cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σούζαν Μπλέικλι
Προσωπική ζωή
Η Σούζαν Μπλέικλι θα παντρεύτει το 1969 τον δικηγόρο Τοντ Μέρερ, αλλά το ζευγάρι χώρισε το 1977. Το 1982, η Μπλέικλι παντρεύτηκε τον σύμβουλο των μέσων ενημέρωσης και διαχείρισης κρίσεων Στηβ Τζάφε, που είναι επίσης, κινηματογραφικός και τηλεοπτικός παραγωγός. Το 2003, η Μπλέικλι δημιούργησε μια σειρά κοσμημάτων από ημι-πολύτιμους λίθους σε δικά της σχέδια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Εχένηος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Εχένηος είναι γνωστό ένα μέλος της αριστοκρατίας ή πρόκριτος των Φαιάκων. Αυτός ο Φαίακας αναφέρεται στην Οδύσσεια (ραψωδία η, στίχοι 155 κ.ε., και λ 342 κ.ε.) ως «γέρων ήρως» και «προγενέστερος Φαιήκων ανδρών», δηλαδή ο γεροντότερος από όλους τους Φαίακες όταν ο Οδυσσέας φιλοξενήθηκε ως ναυαγός στο νησί τους. Μετά τον λόγο του Οδυσσέα στα ανάκτορα, ο Εχένηος είπε στον βασιλιά των Φαιάκων Αλκίνοο: ''«Δεν είναι, Αλκίνο, αυτό σωστό, μήτε να πεις ταιριάζει, / χάμω στη στιά να κάθεται στη στάχτη απάνω ο ξένος / κι όλοι μουδιάζουν, λόγο σου ν' ακούσουν καρτερώντας. / Μον' έλα τώρα σήκωσε τον ξένο να καθίσει / σ' ένα αργυρόκαρφο θρονί κι οι κράχτες ας κεράσουν / πάλε κρασί, να στάξουμε στο βροντορίχτη Δία, / που προστατεύει η χάρη του τους ξένους, κι η οικονόμα / απ' ό,τι μέσα βρίσκεται φαΐ στον ξένο ας δώσει.» (η 159 κ.ε., μετάφραση Ζ. Σίδερη)
Πηγές
Εχενηος
Νήσος Δαίδαλος
μικρογραφία|Ο φάρος στην νήσο Δαίδαλο Η Νήσος Δαίδαλος (αραβικά : ديدالوس) ή Αμπού ελ Κιζάν είναι ακατοίκητο νησί της Αιγύπτου στην Ερυθρά Θάλασσα. Βρίσκεται στο μέσο της Ερυθράς θάλασσας ανάμεσα σε Αίγυπτο και Σαουδική Αραβία. Το νησί είναι κοραλιογενής ύφαλος με οβάλ σχήμα και πλάτος έως 500 μέτρα και μήκος 300 μέτρα που απέχει 150 χλμ από την Μάρσα Αλάμ και 80 χλμ από την Χαμάτα.
Στον νησί υπάρχει φάρος χτισμένος από τους Βρετανούς και οι μόνοι κάτοικοι του είναι οι φαροφύλακες. Είναι σημαντικός βιότοπος για πολλά είδη ψαριών και είναι γνωστό για καταδύσεις.
Έθελμπερτ του Κεντ
Ο Έθελμπερτ (Æthelberht, Æthelbert, Aethelberht, Aethelbert ή Ethelbert, c. 550 - 24 Φεβρουαρίου 616) ήταν Βασιλιάς του Κεντ από περίπου το 589 μέχρι τον θάνατό του το 616. Ο μοναχός του 8ου αιώνα, Βέδας, στο έργο του «Εκκλησιαστική Ιστορία του αγγλικού λαού», τον κατατάσσει ως τον τρίτο βασιλιά που εξουσίαζε επί αυτοκρατορίας (imperium) σε σχέση με άλλα αγγλοσαξονικά βασίλεια. Στo Αγγλοσαξονικό Χρονικό του τέλους του 9ου αιώνα αναφέρεται ως bretwalda, ή «Βρετανο-άρχων». Ήταν ο πρώτος Άγγλος βασιλιάς που ασπάστηκε τον Χριστιανισμό.
Ο Έθελμπερτ ήταν γιος του Εορμένρικ (Eormenric), τον οποίο και διαδέχτηκε ως βασιλιάς, σύμφωνα με το Χρονικό. Παντρεύτηκε την Μπέρθα, χριστιανή κόρη του Χαριβέρτου, βασιλιά των Φράγκων, οικοδομώντας έτσι μια συμμαχία με το πιο ισχυρό κράτος στην τότε Δυτική Ευρώπη. Ο γάμος πιθανότατα πραγματοποιήθηκε προτού ανέλθει στον θρόνο. Η επιρροή της Μπέρθα μπορεί να οδήγησε στην απόφαση του Πάπα Γρηγορίου Α΄ να στείλει τον Αυγουστίνο ως ιεραπόστολο από την Ρώμη. Ο Αυγουστίνος έφτασε στο νησί Thanet στο ανατολικό Κεντ το 597. Λίγο αργότερα, ο Έθελμπερτ ασπάστηκε τον Χριστιανισμό, ιδρύθηκαν εκκλησίες και άρχισε στο βασίλειο μια ευρύτερης κλίμακας μετατροπή στον Χριστιανισμό. Παρείχε στη νέα εκκλησία γη στο Κάντερμπερι, δημιουργώντας έτσι έναν από τους θεμέλιους λίθους αυτού που τελικά έγινε η Αγγλικανική Κοινωνία.
Ο νόμος του Έθελμπερτ για το Κεντ, ο πρώτος γραπτός κώδικας σε οποιαδήποτε γερμανική γλώσσα, θέσπισε ένα περίπλοκο σύστημα προστίμων. Ο κωδικάς του τηρείται στο Textus Roffensis. Το Κεντ ήταν πλούσιο, με ισχυρούς εμπορικούς δεσμούς με την Ηπειρωτική Ευρώπη, και ο Έθελμπερτ θεωρείται πως θέσπισε βασιλικό έλεγχο στο εμπόριο. Πιθανότατα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του τέθηκε σε κυκλοφορία στο Κεντ νόμισμα, για πρώτη φορά μετά τον αγγλοσαξονικό εποικισμό. Αργότερα ανακηρύχθηκε άγιος για τον ρόλο του στην εδραίωση του Χριστιανισμού μεταξύ των Αγγλοσαξώνων.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την μνήμη του στις 24 Φεβρουαρίου, ενώ οι Δυτικές άλλαξαν την ημερομηνία σε 25 Φεβρουαρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασιλείς του Κεντ Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Χριστιανοί άγιοι
Έμμα Μάκεϊ
Πρώιμη ζωή
Η Μάκεϊ γεννήθηκε στο Λε Μαν, από Γάλλο πατέρα και Αγγλίδα μητέρα. Ο πατέρας της είναι διευθυντής σχολείου. Μεγάλωσε στο Σαμπλέ-σουρ-Σαρτ και έλαβε το μπακαλορεά της το 2013. Στη συνέχεια μετακόμισε στην Αγγλία για να μελετήσει αγγλική Γλώσσα και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Ληντς, από το οποίο αποφοίτησε το 2016. Η Μάκεϊ ζει στο Λονδίνο.
Σταδιοδρομία
Ο Μάκεϊ πρωταγωνιστεί στην κωμική-δραματική σειρά του Netflix Sex Education (2019-παρόν) ως Maeve Wiley (Μέιβ Γουάιλι), ένα γρήγορο πνευματώδη και επιχειρηματικά σκεπτόμενο «κακό κορίτσι», που πείθει έναν συμμαθητή της να ξεκινήσει μία υπόγεια επιχείρηση σεξουαλικής θεραπείας στο σχολείο τους. Το Sex Education είναι η πρώτη μεγάλη τηλεοπτική σειρά της Μάκεϊ, η οποία έχει λάβει θετική κριτική για την επίδοσή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι αγγλικής καταγωγής Κατηγορία:Βρετανοί γαλλικής καταγωγής Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Γαλλίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Βρετανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Βρετανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου του Ληντς
Γιόβαν Μάνοβιτς
Ο Γιόβαν Μάνοβιτς (13 Μαΐου 1977 – 10 Μαΐου 2007)  ήταν Κροάτης καλαθοσφαιριστής. Έπαιξε στη θέση του πλέι μέικερ. Τον Ιανουάριο του 2007 έφτασε στην Ελλάδα, όπου δοκιμάστηκε από τον Μακεδονικό, χωρίς όμως να αγωνιστεί. Αγωνίστηκε, μεταξύ άλλων σε ομάδες όπως οι Οβαρένσε, Κελούζ, Ντιζόν και Σπλιτ. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αγωνίστηκε στην τοπική ομάδα Πρίστινα, στο Κοσσυφοπέδιο και κατάφερε να την οδηγήσει στον τελικό του Κυπέλλου. Στις 10 Μαΐου 2007 δολοφονήθηκε με τρεις σφαίρες από διερχόμενο μοτοσικλετιστή ενώ βρισκόταν σε καφετέρια της Πρίστινας.
Πηγές
Κατηγορία:Κροάτες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μακεδονικού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ντιζόν Μπασκέτ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπλιτ
Καρίς φαν Χάουτεν
Η Καρίς Ανούκ φαν Χάουτεν (Carice Anouk van Houten, 5 Σεπτεμβρίου 1976) είναι Ολλανδή ηθοποιός. Έχει βραβευτεί τρεις φορές στην πατρίδα της με το βραβείο Golden Calf για τις ερμηνείες της στις ταινίες Suzy Q (1999), Minoes (2001) και Zwartboek (2006).
Τα πρώτα χρόνια
Η Καρίς γεννήθηκε στη μικρή πόλη Λάιντερντορπ στη νότια Ολλανδία. Η μητέρα της, Margje Stasse, δουλεύει στην Ολλανδική εκπαιδευτική τηλεόραση και ο πατέρας της, Theodore van Houten, είναι συγγραφέας. Έχει μια μικρότερη αδερφή, την Jelka van Houten, η οποία είναι επίσης ηθοποιός. Αποφοίτησε από το γυμνάσιο St. Bonifatiuscollege στην Ουτρέχτη και συνέχισε τις σπουδές της στο Amsterdamse Toneelschool & Kleinkunstacademie του Άμστερνταμ.
Σταδιοδρομία
Η Καρίς πήρε τον πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο στην τηλεταινία του Martin Koolhoven Suzy Q. Η ταινία κέρδισε πολλά τοπικά και διεθνή βραβεία και υπήρξε η πιο πολυβραβευμένη Ολλανδική ταινία για το 1999. Η Καρίς κέρδισε το βραβείο ερμηνείας υποδυόμενη το ρόλο της κεντρικής ηρωίδας Suzy. Έχει εμφανιστεί σε αρκετές ακόμη ταινίες του ίδιου σκηνοθέτη, ο οποίος μάλιστα έχει δηλώσει ότι θεωρεί την Καρίς ως την καλύτερη ηθοποιό στην πατρίδα της. Η Καρίς έχει τιμηθεί επίσης με τα βραβεία Pisuisse και Top Naeff για την δουλειά της στο θέατρο, ενώ κέρδισε το δεύτερο Golden Calf για τη συμμετοχή της στην ταινία Minoes το 2001 στο ρόλο μιας γάτας που μεταμορφώνεται σε κορίτσι.
Βραβεύτηκε για τρίτη φορά για την συμμετοχή της στην ταινία Zwartboek (Η Μάυρη Λίστα) όπου υποδύεται το ρόλο της Εβραίας Ραχήλ Στάιν την εποχή της Ναζιστικής κατοχής στην Ολλανδία. Ο σκηνοθέτης της ταινίας, Πάουλ Βερχόφεν δήλωσε σε συνέντευξη του στην τηλεόραση : "Πότε στη μέχρι τώρα ζωή μου δεν είχα δουλέψει με μια τόσο χαρισματική ηθοποιό" και όταν του ζητήθηκε να την συγκρίνει με την Σάρον Στόουν απάντησε : "Η Καρίς ξέρει να παίζει". Ο κριτικός κινηματογράφου Dick Schümer γράφει στην κριτική του για την ταινία, που δημοσιεύτηκε στην Frankfurter Allgemeine Zeitung, ότι η Καρίς "δεν είναι μόνο πιο όμορφη από την Σκάρλετ Τζοχάνσον αλλά και καλύτερη ηθοποιός".
Το 2007 πρωταγωνίστησε στην ρομαντική κομεντί Alles is liefde που με περισσότερα από 1 εκατομμύρια εισιτήρια έγινε η πιο επιτυχημένη Ολλανδική ταινία της χρονιάς και μια από τις πιο επιτυχημένες Ολλανδικές ταινίες ανέκαθεν. Το 2008 εμφανίστηκε στην ταινία του Μπράιαν Σίνγκερ Valkyrie δίπλα στον Τομ Κρουζ.
Διατηρούσε σχέση με τον συμπρωταγωνιστή της στην ταινία Zwartboek, Σεμπάστιαν Κοχ, έως τον Αύγουστο του 2009.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδές ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ολλανδές ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Ολλανδές ηθοποιοί θεάτρου
Θάνατοι το 1979
Δεκέμβριος
Κατηγορία:1979
Ζάχι Χαουάς
Παραπομπές
Κατηγορία:Αιγυπτιολόγοι
Πολυγόνατο
Ετυμολογία
Το όνομα προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη πολυγόνατον, που σημαίνει «με πολλά γόνατα» και οφείλεται στο ρίζωμά του, που έχει πολλά «γόνατα». Μια ερμηνεία για την κοινή ονομασία «σφραγίδα του Σολομώντος» είναι ότι το ρίζωμά του φέρει βαθουλώματα που μοιάζουν με βασιλικές σφραγίδες, ενώ σύμφωνα με άλλη ερμηνεία τα κομμένα ριζώματα ή ρίζες του μοιάζουν με εβραϊκά γράμματα.
Περιγραφή
Οι καρποί του πολυγόνατου είναι κόκκινες ή μαύρες σφαιρικές ράγες. Το ρίζωμά του είναι οριζόντιο και αρθρωτό, με άφθονα ινώδη ριζίδια και μεγάλες στρογγυλές ουλές. Από αυτό εκφύεται ο βλαστός. Το είδος Polygonatum multiflorum, που απαντάται και στην ηπειρωτική Ελλάδα, ανθίζει τον Απρίλιο και τον Μάιο.
Είδη
thumb|right|Το είδος [[Polygonatum humile]] thumb|right|Καρπός του [[Polygonatum odoratum]] thumb|right|Το είδος [[Polygonatum verticillatum]] Σήμερα (2014) ο Παγκόσμιος Κατάλογος Ελέγχου Επιλεγμένων Οικογενειών Φυτών περιέχει 74 είδη και υβρίδια του γένους, τα ακόλουθα:
Κηπουρική
Αρκετά είδη πολυγόνατου καλλιεργούνται ως καλλωπιστικά φυτά, όπως είναι τα :
Τροφή
Πολλά είδη πολυγόνατου καταναλώνονται ως τροφή στην Κίνα από την αρχαιότητα: οι βλαστοί, τα ριζώματα, ακόμα και τα φύλλα, τρώγονται ωμά ή μαγειρεμένα, ως συνοδευτικό κρέατος και ρυζιού. Ειδικότερα τα ριζώματα δύο ειδών τρώγονται με ποδαράκια κοτόπουλου ή πόδια χοίρου σε εορταστικά τραπέζια. Από τα ριζώματα παρασκευάζεται αφέψημα και επίσης αφήνονται μέσα στο κρασί ή άλλα οινοπνευματώδη ποτά ώστε να τα αρωματίσουν. Το είδος P. sibirica δίνει ένα «τσάι» που ονομάζεται dungulle στην Κορέα. Επίσης τηγανίζονται με ζάχαρη και μέλι, δίνοντας γλυκάκια. Επίσης τα αμυλώδη ριζώματα μπορούν να αποξηρανθούν, να αλεσθούν και να προστεθούν στο αλεύρι, καθιστάμενα έτσι μέρος της βασικής διατροφής. Ειδικότερα το ρίζωμα του P. sibiricum γίνεται πολτός, μετά βράζεται, στραγγίζεται και δένεται με αλεύρι κριθαριού, δημιουργώντας ένα γλυκό αρτυματικό υγρό που ονομάζεται τανγκ-χσι. Σε περιόδους λιμού, πολλοί Κινέζοι επεβίωσαν χάρη στο είδος P. megaphyllum.
Οι νεαροί βλαστοί μερικών ειδών μπορούν να βραστούν και να καταναλωθούν όπως το σπαράγγι. Τα είδη P. cirrifolium και P. verticillatum χρησιμεύουν ως φυλλώδη λαχανικά στην Ινδία. Το αμερικανικό είδος P. biflorum έχει αμυλώδες ρίζωμα που καταναλωνόταν όπως η πατάτα και αλεθόταν σε αλεύρι για ψωμί.
Παραδοσιακή ιατρική
Η χρήση του φυτού ως αντιδιαβητικού στην παραδοσιακή ιατρική αναφέρθηκε το 1930 από τη Χέντβιχ Λάνγκεκερ (Hedwig Langecker, 1894-1989), η οποία μετά από πειράματα συμπέρανε ότι το πολυγόνατο ήταν αποτελεσματικό στην καταπολέμηση της διατροφογενούς υπεργλυκαιμίας, αλλά όχι εκείνης που προκαλείται από απελευθέρωση αδρεναλίνης, μάλλον εξαιτίας της γλυκοκινίνης που περιέχει.
Στην παραδοσιακή κινέζικη ιατρική το βοτάνι που είναι γνωστό ως rhizoma polygonati είναι μίγμα διάφορων ειδών πολυγόνατου. Υποτίθεται ότι ενισχύει διάφορα όργανα και το τσι. Το πολυγόνατο πιστεύεται ότι αποκαθιστά τη διανοητική ζωτικότητα, ιδίως μετά από διανοητική υπερκόπωση, φόρτιση (στρες) ή εξάντληση.
Παραπομπές
Πολυγονατο
Ημιευθεία
Στη γεωμετρία ως ημιευθεία χαρακτηρίζεται το τμήμα μιας ευθείας που έχει αρχή ένα σημείο αυτής και εκτείνεται προς τη μια κατεύθυνση αυτής. Σε μία ημιευθεία, για παράδειγμα, Οχ το σημείο Ο ονομάζεται αρχή της ημιευθείας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γραμμές
Ποδοσφαιρική Ένωση Σαξονίας
Η Ποδοσφαιρική Ένωση Σαξονίας (γερμανικά: Sächsischer Fußball-Verband, SFV) είναι διοικητικό όργανο όσον αφορά το άθλημα του ποδοσφαίρου στο γερμανικό κρατίδιο της Σαξονίας. Η έδρα της βρίσκεται στη Λειψία και είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των ποδοσφαιρικών διοργανώσεων του κρατιδίου, των πρωταθλημάτων όπως και του θεσμού του κυπέλλου. H SFV υπάγεται στη Βορειοανατολική Γερμανική Ποδοσφαιρική Ένωση και αποτελεί ένα από τα 21 μέλη της Γερμανικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Ιστορία
Ξεκίνησε τη λειτουργία της στις 6 Οκτωβρίου 1990. Την περίοδο 1990–91 διεξήγαγε το πρώτο πρωτάθλημα ποδοσφαιρικών συλλόγων της Σαξονίας.
Eξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στη Γερμανία
Εχέπωλος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Εχέπωλος αναφέρονται τα ακόλουθα δύο διαφορετικά πρόσωπα στην Ιλιάδα:
Πηγές
Εχεπωλος Εχεπωλος
Εθνική Κροατίας Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Κροατίας U17 (ποδόσφαιρο ανδρών) εκπροσωπεί την Κροατία στο διεθνές Ποδόσφαιρο στο ηλικιακό επίπεδο κάτω των 19 ετών και ελέγχεται από την Κροατική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Κροατίας (ποδόσφαιρο) Κροατια Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων στην Κροατία
Άλωση της Κωνσταντινούπολης
Στην ελληνική ιστοριογραφία με την ορολογία Άλωση της Κωνσταντινούπολης αναφέρονται οι ακόλουθες εκπορθήσεις της Κωνσταντινούπολης μετά από πολιορκία της:
Ιερά Μητρόπολις Σμύρνης
Η Ιερά Μητρόπολις Σμύρνης είναι Μητρόπολη της Μικράς Ασίας που ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Η χριστιανική κοινότητα της Σμύρνης ήταν μία από τις Επτά Εκκλησίες της Ασίας, τις οποίες αναφέρει ο Απόστολος Ιωάννης στο Βιβλίο της Αποκάλυψης. Αρχικά ήταν αρχιεπισκοπή και προήχθη σε μητρόπολη τον 9ο αιώνα. Αν και το τοπικό χριστιανικό στοιχείο μειώθηκε κατά τον 14ο και 15ο αιώνα, η επαρχία διατήρησε την εκκλησιαστική της αυτονομία συνεχώς μέχρι το 1922.
Μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών του 1922, η περιοχή ερημώθηκε από χριστιανικό πληθυσμό. Μετά τον Μητροπολίτη Σμύρνης Χρυσόστομο, ο οποίος μαρτύρησε κατά την Μικρασιατική Καταστροφή, δεν εξελέγη άλλος τοπικός Μητροπολίτης μέχρι το 2016, οπότε χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Σμύρνης ο Βαρθολομαίος (Σαμαράς).
Πρώιμη χριστιανική και βυζαντινή εποχή
thumb|right|280px|Παλαιοχριστιανικό γλυπτό στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σμύρνης Δεν είναι γνωστή η ακριβής εποχή διάδοσης του Χριστιανισμού στην περιοχή της Σμύρνης. Ίσως εισήχθη από τον Απόστολο Παύλο ή έναν από τους μαθητές του. Μέχρι το τέλος του 1ου αιώνα, η πόλη διέθετε ήδη μια μικρή χριστιανική κοινότητα, ενώ ο πρώτος της επικεφαλής λεγόταν Αρίστων. Η Εκκλησία της Σμύρνης ήταν μία από τις Επτά Εκκλησίες της Ασίας, που αναφέρονται στην Αποκάλυψη του Ιωάννου. Περί το 110, ο Ιγνάτιος Αντιοχείας έγραψε μια σειρά επιστολών, μεταξύ αυτών και μία προς τον λαό της Σμύρνης και τον επίσκοπό του, τον Πολύκαρπο. Ο τελευταίος μαρτύρησε στα μέσα του 2ου αιώνα μ.Χ. Ο επόμενος επίσκοπος της Σμύρνης ήταν ο Παπύριος, τον οποίο διαδέχθηκε αργότερα ο Καμέριος. Στην Σμύρνη επίσης μαρτύρησε ο Άγιος Πιόνιος, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Δεκίου.
Ήδη από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια η Σμύρνη ήταν μια αυτοκέφαλη αρχιεπισκοπή εντός της Μητρόπολης Εφέσου. Κατά τον 9ο αιώνα η τοπική αρχιεπισκοπή προήχθη σε μητρόπολη. Την εποχή του προβιβασμού της, η επισκοπή της Σμύρνης κατείχε την 39η θέση στο Notitiae Episcopatuum, ενώ κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Λέοντα ΣΤ΄ (886-912) κατείχε την 44η θέση. Η πόλη ήταν ο τόπος εξορίας του μοναχού Θεόδωρου του Στουδίτη, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αναβίωση τόσο του βυζαντινού μοναχισμού όσο και των κλασικών λογοτεχνικών ειδών στο Βυζάντιο.
Τον 13ο αιώνα, η πόλη άκμασε υπό την Αυτοκρατορία της Νίκαιας και ανεγέρθηκαν πολλές εκκλησίες και μοναστήρια, με πιο αξιοσημείωτη την Μονή των Λέμβων.
Οθωμανική εποχή
Κατά τον 14ο αιώνα, οι τουρκικές επιδρομές και τελικά η κατάληψη της πόλης προκάλεσαν την παρακμή της τοπικής Εκκλησίας και την συρρίκνωσή της. Έτσι, στο τέλος αυτού του αιώνα μόνο οι επισκοπές Φωκαίας και Μαγνησίας ήταν υπό την δικαιοδοσία της μητρόπολης. Επιπλέον, δεν σώζονται αρχεία τοπικού μητροπολίτη μετά το 1389. Τον Δεκέμβριο του 1402 η Σμύρνη λεηλατήθηκε από τον στρατό του Ταμερλάνου. Ωστόσο, φαίνεται ότι η χριστιανική κοινότητα επέζησε της καταστροφής της πόλης.
Φαίνεται πως οι ντόπιοι χριστιανοί απολάμβαναν ένα ιδιαίτερο καθεστώς μετά την οθωμανική κατάκτηση της Σμύρνης, σε αντίθεση με πολλές γειτονικές μητροπόλεις που καταργήθηκαν, ενώ την πτώση της Κωνσταντινούπολης (1453) στους Οθωμανούς ακολούθησε σημαντική αναδιοργάνωση στην εκκλησιαστική διοίκηση μετά ον νέο ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως εκπροσώπου των χριστιανών εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Έτσι, παρότι ο Χριστιανισμός στην Ανατολία μειώθηκε σταθερά κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, η επισκοπή της Σμύρνης διεσώθη, αν και με περιορισμένη δικαιοδοσία, και κατάφερε να διατηρήσει το καθεστώς της ως μητρόπολη της Ορθόδοξης Εκκλησίας. thumb|right|Ο Άγιος [[Χρυσόστομος Σμύρνης]] thumb|Το καμπαναριό του Μητροπολιτικού Ναού Αγίας Φωτεινής Σμύρνης. Κατά τη διάρκεια του 17ου και του 18ου αιώνα, καταγράφεται σημαντικός αριθμός τοπικών αγίων νεομαρτύρων στην πόλη, οι οποίοι αρνήθηκαν να ασπαστούν το Ισλάμ και βασανίστηκαν από τις μουσουλμανικές αρχές. Την περίοδο αυτή η χριστιανική κοινότητα αυξήθηκε πάρα πολύ, λόγω της γενικής δημογραφικής έκρηξης της περιοχής ως αποτέλεσμα της εμπορικής ανάπτυξης της Σμύρνης. Η πόλη έγινε κέντρο του Ελληνικού Διαφωτισμού, ενώ ιδρύθηκαν αρκετά σχολεία, όπως η Ευαγγελική Σχολή και το Φιλολογικό Γυμνάσιο. Από την άλλη πλευρά, η τοπική ηγεσία της Εκκλησίας ήταν επιφυλακτική απέναντι σε προοδευτικές ιδέες, ειδικά στην εκπαίδευση, και υποστήριξε ένα πιο παραδοσιακό εκπαιδευτικό σύστημα.
Το 1907, το διοικητικό μοντέλο της τοπικής ελληνικής Ορθόδοξης κοινότητας διατηρούσε ακόμη τις παραδοσιακές κοινοτικές αρχές της Εκκλησίας και της Δημογεροντίας, αλλά η εξουσία ασκούνταν στην πραγματικότητα από ένα νέο όργανο, την Κεντρική Επιτροπή, η οποία δεν περιλάμβανε μόνο Οθωμανούς Έλληνες αλλά και πολίτες του ανεξάρτητου Βασιλείου της Ελλάδος. Ωστόσο, σύμφωνα με αυτό το μοντέλο, ο μητροπολίτης Σμύρνης διατηρούσε ουσιαστικό ρόλο, εκπροσωπούσε τόσο την Εκκλησία όσο και την Ορθόδοξη κοινότητα της Σμύρνης σε όλες τις εξωτερικές τους υποθέσεις και τις επόπτευε μαζί με το Συμβούλιο των Πρεσβυτέρων και την Κεντρική Επιτροπή. Ο σημαντικός ρόλος των Εκκλησιαστικών αρχών έγινε πιο εμφανής στην δραστηριότητα του μητροπολίτη Χρυσόστομου που επέδειξε πολύπλευρη δράση για την παιδεία, τον αθλητισμό, την κοινωνική πρόνοια και τη διατηρηση της εθνικής συνείδησης των Ελλήνων.
Ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος
Στις 11 Μαρτίου 1910 ο Χρυσόστομος μετετέθη στη Σμύρνη, ως Μητροπολίτης Σμύρνης. Στη Σμύρνη συνέχισε τους εθνικούς αγώνες, οργανώνοντας μάλιστα πάνδημο συλλαλητήριο ώστε να καταγγείλει τις βιαιότητες των Βουλγάρων στην Μακεδονία εναντίον των Ελλήνων και την υποστήριξη των τουρκικών αρχών προς την βουλγαρική προπαγάνδα.
Το πολύπλευρο έργο του επεκτάθηκε σε όλα τα επίπεδα της κοινοτικής ζωής - ποιμαντικό, εθνικό, κοινωνικό, εκπαιδευτικό, φιλανθρωπικό - με πρωτοποριακή πρωτοβουλία το μεγάλο κοινωνικό έργο δημιουργίας ευαγών ιδρυμάτων και αθλητικών εγκαταστάσεων για τη νεολαία. Ενδεικτικά με έμπνευση και ενέργειες του Χρυσοστόμου δημιουργήθηκε στη Σμύρνη το γήπεδο του Πανιωνίου Γυμναστικού Συλλόγου Σμύρνης, έχοντας μάλιστα αρνηθεί δάνειο 100.000 χρυσών λιρών που του προσέφεραν οι Άγγλοι. . Συγκεκριμένα, με εισήγηση του μητροπολίτη Χρυσόστομου η Δημογεροντία και η Κεντρική Επιτροπή παραχώρησαν έκταση 105 στρεμμάτων, αν και είχαν δελεαστική προσφορά 100.000 λιρών από Άγγλους, για να την πουλήσουν. Εκεί κτίστηκε το νέο στάδιο του συλλόγου, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1912 στους ΙΔ΄ Πανιώνιους Αγώνες. Το νέο στάδιο περιλάμβανε στίβο περιμέτρου 334 μέτρων, γήπεδο ποδοσφαίρου διαστάσεων 95x65 μ., γυμναστήριο εξοπλισμένο με σύγχρονα όργανα, εξέδρα για 7.000 θεατές, αποδυτήρια και γραφεία.
Κατά τον πρώτο διωγμό των Μικρασιατών (επί Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου) βοήθησε πολλές οικογένειες με ναυλωμένα πλοία να διασωθούν σε ασφαλείς τόπους. Παράλληλα, επικοινωνούσε συνεχώς με Οθωμανούς αξιωματούχους και εξηγούσε με συνεντεύξεις κι επιστολές για τον διωγμό των Ελλήνων της Ανατολής σε πρόσωπα στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ο τότε πρέσβης της Γερμανίας στην Κωνσταντινούπολη, Βόλφ Μέττερνιχ, γράφει σχετικά με τον Χρυσόστομο: "…Δεν γνωρίζω προσωπικώς τον αρχηγόν της Ορθοδόξου Εκκλησίας Σμύρνης. Αλλά από τας εκθέσεις της πρεσβείας δύναμαι να βεβαιώσω ότι ο ελληνικός κλήρος της Σμύρνης κατά την αγωνιώδη περίοδο των ταραχών εξήρθη εις το ύψος του καλυτέρου επί της γης κλήρου, του Αγγλικανικού. Επικεφαλής αυτού του κλήρου ο Μητροπολίτης Σμύρνης, μαζί με τρεις άλλους εκτοπισθέντες επισκόπους, είχε το θάρρος να εξαπολύση εις τα τέσσαρα σημεία του ορίζοντος τας φλογεράς διαμαρτυρίας του, ενώ εγνώριζεν ότι ίστατο επί ηφαιστείου”. Ο υπουργός θρησκευμάτων του Σουλτάνου ζήτησε την ανάκληση του από την Σμύρνη καθώς οι τουρκικές αρχές είχαν θορυβηθεί έντονα από την πολυσχιδή δράση του υπέρ του Ελληνισμού. Στις 20 Αυγούστου 1914 Τούρκοι αστυνομικοί απομακρύνουν τον Μητροπολίτη και τον οδηγούν στην Κωνσταντινούπολη. Ο Χρυσόστομος επιστρέφει στη Σμύρνη μετά την Ανακωχή του Μούδρου το 1918, ενώ η υποδοχή του πίσω στην πρωτεύουσα της Ιωνίας ήταν παλλαϊκή.
Κατά τα έτη 1919 έως 1922, οπότε και η περιοχή της Σμύρνης βρισκόταν υπό Ελληνική Διοίκηση, ο Χρυσόστομος αποτελούσε τον εθνάρχη του Μικρασιάτικου Ελληνισμού. Μάλιστα ήταν ο εμπνευστής της «Μικρασιατικής Άμυνας» για τη δημιουργία αυτόνομου κράτους σε περίπτωση ήττας του ελληνικού στρατού. Η κατάρρευση του Μικρασιάτικου μετώπου τον Αύγουστο του 1922 απογοήτευσε τον Χρυσόστομο, ο όποιος αποδοκίμασε τα σχέδια των Μεγάλων Δυνάμεων για την απομάκρυνση του Ελληνικού στοιχείου από την Μικρά Ασία, ενώ ταυτόχρονα ζητούσε έντονα από την Ελληνική Κυβέρνηση τρόπους, έως την ύστατη, ώρα για τη διάσωση του Ελληνισμού από την επερχόμενη σφαγή.
thumb|Έλληνες που σφαγιάσθηκαν κατά την Καταστροφή της Σμύρνης. thumb|Πρωτοσέλιδο της εφημερίδας Ελεύθερο Βήμα 2/9/1922: Η ΣΜΥΡΝΗ ΚΑΙΕΤΑΙ - Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΕΚΡΕΟΥΡΓΗΘΗ - ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΦΑΖΟΝΤΑΙ. Παρά τις προτάσεις που του έγιναν να αποχωρήσει ασφαλής από τη Σμύρνη καθώς το μέτωπο κατέρρεε, ο Χρυσόστομος αρνήθηκε να εγκαταλείψει το ποίμνιό του. Το απόγευμα της 27ης Αυγούστου, Τούρκος αρχιαστυνόμος μαζί με ένοπλους στρατιώτες, μετέβη στα γραφεία της Μητρόπολης Σμύρνης και διέταξε τον Χρυσόστομο να παρουσιαστεί στον Τούρκο στρατιωτικό διοικητή Νουρεντίν πασά, μαζί με τους Έλληνες Δημογέροντες της Σμύρνης Γεώργιο Κλιμάνογλου και Νικόλαο Τσουρούκτσογλου. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος προσήχθη ενώπιον του Νουρεντίν στο Διοικητήριο. Εκεί ο τούρκος διοικητής τον κατηγόρησε για τη φιλελληνική του στάση και τις ενέργειές του εναντίον του τουρκικού έθνους και αφού τον εξύβρισε τον παρέδωσε στους εξαγριωμένους Τούρκους που είχαν κατακλύσει την πλατεία του Διοικητηρίου. Πρώτοι δολοφονήθηκαν από τους Τούρκους οι δύο Δημογέροντες Γεώργιος Κλιμάνογλου και Νικόλαος Τσουρουκτσόγλου. Ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος βασανίσθηκε, τυφλώθηκε και διαμελίστηκε από τον τουρκικό όχλο βρίσκοντας έτσι μαρτυρικό θάνατο, στις 27 Αυγούστου 1922. Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός εκριζώθηκε από την Σμύρνη ως αποτέλεσμα του Ελληνοτουρκικού Πολέμου του 1919-1922. Τον Σεπτέμβριο του 1922, κατά τη διάρκεια των γεγονότων της Μεγάλης Φωτιάς της Σμύρνης, χιλιάδες πολίτες έχασαν τη ζωή τους και οι επιζώντες βρήκαν καταφύγιο ως πρόσφυγες στην Ελλάδα. Υπολογίζεται ότι από συνολικά 459 κληρικούς της μητρόπολης Σμύρνης, οι 347 δολοφονήθηκαν από τον τουρκικό στρατό. Ανάμεσά τους ήταν και ο μητροπολίτης Χρυσόστομος.
Επισκοπικός κατάλογος
thumb|190px|Ο άγιος Πολύκαρπος, επίσκοπος Σμύρνης
thumb|right|220px|Ο [[Ιερός Ναός Αγίου Βουκόλου Σμύρνης (εσωτερικό)]]
Η Μητρόπολη σήμερα
Στις 29 Αυγούστου 2016, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξέλεξε τον Βαρθολομαίο Σαμαρά ως νέο Μητροπολίτη Σμύρνης, μετά το μαρτύριο του αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης και τη χηρεία του μητροπολίτικού θρόνου για 94 ετη.
Ναοί
thumb|left|250px|Ναός του Τιμίου Σταυρού στο Ροδοχώρι του Μπουρνόβα Στην ιδιοκτησία της Μητρόπολης βρίσκεται σήμερα ένας μόνο ναός, η εκκλησία της Αγίας Φωτεινής (1374 Sezer Doğan Sok. No. 24/1 Alsancak, 35210 Konak, İzmir), η οποία αποτελεί την μοναδική σε τακτική λειτουργία Ορθόδοξη Εκκλησία στην Σμύρνη. Αφιερώθηκε στην Αγία Φωτεινή σε ανάμνηση του ομώνυμου καταστραφέντος (το 1922) ναού της πόλης. Επίσης υπάρχει και το παρεκκλήσιο των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ και Γαβριήλ, που διαμορφώθηκε εντός του Ελληνορθόδοξου Κοιμητηρίου Σμύρνης σε ανάμνηση του παλαιού ομωνύμου Κοιμητηριακού Ναού της Σμύρνης. Στο παρεκκλήσιο τελείται Θεία Λειτουργία τα Ψυχοσάββατα κάθε έτους.
Κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 2010, με μέριμνα των δήμων της επαρχίας Σμύρνης, ανακαινίστηκαν 4 παλιοί ελληνορθόδοξοι ναοί (Αγίων Βουκόλου και Πολυκάρπου Σμύρνης, Αγίασμα Παναγίας Γαλακτοτροφούσης Σμύρνης, Ναός των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Μενεμένη και ο Ναός του Τιμίου Σταυρού στον Μπουρνόβα). Χρησιμοποιούνται ως πολιτιστικά κέντρα και περιστασιακά τελούνται Θείες Λειτουργίες και ακολουθίες μετά από άδεια των αρχών  (στο Ναό των Αγίων Βουκόλου και Πολυκάρπου την εορτή των Θεοφανείων, στις μνήμες των Αγίων, την Κυριακή της Ορθοδοξίας, το Μεγάλο Σάββατο το βράδυ και την Κυριακή του Πάσχα και στο Ναό του Τιμίου Σταυρού στον Μπουρνόβα κατά την πανήγυρη αυτού στις 14 Σεπτεμβρίου).
Το 2023 παραχωρήθηκε ο ιστορικός ναός της Θεοτόκου (Santa Maria) στην Ιερά Μητρόπολη Σμύρνης από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, με ενέργειες του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίου.
Η Ελληνική κοινότητα επίσης συντηρεί έναν σύλλογο με την ονομασία «Ρωμαίικος Πνευματικός και Πολιτιστικός Σύνδεσμος Σμύρνης» (İzmir Rum Kültür ve Düşünce Derneği).
Πηγές
Σμυρνη  Κατηγορία:Σμύρνη Κατηγορία:Θρησκεία στη Σμύρνη Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
1651 Μπέρενς
Ο Μπέρενς (Behrens) είναι ένας αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,084. Ανακαλύφθηκε το 1936 από τη Γαλλίδα αστρονόμο Μαργκερίτ Λωζιέ, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά του προς τιμή του Γερμανού πάστορα Γιόχαν Γκέρχαρντ Μπέρενς (Johann Gerhard Behrens, 1889-1978), γνωστού για τους υπολογισμούς των τροχιών κομητών και αστεροειδών. Η ονοματοδοσία έγινε μετά τον θάνατο του Μπέρενς, ύστερα από πρόταση του O. Kippes.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Μπέρενς εκτιμάται σε 13 χιλιόμετρα περίπου. Τα υπόλοιπα φυσικά χαρακτηριστικά του είναι άγνωστα. Ο Μπέρενς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 24 ως 45 ώρες περίπου, μία αρκετά αργή περιστροφή για αστεροειδή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μπερενς
Ο παίκτης (ταινία)
Ο παίκτης (The Player) είναι σατιρική μαύρη κωμωδία αμερικανικής παραγωγής του 1992 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Όλτμαν και σενάριο Μάικλ Τόλκιν, βασισμένη στο δικό του ομότιτλο μυθιστόρημα που εκδόθηκε το 1988. Πρωταγωνιστούν οι Τιμ Ρόμπινς, Γκρέτα Σκάκι, Φρεντ Γουόρντ, Γούπι Γκόλντμπεργκ, Πήτερ Γκάλαχερ, Μπράιον Τζέιμς και Σύνθια Στήβενσον.
Η υπόθεση αναφέρεται σε ένα υψηλόβαθμο στελέχος κινηματογραφικού στούντιο του Χόλιγουντ που σκοτώνει έναν επίδοξο σεναριογράφο, καθώς πιστεύει ότι του στέλνει απειλειτικές επιστολές.
Η ταινία κέρδισε (μεταξύ άλλων) βραβεία Α' Ανδρικού Ρόλου (Ρόμπινς) και Σκηνοθεσίας (Όλτμαν) στο Φεστιβάλ των Καννών, δύο Χρυσές Σφαίρες και δύο Βραβεία BAFTA . Ήταν επίσης υποψήφια (μεταξύ άλλων) για τρία Βραβεία Όσκαρ και ένα Σεζάρ. Δεκάδες σκηνοθέτες και ηθοποιοί από το Χόλιγουντ εμφανίζονται σε μικρούς ρόλους ως οι ίδιοι. Επιπλέον, η ταινία είναι γεμάτη από αναφορές σε άλλες ταινίες και εσωτερικά αστεία που αναγνωρίζουν οι ειδικοί.
Πλοκή
Ο Γκρίφιν Μιλ είναι ένας από τους σπουδαίους ανθρώπους στο Χόλιγουντ που αποφασίζουν για το ποιανού τα σενάρια μπορούν να γίνουν ταινία και ποια όχι. Ουσιαστικά είναι στο δρόμο 24 ώρες το 24ωρο για να είναι φίλος με άτομα που μπορεί να χρειαστεί - τα οποία δεν του αρέσουν πολύ και δεν τον συμπαθούν. Ως εκ τούτου, οι επαφές του με την κοπέλα του Μπόνι Σέροου σπάνια δεν αφορούν τη δουλειά ή διακόπτονται με άλλο τρόπο από αυτήν. Ο Μιλ νιώθει μεγάλη πίεση επειδή τα αφεντικά του έχουν τον Λάρι Λέβι επίσημα να κάνει την ίδια δουλειά με αυτόν, αλλά φοβάται ότι αυτός είναι ο επερχόμενος αντικαταστάτης του και ο ίδιος θα βγει σύντομα στον δρόμο. Επιπλέον, ο Μιλ δέχεται απειλές κατά της ζωής του με τη μορφή καρτ-ποστάλ από έναν ανώνυμο αποστολέα.
Τελικά, χωρίζει με την Μπόνι, υιοθετεί την ψυχρόαιμη Ισλανδή κοπέλα του Κάχαν - που δεν θέλει να ακούσει την ομολογία του - εγκρίνει μια πρωτότυπη ταινία που αποδεικνύεται μια τρομερή ταινία κλισέ («το κοινό το ήθελε») και γίνεται αφεντικό στούντιο και ανώτερος του Λέβι. Τότε διώκεται από ειρωνικούς αστυνομικούς με επικεφαλής την Γούπι Γκόλντμπεργκ για τη δολοφονία του Κάχαν, αλλά γλιτώνει την καταδίκη λόγω μιας μαρτυρίας. Τελικά όταν τον καλεί στο αυτοκίνητο ένας σεναριογράφος για μια νέα ταινία με τίτλο "Ο παίκτης" που αναφέρεται στη δολοφονία ενός σεναριογράφου, ο Μιλ εγκρίνει αμέσως το σενάριο.
Παραγωγή
Ο Άλτμαν είχε προβλήματα με τα στούντιο του Χόλιγουντ τη δεκαετία του 1970 μετά από μια σειρά από ταινίες ( όπως Η Έντιμος Κυρία και ο Χαρτοπαίκτης, The Long Goodbye ) που έχασαν χρήματα ή δυσκολεύτηκαν να βρουν κοινό, παρά τον κριτικό έπαινο και τη λατρεία που έλαβαν. Ο Άλτμαν συνέχισε να εργάζεται έξω από τα στούντιο στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και σε όλη τη δεκαετία του 1980, κάνοντας συχνά έργα μικρού προϋπολογισμού ή κινηματογραφώντας θεατρικά έργα για να κρατήσει ζωντανή την καριέρα του. Ο Τσέβι Τσέις ενδιαφέρθηκε να παίξει τον ρόλο του Griffin Mill, αλλά η Warner Bros δεν ήθελε ο Τσέις να πρωταγωνιστήσει στην ταινία.
Κριτικές
Στο Rotten Tomatoes, η ταινία έχει βαθμολογία αποδοχής 97% με βάση 65 κριτικές, με μέση βαθμολογία 8,70/10. Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει: «Αναγκαστικά κυνικός χωρίς να υποκύψει στην πικρία, ο Παίκτης είναι μια από τις σπουδαίες σάτιρες του Χόλιγουντ όλων των εποχών — και ένα κορυφαίο σημείο του έργου του Άλτμαν με γνώμονα το σύνολο». Στο Metacritic, η ταινία έχει βαθμολογία 86 στα 100, με βάση 20 κριτικούς, υποδηλώνοντας «καθολική αναγνώριση».
Ο Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε στην ταινία τέσσερα αστέρια στα τέσσερα και την αποκάλεσε «μια έξυπνη και αστεία ταινία. Είναι επίσης απολύτως της εποχής της. Μετά τα σκάνδαλα αποταμιεύσεων και δανείων, μετά τον Μάικλ Μίλκεν, μετά από παλιομοδίτικα και κλεμμένα συνταξιοδοτικά ταμεία, ιδού μια ταινία που χρησιμοποιεί το Χόλιγουντ ως μεταφορά για τη φιλαργυρία της δεκαετίας του 1980. Είναι η ταινία The Bonfire of the Vanities που ήθελε να γίνει» Ο Τζιν Σίσκελ έδωσε επίσης στην ταινία έναν τέλειο βαθμό τεσσάρων αστέρων και έγραψε: "Αν δεν ήξερες τίποτα και δεν σε ένοιαζε τίποτα για τον κινηματογράφο, μπορείς να εκτιμήσεις και τον παίκτη ως ένα καλό θρίλερ". Ο Βίνσεντ Κάνμπι των New York Times έγραψε: ''Ο Ρόμπερτ Άλτμαν δεν ήταν πραγματικά μακριά. Ωστόσο, η νέα του σάτιρα του Χόλιγουντ με τίτλο Ο παίκτης είναι τόσο διασκεδαστική, τόσο ανατρεπτική και τόσο ευγενικά ασεβής που φαίνεται να ανακοινώνει την επιστροφή του μεγάλου κοινωνικού σκηνοθέτη του οποίου το Νάσβιλ παραμένει ένα από τα κλασικά της δεκαετίας του 1970''.
Ο Τοντ Μακάρθι του Variety έγραψε: Ανελέητα σατιρικό αλλά και καλοσυνάτο, αυτό το εξαιρετικά διασκεδαστικό slam dunk αντιπροσωπεύει μια αξιοσημείωτη αμερικανική επιστροφή για τον αιώνιο ταραχώδη Ρόμπερτ Άλτμαν. Ο Terrence Rafferty του The New Yorker την χαρακτήρισε μια λαμπρή σκοτεινή κωμωδία για τον θάνατο της αμερικανικής παραγωγής ταινιών, προσθέτοντας: ''Σε αυτή την εικόνα ο Αλτμαν κάνει μια από τις ειδικότητες του: εξερευνώντας μια περίεργη αμερικανική υποκουλτούρα - αποκαλύπτοντας τις χαρακτηριστικές υφές της και εξηγώντας τις περίεργες αρχές της κοινωνικής επαφής που τη διατηρούν σε λειτουργία. Αλλά όταν το ιδιότυπο ύφος του ανθρωπολογικού ρεαλισμού εφαρμόζεται στη σφιχτή κοινότητα των «παικτών» του Χόλιγουντ, έχει σχεδόν παραισθησιογόνο αποτέλεσμα. Ο Πίτερ Ράινερ των Los Angeles Times έγραψε ότι Ο Άλτμαν έκανε μια ταινία εξαιρετικά επιδέξιη και ευχάριστη. Σαν να χλευάζει τους επικριτές του, αφηγείται μια ιστορία αυτή τη φορά, και το κάνει καλύτερα από τους αυτούς που έπιαναν δουλειά ενώ δεν τα κατάφερνε.''
Ο παίκτης τοποθετήθηκε στις 80 καλύτερες λίστες των κριτικών στο τέλος της χρονιάς, δεύτερος μόνο μετά το Επιστροφή στο Χάουαρντς Εντ το 1992.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1992 Κατηγορία:Αμερικανικές ανεξάρτητες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο Λος Άντζελες Κατηγορία:Ταινίες με ηθοποιό που κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού (Κωμωδίες ή Μιούζικαλ) Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Αμερικανικές σατιρικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες μαύρης κωμωδίας Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες
Μεθώνη (δορυφόρος)
Η Μεθώνη (αγγλικά: Methone) είναι ένας πολύ μικρός φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου μεταξύ των τροχιών του Μίμα και του Εγκέλαδου.
Ονομασία
Ανακαλύφθηκε από την Cassini Imaging Team, την 1 Ιουνίου του 2004, και έλαβε την προσωρινή ονομασία S/2004 S 1. Ονομάζεται επίσης Κρόνος XXXII. Το όνομα Μεθώνη εγκρίθηκε από IAU Working Group on Planetary System Nomenclature (ομάδα εργασίας στην πλανητική ονοματολογία συστημάτων) στις 21 Ιανουαρίου 2005. Επικυρώθηκε από την γενική συνέλευση της ΔΑΕ το 2006. Η Μεθώνη κατά την Ελληνική μυθολογία ήταν μία από τις Αλκυονίδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Κρόνου
Αδελφοί Σπηλιωτόπουλοι
Βιογραφικά στοιχεία
Πρόκειται για τους Νικόλαο και Σπύρο. Πριν την επανάσταση κατοικούσαν στην Ύδρα και ασχολούνταν με το εμπόριο. Έκαναν και την ιδέα να κατασκευάζουν πυρίτιδα, και γι' αυτό είχαν κάνει μύλους στην Δημιτσάνα, όπου κουβαλούσαν τα αναγκαία υλικά. Την δουλειά αυτή είχε αναλάβει ο Σπύρος, ενώ ο Νικολής ήταν συνέταιρος του Αντώνη Οικονόμου Υδραίου, και συντέλεσε πολύ για την επανάσταση του τόπου. Όταν διαλύθηκε αυτή η μικροεπανάσταση της Ύδρας, ο Νικολής πέρασε στο Άργος και συνπολιόρκησε με την γενναία Μπουμπουλίνα και τους υπόλοιπους Σπετσιώτες το Ναύπλιο. Πρώτος αυτός σύστησε την λεγόμενη Καγκελαρία του Άργους.
Πέρασε στον Άγιο Γεώργιο και έγινε πολύ χρήσιμος σύμβουλος του Κολοκοτρώνη. Τον δε Σπύρο μετά τη άλωση της Τριπολιτσάς και αργότερα ο Κολοκοτρώνης τον διόρισε υπασπιστή του, και τον είχε μαζί του στην πολιορκία της Πάτρας, όπου πολέμησε σε όλες τις μάχες που έγιναν εκεί. Συνέχισε να υπηρετεί τον Κολοκοτρώνη ως υπασπιστής του και μετά την πτώση του Ναυπλίου.
Πηγές
Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Δείκτης συνάρτησης
Στον προγραμματισμό Η/Υ ένας δείκτης συνάρτησης (Αγγλικά: Function pointer) είναι ένα είδος δείκτη δεδομένων ο οποίος υποστηρίζεται από την τρίτη γενιά γλωσσών προγραμματισμού όπως τη Fortran (ονομάζομαι procedure pointers στην Fortran ) και τη C/C++. Η διαφορά με τον απλό δείκτη είναι ότι ένας δείκτης σε συνάρτηση δείχνει το σημείο στην μνήμη το οποίο περιέχει εκτελέσιμο κώδικα και όχι δεδομένα. Όταν χρησιμοποιείται ο τελεστής έμμεσης αναφοράς (dereferencing operator) καλείται η συνάρτηση όπου ο δείκτης δείχνει με τα αντίστοιχα ορίσματα/παραμέτρους. Οι δείκτες συναρτήσεων χρησιμοποιούνται για την υλοποίηση callbacks (όπου δεδομένα μαζί με ένα δείκτη συνάρτησης περνάνε ως παράμετροι σε μια μέθοδο η οποία στην συνέχεια κάνει την κλήση της συνάρτησης αυτής).
Παράδειγμα C
Στο παρακάτω παράδειγμα έχουμε 2 συναρτήσεις με ίδια ορίσματα (prototype), την add και την sub και τις καλούμε μέσω του δείκτη συνάρτησης fptrCompute. Στην C/C++ δεν μπορούμε να περνάμε συναρτήσεις ως παραμέτρους σε άλλες συναρτήσεις και αυτό μπορεί να γίνει μόνο χρησιμοποιώντας δείκτες συναρτήσεων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προγραμματισμός Κατηγορία:Τύποι δεδομένων
Μαγκλίτς
Με το όνομα "Μαγκλιτς" είναι γνωστά τα παρακάτω :
Κατταβιά Ρόδου
Η Κατταβιά ή Κατταβία  είναι οικισμός στην Ρόδο και τα Δωδεκάνησα.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Κατταβιά βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο του νησιού, σε υψόμετρο 60 μέτρα και σε απόσταση περίπου 81 χλμ. νοτιοδυτικά από την Ρόδο. Στη νότια είσοδο του χωριού είναι η εκκλησία του Αγίου Σταμάτη, αλλά και η κοιμητηριακή εκκλησία της Παναγίας «Καθολικής» μνημείο του 10ου  αιώνα, όπου υπάρχουν τοιχογραφίες που χρονολογούνται τον 17ο αιώνα. Τα περίχωρα του χωριού αποτελούν μέρος της διεθνούς σημασίας περιοχής για τα πτηνά της κεντρικής Ρόδου και των περιοχών Λίνδου, Μεσαναγρού και Κατταβίας - Πρασώνης. Είναι επίσης περιοχή Natura 2000.
Η Κατταβιά αναφέρεται την περίοδο των Ιπποτών της Ρόδου να οχυρώνεται για να αμυνθεί από τις επιθέσεις των Τουρκο-Οθωμανών από τους οποίους κατακτήθηκε το 1522. Κατά τη διάρκεια του Ιταλοτουρκικού πολέμου του 1912, πέρασε στον έλεγχο των Ιταλών που της έδωσαν το όνομα ''San Marco di Cattavia. Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, στην πεδιάδα του χωριού οι Ιταλοί λειτουργούσαν αεροδιάδρομο (στρατόπεδο ελιγμών της Κατταβίας) τον οποίο κατέστρεψαν πριν εγκαταλείψουν τη φρουρά.(βλ. Ιταλική Βικιπαίδεια'')
Διοικητικά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα στο ΦΕΚ 248Α - 28/09/1948 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης και την τροποποίησή του Κλεισθένης Ι, μαζί με την Μαχαιριά, τον Άγιο Παύλο κσι το Πρασονήσι αποτελούν την κοινότητα Κατταβιάς που υπάγεται στην δημοτική ενότητα Αταβύρου του δήμου Ρόδου ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 278 κατοίκους. Οι απογραφές πληθυσμού μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Βασίλης Φλωρίδης
O Βασίλης Φλωρίδης (Σταυροχώρι Κιλκίς, 1960) είναι Έλληνας ανώτατος δικαστικός, ο οποίος από τον Ιούλιο του 2023 υπηρετεί ως αντιεισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Γεννήθηκε το 1960 στο Σταυροχώρι Κιλκίς, όπου μεγάλωσε και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Ολοκλήρωσε με άριστα τις εγκύκλιες σπουδές του στο Κιλκίς. Είναι αριστούχος απόφοιτος της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ και κατέχει δύο μεταπτυχιακά διπλώματα στο ποινικό δίκαιο και την εγκληματολογία, όπως και στο Ευρωπαϊκό δίκαιο.
Αδελφός του είναι ο πολιτικός, πρώην υπουργός κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και σήμερα υπουργός Δικαιοσύνης, Γιώργος Φλωρίδης.
Καριέρα
Στην επαγγελματική του διαδρομή ως δικαστικός λειτουργός έχει χειριστεί αξιοσημείωτες νομικές υποθέσεις και έχει εκπονήσει πολλές παρεμβάσεις. . Επίσης έχει λάβει δημόσιες θέσεις για φλέγοντα νομικής φύσης ζητήματα.
Έγινε γνωστός το 2006 όταν με δική παραγγελία του στην αστυνομία απαίτησε να συλληφθούν οι πρωαίτιοι ταραχών στο ΑΠΘ και το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, οι οποίοι έκαιγαν πανεπιοστημιακούς χώρους του ΑΠΘ, αγνοώντας παντελώς το πανεπιστημιακό άσυλο. Υποστήριξε νομικά ότι «το άσυλο προστατεύει μόνο τη διδασκαλία και όχι το έγκλημα».
Διετέλεσε αθλητικός εισαγγελέας το 2005 και εισηγήθηκε τότε νόμο για την καταπολέμηση της βίας στα γήπεδα, επανομαζόμενος και ως ιδιώνυμο. Ο νόμος αυτός γνωστός ως «νόμος Ορφανού» έλυσε προσωρινά το θέμα της βίας αλλά μετά από δύο χρόνια καταργήθηκε. Ο νόμος αυτός ήταν αποτελεσματικός στη μείωση των οπαδικών επεισοδίων. Είχε δηλώσει ο ίδιος χαρακτηριστικά, ''«η σκληρή εφαρμογή του νόμου λειτουργεί αποτρεπτικά για όλους. Αυτό είναι το κρίσιμο».''
Το 2011, επί κυβέρνησης Παπαδήμου, ο Φλωρίδης ανέλαβε θέση στη διοίκηση της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου των Δημοσίων Συμβάσεων και Κεντρικού Ηλεκτρονικού Μητρώου Δημοσίων Συμβάσεων.
Το 2016 έγινε γνωστός επίσης για την εξιχνίαση του εγκλήματος της δολοφονίας του κτηνοτρόφου Δ. Γραικού ο οποίος είχε θαφτεί από τον δολοφόνο μαζί με το αυτοκίνητό του και παρέμενε θαμμένος επί τρία χρόνια. Η υπόθεση είχε μάλιστα μπει στο αρχείο από τους εισαγγελείς. Ο Φλωρίδης επέμενε ότι υπήρξε δολοφονία και τελικά υπέδειξε τον τόπο της δολοφονίας, ανακαλύφθηκε το πτώμα, και βρέθηκε ο δολοφόνος του Γραικού.
Ως νομικός έχει ταχθεί επί σειρά ετών υπέρ της κατάργησης του άρθρου 16 του ελληνικού Συντάγματος (βλέπε ιδιωτικά πανεπιστήμια), και επίσης, υπέρ της πλήρους κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου στα ελληνικά ΑΕΙ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Εισαγγελείς του Αρείου Πάγου
Ακαδημία Αλβανολογικών Σπουδών
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Η έδρα της Ακαδημίας Αλβανολογικών Σπουδών στα [[Τίρανα Αλβανίας]] Η Ακαδημία Αλβανολογικών Σπουδών (Akademia e Studimeve Albanologjike) είναι το κύριο ερευνητικό ίδρυμα της αλβανολογίας, μίας ανθρωπιστικής επιστήμης που αξιοποιεί τις επιστημονικές μεθόδους της αρχαιολογίας, της λογοτεχνίας, της γλωσσολογίας, της ιστορίας και της εθνογραφίας στην μελέτη σχετικά με τους Αλβανούς, τη γλώσσα, τον πολιτισμό, την τέχνη, τις ενδυμασίες και την ιστορία τους. Ιδρύθηκε με απόφαση του Αλβανικού Υπουργικού Συμβουλίου το 2007 ως Κέντρο Αλβανολογικών Σπουδών, την 10η Μαρτίου 2008 αναδιοργανώθηκε και μετονομάστηκε σε Ακαδημία. Η έδρα της βρίσκεται στα Τίρανα Αλβανίας.
Ιστορία
Η Ακαδημία Αλβανολογικών Σπουδών ξεκίνησε στο πλαίσιο της ανασυγκρότησης και του εκσυγχρονισμού του αλβανικού ακαδημαϊκού και πανεπιστημιακού συστήματος. Η απόφαση ελήφθη από την αλβανική Κυβέρνηση τον Αύγουστο του 2007. Προέκυψε από την ένωση 4 υφιστάμενων ιδρυμάτων: του Ινστιτούτου Αρχαιολογίας, του Ινστιτούτου Γλωσσολογίας και Λογοτεχνίας, του Ινστιτούτου Ιστορίας και του Ινστιτούτου Πολιτιστικής Ανθρωπολογίας και Σπουδών Τέχνης. Διέθετε 2 ερευνητικές μονάδες: Σπουδές Τέχνης και Αλβανική Εγκυκλοπαίδεια, που αποσπάστηκαν από την Αλβανική Ακαδημία Επιστημών.
Το Κέντρο αναδιοργανώθηκε την 10η Μαρτίου 2008 ως ένα επιστημονικό ερευνητικό ίδρυμα και έλαβε το καθεστώς του διαπανεπιστημιακού φορέα. Κληρονόμησε το επιτελείο των ειδικών και ένα πλούσιο αρχείο υψηλής σημασίας. Στην πορεία των ερευνών στα πεδία της ιστορίας, της αρχαιολογίας, της πολιτιστικής ανθρωπολογίας, των σπουδών τέχνης, της γλωσσολογίας και της λογοτεχνίας, ένα μέρος των εργασιών επικεντρώνεται στην έρευνα, την αξιολόγηση, τη διατήρηση και την προώθηση της υλικής και της άυλης κληρονομιάς του αλβανικού πολιτισμού, τόσο του παρελθόντος όσο και του παρόντος. Γενικά, πρόκειται για ένα πυρηνικό αλβανολογικό ίδρυμα. Προσφέρει μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών για την απόκτηση Μάστερ και Διδακτορικού σε όλα τα πεδία που καλύπτει.
Ινστιτούτο Αρχαιολογίας
Οι επιστημονικές αρχαιολογικές εργασίες στην Αλβανία ξεκίνησαν μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν όλα τα πολιτιστικά και ιστορικά πολύτιμα αντικείμενα τέθηκαν υπό την προστασία του κράτους. Το 1948 στα Τίρανα ιδρύθηκε το πρώτο θεσμικό όργανο του πεδίου, το Αρχαιολογικό -Εθνογραφικό Μουσείο (Muzeu Arkeologjik-Etnografik). Το 1955 ιδρύθηκε το Ινστιτούτο Ιστορίας και Γλωσσολογίας με Τμήμα Αρχαιολογίας, για τον συντονισμό των αρχαιολογικών ερευνών και σπουδών σε εθνικό επίπεδο. Το 1976 το Τμήμα μετατράπηκε σε Κέντρο Αρχαιολογικών Ερευνών (Qendra e Kërkimeve Arkeologjike), υπάχθηκε στην Ακαδημία Επιστημών, και διακρίθηκε σε 3 επιστημονικούς τομείς: προϊστορία, περίοδος της Ιλλυρίας, και μεσαίωνας. Δημιουργήθηκαν 8 επιστημονικές ομάδες σε διάφορες πόλεις της χώρας. Το 1992 το Κέντρο μπήκε σε καθεστώς «ινστιτούτου» και έγινε το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας.
Στις κύριες δραστηριότητες του περιλαμβάνονται ανασκαφές και αρχαιολογικές μελέτες σε όλη την αλβανική επικράτεια και η επιστημονική και μεθοδική διαχείριση των αρχαιολογικών μουσείων που υπάγονται στη δικαιοδοσία του, στα Τίρανα, το Δυρράχιο, την Απολλωνία, το Βουθρωτό και την Κορυτσά. Το ινστιτούτο διακρίνεται στα εξής τμήματα: το Τμήμα Προϊστορίας, το Τμήμα Αρχαιοτήτων και το Τμήμα της Ύστερης Αρχαιότητας και του Μεσαίωνα.
Διευθυντές:
Δημοσιεύσεις:
Ινστιτούτο Γλωσσολογίας και Λογοτεχνίας
Προέρχεται από το Ινστιτούτο Αλβανικών Σπουδών του Απριλίου του 1940. Το 1946 το Ινστιτούτο Επιστημονικής Έρευνας (Instituti i Kërkimeve Shkencore) πήρε τον έλεγχο και το 1948 μετονομάστηκε σε Ινστιτούτο Επιστημών (Instituti i Shkencave). Καθώς οι δραστηριότητές του επεκτάθηκαν, το 1955 αποσπάστηκε το Ινστιτούτο Ιστορίας και Γλωσσολογίας. Το 1972 τα τμήματα ιστορίας και τα τμήματα γλωσσολογίας-λογοτεχνίας χωρίστηκαν, και έκαστο οργανώθηκε ως αυτόνομο ινστιτούτο που υπάγεται στην Ακαδημία Επιστημών.
Οι επιστημονικές-ερευνητικές εργασίας επικεντρώνονται στην αλβανική γλώσσα και λογοτεχνία. Στον τομέα της γλωσσολογίας το ινστιτούτο εστιάζει στην μελέτη των αλβανικών διαλέκτων, στην τρέχουσα κατάσταση και την ιστορική εξέλιξή τους, στη σύνταξη βιβλίων γραμματικής, στην ανάπτυξη λεξικών τεχνικής ορολογίας, στη μελέτη για την τυπική αλβανική γλώσσα, τους κανόνες της και τις πολιτισμικές πτυχές της. Στον τομέα της λογοτεχνίας εστιάζει στην μελέτη της ιστορικής εξέλιξης της αλβανικής λογοτεχνίας, στις βιβλιογραφίες για τη ζωή και το έργο των σημαντικών προσώπων της δημόσιας ζωής, στο απάνθισμα του γενικευμένου λογοτεχνικού-ιστορικού έργου και στις επιστημονικές-κριτικές δημοσιεύσεις για τα κλασικά της αλβανικής λογοτεχνικής παράδοσης.
Στο αρχείο διασώζονται τα χειρόγραφα παλαιών αλβανικών κειμένων, υλικά για ντοκιμαντέρ, και μονογραφίες για γλωσσολογικά και λογοτεχνικά-ιστορικά έργα, ανεξάρτητα από το αν έχουν δημοσιευθεί ή όχι. Η βιβλιοθήκη διαθέτει πάνω από 50.000 τόμους βιβλίων και έναν τεράστιο αριθμό από περιοδικά τεύχη. Το αρχείο περιέχει ~3 εκατομμύρια λεξιλογικούς φακέλους.
Διευθυντές:
Περιοδικές εκδόσεις:
Ινστιτούτο Ιστορίας
Το Ινστιτούτο υφίσταται ως επιστημονικό-ερευνητικό ίδρυμα από το 1972. Οι πρώτες προσπάθειες για την ίδρυση ενός τέτοιου ιδρύματος είχαν ξεκινήσει από τον Απρίλιο του 1940. Το 1946, μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, ιδρύθηκε το Ινστιτούτο των Αλβανικών Σπουδών (Instituti i Studimeve Shqiptare), που περιλάμβανε τα τμήματα ιστορίας και κοινωνιολογίας. Στην πορεία του προστέθηκαν και άλλα τμήματα: αρχαιολογίας, αρχαίας ιστορίας, μεσαιωνικής ιστορίας, πρόσφατης ιστορίας, μεσαιωνικής τέχνης, εθνογραφίας, και άλλα γλωσσικά-λογοτεχνικά τμήματα που υπάχθηκαν όλα στο Ινστιτούτο Ιστορίας και Γλωσσολογίας (Instituti i Historisë e i Gjuhësisë) το 1955. Το 1957, που ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο των Τιράνων, το ινστιτούτο τέθηκε υπό την προστασία του. Το 1972 που ιδρύθηκε η Ακαδημία Επιστημών, τα σχετικά με την ιστορία τμήματα χωρίστηκαν και σχημάτισαν το Ινστιτούτο Ιστορίας. Το '70, τα τμήματα εθνογραφίας και αρχαιολογίας αποσπάστηκαν και έγιναν ανεξάρτητα παράλληλα ινστιτούτα.
Η κύρια αποστολή του Ινστιτούτου είναι:
Οι δραστηριότητες του ινστιτούτου είναι οργανωμένες σε τμήματα, βάσει εποχών: