cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καμπάλα (θρησκευτικό κίνημα)
Τεκτονική Καμπαλά
Είναι χρήσιμο να επισημάνουμε ότι πολλοί από τους βίαια εκχριστιανισθέντες Εβραίους της Ισπανίας ήταν καμπαλιστές πριν ακόμα υποχρεωθούν να αλλάξουν θρήσκευμα. Το βασικό ιερό κείμενο γι' αυτούς τους Ισπανο-Εβραίους ήταν η Ζοχάρ. Το βιβλίο αυτό, παρά τη μεγάλη διάδοσή του στον εβραϊκό κόσμο, αλλά και εκτός αυτού, είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι δεν έγινε ποτέ αποδεκτό από κάποιους παραδοσιακούς Ταλμουδιστές. Την ίδια λοιπόν ιστορική περίοδο κατά την οποία βυζαντινοί λόγιοι της Παλαιολόγειας Περιόδου μετέφεραν στην Ευρώπη κείμενα της αρχαιοελληνικής γραμματείας, κυνηγημένοι Εβραίοι κατέφευγαν μαζικά στον ευρωπαϊκό χώρο, και κυρίως στην Ιταλία, στην Ολλανδία και στη Γαλλία. Ανάλογα με τον χώρο στον οποίο κατέφυγαν οι Εβραίοι αυτοί, πήραν και διάφορες ονομασίες. Λόγου χάρη στους Εβραίους που κατέφυγαν κυρίως στη Γερμανία και στην Πολωνία δόθηκε η ονομασία Ασκεναζύ, ενώ αυτοί που κατέφυγαν στον βόρειο ελλαδικό χώρο ονομάστηκαν Σεφαραδίτες. Οι Εβραίοι αυτοί της νέας διασποράς μετέφεραν μαζί τους στην Ευρώπη και τον καμπαλισμό, καθώς στην συντριπτική τους πλειοψηφία είχαν γίνει καμπαλιστές πριν τη βίαιη εκδίωξή τους. Έτσι, από τον 15ο αι. και μετά διαμορφώνονται στην Ευρώπη δύο ρεύματα : από τη μια αυτό του αρχαιοελληνισμού και από την άλλη εκείνο του καμπαλισμού. Τα δύο αυτά ρεύματα έρχονται σε επαφή και μεταξύ τους, και ένα απότοκο αυτής της επαφής είναι η όσμωση μεταξύ καμπαλιστικού και αρχαιοελληνικού αποκρυφισμού, δεδομένου του ότι την περίοδο αυτή υπάρχουν και Έλληνες που ασχολούνται με μαντικές και αστρολογικές δραστηριότητες, καθώς και με την τελετουργική μαγεία.
Τον 16ο αι. λοιπόν στην Ευρώπη διαδίδεται από τη μια ο καμπαλισμός και από την άλλη ο ερμητικός αποκρυφισμός. Την εποχή εκείνη, τα Ρωμαιοκαθολικά κράτη της Ευρώπης, όπως η Ισπανία, η Γαλλία και τα ιταλικά κράτη δεν ασχολούνται ιδιαίτερα με την προσπάθεια να κατασταλεί ο αναπτυσσόμενος αποκρυφισμός. Η συστηματική του εκδίωξη αρχίζει γύρω στο 1600 μ.Χ.. Μετά την έναρξη της οργανωμένης προσπάθειας καταστολής εκ μέρους των Ρωμαιοκαθολικών κρατών, ο χώρος στον οποίο μπορούσε πλέον να αναπτυχθεί ανεμπόδιστα ο αποκρυφισμός περιορίστηκε στις προτεσταντικές χώρες. Εκείνη την εποχή (17ος αι.) οι καμπαλιστές πλέον στην πλειονότητά τους Εβραίοι βίωναν εντονότατα την προσμονή για τον ερχομό του αναμενόμενου μεσσία. Την δεκαετία λοιπόν του 1660 κάνει την εμφάνισή του ένας καμπαλιστής μάγος με το όνομα Σαμπατάϊ Τσεβί (βλ. παραπάνω στην ενότητα "Η καμπαλιστική επίδραση κατά τα νεότερα χρόνια"). Ο Τσεβί αυτοπαρουσιάζεται στους Εβραίους ως ο αναμενόμενος μεσσίας και αποκτά τους πρώτους οπαδούς του σε διάφορες εβραϊκές κοινότητες. Μέσα σε εντυπωσιακά σύντομο διάστημα, το όνομά του γίνεται γνωστό από τις εβραϊκές κοινότητες του Μαρόκου έως τις εβραϊκές κοινότητες της ανατολικής και της βόρειας Ευρώπης.
Η πλειονότητα των Εβραίων νιώθει να φουντώνει μέσα τους η ελπίδα πως είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου για τη γένεση της μεγάλης ιουδαϊκής αυτοκρατορίας με τον Σαμπατάϊ στο τιμόνι της. Η προσμονή μεγάλωνε, και στην Γαλλία κάποιοι πουλούσαν τις περιουσίες τους και ετοιμάζονταν να μετοικίσουν στην Ιερουσαλήμ, την οποία θεωρούσαν ως μέλλουσα πρωτεύουσα της νέας παγκόσμιας αυτοκρατορίας που θα γεννιόταν. Ο θόρυβος που ξεσηκώθηκε θορύβησε τον Σουλτάνο Μεχμέτ Ι (γνωστός αλλιώς ως Μεχμέτ ο Παχύς, 1648-1687), ο οποίος διέταξε την σύλληψη του Τσεβί. Ο Τσεβί οδηγήθηκε μπροστά στον Μεχμέτ, ο οποίος του ζήτησε εξηγήσεις σχετικά με την θρυλούμενη πρόθεσή του να δημιουργήσει νέο βασίλειο. Ο Μεχμέτ προκειμένου να πτοήσει τον Τσεβί, τού δήλωσε ότι προετίθετο να τον οδηγήσει ενώπιον τοξοτών, για να τον βάλουν με βέλη σε δημόσιο χώρο, προκειμένου να διαπιστωθεί κατ' αυτόν τον τρόπο το εάν ήταν πράγματι θεόσταλτος ή όχι. Ο Μεχμέτ με επιδεξιότητα έδωσε στον Τσεβί μία ακόμα επιλογή : το να γίνει Μουσουλμάνος, ώστε να επιλυθεί αναίμακτα το πρόβλημα. Έτσι, φυσικώ τω τρόπω, την επόμενη ημέρα ο Τσεβί γνωστοποίησε στον Μεχμέτ την πρόθεσή του να ασπαστεί τον Ισλαμισμό. Μια μικρή μερίδα ακολούθων του μετεστράφησαν και αυτοί στον Μουσουλμανισμό και αργότερα έλαβαν το προσωνύμιο Ντονμέδες, ενώ η μεγάλη πλειονότητα των Ιουδαίων ένιωσε τη δαγκωνιά της οικτρής απογοήτευσης.
Από τα τέλη του 17ου και τις αρχές του 18ου αι. η Καμπαλά εισάγεται στον χώρο των ελευθεροτεκτονικών στοών, και από την όσμωση του τεκτονισμού με τον καμπαλισμό προκύπτει το μόρφωμα της σύγχρονης καμπαλά, όπως αυτή ασκείται στον δυτικό κόσμο, την οποία θα μπορούσαμε να ονοματίσουμε Τεκτονική Καμπαλά (εφεξής ΤΚ). Έτσι, ο Eliphas Levi, μασόνος του 19ου αι. ισχυρίζεται ότι όλες οι τεκτονικές εταιρίες έχουν παραλάβει τα μυστικά τους και τα σύμβολά τους από την Καμπαλά. Εξάλλου, ο Gerard Encausse, γνωστός και ως Papus, τέκτονας και καμπαλιστής, στο έργο του "Πραγματεία επί των Απόκρυφων Επιστημών" γράφει ότι οι μασόνοι που φιλοδοξούσαν να ανέλθουν στους ανωτέρους βαθμούς της τεκτονικής ιεραρχίας, υποχρεώνονταν να εκπαιδευτούν στον καμπαλισμό και στον αποκρυφισμό. Τέλος, ο Albert Pike, συγγραφέας της κλασσικής πραγματείας για τον τεκτονισμό "Morals and Dogma", επισημαίνει ότι η Καμπαλά συνιστά την ίδια τη βάση της μασονικής τελετουργίας και πρακτικής, και ότι η θεολογία των Σεφιρόφ αποτελεί τη βάση της τεκτονικής γνώσεως.
Επίλογος
Ο εβραϊκός μυστικισμός παίζει στον σύγχρονο εβραϊκό κόσμο, και στο σημερινό Ισραήλ και στην διασπορά, σημαίνοντα ρόλο στη διαμόρφωση του τρόπου ζωής των Ιουδαίων, καθορίζοντας τη στάση τους σε μια σειρά από ζητήματα, όπως λόγου χάρη στις σχέσεις τους με τους μη Ιουδαίους (γκογίμ). Βέβαια, από την εποχή της εδραίωσης της Νεοτερικότητας στην Ευρώπη και μέχρι σήμερα, δεν λείπουν και οι εκκοσμικευμένοι Εβραίοι, οι οποίοι δεν ακολουθούν τις κατευθυντήριες οδηγίες των ραββίνων, και έτσι δεν επηρεάζονται στον ίδιο βαθμό ή και καθόλου από τον Ιουδαϊσμό, μυστικιστικό και μη. Από τα τέλη του 18ου αι. και μετά, οι Εβραίοι άρχισαν να απελευθερώνονται από τον ασφυκτικό έλεγχο των ραββίνων ηγετών των κατά τόπους κοινοτήτων, και να έρχονται ελεύθερα σε επαφή με μη ιουδαϊκά κείμενα, να σπουδάζουν, να συγγράφουν βιβλία στα εβραϊκά χωρίς να χρειάζονται ραββινική έγκριση, και να τρέφονται ελεύθερα, χωρίς να περιορίζονται στις τροφές που θεωρούνται καθαρές σύμφωνα με την ιουδαϊκή χαλακά. Ο πολιτικός εκσυγχρονισμός των ευρωπαϊκών κρατών, ανεξαρτήτως του αν αυτά διατήρησαν ή όχι ολοκληρωτικές δομές και αντισιμιτική στάση, αποδυνάμωσε την επιρροή του Ιουδαϊσμού και συνακόλουθα και του καμπαλισμού στους Εβραίους των νεοτέρων χρόνων. Τέλος, όσον αφορά τις θεολογικές αντιλήψεις του σύγχρονου εβραϊσμού, χρειάζεται να κρατήσουμε το ότι η διάδοση του καμπαλισμού, ο οποίος διαμορφώθηκε τον 12ο και 13ο αι. και κυριάρχησε σχεδόν ολοκληρωτικά σε όλα τα εβραϊκά κέντρα από τα τέλη του 16ου αι., έχει σήμερα οδηγήσει τον μονοθεϊσμό του κλασικού ταλμουδικού Ιουδαϊσμού σε κρίση και παρακμή. Κλείνουμε αυτή τη σύντομη αναφορά στην καμπαλά, παραθέτοντας την διαφωτιστική περί του φαινομένου αυτού άποψη του ερευνητή Ισραήλ Σαχάκ. Ο Ι. Σαχάκ λοιπόν, υποστηρίζει ότι ο καμπαλισμός μπορεί να θεωρηθεί μονοθεϊστική θρησκεία μόνο εάν δεχθούμε επίσης ως μονοθεϊστικές θρησκείες την ελληνιστική αρχαιοελληνική θρησκεία, τον Ινδουϊσμό και την αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία. Η απόφανση αυτή του Σαχάκ, ενός Εβραίου αντικονφορμιστή ερευνητή, αποδίδει μια άποψη διάφορη προς την κυρίαρχη αντίληψη περί της φύσεως του εβραϊκού μυστικισμού, και γεννά γόνιμα ερωτήματα γύρω από τη σχέση του σημερινού Ιουδαϊσμού με τον κλασικό ταλμουδικό Ιουδαϊσμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καμπαλα Καμπαλα
Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012/Ποδόσφαιρο Γυναικών
Το ολυμπιακό τουρνουά ποδοσφαίρου γυναικών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 θα διοργανωθεί από τις 25 Ιουλίου έως και 9 Αυγούστου στο Λονδίνο και σε άλλες 5 πόλεις της Αγγλίας. Οι αγώνες θα γίνουν σε 6 στάδια: Millennium Stadium, City of Coventry Stadium, Wembley Stadium, St James' Park, Hampden Park, Old Trafford.
Ομάδες
Κατηγορία:Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες 2012
3061 Κουκ
Ο Κουκ (Cook) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος, όπως αυτό ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα, 11,9. Ανακαλύφθηκε το 1982 από τον Αμερικανό αστρονόμο Έντουαρντ Μπόουελ, που παρατηρούσε από την `Αντερσον Μέσα (σταθμός του Αστεροσκοπείου Λόουελ), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Βρετανού εξερευνητή Τζέιμς Κουκ.
Τα φυσικά χαρακτηριστικά του Κουκ είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι-πηγές
Κουκ
Υγροβιότοπος
thumb|right
Υγροβιότοπος (κατά τη βιολογία), ή αλλιώς υγρότοπος (κατά την εδαφολογία) ονομάζεται κάθε τόπος που καλύπτεται μόνιμα ή εποχικά από ρηχά νερά ή που δεν καλύπτεται ποτέ από νερά αλλά έχει υγρό υπόστρωμα για μεγάλο διάστημα του έτους.
Υγρότοποι είναι φυσικές ή τεχνητές περιοχές αποτελούμενες από έλη με ποώδη βλάστηση, από μη αποκλειστικώς ομβροδίαιτα έλη με τυρφώδες υπόστρωμα, από τυρφώδεις γαίες ή από νερό. Οι περιοχές αυτές είναι μόνιμα ή προσωρινά κατακλυζόμενες από νερό το οποίο είναι στάσιμο ή τρεχούμενο, γλυκό, υφάλμυρο ή αλμυρό και περιλαμβάνουν επίσης εκείνες τις εκτάσεις που καλύπτονται από θαλασσινό νερό το βάθος του οποίου κατά τη ρηχία δεν υπερβαίνει τα έξι μέτρα. Ουσιώδη γνωρίσματα της μεταβατικής ζώνης που παρεμβάλλεται μεταξύ των μόνιμα κατακλυσμένων και των καθαρά χερσαίων περιοχών είναι η παρουσία υδροχαρούς βλάστησης και η ύπαρξη υδρομορφικών εδαφών, δηλαδή εδαφών που ανέπτυξαν ειδικά γνωρίσματα ως αποτέλεσμα της υψηλής υπόγειας στάθμης νερού (Σύμβαση Ραμσάρ (Ramsar)).
Πηγές
ΥΓΡΟΤΟΠΟΙ:
1,1-διφθοροπροπάνιο
To 1,1-διφθοροπροπάνιο είναι οργανική χημική ένωση, που περιέχει άνθρακα, υδρογόνο και φθόριο, με χημικό τύπο C3H6F2, αλλά συχνά αποδίδεται με το σύντομο συντακτικό τύπο CH3CH2CHF2. Ανήκει στα διαλαλκάνια. Το καθαρό 1,1-διφθοροπροπάνιο, στις «συνηθισμένες συνθήκες», δηλαδή θερμοκρασία 25 °C και πίεση 1 atm, είναι αέριο. Με βάση το χημικό τύπο του έχει τα ακόλουθα τρία (3) ισομερές θέσης (+ 1 οπτικό = 4 συνολικά):
Ονοματολογία
Η ονομασία «1,1-διφθοροπροπάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Τo αρχικό πρόθεμα «διφθορο-» δηλώνει την παρουσία δύο (2) ατόμων φθορίου ανά μόριο της ένωσης. Τέλος, οι αριθμοί θέσης (1,1-) δείχνουν ότι και τα δυο άτομα φθορίου βρίσκονται ενωμένα με το ίδιο (#1) άτομο άνθρακα της ένωσης. Αυτό βοηθά στη διάκριση της ένωσης από τα παραπάνω αναφερόμενα ισομερή της.
Μοριακή δομή
Η μοριακή δομή της ένωσης αντιστοιχεί γεωμετρικά με τρία (3) κατά κορυφή ενωμένα τετράεδρα, με τα άτομα άνθρακα στα τρία κέντρα των τετραέδρων, και με τα υπόλοιπα 8 άτομα, 6 υδρογόνου και 2 φθορίου, στις τρεις βάσεις των τετραέδρων. Η δομή αυτή ομοιάζει με αυτήν του προπανίου.
Με υποκατάσταση χλωρίου από φθόριο
Το 1,1-διφθοροπροπάνιο μπορεί να παραχθεί, επίσης, με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου (Hg2F2) σε 1,1-διχλωροπροπάνιο :
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Κατά την υδρόλυσή του με υδατικό εναιώρημα οξειδίου του αργύρου (Ag2Ο), που αντιστοιχεί σε υδροξείδιο του αργύρου (AgOH), σχηματίζεται αρχικά 1-φθορο-1-προπανόλη, που αφυδροφθοριώνεται τελικά σε προπανάλη :
Υποκατάσταση από αλκοξύλιο
Με επίδραση RONa, αρχικά σχηματίζεται 1-αλκοξυ-1-φθοροπροπάνιο και στη συνέχεια, με περίσσεια RONa, προς 1,1-διαλκοξυπροπάνιο :
Σημειώσεις και παραπομπές
Κατηγορία:C3 Κατηγορία:Οργανικές ενώσεις φθορίου Κατηγορία:Διαλαλκάνια
Γιώργος Μαργαρίτης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 25 Μαρτίου 1945 στο χωριό Πετρωτό του νομού Τρικάλων. Έχει μικρασιατική καταγωγή από τη μεριά του πατέρα του, καθώς ο παππούς Κώστας Μαργαρίτης ήταν από την ευρύτερη περιοχή της Σμύρνης. Είναι γόνος φτωχής οικογένειας και έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια με πολλές στερήσεις.
Από μικρή ηλικία έδειξε την κλίση του στο τραγούδι και όταν στα 13 του χρόνια συνάντησε τον Τσιτσάνη, αυτός τον παρότρυνε να κατέβει αργότερα στην Αθήνα να τον βρει, όπως και έκανε στα 15 του, λαμβάνοντας θερμή υποδοχή. Επαγγελματικά με το τραγούδι ασχολήθηκε όταν απολύθηκε από την στρατιωτική του θητεία, στα τέλη της δεκαετίας του 60΄ με αρχές του 70΄, τραγουδώντας σε διάφορα νυχτερινά κέντρα και αποκτώντας γνώση και εμπειρίες. Στη δισκογραφία μπήκε το 1981 με τον δίσκο «Εσύ μιλάς στην καρδιά μου», ο οποίος γνώρισε μεγάλη επιτυχία και έγινε χρυσός.
Μέχρι σήμερα έχει ηχογραφήσει πάνω από 20 προσωπικούς δίσκους και έχει συνεργαστεί με μεγάλους συνθέτες και στιχουργούς του κλασικού λαϊκού και όχι μόνο. Θεωρείται από τους κορυφαίους λαϊκούς τραγουδιστές της γενιάς του και από τους κύριους εκπρόσωπους της θεσσαλικής σχολής.
Παντρεύτηκε το 1989 και έχει ένα γιο και μια κόρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Λαϊκοί τραγουδιστές
Πορνεία στην Ελλάδα
Η πορνεία στην Ελλάδα είναι νόμιμη για ηλικία μεγαλύτερη των 18 ετών. Εκτιμάται ότι περίπου 1.000 γυναίκες απασχολούνται νόμιμα ως πόρνες και περίπου 20.000 γυναίκες, οι περισσότερες αλλοδαπές, προβαίνουν σε παράνομη πορνεία.
Νομική κατάσταση
Οι άνθρωποι που ασχολούνται με την πορνεία μπορούν να εργαστούν μόνο σε οίκους ανοχής, απαγορεύεται η πορνεία στους δρόμους ή σε ξενοδοχεία κλπ. Οι γυναίκες πρέπει να είναι άνω των 18 ετών, άγαμες, να έχουν το δικαίωμα να ζουν και να εργάζονται στην Ελλάδα, να είναι απαλλαγμένες από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, να μην πάσχουν από ψυχική ασθένεια, να μην έχουν εθισμό στα ναρκωτικά και να μην έχουν καταδικαστεί για ανθρωποκτονία, μαστροπεία, παιδική πορνογραφία, εμπόριο λευκής σαρκός, ληστεία ή εκβιασμό. Πρέπει να έχουν εγγραφεί στο τοπικό νομό και να φέρουν ιατρική κάρτα, που ενημερώνεται κάθε δύο εβδομάδες.
Οι ελληνικές αρχές εφαρμόζουν νόμο του 1999, ο οποίος ορίζει ότι όλοι οι οίκοι ανοχής πρέπει να έχουν άδειες. Οι άδειες εκδίδονται από το κράτος, συνήθως σε μεγαλύτερες γυναίκες, πολλές από τις οποίες είναι πρώην πόρνες. Οι οίκοι ανοχής πρέπει να απέχουν τουλάχιστον 200 μέτρα από δημόσια κτίρια. Προτάθηκε η μείωση στα 100 μέτρα πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 στην Αθήνα, αλλά η ελληνική κυβέρνηση δεν έδωσε συνέχεια στην πρόταση.
Η πορνεία στο δρόμο και η μαστροπεία είναι παράνομες.
HIV
Η χρήση προφυλακτικών μεταξύ των εργαζομένων του σεξ και των πελατών είναι χαμηλή (εκτιμάται ότι είναι 4,7% από το UNAIDS). Με τον τρόπο αυτό αυξάνεται ο κίνδυνος μετάδοσης του ιού HIV και άλλων ΣΜΝ.
Σωματεμπορία
Η Ελλάδα αποτελεί προορισμό, διέλευση και, σε πολύ περιορισμένο βαθμό, χώρα προέλευσης για γυναίκες και παιδιά που έχουν υποστεί σωματεμπορία. Ορισμένες γυναίκες και παιδιά από την Ανατολική και Νότια Ευρώπη, τη Νότια Ασία, τη Νιγηρία και την Κίνα υποβάλλονται σε σωματεμπορία σε μη εξουσιοδοτημένους οίκους ανοχής, στο δρόμο, σε στριπ κλαμπ, σε σαλόνια μασάζ και ξενοδοχεία. Η αύξηση των ασυνόδευτων παιδιών μεταναστών στην Ελλάδα έχει αυξήσει τον αριθμό των παιδιών που είναι ευάλωτα σε εκμετάλλευση. Ορισμένοι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν διερευνηθεί για υποψία εμπλοκής στην εμπορία λευκής σαρκός.
Ο νόμος 3064/2002 και το προεδρικό διάταγμα 233/2003 απαγορεύουν τόσο τη σωματεμπορία όσο και την καταναγκαστική εργασία και επιβάλλουν ποινές φυλάκισης μέχρι 10 ετών. Η αστυνομία διερεύνησε 18 υποθέσεις σωματεμπορίας το 2015 (26 το 2015). Η κυβέρνηση άσκησε δίωξη σε 25 κατηγορούμενους για σωματεμπορία το 2016 (97 το 2015). Η κυβέρνηση έχει αυξήσει τις προσπάθειες προστασίας των θυμάτων. Η αστυνομία εντόπισε 26 θύματα σωματεμπορίας, συμπεριλαμβανομένων πέντε παιδιών, έναντι 34 το 2015.
Το 2016, η Ελλάδα συνέχισε να βιώνει ένα κύμα μετανάστευσης από τη Μέση Ανατολή, την Αφρική και την Ασία, αποτελούμενο από ένα συνδυασμό αιτούντων ασύλου, δυνητικών προσφύγων, οικονομικών μεταναστών και πληθυσμών ευάλωτων στο σωματεμπόριο, μεταξύ άλλων. Ένας διεθνής οργανισμός εκτιμά ότι η Ελλάδα δέχτηκε πάνω από 170.000 μετανάστες και αιτούντες ασύλου το 2016. Ορισμένα από αυτά τα άτομα, όπως τα ασυνόδευτα παιδιά και οι μόνες γυναίκες, είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στη σωματεμπορία. Τα ασυνόδευτα παιδιά, κυρίως από το Αφγανιστάν, εμπλέκονται σε σεξ επιβίωσης και είναι ευάλωτα στη σωματεμπορία. Οι πρόσφυγες στοχεύουν τους μετανάστες σε στρατόπεδα προσφύγων από τις χώρες τους. Οι περισσότεροι μετανάστες και αιτούντες ασύλου πιστεύεται ότι στηρίζονται σε λαθρεμπόρους σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους και σε ορισμένες περιπτώσεις αναγκάζονται σε εκμετάλλευση κατά την άφιξή τους στην Ελλάδα.
Η Υπηρεσία Παρακολούθησης και Καταπολέμησης της Εμπορίας Ανθρώπων του Στέιτ Ντιπάρτμεντ κατατάσσει την Ελλάδα ως χώρα Κατηγορίας 2.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική κοινωνία Κατηγορία:Πορνεία
Άννα Μπιθικώτση
Η Άννα Μπιθικώτση είναι Ελληνίδα ποιήτρια, συγγραφέας, στιχουργός, παραγωγός και χρονογράφος.
Πατέρας της Άννας Μπιθικώτση ήταν ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης και μητέρα της η πρώτη του γυναίκα, η Θεόκλεια. Η Άννα Μπιθικώτση γεννήθηκε στο Περιστέρι Αττικής.
Aποφοίτησε με άριστα από τις Σχολές Καλογραιών, Καλών Τεχνών και «Βελουδάκη». Συγκεκριμένα υπήρξε απόφοιτος της Σχολής Ορθοδόξων Καλογραιών «Θεομήτωρ», της Σχολής Καλών Τεχνών και της Σχολής μοντελίστ «Βελουδάκη».
Σύζυγος της είναι ο συνθέτης και τραγουδοποιός Κώστας Νικολόπουλος και έχει δυο κόρες.
Η Άννα Μπιθικώτση ευαισθητοποιημένη στο χώρο των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες έχει συμβάλλει στην ανάπτυξη της πολιτιστικής τους παιδείας με πολλές παραστάσεις. Ασχολήθηκε με τα κοινά, με αφορμή τις δραστηριότητές της, αναφερόμενη στο Φάρο Τυφλών Ελλάδας, στον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Τυφλών Ελλάδας, στο Β΄ Θεραπευτήριο Χρονίως Πασχόντων Σκαραμαγκά, στο Ίδρυμα Χανσενικών Αγίας Βαρβάρας, στο Αντικαρκινικό «Μεταξά», στο Θριάσιο Νοσοκομείο, στις κλειστές Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού και αλλού.
Σε συνέχεια της δράσης της αυτής και της ενασχόλησης με τα κοινά, υπήρξε υποψήφια δημοτική σύμβουλος στο 7ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων, στον συνδυασμό «Αθήνα, Πόλη της Ζωής μας» το 2010, επικεφαλής του οποίου ήταν ο Νικήτας Κακλαμάνης, ενώ πολιτεύθηκε με τη Νέα Δημοκρατία ως υποψήφια βουλευτής στις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2007 και τις Ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2009.
Λαϊκή Ορχήστρα «Άννα Μπιθικώτση»
Η Άννα Μπιθικώτση είναι επίσης ιδρυτής, δημιουργός, της Λαϊκής Ορχήστρας «Άννα Μπιθικώτση», με την οποία τακτικά ζωντανεύει επί σκηνής -σε μορφή μουσικής παράστασης- τις σελίδες των βιβλίων της.
Αποτέλεσμα αυτής της δημιουργίας, η πραγματοποίηση, από το καλοκαίρι 2001 έως σήμερα, σειράς 300 και πλέον συναυλιών, που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, λαμβάνοντας χώρα σε κορυφαία Φεστιβάλ, στο πλαίσιο πολιτιστικών εκδηλώσεων πολλών Δήμων ανά την Ελλάδα, σε στρατόπεδα και ιδρύματα, όπως επίσης και για τον Απόδημο Ελληνισμό στο εξωτερικό, συνήθως με είσοδο ελεύθερη για το κοινό (μεταξύ αυτών εκείνη για την Αφή της Ολυμπιακής Φλόγας την 1η Αυγούστου του 2004 στο Καρπενήσι, αλλά και εκείνη για τη βραδιά τιμής στους Χρυσούς Ολυμπιονίκες στη Δραπετσώνα). Σημαντικοί σταθμοί του έργου της υπήρξαν, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Πολιτιστικό Πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004 και στο Φεστιβάλ Αθηνών.
Με τα λογοτεχνικά της κείμενα συμμετέχει με Ελληνικές Χορωδίες σε παγκόσμια χορωδιακά Φεστιβάλ.
Το 2005 πραγματοποίησε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών υπό την Αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, αφιέρωμα στον Γρηγόρη Μπιθικώτση.
Εργογραφία – δισκογραφία
Αναφορά στη σύγχρονη περίοδο (2007-σήμερα):
Ανατολικός βάτραχος
Ο ανατολικός βάτραχος, Pelophylax bedriagae (Camerano, 1882) ή βάτραχος του Bedriaga, είναι ένα είδος βατράχου της οικογένειας Ranidae που απαντάται στην ανατολική Μεσόγειο.
Περιγραφή
Πρόκειται για ένα μεσαίου-μεγάλου μεγέθους βάτραχο, του οποίο το ολικό μέγεθος εξαρτάται από το ενδιαίτημά του, αν και δεν ξεπερνά τα 15 cm. Παρόμοια, ο χρωματισμός του σώματος του εξαρτάται από το περιβάλλον στον οποίο ζουν.
Άννα Μπιθικώτση
Για την ίδια και την οικογένειά της
Σύντομο Βιογραφικό ως υποψηφίας Βουλευτού της Ν.Δ.  Άννα Μπιθικώτση: Μισή αλήθεια από την εκπομπή «Στην υγεία μας» διαβάστε περισσότερα: ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΜΝΗΜΗΣ...από την Άννα Μπιθικώτση
Βιβλία
Για το βιβλίο: "Αντί σιωπής" και Για το βιβλίο: "Από το Ημερολόγιό μου ... - Γρηγόρης Μπιθικώτσης 1922-2005"
Ανατολικός βάτραχος
Βιολογία
Ημερόβιος, ντροπαλός βάτραχος που συχνά λιάζεται έξω από το νερό και βουτά μέσα σε αυτό μόλις αισθανθεί κίνδυνο. Τρέφεται κυρίως με ασπόνδυλα. Ζευγαρώνει την άνοιξη και τα θηλυκά γεννούν πάνω από 10.000 αυγά συνολικά έως το πέρας την αναπαραγωγικής περιόδου. Τα αυγά εναποτίθενται σε μάζες-συστάδες μερικών εκατοντάδων μέσα στο νερό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμφίβια της Ελλάδας Κατηγορία:Αμφίβια της Ευρώπης Κατηγορία:Άνουρα
Άννα Μπιθικώτση
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Άννα Μπιθικώτση (Η ζωή του Γρηγόρη Μπιθικώτση μέσα από τα μάτια της πρωτότοκης κόρης του. Αρχείο ντοκιμαντέρ της Ε.Ρ.Τ.
Συνεντεύξεις
Η Άννα Μπιθικώτση απαντά στο «Ερωτηματολόγιο του Προυστ» Εφημερίδα: Αδέσμευτος τύπος:
Λοιπές πηγές - Εργογραφία
ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ...  Συναυλία για τον Γ. Μπιθικώτση στη Στυλίδα...  90 χρόνια Μπιθικώτσης 1922-2012 YouTube: Συναυλία Άννας Μπιθικώτση στην Ιτέα «Μ΄ ένα τραγούδι μου θα σου θυμίσω…» Κυριακή 18/7/10 Η Άννα Μπιθικώτση και ο Σωτήρης Δογάνης στο "Σπίτι του Πολιτισμού" Άλλες δραστηριότητες:, και Αθήνα, πόλη της ζωής μας (δημοτικός συνδυασμός)
Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Έλληνες χρονογράφοι
Οδηγία των Οικοτόπων (92/43/ΕΟΚ)
Στο Δίκτυο "Natura 2000" εντάχθηκε συνολικά έκταση 27.077.680 στρεμμάτων με το ποσοστό των χερσαίων εκτάσεων και εσωτερικών υδάτων να φτάνει στο 16,2% της συνολικής έκτασης της χώρας.
Για την προστασία των σημαντικών βιοτόπων και των σπάνιων ειδών υπάρχουν θεσμικές δεσμεύσεις που αναφέρονται σε:
1. Υφιστάμενες δεσμεύσεις χερσαίων εκτάσεων και εσωτερικών υδάτων έκτασης 18.275.000 στρεμμάτων και αφορούν σε:
2. Υφιστάμενες Δεσμεύσεις Θαλάσσιων Εκτάσεων, 1.100.000 στρεμμάτων που αφορούν στα:
3. Άλλες Δεσμεύσεις, κυρίως χερσαίων εκτάσεων, έκτασης 5.000.000 στρεμμάτων που εντάσσονται μερικώς στο δίκτυο "NATURA 2000" :
Η Οδηγία 92/43/ΕΚ εναρμονίστηκε στο ελληνικό Δίκαιο με την Κοινή Υπουργική Απόφαση 33318/3028/11-12-98 (ΦΕΚ 1289/Β/28-12-98)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Προστατευόμενες φυσικές περιοχές Κατηγορία:Δίκαιο περιβάλλοντος Κατηγορία:Διατήρηση
Ναυμαχία του Καφηρέα
Η Ναυμαχία του Καφηρέα ή Ναυμαχία του Κάβο Ντόρο (ακρωτήριο της Εύβοιας) έγινε στις 4 Ιουνίου 1825, μέσα στο πλαίσιο του Αγώνα για την ανεξαρτησία της Ελλάδας.
Ιστορία
Την 21η Μαΐου 1825 ο τουρκικός στόλος υπό του Χοσρέφ Πασά εντοπίστηκε ανοιχτά της Ύδρας από την πρώτη ελληνική μοίρα που ήταν κάτω από τις εντολές του Ανδρέα Μιαούλη. Έσπευσε να τον συναντήσει και η δεύτερη ελληνική μοίρα υπό των Γεωργίου Σαχτούρη, Νικόλαο Αποστόλη και Γεωργίου Ανδρούτσου. Η συνάντηση έγινε την 23η Μαΐου έξω από το ερημονήσι Γερακούλι, στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Εύβοιας, Άνδρου, Κέας και Αττικής, όπου δόθηκε σκληρή μάχη στο στενό μεταξύ της Άνδρου και του ακρωτηρίου του Καφηρέα (Κάβο Ντόρο). Την εκλογή του θαλάσσιου αυτού χώρου για ναυμαχία υπέδειξαν στον αντιναύαρχο Γεώργιο Σαχτούρη οι Σπετσιώτες εξάδελφοι Ιωάννης και Αναγνώστης Κυριακός. Τριανταπέντε ελληνικά πλοία με τρία πυρπολικά αντιμετώπισαν πάνω από πενήντα τουρκικά, που συνόδευαν σαράντα φορτηγά, τα περισσότερα με ξένες σημαίες.
Κατά την έκθεση του Γεωργίου Σαχτούρη, ο οποίος επέβαινε του πλοίου «Αθηνά», η ναυμαχία άρχισε στις 9 το πρωί και κράτησε μέχρι τις 6 το απόγευμα. Κατά τις 3 μετά το μεσημέρι οι Έλληνες διέσπασαν την τουρκική παράταξη και αμέσως, σαν από σύνθημα, δύο πυρπολικά διοικούμενα από τον Υδραίο Γιάννη Ματρόζο και τον Σπετσιώτη Λάζαρο Μουσούν, όρμησαν εναντίον της τουρκικής ναυαρχίδας «Χαζέν-Γκεμισίν» δικρότου φρεγάτας 66 κανονιών, στην οποία όμως δεν επέβαινε ο Χοσρέφ Πασά για προληπτικούς λόγους, αλλά μετέφερε το ταμείο του στόλου. Οι Έλληνες ναυτικοί ανατίναξαν την φρεγάτα, ενώ από την αριστερή πλευρά της ελληνικής παρατάξεως, το πυρπολικό του Υδραίου Μανόλη Μπούτη τίναξε μια κορβέττα 36 κανονιών. Μαζί με τη φρεγάτα χάθηκαν 800 άνδρες, μεταξύ των οποίων 150 του μηχανικού, καθώς και πάμπολλα πολεμοφόδια προοριζόμενα για το κάστρο της Πάτρας και το Μεσολόγγι, και μαζί με την κορβέττα άλλοι 300, από τους οποίους πολλοί ήταν Κοζάκοι, Αυστριακοί και Αρμένιοι. Οι απώλειες των Ελλήνων ήταν 3 νεκροί και 4 τραυματίες.
Είκοσι τουρκικά βρίκια και γολέττες κατέφυγαν στον κόλπο της Ερέτριας, και μια κορβέττα καταδιωκόμενη από 7 ελληνικά πλοία ρίχθηκε και πυρπολήθηκε από τους ίδιους τους άνδρες της στη Δελλαγράτσια της Σύρας. Πολλά μεταγωγικά (ίσως 30) έπεσαν στα χέρια των Ελλήνων. Μετά την ναυμαχία του Καφηρέα ο τουρκικός στόλος υπό του Χοσρέφ Πασά, με τριανταπέντε πλοία που του είχαν απομείνει, κατευθύνθηκε προς τον νότο, ενώ οι Έλληνες, μην έχοντας άλλα πυρπολικά για να του επιφέρουν νέα πλήγματα, τον άφησαν πλέον να φύγει.
Πηγές
Κατηγορία:Ναυμαχίες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κατηγορία:Ιστορία της Εύβοιας
Έρλινγκ Σβέρντρουπ
Ο Έρλινγκ Σβέντρουπ (Erling Sverdrup) (23 Φεβρουαρίου 1917 – 15 Μαρτίου 1994) ήταν Νορβηγός στατιστικολόγος και αναλογιστής μαθηματικός. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην οικοδόμηση και τον εκσυγχρονισμό των τομέων της μαθηματικής στατιστικής και της αναλογιστικής επιστήμης στη Νορβηγία, κυρίως στο Τμήμα Μαθηματικών του Πανεπιστημίου του Όσλο αλλά και μέσω των δεσμών του με τη Στατιστική της Νορβηγίας
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, ο Sverdrup ασχολήθηκε με το κομμάτι της κρυπτογραφίας των πολεμικών προσπαθειών, συγκεκριμένα επίσης με την οργάνωση και στρατολόγηση άλλων μαθηματικών στον κλάδο κρυπτογραφίας της Νορβηγίας, περνώντας μέρος αυτού του χρόνου στο Λονδίνο. Ολοκλήρωσε τις αναλογιστικές του εξετάσεις το φθινόπωρο του 1945. Στη συνέχεια έγινε επιστημονικός βοηθός στο Ασφαλιστικό Μαθηματικό Σεμινάριο στο Πανεπιστήμιο του Όσλο το 1948, όπου οργανώθηκε η εκπαίδευση αναλογιστών, μετά την οποία πέρασε χρόνια με υποτροφία στις ΗΠΑ και ολοκλήρωσε το διδακτορικό του εκεί το 1952. Το 1953 έγινε καθηγητής ασφαλιστικών μαθηματικών και μαθηματικής στατιστικής στο Πανεπιστήμιο του Όσλο, θέση που κράτησε μέχρι τη συνταξιοδότησή του.
Το 1954, ο Sverdrup έγινε εκλεγμένο μέλος της Νορβηγικής Ακαδημίας Επιστημών και Γραμμάτων. Εξελέγη ως επίτιμο μέλος της Νορβηγικής Στατιστικής Ένωσης και της Νορβηγικής Ένωσης Αναλογιστών, για τον ρόλο του στην καθιέρωση και την ενίσχυση της αναλογιστικής εκπαίδευσης στη Νορβηγία. Το 1969 εξελέγη Μέλος της Αμερικανικής Στατιστικής Ένωσης. Το βραβείο Sverdrup καθιερώθηκε το 2007 από τη Νορβηγική Στατιστική Ένωση, αποτελούμενο από ένα βραβείο σε έναν εξέχοντα στατιστικολόγο («διαπρεπή εκπρόσωπο του επαγγέλματος της στατιστικής») και ένα δεύτερο βραβείο σε έναν νεότερο στατιστικολόγο που έχει συντάξει ή συνυπογράψει ένα άρθρο σε περιοδικό υψηλής ποιότητας, με αυτά τα βραβεία να απονέμονται κάθε δεύτερο χρόνο. Οι τέσσερις πρώτοι αποδέκτες του βραβείου Sverdrup ήταν οι Dag Tjøstheim (2009), Tore Schweder (2011), Nils Lid Hjort (2013) και Odd Aalen (2015).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στατιστική Κατηγορία:Στατιστικολόγοι
Προεδρικές εκλογές του Τόγκο (2015)
μικρογραφία|Ο νικητής των εκλογών Φώρ Γκνασινγκμπέ Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στο Τόγκο στις 25 Απριλίου 2015. Αρχικά είχαν προγραμματιστεί για τις 15 Απριλίου 2015, ωστόσο καθυστέρησαν για 10 ημέρες, με πρόταση του Τζον Ντραμάνι Μαχάμα, προέδρου της Γκάνας και προέδρου του οργανισμού ECOWAS. Ο εν ενεργεία πρόεδρος Φωρ Γκνασινγκμπέ διεκδίκησε και 3η θητεία, με αντιπάλους άλλους 4 υποψηφίους, συμπεριλαμβανομένου του κύριου ηγέτη της αντιπολίτευσης Ζαν Πιέρ Φαμπρ από τον Εθνικό Συνασπισμό για την Αλλαγή. Η συμμετοχή στις εκλογές διαμορφώθηκε σε κάτω του 50%, ενώ η αντιπολίτευση κατήγγειλε εκτεταμένες παρατυπίες, ζητώντας να σταματήσει η ροή των αποτελεσμάτων. Νικητής των εκλογών αναδείχθηκε ο Γκνασινγκμπέ, ο οποίος εξελέγη για 3η θητεία, με ποσοστό γύρω στο 59%.
Αποτελέσματα
Σύμφωνα με τα τελικά αποτελέσματα, ο πρόεδρος Φωρ Γκνασινγκμπέ επανεξελέγη με ποσοστό γύρω στο 59%. Στις 3 Μαΐου το Συνταγματικό Δικαστήριο επικύρωσε τα αποτελέσματα και ανακήρυξε νικητή των εκλογών τον Φωρ. Ο Φαμπρ αρνήθηκε να ασκήσει έφεση, ισχυριζόμενος ότι το Δικαστήριο ήταν υποχείριο του κυβερνώντος κόμματος. Ο Γκνασινγκμπέ ορκίστηκε για 3η θητεία στις 4 Μαΐου 2015.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
2015
Τίλο Ματς
Ο Τίλο Ματς (Thilo Maatsch, γεννημένος 13, Αυγούστου 1900 στο Braunschweig; † 20. Μάρτη του 1983 στο Königslutter) ήταν Γερμανός καλλιτέχνης.
Επισκεπτόμενος εκθέσεις τέχνης μπήκε σε επαφή με την καλλιτεχνία. Ήδη ως 18-χρόνος ίδρυσε "Gesellschaft der Freunde neuerer Kunst», μαζί με τον Johannes Molzahn και τον Rudolf Jahns. Η οργάνωση ενώθηκε αργότερα με μεγαλύτερους καλλιτεχνικούς οργανισμούς. Στον κύκλο του ανήκαν οι καλλιτέχνες Laszlo Moholy-Nagy, William Wauer και Lothar Schreyer. Ο Βασίλι Καντίνσκι ήταν ένας από τους πρώτους που ανακάλυψαν το ταλέντο του Τίλο Ματς. Λόγω οικονομικών προβλημάτων, δεν ήταν δυνατόν για τον Ματς για σπουδές στο Bauhaus, εξαιτίας της οικογένειάς του που έπρεπε να θρέψει. Αλλά η επιθυμία του για την εκπόνηση μελετών παρέμειναν όχι πλέον ανεκπλήρωτες. ο Moholy-Nagy, ο Kandinsky και οKlee του επέτρεψαν να σπουδάσει στο στούντιο τους.
Το 1925 έγινε μέλος του Νοβέμπεργκρουπε (Ομίλου Νοεμβρίου) και από αυτό το έτος και μετά και μέχρι το 1932 λάμβανε μέρος κάθε χρόνο στο φημισμένο "Große Berliner Kunstausstellung". Το 1927 ο Herwarth Walden, ένας από τους σημαντικότερους εξερευνητές και υποστηρικτές της γερμανικής πρωτοπορίας στις αρχές του εικοστού αιώνα, διοργάνωσε για τον Ματς μια έκθεση στην αριστοκρατική γκαλερί του "Der Sturm".
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γερμανοί γλύπτες
Γιουνούς Σανκαρέ
Ο Γιουνούς Σανκαρέ (γαλλικά: Younousse Sankharé), γεννημένος στις 10 Σεπτεμβρίου 1989 στο Σαρσέλ της Γαλλίας, είναι Σενεγαλέζος διεθνής ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μέσος για λογαριασμό της Γκιρεσούνσπορ.
Εκπαίδευση και επαγγελματικά ξεκινήματα με την ΠΣΖ
Προερχόμενος από την ακαδημία της Παρί Σαιν-Ζερμαίν, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του συλλόγου στη διάρκεια του Έμιρεϊτς Καπ, τον Ιούλιο του 2007, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο την Βαλένθια ΚΦ. Στη διάρκεια της συγκεκριμένης επικράτησης με τελικό σκορ 3-0, ο ίδιος διακρίθηκε πραγματοποιώντας με επιτυχία ένα φλιπ φλαπ, ντριμπλάροντας τους Χαβιέρ Αριθμέντι και Μάρκο Κανέιρα, αμυντικούς της αντίπαλης ομάδας.
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Λιγκ 1 στις 6 Οκτωβρίου 2007, στο πλαίσιο 10ης αγωνιστικής, όπου ο Πωλ Λε Γκεν τον πέρασε ως αλλαγή στον αγωνιστικό χώρο κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο την Σταντ Ρενναί, σε ηλικία 18 ετών. Κατά τη διάρκεια της αμέσως επόμενης αγωνιστικής, αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως βασικός σε αναμέτρηση της Λιγκ 1 με αντίπαλο την Βαλανσιέν, εκτός έδρας. Αγωνίστηκε εκ νέου ως βασικός, μία εβδομάδα αργότερα, σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Ολεμπίκ Λιοναί, αγωνιζόμενος στη συνολική διάρκεια της συγκεκριμένης αναμέτρησης.
Στις 18 Μαρτίου 2008, έδωσε την πρώτη ασίστ του ως παίκτης της πρώτης ομάδας του συλλόγου (με τελικό αποδέκτη τον Λορίς Αρνώ), κατά τη διάρκεια αναμέτρησης στο πλαίσιο της φάσης των 16 του Κυπέλλου Γαλλίας με αντίπαλο την Μπαστιά.
Στις 26 Απριλίου 2008, έδωσε την πρώτη του ασίστ σε αναμέτρηση της Λιγκ 1 (με τελικό αποδέκτη τον Αμαρά Ντιανέ), με αντίπαλο την ΑΖ Οσέρ στο Παρκ ντε Πρενς, εισερχόμενος στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή στη θέση του Παουλέτα.
μικρογραφία|170px|αριστερά|Ο Σανκαρέ, με τον αριθμό 27, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο την [[ΡΚ Λανς, τον Μάρτιο του 2010.]] Στη διάρκεια της σεζόν 2008-09, αγωνίστηκε σε ορισμένες αναμετρήσεις πρωταθλήματος, ενώ, παράλληλα, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αγωνιζόμενος σε αναμέτρηση για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ με αντίπαλο την Καϊσερίσπορ. Στη συνέχεια, αγωνίστηκε ως βασικός σε εκτός έδρας αναμέτρηση στο Γκελζενκίρχεν με αντίπαλο την Σάλκε 04, καθώς και σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Ράθινγκ Σανταντέρ.
Ευρισκόμενος υπό την τεχνική καθοδήγηση του Αντουάν Κομπουαρέ, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10, πραγματοποίησε, συνολικά, 26 συμμετοχές με τα χρώματα της ΠΣΖ. Στις 4 Απριλίου 2010, πέτυχε το πρώτο του τέρμα στο πρωτάθλημα, κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο την Οσέρ, ενώ η ομάδα του βρισκόταν πίσω στο σκορ, με την αναμέτρηση να λήγει με τελικό ισόπαλο σκορ 1-1. Στη διάρκεια της νύχτας μεταξύ της 24ης και της 25ης Ιανουαρίου 2010, συνελήφθη από τις τοπικές αστυνομικές αρχές στο Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι. Στη συνέχεια, οδηγήθηκε στο αυτόφωρο υπό την κατηγορία της αντίστασης κατά της αρχής, καθώς είχε ο ίδιος αρνήθηκε την επίδειξη της ταυτότητάς του κατά τη διάρκεια σχετικού ελέγχου. Η συγκεκριμένη «υπόθεση» κατέστησε ακόμη πιο δύσκολη τη θέση του Σανκαρέ εντός της ομάδας, ο οποίος, εκείνη την περίοδο, αδυνατούσε να βρει επαρκή χρόνο συμμετοχής με την πρώτη ομάδα του συλλόγου.
Ντιζόν ΦΚΟ
Τον Αύγουστο του 2010, παραχωρήθηκε ως δανεικός στη Ντιζόν ΦΚΟ, ομάδα της Λιγκ 2, όπου και καθιερώθηκε ως βασικό στέλεχος, αγωνιζόμενος ως ανασταλτικός μέσος. Υπό την τεχνική καθοδήγηση του Πατρίς Καρτερόν, αγωνίστηκε, συνολικά, σε 27 αναμετρήσεις πρωταθλήματος, εκ των οποίων στις 26 ως βασικός, κατά τη διάρκεια των οποίων και πέτυχε, συνολικά, 6 τέρματα, συνεισφέροντας, με αυτό τον τρόπο, στον προβιβασμό του συλλόγου στη Λιγκ 1. Παράλληλα, αξιολογήθηκε ως ο 23ος καλύτερος ποδοσφαιριστής του πρωταθλήματος της Λιγκ 2 εκείνης της σεζόν στη σχετική βράβευση του France Football. Τον Ιούλιο του 2011, μεταγράφηκε επισήμως στο σύλλογο της Βουργουνδίας, βάζοντας την υπογραφή του σε συμβόλαιο συνεργασίας χρονικής διάρκειας 3 ετών.
Ενόψει της σεζόν 2011-12, ο Γιουνούς Σανκαρέ προβιβάστηκε ως υπαρχηγός της ομάδας, φέροντας το περιβραχιόνιο κατά την απουσία του Μεϊτέ. Αποτελώντας βασικό στέλεχος του συλλόγου, πραγματοποίησε μία γεμάτη σεζόν, κατά τη διάρκεια της οποίας και πέτυχε, συνολικά, 5 τέρματα, ωστόσο δέχθηκε σημαντικό αριθμό κίτρινων καρτών (συνολικά 14 σε αγώνες πρωταθλήματος). Κατά τη διάρκεια της τελευταίας αγωνιστικής της σεζόν, απέτυχε να βοηθήσει την ομάδα του να εξασφαλίσει την παραμονή της στην κατηγορία, ενώ, έπειτα από μία βαριά ήττα σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Σταντ Ρενναί, κατά τη διάρκεια της οποίας ο ίδιος αποβλήθηκε, η Ντιζόν υποβιβάστηκε επισήμως στη Λιγκ 2.
Επιθυμώντας να συνεχίσει να αγωνίζεται στη Λιγκ 1, ο Σανκαρέ σύντομα βρέθηκε σε ρήξη με την ομάδα του, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να βρει τρόπο αποχώρησής του. Μετά το πέρας της θερινής μεταγραφικής περιόδου, ο Ολιβιέ Νταλ'Ογκλιό του έδωσε εκ νέου χρόνο συμμετοχής έως τις αρχές Νοεμβρίου, ωστόσο μία αποκόλληση της περιτονίας τον άφησε εκτός αγωνιστικών χώρων.
ΑΑ Γκενγκάν
μικρογραφία|140px|αριστερά|Ο Σανκαρέ κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο τη [[Ντιναμό Κιέβου για το Γιουρόπα Λιγκ.]] Στις 18 Ιουλίου 2013, ο Σανκαρέ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας χρονικής διάρκειας τριών ετών με τη νεοπροβιβασθείσα στη Λιγκ 1, Αν Αβάν ντε Γκενγκάν, προκειμένου να αναπληρώσει την αποχώρηση του Τζιανελί Ιμπουλά με προορισμό την Ολεμπίκ ντε Μαρσέιγ. Αποτελώντας βασικό στέλεχος της ομάδας του Ζοσλέν Γκουρβενέκ, καθιερώθηκε στη μεσαία γραμμή της Γκενγκάν, στο πλευρό του Λιονέλ Ματίς.
Στις 25 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, πέτυχε το πρώτο τέρμα του ως παίκτης της Γκενγκάν, κατά τη διάρκεια εντός έδρας αναμέτρησης στο Ρουντουρού, με αντίπαλο την Σοσό, η οποία και ολοκληρώθηκε με την επικράτηση της ομάδας του με τελικό σκορ 5-1.
Με το πέρας της πρώτης του σεζόν στη νέα του ομάδα, ο στόχος της παραμονής στην κατηγορία επετεύχθη κατά τις τελευταίες αγωνιστικές του πρωταθλήματος, ωστόσο, παράλληλα, η Γκενγκάν κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας, επικρατώντας στον τελικό της διοργάνωσης επί της Σταντ Ρενναί. Χάρη στη συγκεκριμένη νίκη, ο σύλλογος συμμετείχε στο Γιουρόπα Λιγκ της σεζόν 2014-15. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας, ο Σανκαρέ συμμετείχε στην αξιοπρεπή ευρωπαϊκή πορεία της ομάδας, η οποία και ολοκληρώθηκε στη φάση των 32, με αντίπαλο την Ντιναμό Κιέβου. Ως προς το πρωτάθλημα της Λιγκ 1, ο σύλλογος ολοκλήρωσε την σεζόν καταλαμβάνοντας την δέκατη θέση στην τελική βαθμολογική κατάταξη.
Η σεζόν 2015-2016 επιβεβαίωσε τον καθοριστικό ρόλο του Σανκαρέ εντός του αγωνιστικού συνόλου της Γκενγκάν, με την οποία και πραγματοποίησε τις καλύτερες επιδόσεις του από πλευράς στατιστικής (6 τέρματα, 2 τελικές πάσες). Οι εμφανίσεις του οδήγησαν στο ενδιαφέρον άλλων συλλόγων για την απόκτησή του, ενώ, παράλληλα, η Γκενγκάν προχώρησε σε αντικατάσταση προπονητή, με τον Αντουάν Κομπουαρέ να αναλαμβάνει την τεχνική ηγεσία της. Καθώς ο ίδιος αποχώρησε από την ομάδα, με ενάμισι χρόνο συμβολαίου να απομένει μεταξύ του ιδίου και του συλλόγου των Κοτ-ντ'Αρμόρ, ο Σανκαρέ, τελικώς, δεν αγωνίστηκε εκ νέου υπό της οδηγίες του πρώην προπονητή του στην Παρί.
Λιλ ΟΣΚ
Στις 20 Αυγούστου 2016, στο Στάδιο Πιερ Μωρουά, πέτυχε το πρώτο τέρμα του με τα χρώματα της νέας του ομάδας, χαρίζοντας, παράλληλα, τη νίκη στη Λιλ απέναντι στη Ντιζόν, με τελικό σκορ 1-0. Στις 18 Νοεμβρίου, αποβλήθηκε κατά τη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο τη Λιόν, η οποία ολοκληρώθηκε με την ήττα της ομάδας του με τελικό σκορ 0-1.
Η επαναληπτική αναμέτρηση μεταξύ των δύο ομάδων στο Παρκ ΟΛ, η οποία διεξήχθη στις 28 Ιανουαρίου 2017, αποτέλεσε την τελευταία συμμετοχή του Σανκαρέ με τα χρώματα της Λιλ. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας, έδωσε μία ασίστ στον Γιασίν Μπενζιά, ο οποίος και άνοιξε το σκορ, οδηγώντας την ομάδα του στην τελική εκτός έδρας επικράτηση με σκορ 1-2.
Η σεζόν 2016-17 της ΛΟΣΚ υπήρξε ιδιαίτερα δύσκολη, με αποτέλεσμα, λόγω ανεπιτυχών αποτελεσμάτων, την απόλυση του προπονητή του συλλόγου, Φρεντερίκ Αντονετί. Κατά τη διάρκεια της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, ο Σανκαρέ αποφάσισε την αποχώρησή του από τον σύλλογο του γαλλικού βορρά.
Ζιροντέν ντε Μπορντώ
Στις 30 Ιανουαρίου 2017, υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας χρονικής διάρκειας τεσσεράμισι ετών με την Ζιροντέν ντε Μπορντώ, όπου και βρέθηκε εκ νέου υπό την τεχνική καθοδήγηση του Ζοσλέν Γκουρβενέκ. Λιγότερο από ένα μήνα μετά τη μεταγραφή του, επέστρεψε εκ νέου στο Σταντ Μωρουά, ως αντίπαλος πλέον, επικρατώντας με τελικό σκορ 2-3. Ο Σανκαρέ ολοκλήρωσε τη σεζόν όντας σε πολύ καλή αγωνιστική κατάσταση, έχοντας πετύχει, συνολικά, πέντε τέρματα σε σύνολο εννέα αγωνιστικών.
Καθώς ο σύλλογος βρισκόταν στα πρόθυρα μεταβίβασής του από την ιδιοκτήτρια εταιρεία, M6, από την πλευρά του, ο Ουρουγουανός προπονητής βρισκόταν σε ρήξη με τη διοίκηση της ομάδας, καθώς κανείς από τους παίκτες τους οποίους επιθυμούσε δεν αποκτήθηκε. Προκειμένου να καταστήσει εμφανή την αγανάκτησή του και, ταυτόχρονα, την ανεπάρκεια του ρόστερ που είχε στη διάθεσή του, ο Πογιέτ τοποθέτησε παίκτες σε θέσεις του γηπέδου όπου δεν είχαν συνηθίσει να αγωνίζονται. Ως αποτέλεσμα, ο Σανκαρέ βρέθηκε αγωνιζόμενος στην κορυφή της επιθετικής γραμμής της ομάδας σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Βέντσπιλς για το Γιουρόπα Λιγκ. Λίγο καιρό αργότερα, ο Πογιέτ απομακρύνθηκε των καθηκόντων του , με τον σύλλογο να προχωρά στην αντικατάστασή του με το τεχνικό δίδυμο των Ερίκ Μπεντουέ και Ρικάρντο.
Ο Σανκαρέ τέθηκε εκτός ομάδας από την Ζιροντέν ντε Μπορντώ στις 5 Σεπτεμβρίου 2019, ενώ το συμβόλαιό του λύθηκε από κοινού στις 19 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.
ΤΣΣΚΑ Σόφιας
Στις 22 Ιουνίου 2020, ο Σανκαρέ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την ΠΦΚ ΤΣΣΚΑ Σόφιας. Κατά τη διάρκεια της παρουσίας του με τα χρώματα του συλλόγου της βουλγαρικής πρωτεύουσας πραγματοποίησε, συνολικά, περίπου, είκοσι συμμετοχές, εκ των οποίων οι έξι για το Γιουρόπα Λιγκ, κατά τη διάρκεια των οποίων πέτυχε, συνολικά, τρία τέρματα και έδωσε, συνολικά, τρεις ασίστ.
Διεθνής καριέρα
Έχοντας κληθεί στην Εθνική Γαλλίας U19, μαζί με τον συμπαίκτη του στην Παρί, Νταβίντ Ν'Γκογκ, κατέκτησε το Σεντάι Καπ του 2007. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης διοργάνωσης, ο ίδιος σημείωσε, συνολικά, ένα τέρμα, στη διάρκεια αναμέτρησης με αντίπαλο τη Βραζιλία.
Στις 19 Νοεμβρίου 2008, κατά τη διάρκεια της πρώτης του διεθνούς συμμετοχής με τα χρώματα της Εθνικής Γαλλίας, σε αναμέτρηση με αντίπαλο τη Δανία, πέτυχε το μοναδικό τέρμα της συγκεκριμένης αναμέτρησης, λίγα μόλις λεπτά μετά την είσοδό του στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή.
Τον Νοέμβριο του 2015, στο πλαίσιο του δεύτερου γύρου της προκριματικής φάσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, εισήλθε ως αλλαγή στον αγωνιστικό χώρο κατά τη διάρκεια των τελευταίων λεπτών της επαναληπτικής αναμέτρησης με αντίπαλο τη Μαδαγασκάρη.
Στις 28 Μαΐου 2016, πέτυχε το πρώτο τέρμα του ως διεθνής, με κεφαλιά, κατά τη διάρκεια νίκης με τελικό σκορ 2-0 απέναντι στη Ρουάντα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μαυριτανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σενεγαλέζοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σενεγάλης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παρί Σεν Ζερμέν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σταντ ντε Ρενς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιζόν ΦΚΟ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βαλανσιέν ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιλ ΟΣΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ζιροντέν Μπορντό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Σόφιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 2 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκιρεσούνσπορ
Διεθνείς σχέσεις
μικρογραφία|Μία διεθνής συνάντηση των G20 Με τον όρο διεθνείς σχέσεις εννοούνται οι επαφές και σχέσεις μεταξύ κρατών σε μία διασταύρωση και αλληλενέργεια των εθνικών συμφερόντων τους, στο πλαίσιο του πολιτικού διεθνούς συστήματος. Αυτές οι επαφές αποτελούν ένα κράμα διαμάχης, ανταγωνισμού αλλά και συνεργασίας, με συνεχή παλινδρόμηση μεταξύ πολέμου και ειρήνης. Ως θεωρητικό αντικείμενο και ακαδημαϊκό πεδίο, οι Διεθνείς Σχέσεις (με κεφαλαία αρχικά) είναι κλάδος της πολιτικής επιστήμης και οι απαρχές τους εντοπίζονται στην πολιτική φιλοσοφία και στην ιστορία. Παρ' όλα αυτά, ένα σημαντικό κομμάτι της ακαδημαϊκής κοινότητας θεωρεί τις διεθνείς σχέσεις διακριτό διεπιστημονικό πεδίο.
Ορισμός
Ο ορισμός του επιστημονικού αυτού κλάδου δεν είναι και τόσο εύκολος. Αναφέρονται δύο σχολές σκέψης: Η κριτική (πλατωνική προσέγγιση) και η θετικιστική (αριστοτελική προσέγγιση). Έχουν διατυπωθεί πλείστοι ορισμοί χρήσιμοι μεν, ευρύτατοι δε. Ο Χανς Μοργκεντάου (H.J. Morgenthau) υποστηρίζει ότι «Διεθνείς σχέσεις είναι σύνολο φαινομένων που ξεπερνούν τα εθνικά σύνορα ...» αποσαφηνίζοντας ο ίδιος ότι η λέξη «διεθνής» αυτή καθ' αυτή είναι διφορούμενη (σε κοινωνικό ή σε πολιτικό χώρο).
Πιο πρόσφατα 1960) έρχεται ο Σ. Χόφμαν και αμφισβητεί ότι οι Διεθνείς Σχέσεις είναι «σχέσεις μεταξύ των κρατών» αφού τα κράτη δεν είναι έννοιες μονολιθικών συγκροτημάτων, αλλά ότι μέσα από αυτά, ή παράλληλα με αυτά, οι πραγματικοί «αποφασίζοντες» (decision-makers) είναι πρόσωπα ή ομάδες συμφερόντων / ιδεολογίας συγκεκριμένης εποχής. Έτσι ο Χόφμαν προχωρεί στην έννοια της κρατικής εξουσίας δεδομένης περιόδου επί της παγκόσμιας κοινωνίας, καταλήγοντας στο ερώτημα «Τι είναι όμως η παγκόσμια κοινωνία;»
Το 1962 οι H. και M. Sprout στο σύγγραμμά τους «Βάσεις της διεθνούς πολιτικής» τονίζουν ότι το «σύνολο - πλέγμα δραστηριοτήτων» που είναι διεθνικές, με την έννοια ότι διαπερνούν τα σύνορα (μέχρι των οποίων ασκείται η κρατική εξουσία των χωρών) αποκαλείται «διεθνείς σχέσεις». Ο όρος όμως αυτός είναι γεγονός ότι πάσχει από ακόμη μεγαλύτερη ασάφεια, αφού γίνεται χρήση σε όλες τις διακρατικές συναλλαγές και μάλιστα σε εκείνες που παρουσιάζουν κάποια σύγκρουση επιδιώξεων ή συμφερόντων. Έτσι σήμερα απαντάται και ο όρος «Διεθνής Πολιτική».
Από την εμπειρική όμως εφαρμογή του όρου, η μελέτη των διεθνών σχέσεων μπορεί να επιμεριστεί σε τομείς όπως η Διεθνής Πολιτική, τα διεθνή οικονομικά, το διεθνές δίκαιο, η Διεθνής Οργάνωση, η εξωτερική πολιτική, στρατιωτικές σχέσεις κ.ά. Με τον επιμερισμό όμως αυτόν οι τύποι των διακρατικών επαφών διαφέρουν κατά πολύ. Έτσι, η Διεθνής Πολιτική ταυτίζεται περισσότερο με τις Διεθνείς Σχέσεις παρότι μεγαλύτερη σημασία αποδίδεται στον ανταγωνισμό μεταξύ των χωρών.
Οι πεποιθήσεις αυτές της αγγλοσαξονικής βιβλιογραφίας ισχύουν και στην γαλλική και Γερμανική σχετική επιστημονική βιβλιογραφία, διατηρώντας ακριβώς τους αντίστοιχους όρους των αγγλικών λέξεων (γαλ.: relations internationales), (γερμ.: internationale Beziehungen).
Ο εν λόγω όρος εξετάζεται και από άλλες επιστήμες, όπως στην Ιστορία (οι ιστορικοί εξετάζουν γεγονότα με διεθνή σημασία), στην οικονομολογία (οι οικονομολόγοι εξετάζουν επί διεθνικού εμπορίου και νομισματικών προβλημάτων), στην κοινωνιολογία και ψυχολογία (οι κοινωνιολόγοι και ψυχολόγοι δίνουν έμφαση στις συνέπειες κοινωνικών αλλαγών και στάσεων των πολιτών, ενώ όταν επεκτείνουν την έρευνα στη διεθνή κοινότητα μειώνουν τη σημασία των ατόμων και των εθνικών ομάδων, αλλά και αυτού ακόμη του κράτους ως βασικού πρωτεργάτη).
Ταξινομία Μάρτιν Γουάιτ
Τα τρία παραδοσιακά ρεύματα των διεθνών σχέσεων, όπως τα έθεσε ο Μαρτιν Γουάιτ, είναι οι ρεαλιστές (μακιαβελικοί), οι ρασιοναλιστές (γκροτιανοί) και οι επαναστατικοί (καντιανοί). Οι σύγχρονες προσεγγίσεις είναι ο νεοφιλελευθερισμός, ο νεορεαλισμός και ο κονστρουκτιβισμός.
Θα μπορούσαμε επίσης να κατηγοριοποιήσουμε τις θεωρητικές προσεγγίσεις επί των Διεθνών Σχέσεων με βάση την προσέγγιση της αγγλικής σχολής περί της διεθνούς κοινότητας:[4]
Ιστορικό και ακαδημαϊκές προσεγγίσεις
Το σημερινό διεθνές πολιτικό σύστημα έχει τις απαρχές του στην Ειρήνη της Βεστφαλίας (1648), τη συνθήκη η οποία τερμάτισε τον πανευρωπαϊκό Τριακονταετή Πόλεμο στην πρώιμη νεότερη εποχή. Με τη συνθήκη αυτή, εξαλείφθηκαν τα μεσαιωνικά υπολείμματα στην πολιτική κατάσταση των ευρωπαϊκών χωρών και έλαβαν τέλος οι αναγεννησιακοί θρησκευτικοί πόλεμοι στον απόηχο της χριστιανικής Μεταρρύθμισης και της Αντιμεταρρύθμισης. Πλέον τα κράτη της ηπείρου θεωρούνταν και αλληλοαναγνωρίζονταν ως κυρίαρχα το καθένα στην επικράτειά του, νομικά ισότιμα μεταξύ τους και χωρίς δυνατότητα επέμβασης σε εσωτερικά ζητήματα άλλων κρατών – η ασαφής ιεραρχία της μεσαιωνικής Δ. Ευρώπης, όπου ο Πάπας και ο Γερμανός Άγιος Ρωμαίος Αυτοκράτορας διεκδικούσαν μία υψηλή επικυριαρχία επί όλης της ηπείρου, έφτασε στην οριστική της λήξη. Ταυτόχρονα, ο λουθηρανισμός και ο καλβινισμός (οι βασικές προτεσταντικές ομολογίες) αναγνωρίστηκαν ως θρησκείες ισότιμες με τον ρωμαιοκαθολικισμό και κάθε ηγεμόνας είχε το ελεύθερο να καθορίζει την επίσημη πίστη στην επικράτειά του.