cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αϊλίν Γουόρνος
Εκτέλεση
Προς το τέλος του τελικού σταδίου, έδωσε μια σειρά από συνεντεύξεις στον σκηνοθέτη Broomfield. Στην τελευταία της συνέντευξη πριν την εκτέλεση της με θανατική ποινή, ισχυρίστηκε πως την κάνουν να φαίνεται τρελή με ηχητική πίεση και περιέγραψε πως στον θάνατό της θα παρευρίσκεται ο Θεός, ο Χριστός και όλοι οι άγγελοι και θα ταξιδέψουν μετά σε ένα διαστημικό σκάφος, όπως εκείνο στο Σταρ Τρεκ. Στη συνέχεια είπε: “Υπονομεύσατε εμένα, την κοινωνία, τους αστυνομικούς και το ίδιο το σύστημα. Μια βιασμένη γυναίκα καταδικάστηκε σε θανατική ποινή και χρησιμοποιήθηκε για να γραφτούν βιβλία, να βγουν ταινίες και άλλες τέτοιες αηδίες”. Η τελευταία της κουβέντα στην καταγραφόμενη συνέντευξη ήταν: “Ευχαριστώ την κοινωνία που με διέσυρε”.
Αργότερα ο Broomfield συνάντησε μια παιδική φίλη της Αϊλίν, την Dawn Botkins, η οποία του είπε: “Λυπάται πολύ, Νικ. Δεν έδειξε πόσο θυμωμένη ήταν προτάσσοντας στην κάμερα το μεσαίο δάχτυλο του χεριού της. Το έκανε στα μέσα ενημέρωσης και μετά στους δικηγόρους. Και ξέρει πως αν είχε πει περισσότερα θα μπορούσε να αλλάξει πολλά, σχετικά με την αυριανή εκτέλεση της, αλλά αποφάσισε να μην το κάνει”.
Η Αϊλίν Γουόρνος εισήλθε στον θάλαμο θανάτου στις 9 Οκτωβρίου 2002. Αρνήθηκε να φάει το τελευταίο της γεύμα και αντ' αυτού ήπιε μια κούπα καφέ. Οι τελευταίες της λέξεις ήταν: “Ναι, θα μπορούσα να πω πως πλέω σε ένα βράχο και θα επιστρέψω, σαν την Ημέρα της Ανεξαρτησίας μαζί με τον Ιησού. Στις 6 Ιουνίου, όπως και στην ταινία. Με το μεγάλο διαστημόπλοιο και όλα τα άλλα, θα επιστρέψω, θα επιστρέψω”.
Στις 9.47 π.μ. ώρα ανατολικής Αμερικής η Αϊλίν Γουόρνος πέθανε. Ήταν η δέκατη γυναίκα στις ΗΠΑ που εκτελέστηκε, όταν το 1976 το Ανώτατο Δικαστήριο ήρε την απαγόρευση της θανατικής ποινής. Ήταν η δεύτερη γυναίκα που εκτελέστηκε στην Φλόριντα.
Μετά τον θάνατο
.
Ο Nick Broomfield δήλωσε αργότερα:
Βιβλία
Ο δημιουργός προφίλ του FBI Robert K. Ressle, γράφοντας την 20ετή αυτοβιογραφία του στο FBI, αναφέρθηκε εν συντομία στην Αϊλίν Γουόρνος. Το 1992 έγραψε ότι δεν συζητά για γυναίκες κατά συρροή δολοφόνους, γιατί έχουν την τάση να σκοτώνουν για μικρό χρονικό διάστημα και διαπράττουν λίγους φόνους και όχι κατ' εξακολούθηση. Σημείωσε όμως πως η Γουόρνος είναι η μόνη εξαίρεση. Ο Ressle επινόησε τη λέξη κατά συρροή δολοφόνος για να περιγράψει τους δολοφόνους που αναζητούν την προσωπική ικανοποίηση, κάτι που δεν ισχύει για τις γυναίκες που δολοφονούν όταν έχουν επιλόχεια ψύχωση ή σε οποιοδήποτε δολοφόνο που ενεργεί αποκλειστικά για οικονομικό κέρδος, όπως είναι οι γυναίκες που έχουν σκοτώσει αρκετούς οικότροφους ή συζύγους.
Το 2002, ο δημοσιογράφος Sue Russell έγραψε ένα βιβλίο για την Αϊλίν Γουόρνος με τον τίτλο Θανατηφόρες προθέσεις.
Ντοκιμαντέρ
Ο δημιουργός ταινιών Nick Broomfield δημιούργησε δύο ντοκιμαντέρ για την Αϊλίν Γουόρνος:
Ταινίες
Η κινηματογραφική ταινία "Monster" (2003), που πρωταγωνιστεί η Σαρλίζ Θερόν ως Αϊλίν Γουόρνος και η Κριστίνα Ρίτσι ως Τύρια Μουρ, αφηγείται την ιστορία της Αϊλίν από την παιδική της ηλικία μέχρι την πρώτη της καταδίκη. Η ταινία χάρισε στην Σαρλίζ Θερόν το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Η τηλεοπτική ταινία Overkill: Η ιστορία της Αϊλίν Γουόρνος(1992) [Overkill:The Aileen Wuornos Story (1992)] που πρωταγωνιστεί η Τζιν Μάρτιν.
Όπερα
Μια οπερετική προσαρμογή των γεγονότων της ζωής Γουόρνος έκανε πρεμιέρα στο Yerba Buena Σαν Φρανσίσκο Κέντρο Τεχνών στις 22 Ιουνίου 2001. Η όπερα γράφτηκε από την συνθέτη/λιμπρετίστα Carla Lucero, διεξήχθη από την Mary Chun, και είχε ως παραγωγό το Κέντρο Jon Sims for the Performing Arts.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί κατά συρροή δολοφόνοι Κατηγορία:Εκτελεσθέντες για ποινικά εγκλήματα
Μπουχάρα
thumb|right|Ο [[μεντρεσές Μιρ-ι Αράμπ.]] Η Μπουχάρα (ή Βουχάρα, ουζμπέκικα: Buxoro, τατζίκικα: Бухоро Bukhoro, περσικά:: بخارا - η λέξη προέρχεχται από την λέξη βuxārak η οποία μεταφράζεται ως «τυχερή τοποθεσία») είναι η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας του Ουζμπεκιστάν. Είναι η τέταρτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη με 350.000 κάτοικους. Η περιοχή πέριξ της Μπουχάρα έχει κατοικηθεί τουλάχιστον για 5 χιλιετίες και η πόλη υπήρχε τουλάχιστον το μισό της περιόδου αυτής. Η πόλη βρισκόταν πάνω στο δρόμο του μεταξιού, και για μεγάλο διάστημα αποτελούσε εμπορικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό κέντρο. Το 672 την κατακτούν οι Άραβες του χαλίφη Μωαβία Α' και εξισλαμίζουν τον πληθυσμό. Το ιστορικό κέντρο της πόλης, έχει μεγάλο αριθμό ισλαμικών τεμενών και μεντρεσέδων και έχει καταχωρηθεί στην UNESCO ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς. Θεωρείται το πιο ολοκληρωμένο παράδειγμα μεσαιωνικής πόλης στην Κεντρική Ασία. Η εθνότητα των Ουζμπέκων κυριαρχεί αριθμητικά. Στην πόλη υπάρχουν επίσης και πολλοί Τατζίκοι όπως και άλλες εθνικές ομάδες όπως Εβραίοι κτλ.
Η Μπουχάρα μαζί με την Σαμαρκάνδη και τη Χίβα ήταν οι πόλεις όπου περνούσαν τα εμπορικά καραβάνια του δρόμου του μεταξιού, είχαν εξελιχθεί σε κοιτίδες του πολιτισμού. Η πόλη είναι περιτριγυρισμένη από την έρημο Κιζίλ Κουμ (μεταφράζεται ως κόκκινη άμμος)και το 12ο-14ο αιώνα εξελίχθηκε σε ένα από τους σημαντικότερους εμπορικούς σταθμούς της ανατολής.
Μνημεία
Ο Φιτζρόϊ Μακλέαν, ένας νέος διπλωμάτης από την Βρετανική Πρεσβεία της Μόσχας, επισκέφτηκε κρυφά την Μπουχάρα το 1938. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης επισκέφτηκε τα μνημεία ενώ ο ίδιος κοιμόταν στα πάρκα της πόλης. Στο βιβλίο του Eastern Approaches (Ανατολικές Προσεγγίσεις) το οποίο εκδόθηκε το 1949, περιέγραψε την Μπουχάρα ως «μαγευτική πόλη», όπου τα κτήρια ανταγωνίζονται «την αρτιότερη αρχιτεκτονική της Ιταλικής αναγέννησης». Οι ποιητές της ανατολής αναφερόντουσαν στην Μπουχάρα ως «δεύτερο ανατολίτικο θαύμα».
Το κέντρο της Μπουχάρα τα μνημεία παρουσιάζουν το τελευταίο στάδιο της ιστορίας της πόλης. Για παράδειγμα τα μνημεία όπως το μαυσωλείο του Ισμαίλ Σαμανί ή διακοσμημένος μιναρές του Πόι-Καλάν χρονολογούνται από το 10-11ο αιώνα.
Το συγκρότημα Πο-ι Καλάν
Ο τίτλος Πο-ι Καλάν (Πο-ι Καλάν, στα Περσικά پای کلان σημαίνει «μεγάλο κληροδότημα») αναφέρεται στο αρχιτεκτονικό συγκρότημα κτηρίων που έχουν επίκεντρο τον μεγάλο μιναρέ Καλάν.
Ισμαϊλ Σαμάνι μαυσωλείο
Το μαυσωλείο του Ισμαϊλ Σαμάνι χρονολογείται από το 9ο-10ο αιώνα και είναι από τα πιο εκτιμημένα μνημεία στην Κεντρική Ασία από πλευράς αρχιτεκτονικής. Ανοικοδομήθηκε τον 9ο αιώνα (μεταξύ 892 και 943) ως κοιμητήριο του Ισμαϊλ Σαμάνι. Ο Ισμαϊλ Σαμάνι ήταν ο ιδρυτής της δυναστείας των Σαμανιδών, η τελευταία Περσική δυναστεία η οποία εξουσίασε την Κεντρική Ασία και κυβερνούσε την πόλη τον 9ο και 10ο αιώνα.
Χασχμά-Αγιούμπ μαυσωλείο
Το μαυσωλείο Χασχμά-Αγιούμπ βρίσκεται κοντά στο μαυσωλείο Σαμάνι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Ουζμπεκιστάν Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Ουζμπεκιστάν
Τζον Ριντ
Ο Τζον Ριντ (John Reed, 22 Οκτωβρίου 1887 - 17 Οκτωβρίου 1920) ήταν Αμερικανός ποιητής και δημοσιογράφος.
Απόφοιτος του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, ο Ριντ εργάσθηκε αρχικά στο περιοδικό American Magazine. Επέδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις σοσιαλιστικές ιδέες, τις οποίες ενστερνίσθηκε, ενώ διακρίθηκε για σειρά άρθρων του σχετικά με τη Μεξικανική επανάσταση και τον ηγέτη της Πάντσο Βίλα (1914). Το 1917 νυμφεύθηκε τη Λουΐζ Μπράιντ. Το ζεύγος ταξίδεψε στη Ρωσία, όπου ο Ριντ κάλυψε δημοσιογραφικά την Οκτωβριανή Επανάσταση. Ο Ριντ ήταν από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης του Εργατικού Κομμουνιστικού Κόμματος των ΗΠΑ, αλλά και δημιουργός του έργου Δέκα μέρες που συγκλόνισαν τον κόσμο, το οποίο αναφέρεται στην επανάσταση των μπολσεβίκων. Το 1919 κατηγορήθηκε από τις αμερικανικές αρχές για ανταρσία, κατάφερε να διαφύγει στην ΕΣΣΔ, όπου και πέθανε από τύφο, τρεις ημέρες πριν συμπληρώσει τα 33 του χρόνια. Η κηδεία του έγινε με μεγάλες τιμές και τάφηκε στην Κόκκινη Πλατεία.
Πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι
Ανουάρ Ιμπραήμ
Ο Ανουάρ μπιν Ιμπραήμ (Anwar Ibrahim, στη γλώσσα Jawi  [anwar ɪbrahɪm] ; γεννημένος στις 10 Αυγούστου 1947) είναι Μαλαισιανός πολιτικός που υπηρετεί ως ο 10ος Πρωθυπουργός της Μαλαισίας από τον Νοέμβριο του 2022. Υπηρέτησε ως 12ος και 16ος αρχηγός της Αντιπολίτευσης από τον Αύγουστο του 2008 έως τον Μάρτιο του 2015 και ξανά από το Μάιο του 2020 έως το Νοέμβριο του 2022. Υπηρετεί επίσης ως 2ος πρόεδρος του συνασπισμού Pakatan Harapan (PH) από τον Μάιο του 2020, 2ος Πρόεδρος του Κόμματος Λαϊκής Δικαιοσύνης (PKR) από τον Νοέμβριο του 2018 και μέλος του Κοινοβουλίου (βουλευτής) στην περιφέρεια Ταμπούν από τον Νοέμβριο του 2022. Υπηρέτησε επίσης ως αναπληρωτής πρωθυπουργός και σε πολλές άλλες θέσεις του υπουργικού συμβουλίου στη διοίκηση του Barisan Nasional (BN) υπό τον πρώην πρωθυπουργό Μαχαθίρ Μοχάμαντ από το 1982 έως το 1998.
Ο Ανουάρ ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα ως ένας από τους ιδρυτές της οργάνωσης νεολαίας Angkatan Belia Islam Malaysia (ABIM). Αφού εντάχθηκε στον Εθνικό Οργανισμό των Ηνωμένων Μαλαίων (UMNO), το μεγαλύτερο κόμμα στον μακροχρόνιο κυβερνών συνασπισμό BN, ο Ανουάρ κατείχε αρκετές θέσεις στο υπουργικό συμβούλιο σε διαδοχικές κυβερνήσεις τις δεκαετίες του 1980 και του 1990. Διετέλεσε αναπληρωτής πρωθυπουργός και υπουργός Οικονομικών κατά τη δεκαετία του 1990 και διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην απάντηση της Μαλαισίας στην ασιατική οικονομική κρίση του 1997. Το 1998 απομακρύνθηκε από όλες τις θέσεις από τον πρωθυπουργό Μαχαθίρ Μοχάμαντ και συνέχισε να ηγείται του κινήματος Reformasi κατά της κυβέρνησης. Ο Ανουάρ φυλακίστηκε τον Απρίλιο του 1999 έπειτα από μια δίκη για σοδομισμό και διαφθορά που επικρίθηκε από ομάδες ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πολλές ξένες κυβερνήσεις, μέχρι την απελευθέρωσή του το 2004 μετά την ανατροπή της καταδίκης του.
Επέστρεψε ως ηγέτης της αντιπολίτευσης από το 2008 έως το 2015 και συνένωσε τα κόμματα της αντιπολίτευσης στον συνασπισμό Pakatan Rakyat (PR), ο οποίος συμμετείχε ανεπιτυχώς στις γενικές εκλογές του 2008 και του 2013. Αμφισβήτησε τα αποτελέσματα των εκλογών του 2013 και ηγήθηκε διαμαρτυρίας ως απάντηση. Το 2014, η προσπάθεια του Ανουάρ να γίνει ο επικεφαλής της κυβέρνησης του Σελανγκόρ με την Κίνηση Καγιάνγκ του 2014 οδήγησε σε πολιτική κρίση εννέα μηνών, η οποία τερματίστηκε όταν καταδικάστηκε σε άλλα πέντε χρόνια φυλάκιση έπειτα από μια δεύτερη καταδίκη για σοδομισμό το 2015.
Ενώ ήταν ακόμα στη φυλακή, ο Ανουάρ προσχώρησε ξανά στον Μαχαθίρ Μοχάμαντ υπό τον νέο συνασπισμό Πακατάν Χαραπάν (PH) ερήμην, ο οποίος κέρδισε τις γενικές εκλογές του 2018. Ο Μαχάθιρ περιέγραψε ένα σχέδιο για τον Ανουάρ να αναλάβει τη θέση του πρωθυπουργού ύστερα από μια απροσδιόριστη προσωρινή περίοδο. Ο Ανουάρ έλαβε βασιλική χάρη από τον Yang di-Pertuan Agong Muhammad V και απελευθερώθηκε από τη φυλακή. Επέστρεψε στο κοινοβούλιο στις ενδιάμεσες εκλογές του Port Dickson το 2018, ενώ η σύζυγός του Wan Azizah Wan Ismail υπηρέτησε ως αναπληρώτρια πρωθυπουργός στην κυβέρνηση του PH. Η κατάρρευση του συνασπισμού κατά τη διάρκεια της πολιτικής κρίσης της Μαλαισίας 2020–22 οδήγησε στον νέο συνασπισμό Perikatan Nasional (PN) υπό τον Μαχιαντίν Γιασίν να ορκιστεί και ο Ανουάρ να γίνει ηγέτης της αντιπολίτευσης για δεύτερη φορά τον Μάιο του 2020. Αφού οδήγησε τον Pakatan Harapan να κερδίσει τον μεγαλύτερο αριθμό εδρών στις γενικές εκλογές της Μαλαισίας του 2022, ο Ανουάρ ορκίστηκε ως ο δέκατος πρωθυπουργός της Μαλαισίας στις 24 Νοεμβρίου 2022.
Ο Ανουάρ είναι υπέρμαχος της ισλαμικής δημοκρατίας και των μεταρρυθμίσεων στο πολιτικό σύστημα της Μαλαισίας. Εκτός πολιτικής, ο Ανουάρ κατέχει θέσεις σε διάφορα ακαδημαϊκά ιδρύματα.
Παραπομπές
Ιμπραημ Ανουαρ Ιμπραημ
Έντμουντ Χούσερλ
Ο Έντμουντ Χούσερλ (Edmund Husserl, 8 Απριλίου 1859 – 27 Απριλίου 1938 ) ήταν Γερμανός φιλόσοφος που εγκαθίδρυσε τη σχολή της Φαινομενολογίας. Αντιτάχθηκε στον θετικιστικό προσανατολισμό της επιστήμης και της φιλοσοφίας της εποχής του. Εκπόνησε κριτικές στις επιδράσεις του ιστορικισμού και του ψυχολογισμού στη λογική. Χωρίς να περιορίζεται στον εμπειρισμό, αλλά θεωρώντας ότι η εμπειρία είναι η πηγή όλης της γνώσης, επεξεργάστηκε μια μέθοδο φαινομενολογικής αναγωγής, μέσω της οποίας το υποκείμενο είναι δυνατόν να αποκτήσει έμμεση γνώση της ουσίας.
Άλλοι σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Εβραίοι φιλόσοφοι Κατηγορία:Λογικολόγοι Κατηγορία:Φιλόσοφοι των μαθηματικών Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Φιλόσοφοι του 20ού αιώνα Κατηγορία:Φαινομενολόγοι
Τελικός Κυπέλλου Αγγλίας 2015
Ο τελικός του Κυπέλλου Αγγλίας 2015 διεξήχθη την 30η Μαΐου στο Στάδιο Γουέμπλεϊ του Λονδίνου μεταξύ της Άρσεναλ και της Αστον Βίλα. Ηταν 134ος τελικός της αρχαιότερης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης στον κόσμο. Ο αγώνας έληξε 4-0 υπέρ της Άρσεναλ, η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για 12η φορά σε 19 παρουσίες στον τελικό. Διαιτητής της αναμέτρησης ήταν ο Τζον Μος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τελικοί κυπέλλου Αγγλίας Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2015
Μπγιορν Μποργκ
Καριέρα
Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1956 στη Στοκχόλμη και μεγάλωσε στο  Σεντερτέλιε. Από το 1974 έως και το 1981, κατέκτησε 11 Grand Slam τίτλους και, μέχρι την αποχώρησή του το 1983, συνολικά 64 τίτλους. Συγκεκριμένα, ο Σουηδός κατάφερε να κατακτήσει πέντε συνεχείς φορές το τρόπαιο στο Ουίμπλεντον (Wimbledon), τα έτη 1976, 1977, 1978, 1979 και 1980, αντιμετωπίζοντας στον τελικό τους Ίλιε Ναστάσε (1976), Τζίμι Κόνορς (1977, 1978), Ρόσκο Τάνερ (1979) και Τζον Μακ Ενρό (1980) αντίστοιχα, ενώ ο τελευταίος κατάφερε να τον κερδίσει στον τελικό την επόμενη χρονιά (1981), εκθρονίζοντάς τον μετά από πέντε χρόνια. Ο Μποργκ υπήρξε ουσιαστικά ο πρώτος αστέρας του αθλήματος και δη αυτός που έκανε γνωστό το Ουίμπλεντον σε όλο τον κόσμο. Επίσης, κατάφερε να κατακτήσει έξι τίτλους στο γαλλικό Όπεν, ήτοι στο Ρολάν Γκαρός (Roland Garros), τα έτη 1974, 1975, 1978, 1979, 1980 και 1981 αντιμετωπίζοντας στον τελικό τους Μανουέλ Οράντες (1974), Γκιγιέρμο Βίλας (1975, 1978), Βίκτορ Πέτσι (1979), Βίτας Γκερουλάιτις (1980) και τέλος τον Ιβάν Λεντλ (1981), τίτλος ο οποίος έμελλε να είναι ο τελευταίος του σε τουρνουά Γκραντ Σλαμ. Στην παρθενική του εμφάνιση στο γαλλικό όπεν, ο Σουηδός, όχι μόνον κατάφερε να το κατακτήσει, αλλά δεν είχε ενηλικιωθεί ακόμη όταν το κατάφερε, με αποτέλεσμα να γίνει ο νεαρότερος τενίστας που κατέκτησε ποτέ το Ρολάν Γκαρός εκείνη την εποχή. Τα ρεκόρ του στο Ουίμπλεντον και στο Ρολάν Γκαρός, ξεπέρασαν οι Ρότζερ Φέντερερ με 8 τίτλους και ο Πιτ Σάμπρας με 7 στη Μ. Βρετανία, ενώ στη Γαλλία ο Ραφαέλ Ναδάλ με 14 τίτλους. Στο αμερικανικό Οπεν (US Open), κατάφερε να φθάσει τέσσερεις φορές στον τελικό: τα έτη 1976, 1978, 1980 και 1981, όπου ηττήθηκε και τις τέσσερις φορές από τους Αμερικανούς Τζίμι Κόνορς (1976, 1978) και Τζον Μακ Ενρό (1980, 1981). Έλαβε μέρος μόλις μία φορά στο αυστραλιανό Όπεν (Australian Open) το 1974, όπου ηττήθηκε νωρίς στον τρίτο γύρο.
Η διεθνής κοινότητα του πιστώνει σε μεγάλο βαθμό την διαμόρφωση του σύγχρονου τρόπου παιχνιδιού. Ο Σουηδός τενίστας βελτίωσε στο έπακρο την τεχνική, επικεντρώθηκε στην τελειοποίηση των φαλτσαριστών βολών αγωνιζόμενος στη γραμμή, σπάνια ανέβαινε στο φιλέ, ενώ μπορούσε να ανταπεξέλθει εξίσου καλά σε όλα τα τερέν. Έχοντας κυριαρχήσει στα ευρωπαϊκά τουρνουά, το Αμερικανικό Όπεν θεωρείται το μεγάλο “αγκάθι” της καριέρας του έχοντας φτάσει τέσσερις χρονιές στον τελικό, όπου και ηττήθηκε ισάριθμες φορές. Από τα χαρακτηριστικά της αγωνιστικής του παρουσίας ήταν η στάση του στο γήπεδο: δεν μιλούσε ποτέ, δεν εκφράζονταν, δεν πανηγύριζε και έδειχνε μόνο προσηλωμένος στον αγώνα. Το προσωνύμιο «Ice-Borg» (από το αγγλικό iceberg-παγόβουνο), που του αποδόθηκε είναι ενδεικτικό. Ο σχεδόν τετράωρος νικηφόρος τελικός του Ουίμπλεντον του 1980 αποτελεί παράδειγμα της αγωνιστικής παρουσίας απέναντι στον ταραχώδη Μακ Ενρό. Επιπλέον, τα μακριά του ξανθά μαλλιά ήταν αφορμή για να άφησει το στυλιστικό του αποτύπωμα, ο πρώτος που λάνσαρε τη χαρακτηριστική κορδέλα στα μαλλιά.
Ο Μπιορν Μποργκ βρίσκεται στην πέμπτη θέση των αθλητών της αντισφαίρισης με τους περισσότερους τίτλους Γκραντ Σλαμ, μετά τους Ράφαελ Ναδάλ και Νόβακ Τζόκοβιτς (22 τίτλοι), τους Ρότζερ Φέντερερ (20 τίτλοι) και Πιτ Σάμπρας (14 τίτλοι), ενώ όταν αποχώρησε ήταν στην πρώτη θέση. Υπήρξε Νο.1 στην παγκόσμια κατάταξη για 109 εβδομάδες συνολικά, γεγονός που τον κατατάσσει στην όγδοη θέση μετά τους Ρότζερ Φέντερερ (302), Σάμπρας (286), Τζόκοβιτς (282), Λεντλ (270), Κόνορς (268),  Ναδάλ (209) και Μακ Ενρό (170). Έδωσε συνολικά 736 αγώνες, από τους οποίους κέρδισε τους 609 κι έχασε τους 127. Ο Σουηδός είναι ο μόνος αθλητής που έχει κερδίσει τρεις Grand Slam τίτλους ( στην Open Era ) δίχως να χάσει σετ. Από το 1987 βρίσκεται στη λίστα του διεθνούς «Tennis hall of fame» και από το 2003 στο σουηδικό. Ονομάστηκε επίσης, από τη σουηδική ακαδημία αθλητισμού, ως ο καλύτερος Σουηδός αθλητής του αιώνα πριν τον σκιέρ Ίνγκεμαρ Στένμαρκ και τον μποξέρ Ίνγκεμαρ Γιόχανσον. Τα έτη 1978 και 1980 συμπεριλήφθηκε από τους Αμερικανούς δημοσιογράφους ως ο δεύτερος καλύτερος αθλητής της χρονιάς μετά τον πυγμάχο Μοχάμεντ Άλι.
Κύπελλο Ντέιβις
Ο Μποργκ συμμετείχε με την ομάδα της Σουηδίας στο Κύπελλο Ντέιβις το 1972-80. Έχει παίξει συνολικά 56 αγώνες, από τους οποίους κέρδισε τους 45.
Από το 1974 κέρδισε όλα τα παιχνίδια που έπαιξε στο κύπελλο. Με ηγετικό ρόλο στη σουηδική ομάδα, κατάφερε μαζί με τον Όβε Μπένγκστον να κερδίσει τον πρώτο τίτλο της Σουηδίας στο κύπελλο Ντέιβις το 1975, στο βασιλικό γήπεδο τένις στη Στοκχόλμη, εναντίον της Τσεχοσλοβακίας. Νίκησε και στα δύο ατομικά παιχνίδια τους Τσεχοσλοβάκους Jan Kodes (6-4, 6-2, 6-2) και Jiri Hrebec (6-1, 6-3, 6-0). Στο διπλό κέρδισε μαζί με τον Όβε Μπένγκστον τους Τσεχοσλοβάκους Kodes/Zednik.
Ο τελευταίος χρόνος της καριέρας του
Μετά το 1981 εκθρονίστηκε από την θέση του από τον Μακ Ενρό και αποφάσισε να κάνει μία παύση από το τένις, η απόφαση του όμως αυτή άλλαξε και η καριέρα του τελικά έληξε το 1983. Το τελευταίο του παιχνίδι ήταν στο Μόντε Κάρλο με τον Ανρί Λακόστ. Όταν αποσύρθηκε ήταν μόνο 26 χρονών και ο λόγος της αφυπηρέτησης του δεν ήταν σαφής. Πολλοί αναλυτές εξήγησαν την αποχώρησή του σε επαγγελματική εξουθένωση. Ο ίδιος σε μία συνέντευξη του σε σουηδική αθλητική εφημερίδα διατύπωσε το λόγο της αποχώρησής του από το αγωνιστικό τένις στο "είχα χάσει την εσωτερική λάμψη .... από τότε ήταν μάταιο να συνεχίσω". Είπε επίσης ότι είχε πολλές φορές επίπονα βιώσει όλη την προσοχή έξω από τα γήπεδα του τένις. Επιπλέον όμως ένας ακόμα λόγος ήταν οι νέοι κανονισμοί του αθλήματος που έπρεπε οι πρωταθλητές να περνούν από προκριματικά.Έκανε μία σύντομη επανεμφάνιση το 1991. Έπαιξε τότε με μία αντιγραμμένη ξύλινη ρακέτα " Donnay Borg Pro ", με την οποία πριν είχε παίξει και κερδίσει πολλά παιχνίδια. Προτού την επανεμφάνιση του ο Μποργκ είχε δοκιμάσει διάφορα μοντέλα ρακετών από γραφίτη αλλά κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έπαιζε καλύτερα με το παλαιότερο μοντέλο ρακέτας από ξύλο. Ο αντίπαλος του στο πρώτο παιχνίδι ήταν ο χαμηλά σε κατάταξη Ισπανός παίκτης Τζόρντι Αρέσε, ο οποίος έπαιξε με μία μοντέρνα ρακέτα γραφίτη μάρκας Dunlop. Με τις μοντέρνες ρακέτες η μπάλα μπορεί να κτυπηθεί 25-30% πιο δυνατά από την ξύλινη ρακέτα. Αν και ο Μποργκ είπε ότι έπαιξε καλά μετά από τόση μεγάλη απουσία, ήταν αναγκασμένος να μένει πάντα στο πίσω μέρος του γηπέδου λόγω των δυνατών βολών του Αρέσε και έτσι έχασε τον αγώνα με 2-3, 3-6. Στη συνέχεια έπαιξε με τον καινούργιο τύπο ρακέτας σε τουρνουά της ΑΤP. Μετά από ένα αριθμό από από χαμένους αγώνες στους πρώτους γύρους σε διάφορα τουρνουά διέκοψε την τελική του απόφαση για επιστροφή το 1993. Πιο μετά είχε παίξει σε διάφορα τουρνουά για βετεράνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σουηδοί αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Νικητές Γαλλικού Όπεν Κατηγορία:Νικητές του Γουίμπλεντον
Άνω Αυστρία
Η Άνω Αυστρία (Oberösterreich, Όμπερεστερραϊχ, ; Αυστροβαυαρικά: Obaöstarreich) είναι ένα από τα συνολικά εννέα ομόσπονδα κρατίδια της Αυστρίας. Πρωτεύουσά της είναι το Λιντς. Η Άνω Αυστρία συνορεύει με τη Γερμανία και την Τσεχία, καθώς και με τα επίσης αυστριακά κρατίδια της Κάτω Αυστρίας, της Στυρίας, καθώς και του Σάλτσμπουργκ. Με συνολική έκταση 11.980 τ. χλμ. και 1.523.200 κατοίκους (1η Ιανουαρίου 2023), η Άνω Αυστρία αποτελεί το τέταρτο μεγαλύτερο αυστριακό κρατίδιο με βάση την εδαφική της έκταση και το τρίτο μεγαλύτερο με βάση τον πληθυσμό της.
Καταβολές
Για μεγάλο διάστημα στη διάρκεια του Μεσαίωνα, μεγάλο μέρος της Άνω Αυστρίας ανήκε στο Δουκάτο της Στυρίας. Στα μέσα του 13ου αιώνα έγινε γνωστή ως το Πριγκιπάτο επί του Ποταμού Ενς, με το όνομα αυτό να καταγράφεται για πρώτη φορά το 1264. (Εκείνη την εποχή, ο όρος «Άνω Αυστρία» περιελάμβανε, επίσης, το Τιρόλο, καθώς και διάφορες διάσπαρτες κτήσεις των Αψβούργων στη Νότια Γερμανία.)
Το 1490, στην περιοχή παραχωρήθηκε ένας συγκεκριμένος βαθμός ανεξαρτησίας εντός της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, λαμβάνοντας το καταστατικό του πριγκιπάτου. Προς το 1550, η πλειοψηφία των κατοίκων της ήταν Προτεστάντες στο δόγμα. Το 1564, η Άνω Αυστρία, μαζί με την Κάτω Αυστρία και τα εδάφη της Βοημίας, περιήλθαν υπό τον έλεγχο του Αγίου Ρωμαίου Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού Β΄.
Στις αρχές του 17ου αιώνα, τέθηκε σε εφαρμογή η αντιμεταρρύθμιση από τον Αυτοκράτορα Ροδόλφο Β΄ και τον διάδοχό του, Ματτίας. Μετά από στρατιωτική εκστρατεία, η περιοχή περιήλθε υπό τον έλεγχο της Βαυαρίας για μερικά χρόνια στις αρχές του 17ου αιώνα.
Το Ίνφιρτελ παραχωρήθηκε από το Δουκάτο της Βαυαρίας στην Άνω Αυστρία μέσω της Συνθήκης του Τέσεν το 1779. Στη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων, η Άνω Αυστρία κατελήφθη από τα γαλλικά στρατεύματα αρκετές φορές.
Σήμερα
thumb|right|250px|Το [[Χάλστατ, χωριό της Άνω Αυστρίας]] Το 1918, μετά την κατάρρευση της Αυστροουγγαρίας, η ονομασία Oberösterreich χρησιμοποιήθηκε για τον ορισμό της επαρχίας της νέας Αυστρίας. Μετά την προσάρτηση της Αυστρίας από τον Αδόλφο Χίτλερ, ο Ναζιστής δικτάτορας ο οποίος είχε γεννηθεί στην πόλη της Άνω Αυστρίας, Μπράουναου αμ Ιν, και είχε μεγαλώσει στην Άνω Αυστρία, κατέστησε την Άνω Αυστρία ως το Ράιχσγκαου του Άνω Δούναβη, αν και αυτό περιελάμβανε, επίσης, το νότιο τμήμα της Σουδητίας, η οποία είχε προσαρτηθεί από την Τσεχοσλοβακία, καθώς και ένα μικρό τμήμα της Στυρίας. Το 1945, η Άνω Αυστρία διαιρέθηκε στην Αμερικάνικη ζώνη ελέγχου στα νότια και τη Σοβιετική ζώνη ελέγχου στα βόρεια.
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Η Άνω Αυστρία είναι ιστορικά χωρισμένη σε τέσσερις περιοχές (Viertel, «τέταρτα»): το Χάουσρουκφιρτελ, το Ίνφιρτελ, το Μύλφιρτελ και το Τράουνφιρτελ.
Από διοικητικής άποψης, το κρατίδιο είναι χωρισμένο σε 15 διαμερίσματα, τρεις πόλεις (Statutarstädte) και 442 δήμους.
Πολιτική
Ο Τόμας Στέλτσερ (από το ÖVP) είναι κυβερνήτης από τις 5 Απριλίου 2017. Στις κρατιδιακές βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Σεπτεμβρίου 2015, το κυβερνών Αυστριακό Λαϊκό Κόμμα (ÖVP) υπέστη απώλειες στην τοπική βουλή, με 21 έδρες από τις συνολικά 56.
285 Ρεγγίνα
Η Ρεγγίνα (Regina) είναι αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,5. Ανακαλύφθηκε το 1889 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά, που παρατηρούσε από τη Νίκαια.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ρεγγίνας υπολογίσθηκε σε 45 χιλιόμετρα και η μάζα της σε 96 τρισεκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. Ο φασματικός της τύπος είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της εκτιμήθηκε σε 0,055 από τον IRAS. Η Ρεγγίνα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της με άγνωστη περίοδο. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 110 ως 115 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρεγγινα
Κατάλογος νομαρχών Πρέβεζας
Ο Νομάρχης Πρέβεζας ήταν ο διορισμένος (από το 1915 μέχρι το 1994) και εκλεγμένος (από το 1995 μέχρι το 2010) άρχων του Νομού Πρέβεζας της Περιφέρειας Ηπείρου, του ελληνικού κράτους.
Ο Νομός Πρέβεζας ιδρύθηκε την 1η Απριλίου του 1915, με τη δημοσίευση στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβερνήσεως του σχετικού Βασιλικού Διατάγματος, και είναι ο νοτιότερος από τους τέσσερις νομούς της Ηπείρου. Η ιστορική εξέλιξη του Νομού Πρέβεζας αναφέρεται στο σχετικό με τον Νομό λήμμα.
Οι Νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε Ελληνική Κυβέρνηση μέχρι το 1994. Από το 1995 μέχρι την 31.12.2010 οι Νομάρχες ήταν αιρετοί.
Η Νομαρχία Πρέβεζας έπαψε να υφίσταται την 31.12.2010, όταν καταργήθηκαν οι Νομαρχίες στην Ελλάδα και ενσωματώθηκαν στις Καλλικρατικές αυτοδιοικητικές Περιφέρειες, ως Περιφερειακές Ενότητες. Η έδρα της νομαρχίας ήταν η πόλη της Πρέβεζας.
Αιρετοί Αντιπεριφερειάρχες Π.Ε. Πρέβεζας
Μετά την κατάργηση των νομαρχιών το 2010, ως διάδοχοι των νομαρχών μπορούν να θεωρηθούν οι Αντιπεριφερειάρχες των αντίστοιχων Περιφερειακών Ενοτήτων. Από την 1η Ιανουαρίου 2011, Αντιπεριφερειάρχης Πρέβεζας είναι ο Στράτος Ιωάννου.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Νομάρχες Πρέβεζας
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Νομός Πρέβεζας νομαρχων πρεβεζας Πρεβεζα
Δημήτρης Μεϊδάνης
Ο Δημήτρης Μεϊδάνης (γενν. 15 Ιουλίου 1974) είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, διεθνής με την Εθνική ομάδα των Ελπίδων, που αγωνιζόταν σε θέσεις κεντρικού αμυντικού.
Ξεκίνησε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο από την ομάδα του Λεβαδειακού, την περίοδο 1994-1995 και συνέχισε σε Παναχαϊκή, Αιγάλεω Α.Ο. με το οποίο και έγινε ιδιαίτερα γνωστός για πέντε χρόνια, από το 1999-2000 έως και το 2003-2004, Ολ. Λευκωσίας, Άρη Λεμεσού, Βύζαντα Μεγάρων, Π.Α.Ο. Αγίου Δημητρίου, για να κλείσει την καριέρα του στον ερασιτεχνικό σύλλογο του Παγγορτυνιακού, στα 2010-11 και σε ηλικία 37 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αιγάλεω Α.Ο. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Λεμεσού
Κτερίσματα
thumb|Χρυσή νεκρική μάσκα από το ταφικό σύμπλεγμα της [[Σίνδος|Σίνδου (520 π.Χ.), που φυλάσσεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.]]Κτερίσματα ή ταφικά δώρα, στην αρχαιολογία και την ανθρωπολογία, ονομάζοναι τα τέχνεργα εκείνα, που συνοδεύουν τον νεκρό στον τάφο του. Πρόκειται για έργα τέχνης, ειδικά κατασκευασμένα για να διακοσμήσουν τον χώρο ταφής, όπως για παράδειγμα μικρογραφικά ομοιώματα όσων κατείχε εκείνος ο νεκρός, όντας εν ζωή, μεταξύ των οποίων ενδεχομένως και οι σκλάβοι του, ή οι υπηρέτριές του, που θα τον συνοδεύουν και μετά θάνατον. Τα κτερίσματα μπορούν να χαρακτηριστούν και ως είδος αναθηματικής προσφοράς.
Στα ελληνικά η λέξη ετυμολογείται από το αρχαιοελληνικό κτερίζω («θάβω», «κηδεύω κάποιον με τις πρέπουσες τιμές»), το οποίο ανάγεται με τη σειρά του στο ουσιαστικό κτέρας («δώρο», πληθ. κτέρεα, «νεκρικές προσφορές ή δώρα»).
Τα ταφικά δώρα μπορούν να θεωρηθούν και ως θυσία, που γίνεται με σκοπό να ωφεληθεί ο νεκρός στη μεταθανάτια ζωή. Στενά συνδεδεμένα με αυτά είναι και τα έθιμα της προγονολατρεία ς και προσφορών προς τους νεκρoύς. Στον σύγχρονο δυτικό πολιτισμό σχετίζονται με την Ημέρα των Ψυχών, ενώ στην Ανατολική Ασία έχουμε το έθιμο των Hell bank note. Άμεσα σχετιζόμενο με αυτά είναι επίσης το έθιμο σε ορισμένους λαούς, υπηρέτες, στρατιώτες, κατοικίδια ζώα, συζύγους κλπ. των νεκρών ηγεμόνων να ενταφιάζονται μαζί με αυτούς.
Ιστορία
Τα κτερίσματα που ανακαλύπτουν οι αρχαιολόγοι είναι συνήθως έργα κεραμικής, λίθινα ή μετάλλινα, κοινώς ανόργανα αντικείμενα. Πρόκειται για προσωπικά αντικείμενα των αποθανόντων, προσφορές προς τους θεούς, ή ομοιόματα αντικειμένων και εφόδια που θα εξομαλύνουν το ταξίδι τους στη μεταθανάτια ζωή. Όμως, και οργανικά αντικείμενα τοποθετούνταν στους τάφους. Ξύλινα, καρποί, τρόφιμα, ποτά, τα οποία όμως με την πάροδο των αιώνων έχουν αποσυντεθεί, και σήμερα με δυσκολία βρίσκοναι, ή επιβεβαιώνονται.
Σχετικά με τους Νεάντερταλ, υπάρχουν αμφιλεγόμενες ενδείξεις ενσυνείδητων ενταφιασμών, που όμως χρονολογούνται έως και 130.000 χρόνια πριν από την εποχή μας. Αντίστοιχες θεωρίες έχουν επίσης διατυπωθεί για τους πρώιμους εξελικτικά προγόνους του σύγχρονου ανθρώπου, που χρονολογούνται έως και 100.000 χρόνια πριν από την εποχή μας. Οι πρωιμότερες αδιαμφισβήτητες περιπτώσεις σκόπιμων ενταφιασμών εντοπίζονται σε θέσεις της Ύστερης Παλαιολιθικής Περιόδου. Χάντρες από βασάλτη που τοποθετήθηκαν ως κτέρισμα σε τάφους της περιοχής της Βόρειας Μεσοποταμίας χρονολογούνται στα τέλη της 12ης με αρχές της 11ης χιλιετίας π.Χ.
Η κατανομή των κτερισμάτων αποτελεί δυνητικό δείκτη της κοινωνικής διαστρωμάτωσης και κοινωνίας. Έτσι, οι τάφοι της πρώιμης Νεολιθικής παρουσιάζουν τάση για ίση κατανομή των αγαθών, στοιχείο που υποδηλώνει, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, αταξική κοινωνία, ενώ στις ταφές της Χαλκολιθικής περιόδου και της Εποχής του Χαλκού, τα πολυτελή κτερίσματα συγκεντρώνονται στους τάφους των αρχηγών (τύμβοι), γεγονός που υποδεικνύει την ύπαρξη κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Είναι επίσης πιθανό ότι τα ταφικά δώρα υποδηλώνουν σχετικό ενδιαφέρον και συνειδητοποίηση σχετικά με την πιθανότητα ύπαρξης μεταθανάτιας ζωής και τη συνδεόμενη με αυτήν αίσθηση πνευματικότητας.
Κατά την Eποχή του Χαλκού, καθώς οι πολύτιμες ταφικές προσφορές και οι θυσίες των υπηρετών έγιναν σύμβολα υψηλής κοινωνικής θέσης, το απαγορευτικό τους κόστος οδήγησε στην ανάπτυξη της πρακτικής κατασκευής ομοιωμάτων των πραγματικών κτερισμάτων και ξεκίνησε η παραγωγή έργων τέχνης προορισμένων ειδικά για την ταφή, τα οποία αναπαριστούσαν τα ταφικά δώρα ή τους υπηρέτες και τοποθετούνταν στο εσωτερικό του τάφου, αντικαθιστώντας τις πραγματικές θυσίες. Στην Αρχαία Αίγυπτο, τα ομοιώματα αυτά αποκαλούνταν ουσάμπτι.
Ιβάν Μεζλάουκ
Ο Ιβάν Ιβάνοβιτς Μεζλάουκ (ρωσικά : Иван Иванович Межлаук, λετονικά : Jānis Mežlauks, 30 Σεπτεμβρίου 1891 – 25 Απριλίου 1938) υπηρέτησε ως ο πρώτος Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τουρκμενικής ΣΣΔ, καθώς και ως ο πρώτος της πρόεδρος.
Κτερίσματα
Ιστορία
Όπου τάφοι, και τυμβωρυχία - ακόμα και στην αρχαιότητα! Γιαυτό οι Ετρούσκοι χάραζαν επάνω στα νεκρικά κτερίσματα τη λέξη śuθina (ετρ. γλ. «από τάφο»), ώστε να αποτρέπουν την επαναχρησιμοποίησή τους σε περίπτωση τυμβωρυχίας.
Ιβάν Μεζλάουκ
Ο Ιβάν Μεζλάουκ γεννήθηκε στο Χάρκοβο, στο Κυβερνείο Χαρκόβου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας στις 30 Σεπτεμβρίου 1891. Ήταν λετονικής εθνότητας. Εντάχθηκε στο Κόμμα των Μπολσεβίκων το 1918 και υπηρέτησε στον Κόκκινο Στρατό κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου. Διετέλεσε πρόεδρος από τις 19 Νοεμβρίου του 1924 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1925, όταν αντικαταστάθηκε με τον Χαλμουράντ Σαχατμουράντοφ. Η θητεία του ως Γενικός Γραμματέας κράτησε περισσότερο. Ο Μεζλάουκ υπηρέτησε από το 1924 έως το 1926.
Κτερίσματα
Φημισμένα νεκροταφεία
thumb|right|Ο στρατός από τερακόττα στο μαυσωλείο του Κινέζου αυτοκράτορα [[Τσιν Σι Χουάνγκ]] Η προβολή της κοινωνικής θέσης μέσα από τις πλούσιες ταφές έφθασε στα αποκορύφωμά της με τους βασιλικούς τάφους της Εποχής του Χαλκού. Στην Αίγυπτο, οι βασιλικές ταφές των Πυραμίδων στη Νεκρόπολη της Γκίζας και της Κοιλάδας των Βασιλέων στη Νεκρόπολη των Θηβών, βρίσκονται μεταξύ των πιο αξιοθαύμαστων δημιουργημάτων στην ανθρώπινη ιστορία. Η τάση αυτή συνεχίζεται και στην Εποχή του Σιδήρου.
Παράδειγμα ενός εξαιρετικά πλούσιου τάφου της Εποχής του Σιδήρου είναι το μαυσωλείο του αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ με τον στρατό από τερακότα. Φτιάχτηκε για να προστατεύει στην αιωνιότητα τον αυτοκράτορα, στην πόλη Σιάν της Κίνας. Η κατασκευή του ξεκίνησε το 246 π.Χ.
Ιβάν Μεζλάουκ
Από το 1930 έως το 1933 Ο Μεζλάουκ εργάστηκε στις υπηρεσίες του Σοβιετική οικονομικού προγραμματισμού συσκευές, υπηρετώντας για ένα χρόνο ως Γραμματέας του Συμβουλίου Εργασίας και Άμυνας.
Ο Ιβάν Μεζλάουκ ήταν ο αδερφός του Σοβιετικού οικονομικού σχεδιαστή Βαλέρι Μεζλάουκ, επικεφαλής της Γκοσπλάν από το 1934 έως το 1937. Τα δύο αδέρφια συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εκκαθάρισης του 1937-1938 και ήταν μεταξύ εκείνων που εκτελέστηκαν. Ο Ιβάν Μεζλάουκ συνελήφθη στις 3 Δεκεμβρίου 1937, καταδικάστηκε σε θάνατο στις 25 Απριλίου 1938 και εκτελέστηκε την ίδια μέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μπολσεβίκοι Κατηγορία:Τουρκμένοι κομμουνιστές Κατηγορία:Πολιτικοί του Κομμουνιστικού Κόμματος του Τουρκμενιστάν Κατηγορία:Θύματα της Μεγάλης Εκκαθάρισης
Κτερίσματα
Φημισμένα νεκροταφεία
Κατά την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι πρώιμοι χριστιανικοί τάφοι χαρακτηρίζονται από ένδεια κτερισμάτων. Με την παρακμή του ελληνορωμαϊκού Πολυθεϊσμού, κατά τη διάρκεια του 5ου και του 6ου αιώνα μ.Χ., τα κτερίσματα τείνουν προς εξαφάνιση. Μάλιστα, η παρουσία κτερισμάτων στους τάφους των πρώιμων χρόνων του ευρωπαϊκού Μεσαίωνα, αντιμετωπιζόταν συχνά ως κατάλοιπο παγανιστικών πρακτικών, παρόλο που την εποχή του προσηλυτισμού, κατά την Αγγλοσαξονική περίοδο και την εποχή της Φραγκικής Αυτοκρατορίας (7ος αιώνας μ.Χ.), η κατάσταση ήταν ίσως πιο σύνθετη.
Αλ Χουσούν
Ιστορία
Το Αλ Χουσούν είναι ένα από τα πιθανά σημεία του Δίου, μιας πόλης που χρονολογείται από όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν τη βόρεια Ιορδανία και την περιοχή. Οι πόλεις της Δεκαπόλεως (μια ελληνορωμαϊκή ομοσπονδία ή λεγεώνα δέκα πόλεων, που δημιουργήθηκε υπό τον Πομπήιο περίπου 64-63 π.Χ.). Σύμφωνα με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, (23-79 μ.Χ.) οι πόλεις περιελάμβαναν: τη Σκυθόπολη, τον Ίππο, τα Γάδαρα, την Πέλλα, τη Φιλαδέλφεια (σημερινό Αμμάν), τη Γέρασα, το Δίον, την Κάναθα, τη Δαμασκό και τη Ραφάνα.
Το Αλ Χουσούν έχει μία από τις παλαιότερες Ορθόδοξες εκκλησίες στην Ιορδανία. Αρχικά είχε χτιστεί τον δεύτερο αιώνα μ.Χ., αλλά καταστράφηκε το 1680 από τον Οθωμανικό στρατό. Μια εκκλησία ανοικοδομήθηκε αργότερα το 1886 από τους ντόπιους Χριστιανούς. Παραδοσιακά, το Αλ Χουσούν είναι το σπίτι μιας σχετικά μεγάλης χριστιανικής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των Μελχιτών. Το Αλ Χουσούν, μαζί με τη Φουχέις, εξακολουθεί να περιλαμβάνει υψηλό ποσοστό χριστιανών.
Κτερίσματα
Φημισμένα νεκροταφεία
Κατά τη διάρκεια του ευρωπαϊκού Μεσαίωνα, οι τάφοι των προσώπων υψηλής κοινωνικής θέσης ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους περισσότερο λόγω της παρουσίας στο εξωτερικό τους ταφικών ομοιωμάτων (αγγλικά: tomb effigies) ή πολυτελών λίθινων επιτύμβιων στηλών, παρά από την ύπαρξη κτερισμάτων στο εσωτερικό τους.
Αλ Χουσούν
Ιστορία
Το 1596 εμφανίστηκε στα οθωμανικά φορολογικά μητρώα με την ονομασία αλ-Χουσούν, ευρισκόμενο στο ναχιγέ (υποδιαμέρισμα) του Μπάνι Ατίγια, μέρος του Σαντζακίου της Αυρανίτιδος. Είχε 24 νοικοκυριά και 15 εργένηδες· όλοι μουσουλμάνοι. Οι χωρικοί πλήρωναν σταθερό φορολογικό συντελεστή 25% στα αγροτικά προϊόντα· συμπεριλαμβανομένου του σιταριού, του κριθαριού, των θερινών καλλιεργειών/οπωροφόρων δέντρων, των αιγών και των κυψελών των μελισσών· εκτός από τα περιστασιακά έσοδα. Ο συνολικός φόρος ήταν 17.153 ακτσές. Το 1/4 των εσόδων πήγαινε σε βακούφι.
Κτερίσματα
Φημισμένα νεκροταφεία
Έτσι, φαίνεται πως το έθιμο της εναπόθεσης ταφικών προσφορών στο σώμα του νεκρού είχε μία συνεχή και αδιάκοπη πορεία, ξεκινώντας κατά την Ύστερη Παλαιολιθική περίοδο - εάν όχι στη Μέση Παλαιολιθική - διατηρήθηκε σχετικά μέχρι τη σύγχρονη εποχή, ενώ εξαλείφθηκε σε πολλές περιοχές του κόσμου μόνο κατά την εποχή του εκχριστιανισμού. Ο τάφος του Φαραώ Τουταγχαμών είναι διάσημος, ακριβώς επειδή δεν συλήθηκε πλήρως κατά την αρχαιότητα.
Αλ Χουσούν
Ιστορία
Το 1806, ένας διάσημος Γερμανός περιηγητής ονόματι Ζέετσεν έφτασε στο Χουσούν και έγινε φιλοξενούμενος του Αλ Σεΐχ Αμπνταλλά Γάνμα. Ο ίδιος αφηγείται στο βιβλίο του, που περιγράφει τα ταξίδια του στα ανατολικά, ότι όταν έφτασε στο λιμάνι Αλ Χουσούν και ρώτησε για τον σεΐχη της πόλης, οδηγήθηκε στην κατοικία του Αμπνταλλά, όπου έμεινε μαζί του για δύο εβδομάδες.
Κτερίσματα
Ρόλος στην Aρχαιολογία
thumb|right|[[Χρυσά κύπελλα από το Βαφειό της Λακωνίας|Τα δύο χρυσά μυκηναϊκά κύπελλα του Βαφειού, διακοσμημένα με ανάγλυφες αφηγηματικές σκηνές κυνηγιού ταύρων, πιθανώς έργο Μινωίτη τεχνίτη. 15ος αιώνας π.Χ. Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο]] Για την επιστήμη της αρχαιολογίας, η σημασία των κτερισμάτων είναι ανεκτίμητη, από την απλή θεώρησή τους ως εκδηλώσεων της ανθρώπινης συμπεριφοράς που παράλληλα εξυπηρετούν και πρακτικούς λόγους στην καθημερινή ζωή, μέχρι τη βαθύτερη ερμηνεία τους ως έργων που εκφράζουν μεταφυσικές ανησυχίες. Εξαιτίας του γεγονότος ότι είναι σχεδόν πανταχού παρόντα, σε ολόκληρο τον κόσμο, κατά τη διάρκεια της Προϊστορίας, σε πολλές περιπτώσεις η ανακάλυψη καθημερινών αντικειμένων που έχουν τοποθετηθεί σε τάφους ως κτερίσματα, είναι η μοναδική πηγή πληροφοριών για τα αντικείμενα αυτά, σε οποιoδήποτε προϊστορικό πολιτισμό. Εντούτοις, θα πρέπει να αποφεύγεται η απλοϊκή ερμηνεία των ταφικών κτερισμάτων ως αντιπροσωπευτικού δείγματος αντικειμένων σε χρήση στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων του συγκεκριμένου πολιτισμού. Το περιβάλλον εύρεσης των αντικειμένων αυτών τους προσδίδει μία τελετουργική χροιά και τα εντάσσει σε μία ειδική κατηγορία τεχνέργων που σε ορισμένες περιπτώσεις κατασκευάζονται αποκλειστικά για τη διαδικασία του ενταφιασμού. Τα τέχνεργα που παράγονται αποκλειστικά για τον ενταφιασμό του νεκρού χαρακτηρίζονται ως ταφική τέχνη, ενώ ταφικά δώρα, υπό την στενή σημασία του όρου, είναι τα αντικείμενα που παράγονται για να χρησιμοποιηθούν στην καθημερινή ζωή και τοποθετούνται μέσα στον τάφο μαζί με τον νεκρό. Στην πράξη όμως οι δύο αυτές κατηγορίες αλληλοεπικαλύπτονται.
Αλ Χουσούν
Ιστορία
Το 1812, ο Ελβετός τουρίστας και ανακαλυφτής της Πέτρας, Γιόχαν Λούντβιχ Μπούρκχαρντ, έφτασε στο Χουσούν. Έγινε επίσης καλεσμένος του Σεΐχη Αμπντάλα Γάνμα για δέκα ημέρες. Και οι δύο πρώτοι ταξιδιώτες έγραψαν για τη διαμονή τους στο Χουσν και για τον οικοδεσπότη τους· η περιγραφή είναι γεμάτη φιλοφρονήσεις, εκτίμηση και σεβασμό.
Κτερίσματα
Ρόλος στην Aρχαιολογία
Τα ταφικά δώρα στα νεκροταφεία της Εποχής του Χαλκού και της Εποχής του Σιδήρου αποτελούν αξιόπιστο δείκτη της σχετικής κοινωνικής θέσης των νεκρών. Σύμφωνα με μία μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε νεκροταφείο της Εποχής του Σιδήρου στο Pontecagnano Faiano της Ιταλίας, η ποιότητα των κτερισμάτων συσχετίζεται με τις ιατροδικαστικές αναλύσεις των σκελετικών καταλοίπων, φανερώνοντας ότι οι σκελετοί των πλούσιων τάφων παρουσίασαν σε αξιοσημείωτο βαθμό λιγότερες ενδείξεις σωματικής καταπόνησης στη διάρκεια της ενήλικης ζωής τους, με λιγότερα σπασμένα οστά ή σημάδια σκληρής εργασίας.
Αλ Χουσούν
Ιστορία
Το 1838 οι κάτοικοι του Αλ Χουσούν ήταν κυρίως σουνίτες μουσουλμάνοι και Έλληνες χριστιανοί.
Το 1961 ο πληθυσμός του Χουσούν ήταν 3.728 κάτοικοι, από τους οποίους οι 2.030 ήταν Χριστιανοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ιορδανίας
Βόινο Σέλο
Το Βόινο Σέλο (σερβικά κυριλλικά: Војно Село) είναι χωριό στα βορειοανατολικά του Μαυροβουνίου, εντός του Δήμου του Πλαβ.
Θέογνις ο Αθηναίος
Ο Θέογνις ο Αθηναίος ήταν τραγικός ποιητής και ένας από τους "Τριάκοντα Τυράννους". Έζησε το δεύτερο μισό του 5 αιώνα π.Χ. Οι τραγωδίες του Θεόγνιδος δεν ήταν αξιόλογες και για αυτόν το λόγο έχουν σωθεί μοναχά μερικά αποσπάσματα. Ο Θέογνις χαρακτηριζόταν από ψυχρότητα, διαφθορά και φιλοχρηματία.
Ο Αριστοφάνης ως ποιητής, τον αποκαλούσε "Χιὠν" λόγω ψυχρότητας, και πρόσθετε: «ψυχρὸς ὢν ψυχρῶς ποιεῖ». Ενώ, αντιληπτό είναι και πως είχε κακή φήμη και σαν άνθρωπος, διότι ο Λυσίας έγραψε για εκείνον: σε τίποτα δεν το είχε να αφαιρεί ζωές ανθρώπων, όμως ήταν κάτι γι'αυτόν... τα χρήματα. (=«ἀποκτιννύναι ἀνθρώπους περὶ οὐδενὸς ἡγοῦντο, λαμβάνειν δὲ χρήματα περὶ πολλοῦ ἐποιοῦντο» )
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τραγικοί ποιητές Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες τύραννοι Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι
Ερνστ φον Σάλομον
Ο Ερνστ Φρίντριχ Καρλ φον Σάλομον (γερμ. Ernst Friedrich Karl von Salomon, 1902-1972) υπήρξε Γερμανός συγγραφέας που στον καιρό της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης πολλές φορές ενεπλάκη σε πολιτικά εγκλήματα. Αρχικά οπαδός του Ναζισμού, έγινε αργότερα πασιφιστής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς
Captain Marvel (DC Comics)
Ο Captain Marvel ήταν ο πιο δημοφιλής υπερήρωας της δεκαετίας του 1940, ξεπερνώντας σε πωλήσεις ακόμα και τον Superman. Ο Captain Marvel ήταν επίσης ο πρώτος υπερήρωας που εμφανίστηκε σε ταινία το 1941 στο Adventures of Captain Marvel, με τον Τομ Τάιλερ να υποδύεται τον Captain Marvel και τον Τζούνιορ Κόγκλαν να υποδύεται τον Μπίλι Μπάτσον.
Το 1972, η Facwett Comics έδωσε τα δικαιώματα του χαρακτήρα στην DC Comics, με την υπόλοιπη οικογένεια να έχουν δοθεί στην DC μέχρι το 1991. Εξαιτίας άλλων χαρακτήρων με το όνομα "Captain Marvel" της Marvel Comics, η DC άλλαξε το όνομα του χαρακτήρα σε Shazam και την οικογένεια σε Shazam Family.
Η εκδοχή του χαρακτήρα από την DC εμφανίστηκε στην σειρές Shazam! το 1974 και The Kid Super Power Hour with Shazam! το 1981. Ο Ζάκαρι Λίβαϊ και ο Άσερ Έιντζελ υποδύθηκαν τον Shazam και τον Μπίλι Μπάτσον αντίστοιχα στις ταινίες Shazam! (2019) και Shazam! Η Οργή των Θεών (2023), και με τις δύο ταινίες να είναι μέρος του Εκτεταμένου Σύμπαντος της DC.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπερήρωες της DC Comics Κατηγορία:Αμερικανοί χαρακτήρες κόμικς Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες
Το φρούριο της Βρέστης (ταινία)
Το φρούριο της Βρέστης (Ρωσικά: Брестская крепость), είναι ρωσική ταινία του 2010 στο είδος εγκληματική/δράμα.
Πλοκή
Η ταινία δείχνει την ηρωική άμυνα του Φρουρίου της Βρέστης στοά σύνορα Πολωνίας-Λευκορωσίας, πραγματικό ιστορικό γεγονός στις αρχές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου κατά των Γερμανών εισβολέων στις 22 Ιουνίου 1941. Η ιστορία περιγράφει τα γεγονότα των πρώτων ημερών της άμυνας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2010 Κατηγορία:Λευκορωσικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Ρωσικές ταινίες δράσης
Mor ve Ötesi
Οι Mor ve Ötesi (σημαίνει "μωβ και πέρα") είναι τουρκικό συγκρότημα εναλλακτικής ροκ μουσικής από την Κωνσταντινούπολη, το οποίο δημιουργήθηκε από τον Harun Tekin το 1995. Τα τέσσερα τρέχοντα μελή του είναι Harun Tekin (φωνητικά και ρυθμική κιθάρα), Kerem Kabadayı (ντραμς), Burak Güven (μπάσο) και Kerem Özyeğen (lead κιθάρα). Πρώην μελή ήταν ο αδελφός του Harun Tekin, Alper Tekin και ο Derin Esmer. Σημείωσαν μεγάλη επιτυχία μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού Bir Derdim Var. Το όνομα του συγκροτήματος είναι λογοπαίγνιο με τη λέξη "morötesi", που στα τουρκικά σημαίνει "υπεριώδης" (μωβ).
1995-2003
Οι Mor ve Ötesi σχηματίστηκαν το 1995 και απαρτίζονταν από τον Kerem Kabadayı (ντραμς), Harun Tekin (κιθάρα & φωνητικά), Derin Esmer (κιθάρα & φωνητικά) και Alper Tekin (μπάσο). Κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ Şehir (πόλη), το 1996 και έκαναν την πρώτη τους ζωντανή συναυλία εκτός Κωνσταντινουπόλεως, στο METU της Άγκυρας. Αυτή τη χρονιά, ο Burak Güven αντικαθιστά τον Alper Tekin στο μπάσο.
Ο Harun Tekin είναι ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος και ταυτόχρονα ο βασικός τραγουδιστής. Το 1988 και όσο ήταν στο πανεπιστήμιο γνώρισε τον Κerem Kabadayi και μαζί δημιούργησαν ένα γκρουπ, αλλά ο Ηarun μέχρι τότε δεν γνώριζε να παίζει κιθάρα. Το 1991 έγιναν πλέον ροκ μπάντα και έκανε μαθήματα μουσικής.
Το 1999 κυκλοφορεί το Bırak Zaman Aksın, το δεύτερο άλμπουμ τους, το οποίο σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Λίγο μετά την κυκλοφορία του, ο Derin Esmer θα φύγει για τις ΗΠΑ και θα αντικατασταθεί από τον διακεκριμένο κιθαρίστα Kerem Özyeğen. Μετά τον καταστροφικό σεισμό στην επαρχία του Kocaeli το 1999, οι Mor ve Ötesi αρχίζουν να παίζουν περισσότερο κοινωνικοπολιτικά θέματα. Επίσης, δραστηριοποιούνται έντονα κατά της χρήσης της πυρηνικής ενεργείας στην Τουρκία.
Στις αρχές του 2000 παίρνουν μέρος σε πανεθνική εκστρατεία ενάντια στην πυρηνική ενέργεια, συμμετέχοντας σε διάφορες συναυλίες και παραστάσεις γι’ αυτό το σκοπό. Στο τέλος αυτής της χρονιάς, στις 9 Δεκεμβρίου 2000 θ’ ανοίξουν την συναυλία των Placebo στην Κωνσταντινούπολη.
Το 2001, κυκλοφορεί το τρίτο τους άλμπουμ, Gül Kendine. Με τον Kerem Özyeğen, έγινε μια αξιοσημείωτη αλλαγή στη μουσική τους, καθώς και στους στίχους τους, μετά τις 17 Αυγούστου. Το καλοκαίρι του 2003, έκανε ντεμπούτο το single τους, Yaz, το οποίο ήταν μια διασκευή ενός διάσημου τραγουδιού, το οποίο είχε παρουσιάσει η διάσημη Τουρκάλα σούπερσταρ Ajda Pekkan την δεκαετία του 70.
Το 2003 θα συμμετάσχουν σε διάφορες αντιπολεμικές δραστηριότητες μαζί με άλλους καλλιτέχνες, συνθέτοντας το κομμάτι – ύμνος “Savasa Hic Gerek Yok”. Το κομμάτι παρουσιάστηκε στην Άγκυρα στις 1 Μαρτίου του 2003 με την συμμετοχή και άλλων μουσικών, μπροστά σ’ ένα μανιασμένο κοινό 100.000 ατόμων. Έχοντας παίξει τον ρολό του στο παγκόσμιο αντιπολεμικό κίνημα, το συγκρότημα ήταν και πάλι στο προσκήνιο της εθνικής ροκ σκηνής της Τουρκίας.
2004-παρόν
Το τέταρτο άλμπουμ τους Dünya Yalan Söylüyor, κυκλοφόρησε το 2004 το οποίο έμελλε να είναι το πιο δημοφιλή τους άλμπουμ στην Τουρκία. Φθάνοντας τα 250.000 αντίτυπα σε πωλήσεις, το άλμπουμ αποδείχτηκε ότι είναι ένα ορόσημο για τη ροκ μουσική στην χώρα τους.Το πρώτο τους single, "Cambaz", και το τρίτο τους single "Bir Derdim Var", το οποίο συμπεριλήφθηκε στο soundtrack  της ταινίας του  Çağan Irmak, "Mustafa Hakkında Herşey", τράβηξαν ιδιαιτέρως την προσοχή. Δεδομένου ότι η προηγούμενη δουλειά τους δεν ήταν τόσο γνωστή, πολλοί νέοι θαυμαστές τους δεν είχαν γνώση ότι δεν ήταν ένα καινούργιο συγκρότημα. Το άλμπουμ περιέχει πολιτικές επικρίσεις για τις δραστηριότητες των ΗΠΑ, τόσο στο Ιράκ, όσο και τον υπόλοιπο κόσμο. Τον ίδιο ακριβώς χρόνο, έλαβαν το "Βραβείο Χρυσό Πορτοκάλι" για το τραγούδι τους, Bir Derdim Var που ακουγόταν στην ταινία, “Mustafa Hakkında Her Şey”. Επίσης, το "Dünya Yalan Söylüyor", ψηφίστηκε ως το καλύτερο Τούρκικο Ροκ Άλμπουμ όλων των εποχών, από το περιοδικό Blue Jean.
Το πέμπτο άλμπουμ τους, Büyük Düşler, κυκλοφόρησε στις 8 Μαΐου 2006 και μιλά κυρίως για τα πολιτικά προβλήματα της Τουρκίας και τα προσωπικά προβλήματα των μελών του συγκροτήματος, συμπεριλαμβανομένης της απώλειας οικογενειακών μελών και των σχέσεων μεταξύ τους. Ο ήχος του είναι πιο σκοτεινός σε σύγκριση με το προηγούμενο άλμπουμ τους, ενώ μπορεί να θεωρηθεί ως φόρος τιμής στους παλιούς τους οπαδούς και μια επιστροφή σ’ ένα στυλ κοντινότερο στα πρώτα τους άλμπουμ. Το πρώτο βίντεο-κλιπ έγινε για το τραγούδι "Şirket", ένα τραγούδι το οποίο επικρίνει τον καπιταλισμό. Το δεύτερο single που επιλέχτηκε ήταν το "Küçük Sevgilim", σε σκηνοθεσία Ketche. Το άλμπουμ αυτό ψηφίστηκε σαν το καλύτερο άλμπουμ του 2006 από το περιοδικό Blue Jean.
Στις 10 Δεκεμβρίου 2007, ο γενικός διευθυντής του TRT, İbrahim Şahin, ανακοίνωσε ότι Mor ve Ötesi θα εκπροσωπήσουν την Τουρκία στον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, στις 22 Μαΐου 2008 στο Βελιγράδι. Στις 15 Ιανουαρίου 2008 το Τουρκικό κρατικό κανάλι TRT1 ανακοίνωσε, μέσα από το κεντρικό δελτίο ειδήσεων, ότι το τραγούδι το οποίο θα ερμηνεύσουν οι Mor ve Ötesi στον 53ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision, είναι το "Deli".
Το έκτο άλμπουμ της μπάντας, Başıbozuk, κυκλοφόρησε στα τέλη του 2008, περιλαμβάνοντας τρία στούντιο και τέσσερα ζωντανά κομμάτια, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής τους στην Eurovision, καθώς και Remixes.
Το έβδομο άλμπουμ τους "Masumiyetin Ziyan Olmaz", κυκλοφόρησε στις 12 Μαΐου του 2010. Το πρώτο βίντεο κλιπ τους ήταν το "Yorma Kendini".
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τούρκοι τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Τουρκία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2008 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Συγκροτήματα της εναλλακτικής ροκ Κατηγορία:Τουρκικά rock συγκροτήματα
Νίκολα Μιγιαΐλοβιτς
Ο Νικολά Μιγιαήλοβιτς είναι Σέρβος πετοσφαιριστής.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 08 Αυγούστου 1989 στην Ιβάνιτσα της Σερβίας, όπου και άρχισε να παίζει βόλεϊ.
Έχει ύψος 1,91 και αγωνίζεται στην θέση του ακραίου. Είναι διεθνής με την φανέλα της Εθνικής Σερβίας.
Τέλος το καλοκαίρι του 2013 και συγκεκριμένα στις 2 Αυγούστου ανακοινώθηκε η μεταγραφή του στον Εθνικό Αλεξανδρούπολης. Ο πλέον 24χρονος αναδείχτηκε mvp της 3ης αγωνιστικής του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Συνεχίζει να αγωνίζεται στον Εθνικό και είναι πρώτος στην βαθμολογία της Novasports Forthnet, ενός βραβείου που δίνει η Nova σε συνεργασία με την Ε.Ο.ΠΕ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι πετοσφαιριστές Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Εθνικού Αλεξανδρούπολης