cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εύβοια (μυθολογία)
Πηγές
Ευβοια Κατηγορία:Ναϊάδες Κατηγορία:Θεσπιάδες Κατηγορία:Γυναίκες του Απόλλωνα
Μπράιαν Χιούστον
Ο Μπράιαν Χιούστον (αγγλ.: Brian Houston, γενν.: 17 Φεβρουαρίου 1954, Ώκλαντ, Νέα Ζηλανδία) είναι Χριστιανός Πεντηκοστιανός ποιμένας στις Αυστραλιανές Χριστιανικές Εκκλησίες. Είναι ο Ανώτερος Ποιμένας της Εκκλησίας Hillsong στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, η οποία είναι η μεγαλύτερη Αυστραλιανή τοπική εκκλησία, με 21.000 μέλη. Είναι επίσης ο Εθνικός Πρόεδρος των Αυστραλιανών Χριστιανικών Εκκλησιών, το μεγαλύτερο Πεντηκοστιανό δόγμα στην Αυστραλία, το οποίο συνδέεται με τις Συνάξεις του Θεού.
Ο Μπράιαν Χιούστον είναι γνωστός διεθνώς ως ομιλιτής και συγγραφέας βιβλίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χιουστον Χιουστον
Ημιμάχιμος
Ο Ημιμάχιμος ήταν παλαιότερος χαρακτηρισμός στρατευσίμου που χρησιμοποιούταν για την επάνδρωση βοηθητικών υπηρεσιών της μάχιμης τάξης. Η κατηγορία αυτή των στρατευσίμων είχε καθορισθεί με το νόμο 3328 του 1925 που περιελάμβανε στρατευσίμους που είχαν κάποια σωματική βλάβη ή μέχρι κάποιου βαθμού απώλεια όρασης ή ακοής (βαρηκοΐα) κ.λπ. Οι ημιμάχιμοι χρησιμοποιούνταν ως νοσοκόμοι, καθώς και στη τροφοδοσία του ιππικού κ.λπ. Στο δε πολεμικό ναυτικό και ως ναύτες ""εσχαρείς" (στη τροφοδοσία των μηχανών με κάρβουνα). Στη κατηγορία αυτή κατατάσσονταν στρατεύσιμοι μετά από έκθεση οικείας, κατά Σώμα, υγειονομικής επιτροπής.
Σήμερα η κατηγορία αυτή έχει εξαλειφθεί. Αντ΄ αυτής χρησιμοποιείται χαρακτηρισμός με το ελληνικό γράμμα Ι και αριθμό.
Κατηγορία:Στρατολογία
Γιεβγκένι Ζαμιάτιν
Τα πρώτα χρόνια
Ο Ζαμιάτιν γεννήθηκε στο Λεμπεντιάν, διακόσια μίλια νότια της Μόσχας. Ο πατέρας του ήταν ρώσος ορθόδοξος ιερέας και δάσκαλος, και η μητέρα του μουσικός. Μπορεί να είχε συναισθησία καθώς απέδιδε ιδιότητες στα γράμματα και στους ήχους. Για τον Ζαμιάτιν το «L» ήταν χλωμό, ψυχρό και γαλάζιο. Σπούδασε ναυπηγός μηχανικός στην Αγία Πετρούπολη από το 1902 μέχρι το 1908, περίοδο κατά την οποία προσχώρησε στους Μπολσεβίκους.
Σύλληψη και επιστροφή
Συνελήφθη στη διάρκεια της Ρωσικής Επανάστασης του 1905 και εξορίστηκε, αλλά επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη όπου έζησε παράνομα πριν φύγει για τη Φινλανδία το 1906 για να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Μετά την επιστροφή του στη Ρωσία άρχισε να γράφει λογοτεχνία επιστημονικής φαντασίας ως χόμπυ. Συνελήφθη και εξορίστηκε για δεύτερη φορά το 1911, αλλά αμνηστεύθηκε το 1913. Το έργο του Uyezdnoye (Μια επαρχιακή ιστορία) το 1913, που σατίριζε τη ζωή σε μια μικρή ρωσική πόλη, του έδωσε μια μικρή φήμη. Τον επόμενο χρόνο δικάστηκε για δυσφήμηση του στρατού στην ιστορία του Na Kuhlihchkakh. Συνέχισε να συνεισφέρει άρθρα σε διάφορες σοσιαλιστικές εφημερίδες.
Μετά την αποφοίτησή του ως ναυπηγός μηχανικός, εργάστηκε στο αντικείμενό του τόσο στη χώρα του όσο και στο εξωτερικό. Το 1916 τον έστειλαν στην Αγγλία για να επιβλέψει την κατασκευή ενός παγοθραυστικού στο ναυπηγεία του Walker και Wallsend ενώ ζούσε στο Newcastle upon Tyne. Εκεί έγραψε το The Islanders, σατυρίζοντας την αγγλική ζωή, και το παρακολούθημα του A Fisher of Men, που και τα δύο δημοσιεύτηκαν μετά την επιστροφή του στη Ρωσία στα τέλη του 1917.
Μετά τη ρωσική επανάσταση του 1917 ο Ζαμιάτιν εξέδωσε μερικά περιοδικά, έδωσε διαλέξεις για το γράψιμο, και δούλεψε σε ρωσικές μεταφράσεις των έργων του Τζακ Λόντον, του Ο. Χένρι, του Χ. Τζ. Γουέλς, και άλλων.
Υποστήριξη & κριτική στην Οκτωβριανή επανάσταση
Ο Ζαμιάτιν υποστήριξε την Οκτωβριανή Επανάσταση, αλλά αντιτάχθηκε στο σύστημα της λογοκρισίας που εφάρμοσαν οι Μπολσεβίκοι. Τα έργα του υπήρξαν ολοένα και περισσότερο κριτικά για το καθεστώς. Με γενναιότητα δήλωσε: «Η αληθινή λογοτεχνία μπορεί μόνο να υπάρχει όταν δημιουργείται, όχι από επιμελείς και αξιόπιστους αξιωματούχους, αλλά από τρελούς, ερημίτες, αιρετικούς, ονειροπόλους, επαναστάτες και σκεπτικούς». Αυτή η στάση του δυσκόλεψε πολύ τη θέση του. Τελικά τα έργα του απαγορεύτηκαν και δεν του επιτράπηκε να επανεκδώσει, ιδιαίτερα μετά τη δημοσίευση του Εμείς σε ένα ρωσικό περιοδικό του εξωτερικού το 1927.
Εκτός από το Εμείς, ο Ζαμιάτιν έγραψε επίσης μια σειρά από σύντομες ιστορίες, με τη μορφή του παραμυθιού, που αποτελούσαν στην ουσία σατιρική κριτική του Κομμουνιστικού καθεστώτος στη Ρωσία, όπως η ιστορία για μια πόλη όπου ο δήμαρχός της αποφασίζει ότι για να κάνει όλους του πολίτες ευτυχισμένους θα πρέπει να τους κάνει όλους ίσους. Τους εξαναγκάζει όλους, του εαυτού του συμπεριλαμβανομένου, να ζουν σε έναν μεγάλο στρατώνα, μετά να ξυρίζουν τα κεφάλια τους για να είναι ίσοι με τους φαλακρούς, και τέλος να γίνουν νοητικά καθυστερημένοι προκειμένου να εξισώσει τη νοημοσύνη τους προς τα κάτω. Η πλοκή αυτή είναι πολύ όμοια με αυτήν του The New Utopia (1891) από τον Τζέρομ Κ. Τζέρομ, τα άπαντα του οποίου είχαν δημοσιευτεί τρεις φορές στη Ρωσία πριν το 1917.
Το τέλος
Στον Ζαμιάτιν δόθηκε τελικά η άδεια να εγκαταλείψει τη Ρωσία από τον Ιωσήφ Στάλιν το 1931, μετά από μεσολάβηση του Μαξίμ Γκόρκι. Εγκαταστάθηκε πάμφτωχος στο Παρίσι με τη γυναίκα του, όπου πέθανε από έμφραγμα του μυοκαρδίου το 1937. Στη διάρκεια την παραμονής του στη Γαλλία, εργάστηκε κυρίως με τον Ζαν Ρενουάρ, γράφοντας από κοινού το σενάριο της ταινίας του τελευταίου Les Bas-fonds.
Ετάφη στην Thiais της Γαλλίας, σε ένα κοιμητήριο στην οδό Στάλινγκραντ.
Σημειώσεις
<references group="σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι διηγηματογράφοι Κατηγορία:Ρώσοι δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Σοβιετικοί συγγραφείς
Κόκκινο Σύννεφο
Το Κόκκινο Σύννεφο (αγγλικά: Red Cloud, λακότα: Maȟpíya Lúta, 1822 – 10 Δεκεμβρίου 1909) ήταν πολέμαρχος και φύλαρχος των Ογκλαλά Λακότα, φυλής των Σιού, ιθαγενών της Βόρειας Αμερικής. Ήταν από τους πιο ικανούς ιθαγενείς ηγέτες αντιπάλους του στρατού των Η.Π.Α., ενώ ηγήθηκε εκστρατείας το 1866–1868, για τον έλεγχο του βορειοανατολικού Ουαϊόμινγκ και της νότιας Μοντάνα.
Μετά την υπογραφή συνθήκης ειρήνης το 1868, αγωνίσθηκε με ειρηνικά μέσα για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής της φυλής του, ενώ κατά το 1876-77 δεν συμμετείχε με τους υπόλοιπους φυλάρχους των Λακότα, όπως τον Καθιστό Ταύρο και Τρελό Άλογο, στον πόλεμο κατά του στρατού των Η.Π.Α..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιου Κατηγορία:Ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών
Πορεία των ελληνικών ομάδων στην Ευρωλίγκα (2000 - 2009)
Η πέμπτη δεκαετία της παρουσίας των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις μπάσκετ, έφερε πολλαπλές επιτυχίες των εγχώριων χρωμάτων οι οποίες ήλθαν σαν συνέχεια της προηγούμενης πορείας των συλλόγων της χώρας μας σε όλες τις διοργανώσεις της FIBA. Στην Ευρωλίγκα ειδικότερα, ο Παναθηναϊκός των αδελφών Γιαννακόπουλου και του Ζέλικο Ομπράντοβιτς έδειξε ακατανίκητος, καθώς οι «πράσινοι» έφτασαν σε τέσσερις ακόμη κατακτήσεις του τρόπαιου (σύνολο πέντε τίτλοι έως και το 2009), κερδίζοντας τις εντυπώσεις από κάθε άλλη ευρωπαϊκή ομάδα που μετείχε στο θεσμό κατά τη διάρκεια αυτής της δεκαετίας.
1999-00
Την περίοδο 1999-2000 μετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες της κατάταξης της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου (1998-99), Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ. Το final four διεξήχθη στο νεόκτιστο κλειστό γήπεδο του ΠΑΟΚ, κι εκεί ο Παναθηναϊκός έφτασε στην κατάκτηση του δεύτερου τροπαίου της ιστορίας του, νικώντας στον τελικό με σκορ 73–67 τη Μακάμπι Τελ Αβίβ. Οι αγώνες των τριών ελληνικών ομάδων: {| ΠΑΟΚ
2000-01
Την περίοδο 2000-01 η κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση του μπάσκετ διασπάστηκε στα δύο, καθώς δεν υπήρξε φόρμουλα συνεννόησης ανάμεσα στη FIBA και την ULEB, με αποτέλεσμα η πρώτη να διοργανώσει τη Σουπρολίγκα και η δεύτερη την Ευρωλίγκα.
Από ελληνικής πλευράς εκπροσωπήθηκαν συνολικά 6 ομάδες. Στη Σουπρολίγκα ο πρωταθλητής του 2000 Παναθηναϊκός και ο 7ος της κατάταξης Ηρακλής, ενώ στην Ευρωλίγκα (παρθενική διοργάνωση από πλευράς ULEB) οι ομάδες που κατέκτησαν τις θέσεις 2 έως 5 της προηγούμενης χρονιάς, δηλαδή ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός, ΑΕΚ και Περιστέρι.
Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να φτάσει ως τον τελικό του final four της Σουπρολίγκα, γνώρισε όμως την ήττα στο Παρίσι από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ με σκορ 81–67, η οποία πήρε τη ρεβάνς από την ήττα της προηγούμενης χρονιάς στον τελικό της Θεσσαλονίκης (μοναδική ήττα του Παναθηναϊκού σε συνολικά 6 παρουσίες του σε ευρωπαϊκούς τελικούς). Στην Ευρωλίγκα την καλύτερη πορεία πραγματοποίησε η ΑΕΚ που έφτασε ως την ημιτελική σειρά της διοργάνωσης (δεν υπήρξε final four), όπου όμως αποκλείστηκε από την Ταουγκρές.
2001-02
Την περίοδο 2001-02 συμμετείχαν στην Ευρωλίγκα οι τέσσερις πρώτες ομάδες της κατάταξης της περιόδου 2000-01, Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Περιστέρι και ΑΕΚ.
Ο Παναθηναϊκός έφτασε για τρίτη συνεχόμενη χρονιά στο final four, όπου κατέκτησε ουσιαστικά εκτός έδρας το τρόπαιο με αντίπαλο τη Βίρτους στη Μπολόνια. Είναι χαρακτηριστικό ότι η κληρωτίδα της φάσης των 16, ανέδειξε όμιλο με συμμετοχή των τριών ελληνικών ομάδων που προκρίθηκαν από την πρώτη φάση (Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, ΑΕΚ), ενώ τον όμιλο συμπλήρωσε η Ολίμπια Λιουμπλιάνας.
2003-04
Με τη θέσπιση των κλειστών συμβολαίων που καθιέρωσε η ULEB ανάμεσα στην ίδια και τους συλλόγους, για την επόμενη τριετία οι Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός και ΑΕΚ θα μετείχαν στην Ευρωλίγκα ανεξάρτητα από τη θέση που θα καταλάμβαναν στο πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς. Έτσι, για την περίοδο 2003-04 ο Ολυμπιακός ο οποίος τερμάτισε στην τέταρτη θέση του πρωταθλήματος 2002-03 μετείχε αντί του Περιστερίου που τερμάτισε στην 3η θέση (Παναθηναϊκός και ΑΕΚ κατέκτησαν τις δύο πρώτες θέσεις). Για μία ακόμα χρονιά καμία ελληνική ομάδα δεν κατάφερε να πάρει την πρόκριση πέραν της φάσης των 16.
2004-05
Στην Ευρωλίγκα 2004-05 μετείχαν και πάλι οι τρεις ομάδες με το συμβόλαιο της ULEB, παρ' ότι η ΑΕΚ κατέκτησε την 4η θέση της προηγούμενης χρονιάς και ο Ολυμπιακός μόλις την 8η. Ο Παναθηναϊκός ήταν ο πρωταθλητής, ενώ τη 2η και 3η θέση είχαν κατακτήσει το Μαρούσι και ο Ηρακλής αντίστοιχα.
Ο Παναθηναϊκός κατάφερε να φτάσει ως το final four της Μόσχας, όπου και κατέκτησε τελικά την τρίτη θέση. Άσχημη πορεία πραγματοποίησε ο Ολυμπιακός, ο οποίος δεν κατάφερε να προχωρήσει πέρα της αρχικής φάσης των ομίλων. Μάλιστα η ήττα που υπέστη από την Εφές Πίλσεν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με 51 πόντους διαφορά (59–110), είναι η βαρύτερη που έχει ποτέ υποστεί ελληνική ομάδα σε εντός έδρας αγώνα.
2005-06
Στην Ευρωλίγκα 2005-06 μετείχε για τελευταία φορά η ΑΕΚ, ενώ συνεχίζουν κανονικά βάσει συμβολαίου Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός. Από την επόμενη χρονιά την τρίτη θέση που οδηγεί στην Ευρωλίγκα θα έπαιρνε αυτομάτως η ομάδα που θα κατακτούσε την τρίτη θέση του πρωταθλήματος. Παναθηναϊκός και ΑΕΚ είχαν κατακτήσει τις δύο πρώτες θέσεις της περιόδου 2004-05, με τον Ολυμπιακό να τερματίζει και πάλι όγδοος. Την τρίτη θέση είχε κατακτήσει ο Πανιώνιος.
Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός έφτασαν μία ανάσα από το final four της Πράγας, αποκλείστηκαν όμως και οι δύο στον τρίτο αγώνα της προημιτελικής φάσης, ο Παναθηναϊκός μάλιστα διαθέτοντας και πλεονέκτημα έδρας. Αναλυτικά:
2006-07
Την περίοδο 2006-07 μετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες της κατάταξης της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου (2005-06), Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός και Άρης. Ο τελευταίος επέστρεψε στην Ευρωλίγκα μετά από απουσία 15 ετών. Το final four διεξήχθη στο κλειστό του ΟΑΚΑ κι εκεί ο Παναθηναϊκός δεν έχασε την ευκαρία αγωνιζόμενος στην έδρα του να φτάσει στην κατάκτηση του τέταρτου τροπαίου της ιστορίας του, νικώντας στον τελικό με σκορ 93–91 την ΤΣΣΚΑ Μόσχας του Θοδωρή Παπαλουκά. Οι αγώνες των τριών ελληνικών ομάδων:
2007-08
Την περίοδο 2007-08 μετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες της κατάταξης της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου (2006-07), Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός και Άρης. Και οι τρεις πέρασαν στη δεύτερη φάση των ομίλων και από εκεί μόνο ο Ολυμπιακός διεκδίκησε στους προημιτελικούς την είσοδό του στο final four της Μαδρίτης, δεν τα κατάφερε όμως με αντίπαλο την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Τα αποτελέσματα:
2008-09
Την περίοδο 2008-09 μετείχαν οι τρεις πρώτες ομάδες της κατάταξης της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου (2007-08), Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός και Πανιώνιος. Ο τελευταίος εμφανίστηκε για δεύτερη φορά στην Ευρωλίγκα μετά από 12 χρόνια και δεν κατάφερε να προκριθεί από την αρχική φάση των ομίλων.
Για τρίτη φορά και για πρώτη μετά από 14 χρόνια, 2 ελληνικές ομάδες, και πάλι Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός, προκρίθηκαν στο final four που έγινε στο Βερολίνο. Για μία ακόμη φορά τέθηκαν αντίπαλοι στον ένα από τους δύο ημιτελικούς, όπου μετά από ένα συγκλονιστικό αγώνα ο Παναθηναϊκός βγήκε νικητής με σκορ 84–82. Δύο μέρες αργότερα επανέλαβε το θρίαμβο του 2007 απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Μόσχας, κερδίζοντάς την και πάλι με 2 πόντους διαφορά (73–71), φτάνοντας στην 5η κατάκτηση του τροπαίου στην ιστορία του. Αντίθετα ο Ολυμπιακός γνώρισε την ήττα στον μικρό τελικό με αντίπαλο τη Μπαρτσελόνα και περιορίστηκε στην τέταρτη θέση. {| Πανιώνιος
Πηγές
Πορεία των ελληνικών ομάδων στην Ευρωλίγκα (2000 - 2009)
Μουσείο Μαρίκας Κοτοπούλη
Το Μουσείο Μαρίκας Κοτοπούλη (1990-) είναι ένα λειτουργικό μουσείο, το οποίο βρίσκεται στο Δήμο Ζωγράφου. Στεγάζει μόνιμα την καλλιτεχνική συλλογή του Κωνσταντίνου Ιωαννίδη και φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις και καλλιτεχνικές και πολιτιστικές δραστηριότητες. Στεγάζεται στο (αρχικά) εξοχικό σπίτι (βίλλα Κοτοπούλη) της γνωστής ηθοποιού του 20ου αιώνα, Μαρίκας Κοτοπούλη, από την οποία πήρε το όνομά του και διευθύνεται από το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ζωγράφου. Βρίσκεται στην οδό Αλεξάνδρου Παναγούλη 17 στο δήμο Ζωγράφου στη διασταύρωση με την οδό Υπολοχαγού Θ. Καββαθά.
Ιστορία
Ο χώρος ήταν το εξοχικό της γνωστής ηθοποιού, Μαρίκας Κοτοπούλη, στην τότε οδό Βασιλέως Γεωργίου (στη σημερινή Αλεξάνδρου Παναγούλη). Άρχισε να κτίζεται το 1918 και ολοκληρώθηκε το 1923 ή το 1926. Το 1929, το εξοχικό της Κοτοπούλη μαζί με άλλα λίγα σπίτια που είχαν χτιστεί στην περιοχή, χαρακτηρίζονται ως οικισμός με όνομα Ζωγράφου, το οποίο πήρε από τον Ιωάννη Ζωγράφο πολιτικό και καθηγητή πανεπιστημίου, μεγαλοιδιοκτήτη της περιοχής κατά τα προηγούμενα χρόνια. Κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής, το σπίτι επιτάχθηκε. Κατόπιν, στέγασε το Αστυνομικό Τμήμα του Δήμου και, τελικά, ο Δήμος συνεπικουρούμενος με το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, ανέλαβε με πολλή προσοχή την αναπαλαίωση του κτιρίου, το οποίο κηρύχθηκε διατηρητέο. Το κτίριο, ανέδειξε την αρχιτεκτονική του μορφή καθώς και τους εσωτερικούς του χώρους. Η βίλα Κοτοπούλη έδωσε το όνομά της στη στάση των λεωφορείων των αστικών συγκοινωνιών (ΟΑΣΑ), στη λεωφόρο Στρατάρχου Παπάγου, σε κοντινή απόσταση από το Μουσείο Κοτοπούλη.
Λειτουργία και εκδηλώσεις
Το μουσείο εγκαινιάστηκε στις 9 Μαΐου 1990. Μέχρι το 2001, υπεύθυνος για το μουσείο ήταν ο Κώστας Ιωαννίδης. Το κτίριο, φιλοξενεί εκδηλώσεις υψηλής πολιτιστικής δημιουργίας και έκφρασης καθώς και ως μόνιμος εκθεσιακός χώρος. Είναι ένα από τα τέσσερα μουσεία – εκθεσιακούς χώρους του Δήμου Ζωγράφου και αναφέρεται ότι φιλοξενεί το «Μουσείο Ελληνικού Θεάτρου Σκιών» του Δήμου Ζωγράφου το οποίο ιδρύθηκε το 2003
Δείτε επίσης
Κοτοπουλη Κοτοπουλη Κατηγορία:Δήμος Ζωγράφου
Τζέιμι Ρέντναπ
Ο Τζέιμι Φρανκ Ρέντναπ (Jamie Frank Redknapp, 25 Ιουνίου 1973) είναι Άγγλος βετεράνος ποδοσφαιριστής με επαγγελματική καριέρα από το 1989 έως το 2005. Σήμερα είναι ειδικός σχολιαστής ποδοσφαίρου στον τηλεοπτικό σταθμό Sky Sports και έχει στήλη στο αθλητικό ένθετο της καθημερινής πολιτικής εφημερίδας Daily Mail. Υπήρξε μέσος με μεγάλο ταλέντο αλλά και εξαιρετικά άτυχος στην καριέρα του, γεγονός που του στέρησε την ευκαιρία να μπει στο πάνθεον των πολύ μεγάλων του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Αγωνίστηκε επαγγελματικά κατά σειρά στις Μπόρνμουθ, Λίβερπουλ, Τότεναμ και Σαουθάμπτον, χρηματίζοντας μάλιστα αρχηγός στους Κόκκινους και τα Σπιρούνια. Έπαιξε επίσης 17 φορές με τη φανέλα της Εθνικής Αγγλίας τα έτη 1995-99.
Κατάγεται από πολύ γνωστή ποδοσφαιρική οικογένεια, έχοντας πατέρα το γνωστό προπονητή Χάρι Ρέντναπ, πρώτο ξάδερφο τον διεθνή άγγλο ποδοσφαιριστή Φρανκ Λάμπαρντ τζούνιορ της Τσέλσι και θείο τον πρώην προπονητή της Γουέστ Χαμ, Φρανκ Λάμπαρντ τον πρεσβύτερο. Το 1998 παντρεύτηκε την τραγουδίστρια της ποπ μουσικής, Λουίζ Νέρντινγκ (μέλος του γυναικείου ποπ γκρουπ Ετέρναλ στη δεκαετία του '90, με σόλο καριέρα μετέπειτα), με την οποία έχει δυο γιους.
Μπόρνμουθ
Ο Ρέντναπ γεννήθηκε στο Μπάρτον, κομητεία Χάμσαϊρ. Άρχισε να ασχολείται με το ποδόσφαιρο από το σχολείο, εντασσόμενος στις ακαδημίες της Τότεναμ, ξεκίνησε όμως την επαγγελματική του καριέρα από τη Μπόρνμουθ όπου ήταν προπονητής ο πατέρας του, Χάρι, το 1989 σε ηλικία 16 ετών. Αγωνίστηκε με τη φανέλα της 13 φορές και έχοντας τραβήξει το ενδιαφέρον της Λίβερπουλ, υπέγραψε τελικώς στην ομάδα του μεγάλου λιμανιού στις 15 Ιανουαρίου 1991, σε ηλικία μόλις 17 ετών. Για τη μεταγραφή του, ο προπονητής της Λίβερπουλ, ο σπουδαίος Κέννυ Νταλγκλίς, ξόδεψε 350.000 στερλίνες, καθιστώντας τη μεταγραφή αυτή μια από τις ακριβότερες νεαρού παίχτη στο τότε αγγλικό ποδόσφαιρο.
Τότεναμ
Αγωνίστηκε 49 φορές για τα Σπιρούνια σε δυόμισι χρόνια, σκοράροντας 4 φορές και χάνοντας πολλά παιχνίδια λόγω τραυματισμών, πριν μετακινηθεί ως ελεύθερος τον Ιανουάριο του 2005 στη Σαουθάμπτον που προπονούσε τότε ο πατέρας του.
Σαουθάμπτον
Στη Σαουθάμπτον, που έδινε μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού, έκανε ντεμπούτο στις 5 Ιανουαρίου 2005 στην ισοπαλία 3-3 στον αγώνα πρωταθλήματος με τη Φούλαμ στο Σαιντ Μέρυ'ς, έδρα των Αγίων. Ο Ρέντναπ σκόραρε μόνο μια φορά με τα χρώματα της Σαουθάμπτον, στη νίκη τους με 3-1 για τον 3ο γύρο του Κυπέλλου Αγγλίας εναντίον της Νορθάμπτον Τάουν στο στάδιο Σίξφηλντς των ηττηθέντων, τρεις μέρες μετά το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα. Τελικώς, η Σαουθάμπτον υποβιβάστηκε στην Τσάμπιονσιπ μετά από 27 έτη στην κορυφαία κατηγορία του αγγλικού ποδοσφαίρου, με τον Ρέντναπ να έχει λίγες συμμετοχές στη μάχη της ομάδας, λόγω των συνεχών ενοχλήσεων από τα χειρουργημένα του πόδια.
Στο τέλος της σεζόν 2004-2005, στις 19 Ιουνίου, ο 32χρονος τότε άσος ανακοίνωσε τον τερματισμό της καριέρας του εξαιτίας των επίμονων προβλημάτων στα πόδια του, μετά και τη συμβουλή κορυφαίων ορθοπεδικών γιατρών ότι αν δε σταματούσε θα έμενε παράλυτος. Τερματίστηκε έτσι άδοξα μια αρχικώς πολλά υποσχόμενη καριέρα, που δεν είχε όμως την εξέλιξη (λόγω περίπου οκτώ τον αριθμό χειρουργείων στα πόδια) που ο ίδιος ο Ρέντναπ προσδοκούσε και το ταλέντο του επίτασσε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σαουθάμπτον ΦΚ Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΦΚ Μπόρνμουθ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1996 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Β
Μεροληπτική αναφορά
Μεροληπτική αναφορά, ή μεροληπτική έκθεση χαρακτηρίζεται οποιαδήποτε αναφορά βασιζόμενη σε μεροληπτική παρατήρηση. Ο χαρακτηρισμός αυτός δίδεται κατόπιν ανάλυσης των παρεχομένων σ΄ αυτήν δεδομένων, εξετάζοντας τη μέθοδο που ακολουθήθηκε, τη δειγματοληψία κ.λπ. σε συνάρτηση του επιδιωκόμενου σκοπού και της προσωπικότητας του παρατηρητή - ερευνητή που την εξέδωσε.
Γενικά οι μεροληπτικές αναφορές - εκθέσεις όταν γίνονται εσκεμμένα συγκαλύπτουν ανεπιθύμητα δεδομένα - αποτελέσματα, αναδεικνύοντας μόνο τα επιθυμητά. Μπορεί όμως να είναι και μη-εσκεμμένες λόγω κάποιων σφαλμάτων, ή δυσκολιών που μπορεί να προέκυψαν κατά τις διερευνητικές εργασίες, που θα πρέπει όμως ν΄ αναφέρονται και να επισημαίνονται ιδιαίτερα. Η μεροληπτικότητα των αναφορών αυτών μπορεί ν΄ αφορά ερωτηματολόγιο, σύγκρουση με προηγούμενη αναφορά, άλλου παρατηρητή εκδότη, κ.ά. που απαντάται σε ευρύ φάσμα ερευνών επιστημονικών, ακαδημαϊκών, κοινωνιολογικών, ιστορικών κ.λπ.
Ειδικότερες περιπτώσεις μεροληπτικής αναφοράς είναι οι παρατηρούμενες σε αναχρονισμούς έκδοσης, κυρίως σε παρατεταμένες επί τούτου έρευνες, ή και αντίθετα σε επισπεύσεις ερευνών, (κυρίως διωκτικών αρχών), σε μεροληπτικές δημοσιεύσεις, λεγόμενες και κατευθυνόμενες ή αποσπασματικές δημοσιεύσεις, σε λανθασμένες ή περιφερειακές αρχειοθετήσεις, ή ανακοινώσεις σε παρεμφερείς φορείς, (προκειμένου να τύχουν άμεσης εγκυρότητας), σε παραπομπές ή όχι ευρημάτων, καθώς και άλλες μορφές επιλεκτικότητας με ρατσιστική προέκταση (εντοπιότητας, θρησκείας, υπηκοότητας, γλώσσας, επαγγέλματος, κοινωνικής κατάστασης κ.λπ.), που αφορούν κοινωνικές συμπεριφορές.
Από τη πρώτη στιγμή που εκφράζονται υπόνοιες ότι μια αναφορά μπορεί να είναι μεροληπτική θα πρέπει άμεσα να επανεξετάζεται σε βάθος και να ερευνάται η αξιοπιστία της. Όταν δε η μεροληπτικότητα είναι ιδιαίτερα εμφανής θα πρέπει άμεσα να καταγγέλλεται ως αναξιόπιστη και μη έγκυρη.
Πηγές
Κατηγορία:Αναφορές - εκθέσεις Κατηγορία:Δημοσιογραφία Κατηγορία:Προπαγάνδα Κατηγορία:Ανακριτική Κατηγορία:Ρατσισμός Κατηγορία:Μέθοδοι επιστημονικής έρευνας
Ετέοκλος
Στην ελληνική μυθολογία ο Ετέοκλος ή Ετεοκλής (δεν πρέπει να συγχέεται με τον γνωστότερο Ετεοκλή του θηβαϊκού κύκλου, αδελφό του Πολυνείκη) ήταν Βοιωτός, βασιλιάς του Ορχομενού, γιος του Ανδρέως και εγγονός του Πηνειού. Μητέρα του Ετεόκλου ήταν η Ευίππη, κόρη του Λεύκωνα. Υπήρχε ωστόσο η φήμη ότι ο Ετέοκλος ήταν γιος του Κηφισού (του ποτάμιου θεού του Βοιωτικού Κηφισού), γι' αυτό και σε κάποια έπη ονομαζόταν «Κηφισιάδης».
Οι Βοιωτοί πίστευαν ότι ο Ετέοκλος ήταν ο πρώτος που θυσίασε στις Χάριτες και καθόρισε τον αριθμό τους σε τρεις (Ευφροσύνη, Αγλαΐα και Θάλεια). Μετά τον θάνατο του Ετεόκλου, η βασιλεία του Ορχομενού περιήλθε στη γενιά του Άλμου (συγκεκριμένα στον γαμπρό του, τον Φλεγύα), καθώς ο Ετέοκλος είχε πεθάνει άτεκνος. Ο Ετέοκλος και ο πατέρας του αναφέρονται και σε χεττιτικές επιγραφές τις οποίες αποκρυπτογράφησε ο Forrer.
Πηγές
Κατηγορία:Μυθικοί βασιλείς του Ορχομενού Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Βοιωτίας
281 Λουκρητία
Η Λουκρητία (Lucretia) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,02. Ανακαλύφθηκε το 1888 από τον Αυστριακό αστρονόμο Γιόχαν Παλίζα, που παρατηρούσε από τη Βιέννη και πήρε το όνομά της από το μεσαίο όνομα της Καρολίνας Χέρσελ, μιας από τις πρώτες γυναίκες αστρονόμους της νεότερης εποχής. Η Λουκρητία ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λουκρητίας υπολογίζεται σε 12 χιλιόμετρα, ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 1,7 τρισεκατομμύριο τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,199. Η Λουκρητία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 21 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 90 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν, ενώ η μέγιστη σε +4 βαθμούς Κελσίου.
Βέλικα (Πλαβ)
Η Βέλικα (σερβικά κυριλλικά: Велика) είναι χωριό στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Πλαβ
Expedition 13
Η Expedition 13 ήταν η κατά σειρά 13η αποστολή στον διεθνή διαστημικό σταθμό (ISS). Εκτοξεύτηκε στις 30 Μαρτίου 2006. Η αποστολή χρησιμοποίησε το διαστημικό σκάφος Soyuz TMA-8, το οποίο θα παραμείνει στον διαστημικό σταθμό καθ' όλη τη διάρκεια της αποστολής για εκκένωση έκτακτης ανάγκης.
Σύνθεση του πληρώματος
Ο αστροναύτης Marcos Pontes εκτοξεύτηκε με την πτήση Soyuz TMA-8. Ήταν ο πρώτος Βραζιλιάνος αστροναύτης στο διάστημα. Επέστρεψε στην γη με την πτήση Soyuz TMA-7 της 12ης Αποστολής μετά από μια εννέα ημέρες στο διάστημα. Ο Thomas Reiter, από την ευρωπαϊκή διαστημική αντιπροσωπεία ESA, έγινε μέρος του πληρώματος της 13ης Αποστολής τον Ιούλιο του 2006. Ο Ράιτερ ξεκίνησε το ταξίδι του στο διάστημα στις 4 Ιουλίου 2006 με την εκτόξευση της δεύτερης αποστολής επαναφοράς στο διαστημικό πρόγραμμα, της πτήσης STS-121 του διαστημικού λεωφορείου Ντισκάβερι.
Ο Ράιτερ ήταν ο πρώτος αστροναύτης από την Ευρώπη που έμεινε ένα μακρό χρονικό διάστημα στον διεθνή διαστημικό σταθμό.
Με την άφιξή του Ράιτερ, ο αριθμός μελών του πληρώματος του σταθμού ανήλθε στα τρία μέλη για πρώτη φορά μετά από τον Μάιο του 2003, αφού μετά την απώλεια του Κολούμπια τον Φεβρουάριο του 2003 το πλήρωμα μειώθηκε σε δύο άτομα και οι πτήσεις διαστημικών λεωφορείων τέθηκαν σε αναμονή.
EVA 1
Ο πρώτος διαστημικός περίπατος της 13ης αποστολής παραγματοποιήθηκε την 1 Ιουνίου 2006.
Αρχικά είχε προγραμματιστεί μια επίδειξη γκολφ από το διαστημικό σταθμό αλλά τελικά αναβλήθηκε για στην 14η αποστολή, επειδή η NASA δεν είχε ακόμα αξιολογήσει τους ο εγκυμονούντες κινδύνους.
Ο διαστημικός περίπατος πήρε περίπου 50 λεπτά περισσότερο από ότι είχε προβλεφθεί για να ολοκληρωθεί η αντικατάσταση φωτογραφικών μηχανών. Άρχισε στις 23:48 UTC και τελείωσε στις 06:19 UTC.
Άλλοι στόχοι κατά τη διάρκεια του περιπάτου περιέλαβαν την επισκευή μιας διεξόδου για την μονάδα παραγωγής οξυγόνου Elektron, και την διεξαγωγή επιστημονικών πειραμάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αποστολές στο Διεθνή Διαστημικό Σταθμό
Παγκόσμια ρεκόρ ανοικτού στίβου
Αυτά είναι τα παγκόσμια ρεκόρ του ανοικτού στίβου στα αγωνίσματα του Ολυμπιακού και του προγράμματος των Παγκοσμίων Πρωταθλήματων Στίβου της IAAF, όπως αυτά αναγνωρίζονται από τη ΔΟΕ.
Ανδρών
Τελευταία ενημέρωση: 19/08/2023 * Κλειστού στίβου
Γυναικών
Τελευταία ενημέρωση: 19/08/23 * Κλειστού στίβου
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρεκορ παγκοσμια
Θηριόποδα
Τα θηριόποδα (Theropoda) ήταν ομάδα δεινοσαύρων που ήταν κυρίως σαρκοφάγοι. Τρέφονταν με νεκρά ζώα ή κυνηγούσαν (σε ομάδες ή ατομικά) τα θηράματα τους μέχρι θανάτου. Τα θηριόποδα είναι πρόγονοι των σύγχρονων πτηνών. Τα μεγαλύτερα θηριόποδα αναπτύχθηκαν κυρίως την Κρητιδική Περίοδο.
Ταξινόμηση
Θηριόποδα γενικότερα θεωρούνται οι δίποδοι σαυρίσχιοι δεινόσαυροι που συνήθως έχουν τρια δάκτυλα στο κάθε πόδι και μπροστινό άκρο. H βασική μεγάλη κατηγορία είναι τα νεοθηριόποδα. Άλλες κατηγορίες πιο πρώιμων ειδών των οποίων η ταξινόμηση είναι αβέβαιη είναι η οικογένεια Ερρερασαυρίδια, και τα γένη Ηωράπτορ, Ηωδρομέυς, Δαιμονόσαυρος και Τάγουα.
Καρνόσαυροι
Υπήρχαν μεγαλόσωμα θηριόποδα (Καρνόσαυροι) που τα περισσότερα κυνηγούσαν ατομικά και ήταν εξοπλισμένα με τεράστιες σιαγόνες που μπορούσαν να καταβροχθίσουν έναν άνθρωπο. Διέθεταν κυρτά πριονωτά δόντια μήκους πάνω από 18 εκ. με τα οποία ξέσκιζαν τις σάρκες της λείας τους. Αυτά τα ζώα κυμαίνονταν σε μήκος από 6-15 μ. ενώ το βάρος τους έφτανε τους 6,5 τόνους. Οι Καρνόσαυροι έζησαν από την Πρώιμη Ιουρασική περίοδο έως την Ύστερη Κρητιδική περίοδο πριν από 208-65 εκατομ. χρόνια. Κυρια χαρακτηριστικά τους ήταν το μεγάλο κεφάλι, ο κοντός μυώδης λαιμός, τα ισχυρά πίσω άκρα και η δύσκαμπτη δυνατή ουρά με την οποία κρατούσαν ισορροπία. Απολιθώματα τους έχουν βρεθεί σε όλα τα μέρη του κόσμου.
Δεινονυχόσαυροι, μικρά θηριόποδα
thumb|left|Μοντέλο απεικόνισης ποδιού Δεινονυχόσαυρου (έμφαση στο γαμψό νύχι) Υπήρχαν επίσης και μικρόσωμα θηριόποδα (Δεινονυχόσαυροι,μικρά θηριόποδα) με μέγεθος από 40 εκ. εως 4 μέτρα διέθεταν γαμψά νύχια για να γαντζώνονται πάνω στο θύμα τους και να ξεσκίζουν τη σάρκα του. Έζησαν κατά την Κρητιδική περίοδο πριν από 144-65 εκατομ. χρόνια. Κύρια χαρακτηριστικά τους ήταν το γαμψό δρεπανοφόρο νύχι στα πίσω πόδια και η πολύ μακριά και λεπτή ουρά η οποία χρησιμοποιούνταν ως πηδάλιο για να στρέφουν το σώμα τους όταν έτρεχαν με μεγάλες ταχύτητες. Τα γαμψά νύχια στα πίσω άκρα χρησιμοποιούνταν όταν το θηριόποδο ορμούσε στο θύμα του και τα έχωνε στη σάρκα του καθώς ταυτόχρονα κρέμονταν από πάνω του μέχρι αυτό να πέσει νεκρό. Λόγω του μικρού μεγέθους τους και των ισχυρών πίσω άκρων τα ζώα αυτά ήταν εξαιρετικά γρήγορα και ευκίνητα.
Νωδά θηριόποδα
thumb|right|Απεικόνιση Νωδού θηριόποδου Τα Νωδά θηριόποδα έζησαν κατά την Ύστερη Κρητιδική περίοδο πριν από 97-65 εκατομ. χρόνια. Αναπτύχθηκαν στα εδάφη της σημερινής Ασίας, Β. Αμερικής και Αφρικής. Αυτα τα ζώα είχαν μήκος ως και 4 μ. και ζύγιζαν μέχρι και 1,5 τόνους. Έμοιαζαν πολύ με τις σημερινές στρουθοκαμήλους. Διέθεταν ράμφος χωρίς δόντια σε αντίθεση με τους Δεινονυχόσαυρους. Το μικρό τους κεφάλι βρισκόταν αρκετά πιο ψηλά από το σώμα και ενωνόταν με αυτό με μακρύ λαιμό σαν σωλήνα. Τα πανίσχυρα μυώδη πίσω άκρα τους και το αεροδυναμικό τους σώμα τους έδινε την δυνατότητα να τρέχουν γρηγορότερα από οποιοδήποτε άλλο ερπετό με ταχύτητες μεχρι και 50-70 χλμ. την ωρα.
Η πατρίδα των γενναίων
Η πατρίδα των γενναίων (Πάστο: دا د باتورانو کور, προφέρεται: Dā də bātorāno kor), είναι ο de-facto εθνικός ύμνος του Αφγανιστάν. Οι στίχοι είναι στην γλώσσα Πάστο και πρόκειται για παραδοσιακό τραγούδι του Ισλάμ (νάσιντ), χωρίς μουσική ενορχύστρωση (α καπέλα) καθώς οι Ταλιμπάν που πλέον ελέγχουν την χώρα, θεωρούν ότι τα μουσικά όργανα είναι παράνομα και απαγορεύονται από τον Ισλαμικό τους νόμο.
Το Ισλαμικό Εμιράτο του Αφγανιστάν, έχει επίσημα έγγραφα στα οποία φαίνεται η σημαία και το έμβλημα του κράτους, ωστόσο στην πραγματικότητα δεν διευκρινίζεται το αν υπάρχει επίσημος εθνικός ύμνος. Το συγκεκριμένο νασίντ, χρησιμοποιέιται κατά το καθημερινό ξεκίνημα των μεταδόσεων της "Φωνής της Σαρία" (ο επίσημος ραδιοφωνικός σταθμός των Ταλιμπάν) από το 1990 και χρησιμοποιείται πλέον και σε βίντεο που εκδίδει η Επιτροπή Πολιτισμού των Ταλιμπάν. Επίσης χρησιμοποιούνταν και κατά την έπαρση σημαίας των Ταλιμπάν, σε διάφορες διοργανώσεις. Εξαιτίας αυτών, θεωρείται ο de-facto ύμνος του Αφγανιστάν και των Ταλιμπάν.
Συνήθως, ο ερμηνευτής του ύμνου είναι ο Μουλάς Φακίντ Μοχάμεντ Νταρβές, ένας διάσημος Αφγανός ερμηνευτής νασίντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Happiest Season
Το Happiest Season είναι αμερικανική ρομαντική κωμική-δραματική ταινία του 2020 σε σκηνοθεσία της Κλέα ΝτυΒάλ, η οποία έγραψε το σενάριο μαζί με τη Μέρι Χόλαντ. Πρωταγωνιστούν οι Κρίστεν Στιούαρτ, Μακένζι Ντέιβις, Άλισον Μπρι, Όμπρεϊ Πλάζα, Νταν Λέβι, Μέρι Χόλαντ, Βίκτορ Γκάρμπερ και Μέρι Στίνμπεργκεν.
Η ταινία αφορά το λεσβιακό ζευγάρι Άμπι και Χάρπερ που θέλουν να πάνε στην οικογένεια της Χάρπερ για τις διακοπές των Χριστουγέννων. Εκεί αποδεικνύεται ότι η Χάρπερ δεν έχει κάνει ακόμα coming out από φόβο για το πώς θα αντιδράσουν οι γονείς της, κάτι που θέτει σε δοκιμασία τη σχέση της με την Άμπι, ειδικά επειδή υπάρχουν και άλλες συγκρούσεις στην οικογένεια που η Άμπι δεν γνώρισε ποτέ. Η ΝτυΒάλ είπε ότι η ταινία είναι ημι-αυτοβιογραφική και βασίζεται σε δικές της εμπειρίες με την οικογένειά της.
Η παραγωγή είναι της TriStar Pictures και η ταινία κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 25 Νοεμβρίου 2020 από το Hulu και διεθνώς στις 26 Νοεμβρίου από τη Sony Pictures Releasing και την Entertainment One. Έλαβε θετικές κριτικές από τους κριτικούς, με επαίνους για το καστ. Η ταινία κέρδισε ένα βραβείο GLAAD τον Απρίλιο του 2021 στην κατηγορία «Εξαιρετική ταινία - Ευρείας κυκλοφορίας».
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ρομαντικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Αμερικανικές χριστουγεννιάτικες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Πενσυλβάνια Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής TriStar Pictures Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2020
Νίκος Τσιαμπουρής
Ο Νίκος Τσιαμπουρής (γενν. 1943) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής και πρώην προπονητής ποδοσφαίρου.
Αγωνιστική σταδιοδρομία
Ο Τσιαμπουρής, γέννημα-θρέμμα Αιγαλιώτης, ξεκίνησε τον αθλητισμό από τις αλάνες της περιοχής, έως ότου τον ανακάλυψε κάποιος κυνηγός ταλέντων του Εθνικού Πειραιά, ο οποίος τον οδήγησε να υπογράψει συμβόλαιο με την ομάδα του μεγάλου λιμανιού, σε ηλικία μόλις 14 ετών, όταν εκεί τότε έπαιζαν οι σπουδαίοι Μανταλόζης, Κοζομπόλης, Λαιμός κ.α. Έπειτα από 2 χρόνια, ο Τσιαμπουρής αποκτήθηκε από το σύλλογο της Ιεράπολης Αιγάλεω, στον οποίο έπαιξε μέχρι και το 1963, οπότε στρατεύθηκε. Ύστερα από το πέρας της στρατιωτικής του θητείας, ξεκίνησε η μεγάλη του σταδιοδρομία στο Αιγάλεω. Ο Τσιαμπουρής αγωνιζόμενος σαν κεντρικός αμυντικός ή αμυντικός μέσος αναδείχτηκε σε αρχιπιστό ποδοσφαιριστή του Αιγάλεω όλων των εποχών για τη μεγάλη κατηγορία, όπου έπαιξε 9 συνεχόμενες περιόδους, φτάνοντας στις 239 συμμετοχές.
Προηγουμένως (1965) είχε αναδειχτεί πρωταθλητής στη Β΄Εθνική.
Μετά το τέλος της σταδιοδρομίας του σαν παίκτης που ήρθε την περίοδο 1974-75 με το σύλλογο του Παλαιού Φαλήρου (Β΄ κατηγορίας ΕΠΣΑ), ανέλαβε κατά σειρά προπονητής των συλλόγων του Χαραυγιακού, του Ορφέα Αιγάλεω, του Α.Ο. Περιστερίου, του Α.Ο. Κηφισιάς (1979), του Π.Σ. Παλαιού Φαλήρου (1985), του Αιγάλεω (1986) κ.α.
Ryu (Street Fighter)
Δημιουργία
Ο χαρακτήρας του Ριού είναι δημιούργημα του Takashi Nishiyama. Ο Νισιγιάμα εμπνεύστηκε από τον δάσκαλο πολεμικών τεχνών Mas Oyama.
Νίκος Τσιαμπουρής
Αγωνιστική σταδιοδρομία
Μένει μόνιμα στο Αιγάλεω και είναι συνταξιούχος του ΟΤΕ. Είναι μέλος του Συνδέσμου παλαιμάχων του Αιγάλεω, είναι νυμφευμένος και έχει τρία παιδιά, δυο αγόρια και ένα κορίτσι. Ο μεγάλος του γιος Δημήτρης Τσιαμπουρής υπήρξε ποδοσφαιριστής πολλών συλλόγων (Αιγάλεω, Ατρόμητος Αθηνών, Αιολικός Μυτιλήνης, Πανελευσινιακός, κ.λ.π.) και νυν προπονητής ποδοσφαίρου σε ομάδες της ΕΠΣΑ.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Τ Τ
Ryu (Street Fighter)
Εμφάνιση
Ο Ryu φοράει μία λευκή στολή καράτε (καρατε-γκι), συμβολίζοντας έτσι την Ιαπωνέζικη κληρονομία. Πάνω στην μαύρη ζώνη του διακρίνονται τα ιαπωνέζικα σύμβολα (風林火山, "Άνεμος, Δάσος, Φωτιά, Βουνό")) όπως και στα συνήθως κόκκινα γάντια του. Ενώ πολλοί χαρακτήρες του Street Fighter έχουν επανασχεδιαστεί ο Ryu παραμένει κατά μεγάλη κλίμακα ο ίδιος.
Νούβιοι
Παραπομπές
Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες του Αραβικού Συνδέσμου Κατηγορία:Πληθυσμιακές ομάδες στην Αίγυπτο Κατηγορία:Νουβία
Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης ποδοσφαίρου 1963-64
Την περίοδο 1963-64 το Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης κατέκτησε η Σπόρτινγκ Λισαβόνας κερδίζοντας σε διπλούς τελικούς τη ΜΤΚ Βουδαπέστης.
Πρώτος γύρος
Πέρασαν χωρίς αγώνα: Τότεναμ Χότσπερ 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿, Motor Zwickau, Λίνφιλντ ΦΚ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης
Γκαρνιέ ντε Ναπλούζ
Ο Γκαρνιέ ντε Ναπλούζ (Garnier de Naplouse, ... - Αύγουστος 1192), επίσης γνωστός ως Γκαρνιέ της Συρίας, ήταν ο 10ος ηγούμενος του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.
Αρχικά profès του Τάγματος των Οσπιταλιέρων στη Ναπλούζ, την πατρίδα του, είδε να του ανατίθεται, το 1177, το αξίωμα του θησαυροφύλακα ή διοικητού του Νοσοκομείου της Ιερουσαλήμ από τον Ροζέ ντε Μουλέν, τότε Μέγα Μάγιστρο των Οσπιταλιέρων. Αν και δέχτηκε πολλά τραύματα στη διάρκεια της Μάχης του Χαττίν το 1187, η οποία έπαιξε καθοριστικό ρόλο για την μοίρα της Ιερουσαλήμ, ωστόσο ο Γκαρνιέ ντε Ναπλούζ κατόρθωσε να διαφύγει στην πόλη Ασκαλόν, όπου και θεραπεύτηκε των τραυμάτων του.
Τρία χρόνια αργότερα, το 1190, προβιβάστηκε με την σειρά του στο αξίωμα του Μεγάλου Μάγιστρου, μετά τον θάνατο του προκατόχου του, Ερμανγκάρ ντ'Ασπ.
Ο Γκαρνιέ ντε Ναπλούζ μετείχε στην Μάχη του Αρσούφ, ενώ απεβίωσε έναν χρόνο αργότερα προς τα τέλη του 1192, δίχως να έχει σταματήσει τον αγώνα για την υπεράσπιση των Αγίων Τόπων.
Πηγή
Γκαρνιε ντε Ναπλουζ Κατηγορία:Σταυροφορίες Κατηγορία:Ηγούμενοι του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ Κατηγορία:Γάλλοι μοναχοί
Ερμανγκάρ ντ'Ασπ
Ο Ερμανγκάρ ντ'Ασπ ήταν ο 9ος ηγούμενος του Τάγματος των Οσπιταλιέρων του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.
Πηγές
Ερμανγκαρ ντ'Ασπ Κατηγορία:Ρωμαιοκαθολικοί μοναχοί Κατηγορία:Ηγούμενοι του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ
282 Κλορίνδη
Η Κλορίνδη (Clorinde) είναι σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,91. Ανακαλύφθηκε το 1889 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Κλορίνδης υπολογίσθηκε σε 39 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 62 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,050. Η Κλορίνδη περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 25 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται κατά προσέγγιση σε 90 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κλορινδη
Μπόσουτ (ποταμός)
Πηγάζει από την κεντρική Σλαβονία στις νότιες πλαγιές του όρους Ντίλι, βορειοδυτικά της πόλης της Σλαβόνσκι Μπροντ. Ρέει προς τα βορειοανατολικά, δεν διαθέτει σημαντικούς οικισμούς στις όχθες, στην αρχική του ροή ονομάζεται Μπιτζ και έχει μήκος 66 χιλιόμετρα (41 μίλια). Στο χωριό Σέρμα συναντά τον Μπέραβα που πηγάζει από νότια της Βελίκας Κοπάνιτσα, από αυτό το σημείο παίρνει το όνομα Μπόσουτ. Από εκεί ο Μπόσουτ ρέει βόρεια και μετά τη ροή των 151 χιλιομέτρων μέσω της Κροατίας, διασχίζει τα σερβικά σύνορα. Στη Σερβία ρέει μέσα από το νοτιοδυτικό τμήμα της επαρχίας της Βοϊβοντίνα κι εκβάλει στον ποταμό Σάβα στο χωριό Μπόσουτ.
Ανήκει στη λεκάνη απορροής της Μαύρης Θάλασσας με χώρο αποστράγγισης των 3.097 τετραγωνικών χλμ (1.196 τετραγωνικά μίλια) (εκ των οποίων 2.572 ή 993 τετραγωνικά μίλια στην Κροατία). Για περίπου 40 χλμ. είναι πλωτός για μικρότερα σκάφη.
Αναφορές
Κατηγορία:Ποταμοί της Σερβίας Κατηγορία:Ποταμοί της Κροατίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Σάβου
Ναότο Καν
Καριέρα
Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην Κάτω Βουλή το 1980, με το κόμμα Σοσιαλδημοκρατική Ομοσπονδία (SDF). Το 1996, όταν ήταν υπουργός υγείας, αποκάλυψε ότι το υπουργείο ήταν υπεύθυνο για το σκάνδαλο με το μολυσμένο αίμα. Την περίοδο εκείνη ο Καν ήταν μέλος ενός μικρού πολιτικού κόμματος που αποτελούσε τον κυβερνώντα συνασπισμό από κοινού με το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (LDP). Η πράξη του εκείνη ήταν χωρίς προηγούμενο και είχε ως αποτέλεσμα ο ίδιος να αποκτήσει δημοσιότητα στα ΜΜΕ.
Μετά την παραίτηση του Χατογιάμα από την προεδρία του Δημοκρατικού Κόμματος της Ιαπωνίας, ο Καν ανέλαβε ξανά πρόεδρός του. Τον Ιούλιο το 2003, το DPJ και το Κόμμα των Φιλελευθέρων του Ισίρο Οζάουα συμφώνησαν στο σχηματισμό ενός ενιαίου κόμματος της αντιπολίτευσης και με αυτόν έλαβαν μέρος στις εκλογές εκείνης της χρονιάς. Το 2004, ο Καν κατηγορήθηκε ότι δεν είχε πληρώσει ετήσια έξοδα και υποχρεώθηκε για μία ακόμη φορά σε παραίτηση από την ηγεσία του κόμματός του, που ανακοινώθηκε από τον ίδιο επίσημα στις 10 Μαΐου 2004.
Στα μέσα Οκτωβρίου του 2005 εξήγγειλε την ίδρυση νέου κόμματος, με την ονομασία "Dankai" (Κόμμα Πολλών Γεννήσεων).
Υπουργός Οικονομικών
Στις 6 Ιανουαρίου 2010 διορίστηκε υπουργός οικονομικών από τον πρωθυπουργό Γιούκιο Χατογιάμα και ανέλαβε επίσης αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ιαπωνίας
Φουχέις
Η Φουχέις (الفحيص) είναι πόλη στο κεντρικό ιορδανικό κυβερνείο της Μπάλκα, μόλις 20 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Αμμάν. Η πόλη έχει 20.427 κατοίκους εκ των οποίων πάνω από το 95% είναι χριστιανοί. Βρίσκεται στο Ουάντι Σουέιμπ (Κοιλάδα του Ιοθόρ) μεταξύ του Σαλτ και του Αμμάν, περίπου 850 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Ο πληθυσμός της Φουχέις εκτιμήθηκε ότι ήταν 20.427 το 2018, με αναλογία ανδρών προς γυναίκες 52:48.
Οι πολίτες της Ιορδανίας αποτελούν το 87% του πληθυσμού. Σύμφωνα με την εθνική απογραφή το 2015, ο πληθυσμός ήταν 18.916. Η απογραφή εκείνου του έτους δείχνει ότι υπήρχαν 4.658 νοικοκυριά στην πόλη με μέσο όρο 4,06 άτομα ανά νοικοκυριό, χαμηλότερα από τον εθνικό μέσο όρο των 4,82 ατόμων ανά νοικοκυριό. Ο πληθυσμός της Φουχέις αυξάνεται στους περίπου 20.000 το καλοκαίρι, καθώς πολλοί κάτοικοι της πόλης που έχουν μεταναστεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη επιστρέφουν για τις καλοκαιρινές τους διακοπές. Το υψόμετρο της πόλης την καθιστά αρκετά δροσερή για να περάσουν οι πολίτες το καλοκαίρι με άνεση.
Η Φουχέις είναι επίσης διάσημη για τις παραδοσιακές της συνήθειες στο τραγούδι και το χορό (ντάμπκε) και την εξάρτηση από τις φάρμες της.
Ιστορία
Η απογραφή της Ιορδανίας του 1961 βρήκε 2.946 κατοίκους στη Φουχέις, από τους οποίους οι 2.391 ήταν Χριστιανοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ιορδανίας
Αλεχάντρο Χοδορόφσκι
Ο Αλεχάντρο Χοδορόφσκι (Alejandro Jodorowsky) είναι Χιλιανός-Γάλλος σκηνοθέτης, ηθοποιός, συνθέτης, μίμος, σεναριογράφος κόμικς, ερμηνευτής του Ταρώ και ψυχοθεραπευτής. Είναι κυρίως γνωστός για τις σουρρεαλιστικές του ταινίες Μεξικάνικης παραγωγής, πολλές εκ των οποίων, όπως Το Ιερό βουνό και το El Topo, θεωρούνται καλτ.
Κινηματογράφος
Γεννήθηκε στην Τοκοπίλλα της Χιλής στις 17 Φεβρουαρίου, 1929 από εβραίους γονείς Ουκρανικής καταγωγής. Απο μικρή ηλικία άρχισε να γράφει ποίηση, και αποφάσισε να σπουδάσει φιλοσοφία και ψυχολογία, όμως εγκατέλειψε τις σπουδές του για να ασχοληθεί με το θέατρο και να αρχίσει καριέρα ως μίμος. Δούλεψε ως κλόουν, άρχισε εναν θεατρικό θίασο, σκηνοθέτησε θεατρικά έργα, και διδάχθηκε την τέχνη του μίμου από τον Ετιέν Ντεκρού, μαζί με τον θρυλικό Μαρσέλ Μαρσώ. Το 1957, σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους, και το 1960 μετακόμισε στο Μεξικό.
Η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους Φάντο και Λίζ (Fando y Lis, 1967), προκάλεσε τεράστιο σκάνδαλο στο Μεξικό λόγω του περιεχομένου της, και έμεινε στην ιστορία για τις τεράστιες ταραχές που προκάλεσε η πρεμιέρα της στο φεστιβάλ ταινιών του Ακαπούλκο, έπειτα από τα οποία η κυβέρνηση του Μεξικό απαγόρευσε οποιαδήποτε προβολή της ταινίας
Η επόμενη του ταινία, το σουρρεαλιστικό γουέστερν Ο Τυφλοπόντικας (El Topo, 1970) ήταν τεράστια καλτ επιτυχία παγκοσμίως, και θεωρείται η πρώτη καλτ ταινία που κυκλοφόρησε ποτέ από πολλούς. Ανάμεσα στους μεγαλύτερους οπαδούς της ταινίας ήταν τα μέλη των The Bealtes Τζον Λένον και Τζωρτζ Χάρισον, οι οποίοι έπεισαν τον μάνατζερ τους να χρηματοδοτήσει την επόμενη ταινία του Χοδορόφσκυ, Το Ιερό βουνό (La montaña sagrada, 1973), το οποίο θεωρείται απο πολλούς το αριστούργημα του.
Το 1974, ο Χοδορόφσκι επιλέχθηκε ως σκηνοθέτης της κινηματογραφικής προσαρμογής του εμβληματικού βιβλίου επιστημονικής φαντασίας Dune του Φρανκ Χέρμπερτ: θα ήταν η πρώτη του Αμερικάνικη ταινία. Ο Χοδορόφσκι είχε ενα τρομερά φιλόδοξο σχέδιο για την ταινία: σκόπευε να έχει διάρκεια περίπου 14 ωρών και να είχε ως προταγωνιστή τον 12χρονο γιο του, ενώ το καστ θα περιλάμβανε τον Σαλβαδορ Νταλί (ο οποίος απαίτησε να έχει τον υψηλότερο μισθό στην ιστορία του Χόλιγουντ), τον Όρσον Γουελς, τον Μικ Τζαγκερ, τον Αλέν Ντελόν, την Γκλόρια Σουάνσον και τον Ούντο Κιερ. Ανάμεσα στους συνθέτες της μουσικής θα ήταν οι Pink Floyd, και διάσημοι καλλιτέχνες όπως ο Mobius και ο H.R. Giger θα σχεδίαζαν τους χαρακτήρες και τα τοπία. Η ταινία δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί ποτέ, και ακόμα θεωρείται μια από τις πιο διαβόητες αποτυχημένες παραγωγές στην ιστορία του κινηματογράφου, όμως η παραγωγή της, και τα αχρησιμοποίητα της storyboard, επηρέασαν πολλές διάσημες ταινίες, όπως το Star Wars, το Άλιεν και Ο Εξολοθρευτής. Το 2014 κυκλοφόρησε το ντοκιμαντερ Jodorowsky's Dune, που αφηγόταν την ιστορία της παραγωγής.
Το 1980, σκηνοθέτησε την οικογενειακή ταινία Tusk. To 1983 σκηνοθέτησε την σουρρελαστική ταινία τρόμου Santa Sangre, που έλαβε αναγνώριση και τον επανέφερε στο προσκήνιο του καλτ κινηματογράφου. Το 1990 σκηνοθέτησε το αποτυχημένο Βρετανικό blockbuster The Rainbow Thief. To 2013 και το 2016 αντίστοιχα, σκηνοθέτησε τις αυτοβιογραφικές σουρεαλιστικές ταινίες Ο Χορός της Πραγματικότητας και Ποίηση Χωρίς Τέλος. Το 2019, σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ Psychomagic, An Art That Heals, το οποίο αφορά τον ίδιο.
Το 2000, κέρδισε το Jack Smith Lifetime Achievement Award στο Underground Film Festival του Σικάγο, όπου και προβλήθηκαν όλες οι ταινίες του.
Ο Χοδορόφσκι έχει γράψει τα σενάρια για αρκετές σειρές κόμικς, οι περισσότερες από τις οποίες κινούνται στο ίδιο, δικό του σύμπαν και ανήκουν θεματικά στην επιστημονική φαντασία. Κυριότερα έργα του είναι το Ινκάλ, οι Μεταβαρώνοι, οι Τεχνοπάπες, το Megalex κ.α. Το κόμικ του Το Ινκάλ, που εικονογραφήθηκε απο τον Mobius και βασίστηκε σε μεγάλο κομμάτι πάνω σε αχρησιμοποίητες ιδέες απο την παραγωγή του Dune, θεωρείται απο πολλούς το καλύτερο κόμικ που γράφτηκε ποτέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εβραίοι καλλιτέχνες Κατηγορία:Γάλλοι δημιουργοί κόμικς Κατηγορία:Υπερρεαλισμός Κατηγορία:Γάλλοι άθεοι Κατηγορία:Χιλιανοί αυτοβιογράφοι Κατηγορία:Εβραίοι φεμινιστές Κατηγορία:Χιλιανοί φεμινιστές Κατηγορία:Γάλλοι φεμινιστές Κατηγορία:Χιλιανοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Γάλλοι σκηνοθέτες κινηματογράφου
Βίσνιεβο (Πλαβ)
Το Βίσνιεβο (σερβικά κυριλλικά: Вишњево, αλβανικά: Vishnjevë) είναι χωριό στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του Μαυροβουνίου Κατηγορία:Οικισμοί του Πλαβ
283 Έμμα
Η Έμμα (Emma) είναι μεγάλος και πολύ σκουρόχρωμος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,72. Ανακαλύφθηκε το 1889 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Έμμας υπολογίσθηκε σε 148 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 3,4 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,0262. Η Έμμα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 6 ώρες και 53 λεπτά. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 115 ως 120 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Δορυφόρος
Στις 14 Ιουλίου 2003 μία ερευνητική ομάδα που χρησιμοποιούσε το τηλεσκόπιο Κεκ ΙΙ στη Χαβάη ανίχνευσε ένα συνοδό σώμα της 283 Έμμας. Η διάμετρος του δορυφόρου αυτού εκτιμάται σε 12 χλμ. και φέρει την προσωρινή ονομασία S/2003 (283) 1. Περιφέρεται γύρω από την Έμμα σε μία μέση απόσταση περίπου 370 χλμ. από αυτή, αλλά η τροχιά του δεν είναι ακόμα γνωστή με ακρίβεια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Εμμα
Τέρενς Μακ Σουίνεϊ
Ο Τέρενς Μακ Σουίνεϊ (28 Μαρτίου 1879-20 Οκτωβρίου 1920) ήταν ιρλανδός πολιτικός.
Διετέλεσε δήμαρχος του Κορκ και έφερε τον τίτλο του Λόρδου. Ήταν ηγέτης του Δημοκρατικού Στρατού της Ιρλανδίας, δραστηριότητα για την οποία συνελήφθη από τις βρετανικές αρχές κατοχής και παραπέμφθηκε στο στρατοδικείο με την κατηγορία ότι διέθετε ενοχοποιητικά έγγραφα. Διαφώνησε με την ποινή που του επιβλήθηκε (διετής φυλάκιση) και ξεκίνησε απεργία πείνας, από την οποία έχασε τη ζωή του, 74 ημέρες αργότερα. Ο θάνατός του προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σουινεϊ Μακ Τερενς
DNSSEC
Επομένως, για να κατανοήσουμε την αναγκαιότητα και τη λειτουργία του DNSSEC πρέπει να ξέρουμε (συνοπτικά) τη λειτουργία και τα τρωτά σημεία του DNS.
DNS (συνοπτικά)
Το DNS είναι η υπηρεσία καταλόγου του διαδικτύου, η οποία περιλαμβάνει:
Το DNS χρησιμοποιείται κυρίως για τη μετάφραση των ονομάτων διευθύνσεων υπολογιστών (π.χ. www.site1.com) από φυσική γλώσσα σε διευθύνσεις IP (π.χ. 150.10.10.1).
Άλλες σημαντικές υπηρεσίες που παρέχει:
Εγγραφές Πόρων (Resource Records-RR)