cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φοινίκι Λακωνίας
Η κιβδηλεία κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821
Στο χωριό Φοινίκι λειτούργησε κατά τη διάρκεια της Ελληνικής επανάστασης εργαστήριο παραχάραξης νομισμάτων. Όπως φαίνεται από αρχεία δίκης που σώζονται έως τις μέρες μας η λειτουργία τους είχε διχάσει τους επαναστάτες, αφού από τη μία θεωρούσαν πως με την κιβδηλεία εξασφάλιζαν χρήματα απαραίτητα για τον Αγώνα, αλλά από την άλλη πως κλόνιζαν την αξιοπιστία και τα οικονομικά του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Οι παραχαράκτες τιμωρούνταν δεμένοι ανάποδα επί όνου και τους περιέφεραν στην τότε πρωτεύουσα Ναύπλιο σε ημέρα που γινόταν παζάρι. Μπροστά από τον παραχαράκτη προπορευόταν ντελάλης ο οποίος φώναζε: «Αυτός ο άνθρωπος διέπραξε κιβδηλεία». Ανάλογο εργαστήριο παραχάραξης νομισμάτων λειτούργησε και στο γειτονικό Γύθειο.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας
Ρόντερικ Στρονγκ
Ο Κρις Λίντσεϊ (γεννημένος στις 26 Ιουλίου 1983) είναι Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής, που είναι περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο με το οποίο εμφανίζεται στα ρινγκ, Ρόντερικ Στρονγκ. Αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με την εταιρεία πάλης Ring of Honor, στην οποία είναι ο σημερινός κάτοχος του Παγκόσμιου Τηλεοπτικού Πρωταθλήματος ROH.
Καριέρα
Η καριέρα του ουσιαστικά ξεκίνησε το 1994 όταν παρακολουθούσε μαθήματα επαγγελματικής πάλης που διδασκόταν ο πατέρας του. Λίγο αργότερα ξεκίνησε και εκείνος και μόλις ενηλικιώθηκε, το 2000, έδωσε τον πρώτο του αγώνα.
Διάφορες εταιρείες
Ο Λίντσεϊ αγωνίστηκε για τρία, τέσσερα χρόνια στην ανεξάρτητη σκηνή της επαγγελματικής πάλης και έδωσε αγώνες σε μικρούς οργανισμούς, όπως το Independent Professional Wrestling, το NWA Florida και το Renegade Wrestling Alliance, όπου έκανε και το ντεμπούτο του. Ακολούθησε το Ring of Honor, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα (δείτε παρακάτω). Είχε μερικές δοκιμές στο Total Nonstop Action Wrestling, το 2005 όταν υπέγραψε συμβόλαιο, αλλά απολύθηκε έναν χρόνο μετά, κυρίως λόγω μιας αργοπορείας του σε ένα σόου. Ταυτόχρονα ταξίδεψε για μια εταιρεία της Ιαπωνίας μερικούς μήνες, ενώ πέρασε και από τα Full Impact Pro και Pro Wrestling Guerrilla (στο δεύτερο έμεινε από το 2006 ως το 2008).
Ηρωδιανός (ιστορικός)
Ο Ηρωδιανός υπήρξε ιστορικός που άκμασε περί το 238 μ.Χ. και δεν πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο γραμματικό. Ήταν αξιωματικός της Ρώμης, όπως ο ίδιος αναφέρει. Ο Φώτιος τον επαινεί για την αποδεδειγμένα καλή κρίση των πραγμάτων και την ευφράδειά του.
Ρόντερικ Στρονγκ
Ring of Honor
Το 2003 συμφώνησε με την εταιρεία του ROH και το 2004 σχημάτισε εκεί μια ομάδα με τους Ώστιν Άρις, Άλεξ Σέλεϊ και Τζακ Έβανς. Έχοντας ρόλους αντιπαθητικών προς το κοινό, πήραν τον έλεγχο των σόου και έγιναν πρωταγωνιστές. Τα έβαλαν κυρίως με τους Σι Εμ Πανκ, Έις Στιλ, Τζον Γουόλτερς και Τζίμι Τζέικομπς. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2005, σε έναν αγώνα που έμεινε στην ιστορία, νίκησε τους Ώστιν Άρις, Σαμόα Τζο, Τζέι Λίθαλ και Κολτ Καμπάνα και έγινε κάτοχος του δικαιώματος να διεκδικήσει στο μέλλον το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Ο Στρονγκ -αυτό το όνομα χρησιμοποιούσε από το ξεκίνημα της καριέρας του- πήρε ευκαιρίες αγώνα τίτλου, αλλά δεν κατόρθωσε να γίνει Πρωταθλητής το 2004 και το 2005. Κέρδισε τον πρώτο του τίτλο -Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων ROH- τον Δεκέμβρη του 2005 στο πλευρό του Ώστιν Άρις. Μόλις έχασαν τους τίτλους, ο Στρονγκ επιτέθηκε στον Άρις δημιουργώντας μεταξύ τους κόντρα. Στην συνέχεια, ο Στρονγκ αναλώθηκε σε διάφορες αντιπαλότητες.
Ηρωδιανός (ιστορικός)
Συγγράμματα
Έγραψε ιστορία των Ρωμαίων σε οκτώ βιβλία. Το έργο έχει τον τίτλο Της μετά Μάρκον βασιλείας ιστορίαι Αρχίζει από τον θάνατο του Μάρκου Αυρηλίου (180) και μέχρι τον Γορδιανό τον νεώτερο (238). Οι πηγές του είναι ποικίλες: η άμεση αντίληψή του, προφορικές μαρτυρίες, αυτοβιογραφίες αυτοκρατόρων, παλιότεροι ιστορικοί.
Ρόντερικ Στρονγκ
Παγκόσμιος Πρωταθλητής
Το 2010, ήταν η χρονιά που κατέκτησε για πρώτη φορά Παγκόσμιο τίτλο με το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ROH να γίνεται δικό του στις 11 Σεπτεμβρίου, όταν και νίκησε τον τότε πρωταθλητή Τάιλερ Μπλακ, σε αγώνα δίχως να απαγορεύεται η χρησιμοποίηση όπλων. Τον τίτλο, τον απώλεσε 189 μέρες μετά, στις 19 Μαρτίου του 2011, από τον Έντι Έντουαρτς. Περίπου έναν χρόνο μετά, στις 31 Μαρτίου του 2012 έγινε πρωταθλητής ξανά, αφού κατέκτησε το Παγκόσμιο Τηλεοπτικό Πρωτάθλημα ROH, το οποίο έχει έως σήμερα.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Ηρωδιανός (ιστορικός)
Ο χαρακτήρας του ως ιστοριογράφος
Δεν αποδίδει πιστά τα γεγονότα, κάνει λάθη χρονολογικά, γεωγραφικά, δεν ενδιαφέρεται τόσο για την πολιτική όσο για τα πρόσωπα της αυλής και τον παρασκηνιακό τους ρόλο. Έτσι το έργο του είναι σα μια σειρά βιογραφιών. Προβάλει ως ιδανικό τον Μάρκο Αυρήλιο. Επίσης, διακρίνεται για τα ρητορικά στερέτυπά του, τους δραματισμούς, τον ηθικό διδακτισμό, την έμφαση σε ό,τι παράδοξο και θαυμαστό, ενώ μιμήται τα κλασικά πρότυπα, όπως τον Θουκυδίδη με τους πολλούς λόγους που παραθέτει. Η σημασία του έγκειται στο ό,τι διασώζει πολλά σύγχρονά του γεγονότα που άλλοι δεν διασώζουν.
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί
Απελευθέρωση της Εργασίας
Η κύρια προσφορά της ομάδας ήταν η μετάφραση και η έκδοση στα Ρωσικά μιας σειράς θεμελιωδών έργων του Μαρξ και του Ένγκελς, όπως τα : «Το Κομμουνιστικό Μανιφέστο», «Μισθωτή εργασία και κεφάλαιο», «Η Αθλιότητα της Φιλοσοφίας», «Λουδοβίκος Φόυερμπαχ», «Ουτοπικός και Επιστημονικός Σοσιαλισμός», «Για τις κοινωνικές σχέσεις στη Ρωσία». Για ορισμένες εκδόσεις των έργων τους στα ρωσικά ο Μαρξ και ο Ένγκελς έγραψαν ειδικούς προλόγους.
Ιστορικό - δραστηριότητα - πολιτικές θέσεις
Πεπεισμένοι ότι η σοσιαλιστική επανάσταση μπορούσε να επιτευχθεί μόνο από συνειδητοποιημένους βιομηχανικούς εργάτες, οι ιδρυτές της ομάδας διαχώρισαν τη θέση τους από τη Ναρόντναγια Βόλια (Θέληση του Λαού) και αφιερώθηκαν στη μετάφραση έργων των Μαρξ και Ένγκελς και στη συγγραφή των δικών τους έργων, τονίζοντας την ανάγκη για οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη ως προϋπόθεση για τον Σοσιαλισμό. Καταπολέμησαν την τρομοκρατική τακτική και την επανάσταση με βίαια μέσα. Το 1888 η ομάδα οργάνωσε τη Ρωσική Σοσιαλ-Δημοκρατική Ένωση στο εξωτερικό (η οποία έγινε η Ένωση των Ρώσων Σοσιαλ-Δημοκρατών το 1894). Διαπιστώνοντας ότι η Ένωση έχανε τον ριζοσπαστισμό της, έφυγαν το 1900.
Δύο σχέδια προγράμματος (1883 και 1885) για τους Ρώσους Σοσιαλ-Δημοκράτες γράφτηκαν από τον Πλεχάνοφ και εκδόθηκαν από την ομάδα, σηματοδοτώντας ένα σημαντικό βήμα στην οικοδόμηση του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Κόμματος. Από το πρώτο συνέδριο της Δεύτερης Διεθνούς στο Παρίσι (1889) και μετά, η ομάδα εκπροσωπούσε τους Ρώσους Σοσιαλ-Δημοκράτες. Ο Ένγκελς χαιρέτησε το σχηματισμό της πρώτης μαρξιστικής ομάδας στη Ρωσία. Ο Πλεχάνοφ, που πήρε μέρος στην ίδρυση της Δεύτερης Διεθνούς, μίλησε στο πρώτο συνέδριό της. Πολλά έδωσε στο εργατικό κίνημα της Ρωσίας το πρόγραμμα της ομάδας Απελευθέρωση της εργασίας. Βασικά το πρόγραμμα αυτό καθόρισε σωστά για την εποχή του το δρόμο και τα καθήκοντα των ρώσων μαρξιστών. Υπογράμμιζε πως μόνο η εργατική τάξη είναι αυτοτελής αγωνιστής του σοσιαλισμού. Ο τελικός σκοπός του προλεταριάτου είναι η αντικατάσταση του καπιταλισμού με ένα νέο κοινωνικό σύστημα, τον κομμουνισμό. Προκαταβολικός όρος για την επίτευξη αυτού του σκοπού είναι η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη. Το πρόγραμμα διακήρυσσε την ανάγκη να δημιουργηθεί ένα επαναστατικό εργατικό κόμμα, που πρώτο πολιτικό του καθήκον θα είναι η ανατροπή της απολυταρχίας. Το πρόγραμμα αυτό, ωστόσο, ήταν πρόγραμμα ενός όχι ακόμη μαχητικού πολιτικού κόμματος, αλλά μιας οργάνωσης επαναστατών του εξωτερικού, που δρούσε σε συνθήκες, όπου ακόμη δεν υπήρχε στη Ρωσία ένα πλατύ και αυτοτελές εργατικό κίνημα. Έτσι εξηγείται ότι πολλές θέσεις αυτού του προγράμματος ήταν αφηρημένες και αόριστες. Τα θεωρητικά έργα του Πλεχάνοφ, που αναφέρονται σ’ αυτή την περίοδο, απετέλεσαν μεγάλη συμβολή στην ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στη Ρωσία. Το ταλέντο του, τα εξαιρετικά λογοτεχνικά του προσόντα, ο Πλεχάνοφ τα διέθεσε στην υπεράσπιση και στη διάδοση του μαρξισμού στη Ρωσία. Τα έργα του, όπως Ο σοσιαλισμός και η πολιτική πάλη (1883), Οι διχογνωμίες μας (1885), Μελέτη επάνω στην ανάπτυξη της μονιστικής αντίληψης της ιστορίας (1895), ξεκαθάρισαν το έδαφος για τον θρίαμβο του μαρξισμού στη Ρωσία.
Ο Πλεχάνοφ υπήρξε ο πρώτος ανάμεσα στους Ρώσους μαρξιστές που αγωνίσθηκε ενάντια στον ναροντνικισμό. Τα έργα του κατάφεραν ένα βαρύ πλήγμα ενάντια σ’ αυτή τη θεωρία. Ξεκινώντας από την ανάλυση των οικονομικών συνθηκών της Ρωσίας, έπειτα από τη μεταρρύθμιση, απέδειξε όλη τη βλαβερότητα και την αστάθεια των ναροντνικιστικών απόψεων σχετικά με το πέρασμα της Ρωσίας στον σοσιαλισμό με τη μεσολάβηση μόνο της αγροτικής κοινότητας και όχι ύστερα από το πέρασμα της στον καπιταλισμό.
Πρέπει όμως να σημειώσουμε και τα σοβαρά σφάλματα τόσο του Πλεχάνοφ όσο και ολόκληρης της ομάδας Απελευθέρωση της Εργασίας. Το πρόγραμμα της ομάδας περιείχε ακόμα και κατάλοιπα από ναροντνικιστικές αντιλήψεις. Έτσι παραδέχονταν π.χ., την τακτική της ατομικής τρομοκρατίας. Εκείνος που έδωσε το τελειωτικό κτύπημα στον ναροντνικισμό ήταν ο Λένιν γύρω στα 1890. Ο Πλεχάνοφ επίσης δεν καταλάβαινε ότι μόνο σε συμμαχία με την αγροτική τάξη θα μπορούσε να θριαμβεύσει το προλεταριάτο ενάντια στον τσαρισμό. Σε μερικά έργα του δεν λαμβάνει καθόλου υπ’ όψη την αγροτική τάξη. “Έξω από την αστική τάξη και από το προλεταριάτο, έλεγε, δεν βλέπουμε άλλες κοινωνικές δυνάμεις, επάνω στις οποίες, θα μπορέσουμε να στηριχθούμε για την επανάσταση”.
Ο Πλεχάνοφ θεωρούσε τη φιλελεύθερη αστική τάξη σαν μια δύναμη ικανή να υποστηρίξει την επανάσταση. Οι πλάνες αυτές υπήρξαν το προοίμιο των μεταγενέστερων μενσεβικικών αντιλήψεών του και το σημείο απ’ όπου ξεκινάνε οι αντιρρήσεις του για τον ηγετικό ρόλο του προλεταριάτου στην αστική δημοκρατική επανάσταση της Ρωσίας. Τον καιρό που γινόταν η επεξεργασία του σχεδίου προγράμματος του Κόμματος, στα γραφεία σύνταξης της Ίσκρα (πρώτης μαρξιστικής εφημερίδας για όλη τη Ρωσία), ο Πλεχάνοφ επεζήτησε να αντικατασταθεί το σύνθημα για τη δικτατορία του προλεταριάτου, που το είχε εξαπολύσει ο Λένιν, με το αόριστο σύνθημα της “δικτατορίας των εργαζομένων και των εκμεταλλευομένων”.
Στη συνέχεια, με τον Λένιν, ο οποίος είχε έρθει πρόσφατα στη Δυτική Ευρώπη, η ομάδα εξέδωσε την εφημερίδα Ίσκρα και διοργάνωσε τα συνέδρια των Βρυξελλών-Λονδίνου (1903) του Ρωσικού Σοσιαλ-Δημοκρατικού Εργατικού Κόμματος. Μετά το συνέδριο, η Απελευθέρωση της Εργασίας προσχώρησε στο Κόμμα και αυτοδιαλύθηκε.
Ο Λένιν έγραψε αργότερα ότι η ομάδα “έθεσε τα θεωρητικά θεμέλια του Σοσιαλ-Δημοκρατικού κινήματος και έκανε το πρώτο βήμα προς το κίνημα της εργατικής τάξης στη Ρωσία”. Την ομάδα αργότερα διαδέχθηκε η Λίγκα Πάλης της Απελευθέρωσης της Εργατικής Τάξης (Союз борьбы за освобождение рабочего класса).
Πηγές
Κατηγορία:Μαρξισμός Κατηγορία:Εργατικά κόμματα Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Ρωσική αυτοκρατορία
1584
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1584 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Αρεβσάτ
Το Αρεβσάτ ή Αρεβασάτ (αρμενικά: Արևշատ, έως το 1948 γνωστό ως Γιεκανλάρ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 2,048 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1969 – Άλμα εις τριπλούν ανδρών
Το άλμα εις τριπλούν ανδρών στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1969 πραγματοποιήθηκε στις 31 Αυγούστου.
Στο αγώνισμα αυτό, η Ρουμανία κέρδισε το αργυρό και το χάλκινο μετάλλιο. Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Βούλγαρος Γκεόργκι Στοϊκόφσκι για τέταρτη φορά μπροστά από τον Κάρολ Κόρμπου. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε ο Βασίλε Ντουμιτρέσκου.
Τελικός
Ο τελικός πραγματοποιήθηκε στις 31 Αυγούστου.
Μετέχουσες χώρες
Κάποιες από τις χώρες που συμμετείχαν στο αγώνισμα ήταν:
• 4
Πίνακας μεταλλίων (1929—1969)
Το συνολικό υπόλοιπο μεταλλίων στο άλμα εις τριπλούν ανδρών μετά τους Βαλκανικούς Αγώνες 1969. Οι Βαλκανικοί Αγώνες του 1946 και οι Βαλκανο-κεντροευρωπαϊκοί Αγώνες του 1947 δεν συμπεριλαμβάνονται στον πίνακα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στους Βαλκανικούς Αγώνες Στίβου 1969 1969
TAP Express
Η TAP Express (TAP για την Transportes Aéreos Portugueses) είναι ένας πορτογαλικός αερομεταφορέας με την εμπορική ονομασία της TAP Air Portugal, η οποία εκμεταλλεύεται δρομολόγια μικρής και μεσαίας διαδρομής.Η Portugália Airlines, λειτουργεί κάτω από τη σημαία της TAP Express. Η White Airways, αεροπορική εταιρεία που ανήκει στην Omni Aviation, εκτελεί επίσης τακτικές πτήσεις για την TAP Express χρησιμοποιώντας 9 ATR 72. Η έδρα της βρίσκεται στο αεροδρόμιο της Λισαβόνας.
Στις 14 Ιανουαρίου του 2016, η TAP Portugal ανακοίνωσε ότι η περιφερειακή θυγατρική της Portugália θα αναπροσαρμοστεί ως TAP Express απο τις 27 Μαρτίου 2016 στο πλαίσιο των μέτρων αναδιάρθρωσης εντός του ομίλου, παρόλο που η εταιρεία εξακολουθεί να λειτουργεί ως πλήρως ελεγχόμενη της TAP Air Portugal. Οι κυριότεροι αερομεταφορείς χρησιμοποιούν συχνά περιφερειακές αεροπορικές εταιρείες για να εκμεταλλευτούν υπηρεσίες προκειμένου να αυξήσουν τη συχνότητα και να εξυπηρετήσουν δρομολόγια που δεν θα εξυπηρετούν μεγαλύτερα αεροσκάφη.
Επίσης, στις 14 Ιανουαρίου του 2016 η TAP Air Portugal ανακοίνωσε, επίσης, ότι το σύνολο του στόλου της Portugália που αποτελείται από Fokker 100 και Embraer ERJ-145 θα αντικατασταθεί μέχρι τον Ιούλιο του 2016, με Embraer 190 και ATR 72-600 (που λειτουργεί από την White Airways ) και έλαβε παρόμοια εικόνα με αυτήν της TAP Portugal.
Στόλος
Από τον Οκτώβριο του 2017, ο στόλος της TAP Express περιλαμβάνει τα ακόλουθα αεροσκάφη:
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αεροπορικές εταιρείες Κατηγορία:Μεταφορές στην Πορτογαλία
Σπουδή Op. 25, No. 3 (Σοπέν)
Η Σπουδή Op. 25, No. 3 σε Φα μείζονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, γραμμένη το 1836. Πρώτη φορά δημοσιεύτηκε το 1837. Πρόκειται για μία σπουδή που εστιάζει στον ρυθμό. Η σπουδή είναι γνωστή ως The Horseman (Ο Καβαλάρης), εξ αιτίας πιθανώς από την εντύπωση καλπασμού που δίνει το κομμάτι. Ωστόσο, ποτέ ο συνθέτης δεν έδωσε αυτόν τον τίτλο στη σπουδή, ο οποίος κιόλας δεν του άρεσε καθόλου. Η σπουδή διαθέτει τέσσερις φωνές, οι οποίες ο παίχτης πρέπει να της εκτελέσει με ποικίλματα και λεπτότητα. Μία μέση εκτέλεση της διαρκεί περίπου 90 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
25 03 Κατηγορία:Συνθέσεις του 1836 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Φα μείζονα
Νεκρική λατρεία
Στην ανθρωπολογία της θρησκείας, η νεκρική λατρεία (ή και ταφική λατρεία) είναι ένα σώμα θρησκευτικών δογμάτων και πρακτικών που επικεντρώνονται στους νεκρούς, με τις οποίες οι ζωντανοί μπορούν να τους ευεργετούν στη μετά θάνατον ζωή, ή να καθησυχάζουν τα χωρίς αυτές τις πρακτικές οργισμένα πνεύματά τους. Οι ιεροτελεστίες για τους νεκρούς γίνονταν είτε από τους συγγενείς είτε από ιερείς που ήταν επιφορτισμένοι και πληρωνόταν για να κάνουν τις ιεροτελεστίες. Αυτές γίνονταν στους τάφους των νεκρών ή στους ταφικούς ναούς τους, κατασκευασμένους γι’ αυτό το σκοπό. Νεκρικες λατρείες αναπτύχθηκαν σε διάφορους πολιτισμούς.
Αίγυπτος
Οι νεκρικές λατρείες σχετίζονται ειδικότερα με την αρχαία Αίγυπτο, όπου επιφυλάσσονταν για τους Φαραώ, για μέλη της βασιλικής αυλής, για πλούσιους που μπορούσαν να πληρώσουν την πιο πολυτελή ταρίχευση, και για γάτες. Η πρακτική αυτή της ταρίχευσης είχε σκοπό να διατηρήσει τα σώματα των νεκρών για το ταξίδι στη μετά θάνατον ζωή. Ο Όσιρις, που ήταν ο θεός που πέθανε και αναστήθηκε και θεός των νεκρών στην Αιγυπτιακή μυθολογία, συνήθως απεικονιζόταν σαν μούμια στην τέχνη της αρχαίας Αιγύπτου. Οι γάτες επίσης θεωρούνταν ότι περνούσαν στο βασίλειο των νεκρών (τη μετά θάνατον ζωή), συνήθως για να συναντηθούν με τους ιδιοκτήτες τους. Στην Βούβαστι όπου λατρευόταν η θεά-γάτα Μπαστέτ, υπήρχε ένα τεράστιο νεκροταφείο γατών. Αυτές χρειαζόταν υλικά εφόδια, όπως τροφή, για το αυτό το ταξίδι τους στον άλλο κόσμο.
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπήρχε επίσης νεκρική λατρεία, που συνδεόταν με τον θεό Διόνυσο. Ο Διόνυσος είχε ξαναγεννηθεί πολλές φορές, και είχε σώσει τη μητέρα του Σεμέλη από τον Κάτω Κόσμο, που κυβερνούσε ο Άδης. Κάθε Ρωμαίος θεός είχε ακόλουθους, και ο Διόνυσος πιστευόταν ότι μπορούσε να προφυλάξει τους δικούς του από το θάνατο. Ήταν επίσης θεός που σχετιζόταν με τα φυτά (και ειδικότερα το αμπέλι) και την σοδειά. Κάποιες φορές συνδεόταν με άλλους θεούς υπεύθυνους για την αναγέννηση της φύσης, για να εξασφαλίσει ότι και οι νεκροί θα συμμετέχουν σε αυτήν την αναγέννηση (και άρα θα ξαναζήσουν).
Μεσοποταμία
Στη Σουμερία, Ασσυρία και Βαβυλωνία, οι νεκρικές λατρείες ονομαζόταν kispu. Αυτές κυρίως αφορούσαν στην φροντίδα των νεκρών συγγενών, με συγκεκριμένο μέλος της οικογένειας υπεύθυνο για το πνεύμα του (κάθε) νεκρού. Στα πνεύματα προσφερόταν φαγητό και άλλα υλικά αγαθά, αλλά η προσφορά καθαρού νερού ήταν ιδιαίτερα σημαντική. Αυτή η φροντίδα προοριζόταν και για τους άντρες και για τις γυναίκες εκλιπόντες. Με αυτήν την φροντίδα θεωρούνταν ότι οι νεκροί συνέχιζαν να «ζουν» και να συμμετέχουν στη ζωή της οικογένειας. Χωρίς αυτήν υπήρχε πιθανότητα τα πνεύματά τους να γίνουν μοχθηρές υπερφυσικές δυνάμεις. Τη συνέχεια της οικογένειας επίσης επέτρεπε η ανακύκλωση των ονομάτων των νεκρών. Στην Ασσυρία αυτό γινόταν από συγγενή εξ αίματος. Στην Βαβυλωνιακό πολιτισμό, η νεκρικές λατρείες ήταν επέκταση της λατρείας των νεκρών προγόνων, με τους απογόνους να είναι υπεύθυνοι για αυτήν τη λατρεία. Η Miranda Bayliss υποστήριξε ότι η λειτουργία που επιτελούσε αυτή η λατρεία ήταν να απαλύνει τις ενοχές και τις εντάσεις που προκύπτουν από το θάνατο (του συγγενή), και να εξασφαλίσει την συνεκτικότητα και την αίσθηση της συνέχεια στην οικογένεια. Συνήθως νεκρική λατρεία αποδιδόταν στους στενούς συγγενείς. Όταν τιμούσαν τη μνήμη συγγενών πριν από τους παππούδες, συνήθως αυτό γινόταν σε μεγάλες συγκεντρώσεις οικογενειακών κλάδων (με την έννοια εκτενών γενεαλογικών δέντρων που μπορούν να πλησιάζουν και στην έννοια της φυλής). Αυτή η λειτουργία επίσης συνέβαλε στην συνεκτικότητα της ομάδας.
Ελλάδα
Η λατρεία Ηρώων των αρχαίων Ελλήνων ήταν επίσης μια μορφή νεκρικής λατρείας. Με την αρχική έννοια της λέξης, ένας ήρωας ήταν ένας θεοποιημένος ή ημίθεος πρόγονος, που λατρευόταν σε ιερό, για την ικανότητά του να μπορεί να βοηθάει τους ζωντανούς. Στην αρχαία ελληνική θρησκεία υπήρχαν τρία επίπεδα όσον αφορά σ’ αυτό: οι Θεοί, οι Ήρωες, και οι νεκροί. Οι νεκροί δεν είχαν καμία δύναμη, οι Θεοί ήταν παντοδύναμοι, και οι ήρωες καταλαμβάνουν μια ενδιάμεση θέση, και ενώ είναι νεκροί, ζούνε στο θρύλο και στη μνήμη, και έχουν δύναμη. Οι θνητοί (που επιτελούν τη λατρεία), πρόσφεραν ως θυσία ζώα και φυτά στους τάφους των Ηρώων, ώστε αυτοί να παρεμβαίνουν και μεσολαβούν στους θεούς εκ μέρους τους.
Ιταλική χερσόνησος
Οι Σαμνίτες και Ετρούσκοι στην ιταλική χερσόνησο, ζωγράφιζαν στους τοίχους των ταφικών μνημείων τις θεότητες του λεγόμενου Κάτω Κόσμου Aita, Βαντ, Phersipnei (Περσεφόνη), και Letham.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θρησκευτικές πρακτικές Κατηγορία:Θρησκεία και θάνατος
Σαλούτιος (νεοπλατωνικός)
Ο Σατουρνίνος Σεκούνδος Σαλούτιος, λατιν.: Saturninius Secundus Salutius, ήταν ένας συγγραφέας του 4ου αιώνα, φίλος του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Ιουλιανού. Έγραψε μια πραγματεία με τίτλο Περί Θεών και Κόσμου, ένα κατηχητικής φύσεως εγχειρίδιο για την ελληνική θρησκεία του 4ου αιώνα.
Η ακριβής ταυτότητα του Σαλούτιου είναι αβέβαιη. Μερικοί τον ταυτίζουν με τον Φλάβιο Σαλλούστιο, ο οποίος ήταν πραιτοριανός έπαρχος της Γαλατίας από το 361 έως το 363 και συνάδελφος του Ιουλιανού ως ύπατος το 363, ενώ άλλοι τον ταυτίζουν με τον Σατουρνίνο Σαλλούστιο Σεκούνδο, έναν αυτόχθονα Γαλάτη που ήταν πραιτοριανός έπαρχος της Ανατολής το 361.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι
Αποαποικιοποίηση
Αποαποικιοποίηση είναι η μετατροπή αποικιών σε ανεξάρτητα κράτη. Ο όρος αναφέρεται κυρίως στο φαινόμενο που εκδηλώθηκε, αρχικά με αργά βήματα, στα χρόνια του Μεσοπολέμου, και πήρε ευρύτερες διαστάσεις στις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες. Η Ειδική Επιτροπή σε θέματα Αποαποικιοποίησης των Ηνωμένων Εθνών έχει δηλώσει, ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση για την επίτευξη της από την αρχή της αυτοδιάθεσης. Η αποαποικιοποίηση μπορεί να επιτευχθεί είτε με ειρηνικές διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους αποικιοκράτες και τους επαναστάτες είτε με βίαιη εξέγερση και ένοπλο αγώνα του αυτόχθονου πληθυσμού κατά αποικιοκρατών.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αποαποικιοποίηση Κατηγορία:Πολιτική γεωγραφία Κατηγορία:Διεθνείς σχέσεις
Tvorchi
Οι Tvorchi είναι ένα Ουκρανικό μουσικό συγκρότημα ηλεκτρονικής μουσικής από το Τερνόπιλ που δημιουργήθηκε το 2018 από τον παραγωγό Άντριου Χουτσουλιάκ (γεν. 21 Φεβρουαρίου 1996) και τον τραγουδιστή Τζέφρι Αουγκούστους Κένι (γεν. 30 Σεπτεμβρίου 1997). Έχουν κυκλοφορήσει τέσσερα στούντιο άλμπουμ: The Parts (2018), Disco Lights (2019), 13 Waves (2020) και Road (2020). Ορίστηκαν να στον  με το τραγούδι "Heart of Steel".
Ιστορία
Στις 14 Φεβρουαρίου 2019 κυκλοφόρησε το δεύτερο άλμπουμ με το όνομα Disco Lights. Στις 21 Φεβρουαρίου, το συγκρότημα κυκλοφόρησε ένα βίντεο για το τραγούδι "Believe". Σύμφωνα με το δίδυμο, ο προϋπολογισμός των γυρισμάτων ήταν $100. Μέσα σε λίγες μέρες, το βίντεο συγκέντρωσε 400.000 προβολές στο YouTube και το τραγούδι κατέλαβε την 9η θέση στα τσαρτ Google Play στην Ουκρανία.
Τον Φεβρουάριο του 2020, οι Tvorchi συμμετείχαν στο Vidbir με το τραγούδι "Bonfire", καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση στον τελικό.
Το μουσικό βίντεο για το τραγούδι "Мова тила" από το δεύτερο στούντιο άλμπουμ Disco Lights έκανε πρεμιέρα στις 7 Μαΐου στο κανάλι του συγκροτήματος στο YouTube και στο πρόγραμμα "Premier" στο τηλεοπτικό κανάλι M1. Το βίντεο, σε σκηνοθεσία Andriy Lagutin, γυρίστηκε το φθινόπωρο του 2019 στο Κίεβο.
Στις 31 Μαΐου 2020, το Μουσικό Βραβείο "Золота Жар-птиця" (11η τελετή απονομής) είναι η νίκη των Tvorchi στην υποψηφιότητα "INDI".
Στις 25 Σεπτεμβρίου 2020, έγινε η πρεμιέρα του βίντεο για το βασικό σινγκλ από το άλμπουμ 13 Waves, το "Living My Life". Το έργο σκηνοθετεί ο Dmytro Dorosh.
Heart of Steel
Το "Heart of Steel" είναι ένα τραγούδι του 2022 από το ουκρανικό συγκρότημα ηλεκτρονικής μουσικής Tvorchi. Το τραγούδι επιλέχθηκε να στον  αφού κέρδισε το Vidbir 2023, την εθνική τελική επιλογή της Ουκρανίας.
Ιστορικό και σύνθεση
Σύμφωνα με το συγκρότημα, το τραγούδι προειδοποιεί για τους κινδύνους του πυρηνικού πολέμου. Σε μια συνέντευξη, το συγκρότημα αναφέρθηκε στον σκοπό της δημιουργίας του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision για τον λόγο που δημιούργησαν το τραγούδι του, λέγοντας ότι "κοιτάξαμε το παρελθόν αυτού του διαγωνισμού. [Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision] δημιουργήθηκε μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για να ενώσει την Ευρώπη. Σήμερα, ενώ κάποιοι παίζουν με τις πυρηνικές απειλές, ο λαός μας με ατσάλινη καρδιά προστατεύει όλη την Ευρώπη." Το τραγούδι έχει ένα μήνυμα να μην τα παρατάς μπροστά στις αντιξοότητες, με μια δυνατή αρχή να συμβολίζει το μήνυμα. Στο επίσημο μουσικό βίντεο του τραγουδιού, μια πύλη μεταξύ της πραγματικότητας και της μετά θάνατον ζωής εμφανίζεται έντονα, με το συγκρότημα να λέει ότι η ανθρωπότητα επιλέγει αυτό που τους περιμένει για το μέλλον.
Παραγωγή
Το μέλος του συγκροτήματος Αντρίι Χουτσουλιάκ ξεκίνησε να γράφει το "Heart of Steel" την άνοιξη του 2022, κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας του Azovstal. Αφού παρακολούθησε βίντεο με τον ουκρανικό στρατό να υπερασπίζεται τις εργασίες σιδήρου και χάλυβα στο Azovstal, εμπνεύστηκε να γράψει ένα τραγούδι βασισμένο στην αποφασιστικότητα να μην εγκαταλείψει την περιοχή.
Vidbir 2023
Το Vidbir 2023 ήταν η έβδομη έκδοση του Vidbir, του διαγωνισμού που καθορίζει την ουκρανική συμμετοχή στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision. Ο διαγωνισμός έλαβε χώρα σε ένα καταφύγιο βομβών στο Σταθμός Μετρό Maidan Nezalezhnosti στο Κίεβο και περιελάμβανε έναν τελικό στις 17 Δεκεμβρίου 2022. Δέκα συμμετοχές διαγωνίστηκαν και ο νικητής επιλέχθηκε μέσω του συνδυασμού ψήφων από μια δημόσια τηλεψηφοφορία και μια κριτική επιτροπή ειδικών. Οι ισοπαλίες θα αποφασίζονταν υπέρ των συμμετοχών που έλαβαν υψηλότερη βαθμολογία από τη δημόσια τηλεψηφοφορία.
Στο Vidbir, το τραγούδι θα έπαιζε τελευταίο από τα δέκα τραγούδια που διαγωνίζονταν στον διαγωνισμό. Και τα δύο μέλη ήταν ντυμένα με κοστούμια παρόμοια με στολές πυρηνικών αποβλήτων, με τον Αντρίι να φορά μαύρο κοστούμι και τον Τζιμό να φορά ένα κίτρινο κοστούμι. Μια οθόνη βίντεο πίσω τους έδειχνε τους κινδύνους του πυρηνικού πολέμου, ενώ εμφανίστηκαν και χορευτές στο παρασκήνιο, φορώντας μάσκες αερίων.
Στη Eurovision
Σύμφωνα με τους κανόνες της Eurovision, όλα τα έθνη με εξαίρεση τη διοργανώτρια χώρα και τις "Μεγάλες Πέντε" (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) πρέπει να προκριθούν από έναν από τους δύο ημιτελικούς για να διαγωνιστούν στον τελικό, οι δέκα πρώτες χώρες από κάθε ημιτελικό προχωρούν στον τελικό. Ως νικήτρια χώρα του διαγωνισμού του, η Ουκρανία προκρίνεται αυτόματα στον τελικό. Στον τελικό το τραγούδι κατέλαβε την 6η θέση με 243 βαθμούς.
Σελίδες
Κατηγορία:Ουκρανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2023
Παπαγάλος
Με το όνομα παπαγάλος είναι γνωστά διάφορα είδη από δενδρόβια, ως επί το πλείστον, πουλιά που σχηματίζουν τη τάξη των Ψιττακόμορφων (Psittaciformes), η οποία χωρίζεται σε 3 οικογένειες: Κακατουίδες (Cacatuidae), Ψιττακίδες (Psittacidae) και Γλαυκοπίδες (Strigopidae). Υπάρχουν σήμερα 386 ταξινομημένα είδη παπαγάλων, που ανήκουν σε 88 γένη.
Τα συναντάμε σε όλες τις ηπείρους της γης, αν και στην Ευρώπη δεν υπάρχει κανένα ενδημικό είδος, παρόλο ορισμένα είδη έχουν αναφερθεί ως ελεύθερα (feral) σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Οι παπαγάλοι απουσιάζουν επίσης εντελώς από την περιοχή της Ανταρκτικής. Στον ελλαδικό χώρο είναι γνωστοί από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, όταν για πρώτη φορά ο ίδιος και άντρες από το εκστρατευτικό του σώμα έφεραν παπαγάλους. Το είδος αυτό, ονομάζεται "Αλεξανδρινό παπαγαλάκι". Όσον αφορά τις Η.Π.Α. εκεί ενδέχεται να συναντήσει κανείς το Παρακίτ της Καρολίνα (Conuropsis carolinensis) ή τον χοντρόραμφο, παρόλο που τα είδη αυτά δεν ενδημούν εκεί.
Προέλευση
Πατρίδα του θεωρούμενου ως πρώτου απολιθώματος παπαγάλου είναι η Ευρώπη. Το απολίθωμα χρονολογείται στην Ηώκαινο Περίοδο, που ξεκίνησε πριν από 50 εκ. χρόνια. Στην Αγγλία και στη Γερμανία έχουν ανακαλυφθεί διάφοροι σκελετοί πουλιών που έφεραν ομοιότητες με τους σημερινούς παπαγάλους αλλά υπάρχει ακόμη αβεβαιότητα καθώς το πιθανότερο είναι τα απολιθώματα αυτά να ανήκαν σε συγγενικά είδη που εξελίχθηκαν στο βόρειο ημισφαίριο και έπειτα αφανίστηκαν.
Πλέον θεωρείται ότι οι παπαγάλοι με τη μορφή που τους γνωρίζουμε σήμερα εμφανίστηκαν πριν περίπου 65 εκ. χρόνια. Αν αυτό όντως ισχύει τότε πιθανότατα δεν είχαν εξελιχθεί σε αυτόμορφα είδη.
Οι παλιότερες καταγραφές που σχετίζονται με τους σύγχρονους παπαγάλους χρονολογούνται στα 20 με 30 εκ. χρόνια πριν και προέρχονται από την Ευρώπη. Το νότιο ημισφαίριο δεν προσφέρει τόσο μεγάλο πλούτο απολιθωμάτων όσο το βόρειο, τουλάχιστον όσο αφορά απολιθώματα μεγαλύτερα των 20 εκ. ετών. Ωστόσο στο νότιο ημισφαίριο ευρέθη ένα απολίθωμα της μειόκαινου περιόδου, το οποίο ανήκει αδιαμφισβήτητα σε παπαγάλο καθώς πρόκειται για μια άνω γνάθο ολόιδια με τη γνάθο του σημερινού Κοκατού. Τα πουλιά έχουν όμως αυτιά;
Ταξινόμηση
Η τάξη των Ψιττακόμορφων περιλαμβάνει 393 είδη, που περιλαμβάνονται σε 92 γένη. Η ακόλουθη ταξινόμηση βασίζεται στην πιο πρόσφατη πρόταση από το 2012.
Υπεροικογένεια Στριγκοποίδια: Παπαγάλοι της Νέας Ζηλανδίας Υπεροικογένεια Κακατουοίδια: Κακατούα Υπεροικογένεια Ψιττακοίδια: αληθινοί παπαγάλοι
Μορφολογία
Η δυνατότητα που τους δίνει η γλώσσα τους για άρθρωση και τα πολλά και εντυπωσιακά χρώματα που έχει το φτέρωμά τους τους έχουν κάνει περιζήτητους σε όλους τους λαούς από τη μακρινή αρχαιότητα. Στο Περού, στην Κίνα, στην Ινδία και αλλού τους εξημέρωναν και τους ανάτρεφαν για το φτέρωμά τους και τους χρησιμοποιούσαν για διακοσμητικούς και ψυχαγωγικούς σκοπούς.
Τα μεγάλα είδη παπαγάλων είναι κατά κανόνα μακρόβια-κάποια ζουν ως και 80-90 χρόνια αλλά και τα μικρότερα έχουν μεγάλο μέσο όρο ζωής (μερικά ως και 35 χρόνια).
Συμπεριφορά
δεξιά|μικρογραφία|Τα περισσότερα είδη παπαγάλων είναι τροπικά, αλλά μερικά είδη, όπως το αυστραλιανό παρακίτ, ζουν βαθιά μέσα στην εύκρατη ζώνη Ζουν ομαδικά και στις χώρες που απαντώνται σε μεγάλο αριθμό,τα σμήνη προκαλούν τεράστιες ζημιές στις καλλιέργειες. Η τάξη των ψιττακόμορφων παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία και διαφοροποιήσεις. Οι περισσότεροι παπαγάλοι δεν παρουσιάζουν διμορφία ανάλογα με το φύλο, φωλιάζουν σε κουφάλες και παρουσιάζουν μεγάλη κοινωνικότητα. Ωστόσο υπάρχουν και εξαιρέσεις όπως ο παπαγάλος Εκλεκτός (Eclectus roratus - Εκλεκτός ο ριγμένος) που παρουσιάζει διμορφία ανάλογα με το φύλο, το Κακάπο της Νέας Ζηλανδίας (Strigops habroptila - Γλαύκοψ η αβρόπτιλος), που δεν πετά, είναι νυκτόβιο και είναι το μόνο είδος με διαφορετική συμπεριφορά κατά την περίοδο αναπαραγωγής. Τα αρσενικά προσεγγίζουν τα θηλυκά ανταγωνιζόμενα μεταξύ τους και ο δεσμός που δημιουργείται μεταξύ αρσενικού και θηλυκού είναι βραχύβιος και λήγει μετά το ζευγάρωμα. Οι παπαγάλοι είναι μονογαμικά ζώα και ιδιαίτερα τα μεγαλύτερα είδη, που επιλέγουν το ταίρι τους προσεκτικά και δένονται μαζί του για μια ζωή. Επιπλέον, σε πολλά είδη, όπως στα Κοκατίλ (Nymphicus hollandicus - Νυμφικός ο ολλανδικός) συμμετέχει και το αρσενικό στην ανατροφή των μικρών. Μαζί με την οικογένεια των κορακιδών, οι παπαγάλοι θεωρούνται τα ευφυέστερα πουλιά. Εξυπνότερος όλων είναι ο Γκρίζος Αφρικανός, που είναι και ο πιο γνωστός «ομιλητής». Έρευνες έχουν δείξει ότι δεν μιμείται απλώς την ανθρώπινη ομιλία αλλά συνδέει λέξεις με έννοιες και την εξωτερική πραγματικότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ψιττακόμορφα
Γκεγανίστ (Σιράκ)
Το Γκεγανίστ (αρμενικά: Գեղանիստ, έως το 1948 γνωστό ως Τσανκί Ταπά ή Γοβλουγάτ ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,258 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Diamond League 2020
Το Diamond League 2020 είναι η ενδέκατη έκδοση της ετήσιας σειράς από μίτινγκ ανοικτού στίβου, η οποία οργανώνεται από την World Athletics. Ο αριθμός των αγωνισμάτων για το διαμάντι μειώθηκε από 32 σε 24, αφαιρώντας τα 200 μέτρα, τα 3000 μέτρα στιπλ, το άλμα εις τριπλούν και η δισκοβολία (ανδρών και γυναικών). Τα μίτινγκ-τελικοί μετατράπηκαν από δύο σε ένα, και τα μίτινγκ πρόκρισης έγιναν 15. Ένα δεύτερο μίτινγκ στην Κίνα προστέθηκε στο πρόγραμμα. Η μείωση των αγωνισμάτων οδήγησε στην τηλεοπτική κάλυψη των 90 λεπτών. Τα αγωνίσματα που δεν ανήκουν πια στο πρόγραμμα για το διαμάντι θα βρίσκονται στα μίτινγκ του World Athletics Continental Tour, το οποίο αντικαθιστά την προηγούμενη σειρά IAAF World Challenge.
Σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά, το μίτινγκ του Μπέρμιγχαμ μεταφέρθηκε στο Γκέιτσχεντ λόγω ανακαινίσεις στο στάδιο, καθώς και το Prefontaine Classic θα μετακινούταν στο Γιουτζίν λόγω της ολοκλήρωσης των ανακαινίσεων που έγιναν στο στάδιο για τη διοργάνωση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου 2021. Το Diamond League της Ντόχα επέστρεψε στο Qatar Sports Club, το στάδιο που φιλοξένησε το μίτινγκ από το 2010 έως το 2018. Το μίτινγκ της Ρώμης μεταφέρθηκε στη Νάπολη, λόγω ανακαινίσεων του Ολυμπιακού Σταδίου. Το μίτινγκ της Στοκχόλμης ήταν αρχικά να μη συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα των μίτινγκ, αλλά αυτά τα πλάνα εγκαταλείφθηκαν όταν υπογράφτηκε πενταετής χορηγία με την Wanda Group.
Πρόγραμμα
Αυτά τα οκτώ μίτινγκ αποτελούν το πρόγραμμα, καθώς τα μίτινγκ της Σαγκάης, του Λονδίνου, του Γκέιτσχεντ, του Γιουτζίν, του Παρισιού και του Ραμπάτ ακυρώθηκαν για το 2020. = Εκθεσιακό μίτινγκ χωρίς θεατές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2020 Diamond_League
1585
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 1585 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Βραβεία Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2000
Η 73η Απονομή των Βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου, γνωστά κυρίως ως Βραβεία Όσκαρ, τίμησε τις καλύτερες ταινίες του 2000 και μεταδόθηκε ζωντανά από το τηλεοπτικό κανάλι ABC στις 25 Μαρτίου 2001. Η απονομή έλαβε χώρα για τελευταία φορά στο θέατρο Shrine Auditorium του Λος Άντζελες και οικοδεσπότης της βραδιάς ήταν για πρώτη φορά ο ηθοποιός Στιβ Μάρτιν, ο οποίος έλαβε υποψηφιότητα για Έμμυ για την παρουσίασή του.
Νικητές της απονομής αναδείχτηκαν οι ταινίες Μονομάχος (Gladiator) με 5 βραβεία, συμπεριλαμβανομένου και της Καλύτερης Ταινίας, από τις συνολικά 12 υποψηφιότητες και Τίγρης και δράκος (Crouching Tiger, Hidden Dragon) με 4 βραβεία από τις συνολικά 10 υποψηφιότητες. Ο Στίβεν Σόντερμπεργκ με διπλή υποψηφιότητα στην κατηγορία Καλύτερης Σκηνοθεσίας με τις ταινίες Έριν Μπρόκοβιτς και Traffic κέρδισε για την τελευταία. Ο Ράσελ Κρόου βραβεύτηκε με το Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου και η Τζούλια Ρόμπερτς με το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Όσκαρ Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2000
Κορσακόφ (πόλη)
Το Κορσακόφ (Корсаков) είναι μια πόλη της περιφέρειας Σαχαλίνης, στη Ρωσία. Βρίσκεται 42 χιλιόμετρα νότια του διοικητικού κέντρου της περιφέρειας, Γιούζνο-Σαχαλίνσκ και στο πιο νότιο σημείο της νήσου Σαχαλίνης. Σύμφωνα με τη ρωσική απογραφή του 2010, το Κορσακόφ είχε 33,526 κατοίκους, αριθμός που μειώνεται κατά χιλιάδες με τις δεκαετίες.
Μεταφορικά μέσα
To Κορσακόφ βρίσκεται περίπου 30 χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο Γιούζνο-Σαχαλίνσκ. Τακτικά δρομολόγια λεωφορείων και μικρών λεωφορείων συνδέουν το Κορσκακόφ με το διοικητικό κέντρο της περιφέρειας,Γιούζνο-Σαχαλίνσκ, αν και όχι με το αεροδρόμιο. Ο παλιός ιαπωνικός σιδηρόδρομος στενής διαμέτρου εξακολουθεί να είναι ενεργός και να τρέχει κατά μήκος της γραφικής ακτής, με σποραδική σιδηροδρομική υπηρεσία. Υπάρχουν πολλές γραμμές λεωφορείων που εξυπηρετούν την αστική περιοχή και πολλά χωριά κοντά.
Κατηγορία:Όμπλαστ της Σαχαλίνης Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Ρωσίας
Πολ Μπελμοντό
Ο Πολ Μπελμοντό (πλήρες ονοματεπώνυμο Πολ Αλεξάντρ Μπελμοντό, γεν. στην Μπουλόν-Μπιγιανκούρ του Ο-ντε-Σεν στις 23 Απριλίου του 1963) είναι Γάλλος οδηγός αγώνων.
Σύντομο βιογραφικό σημείωμα
Γεννήθηκε στην Μπουλόν-Μπιγιανκούρ του Ο-ντε-Σεν και είναι γιος του ηθοποιού Ζαν Πολ Μπελμοντό και εγγονός του γλύπτη Πολ Μπελμοντό. Το πέρασμά του απ' το Πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 ήταν πολύ σύντομο και συνέβη τα έτη 1992 και 1994. Συνολικά πήρε μέρος σε 27 Γκραν Πρι απ' τα οποία εκκίνησε μόνο στα 7. Το 1ο ήταν το Νοτιοαφρικανικό Γκραν Πρι του 1992 και το τελευταίο το Αυστραλιανό Γκραν Πρι του 1994. Κανένα απολύτως αξιόλογο αποτέλεσμα δεν μπόρεσε να σημειώσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι οδηγοί Φόρμουλα 1
Σπουδή Op. 25, No. 4 (Σοπέν)
Η Σπουδή Op. 25, No. 4 σε Λα ελάσσονα είναι σπουδή του Φρεντερίκ Σοπέν, που γράφτηκε το 1836 και κυκλοφόρησε το 1837. Το τέμπο της είναι Agitato σε 160 bpm. Ο ρυθμός της μοιάζει πολύ με πόλκα. Η σπουδή εστιάζει κι αυτή στον ρυθμό, της οποίας η εκτέλεση χρειάζεται ο παίχτης να έχει καλές γνώσεις ρυθμού, καθώς είναι γραμμένη με στακάτο συγχορδίες που παίζονται στο ασθενές μέρος του μέτρου, χαρακτηριστικό παράδειγμα των συγκοπών. Μία μέση εκτέλεση της σπουδής διαρκεί περίπου 100 δευτερόλεπτα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
25 04 Κατηγορία:Συνθέσεις του 1836 Κατηγορία:Συνθέσεις σε Λα ελάσσονα
Σταγονομετρική χοάνη
right|thumb|150px|Κυλινδρική σταγονομετρική χοάνη Η σταγονομετρική χοάνη είναι μέρος του εργαστηριακού εξοπλισμού ενός εργαστηρίου χημείας. Χρησιμοποιείται για την προσθήκη αντιδραστηρίων σε ένα διάλυμα σε μορφή σταγόνων. Είναι γυάλινη με κυλινδρικό ή ελλειψοειδές σχήμα. Στο κάτω μέρος της περιλαμβάνει βαλβίδα για τον έλεγχο της ροής του υγρού. Η σταγονομετρική χοάνη χρησιμοποιείται επίσης ως διαχωριστική χοάνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Όργανα εργαστηρίου χημείας
Χιώτικο δίκτυο
Το χιώτικο δίκτυο ήταν ένα εμπορικό λόμπι αποτελούμενο από εξήντα οικογένειες που άκμασε την περίοδο 1830 - 1860.
Αν και δεν είχαν όλες οι οικογένειες καταγωγή από τη Χίο, τα περισσότερα μέλη είτε είχαν νυμφευθεί με μέλος χιώτικης οικογένειας είτε είχαν εργαστεί σε σημαντικές θέσεις των οικογενειακών επιχειρήσεων αυτών. Μετά το 1860 αντικαταστάθηκε σε μεγάλο βαθμό από το Ιονικό δίκτυο.
Ιστορικά στοιχεία
Οι επιχειρήσεις των χιώτικων οικογενειών σχετίζονταν με το εμπόριο και τη ναυτιλία, παραρτήματα δε αυτών υπήρχαν σε όλες τις σημαντικές πόλεις της Ευρώπης και της Αμερικής (Οδησσός, Λιβόρνο, Μασσαλία, Κωνσταντινούπολη, Λονδίνο, Σμύρνη, Νέα Υόρκη κ.α.) Σε όλα τα παραρτήματα υπήρχαν μέλη αυτών των οικογενειών με αποτέλεσμα να εξασφαλίζεται πάντα η παρουσία του εμπόρου στο λιμάνι. Οι γάμοι επιμειξίας ενθαρρύνονταν καθώς θεωρούσαν ότι προστάτευαν καλύτερα τα οικογενειακά συμφέροντα. Στελέχη του δικτύου κατέλαβαν σημαντικές θέσεις στις τοπικές κοινωνίες και στο εμπορικό κόσμο. Η ισχυρότερη οικογένεια θεωρείται ότι ήταν αυτή των Ράλλη.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Χίου
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1974
Το ΛΘ΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1974 διεξήχθη από τις 20 ως τις 22 Σεπτεμβρίου 1974 στο Στάδιο Καραϊσκάκη, στον Πειραιά, εκτός από το πένταθλο γυναικών που είχε γίνει νωρίτερα, στις 4-5 Μαΐου, κατά τους Εαρινούς Αγώνες Στίβου. Τη χρονιά αυτή η συμμετοχή ήταν κάπως περιορισμένη, αφενός διότι ο ΣΕΓΑΣ είχε θέσει όρια επιδόσεων και αφετέρου λόγω της κυπριακής τραγωδίας υπήρξε μικρή συμμετοχή Κυπρίων αθλητριών. Συμμετείχαν συνολικά 140 αθλήτριες. Πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Πανιώνιος για 21η φορά.
Ημιανοικτό άνοιγμα
Ημιανοικτό άνοιγμα (ή ημιανοικτή παρτίδα) είναι το σκακιστικό άνοιγμα στο οποίο τα λευκό παίζουν 1.ε4 και τα μαύρα δεν απαντούν συμμετρικά με 1...ε5, όπως στο ανοικτό άνοιγμα, αλλά με οποιαδήποτε άλλη κίνηση.
Θεωρία
Η πιο δημοφιλής απάντηση των μαύρων στην κίνηση 1.ε4 είναι η Σικελική άμυνα, αρκετά δημοφιλείς είναι επίσης η Γαλλική άμυνα και η Άμυνα Κάρο-Κανν. Η Άμυνα Πιρτς και η Μοντέρνα άμυνα είναι επίσης συνηθισμένες, ενώ η Άμυνα Αλιέχιν και η Σκανδιναβική άμυνα έχουν κάνει περιστασιακές εμφανίσεις στους αγώνες του Παγκοσμίου πρωταθλήματος. Αντιθέτως, η Άμυνα Νίμζοβιτς και η Άμυνα Όουεν παίζονται σπανίως. Η Άμυνα Μποργκ και η Άμυνα Αγίου Γεωργίου θεωρούνται παράδοξες, αν και ο Τόνυ Μάιλς χρησιμοποίησε κάποια φορά την Άμυνα Αγίου Γεωργίου για να νικήσει τον τότε Παγκόσμιο Πρωταθλητή Ανατόλι Κάρποφ.
Η Σικελική και η Γαλλική άμυνα οδηγούν σε μη ισορροπημένες θέσεις που συχνά προσφέρουν συναρπαστικό παιχνίδι όπου και οι δύο πλευρές έχουν πιθανότητες να κερδίσουν. Η Κάρο-Κανν είναι σταθερή όταν τα μαύρα για να υποστηρίξουν το κέντρο τους προτίθενται να χρησιμοποιήσουν το πιόνι τους στην στήλη γ.
Η Μοντέρνα άμυνα, όπως και οι άμυνες Αλιέχιν και Πιρτς, είναι υπερμοντέρνα ανοίγματα στα οποία τα μαύρα δελεάζουν τα λευκά να χτίσουν ένα ισχυρό κέντρο, στο οποίο έχουν στόχο να επιτεθούν με κομμάτια.
Ανοίγματα
Τα ημιανοικτά ανοίγματα καταχωρούνται στην Εγκυκλοπαίδεια Σκακιστικών Ανοιγμάτων υπό τους κωδικούς B00–B99 και C00–C19. Οι καραχωρήσεις φαίνονται αναλυτικά στον παρακάτω πίνακα:
Πηγές
Κατηγορία:Ορολογία σκακιού Κατηγορία:Σκακιστικά ανοίγματα
1586
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τροπικό δάσος του Αμαζονίου
Το τροπικό δάσος του Αμαζονίου, είναι ένα τροπικό δάσος το οποίο καλύπτει το πεδίο του Αμαζονίου στη Νότια Αμερική. Αυτό το πεδίο καλύπτει περίπου επτά εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, εκ'των οποίων τα 5,5 καλύπτονται από δάσος. Επίσης το 37% του οξυγόνου που υπάρχει στην ατμόσφαιρα παράγεται στο δάσος αυτό.
Έχει χαρακτηριστεί ως ο «πνεύμονας» του πλανήτη, όμως το χρόνο που πέρασε η έκτασή του μειώθηκε κατά 26.130 τετραγωνικά χιλιόμετρα εξαιτίας της αποψίλωσης. Η περίοδος Αυγούστου 2003 - Αυγούστου 2004 ήταν η δεύτερη χειρότερη χρονιά για τον Αμαζόνιο από τότε που άρχισε να γίνεται η μέτρηση της καταστροφής. Το αρνητικό ρεκόρ σημειώθηκε την περίοδο 1994-1995, στη διάρκεια της οποίας καταστράφηκαν 29.050 τετραγωνικά χιλιόμετρα δάσους.Ο Αμαζόνιος αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του οικοσυστήματος της Αμαζονίας. Εκεί βρίσκεται και ο δεύτερος μεγαλύτερος ποταμός του κόσμου. Το δάσος του Αμαζονίου ή αλλιώς βροχοδάσος φιλοξενεί πάνω από 43.800 είδη φυτών και περισσότερα από 2,5 εκατομμύρια είδη εντόμων.
Διαχείριση και Αποψίλωση
Η σημασία του τροπικού δάσους του Αμαζονίου είναι τεράστια. Σύμφωνα με το World Wildlife Fund (WWF), το δάσος αυτό είναι ένα από τα πλέον ποικιλόμορφα οικοσυστήματα στον κόσμο, που φιλοξενεί μεγάλο ποσοστό της χλωρίδας και της πανίδας του πλανήτη. Παράλληλα, συμμετέχει αποφασιστικά στους κύκλους του άνθρακα, του οξυγόνου και του νερού. Όμως, η συστηματική υποβάθμισή του που συνδέεται άμεσα με τρόπους διαχείρισής του, προβληματίζει ιδιαιτέρως. Προκειμένου να εγκατασταθούν καλλιέργειες ή να δημιουργηθεί χώρος για εκμεταλλεύσεις πετρελαίου, για βοσκοτόπους και για ορυχεία, το δάσος διαρκώς αποψιλώνεται. Συγκεκριμένα η γεωργία, η κτηνοτροφία, η εξόρυξη πόρων, η ξυλεία και τα διάφορα έργα υποδομής είναι οι βασικοί λόγοι της αποψίλωσης του δάσους και της μετατροπής μέρους του σε περιοχές για διαφορετικά είδη χρήσεων. Στην αντίθετη κατεύθυνση, η διαχείριση του δάσους του Αμαζονίου από τις ίδιες τις αυτόχθονες κοινότητες πέτυχε, μεταξύ άλλων, την ενίσχυση της βιοποικιλότητας και της γονιμότητας των εδαφών. Ενδεικτικά, καλλιέργειες όπως αυτές του φοίνικα και του φιστικιού Βραζιλίας επέδρασαν καταλυτικά στην ενίσχυση της βιοποικιλότητας της περιοχής του Αμαζονίου.
Συνέπειες αποψίλωσης
Η κύρια αιτία που οδηγεί στην αποψίλωση του τροπικού δάσους του Αμαζονίου είναι η επέκταση των γεωργικών και κτηνοτροφικών δραστηριοτήτων. Όπως προκύπτει από πρόσφατα στοιχεία, η αποψίλωση στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου της Βραζιλίας, έχει αγγίξει το υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 15 ετών. Σοβαρή συνέπεια της αποψίλωσης που υφίσταται το τροπικό δάσος του Αμαζονίου, λόγω της έντονης και αλόγιστης ανθρώπινης δραστηριότητας, είναι η άμεση απειλή της βιοποικιλότητας. Εκτιμάται ότι περισσότερα από 10.000 είδη φυτών και ζώων αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο εξαφάνισης λόγω της καταστροφής του δάσους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Βραζιλίας Κατηγορία:Τροπικά δάση
Στρόβολος
Ο Στρόβολος είναι δήμος της επαρχίας Λευκωσιάς στην Κύπρο. Αποτελεί ένα από τους δώδεκα δήμους της επαρχίας Λευκωσίας. Σήμερα είναι ένα μεγάλο προάστιο, καταλαμβάνει μία έκταση 25 τετραγωνικών χλμ.
Τοποθεσία
Στα βορειοανατολικά συνορεύει με τον Δήμο Λευκωσίας, στα ανατολικά με την Αγλαντζιά, στα νότια με τα Λατσιά, στα δυτικά με τη Λακατάμια και στα βορειοδυτικά με την Έγκωμη.
Ονομασία
Υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την προέλευση της ονομασίας Στρόβολος. Οι δύο επικρατέστερες αναφέρουν ότι:
Ιστορία
Οι πρώτες γραπτές αναφορές για τον Στρόβολο ή Στρόβιλο άγονται στα μεσαιωνικά χρόνια. Αναφέρεται σε γραπτά χειρόγραφα του Λεόντιου Μαχαιρά και του Φλώριου Βουστρώνιου. Σύμφωνα με τα χειρόγραφα αυτά ο Στρόβολος την περίοδο της Φραγκοκρατίας ήταν βασιλικό φέουδο. Δεν υπάρχουν στοιχεία για την περίοδο της Ενετοκρατίας.
Σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία του Στροβόλου αποτελεί ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός, ο οποίος γεννήθηκε στον Στρόβολο το 1756. Κατά τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης του 1821 συνέβαλε τα μέγιστα στη διάσωση του ελληνικού πνεύματος και της χριστιανοσύνης. Ο Αρχιεπίσκοπος Κυπριανός και οι άλλοι αρχιερείς και πρόκριτοι της Κύπρου απαγχονίστηκαν από τους Τούρκους την 9η Ιουλίου του 1821.
Δημαρχείο
Ο Στρόβολος μετεξελίχθηκε σε δήμο το 1986. Πρώτος δήμαρχος εκλέγηκε ο Ιωσήφ Χατζηιωσήφ.
Ο Δήμος Στροβόλου ιδρύθηκε το 1986, με βάση τη Νομοθεσία του Περί Δήμων Νόμου Ν. 111/85 με πληθυσμό πέραν των 70.000 κατοίκων και είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος Δήμος της Κύπρου, μετά τον Δήμο Λεμεσού.
Πολιτισμός
Ο Δήμος Στροβόλου από της ίδρυσής του έχει δώσει μεγάλη σημασία και στον πολιτιστικό τομέα. Έχουν ιδρυθεί και λειτουργούν με επιτυχία επί σειρά ετών η Δημοτική Χορωδία, ο Φωτογραφικός Όμιλος, ο Λαογραφικός Όμιλος και η Συμφωνική Μπάντα Δήμου Στροβόλου – Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, Ορχήστρα Εγχόρδων και ο Όμιλος Λογοτεχνίας.
Το ετήσιο πολιτιστικό πρόγραμμα του Δήμου περιλαμβάνει ποικίλες εκδηλώσεις από καλλιτέχνες του εγχώριο, αλλά και του ελληνικού πολιτιστικού γίγνεσθαι. Στα πολιτιστικά δρώμενα του Δήμου εντάσσονται συναυλίες που καλύπτουν ένα ευρύ ρεπερτόριο, εικαστικές εκθέσεις, διαλέξεις, χορευτικές και θεατρικές παραστάσεις, φεστιβάλ, επετειακές εκδηλώσεις και εκδηλώσεις αφιερωμένες στα παιδιά.
Οι καλλιτεχνικοί φορείς που ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στο πολιτιστικό πρόγραμμα του Δήμου, υποβάλλουν τις προτάσεις τους στον Δήμο, μετά από πρόσκληση ενδιαφέροντος που δημοσιεύεται. Όλες οι προτάσεις τυγχάνουν πρώτης αξιολόγησης από την Επιτροπή Πολιτιστικών Θεμάτων και ακολούθως από το Δημοτικό Συμβούλιο.
Δημοτικό Θέατρο
Το Δημοτικό Θέατρο και Αίθουσα Μουσικής του Δήμου Στροβόλου έχει σχεδιαστεί για να μπορεί να φιλοξενήσει ένα ευρύ πεδίο καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων όπως συναυλίες, όπερα, μπαλέτο, θέατρο. Έχει χωρητικότητα 870 περίπου ατόμων περιλαμβανομένων και θέσεων για άτομα με ειδικές ανάγκες. Ο σχεδιασμός του χώρου έχει γίνει με υψηλές προδιαγραφές, ιδιαίτερη δε σημασία δόθηκε στη μελέτη και εφαρμογή των ακουστικών απαιτήσεων και που η μέχρι σήμερα λειτουργία του απέδειξε τα πολύ καλά ακουστικά αποτελέσματα σύμφωνα και με τα ευνοϊκά σχόλια και τον ενθουσιασμό των μαέστρων, σολίστ και μουσικών που εκτέλεσαν έργα στην αίθουσα.
Το όλο συγκρότημα διαθέτει μεγάλο χώρο υποδοχής που συνδέεται με το χώρο υποδοχής του Δημοτικού Μεγάρου, άνετα και σύγχρονα καμαρίνια με χώρους υγιεινής, σύγχρονη αίθουσα δοκιμών, κυλικείο για τους καλλιτέχνες, γραφεία και αποθηκευτικούς χώρους. Ο πύργος της σκηνής είναι εξοπλισμένος με όλα τα απαραίτητα μέσα για τις ανάγκες πάσης φύσεως σκηνικού εξοπλισμού. Το δωμάτιο ελέγχου φωτισμού-ήχου είναι πλήρες εξοπλισμένο με όλα τα ηλεκτρονικά μέσα, απαραίτητα για την άρτια παρακολούθηση των παραστάσεων.
Το Δημοτικό Θέατρο σηματοδότησε την έναρξη μίας νέας εποχής στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου.
Πολιτιστικό Κέντρο Στροβόλου
Το Δημοτικό Συμβούλιο του Στροβόλου αποφάσισε να ανακαινίσει, να βελτιώσει και να επεκτείνει το παλιό Δημοτικό Κτίριο που βρίσκεται στο παλιό κέντρο της πόλης του Στροβόλου, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως Δημοτική Βιβλιοθήκη και ως Πολιτιστικό Κέντρο.
Το Πολιτιστικό Κέντρο είναι ένα από τα πρώτα Δημόσια Κτίρια στην Κύπρο τα οποία έχουν αποκατασταθεί, σχεδιαστεί, κατασκευαστεί και λειτουργήσει ως κτίριο χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης σε ολόκληρη την Ευρώπη και έχει συμπεριληφθεί ως παράδειγμα ορθής πρακτικής στις Ευρωπαϊκές Πράσινες Δημόσιες Προμήθειες. Αποτελείται από το αναπαλαιωμένο κτίριο, όπου διατίθενται χώροι προς ενοικίαση για το κοινό, καθώς και το νέο κτίριο, στο οποίο στεγάζεται η Δημοτική Βιβλιοθήκη.
Αθλητικό Κέντρο Στροβόλου
Για την καλλιέργεια, την προώθηση και την ανάπτυξη του αθλητισμού έχει δημιουργήθηκε το 1991 το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο δημιουργήθηκε σε χώρο παρά το Πάρκο Αγίου Δημητρίου στην οδό Κορυτσάς 20, 2012 Στρόβολος, μεταξύ Μακάρειου Νοσοκομείου και  της Αγγλικής Σχολής. Το τηλέφωνο για κρατήσεις ή ενημέρωση για το κοινό είναι 22318358.
Διαθέτει τέσσερα γήπεδα Φούτσαλ, τέσσερα γήπεδα αντισφαιρίσης, στίβο (από κεραμιδόσκονη), οκτώ όργανα γυμναστικής εξωτερικού χώρου, αποχωρητήρια – αποδυτήρια, δωμάτιο διοίκησης κτλ.