cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κιοπρουλού Φαζίλ Αχμέτ πασάς
Δεύτερος Πολωνό-Οθωμανικός πόλεμος και θάνατος του
Μετά την επιτυχία του στην Κρήτη, ο Φαζιλ Αχμέτ εκστρατεύει εναντίον των Πολωνών, κατά τον Πολωνό-Οθωμανικό πόλεμο του 1672–1676. Τον Σεπτέμβριο του 1672 εισβάλει στην Ουκρανία (Αύγουστος 1672), πλάι στον σουλτάνο Μωάμεθ τον 4ο. Ο στρατός τους καταλαμβάνει, με τη βοήθεια και Τάταρων και Κοζάκων συμμάχων, το φρούριο στο Kamianets-Podilskyi. Ο στρατός της ένωσης των Πολωνών και των Λιθουανών, υπό τον Γιάν Σομπιέσκι (Jan III Sobieski) είναι μικρός για να τους αντιμετωπίσει και αναγκάζονται να συνθηκολογήσουν, υπογράφοντας την ειρήνη του Buczacz (Οκτώβριος 1672), που τους υποχρέωσε σε βαριά φορολογία. Η ένωση σχημάτισε νέο στρατό υπό τον Σομπιέσκι και επιτέθηκε εκ νέου κατά των Οθωμανών το 1673, σημειώνοντας σημαντικές νίκες. Ο Κιουπρουλού ηττήθηκε στο Κχοτίν και στο Λέμπεργκ. Οι Οθωμανοί όμως συνέχισαν να κρατούν τις θέσεις τους και τελικά στις 16 Οκτωβρίου του 1676 υπογράφεται η συνθήκη του Ζουβράνο, με την οποία λήγει ο πόλεμος. Στις 3 Νοεμβρίου του ίδιου έτους ο Μεγάλος Βεζίρης Φαζίλ Αχμέτ πεθαίνει. Ο θάνατός του οφείλεται σε παρενέργειες του αλκοολισμού από τον οποίο ήταν εθισμένος. Τη θέση του θα πάρει ο Μερζίφονλου Καρά Μουσταφά Πασάς.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μεγάλοι Βεζίρηδες Κατηγορία:Οθωμανοί αλβανικής καταγωγής Κατηγορία:Πασάδες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Έθελβαλντ της Ντέιρα
Ο Έθελβαλντ (Œthelwald, 625 - 655) ήταν βασιλιάς της Ντέιρα (651-655). Ήταν γιος του Αγίου Όσβαλντ, διάδοχος του Οσουίν της Ντέιρα όταν εκείνος δολοφονήθηκε από τον Οσουί της Νορθουμβρίας, δεν έχουν γίνει σαφείς οι συνθήκε υπό τις οποίες ανέβηκε στον θρόνο. Συμμάχησε στην συνέχεια με τον Πέντα της Μερκίας ο οποίος ήταν εχθρός του Οσουί και υποστήριξε την επίθεση του Πέντα στην Νορθουμβρία (655) αλλά όταν οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στις 15 Νοεμβρίου στην μάχη του Βινβάεντ ο Έθελβαλντ οπισθοχώρησε και o στρατός αποδυναμώθηκε, ο Πέντα ηττήθηκε και σκοτώθηκε. Ο Έθελβαλντ στην συνέχεια έχασε τον θρόνο της Ντέιρα, ο Οσουί της Νορθουμβρίας τοποθέτησε νέο βασιλιά τον μεγαλύτερο γιο του Άλφριθ, η τύχη του Έθελβαλντ είναι αβέβαιη αφού δεν καταγράφεται τίποτα για τον ίδιο μετά την μάχη. Μια τοπική παράδοση αναφέρει ότι έζησε το υπόλοιπο της ζωής του ως ερημίτης στο βόρειο Γιορκσάιρ. Παρά το γεγονός ότι συμμάχησε με τον παγανιστή Πέντα ο Έθελβαλντ ήταν πιστός χριστιανός, έκανε γενναίες δωρεές ειδικά στον Άγιο Σεντ για τον οποίο ίδρυσε και ένα μοναστήρι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Ντέιρα
Αυγείο Ηλείας
Το Αυγείο είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας με υψόμετρο 56 μέτρα.
Ενρίκο Φέρμι
Ο Ενρίκο Φέρμι (Enrico Fermi, 29 Σεπτεμβρίου 1901 – 28 Νοεμβρίου 1954) ήταν Ιταλός φυσικός, ο οποίος τιμήθηκε το 1938 με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής.
Ο Φέρμι μελέτησε τα υποατομικά σωματίδια και ανέπτυξε τη Στατιστική Φέρμι-Ντιράκ, την οποία ακολουθούν τα σωματίδια που αποκλήθηκαν από το επώνυμό του φερμιόνια και αποτελούν τη συνηθισμένη ύλη του Σύμπαντος. Επίσης, διατύπωσε τη θεωρία της ραδιενέργειας β. Το 1942 κατασκεύασε τον πρώτο ατομικό αντιδραστήρα, στο Σικάγο των Η.Π.Α., με την οποία πέτυχε την πρώτη τεχνητή αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση. Κατόπιν συμμετέσχε και στην κατασκευή της ατομικής βόμβας, μαζί με πολλούς άλλους διάσημους φυσικούς της εποχής του.
Βιογραφία
Ο Ενρίκο Φέρμι γεννήθηκε στη Ρώμη και ήταν το τρίτο παιδί του Αλμπέρτο Φέρμι, τμηματάρχη του Υπουργείου Σιδηροδρόμων, και της δασκάλας Ίντα ντε Γκάττις (Ida de Gattis). Η αδελφή του Μαρία ήταν δύο χρόνια μεγαλύτερη του Ενρίκο, ενώ ο αδελφός του Τζούλιο ένα έτος μεγαλύτερός του. Ο Ενρίκο σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πίζας. Το 1924 έγινε υφηγητής της φυσικής στο πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας. Έκανε στατιστικές έρευνες γύρω από τη συμπεριφορά των αερίων. Μαζί με τον Άγγλο φυσικό Πωλ Ντιράκ (Paul Dirac) ανέπτυξε τη στατιστική Φέρμι - Ντιράκ, που έχει επίσης εφαρμογή στα ηλεκτρόνια και στα πρωτόνια, που γενικότερα λέγονται φερμιόνια.
Σταδιοδρομία στην Ιταλία
Το 1926 ο Φέρμι έγινε καθηγητής της φυσικής στο πανεπιστήμιο της Ρώμης. Ασχολήθηκε με την πυρηνική φυσική και διατύπωσε τη θεωρία για την εξήγηση της ακτινοβολίας β από ραδιενεργά σώματα. Αργότερα ασχολήθηκε με τις πυρηνικές αντιδράσεις νετρονίων - ύλης και κατάφερε να δημιουργήσει τεχνητά ραδιενεργά ισότοπα. Λίγο αργότερα πειραματίστηκε με τα βραδέα νετρόνια και τις αντιδράσεις που προκαλούν στο ουράνιο. Για τις εργασίες του αυτές τιμήθηκε το 1938 με το βραβείο Νόμπελ Φυσικής. Αργότερα εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ, όπου διορίστηκε καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κολούμπια στο ινστιτούτο πυρηνικών ερευνών του Σικάγου, που σήμερα φέρει το όνομά του. Ασχολήθηκε με την παραγωγή ενέργειας από τη σχάση του ουρανίου. Σε συνεργασία με άλλους επιστήμονες κατόρθωσε να δημιουργήσει το 1942 τον πρώτο πυρηνικό αντιδραστήρα. Ο τρόπος διάταξης του ουρανίου στην κορυφή του αντιδραστήρα ονομάστηκε στήλη Φέρμι. Ερεύνησε επίσης την περίθλαση των νετρονίων, τις ιδιότητες των κοσμικών ακτίνων και των μεσονίων. Έργα του είναι: Εισαγωγή στην ατομική φυσική (1928), Μόρια και κρύσταλλοι (1934), Θερμοδυναμική (1937), Στοιχειώδη σωματίδια (1951) κ.ά.
Πηγές
Κατηγορία:Ιταλοί φυσικοί Κατηγορία:Αμερικανοί φυσικοί Κατηγορία:Ιταλοί εφευρέτες Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Φυσικής Κατηγορία:Ιταλοί Νομπελίστες Κατηγορία:Αγνωστικιστές Κατηγορία:Φυσικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Θεωρητικοί της σχετικότητας Κατηγορία:Πυρηνικοί φυσικοί
Τούσιας Μπότσαρης (νεότερος)
Ο Αθανάσιος Τούσιας Μπότσαρης ο νεότερος, (1792-1827), ήταν γιος του Τούσια Μπότσαρη και εγγονός του Γιώργη Μπότσαρη, της σπουδαίας Σουλιώτικης φάρας των Μποτσαραίων.
Βιογραφία
Ο Τούσιας ο νεότερος γεννήθηκε στο Σούλι το 1792 δύο μήνες μετά τον θάνατο του πατέρα του στη μνήμη του οποίου και έλαβε το ίδιο όνομα. Υπήρξε ένας από τους ανδρειότερους Σουλιώτες και διακρίθηκε σε όλες τις περιπτώσεις εμπλοκής των Σουλιωτών. Όταν πλέον είχε ανδρωθεί ήταν υπαρχηγός του σώματος των Σουλιωτών που διοικούσε ο ξάδελφός του Μάρκος Μπότσαρης. Μαζί μ' εκείνον πολέμησε τόσο στην άμυνα του Σουλίου όσο και στη Δυτική Ελλάδα καθώς και στο Καρπενήσι.
Επίσης έλαβε μέρος στη πολιορκία του Μεσολογγίου όπου και διέπρεψε στις από των εκεί επάλξεων μάχες. Αργότερα ακολούθησε τον Γεώργιο Καραϊσκάκη στο Ναύπλιο και από εκεί στην εκστρατεία του στην Αττική όπου τελικά και έπεσε μαχόμενος στο Φάληρο στις 22 Απριλίου του 1827.
Υπήρξε δε τόσος μεγάλος ο θαυμασμός του στρατηγού Ρίτσαρντ Τσωρτς και του ναυάρχου λόρδου Τόμας Κόχραν προς τον Σουλιώτη αυτόν ήρωα, ώστε διέταξαν και ετάφη στη Σαλαμίνα με τιμές δίπλα στη σορό του Καραϊσκάκη.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Τουσιας
Χαρουπιά
Η χαρουπιά (επιστ. Κερωνία ή Κερατέα η έλλοβος), λατ. Ceratonia siliqua είναι δέντρο αείφυλλο και ανήκει στην οικογένεια των Κυαμοειδών, στην τάξη των Κυαμωδών. Το είδος Ceratonia siliqua θεωρείτο ότι ήταν ο μοναδικός εκπρόσωπος του γένους, πράγμα που δεν ευσταθεί μετά την περιγραφή ενός ακόμα είδους που περιλαμβάνει δύο υποείδη: ''Ceratonia oreothauma subsp. Oreothauma που απαντά στην Υεμένη και Ceratonia oreothauma subsp. somalensis'' που είναι ιθαγενές της Σομαλίας.
Περιγραφή
Η χαρουπιά είναι δέντρο μακρόβιο, πολύγαμο, μόνοικο ή δίοικο, ιθαγενές της Μεσογείου. Έχει φλοιό καστανόφαιο, λεπτό, κόμη πυκνή, συνήθως σφαιρική, φύλλα πτερωτά με 4 – 10 φυλλάρια ακέραια, δερματώδη, βαθυπράσινα και γυαλιστερά από πάνω, ωχροπράσινα από κάτω, άνθη με βαριά οσμή, χωρίς πέταλα, μικρά, σε μασχαλιαίους ή πλευρικούς κοκκινωπούς βότρυες, δίκλινα συνήθως, με κάλυκα μικρό, πρασινωπό, πεντάλοβο, πέντε στήμονες, μακριούς στα αρσενικά άνθη, κοντούς και, κατά κανόνα, άγονους στα θηλυκά ή ερμαφρόδιτα. Καλλιεργείται εύκολα και ευδοκιμεί σε όλα τα εδάφη εκτός από τα υγρά και τα άπορα. Η καρποφορία της αρχίζει συνήθως το 6-7 έτος και συνεχίζεται για πολλά χρόνια. Η ωρίμανση του καρπού διαρκεί σχεδόν ένα χρόνο, από το Φθινόπωρο που γίνεται η ανθοφορία μέχρι τα τέλη Αυγούστου του επόμενου έτους που αρχίζουν να πέφτουν οι ώριμοι πια καρποί. Τα φύλλα της είναι σύνθετα, σκληρά, ωοειδή με λείες παρυφές και σχηματίζουν πυκνό φύλλωμα. Μπορεί να φτάσει σε ύψος και τα 13 μέτρα, βρίσκεται σε όχθες ποταμών και παράκτιες περιοχές της Μεσογείου είναι δε γνωστή και με το όνομα ξυλοκερατιά, ενώ στην Κύπρο ως "τερατσιά", από την λέξη κερατέα και το καρπό "τεράτσι" από την αρχαιοελληνική λέξη κεράτιον, για το χαρούπι. Από τη λέξη κεράτιον προέρχεται και η λέξη καράτι, γιατί το βάρος του σπόρου των χαρουπιών ορίστηκε ως η πιο μικρή μονάδα μέτρησης για χρυσό και πολύτιμους λίθους.
Ευφράτης (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία ο Ευφράτης ήταν ένας απλός άνθρωπος στην ανατολική Μικρά Ασία, που είχε ένα γιο, τον Αξούρτα. Μια φορά ο Ευφράτης είδε το γιο του να κοιμάται κοντά στη μητέρα του και τον πέρασε για ξένο, οπότε τον σκότωσε. Μόλις κατάλαβε το λάθος του, ο τραγικός πατέρας έπεσε και πνίγηκε στον ποταμό Μήδο. Από τότε ο ποταμός αυτός πήρε το όνομά του και ονομάσθηκε Ευφράτης.
Πηγές
Ευφρατης Κατηγορία:Μύθοι της ελληνικής μυθολογίας
Citroën GS
To Citroën GS του 1970 - 1980, και η μεταγενέστερη βελτιωμένη εκδοχή Citroën GSA του 1979 - 1986, ήταν μικρομεσαία οικογενειακά αυτοκίνητα της κατηγορίας C, που παρήχθησαν από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën. Τo GS ήταν και το πρώτο, χρονολογικά, μοντέλο της εταιρείας στη μικρομεσαία κατηγορία. Συνολικά κατασκευάστηκαν 2.473.499 αντίτυπα σειράς GS και GSΑ κατά τη διάρκεια των 16 ετών παραγωγής τους : 1.896.742 σειράς GS και 576.757 σειράς GSA.
Εξέλιξη και εμπορική τοποθέτηση
Κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1950, η Citroën είχε μόλις δύο μη επαγγελματικά μοντέλα στην παλέτα της, τα οποία μάλιστα ήταν στα δύο άκρα των τάξεων μεγέθους και τιμής: το μικρό και οικονομικό Citroën 2CV και το μεγάλο και πολυτελές Citroën DS (το γνωστό στην Ελλάδα ως «βάτραχος»). Παρά την εισαγωγή μιας φθηνότερης και πιο προσιτής εκδοχής του DS, το 1956, που διατέθηκε ως Citroën ID, το πρόβλημα δεν φάνηκε να αμβλύνεται ιδιαίτερα.
Από το 1955 έως το 1970, η Citroën δεν είχε μοντέλο στο τμήμα της αγοράς των μεσαίων αυτοκινήτων και αναγκάστηκε να αξιοποιήσει στο έπακρο το ικανό σασί του Citroën 2CV, στο οποίο και βασίστηκαν τα όσα ενδιάμεσα μοντέλα παρουσίασε, δηλαδή τα Citroën Dyane και Citroën Ami. Και τα δύο, έφεραν εντελώς διαφορετικό εξωτερικό ντιζάιν, πιο σύγχρονο σαλόνι και πολλές μηχανολογικές αναβαθμίσεις.
Τα δύο αυτά μοντέλα τοποθετήθηκαν στην τότε ιδιαίτερα κερδοφόρα κατηγορία των αυτοκινήτων πόλης, καθώς ένα σημαντικό μέρος του αγοραστικού κοινού επιζητούσε πλέον κάπως μεγαλύτερα σε χώρους και λιγότερο «σπαρτιατικά» μοντέλα από το Citroën 2CV, και όλα σημείωσαν τεράστια εμπορική επιτυχία. Ακόμα και έτσι, ωστόσο, παρέμεινε ένα μεγάλο κενό στην παλέτα των μοντέλων της Citroën, τόσο στις διαστάσεις, όσο και στους κυβισμούς: 425 cm³, 435 cm³ και τελικώς 602 cm³ στο Dyane και 602 cm³ στα Ami 6 και 8 - επομένως, μέχρι την 2-λιτρη βασική έκδοση των Citroën DS και ID υπήρχε άβυσσος. thumb|left|Το πρωτότυπο Citroën C-10 του 1956.
Για την ακρίβεια, στις δεκαετίες του 1950 και του 1960 η Citroën μελέτησε και κατασκεύασε κάποια πρωτότυπα, με σκοπό την οριστική επίλυση του ζητήματος, προκειμένου να γεφυρώσει αυτό το χάσμα, αλλά δεν τόλμησε να τα ρίξει στην παραγωγή, λόγω της επίδρασης του Citroën DS. Το συγκεκριμένο μοντέλο είχε προκαλέσει τέτοια αίσθηση στον Τύπο και το κοινό, ώστε είχε προσδώσει στην εταιρεία το κύρος ενός κατασκευαστή με καινοτόμα, φουτουριστικά μοντέλα. Ως αποτέλεσμα, η Citroën φοβόταν πως ό,τι άλλο και να παρουσίαζε δεν θα ανταποκρινόταν στις υψηλές προσδοκίες των οπαδών της εταιρείας και στο ίματζ της. Για πολλά χρόνια, η Citroën δεν τολμούσε να εξελίξει περαιτέρω και να παρουσιάσει όσα σχετικά πρωτότυπα εξετάστηκαν, καθώς πίστευε ότι είτε θα είχαν αντιεμπορικό κόστος παραγωγής (όπως το πρωτότυπο Citroën C-10 του 1956), είτε θα εθεωρούντο «μία από τα ίδια» από τους υποψήφιους αγοραστές της μικρομεσαίας κατηγορίας.
Τελικώς, μετά από πολλές μελέτες και αναθεωρήσεις, το 1970 παρουσίασε επίσημα το μικρομεσαίο Citroën GS, το οποίο γνώρισε αμέσως τεράστια επιτυχία στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. Για αρκετά χρόνια, μάλιστα, ήταν το νούμερο 1 σε πωλήσεις μοντέλο της Citroën. Ειδικότερα όμως στις ΗΠΑ, και σε αντίθεση με τα 2CV, Ami, DS και SM που είχαν πωληθεί επίσημα μέσω των δικτύων της εταιρείας, το GS δεν διατέθηκε ποτέ επίσημα στη χώρα αυτή, αν και κυκλοφόρησαν κάποια αντίτυπα από παράλληλες εισαγωγές, με τον συνολικό αριθμό τους να εκτιμάται στα 400 αυτοκίνητα.
Παρουσίαση και διακρίσεις
thumb|Citroën GS Pallas του 1977 με μπροστινά προσκέφαλα.
Το Citroën GS πρωτοπαρουσιάστηκε στις 24 Αυγούστου 1970, αρχικά μόνο ως 4-πορτο «berline» με 3 πλαϊνά κρύσταλλα, και ήταν τότε από τα αυτοκίνητα με την καλύτερη αεροδυναμική, με τον εντυπωσιακό για την τότε εποχή αεροδυναμικό συντελεστή Cd 0,361. Το συνολικό σχήμα του αμαξώματος, αν και θυμίζει έντονα «hatchback» 2 όγκων, στην πραγματικότητα είναι «fastback», όπως και το μεγαλύτερο Citroën CX του 1974, καθώς η γραμμή της οροφής κατεβαίνει ομαλά προς το πίσω μέρος, χωρίς αισθητή γωνία. Μάλιστα τόσο το GS όσο και το CX είχαν σχεδιαστεί από τον Robert Opron.
Στίβος στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 – Δισκοβολία ανδρών
Η δισκοβολία ανδρών ήταν ένα από τα δύο αγωνίσματα ρίψεων στο πρόγραμμα του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896. Συνολικά εννέα αθλητές από έξι χώρες έλαβαν μέρος στον αγώνα που διεξήχθη στις 6 Απριλίου στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας. Νικητής αναδείχτηκε ο Ρόμπερτ Γκάρετ από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύνοψη αγωνίσματος
Οι έλληνες αθλητές προετοιμάζονταν από χρόνια για τη δισκοβολία που τη θεωρούσαν εθνική τους κληρονομία, ακολουθώντας τις οδηγίες του ιστορικού Φιλόστρατου. Οι αμερικανοί αθλητές είδαν για πρώτη φορά δίσκο όταν έφτασαν στην Αθήνα και στην προπόνηση χρησιμοποιούσαν ένα αντίγραφο που ζύγιζε 10 κιλά και ήταν πολύ βαρύ. Όταν όμως ο Γκάρετ έμαθε ότι στον αγώνα θα χρησιμοποιηθεί δίσκος που ζύγιζε μόλις 2 κιλά, αφοσιώθηκε πολύ σε αυτό το όργανο και το συνήθισε γρήγορα. Την επόμενη ημέρα, κέρδισε και στη σφαιροβολία.
Αλφρέδο Ντι Στέφανο
Ο Αλφρέδο Ντι Στέφανο (ισπανικά: Alfredo Di Stéfano,, 4 Ιουλίου 1926 – 7 Ιουλίου 2014) ήταν Αργεντινός ποδοσφαιριστής και προπονητής. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους και πιο πλήρεις ποδοσφαιριστές όλων των εποχών,   ενώ μερικοί τον χαρακτηρίζουν ως τον κορυφαίο όλων. Στις εκλογές της IFFHS για την ανάδειξη των καλύτερων του 20ού αιώνα κατέλαβε την 4η θέση. Η FIFA τον έχει αναγνωρίσει ως έναν από τους τέσσερις κορυφαίους των 100 χρόνων της μαζί με τους Πελέ, Ντιέγκο Μαραντόνα και Γιόχαν Κρόιφ. Το 2000 στην ψηφοφορία της «FIFA Football family» και των αναγνωστών του περιοδικού «FIFA Magazine» για την ανάδειξη του καλύτερου ποδοσφαιριστή του 20ού αιώνα ο Ντι Στέφανο ήρθε δεύτερος, πίσω μόνο από τον Πελέ.
IELTS
thumb| Το IELTS (αγγλ.: International English Language Testing System, μτφρ. Διεθνές Σύστημα Δοκιμών Αγγλικής Γλώσσας) μια διεθνής τυποποιημένη δοκιμασία γλωσσικής επάρκειας για μη γλωσσικούς ομιλητές της αγγλικής γλώσσας. Είναι από κοινού διαχείριση από το Βρετανικό Συμβούλιο, IDP: IELTS Australia και Cambridge Assessment English, και ιδρύθηκε το 1989. Το IELTS είναι ένα από τα σημαντικότερα αγγλικά γλωσσικά τεστ στον κόσμο, με άλλα να είναι τα TOEFL, TOEIC, PTE:A και OPI/OPIc.
Το IELTS είναι αποδεκτό από τα περισσότερα ακαδημαϊκά ιδρύματα της Αυστραλίας, της Βρετανίας, του Καναδά, της Ευρώπης, της Ιρλανδίας και της Νέας Ζηλανδίας, από περισσότερα από 3.000 ακαδημαϊκά ιδρύματα στις Ηνωμένες Πολιτείες και από διάφορους επαγγελματικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο.
Το IELTS είναι η μοναδική Ασφαλής Δοκιμή Αγγλικής Γλώσσας (SELT) που έχει εγκριθεί από τις Βίζες και τη Μετανάστευση του Ηνωμένου Βασιλείου (UK Visas and Immigration - UKVI) για αγοραστές βίζας που υποβάλλουν αίτηση τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό του Ηνωμένου Βασιλείου. Επίσης, πληροί τις προϋποθέσεις για τη μετανάστευση στην Αυστραλία, όπου γίνεται δεκτό το Τεστ Αγγλικών ως Ξένη Γλώσσα (Test of English as a Foreign Language - TOEFL) και το Pearson Test of English Academic, και τη Νέα Ζηλανδία. Στον Καναδά, τα IELTS, TEF ή CELPIP γίνονται δεκτά από την αρχή μετανάστευσης.
Δεν απαιτείται ελάχιστη βαθμολογία για να περάσει κάποιος το τεστ. Το αποτέλεσμα του IELTS ή ένα Έντυπο Αναφοράς Εξέτασης εκδίδεται σε όλους τους συμμετέχοντες με βαθμολογία από το 1 («μη χρήστης») έως το 9 («επαΐων χρήστης») και κάθε ίδρυμα θέτει ένα διαφορετικό όριο. Υπάρχει επίσης η βαθμολογία 0 για όσους δεν προσπάθησαν στο τεστ. Συνιστάται στα ιδρύματα, να μην θεωρούν έγκυρη εξέταση άνω των δύο ετών, εκτός εάν ο χρήστης αποδείξει ότι έχει αγωνιστεί να διατηρήσει το επίπεδό του.
Το 2017, πραγματοποιήθηκαν πάνω από 3 εκατομμύρια τεστ σε περισσότερες από 140 χώρες, σε σχέση με τα 2 εκατομμύρια τεστ που πραγματοποιήθηκαν το 2012, τα 1,7 εκατομμύρια τεστ το 2011 και τα 1,4 εκατομμύρια τεστ το 2009. Το 2007, το IELTS διενήργησε περισσότερα από ένα εκατομμύριο τεστ σε μία μόνο δωδεκάμηνη περίοδο για πρώτη φορά, καθιστώντας το το πιο δημοφιλές τεστ αγγλικής γλώσσας στον κόσμο για την ανώτερη εκπαίδευση και τη μετανάστευση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγγλική γλώσσα
Αναστάσιος Ρομπότσης
Ο πυρπολητής Αναστάσιος Ρομπότσης ή Ρομπότζης ήταν Έλληνας αγωνιστής του 1821.
Ερτουγρούλ Οσμάν
Ο Οσμάν Ερτουγρούλ (Ertuğrul Osman Osmanoğlu, 18 Αυγούστου 1912 – 23 Σεπτεμβρίου 2009) ήταν πρώην πρίγκιπας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και εγγονός του Αμπντούλ Χαμίτ Β΄. Ο πλήρης τίτλος του ήταν Devletli Necabetli Ertuğrul Osman Efendi Hazretleri και ο 43ος στην αυτοκρατορική διαδοχή στη δυναστεία των Οσμάν, η οποία κυβέρνησε από το 1281 ως το 1922. Έπειτα από την κατάργηση της μοναρχίας το 1923, η Τουρκία έγινε δημοκρατία. Ο τελευταίος εναπομείνας διεκδικητής του θρόνου, θεωρούνταν στην Τουρκία ως ο "τελευταίος Οθωμανός".
Ζωή
Γεννήθηκε στο Ανάκτορο Γιλντίζ (Yıldız Sarayı) στην Κωνσταντινούπολη ή στο Νισάντασι του Πέρα (σημερινό Μπέιογλου). Ήταν ο νεότερος γιος του πρίγκιπα (σεχζαντέ) Μεχμέτ Μπουρχανεντίν Εφέντι(Şehzade Mehmed Burhaneddin Efendi, 1885 - 15 Ιουνίου 1949), βασιλέα της Αλβανίας το 1914.
Το 1924 έμαθε, ενώ ο ίδιος σπούδαζε στη Βιέννη, ότι όλα τα μέλη της οικογένειας του σουλτάνου επρόκειτο να σταλούν στην εξορία. Δεν επέστρεψε στην Τουρκία παρά μόνο τη δεκαετία του 1990, οπότε και του δόθηκε η τουρκική υπηκοότητα. Από το 1933 έζησε στη Νέα Υόρκη. Έγινε ο 45ος αρχηγός της Αυτοκρατορικής Δυναστείας των Οσμάν το 1994.
Έζησε στη Νέα Υόρκη σε ένα λιτό διαμέρισμα με δύο υπνοδωμάτια.
Μιλούσε τουρκικά, αγγλικά, γερμανικά και γαλλικά με ευφράδεια, ενώ καταλάβαινε και ισπανικά, όπως επίσης και ιταλικά.
Ο Ερτουγρούλ Οσμάν Ε΄ απεβίωσε στην Κωνσταντινούπολη σε ηλικία 97 ετών στις 23 Σεπτεμβρίου του 2009. Σύμφωνα με το υπουργείο πολιτισμού της Τουρκίας ο θάνατός του επήλθε από νεφρική ανεπάρκεια. Ο Οσμάν νοσηλευόταν επί μία εβδομάδα σε νοσοκομείο λίγο πριν το θάνατό του.
Γονότυπος
Ο γονότυπος ενός οργανισμού είναι το πλήρες σύνολο του γενετικού υλικού του. Ωστόσο, ο όρος χρησιμοποιείται συχνά για να αναφέρεται σε ένα μόνο γονίδιο ή σε ένα σύνολο γονιδίων, όπως ο γονότυπος για το χρώμα των ματιών. Τα γονίδια καθορίζουν εν μέρει τα παρατηρήσιμα χαρακτηριστικά ενός οργανισμού (τον φαινότυπό του, όπως το χρώμα των μαλλιών, το ύψος κ.λπ..
Παράδειγμα ενός χαρακτηριστικού που προσδιορίζεται από έναν γονότυπο είναι το χρώμα του πετάλου σε ένα φυτό αρακά. Η συλλογή όλων των γενετικών δυνατοτήτων για ένα μόνο χαρακτηριστικό ονομάζεται αλληλόμορφα. Δύο αλληλόμορφα για το χρώμα του ανθόφυλλου είναι βιολετί και λευκό.
Ο γονότυπος είναι ένας από τους τρεις παράγοντες που καθορίζουν τον φαινότυπο. Οι άλλοι δύο είναι οι περιβαλλοντικοί (μη κληρονομικοί) και οι επιγενετικοί (κληρονομικοί) παράγοντες. Δεν φαίνονται ή δεν ενεργούν όλα τα άτομα με τον ίδιο γονότυπο με τον ίδιο τρόπο επειδή η εμφάνιση και η συμπεριφορά τροποποιούνται από περιβαλλοντικές και αναπτυσσόμενες συνθήκες. Ομοίως, δεν έχουν όλοι οι οργανισμοί που μοιάζουν κατ' ανάγκη τον ίδιο γονότυπο. Κάποιος συνήθως αναφέρεται στον γονότυπο ενός ατόμου σε σχέση με ένα συγκεκριμένο γονίδιο ενδιαφέροντος και στον συνδυασμό αλληλομόρφων που φέρει το άτομο (ομόζυγος, ετερόζυγος). Οι γονότυποι συχνά συμβολίζονται με γράμματα, για παράδειγμα Bb, όπου το B σημαίνει ένα αλληλόμορφο και b ένα άλλο.
Σωματικές μεταλλάξεις που αποκτώνται παρά κληρονομούνται, όπως είναι οι καρκίνοι, δεν αποτελούν μέρος του γονότυπου του ατόμου. Ως εκ τούτου, οι επιστήμονες και οι ιατροί αναφέρονται μερικές φορές στον γονότυπο ενός συγκεκριμένου καρκίνου, δηλαδή της νόσου ως διαφορετικής από τους ασθενείς.
Ο όρος γονότυπος επινοήθηκε από τον δανέζο βοτανολόγο Wilhelm Johannsen το 1903.
Φαινότυπος
Κάθε δεδομένο γονίδιο προκαλεί συνήθως μια παρατηρήσιμη αλλαγή σε έναν οργανισμό, γνωστό ως φαινότυπος. Οι όροι γονότυπος και φαινότυπος διακρίνονται για τουλάχιστον δύο λόγους:
Ένα απλό παράδειγμα για την απεικόνιση του γονότυπου που διαφέρει από τον φαινότυπο είναι το χρώμα των ανθών στα φυτά αρακά. Υπάρχουν τρεις διαθέσιμοι γονότυποι, PP (ομόζυγο επικρατές), Pp (ετερόζυγο) και pp (ομόζυγο υπολειπόμενο). Και οι τρεις έχουν διαφορετικούς γονότυπους, αλλά οι δύο πρώτοι έχουν τον ίδιο φαινότυπο (βιολετής) και διαφορετικό από τον τρίτο (λευκό).
Ένα πιο τεχνικό παράδειγμα για την απεικόνιση του γονότυπου είναι ο πολυμορφισμός ενός νουκλεοτιδίου ή SNP. Ένα SNP εμφανίζεται όταν αντίστοιχες αλληλουχίες DNA από διαφορετικά άτομα διαφέρουν σε μία βάση DNA, για παράδειγμα όπου η αλληλουχία AAGCCTA αλλάζει σε AAGCTTA. Αυτό περιέχει δύο αλληλόμορφα: Τα C και T. Τα SNP έχουν συνήθως τρεις γονότυπους, που γενικά υποδηλώνονται AA Aa και aa. Στο παραπάνω παράδειγμα, οι τρεις γονότυποι θα ήταν CC, CT και TT. Άλλοι τύποι γενετικού δείκτη, όπως μικροδορυφόροι, μπορούν να έχουν περισσότερα από δύο αλληλόμορφα, και έτσι πολλούς διαφορετικούς γονότυπους.
Η διεισδυτικότητα (ή εκδηλωτικότητα) είναι το ποσοστό των ατόμων που εμφανίζουν έναν καθορισμένο γονότυπο στον φαινότυπο τους υπό ένα δεδομένο σύνολο περιβαλλοντικών συνθηκών.
Μεντελική κληρονομικότητα
Η διάκριση μεταξύ γονότυπου και φαινοτύπου είναι συνήθως γνωστή κατά τη μελέτη οικογενειακών προτύπων για ορισμένες κληρονομικές ασθένειες ή καταστάσεις, για παράδειγμα, αιμορροφιλία. Οι άνθρωποι και τα περισσότερα ζώα είναι διπλοειδή. Έτσι υπάρχουν δύο αλληλόμορφα για κάθε δεδομένο γονίδιο. Αυτά τα αλληλόμορφα μπορεί να είναι τα ίδια (ομόζυγα) ή διαφορετικά (ετερόζυγα), ανάλογα με το άτομο. Με ένα επικρατές αλληλόμορφο, όπως με σκούρα μαλλιά, ο απόγονος είναι εγγυημένος ότι θα εμφανίζει το εν λόγω χαρακτηριστικό ανεξάρτητα από το δεύτερο αλληλόμορφο.
1806 Ντέρις
Η Ντέρις (Derice) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,0. Ανακαλύφθηκε το 1971 από το προσωπικό του Αστεροσκοπείο του Περθ (Μπίκλεϋ της Αυστραλίας), και πήρε το όνομά της από το βαφτιστικό όνομα της συζύγου του αστρονόμου Ντένις Χάργουντ, μέλους της αστρομετρικής ομάδας στο Αστεροσκοπείο του Περθ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ντέρις εκτιμάται σε 53 χιλιόμετρα περίπου. Η Ντέρις περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες 13 λεπτά και 26 δευτερόλεπτα, μία αρκετά γρήγορη περιστροφή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ντερις
IOS
Το iOS (προηγουμένως iPhone OS) είναι ένα λογισμικό για κινητά το οποίο αναπτύχθηκε και διανέμεται από την Apple Inc. Αρχικά παρουσιάστηκε το 2007 για το iPhone, ενώ υποστηρίζει και άλλες συσκευές της Apple όπως το iPod touch (Σεπτέμβριος 2007), το iPad (Ιανουάριος 2010) και το Apple TV (δεύτερης γενιάς) (Σεπτέμβριος 2010). Αντίθετα από το Windows Phone της Microsoft και το Android της Google, η Apple δεν δίνει την άδεια για την εγκατάσταση του λογισμικού iOS σε συσκευές που δεν είναι κατασκευής Apple. Τον Ιανουάριο του 2013, το App Store περιείχε περισσότερο από 775.000 εφαρμογές iOS, 300.000 από τις οποίες ήταν συμβατές για iPad. Αυτές οι εφαρμογές έχουν μεταφορτωθεί συνολικά περισσότερα από 50 δισεκατομμύρια φορές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:IOS (Apple)
Αουγκούστα
Η Αουγκούστα (Σικελικά : Austa, Λατινικά : Megara Hyblaea, Μεσαιωνικά : Agosta) είναι πόλη και κοινότητα στην Ιταλική Επαρχία των Συρακουσών στις ανατολικές ακτές της Περιφέρειας της Σικελίας. Η πόλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Σικελίας χάρη στα διυλιστήρια πετρελαίου στην περιοχή της. Η Αουγκούστα έχει θέα στο Ιόνιο Πέλαγος, η παλιά πόλη είναι σήμερα ένα νησί που δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα όταν έσκαψαν έναν Ισθμό στη χερσόνησο και το ένωσαν με δύο γέφυρες. Ο Φρειδερίκος Β΄ της Σουαβίας οικοδόμησε την πρώτη γέφυρα, η δεύτερη έγινε όταν ιδρύθηκε η πόλη, η Αουγκούστα έχει δύο λιμάνια.
Τα Μέγαρα Υβλαία
Η Αουγκούστα ιδρύθηκε πριν από 27 αιώνες με το όνομα Μέγαρα Υβλαία, ήταν μία από τις αρχαιότερες Ελληνικές αποικίες στη Σικελία και τη Μεγάλη Ελλάδα. Οι Συρακούσες και ο κυβερνήτης τους Γέλων ο Συρακούσιος κατέστρεψαν την πόλη (483 π.χ.) 254 χρόνια μετά την ίδρυση της όπως περιγράφει ο Θουκυδίδης. Η περιοχή μαζί με τις Συρακούσες αλώθηκε από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία όταν ξέσπασε ο Β΄ Καρχηδονιακός Πόλεμος. Τα Μέγαρα Υβλαία παραμένουν ακόμα και σήμερα σημαντικός αρχαιολογικός χώρος και απόδειξη της έντονης δραστηριότητας εποικισμού των Ελλήνων στην Αρχαϊκή εποχή.
Ίδρυση της Αουγκούστα
Ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν οικοδόμησε τη σύγχρονη πόλη της Αουγκούστα (1232) με τα ερείπια ενός προαστίου από την αρχαία πόλη. Την εξουσία ανέλαβε στη συνέχεια ο Οίκος των Καπετιδών-Ανζού, όταν ξέσπασε ο Σικελικός Εσπερινός (1282) μετέβη στον Οίκο της Βαρκελώνης που κυβερνούσε το Βασίλειο της Αραγωνίας. Την πόλη πήρε δώρο ο Ραϊμόνδος Β' Μονκάδα (1362), επέστρεψε αργότερα σε Ισπανική κατοχή (1560) και οχυρώθηκε σημαντικά για να αποκρούσει τις επιθέσεις από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Στο λιμάνι της Αουγκούστα πραγματοποιήθηκε μεγάλη ναυμαχία ανάμεσα στον Ισπανικό και τον Γαλλικό στόλο, η πόλη πλήγηκε σημαντικά από ισχυρό σεισμό και τσουνάμι (1693).
Σύγχρονα χρόνια
Όταν ξέσπασε ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τα αισθήματα στην Αουγκούστα και σε ολόκληρη τη Σικελία απέναντι στο Φασιστικό καθεστώς ήταν σε έντονο βαθμό αρνητικά. Οι φασιστικές τακτικές δημιούργησαν έντονο μίσος σε ολόκληρη τη Σικελία απέναντι στον Μπενίτο Μουσολίνι και τη διακυβέρνηση του. Όταν έφτασαν στη Σικελία οι Βρετανικές και οι Αμερικάνικες δυνάμεις οι κάτοικοι τους υποδέχτηκαν σαν ελευθερωτές "από τον μισητό φασισμό και τους στρατιώτες που τον υπηρετούσαν". Σε όλη τη Σικελία οι Σύμμαχοι έγιναν δεκτοί με ενθουσιασμό σαν ελευθερωτές. Στην Εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία γνωστή σαν "Επιχείρηση Χάσκυ" οι Βρετανικές και Αμερικάνικες δυνάμεις με αρχηγό τον στρατηγό Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ είχαν στόχο την κατάληψη της Αουγκούστα από τις πρώτες μέρες της επιχείρησης. Ο "Έκτος Βρετανικός Στρατός" με τον Μοντγκόμερυ κατέλαβε την Αουγκούστα (13 Ιουλίου 1943), αμέσως μετά οι Συμμαχικές δυνάμεις βάδισαν προς την Κατάνια.
Νίκαια (Βιθυνία)
Η Νίκαια (σημερινό Ιζνίκ, στα Τουρκικά İznik), ήταν πόλη στην ιστορική περιοχή της αρχαίας Βιθυνίας, στη βορειοδυτική Μικρά Ασία που σήμερα ανήκει στην Τουρκία.
Ιστορία
Ο ιστορικός Μέμνων ήθελε την πόλη να κτίζεται από μετανάστες από την πόλη Νίκαια της Λοκρίδος, πλησίον των Θερμοπυλών. Η τελευταία καταστράφηκε κατά τον Ιερό πόλεμο και οι Φωκείς γείτονες ξερίζωσαν τους Νικαείς από την πόλη τους. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, οι άστεγοι πλέον κάτοικοι ακολούθησαν τον Μέγα Αλέξανδρο μέχρι την Ινδία και κατά την επιστροφή ίδρυσαν στη Βιθυνία μια ομώνυμη πόλη σε ανάμνηση της κατεστραμμένης τους πατρίδας. Οι ιστορικοί μελετητές αμφισβητούν την εκδοχή του Μέμνωνος, όμως συμφωνούν ότι η πόλη της Βιθυνίας είχε μακεδονικές καταβολές. Προτού κτιστεί η Νίκαια, υπήρχε στο μέρος εκείνο μια αρχαιότερη ελληνική αποικία (σύμφωνα με τον Στέφανο Βυζάντιο) ονόματι Ολβία που κτίστηκε επί του παλαιοτέρου φρυγικού χωρίου Αγκώρη ή Ελικώρη. Κατά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου προς ανατολάς, Μακεδόνες άποικοι από τη Βοττιαία (περιοχή γύρω από την Πέλλα) εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Ολβίας και μετονόμασαν την πόλη σε Βοττίειον, όπως αναφέρουν οι ιστορικοί Δίων ο Χρυσόστομος και Στέφανος ο Βυζάντιος.
Στη συνέχεια, όταν η Μικρά Ασία περιήλθε στην κατοχή του Αντιγόνου Α΄ το 311 π.Χ., η πόλη μετονομάστηκε σε Αντιγόνεια. Το 301 π.Χ. η πρώην επικράτεια του Αντιγόνου περιήλθε στον Λυσίμαχο (που τον νίκησε στη μάχη της Ιψού), ο οποίος κληροδότησε στην πόλη την τελική της ονομασία: "Νίκαια", για να τιμήσει τη σύζυγό του και θυγατέρα του Αντιπάτρου.
Έγινε γνωστή, διότι εκεί συνήλθε η Πρώτη και η Έβδομη Οικουμενική Σύνοδος. Τον 11ο αι. καταλήφθηκε από τους Σελτζούκους Τούρκους για να ανακαταληφθεί στη συνέχεια από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Αλέξιο Α' Κομνηνό και τους Σταυροφόρους κατά την Α' Σταυροφορία. Αργότερα έγινε πρωτεύουσα της Ελληνικής Αυτοκρατορίας της Νικαίας (1204-1259) μετά την πρώτη άλωση της Κωνσταντινούπολης. Την περίοδο εκείνη είχε μεταφερθεί στη Νίκαια και η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το 1261 οι αυτοκράτορες της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας κατόρθωσαν την επανάκτηση της Κωνσταντινούπολης, κατέλυσαν τη Λατινική αυτοκρατορία και επανασύστησαν τη Βυζαντινή αυτοκρατορία.
Η Νίκαια καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς Τούρκους το 1331, οι οποίοι την ονόμασαν Ιζνίκ (εις την Νίκαιαν ). Πάρα πολλοί χριστιανοί κάτοικοι της πόλης μεταστράφηκαν στο Ισλάμ σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά την κατάληψη της Νίκαιας από τους Οθωμανούς. Ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τους έστειλε εγκυκλίους περί σωτηρίας των ψυχών τους τα έτη 1339-1340, αλλά πλέον ήταν μάταιος κόπος. Παρήκμασε αργότερα, όταν αναπτύχθηκε η Κωνσταντινούπολη ως πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τον 16ο αιώνα απέκτησε μεγάλη φήμη για τα πλακάκια της και την κεραμική της γενικότερα.
Αβραάμ Μάσλοου
Ο Αβραάμ Μάσλοου (Abraham Harold Maslow, 1 Απριλίου 1908 – 8 Ιουνίου 1970) ήταν Αμερικανός ψυχολόγος ο οποίος έμεινε γνωστός για τη θεωρία ιεράρχησης των αναγκών που υποστηρίζει ότι υπάρχουν πέντε επίπεδα αναγκών, από τα οποία εξαρτάται όλη σχεδόν η συμπεριφορά μας. Αυτά τα ταξινόμησε ιεραρχικά, από τα πιο βασικά και πρωτόγονα (σε σχέση με τη συμπεριφορά που προκαλούν), μέχρι τα πιο πολιτισμένα και ώριμα. Σύμφωνα με την οποία οι ανάγκες των ανθρώπων είναι ιεραρχημένες από τις ανάγκες για επιβίωση, ανάγκες ασφαλείας, ανάγκες κοινωνικής αποδοχής, ανάγκες αυτοεκτίμησης, και κορυφώνονται με τις ανάγκες για αυτοολοκλήρωση (γνωστή και ως Πυραμίδα αναγκών του Μάσλοου). Η θεωρία του Μάσλοου έχει επηρεάσει σημαντικά τον κόσμο των επιχειρήσεων.
Το έργο του
Το πιο διαδεδομένο ίσως μοντέλο υποκίνησης είναι αυτό που αναπτύχθηκε από τον Abraham Harold Maslow. Σύμφωνα με τον Maslow, μόνον οι ανάγκες που δεν έχουν ικανοποιηθεί είναι παράγοντες υποκίνησης. Αυτό σημαίνει ότι μόνον αν πεινάτε θα αγοράσετε, θα καλλιεργήσετε ή (ανάλογα με την ένταση ή τη διάρκεια της πείνας) μπορεί ακόμα και να κλέψετε τροφή για να ικανοποιήσετε την πρωταρχική βιολογική ανάγκη της επιβίωσης. Επίσης, μόνο αν έχετε έντονο πάθος για επιτυχία, θα μελετήσετε και θα μάθετε όσο περισσότερα μπορείτε για να ικανοποιήσετε αυτήν την φιλοδοξία.thumb|right|250px|Ιεραρχία αναγκών κατά Maslow
Σύμφωνα με το Maslow, υπάρχει μια φυσική σειρά με την οποία οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται καθεμιά από αυτές τις ανάγκες και, επομένως υποκινούνται από αυτές σε αύξουσα σειρά. Η άνοδος στην ιεραρχία αναγκών του Maslow είναι κάτι αντίστοιχο με την ανάβαση μιας κλίμακας σκαλί-σκαλί. Αντιλαμβανόμαστε το επόμενο σκαλοπάτι μόνο αφού κατορθώσουμε να ανεβούμε το προηγούμενο. Το κατώτερο επίπεδο, το οποίο αποτελείται από τις σωματικές ανάγκες, εκφράζει τον αγώνα του ανθρώπου για επιβίωση. Το επόμενο σκαλοπάτι αντιστοιχεί στην ανάγκη για ασφάλεια, δηλαδή στην προσπάθεια του ατόμου να αισθάνεται ασφάλεια και να αποφεύγει ό,τι είναι βλαβερό. Το επόμενο επίπεδο είναι η ανάγκη του ατόμου να ανήκει σε μια ομάδα, δηλαδή η φυσιολογική ανθρώπινη επιθυμία να γίνεται αποδεκτό και να εκτιμάται από άλλους. Το τέταρτο επίπεδο είναι το επίπεδο των αναγκών αυτοεκτίμησης, το οποίο υποκινεί τον άνθρωπο να συμβάλλει με όλες τις δυνάμεις στις προσπάθειες της ομάδας με αντάλλαγμα διαφόρους τρόπου ανταμοιβής και αναγνώρισης. Στο υψηλότερο επίπεδο της κλίμακας βρίσκονται οι ανάγκες αυτοολοκλήρωσης, οι οποίες ικανοποιούνται όταν το άτομο έχει το αίσθημα της προσωπικής εξέλιξης και επιτυχίας, της ικανοποίησης και της πληρότητας από αυτό που κάνει.
Ο Maslow δεν εννοούσε ότι οποιαδήποτε ανάγκη μπορεί να ικανοποιηθεί εντελώς. Αντίθετα, πίστευε ότι μια ανάγκη θα πρέπει να ικανοποιηθεί σε έναν ελάχιστο βαθμό πριν ασχοληθεί το άτομο με το ανώτερο επίπεδο αναγκών. Μόλις το άτομο φτάνει σε αυτό το σημείο, αρχίζει και αισθάνεται την ένταση που προέρχεται από το επόμενο επίπεδο της ιεραρχίας των αναγκών, οπότε αρχίζει να πειραματίζεται με νέους τύπους συμπεριφοράς προκειμένου να ικανοποιήσει την νέα ανάγκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί ψυχολόγοι
Οίκος του Δαβίδ
Ο Οίκος του Δαβίδ ή Γενεαλογική Γραμμή του Δαβίδ (που είναι γνωστός στα Εβραϊκά ως Malkhut Beit David, מלכות בית דוד - "Βασίλειο του Οίκου του Δαβίδ") αναφέρεται στη γενεαλογία του βασιλιά Δαβίδ μέσω των κειμένων της Εβραϊκής Βίβλου, της Καινής και Παλαιάς Διαθήκης και μέσω των επόμενων αιώνων.
Βασιλείς του Ισραήλ και του Ιούδα
Σύμφωνα με το Τανάκ αλλά και την Βίβλο, όταν επιλεγόταν κάποιος για να γίνει βασιλιάς, συνήθως χριζόταν με "ιερό λάδι" που χυνόταν στο κεφάλι του. Στην περίπτωση του Σαούλ αλλά και του Δαβίδ αυτό έγινε από τον προφήτη Σαμουήλ. Αρχικά, ο Δαβίδ ήταν βασιλιάς μόνο στη φυλή του Ιούδα και κυβέρνησε από τη Χεβρώνα, αλλά μετά από επτάμισι χρόνια, οι άλλες φυλές των Ισραηλιτών, οι οποίες βρέθηκαν χωρίς στρατό μετά τον θάνατο του Ιεβοσθέ, επέλεξαν αυτόν για βασιλιά τους. Όλοι οι επόμενοι βασιλιάδες τόσο στο αρχαίο πρώην Ηνωμένο Βασίλειο του Ισραήλ όσο και στο μεταγενέστερο βασίλειο του Ιούδα ισχυρίστηκαν την καταγωγή τους από τον βασιλιά Δαβίδ για να επικυρώσουν την αξίωσή τους στο θρόνο ώστε να κυβερνήσουν τις Ισραηλινές φυλές.
Μετά το θάνατο του γιου του Δαβίδ, βασιλιά Σολομώντα, οι δέκα βόρειες φυλές του Βασιλείου του Ισραήλ απέρριψαν τη γενεαλογική γραμμή του Δαβίδ, αρνούμενοι να δεχτούν τον γιο του Σολομώντος Ροβοάμ και επέλεξαν αντ' αυτού τον βασιλιά Ιεροβοάμ και σχημάτισαν το βόρειο Βασίλειο του Ισραήλ. Αυτό το βασίλειο κατακτήθηκε από τη Νεο-Ασσυριακή Αυτοκρατορία τον 8ο αιώνα π.Χ., που εξόργισε μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Βόρειας Θάλασσας και έληξε το κυρίαρχο καθεστώς του.
Ο μαζικός πληθυσμός του Βόρειου Βασιλείου του Ισραήλ αναγκάστηκε να μετεγκατασταθεί στη Μεσοποταμία και ως επί το πλείστον εξαφανίστηκε από την ιστορία ως «Οι Δέκα Χαμένες Φυλές» ή αναμειγνύονταν με εξόριστους Ιουδαϊκούς πληθυσμούς δύο αιώνες αργότερα, ενώ οι υπόλοιποι Ισραηλιτικοί λαοί στα υψίπεδα της Σαμάρειας έγιναν γνωστοί ως Σαμαρείτες κατά τη διάρκεια της κλασικής και σύγχρονης εποχής.
Χριστιανικές ερμηνείες
Στη χριστιανική ερμηνεία η "Δαβιδική διαθήκη" γίνεται κατανοητή με διάφορους τρόπους, παραδοσιακά αναφερόμενη στις γενεαλογίες του Ιησού στην Καινή Διαθήκη. Μία χριστιανική ερμηνεία της γενεαλογικής γραμμής του Δαβίδ είναι η γραμμή που συνεχίζεται στον Ιησού μέσω της "υιοθέτησής" του από τον Ιωσήφ, σύμφωνα με τις γενεαλογίες του Κατά Ματθαίον 1:1-16 και επίσης του Κατά Λουκάν 3:23-38.
Όπως έχει γίνει ιστορικά αποδεκτό από τους Εβραίους ότι ο Μεσσίας θα είναι ένας απόγονος του Δαβίδ, η γενεαλογία του Ιησού αναφέρεται μερικές φορές ως ένας παράγοντας για τον λόγο που οι Εβραίοι δεν πιστεύουν ότι ήταν ο Μεσσίας. Ως ο προτεινόμενος γιος του Θεού, δεν θα μπορούσε να ήταν απόγονος του Δαβίδ και ακόμα και αν ήταν παιδί απο τους γονείς του, τη Μαρία και τον Ιωσήφ, δεν θα είχε την κατάλληλη γενεαλογία επειδή θα ήταν άνδρας ο οποίος γεννήθηκε από τη Μαρία και όχι την γενεαλογία αντών που αναφέρουν τα προαναφερθέντα κεφάλαια, καθώς ο Ιωσήφ κατάγεται από τον Ιεχονία, των οποίων οι απόγονοι αποκλείονται ρητά από τον Θεό ως άρχοντες του Ισραήλ.
Λανδόλφος της Γκαέτα
Ο Λανδόλφος ή Λάντο, ήταν Λομβαρδός , πιθανότατα γερουσιαστής και απόγονος του Ντοκιμπίλη , Δούκας της Γκαέτα με το αξίωμα του πρόξενου από το 1091 έως το 1103.
Με το θάνατο του Ζουρντέν Α΄ της Κάπουα τον Νοέμβριο του 1090. ξέσπασε αναρχία στα φέουδα του Πριγκιπάτου της Κάπουα, ειδικά στο Ακουίνο και τη Γκαέτα. Στη τελευταία ο Ρενώ Ριντέλ κυνηγήθηκε στον πύργο του στο Ποντεκόρβο, από τον λαό, ο οποίος ανακήρυξε τον Λανδούλφο ως δούκα τους. Η Θητεία του μπορεί να διήρκεσε πάνω από μια δεκαετία, αλλά τίποτα δεν είναι γνωστό. Είχε έναν γιο τον Μαρίνο από τη σύζυγό του Ινμιλγία, κόρη ενός δούκα της Νάπολης, ίσως του Σέργιου ΣΤ΄. Απομακρύνθηκε από την Γκαέτα το 1103 από τον Νορμανδό Γκιγιώμ ντε Μπλοσεβίλ.
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα Κατηγορία:Οίκος Γκαετάνι
Δημήτριος Μπότσαρης (του Μάρκου)
Δείτε επίσης Δημήτριος Μπότσαρης για άλλα πρόσωπα με το ίδιο όνομα Ο Δημήτριος Μπότσαρης (1814−1871), ήταν στρατιωτικός και πολιτικός, δυο φορές υπουργός Στρατιωτικών, γιος του θρυλικού Μάρκου Μπότσαρη και εγγονός του Κίτσου Μπότσαρη, της σπουδαίας Σουλιώτικης φάρας των Μποτσαραίων.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Κέρκυρα το 1814 και πέθανε στην Αθήνα το 1871. Με υποτροφία του Βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου Α΄, ο Δημήτριος Μπότσαρης στάλθηκε το 1827 στο Μόναχο για να σπουδάσει στην εκεί Στρατιωτική Σχολή. Όταν επανήλθε κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό και προάχθηκε μέχρι το βαθμό του συνταγματάρχη.
Ο Δημήτριος Μπότσαρης διετέλεσε επίσης δύο φορές Υπουργός των Στρατιωτικών, το 1859 (Κυβέρνηση Αθανασίου Μιαούλη) και αργότερα επί Βασιλείας Γεωργίου του Α΄ κατά τη διετία 1866 – 1867 (Κυβέρνηση Αλέξανδρου Κουμουνδούρου Μαρτίου 1866). Στον Δημήτριο Μπότσαρη οφείλεται η οργάνωση του Μετοχικού Ταμείου Στρατού που ιδρύθηκε το 1853 ως «Ταμείο Χηρών και Ορφανών της μάχιμης γραμμής», στο οποίο περιελήφθη και η Ελληνική Χωροφυλακή, καθώς και του Στρατιωτικού Αρτοποιείου που αποτέλεσε την απαρχή της δημιουργίας Διοικητικής μέριμνας του ελληνικού στρατού.
Πηγές
Δημήτριος Μπότσαρης (του Μάρκου) Μπότσαρης Δημήτριος (του Μάρκου) Μπότσαρης Δημήτριος (του Μάρκου) Κατηγορία:Αρβανίτες
Ο Νονός III
Ο Νονός ΙΙΙ (αγγλ. The Godfather III) είναι μια γκανγκστερική ταινία αμερικανικής παραγωγής του 1990 (το τελευταίο μέρος της ομώνυμης τριλογίας) με σεναριογράφο τον Μάριο Πούζο και τον Φράνσις Φορντ Κόπολα και σκηνοθετημένη από τον Φράνσις Φορντ Κόπολα. Παίζουν οι Αλ Πατσίνο, Ντάιαν Κίτον, Άντι Γκαρσία και Σοφία Κόπολα.
Η ταινία πραγματεύεται την προσπάθεια του Μάικλ Κορλεόνε να βγάλει την οικογένεια του από το έγκλημα και να τη μετατρέψει σε μία νόμιμη επιχείρηση ενώ παράλληλα παρακολουθούμε και την αναζήτηση του για τον διάδοχο του.
Υπόθεση
To 1979, ο 60χρονος Mάικλ Κορλεόνε (Αλ Πατσίνο), πλέον αποδυναμωμένος, νιώθει τύψεις για το εγκληματικό παρελθόν του και για την εντολή του να σκοτώσουν τον αδερφό του, Φρέντο.
-Οι άντρες του Βίνσεντ σκοτώνουν τον Φρεντερίκ Κέινζινγκ.
-Ο Δον Αλτομπέλο τρώει δηλητηριασμένα Κανόλι φτιαγμένα από την Κόνι.
-Ο Αλ Νέρι ταξιδεύει στο Βατικανό και σκοτώνει τον αρχιεπίσκοπο Γκλίντει.
-Ο Κάλο, ο μπράβος του Τομασίνο σκοτώνει τον Δον Λουτσέσι καρφώνοντας τα γυαλιά του στον λαιμό.
Έπειτα πεθαίνει και ο νέος Πάπας, πρώην Καρδινάλιος Λαμπέρτος, που ήπιε δηλητηριασμένο τσάι από τον αρχιεπίσκοπο Γκλίντει ώστε να ακυρωθεί η συμφωνία της Ιμομπιλιέρε. Ο Μόσκα αφού σκοτώνει τους μπράβους του Βίνσεντ. Ενώ ο Μόσκα είναι έτοιμος να σκοτώσει τον Μάικλ με σκοπευτικό όπλο κατά τη διάρκεια της όπερας η παράσταση τελειώνει απρόσμενα. Καθώς όλοι οι θεατές αποχωρούν ο Μόσκα με ένα όπλο στοχεύει τον Μάικλ αλλά κατά λάθος σκοτώνει την κόρη του, Μαίρη. Ο Βίνσεντ αμέσως σκοτώνει τον Μόσκα και ο Μάικλ έχοντας στα χέρια του το νεκρό σώμα της κόρης του βγάζει μια κραυγή απελπισίας. Έπειτα παρουσιάζονται κάποια πλάνα από τις τρεις γυναίκες του Μάικλ που έχασε τη Μαίρη, την Κέι και την Απολλόνια. Η ταινία τελειώνει δείχνοντας τον Μάικλ να κάθεται σε μία καρέκλα στη βίλα του Δον Τομασίνο και τον θάνατο του πέφτοντας από την καρέκλα ολομόναχος μόνο με την παρουσία ενός σκύλου.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Η ταινία ήταν υποψήφια για 7 όσκαρ αλλά δεν παρέλαβε κανένα. Β' Ανδρικού Ρόλου (Άντι Γκαρσία), Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Πρωτότυπου τραγουδιού (Promise you'll remember), Moντάζ, Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης και Φωτογραφίας.
Νέα εκδοχή
Στα τέλη του 2020, ο Φράνσις Φορντ Κόπολα ανακοίνωσε ότι μια νέα εκδοχή της ταινίας θα κυκλοφορούσε με νέα αρχή και νέο τέλος. Δήλωσε επίσης ότι η ταινία θα ήταν πιο κοντά στο δικό του όραμα για το τέλος της τριλογίας, καθώς και σε αυτό του Μάριο Πούζο. Η εκδοχή αυτή κυκλοφόρησε στις 4 Δεκεμβρίου του 2020 με τίτλο "Mario Puzo's The Godfather Coda: The Death of Michael Corleone", λαμβάνοντας θετικές κριτικές (έχει ποσοστό 87% στην ιστοσελίδα Rotten Tomatoes).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1990 Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Paramount Pictures Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Νίνο Ρότα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές αστυνομικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Φράνσις Φορντ Κόπολα Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Φράνσις Φορντ Κόπολα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Ατλάντικ Σίτι, Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες στη σικελική γλώσσα Κατηγορία:Ταινίες που συσχετίζονται με το οργανωμένο έγκλημα στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Νιου Τζέρσεϊ Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στην Ιταλία Κατηγορία:Αμερικανικές γκανγκστερικές ταινίες
Ρόμπερτ Τραμπ
Ο Ρόμπερτ Τραμπ (Robert Stewart Trump ; 26 Αυγούστου 1948 - 15 Αυγούστου 2020) ήταν Αμερικανός επιχειρηματίας, μεσίτης και ο μικρότερος αδερφός του προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.
Βιογραφία
Ο Τραμπ ήταν γιος του Φρεντ Τραμπ και της Μαίρη-Ανν ΜακΛέοντ. Έγινε μέλος της οικογενειακής επιχείρησης και διοικούσε τις μεσιτικές επιχειρήσεις του Οργανισμού Τραμπ έξω από το Μανχάτταν. Υπηρέτησε στο διοικητικό συμβούλιο της ZeniMax Media από το 2000 έως το 2020.
Προσωπική ζωή
Ο Τραμπ παντρεύτηκε την Blaine Beard, την οποία συνάντησε σε μια φιλανθρωπική οργάνωση. Οι δυο τους πήραν διαζύγιο το 2007.
Ο Τραμπ είχε τέσσερα αδέρφια, μεταξύ των οποίων τον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Ζούσε στο Μίλμπρουκ της Νέας Υόρκης.
Σύμφωνα με τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, ο Τραμπ ήταν ιδιαίτερα επιφυλακτικός και απείχε από την δημοσιότητα. Ορισμένοι φίλοι και γείτονες ανέφεραν ότι διέθετε μια πολύ διαφορετική προσωπικότητα από εκείνην του αδερφού του Ντόναλντ Τραμπ. Ήταν γνωστός για την γενναιοδωρία, την μετριοπάθεια και την φιλανθρωπία του.
Θάνατος
Στις 15 Αυγούστου, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι νοσηλεύτηκε και την επόμενη ημέρα ότι πέθανε. Η Μαίρη Τραμπ δήλωσε σε μια συνέντευξη λίγες μέρες πριν τον θάνατό του ότι ο Ρόμπερτ Τραμπ ήταν άρρωστος και είχε νοσηλευτεί "αρκετές φορές κατά τους τελευταίους τρεις μήνες".
Σε μια δήλωσή του, ο Πρόεδρος Τραμπ δήλωσε : "Δεν ήταν απλώς ο αδερφός μου, ήταν ο καλύτερος φίλος μου".
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί επιχειρηματίες
Βίκτωρ Μητρόπουλος
Ο Βίκτωρ Μητρόπουλος (14 Φεβρουαρίου 1947) είναι Έλληνας πρώην ποδοσφαιριστής, διοικητικός παράγοντας του ελληνικού ποδοσφαίρου και εκδότης, νεώτερος αδελφός του Θωμά Μητρόπουλου.
Υπήρξε μέλος της ομάδας του Παναθηναϊκού που έφθασε ως τον τελικό του τότε Κυπέλλου Πρωταθλητριών (σημερινό Τσάμπιονς Λιγκ) στο Γουέμπλεϋ εναντίον του Άγιαξ. Ασχολείται με τα διοικητικά του ποδοσφαίρου από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 και κατά καιρούς έχει συνεργαστεί αλλά και συγκρουστεί με όλους σχεδόν τους παράγοντες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Διατέλεσε αντιπρόεδρος (1997-1999) και πρόεδρος (1999-2001) της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Ανωνύμων Εταιρειών (ΕΠΑΕ) καθώς και αντιπρόεδρος (1999-2001) της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ).
Πρώτα χρόνια και ποδοσφαιρική καριέρα
Γεννήθηκε στο Αιγάλεω στις 14 Φεβρουαρίου 1947. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του σταδιοδρομία από την ομάδα της πόλης του, το Αιγάλεω, του οποίου την φανέλα φόρεσε για πρώτη φορά την αγωνιστική περίοδο 1964–65, όταν ο σύλλογος αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Με την άμεση επάνοδο του Αιγάλεω στην μεγάλη κατηγορία ο νεαρός Μητρόπουλος τράβηξε το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού, στον οποίο μεταγράφηκε το 1966 και παρέμεινε ως το 1972, κατακτώντας 3 πρωταθλήματα (1968-69, 1969-70 και 1971-72) και 2 κύπελλα (1966-67, 1968-69). Αγωνίστηκε για Κυπέλλο Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971 εναντίον της Ζένες Ες και της Σλόβαν Μπρατισλάβας. Ήταν μέλος της αποστολής που ταξίδεψε στο Γουέμπλεϊ για τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971, εναντίον του Άγιαξ, αλλά δεν αγωνίστηκε στον τελικό γιατί ο Φέρεντς Πούσκας τον έστειλε πίσω στην Αθήνα λόγω πειθαρχικού παραπτώματος. Αγωνίστηκε στον τελικό του Διηπειρωτικού Κυπέλλου το 1971 με αντίπαλο τη Νασιονάλ της Ουρουγουάης. Το 1972 η καριέρα του στον Παναθηναϊκό τερματίσθηκε κι έτσι επέστρεψε στο Αιγάλεω. Έως και το 1975 -οπότε και η ομάδα υποβιβάσθηκε- ήταν βασικός και αναντικατάστατος. Όμως, με την έναρξη της επόμενης χρονιάς κάποιοι συμπαίκτες του στράφηκαν εναντίον του και η τότε διοίκηση του Χρήστου Κανελλόπουλου προτίμησε να τον αποδεσμεύσει. Ο Μητρόπουλος αγωνίστηκε τότε σε άλλη τοπική ομάδα, τον Ορφέα Αιγάλεω που έπαιζε στη Β΄ Εθνική, αλλά σύντομα σταμάτησε οριστικά το ποδόσφαιρο καθώς σκόπευε να ασχοληθεί με τα διοικητικά του αθλήματος.
Στις εθνικές ομάδες
Αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων στα δύο προκριματικά ματς με τη Βουλγαρία για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα 1967.
Αγωνίστηκε με την εθνική ενόπλων στην προκριματική φάση για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1972 αλλά δεν μετείχε στην τελική φάση.
Επαγγελματική ενασχόληση
Είναι πτυχιούχος του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου (ηλεκτρολόγος-μηχανολόγος) και υπήρξε πολιτικός υπάλληλος του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης. Αργότερα ασχολήθηκε με κέντρα διασκέδασης.
Στα διοικητικά του ποδοσφαίρου
Τον Ιούνιο του 1975 η εφημερίδα «Τα Νέα» παρουσίασε απομαγνητοφωνημένες κασέτες με συνομιλίες του Μητρόπουλου με τον τότε πρόεδρο του Αιγάλεω Γιώργο Δαλακούρα, στην οποία εμπλέκονταν 33 παράγοντες -ποδοσφαιριστές σε σκοτεινά παιχνίδια του παρασκηνίου. Η δικαστική διαμάχη κράτησε αρκετούς μήνες, αλλά στο τέλος ο Μητρόπουλος κατάφερε να βγει αλώβητος. Το 1981 πέτυχε να εισέλθει στην διοίκηση του Αιγάλεω και να αναλάβει την προεδρία το Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, έχοντας ως αφανή συνεργάτη τον αδελφό του, Θωμά.
Το 1982, βασισμένος στους δεσμούς του με την ομάδα του Παναθηναϊκού, επιτυγχάνει να εξασφαλίσει ορισμένους παίκτες ως δανεικούς στην προσπάθεια να ανεβάσει την ομάδα του στην επαγγελματική Α' Εθνική. Παράλληλα, εκμεταλλεύεται τη φιλία του με τον τότε γενικό γραμματέα Αθλητισμού Κίμωνα Κουλούρη, ώστε να πετύχει την έγκριση κονδυλίων για έργα στο Δημοτικό Στάδιο Αιγάλεω, που θα αναβάθμιζαν τη θέση του συλλόγου. Είναι γνωστό πως ενώ οι δυο άνδρες ήταν αρχικά φίλοι, στην συνέχεια κάτι διατάραξε τις σχέσεις τους σε μεγάλο βαθμό, και, για τον Κίμωνα Κουλούρη, «''ο Β. Μητρόπουλος ήταν το πιο μισητό πρόσωπο στον πλανήτη.''»
Το 1988 το Αιγάλεω αγωνιζόταν πλέον στην Γ' Εθνική και κινδύνευε να πάει και χαμηλότερα. Τελικά, το καλοκαίρι του 1995 και ενώ η ομάδα υποβιβάστηκε στην Δ' Εθνική, ο Μητρόπουλος αναγκάζεται να αποχωρήσει ύστερα από σχεδόν 14 χρόνια, από τα διοικητικά της (30 Ιουνίου 1995).