cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πυρρίχιος
Σύμφωνα με τον Πλάτωνα
"(815a)....τον πολεμικό χορό που διαφέρει από τον ειρηνικό, θα μπορούσαμε να τον ονομάσει κανείς σωστά πυρρίχιο. Αυτός μιμείται, απ' τη μια μεριά. τις κινήσεις που κάνει κάποιος για να αποφύγει όλα τα χτυπήματα που του έρχονται από κοντά ή από μακρυά, να πέφτει στο πλάι, να υποχωρεί, να πηδά ψηλά, να πέφτει χαμηλά• κι από την άλλη μεριά, τις αντίθετες κινήσεις που προσπαθούν να μιμηθούν τις επιθετικές στάσεις, τις βολές δηλαδή των τόξων και τις ρίψεις των ακοντίων και τις χειρονομίες που μιμούνται κάθε είδους χτύπημα. Το σωστό και το συντονισμένο που υπάρχει σ' αυτούς τους χορούς, όταν γίνεται μίμηση των ωραίων σωμάτων και των ωραίων ψυχών, πραγματοποιείται όταν το σύνολο των μελών του σώματος διατηρεί την ευθύτητα των γραμμών του."
Ιστορική αναδρομή
Οι ιστορικές αναφορές προσδιορίζουν τον Θαλήτα ως δημιουργό του πυρρίχιου. Ο ίδιος προερχόταν από την Κρήτη, και τον εισήγαγε στους Σπαρτιάτες.
Ο Πυρρίχιος χορευόταν από τον Εύξεινο Πόντο μέχρι την Κύπρο και την Κρήτη, ενώ οι Σπαρτιάτες τον θεωρούσαν ένα είδος πολεμικής προπόνησης και τον μάθαιναν από μικρά παιδιά. Στον Πυρρίχιο αναφέρονται ο Όμηρος και ο Ξενοφώντας. Ο δεύτερος κάνει λόγο και για μια άλλη, πιο «ελαφριά» ή «εκφυλισμένη» εκδοχή του Πυρρίχιου, την «πύρριχη». Αυτή η νεότερη εκδοχή του χορού υποβιβάζεται σε χορό συμποσίων, δε χορεύεται από ομάδες πολεμιστών χωρισμένους σε αμυνόμενους και επιτιθέμενους αλλά από μία ομάδα χορευτών (ανδρών και γυναικών) σε κύκλο. Ο «Επικρίδιος» και ο «Ορσίτης» ήταν άλλα δύο διαδεδομένα είδη πυρρίχιου χορού κατά την αρχαιότητα.
Στη σύγχρονη πραγματικότητα, τον Πυρρίχιο έχουν διασώσει οι Πόντιοι, σε μία μορφή που πλησιάζει την πύρριχη, χωρίς οπλισμό, με άνδρες, (οι γυναίκες απαγορευόταν να χορέψουν τον Πυρρίχιο) σχηματίζοντας είτε κύκλο, είτε ευθεία γραμμή.
Τα μόνα χαρακτηριστικά του αρχαίου χορού που μπορούν να εξαχθούν από τις πηγές είναι ότι χορεύονταν με οπλισμό και ότι οι χορευτές σχημάτιζαν κύκλο.
Αναφορά στον Πυρρίχιο χορό κάνει και ο Λόρδος Βύρων στο ποίημα "Τα νησιά της Ελλάδας" γράφοντας:
Τὸν Πυρρίχιο χορό σας ὡς τὰ τώρα βαστᾶτε, Ἡ Πυρρίχια ἡ «φάλαγξ» ποῦ νὰ πῆγε, καημένοι! Ἀπὸ δυὸ τέτοια δῶρα πῶς ἐκεῖνο ξεχνᾶτε Ποῦ ψυχὲς ἀντρειώνει καὶ καρδιὲς ἀνεσταίνει! Καὶ τὰ γράμματα ἀκόμα ἑνὸς Κάδμου κρατεῖτε· Τάχα νἆταν γιὰ σκλάβους τὰ ψηφιά του θαρρεῖτε;
Σέρα
Η Σέρα (ή εκ παραδρομής Σέρρα), είναι χορός του Πόντου. Έχει επικρατήσει η εκδοχή ότι ο χορός αυτός αποτελεί παραλλαγή του αρχαίου Πυρρίχιου χορού, γεγονός που χρήζει περαιτέρω επιστημονικής τεκμηρίωσης, ενώ πολύ συχνά αναφέρεται ως "πολεμικός" χορός παρά το πλήθος των καταγραφών και ιστορικών μαρτυριών εκ των οποίων πρόδηλα προκύπτει ότι αποτελούσε και κατ' εξοχήν χορό διασκέδασης που χορευόταν ακόμα και από άτομα άλλης εθνοτικής καταγωγής σε μεγάλες χριστιανικές πανηγύρεις, όπως αυτή του Δεκαπενταυγούστου στην Παναγία Σουμελά (Γη του Πόντου, Μέρος Δεύτερο-Κεφ. Στον ίσκιο των αιώνων-Δημήτρη Ψαθά)
Έλαβε την ονομασία του επειδή χορευόταν κυρίως στην περιοχή της κοιλάδας του ποταμού Σέρα (Sera) κοντά στο χωριό Σέρα (πρ. Serasor, νυν Yıldızlı) της περιοχής Πλάτανα (Akçaabat/Ατσαπάτ) της Τραπεζούντας. Κατ' επέκταση η αναγραφή του χορού ως Σέρρα, θεωρείται εσφαλμένη καθώς δεν αιτιολογείται ετυμολογικά. Από την 21 Φεβρουαρίου του 1950 και συνεπεία κατολισθήσεων μετά από παρατεταμένες βροχοπτώσεις, αποκόπηκε η κοιλάδα του ποταμού Σέρα και σχηματίστηκε έκτοτε η ομώνυμη λίμνη (Sera Gölü). Η δε ονομασία του προκαταρκτικού, αργού σε ρυθμό, τμήματος του χορού ονομάζεται και Ατσαπάτ (σπανιότερα Ακτσαπάτ) εκ της ομώνυμης ευρύτερης περιοχής (Akçaabat, πρ. Πλάτανα).
Περιλαμβάνει γρήγορες κινήσεις του σώματος, σύσφιξη των χορευτών μεταξύ τους, βίαια στροφή των ποδιών στο δάπεδο και συσπάσεις των μυών του σώματος.
Το 2018, προτάθηκε και έγινε δεκτή η ένταξη του χορού Σέρα στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαίοι ελληνικοί χοροί
Πειρατικό Κόμμα της Αυστρίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακά πολιτικά κόμματα Αυστρια
Γιάννης Παπαδόπουλος (πυγμάχος)
Ο Γιάννης Παπαδόπουλος ήταν πυγμάχος του Παναθηναϊκού Α.Ο.
Διακρίθηκε ως πρωτοπυγμάχος του Παναθηναϊκού Α.Ο. και είχε εντυπωσιακή παρουσία στα ριγκ επί μία 20ετία. Αρχικά σαν ερασιτέχνης τη δεκαετία του 1950 και στη συνέχεια σαν επαγγελματίας. Διακρίθηκε και στο πόστο του προπονητή της Εθνικής ομάδας.
Ήταν πρωταθλητής Ελλάδος το 1951 και 1953 στην κατηγορία των 71 κιλών και το 1946, 1950, 1952, 1954, 1955 στην κατηγορία των 75 κιλών.
Κατηγορία:Έλληνες πυγμάχοι Κατηγορία:Πυγμάχοι ΠΑΟ
Μπαστιάς
Το επώνυμο Μπαστιάς πιθανόν αναφέρεται στους:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Κύπρου
Η Β΄ κατηγορία ποδοσφαίρου σάλας ανδρών Κύπρου ήταν το δευτέρου επιπέδου πρωτάθλημα ποδοσφαίρου σάλας στην Κύπρο. Διοργανωνόταν από τη Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) απο το 2002 μέχρι και το 2016 οπόταν και σταμάτησε λόγω μικρού αριθμού ομάδων. Πολυνίκης του θεσμού είναι ο Λειβαδιακός Λειβαδιών με 2 πρωταθλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο σάλας στην Κύπρο
Εξέγερση του Πέτρου Δελεάνου
μικρογραφία|Ο Δελεάνος ανακηρύσσεται αυτοκράτορας Η Εξέγερση του Πέτρου Δελεάνου (βουλγαρικά : Въстанието на Петър Делян) πραγματοποιήθηκε το 1040-1041, ήταν μια μεγάλη Βουλγαρική επανάσταση εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ηταν η μεγαλύτερη και καλύτερα οργανωμένη προσπάθεια παλινόρθωσης της Α΄ Βουλγαρικής Αυτοκρατορίας, μέχρι την επανάσταση των Ιβάν Ασέν Α΄ και Πέτρου Δ΄ το 1185.
Αιτία της εξέγερσης
Όταν τα βυζαντινά στρατεύματα κατέλαβαν τη Βουλγαρία το 1018, ο Βασίλειος Β´ αποφάσισε να μην αλλάξει το φορολογικό σύστημα της Βουλγαρίας, προκειμένου να εξευμενίσει τον πληθυσμό. Επίσης αν και το Βουλγαρικό Πατριαρχείο υποβαθμίστηκε σε Αρχιεπισκοπή, επικεφαλής της παρέμεινε ένας Βούλγαρος μέχρι το θάνατο του Βασιλείου Β΄ το 1025. Υπό τη βασιλεία όμως του Αυτοκράτορα Ρωμανού Γ΄ ο πληθυσμός αναγκάστηκε να πληρώσει τους φόρους του σε νόμισμα και όχι σε είδος, απόφαση που προκάλεσε φτώχεια και εκτεταμένες ταραχές.
Αρχικές επιτυχίες
Το 1040 ο Πέτρος Δελεάνος, που ισχυριζόταν ότι είναι απόγονος του Σαμουήλ, δραπέτευσε από την Κωνσταντινούπολη και άρχισε να περιπλανιέται σε όλα τα Βουλγαρικά εδάφη, φθάνοντας τελικά στο Μοράβα και το Βελιγράδι. Η εξέγερση ξέσπασε στο Βελιγράδι όπου ο Δελεάνος ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας της Βουλγαρίας, παίρνοντας το όνομα του αγιοποιημένου Αυτοκράτορα Πέτρου Α΄. Οι Βούλγαροι κινήθηκαν προς τα νότια, προς τα τελευταία πολιτικά κέντρα της Αυτοκρατορίας τους, την Οχρίδα και τα Σκόπια. Καθ' οδόν ο τοπικός πληθυσμός ενώθηκε μαζί τους, αποδεχόμενος τον Πέτρο Δελεάνο ως Αυτοκράτορά του και σκοτώνοντας όποιο Βυζαντινό συναντούσε. Στο μεταξύ ντόπιοι Βούλγαροι από την περιοχή του Δυρραχίου συγκεντρώθηκαν γύρω από το στρατιώτη Τιχομίρ και κατευθύνθηκαν προς τα δυτικά για να φτάσουν στις παλιές τους πρωτεύουσες. Η ύπαρξη δύο διαφορετικών στρατοπέδων ανταρτών ήταν σημαντική απειλή για την επιτυχία της εξέγερσης. Ο Πέτρος Δελεάνος έγραψε μια επιστολή προς τον Τιχομίρ να διαπραγματευτούν για δράση από κοινού και έκανε μια ομιλία στην οποία, σε μεταφορική γλώσσα, είπε στους συγκεντρωμένους ανθρώπους ότι, όπως δεν ήταν δυνατό δύο παπαγάλοι να μοιράζονται ένα θάμνο χωρίς διχόνοια, έτσι και δύο αυτοκράτορες δεν θα μπορούσαν να μοιραστούν μια χώρα και ότι θα πρέπει να επιλεγεί μόνο ένας ηγέτης, ή ο ίδιος ή ο Τιχομίρ. Χρησιμοποίησε επίτηδες τους παπαγάλους, γιατί οι δύο παπαγάλοι ήταν το οικόσημο της Δυναστείας των Κομητόπουλων. Καθώς είχε μεγαλύτερη επιρροή από τον αντίπαλό του ο Δελεάνος κατάφερε ομόφωνα να επιλεγεί ως ηγέτης και ο Τιχομίρ δολοφονήθηκε.
Με το διευρυμένο στρατό ο Δελεάνος συνέχισε να προχωρά προς τα νότια, αιφνιδίασε και νίκησε μάλιστα το Βυζαντινό Αυτοκράτορα Μιχαήλ Δ΄ τον Παφλαγόνα στη Θεσσαλονίκη, παίρνοντας το θησαυρό του. Ένας από τους διοικητές του Μιχαήλ, ο Βούλγαρος Μανουήλ Ίβατς, πιθανόν γιος του βογιάρου του Σαμουήλ Ίβατς αυτομόλησε στον Πέτρο Β΄ (Δελεάνο). Μετά τη νίκη τα Βουλγαρικά στρατεύματα υπό το βοεβόδα Καβκάν κατέλαβαν το Δυρράχιο στην Αδριατική θάλασσα και μερικές δυνάμεις του διείσδυσαν βαθιά στη Θεσσαλία φθάνοντας μέχρι την Κόρινθο. Η Αλβανία, Ήπειρος και το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας κατακτήθηκαν. Άλλος Βουλγαρικός στρατός υπό τον Αντίμ βάδισε βαθιά στο νότο και νίκησε το Βυζαντινό διοικητή Αλακάσιο στη Μάχη της Θήβας στη Βοιωτία. Μετά την είδηση της Βουλγαρικής επιτυχίας ο Βυζαντινός πληθυσμός της Αθήνας και του Πειραιά, που δυσαναχετούσε λόγω της βαρειάς φορολογίας, επαναστάτησε αλλά γρήγορα η επανάσταση κατεστάλη από Νορμανδούς μισθοφόρους. Οι αποφασιστικές ενέργειες των επαναστατών προκάλεσαν σοβαρή ανησυχία στην Κωνσταντινούπολη, όπου εσπευσμένα εξετάστηκαν σχέδια για την καταστολή της εξέγερσης.
Αφιξη του Αλουσιάνου
Σύντομα τα νέα για τη Βουλγαρική εξέγερση έφτασαν στην Αρμενία, όπου είχαν εκτοπισθεί οι απόγονοι των τελευταίων Βούλγαρων Αυτοκρατόρων. Ο πιο σεβαστός από όλους ήταν ο γιος του τελευταίου Αυτοκράτορα Ιβάν Βλάντισλαβ, Αλουσιάνος. Μεταμφιεσμένος ως μισθοφόρος έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και παρά τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας κατάφερε να περάσει στη Βουλγαρία το Σεπτέμβριο του 1040. Η εμφάνιση ενός νέου διεκδικητή του θρόνου σήμαινε νέες εντάσεις μεταξύ των επαναστατών. Στην αρχή ο Αλουσιανός δεν τόλμησε να αποκαλύψει την καταγωγή του, αλλά προσπάθησε να βρει αφοσιωμένους υποστηρικτές συγγενείς του. Απέδειξε τους ισχυρισμούς του για το ποιος ήταν με μια μαύρη κηλίδα που είχε στο δεξιό του αγκώνα και σύντομα απέκτησε πολλούς υποστηρικτές.
Ο Πέτρος Β΄ Δελεάνος καλωσόρισε θερμά τον ξάδελφό του, αν και ήξερε ότι ο Αλουσιανός μπορεί να ήταν πιθανός υποψήφιος για το στέμμα. Του έδωσε ισχυρό στρατό 40.000 για να καταλάβει τη Θεσσαλονίκη, αλλά απέτυχε, αφού επιτέθηκε στον εχθρό με στρατό καταπονημένο. Η ήττα κόστισε 15.000 νεκρούς και ο Αλουσιάνος|Αλούσιος εγκατέλειψε το πεδίο της μάχης, τα όπλα και την πανοπλία του.
Η προδοσία του Αλουσιάνου
Η βαριά ήττα επιδείνωσε απότομα τις σχέσεις μεταξύ των δύο ηγετών: Ο Αλουσιάνος ήταν ντροπιασμένος από την ήττα και ο Πέτρος Δελεάνος υποψιαζόταν προδοσία. Ο Αλουσιάνος αποφάσισε να δράσει πρώτος και συνομώτησε κατά του εξαδέλφου του. Προσκάλεσε το δελεάνο σε μια γιορτή, όπου οι οπαδοί του σέρβιραν τον Αυτοκράτορα πολλές κούπες κρασιού. Όταν ο Πέτρος μέθυσε από το κρασί οι συνωμότες έπεσαν πάνω του και του έβγαλαν τα μάτια με ένα μαχαίρι. Έτσι ο Αλουσιανός έγινε ο μοναδικός ηγέτης. Στην αρχή ανέλαβε ενεργό δράση, αλλά νικήθηκε και πάλι και αναγκάστηκε να διαφύγει για να σώσει τη ζωή του. Στη συνέχεια διαπραγματεύτηκε κρυφά με τους Βυζαντινούς. Αφού είχαν έλθει σε συμφωνία το καλοκαίρι του 1041, ο Αλουσιανός προσποιήθηκε ότι δίνει μια αποφασιστική μάχη, αλλά όταν συναντήθηκαν οι δύο στρατοί εγκατέλειψε τα στρατεύματά του και αυτομόλησε.
Καταστολή της εξέγερσης
Ο Βυζαντινός Αυτοκράτορας Μιχαήλ Δ΄ προετοίμασε μια μεγάλη εκστρατεία για να νικήσει οριστικά τους Βουλγάρους. Συγκέντρωσε επίλεκτο στρατό 40.000 ανδρών με ικανούς στρατηγούς και κινήθηκε σταθερά σε σχηματισμό μάχης. Υπήρχαν πολλοί μισθοφόροι στο Βυζαντινό στρατό, συμπεριλαμβανομένου του Νορβηγού Πρίγκιπα και μετέπειτα Βασιλιά Χάραλντ Χαρντρέντε με 500 Βαράγγους. Από τη Θεσσαλονίκη οι Βυζαντινοί διείσδυσαν στα εδάφη των επαναστατών και νίκησαν τους Βουλγάρους στο Όστροβο στα τέλη του καλοκαιριού του 1041. Φαίνεται ότι η Βάραγγοι είχαν καθοριστικό ρόλο στη νίκη καθώς ο επικεφαλής τους χαιρετίζεται στα Σκανδιναβική έπη ως "εξολοθρευτής της Βουλγαρίας". Αν και τυφλός, ο Πέτρος Δελεάνος διοικούσε το στρατό. Η μοίρα του έκτοτε είναι άγνωστη, ή χάθηκε στη μάχη ή συνελήφθη και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.
Σύντομα οι Βυζαντινοί εξάλειψαν την αντίσταση των υπόλοιπων βοεβόδων του Δελεάνου, του Μπότκο γύρω από τη Σόφια και του Μανουήλ Ιβάτζη στο Πρίλεπ, τερματίζοντας έτσι τη βουλγαρική εξέγερση.
Πηγές
Κατηγορία:Εξεγέρσεις στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Κατηγορία:Μεσαιωνική Σερβία Κατηγορία:Μεσαιωνική Βουλγαρία Κατηγορία:Μεσαιωνική Αλβανία Κατηγορία:11ος αιώνας
Ρόμπερτ Κάπα
Ο Ρόμπερτ Κάπα (Robert Capa, πραγματικό όνομα: Endre Ernő Friedmann, 22 Οκτωβρίου 1913 – 25 Μαΐου 1954) ήταν Ούγγρος πολεμικός φωτογράφος και  φωτορεπόρτερ που κάλυψε πέντε διαφορετικούς πολέμους: τον Ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, τον Β΄ Σινοϊαπωνικό πόλεμο, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε όλη την Ευρώπη, τον Αραβο-Ισραηλινό πόλεμο του 1948, και τον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας. Κατέγραψε την πορεία του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στο Λονδίνο, την Βόρειο Αφρική, την Ιταλία, την Απόβαση της Νορμανδίας στην παραλία Όμαχα (Omaha Beach) και την απελευθέρωση του Παρισιού. Οι εν δράσει φωτογραφίες του, όπως εκείνες που ελήφθησαν κατά την απόβαση στη Νορμανδία το 1944, απεικονίζουν τη βία του πολέμου με μοναδικό τρόπο. Το 1947, ο Κάπα υπήρξε ο συνιδρυτής του Magnum Photos με, ανάμεσα σε άλλους, τον Γάλλο φωτογράφο Ανρί Καρτιέ-Μπρεσόν. Ο οργανισμός αυτός υπήρξε το πρώτο συνεργατικό πρακτορείο για ανεξάρτητους φωτογράφους σε παγκόσμια κλίμακα.
Ευάγγελος Τσάνταλης Α.Ε.
Η Ευάγγελος Τσάνταλης Α.Ε. ήταν ελληνική εταιρία παραγωγής οίνου και ποτών. Η οικογένεια δραστηριοποιούνταν ήδη από την Ανατολική Θράκη (τώρα μέρος της Τουρκίας) και παρήγαγε αρχικά ούζο και τσίπουρο. Μετά τη μετακίνησή της προς τα δυτικά προς τη Μακεδονία, επικεντρώθηκε ολοένα και περισσότερο στην παραγωγή κρασιού, η οποία εώς το 2005 αντιπροσώπευε περίπου τα τέσσερα πέμπτα του όγκου παραγωγής της και λίγο λιγότερο από το ήμισυ των εσόδων της, καθιστώντας την μία από τις δύο μεγάλες οινοποιητικές εταιρείες της Μακεδονίας (μαζί με τον Μπουτάρη). Ως το 2005, κατείχε 260 εκτάρια αμπελώνων και είχε άλλα 1.250 εκτάρια με σύμβαση και παρήγαγε 16–20 εκατομμύρια λίτρα κρασιού ετησίως. Από τις εξαγωγές της, περίπου το 65% πήγαινε στη Γερμανία. Η εταιρεία είχε ιδιαίτερη φήμη για την αναβίωση των στυλ κρασιού με ιστορικές ενώσεις, από τις οποίες οι γραμμές Ραψάνη και Άγιο Όρος ήταν οι πιο επιτυχημένες.
Ρόμπερτ Κάπα
Καριέρα
Γεννήθηκε ως Endre Friedmann από τους Dezső και Júlia Friedmann στις 22 Οκτωβρίου, 1913 στη Βουδαπέστη της Ουγγαρίας. Αποφασίζοντας ότι δεν θα είχε λαμπρό μέλλον υπό το καθεστώς της Ουγγαρίας, εγκατέλειψε την πατρίδα του σε ηλικία 18 ετών.
Ευάγγελος Τσάνταλης Α.Ε.
Μετά τον θάνατο του Ευάγγελου Τσάνταλη (1996) ιδιοκτήτες παρέμειναν οι κόρες του (από 37.5% η Χάιδω και η Ιωάννα Τσάνταλη) καθώς και ο ανηψιός του (25% Dr. Γεώργιος Τσάνταλης), ενώ Διευθύνων Σύμβουλος ήταν ο Άγγελος Δημητριάδης
Ρόμπερτ Κάπα
Καριέρα
Ο Κάπα αρχικά επιθυμούσε να γίνει συγγραφέας, εντούτοις, βρήκε εργασία ως φωτογράφος στο Βερολίνο και σταδιακά αγάπησε αυτήν την τέχνη. Το 1933, μετακόμισε από τη Γερμανία στη Γαλλία λόγω της ανόδου του Ναζισμού, αλλά ήταν  δύσκολο να βρει δουλειά εκεί ως ένας ανεξάρτητος δημοσιογράφος. Υιοθέτησε το όνομα "Ρόμπερτ Κάπα" περίπου εκείνη την περίοδο - ενώ στην πραγματικότητα capa («καρχαρίας») ήταν το παρατσούκλι του στο σχολείο και παράλληλα σκέφτηκε ότι θα είναι πιο αναγνωρίσιμο στο κοινό της Αμερικής, δεδομένου ότι ήταν παρόμοιο με εκείνο του σκηνοθέτη Φρανκ Κάπρα.
Ευάγγελος Τσάνταλης Α.Ε.
Βιβλιογραφικές Αναφορές
Κατηγορία:Ελληνικά εμπορικά σήματα Κατηγορία:Ελληνικά οινοποιεία Κατηγορία:Χαλκιδική
Ρόμπερτ Κάπα
Καριέρα
Του ήταν ευκολότερο να πουλάει τις φωτογραφίες του υπό το πρόσφατα υιοθετημένο  αμερικάνικο όνομα και μετά από ένα χρονικό διάστημα ασπάστηκε την περσόνα του Ρόμπερτ Κάπα (με τη βοήθεια της τότε φίλης του, που μεσολαβούσε ανάμεσα σε αυτόν και όσους  ενδιαφέρονταν για τις φωτογραφίες που τραβούσε ο «μεγάλος Αμερικανός φωτογράφος, Ρόμπερτ Κάπα»). Η πρώτη δημοσιευμένη φωτογραφία του Κάπα ήταν αυτή του Λέων Τρότσκι την ώρα που έβγαζε έναν λόγο στην Κοπεγχάγη για «Το νόημα της Ρωσικής Επανάστασης» το 1932.
Ισπανικός εμφύλιος πόλεμος και Κινεζική αντίσταση στην Ιαπωνία
Από το 1936 έως το 1939, ήταν στην Ισπανία, φωτογραφίζοντας τις φρικωδίες του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου, μαζί με την  Gerda Taro, τη σύντροφό του και επαγγαλεματία συνεργάτη του, και τον  David Seymour. Το 1938, ταξίδεψε στην Κινεζική πόλη της Hankow, που σήμερα ονομάζεται Wuhan, για να καταγράψει την αντίσταση των Κινέζων στην Ιαπωνική εισβολή.
Το 1936 έγινε γνωστός σε όλον τον κόσμο για μια φωτογραφία (γνωστή ως η φωτογραφία του "Στρατιώτη που πέφτει") που για καιρό θεωρούνταν λανθασμένα ότι είχε ληφθεί στο Cerro Muriano στο μέτωπο της Κόρδοβα του Workers' Party of Marxist Unification (POUM) Militiaman που είχε μόλις πυροβοληθεί και ήταν στην διάρκεια της πτώσης του προς το θάνατο. Για μεγάλο διάστημα υπήρξε μακρά αντιπαράθεση σχετικά με την αυθεντικότητα αυτής της φωτογραφίας. Ένας Ισπανός ιστορικός ταυτοποίησε τον νεκρό στρατιώτη με τον Federico Borrell García, από το Alcoi (Alicante). Η ταυτοποίηση αυτή αμφισβητήθηκε. Το 2003, η Ισπανική εφημερίδα El Periodico ισχυρίστηκε ότι η φωτογραφία είχε ληφθεί κοντά στην πόλη Εσπέγιο, 10 χλμ. από το Cerro Muriano, και ότι ήταν προϊόν σκηνοθεσίας. Το 2009, ένας Ισπανός καθηγητής δημοσίευσε ένα βιβλίο με τον τίτλο Shadows of Photography, στο οποίο απέδειξε ότι αυτή η φωτογραφία δεν θα μπορούσε να έχει τραβηχτεί στον τόπο, το χρόνο και με  τον τρόπο που ο Κάπα και οι υποστηρικτές του είχαν ισχυριστεί.
Πολλές από τις φωτογραφίες του Κάπα του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου θεωρούνταν, για πολλές δεκαετίες, χαμένες, αλλά βγήκαν στην επιφάνεια στην Πόλη του Μεξικού στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Καθώς έφευγε από την Ευρώπη το 1939, ο Κάπα έχασε την συλλογή, η οποία μετά από χρόνια έτυχε της ονομασίας η "Μεξικανική βαλίτσα". Η ιδιοκτησία της συλλογής μεταβιβάστηκε στο Ίδρυμα Κάπα, και τον Δεκέμβριο του 2007 μετακινήθηκε στο Διεθνές Κέντρο Φωτογραφίας, ένα μουσείο που ιδρύθηκε από τον νεότερο αδερφό του Κάπα, τον  Κορνέλλ στο Μανχάταν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες φωτογράφοι Κατηγορία:Ούγγροι φωτογράφοι Κατηγορία:Εβραίοι Κατηγορία:Φωτογραφία στην Ισπανία
Doctor Octopus
Ο δημοσιογράφος και ιστορικός των κόμικς Μάικ Κόνροϊ γράφει για τον χαρακτήρα: «Δημιουργημένος από Σταν Λι και τον καλλιτέχνη Στιβ Ντίτκο, ο Doc Ock, όπως έγινε γνωστός, έχει γίνει ένας από τους πιο επίμονους, ανθεκτικούς και επικίνδυνους εχθρούς του web-slinger». Ένας αγαπημένος χαρακτήρας των θαυμαστών και γνωστή φιγούρα στη λαϊκή κουλτούρα, ο Doctor Octopus έχει παρουσιαστεί σε διάφορες προσαρμογές μέσων του Spider-Man όλα αυτά τα χρόνια, συμπεριλαμβανομένων ταινιών μεγάλου μήκους, τηλεοπτικών σειρών και βιντεοπαιχνιδιών. Ο Άλφρεντ Μολίνα υποδύθηκε τον χαρακτήρα στις ταινίες Spider-Man 2 (2004) και Spider-Man: No Way Home (2021), ενώ η Κάθριν Χαν ερμήνευσε μια γυναικεία εκδοχή του Doctor Octopus που ονομάζεται Olivia Octavius στην ταινία κινουμένων σχεδίων Spider-Man: Μέσα στο Αραχνο-Σύμπαν (2018). Ο Γουίλιαμ Σάλιερς εκφράζει τη φωνή του χαρακτήρα στη σειρά βιντεοπαιχνιδιών Spider-Man της Marvel και στο Marvel Ultimate Alliance 3: The Black Order (2019).
Ιστορικό δημοσίευσης
Το Doctor Octopus εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο The Amazing Spider-Man #3 (Ιούλιος 1963), που δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Σταν Λι και τον καλλιτέχνη Στιβ Ντίτκο. Ο Λι είπε: «Συνήθως όταν δημιουργούσα έναν κακό, το πρώτο πράγμα που σκεφτόμουν ήταν ένα όνομα και μετά προσπαθούσα να σκεφτώ: «Λοιπόν, τώρα που έχω το όνομα, ποιος θα είναι ο χαρακτήρας και τι θα κάνει; Για κάποιο λόγο σκέφτηκα ένα χταπόδι. Σκέφτηκα, «Θέλω να φωνάξω κάποιον Χταπόδι. Και θέλω να έχει δύο επιπλέον μπράτσα για πλάκα». Έπρεπε όμως να καταλάβω πώς να το κάνω αυτό» Ο χαρακτήρας εμφανίστηκε ξανά στο The Amazing Spider-Man #11-12 και μετά ξανά στο #31-33.
Ο Doctor Octopus θεωρείται ένας από τους πιο διαβόητους εχθρούς του Spider-Man. Έχει αναφερθεί ως ο άνθρωπος που θα μπορούσε να γίνει ο Πίτερ αν δεν είχε ανατραφεί με αίσθημα ευθύνης. Είναι διαβόητος επειδή νίκησε τον Spider-Man την πρώτη φορά στη μάχη και ότι σχεδόν παντρεύτηκε την θεία του Πίτερ, Μέι. Είναι επίσης ο ιδρυτής και ο βασικός ηγέτης των Sinister Six, και έχει αναφερθεί ως ο "Master Planner". (" Αν αυτό είναι το πεπρωμένο μου. . .! " ) Μεταγενέστερες απεικονίσεις τον αποκάλυψαν στο σώμα του Πίτερ Πάρκερ όπου ήταν ο τίτλος του χαρακτήρα από το 2013 έως το 2014. Το 2018, επέστρεψε ως ο Superior Spider-Man σε μια σειρά που έγραψε ο Χρήστος Κέιτζ και εικονογραφήθηκε από τον Μάικ Χόθορν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Spider-Man Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Στιβ Ντίτκο Κατηγορία:Χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από τον Σταν Λι Κατηγορία:Υπερκακοί της Marvel Comics
Ριχάρδος Β΄ της Γκαέτα
Ο  Ριχάρδος της Ακουίλα (Richard d'Aquila) ήταν Νορμανδός πρώτος κόμης της Ακουίλα, κόμης του Φοντί και Δούκας της Γκαέτα από το 1104 ή 1105 έως το 1111 που το όνομα του χάνεται από τις πηγές.
Καταγόταν από το Λ'Αιγκλ (L'Aigle), στα δυτικά του Δουκάτου της Νορμανδίας, κατά μία εκδοχή το όνομα Ακουίλα ήταν επομένως η ιταλοποίηση του Λ'Αιγκλ κατά άλλη εκδοχή καταγότα απότην Ακουίλα της Ιταλίας. Ο Ριχάρδος αντικατέστησε στην Γκαέτα τον Γκιγιώμ ντε Μπλοσεβίλ κι είχ εκαι ο ίδιος το τιμητικό αξίωμα του προξένου. Κατα την θητεία του προσάρτησε στο Δουκάτο το Σουεσάνο. Το 1116 αναφέρεται ότι η γυναίκα του ξανα παντρεύτηκε, πιστεύεται ότι ο Ριχάρδος είχε πεθάνει.
Παντρεμένος με την Ρανγκάρντα απόγονο του Ντοκιμπίλη, παιδιά τους ήταν :
Πηγές
Κατηγορία:Δούκες της Γκαέτα Κατηγορία:Ιταλονορμανδοί Κατηγορία:Κόμητες του Φοντί Κατηγορία:Οίκος ντελλ' Ακουίλα
Προπυλοδισιλάνιο
Το προπυλοδισιλάνιο ή 1-δισιλυλοπροπάνιο ή 1,2-δισιλαπεντάνιο είναι οργανική ένωση του πυριτίου. Πιο συγκεκριμένα, ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλκυλοδισιλανίων, με γενικό τύπο CvH2v+6Si2. Ο σύντομος συντακτικός τύπος του είναι: CH3CH2CH2SiH2SiH3. Από τις ονομασίες αυτές:
Με βάση το χημικό τύπο του, που είναι C3H12Si2, έχει τα ακόλουθα ισομερή θέσης:
Δομή
Η δομή του ομοιάζει γεωμετρικά με αυτήν του πεντανίου. Ωστόσο οι δεσμοί C-Si και Si-Η είναι πολωμένοι κατά την έννοια Cδ--Siδ+ και Siδ+-Hδ-, αντίστοιχα, γιατί το πυρίτιο έχει μικρότερη ηλεκτραρνητικότητα (1,90 κατά Paouling) και από τον άνθρακα (2,55 κατά Paouling) και από το υδρογόνο (2,20 κατά Paouling).
Με οργανομαγνησιακή ένωση
1. Με επίδραση 1-αλοροπροπάνιου (CH3CH2CH2MgX) σε αλοδισιλάνιο (SiH3SiH2X) παράγεται προπυλοδισιλάνιο :
2. Με επίδραση προπυλολιθίου (CH3CH2CH2Li) σε αλοδισιλάνιο (SiH3SiH2X) παράγεται προπυλοδισιλάνιο :
Με καταλυτική υδρογόνωση ακόρεστων ενώσεων
Παραδείγματα:
1. Με καταλυτική υδρογόνωση προπυλοδισιλένιου (CH3CH2CH2SiH=SiH2) παράγεται προπυλοδισιλάνιο :
2. Με καταλυτική υδρογόνωση προπυλιδενοδισιλάνιου (CH3CH2CH=SiHSiH3) παράγεται προπυλοδισιλάνιο :
3. Με καταλυτική υδρογόνωση προπυλενοδισιλάνιου (CH3CH=CHSiH22SiH3) παράγεται προπυλοδισιλάνιο :
Χημική συμπεριφορά και παράγωγα
Το προπυλοδισιλάνιο έχει ισχυρές αναγωγικές ιδιότητες, καθώς συνδυάζει τη συμπεριφορά καρβιδίου με εκείνη υδριδίου.
Πυρηνόφιλη υποκατάσταση
Διάφορα πυρηνόφιλα (Nu-) αντιδραστήρια, διασπούν, ανάλογα με τις συνθήκες, το δεσμό C-Si ή έναν από τους δεσμούς Si-Η (πιο εύκολα). Οι μηχανισμοί που επικρατούν είναι οι SN2 και SNi. Στην πρώτη περίπτωση σχηματίζεται ενδιάμεσο ασταθές προϊόν γενικού τύπου [CH3CH2CH2SiH2(Nu)SiH3]- με δομή τριγωνικής διπυραμίδας, αφού το πυρίτιο μπορεί να αξιοποιεί και τα 3d τροχιακά του με υβριδισμό 3sp3d. Η γενική μορφή της πυρηνόφιλης υποκατάστασης υδρογόνου σε μεθυλοσιλάνιο είναι η ακόλουθη:.
1-προπυλοδισιλανόλη
1. Με επίδραση νερού (H2O) σε προπυλοδισιλάνιο παράγεται υδρογόνο και 1-προπυλοδισιλανόλη
All Hail, Liberia, Hail!
Ο εθνικός ύμνος της Λιβερίας είναι το άσμα "All Hail, Liberia, Hail!" σε στίχους του προέδρου Ντάνιελ Μπασίελ Γουόρνερ (1815-1880, 3ου προέδρου της χώρας) και σε μουσική του Όλμστιντ Λούκα (1826-1869). Είναι γραμμένος στην αγγλική γλώσσα και έγινε επίσημα εθνικός ύμνος το 1847.
Αγγλικοί στίχοι
All hail, Liberia, hail! (All hail!)
Προπυλοδισιλάνιο
1-προπυλοδισιλανόλη
2. Με επίδραση αλκοόλης (ROH) σε μεθυλοσιλάνιο παράγεται το αντίστοιχο στην αλκοόλη αλκάνιο (RH) και 1-προπυλοδισιλανόλη
All Hail, Liberia, Hail!
Αγγλικοί στίχοι
This glorious land of liberty
Shall long be ours.
Though new her name,
Great be her fame,
And mighty be her powers,
And mighty be her powers.
In joy and gladness
With our hearts united,
We'll shout the freedom
Of a race benighted,
Long live Liberia, happy land!
A home of glorious liberty,
By God's command!
In union strong success is sure.
We cannot fail!
With God above
Our rights to prove,
We will o'er all prevail,
We will o'er all prevail!
With heart and hand our country's cause defending,
We'll meet the foe with valour unpretending.
Beyblade
Το Beyblade, γνωστό στην Ιαπωνία ως Explosive Shoot Beyblade (ιαπωνικά: 爆転シュートベイブレード, Χέπμπορν: Bakuten Shūto Beiburēdo), είναι ιαπωνική σειρά anime και manga. Η σειρά ολοκληρώθηκε σε πέντε κύκλους, τους: Beyblade (προβλήθηκε στην Ελλάδα το 2004), Beyblade V-Force (προβλήθηκε στην Ελλάδα το 2004-2005), Beyblade G-Revolution (προβλήθηκε από το Alter Channel μέχρι τον Οκτώβριο) και Beyblade Metal Fury (προβλήθηκε από το Star Channel). Στην Ελλάδα προβλήθηκε η σειρά Beywheelz που είναι φτιαγμένη από τους δημιουργούς των Beyblade με την διαφορά ότι τα παιδιά αντί για σβούρες ρίχνουν ρόδες.
Πλοκή
Το κύριο θέμα της σειράς είναι κάτι ειδικές σβούρες οι οποίες ονομάζονται beyblades και η κάθε μια έχει μέσα της ένα τέρας. Πέντε έφηβοι από διαφορετικές χώρες ο καθένας (Tyson, Kai, Rei, Max και Kenny), προσπαθούν να γίνουν οι πρωταθλητές κόσμου στα Beyblades. Έχοντας δημιουργήσει μια ομάδα που ονομάζεται Bladebreakers, ταξιδεύουν σε πολλές χώρες όπως στην Κίνα, την Αμερική, την Αγγλία, τη Γαλλία, την Ισπανία και τη Ρωσία. Στο δρόμο τους θα συναντηθούν και θα έρθουν αντιμέτωποι με πολλούς beybladers, μερικοί από τους οποίους θα γίνουν φίλοι τους (όπως οι Κινέζοι White Tigers και οι Γάλλοι Magestics). Βέβαια με τον καιρό αποκτούν εμπειρία και μαθαίνουν περισσότερα για την δύναμη των bayblades καθώς και την ιστορία των τεράτων τα οποία κρύβονται μέσα σ' αυτά. Σκοπός της σειράς είναι να δείξει πόσο πολύτιμη είναι η φιλία για τους εφήβους.
All Hail, Liberia, Hail!
Ελληνική μετάφραση
Όλοι χαιρετήστε τη Λιβερία, χαιρετήστε την! (Χαίρε από όλους!)
Beyblade
Πλοκή
Οι ομάδες Beyblade είναι οι: Bladebreakers (Ιαπωνία), Barthez Battalion (Ισπανία), Demolition Boys/Blitzgrieg Boys (Ρωσία), F-Dynasty (Ιταλία), Majestics (Γαλλία), White Tigers (Κίνα), All Stars (Αμερική) και Bega Justice 5 (από διαφορετικές χώρες).
All Hail, Liberia, Hail!
Ελληνική μετάφραση
Αυτή η δοξασμένη γη της ελευθερίας
Για πάντα θα είναι δική μας.
Παρά το νέο της όνομα,
Μεγάλη να είναι η δόξα της,
Και τεράστια η δύναμή της,
Και τεράστια η δύναμή της.
Με χαρά και ευχαρίστηση
Με ενωμένες τις καρδιές μας,
Θα αναφωνήσουμε για την ελευθερία
Μιας φυλής που βρισκόταν στο σκοτάδι,
Ζήτω η Λιβερία, η χαρούμενη γη!
Πατρίδα της δοξασμένης ελευθερίας,
Με τη χάρη του Θεού!
Η επιτυχία είναι σίγουρα με ισχυρούς δεσμούς.
Δε θα αποτύχουμε!
Με τον Θεό από ψηλά
Θα αποδείξουμε τα δίκαιά μας,
Θα επικρατήσουμε όλων,
Θα επικρατήσουμε όλων!
Με την καρδιά και το χέρι μας για την άμυνα της πατρίδας μας
Θα συναντήσουμε τον εχθρό με ανδρεία χωρίς προσποίηση.
Κατηγορία:Εθνικά σύμβολα της Λιβερίας Κατηγορία:Εθνικοί ύμνοι
Γιώργης Ανδρουλιδάκης
Ο Γιώργης Ανδρουλιδάκης (3 Μαΐου 1905 - 18 Ιουλίου 1974) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1905. Ανάμεσα στους συνεργάτες του ήταν και ο Παντελής Πρεβελάκης. Επίσης, ήταν αρχισυντάκτης της “Ελευθερίας” από το 1951 ως το κλείσιμο της εφημερίδας από τη χούντα, το 1967. Εργάστηκε επίσης στις εφημερίδες “Ελευθεροτυπία”, “Τάιμς της Νέας Υόρκης” και “Τάιμς του Λονδίνου”. Πέθανε από καρδιά σε ηλικία 69 ετών τον Ιούλιο του 1974 την ώρα του καθήκοντος, κατά την προσπάθειά του να διασταυρώσει μια πληροφορία για λογαριασμό της εφημερίδας Daily Express.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι
Κωνσταντίνος Χοϊδάς
Ο Κωνσταντίνος - Στίλπων Χοϊδάς (1917 - 1983) ήταν Έλληνας δικαστικός και αυλικός των Ανακτόρων. Διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ το κρίσιμο διάστημα της Αποστασίας
Βιογραφικά στοιχεία
Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και στη Γερμανία. Το 1954 εκλέχθηκε από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας απευθείας πάρεδρος, ενώ αργότερα έγινε και σύμβουλος Επικρατείας. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960 διετέλεσε διευθυντής του πολιτικού γραφείου του βασιλιά Κωνσταντίνου Β΄ διαδραματίζοντας σημαντικό ρόλο στις παρασκηνιακές διεργασίες της εποχής. Παρέμεινε στη θέση του μέχρι τις 6 Ιανουαρίου 1966, οπότε αποχώρησε για λόγους υγείας και επέστρεψε στο ΣτΕ. Ήταν από τους βασικούς συντάκτες των επιστολών του βασιλιά προς τον Γεώργιο Παπανδρέου, οι οποίες, με το υψιπετές ύφος τους, αντί να συμβάλλουν στην αποκλιμάκωση της έντασης, οδήγησαν τα πράγματα στα άκρα.
Ο ίδιος ο τέως βασιλιάς, στα απομνημονεύματά του που εκδόθηκαν από την εφημερίδα «Το Βήμα», παραδέχεται ότι «πλήρωσε» ακριβά τον Χοϊδά:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί
Datsun 14
To Datsun 14 ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης, που κατασκεύαζε η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Datsun, από τον Απρίλιο του 1935 έως τον Απρίλιο του 1936. Αντικατέστησε το Datsun 13 και αντικαταστάθηκε από το Datsun 15. Συνολικά κατασκευάστηκαν 3.800 αντίτυπα του Datsun 14, εκ των οποίων τα 53 εξήχθησαν εκτός συνόρων.
Εκδόσεις
Το Datsun 14, όπως και ο προκάτοχος Datsun 13, κάλυπτε μια μεγάλη παλέτα κατηγοριών. Εκτός από τις κλασικές εκδόσεις Phaeton, Sedan και Roadster, το Datsun 14 ήταν διαθέσιμο και σε Van έκδοση, καθώς επίσης και σε μια έκδοση μικρού φορτηγού, το Datsun 14Τ.
Το χαρακτηριστικό της Phaeton έκδοσης ήταν η ρεζέρβα, η οποία βρισκόταν στο πίσω μέρος του αυτοκίνητου, ενώ η σεντάν εκδοχή χρησιμοποιούνταν ιδιαιτέρως ως ταξί την εποχή εκείνη. Η Roadster έκδοση του Datsun 14, από την άλλη, ήταν για μόλις δυο επιβάτες, με τις επαγγελματικές εκδόσεις Truck (φορτηγό) και Van να ολοκληρώνουν την παλέτα των μοντέλων.
Σχεδίαση
thumb|left|Το έμβλημα-μασκότ στο καπό ενός Datsun 14.
Σχεδιαστικά, το Datsun 14 δεν διέφερε ιδιαίτερα από τον προκάτοχό του. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του, ωστόσο, υπήρξε το έμβλημα του λαγού, το οποίο και το ξεχώριζε από τα υπόλοιπα μοντέλα.
Πριν ακόμα υιοθετηθεί το όνομα Datsun, το αρχικό όνομα της εταιρείας ήταν DAT, ένα όνομα που συντέθηκε από τα αρχικά των επωνύμων των τριών επενδυτών που ξεκίνησαν την εταιρεία. DAT όμως σημαίνει στα ιαπωνικά και λαγός. Έτσι το 1935 η Nissan θέλησε να κάνει αμεσότερη την σύνδεση του ονόματός της με τον λαγό, σχεδιάζοντας και ενσωματώνοντας ένα έμβλημα-μασκότ, το οποίο στόλιζε το καπό του Datsun 14 και ήταν παρόμοιο με το λαγωνικό που χρησιμοποιούσε τότε η Lincoln και τον γνωστό ιαγουάρο της Jaguar. Ωστόσο, το Datsun 14 έμελλε να είναι και το μοναδικό μοντέλο που έφερε το εντυπωσιακό αυτό έμβλημα.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
Στον μηχανολογικό τομέα, υπήρξε σημαντική αναβάθμιση για το Datsun 14. Ο παλαιός κινητήρας αντικαταστάθηκε από έναν καινούριο, με την ονομασία Τype 7, ένα τετρακύλινδρο μηχανικό σύνολο χωρητικότητας 722 cm³. Ο νέος αυτός κινητήρας ήταν ελαφρώς μικρότερος σε σύγκριση με αυτόν του Datsun 13 (747 cm³), αλλά με μεγαλύτερη ισχύ (3 επιπλέον ίπποι), αποδίδοντας συνολικά 15 ίππους στις 3.600 στροφές ανά λεπτό.
Με την αλλαγή του κινητήρα, το Datsun 14 έφτανε την τελική ταχύτητα των 80 χλμ./ώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μοντέλα Datsun Κατηγορία:Αυτοκίνητα πόλης
Άλφριθ
Ο Άλφριθ (Alhfrith, περί το 630 - περί το 664) βασιλιάς της Ντέιρα (655 - 664) ήταν μεγαλύτερος γιος του Οσουί της Νορθουμβρίας και της πρώτης συζύγου του Ρίμμελθ εγγονής του βασιλιά Ράν του Ρέγκεντ, το ζεύγος είχε άλλη μια κόρη την Άλφλιντ και τα δύο παιδιά γεννήθηκαν την δεκαετία του 630. Διορίστηκε από τον πατέρα του υποτελής βασιλιάς της Ντέιρα μετά τον θρίαμβο στην μάχη του Βινβάεντ στην οποία έπεσε ο Πέντα της Μερκίας (655), στην συνέχεια εκθρονίστηκε ο προηγούμενος βασιλιάς Έθελβαλντ της Ντέιρα ο οποίος ήταν στο παρελθόν σύμμαχος του Πέντα. Ο Άλφριθ διαφώνησε έντονα με τον πατέρα του στην Σύνοδο του Ουίτμπι (664) για τα θρησκευτικά θέματα, ύστερα από αυτό εξαφανίστηκε από τις ιστορικές πηγές. Στις αρχές της δεκαετίας του 650 όταν ήταν νέος άντρας ο πατέρας του τον πάντρεψε με την Κίνεμπουρ κόρη του μεγάλου του αντιπάλου Πέντα της Μερκίας, αμέσως μετά η αδελφή του Άλφλιντ παντρεύτηκε τον γιο του Πέντα Πεάντα της Μερκίας, η Άλφλιντ πιστή χριστιανή ανάγκασε τον Πεάντα να βαπτιστεί χριστιανός.
Οι σχέσεις του Οσουί με τον Πέντα παρά τον γάμο των παιδιών τους παρέμεναν τεταμένες, ο Πέντα επιτέθηκε με έναν μεγάλο στρατό στην Βερνικία (655). Σύμμαχος του Πέντα ήταν ο ανιψιός του Οσουί Έθελβαλντ ο οποίος ήταν εκείνη την εποχή βασιλιάς της Ντέιρα, ο Οσουί θεωρούσε την Ντέιρα δικό του βασίλειο και ήθελε τον οποιοδήποτε βασιλιά της χώρας υποτελή του. Οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στην μάχη του Βινβάεντ, την κρίσιμη στιγμή ο Έθελβαλντ αποχώρησε, ο στρατός του Πέντα αποδυναμώθηκε σοβαρά, ο ίδιος ηττήθηκε και σκοτώθηκε. Η μεγάλη νίκη επέτρεψε στον πατέρα του να αποκτήσει ολοκληρωτική εξουσία στην Ντέιρα και να τοποθετήσει τον μεγαλύτερο γιο του Άλφριθ ο οποίος ήταν περίπου 25 ετών υποτελή βασιλιά. Οι αντιστάσεις απέναντι στον Οσουί ωστόσο δεν σταμάτησαν αφού και ο ίδιος ο Άλφριθ διεκδικούσε την ανεξαρτησία του.
Σύγκρουση με τον πατέρα του
Ο Άλφριθ ζήτησε να γίνει επίσκοπος της Ντέιρα ο Ουίλφριντ με μια επισκοπή στην Γιορκ. Ο Ουίλφριντ ταξίδευσε στην Γαλατία επειδή δεν εμπιστευόταν κανέναν επίσκοπο στην Μεγάλη Βρετανία ή την Ιρλανδία, δεν επέστρεψε πριν το 666. Στα μέσα της δεκαετίας του 660 ο Άλφριθ ζήτησε να ταξιδεύσει για προσκύνημα στην Ρώμη μαζί με τον επίσκοπο Βενέδικτο αλλά ο πατέρας του το απαγόρευσε, ο Άλφριθ από τότε εξαφανίστηκε από τις ιστορικές πηγές. Ο Βέδας στο έργο του "Εκκλησιαστική Ιστορία" αναφέρει ότι ο Άλφριθ "επιτέθηκε" στον πατέρα του, ο Κίρμπι αντίστοιχα γράφει ότι εξεγέρθηκε εναντίον του πατέρα του και πέθανε στην καταστολή της εξέγερσης λόγω των θρησκευτικών διαφορών τους. O Άλφριθ ανησυχούσε έντονα για την μεγάλη προτεραιότητα που έδωσε ο πατέρας του στον μικρότερο ετεροθαλή αδελφό του Έγκφριθ της Νορθουμβρίας στις στρατιωτικές εκστρατείες του βορρά, ο ίδιος αναγκάστηκε να στρέψει τα ενδιαφέροντα του στον νότο.
Πιθανοί κληρονόμοι
Σύμφωνα με μετέπειτα παράδοση ο Οσουί αντικατέστησε στον θρόνο της Ντέιρα τον Άλφριθ με τον Έγκφριθ, στην συνέχεια ο Έγκφριθ έγινε βασιλιάς στην Βερνικία και στον θρόνο της Ντέιρα τοποθετήθηκε ο άλλος αδελφός τους Έλφγουιν της Ντέιρα. Δεν είναι σαφές αν ο Άλφριθ είχε παιδιά, ακούγεται ότι ο Όσρικ της Νορθουμβρίας μπορεί να ήταν γιος του αν και το πιθανότερο είναι να ήταν γιος του Άλντφριθ της Νορθουμβρίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Ντέιρα Κατηγορία:Βασιλικός Οίκος της Νορθουμβρίας
Έλφγουιν της Ντέιρα
Ο Έλφγουιν της Ντέιρα (Ælfwine, περί το 661 - 679) βασιλιάς της Ντέιρα (670 - 679) ήταν γιος του Οσουί της Νορθουμβρίας και αδελφός του Έγκφριθ της Νορθουμβρίας. Μετά την άνοδο στον θρόνο της Νορθουμβρίας του Έγκφριθ (670) ο Έλφγουιν ο οποίος ήταν τότε μικρό παιδί τοποθετήθηκε υποτελής βασιλιάς στην Ντέιρα, προοριζόταν επιπλέον και διάδοχος του άτεκνου αδελφού του Έλφγουιν. Ο Έλφγουιν ωστόσο έπεσε στην μάχη του Τρέντ εναντίον της Μερκίας (679), ο θάνατος του παραλίγο να φέρει μεγάλη κλιμάκωση των συγκρούσεων, τελικά επανήλθε η ηρεμία με την επέμβαση του αρχιεπισκόπου του Καντέρμπερι Θεόδωρου και η Μερκία πλήρωσε μεγάλη χρηματική αποζημίωση για τον φόνο του Έλφγουιν. Ο Βέδας σχετικά με το περιστατικό γράφει :
"Τον ένατο χρόνο της βασιλείας του Έγκφριθ μια μεγάλη μάχη έγινε ανάμεσα στον ίδιο και στον Έθελρεντ της Μερκίας κοντά στον ποταμό Τρέντ, στην μάχη σκοτώθηκε ο αδελφός του βασιλιά Έλφγουιν ένας νέος 18 ετών, πολύ αγαπητό στην χώρα του ενώ ο Έθελρεντ είχε παντρευτεί την αδελφή του Όσθριθ. Το τραγικό γεγονός παραλίγο να φέρει αιματηρό πόλεμο ανάμεσα στα δυο έθνη αλλά ο αρχιεπίσκοπος Θεόδωρος πιστός στον θεό ζήτησε την βοήθεια του για να μην γίνει η μεγάλη αιματοχυσία. Οι προσευχές του εισακούστηκαν από τον θεό, κλείστηκε ειρήνη ανάμεσα στους δυο βασιλείς και κανένας άντρας δεν σκοτώθηκε, ο Έγκφριθ δέχτηκε μονάχα μια χρηματική αποζημίωση για τον φόνο του αδελφού του. Η ειρήνη συνεχίστηκε για πολλά χρόνια ακόμα ανάμεσα στους δυο βασιλείς και τους δυο λαούς".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Ντέιρα Κατηγορία:Βασιλικός Οίκος της Νορθουμβρίας
Γερμανικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 1963-1964
Το πρωτάθλημα της περιόδου 1963-1964 ήταν το πρώτο πρωτάθλημα Γερμανίας από την ίδρυση της Μπουντεσλίγκα. Οι ομάδες που επιλέχθηκαν για να συμμετάσχουν στο νέο πρωτάθλημα ήταν, κατά περιφέρεια, οι παρακάτω:
Ο πρώτος αγώνας διεξήχθη στις 24 Αυγούστου 1963, ενώ ο τελευταίος στις 9 Μαΐου 1964. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ΦΚ Κολωνία για δεύτερη φορά μετά το 1962. Πρώτος σκόρερ αναδείχθηκε ο Ούβε Σέελερ του Αμβούργου, με 30 γκολ.
Βαθμολογία
Κατηγορία:Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1963-1964
Σταθμός Περιστέρι (Μετρό Αθήνας)
Ο Σταθμός Περιστέρι είναι σταθμός του Μετρό της Αθήνας, επί της Γραμμής 2. Πήρε το όνομά του από το Περιστέρι, τον δήμο που εξυπηρετεί. Ο σταθμός Περιστέρι βρίσκεται στη Λεωφόρο Παναγή Τσαλδάρη, στο ύψος του δημαρχείου Περιστερίου. Αποτελείται από 3 επίπεδα. Το κεντρικό επίπεδο είναι ευρύχωρο και ψηλό σε σχέση με τους περισσότερους σταθμούς του δικτύου του Μετρό, ενώ η κεντρική έξοδος έχει θέα το Δημαρχείο Περιστερίου. Ο σταθμός αυτός, μολονότι είχε ολοκληρωθεί από το 2009, ξεκίνησε να λειτουργεί μόλις στις 6 Απριλίου 2013, λόγω της εμπλοκής του προμηθευτή του συστήματος σηματοδότησης, της εταιρείας Siemens, σε σκάνδαλο δωροδοκιών και δικαστικής διαμάχης του ελληνικού δημοσίου με τη Siemens.
Παραπομπές
Περιστερι Περιστερι
Μητροπολιτική κυβέρνηση του Τόκιο
σύνδεσμος=https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:Tokyo_Metropolitan_Government_Building_2012.JPG|μικρογραφία|411x411εσ|[[Κτήριο της Μητροπολιτικής Κυβέρνησης του Τόκυο|Κτίριο της Μητροπολιτικής Κυβέρνησης του Τόκiο]] Η Μητροπολιτική κυβέρνηση του Τόκιο (東京都庁, Tōkyōto-chō) είναι η κυβέρνηση της μητρόπολης του Τόκιο. Μία από τις 47 νομαρχίες της Ιαπωνίας, η κυβέρνηση αποτελείται από εκλεγμένο κυβερνήτη και συνέλευση. Το κτίριο της Μητροπολιτικής Κυβέρνησης του Τόκιου βρίσκεται στο τμήμα της Σιντζούκου. Η μητροπολιτική κυβέρνηση διαχειρίζεται τα ειδικά τμήματα, τις πόλεις, τις κωμοπόλεις και τα χωριά που αποτελούν μέρος της μητρόπολης του Τόκιο. Με πληθυσμό περίπου 14 εκατομμύρια που ζουν εντός των ορίων της, η μητροπολιτική κυβέρνηση ασκεί σημαντική πολιτική δύναμη στην Ιαπωνία.
Δομή της μητρόπολης του Τόκιο
Σύμφωνα με την ιαπωνική νομοθεσία, το Τόκιο έχει οριστεί ως το (都), που μεταφράζεται ως μητρόπολη. Στη μητρόπολη του Τόκιου βρίσκονται δεκάδες μικρότερες οντότητες, συμπεριλαμβανομένων τα 23 ειδικά τμήματα (特別区-ku), τα οποία μέχρι το 1943 αποτελούσαν την πόλη του Τόκιο, αλλά που έχουν πλέον μεμονωμένες τοπικές κυβερνήσεις, το καθένα με τον ηγέτη του και τη Συνέλευσή του. Εκτός από αυτές τις 23 τοπικές κυβερνήσεις, το Τόκιο περιλαμβάνει επίσης 26 πόλεις (市-shi), πέντε πόλεις (町-chō ή machi) και οκτώ χωριά (村-son ή -mura), κάθε ένα από τα οποία έχει τοπική κυβέρνηση. Αυτοί οι άλλοι δήμοι βρίσκονται στο δυτικό τμήμα του νομού, καθώς και στις αλυσίδες νησιών Ίζου και Ογκασαγουάρα.
Μητροπολιτική συνέλευση του Τόκιο
Η Μητροπολιτική Συνέλευση είναι το νομοθετικό όργανο ολόκληρης της νομαρχίας του Τόκιο. Αποτελείται από 127 μέλη που εκλέγονται κάθε τέσσερα χρόνια. Τακτικές συνεδριάσεις πραγματοποιούνται τέσσερις φορές κάθε χρόνο, τον Φεβρουάριο, τον Ιούνιο, τον Σεπτέμβριο και τον Δεκέμβριο. Αυτές διαρκούν συνήθως για 30 ημέρες. Μεταξύ αυτών είναι συνεδριάσεις ολομέλειας όπου διεξάγονται συζητήσεις για τα οικονομικά.
Κυβερνήτης
Όπως και σε άλλους νομούς της Ιαπωνίας, ο λαός του Τόκιο εκλέγει άμεσα τον κυβερνήτη σε τετραετή θητεία. Δεν υπάρχει όριο στον αριθμό θητειών που μπορεί να υπηρετήσει ένα άτομο. Σε αντίθεση με τις συλλογικές Υπουργικές συνεδρίες, όπου οι αποφάσεις λαμβάνονται ομόφωνα, ο Κυβερνήτης έχει την εξουσία να λαμβάνει πολιτικές αποφάσεις και να επιβάλλει την πολιτική. Ως αρχηγός του Τόκιο, κυβερνώντας μια περιοχή που περιλαμβάνει 13 εκατομμύρια κατοίκους και έχει ΑΕΠ συγκρίσιμο με ένα οικονομικά ισχυρό κράτος, ο κυβερνήτης του Τόκιο κατέχει τη μεγαλύτερη επιρροή μεταξύ των κυβερνητών του έθνους. Σε αντίθεση με άλλους νομούς, ο κυβερνήτης του Τόκιο έχει έναν σχετικά σημαντικό ρόλο δεδομένου του μεγέθους του προϋπολογισμού του Τόκιο (13 τρισεκατομμύρια γιεν από το 2014, το οποίο είναι περίπου ισοδύναμο με τον κρατικό προϋπολογισμό της Σουηδίας). Η μητροπολιτική κυβέρνηση του Τόκιο έχει επίσης σχετική ελευθερία στον τρόπο με τον οποίο κατανέμει τον προϋπολογισμό (καθώς δεν υπόκειται σε επιχορηγήσεις από την εθνική κυβέρνηση που λαμβάνουν άλλοι νομοί). Ο κυβερνήτης είναι υπεύθυνος για την έγκριση του μητροπολιτικού προϋπολογισμού, το οποίο πρέπει επίσης να εγκριθεί από τη συνέλευση. η συνέλευση μπορεί να ψηφίσει για μη εμπιστοσύνη στον κυβερνήτη και ο κυβερνήτης μπορεί να διατάξει τη διάλυση της συνέλευσης.
Ο Καρασουμάρου Μίτσουε υπηρέτησε ως ο πρώτος νομαρχιακός κυβερνήτης του Νομού Έντο το 1868. Ο νομός ονομάστηκε Τόκιο αρκετούς μήνες αργότερα και ο Καρασουμάρου συνέχισε να υπηρετεί ως ο πρώτος κυβερνήτης του Τόκιο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τόκιο
Βασίλειος Γρηγορίου
Ο Βασίλειος Γρηγορίου (1965, Τρίκαλα) είναι Έλληνας χημικός, διδάκτωρ φυσικοχημείας, ερευνητής, εφευρέτης, επιχειρηματίας τεχνολογιών. Είναι συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της Advent Technologies. Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του, απέκτησε διεθνή αναγνώριση με θητεία σε ερευνητικές και διοικητικές θέσεις. 'Εχει διατελέσει διευθυντής και πρόεδρος Δ.Σ. του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (Οκτώβριος 2013-Φεβρουάριος 2023). Οι σπουδές του στην Ελλάδα ξεκίνησαν στο Πανεπιστήμιο Πατρών, ενώ οι σπουδές του στις ΗΠΑ πραγματοποιήθηκαν στο πανεπιστήμιο του Ντιουκ όπου και πήρε διδακτορικό δίπλωμα (PhD) στη φυσικοχημεία, το 1993. Επίσης, υπήρξε ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον των ΗΠΑ, κατά το 1994, έχοντας λάβει την υποτροφία National Research Service Award (NRSA). Έχει διατελέσει πρόεδρος της Ένωσης για την Εφαρμοσμένη Φασματοσκοπία (Society for Applied Spectroscopy - SAS) και συμμετέχει ως Εθνικός Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην Επιτροπή Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας (ERC) για το πρόγραμμα Horizon 2020, τις δράσεις Mari Sklodowska-Curie και τον τομέα Μελλοντικών και Αναδυόμενων Τεχνολογιών (Future and Emerging Technologies-FET).
Ερευνητική & ακαδημαϊκή δραστηριότητα
Η ακαδημαϊκή διδακτική εμπειρία του Βασίλειου Γρηγορίου συνίσταται σε προπτυχιακό επίπεδο στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης και σε μεταπτυχιακό επίπεδο στο Πανεπιστήμιο του Κονέκτικατ και στο Πανεπιστήμιο Πατρών.
Οι δημοσιευμένες εργασίες του περιλαμβάνουν τρία βιβλία στα οποία είναι από τους βασικούς συγγραφείς, έξι κεφάλαια σε βιβλία άλλων συγγραφέων, 92 επιστημονικές εργασίες και 146 επιστημονικές παρουσιάσεις. Ο Βασίλειος Γρηγορίου είναι επίσης κάτοχος από κοινού, 15 διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Το ερευνητικό του έργο καλύπτει ευρύ φάσμα αντικειμένων που μεταξύ άλλων αφορά στις εύκαμπτες φωτοβολταϊκές κυψελίδες με βάση οργανικούς ημιαγωγούς, στα οπτικά ενεργά υλικά που βασίζονται σε συζευγμένα ολιγομερή και στα νανοσύνθετα πολυμερή υλικά. Στο παρελθόν, η ερευνητική του δραστηριότητα εστίαζε στον χαρακτηρισμό πολυμερών υγρών κρυστάλλων, στα χαρακτηριστικά προσανατολισμού ιονικών πολυμερικών πολυστοιβάδων, σε πρότυπες αυτοσυγκροτούμενες μονοστοιβάδες και στη χημειομετρία.
Καθαρή Ενέργεια
Η ερευνητική δραστηριότητα που αναπτύσσει ο Βασίλειος Γρηγορίου εστιάζει κυρίως στην πράσινη ενέργεια μελετώντας και αναπτύσσοντας νέα υλικά και συστήματα για τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, όπως οι κυψελίδες καυσίμου, τα οργανικά φωτοβολταϊκά και η παραγωγή καθαρού υδρογόνου.
Βιοεπιστήμες
Ένας άλλος τομέας όπου δραστηριοποιείται ο Βασίλειος Γρηγορίου είναι αυτός των βιοεπιστημών, μέσω της αξιοποίησης ιατρικών εφαρμογών της νανοϊατρικής καθώς και συνεργασιών για την έρευνα και αντιμετώπιση του καρκίνου. Το 2017 συνίδρυσε το Ολοκληρωμένο Κέντρο Έρευνας για τον Καρκίνο στην Αθήνα (ACCC) που δημιουργήθηκε με τη σύμπραξη του κορυφαίου Γερμανικού Κέντρου Έρευνας Καρκίνου (DKFZ) και της Helmholtz Association, του μεγαλύτερου ερευνητικού οργανισμού στην Ευρώπη και το οποίο έχει ως κύριο στόχο την εξατομικευμένη και ολιστική προσέγγιση της θεραπείας του καρκίνου. αριστερά|μικρογραφία|Χαιρετισμός του τέως Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου με τον Βασίλειο Γρηγορίου, στο πλαίσιο εργασιών της ίδρυσης του Ολοκληρωμένου Κέντρου Έρευνας για τον Καρκίνο στην Αθήνα (ACCC). μικρογραφία|Ο Βασίλειος Γρηγορίου στο Hannover Messe 2009 εκπροσωπώντας την Advent Technologies.
Επιχειρηματικότητα & Τεχνολογία
Σε επιχειρηματικό επίπεδο, ο Βασίλειος Γρηγορίου είναι συνιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Advent Technologies με έδρα το Κέιμπριτζ της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ. H Advent Technologies ασχολείται με την ανάπτυξη υλικών και συσκευών προηγμένης τεχνολογίας στον τομέα της ενέργειας και της άμυνας, έχει αναπτύξει συνεργασίες με το πανεπιστήμιο Northeastern, το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, το πανεπιστήμιο Πατρών και το Ινστιτούτο Επιστημών Χημικής Μηχανικής (ΙΤΕ-ICEHT), ενώ διαθέτει εγκαταστάσεις παραγωγής στην Πάτρα.
Κασέρι
Το κασέρι (ή κασσέρι) (τουρκ. kaşer ) (λατινικά caseus) είναι κατηγορία τυριών από πρόβειο ή κατά περίπτωση μίγμα πρόβειου και ελάχιστου κατσικίσιου γάλακτος. Είναι προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) από το 1996.
Βασίλειος Γρηγορίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες επιστήμονες Κατηγορία:Ερευνητές Κατηγορία:Φυσικοχημικοί