cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bristol Bombay
Επιχειρησιακή ιστορία
Τα πρώτα αεροσκάφη παραγωγής ολοκληρώθηκαν τον Μάρτιο του 1939 και παραδόθηκαν στο Νο. 216 Σμήνος της RAF, το οποίο μεταφέρθηκε τον Σεπτέμβριο στην Αίγυπτο. Παρόλο που ήταν ξεπερασμένο τεχνολογικά για τα δεδομένα του ευρωπαϊκού θεάτρου επιχειρήσεων, μερικά Bombay του No. 217 Σμήνους της RAF χρησιμοποιήθηκαν για τη μεταφορά εφοδίων από τη μητρόπολη στα βρετανικά στρατεύματα κατά τη διάρκεια της Μάχη της Γαλλίας το 1940. Τον Ιούνιο του 1940 ο Γάλλος πιλότος Jean-Francois Demozay χρησιμοποίησε ένα εγκαταλελειμμένο Bombay για να φτάσει μαζί με δεκαπέντε στρατιώτες πίσω στην Αγγλία.
Τα Bombay χρησιμοποιήθηκαν κυρίως στη Μέση Ανατολή, ιδίως με το Νο. 216 Σμήνος. Όταν τον Ιούνιο του 1940 μπήκε στον πόλεμο η φασιστική Ιταλία, ελλείψει σύγχρονων τύπων τα αεροσκάφη του Νο. 216 χρησιμοποιήθηκαν σαν νυχτερινά βομβαρδιστικά αλλά και στον βασικό τους ρόλο σαν μεταγωγικά. Τα αεροσκάφη μετέφεραν επιπλέον βόμβες εσωτερικά, η άφεση των οποίων γίνονταν μέσω της θύρας φορτοεκφόρτωσης από το πλήρωμα. Τα Bombay έπληξαν στόχους στη λιβυκή έρημο, συμπεριλαμβανομένης της Βεγγάζης και του Τομπρούκ, καθώς και στόχους στην Ιταλική Σομαλία μέχρι τη συγκρότηση ικανής δύναμης σύγχρονων βομβαρδιστικών Vickers Wellington που επέτρεψε τη χρήστη των Bombay αποκλειστικά σαν μεταγωγικά.
Τα Bombay ανέλαβαν επίσης τη μεταφορά εφοδίων και τραυματιών κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας του Τομπρούκ, ενώ στις 2 Μαΐου 1941 αεροσκάφη αυτού του τύπου, που άνηκαν στο Νο. 216 Σμήνος, μετέφεραν την Ελληνική Βασιλική Οικογένεια από την Κρήτη στην Αίγυπτο. Αργότερα τον ίδιο μήνα τα αεροσκάφη μετέφεραν στρατεύματα στο Ιράκ (βλέπε Αγγλο-Ιρακινός Πόλεμος), ενώ με Bombay πραγματοποίησε η SAS την πρώτη της επιχείρηση στη Μέση Ανατολή (17 Νοεμβρίου 1941).
Στις 7 Αυγούστου συνέβη ένα γεγονός που έμελλε να επηρεάσει σημαντικά την έκβαση του πολέμου στη Βόρειο Αφρική: το Bombay που μετέφερε τον αντιστράτηγο Γουίλιαμ Γκοτ (William Gott) κατερρίφθη πάνω από τη λιβυκή έρημο, γεγονός που άνοιξε τον δρόμο για την ανάληψη καθηκόντων Αρχηγού της βρετανικής στρατιάς της Αιγύπτου από τον Μπέρναρντ Μοντγκόμερι. Τα αεροσκάφη παρέμειναν σε υπηρεσία μέχρι και το 1944 αναλαμβάνοντας τη μεταφορά τραυματιών και νεκρών από τη Σικελία και την Ιταλία όταν έγιναν οι Συμμαχικές αποβάσεις εκεί.
Βιβλιογραφία
Bombay Κατηγορία:Μεταγωγικά αεροσκάφη Κατηγορία:Βομβαρδιστικά αεροσκάφη Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη Κατηγορία:Αεροσκάφη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Αιθυλομεθυλοφωσφίνη
Η αιθυλομεθυλοφωσφίνη (αγγλικά: ethylmethylphosphine) είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φωσφόρο, με χημικό τύπο C3H9P. Eίναι μια δευτεροταγής (δηλαδή διυποκατεστημένη) οργανική φωσφίνη. Είναι το φωσφορούχο ανάλογο της αιθυλομεθυλαμίνης. Μπορεί να θεωρηθεί ότι προέρχεται από τη «μητρική» ένωση «φωσφίνη» (PH3), με αντικατάσταση δύο (2) ατόμων υδρογόνου της τελευταίας από ένα (1) μεθύλιο (CH3-) και ένα (1) αιθύλιο (CH3CH2-). Με βάση το χημικό τύπο της (C3H9P) έχει τρία (3) ισομερή θέσης:
Με οργανομαγνησιακή ένωση
Με επίδραση αιθυλομαγνησιοβρωμίδιου (CH3CH2MgBr) σε μεθυλοχλωροφωσφίνη (CH3PHCl) :
Με μεθυλίωση αιθυλοφωσφίνης
Με επίδραση αιθυλοφωσφίνης (CH3PH2) σε μεθυλαλογονίδιο (CH3X) παράγεται αιθυλομεθυλοφωσφίνη :
Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
Η αιθυλομεθυλοφωσφίνη έχει έντονο πυρηνόφιλο χαρακτήρα, λόγω της μεγάλης επιδεκτικότητας πόλωσης του φωσφόρου.
Αλκυλίωση
Η αντίδραση με αλκυλαλογονίδια γίνεται εύκολα, και η τριτοταγής αιθυλοαλκυλομεθυλοφωσφίνη (RP(CH3)CH2CH3), που παράγεται είναι σταθερότερη :
Αναγωγικές ικανότητες
Γενικά, οι ενώσεις του τρισθενούς φωσφόρου, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αναγωγικά μέσα, για να αφαιρέσουν οξυγόνο ή θείο από διάφορες ενώσεις. Μερικά σχετικά παραδείγματα είναι τα ακόλουθα :
1. Αναγωγή θειοξειδίων (RSOR) σε θειαιθέρες (RSR):
2. Αναγωγή νιτρωδοαλκανίων (RNO) σε αμίνες (RNH2)
3. Αναγωγή οξιράνιου σε αιθένιο: 40px|Οξιράνιο
4. Αναγωγή θειιράνιου σε αιθένιο: 40px|Θειιράνιο
Αντιδράσεις προσθήκης
Η αιθυλομεθυλοφωσφίνη, παρουσία ισχυρών βάσεων, όπως το υδροξείδιο του καλίου (KOH) σε διμεθυλοθειοξείδιο (CH3SOCH3, DMSO), δίνει αντιδράσεις προσθήκης σε αλκένια και αλκίνια. Παραδείγματα:
1. Προσθήκη στο αιθένιο. Παράγεται διαιθυλομεθυλοφωσφίνη:
2. Προσθήκη στο αιθίνιο. Παράγεται αιθυλοβινυλομεθυλοφωσφίνη:
Επίδραση μεθυλενίου
Με επίδραση μεθυλενίου ([:CH2]) σε αιθυλομεθυλοφωσφίνη παράγονται μεθυλοπροπυλοφωσφίνη, ισοπροπυλομεθυλοφωσφίνη, διαιθυλοφωσφίνη και αιθυλοδιμεθυλοφωσφίνη :
Παρατηρήσεις, υποσημειώσεις και αναφορές
Κατηγορία:Αλκυλοφωσφίνες Κατηγορία:C3
Όρη Βυρσίνης
Τα Όρη Βυρσίνης ή Μεγάλο Λιβάδι είναι βουνό της Θράκης στα Ελληνο-Βουλγαρικά σύνορα, μεταξύ της Περιφερειακής Ενότητας Ροδόπης και Έβρου, των οποίων αποτελεί και φυσικό σύνορο. Έχει μέγιστο υψόμετρο 1.267 μέτρα (κορυφή Μεγάλο Λιβάδι ή Ουλού Γιαϊλά) και είναι το δεύτερο ψηλότερο σημείο του Έβρου μετά το Σάος της Σαμοθράκης. Αποτελεί φυσική, προς Ανατολικά, συνέχεια της οροσειράς της Ανατολικής Ρόδόπης. Εκτός από το Μεγάλο Λιβάδι, άλλη υψηλή κορυφή είναι ο Πυροβολητής (906 μ.), ο Φαντάρος (944 μ.), ο Πολεμιστής (903 μ.) κ.α. Ο ορεινός όγκος των Ορέων Βυρσίνης χωρίζεται δυτικά από το Παπίκιο, με το Πέρασμα της Νυμφαίας, νότια από τη Σάπκα με τον αυχένα του Μικρού Κέχρου και βόρεια από τη Σούρτα (800 μ.), εντός της Βουλγαρίας με το Διαβαλόρεμα (παραπόταμος του Ερυθροπόταμου εντός Βουλγαρίας). Ανατολικά απολήγει στην πεδιάδα του Έβρου. Στην κορυφή Μεγάλο Λιβάδι υπάρχει το Αιολικό Πάρκο Χλόης, καθώς και παλαιό Αλεβίτικο νεκροταφείο, ακριβώς πάνω στα Ελληνο-Βουλγαρικά σύνορα. Στο ύψωμα Χίλια διοργανώνεται κάθε χρόνο, κοντά σε μια μικρή αλπική λίμνη, η Ετήσια Συνάντηση των Αλεβιτών της Ελλάδας, με σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων. Τα τελευταία χρόνια οι πολιτιστικές εκδηλώσεις στο ύψωμα Χίλια είχαν περάσει στα χέρια των Τουρκογενών της μουσουλμανικής μειονότητας και διοργανώνονται από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής, ενώ ο Αλεβίτικος χαρακτήρας του, μετατράπηκε σε ισλαμικός σουνιτικός. Από το 2017 οι Αλεβίτες ξαναπήραν στα χέρια τους τη γιορτή, ενώ δεν λείπουν και οι διενέξεις με τους Σουνίτες Τουρκογενείς. Κοντά στο ύψωμα Χίλια υπάρχουν διάσπαρτες προϊστορικές βραχογραφίες.
Από τις βόρειες πλαγιές των Ορέων Βυρσίνης (Μεγάλου Λιβαδίου), πηγάζει το Διαβολόρεμα, παραπόταμος του Ερυθροπόταμου. Ενώ, από την νότια πλευρά των Ορέων Βυρσίνης πηγάζει ο Λίσσος.
Στις νότιες πλαγιές των Ορέων Βυρσίνης, εντός Ελληνικού εδάφους, υπάρχουν τα ακόλουθα χωριά :
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Βυρσ Βυρσ Βυρσ Βυρσ Βυρσ Βυρσ Βυρσ
Δημήτρης Ποταμίτης
Τα πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στη Λεμεσό Κύπρου τον Μάρτιο του 1945. Η μητέρα του, Αμαρυλλίς Παπαδοπούλου, ήταν φιλόλογος, γυμνασιάρχης, και είχε ανεβάσει με τους μαθητές της πολλές αρχαίες τραγωδίες. Ο Δ. Ποταμίτης αποφοίτησε από το γυμνάσιο της Αμμοχώστου και ήρθε στην Ελλάδα το 1962. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και συγχρόνως στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου με δασκάλους τον Άγγελο Τερζάκη και την Κατίνα Παξινού.
Οι πρώτες εμφανίσεις
Την πρώτη του θεατρική εμφάνιση την έκανε με το Εθνικό στην Επίδαυρο, ως «Εύμηλος» στην «Αλκηστη» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Τάκη Μουζενίδη, δίπλα στην Παξινού και τον Κωτσόπουλο. Αμέσως μετά συνεργάστηκε με το Μάνο Κατράκη και την Έλσα Βεργή για 2-3 χρόνια στα έργα "Χορός του Θανάτου", και "Χωριστά Τραπέζια". Έπειτα άρχισε η 5χρονη συνεργασία του με το Προσκήνιο του Αλέξη Σολομού στα έργα «Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν» του Μπρεχτ, «Σαν περάσουν πέντε χρόνια» του Λόρκα, «Αδελφοί Καραμαζώφ» (διασκευή από το μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι - ο Ποταμίτης έπαιζε τον Αλιόσα), «Αχ, μπαμπά! Καημένε μπαμπά...» του Κόπιτ, "Αρχοντοχωριάτης" του Μολιέρου, "Κοριός" του Μαγιακόφσκι...
Θέατρο Έρευνας
Όταν το "Προσκήνιο" έκλεισε, ο Ποταμίτης αποφάσισε να δημιουργήσει δικό του θέατρο. Όπως λέει ο ίδιος σε συνέντευξή του στην Ν. Κοντράρου-Ρασσιά : "Σαν Kύπριος που μεγάλωσε με μονομανίες και ιδεολογίες σε μια χώρα που εξακολουθεί να έχει εθνικά ιδεώδη, δεν μπορούσα να μη γίνω ιδεολόγος. Eίναι στάση ζωής αυτό. Όταν, λοιπόν, ιδεολόγος και κυπριακό μουλάρι είχα βάλει στόχο να μην κάνω κάτι αν δεν μου αρέσει. Δεν με ενδιέφερε αν θα πεινάσω. Eίχα μια ακαταδεξία στα εύκολα, που στην Ελλάδα ήταν και τα εμπορικά. Κλείνοντας ο Αλέξης Σολομός το «Προσκήνιο», που μαζί με το «Θέατρο Tέχνης» ήταν τα μοναδικά τότε θέατρα ποιότητας, (...) δέχτηκα προτάσεις από θέατρα εμπορικά γιατί ήμουν παιδί της μόδας τότε, αλλά δεν με ενδιέφερε τέτοια καριέρα. Αποφάσισα να δημιουργήσω το «Θέατρο Έρευνας». Ξεκίνησα με 30.000 δρχ. που μου έδωσε η μητέρα μου. (...) Το «Θέατρο Ερευνας» χτίστηκε σχεδόν με τα χέρια." Έτσι, το 1972 αγόρασε τον πρώην συνοικιακό κινηματογράφο «Ρέα», στην οδό Ιλισίων (Ζωγράφου), το οποίο μετέτρεψε, κυριολεκτικά με τα χέρια του, σε θέατρο 120 περίπου θέσεων, με τις καρέκλες των θεατών να βρίσκονται στις τρεις πλευρές της σκηνής. Ένα χρόνο αργότερα, τον Νοέμβριο του 1973, στις ημέρες του Πολυτεχνείου, το «Θέατρο Έρευνας» εγκαινιάστηκε με το έργο του Πάβελ Κόχουτ «Αύγουστε-Αύγουστε», που σταδιακά, στόμα με στόμα, γνώρισε μεγάλη επιτυχία.
Καθιέρωση
Ακολούθησαν πολλές πρωτοποριακές παραστάσεις, όπου σκηνοθετούσε, πρωταγωνιστούσε, συχνά έκανε και την επιμέλεια του φωτισμού, των κοστουμιών, των σκηνικών και όλα τα άλλα. Σε μια εποχή που το μόνο αποκεντρωμένο θέατρο ήταν το "Στοά" του Παπαγεωργίου, ο Δημήτρης Ποταμίτης έδωσε ένα δυναμικό παρόν εκτός κέντρου, προσελκύοντας ένα νεανικό κυρίως κοινό. Επί τριάντα χρόνια, παραστάσεις χωρίς σχεδόν καθόλου συμβιβασμούς στο θέμα της ποιότητας, με σταθμούς το "Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέϋ", τον "Άνθρωπο Ελέφαντα". Κάθε χρόνο ο Ποταμίτης ταξίδευε στο Λονδίνο σε αναζήτηση σύγχρονων πρωτοποριακών έργων, ενώ κατά καιρούς ανέτρεχε σε ανατρεπτικές διασκευές κλασικών. Οι ανάγκες της κρατικής επιχορήγησης ωστόσο τον υποχρέωναν να ανεβάζει τακτικά και ελληνικά έργα - όταν δεν έβρισκε κάτι ικανοποιητικό, έγραφε ο ίδιος. Χαρακτηρίστηκε ως «αιώνιος έφηβος», αφού οι ήρωες που υποδυόταν, ακόμη και σε μεγάλη ηλικία, ήταν νέοι (Έκβους, Κουρδιστό Πορτοκάλι, Μπέρντι-το αγόρι πουλί, ο γιος στο "Πόλεμος στο σπίτι"), ή άνθρωποι χωρίς ηλικία, άνθρωποι που αρνούνται να ωριμάσουν (ο κλόουν στο "Αύγουστε Αύγουστε", Μπίλλυ ο ψεύτης, Ντόριαν Γκρέυ, Το ημερολόγιο ενός απατεώνα), ή γενικά ήρωες που είχαν ιδιαιτερότητες (Άνθρωπος Ελέφαντας, Μεταμόφωση). Εξ ίσου σημαντικές ήταν οι παραστάσεις της Παιδικής Σκηνής, σε μία μόνο από τις οποίες συμμετείχε και ο ίδιος. Μαζί με το Θέατρο "Πόρτα" της Ξένιας Καλογεροπούλου, το Θέατρο Έρευνας ήταν εκείνο που αναβάθμισε το παιδικό θέατρο - η διαφορά του ήταν πως απευθυνόταν και σε μικρότερα παιδιά, ενώ το Πόρτα απευθυνόταν περισσότερο σε μεγάλους - και εγκαινίασε το θέατρο συμμετοχής. Σε παλαιότερη συνέντευξή του ανέφερε ότι "με το θέατρο για παιδιά, προετοιμάζεται ο αυριανός καλός θεατής, ο αυριανός ευσυνείδητος πολίτης, αλλά κυρίως ο αυριανός πρωθυπουργός της Ελλάδος". «Ονειρεύτηκα τον ρόλο ενός μύστη, όχι την τάξη ενός επαγγελματία ή τον ρομαντισμό ενός ερασιτέχνη» έγραψε ο ίδιος σε λεύκωμα για τα «20 χρόνια Θέατρο Έρευνας». Μόνιμο παράπονό του, το ότι το επίσημο κράτος τον αγνοούσε ή τον υποτιμούσε την ώρα των επιχορηγήσεων. Τη χρονιά 1997-98, όταν το θέατρο "Πόρτα" πήρε 132.000 δρχ., ο Ποταμίτης πήρε 10.000, και στην αιτιολογία αναφέρθηκε μόνον η προσφορά του στο παιδικό θέατρο: ''Λιγότερα από τα μισά που έπαιρνε (22.000.000) πήρε φέτος το «Θέατρο Έρευνας» του Δημήτρη Ποταμίτη. Τα 10 εκατ. με τα οποία επιχορηγήθηκε είναι ουσιαστικά για την «προσφορά του στον χώρο του παιδικού θεάτρου. Παρουσιάζει όμως ολιγοέξοδες παραγωγές».'' Ως σκηνοθέτης συνεργάσθηκε και με άλλους θιάσους: με το Εθνικό Θέατρο στη «Φάρμα των ζώων» (θέατρο "Ρεξ"), στην παράσταση «Καμπαρέ» με την Αλίκη Βουγιουκλάκη, σε θερινή επιθεώρηση στο Δελφινάριο στον Πειραιά, στο «Αρμένικο φεγγάρι» (θερινό θέατρο "Σμαρούλα") καθώς και στο "Όσα παίρνει ο άνεμος" με το θίασο Μαρίας Αλιφέρη-Άγγελου Αντωνόπουλου, στο θέατρο "Μινώα".
Ο επίλογος
Τον Νοέμβριο του 2002 το θέατρο, τελικά, έκλεισε, όχι μόνο για οικονομικούς λόγους, όπως ανέφερε ο ίδιος αλλά και για αισθητικούς και ηθικούς λόγους. Κουρασμένος, απογοητευμένος, χωρίς επιχορήγηση και άρρωστος ο Ποταμίτης ανέστειλε τη λειτουργία του θεάτρου κυκλοφορώντας ένα "μανιφέστο" όπου έγραφε ότι "δεν μπορεί να αντισταθεί στον κουλτουριάρικο χαβαλέ και την κουλτουριάρικη τσόντα". «Το "Θέατρο Έρευνας" θα επανέλθει όταν η Μυθολογία ξαναδώσει τη θέση της στην Ιστορία», έγραφε τότε. Πέθανε στις 26 Φεβρουαρίου του 2003 στο Νοσοκομείο «Μεταξά» (Πειραιά) μετά από πολύμηνη αντιμετώπιση ασθένειας (καρκίνο κατά ορισμένες πηγές, AIDS κατά άλλες). Το θέατρο περιήλθε στην ιδιοκτησία του Δήμου Ζωγράφου και μετονομάστηκε «Θέατρο Δημήτρη Ποταμίτη»,
Παραπομπές
Κατηγορία:Νεοέλληνες λογοτέχνες Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες θεάτρου Κατηγορία:Πρόσωπα κυπριακής καταγωγής Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου
Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων
Η Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής των Ελλήνων  είναι το διακομματικό συλλογικό όργανο που συστάθηκε το 1987 βάσει του κανονισμού της Βουλής και αναγνωρίσθηκε συνταγματικά με την αναθεώρηση του 2001. Αποστολή της είναι η καλύτερη οργάνωση των εργασιών της Βουλής των Ελλήνων μέσα από τη συνεργασία του Προεδρείου και όλων των κοινοβουλευτικών ομάδων.
Αποτελείται από τον Πρόεδρο και τους Αντιπροέδρους της Βουλής, τους διατελέσαντες Προέδρους της Βουλής εφόσον έχουν εκλεγεί Βουλευτές, τους Προέδρους των Διαρκών Επιτροπών, τον Πρόεδρο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, τους Προέδρους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων και έναν εκπρόσωπο των ανεξάρτητων βουλευτών (εφόσον οι τελευταίοι είναι τουλάχιστον πέντε).
Η Διάσκεψη των Προέδρων συνέρχεται σε τακτική συνεδρίαση μία φορά την εβδομάδα. Αποστολή της είναι να εξετάζει την ημερήσια διάταξη των εργασιών της Βουλής, να οργανώνει τη διεξαγωγή του νομοθετικού έργου, να αποφασίζει για τη διεξαγωγή οργανωμένης συζήτησης και να ασκεί κάθε άλλη αρμοδιότητα που της αναγνωρίζει το Σύνταγμα ή ο Κανονισμός της Βουλής.
Η Διάσκεψη των Προέδρων έχει την αρμοδιότητα να επιλέγει, με ομοφωνία ή με πλειοψηφία των 3/5 των μελών της, τα μέλη των Ανεξάρτητων Αρχών που προβλέπονται από το Σύνταγμα, ενώ ασκεί επίσης, την κοινοβουλευτική τους εποπτεία.
Από τον Αύγουστο του 2015, η τηλεοπτική κάλυψη της διάσκεψης γίνεται σε απευθείας μετάδοση από το τηλεοπτικό κανάλι της Βουλής.
Αρμοδιότητες
Η Διάσκεψη των Πρoέδρων:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Διάσκεψη Προέδρων
Καράτζ
Το Καράτζ (περσ. کرج) είναι πόλη του Ιράν που ανήκει στην επαρχία Αλμπόρτζ και με πληθυσμό 1,6 εκ. κατοίκων (2011) αποτελεί την τέταρτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Βρίσκεται 36 χλμ. δυτικά της Τεχεράνης, στη δυτική όχθη του ποταμού Καράτζ.
Η σύγχρονη πόλη αποτελεί ουσιαστικά προάστιο της Τεχεράνης, ενώ μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα ήταν γνωστή κυρίως ως θερινό τουριστικό θέρετρο. Σήμερα, η βιομηχανική ζώνη της πόλης είναι η μεγαλύτερη της χώρας, έδρα εργοστασίων παραγωγής ζάχαρης, υφαντουργικών προϊόντων, συρμάτων, οινοπνεύματος κ.α., που συνεισφέρει σε ποσοστό περίπου 20% του ΑΕΠ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Ιράν
Αρμινιανισμός
thumb|right|Ο Ιάκωβος Αρμίνιος Ο Αρμινιανισμός είναι Χριστιανικό Προτεσταντικό θεολογικό κίνημα που πιστεύει, σε αντίθεση με τον Καλβινισμό, ότι ο άνθρωπος σώζεται από τον Θεό με την ελεύθερη όμως, θέλησή του. Ο ρόλος της Θείας Πρόνοιας είναι μονάχα καθοδηγητικός και η πίστη δεν μπορεί να αποκτηθεί με ανθρώπινες δυνάμεις. Επίσης πιστεύει πως η αληθινή πίστη είναι αυτή που εκδηλώνεται με αγαθές πράξεις, ενώ η πτώση των πρωτόπλαστων Αδάμ και Εύας προήλθε από την ελεύθερη θέλησή τους, με αποτέλεσμα την απώλεια της αρχικής ευτυχίας και δικαιοσύνης, όχι όμως και την τάση του ανθρώπου προς το καλό και αγαθό.
Ιδρυτής του Αρμινιανισμού υπήρξε ο Ολλανδός θεολόγος Ιάκωβος Αρμίνιος. Ο Αρμινιανισμός καταδικάστηκε από τις Συνόδους Ντόρντρεχτ της Ολλανδίας (1618-1619) και Αλλαί της Γαλλίας (1610). Η Αρμινιανιστική θεολογική σκέψη έχει επηρεάσει Χριστιανικά κινήματα όπως ο Μεθοδισμός και ο Πεντηκοστιανισμός.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανικά κινήματα Κατηγορία:Μεθοδισμός
Βίλεμ Τβε
Η Βίλεμ Τβε (ολλανδικά: Willem II) είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος που εδρεύει στο Τίλμπουρχ της Ολλανδίας. Ιδρύθηκε στις 12 Αυγούστου 1896 ως Tilburgia. Στις 12 Ιανουαρίου 1898 μετονομάστηκε στο σημερινό όνομα. Το 1916 κατέκτησε το πρώτο της πρωτάθλημα. Το ξανακατέκτησε το 1952 και το 1954. Επίσης κατέκτησε το Κύπελλο Ολλανδίας το 1944 και 1963. Το 1987, το 1990 και το 1999 ψηφίστηκε η ομάδα της χρονιάς. Επίσης το 1999 κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα και κέρδισε το εισιτήριο για τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ 1999-00, όμως αποκλείστηκε.
Την περίοδο 2010/2011 η Βίλεμ υποβιβάστηκε, μετά από 24 χρόνια παρουσίας στην Ερεντιβίζιε. Τη σεζόν 2011-2012 η ομάδα ξανακέρδισε την άνοδο στην Ερεντεβίζιε, αλλά την επόμενη σεζόν βγήκε στην τελευταία θέση και ξαναϋποβιβάστηκε.
Στάδιο
Η Βίλεμ ΙΙ διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Κόνινγκ Βίλεμ ΙΙ. Χτίστηκε το 1995 και η χωρητικότητα αγγίζει τις 14.637 θέσεις.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1896 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1896
Ασβεστίτης
Ο ασβεστίτης (αγγλ. calcite) είναι ορυκτό του ασβεστίου και κύριο συστατικό πολλών πετρωμάτων του γήινου φλοιού. Αποτελείται από ρομβοεδρικού πλέγματος ανθρακικό ασβέστιο.
Γενικά
Η ονομασία calcite προέρχεται από το Λατινικό calx, που σημαίνει «ασβέστης», λέξη η οποία αποτελεί αντιδάνειο του αρχαίου ελληνικού «χάλιξ».
Αποτελεί το κύριο συστατικό των κελυφών πολλών οργανισμών (εχινοδέρμων, μαλακίων, κοραλιών κτλ.), των περιβλημάτων των ωών (αυγών) των ερπετών και των πτηνών και των σκελετών των περισσότερων σπονδυλωτών.
Δεν διαλύεται εύκολα στο νερό, ενώ αναβράζει έντονα με την επίδραση υδροχλωρικού οξέος, λόγω της παραγωγής διοξειδίου του άνθρακα:
Ο ασβεστίτης χρησιμοποιείται ευρέως στην οικοδομική, στην διακοσμητική (οι διαφανείς / ημιδιαφανείς παραλλαγές του, γνωστές ως αλάβαστρο), στην λιθογραφία και, υπό μορφή κόνεως, ως λίπασμα. Χρησιμοποιείται, επίσης, στην παρασκευή τσιμέντου και η ισλανδική κρύσταλλος στην κατασκευή οπτικών οργάνων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου Κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά
Κοινότητα Αγίου Στέφανου Λασιθίου
Η Κοινότητα Αγίου Στέφανου Λασιθίου είναι κοινότητα του Δήμου Ιεράπετρας στην Περιφερειακή Ενότητα Λασιθίου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 και ως έδρα ορίστηκε ο Άγιος Στέφανος. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τον παραθαλάσσιο οικισμό Μακρυγιαλός. μικρογραφία|600x600εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας) Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Τσαμπανάκη.
UTC+06:00
μικρογραφία|300x300εσ|UTC+06 - 2010: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιος), Κίτρινο (όλο το χρόνο), ανοικτό Μπλε - Θαλάσσιες περιοχές
Το UTC+06:00 είναι αναγνωριστικό για την ζώνη ώρας UTC+06:00. Αυτή τη χρονική ζώνη χρησιμοποιείται σε:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
23
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 23 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 23 (XXIII) ήταν ένα κοινό έτος, το οποίο ξεκινούσε την Παρασκευή. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το έτος των Υπάτων Πολλίου και Βέτου (ή, λιγότερο γνωστό, το έτος 776 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 23 έχει χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος ονομασίας των ετών στην Ευρώπη.
Παραπομπές
23
Χάνα Άρεντ
Η Χάνα Άρεντ (γερμανικά: Johanna "Hannah" Arendt, 14 Οκτωβρίου 1906 – 4 Δεκεμβρίου 1975) ήταν Γερμανοαμερικανίδα, εβραϊκής καταγωγής, πολιτική επιστήμονας και φιλόσοφος. Τα δεκαοχτώ βιβλία της και πληθώρα άρθρων, σε θέματα που κυμαίνονται από τον ολοκληρωτισμό μέχρι την επιστημολογία, είχαν μια μεγάλη επιρροή στην πολιτική θεωρία. Η Άρεντ είναι ευρέως γνωστή ως μια από τους πιο σημαντικούς πολιτικούς φιλοσόφους του 20ού αιώνα.
Ως Εβραία, η Άρεντ αποφάσισε να εγκαταλείψει τη ναζιστική Γερμανία το 1933 και έζησε στην Τσεχοσλοβακία, την Ελβετία και τη Γαλλία προτού φτάσει στις ΗΠΑ το 1941 μέσω της Πορτογαλίας. Έγινε Αμερικανίδα πολίτης το 1950, έχοντας αρνηθεί τη γερμανική υπηκοότητα το 1937. Τα έργα της ασχολούνται με τη φύση της δύναμης αλλά και με την πολιτική, τη δημοκρατία, την εξουσία και τον ολοκληρωτισμό. Το βραβείο Χάνα Άρεντ ονομάστηκε έτσι προς τιμή της.
Βιογραφία
Γεννήθηκε από μια κοσμική οικογένεια γερμανοεβραίων στην πόλη Λίντεν (κοντά στο Αννόβερο) κι ήταν η κόρη της Martha Kohn και του Πωλ Άρεντ. Μεγάλωσε στο Καίνιξμπεργκ (αργότερα Κάλινγκραντ όταν προσαρτήθηκε στη Σοβιετική Ένωση το 1946) και στο Βερολίνο. Η οικογένεια της Άρεντ αφομοιώθηκε εξολοκλήρου στον τρόπο ζωής της Γερμανίας και η ίδια θυμόταν αργότερα : "Στη Γερμανία, η λέξη αφομοίωση έλαβε μια βαθιά φιλοσοφική έννοια. Μπορείτε δύσκολα να συνειδητοποιήσετε πόσο σοβαρή ήταν η κατάστασή μας".
Μετά την ολοκλήρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσής της το 1924, εισήχθη στο Πανεπιστήμιο του Μάρμπουργκ, όπου σπούδασε επί έναν χρόνο φιλοσοφία μαζί με τον Μάρτιν Χάιντεγκερ. Σύμφωνα με τον Χανς Τζόνας, η Άρεντ ήταν η μοναδική Γερμανο-Εβραία φοιτήτρια στο έτος που φοιτούσε. Η Άρεντ ξεκίνησε μια μακροχρόνια και θυελλώδη ερωτική σχέση με τον Χάιντεγκερ, για την οποία τής ασκήθηκε κριτική εξαιτίας της υποστήριξης του Χάιντεγκερ υπέρ του ναζιστικού κόμματος την περίοδο που ήταν πρύτανης στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ. Μετά από έναν χρόνο στο Marburg, η Άρεντ φοίτησε επί ένα εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο Φράιμπουργκ, όπου παρακολούθησε τις διαλέξεις του Έντμουντ Χούσερλ. Το 1926 μετέβη στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης όπου το 1929, υπό την επίβλεψη του υπαρξιστή φιλοσόφου Καρλ Γιάσπερς, ολοκλήρωσε τη διατριβή της που είχε τίτλο Der Liebesbegriff bei Augustin: Versuch einer philosophischen Interpretation (de) ("Η έννοια της αγάπης στη σκέψη του Αγίου Αυγουστίνου : Προσπάθεια δημιουργίας μιας φιλοσοφικής ερμηνείας").
Καριέρα
Το 1929, στο Βερολίνο, τη χρονιά που κυκλοφόρησε η διατριβή της, παντρεύτηκε τον Γκύντερ Στερν, αργότερα γνωστό ως Γκύντερ Άντερς. Πήραν διαζύγιο το 1937. Το 1932, η Άρεντ ταράχτηκε βαθιά από δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι ο Χάιντεγκερ συμμετείχε σε συναντήσεις και ομιλίες των εθνικοσοσιαλιστών. Του έγραψε ζητώντας του να αρνηθεί ότι τον προσέλκυε ο εθνικοσοσιαλισμός. Ο Χάιντεγκερ απάντησε ότι δεν προσπαθούσε να αρνηθεί τις φήμες (οι οποίες ήταν αληθείς) και απλά τη διαβεβαίωσε ότι τα αισθήματά του για την ίδια δεν είχαν αλλάξει. Ως Εβραία που ζούσε στη ναζιστική Γερμανία, η Άρεντ συναντούσε προβλήματα στο να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Έκανε έρευνα στον αντισημιτισμό για κάποιο καιρό προτού συλληφθεί και φυλακιστεί για σύντομο διάστημα από τη Γκεστάπο το 1933.
Παρίσι
Το 1933, η Άρεντ εγκατέλειψε τη Γερμανία για την Τσεχοσλοβακία και αργότερα τη Γενεύη, όπου εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα στη League of Nations. Στο Παρίσι, έγινε φίλη με τον ξάδερφο του πρώτου συζύγου της, τον μαρξιστή κριτικό λογοτεχνίας και φιλόσοφο, Walter Benjamin. Ενώ βρισκόταν στη Γαλλία, εργάστηκε για να βοηθά τους Εβραίους μετανάστες. Το 1937, απαρνήθηκε τη γερμανική υπηκοότητά της. Το 1940, παντρεύτηκε τον Γερμανό ποιητή και μαρξιστή φιλόσοφο, Heinrich Blücher, ιδρυτικό μέλος του KPD. Τον Μάιο του 1940, μετά τη γερμανική εισβολή στη Γαλλία, η Άρεντ εργάστηκε στο Camp Gurs αλλά κατάφερε να ξεφύγει πριν οι Γερμανοί φτάσουν στην περιοχή.
Μετά τον πόλεμο
Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Άρεντ εργάστηκε για τη Youth Aliyah, έναν οργανισμό που έσωσε εκατοντάδες παιδιά από το Ολοκαύτωμα και τα μετέφερε στη Βρετανική Αποικία της Παλαιστίνης. Έγινε στενή φίλη με τον Καρλ Γιάσπερς και τη σύζυγό του, αναπτύσσοντας μια βαθιά πνευματική φιλία με αυτόν. Ξεκίνησε να αλληλογραφεί με την Αμερικανίδα συγγραφέα Mary McCarthy εκείνη την περίοδο.
Το 1950, η Άρεντ έγινε επίσημα πολίτης των Ηνωμένων Πολιτειών. Την ίδια χρονιά ξεκίνησε να συναντιέται ξανά με τον Μάρτιν Χάιντεγκερ, και είχε μια διετή σχέση με τον άνδρα που είχε προηγουμένως γίνει ο μέντοράς της, ο δάσκαλός της και ο εραστής της. Την περίοδο εκείνη, η Άρεντ τον υπερασπίστηκε απέναντι στους κριτικούς που έκριναν αρνητικά την ενθουσιώδη συμμετοχή του στο ναζιστικό κόμμα. Παρουσίασε τον Χάιντεγκερ ως έναν αφελή άνδρα που χαρακτηριζόταν από δυνάμεις τις οποίες δεν μπορούσε να ελέγξει και επεσήμανε ότι η φιλοσοφία του Χάιντεγκερ δεν είχε καμιά σχέση με τον εθνικοσοσιαλισμό. Η Άρεντ υπηρέτησε ως επισκέπτρια καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Notre Dame, στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλει, στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον και στο Πανεπιστήμιο Northwestern. Το 1959 έγινε η πρώτη γυναίκα λέκτορας στο Πρίνστον. Δίδαξε και στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου από το 1963 έως το 1967, όπου ήταν μέλος της Committee on Social Thought. Από το 1967 μέχρι τον θάνατό της το 1975 δίδαξε στο The New School στο Μανχάταν. Δίδαξε επίσης στο Πανεπιστήμιο Γέιλ και στο Center for Advanced Studies στο Πανεπιστήμιο Wesleyan (1961–62, 1962–63).
Θάνατος
Η Άρεντ πέθανε στη Νέα Υόρκη στις 4 Δεκεμβρίου 1975, σε ηλικία 69 ετών, από καρδιακή προσβολή. Τάφηκε μαζί με τον σύζυγό της Χάινριχ Μπλύχερ, στο Bard College στη Νέα Υόρκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Γερμανοεβραίοι Κατηγορία:Εβραίοι επιστήμονες Κατηγορία:Εβραίοι συγγραφείς Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Πολιτικοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Πρώσοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης Κατηγορία:Φιλόσοφοι (γυναίκες) στη Γερμανία
Χεράκλες Άλμελο
Η Χεράκλες Άλμελο είναι ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Άλμελο της Ολλανδίας. Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1903 και πήρε το όνομα του από τον μυθικό ήρωα Ηρακλή. Το στάδιο της ομάδας είναι το Πόλμαν, με χωρητικότητα 8.500 θέσεων. Ο σύλλογος αγωνίζεται στην Ερεντιβίζιε και την σεζόν 2012-13 κατέλαβε την 12η θέση.
Βούρμπιανη Ιωαννίνων
Η Βούρμπιανη είναι χωριό της Ηπείρου που βρίσκεται στον δήμο Κόνιτσας του νομό Ιωαννίνων. Ανήκει στα Μαστοροχώρια και έφτασε στην ακμή του τον 18ο και το 19ο αιώνα.
Ειρήνη (κωμωδία)
Η Ειρήνη είναι κωμωδία του Αριστοφάνη. Παίχτηκε πρώτη φορά το 421 π.Χ., στα Μεγάλα Διονύσια και κέρδισε το δεύτερο βραβείο. Το θέμα του έργου είναι ενάντια στον Πελοποννησιακό Πόλεμο που μάστιζε τις ελληνικές πόλεις και θεωρείται ένα από τα πιο αντιπολεμικά έργα όλων των εποχών.
Ιστορικό υπόβαθρο
Το 431 π.Χ. ξέσπασε ο πόλεμος ανάμεσα στην Αθήνα και τη Σπάρτη. Για δέκα χρόνια ο πόλεμος ήταν αμφίρροπος. Οι Σπαρτιάτες λεηλατούσαν την Αττική αναγκάζοντας τους Αθηναίους να μένουν πίσω από τα τείχη τους. Επιπλέον το 430 π.Χ. η Αθήνα χτυπήθηκε από λοιμό σκοτώνοντας μεγάλο μέρος του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένου και του Περικλή. Ωστόσο οι Αθηναίοι είχαν την υπεροχή στη θάλασσα και είχαν καταφέρει να πετύχουν σημαντική νίκη στη Σφακτηρία και να καταλάβουν την Πύλο. Και στις δύο πόλεις επικρατούσαν οι φιλοπόλεμες μερίδες με τον Κλέωνα στην Αθήνα και τον Βρασίδα στη Σπάρτη. Και οι δύο πολιτικοί σκοτώθηκαν στην Αμφίπολη το 422 π.Χ., δίνοντας έτσι την ευκαιρία να υπογραφεί η Ειρήνη του Νικία λίγο καιρό μετά την παράσταση του Αριστοφάνη.
Βούρμπιανη Ιωαννίνων
Ιστορικά στοιχεία
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, η Βούρμπιανη ήταν γνωστή για τους ντόπιους κτίστες της καθώς και για τους τεχνίτες ξυλογλυπτικής. Υποστηρίζεται πως μετά το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821, υπό τον φόβο των ληστών και των λεηλασιών, πολλοί κάτοικοι των χωριών του Σαραντάπορου βρήκαν καταφύγιο στη Βούρμπιανη. Κατά το β΄ μισό του 19ου η Βούρμπιανη ήταν πληθυσμιακά το δεύτερο μεγαλύτερο χωριό της ευρύτερης περιοχής, μετά την Κόνιτσα, με 384 οικογένειες κατά το 1854 και αντίστοιχα πάνω από 350 οικογένειες γύρω στο 1870. Τη δεκαετία του 1870 εντάθηκε το μεταναστευτικό ρεύμα προς αναζήτηση εργασίας, με επακόλουθο αρκετοί κάτοικοι να εγκατασταθούν σε περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της Ελλάδας και της Ρουμανίας.
Το 1878, σύμφωνα με αναφορά του γενικού πρόξενου Ιωαννίνων προς τον τότε υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας, Θεόδωρο Δηλιγιάννη, η Βούρμπιανη παρουσιάζεται ως μια από τις βορειότερες περιοχές της Ηπείρου όπου γλωσσικά κυριαρχούσαν τα ελληνικά. Το 1883 ιδρύθηκε η Φιλεκπαιδευτική Αδελφότητα που μερίμνησε για την ίδρυση του πρώτου σχολαρχείου της περιοχής, το οποίο στεγαζόταν σε διώροφο πέτρινο κτίριο και λειτούργησε μέχρι το 1986 ως δημοτικό Σχολείο, γυμνάσιο και οικοτροφείο , ενώ κατά τα τελευταία χρόνια του 19ου αιώνα ιδρύθηκε Παρθεναγωγείο.
Ειρήνη (κωμωδία)
Υπόθεση
Ο Τρυγαίος, ένας Αθηναίος που έχει βαρεθεί τον πόλεμο, έχει μεγαλώσει ένα σκαθάρι για να το καβαλήσει και να ανέβει στον Δία για να τον ρωτήσει γιατί αφήνει τους Έλληνες να πολεμάνε. Φτάνοντας εκεί όμως βλέπει ότι οι θεοί έχουν φύγει γιατί θύμωσαν με τους Έλληνες και έχει μείνει μόνο ο Ερμής για τις τελευταίες ετοιμασίες. Του εξηγεί ότι εκεί μένει πλέον ο Πόλεμος ο οποίος έχει φυλακίσει την Ειρήνη. Εμφανίζεται τότε ο Πόλεμος που έχει ένα τεράστιο γουδί για να λιώσει μέσα τις ελληνικές πόλεις. Όμως όταν στέλνει τον γιο του τον Τάραχο να ζητήσει γουδοχέρι από τους Αθηναίους και τους Σπαρτιάτες αυτός επιστρέφει λέγοντας ότι έχουν χάσει το γουδοχέρι τους, εννοώντας τον Κλέωνα και τον Βρασίδα που είχαν σκοτωθεί. Καθώς ο Πόλεμος φεύγει, ο Τρυγαίος καλεί το χορό που αποτελείται από Έλληνες από διάφορες πόλεις για να ελευθερώσουν την Ειρήνη. Χάρη στη βοήθεια τους, κυρίως των γεωργών που έχουν τραβήξει τα πιο πολλά στον πόλεμο, καταφέρνουν να ελευθερώσουν την Ειρήνη και την Οπώρα και τη Θεωρία που ήταν μαζί της. Ο Τρυγαίος επιστρέφει στην Αθήνα μαζί με την Οπώρα για να την παντρευτεί και τη Θεωρία για να τη δώσει στη Βουλή. Πριν το γάμο τον επισκέπτονται διάφοροι έμποροι που πουλούσαν όπλα και ο Τρυγαίος τους δίνει συμβουλές για το πως να τα χρησιμοποιήσουν τώρα που δεν είναι πια χρήσιμα.
Βούρμπιανη Ιωαννίνων
Ιστορικά στοιχεία
Κατά την ύστερη Τουρκοκρατία, υπαγόταν στον καζά Λεσκοβικίου, ενώ παράλληλα υπέφερε, όπως και άλλοι οικισμοί της ευρύτερης περιοχής, από εκτεταμένα κρούσματα ληστειών, δολοφονιών και απαγωγών. Μετά την προσάρτηση στο ελληνικό κράτος, ο οικισμός αποτέλεσε έδρα στρατιωτικής εποπτείας της μεθορίου.
Κατά τις πρώτες ημέρες του Ελληνοϊταλικού πολέμου, η Βούρμπιανη κατελήφθη από τις ιταλικές δυνάμεις αλλά στις 7 Νοεμβρίου του 1940 απελευθερώθηκε από αποσπάσματα της Α΄ Μεραρχίας Πεζικού. Την περίοδο 1941 - 1944 σκοτώθηκαν, επί αλβανικού εδάφους, από τις δυνάμεις Κατοχής τέσσερις κάτοικοι του οικισμού. Κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου, η Βούρμπιανη απετέλεσε επανειλημμένως πεδίο συγκρούσεων μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών.
Ειρήνη (κωμωδία)
Παραστάσεις
Το Εθνικό Θέατρο Ελλάδας παρουσίασε για πρώτη φορά την Ειρήνη στις 18 Ιουλίου 1964 στο Αρχαίο θέατρο Επιδαύρου σε μετάφραση Θρασύβουλου Σταύρου και σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού. Μεταξύ άλλων, μέλη του θιάσου ήταν οι Χριστόφορος Νέζερ, Θόδωρος Μορίδης, Βαγγέλης Πρωτοπαππάς και Παντελής Ζερβός.
Βούρμπιανη Ιωαννίνων
Επιφανείς κάτοικοι
Από τη Βούρμπιανη κατάγονταν ο αξιωματούχος της αυλής του Αλή πασά, Κώστας Γραμματικός, ο ποιητής Τέλλος Άγρας, ο οφθαλμίατρος και ευεργέτης Αλέξιος Τράντας και ο στρατιωτικός και πολιτικός Σωκράτης Δημάρατος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Κόνιτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Μαστοροχωρίων
Ειρήνη (κωμωδία)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κωμωδίες του Αριστοφάνη Κατηγορία:Αντιπολεμικά έργα
Λιθουανικές προεδρικές εκλογές (2019)
Προεδρικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στη Λιθουανία στις 12 Μαΐου 2019, με τον δεύτερο γύρο να πραγματοποιείται στις 26 Μαΐου 2019. Κανένας υποψήφιος δεν έλαβε το 50% των συνολικών ψήφων στον πρώτο γύρο, γεγονός που οδήγησε στη διεξαγωγή του δεύτερου γύρου εκλογών ανάμεσα στους δυο πρώτους υποψηφίους, την Ίνγκριντα Σιμονιτέ (Ingrida Šimonytė) και τον Γκιτάνας Ναουσέντα (Gitanas Nausėda).
Λόγω του ότι υπάρχει προεδρικό διάταγμα που ορίζει το όριο των δυο θητειών για κάθε πρόεδρο, η απερχόμενη πρόεδρος της Λιθουανίας Ντάλια Γκριμπαουσκάιτε ήταν αδύνατο να συμμετάσχει στις εκλογές, δεδομένου ότι είχε κερδίσει τις εκλογές του 2009 και του 2014.
Τελικά, ο Ναουσέντα εξελέγη πρόεδρος στον δεύτερο γύρο των εκλογών και ορκίστηκε στις 12 Ιουλίου 2019.
Αποτελέσματα
Στον πρώτο γύρο κέρδισε με διαφορά η πρώην υπουργός Οικονομικών Ίνγκριντα Σιμονιτέ, με τον οικονομολόγο Γκιτάνας Ναουσέντα να κατατάσσεται δεύτερος. Καθώς κανένας από τους δυο αυτούς υποψηφίους δεν κατάφερε να λάβει τουλάχιστον το 50% όλων των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων, ένας δεύτερος γύρος έλαβε χώρα μεταξύ της Σιμονιτέ και του Ναουσέντα στις 26 Μαΐου 2019. Νικητής αναδείχθηκε ο δεύτερος.
Μετά την κατάταξή του στην τρίτη θέση, έχοντας λάβει αρκετά λιγότερες ψήφους από τους δυο πρώτους υποψηφίους, ο πρωθυπουργός της χώρας Σαούλιους Σκβερνέλις ανακοίνωσε το ίδιο βράδυ των εκλογών την πρόθεσή του να παραιτηθεί, κάτι που θα οριστικοποιηθεί στις 12 Ιουλίου 2019.
Παραπομπές
2019 Λιθουαν
Υποφυσιακή αποπληξία
Υποφυσιακή αποπληξία είναι η αιμορραγία ή η ελαττωμένη παροχή αίματος στον αδένα της υπόφυσης, ο οποίος βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου. Συνήθως συμβαίνει όταν υπάρχει στην υπόφυση ένα αδένωμα, αν και στο 80% των περιπτώσεων αυτός ο καλοήθης όγκος δε διαγνώσκεται παρά μόνο μετά την αποπληξία. Το πιο συνηθισμένο αρχικό σύμπτωμα είναι ένας ξαφνικός πονοκέφαλος, ο οποίος συχνά συνοδεύεται από ραγδαία επιδείνωση του οπτικού πεδίου ή διπλωπία, που προκαλούνται λόγω της πίεσης που υφίστανται τα νεύρα γύρω από τον αδένα. Αυτό ακολουθείται σε πολλές περιπτώσεις από οξεία συμπτώματα (κυρίως επινεφριδιακή ανεπάρκεια), τα οποία είναι αποτέλεσμα ανεπαρκούς έκκρισης απαραίτητων ορμονών.
Η διάγνωση γίνεται με μαγνητική τομογραφία και εξετάσεις αίματος. Η θεραπεία περιλαμβάνει την έγκαιρη διόρθωση των ορμονικών ελλείψεων και σε πολλές περιπτώσεις κρίνεται απαραίτητη η χειρουργική αποσυμπίεση. Αρκετοί άνθρωποι με υποφυσιακή αποπληξία αναπτύσσουν ανεπάρκεια σε ορμόνες που παράγονται από την υπόφυση και χρειάζονται μακροπρόθεσμη θεραπεία με ορμονικά συμπληρώματα. Το πρώτο περιστατικό υποφυσιακής αποπληξίας καταγράφηκε το 1898.
Οξέα συμπτώματα
Τα αρχικά συμπτώματα της υποφυσιακής αποπληξίας σχετίζονται με την αυξημένη πίεση μέσα και γύρω από τον αδένα της υπόφυσης. Το πιο κοινό σύμπτωμα, σε περισσότερο από 95% των περιπτώσεων, είναι μια ξαφνική, έντονη εκδήλωση πονοκεφάλου πίσω από τα μάτια ή γύρω από τους κροτάφους. Συχνά συνοδεύεται από ναυτία και έμετο. Περιστασιακά, η παρουσία αίματος οδηγεί σε ερεθισμό των μηνίγγων του εγκεφάλου, ο οποίος μπορεί να προκαλέσει δυσκαμψία του αυχένα και δυσανεξία στο έντονο φως, καθώς επίσης και μειωμένα επίπεδα συνείδησης. Αυτό συμβαίνει στο 24% των περιπτώσεων.
Πίεση στο τμήμα του οπτικού νεύρου γνωστού ως χίασμα, το οποίο βρίσκεται πάνω από τον αδένα, οδηγεί σε απώλεια της όρασης στα κροταφικά ημιμόρια του οπτικού πεδίου (ετερώνυμος κροταφική ημιανοψία), καθώς αυτά αντιστοιχούν σε περιοχές του αμφιβληστροειδούς που νευρώνονται από αυτό το τμήμα του οπτικού νεύρου. Απαντάται στο 75% των περιπτώσεων. Η οπτική οξύτητα μειώνεται στο μισό και πάνω από το 60% των περιπτώσεων καταλήγει με ελαττωματικό οπτικό πεδίο. Η απώλεια όρασης εξαρτάται από το ποιο τμήμα του νεύρου επηρεάζεται. Εάν συμπιεστεί το τμήμα του νεύρου μεταξύ του οφθαλμού και του χιάσματος, το αποτέλεσμα είναι απώλεια όρασης στο ένα μάτι. Εάν συμπιεστεί τμήμα του νεύρου μετά το χίασμα, τότε έχουμε απώλεια όρασης στο ρινικό ημιμόριο του ενός οφθαλμού και στο κροταφικό του ετέρου (ομώνυμος ημιανοψία).
Δίπλα στην υπόφυση βρίσκεται ένα τμήμα της βάσης του κρανίου γνωστό ως σηραγγώδης κόλπος. Αυτό περιέχει μια σειρά από νεύρα που ελέγχουν τους μυς του οφθαλμού. Το 70% των ανθρώπων με αποπληξία της υπόφυσης βιώνουν διπλωπία, λόγω πίεσης σε ένα από αυτά τα νεύρα. Στις μισές από αυτές τις περιπτώσεις προσβάλλεται το κοινό κινητικό νεύρο (το τρίτο κρανιακό νεύρο), το οποίο ελέγχει μια σειρά οφθαλμικών μυών. Αυτό οδηγεί σε διαγώνια διπλωπία και μυδρίαση. Το τέταρτο (τροχιλιακό) και το έκτο (απαγωγό) κρανιακό νεύρο βρίσκονται στο ίδιο διαμέρισμα και μπορούν να προκαλέσουν διαγώνια και οριζόντια διπλωπία αντίστοιχα. Κυρίως επηρεάζεται το κοινό κινητικό νεύρο, διότι βρίσκεται πιο κοντά στην υπόφυση. Ο σηραγγώδης κόλπος περιέχει επίσης την καρωτιδική αρτηρία, η οποία τροφοδοτεί με αίμα τον εγκέφαλο. Περιστασιακά, η συμπίεση της αρτηρίας μπορεί να οδηγήσει σε ημιπληγία και άλλα συμπτώματα του εγκεφαλικού επεισοδίου.
Ενδοκρινική δυσλειτουργία
Ο αδένας της υπόφυσης αποτελείται από δύο τμήματα, την πρόσθια και οπίσθια υπόφυση. Και τα δύο τμήματα εκκρίνουν ορμόνες οι οποίες ελέγχουν πολυάριθμα άλλα όργανα. Στην υποφυσιακή αποπληξία, το κύριο αρχικό πρόβλημα είναι η ανεπαρκής έκκριση της επινεφριδιοφλοιοτρόπου ορμόνης (ACTH), η οποία είναι υπεύθυνη για την έκκριση κορτιζόλης από τα επινεφρίδια. Αυτό συμβαίνει στο 70% των περιπτώσεων υποφυσιακής αποπληξίας. Η ξαφνική έλλειψη κορτιζόλης στο αίμα οδηγεί σε ένα σύνολο συμπτωμάτων που ονομάζεται επινεφριδιακή κρίση. Τα κύρια προβλήματα είναι η χαμηλή αρτηριακή πίεση, το χαμηλό σάκχαρο στο αίμα (μπορεί να οδηγήσει σε κώμα) και το κοιλιακό άλγος. Η χαμηλή αρτηριακή πίεση μπορεί να απειλήσει τη ζωή και χρειάζεται άμεση ιατρική παρέμβαση.
Υπονατριαιμία, ασυνήθιστα χαμηλό επίπεδο νατρίου στο αίμα που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση και επιληπτικές κρίσεις, απαντάται στο 40% των περιπτώσεων. Αυτό μπορεί να οφείλεται στα χαμηλά επίπεδα κορτιζόλης ή σε ακατάλληλη απελευθέρωση αντιδιουρητικής ορμόνης (ADH) από την οπίσθια υπόφυση. Αρκετές άλλες ορμονικές ανεπάρκειες μπορεί να προκύψουν στην υποξεία φάση. Το 50% έχουν ανεπάρκεια της θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH), γεγονός που οδηγεί σε ανεπαρκή έκκριση θυρεοειδών ορμονών από το θυρεοειδή αδένα και σε χαρακτηριστικά συμπτώματα όπως κόπωση, αύξηση βάρους και δυσανεξία στο κρύο. Το 75% αναπτύσσουν ανεπάρκεια γοναδοτροπινών (LH και FSH), οι οποίες ελέγχουν τους αδένες που παράγουν ορμόνες της αναπαραγωγής. Αυτό οδηγεί σε διαταραχές του έμμηνου κύκλου, στειρότητα και μειωμένη λίμπιντο.
Αίτια
Σχεδόν όλες οι περιπτώσεις υποφυσιακής αποπληξίας προκύπτουν από ένα υποφυσιακό αδένωμα, έναν καλοήθη όγκο του αδένα της υπόφυσης. Στο 80% των περιπτώσεων ο ασθενής δεν είναι προηγουμένως ενημερωμένος για την ύπαρξη του όγκου (αν και μερικοί θα αναφέρουν εκ των υστέρων σχετικά συμπτώματα). Παλαιότερα εθεωρείτο ότι συγκεκριμένοι τύποι υποφυσιακών αδενωμάτων ήταν πιο επιρρεπείς σε αποπληξία από άλλους, αλλά αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί. Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό όγκων της υπόφυσης υφίσταται τελικά αποπληξία. Σε μια ανάλυση τυχαία διαγνωσθέντων υποφυσιακών όγκων, αποπληξία συνέβη στο 0.2% σε ετήσια βάση, αλλά ο κίνδυνος ήταν υψηλότερος σε όγκους μεγαλύτερους από 10mm ('μακροαδενώματα') και σε όγκους που αναπτύσσονταν με ταχύτερους ρυθμούς. Σε μια μετα-ανάλυση ωστόσο δεν κρίθηκαν όλες οι παραπάνω συσχετίσεις στατιστικά σημαντικές.
Η πλειονότητα των περιπτώσεων (60-80%) δεν προκαλείται από κάποια συγκεκριμένη αιτία. Το ένα τέταρτο έχει ιστορικό υψηλής αρτηριακής πίεσης, αλλά αυτό είναι ένα συνηθισμένο πρόβλημα στο γενικό πληθυσμό και δεν είναι ξεκάθαρο αν αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο αποπληξίας. Ορισμένες καταστάσεις έχουν συσχετισθεί με περιπτώσεις αποπληξίας της υπόφυσης, χωρίς όμως να είναι επιβεβαιωμένο ότι ευθύνονται για την αποπληξία. Μεταξύ αυτών των καταστάσεων είναι η χειρουργική επέμβαση (κωρίως το μπάι πας της στεφανιαίας αρτηρίας, όπου υπάρχουν σημαντικές διακυμάνσεις στην αρτηριακή πίεση), οι διαταραχές στην πήξη του αίματος ή τα φάρμακα που αναστέλλουν την πήξη, η θεραπεία με ακτινοβολία στην υπόφυση, η εγκεφαλική βλάβη μετά από τραύμα, η εγκυμοσύνη (κατά τη διάρκεια της οποίας η υπόφυση διευρύνεται) και η θεραπεία με οιστρογόνα. Έχει αναφερθεί ότι τα τεστ ορμονικής διέγερσης της υπόφυσης προκαλούν επεισόδια. Επίσης έχει αναφερθεί ότι η θεραπεία των προλακτινωμάτων (αδενώματα της υπόφυσης που εκκρίνουν προλακτίνη) με ντοπαμινικούς αγωνιστές, καθώς επίσης και η ανάκληση μιας τέτοιας θεραπείας προκαλούν αποπληξία.
Αιμορραγία από μια κύστη Rathke, ένα υπόλειμμα του θύλακα Rathke που φυσιολογικά υποχωρεί μετά την εμβρυϊκή ανάπτυξη, μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όμοια με αυτά της υποφυσιακής αποπληξίας. Ορισμένοι θεωρούν την υποφυσιακή αποπληξία διαφορετική από το σύνδρομο του Sheehan, όπου η υπόφυση υφίσταται έμφραγμα, λόγω της παρατεταμένης πολύ χαμηλής πίεσης του αίματος, ιδιαίτερα όταν αυτή είναι αποτέλεσμα αιμορραγίας μετά τον τοκετό. Αυτή η κατάσταση συμβαίνει συνήθως απουσία όγκου. Άλλοι θεωρούν το σύνδρομο του Sheehan ως μια μορφή αποπληξίας της υπόφυσης.
Μηχανισμός
Ο αδένας της υπόφυσης είναι τοποθετημένος σε μια εσοχή της βάσης του κρανίου γνωστή ως τουρκικό εφίππιο (τούρκικη σέλλα, από το σχήμα της). Είναι συνδεδεμένος με τον υποθάλαμο μέσω ενός στελέχους, το οποίο περιέχει επίσης τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τον αδένα. Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί τα αδενώματα της υπόφυσης είναι πέντε φορές πιο πιθανό να αιμορραγήσουν σε σχέση με άλλους όγκους του εγκεφάλου. Υπάρχουν διάφοροι προτεινόμενοι μηχανισμοί με τους οποίους ένας όγκος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφράγματος της υπόφυσης (ανεπαρκής παροχή αίματος που οδηγεί σε δυσλειτουργία του ιστού) ή αιμορραγίας. Ο αδένας της υπόφυσης φυσιολογικά τροφοδοτείται με αίμα μέσω αγγείων που διέρχονται από τον υποθάλαμο, αλλά οι όγκοι τροφοδοτούνται μέσω της κοντινής κάτω υποφυσιακής αρτηρίας, η οποία δημιουργεί υψηλότερη αρτηριακή πίεση, γεγονός που πιθανώς εξηγεί τον κίνδυνο αιμορραγίας. Μπορεί, επίσης, οι όγκοι να είναι πιο ευαίσθητοι σε διακυμάνσεις της πίεσης του αίματος και τα αιμοφόρα αγγεία να εμφανίζουν δομικές ανωμαλίες που τα καθιστούν πιο ευάλωτα σε βλάβες. Έχει προταθεί ότι το έμφραγμα της υπόφυσης προκαλεί πιο ήπια συμπτώματα από εκείνα που προκαλούνται είτε από αιμορραγία είτε από αιμορραγικό έμφραγμα (νέκρωση που ακολουθείται από αιμορραγία μέσα στον κατεστραμμένο ιστό). Οι μεγαλύτεροι όγκοι είναι πιο επιρρεπείς σε αιμορραγία και η ταχύτερα αναπτυσσόμενη αλλοίωση ιστού (η οποία γίνεται αντιληπτή μέσω της ανίχνευσης αυξημένων επιπέδων της πρωτεΐνης PCNA) μπορεί επίσης να σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο αποπληξίας.
Μετά την αποπληξία, η πίεση μέσα στο τουρκικό εφίππιο αυξάνεται και περιβάλλουσες δομές όπως το οπτικό νεύρο και τα περιεχόμενα του σηραγγώδη κόλπου συμπιέζονται. Η αυξημένη πίεση μειώνει περαιτέρω την παροχή αίματος στον ιστό της υπόφυσης που παράγει ορμόνες, οδηγώντας σε ιστικό θάνατο λόγω ανεπαρκούς παροχής αίματος.
Διάγνωση
Συνιστάται μαγνητική τομογραφία (MRI) του αδένα της υπόφυσης σε περίπτωση που υπάρχει υποψία υποφυσιακής αποπληξίας. Αυτή η τεχνική ανιχνεύει την αποπληξία με ευαισθησία πάνω από 90%. Μπορεί να καταδείξει έμφραγμα (ιστική βλάβη λόγω μειωμένης παροχής αίματος) ή αιμορραγία. Μια αλληλουχία μαγνητικών τομογραφιών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διαπιστωθεί πότε συνέβη αποπληξία και ποιος τύπος βλάβης υπερτερεί (αιμορραγία ή έμφραγμα). Αν η MRI δεν είναι κατάλληλη (π.χ. λόγω κλειστοφοβίας ή παρουσίας εμφυτευμάτων που περιέχουν μέταλλα), μια αξονική τομογραφία (CT) μπορεί να δείξει ανωμαλίες στον αδένα της υπόφυσης, αν και είναι λιγότερο αξιόπιστη. Με μαγνητική τομογραφία, πολλοί υποφυσιακοί όγκοι (25%) έχουν βρεθεί με περιοχές αιμορραγικού εμφράγματος, αλλά δε θεωρούμε ότι υπάρχει αποπληξία αν δε συνοδεύεται από συμπτώματα.
Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί οσφυονωτιαία παρακέντηση, αν υπάρχει η υποψία ότι τα συμπτώματα μπορεί να προκαλούνται από άλλα προβλήματα (μηνιγγίτιδα ή υπαραχνοειδή αιμορραγία). Αυτή είναι η εξέταση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού που περιβάλλει τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό. Το δείγμα λαμβάνεται με μια βελόνα που διέρχεται στη σπονδυλική στήλη υπό τοπική αναισθησία. Σε αποπληξία της υπόφυσης τα αποτελέσματα είναι συνήθως φυσιολογικά, παρόλο που ανωμαλίες μπορεί να ανιχνευθούν αν το αίμα από την υπόφυση έχει εισέλθει στον υπαραχνοειδή χώρο. Αν υπάρχει ακόμη αμφιβολία σχετικά με την πιθανότητα υπαραχνοειδούς αιμορραγίας (SAH), μία αγγειογραφία μαγνητικού συντονισμού (MRI με έναν παράγοντα αντίθεσης) μπορεί να χρειασθεί για τον εντοπισμό ανευρυσμάτων των αιμοφόρων αγγείων του εγκεφάλου, την πιο κοινή αιτία της SAH.
Συνιστάται ότι, αν υπάρχει υπόνοια ή βεβαιότητα αποπληξίας της υπόφυσης, οι ελάχιστες δοκιμές που πραγματοποιούνται στο αίμα θα πρέπει να περιλαμβάνουν γενική εξέταση αίματος, ουρία (ένα μέτρο της νεφρικής λειτουργίας που συνήθως γίνεται σε συνδυασμό με έλεγχο κρεατινίνης), ηλεκτρολύτες (νάτριο και κάλιο), δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας, δοκιμές πήξης και ένα ορμονικό πάνελ που περιλαμβάνει IGF-1, αυξητική ορμόνη, προλακτίνη, ωχρινοτρόπο ορμόνη, ωοθυλακιοτρόπο ορμόνη, θυρεοειδοτρόπο ορμόνη, θυρεοειδικές ορμόνες και τεστοστερόνη στους άνδρες ή οιστραδιόλη στις γυναίκες.
Δοκιμές οπτικού πεδίου συνιστώνται το συντομότερο δυνατό μετά τη διάγνωση, καθώς δείχνει τη σοβαρότητα οποιασδήποτε προσβολής του οπτικού νεύρου και μπορεί να χρειασθεί προκειμένου να παρθεί απόφαση σχετικά με χειρουργική θεραπεία.
Θεραπεία
Πρώτη προτεραιότητα σε περίπτωση που υπάρχει υποψία ή έχει διαγνωσθεί αποπληξία της υπόφυσης είναι η σταθεροποίηση του κυκλοφορικού συστήματος. Η ανεπάρκεια κορτιζόλης μπορεί να προκαλέσει πολύ χαμηλή αρτηριακή πίεση. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης μπορεί να απαιτείται η είσοδος σε μια μονάδα αυξημένης φροντίδας (ΜΑΦ).
Η απόφαση για χειρουργική αποσυμπίεση της υπόφυσης είναι πολύπλοκη και εξαρτάται κυρίως από τη σοβαρότητα της οπτικής απώλειας και των ελαττωμάτων του οπτικού πεδίου. Αν η οπτική οξύτητα μειώνεται σημαντικά, αν υπάρχουν μεγάλα ή επιδεινούμενα ελαττώματα στο οπτικό πεδίο, ή αν το επίπεδο της συνείδησης μειώνεται σταθερά, συνιστάται η εκτέλεση χειρουργικής επέμβασης. Συνήθως οι εγχειρίσεις στην υπόφυση γίνονται μέσω διασφηνοειδικής επέμβασης. Στη διαδικασία αυτή τα χειρουργικά εργαλεία περνούν μέσα από τη μύτη στο σφηνοειδές οστό, το οποίο ανοίγεται για να επιτραπεί η πρόσβαση των εργαλείων στην κοιλότητα που περιέχει την υπόφυση. Η χειρουργική επέμβαση είναι πιθανότερο να βελτιώσει την όραση αν πριν από αυτή υπήρχε έστω και ελάχιστη όραση και αν η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιηθεί μέσα σε μια βδομάδα από την έναρξη των συμπτωμάτων.
Μόνο τα περιστατικά με σχετικά ήπια απώλεια οπτικού πεδίου ή διπλωπία μπορούν να αντιμετωπιστούν με συντηρητικές μεθόδους, παράλληλα με στενή παρακολούθηση του επιπέδου συνείδησης, των οπτικών πεδίων και των αποτελεσμάτων αιματολογικών εξετάσεων ρουτίνας. Εάν υπάρχει οποιαδήποτε επιδείνωση ή η αναμενόμενη αυθόρμητη βελτίωση δε συμβεί, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να εξακολουθεί να αναφέρεται. Αν η αποπληξία συνέβη σε έναν όγκο που εκκρίνει προλακτίνη, αυτή η κατάσταση μπορεί να αντιμετωπισθεί μέσω θεραπείας με αγωνιστές [[ντοπαμίνης]].
Πρόγνωση
Σε μια μεγάλη σειρά περιπτώσεων, η θνησιμότητα ήταν 1,6% συνολικά. Στην ομάδα των ασθενών που η κατάστασή τους απαιτούσε χειρουργική επέμβαση, η θνησιμότητα ήταν 1,9%, χωρίς να έχουμε θανάτους σε εκείνους που η κατάστασή τους θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί με συντηρητικές μεθόδους.