cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αποπλαγιοποίηση του πλάγιου ουρανικού συμφώνου
Σε επίπεδο φωνητικής η απορρόφηση του πλάγιου ουρανικού από το μεσοουρανικό τριβόμενο εμφανίστηκε πρόσφατα και στην κυπριακή διάλεκτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Φωνολογία Κατηγορία:Φωνητική Κατηγορία:Ρομανικές γλώσσες
Αυτοκράτορας Γκο-Φουκακούσα
Ο Αυτοκράτορας Γκο-Φουκακούσα (後深草天皇, Go-Fukakusa-tennō, 28 Ιουνίου 1243 – 17 Aυγούστου 1304) ήταν ο 89ος Αυτοκράτορας της Ιαπωνίας, σύμφωνα με την παραδοσιακή σειρά διαδοχής. Η βασιλείας του εκτείνεται από το 1246 ως το 1260.
Όνομα
Πριν την άνοδό του στον Θρόνο των Χρυσάνθεμων, το προσωπικό του όνομα (imina) ήταν Χισαχίτο.
Αν και η ορθογραφία του ονόματος αυτού του αυτοκράτορα του 13ου αι. με λατινϊκά ή ελληνικά γράμματα είναι ίδια με αυτή του προσωπικού ονόματος ενός σημερινού μέλους της Αυτοκρατορικής οικογένειας, μεκινεζικά ιδεογράμματα (kanji) είναι διαφορετικά:
Ήταν ο δεύτερος γιος του αυτοκράτορα Go-Saga.
Δείτε επίσης
δεξιά|μικρογραφία|120x120εσ| [[Εθνόσημο της Ιαπωνίας|Ιαπωνικό αυτοκρατορικό kamon — ένα στυλιζαρισμένο άνθος χρυσάνθεμου]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες Αυτοκράτορες Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά
Πσέμκο Β΄ του Γκλόγκουφ
Ο Πσέμκο Β΄, πολων. Przemko II głogowski (π. 1305 - 11 Ιανουαρίου 1331) από τον Οίκο των Πιαστ-Σιλεσίας-Γκλόγκουφ ήταν δούκας του Ζάγκαν, Στσινάβα (1309-21, με τους αδελφούς του), του Γκλόγκουφ (από το 1318· με τον αδελφό του ως το 1321, μετά μόνος του).
Βιογραφία
Ήταν ο πέμπτος γιος του Ερρίκου Γ΄ δούκα του Γκλόγκουφ και της Ματθίλδης των Γουέλφων, κόρης του Αλβέρτου Α΄ δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1326 την Κωνσταντία των Πιαστ-Σιλεσίας, κόρη του Βερνάρδου δούκα της Σβιντνίτσα-Ζιεμπίτσε.
Διασκέδαση
Ετυμολογία
Αποτελείται από τα «δια» και «σκεδάζω» σημαίνοντας «δια-σκορπίζω» (από το αρχαίο διασκεδάννυμι, το οποίο σημαίνει και διαλύω, εξανεμίζω ή, εναλλακτικά, από το «σχίζω»). (Ηρόδοτος: «τόν στρατόν διεσκέδασε»)
Σημασία και χρήση
Κυριολεκτικά σημαίνει κομματιάζω και πετώ μακριά τα θρύμματα του άγχους, της στεναχώριας, της ανίας κτλ.
Μεταφορικά ο όρος αναφέρεται στην εκτόνωση, την ψυχική εκφόρτιση που έχει ανάγκη ο άνθρωπος στη ζωή του και ειδικότερα στον ελεύθερο χρόνο του, προκειμένου να νιώσει ψυχικά ισορροπημένος
Είδη Διασκέδασης
Διασκεδαστικό μπορεί να είναι το να καταφέρει να γελάσει κανείς με μια γελοιογραφία, το ανέκδοτο κάποιου διασκεδαστή (κλόουν, τηλεπαρουσιαστή, ηθοποιού), παρακολουθώντας μια αστεία ταινία, θεατρική παράσταση, επιθεώρηση ή κινούμενο σχέδιο, να χαλαρώσει μέσα σε μια παρέα, πολλές φορές καταναλώνοντας αλκοόλ, χορεύοντας, ακούγοντας μουσική, παίζοντας παιχνίδια κλπ.
Σημασία και διαφορά από την ψυχαγωγία
Η διασκέδαση είναι πολύ σημαντική διαδικασία στη ζωή του ανθρώπου. Όμοια με την εκτόνωση, τον βοηθά να δραπετεύει από την ρουτίνα της καθημερινότητας και έτσι έχει ευεργετική επίδραση, καθώς η πραγματικότητα της ζωής κουράζει σωματικά και ψυχικά τον άνθρωπο που ανταποκρίνεται στις ευθύνες της. Διαφέρει σημαντικά από την ψυχαγωγία καθώς εκδηλώνεται όχι με τον στοχασμό και την σκέψη που απαντάται κατά την παρακολούθηση μιας θεατρικής παράστασης αλλά με θορυβώδη γέλια, χαμόγελα και εμφανή συμμετοχή του σώματος κατά τη διαδικασία αυτή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άνθρωπος Κατηγορία:Ψυχαγωγία Κατηγορία:Χιούμορ
Κοκκινόραχη Μεσσηνίας
Η Κοκκινόραχη Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με 27 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Καλαμάτας και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Χουσεΐν Οζγκιουργκούν
Ο Χουσεΐν Οζγκιουργκούν (τουρκικά: Hüseyin Özgürgün, γεννηθείς το 1965) είναι Τουρκοκύπριος πολιτικός και σημερινός Πρωθυπουργός της Βόρειας Κύπρου. Είναι ο σημερινός ηγέτης του Κόμματος Εθνικής Ενότητας (UBP). Παλαιότερα διετέλεσε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου. Από τις 23 Απριλίου έως τις 17 Μαΐου 2010 διετέλεσε επίσης Πρωθυπουργός. Σήμερα είναι πρωθυπουργός της χώρας από τις 16 Απριλίου του 2016.
Πρώιμος Βίος
Ο Οζγκιουργκούν γεννήθηκε το 1965 στη Λευκωσία, όπου και ολοκλήρωσε την εκπαίδευση μέχρι και το λύκειο. Στη συνέχεια, σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Άγκυρας και αποφοίτησε το 1988. Ήταν αθλητής και αντιπροσώπευσε την Βόρεια Κύπρο στο μπάσκετ, ποδόσφαιρο, βόλεϊ, πινγκ-πονγκ και αργότερα υπηρέτησε ως διαχειριστής αθλημάτων. Υπηρέτησε ως πρόεδρος της Τσετίνκαγια Τουρκ ΣΚ και την οδήγησε στο πρωτάθλημα. Εργάστηκε ως διαχειριστής σε ιδιωτικές επιχειρήσεις.
Πολιτική καριέρα
Ο Οζγκιουργκούν εξελέγη για πρώτη φορά ως μέλος της Εθνοσυνέλευσης στις εκλογές του 1998, αντιπροσωπεύοντας την Επαρχία της Λευκωσίας για το κόμμα εθνικής ενότητας. Αργότερα επανεξελέγη στην ίδια θέση στο 2003, 2005, 2009 και 2013.
Αναφορές
Οζγκιουργκούν
Λουδοβίκος Αλοΰσιος του Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Μπάρτενσταϊν
Ο Λουδοβίκος-Αλοΰσιος, γερμ. Ludwig Aloysius (18 Αυγούστου 1765 – 30 Μαΐου 1829) από τον Οίκο τού Χόενλοε ήταν πρίγκιπας τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Μπάρτενσταϊν. Έγινε αρχιστράτηγος (marshal) της Γαλλίας. Διοίκησε μία μοίρα Αυστριακών στρατιωτών στις εκστρατείες των ετών 1809 και 1814 κατά τους Ναπολεόντιους Πολέμους.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Μπάρτενσταϊν τού Χόενλοε και ήταν γιος τού Λουδοβίκου-Λεοπόλδου πρίγκιπα τού Χοενλόε-Μπάρτενσταϊν, 3ου εξαδέλφου τού Καρόλου-Αλβέρτου Β΄ πρίγκιπα τού Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Σίλλινγκσφυρστ.
Το 1784 εισήλθε στην υπηρεσία τού Παλατινάτου, που την άφησε το 1792 για να αναλάβει τη διοίκηση ως συνταγματάρχης ενός Γαλλικού συντάγματος, που ιδρύθηκε από τον πατέρα του για να υπηρετούν οι πρόσφυγες πρίγκιπες (émigré) από τη Γαλλία. Διακρίθηκε μεγάλως υπό τον Λουδοβίκο-Ιωσήφ πρίγκιπα τού Κονντέ στις εκστρατείες των ετών 1792-93 και ειδικά στον καταιγισμό πυρών στις γραμμές τού Βίσσενμπουργκ.
Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα
Ο Μαρσέλου Νούνου Ντουάρτ Γεμπέλου ντοε Σώουζα( πορτογαλική προφορά:   <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[mɐɾˈsɛlu ˈnunu ˈdwaɾtɨ ʁɨˈbelu dɨ ˈsozɐ] ), ComSE, GCIH (γεννήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1948) είναι Πορτογάλος πολιτικός και  Πρόεδρος της Πορτογαλίας από τις 9 Μαρτίου του 2016. Προηγουμένως ήταν υπουργός και βουλευτής, καθηγητής, δημοσιογράφος, και πολιτικός αναλυτής.
Λουδοβίκος Αλοΰσιος του Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Μπάρτενσταϊν
Βιογραφία
Ακολούθως εισήλθε στην υπηρεσία των Κάτω Χωρών και -όταν σχεδόν περικυκλώθηκε από τον στρατό του στρατηγού Πισεγκρύ- διεξήγε μία αριστοτεχνική απόσυρση από τη νήσο Μπόμμελερβααλντ στο Βάαλ· έπειτα οι Ολλανδοί παραδόθηκαν στον Γαλλικό στρατό. Ο Λουδοβίκος-Αλοΰσιος ακολούθησε τον Αυστριακό στρατό, με τον οποίο πολέμησε στις εκστρατείες τού 1794 και 1798. Το επόμενο έτος ονομάστηκε υποστράτηγος τού Καρόλου των Αψβούργων-Λωρραίνης δούκα τού Τέσεν. Προήχθη στον βαθμό τού αντιστρατήγου (feldmarshallleutnant) το 1806 και το επόμενο έτος διορίστηκε κυβερνήτης της Γαλικίας. Ο Ναπολέων Α΄ της Γαλλίας πρόσφερε να αποδώσει το πριγκιπάτο τού Χόενλοε-Μπάρτενσταϊν στον Λουδοβίκο-Αλοΰσιο με τον όρο αυτό να απορροφηθεί στη Συνομοσπονδία τού Ρήνου, αλλά εκείνος αρνήθηκε και το πριγκιπάτο ενοποιήθηκε με τη Βυρτεμβέργη.
Κατά τον Πόλεμο τού 5ου Συνασπισμού εναντίον τού Ναπολέοντα Α΄, ο πρίγκιπας οδήγησε μία μοίρα Αυστριακού πεζικού στο Δ΄ Σώμα υπό τον Φραντς-Σέραφ των Ορσίνι-Ρόζενμπεργκ στη μάχη τού Έκμυχλ το 1809. Η μοίρα του συντίθετο από 3 πυροβολαρχίες για κάθε σύνταγμα πεζικού, δύο πυροβολαρχίες της Λεγεώνας "αρχιδούκας Κάρολος" και 14 πυροβόλα. Στη μάχη τού Άσπερν-Έσσλινγκ τον Μάιο, οδήγησε 4 συντάγματα πεζικού. Η μοίρα του αριθμούσε 9.260 πεζικάριους και 16 κανόνια των 6 λιβρών. Το Δ΄ Σώμα ενεπλάκη στον φονικό αγώνα για την κώμη Έσσλινγκ. Στη μάχη τού Βάγκραμ τον Ιούλιο οδήγησε 2 συντάγματα, συνολικά 4.480 άνδρες. Διοίκησε μία μοίρα Αυστριακών κατά την Εκστρατεία τού 1814 στη Γαλλία. Οδήγησε το στρατεύματά του κατά την Α΄ Μάχη τού Μπαρ-συρ-Ωμπ.
Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα
Υπόβαθρο
Γεννήθηκε στη Λισαβόνα, και είναι ο πρωτότοκος γιος του Μπαλτάσαρ Ρεμπέλο ντε Σόουζα και της γυναίκας του Μαρία ντα Ντέβες Φερνάντες Ντουάρτε.Πήρε το όνομά του από τον Μαρτσέλο Καετάνο που ήταν ο νονός του.
Λουδοβίκος Αλοΰσιος του Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Μπάρτενσταϊν
Βιογραφία
Έπειτα από την πτώση τού Ναπολέοντα Α΄ και την αποκατάσταση τού Οίκου των Βουρβόνων το 1814, εισήλθε στον Γαλλικό στρατό με τον βαθμό τού υποστρατήγου. Το επόμενο έτος ανέλαβε τη διοίκηση ενός συντάγματος, που δημιουργήθηκε από τον ίδιο· με αυτό έλαβε μέρος στην Ισπανική Εκστρατεία τού 1823. Το ίδιο έτος απέκτησε Γαλλική υπηκοότητα και έγινε μέλος των ευγενών της Γαλλίας. Το 1827 τού δόθηκε η διάκριση τού αρχιστράτηγου (marshal) της Γαλλίας. Απεβίωσε στη Λυνεβίλλ το 1829.
Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα
Πρώιμη ζωή και εκπαίδευση
Ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα έχει Διδακτορικό, είναι Καθηγητής και Αρθρογράφος εξειδικευμένος στο Διοικητικό Δίκαιο από τη νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Λισαβόνας, όπου δίδαξε Δίκαιο.
Λουδοβίκος Αλοΰσιος του Χόενλοε-Βάλντενμπουργκ-Μπάρτενσταϊν
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χοενλόε
Ιωάννης Α΄ του Μομφερράτου
Ο Ιωάννης Α΄ ιταλ. Giovanni I (π. 1275 - 1305) από τον Οίκο των Αλεράμιτσι, ήταν μαρκήσιος του Μομφερράτου (1292-1305).
Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα
Καριέρα
Ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα ξεκίνησε την καριέρα του κατά τη διάρκεια της Estado Novo (Νέο Κράτος) ως δικηγόρος και αργότερα ως δημοσιογράφος. Εντάχθηκε στο Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα, και έγινε αντιπρόσωπος  στη Συνέλευση της Δημοκρατίας. Στη διάρκεια αυτού του χρόνου, βοήθησε στο σχέδιο του πορτογαλικού συντάγματος του 1976. Αργότερα έγινε υπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Φρανσίσκο Πίντο Μπαλσεμάο. Ήταν επίσης ο ιδρυτής του SEDES (ένωση πολιτών και δεξαμενή σκέψης) και ο ιδρυτής και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου  μιας άλλης εφημερίδα ς, της  Semanário. Ξεκίνησε ως πολιτικός αναλυτής και στο ραδιόφωνο του TSF με την εκπομπή Εξετάσεις , στην οποία βαθμολογούσε (από 0 έως 20) τους πολιτικούς της εποχής.
Το 1989 κατήλθε ως υποψήφιος δήμαρχος Λισαβώνας αλλά ηττήθηκε από τον Ζόρζε Σαμπάιο, όμως εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος.
Ιωάννης Α΄ του Μομφερράτου
Βιογραφία
Όσο ο πατέρας του ήταν φυλακισμένος στην Αλεσάντρια, ο Ιωάννης Α΄ ήταν υπό την κηδεμονία του εξαδέλφου του Θωμά Α΄ μαρκήσιου του Σαλούτσο. Τελικά ο πατέρας του απεβίωσε εγκάθειρκτος το 1292. Η ειρήνη διασαλεύτηκε με τις εξεγέρσεις στο Πεδεμόντιο. Τότε ο Κάρολος Β΄ Καπετιδών-Ανζού της Νάπολης παρενέβη υπερασπίζοντας τον Ιωάννη Α΄.
Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα
Αρχηγός του PSD, 1996-1999
Ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα ήταν ηγέτης του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος από τις 31 Μαρτίου 1996 έως τις 27 Μαΐου 1999 (μερικές εβδομάδες πριν από την εκλογή του ως αρχηγός του κόμματος, δήλωσε ότι δεν θα ήταν προεδρικός υποψήφιος, "ακόμη και αν ο Χριστός κατέβει στη Γη"). Δημιούργησε έναν κεντροδεξιό συνασπισμό, τη Δημοκρατική Συμμαχία, με το Λαϊκό Κόμμα το 1998. Έγινε, ωστόσο, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού λαϊκού Κόμματος–Ευρωπαίων Δημοκρατών. Ο συνασπισμός δεν ευχαρίστησε μεγάλα τμήματα του δικού του κόμματος, λόγω του ρόλου του αρχηγού του Λαϊκού Κόμματος ,Πάουλο Πόρτας, ο οποίος υπονόμευε την κυβέρνηση του Καβάκο Σίλβα.
Ιωάννης Α΄ του Μομφερράτου
Βιογραφία
Με τον Θωμά Α΄ και τον Κάρολο Β΄ ο Ιωάννης Α΄ επιτέθηκε στην Αλεσάντρια και το Άστι, εδάφη που έχασε ο πατέρας του. Το 1302 η συμμαχία έδιωξε τον Ματτέο Α΄ Βισκόντι από το Μιλάνο και το επόμενο έτος το Άστι δήλωσε υποτέλεια στον Ιωάννη Α΄. Ωστόσο ο Φίλιππος κόμης της Σαβοΐας βρήκε αφορμή και ανακατέλαβε εδάφη του που του είχε αποσπάσει ο Γουλιέλμος Ζ΄, όπως το Τουρίνο.
Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα
Πρόεδρος της Πορτογαλίας, 2016–σήμερα
Στις 24 Ιανουαρίου 2016, ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα εξελέγη Πρόεδρος της Πορτογαλίας στον πρώτο γύρο της ψηφοφορίας. Κατήλθε ως ανεξάρτητος, κάνοντας έκκληση για μετριοπάθεια και διακομματική συναίνεση. Κατά την προεκλογική του εκστρατεία, υποσχέθηκε να διορθώσει τις πολιτικές διαιρέσεις και τις δυσκολίες της Πορτογαλίας στην κρίση του 2011-14. Σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, Άνιμπαλ Καβάκο Σίλβα, δεν είχε ποτέ προηγουμένως υπηρετήσει σε μια κρατική θέση.
Ιωάννης Α΄ του Μομφερράτου
Βιογραφία
Το 1305 σχεδίαζε εκστρατεία εναντίον της Σαβοΐας, αλλά ασθένησε και απεβίωσε. Τάφηκε στο Κιστερκιανό αββαείο της Σάντα Μαρία στο Λουσέντιο του Τρίνο, μαζί με τους προγόνους του. Ήταν ο τελευταίος άρρην απόγονος των Αλεράμιτσι. Τον διαδέχθηκε ο ανιψιός του Θεόδωρος Α΄ Παλαιολόγος, που οι άρρενες απόγονοί του θα κρατήσουν τη μαρκιωνία ως το 1533, μέλη του κλάδου Παλαιολόγων-Μομφερράτου.
Κατηγορία:Οίκος των Αλεράμιτσι Κατηγορία:Μαρκήσιοι του Μομφερράτου
Μλάντεν Ίβανιτς
Ο Μλάντεν Ίβανιτς (Σερβικά Κυριλλικά:  Младен Иванић , προφέρεται    <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[mlâden ǐʋanitɕ] * γεννηθείς στις 16 Σεπτεμβρίου 1958 στην Σάνσκι Μόστ) είναι ένας Σερβοβόσνιος πολιτικός και μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης από το 2014 ως το 2018.
Από το 2001 έως το 2003, ο Ίβανιτς ήταν Πρωθυπουργός της Σερβικής Δημοκρατία ς (RS), της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Υπηρέτησε, επίσης, ως έκτος υπουργός εξωτερικών της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης από τότε που έγινε ανεξάρτητη το 1992, διαδεχόμενος Ζλάτκο Λαγκουμντζίγια στη θέση του, και, ήταν μέλος του Συμβουλίου των Υπουργών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Με τη σειρά του, τον διαδέχθηκε στη θέση του το 2007 ο Σβέν Αλκαλάι.
Είναι ιδρυτικό μέλος του κεντροδεξιού σερβικού Κόμματος Δημοκρατικής Προόδου (PDP) και ήταν Πρόεδρος από το 1999 έως το 2015. Τον Οκτώβριο του 2014, εξελέγη ως ο Σέρβος, μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης,νικώντας την   Ζέλικα Τσβιγιάνοβιτς. Η νίκη σηματοδότησε την πρώτη φορά μετά τη Συμφωνία του Ντέιτον ότι το Σερβικό κράτος της Προεδρίας έλαβε το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων στη χώρα, από τους τρεις εκλεγμένους βουλευτές. Ήταν επικεφαλής της Προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης από 17 Νοεμβρίου 2014 έως τις 17 Ιουλίου 2015 και ξανά από τις 17 Νοεμβρίου 2016 ως το 2017.
Μιλάει γερμανικά και αγγλικά. Είναι Χριστιανός Ορθόδοξος και ανήκει στη Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα
Πρόεδρος της Πορτογαλίας, 2016–σήμερα
Στις εκλογές του 2021, στις οποίες η αποχή ήταν 61%, ο Ρεμπέλο ντε Σόουζα επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο στις 24 Ιανουαρίου, με ποσοστό 60,7%.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά. Είναι Χριστιανός Ρωμαιοκαθολικός.
Επισκέψεις ως Πρόεδρος
Ο Μαρτσέλο Ρεμπέλο ντε Σόουζα ως, Πρόεδρος της Πορτογαλίας, έχει επισκεφθεί το Βατικανό, την Ισπανία, τη Μοζαμβίκη και το Μαρόκο. Η πρώτη επίσκεψη ήταν στο Βατικανό για να συναντήσει τον Πάπα Φραγκίσκο και τον Καρδινάλιο Γραμματέα του Κράτους Πιέτρο Παρόλιν, σε μια συμβολική επίσκεψη στο πρώτο κράτος που αναγνωρίσε την Πορτογαλία ως ανεξάρτητο κράτος.
1989 (άλμπουμ)
Το 1989 είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ της αμερικανίδας τραγουδίστριας - τραγουδοποιού Τέιλορ Σουίφτ. Κυκλοφόρησε στις 27 Οκτωβρίου του 2014 από την εταιρεία Big Machine Records. Η Σουίφτ άρχισε να προετοιμάζει το άλμπουμ της το ίδιο έτος που κυκλοφόρησε το προηγούμενο άλμπουμ της, Red το 2012. Η μουσική του άλμπουμ είναι εμπνευσμένη από την ποπ μουσική της δεκαετίας του 1980, και ιδιαιτέρως από το έτος γέννησης της, 1989, από όπου πήρε και τον τίτλο. Το 1989 παρέμεινε για δύο συνεχόμενα έτη στην κορυφή των πωλήσεων τόσο των παγκοσμίων όσο και των Ηνωμένων Πολιτειών. Το άλμπουμ κατάφερε να κερδίσει μεγάλο αριθμό βραβείων σε όλες τις απονομές βραβείων αλλά και στις τέσσερις σημαντικότερες απονομές βραβείων (grammys, american music awards, mtv awards, billboard music awards). Στα grammy κατάφερε να λάβει 11 υποψηφιότητες και να κερδίσει το βίντεο της χρονιάς, του καλύτερο ποπ άλμπουμ της χρονιάς, καθώς και το σημαντικότερο βραβείο που μπορεί να παραλάβει καλλιτέχνης, το άλμπουμ της χρονιάς. Έτσι το 1989 αποτέλεσε το πιο βραβευμένο ποπ άλμπουμ της ιστορίας. Ως αποτέλεσμα, το άλμπουμ έμεινε στην ιστορία καθώς η Τέιλορ έγινε η πρώτη γυναίκα που κερδίζει το άλμπουμ της χρονιάς δύο φορές, ο μόνος άνθρωπος που διαθέτει τα περισσότερα βραβεία σε δύο διαφορετικά είδη μουσικής (το Fearless αναδείχτηκε το πιο βραβευμένο country άλμπουμ της ιστορίας) και ο πιο βραβευμένος καλλιτέχνης στα american και billboard music awards.
Το άλμπουμ της δεν επικεντρώνεται στην country μουσική όπως τα προηγούμενα άλμπουμ της, και η ίδια το περιέγραψε ως το πρώτο της ποπ άλμπουμ. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες δουλειές της, η παραγωγή του 1989 αποτελείται από συνθεσάιζερ, παλλόμενο μπάσο και κιθάρες. Το 1989 έλαβε γενικά θετικές κριτικές από σύγχρονους μουσικούς κριτικούς και κατετάγη ως ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του 2014 από πολυάριθμα περιοδικά όπως τα Time, Billboard και Rolling Stone.
Την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του πούλησε 1.287.000 αντίτυπα μόνο στην Αμερική και έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στο Billboard 200 chart. Οι πωλήσεις της πρώτης εβδομάδας, ήταν οι υψηλότερες που είχαν σημειωθεί στην Αμερική από το 2002, ενώ η Σουίφτ έγινε η πρώτη καλλιτέχνης που τρία άλμπουμ της πούλησαν πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας τους. Έγινε το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ του 2014 ενώ μέχρι τον Ιούλιο του 2015 είχε πουλήσει 5,000,000 στην Αμερική και 8,600,000 παγκοσμίως. Κυκλοφόρησε τέσσερα σινγκλς, τα "Shake It Off", "Blank Space" και "Bad Blood" έφτασαν την κορυφή στα charts της Αμερικής ενώ το "Style" μέχρι την έκτη θέση. Στο Billboard 200 το 1989, ξεκίνησε με 1.400.000 αντίτυπα και παρέμεινε στο νούμερο 1 για πολλούς μήνες. Το άλμπουμ παρέμεινε στο top 10 για 2 χρόνια.
Singles
Στις 18 Αυγούστου του 2014, κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ "Shake It Off", το οποίο συνέγραψε η Τέιλορ με τους Martin και Shellback. Το μουσικό βίντεο, σε σκηνοθεσία Μαρκ Romanek, έκανε επίσης πρεμιέρα την ίδια εβδομάδα. Περιέχει επαγγελματίες χορευτές, μαζορέτες και διάφορους οπαδούς της, τους οποίους επέλεξε από το Instagram και το Twitter.
Το "Style" κυκλοφόρησε ως τρίτο σινγκλ στις 9 Φεβρουαρίου 2015 από τις εταιρείες Big Machine και Republic Records.
Το τέταρτο σινγκλ "Bad Blood" κυκλοφόρησε στις 17 Μαΐου 2015. Το βίντεο είναι ένα remix του τραγουδιού σε συνεργασία με τον ράπερ Kendrick Lamar, έκανε πρεμιέρα στα Billboard Music Awards 2015 και περιέχει πολλούς φίλους της Τέιλορ όπως Karlie Kloss, Lena Dunham και Selena Gomez. Περιλαμβάνει και cameos από τους Lily Aldridge, Zendaya, Hayley Williams, Gigi Hadid, Ellie Goulding, Χέιλι Στάινφελντ, Jessica Alba, Serayah, Martha Hunt, Ellen Pompeo, Mariska Hargitay, Cara Delevigne και Cindy Crawford. Όλοι τους διάλεξαν από μόνοι τους τι όνομα θα έχουν στο βίντεο και τι χαρακτήρα θα παίξουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2014 Κατηγορία:Δισκογραφία της Τέιλορ Σουίφτ
Ντράγκαν Τσόβιτς
Ο Ντράγκαν Τσόβιτς (  προφέρεται <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[drǎgan tʃǒːʋitɕ], 20 Aυγούστου 1956-) είναι ένας Βόσνιος-Κροάτης πολιτικός και ηγέτης της Kροατικής Δημοκρατικής Ένωσης της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Έχει υπηρετήσει 4 φορές ως επικεφαλής του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (2003, 2003-04, 2015-16 και από τον Ιούλιο του 2017).
Εκπαίδευση και διευθυντική καριέρα
Ο Ντράγκαν Τσόβιτς γεννήθηκε στην πόλη Μόσταρ. Παρακολούθησε το δημοτικό σχολείο και το τεχνικό λύκειο μηχανολόγων μηχανικών στο Μόσταρ και αποφοίτησε το 1975. Μετά το γυμνάσιο γράφτηκε στη Σχολή εφαρμοσμένης Μηχανικής στο Πανεπιστήμιο του Μοστάρ και αποφοίτησε το 1979 κερδίζοντας τον τίτλο του μηχανολόγου μηχανικού. Το 1980 άρχισε να εργάζεται ως υπάλληλος σε εταιρεία στο Μόσταρ, όπου εργάστηκε στην τεχνολογία και τμήματα ελέγχου. Από το 1986 έως το 1992 έκανε διάφορες διευθυντικές θέσεις, όπως διευθυντής της επιχειρηματικής μονάδας, διευθυντής παραγωγής και αντιπρόεδρος για την εκβιομηχάνιση. Ο Τσόβιτς αποκτήσει πτυχίο το 1989, στη Σχολή Μηχανικού στο Μόσταρ, και από το 1989 έως το 1991 φοίτησε μελέτες διαχείρισης στο τμήμα της Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Σεράγεβο. Από το 1992 έως το 1998 ήταν ο γενικός διευθυντής της ΣΟΚΟ. Απέκτησε το Διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο του Μοστάρ το 1996.
Από το 1994 έως το 1996 δίδαξε Οικονομικά και Οργάνωση της Παραγωγής ως ανώτερος συνεργάτης στο τμήμα Μηχανικής στο Μόσταρ, μετά την οποία διορίστηκε επίκουρος καθηγητής και δίδαξε την Ανάπτυξη των Συστημάτων Παραγωγής. Τέσσερα χρόνια αργότερα, έγινε αναπληρωτής καθηγητής και το 2004 ήταν μια πλήρης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μοστάρ. Εργάστηκε στο τμήμα της Οικονομίας στο Μόσταρ και, επίσης, σε τακτική και μεταπτυχιακές σπουδές. Το 2007, έγινε καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Φιλοσοφίας στο Μόσταρ.
Πολιτική καριέρα
Το 1994, ο Τσόβιτς προσχώρησε στην Κροατική Δημοκρατική Ένωση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (κροατική δημοκρατική ενότητα). Δύο χρόνια αργότερα, έγινε μέλος της καντονικής επιτροπής του HDZ, και το 1997 έγινε πρόεδρος της επιτροπής της HDZ στο Μόσταρ. Ένα χρόνο αργότερα, έγινε Αντιπρόεδρος της HDZ και το 2005 εξελέγη Πρόεδρος. Την περίοδο 1998-2001 ο Τσόβιτς ήταν αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Στις γενικές εκλογές του 2002 εξελέγη μέλος του Προεδρείου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης με 114.606 ψήφους. Ήταν μέλος του Προεδρείου μέχρι τις 29 Μαρτίου του 2005, όταν απομακρύνθηκε από το γραφείο του ύπατου Εκπροσώπου για τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Πάντι Ασντάουν, για κατάχρηση εξουσίας της θέσης.
Τον Μάιο του 2011 έγινε μέλος της Βουλής των Λαών της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και το Φεβρουάριο του 2012, εξελέγη Προέδρος της Βουλής των Λαών. Στις εκλογές του 2014 ο Τσόβιτς επανεξελέγη ως Κροάτης, μέλος της Προεδρίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Κατείχε την έδρα της προεδρίας μεταξύ Νοεμβρίου 2015 και Μαρτίου 2016. Κατά την προεδρία του, στις 15 Φεβρουαρίου 2016, η Βοσνία και Ερζεγοβίνη υπέβαλε την ένταξη στην ΕΕ.
Έρευνες και κατηγορίες
Τον Νοέμβριο του 2006 ο Τσόβιτς  καταδικάστηκε σε 5 χρόνια στη φυλακή για την απαλλαγή της εταιρίας Ivanković-Lijanović από την καταβολή φόρων επί των εισαγωγών κρέατος. Έκανε έφεση και το Εφετείο της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης απέρριψε την πρόταση, λόγω της ανικανότητας του Δικαστηρίου της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Το 2009 ο Τσόβιτς κατηγορήθηκε ότι χρησιμοποίησε κονδύλια απότα δημόσια ταμεία για να αγοράσει σπίτια για ορισμένους ανθρώπους. Τον Απρίλιο του 2010 αθωώθηκε. Το 2012 απαλλάχθηκε και από μία τρίτη κατηγορία, ξανά οικονομικής φύσεως, για μεταφορά χρέους από το ανύπαρκτο Συμβούλιο Άμυνας σε τρεις ιδιωτικές εταιρίες.
Φάουστο Τσερτσινιάνι
Ο Φάουστο Τσερτσινιάνι (ιταλικά: Fausto Cercignani, γεννηθείς 21 Μαρτίου, 1941) είναι Ιταλός ακαδημαϊκός, δοκιμιογράφος και ποιητής.
Σταδιοδρομία
Ο Φάουστο Τσερτσινιάνι δίδαξε ιστορία της αγγλικής, γερμανικής φιλολογίας και γερμανικής λογοτεχνίας στα πανεπιστήμια του Μπέργκαμο (1971-1974), της Πάρμα (1974-1975), Πίζα (1975-1983) και του Μιλάνο (1983-2011).
Κύριοι τομείς έρευνας: αγγλική γλώσσα στην εποχή του Σαίξπηρ, γερμανικές γλώσσες, γερμανική γλώσσα και γερμανική λογοτεχνία.
Ιστορία της αγγλικής γλώσσας
Στον τομέα των αγγλικών σπουδών ο Τσερτσινιάνι είναι πολύ γνωστός για την έρευνα του πάνω στον Σαίξπηρ. Τα άρθρα του σχετικά με την προφορά της αγγλικής γλώσσας την εποχή του Σαίξπηρ (δημοσιευμένα στα Studia Neophilologica, English Studies καθώς και σε άλλα επιστημονικά περιοδικά) αποτελούν προπομπό της κύριας έρευνας του Shakespeare's Works and Elizabethan Pronunciation (Oxford, 1981).
Γερμανική Φιλολογία
Στο πεδίο των γερμανικών σπουδών ο Τσερτσινιάνι έκανε έρευνα πάνω στην πρωτο-γερμανική, τη γοτθική, την παλαιο-αγγλική και -γερμανική γλώσσα.
Επιλεγμένα έργα:
Κριτική λογοτεχνίας
Ο Τσερτσινιάνι δημοσίευσε βιβλία και δοκίμια πάνω σε διάφορους πολύ γνωστούς συγγραφείς: Jens Peter Jacobsen, Γκέοργκ Τρακλ, Γκέοργκ Μπύχνερ, Άρτουρ Σνίτσλερ , Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε , Γκότχολντ Εφραίμ Λέσσινγκ , Wilhelm Heinrich Wackenroder, Ούγκο φον Χόφμανσταλ , Ράινερ Μαρία Ρίλκε , Άλμπαν Μπεργκ , Ε. Τ. Α. Χόφμαν,  Ρόμπερτ Μούζιλ ,  Νοβάλις , Γιόζεφ Ροτ , Richard Beer-Hofmann, Karl Kraus, Φραντς Κάφκα , Τόμας Μαν , August Stramm, Γκέρχαρτ Χάουπτμαν , Reinhard Jirgl, Φρίντριχ Σίλερ.
Ποίηση
Η ποιητική συλλογή του Τσερτσινιάνι είναι δημοσιευμένη στον τόμο: ''Scritture. Poesie edite e inedite'', Torino 2015.
Sticky Notes
Το Sticky Notes είναι μια εφαρμογή σημειώσεων επιφάνειας εργασίας που περιλαμβάνεται στα Windows 7, Windows 8 και Windows 10. Η εφαρμογή φορτώνει γρήγορα και επιτρέπει στους χρήστες να κρατούν γρήγορα σημειώσεις χρησιμοποιώντας παράθυρα που μοιάζουν με post-it στην επιφάνεια εργασίας τους.
Φάουστο Τσερτσινιάνι
Ποίηση
Ο Φάουστο Τσερτσινιάνι έχει επίσης πειραματιστεί στην μετάφραση των δικών του ποιημάτων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές Κατηγορία:Ιταλοί δοκιμιογράφοι
Sticky Notes
Κατηγορία:Λογισμικό
Ναός Αγίου Λαζάρου (Λάρνακα)
Ο ναός του Αγίου Λαζάρου είναι χριστιανικός ναός ο οποίος βρίσκεται στη Λάρνακα, Κύπρος. Ο ναός χρονολογείται από το τέλος του 9ου αιώνα και υπάγεται στην αυτοκέφαλη ελληνορθόδοξη εκκλησία της Κύπρου. Ο ναός είναι αφιερωμένος στον Άγιο Λάζαρο της Βηθανίας, τον οποίο σύμφωνα με τον κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο ανέστησε ο Ιησούς τέσσερις ημέρες μετά τον θάνατό του. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Λάζαρος μετά την ανάσταση έφυγε από την Ιουδαία ώστε να μην δολοφονηθεί και κατέφυγε στην Κύπρο. Εκεί οι απόστολοι Παύλος και Βαρνάβας τον όρισαν πρώτο επίσκοπο Κιτίου (σημερινή Λάρνακα). Έζησε στην Λάρνακα μέχρι τον θάνατό του και η εκκλησία κτίστηκε πάνω από τον θεωρούμενο ως (δεύτερο) τάφο του.
Ιστορία
Σύμφωνα με την παράδοση ο τόπος του τάφου του Λαζάρου χάθηκε κατά την περίοδο της αραβικής κυριαρχίας που ξεκίνησε το 649. Το 890, βρέθηκε τάφος στη Λάρνακα με την επιγραφή «Λάζαρος, τέσσερις ημέρες νεκρός, φίλος του Χριστού». Ο αυτοκράτορας Λέων Στ΄ μετέφερε τα λείψανα του Λαζάρου στην Κωνσταντινούπολη το 898. Η μεταφορά καταγράφηκε από τον Αρέθα, επίσκοπο Καισάρειας, και εορτάζεται από την Ορθόδοξη Εκκλησία κάθε χρόνο στις 17 Οκτωβρίου. Τα λείψανα κλάπηκαν αργότερα κατά την Τέταρτη Σταυροφορία και μεταφέρθηκαν στη Μασσαλία, αλλά στη συνέχεια χάθηκαν. Ως ανταμοιβή στην πόλη της Λάρνακας για τη μεταφορά, ο Αυτοκράτορας Λέων ανέγειρε το ναό του Αγίου Λαζάρου πάνω από τον τάφο τα τέλη του 9ου ή τις αρχές του 10ου αιώνα. thumb|250px|left|Η σαρκοφάγος που αναγνωρίζεται ως τάφος του Λαζάρου. Κατά τη Φραγκοκρατία και την Ενετική κυριαρχία (από τον 13ο έως τον 16ο αιώνα), η εκκλησία έγινε Ρωμαιοκαθολική. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου προστέθηκε μια πέτρινη στοά γοτθικού ρυθμού στη νότια πλευρά της. Οι τρεις επιβλητικοί τρούλοι αυτής της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Βασιλικής και το αρχικό καμπαναριό καταστράφηκαν, πιθανώς τα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας (1571 μ.Χ.), όταν η εκκλησία μετατράπηκε σε τζαμί. Το 1589, οι Οθωμανοί πούλησαν τον ναό πίσω στους Ορθόδοξους, πιθανώς λόγω του χριστιανικού νεκροταφείου του. Για τα επόμενα διακόσια χρόνια χρησιμοποιήθηκε και για Ορθόδοξες και Καθολικές λειτουργίες. Το προστώο φέρει ίχνη ελληνικών, λατινικών και γαλλικών επιγραφών. Το 1857, αφού οι οθωμανικές αρχές επέτρεψαν και πάλι στις κυπριακές εκκλησίες να έχουν καμπαναριό, το καμπαναριό της εκκλησίας ξαναχτίστηκε σε νεογοτθικό ρυθμό.
Μια πυρκαγιά το 1970 κατέστρεψε μεγάλο μέρος του εσωτερικού, συμπεριλαμβανομένων εκτεταμένων ζημιών σε ένα τμήμα του τέμπλου μαζί με τις εκεί εικόνες. Το τέμπλο έχει αποκατασταθεί εν μέρει και ξαναεπικαλύφθηκε με χρυσό μεταξύ 1972 και 1974. Κατά τις επακόλουθες ανακαινίσεις της εκκλησίας, στις 2 Νοεμβρίου 1972, ανθρώπινα λείψανα ανακαλύφθηκαν σε μια μαρμάρινη σαρκοφάγο κάτω από την Αγία Τράπεζα, και ταυτοποιήθηκαν ως μέρος των λειψάνων του αγίου (προφανώς δεν είχε μεταφερθεί ολόκληρο το σκήνωμα στην Κωνσταντινούπολη).
Σήμερα δίπλα στην εκκλησία λειτουργεί βυζαντινό μουσείο, όπου ανάμεσα στα εκθέματα περιλαμβάνει εικόνες και θρησκευτικά κειμήλια.
Αρχιτεκτονική
thumb|250px|Το εσωτερικό του ναού Ο ναός είναι ένα επιμήκες κτίριο διαστάσεων 31,5 x 14,5 μ. Διαθέτει τριμερές ιερό, ημικυκλικές αψίδες εσωτερικά και τρίπλευρες εξωτερικά και πεντάπλευρη κόγχη στο κέντρο. Η εσωτερική δομή της εκκλησίας χωρίζεται σε τρία κλίτη με ογκώδεις διπλούς στύλους και τοξωτά ανοίγματα που περνούν από αυτούς. Αυτοί οι στύλοι φέρουν το βάρος των τρούλων σχηματίζοντας έτσι το κεντρικό διάδρομο, ενώ τα βόρεια και νότια κλίτη φέρουν ημι-κυλινδρική οροφή, και στεγάζονται με εγκάρσιους θόλους. Η τοιχοποιία της εκκλησίας αποτελείται κυρίως από τετράγωνους ασβεστόλιθους πάχους περίπου ενός μέτρου. Η εκκλησία έχει ανοικτό προστώο, από το οποίο σκαλοπάτια οδηγούν στην εκκλησία.
Η ξυλογλυπτική του μοναδικού μπαρόκ τέμπλου της εκκλησίας έγινε μεταξύ 1773 και 1782 από τον Χατζησάββα Ταλιαδόρου. Το τέμπλο επιχρυσώθηκε μεταξύ 1793 και 1797. Μερικές από τις εικόνες ζωγραφίστηκαν στα τέλη του 18ου αιώνα από τον Μιχαήλ Προσκυνητή από τη Μαραθάσα. Ο ζωγράφος Χατζημιχαήλ ολοκλήρωσε τις εικόνες του τέμπλου το 1797. Μερικά από τα ξυλόγλυπτα έπιπλα (συμπεριλαμβανομένου ενός ροκοκό άμβωνα σε έναν πυλώνα για καθολική χρήση) και εικόνες στους τοίχους είναι του 17ου αιώνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Λάρνακα Λαζαρος
Γκωτιέ Γ΄ του Σατιγιόν
O Γκωτιέ Γ΄, γαλλ. Gautier,γερμ. Walter III (1166 - 1219) από τον Οίκο του Σατιγιόν ήταν κύριος του Σατιγιόν (1205-1219) και, ως σύζυγος της Ελισάβετ, κόμης του Σαιν-Πολ (1196-1219).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Γκυ Β΄ κυρίου του Σατιγιόν και της Αδέλας των Καπετιδών, κόρης του Ροβέρτου Α΄ κόμη του Ντρε. Αδελφός του ήταν ο Γκυ Γ΄ κύριος του Σατιγιόν.
Το 1219 απεβίωσε σε ηλικία 53 ετών και τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: ο Γκυ Δ΄ στο Σατιγιόν και ο Ούγος Δ΄ στο Σαιν-Πολ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1196 την Ελισάβετ, κόρη και διάδοχο του Ούγου Δ΄ κόμη του Σαιν-Πολ και είχε τέκνα:
Υποσημειώσεις - Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Σατιγιόν
Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Φερόε
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Φερόε (φεροϊκά: Fótbóltssamband Føroya, FSF) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στις Νήσους Φερόε. Εδρεύει στο Τόρσχαβν και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων των Νήσων Φερόε.
Ιστορία
Στις 13 Ιανουαρίου του 1979 ιδρύθηκε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Νήσων Φερόε. Αρχικά συνεργάστηκε με την οργάνωση του ποδοσφαίρου στις Νήσους Φερόε. Η πρώτη αγωνιστική περίοδος εθνικού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου γυναικών των Νήσων Φερόε πραγματοποιήθηκε το 1985.
Στις 2 Ιουλίου του 1988, η ομοσπονδία έγινε μέλος της FIFA, και στις 18 Απριλίου του 1990 έγινε μέλος της UEFA. Από τότε οι Νήσοι Φερόε συμμετέχουν σε διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στις Νήσους Φερόε Νησοι Φεροες
Τζων Νιούλαντς
Ο Τζων Αλεξάντερ Ρέινα Νιούλαντς (αγγλικά John Alexander Reina Newlands, 1837-1898) ήταν Βρετανός χημικός, ο οποίος υπήρξε από τους πρωτοπόρους της δημιουργίας του περιοδικού πίνακα των στοιχείων, θεσπίζοντας τον κανόνα των οκτάβων.
Σίλφιον
369x369px|thumb|Ο «[[Κύλιξ του Αρκεσίλα», ο βασιλιάς της Κυρήνης Αρκεσίλαος Β', επιβλέπει τη συσκευασία και φόρτωση των εμπορευμάτων του ή την προετοιμασία του σίλφιου.]] Το σίλφιον, γνωστό στα λατινικά και ως silphium (σίλφιουμ) ή laser (λάζερ), ήταν φυτό που χρησιμοποιείτο στην κλασική αρχαιότητα ως καρύκευμα και ως φάρμακο.
Τζων Νιούλαντς
Βιογραφία
Ο Νιούλαντς γεννήθηκε στην περιοχή Σάουθγουαρκ (Southwark) του Λονδίνου στις 26 Νοεμβρίου 1837. Ο πατέρας του ήταν Σκώτος πρεσβυτεριανός ιερέας και η μητέρα του Ιταλικής καταγωγής, απ' όπου προέρχεται και το ασυνήθιστο (για Βρετανό) μεσαίο όνομα "Reina". Έλαβε τη στοιχειώδη εκπαίδευση από τον πατέρα του κατ' οίκον και όταν ολοκλήρωσε αυτό τον κύκλο σπουδών γράφτηκε στο Royal College of Chemistry προκειμένου να σπουδάσει χημικός με καθηγητή τον Άουγκουστ φον Χόφμαν (August von Hofmann). Ωστόσο, εκείνη την εποχή τον ενδιέφεραν οι κοινωνικοί αγώνες και η ιταλική καταγωγή του τον ώθησε να μεταβεί, το 1860, στην Ιταλία, όπου πολέμησε, ως εθελοντής, με τις δυνάμεις του Τζουζέπε Γκαριμπάλντι στην εκστρατεία του για την ενοποίηση της Ιταλίας και έλαβε μέρος στην εισβολή στη Νάπολι. Επέστρεψε στο Λονδίνο το 1864 και ασχολήθηκε με την Αναλυτική χημεία αρχικά ως ανεξάρτητος και στη συνέχεια ως επικεφαλής χημικός στη βιομηχανία ζάχαρης του Τζέιμς Ντάνκαν (James Duncan). Αργότερα εγκατέλειψε τη βιομηχανία ζάχαρης και έγινε ανεξάρτητος χημικός αναλυτής μαζί με τον αδελφό του Μπέντζαμιν.
Η περιοδικότητα των στοιχείων
Ο Νιούλαντς ήταν από τους πρώτους (αν όχι ο πρώτος) που διέβλεψε μια περιοδική σχέση των ατομικών βαρών των χημικών στοιχείων. Το 1864 απέστειλε στο περιοδικό Chemical News επιστολή με την οποία εξηγούσε τη θεωρία του για την περιοδικότητα των στοιχείων και το 1865 διατύπωσε τον "Κανόνα των οκτάβων", στον οποίο διατύπωνε την άποψη ότι "οποιοδήποτε χημικό στοιχείο εμφανίζει ανάλογες χημικές ιδιότητες με το όγδοο στη σειρά στοιχείο που ακολουθεί στον πίνακα":
Σίλφιον
Ιστορικά στοιχεία
Ήταν το βασικό στοιχείο του εμπορίου από την αρχαία πόλη της Κυρήνης στη Βόρεια Αφρική και ήταν τόσο σημαντικό για την οικονομία της Κυρήνης, που τα περισσότερα από τα νομίσματά της έφεραν την εικόνα του φυτού. Το πολύτιμο προϊόν του φυτού ήταν η ρητίνη.
Τζων Νιούλαντς
Η περιοδικότητα των στοιχείων
Όπως φαίνεται από τον πίνακα, ο Νιούλαντς είχε κατατάξει τα στοιχεία κατά τάξη αυξανόμενου ατομικού βάρους οριζόντια (και όχι κατακόρυφα όπως έκανε αργότερα ο Ντμίτρι Μεντελέγιεφ). Η αλληλουχία αυτή έμοιαζε με την επανάληψη της μουσικής νότας στην αρχή και στο τέλος μιας οκτάβας στη μουσική, γι' αυτό και την ονόμασε έτσι. Ο κανόνας του Νιούλαντς αρχικά αγνοήθηκε ή και λοιδορήθηκε ως φανταστική σύλληψη που δεν άξιζε περισσότερης προσοχής. Η ιδέα όμως αυτή αποτέλεσε το έναυσμα της σκέψης περί περιοδικότητας των στοιχείων του Μεντελέγιεφ και άλλων που συνέβαλαν στη δημιουργία του περιοδικού πίνακα των στοιχείων όπως είναι γνωστός σήμερα. Οι ελλείψεις στον πίνακα του Νιούλαντς αποδόθηκαν σε στοιχεία που δεν είχαν ακόμη ανακαλυφθεί: Ο πίνακάς του προέβλεψε την ύπαρξη του γερμανίου. Η επιστολή που έστειλε στο περιοδικό το 1864 με την προς δημοσίευση ιδέα του τελικά απορρίφθηκε. Η εργασία του αναγνωρίστηκε σχεδόν δύο δεκαετίες αργότερα, όταν το 1887 τιμήθηκε με το μετάλλιο Ντέιβι (Davy Medal) της "Βασιλικής Εταιρείας" (Royal Society), το οποίο είχαν λάβει, για τον ίδιο λόγο, ήδη από το 1885 ο Μεντελέγιεφ και ο Γιούλιους Λόταρ Μέγιερ (Julius Lothar Meyer) για τη μετέπειτα από τον Νιούλαντς επινόηση του περιοδικού πίνακα.
Σίλφιον
Ιστορικά στοιχεία
Το σίλφιον ήταν σημαντικό είδος στην προϊστορία, όπως αποδεικνύεται από την Αίγυπτο, την Κνωσό και τους Μινωίτες, αναπτύσσοντας μια ειδική γλύφο, όπου αναπαριστούσαν το φυτό σίλφιον. Χρησιμοποιήθηκε ευρέως από τους περισσότερους αρχαίους πολιτισμούς της Μεσογείου· οι Ρωμαίοι θεωρούσαν ότι "αξίζει το βάρος του σε δηνάρια" (αργυρά νομίσματα). Ο θρύλος έλεγε ότι ήταν ένα δώρο από τον θεό Απόλλωνα.
Τζων Νιούλαντς
Η περιοδικότητα των στοιχείων
Ο Νιούλαντς απεβίωσε στο Λονδίνο στις 29 Ιουλίου 1898 έχοντας εκδώσει ένα μικρό φυλλάδιο "περί της ανακάλυψης του Περιοδικού Νόμου" (Discovery of the Periodic Law) το 1884.
Σίλφιον
Ιστορικά στοιχεία
Η ακριβής ταυτότητα του σίλφιου είναι ασαφής. Κοινώς, πιστεύεται ότι τώρα είναι ένα εξαφανισμένο φυτό του γένους Ferula, ίσως μια ποικιλία του "γιγαντιαίου μάραθου". Το ακόμη υπάρχον φυτό Φέρουλα η τιγγιτανή (Ferula tingitana), έχει προταθεί ως άλλη μια πιθανότητα. Ένα άλλο φυτό, η Φέρουλα η σκορόδοσμος (asafoetida), χρησιμοποιήθηκε ως ένα φθηνότερο υποκατάστατο αντί του σίλφιου και είχε αρκετά παρόμοια χαρακτηριστικά, ώστε οι Ρωμαίοι, καθώς και ο γεωγράφος Στράβωνας, χρησιμοποιούσαν την ίδια λέξη, για να περιγράψουν και τα δύο.
Τζων Νιούλαντς
Παραπομπές
Κατηγορία:Άγγλοι χημικοί Κατηγορία:Χημικοί του 19ου αιώνα
Σίλφιον
Σύμφωνα με τον Παυσανία
"οἱ Διόσκουροι ξένοις ἀνδράσιν ἐοικότες: ἥκειν δὲ ἐκ Κυρήνης φήσαντες καταχθῆναί τε ἠξίουν παρ' αὐτῷ καὶ οἴκημα ᾐτοῦντο ᾧ μάλιστα ἔχαιρον, ἡνίκα μετὰ ἀνθρώπων ἦσαν. [16.3] ὁ δὲ οἰκίας μὲν τῆς ἄλλης ἐκέλευεν αὐτοὺς ἔνθα ἂν ἐθέλωσιν οἰκῆσαι, τὸ δὲ οἴκημα οὐκ ἔφη δώσειν: θυγάτηρ γὰρ ἔτυχέν οἱ παρθένος ἔχουσα ἐν αὐτῷ δίαιταν. ἐς δὲ τὴν ὑστεραίαν παρθένος μὲν ἐκείνη καὶ θεραπεία πᾶσα ἡ περὶ τὴν παῖδα ἠφάνιστο, Διοσκούρων δὲ ἀγάλματα ἐν τῷ οἰκήματι εὑρέθη καὶ τράπεζά τε καὶ σίλφιον ἐπ' αὐτῇ."
Σ' αυτόν ήρθαν οι Διόσκουροι μεταμφιεσμένοι σε ξένους άνδρες" του είπαν ότι ήρθαν από την Κυρήνη και αξίωσαν να μείνουν σπίτι του και ζήτησαν το δωμάτιο, που προτιμούσαν περισσότερο, όταν ακόμη ζούσαν ανάμεσα στους ανθρώπους. [16.3]. Αυτός όμως τους προέτρεπε να μείνουν σε όποιο άλλο μέρος του σπιτιού ήθελαν και αρνιόταν να τους δώσει εκείνο το δωμάτιο, γιατί σ᾽ αυτό έτυχε να κατοικεί η παρθένα κόρη, του. Την επόμενη μέρα η κόρη αυτή και όλα όσα χρησιμοποιούσε είχαν εξαφανιστεί, ενώ μέσα στο δωμάτιο βρέθηκαν αγάλματα των Διοσκούρων και ένα τραπέζι', πάνω στο οποίο υπήρχε σίλφιο
Ταυτότητα και εξαφάνιση
320px|Αρχαίο ασημένιο [[νόμισμα από την Κυρήνη, που απεικονίζει ένα στέλεχος του Σίλφιου.|μικρογραφία]] Η ταυτότητα του σίλφιου είναι αντικείμενο εκτεταμένης συζήτησης. Γενικά θεωρείτο ότι ανήκε στο γένος Φέρουλα (Ferula), πιθανώς ως ένα εξαφανισμένο είδος (αν και επί του παρόντος τα υπάρχοντα φυτά Φέρουλα η τιγγιτανή (Ferula tingitana), Φέρουλα ο νάρθηξ (Ferula narthex) και Θαψία η γαργανική (Thapsia garganica), έχουν ιστορικά προταθεί ως πιθανές ταυτότητες). Ο ''Κ. Parejko'', γράφοντας για την πιθανή εξαφάνιση του, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι «επειδή δεν μπορεί να προσδιορίσει ακόμη με ακρίβεια το φυτό, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με βεβαιότητα αν έχει εκλείψει.»
Η αιτία της υποτιθέμενης εξαφάνισης του σίλφιου δεν είναι πλήρως γνωστή. Το φυτό φύτρωνε κατά μήκος μιας στενής παράκτιας περιοχής, περίπου 200 επί 55 χιλιόμετρα, στην Κυρηναϊκή (στη σημερινή Λιβύη). Πολλές από τις εικασίες σχετικά με τα αίτια της εξαφάνισής του, στηρίζονται σε μια αιφνίδια αύξηση της ζήτησης για ζώα που βοσκούσαν στο φυτό, για κάποια υποτιθέμενη επίδραση στην ποιότητα του κρέατος. Η υπερκατανάλωση του από τα κτηνοτροφικά ζώα καθώς και τους ανθρώπους, σε συνδυασμό με την υπερσυγκομιδή για την κάλυψη της μεγάλης εμπορικής ζήτησης, μπορεί να οδήγησαν στην εξαφάνισή του. Η ζήτησή του τον 3ο ή 2ο π.Χ. αιώνα, ως χρήση αντισυλληπτικού, λέγεται να έχει οδηγήσει στον αφανισμό του. Το κλίμα του Μαγκρέμπ ξηραίνεται στη διάρκεια των χιλιετιών και η ερημοποίησή του, μπορεί επίσης να ήταν ένας παράγοντας. Μια άλλη θεωρία είναι ότι, όταν οι Ρωμαίοι επαρχιακοί κυβερνήτες ανέλαβαν την εξουσία από τους Έλληνες αποίκους, υπερκαλλιέργησαν το σίλφιον και κατέστησαν το έδαφος αδύναμο στην απόδοση παραγωγής του είδους για το οποίο λεγόταν ότι έχει τέτοια ιατρική αξία. Ο Θεόφραστος γράφει στο «Περὶ φυτῶν ἱστορία», ότι το είδος της ferula όπου αναφέρεται γενικά ως το «σίλφιον», είχε την ιδιοτροπία ότι δεν μπορούσε να καλλιεργηθεί. Ωστόσο, ο ίδιος αναφέρει ασυμφωνίες στις πληροφορίες που λάμβανε σχετικά γι'αυτό. Ο Πλίνιος αναφέρει ότι το τελευταίο γνωστό στέλεχος του σίλφιου που βρέθηκε στην Κυρηναϊκή δόθηκε στον αυτοκράτορα Νέρωνα «ως κάτι αξιοπερίεργο».
Φαρμακευτικές χρήσεις
Πολλές ιατρικές χρήσεις αποδόθηκαν στο φυτό. Λέγεται ότι μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να θεραπεύσει τον βήχα, τον πονόλαιμο, τον πυρετό, τη δυσπεψία, τους πόνους, τα κονδυλώματα και όλα τα είδη των ασθενειών.thumb|210x210px|Αρχαίο ασημένιο νόμισμα από την [[Κυρήνη, όπου απεικονίζεται ο σπόρος/καρπός του σίλφιου.]]Ο Ιπποκράτης έγραψε:
Εικάζεται ότι το φυτό μπορεί επίσης να λειτουργούσε και ως αντισυλληπτικό, βασιζόμενο εν μέρει σε δήλωση του Πλίνιου, ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί «για την απομάκρυνση των υγρών που εκκρίνονται στην εμμηνόρροια». Πολλά είδη στην οικογένεια του μαϊντανού έχουν οιστρογονικές ιδιότητες, ενώ ορισμένες, όπως το άγριο καρότο, έχουν βρεθεί να λειτουργούν ως αμβλωτικά (χημικές ουσίες που τερματίζουν μια εγκυμοσύνη). Δεδομένου αυτού είναι πολύ πιθανό ότι το φυτό ήταν φαρμακολογικά δραστικό στην πρόληψη ή τη διακοπή της κύησης.
Μαγειρικές χρήσεις
Το σίλφιον χρησιμοποιείτο στην Ελληνορωμαϊκή κουζίνα, κυρίως στις συνταγές από τον Καίλιο Απίκιο.
Πολύ μετά την εξαφάνισή του το σίλφιον συνέχισε να αναφέρεται στους καταλόγους των αρωματικών, αντιγραφόμενο το ένα από το άλλο, μέχρι να κάνει ίσως την τελευταία εμφάνισή του στη λίστα των μπαχαρικών που ο καρολίγγειος μάγειρας θα πρέπει να έχει σε πρώτη ζήτηση - Brevis pimentorum que στο domo esse debeant ("Μία σύντομη λίστα των καρυκευμάτων, που θα πρέπει να υπάρχουν στο σπίτι ") - από κάποιον "Vinidarius", του οποίου αποσπάσματα από τον Απίκιο, επιβιώσαν σε ένα μεγαλογράμματο χειρόγραφο του 8ου αιώνα. Οι ημερομηνίες του Vinidarius δεν μπορούν να είναι πολύ νωρίτερες.
Σύνδεση με το σύμβολο της καρδιάς
Υπήρξε κάποιος προβληματισμός σχετικά με τη σύνδεση μεταξύ του σίλφιου και του παραδοσιακού σχήματος της καρδιάς ( ♥ ). Ασημένια νομίσματα από την Κυρήνη του 6ου-5ου αιώνα π.Χ., φέρουν ένα παρόμοιο σχέδιο, μερικές φορές συνοδευόμενο από ένα φυτό σίλφιον. Αυτό θεωρείται ότι εκπροσωπεί τον σπόρο ή τη στενόμακρη σποροθήκη του.
Σύγχρονα γραπτά βοηθούν στη σύνδεση του σίλφιου με την ανθρώπινη σεξουαλικότητα και την αγάπη. Το σίλφιον εμφανίζεται στην «Περιγραφή της Ελλάδος» του Παυσανία, σε μια ιστορία των Διόσκουρων κατά τη διαμονή τους σε ένα σπίτι που ανήκει στον Φορμίωνα, ένα Σπαρτιάτη, «Γιατί, έτσι συνέβη, ότι η παρθένος κόρη του που ζούσε σε αυτό. Από την επόμενη μέρα, αυτή η παρθένα με όλη την κοριτσίστικη αμφίεσή της, είχε εξαφανιστεί και στην αίθουσα βρέθηκαν εικόνες των Διοσκούρων, ένα τραπέζι και σίλφιον πάνω σε αυτό». Το σίλφιον ως "λαζερπίκιον" (laserpicium) κάνει μια εμφάνιση σε ένα ποίημα (Catullus 7) του Κάτουλλου στην ερωμένη του Λεσβία (αν και άλλοι έχουν προτείνει ότι η αναφορά εδώ γίνεται για τη χρήση του σίλφιου ως θεραπεία για την ψυχική ασθένεια, συνδέοντάς το με την «τρέλα» του έρωτα).
Εραλδική
thumb|263x263px|Ιταλικό [[Εραλδική|εραδιλκό σύμβολο με απεικόνιση του χρυσού σίλφιου της Κυρηναϊκής (Il silfio d’oro reciso di Cirenaica)]] Στην Ιταλική στρατιωτική εραλδική, Il silfio d’oro reciso di Cirenaica (Το σίλφιο της Κυρηναϊκής, ομαλά κομμένο και εκτυπωμένο σε χρυσό· στο οικόσημο: το εγκλεισμένο σίλφιον ή της Κυρηναϊκής) ήταν το σύμβολο που χορηγείτο στις μονάδες που πολέμησαν στις εκστρατείες στη Βόρεια Αφρική κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Σημειώσεις
<references group="Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι (στα Αγγλικά)
Κατηγορία:Αμβλωτικά Κατηγορία:Μπαχαρικά Κατηγορία:Εξαφανισμένα είδη Κατηγορία:Ολόκαινες εξαφανίσεις Κατηγορία:Φαρμακευτικά φυτά
Ελίζαμπετ Κέστινγκερ
Η Ελίζαμπετ Κέστινγκερ (γερμανικά: Elisabeth Köstinger) (γεννημένη στις 22 Νοεμβρίου 1978) είναι Αυστριακή πολιτικός, που υπηρετεί ως Υπουργός Γεωργίας, Αειφορίας και Τουρισμού στην κυβέρνηση των Καγκελαρίων Σεμπάστιαν Κουρτς, Αλεξάντερ Σάλενμπεργκ και Καρλ Νεχάμερ από τις 7 Ιανουαρίου 2020. Προηγουμένως υπηρέτησε με αυτή την ιδιότητα από τον Δεκέμβριο του 2017 έως τον Ιούνιο του 2019. Είναι μέλος του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος, μέλος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Από τις 9 Νοεμβρίου 2017 έως τις 18 Δεκεμβρίου 2017, η Κέστινγκερ διετέλεσε για λίγο Πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου της Αυστρίας. Πριν από αυτό, ήταν μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (ΕΚ) εκπροσωπώντας την Αυστρία μεταξύ 2009 και 2017 και είχε ενταχθεί στην ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Από τον Μάιο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2018, ήταν γενική γραμματέας του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος.
Πρώιμη περίοδος
Σε εθνικό επίπεδο η Κέστινγκερ είναι μέλος του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος (ÖVP), όπου κατείχε διάφορες θέσεις στην αρχή της καριέρας της:
Μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 2009–2017
Η Κέστινγκερ εξελέγη για πρώτη φορά μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μετά τις ευρωεκλογές του 2009 και επανεξελέγη κατά τις εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2014. Από το 2014 έως το 2017 ήταν μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Χριστιανοδημοκράτες) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Από το 2011 η Κέστινγκερ υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος και γενική διευθύντρια της αντιπροσωπείας του Αυστριακού Λαϊκού Κόμματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Συμμετείχε στην Επιτροπή Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης (AGRI) και στην Επιτροπή Δικαιωμάτων των Γυναικών και Ισότητας των Φύλων (FEMM). Η Κέστινγκερ είναι επίσης αναπληρώτρια εκπρόσωπος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων (ENVI).
Εκτός από τις επιτροπές της, η Κέστινγκερ διετέλεσε αντιπρόεδρος της Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Συνεργασίας ΕΕ-Αρμενίας, ΕΕ-Αζερμπαϊτζάν και ΕΕ-Γεωργίας, μέλος της Αντιπροσωπείας στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση Euronest και επίσης αναπληρώτρια της αντιπροσωπείας στην η Κοινοβουλευτική Συνέλευση Ίσης Εκπροσώπησης ΑΚΕ–ΕΕ.
Υπουργός Γεωργίας και Δασών
Στις 18 Δεκεμβρίου η Κέστινγκερ διορίστηκε Ομοσπονδιακή Υπουργός Γεωργίας και Δασών, Περιβάλλοντος και Διαχείρισης Υδάτων από τον σημερινό Πρόεδρο της Αυστρίας Alexander Van der Bellen. Με αλλαγές σε τομείς αρμοδιοτήτων σε πολλά υπουργεία που τέθηκαν σε ισχύ στις 8 Ιανουαρίου 2018 έγινε Ομοσπονδιακή Υπουργός Αειφορίας και Τουρισμού. Υπό αυτή την ιδιότητα, συμπροήδρευσε επίσης τη Σύνοδο των Υπουργών Περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.
Οι πολιτικές της Κέστινγκερ για την προστασία του κλίματος έχουν επικριθεί επανειλημμένα για έλλειψη φιλοδοξίας τόσο από την επιστημονική κοινότητα όσο και από τις ομάδες προστασίας του περιβάλλοντος.
Τον Μάιο του 2022, η Κέστινγκερ ανακοίνωσε την παραίτησή της από την κυβέρνηση, λέγοντας ότι σκοπεύει να εγκαταλείψει την πολιτική και να πάει στον ιδιωτικό τομέα.
Αναγνώριση
Στις 18 Μαρτίου 2014, η Κέστινγκερ έλαβε το Βραβείο MEP στην κατηγορία Γεωργία και Αγροτική Ανάπτυξη. Το βραβείο αναγνωρίζει τον υποδειγματικό τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκε ως σκιώδης εισηγήτρια κατά τις διαπραγματεύσεις, που οδήγησαν στη μεταρρύθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΓΠ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακές πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Σύνδεσμος κιβωτίου
δεξιά|μικρογραφία|284x284εσ| Σύνδεσμος κιβωτίου (τυπική σχηματική παράσταση) Ο σύνδεσμος κιβωτίου (αγγλ. box joint), ή αλλιώς σύνδεσμος κιβωτίου με δόντια, είναι συνήθης ξύλινος σύνδεσμος που γίνεται στην ξυλουργική και την επιπλοποιία, με την κοπή συμπληρωματικών, αλληλοσυνδεόμενων προφίλ σε δύο κομμάτια ξύλου, τα οποία στη συνέχεια ενώνονται σε ορθή γωνία, συνήθως με μια συγκολλητική ουσία.
Ο σύνδεσμος έχει μεγάλη επιφάνεια επαφής, με αποτέλεσμα την ισχυρή δέση και προσαρμογή, με βασική αρχή παρόμοια με τον δακτυλοειδή σύνδεσμο (finger joint). Αξιοποιείται για γωνίες κουτιών ή κιβωτιόμορφες κατασκευές, εξ ου και η ονομασία του. Ως σύνδεσμος, είναι πολύ πιο απλός στην κατασκευή, σε σύγκριση με τη χελιδονοουρά και μπορεί να παραχθεί αρκετά εύκολα.
Ο σύνδεσμος κιβωτίου -τυπικά με δόντια- είναι ένας γωνιακός σύνδεσμος, φέρει πάντοτε δόντια και εξασφαλίζει ικανοποιητική αντοχή και καλή εμφάνιση. Τα δόντια συνήθως είναι είναι ίσα δόντια – δάχτυλα. Προτιμάται σε ξύλινα κιβώτια, τελάρα και ξύλινες ζαρντινιέρες, σε κάποια μέρη επίπλων, όπως λ.χ. τα συρτάρια από μασίφ ξυλεία.