cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Προοδευτική Νεολαία (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Ίδρυση και πρώτα χρόνια
Η «Προοδευτική Νεολαία» που αναφέρεται ως «Προοδευτική Νεολαία Κοκκινιάς» και μετέπειτα ως «Προοδευτική Νεολαία Κορυδαλλού Κοκκινιάς» ή απλά ως «Προοδευτική» ιδρύθηκε σαν αθλητικός, ψυχαγωγικός και πολιτιστικός σύλλογος και αρχικά διέθετε Μουσικό τμήμα, Μορφωτικό τμήμα και το τμήμα ποδοσφαίρου, ενώ έπειτα από την επίσημη ίδρυσή του το 1927 διέθετε ένα επιπλέον αθλητικό τμήμα, το τμήμα Στίβου. Καλλιέργησε επίσης τον εκδρομισμό, ενώ τα δύο πολιτιστικά τμήματα του συλλόγου δημιούργησαν πλήθος πολιτιστικών και ψυχαγωγικών εκδηλώσεων σε αίθουσες διάφορων κινηματογράφων της Κοκκινιάς όπως μουσικές, και θεατρικές παραστάσεις, χορευτικές εκδηλώσεις, ιστορικές διαλέξεις κ.α. και αξιοσημείωτα, ο σύλλογος είχε προχωρήσει στην ίδρυση Μουσικού Ωδείου στην Κοκκινιά για τη διδασκαλία μουσικής, με την μεγάλη πολιτιστική του δραστηριότητα να είναιύψιστης σημασίας για την πληγωμένη προσφυγική κοινωνία της ευρύτερης περιοχής της Κοκκινιάς και του Κορυδαλλού όπου και δραστηριοποιούταν.
Το 1962 και επί προεδρίας Κυριάκου Βουλγαράκη ο σύλλογος εκτός του ήδη υπάρχοντος ποδοσφαιρικού τμήματος, προχώρησε στην ίδρυση νέων αθλητικών τμημάτων όπως στίβου κ.α. μεταξύ των οποίων και το τμήμα καλαθοσφαίρισης ανδρών, το οποίο ιδρύθηκε έπειτα από πρωτοβουλία του μέλους του Δ.Σ. του Συλλόγου, Στάθη Σαραντέα. Η Προοδευτική αρχικά ξεκίνησε να αγωνίζεται στα πρωταθλήματα καλαθοσφαίρισης που διοργάνωνε ο ΣΕΓΑΣ του οποίου ήταν μέλος και περίπου στα μέσα της δεκαετίας του '70, εντάχθηκε στην Ε.Σ.Κ.Α. και συνέχισε στα πρωταθλήματα αυτής. Κατά τα πρώτα χρόνια έπειτα την ίδρυση του τμήματος, η ομάδα διεξήγαγε τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο του Πειραϊκού Συνδέσμου και έπειτα έδρευε στο Κλειστό Γυμναστήριο Νίκαιας, καθώς επίσης και στο ανοιχτό γήπεδο ΣΚΡΑ Κορυδαλλού. thumb|left|200px|Το ανοιχτό «γήπεδο ΣΚΡΑ Κορυδαλλού», η παλαιά έδρα του συλλόγου εν έτη 2015.
1974-1995: Στην Ε.Σ.Κ.Α.
Αγωνιζόμενη στη συνέχεια στις κατηγορίες της Ε.Σ.Κ.Α., συνέχισε να κάνει τα πρώτα της σημαντικά βήματα στο χώρο της καλαθοσφαίρισης, αποκλειστικά σε τοπικό επίπεδο από τα γήπεδα της Αττικής, καθώς μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του '90 δεν κατάφερε να προβιβαστεί στις Εθνικές κατηγορίες. Σε Πανελλήνιο επίπεδο, αγωνίστηκε αρχικά μόνο στα πλαίσια του Κυπέλλου Ελλάδας, στο οποίο έλαβε μέρος, ως σωματείο της Ε.Σ.Κ.Α., στα μέσα της δεκαετίας του '70.
Συμμετείχε στο 1ο Κύπελλο Ελλάδας που διεξήχθη την περίοδο 1975-76 και έφτασε μέχρι την 5η φάση. Στην πρώτη φάση απέκλεισε τον Α.Ο. Ολυμπιάς '73 με αποτέλεσμα 81-53, στη δεύτερη φάση απέκλεισε τον Α.Ο. Φιλοθέης με αποτέλεσμα 53-62, στην τρίτη φάση απέκλεισε τον Απόλλωνα Αθηνών με αποτέλεσμα 50-55, στην τέταρτη φάση απέκλεισε το Ηράκλειο Ο.Α.Α. με αποτέλεσμα 73-29 και στην 5η φάση αποκλείστηκε απο την Α.Ε.Κ. με αποτέλεσμα 56-82. Την επόμενη περίοδο, 1976-77, έφτασε πάλι μέχρι την 5η φάση. Στην πρώτη φάση απέκλεισε τους Παλλεσβιακό και Δάφνη Δαφνίου με 44-90 και 51-50 αντίστοιχα, στη δεύτερη φάση απέκλεισε τον Α.Ο. Ταταύλα με αποτέλεσμα 71-73, στην τρίτη φάση απέκλεισε τον Α.Ο. Παγκράτι με αποτέλεσμα 45-47, στην τέταρτη φάση απέκλεισε το Ηράκλειο Ο.Α.Α. με αποτέλεσμα 74-75 και στην 5η φάση αποκλείστηκε από τον Πανελλήνιο Γ.Σ. με αποτέλεσμα 105-75. Την περίοδο 1977-78 έφτασε μέχρι την 3η φάση όπου και αποκλείστηκε από τον Ολυμπιακό Πειραιώς με αποτέλεσμα 38-78. Τις επόμενες δύο περιόδους (1978-79 και 1979-80) ήταν οι μοναδικές για τη συνέχεια, που κατάφερε να ξεπεράσει την πρώτη φάση, φτάνοντας όμως και στις δύο μέχρι την δεύτερη, από όπου αποκλείστηκε από τους Γ.Σ. Περιστερίου με 49-66 και Α.Ο. Μίλων Νέας Σμύρνης με 86-72 αντίστοιχα. Έκτοτε, μέχρι το 1987 που έγινε αναδιάρθρωση της διοργάνωσης και δεν λάμβαναν πλέον μέρος σωματεία των τοπικών πρωταθλημάτων, δεν κατάφερε να ξεπεράσει την πρώτη φάση.
Αγωνίστηκε σε όλες τις κατηγορίες της Ε.Σ.Κ.Α.. Συχνότερα λάμβανε μέρος στα πρωταθλήματα της Β΄ και Γ΄ κατηγορίας, ωστόσο όμως είχε αγωνιστεί κατά λιγότερα διαστήματα σε αυτά της Α΄ και της Δ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 1993-94 συμμετείχε στο 2ο όμιλο των μπαράζ ανόδου της Δ΄ κατηγορίας και τερματίζοντας στη 2η προνομιούχο θέση, πίσω από τον Γκυζιακό και μπροστά από τους Γ.Σ. Κηφισιάς και Φειδιππίδη Αμφιάλης, κέρδισε -ως δευτεραθλήτρια στα μπαράζ- την άνοδο στην Γ΄ κατηγορία, όπου αγωνίστηκε την επόμενη περίοδο.
1995-1999: Στην Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. και άνοδος στη Γ΄ Εθνική
Με τη λήξη της περιόδου 1994-95 το 1995, δημιουργείται η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης Νότιας Αττικής (Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.) στην οποία εντάχθηκε και έκτοτε αποτελεί μέλος αυτής. Το 1994 κατασκευάστηκε το Κλειστό Γυμναστήριο Κορυδαλλού «Θεόδωρος Πούτος», στο οποίο μετέφερε την έδρα της.
Με την ένταξή της στην νεοσύστατη Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α., την πρώτη κιόλας περίοδο (1995-96) κατέκτησε το πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας και κέρδισε την άνοδο της στην πρώτη τη τάξει κατηγορία. Έπειτα από τρεις συνεχόμενες σεζόν (1996-97, 1997-98 και 1998-99) στην Α΄ κατηγορία, την τελευταία κατέκτησε το πρωτάθλημα και κέρδισε την άνοδο της στην Γ΄ Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου.
1999-2006: Μεταξύ Γ΄ και Β΄ Εθνικής
Έτσι, η αλλαγή της χιλιετίας βρήκε την Προοδευτική στη Γ΄ Εθνική, στην οποία ξεκίνησε δυναμικά την πορεία της, καταλαμβάνοντας τη 2η θέση του τελικού βαθμολογικού πίνακα στον όμιλό της, για την περίοδο 1999-00. Τις επόμενες δύο (2000-01 και 2001-02), απομακρύνθηκε ελάχιστα από την κορυφή της βαθμολογίας, τερματίζοντας στην 8η και 6η θέση αντίστοιχα.
Την περίοδο 2002-03, επί προεδρίας Παναγιώτη Μπαταγιάννη, ο σύλλογος πέτυχε την πρώτη του σημαντική επιτυχία σε εθνικό επίπεδο, καθώς τερμάτισε στην κορυφή της βαθμολογίας του 2ου Ομίλου Νότου της Γ΄ Εθνικής και εξασφάλισε την ιστορική άνοδο στη Β΄ Εθνική κατηγορία, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου.
Την επόμενη χρονιά, 2003-04, αγωνίστηκε συνεπώς στη Β΄ Εθνική Κατηγορία, χωρίς να καταφέρει, όμως, να διατηρήσει την παραμονή του, εφόσον τερμάτισε στη 13η θέση της βαθμολογίας με 6 νίκες και 20 ήττες και υποβιβάστηκε. Συμμετείχε επίσης στο Κύπελλο Ελλάδας της περιόδου αυτής (2003-04), φτάνοντας μέχρι την 4η αγωνιστική της Α' Φάσης, όποτε και αποκλείστηκε από τον Ηλυσιακό.
Έχοντας επιστρέψει στη Γ΄ Εθνική, την περίοδο 2004-05 τερμάτισε στην 5η θέση της βαθμολογίας. Την επόμενη περίοδο 2005-06, ωστόσο, η φτωχή συγκομιδή σε νίκες οδήγησε στην κατάληψη της 12ης θέσης και τον υποβιβασμό της στην Α΄ Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
Έπειτα από δύο περιόδους (2006-07 και 2007-08) στην Α΄ κατηγορία, την τελευταία κατέκτησε για δεύτερη φορά στην ιστορία της το πρωτάθλημα και επέστρεψε προσωρινά στην Γ΄ Εθνική, από την οποία την περίοδο 2008-09, έχοντας τερματίσει στη 10η θέση, υποβιβάστηκε εκ νέου στις κατηγορίες της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
2009 - σήμερα: Στις κατηγορίες της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
Την αγωνιστική περίοδο 2009-10, η λήξη του πρωταθλήματος της Α΄ Κατηγορίας βρήκε την ομάδα στην 7η θέση της τελικής βαθμολογίας. Την επόμενη χρονιά, 2010-11, έχοντας συγκεντρώσει 4 νίκες και 22 ήττες, γνώρισε τον υποβιβασμό στη Β' Κατηγορία εφόσον κατέλαβε τη 13η και πρότελευταία θέση του βαθμολογικού πίνακα. Η πτωτική πορεία της ομάδας συνεχίστηκε και την επόμενη χρονιά, 2011-12, οπότε και τερμάτισε στη 14η θέση, πέφτοντας στη Γ΄ κατηγορία της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. . Την επόμενη περίοδο, 2012-13, τερμάτισε στην 4η θέση της βαθμολογίας, ωστόσο έπειτα από τροποποιήσεις στα πρωταθλήματα ανήλθε τελικά στην Β΄ κατηγορία. Στην Γ΄ Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. υποβιβάστηκε εκ νέου την περίοδο 2016-17, έχοντας τερματίσει τελευταία στη 14η θέση της Β' κατηγορίας. Ωστόσο, την περίοδο 2017-18 κατέκτησε την επάνοδο, έχοντας ανακηρυχθεί πρωταθλήτρια της Γ΄ κατηγορίας. Την περίοδο 2018-19 τερμάτισε στην 10η θέση της Β΄ Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. και συμμετείχε στα Play out με αντίπαλο τον Α.Λ.Φ. Αλίμου, του οποίου επικράτησε με συνολικό αποτέλεσμα 2-1 και κέρδισε την παραμονή. Την περίοδο 2021-22 τερμάτισε στην 5η θέση της Β΄ Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. πίσω από την Τερψιθέα Γλυφάδας και μπροστά από τον Α.Λ.Φ. Αλίμου, ενώ την περίοδο 2022-23 αναδείχθηκε πρωταθλήτρια και κέρδισε την επιστροφή της στην Α΄ Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α.
Γήπεδο
Έδρα του ανδρικού και γυναικείου τμήματος καλαθοσφαίρισης του συλλόγου αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Κορυδαλλού «Θεόδωρος Πούτος», χωρητικότητας 2.387(καθήμενων). Κτίστηκε το 1994 και βρίσκεται και ανήκει στο Δήμο Κορυδαλλού, δίπλα από τις φυλακές Κορυδαλλού.
Από τα πρώτα χρόνια ίδρυσης του τμήματος καλαθοσφαίρισης ανδρών του συλλόγου, έδρα του αποτελούσε το Ανοιχτό γήπεδο ΣΚΡΑ Κορυδαλλού, ένα μικρό ανοιχτό γήπεδο καλαθοσφαίρισης, χωρητικότητας μόλις 250 θεατών(καθήμενων). Βρίσκεται δίπλα από την πλατεία ΣΚΡΑ και πολύ κοντά στην πλατεία Ελ. Βενιζέλου στον Κορυδαλλό και επίσης συνορεύει με τον Δήμο Νίκαιας. Αποτελεί σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του τμήματος καλαθοσφαίρισης του συλλόγου, αλλά και για τους κατοίκους της περιοχής και τους φιλάθλους της Προοδευτικής, καθώς αυτό το μικρό και ανοιχτό γήπεδο στο παρελθόν υποδέχτηκε αρκετά μεγάλα παιχνίδια, κυρίως για το θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας, τη δεκαετία 70'. Το ανοιχτό γήπεδο ΣΚΡΑ Κορυδαλλού, χρησιμοποιείται πλέον από τις ακαδημίες των τμημάτων καλαθοσφαίρισης του συλλόγου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1962
Ο άνθρωπος που πούλησε τον κόσμο
To Ο άνθρωπος που πούλησε τον κόσμο (Αυθεντικος τιτλος "The Fifth Estate") είναι αμερικάνικη ταινία του 2013 σε σκηνοθεσία του Μπιλ Κόντον. Αναφέρεται στην υπόθεση των WikiLeaks και του ιδρυτή τους, Τζούλιαν Ασάνζ, τον οποίο ενσαρκώνει ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς. Τα γυρίσματα έλαβαν χώρα στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες και στη Γάνδη.
Ο ίδιος ο Ασάνζ άσκησε κριτική στην ταινία, κατηγορώντας την για ανακρίβειες και πως το σενάριο ήταν επηρεασμένο από το βιβλίο του πρώην συνεργάτη του, Ντάνιελ Μπεργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ινδικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες του 2013 Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με ακτιβιστές
Σύγκρουση συρμών στο Ναϊμέχεν
Η σύγκρουση συρμών στο Ναϊμέχεν ήταν σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ολλανδία κατά το οποίο δύο επιβατικές αμαξοστοιχίες —εκ των οποίων η μία ήταν άδεια από επιβάτες— συγκρούστηκαν μετωπικά. Το ατύχημα συνέβη στις 28 Αυγούστου 1979 μεταξύ Βάιχεν (Wijchen) και Ναϊμέχεν κοντά στη γειτονιά Kolpingbuurt στο Ναϊμέχεν στη σιδηροδρομική γραμμή Τίλμπουρχ προς Ναϊμέχεν. Οκτώ άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο δυστύχημα, επτά επιβάτες και ο οδηγός του τρένου 4365. Τραυματίστηκαν 36 άτομα, μεταξύ των οποίων ο προϊστάμενος και ο μηχανοδηγός του τρένου 74363.
Οι συρμοί
Στο δυστύχημα ενεπλάκησαν δύο συρμοί. Ο πρώτος ήταν το άδειο τρένο 74363 με προορισμό τον σιδηροδρομικό σταθμό του Ναϊμέχεν. Αυτό το τρένο αποτελούνταν από μια πολλαπλή μονάδα του τύπου Mat '64 Plan V 936. Το δεύτερο ήταν το τρένο 4365 αποτελούμενο από δύο πολλαπλές μονάδες δύο βαγονιών τύπου Mat '46, μονάδες 256 και 244. Το τρένο 74363 ταξίδευε περίπου με 5 km/h, το επιβατικό τρένο 4365 με 90 περίπου km/h.
Αμμόλοχος Άνδρου
Ο Αμμόλοχος (γράφεται και Αμόλοχος) είναι χωριό της Άνδρου. Είναι χτισμένος στην ενδοχώρα του βόρειου τμήματος του νησιού, σε υψόμετρο 360 μ. Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας στον δήμο Άνδρου και ο πληθυσμός του είναι 69 κάτοικοι σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Η τοπική κοινότητα Αμμολόχου είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 7,211 χμ² (2011).
Ονομασία
Υπάρχουν δύο εκδοχές για την προέλευση του ονόματος. Σύμφωνα με την πρώτη το όνομα προέρχεται από τις λέξεις άμμος και ελοχένω ενώ σύμφωνα με την δεύτερη προέρχεται από το φυτό μολόχα που υπάρχει άφθονο στην περιοχή. Από την πρώτη εκδοχή υποστηρίζεται η γραφή Αμμόλοχος ενώ από τη δεύτερη η γραφή Αμόλοχος.
Ιστορικά στοιχεία
Το χωριό υπήρξε το μεγαλύτερο της βόρειας Άνδρου την περίοδο της Τουρκοκρατίας. Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας παρέμενε το μεγαλύτερο χωριό της περιοχής και αποτέλεσε αρχικά την έδρα του τοπικού δήμου που συστάθηκε στη βόρεια Άνδρο, του δήμου Γαυρίου. Τα επόμενα χρόνια ο πληθυσμός του χωριού μειώθηκε καθώς μεγάλο μέρος του πληθυσμού μετακινήθηκε στις παραθαλάσσιες περιοχές. Στο διάστημα 1912-1998 ο Αμμόλοχος υπήρξε έδρα ξεχωριστής κοινότητας. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999, εντάχθηκε στον δήμο Υδρούσας, ενώ με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, το 2011, εντάχθηκε στον δήμο Άνδρου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Άνδρου
Βαντσόνε κον Σαν Κάρλο
Το Βαντσόνε κον Σαν Κάρλο (ιταλικά: Vanzone con San Carlo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Η Ψυχομάνα (Γύζης)
thumb|250px|right| Η ψυχομάνα. Η Ψυχομάνα είναι ελαιογραφία σε μουσαμά του Νικόλαου Γύζη που φιλοτεχνήθηκε μεταξύ 1882 και 1883. Οι διαστάσεις του είναι 1,05 × 0,73. Το έργο ανήκει στη συλλογή Ιδρύματος Ε. Κουτλίδη στην Αθήνα.
Περιγραφή
Μέσα σε ένα απλό σπίτι, με την εικόνα της Παναγιάς στον τοίχο, κάθεται μια καλοσυνάτη νέα γυναίκα και θηλάζει ένα ορφανό παιδί, ενώ το δικό της έχει ανέβει σε ένα καρεκλάκι και επιχειρεί να τη φτάσει. Το βλέμμα της είναι στραμμένο στοργικά προς το παιδί που θηλάζει και το πρόσωπό της ήρεμο βγάζει μια προσωπική ευτυχία. Η κόκκινη ζακέτα της αποπνέει τόνο αισιοδοξίας μέσα στην όλη τραγικότητα της ζωής. Στο αριστερό τμήμα της εικόνας, κάθεται παράμερα στην πόρτα μαυροφορεμένη η δυστυχισμένη μεγάλη ορφανή αδελφή και κρατάει το σκουφάκι του μωρού, με λυπημένο ύφος και συναισθανόμενο την τραγικότητα της ζωής της.
Είναι χαρακτηριστική η χρήση του φωτός, το οποίο πέφτει πάνω στο λευκό σκέπασμα του παιδιού, δίνοντας ένα τόνο αισιοδοξίας.
Εδώ αντιπαραβάλεται η ευτυχία (η ευτυχισμένη μάνα με τα δυο ευτυχισμένα της παιδιά) προς τη δυστυχία (το ορφανό κοριτσάκι παράμερα). Ο θεατής αναγκάζεται να να συλλογιστεί τη διπλή πλευρά του κόσμου στην οποία η δυστυχία και η ευτυχία μοιράζονται ανάλογα με την τύχη του καθενός. Η διάρθρωση της εικόνας είναι ικανοποιητική με λαμπρά χρώματα.
Πηγές
Κατηγορία:Έργα ζωγραφικής του Νικολάου Γύζη
Κυκλική άρδευση
Η κέντρο-στροφέα άρδευση, ή κυκλική άρδευση είναι μέθοδος άρδευσης καλλιεργειών στην οποία ο εξοπλισμός περιστρέφεται γύρω από έναν άξονα και οι καλλιέργειες ποτίζονται με ψεκαστήρες. Μια κυκλική περιοχή επικεντρωμένη στο στροφέα αρδεύεται, συχνά δημιουργώντας ένα κυκλικό μοτίβο στις καλλιέργειες όταν φαίνεται από ψηλά (μερικές φορές αναφέρονται ως κύκλοι καλλιεργειών). Οι περισσότεροι κέντρο-στροφείς αρχικά ήταν τροφοδοτημένοι με νερό και σήμερα οι περισσότεροι προωθούνται από ηλεκτροκινητήρες.
Ιστορία
Η άρδευση με κέντρο-στροφέα επινοήθηκε το 1940 από τον αγρότη Φρανκ Ζάιμπωκ (Frank Zybach), ο οποίος ζούσε στο Στράσμπουργκ του Κολοράντο. Αναγνωρίστηκε ως μια μέθοδος βελτίωσης της κατανομής του νερού στα χωράφια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωπονία
Έκρηξη βαγονιού - βυτίου στο Γουέιβερλι (Τενεσί)
Η έκρηξη βαγονιού - βυτίου στο Γουέιβερλι του Τενεσί σημειώθηκε περίπου στις 2:58΄ μ.μ. στις 24 Φεβρουαρίου 1978, στο Γουέιβερλι, του Τενεσί, μετά από περιστατικό εκτροχιασμού τρένου λίγες μέρες νωρίτερα. Ένα βυτιοφόρο που περιείχε 30161 USgal υγραερίου (LPG) εξερράγη ως αποτέλεσμα εκκαθαρίσεων που σχετίζονταν με τον εκτροχιασμό.
Γιαν Σκάλα
Ο Γιαν Σκάλα (17 Ιουνίου 1889 - 22 Ιανουαρίου 1945) ήταν Σόρβος δημοσιογράφος, ποιητής και κορυφαίος ιδεολόγος του εθνικού κινήματος των Σόρβων. Κατά την περίοδο του μεσοπολέμου (1918-1945) ήταν δραστήριο μέλος στην Ένωση Εθνικών Μειονοτήτων στη Γερμανία για τα δικαιώματα των μη γερμανικών εθνοτήτων στη Γερμανία.
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Ο Γιαν Σκάλα γεννήθηκε στο Νεμπελσούλτζ της Γερμανίας. Ήταν γιος ενός εργάτη λατομείου και μιας μοδίστρας. Αφού τελείωσε την βασική του εκπαίδευση στο Μπάουτζεν το 1901, πέρασε ένα χρόνο στο Καθολικό Εκπαιδευτικό Κολλέγιο. Δημοσίευσε τα πρώτα σορβικά του ποιήματα το 1910 και νωρίτερα, έγραψε ορισμένα άρθρα σε σοσιαλδημοκρατικές εφημερίδες. Μετά πήγε στρατιώτης στη Ρωσία και στα Βαλκάνια το 1916-1918, εμβαθύνοντας τις γνώσεις του για τις σλαβικές γλώσσες.
Έκρηξη βαγονιού - βυτίου στο Γουέιβερλι (Τενεσί)
Ανταπόκριση στον εκτροχιασμό
Στις 5:10΄ π.μ. στις 23 Φεβρουαρίου, μετά από προηγούμενη εσφαλμένη επικοινωνία σχετικά με την παρουσία επικίνδυνου υλικού, το Γραφείο Πολιτικής Άμυνας του Τενεσί (TOCD, πρόδρομος της Υπηρεσίας Διαχείρισης Έκτακτης Ανάγκης του Τενεσί ή TEMA) έστειλε μια ομάδα hazmat για να αξιολογήσει την κατάσταση. Συμφώνησαν με την απόφαση των τοπικών αξιωματούχων να διατηρήσουν τα βυτιοφόρα δροσερά ραντίζοντάς τα με ρεύματα νερού και ελήφθη η απόφαση να εκκενωθεί περιοχή μισού περίπου χιλιομέτρου γύρω από τη ζώνη εκτροχιασμού, με παράλληλη διακοπή της παροχής αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας στην περιοχή.
Μέχρι εκείνη τη στιγμή, τα πληρώματα του ναυαγίου του Λούισβιλ και του Νάσβιλ είχαν αρχίσει να καθαρίζουν τα συντρίμμια. Το βυτιοφόρο που θα εκραγεί τελικά, που ανήκε στην "Union Tank Car Company" με αριθμό UTLX 83013, τάφηκε από συντρίμμια. Τα πληρώματα αφαίρεσαν τα κατεστραμμένα βαγόνια και το UTLX 83013 μετακινήθηκε για να καθαρίσει τις γραμμές και η σιδηροδρομική γραμμή άνοιξε ξανά εν μέρει περίπου στις 8 μ.μ. στις 23 Φεβρουαρίου. Ένα φορτηγό βυτιοφόρο με πλήρωμα ειδικευμένο στον καθαρισμό υγραερίου έφθασε περίπου στις 13:00΄ στις 24 Φεβρουαρίου.
Γιαν Σκάλα
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Μετά την άνοδο στην εξουσία των Ναζί, εκδιώχθηκε για τις προηγούμενες πολιτικές του δραστηριότητες. Το 1936, του απαγορεύτηκε να εργάζεται ως δημοσιογράφος και το όνομά του διαγράφηκε από τη λίστα των Γερμανών συγγραφέων. Το 1937 έφυγε από το Βερολίνο και μετακόμισε στο Μπάουτζεν. Στις 21 Ιανουαρίου 1938 ο Σκάλα συνελήφθη μαζί με τους Δρ. Κυζ και Μέρσινκ με κατηγορίες για συνωμοσία και προδοσία. Το Λαϊκό Δικαστήριο στο Βερολίνο, την 1η Ιουνίου 1939, καταδίκασε τον Δρ. Κυζ και τον Μέρσινκ για προδοσία. Ο Σκάλα, για λόγους υγείας, απελευθερώθηκε από τη φυλακή στις 26 Οκτωβρίου 1938.
Έκρηξη βαγονιού - βυτίου στο Γουέιβερλι (Τενεσί)
Το βαγόνι - βυτίο εκρήγνυται
Οι θερμοκρασίες τις δύο προηγούμενες ημέρες του συμβάντος κυμαίνονταν από 20 to 30 F και περίπου1/2 inch χιονιού ήταν στο έδαφος, αλλά μέχρι το μεσημέρι της 24ης Φεβρουαρίου η θερμοκρασία είχε ανέβει στους 50 – με καθαρό ουρανό και ηλιοφάνεια.
Γιαν Σκάλα
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Από το 1939 έως το 1943 εργάστηκε σε διάφορες εταιρείες στο Μπάουτζεν και στο Βερολίνο. Το 1943 διέφυγε από τον βομβαρδισμό του Βερολίνου και μετακόμισε στην οικογένεια της συζύγου του στο Dziedzice στην Άνω Σιλεσία. Από το 1943 έως το 1945 εργάστηκε στην εταιρεία "Elektroakustik" στο Ναμύσλοβ, όπου υποστήριξε τους πολωνούς αντιστασιακούς. Στις 22 Ιανουαρίου 1945 σκοτώθηκε στο Dziedzice από έναν στρατιώτη του Σοβιετικού Στρατού.
Συγγραφικό έργο
Ο Σκάλα ήταν ένας αριστερός ηγέτης και πατριώτης, δημοσιογράφος και γνωστός ποιητής και συγγραφέας του Σόρβων της Λουσατίας. Ως ποιητής άρχισε να γράφει στο εικοστό έτος της ηλικίας του σε γερμανικά σοσιαλιστικά έντυπα. Στη μητρική του γλώσσα άρχισε να γράφει στίχους το 1911. Εισήγαγε στα γραπτά του πιο πολύ από τα τις ρομαντικές ή πατριωτικές νότες που είχαν σηματοδοτήσει τους παλαιότερους συγγραφείς του Σόρβων της Λουσατίας Μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο δημοσίευσε δύο ποιητικές συλλογές: Την "Drobjence" το 1920 και την Škre το 1923. Τα ποιήματα από την πρώτη συλλογή είχαν έντονο πατριωτικό τόνο επηρεασμένο από έναν άλλο σορβικό ποιητή τον Σινίνσκι. Ένα από τα ποιήματα ήταν μια έκκληση για βοήθεια και υποστήριξη στον αγώνα του για τα δικαιώματα των Σόρβων στη Γερμανία που απευθύνονταν στους Γιουγκοσλάβους. Η δεύτερη συλλογή του ήταν ερωτικά και οικεία ποιήματα. Ως συγγραφέας ο Σκάλα είναι γνωστός για μερικές σύντομες αφηγήσεις, με πιο σημαντικές από αυτές να είναι η «Stary Šymko» στην οποία περιγράφει πώς οι καπιταλιστικές μεγάλες βιομηχανίες εκμεταλλεύτηκαν και εξαπάτησαν τους ανθρώπους που ζούσαν σε άθλιες συνθήκες διαβίωσης. An anthology of his poetry was published in 1985 under the Jan Skala title and edited by J. Łušćanski and K. Lorenc. Μια ανθολογία της ποίησής του δημοσιεύθηκε το 1985 με τον τίτλο Γιαν Σκάλα και εκδόθηκε από τους J. Łušćanski και K. Lorenc.
Για την υπηρεσία του στην Ένωση Πολωνών θεωρήθηκε ηγέτης της πολωνικής μειονότητας στη Γερμανία. Ο Σκάλα επέμεινε στην πολιτιστική αυτονομία των Πολωνών και των Σόρβων, θεωρώντας ότι η υπάρχουσα πολιτιστική αυτονομία ήταν προσανατολισμένη στις καλύτερα οργανωμένες και πιο εύπορες μειονότητες. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι το Κογκρέσο Εθνικοτήτων ήταν κάτι περισσότερο από ένα μανδύα για την επέκταση της γερμανικής επιρροής. Στην αντίθετη πλευρά, είδε ότι η αδυναμία των φτωχότερων μειονοτήτων να επιτύχουν πολιτιστική αυτονομία θα οδηγούσε στην αφομοίωσή τους. Κατά τη διάρκεια του αγώνα για τα δικαιώματα των μειονοτήτων το 1930 στο Γερμανικό Ράιχ, τον Απρίλιο του 1936 δημοσίευσε δύο άρθρα στο "Slavonic and East European Review", το όργανο της Σχολής Σλαβικών και Ανατολικών Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.
Έκρηξη βαγονιού - βυτίου στο Γουέιβερλι (Τενεσί)
Το βαγόνι - βυτίο εκρήγνυται
Περίπου 20 λεπτά πριν ξεκινήσει η αφαίρεση του υγραερίου, η περιοχή ερευνήθηκε με ειδικό εξοπλισμό ανίχνευσης αερίου και δεν βρέθηκαν διαρροές. Οι αρχηγοί της αστυνομίας και της πυροσβεστικής του Γουέιβερλι ήταν στο σημείο και το πλήρωμα του hazmat μετακινούσε τον εξοπλισμό του για να ξεκινήσει τη μεταφορά όταν στις 2:58΄ μ.μ. εντοπίστηκε διαρροή από το βυτιοφόρο. Προτού γίνει οποιαδήποτε ενέργεια, προέκυψε έκρηξη διογκούμενου ατμού από υγρό σε βρασμό (BLEVE).
Η έκρηξη έγινε αισθητή σε εκατοντάδες πόδια απόστασης και ήταν ορατή για μίλια, ενώ απενεργοποίησε το μεγαλύτερο μέρος του πυροσβεστικού εξοπλισμού στο σημείο. Ένα τμήμα του βυτίου εκτοξεύτηκε σε απόσταση πάνω από 100μ., και προσγειώθηκε μπροστά σ'  ένα σπίτι. Η έκρηξη προκάλεσε πολλές πυρκαγιές σε κοντινά κτίρια και κάηκαν πολλά οδικά οχήματα και άλλα βαγόνια.
Γιαν Σκάλα
Διακρίσεις
Στην πολωνική πόλη Ναμύσλοβ ανεγέρθηκε ένα μνημείο προς τιμήν του Γιαν Σκάλα το 1965 ενώ στο Μπάουτζεν της Γερμανίας ένας δρόμος πήρε το όνομά του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ποιητές Κατηγορία:Γερμανοί δημοσιογράφοι
Έκρηξη βαγονιού - βυτίου στο Γουέιβερλι (Τενεσί)
Ανταπόκριση στην έκρηξη
Τις επόμενες ώρες, πάνω από 250 οχήματα έκτακτης ανάγκης συγκεντρώθηκαν στο σημείο της έκρηξης, μερικά από το Νάσβιλ και το Μέμφις. Αεροπορικά ασθενοφόρα από τη στρατιωτική εγκατάσταση "Fort Campbell Army Post" εστάλησαν στο σημείο και τα θύματα εγκαυμάτων που ήταν σε χειρότερη κατάσταση μεταφέρθηκαν στο Νάσβιλ για την αρχική θεραπεία. Ένας αριθμός από αυτούς μεταφέρθηκαν στη συνέχεια σε κέντρα εγκαυμάτων στο Λούισβιλ, στο Κεντάκι, στο Μπέρμιγχαμ, στην Αλαμπάμα και στο Σινσινάτι του Οχάιο αργά στις 25 Φεβρουαρίου. Η ακτίνα εκκένωσης επεκτάθηκε στο 1 mi σε περίπτωση έκρηξης δεύτερου βαγονιού - βυτίου.
Μέχρι τις 7:00΄ μ.μ., οι πυρκαγιές τέθηκαν υπό έλεγχο και άρχισε έρευνα για επιπλέον θύματα. Αργότερα τερματίστηκε λόγω προβλημάτων ορατότητας, αλλά συνεχίστηκε στις 5:30΄της 25ης Φεβρουαρίου. Ένα βαγόνι φορτωμένο με προϊόντα χαρτοποιΐας άναψε ξανά γύρω στις 3:15΄ μ.μ., αλλά έσβησε γρήγορα. Ένα δεύτερο βαγόνι υγραερίου εκκενώθηκε μέχρι τις 10:30΄ μ.μ. Οι κάτοικοι της περιοχής επετράπη να επιστρέψουν στα σπίτια τους στις 8:30΄ π.μ. στις 26 Φεβρουαρίου.
Συνέπειες
Συνολικά δεκαέξι άτομα έχασαν τη ζωή τους ως αποτέλεσμα της έκρηξης και των συνεπειών της. Έξι ατομα σκοτώθηκαν ακαριαία. Μεταξύ των θανόντων ήταν ο αρχηγός της πυροσβεστικής του Γουέιβερλι Γουίλμπουρ Γιορκ (Wilbur York) και ο αρχηγός της αστυνομίας Γκάι Μπάρνετ (Guy Barnett), ο πολιτειακός ερευνητής TOCD Μαρκ Μπέλιου (Mark Belyew), μέλη του πληρώματος του συρμού της L&N και αρκετοί κάτοικοι της περιοχής. Άλλοι 43 τραυματίστηκαν σε διάφορους βαθμούς.
Δεκαέξι κατασκευές στο Γουέιβερλι καταστράφηκαν και άλλες 20 υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Και τα δύο πυροσβεστικά οχήματα του Γουέιβερλι καταστράφηκαν. Το 1979, η συνολική υλική ζημιά υπολογίστηκε σε 1.800.000 $, που ισοδυναμούν με $5,279,000 του 2020.
Το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας Μεταφορών (National Transportation Safety Board, NTSB) τελικά απέδωσε την έκρηξη στο ίδιο το βαγόνι, καθώς είχε δημιουργηθεί ρωγμή όταν αυτό υπέστη ζημιές από τον εκτροχιασμό. Πιστεύεται ότι αυτή η ρωγμή επεκτάθηκε όταν το βαγόνι απομακρύνθηκε από τις γραμμές, προκαλώντας υπερπίεση, η οποία τελικά προκάλεσε την κατάρρευση του μονού τοιχώματος. Το NTSB επαίνεσε την πόλη του Γουέιβερλι για την ετοιμότητά της για μια τέτοια έκτακτη ανάγκη, αλλά υπογράμμισε επίσης την ανάγκη για όλα τα άτομα που εμπλέκονται σε ξεκαθάρισμα ατυχημάτων να εκπαιδεύονται στο πώς να χειρίζονται επικίνδυνα υλικά.
Η έκρηξη στο Γουέιβερλι, μαζί με άλλα ατυχήματα που αφορούσαν εκτροχιασμούς σιδηροδρομικών γραμμών και επικίνδυνα υλικά (το πιο διαβόητο ήταν ο εκτροχιασμός τρένου στη Μισισάγκα (1979) του Οντάριο, Καναδάς στις 10 Νοεμβρίου 1979) οδήγησε σε μια σημαντική επανεξέταση του τρόπου με τον οποίο οι αρχές αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Η Πολιτεία του Τενεσί και το TOCD δημιούργησαν ένα σύνολο προτύπων και ίδρυσαν το Ινστιτούτο Επικίνδυνων Υλικών του Τενεσί το 1980 για την εκπαίδευση των ανταποκρινόμενων σε hazmat, και από τότε που ιδρύθηκε το Ινστιτούτο, δεν υπήρξαν θάνατοι από άτομα που επενέβησαν σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στο Τενεσί σε τοποθεσίες "hazmat" (με επικίνδυνα υλικά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Βάρτσο
Το Βάρτσο (ιταλικά: Varzo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Κλόουν (τραγούδι της Αφροδίτης Φρυδά)
Το "Κλόουν" ήταν η ελληνική συμμετοχή για τη Eurovision 1988, ερμηνευμένη στα Ελληνικά από την Αφροδίτη Φρυδά.
Το τραγούδι παρουσιάστηκε δέκατο τέταρτο εκείνη τη βραδιά, μετά τους Kirsten & Søren της Δανίας με το "Ka' du se hva' jeg sa'?" και πριν την Καρολίνε Κρούγκερ της Νορβηγίας με το "For vår jord". Στο τέλος της ψηφοφορίας, είχε λάβει 10 βαθμούς, τερματίζοντας 17ο ανάμεσα σε 21 συμμετοχές.
Το τραγούδι τραγουδάται από την προοπτική ενός κλόουν, με τη Φρυδά να εκφράζει τη χαρά της στη διασκέδαση των άλλων. Τραγουδά, ωστόσο, ότι «έχω μια καρδιά» και μιλά για το γεγονός ότι πρέπει να είναι γελαστή και εύθυμη στην δουλειά της, ακόμα και όταν δεν αισθάνεται έτσι.
Κατηγορία:Τραγούδια του 1988 Κατηγορία:Τραγούδια της Ελλάδας στη Eurovision
Μπουφατίς
Το Μπουφατίς (αραβικά: بوفاطيس, βερβαρικά: ⴱⵓⴼⴰⵟⵉⵙ), γνωστό ως Σαιν-Λουί (γαλλικά: Saint-Louis) κατά τη διάρκεια της γαλλικής αποικιακής περιόδου, είναι κοινότητα στη Βιλάγια του Οράν, στην Αλγερία.
Τοπωνυμία
Η ονομασία του οικισμού προέρχεται από την ρίζα «[ΦΤΣ]». Ετυμολογικά, πρόκειται για γενική, επίσης αναφερόμενη ως ονοματικός προσδιορισμός, του βερβερικού ουσιαστικού «αφατίς» (βερβερικά: ⴰⴼⴰⵜⵉⵙ). Συνεπώς, ο όρος «Μπουφατίς» έχει ως σημασία «υγρός αγρός» ή «βάλτος».
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία του Οράν
Ελληνική συνταγματική αναθεώρηση του 2008
Στις αρχές του 2006, ο τότε Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ανακοίνωσε την πρωτοβουλία της Νέας Δημοκρατίας για μια νέα τροποποίηση του ελληνικού συντάγματος στις 11 Μαΐου 2006.
Προτάσεις
Μερικά από τα βασικά σημεία των προτάσεων του Καραμανλή είναι:
Από την πλευρά του, ο αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης και πρόεδρος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος (ΠΑΣΟΚ), Γιώργος Παπανδρέου, πρότεινε:
Αποτέλεσμα
Στην περίπτωση αυτή, τα φιλόδοξα σχέδια του Καραμανλή δεν θα εκπληρωθούν, ειδικά μετά την αποχώρηση του ΠΑΣΟΚ από τη διαδικασία. Το Κοινοβούλιο συγκλήθηκε για να λάβει τις τελικές αποφάσεις του όσον αφορά την τροποποίηση του συντάγματος μετά τις εκλογές του 2007. Τέλος, τον Μάιο του 2008, μόνο 3 από τις 38 προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας ψηφίστηκαν με την απαιτούμενη πλειοψηφία των 180 ψήφων.
2008
Κώστας Καλησπέρας
Ο Κώστας Καλησπέρας ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν στην θέση του τερματοφύλακα. Αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό Λευκωσίας και στον Τραστ.
Αποτέλεσε τον πρώτο τερματοφύλακα του Ολυμπιακού Λευκωσίας, του οποίου ήταν και ιδρυτικό μέλος. Την περίοδο 1934-35 ήταν ο βασικός τερματοφύλακας του Τραστ, ο οποίος είχε κατακτήσει το πρώτο παγκύπριο πρωτάθλημα και το πρώτο κύπελλο Κύπρου. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους και ικανότερους τερματοφύλακες στη δεκαετία του '30 στην Κύπρο.
Εκτός από ποδοσφαιριστής ήταν και κτηματολογικός υπάλληλος αλλά και εργολάβος. Τα «φώτα Καλησπέρα», γνωστά φώτα τροχαίας στη Λευκωσία, σημείο αναφοράς στην πόλη, πήραν το όνομά τους από τον Κώστα Καλησπέρα.
Τίτλοι
Ως ποδοσφαιριστής του Τραστ:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Τραστ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας
Αθλητική κοινωνία Ζενίτ
Η αθλητική κοινωνία Ζενίτ (ρωσικά: Спортивное общество Зенит, κυριολεκτικά: ζενίθ) ήταν πανενωτική εθελοντική αθλητική κοινωνία για τους εργαζομένους της βιομηχανίας όπλων.
Ιστορία
Ιδρύθηκε το 1936. Λόγω της αναδιοργάνωσης των αθλητικών κοινωνιών, μεταξύ 1957 και 1966 οι αθλητικές οντότητες της Ζενίτ έγιναν μέρος της αθλητικής κοινωνίας Τρουντ από τη Σοβιετική Ρωσία και άλλων δημοκρατικών αθλητικών κοινωνιών. Το 1966 η Ζενίτ έγινε και πάλι ανεξάρτητη αθλητική κοινωνία. Στη δεκαετία του 1970 η Ζενίτ είχε περίπου 1.000 μεγάλες αθλητικές κατασκευές, 13.000 αθλητικά και ποδοσφαιρικά γήπεδα, περισσότερα από 100 Αθλητικά Σχολεία Παιδιών και Νέων. Το 1987 η αθλητική κοινωνία διαλύθηκε.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1936 Κατηγορία:Αθλητισμός στη Σοβιετική Ένωση
Άφρικα Κορπς
Το Άφρικα Κορπς (γερμανικά:Deutsches Afrikakorps) ή αλλιώς και Γερμανικό Αφρικανικό Σώμα ήταν η ονομασία του Γερμανικού εκστρατευτικού σώματος στην Βόρεια Άφρικη κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, που είχε σαν στόχο να βοήθησει τους Ιταλούς συμμάχους στην Βόρεια Αφρική και έδρασε την περίοδο 1941-1943. Ο Διοικητής του Άφρικα κορπς ήταν ο Στρατάρχης Έρβιν Ρόμελ, που χάρη στις επιτυχίες που είχε ως Διοικητής του Άφρικα κορπς, του είχαν αποδώσει το παρατσούκλι "Η αλεπού της ερήμου".
Το Άφρικα κορπς αποτελούνταν από την 15η Μεραρχία Πάντσερ, την 5η Ελαφρά Μεραρχία (μετέπειτα 21η Μεραρχία Πάντσερ), την 90η Ελαφρά Μεραρχία Πεζικού, και την 164η Ελαφρά Μεραρχία Πεζικού. Η συνολική δύναμη στρατιωτών ανερχόνταν σε 100.000 το 1942.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικοί στρατιωτικοί σχηματισμοί του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Βινιόνε
Το Βινιόνε (ιταλικά: Vignone) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Βιλλαντόσσολα
Η Βιλλαντόσσολα (ιταλικά: Villadossola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Νίκος Γρηγοριάδης
Ο Νίκος Γρηγοριάδης (1931–2012) ήταν Έλληνας ποιητής. Ήταν γνωστός και με το φιλολογικό του ψευδώνυμο Νικόλας Ταλμάν.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1931 στην Κορυφή Κιλκίς, και σπούδασε στη φιλοσφική σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε ως εκπαιδευτικός σε σχολεία ιδιωτικής, αρχικά, και δημόσιας, έπειτα, εκπαίδευσης. Αργότερα την περίοδο από το 1983 έως το 1993 υπήρξε και σχολικός σύμβουλος, ενώ συνεργάστηκε με τον Οργανισμό Έκδοσης Διδακτικών Βιβλίων (ΟΕΔΒ) για τη συγγραφή σχολικών εγχειριδίων για τα μαθήματα της λογοτεχνίας, της νεοελληνικής γλώσσας και του συντακτικού της νεοελληνικής γλώσσας. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Συγγραφέων. Πέθανε τον Οκτώβριο του 2012.
Εργογραφία
Ασχολήθηκε τόσο με τη συγγραφή εκπαιδευτικών βιβλίων όσο και με την ποίηση. Το έργο του συγκαταλέγεται στη β΄ μεταπολεμική γενιά, ενώ χαρακτηρίζεται για το λιτό του ύφος που θυμίζει καθημερινό λόγο. Μερικά από τα έργα τοτυ είναι τα εξής :
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Μαριάννα των Κάτω Χωρών
H Μαριάννα (γαλλ. Marianne de des Pays-Bas, princesse de Nassau, 9 Μαΐου 1810 - 29 Μαΐου 1883) από τον Οίκο του Νάσσαου ήταν Πριγκίπισσα της Ολλανδίας και με τον γάμο της έγινε Πριγκίπισσα της Πρωσίας.
Βιογραφία
Η Βιλελμίνη Φρειδερίκη Λουίζα Καρλόττα Μαριάννα ήταν η μόνη (επιζήσασα) κόρη του Γουλιέλμου Α΄ των Κάτω Χωρών και της Βιλελμίνης των Χοεντσόλλερν, κόρης του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Β΄ της Πρωσίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1830 τον Αλβέρτο της Πρωσίας και είχε τέκνα:
Το 1845 άφησε τον άπιστο σύζυγό της (διαζεύχθηκαν το 1849) και έκανε σχέση με τον Γιοχάννες φαν Ρόσσουμ. Από αυτόν είχε ένα φυσικό τέκνο:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Νάσσαου Κατηγορία:Ολλανδοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Πρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οράγγης-Νάσσαου Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ολλανδίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Λουξεμβούργου
Φωτεινή Δάρρα
Η Φωτεινή Δάρρα είναι Ελληνίδα τραγουδίστρια. Γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1985 και σπούδασε μουσική στο Εθνικό Ωδείο και ηθοποιία στη σχολή Θεοδοσιάδη.
Προσωπική ζωή
Αδερφός της είναι ο δημοσιογράφος Γιάννης Δάρρας.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες τραγουδίστριες
Τσιάνγκ Τσεμίν
Ο Τσιάνγκ Τσεμίν (pinyin: Jiang Zemin κινέζικα: 江泽民17 Αυγούστου 1926 - 30 Νοεμβρίου 2022) ήταν Κινέζος πολιτικός, ο οποίος διατέλεσε Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας από το 1989 έως το 2002, πρόεδρος της Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας από το 1993 ως το 2003 και πρόεδρος του Λαϊκού Κογκρέσου και του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού από το 1989 ως το 2004. Συνταξιοδοτήθηκε μετά τη λήξη της προεδρίας του, ορίζοντας διάδοχο τον Χου Τζιντάο.
Περίοδος διακυβέρνησης
Ο Τσιανγκ Ζεμίν ανήλθε στην εξουσία απρόσμενα, ως ένας υποψήφιος συμβιβασμού μετά τις Διαδηλώσεις της Πλατείας Τιενανμέν το 1989, αναλαμβάνοντας Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας στις 24 Ιουνίου 1989. Θεωρούνταν ως μία μεταβατική φιγούρα κατά τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής του, καθώς δε διέθετε ευρεία κομματική υποστήριξη. Ο ιστορικός ηγέτης της Κίνας Τενγκ Σιαοπίνγκ, παρά την αυξημένη ηλικία του εξακολουθούσε να ασκεί μεγάλη επιρροή στην κατεύθυνση της πολιτικής του Τσιανγκ Ζεμίν, ιδιαίτερα την οικονομική με την Κίνα να ασπάζεται επισήμως το 1992 το δόγμα της "σοσιαλιστικής οικονομίας της ελεύθερης αγοράς" έπειτα από μία περιοδεία του Τενγκ στη νότια Κίνα.
Στις 27 Μαρτίου 1993, ανέλαβε και Πρόεδρος της Κίνας, παγιώνοντας πλέον την εξουσία του στην ηγεσία της χώρας. Στη διάρκεια της διακυβέρνησής του η μεγάλη οικονομική ανάπτυξη της Κίνας συνεχίστηκε με αμείωτους ρυθμούς, αν και η Κίνα άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρά κοινωνικά προβλήματα στο εσωτερικό της, με κυριότερα τους ολοένα και περισσότερο αυξημένους ρυθμούς αστικοποίησης, την εγκατάλειψη της υπαίθρου, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας που ξεπερνούσαν σε μερικές αστικές περιοχές το 40% και την εκτεταμένη περιβαλλοντική καταστροφή. Τα έτη 1997 και 1999 επεστράφησαν στην Κίνα το Χονγκ Κονγκ από το Ηνωμένο Βασίλειο και το Μακάου από την Πορτογαλία αντίστοιχα, δύο ιδιαίτερα σημαντικά οικονομικά κέντρα της ανατολικής Ασίας. Στην εξωτερική πολιτική, η Κίνα διατήρησε καλές σχέσεις με τις περισσότερες χώρες, αν και υπήρξαν περίοδοι εντάσεων, ιδίως με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, μετά τον βομβαρδισμό της κινεζικής πρεσβείας στο Βελιγράδι από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, στη διάρκεια του Πόλεμος του Κοσσυφοπεδίου το 1999.
Στις 15 Νοεμβρίου 2002 ο Τσιανγκ Τσεμίν εγκατέλειψε τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας και στις 15 Μαρτίου 2003 αποχώρησε και από την προεδρία της χώρας, παραδίδοντας και τις δύο θέσεις στον Χου Τζιντάο. Το 2005 αποσύρθηκε και από τις τελευταίες θέσεις εξουσίας που κατείχε. Την περίοδο του θανάτου του ήταν ο μακροβιότερος πρώην Πρόεδρος της Κίνας.
Απεβίωσε στις 30 Νοεμβρίου 2022, σε ηλικία 96 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρόεδροι της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
Μέλισσα Ξάνθης
Η Μέλισσα είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Μέλισσα βρίσκεται στην πεδιάδα της Ξάνθης με υψόμετρο 40 μέτρα σε απόσταση 14 χλμ. Ν. από την πόλη και 12 χλμ. Α.-ΒΑ. από το Εύλαλο (έδρα του δήμου). Στα βόρεια και δυτικά του χωριού περνάει ο χείμαρρος Βουβαλόταυρος, ανατολικά είναι ο οικισμός Γκιώνα, νότια το καταφύγιο άγριας ζωής "Ντομούζ Ορμάν" ενώ στα βορειοδυτικά οι οικισμοί Γκιζέλα, Εξοχή, Κυψέλη. Στο χωριό έχουν εντοπιστεί ίχνη κατοίκησης από την αρχαιότητα όπως οι δύο πέτρινοι νεολιθικοί πελέκεις σε χαμηλό βραχώδες ύψωμα που ονομάζεται "Βουνό". Μέσα στη Μέλισσα έχει βρεθεί οικισμός των Ελληνιστικών χρόνων που έχει χαρακτηριστεί ως αρχαιολογικός χώρος όπως και αρχαιολογικά λείψανα Ελληνιστικών χρόνων στην κοντινή του τοποθεσία "Λασπώδες". Η παλιά ονομασία του, την περίοδο της τουρκοκρατίας, ήταν Melikler και από το 1878 ως το 1912 ανήκε στο τότε βιλαέτι Aδριανούπολη ς, στο σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Κομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία και τον Πόντο. Η εξέλιξη του πληθυσμού είναι:
Απογραφές πληθυσμού
Μετά την απελευθέρωση της Θράκης αναφέρεται επίσημα ως Μέλισσα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Γκιζέλας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στην τοπική κοινότητα Εξοχής που υπάγεται στο Δήμου Τοπείρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 345 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
Ποικιλία
Ο όρος ποικιλία μπορεί να αναφέρεται:
Χριστιανός Γ΄ του Παλατινάτου-Τσβάιμπρυκεν
Ο Χριστιανός Γ΄ (7 Νοεμβρίου 1674 - 3 Φεβρουαρίου 1735) από τον Οίκο των Βίττελσμπαχ, ήταν κόμης του Μπίρκενφελντ (1717-1731) και του Τσβάιμπρυκεν (1731-1735).
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Στρασβούργο και ήταν γιος του Χριστιανού Β΄, κόμη του Μπίρκενφελντ και της Αικατερίνης Αγάθης, κόμισσας του Ράπολτσταϊν.
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στο γαλλικό στρατό το 1697 και ανέλαβε το Αλσατικό Σύνταγμα. Το 1699 ανέλαβε την κομητεία του Ράπολτσταϊν της μητέρας του. Το 1702 έγινε στρατάρχης και δύο έτη μετά αντιστράτηγος. Διακρίθηκε στη μάχη του Άουντενααρντε το 1708.
Όταν το 1717 απεβίωσε ο πατέρας του, άφησε το στρατό και ανέλαβε την κομητεία του Μπίρκενφελντ, που ήταν μέρος του Σπόνχαϊμ. Το 1731 απεβίωσε ο δεύτερος εξάδελφός του Γουσταύος, παλατινός κόμης του Τσβάιμπρυκεν, που ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε. Οι συγγενείς του αντιτάχθηκαν σε αυτό, αλλά εκείνος συμφώνησε με τον Κάρολο Γ΄ Φίλιππο, εκλέκτορα του Παλατινάτου να κρατήσει το Τσβάιμπρυκεν (Συνθήκη του Μάνχαϊμ, 1733).
Απεβίωσε στο Τσβάιμπρυκεν το 1735 και τάφηκε στο Αλεξάντερκιρχε της πόλης.
Οικογένεια
Το 1719 νυμφεύτηκε την Καρολίνα, κόρη του Λουδοβίκου-Κράτο, κόμη του Νάσσαου-Σααρμπρύκεν και είχε τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Βίττελσμπαχ
Κοινότητα Ρεθύμνης
Η Κοινότητα Ρεθύμνης είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1924 με το ΦΕΚ 184Α - 06/08/1924, μαζί με τη σύσταση του ομώνυμου δήμου, με έδρα το Ρέθυμνο. Εκτός από τον έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς Αγία Ειρήνη, Ανώγεια, Γάλλος, Γιαννούδι, Μεγάλο και Μικρό Μετόχι, Ξηρό Χωριό και Τρία Μοναστήρια. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 34.300 κατοίκους.
Δήμαρχοι/Κοινοτάρχες
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Δήμαρχοι (έως 1997) ή Πρόεδροι (από το 2010) Ρεθύμνης.
Βιλλέττε (Ιταλία)
Το Βιλλέττε (ιταλικά: Villette) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Μικροχώρι Ξάνθης
Το Μικροχώρι είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Το Μικροχώρι βρίσκεται στα όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Καβάλας με υψόμετρο 6 μέτρα, στην πεδιάδα της Ξάνθης, σε απόσταση 24 χλμ. ΝΔ. από την πόλης και περίπου 2 χλμ. ΝΔ. από το Εύλαλο (έδρα του δήμου). Δυτικά του χωριού περνάει ο Νέστος και στα νότια του είναι το Δέλτα του ποταμού ενώ το ίδιο είναι κτισμένο πολύ κοντά και δίπλα στους οικισμούς Κύρνο (ΒΔ.), Εύλαλο (ΒΑ.), Άβατο (ΝΑ.) και Ηλιοκέντημα (Ν.). Επίσημα αναφέρεται ως ξεχωριστός οικισμός για πρώτη φορά το 1940 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Ευλάλου. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Ευλάλου που υπάγεται στο Δήμου Τοπείρου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 264 κατοίκους.
=
Απογραφές πληθυσμού =====
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Τοπείρου
Βιοδημογραφία της ανθρώπινης μακροζωίας
Η βιοδημογραφία είναι μια διεπιστημονική προσέγγιση, η οποία ενσωματώνει τη βιολογική γνώση (μελέτες για την ανθρώπινη βιολογία και ζωικά μοντέλα) με τη δημογραφική έρευνα για την ανθρώπινη μακροζωία και επιβίωση. Οι βιοδημογραφικές μελέτες είναι σημαντικές για την κατανόηση των κινητήριων δυνάμεων της τρέχουσας επανάστασης της μακροζωίας (δραματική αύξηση του προσδόκιμου ζωής του ανθρώπου), για την πρόβλεψη του μέλλοντος της ανθρώπινης μακροζωίας και για τον προσδιορισμό νέων στρατηγικών για περαιτέρω αύξηση της υγιούς και παραγωγικής διάρκειας ζωής.
Κατηγορία:Πληθυσμός Κατηγορία:Γεροντολογία Κατηγορία:Γήρανση
Βογκόνια
Η Βογκόνια (ιταλικά: Vogogna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Φράνκο Αρμάνι
Ο Φράνκο Αρμάνι (Franco Armani, 16 Οκτωβρίου 1986) είναι Αργεντινός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως τερματοφύλακας για τη Ρίβερ Πλέιτ.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Αρμάνι έφυγε από τη Ντεπορτίβο Μέρλο το 2010, για να ενταχθεί στην Ατλέτικο Νασιονάλ. Έμεινε στην ομάδα για 8 σεζόν και έγινε ο βασικός τερματοφύλακας της. Περιγράφηκε ως ήρωας από τους οπαδούς της Νασιονάλ, με ιδιαίτερο έπαινο ως αποτελεσματικός και αξιόπιστος τερματοφύλακας. Κέρδισε 13 τρόπαια με το σύλλογο, συμπεριλαμβανομένου του Κόπα Λιμπερταδόρες, εναντίον της Ιντεπεντιέντε ντελ Βάλε το 2016.
Τον Ιανουάριο του 2018, η Ρίβερ Πλέιτ πλήρωσε τη ρήτρα εξαγοράς του Αρμάνι, αξίας 3 εκατομμυρίων δολαρίων. Στις 11 Ιανουαρίου 2018, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τους Εκατομμυριούχους, το οποίο ανανεώθηκε για ένα ακόμη έτος το Μάιο του 2018.
Στις 14 Μαρτίου 2018, ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος παίκτης του αγώνα, στη νίκη με 2-0 επί της κύριας αντιπάλου της Μπόκα Τζούνιορς, για το Σούπερ Καπ 2017. Το βραβείο του Πολυτιμότερου παίκτη χορηγήθηκε από την εταιρεία γρήγορου φαγητού Burger King και κυριολεκτικά «στέφθηκε» στον αγωνιστικό χώρο μετά τον αγώνα.
Διεθνής σταδιοδρομία
Ο Αρμάνι παντρεύτηκε μία Κολομβιανή και αιτήθηκε για την ιθαγένεια. Η Κολομβία φέρεται να ενδιαφερόταν να πολιτογραφήσει τον Αρμάνι για να μπορέσει να αγωνιστεί για την Εθνική ομάδα. Ωστόσο, ο Αρμάνι ήθελε να επιστρέψει στην Αργεντινή για να πιέσει την περίπτωσή του, ώστε να κληθεί στην Εθνική Αργεντινής για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο Αρμάνι εντυπωσίασε με τη Ρίβερ Πλέιτ και η Olé τον περιέγραψε ως τερματοφύλακα που κερδίζει αγώνες.
Τον Ιούνιο του 2018, ο Αρμάνι συμπεριλήφθηκε στην 23αδα της Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία, από τον προπονητή Χόρχε Σαμπάολι. Στις 26 Ιουνίου, έκανε το διεθνές ντεμπούτο του, παίζοντας βασικός στον τελευταίο αγώνα της φάσης ομίλων εναντίον της Νιγηρίας. Η Αργεντινή προκρίθηκε στο δεύτερο γύρο ως δεύτερη του ομίλου, μετά τη νίκη με 2-1. Στις 30 Ιουνίου, ξεκίνησε στον αγώνα της Φάσης των 16 εναντίον της Γαλλίας, ο οποίος είδε την Αργεντινή να αποκλείεται από τη διοργάνωση, μετά από την ήττα με 4-3.
Αγωνίστηκε σε όλους τους αγώνες της Αργεντινής στο Κόπα Αμέρικα 2019.
Διακρίσεις
Ατλέτικο Νασιονάλ
Ρίβερ Πλέιτ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί ιταλικής καταγωγής Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φέρρο Καρρίλ Οέστε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Β Νασιονάλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Μέρλο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατλέτικο Νασιονάλ Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρίβερ Πλέιτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κόπα Αμέρικα 2021 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Βερντόν (ποταμός)
αριστερά|μικρογραφία|Το φαράγγι του Βερντόν αριστερά|μικρογραφία|Ο ποταμός Βερντόν Ο Βερντόν (γαλλικά: Verdon) είναι ποταμός μήκους 166 χιλιομέτρων στη νοτιοανατολική Γαλλία, αριστερός παραπόταμος του ποταμού Ντυράνς. Οι πηγές του βρίσκονται σε υψόμετρο 2.819 μέτρων, στις νοτιοδυτικές Άλπεις, μεταξύ της ορεινής διάβασης Κολ ντ'Αλλός και της κορυφής των Τρουάζ-Εβεσέ, νότια της Μπαρσελονέτ.
Ονομασία
Το όνομα του ποταμού (Virdones, Viridionis γύρω στο 1030), ο οποίος ονομάζονταν Vardu από τους Γαλάτες, προέρχεται από τον προ-κελτικό όρο vara, ο οποίος χρησιμοποιούνταν για τον προσδιορισμό του νερού.
Ρους
Ο Βερντόν ρέει κατά το μεγαλύτερο μέρος στο νομό Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς. Ωστόσο, σε διάφορα τμήματα της διαδρομής του χρησιμεύει ως σύνορο μεταξύ αυτού του νομού και του Βαρ, όπου βρίσκονται τα τελευταία χιλιόμετρα. Ο ποταμός Βερντόν ρέει μέσω αρκετών τεχνητών λιμνών, πριν εκβάλει στον ποταμό Ντυράνς κοντά στο Βινόν-συρ-Βερντόν, νότια της κοινότητας Μανόσκ, έχοντας διανύσει μια διαδρομή 166 περίπου χιλιομέτρων.
Η πορεία του είναι προς τα νοτιοδυτικά μέσω των ακόλουθων νομών και πόλεων: