cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κουνιάδοι Ικαρίας
Οι Κουνιάδοι είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 33 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Άσπρος Ποταμός Λασιθίου
Ο Άσπρος Ποταμός είναι οικισμός της κοινότητας Πεύκων, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μακρύ Γιαλού, του δήμου Σητείας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λασιθίου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Σητείας του νομού Λασιθίου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης.
Γεωγραφία
Ο Άσπρος Ποταμός είναι πεδινός οικισμός στο Ν. ΝΑ. τμήμα του νομού Λασιθίου. Βρίσκεται πάνω από τον όρμο του Μακρύ Γιαλού του Λιβυκού Πελάγους και στις όχθες του φερώνυμου χειμάρρου, κοντά στην επαρχιακή οδό Ιεράπετρας-Σητείας (ΕΠ 28) και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 35. Απέχει 61 χλμ. περίπου ΝΑ. του Αγίου Νικολάου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1991 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Πεύκων του νομού Λασιθίου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Πεύκων και προσαρτήθηκε στον δήμο Μακρύ Γιαλού. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μακρύ Γιαλού και προσαρτήθηκε στον δήμο Ιεράπετρας. Με το ΦΕΚ 239Α - 09/11/2011 αποσπάστηκε από τον δήμο Ιεράπετρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Σητείας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λασιθίου Κατηγορία:Δήμος Σητείας
NGC 645
Ο NGC 645 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Εκτιμάται πως απέχει 112 εκατομμύρια έτη φωτός από τον Γαλαξία μας και πως έχει διάμετρο 115 χιλιάδων ετών φωτός. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Άλμπερτ Μαρτ (Albert Marth).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός) 0645 06172 01177
Στιλβενοειδή
δεξιά|μικρογραφία| Η [[ρεσβερατρόλη είναι ένωση που ανήκει στα στιλβενοειδή.]] Τα στιλβενοειδή είναι υδροξυλιωμένα παράγωγα του στιλβενίου. Έχουν τη χημική δομή C6–C2–C6. Από βιοχημική άποψη, ανήκουν στην οικογένεια των φαινυλοπροπανοειδών και μοιράζονται το μεγαλύτερο μέρος της οδού βιοσύνθεσής τους με τις χαλκόνες.
Τα περισσότερα στιλβενοειδή παράγονται από φυτά, και η μόνη γνωστή εξαίρεση είναι το αντιελμινθικό και αντιμικροβιακό στιλβενοειδές, 2-ισοπροπυλ-5-[( Ε )-2-φαινυλβινυλ]βενζολο-1,3-διόλη, που βιοσυντίθεται από το Gram-αρνητικό βακτήριο Photorhabdus luminescens.
Χημεία
Ανήκουν στην οικογένεια των φαινυλοπροπανοειδών και μοιράζονται το μεγαλύτερο μέρος της οδού βιοσύνθεσής τους με τις χαλκόνες. Υπό την υπεριώδη ακτινοβολία, το στιλβένιο και τα παράγωγά του υφίστανται ενδομοριακή κυκλοποίηση, που ονομάζεται φωτοκυκλοποίηση στιλβενίου για να σχηματίσουν διυδροφαινανθρένια. Οι ολιγομερείς μορφές είναι γνωστές ως ολιγοστιλβενοειδή.
Παραγωγή
Τα στιλβενοειδή παράγονται σε διάφορα φυτά, για παράδειγμα είναι δευτερογενή προϊόντα σχηματισμού εγκάρδιου σε δέντρα που μπορούν να λειτουργήσουν ως φυτοαλεξίνες. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η ρεσβερατρόλη, ένα αντιμυκητιασικό που βρίσκεται στα σταφύλια και το οποίο έχει προταθεί ότι έχει οφέλη για την υγεία.
Βιβλία
Κατηγορία:Φαινόλες Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες Κατηγορία:Εκχυλίσματα ξύλου
Σρινιβάσα Βαραντάν
Εκπαίδευση και σταδιοδρομία
Ο Σρινιβάσα γεννήθηκε σε μια ινδουιστική οικογένεια Ταμίλ Βραχμάνων Ιγιενγκάρ το 1940 στο Τσενάι (τότε Μαντράς). Το 1953, η οικογένειά του μετανάστευσε στην Καλκούτα. Μεγάλωσε στο Τσενάι και στην Καλκούτα. Ο Βαραντάν έλαβε το προπτυχιακό του πτυχίο το 1959 και το μεταπτυχιακό του πτυχίο το 1960 από το Προεδρικό Κολλέγιο του Τσενάι. Πήρε το διδακτορικό του από το ISI το 1963 υπό την καθοδήγηση του C R Ράο, ο οποίος κανόνισε να παραστεί ο Αντρέι Κολμογκόροφ στην υπεράσπιση της διατριβής του Βαραντάν. Ήταν ένας από τους "διάσημους τέσσερις" (οι άλλοι ήταν οι R Ράνγκα Ράο, Κ Ρ Παρτασάραθυ και Βεεραβάλλι Σ Βαρανταρατζάν) στο ISI μεταξύ 1956 και 1963.
Σταδιοδρομία
Από το 1963 εργάζεται στο Ινστιτούτο Μαθηματικών Επιστημών Courant του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, όπου ήταν αρχικά μεταδιδακτορικός υπότροφος (1963-66), με τη σθεναρή σύσταση του Μονρόε Ντονσκερ. Εκεί γνώρισε τον Ντανιέλ Στρόοκ, ο οποίος έγινε στενός συνεργάτης και συν-συγγραφέας. Σε ένα άρθρο του στο Notices of the American Mathematical Society, ο Στρόοκ θυμάται αυτά τα πρώτα χρόνια:
"Ο Βαραντάν, που όλοι αποκαλούν Ράγκου, ήρθε στις ακτές μας από την Ινδία το φθινόπωρο του 1963. Έφτασε αεροπορικώς στο αεροδρόμιο Ιντλγουάιλντ και μετέβη στο Μανχάταν με λεωφορείο. Προορισμός του ήταν το διάσημο αυτό ίδρυμα με το ταπεινό όνομα, το Ινστιτούτο Μαθηματικών Επιστημών Courant, όπου του είχε δοθεί μεταδιδακτορική υποτροφία. Ο Βαραντάν τοποθετήθηκε σε ένα από τα πολλά γραφεία χωρίς παράθυρα στο κτίριο του Courant, το οποίο ήταν κάποτε καπελοποιείο. Ωστόσο, παρά το κάπως ταπεινό περιβάλλον, από αυτά τα γραφεία έρεε ένα ιδιαίτερα μεγάλο μέρος των μεταπολεμικών μαθηματικών για τα οποία η Αμερική είναι δικαίως υπερήφανη."
Ο Βαραντάν είναι σήμερα καθηγητής στο Ινστιτούτο Courant. Είναι γνωστός για το έργο του με τον Ντάνιελ Στρόοκ στις διαδικασίες διάχυσης και για το έργο του στις μεγάλες αποκλίσεις με τον Μονρόε Ντονσκερ. Είναι πρόεδρος της κριτικής επιτροπής Μαθηματικών Επιστημών για το βραβείο Infosys από το 2009 και ήταν ο επικεφαλής προσκεκλημένος το 2020.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Μαθηματικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Μαθηματικοί του 21ου αιώνα
Ηλεκτρομαγνήτης
μικρογραφία|300x300εσ| Ένας απλός ηλεκτρομαγνήτης που αποτελείται από ένα πηνίο σύρματος τυλιγμένο γύρω από πυρήνα σιδήρου. Ένας πυρήνας σιδηρομαγνητικού υλικού όπως ο σίδηρος χρησιμεύει για την αύξηση του μαγνητικού πεδίου που δημιουργείται. Η ισχύς του μαγνητικού πεδίου που δημιουργείται είναι ανάλογη με την ποσότητα του ρεύματος που διέρχεται από την περιέλιξη. μικρογραφία| Μαγνητικό πεδίο που παράγεται από [[σωληνοειδές (πηνίο σύρματος). Αυτό το σχέδιο δείχνει μια διατομή μέσω του κέντρου του πηνίου. Οι σταυροί είναι καλώδια στα οποία το ρεύμα κινείται στη σελίδα. οι τελείες είναι καλώδια στα οποία το ρεύμα κινείται προς τα πάνω έξω από τη σελίδα.]] Ο ηλεκτρομαγνήτης είναι τύπος μαγνήτη στον οποίο το μαγνητικό πεδίο παράγεται από ηλεκτρικό ρεύμα. Οι ηλεκτρομαγνήτες αποτελούνται συνήθως από σύρμα τυλιγμένο σε ένα πηνίο. Το ρεύμα διαμέσου του σύρματος δημιουργεί μαγνητικό πεδίο το οποίο συγκεντρώνεται στην οπή, δηλώνοντας το κέντρο του πηνίου. Το μαγνητικό πεδίο εξαφανίζεται όταν κλείσει το ρεύμα. Οι στροφές του σύρματος συχνά τυλίγονται γύρω από έναν μαγνητικό πυρήνα κατασκευασμένο από σιδηρομαγνητικό υλικό όπως ο σίδηρος. Ο μαγνητικός πυρήνας συγκεντρώνει τη μαγνητική ροή και δημιουργεί έναν πιο ισχυρό μαγνήτη.
Το κύριο πλεονέκτημα ενός ηλεκτρομαγνήτη έναντι ενός μόνιμου μαγνήτη είναι ότι το μαγνητικό πεδίο μπορεί να αλλάξει γρήγορα ελέγχοντας την ποσότητα ηλεκτρικού ρεύματος στην περιέλιξη. Ωστόσο, σε αντίθεση με έναν μόνιμο μαγνήτη που δεν χρειάζεται ρεύμα, ένας ηλεκτρομαγνήτης απαιτεί συνεχή παροχή ρεύματος για να διατηρήσει το μαγνητικό πεδίο.
Οι ηλεκτρομαγνήτες χρησιμοποιούνται ευρέως ως εξαρτήματα άλλων ηλεκτρικών συσκευών, όπως κινητήρες, γεννήτριες, ηλεκτρομηχανικές ηλεκτρομαγνητικές βαλβίδες, ρελέ, ηχεία, σκληροί δίσκοι, μαγνητικοί τομογράφοι, επιστημονικά όργανα και εξοπλισμός μαγνητικού διαχωρισμού. Οι ηλεκτρομαγνήτες χρησιμοποιούνται επίσης στη βιομηχανία για τη συλλογή και μετακίνηση βαρέων σιδερένιων αντικειμένων όπως παλιοσίδερο και χάλυβα.
Ιστορία
Ο Δανός επιστήμονας Χανς Κρίστιαν Έρστεντ ανακάλυψε το 1820 ότι τα ηλεκτρικά ρεύματα δημιουργούν μαγνητικά πεδία. Ο Βρετανός επιστήμονας Ουίλιαμ Στέρτζον εφηύρε τον ηλεκτρομαγνήτη το 1824. Ο πρώτος του ηλεκτρομαγνήτης ήταν ένα κομμάτι σιδήρου σε σχήμα πετάλου που ήταν τυλιγμένο με περίπου 18 στροφές γυμνού χάλκινου σύρματος (το μονωμένο σύρμα δεν υπήρχε ακόμα). Το σίδερο ήταν βερνικωμένο για να μονωθεί από τις περιελίξεις. Όταν περνούσε ρεύμα μέσα από το πηνίο, το σίδερο μαγνητίστηκε και προσέλκυσε άλλα κομμάτια σιδήρου. Όταν σταμάτησε το ρεύμα, έχασε τη μαγνήτισή του. Ο Στέρτζον έδειξε τη δύναμή του δείχνοντας ότι αν και ζύγιζε μόνο επτά ουγγιές (περίπου 200 γραμμάρια), μπορούσε να σηκώσει εννέα λίβρες (περίπου 4 κιλά) όταν εφαρμοζόταν το ρεύμα. Ωστόσο, οι μαγνήτες του Στέρτζον ήταν αδύναμοι επειδή το μη μονωμένο σύρμα που χρησιμοποιούσε μπορούσε να τυλιχτεί μόνο σε ένα στρώμα με διάκενα γύρω από τον πυρήνα, περιορίζοντας τον αριθμό των στροφών.
Ξεκινώντας το 1830, ο Αμερικανός επιστήμονας Τζόζεφ Χένρι βελτίωσε συστηματικά και διέδωσε τον ηλεκτρομαγνήτη. Χρησιμοποιώντας σύρμα μονωμένο με μεταξωτό νήμα και εμπνευσμένο από τη χρήση πολλαπλών περιστροφών σύρματος από τον Σβάιγκερ για την κατασκευή ενός γαλβανόμετρου, μπόρεσε να τυλίξει πολλαπλά στρώματα σύρματος σε πυρήνες, δημιουργώντας ισχυρούς μαγνήτες με χιλιάδες στροφές σύρματος, συμπεριλαμβανομένου ενός που θα μπορούσε να υποστηρίξει 936 κιλά. Η πρώτη σημαντική χρήση για ηλεκτρομαγνήτες ήταν σε τηλεγραφικούς δέκτες.
Εφαρμογές ηλεκτρομαγνητών
Οι ηλεκτρομαγνήτες χρησιμοποιούνται ευρέως σε ηλεκτρικές και ηλεκτρομηχανικές συσκευές, όπως:
Φυσική
μικρογραφία| Το ρεύμα (Ι) μέσω ενός σύρματος παράγει ένα μαγνητικό πεδίο (Β). Το πεδίο είναι προσανατολισμένο σύμφωνα με τον [[Κανόνας του δεξιού χεριού|κανόνα του δεξιού χεριού.]] Ένα ηλεκτρικό ρεύμα που ρέει σε ένα σύρμα δημιουργεί ένα μαγνητικό πεδίο γύρω από το καλώδιο, λόγω του νόμου του Αμπέρ. Για να συγκεντρωθεί το μαγνητικό πεδίο, σε έναν ηλεκτρομαγνήτη το σύρμα τυλίγεται σε ένα πηνίο με πολλές στροφές σύρματος να βρίσκονται δίπλα-δίπλα. Το μαγνητικό πεδίο όλων των στροφών του σύρματος διέρχεται από το κέντρο του πηνίου, δημιουργώντας εκεί ισχυρό μαγνητικό πεδίο. Ένα πηνίο που σχηματίζει ένα ευθύγραμμο σωλήνα (έλικα) ονομάζεται σωληνοειδές.
Η κατεύθυνση του μαγνητικού πεδίου μέσω ενός πηνίου σύρματος μπορεί να βρεθεί από μια μορφή του κανόνα του δεξιού χεριού. Εάν τα δάχτυλα του δεξιού χεριού είναι κουλουριασμένα γύρω από το πηνίο προς την κατεύθυνση της ροής ρεύματος (συμβατικό ρεύμα, ροή θετικού φορτίου) μέσω των περιελίξεων, ο αντίχειρας δείχνει προς την κατεύθυνση του πεδίου μέσα στο πηνίο. Η πλευρά του μαγνήτη από την οποία αναδύονται οι γραμμές πεδίου ορίζεται ως ο βόρειος πόλος.
Μαγνητικός πυρήνας
Όσο μεγαλύτερο είναι το ρεύμα που περνά μέσα από το πηνίο του σύρματος, τόσο περισσότερο ευθυγραμμίζονται οι περιοχές και τόσο ισχυρότερο είναι το μαγνητικό πεδίο. Τέλος, όλοι οι τομείς είναι ευθυγραμμισμένοι και οι περαιτέρω αυξήσεις του ρεύματος προκαλούν μόνο μικρές αυξήσεις στο μαγνητικό πεδίο: αυτό το φαινόμενο ονομάζεται κορεσμός.
Παράπλευρα φαινόμενα
Υπάρχουν αρκετά παράπλευρα φαινόμενα που εμφανίζονται στους ηλεκτρομαγνήτες, τα οποία πρέπει να προβλεφθούν στο σχεδιασμό τους. Αυτά γενικά γίνονται πιο σημαντικά σε μεγαλύτερους ηλεκτρομαγνήτες.
Ωμική θέρμανση
Η μόνη ισχύς που καταναλώνεται σε έναν ηλεκτρομαγνήτη συνεχούς ρεύματος υπό συνθήκες σταθερής κατάστασης οφείλεται στην αντίσταση των περιελίξεων και διαχέεται ως θερμότητα. Μερικοί μεγάλοι ηλεκτρομαγνήτες απαιτούν συστήματα ψύξης νερού στις περιελίξεις για να απομακρύνουν τη θερμότητα.
Δεδομένου ότι το μαγνητικό πεδίο είναι ανάλογο με το γινόμενο NI, ο αριθμός των στροφών στις περιελίξεις N και το ρεύμα I μπορούν να επιλεγούν για να ελαχιστοποιηθούν οι απώλειες θερμότητας, εφόσον το γινόμενο τους είναι σταθερό. Δεδομένου ότι η απαγωγή ισχύος, P = I 2 R, αυξάνεται με το τετράγωνο του ρεύματος αλλά αυξάνεται μόνο περίπου γραμμικά με τον αριθμό των περιελίξεων, η ισχύς που χάνεται στις περιελίξεις μπορεί να ελαχιστοποιηθεί μειώνοντας το I και αυξάνοντας τον αριθμό των στροφών N αναλογικά ή χρησιμοποιώντας παχύτερο σύρμα για να μειώσετε την αντίσταση. Για παράδειγμα, ο διπλασιασμός του I και ο διπλασιασμός του N μειώνει κατά το ήμισυ την απώλεια ισχύος, όπως και ο διπλασιασμός της επιφάνειας του καλωδίου. Και στις δύο περιπτώσεις, η αύξηση της ποσότητας του σύρματος μειώνει τις ωμικές απώλειες. Για το λόγο αυτό, οι ηλεκτρομαγνήτες έχουν συχνά σημαντικό πάχος περιελίξεων.
Επαγωγικές αιχμές τάσης
Ένας ηλεκτρομαγνήτης έχει σημαντική επαγωγή και αντιστέκεται στις αλλαγές του ρεύματος μέσω των περιελίξεων του. Οποιεσδήποτε ξαφνικές αλλαγές στο ρεύμα περιέλιξης προκαλούν μεγάλες αιχμές τάσης στις περιελίξεις. Αυτό συμβαίνει γιατί όταν το ρεύμα μέσω του μαγνήτη αυξάνεται, όπως όταν είναι ενεργοποιημένος, η ενέργεια από το κύκλωμα πρέπει να αποθηκεύεται στο μαγνητικό πεδίο. Όταν απενεργοποιηθεί, η ενέργεια στο πεδίο επιστρέφει στο κύκλωμα.
Εάν χρησιμοποιείται ένας συνηθισμένος διακόπτης για τον έλεγχο του ρεύματος περιέλιξης, αυτό μπορεί να προκαλέσει σπινθήρες στους ακροδέκτες του διακόπτη. Αυτό δεν συμβαίνει όταν ο μαγνήτης είναι ενεργοποιημένος, επειδή η περιορισμένη τάση τροφοδοσίας προκαλεί αργή αύξηση του ρεύματος μέσω του μαγνήτη και της ενέργειας του πεδίου, αλλά όταν απενεργοποιείται, η ενέργεια στο μαγνητικό πεδίο επιστρέφει ξαφνικά στο κύκλωμα, προκαλώντας μεγάλη αιχμή τάσης και ένα τόξο στις επαφές του διακόπτη, που μπορεί να τις καταστρέψουν. Με μικρούς ηλεκτρομαγνήτες χρησιμοποιείται μερικές φορές ένας πυκνωτής στις επαφές, ο οποίος μειώνει το τόξο αποθηκεύοντας προσωρινά το ρεύμα. Συχνότερα χρησιμοποιείται μια δίοδος για την αποφυγή αιχμών τάσης παρέχοντας μια διαδρομή για το ρεύμα να ανακυκλώνεται μέσω της περιέλιξης έως ότου η ενέργεια διαχέεται ως θερμότητα. Η δίοδος είναι συνδεδεμένη κατά μήκος της περιέλιξης, προσανατολισμένη έτσι ώστε να έχει αντίστροφη πόλωση κατά τη λειτουργία σταθερής κατάστασης και να μην άγει. Όταν αφαιρεθεί η τάση τροφοδοσίας, η αιχμή της τάσης πολώνει προς τα εμπρός τη δίοδο και το άεργο ρεύμα συνεχίζει να ρέει μέσω της περιέλιξης, μέσω της διόδου και πίσω στην περιέλιξη. Μια δίοδος που χρησιμοποιείται με αυτόν τον τρόπο ονομάζεται δίοδος αναστροφής.
Δυνάμεις Λόρεντς
Στους ισχυρούς ηλεκτρομαγνήτες, το μαγνητικό πεδίο ασκεί δύναμη σε κάθε στροφή των περιελίξεων, λόγω της δύναμης Λόρεντς ενεργώντας στα κινούμενα φορτία μέσα στο καλώδιο. Η δύναμη Λόρεντς είναι κάθετη τόσο στον άξονα του σύρματος όσο και στο μαγνητικό πεδίο. Μπορεί να απεικονιστεί ως μια πίεση μεταξύ των γραμμών του μαγνητικού πεδίου, που τις απομακρύνει. Έχει δύο επιδράσεις στις περιελίξεις ενός ηλεκτρομαγνήτη:
Παραπομπές
Κατηγορία:Τύποι μαγνητών Κατηγορία:Ηλεκτρομαγνητισμός
Δίγλωσσες κοινότητες στην Πολωνία
To δίγλωσσο καθεστώς των γκμίνα (κοινοτήτων) στην Πολωνία διέπεται από το νόμο της 6ης Ιανουαρίου 2005 για τις εθνικές και εθνοτικές μειονότητες και τις περιφερειακές γλώσσες, που επιτρέπει σε ορισμένα γκμίνα με σημαντικές γλωσσικές μειονότητες να εισαγάγουν μια δεύτερη βοηθητική γλώσσα που θα χρησιμοποιείται ως επίσημη γλώσσα παράλληλα με την πολωνική. Μέχρι στιγμής 44 γκμίνα έχουν κάνει αυτό:
Πολωνικά/Γερμανικά
δεξιά|μικρογραφία|316x316εσ|Η γερμανική γλώσσα ως βοηθητική γλώσσα σε 22 δήμους των βοϊβοδάτων Οπόλε και Σιλεσίας (ελαφρώς ξεπερασμένος χάρτης το 2010) Πολωνικά/Γερμανικά δίγλωσσα γκμίνα (Gemeinden) στο: Άλλα γκμίνα στο Βοϊβοδάτο Οπόλε και στο Σιλεσιανό Βοϊβοδάτο που θα επιτρέπονται από το νόμο για να κάνουν τα γερμανικά βοηθητική γλώσσα είναι το Ολέσνο και το Παβλοβίτσκι.
Πολωνικά/Κασουμπιανά
δεξιά|μικρογραφία|240x240εσ Πολωνικά/Κασουμπιανά δίγλωσσα γκμίνα στο Βοϊβοδάτο Πομερανίας:
Πολωνικά/Λιθουανικά
Πολωνικά/Λιθουανικά δίγλωσσα γκμίνα στο Βοϊβοδάτο Ποντλάσκιε:
Πολωνικά/Λευκορωσικά
δεξιά|μικρογραφία|293x293εσ Πολωνικά/Λευκορωσικά δίγλωσσα γκμίνα στο Βοϊβοδάτο Ποντλάσκιε:
Πολωνικά/Λέμκο
Πολωνικά/Λέμκο δίγλωσσες ονομασίες τοποθεσιών στο Βοϊβοδάτο Μαλοπόλσκιε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλώσσες της Πολωνίας
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 – Άλμα εις μήκος ανδρών
Το άλμα εις μήκος ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2019 διεξήχθη στο Διεθνές Στάδιο Καλίφα στις 27 και 28 Σεπτεμβρίου.
Πρόγραμμα
Το πρόγραμμα είναι σε Ώρα Κατάρ (UTC+3)
Προκριματικά
Πρόκριση: 8.15 (Q) ή οι 12 επόμενες καλύτερες επιδόσεις (q).
Παραπομπές
ΑΜήκος Αν Κατηγορία:Άλμα εις μήκος
Λαγκάδα Ικαρίας
Η Λαγκάδα είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 4 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Κατερίνα Ζιώγου
Η Κατερίνα Ζιώγου (1971-23 Φεβρουαρίου 2020) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός της τηλεόρασης και του θεάτρου. Έγινε ευρύτερα γνωστή για το ρόλο της Ντορίτας Μαρκάτου στη σειρά Ντόλτσε Βίτα το 1995. Απεβίωσε το 2020 σε ηλικία 49 ετών, καθώς έπασχε χρόνια από καρκίνο του πνεύμονα.
Λαψαχάδες Ικαρίας
Οι Λαψαχάδες είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 16 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Immortal (EP)
Το Immortal είναι ένα EP του νορβηγικού black metal συγκροτήματος Immortal. Το συγκρότημα είχε κυκλοφορήσει αρκετά demo, ωστόσο αυτή θεωρείται η πρώτη τους επίσημη κυκλοφορία.
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Immortal Κατηγορία:Άλμπουμ του 1991
Συμμαχία ΣΩΤΗΡ–ΚΕΕΑ 2020
Η Συμμαχία USR - PLUS 2020 είναι η πολιτική συμμαχία της Ένωσης Σώστε τη Ρουμανία και του Κόμματος Ελευθερίας, Ενότητας και Αλληλεγγύης. Σχηματίστηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2019 από τους αρχηγούς των δύο κομμάτων, Νταν Μπάρνα (ΣΩΤΗΡ) και Ντάτσιαν Τσιόλος (ΚΕΕΑ), οι οποίοι συμφώνησαν να μπουν στο ίδιο ψηφοδέλτιο για τις Ρουμανικές Ευρωεκλογές του 2019. Μετά υπέγραψαν συμφωνία για να συνεχίσουν με τη συμμαχία τους στις προεδρικές εκλογές του 2019 και στις βουλευτικές και τοπικές εκλογές του 2020.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα της Ρουμανίας
Ισαβέλλα της Αγγλίας
Η Ισαβέλλα της Αγγλίας (1214 - 1 Δεκεμβρίου 1241) Ρωμαία αυτοκράτειρα, βασίλισσα της Γερμανίας και βασιλική σύζυγος της Σικελίας ήταν τέταρτο παιδί και δεύτερη κόρη του Ιωάννη της Ακτήμονα και της Ισαβέλλας του Ανγκουλέμ.
Γάμος με τον αυτοκράτορα Φρειδερίκο Β΄
Σε φιλική συνάντηση στο Ριέτι ο Πάπας Γρηγόριος Θ΄ πρότεινε στον αυτοκράτορα Φρειδερίκο B΄ να παντρευτεί την Ισαβέλλα αδελφή του Ερρίκου Γ΄ της Αγγλίας. Ο Φρειδερίκος αρχικά προβληματίστηκε αν χάσει τους Γάλλους συμμάχους του άλλαξε γνώμη όταν κατάλαβε ότι ο γάμος θα μπορούσε να συμφιλιώσει τους δυτικούς Ευρωπαϊκούς λαούς για νέα Σταυροφορία. Ο αρραβώνας έγινε στο Λονδίνο τον Φεβρουάριο του 1235, ο αδελφός της Ερρίκος αναγκάστηκε δυο φορές να βάλει υψηλούς αντιδημοτικούς φόρους προκειμένου να συγκεντρώσει τα 30.000 μάρκα που ζητούσε σαν προίκα ο Φρειδερίκος για να ανταποκριθεί στις πολεμικές του ανάγκες στην νότια Ιταλία. Η πανέμορφη Ισαβέλλα ήταν μονάχα 21 ετών και ο Φρειδερίκος Β΄ δυο φορές χωρισμένος 40 ετών, στον δρόμο για την Κολωνία εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της όταν αφαίρεσε το πέπλο που κάλυπτε το πρόσωπο της. Ο γάμος του Φρειδερίκου και της Ισαβέλλας πραγματοποιήθηκε μεταξύ 15 - 20 Ιουλίου 1235 στον καθεδρικό ναό του Γουόρμ, στην τελετή η Ισαβέλλα στέφθηκε αυτοκράτειρα της Ρώμης, βασίλισσα της Γερμανίας και της Σικελίας της παραχωρήθηκε από τον σύζυγο της το κάστρο του Μοντέ Αγίου Αγγέλου.
Ο αυτοκράτορας την έκλεισε στο χαρέμι
Από την ώρα που παντρεύτηκε μπήκε στο χαρέμι του αυτοκράτορα με γυναίκες από την Αραβία και μαύρους ευνούχους. Ο γάμος έγινε για πολιτικούς λόγους και της επετράπη να κρατήσει μονάχα δυο από τις Αγγλίδες συνοδούς, την νοσοκόμα της Μαργαρίτα Μπισέτ και την υπηρέτρια της Κατερίνα όλες οι υπόλοιπες επέστρεψαν στην πατρίδα τους. Η Ισαβέλλα διέμενε στην Νοβέρτα Παντοβάνα όπου ο σύζυγος της την επισκεπτόταν συχνά, όταν ο αδελφός της Ριχάρδος Α΄ της Κορνουάλης επιστρέφοντας από τις Σταυροφορίες πήγε να την συναντήσει τον άφησαν να το κάνει αλλά δεν επέτρεψαν στην ίδια να βρίσκεται στην υποδοχή. Πέθανε στην γέννα του τελευταίου της παιδιού, η ταφή της έγινε στον καθεδρικό ναό της Άντρια στο Μπάρι δίπλα από την προηγούμενη σύζυγο του Φρειδερίκου Β΄ Ισαβέλλα Β΄ της Ιερουσαλήμ.
Κληρονόμοι
Ο αριθμός των παιδιών της παραμένει υπό αμφισβήτηση, οι πηγές αναφέρουν το λιγότερο τέσσερα παιδιά. Ένας γιος πέθανε την χρονιά που γεννήθηκε (1236 ή 1241), μια κόρη πέθανε επίσης με τον ίδιο τρόπο (1237) επέζησαν δυο παιδιά αλλά πέθαναν πρόωρα. Η τελευταία Μαργαρίτα επέζησε αλλά από τις επιπλοκές στην γέννα πέθανε η μητέρα της, ο πρώτος γιος που επέζησε λίγο ονομάστηκε Ιορδάνης επειδή βαπτίστηκε από νερό το οποίο είχε μεταφερθεί από τον Ιορδάνη ποταμό, τα παιδιά της ήταν :
Πηγές
Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οίκος των Πλανταγενετών Κατηγορία:Σύζυγοι αυτοκρατόρων Κατηγορία:Βασίλισσες της Ιταλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Σικελίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Αγγλίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Γερμανίας
Μαρτ Σάντερ
Ο Μαρτ Σάντερ (γεννημένος στις 10 Αυγούστου 1967) είναι Εσθονός τραγουδιστής, ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας, καλλιτέχνης και τηλεοπτικός παρουσιαστής.
Ζωή και καριέρα
Στα νιάτα του, ο Μαρτ Σάντερ σπούδασε βιολί και διεύθυνση ορχήστρας. Άρχισε να τραγουδά στη χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής της Εσθονίας σε ηλικία δεκαοκτώ ετών. Σε ηλικία δεκαεννέα ετών, ο Σάντερ και η swing ορχήστρα Modern Fox κέρδισαν έναν διαγωνισμό ταλέντων στη Μόσχα, το συγκρότημα περιόδευσε τόσο στη Σοβιετική Ένωση όσο και στην Ευρώπη. Πήρε το πτυχίο του στη μουσικολογία από το Πανεπιστήμιο του Ταλίν, το μεταπτυχιακό του στη σκηνοθεσία κινηματογράφου και τηλεόρασης στο BFM (Βαλτική Σχολή Κινηματογράφου και Μέσων) και αυτή τη στιγμή κάνει το διδακτορικό του στο BFM, δίνοντας επίσης διαλέξεις για τη σημειωτική της κινηματογραφικής μουσικής. Έχει επίσης σπουδάσει σενάριο στην Ακαδημία Κινηματογράφου του Λονδίνου. Μέλος της Εσθονικής Ένωσης Συγγραφέων και της Εσθονικής Ένωσης Οπτικοακουστικών Συγγραφέων.
Θέατρο
Οι αξιοσημείωτοι ρόλοι του Σάντερ περιλαμβάνουν: τη σκηνοθεσία της οπερέτας Σίλβα (Die Czardasfürstin) στην Εθνική Όπερα της Εσθονίας το 2010. Στη βραδιά των εγκαινίων, καθώς ο κορυφαίος τραγουδιστής υπέστη τραυματισμό στη σκηνή, ο Σάντερ ανέλαβε τον ρόλο. Το 2014, η παραγωγή του Μπάλα στη Σαβοΐα (Ball im Savoy) άνοιξε στην Εθνική Όπερα της Εσθονίας. Ο Σάντερ σκηνοθέτησε, αναθεώρησε το κείμενο, έκανε νέες ορχηστρικές ενορχηστρώσεις, σκηνοθέτησε και σχεδίασε τα κοστούμια, καθώς και τον ρόλο του Μουσταφά.
Ο Σάντερ έχει γράψει θεατρικά έργα, όπου συχνά πρωταγωνιστεί ο ίδιος, όπως Τυχαίος παρονομαστής (στα εσθονικά, Juhuslik nimetaja) (στα αγγλικά: Behind the Random Denominator), που παρουσιάστηκε στο κοινό της Νέας Υόρκης το 2015 και  Φως εξάτμισης (στα εσθονικά, Äratõmbetuli) (στα αγγλικά: The Bughouse), που έκανε πρεμιέρα στην Ουάσιγκτον, DC το 2018. Στις 17 Ιουνίου 2018, το The Bughouse (Το Τρελοκομείο) έκανε πρεμιέρα στο Εσθονικό Κρατικό Δραματικό Θέατρο.
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Ο Σάντερ έχει σκηνοθετήσει και παίξει σε ταινίες και τη μικρού μήκους τηλεταινία Βερολίνο 1945: Μουσική κάτω από τις βόμβες (2007). Έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία μεγάλου μήκους ως Μάρτι στη φινλανδική μιούζικαλ-κωμωδία Iskelmäprinssi του 1991 σε σκηνοθεσία Γιούχα Ταπάνινεν. Το 1998, έπαιξε έναν ρόλο στην οικογενειακή κωμική ταινία Kallis härra Q (Αγαπητέ κ. Q.)(αγγλικός τίτλος κυκλοφορίας: Dear Mister Moon), σκηνοθετημένη από τον Ράο Χέιντμετς, βασισμένη στο ομώνυμο παιδικό βιβλίο του 1992 του Εσθονού συγγραφέα Άινο Πέρβικ. Είχε ρόλους στην ουγγρική ταινία Γιατί δεν ήταν εκεί; και στην παραγωγή για καλωδιακή παραγωγή των ΗΠΑ, Κεριά στο Σκοτάδι, απέναντι από την Αλίσα Μιλάνο και σκηνοθεσία Μαξιμίλιαν Σελλ.
Το 2020, ο Σάντερ έγραψε και σκηνοθέτησε μια ταινία μεγάλου μήκους με τίτλο Το περιστατικό Κένεντι, βασισμένη στο δικό του μυθιστόρημα. Η ταινία περιγράφει τις ρομαντικές και πολιτικά φορτισμένες περιπέτειες του μελλοντικού προέδρου Τζον Φιτζέραλντ Κέννεντυ κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στο Ταλίν της Εσθονίας το καλοκαίρι του 1939. Αυτή η ταινία έκανε πρεμιέρα στις 17 Φεβρουαρίου 2021, στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Σάντα Φε, ως ταινία έναρξης, και κέρδισε το βραβείο καλύτερης ταινίας. Τον Μάρτιο, κέρδισε τα βραβεία καλύτερου θρίλερ μεγάλου μήκους και καλύτερης ηθοποιού (Lisette Pomerants) στο Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου στη Βαρκελώνη και τον Σεπτέμβριο το βραβείο καλύτερης ταινίας μεγάλου μήκους στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ανατόλια. Τον Οκτώβριο, η ταινία κέρδισε τα βραβεία Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερης Ταινίας Σκηνοθεσίας στα Βραβεία Κινηματογράφου της Σουηδίας και ήταν υποψήφια για την καλύτερη ταινία στα Τηλεοπτικά Βραβεία Βενετίας, όπου τερμάτισε δεύτερη.
Ο Σάντερ αυτή τη στιγμή γυρίζει ένα θρίλερ μυστηρίου Το Έκτο Μυστικό, βασισμένο στο δικό του πρωτότυπο σενάριο και έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει τον Ιούνιο.
Διεύθυνση ορχήστρας και ηχογράφηση
Το 2000, ο Σάντερ βοήθησε στην ίδρυση, και άρχισε να διευθύνει, την Ορχήστρα συναυλιών Bel-Etage με έδρα το Ταλίν. Το 2004, ο Σάντερ και ο Bel-Etage κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ στη Μεγάλη Βρετανία με τίτλο The Monckton Album, με επιλογές από τρία μιούζικαλ που συνέθεσε ο Λιονέλ Μόνκτον, στην εταιρεία Divine Art Records. Αυτό το άλμπουμ κέρδισε το βραβείο 'Επιλογή των Κριτικών' από το Gramophone. Ακολούθησε το The Finck Album, αφιερωμένο στη μουσική του Χέρμαν Φινκ.
Το 2005, ο Σάντερ ίδρυσε τη χορευτική ορχήστρα Swing Swindlers. Το 2005, οι Swing Swindlers εξέδωσαν ένα άλμπουμ στο Ηνωμένο Βασίλειο με τίτλο Πέντε-Δεκαπέντε: Αφιέρωμα στην Ορχήστρα Χορού του BBC.
Τον Φεβρουάριο του 2018, οι Swing Swindlers επισκέφτηκαν τις ΗΠΑ, στο πλαίσιο των εορτασμών για την εκατονταετηρίδα της Εσθονίας. Ο δήμαρχος της Ουάσιγκτον, DC κήρυξε την 24η Φεβρουαρίου επίσημη «Ημέρα Εσθονίας», αναφέροντας μια συναυλία του Μαρτ Σάντερ στη διακήρυξή της. Στις 26 Φεβρουαρίου 2018, οι Swing Swindlers έδωσαν μια συναυλία στο Κέντρο Κέννεντυ, στην Ουάσιγκτον DC.
Συγγραφή και ζωγραφική
δεξιά|μικρογραφία| Αυτοπροσωπογραφία ως απογοητευμένος καλλιτέχνης, 2010 Από το 2021, ο Σάντερ έχει γράψει επτά μυθιστορήματα στα εσθονικά και τα αγγλικά. Το μυθιστόρημα του Σάντερ Litsid (Οι Πόρνες) ήταν το best-seller με τον έμπορο βιβλίων "Apollo" και στο νούμερο δύο με τον έμπορο Rahva Raamat για την 32η εβδομάδα του 2015. Το μέρος II δημοσιεύθηκε το 2017. Στη λίστα των Βιβλιοθηκών της Εσθονίας με τα Βιβλία με τα περισσότερα Check Out το 2017, τα μέρη I και II κατέλαβαν την πρώτη και τη δεύτερη θέση. Το Μέρος ΙΙΙ δημοσιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2019. Ο Σάντερ δημιούργησε, έγραψε και σκηνοθέτησε μια ιστορική δραματική σειρά βασισμένη σε αυτήν την τριλογία. Η πρώτη σεζόν έκανε πρεμιέρα στο TV3 της Εσθονίας τον Φεβρουάριο του 2018. Στα Εσθονικά Βραβεία Ψυχαγωγίας 2018, οι Πόρνες προτάθηκαν σε δύο κατηγορίες (Καλύτερη τηλεοπτική σειρά της χρονιάς και καλύτερη ηθοποιός της χρονιάς - η Μερλ Πάλμιστε κέρδισε για τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στη σειρά ). Τον Απρίλιο του 2019, ανακοινώθηκε ότι η σειρά αγοράστηκε από διανομείς των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Ισπανίας. Για τα Εσθονικά Βραβεία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (EFTA) 2019, οι Πόρνες προτάθηκαν σε τρεις κατηγορίες: Καλύτερης Τηλεοπτικής Σειράς, Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας (Μερλ Πάλμιστε) και Καλύτερου Σεναρίου (Μαρτ Σάντερ). Κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Τηλεοπτικής Σειρά του 2018. Τον Σεπτέμβριο του 2019, η αμερικανική κινηματογραφική και τηλεοπτική τοποθεσία WeAreCult δημοσίευσε μια θετική κριτική για τη σειρά, προβλέποντας ότι «θα μπορούσε να κερδίσει τους ακόλουθους του Downton Abbey λόγω των παγίδων της περιόδου και της συναρπαστικής δραματικής σειράς». Η δεύτερη σεζόν Ο Πόλεμος των Γυναικών κυκλοφόρησε στο Go3 τον Νοέμβριο του 2020.
Η συλλογή διηγημάτων του Σάντερ Τρομακτικά παραμύθια (με εικονογραφήσεις συγγραφέα) βγήκε στα βιβλιοπωλεία την 1η Μαΐου 2019 και τερμάτισε την πρώτη εβδομάδα ως το #5 της λίστας με τις καλύτερες πωλήσεις, παραμένοντας στη λίστα με τα δέκα βιβλία με τις περισσότερες πωλήσεις για πέντε εβδομάδες. Σύντομα μετατράπηκε σε ταινία μεγάλου μήκους, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 13 Δεκεμβρίου 2019. Το τρίτο βιβλίο της σειράς Οι Πόρνες - κυκλοφόρησε στις 14 Δεκεμβρίου 2019. Τα διεθνή δικαιώματα για την τριλογία του μυθιστορήματος έχουν αποκτηθεί από τον σκανδιναβικό κολοσσό των μέσων ενημέρωσης Bonnier Group. Η πρώτη που θα δημοσιεύσει τη μετάφραση θα είναι η παλαιότερη και μεγαλύτερη φινλανδική εκδοτική εταιρεία, η WSOY, στις αρχές του 2022.
Η πρώτη ατομική έκθεση του Σάντερ πραγματοποιήθηκε στο Ταλίν τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2008 και ακολούθησαν παρόμοιες εκθέσεις το 2009 και το 2010. Άνοιξε τη δική του γκαλερί τέχνης το 2007 στο κέντρο του Ταλίν. Το 2012, η γκαλερί τέχνης του Σάντερ ενεπλάκη σε μια υπόθεση που αφορούσε πλαστογραφίες. Απαγγέλθηκαν κατηγορίες εναντίον ενός από τους βοηθούς, που εργάζονταν στη γκαλερί. Στις 21 Δεκεμβρίου 2012, η έκθεσή του Appocalypse Formula άνοιξε στο Ταλίν. Είχε επίσης ατομικές εκθέσεις στη Μόσχα και στην Αγία Πετρούπολη. Ο πίνακας του Αστικός Κυνηγός έφτασε στους τελικούς του 10ου Ετήσιου ARC Salon (2013-2014), του μεγαλύτερου και πιο διάσημου διαγωνισμού στον δυτικό κόσμο για ρεαλιστές καλλιτέχνες. Το έργο ζωγραφικής Αξιωματικός των Ναπολεόντειων Πολέμων ήταν ο φιναλίστ του 14ου Salon (2019).
Προσωπική ζωή
Ως έφηβος ο Σάντερ ενδιαφέρθηκε για την καθολική πίστη και βαφτίστηκε. Το βαπτιστικό του όνομα είναι Μάρτιν Λοράν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εσθονοί ζωγράφοι Κατηγορία:Εσθονοί καλλιτέχνες Κατηγορία:Εσθονοί συγγραφείς Κατηγορία:Εσθονοί σκηνοθέτες κινηματογράφου Κατηγορία:Εσθονοί ηθοποιοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αμερικανικό Ναζιστικό Κόμμα
Το Aμερικανικό Nαζιστικό κόμμα (ANP) είναι ακροδεξιό αμερικανικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε από τον Τζορτζ Λίνκολν Ρόκγουελ. Η έδρα του βρίσκεται στο Άρλιγκτον της Βιρτζίνιας. Ο Ρόκγουελ ίδρυσε την οργάνωση με το όνομα Παγκόσμια Ένωση Ελεύθερων Επιχειρηματικών Εθνικών Σοσιαλιστών (WUFENS), αλλά μετονομάστηκε σε Αμερικανικό Ναζιστικό Κόμμα το 1960. Το κόμμα βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στα ιδανικά και τις πολιτικές του ναζιστικού κόμματος του Αδόλφου Χίτλερ στη Γερμανία και την διατήρηση της λευκής φυλής. To κόμμα εξέδιδε το πολιτικό περιοδικό Stormtrooper, εμπνευσμένο από τις ειδικές στρατιωτικές μονάδες της Γερμανίας κατά τον Α Παγκόσμιο πόλεμο.
Λίγο μετά τη δολοφονία του Ρόκγουελ το 1967, το κόμμα διαλύθηκε και από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, υπήρξαν ορισμένες μικρές ομάδες που χρησιμοποίησαν το όνομα «Αμερικανικό Ναζιστικό Κόμμα». Μετά την δολοφονία του Ρόκγουελ, τα ηνία του κόμματος ανέλαβε ο Matt Koehl, ενώ το 1974 επήλθε η διάσπαση του κόμματος και δημιουργήθηκε το National Alliance από τον William Luther Pierce. To κόμμα έχει αναλάβει από το 2014, ο Rocky J. Suhayda.
Επιθέσεις
Στις 3 Νοεμβρίου 1979, μερικά μέλη του Αμερικανικού Ναζιστικού Κόμματος και μιας ομάδας της Κου Κλουξ Κλαν επιτέθηκαν σε διαδήλωση διαμαρτυρίας του Κομμουνιστικού Κόμματος στο Γκρίνσμπορο (Greensboro) της Βόρειας Καρολίνας. Πυροβόλησαν και σκότωσαν πέντε πολίτες και τραυμάτισαν άλλους 11. Από τη διενεργηθείσα δικαστική έρευνα αποκαλύφθηκε ότι ο επικεφαλής της επίθεσης ήταν ο Έντουαρντ Ντόζον, μέλος της Κλαν και πληροφοριοδότης της Αστυνομίας. Η ανάκριση έδειξε την εμπλοκή σαράντα μελών της Κλαν και ναζιστών στην επίθεση. Δεκάξι συνελήφθησαν και έξι οδηγήθηκαν σε δίκη. Αθωώθηκαν όλοι από δικαστήριο που το αποτελούσαν μόνο λευκοί ένορκοι. Το νομικό σκέλος της υπόθεσης έληξε με αγωγή που υπέβαλαν οι συγγενείς των θυμάτων κατά των μελών της Κλαν. Οι δύο πλευρές συμβιβάσθηκαν στα 300.000 δολάρια. Οι πυροβολισμοί έγιναν γνωστοί ως σφαγή στο Γκρίνσμπορο. Για το περιστατικό γυρίστηκε το ντοκιμαντέρ, Greensboro: Closer to the Truth (2007).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νεοναζισμός Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κατηγορία:Ακροδεξιά Κατηγορία:Αντισημιτισμός Κατηγορία:Ρατσισμός Κατηγορία:Αντικομμουνισμός
Χριστόφορος Καστάνης
Ο Χριστόφορος Πλάτωνος Καστάνης (1814-1866) ήταν Έλληνας Οθωμανός υπήκοος, ακαδημαϊκός, συγγραφέας και κλασικιστής. Γεννήθηκε στα Λιβάδια Χίου την 1η Απριλίου 1814 και έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. To 1851 δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο ο Έλληνας εξόριστος (The Greek exile), στην οποία αφηγείται πως κατάφερε να γλιτώσει κατά τη Σφαγή της Χίου, την περίοδο της αιχμαλωσίας του καθώς και τη μετανάστευσή του στην Αμερική.
Προσωπική ζωή
Ο Καστάνης ήταν ένα από τα οκτώ παιδιά μιας εύπορης οικογένειας της Χίου. ‘Ελαβε ιδιωτική εκπαίδευση και ένας από τους δασκάλους του ήταν μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Το 1822 κατά τη Σφαγή της Χίου αιχμαλωτίστηκε και πουλήθηκε ως σκλάβος. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του εξαναγκάστηκε να ασπαστεί τον Ισλαμισμό. Σύμφωνα με την αυτοβιογραφία του, ο Καστάνης κατάφερε να δραπετεύσει και να επανενωθεί με τη μητέρα του. Τελικά διέφυγαν μέσω ενός κεφαλλονίτικου πλοίου και συναντήθηκαν στο Ναύπλιο με εκπροσώπους της αμερικανικής επιτροπής βοήθειας για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης στην Ελλάδα. Ο Αμερικάνος πολέμιος της δουλείας στις Η.Π.Α και φιλέλληνας Σάμιουελ Γκρίντλεϊ Χάου υποστήριξε τη μετανάστευσή του Καστάνη στις Η.Π.Α, όπως επίσης και των Γαρυφαλλιά Μιχάλβεη και Ιωάννη Καλλίβεργου Ζάχου. Κατά τον Καστάνη, εκείνη την περίοδο, 40 περίπου ορφανά Ελληνόπουλα μετανάστευσαν υπό παρόμοιες συνθήκες στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Αυτό επιβεβαιώνεται από ορισμένους σύγχρονους μελετητές, όπως η Gonda Van Steen και η Φωτεινή Τομαή, αν και αμφισβητείται η φύση της κατάστασης τους ως «ορφανά». Ο Καστάνης νυμφεύθηκε την Αμερικανίδα Rutha H. Clark στις 22 Οκτωβρίου 1844 στο Γούστερ Μασαχουσέτης (Worcester ΜΑ).Απεβίωσε το 1866 στις Η.Π.Α.
Σταδιοδρομία
Ο Καστάνης έφτασε στη Νέα Υόρκη το 1831. Διέμεινε στο οικοτροφείο αρρένων Mount Pleasant Classical Institute. Σπούδασε στο Γέηλ και στο Κολλέγιο Άμερστ. Το 1839 πραγματοποίησε μια περιοδεία όπου έδωσε διαλέξεις με κεντρικό θέμα την Ελληνική Ανεξαρτησία. Μεγάλο μέρος της βιβλιογραφίας του σχετίζεται με τον απελευθερωτικό αγώνα των Ελλήνων. Η εφημερίδα The Republic της Oυάσιγκτον D.C αναφέρει σχετικά με το βιβλίο του Oriental Amusing, Instructive, and Moral Literary Dialogues: Comprising the Love and Disappointment of a Turk of Rank in the City of Washington, το οποίο εκδόθηκε το 1849, ότι «αποτελεί το όχημα ,σε μορφή διαλόγου, το οποίο απηχεί μέσω των απόψεων που εκφράζει ο συγγραφέας του, τη θετικά διακείμενη στάση της Ελλάδος και της Τουρκίας απέναντι στις αρχές του Ρεπουμπλικανισμού. Καθώς επίσης αναλύονται κάποια φιλολογικά ερωτήματα με απώτερο σκοπό να αποδειχθεί ότι οι σύγχρονοι Έλληνες προφέρουν τη γλώσσα τους όπως οι αρχαίοι πρόγονοί τους».
Δημοσιευμένα έργα
Κατηγορία:Έλληνες σκλάβοι Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Μετανάστευση στις Ηνωμένες Πολιτείες Κατηγορία:Ορφανά του Αγώνα
Μανδριά Ικαρίας
Τα Μανδριά είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 70 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Νάνουρας Ικαρίας
Ο Νάνουρας είναι οικισμός στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει 3 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Νικόλαος Κοντολέων
Ο Νικόλαος Κοντολέων (1910-1975) ήταν Έλληνας αρχαιολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βίος
Ο Νικόλαος Κοντολέων γεννήθηκε το 1910 στη Χίο. Χάρη στο κληροδότημα του Σταμάτη Πρωΐου σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1932 έγινε αριστοβάθμιος πτυχιούχος και το 1933 εισήχθη κατοπιν εξετάσεων στην αρχαιολογική υπηρεσία. Μέχρι το 1938 υπηρέτησε στις Κυκλάδες και τότε έλαβε υποτροφία από το Γερμανικό κράτος και σπούδασε στην Κολωνία και στο Μόναχο. Ως επιμελητής και έφορος αρχιοτήτων στις Κυκλάδες και στο Ανατολικό Αιγαίο, συνέβαλε στην οργάνωση αρχαιολογικών μουσείων, όπως στην Τήνο και τη Νάξο.
Το 1953 εξελέγη τακτικός εταίρος του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, το 1956 τακτικός καθηγητής της Έδρας Αρχαιολογίας Β και δύο φορές κοσμήτορας (1964-1965 και 1974-1975). Το 1967 αναγορεύθηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Μονπελιέ.
Αερόστατο παρατήρησης
thumb|Βρετανικό αερόστατο παρατήρησης του 1908, χαρακτηριστικό των αεροστάτων παρατήρησης πριν τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Τα αερόστατα παρατήρησης είναι τύπος αεροστάτων που λειτουργούν ως εναέριες πλατφόρμες συλλογής πληροφοριών και παρατήρησης του πυροβολικού. Η χρήση αεροστάτων παρατήρησης ξεκίνησε στους Πολέμους της Γαλλικής Επανάστασης, φτάνοντας στο αποκορύφωμα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ενώ πλέον έχουν περιορισμένη χρήση.
Ιστορικά, τα αερόστατα παρατήρησης ήταν φουσκωμένα με υδρογόνο. Τα αερόστατα είχαν καλύμματα από ύφασμα φουσκωμένα με αέριο υδρογόνο, του οποίου η εύφλεκτη φύση οδήγησε στην καταστροφή πολλών εξ αυτών. Οι παρατηρητές που χρησιμοποιούσαν αυτά τα αερόστατα έπρεπε συχνά να χρησιμοποιήσουν αλεξίπτωτο για να εγκαταλείψουν το αερόστατο, όταν αυτό δεχόταν επίθεση. Για να αποφύγουν τις τυχόν εύφλεκτες συνέπειες, τα αερόστατα μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, φούσκωναν συχνά με τη χρήση μη εύφλεκτου ηλίου.
Κατά κανόνα, τα αερόστατα ήταν προσδεμένα με ένα συρματόσχοινο συνδεδεμένο σε ένα βαρούλκο το οποίο άφηνε τον σάκο αερίου στο επιθυμητό ύψος (συνήθως 1.000-1.500 μέτρα) και το ανακτούσε στο τέλος της επιχείρησης παρατήρησης.
Ιστορία
thumb|left|Στη [[Μάχη του Φλερύς (1794)|μάχη του Φλερύς, στις 26 Ιουνίου 1794, πραγματοποιήθηκε η πρώτη στρατιωτική χρήση αεροσκάφους (L'Entreprenant).]]
thumb|Γερμανικό αερόστατο τύπου Parseval-Siegsfeld στο [[Εκουανκούρ (Σεπτέμβριος 1916). Η μπροστινή «ουρά» γεμίζει αυτόματα με αέρα μέσω ενός ανοίγματος.]] thumb|Αερόστατο χαρταετός τύπου Caquot των Συμμάχων κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου
Ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν το σημείο κορύφωσης για τη στρατιωτική χρήση αεροστάτων παρατήρησης, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό και από τις δύο πλευρές. Το πυροβολικό είχε φτάσει στο σημείο όπου είχε τη δυνατότητα να εμπλέκεται με στόχους πέρα από το οπτικό πεδίο ενός επίγειου παρατηρητή. Η τοποθέτηση παρατηρητών πυροβολικού σε αερόστατα, στις περισσότερες περιπτώσεις λίγα χιλιόμετρα πίσω από τις γραμμές του μετώπου και σε υψόμετρο, τους επέτρεπε να έχουν επαφή με στόχους σε μεγαλύτερη εμβέλεια από ότι είχαν από το έδαφος. Αυτό έδωσε την δυνατότητα στο πυροβολικό να αποκτήσει πλεονέκτημα λόγω της αυξημένης εμβέλειας του.
Λόγω της σημασίας τους ως πλατφόρμες παρατήρησης, τα αερόστατα υπερασπιζόταν από αντιαεροπορικό οπλισμό, συμπλέγματα πολυβόλων για άμυνα χαμηλού υψομέτρου και μαχητικά αεροσκάφη που πραγματοποιούσαν περιπολίες. Η επίθεση σε αερόστατο ήταν ριψοκίνδυνο εγχείρημα και ορισμένοι πιλότοι απολάμβαναν την πρόκληση. Στους πλέον επιτυχημένους περιλαμβανόταν ο Βέλγος Βίλλυ Κόπενς, ο Γερμανός Φρίντριχ Ρίττερ φον Ροτ, ο Αμερικανός Φρανκ Λιουκ και οι Γάλλοι Λέον Μπουρζάντ, Μισέλ Κουαφάρ και Μωρίς Μπουαγιώ. Πολλοί έμπειροι πιλότοι πρόσεχαν ώστε να μη βρεθούν σε υψόμετρο κάτω από 300 μέτρα (1.000) πόδια ώστε να αποφύγουν την έκθεση σε αντιαεροπορικό οπλισμό και πολυβόλα.
Τα πληρώματα παρατήρησης στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν τα πρώτα που χρησιμοποίησαν αλεξίπτωτα, πολύ πριν από τους πιλότους αεροσκαφών σταθερών πτερύγων. Τα αλεξίπτωτα αυτά ήταν πρωτόγονης μορφής, όπου το κύριο μέρος τους βρισκόταν σε σάκο που κρεμόταν από το αερόστατο, και ο κυβερνήτης φορούσε μόνο μια ιπποσκευή σώματος γύρω από τη μέση του. Υπήρχαν σχοινιά που συνέδεαν την ιπποσκευή με το κύριο τμήμα του αλεξίπτωτου στον σάκο. Όταν ο αεροστατιστής πραγματοποιούσε άλμα, το κύριο μέρος του αλεξιπτώτου έλκονταν από τον σάκο. Πρώτα έβγαιναν τα σχοινιά του καλύμματος και έπειτα το κυρίως κάλυμμα. Αυτός ο τύπος αλεξιπτώτων υιοθετήθηκε αρχικά από τους Γερμανούς και μεταγενέστερα από τους Βρετανούς και τους Γάλλους για τα πληρώματα των αεροστάτων παρατήρησης τους.
Τα αερόστατα χαρταετοί άρχισαν να χρησιμοποιούνται στη θάλασσα για ανθυποβρυχιακούς σκοπούς προς τα τέλη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα αερόστατα παρατήρησης έπαιξαν επίσης σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Για παράδειγμα, στην Επιχείρηση Μόγκουλ χρησιμοποιήθηκαν αερόστατα παρατήρησης μεγάλου υψομέτρου για την παρακολούθηση των πυρηνικών δοκιμών των Σοβιετικών. Ωστόσο, τα βαρύτερα από τον αέρα αεροσκάφη πραγματοποιούσαν πλέον τις περισσότερες επιχειρήσεις. Αερόστατα χρησιμοποιήθηκαν από τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και του συνασπισμού στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.
Η φράση "The balloon's going up!" («Το αερόστατο απογειώνεται!») ως έκφραση για επικείμενη μάχη προέρχεται από το γεγονός πως η απογείωση ενός αεροστάτου παρατήρησης κατά πάσα πιθανότητα σηματοδοτούσε την προετοιμασία βομβαρδισμού για τον επιτιθέμενο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αερόστατα Κατηγορία:Αναγνωριστικά αεροσκάφη
Προφήτης Ηλίας Ικαρίας
Ο Προφήτης Ηλίας είναι χωριό στην Ικαρία. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ικαρίας της Περιφερειακής Ενότητας Ικαρίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2021, έχει 164 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Ικαρίας Κατηγορία:Δήμος Ικαρίας
Μαφία του Σικάγου
Η Μαφία του Σικάγο (αγγλικά: Chicago Outfit) είναι εγκληματική οργάνωση στο Σικάγο στην πολιτεία των ΗΠΑ Ιλλινόις. Ιδρύθηκε το 1910 και αναπτύχθηκε κατά την διάρκεια της Ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η μαφία του Σικάγου ανέβηκε στην εξουσία τη δεκαετία του 1920 υπό τον έλεγχο του Τζόνι Τόριο και του Αλ Καπόνε και η περίοδος σημαδεύτηκε από αιματηρούς πολέμους συμμοριών για τον έλεγχο της διανομής παράνομου αλκοόλ κατά τη διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης. Έκτοτε, έχει εμπλακεί σε ένα ευρύ φάσμα εγκληματικών δραστηριοτήτων, όπως τοκογλυφία, παράνομο τζόγο, πορνεία, εκβιασμό, πολιτική διαφθορά και δολοφονίες. Ο Καπόνε καταδικάστηκε για φοροδιαφυγή το 1931 και την μαφία διηύθυνε στη συνέχεια ο Πωλ Ρίκα. Μοιράστηκε την εξουσία με τον Τόνι Ακάρντο από το 1943 μέχρι το θάνατό του το 1972. Ο Ακάρντο έγινε η μοναδική δύναμη στη μαφία μετά το θάνατο του Ρίκα και ήταν ένα από τα μακροβιότερα αφεντικά όλων των εποχών μετά το θάνατό του το 1992.
Αν και ποτέ δεν είχε το πλήρες μονοπώλιο του οργανωμένου εγκλήματος στο Σικάγο, η μαφία του Σικάγου ήταν εδώ και πολύ καιρό η πιο ισχυρή, βίαιη και μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση στο Σικάγο και στις Μεσοδυτικές περιοχές γενικότερα. Σε αντίθεση με άλλες συμμορίες της μαφίας, όπως οι πέντε οικογένειες της Νέας Υόρκης, η οργάνωση του Σικάγου ήταν μια ενοποιημένη συμμορία από την ίδρυση της. Η επιρροή της στο αποκορύφωμά της εκτεινόταν μέχρι την Καλιφόρνια, τη Φλόριντα και τη Νεβάδα και συνεχίζει να λειτουργεί σε όλες τις Μεσοδυτικές Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Φλόριντα, καθώς και στο Λας Βέγκας και σε άλλα μέρη των Νοτιοδυτικών Ηνωμένων Πολιτειών. Ωστόσο η αυξημένη προσοχή της επιβολής του νόμου και η γενική φθορά οδήγησαν στη σταδιακή παρακμή της από τα τέλη του 20ου αιώνα, αν και συνεχίζει να είναι μία από τις σημαντικότερες και πιο δραστήριες ομάδες οργανωμένου εγκλήματος στη μητροπολιτική περιοχή του Σικάγο και στην περιοχή των Μεσοδυτικών Πολιτειών.
Προέλευση
Τα πρώτα χρόνια του οργανωμένου εγκλήματος στο Σικάγο, στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα, σημαδεύτηκαν από τη διαίρεση διαφόρων συμμοριών του δρόμου που έλεγχαν τη Νότια Πλευρά (South Side) και τη Βόρεια Πλευρά (North Side), καθώς και τις οργανώσεις της Μικρής Ιταλίας. Τα μετέπειτα χρόνια, η μαφία του Σικάγου αποτελούνταν από διάφορες συμμορίες του δρόμου που έλεγχαν διαφορετικές περιοχές γύρω από το Σικάγο, συμπεριλαμβανομένων των Έλμγουντ Παρκ Μέλροουζ Παρκ, Σικάγο Χέιτς, οδού Ρας, Γκραντ Άβενιου και Τσάιναταουν.
Ο Μπιγκ Τζιμ Κολοσίμο συγκέντρωσε τον έλεγχο στις αρχές του 20ου αιώνα. Ο Κολοσίμο γεννήμενος στην Καλαβρία της Ιταλίας το 1878, μετανάστευσε στο Σικάγο το 1895, όπου καθιερώθηκε ως εγκληματίας. Μέχρι το 1909, με τη βοήθεια του Τζόνι Τόριο από τη Νέα Υόρκη στο Σικάγο, ήταν αρκετά επιτυχημένος ώστε να πάρει μεγάλο μερίδιο από την εγκληματική δραστηριότητα της οργάνωσης Black Hand. Ο Κολοσίμο, επίσης «καλλιέργησε βαθιές πολιτικές διασυνδέσεις» αφού «υπηρέτησε ως λοχαγός στην οργάνωση της First Ward Alderman Couglin and Kenna, και αργότερα έγινε εισπράκτορας παράνομων κερδών και διανομέας δωροδοκιών στην επαρχιακή περιφέρεια Λέβι, η οποία του παρείχε γενική πολιτική προστασία».
Ποτοαπαγόρευση και Αλ Καπόνε
Το 1919, ο Καπόνε έφυγε επίσης από τη Νέα Υόρκη για το Σικάγο μετά από πρόσκληση του Τόριο. Ο Καπόνε ξεκίνησε στο Σικάγο ως λογιστής σε έναν οίκο ανοχής, όπου προσβλήθηκε από σύφιλη. Η έγκαιρη θεραπεία πιθανότατα θα μπορούσε να είχε εξαλείψει τη λοίμωξη, αλλά προφανώς δεν αναζήτησε ποτέ θεραπεία.
Με την έναρξη της ποτοαπαγόρευσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, το νέο αφεντικό της μαφίας Τζόνι Τόριο και ο υπαρχηγός του Αλ Καπόνε είδαν την ευκαιρία να βγάλουν χρήματα και να επεκτείνουν περαιτέρω την εγκληματική τους αυτοκρατορία εκβιάζοντας μικρές επιχειρήσεις. Με τον Καπόνε να αναλαμβάνει τον ρόλο ενός πραγματικού επιχειρηματία και συνεργάτη του ιδιοκτήτη, η μαφία είχε έναν νόμιμο τρόπο να αντλεί τα χρήματά της, γεγονός που απέτρεψε την ενοχοποίηση και την αυξήμενη προσοχή από τις αρχές επιβολής του νόμου.
Ο Τόριο ήταν επικεφαλής μιας ουσιαστικά ιταλικής ομάδας οργανωμένου εγκλήματος που ήταν η μεγαλύτερη στην πόλη, με τον Καπόνε ως το δεξί του χέρι. Ήταν επιφυλακτικός μήπως παρασυρθεί σε πολέμους συμμοριών και προσπάθησε να διαπραγματευτεί συμφωνίες για τις περιοχές μεταξύ αντίπαλων εγκληματικών ομάδων. Η μικρότερη συμμορία της Νότιας Πλευράς με επικεφαλής τον Ντιν Ο'Μπάνιον ήταν μικτής εθνότητας και δέχθηκε πίεση από τους αδελφούς Τζένα που ήταν σύμμαχοι με τον Τόριο. Ο Ο'Μπάνιον διαπίστωσε ότι ο Τόριο δεν ήταν χρήσιμος με την καταπάτηση των Τζένα στη Βόρεια Πλευρά, παρά τις αξιώσεις του ότι ήταν ένας διακανονιστής διαφορών. Τα «τρομερά» αδέρφια Τζένα, όπως ήταν γνωστοί (Πίτερ, Τζέιμς, Άντζελο, Τόνι, Σαμ και Μάικ), ήταν γνωστοί για την σκληρότητά τους και την ασυγκράτητη διάθεσή τους. Σε ένα μοιραίο βήμα, ο Τόριο είτε κανόνισε είτε αποδέχτηκε τη δολοφονία του Ο'Μπάνιον στο ανθοπωλείο του στις 10 Νοεμβρίου 1924. Αυτό τοποθέτησε τον Χάιμι Γουέις επικεφαλής της συμμορίας, με την υποστήριξη του Βίνσεντ Ντρούτσι και του Μπαγκς Μοράν. Ο Γουές ήταν στενός φίλος του Ο'Μπάνιον και η συμμορία της Νότιας Πλευράς έθεσε ως προτεραιότητα την εκδίκηση των δολοφόνων του.
Στα τέλη του 1924, η συμμορία Τόριο-Καπόνε είχε μεταξύ 300-400 μέλη, ενώ η συμμορία της Νότιας Πλευράς μπορούσε να υπολογίζει σε περίπου 200 άντρες.
Τον Ιανουάριο του 1925, ο Καπόνε δέχτηκε ενέδρα, αφήνοντάς τον να τραυματιστεί. Δώδεκα μέρες αργότερα, στις 24 Ιανουαρίου, ο Τόριο επέστρεφε από ψώνια με τη σύζυγό του Άννα, όταν πυροβολήθηκε πολλές φορές. Μετά την ανάρρωσή του, ουσιαστικά παραιτήθηκε και παρέδωσε τον έλεγχο στον Καπόνε, ηλικίας 26 ετών, ο οποίος έγινε το νέο αφεντικό μιας οργάνωσης που περιλάμβανε παράνομα ζυθοποιεία και ένα δίκτυο μεταφορών που έφτανε στον Καναδά, με πολιτική προστασία και προστασία από την επιβολή του νόμου. Ο Τόριο που επηρέασε σε μεγάλο βαθμό το σύγχρονο οργανωμένο έγκλημα, αποσύρθηκε στη Νέα Υόρκη και ενήργησε ως σύμβουλος της μαφίας της Νέας Υόρκης βοηθώντας στη δημιουργία της διαβόητης «Επιτροπής». Με τη σειρά του, ο Καπόνε μπόρεσε να χρησιμοποιήσει περισσότερη βία για να αυξήσει τα έσοδα του. Ένα κατάστημα που αρνιόταν να αγοράσει ποτό από αυτόν συχνά ανατινάζονταν και 100 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε τέτοιες βομβιστικές ενέργειες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920.