cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λάμπρος Χούτος
Ίντερ, δανεισμοί και Σέριε Α
Τον Ιούλιο του 2004 και με ελεύθερη μεταγραφή επανέκαμψε στην Ιταλία για την ομάδα της Ίντερ, στην οποία δεν κατόρθωσε να διακριθεί. Επί 6 μήνες βρέθηκε εκ νέου συμπαίκτης με τον Γιώργο Καραγκούνη, φίλο του από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Ωστόσο στη συνέχεια για 1,5 χρόνο περιπλανήθηκε ως δανεικός σε διάφορους συλλόγους, όπως η Αταλάντα, η Μαγιόρκα στην Πριμέρα Ντιβιζιόν της Ισπανίας (όπου συγκρούστηκε με τον Αργεντινό προπονητή του Έκτορ Ραούλ Κούπερ) και η Ρετζίνα. Επέστρεψε στο Μιλάνο την περίοδο 2006-07 και κατά την τελευταία αγωνιστική, όταν η Ίντερ πανηγύρισε εντός έδρας την απονομή του δεύτερου συνεχόμενου τίτλου στη Σέριε Α, αυτός αγωνίστηκε με τη φανέλα της μερικά λεπτά. Ως αποτέλεσμα, ο Λάμπρος Χούτος αποτελεί τον μοναδικό Έλληνα διεθνή ποδοσφαιριστή που υπήρξε στέλεχος σε 4 διαφορετικούς συλλόγους Α' κατηγορίας της Ιταλίας και έναν από τους μόλις πέντε διεθνείς που αγωνίστηκαν με 6 ή περισσότερους συλλόγους εκτός Ελλάδας (Γκέκας 9, Χαριστέας 8, Κωνσταντόπουλος 7, Τζιόλης 6).
Πανιώνιος
Το ίδιο καλοκαίρι έμεινε ελεύθερος να διαπραγματευτεί τη μετακίνησή του, ερχόμενος τελικά σε συμφωνία με τον Πανιώνιο τον Δεκέμβριο του 2007. Αγωνίστηκε στον δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος, βοηθώντας σημαντικά, με 10 τέρματα σε 14 εμφανίσεις, βοηθώντας τον νέο του σύλλογο να καταταγεί 5ος και να προκριθεί στη φάση των πλέι οφ, όπου ο Χούτος σημείωσε τέσσερις επιπλέον συμμετοχές. Τον επόμενο Ιούλιο σκόραρε 2 φορές στα πλαίσια του κυπέλλου Ιντερτότο της UEFA και πριν από την έναρξη της περιόδου 2008-09 του δόθηκε το περιβραχιόνιο του αρχηγού στην ομάδα. Σύντομα όμως αντιμετώπισε πρόβλημα συνεργασίας με έναν ακόμη προπονητή, τον Έβαλντ Λίνεν από τη Γερμανία, με συνέπεια ο μεν τελευταίος να απομακρυνθεί, ο δε παίκτης να τιμωρηθεί επί μεγάλο διάστημα. Παρά την αλλαγή της τεχνικής ηγεσίας, είχε επέλθει οριστική ρήξη στις σχέσεις του με τη διοίκηση του Πανιωνίου και στις αρχές του 2009 τέθηκε υπό παραχώρηση, έχοντας συμπληρώσει 27 αγώνες και 12 τέρματα για την ομάδα.
ΠΑΟΚ
Προς τα τέλη του Ιανουαρίου μεταγράφηκε με κόστος 150 χιλιάδων ευρώ στον ΠΑΟΚ, όπου δεν ικανοποίησε και το καλοκαίρι έμεινε ελεύθερος.
Πεσίνα
Από το Σεπτέμβριο του 2009 αγωνίστηκε στην Πεσίνα της Γ' κατηγορίας Ιταλίας για έναν χρόνο και έως την οικονομική χρεοκοπία της, ενώ αποσύρθηκε στη συνέχεια από την ενεργό δράση πριν ολοκληρώσει τα 31 του.
Εθνική Ελλάδας
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την Ελλάδα στις 16 Δεκεμβρίου 1999, λίγες ημέρες αφού συμπλήρωσε τα 20 και ως ποδοσφαιριστής της Ρόμα, σε έναν νικηφόρο φιλικό αγώνα με 2-0 επί της Μολδαβίας στη Λάρισα, όπου ο ομοσπονδιακός προπονητής Βασίλης Δανιήλ τον χρησιμοποίησε αλλαγή στη θέση του Θωμά Κυπαρίσση με την έναρξη του β' ημιχρόνου. Το πρώτο του τέρμα πέτυχε στις 29 Μαρτίου 2000 κατά τη δεύτερη μόλις συμμετοχή του, όταν μπαίνοντας πάλι ως αλλαγή διαμόρφωσε στο 88' το τελικό 2-0 του φιλικού με τη Ρουμανία στο ΟΑΚΑ. Σε διάστημα 11 μηνών σημείωσε 6 διεθνείς εμφανίσεις -δύο ως βασικός-, αλλά καμία τα επόμενα χρόνια 2001 και 2002, όντας η άτυχη διετία κατά την οποία υπήρξε σοβαρά τραυματισμένος.
Εκ νέου κλήθηκε από τον Ότο Ρεχάγκελ σε μία φιλική συνάντηση στη Λάρνακα με την Κύπρο στις 29 Ιανουαρίου 2003, για να περάσει επίσης αλλαγή στο 46' και να χαρίσει τη νίκη με 2-1 στο 70'. Κατά την επόμενη συμμετοχή του, στις 30 Απριλίου για το φιλικό 2-2 με τη Σλοβακία στη Ζίλινα, πέτυχε 12' μετά την είσοδό του στο γήπεδο το τρίτο και τελευταίο τέρμα του για την Ελλάδα. Υπήρξε μέλος της ομάδας που προκρίθηκε στην τελική φάση του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 2004 και παρότι αγωνίστηκε μόνον στο κρίσιμο 1-0 επί της Ουκρανίας στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, συνέβαλε αποφασιστικά για τη νίκη όταν χρησιμοποιήθηκε με τους Χαριστέα και Τσιάρτα στην επανάληψη (δική του προσπάθεια μάλιστα στο 0-0, αποκρούστηκε πριν τη γραμμή). Τελικά, όμως, δεν επιλέχθηκε ως ένας από τους 23 Έλληνες παίκτες για τα γήπεδα της Πορτογαλίας, ενώ η τελευταία του διεθνής εμφάνιση πραγματοποιήθηκε στο φιλικό 2-1 επί της Σουηδίας στο Νόρκεπινγκ, τον επόμενο Αύγουστο από την κατάκτηση του Euro 2004.
Ο Χούτος μετείχε σε 10 αγώνες (4 επίσημους) της εθνικής ομάδας και το γεγονός ότι στους 8 χρησιμοποιήθηκε ως αλλαγή, κατέστησε ακόμη δυσκολότερη την επίτευξη των 3 τερμάτων του.
Πολιτική
Στις ευρωεκλογές του 2019 είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής με το κόμμα Πολίτες του Ηλία Ψινάκη.
Πηγές
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αταλάντα ΜΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρετζίνα Κάλτσιο Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Περιστερωνάρι
Το Περιστερωνάρι είναι κοινότητα της επαρχίας Λευκωσίας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Αγία Λουκία (χώρα)
Η Αγία Λουκία (αγγλικά: Saint Lucia /seɪnt ˈluː.ʃə/, γαλλικά: Sainte-Lucie /sɛ̃.tly.si/) είναι νησιωτικό κράτος της Ανατολικής Καραϊβικής στα σύνορα του Ατλαντικού ωκεανού, με έκταση 616 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πληθυσμό 178.696 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημες εκτιμήσεις του 2018. Ανήκει στις Μικρές Αντίλλες και βρίσκεται βόρεια των νησιών Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες, βορειοδυτικά του Μπαρμπάντος και νότια της Μαρτινίκας. Είναι επίσης γνωστό με το όνομα «Ελένη των Δυτικών Ινδιών», παρομοιάζοντας έτσι τις μεταπτώσεις του νησιού πότε στους Άγγλους και πότε στους Γάλλους.
Ετυμολογία
Η Αγία Λουκία, ένα από τα Προσήνεμα νησιά, πήρε το όνομά της από την Αγία Λουκία των Συρακουσών (283 - 304 μ.Χ.). Είναι μία από τις δύο χώρες στον κόσμο που πήρε το όνομά της από μια γυναίκα (η Ιρλανδία πήρε το όνομά της από την Κέλτικη θεά της γονιμότητας Ερίου) και η μόνη χώρα που πήρε το όνομά της από μια ιστορική γυναίκα. Η Νήσος Αγίας Ελένης, ένα άλλο νησί, πήρε το όνομά του επίσης από μια ιστορική γυναίκα, τη μητέρα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου, αλλά η Αγία Ελένη είναι Βρετανικό Υπερπόντιο έδαφος και δεν είναι κυρίαρχο έθνος. Σύμφωνα με το θρύλο, οι Γάλλοι ναυτικοί ναυάγησαν στην Αγία Λουκία στις 13 Δεκεμβρίου, τη γιορτή της Αγίας Λουκίας, ονομάζοντας το νησί προς τιμήν της.
Προ-αποικιακή περίοδος
Οι πρώτοι αποδεδειγμένοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι Αραουάκοι, αν και υπήρχαν και άλλοι γηγενείς λαοί πριν από αυτούς. Οι Αρουάκοι πιστεύεται ότι προήλθαν από τη βόρεια Νότια Αμερική περίπου το 200-400 μ.Χ., καθώς υπάρχουν πολλοί αρχαιολογικοί χώροι στο νησί όπου έχουν βρεθεί δείγματα από την καλά αναπτυγμένη κεραμική τους. Υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν ότι οι Αρουάκοι ονόμαζαν το νησί Iouanalao, που σημαίνει «Γη των ιγκουάνας», λόγω του μεγάλου αριθμού ιγκουάνα στο νησί.
Οι πιο επιθετικοί Καραΐβοι έφτασαν γύρω στο 800 μ.Χ. και κατέλαβαν το νησί, σκοτώνοντας τους Αρουάκους άντρες και αφομοιώνοντας τις γυναίκες τους στη δική τους κοινωνία. Ονόμασαν το νησί Hewanarau, και αργότερα Hewanorra (Ioüanalao, ή «εκεί όπου βρίσκονται ιγκουάνα»).
Πρώιμη ευρωπαϊκή περίοδος
Ο Χριστόφορος Κολόμβος μπορεί να είχε δει το νησί κατά τη διάρκεια του τέταρτου ταξιδιού του το 1502, αφού έφτασε στη Μαρτινίκα, αλλά δεν αναφέρει το νησί στο ημερολόγιο του. Ο Χουάν ντε λα Κόσα σημείωσε το νησί σε χάρτη του 1500, αποκαλώντας το El Falcon και ένα άλλο νησί στα νότια Las Agujas. Ένα ισπανικό cédula από το 1511 αναφέρει το νησί στον ισπανικό τομέα και μια σφαίρα στο Βατικανό που έγινε το 1520, δείχνει το νησί ως Sancta Lucia.
Στα τέλη του 1550, ο Γάλλος πειρατής François le Clerc (γνωστός ως Jambe de Bois, λόγω του ξύλινου ποδιού του) δημιούργησε ένα στρατόπεδο στο νησί Πίτζεον, από όπου επιτεθόταν στα διερχόμενα ισπανικά πλοία. Το 1605, ένα αγγλικό πλοίο που ονομαζόταν Oliphe Blossome βγήκε εκτός πορείας στο δρόμο του προς τη Γουιάνα, και οι 67 άποικοι ξεκίνησαν έναν οικισμό στην Αγία Λουκία, αφού αρχικά καλωσορίστηκαν από τον αρχηγό των Καραΐβων, Anthonie. Μέχρι τις 26 Σεπτεμβρίου του 1605 μόνο 19 είχαν επιζήσει, μετά από συνεχείς επιθέσεις του αρχηγού των Καραΐβων Augraumart, οπότε οι άποικοι εγκατέλειψαν το νησί.
Γαλλική αποικία
Το 1664, ο Thomas Warner (γιος του Thomas Warner, κυβερνήτη του Αγίου Χριστόφορου) διεκδίκησε την Αγία Λουκία για την Αγγλία. Έφερε 1.000 άντρες για να το υπερασπιστεί το νησί από τους Γάλλους, αλλά μετά από δύο χρόνια, μόνο 89 επέζησαν με τους υπόλοιπους να πεθαίνουν κυρίως λόγω ασθένειας. Το 1666, η Γαλλική Εταιρεία Δυτικής Ινδίας ξαναπήρε τον έλεγχο του νησιού, το οποίο το 1674 έγινε επίσημη γαλλική αποικία ως εξάρτηση της Μαρτινίκας.
18ος και 19ος αιώνας
thumb|Η σημαία της Αγίας Λουκίας από το 1939 έως το 1967
Τόσο οι Βρετανοί όσο και οι Γάλλοι βρήκαν το νησί ελκυστικό μετά την ανάπτυξη της βιομηχανίας ζάχαρης που βασιζόταν σε Αφρικανούς σκλάβους και κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα το νησί άλλαξε κυριότητα ή κηρύχθηκε ουδέτερη επικράτεια δώδεκα φορές, αν και οι γαλλικοί οικισμοί παρέμειναν και το νησί ήταν de facto γαλλική αποικία μέχρι τον δέκατο όγδοο αιώνα.
Κατά τη διάρκεια του Επταετούς πολέμου, η Βρετανία κατέλαβε την Αγία Λουκία για ένα χρόνο. Η Βρετανία παρέδωσε το νησί στους Γάλλους με τη Συνθήκη των Παρισίων (1763). Όπως οι Άγγλοι και οι Ολλανδοί σε άλλα νησιά, οι Γάλλοι άρχισαν να αναπτύσσουν τη γη για την καλλιέργεια ζαχαροκάλαμου, ως βασική καλλιέργεια, σε μεγάλες φυτείες το 1765.
Λίγο αργότερα οι Βρετανοί εισέβαλαν στο νησί ως μέρος του πολέμου με τη Γαλλία που ξέσπασε πρόσφατα. Στις 21 Φεβρουαρίου του 1795, μια ομάδα ντόπιων με επικεφαλής τον Victor Hugues νίκησε ένα τάγμα βρετανικών στρατευμάτων στο Φρούριο Vieux και στο Rabot. Το 1796, η Κάστρις κάηκε κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης. Ο στρατηγός Τζον Μουρ ανακατέλαβε το οχυρό Σαρλότ το 1796 με το 27ο Inniskilling Fusiliers μετά από δύο μέρες σκληρών μαχών. Ο Μουρ έπειτα συμμετείχε στις βρετανικές προσπάθειες για να καταστείλει τους αντάρτες σκλάβους μέχρι που αρρώστησε με κίτρινο πυρετό, οπότε επέστρεψε στη Βρετανία πριν από το 1798. Το 1803, οι Βρετανοί ανέκτησαν τον έλεγχο του νησιού. Πολλοί από τους αντάρτες διέφυγαν στο πυκνό τροπικό δάσος όπου απέφυγαν τη σύλληψη και καθιέρωσαν δικές τους κοινότητες.
Η δουλεία στο νησί συνεχίστηκε για μικρό χρονικό διάστημα, αλλά το συναίσθημα κατά της δουλείας αυξανόταν στη Βρετανία. Οι Βρετανοί σταμάτησαν την εισαγωγή σκλάβων από οποιονδήποτε, λευκό ή έγχρωμο, όταν κατάργησαν το εμπόριο σκλάβων το 1807.
Η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία συνέχισαν να διεκδικούν την Αγία Λουκία έως ότου οι Βρετανοί την εξασφάλισαν το 1814, με τη Συνθήκη των Παρισίων (1814) που τερμάτισε τους Ναπολεόντειους Πολέμους. Στη συνέχεια, η Αγία Λουκία θεωρήθηκε μέρος της αποικίας των Βρετανικών Προσήνεμων Νήσων.
Ο θεσμός της δουλείας καταργήθηκε στο νησί το 1836, όπως και σε όλη τη Βρετανική Αυτοκρατορία. Μετά την κατάργηση, όλοι οι πρώην σκλάβοι έπρεπε να υπηρετήσουν μια τετραετή «μαθητεία», για να εξοικειωθούν με την ιδέα της ελευθερίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, εργάστηκαν για τους πρώην ιδιοκτήτες τους για τουλάχιστον τα τρία τέταρτα της εβδομάδας. Η πλήρης ελευθερία χορηγήθηκε από τους Βρετανούς το 1838. Εκείνη την εποχή, οι άνθρωποι της αφρικανικής εθνικότητας ξεπερνούσαν κατά πολύ τους πληθυσμούς των ανθρώπων ευρωπαϊκής καταγωγής. Μερικοί κάτοικοι, που κατάγονταν από τους Καραΐβους, αποτελούσαν επίσης μειονότητα στο νησί.
Το λιμάνι του Κάστρις προστατεύθηκε από ένα σύστημα 60 οχυρών. Κατά μήκος της κορυφής του Morne Fortune υπάρχουν έξι στρατιωτικές τοποθεσίες, οι οικοδομικές εργασίες ξεκίνησαν το 1768 από τους Γάλλους, και οι Βρετανοί ολοκλήρωσαν το έργο το 1890. Περιλαμβάνουν το οχυρό Σαρλότ (Old Morne Fortress), την Apostle's Battery (1888-1890), το Powder Magazine που χτίστηκε από τους Γάλλους τη δεκαετία του 1750, το Provoub's Redoubt (1792) κατασκευάστηκε ως σημείο επιφυλακής και τους στρατώνες Combermere. Η καλύτερα διατηρημένη εγκατάσταση είναι η battery at La Toc Point, που ολοκληρώθηκε το 1888 και δεν εγκαταλείφθηκε μέχρι το 1905. Αυτό το φρούριο χτίστηκε συγκεκριμένα από τους Βρετανούς για να αποκρούσει οποιαδήποτε επίθεση από τις Ηνωμένες Πολιτείες στο τότε πολύτιμο λιμάνι του Κάστρις.
20ος και 21ος αιώνας
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά τη διάρκεια της Μάχης της Καραϊβικής, ένα γερμανικό U-boat επιτέθηκε και βύθισε δύο βρετανικά πλοία στο λιμάνι του Κάστρις στις 9 Μαρτίου του 1942.
Στα μέσα του εικοστού αιώνα, η Αγία Λουκία προσχώρησε στην Ομοσπονδία Δυτικών Ινδιών (1958-1962). Το 1967, η Αγία Λουκία έγινε ένα από τα έξι μέλη των συνδεδεμένων πολιτειών των Δυτικών Ινδιών, με εσωτερική αυτοδιοίκηση. Στις 22 Φεβρουαρίου του 1979 η Αγία Λουκία απέκτησε πλήρη ανεξαρτησία υπό τον Τζον Κόμπτον του συντηρητικού κόμματος Ενωμένοι Εργάτες (UWP). Η νέα χώρα επέλεξε να παραμείνει στη Βρετανική Κοινοπολιτεία και να διατηρήσει τη βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ ως μονάρχη, που εκπροσωπείται τοπικά από έναν γενικό κυβερνήτη.
Γεωγραφία
Το νησί είναι ηφαιστειογενές και περισσότερο ορεινό σε σύγκριση με τα γειτονικά νησιά της Καραϊβικής. Το ψηλότερο σημείο είναι το όρος Gimie, στα 950 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Δύο ακόμα όρη (ηφαιστειακοί κώνοι), τα Pitons (Μεγάλο Πιτόν και Μικρό Πιτόν), αποτελούν το διασημότερο αξιοθέατο της χώρας και έχουν ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO, το έτος 2004. Πρωτεύουσα του νησιού είναι η Κάστριες ή Κάστρις (Castries), στην οποία ζει περίπου το ένα τρίτο του πληθυσμού. Σημαντικές πόλεις είναι οι Γκρος Άιλετ (Gros Islet), Σουφριέρ (Soufrière) και Βιε Φορτ (Vieux Fort). Το κλίμα της χώρας είναι τροπικό και μετριάζεται από τους βορειανατολικούς αληγείς ανέμους, με μία περίοδο ξηρασίας από τον Ιανουάριο μέχρι τον Απρίλιο και μία περίοδο βροχοπτώσεων από το Μάιο ως το Νοέμβριο. Υπάρχουν πολλά τροπικά δάση στη χώρα και φυσικά καταφύγια, όπου προστατεύονται πολλά ενδημικά πουλιά και ζώα.
Πληθυσμός
Οι κάτοικοι ομιλούν αγγλικά, όπως και τη γαλλική διάλεκτο πατουά, είναι Ρωμαιοκαθολικοί (περίπου 10% είναι άθεοι) και αριθμούν περίπου τους 150.000. Υπάρχουν επίσης, 740 Μάρτυρες του Ιεχωβά και 263 Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.
Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι έγχρωμοι (Αφρικανοί, 90%), ενώ οι υπόλοιποι είναι Κρεολοί μιγάδες, λευκοί και Ασιάτες. Σε μεγαλύτερο ποσοστό ο πληθυσμός ζει στην ύπαιθρο (61%) ενώ το 39% ζουν στις πόλεις. Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2019 του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ήταν 74,3 χρόνια (71,3 χρόνια οι άνδρες και 77,7 οι γυναίκες).
Διοικητική διαίρεση
thumb|Διοικητική διαίρεση της Αγίας Λουκίας. Η Αγία Λουκία διαιρείται σε έντεκα διοικητικές περιφέρειες (quarters). Αυτές είναι:
Διακυβέρνηση
Το πολίτευμα της Αγίας Λουκίας με βάση το Σύνταγμα που είναι σε ισχύ από το 1979 είναι Βασιλευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία πλαίσια της Κοινοπολιτείας των Εθνών. Αρχηγός Κράτους είναι ο βασιλιάς Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος εκπροσωπείται από τον Γενικό Κυβερνήτη. Το Κοινοβούλιο (Εθνοσυνέλευση) είναι 17μελές.
Εκλογές
Εκλογές για την ανάδειξη των μελών του Κοινοβουλίου (με καθολική ψηφοφορία) διεξάγονται κάθε 5 χρόνια. Υπάρχει επίσης η Γερουσία, της οποίας τα μέλη είναι 11 και διορίζονται από το Γενικό Κυβερνήτη. Το 1953 δόθηκε σε όλους τους κατοίκους της χώρας (άνδρες και γυναίκες) το δικαίωμα ψήφου, το οποίο σήμερα χορηγείται στην ηλικία των 18 ετών. Από το 1964 μέχρι το 1979 την εξουσία κατείχε το Κόμμα Ενωμένων Εργατών, μέχρι που το διαδέχθηκε στην εξουσία το Εργατικό Κόμμα (μέχρι το 1982). Το Κόμμα Ενωμένων Εργατών κέρδισε ξανά τις εκλογές του 1982 και κυριάρχησε μέχρι τη νέα άνοδο των Εργατικών, του 1997, οπότε πρωθυπουργός έγινε ο Κένι Άντονι. Η νομοθεσία στηρίζεται στο βρετανικό πρότυπο, ωστόσο εξακολουθεί να είναι σε ισχύ η θανατική ποινή. Στη χώρα έχει την έδρα του το Δικαστήριο που δικάζει και υποθέσεις άλλων χωρών της Καραϊβικής. Το 2001 τερματίστηκε ο ρόλος του Ανακτοβουλίου και την ίδια χρονιά η εργατική κυβέρνηση κέρδισε και νέα θητεία. Το 2006 η κυβέρνηση έχασε τις εκλογές και νέος πρωθυπουργός έγινε ο βετεράνος ηγέτης του Κόμματος των Ενωμένων Εργατών, Τζον Κόμπτον.
Ο Κόμπτον απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 2007 και υπηρεσιακός πρωθυπουργός ανέλαβε ο Στίβενσον Κινγκ. Μετά τις εκλογές του 2011, επέστρεψε στην πρωθυπουργία ο Κένι Άντονι. Ο τελευταίος παραιτήθηκε τον Ιούνιο του 2016 έπειτα από την ήττα του κόμματός του στις εκλογές. Νέος πρωθυπουργός ανέλαβε ο Άλεν Τσάστνετ.
Διεθνείς Οργανισμοί
Η Αγία Λουκία, μέλος της Βρετανικής Κοινοπολιτείας και του ΟΗΕ, είναι πλήρες μέλος της Κοινότητας των Χωρών της Καραϊβικής (CARICOM) και του Οργανισμού των Κρατών της Ανατολικής Καραϊβικής (OECS). Αναλυτικά, οι διεθνείς οργανισμοί στους οποίους ανήκει είναι: ACCT, ACP, C, Caricom, CDB, FAO, G-77, IBRD, ICAO, ICCt (υπέγραψε), ICFTU, ICRM, IDA, IFAD, IFC, IFRCS, ILO, IMF, IMO, Interpol, IOC, ISO, ITU, MIGA, NAM, OAS, OECS, OIF, OPANAL, OPCW, UN, UNCTAD, UNESCO, UNIDO, UPU, WCL, WCO, WFTU, WHO, WIPO, WMO, WTO.
Άμυνα
Η άμυνα αποτελεί ευθύνη της Βασιλικής Αστυνομίας (Royal Saint Lucia Police Force). Αυτή συμπεριλαμβάνει Ειδική Μονάδα (Special Service Unit) και Ακτοφυλακή (Coast Guard).
Οικονομία
Η οικονομία στηρίζεται κυρίως στη γεωργία και στον τουρισμό. Η κύρια καλλιέργεια είναι οι μπανάνες. Η ενέργεια προέρχεται από θερμοδυναμικούς σταθμούς, ενώ για την παραγωγή της ενέργειας αξιοποιείται και η γεωθερμία. Η χώρα πλήττεται γενικά από ανεργία. Νόμισμα έχει το Δολάριο Ανατολικής Καραϊβικής.
Μεταφορές και επικοινωνίες
200px|thumb|Πανοραμική άποψη του Μάριγκοτ Μπέι. Οι συγκοινωνίες στη χώρα δεν είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένες. Η χώρα έχει δύο λιμάνια (Κάστρις και Κιλ ντε Σακ) και δύο αεροδρόμια (Χαβανόρο και Βίτζι). Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά. Υπάρχουν δύο τηλεοπτικοί σταθμοί.
Εκπαίδευση
Η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική για τα παιδιά ηλικίας από 5 ως 15 ετών. Λειτουργεί σχολή Επιστημών Υγείας, με την επωνυμία Spartan Health Sciences University.
Πολιτισμός
180px|thumb|Ουράνιο τόξο στην Κοιλάδα του Πιτόν. Οι τέχνες στη χώρα αντανακλούν το αποικιακό παρελθόν και έχουν κυρίως γαλλικές επιδράσεις. Σημαντική παράδοση αποτελεί το καρναβάλι της χώρας και το ετήσιο Φεστιβάλ Τζαζ, το οποίο διεξάγεται κάθε χρόνο από το 1992 και προσελκύει πάρα πολλούς επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Στο χώρο της λογοτεχνίας, η Αγία Λουκία έχει επίσης σημαντική θέση, καθώς από τη χώρα αυτή κατάγεται ο Νομπελίστας συγγραφέας Ντέρεκ Ουόλκοτ. Η χώρα γέννησε έναν ακόμα Νομπελίστα, στο πεδίο των Οικονομικών Επιστημών, το Σερ Άρθουρ Λιούις. Στη μουσική, έχει να επιδείξει το λαϊκό χορό Quadrille.
Αξιοθέατα
Οι δύο ηφαιστειακοί κώνοι των Πιτόν αποτελούν σημαντικό πόλο έλξης για τους τουρίστες και φιλοξενούν το μοναδικό στον κόσμο ηφαίστειο, στο οποίο μπορεί να γίνει οδήγηση. Άλλα τουριστικά αξιοθέατα είναι ο Βοτανικός Κήπος, τα βρόχινα δάση, το Εθνικό Πάρκο στο νησί Pigeon και η παλαιά στρατιωτική βάση.
Άνω Μαυρίκιο Αχαΐας
Το Άνω Μαυρίκιο είναι μικρός ορεινός οικισμός του Νομού Αχαΐας, αποτελεί τμήμα της Τοπικής Κοινότητας Μαυρικίου, και σύμφωνα με το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» από 1/1/2011 ανήκει στο Δήμο Αιγιαλείας.
Ιστορικά στοιχεία
Αναφέρεται οικισμός τον 19ο αιώνα με την ονομασία «Μουρίκιο», που πρόκειται για το ορεινό νυν Άνω Μαυρίκιο, ονομασία που διορθώθηκε σε Μαυρίκιο στις 31/05/1914, όπως και αυτό της τότε Κοινότητας Μουρικίου σε Κοινότητα Μαυρικίου. Το Άνω Μαυρίκιο αναγνωρίστηκε στις 16/10/1940 και υπήχθη στην τότε Κοινότητα Μαυρικίου. Η έδρα της τότε Κοινότητας Μαυρικίου μεταφέρθηκε από τον οικισμό Μαυρίκιο στο νεοϊδρυθέντα οικισμό του Κάτω Μαυρικίου ενώ ο παλιός οικισμός Μαυρίκιο καταργήθηκε. Την περίοδο 1997-2010, βάσει του «Σχεδίου Καποδίστριας», ανήκε στον πρώην Δήμο Αιγίου ως τμήμα του πρώην Δημοτικού διαμερίσματος Μαυρικίου.
Κάτοικοι του Άνω Μαυρικίου μετοίκησαν στο Κάτω Μαυρίκιο ήδη από τα μέσα του 19ου αιώνα, όταν και το Κάτω Μαυρίκιο, γνωστότερο παλιότερα ως Βόδοβα, άρχισε να απογράφεται συστηματικά από το 1879.
Δημογραφική εξέλιξη
Η δημογραφική εξέλιξη του οικισμού στον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Αιγίου Κατηγορία:Δήμος Αιγιαλείας
Coffee Shop
Το Coffee Shop είναι ένα τραγούδι από το έκτο άλμπουμ των Red Hot Chili Peppers, One Hot Minute καθώς και το τελευταίο single που βγήκε από το άλμπουμ αυτό. Το single κυκλοφόρησε αποκλειστικά στη Γερμανία αλλά το βίντεο κλιπ κυκλοφόρησε και στις ΗΠΑ. Στο βίντεο κλιπ η μπάντα ερμηνεύει live το τραγούδι. Το single περιείχε και δύο live ερμηνείες των "Coffee Shop" και "Give It Away", που ηχογραφήθηκαν στο Sydney Entertainment Centre του Σίδνεϊ. Το βίντεο κλιπ μπορεί να βρεθεί στην επίσημη ιστοσελίδα της μπάντας καθώς και στη σελίδα του Youtube της μπάντας, RHCPtv. Το τραγούδι δεν έχει ερμηνευθεί live από το 1996
Τραγούδια
Κατηγορία:Τραγούδια των Red Hot Chili Peppers Κατηγορία:Τραγούδια του 1995 Κατηγορία:Singles του 1996 Κατηγορία:Singles της Warner Bros. Records
Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης
Το Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης (αγγλικά: The Rescuers Down Under γνωστό και ως The Rescuers 2: Australia's Most Wanted ή Bernard and Bianca in Australia) είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε στις 16 Νοεμβρίου 1990 με εταιρείες παραγωγής τις Walt Disney Pictures και Walt Disney Animation Studios και διανομή από την Walt Disney Studios Motion Pictures. Διαδραματίζεται στο Άουτμπακ της Αυστραλίας και τις φωνές τους στους χαρακτήρες χαρίζουν οι Μπομπ Νιούχαρτ, Εύα Γκέιμπορ (στον τελευταίο της κινηματογραφικό ρόλο) και ο Τζον Κάντι. Η ιστορία επικεντρώνεται στο ταξίδι του Μπερνάρ και της Μπιάνκα στην Αυστραλία με σκοπό τη διάσωση ενός αγοριού με το όνομα Κόντι από έναν αιμοδιψή λαθροκυνηγό, ο οποίος τον χρησιμοποιεί ως δόλωμα για να πιάσει το θήραμά του, έναν γιγάντιο χρυσαετό, ο οποίος είναι είδος προς εξαφάνιση.
Αποτελεί την 29η ταινία της λίστας στην συλλογή της Disney «Τα Κλασικά της Disney» και είναι η συνέχεια της ταινίας κινουμένων σχεδίων του 1977, Μπερνάρ και Μπιάνκα: Κομμάντος της Σωτηρίας, η οποία ήταν βασισμένη σε σειρά μυθιστορημάτων της Μάρτζερι Σιαρπ. Η ταινία αυτή ήταν η δεύτερη που κυκλοφόρησε κατά την περίοδο της «Αναγέννησης της Disney» (1989-1999), η οποία είχε ξεκινήσει ένα χρόνο νωρίτερα με την κυκλοφορία της Μικρής Γοργόνας, αλλά έκανε πολύ χαμηλές εισπράξεις σε σχέση με τη Γοργόνα και τις άλλες ταινίες της εποχής.
Πλοκή
Στο Άουτμπακ της Αυστραλίας, ένα νεαρό αγόρι με τον όνομα Κόντι, διασώζει έναν σπάνιο χρυσαετό, την Μαραχούτα, και οι δυο τους γίνονται φίλοι. Η Μαραχούτα του δείχνει τη φωλιά της με τα τρία της αυγά. Αργότερα, το αγόρι πέφτει σε μια παγίδα για ζώα την οποία έστησε ο Πέρσιβαλ Μακ Λητς, ένας τοπικός λαθροκυνηγός ο οποίος αναζητείται από το συμβούλιο των δασοφυλάκων της Αυστραλίας, Australian Rangers. Όταν ο Μακ Λητς βρίσκει ένα φτερό χρυσαετού στο σακίδιο του αγοριού, καταλαμβάνεται από ενθουσιασμό γιατί γνωρίζει ότι αν πιάσει έναν χρυσαετό αυτού του μεγέθους θα γίνει πλούσιος μιας και είχε πιάσει και στο παρελθόν το ταίρι της Μαραχούτας. Ο Μακ Λητς πετάει το σακίδιο του Κόντι στους κροκόδειλους έτσι ώστε οι δασοφύλακες να πιστέψουν ότι ο Κόντι είναι νεκρός, και τον απαγάγει σε μια προσπάθεια να τον αναγκάσει να του αποκαλύψει πού βρίσκεται η φωλιά της Μαραχούτας.
Ένα ποντίκι, αυτό που χρησιμοποιήθηκε ως δόλωμα στην παγίδα που πιάστηκε ο Κόντι, τρέχει για να ειδοποιήσει τους Κομμάντος της Σωτηρίας. Ένα τηλεγράφημα στέλνεται στα κεντρικά γραφεία των Κομμάντος στη Νέα Υόρκη, όπου ο Μπερνάρ και η Μπιάνκα, η αφρόκρεμα των πρακτόρων της οργάνωσης, αναλαμβάνουν την αποστολή ενώ ο Μπερνάρ προσπαθεί να κάνει πρόταση γάμου στην Μπιάνκα. Οι δυο τους πηγαίνουν να βρουν τον Όρβιλ, το άλμπατρος που τους είχε βοηθήσει σε προηγούμενες αποστολές, αλλά αντί αυτού βρίσκουν τον αδελφό του τον Γουίλμπουρ. Ο Μπερνάρ και η Μπιάνκα πείθουν τον Γουίλμπουρ να τους πάει στην Αυστραλία για να σώσουν τον Κόντι. Στην Αυστραλία συναντούν τον Τζέικ, το εν ενεργεία ποντίκι-καγκουρό κομμάντος της περιοχής. Ο Τζέικ ξετρελαίνεται με την Μπιάνκα και αρχίζει να την φλερτάρει, παρά την πικρία του Μπερνάρ. Λειτουργεί ως ο «ξεναγός» και προστάτης τους στην έρευνα για τη διάσωση του χαμένου αγοριού.
Την ίδια στιγμή, ο Γουίλμπουρ είναι ακινητοποιημένος εξαιτίας του τραύματος ενός σπονδύλου και για το οποίο ο Τζέικ τον στέλνει σε ένα κοντινό νοσοκομείο, το οποίο διοικείται από ένα ποντίκι. Ο Γουίλμπουρ είναι τρομοκρατημένος από τον χειρουργικό εξοπλισμό που ο γιατρός θέλει να χρησιμοποιήσει (ο οποίος περιλαμβάνει ένα αλυσοπρίονο) και αρνείται να κάνει την εγχείρηση με αποτέλεσμα να τραπεί σε φυγή. Η πλάτη του επανέρχεται ακούσια στο φυσιολογικό από τις προσπάθειες του ποντικιού και του νοσηλευτικού προσωπικού να τον αποτρέψουν να το σκάσει από το παράθυρο. Θεραπευμένος, ο Γουίλμπουρ ξεκινά την αναζήτηση των φίλων του.
Στο ράντζο του Μακ Λητς, ο Κόντι είναι φυλακισμένος σε ένα μπουντρούμι μαζί με πολλά από τα ζώα που έχει φυλακίσει ο Μακ Λητς, επειδή αρνήθηκε να του φανερώσει πού είναι η φωλιά της Μαραχούτας. Ο Κόντι προσπαθεί να ελευθερωθεί, αλλά και να ελευθερώσει τα υπόλοιπα ζώα, χρησιμοποιώντας διάφορα εργαλεία, αλλά παρεμποδίζεται από την Τζοάνα, τη σαύρα κατοικίδιο του Μακ Λητς. Συνειδητοποιώντας ότι τα αυγά της Μαραχούτας είναι το αδύνατο σημείο του Κόντι, ο Μακ Λητς τον κάνει να πιστέψει ότι η Μαραχούτα είναι νεκρή αναγκάζοντας τον Κόντι να τον οδηγήσει κατευθείαν τη φωλιά της.
Ο Μπερνάρ, η Μπιάνκα και ο Τζέικ, ξέροντας ότι ο Κόντι θα πέσει σε παγίδα, ανεβαίνουν στο ημιφορτηγό του Μακ Λητς για να τον ακολουθήσουν. Στη φωλιά της Μαραχούτας, τα τρία ποντίκια προσπαθούν να προειδοποιήσουν τον Κόντι ότι ο Μακ Λητς τον ακολούθησε αλλά μόλις το κάνουν, ο Μακ Λητς φτάνει και αιχμαλωτίζει τη Μαραχούτα, μαζί με τον Κόντι, τον Τζέικ και την Μπιάνκα. Ακολουθώντας τις οδηγίες του Μακ Λητς, η Τζοάνα προσπαθεί να φάει τα αυγά της Μαραχούτας, αλλά συνειδητοποιεί ότι στην πραγματικότητα είναι πέτρες σε σχήμα αυγού. Φοβούμενη ότι ο Μακ Λητς θα θυμώσει μαζί της, η Τζοάνα πετάει τις πέτρες στον γκρεμό. Όταν φεύγει, ο Μπερνάρ σέρνεται έξω από τη φωλιά μαζί με τα κρυμμένα αυγά, ευγνώμων για το ότι η Τζοάνα δεν κατάλαβε ότι έκρυψε τα αυγά. Εκείνη τη στιγμή, ο Γουίλμπουρ φτάνει στη φωλιά, όπου ο Μπερνάρ τον πείθει να κλωσσήσει τα αυγά του αετού, έτσι ώστε εκείνος να μπορέσει να ακολουθήσει τον Μακ Λητς.
Εξοργισμένος από την παρέμβαση του Κόντι να ελευθερώσει τη Μαραχούτα, ο Μακ Λητς πηγαίνει τους αιχμαλώτους στους Καταρράκτες των Κροκοδείλων, όπου δένει τον Κόντι και τον κρεμμάει πάνω από τους κροκόδειλους, θέλοντας να τον ταΐσει σε αυτούς. Ο Μπερνάρ όμως, καβαλώντας ένα αγριόχοιρο, φτάνει στο σημείο που είναι ο Μακ Λητς και απενεργοποιεί το όχημά του. Ο Μακ Λητς προσπαθεί να πυροβολήσει το σχοινί που κρατάει τον Κόντι πάνω από το νερό. Για να σώσει τον Κόντι, ο Μπερνάρ ξεγελάει την Τζοάνα να πέσει πάνω στον Μακ Λητς, με αποτέλεσμα οι δύο τους να πέσουν στο νερό. Αυτό οδηγεί τους κροκόδειλους να στρέψουν την προσοχή τους από τον Κόντι στον Μακ Λητς και την Τζοάνα, καθώς πίσω τους το σχοινί που κρατάει τον Κόντι σπάει. Ο Μακ Λητς παλεύει και απομακρύνει τους κροκόδειλους, αλλά ενώ η Τζοάνα καταφέρνει να βγει από το νερό, ο Μακ Λητς πέφτει από τους καταρράκτες και σκοτώνεται. Ο Μπερνάρ βουτά στο νερό για να σώσει τον Κόντι αλλά δεν τα καταφέρνει. Η πράξη του όμως δίνει χρόνο στον Τζέικ και στην Μπιάνκα να ελευθερώσουν τη Μαραχούτα, έτσι ώστε να μπορέσουν να σώσουν και τους δύο από το νερό.
Ο Μπερνάρ, απεγνωσμένος και θέλοντας να αποτρέψει οτιδήποτε άλλο το οποίο μπορεί να τον διακόψει, κάνει πρόταση γάμου στην Μπιάνκα. Η Μπιάνκα την αποδέχεται με ανυπομονησία και ευτυχία, ενώ ο Τζέικ του βγάζει το καπέλο με πρωτόγνωρο σεβασμό. Όλοι μαζί αποχωρούν για το σπίτι του Κόντι ενώ πίσω στη φωλιά, τα αυγά της Μαραχούτας εκκολάπτονται παρά την απογοήτευση του Γουίλμπουρ.
Διανομή ρόλων
Το Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης περιέχει τρεις χαρακτήρες οι οποίοι εμφανίζονταν και στην πρώτη ταινία: τον Μπερνάρ, την Μπιάνκα και τον Πρόεδρο. Όλοι οι ηθοποιοί που χάρισαν τις φωνές τους σε αυτούς τους τρεις χαρακτήρες το 1977, επέστρεψαν για να το κάνουν και για τη συνέχεια.
Ελληνική μεταγλώττιση
Ο Χρήστος Δοξαράς και η Άννα Γεραλή επέστρεψαν για να χαρίσουν τις φωνές τους στους πρωταγωνιστικούς ρόλους 13 χρόνια μετά την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας.
Ανάπτυξη
Το γράψιμο του σεναρίου της ταινίας Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης ξεκίνησε το 1996. Μετά το τέλος της ταινίας Ο Όλιβερ και η παρέα του, ο αντιπρόεδρος του τμήματος ταινιών κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους της Disney, Πίτερ Σνάιτερ, ρώτησε τον υπεύθυνο εικονογραφιστών Μάικ Γκάμπριελ αν θα ενδιαφερόταν να σκηνοθετήσει. Εκείνη την περίοδο, ο Γκάμπριελ απέρριψε την προσφορά δηλώντας: «Λοιπόν, βλέποντας τον Τζορτζ [Σκρίμπνερ], δε φαίνεται ότι είναι και πολύ διασκεδαστική δουλειά». Μερικούς μήνες αργότερα, ο Σνάιτερ πρότεινε στον Γκάμπριελ να σκηνοθετήσει το Περιπέτειες στην Άκρη της Γης, πρόταση την οποία αποδέχτηκε. Ακολουθώντας το έργο του ως υπεύθυνος επίβλεψης του Τίτο στην ταινία Όλιβερ, η οποία είχε θετική ανταπόκριση από το κοινό, ο Χέντελ Μπιουτόι προστέθηκε στην ομάδα ως συν-σκηνοθέτης της ταινίας μαζί με τον Γκάμπριελ. Εν τω μεταξύ, ο Σνάιτερ προσέλαβε τον Τόμας Σουμάχερ, ο οποίος είχε δουλέψει στο «Mark Taper Forum», να είναι ο παραγωγός της ταινίας. Με τον Σουμάχερ ως παραγωγό, επέλεξε τον καλλιτέχνη εικονογραφημένου σεναρίου Τζόι Ρανφτ ως υπεύθυνο της ιστορίας εξαιτίας της «ικανότητάς του να αλλάζει και να μετατρέπει ιστορίες μέσω μιας εξαιρετικής ιδέας». Κατά την εξέλιξη της εικονογράφησης σεναρίου, ο Ρανφτ συχνά ενίσχυε το ηθικό της δημιουργικής του ομάδας, αλλά σπάνια ζωγράφιζε ο ίδιος σκηνές από την ιστορία. Επιπροσθέτως, ο Ρανφτ μπήκε σε δημιουργική αντιπαράθεση με τον διαχειριστή των στούντιο και στελέχη που ήταν υπεύθυνα για την προώθηση. Μια διαφωνία τους είχε να κάνει με την επιθυμία του να χαρίσει στον Κόντι τη φωνή του ένας Ιθαγενής Αυστραλός, η οποία παρακάμφθηκε με την απόφαση να το κάνει «ένα μικρό λευκό ξανθό αγόρι». Διαπιστώνοντας την αύξηση της δημοτικότητας ταινιών δράσης-περιπέτειας με Αυστραλιανό σκηνικό και με τους Αμερικανούς να αποκτούν περισσότερη περιβαλλοντική συνείδηση, οι δημιουργοί της ταινίας αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την μορφή της ταινίας μιούζικαλ μιας όταν είδαν ότι η τοποθέτηση των τραγουδιών επιβράδυνε τον ρυθμό της ταινίας. Έτσι, αποφάσισαν να βγάλουν την ταινία στην αγορά ως την πρώτη ταινία δράσης-περιπέτειας των στούντιο όπου οι Μπιουτόι και Γκάμπριελ βρήκαν οπτική έμπνευση από live-action ταινίες των Όρσον Γουέλς, Άλφρεντ Χίτσκοκ και Ντέιβιντ Λην και την πρώτη ταινία από την κυκλοφορία του Μπάμπι που είχε μηνύματα για το περιβάλλον και τα δικαιώματα των ζώων. Τον Δεκέμβριο του 1988, επιβεβαιώθηκε η επιστροφή των ηθοποιών από την πρώτη ταινία, Μπομπ Νιούχαρτ και Εύα Γκέιμπορ. Ωστόσο, ο Τζιμ Τζόρνταν, ο ηθοποιός που χάρισε τη φωνή του στον Όρβιλ στην πρώτη ταινία, είχε πεθάνει και έτσι ο Ρόι Ε. Ντίσνεϋ πρότεινε τον χαρακτήρα του Γουίλμπουρ ο οποίος θα ήταν ο αδελφός του Όρβιλ, ως αντικαταστάτη. Σκοπίμως, τα ονόματα των δύο άλμπατρος είναι αναφορά στους αδελφούς Ράιτ.
Εικονογράφηση και σχεδιασμός
Μέλη της ομάδας παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων του καλλιτεχνικού διευθυντή Μορίς Χαντ και έξι από τους εικονογραφιστές του, πέρασαν πολλές μέρες στην Αυστραλία για να μελετήσουν το σκηνικό και να παρατηρήσουν τα ζώα που ζουν στο Άουτμπακ, να βγάλουν φωτογραφίες και να σχεδιάσουν σκίτσα έτσι ώστε να τα απεικονίσουν σωστά στην ταινία. Εκεί, επισκέφτηκαν το Ουλουρού, το φαράγγι Κάθριν Τζόρτζε στο Εθνικό Πάρκο Νιτμιλούκ και το Εθνικό Πάρκο Κακαντού, όπου τα αρχικά σχέδια του Χαντ τόνιζαν το φάσμα της κλίμακας μεταξύ των σαρωτικών τοπίων και των πρωταγωνιστών της ταινίας. Υπηρετώντας ως ο υπεύθυνος εικονογραφιστής του χαρακτήρα της Μαραχούτας, ο Γκλεν Κίαν μελέτησε έξι περιοχές διαμονής αετών στο The Peregrine Fund στο Μπόιζι του Αϊντάχο, καθώς και έναν βαλσαμωμένο αετό που του δάνεισε το Εθνικό Μουσείο Ιστορίας του Λος Άντζελες και ένα σκελετό αετού. Ενώ δημιουργούσε τον αετό, ο Κίαν και η ομάδα του διεύρυναν το πουλί, συρρίκνωσαν το κεφάλι του, μάκρυναν τον λαιμό του και τα φτερά του και διόγκωσαν το στήθος του. Επιπλέον, ο Κίαν έπρεπε να επιβραδύνει τις κινήσεις των φτερών του πουλιού περίπου 25-30% από την ταχύτητα πτήσης ενός αετού. Εξαιτίας των υπερβολικών λεπτομερειών του σχεδιασμού της Μαραχούτας, η οποία είχε 200 φτερά, ο χαρακτήρας εμφανίζεται μόνο εφτά λεπτά συνολικά στην ταινία, στις αρχικές και στις τελευταίες σκηνές. Επίσης, για να τελειώσει η ταινία στην ώρα της, ο Σουμάχερ στρατολόγησε την υποστήριξη των στούντιο της Disney στο Χόλυγουντ, τα οποία είχαν αρχικά οραματιστεί να παράγουν ανεξάρτητες ταινίες κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους. Στην πρώτη τους ανάθεση σε ταινία κινουμένων σχεδίων μεγάλου μήκους της Disney, εβδομήντα καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένου του εικονογραφιστή Μαρκ Χεν, συνέβαλαν σε δέκα λεπτά χρόνο ταινίας στην οθόνη. Υπηρετώντας ως ένας από τους δέκα υπεύθυνους εικονογραφιστές, ο Χεν σχεδίασε αρκετές σκηνές των Μπερνάρ, Μις Μπιάνκα και Μακ Λητς. Για τους χαρακτήρες των ποντικιών, ο Χεν μελέτησε τις γκριμάτσες που έκαναν οι Μπομπ Νιούχαρτ και Εύα Γκέιμπορ κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων, ενώ ως έμπνευση για τον σχεδιασμό του Μακ Λητς, κοίταξε την ερμηνεία του Τζορτζ Σι Σκοτ στην ταινία S.O.S Πεντάγωνο Καλεί Μόσχα. Για τον σχεδιασμό αληθοφανών Αυστραλιανών ζώων, οι εικονογραφιστές ταξίδεψαν επίσης στον Ζωολογικό Κήπο του Σαν Ντιέγκο για να παρατηρήσουν καγκουρό, πουλιά kookaburra και φίδια, ενώ το προσωπικό του Νησιού της Ανακάλυψης από το Βασίλειο των Ζώων της Disney, έφερε ένα ιγκουάνα στους εικονογραφιστές για να μπορέσουν να σχεδιάσουν την Τζοάνα.
Η ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης είναι αξιοσημείωτη για τηνDisney ως η πρώτη ταινία σχεδιασμένη με τον παραδοσιακό τρόπο που χρησιμοποίησε το νέο ηλεκτρονικό σύστημα CAPS (Σύστημα Παραγωγής Κινουμένων Σχεδίων με Υπολογιστή) καθ'όλη την διεργασία της ταινίας. Το σύστημα CAPS ήταν ένα σύστημα βασισμένο σε ηλεκτρονικό υπολογιστή το οποίο χρησίμευε για ψηφιακή προσθήκη μελανιού και χρώματος και σύνθεσης, επιτρέποντας μια πιο αποτελεσματική και εξελιγμένη μεταπαραγωγή των ταινιών κινουμένων σχεδίων της Disney, κάνοντας την προσθήκη χρώματος με τον παραδοσιακό τρόπο (με το χέρι), απαρχαιωμένη. Τα σκίτσα των εικονογραφιστών και το φόντο σαρώνονταν σε συστήματα υπολογιστών, όπου τα σκίτσα ζωγραφίζονταν από ψηφιακούς καλλιτέχνες και αργότερα, σε συνδυασμό με το σαρωμένο φόντο, το λογισμικό επέτρεπε την τοποθέτηση και την κίνηση της κάμερας, διαφόρων εφέ που προσέδιδαν την τρισδιάστατη τελική εικόνα αλλά και τη χρησιμοποίηση άλλων τεχνικών. Η ταινία χρησιμοποίησε επίσης στοιχεία CGI (δημιουργία εικόνων από υπολογιστή) όπως το χωράφι με τα λουλούδια στην αρχική σκηνή, το φορτηγό του Μακ Λητς και τα πλάνα προοπτικής όταν ο Γουίλμπουρ πετάει πάνω από την Όπερα του Σίδνεϋ και τη Νέα Υόρκη. Η χρησιμοποίηση του συστήματος CAPS ήταν η πρώτη συνεργασία της Disney με την εταιρεία ψηφιακών γραφικών Pixar, η οποία θα γινόταν τελικώς ένα στούντιο παραγωγής ταινιών μεγάλου μήκους φτιάχνοντας ταινίες κινουμένων σχεδίων για την Disney μέσω υπολογιστή, πριν αγοραστεί οριστικά το 2006. Ως αποτέλεσμα, η ταινία Περιπέτειες στην Άκρη της Γης ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων της οποίας το σύνολο των τελικών στοιχείων συγκεντρώθηκε και ολοκληρώθηκε σε ψηφιακό περιβάλλον και η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους η οποία έγινε εξολοκλήρου ψηφιακά. Ωστόσο, η προώθηση της ταινίας δεν επίστησε την προσοχή της στην χρήση της διαδικασίας CAPS.
Box office
Με τη νέα ταινία του Μίκυ Μάους Πρίγκιπας και Φτωχός ως ένα επιπρόσθετο θέαμα, η ταινία Περιπέτειες στην Άκρη της Γης έκανε πρεμιέρα με έσοδα 3.5 εκατομμύρια δολάρια το πρώτο Σαββατοκύριακο, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση πίσω από τις ταινίες Μόνος στο Σπίτι, Ρόκυ Νο 5 και Η κούκλα του σατανά 2, μη εκπληρώνοντας τις προσδοκίες του στούντιο. Ως αποτέλεσμα, ο τότε Πρόεδρος των στούντιο, Τζέφρι Κάτζενμπεργκ, αποφάσισε να σταματήσει όλες τις τηλεοπτικές διαφημίσεις της ταινίας. Η ταινία τελικά έκανε έσοδα $27,931,461 στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάνοντάς την την λιγότερο επιτυχημένη ταινία της Disney στο box-office για την περίοδο της Αναγέννησης.
Κριτική
Στη σελίδα συγκέντρωσης κριτικών Rotten Tomatoes, η ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Ακρη της Γης συγκεντρώνει ένα ποσοστό 68% βασισμένο σε 25 κριτικές, με μέσο όρο 6.2/10. Στο τμήμα της κριτικής ομοφωνίας της σελίδας διαβάζουμε: «Παρόλο που η ιστορία της είναι δεύτερης κατηγορίας, η Περιπέτειες στην Άκρη της Γης λυτρώνεται από κάποιες αξιοσημείωτες στιγμές της παραγωγής - ειδικά με τις σκηνές πτήσης που περιέχει».
Το προσωπικό του Halliwell's Film Guide έδωσε στην ταινία 2/4 γράφοντας: «[Αυτή] η λεία, ζωντανή και ευχάριστη ταινία κινουμένων σχεδίων είναι μια βελτίωση από την πρώτη ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα». Ο Ρότζερ Ίμπερτ της εφημερίδας Chicago Sun-Times βαθμολόγησε την ταινία με 3/4 γράφοντας: «Τα κινούμενα σχέδια μπορούν να μας δώσουν τη δόξα αξιοθέατων και εμπειριών που είναι αδύνατο να έχουμε στον πραγματικό κόσμο και ένα από αυτά τα αξιοθέατα στην ταινία Περιπέτειες στην Άκρη της Γης είναι το μικρό αγόρι που σκαρφαλώνει στην πλάτη του αετού πετώντας πάνω από τα τοπία της Αυστραλίας. Η σκηνή της πτήσης και πολλές άλλες σκηνές δράσης σε αυτή τη νέα ταινία κινουμένων σχεδίων της Disney δημιουργούν μια αγαλλίαση και ελευθερία που την κάνουν απελευθερωτική. Η υπόλοιπη ιστορία είναι επίσης διασκεδαστική». Παρομοίως, ο Τζιν Σίσκελ της εφημερίδας The Chicago Tribune δίνει στην ταινία 3/4 συνοψίζοντας την ταινία ως μια «τολμηρή, ξεσηκωτική ταινία κινουμένων σχεδίων αλλά μερικές φορές αναίτια έντονη» όπου «η διασκέδαση προσφέρεται από ένα ανόητο άμλπατρος, ένα από τη μεγάλη λίστα ανόητων πουλιών της Disney». Η Τζάνετ Μάσλιν, γράφοντας την κριτική της στην εφημερίδα The New York Times επαινεί την ταινία και τις σκηνές δράσης αλλά παραμένει καυστική στην ιστορία επισημαίνοντάς την ως «ελαφρώς σκοτεινή και χωρίς συμμετοχή για τα πολύ μικρά παιδιά», αν και αναγνώρισε ότι «η ελαφρώς πιο ώριμη, περιπετειώδης προσέγγιση μπορεί να είναι ο λόγος που η ταινία δεν περιέχει τα αναμενόμενα μουσικά διαλείμματα, αλλά αυτά θα ήταν καλοδεχούμενα». Βρίσκοντας επίσης σφάλμα με «μια τόσο μέτρια ιστορία που και οι ενήλικες μπορεί να προσπεράσουν», παρόλα αυτά το προσωπικό του περιοδικού Variety έγραψε για την ταινία ότι «μπορεί να υπερηφανεύεται για τις εύλογες σταθερές αξίες της παραγωγής και τις καλές επιλογές ηθοποιών για τις φωνές των χαρακτήρων».
Το περιοδικό TV Guide έδωσε στην ταινία 2/4 λέγοντας: «Τρία χρόνια για να φτιαχτεί, η ταινία είναι προφανές ότι ξεκίνησε κατά την περίοδο που η χώρα ήταν γοητευμένη με την Αυστραλία, κάτι που έφερε ο Πολ Χόγκαν με την θαυμάσια επιτυχία της ταινίας Ο Κορκοδειλάκιας το 1986. Μέχρι το 1990, η μανία είχε προ πολλού υποχωρήσει, και το Αυστραλιανό σκηνικό της ταινίας δεν έκανε τίποτα στο να αυξήσει τα έσοδα της ταινίας στο box office. Περαιτέρω, η ταινία δεν κάνει ιδιαίτερα ευφάνταστη χρήση της τοποθεσίας. Αφαίρεσε την Αυστραλιανή προφορά, τα καγκουρό και τα κοάλα, και η ιστορία θα μπορούσε να διαδραματίζεται οπουδήποτε. Ένα άλλο πρόβλημα με τις Περιπέτειες είναι ότι δεν εισέρχονται στη δράση παρά μόνο μετά το ένα τρίτο της ταινίας. Και όταν η δράση εμφανίζεται, δεν έχει να κάνει και πολύ με τη βασική πλοκή της παρά όταν πλησιάζει προς το τέλος της ταινίας. Οι χαρακτήρες μοιάζουν παράταιροι σε μια ιστορία που πιθανόν να ήταν πιο επιτυχημένη χωρίς αυτούς. Τελικώς, η ταινία υποφέρει από λίγη δράση και πλοκή που είναι αμφισβητήσιμη για μια παιδική ταινία. Ο κακός είναι τόσο κακοήθης που ο νεαρός πρωταγωνιστής μοιάζει με παιδί 'Ράμπο' και κάποιες από τις σκηνές δράσης είναι βίαιες, αν όχι κακόγουστες».
Ο Τζος Σπίγκελ αντανακλά αυτό το σημείο και το επεκτείνει περισσότερο εξηγώντας: «Η Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης μετά βίας έκαναν έσοδα 3.5 εκατομμυρίων δολαρίων το πρώτο Σαββατοκύριακο με τον Κάτζενμπεργκ να αφαιρεί όλες τις τηλεοπτικές διαφημίσεις της ταινίας από την τηλεόραση. Από μόνη της, αυτή δεν είναι η χειρότερη πιθανή μοίρα της ταινίας, αλλά αποδεικνύει ότι ο ίδιος είχε μηδενική εμπιστοσύνη στην ικανότητά της να προσφέρει σε μια φαινομενικά ιδανική περίοδο. Το θέμα είναι ότι το πιο αποθαρρυντικό γεγονός δεν είναι το ότι ο Κάτζενμπεργκ γείωσε την προώθηση της ταινίας. Είναι το ότι η ταινία που είχε δημιουργηθεί για να αποτύχει βγήκε στις αίθουσες το ίδιο Σαββατοκύριακο με μια μικρή ταινία με τον τίτλο Μόνος στο Σπίτι, αλλιώς γνωστή και ως η ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις του 1990. Μπορεί να μην μπορούσε να προβλέψει την απήχηση που θα είχε στο κοινό, αλλά ο Κάτζενμπεργκ πιθανόν να είχε αρκετές πληροφορίες που τον ειδοποιούσαν ότι το Μόνος στο Σπίτι θα ήταν τεράστιο και δεν άξιζε τον κόπο να προσπαθήσει να το σταματήσει. Η ταινία Περιπέτειες στην Άκρη της Γης αναγκάστηκε να δεχτεί το χτύπημα, τότε και μετέπειτα». Αντιστρόφως, η Έλλεν Μακ Κάι από τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό «Common Sense Media» έδωσε στην ταινία 4/5 γράφοντας: «Μια σπάνια συνέχεια που βελτιώνει την αυθεντική ταινία».
Home media
Η Μπερνάρ και Μπιάνκα: Περιπέτειες στην Άκρη της Γης κυκλοφόρησαν μαζί με την ταινία Μπερνάρ και Μπιάνκα σε Blu-ray σε μια συλλογή 2 δίσκων στις 21 Αυγούστου 2012 για να τιμήσουν την 35η επέτειο κυκλοφορίας της πρώτης ταινίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Soundtrack
Τη μουσική της ταινίας συνέθεσε ο Μπρους Μπράουτον. Σε αντίθεση με τις περισσότερες ταινίες κινουμένων σχεδίων της Disney, δεν υπήρχαν τραγούδια στην ταινία. Η μουσική ιστοσελίδα AllMusic βαθμολόγησε το soundtrack με 4.5/5.
Λίστα κομματιών
Όλη η μουσική ανήκει στον Μπρους Μπράουτον και τα κομμάτια είναι ορχηστρικά. 250px|thumb|right|Εξώφυλλο αυθεντικού soundtrack
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1990 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες των Walt Disney Animation Studios Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με απαγωγή Κατηγορία:Αμερικανικές buddy ταινίες Κατηγορία:Κωμικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Αμερικανικές δραματικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων παραγωγής Walt Disney Pictures Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1990
Brain (ιός υπολογιστή)
thumb|300px|(c)Brain Brain ονομάζεται μια ομάδα ιών τομέα εκκίνησης, η αρχική έκδοση των οποίων ήταν γνωστή ως το πρώτο μη ελεγχόμενο κακόβουλο λογισμικό για υπολογιστές. Ο ιός μολύνει τον τομέα εκκίνησης των δισκετών που έχουν διαμορφωθεί με το σύστημα αρχείων DOS FAT.
Ο ιός μολύνει τον υπολογιστή αντικαθιστώντας τον τομέα εκκίνησης με ένα αντίγραφο του. Ο πραγματικός τομέας εκκίνησης μετακινείται σε έναν άλλο τομέα, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως ελαττωματικός. Οι μολυσμένες δισκέτες έχουν συνήθως τρία kBytes ελαττωματικών τομέων. Το όνομα του δίσκου αλλάζει σε <tt>(c) Brain</tt>. Οι μολυσμένες δισκέτες έχουν το ακόλουθο κείμενο στον τομέα εκκίνησης:
<pre style="margin-left:1.6em;">Welcome to the Dungeon (c) 1986 Brain & Amjads (pvt) Ltd VIRUS_SHOE RECORD V9.0 Dedicated to the dynamic memories of millions of viruses who are no longer with us today - Thanks GOODNESS!! BEWARE OF THE er..VIRUS : this program is catching program follows after these messages….$#@%$@!! <pre style="margin-left:1.6em;">Welcome to the Dungeon © 1986 Basit & Amjads (pvt). BRAIN COMPUTER SERVICES 730 NIZAM BLOCK ALLAMA IQBAL TOWN LAHORE-PAKISTAN PHONE: 430791,443248,280530. Beware of this VIRUS.... Contact us for vaccination...
Ο Brain επινοήθηκε από δύο αδέλφια, τον Basit Farooq Alvi και τον Amjad Farooq Alvi, που ζούσαν στην πακιστανική πόλη Chahmiran της Λαχόρη. Οι αδελφοί είπαν στο περιοδικό Time ότι έγραψαν τον ιό για να προστατεύσουν το ιατρικό τους λογισμικό από πειρατεία και ότι προοριζόταν μόνο να χτυπήσει παραβάτες πνευματικών δικαιωμάτων.
Όταν οι αδελφοί άρχισαν να λαμβάνουν μεγάλο αριθμό κλήσεων από ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Μεγάλη Βρετανία και αλλού που τους ζήτησαν να καθαρίσουν τα συστήματά τους, έμειναν έκπληκτοι και προσπάθησαν να εξηγήσουν στους αγανακτισμένους καλούντες ότι δεν είχαν κακές προθέσεις. Τελικά, τερμάτισαν την τηλεφωνική τους γραμμή και μετανόησαν που είχαν γνωστοποιήσει τα στοιχεία προσωπικής επικοινωνίας. Κατηγορία:Ιοί υπολογιστών Κατηγορία:Κακόβουλο λογισμικό Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Enemy of God
Enemy of God είναι ο τίτλος του ενδέκατου στούντιο άλμπουμ του γερμανικού thrash metal συγκροτήματος Kreator, το οποίο κυκλοφόρησε στις 10 Ιανουαρίου 2005 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Steamhammer".
Οι ηχογραφήσεις του άλμπουμ πραγματοποιήθηκαν στα "Backstage Recordings" του Νότιγχαμ από τον Μάιο μέχρι τον Ιούλιο του 2004 με παραγωγό τον Άντι Σνιπ.
Ο δίσκος σκαρφάλωσε στο Top-20 της πατρίδας τους, ενώ μπήκε στους καταλόγους επιτυχιών της Σουηδίας, της Γαλλίας, της Αυστρίας, της Ιαπωνίας και του Βελγίου. Για την προώθηση του, το συγκρότημα γύρισε βίντεο κλιπ για το κομμάτι "Impossible Brutality".
Οι κριτικές για το "Enemy of God" υπήρξαν θετικές, με το "Allmusic" να το βαθμολογεί με τέσσερα αστέρια με άριστα τα πέντε, το "Sputnik Music" με μέσο όρο βαθμολογιών 3,8 / 5 και το "Metal Archives" με 84%.
Θέσεις τσαρτ
Enemy of God (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 10 Ιανουαρίου 2005
Τα μέλη των Kreator
Οι μουσικοί οι οποίοι ηχογράφησαν το "Enemy of God" ήταν οι εξής:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Kreator Κατηγορία:Άλμπουμ του 2005
Βατιώνας Ηλείας
Ο Βατιώνας είναι πεδινός οικισμός της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας  σε υψόμετρο 23 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στη δυτική είσοδο του Βαρθολομιού, σε απόσταση 6 χλμ. δυτικά από τη Γαστούνη (έδρα του δήμου) και 11 χλμ. νοτιοδυτικά από την Ανδραβίδα. Στην ίδια πλευρά είναι και τα Ρωμέικα από τα οποία διαχωρίζονται με τον επαρχιακό δρόμο Βαρθολομιού - Λουτρών Κυλλήνης. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1991 να απογράφεται στον τότε δήμο Βαρθολομιού και σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα Βαρθολομιού που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Βαρθολομιού του Δήμου Πηνειού ενώ σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 23 κατοίκους.