cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη του Μελιγαλά
Μάχη
Σε σύσκεψη της ηγεσίας των ταγματασφαλιτών το πρωί της επομένης, 15ης Σεπτεμβρίου, ο Παπαδόπουλος πρότεινε αιφνιδιαστική έξοδο προς τους Γαργαλιάνους για να ξεφύγουν από τον κλοιό του ΕΛΑΣ. Η σύσκεψη διακόπηκε όταν το σπίτι όπου λάμβανε χώρα χτυπήθηκε από ένα βλήμα όλμου, ενώ η διάδοση του σχεδίου από τον κύκλο του Περρωτή τρομοκράτησε τους τραυματίες ταγματασφαλίτες, αλλά και τους κρατούμενους εαμίτες. Η σύσκεψη διακόπηκε οριστικά από τη νέα επίθεση στον Αγιο-Λιά, κατά την οποία η ομάδα του Μπασακίδη χρησιμοποιώντας χειροβομβίδες και αυτόματα υποχρέωσε σε υποχώρηση τους ταγματασφαλίτες. Από εκεί τέσσερις ΕΛΑΣίτες ξεκίνησαν να βάλλουν με οπλοπολυβόλα προς το εσωτερικό της πόλης, ενώ οι αμυνόμενοι σήκωσαν λευκές σημαίες στους αντάρτες του 1/8 Τάγματος. Κάποιες δεκάδες ταγματασφαλίτες υπό τον ταγματάρχη Καζάκο επιχείρησαν να διαφύγουν προς νότο και έπειτα προς το Δερβένι, αλλά υπέστησαν απώλειες από την εφεδρεία του ΕΛΑΣ, τους μαυροσκούφηδες του Άρη Βελουχιώτη στο δρόμο Μελιγαλά-Σκάλας και μια διμοιρία του 11ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ στα υψώματα της Ανθούσας. Η προσωπική φρουρά του Βελουχιώτη και μέρος του 11ου Συντάγματος από την Αρκαδία συνόδευαν τον ίδιο τον Βελουχιώτη, που είχε εκδώσει οδηγίες για τη μάχη, ενημερωνόταν μέσω ασυρμάτου για την εξέλιξή της και, πληροφορούμενος τη νίκη του ΕΛΑΣ, έσπευσε για να επιθεωρήσει την κατάσταση.
Εκτελέσεις
Τη λήξη της μάχης ακολούθησε εισβολή αμάχων στον Μελιγαλά και ανεξέλεγκτη λεηλασία και σφαγή από πλήθος συγγενών θυμάτων ταγματασφαλιτών που επιζητούσαν εκδίκηση. Σύμφωνα με μια έκθεση που σώζεται στα αρχεία του ΚΚΕ, επρόκειτο για κατοίκους του χωριού Σκάλα που είχε πυρποληθεί από τον γερμανικό στρατό. Μεταξύ των αιχμαλώτων ταγματασφαλιτών, που κρατούνταν στο μπεζεστένι της πόλης, ο Βελουχιώτης -που έφτασε στον Μελιγαλά μαζί με την προσωπική του φρουρά λίγο μετά το τέλος της μάχης- αναγνώρισε ένα χωροφύλακα τον οποίο είχε συλλάβει αλλά είχε απελευθερώσει στο παρελθόν και διέταξε την εκτέλεσή του. Το πρώτο αυτό εκδικητικό κύμα, το οποίο ευνοήθηκε και από την εσκεμμένα πλημμελή φύλαξη των αιχμαλώτων, ακολούθησαν εκτελέσεις με οργανωμένο τρόπο.
Στο ανταρτοδικείο που οργανώθηκε στην πόλη με επικεφαλής τους δικηγόρους Βασίλη Μπράβο και Γιάννη Καραμούζη καταδικάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, πέρα από τους περίπου 60 επικεφαλής των Ταγμάτων, με λίστες με τα ονόματα των οποίων είχαν προμηθεύσει τους υπεύθυνους του ΕΛΑΣ οι τοπικές εαμικές οργανώσεις, πολλοί άλλοι με διαδικασίες διαβλητές που σχετίζονταν και με προσωπικά κίνητρα. Οι εκτελέσεις έγιναν στην «πηγάδα», ένα εγκαταλειμμένο πηγάδι έξω από το Μελιγαλά. Όπως ήταν συνήθης πρακτική, για να μην αναγνωριστούν οι δράστες των εκτελέσεων, την πραγματοποίησή τους ανέλαβε ένα τμήμα του ΕΛΑΣ από άλλη περιοχή, μάλλον μια διμοιρία του 8ου συντάγματος, τα μέλη της οποίας κατάγονταν από την περιοχή Κοσμά-Τσιταλίων-Ασωπού.
Η παρουσίαση από τις πηγές της στάσης του Βελουχιώτη και των συντρόφων του στα γεγονότα ποικίλλει ανάλογα με τις ιδεολογικοπολιτικές τους συμπάθειες και κυμαίνεται από την αγιογραφική έμφαση σε πράξεις ελεημοσύνης απέναντι σε αμάχους ως την απεικόνισή τους ως αιμοσταγών θυτών. Στις 17 Σεπτεμβρίου ο Βελουχιώτης μετέβη στην Καλαμάτα, όπου οδηγήθηκαν ο νομάρχης Μεσσηνίας Περρωτής και άλλοι δωσίλογοι αξιωματούχοι. Στην κεντρική πλατεία της πόλης το εξαγριωμένο πλήθος έσπασε τις γραμμές της ΕΛΑΣίτικης πολιτοφυλακής και οι αιχμάλωτοι λιντσαρίστηκαν ενώ δώδεκα κρεμάστηκαν από τους φανοστάτες.
Απολογισμοί
thumb|Το νεκροταφείο των θυμάτων του Μελιγαλά Σε ανακοινωθέν του ΕΛΑΣ της 26ης Σεπτεμβρίου 1944 ο υποστράτηγος Εμμανουήλ Μάντακας ανέφερε πως «σκοτώθηκαν 800 Ράλληδες», αριθμό που αναπαράγει και ο στρατηγός Στέφανος Σαράφης. Έκθεση του Ερυθρού Σταυρού, που προσπαθούσε να είναι αντικειμενικός, ανέφερε ότι ο αριθμός των νεκρών «ξεπέρασε τους 1.000», αριθμός ο οποίος κατά τον Χέρμαν Φρανκ Μάγερ μάλλον αντιστοιχεί στην πραγματικότητα, ενώ το επόμενο έτος το συνεργείο του Δημήτριου Καψάσκη της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας ανέφερε πως ανέσυρε από το Μελιγαλά 708 νεκρούς.
Εκπρόσωποι της μετεμφυλιακής εθνικοφροσύνης έκαναν λόγο για πολύ μεγαλύτερο αριθμό νεκρών, με τις εκτιμήσεις να κυμαίνονται από περίπου 1.110 ως πάνω από 2.500 θύματα: π.χ. ο πρώην νομάρχης της ΕΡΕ και γιος θύματος από τον ΕΛΑΣ, Κοσμάς Εμμ. Αντωνόπουλος, κάνει λόγο για 2.100 δολοφονηθέντες στο Μελιγαλά, παραθέτοντας ωστόσο στοιχεία για 699 άτομα. Στο βιβλίο του Ηλία Θεοδωρόπουλου, αδελφού θύματος του Μελιγαλά, το οποίο διανεμόταν δωρεάν από το «Σύλλογο Θυμάτων Πηγάδας Μελιγαλά», γίνονται αναφορές σε 1.500 ως πάνω από 2.000 νεκρούς, ενώ σε κατάλογο του βιβλίου υπάρχουν 1.144 ονόματα σκοτωμένων (οι 108 από τον Μελιγαλά), που περιλαμβάνουν τους νεκρούς της μάχης και τους εκτελεσθέντες από τον ΕΛΑΣ (ανάμεσά τους και άτομα που λιντσαρίστηκαν στην Καλαμάτα, όπως π.χ. οι Περρωτής και Μπούτος). Μεταξύ των θυμάτων συγκαταλέγονται 18 ηλικιωμένοι, 22 γυναίκες και 9 έφηβοι (8 αγόρια και ένα κορίτσι) ηλικίας 15 έως 17 ετών, ενώ όλα τα υπόλοιπα ονόματα του πίνακα ανήκουν σε άνδρες που βρίσκονταν σε μάχιμη ηλικία.
Αντιθέτως, συγγραφείς της εαμικής πλευράς τείνουν να μειώνουν τον αριθμό των εκτελεσθέντων· η πιο αναλυτική καταγραφή, του μέλους του ΕΑΜ Σπύρου Ξιάρχου, υπολογίζει ότι 120 σκοτώθηκαν μαχόμενοι και 280-350 εκτελέστηκαν.
Επακόλουθα
Τα συμβάντα αυτά, που έδειξαν ότι ο ΕΛΑΣ ήταν διατεθειμένος να υποστεί σημαντικές απώλειες για να αποκτήσει τον έλεγχο πριν την άφιξη των βρετανικών δυνάμεων και ικανός να το επιτύχει, οδήγησαν σε αλλαγή της βρετανικής πολιτικής: οι Βρετανοί σύνδεσμοι στην Πελοπόννησο, που μέχρι τότε είχαν εντολές να μην αναμιγνύονται στα τεκταινόμενα, διατάχθηκαν να παρεμβαίνουν για τον αφοπλισμό, τη φύλαξη και την παράδοση του οπλισμού των ταγματασφαλιτών ει δυνατόν σε βρετανικές δυνάμεις, για την αποτροπή του ενδεχόμενου να έλθουν στα χέρια του ΕΛΑΣ. Έκτοτε, χάρη και στην παρέμβαση Βρετανών συνδέσμων, στελεχών του Ερυθρού Σταυρού, αντιπροσώπων της κυβέρνησης Παπανδρέου ή και των κατά τόπους εαμικών αρχών, σε πολλές πόλεις της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου τα Τάγματα παραδόθηκαν αμαχητί και χωρίς αιματοχυσία. Υπήρξαν και αρκετά περιστατικά θανάτωσης των παραδοθέντων ταγματασφαλιτών είτε από ελασίτες, είτε από εξαγριωμένα πλήθη και συγγενείς των θυμάτων τους, όπως στην Πύλο και σποραδικά την περίοδο αυτή στη Βόρειο Ελλάδα, οφειλόμενα, στην έντονη πίεση μέρους του πληθυσμού για εκδίκηση, μερικά, όμως, στη συναίνεση ή και προεργασία εαμικών στελεχών.
Η κοινωνική πόλωση μεταξύ του ΕΑΜ και των αντιπάλων του, φιλελεύθερων και εθνικιστών αντικομμουνιστών, είχε ως αποτέλεσμα τα δύο στρατόπεδα να υιοθετήσουν διπλή γλώσσα. Το μεν ΕΑΜ δήλωνε πως θα υποστηρίξει με θέρμη την τάξη και την παλινόρθωση της εξουσίας, ενώ εξαπέλυσε μια αιματηρή εξωδικαστική εκκαθάριση μεγάλης κλίμακας, με στόχο να κυριαρχήσει πολιτικά πριν την άφιξη βρετανικών δυνάμεων, ενισχύοντας τη διαπραγματευτική του ισχύ στο εσωτερικό της κυβέρνησης και ικανοποιώντας τη λαϊκή αγανάκτηση, έτσι ώστε αμέσως μετά να επιδείξει αυτοσυγκράτηση και να δηλώνει σεβασμό στους νόμους, οι δε αντίπαλοί του εγγυώνταν ταυτόχρονα τη συμμετοχή του ΕΑΜ στην κυβέρνηση και τη διαφύλαξη της ζωής των δωσιλόγων.
Γενικά, στο κενό εξουσίας που προέκυψε μετά την αποχώρηση του γερμανικού στρατού, οι αξιωματούχοι του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ προσπάθησαν να επιβάλουν την τάξη αντιστεκόμενοι σε εκκλήσεις για εκδίκηση, όπως συνέβη στη Μυτιλήνη και τη Νάουσα. Βρετανικά τμήματα που αποβιβάστηκαν στην Πελοπόννησο εκείνη την εποχή διαπίστωσαν ότι η εαμική πολιτοφυλακή, που είχε δημιουργηθεί προς το τέλος καλοκαιριού του 1944 για να αναλάβει καθήκοντα αστυνόμευσης που ως τότε διεκπεραίωναν οι αντάρτες και να αντικαταστήσει την απαξιωμένη κατοχική χωροφυλακή, διατηρούσε τον έλεγχο. Μάλιστα στην Πάτρα μέχρι και τον Νοέμβριο πραγματοποιούνταν κοινή αστυνόμευση από Βρετανούς και πολιτοφύλακες του ΕΑΜ. Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες που υπέστησαν λιγότερες καταστροφές κατά τη ναζιστική κατοχή, σημειώθηκαν εκτεταμένα φαινόμενα αντεκδικήσεων: πάνω από 10.000 εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες στη Γαλλία πριν εγκατασταθούν οι κυβερνητικές δυνάμεις και 15.000 στην Ιταλία, ενώ στις Βρυξέλλες λυντσαρίστηκαν δημόσια 265 άνθρωποι.
Η Συμφωνία της Καζέρτας που υπέγραψαν ο Παπανδρέου, ο Ναπολέων Ζέρβας, ο Σαράφης και ο Σκόμπι στις 26 Σεπτεμβρίου, με την οποία οι αντάρτικοι σχηματισμοί, ο ΕΛΑΣ και ο ΕΔΕΣ, τέθηκαν υπό τη διοίκηση του Σκόμπι, χαρακτήρισε τα Τ.Α. «όργανα του εχθρού» και όρισε την αντιμετώπισή τους ως εχθρικά στρατεύματα εάν δεν παραδίδονταν. Μετά τη συμφωνία, ο Σκόμπυ διέταξε τους αξιωματικούς του να μεσολαβήσουν για να προστατεύσουν τους ταγματασφαλίτες, αφοπλίζοντάς τους και θέτοντάς τους υπό περιορισμό.
Δημόσια μνήμη
Από το Σεπτέμβριο του 1945 και εξής κάθε χρόνο πραγματοποιείται μνημόσυνο για τους εκτελεσθέντες από τον ΕΛΑΣ, οργανωμένο από τις τοπικές αρχές με τη συμμετοχή θεσμικών παραγόντων, έως και κυβερνητικών στελεχών την περίοδο της δικτατορίας. Με χρήματα που συγκεντρώθηκαν με έναν έρανο το 1953, ανεγέρθηκε στο χώρο της «πηγάδας» ένα παρεκκλήσι και ένας σταυρός, ενώ ξεκίνησε η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου, η οποία ολοκληρώθηκε επί δικτατορίας.
Τα γεγονότα του Μελιγαλά ιδεολογικοποιήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν πολιτικά. Το μετεμφυλιακό καθεστώς παρουσίαζε τον Μελιγαλά ως σύμβολο της «κομμουνιστικής βαρβαρότητας», ενώ από την άλλη οι ταγματασφαλίτες μνημονεύονταν αποκλειστικά ως αντίπαλοι ή θύματα των κομμουνιστών, καθώς το μετεμφυλιακό κράτος αντλούσε τη νομιμοποίησή του από την προβολή του ως συνέχεια όχι της δωσίλογης, αλλά της εξόριστης κυβέρνησης. Στις αγγελίες για το ετήσιο μνημόσυνο για τους νεκρούς του Μελιγαλά και στις ομιλίες που εκφωνούνταν εκεί, παραλειπόταν κάθε αναφορά στη δράση των νεκρών ως μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας, οι οποίοι μνημονεύονταν ως «σφαγιασθέντες εθνικόφρονες» ή «πατριώτες».
Το 1982 το Υπουργείο Εσωτερικών κρίνοντας ότι «οι εκδηλώσεις αυτές αποτελούσαν κηρύγματα μισαλλοδοξίας και τροφοδοτούσαν επί 40 χρόνια το διχασμό» αποφάσισε την παύση συμμετοχής επίσημων κρατικών αρχών στο μνημόσυνο, την οργάνωση του οποίου ανέλαβε πλέον ο «Σύλλογος Θυμάτων Πηγάδας», που είχε δημιουργηθεί το 1980. Η περιθωριοποίηση αυτή των εκδηλώσεων συνοδεύτηκε από τη μεταβολή των πανηγυρικών λόγων σε απολογίες υπέρ των νεκρών, που τιμώνται ως μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας. Σήμερα στις εκδηλώσεις συμμετέχουν απόγονοι των εκτελεσθέντων, ακροδεξιά κόμματα και νεοναζιστικές οργανώσεις.
Στις αρχές της δεκαετίας του '80 σε αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε φοιτητές προσκείμενους στη ΕΚΟΝ Ρήγας Φεραίος - Β΄ Πανελλαδική και τις Αριστερές Συσπειρώσεις από τη μία πλευρά και στη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και την ΟΝΝΕΔ από την άλλη, στο πλαίσιο της αναγνώρισης της εθνικής αντίστασης το 1982, οι πρώτοι χρησιμοποιούσαν το σύνθημα «ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-Μελιγαλάς» ως απάντηση στη θετική προβολή των ταγματασφαλιτών από τους δεύτερους, πρακτική που επαναλήφθηκε στο Πανσπουδαστικό συνέδριο του 1992 ως απάντηση σε εμφυλιοπολεμικά και αντικομμουνιστικά συνθήματα της ΔΑΠ. Σε μία περίοδο αύξησης της πυκνότητας των συνθηματολογικών αναφορών στη δεκαετία του '40, από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 και εξής και ιδίως μετά την είσοδο της Χρυσής Αυγής στη Βουλή, τα γεγονότα στον Μελιγαλά ανασημασιοδοτήθηκαν θετικά από την Αριστερά ως αντιφασιστική πρωτοβουλία και η αναφορά σε αυτά συνδυάζεται με τυπικά αντιεξουσιαστικά συνθήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θηριωδίες του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην Ελλάδα Κατηγορία:Ιστορία της Μεσσηνίας Κατηγορία:Μάχες του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Μάχες των Ταγμάτων Ασφαλείας Κατηγορία:1944 Κατηγορία:Μάχες της Εθνικής Αντιστάσεως
Κλαβίχορδο
Το κλαβίχορδο είναι πληκτροφόρο χορδόφωνο μουσικό όργανο που πρωτοεμφανίστηκε περίπου το 15ο αιώνα, ενδεχομένως και νωρίτερα. Ήταν σε χρήση σε ολόκληρη τη δυτική Ευρώπη κατά την περίοδο της Αναγέννησης και στη Γερμανία και τη Σκανδιναβία μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Αποτελείται συνήθως από ένα ηχείο ορθογώνιου σχήματος, πάνω στο οποίο τοποθετούνταν χορδές που συνδέονταν με τα πλήκτρα μέσω μεταλλικών εφαπτόμενων γλωσσιδίων. Πιέζοντας τα πλήκτρα, ο οργανοπαίκτης θέτει σε κίνηση τις γλωσσίδες, οι οποίες με τη σειρά τους χτυπούν τις χορδές ώστε να παραχθεί ο ήχος του οργάνου. Τα παλαιότερα κλαβίχορδα διέθεταν «τάστα», δηλ. κάθε ζευγάρι χορδών μπορούσε να χτυπηθεί από περισσότερες από μία γλωσσίδες, παράγοντας διαφορετικές νότες, αλλά μόνο μία νότα κάθε φορά. Κλαβίχορδα χωρίς τάστα, στα οποία κάθε γλωσσίδα μπορούσε να χτυπά τη δική της χορδή, εμφανίζονται στα τέλη του 17ου αιώνα. Ο όρος κλαβίχορδο εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Der Minne Regel (1404) του ποιητή Έμπερχαρντ φον Κέρσνε από το Μίντεν.
Ακόμα και τα μεγαλύτερων διαστάσεων κλαβίχορδα ήταν αρκετά αδύναμα για να χρησιμοποιηθούν σε ορχήστρα ή σε μεγάλους χώρους. Παρόλα αυτά, επειδή οι χορδές του οργάνου πάλλονταν όσο τα πλήκτρα παρέμεναν πατημένα, το κλαβίχορδο πρόσφερε στον εκτελεστή τη δυνατότητα να ελέγχει σε μεγάλο βαθμό την ένταση του ήχου, ώστε να αυξομειώνει το δυναμικό εύρος της εκτέλεσης από την περιοχή του πιάνο (piano) μέχρι την περιοχή του φόρτε (forte). Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που το κλαβίχορδο παρέμεινε τόσο αγαπητό όργανο για εξάσκηση μέχρι το 19ο αιώνα.
Κλαβίχορδα συνέχισαν να κατασκευάζονται περίπου μέχρι το 1820, μετά την επινόηση του τετράγωνου πιάνου, ενώ αργότερα, στα τέλη του 1890, ο μουσικός και κατασκευαστής οργάνων Άρνολντ Ντόλμετς συνέβαλε στην αναβίωσή τους. Έκτοτε η κατασκευή και χρήση τους συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πληκτροφόρα μουσικά όργανα
Φωσφορικό διαμμώνιο
380px|μικρογραφία|Απεικόνιση του φωσφορικού διαμμωνίου σε χημική διάσταση. Το φωσφορικό διαμμώνιο (αγγλ. diammonium phosphate, DAP, ονομασία IUPAC: όξινο φωσφορικό διαμμώνιο), είναι χημική ένωση με τον τύπο (NH4)2HPO4 που υπάγεται σε σειρά υδατοδιαλυτών αλάτων του φωσφορικού αμμωνίου που μπορούν να παραχθούν όταν η αμμωνία αντιδρά με το φωσφορικό οξύ.
Το στερεό φωσφορικό διαμμώνιο παρουσιάζει πίεση διάστασης της αμμωνίας όπως δίνεται από την ακόλουθη εξίσωση:
(NH4)2HPO4(s) <-> NH3(g) + (NH4)H2PO4(s)
Στους 100°C, η πίεση διάστασης του φωσφορικού διαμμωνίου είναι περίπου 5 mmHg.
Σύμφωνα με το MSDS του φωσφορικού διαμμωνίου, η αποσύνθεση ξεκινά από τους 70 °C: "Επικίνδυνα προϊόντα αποσύνθεσης: Σταδιακά χάνει αμμωνία όταν εκτίθεται στον αέρα σε θερμοκρασία δωματίου. Αποσυντίθεται σε αμμωνία και φωσφορικό μονοαμμώνιο στους 70 °C. Στους 155°C, το DAP εκπέμπει οξείδια του φωσφόρου, οξείδια του αζώτου και αμμωνία."
Χρήσεις
Το DAP χρησιμοποιείται κυρίως ως λίπασμα. Αποτελεί το πιο διαδεδομένο -φωσφορικού τύπου- λίπασμα σήμερα. Όταν εφαρμόζεται ως πρώτη ύλη λίπανσης των φυτών, αυξάνει προσωρινά την οξύτητα (pH) του εδάφους, αλλά μακροπρόθεσμα το επεξεργασμένο έδαφος γίνεται πιο όξινο από ότι πριν τη νιτροποίηση του αμμωνίου.
Δεν είναι συμβατό με αλκαλικές χημικές ουσίες επειδή το ιόν αμμωνίου του είναι πιο πιθανό να μετατραπεί σε αμμωνία σε περιβάλλον υψηλού pH. Το μέσο pH στο διάλυμα είναι περίπου 7,5–8. Η τυπική σύνθεση του, όπως απαντάται στα λιπάσματα, είναι: 18-46-0 (18% N, 46% P2O5, 0% K2O).
Το DAP επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως αντιπυρική ουσία. Μειώνει τη θερμοκρασία καύσης του υλικού, μειώνει τους μέγιστους ρυθμούς απώλειας μάζας και προκαλεί αύξηση της παραγωγής υπολειμμάτων ή κάρβουνου. Αυτά είναι σημαντικά αποτελέσματα για την καταπολέμηση της πυρκαγιάς, καθώς η μείωση της θερμοκρασίας πυρόλυσης και η αύξηση της ποσότητας του σχηματιζόμενου άνθρακα μειώνει την ποσότητα του διαθέσιμου καυσίμου και μπορεί να οδηγήσει σε πυροπροστασία. Αποτελεί σήμερα το κύριο συστατικό αρκετών δημοφιλών εμπορικών αντιπυρικών σκευασμάτων, ενώ περιέχεται ως συστατικό των τσιγάρων τύπου «επιβραδυντικών φωτιάς».
Το DAP χρησιμοποιείται επίσης:
Φυσική εξάπλωση
Η ένωση εμφανίζεται στη φύση ως το εξαιρετικά σπάνιο ορυκτό, φωσφαμίτης. Η σχετική ένωση διυδρογόνου εμφανίζεται ως το ορυκτό διφωσφαμίτης. Και τα δύο σχετίζονται με κοιτάσματα γκουάνο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωσφορικά
Κωνσταντίνος Παναγή
Ο Κωνσταντίνος Παναγή (γενν. Λευκωσία, 8 Οκτωβρίου 1994) είναι Κύπριος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για την Ομόνοια.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Παναγή είναι προϊόν των ακαδημιών του Ολυμπιακού Λευκωσίας και το 2010 προήχθη στην ανδρική ομάδα, από τον προπονητή Πάμπο Χριστοδούλου. Τη σεζόν 2013-2014, ήταν ο βασικός τερματοφύλακας του Ολυμπιακού, κάνοντας 25 εμφανίσεις στη Β' κατηγορία.
Στις 20 Μαΐου 2014, εντάχθηκε στην Ομόνοια με ελεύθερη μεταγραφή. Έκανε το ντεμπούτο του με την ομάδα στις 18 Απριλίου, σε μία ισοπαλία εναντίον του Απόλλωνα Λεμεσού για την Α' κατηγορία. Το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του έγινε στις 9 Ιουνίου 2014, στη νίκη με 2-0 εναντίον της Ντιναμό Μπατουμί.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Παναγή έχει αγωνιστεί στις «μικρές» Εθνικές Κύπρου U17, U19 και U21.
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Κύπρου στις 24 Μαρτίου 2016, σε φιλικό αγώνα εναντίον της Ουκρανίας.
Προσωπική ζωή
Στις 12 Ιουλίου 2020, παντρεύτηκε την χορεύτρια-χορογράφο Άντρεα Νικολάου και μαζί απέκτησαν μια κόρη, την Φλωριάνα (γενν. 7 Σεπτεμβρίου 2020).
Στατιστικά καριέρας
2010-2021
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Β΄ Κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας
8η Συμφωνία (Μότσαρτ)
240px|thumb|right|Ο Μότσαρτ, το 1770, δύο χρόνια μετά τη σύνθεση της Συμφωνίας. Η 8η Συμφωνία σε Ρε ελάσσονα, K. 48 (γερμανικά: Sinfonie D-Dur Köchelverzeichnis 48) είναι μία συμφωνία του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, που γράφτηκε το 1768. Το έργο γράφτηκε στη Βιέννη, την περίοδο που η οικογένεια του Μότσαρτ είχε γυρίσει από το Σάλτσμπουργκ. Το χειρόγραφο της Συμφωνίας φυλάσσεται στην Staatsbibliothek Preusischer Kulturbesitz, στο Βερολίνο.
Δομή και ενορχήστρωση
Η Συμφωνία είναι γραμμένη για τα εξής μουσικά όργανα: 2 όμποε, 2 κόρνο, 2 τρομπέτες, Τυμπάνια και έγχορδα. Εν τω μεταξύ η χρήση τρομπέτας και τυμπανιού είναι ασυνήθιστη στις πρώιμες συμφωνίες του συνθέτη. Για αυτό η συμφωνία έχει χαρακτηριστική ως «τελετουργικό έργο».
Η Συμφωνία αποτελείται από τέσσερα μέρη:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
08 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Ρε ελάσσονα
Εμβόλιο COVID-19 της Johnson & Johnson
Το εμβόλιο COVID-19 της Johnson & Johnson, με κωδική ονομασία "JNJ-78436735" ή "Ad26.COV2.S" και εμπορική "Janssen COVID-19 Vaccine", είναι ένα εμβόλιο που χρησιμοποιεί σαν ιικό φορέα έναν ανθρώπινο αδενοϊό, αναπτύχθηκε από το τμήμα εμβολίων της Φαρμακευτικής Janssen, στο Λάιντεν της Ολλανδίας, μιας βελγικής θυγατρικής της αμερικανικής εταιρείας Johnson & Johnson.
Το εμβόλιο βασίζεται σε έναν ανθρώπινο αδενοϊό που έχει τροποποιηθεί ώστε να περιέχει το γονίδιο για την παραγωγή της πρωτεϊνικής ακίδας του κορονοϊού SARS-CoV-2 που προκαλεί τη λοίμωξη COVID-19. Ο αδενοϊός που χρησιμοποιείται δεν έχει τη δυνατότητα να πολλαπλασιαστεί και δεν προκαλεί κάποια λοίμωξη. Το εμβόλιο απαιτεί μόνο μία δόση και δεν χρειάζεται να αποθηκευτεί σε βαθιά κατάψυξη.
Το εμβόλιο ξεκίνησε κλινικές δοκιμές τον Ιούνιο του 2020 με τη Φάση I, ενώ οι κλινικές δοκιμές της Φάσης ΙΙΙ στις οποίες συμμετείχαν περίπου 43.000 άτομα, ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2020. Στις 29 Ιανουαρίου 2021, η Janssen ανακοίνωσε ότι το εμβόλιο ήταν 72% αποτελεσματικό με μία μόνο δόση, στην πρόληψη συμπωματικής λοίμωξης COVID-19 στις κλινικές δοκιμές στις Ηνωμένες Πολιτείες και 57% στη Νότιο Αφρική όπου η μετάλλαξη που κυριαρχεί στις λοιμώξεις είναι η B.1.135. Η πρόληψη για τις σοβαρές λοιμώξεις Covid-19 ήταν 85%, ενώ κανείς δεν χρειάστηκε νοσηλεία από τους συμμετέχοντες των ερευνών.
Χορηγείται ενδομυϊκά και οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν ήπιες έως μέτριες σε σοβαρότητα και διήρκεσαν μία ή δύο ημέρες.
Το εμβόλιο έχει λάβει άδεια έκτακτης ανάγκης από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων και μια υπό όρους άδεια κυκλοφορίας από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων.
Παγκοσμίως, το εμβόλιο της Johnson & Johnson, αναμένεται να διαδραματίσει πολύ σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια της ανθρωπότητας για την ανοσοποίηση του παγκόσμιου πληθυσμού, ειδικά σε κράτη με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα, λόγω του δοσολογικού σχήματος της μίας δόσης, της σχετικά φθηνότερης τιμής του και της μεγαλύτερης ευκολίας διάθεσης λόγω των προϋποθέσεων συντήρησης του σκευάσματος.
Ανάπτυξη και χρηματοδότηση
μικρογραφία|Το λογότυπο της εταιρείας Johnson & Johnson. Η Johnson & Johnson ανακοίνωσε, στις 30 Μαρτίου του 2020, ότι σχεδιάζει να ξεκινήσει κλινικές δοκιμές σε ανθρώπους το αργότερο έως τον Σεπτέμβριο του 2020 για ένα υποψήφιο εμβόλιο ενάντια στον Sars-Cov-2, στο οποίο εργαζόταν από τον Ιανουάριο. Δεσμεύτηκε να επενδύσει 1 δισεκατομμύρια δολάρια στην έρευνα για την ανάπτυξη του εμβολίου σε συνεργασία με τη Βιοϊατρική Αρχή Προηγμένης Έρευνας και Ανάπτυξης η οποία συμμετείχε στην χρηματοδότηση με 456 εκατομμύρια δολάρια. Ο επικεφαλής του επιστημονικού τομέα της εταιρίας εμφανιζόταν αισιόδοξος ότι μπορούν να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και αποτελεσματικό εμβόλιο έναντι του Sars-Cov-2 και ότι η προσπάθεια δεν γίνεται για κερδοσκοπικούς σκοπούς καθώς αυτός είναι ο πιο γρήγορος και αποτελεσματικός τρόπος να το πετύχουν.
Η Johnson & Johnson ανακοίνωσε ότι θα συνεχίσει να συνεργάζεται με το Κέντρο Έρευνας Ιών και Εμβολίων Beth, όπως συμβαίνει και την τελευταία δεκαετία που έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους για να αντιμετωπίσουν ιούς όπως ο ιός Ζίκα, HIV και Έμπολα, για τη δημιουργία ενός εμβολίου κατά του Sars-Cov-2. μικρογραφία|Ο [[Κυβερνήτης Χόγκαν, επισκέπτεται τις εγκαταστάσεις της Biosolution, όπου κατασκευάζεται το εμβόλιο Ad26.COV2.S, στη Βαλτιμόρη.]] Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, μέχρι την αδειοδότηση, η εταιρεία σύναπτε συμφωνίες με φαρμακευτικές κατασκευαστικές για την παραγωγή του εμβολίου όπως η Catalent, στις εγκαταστάσεις της στην Ιντιάνα και στην Ιταλία, την κατασκευαστική φαρμακευτικών σκευασμάτων Grand River Aseptic Manufacturing, στο Μίσιγκαν , την ισπανική Reig Jofre, στη Βαρκελώνη , τη γαλλική Sanofi και τη Merck.
Τον Αύγουστο του 2020 ανακοίνωσαν συμφωνία με την Αμερικανική κυβέρνηση, ύψους 1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, για την προμήθεια αρχικώς 100 εκατομμυρίων δόσεων και στη συνέχεια 200 ακόμα, σε περίπτωση που το εμβόλιο εγκριθεί από τον Οργανισμό Φαρμάκων και Τροφίμων.
Φάση Ι/ΙΙ
Με ανακοίνωση, που δημοσιεύτηκε στις 10 Ιουνίου 2020, η Johnson & Johnson, δημοσιοποίησε ότι οι δοκιμές της Φάσης Ι/ΙΙα που είχε σχεδιάσει να ξεκινήσουν τον Σεπτέμβρη, πρόκειται να ξεκινήσουν νωρίτερα, και συγκεκριμένα το δεύτερο μισό του Ιουλίου.
Πρόκειται για τυχαιοποιημένη κατανομή, τυφλή δοκιμή, δηλαδή δεν θα γνωρίζουν αν έλαβαν το εμβόλιο ή το εικονικό εμβόλιο και έχει ως σκοπό να εξετάσει την ασφάλεια, αντιδραστικότητα, δηλαδή την απόκριση στον εμβολιασμό και ανοσογονικότητα του υποψήφιου εμβολίου Ad26.Cov2.S σε 1045 υγιείς ενήλικες, ηλικιών 18 έως 55 ετών, καθώς και σε ηλικίες 65 ετών και άνω. Οι δοκιμές θα πραγματοποιήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και το Βέλγιο.
Στις δοκιμές χωρίστηκαν 806 συμμετέχοντες σε δύο υποομάδες, οι οποίοι έλαβαν δύο μικρές δόσεις ή 1 μεγάλη. Ύστερα από την ολοκλήρωση των δόσεων, η πιο συχνή παρενέργεια που καταγράφηκε ήταν ο πυρετός. Τα αντισώματα ανιχνεύθηκαν στους 90% των συμμετεχόντων την 29η ημέρα μετά τον πρώτο εμβολιασμό και ανεξαρτήτως δόσεων, σε όλους έως την ημέρα 57. Την 14η ημέρα, ανιχνεύθηκαν Τ-Λεμφοκύτταρα στο 76 έως 83% των συμμετεχόντων στην ομάδα με τη χαμηλή δόση και στο 60 έως 67% στην υποομάδα με την υψηλότερη δόση. Η κλινική δοκιμή έδειξε ότι η ασφάλεια και η ανοσογονικότητα του υποψήφιου εμβολίου Ad26.Cov2.S ήταν ικανοποιητική και άξιζε την περαιτέρω ανάπτυξή του.
Φάση ΙΙΙ
Οι δοκιμές της Φάσης ΙΙΙ ξεκίνησαν τον Σεπτέμβριο του 2020 και ονομάστηκαν "Ensemble", που σημαίνει "Σύνολο". Στην έρευνα είχαν σκοπό να εγγράψουν περίπου 40.000 εθελοντές, ηλικίας 18 ετών και άνω. . Οι δοκιμές πραγματοποιήθηκαν σε χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Νότια Αφρική, Βραζιλία, Χιλή, Αργεντινή, Κολομβία, Περού και Μεξικό για την αξιολόγηση της ασφάλειας και της ανοσογονικότητας, την αποδοτικότητα του Ad26.Cov2.S, μιας μονοδοσικής δόσης του εμβολίου έναντι σε μοριακά επιβεβαιωμένες λοιμώξεις Covid-19.
Η τυχαιοποίηση των ομάδων, εμβολίου και εικονικού εμβολίου, έγινε βάση, της παρουσίας ή απουσίας συννοσηρότητας που μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή λοίμωξη Covid19, προϋπάρχουσες ιατρικές παθήσεις, όπως και άτομα με HIV, καθώς και δημογραφικά ή άλλα βασικά χαρακτηριστικά. Συνολικά εγγράφηκαν 44.325 άτομα από τα οποία τελικώς επέλεξαν τα 39.321, από τα οποία 19.630 χορηγήθηκε το Ad26.Cov2.S ενώ στους 19.691 το εικονικό εμβόλιο. Η αποδοτικότητα του εμβολίου αξιολογήθηκε με βάση τη σοβαρότητα των συμπτωματικών λοιμώξεων οι οποίες καταγράφηκαν ύστερα από τουλάχιστον 14 και 28 ημέρες από τον εμβολιασμό και ταυτοποιήθηκε εργαστηριακά με μοριακή δοκιμή PCR. Ο τελικός προσδιορισμός σοβαρών συμπτωματικών λοιμώξεων έγινε από ανεξάρτητη επιτροπή ελέγχου.
Η αποδοτικότητα του εμβολίου η οποία καταγράφηκε στις επόμενες 8 εβδομάδες που ακολούθησαν από τη χορήγηση έδειξαν 66.9% προστασία 14 ημέρες από τον εμβολιασμό και 66.1% ύστερα από 28 ημέρες από τη χορήγηση. Η προστασία ενάντια σοβαρής λοίμωξης COVID-19 ήταν 76.7% και 85.4% ύστερα από 14 και 28 ημέρες αντίστοιχα.
Μέχρι τις 22 Ιανουαρίου 2021, υπήρξαν 2 περιπτώσεις που χρειάστηκαν νοσηλεία και βρίσκονταν στην ομάδα που χορηγήθηκε το Ad26.Cov2.S σε αντίθεση με την ομάδα εικονικού εμβολίου που χρειάστηκαν νοσηλεία 29 άτομα. Επίσης κανένα άτομο δεν έχει χάσει τη ζωή του από λοίμωξη Covid19 που βρισκόταν στην ομάδα που χορηγήθηκε το υποψήφιο εμβόλιο σε αντίθεση με το εικονικό εμβόλιο που έχασαν τη ζωή τους 5 άτομα.
Παύση κλινικών δοκιμών
Η Johnson & Johnson έκανε παύση της κλινικής δοκιμής Φάσης ΙΙΙ, που βρισκόταν εν εξελίξει, στις 12 Οκτωβρίου 2020, καθώς ένας εθελοντής αρρώστησε σοβαρά. Ύστερα από την προσωρινή παύση, στις 23 Οκτωβρίου οι δοκιμές επανεκκίνησαν ξανά καθώς δεν βρήκαν κάποια σύνδεση της ασθένειας με το εμβόλιο. Η ανεξάρτητη Επιτροπή Ασφάλειας και Επίβλεψης και ο Οργανισμός Φαρμάκων και Τροφίμων των Ηνωμένων Πολιτειών έδωσε την άδεια για τη συνέχιση των δοκιμών. Η εταιρεία δεν αποσαφήνισε δημόσια αν το εθελοντής που αρρώστησε, συμμετείχε στην ομάδα του εμβολίου ή την ομάδα του εικονικού εμβολίου.
Παρενέργειες
Ανεπιθύμητες παρενέργειες που καταγράφηκαν στις κλινικές δοκιμές ήταν :
Στις κλινικές δοκιμές, έχουν επίσης αναφερθεί σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της αναφυλαξίας μετά τη χορήγηση του εμβολίου σε πολύ μικρό ποσοστό. Επίσης έχει επισημανθεί, από το CDC, σαν αντένδειξη για τον εμβολιασμό άτομα που είχαν στον παρελθόν μία σοβαρή αλλεργική αντίδραση, όπως το πολυσορβικό.
Στατιστικές ανισορροπίες
Στις κλινικές δοκιμές παρατηρήθηκαν μερικές ανισορροπίες στην υποομάδα που χορηγήθηκε το εμβόλιο Ad26.Cov2.S, σε σχέση με την ομάδα του εικονικού εμβολίου. Ωστόσο δεν μπορεί να προσδιοριστεί ακόμα η αιτιώδης σχέση με το εμβόλιο.
Υπήρξαν 6 συμβάντα θρόμβωσης φλεβών, έναντι 2 στην υποομάδα του εικονικού εμβολίου. Επίσης καταγράφηκαν 4 περιστατικά πνευμονικών εμβολών, σε αντίθεση με την ομάδα εικονικού εμβολίου που καταγράφηκε 1. Τέλος βρέθηκε 1 περιστατικό θρόμβωσης κόλπων στην υποομάδα του εμβολίου και κανένα στη δεύτερη. Καταγράφηκαν ακόμα 4 συμβάντα επιληπτικών κρίσεων, έναντι 1. Όλα τα περιστατικά καταγράφηκαν εντός 28 ημερών από τη χορήγηση της δόσης.
Τέλος, εντός 2 με 3 ημερών, καταγράφηκαν 6 συμβάντα εμβοών στην ομάδα του εμβολίου και καμία στην ομάδα του εικονικού εμβολίου.
Περαιτέρω εξέλιξη του εμβολίου
Ενισχυτική δόση
Τον Νοέμβριο του 2020, ξεκίνησαν δοκιμές για την αύξηση δοσολογικού σχήματος από μία δόση σε δύο και η κλινική δοκιμή ονομάστηκε "Ensemble2", που σημαίνει "Σύνολο2". Η δοκιμή θα εγγράψει 30.000 εθελοντές για να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του Ad26.Cov2.S ως προς την πρόβλεψη της μοριακά επιβεβαιωμένης λοίμωξης Covid-19 σε σύγκριση με το εικονικό εμβόλιο.
Οι συμμετέχοντες θα χωριστούν σε δύο ομάδες, αυτούς που θα λάβουν το Ad26.Cov2.S και σε αυτούς που θα λάβουν το εικονικό εμβόλιο. Η χορήγηση θα είναι ενδομυϊκή και θα γίνει την ημέρα 1 και ημέρα 57 μετά την πρώτη δόση. Τα αποτελέσματα που δημοσιεύτηκαν τέλη Σεπτεμβρίου 2021 έδειξαν ότι με την ενισχυτική δόση, 14 ημέρες ύστερα από από τη χορήγησή της, η προστασία ενάντια σε σοβαρή νόσηση σε όλες τις ηλικιακές ομάδες ήταν 100% και έναντι της συμπτωματικής λοίμωξης ήταν 75%. Τα αντισώματα που ανιχνεύθηκαν στους συμμετέχοντες ήταν κατά 4 έως 6 φορές αυξημένα ύστερα από την ενισχυτική δόση, ενώ όταν η χρονολογική απόσταση του δοσολογικού σχήματος ήταν στους έξι μήνες, η αύξηση των αντισωμάτων ήταν 12 φορές μεγαλύτερη σε σχέση με τη μία δόση. Η εκτιμώμενη ημερομηνία ολοκλήρωσης της δοκιμής είναι 11 Μάϊου 2023.
Κύηση
Τον Φεβρουάριο του 2021, η Johnson & Johnson, δημοσίευσε την έναρξη μιας κλινικής δοκιμής για το εμβόλιο Ad26.COV2.S σε υγιείς εθελόντριες που κυοφορούν και την ονόμασε "Horizon 1", που σημαίνει "Ορίζοντας 1". Ο σκοπός αυτής της δοκιμής είναι να εκτιμήσει την ασφάλεια και την αντιδραστικότητα του Ad26.COV2.S που χορηγείται ενδομυϊκά ως δοσολογικό σχήμα 2 δόσεων, σε ενήλικες συμμετέχουσες κατά το δεύτερο ή και τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης και ενδεχομένως μετά τον τοκετό για την αξιολόγηση της χυμικής ανοσοαπόκρισης. Η συνολική διάρκεια της δοκιμής από την εγγραφή έως την τελευταία επίσκεψη για παρακολούθηση θα είναι περίπου 16 μήνες και θα κυμαίνεται ανάλογα με το στάδιο της κύησης κατά την εγγραφή και αν η δεύτερη δόση θα πρέπει να χορηγηθεί μετά τον τοκετό.
Η δοκιμή θα αποτελείται από τη φάση της διαλογής των εθελοντριών, περίπου 28 ημέρες, τη φάση του εμβολιασμού, περίπου 3 μήνες και τη φάση της παρακολούθησης που θα είναι έως 12 μήνες μετά τον τοκετό.
Για τα νεογνά τα οποία γεννήθηκαν από τις εθελόντριες της έρευνας που τους χορηγήθηκε τουλάχιστον μία δόση εμβολίου, η συνολική διάρκεια της κλινικής δοκιμής από τη γέννηση έως την τελευταία επίσκεψη θα είναι 12 μήνες. Οι αξιολογήσεις ασφάλειας θα περιλαμβάνουν αξιολογήσεις ανοσογονικότητας, φυσική εξέταση, ζωτικές ενδείξεις, εργαστηριακές αξιολογήσεις κλινικής ασφάλειας, ιατρικό, μαιευτικό και ιστορικό γέννησης, αξιολόγηση ασφάλειας νεογνών, ανεπιθύμητες παρενέργειες και σοβαρές ανεπιθύμητες παρενέργειες.
Παιδιά
Στις 2 Απριλίου 2021, η Johnson & Johnson, ανακοίνωσε ότι στις κλινικές δοκιμές οι οποίες βρίσκονται εν εξελίξει από τον Σεπτέμβριο του 2020, ενέταξε πλέον και παιδιά ηλικίας 12 έως 17 ετών. Στόχος των κλινικών δοκιμών είναι η αξιολόγηση της αντιδραστικότητας και της ανοσογονικότητας σε δοσολογικά σχήματα ενός και δύο δόσεων σε διαστήματα ενός, δύο και τριών μηνών στην περίπτωση των δύο δόσεων. Οι κλινικές δοκιμές θα πραγματοποιηθούν στην Ισπανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Ολλανδίας, Καναδά, Βραζιλία και Αργεντινή.
Μηχανισμός εμβολίου
μικρογραφία|Γενετικά τροποποιημένος αδενοϊός που κωδικοποιεί την πρωτεϊνική ακίδα του Sars-Cov-2. Στις 10 Ιανουαρίου 2020, κινέζοι επιστήμονες δημοσίευσαν τη γενετική ακολουθία του νέου κορονοϊού, που αργότερα ονομάστηκε Sars-Cov-2, στο διαδικτυακό αποθετήριο GenBank, το οποίο πυροδότησε την έρευνα και εξέλιξη εμβολίων χωρίς να χρειάζεται να έχουν απομονώσει οι επιστήμονες ένα στέλεχος του ιού.
Το εμβόλιο Ad26.COV2.S, περιέχει έναν τροποποιημένο αδενοϊό, τον Ad26, ο οποίος είναι ένας ιός ο οποίος γενικά προκαλεί κοινό κρυολόγημα. Ο τροποποιημένος αυτός αδενοϊός δεν μπορεί να προκαλέσει κάποιο κρυολόγημα καθώς έχει αφαιρεθεί η γενετική πληροφορία που το προκαλεί, αντίθετα, έχει προστεθεί η γενετική ακολουθία που συνθέτει την πρωτεϊνική ακίδα του Sars-Cov-2 και είναι υπεύθυνη για την προσκόλληση στα ανθρώπινα κύτταρα μέσω του ενζύμου ACE2. O αδενοϊός εισχωρεί στα ανθρώπινα κύτταρα και απελευθερώνει τον γενετικό του κώδικα, ο οποίος πηγαίνει στον κυτταρικό πυρήνα, εκεί αντιγράφει το μέρος που είναι υπεύθυνο για την παραγωγή την πρωτεϊνικής ακίδας η οποία θα είναι παρόμοια με τον Sars-Cov-2 σε mRNA. Το mRNA θα οδηγηθεί στα ριβοσώματα των κυττάρων τα οποία θα μεταφράσουν την πληροφορία αυτή στις αντίστοιχες πρωτεΐνες, οι οποίες θα εκφραστούν τοπικά και θα προκαλέσουν την ανοσολογική απόκριση του οργανισμού μας. Η απόκριση αυτή θα δημιουργήσει αντισώματα τα οποία, σε περίπτωση που εκτεθεί κάποιος στον πραγματικό ιό, θα προσκολληθούν αποτρέψουν τη λοίμωξη και θα καταστραφούν από τα Λεμφοκύτταρα.
Συστατικά εμβολίου
Κάθε δόση του εμβολίου Ad26.COV2.S είναι 0.5ml και περιέχει τα εξής συστατικά :
Διάρκεια ζωής εμβολίου
Τα φιαλίδια πολλαπλών δόσεων του εμβολίου Ad26.COV2.S, διατηρούνται κατεψυγμένα από τον κατασκευαστή και στη συνέχεια διανέμονται σε θερμοκρασίες 2°C έως 8°C. Σε περίπτωση που παραληφθούν και είναι ακόμη κατεψυγμένα, η απόψυξη γίνεται σε θερμοκρασία 2°C έως 8°C. Σε περίπτωση που χρειάζεται να γίνει άμεση χρήση, η απόψυξη, μπορεί να γίνει σε θερμοκρασία δωματίου έως 25°C. Μία συσκευασία 10 φιαλιδίων μπορεί να αποψυχθεί σε θερμοκρασία δωματίου μέσα σε 2 ώρες, ενώ 1 φιαλίδιο θα πάρει το πολύ 1 ώρα σε αντίστοιχες συνθήκες. Το σκεύασμα δεν πρέπει να επαναψύχεται σε περίπτωση που αποψυχθεί αλλά να απορρίπτεται.
Τα φιαλίδια πολλαπλών δόσεων διατηρούνται σε θερμοκρασίες 2°C έως 8°C, πρέπει να προστατεύονται από το φως και να μην ψύχονται. Αυτά που δεν έχουν διατρηθεί μπορούν να διατηρηθούν σε θερμοκρασίες 9°C έως 25°C το πολύ για 12 ώρες. Από τη στιγμή που διατρηθούν για την προετοιμασία μίας δόσης, διατηρούνται σε θερμοκρασίες 2°C έως 8°C μέχρι 6 ώρες και σε θερμοκρασίες δωματίου, έως 25°C, το πολύ για δύο ώρες. Μετά από αυτούς τους χρονικούς περιορισμούς πρέπει να απορρίπτονται οι αχρησιμοποίητες δόσεις.
Αδειοδοτήσεις
Από την 1 Δεκεμβρίου του 2020, η Johnson&Johnson, παρείχε πληροφορίες για τις κλινικές δοκιμές του Ad26.COV2.S που βρισκόντουσαν εν εξελίξει με σκοπό να επιταχυνθεί μία πιθανή έγκριση του εμβολίου από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων. Η αδειοδότηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έγινε στις 11 Μαρτίου 2021, ύστερα από γνωμοδότηση της αίτησης της εταιρείας από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων που κατατέθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2021. Η αδειοδότηση αφορά άτομα μεγαλύτερα των 18 ετών και οι πρώτες παρτίδες του εμβολίου αναμένεται να φτάσουν στην Ευρώπη το δεύτερο μισό του Απριλίου του 2021.
Στις 4 Φεβρουαρίου 2021, η Johnson&Johnson, κατέθεσε αίτηση για αδειοδότηση του εμβολίου της, στον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτείων Αμερικής για αδειοδότηση κατεπείγουσας χρήσης. Η επιτροπή συνεδρίασε στις 26 Φεβρουαρίου 2021, ενώη εταιρεία δήλωνε ότι ήταν έτοιμη για τη διάθεση του εμβολίου τη στιγμή που θα δινόταν η έγκριση. Στις 28 Φεβρουαρίου, η επιτροπή αδειοδότησε, με ψήφους 22-0, το μονοδοσικό εμβόλιο για άτομα μεγαλύτερα των 18 ετών.
Αξιολόγηση θρομβοεμβολικών συμβάντων
Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων ανακοίνωσε, στις 9 Απριλίου 2021, ότι η Επιτροπή Φαρμακοεπαγρύπνησης Αξιολόγησης Κινδύνου ξεκίνησε την αξιολόγηση των περιστατικών θρομβοεμβολικών συμβάντων για άτομα τα οποία έλαβαν το εμβόλιο Janssen COVID-19 Vaccine. Έχουν καταγραφεί 4 σοβαρά περιστατικά ασυνήθιστων θρόμβων αίματος με χαμηλά αιμοπετάλια ύστερα από τη χορήγηση του εμβολίου στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Ένα από αυτά τα περιστατικά εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια των κλινικών δοκιμών ενώ τα υπόλοιπα τρία κατά τη διάρκεια μαζικών εμβολιασμών. Ένα από αυτά ήταν θανατηφόρο. Προς το παρόν δεν υπάρχει αιτιώδης συσχέτιση μεταξύ των εμβολιασμών και των περιστατικών.
Το εμβόλιο Janssen COVID-19 Vaccine, προς το παρόν, χορηγείται μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, με άδεια έκτακτης ανάγκης, ενώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση εγκρίθηκε στις 11 Μαρτίου 2021 και δεν έχει ξεκινήσει ο μαζικός εμβολιασμός σε καμία Ευρωπαϊκή χώρα.
Στις 13 Απριλίου 2021, η αρμόδια ρυθμιστική αρχή των Ηνωμένων Πολιτειών, ανακοίνωσε την παύση του εμβολιαστικού προγράμματος με το εμβόλιο για τουλάχιστον 6 ημέρες λόγω των θρόμβων που έχουν παρουσιαστεί σε σπάνιες περιπτώσεις σε γυναίκες κάτω των 50 ετών. Η J&J σκοπεύει να καθυστερήσει την παράδοση των εμβολίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ύστερα από την απόφαση της αμερικανικής ρυθμιστικής αρχής.
Στις 23 Απριλίου ο Οργανισμός Φαρμάκων και Τροφίμων και το Κέντρο Πρόληψης Νοσημάτων, στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, κατέληξαν ότι ο εμβολιασμός με το εμβόλιο Janssen COVID-19 Vaccine πρέπει να συνεχιστεί καθώς θεωρείται ασφαλές και αποτελεσματικό ενάντια στην COVID-19 καθώς τα οφέλη υπερτερούν από κάποιο πιθανό ρίσκο.
Αριά Άρτας
Γεωγραφία
Η Αριά είναι ορεινός οικισμός στο ανατολικό τμήμα του νομού Άρτας. Βρίσκεται στα υψίπεδα μεταξύ των Τζουμέρκων στα βόρεια και των ορέων Βάλτου στα νότια, κοντά στο Τετράκωμι και στις πηγές του Ρετσανορέματος, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 580. Απέχει 51 χλμ. περίπου ΒΑ. της Άρτας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1940 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Τετρακώμου του νομού Άρτας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Τετρακώμου και προσαρτήθηκε στον δήμο Αθαμανίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Αθαμανίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Κεντρικών Τζουμέρκων.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Κεντρικών Τζουμέρκων Κατηγορία:Χωριά του νομού Άρτας
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών 2019
Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών 2019 είναι η όγδοη διοργάνωση του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Γυναικών της FIFA, ενός διεθνούς πρωταθλήματος ποδοσφαίρου που διεξάγεται κάθε τέσσερα χρόνια και στο οποίο συμμετέχουν οι εθνικές ομάδες γυναικών των μελών συλλόγων της ΦΙΦΑ, από τις 7 Ιουνίου έως τις 7 Ιουλίου 2019. Τον Μάρτιο 2015, η Γαλλία κέρδισε τα δικαιώματα διοργάνωσης της εκδήλωσης. Είναι η πρώτη φορά που η Γαλλία διοργανώνει αυτό το πρωτάθλημα κι η τρίτη φορά που διοργανώνεται από ευρωπαϊκή χώρα. Οι αγώνες πραγματοποιούνται σε εννέα πόλεις σε όλη τη Γαλλία. Οι ΗΠΑ συμμετέχουν ως οι τελευταίοι κάτοχοι του τίτλου μετά τη νίκη τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών 2015 στον Καναδά. Είναι το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών που χρησιμοποιεί το σύστημα του βοηθού διαιτητή βίντεο.
Επιλογή οικοδεσπότη
Στις 6 Μαρτίου 2014, η FIFA ανακοίνωσε την έναρξη υποβολής υποψηφιοτήτων για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών 2019. Τα μέλη σύλλογοι της FIFA που ενδιαφέρονταν να διοργανώσουν το πρωτάθλημα έπρεπε να υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής μέχρι τις 15 Απριλίου 2014 και να αποστείλλουν τα πλήρη αρχεία μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2014. Ως αρχή, η FIFA θέλησε το ίδιο μέλος σύλλογος να διοργανώσει τόσο το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών 2019 όσο και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών 2018 Κάτω των 18 αλλά διατήρησε το δικαίωμα να αποφασίσει για τη διοργάνωση αυτών των πρωταθλημάτων σε διαφορετική ημέρα.
Αρχικά, πέντε χώρες εξέφρασαν ενδιαφέρον για να διοργανώσουν τα πρωταθλήματα : Αγγλία, Γαλλία, Κορέα, Νέα Ζηλανδία και Βόρεια Αφρική. Ωστόσο ο αριθμός των υποψήφιων χωρών μειώθηκε στις δυο τον Οκτώβριο του 2014 όταν η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Γαλλίας και η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Κορέας υπέβαλαν τα επίσημα δικαιολογητικά στη FIFA. Τόσο η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Αγγλίας όσο και η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Νέας Ζηλανδίας εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους πριν τη λήξη της προθεσμίας του Απριλίου 2014, όμως τον Ιούνιο του 2014 ανακοινώθηκε ότι καμιά από αυτές δεν θα συνέχιζε στη διαδικασία. Η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Βόρειας Αφρικής εξέφρασε το ενδιαφέρον της πριν τη λήξη της προθεσμίας του Απριλίου 2014 ; ωστόσο, αργότερα αποφάσισε να αποχωρήσει πριν την οριστική λήξη της προθεσμίας τον Οκτώβριο 2014. Τόσο η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Ιαπωνίας όσο και η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της Σουηδίας είχαν επίσης εκφράσει ενδιαφέρον για τη διοργάνωση του πρωταθλήματος 2019, η Ιαπωνία όμως αποφάσισε να επικεντρωθεί στο Παγκόσμιο Κύπελο Ράγκμπι 2019 και στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 ενώ η Σουηδία αποφάσισε να επικεντρωθεί στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις κάτω των 17 ετών.
Οι ακόλουθες χώρες έθεσαν επίσημη υποψηφιότητα για να διοργανώσουν το πρωτάθλημα, υποβάλλοντας τα δικαιολογητικά τους μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2014 :
Στις 19 Μαρτίου 2015, η Γαλλία κέρδισε επίσημα την πρώτη θέση στη διαδικασία για τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου Γυναικών 2019 και το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών Κάτω των 20 ετών 2019. Η απόφαση λήφθηκε μετά την ψηφοφορία της εκτελεστικής επιτροπής της FIFA. Μετά την επιλογή, η Γαλλία έγινε η τέταρτη χώρα που θα φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου και των Ανδρών και των Γυναικών, έχοντας φιλοξενήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ανδρών το 1938 και το 1998.
Διαδικασία πρόκρισης
Οι αγώνες της προκριματικής φάσης έλαβαν χώρα από τις 3 Απριλίου 2017 έως την 1η Δεκεμβρίου 2018.
Ομάδες που προκρίθηκαν
Συνολικά, 24 ομάδες προκρίθηκαν στο τουρνουά. Στις παρενθέσεις εμφανίζεται η κατάταξη ΦΙΦΑ των ομάδων για τον Μάρτιο του 2019.
Η Χιλή, η Τζαμάικα, η Σκωτία και η Νότια Αφρική έκαναν το ντεμπούτο τους στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών ενώ η Ιταλία επέστρεψε στη διοργάνωση για πρώτη φορά από το 1999 και η Αργεντινή για πρώτη φορά από το 2007. Η Βραζιλία, η Γερμανία, η Ιαπωνία, η Νιγηρία, η Νορβηγία, η Σουηδία και οι ΗΠΑ προκρίθηκαν για όγδοη φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο, συνεχίζοντας την παρουσία τους στην πρόκριση κάθε Παγκοσμίου Κυπέλλου που έχει πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα.
Στάδια
Δώδεκα πόλεις ήταν υποψήφιες. Τα τελικά 9 στάδια επιλέχθηκαν στις 14 Ιουνίου 2017 ; το Stade de la Beaujoire στη Νάντη, το Stade Marcel-Picot στη Νανσύ και το Stade de l'Abbé-Deschamps στην Ωξέρ αποκλείστηκαν.
Οι ημιτελικοί και ο τελικός θα διεξαχθούν στο Ολυμπιακό Πάρκο της Λυών, χωρητικότητας 58,000 θέσεων, ενώ ο πρώτος αγώνας της διοργάνωσης έγινε στο Parc des Princes στο Παρίσι.
Επίσημες δηλώσεις
Στις 3 Δεκεμβρίου 2018, η FIFA ανακοίνωσε τη λίστα με τις 27 διαιτητές και τις 48 βοηθούς διαιτητή της διοργάνωσης.
Στις 4 Ιουνίου 2019, η FIFA ανακοίνωσε ότι η Καναδέζα διαιτητής Carol Anne Chenard και η Κινέζα βοηθός διαιτητή Yongmei Cui αποσύρθηκαν "για λόγους υγείας".
Βοηθός διαιτητή βίντεο
Στις 15 Μαρτίου 2019, το Συμβούλιο της FIFA επιβεβαίωσε τη χρήση του βοηθού διαιτητή βίντεο για πρώτη φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Γυναικών της FIFA. Η ίδια τεχνολογία δημιουργήθηκε προηγουμένως στο Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA στη Ρωσία. Οι δεκαπέντε βοηθοί διαιτητή βίντεο ανακοινώθηκαν από τη FIFA στις 2 Μαΐου 2019.
Κατάταξη
Η τελική κατάταξη πραγματοποιήθηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2018, τοπική ώρα 18:00 CET (UTC+1), στο La Seine Musicale στο νησί Seguin της Boulogne-Billancourt. Η κατάταξη έγινε σε έξι γκρουπ των τεσσάρων ομάδων.
Οι 24 ομάδες τοποθετήθηκαν σε τέσσερα δοχεία ανάλογα με την παγκόσμια κατάταξη που έλαβαν οι γυναικείες εθνικές ομάδες, έτσι όπως αυτή η κατάταξη δημοσιεύτηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2018, με την οικοδέσποινα Γαλλία να τοποθετείται αυτόματα στο Δοχείο 1 και στη θέση A1. Οι ομάδες από το Δοχείο 1 αποκαλύφθηκαν πρώτες και τοποθετήθηκαν στη Θέση 1. Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε με το Δοχείο 2, το Δοχείο 3 και το Δοχείο 4, με καθεμιά από αυτές τις ομάδες να τοποθετείται στις θέσεις 2-4 του εκάστοτε γκρουπ τους. Κανένα γκρουπ δεν μπορούσε να περιλαμβάνει περισσότερες από μια ομάδες από κάθε συνομοσπονδία εκτός από την UEFA, η οποία έχει εννέα ομάδες και στην οποία κάθε γκρουπ έπρεπε να περιλαμβάνει δυο ομάδες της UEFA.
Ομάδες
Κάθε ομάδα έπρεπε να παρέχει στη FIFA μια προτεινόμενη ομάδα από 23 μέχρι 50 παίκτες μέχρι τις 26 Απριλίου 2019, η οποία δεν δημοσιοποιείται. Από αυτήν την προτεινόμενη ομάδα, κάθε ομάδα έπρεπε να καθορίσει την οριστική ομάδα από 23 παίκτες (τρεις από τους οποίους έπρεπε να είναι τερματοφύλακες) μέχρι τις 24 Μαΐου 2019. Οι παίκτες της τελικής ομάδας μπορούν να αντικατασταθούν από έναν παίκτη της προτεινόμενης ομάδας εξαιτίας ασθένειας ή σοβαρού τραυματισμού, τουλάχιστον 24 ώρες πριν τον πρώτο αγώνα της ίδιας ομάδας.
Group stage
Το πρόγραμμα των αγώνων της διοργάνωσης κυκλοφόρησε στις 8 Φεβρουαρίου 2018. Οι καλύτερες δυο ομάδες από κάθε γκρουπ και οι τέσσερις καλύτερες ομάδες της τρίτης θέσης περνούν στη φάση των 16.
Όλες οι ώρες είναι τοπικές, CEST (UTC+2).
Ισοπαλίες
Η κατάταξη των ομάδων στα γκρουπ καθορίζεται ως εξής :
Αγώνες νοκ-άουτ
Στη φάση νοκ-άουτ, εάν ένας αγώνας είναι ισοπαλία μετά το πέρας των 90 λεπτών της κανονικής διάρκειας του αγώνα, ο αγώνας συνεχίζει σε παράταση (δυο περίοδοι των 15 λεπτών έκαστη). Εάν το τελικό σκορ είναι ισόπαλο ακόμα και μετά την παράταση, οι νικητές καθορίζονται με τα πέναλτι.
Γκολ
111 γκολ έχουν μπει σε 38 αγώνες, με έναν μέσο όρο 2.92 γκολ ανά αγώνα. Οι παίκτες που είναι με μαύρο συμμετέχουν ακόμα στη διοργάνωση.
Πειθαρχία
Ένας παίκτης αποκλείεται αυτόματα από τον επόμενο αγώνα εάν του επιβληθούν κάποια από τις ακόλουθες ποινές:
Οι ακόλουθοι αποκλεισμοί έχουν δοθεί κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης:
Χρηματικά έπαθλα
Τα χρηματικά έπαθλα ανακοινώθηκαν τον Οκτώβριο του 2018.