cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Οράτιος Νέλσον
Σταδιοδρομία στο Βασιλικό Ναυτικό
Το 1787 ανέλαβε τη φρεγάτα HMS Boreas και στάλθηκε εκ νέου στις Δυτικές Ινδίες, για να παρεμποδίσει το παράνομο εμπόριο μεταξύ των Δυτικών Ινδιών και των πρώην Αμερικανών αποίκων. Κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού του γνώρισε τη Φράνσις Νέσμπιτ (Frances Nesbit), την οποία και νυμφεύτηκε στη νήσο Νέβις. Λίγους μήνες αργότερα επέστρεψε στην Αγγλία και λόγω των περικοπών που έγιναν στο Βασιλικό Ναυτικό δεν ανέλαβε διοίκηση σκάφους: Παρέμεινε τα επόμενα πέντε χρόνια στη στεριά, διαμένοντας με τη σύζυγό του και τον πρόγονό του Τζοσάια στο Νόρφολκ με μισό μισθό (half-pay).
Δράση στη Μεσόγειο
Το 1793 ο Νέλσον ανέλαβε πλοίαρχος της φρεγάτας HMS Agamemnon, με 64 κανόνια, η οποία αποτελούσε τμήμα του Στόλου υπό το Ναύαρχο Λόρδο Χουντ (Hood) και δραστηριοποιήθηκε στη Μεσόγειο. Ο ενθουσιώδης νεαρός πλοίαρχος είχε πλέον μεταβληθεί σε στρατηγικά ώριμο ναυτικό ηγέτη. Το πλοίο του συμμετείχε στην άμυνα της Τουλόν κατά των Γάλλων επαναστατών (ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο νεαρός αξιωματικός του Πυροβολικού Ναπολέων Α΄ Βοναπάρτης). Ο Νέλσον στάλθηκε στη Νάπολη για να φέρει ενισχύσεις - αργότερα θυμόταν, με ευγνωμοσύνη, τη συμβολή του Βρετανού πληρεξουσίου σερ Ουίλλιαμ Χάμιλτον (Sir William Hamilton) στην επιτυχία της αποστολής του. Εκεί γνώρισε τη σύζυγο του Χάμιλτον, Έμμα, η οποία έμελλε να γίνει ο έρωτας της ζωής του. Η Έμμα Χάμιλτον έγινε ερωμένη του ναυάρχου ύστερα από τη νίκη του στη ναυμαχία του Νείλου (1798), ενώ η κόρη τους, Χοράσια (Horatia) γεννήθηκε το 1801, αλλά η γέννησή της τηρήθηκε μυστική, καθώς προερχόταν από εξώγαμη σχέση. Ο Νέλσον, ωστόσο, θεωρούσε την Έμμα "σύζυγό του ενώπιον του Θεού".
Ύστερα από την απώλεια της Τουλόν, ο Λόρδος Χουντ μετέφερε τη βάση του στην Κορσική. Το σκάφος του Νέλσον είχε επιφορτιστεί κυρίως με παρεμποδιστικές ενέργειες απέναντι στο Γαλλικό Στόλο, ενώ βοήθησε και στην εξασφάλιση της Κορσικής από τους Γάλλους. Στις 10 Ιουλίου 1794, κατά τη διάρκεια της επιτυχημένης πολιορκίας του Κάλβι (Calvi) στην Κορσική, εχθρική σφαίρα, αφού αποστρακίστηκε τον βρήκε στο δεξιό μάτι, από το οποίο και παρέμεινε σχεδόν τυφλός. Το ίδιο έτος ο Χουντ αντικαταστάθηκε από τον άτολμο ναύαρχο Ουίλλιαμ Χόθαμ (William Hotham), του οποίου τον τρόπο διοίκησης απεχθανόταν ο Νέλσον. Και αυτός όμως, δεν άργησε να αντικατασταθεί από το ναύαρχο σερ Τζον Τζέρβις (Sir Jonh Jervis). Ο Τζέρβις, ηλικίας τότε 60 περίπου ετών, ήταν εξαιρετικά έμπειρος ναυτικός και σύντομα διέκρινε τις ικανότητες του πλοιάρχου του και τον θεωρούσε όχι ως υφιστάμενο αλλά ως ισότιμό του αξιωματικό. Τον απέσυρε από τη διοίκηση του Agamemnon και του ανέθεσε το πλοίο HMS Captain με 74 κανόνια, προάγοντάς τον ταυτόχρονα σε Αρχιπλοίαρχο (Commodore). Η άφιξη του Τζέρβις συνέπεσε με τις νίκες επί ξηράς των γαλλικών στρατευμάτων, γεγονός που είχε ως συνέπεια ο Βρετανικός Στόλος να εγκαταλείψει τις βάσεις του στη Μεσόγειο και να αποσυρθεί πέραν του Γιβραλτάρ.
Ναυμαχία του Αγίου Βικεντίου
Στις 14 Φεβρουαρίου 1797 ο Βρετανικός Στόλος ενεπλάκη σε ναυμαχία με τον Ισπανικό Στόλο στο ακρωτήριο Άγιος Βικέντιος, στις νότιες ακτές της Πορτογαλίας. Ο Ισπανικός Στόλος ήταν υπέρτερος σε δυνάμεις. Παρά ταύτα, ο Τζέρβις, βλέποντας ότι ο Ισπανικός Στόλος έπλεε σε δύο στοίχους, αποφάσισε να επιτεθεί στον ένα πριν προλάβει ο άλλος να σπεύσει σε βοήθειά του. Ο Τζέρβις είχε όμως σφάλει στους υπολογισμούς του και κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας έγινε φανερό ότι τα βρετανικά πλοία δεν ήταν δυνατό να αλλάξουν πορεία πριν οι δύο ισπανικοί στοίχοι πλησιάσουν. Τότε ο Νέλσον, μην υπακούοντας στις εντολές του ναυάρχου του, έβγαλε το σκάφος του από το σχηματισμό και επιτέθηκε στην κεφαλή του δεύτερου στοίχου. Ενόσω ο Βρετανικός Στόλος στρεφόταν αργά για να υποστηρίξει το σκάφος του Νέλσον, αυτό είχε καταφέρει να διατηρήσει την απόσταση μεταξύ των δύο ισπανικών στοίχων, αλλά βρέθηκε να αντιμετωπίζει επτά ισπανικά ταυτόχρονα. Ο Νέλσον στηρίχτηκε στην αποτελεσματικότητα των βρετανικών πυροβόλων και αποδείχτηκε ότι είχε δίκιο: Κατάφερε όχι μόνο να καταλάβει με έφοδο ένα ισπανικό σκάφος, αλλά χρησιμοποιώντας το ως εφαλτήριο κατέλαβε και δεύτερο. Επρόκειτο για τα σκάφη San Nicholas και San José, τα οποία είχαν συγκρουστεί λίγο νωρίτερα, ύστερα από την επέμβαση των βρετανικών Culloden και Excellent, ενώ ο ίδιος δέχτηκε την παράδοσή τους από τους αξιωματικούς τους. Η ναυμαχία είχε τους Άγγλους νικητές και στον Τζέρβις απονεμήθηκε ο τίτλος του Υποκόμητος του Αγίου Βικεντίου (Earl of Saint Vincent). Έξι ημέρες αργότερα ο Νέλσον έλαβε την προαγωγή του σε Υποναύαρχο, ενώ του απονεμήθηκε και ο τίτλος του Ιππότη του Tάγματος του Μπαθ (Order of the Bath) για το θάρρος και την τόλμη που επέδειξε κατά τη ναυμαχία.
Επιδρομή στη Σάντα Κρους της νήσου Τενερίφης
thumb|300px|right|Πίνακας του 1806 που παρουσιάζει τον τραυματισμό του Νέλσον στην Τενερίφη Ο Νέλσον ανέλαβε τη διοίκηση μιας ναυτικής μοίρας αλλά η πρώτη του έξοδος ήταν ολέθρια γι' αυτόν: Κατά τη διάρκεια μιας επί ξηράς επιδρομής του στη Σάντα Κρουθ ντε Τενερίφε, στις Καναρίους Nήσους, τον Ιούλιο του 1797, μια κανονιά με σφαιρίδια ως βλήματα τον βρήκε στο δεξιό βραχίονα. Μεταφέρθηκε στη ναυαρχίδα του, όπου υπέστη ακρωτηριασμό του δεξιού του χεριού. Εν τέλει, ο βρετανικός στόλος υπέστη βαριές απώλειες.
Η ναυμαχία του Νείλου
Την άνοιξη του 1798 ο Νέλσον, έχοντας αναρρώσει από τον τραυματισμό του, επανέρχεται στην ενεργό υπηρεσία και αναλαμβάνει τη διοίκηση ναυτικής μοίρας με ναυαρχίδα το HMS Vanguard. Ο Τζέρβις αναθέτει στη μοίρα του Νέλσον την παρακολούθηση ενός τμήματος του γαλλικού στόλου, στον οποίο θα επιβιβαζόταν γαλλικό εκστρατευτικό σώμα για να υποστηρίξει την εκστρατεία του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο. Η μοίρα του Νέλσον έπεσε σε ισχυρή θύελλα, χάνοντας για λίγο τους Γάλλους, ωστόσο ο ναύαρχος θεωρούσε ότι προορισμός τους ήταν είτε η Σικελία είτε η Αίγυπτος. Η καταδίωξή τους συνεχίστηκε και λίγες εβδομάδες αργότερα ο Νέλσον εντόπισε το γαλλικό στόλο στον κόλπο του Αμπουκίρ, στο Δέλτα του Νείλου. Εδώ ο Νέλσον πραγματοποίησε ένα από τα μεγαλύτερα τολμήματά του: Οδηγώντας τη νύκτα σε αχαρτογράφητα νερά τη μοίρα του, επιτέθηκε και εκμηδένισε το γαλλικό στόλο, επικεφαλής του οποίου ήταν ο ναύαρχος Φρανσουά-Πωλ Μπρυαί Ντ΄ Αιγκαλλιέ (François-Paul Brueys D' Aigalliers), καταστρέφοντας ή αιχμαλωτίζοντας όλα τα σκάφη του εκτός από δύο. Και οι δύο μοίρες διέθεταν από 13 σκάφη καθεμία. Ήταν η νύκτα της 1ης προς 2α Αυγούστου 1798. Συνέπεια της καταναυμάχησης του γαλλικού στόλου ήταν ότι οι γαλλικές δυνάμεις, που είχαν προλάβει να αποβιβαστούν, έμειναν αποκομμένες στην Αίγυπτο, χωρίς δυνατότητα ανεφοδιασμού. Οι Άγγλοι είχαν 218 νεκρούς και 677 τραυματίες, οι Γάλλοι 1.700 νεκρούς, 600 τραυματίες και 3.000 αιχμαλώτους. Ο ίδιος ο Νέλσον τραυματίστηκε ελαφρά στο μέτωπο κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας και, μολονότι αιμορραγούσε, αρνήθηκε να εγκαταλείψει τη γέφυρα του HMS Vanguard για την περιποίηση του τραύματός του. Ύστερα από αυτή την επιτυχία ο Νέλσον ονομάστηκε "Βαρώνος Νέλσον του Νείλου" (Baron Nelson of the Nile)
Ο Νέλσον επέστρεψε με τη μοίρα του στη Νάπολη, το πλέον βολικό σημείο - βάση για επισκευές των πλοίων της μοίρας του. Εκεί τού έγινε υποδοχή ήρωα (οργανωμένη από τη λαίδη Χάμιλτον) και μεταξύ τους αναπτύχθηκε ειδύλλιο, παρά το γεγονός ότι οι ιστορικές συγκυρίες κάθε άλλο παρά ευνοούσαν κάτι τέτοιο: Ο βασιλιάς Φερδινάνδος της Νάπολης τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της βρετανικής συμμαχίας (με τη Ρωσία και την Αυστρία κατά των Γάλλων) και με μικρό εκστρατευτικό σώμα βάδισε κατά της Ρώμης, θέλοντας να την ανακαταλάβει από τους Γάλλους. Ο Φερδινάνδος ηττήθηκε, αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Νάπολη όπου και παραιτήθηκε, ενώ ο Νέλσον αναγκάστηκε να φύγει από εκεί εσπευσμένα για να μεταφέρει τη βασιλική οικογένεια στη Σικελία. Στο Παλέρμο έγινε πλέον φανερό ότι ο Νέλσον ήταν τρελά ερωτευμένος με τη λαίδη Χάμιλτον με αμοιβαία ανταπόκριση.
Το Φεβρουάριο του 1799 η μοίρα του Νέλσον υποστήριξε την επιτυχημένη εκστρατεία του Φερδινάνδου για την ανακατάληψη της Νάπολης. Ωστόσο, οι φήμες για την ερωτική του ζωή με τη λαίδη Χάμιλτον έφθασαν στο Ναυαρχείο. Ο Τζέρβις είχε αντικατασταθεί από το Λόρδο Κιθ (Keith), ο οποίος τον διέταξε να φύγει από τη Νάπολη και να κατευθυνθεί προς τη νήσο Μινόρκα, για την αντιμετώπιση διαφαινόμενης απειλής. Ο Νέλσον αρνήθηκε "εν ψυχρώ" αντιλέγοντας ότι η πραγματική απειλή δεν ήταν κατά της Μινόρκα αλλά κατά της Νάπολης. Τα γεγονότα τον δικαίωσαν, αλλά η εν ψυχρώ άρνηση εκτέλεσης διαταγών του ανωτέρου του δεν ήταν πράξη συγχωρητέα. Το Ναυαρχείο, το οποίο είχε επίσης εκνευρίσει η αποδοχή από τον Νέλσον δουκάτου στη Σικελία, που του απέδωσε ο Φερδινάνδος, του απέστειλε μια ψυχρή διαταγή επιστροφής στην Αγγλία. Ο Νέλσον υπάκουσε, αλλά επέλεξε να επιστρέψει δια ξηράς, μαζί με τους Χάμιλτον. Η συντροφιά έφθασε στο Γκρέιτ Γιάρμουθ το Νοέμβριο του 1800 και εκεί έγινε αμέσως αντιληπτό ότι στην Αγγλία τον θεωρούσαν εθνικό ήρωα. Η πορεία του ως το Λονδίνο ήταν θριαμβευτική.
Ναυμαχία της Κοπεγχάγης
Σχεδόν αμέσως του ανατέθηκε η υπαρχηγία της μοίρας του Αγγλικού Στόλου, υπό το Ναύαρχο Πάρκερ, ο οποίος επρόκειτο να αντιμετωπίσει, στη Βαλτική, ναυτική συμμαχία μεταξύ των δυνάμεων της Βαλτικής, με προεξάρχουσα τη Ρωσία του τσάρου Παύλου του 1ου. Παρακούοντας για μια ακόμη φορά διαταγές ανωτέρου του, ο Νέλσον ρίχτηκε, στις 2 Απριλίου 1801, κατά του δανικού στόλου στην Κοπεγχάγη, τον οποίο και καταναυμάχησε. Ήταν μάλιστα αυτός που υπαγόρευσε τους όρους της ανακωχής που υπέγραψε η Δανία. Ύστερα από αυτό, ο Λόρδος Πάρκερ ανακλήθηκε στην Αγγλία και την αρχηγία του Στόλου ανέλαβε, στις 5 Μαΐου 1801, ο Νέλσον, ενώ παράλληλα τού αποδόθηκε και ο τίτλος του Υποκόμητος του Νείλου και του Μπέρνχαμ Θορπ. Καθώς η "βόρεια συμμαχία" είχε πλέον παύσει να υφίσταται, ο Νέλσον διατάχθηκε να επιστρέψει στην Αγγλία.
Δράση πριν το θάνατό του
Τον Ιούλιο του ίδιου έτους του ανατίθεται η αρχηγία του Στόλου παρακτίων δυνάμεων, που προορίζονταν να αποκρούσουν ενδεχόμενη εισβολή στις Βρετανικές Νήσους. Παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι τις 16 Μαΐου 1803, οπότε του ανατέθηκε η αρχηγία του Βρετανικού στόλου στη Μεσόγειο. Ο Νέλσον απέπλευσε από την Αγγλία επιβαίνοντας στη ναυαρχίδα του HMS Victory και για τα επόμενα δύο χρόνια ήταν επιφορτισμένος με τον αποκλεισμό της Τουλόν, ώστε να εμποδιστεί ο γαλλικός στόλος να ενωθεί με τον ισπανικό. right|thumb|300px|Ο θανάσιμος τραυματισμός του Νέλσον στο Τραφάλγκαρ Τον Απρίλιο του 1805, και ενώ ο Νέλσον βρισκόταν στην Αγγλία, ο Γάλλος ναύαρχος Βιλνέβ (Villeneuve) κατάφερε να σπάσει τον αγγλικό αποκλεισμό και να βγάλει το στόλο του στην ανοικτή θάλασσα. Ο Ναπολέων τον διέταξε να πλεύσει προς τις Δυτικές Ινδίες, ώστε να ενωθεί με τον υπόλοιπο γαλλοϊσπανικό στόλο, αναλαμβάνοντας την αρχηγία του, και στη συνέχεια να αποκλείσει το στενό της Μάγχης, για να καταστεί δυνατή η απόβαση των χερσαίων δυνάμεών του στην Αγγλία. Ο Νέλσον διατάχθηκε να σπεύσει και πάλι στη Μεσόγειο και να αναλάβει δράση κατά του γαλλοϊσπανικού στόλου, ο οποίος είχε ήδη φθάσει στο Κάδιθ. Ο Νέλσον έφθασε με τη σειρά του στο Κάδιθ το Σεπτέμβριο του 1805 και άρχισε να ετοιμάζεται για την αναπόφευκτη ναυμαχία.
Στις 21 Οκτωβρίου 1805 οι δύο στόλοι συναντήθηκαν στο ακρωτήριο Τραφάλγκαρ. Ο Νέλσον έβαλε το σκάφος του επικεφαλής, αγνοώντας τις παραινέσεις του πλοιάρχου του HMS Victory Τόμας Χάρντι (Thomas Hardy) να βγάλει το σακάκι με τα διάσημά του, ώστε να μη δίνει στόχο, λέγοντας "είναι πολύ αργά για ν' αλλάξω σακάκι τώρα". Αρνήθηκε επίσης τις προσκλήσεις κυβερνητών άλλων σκαφών να μεταβεί σε αυτά ώστε να "μπορεί να παρακολουθεί καλύτερα την εξέλιξη της ναυμαχίας". Ο Νέλσον παρέμεινε με τον Χάρντι στη γέφυρα του HMS Victory δίνοντας διαταγές και παρακολουθώντας την εξέλιξη της ναυμαχίας. Περίπου στη 1 το μεσημέρι ο Χάρντι αντιλήφθηκε ξαφνικά ότι ο ναύαρχος δεν περπατούσε πλέον μαζί του. Αναζητώντας τον, τον είδε να είναι γονατισμένος και να στηρίζεται με το χέρι του από την κουπαστή. Έσπευσε κοντά του, για να ακούσει τον Νέλσον να του λέει: "Χάρντι, αυτή τη φορά τα κατάφεραν...". Ο Νέλσον είχε βληθεί από σφαίρα σκοπευτή από το γαλλικό σκάφος Redoutable και απόσταση περίπου 15 μέτρων. Το βλήμα διαπέρασε τον αριστερό ώμο, τον πνεύμονα και σφηνώθηκε στη σπονδυλική στήλη. Τον μετέφεραν στο ιατρείο του σκάφους, όπου είπε στο χειρουργό Ουίλλιαμ Μπίτι (William Beatty): "Δε μπορείς να κάνεις πολλά για μένα γιατρέ". Ζήτησε πολλές φορές να δει τον Χάρντι, ο οποίος επέστρεψε περίπου στις 2:30' το μεσημέρι για να τον πληροφορήσει ότι πολλά εχθρικά σκάφη είχαν παραδοθεί. Ο Νέλσον απεβίωσε στις 4:30' το απόγευμα, ζητώντας από τον Χάρντι να αγκυροβολήσει με ασφάλεια και να φροντίσει τη λαίδη Χάμιλτον. Το ίδιο είχε ζητήσει και από το γιατρό του σκάφους, προσθέτοντας όμως και την κόρη του. Ωστόσο, παρά το θανάσιμο τραυματισμό του, ο στόλος του κατάφερε να νικήσει τον ενωμένο γαλλοϊσπανικό στόλο.
Το σώμα του τοποθετήθηκε σε ένα μείγμα από μπράντι, καμφορά και μύρρα και τοποθετήθηκε στο μεσιανό κατάρτι του σκάφους υπό φρούρηση. Μεταφέρθηκε στο Γιβραλτάρ και από εκεί, μέσα σε ειδικό φέρετρο, στην Αγγλία. Ο Βασιλιάς Γεώργιος Β', μαθαίνοντας το θάνατο του ναυάρχου του, ξέσπασε σε κλάματα λέγοντας "χάσαμε περισσότερα απ' όσα κερδίσαμε". Ο Νέλσον ενταφιάστηκε, ύστερα από κηδεία με πλήρεις τιμές, στις 9 Ιανουαρίου 1806, στην οποία παρέστησαν 32 ναύαρχοι και 10.000 ναυτικοί, στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Παύλου στο Λονδίνο.
Χημικός δεσμός
300px|thumb|right|Παραδείγματα απεικόνισης χημικών δεσμών, με [[σημεία Λιούις (Lewis dot), μεταξύ άνθρακα C, υδρογόνου H και οξυγόνου O. Η απεικόνιση των χημικών δεσμών με σημεία Λιούις αντιπροσωπεύει μια πρώιμη προσπάθεια για να περιγραφούν οι χημικοί δεσμοί και βρίσκονται ακόμη και σήμερα σε ευρεία χρήση.]]
Οράτιος Νέλσον
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Ναυτική ιστορία
Χημικός δεσμός
Χημικός δεσμός καλείται η ελκτική δύναμη που συνδέει άτομα ή ιόντα, που επιτρέπει το σχηματισμό μορίων (με την ευρεία έννοια) χημικών ουσιών, που περιέχουν δύο ή περισσότερα άτομα. Ο όρος επεκτείνεται επίσης στις ελκτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ιόντων ή των μορίων της ίδιας ουσίας (δυνάμεις συνοχής), καθώς και στις ελκτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των ιόντων ή και των «μορίων» διαφορετικών ουσιών (δυνάμεις συνάφειας), που βρίσκονται σε μείξη ή άλλου είδους επαφή. Ο (ενδομοριακός) χημικός δεσμός δημιουργείται με την ηλεκτροστατική έλξη ανάμεσα σε αντίθετα ηλεκτρικά φορτία, είτε μεταξύ των ηλεκτρονίων και των πυρήνων είτε ως αποτέλεσμα μιας διπολικής έλξης. Η ισχύς των χημικών δεσμών ποικίλει σημαντικά, καθώς υπάρχουν τόσο «ισχυροί δεσμοί», όπως οι ομοιοπολικοί δεσμοί ή οι ετεροπολικοί δεσμοί, αλλά και «ασθενείς δεσμοί», όπως οι αλληλεπιδράσεις διπόλου - διπόλου, η οι δυνάμεις διασποράς του London (London dispersion force) και ο οι δεσμοί υδρογόνου.
Ντράγκον
Το Ντράγκον (Dragon) είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Από αυτό πήρε το όνομά του ο κόλπος Ντράγκον.
Χημικός δεσμός
Αφού τα αντίθετα ηλεκτρικά φορτία έλκονται μέσω μιας απλής ηλεκτρομαγνητικής δύναμης, τα αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια που περιφέρονται γύρω από τους πυρήνες και τα θετικά φορτισμένα πρωτόνια των πυρήνων αυτών έλκονται. Ένα ηλεκτρόνιο που βρίσκεται μεταξύ δύο πυρήνων έλκει και έλκεται και από τους δύο. Η έλξη αυτή δημιουργεί ένα χημικό δεσμό. Εξαιτίας του ότι τα υλοκύματα των ηλεκτρονιακών νεφών έχουν μικρότερη μάζα και καταλαμβάνουν πολύ μεγαλύτερο όγκο σε σύγκριση με τους πυρήνες, αυτός ο όγκος που καταλαμβάνεται από τα ηλεκτρονιακά νέφη κρατά τους ατομικούς πυρήνες σε μια σχετική απόσταση, σε σύγκριση με το ίδιο το μέγεθος των πυρήνων αυτών. Αυτό το φαινόμενο περιορίζει την απόσταση μεταξύ των πυρήνων των ατόμων σε ένα χημικό δεσμό.
Ντράγκον
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Χημικός δεσμός
Γενικά, οι ισχυροί χημικοί δεσμοί σχετίζονται με τη συνεισφορά ή και μεταφορά των ηλεκτρονίων μεταξύ των ατόμων που παίρνουν μέρος σε αυτούς τους χημικούς δεσμούς. Τα άτομα στα μόρια, στους κρυστάλλους και στα μέταλλα, ουσιαστικά στην πλειοψηφία της περιβάλλουσας σε μας ύλης, κρατούνται κοντά μεταξύ τους με χημικούς δεσμούς, οι οποίοι καθορίζουν τη δομή και τις ιδιότητες της ύλης αυτής.
Επισκόπηση των κύριων τύπων χημικών δεσμών
Οι χημικοί δεσμοί κατηγοριοποιούνται σε πέντε κύριες κατηγορίες:
Ένας χημικός δεσμός είναι μια έλξη μεταξύ ατόμων. Αυτή η έλξη μπορεί να φανεί ως το αποτέλεσμα διαφορετικών συμπεριφορών των εξωτερικών ηλεκτρονίων των ατόμων. Παρόλο που αυτές οι συμπεριφορές συγχωνεύονται μεταξύ τους αρμονικά σε διάφορες δεσμικές καταστάσεις ώστε να μην υπάρχει μια καθαρή γραμμή συσχέτισης μεταξύ τους, ωστόσο οι συμπεριφορές των ατόμων γίνονται τόσο ποιοτικά διαφορετικές όσο οι χαρακτήρες των δεσμών μεταβάλλονται ποσοτικά, οπότε παραμένει χρήσιμος και συνηθισμένος ο διαχωρισμός μεταξύ των δεσμών που δημιουργούν αυτές τις διαφορετικές ιδιότητες της συμπυκνωμένης ύλης.
Από την απλούστερη οπτική γωνία, στον αποκαλούμενο ομοιοπολικό δεσμό, ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια (συχνά ένα ζεύγος ηλεκτρονίων) οδηγούνται στο χώρο μεταξύ δύο ατομικών πυρήνων. Εκεί, τα αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια έλκονται από τους θετικά φορτισμένους δύο πυρήνες, αντί μόνο από το δικό τους. Αυτή η έλξη υπερκαλύπτει την άπωση μεταξύ των δυο θετικά φορτισμένων πυρήνων των δυο ατόμων, και έτσι η συνισταμένη έλξη κρατά τους δυο πυρήνες σε μια σταθερή διαμόρφωση ισορροπίας, παρόλο που οι δυο πυρήνες ακόμη δονούνται γύρω από τη θέση ισορροπίας. Έτσι, ο ομοιοπολικός δεσμός περιλαμβάνει τη συνεισφορά ηλεκτρονίων μεταξύ των θετικά φορτισμένων πυρήνων δύο ή περισσοτέρων ατόμων, που ταυτόχρονα έλκουν τα αρνητικά φορτισμένα ηλεκτρόνια που συνεισφέρονται μεταξύ τους. Τέτοιοι δεσμοί υπάρχουν μεταξύ δυο συγκεκριμένων και ταυτοποιήσιμων ατόμων και έχουν μια συγκεκριμένη διεύθυνση στο χώρο, επιτρέποντας έτσι να παριστάνονται ως απλές γραμμές σύνδεσης μεταξύ των συμβόλων των ατόμων, στα σχετικά διαγράμματα ή να μοντελοποιούνται ως ράβδοι μεταξύ σφαιρών, στα τρισδιάστατα μοριακά μοντέλα. Μια ιδιαίτερη μορφή ομοιοπολικών δεσμών αποτελούν οι «πολωμένοι ομοιοπολικοί δεσμοί», στους οποίους ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια συνεισφέρονται άνισα μεταξύ των δυο πυρήνων. Οι ομοιοπολικοί δεσμοί συχνά έχουν ως αποτέλεσμα το σχηματισμό (σχετικά) μικρών συγκροτημάτων από συνδεμένα άτομα, που λέγονται «μόρια», που στα στερεά ή στα υγρά, και πολύ ασθενέστερα στα αέρια, αλληλεπιδρούν με άλλα μόρια, της ίδιας ή και άλλων χημικών ουσιών, αλλά με δυνάμεις συνήθως πολύ ασθενέστερες από τους ομοιοπολικούς δεσμούς που συγκρατούν τα άτομα στο κάθε μόριο. Τέτοιους ασθενείς διαμοριακούς δεσμούς δίνουν, για παράδειγμα, οργανικές χημικές ενώσεις, όπως τα κεριά και τα έλαια, που έχουν γενικά μαλακό χαρακτήρα και (σχετικά) χαμηλά σημεία τήξης. Όταν οι ομοιοπολικοί δεσμοί ενώνουν μακριές αλυσίδες ατόμων στα μακρομόρια, ωστόσο (όπως τα πολυμερή) ή όταν οι ομοιοπολικοί δεσμοί επεκτείνουν το δίκτυό τους μέσα σε στερεά που δεν αποτελούνται από διακριτά μόρια (όπως στο διαμάντι, το χαλαζία ή τα διάφορα πυριτιούχα ορυκτά σε πολλούς τύπους πετρωμάτων), τότε οι δομές τους μπορούν να καταλήξουν να είναι ισχυρές και σκληρές, τουλάχιστον στη διεύθυνση που καθορίζεται σωστά με το δίκτυο των ομοιοπολικών δεσμών. Επίσης, τα σημεία τήξης τέτοιων ομοιοπολικών πολυμερών και δικτύων τους αυξάνονται κατά πολύ.
Από την απλούστερη οπτική γωνία, στον αποκαλούμενο ετεροπολικό δεσμό (ή εναλλακτικά ιονικό δεσμός), ένα δεσμικό ηλεκτρόνιο δεν μοιράζεται μεταξύ ατόμων, αλλά μεταφέρεται από το ένα άτομο σε ένα άλλο. Σε αυτόν το τύπο χημικού δεσμού, το εξωτερικό ατομικό τροχιακό του ενός ατόμου έχει ένα περιθώριο να επιτρέπει την προσθήκη ενός ή περισσότερων επιπλέον ατόμων. Αυτά τα νεοαποκτηθέντα ηλεκτρόνια εν δυνάμει καταλαμβάνουν μια χαμηλότερη ενεργειακή στάθμη από αυτή που καταλάμβαναν σε ένα διαφορετικό άτομο. Έτσι, ένας πυρήνας προσφέρει μια πιο ισχυρά συνδεμένη θέση σε ένα ηλεκτρόνιο σε σχέση με έναν άλλο πυρήνα, οπότε αυτή η διαφορά ελκτικής ισχύος μπορεί να προκαλέσει τη μεταφορά ενός ή περισσότερων ηλεκτρονίων, από το άτομο με την ασθενέστερη ελκτική ισχύ στο άλλο με τη μεγαλύτερη ελκτική ισχύ. Αυτή η μεταφορά κάνει το ένα άτομο, που έχασε ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια, να αποκτήσει ένα καθαρό θετικό ηλεκτρικό φορτίο, οπότε λέμε ότι μεταβλήθηκε σε κατιόν, ενώ το άλλο, που έλαβε ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια, αντίστοιχα, να αποκτήσει ένα αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο, οπότε λέμε ότι μεταβλήθηκε σε ανιόν. Ο χημικός δεσμός, που δημιουργείται μετά από μια τέτοια διεργασία, είναι αποτέλεσμα της ηλεκτροστατικής έλξης μεταξύ του κατιόντος και του ανιόντος. Οι ετεροπολικοί δεσμοί μπορεί να θεωρηθούν ως ένα παράδειγμα ακραία πολωμένων ομοιοπολικών δεσμών. Η μεγάλη διαφορά όμως είναι ότι οι ετεροπολικοί δεσμοί δεν έχουν ορισμένη κατεύθυνση στο χώρο, γιατί είναι ίση η έλξη μεταξύ όλων των ετερώνυμα φορτισμένων ιόντων που βρίσκονται γύρω από το καθένα τους, ενώ στους ομοιοπολικούς δεσμούς η (κύρια) έλξη εντοπίζεται μεταξύ των ατόμων που μοιράζονται ηλεκτρόνια. Οι ετεροπολικοί δεσμοί είναι ισχυροί, και γι' αυτό οι ιονικές ενώσεις απαιτούν υψηλές θερμοκρασίες για να λιώσουν, αλλά επίσης εύθραυστοι, αφού οι δυνάμεις μεταξύ των ιόντων είναι μικρής εμβέλειας, και δεν γεφυρώνουν εύκολα ρωγμές και σπασίματα. Αυτός ο τύπος χημικού δεσμού (ο ετεροπολικός) δίνει τα φυσικά χαρακτηριστικά στους κρυστάλλους των κλασσικών ορυκτών αλάτων, όπως το μαγειρικό αλάτι.
Ένας λιγότερο αναφερόμενος τύπος χημικών δεσμών είναι ο μεταλλικός δεσμός. Σε αυτόν τον τύπο χημικών δεσμών, κάθε άτομο σε ένα μέταλλο προσφέρει ένα ή περισσότερα ηλεκτρόνια σε έναν «ωκεανό» ηλεκτρονίων που κινούνται στο κενό μεταξύ των μεταλλικών κατιόντων, που απομένουν, μετά την απόσπαση ηλεκτρονίων από αυτά τα πρώην ουδέτερα μεταλλικά άτομα. Σε αυτόν το «ωκεανό», κάθε ηλεκτρόνιο αυτού είναι «ελεύθερο» να σχετίζεται, δηλαδή να αλληλεπιδρά ελκτικά, με ένα μεγάλο αριθμό κατιόντων ταυτόχρονα. Ο χημικός δεσμός που σχηματίζεται με αυτόν τον τρόπο είναι μεταξύ των «ελεύθερων ηλεκτρονίων» και των μεταλλικών κατιόντων που απέμειναν, αφού τα πρώην ηλεκτρόνιά τους δεν είναι πλέον μέρος κανενός συγκεκριμένου ατόμου, αλλά ουσιαστικά ανήκουν σε όλα τα άτομα του μεταλλικού κομματιού. Οι μεταλλικοί δεσμοί μπορούν να θεωρηθούν ως ένα ακραίο παράδειγμα διασποράς ηλεκτρονίων σε ένα μεγάλο σύστημα μη εντοπισμένων ομοιοπολικών δεσμών, στο οποίο μετέχει κάθε άτομο του μεταλλικού κομματιού. Ωστόσο, οι μεταλλικοί δεσμοί είναι πιο συλλογικοί στη φύση τους σε σχέση με τα άλλα είδη ισχυρών δεσμών, το ίδιο και η συμπεριφορά τους. Το αποτέλεσμα των μεταλλικών δεσμών είναι η ελατότητα των μετάλλων. Ο «ωκεανός» των ηλεκτρονίων στους μεταλλικούς δεσμούς δημιουργεί τη χαρακτηριστικά καλή ηλεκτρική και θερμική αγωγιμότητα των μετάλλων, καθώς επίσης και τη λεγόμενη «μεταλλική λάμψη» τους, καθώς επιτρέπει την αστραφτερή ανάκλαση των περισσότερων συχνοτήτων του λευκού φωτός, αν και υπάρχουν μέταλλα που είναι πιο εκλεκτικά σε αυτό και γι' αυτό είναι «έγχρωμα», όπως ο χαλκός και ο χρυσός.
Όλοι οι χημικοί δεσμοί μπορούν να εξηγηθούν με την κβαντική θεωρία, αλλά στην πράξη, υπάρχουν απλοποιημένοι κανόνες που επιτρέπουν στους χημικούς να προβλέπουν την ισχύ, την κατεύθυνση, και την πολικότητα των χημικών δεσμών. Ο κανόνας οκτάβας (octet rule) και ο κανόνας άπωσης ζεύγους ηλεκτρονίων στιβάδας (Valence shell electron pair repulsion rule - VSEPR) είναι δυο τέτοια παραδείγματα. Πιο εξελιγμένες θεωρίες είναι η θεωρία σθένους - δεσμού (Valence bond theory - VB theory), που περιλαμβάνει τον υβριδισμό των τροχιακών (orbital hybridization) και τη μεσομέρεια (resonance), και η μέθοδος μοριακού τροχιακού με γραμμικό συνδυασμό ατομικών τροχιακών (linear combination of atomic orbitals molecular orbital method), που περιλαμβάνει τη θεωρία πεδίου συναρμοτών (ligand field theory). Η ηλεκτροστατική χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις πολικότητες των χημικών δεσμών και τα αποτελέσματα που έχουν στις ιδιότητες των χημικών ουσιών.
Καπολίβερι
Το Καπολίβερι (ιταλικά: Capoliveri) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Καπράια Ίζολα
Το Καπράια Ίζολα (ιταλικά: Capraia Isola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Πολυγαμία
Η πολυγαμία είναι η πρακτική τελέσεως του γάμου με παραπάνω από έναν σύζυγο. του γάμου πολλαπλών συζύγων.
Σε όλον τον κόσμο, διαφορετικές κοινωνίες ενθαρρύνουν, αποδέχονται ή απαγορεύουν την πολυγαμία. Σε κοινωνίες που επιτρέπουν ή ανέχονται την πολυγαμία, στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων η αποδεκτή μορφή είναι άνδρας παντρεμένος με πολλές γυναίκες. Σύμφωνα με το Ethnographic Atlas Codebook (1998), από 1.231 κοινωνίες που σημείωσαν, 588 είχαν συχνή πολυγύνη, 453 είχαν περιστασιακή πολυγύνη, 186 ήταν μονογαμικές και 4 είχαν πολυανδρία αν και πιο πρόσφατη έρευνα δείχνει ότι η πολυανδρία μπορεί να εμφανιστεί πιο συχνά από ό,τι πιστευόταν προηγουμένως.
Από νομικής απόψεως, σε πολλές χώρες, αν και ο νόμος αναγνωρίζει μόνον τη μονογαμία, η μοιχεία δεν είναι παράνομη.
Επιστημονικές μελέτες κατατάσσουν τον άνθρωπο ως μονογαμικό ον.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάμος Κατηγορία:Σεξουαλικότητα
Ουμβέρτος Β΄ της Ιταλίας
Ο Ουμβέρτος Β΄ της Ιταλίας (Umberto II di Savoia, 15 Σεπτεμβρίου 1904 - 18 Μαρτίου 1983) ήταν ο τέταρτος και τελευταίος βασιλιάς της Ιταλίας.
Ο Ουμβέρτος Νικόλαος Θωμάς Ιωάννης Μαρία ήταν ο μόνος γιος από τα πέντε παιδιά του Βίκτωρος Εμμανουήλ Γ΄ της Ιταλίας και της Έλενας του Μαυροβουνίου.
Δύο μαυραγορίτες στο Παρίσι (ταινία)
Δύο μαυραγορίτες στο Παρίσι (γαλλικός τίτλος: La Traversée de Paris) είναι ταινία του Κλωντ Ωτάν-Λαρά που κυκλοφόρησε το 1956, εμπνευσμένη από το μυθιστόρημα του Μαρσέλ Αιμέ Διασχίζοντας το Παρίσι (Traversée de Paris, 1947), από το οποίο προέρχεται ο γαλλικός τίτλος της ταινίας.
Ουμβέρτος Β΄ της Ιταλίας
Ο Βίκτωρ Εμμανουήλ Γ΄, σε μια προσπάθεια να επανορθώσει την εικόνα της μοναρχίας στην Ιταλία, μετά την πτώση του καθεστώτος του Μπενίτο Μουσολίνι, μετέφερε τις εξουσίες του στον γιο του Ουμπέρτο το 1944, χωρίς όμως να του δοθεί ο τίτλος του Βασιλιά. Κατά την περίοδο της οργάνωσης του ιταλικού δημοψηφίσματος του 1946 για το πολίτευμα ο Βίκτωρ Εμμανουήλ παραιτήθηκε πλήρως από τα καθήκοντά του σε μια τελευταία προσπάθεια να κερδίσει υποστήριξη ο θεσμός της μοναρχίας.
Δύο μαυραγορίτες στο Παρίσι (ταινία)
Το θέμα της ταινίας βασίζεται στη μαύρη αγορά κατά τη διάρκεια της κατοχής της Γαλλίας κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, μεταξύ 1940 και 1944.
Ουμβέρτος Β΄ της Ιταλίας
Έτσι, ο Ουμβέρτος άσκησε εξουσία για μόλις 35 ημέρες, από τις 9 Μαΐου 1946 ως τις 12 Ιουνίου 1946, οπότε και κηρύχθηκε έκπτωτος. Για αυτό το λόγο έμεινε στην ιστορία ως ο Βασιλιάς του Μάη (ιταλικά: Re di Maggio). Το υπόλοιπο μέρος της ζωής του το έζησε εξόριστος στην πόλη Κασκάις της Πορτογαλίας, ενώ δεν του επιτράπηκε να επιστρέψει στην Ιταλία ούτε την περίοδο που αρρώστησε βαριά το 1983.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1930 τη Μαρία Ιωσηφίνα των Βέττιν - Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα, κόρη του Αλβέρτου Α΄ τού Βελγίου, και είχε τέκνα:
Δύο μαυραγορίτες στο Παρίσι (ταινία)
Πλοκή
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Υπαίθριο καφέ στο [[Παρίσι κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής]] Στο Παρίσι το 1942, κατά τη γερμανική κατοχή, ο άνεργος οδηγός ταξί Μαρσέλ Μαρτέν (Μπουρβίλ) κερδίζει τα προς το ζην παραδίδοντας δέματα τη νύχτα για τη μαύρη αγορά. Ένα βράδυ πρέπει να μεταφέρει με τα πόδια, στην άλλη πλευρά της πρωτεύουσας, τέσσερις βαλίτσες που περιέχουν χοιρινό κρέας. Πηγαίνει στο υπόγειο του μαυραγορίτη παντοπώλη Ζαμπιέ (Λουί ντε Φινές) και παίζει ακορντεόν για να καλύψει τον θόρυβο καθώς το ζώο σφαγιάζεται. Ο Μαρτέν πηγαίνει στη συνέχεια στο εστιατόριο όπου θα συναντήσει τον συνεργό του, αλλά μαθαίνει ότι ο άνδρας συνελήφθη.
Οι δύο μαυραγορίτες φτάνουν στο ξενοδοχείο όπου ζει ο Μαρτέν με τη σύζυγό του και ο Γκρανζίλ κάνει ένα σύντομο τηλεφώνημα, μιλώντας πάλι στα γερμανικά. Ξεφεύγοντας από μια γερμανική περιπολία, καταλήγουν να καταφύγουν στο διαμέρισμα του Γκραντζίλ. Ο Μαρτέν εκπλήσσεται όταν ανακαλύπτει ότι ο σύντροφός του είναι στην πραγματικότητα ένας παγκοσμίου φήμης ζωγράφος, ο οποίος συμμετείχε στη νυχτερινή αποστολή για να ζήσει μια συναρπαστική περιπέτεια.
Τελικά φτάνουν στον προορισμό τους αλλά βρίσκουν την πόρτα κλειστή. Ο θόρυβος που κάνουν, προσελκύει μια γερμανική περιπολία, που τους συλλαμβάνει και τους οδηγεί στην Κομαντατούρ. Ένας Γερμανός αξιωματικός αναγνωρίζει τον διάσημο ζωγράφο Γκρανζίλ και πρόκειται να απελευθερώσει και τους δύο όταν έρχονται νέα, ότι ένας Γερμανός συνταγματάρχης δολοφονήθηκε. Όλοι οι Γάλλοι ύποπτοι στο κτήριο συγκεντρώνονται σε ένα φορτηγό, από το οποίο ο Γερμανός αξιωματικός σώζει μόνο τον Γκρανζίλ.
Τα χρόνια περνούν. Το Παρίσι ελευθερώνεται και βρίσκουμε τον Γκρανζίλ σε μια πλατφόρμα του σταθμού Γκαρ ντε Λυόν να φεύγει από το Παρίσι για διακοπές και ένας αχθοφόρος να μεταφέρει τις αποσκευές του στο τρένο. Όταν ο ζωγράφος του δίνει φιλοδώρημα, αναγνωρίζει ότι είναι ο Μαρτέν. «Ακόμα κουβαλάς βαλίτσες;» του λέει καθώς το τρένο αρχίζει να κινείται.
Αποδοχή
Η δραματική, μαύρη κωμωδία του Κλωντ Ωτάν-Λαρά όταν προβλήθηκε, το 1956 οι πληγές του πολέμου ήταν ακόμη πολύ πρόσφατες, θεωρήθηκε σκανδαλώδης, προκάλεσε αντιδράσεις στον Τύπο και κατακρίθηκε έντονα από την Εκκλησία, τον Στρατό και το Κράτος γιατί ανέτρεψε την εικόνα της γενικευμένης αντίστασης του γαλλικού λαού κατά των κατακτητών και τόλμησε να παρουσιάσει την ύπαρξη των μαυραγοριτών και τη συνεργασία Γάλλων πολιτών με τους Γερμανούς, τη στιγμή που ο λαός πεινούσε και υπέφερε. Η κυνική απεικόνιση της εποχής της κατοχής ήταν επίσης αντισυμβατική και προκάλεσε έντονη πολεμική. Παρόλα αυτά η ταινία πραγματοποίησε 4.893.174 εισιτήρια και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες του σκηνοθέτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1956 Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Γαλλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Γαλλικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Παρίσι
Σιωπηλή μονομαχία
Η Σιωπηλή μονομαχία (ιαπωνικά: 静かなる決闘, προφέρεται: σιζουκανάρου κέτο) είναι ασπρόμαυρη δραματική ταινία ιαπωνικής παραγωγής του 1949, σε σκηνοθεσία του Ακίρα Κουροσάβα.
Πλοκή
Η ταινία επικεντρώνεται στον χαρακτήρα του δρα Κιότζι Φουτζισάκι. Ο Φουτζισάκι είναι ένας νεαρός, ιδεαλιστής γιατρός που, κατά τη διάρκεια της θητείας του ως στρατιωτικός χειρουργός κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, μολύνεται από σύφιλη έχοντας έρθει σε επαφή με το αίμα ενός ασθενούς, όταν κατά λάθος κόβεται κατά τη διάρκεια μιας εγχείρησης.
Προσβεβλημένος από αυτή τη μολυσματική και τότε επαίσχυντη και ουσιαστικά ανίατη ασθένεια, ο Φουτζισάκι επιστρέφει στο σπίτι του από τον πόλεμο και πηγαίνει στην κλινική την οποία διευθύνει ο μαιευτήρας πατέρας του, ο δρ Κονοσούκε Φουτζισάκι. Εκεί, έρχεται σε επαφή με τον ασθενή που τον έχει μολύνει, βλέποντας στην πορεία τις συνέπειες της επιπόλαιας αγνόησης της νόσου. Κάνοντας κρυφά θεραπεία στον εαυτό του με ενέσεις σαλβαρασάνης και βασανιζόμενος από το αίσθημα αδικίας επειδή δεν μπόρεσε να βοηθήσει τον ασθενή, διαλύει τη σχέση του με τη Μισάο, την επί έξι χρόνια αρραβωνιαστικιά του, χωρίς ωστόσο να της δώσει καμία εξήγηση, καθώς δεν επιθυμεί να τον περιμένει πολλά χρόνια μέχρι να καταφέρει να θεραπευτεί. Συντετριμμένη από την απόρριψη του αρραβωνιαστικού της, η Μισάο αρραβωνιάζεται έναν άλλο άντρα. Κάνει, όμως, μια τελευταία έκκληση στον Φουτζισάκι, αλλά ο γιατρός παραμένει σταθερός στην απόφασή του να χωρίσουν.
Παραγωγή
Η Σιωπηλή μονομαχία γυρίστηκε κατά το μεγαλύτερο μέρος της σε στούντιο ηχογράφησης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Daiei Films Κατηγορία:Ιαπωνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ιαπωνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1949 Κατηγορία:Ιαπωνόφωνες ταινίες
Ιβάν Μπρνιτς
Ο Ιβάν Μπρνιτς (κροατικά: Ivan Brnić) (γενν. 23 Αυγούστου 2001) είναι Κροάτης ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τον Ολυμπιακό.
Εθνική ομάδα
Ο Μπρνιτς υπήρξε διεθνής με τις «μικρές» εθνικές Κροατίας Κ15, Κ17, Κ19 και Κ20.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κροατίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Χάιντουκ Σπλιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Ντουγκοπόλιε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΝΚ Μάριμπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Σλοβενίας Κατηγορία:Κροάτες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Τζώρτζταουν (Γρενάδα)
Η Τζώρτζταουν είναι ένα χωριό της Γρενάδας. Βρίσκεται στην ενορία του Αγίου Γεωργίου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:πόλεις της Γρενάδας
Καστανιέτο Καρντούτσι
Το Καστανιέτο Καρντούτσι (ιταλικά: Castagneto Carducci) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Λιβόρνο, στην περιφέρεια της Τοσκάνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Λιβόρνο
Μπομπ Νιούχαρτ
Ο Μπομπ Νιούχαρτ (Bob Newhart, 5 Σεπτεμβρίου 1929) είναι Αμερικανός stand-up κωμικός και ηθοποιός.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του τη δεκαετία του '60, κυκλοφορώντας άλμπουμ με κωμικούς μονολόγους, για τους οποίους κερδισε τρία Βραβεία Γκράμι. Έγινε γνωστός από τις κωμικές τηλεοπτικές σειρές The Bob Newhart Show και Newhart, οι οποίες προβλήθηκαν τις δεκαετίες του '70 και του '80 αντίστοιχα.
Στον κινηματογράφο, έχει παίξει σε ταινίες όπως Catch-22 και Elf. Επίσης, έχει δώσει τη φωνή του σε ταινίες κινουμένων σχεδίων όπως Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης και Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας.
To 1999 απέκτησε το δικό του αστέρι στη Λεωφόρο της Δόξας στο Χόλυγουντ και το 2007 εισήχθη στο GRAMMY Hall of Fame.
To 2013, έπαιξε στην τηλεοπτική σειρά The Big Bang Theory στον ρόλο του Καθηγητή Πρότον και κέρδισε το Βραβείο Emmy καλύτερης γκεστ εμφάνισης σε κωμική σειρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί κωμικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι
Χάσμα γενεών
Χάσμα γενεών είναι η διαφορά απόψεων και πεποιθήσεων ανάμεσα σε δύο γενέες. Αυτές οι απόψεις μπορεί να σχετίζονται με τη θρησκεία, την πολιτική, τη γλώσσα, την εργασία και τις αξίες. Οι διαφορές μεταξύ γενεών μπορεί να προκαλέσουν παρεξηγήσεις γιατί η κάθε γενεά βιώνει διαφορετικές εμπειρίες. Υπάρχουν όμως στιγμές που οι άνθρωποι καταφέρνουν να καλύψουν αυτό το κενό και να κατανοήσουν τη γενιά τους και τη γενιά πριν/μετά από αυτή.
Ιστορία
Η κοινωνιολογική θεωρία του χάσματος γενεών ήρθε στο φως για πρώτη φορά στη δεκαετία του 1960, όταν η νέα γενιά (αργότερα γνωστή ως μπέιμπι μπούμερ) φαινόταν να αντιτίθεται σε όλα όσα πίστευαν ως τότε οι γονείς τους όσον αφορά τη μουσική, τις αξίες, τις κυβερνητικές και πολιτικές απόψεις καθώς και την κουλτούρα. Οι κοινωνιολόγοι αναφέρονται πλέον στο «χάσμα των γενεών» ως «θεσμικό ηλικιακό διαχωρισμό».
Είδη του χάσματος των γενεών
Υπάρχουν διάφορα είδη χάσματος των γενεών. Για παράδειγμα, δίνονται ονόματα σε μεγάλες ομάδες (ήσυχη γενιά, μπέιμπι μπούμερ, γενιά Χ, μιλένιαλ, γενιά Ζ και γενιά άλφα) και κάθε γενιά έχει τις δικές της τάσεις και τον δικό της πολιτισμικό αντίκτυπο.
Χρήση της γλώσσας
Κάθε γενιά διακρίνεται από τις διαφορές στη χρήση της γλώσσας. Το χάσμα γενεών έχει δημιουργήσει ένα παράλληλο γλωσσικό χάσμα που μπορεί να κάνει την επικοινωνία δύσκολη. Αυτό το πρόβλημα είναι φανερό σε όλη την κοινωνία, δημιουργώντας επιπλοκές στην καθημερινή επικοινωνία στο σπίτι, στον χώρο εργασίας και στο σχολείο. Καθώς οι νέες γενιές επιδιώκουν να αυτοπροσδιοριστούν ως κάτι διαφορετικό από τις παλιές, υιοθετούν νέα γλώσσα και αργκό, βιώνοντας μια αίσθηση απομάκρυνσης από την προηγούμενη. Αυτό είναι ένα ορατό χάσμα γενεών που βλέπουμε καθημερινά. «Το πιο σημαντικό σύμβολο του ανθρώπου είναι η γλώσσα του και μέσω αυτής της γλώσσας ορίζει την πραγματικότητά του».
Αργκό
Η αργκό είναι ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο σύνολο καθομιλουμένων λέξεων και φράσεων που χρησιμοποιούν οι ομιλητές για να καθιερώσουν ή να ενισχύσουν την κοινωνική ταυτότητα ή τη συνοχή μέσα σε μια ομάδα ή στην κοινωνία γενικότερα. Καθώς κάθε διαδοχική γενιά αγωνίζεται να δημιουργήσει τη δική της μοναδική ταυτότητα διαχωρίζοντας τον εαυτό της από τις προηγούμενες, τα χάσματα γενεών έχουν μεγάλη επιρροή στη συνεχή αλλαγή και προσαρμογή της αργκό. Καθώς η αργκό θεωρείται συχνά εφήμερη διάλεκτος, συνεχώς δημιουργεί νέες λέξεις για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της ταχείας αλλαγής των συνθηκών. Και ενώ οι περισσότεροι όροι της αργκό έχουν αρκετά σύντομη διάρκεια ζωής, η αργκό αποτελεί ένα όχημα για τη δημιουργία και τη διατήρηση του χάσματος των γενεών σε ένα κοινωνικό πλαίσιο.
Τεχνολογικές επιρροές
Κάθε γενιά αναπτύσσει νέα αργκό, αλλά με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, τα κενά κατανόησης έχουν διευρυνθεί μεταξύ της παλαιότερης και της νεότερης γενιάς. "Ο όρος «επικοινωνιακές δεξιότητες», για παράδειγμα, για έναν μεγαλύτερο σε ηλικία εργαζόμενο μπορεί να σημαίνει την ικανότητα να γράφει και να μιλά επίσημα. Αλλά για έναν εικοσάχρονο μπορεί να σημαίνει τη χρήση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και άμεσων μηνυμάτων".
Ενώ κάποτε κάποιες γλωσσικές δεξιότητες όπως η στενογραφία, ένα σύστημα δημοφιλές κατά τον εικοστό αιώνα, ήταν απαραίτητες, οι τεχνολογικές καινοτομίες που εμφανίστηκαν έκτοτε έχουν καταστήσει αυτές τις δεξιότητες παρωχημένες. Οι παλαιότερες γενιές χρησιμοποιούσαν στενογραφία για να κρατούν σημειώσεις και να γράφουν πιο γρήγορα χρησιμοποιώντας συντομευμένα σύμβολα, αντί να χρειάζεται να γράφουν κάθε λέξη. Ωστόσο, με τη νέα τεχνολογία και το πληκτρολόγιο, οι νεότερες γενιές δεν χρειάζονται πλέον αυτές τις παλιότερες επικοινωνιακές δεξιότητες. Ενώ πριν από περισσότερα από 20 χρόνια γλωσσικές δεξιότητες όπως στενογραφία διδάσκονταν σε πολλά λύκεια, τώρα οι μαθητές σπάνια έχουν δει ή ακόμα και ακούσει τέτοιες μεθόδους.
Το 2011, το Εθνικό Ίδρυμα Ύπνου διεξήγαγε μια δημοσκόπηση που επικεντρώθηκε στον ύπνο και τη χρήση της τεχνολογίας. Το 95% των ερωτηθέντων παραδέχτηκε ότι χρησιμοποίησε κάποια μορφή τεχνολογίας την τελευταία ώρα πριν πάει για ύπνο το βράδυ. Η μελέτη συνέκρινε τη διαφορά στον τρόπο ύπνου όσων έβλεπαν τηλεόραση ή άκουγαν μουσική πριν τον ύπνο σε σύγκριση με αυτούς που χρησιμοποιούσαν κινητά τηλέφωνα, βιντεοπαιχνίδια και το διαδίκτυο. Η μελέτη εξέτασε μπέιμπι μπούμερ, άτομα από τη γενιά Χ, τη γενιά Υ και τη γενιά Ζ. Η έρευνα, όπως αναμενόταν, έδειξε χάσμα γενεών στις διαφορετικές μορφών τεχνολογίας που χρησιμοποιούνταν.
Γλωσσική διαμεσολάβηση
Ένα ακόμη φαινόμενο μέσα σε μια γλώσσα που λειτουργεί για να ορίσει ένα χάσμα γενεών εμφανίζεται σε οικογένειες στις οποίες διαφορετικές γενιές μιλούν διαφορετική πρώτη γλώσσα. Προκειμένου να βρουν ένα μέσο επικοινωνίας μέσα στο οικιακό περιβάλλον, πολλοί έχουν υιοθετήσει την πρακτική της γλωσσικής διαμεσολάβησης, δηλαδή «διερμηνεία και μετάφραση που εκτελούνται σε καθημερινές καταστάσεις από δίγλωσσους που δεν έλαβαν ειδική εκπαίδευση». Σε οικογένειες μεταναστών όπου η πρώτη γενιά μιλά κυρίως στη μητρική της γλώσσα, η δεύτερη γενιά κυρίως στη γλώσσα της χώρας στην οποία ζει τώρα διατηρώντας παράλληλα ευχέρεια στην κύρια γλώσσα των γονιών τους και η τρίτη γενιά κυρίως στη γλώσσα της χώρας όπου γεννήθηκε ενώ έχουν ελάχιστη έως καθόλου ευχέρεια στη μητρική γλώσσα του παππού και της γιαγιάς τους, τα μέλη της δεύτερης γενιάς χρησιμεύουν ως διερμηνείς όχι μόνο προς εξωτερικά άτομα, αλλά και εντός του νοικοκυριού, προωθώντας περαιτέρω τις διαφορές και τον διαχωρισμό των γενεών μέσω της γλωσσικής επικοινωνίας.
Σε ορισμένες οικογένειες και κοινότητες μεταναστών, η γλωσσική διαμεσολάβηση χρησιμοποιείται και για την ένταξη των παιδιών στην κοινωνία. Η ενσωμάτωση των παιδιών έχει γίνει πολύ σημαντική για τη δημιουργία δεσμών μεταξύ των νέων κοινοτήτων μεταναστών, της κυρίαρχης κουλτούρας και των νέων γραφειοκρατικών συστημάτων.
Απόψεις στον χώρο εργασίας
Η USA Today ανέφερε ότι οι νεότερες γενιές «μπαίνουν στον χώρο εργασίας ενόψει δημογραφικών αλλαγών και ενός χώρου εργασίας με ολοένα και πιο πολλές γενεές».
Μια δημοφιλής πεποίθηση που έχουν οι παλαιότερες γενιές είναι ότι τα χαρακτηριστικά των μιλένιαλ μπορούν δυνητικά να περιπλέξουν τις επαγγελματικές σχέσεις. Κάποιοι θεωρούν τους μιλένιαλ ναρκισσιστές και εγωκεντρικούς. Όταν οι μιλένιαλ εισέρχονται για πρώτη φορά σε μια νέα εργασία, συχνά τους υποδέχονται επιφυλακτικά. Μελέτες έχουν δείξει ότι οι μιλένιαλ είναι συνήθως εξαιρετικά σίγουροι για τις ικανότητές τους και αναζητούν βασικούς ρόλους σε σημαντικά έργα από νωρίς στην καριέρα τους.
Μεγαλώνοντας, οι μιλένιαλ θεωρούσαν τους γονείς, τους δασκάλους και τους προπονητές πηγή επαίνου και υποστήριξης. Αποτελούσαν μέρος ενός εκπαιδευτικού συστήματος με διογκωμένους βαθμούς και τυποποιημένες εξετάσεις, στα οποία ήταν ικανοί να αποδίδουν καλά. Οι μιλένιαλ ανέπτυξαν έντονη ανάγκη συχνών θετικών αντιδράσεων. Οι μισθοί των μιλένιαλ και τα επιδόματα των εργαζομένων δίνουν σε αυτή τη γενιά μια ιδέα για το πόσο καλά αποδίδουν. Οι μιλένιαλ επιδιώκουν την επιτυχία και έχει αποδειχθεί οι καλοπληρωμένες δουλειές τους κάνουν να νιώθουν πιο επιτυχημένοι.
Ίσως η πιο συχνά αναφερόμενη διαφορά μεταξύ παλαιότερων και νεότερων γενεών είναι η τεχνολογική επάρκεια. Μελέτες έχουν δείξει ότι η εξάρτησή τους από την τεχνολογία έχει κάνει τους μιλένιαλ λιγότερο άνετους στην προσωπική επικοινωνία και την αποκρυπτογράφηση λεκτικών κωδίκων. Ωστόσο, η τεχνολογική επάρκεια έχει και οφέλη. Οι μιλένιαλ είναι πολύ πιο αποτελεσματικοί στην ταυτόχρονη επιτέλεση διαφορετικών έργων και στο φιλτράρισμα πληροφοριών από τις παλαιότερες γενιές.
Ωστόσο, σύμφωνα με μελέτες, οι μεγαλύτεροι εργαζόμενοι και οι νέες γενιές εργαζομένων μοιράζονται παρόμοιες σκέψεις για ορισμένα θέματα παρά το χάσμα των γενεών. Οι απόψεις τους ταυτίζονται σχετικά με το ευέλικτο ωράριο εργασίας, τις εργασιακές ρυθμίσεις, τις προαγωγές και τα επιδόματα, τη σημασία της επάρκειας στη χρήση της τεχνολογίας και την ηγεσία. Επιπλέον, η πλειονότητα των μιλένιαλ και των μεγαλύτερων εργαζομένων απολαμβάνουν να πηγαίνουν στη δουλειά κάθε μέρα και νιώθουν εμπνευσμένοι να κάνουν το καλύτερο δυνατό.
Διαγενεακή διαβίωση
«Τόσο η κοινωνική απομόνωση όσο και η μοναξιά των ηλικιωμένων ανδρών και γυναικών συνδέονται με αυξημένη θνησιμότητα, σύμφωνα με μια Έκθεση του 2012 της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής». Η διαγενεακή διαβίωση είναι μια μέθοδος που χρησιμοποιείται παγκοσμίως ως μέσο καταπολέμησης τέτοιων συναισθημάτων. Ένας οίκος ευγηρίας στο Ντέβεντερ της Ολλανδίας ανέπτυξε ένα πρόγραμμα όπου παρέχονται σε φοιτητές ενός τοπικού πανεπιστημίου μικρά διαμερίσματα χωρίς ενοίκιο εντός ενός γηροκομείου. Σε αντάλλαγμα, οι μαθητές περνούν εθελοντικά τουλάχιστον 30 ώρες το μήνα με τους ηλικιωμένους. Οι μαθητές παρακολουθούν αθλήματα με τους ηλικιωμένους, γιορτάζουν γενέθλια ή απλώς τους κάνουν συντροφιά όταν είναι άρρωστοι ή στενοχωρημένοι. Προγράμματα παρόμοια με το πρόγραμμα της Ολλανδίας αναπτύχθηκαν ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 στη Βαρκελώνη της Ισπανίας. Στο πρόγραμμα της Ισπανίας, οι μαθητές τοποθετήθηκαν σε σπίτια ηλικιωμένων με παρόμοιο στόχο τη δωρεάν ή φθηνή στέγαση και αντάλλαγμα τη συντροφιά για τους ηλικιωμένους. Αυτό το πρόγραμμα εξαπλώθηκε γρήγορα σε 27 άλλες πόλεις σε όλη την Ισπανία και παρόμοια προγράμματα υπάρχεουν στη Λυών της Γαλλίας και στο Κλίβελαντ του Οχάιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεολαία Κατηγορία:Υποκουλτούρες Κατηγορία:Γήρανση Κατηγορία:Ηλικιακή διάκριση
Το πρόσωπο της Σάρα
Το πρόσωπο της Σάρα είναι ένα νεανικό μυθιστόρημα του βρετανού συγγραφέα Μέλβιν Μπέρτζες.
Το μυθιστόρημα
Το πρόσωπο της Σάρα χαρακτηρίζεται από πολλούς ως «τολμηρό ψυχολογικό θρίλερ». Οι αναγνώστες αναπόφευκτα συνδέουν το συγκεκριμένο σύγγραμμα με την θορυβώδη ζωή του διάσημου ποπ σύμβολου Μάικλ Τζάκσον. Η Σάρα Κάρτερ είναι μια δεκαεφτάχρονη που ευελπιστεί να αναδειχθεί στο χώρο του τραγουδιού - κυρίως να γίνει διάσημη. Μην εκτιμώντας την φυσική ομορφιά της, απελπίζεται και αναμασά την ιδέα της πλαστικής χειρουργικής. Μετά από μια σειρά ατυχών γεγονότων, μπαίνει στο δρόμο της ο Τζόναθον Χιτ, ένας θρυλικός αλλά ξεπεσμένος ροκ σταρ, ο οποίος, έχοντας υποστεί πολυάριθμες πλαστικές επεμβάσεις, έχει πλέον κατεστραμμένη όψη και αναγκάζεται να φοράει μάσκα. Ο Χιτ γίνεται μέντοράς, μα εκείνη σταδιακά πείθεται ότι ο Χιτ σκοπεύει να της «κλέψει το πρόσωπο» για να το χρησιμοποιήσει ως μόσχευμα για τον ίδιο. Το βιβλίο εξιστορεί την ταραχώδη περιπέτειά της, από το στάδιο πριν έως και αυτό μετά τη γνωριμία της με τον ροκ σταρ.
Αρχαία αιγυπτιακή φόρμουλα προσφοράς
Η φόρμουλα προσφοράς, επίσης γνωστή και από τις εισαγωγές λέξεις της ως φόρμουλα ḥtp-ḏỉ-nsw ή ḥtp-ḏj-nswt ήταν η στάνταρτ αφιερωτική φόρμουλα (ή αλλιώς τύπος) που βρίσκεται σε αρχαία αιγυπτιακά ταφικά αντικείμενα, και η οποία πιστευόταν ότι επέτρεπε στον νεκρό να συμμετέχει στις προσφορές προς τις μεγαλύτερες θεότητες που γίνονταν εκ μέρους του βασιλιά, ή τις προσφορές που προσφέρονταν άμεσα στον νεκρό από μέλη της οικογένειας του It is among the most common of all Middle Egyptian texts. .
Οι εισαγωγικές της λέξεις, ḥtp-ḏj-nswt, χετέρ ντζι νεσούτ, «προσφορά που δίνεται από τον βασιλιά», ακολουθείται από το όνομα της θεότητας και τη λίστα με τις προσφορές. Η φόρμουλα προσφοράς συνήθως βρίσκεται εγχαραγμένη ή γραμμένη σε ταφικές στήλες, ψευδοθύρες, φέρετρα, και κάποιες φορές και σε ταφικά αντικείμενα. Κάθε άτομο συμπλήρωνε στη φόρμουλα το όνομά του και τους τίτλους του. Η φόρμουλα προσφοράς δεν ήταν μόνο προνόμιο του βασιλιά όπως άλλα θρησκευτικά κείμενα όπως η Λιτανεία του Ρα, αλλά μπορούσε να τη χρησιμοποιήσει όποιος είχε την οικονομική δυνατότητα για να πληρώσει να ετοιμαστεί γι’ αυτόν.
Κείμενο
Όλες οι αρχαίες αιγυπτιακές φόρμουλες προσφοράς είχαν την ίδια βασική δομή, αλλά υπάρχει πολύ μεγάλη ποικιλία στις θεότητες και το είδος των προσφορών που αναφέρονται, και σε επιθετικούς προσδιορισμούς και τίτλους που χρησιμοποιούνται. Παρακάτω ακολουθεί ένα τυπικό παράδειγμα φόρμουλας προσφοράς:
Η φόρμουλα πάντα αρχίζει με τη φράση: Η φράση χρησιμοποιούταν από την Αρχαία αιγυπτιακή γραφή, και κυριολεκτικά σημαίνει "μια προσφορά που δίνεται από τον βασιλιά". Η αφιέρωση αυτή δεν σημαίνει ότι η προσφορά δινόταν προσωπικά από τον βασιλιά. Αντίθετα, υποδηλώνει ότι οι ταφικές προσφορές είχαν τη βασιλική συγκατάθεση. Επειδή ο βασιλιά θεωρούταν ως ενδιάμεσος μεταξύ του λαού της Αιγύπτου και των θεών, οι προσφορές δίνονταν στο όνομά του.
Μετά η φόρμουλα αναφέρει έναν θεό του Κάτω Κόσμου και αρκετά από τα επίθετά του. Συνήθως ο θεός είναι ο Όσιρις, ο Άνουβις ή (σπάνια) ο Γκεμπ, ο Ουπουαούτ ή άλλη θεότητα. Αυτό το μέρος της φόρμουλας αναφέρει την υπεύθυνη τοπική πόλη / περιοχή που όντως προσφέρει τις προσφορές. Αυτές θεωρούνται ότι είναι υπό την αιγίδα του τοπικού προστάτη θεού αυτής της περιοχής. Η επόμενη πρόσταση είναι τυπική επίκλιση του Όσιρι: το οποίο σημαίνει "Όσιρις, ο Κύριος της Βούσιρις, ο μεγάλος θεός, ο Κύριος της Αβύδου." Δεν υπήρχε καθορισμένος κανόνας για τα επίθετα που μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν. Όμως, "Κύριος της Βούσιρις," "Μεγάλος Θεός," και "Κύριος της Αβύδου" ήταν πολύ συχνά. Επίσης συχνά ήταν τα: που σημαίνει "Κύριος της Δύσης, Κύριος της Αιωνιότητας" Ο Άνουβις απαντάται λιγότερο συχνά από τον Όσιρι, και συνήθως ως, που σημαίνει, "Άνουβις, αυτός που είναι μπροστά από το θεϊκό του σκήνωμα, αυτός που είναι στο βουνό του."