cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μάχη του Πειραιά
Η μάχη
Κατά την άφιξη του Παυσανία στην Αττική, διέταξε τους Πειραιώτες άνδρες να διαλυθούν, αλλά αρνήθηκαν. Ζήτησε από τους άνδρες του να τους επιτεθούν αλλά στην πραγματικότητα δεν συγκρούστηκαν. Την επόμενη μέρα, μερικοί Αθηναίοι στρατιώτες επιτέθηκαν στους Σπαρτιάτες κοντά στον Πειραιά. Ο Παυσανίας απέστειλε το ιππικό και τους νεότερους στρατιώτες του πεζικού να επιτεθούν στους Αθηναίους και ακολούθησε το υπόλοιπο πεζικό για υποστήριξη. Στο κυνηγητό, το Σπαρτιατικό ιππικό και στρατεύματα του πεζικού εισέβαλαν στον Πειραιά, όπου συνάντησαν ένα μεγάλο στρατιωτικό σώμα και επέστρεψαν με απώλειες. Ο Θρασύβουλος έστειλε την οπλιτική του δύναμη για να λύσει το ζήτημα. Συγκρούστηκαν για κάποιο διάστημα με τους Σπαρτιάτες και ηττήθηκαν. Οι άντρες από τον Πειραιά επέστρεψαν στην πόλη και ο Παυσανίας επέστρεψε στο στρατόπεδό του. Ο πόλεμος είχε τελειώσει.
Επακόλουθα
Μετά τη νίκη αυτή η νίκη, ο Παυσανίας, αντί να προωθήσει τα σπαρτιατικά συμφέροντα, προσπάθησε να συμφιλιώσει τους Αθηναίους. Κατά συνέπεια, έπεισε τους Πειραιώτες και την κυβέρνηση στην Αθήνα να στείλουν απεσταλμένους στην Σπάρτη. Αυτοί επέστρεψαν με 15 αξιωματούχους οι οποίοι θα συνεργάζονταν με τον Παυσανία για να διαπραγματευτούν μια λύση στο πρόβλημα. Τέλος, η δημοκρατία αποκαταστάθηκε αλλά στους περισσότερους παραβάτες απονεμήθηκε χάρη. Η Ελευσίνα, τόπος καταφυγής των Τριάκοντα, παρέμεινε ανεξάρτητη για κάποιο διάστημα, ωστόσο αργότερα προσαρτήθηκε και πάλι στην Αθήνα μετά από προληπτική επέμβαση επειδή οι Τριάκοντα τύραννοι συγκέντρωναν μισθοφόρους για να ανακαταλάβουν την εξουσία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία του Πειραιά Κατηγορία:Μάχες σπαρτιατικού στρατού Κατηγορία:Μάχες αθηναϊκού στρατού
Historein/Ιστορείν
Το Historein/Ιστορείν είναι αγγλόγλωσσο επιστημονικό περιοδικό, σχετικό κυρίως με την επιστήμη της Ιστορίας, το οποίο έχει την έδρα του στην Ελλάδα. Ο υπότιτλός του επιγράφεται ως "a review of the past and other stories" (απόδοση: "μια επιθεώρηση σχετική με το παρελθόν και λοιπές ιστορίες"). Eφαρμόζεται αξιολόγηση από κριτές (peer review) στα υπό δημοσίευση επιστημονικά άρθρα, ενώ παράλληλα δημοσιεύονται επιστημονικές μελέτες, όπως και βιβλιοκρισίες, συνήθως στην αγγλική γλώσσα.
Φυσιογνωμία
Πρόκειται για επιστημονικό περιοδικό της Εταιρείας Μελέτης της Ιστοριογραφίας και Θεωρίας της Ιστορίας (Ε.Μ.Ι.Θ.Ι.), με έδρα την Αθήνα, και το υποστηρίζει πολυμελής διεθνής ακαδημαϊκή επιτροπή. Το περιοδικό εκφράζει το ρεύμα για μια νέα ιστορία με διεπιστημονικές προσεγγίσεις προς ανανέωση της ελληνικής ιστοριογραφίας, τάση που έχει ήδη ξεκινήσει ήδη από τη δεκαετία του 1970. Σύμφωνα με μια κατηγοριοποίηση, το περιοδικό εκφράζει την τέταρτη "γενιά" των Ελλήνων ιστορικών στα πλαίσια της ανανέωσης της ελληνικής ιστοριογραφίας.
Τα θέματα τα οποία επιλέγονται να δημοσιευτούν στους τόμους του περιοδικού δεν είναι ιδωμένα μόνο μέσω της ιστορίας αλλά υπάρχουν προσεγγίσεις διεπιστημονικές και ενθαρρύνεται ιδιαίτερα η αλληλεπίδραση μεταξύ ιστορίας, φιλοσοφίας, κοινωνικής ανθρωπολογίας, κοινωνιολογίας, μελετών περί φύλου και εργασίας, επιστημολογίας, λογοτεχνικών και πολιτισμικών σπουδών. Το περιοδικό υποστηρίζει με θέρμη τέτοιες προσεγγίσεις που τείνουν "να καταργούν την απόσταση μεταξύ θεωρίας και έρευνας [...]". Κεντρικές θεματικές που ενδιαφέρουν το περιοδικό αποτελούν "οι ερωτήσεις που αφορούν την παραγωγή της γνώσης σχετικά με το παρελθόν, η ιστορικότητα των ερμηνευτικών και διανοητικών στρατηγικών και η πολιτική της επιστημονικότητας". Ο εμπλουτισμός "των εξελισσόμενων συζητήσεων γύρω από την τάξη, το φύλο, τη φυλή, την εθνικότητα, την ιθαγένεια, τη θρησκεία και τη γενιά και ο αντίκτυπος που είχαν οι εννοιολογικοί προσδιορισμοί στην καθιέρωση συλλογικών σχηματισμών και υποκειμενικότητας" είναι υπό αυτό το πρίσμα στόχος και προτεραιότητα του περιοδικού.
Κυκλοφορία
Η περιοδικότητα της κυκλοφορίας του είναι συνήθως ετήσια. Ο πρώτος του τόμος κυκλοφόρησε το 1999. Οι τόμοι του περιοδικού κυκλοφορούν συνήθως με συγκεκριμένη κάθε φορά θεματική: π.χ. α) ιστορία και σημειωτική (ο 1ος τόμος), β) ετεροδοξίες (ο 2ος τόμος), γ) εγω-ιστορίες (ο 3ος τόμος), δ) αυτοκρατορίες (ο 5ος τόμος), ε) θρησκείες και διαμάχες (ο 6ος τόμος), στ) ιστορία και ουτοπία (ο 7ος τόμος), ζ) πολιτική και ιστορία (ο 11ος τόμος), η ελληνική ιστοριογραφία στον 20ό αιώνα (ο 16ος τόμος) κ.λπ.
Από το 2012 κ.εξ. το δημοσιευθέν υλικό στο περιοδικό είναι διαθέσιμο στο διαδίκτυο με «ανοιχτή πρόσβαση».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά περιοδικά Κατηγορία:Ελληνικά ιστορικά περιοδικά Κατηγορία:Επιστημονικά περιοδικά με τόπο έκδοσης την Ελλάδα Κατηγορία:Περιοδικά ιστορίας
Αστράτηγος Χανίων
Ο Αστράτηγος είναι οικισμός της κοινότητας Ροδωπού, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κολυμβαρίου, του δήμου Πλατανιά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Αστράτηγος είναι ημιορεινός οικισμός στο Β. ΒΔ. τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται στη βάση της χερσονήσου Ροδωπού -τη μεσαία από τις τρεις χερσονήσους του βόρειου τμήματος του νομού- λίγο ανατολικότερα του επαρχιακού δρόμου Καλυδονίας-Ροδωπού και βόρεια του Βόρειου Οδικού Άξονα Κρήτης (Ε 65), σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 210. Απέχει 28 χλμ. περίπου Δ. ΒΔ. των Χανίων.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
Έντρε Σέμερεντι
Ο Έντρε Σέμερεντι (Szemerédi Endre, Endre Szemerédi· γενν. στις 21 Αυγούστου 1940) είναι Ούγγρος και Αμερικανός μαθηματικός και επιστήμονας υπολογιστών, που εργάζεται στον τομέα της συνδυαστικής και της θεωρητικής επιστήμης των υπολογιστών. Από το 1986 είναι καθηγητής πληροφορικής της Πολιτείας του Νιου Τζέρσεϊ στο Πανεπιστήμιο Ράτγκερς. Είναι επίσης ομότιμος καθηγητής στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Alfréd Rényi της Ουγγρικής Ακαδημίας Επιστημών.
Ο Σέμερεντι είναι κάτοχος βραβείων στα μαθηματικά και στις θετικές επιστήμες, συμπεριλαμβανομένου του Βραβείου Άμπελ το 2012. Έκανε διάφορες ανακαλύψεις στη συνδυαστική και την επιστήμη των υπολογιστών, όπως το θεώρημα Σέμερεντι, το λήμμα κανονικότητας Σέμερεντι, το θεώρημα Έρντος-Σεμερέδη, το θεώρημα Hajnal-Σέμερεντι και το θεώρημα Σέμερεντι-Τρότερ
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Ο Σέμερεντι γεννήθηκε στη Βουδαπέστη. Λόγω της επιθυμίας των γονέων του να γίνει γιατρός, ο Σέμερεντι γράφτηκε σε μια ιατρική σχολή, αλλά την εγκατέλειψε μετά από έξι μήνες (σε μια συνέντευξή του εξήγησε τους λόγους: "Δεν ήμουν βέβαιος ότι θα μπορούσα να κάνω ποτέ μία εργασία που φέρει τέτοια ευθύνη") Σπούδασε στη Σχολή Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Eötvös Loránd της Βουδαπέστης και έλαβε το διδακτορικό του από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Σύμβουλος του ήταν ο Ισραέλ Γκέλφαντ Αυτό προήλθε από ορθογραφικό λάθος, καθώς ο Σέμερεντι ήθελε αρχικά να σπουδάσει με τον Αλεξάντερ Γκέλφαντ.
Ακαδημαϊκή καριέρα
Ο Σέμερεντι είναι καθηγητής πληροφορικής στο Πανεπιστήμιο Rutgers του Νιου Τζέρσεϊ από το 1986. Διετέλεσε επισκέπτης στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ (1974), στο Πανεπιστήμιο McGill (1980), στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καρολίνας (1981-1983) και στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο (1985-1986).
Εργασίες
Ο Σέμερεντι δημοσίευσε πάνω από 200 επιστημονικά άρθρα στους τομείς των διακριτών μαθηματικών, της θεωρητικής επιστήμης των υπολογιστών, της αριθμητικής συνδυαστικής και της διακριτής γεωμετρίας. Είναι περισσότερο γνωστός για την απόδειξη από το 1975 μιας παλιάς εικασίας των Πολ Έρντος και Πάαλ Τουράν: αν μια ακολουθία φυσικών αριθμών έχει θετική άνω πυκνότητα, τότε περιέχει αυθαίρετα μεγάλες αριθμητικές εξελίξεις. Αυτό είναι πλέον γνωστό ως θεώρημα του Σεμερέδη. Ένα από τα λήμματα που εισήχθησαν στην απόδειξή του είναι τώρα γνωστό ως λήμμα κανονικότητας Σεμερέδη, το οποίο έγινε σημαντικό λήμμα στη συνδυαστική, καθώς χρησιμοποιείται για παράδειγμα στον έλεγχο ιδιοτήτων για γραφήματα και στη θεωρία των ορίων γραφημάτων.
Βραβεία
Ο Σέμερεντι κέρδισε πολλές διακρίσεις και βραβεία για τη συμβολή του στα μαθηματικά και την επιστήμη των υπολογιστών. Μερικά από αυτά είναι τα ακόλουθα :
Βολοντάρ Γκλεμπόβιτς του Μινσκ
Ο Βολοντάρ Γκλεμπόβιτς, ρωσ.: Володарь Глебович Минский, (12ος αι.) από τον Οίκο των Ρουρικιδών ήταν πρίγκιπας του Μινσκ, που ανήκε στον λεγόμενο κλάδο του Πολότσκ (Polotski) από την πόλη και το πριγκιπάτο του Πολότσκ, από όπου προερχόταν. Ήταν γιος του Γκλεμπ Βσεσλάβιτς του Μινσκ (απεβ. 1119) και της Aναστασίας, κόρης του Γιαροπόλκ Ιζιασλάβιτς. Ο Βολοντάρ απεβίωσε μετά το 1167, πιθανώς το 1176.
Βιογραφία
Η οικογένεια του Βολοντάρ βρισκόταν από καιρό σε σύγκρουση με τον μεγάλο πρίγκιπα του Κιέβου, Βλαδίμηρο Β΄ Μονομάχο, ο οποίος το 1113 (σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες 1119) κατέκτησε το Μινσκ από τον πατέρα τού Βολοντάρ. Αργότερα, οι υπόλοιπες κτήσεις της δυναστείας Πολότσκ είχαν κατακτηθεί από τον γιο του Βλαδίμηρου Β΄, Mστισλάβ Α΄ του Κιέβου και τα μέλη της αναγκάστηκαν να καταφύγουν, μεταξύ άλλων, στην Κωνσταντινούπολη. Ωστόσο, μετά το τέλος του Mστισλάβ το 1132, η αυτοκρατορία του Κιέβου κατέρρευσε σιγά σιγά και η δυναστεία Πολότσκ μπορούσε να επιστρέψει στη ρωσική πολιτική σκηνή.
Οικογένεια
Ο Βολοντάρ νυμφεύτηκε στις 5 Ιουνίου 1135 (πιθανότατα ενώ ήταν εξόριστος στην Πολωνία) με τη Ρίκισσα της Πολωνίας, βασίλισσα της Σουηδίας, κόρη του Μπολέσλαφ Γ΄ του Στραβόστομου και χήρα του Δανού πρίγκιπα και βραχύβιου βασιλιά Mάγκνους Α΄ της Σουηδίας, ο οποίος έπεσε τον προηγούμενο χρόνο στη μάχη του Φότεβικ. Ο Βολοντάρ και ο Ρίκισσα απέκτησαν μία κόρη, τη:
Ο γάμος του Βολοντάρ και της Ρικίσσας ήταν μία πολιτική κίνηση τού πατέρα της, που στρέφεται ενάντια στην τότε συμμαχία μεταξύ του Ερρίκου Β΄ της Δανίας και των απογόνων του Moνομάχου. Επειδή αρκετά κεντρικά πρόσωπα σε αυτή τη σύγκρουση απεβίωσαν και η θέση των Μονομάχων στη Ρωσία αποδυναμώθηκε πολύ, τα θεμέλια του γάμου έπεσαν επίσης: λύθηκε με διαζύγιο, μετά το οποίο η Ρίκισσα παντρεύτηκε τον Σβέρκερ Α' της Σουηδίας.
Παρανόηση
Στην έρευνα της αρχαίας ιστορίας, ο Voλοντάρ συνήθως συγχέονταν (μεταξύ άλλων από τον Nικολάι φον Μπάουμγκαρτεν) με τον ημι-μυθικό πρίγκιπα Βλαντίμιρ Βσεβολόντιτς του Νόβγκοροντ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ρουρικίδες
MTV Adria
Το MTV Adria ήταν μια τοπική έκδοση του μουσικού και ψυχαγωγικού καναλιού MTV Europe και το δωδέκατο κανάλι MTV στην Ευρώπη, εξατομικευμένο για τις Βαλκανικές χώρες που ήταν πρώην συστατικά μέρη της Γιουγκοσλαβίας. Προβαλλόταν στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την Κροατία, το Κόσοβο, τη Βόρεια Μακεδονία, το Μαυροβούνιο, τη Σερβία και τη Σλοβενία.
Ιστορικό
Το κανάλι λειτούργησε για πρώτη φορά στις 1 Σεπτεμβρίου 2005, αντικαθιστώντας το MTV Europe σε όλη την περιοχή και εκπέμποντας το ελεύθερο σήμα του από τους δορυφόρους AMOS της Spacecom. Το MTV Adria αρχικά έδρευε στη Λιουμπλιάνα στη Σλοβενία, και 20% του προγράμματος δεσμευόταν για τοπικό περιεχόμενο. Τον Ιούνιο του 2009, το MTV άρχισε να δυναμώνει την παρουσία του εντός της περιοχής μέσω της επέκτασης των γραφείων του στις πόλεις Ζάγκρεμπ και Βελιγράδι, με τα τελευταία να γίνονται οι κεντρικές εγκαταστάσεις του, σε συνεργασία με το MTV Networks Europe στο Λονδίνο, τη Βαρσοβία και τη Βουδαπέστη.
Η λειτουργία του σταθμού άρχισε να στοχεύει στις περιφέρειες και να επεκτείνεται ειδικά στην Κροατία, τη Σερβία και τη Σλοβενία, οδηγώντας στη δημιουργία τριών ξεχωριστών σταθμών μετάδοσης, ανεπισήμως γνωστοί ως MTV Croatia, MTV Slovenia και MTV Serbia, που επέτρεπαν την κοινοποίηση του ίδιου περιεχομένου, διαδικτυακής παρουσίας και τηλεοπτικών προγραμμάτων, με τοπικούς υπότιτλους, διαφημίσεις και χορηγίες, κάνοντας καθέναν από τους τρεις προσιτό σε μια από τις τρεις κύριες αγορές εντός της περιοχής. Ο Σέρβικος σταθμός ήταν επίσης διαθέσιμος στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το Κοσσυφοπέδιο, τη Βόρεια Μακεδονία και το Μαυροβούνιο. Στον ίδιο τον σταθμό, αναφερόταν μονάχα ως MTV από το επαναλανσάρισμα το 2009. Μέσα στους τέσσερις μήνες πριν το επαναλανσάρισμα του σταθμού, ο υπότιτλος «Adria» είχε αθόρυβα αφαιρεθεί από λογότυπα και προγράμματα (π.χ. με το «Adria Top 20» να μετονομάζεται απλώς σε «Top 20»). Στις 3 Αυγούστου 2009, το MTV κρυπτογράφησε το κύριο δορυφορικό αναμεταδότη του, που ήταν εξαρχής ελεύθερος σε σήμα, και έγινε έτσι μόνο διαθέσιμο σε και πελάτες καλωδιακής και συνδρομητικής τηλεόρασης στην περιοχή. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2009, το MTV λάνσαρε τρεις τοπικούς ιστότοπους, διαθέσιμους στην Κροατική, Σλοβενική και Σέρβικη γλώσσα, με τον καθένα στο top-level domain της δικιάς του χώρας και με σχεδόν καθόλου αναφορές της λέξης Adria. Ήταν γνωστά ως MTV Hrvatska, MTV Slovenija και MTV Srbija. Παρ' όλα αυτά, ο τομέας MTV Adria συνέχισε να λειτουργεί, κατευθύνοντας στις τοπικές σελίδες στο Facebook και χρησιμοποιώντας το όνομα «Adria» ως καθολικό όρο περιλαμβάνοντας όλους τους.
Οι τρεις σταθμοί-αναμεταδότες συνέχισαν να μοιράζονται το ίδιο πρόγραμμα μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2011. Στις 25 Αυγούστου 2011, το MTV χώρισε περαιτέρω τους τρεις σταθμούς του, όχι μόνο κατά τη διάρκεια διαφημιστικών διαλειμμάτων, αλλά επίσης περί προγραμμάτων. Για πρώτη φορά από την έναρξη του καναλιού, διαφορετικά προγράμματα μπορούν να παίζουν σε όλη την περιοχή. Παρ' όλα αυτά, η εμφάνιση των τριών αυτών σταθμών παρέμεινε σχεδόν ίδια.
Από την 1η Μαρτίου του 2015, οι σταθμοί MTV Slovenia και MTV Croatia μοιραζόντουσαν ίδιο σταθμό-αναμεταδότη, με μίξη Κροατικών, Σλοβενικών και Αγγλικών διαφημίσεων. Επίσης, ο ιστότοπος του MTV Slovenia είχε κλείσει, προσφέροντας στους επισκέπτες του ανακατευθύνσεις είτε στον Κροατικό είτε στον Βρετανικό ιστότοπο του MTV, με αυτές να αντικαθιστούν αργότερα το ίδιο έτος σε ανακατεύθυνση στον Σέρβικο. Από τις 18 Μαρτίου του 2015, το κανάλι άλλαξε σε προβολή και σε μορφή 16:9 (με παλιά βίντεο 4:3 να εκτείνονται σε 16:9, σε αντίθεση με άλλους σταθμούς MTV στην Ευρώπη, όπου τέτοια βίντεο μεγεθύνονται σε 14:9) και άρχισε να παρουσιάζει όλα τα κείμενα στα Αγγλικά - μοναδικές εξαιρέσεις ήταν οι υπότιτλοι για κάθε χώρα και Σερβοκροατική λέξη για διαφημίσεις που παρουσιάζονταν στην αρχή και το τέλος διαλειμμάτων. Στις 3 Ιουλίου 2017, το MTV Adria αντικατέστησε προγράμματα ριάλιτι με μουσικό περιεχόμενο, επαναφέροντας το κανάλι στην εικοσιτετράωρη μουσική μορφή του με έναν μόνο σταθμό-αναμεταδότη. Οι τοπικοί ιστότοποι έκλεισαν, με προσφερόμενες ανακατευθύνσεις σε τοπικές σελίδες Facebook. Στις 18 Σεπτεμβρίου 2017, ο σταθμός σταμάτησε να προβάλλει τα περισσότερα από τα γραφικά οθόνης του (παίζοντας μονάχα ident του σταθμού και μουσικά βίντεο κλιπ), μαζί με την απόσυρση όλων των θεματικών ένθετων και chart.
Τα μεσάνυχτα της 1ης Ιανουαρίου 2018, το MTV Adria σταμάτησε να εκπέμπει και αντικαταστάθηκε από το MTV Europe, προσφέροντας ωστόσο ακόμη τοπικές διαφημίσεις και υπότιτλους. Το τελευταίο τραγούδι που προβλήθηκε στον σταθμό ήταν το Beautiful Day των U2.
Κριτική
Το MTV Adria θεωρήθηκε ως ένα πρώτο βήμα προς την εμπορευματοποίηση την πολυεθνικής μουσικής κουλτούρας της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 2005 Κατηγορία:Μουσικοί τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί στη Σερβία Κατηγορία:Τηλεοπτικοί σταθμοί της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης
1176 Λυσιντόρ
Ο Λυσιντόρ (Lucidor) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,416. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Βέλγο αστρονόμο Εζέν Ντελπόρτ, που παρατηρούσε από την Υκλ του Βελγίου, και πήρε το όνομά του από το όνομα ενός φίλου του ερασιτέχνη αστρονόμου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λυσιντορ
Επανιονισμός
Στην κοσμολογία της Μεγάλης Έκρηξης, ο επανιονισμός είναι η διαδικασία κατά την οποία ιονίστηκε εκ νέου η ύλη στο σύμπαν μετά από τις "σκοτεινές εποχές". Είναι η δεύτερη από τις δύο μεγάλες μεταβατικές φάσεις αερίου στο σύμπαν. Καθώς η πλειονότητα της βαρυονικής ύλης είναι υπό τη μορφή υδρογόνου, ο επανιονισμός αναφέρεται στην επανιονίωση κυρίως του αερίου υδρογόνου. Το αρχέγονο ήλιο στο σύμπαν υπέστη τις ίδιες αλλαγές φάσης, αλλά σε διαφορετικά σημεία της ιστορίας του σύμπαντος, και συνήθως αναφέρεται ως επανιονισμός του ηλίου.
Κατηγορία:Αστροφυσική Κατηγορία:Φυσική κοσμολογία Κατηγορία:Μεγάλη Έκρηξη
Ντάγκμαρ Νόρμετ
Η Ντάγκμαρ Ρουμπίνοβνα Νόρμετ (Dagmar Normet, Дагмар Рубиновна Нормет, γεννηθείσα Ρουμπινστέιν, Рубинштейн, 13 Φεβρουαρίου 1921, Τάλιν - 16 Οκτωβρίου 2008, Τάλιν) ήταν Σοβιετική και Εσθονή συγγραφέας και μεταφράστρια.
Σπούδασε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Ουλιάνοφσκ και στο Ινστιτούτο Φυσικής Εκπαίδευσης της Μόσχας. Το 1945, επέστρεψε στο Τάρτου και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Τάρτου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονοί συγγραφείς Κατηγορία:Εσθονοί πανεπιστημιακοί Κατηγορία:Εσθονοί εκπαιδευτικοί
1177 Γκονεσιά
Ο Γκονεσιά (Gonnessia) είναι ένας μεγάλος αλλά σκουρόχρωμος αστεροειδής, που περιφέρεται στην εξωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 8,958. Ανακαλύφθηκε το 1930 από τον Γάλλο αστρονόμο Λουί Μπουαγιέ, που παρατηρούσε από το Αλγέρι, και πήρε το όνομά του προς τιμή του διευθυντή του εκεί αστεροσκοπείου Γάλλου αστρονόμου Φρανσουά Γκονεσιά (F. Gonnessiat). Ο Γκονεσιά υπήρξε ο πρώτος από τους 40 αστεροειδείς που ανεκάλυψε συνολικά ο συγκεκριμένος αστρονόμος.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Γκονεσιά εκτιμάται σε 91,98 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι XFU, ενώ το άλβεδό του είναι 0,0398. Ο Γκονεσιά περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 6 ώρες και 49 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Γκονεσια
Διοργανώσεις Ε.Σ.Κ. Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας 1991–92
Για την περίοδο 1991–92, η Ένωση Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας (Ε.Σ.Κ.Α.Σ.Ε.) είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.
Η πρωταθλήτρια ομάδα της Α΄ Κατηγορίας ανδρών λαμβάνει μέρος στο Πανελλήνιο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου για την Γ΄ Εθνική και η πρωταθλήτρια ομάδα της Κατηγορίας γυναικών στο Πανελλήνιο Ειδικό Πρωτάθλημα Ανόδου για την Β΄ Εθνική.
Οργάνωση και πρωταθλητές
Η δομή του πρωταθλήματος και οι πρωταθλητές της Ε.Σ.Κ. Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας είναι η εξής:
Α΄ Κατηγορία Ανδρών
Στην Α΄ Κατηγορία μετείχαν 10 ομάδες. Ο Γ.Α.Σ. Άμφισσας κατέκτησε το πρωτάθλημα.
Κατηγορία Γυναικών
Στην Κατηγορία γυναικών μετείχαν 7 ομάδες. Ο Γ.Σ. Αναγέννηση Λαμίας κατέκτησε το πρωτάθλημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1991 1992 Ανατολικη Στερεα Ευβοια Ανατολικη Στερεα Ευβοια
Ερρίκος Β΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Ο Ερρίκος Β΄, γερμ. Erich II. (1318/20 - 1368) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας-Ράτσεμπουργκ-Λάουενμπουργκ (1338-1368).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Ερρίκου Α΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Ελισάβετ, κόρης του Μπόγκισλαβ Δ΄, δούκα της Πομερανίας.
Το 1368 απεβίωσε σε ηλικία 50 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Ερρίκος Δ΄.
Κλήμα Μεσσηνίας
Το Κλήμα είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Ο οικισμός υπάγεται στην Κοινότητα Κλήματος και διοικητικά ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Τρικόρφου, του Δήμου Μεσσήνης.
Πληροφορίες
Το όνομα Κλήμα, φαίνεται να προέρχεται από κάποιο κλήμα, σημείο αναφοράς για την περιοχή. Εμφανίζεται στα αρχεία του ελληνικού κράτους, από τη σύστασή του. Η οικονομία του βασίζεται κυρίως στη γεωργία, με παραγωγή ελιών, λαδιού, σύκων και κηπευτικών. Το χωριό γιορτάζει στις 26 Ιουλίου, ανήμερα της Αγίας Παρασκευής.
Βρίσκεται σε υψόμετρο 329 μέτρων, σε απόσταση 32 χιλιομέτρων βορειοδυτικά της Καλαμάτας, με πληθυσμό 103 κατοίκους, σύμφωνα με τη Απογραφή του 2011. Στο Κλήμα μπορεί να θαυμάσει κανείς μια υπεραιωνόβια ελιά, ηλικίας πάνω από 500 ετών και με κορμό διαμέτρου 4,90 μέτρα. Ο οικισμός κοσμείται, με την πετρόκτιστη εκκλησία των Αγ. Θεοδώρων.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="37.124739" longitude="21.869659" zoom="13" width="1000" height="630" align="center" />
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης Κατηγορία:Δήμος Υάμειας
Σύνδρομο Αϊζενμένγκερ
Το σύνδρομο Eisenmenger είναι συγγενής καρδιοπάθεια που χαρακτηρίζεται από την έλλειψη του μεσοκοιλιακού διαφράγματος, από δεξιά παρεκτόπιση της αορτής, υπερτροφία της δεξιάς κοιλίας και πνευμονική στένωση. Το σύνδρομο αυτό αποτελεί το 5% περίπου όλων των συγγενών καρδιοπαθειών. Ονομάσθηκε έτσι από το επώνυμο του Βίκτορ Αϊζενμένγκερ.
Πηγές
Κατηγορία:Σπάνια σύνδρομα
Άστρικας Χανίων
Ο Άστρικας είναι χωριό της κοινότητας Επισκοπής, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κολυμβαρίου, του δήμου Πλατανιά, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Χανίων, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Κισσάμου του νομού Χανίων, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Άστρικας είναι ημιορεινό χωριό στο Β. ΒΔ. τμήμα του νομού Χανίων. Βρίσκεται λίγο νοτιότερα της χερσονήσου Ροδωπού -τη μεσαία από τις τρεις χερσονήσους του βόρειου τμήματος του νομού- και πάνω στην επαρχιακή οδό Κολυμβαρίου-Δελιανών, νότια της Επισκοπής και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 200. Απέχει 32 χλμ. περίπου ΝΔ. των Χανίων.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1925 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καρών Κισσάμου και, κατόπιν, στην κοινότητα Επισκοπής του νομού Χανίων. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Επισκοπής και προσαρτήθηκε στον δήμο Κολυμβαρίου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κολυμβαρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Πλατανιά.
Ιστορικά στοιχεία
Στον Άστρικα, θεωρείται ότι, έγινε η τελευταία μάχη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, στην Ελλάδα (29 Μαρτίου 1945).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Χανίων κατηγορία:Δήμος Πλατανιά
1178 Ιρμέλα
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ιρμέλα εκτιμάται σε 19,10 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,0916. Η Ιρμέλα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε περίπου 12 ώρες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ιρμελα
Χορς Εχντέν
Το Χορς Εχντέν είναι φυσικό καταφύγιο στον βόρειο Λίβανο. Περιέχει ένα ιδιαιτέρως ποικιλόμορφο και ωραίο δάσος κέδρων του Λιβάνου, γεγονός που το καθιστά σημαντικό μέρος της φυσικής κληρονομιάς της χώρας. Βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους του Λιβάνου και δέχεται σχετικώς πολλές βροχοπτώσεις, ενώ αρκετές είναι οι ημέρες και ώρες και της ομίχλης. Στο δάσος ευδοκιμούν πολλά σπάνια και ενδημικά είδη φυτών. Φυσικές συστάδες κέδρων περιβάλλονται από μικτό δάσος ελληνικών κυπαρισσιών, ελάτων και την τελευταία προστατευόμενη κοινότητα από άγριες μηλιές σε όλη τη χώρα.
Πηγές - εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χορς Εχντ
Μερμπάου
μικρογραφία|280x280εσ|Δέντρο του είδους Intsia bijuga. Το είδος Merbau, βοτανικώς Intsia bijuga, κοινώς γνωστό ως τικ του Βόρνεο και kwila, είναι τροπικό είδος δέντρου που ανήκει στην οικογένεια Fabaceae και είναι εγγενές στην τροπική και υποτροπική ζώνη που εκτείνεται μεταξύ Ινδίας - Ειρηνικού. Η φυσική του εξάπλωση είναι από την Τανζανία και τη Μαδαγασκάρη ανατολικά έως και την Ινδία και το Κουίνσλαντ της Αυστραλίας, την Παπούα Νέας Γουινέας μέχρι και τα νησιά Φίτζι και Σαμόα του Ειρηνικού ωκεανού.
Ως δέντρο φτάνει τα περίπου 50 μ. σε ύψος, με πολύ ενισχυμένο κορμό. Ανευρίσκεται τυπικά σε δάση μαγγροβίων. Το είδος Intsia bijuga διαφέρει από το συγγενικό του, Intsia palembanica στον αριθμό των φυλλαριών που αποτελούν τα σύνθετα φύλλα τους.
Το δέντρο αυτό έχει ποικιλία κοινών ονομάτων, όπως λ.χ. ipil και kwila.
Χρήσεις
Ο φλοιός και τα φύλλα του ipil χρησιμοποιούνται στην παραδοσιακή ιατρική.
Η ξυλεία που παράγει το δέντρο, που ονομάζεται kwila ή merbau, είναι έντονα κοκκινωπό και πολύ ανθεκτικό ξύλο, που έχει υψηλή αντοχή στα έντομα και τους τερμίτες, και αυτό το καθιστά πολύτιμο για δάπεδα και πολλές άλλες χρήσεις.
Το ξύλο μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για το εκχύλισμά του, που είναι σαν φυσική χρωστική. Λόγω της εκτεταμένης υλοτόμησης, το είδος κινδυνεύει σε πολλές δασικές περιοχές στη Νοτιοανατολική Ασία, ενώ έχει σχεδόν εξαφανιστεί σε ορισμένα δάση.
Εκτεταμένες ποσότητες ξυλείας αγοράστηκαν για ολυμπιακά έργα και κατασκευές των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2008 στην Κίνα, η οποία μάλιστα ακόμη και σήμερα είναι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας της ξυλείας των εν λόγω είδους.
Το ξύλο χρησιμοποιείται ευρέως για εσωτερικά και εξωτερικά δάπεδα στις αγορές των ΗΠΑ και της Ευρώπης.
Παράνομες υλοτομίες
Σύμφωνα με την Greenpeace, μεγάλες ποσότητες ξυλείας ipil -που προέρχονται από παράνομη υλοτομία- εισάγονται στην Κίνα όπου γενικά υπάρχουν χαλαροί κανόνες ελέγχου στις εισαγωγές του. Η ίδια η Greenpeace ισχυρίζεται ότι με τον τρέχοντα ρυθμό υλοτόμησης, το δασοπονικό αυτό είδος θα εξαφανιστεί μέσα σε 35 έτη.
Στη Νέα Ζηλανδία, όπου το ξύλο ipil είναι γνωστό ως kwila, έχουν γίνει προσπάθειες να σταματήσει η εισαγωγή του. Το 2008 οι εταιρείες ξυλεμπορίας διχάστηκαν ως προς το αν θα έπρεπε να απαγορευτεί η πώληση του kwila. Ο τότε αρμόδιος υπουργός, από το Υπουργείο Γεωργίας και Δασών την εποχή εκείνη, δεν υποστήριξε την απαγόρευση και αντ' αυτού την άφησε -ελεύθερα- στην επιλογή των καταναλωτών.
Συμβολισμοί
Το Intsia bijuga, τοπικά γνωστό ως ifit, είναι το επίσημο δέντρο της επικράτειας των Ηνωμένων Πολιτειών του Γκουάμ.
Από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ένθεν, η υλοτόμηση του είδους υπήρξε ολοκληρωτική στο Γκουάμ με μεγάλη καταστροφή των τοπικών δασών, ενώ πλέον είναι παράνομο να υλοτομούνται ώριμα δέντρα ifit. Παραμένει -ωστόσο- το πιο δημοφιλές ξύλο για τους ντόπιους λαξευτές και ξυλογλύπτες.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Τροπικά δάση Κατηγορία:Ξύλο Κατηγορία:Είδη ξύλου
Αζίζ Νεσίν
Ο Αζίζ Νεσίν (φιλολογικό ψευδώνυμο του Μεχμέτ Νουσρέτ Νεσίν, 20 Δεκεμβρίου 1915 - 6 Ιουλίου 1995) ήταν Τούρκος λογοτέχνης και ευθυμογράφος, ο οποίος έγραψε περισσότερα από εκατό βιβλία. Γεννημένος σε μία εποχή όπου στην Τουρκία δεν διέθεταν επίσημα επώνυμα, χρειάστηκε να υιοθετήσει ένα μετά την εισαγωγή του υποχρεωτικού νόμου περί επωνύμων του 1934. Αν και η οικογένειά του χρησιμοποιούσε το επίθετο «Topalosmanoğlu», από έναν πρόγονο ονόματι «Topal Osman», ο ίδιος ο Αζίζ επέλεξε το επίθετο Νεσίν («Nesin»). Στην τουρκική γλώσσα, Nesin? σημαίνει Τι είσαι;.
Ψευδώνυμα
Όσο για το πρώτο μέρος του λογοτεχνικού ψευδωνύμου του, το όνομα Αζίζ ήταν αρχικά το χαϊδευτικό του πατέρα του, και χρησιμοποιήθηκε από τον Νεσίν από τη στιγμή που ξεκίνησε να δημοσιεύει τα γραπτά του. Ωστόσο, χρησιμοποίησε πάνω από πενήντα ψευδώνυμα, ένα εκ των οποίων το «Vedia Nesin», το όνομα της πρώτης του συζύγου, το οποίο χρησιμοποίησε για τη δημοσίευση ερωτικών ποιημάτων στο περιοδικό Yedigün.
Βιογραφία
Ο Νεσίν είχε καταγωγή από τους Τατάρους της Κρίμαιας. Γεννήθηκε το 1915 στη Χάλκη, ένα από τα Πριγκηπόννησα της Κωνσταντινούπολης, στις μέρες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Έπειτα από τη θητεία του ως αξιωματικός για αρκετά χρόνια, έγινε συντάκτης μιας σειράς σατιρικών περιοδικών με σοσιαλιστική κλίση. Ο ίδιος φυλακίστηκε αρκετές φορές και τέθηκε υπό την επίβλεψη της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας (MAH στην τουρκική γλώσσα) για τις πολιτικές του απόψεις.
Το έργο του Νεσίν μιλά για την καταδυνάστευση και τη βίαιη μεταχείριση του απλού λαού. Έχει σατιρίσει τη γραφειοκρατία και εξέθετε τις οικονομικές ανισότητες σε ιστορίες που συνδυάζουν αποτελεσματικά το τοπικό χρώμα και τις καθολικές αλήθειες. Επίσης, είχε λάβει αρκετά βραβεία στην Τουρκία, την Ιταλία, τη Βουλγαρία και την πρώην Σοβιετική Ένωση. Τα λογοτεχνικά έργα του έχουν μεταφραστεί σε πάνω από τριάντα γλώσσες. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων χρόνων της ζωής του λέγεται ότι ήταν ο μόνος Τούρκος συγγραφέας που ζούσε μόνο από τα κέρδη που του απέφεραν τα βιβλία του.
Το 1972, ιδρύει το Ίδρυμα Νεσίν. Ο σκοπός της δημιουργίας του Ιδρύματος Νεσίν είναι να αναλαμβάνει, κάθε χρόνο, τέσσερα άπορα παιδιά στο σπίτι του Ιδρύματος και να παρέχει κάθε ανάγκη -καταφύγιο, εκπαίδευση και κατάρτιση- αρχής γενομένης από το δημοτικό σχολείο έως ότου ολοκληρώσουν το γυμνάσιο, κάποιο επαγγελματικό σχολείο ή μέχρι να αποκτήσουν ένα επάγγελμα ύστερα από την ειδίκευσή τους. Ο Νεσίν δώρισε στο Ίδρυμα τα πνευματικά του δικαιώματα στο σύνολό τους για όλα τα έργα του στην Τουρκία ή σε άλλες χώρες, συμπεριλαμβανομένων όλων των βιβλίων του, των θεατρικών έργων που ανέβαιναν σε παραστάσεις, όλα τα πνευματικά δικαιώματα των ταινιών, αλλά και όλα τα έργα του που προβάλλονταν ή χρησιμοποιούνταν στο ραδιόφωνο ή την τηλεόραση.
Ο Αζίζ Νεσίν ήταν ένας πολιτικός ακτιβιστής. Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980 με επικεφαλής τον Κενάν Εβρέν, οι διανοούμενοι που ήταν ενάντια σ' αυτή την τάξη πραγμάτων καταπιέστηκαν. Ο Νεσίν οδήγησε πολλούς διανοούμενους να εξεγερθούν εναντίον της στρατιωτικής κυβέρνησης, εκδίδοντας την Αναφορά των Διανοουμένων (στην τουρκική γλώσσα: Aydınlar Dilekçesi). Ήταν ο πρόεδρος της Ένωσης Συγγραφέων της Τουρκίας (στα τουρκική γλώσσα: Türkiye Yazarlar Sendikası).
Επιπλέον, ήταν κριτής της θρησκείας του Ισλάμ. Στις αρχές της δεκαετίας του '90, ξεκίνησε τη μετάφραση του αμφιλεγόμενου μυθιστορήματος του Σαλμάν Ρούσντι, «οι Σατανικοί Στίχοι». Αυτό προκάλεσε την αγανάκτηση ισλαμικών οργανώσεων, οι οποίες κέρδισαν δημοτικότητα σ' όλη την Τουρκία και στη συνέχεια προσπάθησαν να τον κυνηγήσουν. Στις 2 Ιουλίου το 1993, ενώ παρακολουθούσε ένα -κυρίως- πολιτιστικό φεστιβάλ Αλεβιτών στην κεντρική ανατολική πόλη της Σίβας, ένα πλήθος οργανωμένο από ισλαμιστές συγκεντρώθηκε γύρω από το ξενοδοχείο Madimak, όπου φιλοξενούνταν οι παρευρισκόμενοι του φεστιβάλ. Μετά από πολλές ώρες πολιορκίας, το πλήθος έβαλε φωτιά στο ξενοδοχείο. Αφού οι φλόγες «κατέπνιξαν» αρκετούς από τους χαμηλούς ορόφους του ξενοδοχείου, οι πυροσβέστες κατάφεραν να πλησιάσουν και ο Αζίζ Νεσίν και πολλοί από τους επισκέπτες του ξενοδοχείου διέφυγαν. Δυστυχώς, όμως, 37 άνθρωποι σκοτώθηκαν. Το γεγονός αυτό, γνωστό και ως Σφαγή της Σεβάστειας, έγινε η αφορμή για να γίνει αντιληπτή η λογοκρισία και η κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, τα οποία φέρεται να είχαν διαταραχθεί εκείνη την περίοδο. Όλη αυτή η κατάσταση, ενέτεινε επίσης τη διχοτόμηση μεταξύ των φονταμενταλιστών μουσουλμάνων και εκείνων που θεωρούσαν ως άπιστους.
Αφιέρωσε τα τελευταία του χρόνια στην καταπολέμηση του θρησκευτικού φονταμενταλισμού. Ο Αζίζ Νεσίν πέθανε στις 6 Ιουλίου το 1995 λόγω καρδιακής προσβολής, μετά από εκδήλωση υπογραφής βιβλίων του στο Τσεσμέ της Σμύρνης. Μετά το θάνατό του, το σώμα του θάφτηκε σε άγνωστη τοποθεσία σε γη που ανήκε στο Ίδρυμα Νεσίν, χωρίς τελετή, όπως ζητήθηκε και στη διαθήκη του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι λογοτέχνες Κατηγορία:Τούρκοι ποιητές Κατηγορία:Τούρκοι Μαρξιστές
Φανή Αϊδαλή - Σαπουντζή
Η Φανή Αϊδαλή-Σαπουντζή (1916-2004) ήταν Ελληνίδα τραγουδίστρια της όπερας.
Εμφανίσθηκε για πρώτη φορά το 1935, στο συγκρότημα του Μανόλη Καλομοίρη στη Θεσσαλονίκη. Αργότερα τραγούδησε σε διάφορα λυρικά θέατρα, στην Αίγυπτο και στη Γερμανία, με σημαντικότερες τις εμφανίσεις της στην Κρατική Όπερα του Βερολίνου, από το 1937 έως το 1941 .Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες τραγουδιστές όπερας Κατηγορία:Απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών
Ξηροπήγαδο Αρκαδίας
Τοποθεσία
μικρογραφία|Το Ξηροπήγαδο από τη [[Ζάβιτσα το 1965.]] Βρίσκεται στους πρόποδες της βορειοανατολικής πλευράς του όρους Ζάβιτσα. Είναι το πρώτο παραθαλάσσιο χωριό της Αρκαδίας που συναντάει κανείς μετά την Αργολίδα, επάνω στον οδικό άξονα Άργους-Λεωνιδίου, στο κομμάτι γνωστό ως Αρκαδική Ριβιέρα. Απέχει 150 χιλιόμετρα από την Αθήνα, 10 χιλιόμετρα από το Άστρος Κυνουρίας, 51 χιλιόμετρα από την Τρίπολη Αρκαδίας, 20 χιλιόμετρα από το Ναύπλιο Αργολίδας, και 20 χιλιόμετρα από το Άργος Αργολίδας. Κοντά στις ακτογραμμές του χωριού υπάρχουν βράχια με μικρές σπηλιές και μικρές δυσπρόσιτες αμμουδιές, ιδανικές για απομόνωση.
Οικισμοί
Οι ντόπιοι πριν εγκατασταθούν στο παραλιακό μέρος του χωριού ζούσαν σε μικρούς ορεινούς οικισμούς. Ο κάθε οικισμός έφερε την ονομασία ανάλογα με το επώνυμο της οικογένειας που τον κατοικούσε, όπως: Καραμπατσέϊκα, Κοτσιβέϊκα, Μακρέϊκα, Τσουλέϊκα, Χασαπέϊκα κ.ά. Σήμερα αυτοί οι οικισμοί δεν κατοικούνται και είναι χωράφια όπου καλλιεργούνται κυρίως ελαιόδεντρα. μικρογραφία|Οι εγκαταστάσεις νερού του Ανάβαλου
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Η υφάλμυρη πηγή Λιλέικο Μάτι, ορατή από τη στεριά Ανοικτά της θαλάσσης, κοντά στον οικισμό Λιλέικα, αναβλύζει υποθαλάσσια πηγή με υφάλμυρο νερό. Η πηγή βρίσκεται σε απόσταση 290 μέτρων από την ακτή και σε βάθος 80 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας. Τα νερά της προέρχονται από τις καταβόθρες του Παρθενίου και του Μαντινειακού κάμπου. Η πηγή αποκαλείται από τους ντόπιους «Λιλέικο μάτι» και είναι διακριτή από τη στεριά όταν υπάρχει σχετική άπνοια και τα νερά είναι ήρεμα, καθώς φαίνεται ο θαλάσσιος στρόβιλος διαμέτρου περίπου 25 μέτρων που δημιουργείται από την ανάμιξη του αλμυρού με το υφάλμυρο νερό.
Εκκλησίες
Το χωριό έχει δύο εκκλησίες, την Αγία Μαρίνα και τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου (γνωστή ως Βαγγελίστρα).
Παραλία Βίλες
Η παραλία αυτή σε πολλούς είναι γνωστή ως Βίλες εξαιτίας των οικιών που βρίσκονται στο σημείο, αλλά οι περιγραφές μεγαλύτερων ανθρώπων της περιοχής για πολύχρωμες πεταλούδες που έβρισκαν εκεί καταφύγιο, παραπέμπουν στην παλαιότερη ονομασία της παραλίας που ήταν "Πεταλούδα".
Παραλία Παπαδημητρίου
Πριν το Ξηροπήγαδο: Περνώντας το Κιβέρι και στον δρόμο προς το Ξηροπήγαδο, στον δρόμο αριστερά μας βρίσκουμε συνεχόμενα μικρά κολπάκια με όμορφες και ήσυχες παραλίες. Εδώ θα βρούμε μία πολύ όμορφη αμμουδερή παραλία στην οποία κατεβαίνουμε από στριφογυριστή σιδερένια σκάλα!
Παραλία Σπηλιά Ξηροπηγάδου
Η Σπηλιά είναι μια όμορφη παραλία, στο κέντρο του χωριού. Οι κάτοικοι αλλά και οι τουρίστες όταν θέλουν να αναφερθούν στην παραλία λένε πάμε στη σπηλιά. Πήρε το όνομά της από τις δύο μικρές βραχώδεις σπηλιές που βρίσκονται στο κέντρο της. Έχει ψιλά βότσαλα και πανέμορφα νερά
Παραλία Ξηροπήγαδου
Η οργανωμένη παραλία του Ξηροπήγαδου με μικρό άσπρο βότσαλο απλώνεται κατά μήκος του οικισμού. Από πάνω της θα βρούμε παραθεριστικά σπίτια, ενοικιαζόμενα, beach bar και ταβέρνες.
Παραλία Λιμάνι Ξηροπηγάδου
Μικρή παραλία με άσπρο βότσαλο ακριβώς δεξιά του μικρού μώλου του οικισμού με χρώματα της θάλασσας να είναι μοναδικά.
Παραλία Τάπια
Απομονωμένη παραλία σε απόσταση 600 μέτρων μετά το μώλο του οικισμού, με πρόσβαση από χωματόδρομο.
Πανηγύρια
Κάθε καλοκαίρι διοργανώνονται δύο υπαίθρια τοπικά πανηγύρια: Ένα στις 26 Ιουλίου, παραμονή του Αγίου Παντελεήμονα στο ξωκλήσι του Αγίου Παντελεήμονα, όπου γίνεται η λειτουργία και έπειτα αρχίζει το γλέντι συνοδευόμενο από φαγητό, τραγούδια και χορό. Το δεύτερο λαμβάνει χώρα στο εκκλησάκι της Μεταμόρφωσης της Σωτήρας, επάνω στο όρος Ζάβιτσα, όπου και εκεί γίνεται λειτουργία και μετά ακολουθεί το γλέντι.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμος Βόρειας Κυνουρίας Ξηροπήγαδο
Μεσημβρινισμός
μικρογραφία| Χάρτης από το 1853 με το [[Βασίλειο των Δύο Σικελιών]] O Μεσημβρινισμός (meridionalismo) είναι η μελέτη και έρευνα των οικονομικών και κοινωνικών θεμάτων της Νότιας Ιταλίας. Ξεκίνησε τον 19ο αιώνα, μετά την προσάρτηση του πρώην Βασιλείου των Δύο Σικελιών κατά τη διαδικασία της ιταλικής ενοποίησης, και συνεχίστηκε τον 20ο αιώνα. Η μελέτη αυτών των θεμάτων δεν προοριζόταν μόνο για θεωρητική έρευνα, αλλά και για την εξεύρεση λύσης και τη γεφύρωση του κοινωνικού, πολιτιστικού και οικονομικού χάσματος μεταξύ της Βόρειας Ιταλίας και της Νότιας Ιταλίας (questione meridionale). Οι μελετητές και οι ακαδημαϊκοί που πραγματοποίησαν έρευνα στον τομέα αυτό αναφέρονται ως μεσημβρινιστές (meridionalisti).
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιφέρειες της Ιταλίας
Ερρίκος Α' του Μπεργκ
Ο Ερρίκος Α' κόμης του Μπεργκ-Σέλκλινγκεν, γερμ.: Henry I, Count of Berg-Schelklingen, (π. 1073 – 24 Σεπτεμβρίου 1115) ήταν Βαυαρός ευγενής, που κυβέρνησε το κάστρο Μπεργκ στο Έχινγκεν της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Οι γονείς του ήταν ο Πόπο κόμης του Μπεργκ-Σέλκλινγκεν και η σύζυγός του Σοφία, η οποία μερικές φορές λέγεται ότι ήταν πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, μία -κατά τα άλλα ανεπιβεβαίωτη- κόρη του Σολομώντα, βασιλιά της Ουγγαρίας και της Ιουδίθ της Σουηβίας, αλλά αυτό είναι πολύ απίθανο για χρονολογικούς λόγους. Ο ιστορικός Κρίστοφ-Φρήντριχ φον Στέλιν θεώρησε ότι η μεγάλη πολιτική τους δύναμη, παρά την ταπεινή καταγωγή, οφειλόταν στη συγγένεια με τον επίσκοπο Άγιο Όθωνα του Μπάμπεργκ, που ήταν επίσης ιερέας της Ιουδήθ μετά τον γάμο της με τον Βλαντίσλαφ Α' δούκα της Πολωνίας, με τον οποίο είχε μία κόρη την Αδελαΐδα, που παντρεύτηκε τον κουνιάδο του Ερρίκου Ντήπολντ Γ΄ μάργραβο του Βόχμπουργκ και γέννησε την Aδελαΐδα του Βόχμπουργκ, την πρώτη σύζυγο του Φρειδερίκου Α΄ Βαρβαρόσσα της Γερμανίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε γύρω στο 1090 την Αδελαΐδα του Μόχενταλ, κόρη του Ντήπολντ Β' μαργράβου του Βόχμπουργκ. Κατά τη δεκαετία του 1090 ο Ερρίκος και η Αδελαΐδα απέκτησαν τρεις γιους και τρεις κόρες, οι οποίες παντρεύτηκαν ευγενείς με μεγάλη επιρροή από τους Οίκους Πρέμυσλ της Βοημίας και Πιάστ της Πολωνίας. Ο Ερρίκος Α΄ αποσύρθηκε κατά τη διάρκεια του 1100 και έγινε μοναχός στο αβαείο Τσβήφαλτεν. Ο μεγαλύτερος γιος του τον διαδέχθηκε ως κόμης του Μπεργκ-Σέλκλινγκεν.
Ο Ερρίκος Α΄ και η Αδελαΐδα είχαν τέκνα:
Ο Ντήπολντ Β΄ παντρεύτηκε τη Γκίζελα των Άντεχς, κόρη του Berthold II, κόμη του Άντεχς και της Σοφίας της Ιστρίας και απέκτησαν γιους, συμπεριλαμβανομένων των επισκόπων Ερρίκου, Ντήπολντ και Mάνεγκολντ του Πάσσαου, καθώς και του Μπέρτολντ, κόμη του Μπεργκ-Σέλχλινγκεν, που ήταν ο διάδοχος του Ραπότo και πατέρας του Ερρίκου Α', του πρώτου μαργράβου του Μπούργκαου.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς
Στεργιουίτης
Ο στεργιουίτης (αγγλικά: stergiouite) είναι υπεργενετικό ένυδρο αρσενικικό ορυκτό του ασβεστίου και του ψευδαργύρου.
Το ορυκτό εντοπίστηκε για πρώτη φορά το 2018 από τον ορυκτολόγο B. Rieck  στο μεταλλείο της Πλάκας («Φιλόνι 80») της Λαυρεωτικής.
Στη Λαυρεωτική βρίσκεται στα ορυχεία της Πλάκας (βλ. σχετικό κατάλογο), μαζί με δολομίτη, γαληνίτη, σφαλερίτη, αυτοφυές αρσενικό και θείο, φαρμακολίτη, κοτιγγίτη, πικροφαρμακολίτη και χορνεσίτη. Δεν έχουν αναφερθεί εμφανίσεις του ορυκτού σε άλλα σημεία του πλανήτη.
Η δομή του έχει τη μορφή λεπτών πλακιδόμορφων κρυστάλλων. Tα περισσότερα πλακίδια έχουν πάχος μικρότερο από 2 μm. Είναι άγχρωμο έως υπόλευκο, με μαργαριτώδη λάμψη και λευκή γραμμή κόνεως. Το ορυκτό δεν έχει μελετηθεί ακόμη πλήρως ως προς τις οπτικές του ιδιότητες και οι έρευνες σε αυτό το πεδίο συνεχίζονται.
Η ονομασία του προέρχεται από το όνομα του Έλληνα συλλέκτη ορυκτών και ερευνητή Βασίλη Στεργίου (γεν. 1958), σε αναγνώριση της συνεισφοράς του στην ορυκτολογία των κοιτασμάτων της Λαυρεωτικής. Το όνομα εγκρίθηκε από τη Διεθνή Ορυκτολογική Ένωση (International Mineralogical Association) το 2019.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου Κατηγορία:Ορυκτά του αρσενικού Κατηγορία:Ορυκτά του ψευδαργύρου
Μουτεσαρίφης
Ο μουτεσαρίφης ήταν ο κυβερνήτης μιας διοικητικής μονάδας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που ονομαζόταν σαντζάκι. Αυτή η διοικητική μονάδα ήταν μερικές φορές ανεξάρτητη και σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελούσε τμήμα ενός βιλαετίου (επαρχία), που διοικούνταν από έναν βαλή και εμπεριείχε ναχιγέδες (κοινότητες), κάθε μία από τις οποίες διαχειριζόταν ένας καϊμακάμης. Ο μουτεσαρίφης διορίζονταν απευθείας από τον σουλτάνο. Το αξίωμα καθιερώθηκε το 1864 την περίοδο του νέου Νόμου των Βιλαετίων, αντικαθιστώντας τον αντίστοιχο τίτλο του μουτεσελίμη που καταργήθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανικοί τίτλοι
Γολιάθ
Ο Γολιάθ είναι πρόσωπο της Παλαιάς Διαθήκης και κατά τα λεγόμενά της ήταν Φιλισταίος "γίγαντας" καταγόμενος από τη Γεθ (Α΄ Βασιλειών 17,4. 17,23).
Δαβίδ και Γολιάθ
Την εποχή που βασίλευε ο Σαούλ, έγινε ένας πόλεμος μεταξύ Φιλισταίων και Ισραηλιτών. Από το στρατόπεδο των Φιλισταίων, ένας δυνατός πολεμιστής, που ονομαζόταν Γολιάθ, από τη Γεθ, φώναξε προς τις γραμμές των Ισραηλιτών: «Γιατί βγήκατε να παραταχθείτε για πόλεμο; Διαλέξτε λοιπόν έναν άντρα κι ας έρθει ν' αναμετρηθεί μαζί μου. Αν με νικήσει, θα γίνουμε δούλοι σας. Αν όμως εγώ τον νικήσω, τότε εσείς θα γίνετε δούλοι μας». (Α' Βασιλειών 17,4-11). Σαράντα μέρες ο Γολιάθ πήγαινε προς τους Ισραηλίτες και τους προκαλούσε (Α΄ Βασιλειών 17,16).
Κάποια μέρα ο Δαβίδ, έτυχε να βρίσκεται στο στρατόπεδο και άκουσε τον γίγαντα, να βρίζει τους Ισραηλίτες. Έτσι έπεισε τον Σαούλ να του επιτρέψει να παλέψει μαζί του. Πήρε μόνο το ραβδί του, διάλεξε πέντε λεία λιθάρια και τα έβαλε στο σακούλι και μια σφεντόνα. Ο Γολιάθ του είπε: «Σκυλί είμαι και ήρθες εναντίον μου με ραβδί και με πέτρες;». Και ο Δαβίδ απάντησε: «Όχι, αλλά είσαι χειρότερος από σκυλί». Ο Γολιάθ επικαλέστηκε στους θεούς του να καταραστούν τον Δαβίδ κι ύστερα του είπε «Θα δώσω τις σάρκες σου στα πουλιά και στα θηρία». Ο Δαβίδ απάντησε πάλι: «Σήμερα ο Κύριος θα σε παραδώσει στα χέρια μου και θα σε σκοτώσω. Έτσι όλοι οι λαοί θα μάθουν ότι ο αληθινός Θεός βρίσκεται στον Ισραηλιτικό λαό». (Α' Βασ. 17,40-46)
Μόλις ο Γολιάθ προχώρησε προς το μέρος του Δαβίδ, ο Δαβίδ άπλωσε το χέρι του στο σακούλι, πήρε έναν λίθο και του τον εκσφεδόνισε. Ο Γολιάθ πληγώθηκε θανάσιμα κι έπεσε με το πρόσωπο στη γη. Ο Δαβίδ τον πλησίασε και του έκοψε με ένα ξίφος το κεφάλι. Έτσι οι Ισραηλίτες νίκησαν στη μάχη.
Άλλες αναφορές στη Βίβλο
Το ξίφος του Γολιάθ φυλάχτηκε από τους ιερείς της Νομβά. Όταν ο Δαβίδ είχε πάει στη Νομβά, για να ξεφύγει από τον Σαούλ, ρώτησε τον ιερέα Αβιμέλεχ (ή Αχιμέλεχ) εάν είχε κάποιο ακόντιο ή ξίφος. Αυτός του είπε ότι έχει μόνο το ξίφος του Γολιάθ. Ο Δαβίδ το πήρε και συνέχισε το δρόμο του (Α΄ Βασιλειών 21,8-10).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρόσωπα της Παλαιάς Διαθήκης
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης Ανδρών Κ-19 2015
Το διεξήχθη στην Κρήτη, Ελλάδα το διάστημα 27 Ιουνίου-5 Ιουλίου 2015. Αυτή είναι η 3η φορά που η Ελλάδα φιλοξενεί την διοργάνωση μετά το 1995 και το 2003. Πρωταθλήτρια αναδείχθηκε η ομάδα των ΗΠΑ.
Πρώτος Γύρος
Όλες οι ομάδες προκρίνονται από τον πρώτο γύρο.
Ματς κατάταξης θέσεων 5-8
Οι αγώνες θα διεξαχθούν στις 4 και 5 Ιουλίου 2015.
Ματς κατάταξης θέσεων 9-12
Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 3-4-5 Ιουλίου 2015.
Ματς κατάταξης θέσεων 13-16
Οι αγώνες θα διεξαχθούν στις 4 και 5 Ιουλίου 2015.
Πηγές
Επίσημος Ιστότοπος Κατηγορία:Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης
Αδέλα του Λουβαίν (απεβ. 1083)
H Αδέλα, γερμ. Adela von Louvain (απεβ. 1083) από τον Οίκο του Ρέγκιναρ ήταν κόρη του κόμη του Λουβαίν και με τους γάμους της έγινε πρώτα μάργαρβος του Μάισσεν και μετά μάργραβος του Σαξονικού Όστμαρκ.
Βιογραφία
Ήταν η μόνη κόρη του Λάμπερτ Β΄ κόμη του Λουβαίν και της Ούντα/Όντα των Αρντέν-Βερντέν, κόρης του Γκοθέλο Α΄ δούκα της Λωρραίνης.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Όθωνα Α΄ του Οίκου της Βαϊμάρης μάργραβο του Μάισσεν και είχε τέκνα:
Το 1067 απεβίωσε ο Όθων Α΄ και το 1069 η Αδέλα έκανε δεύτερο γάμο με τον Ντέντι Α΄ μάργραβο του Σαξονικού Όστμαρκ (Κάτω Λουσατίας) και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Ρέγκιναρ Κατηγορία:Μαργραβίνες της Γερμανίας Κατηγορία:Μαργραβίνες του Μάισσεν
Μπέντζαμιν Πολ Έικερς
Ο Μπέντζαμιν Πολ Έικερς (1825-1861) ήταν Αμερικανός γλύπτης. Γεννήθηκε στη Σακαράπα του Μέιν και πέθανε στη Φιλαδέλεφεια.
Προσωπική ζωή
Το 1858 γνώρισε στη Ρώμη την Ελίζαμπεθ Έικερς Άλεν μία νεαρή μητέρα, δημοσιογράφο και ποιήτρια, την οποία παντρεύτηκε τον Αύγουστο του 1860 στο Χόλλις του Μέιν. Το μοναδικό τους παιδί, η Γερτρούδη Ροδερμελ, πέθανε σε βρεφική ηλικία. Ο Έικερς απεβίωσε στη Φιλαδέλεφεια της Πενσυλβάνια, στις 21 Μαίου 1861 από φυματίωση. Ο τάφος του βρίσκεται στο Κοιμητήριο Έβεργκριν του Πόρτλαντ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί γλύπτες
Ιωάννης Δ΄ της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Ο Ιωάννης Δ΄, γερμ. Johann IV. (απεβ. 1414) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1401-1412).
Βιογραφία
Ήταν γιος του Ερρίκου Δ΄, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Σοφίας των Γουέφλων, κόρης του Μάγκνους Β΄, δούκα του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ.
Ο Ερρίκος Δ΄ ήταν δούκας ενός μέρους του Λάουενμπουργκ, του Ράτσεμπουργκ. Το άλλο μέρος, το Μπέργκεντορφ-Μελν κατείχε ο δεύτερος εξάδελφός του Ερρίκος Γ΄, ο οποίος είχε υποθηκεύσει την περιοχή του στην πόλη της Λυβέκης αντί 26.000 μάρκων. Το 1401 απεβίωσε ο Ερρίκος Γ΄ και ο Ερρίκος Δ΄ κατέλαβε το Μπέργκεντορφ-Μελν, χωρίς να αποζημιώσει τη Λυβέκη. Αποκατέστησε την ενότητα του Λάουενμπουργκ και έγινε δούκας του.
Το 1411/12 διαδέχθηκε τον πατέρα του. Κυβερνούσε μαζί με τον αδελφό του Ερρίκο Ε΄. Ο Ιωάννης Δ΄ χρωστούσε σε αστούς του Αμβούργου, όπως τον Χάιν Μπραντ. Όταν επισκέφθηκε την πόλη, ο πιστωτής του ζήτησε την καθυστερημένη οφειλή με τρόπο που ο Ιωάννης Δ΄ έκρινε προσβλητικό. Ο Ιωάννης Δ΄ διαμαρτυρήθηκε στη Σύγκλητο του Αμβούργου, η οποία συνέλαβε τον Μπραντ. Τότε οι πολίτες αντέδρασαν, εκλέγοντας 12 άτομα από καθεμιά από τις 4 ενορίες, τα οποία επεσήμαναν στη Σύγκλητο, ότι η πράξη του 1410 όριζε πως η Σύγκλητος δεν συλλαμβάνει χωρίς πρώτα δικαστική ακρόαση. Οι 48 απετέλεσαν Συμβούλιο και το 1687 έγιναν 60· ο θεσμός εξελίχθηκε στο Κοινοβούλιο του Αμβούργου.
Στην ιδιοκτησία του ήταν η περιοχή Μπεντερκέζα, από το 1350 που οι ιππότες ιδιοκτήτες της απεβίωσαν από πανώλη. Ο Ιωάννης Δ΄ υποθήκευσε την περιοχή στη Σύγκλητο της Βρέμης. Το 1414 ο Ιωάννης Δ΄ απεβίωσε και ο Ερρίκος Ε΄ έμεινε μόνος δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ρίχετσα του Μπεργκ
Βιογραφία
Ήταν κόρη του από τη Σουαβία Ερρίκου Α' κόμη του Μπεργκ-Σέλκλινγκεν (π. 1116) και της συζύγου του Αδελαΐδας του Μόχενταλ (π. 1127), κόρης του Βαυαρού μαργράβου Ντήπολντ Β΄ του Βόχλουνγκ. Ο μεγαλύτερος αδελφός της Aδελαΐδας, μάργραβος Ντήπολντ Γ΄, ήταν πιστός οπαδός του βασιλιά Ερρίκου Ε΄. Η κόρη του Αδελαΐδα παντρεύτηκε τον δούκα των Χοενστάουφεν (και αργότερα βασιλιά της Γερμανίας) Φρειδερίκο Α΄ Βαρβαρόσα το 1147. Η Ρίχιντσα πήρε το όνομά της από την εκ μητρός προγιαγιά της Ριχβάρα, σύζυγο τού Μπέρτολντ Α΄ δούκα του Τσέρινγκεν.
Το ζευγάρι των δουκών ίδρυσε το μοναστήρι των Βενεδικτίνων του Kλάντμπουρυ το 1115. Η Ρίχετσα έκανε επίσης αρκετές δωρεές στο αβαείο Τσήφαλντεν στις πατρίδες της στη Σουαβία. Με τη μεσολάβηση της συζύγου του, το 1125 ο ετοιμοθάνατος δούκας Βλάντισλαβ Α' επέλεξε για διάδοχό του τον εξάδελφό του πρίγκιπα Όθωνα Β' τον Μέλα. Μόνο η παρέμβαση της μητέρας του, της ηλικιωμένης βασίλισσας Σφιεντοσλάβας (Σβατάβας), άλλαξε γνώμη και ο Βλάντισλαβ Γ΄ συμφιλιώθηκε με τον μικρότερο αδελφό του Σομπιέσλαφ Α΄.
Ενώ ο Σομπιέσλαφ Α΄ έγινε δούκας μετά το τέλος του Βλαντίσλαφ, η απογοητευμένη Ρίχετσα έπρεπε να φύγει από τη Βοημία. Ήθελε να αποσυρθεί στο αβαείο του Τσήφαλντεν, ωστόσο απεβίωσε καθ' οδόν στις 27 Σεπτεμβρίου 1125. Είναι θαμμένη στο αβαείο του Ράιχενμπαχ στη Βαυαρία. Ο μεγαλύτερος γιος της Βλάντισλαβ Β' διαδέχθηκε τον θρόνο της Πράγας μετά το τέλος του δούκα Σομπιέσλαφ Α΄ το 1140.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Δούκισσες της Βοημίας