cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μίνθη Ηλείας
Ιστορία
"''Τρία Πουλάκια κάθονται στο Κάστρο της Πλατιάνας.
Τό 'να τηρά την Άλβαινα και τ' άλλο την Παλούμπα,
-Σαν ήθελες να παντρευτείς, να πάρεις την Ελένη,
τα πρόβατα τί τά 'θελες, τα γίδια που μαζώνεις;..."
Η Μίνθη είναι γενέτειρα του Εθνομάρτυρα και Φιλικού επισκόπου Μεθώνης Γρηγορίου Παπαθεοδώρου για τον οποίο ο ιστορικός Κόκκινος αναφέρει ότι ήταν ο τρίτος κατά σειράν ιεράρχης του 1821 μετά τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και τον Βρεσθένης Θεοδώρητο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ζαχάρως
Αλδεβαράν (ταινία, 1975)
Το Αλδεβαράν είναι δραματική-ψυχολογική, αλληγορική ελληνική ταινία του 1975, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ανδρέα Θωμόπουλου. Στην ταινία συμπρωταγωνιστεί ο Δημήτρης Πουλικάκος, ο οποίος συμμετέχει και στη μουσική επένδυση του φιλμ. Η παραγωγή είναι του ίδιου του σκηνοθέτη και η διεύθυνση παραγωγής της Τώνιας Μαρκετάκη.
Κλωνί Φθιώτιδας
Το Κλωνί είναι ημιορεινός οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Αλδεβαράν (ταινία, 1975)
Πλοκή
Σε μια φανταστική χώρα που παρακμάζει, το «Αλδεβαράν», πρωτεύουσα του οποίου είναι το «Αλμικανταράτε», ζουν ο «υπερλεξιστής» (λετριστής) ποιητής Δημήτρης (Δημήτρης Φινινής), η φοιτήτρια-πόρνη Μαγδαληνή (Ελένη Μανιάτη) και ο μουσικός της ροκ Κρις (Δημ. Πουλικάκος). Ο Δημήτρης και ο Κρις δίνουν καθημερινά παραστάσεις σε ένα καφενείο. Κάποια στιγμή ο Δημήτρης μαθαίνει από τους γιατρούς πως είναι άρρωστος και του απομένουν δυο χρόνια ζωής. Η ταινία παρακολουθεί τον Δημήτρη, ο οποίος περιπλανιέται σε μια αποκρουστική πόλη, που αργοσβήνει μαζί του. Ο Κρις φεύγει για το εξωτερικό, ενώ η Μαγδαληνή μένει στο πλευρό του Δημήτρη, ο οποίος περιμένει να πεθάνει, αν και το ενδεχόμενο να έχουν κάνει λάθος οι γιατροί παραμένει ανοικτό.
Κλωνί Φθιώτιδας
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Κλωνί βρίσκεται νότια του Σπερχειού ποταμού, στους βορειοανατολικούς πρόποδες του όρους Γουλίνας σε υψόμετρο 320 μέτρα. Απέχει 2,5 χλμ. Δ. από τη Σπερχειάδα, 6 χλμ. Ν.-ΝΔ. τη Μακρακώμη και 35 χλμ. Δ. τη Λαμία. Είναι κτισμένο σε κατάφυτη περιοχή με πλατάνια, δρύες, πουρνάρια και πολλά οπωροφόρα δέντρα με θέα προς τον κάμπο του Σπερχειού. Η αρχική θέση του, σύμφωνα με την παράδοση, ήταν στην τοποθεσία «Παλαιοβράχα» περιμετρικά από το ξωκλήσι του Αγίου Νικολάου. Το χωριό αναφέρεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και ο Γάλλος περιηγητής Φρανσουά Πουκεβίλ το "κατατάσσει στο τμήμα «Βούκαια» του κτηματολογίου Πατρατζίκ, με 40 σπίτια. Το 1835 από μια ανεπίσημη απογραφή που έγινε από Γάλλους, απογράφεται ως «Κλωνί» στο Δήμο Σπερχειάδας, με 85 κατοίκους και με 22 οικογένειες". Στην τοποθεσία «Κιάφα» υπάρχει νερόμυλος ο οποίος έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο γιατί «αποτελεί αξιόλογο δείγμα της προβιομηχανικής περιόδου στην Ελλάδα και σημείο αναφοράς των κατοίκων της περιοχής».
Αλδεβαράν (ταινία, 1975)
Παρατηρήσεις
Η ταινία συμμετείχε στο 16ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (22-28 Σεπτεμβρίου 1975), όπου η προβολή της ενθουσίασε το κοινό και ο Θωμόπουλος απέσπασε τιμητική διάκριση «για την τολμηρή του κινηματογραφική παρουσία». Το Αλδεβαράν γυρίστηκε σε ασπρόμαυρο φιλμ 16mm και είχε κόστος 200 χιλ. δραχμές. Ο ιστορικός του ελληνικού κινηματρογράφου Γ. Σολδάτος το χαρακτήρισε ως ένα ποίημα που έφτιαξε «ένας αναρχικός ποιητής», μέσα από το οποίο εκφράζεται μια προσωπική κατάσταση και αναζήτηση. Στο αφιέρωμα «Η ελληνική ματιά: ένας αιώνας κινηματογράφου», στο πλαίσιο του 40ού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (1999), αναγνωρίστηκε ως «λυρική, αναρχική ταινία πάνω στο περιθώριο, που λαμβάνει διαστάσεις παραμυθένιας φαντασμαγορίας».
Κλωνί Φθιώτιδας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Μακρακώμης Κατηγορία:Χωριά του νομού Φθιώτιδας
Αλδεβαράν (ταινία, 1975)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ψυχολογικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ψυχολογικές ταινίες
Νταγκ Χάμαρσκελντ
Ο Νταγκ Χάμαρσκελντ (Dag Hjalmar Agne Carl Hammarskjöld, 29 Ιουλίου 1905 - 18 Σεπτεμβρίου 1961) ήταν Σουηδός διπλωμάτης, οικονομολόγος και συγγραφέας. Επίσης ήταν ο δεύτερος Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε., υπηρετώντας από τον Απρίλιο του 1953 έως το θάνατό του σε αεροπορικό δυστύχημα το Σεπτέμβριο του 1961. Βραβεύτηκε μετά θάνατον με Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης (1961).
Θάνατος
Στις 18 Σεπτεμβρίου του 1961 ο γενικός γραμματέας του Ο.Η.Ε. Νταγκ Χάμαρσκελντ σκοτώθηκε μαζί με 13 συνεπιβάτες του, όταν το αεροσκάφος που τον μετέφερε από τη Λεοπολντβίλ (σημερινή Κινσάσα στο Κονγκό) προς την πόλη Ντόλα της Βόρειας Ροδεσίας, όπου θα συναντούσε τον Μωυσή Τσόμπε, συνετρίβη σε δασώδη περιοχή κοντά στα σύνορα Κονγκό-Ροδεσίας.
Τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος δεν έγιναν ποτέ γνωστά, παρόλο που η εκδοχή της κατάρριψης του αεροσκάφους διατυπώθηκε επανειλημμένα. Ύστερα από συζητήσεις και διαξιφισμούς στον Ο.Η.Ε., προσωρινός γενικός γραμματέας εκλέχθηκε ο Βιρμανός Ου Θαντ, ο οποίος τον επόμενο χρόνο μονιμοποιήθηκε.
Ο θάνατος του Νταγκ Χάμαρσκελντ αποτέλεσε το θέμα του ντοκιμαντέρ με τίτλο "Πολιτικές δολοφονίες: Νταγκ Χάμαρσκελντ" (Political assassinations: Dag Hammarskjold), σκηνοθεσίας του Χανς Ρούντγκερ Μίνοου, και του βιβλίου "Ποιος σκότωσε τον Χάμαρσκελντ" (2011) της Βρετανίδας ερευνήτριας Σούζαν Γουίλιαμς.
Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στα Ηνωμένα Έθνη
Ο Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στον ΟΗΕ, είναι ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας και της αποστολής των Ηνωμένων Πολιτειών στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Η συγκεκριμένη θέση είναι ισότιμη υπουργού, καθώς ο πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ είναι μέλος του υπουργικού συμβουλίου των ΗΠΑ. Το αξίωμα αυτό είναι γνωστό επίσημα ως «μόνιμος εκπρόσωπος των Ηνωμένων Πολιτειών στα Ηνωμένα Έθνη».
Ο πρέσβης και ο αναπληρωτής πρέσβης διορίζονται από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ και χρειάζονται επικύρωση του διορισμού τους από την Γερουσία των ΗΠΑ. Υπηρετεί στο αξίωμα σύμφωνα με τις οδηγίες προέδρου και απολαμβάνουν πλήρη διπλωματική ασυλία. Αυτοδικαίως ο πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ είναι μέλος της κυβέρνησης των ΗΠΑ, του υπουργικού συμβουλίου των ΗΠΑ, του συμβουλίου εθνικής ασφαλείας. Δίνει αναφορά και συνεργάζεται με τον εκάστοτε Πρόεδρο των ΗΠΑ και με τον Υπουργό Εξωτερικών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρέσβεις των Ηνωμένων Πολιτειών στον ΟΗΕ Κατηγορία:Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών Κατηγορία:Πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Proud (τραγούδι της Ταμάρα Τοντέβσκα)
Το Proud είναι ένα τραγούδι από τη σλαβομακεδόνισσα τραγουδίστρια Ταμάρα Τοντέβσκα. Το τραγούδι συμμετείχε στον στο Τελ Αβίβ. Προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό στις 18 Μαΐου, όπου έλαβε συνολικά 305 βαθμούς και κατέλαβε την 7η θέση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019
Πάπας Φήλιξ Γ΄
Ο Φήλιξ Γ' διετέλεσε Πάπας Ρώμης από τις 13 Μαρτίου 483 μέχρι το 492.
Βιογραφία
Γεννήθηκε σε μια οικογένεια γερουσιαστών της Ρώμης και λέγεται ότι ήταν προ-πρόπαππος του αγίου Γρηγορίου του Μεγάλου. Ουδέν βέβαιον είναι γνωστό για τον Φήλικα, μέχρι που διαδέχθηκε τον Άγιο Σιμπλίκιο.
Η πρώτη του πράξη ήταν να αποκηρύξει το Ενωτικόν, ένα έργο ένωσης που επινοήθηκε από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ακάκιο  και εκδόθηκε από τον αυτοκράτορα Ζήνωνα, με την προοπτική να καταπραΰνει τη διαμάχη μεταξύ Μονοφυσιτών και Χαλκηδονίων χριστιανών. Επίσης απέστειλε ένα γράμμα διαμαρτυρίας στον Ακάκιο. Ο τελευταίος επέδειξε πείσμα και στον Ακάκιο επιβλήθηκε ποινή καθαίρεσης.
Το 484 ο Φήλιξ αφόρισε τον Πέτρο Μόνγκους, ο οποίος είχε καταλάβει την πατριαρχική έδρα της Αλεξανδρείας—πράξη που επέφερε σχίσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης, το οποίο ήρθη 519.
Οικογένεια
Λέγεται ότι ο Φήλιξ εμφανίσθηκε σε έναν από τους απογόνους του, τη δισεγγονή του Τρασίλλα (θεία του Αγίου Γρηγορίου του Μεγάλου) και της ζήτησε να έλθει στον Παράδεισο μέσω του θανάτου, και την ημέρα των Χριστουγέννων η Τρασίλλα πέθανε, βλέποντας τον Ιησού Χριστό να της γνέφει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Ιταλοί Πάπες Κατηγορία:Πάπες 5ου αιώνα Φήλιξ Γ΄
Διλοφόσαυρος
Ο Διλοφόσαυρος ήταν ένας σαρκοφάγος δεινόσαυρος ,ο οποίος είχε ένα χαρακτηριστικό διπλό λόφιο στο πρόσωπό του που τον ξεχώριζε από τα άλλα είδη δεινοσαύρων και ανήκει στο γένος των σαυρίσχιων θηριόποδων δεινοσαύρων. Έζησε στην τωρινή Βόρεια Αμερική την Ιουράσια περίοδο και το μήκος του έφτανε μέχρι και τα εφτά μέτρα. Ακόμη, τρεφόταν με μικρότερους φυτοφάγους δεινόσαυρους και σύμφωνα με εκτιμήσεις, επειδή το σαγόνι του θεωρούνταν σχετίκα αδύναμο, λογικά σκότωνε τα θύματά του με τα κοφτερά νύχια των ποδιών του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαυρίσχια
Σταμάτης Βουρδαμής
Ο  Σταμάτης Βουρδαμής (γενν. Καισαριανή 1946) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός. Αγωνίστηκε κυριότερα σε επίπεδο Α' Εθνικής και Β' Εθνικής και το όνομά του είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτό του Εθνικού Αστέρα Καισαριανής, από τον οποίο και αναδείχθηκε και αυτό της Προοδευτικής, με τη φανέλα της οποίας διακρίθηκε.
Ποδοσφαιρική καριέρα
Ο Σταμάτης Βουρδαμής ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 14 ετών από την ομάδα της γεννέτειρας του Καισαριανής, Εθνικό Αστέρα. Με τη φανέλα του Εθνικού Αστέρα αγωνίστηκε στα πρωταθλήματα Αθηνών και το 1965 με προπονητή τον Γιώργο Δαρίβα κέρδισε την άνοδο στην Β' Εθνική κατηγορία για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, με τον ίδιο να κάνει επίσης ντεμπούτο στην Β' Εθνική την περίοδο 1965-66. Στη συνέχεια, το 1966 έκανε το μεγάλο βήμα και μεταπήδησε στον Παναθηναϊκό του Στέφαν Μπόμπεκ, με τη φανέλα του οποίου έκανε ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής και αγωνίστηκε σύνολο 2 χρόνια, έχοντας συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Μίμη Δομάζο, Χάρη Γραμμό, Ανδρέα Παπαεμμανουήλ, Τάκη Λουκανίδη κ.α. χωρίς όμως να καταφέρει να καθιερωθεί.
Επόμενος σταθμός της καριέρας του η Προοδευτική το 1968, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε ως βασικός της στέλεχος με επιτυχία για 4 χρονιές από 2 χρόνια σε Α' Εθνική και Β' Εθνική, αποτελώντας σε όλες ηγετικός της σκόρερ και έχοντας συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Λάκη Γκλέζο, Τάκη Σπετσέρη, Στέλιο Μπέση, Παναγιώτη Σκούφο, Διονύση Σπετσαρία, Αντώνη Τζανετουλάκο κ.α. και έχοντας προπονητές τους Γιούρκα Σεϊταρίδη, Σεβεριάνο Κορέιρα, Πάνο Μάρκοβιτς κ.α. Το 1972 μεταγράφηκε στον Πανιώνιο, όπου αγωνίστηκε με επιτυχία για δυο χρονιές στην Α' Εθνική μέχρι και το 1974, έχοντας συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Στάθη Χάιτα, Γιώργο Δέδε, Θωμά Μαύρο, Θανάση Ιντζόγλου κ.α. Σε αγώνα στο στάδιο Καραϊσκάκη με αντίπαλο τον Ολυμπιακό για την προημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδας στις 27 Μαρτίου 1974, ο Σταμάτης Βουρδαμής αποβλήθηκε στο 77' από το διαιτητή Εμμανουήλ Πλατόπουλου με δεύτερη κίτρινη κάρτα διότι διαμαρτυρούταν με επιμονή λόγω φάουλ που σφυρίχτηκε εις βάρος του και θεωρώντας την συμπεριφορά του προς αυτόν άδικη τον γρονθοκόπησε. Το θέμα πήρε έκταση και τελικά τιμωρήθηκε από το συμβούλιο της Ε.Π.Ο. με διετή αποκλεισμό.
Τον Μάιο του 1974 αναχώρησε για τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και το υπόλοιπο της σεζόν αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα MLS με τον Απόλλωνα Νέας Υόρκης, σύλλογος Ελλήνων ομογενών, όπου μεταξύ άλλων είχε συμπαίκτες τον Παναγιώτη Στασινόπουλο, παλιός παίκτης του Απόλλωνα Αθηνών και τον Κυριάκο Φυτίλη, παλιός παίκτης του Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Ακολούθως επέστρεψε στην Ελλάδα και τη σεζόν 1974-75 ανήκε στο δυναμικό της ΑΕΛ, αγωνιζόμενος μόνο σε φιλικούς αγώνες και όχι σε επίσημους, λόγω του διετή αποκλεισμού του. Το καλοκαίρι του 1975 αποδεσμεύτηκε από την ομάδα της Λάρισας. Ακολούθως αγωνίστηκε για 2 χρόνια σε ομάδα Ελλήνων ομογενών στον Καναδά και τον Μάρτιο του 1977, μεσούσης της αγωνιστικής περιόδου 1976-77, μεταγράφηκε στον Πανελευσινιακό, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε 1,5 χρόνο στην Β' Εθνική. Έκανε τις τελευταίες του εμφανίσεις με τη φανέλα του Ήφαιστου Νίκαιας στον οποίο μετεγγράφη το καλοκαίρι του 1978 και έπαιξε ξανά μαζί με τον παλαιό του συμπαίκτη στην Προοδευτική Στέλιο Μπέση και στην αρχή, πλέον, της δεκαετίας του '80, έκλεισε την ποδοσφαιρική του καριέρα.
Επίσης, το Δεκέμβριο του 1966 αγωνίστηκε με την Εθνική Νέων σε προκριματικό ματς με τη Βουλγαρία για το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.
Μετά το ποδόσφαιρο
Μετά την αποχώρηση από την ενεργό του δράση, εργάστηκε ως προπονητής σε διάφορες ομάδες του Πειραιά, μεταξύ των οποίων οι Αργοναύτης, Α.Ο. Κορυδαλλού, Α.Ο. Ποντίων, Χαλκηδόνα, Βύζας Μεγάρων, κ.α.
Επίσης, δραστηριοποιείται με τον Σύλλογο Βετεράνων Ποδοσφαιριστών Προοδευτικής, όπου συμμετέχει είτε ως παίκτης, είτε ως προπονητής σε διάφορες αθλητικές δραστηριότητες του συλλόγου, ενώ συμμετείχε και στο ιστορικό ματς παλαιμάχων Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός. Τον Νοέμβριο του 2009 τιμήθηκε από τον Σύλλογο Βετεράνων της Προοδευτικής για την προσφορά του στον σύλλογο, σε εκδήλωση και φιλικό αγώνα βετεράνων Προοδευτικής και Πανιωνίου στο γήπεδο της Νίκαιας. Ασχολήθηκε επίσης με τα διοικητικά της Προοδευτικής, μετέχοντας στο Δ.Σ. και έχοντας διατελέσει γενικός αρχηγός ενώ το καλοκαίρι του 2009 εκλέχθηκε πρόεδρος του Δ.Σ. του συλλόγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προοδευτικής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 β Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα)
Δράμεση Θεσπρωτίας
Πληροφορίες
Η Δράμεση βρίσκεται σε υψόμετρο 194 μέτρων και έχει πληθυσμό 65 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="39.550648" longitude="20.387878" zoom="12" width="1000" height="400" align="center" />
Ναουρού Μπβιέμα
Το  Ναουρού Μπβιέμα  (Ναουρού Πατρίδα μας) γράφτηκε από την Μάργκριτ Χέντρι. Μελοποιήθηκε από τον Λόρενς Χένρι Χικς (Laurence Henry Hicks) και έγινε επίσημα εθνικός ύμνος του Ναουρού το 1968.
Ναουρικό κείμενο
Nauru bwiema, ngabena ma auwe.
Ma dedaro bwe dogum, mo otata bet egom.
Ajin ngago bwien okor, ama bagadugu
Epoa ngabuna ri nan orre bet imur.
Ama memag ma nan epodan eredu won engiden,
Miyan aema ngeyin ouge,
Nauru eko dogin!
Ελληνική μετάφραση
Ναουρού, πατρίδα μας. Χώρα, που τόσο αγαπάμε.
Όλοι προσευχόμαστε για σένα και δοξάζουμε το όνομά σου.
Έγινες πατρίδα των προγόνων μας
που θα είσαι και για τις μελλοντικές γενιές.
Τραγουδούμε μαζί να τιμήσουμε την σημαία σου.
Και όλοι μαζί πανηγυρίζουμε και λέμε:
Αιώνιο Ναουρού!
Βλέπε και: Κατάλογος εθνικών ύμνων
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα του Ναουρού
Ντανιέλ Μοζόν
Ο Ντανιέλ Μοζόν (Daniel Mojon, γεννηθείς στις 29 Ιουλίου 1963, στη Βέρνη της Ελβετίας) είναι Ελβετός οφθαλμίατρος και οφθαλμοχειρουργός, ο οποίος θεωρείται ως ο εφευρέτης της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής του στραβισμού (MISS), μιας μεθόδου χειρουργικής διόρθωσης του στραβισμού, η οποία χρησιμοποιεί μόνο πολύ μικρές τομές δύο έως τριών χιλιοστών και θεωρείται ότι οδηγεί σε ταχύτερη αποκατάσταση και επούλωση. Ο Daniel Mojon είναι πρόεδρος της επιτροπής προγράμματος της Ελβετικής Ακαδημίας Οφθαλμολογίας (SAoO).
Επιστημονικά έργα
Ο Μοζόν έχει δημοσιεύσει αρκετές μελέτες που καταδεικνύουν τον βαθμό στον οποίο τα άτομα με στραβισμό γίνονται αντικείμενο διακρίσεων και στιγματισμού στην καθημερινή τους ζωή. Για παράδειγμα, τα παιδιά με στραβισμό προσκαλούνται σε λιγότερα πάρτι γενεθλίων, όπως έχει αποδείξει ο Μοζόν. Βασιζόμενος στην εξειδίκευσή του στη θεραπεία του στραβισμού από τη δεκαετία του 1990, ο Μοζόν ανέπτυξε την ελάχιστα επεμβατική χειρουργική του στραβισμού (MISS) ως εναλλακτική λύση στις συμβατικές και περισσότερο τραυματικές χειρουργικές τεχνικές που χρησιμοποιούν μια σκληροκερατοειδική προσέγγιση για άμεση πρόσβαση στον χώρο του Tenon για βράχυνση, οπίσθια μετάθεση ή πτύχωση οριζοντίου μυός. Σε αντίθεση με αυτές τις συμβατικές τεχνικές, η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική του στραβισμού γίνεται με τη χρήση λειτουργικού μικροσκοπίου και συνήθως υπό γενική αναισθησία. Έχει αναφερθεί σημαντικά λιγότερο οίδημα την ημέρα μετά την επέμβαση MISS, σε σύγκριση με την εκτεταμένη χειρουργική διάνοιξη του επιπεφυκότα. Τα μακροπρόθεσμα αποτελέσματα όσον αφορά την ευθυγράμμιση, την οπτική οξύτητα και τις επιπλοκές ήταν συγκρίσιμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελβετοί ιατροί Κατηγορία:Οφθαλμίατροι
D mol
Οι D mol είναι ένα Μαυροβουνιακό φωνητικό συγκρότημα που εκπροσώπησε το Μαυροβούνιο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2019 στο Τελ Αβίβ.
Επιλέχθηκαν για να εκπροσωπήσουν το Μαυροβούνιο στον διαγωνισμό, μετά τη νίκη τους στην εθνική επιλογή της χώρας, το Montevizija. Θα ερμηνεύσουν το τραγούδι "Heaven" στο πρώτο μισό του δεύτερου ημιτελικού στο Τελ Αβίβ. Το τραγούδι απέτυχε να προκριθεί στον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Μαυροβούνιο Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2019 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Μαυροβούνιοι Κατηγορία:Μαυροβούνια μουσικά συγκροτήματα
8 Απριλίου
7 Απριλίου | 8 Απριλίου | 9 Απριλίου
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Μπακαίικα Κιλκίς
Τα Μπακαίικα, είναι πεδινός οικισμός της Ξυλοκερατιάς στο Κιλκίς της Κεντρικής Μακεδονίας σε υψόμετρο 60 μέτρων.
Γεωγραφία - Αξιοθέατα
Τα Μπακαίικα βρίσκονται στα όρια του νομού Κιλκίς με το νομό Θεσσαλονίκης, ανάμεσα στον Γαλλικό ποταμό (Α.) και τη λίμνη Πικρολίμνη (Δ.). Απέχουν 24 χλμ. Ν.-ΝΔ. από την πόλη του Κιλκίς και 29 χλμ. Β.-ΒΔ. από την Θεσσαλονίκης. Στα βορειοδυτικά του οικισμού και δίπλα στη λίμνη, στη τοποθεσία "Λόφος Καρδίτσα" έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός με διάσπαρτη κεραμική στην επιφάνειά του. Νότια και σε απόσταση 750 μ. δυτικά του δρόμου Νέας Φιλαδέλφειας - Ξυλοκερατιάς στη τοποθεσία "Αρχοντή Τούμπα" έχει βρεθεί προϊστορικός οικισμός και στην κορυφή της τούμπας υδραγωγείο με άφθονη επιφανειακή κεραμική που πιθανολογείται ότι πρόκειται για τα ερείπια της αρχαίας πόλης Κλίται που υπήρχε στην περιοχή. Νοτιοδυτικά και στις όχθες της λίμνης βρίσκονται τα ιαματικά λουτρά Πικρολίμνης με κύριο χαρακτηριστικό τους τη μαύρη λάσπη (φυσικός αλατούχος πηλός) που υπάρχει στην κοίτη της. Υπάρχουν ομαδικές πισίνες και ατομικοί χώροι επάλειψης πηλού, ενώ στο υδροθεραπευτήριο λειτουργούν ατομικές μπανιέρες υδροθεραπείας. Στα λουτρά συνδυάζονται μέθοδοι πηλοθεραπείας και υδροθεραπείας.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναφέρονται επίσημα το 1961 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ξυλοκερατιάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Ξυλοκερατιά και την Πικρολίμνη αποτελούν την τοπική κοινότητα Ξυλοκερατιάς που ανήκει στη δημοτική ενότητα Πικρολίμνης του δήμου Κιλκίς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 25 κατοίκους
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κιλκίς Κατηγορία:Χωριά του νομού Κιλκίς
Αλευρομουτζούρωμα
Το Αλευρομουτζούρωμα είναι ένα έθιμο που λαμβάνει χώρα στο Γαλαξίδι όπου οι καρναβαλιστές πασαλείφονται με αλεύρι και χορεύουν κυκλικά κάθε χρόνο την Καθαρά Δευτέρα με μουσικές. Ο πόλεμος αυτός ξεκινάει με τη διανομή του αλευριού από τον Δήμο, όπου παρέχεται δωρεάν σε όλους ενώ χρησιμοποιούνται φούμο και διάφορα χρώματα από τους νέους.
μικρογραφία|Αλευρομουτζούρωμα στο Γαλαξείδι
Η ιστορία του Αλευρομουτζουρώματος
Η ιστορία του εθίμου του Αλευρομουτζουρώματος έχει τις ρίζες του στα βάθη των αιώνων, πιθανότατα στη Βυζαντινή εποχή, περίοδο κατά την οποία οι παλιάτσοι των ιπποδρόμων έβαφαν τα πρόσωπά τους. Την εποχή της ιστιοφόρου ναυτιλίας, δηλαδή από το 1840 και μετά, η γιορτή αυτή πήρε μεγάλες διαστάσεις καθώς οι ναυτικοί αποχαιρετούσαν με αυτό τον τρόπο τις οικογένειές τους. Οι Απόκριες και ιδιαίτερα η Καθαρά Δευτέρα ήταν ιδιαίτερα εθιμικές εορτές για τη ναυτική πολιτεία του Γαλαξειδίου, καθώς ήταν ώρα για γλέντι και ξεφάντωμα. Κατά την περίοδο του Τριωδίου άναβε και μια φωτιά στις γειτονιές και σε πολλά καφενεία της πόλης τα όργανα έπαιζαν ως τις πρωινές ώρες. Το αποκορύφωμα του αποκριάτικου αυτού γλεντιού ήταν τα Γαλαξειδιώτικα κούλουμα της «Καθαράς Δευτέρας». Στο λιμάνι του Γαλαξειδίου ξεκινούσε ο αλευροπόλεμος στο οποίο λάμβαναν μέρος μόνο άνδρες και πετούσαν αλεύρι μεταξύ τους. Οι γυναίκες συμμετείχαν πολύ αργότερα. Οι επισκέπτες που δεν ήθελαν να αλευρωθούν έπρεπε να έχουν οπωσδήποτε μια μουτζούρα ή ένα σταυρό στο μέτωπο από βερνίκι παπουτσιών.
Πηγές
Κατηγορία:Έθιμα κατηγορία:Γαλαξείδι
Γεγονότα Δεκεμβρίου 2010
Παρατίθενται γεγονότα που έλαβαν χώρα τον μήνα Δεκέμβριο του έτους 2010, συνοδευόμενα από τις πηγές, μέσω των οποίων έγιναν γνωστά.
31 Δεκεμβρίου
Γεγονοτα 12
ΦΚ Αμκάρ Περμ
Η Αμκάρ Περμ είναι μια επαγγελματική, ποδοσφαιρική ομάδα η οποία συμμετέχει στο Πρωτάθλημα Ρωσίας. Ιδρύθηκε το 1994 και έδρα της είναι το Περμ. Συμμετέχει στην ανώτατη κατηγορία της Ρωσίας από το 2004. Έδρα της ομάδας είναι το Zvezda Stadium, χωρητικότητας 17000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1993
Υποβρύχιο Σφηνάκι (κοκτέιλ μπύρας)
Η ονομασία του συγκεκριμένου Κοκτέιλ προέρχεται από τον τρόπο παρασκευής καθώς και κατανάλωσης του. Ένα σφηνάκι ουίσκι «βυθίζεται» σε ένα χαμηλό ποτήρι με μπίρα Lager και καταναλώνεται απευθείας για αυτό και το κοκτέιλ αποκαλείται Υποβρύχιο Σφηνάκι. Χρησιμοποιούνται τις περισσότερες φορές μπίρες Lager καθώς προσφέρουν μια απλή βάση χάρη στην οποία εκτοξεύονται τα αρώματα και η γεύση από το Ουίσκι. Ωστόσο δεν έχει αγνοηθεί και η χειροποίητη μπύρα γνωστή,η οποία χρησιμοποιείται ως αντικατάσταση της μπύρας Lager.
Το υποβρύχιο σφηνάκι έχει την ικανότητα να οδηγήσει την πλειοψηφία των ανθρώπων στη μέθη, πολύ γρήγορα. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που είναι τόσο δημοφιλές ποτό για πάρτι.
Υπάρχουν τέσσερις εναλλακτικοί τρόποι για να καταναλωθεί ένα υποβρύχιο.
Υποβρύχιο Σφηνάκι
Ο παραδοσιακός κατά τα ελληνικά δεδομένα τρόπος κατανάλωσης. Το σφηνάκι με το ουίσκι είναι βυθισμένο στο ποτήρι της μπύρας και ακολουθεί η στιγμιαία κατανάλωση του ποτού. Σε αυτή την περίπτωση απαιτείται προσοχή κατά την κατανάλωση καθώς το βυθισμένο ποτήρι με το σφηνάκι είναι ικανό να προκαλέσει ζημιά στα δόντια.
Κοκτέιλ
Η ανάμιξη της μπύρας με το ουίσκι με σκοπό τη δημιουργία ενός κοκτέιλ.
Η μπύρα στο τέλος
Πρώτα καταναλώνεται το σφηνάκι με το ουίσκι και έπειτα ακολουθεί η απευθείας κατανάλωση της μπύρας ως συνοδευτικό.
Εναλλάξ
Η εναλλάξ κατανάλωση της μπύρας και του ουίσκι.
Ιστορία
Η εμφάνιση του ποτού αυτού συμπίπτει χρονικά με την έναρξη της μαζικής παραγωγής ατμομηχανών κατά τον 19ο αιώνα. Συγκεκριμένα το ποτό εμφανίστηκε στη δεκαετία του 1890 στο Butte της Μοντάνα. Το αρχικό του όνομα λέγεται πως ήταν Sean O'Farrell. Εργάτες που κατασκεύαζαν και συντηρούσαν ατμομηχανές και κυρίως οι λεβητοποιοί ήταν γνωστό ότι πήγαιναν στα μπαρ έπειτα από την ολοκλήρωση της βάρδιας τους, και απολάμβαναν ένα σφηνάκι ουίσκι σε συνδυασμό με μια μπύρα θεωρώντας το, βασικό στοιχείο για τη γρήγορη ανακούφιση του πόνου που προερχόταν από μια δύσκολη ημέρα εργασίας. Η ισχύς του ουίσκι υποτίθεται ότι διέλυε τη σκόνη χαλκού που είχαν εισπνεύσει οι λεβητοποιοί κατά τη διάρκεια της βάρδιας τους, ενώ ο ρόλος της μπύρας ήταν να τους ξεδιψάσει έπειτα από τη σκληρή εργασία τους στο καυτό περιβάλλον. Έγινε επομένως ευρέως γνωστό ως το ποτό που κατανάλωναν οι λεβητοποιοί από τους οποίους έλαβε και το όνομα του στα αγγλικά αρχικά ως ‘drinking like a boilermaker’ δηλαδή ‘πίνοντας σαν τον λεβητοποιό’ και στη συνέχεια ως τη συντόμευση ΄boilermaker΄, δηλαδή, ‘λεβητοποιός’. Το όνομα Boilermaker άρχισε να χρησιμοποιείται για πρώτη φορά και στις παμπ του Λονδίνου το 1920.
Σύντομα το πετυχημένο αυτό κοκτέιλ μπύρας διαδόθηκε και σε παγκόσμιο επίπεδο, δίχως ωστόσο να διατηρηθεί το όνομα που προδίδει την ιστορία της δημιουργίας του. Κάθε χώρα απέδωσε τη δική της ονομασία σε αυτό το ποτό επιλέγοντας ταυτόχρονα και έναν διαφοροποιημένο τρόπο σερβιρίσματος και κατανάλωσης. Στην Ελλάδα έγινε γνωστό ως «Υποβρύχιο».
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοκτέιλ Κατηγορία:Ζύθος
Εθνική ΕΣΣΔ Κ-21 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της ΕΣΣΔ Κ-21 εκπροσωπούσε την ΕΣΣΔ στο διεθνές ποδόσφαιρο για ποδοσφαιριστές κάτω των 21 ετών. Πριν το 1978 ήταν γνωστή σαν Εθνική ΕΣΣΔ Κ-23. Σταμάτησε να υπάρχει όταν διαλύθηκε η Σοβιετική Ένωση.
Συστάθηκε το 1976, μετά τη δημιουργία του Ευρωπαϊκoύ Πρωταθλήματος Κ-21. Η ομάδα είχε κερδίσει δύο φορές τη διοργάνωση, ενώ είχε φτάσει στα ημιτελικά άλλη μία φορά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-21 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο)
Σκορπιώνα Θεσπρωτίας
Η Σκορπιώνα είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Φασκομηλιάς και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Συβότων, του Δήμου Ηγουμενίτσας.
Πληροφορίες
Η Σκορπιώνα βρίσκεται σε υψόμετρο 82 μέτρων και έχει πληθυσμό 213 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="39.456342" longitude="20.367279" zoom="12" width="1000" height="400" align="center" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Βλάχικη (Μογλενίτικη) γλώσσα
thumb|right|350px|Η γεωγραφική εξάπλωση της Βλάχικης (Αρωμανικής) γλώσσας (με ροζ) στην Ήπειρο, Θεσσαλία, Μακεδονία και Αλβανία, καθώς και της Βλάχικης (Μογλενίτικης) γλώσσας (με πορτοκαλί) στην Βόρεια Μακεδονία και την Ελλάδα Η Βλάχικη (Μογλενίτικη) γλώσσα είναι μία γλώσσα που ομιλείται στην Ελλάδα στην ανατολική Αλμωπία (ή Μογλενά) του νομού Πέλλας (ανατολικά της Αριδαίας, βόρεια των Γιαννιτσών) και στη βόρειο Παιονία του νομού Κιλκίς, καθώς και σε μερικά χωριά του νότιου τμήματος της Βόρειας Μακεδονίας, κοντά στη Γευγελή.
Στην διεθνή βιβλιογραφία είναι γνωστή σαν Meglenitic. Οι ομιλούντες τη γλώσσα δεν έχουν κάποιο όνομα για τη γλώσσα τους και αυτοπροσδιορίζονται ως Βλάχοι, ενώ στην ελληνική βιβλιογραφία ονομάζονται Βλάχοι ή Βλαχομογλενίτες.
Ταξινόμηση
Είναι μία γλώσσα του ανατολικού κλάδου των λατινογενών γλωσσών. Η συγγενέστερη γλώσσα της είναι η Βλάχικη γλώσσα και η ρουμάνικη. Το γεγονός αυτό κάνει ορισμένους να πιστεύουν ότι οι γλώσσες αυτές, και ιδιαίτερα η βλάχικη και η μογλενίτικη βλάχικη, είναι απλώς διάλεκτοι της ίδιας γλώσσας. Οι περισσότεροι γλωσσολόγοι συμφωνούν ωστόσο ότι η κάθε μία αποτελεί ξεχωριστή λατινογενή γλώσσα. Σύμφωνα με την ερευνήτρια Μαρία Παπαγεωργίου από το Σκρα, η γλώσσα διατηρεί μέσω της προφορικής παράδοσης, ακέραια, έργα αρχαίων Ελλήνων ποιητών που δεν έχουν σωθεί, ως παραμύθια.
Η γλώσσα ανήκει στο βαλκανικό γλωσσικό δεσμό.
Ομιλητές
Η γλώσσα βρίσκεται σε κίνδυνο εξαφάνισης. Σύμφωνα με πρόσφατες (2002) εκτιμήσεις ομιλείται σήμερα από 3.000 άτομα στην Ελλάδα και από 2.000 άτομα στη Βόρεια Μακεδονία. Οι ομιλητές είναι τουλάχιστον δίγλωσσοι με βασική γλώσσα την Ελληνική ή και τη Βουλγάρικη/Σλαβομακεδονική γλώσσα. Δεν είναι επίσημη γλώσσα καμίας χώρας και, προφανώς, δε διδάσκεται. Σύμφωνα με ακόμη πιο πρόσφατες εκτιμήσεις οι ομιλητές έχουν μειωθεί ουσιωδώς και ανέρχονται περί τους 2.800 στο σύνολό τους. Εκτιμάται ότι προϊόντος του χρόνου, τουτέστιν μέσα στην προσεχή δεκαετία, θα έχει εκλείψει σχεδόν καθ' ολοκληρίαν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανατολικές ρομανικές γλώσσες Κατηγορία:Γλώσσες της Ελλάδας Κατηγορία:Γλώσσες της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Γλώσσες της Σερβίας Κατηγορία:Μογλενορωμάνοι
Αποτελεσματικός κατά Παρέτο
Το κατά Παρέτο κριτήριο (ή κατά Παρέτο βέλτιστο) είναι εκείνο κατά το οποίο, μία μεταβολή στην τιμή ή στην ποσότητα βελτιώνει τη θέση κάποιου χωρίς όμως παράλληλα να χειροτερεύει τη θέση κάποιου άλλου. Με λίγα λόγια το κατά Παρέτο κριτήριο μας βεβαιώνει ότι έχουμε βελτίωση της κοινωνικής ευημερίας στο σύνολό της αφού έχουμε την καλυτέρευση ενός ατόμου ή μιας ομάδας ατόμων χωρίς να χειροτερεύει η θέση κανενός άλλου.
Ο όρος δημιουργήθηκε από τον Ιταλό οικονομολόγο Βιλφρέντο Παρέτο και χρησιμοποιείται συστηματικά από τότε. Έτσι, οι περισσότεροι οικονομολόγοι σήμερα όταν λένε αποτελεσματικός εννοούν κατά Παρέτο.
Η Παρετιανή αποτελεσματικότητα, θεωρείται συνήθως ότι είναι μια απαραίτητη προϋπόθεση όταν μελετάμε την ευημερία που φέρνει ένας συγκεκριμένος μηχανισμός. Αυτό, γιατί προφανώς και ανεξαρτήτως ιδεολογίας, είναι καλό πρώτα να μεγιστοποιείται η πίτα, πριν καθορίσουμε πώς θα μοιραστεί. Ένας μηχανισμός που αποτυγχάνει να την μεγιστοποιήσει είναι λοιπόν υποδεέστερος ενός μηχανισμού που προσφέρει το μέγιστο αποτέλεσμα με τις δεδομένες πρώτες ύλες.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η Παρετιανή αποτελεσματικότητα είναι και επαρκής προϋπόθεση. Σκεφτείτε για παράδειγμα μια οικονομία ανταλλαγής (δηλ. χωρίς παραγωγή) με δύο ανθρώπους και δύο αγαθά. Αν τα αγαθά είναι επιθυμητά και στους δύο ανθρώπους, τότε οι κατά Παρέτο αποτελεσματικές κατανομές βρίσκονται σε όλα τα σημεία που εφάπτονται ακριβώς οι καμπύλες αδιαφορίας των δυο ανθρώπων. Αυτό σημαίνει ότι και η θέση, στην οποία ο ένας κατέχει όλα τα αγαθά και ο άλλος κανένα, είναι επίσης αποτελεσματική κατά Παρέτο!
Υπάρχουν και άλλες έννοιες αποτελεσματικότητας όπως Χ-αποτελεσματικός (όταν εξαντλούνται τα τεχνικά περιθώρια παραγωγής με τα υλικά που έχουμε).
Κατηγορία:Μικροοικονομική Κατηγορία:Θεωρία παιγνίων
Πάπυλος
Ο Πάπυλος ήταν αρχαίος Έλληνας γλύπτης που άκμασε περί τον 4ο αιώνα π.Χ..
Σύμφωνα με μαρτυρία του Πλινίου ο γλύπτης αυτός υπήρξε μαθητής του σπουδαίου Πραξιτέλη. Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Παπύλου, κατά ίδια μαρτυρία ήταν ο "Ξένιος Ζευς", ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του Ασινίου Πολίου.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γλύπτες
Φασκομηλιά Θεσπρωτίας
Η Φασκομηλιά είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Θεσπρωτίας. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Φασκομηλιάς και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Συβότων, του Δήμου Ηγουμενίτσας.
Πληροφορίες
Η Φασκομηλιά βρίσκεται σε υψόμετρο 57 μέτρων και έχει πληθυσμό 298 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Μέχρι το 1928, ονομαζόταν Νέστα.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="39.456342" longitude="20.367279" zoom="12" width="1000" height="400" align="center" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Ηγουμενίτσας
Καμάρα Αρκαδίας
Η Καμάρα είναι χωριό της Αρκαδίας και τοπικό διαμέρισμα του Δήμου Φαλαισίας. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα νότια της Μεγαλόπολης, σε υψόμετρο 560μ και έχει πραγματικό πληθυσμό 355 κατοίκους.
Λίγο έξω από το χωριό βρίσκεται το μικρό καθολικό ενός κατεστραμμένου τώρα μοναστηριού (Παλιομονάστηρο), κοντά σε τοξωτό πέτρινο γεφύρι. Το όνομα του χωριού εμφανίστηκε, πρώτη φορά, σε ενετική απογραφή του 1700 (απογραφή Γκριμάνι) και οφείλεται στο σχήμα του λόφου του Άη Θανάση, πάνω από το χωριό, στο οποίο υπήρχε μικρό μεσαιωνικό κάστρο.
Ο επαρχιακός δρόμος συνεχίζει νότια για τα χωριά Γιανναίοι (3 χλμ), Δυρράχι (13 χλμ) και καταλήγει στην Καλαμάτα (40 χλμ).
Υποσημειώσεις
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Αλίκη Χρυσοχού
Η Αλίκη Χρυσοχού (31 Μαϊού, 1983), γνωστή και ως Αλίκη, είναι σοπράνο Ελληνοβρεττανικής καταγωγής, γεννημένη στη Λεμεσό, Κύπρου. Η Αλίκη έγινε γνωστή με την εμφάνισή της στο Britain's Got Talent, το 2013, όπου προκρίθηκε στους ημιτελικούς.
Βιογραφικά στοιχεία και σπουδές
Από νεαρή ηλικία, η Αλίκη τραγουδούσε και έπαιζε πιάνο. Μεγάλωσε σε μια οικογένεια, όπου η μουσική είχε κεντρικό ρόλο, έχοντας ακούσματα από διάφορα είδη μουσικής, όπως Αντρέα Μποτσέλι, η Σάρα Μπράιτμαν, η Μιρέλα Φρένι, ο Μάριος Φραγκούλης, η Σούμι Τζο, η Κάθλιν Μπατλ, η Μπάρμπρα Στράιζαντ, η Σελίν Ντιόν και φυσικά η μουσική των Μίκη Θεοδωράκη, Μάνου Χατζιδάκι.
Μετά το λύκειο, η Αλίκη ξεκίνησε τις σπουδές της στη Μουσική στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ. Μετά την αποφοίτησή της, σπούδασε στο Herbert Berghof Studio της Νέας Υόρκης.
Μέχρι σήμερα, η Αλίκη έχει εμφανιστεί στις ΗΠΑ, τον Καναδά, το Μεξικό, τα Κανάρια Νησιά, την Ελλάδα, την Κύπρο, τη Γαλλία, την Τουρκία, τη Μάλτα και το Ηνωμένο Βασίλειο, σε προσωπικές συναυλίες και σε συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες, όπως τον Μάριο Φραγκούλη, τους Il Divo , Γιώργο Περρή και Μιχάλη Χατζηγιάννη. Συνεργάστηκε επίσης με μαέστρους, όπως ο Λούκας Καρυτίνος, ο Γιάννης Χατζηλοϊζού.
Το 2019, συνεργάστηκε με την Hermes Airports, δημιουργώντας μια ταινία μικρού μήκους που προωθεί την Κύπρο ως τουριστικό προορισμό.
Η Αλίκη είναι επίτιμη πρέσβειρα του Παγκόσμιου Συλλόγου Εγκεφαλίτιδας. Σε ηλικία δεκαοχτώ ετών, διαγνώστηκε με εγκεφαλίτιδα, μια φλεγμονή του εγκεφάλου που δεν της επέτρεπε να μιλήσει, να διαβάσει, να γράψει ή να περπατήσει. Η Αλίκη ανάρρωσε τελικά από την ασθένεια και κατάφερε να τραγουδήσει ξανά.
Έχει δύο παιδιά, που γεννήθηκαν το 2016 και το 2018.
Britain's Got Talent [2013]
Παρόλο που η Αλίκη ασχολείτω με τη μουσική από νεαρή ηλικία και είχε σπουδάσει εκτενώς τόσο στο Ηνωμένο Βασίλειο όσο και στις ΗΠΑ, γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μετά την εμφάνισή της στην 7η σεζόν του Britain's Got Talent το 2013. Για την πρώτη της ακρόαση, έπαιξε το "Bring Me To Life " των Evanescence.
Για την εμφάνισή της στους ημιτελικούς, η Αλίκη ερμήνευσε το "Come What May".
Awakenings Tour [2015]
Μετά την εμφάνισή της στο Britain's Got Talent, η Αλίκη έκανε περιοδεία στο Ηνωμένο Βασίλειο, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, την Ελλάδα και την Κύπρο στα πλαίσια του "Awakenings Tour". Η περιοδεία είχε ως στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού, σχετικά με την νόσο της εγκεφαλίτιδας, μέσω του Συλλόγου Εγκεφαλίτιδας, του οποίου η Αλίκη είναι επίτιμη πρέσβειρα.
Reflections [2016]
Η Αλίκη κυκλοφόρησε το πρώτο της άλμπουμ, με τίτλο Reflections το 2016. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα της Πράγας, στα Smecky Studios. Το άλμπουμ περιλαμβάνει ένα μείγμα κλασικών τραγουδιών και μιούζικαλ, όπερα και ταινίες, καθώς και πιο σύγχρονες μελωδίες. Περιλαμβάνει έργα των Puccini, Gounod, Dvorak, Webber και πολλά άλλα. Το άλμπουμ περιλαμβάνει επίσης ένα ντουέτο με τον Ελληνοκύπριο τραγουδιστή, Μιχάλη Χατζηγιάννη.
My Kind Of Christmas [2020]
Το άλμπουμ περιλαμβάνει αγαπημένα χριστουγεννιάτικα τραγούδια, όπως Walking In The Air, The Christmas Song, Have Yourself A Merry Little Christmas, Silent Night, Santa Baby, Ave Maria, White Christmas και άλλα.
Τον Δεκέμβριο του 2020, συνεργάστηκε με τη Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου και τον μαέστρο Gerardo Estrada Martínez, για μια σειρά από Χριστουγεννιάτικες συναυλίες.
Πηγές
Κατηγορία:Μουσικοί Κατηγορία:Υψίφωνοι
Σαμουήλ της Βουλγαρίας
Ο Σαμουήλ Β΄ ήταν Τσάρος (Αυτοκράτορας) της Πρώτης Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας από το 997 έως τις 6 Οκτωβρίου του 1014. Από το 977 ως το 997 ήταν στρατηγός υπό το Ρομάν Α΄ της Βουλγαρίας, το δεύτερο επιζήσαντα γιό του Πέτρου Α΄ της Βουλγαρίας, και συμβασίλεψε με αυτόν, καθώς του είχε αναθέσει τη διοίκηση του στρατού και την πραγματική βασιλική εξουσία. Καθώς ο Σαμουήλ αγωνιζόταν να διατηρήσει την ανεξαρτησία της χώρας του από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η βασιλεία του χαρακτηρίστηκε από τους συνεχείς πολέμους κατά των Βυζαντινών και του εξ ίσου φιλόδοξου αυτοκράτορα Βασίλειου Β΄.
Κατά τη βασιλεία του Σαμουήλ η Βουλγαρία απέκτησε τον έλεγχο του μεγαλύτερου μέρους των Βαλκανίων (με τη σημαντική εξαίρεση της Θράκης) μέχρι τη νότια Ελλάδα. Μετέφερε την πρωτεύουσα από τα Σκόπια στην Οχρίδα, που ήταν το πολιτιστικό και στρατιωτικό κέντρο της νοτιοδυτικής Βουλγαρίας από τη βασιλεία του Βόρι Α΄ (852-889), και έκανε την πόλη έδρα του Βουλγαρικού Πατριαρχείου. Για το λόγο αυτό το βασίλειό του μερικές φορές ονομάζεται (αν και παραπλανητικά) Δυτική Βουλγαρική Αυτοκρατορία.
Η δυναμική βασιλεία του Σαμουήλ αποκατάστησε τη Βουλγαρική ισχύ στα Βαλκάνια και, αν και η Αυτοκρατορία διαλύθηκε μετά το θάνατό του, στη Βουλγαρία θεωρείται ηρωικός ηγέτης.
Οι Κομητόπουλοι
Ο Σαμουήλ ήταν ο τέταρτος και νεότερος γυιός του κόμη Νικόλαου, Βούλγαρου ευγενή, που ίσως να ήταν Κόμης του Σρέντετς (Σόφια), αν και άλλες πηγές υποστηρίζουν ότι ήταν τοπικός διοικητής κάπου στην περιοχή της Μακεδονίας. Μητέρα του ήταν η Ριψίμια, κόρη του Βασιλιά Ασότ β΄ της Αρμενίας. Το πραγματικό όνομα της δυναστείας είναι άγνωστο. Κομητόπουλοι είναι το προσωνύμιο που χρησιμοποιούν Βυζαντινοί ιστορικοί και σημαίνει "γιοι του κόμη". Οι Κομητόπουλοι αναρριχήθηκαν στην εξουσία μετά την αναταραχή, που σημειώθηκε στη Βουλγαρική Αυτοκρατορία από το 966 ως το 971.
Εισβολή των Ρως και εκθρόνιση του Βόρις Β΄
Επί της βασιλείας του Πέτρου Α΄ η Βουλγαρία ευημερούσε σε μακροχρόνια ειρήνη με το Βυζάντιο. Αυτό εξασφαλίστηκε με το γάμο του Πέτρου με τη Βυζαντινή πριγκίπισσα Μαρία Λακαπηνή, εγγονή του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ρωμανού Α´ Λεκαπηνού. Εντούτοις μετά το θάνατο της Μαρίας το 963, η ανακωχή είχε κλονιστεί και τότε ή αργότερα ο Πέτρος Α΄ έστειλε τους γιούς του Βόρις και Ρομάν στην Κωνσταντινούπολη ως επίτιμους ομήρους για να τιμήσει τους νέους όρους της συνθήκης ειρήνης. Εκείνα τα χρόνια οι Βυζαντινοί και οι Βούλγαροι είχαν εμπλακεί σε πόλεμο με τον πρίγκιπα των Ρως του Κιέβου Σβιάτοσλαβ, που εισέβαλε αρκετές φορές στη Βουλγαρία. Μετά από μια ήττα από το Σβιατοσλάβο, ο Πέτρος Α΄ έπαθε εγκεφαλικό, παραιτήθηκε από το θρόνο το 969 και πέθανε την επόμενη χρονιά. Καθώς και οι δυο του διάδοχοι ήταν στη Βυζαντινή πρωτεύουσα ο Βουλγαρικός θρόνος έμεινε κενός. Επιτράπηκε στο Βόρις να επιστρέψει στη Βουλγαρία για να αναλάβει το θρόνο του πατέρα του, να αποκαταστήσει την τάξη και να αντιμετωπίσει το Σβιατοσλάβο, αλλά πέτυχε ελάχιστα. Αυτό φέρεται χρησιμοποιήθηκε ως πρόφαση από το Νικόλαο και τους γιους του, που σχεδίαζαν μια εξέγερση το 969.
Οι Ρως εισέβαλαν στη Βυζαντινή Θράκη το 970 αλλά ηττήθηκαν στη Μάχη της Αρκαδιόπολης. Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής χρησιμοποίησε αυτό προς όφελός του. Εισέβαλε γρήγορα στη Βουλγαρία τον επόμενο χρόνο, νίκησε τους Ρως και κατέλαβε τη Βουλγαρική πρωτεύουσα Πρεσλάβα. Ο Βόρις Β΄ της Βουλγαρίας απεκδύθηκε τελετουργικά τα αυτοκρατορικά του εμβλήματα σε δημόσια τελετή στην Κωνσταντινούπολη και τόσο ο ίδιος όσο και ο αδελφός του Ρομάν της Βουλγαρίας παρέμειναν σε αιχμαλωσία. Αν και η τελετή του 971 προοριζόταν να έχει το νόημα του συμβολικού τερματισμού της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, οι Βυζαντινοί δεν ήταν ικανοί να κατοχυρώσουν τον έλεγχό τους στις δυτικές επαρχές της Βουλγαρίας. Ο Κόμης Νικόλαος, πατέρας του Σαμουήλ, που είχε στενές σχέσεις με τη βασιλική αυλή στην Πρεσλάβα, πέθανε το 970. Την ίδια χρονιά οι "γυοί του Κόμη" (Κομητόπουλοι) Δαβίδ, Μωυσής, Ααρών και Σαμουήλ επαναστάτησαν κατά του Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή. Η σειρά των γεγονότων δεν είναι σαφής λόγω των αντικρουόμενων πηγών, αλλά είναι βέβαιο ότι μετά το 971 ο Σαμουήλ και οι αδελφοί του ήταν οι ντε φάκτο κυβερνήτες των εδαφών της Δυτικής Βουλγαρίας.
Το 973 οι Κομητόπουλοι έστειλαν πρέσβεις στον Αγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Οθωνα Α΄ στο Κβέντλιμπουργκ σε μια προσπάθεια να διασφαλίσουν την προστασία των εδαφών τους. Οι αδελφοί κυβερνούσαν μαζί σε μία τετραρχία. Ο Δαβίδ κυβερνούσε τις νοτιότερες περιοχές και ηγείτο της άμυνας μιας από τις πιο επικίνδυνες μεθοριακές περιοχές γύρω από τη Θεσσαλονίκη και τη Θεσσαλία. Κέντρα των κτήσεών του ήταν η Πρέσπα και η Καστοριά. Ο Μωυσής κυβερνούσε από τη Στρώμνιτσα, ως προπύργιο για επιθέσεις στις ακτές του Αιγαίου και στις Σέρρες. Ο Ααρών κυβερνούσε από το Σρέντετς και υπερασπιζόταν τον κεντρικό δρόμο από την Αδριανούπολη στο Βελιγράδι και έκανε επιθέσεις στη Θράκη. Ο Σαμουήλ κυβερνούσε τη βορειοδυτική Βουλγαρία από το ισχυρό οχυρό του Βίντιν. Επρόκειτο επίσης να οργανώσει την απελευθέρωση των καταληφθέντων εδαφών στα ανατολικά, ανάμεσά τους και της παλιάς πρωτεύουσας Πρεσλάβας. Σύμφωνα με κάποιες πηγές ο Δαβίδ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ταραχώδη αυτή περίοδο της Βουλγαρικής ιστορίας.
Πόλεμος με το Βυζάντιο
Μετά το θάνατο του Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή στις 11 Ιανουαρίου 976 οι Κομητόπουλοι εξαπέλυσαν επιθέσεις σε όλη τη μεθόριο. Όμως σε λίγες βδομάδες ο Δαβίδ σκοτώθηκε από Βλάχους ληστές και ο Μωυσής τραυματίστηκε θανάσιμα από μια πέτρα κατά την πολιορκία των Σερρών. Οι ενέργειες των αδελφών του στο νότο δέσμευαν πολλά Βυζαντινά στρατεύματα και διευκόλυναν την απελευθέρωση από το Σαμουήλ της βορειοανατολικής Βουλγαρίας. Ο Βυζαντινός διοικητής ηττήθηκε και αποσύρθηκε στην Κριμαία. Όσοι Βούλγαροι ευγενείς και αξιωματούχοι δεν είχαν αντισταθεί στη Βυζαντινή κατάκτηση της περιοχής εκτελέστηκαν και ο πόλεμος συνεχίστηκε βόρεια του Δούναβη, μέχρις ότου ο εχθρός διασκορπίστηκε και αποκαταστάθηκε η Βουλγαρική κυριαρχία.
Μετά από τις ήττες αυτές στα Βαλκάνια η Βυζαντινή Αυτοκρατορία διολίσθησε σε εμφύλιο πόλεμο. Ο διοικητής του στρατού της Ασίας, Βάρδας Σκληρός, επαναστάτησε στη Μικρά Ασία και έστειλε στρατεύματα υπό το γιό του Ρωμανό στη Θράκη να πολιορκήσουν την Κωνσταντινούπολη. Ο νέος Αυτοκράτορας Βασίλειος Β΄ δεν είχε αρκετούς άνδρες για να πολεμήσει και τους Βουλγάρους και τους επαναστάτες και προσέφυγε σε προδοσία, συνωμοσία και περίπλοκους διπλωματικούς ελιγμούς. Ο Βασίλειος Β΄ έδωσε πολλές υποσχέσεις στους Βούλγαρους και το Σκληρό για να αποτρέψει τη συμμαχία τους εναντίον του. Ο Ααρών, ο μεγαλύτερος επιζών Κομητόπουλος, δελεάσθηκε από μια συμμαχία με τους Βυζαντινούς και την ευκαιρία να καταλάβει την εξουσία στη Βουλγαρία για τον εαυτό του. Κατείχε εδάφη στη Θράκη, μια περιοχή δυνητικά υποκείμενη σε Βυζαντινή απειλή. Ο Βασίλειος κατέληξε σε συμφωνία με τον Ααρών, που ζήτησε να παντρευτεί την αδελφή του Βασιλείου για να την επισφραγίσουν. Αντί αυτού ο Βασίλειος έστειλε τη σύζυγο ενός αξιωματούχου του με τον επίσκοπο της Σεβαστής. Όμως η απάτη αποκαλύφθηκε και ο επίσκοπος εκτελέστηκε. Όμως οι διαπραγματεύσεις συνεχίστηκαν και κατέληξαν σε συνθήκη ειρήνης. Ο ιστορικός Σκυλίτζης έγραψε ότι ο Ααρών ήθελε αποκλειστική εξουσία και "συμπαθούσε τους Ρωμαίους". Ο Σαμουήλ έμαθε για τη συνωμοσία και η σύγκρουση των δύο αδελφών ήταν αναπόφευκτη, ξέσπασε στην περιοχή της Ντούπνιτσα στις 14 Ιουνίου 976 και πήρε τέλος με την εξόντωση της οικογένειας του Ααρών. Μόνο ο γιος του Ιβάν Βλάντισλαβ επέζησε επειδή ο γιος του Σαμουήλ, Γκαβρίλ Ράντομιρ, παρακάλεσε εξ ονόματός του. Από τότε και στο εξής πρακτικά όλη η δύναμη και η εξουσία του κράτους ήταν στα χέρια του Σαμουήλ και ο κίνδυνος εσωτερικής διαμάχης εξαλείφθηκε πλήρως.
Εντούτοις άλλη θεωρία υποστηρίζει ότι ο Ααρών έλαβε μέρος στη μάχη των Πυλών του Τραϊανού, που έγινε δέκα χρόνια αργότερα. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή ο Ααρών σκοτώθηκε στις 14 Ιουνίου του 987 ή 988.
Συμβασιλεία με το Ρομάν
Μετά την αποτυχία του σχεδίου των Βυζαντινών να χρησιμοποιήσουν τον Ααρών για να προκαλέσουν αστάθεια στη Βουλγαρία, προσπάθησαν να ενθαρρύνουν τους νόμιμους διαδόχους του θρόνου, Βόρις Β΄ και Ρομάν, να αντιταχθούν στο Σαμουήλ. Ο Βασίλειος Β΄ ήλπιζε ότι θα κέρδιζαν την υποστήριξη των ευγενών και θα απομόνωναν το Σαμουήλ, ή ίσως θα ξεκινούσαν ακόμη και ένα Βουλγαρικό εμφύλιο πόλεμο. Ο Βόρις και ο Ρομάν εστάλησαν πίσω το 977, αλλά ενώ περνούσαν από ένα δάσος κοντά στα σύνορα, ο Βόρις σκοτώθηκε από Βούλγαρους φρουρούς, που παραπλανήθηκαν από τη Βυζαντινή του ενδυμασία. Ο Ρομάν, που περπατούσε λίγο πιο πίσω, κατάφερε να αποκαλύψει την ταυτότητά του στους φρουρούς.
Ο Ρομάν μεταφέρθηκε στο Βίντιν, όπου ανακηρύχτηκε Αυτοκράτορας της Βουλγαρίας. Ο Σαμουήλ έγινε ο αρχιστράτηγός του και συγκέντρωσαν μαζί στρατό και πολεμούσαν τους Βυζαντινούς. Κατά την αιχμαλωσία του ο Ρομάν είχε ευνουχισθεί με εντολή του Ιωάννη Α΄ Τσιμισκή, ώστε να μην αφήσει διαδόχους. Έτσι ο Σαμουήλ ήταν βέβαιο ότι τελικά θα διαδεχόταν το Ρομάν. Ο νέος αυτοκράτορας ανέθεσε στο Σαμουήλ την κρατική διοίκηση και απασχολήθηκε με εκκλησιαστικές και θρησκευτικές υποθέσεις.
Καθώς οι ενέργειες του Βασιλείου Β΄ επικεντρώνονταν κατά του επαναστάτη Σκληρού, οι στρατιές του Σαμουήλ έκαναν επιθέσεις στις Ευρωπαϊκές κτήσεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο Σαμουήλ εισέβαλε όχι μόνο στη Θράκη και στην περιοχή της Θεσσαλονίκης αλλά επίσης και στη Θεσσαλία, στη Στερεά Ελλάδα και στην Πελοπόννησο. Πολλά Βυζαντινά φρούρια περιήλθαν στην εξουσία των Βουλγάρων. Ο Σαμουήλ ήθελε να καταλάβει το σημαντικό φρούριο της Λάρισας, που έλεγχε τους βασικούς δρόμους στη Θεσσαλία, και από το 977 ως το 983 η πόλη ήταν αποκλεισμένη. Όταν η λιμοκτονία ανάγκασε τους Βυζαντινούς να παραδοθούν, ο πληθυσμός εκτοπίστηκε στο εσωτερικό της Βουλγαρίας και οι άνδρες αναγκάσθηκαν να καταταγούν στο Βουλγαρικό στρατό. Αν και ο Βασίλειος έστειλε δυνάμεις στην περιοχή, αυτές ηττήθηκαν και η κατάκτηση της Λάρισας σήμανε την απώλεια ενός σημαντικού Βυζαντινού προπυργίου στην περιοχή αυτή της χερσονήσου. Με αυτή τη νίκη η Βουλγαρία είχε αποκτήσει επιρροή στο μεγαλύτερο μέρος των νοτιοδυτικών Βαλκανίων, αν και δεν τα κατείχε εξ ολοκλήρου. Από τη Λάρισα ο Σαμουήλ πήρε τα λείψανα του Αγίου Αχιλλείου, που τοποθετήθηκαν σε μια ειδικά χτισμένη εκκλησία με το όνομά του σε νησί στη Λίμνη Μικρή Πρέσπα.
Οι Βουλγαρικές επιτυχίες στη δύση προκάλεσαν φόβους στην Κωνσταντινούπολη και μετά από σοβαρές προετοιμασίες ο Βασίλειος Β΄ εξαπέλυσε μια εκστρατεία στο κέντρο της Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας για να αποσπάσει την προσοχή του Σαμουήλ από τη νότια Ελλάδα. Ο Βυζαντινός στρατός πέρασε από τα βουνά γύρω από το Ιχτιμάν και πολιόρκησε τη Σόφια το 986. Επί 20 μέρες οι Βυζαντινοί επιτίθεντο στην πόλη, αλλά οι επιθέσεις τους απέβησαν άκαρπες και με μεγάλο κόστος : πολλές φορές οι Βούλγαροι βγήκαν από την πόλη, σκότωσαν πολλούς αντίπαλους στρατιώτες και πήραν υποζύγια και άλογα. Τελικά τα Βουλγαρικά στρατεύματα έκαψαν τον πολιορκητικό εξοπλισμό του Βυζαντινού στρατού, αναγκάζοντας το Βασίλειο Β΄ να υποχωρήσει στη Θράκη, αλλά στις 17 Αυγούστου 986, ενώ περνούσε μέσα από τα βουνά, ο Βυζαντινός στρατός κατατροπώθηκε στο Πέρασμα των Πυλών του Τραΐανού. Αυτό ήταν σημαντικό πλήγμα για το Βασίλειο, που ήταν ένας από τους λίγους, που επέστρεψαν στην Κωνσταντινούπολη, ενώ ο προσωπικός του θησαυρός καταλήφθηκε από τους νικητές.
Μετά την ήττα η ανταρσία του Βάρδα Φωκά εξέτρεψε τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία σε έναν ακόμη εμφύλιο πόλεμο. Ο Σαμουήλ άρπαξε την ευκαιρία και άρχισε να εξασκεί πίεση στη Θεσσαλονίκη. Ο Βασίλειος Β΄ έστειλε μεγάλο στρατό στην πόλη και διόρισε νέο διοικητή, το Γρηγόριο Ταρωνίτη, που όμως δεν μπόρεσε να σταματήσει τη Βουλγαρική προέλαση. Το 989 τα Βουλγαρικά στρατεύματα είχαν διεισδύσει βαθειά στο Βυζαντινό έδαφος και καταλάβει πολλά φρούρια, ανάμεσά τους σημαντικές πόλεις, όπως η Βέροια και τα Σέρβια. Στο νότο οι Βούλγαροι προέλαυναν σε όλη την Ηπειρο και στα δυτικά κατέλαβαν την περιοχή του Δυρράχιου στην Αδριατική Θάλασσα.