cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φράγκο CFP
Ιστορία
Το φράγκο CFP δημιουργήθηκε το Δεκέμβριο του 1945, την ίδια περίοδο με το Φράγκο CFA. Όταν η Γαλλία επικύρωσε τη συμφωνία Μπρέτον Γουντς, το γαλλικό φράγκο υποτιμήθηκε από τα 200 φράγκα για μία αγγλική λίρα σε 480 φράγκα για 1 λίρα. Έτσι δημιουργήθηκαν νέα νομίσματα στις γαλλικές αποικίες. Το φράγκο CFP δεν υποτιμήθηκε και η ισότιμία του με το γαλλικό φράγκο ήταν αρχικά τα 2,4 γαλλικά φράγκα = 1 φράγκο CFP. Το 1949 η ισοτιμία έγινε 5,5 γαλλικά φράγκα= 1 φράγκο CFP. Η ισοτιμία φράγκου Γαλλίας και φράγκου CFP ήταν:
Το 1960 εισήχθη το νέο γαλλικό φράγκο στη Γαλλία, το οποίο είχε ίδια αξία όση είχαν και 100 παλιά. Η ισοτιμία φράγκου και φράγκου CFP έγινε τώρα 0,055 γαλλικά φράγκα = 1 φράγκο CFP.
Αρχικά το φράγκο του Ειρηνικού είχε εισαχθεί σε ξεχωριστή μορφή στη Γαλλική Πολυνησία, Νέα Καληδονία και στις Νέες Εβρίδες. Η Ουώλλις και Φουτούνα χρησιμοποιεί το νέο φράγκο της Νέας Καληδονίας. Το 1969 το φράγκο των Νέων Εβρίδων διαχωρίστηκε από το φράγκο CFP και τελικά αντικαταστάθηκε από το βάτου το 1982.
Από την 1 Ιανουαρίου 1999, το CFP έχει "κλειδωμένη" ισοτιμία με το ευρώ στα 1000 φράγκα CFP = 8,38 ευρώ.
Διάταγμα της 15ης Σεπτεμβρίου 2021, το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 26 Φεβρουαρίου 2022, ορίζει το όνομα CFP franc ως «φράγκο των γαλλικών κοινοτήτων του Ειρηνικού»..
Κέρματα
Το 1949 άρχισαν να βγάζουν κέρματα η Νέα Καληδονία και η τότε Γαλλική Ωκεανία, σήμερα Γαλλική Πολυνησία.
Χαρτονομίσματα
Τα πρώτα τραπεζογραμμάτια άρχισαν να τυπώνονται στις Νέες Εβρίδες το 1965 και στη Νέα Καληδονία και Γαλλική Πολυνησία το 1969. Το 1985 έκανε την εμφάνισή του ένα νέο χαρτονόμισμα, αυτό των 10.000 φράγκων. Την περίοδο 1992-1996, κυκλοφόρησαν και τραπεζογραμμάτια των 500, 1000 και 5.000 φράγκων.
Το συνολικό σχέδιο δεν έχει αλλάξει από το 1969.
Τάρα
Προτού καθιερωθεί το νόμισμα στις χώρες αυτές του Ειρηνικού, για τις συναλλαγές χρησιμοποιείται και το Πέσος της Χιλής. Στα αγγλικά είναι γνωστό ως 1 δολάριο. Η λέξη δολάριο έγινε τάρα (tārā) και αυτός ο ανεπίσημος όρος ισοδυναμεί με 5 κέρματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φράγκο Φραγκο
Χάνιμπαλ, το ξύπνημα του Κακού
Το Χάνιμπαλ, το ξύπνημα του Κακού (Hannibal Rising) είναι μυθιστόρημα (ψυχολογικό θρίλερ) του αμερικανού μυθιστοριογράφου Τόμας Χάρις που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2006.
Το μυθιστόρημα αναφέρεται στην παιδική και νεανική ηλικία του πρωταγωνιστή του, αλλά και πρωταγωνιστή και των υπόλοιπων βιβλίων του Χάρις, του διαβόητου ψυχίατρου-κανίβαλου και κατά συρροήν δολοφόνου Χάνιμπαλ Λέκτερ. Παράλληλα σχεδόν με το βιβλίο ο Χάρις έγραψε και το σενάριο για την κινηματογραφική διασκευή του που κυκλοφόρησε με τον ίδιο τίτλο "Hannibal Rising", (ελληνικός τίτλος «Χάνιμπαλ: Η Αρχή» ) το 2007.
Στην Ελλάδα το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2007. (ISBN 978-960-450-887-7).
Περίληψη
Ο Χάνιμπαλ Λέκτερ ήταν ο όγδοος στη σειρά απόγονος του Χάνιμπαλ του Βλοσυρού (ευγενή της Λιθουανίας) που έχτισε και τον πύργο της οικογένειας Λέκτερ. Με την έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα (της γερμανικής επίθεσης στην ανατολική Ευρώπη) το 1941, η οικογένεια θα εγκαταλείψει τον πύργο, για να βρει καταφύγιο σε ένα απομονωμένο κυνηγετικό περίπτερο στο δάσος. Εκεί θα ζήσει τριάμισι χρόνια, πριν αφανιστεί. Οι γονείς και οι υπηρέτες σκοτώνονται κατά τη διάρκεια της τελευταίας γερμανικής επίθεσης, ενώ τα δυο αδέρφια (ο οχτάχρονος Χάνιμπαλ και η αδερφή του Μίσα), θα πέσουν στα χέρια Λιθουανών δολοφόνων και πλιατσικολόγων. Όταν ο σοβιετικός στρατός θα φτάσει στην περιοχή δεν θα βρεί παρά μόνο τον δεκάχρονο Χάνιμπαλ, σε κατάσταση μεταξύ ζωής και θανάτου. Οι σοβιετικοί θα στείλουν τον μικρό σε ένα ορφανοτροφείο (η αδερφή του ήταν θύμα κανιβαλισμού από τη μεριά των Λιθουανών), και εκεί θα τον ανακαλύψει ένας θείος του ζωγράφος, ο οποίος θα καταφέρει να τον πάρει μαζί του στο Παρίσι. Στο Παρίσι, θα σπουδάσει ιατρική και θα γνωρίσει τον έρωτα στο πρόσωπο της θείας του, της Λαίδη Μουρασάκι, αλλά άνθρωπος δεν θα ξαναγίνει ποτέ. Ο Λέκτερ θα εκδικηθεί τους δολοφόνους της αδερφής του - αφού και αυτοί είχαν καταφύγει στη Γαλλία. Αν και θα συλληφθεί από την αστυνομία, η έλλειψη αποδείξεων και το γεγονός ότι σκότωσε εγκληματίες πολέμου, δεν θα τον οδηγήσουν στη φυλακή, αλλά στις Η.Π.Α., όπου και θα εργαστεί στο νοσοκομείο Τζων Χόπκινς του Μέριλαντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Τόμας Χάρις
Γραμμή Μεταξά
Γραμμή Μεταξά ονομάζεται η σειρά οχυρωματικών έργων, υπόγειων και επίγειων, κατά μήκος των ελληνοβουλγαρικών συνόρων, που κατασκευάστηκαν με σκοπό την άμυνα της Ελλάδας σε περίπτωση εισβολής κατά τον επικείμενο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο και απετέλεσε τελικά τον κύριο προμαχώνα της. Η Γραμμή Μεταξά αποτελεί το μεγαλύτερο ελληνικό οχυρωματικό έργο στη νεότερη ιστορία.
Ιστορία
Λόγω της στρατηγικής της σημασίας κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, λήφθηκε η απόφαση να οχυρωθεί η οριογραμμή Ρούπελ στις Σέρρες και Λίσσε στη Δράμα με τα ομώνυμα οχυρά.
Γερουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Η Γερουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (Heyet-i Âyân ή Meclis-i Âyân, Ayan Meclisi, κατά λέξη "Συνέλευση των Προυχόντων") ήταν η Άνω Βουλή του Κοινοβουλίου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της Γενικής Συνελεύσεως. Τα μέλη της ήσαν ορισθέντες προύχοντες εντός της Οθωμανικής Κυβερνήσεως οι οποίοι, μαζί με την εκλεχθείσα Κάτω Βουλή της Βουλής των Αντιπροσώπων (Meclis-i Mebusan), αποτελούσαν την Γενική Συνέλευση. Ιδρύθηκε υπό την πρώτη της μορφή σύμφωνα με το Οθωμανικό Σύνταγμα του 1876, στόχος του οποίου ήταν η μεταρρύθμιση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε συνταγματική μοναρχία.
Γραμμή Μεταξά
Σχεδιασμός έργου
Η οχυρωματική αυτή γραμμή που έλαβε το όνομά της από τον σχεδιαστή και δημιουργό της, τον τότε πρωθυπουργό και υπουργό Εθνικής Άμυνας της Ελλάδας, Ιωάννη Μεταξά, αποτελούνταν κυρίως από υπόγειες σήραγγες που περιελάμβαναν επιμέρους επίγεια οχυρά συγκροτήματα, με παρατηρητήρια, πυροβολεία και πολυβολεία κ.λπ. καθώς και μία τεράστια ανάπτυξη αντιαρματικών τάφρων, ζωνών αντιαρματικών σιδηροπηγμάτων και σκυροδέματος σε διπλές και τριπλές γραμμές ανάσχεσης, που στο σύνολό του για την εποχή του και με τα τότε ελληνικά δεδομένα αποτέλεσε ένα τιτάνιο έργο. Την υλοποίηση του μεγαλόπνοου αυτού σχεδίου ανέλαβε η Διοίκηση Φρουρίου Θεσσαλονίκης, που την εποχή εκείνη αποτελούσε μεγάλο σχηματισμό, η οποία και συγκρότησε ειδική «Επιτροπή Μελετών Οχύρωσης» στην οποία συμμετείχαν τοπογράφοι, γεωγράφοι, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, με συμμετοχή και άλλων στρατιωτικών μονάδων, όπως Μηχανικού, αλλά και πολιτικών, όπως το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, πολλές βιομηχανίες Αθήνας και Πειραιά κ.λπ. Η Επιτροπή υπό την πίεση του χρόνου στη συνέχεια των εργασιών επιλογής των σημείων κατασκευής οχυρών και όλων των απαραίτητων άλλων έργων υπέβαλε σχετική έκθεση προτάσεων στο Υπουργείο Άμυνας όπου μετά από συσκέψεις αποφασίσθηκε η κατασκευή του έργου η οποία κάλυπτε οχυρωτικά από την Κεντρική Μακεδονία (όρος Μπέλες) μέχρι την Κομοτηνή καλύπτοντας τμηματικά μία ζώνη μήκους περίπου 300 χλμ., χωρίς να περιλαμβάνονται σ΄ αυτή οι επεκτάσεις αντιαρματικών ζωνών και άλλων συμπληρωματικών οχυρώσεων που έφθαναν μέχρι τον ποταμό Έβρο.
Γερουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Τα μέλη της Γερουσίας επιλέγονταν από τον Σουλτάνο, ενώ ο αριθμός αυτών περιοριζόταν στο ένα τρίτο (1/3) του αριθμού των μελών της αντιπροσωπευτικής Βουλής των Αντιπροσώπων. Τα μέλη και ο πρόεδρος της Γερουσίας ορίζονταν προκειμένου να είναι αξιόπιστοι και ικανοί διοικούντες του κράτους, ενώ υπήρχε η απαίτηση να είναι τουλάχιστον 40 ετών. Επίσης, σύμφωνα με τον 62ο όρο του Συντάγματος του 1876, κυβερνητικοί υπουργοί, επαρχιακοί κυβερνήτες, στρατιωτικοί διοικητές, καζασκέρηδες, πρεσβευτές, Ανατολικοί Ορθόδοξοι Πατριάρχες, ραβίνοι, καθώς και φερίκ του στρατού και του ναυτικού, εφόσον πληρούσαν ορισμένους όρους, μπορούσαν, επίσης, να καταστούν μέλη της Γερουσίας μέσω των αξιωμάτων τους.
Γραμμή Μεταξά
Σχεδιασμός έργου
Ιδιαίτερη μάλιστα βαρύτητα είχε δοθεί στον απόρρητο χαρακτήρα της κατασκευής και στην απόλυτη μυστικότητα των όλων εργασιών.
Γερουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Μέλη και των δύο Βουλών, μαζί με τους κυβερνητικούς υπουργούς υπό την ηγεσία του Μέγα Βεζίρη (του de facto Πρωθυπουργού της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας), συναντιόνταν μια φορά τον χρόνο προκειμένου να συζητήσουν και να συντάξουν μια σειρά αιτημάτων προς τον Σουλτάνο, προκειμένου αυτός να τα εξετάσει και να τα ικανοποιήσει στην διάρκεια του αμέσως επόμενου έτους, καθώς και να εξετάσουν τις ενέργειες στις οποίες ο τελευταίος προέβη στην διάρκεια του αμέσως προηγούμενου έτους. Στην διάρκεια της ίδιας ημέρας, οι Γερουσιαστές προέβαιναν σε όρκο πίστης προς το Σύνταγμα, τον Σουλτάνο, το Έθνος, καθώς και τα καθήκοντά τους.
Γραμμή Μεταξά
Σκοπιμότητα
Κύριος σκοπός της κατασκευής της οχυρωματικής αυτής γραμμής δεν ήταν η συνεχής παθητική άμυνα, αλλά η απόκρουση μιας αιφνίδιας εχθρικής προσβολής με παράλληλη εξασφάλιση προκάλυψης τμημάτων στρατού εκστρατείας. Η «Επιτροπή Μελετών Οχυρώσεων» που συστάθηκε επί τούτου μελέτησε την κατασκευή μόνο για τις ανάγκες προκάλυψης οι οποίες και ήταν: Συγκεκριμένα η Επιτροπή Μελετών ανέφερε στην έκθεσή της σχετικά: Εκ της περικοπής αυτής συνάγεται καθαρά ότι όλο το έργο είχε προσωρινό αμυντικό και μόνο χαρακτήρα.
Γερουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Οι λογαριασμοί και προϋπολογισμοί που εγκρίνονταν από την Βουλή των Αντιπροσώπων αποστέλλονταν στην Γερουσία, όπου και ελέγχονταν από θρησκευτικής, ηθικής, οικονομικής, κοινωνικής και στρατιωτικής άποψης, καθώς και τροποποιούνται ή αποστέλλονται εκ νέου προς την Βουλή. Η Γερουσία, επίσης, είχε την εξουσία της θέσπισης αρχικών νομικών διατάξεων.
Γραμμή Μεταξά
Κατασκευή οχυρών
Τη «Γραμμή Μεταξά», αποτελούσαν είκοσι ένα (21) οχυρά. Τα οχυρά αυτά είχαν κατασκευασθεί, αποκλειστικά από ελληνικά χέρια, για την αμυντική θωράκιση της Ελλάδος από βουλγαρική επίθεση, επειδή την περίοδο εκείνη, 1936-1940, η Βουλγαρία ήταν έξω από το Βαλκανικό Σύμφωνο Φιλίας και επιζητούσε να ξαναπάρει τα ελληνικά εδάφη που είχε υπό την κατοχή της και είχε χάσει κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-1913).
Γερουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Α΄ Συνταγματική Περίοδος (1876-1878)
Η Γερουσία συνεκλήθη για πρώτη φορά την Δευτέρα 19 Μαρτίου του 1877. Κατά την περίοδο στην διάρκεια της οποίας ο Σερβέρ Πασάς προήδρευε της Γερουσίας, η τελευταία αριθμούσε 27 μέλη. Όταν ο Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄ διέταξε την διάλυση του Κοινοβουλίου στις 13 Φεβρουαρίου 1878, η Γερουσία έπαυσε να συνεδριάζει, ωστόσο τα μέλη της εξακολούθησαν να αμείβονται με κυβερνητικούς μισθούς, ενώ οι θέσεις τους ως στρατιωτικοί και πολιτικοί ηγέτες παρέμειναν απαράλλακτες.
Β΄ Συνταγματική Περίοδος (1908-1920)
Έπειτα από την διακήρυξη της Β΄ Συνταγματικής Περιόδου, τροπολογίες πραγματοποιήθηκαν επί του Συντάγματος του 1876. Σύμφωνα με τις συγκεκριμένες τροπολογίες, η Γερουσία ξεκίνησε να συνεδριάζει σε ετήσια βάση, στις αρχές του μήνα Νοέμβριου, αναλόγως της αρεσκείας του Σουλτάνου, ενώ διαλυόταν έπειτα από διάστημα τεσσάρων μηνών. Η Γερουσία, συνήθως, συνεδρίαζε έπειτα από την Βουλή των Αντιπροσώπων. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, κατόπιν αιτήματος του Σουλτάνου, ή κατόπιν γραπτής εγκλίσεως υπογεγραμμένης από την πλειοψηφία των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων, το σύνολο του Κοινοβουλίου δύνατο να συνέρχεται σε από κοινού συνεδρίαση της Γερουσίας και της Βουλής με την συνεδρίαση να επεκτείνεται σε χρονική διάρκεια.
Στις 17 Δεκεμβρίου 1908, η Γερουσία συνεκλήθη εκ νέου για πρώτη φορά έπειτα από διάστημα 30 ετών, με αρκετά εκ των μελών της να αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου έως και την διάλυσή της με το πέρας του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1920, όταν και η Συμμαχική κατάληψη της Κωνσταντινούπολης υποχρέωσε την de jure διάλυση του Κοινοβουλίου στις 16 Μαρτίου 1920. Η de facto διάλυση έλαβε χώρα στις 11 Απριλίου του ιδίου έτους, όταν και ο Σουλτάνος, όντας υπό την πίεση των εισβολέων Συμμάχων, διέταξε επισήμως την διάλυση του Κοινοβουλίου.
Γραμμή Μεταξά
Κατασκευή οχυρών
Όλα τα οχυρά διατηρούνται σε καλή κατάσταση και εν ενεργεία. Ορισμένα είναι ανοιχτά για το κοινό.
Γερουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Μέλη
=== Α΄ Συνταγματική Περίοδος (1876-1878) ===
Γραμμή Μεταξά
Κατασκευή οχυρών
Το καθένα από τα οχυρά αυτά έχει και την ιστορία του, τη γενναία αντίσταση των υπερασπιστών του. Πολλά οχυρά έμειναν απόρθητα και παραδόθηκαν στις 10 Απριλίου μετά την υπογραφή του σχετικού Πρωτοκόλλου Συνθηκολόγησης (9 Απριλίου 1941).
Γερουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Β΄ Συνταγματική Περίοδος (1908-1920)
This incarnation της Γερουσίας περιελάμβανε δύο επιζώντα μέλη της αρχικής Γερουσίας του 1877, επί συνολικού αριθμού 32 ιδρυτικών μελών. Παρά το γεγονός πως η χάρτα της υπαγόρευε να έχει αριθμό μελών ίσο με το ένα τρίτο των μελών της Βουλής των Αντιπροσώπων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή άνω των 90 μελών, αριθμό τον οποίον και ουδέποτε υπερέβη. Το 1909, είχε 44 μέλη, το 1910, είχε 48 μέλη, το 1911, είχε 58 μέλη, ενώ το 1914, είχε 48 μέλη.
Γραμμή Μεταξά
Κατασκευή οχυρών
Οι οχυρώσεις της Γραμμής Μεταξά αποτελούνται από 21 ανεξάρτητα συγκροτήματα και μέγα πλήθος αντιαρματικών τάφρων, χαρακωμάτων και σιδηροπαγών ζωνών ανάσχεσης.
Τα Οχυρά Γραμμής Μεταξά
Η Γραμμή Μεταξά περιελάμβανε τα ακόλουθα 21 Οχυρά κατά σειρά από δυτικά, περιοχή Μπέλες, προς ανατολικά - ΒΑ. Ξάνθης.
Γερουσία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβέρνηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Γραμμή Μεταξά
Στατιστικά έργου
Η αμυντική αυτή οχύρωση αποτελεί το μέγιστο τεχνικό έργο της Ελλάδας κατά τον περασμένο αιώνα, όπως αποδεικνύεται από ορισμένα συνοπτικά στοιχεία :
Αποτελεσματικότητα
Η Γραμμή Μεταξά είχε ως σκοπό την προφύλαξη των ελληνικών συνόρων και τη χρονοτριβή της προέλασης εχθρικών στρατευμάτων. Κατά τη Μάχη των Οχυρών, ο ελληνικός στρατός κατάφερε να αμυνθεί επί τρεις μέρες στις δυνάμεις του άξονα, κάτι που έδωσε πολύτιμο χρόνο στους συμμάχους να στείλουν ενισχύσεις και να προετοιμάσουν αντεπίθεση με σκοπό την ανακατάληψη των οχυρών.
Δυστυχώς όπως αποδείχθηκε και κατά την εισβολή της Γαλλίας, με τις αντίστοιχες οχυρωματικές κατασκευές της γραμμής Μαζινό, ένα αδύναμο σημείο της γραμμής είναι αρκετό για να κάμψει κάθε αντίσταση.
Λοτάι Τσέρινγκ
Ο Λόται Τσέρινγκ ( Τζόνγκα: བློ་གྲོས་ཚེ་རིང་, Νεπαλικά: लोटे छिरिङ, γεννημένος στις 10 Μαΐου 1969) είναι Μπουτανέζος πολιτικός και ιατρός που είναι ο τρέχων πρωθυπουργός του Μπουτάν, στο αξίωμά από τις 7 Νοεμβρίου 2018. Είναι επίσης πρόεδρος του πολιτικού κόμματος Ντρούκ Νιαμρούπ Τσογκπά από τις 14 Μαΐου του 2018.
Ζωή και εκπαίδευση
Ο Τσέρινγκ γεννήθηκε στις 10 Μαΐου 1969, σε μια ταπεινή οικογένεια. Προέρχεται από το χωριό Νταλούκα στο Μεγουάνγκ Γκεγουόγκ της περιοχής του Τιμπού.
Έλαβε την πρώιμη εκπαίδευσή του από το Γυμνάσιο Πουνάχα και αποφοίτησε από το Κολλέγιο Σερούμπτσε. Αποφοίτησε από το Ιατρικό Κολλέγιο του Μαϊαμανσίνγκ στο Πανεπιστήμιο της Ντάκα του Μπαγκλαντές και έλαβε πτυχίο ιατρικής και χειρουργικής MBBS το 2001. Ολοκλήρωσε την φοίτηση του στην χειρουργική στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο Μπανγκαμπάντου Σέιχ Μουτζίμπ στη Ντάκα του Μπαγκλαντές. Το 2007, σπούδασε Ουρολογία στο Ιατρικό Κολλέγιο του Ουισκόνσιν των ΗΠΑ, υπό την υποτροφία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Με την επιστροφή του στο Μπουτάν, ήταν ο μόνος εξειδικευμένος και εκπαιδευμένος ουρολόγος στη χώρα του. Το 2010, απέκτησε υποτροφία στην Ενδοουρολογία στο Γενικό Νοσοκομείο της Σιγκαπούρης, και στο Πανεπιστήμιο Οκαγιάμα της Ιαπωνίας. Έλαβε μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο της Καμπέρα στην Αυστραλία το 2014.
Προσωπική ζωή
Ο Τσέρινγκ, ένας νεπαλόγλωσσος Λοτσάμπα, είναι παντρεμένος με την γιατρό Ούγκιεν Ντεμά. Έχουν αποκτήσει μια κόρη. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στο Περιφερειακό Νοσοκομείο Αναφοράς Μονγκάρ, υιοθέτησε ένα κορίτσι και ένα αγόρι.
Επαγγελματική Καριέρα
Ο Τσέρινγκ υπηρέτησε ως σύμβουλος χειρουργικής στο Εθνικό Νοσοκομείο Αναφοράς του Τιμπού και στο Περιφερειακό Νοσοκομείο Αναφοράς Μονγκάρ, ενώ υπηρέτησε επίσης ως σύμβουλος ουρολόγος στο Εθνικό Νοσοκομείο Αναφοράς του Τιμπού για 11 χρόνια. Αφού πλήρωσε περίπου 6.2 εκατομμύρια νγκούλτρουμ στην Βασιλική Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, παραιτήθηκε από το Εθνικό Νοσοκομείο Αναφοράς του Τιμπού ως ουρολόγος για να συμμετάσχει στην πολιτική το 2013.
Πολιτική καριέρα
Στις 14 Μαΐου 2018, ο Τσέρινγκ έλαβε 1.155 ψήφους και εξελέγη πρόεδρος του Ντρούκ Νιαμρούπ Τσογκπά (DNT) μόλις πέντε μήνες πριν από τις εκλογές για την τρίτη εθνική συνέλευση.
Εκλέχτηκε στην Εθνική Συνέλευση του Μπουτάν ως υποψήφιος του DNT από την εκλογική περιφέρεια του Νότιου Τιμπού στις εκλογές της Εθνικής Συνέλευσης του Μπουτάν το 2018. Έλαβε 3.662 ψήφους, νικώντας τον Κίνλεϊ Τσέρινγκ, υποψήφιο του DPT. Το κόμμα του κέρδισε τον μεγαλύτερο αριθμό εδρών στις εκλογές της Εθνικής Συνέλευσης του 2018, φέρνοντας τον Τσέρινγκ στην πρωθυπουργία και το Ντρούκ Νιαμρούπ Τσογκπά στην κυβέρνηση για πρώτη φορά. σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:The_Prime_Minister,_Shri_Narendra_Modi_with_the_Prime_Minister_of_Bhutan,_Dr._Lotay_Tshering,_at_Rashtrapati_Bhavan,_in_New_Delhi_on_December_28,_2018.jpg|μικρογραφία|Ο [[Ναρέντρα Μόντι με τον Λοτάι Τσέρινγκ, στο Ραστραπάτι Μπαβάν, στο Νέο Δελχί στις 28 Δεκεμβρίου του 2018]]
Πρωθυπουργία
Στις 7 Νοεμβρίου 2018, αντικατέστησε τον Τσέρινγκ Τομπγκάι και ορκίστηκε ως ο τρίτος δημοκρατικά εκλεγμένος πρωθυπουργός του Μπουτάν.
Στις 27 Δεκεμβρίου 2018, έφτασε στην Ινδία (τριήμερη επίσκεψη) στο πρώτο του ταξίδι στο εξωτερικό αφού ανέλαβε το αξίωμα.
Υπουργικό συμβούλιο
Ο Τσέρινγκ ανακοίνωσε τους 10 υπουργούς του στις 3 Νοεμβρίου 2018.
Μπερ Σεβά
Η Μπερ Σεβά (בְּאֵר שֶׁבַע, بئر السبع) είναι πόλη στο νότιο μέρος του Ισραήλ και με 209.002 κατοίκους, η 8η μεγαλύτερη πόλη της χώρας. Είναι γνωστή για το τμήμα ποδοσφαίρου της, Χάποελ Μπερ Σεβά.
Ιστορία
thumb|Το κέντρο της πόλης Πρωτοαναφέρεται στην ιστορία ήδη τον δέκατο αιώνα προ Χριστού. Σύμφωνα με τη Βίβλο, τα πηγάδια έχουν σκαφτεί από τον Αβραάμ και τον Ισαάκ, όταν έφτασαν εκεί. Κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής και αργότερα βυζαντινής περιόδου, η πόλη χρησίμευσε ως πρώτη γραμμή άμυνας κατά των Ναβαταίων. Οι τελευταίοι κάτοικοι του Τελ Μπερ Σεβά ήταν οι Βυζαντινοί, οι οποίοι εγκατέλειψαν την πόλη κατά τη διάρκεια της Αραβικής κατάκτησης της Παλαιστίνης τον 7ο αιώνα.
Απέκτησε μεγαλύτερη σημασία κατά τον 19ο αιώνα, όταν οι Οθωμανοί Τούρκοι δημιούργησαν ένα περιφερειακό αστυνομικό τμήμα εκεί. Ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού αποτελείται από τους Εβραίους που μετανάστευσαν από τις αραβικές χώρες μετά το 1948, και έχει αυξηθεί σημαντικά από το 1990 από τους μετανάστες από την Αιθιοπία και την πρώην Σοβιετική Ένωση.
Στον χάρτη της Μαντάμπα αναφέρεται στην ελληνική γλώσσα ως «Βηρσαβεέ, η νυν Βηροσσάβα».
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Ισραήλ
Σίντνεϊ ΜακΛάφλιν
Η Σίντνεϊ Μισέλ ΜακΛάφλιν (αγγλικά: Sydney Michelle McLaughlin, γεννήθηκε 7 Αυγούστου 1999) είναι Αμερικανίδα εμποδίστρια, δρομέας ταχύτητας και χρυσή Ολυμπιονίκης. Είναι η τρέχουσα κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στα 400 μέτρα μετ΄ εμποδίων γυναικών με χρόνο 50,68 δευτερόλεπτα, που πέτυχε στις 22 Ιουλίου 2022. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κατέβηκε τα 52 και τα 51 δευτερόλεπτα στο αγώνισμα.
Καριέρα
Αγωνίστηκε για το Πανεπιστήμιο του Κεντάκι για ένα έτος, πριν γίνει επαγγελματίας το 2018. Κέρδισε τις Ολυμπιακές Δοκιμές των ΗΠΑ το 2020 στα 400 μ. μετ΄ εμποδίων και στη συνέχεια κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, κερδίζοντας την κάτοχο του χρυσού μεταλλίου στους προηγούμενους Ολυμπιακούς Αγώνες, Ντιλάιλα Μουχάμεντ, η οποία τερμάτισε δεύτερη. Η ΜακΛάφλιν κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2019 στα 400 μ. μετ΄ εμποδίων. Τερμάτισε στην τρίτη θέση στα 400 μ. μετ΄ εμποδίων στις Ολυμπιακές δοκιμές των ΗΠΑ το 2016 και ήταν η νεότερη αθλήτρια από το 1980 που προκρίθηκε στην ομάδα στίβου των ΗΠΑ για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2016. Πέτυχε νέο παγκόσμιο ρεκόρ με 51,90 στις Ολυμπιακές δοκιμές των ΗΠΑ το 2020, ενώ στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων του 2021 είχε καταρρίψει για μία ακόμη φορά το ρεκόρ με χρόνο 51,46 δευτερόλεπτα.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2022 σημείωσε χρόνο 50,68 καταρρίπτοντας το δικό της παγκόσμιο ρεκόρ που πέτυχε ένα μήνα νωρίτερα. Πέρα από το γεγονός ότι έγινε η πρώτη που κατέβηκε τα 51 δευτερόλεπτα και κατέβασε σχεδόν ένα δευτερόλεπτο (για την ακρίβεια 0,73 του δευτερολέπτου) την κορυφαία επίδοση, είναι καλύτερη επίδοση από το ρεκόρ που υπήρχε στα 400 μέτρα χωρίς εμπόδια πενήντα χρόνια νωρίτερα. Στην ίδια διοργάνωση κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο και στη σκυταλοδρομία 4x400 μέτρα.
The London Muddy Waters Sessions
The London Muddy Waters Sessions είναι ο τίτλος του άλμπουμ του Αμερικανού blues καλλιτέχνη Μάντι Γουότερς, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1972 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Chess Records". Ο δίσκος παρουσίασε την συνεργασία του θρυλικού τραγουδιστή με Βρετανούς μπλουζ και ροκ καλλιτέχνες, όπως ο Ρόρι Γκάλαχερ, ο Στιβ Γουίνγουντ, ο Μιτς Μίτσελ, κ.α.. Την προηγούμενη χρονιά, είχε κυκλοφορήσει από τον Howlin' Wolf το παρόμοιο άλμπουμ "The London Howlin' Wolf Sessions".
Οι ηχογραφήσεις του δίσκου πραγματοποιήθηκαν στα "I.B.C. Studios" του Λονδίνου και τα "Record Plant" της Νέας Υόρκης, με παραγωγούς τους Έσμοντ Ένουαρντς και Ίαν Γκριν, με την μίξη να λαμβάνει χώρα στα "Electric Lady Studios".
Ο δίσκος κέρδισε το βραβείο Γκράμι στην κατηγορία "Καλύτερο Ethnic ή Παραδοσιακό Album" την επόμενη χρονιά, δίνοντας το δεύτερο συνεχόμενο βραβείο στον Waters μετά την συλλογή "They Call Me Muddy Waters" της προηγούμενης χρονιάς.
Οι μουσικοί
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν τα κομμάτια του "The London Muddy Waters Sessions" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία του Muddy Waters Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
Τρομοκρατικές επιθέσεις στη Σρι Λάνκα (2019)
Οι βομβιστικές επιθέσεις του Πάσχα του 2019 στη Σρι Λάνκα ήταν μια σειρά συντονισμένων τρομοκρατικών επιθέσεων που συνέβη στις 21 Απριλίου 2019, την Κυριακή του Πάσχα των Καθολικών, όταν τρεις χριστιανικές εκκλησίες στη Σρι Λάνκα και τρία πολυτελή ξενοδοχεία στην εμπορική πρωτεύουσα Κολόμπο στοχεύθηκαν σε μια σειρά βομβιστικών επιθέσεων αυτοκτονίας. Αργότερα εκείνη την ημέρα, υπήρξαν μικρότερες εκρήξεις σε ένα συγκρότημα κατοικιών στη Dematagoda και ένα ξενώνα στην Dehiwala. Περίπου 253 άνθρωποι σκοτώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 42 αλλοδαπών και τριών αστυνομικών και τουλάχιστον 500 τραυματίστηκαν.
Οι βομβιστικές επιθέσεις στην εκκλησία έγιναν κατά τη διάρκεια της Λειτουργίας του Πάσχα σε Νεγκόμπο, Μπατικαλόα και Κολόμπο· τα ξενοδοχεία που είχαν βομβαρδιστεί ήταν το Shangri-La, το Cinnamon Grand, το Kingsbury και το Tropical Inn    Η διεύθυνση του ξενοδοχείου Kingsbury συνέχισε τη λειτουργία του στις 24 Απριλίου 2019. τα άλλα δύο πολυτελή ξενοδοχεία, το Cinnamon Grand και το Shangri-La, έκλεισαν προσωρινά μέχρι νεωτέρας. Μια μικρή έκρηξη μοτοσικλέτας καταγράφηκε επίσης στον κινηματογράφο Savoy Cinema στο Κολόμπο κατά τις επιδρομές που πραγματοποίησαν αστυνομικοί στις 24 Απριλίου 2019. Στις 25 Απριλίου 2019, μια άλλη ελεγχόμενη έκρηξη μοτοσικλέτας αναφέρθηκε σε στάση λεωφορείου στο Μορατούα κατά τις επιδρομές της αστυνομίας.
Σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους, και οι επτά από τους βομβιστές αυτοκτονίας στις σχεδόν ταυτόχρονες επιθέσεις ήταν πολίτες της Σρι Λάνκα που συνδέονταν με την Τζαμάτ ατ-Ταουχίντ αλ-Ουατανιάχ («Εθνική Μονοθεϊστική Οργάνωση»), τοπική μαχητική ισλαμιστική ομάδα με ύποπτους ξένους δεσμούς, παλαιότερα γνωστή για επιθέσεις εναντίον βουδιστών. Ο υπουργός Άμυνας Ruwan Wijewardene δήλωσε στο κοινοβούλιο ότι οι αρχικές έρευνες αποκάλυψαν ότι η επίθεση ήταν αντίποινα για την επίθεση κατά των μουσουλμάνων στο Κράισττσερτς στις 15 Μαρτίου 2019. Ωστόσο, οι αναλυτές πιστεύουν ότι οι επιθέσεις είχαν προγραμματιστεί πριν από την επίθεση στο Κράισττσερτς..
Στις 23 Απριλίου 2019, το Πρακτορείο Ειδήσεων Amaq, ένα προπαγανδιστικό μέσο για την μαχητική ισλαμική τρομοκρατική οργάνωση, το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και το Λεβάντε , ισχυρίστηκε ότι οι βομβιστές ήταν αγωνιστές του ΙΚΙΛ που ανταποκρίθηκαν στην έκκλησή του να επιτεθεί στους πολίτες του συνασπισμού χωρών που πολεμά την ομάδα. Ωστόσο, η Σρι Λάνκα δεν ήταν μέρος του συνασπισμού κατά του ΙΚΙΛ και η συντριπτική πλειοψηφία των δολοφονηθέντων ήταν πολίτες της Σρι Λάνκα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τρομοκρατία
Τζέιν Έλεν Χάρισον
Η Τζέιν Έλεν Χάρισον (Jane Ellen Harrison, 9 Σεπτεμβρίου 1850 - 15 Απριλίου 1928) ήταν λέκτορας των αρχαίων Ελληνικών στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, μία από τις πρώτες μαθήτριες του Τζέιμς Φρέιζερ και πρωτοπόρος της διεπιστημονικής προσέγγισης του ελληνικού πολιτισμού, για την οποία συνδύασε κοινωνιολογικές και ανθρωπολογικές απόψεις με αρχαιολογικές και φιλολογικές μαρτυρίες. Συνεπής φεμινίστρια έως το τέλος της ζωής της, ήταν η πρώτη γυναίκα πανεπιστημιακός που κατόρθωσε να αποκτήσει φήμη διεθνούς ακτινοβολίας σε ένα ανδροκρατούμενο ακαδημαϊκό κατεστημένο.
Βίος
Γεννήθηκε στο Κόττινχαμ (Cottingham) του Γιόρκσαϊρ και η μητέρα της πέθανε λίγο μετά τη γέννα. Στην ηλικία των 17 ετών την έστειλαν στο Κολέγιο Κυριών Τσέλτενχαμ υπό τη διεύθυνση της Δωροθέας Μπηλ (Dorothea Beale). Το 1870 έλαβε τιμητική διάκριση στις εξετάσεις του πανεπιστημίου του Λονδίνου για γυναίκες και κέρδισε υποτροφία για τις Κλασικές Σπουδές του πανεπιστημίου του Κέμπριτζ. Ασχολήθηκε με την σπουδή των Κλασικών στο Κολέγιο Νιούχαμ, του Κέιμπριτζ από το 1874 έως το 1879. Το 1879 βρέθηκε στην κορυφή του Κλασικού Τρίποδα την υψηλότερη θέση που κατείχε γυναίκα από τα δύο ειδικά κολέγια για κυρίες. Από εκείνη την περίοδο και μετά την αποκάλεσαν «η εξυπνότερη γυναίκα στην Αγγλία». Το 1879 μετακόμισε στο Λονδίνο, για να μελετήσει αρχαιολογία στο Βρετανικό Μουσείο. Εργάστηκε και μελέτησε υπό τον Τσαρλς Νιούτον, στο τμήμα Αρχαιοτήτων του Βρετανικού Μουσείου. Μέσα στις επόμενες δύο δεκαετίες κέρδισε ιδιαίτερη φήμη ως λαμπρή και δυναμική ομιλήτρια σε θέματα σχετικά με την κλασική τέχνη και την αρχαιολογία, μετακινούμενη συχνά στην Ελλάδα και αλλού στην Ευρώπη. Ήταν σε επαφή με επιφανείς Γερμανούς αρχαιολόγους, όπως για παράδειγμα ο Ερνστ Κούρτιους, (Ernst Curtius), ο ανασκαφέας της Ολυμπίας.
Το 1879, όταν τελείωνε η Τζέιν Χάρισον τις μελέτες της στο Κέμπριτζ, μια άλλη νέα γυναίκα, η Ευγενία Σέλερς (Eugénie Sellers) (1860-1943) ξεκινούσε τις κλασικές σπουδές της. Οι δύο γυναίκες μοιράστηκαν ένα διαμέρισμα το 1885 και ταξίδευαν μαζί. Η Σέλερς οργάνωνε τις διαλέξεις της Τζέιν Χάρισον και σε ό,τι αφορούσε στην ατομική της καριέρα, ακολούθησε την ίδια πορεία, αλλά στον τομέα των ρωμαϊκών σπουδών και κυριάρχησε στη Βρετανική σχολή στη Ρώμη στα μέσα της δεκαετίας του 1920. Όμως, οι δύο γυναίκες διέκοψαν τις σχέσεις τους για κάποιο άγνωστο λόγο το 1893 και η Ευγενία Σέλερς παντρεύτηκε τον Άρθουρ Στρονγκ. Η Τζέιν Χάρισον έγινε αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας από το 1889 έως το 1896. Το 1896 έγινε αντεπιστέλλον μέλος του Κλασικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου του Βερολίνου.
Η Χάρισον εφήρμοσε τα συμπεράσματα των συγχρόνων της αρχαιολογικών ανακαλύψεων και ανθρωπολογικών προσεγγίσεων των πολιτισμών, στην ερμηνεία της αρχαιοελληνικής θρησκείας με τρόπο που έγινε στερεότυπο για μεταγενέστερους ερευνητές. Ανάμεσα στα έργα της ανθρωπολογικής έρευνας για την προέλευση της ελληνικής θρησκείας και μυθολογίας περιλαμβάνονται τα: Προλεγόμενα στη Μελέτη της Ελληνικής Θρησκείας (1903), Αίρεση και Ανθρωπότητα (1911), Θέμις: Μια Μελέτη των Κοινωνικών Πηγών της Ελληνικής Θρησκείας (1912, αναθ. 1927), Αρχαία Τέχνη και Τελετουργία (1912+) και Επιλεγόμενα στη Μελέτη της Ελληνικής Θρησκείας (1921).
Στην εποχή της η Χάρισον ήταν γνωστή για τις δημόσιες διαλέξεις της στην αρχαιοελληνική τέχνη, και τις ριζοσπαστικές απόψεις της. Μιλούσε Γερμανικά, Λατινικά, Ελληνικά και Εβραϊκά (αργότερα έμαθε περίπου 16 γλώσσες, στις οποίες περιλαμβάνονται τα Ρωσικά). Θεωρείται πως επηρεάστηκε σημαντικά από το έργο του Γιόχαν Γιάκομπ Μπαχόφεν (Johann Jakob Bachofen) Mutterrecht (1861), μια ανάλυση της μητριαρχίας στην αρχαιότητα.
Οι πρόωρες δημοσιεύσεις της προοιωνίζονταν μια διακεκριμένη ακαδημαϊκή σταδιοδρομία. Αφού συμπεριελήφθη στον κατάλογο επιλέκτων υποψηφίων για την καθηγεσία Yates της κλασικής αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο του Λονδίνου ορίστηκε ομότιμη στο κολέγιο Νιούνχαμ. Η Χάρισον επέστρεψε στο Νιούνχαμ το 1898, για να μείνει εκεί μέχρι το θάνατό της, το 1928. Εκεί ουσιαστικά άρχισε να ασχολείται βαθύτερα με την αρχαία Ελλάδα σκάβοντας πίσω από την παραδοσιακή εικόνα που διαμόρφωσε το αγγλικό ακαδημαϊκό κατεστημένο. Η αρχαία Ελλάδα της Χάρισον δεν ήταν ο λαμπρός, ήρεμος και ορθολογιστικός κόσμος που επινόησαν οι μελετητές του ανά τους αιώνες. Ήταν ένας κόσμος διονυσιακής φρενίτιδας, πάθους, ανορθολογισμού και μαγείας που έβραζε κάτω από μια φαινομενικά ήρεμη επιφάνεια. Αυτός ήταν ο λόγος που την αποκάλεσαν «αιματοβαμμένη Τζέιν», αλλά ο αρχαίος κόσμος μετά την παρέμβασή της δεν ήταν πλέον και δεν έγινε ποτέ ίδιος.
Το 1922 η Τζέιν Χάρισον αποσύρθηκε από τις δημόσιες διαλέξεις και μετακόμισε μαζί με την Χόουπ Μίρλις, υπεύθυνη για τα αρχεία της, σε ένα σπίτι στο Μπλούμπσμπερι, στο Λονδίνο. Πέθανε το 1928 από λευχαιμία.
Η Τζέιν Έλεν Χάρισον ήταν άθεη.
Σουφραζίστρια
Η Τζέιν Έλεν Χάρισον ήταν μετριοπαθής σουφραζίστρια και υποστήριζε το δικαίωμα ψήφου των γυναικών, όχι με ακτιβισμό, αλλά με ανθρωπολογικά επιχειρήματα. Θεωρούσε πως το δικαίωμα ψήφου δεν αποτελούσε γυναικείο δικαίωμα ή προνόμιο, αλλά ανθρώπινο. Με την έννοια αυτή ακολουθούσε το ρητό του Τερέντιου "homo sum; humani nihil mihi alienum est" (Είμαι άνθρωπος. Τίποτα ανθρώπινο δεν μου είναι ξένο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανοί συγγραφείς Κατηγορία:Άγγλοι φιλόλογοι Κατηγορία:Άγγλοι άθεοι Κατηγορία:Βρετανοί φεμινιστές
Σημαία της Μαγιότ
thumb|250px|right|Ανεπίσημη τοπική σημαία της Μαγιότ. Λόγος σημαίας: 2:3 Η γαλλική υπερπόντια κοινότητα της Μαγιότ (γνωστή επίσης και ως Μαορέ, γαλλ. Mahoré) δεν έχει δική της επίσημη σημαία. Αντί αυτής, χρησιμοποιεί τη σημαία της Γαλλίας.
Η ανεπίσημη τοπική σημαία αποτελείται από λευκό φόντο με το εθνόσημο της Μαγιότ, πάνω από το οποίο είναι γραμμένο με μεγάλα κόκκινα γράμματα το όνομα της χώρας. Εκατέρωθεν του εθνόσημου υπάρχουν δύο ιππόκαμποι και κάτω βρίσκεται ένα πανό, με το εθνικό ρητό της Μαγιότ: «RA HACHIRI» («Είμαστε Άγρυπνοι»).
Εθνόσημο της Μποτσουάνας
200px|right Το εθνόσημο της Μποτσουάνα καθιερώθηκε στις 25 Ιανουαρίου 1966. Ο κεντρικός θυρεός στηρίζεται από δύο ζέβρες. Το σχήμα του θυρεού είναι ίδιο με το σχήμα των παραδοσιακών ασπίδων στην ανατολική Αφρική. Στο πάνω μέρος της ασπίδας υπάρχουν 3 γεωργικοί τροχοί, σύμβολο της βιομηχανίας.
Adria Airways
Η Adria Airways (πρώην Inex-Adria Aviopromet και αργότερα Inex-Adria Airways) ήταν η μεγαλύτερη αεροπορική εταιρεία στη Σλοβενία. Η έδρα και η κύρια έδρα της εταιρείας βρισκόταν στο αεροδρόμιο Ljubljana Jože Pučnik στο Zgornji Brnik, Cerklje na Gorenjskem, κοντά στη Λιουμπλιάνα.
Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 2015
Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για την ανάδειξη των μισών από τα μέλη του Ομοσπονδιακού Εθνικού Συμβουλίου διεξήχθησαν στις 3 Οκτωβρίου 2015 με ποσοστό συμμετοχής 35,26%.
Adria Airways
Δεκαετία του 1960: Πρώτα χρόνια
δεξιά|μικρογραφία| Inex-Adria Douglas DC-6 Β στο αεροδρόμιο Le Bourget (1971) Η αεροπορική εταιρεία ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1961 ως Adria Aviopromet ( Adria Airways ). Τον Αύγουστο η εταιρεία αγόρασε δύο DC-6B από την KLM και πέταξε την πρώτη εμπορική πτήση με ολλανδικό πλήρωμα. Ταυτόχρονα, τα πρώτα μέλη του πληρώματος και οι τεχνικοί της Adria εκπαιδεύτηκαν από τις JAT Yugoslav Airlines. Η Adria πραγματοποίησε την πρώτη πτήση με εγχώριο πλήρωμα τον Δεκέμβριο του 1961.
Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 2015
Εκλογικό σύστημα
Την ημέρα των εκλογών το 40μελές Ομοσπονδιακό Εθνικό Συμβούλιο αποτελείτο από 20 έμμεσα εκλεγμένα μέλη και ισάριθμα διορισμένα μέλη. Τα 20 αιρετά μέλη εξελέγησαν από 7 εκλεκτορικά κολέγια. Τα 4 μέλη αναδείχθηκαν από τα εμιράτα του Αμπού Ντάμπι και του Ντουμπάι, ενώ τα κολέγια των Σαριά και Ρας αλ Καϊμά εξέλεξαν 3 και τα κολέγια των εμιράτων Ατζμάν, Φουτζέιρα και Ουμ αλ Κουγάιν εξέλεξαν 2. Μόνο γύρω στο ένα τρίτο του πληθυσμού ήταν μέλη των εκλεκτορικών κολεγίων.
Adria Airways
Δεκαετία του 1960: Πρώτα χρόνια
Κατά τα επόμενα έτη, η Adria απέκτησε σταδιακά μια αγορά με πτήσεις από τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τις Κάτω Χώρες και τη Σκανδιναβία σε αεροδρόμια της ακτής της Αδριατικής. Το 1964 προστέθηκαν πτήσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά για να καλύψουν τις ανάγκες των εκπατρισμένων οργανώσεων. Η Adria πραγματοποίησε επίσης σημαντικό αριθμό πτήσεων για τα Ηνωμένα Έθνη.
Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 2015
Εκλογικό σύστημα
Οι εκλογές διενεργήθηκαν με τη χρήση του συστήματος των δύο γύρων, με απαιτούμενο για τους υποψήφιους την συγκέντρωση ποσοστού τουλάχιστον 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο, προκειμένου να εκλεγούν. Ο κάθε ψηφοφόρος είχε τόσες πολλές ψήφους όσες ήταν οι έδρες που εξελέγησαν από το κολέγιό τους.
Adria Airways
Δεκαετία του 1960: Πρώτα χρόνια
Με το άνοιγμα του νέου αεροδρομίου στη Λιουμπλιάνα το 1964, η Adria μετέφερε τη βάση της από την προηγούμενη έδρα της στο Ζάγκρεμπ.
Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 2015
Πλαίσιο
Συνολικά 330 υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές, από τους οποίους οι 252 ήταν άντρες και οι 78 γυναίκες. Η προεκλογική εκστρατεία ξεκίνησε στις 6 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου.
Adria Airways
Δεκαετία του 1960: Πρώτα χρόνια
Το αεροσκάφος DC-6B σταδιακά κατέστη μη ανταγωνιστικό στην αγορά. Η εταιρεία έπεσε σε σοβαρή κρίση το 1967, η οποία έληξε με διαδικασία πτώχευσης το 1968. Μετά από μια υποχρεωτική διευθέτηση, η Adria συνέχισε τις δραστηριότητές της σε μεγάλο βαθμό χάρη στις προσπάθειες του προέδρου του Σλοβενικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της εποχής.
Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 2015
Αποτελέσματα
Επί συνόλου 20 εκλεγμένων μελών, 19 ήταν άντρες και 1 γυναίκα, η Νααμά αλ Σαρχάν, η οποία εξελέγη στο εμιράτο Ρας αλ Καϊμά. Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 35%, έναντι 26% για τις βουλευτικές εκλογές του 2011. Η εκλογική διαδικασία ήταν επιτυχής, σύμφωνα με ανακοίνωση των αρχών.
Adria Airways
Δεκαετία του 1960: Πρώτα χρόνια
Τον Δεκέμβριο του 1968 η Adria συγχωνεύθηκε με τη σερβική εταιρεία InterExport που εδρεύει στο Βελιγράδι και άλλαξε το όνομά της από την Adria Aviopromet στην Inex-Adria Aviopromet (Inex-Adria Airways) και άρχισε η ανανέωση του στόλου. μικρογραφία| Inex-Adria Caravelle το 1972
Βουλευτικές εκλογές στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα 2015
Παραπομπές
2015
Adria Airways
1970: Εισαγωγή του Jetliner
Το 1969 αγοράστηκε το πρώτο αεροσκάφος, ένα McDonnell Douglas DC-9 -30 με 115 θέσεις. Έτσι άρχισε μια περίοδος εκσυγχρονισμού του στόλου, η οποία επέτρεψε στην Adria να αυξήσει το μερίδιό της στην αγορά τουριστικών πτήσεων. Τον Σεπτέμβριο του 1969 ιδρύθηκε η πρώτη τακτική γραμμή Λιουμπλιάνα - Βελιγράδι. Τον Μάρτιο του 1970, η Adria είχε τέσσερα Douglas DC-6 B και ένα Douglas DC-9-30. δεξιά|μικρογραφία| Inex-Adria Douglas DC-9-33 στο [[Διεθνές Αεροδρόμιο Φραγκφούρτης|αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης το 1976 ]] Οι επιχειρήσεις σημείωσαν σημαντική αύξηση. Η Adria, εκτός από την επέκταση του αριθμού των αεροσκαφών της, περιστασιακά άρχισε την μίσθωση αεροσκαφών ( Sud Aviation Caravelle, Douglas DC-8, BAC One-Eleven ).
Το 1972 η Adria ανανέωσε τις υπερατλαντικές πτήσεις προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά με τα αεροσκάφη Douglas DC-8 -55.
2010: Επίλυση της κρίσης
Η Adria πήρε την παράδοση δύο νέων Airbus A319s με μια μικρή καθυστέρηση λόγω της ηφαιστειακής έκρηξης τον Απρίλιο / Μάιο του 2010. δεξιά|μικρογραφία| Adria Airways Airbus A319 S5-AAR, στο [[Διεθνές Αεροδρόμιο Φραγκφούρτης|αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης ]] Τον Ιούνιο του 2010, ως μέρος της αναδιοργάνωσης της εταιρείας, η Adria Tehnika και η Adria Flight School δημιουργήθηκαν ως ξεχωριστές εταιρείες.
Στις 14 Ιανουαρίου 2011, ο γενικός διευθυντής Tadej Tufek και ο εκτελεστικός διευθυντής Marjan Ravnikar παραιτήθηκαν λόγω κακών αποτελεσμάτων τα τελευταία χρόνια ηγεσίας τους. Ο Klemen Boštjančič έγινε ο νέος CEO και ονομάστηκε ένας νέος εκτελεστικός διευθυντής Robert Vuga. Η Adria πώλησε τις μετοχές της στην Adria Tehnika, στο αεροδρόμιο της Λιουμπλιάνα και στην κυβέρνηση, για να καλύψει μέρος της ζημίας. μικρογραφία| Adria Airways σε ρετρό χρώμα Το καλοκαίρι του 2011 η Adria λειτούργησε με δύο Airbus A320 (180/162 θέσεις), δύο Airbus A319 (135 έδρες), τέσσερα Bombardier CRJ900 (86 θέσεις) και 6 Bombardier CRJ200LR ( 50/48 θέσεις). Το 3ο Airbus A320 (S5-AAA) εξακολουθούσε να ανήκει στην Adria, αλλά δεν λειτουργούσε και παρέμενε στο αεροδρόμιο της Λιουμπλιάνα.
Με την έναρξη του χρονοδιαγράμματος του χειμώνα 2011/12, η Adria πέταξε προς Μπάνια Λούκα, Λονδίνο, Παρίσι, Τουλόν και Βαρσοβία και η διαδρομή Βιέννη - Φρανκφούρτη ακυρώθηκε.
Για την καλοκαιρινή περίοδο του 2012, η Adria επέστρεψε σε τρεις εποχιακούς προορισμούς: Βαρκελώνη, Λονδίνο Λούτον και Μάντσεστερ.
Την άνοιξη του 2014 η Adria άρχισε να λειτουργεί από τη Φρανκφούρτη στα Τίρανα της Αλβανίας.
Το καλοκαίρι του 2015 η Adria άρχισε να λειτουργεί από το Μάριμπορ στο αεροδρόμιο Southend του Λονδίνου, Αγγλία. Ωστόσο, οι πτήσεις τερματίστηκαν μέχρι το τέλος της σεζόν.
2016: Ιδιωτικοποίηση της Adria Airways
Στις 12 Δεκεμβρίου 2017, η ελβετική θυγατρική της Adria η Darwin Airline, η οποία λειτούργησε ως Adria Airways Switzerland, κηρύχθηκε σε πτώχευση και ανακλήθηκε το πιστοποιητικό αερομεταφορέα. Η αεροπορική εταιρεία έκλεισε όλες τις λειτουργίες.
Τον Ιανουάριο του 2019, η Adria Airways ανακοίνωσε ότι θα σταματήσει τις μικρής διάρκειας πτήσεις της στο αεροδρόμιο Paderborn Lippstadt στη Γερμανία, η οποία συνίστατο από τρεις διαδρομές στο Λονδίνο (που είχε ήδη σταματήσει στα τέλη του 2018), τη Βιέννη και τη Ζυρίχη. Ταυτόχρονα, δημοσιεύθηκαν σημαντικές περικοπές στο δίκτυο δρομολογίων της από την έδρα της αεροπορικής εταιρείας στη Λιουμπλιάνα με όλες τις υπηρεσίες να τερματίζονται στους προορισμούς Brač, Βουκουρέστι, Ντουμπρόβνικ, Ντίσελντορφ, Γενεύη, Αμβούργο, Κίεβο, Μόσχα και Βαρσοβία.
Αρχηγείο
Τα κεντρικά γραφεία της Adria βρίσκονται στο αεροδρόμιο της Λιουμπλιάνα στο Zgornji Brnik, Cerklje na Gorenjskem, Σλοβενία, κοντά στη Λιουμπλιάνα. Το 2008 τέθηκε η πρώτη πτέρηγα σε λειτουργία στη νέα έδρα της Adria. Το προηγούμενο κτίριο, στην πόλη της Λιουμπλιάνα, χτίστηκε τη δεκαετία του 1980. Στη δεκαετία του 1970, η Inex-Adria είχε την έδρα της στην ιδιοκτησία του αεροδρομίου της Λιουμπλιάνα, όπως σήμερα.
Ιστορικό μάρκας
Η σημερινή οπτική ταυτότητα της Adria Airways δημιουργήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Το λογότυπο συμβολίζει ένα φύλλο δέντρου, ένα εθνικό σύμβολο της Σλοβενίας.
Θυγατρικές
Εκτός από την κύρια λειτουργία της, η Adria έχει πολλές θυγατρικές, μεταξύ των οποίων:
Adria Airways Tehnika
Η Adria Airways Tehnika είναι ένας οργανισμός συντήρησης που εδρεύει στο αεροδρόμιο της Λιουμπλιάνα. Είναι ο πάροχος υπηρεσιών συντήρησης γραμμής και βάσης για την Adria Airways και μια βασική συντήρηση παρέχεται στις εταιρείες Air Berlin, SAS Scandinavian Airlines, Air Méditerranée, Brit Air και πολλές άλλες.
Η Adria Airways Switzerland
Η Adria Airways Switzerland ήταν το εμπορικό όνομα της εταιρείας Darwin Airline, η οποία εκμεταλλευόταν όλες τις πτήσεις της και ήταν ελβετική θυγατρική της Adria Airways. Ήταν ιδιοκτησία της Etihad Airways και χαρακτηρίστηκε ως Etihad Regional. Οι βάσεις της βρίσκονταν στη Γενεύη και στο Λουγκάνο της Ελβετίας. Όλες οι πτήσεις ακυρώθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου 2017 και δεν πραγματοποιούνται άλλες πτήσεις.
Προορισμοί
μικρογραφία| Οι προορισμοί της Adria Airways. Από το καλοκαίρι του 2017, η Adria Airways εκμεταλλεύεται έναν κεντρικό κόμβο στο αεροδρόμιο Ljubljana Jože Pučnik, καθώς και το δευτερεύον κέντρο στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Πρίστινα και στο Διεθνές Αεροδρόμιο Tirana Nënë Tereza. Η πλειοψηφία των δραστηριοτήτων της Adria Airways πραγματοποιείται σε τακτικές πτήσεις, αλλά παρέχει και πτήσεις charter και ad hoc. Από τον Ιούλιο του 2017, η Adria λειτούργησε σε 24 προγραμματισμένους προορισμούς και 22 προορισμούς charter σε όλη την Ευρώπη. Οι περισσότερες πτήσεις εκτελούνται από το αεροδρομίο Ljubljana Jože Pučnik αλλά επίσης εκτελεί τόσο τακτικές όσο και charter πτήσεις από το αεροδρόμιο της Πρίστινα και το αεροδρόμιο των Τιράνων. Είναι μέλος του Star Alliance από το 2004 και εταίρος της Lufthansa από το 1996. Οι προγραμματισμένες πτήσεις τσάρτερ της αεροπορικής εταιρείας είναι ως επί το πλείστον εποχιακές και συχνότερα σε προορισμούς διακοπών στην περιοχή της Μεσογείου. Παρέχονται ad hoc charter πτήσεις καθ 'όλη τη διάρκεια του έτους.
Αεροπορικές εταιρίες με κοινούς κωδικούς
Η Adria Airways έχει κοινό κωδικό με τις ακόλουθες αεροπορικές εταιρείες :
Στόλος
Από τον Απρίλιο του 2019 ο στόλος της Adria Airways περιλαμβάνει τα ακόλουθα αεροσκάφη:
Αναφορές
<references group="" responsive="1">
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ευρωπαϊκές αεροπορικές εταιρείες
Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. (ποδόσφαιρο)
Ο Παναιτωλικός Γυμναστικός Φιλεκπαιδευτικός Σύλλογος είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο το οποίο εδρεύει στο Αγρίνιο. Ιδρύθηκε στις 9 Μαρτίου 1926 και το τμήμα ποδοσφαίρου του Παναιτωλικού Γ.Φ.Σ. αγωνίζεται στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της Super League 1 με την επωνυμία «'''Παναιτωλικός Γ.Φ.Σ. Π.Α.Ε.'''». Χρησιμοποιεί ως αγωνιστική έδρα το ιδιόκτητο γήπεδο του αθλητικού συλλόγου, το οποίο έχει χωρητικότητα 7.500 θέσεων.
Οι πρώτες διακρίσεις
thumb|left|280px|Η πρώτη ομάδα του Παναιτωλικού τη σεζόν 1929-30, μετά την ίδρυση του ποδοσφαιρικού τμήματος. (εφ. «Αθλητικός Τύπος», 8 Αυγούστου 1930) Ο Παναιτωλικός δημιούργησε το ποδοσφαιρικό του τμήμα τον Μάρτιο του 1930, ενώ μέχρι τότε διέθετε τμήμα πετοσφαίρισης, τμήμα καλαθοσφαίρισης, τμήμα σκοποβολής και τμήματα κλασικού αθλητισμού καλλιεργώντας μεταξύ άλλων τα αθλήματα του ακοντισμού, των αγώνων δρόμου, της σφαιροβολίας, της δισκοβολίας, των αλμάτων εις μήκους κ.α. Αποτελεί ένα από τα πρώτα αναγνωρισμένα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ελλάδας, καθώς αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ε.Π.Ο. με Αριθμό Μητρώου 101. Αγωνίστηκε επί σειρά ετών στο περιφερειακό πρωτάθλημα της Ε.Π.Σ. Πατρών μαζί με τα υπόλοιπα σωματεία της Αιτωλοακαρνανίας αλλά και αυτά της Ηλείας και της Αιγιάλειας, έχοντας πρωταγωνιστικό ρόλο.
Την περίοδο 1954-55 συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, όπου κέρδισε τη συμμετοχή του έχοντας προηγουμένως αναδειχθεί υπερπρωταθλητής Πατρών και τερματίσει στην 1η θέση του νοτίου ομίλου του περιφερειακού πρωταθλήματος και αποτέλεσε τη μία από τις έξι ομάδες συνολικά που έλαβαν μέρος στην τελική του φάση. Κατέλαβε την 6η και τελευταία θέση πίσω από τους Ολυμπιακό Πειραιώς, Παναθηναϊκό, Απόλλων Αθηνών, ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό Βόλου, σημειώνοντας μια νίκη εις βάρος των Βολιωτών με 2-1 στις 20 Φεβρουαρίου 1955 στο Αγρίνιο.
Τις περιόδους 1959-60 και 1961-62 διεκδίκησε ανεπιτυχώς την άνοδο στη νεοσύστατη Α΄ Εθνική κατηγορία, μέσω του ειδικού πρωταθλήματος ανόδου. Από την περίοδο 1962-63 καθιερώθηκε στην Β΄ Εθνική κατηγορία. με εξαίρεση μόνο τη χρονιά 1972-73 που αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Αιτωλοακαρνανίας και κατέκτησε αμέσως τον τίτλο και την επάνοδο στην Β΄ Εθνική, μέσω του εθνικού ερασιτεχνικού πρωταθλήματος ανόδου. Την περίοδο 1974-75 αναδείχθηκε πρωταθλητής του πρώτου ομίλου και κέρδισε την πολυπόθητη άνοδο στην Α΄ Εθνική κατηγορία, όπου και αγωνίστηκε τις χρονιές 1975-76 και 1976-77. Η πρώτη παρουσία του στην Α΄ Εθνική συνδιάστηκε με την πρόκριση στα προημιτελικά του κύπελλου Ελλάδας της περιόδου 1975-76, όπου αποκλείστηκε από τον μετέπειτα κυπελλούχο Ηρακλή. Στη συνέχεια επέστρεψε στις κατώτερες κατηγορίες όπου παρέμεινε για περισσότερα από 30 χρόνια.
Πρόσφατες πορείες
Για 34 χρόνια αγωνίστηκε μεταξύ Β΄ Εθνικής και Γ΄ Εθνικής, με εξαίρεση τρεις χρονιές (1989, 2003, 2004) που ήταν και οι μοναδικές που αγωνίστηκε στην Δ΄ Εθνική. Το καλοκαίρι του 2005, ο νέος Έλληνας ιδιοκτήτης της ΠΑΕ, Φώτης Κωστούλας, ερχόμενος από τη Σουηδία και θέλοντας να αναλάβει τα ηνία της ομάδας της πόλης από την οποία καταγόταν, παρουσίασε τα σχέδιά του για το μέλλον του συλλόγου και ακολούθησε ριζική ανακαίνιση του γηπέδου. Πιο συγκεκριμένα, μέχρι το τέλος του 2006 είχαν ολοκληρωθεί τα ακόλουθα έργα: τοποθέτηση νέου χλοοτάπητα, κατασκευή στεγάστρου πάνω από τη δυτική κερκίδα, ανακαίνιση των εσωτερικών χώρων (αποδυτήρια, καφετέρια, γραφεία ΠΑΕ, μπουτίκ), κατασκευή νέων δημοσιογραφικών θεωρείων και σουιτών, τοποθέτηση καθισμάτων και στις δύο εξέδρες, ανάπλαση του περιβάλλοντος χώρου. Επιπλέον, το 2009 κατασκευάστηκε ένα νέο στεγασμένο διάζωμα με χωρητικότητα 120 περίπου διακεκριμένων θέσεων πάνω από τη μικρή ανατολική κερκίδα.
Την περίοδο 2008-09 τερμάτισε στη 2η θέση του Βορείου ομίλου και μέσω του αγώνα μπαράζ με αντίπαλο την ομάδα της Ρόδου, πήρε το εισιτήριο για την Β΄ Εθνική επικρατώντας με 2-1 στο στάδιο Νέας Σμύρνης. Πιθανολογείται ότι στον αγώνα της 23 Μαΐου 2009, έγινε η μεγαλύτερη μετακίνηση φιλάθλων επαρχιακής ομάδας, όταν περίπου 10.000 Αγρινιώτες πήγαν στην Αθήνα, ώστε να υποστηρίξουν την άνοδο της ομάδας τους. Την περίοδο 2010-11 κατέκτησε το πρωτάθλημα και κέρδισε την επιστροφή στην Α΄ Εθνική κατηγορία, έπειτα από 34 χρόνια απουσίας.
Στην Α΄ Εθνική αγωνίστηκε προσωρινά την περίοδο 2011-12, καθώς υποβιβάστηκε έχοντας τερματίσει στη 15η θέση. Άμεση υπήρξε όμως η επάνοδος του συλλόγου, καθώς την επόμενη περίοδο (2012-13) προβιβάστηκε εκ νέου στην πρώτη τη τάξει κατηγορία μέσω της διαδικασίας των πλέι οφ, όπου κατέλαβε την 1η θέση με αντιπάλους τους Ηρακλή, Ολυμπιακό Βόλου και Νίκη Βόλου.
Έκτοτε, από την περίοδο 2013-14 ο Παναιτωλικός θα καθιερωθεί στην Α΄ Εθνική. Αρχικά, την περίοδο 2013-14 ισοβάθμησε με τον Λεβαδειακό στην 8η θέση της Σούπερ Λιγκ, στην υψηλότερη που είχε καταταγεί μέχρι τότε ο σύλλογος στη μεγάλη κατηγορία, εξασφαλίζοντας για δεύτερη συνεχή χρονιά (τέταρτη συνολικά) την παρουσία του σε αυτή. Την επόμενη (2014-15) βελτίωσε κατά μία θέση το ρεκόρ του τερματίζοντας 7ος, αυξάνοντας παράλληλα τη συμμετοχή του στη μεγάλη κατηγορία σε πέντε έτη, εκ των οποίων τα τρία τελευταία συνεχόμενα (προηγούμενη μέχρι τότε επίδοσή του υπήρξε το διάστημα 1975-77, όταν συμμετείχε στην πρώτη κατηγορία για δύο συνεχείς περιόδους). Την περίοδο 2015-16 ισοβάθμησε στην 11η θέση με τον Ηρακλή. Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2016-17 τερμάτισε για δεύτερη συνεχή χρονιά στην 11η θέση. Στο πρωτάθλημα της περιόδου 2019-2020, κινδύνευσε σοβαρά με υποβιβασμό, ωστόσο με μια πολύ καλή πορεία από τον Ιανουάριο του 2020 και με ένα καλό μεταγραφικό ντεμαράζ, κατάφερε να παραμείνει στη κατηγορία.
Χρώματα – Έμβλημα
Τα χρώματα του Παναιτωλικού είναι το μπλε και το κίτρινο. Το έμβλημα του συλλόγου αναπαριστά τον τοπικό ήρωα Τίτορμο τον Αιτωλό, με έμπνευση να φέρεται ότι αποτέλεσε αρχαίο τετράδραχμο που τον αποτυπώνει σε άρση ογκώδους πέτρας χρησιμοποιώντας και το δεξί του μηρό (στο περίγραμμα του νομίσματος αναγράφεται ως Τίτορμος Αιτωλός ούτος άλλος Ηρακλής). Κατά το παρελθόν, η ομάδα ποδοσφαίρου έφερε ως σύμβολο στη φανέλα ένα «Π» (σε αντίθεση με εκείνες των υπολοίπων τμημάτων τα οποία χρησιμοποιούσαν τον προαναφερόμενο ήρωα), ενώ στη δεκαετία του '70 προτιμήθηκε άλλο διακριτικό. Τη δεκαετία του 1990, έκανε την εμφάνισή του ο Τίτορμος, έμβλημα που εξελίχθηκε με το πέρασμα των ετών. Τον Ιούνιο του 2016, επ' ευκαιρία εορτασμού της 90ετηρίδας από την ίδρυση του συλλόγου και με το συμβολισμό Λίγο ψηλότερα, παρουσιάστηκε η νέα εκδοχή του εμβλήματος όπου πλέον ο Τίτορμος έχει φέρει το βράχο στο ύψος του στήθους.