cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντίλαν Οσετκόφσκι
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Οσετκόφσκι έπαιξε μπάσκετ για το Καθολικό Λύκειο Τζισέρα στο Σαν Χουάν Καπιστράνο, στην Καλιφόρνια. Ως ανώτερος, είχε μέσο όρο 14,8 πόντους και 9,9 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και ήταν επιλογή πρώτης ομάδας στην Τρίνιτι Λιγκ. Οδήγησε την ομάδα του στο Πρωτάθλημα Νοτίου Τμήματος CIF Διαίρεσης 4AA, σημειώνοντας 16 πόντους στο παιχνίδι τίτλου. Ο Οσετκόφσκι έλαβε έντονο ενδιαφέρον μόνο από δύο προγράμματα 1ης Κατηγορίας NCAA μετά το λύκειο, το Τουλέιν και το UC Άιρβιν. Δεσμεύτηκε στο Τουλέιν στις 12 Ιουλίου 2014.
Κολεγιακή πορεία
Ως πρωτοετής στο Τουλέιν, ο Οσετκόφσκι είχε μέσο όρο 6,3 πόντους και 4,8 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Τοποθετήθηκε σε πιο σημαντικό ρόλο στη δευτεροετή χρονιά του, έχοντας κατά μέσο όρο 11,3 πόντους και 8,3 ριμπάουντ ανά αγώνα και σημειώνοντας 11 νταμπλ-νταμπλ. Μετά από αυτήν την αγωνιστική περίοδο, ο Οσετκόφσκι μεταγράφηκε στο Τέξας και έμεινε εκτός την επόμενη χρονιά λόγω των κανόνων μεταγραφών του NCAA. Στη νεανική του χρονιά, είχε μέσο όρο 13,4 πόντους και 7,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι και έλαβε μία τιμητική διάκριση ως επιλογή της Διάσκεψης Μπιγκ 12. Ως ανώτερος, ο Οσετκόφσκι είχε μέσο όρο 11,1 πόντους, 7,2 ριμπάουντ και 1,4 κλεψίματα ανά παιχνίδι. Οδήγησε το Τέξας στον τίτλο του Εθνικού Τουρνουά Πρόσκλησης και ονομάστηκε πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης. Στον πρώτο γύρο του NIT, ο Οσετκόφσκι σημείωσε 26 πόντους κορυφαίο στην σταδιοδρομία του σε μία νίκη με 79-73 επί του Σάουθ Ντακότα Στέιτ.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Οσετκόφσκι έπαιξε για τους Κλίβελαντ Καβαλίερς στο Σάμερ Λιγκ του ΝΒΑ το 2019. Υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Ράτιοφαρμ Ουλμ του Γερμανικού Πρωταθλήματος (BBL) και αμέσως δόθηκε δανεικός στην ΜΓ Γκέτινγκεν, με την οποία είχε μέσο όρο 12,6 πόντους και 6,2 ριμπάουντ ανά παιχνίδι στο BBL. Στις 22 Μαΐου 2020, ο Οσετκόφσκι επέστρεψε στην Ράτιοφαρμ Ουλμ και ξεκίνησε το διετές συμβόλαιό του με τον σύλλογο. Στις 12 Νοεμβρίου, αναδείχθηκε παίκτης της εβδομάδας στο EuroCup αφού συνέβαλε με 32 πόντους και επτά ριμπάουντ σε μία νίκη επί της Παλλακανέστρο Μπρέσια. Υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τους σημερινούς πρωταθλητές Γαλλίας και την ομάδα της Ευρωλίγκας ΑΣΒΕΛ Μπασκέτ τον Ιούλιο του 2021.
Προσωπική ζωή
Ο μεγαλύτερος αδερφός του Οσετκόφσκι, Κόρι, έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ για την Κολούμπια και σημείωσε το υψηλό προγράμματος σε αγώνες σταδιοδρομίας. Τον Μάιο του 2020, ο Οσετκόφσκι ανακοίνωσε ότι έλαβε τη γερμανική υπηκοότητα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ράτιοφαρμ Ουλμ Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΒΓ Γκέτινγκεν Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές
Μάριαν Σπιχάλσκι
Ο Μάριαν «Μάρεκ» Σπιχάλσκι (πολωνικά: Marian "Marek" Spychalski) (6 Δεκεμβρίου 1906 – 7 Ιουνίου 1980) ήταν Πολωνός αρχιτέκτονας στην προπολεμική Πολωνία, και αργότερα, στρατιωτικός διοικητής και κομμουνιστής πολιτικός. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν μέλος των πολωνικών υπόγειων δυνάμεων που δρούσαν εντός της Πολωνίας και ήταν ένας από τους ηγέτες της Λαϊκής Φρουράς, που ήταν τότε ο Λαϊκός Στρατός. Κατείχε πολλές βασικές πολιτικές θέσεις κατά τη διάρκεια της εποχής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας, κυρίως Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας, δήμαρχος της Βαρσοβίας και Υπουργός Εθνικής Άμυνας.
Πρώιμη καριέρα
αριστερά|μικρογραφία|279x279εσ| Ο Σπιχάλσκι (κέντρο) με τους [[Κάρολ Σφιερτσέφσκι (δεξιά) και Μίχαου Ρόλα-Ζιμιέρσκι, 1945]] Γεννημένος σε μια εργατική οικογένεια στο Λοτζ, ο Σπιχάλσκι αποφοίτησε από την Αρχιτεκτονική Σχολή του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας το 1931. Την ίδια χρονιά εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας (ΚΚΠ) και διατήρησε την ιδιότητα του μέλους μετά τη ναζιστική-σοβιετική εισβολή, όταν το 1942 το ΚΚΠ έγινε το Πολωνικό Εργατικό Κόμμα, που μετονομάστηκε το 1948 σε Πολωνικό Κόμμα Ενωμένων Εργατών. Πριν από το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ασχολήθηκε με την αρχιτεκτονική και κέρδισε αρκετούς εθνικούς και διεθνείς διαγωνισμούς και βραβεία.
Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατείχε μια σειρά από αξιώματα στην κυβέρνηση της Πολωνίας, με ένα από τα πρώτα να είναι του δημάρχου της Βαρσοβίας (18 Σεπτεμβρίου 1944 – Μάρτιος 1945), με τον πόλεμο να βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Μεταξύ άλλων θέσεων, ήταν επί μακρόν μέλος του Σέιμ, στενός φίλος του Βουαντίσουαφ Γκομούουκα και από το 1945 έως το 1948 ήταν αναπληρωτής υπουργός Άμυνας και μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Πολωνικού Κόμματος Ενωμένων Εργατών.
Απομακρύνθηκε από τις υπόλοιπες πολιτικές του θέσεις το 1949 και στη συνέχεια, το 1950 φυλακίστηκε ως μέρος των σταλινικών εκκαθαρίσεων των σοσιαλδημοκρατών το 1949–1953, όπου κατηγορήθηκε για αντισοβιετικές τάσεις παρόμοιες με τον τιτοϊσμό. Το 1951 εμφανίστηκε σε μια στημένη δίκη όπου του δόθηκε εντολή να δώσει επίσημη (και ψευδή) μαρτυρία κατά του Γκομούουκα. Απελευθερώθηκε μόνο με τη μαζική απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων τον Απρίλιο του 1956, και στη συνέχεια επανήλθε στο Πολωνικό Κόμμα Ενωμένων Εργατών.
Με την αποκατάσταση και την επιστροφή του Γκομούουκα στην εξουσία το 1956, ο Σπιχάλσκι έγινε υπουργός Εθνικής Άμυνας της Πολωνίας. Το 1959 έγινε ξανά μέλος του Πολιτικού Γραφείου και το 1963 προήχθη σε Στρατάρχη.
Το 1968, κατά τη διάρκεια της αντισημιτικής εκκαθάρισης του Πολωνικού Στρατού, μετά από αίτημα του Γκομούουκα άφησε τον Πολωνικό Στρατό και τη θέση του ως Υπουργός Άμυνας για να αναλάβει πολιτικά πόστα ως Πρόεδρος του Μετώπου Εθνικής Ενότητας και από 10 Απριλίου 1968 έως 23 Δεκεμβρίου 1970 ως Πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας – ο de facto αρχηγός κράτους της Πολωνίας, με το Συμβούλιο να ήταν η de jure εκτελεστική αρχή στη Λαϊκή Δημοκρατία – αν και ορισμένοι θεώρησαν ότι η θέση ήταν ως επί το πλείστον συμβολική.
Κάθοδος από την εξουσία
Ως αρχηγός κράτους, ο Σπιχάλσκι παραλίγο να δολοφονηθεί στο Διεθνές Αεροδρόμιο Τζίνα στο Πακιστάν την 1η Νοεμβρίου 1970 κατά τη διάρκεια των τελετών υποδοχής. Οι The Gettysburg Times ενημέρωσαν ότι ένας αντικομμουνιστής ισλαμιστής φονταμενταλιστής, ο Φερόζε Αμπουλάχ, οδήγησε ένα φορτηγό με μεγάλη ταχύτητα στην πολωνική αντιπροσωπεία, έχασε ελάχιστα τον στόχο του, αλλά σκότωσε τον Πολωνό Υφυπουργό Εξωτερικών Ζίγκφριντ Βόλνιακ (48) και τρεις Πακιστανούς εκπροσώπους, συμπεριλαμβανομένου του Αναπληρωτή Διευθυντή του Γραφείου Πληροφοριών και δύο φωτογράφων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Πολωνοί στρατηγοί Κατηγορία:Πολωνοί πολιτικοί Κατηγορία:Αρχηγοί κράτους της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας Κατηγορία:Δήμαρχοι της Βαρσοβίας Κατηγορία:Στρατηγοί του Πολωνικού Λαϊκού Στρατού Κατηγορία:Στρατάρχες της Πολωνίας Κατηγορία:Μέλη του Λαϊκού Στρατού της Πολωνίας Κατηγορία:Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος Πολωνίας Κατηγορία:Πολιτικοί του Πολωνικού Εργατικού Κόμματος Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1947-1952) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1957-1961) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1961-1965) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1965-1969) Κατηγορία:Μέλη του Σέιμ της Πολωνίας (1969-1972) Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λένιν Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Λαβάρου της Εργασίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 2η τάξη Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος του Σταυρού του Γκρούνβαλντ, 3η τάξη Κατηγορία:Διοικητές του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Διοικητές με Αστέρι του Τάγματος της Αναγέννησης της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος των Οικοδόμων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας Κατηγορία:Αποδέκτες του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας (1943-1989) Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος Στρατιωτικής Αξίας της Πολωνίας Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Ισί-λε-Μουλινώ
Το Ισί-λε-Μουλινώ είναι κοινότητα στα νοτιοδυτικά προάστια του Παρισίου, στην αριστερή όχθη του Σηκουάνα. Είναι μια από τις πύλες του Παρισιού και απέχει 6,6 χιλιόμετρα από την Παναγία των Παρισίων, γνωστή ως Χιλιόμετρο Μηδέν της Γαλλίας. Στις 1 Ιανουαρίου 2010 το Ισί-λε-Μουλινώ έγινε μέρος της κοινότητας πολεοδομικού συγκροτήματος Γκραν Παρί Σεήν Ουέστ, η οποία συγχωνεύθηκε στην Μητρόπολη του Μείζονος Παρισιού ακριβώς 6 χρόνια αργότερα. Στις 1 Ιανουαρίου 2016 είχε πληθυσμό 69.231 κατοίκων.
Το Ισί-λε-Μουλινώ αποβιομηχανοποιήθηκε στις τελευταίες δεκαετίες και πλέον έχει γίνει κέντρο υπηρεσιών υψηλής αξίας, στην καρδιά της επιχειρησιακής επαρχίας της Κοιλάδας του Σηκουάνα. Είναι το κέντρο της τηλεπικοινωνιακής και ενημερωτικής βιομηχανίας της Γαλλίας, ενώ στη πόλη εδρεύουν τα περισσότερα μεγάλα γαλλικά τηλεοπτικά δίκτυα, όπως το Canal+ και το France 24.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ω-ντε-Σεν
Μηχανή του Άτγουντ
δεξιά|μικρογραφία|263x263εσ| Εικονογράφηση της μηχανής Atwood, 1905. Η μηχανή Atwood (ή η μηχανή του Atwood ) εφευρέθηκε το 1784 από τον Άγγλο μαθηματικό George Atwood ως εργαστηριακό πείραμα για την επαλήθευση των μηχανικών νόμων της κίνησης με σταθερή επιτάχυνση. Η μηχανή του Atwood είναι μια κοινή επίδειξη στην τάξη που χρησιμοποιείται για την απεικόνιση των αρχών της κλασικής μηχανικής.
Η ιδανική μηχανή Atwood αποτελείται από δύο αντικείμενα μάζας
m1
και
m2
, συνδεδεμένα με ένα μη εκτατό και αβαρές νήμα περασμένη από μια ιδανική τροχαλία, δηλαδή που δεν έχει μάζα.
m1 = m2
, η μηχανή βρίσκεται σε ουδέτερη ισορροπία ανεξάρτητα από τη θέση των βαρών.
Εξίσωση σταθερής επιτάχυνσης
δεξιά|μικρογραφία|384x384εσ|Τα διαγράμματα ελεύθερου σώματος των δύο κρεμαστών μαζών της μηχανής Atwood. Η σύμβαση του σημείου μας, που απεικονίζεται από τα [[Ευκλείδειο διάνυσμα|διανύσματα επιτάχυνσης είναι ότι
επιταχύνεται προς τα κάτω και ότι
επιταχύνεται προς τα πάνω, όπως θα συνέβαινε αν
m1 > m2
]] Μια εξίσωση για την επιτάχυνση μπορεί να εξαχθεί με την ανάλυση των δυνάμεων. Υποθέτοντας ότι το νήμα είναι μη εκτατό και αβαρές και πως έχουμε μια ιδανική τροχαλία χωρίς μάζα, οι μόνες δυνάμεις που ασκούνται είναι: η δύναμη τάσης ( T ) και το βάρος των δύο μαζών (
W1
και
W2
). Για να βρούμε την επιτάχυνση, εξετάζουμε τις δυνάμεις που επηρεάζουν κάθε μάζα ξεχωριστά. Χρησιμοποιώντας τον δεύτερο νόμο του Νεύτωνα (με σύμβαση του m_1 > m_2) εξάγετε ένα σύστημα εξισώσεων για την επιτάχυνση ( a ).
Υποθέστε ότι το α είναι θετικό όταν είναι προς τα κάτω για m_1 και προς τα πάνω για m_2. Το βάρος του m_1 και m_2 είναι απλά W_1 = m_1 g και W_2 = m_2 g αντίστοιχα.
Δυνάμεις που επηρεάζουν το m1:
Και προσθέτοντας τις δύο προηγούμενες εξισώσεις κατά μέλη προκύπτει:
Η μηχανή Atwood χρησιμοποιείται μερικές φορές για να απεικονίσει τη μέθοδο Lagrangian εξαγωγής εξισώσεων κίνησης.
Εφαρμογές
Οι αρχικές εικόνες του Atwood δείχνουν τον άξονα της κύριας τροχαλίας να στηρίζεται στις ζάντες άλλων τεσσάρων τροχών, για να ελαχιστοποιηθούν οι δυνάμεις τριβής από τα ρουλεμάν. Πολλές ιστορικές υλοποιήσεις του μηχανήματος ακολουθούν αυτόν τον σχεδιασμό.
Ένας ανελκυστήρας με αντίβαρο προσεγγίζει μια ιδανική μηχανή Atwood και έτσι απαλλάσσει τον κινητήρα κίνησης από το φορτίο συγκράτησης της καμπίνας του ανελκυστήρα — πρέπει να ξεπεράσει μόνο τη διαφορά βάρους και την αδράνεια των δύο μαζών. Η ίδια αρχή χρησιμοποιείται για τους σιδηροδρόμους με τελεφερίκ με δύο συνδεδεμένα βαγόνια σε κεκλιμένες γραμμές και για τους ανελκυστήρες στον Πύργο του Άιφελ που αντισταθμίζουν ο ένας τον άλλον. Τα λιφτ του σκι είναι ένα άλλο παράδειγμα, όπου οι γόνδολες κινούνται σε ένα κλειστό (συνεχές) σύστημα τροχαλιών πάνω και κάτω από το βουνό. Το λιφτ του σκι είναι παρόμοιο με το αντίβαρο ανελκυστήρα, αλλά με περιοριστική δύναμη που παρέχεται από το καλώδιο στην κατακόρυφη διάσταση, επιτυγχάνοντας έτσι εργασία τόσο στην οριζόντια όσο και στην κατακόρυφη διάσταση. Οι ανελκυστήρες σκαφών είναι ένας άλλος τύπος αντισταθμισμένου συστήματος ανελκυστήρων που προσεγγίζει ένα μηχάνημα Atwood.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Πειράματα φυσικής Κατηγορία:Μηχανική
Αρόλα
Η Αρόλα (ιταλικά: Arola) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Τακάσι Ινούι
Ο Τακάσι Ινούι (ιαπωνικά: 乾 貴 士 ,Inui Takashi, γεννημένος στις 2 Ιουνίου 1988) είναι Ιάπωνας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός ή πλάγιος μέσος και την εθνική ομάδα της Ιαπωνίας.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Ο Τακάσι Ινούι ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τη Γιοκοχάμα Φ. Μαρίνος, αλλά δε βρήκε θέση στην πρώην ομάδα και δόθηκε δανεικός στην Σερέσο Οσακά, από την αποκτήθηκε στο τέλος της σεζόν. Το 2011 αποκτήθηκε από την γερμανική Μπόχουμ και την επόμενη χρονιά από την Άιντραχτ Φραγκφούρτης για τρία χρόνια. Το 2015 αποκτήθηκε από την Έιμπαρ για 300.000 ευρώ, το οποίο αποτελούσε ρεκόρ συλλόγου. Τις 21 Μαΐου 2017 έγινε ο πρώτος Ιάπωνας ο οποίος σκόραρε εναντίον της Μπαρτσελόνα. Το 2018, μετά τη λήξη του συμβολαίου του αποκτήθηκε από τη Ρεάλ Μπέτις, δόθηκε δανεικός στην Αλαβές και το 2019 επέστρεψε στην Είμπαρ για 2 εκατομμύρια ευρώ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2013 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2015 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2018 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 2019 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιοκοχάμα Φ. Μαρίνος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σερέσο Όσακα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 2 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Μπόχουμ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές 2. Μπουντεσλίγκα Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στη Γερμανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΝ Έιμπαρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ισπανία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μπέτις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ιερά Μητρόπολις Αγκύρας
thumb|300px|Κειμήλια [[Μικρασιάτες|Μικρασιατών: χρυσοκέντητος ενεπίγραφος επιτάφιος του 1682 από τον μητροπολιτικό ναό Αγκύρας.]] Η Ιερά Μητρόπολις Αγκύρας είναι μια επισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η οποία ήταν ενεργή από το 325 έως το 1922 με έδρα την Άγκυρα της Μικράς Ασίας στη σημερινή Τουρκίας. Από το 2018, τον τίτλο του Μητροπολίτη Αγκύρας, υπερτίμου και εξάρχου πάσης Γαλατίας φέρει ο Ιερεμίας Καλλιγιώργης, πρώτος μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922.
Ιστορία
Η επισκοπή Αγκύρας ιδρύθηκε το 325, αρχικά υπό την Μητρόπολη Καισαρείας και από το 451 άμεσα υπό το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Τον 7ο αιώνα είχε 8 επισκοπές και τον 10ο αιώνα 6. Μετά την κατάληψη της περιοχής από τους Σελτζούκους, οι επισκοπές μειώθηκαν σταδιακά και τον 13ο αιώνα δεν έμεινε καμία.
Μετά την ήττα της Ελλάδας στον Ελληνοτουρκικό πόλεμο και την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1922, δεν έμεινε καθόλου Ορθόδοξο ποίμνιο στο έδαφος της Μητρόπολης.
Επισκοπικός κατάλογος
thumb|right|240px|Ο Κλήμης, επίσκοπος Αγκύρας (4ος αιώνας)
Πηγές
Αγκυρας  Κατηγορία:Άγκυρα
Ελευθεριακή πιθανότητα
Ελευθεριακή πιθανότητα ( posibilismo libertario ) ήταν ένα πολιτικό ρεύμα στον ισπανικό αναρχισμό στις αρχές του 20ου αιώνα το οποίο υποστήριζε την επίτευξη των αναρχικών στόχων του τερματισμού του κράτους και του καπιταλισμού με συμμετοχή σε δομές της σύγχρονης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Το όνομα της πολιτικής θέσης εμφανίστηκε για πρώτη φορά μεταξύ του 1922 και του 1923 στο πλαίσιο του λόγου του καταλανικού αναρχοσυνδικαλιστή Σαλβαδόρ Σεγκού, όταν είπε: «Πρέπει να παρέμβουμε στην πολιτική για να καταλάβουμε τις θέσεις της αστικής τάξης».
Ιστορία
Το φθινόπωρο του 1931 δημοσιεύτηκε το «Μανιφέστο των 30» από αγωνιστές του αναρχικού συνδικάτου Confederación Nacional del Trabajo (CNT). Μεταξύ αυτών οι οποίοι το υπέγραψαν ήταν ο Γενικός Γραμματέας της CNT (1922–1923) Joan Peiro, ο Ángel Pestaña (Γενικός Γραμματέας της CNT το 1929) και ο Juan López Sánchez. Τους έλεγαν treintismo και ζητούσαν μια πιο μετριοπαθή πολιτική γραμμή μέσα στο ισπανικό αναρχικό κίνημα. Το 1932, ίδρυσαν το Συνδικαλιστικό Κόμμα το οποίο συμμετείχε στις ισπανικές γενικές εκλογές του 1936 και συνέχισε να αποτελεί μέρος του αριστερού συνασπισμού κομμάτων γνωστό ως Λαϊκό Μέτωπο αποκτώντας δύο βουλευτές (Pestaña και Benito Pabon).
Το 1938, ο Γενικός Γραμματέας της CNT, Οράσιο Πριέτο, πρότεινε να μετατραπεί η Ιβηρική Αναρχική Ομοσπονδία σε Ελευθεριακό Σοσιαλιστικό Κόμμα καθώς και να συμμετάσχει στις εθνικές εκλογές.
Προηγούμενες και μεταγενέστερες υποθέσεις
Ο Πιερ Ζοζέφ Προυντόν έθεσε υποψηφιότητα για τη Γαλλική Συντακτική Συνέλευση τον Απρίλιο του 1848, αλλά δεν εξελέγη, αν και το όνομά του εμφανίστηκε στα ψηφοδέλτια στο Παρίσι, τη Λυών, τη Μπεζανσόν και τη Λιλ. Ωστόσο, ο Προυντόν πέτυχε στις συμπληρωματικές εκλογές της 4ης Ιουνίου. Ο Καταλανός πολιτικός Francesc Pi i Margall έγινε ο κύριος μεταφραστής των έργων του Προυντόν στα ισπανικά και αργότερα έγινε για λίγο πρόεδρος της Ισπανίας το 1873 ενώ ήταν ηγέτης του Ομοσπονδιακού Δημοκρατικού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Για τον εξέχοντα αναρχοσυνδικαλιστή Rudolf Rocker : «Το πρώτο κίνημα των Ισπανών εργατών επηρεάστηκε έντονα από τις ιδέες του Pi y Margall, ηγέτη των Ισπανών Φεντεραλιστών και μαθητή του Προυντόν. Ο Pi y Margall ήταν ένας από τους εξέχοντες θεωρητικούς της εποχής του και είχε ισχυρή επιρροή στην ανάπτυξη των ελευθεριακών ιδεών στην Ισπανία. Οι πολιτικές του ιδέες είχαν πολλά κοινά με εκείνες των Richard Price, Joseph Priestly [sic], Thomas Paine, Jefferson και άλλων εκπροσώπων της αγγλοαμερικανικής διανόησης της πρώτης περιόδου. Ήθελε να περιορίσει την εξουσία του κράτους στο ελάχιστο και να την αντικαταστήσει σταδιακά από μια σοσιαλιστική οικονομική τάξη» Ο Πι ι Μάργκαλ ήταν αφοσιωμένος θεωρητικός από μόνος του, ειδικά μέσα από έργα σε βιβλία όπως το La reacción y la revolución ( Αντίδραση και επανάσταση, 1855), Las nacionalidades ( Εθνότητες, 1877) και La Federación ( Η Ομοσπονδία, 1880). Από την άλλη πλευρά, ο Fermín Salvochea ήταν δήμαρχος της πόλης του Cádiz και πρόεδρος της επαρχίας του Cádiz. Υπήρξε ένας από τους κύριους διαδότες της αναρχικής σκέψης σε εκείνη την περιοχή στα τέλη του 19ου αιώνα και θεωρείται «ίσως η πιο αγαπημένη φυσιογνωμία στο ισπανικό αναρχικό κίνημα του 19ου αιώνα».
Τον Νοέμβριο του 1936, η κυβέρνηση του Λαϊκού Μετώπου διόρισε την εξέχουσα αναρχα-φεμινίστρια Federica Montseny ως Υπουργείο Υγείας. Με αυτόν τον τρόπο, έγινε η πρώτη γυναίκα στην ισπανική ιστορία η οποία έγινε υπουργός του υπουργικού συμβουλίου. Όταν οι Ρεπουμπλικανικές δυνάμεις έχασαν τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, η πόλη της Μαδρίτης παραδόθηκε στις Φρανκικές δυνάμεις το 1939 από τον τελευταίο μη Φρανκικό δήμαρχο της πόλης, τον αναρχικό Melchor Rodríguez García.
Το 1950, μια παράνομη ομάδα σχηματίστηκε στο πλαίσιο της Γαλλοφωνικής Αναρχικής Ομοσπονδίας (FA) με την ονομασία Organisation Pensée Bataille (OPB) με επικεφαλής τον πλατφορμιστή George Fontenis. Το OPB πίεσε για μια κίνηση η οποία οδήγησε την FA να αλλάξει το όνομά της σε Fédération Communiste Libertaire (FCL) μετά το Συνέδριο του 1953 στο Παρίσι, ενώ ένα άρθρο στο Le Libertaire έδειξε το τέλος της συνεργασίας με τη γαλλική υπερρεαλιστική ομάδα με επικεφαλής τον André Breton. Η νέα διαδικασία λήψης αποφάσεων βασίστηκε στην ομοφωνία καθώς κάθε άτομο έχει δικαίωμα αρνησικυρίας στους προσανατολισμούς της ομοσπονδίας. Το FCL δημοσίευσε την ίδια χρονιά το Manifeste du communisme libertaire. Αρκετές ομάδες αποχώρησαν από το FCL τον Δεκέμβριο του 1955, διαφωνώντας με την απόφαση να παρουσιαστούν «επαναστάτες υποψήφιοι» στις βουλευτικές εκλογές. Στις 15–20 Αυγούστου 1954, πραγματοποιήθηκε η διηπειρωτική ολομέλεια της CNT. Εμφανίστηκε μια ομάδα η οποία ονομαζόταν αναρχικοί της Αντάντ, η οποία συγκροτήθηκε από αγωνιστές οι οποίοι δεν τους άρεσε ο νέος ιδεολογικός προσανατολισμός το οποίο έδινε το OPB στο FCL, βλέποντας ότι ήταν αυταρχικό και σχεδόν μαρξιστικό. Το FCL διήρκεσε μέχρι το 1956 αμέσως μετά τη συμμετοχή του στις πολιτειακές βουλευτικές εκλογές με προσωρινούς υποψηφίους. Αυτή η κίνηση αποξένωσε ορισμένα μέλη της FCL και έτσι προκάλεσε το τέλος της οργάνωσης.
Τζωρτζ Γκρόουτ
Ο Τζωρτζ Γκρόουτ (αγγλ. George Grote, 17 Νοεμβρίου 1794 – 18 Ιουνίου 1871) ήταν Άγγλος ιστορικός και προοδευτικός βουλευτής, κυρίως γνωστός για το μνημειώδες πολύτομο έργο του «Ιστορία της Ελλάδος» (A History of Greece), που εκδόθηκε από το 1846 έως το 1856.
Οικογένεια και σπουδές
Ο Γκρόουτ γεννήθηκε στο Κλέυ Χιλ, το σημερινό προάστιο Σόρτλαντς του νοτιοανατολικού Λονδίνου. Ο εκ πατρός παππούς του Ανδρέας ήταν Γερμανός έμπορος από τη Βρέμη και εκ των ιδρυτών (1766) του τραπεζικού οίκου «Grote, Prescott & Company» στο Λονδίνο. Ο πατέρας του, επίσης ονόματι Τζωρτζ, είχε νυμφευθεί το 1793 τη Σελίνα, κόρη του κληρικού της Εκκλησίας της Αγγλίας Χένρυ Πέκγουελ και της γαλλικής καταγωγής Μπέλα Μπλοσέ.
Ο μελλοντικός ιστορικός ήταν ο πρωτότοκος από δέκα γιους και μία κόρη. Ο ένας από τους αδελφούς του ήταν ο μετέπειτα αποικιακός αξιωματούχος Άρθουρ Γκρόουτ (Arthur Grote, 1814-1886) και ένας άλλος ο Τζων Γκρόουτ, κληρικός και φιλόσοφος (1813-1866).
Ο Γκρόουτ έμαθε τα πρώτα γράμματα από τη μητέρα του και κατόπιν στάλθηκε στο γυμνάσιο του Σέβενοουκς (1800-1804) και μετά στο φημισμένο Σχολείο Τσάρτερχάουζ (1804-1810), ένα από τα «Μεγάλα εννέα» ιδιωτικά σχολεία της Αγγλίας (θεωρείται και σήμερα ένα από τα κορυφαία ιδιωτικά σχολεία όλου του κόσμου), όπου μεταξύ των συμμαθητών του ήταν και ο μετέπειτα στρατηγός Χένρυ Χέβλοκ. Παρά τους καλούς βαθμούς του, ο πατέρας του αρνήθηκε να τον στείλει σε πανεπιστήμιο και τον έβαλε να δουλεύει στην τράπεζά του. Ωστόσο ο νεαρός Τζωρτζ ξόδευε όλο τον ελεύθερο χρόνο του μελετώντας τους κλασικούς συγγραφείς, ιστορία, μεταφυσική και πολιτική οικονομία, καθώς και στην εκμάθηση ξένων γλωσσών. Πέρα από τον πουριτανισμό της μητέρας του και την περιφρόνηση του πατέρα του για τις ανώτερες σπουδές, ανεζήτησε άλλες συναναστροφές. Μέσω ενός φίλου του, του Τζωρτζ Νόρμαν, γνώρισε τη μελλοντική του σύζυγο, τη Χάριετ Λιούιν (Harriet Lewin, 1792-1878), συγγραφέα (ήταν η βιογράφος του ζωγράφου Άρι Σέφερ). Μετά από διάφορες δυσκολίες, ο γάμος έλαβε χώρα στις 5 Μαρτίου 1820 και το ζεύγος έζησε αρμονικά, αν και το μοναδικό τέκνο τους πέθανε μία εβδομάδα μετά τη γέννησή του.
Ο κυρίως βίος του
thumb|205px|Η σελίδα τίτλου του 2ου τόμου της α΄ εκδόσεως της Ιστορίας της Ελλάδος, 1846 Το 1817 ο Γκρόουτ δέχθηκε την επίδραση του Ντέηβιντ Ρικάρντο και μέσω αυτού των Τζέιμς Μιλ και Τζέρεμι Μπένθαμ. Εγκαταστάθηκε με τη σύζυγό του σε μια οικία μεσοτοιχία με την τράπεζα του πατέρα του στην οδό Threadneedle του Λονδίνου. Το πρώτο έργο του που εκδόθηκε ήταν το πολιτικό κείμενο «Statement of the Question of Parliamentary Reform» (1821), μια απάντηση σε άρθρο του σερ Τζέιμς Μάκιντος στην Edinburgh Review.
Η σύζυγός του ισχυρίσθηκε ότι ήταν εκείνη που του πρότεινε το 1823 να συγγράψει την Ιστορία της Ελλάδος, αλλά το έργο προετοιμαζόταν ήδη το 1822. Τον Απρίλιο του 1826 ο Γκρόουτ δημοσίευσε στην Επιθεώρηση του Γουεστμίνστερ μια έντονη κριτική του επίσης πολύτομου έργου του Γουίλιαμ Μίτφορντ Ιστορία της Ελλάδος και αυτή η κριτική δείχνει ότι οι ιδέες του Γκρόουτ σχετικώς ήταν ήδη ταξινομημένες στο μυαλό του. Αλλά από το 1826 μέχρι το 1830 εργάσθηκε σκληρά μαζί με τους Τζον Στιούαρτ Μιλ και Χένρυ Μπρούαμ για την οργάνωση του Πανεπιστημιακού Κολεγίου του Λονδίνου. Ο Γκρόουτ ήταν μέλος του συμβουλίου που οργάνωσε τις σχολές και το πρόγραμμα μαθημάτων. Το 1830 παραιτήθηκε, αλλά το 1849 έγινε και πάλι μέλος του συμβουλίου, το 1860 διορίσθηκε ταμίας και τελικώς το 1868 Πρόεδρος του εκπαιδευτικού αυτού ιδρύματος. Στη διαθήκη του ο Γκρόουτ άφησε 6.000 λίρες ως καταπίστευμα για την «Έδρα Γκρόουτ Φιλοσοφίας του Νου και της Λογικής» στο Πανεπιστημιακό Κολέγιο του Λονδίνου.
Το 1830 πέρασε μερικούς μήνες στο Παρίσι μαζί με τα ηγετικά στελέχη του βρετανικού Φιλελεύθερου Κόμματος. Κλήθηκε ωστόσο εσπευσμένα με τον θάνατο του πατέρα του προκειμένου να αναλάβει τον οικογενειακό τραπεζικό οίκο, το οποίο καθήκον και δέχθηκε, ενώ ταυτοχρόνως ανελάμβανε ηγετικό ρόλο ανάμεσα στους ριζοσπάστες του Σίτυ του Λονδίνου. Το 1831 ωστόσο αρνήθηκε να θέσει υποψηφιότητα ως βουλευτής για την περιφέρεια του Σίτυ. Αλλαξε γνώμη στις επόμενες εκλογές και εκλέχθηκε με τρεις άλλους φιλελευθέρους τον Δεκέμβριο του 1832. Ως μέλος της Βουλής των Κοινοτήτων, ο Γκρόουτ ξόδεψε πολύ χρόνο και ενεργητικότητα αγωνιζόμενος ανεπιτυχώς για την καθιέρωση της μυστικής ψηφοφορίας. Μετά από τρεις κοινοβουλευτικές θητείες, παραιτήθηκε το 1841.
thumb|left|205px|Φωτογραφία του Τζωρτζ Γκρόουτ (Maull & Fox) Σε όλα αυτά τα χρόνια του ενεργού δημόσιου βίου, το ενδιαφέρον του Γκρόουτ για την αρχαία ελληνική ιστορία και φιλοσοφία είχε αυξηθεί. Μετά και από ένα ταξίδι του στην Ιταλία το 1842, παραιτήθηκε από την τράπεζα και αφοσιώθηκε πλέον στη συγγραφή. Το 1846 κυκλοφόρησαν οι πρώτοι δύο τόμοι της Ιστορίας της Ελλάδος. Εκδόθηκαν και άλλοι δέκα τόμοι, από το 1847 έως την άνοιξη του 1856 περιγράφοντας την ιστορία έως το 301 π.Χ.
Η δημιουργία του Ζόντερμπουντ στην Ελβετία τον Ιούλιο του 1847 τον προέτρεψε να επισκεφθεί αυτή τη χώρα και να μελετήσει ο ιδίος μια πολιτική κατάσταση κατά κάποιο τρόπο ανάλογη με εκείνη των αρχαιοελληνικών πόλεων-κρατών.
Το 1856 ο Γκρόουτ άρχισε να ασχολείται με τα έργα του για τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη. Το τρίτομο Plato and the Other Companions of Sokrates εμφανίσθηκε το 1865 και τον κατέστησε γνωστό ως τον «μεγαλύτερο ειδικό στον Πλάτωνα του 19ου αιώνα» (σύμφωνα με μερικούς). Το βιβλίο του για τον Αριστοτέλη δεν ολοκληρώθηκε: Ο Γκρόουτ είχε τελειώσει το Όργανον και επρόκειτο να ασχοληθεί με τα Μετά τα φυσικά και τα Φυσικά, όταν πέθανε στο σπίτι του στο Μέιφαιρ του Λονδίνου σε ηλικία 76 ετών και τάφηκε στο Αββαείο του Ουέστμινστερ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ιστορικοί Κατηγορία:Συνεπειοκράτες φιλόσοφοι Κατηγορία:Άγγλοι πολιτικοί Κατηγορία:Πρόσωπα σχετιζόμενα με το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου
Αουράνο
Το Αουράνο (ιταλικά: Aurano) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Γκούσιεφ
Το Γκούσιεφ (ρωσικά: Гу́сев), παλαιότερα γνωστό ως Γκουμπίννεν (γερμανικά: Gumbinnen· λιθουανικά: Gumbinė· πολωνικά: Gąbin) είναι πόλη και το διοικητικό κέντρο της ομώνυμης επαρχίας του Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ της Ρωσίας, επί της συμβολής των ποταμών Πίσσα και Κράσναγια, κοντά στα σύνορα με την Πολωνία και τη Λιθουανία, ανατολικά του Τσερνιαχόφσκ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει 28.260 κατοίκους. Συναντάται γραμμένο και ως Γκούσεβ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Ρόγκια (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ρόγκια είναι γνωστοί οι οικισμοί:
Δες επίσης
Ρογκια
Σβιέτλι
Το Σβιέτλι, ή Σβέτλι (ρωσικά: Све́тлый), πριν το 1945 γνωστό ως Τσιμμερμπούντε (γερμανικά: Zimmerbude· λιθουανικά: Cimerbūdė· πολωνικά: Buda) είναι πόλη στο Όμπλαστ του Καλίνινγκραντ της Ρωσίας, επί της χερσονήσου Ζάμλαντ στις ακτές της Λιμνοθάλασσας του Βιστούλα, 30 χιλιόμετρα δυτικά του Καλίνινγκραντ. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, έχει πληθυσμό 21.375 κατοίκους.
Η πόλη βρίσκεται στις όχθες του θαλάσσιου ναυτιλιακού καναλιού του Καλίνινγκραντ που συνδέει το Καλίνινγκραντ με τη Βαλτική Θάλασσα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ρωσίας
Σπερματοδόχος κύστη
thumb|Οι σπερματοδόχες κύστεις (επάνω) μαζί με τον προστάτη. Οι σπερματοδόχες κύστεις (ονομάζονται επίσης σπερματοδόχοι αδένες) είναι ζεύγος δύο σπειροειδών σωληνοειδών αδένων που βρίσκονται πίσω από την ουροδόχο κύστη ορισμένων αρσενικών θηλαστικών. Εκκρίνουν υγρό που εν μέρει αποτελεί το σπέρμα.
Οι κύστεις έχουν μήκος 5-10 cm, διάμετρο 3–5 cm και βρίσκονται μεταξύ της ουροδόχου κύστης και του ορθού. Έχουν πολλαπλές εκβολές που περιέχουν εκκριτικούς αδένες, οι οποίοι ενώνονται μαζί με τα σπερματικά σωληνάρια στον εκσπερματικό πόρο. Λαμβάνουν αίμα από τη κυστεροσπερματική αρτηρία και παροχετεύονται στις κυστεοσπερματικές φλέβες. Οι αδένες είναι επενδεδυμένοι με στηλοειδή και κυβοειδή κύτταρα. Οι κύστεις υπάρχουν σε πολλές ομάδες θηλαστικών, αλλά όχι σε μαρσιποφόρα, μονοτρήματα ή σαρκοφάγα.
Η φλεγμονή των σπερματοδόχων κύστεων ονομάζεται σπερματοδόχος κυστίτιδα, τις περισσότερες φορές οφείλεται σε βακτηριακή λοίμωξη ως αποτέλεσμα σεξουαλικά μεταδιδόμενης ασθένειας ή μετά από χειρουργική επέμβαση. Η σπερματική κυστίτιδα μπορεί να προκαλέσει πόνο στο κάτω μέρος της κοιλιάς, στο όσχεο, στο πέος ή στο περιτόναιο, επώδυνη εκσπερμάτιση και αίμα στο σπέρμα. Συνήθως αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά, αν και μπορεί να απαιτεί χειρουργική παροχέτευση σε περίπλοκες περιπτώσεις. Άλλες καταστάσεις μπορεί να επηρεάσουν τις κύστεις, συμπεριλαμβανομένων συγγενών ανωμαλιών όπως ατελής σχηματισμός και, σπάνια, όγκοι.
Οι σπερματικές κύστεις έχουν περιγραφεί ήδη από τον δεύτερο αιώνα μ.Χ. από τον Γαληνό.
Δομή
Οι σπερματικές κύστεις είναι ζεύγος αδένων στους άνδρες που βρίσκονται κάτω από την ουροδόχο κύστη και στο άκρο του σπερματικού πόρου, όπου εισέρχεται στον προστάτη. Κάθε κύστη είναι ένας τυλιγμένος και διπλωμένος σωλήνας, με περιστασιακές εκβολές που ονομάζονται εκκολπώματα στο τοίχωμά του. Το κάτω μέρος του σωλήνα καταλήγει ως ένας ευθύς σωλήνας που ονομάζεται απεκκριτικός πόρος, ο οποίος ενώνεται με τον σπερματικό πόρο αυτής της πλευράς του σώματος για να σχηματίσει τον εκσπερματιστικό πόρο. Οι εκσπερματιστικοί πόροι περνούν από τον αδένα του προστάτη προτού ανοίξουν χωριστά στο σπερματικό λοφίδιο της προστατικής ουρήθρας. Οι κύστες έχουν μήκος 5-10 cm, 3–5 cm διάμετρο και όγκο περίπου 13 mL.
Οι κύστεις λαμβάνουν παροχή αίματος από ένα κλάδο της άνω κυστικής αρτηρίας και από την κάτω κυστική αρτηρία. Η άνω κυστική αρτηρία προέρχεται από τις ομφαλικές αρτηρίες, οι οποίες διακλαδίζονται απευθείας από τις έσω λαγόνιες αρτηρίες. Το αίμα παροχετεύεται στο κάτω φλεβικό πλέγμα, το οποίο παροχετεύεται στις έσω λαγόνιες φλέβες. Η λεμφική παροχέτευση γίνεται κατά μήκος των φλεβικών οδών, παροχετεύοντας στους έσω λαγόνιους λεμφαδένες.
Οι κύστες βρίσκονται πίσω από την ουροδόχο κύστη στο άκρο του σπερματικού πόρου. Βρίσκονται στο χώρο μεταξύ της ουροδόχου κύστης και του ορθού: η ουροδόχος κύστη και ο προστάτης βρίσκονται μπροστά, η άκρη του ουρητήρα καθώς εισέρχεται στην ουροδόχο κύστη πάνω και η περιτονία Ντενοβιγιέρ και το ορθό πίσω.
Ανάπτυξη
Στο αρσενικό, υπό την επίδραση της τεστοστερόνης, ο μεσονεφρικός πόρος πολλαπλασιάζεται, σχηματίζοντας την επιδιδυμίδα, τον σπερματικό πόρο και, μέσω ενός μικρού εξογκώματος κοντά στον αναπτυσσόμενο προστάτη, τις σπερματοδόχες κύστες. Τα κύτταρα Σερτόλι εκκρίνουν αντιμυλλέρια ορμόνη, η οποία προκαλεί την υποστροφή του παραμεσονεφρικού πόρου.
Η ανάπτυξη και η διατήρηση των σπερματοδόχων κύστεων, καθώς και η έκκριση και το μέγεθος/βάρος τους, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα ανδρογόνα. Οι σπερματοδόχες κύστεις περιέχουν 5α-αναγωγάση, η οποία μεταβολίζει την τεστοστερόνη στον πολύ πιο ισχυρό μεταβολίτη της, τη διυδροτεστοστερόνη (DHT). Οι σπερματοδόχες κύστεις έχει επίσης βρεθεί ότι περιέχουν υποδοχείς ωχρινοτρόπου ορμόνης και ως εκ τούτου μπορεί επίσης να ρυθμίζονται από τον συνδέτη αυτού του υποδοχέα, την ωχρινοτρόπο ορμόνη.
Μικροανατομία
Η εσωτερική επένδυση των σπερματοδόχων κύστεων (το επιθήλιο) αποτελείται από διάσπαρτα κύτταρα σε σχήμα στήλης και σε σχήμα κύβου. Υπάρχουν διάφορες περιγραφές της επένδυσης ως ψευδοστρωμματωποιημένα και που αποτελείται μόνο από στηλοειδή κύτταρα. Όταν παρατηρούνται με μικροσκόπιο, τα κύτταρα φαίνεται να έχουν μεγάλες φυσαλίδες στο εσωτερικό τους. Αυτό συμβαίνει επειδή το εσωτερικό τους, που ονομάζεται κυτταρόπλασμα, περιέχει σταγονίδια λιπιδίων που εμπλέκονται στην έκκριση κατά την εκσπερμάτιση. Ο ιστός των σπερματοδόχων κύστεων είναι γεμάτος αδένες, σε ακανόνιστη απόσταση. Εκτός από τους αδένες, οι σπερματοδόχες κύστες περιέχουν λείους μυς και συνδετικό ιστό. Αυτός ο ινώδης και μυϊκός ιστός περιβάλλει τους αδένες, βοηθώντας στην αποβολή του περιεχομένου τους. Η εξωτερική επιφάνεια των αδένων καλύπτεται από περιτόναιο.
Λειτουργία
Οι σπερματοδόχες κύστεις εκκρίνουν σημαντικό ποσοστό του υγρού που τελικά γίνεται σπέρμα. Το υγρό εκκρίνεται από τους εκσπερματωτικούς πόρους των κύστεων στον σπερματικό πόρο, όπου γίνεται μέρος του σπέρματος. Αυτό στη συνέχεια περνά μέσα από την ουρήθρα, όπου εκσπερματώνεται κατά τη διάρκεια μιας ανδρικής σεξουαλικής απόκρισης.
Περίπου το 70-85% του σπερματικού υγρού στον άνθρωπο προέρχεται από τις σπερματοδόχες κύστεις. Το υγρό αποτελείται από θρεπτικά συστατικά όπως φρουκτόζη και κιτρικό οξύ, προσταγλανδίνες και ινωδογόνο. Τα θρεπτικά συστατικά βοηθούν στην υποστήριξη του σπέρματος μέχρι να γίνει γονιμοποίηση. Οι προσταγλανδίνες μπορούν επίσης να βοηθήσουν μαλακώνοντας τους βλεννογόνους του τραχήλου της μήτρας και προκαλώντας αντίστροφες συσπάσεις τμημάτων της γυναικείας αναπαραγωγικής οδού όπως οι σάλπιγγες, για να διασφαλιστεί ότι το σπέρμα είναι λιγότερο πιθανό να αποβληθεί.
Νόσος
Οι ασθένειες των σπερματοδόχων κύστεων σε αντίθεση με αυτές του προστάτη είναι εξαιρετικά σπάνιες και σπάνια αναφέρονται στην ιατρική βιβλιογραφία.
Οι συγγενείς ανωμαλίες που σχετίζονται με τις σπερματοδόχες κύστεις περιλαμβάνουν την αποτυχία ανάπτυξης, είτε πλήρη (αγενεσία) είτε μερική (υποπλασία) και κύστεις. Η αποτυχία σχηματισμού των σπερματοδόχων κυστών συχνά σχετίζεται με την απουσία του σπερματικού πόρου ή ανώμαλη σύνδεση μεταξύ του σπερματικού πόρου και του ουρητήρα. Οι σπερματοδόχες κύστεις μπορεί επίσης να επηρεαστούν από κύστεις, αμυλοείδωση και πέτρες. Οι πέτρες ή οι κύστεις που μολύνονται ή αποφράσσουν το σπερματικό πόρο ή τις σπερματοδόχες κύστεις μπορεί να απαιτούν χειρουργική επέμβαση.
Η σπερματοδοχική κυστίτιδα (επίσης γνωστή ως σπερματοκυστίτιδα) είναι μια φλεγμονή των σπερματοδόχων κύστεων, που προκαλείται συχνότερα από βακτηριακή λοίμωξη. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν ασαφή πόνο στην πλάτη ή στην κάτω κοιλιακή χώρα, πόνο στο πέος, στο όσχεο ή στο περιτόναιο, επώδυνη εκσπερμάτιση, αίμα στο σπέρμα κατά την εκσπερμάτωση, ερεθιστικά και αποφρακτικά συμπτώματα ούρησης και ανικανότητα. Η μόλυνση μπορεί να οφείλεται σε σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, ως επιπλοκή μιας διαδικασίας όπως η βιοψία προστάτη. Συνήθως αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά. Εάν ένα άτομο αισθάνεται συνεχιζόμενη ενόχληση, μπορεί να εξεταστεί το ενδεχόμενο διουρηθρικής σπερματοσκόπησης. Μπορεί επίσης να απαιτηθεί παρέμβαση με τη μορφή παροχέτευσης μέσω του δέρματος ή χειρουργική επέμβαση εάν η μόλυνση γίνει απόστημα. Οι σπερματοδόχες κύστεις μπορεί επίσης να προσβληθούν από φυματίωση, σχιστοσωμίαση και εχινοκοκκίαση. Αυτές οι ασθένειες διερευνώνται, διαγιγνώσκονται και αντιμετωπίζονται ανάλογα με την υποκείμενη νόσο.
Οι καλοήθεις όγκοι των σπερματοδόχων κύστεων είναι σπάνιοι. Όταν εμφανίζονται, είναι συνήθως θηλώδη αδενώματα και κυσταδενώματα. Δεν προκαλούν αύξηση των καρκινικών δεικτών και συνήθως διαγιγνώσκονται με βάση την εξέταση του ιστού που έχει αφαιρεθεί μετά την επέμβαση. Το πρωτοπαθές αδενοκαρκίνωμα των σπερματοδόχων κύστεων, αν και σπάνιο, αποτελεί τον πιο κοινό κακοήθη καρκίνο των σπερματοδόχων κύστεων. Η πλειονότητα των κακοήθων καρκίνων που προσβάλλουν τις κύστες είναι βλάβες που έχουν επεκταθεί από κοντινά μέρη του σώματος. Όταν εμφανίζεται αδενοκαρκίνωμα, μπορεί να προκαλέσει αίμα στα ούρα, αίμα στο σπέρμα, επώδυνη ούρηση, κατακράτηση ούρων ή ακόμα και απόφραξη των ούρων. Τα αδενοκαρκινώματα συνήθως διαγιγνώσκονται μετά την εκτομή τους, με βάση τη διάγνωση των ιστών. Μερικά παράγουν τον καρκινικό δείκτη Ca-125, ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παρακολούθηση της επανεμφάνισης στη συνέχεια. Ακόμη πιο σπάνια νεοπλάσματα περιλαμβάνουν σάρκωμα, καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων, όγκο λεκιθικού σάκου, νευροενδοκρινικό καρκίνωμα, παραγαγγλίωμα, στρωματικούς όγκους του επιθηλίου και λέμφωμα.
Διερεύνηση
Τα συμπτώματα που οφείλονται σε ασθένειες των σπερματοδόχων κύστεων μπορεί να είναι ασαφή και να μην μπορούν να αποδοθούν συγκεκριμένα στις ίδιες τις κύστεις. Επιπλέον, ορισμένες καταστάσεις όπως όγκοι ή κύστεις μπορεί να μην προκαλούν καθόλου συμπτώματα. Όταν υπάρχουν υποψίες για ασθένειες, όπως λόγω πόνου κατά την εκσπερμάτωση, αίματος στα ούρα, στειρότητας, λόγω απόφραξης του ουροποιητικού συστήματος, μπορεί να γίνουν περαιτέρω έρευνες.
Μπορεί να συλλεχθεί δείγμα ούρων και είναι πιθανό να δείξει αίμα στα ούρα. Η εργαστηριακή εξέταση του υγρού της σπερματοδόχου κύστης απαιτεί δείγμα σπέρματος, π.χ. για καλλιέργεια σπέρματος ή ανάλυση σπέρματος. Τα επίπεδα φρουκτόζης παρέχουν ένα μέτρο της λειτουργίας της σπερματικής κύστης και, εάν απουσιάζει, υπάρχει υποψία αμφοτερόπλευρης αγενεσείας ή απόφραξης.
Η απεικόνιση των κύστεων παρέχεται με ιατρική απεικόνιση, με διορθικό υπερηχογράφημα, αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία. Μια εξέταση με χρήση κυστεοσκόπησης, όπου ένας εύκαμπτος σωλήνας εισάγεται στην ουρήθρα, μπορεί να δείξει ασθένεια των κύστεων λόγω αλλαγών στη φυσιολογική εμφάνιση του κοντινού τριγώνου της ουροδόχου κύστης ή της προστατικής ουρήθρας.
Άλλα ζώα
Η εξέλιξη των σπερματοδόχων κύστεων μπορεί να έχει επηρεαστεί από τη σεξουαλική επιλογή. Εμφανίζονται σε πολλές ομάδες θηλαστικών, αλλά απουσιάζουν στα μαρσιποφόρα, τα μονοτρήματα και τα σαρκοφάγα. Η λειτουργία είναι παρόμοια σε όλα τα θηλαστικά στα οποία υπάρχουν, δηλαδή να εκκρίνουν ένα υγρό ως μέρος του σπέρματος που εκσπερματώνεται κατά τη σεξουαλική απόκριση.
Ιστορία
Η δράση των σπερματικών κύστεων έχει περιγραφεί στις αρχές του δεύτερου αιώνα μ.Χ. από τον Γαληνό, ως «αδενικά σώματα» που εκκρίνουν ουσίες παράλληλα με το σπέρμα κατά την αναπαραγωγή. Μέχρι την εποχή του Ηρόφιλου είχε περιγραφεί η παρουσία των αδένων και των σχετικών πόρων. Γύρω στην εποχή των αρχών του 17ου αιώνα η λέξη που χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει τις κύστεις, παραστάται, τελικά και αναμφίβολα χρησιμοποιήθηκε για να αναφερθεί στον προστάτη αδένα και όχι στις κύστες. Η πρώτη φορά που ο προστάτης απεικονίστηκε σε ατομικό σχέδιο ήταν από τον Ράινερ Ντε Γκράαφ το 1678.
Παραπομπές
<references group="" responsive="1">
Κατηγορία:Ανδρική υγεία Κατηγορία:Ανδρικό αναπαραγωγικό σύστημα
Μπατσένο
Το Μπατσένο (ιταλικά: Baceno) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Βερμπάνο-Κούζιο-Όσσολα
Μαρία Μπουτίνα
Ξεκινώντας το 2011, εργάστηκε ως βοηθός για τον Αλεξάντρ Τόρσιν, πρώην μέλος του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, μέλος του κόμματος του Βλαντιμίρ Πούτιν, Ενωμένη Ρωσία και αναπληρωτή διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας. Σε αυτόν τον ρόλο, εργάστηκε για να διεισδύσει στις συντηρητικές ομάδες στις ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της Εθνικής Ένωσης Οπλοκατοχής, ως μέρος μιας προσπάθειας για την προώθηση των ρωσικών συμφερόντων στις προεδρικές εκλογές του 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Επιτροπή Πληροφοριών της Γερουσίας κατέληξε αργότερα στο συμπέρασμα ότι επιχείρησε να πείσει την εκστρατεία του Τραμπ για τη δημιουργία μυστικού καναλιού επικοινωνίας με τη Ρωσία.
Τον Ιούλιο του 2018, ενώ κατοικούσε στην Ουάσινγκτον, η Μπουτίνα συνελήφθη από το FBI και κατηγορήθηκε ότι ενεργούσε ως πράκτορας της Ρωσικής Ομοσπονδίας «χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση στον Γενικό Εισαγγελέα». Τον Δεκέμβριο του 2018, δήλωσε ένοχη για κακούργημα για συνωμοσία για να ενεργήσει ως μη εγγεγραμμένη ξένη πράκτορας του ρωσικού κράτους βάσει του νόμου 18 USC §951. Τον Απρίλιο του 2019, ένας ομοσπονδιακός δικαστής την καταδίκασε σε 18 μήνες φυλάκιση. Υπηρέτησε περισσότερο από 5 μήνες στο Ομοσπονδιακό Σωφρονιστικό Ίδρυμα του Ταλαχάσι, ενώ καταμετρήθηκαν και οι σχεδόν 9 μήνες προδικαστικής φυλάκισης από τη σύλληψη τη και απελευθερώθηκε τον Οκτώβριο του 2019 και απελάθηκε πίσω στη Ρωσία. Αρνήθηκε τις κατηγορίες ότι ήταν Ρωσίδα πράκτορας.
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Η Μπουτίνα γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1988, στην πόλη Μπαρναούλ της Σιβηρίας, στο Κράι Αλτάι, περίπου 210 mi ανατολικά των σημερινών συνόρων Καζακστάν-Ρωσίας. Η μητέρα της ήταν επικεφαλής μηχανικός μίας ενεργειακής επιχείρησης και ο πατέρας της Βάλερι Βικτόροβιτς Μπούτιν ήταν επιχειρηματίας που ίδρυσε επιχείρηση κατασκευής επίπλων στο Μπαρναούλ. Έχει μία αδελφή και μία ανιψιά, την Κίρα.
Αποφοίτησε μετ' επαίνων στην ηλικία των 17 ετών από το Γυμνάσιο Νο 22 με μελέτη εις βάθος της αγγλικής γλώσσας και από τα σχολικά χρόνια αγωνίστηκε για ενεργή δημόσια δραστηριότητα. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο κρατικό πανεπιστήμιο Αλτάι και έλαβε, επίσης, πτυχίο διδασκαλίας. Σε ηλικία 19 ετών, εξελέγη στο δημόσιο συμβούλιο του Κράι Αλτάι, στις τελευταίες άμεσες εκλογές για το συμβούλιο.
Επιχειρησιακή και πολιτική σταδιοδρομία
Η Μπουτίνα, σε ηλικία 21 ετών, ξεκίνησε μία επιχείρηση λιανικής πώλησης επίπλων στο Κράι Αλτάι. Το 2011, μετακόμισε στη Μόσχα και πούλησε έξι από τα επτά καταστήματα επίπλων της για να ξεκινήσει μία διαφημιστική εταιρεία. Την ίδια χρονιά, συμμετείχε στα Προκαταρκτικές Εκλογές Νέων που διοργάνωσε η Νέα Φρουρά της Ενωμένης Ρωσίας, η πτέρυγα νεολαίας του κόμματος της Ενωμένης Ρωσίας, την οποία χαρακτήρισε ως «το τρέχον κυβερνών πολιτικό κόμμα στη Μόσχα».
Σύμφωνα με Ρώσους που τους πήραν συνέντευξη από την RFE / RL, η οργάνωση ήταν αξιοσημείωτη για την αποφυγή της αντιπολίτευσης στον Πούτιν κατά τη διάρκεια των ρωσικών διαδηλώσεων 2011-2013, για την "δονκιχωτική" υποστήριξή της για έναν σκοπό με λίγη δημόσια υποστήριξη και ισχυρή κυβερνητική αντιπολίτευση - ο ίδιος ο Πούτιν είχε πει στους Ρώσους "Είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι η ελεύθερη ροή πυροβόλων όπλων θα προκαλέσει μεγάλη ζημιά και αποτελεί μεγάλο κίνδυνο για εμάς" - για την εισαγωγή νομοθεσίας στο ρωσικό κοινοβούλιο που "ποτέ δεν προχώρησε "και για υποχώρηση από την κοινή γνώμη μετά την παραίτηση της Μπουτίνα ως επικεφαλής. Σύμφωνα με τους αμερικανούς εισαγγελείς που άσκησαν δίωη στη Μπουτίνα με την κατηγορία της συνωμοσίας και της δράσης της ως ξένη πράκτορας, η αγάπη της για τα όπλα ήταν ένα τέχνασμα για την προώθηση της ατζέντας της Ρωσίας στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα. Ο Άντερς Άσλουντ περιέγραψε την οργάνωση Δικαίωμα Κατοχής Όπλων «οργανισμό παραπέτασμα με σκοπό τη διείσδυση σε αμερικανικές ομάδες και τη συνεργασία με την NRA».
Το 2013, συνάντησε τον ρεπουμπλικάνο πολιτικό πράκτορα Πολ Έρικσον στη Ρωσία. Οι δυο τους ήρθαν κοντά, άρχισαν να βγαίνουν ραντεβού και τελικά μετακόμισαν μαζί. Το 2015, του έστειλε μία περιγραφή ενός προτεινόμενου προγράμματος για να επηρεάσει το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα να είναι πιο φιλικό προς τη Ρωσία, μέσω τηςοργάνωσης NRA. Τον Ιανουάριο του 2015, ο Τόρσιν έγινε αναπληρωτής κυβερνήτης της Κεντρικής Τράπεζας της Ρωσίας και η Μπουτίνα εργάστηκε ως ειδική βοηθός του μέχρι τον Μάιο του 2017. Το 2017, η Μπουτίνα είπε στην Washington Post ότι δεν εργάστηκε ποτέ για τη ρωσική κυβέρνηση.
Τον Αύγουστο του 2016, μετακόμισε στις ΗΠΑ με φοιτητική βίζα και εγγράφηκε ως μεταπτυχιακή φοιτήτρια στις Διεθνείς Σχέσεις στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, DC. Ενώ ήταν φοιτήτρια στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο, η Μπουτίνα μέθυσε σε τουλάχιστον δύο ξεχωριστές περιπτώσεις και άρχισε να καυχιέται στους συμφοιτητές της για τις επαφές της στη ρωσική κυβέρνηση. Και στις δύο περιπτώσεις, οι συμμαθητές της την ανέφεραν στις αρμόδιες αρχές επιβολής του νόμου, ανέφεραν πηγές στο CNN.
Τον Φεβρουάριο του 2016, η Μπουτίνα και ο Έρικσον ξεκίνησαν μία επιχείρηση στη Νότια Ντακότα, Bridges LLC. Ο Έρικσον είπε αργότερα, ότι η εταιρεία ιδρύθηκε σε περίπτωση που η Μπουτίνα χρειαζόταν χρηματική βοήθεια για τις μεταπτυχιακές της σπουδές, τις οποίες η Μπουτίνα ξεκίνησε στα μέσα του 2016 στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο στην Ουάσιγκτον, DC. Το 2018, ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στις διεθνείς σχέσεις.
Εθνική ένωση οπλοκατοχής
Ως μέρος της δουλειάς της ως ξένη πράκτορας, η Μπουτίνα εργάστηκε για να διεισδύσει στην Εθνική Ένωση Οπλοκατοχής για λογαριασμό της Ρωσίας.
Οι Τόρσιν και Μπουτίνα καθιέρωσαν μία σχέση συνεργασίας μεταξύ της NRA και του Right to Bear Arms. Ο Τόρσιν έχει παρακολουθήσει τις ετήσιες συναντήσεις της NRA στις Ηνωμένες Πολιτείες τουλάχιστον από το 2011. Μετά τη συνάντηση του 2011, ο τότε πρόεδρος της NRA Ντέιβιντ Κιν εξέφρασε την υποστήριξή του για τις "προσπάθειες" του Τορσίν και επέκτεινε πρόσκληση στη συνάντηση του 2012. Ο Τόρσιν παρακολούθησε επίσης τις ετήσιες συναντήσεις της NRA το 2012 και το 2013. Τον Νοέμβριο του 2013, ο Κιν ήταν προσκεκλημένος στο συνέδριο της οργάνωσης Right to Bear Arms στη Μόσχα.
Η Μπουτίνα και ο Τόρσιν παρευρέθηκαν στην ετήσια συνάντηση της NRA του 2014 ως ειδικοί προσκεκλημένοι του πρώην προέδρου της NRA, Κιν. Η Μπουτίνα παρευρέθηκε στο Γεύμα Ηγεσίας Γυναικών στη συνάντηση του 2014 ως προσκεκλημένη της πρώην προέδρου της NRA Σάντι Φρόμαν. Η Μπουτίνα παρουσίασε στον τότε πρόεδρο της NRA Τζιμ Πόρτερ μία πλακέτα από το Right to Bear Arms. Στη συνέχεια, έγραψε στο Twitter «Η αποστολή ολοκληρώθηκε». Ως προσκεκλημένοςη του Κιν, η Μπουτίνα χτύπησε το Κουδούνι της Ελευθερίας της NRA, λέγοντας, "Στα δικαίωμα κατοχής όπλων για τους πολίτες όλου του κόσμου." Η Μπουτίνα και ο Τόρσιν παρακολούθησαν επίσης το ετήσιο συνέδριο NRA του 2015.
Το 2015, αρκετοί αξιωματούχοι της NRA παρακολούθησαν την ετήσια διάσκεψη όπλων του οργανισμού Right to Bear Arms στη Ρωσία. Μεταξύ αυτών ήταν ο Κιν, ο κατασκευαστής όπλων και ο πρώτος αντιπρόεδρος της NRA, Πιτ Μπρόουνελ, ο συντηρητικός Αμερικανός πολιτικός πράκτορας Πολ Έρικσον και ο σερίφης της κομητείας Μιλγουόκι Ντέιβιντ Κλαρκ. Ένας από τους οικοδεσπότες τους ήταν ο Ρώσος Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Ντμίτρι Ρόγκοζιν, ο οποίος το 2014 τιμωρήθηκε από τον Λευκό Οίκο μετά την προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία. Το ταξίδι του Κλαρκ κόστισε 40.000$, με όλα τα έξοδα πληρωμένα από την NRA, τον Πιτ Μπρόουνελ (μέλος του διοικητικού συμβουλίου της NRA και διευθύνοντα συμβούλου μίας εταιρείας προμήθειας ανταλλακτικών όπλων) και την οργάνωση Right to Bear Arms. Σύμφωνα με τη γνωστοποίηση που υπέβαλε ο Κλαρκ, η οργάνωση Right to Bear Arms πλήρωσε 6.000$ για να καλύψει τα γεύματά του, τη διαμονή, τη μεταφορά και άλλα έξοδα. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Κλαρκ συναντήθηκε με τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών και παρακολούθησε συνέδριο στο οποίο μίλησε ο Τόρσιν. Τον Νοέμβριο του 2016, ο Τόρσιν έγραψε στο Twitter ότι αυτός και η Μπουτίνα ήταν μέλη της NRA.