cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σοσιαλιστική Έκκληση (1992)
Εκδόσεις
Σοσιαλιστική Έκκληση είναι επίσης το όνομα της εφημερίδας του νεοζηλανδικού τμήματος της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης.
Διεθνής Μαρξιστική Τάση
Παρότι είναι μικρή η οργάνωση στη Βρετανία, η διεθνής ομάδα, η οποία είναι γνωστή ως Διεθνής Μαρξιστική Τάση, της οποίας είναι μέλος έχει αυξηθεί σε αριθμούς ιδιαίτερα στην ινδική υπο-ήπειρο, καθώς και στη Λατινική Αμερική όπου συγκεντρώνει υποστήριξη για την Μπολιβαριανή Επανάσταση και πήρε την πρωτοβουλία για τη δημιουργία της εκστρατείας Κάτω τα χέρια από τη Βενεζουέλα. Πέρα από την έκδοση της εφημερίδας Σοσιαλιστική Έκκληση, η ομάδα έχει εκδώσει έναν αριθμό βιβλίων του Τρότσκι, του Γκραντ και του Γουντς. Η ομάδα έχει αφιερώσει σημαντικό μέρος του χρόνου της για την ανάπτυξη του πολύγλωσσου ιστότοπου Στην Υπεράσπιση του Μαρξισμού (In Defence of Marxism).
Υποστηρικτές της Σοσιαλιστικής Έκκλησης εκτιμούν πολύ τη σημασία της θεωρίας και αφιερώνουν μεγάλο μέρος του χώρου της εφημερίδας και του ιστοτόπου τους σε θεωρητικά άρθρα. Οι εκδότες της Σοσιαλιστικής Έκκλησης υποστηρίζουν ότι η πλήρης κατανόηση του Μαρξισμού, της ιστορίας, της οικονομίας και της πολιτικής είναι αναγκαία για να κατανοήσουμε τον κόσμο σήμερα. Επιπλέον υποστηρίζουν πως η παραμέληση της θεωρίας στα τέλη της δεκαετίας του 1980 οδήγησε την τάση του Μαχητή στο να στραφεί σε μια αριστερίστικη κατεύθυνση.
Ο Πλανήτης των Πιθήκων (ταινία, 2001)
Ο Πλανήτης των Πιθήκων (αγγλικά: Planet of the Apes) είναι ο τίτλος μιας αμερικανικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας σε σκηνοθεσία του Τιμ Μπάρτον και σε σενάριο των Γουίλιαμ Μπρόιλς Τζούνιορ, Λόρενς Κόνερ και Μαρκ Ρόζεντχολ. Η ταινία είναι μια χαλαρή προσαρμογή του ομώνυμου μυθιστορήματος του Πιερ Μπουλ από το οποίο βασίστηκε το σενάριο της η ομότιτλη ταινία του 1968, άρα είναι ένα ριμέικ της. Η ταινία αποτελεί την έκτη προσθήκη της σειράς Ο Πλανήτης των Πιθήκων. Στην ταινία αυτή ένας αστροναύτης συντρίβεται σε έναν πλανήτη όπου οι πίθηκοι τον κυβερνούν και οι άνθρωποι είναι σκλαβωμένοι σε αυτούς. Πρωταγωνιστούν ο Μαρκ Γουόλμπεργκ, ο Τιμ Ροθ, η Έλενα Μπόναμ Κάρτερ και ο Μάικλ Κλαρκ Ντάνκαν.
Στην ταινία αυτή ένας Αμερικανός αστροναύτης της Αεροπορίας συντρίβεται σε έναν άγνωστο πλανήτη όπου οι πίθηκοι τον κυβερνούν και οι άνθρωποι είναι σκλαβωμένοι σε αυτούς. Αυτός με τη βοήθεια των εναπομεινάντων ανθρώπων θα ξεκινήσει μια επανάσταση με στόχο να ανατρέψει τους πιθήκους και να επιστρέψει πίσω στον πλανήτη του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής 20th Century Fox Κατηγορία:Ο Πλανήτης των Πιθήκων Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Δυστοπικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε γαλλικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αυστραλία Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Αριζόνα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Χαβάη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντάνι Έλφμαν Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γιούτα Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Καλιφόρνια Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στο μέλλον Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Τιμ Μπάρτον
Εδουάρδος Ζ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου
Ο Εδουάρδος Ζ΄ (Edward VII, 9 Νοεμβρίου 1841 - 6 Μαΐου 1910) ήταν βασιλιάς της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας και Αυτοκράτορας των Ινδιών.
Βιογραφία
Ο Αλβέρτος Εδουάρδος γεννήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1841 στα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ στο Λονδίνο και ήταν ο πρώτος γιος και το δεύτερο παιδί της Βικτωρίας του Ηνωμένου Βασιλείου και του Αλβέρτου της Σαξονίας-Κοβούργου & Γκότα. Η βάπτισή του έγινε στις 25 Ιανουαρίου 1842 στο Παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Κάστρο του Ουίνδσορ. Ονομάσθηκε Αλβέρτος προς τιμήν του πατέρα του και Εδουάρδος προς τιμήν του μητρικού παππού του Εδουάρδου, Δούκα του Κεντ και του Στράδερν. Μέσα στην οικογένεια του ήταν γνωστός ως Μπέρτι.
Μετά τον θάνατο του πατέρα του, η μητέρα του Βικτωρία κατά τη διάρκεια της βασιλείας της δεν του επέτρεψε να αναλάβει κάποια κυβερνητική θέση αλλά του επέτρεψε να την εκπροσωπεί στην αγγλική κοινωνία. Με το θάνατο της μητέρας του τελειώνει η βασιλεία του Οίκου του Αννόβερου και αρχίζει αυτή του Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Ο Εδουάρδος έστρεψε την προσοχή του στα ταξίδια, στις κοινωνικές εκδηλώσεις και στις γυναίκες αποκτώντας την φήμη του πλέι μπόι. Παρά τον γάμο του με την Αλεξάνδρα της Δανίας, ο Εδουάρδος διατηρούσε και πολλές εξωγαμιαίες σχέσεις. Στις 22 Ιανουαρίου 1901, μετά τον θάνατο της μητέρας του, ανήλθε στον θρόνο. Αντίθετα με τα δείγματα που υπήρχαν, ο Εδουάρδος αποδείχτηκε ικανός βασιλιάς.
Στην εξωτερική πολιτική υποστήριξε την προσέγγιση με τη Γαλλία και τη Ρωσία δημιουργώντας έτσι την τριπλή συνεννόηση ενώ παράλληλα δημιούργησε στενές σχέσεις με τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης αποκτώντας έτσι το προσωνύμιο «ο θείος της Ευρώπης». Το 1909 δημιουργήθηκε ρήξη μεταξύ αυτού και των Συντηρητικών, οι οποίοι αποτελούσαν την πλειοψηφία της Βουλής των Λόρδων, επειδή καταψήφισαν ένα νομοθετικό πακέτο μεταρρυθμίσεων που είχε προτείνει.
Απεβίωσε στις 6 Μαΐου 1910 στο Λονδίνο πριν υπάρξει εκτόνωση της κοινοβουλευτικής κρίσης και ενταφιάστηκε στο Κάστρο του Ουίνδσορ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1863 την Αλεξάνδρα, κόρη του Χριστιανού Θ΄ της Δανίας, και μαζί απέκτησαν τρεις γιους και τρεις κόρες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μονάρχες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Οίκος της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα Κατηγορία:Τάγμα της Περικνημίδας Κατηγορία:Δούκες της Κορνουάλης Κατηγορία:Πρίγκιπες της Ουαλίας Κατηγορία:Πρίγκιπες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Τάγμα της Ακάνθου Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες
Αλάβαστρο
Το αλάβαστρο είναι μαλακό ορυκτό ή πέτρωμα, το οποίο συνήθως χρησιμοποιείται για σμίλευση, και η επεξεργασία του παράγει σκόνη γύψου. Οι αρχαιολόγοι και η βιομηχανία επεξεργασίας πετρωμάτων χρησιμοποιούν τον όρο διαφορετικά απ'ότι οι γεωλόγοι. Οι πρώτοι το χρησιμοποιούν ευρύτερα ώστε να περιλαμβάνει δύο διαφορετικά ορυκτά: ένα λεπτόκοκκο τύπο γύψου και ένα λεπτόκοκκο τύπο ασβεστίτη. Οι γεωλόγοι ορίζουν το αλάβαστρο μόνο ως τύπο γύψου. Χημικά, ο γύψος είναι ένυδρο σουλφίδιο του ασβεστίου ενώ ο ασβεστίτης είναι ανθρακικό ασβέστιο.
Και οι δύο τύποι αλάβαστρου έχουν παρόμοιες ιδιότητες. Είναι συνήθως ανοικτού χρώματος, διαφανή και μαλακά πετρώματα. Έχουν χρησιμοποιηθεί κατά την πάροδο της ιστορίας κυρίως για τη σμίλευση διακοσμητικών αντικειμένων.
Το ασβεστιτικό αλάβαστρο ονομάζεται επίσης «μάρμαρο-όνυχας», «αιγυπτιακό αλάβαστρο» και «ανατολίτικο αλάβαστρο» και γεωλογικά περιγράφεται ως είτε τύπος συμπυκνωμένου ραβδωτού τραβερτίνη ή σταλαγμιτικός ασβεστόλιθος με μοτίβα γραμμών. Ο όρος «μάρμαρο-όνυχας» είναι παραδοσιακός, αλλά γεωλογικά λάθος, καθώς τόσο ο όνυχας όσο και το μάρμαρο έχουν γεωλογικούς ορισμούς που τα διακρίνουν από το αλάβαστρο.
Γενικά, το αρχαίο αλάβαστρο είναι καλσίτης από την ευρύτερη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένης της Αιγύπτου και της Μεσοποταμίας, ενώ ο γύψος προέρχεται από τη Μεσαιωνική Ευρώπη. Αμφότερα είναι εύκολα στην κατεργασία και διαλυτά στο νερό. Χρησιμοποιούνται για την κατασκευή τέχνεργων που προορίζονται για εσωτερικούς χώρους, καθώς δεν θα επιζήσουν για μεγάλο χρονικό διάστημα σε εξωτερικό χώρο. Έχει χρησιμοποιηθεί επίσης στην κατασκευή φεγγιτών.
Τα δύο είδη ξεχωρίζουν από τη σκληρότητά τους: το αλάβαστρο γύψου είναι μαλακό και χαράσεται με το νύχι (κλίμακα Μος 1,5 με 2), ενώ το ασβεστιτικό όχι με αυτό τον τρόπο (Μος 3), αλλά με μαχαίρι. Επιπλέον, το ασβεστιτικό αλάβαστρο, ως ανθρακικό άλας, διαλύεται στο υδροχλωρικό οξύ, ενώ ο γύψος κυρίως όχι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλυπτική κατηγορία:Ορυκτά του ασβεστίου κατηγορία:Ένυδρα ορυκτά κατηγορία:Ορυκτά του θείου κατηγορία:Ανθρακικά ορυκτά Κατηγορία:Λίθος (υλικό)
Ούλρικ Φρειδερίκος Γκίλντενλεβε
Ο Ούλρικ Φρειδερίκος Γκίλντενλεβε, δανικά Ulrik Frederik Gyldenløve (20 Ιουλίου 1638 - 17 Απριλίου 1704) από τον Οίκο του Όλντενμπουργκ ήταν κόμης του Λάουρβικ. Ήταν στρατηγός σε επιχειρήσεις του Πολέμου της Σκάνια στη Νορβηγία, επιχειρήσεις που είναι γνωστές ως Πόλεμος του Γκίλντενλεβε.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Βρέμη και ήταν νόθος γιος του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας και της ερωμένης του Μαργαρίτας Πάπε. Ο πατέρας του Φρειδερίκου Γ΄ έκανε τη Μαργαρίτα βαρόνη του Λέβενταλ (Løvendal). Το 1648 ο Φρειδερίκος Γ΄ έγινε βασιλιάς και έδωσε στον Ούλρικ Φρειδερίκο το επώνυμο Γκίλντενλεβε, το οποίο χρησιμοποιούσαν για τα νόθα τέκνα των Δανών βασιλέων.
Το διάστημα 1650-55 ταξίδευσε στην Ευρώπη και επισκέφθηκε τη Γαλλία, την Ιταλία και την Ισπανία. Το 1655 έγινε ευγενής της Δανίας.
Σταδιοδρομία
Το 1664 διορίστηκε κυβερνήτης (Statholder) της Νορβηγίας. Εκεί μελέτησε τη λειτουργία του κράτους και πρότεινε μεταρρυθμίσεις, όπως τη μείωση της φορολογίας και την ίδρυση Εφετείου στη Νορβηγία, ξεχωριστού από αυτό της Δανίας. Κατασκεύασε και βελτίωσε εννέα φρούρια στα σύνορα με τη Σουηδία.
Έλαβε μέρος στους Δανο-Σουηδικούς Πολέμους (1658-60) και ήταν επιτυχής στη μάχη του Νίμποργκ (1659). Το 1666 ως αρχηγός του νορβηγικού στρατού ήταν νικηφόρος στους Πολέμους της Σκάνια (1675-79). Το 1671 ίδρυσε την πόλη του Λάουρβικ (νυν Λάρβικ) και ονομάστηκε κόμης του Λάουρβικ. Εκεί οικοδόμησε την εκκλησία και το δημαρχείο, μία από τις μεγαλύτερες ξύλινες κατασκευές της Νορβηγίας ως τις ημέρες μας.
Συνέχισε τις μεταρρυθμίσεις του προηγούμενου κυβερνήτη της Νορβηγίας Αννίβα Σέεστετ στη φορολογία, την άμυνα και τη δικαιοσύνη· προστάτευσε τους δουλοπάροικους αγρότες. Συμμετείχε ενεργά στην πολιτική από το 1670 συνεργαζόμενος με τον Πέντερ Γκρίφενφελντ. Το 1669 ο ετεροθαλής αδελφός του, βασιλιάς Χριστιανός Ε΄ της Δανίας του χάρισε την επονομαζόμενη "περιοχή Γκίλντενλεβε", όπου το 1672 θεμελίωσε και το 1683 αποπεράτωσε το ανάκτορό του, μετέπειτα ανάκτορο Σαρλότενμποργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε σε πρώτο -μυστικό- γάμο το 1659 τη Σοφία Ούρνε, κόρη του Γέργκεν Ούρνε και είχε τέκνα:
Ο γάμος αυτός διαλύθηκε όταν γνωρίστηκε και νυμφεύτηκε τον Δεκέμβριο του 1660 τη διάσημη Μαρί Γκρούμπε. Μαζί της δεν απέκτησε απογόνους, ενώ διαζεύχθηκαν το 1670.
Ο Ούλρικ Φρειδερίκος έκανε τρίτο γάμο με την Αντουανέτα Αυγούστα, κόμισσα του Άλντενμπουργκ, κόρη του Αντωνίου Α΄ του Άλντενμπουργκ (νόθου γιου του Αντωνίου Γκύντερ, κόμη του Όλντενμπουργκ). Είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Δανοί διπλωμάτες Κατηγορία:Ιστορία της Νορβηγίας
Λυξιόλ
Το Λυξιόλ (γαλλικά: Luxiol) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μαρία Ρουσάκη
Η Μαρία Ρουσάκη γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1974 όμως κατάγεται από την Αλαγονία Καλαμάτας. Το πρώτο της βιβλίο, "Η Μέλπω η μοναδική" βραβεύτηκε το 2002 από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου Βιβλίου και το 2003 με το Oppenheim Toy Portfolio Gold Book Award. "Η Μέλπω η μοναδική" έχει μεταφραστεί στις Η.Π.Α., στην Κορέα και στην Ταϊβάν. Στην Αμερική έχει σημειώσει μεγάλη επιτυχία με τον τίτλο, "Unique Monique" και τιμήθηκε το 2003 με το βραβείο "Oppenheim Toy Portfolio Gold Book Award". Επίσης το βιβλίο παρουσιάστηκε στην φημισμένη σειρά της αμερικάνικης καλωδιακής τηλεόρασης, "The Reading Rainbow". Έργα της έχουν μεταφραστεί στις Η.Π.Α., στην Κορέα, στην Ταϊβάν και στην Τουρκία.
Τα βιβλία της "Οι λεμονιές" και το "Κολυμπώντας στα βαθιά" ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας (το 2004 και το 2006).
Τα παιδικά της μυθιστορήματα "Μια φλόγα στο σκοτάδι - η συγκλονιστική ιστορία της Έλεν Κέλερ", "Ο θησαυρός του Ταϋγέτου", το "Άκου το ρυθμό" και το "Αίνιγμα στο Αιγαίο" ήταν στις βραχείες λίστες των λογοτεχνικών βραβείων "Ο Αναγνώστης" το 2013, 2014, 2015 και το 2016.
Η Μαρία Ρουσάκη ήταν περιφερειακή σύμβουλος (Regional Advisor) της SCBWI Greece, του ελληνικού τμήματος της Society of Children's Book Writers and Illustrators, από το 2010-2014, όπου συμμετείχε σε διεθνής συνέδρια εκπροσωπεύοντας την Ελλάδα. Το 2017 ήταν υποψήφια για το βραβείο "Συγγραφέας της Χρονιάς" από το περιοδικό Votre Beaute.
Η Μαρία Ρουσάκη-Βίλλα έχει λάβει τα ακόλουθα βραβεία για το έργο της:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς
Αυτότροφος οργανισμός
Στη Βιολογία, αυτότροφος οργανισμός χαρακτηρίζεται ο οργανισμός εκείνος που μπορεί ο ίδιος να κατασκευάσει τις οργανικές ουσίες εκείνες τις οποίες χρειάζεται για να τραφεί, χρησιμοποιώντας ανόργανα υλικά και ανεξάρτητα από τυχόν άλλες πηγές οργανικών υποστρωμάτων. Από την διάσπαση των οργανικών ενώσεων εξασφαλίζεται η απαραίτητη ενέργεια. Όταν παράγει (δίνει) τροφή σε έναν ετερότροφο οργανισμό, αποκαλείται παραγωγός.
Συστηματικό όνομα
Συστηματικό όνομα είναι ένα όνομα που δίνεται με συστηματικό τρόπο σε μια μοναδική ομάδα, οργανισμό, αντικείμενο ή χημική ουσία, από έναν συγκεκριμένο πληθυσμό ή συλλογή. Τα συστηματικά ονόματα είναι συνήθως τμήματα μιας ονοματολογίας (νομενκλατούρας).
Αυτότροφος οργανισμός
Είναι ο παραγωγός στην τροφική αλυσίδα, τα φυτά στο χώμα και τα φύκια στο νερό. Μπορεί να δεσμεύσει διοξείδιο του άνθρακα (προσθέτοντας υδρογόνο σε αυτό) για να φτιάξει οργανικές ενώσεις. Αυτότροφος μπορεί να είναι είτε φωτότροφος είτε λιθότροφος (χημειοαυτότροφος). Ο φωτότροφος χρησιμοποιεί φως ως πηγή ενέργειας, ενώ ο λιθότροφος οξειδώνει ανόργανες ενώσεις, όπως το υδρόθειο, στοιχειακό θείο, αμμωνία και μέταλλα σιδήρου.
Συστηματικό όνομα
Ημισυστηματικό όνομα είναι ένα όνομα, που έχει ένα τουλάχιστον συστηματικό τμήμα και τουλάχιστον ένα κοινό (εμπειρικό) τμήμα.
Αυτότροφος οργανισμός
Οργανισμοί που φωτοσυνθέτουν
Οργανισμοί όπως τα χερσαία και υδρόβια φυτά, καθώς και οργανισμοί του φυτοπλαγκτού – στα υδάτινα οικοσυστήματα – έχουν την δυνατότητα να φωτοσυνθέτουν, συνθέτουν δηλαδή οργανικές ενώσεις αξιοποιώντας την ηλιακή ενέργεια. Αυτοί οι οργανισμοί ονομάζονται παραγωγοί. Στη συνέχεια οι ίδιοι οι οργανισμοί καταναλώνουν με κυτταρική αναπνοή τις οργανικές ουσίες που παρήγαγαν για να εξασφαλίσουν ενέργεια για την κάλυψη των αναγκών του. Όσες ενώσεις δεν διασπαστούν, αποθηκεύονται για μελλοντική χρήση. Αυτά τα αποθέματα θα αξιοποιηθούν, άμεσα ή έμμεσα, από άλλους οργανισμούς του οικοσυστήματος, που χαρακτηρίζονται ως ετερότροφοι.
Συστηματικό όνομα
Η δημιουργία συστηματικών ονομάτων μπορεί να είναι απλή, όπως η εκχώρηση ενός προθήματος ή ενός αριθμού σε κάθε αντικείμενο (οπότε είναι ένας τύπος αριθμητικού σχήματος, ή σύνθετη όπως η κωδικοποίηση της πλήρους δομής του αντικειμένου στο όνομα). Πολλά συστήματα συνδυάζουν κάποιες πληροφορίες για το ονομαζόμενο αντικείμενο, με έναν πρόσθετο αύξοντα αριθμό για να καταστεί ένα μοναδικό αναγνωριστικό.
Αυτότροφος οργανισμός
Χαρακτηρισμός αυτότροφου οργανισμού
Οι αυτότροφοι οργανισμοί, όπως γενικά χαρακτηρίζονται τα φυτά, μπορεί να είναι είτε φωτότροφοι ή φωτοτροφικοί, είτε χημειοτροφικοί ή «χημειοσυνθετικοί» οργανισμοί. Την ενέργεια που χρειάζονται την λαμβάνουν είτε από το φως, όπως συμβαίνει στη φωτοσύνθεση, αν υπάρχει χλωροφύλλη ή άλλη φωτοχρωστική, είτε από ανόργανη οξείδωση, όταν δεν υπάρχει αυτή, για παράδειγμα το υδρόθειο οξειδώνεται από βακτήρια του θείου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Τροφική οικολογία Κατηγορία:Μεταβολισμός Κατηγορία:Βιολογικοί όροι Κατηγορία:Διατροφή
Συστηματικό όνομα
Τα συστηματικά ονόματα συνυπάρχουν συχνά με προηγούμενα κοινά ονόματα, που δόθηκαν πριν τη δημιουργία οποιουδήποτε συστήματος συστηματικής ονοματολογίας. Παραδείγματος χάρη, πολλές κοινές χημικές ουσίες αναφέρονται ακόμα με το κοινό ή με εμπειρικό τους όνομα, ακόμα και από τους χημικούς.
Στη χημεία
Στη χημεία, ένα συστηματικό όνομα περιγράφει τη χημική δομή μιας χημικής ουσίας, δίνοντας συνεπώς κάποιες πληροφορίες για τις χημικές της ιδιότητες.
Η Επιτομή της χημικής τεχνολογίας που δημοσιεύτηκε από την IUPAC, ορίζει το συστηματικό όνομα ως "ένα όνομα που αποτελείται πλήρως από ειδικά επινοημένες ή επιλεγμένες συλλαβές, με ή χωρίς αριθμητικά προθήματα· π.χ., πεντάνιο". Όμως, όταν εμπειρικά ονόματα έχουν συμπεριληφθεί στην ονοματολογία IUPAC, τότε μπορεί να αποτελούν το συστηματικό όνομα μιας ουσίας ή τμήματός της. Παραδείγματα μερικών συστηματικών ονομάτων με εμπειρικές ρίζες είναι το βενζόλιο (κυκλοεξατρένιο) ή η γλυκερίνη (τριυδροξυπροπάνιο).
Παραδείγματα
Υπάρχουν τυποποιημένα συστηματικά ή ημισυστηματικά ονόματα για:
Παραπομπές
Κατηγορία:Ονοματολογία Κατηγορία:Συμβάσεις ονοματολογίας
Razer Inc.
μικρογραφία Η Razer Inc. (τυποποιημένη ως R Λ Z Ξ R) είναι μια παγκόσμια εταιρεία κατασκευής gaming κατά βάση περιφαιριακών πάροχος esports και χρηματοοικονομικών υπηρεσιών που ιδρύθηκε από τους Μιν-Λιανγκ Ταν και τον Ρομπέρ Κρακοφ. Η εταιρεία αυτή τη στιγμή εδρεύει στο Ίρβαϊν, στην Καλιφόρνια και στη Σιγκαπούρη.
Ιστορία
Η Razer ξεκίνησε ως θυγατρική της Kärna LLC με έδρα το Σαν Ντιέγκο το 1998, η οποία δημιουργήθηκε για να αναπτύξει και να διαθέσει στην αγορά ένα gaming ποντίκι υπολογιστών υψηλού επιπέδου, το Boomslang, που στοχεύει σε παίκτες υπολογιστών. Η Kärna διέκοψε τη λειτουργία της το 2000 λόγω οικονομικών ζητημάτων. Η τρέχουσα επανάληψη του Razer ιδρύθηκε το 2005 από τον Μιν-Λιανγκ Ταν, έναν απόφοιτο της NUS της Σιγκαπούρης, και τον Ρομπέρ Κρακοφ αφού εξασφάλισαν τα δικαιώματα για τη μάρκα Razer μετά από μια μεγάλη επένδυση από τον μεγιστάνα του Χονγκ Κονγκ, Λι Κα-σινγκ και την Temasek Holdings
Η Razer αγόρασε τα περιουσιακά στοιχεία του λογισμικού του Android που βασίζονται σε MicroConsole Ouya από τη μητρική εταιρεία Ouya Inc., στις 27 Ιουλίου 2015, ενώ το υλικό διακόπηκε. Η τεχνική ομάδα της Ouya εντάχθηκε στην ομάδα της Razer για την ανάπτυξη της δικής της μικροκονσόλας, η οποία ονομάστηκε Forge TV. Αυτό διακόπηκε επίσης, λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα. Στις 21 Μαΐου 2019, η Razer δημοσίευσε μια δήλωση που ανακοίνωσε ότι οι διαδικτυακοί λογαριασμοί και υπηρεσίες θα σταματούσαν στις 25 Ιουνίου 2019. Σύμφωνα με την Razer, οι περισσότερες εφαρμογές θα γίνουν άχρηστες στην πλατφόρμα, πολλές από τις οποίες βασίζονται στους λογαριασμούς χρηστών για να λειτουργήσουν. Η Razer προτείνει ότι οι χρήστες ενδέχεται να είναι σε θέση να μεταφέρουν αγορές σε άλλες πλατφόρμες αγορών, όπως το Google Play, εάν οι προγραμματιστές και οι εκδότες συμφωνήσουν.
Τον Ιανουάριο του 2017, η Razer αγόρασε τον κατασκευαστή Nextbit, την εκκίνηση πίσω από το smartphone Robin. Λίγο μετά τον Νοέμβριο, η Razer παρουσίασε το Razer Phone, το πρώτο της smartphone, του οποίου ο σχεδιασμός βασίζεται σε αυτό του Robin. Ανακοίνωσαν το Razer Phone 2 τον Οκτώβριο του 2018.
Τον Ιούλιο του 2017, η Razer υπέβαλε αίτηση για δημοσίευση μέσω IPO στο Χονγκ Κονγκ. Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, επιβεβαιώθηκε ότι η Razer σκόπευε να προσφέρει 1.063.600.000 μετοχές σε εύρος των 0,38- 0,51$. Στις 14 Νοεμβρίου, η Razer ήταν επίσημα εισηγμένη στο χρηματιστήριο του Χονγκ Κονγκ με τον κωδικό μετοχής 1337, μια αναφορά στο leet speak που χρησιμοποιείται συνήθως από παίκτες. Η IPO της Razer έκλεισε κατά 18% την πρώτη ημέρα των συναλλαγών και ήταν η 2η πιο επιτυχημένη IPO του 2017 στο Χονγκ Κονγκ.
Τον Απρίλιο του 2018, η Razer ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να αποκτήσει πλήρως την πλατφόρμα ηλεκτρονικών πληρωμών MOL για περίπου 61 εκατομμύρια δολάρια.
Τον Ιούλιο του 2018, η Razer έκανε το ντεμπούτο της στη Μαλαισία ξεκινώντας μια υπηρεσία e-wallet με την ονομασία Razer Pay.
Τον Φεβρουάριο του 2019, η Razer ανακοίνωσε ότι θα κλείσει το Razer Game Store ως μέρος των σχεδίων επαναπροσαρμογής της εταιρείας.
Ένα τανκς... στο κρεβάτι μου
Η ταινία είναι μια πολιτική σάτιρα για τα χρόνια της δικτατορίας.
Πλοκή
Η ταινία τοποθετείται στις αρχές του 1967. Ο Κώστας είναι ένας νομοταγής πολίτης, ένας ήσυχος άνθρωπος που μένει με τη μητέρα του, την αδελφή του, την Καίτη και τον μικρότερο αδελφό του, τον Γιώργο, ο οποίος είναι φοιτητής.
Ο Κώστας εργάζεται νυχθημερόν στο ψιλικατζίδικό του, βιώνοντας την καθημερινότητα και την αναταραχή της εποχής. Είναι ερωτευμένος με την Ελένη και θέλει να την παντρευτεί, αλλά πρώτα πρέπει να αρραβωνιαστεί η Καίτη με τον Λεωνίδα, ο οποίος είναι δεξιών πεποιθήσεων.
Ο Κώστας αναγκάζεται να πάει με τα νερά των κρατούντων, μετά το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου, κρεμάει και ξεκρεμάει, λοιπόν εικόνες: του βασιλιά, του Παπαδόπουλου κλπ, από την άλλη ο Γιώργος, ο αδελφός του, γίνεται μέλος μιας αντιδικτατορικής οργάνωσης που βάζει βόμβες. Η παράνομη δράση του αδελφού τον βάζει σε μπελάδες.
Στην εξέγερση του Πολυτεχνείου, ο Κώστας θα τραυματιστεί, αλλά μετά την επάνοδο της Δημοκρατίας, τα βάσανά του θα λάβουν τέλος, και θα παντρευτεί την αγαπημένη του, την Ελένη.
Πληροφορίες
Η ταινία προβλήθηκε στις αίθουσες Πειραιά, Αθηνών και προαστίων, το 1975, έκοψε συνολικά 85.860 εισιτήρια, καταλαμβάνοντας την 3η θέση, από τις 47, στη σχετική λίστα.
Πρόκειται περί λαϊκής κωμωδίας, που πετυχαίνει να σχολιάζει ανάλαφρα την εποχή και τα άσχημα βιώματα των ανθρώπων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1975 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές αισθηματικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές σατιρικές ταινίες
Νικόλαος Μ. Παπαδόπουλος
Ο '''Νικόλαος Μ. Παπαδόπουλος''' (1933-2012) ήταν θεολόγος παλαιοδιαθηκολόγος και καθηγητής πανεπιστημίου.
Βίος
Γεννήθηκε το 1933 στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας. Το 1952 ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές στην Εκκλησιαστική Σχολή της Κορίνθου. Στη συνέχεια από το 1952 έως το 1956 φοίτησε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετά την ολοκλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων το 1960 μετέβη στο Μόναχο όπου παρακολούθησε μαθήματα εβραϊκής γλώσσας και ερμηνείας της Παλαιάς Διαθήκης στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μονάχου και μαθήματα αραβικής και ακκαδικής γλώσσας και ανατολικών πολιτισμών στη Φιλοσοφική Σχολή του ίδιου Πανεπιστημίου. Από το 1960 μέχρι το 1963 έλαβε υποτροφία της Καθολικής Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Μονάχου και στη συνέχεια του Deutscher Akademischer Austauschdienst. Το 1963 επέστρεψε στην Ελλάδα όπου εργάστηκε στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Το 1966 αναγορεύθηκε διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με το θέμα της διατριβής του να είναι «Ο θάνατος και αι μεταθανάτιαι παραστάσεις κατά τα ιστορικά βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης μέχρι της Βαβυλωνίου αιχμαλωσίας». Το ίδιο έτος προσλήφθηκε επιστημονικός βοηθός στην έδρα της «Εισαγωγής εις την Παλαιάν Διαθήκην και Ερμηνείας των Ο'». Το 1970 εξελέγη υφηγητής διδάσκοντας το μάθημα «Εισαγωγή εις την Παλαιάν Διαθήκην και Ερμηνεία των Ο'», το 1977 εξελέγη έκτακτος και το 1983 τακτικός καθηγητής με το ίδιο αντικείμενο. Έχει διδάξει επίσης στη Σχολή Κοινωνικής Εργασίας της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδας, στην Ανωτέρα Σχολή Ιερατικών Σπουδών και στη Μέση και Ανωτέρα Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή. Το ακαδημαϊκό έτος 1973-1974 δίδαξε στην Μπελεμέντειο Θεολογική Σχολή του Λιβάνου.
Απεβίωσε στις 13 Δεκεμβρίου του 2012
Συγγραφικό έργο
Επίσης συνέταξε λήμματα για τις εγκυκλοπαίδειες Πάπυρος Λαρούς, Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, τόμ. 21, ενότητα: Θρησκείες, Αθήνα, 1992
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες θεολόγοι Κατηγορία:Καθηγητές Εθνικού και Καποδιστριακού πανεπιστημίου Αθηνών
Κουκ
Ο Κουκ (επίσης Κεκ και Κέκου) είναι διακριτή θεότητα στο σώμα της αιγυπτιακής μυθολογίας, θεοποίηση της πρωταρχικής έννοιας του σκότους. Στην κοσμογονία της Ογδοάδας της Ερμούπολης το όνομά του μεταφραζόταν ως σκοτάδι. Σύμφωνα με τον Μπραγκς (Brugsch) ταυτίζεται υπό αυτή την έννοια με την οντότητα Έρεβος της ελληνικής μυθολογίας.
Συμβολισμός
Ως ιδεατή οντότητα, όπως συμβαίνει με όλα σχεδόν τα ζεύγη της ερμουπολιτικής ογδοάδας, ο Κουκ θεωρείτο ανδρόγυνος. Η θηλυκή του όψη -επίσης σύζυγος στον μύθο- είναι γνωστή ως Κοκέτ, (επίσης Κεκέτ), που είναι απλώς το θηλυκό γένος της λέξης Κουκ. Ως σύμβολο του σκότους ο Κουκ συμβόλιζε επίσης το άγνωστο και το αφηρημένο και πιθανώς το χάος. Υπό αυτή την έννοια αντιπροσώπευε ό,τι συνέβαινε πριν από την άφιξη του φωτός και μεταξύ άλλων έγινε και γνωστός ως φωσφόρος, δηλαδή αυτός που φέρνει το φως. Ήταν υπέυθυνος για εκείνη την ώρα της νύκτας που οδηγούσε στη χαραυγή,στο λυκαυγές που γεννούσε τον ήλιο πάνω από τη γη του Κεμ.
Αναφορές
Ως Κέκου αναφέρεται από τον Γουόλις Μπατζ ως ένας από τους τέσσερις θεούς που βρίσκονται κρυμμένοι πίσω από την ένατη πύλη στους Κύκλους του Τουάτ, κατά την έβδομη ώρα της μετάβασης του νεκρού, όταν καταφθάνει στην κρυμμένη οικία του Όσιρι.
Κατά τους ερμουπολίτες θεολόγους ο Κουκ είναι εκπόρευση του Θωθ. Ο Θωθ ήταν ο αληθινός δημιουργός του κόσμου, η θεϊκή ίβιδα χάρη στην οποία εκκολάφθηκε το αυγό του κόσμου στη Μεγάλη Ερμούπολη. Δίδασκαν πως επιτέλεσε το έργο της δημιουργίας μόνο με τον ήχο της φωνής του, ανοίγοντας τα χείλη «την πρώτη φορά που ξύπνησε μέσα στον Νουν» και υλοποιώντας τον ήχο με τη μορφή τεσσάρων θεών και τεσσάρων θεαινών. Αυτός φαίνεται πως ήταν και ο λόγος για τον οποίο η Ερμούπολη ονομάστηκε Κμουνού (Khmounou), δηλαδή «πόλη των οκτώ». Στερούμενοι πραγματικής προσωπικότητας οι οκτώ αυτοί αρχεγονοι και αφηρημένοι θεοί συνέχισαν τη δημιουργία διαμέσω του λόγου, προσπαθώντας παράλληλα να εξασφαλίζουν την κανονική πορεία του ήλιου με τους ύμνους τους, εξ ου πιθανώς και η σύνδεση του Κουκ με το φως.
Ροζέ Μαρτέν ντυ Γκαρ
Ο Ροζέ Μαρτέν ντυ Γκαρ (Roger Martin du Gard, 23 Μαρτίου 1881 – 22 Αυγούστου 1958) ήταν Γάλλος συγγραφέας, που τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας του 1937.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ροζέ Μαρτέν ντυ Γκαρ γεννήθηκε στο Νεϊγί-συρ-Σεν, κοντά στο Παρίσι. Γονείς του ήταν ο Πωλ Μαρτέν ντυ Γκαρ και η Μαντλέν, το γένος Wimy. Ο Ροζέ σπούδασε παλαιογραφία και αρχειονομία, κάτι που μετέφερε στα έργα του ένα πνεύμα αντικειμενικότητας και την απόδοση προσοχής στη λεπτομέρεια. Εξαιτίας της σημασίας που απέδιδε στην τεκμηρίωση και στη σχέση της κοινωνικής πραγματικότητας με την ατομική ανάπτυξη, το έργο του έχει συνδεθεί με τις παραδόσεις του ρεαλισμού και του νατουραλισμού του 19ου αιώνα.
Ο Μαρτέν ντυ Γκαρ είναι περισσότερο γνωστός για το έργο Οι Τιμπώ, ένα πολύτομο μυθιστόρημα-ποταμός, που εξιστορεί τις τύχες δύο αδελφών, των Αντουάν και Ζακ Τιμπώ, από την ανατροφή τους σε μία εύπορη ρωμαιοκαθολική αστική οικογένεια μέχρι το τέλος του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Τα πρώτα 6 μέρη του έργου εκδόθηκαν από το 1922 μέχρι το 1929. Αφού εγκατέλειψε έναν έβδομο τόμο σε μορφή χειρογράφου, ο συγγραφέας δημοσίευσε δύο ακόμα τόμους, το 1936 και το 1940. Γραμμένα υπό τη σκιά της επιβαρυμένης πολιτικής καταστάσεως στην Ευρώπη της δεκαετίας του 1930, αυτά τα τελευταία δύο μέρη, που μαζί έχουν περισσότερες σελίδες από ό,τι τα 6 προηγούμενα, εστιάζουν στην πολιτική και ιστορική κατάσταση που οδήγησε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και εξελίσσουν την υπόθεση του μυθιστορήματος μέχρι το 1918.
Ο Μαρτέν ντυ Γκαρ έγραψε και αρκετά άλλα μυθιστορήματα, όπως το Jean Barois, του οποίου η υπόθεση τοποθετείται πάνω στο ιστορικό υπόβαθρο της Υποθέσεως Ντρέιφους. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, ο συγγραφέας διέμενε στη Νίκαια, όπου προετοίμαζε ένα μυθιστόρημα, το Souvenirs du lieutenant-colonel de Maumort, που παρέμεινε ημιτελές και εκδόθηκε μεταθανάτια το 1983. Συνέγραψε επίσης θεατρικά έργα και έργο στη μνήμη του Αντρέ Ζιντ.
Ο Ροζέ Μαρτέν ντυ Γκαρ απεβίωσε σε ηλικία 77 ετών στο Σερινύ του Ορν, στη βόρεια Γαλλία, αλλά τάφηκε στο Κοιμητήριο του Μοναστηριού του Σιμιέ (Cimiez), ενός προαστίου της Νίκαιας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι συγγραφείς Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Λογοτεχνίας Κατηγορία:Γάλλοι νομπελίστες
Νεχεσία
Η Νεχεσία ήταν αρχαία κώμη και λιμάνι της Αιγύπτου στη δυτική έρημο, στα παράλια της Ερυθράς Θάλασσας. Πιθανολογείται ότι ταυτίζεται με το σημερινό χωριό Μάρσα Νακαρί το οποίο απέχει 18 χλμ από τη Μάρσα Αλάμ.
Κατά τη ρωμαιοκρατία στην περιοχή της Μάρσα Νακαρί χτίστηκε ρωμαϊκό οχυρό που ερείπια του διασώζονται σήμερα και στο οποίο έχει επιτελεστεί μόνο επιφανειακή έρευνα και χαρτογράφηση.
Αλέξανδρος Οθωναίος
Ο Αλέξανδρος Οθωναίος (Γύθειο, 1879 - Αθήνα, 20 Σεπτεμβρίου 1970) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός. Απόφοιτος της σχολής Ευελπίδων, έλαβε μέρος στον Μακεδονικό Αγώνα με το ψευδώνυμο καπετάν Παλμίδης, στο Κίνημα στο Γουδί ως μέλος του Στρατιωτικού Συνδέσμου, καθώς και στους Βαλκανικούς Πολέμους. Ήταν ο πρόεδρος του στρατοδικείου που καταδίκασε σε θάνατο τους έξι ως πρωταίτιους της μικρασιατικής καταστροφής. Μετά τη Κατοχή ήταν κοντά στο ΕΑΜ και διετέλεσε για λίγο αρχιστράτηγος των Ελληνικών δυνάμεων.
Βιογραφία
Κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο βρέθηκε διοικητής του 7ου Συντάγματος Κρητών στο Μακεδονικό Μέτωπο. Έλαβε μέρος στην Ουκρανική Εκστρατεία με το βαθμό του συνταγματάρχη και στο μικρασιατικό μέτωπο ως διοικητής της μεραρχίας Κυδωνιών. Ένθερμος βενιζελικός, απομακρύνθηκε από το στράτευμα μετά τη νίκη των αντιβενιζελικών στις εκλογές του 1920 και εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, συγκαταλεγόταν μεταξύ των πρώτων «Αμυνιτών». Ανακλήθηκε στη θέση του μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και το Στρατιωτικό Κίνημα των Πλαστήρα - Γονατά (Σεπτέμβριος 1922). Υπήρξε πρόεδρος του έκτακτου στρατοδικείου της Δίκης των Εξ που καταδίκασε σε θάνατο τους Δημήτριο Γούναρη, Πέτρο Πρωτοπαπαδάκη, Νικόλαο Στράτο, Γεώργιο Μπαλτατζή, Νικόλαο Θεοτόκη και Γεώργιο Χατζηανέστη.
Το 1923, με το βαθμό του αντιστρατήγου, διετέλεσε διοικητής του Β΄ και Γ΄ Σώματος Στρατού, ενώ το 1925, έπειτα από το πραξικόπημα του Θεόδωρου Πάγκαλου, αποστρατεύθηκε. Ανακλήθηκε στο στράτευμα το 1929 κατόπιν ειδικού νόμου όπου και διορίσθηκε επιθεωρητής της Β΄ Επιθεώρησης Στρατού και συγχρόνως πρόεδρος του ανωτάτου στρατιωτικού συμβουλίου. Το 1932 κατόπιν εντολής του Ελευθέριου Βενιζέλου, τέθηκε επικεφαλής παραστρατιωτικού συνδέσμου, που στόχο είχε τη διατήρηση στην εξουσία του κόμματος των Φιλελευθέρων, αλλά και την παρεμπόδιση του σχηματισμού κυβερνήσεως από το Λαϊκό κόμμα, εφόσον το τελευταίο δεν αναγνώριζε το πολίτευμα της Αβασίλευτης Δημοκρατίας. Ηγήθηκε της στρατιωτικής μεταβατικής κυβέρνησης η οποία σχηματίστηκε μετά το κίνημα Πλαστήρα 6ης Μαρτίου 1933 όπου υπό την απειλή του Γ.Κονδύλη παρέδωσε την εξουσία σε δύο ημέρες στον Π. Τσαλδάρη. Απομακρύνθηκε το 1935, μετά την επικράτηση της αντιβενιζελικής παράταξης. Ανακλήθηκε και πάλι το 1944, ύστερα από την απελευθέρωση, από τον Γ. Παπανδρέου ο οποίος και τον διόρισε αρχιστράτηγο αλλά παραιτήθηκε στις 13/11/1944 λόγω της πρόθεσης της κυβέρνησης να μειώσει στρατιωτικά το ΕΑΜ, αντικαθιστώμενος, εν-συνεχεία, από τον υποστράτηγο Κωνσταντίνο Βεντήρη.
Το επόμενο διάστημα διετέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Δημοκρατικών Συλλόγων Αθηνών και της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Συλλόγων. Ο Οθωναίος απεβίωσε στις 20 Σεπτεμβρίου του 1970 και κηδεύτηκε στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Ελλάδας Κατηγορία:Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Στρατιωτικών Κατηγορία:Έλληνες κινηματίες Κατηγορία:Συμμετέχοντες στην Εκστρατεία της Κριμαίας 1918-1919 Κατηγορία:Βενιζελισμός
Μανί-Σατλάρ
Το Μανί-Σατλάρ (γαλλικά: Magny-Châtelard) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Μαίρη Μεταξά
Η Μαίρη Μεταξά ήταν Ελληνίδα ηθοποιός.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1912 στην Ανατολική Ρωμυλία και πέθανε στην Αθήνα στις 10 Ιανουαρίου 1987. Χαρακτηριστικοί είναι οι ρόλοι που ερμήνευσε στον ελληνικό κινηματογράφο ως Κωνσταντινουπολίτισσα -και τις περισσότερες φορές υπερπροστατευτική - μητέρα του Κώστα Βουτσά. Μάλιστα, ο Κώστας Βουτσάς ήταν αυτός που ήταν κοντά της όταν η Μαίρη Μεταξά έφευγε απ' τη ζωή. Σημαντική εμφάνιση είχε στην ταινία 20 γυναίκες κι εγώ.
Πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο ήταν το 1958 στην ταινία Η κυρά μας η μαμή στον ρόλο μίας απελπισμένης χωριάτισσας μητέρας που έχει φέρει το μωρό της να το κάνει καλά η μαμή -Γεωργία Βασιλειάδου-. Η τελευταία της εμφάνιση ήταν το 1980 στην ταινία Ο Κώτσος στην ΕΟΚ στο ρόλο της κυρίας Ευρωπαΐδου. Εμφανίστηκε και στο θρυλικό σήριαλ Η γειτονιά μας και για μία ακόμη φορά στο ρόλο της μαμάς του Κώστα Βουτσά στη σειρά Ο ονειροπαρμένος. Συνολικά έπαιξε σε 40 κινηματογραφικές ταινίες.
Η Μεταξά δεν είχε παντρευτεί ποτέ και δεν είχε παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου
Οικογένεια Βάλβη
Η Οικογένεια Βάλβη είναι παλιά αρχοντική οικογένεια των Επτανήσων, της Ακαρνανίας και του Μεσολογγίου με καταγωγή απο την Ιταλία, η οποία ανέδειξε αρκετούς ιερείς, αγωνιστές, νομικούς και πολιτικούς. Σημαντικότερα μέλη της κατα την σύγχρονη ιστορία θεωρούνται οι αδελφοί Δημήτριος και Ζηνόβιος Βάλβης, οι οποίοι ανήλθαν στον πρωθυπουργικό θώκο κατά τον 19ο αιώνα.
Πηγές
*
Καλότυχο Ξάνθης
Το Καλότυχο είναι μικρός ημιορεινός οικισμός της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης σε υψόμετρο 480 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται δίπλα στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και τα ανατολικά όρια με την Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης. Είναι κτισμένος στους νότιους πρόποδες του Παπίκιου (βουνό της Κεντρικής Ροδόπης), σε απόσταση 59 χλμ. ΒΑ. από την Ξάνθη και 45 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Σμίνθη (έδρα δήμου). Πολιτισμικά συμπεριλαμβάνεται στα Πομακοχώρια της Ξάνθης και αποτελούσε μέρος της διαδρομής των οδοιπόρων από τον Εχίνο προς τη Βουλγαρία (Δουργούτι - Γιαννοχώρι - Τσαλαπετεινός - Καλότυχο - Κούσλα). Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Σατρών. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σατρών του Δήμου Μύκης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφονται 31 κάτοικοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Μύκης
Μαις (Ντου)
Το Μαις (γαλλικά: Maîche, ) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Ομόνοια Ορμήδειας
Η Ομόνοια Ορμήδειας είναι κυπριακή ποδοσφαιρική ομάδα από το χωριό Ορμήδεια της επαρχίας Λάρνακας. Η ομάδα έχει δύο συμμετοχές στη Δ΄ κατηγορία ποδοσφαίρου της Κύπρου.
Ιστορία
Η Ομόνοια Ορμήδειας Ιδρύθηκε το 1956. Αρχικά αγωνιζόταν στα πρωταθλήματα της Επαρχιακής Ποδοσφαιρικής Ένωσης Λάρνακας (ΕΠΕΛ), της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος. Το 1989 εντάχθηκε στη Δ΄ κατηγορίας και στις τάξεις της Κυπριακής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ) μέσω του πρωταθλήματος ένταξης.
Την εποχή εκείνη η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε ομίλους. Η Ομόνοια συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Στην πρώτη της συμμετοχή, την περίοδο 1989-90, τερμάτισε στη 12η θέση και παρέμεινε στην κατηγορία. Την επόμενη περίοδο τερμάτισε στην τελευταία θέση του ομίλου της και υποβιβάστηκε στα αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Συμμετέχει στις διοργανώσεις της ΕΠΕΛ.
1Η Δ΄ κατηγορία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ομόνοια συμμετείχε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου.
Μαιζόν-ντυ-Μπουά-Λιεβρεμόν
Το Μαιζόν-ντυ-Μπουά-Λιεβρεμόν (γαλλικά: Maisons-du-Bois-Lièvremont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ντου, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Ομόνοια Ορμήδειας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Λάρνακας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κύπρου (ανδρών) Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1956 Κατηγορία:Ορμήδεια
Μαιζόν-ντυ-Μπουά-Λιεβρεμόν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ντου
Οσελότος
Ο Οσελότος είναι σαρκοφάγο θηλαστικό της οικογενείας των αιλουριδών. Ανήκει στην υποοικογένεια των αιλουρινών και εντάσσεται ανάμεσα στα μέλη μιας «ομάδας» που απαρτίζουν τις αποκαλούμενες αγριόγατες, η οποία περιλαμβάνει διάφορα γένη. Το είδος έχει την επιστημονική ονομασία Leopardus pardalis, απαντά αποκλειστικά στην Αμερική και περιλαμβάνει 10 υποείδη.
Ο οσελότος ανήκει στις μικρές προς μέσου μεγέθους αγριόγατες, με διαστάσεις περίπου όσο μιας οικιακής γάτας και απαντάται στην αμερικανική ήπειρο. Διαθέτει από τα ωραιότερα τριχώματα στην κατηγορία των αιλουροειδών και, κάποτε, η γούνα του υπήρξε πολύτιμη, με αποτέλεσμα χιλιάδες άτομα να έχουν εξοντωθεί και να κινδυνεύσουν άμεσα οι πληθυσμοί του. Παρά την ευρεία εξάπλωση που εμφανίζει, η τάση των πληθυσμών του παραμένει καθοδική (βλ. Κατάσταση πληθυσμού).
Ονοματολογία
Η λατινική επιστημονική ονομασία του γένους Leopardus είναι η άμεση απόδοση της λέξης Λεόπαρδος, η οποία είναι αντιδάνεια και προέρχεται από τα επί μέρους συνθετικά λέων + πάρδος. Η λέξη πάρδος, με τη σειρά της, είναι το αρσενικό της λέξης πάρδαλις (βλ. παρακάτω) η οποία έχει πρωτογενή σημασία και σημαίνει «λεοπάρδαλη», ζώο που ήταν ευρύτατα διαδεδομένο και αγαπητό στην αρχαιότητα. Επομένως, οποιαδήποτε επιστημονική ονομασία περιλαμβάνει αυτούσια τη λέξη ή κάποια επί μέρους συνθετικά της, έχει τη σημασία της λεοπάρδαλης. Ακόμη και η λέξη «παρδαλός» είναι μεταγενέστερη και σημαίνει «αυτός που έχει στίξεις ή κηλίδες σαν της λεοπάρδαλης».
Η λέξη pardus «πάρδος» είναι το αρσενικό της λέξης «πάρδαλις», και είναι μεταγενέστερη. Ο όρος πάρδαλις είναι παλαιά λόγια ονομασία που χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τη λεοπάρδαλη και προέρχεται από την αρχαία λέξη πόρδαλις. Το Λεξικό Απολλωνίου του Σοφιστού, αναφέρεται με σαφήνεια: πόρδαλις: ο άρσην, η δε θήλεια πάρδαλις. Πρόκειται για δάνεια λέξη που, πιθανόν, έχει ανατολική προέλευση και συνδέεται με την ιρανική Pwrδηκ, την περσική palang και την αρχ. ινδική prdãku-. Ωστόσο το επίθημα -αλις δεν εξηγείται ετυμολογικά.
Η λέξη οσελότος, που αποτελεί την κοινότερη λαϊκή ονομασία του θηλαστικού σε πολλές γλώσσες, προέρχεται από τη γλώσσα Νάουατλ και, συγκεκριμένα, από το ōcēlōtl (προφ. oːˈseːloːt͡ɬ, Οσέλοτλ) που, ωστόσο, αναφέρεται περισσότερο στον ιαγουάρο (Panthera onca).
Ο οσελότος απαντά με πολλές -και ενδιαφέρουσες- ονομασίες στις χώρες κατανομής του, μερικές από τις οποίες είναι: tirica (Αργεντινή), cunaguaro (Αργεντινή, Βενεζουέλα), tigrezillo (Βολιβία), jaguatirica (Βραζιλία), maracaya (Κολομβία), manigordo (Κόστα Ρίκα, Νικαράγουα, Παναμάς, Βενεζουέλα), gato tigre (Παναμάς), pumillo, tigrillo (Περού), hétigrikati (Σουρινάμ).
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά από τον Λινναίο, το 1758. Το γένος Leopardus θεωρείται ο παλαιότερος κλάδος των αιλουροειδών που «πέρασε» στην αμερικανική ήπειρο, ενώ «ακολούθησαν» τα γένη Lynx και Puma. Γενετικές μελέτες δείχνουν ότι το Leopardus σχηματίζει ευδιάκριτο κλάδο εντός της υποοικογένειας των Felinae και εξελίχθηκε πρώτα στη Νότια Αμερική περίπου 10 με 12.000.000 χρόνια πριν.
Γεωγραφική εξάπλωση υποειδών
thumb|right|300px|Γεωγραφική εξάπλωση του είδους Leopardus pardalis Ο οσελότος απαντά αποκλειστικά στην αμερικανική ήπειρο, όπου κατανέμεται ευρέως από τις Ν. ΗΠΑ, μέχρι τη βορειοκεντρική Αργεντινή. Στις ΗΠΑ απαντά σε μικρούς αριθμούς στο Ν. Τέξας (περιοχές του ποταμού Ρίο Γκράντε), κοντά στα σύνορα με το Μεξικό, ενώ υπάρχει καταγραφή κάποιων -ελάχιστων- ατόμων στη Ν. Αριζόνα. Κατόπιν, δια μέσου της Κεντρικής Αμερικής και κάποιων νησιών της Καραϊβικής (Τρίνιδαδ, Μαργαρίτα), η εξάπλωση επεκτείνεται στη Νότια Αμερική, εκεί όπου απαντούν οι συμπαγέστεροι πληθυσμοί. Για τη Χιλή και την Ουρουγουάη δεν υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ύπαρξης του είδους.
Κάποτε, ο οσελότος υπήρξε περισσότερο διαδεδομένος στο νότο των Ηνωμένων Πολιτειών με αναφορές, όχι μόνον από το Ν. Τέξας -όπου απαντά μέχρι σήμερα- αλλά και από την Αριζόνα, τη Λουιζιάνα και το Αρκάνσας. Στις 7 Νοεμβρίου 2009, ένας (1) οσελότος φωτογραφήθηκε στα βουνά της απώτατης ΝΑ. Αριζόνας, που ήταν η πρώτη απόδειξη της παρουσίας της αγριόγατας στην πολιτεία. Περίπου στην ίδια περιοχή, στα Όρη Ουατσούκα (Huachuca), επιβεβαιώθηκε η παρουσία ακόμη ενός ατόμου, τον Φεβρουάριο του 2011.
Οι οσελότοι είναι από τα λίγα μικρά αιλουροειδή που η κατανομή και η πυκνότητά τους έχουν μελετηθεί σε διαφορετικά οικοσυστήματα.
Βιότοπος
Το είδος καταλαμβάνει ευρύ φάσμα οικοτόπων σε μαγκρόβια δάση και παράκτιους βάλτους, λιβάδια στη σαβάνα και βοσκοτόπια, θαμνότοπους με αγκαθωτά φυτά, καθώς και σε τροπικά δάση όλων των ειδών (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, αειθαλή, εποχιακά και ορεινά), αν και εμφανίζεται συνήθως σε υψόμετρα κάτω από τα 1.200 μ. . Γενικά, φαίνεται ότι δείχνει μεγάλη ευελιξία στην επιλογή των ενδιαιτημάτων, μεγαλύτερη από αυτήν που, παλαιότερα, πιστευόταν.
Μορφολογία
thumb|right|450px|Ενήλικος οσελότος Οι οσελότοι, αν και αιλουροειδή μέσου μεγέθους, είναι τα μεγαλύτερα σε διαστάσεις μέλη του γένους Leopardus. Διαθέτουν την πιο κομψή, μαλακή γούνα με όμορφους χρωματικούς συνδυασμούς, γεγονός που τούς κόστισε πολύ ακριβά, διότι κυνηγήθηκαν ανηλεώς γι’ αυτήν. Από πολλούς ερευνητές θεωρείται από τις ομορφότερες γούνες αιλουροειδών, παγκοσμίως. Το χρώμα και το μοτίβο του τριχώματος μπορεί να ποικίλλει, από κρεμ έως κοκκινωπό-καφέ, αλλά και μερικές φορές γκριζωπό, με καλοσχηματισμένες μαύρες ροζέτες. Σε πολλά άτομα, κάποιες από αυτές, ειδικά στη ράχη του ζώου, συνενώνονται για να σχηματίσουν ακανόνιστες, καμπύλες λωρίδες ή ζώνες. Το ύψος της τρίχας της γούνας είναι, γενικά, μικρό.
Αρσινόη η επί του ζεύγματος
Η Αρσινόη (αρχαία ελληνικά : Ἀρσινόη ἡ ἐπὶ τοῦ ζεύγματος) (αρχαία αιγυπτικά : P-awi-n-Arsinoe, μτφ Της Αρσινόης η πόλη) ήταν αρχαία ελληνιστική κώμη της Αιγύπτου στην Κάτω Αίγυπτο και στη μερίδα του Θεμίστου στον Αρσινοΐτη νομό. Το όνομα της διασώζεται σε πολλούς παπύρους, σε έναν πάπυρο διασώζεται μαζί με τα ονόματα των κόμεων Απιάς, Τρικωμία, Λυσιμαχίς, Πολυδεύκεια, Ηρακλειά, Φιλοπάτωρ και Σεβένυτος. Βρισκόταν στη σημερινή Όαση Φαγιούμ.
Οσελότος
Τροφή
Οι οσελότοι κυνηγούν καλύπτοντας έκταση 18 χμ², περίπου. Συλλαμβάνουν κυρίως μικρά ζώα, όπως θηλαστικά, σαύρες, χελώνες, βατράχια, καβούρια, πουλιά και ψάρια. Τα θηράματα είναι, συνήθως, μικρότερα από τους ίδιους, με τα τρωκτικά, τα οπόσουμ, τα αρμαδίλος και τα κουνέλια να αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της διατροφής τους. Το μέσο βάρος των θηλαστικών που συλλαμβάνουν είναι 1,4 κιλά, περίπου.
Μελέτες έδειξαν ότι από τα επίγεια και νυκτόβια τρωκτικά, σε μεγάλη αφθονία, που συλλαμβάνονται, τα περισσότερα είναι των οικογενειών Cricetidae και Echimyidae. Μεγαλύτερα θηράματα περιλαμβάνουν μικρούς μυρμηκοφάγους, σκιουροπιθήκους και χελώνες. Με βάση την ανάλυση περιττωμάτων βρέθηκε ότι η διατροφή του οσελότου αποτελείται κατά 65% από μικρά τρωκτικά, 18% ερπετά (ως επί το πλείστον ιγκουάνα), 7% μαλακόστρακα και ψάρια, 6% μεσαίου μεγέθους θηλαστικά και 4% πουλιά. Πιθανότατα, οι οσελότοι ακολουθούν το θήραμα μέσω οσμής, ωστόσο διαθέτουν εξαιρετική όραση, ιδιαίτερα νυκτερινή.
Ηθολογία
thumb|right|450px|Ο οσελότος είναι από τις ομορφότερες αγριόγατες Ο οσελότος είναι ζώο κατά βάσιν εσπερο-νυκτόβιο (nocturno-crepuscular), αν και μπορεί να δραστηριοποιείται και κατά τη διάρκεια της ημέρας, για περισσότερο από 12 ώρες κάθε 24ωρο. Επίσης, είναι πολύ εδαφικός (territorial), αγωνιζόμενος σκληρά, μερικές φορές μέχρι θανάτου σε διεκδικήσεις ζωτικού χώρου. Όπως και τα άλλα αιλουροειδή σηματοδοτεί το έδαφος μέσα στο οποίο κινείται με ούρα ή/και κόπρανα, αφήνοντας περιττώματα σε εμφανή σημεία. Στις ανοικτές περιοχές, στις οποίες είναι εκτεθειμένοι, οι οσελότοι κινούνται μόνον κατά τις ασέληνες νύκτες ή στις βαριά συννεφιασμένες ημέρες.
Γενικά, οι οσελότοι είναι μοναχικοί, και βρίσκονται μαζί μόνο για να ζευγαρώσουν. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της ημέρας αναπαύονται σε δέντρα ή στα πυκνά φυλλώματα, οπότε περιστασιακά θα μοιραστούν αυτόν τον χώρο με άλλα άτομα, ακόμη και του ίδιου φύλου. Τα αρσενικά καταλαμβάνουν εδάφη της τάξης των 3,5 - 46 χμ², ενώ τα θηλυκά καταλαμβάνουν μικρότερες, μη-επικαλυπτόμενες περιοχές των 0,8 έως 15 χμ². Η μέση ημερήσια απόσταση που καλύπτουν τα αρσενικά είναι από 1,8 έως 7,6 χλμ, δύο φορές, περίπου, όσο τα θηλυκά.
Παρόλο που κινούνται και αναζητούν την τροφή τους στο έδαφος, οι οσελότοι είναι εξαιρετικοί αναρριχητές και κολυμβητές.
Αναπαραγωγή
Συνήθως, οι οσελότοι αναπαράγονται μόνο μία (1) φορά κάθε δεύτερο έτος, αλλά το θηλυκό μπορεί να ξαναζευγαρώσει εάν χάσει κάποια γέννα. Το ζευγάρωμα μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή του έτους, για παράδειγμα στο Τέξας και στο Μεξικό είναι όλο το χρόνο, αλλά στη ΒΑ. Αργεντινή και την Παραγουάη είναι από Οκτώβριο μέχρι Ιανουάριο. Ο οίστρος διαρκεί 7-10 ημέρες και μετά το ζευγάρωμα, το θηλυκό αναζητεί ένα κρησφύγετο σε μια σπηλιά ή σε ένα βραχώδες κοίλωμα, στην κουφάλα ενός δένδρου ή μέσα σε έναν πυκνό -κατά προτίμηση- αγκαθωτό θάμνο.
Η κύηση διαρκεί 79-85 (Mondolfi, 1986) ημέρες και η γέννα αποτελείται συνήθως από ένα (1) μόνο γατάκι, που γεννιέται με τα μάτια κλειστά και λεπτό τρίχωμα. Γέννες με 2 ή 3 γατάκια μπορεί να προκύψουν, είναι όμως λιγότερο συχνές. Το μικρό μέγεθος γέννας και η σχετικά αραιή αναπαραγωγή κάνουν τον οσελότο ιδιαίτερα ευάλωτο στις πληθυσμιακές απώλειες Σε σύγκριση με άλλες μικρές αγριόγατες, τα μικρά του οσελότου μεγαλώνουν αρκετά αργά. Ζυγίζουν περίπου 250 γραμμάρια κατά τη γέννηση, και δεν ανοίγουν τα μάτια τους για 15 έως 18 ημέρες. Διαθέτουν ήδη κηλίδες κατά τη γέννηση, αλλά το τρίχωμά τους είναι γκρίζο και τα μάτια τους είναι μπλε, αλλάζοντας σε καφέ στους τρεις μήνες της ηλικίας, περίπου.Αρχίζουν να εγκαταλείπουν τη φωλιά στους 3 μήνες, αλλά παραμένουν με τη μητέρα τους για έως και 2 χρόνια, πριν φύγουν και αναζητήσουν τη δική τους περιοχή.
Οι οσελότοι αναπαράγονται από τους 18-22 μήνες για τα θηλυκά και μετά τα 2,5 έτη για τα αρσενικά. Ζουν έως και 20 χρόνια σε αιχμαλωσία, αλλά μόνον 7-10 χρόνια σε άγρια κατάσταση.
Απειλές
thumb|right|250px|Ο οσελότος Μπαμπού του Νταλί Ο οσελότος έχει περιγραφεί ως «ανεκτικός» στη διατάραξη των οικοτόπων και εξακολουθεί να διαβιοί σε δασικά σημεία πλησίον ανθρώπινων οικισμών. Ωστόσο, πρόσφατες μελέτες τον «απεικονίζουν» ως περισσότερο εξειδικευμένο που λειτουργεί κάτω από σκληρούς περιβαλλοντικούς περιορισμούς. . Παρόλο που το εμπόριο γούνας του έχει κηρυχθεί παράνομο δεκαετίες πριν, εξακολουθεί να υφίσταται, αν και σε μικρότερο βαθμό. Άλλες απειλές είναι η απώλεια και ο κατακερματισμός των ενδιαιτημάτων του, το παράνομο εμπόριο ζωντανών ατόμων, καθώς και τα αντίποινα για τη λεηλασία των πουλερικών που επιφέρει σε κατοικημένες περιοχές. .
Περιστασιακά, οι οσελότοι μπορεί να αποτελέσουν θήραμα μεγαλύτερων αρπακτικών, όπως ιαγουάρων, ανακόντα ή αρπυιών.
Κατάσταση πληθυσμού
Η γενική κατάσταση του παγκόσμιου πληθυσμού θεωρείται καλή, γι’ αυτό και η IUCN κατατάσσει τον οσελότο στα Είδη Ελαχίστης Ανησυχίας (LC), ωστόσο, αυτή η «εικόνα» δεν είναι ομοιόμορφη σε όλες τις, κατά τόπους, κατανομές των πληθυσμών του. Δηλαδή, παρά την ευρεία εξάπλωση, η τοπική κατανομή του οσελότου διαφέρει σημαντικά. Έτσι, ενώ στο Μπελίζ και την Κόστα Ρίκα τείνει να αποτελεί από τις πιο διαδεδομένες αγριόγατες, στο Τέξας είναι σπανιότατος. Ευάλωτο είδος (VU) είναι στην Κολομβία και την Αργεντινή, ενώ στη Βραζιλία είναι διαδεδομένο μόνο στη Λεκάνη του Αμαζονίου, έξω από την οποία θεωρείται, επίσης, Ευάλωτο (VU). Επίσης, μεγάλο πρόβλημα αποτελεί η καθοδική τάση των πληθυσμών του, κυρίως λόγω απωλείας των ενδιαιτημάτων του.
Η πυκνότητα του πληθυσμού σε όλη την επικράτεια, κυμαίνεται από 5 έως 100 άτομα/100 χμ² και, συνήθως, είναι υψηλότερη από εκείνη των συμπατρικών αιλουροειδών.