cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ντιρντλ
Εκδηλώσεις
Σήμερα, το ντιρντλ χρησιμοποιείται σε επίσημες περιστάσεις και κατά τη διάρκεια ορισμένων παραδοσιακών εκδηλώσεων, ειδικά στην Αυστρία, Βαυαρία(Οκτόμπερφεστ) και το Νότιο Τιρόλο. Συχνά, το ντιρντλ αποτελεί το ένδυμα εργασίας πολλών υπαλλήλων σε τουριστικές επιχειρήσεις, εστιατόρια και μπυραρίες στην Αυστρία και τη Γερμανία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φορέματα Κατηγορία:Ένδυση στη Γερμανία
Το Κιβώτιο
Το κιβώτιο είναι ιστορικό, πολιτικό και δυστοπικό μυθιστόρημα του Άρη Αλεξάνδρου. Γράφτηκε στο διάστημα 1966–1972, στο μεγαλύτερό του μέρος στο Παρίσι. Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Αθήνα από τις Εκδόσεις Κέδρος το 1975. Έχει μεταφραστεί στα Γαλλικά και στα Αγγλικά.
Υπόθεση
Στα τέλη του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου, μια ομάδα ανταρτών αναλαμβάνει μετά από σχετική εντολή του Γενικού Αρχηγείου να μεταφέρει, περνώντας μέσα από εχθρικό έδαφος, ένα κιβώτιο αγνώστου περιεχομένου, με παραλήπτες τη διοίκηση μιας ανταρτοκρατούμενης πόλης. Στη διάρκεια της αποστολής η ομάδα αρχίζει να χάνει τα μέλη της σταδιακά μέχρι που σώζεται ένας μόνο αντάρτης, ο οποίος τελικά κατορθώνει να παραδώσει το κιβώτιο. Όταν όμως φτάνει στον προορισμό του διαπιστώνεται πως είναι άδειο και ο αντάρτης φυλακίζεται από τους άλλους συντρόφους του ως δολιοφθορέας. Αρχίζει λοιπόν τότε να συντάσσει αναφορές στον ανακριτή. Αυτές οι αναφορές είναι το μυθιστόρημα.
Ο συντάκτης των αναφορών δεν γνωρίζει τίποτα για την ταυτότητα του ανακριτή ούτε για τους δεσμώτες του, ούτε αν ο ανακριτής διαβάζει τα όσα του γράφει.
Κριτικές
Το μυθιστόρημα ερμηνεύθηκε ως αλληγορία για τον εμφύλιο και ως καταγγελία των κάθε είδους εξουσιών και ιερατείων αλλά και ως σχόλιο στον δυτικό πολιτισμό. Ο ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης Σ.Ν. Φιλιππίδης χαρακτήρισε Το κιβώτιο μετακαφκικό ιστορικό μυθιστόρημα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικά μυθιστορήματα Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1975
DKW F8 Kastenwagen
Το DKW F8 Kastenwagen ήταν ένα sedan delivery που παράχθηκε από την DKW από το 1939 μέχρι το 1949, φτιαχνόταν στο σασί από το επιβατικό DKW. Αντικαταστάθηκε από το DKW F89 L. Το φορτηγάκι ήταν το πρώτο και τελευταίο που παράχθηκε από την εταιρία, καθώς τέτοιου τύπου φορτηγάκια στη Γερμανία δεν ήταν αρκετά δημοφιλή.
Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 – Δισκοβολία ανδρών
Η δισκοβολία ανδρών είναι ένα από τα αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018. Πραγματοποιήθηκε στις 7-8 Αυγούστου 2018.
Ρεκόρ
Αυτά ήταν τα ρεκόρ της δισκοβολίας πριν από το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018.
Προκριματικά
Τα προκριματικά έγιναν στις 7 Αυγούστου, ώρα 9:40.
Αυτόματη πρόκριση 64.00 μ. (Q) ή οι 12 καλύτερες επιδόσεις (q) περνάνε στον τελικό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγωνίσματα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου 2018 Κατηγορία:Δισκοβολία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1998-1999
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1998-99 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 26 Αυγούστου 1998 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 31 Ιανουαρίου 1999 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, με αντιπάλους την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο ΠΑΟΚ για τρίτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Τελική φάση
Η τελική φάση, που διεξήχθη με το σύστημα φάιναλ-φορ, έγινε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, στο Νέο Φάληρο, στις 30 και 31 Ιανουαρίου 1999.
Πηγές
1999 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1998 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1999
Νγκόζι Οκόντζο-Ιουεάλα
Η Νγκόζι Οκόντζο-Ιουεάλα (Ngozi Okonjo-Iweala, γενν. 13 Ιουνίου 1954) είναι Νιγηριανή-Αμερικανίδα οικονομολόγος και ειδικός στη διεθνή ανάπτυξη. Είναι μέλος των διοικητικών συμβουλίων της Standard Chartered Bank, του Twitter, της Παγκόσμιας Συμμαχίας για τα εμβόλια και την ανοσοποίηση και της Αφρικανικής Ικανότητας Κινδύνου (ARC). Στις 15 Φεβρουαρίου 2021, διορίστηκε Γενική Διευθύντρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Η θητεία της θα ξεκινήσει την 1η Μαρτίου 2021, οπότε θα γίνει η πρώτη γυναίκα και η πρώτη Αφρικανή που κατέχει το γραφείο.
Νεαρή ηλικία και εκπαίδευση
Η Οκόντζο-Ιουεάλα γεννήθηκε στο Ογκβάσι-Ουκβού, στηνΠολιτεία του Δέλτα, στη Νιγηρία, όπου ο πατέρας της καθηγητής ΤσουκβούκαΟκόντζο ήταν ο Obi (Βασιλιάς) της Βασιλικής Οικογένειας Ομπάι του Ογκβάσι-Ουκβού.
Η Οκόντζο-Ιουεάλα εκπαιδεύτηκε στο σχολείο Κουήνς, στοΕνούγκου, στο Σχολείο Αγίας Άννας στο Μολέτε, στο Ιμπαντάν και στο Διεθνές Σχολείο Ιμπαντάν. Έφτασε στις ΗΠΑ το 1973 ως έφηβη για να σπουδάσει στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, αποφοιτώντας με πτυχίο στα Οικονομικά με την ανώτατη διάκριση το 1976. Το 1981, απέκτησε το διδακτορικό της στην περιφερειακή οικονομία και ανάπτυξη από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης με διατριβή με τίτλο Πιστωτική πολιτική, αγροτικές χρηματοπιστωτικές αγορές και η γεωργική ανάπτυξη της Νιγηρίας. Έλαβε διεθνή υποτροφία από την Αμερικανική Ένωση Γυναικών Πανεπιστημίων (AAUW), η οποία υποστήριξε τις διδακτορικές της σπουδές.
Καριέρα στην Παγκόσμια Τράπεζα
μικρογραφία| Η Νγκόζι Οκόντζο-Ιουεάλα στις εαρινές συναντήσεις του [[Διεθνές Νομισματικό Ταμείο|Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του Ομίλου της Παγκόσμιας Τράπεζας το 2004]] Η Οκόντζο-Ιουεάλα έχει μία 25ετή καριέρα στην Παγκόσμια Τράπεζα στην Ουάσιγκτον ως οικονομολόγος ανάπτυξης, φτάνοντας στη Νο. 2 θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου. Ως Διευθύνουσα Σύμβουλος, είχε την ευθύνη εποπτείας για το λειτουργικό χαρτοφυλάκιο της Παγκόσμιας Τράπεζας ύψους 81 δισεκατομμυρίων δολαρίων στην Αφρική, τη Νότια Ασία, την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία. Η Οκόντζο-Ιουεάλα ηγήθηκε πολλών πρωτοβουλιών της Παγκόσμιας Τράπεζας για να βοηθήσει χώρες χαμηλού εισοδήματος κατά τη διάρκεια των επισιτιστικών κρίσεων 2008-2009 και αργότερα κατά τη διάρκεια της χρηματοπιστωτικής κρίσης. Το 2010, ήταν πρόεδρος του προγράμματος αναπλήρωσης του Διεθνούς Συνεταιρισμού Ανάπτυξης (IDA), της επιτυχούς προσπάθειας της Παγκόσμιας Τράπεζας να συγκεντρώσει επιχορηγήσεις ύψους 49,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων και πίστωση χαμηλού επιτοκίου για τις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην Παγκόσμια Τράπεζα, ήταν επίσης μέλος της Επιτροπής για την Αποτελεσματική Αναπτυξιακή Συνεργασία με την Αφρική, η οποία ιδρύθηκε από τον πρωθυπουργό Άντερς Φογκ Ράσμουσσεν της Δανίας και πραγματοποίησε συναντήσεις μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου 2008.
Κυβερνητική Καριέρα
Η Οκόντζο-Ιουεάλα υπηρέτησε δύο φορές ως Υπουργός Οικονομικών της Νιγηρίας και επίσης ως Υπουργός Εξωτερικών. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κατείχε και τις δύο θέσεις. Κατά την πρώτη θητεία της ως Υπουργού Οικονομικών υπό τη διοίκηση του Προέδρου Όλουσεγκούν Ομπασάντζο, ηγήθηκε των διαπραγματεύσεων με τη Λέσχη των Παρισίων που οδήγησαν στην εξάλειψη 30 δισεκατομμυρίων δολαρίων από το χρεός της Νιγηρίας, συμπεριλαμβανομένης της πλήρους ακύρωσης 18 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το 2003, ηγήθηκε των προσπαθειών για τη βελτίωση της μακροοικονομικής διαχείρισης της Νιγηρίας, συμπεριλαμβανομένης της εφαρμογής ενός φορολογικού κανόνα με βάση την τιμή του πετρελαίου. Τα έσοδα που συγκεντρώνονταν πάνω από μια τιμή αναφοράς του πετρελαίου αποταμιεύονταν σε έναν ειδικό λογαριασμό που ονομάζεται "Ο Λογαριασμός του Υπερβάλλοντος Αργού", ο οποίος συνέβαλε στη μείωση της μακροοικονομικής αστάθειας.
Εισήγαγε επίσης την πρακτική να δημοσιεύεται στις εφημερίδες η μηνιαία οικονομική κατανομή για κάθε πολιτεία από την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Νιγηρίας. Αυτή η δράση συνέβαλε σημαντικά στην αύξηση της διαφάνειας στη διακυβέρνηση. Με την υποστήριξη της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ προς την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, βοήθησε στην οικοδόμηση μιας ηλεκτρονικής πλατφόρμας χρηματοοικονομικής διαχείρισης — το Ολοκληρωμένο Κυβερνητικό Σύστημα Χρηματοοικονομικής Διαχείρισης και Πληροφοριών (GIFMIS), συμπεριλαμβανομένου του Ενιαίου Λογαριασμού του Κυβερνητικού Ταμείου (TSA) και του Ολοκληρωμένου Συστήματος Πληροφοριών Μισθοδοσίας και Προσωπικού (IPPIS), βοηθώντας ταυτόχρονα στη μείωση της διαφθοράς. Έως την 31η Δεκεμβρίου 2014, η πλατφόρμα IPPIS είχε αποβάλλει 62.893 εργαζόμενους - φαντάσματα από το σύστημα και εξοικονόμησε για την κυβέρνηση περίπου 1,25 δισεκατομμύρια δολάρια.
Η Οκόντζο-Ιουεάλα βοήθησε επίσης τη Νιγηρία να αποκτήσει την πρώτη κρατική πιστοληπτική της βαθμολογία (από BB μείον) από τους Οίκους Αξιολόγησης Fitch Ratings and Standard & Poor's το 2006.
Μετά την πρώτη θητεία της ως Υπουργός Οικονομικών, υπηρέτησε δύο μήνες ως Υπουργός Εξωτερικών το 2006. Τον Δεκέμβριο του 2007 επέστρεψε στην Παγκόσμια Τράπεζα ως Διευθύνουσα Σύμβουλος.
Το 2011, η Οκόντζο-Ιουεάλα διορίστηκε εκ νέου ως Υπουργός Οικονομικών στη Νιγηρία με το διευρυμένο χαρτοφυλάκιο του Συντονιστή Υπουργού για την Οικονομία από τον Πρόεδρο Goodluck Jonathan. Η κληρονομιά της περιλαμβάνει την ενίσχυση των δημόσιων οικονομικών συστημάτων της χώρας και την τόνωση του στεγαστικού τομέα με την ίδρυση της Εταιρείας Αναχρηματοδότησης Στεγαστικών Δανείων (NMRC). Επίσης, ενδυνάμωσε τις γυναίκες και τους νέους με το πρόγραμμα Μεγαλώνοντας Κορίτσια και Γυναίκες στη Νιγηρία (GWIN), ένα σύστημα προϋπολογισμού που βασίζεται στο φύλο, και το αναγνωρισμένο πρόγραμμα Νεανική Επιχείρηση με Καινοτομία (YouWIN), για την υποστήριξη επιχειρηματιών, που δημιούργησαν χιλιάδες θέσεις εργασίας.
Αυτό το πρόγραμμα έχει αξιολογηθεί από την Παγκόσμια Τράπεζα ως ένα από τα πιο αποτελεσματικά του είδους του παγκοσμίως. Υπό την ηγεσία της, το Εθνική Στατιστική Υπηρεσία επανακαθόρισε το έτος βάσης του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕγχΠ), για πρώτη φορά μέσα σε 24 χρόνια, γεγονός οποίο έκανε τη Νιγηρία να αναδειχθεί ως η μεγαλύτερη οικονομία στην Αφρική. Έγινε στόχος αντιδράσεων για την πολιτική κατάργησης των επιδοτήσεων καυσίμων της κυβέρνησης, μια ενέργεια που οδήγησε σε διαμαρτυρίες τον Ιανουάριο του 2012. Ώντας μέλος της κυβέρνησης του Goodluck Jonathan, έλαβε απειλές θανάτου και υπέστη την απαγωγή της μητέρας της. Τον Μάιο του 2016, η νέα κυβέρνηση κατάργησε τελικά την επιδότηση καυσίμων αφού έγινε προφανές ότι ήταν μη βιώσιμη και αναποτελεσματική.
Εκτός από τον ρόλο της στην κυβέρνηση, η Οκόντζο-Ιουεάλα υπηρέτησε στην Επιτροπή Ανάπτυξης (2006-2009), με επικεφαλής τον βραβευμένο με Νόμπελ Καθηγητή Μάικλ Σπενς και την Ομάδα Υψηλού Επιπέδου του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την Αναπτυξιακή Ατζέντα μετά το 2015 (2012-2013). Υπήρξε, επίσης, συν-πρόεδρος την Παγκόσμια Εταιρική Σχέση για Αποτελεσματική Αναπτυξιακή Συνεργασία Ανάπτυξης. Το 2012, ήταν υποψήφια για την προεδρία της Παγκόσμιας Τράπεζας απέναντι στον πρόεδρο του κολλεγίου Ντάρτμουθ Τζιμ Γιονγκ Κιμ. Εάν είχε εκλεγεί, θα είχε γίνει η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του οργανισμού.
Μετέπειτα καριέρα
Μετά την αποχώρηση της από την κυβέρνηση, η Οκόντζο-Ιουεάλα ήταν επίσης μέλος της Διεθνούς Επιτροπής για τη Χρηματοδότηση της Παγκόσμιας Εκπαιδευτικής Ευκαιρίας (2015-2016), υπό την προεδρία του Γκόρντον Μπράουν και της Ομάδας Διαπρεπών Ατόμων για την Παγκόσμια Χρηματοοικονομική Διακυβέρνηση, η οποία ιδρύθηκε από τους Υπουργούς Οικονομικών της G20 και Διοικητές της Κεντρικής Τράπεζας (2017-2018). Από το 2014, συμπροεδρεύει την Παγκόσμια Επιτροπή για την Οικονομία και το Κλίμα, με τους Νίκολας Στερν και Πολ Πόλμαν. Τον Ιανουάριο του 2016, διορίστηκε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Παγκόσμιας Συμμαχίας για τα εμβόλια και την ανοσοποίηση (GAVI).
Η Οκόντζο-Ιουεάλα έχει ιδρύσει τον πρώτο γηγενή οργανισμό δημοσκοπήσεων της Νιγηρίας, NOI-Polls. Ίδρυσε επίσης το Κέντρο Μελέτης των Οικονομιών της Αφρικής (C-SEA), μια ερευνητική δεξαμενή σκέψης που εδρεύει στην Αμπούζα και είναι επισκέπτης-συνεργάτης στο Κέντρο Παγκόσμιας Ανάπτυξης και στο Ίδρυμα Μπρούκινγκ.
Από το 2019, η Οκόντζο-Ιουεάλα είναι μέλος της Διεθνούς Επιτροπής της UNESCO για το μέλλον της εκπαίδευσης, υπό την προεδρία της Σάλε Γουόρκ Ζέουντα. Επίσης, από το 2019, υπηρετεί στο Συμβούλιο Υψηλού Επιπέδου για την Ηγεσία και τη Διαχείριση για την Ανάπτυξη της Εταιρικής Σχέσης για την Υγεία του Άσπεν (AMP Health). Το 2020, η Διευθύνουσα Σύμβουλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Kristalina Georgieva την διόρισε σε μια εξωτερική συμβουλευτική ομάδα για να παράσχει συμβουλές σχετικά με τις προκλήσεις πολιτικής. Επίσης το 2020, διορίστηκε από την Αφρικανική Ένωση (ΑΕ) ως ειδική απεσταλμένη για να ζητήσει διεθνή υποστήριξη για να αντιμετωπίσει η ήπειρος τον οικονομικό αντίκτυπο της πανδημίας COVID-19.
Τον Ιούνιο του 2020, ο Πρόεδρος Μουχαμάντου Μπουχάρι της Νιγηρίας όρισε την Οκόντζο-Ιουεάλα ως υποψήφια της χώρας για τη θέση του Γενικό Διευθυντή του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ). Αργότερα προχώρησε στον τελικό γύρο των εκλογών ανταγωνιζόμενη στο τέλος την Γιο Μιούνγκ-χεε. Πριν από την ψηφοφορία, έλαβε την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υποψηφιότητά της. Τον Οκτώβριο του 2020, η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δήλωσε ότι δεν θα υποστηρίξει την υποψηφιότητα της Οκόντζο-Ιουεάλα. Ο ΠΟΕ στην επίσημη έκθεσή του ανέφερε ότι η Οκόντζο-Ιουεάλα "είχε σαφώς τη μεγαλύτερη υποστήριξη από τα Μέλη στον τελικό γύρο και απολάμβανε ευρεία υποστήριξη από τα Μέλη από όλα τα επίπεδα ανάπτυξης και από όλες τις γεωγραφικές περιοχές και αυτό συνέβαινε καθ 'όλη τη διαδικασία". Στις 5 Φεβρουαρίου 2021, η Γιο Μιούνγκ-χεε ανακοίνωσε την απόσυρση της υποψηφιότητας της, σε "στενή διαβούλευση με τις Ηνωμένες Πολιτείες". Σύμφωνα με μια δήλωση που εκδόθηκε από τον Εκπρόσωπο Εμπορίου των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία αναφέρει ότι «Οι Ηνωμένες Πολιτείες σημειώνουν τη σημερινή απόφαση της Υπουργού Εμπορίου της Δημοκρατίας της Κορέας Γιο Μιούγγκ-χεε να αποσύρει την υποψηφιότητά της για Γενική Διευθύντρια του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ). Η διοίκηση Μπάιντεν-Χάρις εκφράζει την ισχυρή υποστήριξή της στην υποψηφιότητα της Δρ. Νγκόζι Οκόντζο-Ιουεάλα ως την επόμενη Γενική Διευθύντρια του ΠΟΕ". Η Οκόντζο-Ιουεάλα διορίστηκε ομόφωνα ως η επόμενη γενική διευθύντρια στις 15 Φεβρουαρίου.
Στις αρχές του 2021, ηο Οκόντζο-Ιουεάλα διορίστηκε ως συμπρόεδρος, μαζί με τους Θάρμαν Σανμουγκαρατνάμ και Λόρενς Σάμερς, της Ανεξάρτητης Ομάδας Υψηλού Επιπέδου (HLIP) σχετικά με τη χρηματοδότηση των παγκόσμιων κοινών για την ετοιμότητα και την αντίδραση σε πανδημίες, η οποία είχε θεσπιστεί από την ομάδα G20.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένη με τον Ικέμπα Ιουεάλα, νευροχειρουργό από την Ουμουαχία, Πολιτεία Άμπια, Νιγηρία. Έχουν τέσσερα παιδιά, συμπεριλαμβανομένου του συγγραφέα Ουζοντίνμα Ιουεάλα.
Κατά την εκστρατεία της για να γίνει η επόμενη Γενική Διευθύντρια του ΠΟΕ, αποκαλύφθηκε ότι η Οκόντζο-Ιουεάλα πολιτογραφήθηκε στις ΗΠΑ το 2019 αφού πέρασε αρκετές δεκαετίες δουλεύοντας και σπουδάζοντας εκεί. Δεδομένων των συνεχιζόμενων εμπορικών εντάσεων μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ, οι αναλυτές σχολίασαν ότι η αποκάλυψη θα συνέβαλε στη διαμόρφωση της στάσης της Κίνας απέναντί της.
Βραβεία
Η Οκόντζο-Ιουεάλα έχει λάβει πολλές αναγνωρίσεις και βραβεία. Είναι στις λίστες των: 50 κορυφαίων ηγετών του κόσμου (Fortune, 2015), 100 κορυφαίων ανθρώπων με επιρροή στον κόσμο TIME, 2014), 100 κορυφαίων παγκόσμιων στοχαστών (Foreign Policy, 2011 και 2012), κορυφαίων 100 πιο ισχυρών γυναικών στον κόσμο (Forbes, 2011, 2012, 2013 και 2014), κορυφαίων 3 πιο ισχυρών γυναικών στην Αφρική (Forbes, 2012), 10 κορυφαίων γυναικών με μεγαλύτερη επιρροή στην Αφρική (Forbes, 2011), 100 κορυφαίων γυναικών στον κόσμο (The Guardian, 2011), 150 κορυφαίων γυναίκες στον κόσμο (Newsweek, 2011), κορυφαίων 100 πιο εμπνευσμένων ανθρώπων στον κόσμο που προσφέρουν για κορίτσια και γυναίκες (Women Deliver, 2011). Κατατάχθηκε μεταξύ των73 "λαμπρών" ανθρώπων με επιρροή στις επιχειρήσεις στον κόσμο από την Condé Nast International.
Το 2019, η Οκόντζο-Ιουεάλα εξελέγη στην Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών. Της απονεμήθηκαν, επίσης, υψηλές εθνικές τιμές από τη Δημοκρατία της Ακτής του Ελεφαντοστού και τη Δημοκρατία της Λιβερίας. Είναι, επίσης. αποδέκτης παρασήμου του Διοικητή της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Νιγηρίας (CFR). Άλλες τιμές περιλαμβάνουν:
Επίτιμα πτυχία
Η Οκόντζο-Ιουεάλα έχει λάβει τιμητικά πτυχία από δεκατέσσερα πανεπιστήμια παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων από τα πιο διάσημα κολέγια:
Έχει επίσης λάβει πτυχία από μια σειρά από πανεπιστήμια της Νιγηρίας, όπως το Κρατικό Πανεπιστήμιο Άμπια, το Κρατικό Πανεπιστήμιο Δέλτα, της Αμπράκα, το Πανεπιστήμιο Oduduwa, το Πανεπιστήμιο Μπάμπκοκ και τα πανεπιστήμια του Πορτ Χάκορτ, Καλαμπάρ και Ίφε (πανεπιστήμιο Obafemi Awolowo). Το 2019, στην Οκόντζο-Ιουεάλα απονεμήθηκε επίτιμο πτυχίο από το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νιγηριανοί πολιτικοί Κατηγορία:Νιγηριανοί οικονομολόγοι Κατηγορία:Γυναίκες πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί νιγηριανής καταγωγής Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Κατηγορία:Οικονομολόγοι του 20ού αιώνα
Φέρεντς Σούσα
Ο Φέρεντς Σούσα (ουγγρικά: Szusza Ferenc, 1 Δεκεμβρίου 1923 – 1 Αυγούστου 2006) ήταν Ούγγρος διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός επιθετικός. Είναι δεύτερος σκόρερ στην ιστορία του πρωταθλήματος της πρώτης εθνικής κατηγορίας της χώρας του με 393 τέρματα.
Βιογραφία
Ο Σούσα πέρασε όλη την καριέρα του σε ένα σύλλογο, την Ούιπεστ, της οποίας αποτελεί τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία της. Ιδιαίτερα τεχνίτης, με εξαιρετικές τοποθέτησεις στη μεγάλη περιοχή, είχε εύκολη πρόσβαση στα δίχτυα. Παρά την πολύ καλή φυσική του κατάσταση διακρίνονταν περισσότερο για την κομψότητα του παιχνιδιού του και η καθιέρωση στην εθνική ομάδα ήταν δύσκολη λόγω της συνύπαρξης μεγάλων άλλων παικτών εκείνη την περίοδο. Το 1949 σε αγώνα της Ουγγαρίας με την Πολωνία τραυματίστηκε σοβαρά χωρίς να μπορέσει να επανέλθει ικανοποιητικά. Είχε κάνει το ντεμπούτο του στις 14 Ιουνίου 1942 σε αγώνα με την Κροατία (1–1). Συνολικά αγωνίστηκε σε 24 αγώνες με την εθνική σημειώνοντας 18 τέρματα.
Παρά το γεγονός ότι σημείωσε μεγάλο αριθμό τερμάτων ουδέποτε αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Η πιο παραγωγική χρονιά του ήταν το 1945–46, όταν σημείωσε 45 γκολ σε 33 αγώνες πρωταθλήματος. Με την Ούιπεστ κατέκτησε 4 πρωταθλήματα, ενώ με την εθνική ομάδα το Βαλκανικό Κύπελλο του 1948. Ψηφίστηκε καλύτερος ποδοσφαιριστής της χώρας του το 1947. Κατά τη διάρκεια της καριέρας σημείωσε συνολικά 544 τέρματα σε 599 επίσημους αγώνες, και συμπεριλαμβανομένων και των φιλικών το γενικό σύνολο είναι 1.154 τέρματα σε 1.019 αγώνες.
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση έγινε προπονητής για δύο δεκαετίες σε ομάδες της χώρας του, την Ισπανία (Ρεάλ Μπέτις και για λίγο στην Ατλέτικο Μαδρίτης) και την Πολωνία, όπου κέρδισε το νταμπλ το 1970–71 με την Γκούρνικ Ζάμπζε στη μοναδική σεζόν που ήταν στο σύλλογο. Στην Ισπανία σύνδεσε την καριέρα του με τη Ρεάλ Μπέτις την οποία ανέλαβε το 1971 και την οδήγησε στην πρώτη κατηγορία τη δεύτερη από τις πέντε χρονιές παραμονής του έχοντας καταγράψει τη δεύτερη σε χρονική διάρκεια παραμονή στον πάγκο της ομάδας. Προς τιμή του η Ούιπεστ έδωσε το όνομά του στο γήπεδό της το 1996.
Ηράκλεια οδός (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Ηράκλεια οδός είναι γνωστές τρεις ρωμαϊκές οδοί:
Κατηγορία:Ρωμαϊκές οδοί στην Ιταλία
Λεονάρντο Ροντρίγκες Περέιρα
Ο Λεονάρντο Ροντρίγκες Περέιρα γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1986 στην Βίλα Βέλια και είναι μεσοεπιθετικός που παίζει στην Τσόνμπουκ Χιουντάϊ Μοτορς
ΑΕΚ
Στις 6 Αυγούστου του 2009 η ΑΕΚ απέκτησε τον Λεονάρντο Ροντρίγκες Περέιρα για 5 χρόνια. Ο Λεονάρντο ήταν προσωπική επιλογή του τότε προπονητή της ΑΕΚ Ντούσαν Μπάγεβιτς. Στην ΑΕΚ συνάντησε και τον πρώην προπονητή του στον Θρασύβουλο Φυλής, Λύσανδρο Γεωργαμλή, ο οποίος εργαζόταν στην ΑΕΚ ως βοηθός προπονητή. Ο πρώτος του αγώνας ήταν σε φιλικό αγώνα ενάντια στην Μπόκα Τζούνιορς στις 9 Αυγούστου 2009 όπου έπαιξε με μόλις μία προπόνηση στο ενεργητικό του. Το επίσημο ντεμπούτο του ήταν στο αγώνα για τα προκριματικά του Europa League ενάντια στην Βασλούι. Το πρώτο του γκολ για την ΑΕΚ το πέτυχε ενάντια στον Πανιώνιο στις 6 Δεκεμβρίου 2009.
Προσωπική ζωή
Ο Λεονάρντο είναι παντρεμένος με την Ραΐκα Παουλίστα και έχουν μια κόρη. Ο Λεονάρντο, που ήρθε στην Ελλάδα στα 18 του, έχει μάθει την ελληνική γλώσσα και την χρησιμοποιεί πολύ καλά. Στην Ελλάδα ζει από το 2004.
Τίτλοι/Διακρίσεις
ΑΕΚ Τσονμπούκ Χιουντάι Μότορς
Πηγές
Κατηγορία:Βραζιλιάνοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Θρασύβουλου Φυλής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λεβαδειακού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασοσιασάο Ντεσπορτίβα Φεροβιάρια Βάλε ντο Ρίο Ντόσε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσονμπούκ Χιουντάι Μότορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κέι Λιγκ 1
Ποστούμια οδός
thumb|250px|Κομμάτι της Ποστούμιας οδού που ανακατακευάστηκε στη βάση της [[Αψίδα του Γάβη |Αψίδας του Γάβη στη Βερόνα, Ιταλία.]] Η Ποστούμια οδός (λατ. Via Postumia) ήταν αρχαίος ρωμαϊκός δρόμος στη βόρεια Ιταλία που κατασκευάστηκε το 148 π.Χ. από τον ύπατο Σπύριο Ποστούμιο Αλβίνο Μάγνο. Έτρεχε από τις ακτές της Γένοβας μέσω των όρων Ντερτόνα της Πλακέντιας και την Κρεμόνα, λίγο ανατολικά από τη συμβολή της με τον Ηριδανό. Από την Κρεμόνα ο δρόμος κατέβαινε ανατολικά στο Βεδριάκουμ όπου διακλαδωνόταν αριστερά προς Βερόνα και δεξιά προς Μαντούα, Γεμόνα και Ακουίλια. Η στρατιωτική κατοχή της Λιγουρίας ήταν εξαρτώμενη από την Ποστούμια οδό και αρκετές άλλες πόλεις όφειλαν την ύπαρξή τους σ’αυτή. Μετρώντας την απόσταση που κάλυπτε ανατολικά προς δυτικά, το κεντρικό σημείο της ήταν η Κρεμόνα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωμαϊκές οδοί στην Ιταλία
Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας
Ο Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας ή Ιωάννης ο Καλός ή Ιωάννης ο Μέγας (Πορτογαλική γλώσσα : Joao I de Portugal, Λισσαβώνα, 11 Απριλίου 1357 – 14 Αυγούστου 1433) ήταν Βασιλιάς της Πορτογαλίας και της Αλγκάρβε (1385–1433) και ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον τίτλο του Λόρδου της Θέουτα. Ανήκε στον Πορτογαλικό Οίκο της Βουργουνδίας αλλά είναι ο ιδρυτής τού Οίκου των Αβίς.
Ο Ιωάννης Α΄ ήταν νόθος γιος του βασιλιά της Πορτογαλίας Πέτρου Α΄ του Δίκαιου και της ερωμένης του Τερέζα Λοουρένσο, μιας ευγενούς από τη Γαλικία. Είχε αναγνωριστεί από όλους τους ιστορικούς σαν ο μεγάλος νικητής στον πόλεμο διαδοχής της Πορτογαλίας με το Βασίλειο της Καστίλης (1383 - 1385). Κυβέρνησε 48 χρόνια αφού τοποθέτησε τη δυναστεία του και έμεινε στην Πορτογαλική ιστορία σαν ο κορυφαίος μονάρχης όλων των εποχών, οι κατακτήσεις επεκτάθηκαν σε όλο τον κόσμο. Άφησε τόσο καλή εντύπωση στους Πορτογάλους που έμεινε γνωστός με τα προσωνυμία "Καλός" και "Μέγας", σπάνια χρησιμοποιούν το αρχικό του προσωνύμιο "Μπάσταρδος". Σαν αποτέλεσμα των σκληρών προσπαθειών που έκανε να διεκδικήσει Πορτογαλικά εδάφη στην Αφρική χρησιμοποίησε τον τίτλο "Λόρδος της Θέουτα".
Το Τάγμα των Αβίς
Ο Ιωάννης ο Μέγας γεννήθηκε στη Λισαβώνα σαν φυσικός γιος του βασιλιά Πέτρου του Ωμού με μια γυναίκα με το όνομα Τερέζα, ο χρονικογράφος Φερνάο Λόπες (1385 - 1460) έγραψε ότι καταγόταν από τη Γαλικία. Ο ιστορικός Αντόνιο Κετάνο ντι Σόουζα (1674 - 1759) βρήκε ένα έγγραφο του 16ου αιώνα στο οποίο καταγράφεται το όνομα της μητέρας του ως "Τερέζα Λουρένκο". Με αίτηση του Μεγάλου Δασκάλου του Τάγματος του Ιησού από τη Γαλικία Νούνο Φρέιρε ντι Αντράντε (1364) δημιουργήθηκε το Τάγμα των Αβίς. Ο μεγαλύτερος ετεροθαλής αδελφός του Φερδινάνδος Α΄ της Πορτογαλίας πέθανε τον Οκτώβριο του 1383 χωρίς γιους, άφησε μόνο μια νόμιμη κόρη τη Βεατρίκη της Πορτογαλίας που την πάντρεψε με τον Ιωάννη Α΄ της Καστίλης και τους όρισε κληρονόμους του. Ο Πορτογαλικός λαός ειδικά τα λαϊκά στρώματα αντέδρασαν έντονα με τη διαδοχή και επαναστάτησαν επειδή η Πορτογαλία μετατράπηκε σε επαρχία της Καστίλης, ακολούθησε εμφύλιος πόλεμος που κράτησε τρία χρόνια (1383 - 1385), έμεινε γνωστός σαν "Πορτογαλικό Κενό" ή "Πορτογαλική Αναρχία".
Η μάχη της Αλζουμπαρότα
Τα Πορτογαλικά Κορτές συγκλήθηκαν στην Κοΐμπρα (6 Απριλίου 1385) και ανακήρυξαν τον Ινφάντη Ιωάννη, αρχηγό του Τάγματος των Αβίς νέο βασιλιά της Πορτογαλίας ως Ιωάννης Α΄, αμέσως ξεκίνησε εκστρατεία ανακατάληψης περιοχών στα βόρεια του βασιλείου που κατείχε η Καστίλη. Ο Ιωάννης Α΄ της Καστίλης εξοργισμένος προχώρησε σε εκστρατεία με στόχο να ανακαταλάβει το Βασίλειο της Πορτογαλίας που θεωρούσε ότι ανήκε κληρονομικά στον ίδιο χάρη στη σύζυγο του. Ο Ιωάννης Α΄ της Καστίλης είχε την υποστήριξη στρατευμάτων από τη Γαλλία, ο Ιωάννης των Αβίς αντίστοιχα από την Αγγλία σαν τμήμα του Εκατονταετούς Πολέμου. Ο Ιωάννης και ο Νούνο Άλβαρες Περέιρα, οι στρατηγοί του Τάγματος των Αβίς συνέτριψαν τα στρατεύματα από την Καστίλη στη Μάχη της Αλζουμπαρότα (14 Αυγούστου 1385). Ο βασιλιάς της Καστίλης οπισθοχώρησε στην πατρίδα του, ο Ιωάννης των Αβίς ανακατέλαβε τη Σανταρέμ, την Τόρρες Βέντρας, την Τόρρες Νόβας και πολλές άλλες πόλεις κάστρα των οπαδών της Καστίλης, σταθεροποίησε έτσι τη θέση του στον θρόνο. Ο Ιωάννης ο Μέγας παντρεύτηκε (14 Φεβρουαρίου 1387) τη Φιλίππη του Λάνκαστερ κόρη του Άγγλου σπουδαίου πρίγκιπα Ιωάννη της Γάνδης, με τον γάμο εξασφάλισε την πολύτιμη για τον ίδιο Άγγλο-Πορτογαλική συμμαχία.
Βασιλεία
thumb|250px|right|Ο γάμος του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη του Μέγα με τη [[Φιλίππη του Λάνκαστερ, μικρογραφία του 15ου αιώνα]] Ο Ιωάννης Α΄ της Καστίλης πέθανε χωρίς να αποκτήσει παιδιά με τη δεύτερη σύζυγο του Βεατρίκη (1390), τα κληρονομικά δικαιώματα της οικογένειας του στον θρόνο της Πορτογαλίας είχαν λήξει. Ο Ιωάννης Α΄ της Πορτογαλίας ήταν ελεύθερος να ασχοληθεί με την οικονομική, την εμπορική ανάπτυξη του βασιλείου και τις εδαφικές κατακτήσεις. Η πιο σημαντική στρατιωτική δραστηριότητα των Πορτογάλων ήταν η πολιορκία και η κατάκτηση της Θέουτα (1415), στη συνέχεια την υπερασπίστηκαν με επιτυχία από τη Μαροκινή αντεπίθεση (1419). Οι επιτυχίες αυτές τον βοήθησαν να πετύχει να αποκτήσει τον έλεγχο στα Αφρικανικά παράλια και να ελέγξει όλους τους εμπορικούς δρόμους στο εσωτερικό της Αφρικής. Οι επιδρομές και οι επιθέσεις της Ρεκονκίστα στην Ιβηρική είχαν σαν αποτέλεσμα μεγάλο αριθμό αιχμαλώτων που εξαγοράστηκαν ή πουλήθηκαν σαν σκλάβοι, το Πορτογαλικό στέμμα μετέφερε την τακτική αυτή και στη βόρεια Αφρική. Μετά την κατάκτηση της Θέουτα ζήτησε παπική αναγνώριση για τα στρατιωτικά του τάγματα προκειμένου να προχωρήσει σε Σταυροφορία, μπορούσε να πουλήσει σαν βασιλιάς τους αιχμαλώτους σαν δούλους. Ο Πάπας Μαρτίνος Ε΄ εξέδωσε βούλα (4 Απριλίου 1418) η οποία του επέτρεψε να ενσωματώσει όλα τα εδάφη που είχε κατακτήσει από τους Μαυριτανούς. Με την ηγεσία του τρίτου γιου του Ερρίκου Θαλασσοπόρου ξεκίνησε μεγάλη αποστολή με στόχο να εξερευνήσει τις ακτές της Αφρικής, ανακάλυψαν τη Μαδέρα (1417) και τις Αζόρες (1427), προσαρτήθηκαν στο Πορτογαλικό στέμμα.
Θρύλοι
thumb|250px|right|Το γεύμα του βασιλιά της Πορτογαλίας Ιωάννη Α΄ (κέντρο τραπεζιού) με τον πεθερό του [[Ιωάννης της Γάνδης|Ιωάννη της Γάνδης δούκα του Λάνκαστερ (αριστερό άκρο του τραπεζιού), μικρογραφία του 15ου αιώνα]] Οι σύγχρονοι συγγραφείς περιγράφουν τον Ιωάννη Α΄ τον Μεγάλο σαν έναν βασιλιά εξαιρετικά μορφωμένο και σοφό, που προσπάθησε να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στα χέρια του, αλλά ήταν πάντοτε καλοκάγαθος και δίκαιος. Η νεανική του εκπαίδευση στα θρησκευτικά τάγματα τον μετέτρεψε σε έναν λαμπρό ηγεμόνα, ασυνήθιστο για την εποχή στον Μεσαίωνα. Η αγάπη του για τη γνώση μεταβιβάστηκε στα παιδιά του: ο διάδοχος Εδουάρδος ήταν μεγάλος ποιητής και συγγραφέας, ο δεύτερος γιος του Πέτρος της Κοΐμπρα ήταν από τους πιο μορφωμένους πρίγκιπες της εποχής του και ο τρίτος, Ερρίκος δούκας του Βιζέου, έγινε διάσημος εξερευνητής. Η μοναδική του κόρη που επέζησε, παντρεύτηκε τον πρίγκιπα της Βουργουνδίας Φίλιππο τον Αγαθό μεταφέροντας μεγάλη πολιτισμική άνοδο στο Δουκάτο της Βουργουνδίας· γιος τους ήταν ο Κάρολος της Βουργουνδίας.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1387 τη Φιλίππη του Λάνκαστερ, κόρη του Ιωάννη της Γάνδης δούκα του Λάνκαστερ και απέκτησε τέκνα:
Το 1415 απεβίωσε η Φιλίππη. Ο Ιωάννης Α΄ πριν τον γάμο του, από την ερωμένη του Ινές Πέρες Εστέβεζ (1350 – 1400), κόρη του Πέρο Εστέβες ο Μπαρμπαντάο, είχε αποκτήσει φυσικά τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Πορτογαλίας Κατηγορία:Οίκος των Αβίς
Μπέισιν (Αλαμπάμα)
Το Μπέισιν (αγγλικά: Basin) είναι μια ανεξάρτητη κοινότητα στην Κομητεία Κόφι στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ. Βρίσκεται κατά μήκος της Πολιτειακής Οδού 189 της Αλαμπάμα, 10 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης Έλμπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αλαμπάμα
Δημιουργία, ξανά!
Η δημιουργία, ξανά! (ΔΗ.ΞΑ.) είναι ένα ελληνικό πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε το 2011. Ιδρυτής του κόμματος είναι ο Θάνος Τζήμερος.
Ιστορικό
Η δημιουργία, ξανά! ιδρύθηκε επίσημα ως πολιτικό κόμμα, στις 8 Δεκεμβρίου 2011. Είχε προηγηθεί, στις 23 Οκτωβρίου η ιδρυτική συνάντηση των στελεχών του κόμματος, στον κινηματογράφο "Δαναός" στην Αθήνα, στην οποία συμμετείχε και το κόμμα των «Δημοκρατικών». Παράλληλα ο σχηματισμός συμμετείχε σε διεργασίες του φιλελεύθερου χώρου με στόχο την εκλογική συνεργασία. Η ιδρυτική συνδιάσκεψη του κόμματος πραγματοποιήθηκε στις 11 Μαρτίου 2012 σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, με τη συμμετοχή περίπου χιλίων ατόμων. Κατά τη διάρκεια της συνδιάσκεψης απηύθυνε μαγνητοσκοπημένο χαιρετισμό ο ελληνικής καταγωγής ευρωβουλευτής του Ελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας Γιώργος Χατζημαρκάκης. Την ίδια ημέρα οι σύνεδροι εξέλεξαν πρόεδρο το Θάνο Τζήμερο και την Εθνική Επιτροπή του κόμματος.
Η δημιουργία, ξανά! συμμετείχε στις εθνικές εκλογές του ίδιου έτους. Το κόμμα έλαβε 2,15% καταλαμβάνοντας την 11η θέση, γεγονός που θεωρήθηκε ως η «έκπληξη» των εκλογών. Τα μεγαλύτερα ποσοστά του κόμματος παρατηρήθηκαν στο Λασίθι και στις εκλογικές περιφέρειες της Αθήνας.
Ενόψει των εκλογών του Ιουνίου η δημιουργία, ξανά! ανακοίνωσε την αυτόνομη κάθοδό της. Ωστόσο, συμμετείχε σε διαβουλεύσεις για την εκλογική συνεργασία των φιλελεύθερων κομμάτων (Δημοκρατική Συμμαχία, Δράση, Φιλελεύθερη Συμμαχία)  και τελικά, συμφωνήθηκε η συγκρότηση του εκλογικού συνασπισμού «δημιουργία, ξανά!» με τη Δράση και τη Φιλελεύθερη Συμμαχία,  παρά τις αντιρρήσεις του Θάνου Τζήμερου για την τελευταία. Η απόφαση αυτή, καθώς και ο τρόπος λήψης της απόφασης για την εκλογική συνεργασία, οδήγησαν στην παραίτηση αρκετών στελεχών από τις θέσεις τους, μεταξύ αυτών και του αντιπροέδρου Κωνσταντίνου Λουκόπουλου, χωρίς όμως να αποχωρήσουν από το κόμμα. Στις εκλογές ο συνασπισμός έλαβε ποσοστό 1,59%, τερματίζοντας στην 8η θέση, πρώτος από τα κόμματα που έμειναν εκτός Βουλής.
Τον Φεβρουάριο του 2013 ο Τζήμερος ανακοίνωσε την παραίτησή του από την ηγεσία του κόμματος και τη διενέργεια ανοικτού έκτακτου συνεδρίου για την εκλογή νέου προέδρου, θέση για την οποία έβαλε πάλι υποψηφιότητα. Πρόεδρος του κόμματος ανέλαβε ο Νίκος Νικολαΐδης. Τον Απρίλιο του 2014 ανακοινώθηκε η ίδρυση του εκλογικού συνασπισμού Γέφυρες, από τη δημιουργία, ξανά! και τη Δράση, με την υποστήριξη της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη, για τις ευρωεκλογές του ίδιου χρόνου. Παράλληλα, ο Θάνος Τζήμερος ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για την Περιφέρεια Αττικής. Στις ευρωεκλογές οι Γέφυρες, με ποσοστό 0,91%, δεν εξέλεξαν ευρωβουλευτή, ενώ ο συνδυασμός του Τζήμερου στην Περιφέρεια Αττικής πέτυχε την εκλογή δύο περιφερειακών συμβούλων.
Το 2015 δε συμμετείχε στις εκλογές του Ιανουαρίου, ελλείψει οικονομικών πόρων, ενώ αντίθετα, συμμετείχε στις πρόωρες εκλογές στου Σεπτεμβρίου, λαμβάνοντας το 0,53% των ψήφων. Στο δημοψήφισμα του ίδιου έτους υποστήριξε το ΝΑΙ συμμετέχοντας και στην επιτροπή υποστήριξης.
Στις ευρωεκλογές του 2019 η δημιουργία, ξανά! συμμετείχε αυτόνομα και έλαβε 0,69%. Επίσης, στην Περιφέρεια Αττικής ο συνδυασμός του Θάνου Τζήμερου εξέλεξε τρείς περιφερειακούς συμβούλους. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους το κόμμα πήρε μέρος στις εθνικές εκλογές χωρίς να εκλέξει βουλευτή.
Το Νοέμβριο του ίδιου έτους πραγματοποιήθηκε το τακτικό συνέδριο του κόμματος. Το παρόν έδωσαν διάφορες προσωπικότητες του φιλελεύθερου χώρου, όπως ο Στέφανος Μάνος και η Μιράντα Ξαφά, αλλά και της δεξιάς, όπως ο πρόεδρος της Νέας Δεξιάς Φαήλος Κρανιδιώτης. Το συνέδριο επικύρωσε την ιδεολογική ταυτότητα και εξέλεξε τα όργανα του κόμματος. Πρόεδρος επανεξελέγη ο Θάνος Τζήμερος.
Τον Ιανουάριο του 2021 ανακοινώθηκε σε συνέντευξη τύπου η συνεργασία της δημιουργίας, ξανά! με τη Νέα Δεξιά του Φαήλου Κρανιδιώτη, υπό τον εκλογικό συνασπισμό «Δημιουργία». Ένα χρόνο αργότερα, ανακοινώθηκε η ίδρυση της «Εθνικής Δημιουργίας», με την προσθήκη της πολιτικής κίνησης «Εθνική Συμφωνία» του ανεξάρτητου βουλευτή Κωνσταντίνου Μπογδάνου.
Μετά την αποτυχία του κόμματος να μπει στη βουλή στις βουλευτικές εκλογές Μαΐου 2023, ο Θάνος Τζήμερος παραιτήθηκε από πρόεδρος της Εθνικής Δημιουργίας και της Δημιουργίας Ξανά. Στις 24 Μαΐου 2023 ανακοινώθηκε η μη συμμετοχή του κόμματος στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου.
Ιδεολογία
Η Δημιουργία, ξανά! από την ίδρυσή της υιοθέτησε έναν φιλελεύθερο μεταρρυθμιστικό λόγο, δίνοντας έμφαση στην εύρυθμη λειτουργία του κράτους, το φορολογικό σύστημα, την επιχειρηματικότητα και την παιδεία, ενώ στην οικονομική πολιτική χαρακτηρίστηκε νεοφιλελεύθερο.
Δημιουργία, ξανά! (2012)
Αρχικά, η Δημιουργία, ξανά! ανακοίνωσε τη αυτόνομη κάθοδό της, ενώ είχε υπάρξει συμφωνία για κοινή κάθοδο της Δημοκρατικής Συμμαχίας με τη Δράση και της Φιλελεύθερη Συμμαχία. Ωστόσο, η Δημοκρατική Συμμαχία συμπορεύτηκε με τη Νέα Δημοκρατία.
Τελικά, συμφωνήθηκε η συγκρότηση του εκλογικού συνασπισμού «δημιουργία, ξανά!» με τη συμετοχή της Δημιουργίας, ξανά!, της Δράσης και της Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Στην αρχή ο Θάνος Τζήμερος είχε αντιδράσει στη συμμετοχή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας και του προέδρου της Γρηγόρη Βαλλιανάτου στο σχήμα,  ωστόσο οι αντιρρήσεις του κάμφθηκαν και η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμετείχε κανονικά στα ψηφοδέλτια του συνασπισμού, αλλά σε μη εκλόγιμες θέσεις.
Μετά την ανακοίνωση του εκλογικού συνδυασμού, προσωπικότητες του φιλελεύθερου χώρου, όπως η Αντιγόνη Λυμπεράκη, η οποία τοποθετήθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας, ο πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Νίκος Γεωργιάδης, στελέχη του οικολογικού χώρου (Φίλιππος Δραγούμης), αλλά και από την αριστερά (Διονύσης Γουσέτης), δήλωσαν τη συμμετοχή τους στα ψηφοδέλτια.
Στις εκλογές ο συνασπισμός έλαβε ποσοστό 1,59%, τερματίζοντας στην 8η θέση, πρώτος από τα κόμματα που έμειναν εκτός Βουλής.
Νταβίντ Ενέν
Ο Νταβίντ Μπορίς Φιλίπ Ενέν (David Boris Philippe Henen, 19 Απριλίου 1996) είναι Βέλγος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και επιθετικός για τη Σαρλερουά.
Σταδιοδρομία σε συλλόγους
Αγωνίστηκε στις ακαδημίες νέων των Βιρτόν, Σταντάρ Λιέγης και Άντερλεχτ, πριν μετακινηθεί με δανεισμό στη Μονακό ΙΙ το Σεπτέμβριο του 2013.
Τον Ιούλιο του 2014, συνδέθηκε με πιθανή μεταγραφή στην Έβερτον.
Την 1η Σεπτεμβρίου 2014, υπέγραψε στον Ολυμπιακό και ταυτόχρονα μετακινήθηκε με δανεισμό στην Έβερτον για τη διάρκεια της σεζόν 2014-15. Η μετακίνηση έγινε μόνιμη τον Ιούλιο του 2015, έναντι αμοιβής περίπου 200.000 λιρών.
Εντάχθηκε στην Φλίτγουντ Τάουν της Φούτμπολ Λιγκ Ουάν, με μονοετές δανεισμό, στις 11 Νοεμβρίου 2015.
Αποδεσμεύθηκε από την Έβερτον στο τέλος της σεζόν 2017-18.
Στις 31 Αυγούστου 2018, εντάχθηκε στη βελγική Σαρλερουά, υπογράφοντας συμβόλαιο μέχρι το 2020.
Στυλ παιχνιδιού
Έχει περιγραφεί ως «ζωηρός και προικισμένος επιθετικός».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ15 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ16 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ17 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ18 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Βελγίου Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Έβερτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φλίτγουντ Τάουν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Βέλγοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σπορτίνγκ Σαρλερουά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Προ Λιγκ Βελγίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΦ Κόρτραϊκ
Γκόστιβαρ
Το Γκόστιβαρ (Гостивар, · αλβανικά : Gostivari), είναι μια πόλη στη Βόρεια Μακεδονία, που βρίσκεται στην περιοχή της άνω κοιλάδας του Πόλογκ. Είναι ένας από τους μεγαλύτερους δήμους της χώρας με πληθυσμό 81,042 κατοίκους, και καλύπτει έκταση 1.341 τ.χλμ.. Το Γκόστιβαρ διαθέτει καλές οδικές και σιδηροδρομικές συνδέσεις με άλλες πόλεις στην περιοχή, όπως το Τέτοβο, τα Σκόπια, το Κίτσεβο, την Οχρίδα, και τη Δίβρη. Ένας σύγχρονος αυτοκινητόδρομος έγινε το 1995, από Γκόστιβαρ προς Τέτοβο, μήκους 24 χλμ. Το Γκόστιβαρ είναι η έδρα του Δήμου Γκόστιβαρ.
Γεωγραφία
Το Γκόστιβαρ βρίσκεται στους πρόποδες των πιο σημαντικών βουνών της περιοχής: της οροσειράς Σκάρδος. Κοντά στο Γκόστιβαρ είναι το χωριό Βρούτοκ, όπου πηγάζει ο ποταμός Αξιός σε ένα υψόμετρο 683 μέτρων από την βάση των βουνών Σκάρδος. Ο ποταμός Αξιός περνά από το Γκόστιβαρ, στη συνέχεια από την πρωτεύουσα Σκόπια κόβοντάς τη στα δύο και αφού διασχίσει τη χώρα μπαίνει στην Ελλάδα και τελικά καταλήγει στο Αιγαίο Πέλαγος.
Δημογραφικά
Σύμφωνα με την απογραφή του 2002 η πόλη του Γκόστιβαρ είχε πληθυσμό 35.847 κατοίκων και η εθνοτική σύνθεση ήταν η ακόλουθη :
Οι περισσότερο ομιλούμενες γλώσσες στην πόλη ήταν οι ακόλουθες:
Η θρησκευτική σύνθεση ήταν η ακόλουθη  :
Ιστορία
Είναι γνωστό ότι υπήρχε μια πόλη ονόματι Δραύδακον (χτισμένη το 170 π.Χ.) κοντά ή ακριβώς στη σημερινή θέση του Γκόστιβαρ. Η πρώτη αναφορά της πόλης έγινε από το Ρωμαίο ιστορικό Λίβιο, που καταγράφει πως κατά τη διάρκεια του Τρίτου Μακεδονικού Πολέμου ο βασιλιάς της Μακεδονίας Περσέας επικεφαλής 10000 ανδρών μετά την κατάληψη της Ουσκάνας (Κίτσεβο) επιτέθηκε στο Δραύδακον, σημερινό Γκόστιβαρ.
Στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα το Γκόστιβαρ ανήκε στο Βιλαέτι του Κοσόβου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Το Γκόστιβαρ, όπως επίσης το Κίτσεβο, το Σεβλίεβο, το στρατόπεδο της Σούμλας και το Κάρνομπατ, αποτέλεσαν τόπο εξορίας για 42.000 Έλληνες, ηλικίας κυρίως 17-60 ετών, που προέρχονταν από τα ελληνικά εδάφη της Ανατολικής Μακεδονίας που βρίσκονταν υπό βουλγαρική κατοχή (1916-1918). Η διαδικασία εκτοπισμού των Ελλήνων από τον βουλγαρικό στρατό κατοχής ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1917 και διήρκεσε περισσότερο από δύο χρόνια. Τα καραβάνια των αιχμαλώτων μεταφέρονταν πεζή και στη συνέχεια με τρένα κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ακόμη δυσμενέστερες όμως υπήρξαν οι συνθήκες διαβίωσής τους στη βουλγαρική ενδοχώρα με εξοντωτική συμμετοχή σε χειρωνακτικά έργα. Από τους αιχμαλώτους περίπου 12.000 δεν κατόρθωσαν τελικά να επιστρέψουν ζωντανοί.
Από το 1929 ως το 1941 το Γκόστιβαρ ανήκε στη Μπανόβινα του Βαρδάρη του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας.
Οικονομία
Το Γκόστιβαρ είναι εμπορικό κέντρο. Από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, πολλοί έμποροι εγκαταστάθηκαν στην πόλη και άνοιξαν καταστήματα. Έχει καθιερωθεί επίσης μέρα εμπορίου, η Τρίτη. Έμποροι από το Κρούσεβο, το Κίτσεβο, το Τέτοβο και τα Βελεσσά ήταν οι ιδρυτές του εμπορικού κέντρου του Γκόστιβαρ εκείνη την εποχή. Αλλά σήμερα έχουν γίνει ηλεκτρολόγοι, μηχανικοί και εργάτες. Το Γκόστιβαρ σήμερα είναι μια σύγχρονη πόλη.
Ένα σημαντικό στοιχείο είναι ότι οι 20.000 περίπου μετανάστες που ζουν στο εξωτερικό είναι η κύρια πηγή εισοδήματος για την τοπική οικονομία. Έχει υπολογιστεί ότι κάθε χρόνο μεταξύ Ιουνίου και Αυγούστου, κατά προσέγγιση 500.000 ευρώ εισρέουν στην τοπική οικονομία και πολλοί από αυτούς επιστρέφουν στην πόλη.
Τουρισμός
Από το Γκόστιβαρ, στον δρόμο για την Οχρίδα, το χωριό Βρούτοκ έχει το φαράγγι του μεγαλύτερου ποταμού της χώρας, του Αξιού, που έχει μήκος 388 χιλιόμετρα και εκβάλλει στο Αιγαίο Πέλαγος, κοντά στη Θεσσαλονίκη. Το Γκόστιβαρ είναι μια από τις μεγαλύτερες πόλεις στην Κοιλάδα Πόλογκ. Η κοιλάδα Πόλογκ μπορεί να παρατηρηθεί από τα υψίπεδα του Μαύροβο και του χωριού Γκαλίτσνικ, με τα χωριά διεσπαρμένα μέσα στην κοιλάδα σαν ένα είδος όμορφου ψηφιδωτού.
Περίπου 26 χλμ. από το Γκόστιβαρ βρίσκεται ένα από τα καλύτερα χιονοδρομικά κέντρα της Βόρειας Μακεδονίας: το «Ζάρε Λαζαρέβσκι» στο εθνικό πάρκο του Μαύροβο.
Το όρος Σκάρδος είναι μια από τις πιο σημαντικές Αλπικές οροσειρές στη Βόρεια Μακεδονία μαζί με το γειτονικό όρος Κόραμπ και τα όρη Μπίστρα. Η οροσειρά αυτή είναι μήκους 80 χλμ και πλάτους 12 χλμ και είναι καλυμμένη με χιόνια από το Νοέμβριο μέχρι το Μάρτιο κάθε χρόνο. Η υψηλότερη κορυφή της, η Tίτοβ Βρβ φτάνει τα 2760 μ. πάνω από το επίπεδο της θάλασσας.
Ευρισκόμενη στο βορειοδυτικό τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας, η Πόποβα Σάπκα είναι ένα από τα δημοφιλέστερα μέρη για χειμερινό σκι της χώρας. Βρίσκεται στο όρος Σάρρος σε υψόμετρο 1780 μέτρων πάνω από την θάλασσα, και μόλις 35 χλμ από την πρωτεύουσα των Σκοπίων. Προσφέρει επίσης θαυμάσιο περιβάλλον και εξοπλισμό για σκι καθώς και ξενοδοχειακές ανέσεις. Επισκέπτες έρχονται όχι μόνο από τη Βόρεια Μακεδονία αλλά επίσης και από πολλές άλλες χώρες και επιστρέφουν από εποχή σε εποχή για να χαλαρώσουν, να διασκεδάσουν και να γνωρίσουν την περιπέτεια. Η Πόποβα Σάπκα έχει φιλοξενήσει τόσο Ευρωπαϊκές όσο και Βαλκανικές Διοργανώσεις Σκι. Όχι πολύ μακρυά από το θέρετρο υπάρχουν πολλές μικρές και γραφικές παγετωνικές λίμνες διασκορπισμένες στο βουνό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Μακεδονίας Κατηγορία:Περιφέρεια Πόλογκ Κατηγορία:Δήμος Γκόστιβαρ
Μιχαήλ Κάζι
Ο Μιχαήλ Καζί προέρχεται από οικογένεια Ελλήνων  ευγενών που εντάχθηκαν στη ρωσική υπηρεσία κατά τον Ρώσο-τουρκικό πόλεμο του 1768-1774. Γεννημένος στη Σεβαστούπολη, στην οικογένεια αξιωματικού του ναυτικού Ηλία  Aντρέεβιτς Kάζι (1804-1886) και της Aλεξάνδρα  Παύλοβνα Μαυρομιχάλη (1815-?), Εγγονή του Στέφανου  Μαυρομιχάλη, αρχηγού της  εξέγερσης στο Μοριά
Σπούδασε στη σχολή ναυτικών δοκίμων  της Μαύρης Θάλασσας στην πόλη Νικολάεφ. Υπηρέτησε στον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας, και το 1858 προήχθη στο βαθμό του δίοπος  Κατείχε αρκετές παράκτιες θέσεις στη Σεβαστούπολη.
Το 1867, ο Μιχαήλ Ιλίτς Κάζι διορίστηκε διαχειριστής στο Ναυαρχείο της Σεβαστούπολης, και το 1870 έγινε  βοηθός του διευθυντή. Κάποιο διάστημα  (1874-1876) ήταν επικεφαλής της υπηρεσίας αυτής στη Σεβαστούπολη.
Τα έτη  1877-1892 ο Μιχαήλ Κάζι  διευθύνει τα  ναυπηγεία  της Βαλτικής στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί  πραγματοποιείται η  ανακατασκευή του ναυπηγείου, το οποίο μετατράπηκε σε σύγχρονη ναυπηγική μονάδα. Την ίδια εποχή, συνέβαλε σημαντικά στην κατασκευή των πιο κρίσιμων τμημάτων του αεροσκάφους του Μοζάισκι στα συνεργεία των ναυπηγείων.
Βοήθησε  στην βελτίωση των υποδομών των τεχνικών σχολών των σιδηροδρόμων. Ως σύμβουλος  του υπουργείου ναυτιλίας συνέβαλε στην ανάπτυξη και συντήρηση των λιμένων. Συμμετείχε στη σύναψη της Ρώσο - Γερμανικής εμπορικής συμφωνίας του 1894. Το 1895, κατόπιν προσωπικού αιτήματος του Νικολάου Β, παρουσίασε ένα σημείωμα σχετικά με την κατάσταση και τις προοπτικές ανάπτυξης του ρωσικού πολεμικού  ναυτικού.
Ο Μιχαήλ Κάζι ήταν επίτιμο μέλος του συμβουλίου εμπορίου και εργοστασίων, καθώς και πρόεδρος  της Αυτοκρατορικής τεχνικής υπηρεσίας της Ρωσίας
Το 1893, ο Μιχαήλ Κάζι διορίστηκε πρόεδρος της Επιτροπής για την ανάπτυξη της ναυτιλίας και του εμπορίου στη Ρωσία.
Ο Μιχαήλ Ηλίτς Κάζι  πέθανε στο Νίζνι Νόβγκοροντ  στις 24 Ιουνίου του 1896 και κηδεύτηκε στην Αγία Πετρούπολη στο νεκροταφείο Νικόλσκι της Μονής του Αλεξάνδρου Νέβσκυ.
Η αναγνώριση της προσφοράς του
Το ακρωτήρι της Νόβαγια Ζεμλιά  στη θάλασσα του Κάρς  πήρε το όνομά του. Καθώς και. το ατμόπλοιο που αγοράστηκε το 1897 στη Φινλανδία  Σχολείο στην Αγία Πετρούπολη. φέρει το όνομά του
Στις αρχές του 20ου αιώνα, ένας από τους δρόμους της Σεβαστούπολης έφερε το όνομα του Μιχαήλ Ιλίτς Κάζι
Μεταξύ  των άλλων  υποστήριξε τον καλλιτέχνη Αλέξανδρο Αλεξέεβιτς Μπορίσοφ στην αρχή των καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων του.
Εκλογές στο Ουζμπεκιστάν
Το Ουζμπεκιστάν διεξάγει εκλογές σε εθνικό επίπεδο για πρόεδρο και για κοινοβούλιο. Ο πρόεδρος εκλέγεται από το λαό για 5ετή θητεία και η Ανώτατη Συνέλευση (Oliy Majlis) αριθμεί 150 μέλη στη Νομοθετική Συνέλευση, που εκλέγονται για θητεία 5 ετών και 100 μέλη στη Γερουσία (τα 84 εκλέγονται από αντιπροσώπους σε νομούς, περιφέρειες και πόλεις και άλλα 16 διορίζονται από τον πρόεδρο. Τα περισσότερα πολιτικά κόμματα αποκλείονται. Η χώρα αποτελείται από ανθρώπους που υποστηρίζουν τον πρόεδρο, που είναι ο αρχηγός κράτους. Αν και επιτρέπεται λειτουργία των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ωστόσο θεωρείται ευρέως ότι δεν έχουν καμία πραγματική ευκαιρία να κυβερνήσουν.
Στη χώρα μέχρι πρότινος η ηλικία χορήγησης δικαιώματος ψήφου ήταν η μεγαλύτερη στον κόσμο (25 ετών). Σήμερα, οι κάτοικοι ψηφίζουν σε ηλικία 18 ετών.
1991
Οι πρώτες προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 29 Δεκεμβρίου 1991. Ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος του Λαού του Ουζμπεκιστάν, Ισλάμ Καρίμοφ αναδείχθηκε νικητής με ποσοστό 87,1% των ψήφων. Η συμμετοχή σύμφωνα με πληροφορίες ήταν 94,2%.
2000
Ο Ισλάμ Καρίμοφ επανεξελέγη και στις εκλογές που έγιναν στις 9 Ιανουαρίου 2000 με ποσοστό 95,7% των ψήφων. Η συμμετοχή φέρεται να ήταν 95,1%.
2007
Ο Ισλάμ Καρίμοφ επανεκλέχθηκε πρόεδρος της χώρας στις εκλογές που διεξήχθησαν στις 23 Δεκεμβρίου 2007.
Η θητεία του Καρίμοφ είχε θεωρηθεί ότι έληξε στις 22 Ιανουαρίου 2007, σύμφωνα με το Σύνταγμα του Ουζμπεκιστάν, ενώ η εκλογική νομοθεσία ορίζει ότι "εκλογές πρέπει να διεξάγονται τον Δεκέμβριο της χρονιάς που λήγει η θητεία του προέδρου". Αυτή η ντε φάκτο επέκταση της θητείας του Καρίμοφ σε 8 χρόνια έτυχε της οξείας κριτικής από την αντιπολίτευση.
Ανάμεσα στους υποψηφίους ήταν για πρώτη φορά στην εκλογική ιστορία της χώρας και μία γυναίκα: η Τοσμουχαμέντοβα.
Ο Καρίμοφ κέρδισε τις εκλογές με ποσοστό 90,76% και ορκίστηκε για μια νέα θητεία στις 16 Ιανουαρίου 2008.
Την επίβλεψη των εκλογών είχε ο ΟΑΣΕ, ο οποίος απέστειλε στη χώρα 21 παρατηρητές. Ο οργανισμός χαρακτήρισε τις αλλαγές "ασήμαντες εξαιτίας του γεγονότος ότι φανερά ήταν περιορισμένης φύσεως ο συναγωνισμός". Ο ΟΑΣΕ επίσης επέκρινε τις εκλογές επειδή διεξήχθησαν σε ένα ελεγχόμενο πολιτικό περιβάλλον, που δεν αφήνει χώρο για αληθινή αντιπολίτευση και ότι οι εκλογές απέτυχαν να φτάσουν τα κριτήρια ώστε να είναι δημοκρατικές. Η συμμετοχή, σύμφωνα με τον οργανισμό, έφτασε το 90,6%.
'''Πρόεδρος 23 Δεκεμβρίου 2007 !style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιος !style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι !style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
Βουλευτικές εκλογές
Η διθάλαμη Ανώτατη Συνέλευση ή Oliy Majlis αποτελείται από την Άνω Βουλή ή Γερουσία, με 100 έδρες (84 μέλη εκλέγονται για θητεία 5 ετών από τα περιφερειακά κυβερνητικά συμβούλια και 16 διορίζονται από την κυβέρνηση) και την Κάτω Βουλή, που απαρτίζεται από 120 έδρες. Τα μέλη της Κάτω βουλής εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία από το λαό για πενταετή θητεία.
2019-20
Οι πιο πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν τον Δεκέμβριο του 2019 και τον Ιανουάριο του 2020.