cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πετρελαιοκηλίδα του Exxon Valdez
Έξοδα δικαστικών διαφορών και καθαρισμού
Τον Οκτώβριο του 1989, η Exxon άσκησε αγωγή εναντίον της πολιτείας της Αλάσκας, ισχυριζόμενη ότι το κράτος παρενέβη στις προσπάθειες της Exxon να καθαρίσει τη διαρροή αρνούμενη να εγκρίνει τη χρήση χημικών διασποράς μέχρι το βράδυ της 26ης Μαρτίου. Το κράτος της Αλάσκας αμφισβήτησε αυτόν τον ισχυρισμό, δηλώνοντας ότι υπήρχε μια μακροχρόνια συμφωνία για να επιτρέπεται η χρήση διασκορπιστικών υλικών για τον καθαρισμό των διαρροών, επομένως η Exxon δεν απαιτούσε άδεια για τη χρήση τους και ότι, στην πραγματικότητα, η Exxon δεν είχε αρκετό διασκορπιστικό υλικό για να διαχειριστεί αποτελεσματικά μια διαρροή του μεγέθους που δημιουργήθηκε από το Exxon Valdez.
Η Exxon υπέβαλε αξιώσεις τον Οκτώβριο του 1990 εναντίον της Ακτοφυλακής, ζητώντας να αποζημιωθεί για έξοδα εκκαθάρισης και αποζημιώσεις που καταβλήθηκαν σε ενάγοντες από τυχόν αγωγές που είχαν κατατεθεί από την Πολιτεία της Αλάσκας ή την ομοσπονδιακή κυβέρνηση κατά της Exxon. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η Ακτοφυλακή ήταν «εν όλω ή εν μέρει υπεύθυνη» για τη διαρροή, επειδή είχαν χορηγήσει ναυτικές άδειες στο πλήρωμα του Exxon Valdez και επειδή είχαν δώσει στο πλοίο άδεια να εγκαταλείψει τακτικές ναυτιλιακές ζώνες για να αποφύγει τον πάγο. Επανέλαβαν επίσης τον ισχυρισμό ότι η Ακτοφυλακή καθυστέρησε τον καθαρισμό αρνούμενη να δώσει άδεια για άμεση χρήση χημικών διασκορπιστικών.
Επίσης, το 1991, η Exxon έκανε έναν μυστικό, ξεχωριστό οικονομικό διακανονισμό αποζημιώσεων με μια ομάδα παραγωγών θαλασσινών και όταν ήρθε στο φως, ο δικαστής Χόλαντ αποφάσισε ότι η Exxon έπρεπε να είχε πει στην δικαστική επιτροπή από την αρχή ότι είχε ήδη υπάρξει συμφωνία, έτσι ώστε η δικαστική επιτροπή θα ήξερε ακριβώς πόσο θα έπρεπε να πληρώσει η Exxon για την επίδραση της καταστροφής στη βιομηχανία θαλασσινών της Αλάσκας. Η συμφωνία χορήγησε 63,75 εκατομμύρια δολάρια στον οργανισμό Seattle Seven, αλλά όριζε ότι οι εταιρείες θαλασσινών θα έπρεπε να επιστρέψουν σχεδόν όλες τις αποζημιώσεις που επιβλήθηκαν σε άλλες αστικές διαδικασίες. Η ποινική αποζημίωση ύψους 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων απονεμήθηκε αργότερα, και το μερίδιο του Seattle Seven θα μπορούσε να ήταν τόσο υψηλό όσο 750 εκατομμύρια δολάρια αν είχε κρατηθεί η ρήτρα αποζημίωσης. Άλλοι ενάγοντες έχουν αντιταχθεί σε αυτήν τη μυστική ρύθμιση.
Στην περίπτωση της υπόθεσης Exxon εναντίον Baker, μια δικαστική επιτροπή του Άνκορατζ έδωσε 287 εκατομμύρια δολάρια για πραγματικές αποζημιώσεις και 5 δισεκατομμύρια δολάρια για άλλες αποζημίωσεις. Για να προστατευτεί σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί η απόφαση, η Exxon έλαβε πιστωτικό όριο 4,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων από την JP Morgan & Co., η οποία δημιούργησε το πρώτο σύγχρονο συμβόλαιο ανταλλαγής χρεοκοπίας, ώστε να μην χρειαστεί να κρατήσει τόσα χρήματα στο αποθεματικό έναντι του κινδύνου της Exxon.
Εν τω μεταξύ, η Exxon άσκησε έφεση στην απόφαση, και το 9ο Εφετείο διέταξε τον δικαστή του δικαστηρίου, Ράσελ Χόλαντ, να μειώσει τις ποινικές αποζημιώσεις. Στις 6 Δεκεμβρίου 2002, ο Χόλαντ ανακοίνωσε ότι είχε μειώσει τις ζημίες σε 4 δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία κατέληξε ότι δικαιολογούνται από τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης και δεν ήταν υπερβολικά. Η Exxon άσκησε εκ νέου έφεση και η υπόθεση επέστρεψε στον Χόλαντ για επανεξέταση ενόψει πρόσφατης απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου σε παρόμοια υπόθεση. Ο Χόλαντ αύξησε τις ποινικές ζημιές στα 4,5 δισεκατομμύρια δολάρια, συν τους τόκους.
Μετά από περισσότερες προσφυγές, τον Δεκέμβριο του 2006 η αποζημίωση μειώθηκε στα 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια. Το Εφετείο παρέθεσε πρόσφατες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου σχετικά με όρια αποζημίωσης.
Η Exxon έκανε ξανά ένσταση. Στις 23 Μαΐου 2007, το Εφετείο απέρριψε το αίτημα της ExxonMobil για τρίτη ακρόαση και αφέθηκε να αποφανθεί ότι η Exxon χρωστάει 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια σε αποζημίωσεις. Στη συνέχεια, η Exxon προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο συμφώνησε να ακούσει την υπόθεση. Στις 27 Φεβρουαρίου 2008, το Ανώτατο Δικαστήριο άκουσε τα προφορικά επιχειρήματα. Ο δικαστής Σάμουελ Αλίτο, ο οποίος τότε είχε στην κατοχή του 100.000 έως 250.000 δολάρια μετοχές της Exxon, αποσύρθηκε από την υπόθεση. Σε απόφαση που εκδόθηκε στις 25 Ιουνίου 2008, από τον δικαστή Ντέιβιντ Σούτερ, το δικαστήριο άφησε την αγωγή 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων και παρέπεμψε την υπόθεση στο κατώτερο δικαστήριο, διαπιστώνοντας ότι οι ζημίες ήταν υπερβολικές σε σχέση με το θαλάσσιο κοινό δίκαιο. Οι ενέργειες της Exxon θεωρήθηκαν «χειρότερες από αμέλεια, αλλά λιγότερο από κακόβουλες». Οι ποινικές ζημίες μειώθηκαν περαιτέρω στο ποσό των 507,5 εκατομμυρίων δολαρίων. Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν ότι η θαλάσσια ποινική αποζημίωση δεν πρέπει να υπερβαίνει τις αντισταθμιστικές αποζημιώσεις, που υποστηρίζονται από ένα προηγούμενο που χρονολογείται από το 1818. Η Δικαστική Επιτροπή της Γερουσίας με επικεφαλής τον πρόεδρο Πάτρικ Τζ. Λέιχι έχει κατηγορήσει την απόφαση ως «ένα άλλο σε μια γραμμή υποθέσεων στις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο έχει παραπλανήσει την πρόθεση του Κογκρέσου να ωφελήσει τις μεγάλες εταιρείες.»
Η επίσημη θέση της Exxon ήταν ότι οι ποινικές ζημίες άνω των 25 εκατομμυρίων δολαρίων δεν δικαιολογούνταν επειδή η διαρροή προήλθε από ατύχημα και επειδή η Exxon ξόδεψε περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια για τον καθαρισμό της διαρροής και άλλα 1 δισεκατομμύριο δολάρια για την επίλυση σχετικών αστικών και ποινικών κατηγοριών. Οι δικηγόροι των εναγόντων ισχυρίστηκαν ότι η Exxon φέρει την ευθύνη για το ατύχημα επειδή η εταιρεία «έβαλε έναν μεθυσμένο υπεύθυνο για ένα δεξαμενόπλοιο στον πορθμό Πρίγκιπα Ουίλιαμ Σάουντ». Η Exxon ανέκτησε σημαντικό μέρος του καθαρισμού και των νομικών εξόδων μέσω ασφαλιστικών απαιτήσεων που σχετίζονται με τη προσκρούση του Exxon Valdez.
Από τις 15 Δεκεμβρίου 2009, η Exxon είχε καταβάλει συνολικά 507,5 εκατομμύρια δολάρια σε χρηματικές αποζημιώσεις, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων αγωγής, καθώς και των τόκων, οι οποίες διανεμήθηκαν περαιτέρω σε χιλιάδες ενάγοντες.
Έκθεση ακτοφυλακής
Μια έκθεση του 1989 από το Εθνικό Κέντρο Ανταπόκρισης των ΗΠΑ στην Ακτοφυλακή συνοψίζει την υπόθεση και έκανε πολλές συστάσεις, συμπεριλαμβανομένου ότι ούτε η Exxon, η Εταιρεία Υπηρεσιών Αγωγών Alyeska, η Πολιτεία της Αλάσκας, ούτε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ήταν προετοιμασμένες για μια διαρροή αυτού του μεγέθους.
Νόμος για τη ρύπανση του πετρελαίου του 1990
Σε απάντηση στη διαρροή, το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών ψήφισε το νόμο περί πετρελαϊκής ρύπανσης του 1990 (OPA). Η νομοθεσία περιελάμβανε μια ρήτρα που απαγορεύει κάθε πλοίο που, μετά τις 22 Μαρτίου 1989, προκάλεσε πετρελαιοκηλίδα άνω των 1 εκατομμυρίου γαλλονιών ΗΠΑ σε οποιαδήποτε θαλάσσια περιοχή, να περνά από τον πορθμό Πρίγκιπας Ουίλιαμ Σάουντ.
Τον Απρίλιο του 1998, η Exxon υποστήριξε σε δικαστική προσφυγή κατά της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης ότι το πλοίο θα έπρεπε να του επιτραπεί να επιστρέψει στα ύδατα της Αλάσκας. Η Exxon ισχυρίστηκε ότι το OPA ήταν ουσιαστικά ένα νομοσχέδιο για την επίτευξη, ένος κανονισμού που απευθύνεται άδικα στη Exxon. Το 2002, το 9ο Εφετείο αποφάσισε εναντίον της Exxon. Από το 2002, η OPA είχε εμποδίσει την είσοδο 18 πλοίων στο πορθμό Πρίγκιπα Ουίλιαμ Σάουντ.
Η OPA έθεσε επίσης ένα χρονοδιάγραμμα για τη σταδιακή φάση ενός σχεδιασμού διπλού κύτους, παρέχοντας ένα επιπλέον στρώμα μεταξύ των δεξαμενών πετρελαίου και του ωκεανού. Ενώ μια διπλή γάστρα πιθανότατα δεν θα εμπόδιζε την καταστροφή του Exxon Valdez, μια μελέτη της Ακτοφυλακής υπολόγισε ότι θα είχε μειώσει την ποσότητα του πετρελαίου που χύθηκε κατά 60%.
Το δεξαμενόπλοιο Exxon Valdez ρυμουλκήθηκε στο Σαν Ντιέγκο, φτάνοντας στις 10 Ιουλίου. Οι επισκευές άρχισαν στις 30 Ιουλίου. Περίπου 1.600 τόνοι χάλυβα αφαιρέθηκαν και αντικαταστάθηκαν. Τον Ιούνιο του 1990, το δεξαμενόπλοιο, μετονομάστηκε σε Exxon Mediterranean, έφυγε από το λιμάνι μετά από 30 εκατομμύρια δολάρια επισκευών. Το 1993, ανήκε στη εταιρεία SeaRiver Maritime, όπου και ονομάστηκε σε S / R Mediterranean, και στη συνέχεια το 2005 ως Mediterranean. Το 2008 το πλοίο αγοράστηκε από μια εταιρεία του Χονγκ Κονγκ που το εκμεταλλεύτηκε, και το 2011 μετονομάστηκε σε Oriental Nicety. Τον Αύγουστο του 2012, παραδόθηκε στο Νταλιάν της Κίνας και διαλύθηκε.
Κανονισμοί της Αλάσκας
Μετά τη διαρροή, ο κυβερνήτης της Αλάσκας Στηβ Κάουρπερ εξέδωσε εκτελεστική εντολή που απαιτούσε από δύο ρυμουλκά να συνοδεύουν κάθε φορτωμένο δεξαμενόπλοιο από το Βάλντεζ μέσω του Πρίγκιπα Ουίλιαμ Σάουντ στην είσοδο του. Καθώς το σχέδιο εξελίχθηκε στη δεκαετία του 1990, ένα από τα δύο ρυμουλκά αντικαταστάθηκε από ένα όχημα συνοδείας απόστασης 210 ποδιών. Τα δεξαμενόπλοια στο Βάλντεζ δεν είναι πλέον μονού κύτους. Το Κογκρέσο θέσπισε νομοθεσία σύμφωνα με την οποία όλα τα δεξαμενόπλοια θα είχαν διπλό κύτος από το 2015.
Αντίκτυπος
Το 1991, μετά την κατάρρευση του τοπικού θαλάσσιου πληθυσμού (ιδιαίτερα τα μαλάκια, οι ρέγγα και φώκιες), η Chugach Alaska Corporation, υπέβαλε αίτηση για προστασία από την πτώχευση στο Κεφάλαιο 11. Από τότε έχει ανακάμψει.
Σύμφωνα με διάφορες μελέτες που χρηματοδοτήθηκαν από την πολιτεία της Αλάσκας, η διαρροή είχε βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα οικονομικά αποτελέσματα. Αυτά περιελάμβαναν την απώλεια αθλητικών εκδηλώσεων αναψυχής, την αλιεία, τον μειωμένο τουρισμό και μια εκτίμηση του αυτό που ονομάζουν οι οικονομολόγοι «αξία ύπαρξης», η οποία είναι η αξία για το κοινό ενός παρθένου μέρους όπως ο πρίγκιπας Ουίλιαμ Σάουντ.
Η οικονομία της πόλης της Κόρδοβας, της Αλάσκας επηρεάστηκε αρνητικά μετά τη διαρροή που κατέστρεψε τα αποθέματα σολομού και ρέγγας στην περιοχή. Το χωριό Τσενέγκα μετατράπηκε σε βάση έκτακτης ανάγκης και μέσο ενημέρωσης. Οι ντόπιοι χωρικοί έπρεπε να αντιμετωπίσουν τον τριπλασιασμό του πληθυσμού τους από 80 σε 250 κάτοικοι. Όταν ρωτήθηκαν πώς ένιωθαν για την κατάσταση, ένας σύμβουλος του χωριού σημείωσε ότι ήταν πολύ σοκαρισμένοι και απασχολημένοι για να έχουν κατάθλιψη. Άλλοι τόνισαν το ανθρώπινο κόστος να αφήνουν τα παιδιά χωρίς επίβλεψη, ενώ οι γονείς τους εργάζονταν για τον καθαρισμό. Πολλοί ιθαγενείς Αμερικανοί ανησυχούσαν ότι αφιερώθηκε πολύς χρόνος στην αλιεία και όχι αρκετός στη γη που υποστηρίζει το κυνήγι διαβίωσης.
Αντιδράσεις
Τον Δεκέμβριο του 1994, ένας αμερικανός δολοφόνησε τον εκτελεστικό σύμβουλο Μπουρσόν-Μαρστέλερ Τόμας Μόζερ, κατηγορώντας τον ότι «βοήθησε την Exxon να καθαρίσει τη δημόσια εικόνα της μετά το συμβάν του Exxon Valdez ».
Αυτοκρατορία του Άνγκορ
Η Αυτοκρατορία του Άνγκορ (Χμερ: អាណាចក្រអង្គរ: Ανακιά Άνγκκορ), επίσης γνωστή ως Αυτοκρατορία Χμερ (Χμερ: ចក្រភពខ្មែរ: Κιακρα'πουπ Κμαε ή អាណាចក្រខ្មែរ Ανακιά Κμαε) ήταν μια Ινδουιστική-Βουδιστική αυτοκρατορία στην Νοτιοανατολική Ασία. Η αυτοκρατορία, που προήλθε από τα πρώην βασίλεια Φουναν και Τσελνα, ανά περιόδους διοικούσε και/ή κυριαρχούσε επί του μεγαλύτερου μέρους της ηπειρωτικής Νοτιοανατολικής Ασίας και μερών της Νότιας Κίνας, εκτεινόμενη από την αιχμή της Χερσονήσου της Ινδοκίνας έως την σημερινής επαρχίας Γιουνάν στην Κίνα, και από το Βιετνάμ έως το Μιανμάρ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ασίας Κατηγορία:Ιστορία της Καμπότζης
Πριγκίπισσα Ελεονώρα των Αστουριών
Η Πριγκίπισσα Eλεονώρα των Αστουριών (ισπανικά: Leonor, Princesa de Asturias, γεννημένη στις 31 Οκτωβρίου 2005) είναι η μεγαλύτερη κόρη του Βασιλιά Φιλίππου ΣΤ΄ και της Βασίλισσας Λετίθια της Ισπανίας.
Η Ελεονώρα βρίσκεται στην πρώτη θέση της γραμμής διαδοχής του ισπανικού θρόνου. Σύμφωνα με το ισπανικό Σύνταγμα του 1978, έγινε διάδοχος μετά την άνοδο του πατέρα της στον θρόνο στις 19 Ιουνίου 2014, λαμβάνοντας τον επίσημο τίτλο της Πριγκίπισσας των Αστουριών και τους ιστορικούς τίτλους της Πριγκίπισσας της Χερόνας, της Πριγκίπισσας της Βιάνας, της Δούκισσας του Μοντμπλάνκ, της Κοντέσας της Σερβέρας και της Λαίδης του Μπαλαγέρ. Ταυτόχρονα, είναι πρόεδρος του Ιδρύματος Πριγκίπισσα των Αστουριών και του Ιδρύματος Πριγκίπισσα της Χερόνας. Η μικρότερη αδελφή της, Ινφάντα Σοφία, την ακολουθεί στη γραμμή διαδοχής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη 1:46 π.μ. στη Μαδρίτη στις 31 Οκτωβρίου 2005. Η γέννησή της ανακοινώθηκε από τη βασιλική οικογένεια στον Τύπο μέσω μηνύματος SMS.
Επίσης, της δόθηκε το πρόσθετο όνομα de Todos los Santos (των Αγίων Πάντων), που είναι παράδοση των Βουρβόνων. Νονοί της ήταν οι παππούδες της, ο Βασιλιάς Χουάν Κάρλος και η Βασίλισσα Σοφία.
Εάν η Ελεονώρα ανεβεί στον θρόνο, θα είναι η πρώτη βασίλισσα της Ισπανίας μετά την Ισαβέλλα Β΄.
Τίτλοι
Ο πλήρης τίτλος της είναι: Η Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Δόνια Ελεονώρα των Αγίων Πάντων των Βουρβόνων και Ορτίθ, Πριγκίπισσα των Αστουριών, Πριγκίπισσα της Χερόνας, Πριγκίπισσα της Βιάνας, Δούκισσα του Μοντμπλάνκ, Κοντέσα της Σερβέρας και Λαίδη του Μπαλαγέρ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων-Ισπανίας Κατηγορία:Ισπανική τάξη ευγενών Κατηγορία:Ισπανίδες Ινφάντας Κατηγορία:Πριγκίπισσες των Αστουριών Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Ισπανίας
Γλώσσα Οροκόλο
Η Οροκόλο είναι μια Διανεογουϊνεακή γλώσσα που ομιλείται στην Παπούα Νέα Γουινέα από περίπου 50.000 άτομα (2010).
Παραπομπές
Οροκολο
Βασιλική Αεροναυτική Εταιρεία
Σκοπός
Στους σκοπούς της Βασιλικής Αεροναυτικής Εταιρείας περιλαμβάνονται: η υποστήριξη και διατήρηση υψηλών επαγγελματικών προτύπων στην αεροδιαστημική πειθαρχία, η παροχή μοναδικής πηγής εξειδικευμένων πληροφοριών και τοπικών φόρουμ για την ανταλλαγή ιδεών και η εξάσκηση επιρροής στα ενδιαφέροντα της αεροδιαστημικής στο δημόσιο και τον βιομηχανικό τομέα.
Κλάδοι και παραρτήματα
Οι κλάδοι είναι τα περιφερειακά σώματα της Εταιρείας. Παρέχουν οφέλη για τα μέλη καθώς και μια παγκόσμια πλατφόρμα για τη διάδοση πληροφοριών της αεροδιαστημικής. Υπάρχουν κλάδοι σε αρκετές πόλεις του Ηνωμένου Βασιλείου αλλά και σε άλλες χώρες.
Τα παραρτήματα της Εταιρείας έχουν δημιουργηθεί σε χώρες και περιοχές που μπορούν να διατηρήσουν αρκετούς κλάδους. Τα παραρτήματα λειτουργούν με μεγάλο βαθμό αυτονομίας, είναι υπεύθυνα για το δικό τους δίκτυο κλάδων, την εγγραφή μελών, τα επίπεδα συνδρομών και τα προγράμματα διάσκεψης και διαλέξεων.
Ομάδες ειδικών που καλύπτουν όλες τις πτυχές της αεροναυπηγικής βιομηχανίας υπάρχουν κάτω από τη γενική ομπρέλα της Εταιρείας, με σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τόσο των ερασιτεχνών όσο και των επαγγελματιών του κλάδου.
Η αποστολή των Ομάδων είναι να εξετάσουν σημαντικές εξελίξεις στον τομέα τους και να προσπαθήσουν να το επιτύχουν μέσω διασκέψεων και διαλέξεων, με στόχο την τόνωση του διαλόγου και τη διευκόλυνση της δράσης σε βασικά ζητήματα της βιομηχανίας, προκειμένου να προβληματιστούν και να ανταποκριθούν στη συνεχή καινοτομία και πρόοδο στην αεροπορία. Οι Ομάδες λειτουργούν επίσης ως σημεία εστιάσης για όλες τις έρευνες που απευθύνονται στην Εταιρεία σχετικά με το εξειδικευμένο θέμα τους, δημιουργώντας μια κρίσιμη διεπαφή μεταξύ της Εταιρείας και του κόσμου γενικότερα.
Ιστορικά στοιχεία
thumb|Τα γραφεία της Εταιρείας στο Χάμιλτον Πλέις του Λονδίνου Η Εταιρεία ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 1866 με την ονομασία «Αεροναυτική Εταιρεία της Μεγάλης Βρετανίας» και αποτελεί την παλαιότερη αεροναυτική εταιρεία στον κόσμο. Στα πρώτα μέλη της συγκαταλέγονται οι Τζέιμς Γκλέισερ, Φράνσις Ουένχαμ, ο δούκας του Άρτζυλ και ο Φρέντερικ Μπρίρι. Την πρώτη χρονιά, υπήρχαν 65 μέλη, στο τέλος της δεύτερης 91, και τον τρίτο χρόνο 106 μέλη. Ετήσιοι απολογισμοί εκδιδόταν τις πρώτες δεκαετίες. Το 1868 η Εταιρεία διοργάνωσε μια μεγάλη έκθεση στο Κρύσταλ Πάλας του Λονδίνου με 78 συμμετοχές. Εκεί εκτέθηκε η ατμομηχανή του Τζον Στρινγκφέλοου. Η Εταιρεία χρηματοδότησε την κατασκευή της πρώτης αεροδυναμικής σήραγγας το 1870-71 από τους Ουένχαμ και Μπράουνινγκ.
Το 1918, η ονομασία της οργάνωσης άλλαξε σε Βασιλική Αεροναυτική Εταιρεία.
Το 1923 το κύριο περιοδικό της μετονομάστηκε από The Aeronautical Journal σε The Journal of the Royal Aeronautical Society και το 1927 συγχωνεύθηκε με το Institution of Aeronautical Engineers Journal.
Το 1940, η Βασιλική Αεροναυτική Εταιρεία ανταποκρίθηκε στην ανάγκη για επέκταση της βιομηχανίας αεροσκαφών για τις ανάγκες του πολέμου. Η Εταιρεία δημιούργησε ένα Τεχνικό Τμήμα για να συγκεντρώσει όλες τις διαθέσιμες γνώσεις και να τις παρουσιάσει σε μια έγκυρη και προσιτή μορφή – ένα εργαλείο εργασίας για μηχανικούς που μπορεί να προέρχονταν από άλλες βιομηχανίες και δεν διέθεταν τις εξειδικευμένες γνώσεις που απαιτούνταν για το σχεδιασμό αεροσκαφών. Το τεχνικό τμήμα έγινε γνωστό ως Μονάδα Δεδομένων Μηχανικών Επιστημών (Engineering Sciences Data Unit, ESDU) και τελικά έγινε ξεχωριστή οντότητα στη δεκαετία του 1980.
Το 1987 η «Εταιρεία Πιστοποιημένων Μηχανικών Αεροσκαφών και Τεχνολόγων», που προηγουμένως ονομαζόταν «Εταιρεία Πιστοποιημένων Μηχανικών Αεροσκαφών» ενσωματώθηκε στη Βασιλική Αεροναυτική Εταιρεία.
Πόλεμος Απελευθέρωσης του Μπανγκλαντές
Ο Πόλεμος Απελευθέρωσης του Μπανγκλαντές (মুক্তিযুদ্ধ Μουκτιτζούντχο), επίσης γνωστός ως πόλεμος Ανεξαρτησίας του Μπαγκλαντές, ήταν επανάσταση και ένοπλη σύγκρουση που προκάλεσε η άνοδος του κινήματος της Βεγγαλικής αυτοδιάθεσης και εθνικισμού σε αυτό που τότε ήταν το ανατολικό Πακιστάν κατά τη γενοκτονία του 1971 στο Μπαγκλαντές. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την ανεξαρτησία της Λαϊκής Δημοκρατίας του Μπαγκλαντές. Ο πόλεμος ξεκίνησε μετά την αρχή στρατιωτικής επιχείρισης από τη διοίκηση στο δυτικό Πακιστάν τη νύχτα της 25ης Μαρτίου 1971. Επιδίωξε τη συστηματική εξάλειψη των εθνικιστών πολιτικών, φοιτητών, διανοούμενων, θρησκευτικών μειονοτήτων και ένοπλου προσωπικού. Η χούντα ακύρωσε τα αποτελέσματα των εκλογών του 1970 και συνέλαβε τον υποψήφιο πρωθυπουργό Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν. Ο πόλεμος ολοκληρώθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1971 μετά την παράδοση του Δυτικού Πακιστάν.
Βασιλική Αεροναυτική Εταιρεία
Πρόεδροι
Οι ακόλουθοι έχουν υπηρετήσει ως πρόεδροι της Βασιλικής Αεροναυτικής Εταιρείας:
Πόλεμος Απελευθέρωσης του Μπανγκλαντές
Στις αγροτικές και αστικές περιοχές του ανατολικού Πακιστάν, υπήρξαν εκτεταμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις και αεροπορικές επιθέσεις για να καταστείλουν την παλίρροια της πολιτικής ανυπακοής που διαμορφώθηκε μετά το αδιέξοδο στις εκλογές του 1970. Ο στρατός του Πακιστάν, ο οποίος είχε την υποστήριξη των ισλαμιστών, δημιούργησε ριζοσπαστικές θρησκευτικές πολιτοφυλακές - τους Ραζακάρ, Αλ-Μπαντρ και Αλ-Σαμ, για να τους βοηθήσουν στις επιδρομές κατά των ντόπιων. Οι Μπιχάρι (εθνοτική μειονότητα που μιλούσε τα Ούρντου) ήταν υπέρ του πακιστανικού στρατού. Μέλη του πακιστανικού στρατού και υποστηρικτικές πολιτοφυλακές διεξήγαγαν μαζικές δολοφονίες, απελάσεις και γενοκτονικούς βιασμούς. Η πρωτεύουσα της Ντάκα ήταν η σκηνή πολλών σφαγών, συμπεριλαμβανομένης της σφαγής του Πανεπιστημίου της Ντάκα. Υπολογίζεται ότι 10 εκατομμύρια Βεγγαλέζοι πρόσφυγες έφυγαν στη γειτονική Ινδία, ενώ 30 εκατομμύρια εκτοπίστηκαν. Υπήρχε βία μεταξύ των Βεγγαλέζων και των ομιλητών της Ούρντου. Μια ακαδημαϊκή συναίνεση επικρατεί ότι οι θηριωδίες που διαπράχθηκαν από τον πακιστανικό στρατό ήταν γενοκτονία.
Βασιλική Αεροναυτική Εταιρεία
Μετάλλια και βραβεία
Εκτός από την απονομή της κατάστασης μέλους της Βασιλικής Αεροναυτικής Εταιρείας (FRAeS), η Εταιρεία απονέμει πολλά άλλα μετάλλια και βραβεία. Σε αυτά περιλαμβάνονται χρυσά, αργυρά και χάλκινα μετάλλια. Το πρώτο χρυσό μετάλλιο απονεμήθηκε το 1909 στους αδελφούς Ράιτ. Παρόλο που η απονομή περισσότερων από ένα μεταλλίων ετησίως είναι ασυνήθιστη (σε κάθε μία από τις τρεις βαθμίδες), από το 2004 η Εταιρεία απονέμει επίσης ανά τακτά χρονικά διαστήματα ομαδικά μετάλλια (Χρυσό, Αργυρό και Χάλκινο) για εξαιρετικές ή πρωτοποριακές ομαδικές εργασίες στον τομέα της αεροναυτικής έρευνας και ανάπτυξης. Άλλα βραβεία που έχουν απονεμηθεί είναι το Αναμνηστικό Βραβείο R. P. Alston για αναπτύξεις στις δοκιμές πτήσεων, το βραβείο Edward Busk για την εφαρμοσμένη αεροδυναμική, το μετάλλιο Wakefield για την πρόοδο στην ασφάλεια της αεροπορίας, και το βραβείο Orville Wright. Απονέμονται επίσης Τιμητικά βραβεία.
Πόλεμος Απελευθέρωσης του Μπανγκλαντές
Η Διακήρυξη Ανεξαρτησίας του Μπαγκλαντές διακηρύχθηκε από το Τσιταγκόνγκ από μέλη των Μούκτι Μπαχίνι - του εθνικού απελευθερωτικού στρατού που σχηματίστηκε από στρατιωτικούς, παραστρατιωτικούς και Βεγγαλέζους πολίτες. Το τάγμα της Ανατολικής Βεγγάλης και τα Τουφέκια του Ανατολικού Πακιστάν έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην αντίσταση. Με επικεφαλής τον στρατηγό Μ. Α. Γ. Οσμάνι και έντεκα στραταρχών, οι δυνάμεις του Μπαγκλαντές διεξήγαγαν μαζικό ανταρτοπόλεμο εναντίον του πακιστανικού στρατού. Απελευθέρωσαν πολυάριθμες πόλεις κατά τους πρώτους μήνες της σύγκρουσης. Ο στρατός του Πακιστάν επανήλθε δυναμικά κατά την διάρκεια των μουσώνων. Οι Βεγγαλέζοι αντάρτες προκάλεσαν εκτεταμένες ζημιές στο Πολεμικό Ναυτικό του Πακιστάν. Η ανερχόμενη Πολεμική Αεροπορία του Μπανγκλαντές έκανε επιθέσεις εναντίον πακιστανικών στρατιωτικών βάσεων. Μέχρι το Νοέμβριο, οι δυνάμεις του Μπανγκλαντές περιόρισαν τον πακιστανικό στρατό στους στρατώνες του κατά τη διάρκεια της νύχτας. Εξασφάλισαν τον έλεγχο των περισσότερων τμημάτων της υπαίθρου.
Βασιλική Αεροναυτική Εταιρεία
Μετάλλια και βραβεία
Ξίφος Σερ Ρόμπερτ Χάρντινγκαμ Το Ξίφος Σερ Ρόμπερτ Χάρντινγκαμ απονέμεται ως αναγνώριση της εξαιρετικής υπηρεσίας στη RAeS από ένα μέλος της Εταιρείας. Επισήμως πρόκειται για ετήσιο βραβείο, ωστόσο στην πράξη το βραβείο απονέμεται μια φορά στα δύο χρόνια.
Πόλεμος Απελευθέρωσης του Μπανγκλαντές
Η Προσωρινή Κυβέρνηση του Μπαγκλαντές σχηματίστηκε στις 17 Απριλίου 1971 στο Μουτζίμπναγκαρ και μετακόμισε στην Καλκούτα ως εξόριστη κυβέρνηση. Οι Βεγγαλέζοι του πακιστανικού αστικού, στρατιωτικού και διπλωματικού σώματος αποστάτησαν στην προσωρινή κυβέρνηση του Μπαγκλαντές. Χιλιάδες οικογένειες Βεγγαλέζων στο δυτικό Πακιστάν διέφυγαν στο Αφγανιστάν. Βεγγαλέζοι πολιτιστικοί ακτιβιστές δημιούργησαν τον παράνομο ραδιοφωνικό σταθμό της Ελεύθερης Βεγγάλης. Η κατάσταση στο Μπανγκλαντές προκάλεσε τον πόλεμο προκάλεσε παγκόσμια οργή και συναγερμό. Η Ινδία, με επικεφαλής της Ίντιρα Γκάντι, έδωσε ουσιαστική διπλωματική, οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη στους εθνικιστές του Μπαγκλαντές. Βρετανοί, Ινδοί και Αμερικανοί μουσικοί διοργάνωσαν την πρώτη συναυλία ώφελους στον κόσμο στη Νέα Υόρκη για να στηρίξουν τον λαό του Μπαγκλαντές. Ο γερουσιαστής Τεντ Κένεντι στις Ηνωμένες Πολιτείες ηγήθηκε εκστρατείας του Κογκρέσου για τον τερματισμό της δίωξης του πακιστανικού στρατού. ενώ οι Αμερικανοί διπλωμάτες στο ανατολικό Πακιστάν διαφώνησαν έντονα με τους στενούς δεσμούς της διοίκησης του Νίξον με τον πακιστανό στρατιωτικό δικτάτορα Γιαχία Χαν.
Βασιλική Αεροναυτική Εταιρεία
Αξιοσημείωτοι κάτοχοι μεταλλίου
Σε αξιοσημείωτους κατόχους του χρυσού μεταλλίου περιλαμβάνονται οι εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στο Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Αεροναυτική
Πόλεμος Απελευθέρωσης του Μπανγκλαντές
Η Ινδία εντάχθηκε στον πόλεμο στις 3 Δεκεμβρίου 1971, αφού το Πακιστάν ξεκίνησε προληπτικές αεροπορικές επιδρομές στη Βόρεια Ινδία. Ο επακόλουθος Ινδοπακιστανικός πόλεμος έγινε μάρτυρας δεσμεύσεων σε δύο μέτωπα πολέμου. Στις 23 Νοεμβρίου 1971, ο ινδικός στρατός εισχώρησε συνήθως στα σύνορα του ανατολικού Πακιστάν για να συμμαχήσει με τους Μούκτι Μπαχίνι. Η Ινδική Πολεμική Αεροπορία απέκτησε γρήγορα συνολική αεροδυναμική υπεροχή στη περιοχή, ενώ το Ινδικό Πολεμικό Ναυτικό επέβαλε με επιτυχία ναυτικό αποκλεισμό. Οι κοινές συμμαχικές δυνάμεις Ινδίας-Μπαγκλαντές περικύκλωσαν την Ντάκα και στις 16 Δεκεμβρίου 1971 η ανατολική εντολή των Πακιστανικών των Ενόπλων Δυνάμεων κατέρρευσε και παραδόθηκε.
Ο πόλεμος άλλαξε το γεωπολιτικό τοπίο της Νότιας Ασίας, με την εμφάνιση του Μπαγκλαντές ως την έβδομη πιο πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο. Λόγω των σύνθετων περιφερειακών συμμαχιών, ο πόλεμος ήταν ένα σημαντικό επεισόδιο στις εντάσεις του Ψυχρού Πολέμου που αφορούσαν τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Σοβιετική Ένωση και τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Η πλειοψηφία των κρατών μελών στα Ηνωμένα Έθνη αναγνώρισαν το Μπαγκλαντές ως κυρίαρχο έθνος το 1972.
Γουεντζόου
μικρογραφία|Θέα της πόλης Γουεντζόου Η Γουεντζόου (προφέρεται Γουεντζοουνέζικα: Yuziou [ʔy33-11 tɕiɤu33-32], απλοποιημένα Κινέζικα: 温州; παραδοσιακά Κινέζικα: 溫州; Πίνγιν: Wēnzhōu) είναι πόλη νομαρχικού επιπέδου στη νοτιοανατολική επαρχία Τζετζιάνγκ στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Η Γουεντζόου βρίσκεται στα ακραία νοτιοανατολικά της επαρχίας Τζετζιάνγκ με τα σύνορά της να συνδέονται με τη Λισουέι στα δυτικά, την Ταιτζόου στα βόρεια και τη Φουτζιέν στα νότια. Περιβάλλεται από βουνά, τη θάλασσα της Ανατολικής Κίνας και 436 νησιά, ενώ τα πεδινά της βρίσκονται σχεδόν εξ ολοκλήρου κατά μήκος της ακτής της Ανατολικής Κίνας, η οποία έχει μήκος περίπου 355 χιλιόμετρα. Το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής Γουεντζόου είναι ορεινό, καθώς σχεδόν το 76% της επιφάνειας 11.784 τετραγωνικών χιλιομέτρων κατατάσσεται ως βουνά και λόφοι. Λέγεται ότι η Γουεντζόου έχει 7/10 βουνά, 1/10 νερό και 2/10 χωράφια. Κατά την κινεζική απογραφή του 2010, 3.039.500 άνθρωποι ζούσαν στην αστική περιοχή της Γουεντζόου. Η περιοχή που υπάγεται στη δικαιοδοσία της (η οποία περιλαμβάνει δύο περιφερειακές πόλεις και έξι κομητείες) κατείχε πληθυσμό 9.122.100, εκ των οποίων το 31,16% είναι μη ντόπιοι κάτοικοι προερχόμενοι εκτός της Γουεντζόου.
Αρχικά γνωστή ως Γιονγκτζιά (Κινέζικα: 永嘉), η Γουεντζόου ήταν λιμάνι, το οποίο παραμένει καλά διατηρημένο ακόμα και σήμερα. Βρίσκεται σε ορεινή περιοχή και, ως εκ τούτου, έχει απομονωθεί από το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της υπόλοιπης χώρα, καθιστώντας τον τοπικό πολιτισμό και τη γλώσσα πολύ ξεχωριστή όχι μόνο από την υπόλοιπη Κίνα αλλά και από γειτονικές περιοχές. Η πόλη είναι επίσης η πατρίδα πολλών μεταναστών στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες, με πολλούς από αυτούς τους Γουεντζοουνέζους να είναι επιχειρηματίες που ξεκινούν εστιατόρια, λιανικές και χονδρικές επιχειρήσεις. Οι κάτοικοι της Γουεντζόου αποτελούν έναν μεγάλο αριθμό ανάμεσα στους Κινέζους κατοίκους της Ιταλίας, όπου σε ορισμένες περιοχές όπως η Τοσκάνη, αποτελούν το 90% όλων των Κινέζων κατοίκων. Σημαντικές συγκεντρώσεις Γουεντζοουνέζων μπορούν επίσης να βρεθούν σε όλη τη Γαλλία και την Ισπανία.
Κλίμα
Η Γουεντζόου αντλεί το σημερινό της όνομα από το κλίμα της και έχει υγρό υποτροπικό κλίμα (Κέππεν: Cfa) με μικρούς χειμώνες και μακρά, ζεστά, υγρά καλοκαίρια. Τα καλοκαίρια είναι παρόμοια με αυτά της υπόλοιπης επαρχίας, αλλά ο χειμώνας είναι πολύ πιο ήπιος, εν μέρει λόγω της νότιας τοποθεσίας και εν μέρει λόγω της προστατευτικής επίδρασης των γύρω βουνών. Η μηνιαία μέση θερμοκρασία ενός εικοσιτετράωρου κυμαίνεται από 8,0 °C τον Ιανουάριο έως 28,0 °C τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, ενώ ο ετήσιος μέσος όρος είναι 18,08 °C. Έντονες βροχοπτώσεις εμφανίζονται στα τέλη της άνοιξης και στις αρχές του καλοκαιριού λόγω της Ασιατικής περιόδου βροχών, ενώ οι τυφώνες αποτελούν συνήθως απειλή το δεύτερο μισό του καλοκαιριού προκαλώντας σημαντικές ζημιές και καταστροφές. Με μηνιαίο ποσοστό πιθανής ηλιοφάνειας που κυμαίνεται από 26% τον Μάρτιο έως 53% τον Αύγουστο, η πόλη δέχεται 1.706 ώρες έντονης ηλιοφάνειας ετησίως.
Μέσω αέρα
Το διεθνές αεροδρόμιο Γουεντζόου Λονγκγουάν εξυπηρετεί την περιοχή της Γουεντζόου, με προγραμματισμένες πτήσεις προς μεγάλες πόλεις της ηπειρωτικής Κίνας, καθώς και το Χονγκ Κονγκ και το Μακάο. Νέες απευθείας αεροπορικές διαδρομές προς την Ταϊπέι και το νησί Τσετζού της Νότιας Κορέας εισήχθησαν το 2012. Το αεροδρόμιο βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της πόλης (περίπου 20 χιλιόμετρα). Έχει βαθμολογηθεί ως πολιτικό αεροδρόμιο κατηγορίας Β, εξυπηρετώντας πληθυσμό 20 εκατομμυρίων ατόμων που εκτείνεται στις περιοχές Γουεντζόου, Ταϊτζόου και Λισουέι της Τζετζιάνγκ και Νίνγκντε του γειτονικού Φουτζιάν. Το συσχετισμένο ΑΕΠ της περιοχής φτάνει τα 300 δισεκατομμύρια RMB.
Μέσω σιδηροδρόμου
Λόγω της γεωγραφικής θέσης της Γουεντζόου, είναι δύσκολο να κατασκευαστεί σιδηρόδρομος για να την συνδέσει με άλλες πόλεις. Ο πρώτος σιδηρόδρομος του Γουεντζόου, ο σιδηρόδρομος Τζίνχουα-Γουεντζόου, άνοιξε στις 11 Ιουνίου του 1998. Ο σιδηρόδρομος τρέχει βορειοδυτικά προς το Τζίνχουα και λειτουργεί από την Τζίνγκγουεν σιδηροδρομική εταιρία. Ο σιδηρόδρομος έχει συνολικό μήκος 251 χιλιομέτρων, συμπεριλαμβανομένων 135 γεφυρών μήκους 14 χιλιομέτρων, 96 σήραγγες μήκους 35 χιλιομέτρων. Ο σιδηρόδρομος Τζίνγουεν ήταν ο πρώτος στην Κίνα που κατασκευάστηκε με τοπικό κεφάλαιο και αυτός που γέννησε την πρώτη τυποποιημένη μετοχική επιχείρηση της Κίνας: ανάπτυξη σιδηροδρόμων Τζέτζιανγκ Τζίνγουεν και Σία ΕΠΕ.
Κατάλογος έργων του Τιντορέττο
Η σελίδα αυτή περιέχει εικονογραφημένο κατάλογο των σπουδαιότερων έργων του Τιντορέττο.
Β. Βενετία, Scuola Grande di San Rocco
Όλοι οι πίνακες είναι με λάδι σε καμβά.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κατάλογοι έργων τέχνης
Αλέξανδρος Στούρτζας
Ο Αλέξανδρος Στούρτζας (1791 - 1854) έπαιξε σημαντικό φιλελληνικό ρόλο στην ιστορία του νεοσύστατου Ελληνικού Κράτους. Γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου του 1791 στο Ιάσιο της Μολδαβίας και ήταν μέλος της Οικογένειας Στούρτζα. Ήταν πατέρας της πριγκίπισσας Μαριόρας Στούρτζα, αδελφός της Ρωξάνδρας Στούρτζα και εξάδελφος του ηγεμόνα της Μολδαβίας Μιχαήλ Στούρτζα.
Βιογραφικό
Ο πατέρας του Σκαρλάτος (Κάρολος) Στούρτζας καταγόταν από πάμπλουτη ευγενή οικογένεια, που ήταν εγκατεστημένη στη Μολδαβία από τον 16ο αιώνα. Μητέρα του ήταν η πριγκίπισσα Σουλτάνα Μουρούζη, κόρη του ηγεμόνα της Μολδαβίας πρίγκιπα Κωνσταντίνου Μουρούζη. Μετά τη Συνθήκη του Ιασίου (1792) και κατόπιν πρόσκλησης της τσαρίνας Αικατερίνης Β', όλη η οικογένεια Στούρτζα εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πετρούπολη. Εκεί ο Αλέξανδρος παρακολούθησε μαθήματα στη Θεολογική Ακαδημία και το Πανεπιστήμιο. Το 1809 μπήκε στην υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας σαν δόκιμος υπάλληλος και το 1811 ονομάστηκε διερμηνέας. Το 1812 συνόδευσε τον ναύαρχο P.V.Cicagov, αρχηγό των ρωσικών δυνάμεων του Δούναβη, σαν γραμματέας και διερμηνέας του. Αργότερα έγινε βοηθός του Καποδίστρια στο διπλωματικό γραφείο του ναυάρχου, στο Βουκουρέστι. Το 1815 συνόδευσε τον Καποδίστρια στο Παρίσι. Ασχολήθηκε, από τη θέση που κατείχε, με τη σύνταξη υπομνημάτων σχετικών με πολιτικά και θρησκευτικά θέματα. Το 1817 πεθαίνει η γυναίκα του, κατά τη διάρκεια του γέννησης του πρώτου τους παιδιού και μετά πέθανε και το παιδί του. Ο Αλέξανδρος Στούρτζας νυμφεύτηκε μια Πρωσίδα, την Ελισάβετ, κόρη του Ουφαλάνδου, προσωπικού ιατρού του Φρειδερίκου Γ' της Πρωσίας. Από αυτόν τον γάμο απέκτησε μια κόρη, τη Μαρία. Στο Υπουργείο Εξωτερικών έλαβε αρκετούς τίτλους, όπως Αυλικός Σύμβουλος, Σύμβουλος του Κολλεγίου, Σύμβουλος του Κράτους. Επίσης υπηρέτησε και σε θέσεις του Υπουργείου Παιδείας ως μέλος της Γενικής Διευθύνσεως των Σχολείων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. Το 1818 έγινε σε βάρος του απόπειρα δολοφονίας από φοιτητές γερμανικών Πανεπιστημίων, λόγω των συντηρητικών θέσεων που είχε λάβει σε βάρος των -μετά τη Γαλλική Επανάσταση- φιλελεύθερων ιδεών που είχαν διεισδύσει στα γερμανικά πανεπιστήμια. Το 1819 με 1821 έζησε στη Βεσσαραβία, όπου συνέταξε διάφορα υπομνήματα για λογαριασμό του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών. Το 1822, έχοντας σοβαρή ασθένεια στα μάτια του, αποχώρησε με απεριόριστη άδεια από την υπηρεσία του, εγκαθιστάμενος πλέον στα κτήματά του σε προάστιο της Οδησσού. Από το 1825 έως το 1929 επισκέφθηκε για λόγους υγείας τη Γερμανία, την Ελβετία, την Ιταλία και τη Γαλλία. Το 1828 στάλθηκε από το Υπουργείο Εξωτερικών στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες σαν εκπρόσωπος στη μεταβατική διοίκηση, ενώ το 1830 αποσύρθηκε από την Υπηρεσία με το βαθμό του Μυστικού Συμβούλου.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Ελισάβετ Χούφελαντ και είχε τέκνο:
Ευεργετικό έργο
Ο Αλέξανδρος μαζί με την αδελφή του Ρωξάνδρα Στούρτζα συνέβαλαν στη μόρφωση των νέων καταδιωγμένων Ελλήνων που κατέφευγαν στην Οδησσό. Αυτό το σημαντικό, φιλανθρωπικό και εκπαιδευτικό έργο βοήθησε πολλούς νέους Έλληνες. Επίσης σαν μέλος της Φιλομούσου Εταιρείας στη Ρωσία, ο Αλέξανδρος βοήθησε πολλούς Έλληνες φοιτητές στην Ευρώπη. Στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 βοήθησε αποφασιστικά στο ζήτημα της περίθαλψης των Ελλήνων προσφύγων της Οδησσού, ενώ ενίσχυσε τον αγώνα απελευθέρωσης της Ελλάδας μέσω των υψηλών επαφών του στην Ευρώπη. Ωστόσο πριν την Ελληνική Επανάσταση ανήκε στη συντηρητική και μετριοπαθή μερίδα των Ελλήνων, οι οποίοι πίστευαν πως η αποτίναξη του τουρκικού ζυγού προϋπέθεται την πνευματική ανάκαμψη των Ελλήνων. Προκειμένου να δείξει πως η Ελληνική Επανάσταση δεν είχε κοινωνικό-ανατρεπτικό χαρακτήρα, αλλά εθνικοαπελευθερωτικό, έγραψε το La Grece en 1821 et 1822 και το κυκλοφόρησε ανώνυμα το 1823 για να διαφωτίσει την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη.
Εθνική συνεισφορά
Ο φιλέλληνας Αλέξανδρος Στούρτζας ακολούθησε τον Ιωάννη Καποδίστρια. Τοποθετήθηκε στο διπλωματικό γραφείο του με τη πρωτοβουλία του ίδιου του Καποδίστρια. Ο Αλέξανδρος παρέμεινε δίπλα στον Καποδίστρια μέχρι την 27ην Σεπτεμβρίου 1831. Το σχέδιο περί εθνικής ανατροφής και δημόσιας παιδείας, όπως και η οργάνωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης που επιχειρούσε ο Καποδίστριας το 1829 στην Ελλάδα, ήταν έργο του Αλέξανδρου. Αυτός ο πιστός συνεργάτης, ο πολύτιμος φίλος και πρώτος βιογράφος του Καποδίστρια, θρήνησε το θάνατο του Κυβερνήτη και εκφώνησε στην εκκλησία της Οδησσού τον επικήδειο λόγο.
Θάνατος
Ο Αλέξανδρος Στούρτζας το 1852 αρρώστησε βαριά από ημιπληγία και απεβίωσε στις 13 Ιουνίου 1854 στην Οδησσό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Μολδαβίας Κατηγορία:Οδησσός Κατηγορία:Φιλέλληνες Κατηγορία:Έλληνες διπλωμάτες Κατηγορία:Έλληνες ευεργέτες Αλεξανδρος
Μεταγραφή ελληνικών και κυριλλικών χαρακτήρων
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυριλλικό αλφάβητο
Διαμέρισμα Λε Μαρέν
Γεωγραφία
Το Διαμέρισμα Λε Μαρέν βρίσκεται νότια της Μαρτινίκας. Είναι το νοτιότερο διαμέρισμα της Μαρτινίκας. Συνορεύει με στα βορειοδυτικά με το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς και στα βορειοανατολικά με το Διαμέρισμα Λα Τρινιτέ. Στα νότια, δυτικά και ανατολικά βρέχεται από την Καραϊβική Θάλασσα.
Έχει έκταση 409 τ.χλμ.. Είναι σε έκταση το μεγαλύτερο διαμέρισμα της Μαρτινίκας.
Λίμνες
Το Διαμέρισμα Λε Μαρέν συμπεριλαμβάνει τις δύο μεγαλύτερες λίμνες της Μαρτινίκας.
Διοικητική διαίρεση
Το Διαμέρισμα Λε Μαρίν διαιρείται σε 13 καντόνια και 12 κοινότητες.
Δημογραφία
Το Διαμέρισμα Λε Μαρίν είχε σύμψωνα με την απογραφή του 1999 106.818 κατοίκους. Είναι σε πληθυσμό το δεύτερο μεγαλύτερο διαμέρισμα της Μαρτινίκης μετά το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς. Έχει πυκνότητα 261,2 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Είναι ανά πυκνότητα το δεύτερο μεγαλύτερο διαμέρισμα της Μαρτινίκης, μετά το Διαμέρισμα Φορ-ντε-Φρανς. Πρωτεύουσα είναι η Λε Μαρίν με 8.884 κατοίκους.
Ανεμοδούρι Αρκαδίας
Το Ανεμοδούρι είναι χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Αρκαδίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Ανεμοδουρίου, της Δημοτικής Ενότητας Φαλαισίας και υπάγεται στο Δήμο Μεγαλόπολης.
Γεωγραφία
Το Ανεμοδούρι είναι ορεινό χωριό της Αρκαδίας, σε υψόμετρο 669 μέτρων. Απέχει 29 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του νομού, Τρίπολη και έχει πληθυσμό 80 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία.
Πληροφορίες
Το χωριό συνδεόταν απευθείας με την Αθήνα μέσω του δικτύου του ΟΣΕ, ώσπου η γραμμή Τρίπολης - Καλαμάτας έκλεισε για ανακατασκευή, όπως και μέσω του εθνικού οδικού δικτύου, (7 χιλιόμετρα από την Ε.Ο. Τρίπολης - Καλαμάτας). Σε κοντινή απόσταση από το χωριό βρίσκεται ο λόφος της Γκρουμουρού, όπου κατά την αρχαιότητα πιστεύεται ότι ήταν χτισμένη μία πόλη, το Ορεσθάσιο, στην οποία συγκεντρώνονταν τα στρατεύματα των Σπαρτιατών στην αρχή κάθε εκστρατείας.
Το Ανεμοδούρι, όπως και τα περισσότερα χωριά της γύρω περιοχής, ήταν χτισμένο σε διαφορετική τοποθεσία με μεγαλύτερο υψόμετρο, κάηκε όμως από τους Τούρκους και οι κάτοικοι του αναγκάστηκαν είτε να μεταφερθούν στη σημερινή του θέση, είτε να χτίσουν άλλα χωριά στην γύρω περιοχή, όπως το χωριό Πάπαρης και το Αθήναιο.
Στην θέση του παλαιού Ανεμοδουρίου μπορεί κανείς ακόμη να διακρίνει τα πέτρινα ερείπια των σπιτιών, ενώ υπάρχει και η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, εκεί που υπήρχε το νεκροταφείο του χωριού.
Η γύρω περιοχή ήταν κατάφυτη από αιωνόβιες βελανιδιές, οι περισσότερες από τις οποίες δυστυχώς σήμερα έχουν υλοτομηθεί. Χαρακτηριστικά αναφέρονται και σε δημοτικό τραγούδι: "Εσείς βουνά του Λονταριού, δέντρα του Ανεμοδουριού", όπου Λεοντάρι ή Λοντάρι, είναι ένα ορεινό χωριό απέναντι από το Ανεμοδούρι και έδρα του πρώην Δήμου Φαλαισίας.
Στα όρια του χωριού περνά ο ποταμός Αλφειός, λίγο μετά τις πηγές του, στις όχθες του οποίου υπήρχαν τρεις νερόμυλοι για τις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής. Σήμερα έχουν εγκαταλειφθεί και μπορεί κανείς να δει μόνο τα ερείπια τους.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="37.344505" longitude="22.168694" zoom="12" width="1000" height="450" align="center" />
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αρκαδίας Κατηγορία:Δήμος Μεγαλόπολης
Ηλεκτρονικός υπολογιστής
μικρογραφία|220x220εσ|Σύγχρονος φορητός υπολογιστής (laptop). Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής (συντ. Η/Υ) είναι μια μηχανή κατασκευασμένη κυρίως από ψηφιακά ηλεκτρονικά κυκλώματα και δευτερευόντως από ηλεκτρικά και μηχανικά συστήματα και έχει ως σκοπό να επεξεργάζεται πληροφορίες. Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής είναι ένα αυτοματοποιημένο, ηλεκτρονικό, ψηφιακό επαναπρογραμματιζόμενο σύστημα γενικής χρήσης το οποίο μπορεί να επεξεργάζεται δεδομένα βάσει ενός συνόλου προκαθορισμένων οδηγιών, των εντολών που συνολικά ονομάζονται πρόγραμμα.
Κάθε υπολογιστικό σύστημα, όσο μεγάλο ή μικρό κι αν είναι, αποτελείται από το υλικό μέρος (hardware) και το λογισμικό (software). Τα βασικά στοιχεία του υλικού μέρους του υπολογιστή είναι η κεντρική μονάδα επεξεργασίας (ΚΜΕ, αγγλ. CPU, Central Prossesing Unit), η κεντρική μνήμη (RAM & ROM-BIOS), οι μονάδες εισόδου και εξόδου (πληκτρολόγιο, ποντίκι, οθόνη κ.α.), οι εσωτερικές (ή εξωτερικές) μονάδες ανάγνωσης και αποθήκευσης δεδομένων όπως σκληρός δίσκος, DVD, SSD (Solid State Drive) και οι περιφερειακές συσκευές όπως (εκτυπωτής, σαρωτής, μόντεμ κ.τ.λ.).
Υπάρχουν διάφοροι τύποι υπολογιστών οι οποίοι διαφέρουν κατά το μέγεθος, τις δυνατότητες (επεξεργαστική ισχύς) και την αρχιτεκτονική τους, δηλαδή τον τρόπο που τα βασικά τους μέρη συνδέονται και συνεργάζονται μεταξύ τους. Στην πιο διαδεδομένη κατηγορία υπολογιστών ανήκουν οι μικροϋπολογιστές. Στους μικροϋπολογιστές τα βασικά εξαρτήματα, όπως ο επεξεργαστής, η μνήμη κ.ά., βρίσκονται τοποθετημένα σ' ένα τυπωμένο κύκλωμα που ονομάζεται μητρική κάρτα (αγγλ. Motherboard). Εκτός από τον επεξεργαστή και τη μνήμη, πάνω στη μητρική βρίσκονται οι θέσεις επέκτασης στις οποίες τοποθετούνται οι διάφορες κάρτες, γραφικών, ήχου κ.λ.π.). Στη μητρική επίσης βρίσκονται υποδοχές για τη σύνδεση διαφόρων άλλων συσκευών (όπως ο σκληρός δίσκος, η οπτική μονάδα ανάγνωσης DVD, card reader κ.λ.π.), ή και προς επέκταση των ήδη εγκατεστημένων.
Το λογισμικό του υπολογιστή αποτελείται από τα απαραίτητα προγράμματα που δίνουν τις κατάλληλες εντολές, για να λειτουργεί το υλικό μέρος. Συνίσταται δε από το λειτουργικό σύστημα (το βασικό πρόγραμμα για τη λειτουργία του Η/Υ καθώς και για την επικοινωνία του με τον άνθρωπο) και το λογισμικό εφαρμογών (πακέτα εφαρμογών, γλώσσες προγραμματισμού, εκπαιδευτικό λογισμικό, προγράμματα – εργαλεία κ.α.).
Μερικά ιστορικά στοιχεία
thumb|right|Η Pascaline, υπολογιστική μηχανή που εφευρέθηκε από τον [[Μπλεζ Πασκάλ στα 1645.]] Οι άνθρωποι επινόησαν κατά την αρχαιότητα και το Μεσαίωνα διάφορες συσκευές για να μετρούν τον χρόνο (όπως ήταν οι κλεψύδρες) ή για να μετρούν τις φαινόμενες μετακινήσεις των αστεριών ως βοήθημα στα θαλάσσια ταξίδια τους (όπως ήταν ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων) ή για άλλες χρήσεις. Πολλές από τις εφευρέσεις χάθηκαν, (π.χ. οι πολεμικές μηχανές του Αρχιμήδη).
Με την πρόοδο των μαθηματικών, ειδικά μετά το 17ο αιώνα, έγινε προσπάθεια από κάποιους να κατασκευάσουν μηχανές υπολογισμών.
thumb|left|Ο [[ENIAC, ο πρώτος Ηλεκτρονικός Υπολογιστής γενικής χρήσης]] Το επόμενο βήμα ήταν η επινόηση μιας μηχανής γενικού σκοπού που θα μπορούσε να λύνει προβλήματα διαφόρων ειδών. Εδώ εμφανίστηκε ο Ούγγρος μαθηματικός Τζον φον Νόιμαν, μια εργασία του οποίου δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 1945 με τίτλο Προσχέδιο έκθεσης για τον EDVAC, όπου περιέγραφε τη λογική λειτουργία μιας υπολογιστικής μηχανής που χρησιμοποιούσε το δυαδικό σύστημα και αποθήκευε στη μνήμη της το πρόγραμμά της. Μετά από αυτή την εργασία οι σημερινοί υπολογιστές λέγονται και μηχανές αρχιτεκτονικής φον Νόιμαν. Περιγράφοντας με αδρές γραμμές μια μηχανή φον Νόιμαν, λέμε ότι έχει:
thumb|right|Το [[IBM PC του 1981, που αποτέλεσε σταδιακά πρότυπο για την εξέλιξη του σημερινού προσωπικού υπολογιστή]] Πολύ σημαντική ιστορική στιγμή ήταν η ανακάλυψη του τρανζίστορ το 1947, καθώς κατάργησε τις λυχνίες κενού που χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε για την υλοποίηση λογικών πυλών και κυκλωμάτων, και οδήγησε έτσι στη δραματική μείωση του μεγέθους των κυκλωμάτων και κατά συνέπεια των υπολογιστών. Παρόμοια στιγμή ήταν η παρουσίαση, στις 12 Σεπτεμβρίου 1958, του πρώτου ολοκληρωμένου κυκλώματος σε μορφή μικροτσίπ (microchip) από τους Ρόμπερτ Νόις (Robert Noyce) και Τζακ Κίλμπι (Jack Kilby). Με τα νέα υλικά οι Η/Υ έγιναν μικρότεροι, οικονομικότεροι και ταχύτεροι. Χρησιμοποιήθηκαν για μετεωρολογικές μελέτες και πρόβλεψη καιρού, για επιχειρησιακές εργασίες, για έρευνα φυσικής υψηλών ενεργειών, για αναζήτηση κοιτασμάτων πετρελαίου, για ιατρικές εφαρμογές και για πάμπολλες άλλες χρήσεις.
Ο πρώτος υπολογιστής είχε την ονομασία ENIAC, σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε υπό την εποπτεία του Καθηγητή Φυσικής Τζον Μόχλι (John Mauchly) και του μεταπτυχιακού φοιτητή του Τζον Έκερτ (John Presper Eckert), στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια. Σκοπός των δύο κατασκευαστών ήταν η δημιουργία ενός υπολογιστή που θα μπορούσε να επιτύχει την έγκαιρη σύνταξη ακριβέστατων πινάκων εμβέλειας και τροχιάς, για τις βολές των νέων όπλων του αμερικανικού στρατού. Ο υπολογιστής θα χρησιμοποιούταν από το Εργαστήριο Βαλλιστικής Έρευνας του στρατού των Η.Π.Α., κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η διαδικασία ανάπτυξης των πινάκων βολών από την Υπηρεσία Βαλλιστικής μέχρι τότε γινόταν με το χέρι, κάτι που την έκανε χρονοβόρα και που συχνά οδηγούσε σε λάθη.
Εσφαλμένες Αντιλήψεις
Στη σύγχρονη εποχή, η χρήση της λέξης «υπολογιστής» έχει ταυτιστεί με τους προσωπικούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Η σωστή ωστόσο ερμηνεία ενός υπολογιστή είναι κυριολεκτικά[74] : "Μια συσκευή που υπολογίζει, συχνά ένα προγραμματιζόμενο (συνήθως) ηλεκτρονικό μηχάνημα που εκτελεί υψηλής ταχύτητας μαθηματικές ή λογικές πράξεις ή λειτουργίες με τις οποίες συγκεντρώνει, αποθηκεύει, συσχετίζεται, ή με άλλο τρόπο επεξεργάζεται πληροφορίες. '' [75] Κάθε συσκευή που επεξεργάζεται πληροφορίες μπορεί να θεωρηθεί υπολογιστής, ειδικά εάν η επεξεργασία αυτή έχει σκοπό.
Ταξινόμηση των υπολογιστών
Οι ακόλουθες ενότητες περιγράφουν ταξινομήσεις των υπολογιστών ως προς διάφορα κριτήρια.
Ταξινόμηση ως προς την τεχνολογία υλοποίησης
Ένας λιγότερο διφορούμενος τρόπος ταξινόμησης των υπολογιστών είναι ως προς την τεχνολογία υλοποίησης.
Οι πρώτοι υπολογιστές ήταν καθαρά μηχανικοί. Τη δεκαετία του 1930 ηλεκτρομηχανικά μέρη χρησιμοποιήθηκαν στις τηλεπικοινωνίες και το 1940 ο πρώτος καθαρά ηλεκτρονικός υπολογιστής κατασκευάστηκε με λυχνίες. Από τη δεκαετία του 1950 οι λυχνίες σταδιακά αντικαταστάθηκαν με τρανζίστορ και στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970 άρχισαν να χρησιμοποιούνται τα ολοκληρωμένα κυκλώματα από ημιαγωγούς με τα οποία έγιναν και οι μικροϋπολογιστές που αποτελούν μέχρι σήμερα την κυρίαρχη τεχνολογία δημιουργίας υπολογιστών.
Στις μέρες μας γίνονται έρευνες προς άλλες τεχνολογίες υλοποίησης που στοχεύουν στη δημιουργία οπτικών υπολογιστών και κβαντικών υπολογιστών.
Ταξινόμηση ως προς χαρακτηριστικά σχεδίασης
Μερικά από τα πιο σημαντικά χαρακτηριστικά σχεδίασης και υλοποίησης υπολογιστών είναι τα παρακάτω.
Μηχανικός έναντι Ηλεκτρονικού
Έχουν επικρατήσει οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Υπερέχουν από κάθε άποψη: ταχύτητας, όγκου, κόστους, κλπ.
Ψηφιακός έναντι Αναλογικού
Δύο ήταν οι σημαντικοί τύποι υπολογιστών: οι ψηφιακοί και οι αναλογικοί. Άλλοι τύποι όπως οι κβαντικοί είναι ακόμα σε πειραματικό στάδιο.
Στους ψηφιακούς υπολογιστές η πληροφορία κωδικοποιείται με ακολουθίες δυαδικών ψηφίων. Δηλαδή η τιμή της τάσης που διαπερνά τα ολοκληρωμένα κυκλώματα έχει δύο αυστηρά διακριτές τιμές. Έτσι οδηγώντας τη μια από τις δυο τιμές στην είσοδο ενός κυκλώματος, πραγματοποιούμε το ένα από τα δυο δυαδικά ψηφία (π.χ. 0 Volt για το 0 και 5 Volt για το 1). Αντίθετα στους αναλογικούς υπολογιστές, η πληροφορία από τον έξω κόσμο κωδικοποιείται μέσα στον υπολογιστή σαν ένα σήμα συνεχές, που ως ηλεκτρικό ρεύμα θα είχε άπειρες πιθανές τιμές τάσης μέσα σε κάποια όρια.
Από τη δεκαετία του 1940 οι αναλογικοί υπολογιστές υπερκεράστηκαν από τους ψηφιακούς για λόγους ευκολίας και απόδοσης, με αποτέλεσμα στην καθημερινότητα όταν μιλάμε για υπολογιστή να εννοούμε αποκλειστικά τον ψηφιακό υπολογιστή.
Συσκευές εισόδου
Όταν μη επεξεργασμένα δεδομένα αποστέλλονται στον υπολογιστή με τη βοήθεια των συσκευών εισόδου, όπου και επεξεργάζονται από αυτόν και αποστέλλονται σε συσκευές εξόδου. Οι συσκευές εισόδου μπορεί να είναι χειροκίνητες ή αυτοματοποιημένες. Η διαδικασία της επεξεργασίας ρυθμίζεται κυρίως από τη μητρική κάρτα. Μερικά παραδείγματα χειροκίνητων συσκευών εισόδου είναι:
Συσκευές εξόδου
Ο τρόπος με τον οποίο ο υπολογιστής αξιοποιεί τις διάφορες θύρες διασύνδεσης είναι οι συσκευές εξόδου. Μερικά παραδείγματα συσκευών εξόδου είναι:
Σφάλματα
Τα σφάλματα σε προγράμματα υπολογιστή είναι γνωστά ως "bugs". Μπορούν να μην είναι σοβαρά και να μην επηρεάζουν τη χρησιμότητα του προγράμματος, ή να έχουν μόνο μικρές επιδράσεις. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορούν να κάνουν το πρόγραμμα ή το σύνολο του συστήματος να "κολλάει", δηλαδή να μην είναι ανταποκρίσημο σε ενέργειες όπως η ανάγνωση συσκευών εισόδου. Το σύστημα μπορεί να μην ανταποκρίνεται στην είσοδο από το ποντίκι ή το πληκτρολόγιο, ή ακόμη να καταρρέει και να είναι αναγκαία η επανεκκίνησή του. Μερικές φορές καλοήθη σφάλματα μπορεί να χρησιμοποιηθούν για κακόβουλους σκοπούς από έναν παράνομο ο οποίος χρησιμοποιεί τα λεγόμενα exploits, ένας κώδικας σχεδιασμένος να επωφελείται από ένα σφάλμα και να διαταράσσει την ορθή εκτέλεση προγραμμάτων ενός υπολογιστή. Τα σφάλματα σε ελάχιστες των περιπτώσεων οφείλονται στο υλικό του υπολογιστή. Δεδομένου ότι οι υπολογιστές απλώς εκτελούν τις οδηγίες που τους δίνονται υπό μορφή προγράμματος, τα σφάλματα είναι σχεδόν πάντα το αποτέλεσμα λάθους του προγραμματιστή ή παράληψης στον σχεδιασμό του προγράμματος.