cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αθλητική Ένωση Ζακακίου
Δεκαετία 2020-2029
Την περίοδο 2019-20 η ΑΕΖ συμμετείχε στη Β΄ κατηγορία 2019-20. Λόγω της Πανδημίας του κορονοϊού το πρωτάθλημα αρχικά ανεστάλη και στη συνέχεια διεκόπη. Την περίοδο 2020-21 τερμάτισε στη δέκατη πέμπτη θέση του πρωταθλήματος Β΄ κατηγορίας και υποβιβάστηκε.
Συμμετοχές ανά κατηγορία
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τις συμμετοχές της ομάδας ανά εθνική κατηγορία του Συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων Κύπρου έως την περίοδο 2020-21 καθώς και στις διοργανώσεις κυπέλλου έως και την περίοδο 2020-21.
Καλαθοσφαίριση
Η ομάδα καλαθοσφαίρισης δημιουργήθηκε το 2014 και εντάχθηκε στη Β΄ κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Κύπρου. Την πρώτη της χρονιά στο πρωτάθλημα τερμάτισε στην 4η θέση του Α΄ ομίλου. Ωστόσο στο Κύπελλο Κύπρου Β΄ Κατηγορίας, από την πρώτη χρονιά λειτουργίας της, συμμετείχε στον τελικό, αλλά έχασε το τρόπαιο από τον ΑΠΟΠ Πάφου. Έδρα της ομάδας είναι η κλειστή αίθουσα του γυμνασίου Αγίου Νικολάου.
Διοικητικό συμβούλιο
Προπονητής είναι ο Σάββας Σοφοκλέους. Πρόεδρος της ΑΕΖ από την ίδρυση της (1956) έως το 2021 ήταν ο Στέλιος Χρίστου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Κυπριακοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1956 Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 2014
For Those About To Rock
For Those About To Rock είναι ο τίτλος του όγδοου στούντιο δίσκου του Αυστραλιανού Hard Rock συγκροτήματος AC/DC, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 23 Νοεμβρίου του 1981 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Albert Productions".
Ιστορία του δίσκου
left|thumb|150px|Οι AC/DC παίζοντας ζωντανά το "For Those About to Rock (We Salute You)" Ο δίσκος ηχογραφήθηκε στο Παρίσι, σε παραγωγή του Ρόμπερτ Τζον "Mutt" Λανγκ για τρίτη συνεχόμενη φορά, το καλοκαίρι του 1981, αν και το συγκρότημα είχε προσπαθήσει νωρίτερα να ηχογραφήσει τον δίσκο σε εγκαταλειμμένο εργοστάσιο στη Γαλλία, χωρίς όμως να καταφέρει να βρει τον απαιτούμενο ήχο.
Το "For Those About to Rock" αποτέλεσε το πρώτο # 1 άλμπουμ των AC/DC για την αμερικάνικη αγορά και το μοναδικό μέχρι το 2008. Ο τίτλος του άλμπουμ προήλθε από το βιβλίο "For Those About to Die, We Salute You", το οποίο είχε διαβάσει ο Άνγκους Γιανγκ.
Αν και οι πωλήσεις του δίσκου ήταν χαμηλότερες σε σχέση με τον προκάτοχο του, κατάφερε να παραμείνει στην κορυφή του Billboard για τρεις εβδομάδες και να βραβευθεί ως τετραπλά πλατινένιο. Τα σινγκλ "Let's Get It Up" και "For Those About to Rock (We Salute You)", τα οποία συνόδευαν το άλμπουμ, κατάφεραν να μπουν στο βρετανικό Top-20, χωρίς να γυριστεί κάποιο βίντεο κλιπ γι' αυτά, κάνοντας τον συγκεκριμένο δίσκο τον μοναδικό του συγκροτήματος από τον οποίο δεν υπάρχει κάποιο βίντεο.
Η περιοδεία για την προώθηση του άλμπουμ ξεκίνησε στις αρχές Οκτωβρίου του 1981 από τη Μεγάλη Βρετανία και συνεχίστηκε μέχρι τα τέλη της χρονιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου συνέχισαν και για τους δύο πρώτους μήνες του 1982. Ακολούθησαν έξι ζωντανές εμφανίσεις στην Ιαπωνία τον Ιούνιο του 1982, με τους AC/DC να ολοκληρώνουν τη χρονιά με μία μεγάλη περιοδεία στη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ελβετία.
Για το ομώνυμο κομμάτι, μεγάλα κανόνια περιέβαλαν τη σκηνή και εκπυρσοκροτούσαν, γεγονός που έκανε το συγκεκριμένο τραγούδι ιδιαίτερα δημοφιλές ώστε να παραμείνει σε κάθε συναυλία τους από εκεί και έπειτα.
Τραγούδια
1. For Those About to Rock (We Salute You) (A. Young, M. Young, Johnson) - 5:44
2. Put the Finger on You (A. Young, M. Young, Johnson) - 3:25
3. Let's Get It Up (A. Young, M. Young, Johnson) - 3:54
5. Snowballed (A. Young, M. Young, Johnson) - 3:23
6. Evil Walks (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:23
7. C.O.D. (A. Young, M. Young, Johnson) - 3:19
8. Breaking the Rules (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:23
9. Night of the Long Knives (A. Young, M. Young, Johnson) - 3:25
10. Spellbound (A. Young, M. Young, Johnson) - 4:30
Βραβεία
For Those About To Rock (άλμπουμ)
Αυστραλία (ARIA Certification) : 5 x πλατινένιος
Ηνωμένες Πολιτείες (RIAA Certification) : 4 x πλατινένιος
Ελβετία (IFPI Certification) : Πλατινένιος
Αυστρία (IFPI Certification) : Χρυσός
Λαχανάδα Μεσσηνίας
Η Λαχανάδα αναφερόμενη παλαιότερα ως οι Λαχανάδες, είναι οικισμός κοντά στην Μεθώνη και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Πύλου - Νέστορος, του Νομού Μεσσηνίας.
For Those About To Rock
Βραβεία
Γαλλία (SNEP Certification) : Πλατινένιος
Λαχανάδα Μεσσηνίας
Τοποθεσία
Η Λαχανάδα βρίσκεται ανατολικά της Μεθώνης, από την οποία απέχει περίπου 12,5 χιλιόμετρα και βορειοανατολικά από την Φοινικούντα, από την οποία απέχει περίπου 2,5 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 101 μέτρα και απέχει 2,5 περίπου χιλιόμετρα από τη θάλασσα. Κοντά στην Λαχανάδα βρίσκονται επίσης, προς τα νοτιοανατολικά της ο Γριζόκαμπος σε απόσταση 4,5 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοδυτικά της τα Χουνάκια, σε απόσταση 2 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.
Ιστορία
Το χωριό, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής τόσο της Μεθώνης, όσο και της Πυλίας. Η περιοχή του οικισμού, κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του Νέστορα, της αρχαίας Πύλου. Το χωριό υπάρχει, τουλάχιστον από τα χρόνια της Ενετοκρατίας και η παλαιότερη ονομασία του ήταν Λαχανάδες. Οι Λαχανάδες ήταν παλαιότερα δυο κοντινά/οί χωριά/οικισμοί, που σταδιακά ερημώθηκαν κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Η περιοχή ήταν στα τέλη της Επανάστασης του 1821 σχεδόν ακατοίκητη και διέμεναν σε αυτήν μόνο λίγοι κτηνοτρόφοι, με καταγωγή από την Αρκαδία (Χρυσοβίτσι, Αρκουδόρεμα, Λιμποβίσι). Οι Αρκάδες αυτοί ήταν γνωστοί επίσης και ως οι «ανεβοκατεβάτες», ονομασία που τους αποδόθηκε παλαιότερα, καθώς την Άνοιξη ανέβαιναν με τα κοπάδια τους στην Αρκαδία, ενώ τον Χειμώνα κατέβαιναν στα χειμαδιά της Μεσσηνίας. Στο χωριό, κάποια χρόνια μετά στη σύσταση του Ελληνικού Κράτους, εγκαταστάθηκαν σε αυτό αρκετοί Κρητικοί, οι οποίοι μετανάστευσαν προς την ελεύθερη Ελλάδα με κεντρικό κορμό την Πελοπόννησο, για να αποφύγουν τους διωγμούς και τις σφαγές, που γίνονταν στη τότε κατεχόμενη Κρήτη, καθώς η νήσος ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση και γίνονταν αλλεπάλληλες επαναστάσεις των Κρητικών κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα ενάντια στην Οθωμανική κυριαρχία. Με βάση την τοπική παράδοση 50 περίπου οικογένειες από τους Κρητικούς της Μεθώνης, περί το 1831 ή το 1835, εγκαταστάθηκαν σ' ένα από τα δύο χωριά των Λαχανάδων, που είχαν ερειπωμένα σπίτια. Οι οικογένειες αυτές προέρχονταν κυρίως από το Ρέθυμνο και δευτερευόντως από τα Χανιά και το Ηράκλειο και επέλεξαν να μείνουν στο ανατολικό χωριό των Λαχανάδων, στο οποίο υπήρχαν επίσης τα ερείπια δύο εκκλησιών, του Αγίου Αθανασίου και της Αγίας Ελένης, ενός πύργου, που λεγόταν Πύργος του Αγά και μιας βρύσης (ερειπωμένη σήμερα), χωρίς πολύ νερό. Η τοποθεσία αυτή ονομάζεται σήμερα ως Το περιβόλι του Αγά. Σ' αυτή την αρχική θέση οι Κρητικοί νέοι κάτοικοι δεν έμειναν για πολύ, επειδή δεν είχε επάρκεια νερού και γι’ αυτόν τον λόγο, στη συνέχεια, μετακόμισαν δύο χιλιόμετρα περίπου πιο ανατολικά κι έχτισαν τα σπίτια τους στη σημερινή τοποθεσία της Λαχανάδας.
For Those About To Rock
Βραβεία
Γερμανία (BVMI Certification) : Πλατινένιος
Λαχανάδα Μεσσηνίας
Β΄ Ενετοκρατία
Την εποχή της Β΄ Ενετοκρατίας αναφερόταν ως οι Λαχανάδες (Lacanades ). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των Βενετών Προνοητών της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας, οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το χωριό Λαχανάδες (Lacanades), ανήκε, στα τέλη του 17ου αιώνα, σύμφωνα με το Breve descrittione del Regno di Morea στην επαρχία της Μεθώνης (Territorio di Modon), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης).
For Those About To Rock
Μέλη των AC/DC
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά τις ηχογραφήσεις του "For Those About To Rock" είχε την εξής μορφή:
Πηγές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1981 Κατηγορία:Άλμπουμ των AC/DC
Λαχανάδα Μεσσηνίας
Διοικητική ιστορία
Η Λαχανάδα προσαρτήθηκε αρχικά, το 1835, στον παλαιό Δήμο Νέας Κρήτης. Μόλις 5 χρόνια αργότερα, το 1840, ο οικισμός αποσπάται από τον Δήμο Νέας Κρήτης και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Μεθώνης, όπου και παρέμεινε ως το 1912 που ο δήμος καταργήθηκε. Το χωριό αναφέρεται, το 1853, επίσης σαν Λαχανάδα στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Μεθώνης της Επαρχίας Πυλίας με πληθυσμό 176 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851. Έδρα του Δήμου Μεθώνης τότε, βάση της ίδιας πηγής, ήταν η κωμόπολη Μεθώνη. Το 1912 η Λαχανάδα προσαρτάται ως έδρα στην Κοινότητα Λαχανάδας, στην οποία προσαρτήθηκαν επίσης οι οικισμοί Γρυζόκαμπος (Γριζόκαμπος) και Ταβέρνα (το 1928 μετονομάσθηκε σε Παραλία Λαχανάδας και το 1930 σε Φοινικούντα). Το χωριό παρέμεινε ως έδρα της Κοινότητας Λαχανάδας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», η Λαχανάδα υπήχθη στον κατηργημένο Δήμος Μεθώνης, ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του σχεδίου «Καλλικράτης» η Λαχανάδα ανήκει πλέον στον νέο Δήμο Πύλου - Νέστορος. Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το Πρόγραμμα Καλλικράτης με την συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων Κορώνης, Μεθώνης, Παπαφλέσσα, Πύλου, Νέστορος και Χιλιοχωρίων. Η Λαχανάδα σήμερα είναι οικισμός και έδρα της Τοπικής Κοινότητας της Λαχανάδας του Δήμου Πύλου-Νέστορος, στην οποία υπάγονται επίσης το Ασπροχόρτι (νεοσύστατος οικισμός που αναγνωρίσθηκε το 2011) και οι Νεραντζιές (αναγνωρίσθηκε το 2001).
Κάτοικοι
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 138 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες.
Στο Οθωμανικό κτηματολόγιο του 1573 καταγράφεται στη Λαχανάδα 1 νοικοκυριό. Επισήμανση: Σύμφωνα με την απογραφή του 1879 οι οικισμοί Λαχανάδα και Ταβέρνα (σήμερα η Φοινικούς), οι οποίοι απογράφηκαν τότε μαζί, είχαν συνολικά 341 κατοίκους.
Κτίρια
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, υπάρχει το παλαιό Δημοτικό Σχολείο και η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας. Στην περιοχή του χωριού λειτουργούσε, από το 1890, παλαιό ελαιοτριβείο, ενώ από το 1983 ξεκίνησε την λειτουργία της κοντά στο χωριό και σύγχρονη μονάδα ελαιουργείου.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.783992" longitude="21.831894" zoom="12" width="1000" height="500" align="center" />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Πύλου - Νέστορος
Δελτίο δανειζομένου
Το δελτίο δανειζομένου ή η κάρτα βιβλιοθήκης είναι η αναγνωριστική κάρτα που έχει ο κάθε χρήστης μιας βιβλιοθήκης όταν είναι μέλος σε αυτή. Πάνω στο δελτίο αναγράφονται τα βασικά στοιχεία του χρήστη (όνομα, επίθετο, ιδιότητα) και συνήθως υπάρχει πρόσφατη φωτογραφία του χρήστη-κατόχου του δελτίου (στον οποίο ανήκει το δελτίο). Κάθε κάρτα διακρίνεται από ένα barcode, το οποίο αντιστοιχεί την ηλεκτρονική κάρτα του χρήστη μέσα στο αυτοματοποιημένο σύστημα που χρησιμοποιεί η βιβλιοθήκη. Συνεπώς, ο βιβλιοθηκονόμος έχει τη δυνατότητα να δει με λεπτομέρεια τα στοιχεία του χρήστη, να καταχωρίσει τα δανεισμένα βιβλία στο φάκελό του και να αποδεσμεύσει τον χρήση όταν τα επιστρέψει στη βιβλιοθήκη. Σήμερα τα περισσότερα πανεπιστήμια δημιουργούν πλαστικοποιημένες κάρτες που επιτρέπουν στην πανεπιστημιακή κοινότητα να την χρησιμοποιήσει σε διάφορες υπηρεσίες εντός πανεπιστήμιου, όπως και για την είσοδο στην βιβλιοθήκη. Με την ίδια κάρτα ο χρήστης μπορεί να θέσει ηλεκτρονικά σε κράτηση ένα τεκμήριο που χρειάζεται και δεν είναι διαθέσιμο στη βιβλιοθήκη τη δεδομένη χρονική στιγμή, ώστε να έχει προτεραιότητα στο δανεισμό.
Κατηγορία:Βιβλιοθηκονομία
Ατλέτικο Μαδρίτης
Η Ατλέτικο Μαδρίτης (ισπανικά Atlético de Madrid, ισπανική προφορά: aðˈletiko ðe maˈðɾið), χαϊδευτικά "Ατλάντικο", είναι αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Μαδρίτη της Ισπανίας. Ιδρύθηκε το 1903 και αγωνίζεται στο Γουάντα Μετροπολιτάνο.
Έχει κατακτήσει 11 φορές το Πρωτάθλημα και 10 το Κύπελλο Ισπανίας, καθώς και το ισπανικό Σούπερ Καπ 2 φορές. Σε διεθνές επίπεδο, το 1962 κατέκτησε το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης και το 1974 το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Διακρίθηκε στο Γιουρόπα Λιγκ κατακτώντας το, το 2010, το 2012 και το 2018 και στο Ευρωπαϊκό Σούπερ Καπ τις ίδιες χρονιές. Διαθέτει ακόμα αξιόμαχο τμήμα χειροσφαίρισης. Από απόψεως γοήτρου, τίτλων και πλήθους οπαδών, θεωρείται η τρίτη τη τάξει ομάδα της Ισπανίας μετά τη Ρεάλ Μαδρίτης και την Μπαρσελόνα.
Η ίδρυση και τα πρώτα χρόνια
Ιδρύθηκε στις 6 Απριλίου 1903 ως Αθλέτικ Κλουμπ ντε Μαδρίδ (Athletic Club de Madrid) από Βάσκους φοιτητές, μέλη της Αθλέτικ Μπιλμπάο. Το 1904, προσχώρησαν στην Αθλέτικ δυσαρεστημένα μέλη που είχαν αποχωρήσει από τη Φ.Κ. Μαδρίτης. Όπως και η Αθλέτικ του Μπιλμπάο, πρώτα χρώματα είχε το μπλε και άσπρο. Στην πορεία το ύφασμα από το οποίο φτιάχνονταν οι εμφανίσεις της άλλαξε σε κόκκινο και άσπρο ως οικονομικότερο, επειδή δε αποτελούσε υλικό κατασκευής στρωμάτων, απέκτησε το παρωνύμιο Colchoneros (Στρωματάδες). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, της αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός Los Indios (Οι Ινδιάνοι), ο οποίος κατά μία εκδοχή οφείλεται στην τότε απόκτηση αρκετών παικτών από τη Νότια Αμερική.
Το 1921 ο σύλλογος ανεξαρτητοποιήθηκε από την Αθλέτικ του Μπιλμπάο και κατασκεύασε το Στάδιο Μετροπολιτάνο, 35.800 θεατών, στο οποίο αγωνίστηκε από το 1923 έως το 1966, όταν και εγκαινιάστηκε το Βιθέντε Καλντερόν παραπλεύρως του ποταμού Μανθανάρες και νοτίως του κέντρου της Μαδρίτης, ενώ το Μετροπολιτάνο κατεδαφίστηκε.
Στα πρώτα χρόνια διακρίθηκε στο τοπικό πρωτάθλημα της Μαδρίτης, ενώ συμμετείχε στο πρώτο πρωτάθλημα Ισπανίας το 1928. Το 1930 υποβιβάστηκε για να επανέλθει στην μεγάλη κατηγορία το 1934.
Αθλέτικ Αβιαθιόν
Το 1939, για οικονομικούς λόγους, συγχωνεύτηκε με την Αβιαθιόν Ναθιονάλ (Aviación Nacional) και άλλαξε ονομασία σε Αθλέτικ Αβιαθιόν Κλουμπ (Athletic Aviación Club). Η Αβιαθιόν Ναθιονάλ ήταν στρατιωτικός σύλλογος που είχε ιδρυθεί από μέλη της πολεμικής αεροπορίας (aviación) στη Θαραγόθα και είχε μεταφερθεί στη Μαδρίτη. Το 1940 και 1941 κατέκτησε τα πρώτα της πρωταθλήματα Ισπανίας. Το 1941, με διάταγμα του Φράνκο άλλαξε το όνομά της από Αθλέτικ σε Ατλέτικο. Το 1947 αφαίρεσε το "Αβιαθιόν", αποκτώντας έτσι την οριστική ονομασία της.
Τα χρυσά χρόνια
Στις δεκαετίες του 50, 60 και 70 βρισκόταν σχεδόν πάντα στις τέσσερις πρώτες θέσεις. Το 1950 και 1951 κατέκτησε το πρωτάθλημα. Το 1959 έφθασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης. Το 1960 και 1961 κατέκτησε το κύπελλο Ισπανίας (Copa del Generalísimo), νικώντας στον τελικό και τις δύο φορές την αιώνια αντίπαλό της Ρεάλ Μαδρίτης και μάλιστα εκτός έδρας. Το 1962 αγωνίστηκε στο Κυπελλούχων κατακτώντας το τρόπαιο απέναντι στη Φιορεντίνα, το οποίο έχασε την επόμενη χρονιά από την Τότεναμ Χότσπερ. Μέχρι το 1980 κατέκτησε άλλες τέσσερις φορές το πρωτάθλημα, τρεις φορές το κύπελλο Ισπανίας καθώς και το Διηπειρωτικό του 1974 ως δευτεραθλήτρια Ευρώπης απέναντι στην Ιντεπεντιέντε, καθότι η κάτοχος του τίτλου Μπάγερν Μονάχου είχε αρνηθεί να συμμετάσχει. Να σημειωθεί ότι τη σεόν 1971-1972 είχε αποκλειστεί από το κύπελλο ΟΥΕΦΑ (UEFA) στον Α' γύρο από την χρυσή ομάδα του Πανιωνίου με σκορ 1-0 και 1-2.
1980-2002
Το 1985 κατέκτησε το Κύπελλο και το Σούπερ Καπ Ισπανίας, ενώ την επόμενη χρονιά αγωνίστηκε και έχασε στον τελικό του Κυπελλούχων από την ΦΚ Ντιναμό Κιέβου. Το 1987 ανέλαβε πρόεδρος ο αμφιλεγόμενος Χεσούς Χιλ, ο οποίος αν και οδήγησε το σύλλογο σε νέες κατακτήσεις τίτλων (Κύπελλα Ισπανίας το 1991 και το 1992, νταμπλ το 1996), πραγματοποίησε μεγάλες μεταγραφές χωρίς αντίκρισμα επιβαρύνοντας τελικά το σύλλογο με οικονομικά χρέη, με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί στην Β΄ κατηγορία. Το 2002 επέστρεψε στην Α΄κατηγορία.
2002-σήμερα
Το 2010, με προπονητή τον Κίκε Φλόρεθ, η Ατλέτικο κατέκτησε το -πρώτο της ιστορίας- Γιουρόπα Λιγκ νικώντας στον τελικό με 2-1 την αγγλική Φούλαμ στην παράταση, ενώ τέσσερις μήνες αργότερα στέφθηκε υπερπρωταθλήτρια Ευρώπης νικώντας την κάτοχο του Τσάμπιονς Λιγκ Ίντερ με 2-0. Στις 9 Μαΐου του 2012 κατέκτησε το δεύτερο Γιουρόπα Λιγκ μέσα σε τρία χρόνια απέναντι στην Αθλέτικ Μπιλμπάο νικώντας την με 3-0, με σκόρερ τους Φαλκάο (2) και Ντιέγκο, ενώ στις 31 Αυγούστου του ίδιου έτους κατέκτησε για δεύτερη φορά και το Σούπερ Καπ Ευρώπης, νικώντας την τότε πρωταθλήτρια Ευρώπης Τσέλσι με 4-1.
Το πρωτάθλημα Ισπανίας περιόδου 2013-14 κατέκτησε η Ατλέτικο με 90 βαθμούς έναντι 87 των Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης. Στον τελευταίο αγώνα της σεζόν η Ατλέτικο έπρεπε να μην ηττηθεί από την Μπαρτσελόνα στο Καμπ Νου ώστε να κατακτήσει το πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά το 1996. Η Ατλέτικο απέσπασε ισοπαλία με 1-1 και έκοψε πρώτη το νήμα στην κούρσα της Λίγα. Ήταν η πρώτη φορά από το 2004 που ομάδα πλην της Ρεάλ και της Μπαρτσελόνα κατακτά τον τίτλο.
Το 2018, η Ατλέτικο κατακτά το τρίτο Γιουρόπα Λιγκ με 3-0 κόντρα στην γαλλική Μαρσέιγ. Την ίδια χρονιά κερδίζει την Ρεάλ στο Ευρωπαϊκό Σούπερ Κάπ με 4-2 και στέφεται υπερπρωταθλήτρια Ευρώπης για τρίτη φορά.
Το ντέρμπι της Μαδρίτης
Οι αναμετρήσεις μεταξύ της Ρεάλ Μαδρίτης και της Ατλέτικο έχουν ιδιαίτερο χρώμα. Εξαιρουμένων των αγώνων τους με άλλους συλλόγους που εδρεύουν στη Μαδρίτη (π.χ. Ράγιο Βαγιεκάνο, Χετάφε), η σύγκρουση μεταξύ των "Λευκών" (Blancos) και των "Ερυθρόλευκων" (Rojiblancos) ήταν πάντα και θα παραμείνει η κατεξοχήν ποδοσφαιρική αντιπαλότητα της ισπανικής πρωτεύουσας.
Προσεγγίζοντας κοινωνιολογικά το θέμα, στο συλλογικό ασυνείδητο των κατοίκων της πόλης, η διάκριση είναι σαφής. Η Ρεάλ Μαδρίτης συνδέεται διαχρονικά με το "κατεστημένο" και τις ανώτερες τάξεις, ακόμα και αν στους κόλπους της εξαιτίας πολλαπλών επιτυχιών συσπειρώνει ανθρώπους από όλα τα στρώματα, ενώ η Ατλέτικο θεωρείται ότι εκπροσωπεί την εργατική τάξη, χαρακτηριζόμενη ανέκαθεν από μια "αίσθηση εξέγερσης" (sentimiento de rebeldia).
Η βαθιά αντίθεση μεταξύ των δύο αντιπάλων αποτυπώνεται και στην επιλογή των εδρών τους. Το Σαντιάγο Μπερναμπέου, βρίσκεται στον (πλούσιο) βόρειο τομέα της πόλης, ανάμεσα σε τράπεζες και γραφεία επιχειρηματικών κολοσσών, ενώ το Γουάντα Μετροπολιτάνο στα νότια της Μαδρίτης, δίπλα σε ένα εργοστάσιο ζυθοποιίας.
Ατλέτικο Β΄
Ο σύλλογος διαθέτει και δεύτερη ομάδα, την Ατλέτικο Β΄, η οποία ιδρύθηκε το 1963 ως Reyfra Atlético (ανεξάρτητος από την Ατλέτικο σύλλογος). Το 1967 συγχωνεύτηκε με την Madrileño CF και ονομάστηκε Atlético Madrileño Club de Fútbol. Το 1991 την ανέλαβε η Ατλέτικο, της οποίας έγινε θυγατρική, με την ονομασία Atlético Madrid B.
Ευρωπαϊκοί τίτλοι
Ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1974, του Τσάμπιονς Λιγκ το 2014 και το 2016, ενώ στο Κύπελλο Κυπελλούχων έχασε στους τελικούς του 1963 και του 1986.
Σημείωση: Όσον αφορά το Κύπελλο Ιντερτότο, για ορισμένες αγωνιστικές περιόδους μεταξύ των οποίων και αυτή του 2007, όλες οι ομάδες που μέσω αυτού προκρίνονταν στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ θεωρούνταν νικήτριες ("συμπρωταθλήτριες"). Ο "οριστικός" νικητής καθοριζόταν από την τελική επίδοσή τους στο τελευταίο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαδρίτη Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1903 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1903
Πολύκαρπος Σμύρνης
Ο Πολύκαρπος (80 - 23 Φεβρουαρίου 167) ήταν επίσκοπος Σμύρνης στο δεύτερο αιώνα μ.Χ.. Βρήκε μαρτυρικό θάνατο στις 23 Φεβρουαρίου του 167 και αναγνωρίστηκε ως άγιος από την Ορθόδοξη και την Καθολική, την Λουθηρανική και την Αγγλικανική εκκλησία. Είναι ο πολιούχος Άγιος της Σμύρνης.
thumb|left|160px|Ο άγιος Πολύκαρπος, επίσκοπος Σμύρνης.
Βίος
Δεν είναι βέβαιο αν μαθήτευσε κοντά στον Ευαγγελιστή Ιωάννη. Πάντως όπως μας πληροφορεί ο Ειρηναίος Λυών, τοποθετήθηκε επίσκοπος στη Σμύρνη από αποστόλους. Σημαντική ήταν για τον ίδιο η γνωριμία του με τον Ιγνάτιο Αντιοχείας από τον οποίο είχε λάβει προσωπική επιστολή, στην οποία τον εγκωμίαζε και τον συμβούλευε. Η έριδα περί τον εορτασμό του Πάσχα που είχε ανακύψει ανάμεσα στην Εκκλησία της Ρώμης και τις Μικρασιατικές Εκκλησίες ήταν μια ευκαιρία για τον Πολύκαρπο να μεσολαβήσει με διάθεση καταλλαγής. Θα επισκεφθεί λοιπόν τη Ρώμη μετά τις αρχές του 155, οπότε και έγινε επίσκοπος Ρώμης ο Ανίκητος. Αν και δεν επιτεύχθηκε μεταξύ του Πολύκαρπου και του Ανίκητου Ρώμης συμφωνία, εντούτοις χωρίσθηκαν οι δύο άντρες «εν αγάπη και με τη συναίσθηση ότι διαφορά σε θέματα νηστείας εκφράζει την ενότητα στην πίστη».
Μαρτύρησε ηλικιωμένος στο στάδιο της Σμύρνης κατά τον διωγμό του Μάρκου Αυρηλίου το 167/168 μ.Χ. ή 155/156.
Εργογραφία
Eίναι συντάκτης πολλών επιστολών,από τις οποίες έχει σωθεί μόνο μία, η «προς Φιλιππησίους». Η επιστολή είναι πρακτική-συμβουλευτική. Γράφεται για να συνοδεύσει τις επιστολές του Ιγνάτιου Αντιοχείας τις οποίες του έχουν ζητήσει οι Φιλιππίσιοι. Έντονη είναι η εξάρτησή του από την σκέψη και τις θέσεις του Ιγνάτιου Αντιοχείας. Το μόνο θεολογικό ζήτημα που θίγει είναι η πραγματικότητα της ενσάρκωσης του Ιησού.
Υμνογραφία
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τήν κλῆσιν τοῖς ἔργοις σου, ἐπισφραγίσας σοφέ, ἐλαία κατάκαρπος, ὤφθης ἐν οἴκῳ Θεοῦ, Πολύκαρπε ἔνδοξε∙ σύ γαρ ως Ἱεράρχης, καί στερρός Ἀθλοφόρος, τρέφεις τήν Ἐκκλησίαν, λογικῇ εὐκαρπίᾳ, πρεσβεύων Ἱερομάρτυς, ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.
μικρογραφία|right|260px|Άποψη του τάφου του Αγίου Πολυκάρπου κατά τα τέλη του 19ου αιώνα. Έτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Καί τρόπων μέτοχος, καί θρόνων διάδοχος, τῶν Ἀποστόλων γενόμενος, τήν πρᾶξιν εὗρες θεόπνευστε, εἰς θεωρίας ἐπίβασιν· διά τοῦτο τόν λόγον τῆς ἀληθείας ὀρθοτομῶν, καί τῇ πίστει ἐνήθλησας μέχρις
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολικοί Πατέρες Κατηγορία:Μητροπολίτες Σμύρνης Πολύκαρπος Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία
Τζον Σίριλ Κάμπελ
Ο Τζον Σίριλ Κάμπελ ήταν Άγγλος επιχειρηματίας, αθλητής και προπονητής. Υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της καταξίωσης του Ποδοσφαιρικού Ομίλου Αθηνών και του Πανελλήνιου Ποδοσφαιρικού Ομίλου, της ομάδας που εξελίχθηκε στο σημερινό Παναθηναϊκό.
Βιογραφία
Ο Τζον Σίριλ Κάμπελ ήταν πρωταθλητής με το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα όπου διηύθυνε αντιπροσωπεία αγγλικών οίκων μόδας στην Αθήνα. Υπήρξε επίσης γαμπρός του προέδρου του ΠΟΑ Μαρίνου Μαρινάκη.
Προερχόμενος από τον Εθνικό Αθηνών, το 1908 ανέλαβε τη θέση του γενικού αρχηγού του ΠΟΑ και έγινε ο πρώτος προπονητής της ομάδας. Αγωνίστηκε και ως ποδοσφαιριστής με τον ΠΟΑ. Συμμετείχε στον αγώνα που έδωσε ο ΠΟΑ για τα εγκαίνια της ομάδας, ανάμεσα στις δυο ομάδες που είχε καταρτίσει στις 11 Μαΐου του 1908. Αγωνίστηκε επίσης και στον πρώτο επίσημο αγώνα της ομάδας απέναντι στο Διαγόρα στις 21 Μαΐου του 1908 καθώς και σε άλλους αγώνες. Μετά την αποχώρηση του ιδρυτικού κορμού του ΠΟΑ και τη δημιουργία του Πανελλήνιου Ποδοσφαρικού Ομίλου, ο Κάμπελ ακολούθησε το Γιώργο Καλαφάτη στον ΠΠΟ εγκαταλείποντας τον πεθερό Μαρίνο Μαρινάκη με τους λιγοστούς εναπομείναντες.
Το 1912 ο Κάμπελ ίδρυσε το τμήμα ξιφασκίας και το τμήμα πυγμαχίας του ΠΠΟ. Παράλληλα προπονούσε και τους αθλητές του ΠΠΟ που ασχολούνταν με το στίβο. Το 1914 μετά από ένα σοβαρό ατύχημα αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Αγγλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Άγγλοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Παναθηναϊκού Κατηγορία:Προπονητές πυγμαχίας ΠΑΟ Κατηγορία:Προπονητές ξιφασκίας ΠΑΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές αδιευκρίνιστης θέσης Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό ]]
D-STAR
Το D-STAR (Digital Smart Technologies for Amateur Radio - Έξυπνες Ψηφιακές Τεχνολογίες για τον Ραδιοερασιτεχνισμό) είναι ένα ανοικτό πρωτόκολλο ψηφιακής επικοινωνίας φωνής και δεδομένων το οποίο αναπτύχθηκε αρχικά από την Ιαπωνική Λίγκα Ραδιοερασιτεχνισμού (Japan Amateur Radio League) στα πλαίσια ερευνών για την εφαρμογή ψηφιακών τεχνολογιών στον Ραδιοερασιτεχνισμό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ραδιοφωνική τεχνολογία
Σωτήρης Κωστόπουλος
Ο Σωτήρης Κωστόπουλος (γένν. 23 Ιουνίου 1943) είναι Έλληνας πολιτικός επιστήμων, δημοσιογράφος, συγγραφέας και πολιτικός. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος του ΠΑΚ και στη συνέχεια του ΠΑΣΟΚ και ένας από τους συγγραφείς της διακήρυξης της 3ης του Σεπτέμβρη το 1974. Διετέλεσε γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών, σύμβουλος του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου επί θεμάτων πολιτικής επικοινωνίας, κυβερνητικός εκπρόσωπος και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Ελαιοχώρι Αχαΐας και μεγάλωσε στην Πάτρα. Οπαδός του Ανδρέα Παπανδρέου από νεαρή ηλικία, προδικτατορικά ήταν μέλος της Ένωσης Δημοκρατικής Νεολαίας (ΕΔΗΝ), της νεολαίας της Ενώσεως Κέντρου. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Παβίας (Ιταλία) και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις διεθνείς σχέσεις στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ανώτατων Διεθνών Σπουδών της Γενεύης στην Ελβετία, και στο Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών της ίδιας πόλης. Γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά και ιταλικά.
Μετά την επιβολή της δικτατορίας το 1967 συμμετείχε στην ίδρυση του ΠΑΚ το 1968 και μεταπολιτευτικά δραστηριοποιήθηκε στο ΠΑΣΟΚ, συμβάλλοντας στη συγγραφή της ιδρυτικής του διακήρυξης, ενώ παράλληλα ήταν εκδότης της κομματικής εφημερίδας «Εξόρμηση» και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος.
Μετά την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία διετέλεσε γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών από τον Οκτώβριο του 1981 έως τον Αύγουστο του 1985. Στη συνέχεια ανέλαβε σύμβουλος του πρωθυπουργού επί θεμάτων πολιτικής επικοινωνίας έως το Μάρτιο του 1987, οπότε και ξαναδιορίστηκε γενικός γραμματέας Τύπου και Πληροφοριών, έως το Νοέμβριο του 1988. Τότε ανέλαβε καθήκοντα κυβερνητικού εκπροσώπου, μέχρι τον Ιούνιο του 1989, όταν τοποθετήθηκε στο ευρωψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ, υπηρετώντας ως ευρωβουλευτής την πενταετία 1989-1994.
Έχει εκδώσει 28 βιβλία και μελέτες. Γνωστά και πολυσυζητημένα ήταν τα βιβλία του «Η Αμφιλεγόμενη Πενταετία: ΚΚΕ 1936-1941» και «Η Τρομοκρατία». Μάλιστα το βιβλίο του για την τρομοκρατία έχει χρησιμοποιηθεί ως βασικό ανάγνωσμα από αναλυτές της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, αλλά και από τρομοκράτες: κατά τη διάρκεια της σύλληψης μελών της οργάνωσης «Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς» και της εφόδου στη γιάφκα τους στο Χαλάνδρι, βρέθηκαν αντίτυπα του βιβλίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ευρωβουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Μέλη του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1989-1994
Φίλια Λέσβου
Η τοποθεσία του χωριού παλιά ήταν πιο ψηλά, αλλά λόγω των επιδρομών των πειρατών και προκειμένου να μην είναι ορατό από αυτούς, τρία αδέρφια ή τρεις φίλοι, πάντα σύμφωνα με το θρύλο αποφάσισαν να μεταφέρουν το χωριό στη σημερινή του θέση.
Το χωριό έχει πετρόκτιστα κτήρια, αρκετά από τα οποία χρονολογούνται από τέλος του 19ου αιώνα και έχουν χαρακτηριστεί ως ιστορικά διατηρητέα μνημεία, μικρές πλατείες, καλντερίμια και καφενεία, με έντονο παραδοσιακό χρώμα. Στο χωριό έδρευε ο γυναικείος αγροτουριστικός συνεταιρισμός φίλιας, γνωστός για τα χειροποίητα αμυγδαλωτά, τα γλυκά κουταλιού, τις μαρμελάδες, τα ηδύποτα και τα ζυμαρικά που παρασκευάζει. Άλλα τοπικά προϊόντα είναι τα τυριά, γιαούρτια, το ρυζόγαλα και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα που παρασκευάζονται από το ντόπιο κατσικίσιο γάλα.
Αξιοθέατα
Στις θέσεις «Γούρνες» («Ξενοτάφια») και «Σκοτεινό Βουνό» έχουν εντοπιστεί αρχαίοι λαξευτοί τάφοι. Στη περιοχή «Καστρέλλι» σώζονται ερείπια οικισμού ελληνιστικών χρόνων, καθώς και ενός μικρού οχυρού.
Τσιχράντα
Η Τσιχράντα είναι παραλία που ανήκει στην κοινότητα της Φίλιας και του Σκουτάρου. Χωρίζεται σε δύο τμήματα το μεγαλύτερο στη Φίλια και το μικρότερο στο Σκουτάρο. Το φυσικό σύνορο είναι ο ποταμός Κεχράδας. Βρίσκεται κάπου στα 7 χιλιόμετρα μακριά από τη Φίλια. Υπάρχει στο τμήμα της Φίλιας η σκάλα του παλιού μεταλλείου, ένα τμήμα της οποίας παραμένει αβύθιστο και φαίνεται και σήμερα. Το μεταλλείο ανήκε σε μία εταιρεία η οποία έφερνε με ένα καραβάκι το μέταλλο, το οποίο επεξεργάζονταν εκεί και κατόπιν μεταφερόταν αλλού. Στο σημερινό λιμάνι αράζουν μικρές βάρκες και καΐκια. Το παλιό λιμανάκι δεν χρησιμοποιείται σήμερα για σκάφη λόγω βάθους, χρησιμοποιείται όμως για κολύμπι και ψάρεμα καθώς αποτρέπει τα κύματα. Με δικά τους έξοδα οι κάτοικοι της Φίλιας έχουν διαμορφώσει υποδομές πλαζ.
Αθλητισμός
Στο χωριό εδρεύει η ποδοσφαιρική ομάδα ΕΜΑΣ ΦΙΛΙΑΣ, η οποία ιδρύθηκε το 1985. Η ομάδα αγωνίζεται στο γήπεδο Γεώργιος Θ Καζάζης, το οποίο πήρε το όνομά του από τον ποδοσφαιριστη  Γεώργιο Θ. Καζάζη που συνέβαλλε πάρα πολύ στην ομάδα. Η ομάδα έχει αγωνιστεί και στις 3 τοπικές κατηγορίες Β1 κατηγορία, Β' κατηγορία και Α' κατηγορία που είναι η μεγαλύτερη στο νησί. Τέλος, σήμερα υπάρχουν 2 κατηγορίες, η Β' κατηγορία (Βόρειος και Νότιος όμιλος), η ΕΜΑΣ ΦΙΛΙΑΣ αγωνίζεται στον Βόρειο όμιλο της Β' κατηγορίας, ενώ υπάρχει και η Α' κατηγορία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Λέσβου
Αρνέμπ
Ο Αρνέμπ ή α (άλφα) Λαγωού είναι ο φωτεινότερος αστέρας στον αστερισμό Λαγωό. Είναι τριπλός αστέρας (τριπλό σύστημα αστέρων) με κυριότερο μέλος λευκό υπεργίγαντα αστέρα. Το φαινόμενό του μέγεθος είναι 2,59. Το ιδιαίτερο όνομα Αρνέμπ (أرنب) στην αραβική γλώσσα σημαίνει λαγός.
Ο κύριος αστέρας έχει πολύ μεγάλη μάζα, περίπου 14 φορές τη μάζα του Ήλιου, και 129 φορές μεγαλύτερη διάμετρο, η οποία μετρήθηκε συμβολομετρικώς. Η πραγματική θερμοκρασία του εξωτερικού περιβλήματός του είναι περίπου 6.850 ± 80 Κ, οπότε η πραγματική του λαμπρότητα είναι 32 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από τη λαμπρότητα του Ήλιου. Από το 1943 το φάσμα του Αρνέμπ χρησιμεύει ως ένα από τα σταθερά πρότυπα σύμφωνα με τα οποία ταξινομούνται οι άλλοι αστέρες ως προς τον φασματικό τους τύπο.
Ο κύριος αστέρας του α Λαγωού είναι γηρασμένος, αν και η ηλικία του είναι μόλις 13 εκατομμύρια έτη, 300 και πλέον φορές μικρότερη από την ηλικία του Ήλιου. Μπορεί να έχει ήδη περάσει τη φάση της μέγιστης διογκώσεώς του και τώρα να συρρικνώνεται και να θερμαίνεται, όντας στις τελευταίες φάσεις της αστρικής του εξελίξεως. Δεν αποκλείεται όμως και να βρίσκεται ακόμα στη φάση της διαστολής του σε υπεργίγαντα. Αναμένεται, με βάση τη μάζα του, να τελειώσει τη ζωή του με μία έκρηξη υπερκαινοφανούς.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες τύπου F Κατηγορία:Τριπλά αστρικά συστήματα Κατηγορία:Λαγωός (αστερισμός)
Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια (Βόρεια Μακεδονία)
Η Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια (Југозападен регион, Rajoni jugperëndimor) είναι μία από τις οκτώ Στατιστικές περιφέρειες της Βόρειας Μακεδονίας. Βρίσκεται στο δυτικό και στο νοτιοδυτικό μέρος της χώρας. Συνορεύει με την Αλβανία στα δυτικά, ενώ στο εσωτερικό της χώρας συνορεύει με την Περιφέρεια Πελαγονίας, την Περιφέρεια Πόλογκ, την Περιφέρεια Σκοπίων και την Περιφέρεια Βάρνταρ.
Δήμοι
Η Νοτιοδυτική Στατιστική Περιφέρεια διαιρείται σε 9 δήμους:
Εθνότητες
Η μεγαλύτερη εθνοτική ομάδα στην περιφέρεια είναι οι Σλαβομακεδόνες.
Παύλος Νικολάιεβιτς Ευδοκίμωφ
Βίος
Ο Ευδοκίμωφ γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1901 στην Αγία Πετρούπολη. Οι γονείς του κατάγονταν από αριστοκρατικές οικογένειες: ο πατέρας του ήταν αξιωματικός του Ρωσικού στρατού. Το 1907, ο πατέρας του δολοφονείται από ένα τρομοκράτη στρατιώτη, ύστερα από την Επανάσταση του 1905-1907. Φοιτά στη Σχολή Ευελπίδων της Ρωσίας. Μετά τα γεγονότα του 1917 στη Ρωσία, έφυγε με τη μητέρα του για το Κίεβο, όπου σπουδάζει στη Θεολογική Ακαδημία της πόλης. Λίγο καιρό μετά επιστρατεύεται από τον Λευκό Στρατό (υποστηρικτές του Τσάρου κατά τον Ρωσικό Εμφύλιο), όπου υπηρετεί στο ιππικό για δύο χρόνια.
Φεύγει για την Κωνσταντινούπολη, όπου εργάζεται οδηγός ταξί, σερβιτόρος και μάγειρας σε εστιατόριο. Τον Σεπτέμβριο του 1923, σε ηλικία 22 ετών, πηγαίνει στο Παρίσι και φοιτά στη Σορβόνη, απ' όπου λαμβάνει δίπλωμα φιλοσοφίας. Στη Γαλλία εργάζεται στη Citroën και στους σταθμούς των τρένων και του μετρό, καθαρίζοντας βαγόνια. Λαβάνει υποτροφία της Πανεπιστημιακής Αλληλοβοήθειας και γίνεται πρώτος Γραμματέας της Χριστιανικής Ενώσεως των Ρώσων Φοιτητών της Γαλλίας. Το 1924 εγγράφεται και παρακολουθεί μαθήματα στο αρτισύστατο από Ρώσους θεολόγους και θρησκευτικούς στοχαστές Ινστιτούτο του Αγίου Σέργιου και το 1928 λαμβάνει το δίπλωμά του.
Το 1927 εγκαθίασταται στη γαλλική πόλη Μεντόν, όπου γνωρίζει και παντρεύεται τη Γαλλορωσίδα Νατάσα Μπρούνελ, με την οποία αποκτά δύο παιδιά. Το 1940 μεταβαίνει στη Βαλένς, όπου ζει και εργάζεται παραδίδοντας ιδιαίτερα μαθήματα. Παράλληλα ετοιμάζει και καταθέτει στο Πανεπιστήμιο της Aix-en-Provence τη διδακτορική διατριβή του με θέμα: Ο Ντοστογιέφσκι και το πρόβλημα του Κακού
Από το 1945 μέχρι το 1962 διευθύνει το φοιτητικό οικοτροφίο της Cimade σε προάστιο του Παρισιού. Από το 1948 γίνεται το βασικό στέλεχος της Ορθόδοξης αντιπροσωπείας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και καθηγητής στο Οικουμενικό Ινστιτούτο του Bossey. To 1948 εκλέγεται καθηγητής της Ηθικής Θεολογίας στο Ορθόδοξο θεολογικό Ινστιτούτο του Αγίου Σεργίου στο Παρίσι, με διδακτορική διατριβή Η Ορθοδοξία. Το 1960 προσκλήθηκε να διδάξει στο Καθολικό Ινστιτούτο του Παρισιού. Παρακολούθησε τις εργασίες της Β' Βατικανής Συνόδου ως επίσημος παρατηρητής της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το 1968 αναγορεύθηκε επίτιμος Διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Πέθανε στο Παρίσι στις 16 Σεπτεμβρίου 1970.
Η θεολογική σκέψη του Ευδοκίμωφ
Ο Θεολογικός στοχασμός του Ευδοκίμωφ δεν υπόκειται σε συστηματική παρουσίαση: ο Christopher P.Klofft την παρομοιάζει με μία σπειροειδή αλλά διακεκομμένη γραμμή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι θεολόγοι Κατηγορία:Ρώσοι φιλόσοφοι
Γιάννης Μιχαλόπουλος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα. Έχει επικρατήσει η άποψη ότι έπαιζε συνήθως δεύτερους ρόλους αλλά η αλήθεια είναι ότι οι ρόλοι του ήταν πολύ σημαντικοί για τα έργα στα οποία συμμετείχε. Επιπλέον πρωταγωνίστησε σε πολλά έργα, περισσότερο στο θέατρο και τον κινηματογράφο.
Εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες, μεταξύ των οποίων: Αχ αυτή η γυναίκα μου, Άνθρωπος για όλες τις δουλειές και άλλες. Στην τηλεόραση έπαιξε σε πολλές σειρές, με πιο γνωστή το Ορκιστείτε παρακαλώ, από τις πιο πετυχημένες τηλεοπτικές κωμικές σειρές της δεκαετίας του 1980, όπου πρωταγωνιστούσε ως δικαστής.
Άφησε εποχή στην την τηλεοπτική σειρά Ο κύριος συνήγορος του Κώστα Πρετεντέρη που μεταδιδόταν από την ΥΕΝΕΔ το 1970-1972, όπου αγόρευε επί διαφόρων θεμάτων υποτιθέμενων πελατών του για 10 λεπτά πριν από το κεντρικό βραδινό δελτίο ειδήσεων. Χαρακτηριστικοί πελάτες του κ. συνηγόρου υπήρξαν ο κος Στριφομπούμπουλας (Φιλήμων Μεθυμάκης) και ο Μικές (Γιάννης Βογιατζής), γνωστός ως Σας χαιρέτησα; δεν σας χαιρέτησα.....χαίρετε τι κάνετε; καλά ευχαριστώ. Γραμματέας στο τηλεοπτικό γραφείο του ήταν η Ελένη Μαυρομάτη.
Πέθανε στο νοσοκομείο ΚΑΤ, σε ηλικία 89 ετών, όταν υπεβλήθη σε επέμβαση στο πόδι και λίγες ώρες μετά την ανάνηψη υπέστη ανακοπή. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας. Κηδεύτηκε στο κοιμητήριο Ζωγράφου.
Θεατρικές Παραστάσεις
Συμπληρωματικός πίνακας θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ο Μιχαλόπουλος ως ηθοποιός
Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από το έντυπο πρόγραμμα της κάθε παράστασης ή/και από σχετικά δελτία τύπου.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Σελίδα στο IMDb.
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Mil Mi-26
Το Mil Mi-26 (ρωσικά Миль Ми-26, κωδικός ΝΑΤΟ: Halo) είναι ρωσικό, πρώην σοβιετικό, ελικόπτερο βαρέων μεταφορών, σε πολιτική και στρατιωτική υπηρεσία. Είναι το βαρύτερο και ισχυρότερο ελικόπτερο που έχει κατασκευαστεί ποτέ.
Σχέδιο και κατασκευή
Τα Mil Mi-26 σχεδιάστηκαν για στρατιωτική και πολιτική χρήση και προορίστηκαν για να είναι σε θέση να σηκώνουν περισσότερο βάρος από οποιοδήποτε άλλο ελικόπτερο στο παρελθόν. Η πρώτη πτήση ενός Mil Mi-26 διεξάχθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 1977 και η πρώτη πτήση στην υπηρεσία των σοβιετικών δυνάμεων έγινε το 1983.
Επιχειρησιακή Ιστορία
thumb|right|Mi-26T στο Τσουκόφσκι, [[1997.]]
Το περιστατικό στην Τσετσενία
Στις 19 Αυγούστου του 2002, Τσετσένοι αυτονομιστές πέτυχαν ένα Mil Mi-26 με βλήμα εδάφους αέρα, με αποτέλεσμα να το κάνουν να συντριβεί σε ένα ναρκοπέδιο. Συνολικά 127 Ρώσοι σκοτώθηκαν στη συντριβή. Μια έρευνα που έγινε, αποκάλυψε ότι το ελικόπτερο ήταν υπερφορτωμένο. Αντί για 80, το ελικόπτερο μετέφερε περίπου 150 στρατιώτες.
Μοντέλα και ειδικές προσαρμογές
thumb|right|Mil Mi-26T
Χαρακτηριστικά (Mi-26)
300px|right|thumb|Σχέδιο τριών όψεων του Mil Mi-26
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Mi Mi Mi Mi
Παρμενίδης (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Παρμενίδης μπορεί να αναφέρεται στα παρακάτω άτομα:
Γιαν φαν Ντόρνικε
Ο Γιαν φαν Ντόρνικε (φλαμανδικά: Jan van Dornicke) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, ο οποίος γεννήθηκε περί το 1470 (πιθανόν στην Τουρναί, όπως μαρτυρεί το επώνυμό του ( και απεβίωσε περί το 1527. Το μικρό του όνομα αναγράφεται ορισμένες φορές ως Janssone και το επώνυμό του ως van Doornik ή van Dornick. Δραστηριοποιήθηκε στην Αμβέρσα από το 1509 ως το 1525. Οι πίνακές του στυλιστικά κατατάσσονται στην τεχνοτροπία του μανιερισμού της Αμβέρσας. Πιθανόν να είναι το ίδιο πρόσωπο με τον ζωγράφο που αναφέρεται ως "Δάσκαλος του 1518" (Master of 1518). Αυτός ο Γιαν φαν Ντόρνικε δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο Ολλανδό καλλιτέχνη του 18ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φλαμανδοί ζωγράφοι
Πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες σταθερού στόχου 1966
Οι Πανελλήνιοι σκοπευτικοί αγώνες σταθερού στόχου γιά το 1966 έγιναν στις 24 με 30 Απριλίου 1966 στο Σκοπευτήριο Καισαριανής. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχτηκε η ομάδα σκοποβολής της Αστυνομίας Πόλεων.
Πηγές
Κατηγορία:Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκοποβολής σταθερού στόχου Κατηγορία:Σκοποβολή το 1966 Κατηγορία:Δήμος Καισαριανής
Πλούταρχος Βυζαντίου
Ο Πλούταρχος Βυζαντίου ήταν χριστιανός επίσκοπος του Βυζαντίου για δεκαέξι έτη (89 - 105), διαδεχόμενος τον Πολύκαρπο. Ετάφη στο ναό της Αργυρούπολης, όπως και οι προκάτοχοί του. Κατά την αρχιερατεία του εκδηλώθηκε ο διωγμός του αυτοκράτορα Τραϊανού το 98.
Ούγκο Τσάβες
Ο Ούγκο Τσάβες (ορθή προφορά: Ούγο Τσάβες, πλήρες όνομα Ούγο Ραφαέλ Τσάβες Φρίας, ισπανικά: Hugo Rafael Chávez Frías, προφορά ΔΦΑ : [ˈuɣo rafaˈel ˈtʃaβes ˈfɾi.as] 1954–2013) ήταν στρατιωτικός και πολιτικός, Πρόεδρος της Βενεζουέλας. Εξελέγη πρόεδρος το 1998 και επανεξελέγη το 2006 και το 2012. Συνδυάζοντας την πολιτική ιδεολογία του «μπολιβαριανισμού» (απελευθερωτικό κίνημα βασισμένο στις αρχές του Σιμόν Μπολίβαρ) σε συνδυασμό με αυτό που ο ίδιος αποκαλούσε «σοσιαλισμό για τον 21ο αιώνα», ο Τσάβες επέβαλε νέο Σύνταγμα, περιφερειακά δημοκρατικά συμβούλια, την κρατικοποίηση σειράς στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων, και με τα έσοδά τους αύξησε τις κυβερνητικές δαπάνες στους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης, ενώ μείωσε το ποσοστό του πληθυσμού που ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας. Απομάκρυνε επιτυχώς τη χώρα του από τη σφαίρα επιρροής των ΗΠΑ και συνεργάστηκε στενά με τις κυβερνήσεις της Κίνας, της Κούβας και της Ρωσίας. Ο Τσάβες κατάφερε να διατηρήσει την πολύ υψηλή δημοφιλία του χρηματοδοτώντας προγράμματα κρατικής πρόνοιας διαμέσου των εσόδων από την εκμετάλλευση των πετρελαϊκών κοιτασμάτων.
Πλούταρχος Βυζαντίου
Υποσημειώσεις
<references group="lower-greek"/>
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Επίσκοποι του 1ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 2ου αιώνα
Ούγκο Τσάβες
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στις 28 Ιουλίου 1954. Έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση στους αλεξιπτωτιστές. Παντρεύτηκε 2 φορές και ήταν διαζευγμένος από τη Μαρισαμπέλ Ροδρίγκες. Είχε 4 παιδιά.
Αποτυχημένο πραξικόπημα και συνέπειες
Το 1983 ίδρυσε το Μπολιβαριανό Επαναστατικό Κίνημα 200 (Movimiento Bolivariano Revolucionario 200, MBR-200). Στις 4 Φεβρουαρίου 1992, ο Τσάβες με το MBR-200 πραγματοποίησε απόπειρα πραξικοπήματος κατά του προέδρου Κάρλος Άντρες Πέρες. Η απόπειρα για την κατάληψη της εξουσίας απέτυχε, όπως και μια ακόμα προσπάθεια, τον Νοέμβριο του 1992. Κατά τη διάρκεια της δεύτερης απόπειρας, ο Τσάβες βρισκόταν ήδη στη φυλακή. Έπειτα από δύο χρόνια, του έδωσε αμνηστία ο πρόεδρος Ραφαέλ Καλντέρα (Rafael Caldera). Αναδόμησε το MBR και το έκανε πολιτικό κόμμα με το όνομα «Κίνημα για την Πέμπτη Δημοκρατία» (MVR).
Πρόεδρος
Ο Τσάβες εξελέγη πρόεδρος στις εκλογές της 6ης Δεκεμβρίου 1998 με τη μεγαλύτερη συμμετοχή των τελευταίων 4 δεκαετιών, της τάξεως του 56,2%. Ο Τσάβες εφάρμοσε το πολιτικό του πρόγραμμα που περιλάμβανε αναδιανομή της γης, προγράμματα στέγασης, μόρφωσης, περίθαλψης και παιδείας για τους φτωχούς. Στις 2 Φεβρουαρίου 1999, ορκίστηκε και διά δημοψηφίσματος δημιούργησε Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Ακολούθησε η νίκη του στις βουλευτικές εκλογές, με το κόμμα του να καταλαμβάνει τις 120 επί συνόλου 131 εδρών. Στα επόμενα χρόνια, η χώρα μετονομάστηκε σε «Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας», για να τιμηθεί ο ήρωας της ανεξαρτησίας, Σιμόν Μπολίβαρ. Η θητεία του προέδρου καθιερώθηκε σε 6 χρόνια και επετράπη η δεύτερη θητεία των Προέδρων. Ο Τσάβες, βάσει του νέου Συντάγματος, ξαναεκλέχθηκε πρόεδρος και ορκίστηκε στις 10 Ιανουαρίου του 2001.
Ταραχές, πραξικόπημα και αντιπραξικόπημα
Στις 9 Απριλίου 2002, τα συνδικάτα κήρυξαν απεργία. Στις 11 Απριλίου, στη διάρκεια διαδηλώσεων κατά της απόλυσης του προέδρου μεγάλης εταιρείας πετρελαίου, ξέσπασε βία, με 17 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Γιατροί ανέφεραν ότι πολλά από τα θύματα είχαν πυροβοληθεί από ελεύθερους σκοπευτές. Οι υποστηρικτές του Τσάβες προκάλεσαν αντιπραξικόπημα και τη νύχτα του Σαββάτου, στις 13 Απριλίου 2002 ο Τσάβες επέστρεψε στην ηγεσία.
Τον Δεκέμβριο του 2002, η κυβέρνηση Τσάβες αντιμετώπισε την απεργία των συνδικάτων, η οποία κράτησε 2 μήνες. Τον Αύγουστο του 2003, η Αντιπολίτευση ξεκίνησε τη διαδικασία για την καθαίρεση του Τσάβες. Το αρμόδιο Συμβούλιο απέρριψε την πρόταση και η ψηφοφορία έγινε στις 15 Αυγούστου 2004. Το 59,25% ήταν κατά της ανατροπής της απόφασης για καθαίρεση του προέδρου. Τον Μάιο του 2004, συνελήφθησαν 126 Κολομβιανοί, προσκείμενοι στον Ρομπέρτο Αλόνσο, που θεωρείται αρχιτέκτονας του πραξικοπήματος του 2002. Οι συλληφθέντες κατηγορήθηκαν ως παραστρατιωτικοί. Οι σχέσεις της χώρας του με την Κούβα αναθερμάνθηκαν με την υπογραφή της Πρωτοβουλίας Μπολίβαρ για την Αμερική το Μάιο του 2005, από τους Τσάβες και Κάστρο. Αντίθετα, με τις ΗΠΑ ο Τσάβες ήταν έντονα επικριτικός στην εξωτερική τους πολιτική και κατηγόρησε την Αμερική ότι επιθυμεί τη δολοφονία του.
Επανεκλογή
Στις προεδρικές εκλογές της 3ης Δεκεμβρίου 2006, ο Τσάβες επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο για έξι ακόμα χρόνια και ο αντίπαλός του, κυβερνήτης της πετρελαιοπαραγωγού επαρχίας Σούλια, παραδέχτηκε αμέσως την ήττα του. Ο Τσάβες συγκέντρωσε περί το 63% των ψήφων. Οι διεθνείς παρατηρητές επιβεβαίωσαν ότι δεν υπήρξε ζήτημα νοθείας.
Η επανεκλογή του για τρίτη φορά ερμηνεύεται από τον Τσάβες ως ψήφος υπέρ του σοσιαλιστικού του σχεδίου. «Οι Βενεζουελάνοι δεν ψήφισαν εμένα, ψήφισαν για ένα σοσιαλιστικό σχέδιο». Τη βραδιά της επανεκλογής του φώναζε στους χιλιάδες οπαδούς του που είχαν συγκεντρωθεί έξω από το προεδρικό μέγαρο Μιραφλόρες: «Ζήτω η σοσιαλιστική επανάσταση! Το πεπρωμένο έχει γραφτεί». «Μια νέα εποχή ξεκίνησε», συνέχιζε, «Δείξαμε ότι η Βενεζουέλα είναι κόκκινη! Κανείς δεν πρέπει να φοβάται τον σοσιαλισμό... Ο σοσιαλισμός είναι ανθρώπινος. Ο σοσιαλισμός είναι αγάπη... Κάτω ο ιμπεριαλισμός! Χρειαζόμαστε έναν καινούργιο κόσμο!». Εξαπέλυσε, επίσης, νέα επίθεση στον Τζορτζ Μπους. Ο Τσάβες είχε εξαγγείλει προεκλογικά την επιτάχυνση της αγροτικής μεταρρύθμισης με τη διανομή σε ακτήμονες μεγάλων γεωργικών «τσιφλικιών» και την ενίσχυση του κρατικού ελέγχου στο πετρελαϊκό μονοπώλιο της χώρας.
Στις 10 Ιανουαρίου 2007, ο Τσάβες ορκίστηκε για μια ακόμα θητεία. Στις 2 Νοεμβρίου του 2007 η Εθνοσυνέλευση με 160 ψήφους υπέρ και 7 κατά ενέκρινε τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που είχε προτείνει η κυβέρνηση του Τσάβες.
Εξελίξεις το 2009-10
Το 2009, το Κοινοβούλιο ενέκρινε τροπολογία του Συντάγματος με βάση την οποία καταργούνται οι περιορισμοί στην ανανέωση της θητείας προσώπων που εκλέγονται σε διάφορα αξιώματα απευθείας από το λαό, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου. Συνακόλουθα, προκηρύχθηκε η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς, ώστε ο Τσάβες να διεκδικήσει και τέταρτη συνεχόμενη προεδρική θητεία, το 2012.
Στις 11 Φεβρουαρίου του 2009, σε τηλεοπτική του συνέντευξη, ο Τσάβες ανακοίνωσε ότι αποτράπηκε απόπειρα πραξικοπήματος. Σύμφωνα με ανακοίνωση, συνελήφθησαν εν ενεργεία στρατιωτικοί, που βρίσκονταν σε επαφές με στρατιωτικό στις ΗΠΑ. Διαβεβαίωσε επίσης ότι η κατάσταση τέθηκε υπό έλεγχο.
Στο δημοψήφισμα, που διεξήχθη στις 15 Φεβρουαρίου του 2009, το 54% των ψηφοφόρων ψήφισε υπέρ της κατάργησης του συνταγματικού άρθρου το οποίο περιόριζε στις τρεις θητείες την παραμονή του ίδιου προσώπου στο ανώτατο αξίωμα της χώρας. Αυτό σημαίνει ότι ο Τσάβες μπορούσε πλέον να διεκδικήσει και τέταρτη προεδρική θητεία. Στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν το 2010, το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα του προέδρου Τσάβες κέρδισε 94 έδρες.
Επανεκλογή 2012
Στις προεδρικές εκλογές στις 7 Οκτωβρίου 2012, νίκησε τον αντίπαλό του, εξασφαλίζοντας και νέα προεδρική θητεία.
Θάνατος
Το 2011, ο Τσάβες ασθένησε σοβαρά από καρκίνο. Μετά από σθεναρή αντιμετώπιση, απεβίωσε στις 5 Μαρτίου 2013.
Διαβάστε
Κατηγορία:Πρόεδροι της Βενεζουέλας Κατηγορία:Αντικαπιταλιστές
Προστάτης
μικρογραφία|Ανατομία των ανδρικών αναπαραγωγικών οργάνων: 1. Ουροδόχος κύστη 2. Ηβική σύμφυση 3. [[Πέος 4. Σηραγγώδες σώμα 5. Βάλανος 6. Πόσθη 7. Έξω στόμιο ουρήθρας 10. Σπερματοδόχος κύστη 11. Εκσπερματιστικός πόρος 12. Προστάτης 13. Αδένας του Cowper 14. Πρωκτός 15. Σπερματικός πόρος 16. Επιδιδυμίδα 17. Όρχις]] Ο προστάτης είναι μικρός αδένας των αρσενικών θηλαστικών, περιλαμβανομένων και των ανδρών, που βρίσκεται κάτω από την ουροδόχο κύστη και περιβάλλει την ουρήθρα, δηλαδή το σωληνάκι που μεταφέρει τα ούρα στο εξωτερικό περιβάλλον από την ουροδόχο κύστη μέσω του πέους. Το βάρος του προστάτη είναι περίπου 11 g (κυμαίνεται μεταξύ 7 g και 16 g) και έχει σχήμα καρυδιού.
Η λειτουργία του προστάτη
Ο προστάτης περιέχει μερικούς ομαλούς μυς που βοηθούν στο να αποβάλλεται το σπέρμα κατά τη διάρκεια της εκσπερμάτωσης. Ο ρόλος του προστάτη είναι να παράγει και να παρέχει ένα μέρος του υγρού που είναι απαραίτητο για την εκσπερμάτωση. Το υγρό αυτό βοηθά στη μεταφορά και τη διατροφή του σπέρματος και με τον τρόπο αυτό βοηθά τη διαδικασία της σύλληψης.
Οι παθήσεις του προστάτη
Ο προστάτης βρίσκεται μπροστά από το ορθό (το τελευταίο τμήμα του παχέος εντέρου), γι' αυτό και η πιο απλή εξέτασή του είναι η δακτυλική εξέταση (ψηλάφηση) μέσω του ορθού.