cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ανθρακινόνη
Είναι δομικό συστατικό πολλών βαφών και χρησιμοποιείται ιδίως στη λεύκανση του πολτού για την παραγωγή χαρτιού. Είναι ένα κίτρινο, εξαιρετικά κρυσταλλικό στερεό, ελάχιστα διαλυτό στο νερό αλλά διαλυτό σε θερμούς οργανικούς διαλύτες. Είναι σχεδόν αδιάλυτη σε αιθανόλη κοντά σε θερμοκρασία δωματίου, αλλά 2,25 g διαλύονται σε 100 g αιθανόλης που βράζει. Βρίσκεται στη φύση ως ο σπάνιος ορυκτός χολίτης.
Σύνθεση
Υπάρχουν διάφορες βιομηχανικές μέθοδοι για την παραγωγή της 9,10-ανθρακινόνης, όπως π.χ.:
Ως προϊόν δύναται επίσης να προκύψει μέσω της αντίδρασης Rickert-Alder, μια αντίδραση ρετρό-Diels-Alder.
Αντιδράσεις
Η υδρογόνωση δίνει ανθραϋδροκινόνη.
Αναγωγή με χαλκό (Cu) δίνει ανθρόνη.
Πρόσθετο στη χαρτοποιία
Χρησιμοποιείται ως πρόσθετο χημικό (χημικό πολτοποίησης) στον χωνευτήρα κατά την παραγωγή χαρτοπολτού με αλκαλικές μεθόδους, όπως κατά τη μέθοδο kraft, την θειώδη αλκαλική μέθοδο, ή την αλκαλική μέθοδο σόδας. Η ανθρακινόνη είναι ένας οξειδοαναγωγικός καταλύτης. Ο μηχανισμός αντίδρασης μπορεί να περιλαμβάνει μεταφορά ενός ηλεκτρονίου.
Η ανθρακινόνη οξειδώνει το αναγωγικό άκρο των πολυσακχαριτών στον πολτό, δηλ. την κυτταρίνη και τις ημικυτταρίνες, και έτσι την προστατεύει από την αλκαλική αποικοδόμηση. Η ανθρακινόνη ανάγεται σε 9,10-διυδροξυανθρακένιο το οποίο στη συνέχεια μπορεί να αντιδράσει με την λιγνίνη. Η λιγνίνη αποικοδομείται χημικά και γίνεται πιο υδατοδιαλυτή, και ως εκ τούτου, είναι πιο εύκολο να ξεπλυθεί από τον παραγόμενο χαρτοπολτό, ενώ η ανθρακινόνη αναγεννάται.
Αυτή η χημική αλληλεπίδραση προκαλεί μια αύξηση στην απόδοση του πολτού, συνήθως 1-3%, και οδηγεί σε μείωση στον αριθμό κάπα.
Χρήση σε μπαταρίες ροής
Η ανθρακινόνη χρησιμοποιείται ως ηλεκτρολύτης σε μπαταρία ροής που μπορεί να παρέχει μακράς-διάρκειας ηλεκτρική αποθήκευση.
Ειδικές χρήσεις
Η 9,10-ανθρακινόνη χρησιμοποιείται ως απωθητικό πτηνών στους σπόρους και ως γεννήτρια αερίων σε δορυφορικά μπαλόνια.
Έχει επίσης αναμιχθεί με λανολίνη και χρησιμοποιείται ως σπρέι μαλλιού για την προστασία των κοπαδιών προβάτων από τις επιθέσεις πτηνών κέα στην Νέα Ζηλανδία.
Άλλα ισομερή
Αρκετά άλλα ισομερή της ανθρακινόνης είναι πιθανά, συμπεριλαμβανομένων των 1,2-, 1,4- και 2,6-ανθρακινονών. Αλλά αυτά είναι -συγκριτικά- ήσσονος σημασίας από πρακτικές εφαρμογές.
Ο όρος χρησιμοποιείται επίσης με τη γενικότερη έννοια οποιασδήποτε ένωσης που μπορεί να θεωρηθεί ως ανθρακινόνη με ορισμένα άτομα υδρογόνου να έχουν αντικατασταθεί από άλλα άτομα ή λειτουργικές μονάδες. Αυτά τα παράγωγα περιλαμβάνουν ουσίες που είναι τεχνικά χρήσιμες ή παίζουν σημαντικό ρόλο στα ζωντανά όντα.
Πρόσφατα, μια κατηγορία παραγώγων ανθρακινόνης αποδείχθηκε ότι έχει αυτοθεραπευτικές ιδιότητες, όταν αυτά εμποτίζονται σε μήτρα PMMA.
Ασφάλεια
Η ανθρακινόνη δεν έχει καταγεγραμμένη LD50, πιθανώς επειδή είναι τόσο αδιάλυτη στο νερό.
Όσον αφορά το μεταβολισμό των υποκατεστημένων ανθρακινονών, το ένζυμο που κωδικοποιείται από το γονίδιο UGT1A8 έχει δράση γλυκουρονιδάσης με πολλά υποστρώματα, συμπεριλαμβανομένων των ανθρακινονών. Ωστόσο, θεωρείται ως πιθανή καρκινογόνος ουσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρωματικοί υδρογονάνθρακες
Αληθινή Δημοκρατία Τώρα
Το κίνημα διαμαρτυρίας εκφράστηκε στις 15 Μαΐου με κατασκηνώσεις πολιτών και κατάληψη της κεντρικής πλατείας της Μαδρίτης, Πουέρτα ντελ Σολ, και σύντομα επεκτάθηκε σε 57 άλλες μεγαλύτερες και μικρότερες πόλεις στην Ισπανία και κατόπιν σε ισπανικές πρεσβείες σε όλον τον κόσμο. Οι αρχικοί ιδρυτές και ομιλητές του κινήματος Democracia Real Ya είναι οι Φάμπιο Γκάνταρα (Fabio Gándara), Κάρλος Παρέδες (Carlos Paredes) Paco López και Αΐδα Σάντσεθ (Aída Sánchez.
Το κίνημα στην Ελλάδα
Οι αρχικές εκκλήσεις Ισπανών μελών του κινήματος για συγκεντρώσεις στην Ισπανική πρεσβεία στην Ελλάδα δεν είχαν μεγάλη απήχηση αρχικά με αποτέλεσμα, σύμφωνα με τα ελληνικά ΜΜΕ, να γίνει σύνθημα στις ισπανικές συγκεντρώσεις το "Κάντε ησυχία, μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες". Τούτο αμφισβητήθηκε ευθέως από τα μέλη του κινήματος, αλλά και δημοσιογράφους της «El Pais». Στη συγκέντρωση της 25ης Μαΐου 2011 χιλιάδες Ελλήνων «αγανακτισμένων» διαδήλωσαν ειρηνικά σε πολλές πόλεις της Ελλάδας με σημείο τριβής τα τεκταινόμενα στην ελληνική οικονομία.
Πανευρωπαϊκές εξελίξεις
Στις 29 Μαΐου 2011 έγινε η πρώτη διαδήλωση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σε μεγάλες πόλεις όπως το Παρίσι, το Λονδίνο, η Κοπεγχάγη, η Στοκχόλμη, η Σόφια, το Βερολίνο, το Άμστερνταμ, το Όσλο, το Εδιμβούργο, το Ελσίνκι, οι Βρυξέλλες, η Βιέννη, το Δουβλίνο, η Ρώμη, το Ρέικιαβικ, το Στρασβούργο, η Δρέσδη, η Μπολόνια, η Σεβίλλη, η Λεμεσός, η Θεσσαλονίκη, η Αθήνα και δεκάδες μικρότερες στον ευρωπαϊκό χώρο. Εκτός της επίθεσης που δέχθηκαν οι διαδηλωτές της Βαρκελώνης, η γαλλική αστυνομία εξαπέλυσε επίθεση εναντίον 5.000 διαδηλωτών που θέλησαν να μείνουν στην πλατεία Βαστίλης.
Ο επικεφαλής της γαλλικής διπλωματίας Αλέν Ζιπέ θεωρεί ότι δε θα υπάρξει «ευρωπαϊκό καλοκαίρι», όπως το αποκαλεί, μετά την «Αραβική Άνοιξη». Σύμφωνα με τα λεγόμενά του υπάρχει ένα κοινό σημείο με τον αραβικό κόσμο, η ανεργία, αλλά η διαφορά ότι ο ευρωπαϊκός κόσμος έχει κατακτήσει τη δημοκρατία, ενώ ο αραβικός προσδοκά να την κατακτήσει μέσω της εξέγερσης
Παρά την κάμψη του κινήματος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο χιλιάδες Ισπανοί και Έλληνες διαδηλωτές σε Ισπανία και Ελλάδα αντίστοιχα διαδήλωσαν κατά την 4η Πανευρωπαϊκή συνάντηση της 19ης Ιουνίου 2011, αν και με διαφορετικά κοινωνικά και πολιτικά αιτήματα εξαρτώμενα από τις εθνικές συγκυρίες.
Διαδίκτυο
Κατηγορία:Κινήματα πολιτών Κατηγορία:Πολιτική της Ισπανίας Κατηγορία:Άμεση δημοκρατία
Κ. Καρθαίος
Βιογραφικό
Ο Κ. Καρθαίος (πραγματικό όνομα Κλέανδρος Λάκων) γεννήθηκε στην Αθήνα στις 30 Νοεμβρίου 1878. Πατέρας του ήταν ο καθηγητής μαθηματικών στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, Βασίλειος Λάκων.
Σπούδασε στη Σχολή Ευελπίδων και σε στρατιωτικές ακαδημίες της κεντρικής Ευρώπης. Αφού επέστρεψε στην Ελλάδα δίδαξε ανώτερα μαθηματικά και πυροβολική στο Σχολείο Υπαξιωματικών ως το 1912 και συμμετείχε στους Βαλκανικούς πολέμους. Στον Εθνικό Διχασμό έχασε τη θέση του στο στράτευμα και εξορίστηκε στη Θήρα και στην Κέα ως αντιβενιζελικός. Τελικά όμως επανήλθε στον στρατό το 1920 και αποστρατεύτηκε το 1922, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, με το βαθμό του συνταγματάρχη.
Από το 1917 είχε αρχίσει να ασχολείται με τη μετάφραση, μεταφράζοντας την ποιητική συλλογή του Όσκαρ Ουάιλντ, Η μπαλάντα της φυλακής του Ρέντιγκ. Μετέφρασε επίσης τον Κηπουρό του Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ καθώς και έργα των Χάουπτμαν, Στρίντμπεργκ, Κλάιστ, Βέρφελ, Λόπε ντε Βέγα, Καλντερόν, Σαλακρού, Μπάρι κ.α. Ακόμα μετέφρασε Σαίξπηρ (Μάκβεθ, Ιούλιο Καίσαρα, Οθέλλο, Ριχάρδο Β΄ και Γ΄, Ρωμαίο και Ιουλίετα, η Στρίγγλα που έγινε αρνάκι) καθώς και τον πρώτο τόμο του Δον Κιχώτη. Αν και είχε ξεκινήσει την μετάφραση και του δεύτερου τόμου πέθανε πριν προλάβει να την ολοκληρώσει.
Ο Κ. Καρθαίος ασχολήθηκε και με την ποίηση. Εξέδωσε την πρώτη ποιητική του συλλογή με τίτλο Τα τραγούδια του νησιού μου και οι κηφισιώτικες μελωδίες, το 1921. Ακολούθησαν άλλες δύο, η Sotto voce και Ο κήπος του Μελχισεδέκ, το 1940 και το 1955 αντίστοιχα. Άφησε και τη συλλογή Τα χαμόγελα του Επιμηθέα και η πίπα του Μπάρμπα –Ποθητού με σατυρικά και ευθυμογραφικά ποιήματα η οποία δεν εκδόθηκε.
Υπήρξε αρχισυντάκτης του περιοδικού Νουμάς τη διετία 1919-1920 και διευθυντής των Νεοελληνικών Γραμμάτων (1935). Την ίδια χρονιά διορίστηκε διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου. Υπήρξε επίσης Πρόεδρος και Μέλος της Καλλιτεχνικής Επιτροπής και του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Θεάτρου καθώς και διευθυντής της δραματικής σχολής του θεάτρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Καθηγητές της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου
Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2021-22
Το Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2021-22 ήταν η 14η έκδοση του Κυπέλλου Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ. Το κύπελλο κατέκτησε η Ένωση Νέων Ύψωνα - Διγενής Ύψωνα για πρώτη φορά στην ιστορία της.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2021-22 είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο οι ομάδες της Γ΄ κατηγορίας 2021-22 και της Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ 2021-22 (σύνολο 38 ομάδες), κάθε μια εκ των οποίων αποφασίζει κατά πόσον θα δηλώσει συμμετοχή στη διοργάνωση. Δήλωσαν συμμετοχή οι 27 από τις 38 ομάδες.
Διεξήχθη σε 5 γύρους. Στον Α΄ γύρο, στον Β΄ γύρο και στα προημιτελικά έγιναν μονοί αγώνες στην έδρα της ομάδας που είχε κληρωθεί ως γηπεδούχος. Σε περίπτωση που ένας αγώνας έληγε ισόπαλος, ακολουθούσε ημίωρη παράταση. Αν και μετά τη λήξη της παράτασης το αποτέλεσμα εξακολουθούσε να ήταν ισόπαλο, τότε εκτελούνταν πέναλτι.
Ο τελικός ήταν μονός.
Α΄ γύρος
Στον Α΄ γύρο συμμετείχαν 22 από τις 26 ομάδες. Οι υπόλοιπες 5 προκρίθηκαν στον Β΄ γύρο χωρίς αγώνα.
Β΄ γύρος
Στον Β΄ γύρο συμμετείχαν 11 ομάδες που προκρίθηκαν από τον Α΄ γύρο και οι 5 ομάδες που προκρίθηκαν χωρίς αγώνα.
Προημιτελικά
Στην προημιτελική φάση συμμετείχαν οι δύο ομάδες που προκρίθηκαν από τον Β΄ γύρο.
Ημιτελικά
Στην ημιτελική φάση συμμετείχαν οι ομάδες που προκρίθηκαν από την προημιτελική φάση.
Τελικός
Στον τελικό προκρίθηκαν η Ένωση Νέων Ύψωνα - Διγενής Ύψωνα και ο Εθνικός Άσσιας. Ο τελικός διεξήχθη την 1 Μαΐου 2022 στο Στάδιο Εθνικού Άχνας στο Δασάκι Άχνας. Νικήτρια ήταν η Ένωση Νέων Ύψωνα - Διγενής Ύψωνα με σκορ 4-1.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κύπελλο Γ΄ κατηγορίας και Επίλεκτης κατηγορίας ΣΤΟΚ Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 2021-2022
Μοντγκόμερι (Αλαμπάμα)
Το Μοντγκόμερι (αγγλικά: Montgomery, Alabama), είναι πόλη των ΗΠΑ και πρωτεύουσα της πολιτείας της Αλαμπάμα, καθώς και έδρα της Κομητειας Μοντγκόμερι. Με πληθυσμό 200.603 κατοίκους, αποτελεί την 3η μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη στην Αλαμπάμα (μετά το Χάντσβιλ και το Μπέρμινγχαμ), και με 386.047 κατοίκους, την 4η πολυπληθέστερη μητροπολιτική περιοχή στην πολιτεία.
Κωνσταντίνος (στρατηγός Λογγοβαρδίας)
Ο Κωνσταντίνος ήταν Bυζαντινός πατρίκιος και στρατηγός του 9ου αιώνα.
Μοντγκόμερι (Αλαμπάμα)
Βρίσκεται στο νοτιοκεντρικό τμήμα της πολιτείας της Αλαμπάμα, στην Παράκτια Πεδιάδα του Κόλπου του Μεξικού.
Η πόλη ενοποιήθηκε το 1819, ως συγχώνευση δύο πόλεων που βρίσκονταν κατά μήκος του Ποταμού Αλαμπάμα. Έγινε η πρωτεύουσα της πολιτείας το 1846. Τον Φεβρουάριο του 1861, το Μοντγκόμερι επιλέχθηκε ως η πρώτη πρωτεύουσα των Συνομόσπονδων Πολιτειών της Αμερικής, έως ότου η κυβέρνηση μεταφέρθηκε στο Ρίτσμοντ στην Βιρτζίνια, τον Μάϊο εκείνου του έτους.
Κωνσταντίνος (στρατηγός Λογγοβαρδίας)
Ο Κωνσταντίνος βρέθηκε στην Λογγοβαρδία το 887–888 σε μια περίοδο που η Bυζαντινή αυτοκρατορία βρισκόταν σε πόλεμο με τους Λομβαρδούς. Αναφέρεται με τον τίτλο του επί της τραπέζης επί Λέοντος Στ΄. Αναφέρονται δωρεές και προνόμια που είχε παραχωρήσει σε μοναστήρια .Το 888 έχασε την πρωτεύουσά του το Μπάρι, που έπειτα από πολιορκία καταλήφθηκε από τους Λομβαρδούς, αλλά κατάφερε το ίδιο έτος να το ανακαταλάβει. Διάδοχος του ήταν ο Πατρίκιος Γεώργιος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνήτες του Θέματος Λογγοβαρδίας Κατηγορία:Βυζαντινοί στρατηγοί Κατηγορία:Βυζαντινοί του 9ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί Πατρίκιοι
Μοντγκόμερι (Αλαμπάμα)
Κατά τα μέσα του 20ου αιώνα, το Μοντγκόμερι ήταν κύρια τοποθεσία του κινήματος των δικαιωμάτων των πολιτών, συμπεριλαμβάνοντας το Μποϊκοτάζ των Λεωφορείων (1955-1956) και τις πορείες από την Σέλμα στο Μοντγκόμερι (1965).
Σήμερα, εκτός του ότι στεγάζει πολλές κυβερνητικές υπηρεσίες της Αλαμπάμα, το Μοντγκόμερι έχει μεγάλη στρατιωτική παρουσία εξαιτίας της Αεροπορικής βάσης Μάξγουελ, δημόσια πανεπιστήμια (Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα, Πανεπιστήμιο Τρόι, Πανεπιστήμιο Όμπερν στο Μοντγκόμερι), καθώς και ιδιωτικά κολλέγια/πανεπιστήμια όπως το Πανεπιστήμιο Φώκνερ, το Κολλέγιο Χάντινγκτον, και το ABA-accredited law school Thomas Goode Jones School of Law, κατασκευές υψηλής τεχνολογίας συμπεριλαμβανομένου του Hyundai Motor Manufacturing Alabama, και πολιτιστικά αξιοθέατα όπως το Alabama Shakespeare Festival και το Μουσείο Καλών Τεχνών του Μοντγκόμερι.
Δύο πλοία του Ναυτικού των ΗΠΑ πήραν το όνομα τους από την πόλη, περιλαμβανομένου του USS Montgomery (LCS-8).
Ιστορία
Πριν την Ευρωπαϊκή αποικιοποίηση, η αριστερή όχθη του Ποταμού Αλαμπάμα κατοικείτο από την φυλή Alibamu των Ιθαγενών Αμερικανών. Οι Alibamu και οι Coushatta που ζούσαν στην απέναντι όχθη του ποταμού ήταν έμπειροι χτίστες λόφων. Το σημερινό Μοντγκόμερι είναι κτισμένο στην πλευρά των δύο κωμοπόλεων των Alibamu: το Ikanatchati (Ekanchattee ή Ecunchatty ή Econachatee), που σημαίνει "κόκκινη γη"· and Towassa, built on a bluff called Chunnaanaauga Chatty. Οι πρώτοι Ευρωπαίοι που ήλθαν μέσω της κεντρικής Αλαμπάμα ήταν ο Χερνάντο ντε Σότο και η αποστολή του, που ήλθε μέσω του Ikanatchati και στάθμευσε για μια εβδομάδα στην Towassa το 1540.
Η επόμενη καταγεγραμμένη Ευρωπαϊκή συμπλοκή συνέβη περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, όταν μα αποστολή από την Καρολίνα κατέβηκε πλέοντας τον Ποταμό Αλαμπάμα το 1697. Ο πρώτος μόνιμος Ευρωπαίος οικιστής στην περιοχή του Μοντγκόμερι ήταν ο Τζέιμς ΜακΚουίν, ένας Σκώτος έμπορος που εγκαταστάθηκε εκεί το 1716. Νυμφεύθηκε μια γυναίκα υψηλού status στην φυλή Coushatta ή στην φυλή Alabama.
thumb|230px|View of the Capitol, an engraving published in 1857
Η πρώτη ομάδα Ευρωπαίων Αμερικανών εποίκων που ήρθε στην περιοχή του Μοντγκόμερι είχε επικεφαλής τον Στρατηγό Τζον Σκοτ. thumb|left|230px|1887 bird's eye illustration of Montgomery Ως πολιτειακή πρωτεύουσα, το Μοντγκόμερι άρχισε να επηρεάζει τα πολιτικά της πολιτείας, και θα έπαιζε επίσης κύριο ρόλο σε εθνικό επίπεδο. Με αφετηρία τις 4 Φεβρουαρίου 1861, αντιπρόσωποι από την Αλαμπάμα, τη Τζόρτζια, τη Φλόριντα, τη Λουιζιάνα, το Μισισίπι και τη Νότια Καρολίνα συνήλθαν στο Μοντγκόμερι για να δημιουργήσουν τις Συνομόσπονδες Πολιτείες της Αμερικής. Το Μοντγκόμερι ονομάστηκε πρώτη πρωτεύουσα του έθνους, και ο Τζέφερσον Ντέιβις ορκίστηκε Πρόεδρος στις σκάλες της εισόδου του Πολιτειακού Καπιτωλίου. Στις 12 Απριλίου 1865, μετά τη Μάχη της Σέλμα, ο Υποστράτηγος Τζέιμς Χ. Ουίλσον κατέλαβε το Μοντγκόμερι εκ μέρους της Ένωσης. thumb|right|250px|βαμβάκι που μεταφέρεται στην αγορά, Μοντγκόμερι, περίπου 1900
Γεωγραφία
225px|thumb|Ο [[Ποταμός Αλαμπάμα στο Μοντγκόμερι το 2004]]
Τοπίο της πόλης
το κέντρο του Μοντγκόμερι βρίσκεται κατά μήκος της νότιας όχθης του ποταμού Αλαμπάμα, περίπου 9,7 χλμ. πιο κάτω από την συμβολή του ποταμού Κούζα και του ποταμού Ταλλαπούζα. Το πιο κυρίαρχο χαρακτηριστικό του ορίζοντα του Μοντγκόμερι είναι ο ύψους 400 ft (120 m), RSA Tower, που χτίσθηκε το 1996 από την Retirement Systems of Alabama. Το κέντρο της πόλης επίσης περιέχει πολλά κτήρια της πολιτειακής και τοπικής κυβέρνησης, περιλαμβανομένου του Πολιτειακού Καπιτωλίου της Αλαμπάμα.
Κλίμα
Το Μοντγκόμερι έχεί υγρό υποτροπικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν: Cfa), με βραχείς, ήπιους χειμώνες, θερμή άνοιξη και φθινόπωρα, και μακριά, καυτά, υγρά καλοκαίρια. Η μέση χειμερινή θερμοκρασία είναι 46,6 °F (8,1 °C) τον Ιανουάριο, και τα χαμηλά σπάνια πέφτουν κάτω από 20 °F (−6,7 °C). Οι θερινές θερμοκρασίες έχουν μέσο όρο 81,8 °F (27,7 °C) τον Ιούλιο, με τα υψηλά να φθάνουν τους 90 °F (32,2 °C) 81 ημέρες τον χρόνο και 100 °F (37,8 °C) σε 3. Οι διαφορές μεταξύ των ημερήσιων και νυχτερινών θερμοκρασιών τείνουν να είναι μεγάλες την άνοιξη και το φθινόπωρο. Οι βροχοπτώσεις κατανέμονται καλά καθ'όλη τη διάρκεια του έτους, αν και ο Ιανουάριος και ο Μάρτιος είναι οι υγρότεροι, και ο Οκτώβριος είναι σημαντικά ξηρότερος από τους άλλους μήνες. Η χιονόπτωση συμβαίνει μόνο κατά την διάρκεια κάποιων χειμώνων, και ακόμη κα τότε είναι συχνά ελαφριά. Τα άκρα κυμαίνονται από 0 °F (−17,8 °C) στις 21 Ιανουαρίου 1985 μέχρι 107 °F (41,7 °C) στις 7 Ιουλίου 1881.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αλαμπάμα
Αγγουράκι τουρσί
Ιστορικές καταβολές
Συχνά υποστηρίζεται ότι τα αγγουράκια τουρσί αναπτύχθηκαν για πρώτη φορά για τους εργάτες που κατασκεύαζαν το Σινικό Τείχος της Κίνας, αν και μια άλλη υπόθεση είναι ότι παρασκευάστηκαν για πρώτη φορά στην κοιλάδα του Τίγρη της Μεσοποταμίας, χρησιμοποιώντας αγγούρια που έφεραν αρχικά από την Ινδία.
Διατροφή
Όπως τα λαχανικά τουρσί, όπως το ξινό λάχανο, τα ξινισμένα αγγούρια (τεχνικά ένα φρούτο) είναι χαμηλά σε θερμίδες. Περιέχουν επίσης μέτρια ποσότητα βιταμίνης Κ, συγκεκριμένα με τη μορφή Κ1. 30 γραμμάρια ξινό αγγουράκι τουρσί προσφέρει 12–16 μγ., ή περίπου 15–20% της Συνιστώμενης Ημερήσιας Δόσης βιταμίνης Κ. Προσφέρει επίσης 3 κιλοθερμίδες, οι περισσότερες από τις οποίες προέρχονται από υδατάνθρακες. Ωστόσο, τα περισσότερα ξινισμένα αγγουράκια τουρσί είναι επίσης πλούσια σε νάτριο. Ένα αγγουράκι τουρσί μπορεί να περιέχει 350–500 μγ.
Τα γλυκά αγγουράκια τουρσί, συμπεριλαμβανομένων των τουρσιών με ψωμί και βούτυρο, είναι υψηλότερα σε θερμίδες λόγω της περιεκτικότητάς τους σε ζάχαρη. Μια παρόμοια μερίδα 30 γραμμαρίων μπορεί να περιέχει 20 έως 30 κιλοθερμίδες. Τα γλυκά αγγουράκια τουρσί τείνουν επίσης να περιέχουν σημαντικά λιγότερο νάτριο από τα ξινά τουρσιά.
Τα τουρσιά ερευνώνται για την ικανότητά τους να λειτουργούν ως λαχανικά με υψηλή περιεκτικότητα σε προβιοτικά. Τα προβιοτικά συνδέονται συνήθως με τα γαλακτοκομικά προϊόντα, αλλά είδη γαλακτοβάκιλλων όπως το Lactiplantibacillus plantarum και το Levilactobacillus brevis έχει αποδειχθεί ότι προσθέτουν στη θρεπτική αξία των τουρσιών.
Πηγές
Κατηγορία:Ορεκτικά Κατηγορία:Αμερικανική κουζίνα Κατηγορία:Αραβική κουζίνα Κατηγορία:Ασκεναζική κουζίνα Κατηγορία:Γερμανική κουζίνα Κατηγορία:Εβραϊκή κουζίνα Κατηγορία:Ιαπωνική κουζίνα Κατηγορία:Ιρακινή κουζίνα Κατηγορία:Ιορδανική κουζίνα Κατηγορία:Ισραηλινή κουζίνα Κατηγορία:Κινεζική κουζίνα Κατηγορία:Κορεάτικη κουζίνα Κατηγορία:Λιβανέζικη κουζίνα Κατηγορία:Ουκρανική κουζίνα Κατηγορία:Παλαιστινιακή κουζίνα Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Συριακή κουζίνα Κατηγορία:Τουρσιά Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση λαχανικά
Δάφνη Ικαρίας
Η Δάφνη είναι χωριό στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 119 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Τέρανς Ντρου
Ο Τέρανς Ντρου (Terrance Michael Drew, γενν. 22 Νοεμβρίου 1976 ) είναι γιατρός και πολιτικός, πρωθυπουργός του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις από τις 6 Αυγούστου 2022 έπειτα από τη νίκη του Εργατικού Κόμματος στις πρόωρες γενικές εκλογές του 2022, του οποίου είναι αρχηγός από το 2021.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
Αποφοίτησε από το Κολέγιο Κλάρενς Φιτζρόι Μπράιαντ το 1996. Σε ηλικία 19 ετών δίδαξε για λίγο στο Γυμνάσιο του Μπασετέρ. Το 1998 πήγε στην Κούβα, όπου σπούδασε ιατρική, αποφοιτώντας από το Πανεπιστήμιο των Ιατρικών Επιστημών της Βίλα Κλάρα (Universidad de Ciencias Médicas de Villa Clara) στην Σάντα Κλάρα. Εν συνεχεία άσκησε τη γενική ιατρική στον Άγιο Χριστόφορο, όπου επέστρεψε. Αργότερα πήγε στο Τέξας για να σπουδάσει εσωτερική παθολογία και αποφοίτησε από το Κέντρο Επιστημών Υγείας του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου του Τέξας (Texas Tech University Health Sciences Center) το 2013.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ο Ντρου εξελέγη αρχηγός του Εργατικού Κόμματος τον Νοέμβριο του 2021.
Εκλογές 2022
Ο πρωθυπουργός Τίμοθι Χάρις διέλυσε την Εθνοσυνέλευση και προκήρυξε πρόωρες εκλογές στις 5 Αυγούστου 2022, στις οποίες νικητής με 6 έδρες συνολικά αναδείχθηκε το Εργατικό Κόμμα του Ντρου. Ο Χάρις ηττήθηκε, με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την πρωθυπουργία, καθώς το PLP έλαβε μόνο 1 έδρα.
Πρωθυπουργία
Στις 6 Αυγούστου 2022 o Ντρου ορκίστηκε πρωθυπουργός.
Η ορκωμοσία των υπουργών της κυβέρνησής του έγινε στις 15 Αυγούστου 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία
Πρωτάθλημα Εθνών
Το Πρωτάθλημα Εθνών μπορεί να παραπέμπει σε:
Ελεύθερος συνειρμός
Ο ελεύθερος συνειρμός είναι η διαδικασία κατά την οποία ένα άτομο σκέφτεται ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς, σχετικά με ένα θέμα, μια εικόνα, μια λέξη, μια σκέψη, κ.ά., όπως, για παράδειγμα, τη λέξη «φιλία». Οι όποιες σκέψεις, εικόνες, αναμνήσεις, άλλες λέξεις σχετικές με τη φιλία (π.χ., αγάπη) η μία μετά την άλλη, σχεδόν αυτόματα αποτελούν τη διαδικασία του ελεύθερου συνειρμού.
Ως θεραπευτική τεχνική χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Ζίγκμουντ Φρόιντ, γιατρό και θεμελιωτή της ψυχανάλυσης. Στην ψυχανάλυση ο ελεύθερος συνειρμός επιτρέπει στο άτομο να εκφράζει ελεύθερα τις σκέψεις του, χωρίς να προβλέπει σε τι θα τον οδηγήσουν άλλες σκέψεις, φόβοι, συναισθήματα, εικόνες ή χωρίς να τον απασχολεί αν αυτό που λέει είναι ωραίο ή άσχημο, σωστό ή λάθος. Με αυτό τον τρόπο έχει τη δυνατότητα να καταλάβει καλύτερα πώς νιώθει πραγματικά, ποιες είναι οι ανάγκες του και έτσι να αναγνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του. Η τεχνική του ελεύθερου συνειρμού χρησιμοποιείται επίσης και στον κλάδο της γνωστικής ψυχολογίας, και ιδιαίτερα σε έρευνες που αφορούν στην ανθρώπινη μνήμη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ψυχανάλυση Κατηγορία:Αναλυτική ψυχολογία
Δρούτσουλας Ικαρίας
Ο Δρούτσουλας είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 10 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Κάρολος του Βρανδεμβούργου
Ο Κάρολος, γερμ. Karl (16 Φεβρουαρίου 1655 - 7 Δεκεμβρίου 1674) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν διάδοχος του Βρανδεμβούργου.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος (επιζών) γιος του Φρειδερίκου-Γουλιέλμου εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και της Λουίζας-Ερριέττας των Νασσάου, κόρης του Φρειδερίκου-Ερρίκου πρίγκιπα της Οράγγης.
Η μητέρα του είχε, έξι χρόνια πριν γεννηθεί ο Κάρολος, ενεπιτυχείς εγκυμοσύνες, μάλιστα το 1649 είχε γεννήσει έναν γιο που έζησε ένα έτος. Ο Κάρολος-Αιμίλιος γεννήθηκε την ημέρα των 35ων γενεθλίων τού Φρειδερίκου-Γουλιέλμου και έγινε το επίκεντρο όλων. Έμοιαζε του πατέρα του και ανατράφηκε, ώστε να είναι πνευματώδης, να αποκρίνεται γρήγορα και να αρέσκεται στο κυνήγι και τον πόλεμο: αν ο καθηγητής του τού έπαιρνε το ξίφος του για λίγο, αμέσως γινόταν υπάκουος.
Το 1670 έγινε συνταγματάρχης του Συντάγματος "Ραντζίβιου τσου Φους". Τέσσερα έτη μετά, κατά τη διάρκεια τού Γαλλο-Ολλανδικού Πολέμου, μαζί με τον πατέρα του εισέβαλαν στην Αλσατία. Όμως ο Αυστριακός διοικητής Μπουρονβίλ ήταν διστακτικός και απρόθυμος, έτσι η εκστρατεία σύντομα κατέληξε σε αδιέξοδο. Το Φθινόπωρο ήταν κρύο και υγρό, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν προβλήματα στις προμήθειες και την υγεία της δύναμης του Βρανδεμβούργου. Τον Νοέμβριο ασθένησε ο Κάρολος και εστάλη στο Στρασβούργο για να ανακάμψει, αλλά ο πυρετός ανέβαινε και επτά ημέρες μετά απεβίωσε από δυσεντερία. Ήταν 19 ετών και άγαμος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Μήθυμνα (εφημερίδα)
Μήθυμνα ήταν η δισεβδομαδιαία εφημερίδα η οποία εκδιδόταν στη Μήθυμνα Λέσβου από το 1920 έως το 1923.
Ιστορία
Ιδρυτής της εφημερίδας ήταν ο Δ. Θ. Καμπούρης. Ο πλήρης τίτλος της ήταν Μήθυμνα-Εφημερίς επαρχιακή. Είχε σχήμα 35Χ25 και ήταν 2-4 σέλιδη και 3 στηλη. Ήταν συνέχεια της εφημερίδας Αγροτικός ταχυδρόμος που εκδόθηκε στην Καλλονή το 1919 και μετά ένα χρόνο, τον Ιούνιο του 1920, μεταφέρθηκε στη Μήθυμνα και κράτησε έως το 1923., για να μεταφερθεί στη Μυτιλήνη ως Πρόοδος, συνεχίζοντας την αρίθμησή της.
Μπρούνο Πέτσεϊ
Ο Μπρούνο Έντμουντ Πέτσεϊ (Bruno Edmund Pezzey, 3 Φεβρουαρίου 1955 – 31 Δεκεμβρίου 1994) ήταν Αυστριακός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως αμυντικός.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Θεωρούμενος ως ένας από τους σπουδαιότερους Αυστριακούς αμυντικούς όλων των εποχών, ο Πέτσεϊ ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία στην τοπική ΦΚ Βόραρλμπεργκ και μετακινήθηκε στην ΦΚ Βάκερ Ίνσμπρουκ μετά από μόνο μία σεζόν, κατακτώντας δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο. Στη συνέχεια, εντάχθηκε στην Άιντραχτ Φραγκφούρτης το 1978, κερδίζοντας το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ και ένα Κύπελλο Γερμανίας. Τέσσερις σεζόν με τη Βέρντερ Βρέμης δεν του έφεραν κάποιο τρόπαιο (δεύτερος στο πρωτάθλημα 2 φορές). Το 1987, εντάχθηκε στην ΦΚ Σβαρόφσκι Τιρόλ, με την οποία κέρδισε δύο πρωταθλήματα και ένα κύπελλο.
Εθνική ομάδα
Ο Πέτσεϊ έκανε το ντεμπούτο του στην Εθνική Αυστρίας τον Ιούνιο του 1975 εναντίον της Τσεχοσλοβακίας και συμμετείχε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982. Στο τελευταίο τουρνουά, σημείωσε το πρώτο γκολ της Αυστρίας στην ισοπαλία με 2–2 εναντίον της Βόρειας Ιρλανδίας στη Μαδρίτη. Με την εθνική ομάδα είχε 84 συμμετοχές και 9 γκολ. Το 2016 ήταν στην πέμπτη θέση με τον Φρίντριχ Κοντσίλια στον κατάλογο με τις περισσότερες συμμετοχές όλων των εποχών της Αυστρίας. Η τελευταία του διεθνής συμμετοχή ήταν ένας φιλικός αγώνας τον Αύγουστο του 1990 εναντίον της Ελβετίας.
Θάνατος και κληρονομιά
Ο Πέτσεϊ πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια σε νοσοκομείο του Ίνσμπρουκ την Παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 1994, αφού συμμετείχε σε ένα παιχνίδι χόκεϊ επί πάγου, μόλις λίγες εβδομάδες πριν από τα 40α γενέθλιά του. Άφησε πίσω τη γυναίκα του και τις δύο κόρες του. Ο σύλλογος που αγωνίστηκε ως νέος, ΦΚ Λάουτεραχ, ονόμασε το αθλητικό του συγκρότημα προς τιμήν του.
Τίτλοι και διακρίσεις
Βάκερ Ίνσμπρουκ
Άιντραχτ Φρανκφούρτης
Σβαρόφσκι Τίρολ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αυστρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Βάκερ Ίνσμπρουκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπουντεσλίγκα Αυστρίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Παίκτες νικητές Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ Κατηγορία:Αυστριακοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βέρντερ Βρέμης Κατηγορία:Αυστριακοί προπονητές ποδοσφαίρου
Εύδηλος Ικαρίας
Ο Εύδηλος είναι χωριό στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 492 κατοίκους. . Στον Εύδηλο ανήκει και ο συνοικισμός Δεκάκια, με 4 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Λεπενιώτης (αποσαφήνιση)
Με το επίθετο Λεπενιώτης μπορεί να αναφέρονται:
Μηνάς Αβραμίδης
Ο Μηνάς Αβραμίδης (1877-1954) ήταν λαϊκός κεραμίστας.
Γεννήθηκε στην Κιουτάχεια της Μικράς Ασίας και εργάσθηκε ως αγγειοπλάστης εκεί (η Κιουτάχεια ήταν φημισμένη για την παράδοσή της στη συγκεκριμένη τέχνη). Ο Αβραμίδης, ήδη ορφανός από πατέρα από μικρή ηλικία, εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 μαζί με τη μητέρα του Γεσθημανή και τη σύζυγό του Δωροθέα. Εργάσθηκε στο Νέο Φάληρο από το 1923 επί δύο χρόνια και μετά για κάποιο διάστημα στη Φλώρινα, μέχρι το 1926, οπότε και εγκαταστάθηκε οριστικά στη Θεσσαλονίκη.
Τα κεραμικά του Αβραμίδη, εκτός από τα παραδοσιακές αναπαραστάσεις φυτών και ζώων, παρουσίαζαν επίσης μορφές από την αρχαιότητα και την Παλαιά Διαθήκη. Κάποια άλλα εμπνέονται από την ισλαμική ανεικονική διακοσμητική παράδοση. Ο Αβραμίδης φιλοτέχνησε επίσης πήλινα αγάλματα (όπως το «Η πικραμένη προσφυγοπούλα»). Αρκετά έργα του βρίσκονται στο Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης, καθώς και στη συλλογή κεραμικής του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, στο Τζαμί Τζισταράκη, στην Αθήνα.
Πρωτάθλημα Εθνών ΚΟΝΚΑΚΑΦ
Το Πρωτάθλημα Εθνών ΚΟΝΚΑΚΑΦ (αγγλικά: CONCACAF Nations League) είναι διεθνής ποδοσφαιρική διοργάνωση στην οποία μετέχουν εθνικές ομάδες ανδρών των ομοσπονδιών μελών της CONCACAF, του περιφερειακού φορέα διοίκησης της Βόρειας Αμερικής, της Κεντρικής Αμερικής και της Καραϊβικής. Η διοργάνωση διεξάγεται στις ημερομηνίες που έχουν διατεθεί για διεθνή φιλικά στο Διεθνές Ημερολόγιο Αγώνων της FIFA. Η εναρκτήρια διοργάνωση αναμένεται να ξεκινήσει τονΣεπτέμβριο του 2019, με τα προκριματικά να ξεκινούν τον Σεπτέμβριο του 2018.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:CONCACAF
Λεπιδοτευθίς
Η λεπιδοτευθίς (Lepidoteuthis) είναι γένος θαλάσσιων μαλακίων, που ταξινομούνται στην υπέρταξη δεκαποδόμορφα, έχουν δηλαδή τη χαρακτηριστική μορφή των καλαμαριών. Περιλαμβάνει το μοναδικό είδος Lepidoteuthis grimaldii (κοινώς «καλαμάρι των Γκριμάλντι»).
Περιγραφή και ανεύρεση
thumb|left|Κοντινή απεικόνιση των «λεπιών» Η λεπιδοτευθίς είναι μεγαλόσωμο ζώο, του οποίου ο μανδύας φθάνει σε μήκος τα 86 εκατοστόμετρα, ενώ με τα πλοκάμια του τεντωμένα υπερβαίνει συνολικά το ένα μέτρο. Ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στα περιεχόμενα του στομαχιού ενός φυσητήρα και μεταγενέστερα αλιεύθηκε και ζωντανό. Χαρακτηρίζεται από τις δερματικές δομές του, που μοιάζουν με λέπια ψαριού, αλλά στην πραγματικότητα είναι πλησιέστερα προς τις φολίδες των ερπετών. Το καλαμάρι αυτό έχει ευρύτατη γεωγραφική κατανομή στις τροπικές και στις υποτροπικές περιοχές των κυριότερων ωκεανών της Γης: του Βόρειου και Νότιου Ατλαντικού, του νότιου Ινδικού Ωκεανού και του Ειρηνικού Ωκεανού. Στον τελευταίο έχει βρεθεί τόσο στα ανοικτά της Ιαπωνίας, όσο και πολύ νοτιότερα στον δυτικό Ειρηνικό, έως και τα ανοικτά της Νέας Ζηλανδίας.
Ταξινομική και ετυμολογία
Η λεπιδοτευθίς αποτελεί το μοναδικό γένος της ομώνυμης οικογένειας λεπιδοτευθίδες και με τη σειρά του το γένος αυτό περιλαμβάνει το μοναδικό είδος Lepidoteuthis grimaldii. Η ονομασία της οικογένειας και του γένους είναι σύνθετη, από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις (τριτόκλιτα ουσιαστικά) λεπίς και τευθίς, και μπορεί να αποδοθεί στη νεοελληνική με τη φράση «καλαμάρι με λέπια»: Οφείλεται στις χαρακτηριστικές δερματικές δομές του ζώου, που μοιάζουν με λέπια ψαριού. Η ονομασία του είδους, που μπορεί να μεταφρασθεί ως «καλαμάρι των Γκριμάλντι», δόθηκε από τον Γάλλο μαλακιολόγο Λουί Ζουμπέν προς τιμη του Οίκου των Γκριμάλντι, της δυναστείας του Μονακό. Η αιτία είναι ότι ο Πρίγκιπας Αλβέρτος Α΄ του Μονακό (όχι ο σημερινός), ο οποίος ήταν ερασιτέχνης μελετητής των κεφαλόποδων, πρωτοπόρησε στη έρευνα των καλαμαριών των βαθέων υδάτων με την ερευνητική μέθοδο της συλλογής και μελέτης των περιεχομένων του στομαχιού των φυσητήρων.
Κεραμείο Ικαρίας
Το Κεραμείο είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 98 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Φίλιππος Γουλιέλμος του Βρανδεμβούργου-Σβετ
Ο Φίλιππος-Γουλιέλμος, γερμ. Philipp-Wilhlelm (19 Μαΐου 1669 - 19 Δεκεμβρίου 1711) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν μάργραβος του Βρανδεμβούργου-Σβετ (1692-1711). Είναι ο ιδρυτής του 1ου κλάδου Σβετ.
Βιογραφία
Το 1711 απεβίωσε στο Σβετ (Schwedt) σε ηλικία 42 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Φρειδερίκος-Γουλιέλμος.
Οικογένεια
Το 1699 νυμφεύτηκε την Ιωάννα-Καρλόττα, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Β΄ πρίγκιπα του Άνχαλτ-Ντεσσάου και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
Θέρμες του Καρακάλλα
Οι Θέρμες του Καρακάλλα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα λουτρών στην Αρχαία Ρώμη. Κατασκευάστηκαν στο νότιο τμήμα της πόλης, κοντά στην Αππία οδό, με πρωτοβουλία του αυτοκράτορα Καρακάλλα και εγκαινιάστηκαν το 216 μ.Χ. Φημίζονταν για τον πλούσιο διάκοσμο και τα λαμπρά έργα τέχνης που τις κοσμούσαν.
Ιστορία
Στην αρχαιότητα ήταν γνωστές ως Αντωνεινιανές Θέρμες, υιοθετώντας ένα από τα επίσημα ονόματα του αυτοκράτορα Καρακάλλα, που ήταν Αντωνίνος. Η κατασκευή τους ξεκίνησε το 212 μ.Χ., όπως αποδεικνύουν οι σφραγίδες των πλίνθων και οι εργασίες ολοκληρώθηκαν το 216. Για την κατασκευή τους απασχολήθηκαν 9.000 εργάτες. Για την υδροδότησή τους κατασκευάστηκε μια ειδική διακλάδωση του υδραγωγείου Άκουα Μάρτσια, που πήρε το όνομα Αντωνεινιανό Υδραγωγείο. Ο εξωτερικός περίβολος κατασκευάστηκε από τους αυτοκράτορες Ηλιογάβαλο και Αλέξανδρο Σεβήρο. Επισκευές έγιναν επί Αυρηλιανού, Διοκλητιανού και Θεοδωρίχου. Το 537, εξαιτίας της καταστροφής των υδραγωγείων από τους Γότθους, οι θέρμες σταμάτησαν να λειτουργούν.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα τα κτίρια επαναχρησιμοποιήθηκαν με διάφορους τρόπους, κάποια τμήματα μετατράπηκαν σε κατοικίες, το δε κεντρικό τμήμα χρησίμευσε για ένα διάστημα ως πανδοχείο. Κάποιο κομμάτι της γύρω περιοχής χρησιμοποιήθηκε ως νεκροταφείο ενώ στο μεγαλύτερο τμήμα καλλιεργήθηκαν αμπέλια. Πέρα όμως από τις συγκεκριμένες χρήσεις, τα κτίρια του συγκροτήματος χρησιμοποιήθηκαν σαν πηγή οικοδομικών υλικών, ξηλώνοντας τα μάρμαρα που επένδυαν τους τοίχους και αφαιρώντας τα μέταλλα που συνέδεαν μεταξύ τους τα δομικά υλικά.
μικρογραφία | αριστερά | Ο Ταύρος των Φαρνέζε Ανασκαφές, που έγιναν σε διάφορες εποχές, κυρίως των 16ο αιώνα, έφεραν στο φως πολλά έργα τέχνης όπως τα γιγάντια αγάλματα της συλλογής Φαρνέζε, ο Ταύρος και ο Ηρακλής, που βρίσκονται στο Αρχαιολογικό μουσείο της Νάπολης, τις 2 γρανιτένιες γούρνες που τώρα κοσμούν την πλατεία Φαρνέζε της Ρώμης και το ψηφιδωτό με μια αναπαράσταση αθλητών, που ήρθε στο φως το 1824 και βρίσκεται στα Μουσεία Βατικανού. Πιο επιστημονικές και συστηματικές ανασκαφές έγιναν τον 20ο αιώνα: το 1901 και το 1912 ανασκάφτηκαν τα υπόγεια του συγκροτήματος και το 1938 μεγάλο Μιθραίο.
Στις Θέρμες του Καρακάλλα φιλοξενήθηκαν το 1960 τα αγωνίσματα της γυμναστικής κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ρώμης.
Περιγραφή
μικρογραφία |Κάτοψη του συγκροτήματος
Περίβολος
Οι διαστάσεις του εξωτερικού περιβόλου ήταν 337 x 328 μ. ενώ του κυρίως συγκροτήματος ήταν 220 x 114 μ. Μόνο οι Θέρμες του Διοκλητιανού (που εγκαινιάστηκαν το 306 μ.Χ.) ξεπέρασαν αυτά τα μεγέθη. Η τοιχοποιία ακολουθεί τη συνήθεια της εποχής, δηλαδή οι τοίχοι είναι κατασκευασμένοι από ρωμαϊκό σκυρόδεμα (opus caementicium) και επενδεδυμένοι με κόκκινους πλίνθους. Έχει υπολογιστεί ότι τα λουτρά μπορούσαν να εξυπηρετήσουν ταυτόχρονα 1.500 άτομα, ενώ ημερησίως τα επισκέπτονταν κατά μέσο όρο 8.000 άτομα.
Ο περίβολος, στη βορειοανατολική πλευρά του διέθετε μια διώροφη στοά η οποία δεν σώζεται πια. Η στοά, της οποίας οι χώροι λειτουργούσαν κατά πάσα πιθανότητα ως καταστήματα, κάλυπτε από τη μια πλευρά το τεράστιο τεχνητό άνδηρο πάνω στο οποίο είχαν κατασκευαστεί οι θέρμες. Στις δυο πλευρές του περιβόλου υπήρχαν δυο ημικυκλικές αψίδες που περιείχαν μια ημικυκλική κεντρική αίθουσα, της οποίας η μια πλευρά οριζόταν από μια κιονοστοιχία και δυο πλαϊνούς μικρότερους χώρους, ένας εκ των οποίων είναι μια οκτάγωνη αίθουσα, καλυμμένη με θόλο, τύπος στέγασης που συναντάται εδώ για πρώτη φορά.
Η νοτιοδυτική πλευρά διαθέτει μια πεπλατυσμένη αψίδα, σε σχήμα σταδίου με κερκίδες, με ελλιπή τη μια πλευρά του, πίσω από την οποία κρύβονταν οι τεράστιες δεξαμενές. Στο σύνολό τους ήταν 64, κατανεμημένες σε 2 σειρές και σε 2 ορόφους, η δε χωρητικότητά τους ήταν 80.000m3. Στις δυο γωνίες αυτής της πλευράς βρίσκονται δυο αψιδωτές αίθουσες που χρησίμευαν μάλλον ως βιβλιοθήκες, από τις οποίες σώζεται μόνο η δυτική. Οι βιβλιοθήκες έβλεπαν προς το προαύλιο των λουτρών και ήταν ανεπτυγμένες σε 2 επίπεδα. Ο περίβολος από την εσωτερική του πλευρά και για όλο το μήκος του, διέθετε μια στοά περιπάτου. Τον χώρο ανάμεσα σε αυτόν και το κεντρικό κτίσμα κάλυπταν κήποι.
Κυρίως κτίσμα
μικρογραφία | μπανιέρα από μαύρο γρανίτη (Μουσεία Βατικανού) Η κάτοψη του κυρίως κτίσματος είναι παρόμοια με αυτή άλλων αρχαιότερων λουτρών, όπως είναι οι Θέρμες του Τραϊανού. Ο προσανατολισμός τους, επίσης κοινός σε όλα τα αρχαία συγκροτήματα λουτρών, ήταν τέτοιος ώστε να πέφτει επάνω τους ο απογευματινός ήλιος για να θερμαίνει τους χώρους. Όπως στον περίβολο, έτσι και στο κυρίως συγκρότημα είναι εμφανής η προτίμηση των Ρωμαίων για τα καμπυλόγραμμα αρχιτεκτονικά στοιχεία (αψίδες, καμάρες, θόλοι). Οι τοίχοι των κύριων χώρων είχαν μαρμάρινη επένδυση και διάκοσμο από επιχρυσωμένο μπρούτζο. Τις οροφές στόλιζαν πιθανόν νωπογραφίες και όλα τα δάπεδα είχαν ψηφιδωτά. Ο μπανιέρες ήταν από τα πιο πολύτιμα μάρμαρα ή οι μικρότερες από βασάλτη, γρανίτη, πορφυρίτη και αλάβαστρο. Οι γυμνοί από την μαρμάρινη επένδυσή τους τοίχοι, που υψώνονται για πάνω από 30 μέτρα, μας δίνουν μόνο μια πολύ μικρή ιδέα για την επιβλητική εμφάνιση των λουτρών στην αρχαιότητα. Στη μεγαλοπρέπεια των κτιριακών εγκαταστάσεων θα πρέπει, η φαντασία του σημερινού επισκέπτη, να προσθέσει τα εκατοντάδες γλυπτά που κοσμούσαν τον χώρο, τα πολύχρωμα ψηφιδωτά και τους φροντισμένους κήπους. Η είσοδος γινόταν από 4 θύρες στη βορειοανατολική πλευρά. Από τις 2 θύρες η πρόσβαση γινόταν σε δυο προθαλάμους δίπλα στην πισίνα (natatio) ενώ οι άλλες 2 οδηγούσαν κατευθείαν στα γυμναστήρια. Οι 2 προθάλαμοι οδηγούσαν από τη μια πλευρά μέσω ενός χωρίσματος 4 κιόνων στην πισίνα, ενώ από την άλλη πλευρά σε ένα τετράγωνο χώρο με εκατέρωθεν 2 μικρότερους χώρους, οι οποίοι καλύπτονταν με κυλινδρικούς θόλους. Αυτός θα πρέπει να ήταν ο χώρος των αποδυτηρίων (apodyterium).
Ακολούθως ο θαμώνας περνούσε στις δυο μεγάλες παλαίστρες (γυμναστήρια) που βρίσκονταν στην ανατολική και δυτική πλευρά του συγκροτήματος. Το κεντρικό τμήμα του κάθε γυμναστηρίου ήταν υπαίθριο με διαστάσεις 50x20 μ., γύρω από τις 3 πλευρές του οποίου υπήρχε μια στοά με κίονες ενώ στην τέταρτη πλευρά υπήρχε πρόβλεψη για την εκγύμναση σε 5 κλειστούς χώρους. Το δάπεδο ακόμη καλύπτουν σημαντικά κομμάτια από τα αυθεντικά πολύχρωμα ψηφιδωτά. Μετά τους χώρους εκγύμνασης η διαδρομή συνεχιζόταν σε άλλους κλειστούς χώρους, διαφορετικών διαστάσεων,στους οποίους υπήρχαν συχνά μπανιέρες για τον καθαρισμό μετά τη γυμναστική. Ο ορθογώνιος χώρος με τις 2 καμπύλες πλευρές εικάζεται ότι ήταν το πυριατήριο (laconicum), όπου μετά την άσκηση γινόταν απαραίτητα ένα λουτρό εφίδρωσης. Σημαντικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι μικρές λοξές πόρτες ώστε να αποφεύγεται η διαρροή της θερμότητας. μικρογραφία | αριστερά | «θερμόν» Η διαδρομή, είτε ξεκινούσε από τα ανατολικά είτε από τα δυτικά, περνώντας μέσα από πανομοιότυπους χώρους, κατέληγε στο «θερμόν» (caldarium), του οποίου η πίσω πλευρά προεξείχε του συγκροτήματος. Η μεγάλη αυτή κυκλική αίθουσα είχε διάμετρο 34 μέτρα και καλυπτόταν από θόλο που ακουμπούσε σε 8 πελώριους κίονες, από τους οποίους σώζονται μόνο 2, ενώ από τους άλλους έχουν μείνει μόνο λίγα ίχνη. Στον εξωτερικό τοίχο υπήρχαν μεγάλα παράθυρα, τοποθετημένα σε 2 ορόφους, που δέχονταν τη ζεστασιά του ήλιου από τη μεσημβρία μέχρι το ηλιοβασίλεμα. Στο κέντρο υπήρχε μια μεγάλη στρογγυλή πισίνα, ενώ άλλες έξι μικρές βρίσκονταν ανάμεσα στους κίονες. Το νερό τους ζεσταινόταν μέσω υποκαύστων. μικρογραφία | Η Κολόνα στην πλατεία της Αγίας Τριάδος στη Φλωρεντία Ο επόμενος χώρος μετά το «θερμόν» είναι η αίθουσα του χλιαρού λουτρού (tepidarium) στα πλαϊνά του οποίου υπήρχαν επίσης 2 μικρές πισίνες. Στη συνέχεια ο επισκέπτης έφτανε στη μεγαλύτερη αίθουσα του κτιρίου, τη μεγάλη βασιλική, όπου ήταν το «ψυχρολουσίο» (frigidarium). Ο χώρος (58x24 μ.) καλύπτονταν από 3 μεγάλα σταυροθόλια, τα οποία στηριζόταν σε 8 πεσσούς, που, στην αρχαιότητα, ακουμπούσαν δίπλα σε ισάριθμες γρανιτένιες κολόνες. Μια από αυτές τις κολώνες μεταφέρθηκε το 1563 στη Φλωρεντία, για τον στολισμό της πλατείας της Αγίας Τριάδας. Οι 2 γούρνες της Πλατείας Φαρνέζε προέρχονται κατά πάσαν πιθανότητα από τους 2 ορθογώνιους χώρους που βρίσκονται εκατέρωθεν της βασιλικής. Τελευταίο τμήμα της διαδρομής ήταν ο υπαίθριος χώρος της πισίνας (natatio).
Υπόγεια
Τα υπόγεια μελετήθηκαν κατά τη διάρκεια των ανασκαφών του 1901 και του 1912. Καλύπτουν όλη την έκταση του συγκροτήματος και αποτελούνται από 2 επίπεδα: στο πρώτο βρίσκονταν όλοι οι βοηθητικοί χώροι υπηρεσίας, ένα πραγματικά δαιδαλώδες θολωτό δίκτυο που επέτρεπε στο πολυάριθμο υπηρετικό προσωπικό να κινείται χωρίς να ενοχλούνται οι θαμώνες, το δεύτερο επίπεδο ήταν το αποχετευτικό δίκτυο των λουτρών το οποίο κατέληγε σε έναν μεγάλο οχετό στην νοτιοδυτική πλευρά. μικρογραφία | αριστερά | υπόγειοι χώροι
Μιθραίο
Κάτω από την ημικυκλική αψίδα της βορειοδυτικής πλευράς του περιβόλου βρέθηκε το μεγαλύτερο Μιθραίο που έχει σωθεί στη Ρώμη. Ο κεντρικός χώρος καλύπτεται από μια σειρά σταυροθολίων που στηρίζονται σε πεσσούς και το δάπεδό του, που έχει διασωθεί στο ακέραιο, αποτελείται από λευκό μωσαϊκό με μαύρες λωρίδες. Πριν από αυτόν τον χώρο υπάρχει ο συνήθης προθάλαμος και άλλοι 2 χώροι, ο ένας εκ των δυο ερμηνεύτηκε ως ο στάβλος για τον ιερό θυσιαζόμενο ταύρο. Η επίσκεψη στο Μιθραίο γίνεται πλέον από την εξωτερική πλευρά του περιβόλου.
Σημειώσεις
<div style=""> <references group="Σημ" />
Φαρνεσόλη
Η φαρνεσόλη είναι φυσική οργανική ένωση που φέρει 15 άτομα άνθρακα και, χημικώς, χαρακτηρίζεται ως άκυκλη σεσκιτερπενική αλκοόλη. Υπό κανονικές συνθήκες, είναι ένα άχρωμο υγρό, αρκετά υδρόφοβο και επίσης αδιάλυτο στο νερό, αλλά είναι ένωση αναμίξιμη με έλαια.
Παράγεται από ενώσεις ισοπρενίου -5 ατόμων άνθρακα- τόσο στα φυτά όσο και στα ζώα. Τα ενεργοποιημένα με φωσφορικά παράγωγα της φαρνεσόλης είναι τα δομικά στοιχεία πιθανώς όλων των ακυκλικών σεσκιτερπενοειδών. Αυτές οι ενώσεις διπλασιάζονται για να σχηματίσουν σκουαλένιο -30C, το οποίο είναι η πρόδρομος ένωση για τα στεροειδή σε φυτά, ζώα και μύκητες. Η φαρνεσόλη και τα παράγωγά της είναι σημαντικές ενώσεις έναρξης για τη φυσική και τεχνητή οργανική σύνθεση.
Εξάπλωση & χρήσεις
Ανευρίσκεται με φυσικό τρόπο σε πολλά αιθέρια έλαια όπως σιτρονέλλα, νερόλι, κυκλάμινο, λεμονόχορτο, τουμπερόζα, τριαντάφυλλο, μόσχος, βάλσαμο και τολού. Χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία για να τονίσει τις οσμές γλυκών, λουλουδιών αρωμάτων.
Ενισχύει το άρωμα δρώντας ως συνδιαλύτης που ρυθμίζει την πτητικότητα των οσμών. Χρησιμοποιείται ιδιαίτερα σε αρώματα λιλά.
Πρόσθετα είναι ένα φυσικό φυτοφάρμακο για τα ακάρεα και αποτελεί ουσιαστικά φερομόνη για πολλά άλλα έντομα.
Χρησιμοποιείται ως αποσμητικό σε καλλυντικά προϊόντα. Η φαρνεσόλη υπόκειται σε περιορισμούς στη χρήση της στην αρωματοποιία, επειδή ορισμένα άτομα (βλ. αλλεργίες) μπορεί να ευαισθητοποιηθούν έντονα σε αυτή.
Ονομασία
Η ονομασία της αυτή έχει προέλευση από το όνομα του καρδιναλίου Εδουάρδου Φαρνέζε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρωματικές ύλες Κατηγορία:Τερπένια και τερπενοειδή Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες Κατηγορία:Φυσικά προϊόντα
Αράπηδες Αρκαδίας
Οι Αράπηδες είναι χωριό της τοπικής κοινότητας Σέρβου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ηραίας, του δήμου Γορτυνίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Αρκαδίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Γορτυνίας του νομού Αρκαδίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Γεωγραφία
Οι Αράπηδες είναι ορεινό χωριό στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Αρκαδίας. Βρίσκεται κοντά στη χαράδρα Γκούρα (βράχος του «Αράπη») του φερώνυμου ποταμού Γκούρα (παραπόταμου του Λαγκαδιανού) και στις νοτιοδυτικές πλαγιές της κορυφής «Φραντζέτα» (1.242 μ.) -η οποία χωρίζει το χωριό από τα Λαγκάδια-, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 842. Απέχει 3 χλμ. από τον Σέρβο, 3,5 χλμ. από την Κοκκινορράχη, 7 χλμ. από την Λυσσαρέα, 15 χλμ. από τα Λαγκάδια, 20 χλμ. από την Δημητσάνα και 63 χλμ. από την Τρίπολη.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1879 και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηραίας του νομού Αρκαδίας. Το 1912 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Σέρβου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Σέρβου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ηραίας. Με το ΦΕΚ 87Α - 12/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Ηραίαςκαι προσαρτήθηκε στον δήμο Γορτυνίας.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας
Ερατώ Αλακιοζίδου
Η Ερατώ Αλακιοζίδου (γενν. 20 Μαΐου 1971, Θεσσαλονίκη) είναι Ελληνίδα πιανίστα. Ανήκει στη γενιά των καλλιτεχνών που ασχολούνται ενεργά με το σύγχρονο ρεπερτόριο, ενώ παράλληλα ασχολείται ενεργά (από το 2000) με την ανάδειξη έργων Ελλήνων συνθετών του 20ου & 21ου αιώνα.
Διακεκριμένοι Έλληνες και ξένοι συνθέτες έχουν αφιερώσει έργα τους προς τιμή της, τα οποία ή ίδια παρουσίασε σε πρώτες εκτελέσεις (πάνω από 100), ενώ το ρεπερτόριό της περιλαμβάνει μια μεγάλη γκάμα έργων κλασικής και σύγχρονης μουσικής.
Τα πρώτα χρόνια
Με σπουδές στην Ελλάδα, στο Βέλγιο, τη Γερμανία και την Ελβετία μαθήτευσε δίπλα σε μεγάλους δασκάλους και παιδαγωγούς μεταξύ άλλων με την Ελένη Παπάζογλου (Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης-Δίπλωμα πιάνου με Άριστα παμψηφεί to 1990), L. Boyadjieva (Conservatoire de Villepinte Παρίσι, με Diplome Superieur d’Execution, την ανώτερη διάκριση και Α΄ Bραβείο -2002),Ε. Ξεναρίου, Γ. Θυμή, Ε. Λουκίδου, Ζ. Κωσταβέλη,S. Barova, S. Dimitrova, Alfredo Speranza, Lazar Berman, Margaret Newmann, Carla Cuidici, Julia & Constantin Ganevi. Με υποτροφία του Μακεδονικού Ωδείου σπούδασε Ανώτερα Θεωρητικά (πτυχία Αρμονίας(1997), Αντίστιξης(1999) & Φούγκας(2001).
Οι επιρροές της, μουσικές και τεχνικές προέρχονται από πολλές πιανιστικές σχολές, κυρίως των δασκάλων με τους οποίους δούλεψε ως προς την σολιστική ερμηνεία και τη μουσική προσέγγιση κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου : Νίκος Αστρινίδης (μαθητής του Dinu Lipatti), Julia και Constantin Ganev (μαθητές του Heinrich Neuhaus), Roberto Szidon (μαθητής  της Ilona Kabos, Claudio Arrau & Arthur Rubinstein).
Καλλιτεχνική Δραστηριότητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό
Η καλλιτεχνική της δραστηριότητα περιλαμβάνει συναυλίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ολλανδία, Γερμανία, Γιουγκοσλαβία, Ελβετία, Βέλγιο, Τουρκία, Βουλγαρία, Γαλλία, Αγγλία, Πολωνία κ. α) τόσο με ατομικά ρεσιτάλ όσο και με σύνολα μουσικής δωματίου και ορχήστρες, αποσπώντας πάντα εξαιρετικές κριτικές. Έχει εμφανιστεί σε σημαντικές αίθουσες συναυλιών και φεστιβάλ: Musica Polonica Nova,Metropolitan Music Festival, Hands on Piano, Camino de Genere, Goldsmiths University- Center of Russian Music, Izmir University Festival-International Music Days, Klasik Keyfler Festival, Verona Conservatorio, Festival“Ι Concerti del Chiosto¨,Conservatorio di Venezia, Fontation Pierre Gianada, Guarnerius Hall, Piannisimo Festival, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών & Θεσσαλονίκης, Ιόνιο Πανεπιστήμιο, «Δημήτρια», Φεστιβάλ «Γιάννη Α. Παπαϊωάννου», Sani Festival, Φεστιβάλ «Μουσικές του Κόσμου», «Ελευθέρια», Φεστιβάλ Σύμης, Θέατρο Ανατολικής τάφρου, Μουσείο Μπενάκη, Αίθουσα Τελετών Α.Π.Θ., Τελλόγλειο, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Αρχαιολογικό & Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης κ.α.
Έχει συμπράξει  με τη Συμφωνική Ορχήστρα «Nae Leonard» Galati της Ρουμανίας υπό την διεύθυνση του Liviu Buiuc,με την Ορχήστρα των Χρωμάτων υπό την διεύθυνση του Μίλτου Λογιάδη, με την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης υπό την διεύθυνση του Δημήτρη Μποτίνη, με το ενόργανο σύνολο idée fixe υπό την διεύθυνση του Θόδωρου Αντωνίου, Αλέξανδρου Μυράτ και  Δημήτρη Δημόπουλου, με το κουαρτέτο εγχόρδων Lutoslawski .Έχει ηχογραφήσει για την Ελληνική, Βουλγαρική και Γερμανική Ραδιοτηλεόραση και έχει δώσει συνεντεύξεις στον ελληνικό και ξένο τύπο.