cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Συγκρητική πολιτική
Ιστορικά παραδείγματα
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι υποστηρικτές του Τρίτου Δρόμου υποστηρίζουν τον δημοσιονομικό συντηρητισμό σε μεγαλύτερο βαθμό από τους παραδοσιακούς σοσιαλφιλελεύθερους. Τίθενται υπέρ της ανταποδοτικής παροχής της κοινωνικής πρόνοιας και προστρέχουν στην αγορά για την εξεύρεση λύσεων σε παραδοσιακά προβλήματα. Πάντως, απορρίπτουν την laissez-faire οικονομία και άλλες θέσεις που εμπίπτουν στο πεδίο του ελευθεριασμού. Ιδιαίτερα, η προεδρία του Μπιλ Κλίντον αποτέλεσε σταθμό στο πεδίο της συγκρητικής πολιτικής. Επ' αυτού, ο πολιτικός επιστήμονας Stephen Skowronek εισήγαγε τον όρο του Τρίτου Δρόμου στην ερμηνεία των μεταρρυθμίσεων της αμερικανικής προεδρικής πολιτικής. Έτσι, είναι συνήθης ο δανεισμός ιδεών από τη συντηρητική αντιπολίτευση, σε μια απόπειρα να βρεθεί μια μέση λύση και να κεφαλαιοποιηθεί το εκπορεύομενο πολιτικό όφελος. Η τεχνική αυτή είναι γνωστή ως τριγωνοποίηση και χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα από τον Μπιλ Κλίντον και άλλους Νέους Δημοκρατικούς που προσπάθησαν να μετακινηθούν μακριά από τις πολιτικές New Deal, ως απάντηση στις πολιτικές ανακατατάξεις της δεκαετίας του 1980. Μέσω αυτής της στρατηγικής, ο πρόεδρος Κλίντον ασπάστηκε πολιτικές που παραδοσιακά αφορούν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, όπως ο δημοσιονομικός συντηρητισμός, η μεταρρύθμιση της κοινωνικής πρόνοιας, η απορρύθμιση της οικονομίας και οι πολιτικές νόμου και τάξης. Είναι χαρακτηριστική η αναφορά του, στη διάρκεια των προγραμματικών δηλώσεων του 1996, ότι «η εποχή της μεγάλης κυβέρνησης έχει παρέλθει».
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η εμφάνιση της πολιτικής του Νέου Εργατικού Κόμματος υπό τους Τόνι Μπλερ και Γκόρντον Μπράουν ήταν αντικαθρέφτισμα του Τρίτου Δρόμου, εφόσον συνδυάζονταν οικονομικά νεοφιλελεύθερες πολιτικές, όπως η ιδιωτικοποίηση των τραπεζών, με κοινωνικά προοδευτικές πολιτικές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικές ιδεολογίες
Μαλίκ αλ-Αφντάλ
Η άνοδος στην εξουσία
Γεννήθηκε στην Άκρα και ήταν γιος του Μπαντρ αλ-Τζαμαλί, ενός Αρμένιου Μαμελούκου που έγινε μουσουλμάνος. Ο Μπαντρ ήταν βεζίρης των Φατιμιδών στο Κάιρο από το 1074 έως το θάνατό του το 1094, όταν και τον διαδέχτηκε ο αλ-Αφντάλ. Ο χαλίφης Μαάντ αλ-Μουστανσίρ Μπιλλάχ πέθανε λίγο αργότερα και ο αλ-Αφντάλ διόρισε ως χαλίφη τον αλ-Μουσταλί, ένα παιδί, αντί για τον πολύ μεγαλύτερο αδελφό του, Νιζάρ. Ο Νιζάρ εξεγέρθηκε και ηττήθηκε το 1095. Οι υποστηρικτές του, υπό την ηγεσία του Χασσάν-ι-Σαμπάχ, διέφυγαν στα ανατολικά, όπου ο Χασσάν ίδρυσε την ισμαηλιτική κοινότητα, τα μέλη της οποίας ενίοτε αποκαλούνταν ειρωνικά Χασσασίνοι ή Ασασίνοι.
Τον καιρό εκείνο η φατιμιδική εξουσία στην Παλαιστίνη είχε ατονήσει εξαιτίας της άφιξης των Σελτζούκων Τούρκων. Το 1097 ο αλ-Αφντάλ κατέλαβε την Τύρο από τους Σελτζούκους και το 1098 την Ιερουσαλήμ, εκδιώκοντας τον Ορτοκίδη κυβερνήτη Ιλγκαζί και τοποθετώντας στη θέση του έναν Φατιμίδη. Ο αλ-Αφντάλ επανέφερε το μεγαλύτερο τμήμα της Παλαιστίνης υπό τον έλεγχο των Φατιμιδών, τουλάχιστον προσωρινά.
Η σύγκρουση με τους Σταυροφόρους
Ο αλ-Αφντάλ πέρασε τους σταυροφόρους για Βυζαντινούς μισθοφόρους. Αυτή η εσφαλμένη αντίληψη οδήγησε τον αλ-Αφντάλ στο συμπέρασμα ότι οι σταυροφόροι θα έκαναν για φυσικοί σύμμαχοι, καθώς και οι δύο πλευρές ήταν εχθροί των Σελτζούκων. Οι προτάσεις των Φατιμιδών για συμμαχία με τους σταυροφόρους απορρίφθηκαν και οι σταυροφόροι συνέχισαν νότια από την Αντιόχεια για να καταλάβουν την Ιερουσαλήμ από τον έλεγχο των Φατιμιδών το 1099.
Όταν έγινε φανερό ότι οι Σταυροφόροι δεν θα σταματούσαν αν δεν έπαιρναν τον έλεγχο της πόλης, ο αλ-Αφντάλ ξεκίνησε από το Κάιρο αλλά ήταν πολύ αργά για τη διάσωση της Ιερουσαλήμ, η οποία έπεσε στις 15 Ιουλίου του 1099. Στις 12 Αυγούστου, οι σταυροφόροι υπό τον Γοδεφρείδο του Μπουιγιόν νίκησαν τον αλ-Αφντάλ στην Ασκαλώνα.
Κατηγορία:Χαλιφάτο των Φατιμιδών Κατηγορία:Α΄ Σταυροφορία
Ιταλική αντίσταση
Το κίνημα των Παρτιζάνων
αριστερά|μικρογραφία|285x285εσ| Χάρτης της Ιταλίας κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, με επίκεντρο την [[Ιταλική Σοσιαλιστική Δημοκρατία|Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία ]] Ο Ροντόλφο Γκρατσιάνι εκτίμησε την δύναμη του κινήματος σε περίπου 70.000-80.000 άτομα έως και τον Μάιο του 1944. Περίπου το 41% ανήκε στις Ταξιαρχίες Γκαριμπάλντι και το 29% ήταν Αγωνιστές της Ταξιαρχίας Δικαιοσύνη & Ελευθερία (Giustizia e Libertà). Μία από τις ισχυρότερες μονάδες, η 8η Ταξιαρχία Γκαριμπάλντι, είχε 8.050 άνδρες (οι 450 άοπλοι) και ως βάση της είχε την περιοχή της Ρομάνια. Η Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (Comitato di Liberazione Nazionale, CLN) δρούσε ως επί το πλείστον στην περιοχή των Άλπεων, στα Απέννινα Όρη και στην Κοιλάδα του Πάδου της Ιταλικής Δημοκρατίας του Σαλό (Repubblica Sociale Italiana, RSI), καθώς και στη γερμανική Επιχειρησιακή Ζώνη Παράκτιας Περιοχής της Αδριατικής (OZAK) και στη ζώνη Επιχειρησιακής Περιοχής στους Πρόποδες των Άλπεων (OZAV), δηλαδή στις περιοχές Τρεντίνο και Νότιο Τιρόλο. Οι απώλειες της επιτροπής ανήλθαν στους 16.000 νεκρούς, τραυματίες ή συλληφθέντες στο διάστημα μεταξύ Σεπτεμβρίου 1943 και Μαΐου 1944.Στις 15 Ιουνίου 1944, το Γενικό Επιτελείο του Εθνικού Δημοκρατικού Στρατού της Ιταλίας (Esercito Nazionale Repubblicano, ENR) εκτιμά ότι η δύναμη των Παρτιζάνων ανέρχεται σε περίπου 82.000 άνδρες, από τους οποίους περίπου 25.000 ως έδρα τους έχουν το Πεδεμόντιο, 14.200 τη Λιγυρία, 16.000 την Βενέτσια Τζούλια, 17.000 την Τοσκάνη και την Εμίλια Ρομάνια, 5.600 το Βένετο και 5.000 την Λομβαρδία. Οι αριθμοί αυξήθηκαν σταδιακά από την εισροή νέων ανδρών που δραπεύτευαν από την στρατολογία της Ιταλικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, καθώς και από λιποτάκτες των ένοπλων δυνάμεων της Ιταλικής Δημοκρατίας του Σαλό. Μέχρι τον Αύγουστο του 1944, ο αριθμός των Παρτιζάνων είχε φτάσει τους 100.000 και ξεπέρασε τους 250.000 με την τελική εξέγερση τον Απρίλιο του 1945. Κατά την ιταλική αντίσταση 50.000 μαχητές έχασαν τη ζωή τους.Οι αριθμοί των μονάδων των Παρτιζάνων ποικίλουν, ανάλογα με την διοικητική μέριμνα (όπως η δυνατότητα να επαρκούν για όλους τα όπλα, τα ενδύματα και τα τρόφιμα) και τoν βαθμό της τοπικής στήριξης. Η βασική μονάδα ήταν η squadra (ομάδα). Τρεις ή περισσότερες ομάδες (συνήθως πέντε) αποτελούσαν ένα distaccamento (απόσπαση). Τρεις ή περισσότερες αποσπάσεις δημιουργούσαν μια brigata (ταξιαρχία) εκ των οποίων δύο ή περισσότερες μια divisione (μεραρχία). Σε ορισμένες περιοχές, διάφορες μεραρχίες σχημάτιζαν ένα gruppo divisione (ομάδα μεραρχίας). Αυτές οι ομάδες μεραρχίας ήταν υπεύθυνες για μια zona d'operazione (επιχειρησιακή ομάδα).
Ενώ τα πολυπληθέστερα βοηθητικά τμήματα του στρατού δρούσαν στις ορεινές περιοχές των Άλπεων και στα Απέννινα Όρη, άλλα μεγάλα τμήματα πολεμούσαν γύρω από τον ποταμό Πάδο. Στις μεγάλες πόλεις της βόρειας Ιταλίας, όπως η Πιατσέντσα, και στις γύρω κοιλάδες κοντά στη Γοτθική Γραμμή, το Κάστρο του Μοντετσίνο στεγάζει ένα από τα κεντρικά αρχηγεία των Παρτιζάνων. Το Gruppi di Azione Patriottica (GAP, "Πατριωτικές Ομάδες Δράσης") έκανε σαμποτάζ και ανταρτοπόλεμο, ενώ η Squadre di Azione Patriottica (SAP, "Πατριωτικά Squads Δράσης") ήταν υπεύθυνη για τις απεργίες και τις προπαγανδιστικές εκστρατείες. Όπως συνέβη και στη Γαλλική Αντίσταση, οι γυναίκες ήταν συχνά σημαντικά μέλη, ακόμα και αρχηγοί.
Οι Ιταλοί Παρτιζάνοι, όπως και οι αντίστοιχοι αντάρτες των υπόλοιπων περιοχών της Ευρώπης, είχαν στην κατοχή τους οποιοδήποτε όπλο μπορούσαν να βρουν. Τα πρώτα όπλα αποκτήθηκαν από πρώην στρατιώτες που πολέμησαν τους Γερμανούς κατακτητές και ανήκαν στα αποθέματα του Βασιλικού Ιταλικού Στρατού : τουφέκια Carcano, πιστόλια Beretta M1934 και M1935, περίστροφα Bodeo M1889, χειροβομβίδες SRCM και OTO καθώς και τα οπλοπολυβόλα Fiat-Revelli Modello 1935, Breda 30 και Breda M37. Αργότερα, τα όπλα K98k, MG 34, MG 42, Luger και Walther P38 και οι εμβληματικές χειροβομβίδες, συλλέχθηκαν και προστέθηκαν στον εξοπλισμό των Παρτιζάνων. Τα οπλοπολυβόλα (όπως το MP 40) ήταν στην αρχή ελάχιστα και συνήθως προορίζονταν για τους ηγέτες της ομάδας.
Τα αυτόματα όπλα εμφανίζονταν ολοένα και συχνότερα, με το που άρχισαν να καταλαμβάνονται σε μάχες και όταν οι στρατιώτες του καθεστώτος της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας ξεκίνησαν να αυτομολούν, φέρνοντας τα δικά τους όπλα. Τα όπλα Beretta MAB άρχισαν να χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο τον Οκτώβριο του 1943, όταν αρπάχτηκαν μαζικά από το εργοστάσιο της Beretta το οποίο τα παρήγαγε για την Βέρμαχτ. Οι Σύμμαχοι εφοδίαζαν με συμπληρωματικά όπλα (κυρίως βρετανικής προέλευσης) όπως: PIAT, τουφέκια Lee-Enfield, ελαφριά πολυβόλα Bren και Sten. Τα όπλα αμερικανικής προέλευσης προσφέρθηκαν σε μικρότερη κλίμακα από το Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS): οπλοπολυβόλα Thompson (M1928, Μ3 και M1), United Defense M42 και καραμπίνες M1 με πτυσσόμενα αποθέματα. Άλλες προμήθειες περιελάμβαναν εκρηκτικές ύλες, ρουχισμό, μπότες, σιτηρέσια και χρήματα (που χρησιμοποιούνταν για την αγορά όπλων ή για την αποζημίωση πολιτών για κατασχέσεις).
Εξοχή
Οι χειρότερες συνθήκες και οι δυσκολότερες μάχες δόθηκαν στις ορεινές περιοχές. Οι πόροι ήταν ελάχιστοι και οι συνθήκες διαβίωσης άθλιες. Λόγω περιορισμένων προμηθειών, η αντίσταση ξεκίνησε ανταρτοπόλεμο. Αυτό σήμαινε ομάδες 40-50 αγωνιστών που έπλητταν και παραβίαζαν τους Ναζί και τους συμμάχους τους. Το μέγεθος των ταξιαρχιών ήταν ανάλογο των πόρων που είχαν στη διάθεσή τους οι αντάρτες. Τα όρια των πόρων δεν μπορούσαν να υποστηρίξουν μεγάλες ομάδες σε μια περιοχή. Η κινητικότητα ήταν το κλειδί για την επιβίωσή τους. Η γνώση του εδάφους τους επέτρεπε περιορισμένες αποδράσεις σε μικρές ομάδες όταν σχεδόν τους περιέβαλαν οι Γερμανοί. Οι Παρτιζάνοι δεν είχαν μόνιμη έδρα ή κάποια βάση, κάτι που δυσκόλευε το έργο των αντιπάλων για ολική καταστροφή.
Οι ίδιοι οι αγωνιστές της αντίστασης στηρίζονταν σε μεγάλο βαθμό στον τοπικό πληθυσμό για υποστήριξη και προμήθειες. Θα αντάλαζαν συχνά πράγματα ή απλώς θα ζητούσαν φαγητό, κουβέρτες και φάρμακα. Όταν λάμβαναν προμήθειες από οικογένειες, συχνά δίδονταν υποσχετικές που οι αγρότες μπορούσαν να μετατρέψουν μετά τον πόλεμο για χρήματα. Κοιμόντουσαν σε εγκαταλελειμμένα αγροκτήματα και φάρμες. Ένας λογαριασμός από τον Παολίνο «Αντρέα» Ρανιέρι (πολιτικός κομισάριος της εποχής) περιέγραφε μαχητές να χρησιμοποιούν τα γαϊδούρια για να μεταφέρουν εξοπλισμό τη νύχτα, ενώ κατά τη διάρκεια της ημέρας αγρότες να τους χρησιμοποιούν στα χωράφια. Οι Ναζί προσπάθησαν να χωρίσουν τον τοπικό πληθυσμό από τους αγωνιστές υιοθετώντας μια πολιτική αντίποινων: τη δολοφονία 10 Ιταλών για κάθε Γερμανό που σκοτωνόταν από τους Παρτιζάνους. Εκείνοι που θα εκτελούνταν θα προέρχονταν από το χωριό κοντά στο οποίο έλαβε χώρα η επίθεση, είτε μερικές φορές από αιχμαλωτισμένους συμπατριώτες.
Οι γερμανικές τιμωρίες απέτυχαν και αντ 'αυτού ενίσχυσαν τις σχέσεις. Επειδή οι περισσότεροι μαχητές αντίστασης ήταν αγρότες, οι τοπικοί πληθυσμοί αισθάνθηκαν την ανάγκη να τους φροντίσουν από μόνοι τους. Μία από τις μεγαλύτερες μάχες ήταν εκείνη για το Monte Battaglia (κυριολεκτικά: την "Ορεινή Μάχη"), μια βουνοκορφή, μέρος της Γοτθικής Γραμμής. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1944, μια κοινή δύναμη 250 Παρτιζάνων και τριών στρατιωτικών ομάδων των ΗΠΑ από την 88η Διεύθυνση Πεζικού, επιτέθηκαν στο λόφο που βρισκόταν υπό την κυριαρχία του 290ου γερμανικού συντάγματος Γρεναδιέρων. Οι Γερμανοί πιάστηκαν εντελώς απροετοίμαστοι. Οι επιτιθέμενοι κατέλαβαν το λόφο και τον κράτησαν για πέντε ημέρες εναντίον ενισχυμένων γερμανικών μονάδων, εξασφαλίζοντας το δρόμο για την επέλαση των Συμμάχων.
Επαρχία της Νοβάρας
Η επαρχία της Νοβάρας (ιταλικά: Provincia di Novara) είναι επαρχία στην περιφέρεια του Πεδεμόντιου στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.339 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 365.156 (2008) κατοίκους. Έδρα της επαρχίας είναι η Νοβάρα (Novara). Συνολικά, η επαρχία αριθμεί 88 δήμους.
Ιταλική αντίσταση
Αστικές περιοχές
Οι δραστηριότητες αντίστασης διέφεραν στις πόλεις. Κάποιοι Ιταλοί αγνοούσαν τον αγώνα, ενώ άλλοι τον οργάνωναν και προπαγάνδιζαν, όπως τα Πατριωτικά Squads Δράσης (SAP). Ομάδες όπως οι Πατριωτικές Ομάδες Δράσης (GAP) ήταν υπεύθυνες για τις στρατιωτικές ενέργειες. Δημιουργήθηκε ένα πιο εκτεταμένο δίκτυο υποστήριξης από αυτό της υπαίθρου. Λειτούργησαν δίκτυα ασφαλών κατοικιών για την απόκρυψη όπλων και τραυματισμένων μαχητών. Συμμετείχαν μόνο οι πραγματικοί υποστηρικτές, καθώς ο καταναγκασμός θεωρούταν ενθαρρυντικός της προδοσίας. Οι άνθρωποι υποστήριζαν σε μεγάλο βαθμό την αντίσταση λόγω των οικονομικών δυσχερειών, ιδιαίτερα του πληθωρισμού. Οι τιμές των ζυμαρικών τριπλασιάστηκαν και του ψωμιού πενταπλασιάστηκαν από το 1938. Η πείνα ενοποίησε την Αντίσταση και τον γενικό πληθυσμό.
Επαρχία της Νοβάρας
Συνορεύει βόρεια με την επαρχία της Βερμπάνια, δυτικά με την επαρχία της Μπιέλλα και την επαρχία του Βερτσέλλι, και με τη Λομβαρδία (επαρχίες του Μιλάνου και του Βαρέζε).
Ιταλική αντίσταση
Γυναίκες αντάρτες
εναλλ.=|μικρογραφία| Κάρλα Καπόνι, υπαρχηγός της GAP (Πατριωτικές Ομάδες Δράσης) Οι γυναίκες έπαιξαν σημαντικό ρόλο. Μετά τον πόλεμο, περίπου 35.000 Ιταλίδες αναγνωρίστηκαν ως Παρτιζάνοι Αγωνιστές (partigiane combattenti) και 20.000 ως Πατριώτισσες (patriote), λόγω των δραστηριοτήτων τους. Η πλειοψηφία ήταν μεταξύ 20 και 29 ετών. Κατά βάση δρούσαν χωριστά από τους άντρες Παρτιζάνους. Λίγες εντάχθηκαν στις ταξιαρχίες και ακόμη πιο σπάνια στις ορεινές ταξιαρχίες. Γενικότερα, οι γυναίκες εθελόντριες της υπαίθρου δεν γινόντουσαν δεκτές. Παρ' όλα αυτά, εξακολουθούσαν να υπηρετούν σε ένα μεγάλο ποσοστό και είχαν σημαντική επιρροή.
Επαρχία της Νοβάρας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Νοβαρα
Ιταλική αντίσταση
Γυναίκες αντάρτες
Κατηγορία:Αντιστασιακά κινήματα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Νεότερη ιστορία της Ιταλίας
Σπερρυλίτης
Ο σπερρυλίτης ή σπερρύλιθος (αγγλ. sperrylite) είναι αρσενικούχο ορυκτό του λευκοχρύσου, του οποίου αποτελεί και το κυριότερο μετάλλευμα. Έλαβε το όνομά του προς τιμή του Φράνσις Λούις Σπέρρυ (Francis Louis Sperry, 1861-1906), χημικού στο Sudbury του Οντάριο, ο οποίος τον ανακάλυψε.
Το Λεμονοδάσος (Τηλεοπτική σειρά)
Το Λεμονοδάσος είναι τηλεοπτική σειρά που μεταδόθηκε από την ΕΡΤ σε πρώτη προβολή στα τέλη του 1978.
Σπερρυλίτης
Είναι το πλέον διαδεδομένο ορυκτό του λευκοχρύσου και ανευρίσκεται σε όλους τους τύπους αποθέσεων. Ορυκτά με τα οποία σχετίζεται είναι ο χαλκοπυρίτης, ο γαληνίτης, ο πυρροτίτης, ο βορνίτης, ο σφαλερίτης, ο μαγνητίτης, ο πεντλανδίτης, ο αυτοφυής χρυσός, ο χρωμίτης, ο ιλμενίτης, ο κουπερίτης και ο σιδηροπυρίτης. Επίσης σχετίζεται με άλλα ιδιαίτερα σπάνια ορυκτά όπως ο κοτουλσκίτης, ο τεστιβιοπαλλαδίτης, ο σεντμπερίτης, ο ο ομειίτης, ο βιολαρίτης κ. ά.
Μεξικό
Το Μεξικό (Ισπανικά: México ή Méjico ) είναι χώρα του νότιου τμήματος της Βόρειας Αμερικής. Το επίσημο όνομά της είναι Estados Unidos Mexicanos (Ηνωμένες Μεξικανικές Πολιτείες). Βρέχεται από τον Ειρηνικό και τον Ατλαντικό ωκεανό. Καταλαμβάνει το μεγαλύτερο τμήμα της Μεξικάνικης Χερσονήσου που ενώνει τη Βόρεια με τη Νότια Αμερική. Συνορεύει βόρεια με τις ΗΠΑ, νοτιοανατολικά με τη Γουατεμάλα και τη Μπελίζ. Έχει έκταση 1.964.375 τ.χλμ. και πληθυσμό 126.014.024 σύμφωνα με την απογραφή του 2020. Πρωτεύουσα είναι η Πόλη του Μεξικού. Άλλες πόλεις είναι: η Γουαδαλαχάρα, το Μοντερρέι, το Ακαπούλκο, το Μεξικάλι, η Τορρεόν, η Μέριδα, η Τιχουάνα, το Σαν Λουίς Ποτοσί, η Σιουδάδ Χουάρες κ.λπ.. Επίσημη γλώσσα είναι η ισπανική, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού έχει ασπαστεί το χριστιανικό ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Νομισματική μονάδα είναι το πέσο. Το Μεξικό είναι η πολυπληθέστερη ισπανόφωνη χώρα. Η χώρα διαιρείται σε 31 ομόσπονδες πολιτείες και μία ομοσπονδιακή περιοχή.
Η πρώιμη ιστορία του Μεξικού ως έθνους-κράτους σημαδεύτηκε από πολιτικές και κοινωνικοοικονομικές αναταραχές. Η επανάσταση του Τέξας και ο Μεξικανοαμερικανικός πόλεμος στα μέσα του 19ου αιώνα οδήγησαν σε τεράστιες εδαφικές απώλειες υπέρ των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις κατοχυρώθηκαν στο Σύνταγμα του 1857, το οποίο προσπάθησε να ενσωματώσει τις αυτόχθονες κοινότητες και να περιορίσει την εξουσία της εκκλησίας και του στρατού. Αυτό πυροδότησε έναν εσωτερικό μεταρρυθμιστικό πόλεμο και παρέμβασης από τη Γαλλία, η οποία τοποθέτησε τον Μαξιμιλιανό Αψβούργο ως αυτοκράτορα ενάντια στη Ρεπουμπλικανική αντίσταση με επικεφαλής τον Μπενίτο Χουάρες, η οποία αντίσταση τελικά επικράτησε.
Οι τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα σημαδεύτηκαν από τη δικτατορία του Πορφίριο Ντίας, ο οποίος προσπάθησε να εκσυγχρονίσει το Μεξικό και να αποκαταστήσει την τάξη. Η μακρόχρονη θητεία του Πορφίριο Ντίας τελείωσε το 1910 με τον δεκαετή εμφύλιο πόλεμο του Μεξικού, ο οποίος οδήγησε στον θάνατο του 10% του πληθυσμού και μετά τον οποίο η νικήτρια συνταγματική παράταξη συνέταξε ένα νέο Σύνταγμα του 1917, το οποίο παραμένει σε ισχύ μέχρι σήμερα. Οι επαναστάτες στρατηγοί κυβέρνησαν ως διαδοχή προέδρων μέχρι τη δολοφονία του Άλβαρο Οβρεγόν το 1928. Αυτό το περιστατικό οδήγησε στο σχηματισμό του Θεσμικού Επαναστατικού Κόμματος το επόμενο έτος, το οποίο κυβέρνησε το Μεξικό μέχρι το 2000.
Σπερρυλίτης
Απαντά σε πολλές περιοχές του κόσμου, δεν έχει, όμως, σε όλες την ίδια οικονομική σημασία (στις περισσότερες παραμένει ανεκμετάλλευτος λόγω μικρών ποσοτήτων ή μη οικονομικού τρόπου εξόρυξης). Τα μεγαλύτερα και σημαντικότερα κοιτάσματά του είναι στο Sudbury του Οντάριο (Καναδάς), στο σύμπλεγμα Bushveld του Τράνσβααλ (Νότια Αφρική), στην Αυστραλία, στη Σιβηρία της Ρωσίας, τη Φινλανδία και τις Πολιτείες Κολοράντο και Μοντάνα των ΗΠΑ.
Μεξικό
Το Μεξικό είναι μια αναπτυσσόμενη χώρα, η οποία κατατάσσεται στην 74η θέση στον Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, αλλά κατέχει την 15η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο ως προς το ονομαστικό ΑΕΠ και την 11η μεγαλύτερη ως προς τις μονάδες αγοραστικής δύναμης, με τις Ηνωμένες Πολιτείες να είναι ο μεγαλύτερος οικονομικός εταίρος του Μεξικού. Η μεγάλη οικονομία και ο πληθυσμός του, η παγκόσμια πολιτιστική επιρροή και ο σταθερός εκδημοκρατισμός καθιστούν το Μεξικό περιφερειακή και μεσαία δύναμη. Το Μεξικό προσδιορίζεται ως μια αναδυόμενη δύναμη, αλλά θεωρείται ένα Προσφάτως εκβιομηχανισμένη χώρα από αρκετούς αναλυτές. Ωστόσο, η χώρα συνεχίζει να παλεύει με την κοινωνική ανισότητα, τη φτώχεια και την εκτεταμένη εγκληματικότητα. Κατατάσσεται σε χαμηλή θέση στον Παγκόσμιο Δείκτη Ειρήνης σε μεγάλο βαθμό λόγω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης μεταξύ της κυβέρνησης και των συμμοριών διακίνησης ναρκωτικών που έχει οδηγήσει σε περισσότερους από 120.000 θανάτους από το 2006
Σπερρυλίτης
Στην Ελλάδα ανευρίσκονται μη εκμεταλλεύσιμες ποσότητές του στο οφιολιθικό σύμπλεγμα του Νομού Φθιώτιδας (όρος Όρθρυς) στο ορυχείο "Τσαγλί - Μαύρο"
Μεξικό
Ετυμολογία
Μετά την ανεξαρτησία της Νέας Ισπανίας από την Ισπανία, αποφασίστηκε ότι η νέα χώρα θα πάρει το όνομά της από την πρωτεύουσά της, την Πόλη του Μεξικού, η οποία ιδρύθηκε το 1524 στη θέση της αρχαίας πρωτεύουσας των αυτοχθόνων Αζτέκων Μέξικο-Τενοτστιτλάν. Η ονομασία αυτή προέρχεται από τη γλώσσα Νάουατλ, αλλά η σημασία της δεν είναι γνωστή. Η προέλευσή της εικάζεται ότι είναι η λέξη Μέξτλι ή Μεχίτλι, η οποία αποδίδεται ως ιερή ονομασία για τον θεό του πολέμου και πατριάρχη των Αζτέκων, τον Ουιτζιλοπότστλι. Με βάση αυτή την προσέγγιση, η λέξη Μέξικο σημαίνει τον χώρο όπου ζει ο Μεχίτλι. Μια εναλλακτική υπόθεση αναφέρει ότι η λέξη Μέξικο σημαίνει «το μέρος του κέντρου της Σελήνης» ή «το μέρος του κέντρου της λίμνης της Σελήνης» αναφερόμενη στη λίμνη Τεξκόκο. Το όνομα της πόλης μεταφράστηκε στην ισπανική γλώσσα και με βάση τις ισπανικές φωνητικές αξίες ως «Μεξικό».
Σπερρυλίτης
Σημειώσεις
Σπερρυλίτης Κατηγορία:Ορυκτά του λευκόχρυσου
Μεξικό
Ετυμολογία
Η επίσημη ονομασία του κράτους άλλαξε μαζί με τη μορφή του πολιτεύματος. Σε δύο περιπτώσεις (1821-1823 και 1863-1867), η χώρα ήταν γνωστή ως «Μεξικανική Αυτοκρατορία» (Imperio Mexicano, Ιμπέριο Μεχικάνο). Και οι τρεις συνταγματικές αναθεωρήσεις (1824, 1857 και 1917, η ισχύουσα) χρησιμοποίησαν την ονομασία «Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού» (Estados Unidos Mexicanos Εστάδος Ουνίδος Μεχικάνος). Η ονομασία «Δημοκρατία του Μεξικού» είχε χρησιμοποιηθεί στη συνταγματική αναθεώρηση του 1836.
Ιστορία
thumb|250px|Το [[Τσιτσέν Ιτζά.]] Τα παλαιότερα ανθρώπινα τέχνεργα που έχουν βρεθεί στο Μεξικό είναι πέτρινα εργαλεία που βρέθηκαν στην κοιλάδα του Μεξικού και κατασκευάστηκαν πριν περίπου 10.000 χρόνια. Το Μεξικό είναι η περιοχή όπου εξημερώθηκε το καλαμπόκι, η ντομάτα και τα φασόλια, με αποτέλεσμα τη μετατροπή των κοινωνιών κυνηγών-συλλεκτών σε μόνιμα αγροτικά χωριά περίπου το 5000 π.Χ. Ανάμεσα στους πρώτους σύνθετους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στο Μεξικό ήταν οι Ολμέκοι, οι οποίοι άκμασαν στις ακτές του κόλπου το 1500 π.Χ.
Στην επακόλουθη προκλασική περίοδο, οι Μάγια και οι Ζαποτέκοι ανέπτυξαν περίτεχνα κέντρα στο Καλακμούλ και στο Μόντε Αλμπάν αντίστοιχα. Την ίδια περίοδο αναπτύσσονται τα πρώτα πραγματικά μεσοαμερικανικά συστήματα γραφής. Η γραπτή παράδοση έφτασε στη κορωνίδα της με την κλασσική ιερογλυφική γραφή των Μάγια. Στο κεντρικό, η κλασσική περίοδος είδε την άνοδο του Τεοτιουακάν, μια στρατιωτική και εμπορική αυτοκρατορία της οποίας η πολιτική επιρροή έφτανε μέχρι τους Μάγια στο νότο. Το Τεοτιουακάν, με περισσότερους από 150.000 κατοίκους, έχει μερικές από τις μεγαλύτερες πυραμίδες στην προκολομβιακή Αμερική. Μετά την πτώση του Τεοτιουακάν το 600 μ.Χ. αναδείχθηκαν άλλα κέντρα, όπως το Σοτσικάλκο.
Υπήρχαν δύο πολιτιστικά κέντρα πριν από την ισπανική κατοχή, ένα στο βορρά, των Τολτέκων και ένα στο νότο, των Μάγια. Τα δύο βασίλεια διατηρούσαν μεταξύ τους καλές σχέσεις. Το βασίλειο όμως των Τολτέκων καταστράφηκε από τις επιδρομές των διάφορων φυλών από το βορρά και από τις δικές του εσωτερικές αντιθέσεις, γύρω στο 12ο - 13ο αιώνα. Την ίδια εποχή εμφανίζεται και η φυλή των Αζτέκων, που ανήκαν στην ίδια φυλή με τους Τολτέκους.
Στα 1519 αποβιβάστηκε στο Μεξικό ο Ερνάν Κορτές με 500 κονκισταδόρ και αναζητώντας χρυσό, αποφάσισε να κατακτήσει την αυτοκρατορία των Αζτέκων. Εκμεταλλευόμενος τις αντιθέσεις των φυλών, κατάκτησε για λογαριασμό της Ισπανίας το μεγαλύτερο μέρος του Μεξικού, προσηλυτίζοντας τους Μεξικανούς δια πυρός και σιδήρου και με την Ιερά Εξέταση στο χριστιανισμό. Ο Μοντεζούμα Β΄ προσπάθησε ανεπιτυχώς να τον σταματήσει προσφέροντάς του δώρα. Λίγο αργότερα ακολούθησε επιδημία ευλογιάς, την οποία μετέφεραν οι Ισπανοί και για την οποία οι Μεσοαμερικανικοί δεν είχαν ανοσία, αποδεκατίζοντάς τους. Σύμφωνα με κάποια υποτυπώδη απογραφή που έγινε, ο πληθυσμός στα 1670 - 1690 δεν ξεπερνούσε το 1 εκατομμύριο περίπου από τα 8-9 που υπήρχαν πριν 100 χρόνια. Οι Ισπανοί ονόμασαν την περιοχή Νέα Ισπανία και έκτισαν την πόλη του Μεξικού στη θέση του Τενοτστιτλάν, πρωτεύουσας των Αζτέκων.
Το Λεμονοδάσος (Τηλεοπτική σειρά)
Σύντομο ιστορικό
Η σειρά βασίστηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Κοσμά Πολίτη και είναι αισθηματικό δράμα. Αποτελείται από 9 επεισόδια και γυρίστηκε ασπρόμαυρη. Επίσης, γυρίστηκε σε φιλμ, που είναι το μέσο εγγραφής των κινηματογραφικών ταινιών, αντί σε τηλεοπτική βιντεοταινία. Στην 1η προβολή, το 1ο επεισόδιο μεταδόθηκε το Σάββατο 28 Οκτωβρίου 1978 και το 9ο και τελευταίο το Σάββατο 23 Δεκεμβρίου, μόλις λίγες μέρες πριν την επίσημη εισαγωγή της έγχρωμης τηλεόρασης στην Ελλάδα. Έκτοτε, έχει επαναπροβληθεί συνολικά 8 φορές μέχρι σήμερα. Τέλος, το σενάριο το έχει γράψει ο Κωστής Λειβαδέας και τη σκηνοθεσία έχει κάνει η Τώνια Μαρκετάκη.
Λόιντ Τζόουνς (ποδοσφαιριστής)
Καριέρα
Η Λίβερπουλ υπέγραψε συμβόλαιο με τον Λόιντ Τζόουνς τον Μάιο του 2011 και έδωσε στην Πλύμουθ Αργκάιλ 150.000 λίρες. Κατά τη διάρκεια της χρονιάς 2012-13, ήταν βασικός παίκτης της ομάδας της Λίβερπουλ κάτω των 21. Στις 12 Μαΐου 2013 έλαβε κλήση για τον αγώνα της πρώτης ομάδας απέναντι στη Φούλαμ ΦΚ στα πλαίσια της Πρέμιερ Λιγκ - ο αγώνας έληξε με σκορ 3-1 υπέρ της Λίβερπουλ, αλλά ο Τζόουνς δεν αγωνίστηκε. Τον Ιούλιο του 2013 υπέγραψε το πρώτο επαγγελματικό συμβόλαιο με την ομάδα. Ήταν αρχηγός της δεύτερης ομάδας για το τελευταίο μέρος της χρονιάς 2013-14 και για όλη τη χρονιά 2014-15.
Μεξικό
Ιστορία
Το 1810 ένας μιγάς ιερέας, ο Μιγκέλ Ιδάλγο ι Κοστίγια (Miguel Hidalgo y Costilla) κήρυξε την επανάσταση εναντίον των Ισπανών, αλλά τον συνέλαβαν και τον εκτέλεσαν τις 31 Ιουλίου 1811. Την ηγεσία ανέλαβε ο Χοσέ Μαρία Μορέλος, καταλαμβάνοντας πόλεις-κλειδιά. Μέχρι το 1820, η επανάσταση είχε καταπνιγεί, μέχρι που ο Αγουστίν δε Ιτουρμπίδε πήρε το μέρος του Βισέντε Γκερρέρο και τις 24 Αυγούστου 1821 ο τελευταίος Ισπανός διοικητής υπέγραψε το διάταγμα της ανεξαρτησίας του Μεξικού. Ο Ιτουρμπίδε αυτοανακηρύχθηκε αυτοκράτορας, αλλά μια εξέγερση εναντίον του το 1823 δημιούργησε τις Ηνωμένες Πολιτείες του Μεξικού. Πρώτος πρόεδρος ορίστηκε ο Γουαδελούπε Βικτόρια. Το 1829, ο Γκερρέρο κατήργησε τη δουλεία.
Λόιντ Τζόουνς (ποδοσφαιριστής)
Καριέρα
Στις 1 Ιανουαρίου, ο Λόιντ δόθηκε ως δανεικός για έξι εβδομάδες στην Τσέλτεναμ Τάουν ΦΚ μαζί με τους Κέβιν Στιούαρτ και Τζάκ Νταν. Έκανε το ντεμπούτο του για την ομάδα στις 3 Ιανουαρίου στον αγώνα με την Όξφορντ Γιουνάιτεντ που έληξε με σκορ 2-1 υπέρ της Τσέλτεναμ.
Στις 12 Μαρτίου 2015, ο Τζόουνς δόθηκε ως δανεικός για έξι εβδομάδες στην Άκκρινγκτον Στένλι ΦΚ. Αργότερα ανακοινώθηκε πως δόθηκε δανεικός στη Μπλάκπουλ ΦΚ ως τέλος της χρονιάς.
Διεθνής καριέρα
Ο Τζόουνς μπορεί να εκπροσωπήσει τη γενέτειρα του Αγγλία καθώς και την Ουαλία λόγω της καταγωγής του πατέρα του. Συμμετείχε σε 11 αγώνες της εθνικής Ουαλίας κάτω των 17 και πέτυχε ένα τέρμα. Έπαιξε ένα αγώνα για την εθνική Ουαλίας κάτω των 19 πριν πάρει μεταγραφή για την εθνική Αγγλίας τον Οκτώβριο του 2013, έχοντας αρνηθεί την κλήση για την εθνική Ουαλίας κάτω των 21. Έλαβε κλήση για την εθνική Αγγλίας κάτω των 19 στα πλαίσια των προκριματικών αγώνων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 2014 για ομάδες κάτω των 19. Ο Τζόουνς συμμετείχε σε όλους τους αγώνες και τέσσερις μήνες αργότερα έκανε το ντεμπούτο του για την εθνική Αγγλίας κάτω των 20, στα πλαίσια ενός φιλικού με την εθνική Ρουμανίας. Έπαιξε τέσσερις αγώνες για την εθνική Αγγλίας κάτω των 20.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουαλίας Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ουαλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κ20 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπλάκπουλ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σουίντον Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πλύμουθ Αργκάιλ
Μεξικό
Ιστορία
Το 1836, στην εξουσία ανέβηκε ο Αντόνιο Λόπες ντε Σάντα Άννα. Σε αντίδραση για την αναστολή του συντάγματος, παραμελημένες ακριτικές περιοχές αποσχίστηκαν, σχηματίζοντας τη Δημοκρατία του Τέξας, τη Δημοκρατία του Ρίο Γκράντε και τη Δημοκρατία του Γιουκατάν. Το Τέξας αργότερα εντάχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στη συνέχεια ακολούθησε Αμερικανομεξικανικός πόλεμος την περίοδο 1846-48, με τη λήξη του οποίου το Μεξικό αναγκάστηκε να παραχωρήσει περίπου το ένα τρίτο των εδαφών του στις Ηνωμένες Πολιτείες, ανάμεσα στις οποίες ήταν η Άνω Καλιφόρνια και το Νέο Μεξικό. Οι Αμερικανοί αγόρασαν το 1854 τμήματα της σημερινής Αριζόνα και του Νέου Μεξικού. Μετά την ανατροπή του Σάντα Άννα το 1857, ακολούθησε τριετής εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα σε συντηρητικούς και φιλελεύθερους, ο οποίος έληξε με νίκη των φιλελευθέρων του Μπενίτο Χουάρες. thumb|250px|Ο [[Εμιλιάνο Ζαπάτα εισέρχεται στην Κουερναβάκα το 1911]] Το 1859 προσφέρθηκε στον Μαξιμιλιανό της Αυστρίας το στέμμα του Μεξικού, το οποίο όμως αρχικά αρνήθηκε. Τελικά το 1863, ύστερα από πιέσεις του Ναπολέοντα Γ΄, δέχθηκε την πρόταση. Το 1864, ο γαλλικός στρατός καταλαμβάνει το Μεξικό, για να απελευθερωθεί και πάλι 3 χρόνια αργότερα από το Χουάρες. Με την αποχώρηση του γαλλικού στρατού, ο Μαξιμιλιανός τουφεκίστηκε στο Κερέταρο στις 19 Ιουνίου του 1867.
Ο Πορφίριο Ντίας ήταν ηγετική μορφή στην πολιτική ζωή της χώρας στο τέλος του 19ου αιώνα. Η περίοδος εξουσίας του σημαδεύτηκε από οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη, αλλά και από κοινωνική ανισότητα και πολιτική καταστολή. Η αποτυχία να βρεθεί ο διάδοχός του στον προεδρικό θώκο και καταγγελίες για νοθεία στις εκλογές του 1910 οδήγησαν στη Μεξικανική Επανάσταση το 1910, αρχικά υπό την ηγεσία του πολιτικού αντιπάλου του Ντίας, Φρανσίσκο Μαδέρο. Ο Μαδέρο εξελέγη πρόεδρος, αλλά ανατράπηκε και δολοφονήθηκε το 1913 και η επανάσταση αναζωπυρώθηκε, και ο Πάντσο Βίγια και ο Εμιλιάνο Ζαπάτα σχημάτισαν τους δικούς τους στρατούς. Μια τρίτη δύναμη, ο συνταγματικός στρατός του Βενουστιάνο Καρράνσα κατάφερε να λήξει τον πόλεμο το 1920, τροποποιώντας το σύνταγμα του 1857. Υπολογίζεται ότι ο πόλεμος οδήγησε στο θάνατο 900.000 ανθρώπων σε σύνολο πληθυσμού 15 εκατομμυρίων το 1910.
Τον Καρράνσα διαδέχθηκε στην προεδρία ο Άλβαρο Ομπρεγόν και το 1924 ο Πλούταρκο Ελίας Κάγιες. Το 1929, ο Κάγιες ίδρυσε το Εθνικό Επαναστατικό Κόμμα (αργότερα Θεσμικό Επαναστατικό Κόμμα - PRI), το οποίο κυβέρνησε το Μεξικό μέχρι το 2000. Ανάμεσα στο 1940 και το 1980, το Μεξικό βίωσε περίοδο οικονομικής ανάπτυξης, αλλά οι κοινωνικές ανισότητες παρέμειναν. Επιπλέον, η εξουσία του PRI έγινε σταδιακά αυταρχική και καταπιεστική. Το 1994, η οικονομία του Μεξικού κατέρρευσε, με αποτέλεσμα την αποστολή πακέτου βοηθείας από τον Αμερικανό πρόεδρο Μπιλ Κλίντον, αλλά μετά από μακροοικονομικές μεταρρυθμίσεις ανέκαμψε το 1999 είχε ρυθμό ανάπτυξης σχεδόν 7%. Το 2000, για πρώτη φορά μετά από 71 χρόνια, το PRI έχασε τις προεδρικές εκλογές, από το Κόμμα Εθνικής Δράσης και τον Βισέντε Φοξ. Το 2006 τον διαδέχθηκε ο Φελίπε Καλδερόν. Στις εκλογές του 2012, το PRI νίκησε πάλι και πρόεδρος ανακηρύχθηκε ο Ενρίκε Πένια Νιέτο. Το 2018 νικητής των προεδρικών εκλογών αναδείχθηκε ο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ.
Γεωγραφία
Οι περισσότερες οροσειρές ακολουθούν κατεύθυνση από βορειοδυτικά προς νοτιοανατολικά, με εξαίρεση την Κορδιλιέρα Νεοβολκάνικα, ηφαιστειογενή οροσειρά στην οποία βρίσκονται τα ψηλότερα βουνά του Μεξικού, με ψηλότερα το Πίκο ντε Ορισάμπα ή Σιτλατέπετλ (5.636 μ.) και το Ποποκατέπετλ (5.426 μ). Η σημαντικότερη πάντως είναι η Δυτική Σιέρρα Μάδρε στα δυτικά, που ακολουθεί πορεία παράλληλη με την ακτογραμμή του Ειρηνικού Ωκεανού και αποτελεί τμήμα των Βραχωδών Ορέων. Οι κορυφές τις ξεπερνούν τα 3.000 μ. ιδιαίτερα στις περιοχές Ταραουμάρα και Τεπεουάνες. Η λιγότερο απόκρημνη Ανατολική Σιέρρα Μάδρε φτάνει σε μέσο ύψος τα 2.000-2.500 μ.. Η Νότια Σιέρρα Μάδρε είναι επέκταση της Σιέρρα ντε Μπάχα Καλιφόρνια.
Το κλίμα στα παράλια είναι υποτροπικό με πολύ θερμά και υγρά καλοκαίρια ενώ στο εσωτερικό είναι ηπειρωτικό. Βασικό όμως στοιχείο, για τη διαμόρφωση του κλίματος, είναι η απόσταση από τη θάλασσα και το υψόμετρο. Η πανίδα του Μεξικού αποτελείται από διάφορα τρωκτικά, στα ορεινά δάση υπάρχουν αρκούδες, πάνθηρες, πούμα, λύγκες, ελάφια, μυρμηγκοφάγοι κλπ. Στα νότια μπορεί να συναντήσει κανείς πιθήκους, τάπιρους και ιαγουάρους.
Εκτός από το υψόμετρο, κι άλλοι τοπικοί παράγοντες είναι σημαντικοί για το υφιστάμενο κλίμα, όπως το γεωγραφικό πλάτος. Στις χαμηλές ζώνες, νότια του τροπικού, επικρατεί τροπικό κλίμα µε ετήσιες βροχοπτώσεις που κυμαίνονται από 1.000 έως πάνω από 2.500 χλστ. το έτος και μέση ετήσια θερμοκρασία άνω των 22 °C. Η τυπική βλάστηση είναι αυτή του τροπικού δάσους της βροχής, πυκνότερη εκεί όπου οι βροχοπτώσεις είναι πιο έντονες, όπως στην πεδιάδα του Ταμπάσκο και σε ορισμένα τμήματα του Καμπέτσε και του Γιουκατάν. Χαρακτηριστικά σαβάνας επικρατούν στη βύθιση της Μπάλσας, τις παράκτιες πεδιάδες της Βερακρούς, καθώς και στα κεντρικά και βόρεια της χερσονήσου του Γιουκατάν. Επίσης, εύκρατο κλίμα παρατηρείται στο οροπέδιο του Ανάχουακ και σε άλλες επίπεδες περιοχές µε μέτριο υψόμετρο και µε μέση θερμοκρασία από 15 ως 22 °C, με ετήσιες βροχοπτώσεις 700 χλστ.
Οικονομία
Το Μεξικό έχει το 15ο μεγαλύτερο ονομαστικό ΑΕΠ και την 11η μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη. Η ετήσια αύξηση του ΑΕΠ την περίοδο 1995-2002 ήταν 5,1%. Μέχρι το 2050, το Μεξικό μπορεί να έχει γίνει η πέμπτη με έβδομη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη. Είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο στην εξαγωγή αργύρου, πέμπτη στο χρυσό, δεύτερη στο χαλκό, μόλυβδο και ψευδάργυρο. Υπάρχουν ακόμη τεράστια κοιτάσματα κάρβουνου, τσίγκου, καδμίου, ενώ ακόμη εξορύσσονται βισμούθιο, ουράνιο, αντιμόνιο, σιδηρομετάλλευμα, μολυβδένιο, υδράργυρος, πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
thumb|left|Κτίριο μεξικανικού χρηματιστηρίου Η βιομηχανία ηλεκτρονικών του Μεξικού έχει αναπτυχθεί τεράστια την τελευταία δεκαετία. Το Μεξικό έχει την έκτη μεγαλύτερη βιομηχανία ηλεκτρονικών στον κόσμο μετά την Κίνα, τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ταϊβάν. Το Μεξικό είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εξαγωγέας ηλεκτρονικών ειδών στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου εξήγαγε ηλεκτρονικές πλακέτες, ημιαγωγούς, ηλεκτρονικές συσκευές, εξοπλισμός επικοινωνιών και τηλεοράσεις LCD. Η μεξικανική βιομηχανία ηλεκτρονικών ειδών αυξήθηκε κατά 20% μεταξύ 2010 και 2011, από τον σταθερό ρυθμό ανάπτυξής του 17% μεταξύ 2003 και 2009. Επί του παρόντος, τα ηλεκτρονικά είδη αντιπροσωπεύουν το 30% των εξαγωγών του Μεξικού.
Το Μεξικό παράγει τα περισσότερα αυτοκίνητα από κάθε χώρα της Βόρειας Αμερικής. Η βιομηχανία παράγει τεχνολογικά πολύπλοκα εξαρτήματα και συμμετέχει σε ορισμένες δραστηριότητες έρευνας και ανάπτυξης. Οι "μεγάλοι τρεις" (General Motors, Ford και Chrysler) λειτουργούν στο Μεξικό από τη δεκαετία του 1930, ενώ η Volkswagen και η Nissan έχτισαν τα εργοστάσιά τους τη δεκαετία του 1960. Μόνο στην Πουέμπλα, 70 βιομηχανίες ανταλλακτικών συγκεντρώνονται γύρω από τη Volkswagen. Στη δεκαετία του 2010, η επέκταση του κλάδου αυξανόταν. Μόνο το 2014, ανακοινώθηκαν επενδύσεις άνω των 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Τον Σεπτέμβριο του 2016 η Kia motors άνοιξε ένα εργοστάσιο αξίας 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων και με την Audi να ανοίγει επίσης ένα εργοστάσιο συναρμολόγησης αυτοκινήτων στην Πουέμπλα την ίδια χρονιά. Η BMW, η Mercedes-Benz και η Nissan έχουν επί του παρόντος εργοστάσια υπό κατασκευή.
Η εγχώρια αυτοκινητοβιομηχανία εκπροσωπείται από την DINA SA, η οποία κατασκευάζει λεωφορεία και φορτηγά από το 1962, και η νέα εταιρεία Mastretta κατασκευάζει το σπορ αυτοκίνητο υψηλών επιδόσεων Mastretta MXT. Το 2006, το εμπόριο με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά αντιπροσώπευε σχεδόν το 50% των εξαγωγών του Μεξικού και το 45% των εισαγωγών του. Κατά τα τρία πρώτα τρίμηνα του 2010, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν εμπορικό έλλειμμα 46,0 δισεκατομμυρίων δολαρίων με το Μεξικό. Τον Αύγουστο του 2010 το Μεξικό ξεπέρασε τη Γαλλία και έγινε ο 9ος μεγαλύτερος κάτοχος αμερικανικού χρέους. Ωστόσο η εμπορική και οικονομική εξάρτηση από τις ΗΠΑ προκαλεί ανησυχία.
Το Λεμονοδάσος (Τηλεοπτική σειρά)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεμονοδάσος Λεμονοδάσος
Μεξικό
Οικονομία
Τα εμβάσματα από Μεξικανούς πολίτες που εργάζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες αντιστοιχούν στο 0,2% του ΑΕΠ του Μεξικού που ισοδυναμούσε με 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως το 2004 και είναι η δέκατη μεγαλύτερη πηγή ξένου εισοδήματος μετά το πετρέλαιο, τις βιομηχανικές εξαγωγές, τα μεταποιημένα αγαθά, τα ηλεκτρονικά είδη, τη βαριά βιομηχανία, τα αυτοκίνητα, τις κατασκευές, τα τρόφιμα, τις τραπεζικές και χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Σύμφωνα με την κεντρική τράπεζα του Μεξικού, τα εμβάσματα το 2008 ανήλθαν σε 25 δισεκατομμύρια δολάρια.
Ενέργεια
Η παραγωγή ενέργειας στο Μεξικό ελέγχεται από δύο κρατικές επιχειρήσεις, την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Ηλεκτρισμού και την Pemex. Η Pemex είναι υπεύθυνη για την εξόρυξη, μεταφορά και διακίνηση πετρελαίου και φυσικού αερίου και είναι μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στο κόσμο όσον αφορά τα έσοδα, τα οποία έφτασαν τα 86 δις δολάρια ΗΠΑ το 2010. Το Μεξικό είναι ο έκτος μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου παγκοσμίως, με ημερήσια παραγωγή 3,7 εκατομμυρίων βαρελιών.
Τηλεπικοινωνίες
thumb|right|Πύργος Telmex, Πόλη του Μεξικού. Ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών κυριαρχείται κυρίως από την Telmex, που ιδιωτικοποιήθηκε το 1990. Μέχρι το 2006, η Telmex είχε επεκτείνει τις δραστηριότητές της στην Κολομβία, το Περού, τη Χιλή, την Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Ουρουγουάη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Άλλοι παίκτες στην εγχώρια βιομηχανία είναι οι Axtel, Maxcom, Alestra, Marcatel, AT&T Mexico. Λόγω της μεξικανικής γεωγραφίας, η παροχή σταθερής τηλεφωνικής υπηρεσίας σε απομακρυσμένες ορεινές περιοχές είναι δαπανηρή και η διείσδυση των τηλεφωνικών γραμμών κατά κεφαλήν είναι χαμηλή σε σύγκριση με άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, που ανέρχεται στο 40%. Ωστόσο, το 82% των Μεξικανών άνω των 14 ετών έχουν κινητό τηλέφωνο. Η κινητή τηλεφωνία έχει το πλεονέκτημα ότι προσεγγίζει όλες τις περιοχές με χαμηλότερο κόστος και ο συνολικός αριθμός των συνδρομητών κινητής τηλεφωνίας είναι σχεδόν διπλάσιος από αυτόν των σταθερών, με εκτίμηση 63 εκατομμύρια χρήστες. Ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών ελέγχεται από την κυβέρνηση μέσω της Cofetel.
Το μεξικανικό δορυφορικό σύστημα είναι εγχώριο και λειτουργεί 120 επίγειους σταθμούς. Υπάρχει επίσης εκτεταμένο δίκτυο ραδιοφωνικών πομπών μικροκυμάτων και σημαντική χρήση οπτικών ινών και ομοαξονικού καλωδίου. Οι μεξικανικοί δορυφόροι λειτουργούν από την Satélites Mexicanos (Satmex), μια ιδιωτική εταιρεία, η οποία είναι ηγέτιδα στη Λατινική Αμερική και που εξυπηρετεί τόσο τη Βόρεια όσο και τη Νότια Αμερική, προσφέροντας υπηρεσίες μετάδοσης, τηλεφώνου και τηλεπικοινωνιών σε 37 χώρες της Αμερικής, από τον Καναδά μέχρι την Αργεντινή. Μέσω επιχειρηματικών συνεργασιών, η Satmex παρέχει συνδεσιμότητα υψηλών ταχύτητων. Η Satmex διατηρεί τον δικό της δορυφορικό στόλο με το μεγαλύτερο μέρος του να σχεδιάζεται και να κατασκευάζεται στο Μεξικό. Σημαντικοί παίκτες στον κλάδο των ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών είναι η Televisa, η μεγαλύτερη μεξικανική εταιρεία μέσων ενημέρωσης στον ισπανόφωνο κόσμο, η TV Azteca και η Imagen Televisión.
Ώρες κοινής ησυχίας
Ορισμός
Στην Ελλάδα οι ώρες κοινής ησυχίας και οι γενικές απαγορεύσεις 24ώρου προσδιορίζονται στην «Αστυνομική Διάταξη υπ. αριθ. 3» που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β' 15 – 12.01.1996.
Σύμφωνα με αυτή την διάταξη (Άρθρο 1) οι ώρες κοινής ησυχίας χωρίζονται σε «ώρες μεσημβρινής ησυχίας» και «ώρες νυκτερινής ησυχίας», οι οποίες διαφέρουν την θερινή και την χειμερινή περίοδο, που επίσης ορίζονται από την διάταξη.
Μεξικό
Μεταφορές
Το Μεξικό έχει 233 αεροδρόμια με ασφαλτοστρωμένους διαδρόμους. Από αυτά, τα 35 μεταφέρουν το 97% της επιβατικής κίνησης. Το διεθνές αεροδρόμιο της Πόλης του Μεξικού παραμένει το πιο πολυσύχναστο στη Λατινική Αμερική και το 36ο πιο πολυσύχναστο στον κόσμο μεταφέροντας 45 εκατομμύρια επιβάτες ετησίως.
Ώρες κοινής ησυχίας
Πηγές
Κατηγορία:Εγκλήματα
Μεξικό
Τουρισμός
thumb|Το Κανκούν και η Ριβιέρα Μάγια είναι η πιο επισκέψιμη περιοχή στη Λατινική Αμερική.
Από το 2017, το Μεξικό ήταν η 6η χώρα με τις περισσότερες επισκέψεις στον κόσμο και είχε το 15ο υψηλότερο εισόδημα από τον τουρισμό στον κόσμο, το οποίο είναι επίσης το υψηλότερο στη Λατινική Αμερική. Η συντριπτική πλειονότητα των τουριστών έρχεται στο Μεξικό από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά και ακολουθούν η Ευρώπη και η Ασία. Ένας μικρότερος αριθμός προέρχεται επίσης από άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Στην Έκθεση Ανταγωνιστικότητας Ταξιδίων και Τουρισμού 2017, το Μεξικό κατατάχθηκε στην 22η θέση παγκοσμίως, η οποία ήταν 3η στην Αμερική.
Οι ακτές του Μεξικού φιλοξενούν πολλά τμήματα ακτών. Σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, το σύνολο των ακτών είναι υπό ομοσπονδιακή ιδιοκτησία, δηλαδή όλες οι παραλίες της χώρας είναι δημόσιες. Στη χερσόνησο του Γιουκατάν, ένας από τους πιο δημοφιλείς παραλιακούς προορισμούς είναι το θέρετρο του Κανκούν, ειδικά μεταξύ των φοιτητών κατά τη διάρκεια των ανοιξιάτικων διακοπών. Ακριβώς στην ανοικτή θάλασσα βρίσκεται το παραλιακό νησί Μουχέρες, και στα ανατολικά είναι το νησί Όλμποξ. Στα νότια του Κανκούν βρίσκεται η παράκτια λωρίδα που ονομάζεται Ριβιέρα Μάγια και περιλαμβάνει την παραλιακή πόλη Πλάγια ντελ Κάρμεν και τα οικολογικά πάρκα Σκαρέτ και Σελ-α. Στα νότια του Κανκούν είναι το ιστορικό λιμάνι του Τουλούμ, που εκτός από τις παραλίες του, είναι αξιοσημείωτο για τα ερείπια των Μάγια στην πλευρά του βράχου.
Στην ακτή του Ειρηνικού βρίσκεται ο αξιοσημείωτος τουριστικός προορισμός του Ακαπούλκο. Κάποτε ήταν προορισμός των πλουσίων και των διάσημων, με τις παραλίες να είναι γεμάτες κόσμο και οι ακτές φιλοξενούν πλέον πολλά πολυώροφα ξενοδοχεία και καταστήματα. Στο νότιο άκρο της χερσονήσου της Μπάχα Καλιφόρνια βρίσκεται το θέρετρο Κάμπο Σαν Λούκας, μια πόλη γνωστή για τις παραλίες και το ψάρεμα. Πιο βόρεια κατά μήκος της Θάλασσας του Κορτές βρίσκεται η Μπαϊα ντε λα Κονσεψιόν, μια άλλη παραλιακή πόλη γνωστή για το επαγγελματικό ψάρεμα της.
Εξαιτίας της πλούσιας ιστορίας και πολιτισμού του, το Μεξικό διαθέτει τον έκτο μεγαλύτερο αριθμό μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και τον μεγαλύτερο στη Βόρεια Αμερική. Το 2015 ήταν ο 9ος δημοφιλέστερος τουριστικός προορισμός παγκοσμίως, με 32,1 εκατομμύρια διεθνές αφίξεις.
Διακυβέρνηση
Αρχηγός κράτους και κυβέρνησης είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το δικαίωμα ψήφου έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω. Η ψηφοφορία είναι υποχρεωτική αλλά δεν επιβάλλεται. Η μορφή διακυβέρνησης έχει εγκαθιδρυθεί βάσει του Συντάγματος του 1917, το οποίο καθορίζει τρία επίπεδα: την ομοσπονδιακή, την πολιτειακή και τη δημοτική. Όλοι οι αξιωματούχοι και των τριών επιπέδων εκλέγονται από το εκλογικό σώμα μέσω αναλογικής είτε ενισχυμένης αναλογικής είτε μέσω επιλογής δια μέσω άλλων ανώτερων εκπροσώπων.
Εκλογές
Διεξάγονται προεδρικές και βουλευτικές εκλογές. Οι πιο πρόσφατες γενικές εκλογές διεξήχθησαν τον Ιούλιο του 2018, οπότε εξελέγησαν ο Πρόεδρος, που υπηρετεί μία εξαετή θητεία και τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας. Το 2021 έγιναν οι ενδιάμεσες εκλογές από τις οποίες ανανεώθηκαν τα μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων.
Ένοπλες Δυνάμεις
Οι Μεξικανικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν δύο κλάδους: τον Μεξικανικό Στρατό (που περιλαμβάνει τη Μεξικανική Πολεμική Αεροπορία) και το Ναυτικό του Μεξικού. Οι Μεξικανικές Ένοπλες Δυνάμεις διατηρούν σημαντική υποδομή, συμπεριλαμβανομένων εγκαταστάσεων για σχεδιασμό, έρευνα και δοκιμή όπλων, οχημάτων, αεροσκαφών, πλοίων του ναυτικού, αμυντικών συστημάτων και ηλεκτρονικών ειδών. Επίσης βιομηχανίες κατασκευής στρατιωτικού εξοπλισμού για την κατασκευή τέτοιων συστημάτων και προηγμένα ναυπηγεία που κατασκευάζουν βαρέα στρατιωτικά σκάφη και προηγμένες τεχνολογίες πυραύλων.
Τα τελευταία χρόνια, το Μεξικό έχει βελτιώσει τις τεχνικές εκπαίδευσης, τη στρατιωτική διοίκηση και τις δομές πληροφοριών και έχει λάβει μέτρα για να γίνει πιο αυτοδύναμο στον εφοδιασμό του στρατού του, σχεδιάζοντας και κατασκευάζοντας τα δικά του όπλα, πυραύλους, αεροσκάφη, οχήματα, βαρύ οπλισμό, ηλεκτρονικά και αμυντικά συστήματα, βαρύ στρατιωτικό βιομηχανικό εξοπλισμό και βαρέα πολεμικά πλοία. Από τη δεκαετία του 1990, όταν ο στρατός κλιμάκωσε τον ρόλο του στον πόλεμο κατά των ναρκωτικών, έχει δοθεί αυξανόμενη σημασία στην απόκτηση πλατφορμών αερομεταφερόμενης επιτήρησης, όπως αεροσκαφών, ελικοπτέρων και ψηφιακών τεχνολογιών και εξοπλισμού αστικού πολέμου και ταχεία μεταφορά στρατευμάτων.
Το Μεξικό έχει τις δυνατότητες να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα, αλλά εγκατέλειψε αυτή τη δυνατότητα με τη Συνθήκη του 1968 και δεσμεύτηκε να χρησιμοποιεί την πυρηνική του τεχνολογία μόνο για ειρηνικούς σκοπούς. Το 1970, το εθνικό ινστιτούτο πυρηνικής έρευνας του Μεξικού διύλισε επιτυχώς ουράνιο που χρησιμοποιείται στην κατασκευή πυρηνικών όπλων, αλλά τον Απρίλιο του 2010, το Μεξικό συμφώνησε να παραδώσει το ουράνιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το Μεξικό υπέγραψε τη συνθήκη του ΟΗΕ για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων.
Ιστορικά, το Μεξικό παρέμεινε ουδέτερο στις διεθνείς συγκρούσεις, με εξαίρεση τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια ορισμένα πολιτικά κόμματα έχουν προτείνει μια τροποποίηση του Συντάγματος για να επιτραπεί στον Μεξικανικό Στρατό, την Αεροπορία ή το Ναυτικό να συνεργάζονται με τα Ηνωμένα Έθνη σε ειρηνευτικές αποστολές ή να παρέχουν στρατιωτική βοήθεια σε χώρες που το ζητούν επίσημα.
Επιβολή του νόμου
Η δημόσια ασφάλεια θεσπίζεται στα τρία επίπεδα διακυβέρνησης, καθένα από τα οποία έχει διαφορετικά προνόμια και ευθύνες. Τα τοπικά και πολιτειακά αστυνομικά τμήματα είναι κατά κύριο λόγο αρμόδια για την επιβολή του νόμου, ενώ η ομοσπονδιακή αστυνομία του Μεξικού είναι υπεύθυνη για εξειδικευμένα καθήκοντα. Όλα τα επίπεδα αναφέρονται στη Γραμματέα Δημόσιας Ασφάλειας. Το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα είναι ένας συνταγματικός αυτόνομος οργανισμός που είναι υπεύθυνος για τη διερεύνηση και τη δίωξη εγκλημάτων σε ομοσπονδιακό επίπεδο, κυρίως εκείνων που σχετίζονται με διακίνηση ναρκωτικών και όπλων, κατασκοπείας και ληστείες τραπεζών. Το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα ελέγχει και την Ομοσπονδιακή Υπουργική Αστυνομία η οποία είναι ερευνητική και προληπτική υπηρεσία.
Ενώ η κυβέρνηση γενικά σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών της, έχουν αναφερθεί σοβαρές καταχρήσεις εξουσίας σε επιχειρήσεις ασφαλείας στο νότιο τμήμα της χώρας και σε αυτόχθονες κοινότητες και φτωχές αστικές γειτονιές. Η Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχε μικρό αντίκτυπο στην αναστροφή αυτής της τάσης, ασχολούμενη κυρίως με την τεκμηρίωση, αλλά αποτυγχάνοντας να χρησιμοποιήσει τις εξουσίες της για να εκδώσει δημόσιες καταδίκες στους αξιωματούχους που αγνοούν τις συστάσεις της. Σύμφωνα με το νόμο, όλοι οι κατηγορούμενοι έχουν δικαιώματα που τους εξασφαλίζουν δίκαιες δίκες και ίση ανθρώπινη μεταχείριση. Ωστόσο, το σύστημα είναι υπερφορτωμένο και κατακλύζεται από αρκετά προβλήματα.
Παρά τις προσπάθειες των αρχών για την καταπολέμηση του εγκλήματος, οι περισσότεροι Μεξικανοί έχουν χαμηλή εμπιστοσύνη στην αστυνομία ή το δικαστικό σύστημα, και ως εκ τούτου, λίγα εγκλήματα αναφέρονται στην πραγματικότητα από τους πολίτες. Ο Παγκόσμιος Δείκτης Ακεραιότητας που μετρά την ύπαρξη και την αποτελεσματικότητα των εθνικών μηχανισμών κατά της διαφθοράς κατέταξε το Μεξικό στην 31η θέση πίσω από την Κένυα, την Ταϊλάνδη και τη Ρωσία. Το 2008, ο πρόεδρος Καλντερόν πρότεινε μια σημαντική μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος, η οποία εγκρίθηκε από το Κογκρέσο της Ένωσης, η οποία περιελάμβανε προφορικές δίκες, το τεκμήριο αθωότητας για τους κατηγορούμενους, την εξουσία της τοπικής αστυνομίας να ερευνά το έγκλημα—μέχρι τότε προνόμιο των ειδικών αστυνομικών μονάδων — και αρκετές άλλες αλλαγές που αποσκοπούν στην επιτάχυνση των δικαστικών αποφάσεων.
Έγκλημα
Τα καρτέλ ναρκωτικών αποτελούν μεγάλη ανησυχία στο Μεξικό. Ο πόλεμος των ναρκωτικών στο Μεξικό, που συνεχίζεται από το 2006, έχει αφήσει πάνω από 120.000 νεκρούς και πιθανόν άλλους 37.000 αγνοούμενους. Τα μεξικανικά καρτέλ ναρκωτικών έχουν έως και 100.000 μέλη. Το Εθνικό Ινστιτούτο Γεωγραφίας και Στατιστικής του Μεξικού υπολόγισε ότι το 2014, το 1/5 των Μεξικανών ήταν θύματα κάποιου είδους εγκλήματος. Το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ προειδοποίησε τους πολίτες του να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν ταξιδεύουν στο Μεξικό, εκδίδοντας ταξιδιωτικές συμβουλές στον ιστότοπό του.
Ο Πρόεδρος Φελίπε Καλντερόν (2006–2012) έκανε την εξάλειψη του οργανωμένου εγκλήματος μια από τις κορυφαίες προτεραιότητες της κυβέρνησής του, αναπτύσσοντας στρατιωτικό προσωπικό σε πόλεις όπου λειτουργούν καρτέλ ναρκωτικών. Αυτή η κίνηση επικρίθηκε από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και την Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για κλιμάκωση της βίας, αλλά τα αποτελέσματά της έχουν αξιολογηθεί θετικά από το Γραφείο Διεθνών Ναρκωτικών και Υποθέσεων Επιβολής του Νόμου του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ καθώς πέτυχαν πρωτοφανή αποτελέσματα με «πολλές σημαντικές επιτυχίες».
Από τότε που ο Πρόεδρος Καλντερόν ξεκίνησε μια καταστολή κατά των καρτέλ το 2006, περισσότεροι από 28.000 εγκληματίες έχουν σκοτωθεί. Από τη συνολική βία που σχετίζεται με τα ναρκωτικά, το 4% είναι αθώοι άνθρωποι, ως επί το πλείστον περαστικοί και άνθρωποι παγιδευμένοι μεταξύ της ανταλλαγής πυρών. Το 90% αφορά εγκληματίες και το 6% για στρατιωτικούς και αστυνομικούς. Τον Οκτώβριο του 2007, ο Πρόεδρος Καλντερόν και ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους ανακοίνωσαν την Πρωτοβουλία Μερίντα, ένα σχέδιο συνεργασίας για την επιβολή του νόμου μεταξύ των δύο χωρών.