cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τρανεξαμικό οξύ
Παρενέργειες
Οι θρόμβοι αίματος μπορεί να περιλαμβάνουν φλεβικό θρομβοεμβολισμό (εν των βάθει φλεβοθρόμβωση και πνευμονική εμβολή ), αναφυλαξία. Αυτές οι σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες αναφέρθηκαν στην εμπειρία μετά την κυκλοφορία και η συχνότητά τους δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Παρά τον τρόπο δράσης, μεγάλες μελέτες σχετικά με τη χρήση τρανεξαμικού οξέος δεν έχουν δείξει αύξηση του κινδύνου φλεβικής ή αρτηριακής θρόμβωσης.
Μηχανισμός δράσης
Το τρανεξαμικό οξύ είναι συνθετικό ανάλογο της αμινοξέος λυσίνης. Χρησιμεύει ως αντι-ινωδολυτικό δεσμεύοντας αντιστρεπτά τέσσερις έως πέντε θέσεις υποδοχέων λυσίνης στο πλασμινογόνο. Αυτό μειώνει τη μετατροπή του πλασμινογόνου σε πλασμίνη, αποτρέποντας την αποικοδόμηση ινώδους και διατηρώντας το πλαίσιο της δομής μήτρας ινώδους. Το τρανεξαμικό οξύ έχει περίπου οκτώ φορές την αντι-ινωδολυτική δράση ενός παλαιότερου αναλόγου, του ε-αμινοκαπροϊκού οξέος. Το τρανεξαμικό οξύ αναστέλλει επίσης άμεσα τη δραστηριότητα της πλασμίνης με ασθενή ισχύ (IC50 = 87 mM), και μπορεί να αποκλείσει την ενεργή θέση του ενεργοποιητή πλασμινογόνου ουροκινάσης (uPA) με υψηλή ειδικότητα (Ki = 2 mM) μεταξύ όλων των πρωτεασών σερίνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βασικά Φάρμακα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας Κατηγορία:Ιατρική των μεταγγίσεων Κατηγορία:Αμινοξέα Κατηγορία:Φάρμακα που δρουν στο αίμα και στα αιμοποιητικά όργανα
ΚΦ Λούσνια
Η ΚΦ Λούσνια (αλβανικά: KF Lushnja) είναι ποδοσφαιρική ομάδα της Αλβανίας η οποία εδρεύει στην ομώνυμη πόλη του Νόμου Φιέρ.
Γκουρμά-Ραρούς
Η Γκουρμά-Ραρούς ή απλά Ραρούς είναι μια πόλη του Μαλί. Ανήκει στην Περιφέρεια Τομπουκτού, στην Επαρχία Γκουρμά-Ραρούς και στο Διαμέριμσα Ραρούς. Έχει πληθυσμό 26.115 κατοίκων (2009).
ΚΦ Λούσνια
Διεξάγει τους εντός έδρας αγώνες της στο Στάδιο Αμπντουραχμάν Ρόζα Χατζίου (Stadiumi Abdurrahman Roza Haxhiu), χωρητικότητας 8.500 καθήμενων θεατών.
Μετράει συνολικά 43 συμμετοχές στην Πρώτη Εθνική Κατηγορία, ενώ σήμερα αγωνίζεται στην Δεύτερη Κατηγορία της Αλβανίας.
Γκουρμά-Ραρούς
Δημογραφία
Στην πόλη της Γκουρμά-Ραρούς ζουν 26.115 κάτοικοι (2009).
ΚΦ Λούσνια
Φίλαθλοι
Οι οργανωμένοι οπαδοί της ομάδας είναι οι: Ultras Delegatët, Ultras Stan Karbunarë, Ultras Karbunarë, Lushnjia Warriors, Tifoza e Lushnjes.
Γκουρμά-Ραρούς
Δείτε επίσης
γ γ
Μαχμούτ Πασά (συνοικία Λευκωσίας)
To Μαχμούτ Πασά είναι συνοικία του Δήμου Λευκωσίας. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το μεγαλύτερο μέρος της διοικητικής έκτασης της συνοικίας δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τη Νεάπολη, στα ανατολικά με τη συνοικία Ιμπραχίμ Πασά και στα νότια και δυτικά με τη συνοικία Αράπ Αχμέτ.
Κατάλογος ποδοσφαιρικών σωματείων Ε.Π.Σ. Κοζάνης
Αυτός είναι ένας κατάλογος ο οποίος εμπεριέχει τα ποδοσφαιρικά σωματεία της Ε.Π.Σ. Κοζάνης.
Περαιτέρω μελέτη
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Κοζάνης
Ομοσπονδιακή Πολιτεία της Νέας Ρωσίας
thumb|Περιοχές υπό τον έλεγχο της Νέας Ρωσίας (σκούρο πράσινο) και περιοχές στις οποίες έχει εδαφικές βλέψεις (ανοιχτό πράσινο). thumb|Χάρτης με την περιοχή της [[Νέα Ρωσία|Νέας Ρωσίας στην τσαρική Ρωσία (1897).]] Η Ομοσπονδιακή Πολιτεία της Νέας Ρωσίας (ρωσικά: Федеративное государство Новороссия) ήταν κράτος εν κράτει στο ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας. Ανακηρύχθηκε στις 22 Μαΐου του 2014 και θεμελιώθηκε στις 24 Μαΐου του ίδιου έτους, όταν οι ρωσόφωνοι αρχηγοί της Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντονέτσκ και της Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ υπέγραψαν σύμφωνο ένωσης των περιοχών τους.
Τον Μάιο του 2015 οι ηγέτες των δυο κρατών ανήγγειλαν τη διάλυση του κράτους.
Περιοχή
Η Νέα Ρωσία ελέγχει τις περιοχές του Ντονέτσκ και του Λουχάνσκ ενώ έχει εδαφικές βλέψεις στις περιοχές του Χάρκοβο, Ντνιπροπετρόφσκ, Ζαπορίζια, Χερσώνoς, Μικολάιβ και Οδησσού στο ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας.
Ιστορία
Η Νέα Ρωσία είναι μια ιστορική ονομασία η οποία χρησιμοποιούνταν την εποχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, του ρωσικού κράτους δηλαδή από το 1721 έως το 1917, για τα εδάφη της σημερινής ανατολικής Ουκρανίας. Τα εδάφη αυτά την σοβιετική περίοδο παραχωρήθηκαν στην Ουκρανική Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρώην μη αναγνωρισμένα κράτη Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ Κατηγορία:Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονέτσκ
19 Ιανουαρίου
18 Ιανουαρίου | 19 Ιανουαρίου | 20 Ιανουαρίου
Η 19η Ιανουαρίου είναι η 19η μέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο. Υπολείπονται 347 μέρες (348 σε δίσεκτα έτη).
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Ταμπόρα (πόλη)
Η Ταμπόρα (Tabora) [προφέρεται Τα-μπό-ρα] είναι η πρωτεύουσα στην Περιφέρεια Ταμπόρα της Τανζανίας και έχει χαρακτηριστεί ως δήμος από την κυβέρνηση της Τανζανίας, απέχει δε 480 χιλιόμετρα από την Ντοντόμα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2012, είχε πληθυσμό 226.999 κατοίκους.
Προφορά, ετυμολογία
Η ονομασία “Ταμπόρα” προήλθε από τη λέξη “ματομπόρουα” (“matoborwa”)' που σημαίνει γλυκοπατάτες, οι οποίες ήταν ένα βασικό είδος διατροφής των κατοίκων της φυλής Νυαμουέζι (Nyamwezi), την πολυπληθέστερη φυλή στην περιοχή. Οι ξένοι-επισκέπτες δεν μπορούσαν να προφέρουν τη “ματομπόρουα” (“matoborwa”) και αντ' αυτού την έλεγαν Τομπόρα (Tobora), η οποία συν τω χρόνω μετατράπηκε σε Ταμπόρα (Tabora).
Ιστορία
thumb|left|300px|Δέσμιοι στην Ταμπόρα (1907). Η Ταμπόρα ιδρύθηκε από τους Άραβες εμπόρους στη δεκαετία του 1850 (γνωστή τότε ως Kazeh) και έγινε κέντρο του δουλεμπορίου. Τον Αύγουστο του 1871 το ένα τέταρτο της πόλης κάηκε, όταν οι δυνάμεις της φυλής των Ουανυαμουέζι (Wanyamwezi), με ηγεμόνα τον Μιράμπο (Mirambo) τη λεηλάτησαν. Παρά το γεγονός ότι είχε ανακηρυχθεί περιοχή του προτεκτοράτου της Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής, από το 1885 μέχρι και το 1891, οι ταξιδιώτες την περιέγραφαν ως μια άνομη πόλη και η γερμανική αποικιακή διοίκηση δεν απόκτησε τον έλεγχό της, παρά αργότερα εκείνο τον χρόνο. Ως ένας σημαντικός σταθμός στην κεντρική γραμμή της Τανζανίας, έγινε το πιο σημαντικό διοικητικό κέντρο της κεντρικής Γερμανικής Ανατολικής Αφρικής.
Κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας της Ανατολικής Αφρικής του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι αποικιακές ένοπλες δυνάμεις του Βελγικού Κονγκό (Force Publique) υπό τη διοίκηση του στρατηγού Charles Tombeur κατέλαβαν την πόλη μετά από σκληρές μάχες, στις 19 Σεπτεμβρίου του 1916. Η αραβική ονομασία της πόλης αποκαταστάθηκε μετά το 1919.
Απαρίθμηση των Ελλήνων της περιοχής της Ταμπόρα (κατά το 1950)
Η Ταμπόρα και η γύρω περιοχή της, δεν είναι κατάλληλη για γεωργική καλλιέργεια, είναι όμως κτηνοτροφική περιοχή. Κατά το 1950, στην Ταμπόρα κατοικούσαν λιγοστοί Έλληνες, εκ των οποίων ορισμένοι από αυτούς ήσαν: • 2
Κοινωνικο-οικονομική κατάσταση
Η Ταμπόρα και ο λαός της βασίζονται κυρίως στις γεωργικές δραστηριότητες είτε ως αγρότες τροφής ή μικρής κλίμακας αγρότες καπνού. Η Ταμπόρα φιλοξενεί επίσης ένα λατομείο με έρμα σιδηροτροχιών.
Τρόφιμα και πολιτισμός
Οι δρόμοι της Ταμπόρα, είναι φυτεμένοι με αιωνόβια δέντρα μάνγκο, τα οποία φυτεύτηκαν από τους εμπόρους του Ομάν. Η Ταμπόρα είναι γνωστή ως η πρωτεύουσα των φρούτων στη Δυτική Τανζανία και οι αγορές είναι συχνά γεμάτες με τοπικά προϊόντα.
Η Ταμπόρα έχει πολλά μικρά τοπικά εστιατόρια που προσφέρουν το παραδοσιακό φαγητό εστιατορίου Τανζανίας, όπως το Ουγκάλι (Ugali) (ένα παχύ χυλό καλαμποκιού), τσιπς ή ρύζι με φασόλια, μοσχάρι ή κοτόπουλο. Για πρωινό ή μεσημεριανό γεύμα, υπάρχει συνήθως το chipsi-mayai (τσιπς και αυγά), το οποίο είναι ουσιαστικά ένα ζευγάρι τηγανητών αβγών μαζί με κάποιες πατάτες τηγανιτές. Αν και το φαγητό είναι ήπιο, συνήθως σερβίρεται με σάλτσα τσίλι Τανζανίας και η οποία δίνει στο γεύμα κάποιο χαρακτήρα.
Μια τοπική σπεσιαλιτέ, είναι κολοκύθα σε σάλτσα φυστικοβούτυρο. Συνδυάζεται με το πιλάφι και σερβίρεται σε ευρεία κλίμακα σε ολόκληρη την περιοχή.
Για σνακ υπάρχουν τοπικές σαμόσες (sambusa), κάποια σουβλιστά κατσικίσια κρέατα ή κάποια φρεσκοκαβουρδισμένα καλαμπόκια, όλα ευρέως διαθέσιμα στην Ταμπόρα. Υπάρχει μια επιλογή φρούτων στη μεγάλη περιφερειακή αγορά της Ταμπόρα, που περιλαμβάνει ανανάδες, καρπούζια και μπανάνες.
Τουρισμός
Η Ταμπόρα δεν έχει πολλά τουριστικά αξιοθέατα. Είναι πολύ μακριά από την πεπατημένη, με λίγους τουρίστες. Αξιοσημείωτο είναι το Fort Boma, ανεγέρθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα από τους Γερμανούς και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από τον στρατό της Τανζανίας. Ένα άλλο αποικιακό κατάλοιπο είναι ο σιδηροδρομικός σταθμός.
15 χιλιόμετρα νοτιο-δυτικά της Ταμπόρα είναι η Κουιχάρα (Kwihara), παλαιότερα γνωστή ως Kazeh και μια σημαντική πόλη στο εμπόριο σκλάβων, έως ότου οι Γερμανοί αρχίσουν να αναπτύσσουν την Ταμπόρα. Οι πιο γνωστοί επισκέπτες της Kazeh ήταν ο Ντέιβιντ Λίβινγκστον (David Livingstone) και ο Σερ Χένρυ Μόρτον Στάνλευ (Sir Henry Morton Stanley), οι οποίοι ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιασμένοι από την πόλη της Kazeh. Υπάρχει ένα μικρό μουσείο αφιερωμένο στον Δρ. Λίβινγκστον, το Μουσείο Λίβινγκστον, με παράβολο εισόδου 2.000 σελίνια Τανζανίας.
Μια άλλη ημερήσια εκδρομή από την Ταμπόρα, είναι το Φράγμα Ιγκόμπε (Igombe Dam), ένα τοπικό πάρκο δάσος.
Κλίμα
300px|thumb|right|Κατάληψη της Ταμπόρα από τον Βελγικό Στρατό (19 Σεπτεμβρίου 1916).
Μεταφορές
Χωματόδρομοι συνδέουν την Ταμπόρα με την εθνική πρωτεύουσα στη Ντοντόμα (Dodoma) και τη Μουάνζα (Mwanza) στα βόρεια. Τα Salt Flats στα δυτικά, αποτρέπουν ένα άμεσο δρόμο από τη σύνδεσή της με την Κιγκόμα (Kigoma).
Τον Ιανουάριο του 2013, η κυβέρνηση της Τανζανίας ανακοίνωσε την έναρξη των εργασιών για την αναβάθμιση των δρόμων με άσφαλτο, στο δρόμο Ταμπόρα-Ουράμπο (Tabora-Urambo) και τον 127 χιλιόμετρων (79 μιλίων) δρόμο Νυαχούα-Ταμπόρα-Νντόνο (Nyahua-Tabora-Ndono). Τον Δεκέμβριο του 2012, ο πρωθυπουργός Μιζένγκο Πίντα (Mizengo Pinda) δήλωσε την πρόθεση της κυβέρνησης της Τανζανίας, να αναβαθμίσει τον 359 χιλιόμετρων (223 μιλίων) δρόμο Ταμπόρα-Ινυόνγκα-Μπάντα (Tabora-Inyonga-Mpanda) με άσφαλτο, πριν από το 2015. Τον Αύγουστο του 2011, ο Αναπληρωτής Υπουργός Έργων Harrison Mwakyembe είπε στην Εθνοσυνέλευση, ότι η κυβέρνηση είχε αρχίσει την ασφαλτόστρωση του 115 χιλιόμετρων (71 μιλίων) δρόμου Ταμπόρα-Πούγκε-Νζέγκα (Tabora-Puge-Nzega).
Η Ταμπόρα είναι μια διασταύρωση στην Κεντρική σιδηροδρομική γραμμή, η οποία πηγαίνει δυτικά προς τη Λίμνη Τανγκανίκα και βόρεια προς το λιμάνι της Μουάνζα στη Λίμνη Βικτώρια. Τα τρένα αναχωρούν τρεις φορές την εβδομάδα προς κάθε κατεύθυνση.
Η Ταμπόρα είναι αρκετά μικρή ώστε να περπατηθεί από τη μία άκρη της πόλης στην άλλη. Υπάρχουν διαθέσιμα ταξί ποδήλατα, ταξί μοτοποδήλατα και τα συνηθισμένα ταξί.
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references responsive="0" group="Παρ. Σημ." />
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Τανζανίας
Θωμισμός
Ο Θωμισμός είναι η φιλοσοφική σχολή που άνθισε ως κληρονομιά του έργου και της σκέψης του φιλοσόφου, θεολόγου και γιατρού Θωμά Ακινάτη (1225-1274). Στην φιλοσοφία, οι αμφισβητούμενες ερωτήσεις και σχόλιά του για τον Αριστοτέλη είναι ίσως από τα γνωστότερα έργα του. Στην θεολογία, το Summa Theologica είναι ένα από τα σημαντικότερα έγγραφα στην μεσαιωνική θεολογία και συνεχίζει να αποτελεί το κεντρικό σημείο αναφοράς για την φιλοσοφία και την θεολογία της Καθολικής Εκκλησίας. Το 1914, ο πάπας Πίος Χ προειδοποίησε ότι οι διδασκαλίες της Εκκλησίας δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές χωρίς τα βασικά φιλοσοφικά θεμέλια των θέσεων του Ακινάτη.
Οι βασικές θέσεις στην φιλοσοφία του Αγίου Θωμά δεν πρέπει να τοποθετηθούν στην κατηγορία των απόψεων που δύνανται να συζητηθούν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αλλά μπορούν να θεωρηθούν ως τα θεμέλια πάνω στα οποία βασίζεται ολόκληρη η επιστήμη των φυσικών και θεϊκών πραγμάτων. Αν αυτές οι αρχές κάποτε αφαιρεθούν ή με οποιονδήποτε τρόπο αλλοιωθούν, πρέπει αναγκαία να θεωρηθεί ότι οι μαθητές των ιερών κειμένων θα αποτύχουν να αντιληφθούν σε σημαντικό βαθμό την έννοια των λέξεων οι οποίες σχετίζονται άμεσα με τα δόγματα της θεϊκής αποκάλυψης όπως αυτά προτείνονται από την Εκκλησία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φιλοσοφικές παραδόσεις
Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ Θριάμβου κάτω των 17
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα χόκεϊ Θριάμβου κάτω των 17  (World Under-17 Hockey Challenge) είναι διεθνής διοργάνωση του χόκεϊ επί πάγου, η οποία διεξάγεται κάθε χρόνο στον Καναδά. Οι αγώνες δεν διεξάγονται τα έτη που γίνονται οι Χειμερινοί Αγώνες του Καναδά. Κατά συνέπεια, το πρωτάθλημα διεξάγεται επί τρία συνεχή χρόνια και δεν διεξάγεται την επόμενη χρονιά. Τελεί υπό την αιγίδα της Hockey Canada και αποτελεί την πρώτη σημαντική διοργάνωση για παίκτες ηλικίας κάτω των 17 ετών.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο Καναδάς συμμετέχει με πέντε τοπικές ομάδες από όλη τη χώρα: Άλλες χώρες που λαμβάνουν μέρος στη διοργάνωση:
Πηγές
Κατηγορία:Χόκεϊ επί πάγου
Ύμνος των Νήσων Πίτκαιρν
Ο Ύμνος των Πίτκαιρν  (Pitcairn Anthem - Come ye Blessed) είναι ο εθνικός ύμνος των Νήσων Πίτκαιρν. Πρόκειται για ανεπίσημο και τοπικό ύμνο, καθώς ο επίσημος ύμνος είναι το God Save the Queen. Το Come ye Blessed ψάλλεται σε πολλές περιστάσεις και εκδηλώσεις των νησιών. Οι στίχοι προέρχονται από το 25ο κεφάλαιο του Κατά Ματθαίον Ευαγγελίου, στ. 34-36 και 40. Πρόκειται για τα λόγια του Χριστού, κατά την εξιστόρηση μιας παραβολής.
Μαχμούτπασα
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Λεφκόσα
Επαρχία Ντιρέ
Η Επαρχία Ντιρέ είναι μια επαρχία της Περιφέρειας Τομπουκτού, Μαλί. Έχει έκταση 1.750 τ.χλμ. και πληθυσμό 111.324 κατοίκων (2009). Πρωτεύουσα είναι η Ντιρέ.
Γεωγραφία
Η Επαρχία Ντιρέ βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και νότια-κεντρικά της Περιφέρειας Τομπουκτού. Συνορεύει στα νότια και νοτιοανατολικά με την Επαρχία Νιαφουνκέ, στα βορειοανατολικά με την Επαρχία Γκουρμά-Ραρούς, στα βόρεια-κεντρικά με την Επαρχία Τομπουκτού και στα δυτικά με την Επαρχία Γκουντάμ.
Διαμερίσματα
Η Επαρχία Ντιρέ διαιρείται σε 13 διαμερίσματα:
Δείτε επίσης
ε ν
Νιουτάουν Γιουνάιτεντ
Η Νιουτάουν Γιουνάιτεντ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα από τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις, από την Ανατολική Μπαστέρ. Αγωνίζεται στην Πρέμιερ Ντιβίζιον, τη ανώτατη κατηγορία της χώρας. Ιδρύθηκε το 1962. Έδρα της ομάδας είναι το Newtown Football Stadium, χωρητικότητας 3.000 θέσεων. Έχει κατακτήσει 15 πρωταθλήματα (1981, 1984, 1987, 1988, 1989, 1992, 1993, 1995, 1996, 1997, 1998, 2003-04, 2006-07, 2007-08, 2009-10), ένα κύπελλο (2007) και τρία Leeward Islands Club Champions Tournament (1987, 1988, 1989). Επιπρόσθετα, έχει μία συμμετοχή στο ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ το 1994, όπου αποκλείστηκε στον τρίτο γύρο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1962 Κατηγορία:Νιουτάουν Γιουνάιτεντ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Άγιου Χριστόφορου και Νέβις
30 Σεπτεμβρίου
29 Σεπτεμβρίου | 30 Σεπτεμβρίου | 1 Οκτωβρίου
Η 30η Σεπτεμβρίου είναι η 273η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (274η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 92 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Πένταθλον
thumb|280px|Οι τρεις πιο σημαντικοί κλάδοι του πεντάθλου: δισκοβολία, ακόντιο και βάρη (στο παρασκήνιο). Από αττική ερυθρόμορφη κύλικα, περ. 490 π.Χ. ([[Ονήσιμος)]]
Το Πένταθλον (Νέα Ελληνικά: πένταθλο) ήταν ένα αγώνισμα των Ολυμπιακών Αγώνων, καθώς και άλλων Πανελλήνιων αγώνων στην Αρχαία Ελλάδα. Το όνομά του προέρχεται από το συνδυασμό των λέξεων πέντε και άθλος (άθλημα). Πέντε αθλήματα που αρχικά διεξάγονταν σε μία ημέρα, ξεκινώντας από το άλμα εις μήκος, στη συνέχεια ο ακοντισμός και η δισκοβολία, ακολουθούσε το στάδιον (ένας αγώνας ταχύτητας) και τελείωνε με την πάλη. Οι πενταθλητές θεωρήθηκαν ότι είναι μεταξύ των πιο ειδικευμένων αθλητών, και η εκπαίδευσή τους ήταν συχνά μέρος της στρατιωτικής θητείας, διότι πίστευαν ότι κάθε ένα από τα πέντε αυτά αγωνίσματα ήταν χρήσιμο στη μάχη. Υπήρξε ο πρώτος τεκμηριωμένος τύπος του πεντάθλου (ένας διαγωνισμός που αποτελείται από πέντε διακριτά αθλήματα) και ήταν ο προάγγελος για όλες τις διοργανώσεις αυτού του τύπου, στις οποίες και δανείζει το όνομά του.
Ιστορία
Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά στην 18η Αρχαία Ολυμπιάδα περίπου το 708 π.Χ., και άλλαξε μορφή αρκετές φορές. Με την 77η Αρχαία Ολυμπιάδα, το πένταθλο ταξινομήθηκε γενικά σε τρία τμήματα: ο τριαγμός με άλμα, ακοντισμό και δισκοβολία, το στάδιον με αγώνα δρόμου, και η πάλη ως η τελική εκδήλωση. Τα τρία πρώτα αθλήματα ήταν μέρος μόνο του διαγωνισμού του πεντάθλου και γενικά δεν τα θεωρούσαν ως μεμονωμένα αθλήματα.
Είναι ασαφές κατά πόσον ο νικητής του πεντάθλου που επέλεγαν, ήταν ο νικητής και των πέντε αθλημάτων, ή ίσως αυτός που ανακηρύχθηκε νικητής τριών εξ αυτών. Ομοίως, οι ιστορικοί είναι αβέβαιοι ως προς το πώς διαγωνίζονταν στην πάλη και πως επέλεγαν τον νικητή της.
μικρογραφία|upright=1.25|Μουσειακό αντίγραφο από χάλκινο δίσκο με επιγραφή: ως ανάθημα στον Δία από τον ολυμπιονίκη [[Πόπλιος Ασκληπιάδης|Ασκληπιάδη, νικητή του πεντάθλου στην 255η Ολυμπιάδα (Γλυπτοθήκη του Μονάχου, το πρωτότυπο είναι στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Ολυμπίας)]] Η μεγάλη ποικιλία των δεξιοτήτων που απαιτούνται για να ανταγωνιστεί κάποιος στο άθλημα αυτό σήμαινε ότι το σώμα των πενταθλητών ήταν ένα δείγμα φυσικού σώματος σε μεγάλη εκτίμηση. Στην Ρητορική του, ο Αριστοτέλης παρατήρησε:
κάλλος δὲ ἕτερον καθ᾽ ἑκάστην ἡλικίαν ἐστίν. νέου μὲν οὖν κάλλος τὸ πρὸς τοὺς πόνους χρήσιμον ἔχειν τὸ σῶμα τούς τε πρὸς δρόμον καὶ πρὸς βίαν, ἡδὺν ὄντα ἰδεῖν πρὸς ἀπόλαυσιν: διὸ οἱ πένταθλοι κάλλιστοι, ὅτι πρὸς βίαν καὶ πρὸς τάχος ἅμα πεφύκασιν: ἀκμάζοντος δὲ πρὸς μὲν πόνους τοὺς πολεμικούς, ἡδὺν δ᾽ εἶναι δοκεῖν μετὰ φοβερότητος: γέροντος δὲ πρὸς μὲν πόνους τοὺς ἀναγκαίους ἱκανόν, ἄλυπον δὲ διὰ τὸ μηδὲν ἔχειν ὧν τὸ γῆρας λωβᾶται.
Αθλήματα
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, η πάλη πραγματοποιούταν σε ένα σκάμμα με άμμο έξω από τον Ναό του Δία, ενώ όλα τα άλλα αθλήματα πραγματοποιούνταν στο στάδιο της Ολυμπίας, από την οποία πήραν και το όνομά τους οι αγώνες. Η πάλη και η δισκοβολία ουσιαστικά εξακολουθούν να έχουν την ίδια βασική μορφή και στις σύγχρονες εκδόσεις τους (αν και η τρέχουσα τεχνική και οι κανόνες τους μπορεί να διαφέρουν). Ωστόσο, η δισκοβολία διεξαγόταν πάνω σε ένα υπερυψωμένο βάθρο, και όχι όπως αργότερα στο πεδίο του εδάφους.
Στον ακοντισμό χρησιμοποιούσαν ένα δερμάτινο λουρί (ιμάντας), που ονομαζόταν αγκύλη, αντί του να κρατά ο αθλητής τον άξονα του ακοντίου. Το στάδιον ήταν ένα σπριντ περίπου 200 γιάρδων (ή περίπου 180 μέτρων), δηλαδή ήταν περισσότερο από το σύγχρονο σπριντ των 100 μέτρων, αλλά το μικρότερο από όλα τα άλλα αρχαία αγωνίσματα δρόμου.
Το άλμα εις μήκος είναι ίσως το πιο ασυνήθιστο, σε σχέση με τη σύγχρονη έκδοσή του στο στοίβο. Ο άλτης του μήκους χρησιμοποιούσε βάρη που ονομάζονταν αλτήρες για να ωθήσει τον εαυτό του μακρύτερα από το σημείο που στεκόταν, ενώ το άλμα του, πιθανότατα αποτελείτο από πέντε ξεχωριστά άλματα, και έτσι μοιάζει περισσότερο με το σύγχρονο άλμα τριπλούν. Διαφορετικά, οι αποστάσεις των γνωστών αλμάτων (τα οποία συχνά ήταν στα 50 πόδια μήκος) φαίνεται να είναι αδύνατα.
Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες
Οι γνωστοί νικητές του πένταθλου στους αρχαίους ολυμπιακούς αγώνες:
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Ολυμπιακοί Αγώνες Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά ειδικά αγωνίσματα
Μηχανική (αποσαφήνιση)
Ο όρος μηχανική,
Όλα του γάμου δύσκολα (σειρά)
thumb|250 px|Το εξώφυλλο του DVD της σειράς Το Όλα του γάμου δύσκολα (αγγλ. τίτλος Dharma & Greg) ήταν μια Αμερικανική κωμική τηλεοπτική σειρά. Μεταδίδονταν μεταξύ 1997 και 2002 από το τηλεοπτικό δίκτυο ABC. Στην Ελλάδα προβλήθηκε από την τηλεόραση του ΑΝΤ1.
Το σεναριακό εύρημα της σειράς ήταν η σχέση μεταξύ δυο αταίριαστων χαρακτήρων. Η Ντάρμα (Τζένα Έλφμαν) μεγαλωμένη από χίπιδες γονείς ήταν δασκάλα γιόγκα και υπέρμαχος της Ανατολικής φιλοσοφίας. Ο Γκρεγκ (Τόμας Γκίμπσον) μεγαλωμένος σε μια πλούσια και συντηρητική οικογένεια της ανώτερης τάξης ήταν εισαγγελέας. Παντρεύτηκαν στο πρώτο τους ραντεβού. Η σειρά επικεντρώθηκε στην έγγαμη ζωή των δυο χαρακτήρων και όλα όσα συνεπάγεται μια τέτοια σχέση μεταξύ τόσο διαφορετικών ανθρώπων. Αν και συχνά χρειαζόταν συμβιβασμοί μεταξύ τους, τόσο η Ντάρμα όσο και ο Γκρεγκ ήταν σαφώς πιο μετριοπαθείς από τους ακραίους (συχνά στα όρια της καρικατούρας) χαρακτήρες των γονιών τους. Τα περισσότερα επεισόδια διαδραματίζονταν στο Σαν Φρανσίσκο, την πόλη που κατοικούσαν οι ήρωες της σειράς.
Η σειρά τέλειωσε το 2002, μετά από 5 κύκλους, λόγω χαμηλής τηλεθέασης της τελευταίας σαιζόν και αλλαγής του κοινού στο οποίο απευθυνόταν.
Ντάρμα
Σύμφωνα με σημείωση του δημιουργού της σειράς, Chuck Lorre, αυτός και η Dottie Dartland αρχικά συνέλαβαν τη σειρά "σαν την ιστορία μιας γυναίκας, της οποίας η προσωπικότητα δεν είναι ένα νευρωτικό παράγωγο της κοινωνικής και οικογενειακής καταπίεσης, αλλά αποτέλεσμα ελεύθερης βούλησης και συμπόνιας". Όταν βέβαια σχεδόν απατάει τον Γκρεγκ, η σειρά παίρνει μια πολύ πιο δραματική τροπή.
Γκρεγκ
Ο δικηγόρος Γκρέγκορυ "Γκρεγκ" Κλίφορντ Μοντγκόμερυ είναι ο σύζυγος της Ντάρμα. Είναι ένας έντιμος, ευυπόληπτος, ευθυτενής και καθωσπρέπει άντρας, εντούτοις πολλές φορές φαίνεται εξαιρετικά ανοιχτόμυαλος. Η ζωή του υπήρξε πολύ βαρετή και ήρεμη πριν γνωρίσει και παντρευτεί τη Ντάρμα από το πρώτο τους κιόλας ραντεβού. Από τότε έγινε το αντίβαρο στον εκκεντρικό χαρακτήρα της γυναίκας του. Παρόλο που η σχέση τους υπήρξε περιπετειώδης, δεν έδειξε ποτέ να μετανιώνει για το γάμο τους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ολα του γάμου δύσκολα Κατηγορία:Κωμικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της American Broadcasting Company Κατηγορία:Sitcoms
Γουλιέλμος Πάπε
Ο Γουλιέλμος Πάπε (γερμανικά: Pape, 1807-1854) ήταν Γερμανός φιλόλογος και λεξικογράφος. Είναι γνωστός για την ενασχόλησή του με την Ελληνική γλώσσα.
Κατόπιν των πανεπιστημιακών του σπουδών δίδαξε σε διάφορα σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης. Τα σπουδαιότερα έργα του είναι το Λεξικό της Ελληνικής γλώσσας ( δίτομο 1842 - 1843). Το έργο αυτό έγινε κλασικό για τους μελετητές της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, το άλλο σπουδαίο έργο του είναι το Ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας (1859). Άλλα γνωστά του έργα είναι το Ελληνογερμανικόν Λεξικόν και το Γερμανοελληνικόν Λεξικόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόλογοι Κατηγορία:Γερμανοί λεξικογράφοι
Ανίκητος (μυθολογία)
Στην ελληνική μυθολογία ο Ανίκητος ήταν γιος του Ηρακλή και της θεάς Ήβης. Ο Ηρακλής πήρε ως σύζυγό του την Ήβη μετά τον θάνατό του, όταν ανέβηκε στον Όλυμπο και έγινε αθάνατος, ενώ συμφιλιώθηκε και με την Ήρα (Βιβλιοθήκη Απολλοδώρου, 11, 7, 7).
Το όνομα του Ανικήτου, όπως και του αδελφού του από την ίδια μάνα, του Αλεξιάρη, αναφέρονται και ως επίθετα του πατέρα τους Ηρακλή. Εκτός από αυτά τα δύο, όλα τα άλλα παιδιά του Ηρακλή (περίπου 50) είχαν γεννηθεί από θνητές γυναίκες. Ο Ανίκητος λατρεύοταν ως θεότητα, μαζί με τον Αλεξιάρη, ιδίως στη Θήβα και στη Ρόδο.
Ελληνικές αυτοδιοικητικές εκλογές 1964
Εκλογική συνεργασία
Στις δημοτικές εκλογές του 1964 υπήρξε εκτεταμένη συνεργασία μεταξύ της τότε κυβερνώσας Ε.Κ. του Γεωργίου Παπανδρέου με την Ε.Δ.Α., κάτι που είχε ως αποτέλεσμα οι περισσότεροι δήμαρχοι που προέκυψαν να προέρχονται από το χώρο της κεντροαριστεράς. Από τη σύμπραξη αυτή περισσότερο κερδισμένη αναδείχθηκε η Αριστερά, η οποία ενίσχυσε περαιτέρω τη θέση της στο πολιτικό προσκήνιο. Αντίθετα, η ΕΡΕ σημείωσε σημαντική οπισθοχώρηση. Από τους τρεις μεγάλους δήμους, μόνο η Θεσσαλονίκη εξέλεξε ανώτατο άρχοντα την Α΄ Κυριακή, τον Κ. Τσίρο που υποστηρίχθηκε από την ΕΔΑ και την Ε.Κ. και συγκέντρωσε το 49,7% των ψήφων ξεπερνώντας κατά σχεδόν 10 ποσοστιαίες μονάδες την εκλογική βάση (40%)
Αδυναμία άμεσης εκλογής
Στην Αθήνα πρώτευσε (χωρίς όμως να εκλεγεί απευθείας) ο καθηγητής Νίκος Κιτσίκης (της ΕΔΑ) με 30%, έναντι των Γ. Πλυτά (Ε.Ρ.Ε.), Π. Κατσώτα (Ε.Κ.) και Άγ. Τσουκαλά. Στον Πειραιά πρώτος ήρθε ο συνδυασμός του Γ. Κυριακάκου της ΕΔΑ. Παρόμοια αποτελέσματα υπήρξαν και σε άλλες μεγάλες πόλεις, όπως στο Βόλο και στα Ιωάννινα, αλλά στην Πάτρα ανέλπιστα πρώτος αναδείχθηκε ο Νικόλαος Βέτσος της ΕΡΕ, οποίος όμως παραιτήθηκε τον Αύγουστο υπέρ του συμβούλου του Απ. Τσιτσάρα. Το Σεπτέμβριο του 1964 ανέλαβε οριστικά ο Θεόδωρος Άννινος. Σε όσους δήμους ή κοινότητες δεν κατέστη δυνατή η άμεση εκλογή ανωτάτων αρχόντων, διενεργήθηκαν έμμεσες εκλογές, από ψηφοφορία μεταξύ των εκλεγέντων δημοτικών /κοινοτικών συμβούλων.
Πηγές
1964
Νεμπετχανέ (συνοικία Λευκωσίας)
Ο Νεμπετχανέ είναι συνοικία του Δήμου Λευκωσίας.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τη συνοικία Ιπλίκ-Παζάρ-Κορκούτ Εφέντι, στα ανατολικά με τη Φανερωμένη, στα νότια με τη συνοικία Ταμπακχανέ, στα δυτικά με τον Άγιο Ανδρέα και στα βορειοδυτικά με τη συνοικία Καραμανζαντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συνοικίες Δήμου Λευκωσίας
Κύρβεις
Οι Κύρβεις ήταν τριγωνικοί πίνακες, συνδεδεμένοι στην κορυφή, έτσι ώστε να σχηματίζουν τρίεδρη, κατ΄άλλους τετράεδρη, πυραμίδα, περιστρεφόμενη γύρω από έναν άξονα που είχε γραμμένους σε κάθε έδρα της τους αρχαιότατους νόμους.
Σύνοψη
Ο Αριστοτέλης μαρτυρεί ότι ο Σόλων είχε βάλει να χαράξουν τον νέο θεμελιώδη νόμο της Αθήνας, του οποίου ο ίδιος ήταν ο δημιουργός, πάνω σε ένα μόνιμο και περίοπτο στύλο, όπως ήταν γραμμένος και ο προηγούμενος, ο θεμελιώδης νόμος του Δράκοντος.
Η πολιτική γραφή της Δύσης
Η πολιτική γραφή εμφανίζεται, στην ουσία της, μέσω της χάραξης της πάνω σε ένα στέρεο υλικό, ως όρος της μονιμότητας του νόμου, της ισχύος του πέραν της ζωής του νομοθέτη, από τον οποίο το συγκεκριμένο έργο επιζεί. Γι αυτό η διευθέτηση αυτή εξηγείται από μια μαρτυρία του Αριστοτέλη:Οι νόμοι του Σόλωνος, λέει, ίσχυσαν επί εκατό χρόνια. Στην Αθηναίων Πολιτεία (XLII), ο Αριστοτέλης εξαίρει τη σημασία που είχε στην εποχή του η εγγραφή των εφήβων που γίνονταν πολίτες μετά τη στρατιωτική θητεία τους. Αλλά και στις Ικέτιδες του Ευριπίδη ο Άδραστος πλέκει το εγκώμιο του γραπτού νόμου, όπου γίνεται επίμονη επίκληση του «θείου νόμου» και του «πανελλήνιου νόμου».
Πηγή
Κατηγορία:Αττικό Δίκαιο
Αγησίδαμος ο Λοκρός
Οι επίνικοι του Πινδάρου
Ο Πίνδαρος αφιέρωσε στον Αγησίδαμο δύο από τους επινίκιους του (ι΄ και ια΄ Ολυμπιονίκης). Πρόκειται για διαφορετικό Αγησίδαμο από αυτόν τον οποίο υπήρξε Νεμεονίκης (α΄ και θ΄ Νεμεονίκης).
Πίνδαρος ια΄ Ολυμπιονίκης
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΗΣΙΔΑΜΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΙΖΕΦΥΡΙΟΥΣ ΛΟΚΡΟΥΣ Πηγή: * Η Πύλη της Ελληνικής Γλώσσας
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες της πυγμαχίας παίδων‎ Κατηγορία:Αρχαίοι Οπούντιοι ολυμπιονίκες Κατηγορία:Αρχαίοι ολυμπιονίκες (5ος αιώνας π.Χ.)
Καφέ Μπραζιλέιρα
Το Καφέ Μπραζιλέιρα (Cafe A Brasileira), ένα από τα πιο ιστορικά και δημοφιλή καφέ της Λισαβόνας, βρίσκεται στην Πλατεία του Σιάντου (Largo do Chiado) επί της οδού Rua Garrett 120-122. Αποτελεί από παλιά νευραλγικό στέκι της κοινωνικής ζωής της πορτογαλικής πρωτεύουσας.
Το Καφέ Μπραζιλέιρα ιδρύθηκε το 1905 ως κατάστημα αρχικά πώλησης βραζιλιάνικου καφέ. Ανακαινισμένο αργότερα, λειτούργησε από το 1920 ως καφενείο και αποτέλεσε αμέσως ένα από τα πιο διάσημα φιλολογικά στέκια, όπου σύχναζαν οι λογοτέχνες της πόλης.
Τα καφέ της Λισαβόνας, με επιρροές από την Ιταλία, χρονολογούνται από τον 18ο αιώνα, έφτασαν όμως στη μεγάλη ακμή τους στην περίοδο από το 1900 ως το 1930. Λεγόταν μάλιστα την εποχή εκείνη πως "η χώρα κυβερνιόταν από τα καφενεία της".
Στο Καφέ Μπραζιλέιρα και σ' άλλα λογοτεχνικά καφέ στην περιοχή του Σιάντου, όπως το "Turf" και το "Gremio Literario", σύχναζε παλαιότερα μια ομάδα μοντερνιστών ποιητών και συγγραφέων, οι οποίοι αυτοαποκαλούνταν "Os vencidos da vida", αλλά και πολιτικοί, καλλιτέχνες και διανοούμενοι. Μέχρι και σήμερα, το Καφέ Μπραζιλέιρα αποτελεί δημοφιλές καταφύγιο της κοινωνικής ελίτ της πόλης, αλλά και καθημερινό στέκι των φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών από το γειτονικό Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας.
Η Αρ Νουβό (Art Nouveau) πρόσοψή του σε πράσινους χρωματισμούς, όπως και η εσωτερική διακόσμησή του σε στυλ κι αυτή αρ-νουβό, με το δρύινο μπαρ, τα μπρούτζινα κιγκλιδώματα, τη θολωτή οροφή με τους πολυελαίους και τους μεγάλους καθρέπτες στους τοίχους, παραπέμπουν σε μιαν άλλη εποχή.
Ο πιο τακτικός θαμώνας στο Καφέ Μπραζιλέιρα ήταν ο μεγαλύτερος Πορτογάλος ποιητής του 20ου αιώνα Φερνάντο Πεσόα (Fernando Pessoa, 1888 - 1935), ο οποίος απολάμβανε καθημερινά εδώ το αψέντι και τον πορτογαλικό εσπρέσο του (πορτογ. bica). Εδώ σύχναζε επίσης και ο Πορτογάλος μυθιστοριογράφος Ακιλίνου Ριμπέιρου (1885 - 1963).
Στον υπαίθριο χώρο μπροστά στο Καφέ Μπραζιλέιρα κυριαρχεί σήμερα το μπρούτζινο άγαλμα του Φερνάντο Πεσόα (1988), έργο του Πορτογάλου γλύπτη Antόnio Lagoa Henriques (1923 - 2009), όπου ο ποιητής καθισμένος σ' ένα τραπεζάκι προσκαλεί στην άδεια δίπλα του μπρούτζινη καρέκλα τους τουρίστες της πόλης να φωτογραφηθούν μαζί του.
Πηγές
Κατηγορία:Καφέ Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Λισαβόνα
Ηρακλής Σακελλαρόπουλος
Ο ''' Ηρακλής Π. Σακελλαρόπουλος ''' (1888-;) ήταν πρωταθλητής Ελλάδος στον στίβο τη δεκαετία του 1910 και τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1920 στους δρόμους αντοχής και στο μαραθώνιο δρόμο με τον Πανιώνιο Γ.Σ. Πήρε μέρος στους ολυμπιακούς αγώνες το 1912 στη Στοκχόλμη, 1920 στην Αμβέρσα και το 1924 στο Παρίσι. Ήταν ιατρός.
Βιογραφικό
Ο Ηρακλής Σακελλαρόπουλος γεννήθηκε την 1η Μαρτίου 1888 στη Σμύρνη, όπου και πρωτοεμφανίστηκε στον αθλητισμό το 1909-10. Η πρώτη μεγάλη του επιτυχία ήταν η 2η θέση στους Θ΄ Πανελλήνιους Αγώνες Στίβου στις 22-24 Απριλίου 1910 στο Παναθηναϊκό Στάδιο στο δρόμο 5 μιλίων, όπου έχασε στην τελική ευθεία από τον πρωταθλητή του Πανελληνίου Γ. Κουλουμπέρδα. Έκανε χρόνο 28.15.0 έναντι 28.14.0 του πρώτου. Η απόσταση των 5 μιλίων (8.047 μέτρων) συνηθιζόταν τότε στους αγώνες αντί των 5.000 μ.
Όμως, το 1911 πήρε τη ρεβάνς, νικώντας στα 5 μίλια με χρόνο 28.01.0, στο Ι΄ Πανελλήνιο Πρωτάθλημα, δεχόμενος τα συγχαρητήρια του Ελευθέριου Βενιζέλου, που παρακολούθησε το αγώνισμα. Το 1912 στους ΙΑ΄ αγώνες κατετάγη πάλι 2ος πίσω από τον πειραιώτη Τριβουλίδη του Ομίλου Φιλάθλων Πειραιώς. Η νέα μεγάλη τιμή για το Σακελλαρόπουλο ήταν η επιλογή του να συμμετάσχει στους ολυμπιακούς αγώνες του 1912 στη Στοκχόλμη στον μαραθώνιο. Κατέλαβε την 26η θέση με χρόνο 3 ώρες 11.37.0 (η διαδρομή ήταν 40.200 μ.) αλλά η εμφάνισή του στο στάδιο ξεσήκωσε θύελλα χειροκροτημάτων και επευφημιών από τους φιλάθλους. Η σουηδική εφημερίδα Dagens Nyheter έγραψε χαρακτηριστικά:
Στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1920 στην Αμβέρσα μετείχε ξανά στον μαραθώνιο και τερμάτισε στην 32η θέση με χρόνο 3 ώρες 14.25.0. Η τρίτη και τελευταία του συμμετοχή σε Ολυμπιάδα ήταν το 1924 στο Παρίσι, σε ηλικία 36 ετών, στον μαραθώνιο αλλά δεν κατάφερε να τερματίσει. Εγκατέλειψε μεταξύ 22ου και 23ου χιλιομέτρου.
Ο Ηρακλής Σακελλαρόπουλος ήταν ιατρός.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες ομογενείς αθλητές Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων μεγάλων αποστάσεων Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανιωνίου Κατηγορία:Έλληνες μαραθωνοδρόμοι Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1920 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1924 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Πάρις
Ο Πάρις (στη νέα ελληνική αναφέρεται και ως Πάρης), γνωστός και με το όνομα Αλέξανδρος, ήταν πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας, γιος του Πριάμου, βασιλιά της Τροίας. Ο γνωστότερος μύθος που συνδέεται με τον Πάρη είναι ο σχετικός με την «απαγωγή» της Ωραίας Ελένης από αυτόν, που προκάλεσε τον Τρωικό Πόλεμο. Προς το τέλος αυτού του πολέμου, ο Πάρης πλήγωσε θανάσιμα στη φτέρνα τον Αχιλλέα με ένα βέλος.
Τα παιδικά χρόνια
Ο Πάρης ήταν παιδί του Πριάμου και της Εκάβης. Λίγο πριν γεννηθεί, η μητέρα του ονειρεύτηκε ότι είχε γεννήσει έναν αναμμένο δαυλό. Αυτό το όνειρο ερμηνεύθηκε από τον μάντη Αίσακο ως προμήνυμα της πτώσεως της Τροίας. Την ημέρα που γεννήθηκε ο Πάρης, ο Αίσακος είπε επιπλέον ότι το παιδί που θα γεννιόταν εκείνη την ημέρα θα έπρεπε να σκοτωθεί για να σωθεί το βασίλειο. Παρότι ο Πάρης γεννήθηκε πριν νυχτώσει εκείνη την ημέρα, ο Πρίαμος λυπήθηκε το παιδί και δεν το σκότωσε, όπως και η Εκάβη, παρά την προτροπή της ιέρειας του Απόλλωνα, της Ηροφίλης. Ωστόσο, ο Πρίαμος διέταξε τον αρχιβοσκό του Αγέλαο να πάρει το παιδί και να το σκοτώσει, αλλά εκείνος, μη μπορώντας να βρει το κουράγιο να το κάνει, το άφησε στο όρος Ίδη, ελπίζοντας πως θα χανόταν εκεί. Το θήλασε όμως μια αρκούδα. Επιστρέφοντας στο σημείο μετά από 9 μέρες ο Αγέλαος εξεπλάγη που βρήκε το βρέφος ακόμα ζωντανό και το πήρε σπίτι του μέσα σε ένα δισάκι (πήρα στα αρχαία ελληνικά, από όπου και το όνομα του Πάρι) για να το αναθρέψει σαν δικό του παιδί, ενώ πήγε στον Πρίαμο τη γλώσσα ενός σκύλου ως απόδειξη της εκτελέσεως της διαταγής.
Η βασιλική καταγωγή του Πάρι προδινόταν από την ξεχωριστή ομορφιά και εξυπνάδα του: παιδί ακόμα ξέκανε μια συμμορία από ζωοκλέφτες και επέστρεψε τα ζώα που είχαν κλέψει στο κοπάδι, κερδίζοντας έτσι το προσωνύμιο «Αλέξανδρος» (= προστάτης των ανδρών). Περίπου την ίδια εποχή γνώρισε τον πρώτο του έρωτα, την Οινώνη, μια Νύμφη της Ίδης. Ο πατέρας της ήταν ο Κεβρηνός (ποτάμιος θεός) ή ο Οινέας και η ίδια ήταν μάντιδα και γιατρός. Αργότερα, όταν ο Πάρις την άφησε, του είπε ότι, αν ποτέ πληγωνόταν, θα έπρεπε να έρθει σε εκείνη για να τον γιατρέψει.
Η «Κρίση του Πάρη»
thumb|right|250px|«Η Κρίση του Πάρι», πορσελάνη, [[Μουσείο Καπιτωλίνου, Ρώμη]] Για να τιμήσει τους γάμους του Πηλέα με τη Θέτιδα, ο Δίας οργάνωσε μια δεξίωση πάνω στον Όλυμπο. Κάλεσε όλους τους θεούς, τις θεές και τους ημιθέους εκτός από την Έριδα, τη θεά της διχόνοιας. Για εκδίκηση, η Έριδα πέταξε ένα χρυσό μήλο που έγραφε πάνω του τη λέξη «καλλίστη» (στη δοτική), δηλαδή «για την ομορφότερη», μέσα στη δεξίωση, προκαλώντας έτσι διένεξη ανάμεσα στις θεές για το ποια εννοούσε το μήλο.
Αλλά η Ελένη ήταν ήδη παντρεμένη με τον βασιλιά Μενέλαο της Σπάρτης, οπότε ο Πάρις θα έπρεπε να την απαγάγει, όπως και έκανε. Σύμφωνα με ένα μύθο, η Αφροδίτη ενεφύσησε έρωτα στην Ελένη για τον Πάρι, οπότε τον ακολούθησε με τη θέλησή της. Η εκστρατεία των Ελλήνων για να πάρουν πίσω την Ωραία Ελένη υπήρξε η αιτία του Τρωικού Πολέμου: Πράγματι, η Ελένη ήταν διάσημη για την ομορφιά της και είχε πολλούς μνηστήρες, τους γενναιότερους ευγενείς της Ελλάδας. Γι' αυτό, ακολουθώντας συμβουλή που έδωσε ο Οδυσσέας, ο πατριός ή πατέρας της ο Τυνδάρεως έβαλε όλους τους μνηστήρες να ορκισθούν ότι θα υπερασπίζονταν τον μελλοντικό γάμο της Ελένης, όποιος και αν ήταν ο σύζυγός της. Μόλις λοιπόν η Ελένη έφυγε με τον Πάρι στην Τροία, ο Μενέλαος υπενθύμισε αυτόν τον όρκο.
Ο Πάρις στον Τρωικό Πόλεμο
Στην Ιλιάδα ο Πάρις εμφανίζεται ως μάλλον αγύμναστος και όχι πολύ γενναίος πολεμιστής. Ο αδελφός του ο Έκτορας του ασκούσε συχνά κριτική, την οποία παραδέχεται ευχαρίστως ο Πάρις. Το ότι προτιμούσε τη χρήση του τόξου ως όπλου τονίζει αυτό το γεγονός. Δεν ακολουθεί τον «κώδικα τιμής» των άλλων ηρώων και στο τέλος χτυπά τον Αχιλλέα πισώπλατα.
Στην αρχή του πολέμου ο Πάρις κι ο Μενέλαος είχαν μονομαχήσει σε μια προσπάθεια να τελειώσει ο πόλεμος χωρίς παραπέρα αιματοχυσία. Ο Μενέλαος νίκησε εύκολα τον Πάρι, αλλά η Αφροδίτη τον πήρε μακριά με υπερφυσικό τρόπο προτού να μπορέσει ο Μενέλαος να φέρει σε τέλος τη μονομαχία. Ο Πάρις επέστρεψε στο υπνοδωμάτιό του, όπου η θεά υποχρέωσε την Ελένη να είναι στη διάθεσή του.
Η δεύτερη φορά του Πάρι στη μάχη είναι επίσης άδοξη: αντί να αντιμετωπίσει τον Διομήδη σε μάχη σώμα με σώμα, τον πληγώνει με ένα βέλος στο πόδι. Ο Διομήδης τον προκαλεί να πολεμήσει παρά την πληγή του, αλλά ο Πάρις απομακρύνεται.
Προς το τέλος αυτού του πολέμου, η παράδοση λέει πως ο Πάρις πλήγωσε θανάσιμα στη φτέρνα τον Αχιλλέα με ένα βέλος. Ωστόσο, πολλές αναφορές αποδίδουν τον θάνατο του Αχιλλέα σε βέλος καθοδηγούμενο από τον θεό Απόλλωνα.
Στο τέλος του πολέμου ο Πάρις τραυματίσθηκε θανάσιμα από τον Φιλοκτήτη. Τότε η Ελένη πήγε στο όρος Ίδη να ικετεύσει την Οινώνη να τον γιατρέψει. Η Οινώνη αρνήθηκε και η Ελένη επέστρεψε στην Τροία, όπου ο Πάρις πέθανε την ίδια μέρα. Παρά την άρνησή της μέσα στον θυμό της, η Οινώνη αγαπούσε ακόμα τον Πάρι, κι έτσι όταν άκουσε για την κηδεία του έτρεξε στην Τροία και έπεσε μέσα στη νεκρική του πυρά.
Μετά τον θάνατο του Πάρι, ο αδελφός του Δηίφοβος νυμφεύθηκε την Ωραία Ελένη, μέχρι που ο Μενέλαος τον σκότωσε όταν μπήκε στην Τροία κατά την άλωσή της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τρώες
Κατερίνα Γιούστσενκο
H Κατερίνα Γιούστσενκο (Катерина Логвинівна Ющенко, Екатерина Логвиновна Ющенко, 8 Δεκεμβρίου 1919, Κιχιρίν - 15 Αυγούστου, 2001) ήταν μια ουκρανή επιστήμονας πληροφορικής και ερευνήτρια, αντίστοιχο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ (1976), και μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Πληροφορικής. Ανέπτυξε μία από τις πρώτες γλώσσες προγραμματισμού υψηλού επιπέδου με έμμεση διεύθυνση, που ονομάστηκε Address γλώσσα προγραμματισμού. Στην πορεία της εξαιρετικά εντυπωσιακής ακαδημαϊκής καριέρας της, η Γιούστσενκο επέβλεψε 45 μεταπτυχιακούς φοιτητές. Στα επαγγελματικά επιτεύγματα της Γιούστσενκο περιλαμβάνονται δύο Κρατικά Βραβεία Ε.Σ.Σ.Δ., το Βραβείο του Συμβουλίου Υπουργών της Ε.Σ.Σ.Δ., το Ακαδημαϊκό Βραβείο Γκλουσκόφ, και το Τάγμα της Πριγκίπισσας Όλγας. Η Γιούστσενκο ήταν η πρώτη γυναίκα στην ΕΣΣΔ που έγινε Διδάκτορας Φυσικών και Μαθηματικών Επιστημών στον προγραμματισμό.
Βιογραφία
Η Κατερίνα Λόβινιβνα Γιούστσενκο (το γένος Ρβάτσεβα) γεννήθηκε το 1919 στο Κιχιρίν της κεντρικής Ουκρανίας. Ξεκίνησε τις προπτυχιακές σπουδές της στο Πανεπιστήμιο του Κίεβου το 1937, και κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου σπούδασε στο Εθνικό Πανεπιστήμιο του Ουζμπεκιστάν στην πόλη Τασκένδη, από όπου αποφοίτησε το 1942. Μετά τον πόλεμο επέστρεψε στην Ουκρανία και το 1950, με επιβλέποντα τον Μπόρις Γκνεντένκο, απέκτησε ένα Διδακτορικό δίπλωμα από το Ινστιτούτο Μαθηματικών της Ουκρανικής Ακαδημίας Επιστημών. Για μια περίοδο επτά ετών, η Γιούστσενκο κατείχε τη θέση της Ανώτερης Ερευνήτριας του Ινστιτούτυο Μαθηματικών του Κίεβου της Ουκρανικής Σ.Σ.Δ. Ακαδημίας Επιστημών (1950-57). Το 1954, το Εργαστήριο Λεβέντεφ (όπου δημιουργήθηκε ο πρώτος υπολογιστής στην ηπειρωτική Ευρώπη, ο MESM) και μεταφέρθηκε στο Ινστιτούτο Μαθηματικών. Η Γιούστσενκο ήταν μέλος της μικτής ομάδας μελετητών που λειτουργούσαν τον MESM. Το 1957 έγινε Διευθύντρια του Ινστιτούτου Πληροφορικής της Ουκρανικής Σ.Σ.Δ. Ακαδημίας Επιστημών. Κατά τη διάρκεια των σαράντα χρόνων της εργασίας της στο Ινστιτούτο, η Γιούστσενκο δημιούργησε μια διεθνώς αξιοσημείωτη επιστημονική σχολή θεωρητικού προγραμματισμού.
Επιστημονικές συνεισφορές
H Γιούστσενκο είναι περισσότερο γνωστή για την δημιουργία της γλώσσας προγραμματισμού Address - την πρώτη σημαντική πρόοδο στην επιστημονική σχολή του θεωρητικού προγραμματισμού. Αυτή η γλώσσα παρείχε την ελεύθερη θέση ενός προγράμματος στη μνήμη του υπολογιστή.
Η Γιούστσενκο ίδρυσε την πρώτη Σοβιετική Σχολή Θεωρητικού Προγραμματισμού. Την περίοδο 1970-1980 δημιουργήθηκε το αντικείμενο της έρευνας του θεωρητικού προγραμματισμού. Από τα σημαντικότερα επιτεύγματα της Σχολής εκείνη την εποχή, ήταν η δημιουργία μεθόδων αλγεβρικής γραμματικής για τη σύνθεση του λογισμικού.
Τη δεκαετία 1990, οι προσπάθειες της Σχολής Θεωρητικού Προγραμματισμού συγκεντρώθηκαν στη μελέτη των μεθόδων αλγεβρικής γραμματικής αναπαράστασης του υπολογιστικού υποδείγματος γνώσεων, και η φιλική προς το χρήστη διεπαφή για τη σχεδίαση και ανάπτυξη βάσεων δεδομένων και βάσεων γνώσεων για συστήματα υποστήριξης λήψης αποφάσεων, έμπειρα συστήματα και μεθόδους εξόρυξης δεδομένων από αυτές.
Κατόπιν σαράντα χρόνων ερευνών, ο θεωρητικός προγραμματισμός εμπλουτισμένος με τη δική του τυπική-αλγοριθμική μηχανή και το αντικείμενο της έρευνας, επεκτάθηκε σημαντικά από τις διαδικαστικές γλώσσες στις μεθόδους αναπαράστασης γνώσεων που αποτελούν εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τους προγραμματιστές συστημάτων εφαρμογών.
Έργο
Η Γιούστσενκο εργάστηκε στη θεωρία των πιθανοτήτων, στις αλγοριθμικές γλώσσες και στις γλώσσες προγραμματισμού, και στην ανάπτυξη μεθόδων αυτοματοποιημένων συστημάτων επεξεργασίας δεδομένων.
Για την προετοιμασία των προγραμματιστών, η Γιούστσενκο έγραψε μια εκπαιδευτική σειρά εγχειριδίων κατά τη δεκαετία 1970. Είχε στην κατοχή της 5 Πιστοποιητικά Πνευματικής ιδιοκτησίας, από τα οποία αναπτύχθηκαν 8 Κρατικά Πρότυπα της Ουκρανίας. Έχει συγγράψει πάνω από 200 χειρόγραφα, εκ των οποίων τα 23 είναι μονογραφίες και εκπαιδευτικές σημειώσεις. Ορισμένα από αυτά τα έργα έχουν εκδοθεί 2-3 φορές, και έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 5 γλώσσες διεθνώς, με συμπεριλαμβανόμενες την γερμανική, την τσέχικη, την ουγγρική, την γαλλική, την δανική, και άλλες.
Πηγές
Κατηγορία:Σχεδιαστές γλωσσών προγραμματισμού
Βερισμός
Ο βερισμός (ιταλικά verismo) είναι καλλιτεχνικό κίνημα το οποίο εκδηλώθηκε στην Ιταλία, στους τομείς της λογοτεχνίας, της μουσικής και των εικαστικών τεχνών.
Στη λογοτεχνία, παρουσιάστηκε στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα με βασικούς εισηγητές τους συγγραφείς Λουίτζι Καπουάνα, Τζοβάννι Βέργκα και την Γκράτσια Ντελέντα. Οι δύο πρώτοι ήταν από τη Σικελία, ενώ η Ντελέντα από τη Σαρδηνία. Πρόδρομοι του βερισμού ήταν οι Γάλλοι συγγραφείς Ονορέ ντε Μπαλζάκ (εκπρόσωπος του ρεαλισμού) και Εμίλ Ζολά (εκπρόσωπος του νατουραλισμού).
Οι συγγραφείς του κινήματος του βερισμού επεδίωκαν την όσο το δυνατόν πιο πιστή και αντικειμενική περιγραφή της καθημερινότητας και της ψυχολογίας των κατώτερων τάξεων του ιταλικού νότου. Χρησιμοποιούσαν γλώσσα άμεση, λιτή στην αφήγησή τους και πρόσεχαν τις λεπτομέρειες, ενώ έφτιαχναν διαλόγους πολύ ρεαλιστικούς. Η αντικειμενικότητα στην περιγραφή ήταν ο κύριος στόχος των συγγραφέων του βερισμού, σε σημείο ώστε να μην γίνεται καν αισθητή η παρουσία του συγγραφέα μέσα από τις γραμμές του έργου του.
Το έργο με το οποίο πρωτοεμφανίζεται ο βερισμός, είναι η συλλογή διηγημάτων του Λουίτζι Καπουάνα «Πορτρέτα γυναικών» (Profili di donne), η οποία κυκλοφόρησε το 1877.
Οι βεριστές συγγραφείς προέρχονταν κατ' αποκλειστικότητα από τη νότιο Ιταλία. Τη δεκαετία του 1920 η άνοδος του φασισμού έφερε νέα λογοτεχνικά ήθη. Κυριάρχησαν συγγραφείς όπως ο ντ' Ανούντσιο. Το καθεστώς Μουσολίνι δεν ευνοούσε τη ρεαλιστική αναπαράσταση της πραγματικότητας από τους βεριστές, οι οποίοι εξαφανίστηκαν από το λογοτεχνικό προσκήνιο. Αλλά ο βερισμός έκανε θριαμβευτική επάνοδο στη λογοτεχνική και γενικότερα στην καλλιτεχνική ζωή της Ιταλίας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο μέσω του νεορεαλισμού.
Ο βερισμός είναι κάτι αντίστοιχο με την ηθογραφία στην νεοελληνική λογοτεχνία. Και οι δύο αυτές τάσεις εμφανίστηκαν προς το τέλος του 19ου αιώνα, ενώ στηρίζονταν σε εθνοκεντρικές ιδεολογικές αρχές.
Στη μουσική (και για την ακρίβεια στην όπερα) ο βερισμός εκπροσωπείται από συνθέτες όπως ο Πιέτρο Μασκάνι και ο Ρουτζέρο Λεονκαβάλο. Το πρώτο έργο, αντιπροσωπευτικό του κινήματος, ήταν η όπερα «Καβαλερία Ρουστικάνα» του Μασκάνι, που παρουσιάστηκε το 1890. Αλλά ο κορυφαίος του βερισμού ήταν ο Τζιάκομο Πουτσίνι με τις όπερες «Λα Μποέμ», «Τόσκα», «Μαντάμα Μπατερφλάι».
Ο βερισμός στην όπερα εστιάζει στη ρεαλιστική παρουσίαση της καθημερινότητας και στα πάθη των απλών ανθρώπων, έχει στόχο ένα ευρύτερο κοινό και αποτελεί κατά κάποιον τρόπο απάντηση στον ιδεαλισμό του Βάγκνερ. Σημειωτέον ότι και ο Κερκυραίος συνθέτης Σπύρος Σαμάρας ανήκε στο κίνημα του βερισμού.
Πηγές
Κατηγορία:Καλλιτεχνικά ρεύματα Κατηγορία:Νατουραλισμός Κατηγορία:Ρεαλισμός (λογοτεχνία)
Εθνική Αγίου Χριστόφορου και Νέβις (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις εκπροσωπεί τον Άγιο Χριστόφορο και Νέβις στις διεθνείς διοργανώσεις. Ελέγχεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Άγιου Χριστόφορου και Νέβις. Είναι μέλος της Ποδοσφαιρικής Ένωσης Καραϊβικής της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής.
Ιστορία
Το πρώτο παιχνίδι της ομάδας ήταν με αντίπαλο την Εθνική Τζαμάικας (ποδόσφαιρο ανδρών) στις 17 Ιουνίου 1979, όπου έχασε με 1-2.
Στο δεύτερο γύρο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη ζώνη της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Βόρειας και Κέντρικής Αμερικής είχε εκπληκτική επίδοση.
Το 1997 τερμάτισε στη δεύτερη θέση στο Κύπελλο της Καραϊβικής και στην τέταρτη θέση το 1993.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Αγίου Χριστόφορου και Νέβις (ποδόσφαιρο)
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1991-92
Η Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου 1991-92 ήταν η 15η έκδοση της Α΄ κατηγορίας πετοσφαίρισης της Κύπρου υπό την αιγίδα της Κυπριακή Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης. Το πρωτάθλημα κέρδισε ο Παφιακός για 1η φορά στην ιστορία του.
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 1991-92 συμμετείχαν 10 ομάδες. Στην Α΄ φάση όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Ακολούθως, οι ομάδες έδωσαν αγώνες play-offs για την ανάδειξη της πρωταθλήτριας ομάδας. Η πρωταθλήτρια ομάδα εξασφάλισε τη συμμετοχή της στο Κύπελλο πρωταθλητών Ευρώπης πετοσφαίρισης ανδρών 1992-93.
Οι τελευταίες δύο ομάδες υποβιβάστηκαν στη Β΄ κατηγορία.
Συμμετέχουσες ομάδες
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει αλφαβητικά τις ομάδες που συμμετείχαν στο πρωτάθλημα.
Τελική κατάταξη
Η τελική κατάταξη του πρωταθλήματος ήταν:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης ανδρών Κύπρου Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1991 Κατηγορία:Πετοσφαίριση το 1992
Επαρχία Νιαφουνκέ
Γεωγραφία
Η Επαρχία Νιαφουνκέ βρίσκεται κεντρικά του Μαλί και νοτιοδυτικά της Περιφέρειας Τομπουκτού. Συνορεύει στα βόρεια με την Επαρχία Γκουντάμ, στα βορειοανατολικά με την Επαρχία Ντιρέ, στα ανατολικά την Επαρχία Γκουρμά-Ραρούς και στα νότια με την Περιφέρεια Μοπτί.
Διαμερίσματα
Η Επαρχία Νιαφουνκέ διαιρείται σε 8 διαμερίσματα:
Δείτε επίσης
ε ν
Τζων Χάντλεϋ
Ο Τζων Χάντλεϋ (John Hadley, 16 Απριλίου 1682 – 14 Φεβρουαρίου 1744) ήταν Βρετανός αστρονόμος και μαθηματικός, που εφεύρε τον οκτάντα, ένα αστρονομικό όργανο που προηγήθηκε του εξάντα, γύρω στο 1730.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Χάντλεϋ γεννήθηκε στο Μπλούμσμπερυ του Λονδίνου και ήταν γιος της Κάθριν Φιτστζέιμς (FitzJames) και του Τζωρτζ Χάντλεϋ. Το 1717 ο Τζων έγινε μέλος (και αργότερα αντιπρόεδρος) της Βασιλικής Εταιρείας. Στις 6 Ιουνίου 1734 νυμφεύθηκε την Ελίζαμπεθ Χότζες, κόρη εύπορης οικογένειας. Απέκτησαν ένα παιδί, τον Τζων, ο οποίος γεννήθηκε το 1738.
Ο οκτάντας του Χάντλεϋ
Ο οκτάντας χρησιμοποιείται για τη μέτρηση του ύψους του Ηλίου ή κάποιου άλλου ουράνιου σώματος πάνω από τον ορίζοντα στη θάλασσα. Στη συσκευή που επινόησε ο Χάντλεϋ, ένας κινητός βραχίονας που φέρει ένα κάτοπτρο και μπορεί να περιστρέφεται ως προς ένα βαθμονομημένο τόξο, δίνει ένα είδωλο του ουράνιου σώματος, το ύψος του οποίου μετρείται όταν το είδωλο αυτό συμπέσει με τη γραμμή του ορίζοντα, η οποία παρατηρείται απευθείας. Αν η θέση του σώματος στην ουράνια σφαίρα και ο χρόνος της παρατηρήσεως είναι γνωστά, είναι εύκολο να υπολογισθεί το γεωγραφικό πλάτος στο οποίο βρίσκεται ο χρήστης. Ο οκτάντας αποδείχθηκε πολύτιμος για τη ναυσιπλοΐα και αντικατέστησε άλλα όργανα, όπως το τεταρτοκύκλιο.