cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τριχόπτερα
Χαρακτηριστικά των προνυμφών
Τα campodeiform είδη ζουν ελεύθερα. Στην πλειονότητα όμως συναντούμε eruciform προνύμφες, που κατασκευάζουν μια θήκη που μοιάζει με κολεό. Ανάλογα με το είδος ο κολεός είναι φτιαγμένος από ξυλαράκια, πετραδάκια, άμμο, κομματάκια ζωντανών ή νεκρών φύλλων ή φυκιών, θρύμματα κοχυλιών κλπ, και είναι κολλημένος με τις εκκρίσεις μεταξιού της προνύμφης. Μόνο το κεφάλι και ο θώρακας με τα πόδια προβάλλουν από τον κολεό, και σε περίπτωση ανάγκης οι προνύμφες αποτραβιούνται ολόκληροι, στους κολεούς αυτούς. Μια ιδέα για την ποικιλία αυτών των κολεών δίνονται στις Εικ. 7 μέχρι 15.
Όλο το κεφάλι είναι καστανό και σκληρυμένο με σκληρωτίνη. Τα στοματικά μόρια είναι μασητικού τύπου και καλά αναπτυγμένα. Οι κεραίες είναι πολύ κοντές. Σε κάθε πλευρά του κεφαλιού συναντούμε μια ομάδα οφθαλμιδίων. Και ο θώρακας με τρία ζεύγη ποδιών είναι καλά αναπτυγμένος. Η κοιλία είναι μεμβρανώδης, πολλές φορές με νηματώδη βράγχια ως εξωτερικά αναπνευστικά όργανα.
Οι εδρικοί ψευδόποδες εκφύονται στο τελευταίο ουρομερές. Παρατηρούμε τρεις τύπους μορφής και χρήσεως των ψευδοποδίων αυτών ανάλογα με τον τρόπο ζωής των διάφορων ειδών. Στα είδη που ζουν ελεύθερα τα ψευδοπόδια είναι μακρά και χρησιμοποιούνται για τη μετακίνηση. Τελειώνουν σε ένα είδος όνυχα. Στις eruciform προνύμφες οι κοιλιακοί πόδες είναι ατροφικοί και αγκιστροειδείς και ειδικευμένοι στο να κρατούν τον κολεό. Μια ενδιάμεση χρήση των εδρικών ψευδοπόδων συναντούμε στην οικογένεια Glossomantidae. Τα είδη αυτής της οικογένειας κατασκευάζουν κολεούς με ανοίγματα για τα εδρικά ψευδοπόδια, που χρησιμοποιούνται με διπλό σκοπό, για να κρατούν το κολεό και να σταθεροποιείται η επαφή της προνύμφης στο υπόστρωμα.
Βιολογία
Τα ενήλικα τρέφονται λιγοστά, απορροφώντας μόνο νερό ή νέκταρ. Μπορούν να επιβιώνουν μερικές μέρες. Γενικά δεν πετούν καλά, μπορούν όμως να κινούνται πολύ γρήγορα στα φύλλα. Κατά κανόνα ενεργούν κατά την άνοιξη και το καλοκαίρι το βράδυ και τη νύχτα. Γενικά μένουν σταθερά, μερικά είδη όμως σχηματίζουν σμήνη κοντά στους βιότοπους των προνυμφών. Παρατηρείται ποικιλία συμπεριφορών για να προσελκύσουν το άλλο φύλο με χημικά, οπτικά ή ακουστικά μέσα. Τα αρσενικά διάφορων ειδών υπερασπίζουν μια μικρή περιοχή ως ιδιοκτήτες.
Η σύζευξη πραγματοποιείται σε μικρό χρονικό απόσταση μετά την εκκόλαψη του ακμαίου. Τα έντομα ζευγαρώνουν κατά την πτήση, αλλά η μεταφορά του σπέρματος ολοκληρώνεται στο έδαφος ή στα φυτά κοντά στο νερό Τα θηλυκά αφήνουν τα αυγά να πέφτουν στο νερό, ή τα τοποθετούν πάνω στο νερό και οι προνύμφες που εκκολάπτονται πέφτουν στο νερό. Μερικά είδη κολλούν τα αυγά σε πέτρες κάτω από την επιφάνεια του νερού. Για αυτό το σκοπό καταδύονται μέχρι μισή ώρα στο νερό.
Οι προνύμφες αναπτύσσονται ανάλογα με το είδος σε τρεχούμενο ή στάσιμο νερό, κατά κανόνα γλυκό, αλλά επίσης υφάλμυρο ή αλμυρό. Οι προνύμφες είναι φυτοφάγες, παμφάγες ή αρπακτικές. Ανάλογα με είδος και την ηλικία καταναλώνουν νεκρό ή ζωντανό φυτικό ή ζωικό ιστό ή απορροφούν οργανικά υγρά. Χρησιμοποιώντας τις διάφορες πηγές τροφών στο νερό καταφέρνουν να αξιοποιούν πολλούς διαφορετικούς βιότοπους. Τα είδη με κολεό κατοικούν σε αυτόν από το πρώτο προνυμφικό στάδιο ή στην αρχή είναι ελεύτερα. Οι ελεύτερες campodeiform προνύμφες κινούνται ψάχνοντας κατάλληλα μέρη ή περιμένουν σε ένα είδος καταφύγιου από μετάξι. Αυτό το μετάξινο καταφύγιο χρησιμοποιείται και για τη σύλληψη τροφής. Κατά κανόνα παρατηρούνται πέντε προνυμφιακά στάδια. Οι προνύμφες του τελευταίου σταδίου κατασκευάζουν ιδιαίτερη θήκη για τη νύμφωση. Κατά κανόνα και η νύμφη παραμένει στο νερό και μόνο κολυμπάει στην επιφάνεια του νερού για να βγει το ενήλικο (Εικ. 5). Το έκδυμα της νύμφης παραμένει πάνω στο νερό (Εικ. 6). Στις εύκρατες ζώνες ο βιολογικός κύκλος ολοκληρώνεται κατά κανόνα σε ένα χρόνο με πέντε προνυμφιακά στάδια. Παρατηρούνται όμως πολλές εξαιρέσεις.
Οι προνύμφες είναι εξαιρετικά ευαίσθητες για διάφορους οικολογικούς παράγοντες του νερού. Γι αυτό όχι μόνο σε διάφορα τμήματα ενός ρεύματος, αλλά και σε συγκεκριμένο μέρος πολλές φορές βρίσκονται διάφορα είδη, που εκμεταλλεύονται διάφορους μικροβιότοπους.
Σημασία για τον άνθρωπο
Τα τριχόπτερα δεν αντέχουν ισχυρές διακυμάνσεις των παραγόντων του νερού και καταστρέφονται εύκολα από οποιαδήποτε ρύπανση του νερού. Τέσσερα είδη καταγράφονται στην Κόκκινη Λίστα της IUCN γιατί έχουν πια εξαφανισθεί.
Πολλά είδη είναι δείκτες υψηλής καθαρότητας του νερού και χρησιμοποιούνται στον έλεγχο του πόσιμου νερού.
Η παρουσία προνύμφων τριχοπτέρυν προσελκύει πέστροφες και άλλα ψάρια.
Αναφέρονται μερικές περιπτώσεις, όπου τα τριχόπτερα προκάλεσαν ζημιές. Εάν η ωοτοκία πραγματοποιείται μαζικά σε οδούς, οι οδηγοί οχημάτων αντιμετωπίζουν περιορισμένη ορατότητα και η κόλλα μπορεί να κάνει τις οδούς ολισθηρές. Επίσης σμήνη από τριχόπτερα κατάφεραν να καταστρέψουν συσκευές κλιματισμού.
Οι προνύμφες μερικών ειδών ροκανίζοντας ξύλο συμβάλλουν στη γρηγορότερη αποσύνθεση ξύλινων συσκευών που βρίσκονται στο νερό. Άλλα είδη προκαλούν ζημιές στις καλλιέργειες ρυζιού, ροκανίζοντας τα μικρά φυτά.
Γεωγραφική εξάπλωση και βιότοποι
Τα τριχόπτερα εμφανίζουν παγκόσμια διαμονή, ωστόσο σε πολλά είδη η περιοχή κατανομής είναι μικρή και τα είδη γίνονται ενδημικά. Κατά κανόνα τις προνύμφες τις συναντούμε σε τρεχούμενα ή στάσιμα γλυκά νερά ενώ μερικά είδη αντέχουν και υφάλμυρο και αλμυρά νερά.
Παρατηρήσεις στην εξέλιξη και ταξινομία
Η πιο συγγενής τάξη των τριχοπτέρων είναι τα λεπιδόπτερα. Έχουν πάνω από είκοσι κοινά χαρακτηριστικά, που απουσιάζουν σε άλλες τάξεις (συναπομορφίες). Μεταξύ αυτών είναι το γεγονός, πως οι προνύμφες των δύο τάξεων παράγουν μετάξι με τις σιαλικές αδένες. Πρωτόγονα λεπιδόπτερα μοιάζουν αρκετά με τα τριχόπτερα. Σύμφωνα με μια θεωρία, υπήρχε κοινός πρόγονος στον Παλαιοζωικό αιώνα, με ακμαία όμοια με των τριχοπτέρων και προνύμφες όμοιες με των λεπιδοπτέρων. Στη συνέχεια στα τριχόπτερα έγινε μια εξειδίκευση και προσαρμογή των προνυμφών στα υδρόβια ενδιαιτήματα που επέτρεψαν την ακτινωτή προσαρμοστική κλαδογένεση στην Κρητιδική. Τα ακμαία παρέμειναν σχετικά αρχέγονα. Αντίθετα στα λεπιδόπτερα οι προνύμφες παρέμειναν σχετικά πρωτόγονες και στα ακμαία τα στοματικά μόρια και οι πτέρυγες έχουν τροποποιηθεί σύμφωνα με την εξέλιξη των ανθοφόρων φυτών.
Δεν υπάρχουν αμφιβολίες για τη στενή συγγένεια των τριχοπτέρων με τα λεπιδόπτερα. Συνοψίζονται ως Αμφιεσμηνόπτερα. Άλλες τρεις τάξεις, τα δίπτερα, τα σιφωνάπτερα και τα μηκόπτερα σχηματίζουν τα αντλιοφόρα. Οι πέντε τάξεις αυτές έχουν κοινό πρόγονο και αποτελούν τις  πανορποειδείς τάξεις. Η σημερινή ευρέως αποδεκτή άποψη για τις ταξινομικές σχέσεις συγγενών τάξεων απεικονίζεται στον Πιν. 1.
Τα πιο παλαιά ευρήματα της τάξεως των τριχοπτέρων βρέθηκαν στην Πάνω και Μέση Τριαδική. Κατατάσσονται σε μια οικογένεια που χάθηκε στην Κρητιδική. Οι σημερινές οικογένειες εξελίχτηκαν στην Ιουράσια.
Ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους, τα τριχόπτερα διαιρούνται σε δυο ή τρεις υποτάξεις. Τα Annulipalpia και τα Integripalpia είναι μονοφυλετικά και αναγνωρίζονται γενικά ως υποτάξεις. Τα υπόλοιπα τριχόπτερα κατατασσόταν αρχικά σε μια υπόταξη Spicipalpia (ταξινομική ομάδα καλαθιού), αλλά αυτή κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι μονοφυλετική, και γι αυτό το λόγο τα υπόλοιπα τριχόπτερα κατατάσσονται μάλλον μόνο σε μερικές υπερ-οικογένειες, που όμως δεν σχηματίζουν υπόταξη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έντομα
Άννα Μαρία Μαρτινότσι
Η Άννα-Μαρία, ιταλ. Anna Maria Martinozzi (1637 - 4 Φεβρουαρίου 1672) από τον Οίκο των Μαρτινότσι ήταν ανιψιά του καρδινάλιου Μαζαρέν και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα του Κοντί.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Τζιρόλαμο Μαρτινότσι και της Λάουρας-Μαργαρίτας Ματσαρίνι, κόρης του Πιέτρο Ματσαρίνι. Η Λάουρα-Μαργαρίτα ήταν αδελφή του καρδινάλιου Ιουλίου Ματσαρίνι/Μαζαρέν, πρωθυπουργού κατά την ανηλικιότητα του Λουδοβίκου ΙΔ΄ της Γαλλίας.
Αδελφή της ήταν η Λάουρα Μαρτινότσι. Οι δύο τους ήλθαν στη Γαλλία -μετά από πρόσκληση του θείου του καρδινάλιου Μαζαρέν- μαζί με τις εξαδέλφες τους Μαντσίνι: Λάουρα, Μαρία, Ολυμπία, Ορτάνς και Μαρία-Άννα. Οι επτά ανιψιές του Μαζαρέν έγιναν γνωστές ως οι Μαζαρενέττες στη Γαλλική Αυλή. Ο καρδινάλιος εξασφάλισε καλούς γάμους γι'αυτές: η Λάουρα Μαρτινότσι παντρεύτηκε τον δούκα της Μόντενα και η κόρη της Μαρία των Έστε παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄ της Αγγλίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1654 τον Αρμάνδο των Βουρβόνων πρίγκιπα του Κοντί και είχε τέκνα:
Τουρκική Πολεμική Αεροπορία
Η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία (τουρκικά: Türk Hava Kuvvetleri) είναι ο εναέριoς κλάδος των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία ανάγει τις ρίζες της στον Ιούνιο του 1911, όταν ιδρύθηκε από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ωστόσο, η Πολεμική Αεροπορία, όπως είναι γνωστή σήμερα, προέρχεται από την περίοδο της σύστασης της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Άννα Μαρία Μαρτινότσι
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Τουρκική Πολεμική Αεροπορία
Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις ξεκίνησαν ένα, 160 δισεκατομμυρίων δολλαρίων (με εξαίρεση τον ετήσιο στρατιωτικό προϋπολογισμό) πρόγραμμα εκσυγχρονισμού. Εν το μεταξύ, 45 δισεκατομμύρια δολλάρια προορίζονται για την αναμόρφωση της τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας. Στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού, η Άγκυρα επιδιώκει να αναθέσει νέα μαχητικά αεροσκάφη (που αποτελούνται από TAI TFX και F-35 Lightning II) και ελικόπτερα (που αποτελούνται από βαρέων φορτίων, επιθετικά, μεσαίου ανελκυστήρα και ελαφρά ελικόπτερα γενικής χρήσης).
Σύμφωνα με το Flight International (Flightglobal.com) και το Διεθνές Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών, η τουρκική Πολεμική Αεροπορία έχει ενεργή δύναμη 60.000 σε στρατιωτικό προσωπικό και λειτουργεί περίπου 668 επανδρωμένα αεροσκάφη (2014).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
* Κατηγορία:Πολεμική αεροπορία
Αυλή (αποσαφήνιση)
Αυλή είναι ένας αστέγαστος χώρος που περιβάλλει ένα κτίσμα ή το σύνολο προσώπων που περιβάλλουν κάποιον ηγεμόνα.
Με την ονομασία αυτή υπάρχουν και δύο οικισμοί της Ελλάδας:
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Φωτεινότητα
μικρογραφία|Φωτεινότητα Στην Οπτική με τον όρο φωτεινότητα χαρακτηρίζεται το ποσό φωτεινής ενέργειας που πέφτει πάνω σε μια μοναδιαία επιφάνεια, (που έχει δηλαδή εκληφθεί ως μονάδα μέτρησης), ανά δευτερόλεπτο. Πρόκειται δηλαδή για φωτομετρικό μέγεθος που αναφέρεται σε μια φωτιζόμενη επιφάνεια και που ορίζεται ως ο λόγος της φωτεινής ροής που δέχεται αυτή ως προς το μέγεθός της.
Η φωτεινότητα ή φωτισμός των επιφανειών, που φωτίζονται ομοιόμορφα, εξαρτάται από τρεις παράγοντες: Την ένταση της φωτεινής πηγής, την απόσταση της πηγής από την επιφάνεια και τον προσανατολισμό της επιφάνειας, ως προς τη διεύθυνση των φωτεινών ακτίνων που προσπίπτουν σ΄ αυτή.
Μονάδα μέτρησης φωτεινότητας (και εν προκειμένω του φωτισμού ως μέτρου) κατά συστήματα:
Φωτεινότητα ενός επιταχυντή
Η φωτεινότητα L ενός ανιχνευτή σωματιδίων αναφέρεται στην ένταση της ακτινοβολίας που ανιχνεύει ο ανιχνευτής. Δίνει τον αριθμό των σωματιδίων ή φωτονίων ανά μονάδα επιφάνειας και χρόνου που φθάνουν στον ανιχνευτή.
Η φωτεινότητα εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η πηγή ακτινοβολίας, η γεωμετρία του ανιχνευτή και η ενέργεια των σωματιδίων ή φωτονίων. Μια μεγαλύτερη φωτεινότητα σημαίνει ότι περισσότερα σωματίδια ή φωτόνια ανά μονάδα χρόνου φθάνουν στον ανιχνευτή, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η πιθανότητα εντοπισμού σημάτων από τον ανιχνευτή.
Η φωτεινότητα είναι ένας σημαντικός παράμετρος στην υψηλή ενεργειακή φυσική και μετριέται, για παράδειγμα, σε πειράματα στο Large Hadron Collider (LHC) του CERN, προκειμένου να αυξηθεί η πιθανότητα σύγκρουσης μεταξύ δυο δέσμεων σωματιδίων και να διευκολυνθεί η ανακάλυψη νέων σωματιδίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φως
Δήμος Νεάπολης Κοζάνης
Ο Δήμος Νεάπολης ήταν δήμος του νομού Κοζάνης που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1999 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Βοΐου. Βρισκόταν στο δυτικό τμήμα του νομού. Καταλάμβανε έκταση 238.277 στρεμμάτων και είχε (πραγματικό) πληθυσμό 5.121 κατοίκους. Οι κύριες ασχολίες των κατοίκων της περιοχής που καταλάμβανε ο δήμος είναι η γεωργία και η κτηνοτροφία. Έδρα του ήταν η Νεάπολη, από την οποία πήρε και το όνομά του. Κατά την επανάσταση του 1821 οι κάτοικοι της περιοχής του δήμου Νεαπόλεως αγωνίστηκαν κατά των Οθωμανών. Σπουδαίοι αγωνιστές της επανάστασης του 1821 ήταν οι Αθανάσιος Θωμά (γεν. 1798), Κωνσταντίνος Τόλιου (γεν. 1797), Γεώργιος Ζήση (γεν. 1803), Ευθύμιος ("Θύμιος") Γεωργίου (γεν. 1796), Κωνσταντίνος Μιχάλη (γεν. 1803) και Αθανάσιος Νεράιδου.
Διαίρεση
Στο δήμο περιλαμβάνονταν τα εξής 21 δημοτικά διαμερίσματα:
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." />
Νεαπολης Κοζανης
Γουλιέλμο Μαρκόνι
Ο Γουλιέλμο Μαρκόνι (Guglielmo Marconi, 25 Απριλίου 1874 – 20 Ιουλίου 1937) ήταν Ιταλός εφευρέτης, γνωστός ως ο πατέρας της εκπομπής ραδιοκυμάτων σε μεγάλη απόσταση, και για την ανάπτυξη του Νόμου του Μαρκόνι και ενός ραδιοτηλεγραφικού συστήματος. Ο Μαρκόνι συχνά πιστώνεται ως ο εφευρέτης του ραδιοφώνου, και το 1909 μοιράστηκε το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής με τον Καρλ Φέρντιναντ Μπράουν για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη της ασύρματης τηλεγραφίας.
Βιογραφία
Ο μαρκήσιος Γουλιέλμο Μαρκόνι γεννήθηκε στη Μπολόνια της Ιταλίας, στις 25 Απριλίου 1874, από πατέρα Ιταλό (τον Τζιουζέπε Μαρκόνι) και μητέρα Ιρλανδέζα (την Άννι Τζέιμσον). Η οικονομική ευμάρεια του πατέρα του επέτρεψε στον νεαρό Γουλιέλμο να κάνει ιδιωτικές σπουδές στη Μπολόνια, στη Φλωρεντία και αργότερα στο Λιβόρνο. Ως παιδί δεν τα πήγαινε καλά στο σχολείο. Όμως έδειξε ξεχωριστό ενδιαφέρον για τις φυσικές επιστήμες και ιδιαίτερα για τις έρευνες πάνω στον ηλεκτρισμό, πειραματιζόμενος στην κατασκευή μίας συσκευής που θα μετέτρεπε τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα σε ηλεκτρική ενέργεια.
Ο Μαρκόνι διάβασε με πολύ ενδιαφέρον τις θεωρίες του Τζέιμς Κλερκ Μάξγουελ ότι υπήρχαν ηλεκτρομαγνητικά κύματα, γεγονός που επιβεβαίωσαν αργότερα, το 1887, οι έρευνες του διάσημου Γερμανού φυσικού Χάινριχ Χερτς, που πραγματοποίησε σειρά από σχετικά πειράματα στην Καρλσρούη. Εκείνη την εποχή ο Μαρκόνι ήταν μαθητής του Ιταλού επιστήμονα Αουγκούστο Ρίγκι, καθηγητή της φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Μπολόνια. Ο Μαρκόνι -όπως έλεγε αργότερα- έκανε τότε τη σκέψη ότι δεν θα περνούσε πολύς καιρός και τα κύματα αυτά θα προίκιζαν την ανθρωπότητα με ένα καινούργιο και ισχυρό μέσο επικοινωνίας.
Προς το τέλος αυτών των πειραμάτων του ο Μαρκόνι καινοτόμησε, συνδέοντας τη μία άκρη του διακοπτόμενου κυκλώματος σε μια κεραία, και την άλλη στη γη, φτιάχνοντας έτσι για πρώτη φορά ένα πρακτικό σύστημα ασύρματου σηματοδότη. Μ' αυτό πέτυχε να μεταδώσει μηνύματα σε απόσταση μεγαλύτερη των 1.500 μέτρων.
Το 1896 είχε αυξήσει την απόσταση στα 2,4 χιλιόμετρα. Τον Φεβρουάριο του 1896 ο Μαρκόνι έκανε αίτηση στο υπουργείο Επικοινωνιών της Ιταλίας θέλοντας να παρουσιάσει την εφεύρεσή του, αλλά οι υπεύθυνοι τον αγνόησαν. Τον ίδιο χρόνο πήγε τη συσκευή του στην Αγγλία, όπου υπέβαλε αίτηση να του χορηγηθεί δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Το 1897 ο Μαρκόνι έκανε στην Αγγλία αρκετές δημόσιες επιδείξεις τής ολοένα και πιο βελτιωμένης συσκευής του. Τον ίδιο χρόνο ο ασύρματος έγινε εμπορική πραγματικότητα με την ίδρυση της εταιρείας Wireless Telegraph & Signal Company, που αργότερα πήρε στην επωνυμία της το όνομα του Μαρκόνι.
Τον Ιούλιο του 1897 ο Μαρκόνι δημιούργησε έναν ασύρματο σταθμό στη Λα Σπέτσια της Ιταλία, για την ιταλική κυβέρνηση και στις 27 Μαρτίου 1899 εξέπεμψε για πρώτη φορά σήματα πάνω από τη Μάγχη, από το Βιμερό της Γαλλίας ως το φάρο του Νότιου Φόρλαντ στην Αγγλία. Το ίδιο καλοκαίρι τα σήματά του ταξίδευαν σε απόσταση άνω των 100 χιλιομέτρων, στέλνοντας μηνύματα σε πολεμικά πλοία που έκαναν γυμνάσια. Χρησιμοποιώντας ψηλότερες κεραίες και μεγαλύτερο μήκος κύματος ο Μαρκόνι πέτυχε να μεγαλώσει πιο πολύ τις αποστάσεις μεταδόσεως, με όλα αυτά όμως οι επιστήμονες εκείνης της εποχής τον κορόιδευαν όταν έλεγε ότι θα κατάφερνε να περάσει με τα κύματα της συσκευής του τον Ατλαντικό, να τον "ζεύξει" κατά την έκφρασή του.
Το φθινόπωρο του 1899 έλαβαν χώρα οι πρώτες επιδείξεις στις Η.Π.Α., με τη μετάδοση των αγώνων ιστιοπλοΐας του Κυπέλλου Αμερικής. Ο Μαρκόνι έπλευσε προς τις Η.Π.Α. μετά από πρόσκληση της εφημερίδας New York Herald για την κάλυψη των αγώνων, οι οποίοι διεξάγονταν έξω από το Σάντι Χουκ στο Νιού Τζέρσεϊ. Η μετάδοση έγινε από το κατάστρωμα του επιβατηγού πλοίου SS Ponce.
Το 1900, ο Αλέξανδρος Ποπόφ δήλωσε ότι: "...η εκπομπή και η λήψη σημάτων από τον Μαρκόνι μέσω ηλεκτρικών ταλαντώσεων δεν ήταν κάτι καινούργιο. Στην Αμερική, ο διάσημος μηχανικός Νίκολα Τέσλα πραγματοποίησε τα ίδια πειράματα το 1893.".
μικρογραφία|Ο Μαρκόνι παρακολουθεί τους συνεργάτες του να ανεβάζουν μία κεραία με χαρταετό στον [[Άγιος Ιωάννης Νέας Γης|Άγιο Ιωάννη Νέας Γης, Δεκέμβριος 1901]] Τον Οκτώβριο του 1900 ο Μαρκόνι έκανε στην Κορνουάλη την εγκατάσταση του πρώτου σταθμού ασυρμάτου μεγάλων αποστάσεων. Οι κεραίες του είχαν ύψος 70 μέτρα, όμως επειδή μία ανεμοθύελλα τις έσπασε, αναγκάστηκε να τις κατεβάσει 10 μέτρα χαμηλότερα. Έπειτα από τον σταθμό εκπομπής ήρθε η σειρά του σταθμού λήψεως, πέραν του Ατλαντικού. Πράγματι ο Μαρκόνι εγκατέστησε έναν τέτοιο σταθμό στη Νέα Γη. Οι κεραίες του, με τη βοήθεια χαρταετών, έφταναν στο ύψος των 140 μέτρων. Έτσι, τον Δεκέμβριο του 1901, από την Κορνουάλη μετέδωσε στη Νέα Γη μία σειρά από σήματα. Με την πρώτη προσπάθεια ο Μαρκόνι είχε γεφυρώσει τον Ατλαντικό. Όταν μαθεύτηκε το νέο, ο Νίκολα Τέσλα, ανταγωνιστής του Μαρκόνι στις υπερατλαντικές μεταδόσεις σημάτων, δήλωσε: "Ο Μαρκόνι είναι καλός συνάδελφος. Αφήστε τον να συνεχίσει. Χρησιμοποιεί δεκαεπτά από τις πατέντες μου".
Το 1903 ο Μαρκόνι ίδρυσε στο Μόντρεαλ την Marconi's Wireless Telegraph Company of Canada (το 1925 μετονομάστηκε σε Canadian Marconi Company, η οποία εξαγοράστηκε το 1953 από την English Electric, και το 2001 άλλαξε ξανά το όνομά της σε CMC Electronics).
Στις 17 Οκτωβρίου 1907 ξεκίνησε η τακτική υπερατλαντική ραδιοτηλεγραφική υπηρεσία μεταξύ του Κλίφντεν στην Ιρλανδία και του Γκλέις Μπέι στη Νέα Σκωτία, αλλά ακόμη και μετά απ' αυτό η εταιρεία του Μαρκόνι αγωνίστηκε πολλά χρόνια για να παρέχει αξιόπιστη επικοινωνία.
Το 1909, ο Γουλιέλμο Μαρκόνι και ο Καρλ Φέρντιναντ Μπράουν βραβεύτηκαν με Νόμπελ Φυσικής για τη συμβολή τους στην ανάπτυξη της ασύρματης τηλεγραφίας. Εντούτοις, επειδή ο Μαρκόνι δεν διέθετε πανεπιστημιακούς τίτλους σπουδών, συνήθιζε να λέει σεμνά για τον εαυτό του ότι είναι πάντα ένας ερασιτέχνης.
Τρία χρόνια αργότερα, η εφεύρεση του Μαρκόνι αποδείχθηκε σωτήρια για τους επιζώντες από το ναυάγιο του Τιτανικού. Οι δύο χειριστές ασυρμάτου στο υπερωκεάνιο, ο Τζακ Φίλιπς και ο Χάρολντ Μπράιντ, δεν ήταν υπάλληλοι της White Star Line αλλά της Marconi International Marine Communication Company. Κατά τη διάρκεια της βύθισης του σκάφους, οι δύο ασυρματιστές εργάστηκαν ακούραστα μέχρι την τελευταία στιγμή στέλνοντας μηνύματα σε άλλα πλοία και ζητώντας τη συνδρομή τους στη διάσωση των επιβατών και του πληρώματος. Χάρις στις ακατάπαυστες προσπάθειές τους, οι επιζώντες περισυνελέγησαν από το RMS Carpathia. Από τους δυο ασυρματιστές μόνον ο Χέραντ Μπράιντ διασώθηκε και, παρόλο που ήταν τραυματισμένος, βοήθησε τον ασυρματιστή του Carpathia να μεταδώσουν τη λίστα των επιβατών καθώς και προσωπικά μηνύματα. Επίσης υπάλληλος της εταιρείας του Μαρκόνι ήταν ο Δαβίδ Σαρνόφ, το μοναδικό πρόσωπο που μέσω της ασύρματης τεχνολογίας έλαβε τα ονόματα των επιζώντων αμέσως μετά την καταστροφή. Αναφέρεται ότι ο Σαρνόφ ήταν σε διαρκή επικοινωνία με το Carpathia επί 72 ώρες, αν και η συμμετοχή του έχει αμφισβητηθεί από ορισμένους σύγχρονους ιστορικούς. Όταν το Carpathia ελλιμενίστηκε στη Νέα Υόρκη, ο Μαρκόνι ανέβηκε στο κατάστρωμα μ' ένα δημοσιογράφο των New York Times για να μιλήσει με τον Μπράιντ, τον επιζώντα ασυρματιστή. Στις 18 Ιουνίου 1912, ο Μαρκόνι κατέθεσε στο Δικαστήριο για το ναυάγιο του Τιτανικού δίνοντας στοιχεία που αφορούσαν τη λειτουργία της θαλάσσιας τηλεγραφίας και τις διαδικασίες σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.
Το 1919, στο σταθμό του στο Κλίφντεν, ο Μαρκόνι έλαβε ένα μήνυμα από το Μπουένος Άιρες, από απόσταση δηλαδή μεγαλύτερη των 9.000 χιλιομέτρων, ενώ την ίδια χρονιά η εταιρία του ίδρυσε τον πρώτο ραδιοσταθμό του κόσμου. Έτσι άρχισε από την Κορνουάλη μία σειρά από δοκιμαστικές εκπομπές σε βραχέα κύματα. Το 1923, ο Μαρκόνι έκανε με τη θαλαμηγό του ένα ταξίδι στις Δυτικές Ινδίες λαμβάνοντας συνεχώς από την Κορνουάλη μηνύματα σε βραχέα κύματα.
Στις 26 Μαρτίου 1930 κατάφερε να ανάψει τα φώτα του δημαρχείου του Σίδνεϊ από απόσταση 16.500 χιλιομέτρων καθώς ο ίδιος βρισκόταν στη θαλαμηγό «Elettra» που ήταν αγκυροβολημένη στο λιμάνι της Γένοβας.
Στις 12 Φεβρουαρίου 1931, ο Μαρκόνι έκανε την εισαγωγή στην πρώτη ραδιοφωνική εκπομπή από Πάπα, του Πίου ΙΑ΄, ανακοινώνοντας από το μικρόφωνο: "Με τη βοήθεια του Θεού, ο οποίος διαθέτει τόσες πολλές μυστηριώδεις δυνάμεις της φύσης στη διάθεση του ανθρώπου, είχα τη δυνατότητα να προετοιμάσω αυτό το μέσο που θα δώσει στους πιστούς όλου του κόσμου τη χαρά να ακούσουν τη φωνή του Άγιου Πατέρα".
Το 1932 ο Μαρκόνι εγκατέστησε ένα πρόδρομο σύστημα κινητού τηλεφώνου ανάμεσα στην πόλη του Βατικανού και στο ανάκτορο Καστέλ Γκαντόλφο, ώστε να μπορούν οι καρδινάλιοι να επικοινωνούν άμεσα με την κατοικία του πάπα.
Ο αληθινός εφευρέτης του ραδιοφώνου
Αν και ο Μαρκόνι θεωρήθηκε ευρέως ως ο εφευρέτης του ραδιοφώνου, το γεγονός αμφισβητήθηκε από πολλούς επιστήμονες, καθώς το σύνολο σχεδόν των πατεντών που είχε χρησιμοποιήσει ήταν του Νίκολα Τέσλα. Προκλήθηκαν έντονες διαμάχες και η υπόθεση κατέληξε το 1943 στο Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών, το οποίο και δικαίωσε τον Τέσλα.
Προσωπική ζωή
Ο Γουλιέλμο Μαρκόνι παντρεύτηκε δύο φορές. Από την πρώτη του σύζυγο απέκτησε τρεις κόρες και από τη δεύτερη άλλη μία. Στο δεύτερο γάμο του, τον Ιούνιο του 1927, κουμπάρος του ήταν ο Μπενίτο Μουσολίνι.
Για ανεξήγητους λόγους, ο Μαρκόνι άφησε όλη του την περιουσία στη δεύτερη σύζυγό του και στο μοναδικό τους παιδί, και τίποτα στα παιδιά από τον πρώτο του γάμο.
Ο Μαρκόνι ήταν ενεργό μέλος του Ιταλικού Φασιστικού Κόμματος και απολογητής της ιδεολογίας των φασιστών και των ενεργειών τους, όπως η επίθεση των ιταλικών δυνάμεων στην Αιθιοπία.
Τιμές και βραβεία
μικρογραφία|[[Άλμπερτ Αϊνστάιν επισκέπτονται το σταθμό Μαρκόνι στο Νιου Μπράνσγουικ του Νιου Τζέρσεϊ, 1921.]]
Τζέρι Χόπκινς
O Τζέρι Χόπκινς (Elisha Gerald Hopkins ; 8 Νοεμβρίου 1935 - 3 Ιουνίου 2018) ήταν Αμερικανός δημοσιογράφος και συγγραφέας, περισσότερο γνωστός επειδή έγραψε τις πρώτες βιογραφίες του Έλβις Πρίσλεϊ και του Τζιμ Μόρισσον του συγκροτήματος The Doors καθώς και επειδή υπηρέτησε επί είκοσι χρόνια ως εκδότης του περιοδικού Rolling Stone. Έγραψε επίσης αρκετές άλλες βιογραφίες, έγραψε ιστορικά και χιουμοριστικά βιβλία και ήταν ο συγγραφέας-παραγωγός των Mike Wallace, Steve Allen και Mort Sahl.
Ο Χόπκινς εξέδωσε 37 βιβλία και περίπου 100 άρθρα σε περιοδικά. Μερικά από τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πάνω από 12 γλώσσες.
Βιογραφία
Ο Χόπκινς γεννήθηκε στο Κάμντεν του Νιου Τζέρσεϊ και μεγάλωσε στο Χάντονφιλντ (Haddonfield). Οι γονείς του διηύθυναν ένα κατάστημα καθαρισμού ρούχων. Φοίτησε σε ιδιωτικό σχολείο μέχρι την έκτη τάξη και σε δημόσια σχολεία μέχρι την 12η τάξη. Έλαβε πτυχίο στην δημοσιογραφία από το Πανεπιστήμιο Washington & Lee University στο Λέξινγκτον της Βιρτζίνια το 1957 και μεταπτυχιακό στη δημοσιογραφία από το Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης το 1959. Εργάστηκε για μικρό χρονικό διάστημα ως ρεπόρτερ στην εφημερίδα Twin City Sentinel στο Winston-Salem και ως αξιωματικός στον στρατό των ΗΠΑ.
Πρώτα χρόνια
Συνέγραψε άρθρα στην εφημερίδα Village Voice όσο σπούδαζε στο Κολούμπια και εργάστηκε ως ρεπόρτερ στην εφημερίδα Times-Picayune και στο WWL Radio στη Νέα Ορλεάνη (1959-1961). Έγινε συγγραφέας και παραγωγός του Mike Wallace στην Νέα Υόρκη για έναν χρόνο (1961–62) και μετά μετακόμισε στο Λος Άντζελες όπου εργάστηκε ως συγγραφέας και παραγωγός για τον Στιβ Άλλεν (1962-1964). Παράλληλα έγραψε και έκανε την παραγωγή σε τηλεοπτικά προγράμματα για το Mort Sahl, το ABC-TV και τα Universal Studios (1964-1966; 1971). Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου έγραψε τα πρώτα του βιβλία, την αυτοβιογραφία Bare Feet and Good Things to Eat (1965) και το αστρολογικό βιβλίο You Were Born on a Rotten Day (1969).
Προσωπική ζωή
Ο Χόπκινς παντρεύτηκε τέσσερις φορές με τις : Sara Cordell (1959-1963) ; Jane Hollingsworth (1968-1976) ; Rebecca Erickson Crockett (1980-1988). Με την δεύτερη σύζυγό του είχε αποκτήσει δυο παιδιά : την Erin Hendershot (γενν. 1970) και τον Nick Hopkins (γενν. 1972) και έξι εγγόνια. Με την τέταρτη σύζυγό του, Lamyai (παντρεύτηκαν 2003), ταϊλανδέζικης καταγωγής, μοίραζαν τον χρόνο τους ανάμεσα σε ένα διαμέρισμα στην Μπανγκόκ και σε μια φάρμα κοντά στα σύνορα με την Καμπότζη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί βιογράφοι
Κιούζα ντι Ρίο Πουστερία
thumb|250px|Το εσωτερικό του κάστρου Το Κιούζα ντι Ρίο Πουστερία (ιταλικά : Chiusa di Rio Pusteria, γερμανικά : Mühlbacher Klause ή Haslacher Klause)) είναι κάστρο της Ιταλίας που βρίσκεται στην κοιλάδα Πουστερία στην αυτόνομη επαρχία του Μπολτζάνο στις Άλπεις . Βρίσκεται κοντά στην κωμόπολη Ρίο ντι Πουστερία στην οποία οφείλει και το όνομα του.
Ιστορία
Το κάστρο χρονολογείται τον 12ο αιώνα όπου κτίστηκε από τους "Κύριους του Ροντένγκο", αλλά ήδη το 1269 είχε δοθεί στην Γκορίτσια. Αργότερα αμζί με όλη η περιοχή της κοιλάδας Πουστερία πέρασε στην εξουσία του Κόμη του Τιρόλο. Το κάστρο υπέστη μεγάλες ζημιές το 1703 και το 1809 όταν έπαθε πολλές ζημιές από τον γαλλικό στρατό, έκτοτε βρίσκεται μισοκατεστραμένο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κάστρα στο Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε
Τεχνητά στοιχεία
Τεχνητά στοιχεία είναι στοιχεία τα οποία δεν ανευρέθησαν στην φύση αλλά έχουν δημιουργηθεί από τον άνθρωπο με ραδιενεργές μεθόδους είτε σε πυρηνικούς αντιδραστήρες είτε σε εργαστήρια, δηλαδή είναι προϊόντα μεταστοιχείωσης. Τα Τεχνητά στοιχεία είναι όλα στερεά. Τα περισσότερα από αυτά βρίσκονται σε θέσεις μετά από αυτή του Ουρανίου (U) στον περιοδικό πίνακα, τα οποία αποκαλούνται υπερουράνια στοιχεία. Όλα αυτά τα στοιχεία είναι ραδιενεργά.
Κατηγορία:Ομάδες χημικών στοιχείων
Προφήτης Ηλίας Πέλλας
Ο Προφήτης Ηλίας είναι πεδινός οικισμός της περιφερειακής ενότητας Πέλλας. Ανήκει διοικητικά στην δημοτική ενότητα Μενηΐδος του δήμου Σκύδρας. Αποτελεί αγροτικό οικισμό στις δυτικές όχθες του ποταμού Αλμωπαίου και στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Πάικο, σε κοντινή απόσταση από την έδρα του δήμου Σκύδρα, την οδική διάβαση των στενών του Άψαλου, που ενώνει την Σκύδρα, την Έδεσσα και την υπόλοιπη Πέλλα με την Αριδαία και τους οικισμούς της Αλμωπίας.
Οι κάτοικοι της περιοχής αναφέρουν τον οικισμό και με την μονολεκτική ονομασία Προφήτης. Είναι ο μοναδικός οικισμός της ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της οποίας αποτελεί έδρα. Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή του 2011, ο μόνιμος πληθυσμός της τοπικής κοινότητας Προφήτη Ηλία υπολογίζεται στους 1.036 κατοίκους.
Γεωγραφία και περιβάλλον
Ο Προφήτης Ηλίας είναι τοποθετημένος στα δυτικά ενός υψώματος, στους νοτιοδυτικούς πρόποδες του όρους Πάικο, στα ανατολικά της εισόδου των στενών του Αψάλου και δυτικά της εξόδου της κοιλάδας του ποταμού Αλμωπαίου ή Μογλένιστα. Ο ποταμός Αλμωπαίος έχει όλο τον χρόνο νερό και στις όχθες του υπάρχουν υδροχαρή φυτά όπως πλατάνια και λεύκες. Στις γύρω ημιορεινές εκτάσεις υπάρχει ποώδης βλάστηση με βοσκοτόπια. Οι πεδινές περιοχές, που εντάσσονται στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο της πεδιάδας της Θεσσαλονίκης, υδροδοτούνται από τον ποταμό, μέσω εκτεταμμένης ποτιστικής εγκατάστασης, εντατικοποιώντας την αγροτική παραγωγή κυρίως οπωροκηπευτικών, απ' όπου παράγονται κυρίως ροδάκινα. Κύριο άγριο θηλαστικό της περιοχής είναι η βίδρα, ενώ μεταξύ των πτηνών μπορούμε να συναντήσουμε στην ευρύτερη περιοχή αξιόλογα είδη όπως βαλτοποταμίδα, βυδοβυζάχτρα, φιδαητός, χαλκοκουρούνα, βαλκανοτσικλητάρα, πετρίτης, λιοστριτσίδα, γαϊδουροκεφαλάς, ασπροπάρης και δεντροτσιροβάκος. Στο λόφο, στις ανατολικές υπώρειες του οποίου βρίσκεται ο οικισμός, υπάρχουν βραχώδεις φωλιές πουλιών.
Ο οικισμός, βρίσκεται στην κοντική απόσταση των 2 χιλιομέτρων από την έδρα της δημοτικής ενότητας Μενηΐδος Καλή, με την οποία χωρίζεται με τον Αλμωπαίο. Απέχει επίσης 5 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα του δήμου Σκύδρα και 16 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της περιφερειακής ενότητας Έδεσσα. Στα ανατολικά του χωριού συναντούμε τους οικισμούς Καλή και Άνυδρο, στα νότια την κωμόπολη Σκύδρα με το προάστιό της Μαυροβούνι, στα δυτικά και βορειοδυτικά τους οικισμούς Σάμαρι και Νέα Ζωή και στα βορειοανατολικά τους οικισμούς Κρανιά και Λιθάρια. Στα δυτικά του λόφου στον οποίο είναι τοποθετημένος, υπάρχουν συσκευαστήρια αγροτικών προϊόντων, κτηνοτροφικές μονάδες, καθώς και τσιμεντοβιομηχανία.
Εκπαίδευση
Το 1985 κατασκευάστηκε στο ύψωμα του Προφήτη Ηλία εξαθέσιο δημοτικό σχολείο το οποίο φιλοξενεί την πρωτοβάθμια εκπαίδευση μέχρι και σήμερα.
Επίσης σε κεντρικό σημείο του χωριού υπάρχει και νηπιαγωγείο.
Ιερός Ναός Προφήτη Ηλία
Στην έξοδο του χωριού στον δρόμο προς την Σκύδρα δεσπόζει Ιερός Ναός αφιερωμένος στον Προφήτη Ηλία.Στον προαύλιο χώρο του  υπάρχει μνημείο/ηρώο πεσόντων 1922-1941. Στις 20 Ιουλίου όπου γιορτάζεται ο Προφήτης Ηλίας λαμβάνουν χώρα στο χωριό πολιτιστικές εκδηλώσεις με την συμμετοχή τοπικών συλλόγων.
Εξωκλήσι Αγίου Αθανασίου
Το εξωκλήσι του Αγίου Αθανασίου βρίσκεται εκτός οικισμού, είναι αφιερωμένο στον Άγιο Αθανάσιο και γιορτάζεται στις 18 Ιανουαρίου.
Αθλητισμός
Στον Προφήτη Ηλία εδρεύει ο «Αθλητικός Σύλλογος Άρης Προφήτη Ηλία», ο οποίος ιδρύθηκε το 1955 και ανήκει στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πέλλας (Ε.Π.Σ. Πέλλας). Η έδρα του αθλητικού σωματείου βρίσκεται εντός οικισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας Κατηγορία:Δήμος Σκύδρας
Λα Ιγκέρα
thumb|Γλυπτό του [[Τσε Γκεβάρα στην Λα Ιγκέρα]] Η Λα Ιγκέρα (ισπ. La Higuera) είναι ένα χωριό της Βολιβίας στις ανατολικές Άνδεις. Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 2.000 μ και 150 χλμ νοτιοδυτικά της Σάντα Κρους ντε λα Σιέρρα. Έχει 119 κατοίκους (απογραφή 2001) και ανήκει στον δήμο της Πουκαρά (Municipio Pucará). Το όνομα "Λα Ιγκέρα" σημαίνει στα ελληνικά "η συκιά".
Η Λα Ιγκέρα έγινε γνωστή αφού τον Οκτώβριο του 1967 συνελήφθη κοντά στο χωριό, που τότε είχε 60 κατοίκους, ο μαρξιστής επαναστάτης Τσε Γκεβάρα κατά τη διάρκεια μάχης ενάντια του βολιβιανικού στρατού. Μετά από ανακρίσεις στο σχολείο του χωριού, ο αιχμάλωτος Γκεβάρα δολοφονήθηκε από πράκτορα της CIA με καραμπίνα μετά από δύο προσπάθειες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βολιβίας
Νότια Ντακότα
Η Νότια Ντακότα (αγγλικά: State of South Dakota), είναι μία μεσοδυτική Πολιτεία των ΗΠΑ. Έχει έκταση 199.729 τ.χλμ. και πληθυσμό 923.484 κατοίκους (εκτίμηση 2023). Πρωτεύουσά της είναι η πόλη Πιέρ που βρίσκεται στο κέντρο της πολιτείας, ενώ μεγαλύτερη πόλη είναι το Σιου Φολς.
Πήρε το όνομά της από τις φυλές Λακότα και Ντακότα των Αμερικανών ιθαγενών Σιου. Η Νότια Ντακότα, έγινε δεκτή ως Πολιτεία στην Ένωση στις 2 Νοεμβρίου του 1889.
Η Νότια Ντακότα διαρρέεται από τον ποταμό Μιζούρι, ο οποίος διαιρεί την πολιτεία σε δύο περιοχές με διακριτά κοινωνικοοικονομικά χαρακτηριστικά, γνωστές τοπικά και ως West River και East River. Στο εύφορο έδαφος του ανατολικού τμήματος χρησιμοποιείται για ποικίλες καλλιέργειες ενώ στο δυτικό τμήμα η κύρια αγροτική δραστηριότητα είναι η κτηνοτροφία σε κτηνοτροφικά αγροκτήματα κυρίως (ράντσα). Στο νοτιοδυτικά μέρος της πολιτείας βρίσκονται οι Μπλακ Χιλς, συστάδα πευκοκαλυμμένων χαμηλών ορέων, με μεγάλη θρησκευτική σημασία για τις τοπικές φυλές ινδιάνων. Το Όρος Ράσμορ που βρίσκεται εκεί είναι ένας από τους κύριους τουριστικούς προορισμούς της Πολιτείας.
Στη Νότια Ντακότα κυριαρχεί ιστορικά η αγροτική οικονομία και ο αγροτικός τρόπος ζωής, προσφάτως όμως έγιναν προσπάθειες για την διεύρυνση των οικονομικών δραστηριοτήτων ώστε να προσελκυσθεί νέος και να διατηρηθεί ο υπάρχων πληθυσμός. Ωστόσο παραμένει ακόμα κυρίως αγροτική και είναι η πέμπτη πολιτεία των ΗΠΑ με την μικρότερη πυκνότητα πληθυσμού. Στη Νότια Ντακότα πολιτικώς κυριαρχεί το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το οποίο κερδίζει ανελλιπώς τους εκλέκτορες στις προεδρικές εκλογές από το 1968. Από το 2018, ως Κυβερνήτης υπηρετεί η Κρίστι Νόεμ (πρώτη γυναίκα Κυβερνήτης στην ιστορία της Πολιτείας).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτείες των ΗΠΑ
1909
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1909 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έτη
Ελευθεροτυπία (εφημερίδα)
Η Ελευθεροτυπία ήταν απογευματινή, καθημερινή εφημερίδα, που εκδιδόταν στην Αθήνα και κυκλοφορούσε πανελλαδικά από το 1975 έως και το 2014.
Ιστορικό
Ξεκίνησε να εκδίδεται στις 21 Ιουλίου του 1975 και υπήρξε η πρώτη εφημερίδα που εκδόθηκε μετά τη μεταπολίτευση, καθώς οι υπόλοιπες της εποχής είτε απλά επανεκδόθηκαν μετά τη διακοπή της κυκλοφορίας τους κατά την περίοδο της χούντας των Συνταγματαρχών, είτε δεν είχαν διακόψει την κυκλοφορία τους.
Το πρώτο φύλλο της στήθηκε πάνω στα χνάρια του απεργιακού φύλλου "Αδέσμευτη Φωνή", το οποίο είχε πρωτοκυκλοφορήσει στις 13 Μαΐου του 1975, εν μέσω της μεγάλης απεργίας των δημοσιογράφων. Το απεργιακό εκείνο φύλλο ήταν η απάντηση των απεργούντων αρχισυντακτών σε ένα αντίστοιχο φυλλάδιο που εξέδιδε τον καιρό της απεργίας η ένωση ιδιοκτητών και εκδοτών εφημερίδων με τα καθημερινά «νέα» της επιλογής τους. Εμφανίσθηκε ως «η εφημερίδα των 70 συντακτών», με αρχικούς ιδιοκτήτες τον Χρήστο Τεγόπουλο, τον Χρήστο Σιαμαντά, τον Αλέξανδρο Σουδενό και άλλους, και με διευθυντή σύνταξης τον Αλέκο Φιλιππόπουλο. Τον Απρίλιο του 1976 τη διεύθυνση σύνταξης ανέλαβε ο Σεραφείμ Φυντανίδης. Μετά από δύο χρόνια (Μάιος 1978), ο έλεγχος της εφημερίδας περιήλθε αποκλειστικά στον πρώτο μέσω της εκδοτικής εταιρίας «Χ.Κ. Τεγόπουλος και Σία Εκδόσεις Α.Ε. - Ε.Π.Ε. - Α.Β.Ε.» και παρέμεινε έως τον θάνατό του (Νοέμβριος 2006).
Τον Νοέμβριο του 1975 κυκλοφόρησε και η "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία", η πρώτη κυριακάτικη έκδοση απογευματινής εφημερίδας, ενώ τον Μάιο του 1978 κυκλοφόρησε και η "Πρωινή Ελευθεροτυπία", παράλληλα με το απογευματινό φύλλο, χωρίς μάλιστα η έκδοση της μίας να επηρεάσει την κυκλοφορία της άλλης. Η πρωινή αυτή έκδοση διακόπηκε τρία χρόνια αργότερα (Μάιος 1981). Από τον Ιανουάριο του 1984 η εφημερίδα άλλαξε το σχήμα της σε ταμπλόιντ, προσαρμοσμένη στις ανάγκες των καιρών.
Η Ελευθεροτυπία υπήρξε εξαρχής αντιπολιτευόμενη εφημερίδα προς τις τότε κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας ενώ με την άνοδο του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία φάνηκε να έχει φιλοκυβερνητικό χαρακτήρα. Είχε μάλιστα υιοθετήσει το σλόγκαν «Στηρίζουμε την αλλαγή, ελέγχουμε την εξουσία». Ωστόσο κατά καιρούς άσκησε στο ΠΑΣΟΚ έντονη κριτική, όπως στην περίοδο του Σκανδάλου Κοσκωτά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήρθε σε ρήξη με την κυβέρνηση Μητσοτάκη εξαιτίας της δημοσίευσης προκηρύξεων τρομοκρατικών οργανώσεων που απαγορευόταν με νόμο της εποχής.
Από τα χαρακτηριστικά της εφημερίδας ήταν και η σχετική με την επικαιρότητα φράση - σλόγκαν της τελευταίας σελίδας που καθιερώθηκε τη δεκαετία του 1990. Γραφόταν από τον αρχισυντάκτη Γιώργο Παπαδόπουλο-Τετράδη.
Από το Μάιο του 1990 η Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία φιλοξενούσε στο περιοδικό Ε την ομάδα ερευνητών-δημοσιογράφων «Ιός». Ο «Ιός» λειτουργούσε με ελευθερία επιλογής των θεμάτων των ερευνών του και του σχεδιασμού των σελίδων του και ασχολήθηκε εκτεταμένα με την ελληνική ακροδεξιά. Το Νοέμβριο του 2010, μετά από έναν επανασχεδιασμό της Ελευθεροτυπίας, έπαυσε η δημοσίευση του «Ιού» και οι «φορείς» του, όπως ονομάζονταν οι συντάκτες του, έγιναν απλώς συντάκτες της εφημερίδας.
Οικονομικά προβλήματα, επανέκδοση και οριστικό κλείσιμο
Λόγω οικονομικών προβλημάτων της «Χ.Κ. Τεγόπουλος Α.Ε.», εκδότριας εταιρείας της Ελευθεροτυπίας, σταμάτησαν οι πληρωμές των εργαζόμενων στην εφημερίδα τον Αύγουστο του 2011. Το δάνειο από την Alpha Bank στο οποίο βασιζόταν η εκδότρια Μάνια Τεγοπούλου για την εκπλήρωση των οικονομικών υποχρεώσεων της εταιρείας, δεν εγκρίθηκε τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς με αποτέλεσμα να παραμένουν σε εκκρεμότητα οι οφειλές προς το προσωπικό, οι οποίες ανέρχονταν στα 3,2 εκ. ευρώ στις 2 Νοεμβρίου. Στις 22 Δεκεμβρίου 2011 οι εργαζόμενοι, μετά από πληροφορίες ότι η εκδότρια εταιρεία είχε πρόθεση να υπαχθεί στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα, αποφάσισαν την έναρξη επαναλαμβανόμενων 48ωρων απεργιών, αναστέλλοντας έτσι την κυκλοφορία της εφημερίδας. Η εφημερίδα ζήτησε τελικά επίσημα την υπαγωγή της στο άρθρο 99 μερικές μέρες αργότερα, στις 30 Δεκεμβρίου.
Μετά από περίπου ένα χρόνο, η εφημερίδα και η ιστοσελίδα κυκλοφόρησαν και πάλι στις 10 Ιανουαρίου 2013. Ωστόσο, λίγο μετά τα οικονομικά προβλήματα επέστρεψαν και η εφημερίδα έκλεισε οριστικά τον Νοέμβριο του 2014, με το αρχείο της ιστοσελίδας της να παραμένει προσβάσιμο μέχρι τον Οκτώβριο του 2021.
Βασαίικα Ιωαννίνων
Τα Βασαίικα είναι ορεινό χωριό στο δήμο Δωδώνης του νομού Ιωαννίνων σε υψόμετρο 580 μέτρων, το οποίο βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλαγιές του όρους Ξηροβούνι , πολύ κοντά και δυτικά της Ιόνιας Οδού. Απέχει 24 χιλιόμετρα νότια από την πόλη των Ιωαννίνων και συνορεύει δυτικά με την Πέρδικα. Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, μαζί με τη Πέρδικα αποτελούν τη τοπική κοινότητα Πέρδικας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Αγίου Δημητρίου του Δήμου Δωδώνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 10 κατοίκους
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων Κατηγορία:Δήμος Δωδώνης
Γκιούρμπουλακ
Το Γκιούρμπουλακ (Τούρκικα: Gürbulak) είναι ένα χωριό της ανατολικής Τουρκίας, στην επαρχία Άγρι, κοντά στα σύνορα με το Ιράν. Αριθμεί 6.752 κατοίκους. Το συνοριακό φυλάκιο του χωριού αποτελεί μια από τις διαβάσεις των Ιρανο-Τουρκικών συνόρων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά της Τουρκίας
Δημόσια Θέματα (πολιτικό κόμμα)
Τα Δημόσια Θέματα (τσεχ. Věci veřejné) ήταν τσεχικό συντηρητικό φιλελεύθερο πολιτικό κόμμα. Το κόμμα προάγει τη διαφάνεια στην κοινωνία και τάσσεται κατά της πολιτικής διαφθοράς. Κατείχε 12 από τις συνολικά 200 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων της Τσεχικής Δημοκρατίας μέχρι τις εκλογές του 2013, στις οποίες δεν συμμετείχε, γεγονός που οδήγησε σε ρήξη στο εσωτερικό του κόμματος και τελικά διαλύθηκε το 2015.
Πέρα από την αντίθεσή του στην πολιτική διαφθορά, το κόμμα ήταν οικονομικά συντηρητικό. Διέθετε ορισμένες δεξιές λαϊκίστικες απόψεις χωρίς, όμως, να τάσσεται κατά των μεταναστών, ενώ ένα τμήμα των μελών του ήταν πιο κοντά προς την κεντροαριστερά. Το κόμμα ήταν επίσης υπέρ της άμεσης δημοκρατίας, καθώς διοργανώνει διαδικτυακά δημοψηφίσματα, ενώ τάσσεται υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τσέχικα πολιτικά κόμματα Κατηγορία:Φιλελεύθερα-Συντηρητικά κόμματα
Γιόνα
thumb|200px|Ο Γιόνα (Έλληνας) Βασιλιάς [[Μένανδρος ο Δίκαιος|Μένανδρος (160 π.Χ.–135 μ.Χ.). Η επιγραφή στα Ελληνικά: «ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΜΕΝΑΝΔΡΟΥ»]] Γιόνα είναι μια αρχαία ινδική λέξη στη γλώσσα Πάλι την οποία χρησιμοποιούσαν για να περιγράψουν τους Έλληνες. Η αντίστοιχη λέξη στα σανσκριτικά είναι η λέξη Γιαβάνα. Και οι δυο λέξεις προέρχονται από τη λέξη Ίωνας, γιατί όπως φαίνεται οι Έλληνες από την Ιωνία ήταν οι πρώτοι που είχαν έλθει σε επαφή με τους Ινδούς.
Η συσχέτιση της λέξης γιόνα με τους Έλληνες φαίνεται από τις αναφορές:
Μέχρι τον πρώτο αιώνα μ.Χ., η λέξη Γιόνα αφορούσε με ακρίβεια και συστηματικά τους Έλληνες, αλλά στους επόμενους αιώνες πήρε την έννοια της περιγραφής των «ξένων» γενικότερα.
Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας
Έντι Κάλβο
Ο Έντι Κάλβο (Eddie Baza Calvo, γεννήθηκε στις 29 Αυγούστου 1961) είναι πολιτικός του Γκουάμ, γερουσιαστής και μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Εξελέγη Κυβερνήτης του Γκουάμ το 2010 κερδίζοντας στις εκλογές τον Δημοκρατικό Καρλ Γκουτιέρες Ο Κάλβο επέλεξε ως Αντικυβερνήτη τον Ρέι Τενόριο και ανέλαβε καθήκοντα στις 3 Ιανουαρίου 2011. Επανεξελέγη κυβερνήτης στις εκλογές του Νοεμβρίου του 2014.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Ταμάνινγκ του Γκουάμ. Γιος του επίσης Κυβερνήτη Πολ Μακ Ντόναλντ Κάλβο και της Ρόζα Ερέρο Μπάζα οι παππούδες του από την πλευρά του πατέρα του ήταν βουλευτές και ο παππούς του από την μητέρα του ήταν ανώτατος στρατιωτικός των ΗΠΑ.
Ο Κάλβο αρχικά παρακολούθησε μαθήματα σε σχολείο του νησιού του και εν συνεχεία εγκαταστάθηκε στην Καλιφόρνια. Φοίτησε στο Λύκειο του Αγίου Φραγκίσκου και αποφοίτησε το 1979. Απέκτησε τίτλο μπάτσελορ στην διοίκηση επιχειρήσεων από το Πανεπιστήμιο Νοτρ Νταμ ντε Ναμούρ, στο Μπέλμοντ της Καλιφόρνια.
Είναι παντρεμένος με την Κριστίν Λουχάν και έχουν 6 παιδιά.
Κυβερνήτης
Ο Ρεπουμπλικανός Κάλβο εξελέγη με ποσοστό 50,7% των ψήφων έναντι 49,3% για τον Καρλ Γκουτιέρες από το Δημοκρατικό Κόμμα. Έπειτα από την επαναληπτική καταμέτρηση των ψήφων, στις 6 Νοεμβρίου 2010, νικητής των εκλογών ανακηρύχθηκε ο Κάλβο, με διαφορά 487 ψήφων από τον αντίπαλό του. Ειδικότερα, ο Κάλβο έλαβε 20.066 ψήφους και ο Γκουτιέρες 19.579.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γκουάμ
Γουίλ Ντυράν
Ο Γουίλ Ντυράν (William James Durant, 5 Νοεμβρίου 1885 − 1 Νοεμβρίου 1981) ήταν παραγωγικός Αμερικανός συγγραφέας, ιστορικός και φιλόσοφος.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Γουίλ Ντυράν γεννήθηκε στο Νορθ Άνταμς της Μασαχουσέτης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής από Γαλλοκαναδούς γονείς, τον Ζοζέφ (Τζόζεφ) Ντυράν και τη Μαίρη Άλλαρντ, οι οποίοι μετανάστευσαν στις Ηνωμένες Πολιτείες από το Κεμπέκ.
Σύντομα άρχισε την συγγραφή του ενδεκάτομου έργου του Η ιστορία του πολιτισμού (The Story of the Civilization) που των έκανε διεθνώς γνωστό. Οι πρώτοι δέκα τόμοι δημοσιεύθηκαν στο διάστημα μεταξύ των ετών 1935–1965 και ο ενδέκατος (Η εποχή του Ναπολέοντα) το 1975 σε συνεργασία με τη σύζυγό του Άριελ Ντυράν.
Όταν το 1981 ο Ντυράν εισάχθηκε σε νοσοκομείο στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας των Ηνωμένων Πολιτειών, η γυναίκα του, Άριελ, πέθανε από ασιτία στις 25 Οκτωβρίου. Μόλις το έμαθε ο Ντυράν πέθανε και αυτός την 1η Νοεμβρίου του 1981, σε ηλικία 96 ετών. Τάφηκε δίπλα στην σύζυγό του στο νεκροταφείο του χωριού Γουέστγουντ στο Λος Άντζελες. Άφησε πίσω του σημειώσεις για τον δωδέκατο τόμο του έργου του (Η εποχή του Δαρβίνου) και ένα σχεδιάγραμμα για τον δέκατο τρίτο τόμο (Η εποχή του Αϊνστάιν) που προχωρούν την Ιστορία του Πολιτισμού μέχρι το 1945.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί φιλόσοφοι Κατηγορία:Αμερικανοί ιστορικοί
ΦΚ Λοκομοτίβ-2 Μόσχας
Η ΦΚ Λοκομοτίβ-2 Μόσχας (ρωσικά: ФК Локомотив-2 Москва) ήταν ρωσικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Μόσχα. Ο σύλλογος ιδρύθηκε στις 13 Φεβρουαρίου του 2008. Η Λοκομοτίβ-2 Μόσχας αποτελούσε το φυτώριο της Λοκομοτίβ Μόσχας. Η ομάδα δεν έλαβε μέρος στο πρωτάθλημα της Β΄ Κατηγορίας την περίοδο 2014/15. Γενικός χορηγός της ομάδας ήταν η ОАО «ФГК».
Ιστορία
Η ομάδα της Λοκομοτίβ-2 αποτελούνταν από νέους παίκτες της Λοκομοτίβ Μόσχας. Επίσης οι παίκτες που δεν αγωνίζονταν με την κύρια ομάδα εντάσονταν στη Λοκομοτίβ-2. Ο αρχηγός και ηγέτης της Λόκο-2 ήταν ο Μανουτσέκρ Τζαλίλοφ, ο οποίος ήταν ο καλύτερος παίκτης σε όλη την περίοδο και αποτέλεσε τον πρώτο σκόρερ της Λοκομοτίβ-2 σε όλες τις διοργανώσεις, με 20 γκολ, 18 στο πρωτάθλημα και 2 στο κύπελλο.
Εν συνεχεία, η Λοκομοτίβ-2, αγωνίστηκε στην δεύτερη κατηγορία, με ρόστερ το οποίο είναι αποτελούνταν από ένα μείγμα νέων και ταλαντούχων παικτών από όλη τη Ρωσία, κυρίως από τα φυτώρια της Λοκομοτίβ, όπως και έμπειρους πρώην διεθνείς παίκτες όπως οι Ρουσλάν Νιγκματούλιν, Γιούρι Ντροζντόφ και Ντμίτρι Λιάπκιν.
Το τμήμα υποδομής της Λοκομοτίβ αγωνίστηκε στην Β΄ Κατηγορία το 1992 και το 1993, στη Γ΄ Κατηγορία το διάστημα 1994 με 1997 (όπως και η Λοκομοτίβ-δ Μόσχας) και επανήλθε στη Β΄ Κατηγορία το διάστημα 1998 με 2000 (όπως η Λοκομοτίβ-2 Μόσχας). Από το 2001, η ομάδα μετέχει σε ξεχωριστή διοργάνωση τμημάτων υποδομής για τις ρωσικές ομάδες του Πρωταθλήματος Ρωσίας.
Στάδιο
Η ομάδα διεξήγαγε τους εντός έδρας αγώνες της στο γήπεδο ΜΣΑ Λοκομοτίβ, το οποίο βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά από το γήπεδο της Λοκομοτίβ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Μόσχα Λοκομοτιβ-2 Μοσχας Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ρωσίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 2008 Κατηγορία:Λοκομοτίβ Μόσχας
Ευρωπαϊκή Οδός 851
Παραπομπές
851 851 851
Ιλινόι
Το Ιλινόι ή Ιλλινόις ή Ιλλινοίσια (αγγλικά: Illinois), επίσημη ονομασία Πολιτεία του Ιλινόι (State of Illinois), είναι μεσοδυτική πολιτεία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΗΠΑ). Έχει έκταση 149.997 τ.χλμ. και πληθυσμό 12.822.739 κατοίκους (απογραφή 2020). Πρωτεύουσα του, είναι το Σπρίνγκφιλντ και μεγαλύτερη πόλη είναι το Σικάγο. Άλλες σημαντικές πόλεις του Ιλινόι, είναι το Ρόκφορντ, η Πιόρια και το Σαμπέιν.
Το 1834, ο Αβραάμ Λίνκολν εξελέγη μέλος της Βουλής του Ιλινόι, θέση στην οποία εκλεγόταν μέχρι το 1840. Σήμερα, η Πολιτεία τιμά τον Λίνκολν με το επίσημο κρατικό της σύνθημα «Γη του Λίνκολν» (Land of Lincoln), το οποίο εμφανίζεται στις πινακίδες κυκλοφορίας των οχημάτων της από το 1954. Στο Σπρίνγκφιλντ βρίσκεται η Προεδρική Βιβλιοθήκη και Μουσείο Αβραάμ Λίνκολν (Abraham Lincoln Presidential Library and Museum). Τέσσερεις Πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν ζήσει στην πολιτεία του Ιλινόι: ο Αβράαμ Λίνκολν, ο Οδυσσέας Γκραντ, ο Ρόναλντ Ρήγκαν και ο Μπαράκ Ομπάμα.
Το Ιλινόι έχει ανεπτυγμένη βιομηχανία. Είναι προπύργιο του Δημοκρατικού κόμματος τα τελευταία 40 χρόνια, με εξαίρεση το 1968, το 1972 και το 1988, όταν πρώτευσαν εκεί οι Ρεπουμπλικανοί προεδρικοί υποψήφιοι Ρίτσαρντ Νίξον και Τζορτζ Χ.Ο. Μπους.
Γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|208x208εσ|Οι 102 κομητείες του Ιλινόι. Η πολιτεία του Ιλινόι, συνορεύει νότια με το Μιζούρι και το Κεντάκι, δυτικά με το Μιζούρι και την Αϊόβα, ανατολικά με την Ιντιάνα και βόρεια με το Ουισκόνσιν, ενώ βρέχεται από τη λίμνη Μίσιγκαν.
Γεωγραφικά, ανήκει ταυτόχρονα στις μεσοδυτικές πολιτείες, καθώς και στις πολιτείες στην περιοχή των Μεγάλων Λιμνών.
Το Ιλινόι, έχει 102 κομητείες. Η μεγαλύτερη κομητεία σε πληθυσμό στην πολιτεία, είναι η Κομητεία Κουκ (αποτελεί ταυτόχρονα τη 2η μεγαλύτερη στις ΗΠΑ), ξεπερνώντας τα 5,2 εκατομμύρια κατοίκους.
Το μεγαλύτερο μέρος του Ιλινόι, καλύπτεται από πεδιάδες και επίπεδες εκτάσεις. Το νότιο μέρος της πολιτείας, αποτελείται από λοφώδεις περιοχές και πεδιάδες οι οποίες είναι λιγότερο καλλιεργήσιμες.
Ιστορία και στοιχεία
Το Ιλινόι, έγινε η 21η πολιτεία που εισήχθη στην ένωση των ΗΠΑ, στις 3 Δεκεμβρίου 1818. Βρίσκεται ταυτόχρονα, στην παλιά βιομηχανική ζώνη (Ζώνη της Σκουριάς), και στην εύφορη γεωργική περιοχή των κεντρικών ΗΠΑ.
Το Σικάγο, αποτελώντας μία πολύ σημαντική και ισχυρή πόλη στις ΗΠΑ και παγκοσμίως, δημιουργεί έντονες αντιθέσεις σε πολιτιστικό, πολιτικό, και ιδεολογικό επίπεδο, μεταξύ του αστικού και του αγροτικού πληθυσμού της πολιτείας.