cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλανσόν
Γεωγραφική θέση
Είναι χτισμένη ανάμεσα στο δάσος Εκούβ στα βόρεια, το δάσος Περσένι στα ανατολικά και το νότιο τμήμα της Άλπεων της Μανς, σε απόσταση 10 χιλιομέτρων περίπου από το καθένα. Έτσι, η πόλη βρίσκεται στη διασταύρωση μεταξύ των δύο περιφερειακών φυσικών πάρκων της Νορμανδίας-Μαιν που την περιβάλλουν και του γειτονικού Περς στα ανατολικά.
Ιστορία
μικρογραφία|380x380εσ|Θέση της Αλανσόν και του νομού Ορν Μεσαίωνας
Κατά την εποχή των Μεροβιγγείων, η πόλη ονομαζόταν Μονσόρ. Ως Αλανσόν είναι γνωστή από τις αρχές του 8ου αιώνα. Η περιοχή υπέστη επιδρομές των Βίκινγκ, οι οποίοι διείσδυαν στην περιοχή ακολουθώντας τους ποταμούς Ορν, Λίγηρα, Μαιν και Σαρτ και λεηλατούσαν τις πόλεις φθάνοντας έως το Παρίσι και νοτιότερα. Το 911, με τη συνθήκη του Σαιν-Κλαιρ-συρ-Επτ ο βασιλιάς Κάρολος ο Απλός παραχώρησε μια τεράστια επικράτεια, το μετέπειτα δουκάτο της Νορμανδίας, στον αρχηγό των Βίκινγκ, Ρόλλο και η περιοχή ηρέμησε σχετικά.
Στα τέλη του 10ου αιώνα η Αλανσόν έγινε έδρα χωροδεσποτείας που ιδρύθηκε από τους άρχοντες της Μπελέμ, οι οποίοι ανήκαν στον οίκο του Κρέιγ. Εκτός από την Αλανσόν, οι Μπελέμ είχαν στην κατοχή τους επίσης την κομητεία του Περς και το δεσποτάτο της Μορτάν.
Τους Μπελέμ διαδέχθηκαν στην Αλανσόν οι Μοντγκομερύ και η πόλη έγινε πρωτεύουσα κομητείας. Στη συνέχεια τη διεκδίκησαν οι δούκες της Νορμανδίας και οι Νορμανδο-ανδεγαυοί βασιλείς της Αγγλίας. Από το 1414 έγινε δουκάτο.
Νεότεροι χρόνοι μικρογραφία|Κάλυμμα κεφαλής της Αλανσόν Τον 16ο αιώνα, η Μαργαρίτα της Ναβάρρας, αδελφή του Φραγκίσκου Α', εγκαταστάθηκε στην Αλανσόν μετά το θάνατο του συζύγου της στην Παβία, το 1525. Δημιούργησε δική της αυλή όπου συγκεντρώθηκαν πολλοί άνθρωποι των γραμμάτων και οι νέες ιδέες που διείσδυσαν στην Αλανσόν συνέβαλαν στη διάδοση του Προτεσταντισμού στην περιοχή κατά το πρώτο μισό του 16ου αιώνα. Σύντομα η πόλη έγινε προπύργιο των Ουγενότων. Μετά το θάνατό της Μαργαρίτας το 1549, η Αλανσόν περιήλθε στο γαλλικό στέμμα.
Κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων στην πόλη και την περιοχή έγιναν σφοδρές μάχες ανάμεσα στους Ουγενότους και τους Καθολικούς της Ιερής Λίγκας. Το διάταγμα της Νάντης έφερε στην πόλη μια σχετική ησυχία και ανάπτυξη. Κατά τη διάρκεια των διώξεων κατά των Ουγενότων μετά την ανάκληση του διατάγματος της Νάντης το 1685, μεγάλο τμήμα του πληθυσμού μετανάστευσε για να αποφύγει τις διώξεις, γεγονός που κατέστρεψε την οικονομία της πόλης.
Σύγχρονη εποχή - Β' Παγκόσμιος πόλεμος
Στα τέλη Απριλίου 1944, οι βομβαρδισμοί των συμμάχων στους κύριους δρόμους (δρόμοι, γέφυρες και σιδηρόδρομοι) προμήνυαν μια επερχόμενη απόβαση. Στις 21 Μαΐου 1944, ο σταθμός της Αλανσόν βομβαρδίστηκε από συμμαχικά αεροπλάνα. Από τις 6 Ιουνίου έως τις 11 Αυγούστου 1944, η πόλη υπέστη περίπου είκοσι βομβιστικές επιδρομές, με περίπου 200 θύματα. Στις 12 Αυγούστου του 1944, η 2η τεθωρακισμένη μεραρχία υπό τον στρατηγό Λεκλέρκ απελευθέρωσε την πόλη από το γερμανικό ζυγό πριν αναχωρήσει μετά από λίγες ημέρες για την Αρζαντάν και στη συνέχεια για το Παρίσι. Μια πέτρινη κατοικία που βρίσκεται στην οδό Πον Νεφ φέρει αναμνηστική πλάκα και επιγραφή: «Εδώ, ο στρατηγός Λεκλέρκ, απελευθερωτής της πόλης, εγκατέστησε το στρατηγείο του το πρωί της 08.12.1944» Η πόλη απελευθερώθηκε χωρίς έναν πυροβολισμό, οι Γερμανοί είχαν εγκαταλείψει την Αλανσόν λίγες ώρες νωρίτερα για να προετοιμάσουν αντεπίθεση στο δάσος Εκούβ. Η Αλανσόν είναι η πρώτη γαλλική πόλη που απελευθερώθηκε από τις γαλλικές δυνάμεις και όχι από τους Συμμάχους.
Οικονομία
μικρογραφία|Η δαντέλα της Αλανσόν μικρογραφία|260x260εσ|Η οικία Οζέ όπου στεγάζεται το Γραφείο Τουρισμού Τον 15ο αιώνα, άρχισε η παραγωγή της δαντέλας της Αλανσόν, η οποία κορυφώθηκε δύο αιώνες αργότερα. Το 1665 ιδρύθηκε εργοστάσιο στο οποίο ο Κολμπέρ χορήγησε το προνόμιο του βασιλικού εργοστασίου. Το εργοστάσιο έφτασε να απασχολεί έως και οκτώ χιλιάδες πλέκτριες.
Τα κλωστοϋφαντουργεία τον 17ο αιώνα έφεραν ακόμη μεγαλύτερη ευημερία. Η πόλη έζησε μια πρώιμη βιομηχανική επανάσταση στην οποία η ανάκληση του διατάγματος της Νάντης το 1685 έφερε ένα θανατηφόρο πλήγμα προκαλώντας τη μετανάστευση των Ουγενότων βιομηχάνων στην Αγγλία και την Ολλανδία.
Κατά τον 19ο αιώνα, η Αλανσόν γνώρισε μια βιομηχανική αναβίωση χάρη στο άνοιγμα αρκετών εργοστασίων. Τα οδικά και σιδηροδρομικά δίκτυα αυξήθηκαν αλλά η απόφαση να περάσει η σιδηροδρομική γραμμή Παρίσι-Βρέστη από το Λε Μαν αντί για την Αλανσόν την καταδίκασε, παρά την ακμάζουσα βιομηχανία της, σε απομόνωση μέχρι το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Τον 20ό αιώνα, η Αλανσόν έγινε ένα από τα οχυρά της Moulinex (βιομηχανική εταιρεία μικρών συσκευών). Το εργοστάσιο Moulinex στην Αλανσόν, το οποίο δημιούργησε το 1937 ο Jean Mantelet, έγινε το βιομηχανικό κέντρο της πόλης. Το οριστικό κλείσιμο του εργοστασίου το 2002, που την εποχή εκείνη είχε περίπου 1.000 υπαλλήλους και παρείχε εργασία σε πολλούς τοπικούς εργολάβους, αποτέλεσε τεράστιο πλήγμα για την πόλη και το νομό. Σήμερα, ο όμιλος SEB, που αγόρασε το εμπορικό σήμα, δημιούργησε ένα κατάστημα όπου πωλούνται τα περισσότερα από τα εμπορικά προϊόντα της εταιρείας σε ένα τμήμα του παλιού εργοστασίου και ανέθεσε την κατασκευή συσκευών, όπως ο γνωστός «μύλος λαχανικών», στην εταιρεία Adiamix (40 εργαζόμενοι), που λειτουργεί σε τμήμα του παλιού εργοστασίου Moulinex.
Μετά το κλείσιμο της Moulinex, η κοινότητα ξεκίνησε το σχέδιο Phoenix, το σύνθημα του οποίου ήταν 1.000 θέσεις εργασίας σε 1.000 ημέρες.
Το 1983 δημιουργήθηκε το Ανώτατο Ινστιτούτο Πλαστικών της Αλανσόν (ISPA) που συνέβαλε, μέσω της κατάρτισης για επαγγελματική σταδιοδρομία στη βιομηχανία πλαστικών, στη δημιουργία νέων επιχειρήσεων που ειδικεύονται στην χύτευση πλαστικών.
Επί πλέον υπάρχουν σχολές δαντελοποιίας και αρκετές άλλες βιομηχανίες, όπως νηματουργεία, εργοστάσια κατασκευής οικιακών συσκευών, ενδυμάτων, ηλεκτρικών ειδών, ειδών πορσελάνης, πριονιστήρια, τυπογραφεία και λατομεία.
Η πόλη είναι έδρα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Αλανσόν.
Αξιοθέατα
μικρογραφία|260x260εσ|Το μέγαρο ντε Γκιζ, κτίριο της Νομαρχίας Παρά τις σοβαρές ζημίες που έπαθε κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο, στην πόλη υπάρχουν αρκετά από τα μνημεία του παρελθόντος, όπως
Η Αλανσόν είναι επίσης διάσημη για τον πράσινο τουρισμό, δεδομένου ότι η πόλη βρίσκεται μεταξύ του φυσικού πάρκου Νορμανδία-Μαιν και του περιφερειακού φυσικού πάρκου Περς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Νορμανδίας Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Κυβερνείο Μόσχας
Το Κυβερνείο Μόσχας (ρωσικά: Московская губерния) ήταν διοικητική διαίρεση (γκουμπέρνια) του Βασιλείου της Ρωσίας, της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, το διάστημα μεταξύ 1708–1929.
Ιστορία
Το Κυβερνείο Μόσχας, μαζί με επτά ακόμη κυβερνεία, ιδρύθηκε στις 29 Δεκεμβρίου (με το Ιουλιανό ημερολόγιο 18 Δεκεμβρίου), 1708, από το διάταγμα του τσάρου Μέγα Πέτρου. Όπως και με τα υπόλοιπα κυβερνεία, δεν προσδιορίστηκαν ούτε τα σύνορα ούτε οι εσωτερικές υποδιαιρέσεις του Κυβερνείου Μόσχας. Αντίθετα, η επικράτεια ορίστηκε ως ένα σύνολο πόλεων και γειτονικών πόλεων.
Διοικητική διαίρεση
Η σύνθεση του κυβερνείου Μόσχας από το 1802 έως το 1918 περιλάμβανε 13 ουγέστ:
Το 1926, το κυβερνείο περιελάμβανε 17 ουγέστ:
Διαμέριση διαστήματος
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2c/Integral_Riemann_sum.png/300px-Integral_Riemann_sum.png|μικρογραφία|300x300εσ| Η διαμέριση ενός διαστήματος που χρησιμοποιείται σε ένα άθροισμα Riemann . Η ίδια διαμέριση εμφανίζεται με γκρι στο κάτω μέρος, με ένα υποδιάστημα να υποδεικνύεται με κόκκινο. Στα μαθηματικά, o διαμερισμός ή διαμέριση ενός διαστήματος
[a, b]
στην ευθεία των πραγματικών αριθμών είναι μια πεπερασμένη ακολουθία
x0, x1, x2, ..., xn
πραγματικών αριθμών έτσι ώστε
Με άλλους όρους, μια διαμέριση ενός συμπαγούς διαστήματος I είναι μια αυστηρά αυξανόμενη ακολουθία αριθμών που ανήκει στο ίδιο το διάστημα I, ξεκινάει από το αρχικό και φθάνει στο τελικό σημείο του I.
Κάθε διάστημα της μορφής
[xi, xi + 1]
αποκαλείται υποδιάστημα της διαμέρισης x.
Βελτίωση μιας διαμέρισης
Μια άλλη διαμέριση Q του δεδομένου διαστήματος [a, b] ορίζεται ως βελτίωση της διαμέρισης P, εάν η Q περιέχει όλα τα σημεία της P και πιθανώς και κάποια άλλα σημεία: η διαμέριση Q λέγεται ότι είναι «πιο λεπτή» από την P. Δεδομένων δύο διαμερίσεων, P και Q, μπορεί κανείς πάντα να σχηματίσει την κοινή τους βελτίωση, που συμβολίζεται με
P ∨ Q
και αποτελείται από όλα τα σημεία των P και Q, με αύξουσα σειρά.
Κανόνας της διαμέρισης
x0 < x1 < x2 < ... < xn
max{{{abs|x{{sub|i}} − x{{sub|i−1}}}} : i = 1, ..., n}
.
Εφαρμογές
Οι διαμερίσεις χρησιμοποιούνται στη θεωρία του ολοκληρώματος Riemann, του ολοκληρώματος Riemann-Stieltjes και του ρυθμιζόμενου ολοκληρώματος. Συγκεκριμένα, καθώς λαμβάνονται υπόψη τα λεπτότερα διαμερίσματα ενός δεδομένου διαστήματος, το πλέγμα τους πλησιάζει το μηδέν και το άθροισμα Riemann που βασίζεται σε μια δεδομένη διαμέριση προσεγγίζει το ολοκλήρωμα Riemann.
Λωξάντρα (μυθιστόρημα)
Η Λωξάντρα είναι μυθιστόρημα της Μαρίας Ιορδανίδου. Ήταν το πρώτο λογοτεχνικό έργο της συγγραφέως και αναφέρεται στην Κωνσταντινούπολη του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αι., όταν το ρωμέικο στοιχείο ήταν ακόμα έντονο στην πόλη. Το μυθιστόρημα κυκλοφόρησε για πρώτη φορά από τις εκδόσεις Δίφρος στην Αθήνα το 1963. Έκτοτε κυκλοφόρησε σε πολλές άλλες εκδόσεις και ανατυπώσεις, γνωρίζοντας τεράστια εμπορική επιτυχία. Μεταφέρθηκε επίσης στην τηλεόραση και στο θέατρο.
Διαμέριση διαστήματος
Κατατμήσεις με ετικέτα
Μία διαμέριση με ετικέτα είναι μια διαμέριση ενός δεδομένου διαστήματος μαζί με μια πεπερασμένη ακολουθία αριθμών
Λωξάντρα (μυθιστόρημα)
Η Λωξάντρα είναι η ιστορία της γιαγιάς της: μέσα από αυτήν, η Μαρία Ιορδανίδου ξαναζωντανεύει μια ολόκληρη εποχή, ακόμα και τώρα, που όλα αυτά πέρασαν και το χορτάρι της λησμονιάς αρχίζει κιόλας να φυτρώνει.
Διαμέριση διαστήματος
Κατατμήσεις με ετικέτα
t0, ..., tn − 1
υπό τις συνθήκες ότι για κάθε i ,
xi ≤ ti ≤ xi + 1
.
Με άλλα λόγια, μια διαμέριση με ετικέτα είναι μια διαμέριση μαζί με ένα ξεχωριστό σημείο από κάθε υποδιάστημα: το πλέγμα της ορίζεται με τον ίδιο τρόπο που ορίζεται για κάθε σύνηθη διαμέριση. Είναι πιθανό να ορίσουμε μερική διάταξη στο σύνολο όλων των διαμερίσεων με ετικέτα λέγοντας ότι μια διαμέριση με ετικέτα είναι μεγαλύτερη από μία άλλη αν η μεγαλύτερη είναι βελτίωση της μικρότερης.
Ας υποθέσουμε ότι το
x0, ..., xn
μαζί με τα
είναι μία διαμέριση με ετικέτα του
[a, b]
y0, ..., ym
We're Almost There
Το We're Almost There είναι τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον, που κυκλοφόρησε το 1975 με το τελευταίο άλμπουμ του καλλιτέχνη με τη Motown, Forever, Michael. Το single δείχνει τα ταλέντα του Τζάκσον ως τενορό περισσότερο, σε σχέση με τα προηγούμενα άλμπουμ. Το τραγούδι είναι μια soul μπαλάντα που προκάλεσε την απομάκρυνση προηγούμενου υλικού του Τζάκσον που συμπεριλαμβάνει μια bubblegum pop. Καθώς η φωνή του Τζάκσον είχε ωριμάσει, η Motown έβρισκε δύσκολο το θέμα να βρει υλικό για τον Τζάκσον, ο οποίος τραγουδούσε σε ψηλότερη φωνή για τον περισσότερο καιρό της εποχής του στη Motown (1969-1975). Με την επιστροφή των Μπράιαν και Έτβαρντ Χόλλαντ στη δισκογραφική εταιρεία, η Motown είχε το ντουέτο να γράφει μια συλλογή τραγουδιών για την ηλικία του Τζάκσον. Το ντουέτο σύνθεσε αυτό το τραγούδι καθώς και το Just a Little Bit of You, το οποίο έγινε ένα top forty hit μετά τη κυκλοφορία του single. Το τραγούδι έφθασε έως τη 44η θέση στο Billboard Hot 100 και έως τη 7η θέση στο R&B chart. Αυτά τα δύο singles θα είναι τα τελευταία του Μάικλ Τζάκσον ως ενεργού καλλιτέχνη της Motown, καθώς η δισκογραφική εταιρεία κυκλοφορούσε singles του Τζάκσον μέχρι το 1984. Το τραγούδι αργότερα επανεκτελέστηκε στο άλμπουμ Wu-Massacre.
Διαμέριση διαστήματος
Κατατμήσεις με ετικέτα
μαζί με
We're Almost There
Προσωπικό
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1975 Κατηγορία:Singles του 1975 Κατηγορία:Singles της Motown
Διαμέριση διαστήματος
Κατατμήσεις με ετικέτα
s0, ..., sm − 1
είναι μία άλλη διαμέριση με ετικέτα του
. Λέμε ότι το
είναι μια βελτίωση μιας διαμέρισης με ετικέτα
αν για κάθε ακέραιο i με
0 ≤ i ≤ n
, υπάρχει ακέραιος
r(i)
τέτοιος ώστε
και τέτοιος ώστε
για κάποιο j με
r(i) ≤ j ≤ r(i + 1) − 1
. Είπαμε πιο απλά, μια βελτίωση μιας διαμέρισης με ετικέτα παίρνει την αρχική διαμέριση και προσθέτει περισσότερες ετικέτες, αλλά δεν αφαιρεί καμία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματική ανάλυση
Μανουέλα Αρκούρι
Η Μανουέλα Αρκούρι (ιταλικά: Manuela Arcuri), (8 Ιανουαρίου 1977), είναι Ιταλίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και μοντέλο μόδας.
Βιογραφία
Η Αρκούρι γεννήθηκε στο Ανιάνι, κοντά στο Φροζινόνε, από πατέρα με καταγωγή από την επαρχία του Κροτώνα και μητέρα από το Αβελλίνο. Μεγάλωσε στη Λατίνα και από νεαρή ηλικία ήταν συχνά στα εξώφυλλα των ταμπλόιντ.
Ήταν παρευρισκόμενη συχνά στα ιδιωτικά πάρτι του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι.
Προσωπική ζωή
Η Αρκούρι το 2003 είχε μια μακρόχρονια σχέση με τον Φρανσέσκο Κόκο, που εντελώς συμπτωματικά έχει την ίδια ημερομηνία γέννησης με την Αρκούρι. Από το 2010 έχει σχέση με τον επιχειρηματία Τζοβάνι Ντι Τζιανφράνσεσκο, με τον οποίο έκανε έναν γιο, τον Ματία, που γεννήθηκε στις 8 Μαΐου 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ιταλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ιταλίδες μοντέλα
Ιερός Ναός Αγίων Ιωάννη του Θεολόγου και Νικολάου (Στύλος Αποκορώνου)
Ο Ιερός Ναός Αγίων Ιωάννη του Θεολόγου και Νικολάου (Στύλος Αποκορώνου) είναι δίκλιτος ναός αφιερωμένος στους Άγιους Ιωάννη Θεολόγο και Νικόλαο ο οποίος είναι κτισμένος στη δυτική είσοδο του οικισμού Στύλος Αποκορώνου. Στην αρχική του μορφή ήταν μονόχωρος και καμαροσκέπαστος, εκεί που βρίσκεται το σημερινό βόρειο κλίτος προς τιμή του Αγίου Ιωάννη, αλλά μεταγενέστερα προστέθηκε το δεύτερο κλίτος και ο σταυρεπίστεγος νάρθηκας. Στο δυτικό τοίχο παρεμβάλλονται δύο κόγχες με οξυγώνια τόξα. Τα εγκάρσια κλίτη δεν φέρουν προεξοχές.
Ο τοιχογραφικός διάκοσμος του Αγίου Ιωάννη ανάγεται στα μέσα του 13ου αιώνα, με πιο ξεχωριστή την απεικόνιση του τιμώμενου Αγίου πάνω στην αψίδα, ενώ στο κλίτος του Αγίου Νικολάου, οι τοιχογραφίες χρονολογούνται στον 15ο αιώνα. Εξωτερικά του ναού η αρχαιολογική σκαπάνη έφερε στο φως δύο καμαρωτούς τάφους με υστερογοτθικό γλυπτό διάκοσμο.
Πηγές
Ιωαννη Θεολογου Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Θυμάρι Αττικής
Το Θυμάρι Αττικής είναι οικισμός του Δήμου Σαρωνικού, στην Περιφέρεια Αττικής της νότιας Ελλάδας. Είναι γνωστή παραλία της Αττικής και ο οικισμός είναι χτισμένος σε λοφώδη περιοχή. Το Θυμάρι βρίσκεται πλησίον της κοινότητας Παλαιάς Φώκαιας του Δήμου Σαρωνικού, ενώ υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παλαιάς Φώκαιας, μαζί με την Παλαιά Φώκαια.Εκει βρίσκεται το όρος Γερακίνα.
Ο οικισμός ενσωματώθηκε στην κοινότητα Παλαιάς Φωκαίας το 1971.
Just a Little Bit of You
Το Just a Little Bit of You είναι τραγούδι του Μάικλ Τζάκσον από το άλμπουμ Forever, Michael. Το άλμπουμ ήταν το τέταρτο άλμπουμ του Τζάκσον και κυκλοφόρησε όταν ήταν 16 ετών. Το Just a Little Bit of You έγινε το μεγαλύτερο solo hit σε 3 χρόνια, αφού έφθασε στη 23η θέση του Billboard Hot 100 και στη 4η θέση του Hot R&B/Hip-Hop Songs. Παραγωγός του κομματιού ήταν ο Μπράιαν Χόλλαντ.
Αλλά σήμερα, το τραγούδι επανεκτελέστηκε από την Αλόντια Κόσινγκφιαο στο βίντεο Cosplay Queen.
Προσωπικό
κατηγορία:Τραγούδια του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Τραγούδια του 1974 Κατηγορία:Singles του 1975 Κατηγορία:Singles της Motown
Νόβαγια Ζεμλιά
thumb|right|250px|Η τοποθεσία του νησιού ως προς την Βόρεια Ευρώπη. thumb|right|250px|Η Νοβάγια Ζέμλιά. thumb|right|250px|Άποψη της Νόβαγια Ζεμλιά σε ιστορική φωτογραφία. Η Νόβαγια Ζεμλιά (ρωσ. Но́вая Земля́, ΔΦΑ [ˈnovəjə zʲɪmˈlʲa], κυρ.: Νέα Γη· νορβ. Gåselandet) είναι ένα αρχιπέλαγος στον Αρκτικό Ωκεανό βόρεια της Ρωσίας. Το όνομά της στα ρωσικά σημαίνει Νέα Γη, ενώ το αντίστοιχο όνομά της στα Νορβηγικά σημαίνει Χώρα των Χηνών. Το Ακρωτήριο Ζελάνια, που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του αρχιπελάγους, είναι ένα από τα πιο απομακρυσμένα μέρη στην Ευρώπη. Το Αρχιπέλαγος υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Αρχάγγελσκ ως Νησιωτική Επικράτεια Νόβαγια Ζεμλιά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2002, ο πληθυσμός του είναι 2.716 κάτοικοι, εκ των οποίων οι 2.622 κατοικούν στην Μπελούσια Γκούμπα, την μοναδική πόλη του αρχιπελάγους. Ο ιθαγενής πληθυσμός της περιοχής αποτελείται από περίπου 50-300 Νένεντς, που ασχολούνται κυρίως με το ψάρεμα, την βοσκή ταράνδων, καθώς και το κυνήγι πολικών αρκούδων και φώκιων.
Καθώς η Νόβαγια λιΖέμα αποτελούσε μία ευαίσθητη στρατιωτική περιοχή κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Σοβιετική Αεροπορία είχε ισχυρή παρουσία στη στρατιωτική βάση του Ρογκάτσεβο στο Γιούζνι. Η βάση χρησιμοποιούνταν κυρίως από αεροσκάφη αναχαίτισης. Στις 30 Οκτωβρίου 1961, πραγματοποιήθηκε στην περιοχή η έκκρηξη της Τσαρ Μπόμπα, του μεγαλύτερου και πιο ισχυρού πυρηνικού όπλου που πυροδοτήθηκε ποτέ.
Περιβάλλον
Η οικολογία της Νόβαγια Ζεμλιά έχει επηρεαστεί από το δριμύ κλίμα, υπάρχει, ωστόσο, ποικιλία ζωντανών οργανισμών. Ένας από τους πιο αξιοσημείωτους οργανισμούς της περιοχής είναι η πολική αρκούδα, ωστόσο η πολική αρκούδα της Νόβαγια Ζεμλιά διαφέρει γενετικά από τις άλλες πολικές αρκούδες.
Ιστορία
Η Νόβαγια Ζεμλιά ήταν γνωστή από τους Ρώσους από τον 11ο αιώνα, όταν κυνηγοί από το Νόβγκοροντ επισκέφθηκαν την περιοχή. Η περιοχή εξερευνήθηκε από εξερευνητές κατά τον 16ο αιώνα στην προσπάθειά τους για την αναζήτηση του Βορειοανατολικού περάσματος. Ο πρώτος ευρωπαίος εξερευνητής που επισκέφθηκε την περιοχή ήταν ο Χιου Ουΐλοουμπι το 1553, που συνάντησε ρωσικά πλοία που προορίζονταν για το κυνήγι. Το 1594, ο Γουλιέλμος Μπάρεντς έφτασε στη δυτική ακτή της Νόβαγια Ζεμλιά (Ο Μπάρεντς χάθηκε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού και έχει πιθανότατα ταφεί στο βόρειο τμήμα της Νόβαγια Ζεμλιά). Κατά τη διάρκεια ταξιδιού του Φίοντορ Λίτκε την περίοδο 1821-1824, η δυτική ακτή χαρτογραφήθηκε.
Το αρχιπέλαγος ερευνήθηκε συστηματικά από τους Πιότρ Παχτούσοφ και Αβγκούστ Τσιβόλκο στις αρχές της δεκαετίας το 1830. Ο πρώτος οικισμός στην περιοχή ιδρύθηκε το 1870. Ένας μικρός αριθμός Νένεντς επανεγκαταστάθηκε στην περιοχή κατά τη δεκαετία του 1870, ενώ το 1957 μετανάστευσε στην ηπειρωτική χώρα πριν τις πυρηνικές δοκιμές. Το 1943, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Νόβαγια Ζεμλιά υπηρέτησε ως μυστική βάση για υδροπλάνα για λογαριασμό του Γερμανικού Ναυτικού. Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η περιοχή χρησιμοποιήθηκε για πυρηνικές δοκιμές. Μία από τις βόμβες που εξερράγησαν εκεί ήταν η Τσαρ Μπόμπα στις 30 Οκτωβρίου 1961, η έκρηξη της οποίας ήταν η μεγαλύτερη για ατομική βόμβα, καθώς ήταν ίση με 50 μεγατόνους TNT. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν στην περιοχή 224 πυρηνικές δοκιμές, ενώ η συνολική ενέργεια που προκλήθηκε από αυτές ήταν ίση με 265 μεγατόνους ΤΝΤ. Την περίοδο 1988-1989, η γκλάσνοστ βοήθησε στο να γίνουν γνωστές οι πυρηνικές δοκιμές, ενώ το 1990 πραγματοποιήθηκε σειρά διαμαρτυριών στην περιοχή αυτή από ακτιβιστές της Greenpeace. Τέλος, το 1990 πραγματοποιήθηκε η τελευταία πυρηνική δοκιμή τόσο για τη Σοβιετική Ένωση όσο και για τη Ρωσία.
Νοβαγια Κατηγορία:Αρχιπελάγη
Ιερός Ναός Παναγίας των Δύο Βράχων (Φρες Αποκορώνου)
Ο Ιερός Ναός Παναγίας των Δύο Βράχων (Φρες Αποκορώνου). Κτισμένη μέσα σε μια εξαίρετου φυσικού κάλλους λαγκαδιά, η Παναγία των Δύο Βράχων, όπως χαρακτηριστικά ονομάστηκε, είναι ένα μονόχωρο, καμαροσκεπές κτίσμα στα νοτιοανατολικά του οικισμού Φρες Αποκορώνου. Ο τοιχογραφικός διάκοσμος του ναού χρονολογείται στα τέλη του 13ου αι. και αποτελείται από λαϊκότροπες παραστάσεις από τον ευαγγελικό, τον θεομητορικό κύκλο και από βίους Αγίων. Μεταξύ αυτών, ξεχωρίζει η Γέννηση του Χριστού με την Παναγία καθιστή και η μετάληψη της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας από τον Άγιο Ζωσιμά.
Πηγές
Παναγια Δυο Βραχων Κατηγορία:Δήμος Αποκορώνου
Αλφρέντο Μπονάνο
Ο Αλφρέντο Μπονάνο (ιταλικά: Alfredo Bonanno) γεννημένος το 1937 στην Κατάνια της Σικελίας, είναι από τους πιο πολυγράφους σύγχρονους αναρχικούς, υπεύθυνος των εκδόσεων Anarchismo, αλλά και άλλων εκδοτικών εγχειρημάτων. Είναι ο θεωρητικός του λεγόμενου «Εξεγερσιακού αναρχισμού», ηγετικό στέλεχος της «autonomia operaia», με μεγάλη επιρροή στα επαναστατικά κινήματα της γειτονικής χώρας. Στην Ιταλία είναι πασίγνωστος τόσο για τα βιβλία και τις διαλέξεις του όσο και για την εμπλοκή του σε διάφορες υποθέσεις που απασχόλησαν τις αρχές.
Από το 1977 οπότε και απασχόλησε έντονα την κοινή γνώμη λόγω του δοκιμίου του «Armed Joy», όπου τασσόταν υπέρ των ενόπλων επιθέσεων εναντίον του κράτους, μέχρι και το 2003 οπότε καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκιση για ληστεία τραπέζης, ο Μπονάνο βρισκόταν πάντα στο στόχαστρο των ιταλικών διωκτικών Αρχών, οι οποίες τον θεωρούν «ιδεολογικό μέντορα» βίαιων ενεργειών κατά κρατικών στόχων. Την 1 Οκτωβρίου 2009, ο Μπονάνο συνελήφθη κοντά στα Τρίκαλα, μετά από σύλληψη του αναρχικού Χρήστου Στρατηγόπουλου μετά από ένοπλη ληστεία τράπεζας.
Εξωτερικοί σύνδεσμο
Κατηγορία:Ιταλοί αναρχικοί
Αρκεσίλαος ο Μεγαλοπολίτης
Ο Αρκεσίλαος ο Μεγαλοπολίτης (3ος/2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Μεγαλόπολη, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 148ους (188 π.Χ.) ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας. Ενδεχομένως πρόκειται για τον ίδιο Αρκεσίλαο ο οποίος αναφέρεται ως πολιτικός της Αχαϊκής συμπολιτείας από τον ιστορικό Πολύβιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου (Σπλάντζια Χανίων)
Ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου είναι χριστιανικός ναός αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο που βρίσκεται στη πλατεία της Σπλάντζιας των Χανίων. Χτίστηκε γύρω στα 1320 ως καθολικό μονής από την αδελφότητα της Μονής του Αγίου Πέτρου των Δομινικανών του Χάνδακα. Αρχιτεκτονικά ακολουθεί τον τύπο της ξυλόστεγης βασιλικής με εγκάρσιο κλίτος. Στις ενετικές απεικονίσεις της μονής διακρίνεται ο ναός με το ψηλό κωδωνοστάσιο και διπλή στοά στη βόρεια πλευρά, από την οποία σήμερα σώζεται μόνο το δυτικό τμήμα. Μετά την κατάκτηση των Χανίων από τους Οθωμανούς, το 1645, μετατράπηκε σε τζαμί (Χιουγκάρ Τζαμισί - Τζαμί του Ηγεμόνα), οπότε και ανεγέρθηκε στη ΝΔ γωνία εντυπωσιακός μιναρές με δύο εξώστες. Ήταν το κεντρικό τζαμί της πόλης. Ο μιναρές του κατασκευάστηκε στη νότια πλευρά του ναού, ενώ στα δυτικά του υπήρχε διώροφο κτίριο το οποίο κατεδαφίστηκε αργότερα. Ο μιναρές μαζί με το κωνικό του μεταλλικό στέγαστρο επενδυμένο με φύλλα μολύβδου είχε ύψος 40 μέτρα και ήταν ο ψηλότερος στην πόλη, ενώ σήμερα φτάνει σε ύψος περίπου 34 μέτρα, χωρίς όμως το κωνικό στέγαστρο.
Το 1918 μετατράπηκε σε ορθόδοξο ναό προς τιμή του Αγίου Νικολάου. Τη δεκαετία του 1950 κατασκευάστηκε στη βορεινή πλευρά του ναό σύγχρονο καμπαναριό. Σήμερα είναι ο ο μοναδικός ναός στην Ελλάδα που έχει καμπαναριό και μιναρέ.
Πηγές
Νικολαου Σπλαντζια
Wizz Air
μικρογραφία|275px|Στο αεροδρόμιο του Ιασίου Η Wizz Air είναι Ουγγρική αεροπορική εταιρεία χαμηλού κόστους με έδρα τη Βουδαπέστη. Ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2003. Ο στόλος της εταιρείας αποτελείται από 175 αεροσκάφη. Εκτελεί πτήσεις σε Ευρώπη, Ισραήλ και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Στόχος της είναι να φτάσει τα 500 αεροσκάφη έως το 2030. Ο στόλος της αποτελείται από αεροσκάφη τύπου Airbus A320 Family.
Ιστορία
Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2003. Ο κύριος επενδυτής είναι η αμερικανική εταιρεία Indigo Partners. Η πρώτη πτήση έγινε από το διεθνές αεροδρόμιο Κατόβιτσε στις 19 Μαΐου 2004. Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας είναι ο Γιόζεφ Βάραντι, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Malév Hungarian Airlines.
Τον Νοέμβριο του 2017, η Wizz ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να ξεκινήσει ένα βρετανικό τμήμα με την επωνυμία Wizz Air UK. Η αεροπορική εταιρεία υπέβαλε αίτηση στην CAA για άδεια εκμετάλλευσης αεροσκάφους. Η Wizz Air UK θα αρχίσει να αναλαμβάνει τις πτήσεις προς το Ηνωμένο Βασίλειο. Η Wizz Air δήλωσε ότι μέχρι το τέλος του 2018 η αεροπορική εταιρεία θα απασχολήσει έως και 100 υπαλλήλους.
Στόλος
Από το Δεκέμβριο του 2022, ο στόλος της Wizz Air αποτελείται από τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουγγρικές αεροπορικές εταιρείες
Καλέργο Εύβοιας
Το Καλέργο ή Καλλέργο είναι ημιορεινός οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 160 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Εύβοιας και τα παράλια του Αιγαίου. Απέχει 40 χλμ. Β. από την Κάρυστο (μέσω Μαρμαρίου) και 131 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον δήμο Καρύστου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με το Αγαθό, τον Βράχο, τον Καλλιανό, τους Λενοσαίους και τη Σώτειρα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλλιανού της δημοτικής ενότητας Μαρμαρίου που υπάγεται στο Δήμο Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 15 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Σάντα Τερέζα Γκαλλούρα
Η Σάντα Τερέζα Γκαλλούρα είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Περιφέρεια της Σαρδηνίας στην Ιταλία. Την περίοδο 2005 - 2016 η Σάντα Τερέζα Γκαλλούρα ανήκε στην Επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο που δημιουργήθηκε με κυβερνητικό διάταγμα (2005). Ο πληθυσμός της πόλης είναι 5.211 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 51 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (30 Νοεμβρίου 2014).
Βρίσκεται στο βορινότερο άκρο της Σαρδηνίας στο Στενό του Μπονιφάτσιο, η Κορσική φαίνεται καθαρά από την ακτή της πόλης. Η θέση της Σάντα Τερέζα Γκαλλούρα πιθανότατα να αντιστοιχεί στην ίδια θέση που βρισκόταν η αρχαία πόλη Τίβουλα. Η Σάντα Τερέζα Γκαλλούρα έχει μόνιμο πληθυσμό 5.000 κατοίκους που τους θερινούς μήνες με τον τουρισμό φτάνει τους 10.000 - 15.000, περιέχει πολλά τουριστικά καταστήματα και εστιατόρια που είναι κλειστά τους χειμερινούς μήνες. Η παραλία της Σάντα Τερέζα στα βόρεια είναι γεμάτη από κόσμο και τα νερά της είναι γενικά ζεστά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Σαρδηνίας Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Σάσσαρι
Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων (Χανιά)
Ο Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων είναι μικρός ναός αφιερωμένος στους Αγίους Αναργύρους ο οποίος στην ομώνυμη συνοικία της παλιάς πόλης των Χανίων. Είναι ο μοναδικός ναός που συνέχιζε να λειτουργεί στο πέρασμα από την ενετοκρατία στην τουρκοκρατία και μάλιστα ως καθεδρικός της επισκοπής Κυδωνίας μετά την οθωμανική κατάκτηση της πόλης. Μέχρι και τον 20ο αι. προστέθηκαν στο ναό άλλα δύο κλίτη, αυτό του Αγίου Σάββα (σήμερα του Αγίου Αρτεμίου) και του Αγίου Χαραλάμπους, ενώ γύρω από αυτόν υπήρχαν τα κτίσματα της χριστιανικής κοινότητας. Εντός του ναού βρίσκονται πολύ αξιόλογες εικόνες, όπως η Κοίμηση της Θεοτόκου και της Δευτέρας Παρουσίας, έργα του Χανιώτη ιερομονάχου Αμβρόσιου Εμπόρου.
Πηγές
Αναργυρων Χανιων
Πάνος Καρκανεβάτος
O Πάνος Καρκανεβάτος (Σέρρες στις 20 Οκτωβρίου1962) είναι Έλληνας σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός κινηματογραφικών ταινιών. Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και την Ευρώπη, (1980 – 1984. EAVE Graduate, 1991) και είναι ιδρυτικό μέλος της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Το 1993 ίδρυσε στην Αθήνα την εταιρεία παραγωγής VERGI FILM PRODUCTIONS Έχει συνεργαστεί με Ευρωπαϊκούς Οργανισμούς, με το Eurimages – Council of Europe, και το Creative Europe, Media Programme-EU και τους τηλεοπτικούς σταθμούς: ARTE, ZDF, NDR, CHANNEL 4, RTBF, Canal Plus Έχει συμμετάσχει ως μέλος κριτικής επιτροπής στο Alexandria Film Festival, και ως πρόεδρος της κριτικής επιτροπής στο International Festival of Mediterranean Cinema, Tetouan. Έργα του έχουν βραβευτεί και έχουν παρουσιαστεί σε αρκετά διεθνή φεστιβάλ, καθώς επίσης σε Πανεπιστήμια, Πολιτιστικά Ιδρύματα και Μουσεία, στην Ευρώπη και την Αμερική.
Ταινίες μεγάλου μήκους - Σεναριογράφος, Σκηνοθέτης και Παραγωγός
“Όχθες” / “Riverbanks”, Ταινία μεγάλου μήκους, (2015)
Συμπαραγωγή:   NDR – ARTE, FILMFÖRDERUNG HAMBURG SCHLESWIG-HOLSTEIN, ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΕΡΤ, NOVA
Με την υποστήριξη: Creative Europe, Media Programme – EU
του SEE – Cinema Network και του Συμβουλίου της Ευρώπης – EURIMAGES
- Βραβείο Σκηνοθεσίας – 32nd Alexandria Film Festival
- Βραβείο Επιτροπής – 22nd Festival International du Cinéma Méditerranéen de Tétouan
- Βραβείο καλίτερης ταινίας - Orpheus award for best feature film - 10th LAGFF, USA
Διανομή: Ελλάδα και Κυπρος απο την ODEON, Γερμανία απο τη Real Fiction.
“Αθανασία’’ / “Athanasia’’, Ταινία μεγάλου μήκους, (2008)
Συμπαραγωγή:   Vergi Film Productions, ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ΕΡΤ, ODEON, Imagine Film Distribution, DMG, NOVA
- Βραβείο Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, FIPRESCI – THIFF
- Festivals: Montreal, Brussels, Roma – MEDFILM, κ.α.
Διανομή: Ελλάδα και Κυπρος απο την ODEON, Benelux απο την Imagine Film Distribution.
“Χώμα & Νερό’’ / “Earth & Water”, Ταινία μεγάλου μήκους – 112 min, (1999)
Συμπαραγωγή: Ελλάδα, Βουλγαρία, Λουξεμβούργο.
- Βραβείο β γυναικείου ρόλου - THIFF
- Βραβείο Ποιότητας, Υπουργείο Πολιτισμού
- Festivals: Tokyo, Rotterdam, Karlovy Vary, Jerusalem, Hollywood, Punta de l’ Este, Havana, Sydney,  Washington,  Paris, Galway,  Mannheim,  Santiago,  Vancouver, New Delhi,  Bratislava, κ.α.
- Παρουσιάσθηκε στο Harvard Film Archive – Boston
“Μεταίχμιο’’ / “Borderline”, Ταινία μεγάλου μήκους – 85 min, (1994)
Ελλάδα, Γερμανία, Μεγ. Βρετανία, Βέλγιο
Συμπαραγωγή: ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ZDF-ARTE, CHANNEL 4, ΕΡΤ RTBF
- Βραβείο Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, FIPRESCI – TIFF
- Βραβείο Σκηνοθεσίας, Μουσικής, και β Ανδρικού ρόλου - THIFF
Festivals: Locarno, Toronto, Chicago, St. Petersburg, Istanbul, Brussels, Tetouan, Sydney, Dublin, Teheran, κ.α.
Παρουσιάσθηκε στο ΜΟΜΑ - Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη.
Τηλεταινίες
“ΡΟΥΛΕΜΑΝ” / “Rouleman”, Τηλεταινία – 80 min, (2004)
Σκηνοθεσία, Παραγωγή
Σενάριο: Πάνος Καρκανεβάτος, Σάκης Σερέφας
Συμπαραγωγή: VERGI FILM PRODUCTIONS, EΡT
"ΔΑΝΕΙΚΙΑ ΓΡΑΒΒΑΤΑ", Τηλεταινία – 30 min (1986)
Σενάριο: Διονύσης Χαριτόπουλος
"ΠΑΡΑΡΛΑΜΑ", Τηλεταινία – 30 min (1985)
"Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΚΑΠΕΛΗ", Τηλεταινία – 30 min (1985)
Μικρού μήκους - Σεναριογράφος, Σκηνοθέτης και Παραγωγός
"FRAGILE", Μικρού μήκους – 20 min, (1988)
- A’ Βραβείο καλλίτερης ταινίας - Φεστιβάλ Δράμας
- Mention de Qualite - Centre National de la Cinematographie - Paris
- Βραβείο Ποιότητας, Yπουργείο Πολιτισμού
Προβλήθηκε από την ΕΡΤ και το Canal Plus στη Γαλλία, και συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ
Ιππόστρατος ο Σελεύκειος
Ο Ιππόστρατος ο Σελεύκειος (3ος/2ος αιώνας π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας αθλητής με καταγωγή από τη Σελεύκεια, ο οποίος αναφέρεται από τον Ευσέβιο της Καισαρείας στο σύγγραμμά του με τίτλο Παντοδαπή ιστορία πως στέφθηκε ολυμπιονίκης στο αγώνισμα του σταδίου κατά τους 149ους ολυμπιακούς αγώνες της αρχαιότητας (184 π.Χ.).
Πάνος Καρκανεβάτος
“Spot” – 9 min μικρού μήκους
“103 Mhz” Πτυχιακή ταινία μικρού μήκους, (1984)
Ιππόστρατος ο Σελεύκειος
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες του σταδίου Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες από την Συρία Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (2ος αιώνας π.Χ.)
Πάνος Καρκανεβάτος
- Biennale νέων καλλιτεχνών, Θεσσαλονίκη, (1986)
Ντοκιμαντέρ
“Απόκοπος ή Σπιναλόνγκα”, Ντοκιμαντέρ – 35 min (2019)
Στα πλαίσια της υποψηφιότητας ένταξης της Σπιναλόγκας στα Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Unesco.
Σκηνοθεσία: Πάνος Καρκανεβάτος
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Ποίηση: Διονύσης Καψάλης
Πρώτη προβολή στο Μουσείο Μπενάκη, Απρίλιος 2019
Παραγωγή: Δήμος Αγίου Νικολάου, Εφορία Αρχαιοτήτων Λασιθίου, Περιφέρεια Κρήτης
“Μεσόγειος” / “MediTerraNea”, Σειρά Ντοκιμαντέρ – 19 Χ 52’, (2011-2013)
Σενάριο, Σκηνοθεσία και Παραγωγή.
Σειρά ντοκιμαντέρ που προβλήθηκε στην ΕΡΤ. 19 ωριαία ντοκιμαντέρ που γυρίστηκαν σε 14 χώρες της Μεσογείου: Ανδαλουσία, Λισαβόνα, Μαρόκο, Βαρκελώνη, Μασσαλία, Βόρεια Ιταλία, Νότια Ιταλία, Σαρδηνία, Κορσική, Σικελία, Κωνσταντινούπολη, Σλοβενία, Ήπειρο, Μακεδονία, Κρήτη, Κύπρο, Σαράγιεβο, Βηρυτό, και Ισραήλ
- Έργα της σειράς προβλήθηκαν στη Μασσαλία - Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, σε Διεθνή Φεστιβάλ και στην αγορά των Κανών.
“Τάματα” / “Gifts to the Gods”, Δημιουργικό Ντοκιμαντέρ – 52 min, (2010)
“Πύργος-Παρθενών”/“Pyrgos-Parthenon”, Δημιουργικό Ντοκιμαντέρ – 52 min, (2007)
VERGI FILM PRODUCTIONS, ERT
Με την υποστήριξη του MEDIA PROGRAMME
- Festivals: Bidassoa, Medimed - Spain
“Γιορτές”, Σειρά Ντοκιμαντέρ – 7 Χ 30 min, (2004)
VERGI FILM PRODUCTIONS, ΕΡΤ3
“Πνοή της γης” / “Breath of Earth”, Δημιουργικό Ντοκιμαντέρ – 52 min, (2003)
VERGI FILM PRODUCTIONS, ΕΚΚ, EΡT
- Βραβείο Ποιότητας ΥΠΠΟ
- San Sebastian International Film Festival, Θεσσαλονίκη, Alba – Italy
- Παρουσιάσθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πανεπιστήμιο Κύπρου, Oxford University, Μουσείο Λαϊκών Οργάνων, Μουσείο Μπενάκη. Προβλήθηκε από την EΡT, ARTE – FRANCE
"Νίκος Καρούζος", Ντοκιμαντέρ – 30 min, (1991)
“Τραγούδι για την Ήπειρο”/“Song for Epirus”, Δημιουργικό Ντοκιμαντέρ-52 m (1990)
- Βραβείο Ποιότητας Υπουργείο Πολιτισμού
- Ειδική προβολή στο Musee d’ Histoire Naturelle, Geneve
“Κάρπαθος - Ολυμπίτικα” (2000-2002)
Σε συνεργασία µε το Πανεπιστήµιο Θεσσαλίας - Εργαστήριο Περιβαλλοντικής, Επικοινωνίας και Οπτικοακουστικής Τεκμηρίωσης, µια ερευνητική καταγραφή στις κοινωνικές δομές και στο µουσικό ιδίωµα της Καρπάθου, με την έκδοση ενός CD με τίτλο «Ολυµπίτικα».
“Fondation Hellenique”, Promo Video, (2018)
Ελληνικό Ίδρυμα στο Παρίσι.
Εργάστηκε σαν cameraman στις ταινίες:
"The Voyager" – Volker Schloendorf, (1990)
Cast: Sam Sheppard, July Delpy
"Μανία" – Γιώργος Πανουσόπουλος, (1985)
Cast: Αρης Ρέτσος, Alessandra Vanzi
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες παραγωγοί ταινιών
Δενδρά Μεσσηνίας
Τα Δενδρά Καλαμάτας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 16 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην Κοινότητα Ελαιοχωρίου και υπάγονται στη Δημοτική Ενότητα Καλαμάτας, του Δήμου Καλαμάτας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Ανατολική Αγγλία
Η Ανατολική Αγγλία (East of England) είναι μία από τις εννέα επίσημες περιφέρειες της Αγγλίας. Αυτή η περιφέρεια, δημιουργήθηκε το 1994 και υιοθετήθηκε για στατιστικούς σκοπούς από το 1999. Η Ανατολική Αγγλία, περιλαμβάνει τις κομητείες του Έσσεξ, του Κέιμπριτζσαϊρ, του Μπέντφορντσαϊρ, του Νόρφολκ, του Σάφολκ και του Χέρτφορντσαϊρ. Η μεγαλύτερη σε πληθυσμό κομητεία της Ανατολικής Αγγλίας, είναι το Έσσεξ, και μεγαλύτερη πόλη το Νόριτς.
Ο πληθυσμός της Ανατολικής Αγγλίας, ανέρχεται σε πάνω από 6.33 εκατομμύρια κατοίκους (σύμφωνα με εκτιμήσεις για το 2022 ). Οι σημαντικότερες πόλεις που βρίσκονται στην Ανατολική Αγγλία, εκτός από το Νόριτς, είναι το Κέιμπριτζ, το Ίπσουϊτς, το Λούτον, το Κόλτσετσερ, το Τσέλμσφορντ, το Σάουθεντ-ον-Σι, και το Πίτερμπρο. Το νοτιοδυτικό τμήμα της περιφέρειας της Ανατολικής Αγγλίας, είναι μέρος της μητροπολιτικής περιοχής του Λονδίνου.
Γεωγραφία
Η Ανατολική Αγγλία, βρίσκεται στα ανατολικά (προς νοτιοανατολικά) της Αγγλίας. Η περιφέρεια, έχει τον χαμηλότερο υψομετρικό μέσο όρο στο Ηνωμένο Βασίλειο, περιλαμβάνοντας ταυτόχρονα το χαμηλότερο σημείο της χώρας στο Χόλμ του Κέιμπριτζσαϊρ με -2,75 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Το υψηλότερο σημείο της Ανατολικής Αγγλίας, αγγίζει τα 249 μέτρα. Η περιφέρεια της Ανατολικής Αγγλίας (East of England), διαδέχθηκε (μετά το 1994) την Ανατολική Αγγλία (East Anglia).
Κλίμα
Η Ανατολική Αγγλία, είναι ένα από τα ξηρότερα μέρη του Ηνωμένου Βασιλείου, με λίγες βροχοπτώσεις (συγκριτικά με την υπόλοιπη χώρα). Οι χειμώνες, είναι δροσεροί έως και ψυχροί ορισμένες φορές. Κατά την άνοιξη και το φθινόπωρο, ο καιρός, είναι γενικά άστατος με περιστασιακές μπόρες, είτε ελαφρώς ψυχρό καιρό, είτε με υψηλότερες θερμοκρασίες. Τα καλοκαίρια, ο καιρός, είναι συνήθως ζεστός έως πολύ ζεστός.
Πολιτική
Στην περιφέρεια της Ανατολικής Αγγλίας, υπάρχει σημαντική πολιτική κυριαρχία του Συντηρητικού Κόμματος (Tories) έναντι του Εργατικού Κόμματος (Labour). Σήμερα (ύστερα από τις εκλογές του 2019), η περιοχή αντιπροσωπεύεται στην Βουλή των Κοινοτήτων του Ηνωμένου Βασιλέιου, από 52 Συντηρητικούς βουλευτές, 5 Εργατικούς βουλευτές και 1 Φιλελεύθερο Δημοκράτη βουλευτή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Αγγλία Κατηγορία:Περιφέρειες της Αγγλίας __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Ιερός Καθεδρικός Ναός Εισοδίων Χανίων
Ο Ιερός Καθεδρικός Ναός Εισοδίων Χανίων. Αφιερωμένος στα Εισόδια της Θεοτόκου, ο καθεδρικός ναός της πόλης των Χανίων χτίστηκε στη θέση ενός παλαιότερου ναού της Θεοτόκου του 14ου αιώνα. Πρόκειται για μια τρίκλιτη βασιλική, όπου το κεντρικό κλίτος είναι αφιερωμένο στην Παναγία, το βόρειο στον Άγιο Νικόλαο και το νότιο στους Τρεις Ιεράρχες. Επί τουρκοκρατίας μετατράπηκε σε σαπωνοποιείο και το 1868 αποδόθηκε στους ορθοδόξους, με πρόνοια και χρηματική επιχορήγηση του ίδιου του Οθωμανού Διοικητή Κρήτης Μουσταφά Ναϊλή Πασά. Εσωτερικά διακρίνεται για τον πλούσιο φορητό και τοιχογραφικό διάκοσμο Κρητών καλλιτεχνών.
Πηγές
Εισοδιων Χανιά
Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
Το Βραβείο Satellite Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας είναι βραβείο που απονέμεται από το 1996 από την International Press Academy στο πλαίσιο των βραβείων Satellite.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινηματογραφικά βραβεία στις Ηνωμένες Πολιτείες
Σουζάνα Νάιντιτς
Η Σουζάνα Νάιντιτς (γενν. 1932, Susana Naidich, εναλλ. Naidic) είναι Αργεντινή τραγουδίστρια, μουσικολόγος, φωνολόγος, καθηγήτρια φωνητικής και λογοθεραπεύτρια.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπουένος Άιρες. To 1949, σπούδασε καθηγήτρια χορού στην Εθνική Σχολή Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών (Escuela Nacional de Música y Arte Escénico) και στη συνέχεια λυρική μουσική στη Σχολή Όπερας του Τέατρο Κολόν, την κύρια όπερα της πρωτεύουσας της Αργεντινής. Έπειτα, φωνητική-δραματουργία-μουσικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών στη Βιέννη (1950-52), στο Collegium Musicum στο Σάλτσμπουργκ (1951), όπου συμμετείχε στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουρκ υπό τη διεύθυνση του Γκέοργκ Σόλτι, φωνητική στο Longy School of Music στο Κέμπριτζ (1954-56). Στη συνέχεια, έλαβε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα στη μουσικολογία στο Πανεπιστήμιο Μπράνταϊς στο Ουόλντμαν της Μασαχουσέτης (1954-56).
Μετά την επιστροφή της στο Μπουένος Άιρες, συμμετείχε στη λυρική σκηνή του Τεάτρο Κολόν και σε παραστάσεις γνωστών σκηνοθετών όπερας, όπως των Καρλ Μπομ, Έριχ Κλάιμπερ και Ζαν Μαρτινόν. Ταυτόχρονα, είχε εμφανιστεί ως σολίστ σε άλλες λυρικές σκηνές και μέγαρα μουσικής. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ερμήνευσε σε διάφορα φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων στο Τάγκλγουντ και στη Βοστώνη, συνοδευόμενη από τους Άαρον Κόπλαντ και Λέοναρντ Μπερνστάιν. Τα έτη 1963-64, εργάστηκε στο Ισραήλ πραγματοποιώντας συναυλίες με ορχήστρα και μουσικές εκτελέσεις με οπτικοακουστικά μέσα, όπως ο «Ορφέας και Ευρυδίκη» («Orfeo ed Euridice») του Κρίστοφ Βίλιμπαλντ Γκλουκ, η «Σεχραζάτ» («Shéhérazade») του Μωρίς Ραβέλ, η «Απάνθρωπη αγάπη» («El amor brujo») του Μάνουελ ντε Φάγια και τα «Τα τραγούδια του οδοιπόρου» («Lieder eines fahrenden Gesellen») του Γκούσταβ Μάλερ.
Από το 1967, παράλληλα με τις εμφανίσεις της, άρχισε να διδάσκει μαθήματα φωνητικής σε ακαδημαϊκά και σε φροντιστηριακά μαθήματα πάνω στη χρήση της φωνής, του λόγου και του τραγουδιού, τεχνικές φωνητικής ερμηνείας χωρίς να βλάπτονται οι φωνητικές χορδές, αποκατάσταση των λειτουργικών προβλημάτων, όπως η δυσφωνία, που σχετίζονται με βιολογικούς παράγοντες (οζίδια, πολύποδες και οιδήματα) ή από την κακή τεχνική κατάρτιση του ερμηνευτή, κακή τοποθέτηση της φωνής για τραγουδιστές και κατάχρηση φωνητικών χορδών. Το 1970, κυκλοφόρησε ένα δίσκο βινυλίου «Cantares de madre» (μτφ. «Τραγούδια της μητέρας») με νανουρίσματα διαφόρων προελεύσεων, υπό τη διεύθυνση του Εντουάρτντο Ροβίρα (Eduardo Rovira). Η επανακυκλοφορία του δίσκου το 2000, περιλαμβάνει επίσης πέντε σπιρίτσουαλς με διευθυντή ορχήστρας τον Αλμπέρτο Φαβέρο (Alberto Favero). Το 2002, τραγούδησε σπιρίτσουαλς και έργα του Τζορτζ Γκέρσουιν, στην τηλεοπτική εκπομπή «Verdadero Encanto» στο Κέντρο Πολιτισμού Μπόρχες, ντουέτο με την κόρη της Αλίσα Κόφμαν (Alisa Kaufman).
Μιλάει και γράφει στα αγγλικά, στα γαλλικά, στα ιταλικά, στα εβραϊκά και στα πορτογαλικά. Είναι μέλος πολλών σωματείων, όπως του Παγκόσμιου Οργανισμού Λογοπαθολόγων και Ακοολόγων (International Association of Logopedics and Phoniatrics, IALP), του Collegium Medicorum Theatri (COMET), του Οργανισμού Λογοθεραπευτών και Ακουολόγων Αργεντινής (Asociación Argentina Logopedia y Foniatría, ASALFA) και της Αργεντίνικης Εταιρείας της Φωνής (Sociedad Argentina de la Voz, SAV) της όποιας είναι ιδρύτρια και πρόεδρος μεταξύ των ετών 2000-03. Έχει συγγράψει ορισμένα βιβλία και έχει δημοσιεύσει επιστημονικές μελέτες. Τιμήθηκε για το έργο της, έπειτα από πρωτοβουλία του επιχειρηματία Εντουάρντο Ελζστάιν, από τον δήμο του Μπουένος Άιρες ως «εξέχουσα προσωπικότητα του πολιτισμού» («personalidad destacada de la cultura»).
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Αργεντινοί εκπαιδευτικοί
Ζουνμπίλ
thumb|270px|right|Τα ονόματα των περιοχών το 750 μ.Χ. Η ηγεμονία των Ζουνμπίλ βρίσκεται στην περιοχή της [[Σινδ|Σινδικής - Hind (Sind), η οποία πολιτιστικά σχετιζόταν περισσότερο με την Ινδία (Ινδουστάν)]] Οι Ζουνμπίλ (μεταγραφή στα ελληνικά: Ζουμβίλοι) ήταν μία ηγεμονική ινδική δυναστεία νότια του Ινδοκούς στο σημερινό Αφγανιστάν. Κυβέρνησαν από τον πρώιμο 6ο αιώνα μ.Χ. μέχρι την ισλαμική κατάκτηση του Αφγανιστάν το 870. Η δυναστεία των Ζουνμπίλ θεωρείται παρακλάδι των νότιων Εφθαλιτών ηγεμόνων του Ζαμπουλιστάν. Η δυναστεία σχετιζόταν με τους ηγεμόνες της Καμπούλ στα βορειοανατολικά.
Οι Ζουνμπίλ ήταν θιασώτες της λατρείας του ήλιου (Ηλιολάτρες), τον οποίο ονόμαζαν Ζουν, από όπου πήραν και το όνομά τους. Η επικράτειά τους περιελάμβανε την περιοχή μεταξύ της σημερινής πόλης Ζαράντζ στο νοτιοδυτικό Αφγανιστάν και της περιοχής του Καμπουλιστάν στα βορειοανατολικά, με τις περιοχές Ζαμινταβάρ και Γκάζνα ως καρδιά της ηγεμονίας τους.
Ιστορία
Σύμφωνα με τον Βρετανό ιστορικό Άντονυ Μακ Νίκολ, οι Ζουνμπίλ κυβέρνησαν την περιοχή της Κανταχάρ για σχεδόν 250 χρόνια μέχρι τα τέλη του 9ου αιώνα μ.Χ. Η κύρια πρωτεύουσά τους Ζαμινταβάρ βρισκόταν στη σημερινή επαρχία Χελμάντ του Αφγανιστάν. Ο ναός του Ζουν (ο θεός του ήλιου) βρισκόταν περίπου 5-6 χλμ. νότια της πόλης Μουσά Καλά* στη Χελμάντ, ίχνη του οποίου υπάρχουν έως σήμερα. Κάποιοι πιστεύουν ότι ο ναός Σουναγκίρ που αναφέρεται από τον διάσημο Κινέζο ταξιδευτή Χσιουάν-τσανγκ το 640 μ.Χ., αναφέρεται σε αυτόν ακριβώς το χώρο λατρείας.
Το 698 ο Ομεϋάδας τοπικός κυβερνήτης του Σιστάν, Άραβας στρατηγός Ουμπαΐντ Αλλάχ μπιν Άμπι Μπάκρα (αβησσυνιακής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα του), οδήγησε τον επονομαζόμενο Στρατό της Καταστροφής εναντίον των Ζουνμπίλ και ηττήθηκε. Περίπου το 700, ο επίσης στρατηγός των Ομεϋαδών, Ιμπν αλ-Άσαθ, προσπάθησε ξανά με τον επονομαζόμενο Στρατό των Παγωνιών, που όμως οδηγήθηκε σε ανταρσία.
Τελικώς, το 870 το Αφγανιστάν κατακτήθηκε ολοκληρωτικά από τους μουσουλμάνους.
Συγκρούσεις Σαφαριδών και Ζουνμπίλ
Ο Βρετανός ιστορικός Κλίφφορντ Έντμουντ Μπόσγουορθ (C.E. Bosworth) γράφει ότι: ''Μία από τις πιο σημαντικές πτυχές της πρώιμης πολιτικής των Σαφαριδών για την εξάπλωση του Ισλάμ στο Αφγανιστάν και στα σύνορα της Ινδίας πολύ καιρό μετά την κατάρρευση της αυτοκρατορίας τους, ήταν η επέκταση στο ανατολικό Αφγανιστάν. Οι Άραβες κυβερνήτες του Σιστάν είχαν κατά καιρούς εισχωρήσει μέχρι τη Γκάζνα και την Καμπούλ, αλλά οι εισβολές αυτές δεν ήταν παρά επιδρομές για αρπαγή ατόμων ως σκλάβων και διενέργεια λεηλασιών. Υπήρχε μία σκληρή αντίσταση από τους τοπικούς ηγεμόνες αυτών των περιοχών, πρώτα απ' όλους από τη δυναστική γραμμή των Ζουνμπίλ που κυβερνούσαν το Ζαμινταβάρ και Ζαμπουλιστάν και πιθανόν αποτελούσαν τους επιγόνους του νότιου βασιλείου των Εφθαλιτών ή Χιονιτών της Ζαμπούλ· Σε πάνω από μία περίπτωση, οι Ζουνμπίλ αυτοί προκάλεσαν δριμείες ήττες στους Μουσουλμάνους. Οι Ζουνμπίλ συνδέονταν με τους σάχες της Καμπούλ της τουρκικής δυναστείας Σαχί· Ολόκληρη η κοιλάδα του ποταμού* αποτελούσε εκείνο τον καιρό πολιτιστικώς και θρησκευτικώς ένα προκεχωρημένο φυλάκιο του ινδικού κόσμου, καθώς άλλωστε είχε υπάρξει τους προηγούμενους αιώνες στην ακμή του βουδιστικού πολιτισμού της Γκαντάρα.
Θρησκεία
Οι Ζουνμπίλ λάτρευαν τον θεό του ήλιου, Ζουν, μια μορφή του ινδουιστικού θεού Σούρυα, αναφερόμενου κάποιες φορές και ως Ζουρ. Σε διάφορα νομίσματα της περιόδου ο Ζουν αναπαρίσταται με φλόγες που ακτινοβολούν από το κεφάλι του. Τα αγάλματά του στολίζονταν με χρυσό και για μάτια του χρησιμοποιούνταν ρουμπίνια. Ο θεός εμφανίζεται να έχει έρθει στην περιοχή από τους Εφθαλίτες. Προϊόντος του χρόνου, το τοπικό δόγμα ενσωματώθηκε στον Ινδουισμό, με πλευρές των θεών Σίβα και Σούρυα ενσωματωμένες. Η κοσμοπολίτικη φύση του θεού Ζουν είναι σύμφωνη με την ποικιλία θρησκειών που ακολουθούνταν στην περιοχή, πριν την ισλαμοποίηση του Αφγανιστάν.
Παραπομπές
Ζ Κατηγορία:Μονάρχες του Αφγανιστάν Ζ