cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλμπέρτο Κόβα
Σταδιοδρομία
Η πρώτη σημαντική διάκριση του Κόβα στα 10000 μέτρα ήρθε στην Αθήνα, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 1982, όπου σημείωσε την έκπληξη νικώντας με χρόνο 27.41,03 το «φαβορί» Ανατολικογερμανό Βέρνερ Σιλντάουερ. Το επόμενο έτος, στο πρώτο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου στην ιστορία, που διεξάχθηκε στο Ελσίνκι, αναδείχθηκε και πάλι πρώτος, χάρη στον αργό ρυθμό της κούρσας: Μόλις τριάντα μέτρα πριν από τον τερματισμό, ο Κόβα βρισκόταν στην πέμπτη θέση, αλλά από εκεί και πέρα επιτάχυνε εντυπωσιακά και κέρδισε με χρόνο 28.01,04, αφήνοντας τον Σιλντάουερ και πάλι δεύτερο, αν και η διαφορά του πρώτου αθλητή από τον τέταρτο ήταν μόλις 3,3 δέκατα του δευτερολέπτου.
Ο τελικός των 10000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες άρχισε με ακόμη αργότερο ρυθμό από ό,τι στο Ελσίνκι. Στην αρχή του έκτου χιλιομέτρου, ο Φινλανδός Μάρτι Βάινιο ανέπτυξε ταχύτητα. Ο Κόβα κατόρθωσε να τον ακολουθήσει και, με τον Βάινιο να μη μπορεί να διατηρήσει τον ρυθμό του, τον προσπέρασε μετά το «καμπανάκι» (τελευταίος γύρος) και έτρεξε μόνος του προς τον τερματισμό, κερδίζοντας τον τελευταίο διεθνή του τίτλο με χρόνο 27.47,54.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 1986 στη Στουτγκάρδη, ο Κόβα έχασε από τον συμπατριώτη του Στέφανο Μέι στην τελευταία στροφή του τελικού των 10000 μέτρων. Από τότε δεν ξανακέρδισε κάποια μεγάλη κούρσα, αποτυγχάνοντας ακόμα και να προκριθεί στον τελικό των 10000 μέτρων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1988 στη Σεούλ. Αυτοί ήταν και οι τελευταίοι διεθνείς αγώνες στους οποίους έλαβε μέρος.
Στον δρόμο 5000 μέτρων η μόνη αξιόλογη διάκριση του Κόβα ήταν το χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες του 1983 στην Καζαμπλάνκα.
Προσωπικά στοιχεία
Ο Αλμπέρτο Κόβα είχε πτυχίο λογιστικής. Το ύψος του είναι 1,76 μ. και κατά τη σταδιοδρομία του ζύγιζε μόλις 58 κιλά. Το 2010 τιμήθηκε στη Ρώμη με το παράσημο του Ιππότη του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δρομείς μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Ιταλοί αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1988 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1983 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Πρωταθλητές Ευρώπης στον στίβο Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος της Αξίας της Ιταλικής Δημοκρατίας
Βρυκόλακες (Ίψεν)
Οι Βρυκόλακες, νορβηγικά Gengagere (=αυτοί που περπατούν ξανά στη γη), Ghosts στα αγγλικά, είναι θεατρικό έργο τριών πράξεων του νορβηγού συγγραφέα Ερρίκου Ίψεν. Το έργο που γράφτηκε το Φθινόπωρο του 1881, τον Δεκέμβρη του ίδιου έτους εκδόθηκε σε βιβλίο και το 1882 ανέβηκε στο θέατρο, ανήκει - σύμφωνα με τους κριτικούς – στα ρεαλιστικά κοινωνικά δράματα του συγγραφέα. Το έργο, λόγω της τολμηρής για την εποχή εκείνη θεματολογίας του, συνάντησε έντονες αντιδράσεις, αλλά με το πέρασμα του χρόνου κατόρθωσε να επιβληθεί και να θεωρηθεί μάλιστα από τα αρτιότερα τεχνικά έργα του παγκόσμιου θεάτρου. Σήμερα θεωρείται από τα κλασικά του δραματικού ρεπερτορίου, από τα πιο αντιπροσωπευτικά του Ίψεν και των προβληματισμών του.
Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά, στα νορβηγικά αντί στα δανέζικα που συνήθως έγραφε ο συγγραφέας, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και συγκεκριμένα στο Aurora Turner Hall του Σικάγο, στις 20 Μάη του 1881, μπροστά σε ένα κοινό από Νορβηγούς μετανάστες. Η μόνη επαγγελματίας ηθοποιός ήταν η Δανέζα που έκανε την κυρία Άλβινγκ.οι άλλοι ρόλοι εξυπηρετήθηκαν απο Δανούς και Νορβηγούς ερασιτέχνες ηθοποιούς. Απο κει και πέρα, άρχισε η παγκόσμια πορεία του.
Στην Ευρώπη ανέβηκε για πρώτη φορά το 1883, πρώτα στο Χέλσινμποργκ της Σουηδίας από τον θίασο του διάσημου τότε, σουηδού ηθοποιού Αύγουστου Λιντμπεργκ. Τους επόμενους μήνες, ο Λίντμπεργκ το πήγε περιοδεία σε αρκετές Σκανδιναβικές πόλεις, κατορθώνοντας έτσι σιγά-σιγά να το αποδεχτεί ο κόσμος.
Στη Γερμανία, στο Άουγκσμπουργκ ανέβηκε το 1886 για πρώτη φορά, σε ιδιωτική παράσταση με τον ίδιο τον Ίψεν παρόντα, ενώ η δεύτερη παράσταση και πάλι μπροστά σε επιλεγμένο, μικρο κοινό δόθηκε στο Βερολίνο τον Ιανουάριου του 1887.
Στη Γαλλία ανέβηκε τον Μάη του 1890, στην Ιταλία το 1892 και στην Αγγλία το 1891. Στην Αγγλία μάλιστα, ο κρατική λογοκρισία αρνήθηκε να εγκρίνει την παράσταση. Έτσι, η πρώτη εμφάνιση του έργου στο Λονδίνο, δεν έγινε παρά σε μια ανεπίσημη παράσταση για λίγους, κεκλεισμένων των θυρών, ένα Σάββατο απόγευμα στις 13 Μάρτη του 1891, σε μια αίθουσα του Βασιλικού θεάτρου. Οι κριτικοί δικαίωσαν την απόφαση της λογοκρισίας. ....χτες το βράδυ ακούστηκαν μπροστά στα έκπληκτα μάτια και αυτιά των παρευρισκομένων,ανάμεσα στους οποίους και αρκετές κυρίες, διάλογοι που δεν έχουν θέση έξω απο τους τοίχους ενός νοσοκομείου Στην Ελλάδα, ανέβηκε το 1894 από το θίασο του ηθοποιού Ευτύχιου Βονασέρα.
Το έργο μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο, το 1915, σε μια 49λεπτη, βουβή ασπρόμαυρη ταινία με σκηνοθετες τον Τζορτζ Νικολς και Τζον Εμερσον
Η συγγραφή
Ο Ιψεν άρχισε να δουλεύει το έργο τον Ιούνη του 1881, όταν έμενε στη Ρώμη. Το έργο το είχε τελειώσε τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου και αμέσως το έστειλε στον εκδότη του Φρέντεριν Χέγκελ. Ο εκδοτικός οίκος Gyldendalske Boghandels Forlag το εξέδωσε στις 13 Δεκεμβρίου του 1883 στην Κοπενχάγη σε 10.000 αντίτυπα.
Το βιβλίο προκάλεσε αμέσως την κατακραυγή του πνευματικού κόσμου. Το κατηγόρησαν για μηδενιστικό, αθεϊστικό, για προαγωγό του ελεύθερου έρωτα, για διαφήμιση της σύφιλης και της έκλυτης ζωής και πολλά άλλα. Οι βιβλιοπώλες το κατέβασαν απο τα ράφια των βιτρίνων τους και τα 10.000 κομμάτια δεν εξαντλήθηκαν παρά το 1894, δεκατρία χρόνια μετά, όταν χρειάστηκε επανέκδοση.
Ο συγγραφέας δεν ένιωσε έκπληξη. Περίμενε κάτι τέτοιο, αφού σε ένα γράμμα του προς τον εκδότη, γράφει ότι: ''είναι λογικό να περιμένουμε οτι οι Βρυκόλακες θα σημάνουν συναγερμό σε μερικούς κύκλους. Αλλά ας γίνει. Αν δεν προκαλούνταν αναστάτωση, δεν θα ήταν και αναγκαίο το γράψιμο τους. '' Όταν ο Ίψεν έστειλε αντίγραφα του βιβλίου σε διάφορα θέατρα, για να το ανεβάσουν, συνάντησε και εκεί, απόρριψη. Ακόμα και τα θέατρα με τα οποία είχε πολλές φορές συνεργαστεί ο Ίψεν μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν δέχτηκαν να το ανεβάσουν.
Τα πρόσωπα του έργου
Ελένη Άλβινγκ, χήρα του λοχαγού της Αυλής, Άλβινγκ
Όσβαλντ Άλβινγκ, ζωγράφος, γιος της κυριάς Άλβινγκ
Πάστορας Μάντερς, οικογενειακός φίλος, και ιερέας
Ρεγγίνα Έγκστραντ, η “ψυχοκόρη” - υπηρέτρια του σπιτιού
Γιάκομπ Έγκστραντ, ξυλουργός, “πατέρας” της Ρεγγίνα
Η Υπόθεση
Σε αυτόν τον χώρο θα ξετυλιχτεί το δράμα της ζωής της κυρίας Άλβινγκ. Η εύπορη, μεσόκοπη χήρα του λοχαγού Άλβινγκ, βρίσκεται μπροστά σε μια σημαντική, χαρούμενη στιγμή της ζωής της. Ο αγαπημένος της μοναχογιός, Όσβαλντ Άλβινγκ, ανερχόμενος ζωγράφος, γύρισε στο πατρικό του σπίτι, ύστερα από μακρόχρονη παραμονή στο εξωτερικό, με σκοπό να περάσει όλο τον χειμώνα μαζί με την μητέρα του, και -γιατί όχι;- να μείνει μόνιμα πλέον στο πατρικό του. Από την άλλη, μόλις έχει ολοκληρωθεί το έργο ζωής της κυρίας Άλβινγκ, ένα άσυλο για φτωχά και ορφανά παιδιά, το οποίο ανέγειρε για να τιμήσει τη μνήμη του συζύγου της, του σεβαστού από όλη την τοπική κοινωνία, λοχαγού Άλβινγκ, που πέθανε πρόωρα πριν από δέκα χρόνια. Το κτίριο έχει ολοκληρωθεί, τα του κληροδοτήματος έχουν όλα κανονιστεί και αύριο το πρωί δεν απομένει παρά η γιορτή για τα εγκαίνια του κτιρίου.
Γι' αυτόν το λόγο, για να παραστεί στη γιορτή και να εκφωνήσει τον χαιρετιστήριο λόγο, φτάνει από την πόλη ο πάστορας Μάντερς. Ο πάστορας -παλιός φίλος της κυρίας Άλβινγκ και κατά συνέπεια της οικογένειας- είναι ταυτόχρονα και ο οικονομικός διαχειριστής του κληροδοτήματος, αλλά και ο ιθύνων νους όλου του εγχειρήματος. Πάνω στη συζήτηση για τον Όσβαλντ, τη ζωή του και τις αρχές του, που αυτός -ο αφιερωμένος στο καθήκον πάστορας- κριτικάρει, η κυρία Άλβινγκ αρχίζει τις ανείπωτες -μέχρι σήμερα- εκμυστηρεύσεις. Αρχίζει να διηγείται στο πάστορα τις αλήθειες μια ζωής, που έμεινε καλά κρυμμένη από όλους.
Η ζωή της δεν ήταν καθόλου έτσι όπως φαινόταν. Ο άντρας της δεν ήταν παρά ένας λοχαγός αλκοολικός, γλεντζές, ερωτύλος, ανεύθυνος και οκνηρός. Η κυρία Όσβαλντ, ύστερα από την αποτυχημένη προσπάθεια να τον αφήσει και να φύγει –η αυστηρότητα του πάστορα την απέτρεψε τότε– μένει κοντά του και αποφασίζει να θυσιάσει τη ζωή και την ευτυχία της, για να κρύψει από τον κόσμο την πραγματικότητα. Για να προστατέψει τον γιο της από την ολέθρια επίδραση του πατέρα του, τον διώχνει από το σπίτι, και ο νεαρός Όσβαλντ μεγαλώνει από τότε σε ιδιωτικά σχολεία και ύστερα στο εξωτερικό, ενώ ταυτόχρονα παίρνει η ίδια τη διοίκηση των οικονομικών της οικογένειας. Ο λοχαγός, που συνεχίζει να χαίρει της γενικής εκτίμησης, διορίζεται αυλικός θαλαμηπόλος σε ένδειξη της ευαρέσκειας του βασιλιά προς το άτομο του, ενώ τα βράδια η κυρία Άλβινγκ αγωνίζεται να τον αποτρέπει από το ποτό και να προσπαθεί να τον κρατήσει νηφάλιο. Η χειρότερη στιγμή ωστόσο έρχεται την ημέρα, που η κυρία Άλβινγκ βλέπει τον άνδρα της να ερωτοτροπεί με την υπηρέτρια του σπιτιού, την Ιωάννα. Από την ένωση αυτή θα βγει η μικρή Ρεγγίνα, η ψυχοκόρη του σπιτιού, που η κυρία Άλβινγκ αποφασίζει να κρατήσει στο σπίτι της, εν αντιθέσει προς τη μητέρα της. Η κα Άλβινγκ, αφού την αποζημιώσει με ένα σεβαστό ποσό, την παντρεύει με τον ξυλουργό Έγκστραντ, που δέχεται να γίνει εκείνος ο νόμιμος πατέρας του κοριτσιού. Και όλα αυτά, για να κρατηθεί “ακηλίδωτη” η τιμή της οικογένειας Άλβινγκ.
Όμως, παρόλες τις προσπάθειες τόσων χρόνων δεν καταφέρνει να ξεφύγει από τη μοίρα. Με τα ίδια της τα μάτια, βλέπει και πάλι, σήμερα, εκεί μπροστά της, τον Όσβαλντ, σαν άλλος λοχαγός Άλβινγκ να ερωτεύεται τη Ρεγγίνα και να ερωτοτροπεί μαζί της!!!
Βρυκόλακες!!! θα πει η κυρία Άλβινγκ στο τέλος της α' πράξης. Η κυρία Άλβινγκ, βλέποντας την τραγωδία να επαναλαμβάνεται, θα ήθελε να πει την αλήθεια και στα δυο παιδιά, και να μην τα εμποδίσει να ζήσουν τον έρωτά τους στα φανερά, αλλά...δεν μπορεί. Είναι πολύ δειλή, όπως ομολογεί η ίδια στο πάστορα Μάντερς. Έτσι ετοιμάζεται για μια ακόμη φορά, να διώξει τη Ρεγγίνα, να τη στείλει να μείνει με τον πατέρα της, και να πει και πάλι ψέματα στο γιο της. Όμως, η φωτιά που ανάβει –από ένα λάθος του πάστορα Μάντερς– στο κτίριο, το καταστρέφει ολοσχερώς μέσα σε λίγες ώρες.
Τώρα πλέον, δεν υπάρχει τίποτε που θα την εμπόδιζε να παραδεχτεί επιτέλους την αλήθεια. Και τα εξομολογείται όλα στο γιο της. Όμως και εκείνος έχει να της κάνει τις δικές του, συνταρακτικές εξομολογήσεις. Έχει κολλήσει (όπως πιστεύει εκείνος) σύφιλη, βασανίζεται από την αρρώστια τα τελευταία χρόνια, και γι' αυτό επέστρεψε στο σπίτι του, να πεθάνει εκεί. Η κυρία Άλβινγκ, προσπαθώντας να τον παρηγορήσει, του λέει, πως η αρρώστια δεν ήταν δικό του φταίξιμο, αλλά του πατέρα του (την κληρονόμησε)· ωστόσο, τίποτε δεν αλλάζει την πραγματικότητα. Η επόμενη κρίση της αρρώστιας μπορεί να του στοιχίσει και τη ζωή του. Και παρακαλεί να μητέρα του, να τον βοηθήσει να αυτοκτονήσει -δίνοντάς του τα 12 χάπια μορφίνης που έχει μαζί του- όταν θα αρχίσει να εκφυλίζεται ο εγκέφαλός του.
Και η τελευταία κρίση της αρρώστιας του, φτάνει.
Η πρώτη παράσταση στην Ελλάδα
Στην έκταση και στη σημασία δεν εφάνηκε άλλη ακόμη αντάξιά της.»'''
Τυπικά, και σύμφωνα με όσα γράφει ο Γρηγόριος Ξενόπουλος στο άρθρο του στη Νέα Εστία, το έργο παρουσιάστηκε στην Ελλάδα, πρώτη φορά, το 1892 ή 1893, στη Κέρκυρα, από ιταλικό θίασο πρόζας, στα ιταλικά. ''...προτύτερα όμως, ένα – δυο χρόνια νομίζω, οι Κερκυραίοι πρώτοι ευτύχησαν ν'απολαύσουν το έργο του Ίψεν απο περιοδεύοντα ιταλικό θίασο πρόζας. Θυμούμαι μάλιστα, πως ένας φίλος μου Κερκυραίος, που είδε τότε την παράσταση στην πατρίδα του, μου είπε πως οι πατριώτες του δεν κατάλαβαν σχεδόν τίποτα, αφού ενόμισαν πως ο άρρωστος Οσβάλδος ζητούσε από τη μητέρα του ά λ λ ο  π ρ ά γ μ α παρά να τον σκοτώσει δίνοντάς του το δηλητήριο που είχε προμηθευθεί!..'' Ουσιαστικά, η πρώτη του έργου, δόθηκε στην Αθήνα, στο νεόχτιστο τότε, Θέατρο των Κωμωδιών, στις 29 Οκτώβρη του 1894, από το θίασο που σύστησε ο ηθοποιός Ευτύχιος Βονασέρας.
Η υποδοχή που επεφύλαξε ο Τύπος - με την αναγγελία και μόνο της παράστασης - ήταν ενθουσιώδης. Ήδη, πριν από την παράσταση, οι περισσότερες εφημερίδες δημοσίευσαν  διθυραμβικούς σχολιασμούς για τον Ίψεν και την τέχνη του. ...Ως μέγα θεατρικόν γεγονός δεον να χαιρετηθεί η απο της σκηνής του Θεάτρου Κωμωδιών διδασκαλία των Βρυκολάκων του Ίβσεν, ενός των καταπληκτικοτάτων αριστουργημάτων του ιδρυτού τούτου του Εθνικού Νορβηγικού δράματος του Άτλαντος της νέας δραματουργίας, του μεγαλωστί μεγάλου τούτου τέκνου του ποιητικωτάτου και φιλοσοφικωτάτου Βορρά..
Πριν από την παράσταση
Εκείνο που φοβούνταν μόνο, ήταν η υποδοχή που θα έκανε το κοινό στο έργο.
Ο ίδιος αρθρογράφος της Ακροπόλεως στο φύλλο της 27ης Οκτώβρη, γράφει:...η επί τούτω αγαλλίασίς μου είναι άπειρος ουδ' ισχύει να μετριάσει αυτήν η σκέψις  ότι τυγχάνει πρόωρος ίσως η από ελληνικής σκηνής διδασκαλία  αύτη, ότι τυγχάνει υπεράγαν απότομος η ανάβασις από των χαμαιζήλων χυδαιοτήτων της νυν θεαματικής παραγωγής εις τα άφθιτα όντως ύψη της μεγαλοφυούς και μεγαλορρήμονως ταύτης δραματουργίας..
Ενώ ο αρθρογράφος της εφημερίδας Εστίας στο φύλλο της 29ης Οκτώβρη, ακόμα αυστηρότερος γράφει:''..το τόλμημα δεν είναι μικρόν. Όχι μόνον ασυνήθιστον είναι το κοινόν μας εις τοιούτου είδους έργα αλλά και – ας το είπομεν άνευ περιφράσεων – διεφθαρμένον. Το διέφθειραν τα κωμειδύλλια, η εύκολος μουσική, οι φάρσες, τα θεαματικά δράματα, η άκοπος απόλαυσις την οποία τω παρέσχε διαρκώς σχεδόν μέχρι τούδε η ελληνική σκηνή.....τα ολίγα καλά έργα τα οποία παρεστάθησαν μέχρι τούδε δεν ίσχυσαν να του κόψουν το κακό αυτό ελάττωμα της ούτως ειπειν ραθυμίας επί τω ακροάσθαι και να το εμφυτεύσουν το πολύτιμον δια κάθε ακροατήν δίδαγμα οτι πρέπει ολίγον να κοπιάση εις την αρχήν, έστω και άνευ ενδιαφέροντος προσηλούμενος, δια να απολαύση  περισσότερον εις το τέλος...''
Το βράδυ της πρεμιέρας
Το βράδυ της πρεμιέρας ''...το θεατράκι της οδού Προαστείου, είχε κατακλύσει το εκλεκτότερον αθηναϊκόν κοινόν. Και ο φιλολογικός κόσμος προσήλθε σύσσωμος, με όλας του τα κορυφάς και όλας του τας δόξας. Πρώτος εις την πρώτην σειράν ο μακαρίτης ο Βερναρδάκης. Ήρχετο περίεργος να δει “τι πράγμα ήτο” επι τέλους αυτός ο Ίψεν που έλεγαν... άρα γε οι “Βρυκόλακες” άξιζαν όσον η “΄Φαύστα” η οποία προ όλιγου είχε θριαμβεύσει; δεν το επίστευε πολύ ο καλός Βερναρδάκης, - αλλά και δεν το επίστευσε μέχρι τέλους...''
Πριν απο την παράσταση ο Γρηγόριος Ξενόπουλος έδωσε μια μικρή εισαγωγική διάλεξη για το έργο με σκοπό να βοηθήσει τους θεατές να το καταλάβουν. Η διάλεξη αυτή δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ακρόπολις τις επόμενες μέρες.
Το έργο σημείωσε μεγάλη επιτυχία με τα δεδομένα της εποχής αφού παίχτηκε ακόμα 4 φορές μέσα στον Νοέμβριο του 1894.
Διανομή
Τη «σκηνοθετική» επιμέλεια του έργου, ανέλαβε ο Ευτύχιος Βονασέρας.
Μετά την παράσταση
Μετά την παράσταση, οι κριτικές είναι ακόμα πιο ενθουσιώδεις:
Στην Ακρόπολη, ας πούμε, της 1ης Νοεμβρίου 1894, ο αρθρογράφος που υπογράφει ως Πρωτεύς, γράφει μεταξύ άλλων:'' επί τέλους αναπνεύσαμεν! Είδομεν άπαξ και φως το αληθινόν! Ήτο καιρός πλέον!....από της εποχής του Ρώση και της Σάρα Βερνάρ, εν μέρει δε και αυτής της Φαύστας, δυνηθείσης μεθ' όλας τας ατέλειας να παραγάγη εν ημίν υψηλές συγκινήσεις, το ημέτερον κοινόν πρώτην φορά εγεύσθη Τέχνην. Τέχνην μεγάλην, τέχνην υπερτάτην, και ηδυνήθη να βυθισθή, να κολυμβήση, εντός ωκεανού αισθητικής απόλαυσης, να κορεσθή, να καθαρθή, να λουστεί εντός των διαυγών πηγών της μεγάλης Τραγωδίας''.
Ο αρθρογράφος της “Εφημερίδας” στο φύλλο της 30/10 συμπληρώνει:''.. η εκτέλεσις υπερτέρα πάσης προσδοκίας, εν το συνόλω της άμεμπτος. Η δεσποινίς Κική Αρνιωτάκη (μετέπειτα Ροζαλία Νίκα) αληθής καλλιτεχνική αποκάλυψις, ο κ. Βονασέρας τέλειος, ο κ. Παντόπουλος πρώτην φοράν κατόρθωσε να μην κάνει το κοινόν να γελάση. Εξαίρετος πάστωρ! Η κ. Αρνιωτάκη είχε στιγμές ευτυχεστάτας. Λαμπρός ο Κωνσταντινόπουλος...''
ενώ ο αρθρογράφος της Εστίας υπερθεματίζει:''..και οι παρευρεθέντες κατά την χτεσινήν παράστασιν απεκόμισαν λαμπράς εντυπώσεις τόσον από το δράμα του Ίψεν, όσον και εκ της τέχνης των ηθοποιών. Η συγκίνησις ήτο προφανής κατά την τελευταίαν πράξιν, όπως και η προσοχή η θρησκευτική, καθ'όλην τη διάρκεια της παραστάσεως. Είναι το μόνον έργον, εις το οποίον οι θεαταί δεν θέλουν να χάσουν ούτε μίαν λέξιν. Εις το τέλος, οι ηθοποιοί ανευφημήθησαν από των θεατών,ορθίων και σειόντων τους πίλους..''
το μόνο ψεγάδι κατά τον αρθρογράφο του "Άστεως" ήταν η μετάφραση: ''..η εκ του Γαλλικού μετάφρασις των “Βρυκολάκων” του κ. Γιαννουκάκη δεν είνε και πολύ επιτυχής. Εις πολλά μέρην το ελληνικόν κείμενον γέμει γαλλισμών, το οποίον πρέπει να θεωρηθεί ως έλλειψις ασύγγνωστος δια δράμα...νορβηγικόν.''
Ελληνικές Θεατρικές Παραστάσεις
[https://query.wikidata.org/embed.html#SELECT%20DISTINCT%20%28%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20as%20%3F%CE%BA%CF%89%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82%29%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7Label%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1Label%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82Label%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82Label%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%20%0AWHERE%20%7B%0A%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP31%20wd%3AQ7777570%3B%0A%20%20%20%20%20%28wdt%3AP1557%7Cwdt%3AP144%2a%29%20wd%3AQ1434818%3B%0A%20%20%20%20%20wdt%3AP495%20wd%3AQ41.%0A%20%20SERVICE%20wikibase%3Alabel%20%7B%20bd%3AserviceParam%20wikibase%3Alanguage%20%22%5BAUTO_LANGUAGE%5D%2Cel%22.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP2348%20%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BD.%20%7D%0A%20%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP1191%20%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP276%20%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1.%20%7D%0A%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20%20FILTER%20NOT%20EXISTS%20%7B%3F%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%AF%CE%B1%20wdt%3AP31%20wd%3AQ194428.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP272%20%3F%CE%B8%CE%AF%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%82.%20%7D%0A%20%20OPTIONAL%20%7B%20%3F%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%20wdt%3AP57%20%3F%CF%83%CE%BA%CE%B7%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%84%CE%B7%CF%82.%20%7D%0A%7D%0A%20%20ORDER%20BY%20ASC%20%28%3F%CF%83%CE%B5%CE%B6%CF%8C%CE%BDLabel%29%20%28%3F%CF%80%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%B9%CE%AD%CF%81%CE%B1%29%0A Κατάλογος βασικών πληροφοριών ελληνικών θεατρικών αναπαραστάσεων του έργου "Βρικόλακες"].
Κατάλογος Ελληνίδων ηθοποιών που έχουν ερμηνεύσει τον ρόλο της Κυρίας Άλβινγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
http://www.piramatikiskini.gr/images/uploads/47_IbsenBrukolakes.pdf
https://www.scribd.com/doc/236753585/%CE%95%CE%A1%CE%A1%CE%99%CE%9A%CE%9F%CE%A3-%CE%99%CE%A8%CE%95%CE%9D-%CE%92%CE%A1%CE%A5%CE%9A%CE%9F%CE%9B%CE%91%CE%9A%CE%95%CE%A3
Πηγές
Βρυκόλακες
Εορτασμός
Ο Εορτασμός είναι εκδήλωση, πανηγυρισμός, πάρτι ή φεστιβάλ που σχετίζεται με κάποια εορτή, επέτειο ή ιδιαίτερο γεγονός.
Η λέξη μπορεί να αναφέρεται σε:
Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Γκρουά
Το Σαιν-Ζερμαίν-ντε-Γκρουά (γαλλικά: Saint-Germain-des-Grois) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζερμανογκρουαζιέν (γαλλικά: Germanogroisiens).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
Κονδρούσοι
Οι Κονδρούσοι ήταν αρχαία γερμανική φυλή που ζούσε στο σημερινό Βέλγιο, στην περιοχή μεταξύ Λιέγης και Ναμύρ. Η επαρχία αυτή είναι δασώδης με αρκετούς λόφους που ακουμπούν στις παρυφές των Αρδεννών. Οι Κονδρούσοι ήταν λαός των Βέλγων που προσδιορίζονταν διαφορετικά από τους Κέλτες. Γνωρίζουμε ότι οι Βέλγες είχαν ανάμεικτη καταγωγή από γερμανούς και Κέλτες, όμως κάποιες φυλές ήταν περισσότερο γερμανικές από άλλες.
Οι εν λόγω περιοχές περιήλθαν τελικά στην Ρωμαϊκή επικράτεια και οι Ρωμαίοι είχαν σκοπό να επεκταθούν ακόμα περισσότερο προς τα βόρεια, αλλά ή Μάχη του Τευτοβούργιου δρυμού άλλαξε τα σχέδιά τους. Οι Κονδρούσοι, όπως και άλλοι Βέλγες, θα πρέπει να ήταν ευτυχείς με τη Ρωμαϊκή διοίκηση των εδαφών τους καθώς, έκτοτε, χάνονται από τα ιστορικά γραπτά. Θα πρέπει να αφομοιώθηκαν με τους Φράγκους και να έζησαν στις σημερινές χώρες Ολλανδίας, Βελγίου και Λουξεμβούργου.
Γκέζα (γιος του Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας)
'Ο Γκέζα, ουγγρ.: Géza (π. 1150 - 1210) από τον Οίκο των Άρπαντ ήταν πρίγκιπας της Ουγγαρίας. Ταξίδεψε στους Αγίους Τόπους κατά τη διάρκεια της Γ΄ Σταυροφορία με έναν στρατό 2.000 Ούγγρων πολεμιστών.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1150 και ήταν ο τρίτος γιος του Γκέζα Β΄ της Ουγγαρίας και της Ευφροσύνης του Κιέβου, κόρης του Μστισλάβ Α΄ μεγάλου πρίγκιπα του Κιέβου. Μεγαλύτερα αδέλφια του ήταν ο Στέφανος Γ΄ της Ουγγαρίας και ο Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας.
Όταν απεβίωσε ο Γκέζα Β΄ τον διαδέχθηκε ο Στέφανος Γ΄, όμως υπήρξαν αρκετές συγκρούσεις για τη βασιλική διαδοχή. Τα δύο μικρότερα αδέλφια του Γκέζα Β΄ διεκδίκησαν και ανέλαβαν για λίγο το στέμμα, βασιλεύοντας ως Λαδίσλαος Β΄ και Στέφανος Δ΄. Έπειτα ο Στέφανος Γ΄, αφού νίκησε τον θείο του στη μάχη, επέστρεψε και στέφθηκε ως βασιλιάς.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Στεφάνου Γ΄, οι πόλεμοι ενάντια στη Ρωμανία συνεχίστηκαν: ο Μανουήλ Α΄ Κομνηνός Αυτοκράτορας των Ρωμαίων είχε προηγουμένως αντιπαρατεθεί με τον Γκέζα Β΄ πολλές φορές, καθώς ήταν αποφασισμένος να ανακτήσει τα εδάφη που είχε χάσει από την Ουγγαρία. Μητέρα τού Μανουήλ Α΄ ήταν η Αγία Ειρήνη της Ουγγαρίας, κόρη του Αγίου Λαδισλάου Α΄ της Ουγγαρίας (έτσι ο Μανουήλ Α΄ ήταν 2ος εξάδελφος του Μπέλα Β΄, πατέρα του Γκέζα Β΄), και πάντα είχε μεγάλο ενδιαφέρον για τις εσωτερικές υποθέσεις της Ουγγαρίας, προκειμένου να αποτρέψει νέες επιθέσεις εναντίον του. Ο Μανουήλ Α΄ και ο Στέφανος Γ΄ έκαναν τελικά μέσω μία ειρηνευτική συμφωνία, που υπογράφηκε το 1163, στην οποία ο μεσαίος αδελφός Μπέλα, έπρεπε να σταλεί στην Κωνσταντινούπολη για ασφάλεια. Κατά τη διάρκεια της εξουσίας του Στεφάνου Γ΄, αυτός κράτησε τη μητέρα του Ευφροσύνη και τον μικρότερο αδελφό του πρίγκιπα Γκέζα, στην Αυλή.
Μετά το τέλος του Στεφάνου Γ΄ το 1172, ο επόμενος αδελφός του, ο πρίγκιπας Μπέλα, ανακλήθηκε από την Κωνσταντινούπολη για να ανέβει στο θρόνο και να προλάβει οποιαδήποτε απόπειρα διαδοχής από τον μικρότερο αδελφό του πρίγκιπα Γκέζα.
Μέσα σε λίγους μήνες, στέφθηκε ως Μπέλα Γ΄ της Ουγγαρίας, αλλά αντιμετώπισε αντιπολίτευση από τη μητέρα του, τη χήρα βασίλισσα και τον αδελφό του πρίγκιπα Γκέζα, που άρχισαν να συνωμοτούν εναντίον του για να αποκτήσουν το στέμμα της Ουγγαρίας. Μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειές τους, ο Μπέλα Γ΄ τους συνέλαβε. Φυλάκισε τη μητέρα του, αλλά ο πρίγκιπας Γκέζα διέφυγε στον Ερρίκο Β΄ δούκα της Αυστρίας το 1174 ή το 1175 για να ζητήσει προστασία. Όταν ο Ερρίκος Β΄ αρνήθηκε να εκδώσει τον Γκέζα, ο Μπέλα Γ΄ ξεκίνησε επιδρομές λεηλασίας στην Αυστρία, μαζί με τον Σομπιέσλαφ Β΄ δούκα της Βοημίας. Ένα χρόνο αργότερα, ο πρίγκιπας Γκέζα προσπάθησε να πείσει τον Σομπιέσλαφ Β΄ να τον βοηθήσει, για να συναντήσει τον Φρειδερίκο Α΄ της Γερμανίας, αλλά ο Σομπιέσλαφ Β΄ συνέλαβε τον Γκέζα και τον παρέδωσε στον Μπέλα Γ΄ το 1177.
Ο Μπέλα Γ΄ φυλάκισε για άλλη μία φορά τον αδελφό του και έβαλε επίσης τη μητέρα τους Ευφροσύνη σε περιορισμό. Ο πρίγκιπας Γκέζα έμεινε στη φυλακή από το 1177 έως το 1189. Η ελευθερία ήλθε σε αυτόν το 1189 λόγω των προετοιμασιών για τη Γ΄ Σταυροφορία. Εκείνη τη χρονιά ο Φρειδερίκος Α΄ Χοενστάουφεν, έφτασε στην Ουγγαρία και τον υποδέχτηκε ο Μπέλα Γ΄. Μαθαίνοντας την κατάσταση του πρίγκιπα Γκέζα, ο βασιλιάς της Γερμανίας ζήτησε από τον Μπέλα Γ΄ να επιτρέψει στον φυλακισμένο Γκέζα να οδηγήσει έναν μικρό Ουγγρικό στρατό στην Σταυροφορία ως συνοδός. Ο Μπέλα Γ΄ το επέτρεψε και 2.000 Ούγγροι στρατιώτες έφυγαν για τους Αγίους Τόπους υπό την ηγεσία του Γκέζα και του αρχιεπισκόπου Ουγκρίν Τσακ.
Μετά τη Γ΄ Σταυροφορία και το τέλος του Φρειδερίκου Α΄, ο Μπέλα Γ΄ διέταξε τον Γκέζα και τους άνδρες του να επιστρέψουν στην Ουγγαρία, αλλά ο πρίγκιπας και η φρουρά του αποφάσισαν να παραμείνουν στους Αγίους Τόπους. Είναι γνωστό ότι ο Γκέζα πήρε μία ευγενή γυναίκα από την Κωνσταντινούπολη ως σύζυγο μεταξύ του 1190 και του 1191. Οι ιστορικοί εκτιμούν ότι ο Γκέζα απεβίωσε περίπου το 1210, επειδή ήταν η τελευταία φορά που αναφέρεται από τα μεσαιωνικά χρονικά.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μία ευγενή από την Κωνσταντινούπολη.
Πηγές
Κατηγορία:Διεκδικητές του ουγγρικού θρόνου Κατηγορία:Οίκος των Άρπαντ Κατηγορία:Σελίδες με πηγές CS1 στα Ουγγρικά (hu)
Γιάννης Φαρσάρης
Ο Γιάννης Φαρσάρης είναι Έλληνας συγγραφέας και καθηγητής πληροφορικής. Γεννήθηκε στην Ιεράπετρα Κρήτης το 1973 και σπούδασε Επιστήμη Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και Εκπαίδευση Ενηλίκων στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο.
Είναι ο δημιουργός της Ανοιχτής Βιβλιοθήκης, ενός ψηφιακού αποθετηρίου με ελεύθερα ελληνικά βιβλία.
Το πρώτο του μυθιστόρημα είναι το «Johnnie Society» το 2009, με το οποίο καινοτόμησε με την ελεύθερη κυκλοφορία του στο διαδίκτυο.
Το 2016 καινοτόμησε ξανά με το «Φόβος κανένας», ένα βιβλίο με μικρά διηγήματα που εκδόθηκε μετά από καμπάνια χρηματοδότησης από το πλήθος.
Το τελευταίο του βιβλίο είναι το «Σουσάμι άνοιξε», το οποίο εκδόθηκε το 2022 από τις εκδόσεις Έσοπτρον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες διηγηματογράφοι Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες μεταφραστές Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου Κρήτης
Επεξεργασία συναλλαγών
Στην πληροφορική, η επεξεργασία συναλλαγών (transaction processing) είναι η επεξεργασία πληροφοριών που διαιρείται σε ξεχωριστές, αδιαίρετες λειτουργίες, που ονομάζονται συναλλαγές (transactions). Κάθε συναλλαγή μπορεί είτε να επιτύχει είτε να αποτύχει, εξ ολοκλήρου - σε καμία περίπτωση δε μπορεί να μείνει σε κάποιο ενδιάμεση κατάσταση.
Περιγραφή
Η επεξεργασία συναλλαγών έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να διατηρεί ένα υπολογιστικό σύστημα (όπως μια βάση δεδομένων ή κάποιο σύστημα αρχείων) σε μια γνωστή και συνεπή κατάσταση, εξασφαλίζοντας ότι κάθε ανεξάρτητη λειτουργία που γίνεται στο σύστημα, είτε ολοκληρώνεται με επιτυχία, είτε ακυρώνεται με επιτυχία.
Η επεξεργασία συναλλαγών επιτρέπει σε πολλές ανεξάρτητες λειτουργίες να συνδέονται μαζί σαν μια μοναδική, αδιαίρετη συναλλαγή. Το σύστημα επεξεργασίας συναλλαγών εξασφαλίζει ότι είτε όλες οι λειτουργίες μιας συναλλαγής ολοκληρώνονται χωρίς σφάλμα, είτε δεν ολοκληρώνεται καμία από αυτές. Αν κάποιες από τις λειτουργίες ολοκληρωθούν αλλά προκύψουν σφάλματα όταν εκτελεστούν οι υπόλοιπες, το σύστημα επεξεργασίας συναλλαγών ακυρώνει (“rolls back”) όλες τις λειτουργίες της συναλλαγής (ακόμα και αυτές που ήταν επιτυχείς), διαγράφοντας όλα τα ίχνη της συναλλαγής και επαναφέροντας το σύστημα σε μια συνεπή, γνώριμη κατάσταση, στην οποία βρισκόταν πριν αρχίσει η συναλλαγή. Αν ολοκληρωθούν με επιτυχία όλες οι λειτουργίες μιας συναλλαγής, η συναλλαγή καταχωρείται (is committed) στο σύστημα και όλες οι αλλαγές στη βάση γίνονται μόνιμες - η συναλλαγή πια δε μπορεί να ακυρωθεί.
Η επεξεργασία συναλλαγών προστατεύει από σφάλματα υλικού και λογισμικού που θα μπορούσαν να αφήσουν μια συναλλαγή ημιτελή, με το σύστημα να βρίσκεται σε μια άγνωστη και ασυνεπή κατάσταση. Αν το υπολογιστικό σύστημα καταρρεύσει κατά τη διάρκεια μιας συναλλαγής, το σύστημα επεξεργασίας συναλλαγών εγγυάται ότι ακυρώνονται όλες οι λειτουργίες στις μη καταχωρημένες (uncommitted) συναλλαγές, δηλ. σε αυτές που δεν έχουν ολοκληρωθεί.
Η επεξεργασία των συναλλαγών γίνεται με αυστηρά χρονολογική σειρά. Αν η συναλλαγή n+1 επιθυμεί να χρησιμοποιήσει το ίδιο τμήμα της βάσης δεδομένων με τη συναλλαγή n, η συναλλαγή n+1 δεν ξεκινά μέχρι η συναλλαγή n να έχει καταχωρηθεί. Πριν καταχωρηθεί κάθε συναλλαγή, όλες οι άλλες συναλλαγές που επηρεάζουν το ίδιο τμήμα του συστήματος πρέπει να έχουν καταχωρηθεί - δε μπορούν να υπάρχουν "τρύπες" στην ακολουθία των προηγούμενων συναλλαγών.
Μεθοδολογία
Οι βασικές αρχές όλων των συστημάτων επεξεργασίας συναλλαγών είναι οι ίδιες. Η ορολογία όμως μπορεί να διαφέρει από σύστημα σε σύστημα, και οι παρακάτω όροι δεν είναι οι μοναδικοί που χρησιμοποιούνται.
Ακύρωση (Rollback)
Τα συστήματα επεξεργασίας συναλλαγών εξασφαλίζουν την ακεραιότητα της βάσης δεδομένων καταγράφοντας τις ενδιάμεσες καταστάσεις της βάσης καθώς αυτή τροποποιείται και χρησιμοποιώντας στη συνέχεια αυτές τις καταγραφές για να την επαναφέρει σε μια γνωστή κατάσταση, αν η συναλλαγή δε μπορεί να καταχωρηθεί. Για παράδειγμα, το σύστημα μπορεί να κρατά αντίγραφα της πληροφορίας της βάσης δεδομένων πριν την τροποποίησή της από μια συναλλαγή, τα οποία αποκαλούνται before image. Αν οποιοδήποτε τμήμα μιας συναλλαγής αποτύχει πριν αυτή καταχωρηθεί, τα αντίγραφα αυτά χρησιμοποιούνται για την επαναφορά της βάσης δεδομένων στην κατάσταση που βρισκόταν πριν ξεκινήσει η συναλλαγή.
Rollforward
Ένα ξεχωριστό αρχείο καταγραφής (journal) μπορεί να κρατείται, το οποίο να περιέχει όλες τις τροποποιήσεις στη βάση δεδομένων, που αποκαλείται after images - αν και δεν είναι απαραίτητο για την ακύρωση των συναλλαγών που αποτυγχάνουν, είναι χρήσιμο για την ενημέρωση της βάσης δεδομένων στην περίπτωση αστοχίας του συστήματος, και για αυτόν το λόγο υπάρχει σε κάποια συστήματα. Σε περίπτωση που η βάση δεδομένων σταματήσει εντελώς να λειτουργεί, πρέπει να γίνει επαναφορά της από το τελευταίο αντίγραφο ασφαλείας. Όταν όμως γίνει η επαναφορά της βάσης, το αρχείο καταγραφής μπορεί να εφαρμοστεί σε αυτήν (rollforward) για να την ενημερώσει με τις τελευταίες αλλαγές. Όλες οι συναλλαγές που εκτελούνταν τη στιγμή της αστοχίας, μπορούν τότε να ακυρωθούν. Το αποτέλεσμα είναι τότε μια βάση δεδομένων σε μια συνεπή και γνωστή κατάσταση, που περιλαμβάνει όλες τις συναλλαγές που είχαν κατοχυρωθεί μέχρι τη στιγμή που σταμάτησε το σύστημα να λειτουργεί.
Αδιέξοδα (Deadlocks)
Σε κάποιες περιπτώσεις, δύο συναλλαγές μπορούν, στη διάρκεια της εκτέλεσής τους, να προσπαθήσουν να έχουν πρόσβαση στο ίδιο τμήμα της βάσης δεδομένων ταυτόχρονα, με τρόπο που να τις εμποδίζει από το να συνεχίσουν να εκτελούνται. Για παράδειγμα, η συναλλαγή A μπορεί να έχει πρόσβαση στο τμήμα X της βάσης δεδομένων και η συναλλαγή B στο τμήμα Y. Αν σε αυτό το σημείο, η συναλλαγή A προσπαθήσει να έχει πρόσβαση στο τμήμα Y της βάσης δεδομένων ενώ η συναλλαγή B προσπαθεί να έχει πρόσβαση στο τμήμα X, προκύπτει αδιέξοδο (deadlock), και καμία από τις συναλλαγές δε μπορεί να προχωρήσει. Τα συστήματα επεξεργασίας συναλλαγών είναι σχεδιασμένα ώστε να εντοπίζουν τα αδιέξοδα και συνήθως ακυρώνουν και τις δύο συναλλαγές, εκτελώντας τις στη συνέχεια πάλι με διαφορετική σειρά, αυτόματα, ώστε να μην προκύψει πάλι αδιέξοδο. Άλλες φορές, ακυρώνεται μόνο η μία από τις συναλλαγές σε αδιέξοδο και εκτελείται από την αρχή αυτόματα μετά από μια μικρή καθυστέρηση.
Τα αδιέξοδα μπορούν επίσης να προκύψουν μεταξύ τριών ή περισσότερων συναλλαγών. Όσο πιο πολλές συναλλαγές παίρνουν μέρος, τόσο πιο δύσκολο είναι να εντοπιστούν τα αδιέξοδα, με αποτέλεσμα τα συστήματα επεξεργασίας συναλλαγών να έχουν ένα πρακτικό όριο στον αριθμό των αδιεξόδων που μπορούν να εντοπίσουν.
Συναλλαγή αντιστάθμισης
Σε συστήματα που δεν περιέχουν μηχανισμούς καταχώρησης και ακύρωσης συναλλαγών (επειδή κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατό ή επιθυμητό), συχνά χρησιμοποιείται μια συναλλαγή αντιστάθμισης (compensating transaction) για την αναίρεση ακυρωμένων συναλλαγών και την επαναφορά του συστήματος σε κάποια προηγούμενη κατάσταση.
Κριτήρια ACID
Η επεξεργασία συναλλαγών έχει τα εξής πλεονεκτήματα:
Υλοποιήσεις
Το κλασικό λογισμικό επεξεργασίας συναλλαγών αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1960, με σημαντικότερο εκπρόσωπο το Information Management System της IBM, και συνήθως ήταν άμεσα συνδεδεμένο με ένα συγκεκριμένο σύστημα διαχείρισης βάσης δεδομένων. Στη δεκαετία του 1980 το μοντέλο πελάτη-διακομιστή υλοποίησε παρόμοιες αρχές, με περιορισμένη επιτυχία. Τα τελευταία χρόνια όμως, το κατανεμημένο μοντέλο πελάτη-διακομιστή έχει γίνει πια δύσκολο να διατηρηθεί: καθώς ο αριθμός των συναλλαγών αυξάνεται λόγω των διάφορων online υπηρεσιών (και ειδικά του Παγκόσμιου Ιστού), μια μόνο κατανεμημένη βάση δεδομένων δεν αποτελεί λύση στην πράξη. Επιπλέον, τα περισσότερα online συστήματα αποτελούνται από πολλά προγράμματα που συνεργάζονται, αντί για το αυστηρό μοντέλο πελάτη-διακομιστή, στο οποίο ο μοναδικός διακομιστής χειριζόταν την επεξεργασία των συναλλαγών. Σήμερα είναι διαθέσιμα πολλά συστήματα επεξεργασίας συναλλαγών που λειτουργούν στο επίπεδο μεταξύ των προγραμμάτων και η λειτουργία τους μπορεί να επεκταθεί σε μεγάλα συστήματα, όπως οι υπερυπολογιστές.
Ένα σημαντικό και ανοιχτό πρότυπο είναι το X/Open Distributed Transaction Processing (DTP) (βλ. JTA). Όμως, κλειστά περιβάλλοντα επεξεργασίας συναλλαγών όπως το CICS της IBM εξακολουθούν να είναι δημοφιλή, αν και το CICS έχει εξελιχθεί και περιλαμβάνει και ανοιχτά πρότυπα.
Μια σύγχρονη υλοποίηση επεξεργασίας συναλλαγών συνδυάζει στοιχεία αντικειμενοστρεφούς μονιμότητας (object-oriented persistence) και παραδοσιακές τεχνικές παρακολούθησης των συναλλαγών. Μια τέτοια υλοποίηση είναι το εμπορικό προϊόν DTS/S1 της Obsidian Dynamics και το προϊόν ανοικτού κώδικα db4o.
Περαιτέρω διάβασμα
Κατηγορία:Βάσεις δεδομένων Κατηγορία:Επεξεργασία συναλλαγών
Transactie (dataopslag)
Ρόττβαϊλ
Το Ρόττβαϊλ (γερμανικά: Rottweil, αλεμαννικά: Rautweil) είναι πόλη στη νοτιοδυτική Γερμανία στο κρατίδιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Ήταν ελεύθερη αυτοκρατορική πόλη για σχεδόν 600 χρόνια.
Βρίσκεται μεταξύ του Μέλανος Δρυμού και των Άλπεων της Σουηβίας και έχει σχεδόν 25.000 κατοίκους από το 2020. Η πόλη είναι διάσημη για το μεσαιωνικό της κέντρο και για το παραδοσιακό της καρναβάλι (ονόματι «Fasnet» στην τοπική σουαβική διάλεκτο). Είναι η παλαιότερη πόλη της Βάδης-Βυρτεμβέργης και η εμφάνισή της έχει αλλάξει ελάχιστα από τον 16ο αιώνα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Βάδης-Βυρτεμβέργης
Τόρεϊ Μπραγκς
Ο Τόρεϊ Μπραγκς (Λος Άντζελες, 15 Μαΐου 1976), είναι Αμερικάνος πρώην επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής. Έχει ύψος 2,03 μέτρα και αγωνιζόταν στη θέση του Σμολ φόργουορντ.
Σταδιοδρομία
Ο Μπραγκς αγωνίστηκε από το 1994 ως το 1996 στην ομάδα του κολεγίου του Σαν Χοσέ, ενώ την επόμενη διετία συνέχισε στο κολέγιο Εξέβιερ από το Σινσινάτι.
Το 1998, υπέγραψε στην Μπαλοντσέστο Καντάμπρια από την Ισπανία, για να συνεχίσει στην Γκραν Κανάρια. Μετά από ένα πέρασμα από το CBA, συμφώνησε με τη Μανρέσα, στην οποία έπαιξε για μόλις τέσσερις αγώνες με μέσο όρο 19,0 πόντων.
Αφού επέστρεψε στην Αμερική αγωνιζόμενος στην Γκαϊτέρος ντε Ζούλια από τη Βενεζουέλα, μεταγράφηκε στον Άρη Θεσσαλονίκης, με τον οποίο έπαιξε σε είκοσι παιχνίδια σκοράροντας 362 πόντους και «μαζεύοντας» 186 ριμπάουντ. Την επόμενη σεζόν φόρεσε τη φανέλα του ΠΑΟΚ, παίζοντας σε πέντε αγώνες με 17,1 πόντους ανά αγώνα.
Ακολούθησε το πέρασμα του από τη Χαποέλ Ιερουσαλήμ, πριν συνεχίσει στο Πουέρτο Ρίκο και υπογράψει αργότερα στους Χιούστον Ρόκετς. Συνέχισε και πάλι στο ΝΒΑ με τους Ουάσινγκτον Ουίζαρντς, ενώ την επόμενη χρονιά φόρεσε τη φανέλα της ρωσικής Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης, πριν παίξει επτά ακόμη αγώνες με τους Χιούστον Ρόκετς.
Στη συνέχεια πέρασε από τη Σπαρτάκ Πριμόριε και την ΑΣΚ Ρίγα, όπως και την Ιρόνι Ραμάτ Γκαν από το Ισραήλ. Στα τελευταία πέντε χρόνια της καριέρας του, αγωνίστηκε στη Λατινική Αμερική και σε ομάδες από την Ουρουγουάη, την Κολομβία, τον Άγιο Δομίνικο, τη Βενεζουέλα, την Αργεντινή, το Μεξικό, τη Χιλή, ενώ πέρασε και από το Ιράν και την Ιορδανία.
Πηγές
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκραν Κανάρια‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μανρέσα‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές βενεζουελάνικων συλλόγων‎‎‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές πορτορικανικών συλλόγων‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χάποελ Ιερουσαλήμ‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Χιούστον Ρόκετς‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ουάσινγκτον Ουίζαρντς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τούλσα 66ερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λετονικών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές μεξικανικών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουρουγουανικών συλλόγων‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αργεντίνικων συλλόγων‎‎‎ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές κολομβιανών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ιρανικών συλλόγων‎
Σαιν-Ζερμαίν-ντυ-Κορμπεΐ
Το Σαιν-Ζερμαίν-ντυ-Κορμπεΐ (γαλλικά: Saint-Germain-du-Corbéis) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ορν, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κορμπενουά (γαλλικά: Corbenois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ορν
NGC 679
Ο NGC 679 είναι ελλειπτικός  ή φακοειδής γαλαξίας  ο οποίος απέχει 210 εκατομμύρια έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 13 Σεπτεμβρίου 1784 και ανήκει στο σμήνος γαλαξιών Abell 262.
Πρόκειται για ραδιογαλαξία που περιβάλλεται από δίσκο σκόνης διαμέτρου περίπου 3 kpc.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελλειπτικοί γαλαξίες Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ραδιογαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός) 0679 06711 01283
Μαθηματική σταθερά
Οι μαθηματικές σταθερές είναι ειδικοί αριθμοί, συνήθως πραγματικοί αριθμοί, οι οποίοι έχουν σημαντικό ενδιαφέρον στα μαθηματικά. Οι σταθερές εμφανίζονται σε πολλά πεδία των μαθηματικών, με σταθερές όπως ο αριθμός e και π όπου εμφανίζονται σε σημαντικά πεδία των μαθηματικών όπως η γεωμετρία, η θεωρία αριθμών και ο λογισμός.
Το πώς δημιουργήθηκαν οι σταθερές και το πως έγιναν ενδιαφέρουσες, είναι καθαρά θέμα γούστου. Κάποιες μαθηματικές σταθερές είναι αξιοσημείωτες κυρίως λόγω ιστορικού ενδιαφέροντος παρά λόγω του μαθηματικού τους ενδιαφέροντος. Οι πιο δημοφιλείς σταθερές μελετήθηκαν εδώ και χιλιάδες χρόνια και προσεγγίστηκαν σε πάρα πολλά δεκαδικά τους ψηφία.Όλες οι μαθηματικές σταθερές είναι αριθμοί οι οποίοι έχουν οριστεί και είναι δυνατό να υπολογιστούν ( η σταθερά του Chaitin αποτελεί μια σημαντική εξαίρεση).
Κοινές μαθηματικές σταθερές
Αυτές είναι οι σταθερές που είναι πιθανό να συναντήσει κάποιος κατά τη διάρκεια της φοίτησής του σε πανεπιστήμια σε πολλές χώρες.
Η Αρχιμήδεια σταθερά π
Η σταθερά π ορίζεται φυσικά στην Ευκλείδεια γεωμετρία (είναι η αναλογία μεταξύ της περιφέρειας και της διαμέτρου ενός κύκλου),αλλά μπορεί να βρεθεί και σε πολλές άλλες περιοχές των μαθηματικών:για παράδειγμα,το ολοκλήρωμα του Gauss στη μιγαδική ανάλυση, οι μιγαδικές ρίζες της μονάδας στη θεωρία αριθμών και οι κατανομές Cauchy στις πιθανότητες.Ωστόσο, η καθολικότητά της δεν περιορίζεται μόνο στα καθαρά μαθηματικά.Πραγματικά,διάφοροι τύποι στη φυσική  όπως η αρχή της αβεβαιότητας του Heisenberg, και σταθερές όπως η κοσμολογική σταθερά περιλαμβάνουν τη σταθερά π. Η παρουσία του π στις φυσικές αρχές,στους νόμους και στους τύπους μπορεί να έχει πολύ απλές εξηγήσεις. Για παράδειγμα, ο νόμος του Coulomb, περιγράφοντας το μέγεθος της  ηλεκτροστατική δύναμη δύο φορτίων ως ανάλογο του γινομένου των μέτρων των δύο φορτίων και αντιστρόφως ανάλογο του τετραγώνου της απόστασης των δύο φορτίων,αναφέρει ότι σε μονάδες SI,
Πέρα απ'τη σταθερά   που αντιστοιχεί στην διηλεκτρική σταθερά στο κενό, ο παράγοντας {4\pi r^2} στο παρανομαστή εκφράζει  την επιφάνεια μιας σφαίρας με ακτίνα r, έχοντας έτσι μια πολύ συγκεκριμένη έννοια. Η αριθμητική τιμή του π είναι περίπου 3,14159.Η απομνημόνευση όλο και περισσότερων ψηφίων του π είναι μια επιδίωξη για την επίτευξη ενός  παγκόσμιου ρεκόρ.
Αριθμός του Euler e
Ο αριθμός του Euler e,ο οποίος είναι επίσης γνωστός και ως σταθερά εκθετικής ανάπτυξης, εμφανίζεται σε πολλούς τομείς των μαθηματικών και ένας πιθανός ορισμός του είναι η τιμή της ακόλουθης μαθηματικής έκφρασης:
και με συνεχή ανατοκισμό,θα αυξηθεί κατά
eR
δολλάρια στο τέλος του ενός έτους. Η σταθερά e έχει επίσης εφαρμογές στην θεωρία των πιθανοτήτων όπου εμφανίζεται με έναν τρόπο ο οποίος φαίνεται να μην σχετίζεται με την εκθετική αύξηση. Ας υποθέσουμε ότι ένας παίκτης παίζει έναν κουλοχέρη με ένα στη
Ν
πιθανότητα να κερδίσει, και παίζει  n    φορές.. Στη συνέχεια, για μεγάλα n  (όπως ένα εκατομμύριο), η πιθανότητα  ο παίκτης να μην κερδίσει καθόλου είναι περίπου
1/e
και η πιθανότητα τείνει σε αυτήν την τιμή όταν το n τείνει στο άπειρο.
και καθώς το n  τείνει στο άπειρο,το
pn
προσεγγίζει
.
Η αριθμητική τιμή του e είναι  περίπου 2,71828.
Η Πυθαγόρεια σταθερά

{{sqrt|2}}
Η τετραγωνική ρίζα του 2, συχνά γνωστή και ως ρίζα 2, ριζικό του 2 ή σταθερά του Πυθαγόρα, γράφεται ως

{{sqrt|2}}
√2

{{sqrt|2}}
και είναι ο θετικός αλγεβρικός αριθμός ο οποίος πολλαπλασιάζοντάς τον με τον εαυτό του δίνει τον αριθμό 2. Ονομάζεται ακριβέστερα κύρια τετραγωνική ρίζα του 2, για να διακρίνεται ο αριθμός αυτός απ'τον αρνητικό αριθμό με την ίδια ιδιότητα.

{{sqrt|2}}
Γεωμετρικά η τετραγωνική ρίζα του 2 είναι το μήκος της διαγωνίου σε ένα τετράγωνο με πλευρές μιας μονάδας μήκους. Αυτό προκύπτει από το πυθαγόρειο θεώρημα. Ήταν ίσως ο πρώτος γνωστός άρρητος. Η αριθμητική του τιμή σε προσέγγιση 65 δεκαδικών ψηφίων είναι: Η γρήγορη προσέγγιση 99/70 (≈ 1.41429)  για την τετραγωνική ρίζα του δύο χρησιμοποιείται συχνά. Παρά το γεγονός ότι υπάρχει ο παρανομαστής 70 ο αριθμός διαφέρει απ'την κανονική τιμή λιγότερο από 1/10,000 (περίπου 7.2 × 10−5).
Η φανταστική μονάδα i
Η φανταστική μονάδα ή ο φανταστικός αριθμός, συμβολίζεται ως i, είναι μια μαθηματική έννοια που επεκτείνει το πραγματικό αριθμητικό σύστημα
ℝ
ℂ
στο οποίο κάθε πολυώνυμο
P(x)
έχει μία τουλάχιστον ρίζα (βλέπε αλγεβρική κλειστότητα  και θεμελιώδες θεώρημα της άλγεβρας ).Η βασική σχέση που ικανοποιεί η φανταστική μονάδα είναι
. Ο όρος "φανταστικός" χρησιμοποιείται επειδή δεν υπάρχει πραγματικός αριθμός ο οποίος έχει αρνητικό τετράγωνο.
Στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο μιγαδικές τετραγωνικές ρίζες του -1, δηλαδή το i και το
−i
,όπως υπάρχουν δύο μιγαδικές τετραγωνικές ρίζες για κάθε άλλο πραγματικό αριθμό εκτός απ'το μηδέν που έχει μία διπλή τετραγωνική ρίζα.
Στις περιπτώσεις όπου το i είναι αμφίσημο ή προβληματικό, το j ή το ελληνικό [[γιώτα|
ι
]] (βλέπε εναλλακτικούς συμβολισμούς) χρησιμοποιούνται συνήθως. Στους κλάδους της ηλεκτρολογίας και των συστημάτων μηχανικού ελέγχου, η φανταστική μονάδα συχνά συμβολίζεται με J αντί του i, γιατί το i  συνήθως χρησιμοποιείται για να υποδηλώσει το ηλεκτρικό ρεύμα σε αυτούς τους κλάδους.
Σταθερές στα προχωρημένα μαθηματικά
Αυτές είναι σταθερές που εμφανίζονται συχνά στα ανώτερα μαθηματικά.
Οι σταθερές του Feigenbaum α και δ
Οι επαναλήψεις των συνεχών απεικονίσεων θεωρούνται από τα πιο απλά παραδείγματα μοντέλων για δυναμικά συστήματα. Οι δύο σταθερές ονομάστηκαν έτσι εξαιτίας του φυσικομαθηματικού Mitchell Feigenbaum και εμφανίζονται στις εξής επαναληπτικές διαδικασίες: ως μαθηματικές σταθερές των λογιστικών απεικονίσεων με τετραγωνικά μέγιστα σημεία  και τα διαγράμματα διακλάδωσής τους.
Η λογιστική απεικόνιση είναι ένα πολυώνυμο χαρτογράφησης, συχνά παρατεθείσα ως ένα αρχετυπικό παράδειγμα των τρόπων με τους οποίους εξηγεί πως η χαοτική συμπεριφορά μπορεί να προκύψει από πολύ απλές μη-γραμμικές δυναμικές εξισώσεις. Η απεικόνιση δημοσιοποιήθηκε σε μια σημαίνουσα εργασία το 1976 από τον Αυστραλιανό βιολόγο Robert May, εν μέρει, ως ένα διακριτού-χρόνου δημογραφικό ανάλογο στη λογιστική εξίσωση που για πρώτη φορά δημιουργήθηκε από τον Pierre François Verhulst. Η διαφορική εξίσωση  προορίζεται για να συλλάβει τις δύο επιδράσεις της αναπαραγωγής και της λιμοκτονίας.
Η αριθμητική τιμή της α είναι περίπου 2.5029. Η αριθμητική τιμή της δ είναι προσεγγιστικά 4.6692.
Η σταθερά του Apéry ζ(3)
Παρά την ειδική αξία της συνάρτησης ζήτα του Riemann, η σταθερά του Apéry εμφανίζεται σε έναν αριθμό φυσικών προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένων των δεύτερης και τρίτης τάξης όρων της γυρομαγνητικής αναλογίας του ηλεκτρονίου, που υπολογίζεται με τη χρήση της κβαντικής ηλεκτροδυναμικής. Η αριθμητική τιμή της ζ(3) είναι προσεγγιστικά 1,2020569.
Η σταθερά γ των Euler-Mascheroni
Η σταθερά γ των Euler-Mascheroni είναι μια περιοδική σταθερά στην θεωρία αριθμών. Ο Βέλγος μαθηματικός Charles Jean de la Vallée-Poussin απέδειξε το 1898 ότι, αν πάρετε οποιοδήποτε θετικό ακέραιο αριθμό n και τον διαιρέσετε με κάθε θετικό ακέραιο m μικρότερο του n, ο μέσος όρος κλασμάτων με τον οποίο το πηλίκο n/m πλησιάζει στον επόμενο ακέραιο αριθμό και τείνει να είναι το γ όταν το n πλησιάζει στο άπειρο. Παραδόξως, αυτό ο μέσος όρος δεν τείνει στο 3/2. Η σταθερά των Euler-Mascheroni  εμφανίζεται, επίσης, στο τρίτο θεώρημα του Merten και έχει σχέση με την συνάρτηση γάμμα, τη συνάρτηση ζήτα και πολλά άλλα ολοκληρώματα και σειρές. Ο ορισμός της σταθεράς των Euler-Mascheroni παρουσιάζει στενή σχέση μεταξύ του διακριτού και των συνεχούς. Η αριθμητική τιμή της γ είναι περίπου 0,57721.
Η Σταθερά λ του Conway
η ακολουθία look-and-say του Conway
Η σταθερά λ του Conway είναι ο αναλλοίωτος ρυθμός αύξησης όλων των συμβολοσειρών που προέρχονται παρόμοια με την ακολουθία look-and-say  (με εξαίρεση μερικές τετριμμένες).
Η τιμή του λ είναι περίπου 1,30357.