα ανεξάρτητο δράμα για μια ομάδα Νεοϋορκέζων. Από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο του 2014, γύρισε την ταινία American Ultra δίπλα στον Τζέσι Άιζενμπερκ. Συμπρωταγωνίστησε με τον Νίκολας Χουλτ στην φουτουριστική ιστορία αγάπης του Ντρέικ Ντορέμους Equals. Τα γυρίσματα έγιναν στην Ιαπωνία και την Σιγκαπούρη από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο του 2014. Το 2015, επιβεβαιώθηκε πως η Στιούαρτ θα λάβει μέρος στο Ατιτλοφόρητο Πρότζεκτ της Κέλλυ Ράιχαρντ, και το 2016 πρωταγωνίστησε στην ταινία Café Society του Γούντι Άλεν, μαζί με τον Στιβ Καρέλ και τον Τζέσι Άιζενμπερκ, σημειώνοντας την τρίτη συνεργασία με τον τελευταίο. Αναφέρθηκε πως η Στιούαρτ ήταν σε συζητήσεις για να συμμετάσχει στην ταινία του Ανγκ Λι, Billy Lynn's Long Halftime Walk. Η Στιούαρτ συνεργάστηκε για άλλη μια φορά με τον σκηνοθέτη της ταινίας Clouds of Sils Maria, Ολιβιέ Ασάγιας, και πρωταγωνίστησε στην ταινία του με τίτλο Personal Shopper, μια ιστορία φαντασμάτων που λαμβάνει χώρο στον υπόκοσμο της μόδας.
Το 2016, πρωταγωνίστησε στο βιντεοκλίπ "Ride 'Em On Down" των Rolling Stones.
Προσωπική Ζωή
Η Στιούαρτ ζει στο Λος Άντζελες. Σε μια συνέντευξη με το Vanity Fair, τον Νοέμβριο του 2008, η Στιούαρτ είπε πως εκείνο τον καιρό είχε σχέση με τον Μάικλ Ανγκαράνο, τον συμπρωταγωνιστή της από την ταινία Speak του 2004.
Από τότε που γνωρίστηκαν στο πλατώ του Λυκόφωτος το 2008, η Στιούαρτ βρισκόταν σε μια πολύ χαμηλού προφίλ σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της Ρόμπερτ Πάτινσον. Για αρκετό καιρό, οι δυο τους δεν επιβεβαίωναν ρητά κάποια σχέση, αλλά φωτογραφίες των παπαράτσι και λογαριασμοί από αυτόπτες μάρτυρες οδήγησαν σε έντονη υποψία και προσοχή τα μέσα και τους φαν. Παρόλα αυτά, η Στιούαρτ αναγνώρισε επίσημα την σχέση της με τον Πάτινσον για πρώτη φορά τον Ιούλιο του 2012, όταν το Us Weekly δημοσίευσε φωτογραφίες της Στιούαρτ να δείχνουν περιπάθεια με τον σκηνοθέτη της στην ταινία Snow White and the Huntsman, Ρούπερτ Σάντερς, με αυτό που το Huffington Post αποκάλεσε «υπόθεση με... τον Σάντερς». Την ημέρα που οι φωτογραφίες βγήκαν στη δημοσιότητα, η Στιούαρτ κατέθεσε δημόσια συγνώμη στον Πάτινσον στο People Magazine. Σε μια συνέντευξη το 2014, ο Πάτινσον επιβεβαίωσε ότι αυτός και η Στιούαρτ είχαν χωρίσει.
Ακολουθώντας τις φήμες ότι έβγαινε με γυναίκα και αμφισβητούσε την σεξουαλικότητα της, η Στιούαρτ είπε τον Αύγουστο του 2015: «Αν νιώθεις ότι αλήθεια θες να καθορίσεις τον εαυτό σου, και έχεις την ικανότητα να αρθρώσεις αυτές τις παραμέτρους και αυτό από μόνο του σε καθορίζει, τότε καν το. Αλλά είμαι ηθοποιός, φίλε. Ζω στην αναθεματισμένη ασάφεια αυτής της ζωής και το λατρεύω. Δε νοιώθω ότι θα ήταν ειλικρινές για μένα να πω, «κάνω come out!». Όχι, κάνω μία δουλειά. Μέχρι να αποφασίσω ότι θα ξεκινήσω ένα ίδρυμα ή ότι έχω κάποια προοπτική ή άποψη που άλλοι άνθρωποι πρέπει να δέχονται, δεν θα το κάνω. Είμαι απλά ένα παιδί που κάνει ταινίες.». Εν τέλει, τo 2016, σε συνέντευξή της στο περιοδικό Elle έκανε coming out και επιβεβαίωσε πως είχε σχέση με τη συνεργάτιδά της, Alicia Cargile. Μετά τον χωρισμό της με την Cargile, η Στιούαρτ είχε μια σύντομη σχέση με τη Γαλλίδα τραγουδίστρια SoKo. Απο τα τέλη του 2016 έως το 2018 σε σχέση με το μοντέλο της Victoria Secret, Στέλλα Μάξγουελ. Από το 2019 είναι σε σχέση με τη σεναριογράφο Dylan Meyer και τον Νοέμβριο του 2021 δήλωσε ότι εκείνη και η Meyer αρραβωνιάστηκαν.
Ένας υπέροχος απατεώνας
Η ταινία Ένας υπέροχος απατεώνας (πρωτότυπος τίτλος The Fortune Cookie), είναι κωμωδία παραγωγής 1966 σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ. Η ταινία σηματοδότησε την πρώτη συνεργασία του κινηματογραφικού διδύμου Τζακ Λέμον και Γουόλτερ Ματάου, ο οποίος βραβεύτηκε με Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του.
Υπόθεση
Ο Χάρι Χίνκλ (Τζακ Λέμον) ένας κάμεραμαν του CBS που καταγράφει μέσω της κάμεράς του έναν αγώνα αμερικανικού ποδοσφαίρου, μεταφέρεται επειγόντως στο νοσοκομείο, όταν έρχεται σε μετωπική σύγκρουση με τον παίκτη των Κλίβελαντ Μπράουνς Λούθερ "Μπουμ Μπουμ" Τζάκσον (Ρόναλντ Ριτς), ο οποίος μην έχοντας παρατηρήσει τον καμεραμάν πέφτει πάνω του προκειμένου να σώσει τη μπάλα. Τα τραύματα του Χάρι δεν είναι σοβαρά, αλλά ο μηχανορράφος κουνιάδος του Γουίλιαμ Τζίνγκριτς (Γουόλτερ Ματάου), τον πείθει να προσποιηθεί ότι έχει υποστεί μερική παράλυση του κάτω άκρου και τριών δαχτύλων του άνω άκρου, προκειμένου να εισπράξουν αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρία. Ο Χάρι διστακτικά αποφασίζει να υποκύψει στην πρόταση του Γουίλι, εφόσον ελπίζει ότι με αυτόν τον τρόπο ίσως να κατααφέρει να ξανακερδίσει την πρώην του σύζυγο, Σάντι (Τζούντι Γουέστ). Η ασφαλιστική εταιρία υποψιάζεται ότι η παράλυση του Χάρι είναι προσποιητή και προσλαμβάνει έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ, τον Τσέστερ Πέρκι (Κλιφ Όσμοντ) να διελευκάνει το ζήτημα. Έτσι ξεκινάει ένα παιχνίδι γάτας και ποντικιού μεταξύ του Τσέστερ Πέρκι και του Γουίλι, ενώ παράλληλα ο Μπουμ Μπουμ επισκέπτεται συχνά τον Χάρι λέγοντάς του πόσο άσχημα αισθάνεται για το ατύχημα που προκάλεσε άθελά του. Ο Χάρι καταλαβαίνει ότι η Σάντι έχει επιστρέψει δίπλα του οδηγημένη από την απληστία και ότι οι πράξεις του πρόκειται να κάνουν κακό στους γύρω του και αποφασίζει να πει την αλήθεια πάνω στην κατάστασή του.
Πληροφορίες παραγωγής
Ο Μπίλι Γουάιλντερ, εμπνεύστηκε για τη συγγραφή του σεναρίου της ταινίας βλέποντας έναν αγώνα αμερικανικού ποδοσφαίρου, στον οποίο παίχτης συγκρούστηκε με καμεραμάν. Η ταινία σηματοδότησε την πρώτη από τις 11 συνεργασίες του Τζακ Λέμον με τον Γουόλτερ Ματάου (ακολούθησαν οι ταινίες Ένα παράξενο ζευγάρι (The Odd Couple, 1968), Μίστερ Κοτς (Kotch, 1971) στο οποίο ο Λέμον σκηνοθέτησε τον Ματάου, Η πρώτη σελίδα (The Front Page, 1974), Τα φιλαράκια (Buddy Buddy, 1981), Οι γκρινιάρηδες (Grumpy Old Men, 1993), Αρωμα ζωής (The Grass Harp, 1995), Γρουσούζηδες μα τρελά ερωτευμένοι (Grumpier Old Men, 1995), Ζιγκολό της συμφοράς (Out to Sea, 1997) και Ένα παράξενο ζευγάρι σε θεότρελο ταξίδι (The Odd Couple II, 1998) που τους καθιέρωσαν ως κινηματογραφικό δίδυμο.
Ο Μπίλι Γουάιλντερ είχε προτείνει στον Τζακ Λέμον, τον Φρανκ Σινάτρα ή τον Τζάκι Γκλίσον στον συμπρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά ο ηθοποιός επέμεινε στο όνομα του Ματάου. Ο Ματάου ήταν η πρώτη επιλογή του Γουάιλντερ για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του 1955 Επτά χρόνια φαγούρα (The Seven Year Ich), ρόλος που τελικά κατάληξε στον Τομ Γιούελ.
Βραβεία
Η ταινία προτάθηκε για τέσσερα βραβεία Όσκαρ και χάρισε στον Γουόλτερ Ματάου το Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του.
Βραβεία Ακαδημίας Κινηματογράφου (Όσκαρ)
Βράβευση:
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1966 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Κλίβελαντ Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Μπίλι Γουάιλντερ
Φάρσα Κεφαλονιάς
Τα Φάρσα είναι χωριό στην Κεφαλονιά. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεφαλονιάς του ομώνυμου νομού. Αποτελεί το μοναδικό οικισμό του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 214 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κεφαλονιάς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κεφαλληνίας
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1976-1977
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1976-77 ξεκίνησε στις 13 Μαρτίου 1977 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 15 Ιουλίου 1977 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στην Αθήνα, στο Παναθηναϊκό Στάδιο με αντιπάλους τον Πανιώνιο και τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Ολυμπιακός για δεύτερη συνεχόμενη σεζόν.
Πηγές
1977 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1976 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1977
Σέιμ της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας
μικρογραφία|350x350εσ| Σέιμ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του [[Σιγισμούνδος Γ΄ της Πολωνίας|Σιγισμούνδου Γ΄ (1587–1632)]] μικρογραφία|350x350εσ| Σέιμ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του [[Αύγουστος Β΄ ο Δυνατός|Αυγούστου Β' του Δυνατού (1694-1733)]] Το Σέιμ της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας, ή Γενικό Σέιμ (πολωνικά: sejm walny, λατινικά: Comitia generalia) ήταν το διμερές κοινοβούλιο της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας. Ιδρύθηκε από την Ένωση του Λούμπλιν το 1569 από τη συγχώνευση του Σέιμ του Βασιλείου της Πολωνίας και του Σεϊμάς του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας, της Ρουθηνίας και της Σαμογιτίας. Ήταν ένα από τα κύρια στοιχεία της δημοκρατικής διακυβέρνησης στην Κοινοπολιτεία (βλ. Χρυσή Ελευθερία). Το Σέιμ ήταν ένας ισχυρός πολιτικός θεσμός και ο βασιλιάς δεν μπορούσε να ψηφίσει νόμους χωρίς την έγκριση αυτού του οργάνου.
Τα δύο σώματα ενός σέιμ ήταν η Γερουσία (senat) αποτελούμενη από υψηλούς εκκλησιαστικούς και κοσμικούς αξιωματούχους και η κάτω βουλή, η Βουλή των Αντιπροσώπων (izba poselska), το ίδιο το σέιμ, των κατώτερων αξιωματούχων και των εκπροσώπων όλων των σλάχτα (ευγενείς).
Η διάρκεια και οι συχνότητες των Σέιμ άλλαξαν με την πάροδο του χρόνου, με τη συνεδρία των έξι εβδομάδων που συγκαλείτο κάθε δύο χρόνια να είναι η πιο συνηθισμένη. Οι τοποθεσίες του Σέιμ άλλαξαν κατά τη διάρκεια της ιστορίας, με την πρωτεύουσα της Κοινοπολιτείας, τη Βαρσοβία, να αναδεικνύεται ως η κύρια τοποθεσία. Ο αριθμός των βουλευτών και των γερουσιαστών του Σέιμ αυξήθηκε με την πάροδο του χρόνου, από περίπου 70 γερουσιαστές και 50 βουλευτές τον 15ο αιώνα σε περίπου 150 γερουσιαστές και 200 βουλευτές τον 18ο αιώνα. Τα πρώτα Σέιμ είχαν ως επί το πλείστον πλειοψηφική ψηφοφορία, αλλά από τον 17ο αιώνα, η ομόφωνη ψηφοφορία έγινε πιο κοινή, και σε 32 Σέιμ τέθηκαν βέτο με τη διάταξη του liberum veto, ιδιαίτερα στο πρώτο μισό του 18ου αιώνα. Αυτή η συσκευή άσκησης βέτο έχει πιστωθεί ότι παρέλυσε σημαντικά τη διακυβέρνηση της Κοινοπολιτείας.
Εκτός από τις τακτικές συνεδριάσεις του Γενικού Σέιμ, την εποχή των εκλεγόμενων βασιλέων, που ξεκίνησε το 1573, τρεις ειδικοί τύποι Σέιμ (Σέιμ σύγκλησης, εκλογής και στέψης) χειρίστηκαν τη διαδικασία των βασιλικών εκλογών στην περίοδο της μεσοβασιλείας. Συνολικά, 173 Σέιμ συναντήθηκαν μεταξύ 1569 και 1793.
Ετυμολογία
Η πολωνική λέξη sejm προέρχεται από το παλαιό τσεχικό sejmovat, που σημαίνει «να συγκεντρώσει» ή «να καλέσει».
Γένεση
μικρογραφία|250x250εσ| Μια λαϊκή συνέλευση στη βασιλεία του [[Κατάλογος μοναρχών της Πολωνίας|Βασιλιά Καζίμιρ Γ΄ του Μέγα (Πολωνία του 14ου αιώνα)]] Το Σέιμ της Πολωνικής-Λιθουανικής Κοινοπολιτείας ιδρύθηκε από την Ένωση του Λούμπλιν το 1569 και συγχώνευσε με το Σειμτου Βασιλείου της Πολωνίας και το Σεϊμάς του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας. Και οι δύο χώρες είχαν παράδοση αιώνων στη δημόσια συμμετοχή στη χάραξη πολιτικής, η οποία εντοπίζεται στη σλαβική συνέλευση γνωστή ως βιετς (wiec). Το σέιμικ («μικρό σέιμ») ήταν μια περιφερειακή ή τοπική συνέλευση, μεταξύ των οποίων τα μεταγενέστερα καθήκοντα ήταν η αποστολή αντιπροσώπων και οδηγίες στο Γενικό Σέιμ. Μια άλλη μορφή δημόσιας λήψης αποφάσεων στην Πολωνία ήταν αυτή της βασιλικής εκλογής, η οποία συνέβη όταν δεν υπήρχε σαφής διάδοχος του θρόνου ή όταν έπρεπε να επιβεβαιωθεί ο διορισμός του διαδόχου. Με τον καιρό η δύναμη τέτοιων συνελεύσεων μεγάλωσε, εδραιωμένη με προνόμια ορόσημων που αποκτήθηκαν από τους ευγενείς (σλάχτα), ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια περιόδων μετάβασης από μια δυναστεία ή σύστημα βασιλικής διαδοχής σε μια άλλη (όπως το Προνόμιο του Κοσίτσε του 1374). Ανιχνεύοντας την ιστορία του Σέιμ της Πολωνίας, ο Μπάρνταχ επισημαίνει τις εθνικές συνελεύσεις των αρχών του 15ου αιώνα και ο Γέντρουχ προτιμά, ως «βολικό χρονόμετρο», το Σέιμ του 1493, την πρώτη καταγεγραμμένη διμερή σύνοδο του πολωνικού κοινοβουλίου. Ο Σέντλαρ, ωστόσο, σημείωσε ότι το 1493 είναι απλώς η πρώτη φορά που μια τέτοια σύνοδος καταγράφηκε ξεκάθαρα στις πηγές και η πρώτη διμερής σύνοδος μπορεί να είχε πραγματοποιηθεί νωρίτερα.
Τα πρώτα ίχνη μεγάλων συναντήσεων ευγενών στο Μεγάλο Δουκάτο της Λιθουανίας βρίσκονται στη Συνθήκη του Σαλινάς του 1398 και στην Ένωση του Χορόντουο του 1413. Θεωρείται ότι το πρώτο Σεϊμάς του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας συναντήθηκε στο Γκρόντνο το 1445 κατά τη διάρκεια συνομιλιών μεταξύ του Καζίμιρ Δ΄ και του Λιθουανικού Συμβουλίου των Λόρδων. Καθώς οι Μοσχοβιτικοί-Λιθουανικοί Πόλεμοι μαίνονταν τη χώρα σχεδόν συνεχώς μεταξύ 1492 και 1582, ο Μέγας Δούκας χρειαζόταν περισσότερα φορολογικά έσοδα για τη χρηματοδότηση του στρατού και έπρεπε να καλεί το Σεϊμάς πιο συχνά. Σε αντάλλαγμα για συνεργασία, οι ευγενείς απαιτούσαν διάφορα προνόμια, συμπεριλαμβανομένης της ενίσχυσης του Σεϊμάς. Στην αρχή το Σεϊμάς δεν είχε τη νομοθετική εξουσία. Θα συζητούσε για εξωτερικές και εσωτερικές υποθέσεις, φόρους, πολέμους, κρατικό προϋπολογισμό. Στις αρχές του 16ου αιώνα, το Σεϊμάς απέκτησε ορισμένες νομοθετικές εξουσίες. Το Σεϊμάς θα μπορούσε να ζητήσει από τον Μεγάλο Δούκα να περάσει ορισμένους νόμους.
Πακαλίτα Μοσισίλι
Ο Πακαλίτα Μοσισίλι (Pakalitha Bethuel Mosisili, γενν. 14 Μαρτίου 1945) είναι πολιτικός από το Λεσότο, ο οποίος υπηρέτησε ως πρωθυπουργός του κρατιδίου από τον Μάρτιο του 2015 ως το 2017. Υπηρέτησε ξανά στην πρωθυπουργία από το 1998 ως το 2012. Εκτός από πρωθυπουργός ήταν και υπουργός Άμυνας. Έλαβε εντολή σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού το 2015.
Βιογραφία και καριέρα
Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1945. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1993 και στη συνέχεια έγινε υπουργός Παιδείας. Στις 14 Απριλίου 1994 απήχθη για λίγο μαζί με άλλους τρεις υπουργούς από στρατιώτες. Στο επεισόδιο σκοτώθηκε ένας πέμπτος υπουργός, ο αναπληρωτής πρωθυπουργός Σελομέτσι Μπαχόλο. Στα τέλη Ιανουαρίου του 1995 ο Μοσισίλι διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και την ίδια χρονιά διορίστηκε επίσης υπουργός εσωτερικών και τοπικής αυτοδιοίκησης. Τον Φεβρουάριο του 1998 εξελέγη ηγέτης του κόμματος Κογκρέσο για τη Δημοκρατία (LCD).Ο Μοσισίλι οδήγησε το κόμμα του σε σχεδόν σαρωτική νίκη στις εκλογές του 1998. Στις εκλογές αυτές υπήρχαν καταγγελίες για παρατυπίες και νοθεία, που οδήγησαν σε έκτροπα από πλευράς αντιπολίτευσης. Η κατάσταση εξομαλύνθηκε μόνο με την επέμβαση του SADC.
Εκλογικές νίκες 2002 και 2007
Έγινε πρωθυπουργός στις 29 Μαΐου 1998. Το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές τον Μάιο του 2002, στις οποίες η αντιπολίτευση κατήγγειλε νοθεία. Μάλιστα απειλήθηκε με επέμβαση του στρατού και αναγκάστηκε να καλέσει βοήθεια από την Νοτιαφρικανική Αναπτυξιακή Κοινότητα (SADC). Ακολούθησε και νέα εκλογική νίκη, τον Φεβρουάριο του 2007. Οι εκλογές του 2007 ήταν πρόωρες και έγιναν μετά την αποχώρηση 18 βουλευτών από το κυβερνών κόμμα (η ισχνή πλειοψηφία που είχε τότε στη Βουλή το LCD ήταν 61 επί συνόλου 120 εδρών). . Το LCD κέρδισε τις εκλογές με 61 έδρες ενώ ο σύμμαχός του, το Εθνικό Ανεξάρτητο Κόμμα πήρε επιπλέον 21 έδρες.
Απόπειρα δολοφονίας
Ένοπλοι επιτέθηκαν στην κατοικία του Μοσισίλι στις 22 Απριλίου 2009 σε μία προφανή απόπειρα δολοφονίας του. Τρεις από τους επίδοξους δολοφόνους σκοτώθηκαν από την αστυνομία, ενώ ο Μοσισίλι δεν έπαθε τίποτε.
Το 2012 αποχώρησε από την πρωθυπουργία και τον διαδέχθηκε ο Τομ Ταμπάνε.
Εκλογές 2015
Έπειτα από τη διεξαγωγή των γενικών εκλογών του Φεβρουαρίου του 2015, ο Μοσισίλι σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού. Ορκίστηκε πρωθυπουργός στις 17 Μαρτίου 2015.
Εκλογές 2017 και παραίτηση από την πρωθυπουργία
Δυο χρόνια αργότερα, την 1η Μαρτίου 2017, ηττήθηκε σε πρόταση δυσπιστίας και θεωρήθηκε πιθανή η διεξαγωγή πρόωρων εκλογών. Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός πρότεινε στο βασιλιά Λετσίε Γ΄ να διαλύσει το κοινοβούλιο και ο βασιλιάς το έκανε στις 7 Μαρτίου.
Οι εκλογές διεξήχθησαν στις 3 Ιουνίου 2017 και είχαν ως αποτέλεσμα την νίκη για τον Τομ Ταμπάνε και το κόμμα του, το ABC, το οποίο κέρδισε 48 έδρες έναντι 30 για το Δημοκρατικό Κογκρέσο του Μοσισίλι. Στη συνέχεια, ο Μοσισίλι υπέβαλε την παραίτησή του στον βασιλιά Λετσίε και παρέμεινε υπηρεσιακά στην πρωθυπουργία. Ο Ταμπάνε τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία στις 16 Ιουνίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μοσισιλι, Π
Διχλωροφθορομεθάνιο
Το διχλωροφθορομεθάνιο ή Freon 21 ή R-21 είναι ένα τριαλομεθάνιο και ένας υδροφθοροχλωράνθρακας. Στις κανονικές συνθήκες (T = 25 °C, P = 1 atm) είναι ένα άχρωμο και άοσμο αέριο. Σε θερμοκρασίες 5 Κ - 105 Κ βρίσεται σε μία φάση (space group Pbca). Χρησιμοποιήθηκε ως προωθητικό αεροζόλ και ως ψυκτικό υγρό για ηλεκτρικά ψυγεία και κλιματιστικά, αλλά ατό σταμάτησε λόγω της καταστροφής που προκαλούσε στο στρατοσφαιρικό όζον. Το δυναμικό καταστροφής του όζοντος για το διχλωροφθορομεθάνιο είναι 0,05, με αποτέλεσμα το 2004 η παραγωγή και η κατανάλωσή του να πέσει στο 15% σε σχέση με το 1989 και αναμαίνεται να εκμηδενιστεί μέχρι το 2015, τουλάχιστον σύμφωνα με το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ.
Ονοματολογία
Η ονομασία «διχλωροφθορομεθάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «μεθ-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το αρχικό πρόθεμα «διχλωρο-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων χλωρίου ανά μόριο της ένωσης και το ακολοθούμενο «φθορο-» δηλώνει την παρουσία ενός (1) ατόμου φθορίου ανά μόριο της ένωσης. Το «διχλωρο-» μπαίνει πρώτο, γιατί τα προθέματα υποκαταστατών ή διακλαδώσεων μπαίνουν κατά αλφαβητική σειρά και δ < φ.
Μοριακή δομή
Η μοριακή δομή του είναι τετραεδρική, με το άτομο του άνθρακα στο κέντρο κσι τα υπόλοιπα στις κορυφές.
Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο
Με επίδραση τριφθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε τριχλωρομεθάνιο :
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Υδρολύεται με υδροξείδιο του νατρίου προς φθοροχλωρομεθανόλη που μετατρέπεται τελικά σε μονοξείδιο του άνθρακα και υδροφθόριο :
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με RONa αρχικά προς αλκοξυφθοροχλωρομεθάνιο και στη συνέχεια, με περίσσεια RONa, προς διαλκοξυφθορομεθάνιο και τελικά τριαλκοξυμεθάνιο :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με RC≡CNa αρχικά προς 1-φθορο-1-χλωραλκίνιο-2, στη συνέχεια, με περίσσεια RC≡CNa, προς 1,5-διαλκυλο-3-φθοροπενταδιίνιο και τελικά προς 3-αλκινυλο-1,5-διαλκυλοπενταδιίνιο :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με RCOONa αρχικά προς αλκανικό φθοροχλωρομεθυλεστέρα, στη συνέχεια, με περίσσεια RCOONa, προς διαλκανικό φθορομεθυλοδιεστέρα και τελικά προς τριαλκανικό μεθυλοτριεστέρα :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με RNa αρχικά προς (φθοροχλωρομεθυλ)αλκάνιο, στη συνέχεια, με περίσσεια RNa, προς διαλκυλοφθορομεθάνιο και τελικά προς τριαλκυλομεθάνιο :
Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο
Με αρχικά RSNa προς (αλκυλοθειο)φθοροχλωρομεθάνιο, στη συνέχεια, με περίσσεια RSNa, προς δι(αλκυλοθειο)φθορομεθάνιο και τελικά προς τρι(αλκυλοθειο)μεθάνιο :
Υποκατάσταση από ιώδιο
Με αρχικά KI προς ιωδοφθοροχλωρομεθάνιο, στη συνέχεια, με περίσσεια KI, προς διιωδοφθορομεθάνιο και τελικά προς τριιωδομεθάνιο :
Υποκατάσταση από φωσφύλιο
Με φωσφίνη (PH3) αρχικά προς φθοροχλωρομεθανοφωσφαμίνη, στη συνέχεια, με περίσσεια φωσφίνης, προς φθορομεθανοδιφωσφαμίνη και τελικά προς μεθανοτριφωσφαμίνη :
Υποκατάσταση από νιτροομάδα
Με NaNO2 αρχικά προς νιτροφθοροχλωρομεθάνιο, στη συνέχεια, με περίσσεια νιτρώδους νατρίου, προς δινιτροφθορομεθάνιο, και τελικά προς τρινιτρομεθάνιο :
Υποκατάσταση από φαινύλιο
Με επίδραση τύπου Friedel-Crafts σε βενζολίου παράγεται αρχικά (φθοροχλωρομεθυλο)βενζόλιο, στη συνέχεια, με περίσσεια βενζολίου, προς διφαινυλοφθορομεθάνιο και τελικά προς τριφαινυλομεθάνιο:
Αναγωγή
1. Με LiAlH4, παράγεται μεθάνιο :
3. Με σιλάνιο, παρουσία τριφθοριούχου βορίου, παράγεται μεθάνιο :
Αντιδράσεις προσθήκης
1. Σε αλκένια. Π.χ. με αιθένιο (CH2=CH2) παράγει 1,3-διχλωρο-1-φθοροπροπάνιο:
2. Σε αλκίνια. Π.χ. με αιθίνιο (HC≡CH) παράγει 1,3-διχλωρο-3-φθοροπροπένιο
3. Σε κυκλοαλκάνια που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με κυκλοπροπάνιο παράγει 1,4-διχλωρο-1-φθοροβουτάνιο: 40px|κυκλοπροπάνιο 4. Σε αλκαδιένια. Π.χ. με βουταδιένιο-1,3 παράγει 1,5-διχλωρο-5-φθοροπεντένιο-2.
5. Σε ετεροκυκλικές ενώσεις που έχουν τριμελή ή τετραμελή δακτύλιο. Π.χ. με εποξυαιθάνιο παράγει φθοροχλωρο(2-χλωραιθοξυ)μεθάνιο : 30 px
Παραγωγή και παρεμβολή φθοροχλωρομεθυλενίου
Με επίδραση πυκνού διαλύματος υδροξείδιου του καλίου αποσπάται υδροχλώριο παράγοντας διφθορομεθυλένιο :
1. Παρεμβολή στον εαυτό του. Παράγεται 1,2-διφθορο-1,1,3-τριχλωραιθάνιο:
2. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται μίγμα από 3-φθορο-3-χλωροπροπένιο και 1-φθορο-1-χλωροκυκλοπροπάνιο:
3. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται μίγμα από 3-φθορο-3-χλωροπροπίνιο και 3-φθορο-3-χλωροκυκλοπροπένιο:
4. Παρεμβολή και προσθήκη στο βενζόλιο. Παράγεται μίγμα από (φθοροχλωρομεθυλο)βενζόλιο και 7-φθορο-7-χλωροκυκλοεπτατριένιο:
5. Παρεμβολή και προσθήκη στη μεθανάλη. Παράγεται μίγμα από φθοροχλωραιθανάλη και 2-φθορο-2-χλωρεποξυαιθάνιο (2-φθορο-3-χλωροξιράνιο):
Παραγωγή και παρεμβολή φθορομεθυλενίου
1. Παρεμβολή στον εαυτό του. Παράγεται 1,2-διφθορο-1,1-διχλωραιθάνιο:
2. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό φθοροκυκλοπροπάνιο: 20 px
3. Παρεμβολή και προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό 3-φθοροκυκλοπροπένιο:
4. Παρεμβολή και προσθήκη στο βενζόλιο. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό 7-φθοροκυκλoεπτατριένιο:
5. Παρεμβολή και προσθήκη στη μεθανάλη. Παράγεται σε μεγάλο ποσοστό εποξυφθοραιθάνιο: 50 px
Πηγές
Κατηγορία:Τριαλαλκάνια Κατηγορία:Αλομεθάνια Κατηγορία:Φθοροχλωράνθρακες
Κέβιν Λιντς
Ο Κέβιν Λιντς (Kevin Andrew Lynch, Σικάγο, Ιλινόι, 7 Ιανουαρίου 1918 – Aquinnah, Μασαχουσέτη, 25 Απριλίου 1984) ήταν Αμερικάνος πολεοδόμος και συγγραφέας.
Σπουδές και Επαγγελματική εμπειρία
Ο Λιντς σπούδασε στο πανεπιστήμιο Γέιλ / πολυτεχνικό ίδρυμα Rensselaer, υπό τον Φρανκ Λόιντ Ράιτ - και πήρε πτυχίο πανεπιστημίου στον αστικό σχεδιασμό από το MIT το 1947. Ξεκίνησε διαλέξεις στο MIT το επόμενο έτος, έγινε βοηθός καθηγητής το 1949, ορίσθηκε μόνιμος συνεργάτης καθηγητής το 1955, και έγινε πλήρης καθηγητής το 1963. Παράλληλα με την έρευνα και την διδασκαλία, ο Λιντς διατέλεσε σύμβουλος της πολιτείας του Ρόουντ Άιλαντ, του Ιατρικού Κέντρου Νέας Αγγλίας, της Αρχής επανανάπτυξης της Βοστώνης, της εταιρείας βιομηχανικής ανάπτυξης του Πουέρτο Ρίκο, του Γραφείου σχεδιασμού του M.I.T. και άλλων οργανισμών.