cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γεώργιος Κοσμαδόπουλος
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1895 στον Βόλο και σπούδασε ζωγραφική στην Σχολή Καλών Τεχνών της Λειψίας (Γερμανία) και στην Grande Chaumière του Παρισιού. Συμμετείχε από το 1926 σε αρκετές εκθέσεις της Ελλάδας και του εξωτερικού και το 1936 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα. Την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το Αργυρό Μετάλλιο της Διεθνούς Εκθέσεως του Παρισιού. Συμμετείχε μεταξύ άλλων στην Μπιενάλε της Βενετίας (1934 και 1936) και σε πολλές Πανελλήνιες Εκθέσεις (1938-1940, 1948, 1952, 1957, 1960, 1963 και 1967).
Οι πίνακές του περιλαμβάνουν πορτρέτα, ηθογραφικές συνθέσεις και τοπιογραφίες. Το ύφος του κινείται ανάμεσα στον ρεαλισμό και τον ιμπρεσιονισμό. Ειδικά στις τοπιογραφίες του, χρησιμοποίησε τις μικρές κοφτές πινελιές των ιμπρεσιονιστών με τις χρωματικές αντιθέσεις των εξπρεσιονιστών. Υπέγραφε τα έργα του με το ακρώνυμο «Cosm.». Ήταν μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ).
Ενδεικτική βιβλιογραφία
Κατηγορία:Έλληνες ζωγράφοι
Έλληνες στο Βέλγιο
Οι Έλληνες στο Βέλγιο ανέρχονται σύμφωνα με το Αρχείο Ομογενειακών Οργανώσεων σε 25.000 άτομα ενώ το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών τους υπολογίζει σε 35.000. Δεν υπάρχει επίσημη καταγραφή που να επικυρώνει το ακριβές πλήθος των ελλήνων μεταναστών. Τα ρεύματα μετανάστευσης προς το Βέλγιο είναι τέσσερα:
Πρώτο Ρεύμα
Οι πρώτοι μετανάστες στο Βέλγιο ήταν κυρίως Έλληνες της Μικράς Ασίας. Ήταν λίγες εκατοντάδες ενώ μετά την Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 πολλαπλασιάστηκαν καθώς πολλοί Μικρασιάτες κατέφυγαν εκεί.
Δεύτερο Ρεύμα
Οι μετανάστες του ρεύματος αυτού ήταν επίσης λίγοι και ήρθαν περίπου το 1954-55 και άρχισαν να εργάζονται ως ανθρακωρύχοι. Μετά την επίσημη συμφωνία Ελλάδας-Βελγίου το 1957 για αποστολή εργατικού δυναμικού στα ορυχεία και τη βιομηχανία του Βελγίου περισσότεροι Έλληνες πήγαν στο Βέλγιο αναζητώντας εργασία εκεί. Άμεση συνέπεια αυτού ήταν να δημιουργηθεί μία πολυάριθμη ελληνική κοινότητα στο Βέλγιο.
Τρίτο Ρεύμα
Ως διοικητικό κέντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι Βρυξέλλες αποτελούν τόπο εργασίας για πολλούς Έλληνες, υπαλλήλους της Ε.Ε., οι οποίοι, από το 1981 και έπειτα, προστέθηκαν στους οικονομικούς μετανάστες των προηγούμενων δεκαετιών.
Τέταρτο Ρεύμα
Με την γενίκευση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα από το έτος 2008 κι έπειτα υπάρχει ένα μαζικό κύμα ελλήνων μεταναστών που αναζητά εργασία και νέα ζωή στο Βέλγιο. Επιστημονικό προσωπικό από τον τομέα υγείας, νέοι, οικογέννειες, ειδικευμένοι και ανιδίκευτοι έλληνες.
Ελληνικές κοινότητες στο Βέλγιο
Στο Βέλγιο υπάρχουν εννέα κοινότητες Ελλήνων ομογενών σε διάφορες πόλεις και η Ελληνική Ομοσπονδία Κοινοτήτων Βελγίου "EOKB" :
SVD (Dragunov)
Το SVD Dragunov (ρωσικά: Снайперская Винтовка системы Драгунова образца 1963 года Snayperskaya Vintovka sistem'y Dragunova obraz'tsa 1963 goda (SVD-63) είναι ημι-αυτόματο τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή, μοντέλο του 1963, σε διαμέτρημα 7.62mm και αναπτύχθηκε στη Σοβιετική Ένωση.
Είχε επιλεγεί ως ο νικητής ενός διαγωνισμού που περιλάμβανε τρία ανταγωνιστικά σχέδια: από τον Σεργκέει Σιμόνωφ, Αλεξάντρ Κονσταντίνωφ και Γεβκένυ Ντραγκούνωφ. Ακολούθησαν εκτεταμένες δοκιμές πεδίου από τους τρεις τύπους τυφεκίων που διεξάγονταν σε ένα ευρύ φάσμα περιβαλλοντικών συνθηκών, πράγμα που οδήγησε το SVD του Ντραγκούνωφ να γίνει αποδεκτό και να ενταχθεί σε υπηρεσία το 1963. Μια αρχική παρτίδα προ-παραγωγής που αποτελούνταν από 200 τουφέκια συγκεντρώθηκαν για σκοπούς αξιολόγησης και από το 1964 η μαζική παραγωγή του πραγματοποιήθηκε από την Izhmash.
Από τότε, το SVD έχει γίνει το πρότυπο όπλο υποστήριξης διμοιρίας από διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του πρώην Συμφώνου της Βαρσοβίας. Άδεια για παραγωγή του όπλου δόθηκε και στην Κίνα (Τύπος 79 και Τύπος 85) και το Ιράν (ως ακριβούς αντίγραφου του κινεζικού Τύπου 79).
Μηχανισμός λειτουργίας
Το SVD είναι ένα ημι-αυτόματο τουφέκι αερίων με σύστημα αερίου-εμβόλου μικρής διαδρομής. Το κλείστρο της κάννης είναι κλειδωμένο μέσα από ένα περιστρεφόμενο κοχλία (αριστερή περιστροφή) και χρησιμοποιεί χειροκίνητο ρυθμιστή αερίου δύο θέσεων με τρεις προεξοχές ρύθμισης αερίων στην προέκταση της κάννης.
Μετά το άδειασμα του γεμιστήρα, το κλείστρο παραμένει ανοιχτό και συγκρατείται σε ένα αναστολέα που απελευθερώνεται τραβώντας τη λαβή όπλισης προς τα πίσω. Το όπλο έχει έναν μηχανισμό επικρουστήρα και ένα χειροκίνητο επιλογέα βολής δυο θέσεων (fire - safe). Ο επικρουστήρας του είναι «ελεύθερης διακύμανσης» και, ως εκ τούτου, κάποια μαλακά καψύλια πυρομαχικών δεν δημιουργούν το φαινόμενο "slam fire" (πρόωρη εκπυρσοκρότηση). Έτσι, τα στρατιωτικού τύπου πυρομαχικά μπορούν και "κάθονται" σωστά εντός θαλάμης και συνιστώνται για το SVD και τις παραλλαγές του. Ο υποδοχέας του γεμιστήρα του όπλου είναι σχεδιασμένος για να παράσχει πρόσθετη ακρίβεια και αντοχή σε στρέψη. Ο υποδοχέας του SVD φέρει μια σειρά από ομοιότητες ως προς τη λειτουργία του με αυτές του AK-47, όπως το μεγάλο κάλυμμα για τη σκόνη, το προσοφθάλμιο σκόπευσης και ο επιλογέας ασφάλειας - βολής, αλλά αυτές οι ομοιότητες είναι κυρίως διακοσμητικού χαρακτήρα.
Κάννη
Το προφίλ της κάννης είναι σχετικά λεπτό για να δώσει λιγότερο βάρος και τελειώνει με έναν διάτρητο φλογοκρύφτη στην άκρη της κάννης. Η κάννη έχει μια επίστρωση χρωμίου για αυξημένη αντοχή στη διάβρωση, και διαθέτει 4 δεξιόστροφες αυλακώσεις (ραβδώσεις). Δεν έχει αυλάκωση επί του όλου μήκους της, αλλά εν μέρει, πάνω από ένα μήκος 547 mm (21,5 in). Στη δεκαετία του 1960, ο ρυθμός περιστροφής ήταν 320 mm (1: 12,6). Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ο ρυθμός περιστροφής ήταν το πολύ έως 240 mm (1: 9,4 in), ο οποίος μείωσε την ακρίβεια της βολής με φυσίγγια για ελεύθερο σκοπευτή κατά 19%. Αυτή η προσαρμογή έγινε προκειμένου να διευκολύνει τη χρήση τροχιοδεικτικών, διατρητικών και εμπρηστικών πυρομαχικών, διότι αυτοί οι τύποι σφαίρας απαιτούν μια μικρότερη ποσοστού συστροφή για την επαρκή σταθεροποίηση της βολής.
Τροφοδοσία πυρομαχικών
Το όπλο τροφοδοτείται από ένα καμπύλο γεμιστήρα με χωρητικότητα 10-στρογγυλών καλύκων και είναι διπλής στοίβαξης.
Σκοπευτικά
Το όπλο διαθέτει μηχανικά ρυθμιζόμενο σκοπευτικό σιδήρου με ένα συρόμενο προσοφθάλμιο πίσω (η εστίαση μπορεί να ρυθμιστεί σε ένα μέγιστο εύρος των 1.200 m (1.312 yd)). Τα σιδερένια σκοπευτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν με ή χωρίς τη διόπτρα στη θέση της. Αυτό είναι δυνατό, επειδή το πλαϊνό κούμπωμα δεν εμποδίζει την ορατότητα μεταξύ του εμπρός και πίσω σκοπευτικού.
Το SVD κατασκευάζεται με μια ταχέως-αποσπώμενη διόπτρα, την PSO-1. Η PSO-1 έχει συνολικό μήκος 375 mm, κάλυμμα του φακού και σκίαστρο για τον ήλιο, ενώ έχει 4x μεγέθυνση και 6° οπτικό πεδίο. Τοποθετείται στον πλαϊνό υποδοχέα ο οποίος δεν εμποδίζει τη θέα της γραμμής προσοφθάλμιου-ακίδας. Η διόπτρα PSO-1 περιλαμβάνει μια ποικιλία χαρακτηριστικών, σε φωτιζόμενο πλέγμα, όπως τα ρυθμιζόμενα καθ' ύψος (BDC) και το αποστασιόμετρο που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέχρι και σε 1.000 m (1.094 yd), ένα "εισαγωγικό" (σταυρόνημα) που επιτρέπει τη στόχευση σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, καθώς και μια οθόνη υπερύθρων που χρησιμοποιείται ως παθητικό σύστημα ανίχνευσης. Η τρέχουσα έκδοση της διόπτρας είναι η PSO-1M2. Αυτή η τηλεσκοπική διόπτρα είναι διαφορετική από την αρχική PSO-1 μόνο στο ότι στερείται τον πλέον παρωχημένο υπέρυθρο ανιχνευτή. Η διόπτρα PSO-1 επιτρέπει τη θέαση στόχων που βρίσκονται σε ακτίνα άνω των 1.300 m (1.422 yd). Οι αποτελεσματικές ακτίνες δράσης σε καταστάσεις μάχης κυμαίνονται μεταξύ 600 έως 1.300 m (656 yd έως 1.422 yd), ανάλογα με τη φύση του στόχου (σημείο ή περιοχή-στόχου) την ποιότητα των πυρομαχικών και την ικανότητα του σκοπευτή.
Αρκετά άλλα μοντέλα διόπτρων της σειράς PSO είναι διαθέσιμα με διαφορετικά επίπεδα μεγέθυνσης και εναλλακτικών σταυρονημάτων. Τα τουφέκια SVDN έρχονται εφοδιασμένα με νυκτερινή όραση, όπως το NSP-3, NSP, PG-1, NSP ή τα πολωνικά (παθητικού τύπου) PCS-6.
Κοντάκιο
Το SVD έχει δύο κομμάτια ξύλινα, χειροφυλακτήρα και κοντάκιο, εφοδιασμένο με ένα αποσπώμενο μαξιλαράκι για το μάγουλο. Το τελευταίο αφαιρείται όταν χρησιμοποιείται όταν γίνεται σκόπευση με τα σιδερένια σκοπευτικά. Νεότερα μοντέλα παραγωγής διαθέτουν συνθετικά μέρη από ένα μαύρο πολυμερές, το κάλυμμα του χειροφυλακτήρα και το κοντάκι, ενώ έχουν λίγο-πολύ την ίδια εμφάνιση, ενώ η οπή του αντίχειρα είναι διαφορετικού σχήματος.
Πυρομαχικά
Ο ρωσικός στρατός έχει καθιερώσει πρότυπα πυρομαχικών ακρίβειας, που το SVD και αντίστοιχου τύπου πυρομαχικά ελεύθερων σκοπευτών πρέπει να τα πληρούν. Οι κατασκευαστές πρέπει να εκτελούν δοκιμαστικές βολές για να ελέγξουν αν τα τουφέκια ελεύθερων σκοπευτών και τα συγκεκριμένα πυρομαχικά πληρούν τα πρότυπα αυτά. Για τη συμμόρφωση με τα πρότυπα, το τυφέκιο SVD με το φυσίγγιο ελεύθερου σκοπευτή 7N1, δεν μπορεί να παράγει περισσότερες από 1,24 ΜΟΑ ακραίας κάθετης βολής με 240 mm ρυθμού στρέψης της κάννης και όχι περισσότερο από 1,04 ΜΟΑ ακραία κάθετη βολή με 320 mm σε ρυθμό συστροφής. Όταν χρησιμοποιείται το πρότυπο φυσίγγιο ποιότητας 57-N-323S, η ακρίβεια του SVD μειώνεται σε 2,21 ΜΟΑ ακραία κάθετη βολή. Οι ακραίες κάθετες βολές για το SVD καθιερώθηκαν από ομαδοποιημένες βολές των 5 βολών σε ακτίνα 300m. Οι προϋποθέσεις ακρίβειας που απαιτούνται από το SVD με πυρομαχικά ελεύθερων σκοπευτών είναι παρόμοιες με το αμερικανικό τυφέκιο ελεύθερου σκοπευτή Μ24, με φυσίγγια M118SB (1,18 ΜΟΑ ακραία κάθετη βολή) και το M110 Ημι-Αυτόματο Σύστημα ελεύθερου σκοπευτή με M118LR πυρομαχικά (1,27 ΜΟΑ ακραίας κάθετης βολής).
Παρελκόμενα
Μια σειρά από παρελκόμενα (αξεσουάρ) παρέχονται με το τουφέκι, συμπεριλαμβανομένης μιας λεπίδας τύπου ξιφολόγχης (με κούμπωμα όπως των ΑΚΜ ή AK-74), τεσσάρων εφεδρικών γεμιστήρων, νάιλον ή δερμάτινο αορτήρα, θήκη γεμιστήρα, σετ καθαρισμού, ένα εξάρτημα συντήρησης για την τηλεσκοπική διόπτρα και μία θήκη βαλιτσάκι κρύου καιρού με χειρολαβή. Ο δίποδας είναι αυτόνομος [σε αντίθεση με σταθερό μήκος που υπάρχει σε πολλά τουφέκια και SMG] και μπορεί να διπλωθεί και να στοιβάζεται προς τα εμπρός αναιρώντας την ανάγκη να αφαιρεθεί ο δίποδας πριν τοποθετηθεί το τουφέκι στον στη θήκη μεταφοράς. Το ενδιαφέρον είναι ότι τα δύο σκέλη κρατούνται κοντά μαζί με ένα "J" σχήματος σφιγκτήρα που συνδέονται με το ένα πόδι και αιωρείται πάνω από το άλλο πόδι. Οι συνήθεις Σοβιετικοί / Ρωσικοί δίποδες SVD έχουν πολύ υψηλή τιμή, όταν (σπάνια) εμφανίζονται στην αγορά.
Παραλλαγές
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, μια συμπαγής παραλλαγή του SVD είχε σχεδιαστεί για τις αερομεταφερόμενες μονάδες πεζικού η οποία και εισήχθη σε αυτές, γνωστή ως SVDS (ρωσικά: снайперская винтовка Драгунова складная, συντομία για Snayperskaya Vintovka Dragunova Skladnaya, "SVD ελεύθερου σκοπευτή με πτυσσόμενο κοντάκι") και το οποίο διαθέτει ένα σωληνοειδές μεταλλικό κοντάκι που διπλώνει προς τη δεξιά πλευρά του γεμιστήρα (εφοδιασμένο με ένα συνθετικό μαξιλάρι ώμου και ένα σταθερό μαξιλαράκι για το μάγουλο) και μια πιστολοειδή λαβή από πολυμερές. Στην κάννη δόθηκε επίσης ένα βαρύτερο προφίλ, ο υποδοχέας του γεμιστήρα ενισχύθηκε, το θάλαμος αερίων βελτιώθηκε, ενώ προστέθηκε κωνικός φλογοκρύπτης.
Το SVDS έρχεται επίσης και σε μια ικανή παραλλαγή νυκτός ως SVDSN. Το 1994, η ρωσική εταιρεία TsKIB SOO (σήμερα, ένα τμήμα της KBP του γραφείου σχεδίασης) ανέπτυξε το τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή SVU (Snayperskaya Vintovka Ukorochennaya) το οποίο προσφέρεται σε ειδικές μονάδες του ρωσικού Υπουργείου Εσωτερικών (MVD).
Το SVU, σε σύγκριση με το SVD, έχει ένα σημαντικά μικρότερο συνολικό μήκος λόγω της διάταξης bullpup και κοντή κάννη τριπλού διαφράγματος, με μια περίπου 40% αποτελεσματικότητα μείωσης της ανάκρουσης. Το όπλο ήταν εξοπλισμένο με πτυσσόμενα μεταλλικά σκοπευτικά (κλισιοσκόπιο ανοίγματος γα γεμιστήρα τύπου Drum) και την τηλεσκοπική διόπτρα PSO-1.).
Μία παραλλαγή του SVU, σχεδιασμένη με επιλογέα πυρός, χρησιμοποιεί γεμιστήρα 20 φυσιγγίων και ονομάζεται SVU-Α (Α - Avtomaticheskaya)
Η SVDK είναι μια ρωσική παραλλαγή του SVD με θαλάμη για φυσίγγιο 7N33 9,3 × 64 χιλιοστών. Η SVDK είναι μηχανικά προσαρμοσμένη για χρήση μεγαλύτερων διαμετρημάτων από το φυσίγγιο 9.3x64mm Brenneke.
Μια άλλη παραλλαγή του SVD είναι η ιρακινή Al​​-Kadesih. Το τυφέκιο Al-Kadesih 7,62 × 54mmR δεν πρέπει να συγχέεται με το ιρακινό Tabuk 7,62 × 39mm τυφέκιο ελεύθερων σκοπευτών. Το Al-Kadesih ενώ στιλιστικά παρόμοιο με το SVD είναι ένα είδος υβριδίου μεταξύ του SVD και του Ρουμάνικου PSL και έχει κάποιες βασικές διαφορές με το SVD που εμποδίζουν την εναλλαξιμότητα εξαρτημάτων με το SVD. Το ΑΙ-Kadesih έχει μία μοναδικής μεταλλικής έλασης υποδοχέα γεμιστήρα η οποίος είναι μεγαλύτερος από εκείνον του SVD, αν και το συνολικό μήκος του όπλου είναι παρόμοιο με εκείνο του SVD. Δέχεται την σοβιετικής εποχής διόπτρα PSO-1. Περαιτέρω, η κάννη είναι ηλομένη, αντί να βιδώνεται στον κορμό, αν και είναι του ιδίου μήκους όπως εκείνη του SVD. Το μπροστινό μέρος έχει τέσσερις επιμήκεις σχισμές σε κάθε πλευρά αντί των έξι σύντομων. Ένα άλλο εύκολα ορατό χαρακτηριστικό του Al-Kadesih είναι ότι ο γεμιστήρας έχει ένα διακοσμητικό μοτίβο ανάγλυφο που δείχνει ένα τυποποιημένο φοίνικα.
Εμπορικές παραλλαγές
Το SVD αποτέλεσε επίσης βάση για πολλά κυνηγετικά τουφέκια. Το 1962, το κρατικό οπλοστάσιο στο Izhevsk ανέπτυξε το τυφέκιο Medved (αρκούδα), αρχικά με θαλάμη για φυσίγγιο 9×53mm και αργότερα για 7.62×51mm NATO για εξαγωγές. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, η Izhevsk εισήγαγε το Tigr (Tiger) κατασκευασμένο για κυνήγι με σταθερό κοντάκιο το οποίο διέθετε οπή για τον αντίχειρα, χωρίς μαξιλαράκι για το μάγουλο. Είχαν αρχικά παραχθεί ξεχωριστά, αλλά από το 1992 έχουν βγει διαδοχικά σε παρτίδες. Σήμερα, είναι διαθέσιμες με κοντή (520 mm) και πλήρους μήκους (620 mm) κάννες, με διαφορετικά κοντάκια (συμπεριλαμβανομένου του αναδιπλωμένου κοντακίου του SVDS) και σε θαλάμη 7.62x54mmR, .308 Winchester, .30-06 Springfield ή 9.3x64mm Brenneke.
Ανάπτυξη
Το SVD είναι ένα πρωτότυπου σχεδιασμού τουφέκι για διάφορους λόγους. Πρώτον, δεν προορίζονταν για τους άρτια εκπαιδευμένους και εξειδικευμένους ελεύθερους σκοπευτές(snipers), αλλά για ειδικούς σκοπευτές(designated marksmen). Μετά την εισαγωγή του SVD στο σοβιετικό στρατό, ορίστηκε ως τυφέκιο ειδικού σκοπευτή στο βασικό μηχανοκίνητο πεζικό σε επίπεδο διμοιρίας. Οι ειδικοί σκοπευτές συχνά επιλέγονταν από το προσωπικό που είχε καλές επιδόσεις στη σκοποβολή ενώ ήταν και μέλη της DOSAAF(ДОСААФ - Εθελοντές συνεργασίας για το Ναυτικό, το Στρατό και την Αεροπορία). Τέτοιοι σκοπευτές εκτιμήθηκαν να έχουν μια ικανότητα άνω του 50% ώστε να χτυπούν έναν σταθερό στόχο μεγέθους ανθρώπου στα 800 m (875 m), και μια πιθανότητα 80% να χτυπήσουν έναν σταθερό στόχο ανθρώπινου μεγέθους στα 500 m (547 m). Για αποστάσεις που δεν υπερβαίνουν τα 200 m (219 m)​​, η πιθανότητα αυτή εκτιμάται ότι θα είναι πολύ πάνω από 90%. Για να επιτευχθεί αυτό το επίπεδο της ακρίβειας ο ελεύθερος σκοπευτής δεν θα μπορούσε να εμπλακεί με περισσότερους από δύο τέτοιους στόχους ανά λεπτό. Αργότερα, σε κάθε διμοιρία των στρατευμάτων του Συμφώνου της Βαρσοβίας, υπήρχε τουλάχιστον ένας σκοπευτής με ένα SVD. Μόνο στο οπλοστάσιο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας, υπήρχαν σχεδόν 2.000 SVD, ενώ σε πολλές δυτικές δυνάμεις δεν υπήρχε έστω και ένα τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή, εκτός από τις ειδικές μονάδες των δυνάμεων του ΝΑΤΟ (για παράδειγμα, στον ιταλικό στρατό μέχρι τη δεκαετία του 1990), αλλά στους σχηματισμούς στρατευμάτων των χωρών του Συμφώνου της Βαρσοβίας, η ύπαρξη σκοπευτή με SVD ήταν διαδεδομένη μεταξύ των τακτικών μονάδων. Για να εκπληρώσει αυτό το ρόλο, το όπλο ήταν σχετικά ελαφρύ για ένα τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή, αλλά και ισορροπημένο, πράγμα που το κατέστησε ευκολότερο για χρήση σε μια δυναμική μάχη. Είναι, επίσης, ένα ημι-αυτόματο τουφέκι, με σπάνιο χαρακτηριστικό την ακρίβεια στα τουφέκια τους είδους, της δεκαετίας του 1960 (εκτός των προσαρμοσμένων πυρομαχικών, όπως το M1 Garand), για να καταστεί δυνατή η ταχεία πολλαπλή βολή και η ταχύτερη προσβολή πολλών στόχων. Όπως συμβαίνει με όλα τα τουφέκια ακρίβειας, ο χρήστης πρέπει να φροντίσει να μην υπερθερμανθεί η κάννη και να περιορίσει τη χρήση του ταχέως πυρ. Για την αποτελεσματική χρήση πυρομαχικών API, είχε ελαφρώς μειωθεί ο ρυθμός περιστροφής, μία άλλη ασυνήθιστη προτεραιότητα για ένα αμιγώς τουφέκι ελεύθερου σκοπευτή. Έχει μία, σχετικά, ελαφριά κάννη και η ακρίβεια του είναι καλή, αλλά δεν είναι εξαιρετική. Το τουφέκι έχει υποδοχή για ξιφολόγχη όπως και ένα τουφέκι εφόδου. Η τυπική ξιφολόγχη ΑΚΜ μπορεί ακόμη να χρησιμοποιηθεί για να κόψει ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα. Τέλος, το SVD έμελε να γίνει ένα σχετικά φθηνής μαζικής παραγωγής όπλο.
Αυτά τα χαρακτηριστικά, αν ασυνήθιστα χαρακτηριστικά, οδηγήθηκαν από την τακτική χρήσης στο δόγμα του ειδικού σκοπευτή SVD, το οποίο ήταν: στην πρώτη γραμμή στόχευσης των στόχων ευκαιρίας υψηλής αξίας και την παροχή αναστάτωσης στον εχθρό απο μεγάλη απόσταση στο πεδίο της μάχης, ακόμα και με ξαφνική μάχη εκ του συστάδην(CQB). Ένας σχετικά μικρός αριθμός από σκοπευτές με SVD θα μπορούσαν να βοηθήσουν τα συμβατικά στρατεύματα στην καταπολέμηση ή την παρενόχληση πολύτιμων στόχων όπως: το βασικό προσωπικό του εχθρού, αξιωματικών, υπαξιωματικών, χειριστών ασυρμάτων, εκτεθειμένων διοικητών τεθωρακισμένων, ειδικών και ελεύθερων σκοπευτών, πολυβολητών, αντιαρματικών ομάδων, κ.λπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τυφέκια
Positions (τραγούδι)
To "Positions" (γραμμένο με μικρά γράμματα) είναι τραγούδι της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Αριάνα Γκράντε, από το έκτο ομότιτλο άλμπουμ της Positions. Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 23 Οκτωβρίου μέσω της Republic Records, ως το κύριο κομμάτι του άλμπουμ. Το τραγούδι είναι ένα ποπ και R&B κομμάτι το οποίο μιλάει για το ότι η Γκράντε θα έκανε τα οτιδήποτε για τον παρτενέρ της, έχει συναντήσει θετικές κριτικές από μουσικούς κριτές λόγω της ήρεμης του μελωδίας. Στο βίντεο-κλιπ, το οποίο κυκλοφόρησε μαζί με το τραγούδι, η Γκράντε λαμβάνει τον ρόλο του Προέδρου των Η.Π.Α. Το βίντεο σκηνοθέτησε ο Dave Myers.
Το τραγούδι έκανε ντεμπούτο στην κορυφή του Αμερικάνικου Billboard Hot 100, κάνοντας το, το πέμπτο τραγούδι της Γκράντε που κατάφερε κατακτήσει τα Αμερικανικά τσαρτ, και κάνοντας την, την μοναδική καλλιτέχνιδα που είχε το κάθε κύριο κομμάτι της από όλα τα άλμπουμ να βρίσκονται στο τοπ 10. Εκτός των Η.Π.Α έκανε ντεμπούτο στην πρώτη θέση των παγκόσμιων τσαρτ της Billboard, αλλά και στην Αυστραλία, Καναδά, Ελ Σαλβαδόρ, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Ισραήλ, Λιθουανία, Μαλαισία, Μεξικό, Νέα Ζηλανδία, Πουέρτο Ρίκο, Σιγκαπούρη και στο Ηνωμένο Βασίλειο, το έβδομο τραγούδι της που βρέθηκε στην κορυφή των Βρετανικών τσαρτ. Έκανε επίσης ντεμπούτο στο τοπ 10 σε τριάντα άλλες χώρες
Πληροφορίες και κυκλοφόρηση
Στις 14 Οκτωβρίου, η Γκράντε μέσω της διαδικτυακής πλατφόρμας Twitter, ανακοίνωσε πως το άλμπουμ της θα κυκλοφορούσε τον ίδιο μήνα. Στις 17 Οκτωβρίου, ανέβασε ένα βίντεο στο Instagram, όπου πατούσε τα κουμπιά στο πληκτρολόγιο και έβγαινε ο τίτλος του τραγουδιού αλλά και του ομότιτλου άλμπουμ Positions. Λίγο αργότερα στην επίσημη ιστοσελίδα της υπήρχε ένα ψηφιακό ρολόι το οποίο έδειχνε πόσος καιρός χρειάζεται ακόμη για την κυκλοφόρηση του άλμπουμ και του τραγουδιού. Αποκάλυψε το εξώφυλλο του τραγουδιού παίζοντας από πίσω ένα μέρος από το τραγούδι στις 21 Οκτωβρίου. Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις ψηφιακές πλατφόρμες αλλά και για αγορά ηλεκτρονικά στις 23 Οκτωβρίου.
Εμπορική απόδοση
Το Positions την πρώτη μέρα από της κυκλοφόρηση του συγκέντρωσε 7.625 εκατομμύρια streams στο Spotify, το οποίο το τοποθέτησε στην κορυφή των παγκοσμίων και Αμερικάνικων κατατάξεων της πλατφόρμας. Στο Apple Music ανέβηκε στην δεύτερη θέση των παγκόσμιων κατατάξεων, καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στις κατατάξεις πενήντα χωρών.
Βίντεο κλιπ
Το βίντεο κλιπ για το Positions κυκλοφόρησε την ίδια μέρα μαζί με το τραγούδι στο YouTube. Παραγωγός ήταν ο Dave Myers, και μας παρουσιάζει την Γκράντε να αναλαμβάνει τον ρόλο της Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, αλλά παράλληλα να κάνει και σπιτικές δουλείες όπως το να μαγειρεύει στην κουζίνα. Το βίντεο συγκέντρωσε ένα εκατομμύριο προβολές μέσα σε μία ώρα από την κυκλοφόρηση του και 18 εκατομμύρια προβολές σε ένα εικοσιτετράωρο.
Σύνοψη
Στο βίντεο βλέπουμε την Γκράντε να συμμετέχει σε διάφορες προεδρικές ενέργειες, όπως το να δίνει διοικητικές διαταγές στο Οβάλ γραφείο, να συμμετέχει σε συνεδρίες, να βραβεύει εργάτες ταχυδρομείου (Ως απάντηση στην κρίση των ταχυδρομείων που έλαβε χώρα στις Η.Π.Α. εν όψη των προεδρικών εκλογών το 2020) αλλά και να λαμβάνει καθημερινούς ρόλους όπως το να μαγειρεύει και να περπατάει τα σκυλιά της μπροστά απ΄τον Λευκό Οίκο. H Γκράντε καθ'όλη την διάρκεια του βίντεο μια πληθώρα από ενδυμασίες, τα οποία μοιάζουν πολύ με τον τρόπο ντυσίματος της πρώην πρώτης κυρίας Ζακλίν Μπουβιέ Κέννεντυ Ωνάση. Στο βίντεο συμμετέχουν διάφορα κοντινά πρόσωπα της Γκράντε αλλά και η ίδια η μητέρα της, Τζοάν. Έχει γίνει αντιληπτό πως υπάρχει μια σύνδεση του γενικού θέματος του βίντεο κλιπ με το Προεδρικό Ντιμπέϊτ, το οποίο είχε λάβει χώρα λίγες ώρες πριν.
Προσωπικό
Στο τραγούδι δούλεψαν οι εξής :
Παραπομπές
Κατηγορία:Τραγούδια του 2020 Κατηγορία:Singles του 2020 Κατηγορία:Singles της Republic Records
Αλάσκα
Η Αλάσκα (αγγλικά: State of Alaska, ρωσικά: Аляска) είναι πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, που συνορεύει στα ανατολικά με τον Καναδά, στα δυτικά με τη Ρωσία και βρέχεται από τον Αρκτικό και τον Ειρηνικό ωκεανό. Αποτελεί την μεγαλύτερη σε έκταση πολιτεία των ΗΠΑ με 1.723.337 τ.χλμ. και πληθυσμό 740.339 κατοίκους (εκτίμηση 2023). Πρωτεύουσα της πολιτείας, είναι το Τζούνο, και μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη είναι το Άνκορατζ.
Η Αλάσκα ανήκε στη Ρωσία μέχρι το 1867, χρονιά κατά την οποία πωλήθηκε στις ΗΠΑ, από τον τσάρο Αλέξανδρο Β΄ έναντι του ποσού των 7.200.000 δολαρίων. Στις 11 Μαΐου 1912, η Αλάσκα, προήχθη σε ομοσπονδιακό έδαφος. Στις 3 Ιανουαρίου 1959, ανακηρύχθηκε ομόσπονδη πολιτεία και έγινε η 49η πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Η εξερεύνηση της άρχισε το 1741 από τον Βίτους Μπέρινγκ, για λογαριασμό της Ρωσίας. Τη συνέχισε το 1778 ο Τζέιμς Κουκ και στις αρχές του 19ου αιώνα αποστολές εξερεύνησαν τις ακτές από τον Ειρηνικό ως τον Βόρειο Παγωμένο ωκεανό. Η συστηματική εξερεύνηση της Αλάσκας και ο αποικισμός της που ακολούθησε οφείλονται κυρίως στους Σιβηριανούς και Αμερικανούς κυνηγούς, οι οποίοι από το 1784 ίδρυσαν εταιρίες για το κυνήγι ζώων και την πώληση γουναρικών.
Γεωγραφία
Η Αλάσκα είναι η βορειότερη και δυτικότερη πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών και έχει το μεγαλύτερο ανατολικό γεωγραφικό μήκος στις Ηνωμένες Πολιτείες, επειδή τα Αλεούτια Νησιά εκτείνονται στο ανατολικό ημισφαίριο. Η Αλάσκα είναι η μοναδική μη συνεχόμενη πολιτεία των ΗΠΑ στην ηπειρωτική Βόρεια Αμερική. Περίπου 800 χλμ. (500 μίλια) της Βρετανικής Κολομβίας (Καναδάς) χωρίζει την Αλάσκα από την Ουάσινγκτον. Είναι τεχνικά τμήμα της ηπειρωτικής χώρας των ΗΠΑ, αλλά μερικές φορές δεν περιλαμβάνεται. Η Αλάσκα δεν είναι μέρος των παρακείμενων ΗΠΑ, συχνά αποκαλούμενων "Κάτω 48". Η πρωτεύουσα, Τζούνο, βρίσκεται στην ηπειρωτική χώρα της βορειοαμερικανικής ηπείρου, αλλά δεν συνδέεται οδικώς με το υπόλοιπο σύστημα των εθνικών οδών της Βόρειας Αμερικής.
Η πολιτεία συνορεύει με το Γιούκον και τη Βρετανική Κολομβία στον Καναδά στα ανατολικά, τον κόλπο της Αλάσκας και τον Ειρηνικό Ωκεανό στα νότια και νοτιοδυτικά, τη Βερίγγειο θάλασσα, τον Βερίγγειο Πορθμό και τη θάλασσα Τσούκτσι στα δυτικά και τον Αρκτικό Ωκεανό στα βόρεια. Τα χωρικά ύδατα της Αλάσκας αγγίζουν τα χωρικά ύδατα της Ρωσίας στο Βερίγγειο Πορθμό, καθώς το ρωσικό νησί Μεγάλος Διομήδης και το νησί της Αλάσκας Μικρός Διομήδης απέχουν μόνο 3,8χλμ. Η Αλάσκα έχει μεγαλύτερη ακτογραμμή από ό,τι όλες οι άλλες πολιτείες των ΗΠΑ. thumb|Η έκταση της Αλάσκας σε σύγκριση με τις 48 πολιτείες της εύκρατης ζώνης.
Η Αλάσκα είναι η μεγαλύτερη πολιτεία στις Ηνωμένες Πολιτείες συνολικής επιφάνειας 1.717.856 τ.χλμ., πάνω από το διπλάσιο του μεγέθους του Τέξας, της επόμενης μεγαλύτερης πολιτείας. Μετρώντας τα χωρικά ύδατα, η Αλάσκα είναι μεγαλύτερη από τη συνδυασμένη περιοχή των τριών μεγαλύτερων πολιτειών: Τέξας, Καλιφόρνια και Μοντάνα. Είναι επίσης μεγαλύτερη από τη συνδυασμένη περιοχή των 22 μικρότερων πολιτειών της Αμερικής.
Περιφέρειες
Δεν υπάρχουν επίσημα καθορισμένα σύνορα που οριοθετούν τις διάφορες περιοχές της Αλάσκας, αλλά υπάρχουν έξι ευρέως αποδεκτές περιοχές:
Νοτιοκεντρική
Η πολυπληθέστερη περιοχή της Αλάσκας, που περιέχει το Άνκορεϊτζ, την κοιλάδα Ματανούσκα-Σουσίτνα και τη χερσόνησο Κενάι. Οι αγροτικές, κυρίως μη κατοικημένες περιοχές, νότια της γης της Αλάσκας και δυτικά των βουνών Βράνγκελ εμπίπτουν επίσης στον ορισμό της Νότιας Κεντρικής Αλάσκας, όπως και η περιοχή Πρινς Ουίλιαμ Σάουντ και οι κοινότητες Κόρντοβα και Βαλντές.
Νοτιοανατολική
Επίσης αναφέρεται ως προεξοχή (panhandle) ή εσωτερικό πέρασμα, αυτή είναι η περιοχή της Αλάσκας πλησιέστερη προς τις υπόλοιπες Ηνωμένες Πολιτείες. Ως εκ τούτου, αυτή ήταν όπου το μεγαλύτερο μέρος των αρχικών μη-ιθαγενών οικισμών που εμφανίστηκαν στα χρόνια μετά την αγορά της Αλάσκας. Η περιοχή κυριαρχείται από το αρχιπέλαγος του Αλεξάνδρου καθώς και από το εθνικό δάσος Τόνγκας, το μεγαλύτερο εθνικό δάσος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Περιέχει την πρωτεύουσα της πρωτεύουσας Τζούνο, την πρώην πρωτεύουσα Σίτκα και την Κέτσικαν, τη μεγαλύτερη πόλη της Αλάσκας. Η εθνική οδός της Αλάσκας παρέχει μια σημαντική σύνδεση μεταφοράς σε όλη την περιοχή, καθώς μόνο τρεις κοινότητες (Χέινς, Χάιντερ και Σκάγκουεϊ) απολαμβάνουν άμεσες συνδέσεις με το συνεχόμενο οδικό δίκτυο της Βόρειας Αμερικής. Σχεδιάστηκε επισήμως το 1963.
Εσωτερική
Η Εσωτερική είναι η μεγαλύτερη περιοχή της Αλάσκας, μεγάλο μέρος της είναι ακατοίκητο. Η Φαίρμπανκς είναι η μόνη μεγάλη πόλη της περιοχής. Το Εθνικό πάρκο Ντενάλι βρίσκεται εδώ. Το Ντενάλι είναι το υψηλότερο βουνό στη Βόρεια Αμερική.
Νοτιοδυτική
Η Νοτιοδυτική Αλάσκα είναι μια αραιοκατοικημένη περιοχή που εκτείνεται σε απόσταση περίπου 800 χλμ. (500 μίλια) Από τη Βερίγγειο θάλασσα. Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού ζει κατά μήκος της ακτής. Το νησί Κόντιακ βρίσκεται επίσης στο νοτιοδυτικό τμήμα. Το μεγάλο δέλτα των ποταμών Γιούκον-Κουσκόκβιμ, ένα από τα μεγαλύτερα ποτάμια δέλτα στον κόσμο. Τμήματα της χερσονήσου της Αλάσκας θεωρούνται τμήμα της Νοτιοδυτικής, με τα υπόλοιπα τμήματα να περιλαμβάνονται στα Αλεούτια νησιά.
Βόρεια Πλευρά
Η Βόρεια Πλευρά είναι ως επί το πλείστον τούντρα πεπλατυσμένη με μικρά χωριά. Η περιοχή είναι γνωστή για τα τεράστια αποθέματα αργού πετρελαίου και περιέχει τόσο το εθνικό πετρελαϊκό αποθεματικό της Αλάσκας όσο και το πετρελαϊκό κοίτασμα του κόλπου Προύντο. Η πόλη Ουτκιάγκβικ, παλαιότερα γνωστή ως Μπάροου, είναι η βορειότερη πόλη στις Ηνωμένες Πολιτείες και βρίσκεται εδώ. Η βορειοδυτική Αρκτική περιοχή, που έχει ως κέντρο την πόλη Κότζεμπου και περιέχει επίσης την κοιλάδα του ποταμού Κομπούκ, συχνά θεωρείται ότι αποτελεί μέρος αυτής της περιοχής. Ωστόσο οι ιθαγενείς Ινουπιάκ της Βόρειας Πλάκας και της Βορειοδυτικής Αρκτικής σπάνια θεωρούν ότι είναι ένας λαός.
Αλεούτιες νήσοι
Περισσότερα από 300 μικρά ηφαιστειακά νησιά αποτελούν αυτή την αλυσίδα, η οποία εκτείνεται σε απόσταση 1.900 χιλιομέτρων στον Ειρηνικό Ωκεανό. Ορισμένα από αυτά τα νησιά πέφτουν στο ανατολικό ημισφαίριο, αλλά η Διεθνής Γραμμή Ημερομηνίας σχεδιάζεται δυτικά των 180° για να κρατήσει ολόκληρη την πολιτεία, και έτσι ολόκληρη τη βορειοαμερικανική ήπειρο, εντός της ίδιας νόμιμης ημέρας. Δύο από τα νησιά, τα Άτου και Κίσκα, καταλήφθηκαν από τις ιαπωνικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Ιστορία
thumb|left|200px|Χρυσωρύχοι και μεταλλοδίφες ανεβαίνουν τη διαδρομή Τσίλκουτ κατά την περίοδο του πυρετού του χρυσού του Κλόνταϊκ
Υπάρχει μια ανεπίσημη υπόθεση, ότι οι Σλάβοι θαλασσοπόροι είχαν φθάσει στις ακτές της Αλάσκα αρκετά νωρίτερα από τον 18ο αιώνα.
Πρώτη γνωστή αποστολή της Ρωσίας από τη Σιβηρία στην Αλάσκα ήταν μια εκστρατεία το 1648 που ίδρυσε τον πρώτο οικισμό την Κίνγκοβεϊ. Το 1732 ο Μιχαήλ Γκνοντέβ κατέπλευσε στις ακτές της "Μεγάλης γης" (βορειοδυτική Αμερική) και χαρτογράφησε την ακτή περίπου 300 χιλιόμετρα και περιέγραψε τα στενά και τα νησιά που βρίσκονται σε αυτή.
Επόμενη επαφή των Ευρωπαίων με την Αλάσκα έγινε το 1741, όταν ο Βίτους Μπέρινγκ ηγήθηκε μίας αποστολής του ρωσικού ναυτικού με το πλοίο «Άγιος Πέτρος», η οποία έφτασε στις δυτικές ακτές της περιοχής. Με την επιστροφή της αποστολής, το πλήρωμα έφερε μαζί του γούνες από θαλάσσιες ενυδρίδες, οι οποίες θεωρούνται από τις καλύτερες γούνες παγκόσμια, και έτσι σταδιακά μικροί συνεταιρισμοί γουνεμπόρων ξεκίνησαν να εξερευνούν τα Αλεούτια νησιά και την Αλάσκα από τις ακτές της Σιβηρίας. Η πρώτη μόνιμη εγκατάσταση Ευρωπαίων έγινε το 1784, ενώ παράλληλα η Ρωσο-Αμερικανική Εταιρία που ιδρύθηκε άρχισε να υλοποιεί ένα εκτεταμένο πρόγραμμα αποίκησης το πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Η πρώτη πρωτεύουσα της περιοχής ήταν η πόλη Νέος Αρχάγγελος στο νησί Κόντιακ, αλλά στη συνέχεια η έδρα μεταφέρθηκε στη Σίτκα, η οποία παρέμεινε πρωτεύουσα για έναν αιώνα τόσο κάτω από ρωσικό όσο και αμερικανικό έλεγχο της Αλάσκας. Οι Ρώσοι δεν αποίκησαν ποτέ πλήρως την περιοχή, καθώς η κίνηση αυτή δεν ήταν ιδιαίτερα επικερδής. Παράλληλα οι εξεγέρσεις των ντόπιων αλλά και η αποτυχία του κριμαϊκού πολέμου συνέβαλαν σε αυτή την εξέλιξη. Ο Ουίλιαμ Χ. Στιούαρτ, υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, διαπραγματεύτηκε την αγορά της Αλάσκας από τη Ρωσία το 1867 για το ποσό των 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων. Αρχικά, ως τμήμα των ΗΠΑ, η Αλάσκα ήταν στη χαλαρή δικαιοδοσία του στρατού, ενώ μετά το 1884 αποτελούσε ανεπίσημα αμερικανική εδαφική επικράτεια. Μάλιστα, η Ρωσία ήθελε να πουλήσει την Αλάσκα νωρίτερα, αλλά το σχέδιο αναβλήθηκε λόγω του εμφυλίου στην Αμερική.
Τη δεκαετία του 1890 ξεκίνησε η περίοδος του πυρετού του χρυσού που έφερε στην Αλάσκα, αλλά και στη γειτονική πολιτεία Γιούκον του Καναδά, χιλιάδες χρυσωρύχους και έποικους. Το 1912 παραχωρήθηκε επίσημα στην Αλάσκα το καθεστώς της εδαφικής επικράτειας και η πρωτεύουσα μεταφέρθηκε στην πόλη Τζούνο.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τα εξωτερικά Αλεούτια νησιά Άτου, Αγκάτου και Κίσκα καταλήφθηκαν από την Ιαπωνία από τον Ιούνιο του 1942 ως τον Αύγουστο του 1943, οπότε και απελευθερώθηκαν με εκστρατεία του αμερικανικού στρατού. Επίσης, η Ουναλάσκα και το Ντατς Χάρμπορ αποτέλεσαν σημαντική βάση του αμερικανικού ναυτικού αλλά και των πεζοναυτών των ΗΠΑ. Παράλληλα, με βάση το αμερικανικό πρόγραμμα παραχώρησης, αρκετά αεροπλάνα μεταφέρθηκαν από τον Καναδά στο Φέρμπανκς και την Νομ της Αλάσκας, για να δοθούν σε πιλότους του σοβιετικού στρατού και στη συνέχεια να χρησιμοποιηθούν για την απώθηση της γερμανικής εισβολής στη Σοβιετική Ένωση. Εκείνη την περίοδο η κατασκευή στρατιωτικών βάσεων συνέβαλε στην αύξηση του τοπικού πληθυσμού. thumb|right|Άνκορατζ, η μεγαλύτερη πόλη της Αλάσκας|263x263εσ Στις 7 Ιουλίου του 1958 εγκρίθηκε το πολιτειακό καθεστώς της Αλάσκας, η οποία ανακηρύχθηκε επίσημα η 49η πολιτεία των ΗΠΑ στις 3 Ιανουαρίου του 1959.
Το 1964 συνέβη ο ισχυρός σεισμός γνωστός ως «σεισμός της Μεγάλης Παρασκευής», με επίκεντρο ακατοίκητη περιοχή της Αλάσκας, ο οποίος κατατάσσεται ως ο τρίτος ισχυρότερος καταγεγραμμένος σεισμός παγκόσμια, με μέγεθος 9,2. Ο φοβερός και καταστροφικός απολογισμός του ήταν 131 νεκροί και καταστροφή αρκετών χωριών και οικισμών.
Το 1968 ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου στον κόλπο Προύντο, ενώ το 1977 ολοκληρώθηκε ο αγωγός Τρανς-Αλάσκα ξεκινώντας μία νέα εποχή «πυρετού του πετρελαίου» στην πολιτεία. Το 1989 το ατύχημα του δεξαμενόπλοιου Έξον Βαλντέζ στον όρμο του Πρίγκηπα Ουίλιαμ προκάλεσε τη διαφυγή περίπου 40.000 τόνων αργού πετρελαίου σε μία πετρελαιοκηλίδα που εξαπλώθηκε σε περισσότερα από 1600 χιλιόμετρα ακτογραμμής. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε μία από τις πιο μεγάλες οικολογικές καταστροφές στον πλανήτη, αλλά παράλληλα και ένα ορόσημο για τα μέτρα ασφάλειας της ναυτιλίας ως προς το περιβάλλον.
Πανεπιστήμια
Ιδιαίτερου κύρους πανεπιστήμιο της πολιτείας είναι το Πανεπιστήμιο της Αλάσκας στο Φέρμπανκς, κρατικό, στο οποίο η εισαγωγή αλλοδαπών φοιτητών κρίνεται σχετικά δύσκολη. Χορηγεί προπτυχιακά, μεταπτυχιακά και διδακτορικά διπλώματα. Επίσης παρέχει φοιτητικό ξενώνα και εστιατόριο.
Κλίμα
Στην Αλάσκα συναντάμε ποικιλία κλιματικών ζωνών, στα Νότια το κλίμα είναι οριακά ψυχρό Ωκεάνιο με σχετικά ψυχρούς χειμώνες χωρίς η θερμοκρασία να πέφτει κάτω από τους -15°C και αρκετά δροσερά καλοκαίρια χωρίς η θερμοκρασία να ξεπερνάει τους 23°C ενώ οι χιονοπτώσεις διαρκούν κυρίως από τον Οκτώβριο έως και τα μέσα Φεβρουαρίου. Στα Νοτιοκεντρικά το κλίμα είναι πιο Ηπειρωτικό με αρκετά ψυχρούς χειμώνες και η θερμοκρασία μπορεί να πέσει κάτω από -20°C ενώ τα Καλοκαίρια μπορεί να ανέβει πάνω από τους 26°C και οι χιονοπτώσεις διαρκούν μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου. Στα Βορειοκεντρικά το κλίμα είναι υποπολικό με παγωμένους χειμώνες και πολλές φορές η θερμοκρασία πέφτει κάτω από -34°C και σύντομα δροσερά καλοκαίρια χωρίς ο υδράργυρος να ξεπερνάει τους 14°C και οι χιονοπτώσεις διαρκούν μέχρι τα μέσα του Μαρτίου. Και στα βόρεια το Κλίμα είναι πολικό και η θερμοκρασία πολλές φορές πέφτει κάτω από τους -40°C ενώ το καλοκαίρι η θερμοκρασία δεν ξεπερνάει τους 10°C και επικρατεί παγετός έως τις αρχές του Ιουλίου. Οι ακραίες θερμοκρασίες που έχουν καταγραφεί στην Αλάσκα είναι 38 °C (100 °F) και −62 °C (−80 °F).
Πολιτική
Κατά τα πρώτα χρόνια αφ'ότου η Αλάσκα έγινε πολιτεία, έτεινε να είναι Δημοκρατική πολιτεία. Από την δεκαετία του 1970 και έπειτα τείνει να είναι Ρεπουμπλικανική. Από τις προεδρικές εκλογές του 1960 έως και τις εκλογές του 2020, η Αλάσκα μόνο μία φορά, στις εκλογές του 1964 ψήφισε υπέρ Δημοκρατικού υποψηφίου. Τα τελευταία χρόνια, παρότι αποτελεί παραδοσιακά Ρεπουμπλικανική πολιτεία, τα εκλογικά ποσοστά των Δημοκρατικών έχουν αυξητική τάση.
Η πολιτεία της Αλάσκα, έχει 3 ψήφους στο εκλεκτορικό κολλέγιο των Ηνωμένων Πολιτειών. Στις τελευταίες προεδρικές εκλογές του 2020, η Αλάσκα, ψήφισε υπέρ του Ρεπουμπλικανού Ντόναλντ Τραμπ, με ποσοστό 52.8% έναντι 42.8% του Δημοκρατικού Τζο Μπάιντεν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πολιτείες των ΗΠΑ Κατηγορία:Ρωσική Αμερική __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Επαρχία Μπουρέμ
Η Επαρχία Μπουρέμ είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Γκαό, Μαλί. Έχει έκταση 43.000 τ.χλμ. και πληθυσμό 115.958 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Μπουρέμ.
Διαμερίσματα
Η Επαρχία Μπουρέμ διαιρείται σε 5 διαμερίσματα:
Δείτε επίσης
ε μ
Παραπήγματα
Τα παραπήγματα ήταν τα πρώτα μετεωρολογικά ημερολόγια, που κυκλοφορούσαν στην αρχαία Ελλάδα από τον 5ο π.Χ. αιώνα. Αναφέρονται στο έργο του Θεόφραστου, ενώ λιγα από αυτά διασώθηκαν στο έργο του Γέμινου Εισαγωγή στα φαινόμενα.
Τα παραπήγματα συντάσσονταν συχνά από φιλόσοφους, μετά από παρατηρήσεις που έκαναν σε ψηλά σημεία, όπως η Μήθυμνα και το βουνό Ίδη. Το όνομά τους το οφείλουν στον τρόπο με τον οποίο σημειωνόταν η προς παρατήρηση ημέρα· δίπλα σε κάθε ημέρα υπήρχε μια τρύπα όπου έμπαινε ένας μικρός πάσσαλος (παράπηγμα σημαίνει βαλμένο στο πλάι). Τα παραπήγματα γράφονταν σε πέτρα ή περγαμηνή και κυκλοφορούσαν στην αγορά, ενημερώνοντας τους πολίτες με τις μετεωρολογικές και αστρονομικές προβλέψεις που περιείχαν. Μεταξύ αυτών που συνέταξαν παραπήγματα αναφέρονται ο Δημόκριτος και ο Κόνωνας.
Κατηγορία:Μετεωρολογία Κατηγορία:Αρχαία Ελλάδα
NTFS
Τα πλεονεκτήματα χρήσης του σε σχέση με το FAT και FAT32 προκύπτουν από τις δυνατότητες του και είναι:
Κόντιακ (νήσος)
Το Κόντιακ (αγγλικά: Kodiak Island) είναι αμερικανικό νησί και ειδικότερα το δεύτερο μεγαλύτερο νησί, σε έκταση, των ΗΠΑ μετά τη νήσο Χαβάη. Έχει έκταση 9.311 τ.χλμ. και μεγαλύτερη πόλη του νησιού είναι το Κόντιακ με 6.130 κατοίκους (2010).
Κατηγορία:Νησιά της Αλάσκας
Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης
thumb|right|220px|[[Σιναϊτικός Κώδικας, Λουκάς 11, 2]] Οι Μεγαλογράμματοι κώδικες της Καινής Διαθήκης είναι συλλογή από χειρόγραφα του 3ου μέχρι του 10ου αιώνα. Είναι γραμμένα σε περγαμηνές αντί για το υλικό της εποχής εκείνης που ήταν ο πάπυρος. Διασώζονται 322 χειρόγραφα, τα περισσότερα αποσπάσματα.
Σχετικά κύρια άρθρα
Κατηγορία:Χειρόγραφα της Αγίας Γραφής Κατηγορία:Καινή Διαθήκη
Κορβινιανή Βιβλιοθήκη
Η Κορβινιανή Βιβλιοθήκη (λατινικά: Bibliotheca Corviniana, βιβλιοθήκη του [βασιλιά] Κορβίνου) ήταν η δεύτερη σημαντικότερη συλλογή βιβλίων κατά την περίοδο της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης. Ανήκε στον βασιλιά της Ουγγαρίας Ματθαίο Κορβίνο μεταξύ 1458 and 1490 κι εντοπιζόταν στη Βούδα, την τότε πρωτεύουσα του βασιλείου. Η οθωμανική κατάκτηση της Βούδα το 1526 είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή και διασπορά των βιβλίων της. Από το 2005 η UNESCO έχει αναλάβει το σχέδιο ανασύσταση μέρους της με έργα που ανήκαν στην βιβλιοθήκη από διάφορες χώρες του κόσμου ενώ η κυβέρνηση της Ουγγαρίας έχει οργανώσει μια ηλεκτρονική βιβλιοθήκη με χειρόγραφά της. Σήμερα υφίστανται περίπου 168 βιβλία που θεωρούνται μέρος της και λαμβάνουν το όνομα corvinae.
Ιστορία
Ο Ματθαίος Κορβίνος θεωρείται ο κύριος εκπρόσωπος του ιδεώδους του αναγεννησιακού πρίγκιπα στην Ουγγαρία. Μέχρι τον θάνατό του είχε συλλέξει 3000 κώδικες που περιελάμβαναν τέσσερις με πέντε χιλιάδες κείμενα, μεταξύ των οποίων πολλά έργα ελλήνων, λατίνων κλασσικών και βυζαντινών συγγραφέων. Ως βάση είχε χρησιμοποιήσει τις συλλογές του ποιητή Ιανού Πανόνιου και του μέντορά του Γιάνος Βίτετς μαζί με αυτή της συζύγου του, Βεατρίκης της Αραγόνας, κόρης των Φερδινάνδου Β΄ της Αραγόνας. Ορισμένα από τα corvinae αποτελούσαν το μοναδικό αντίγραφο των έργων που περιείχαν όπως το κείμενο του Κωνσταντίνου Πορφυρογέννητου "Εκθεσις της βασιλείου τάξεως, την Εκκλησιαστική Ιστορία του Νικηφόρου Κάλλιστου και έργα αρχαίων συγγραφέων όπως του Υπερείδη και του Προκόπιου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικές βιβλιοθήκες Κατηγορία:Βιβλιοθήκες στην Ουγγαρία
Βάσκο Αλμέιντα ε Κόστα
Από τις 23 Ιουνίου 1976 έγινε προσωρινός πρωθυπουργός, αφού ο Πινέιρο ντε Αζεβέντο υπέστη καρδιακή προσβολή κατά την προεκλογική του εκστρατεία. Παρέμεινε ως προσωρινός πρωθυπουργός της χώρας για το υπόλοιπο της θητείας του Πινέιρο ντε Αζεβέντο, οπότε αντικαταστάθηκε από τον δημοκρατικά εκλεγμένο Μάριο Σοάρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πορτογάλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Πορτογαλίας
Αργαίος (Τουρκία)
Ο Αργαίος (τούρκικα: Erciyes Dağı) είναι μεγάλο ηφαίστειο στην Καππαδοκία και το ψηλότερο βουνό της Μικράς Ασίας. Βρίσκεται 25 χιλιόμετρα νότια της Καισαρείας. Το ύψος του φθάνει τα 3.916 μέτρα.
Ο αρχαίος γεωγράφος Στράβων έγραψε για τον Αργαίο ότι ήταν συνεχώς καλυμμένος με χιόνια και οι λίγοι που κατάφεραν να αναρριχηθούν στην κορυφή του ανέφεραν ότι σε μέρες με καθαρό ουρανό μπορούσαν να δουν τόσο τη Μεσόγειο στα νότια όσο και τον Εύξεινο Πόντο στα βόρεια.
Σύμφωνα με τον Εκκλησιαστικό μύθο ο Άγιος Γεώργιος σκότωσε το δράκο στο βουνό αυτό.
Γεωγραφία - Γεωλογία
Ο Αργαίος βρίσκεται στο βόρειο άκρο της πεδιάδας Σουλτανσαζλίγκι, στην κεντρική Ανατολία. Το βουνό καλύπτει μια έκταση 1.300 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Οι πλαγιές του έχουν διαβρωθεί και σε αυτές βρίσκονται παρασιτικοί ηφαιστειακοί κώνοι και ηφαιστειακοί δόμοι, ιδίως στη βόρεια πλευρά ή κατά μήκος σχισμών που ξεκινούν ακτινωτά από το ηφαίστειο. Το ίδιο το ηφαίστειο άρχισε να αναπτύσσεται πριν 900.000 χρόνια, όταν κατέρρευσε το παλιότερο ηφαιστειακό σύμπλεγμα Κόσντακ. Τα πιο πρόσφατα πετρώματα του ηφαιστείου έχουν ηλικία 83.000 χρόνια και βρέθηκαν στο δόμο Περιρκαρτίν. Μια μεγάλη κατολίσθηση έλαβε χώρα στην ανατολική πλαγιά του ηφαιστείου.
Δεν είναι γνωστό πότε εξερράγη για τελευταία φορά ο Αργαίος. Το ηφαίστειο θεωρείται η πηγή για ένα στρώμα τέφρας που βρέθηκε στο Λίβανο και χρονολογείται από τις αρχές του Ολόκαινου, περίπου το 6880 ± 40 π.Χ. Υπάρχουν επίσης ρωμαϊκές αναφορές για μια έκρηξη 253 μ.Χ., η οποία απεικονίζεται σε ρωμαϊκά νομίσματα, όμως αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί. Αρκετοί θεωρούν ότι αυτές οι αναφορές περιγράφουν μια απελευθέρωση μεθανίου από ένα βάλτο στο Σουλτανσαζλίγκι.
Τουρισμός
Το βουνό διαθέτει δημοφιλές χιονοδρομικό κέντρο προσβάσιμο από την Καισαρεία και είναι δημοφιλής ορειβατικός προορισμός στην Τουρκία. Η πιο συνηθισμένη διαδρομή για την ανάβαση του βουνού είναι αυτή που ξεκινά από το χιονοδρομικό κέντρο στις νότιες πλαγιές του βουνού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουνά της Τουρκίας Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ασίας
Κυψέλη (αποσαφήνιση)
Η λέξη κυψέλη μπορεί να αναφέρεται:
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Λουτσιάνο ντε Σόουζα
Ο Λουσιάνο ντε Σόουζα (πορτογαλικά: Luciano de Souza, προφορά ΔΦΑ : [luˈsjɐ̃nu dʒi ˈsowzɐ]) είναι Βραζιλιάνος πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής, γεννημένος στις 21 Αυγούστου του 1972. Αγωνίστηκε στη θέση του επιθετικού μέσου και φημίζεται για τη δεξιοτεχνία του καθώς και για την ικανότητα του στις εκτελέσεις των φάουλ. Απέκτησε την ελληνική υπηκοότητα στις 14 Ιανουαρίου του 2009.
Προφίλ
Ο Λουσιάνο έχει περάσει το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας του αγωνιζόμενος σε ελληνικές ομάδες. Ήρθε στην Ελλάδα από τη Σάντος για την ομάδα της Ξάνθης στην οποία αγωνίστηκε από το 1995 έως το 1998 αφήνοντας πολύ καλές εντυπώσεις. Για ένα μικρό διάστημα το 1996 δόθηκε με τη μορφή δανεισμού στην Καστοριά, την οποία και βοήθησε να ανέβει στην Α' εθνική.
Το 1998 αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό στον οποίο αγωνίστηκε τρία χρόνια και κέρδισε 3 πρωταθλήματα (1999, 2000, 2001) και ένα κύπελλο (1999). Κορυφαία του στιγμή στον Ολυμπιακό ήταν ο αγώνας απέναντι στο Παναθηναϊκό στη Λεωφόρο στις 21 Μαρτίου 2001 όταν η εξαιρετική του απόδοση συνοδεύτηκε από ένα εντυπωσιακό γκολ που σημείωσε από εκτέλεση φάουλ ενθουσιάζοντας τους φιλάθλους.
Τη σεζόν 2001-2002 αγωνίστηκε στον ΠΑΟΚ, ενώ για τα επόμενα δυο χρόνια στην Κύπρο για λογαριασμό της ΑΕΛ Λεμεσού. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 2004 για να αγωνιστεί άλλα δυο χρόνια για τη Skoda Ξάνθη. Το 2006 αποκτήθηκε από τον Πανιώνιο , το 2007 από τον Ατρόμητο , ενώ το 2008 από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Το 2009 επέστρεψε στη Skoda Ξάνθη , ενώ το καλοκαίρι του 2010 αποκτήθηκε από την Παναχαϊκή , αποχώρησε όμως τον Ιανουάριο του 2011 από τους Πατρινούς για να συνεχίσει στην Α.Ε.Λ. Καλλονής.
Αγωνίστηκε σε περισσότερους από 300 επίσημους αγώνες, από τους οποίους 280 περίπου αγώνες πρωταθλημάτων Α΄ και Β΄ εθνικής κατηγορίας στην Ελλάδα και στην Κύπρο, και πέτυχε περισσότερα από 70 γκολ.
Ως παίκτης
Οι ποδοσφαιρικές ομάδες στις οποίες έχει αγωνιστεί ο Λουσιάνο, οι συμμετοχές του στα πρωταθλήματα και τα γκολ που έχει πετύχει έχουν ως εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Γ.Σ. Καστοριάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ατρόμητου Αθηνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Σ. Γιάννινα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Πορτουγκέσα ντε Ντεσπόρτος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Καλλονής Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΑΕΛ Καλλονής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Καμπεονάτο Μπραζιλέιρο Σέριε Α Κατηγορία:Βραζιλιάνοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Κύπρο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ελλάδας
Προκόπης Παυλόπουλος
Ο Προκόπης Παυλόπουλος (Καλαμάτα, 10 Ιουλίου 1950) είναι Έλληνας νομικός, πανεπιστημιακός, πολιτικός, ακαδημαϊκός και τέως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Έχει διατελέσει βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας (1990-2014) και Υπουργός Εσωτερικών (2004-2009).
Βιογραφία
Είναι γιος του Βασίλη Παυλόπουλου, φιλόλογου στο επάγγελμα.
Περάτωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Καλαμάτα και σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Συνέχισε, σε μεταπτυχιακό επίπεδο, τις σπουδές του στο Παρίσι και συγκεκριμένα στο Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς. Το 1974 πήρε το DEA de Droit Public και το 1977 αναγορεύθηκε σε επίτιμο διδάκτορα (Doctorat d’ État).
Δίδαξε ως Επισκέπτης Καθηγητής (1986) στο Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς.
Έχει διατελέσει μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού και αντιπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΡΤ.
Είναι παντρεμένος με την Βλασία Πελτσεμή - Παυλοπούλου (με καταγωγή από τη Σταυρούπολη Ξάνθης) και έχει αποκτήσει τρία παιδιά: τον Βασίλη, τη Μαρία και τη Ζωή.
Κατοικεί μόνιμα στο Νέο Ψυχικό.
Τον Οκτώβριο του 2022 εξελέγη ως τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Ακαδημαϊκή σταδιοδρομία
Το 1986 δίδαξε ως Επισκέπτης Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Παντεόν-Ασσάς. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα ιδιώτευσε ως δικηγόρος διατηρώντας για κάποιο διάστημα κοινό δικηγορικό γραφείο με τον καθηγητή δημοσίου δικαίου, Νίκο Αλιβιζάτο.
Παράλληλα ακολούθησε ακαδημαϊκή σταδιοδρομία αναλαμβάνοντας αρχικά τη θέση του επιμελητή (1980 - 1982) στην έδρα δημοσίου δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και εν συνεχεία εκλεγόμενος υφηγητής το 1982, επίκουρος καθηγητής το 1983, αναπληρωτής καθηγητής το 1985 και τακτικός καθηγητής διοικητικού δικαίου το 1989.
Την περίοδο 1991 - 1992 διετέλεσε Διευθυντής του Τομέα Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ έχει διατελέσει και Επισκέπτης Καθηγητής Δημοσίου Δικαίου με έμφαση στο Διοικητικό Δίκαιο στη Νομική Σχολή (Τμήμα Νομικής "Κατεύθυνσης Ελληνικού Δικαίου") του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου.
Πολιτική καριέρα
Το 1974 ανέλαβε γραμματέας του πρώτου Προέδρου της Γ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας Μιχάλη Στασινόπουλου. Τον Δεκέμβριο του 1989 διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Προεδρίας (κυβερνητικός εκπρόσωπος) στην Οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα.
Τον Σεπτέμβριο του 1995 ανέλαβε πολιτικός σύμβουλος του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Μιλτιάδη Έβερτ, και ένα χρόνο αργότερα εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας.
Στις εκλογές του 1996 οριζόμενος στη δεύτερη θέση του Ψηφοδελτίου Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας κατέλαβε για πρώτη φορά θέση βουλευτή στο ελληνικό κοινοβούλιο. Στις εκλογές που ακολούθησαν με σταυρό προτίμησης εξελέγη βουλευτής ως ακολούθως: του 2000 (59.810 σταυροί, 3η θέση), 2004 (5η θέση), 2007 (43.417 σταυροί, 4η θέση), 2009 (28.164 σταυροί, 3η θέση) και 2012 (11.550 σταυροί, 7η θέση) Μαΐου και Ιουνίου) επανεξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια της Α΄ Αθηνών. Την περίοδο 2000 - 2004 χρημάτισε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας.
Τον Μάρτιο του 2004 διορίστηκε υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης στην Κυβέρνηση Κωνσταντίνου Καραμανλή, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2007, οπότε και στη νέα κυβέρνηση Καραμανλή ανέλαβε Υπουργός Εσωτερικών, στο νέο υπουργείο που δημιουργήθηκε από τη συγχώνευση του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης.
Προσλήψεις
Με προεδρικό διάταγμα που εξέδωσε ο Παυλόπουλος μονιμοποιήθηκαν περίπου 35 χιλιάδες συμβασιούχοι, αν και όπως επισημαίνει ο ίδιος ήταν υποχρεωμένος καθότι πολλαπλάσιοι υπάλληλοι είχαν προσληφθεί ως αορίστου χρόνου και βρίσκονταν υπό καθεστώς ομηρίας από την κυβέρνηση Κώστα Σημίτη.
Την πενταετία της διακυβέρνησης της Ελλάδας από τον Κώστα Καραμανλή πραγματοποιήθηκαν με την έγκριση του Παυλόπουλου 865.132 προσλήψεις στον δημόσιο τομέα, κάποιοι λένε για 302.151 Τα περίφημα stages, το 60% των οποίων έγινε με διαδικασίες που δεν επιβλέπονταν από το ΑΣΕΠ.