cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζερβίνος
Ιστορία
Το Ζερβίνος αναφέρθηκε για πρώτη φορά σε γραπτές πηγές το 1742. Ωστόσο, 24 χώροι κατασκήνωσης, που χρονολογούνται από την Εποχή του Λίθου και του Σιδήρου, δείχνει ότι οι άνθρωποι ζούσαν στην περιοχή για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Οι κάτοικοι ήταν κυρίως αλιείς, κυνηγοί, συλλέκτες πολλών δασικών αγαθών. Τον 18ο αιώνα, το χωριό χωρίστηκε από τον ποταμό Ούλα: η δεξιά όχθη βρισκόταν στην πατρίδα Βαρένα του Βοϊβοδάτο Τρακάι ενώ η αριστερή όχθη ήταν στην περιοχή Κανιάβα του Βίλνιους. Η δεξιά τράπεζα εξελίχθηκε από ένα χωριό που ανήκει σε ένα ευγενή και η αριστερή όχθη από ένα οικισμό δασικών εργατών. Σε συνδυασμό, και οι δύο πλευρές είχαν περίπου 10 κατοικίες και εκατό κατοίκους.
Αρχιτεκτονική
Το χωριό ήταν ανέγγιχτο από τις γεωργικές μεταρρυθμίσεις επειδή είναι απομονωμένο από δάση και το αμμώδες έδαφος είναι ακατάλληλο για καλλιέργεια. Ως εκ τούτου, το χωριό έχει διατηρήσει την αρχική του διάταξη από τον 18ο αιώνα. Τα αγροκτήματα είναι ευθυγραμμισμένα με τον κεντρικό δρόμο, σε μια στενή λωρίδα ανάμεσα στον ποταμό και τις πλαγιές της κοιλάδας του ποταμού. Διάφορες δομές στις αγροικίες είναι διατεταγμένες ανάλογα με το έδαφος και το μέγεθος του οικοπέδου. Όλα τα κτίρια είναι ξύλινα, και είναι κατασκευασμένα κυρίως από κορμούς πεύκων από τις οικογένειες που βασίζονται σε παλιές αρχιτεκτονικές παραδόσεις. Τα παλαιότερα σπίτια είναι απλά με συμμετρική σύνθεση και απλό εξωτερικό χώρο. Διακρίνονται σε τρεις περιοχές: δύο καθιστικά στο τέλος και ένα προθάλαμο και ένα κελάρι στη μέση. Καθώς τα οικογενειακά μεγέθη μειώνονταν, τα νεότερα σπίτια αντικαταστάθηκαν με ένα σαλόνι με κουζίνα.
Στο κέντρο του χωριού υπάρχει μια ομάδα από 3 σταυρούς που κατασκευάστηκαν σε διαφορετικά χρόνια. Άλλοι δύο σταυροί είναι χτισμένοι στην όχθη του ποταμού Ούλα και σε σταυροδρόμι κοντά στο νεκροταφείο. Το Ζερβίνος ήταν ένα από τα πρώτα αντικείμενα εθνογραφικών αποστολών και η μονογραφία, που δημοσιεύτηκε το 1964 και αφορούσε αποκλειστικά το χωριό και την κληρονομιά του, ξεκίνησε μια τάση τοπικής εθνογραφικής έρευνας.
Πολιτισμός
αριστερά|μικρογραφία|Τρεις σταυροί στο κέντρο του Ζερβίνος Οι ταινίες Κανείς Δεν Θέλει να Πεθάνει (1966) σχετικά με την αντίσταση μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η Φάκτας (Γεγονός, 1981) σχετικά με την σφαγή του Πιρτσιουπιάι γυρίστηκαν στο Ζερβίνος. Ο λαϊκός καλλιτέχνης Άλγκις Σβιρνέλις, ο οποίος ξαναέχτισε τους σταυρούς του χωριού Ζερβίνος, ζει εκεί, καθώς και ο βραβευμένος με το Λιθουανικό Εθνικό Βραβείο το 2005, ο συγγραφέας Γιουόζας Απούτις. Το 2001, οι χωρικοί φιλοξένησαν ετήσιο Φεστιβάλ Μανιταριών, καλώντας ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου της Σέιμας Αρτούρας Παουλάουσκας και τον Πρεσβευτή των ΗΠΑ Τζον Φ. Τέφτ, να κυνηγήσουν για μανιτάρια στα γύρω δάση. Το χωριό είναι επίσης γνωστό για τη μελισσοκομία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Λιθουανίας
Ακτσιτσέκ
Το Ακτσιτσέκ είναι χωριό της επαρχίας Γκίρνε στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Σύσκληπος. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Καγιάλαρ
Το Όρκα είναι χωριό της Επαρχία Κερύνειας στην κατεχόμενη Κύπρο. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία το χωριό ονομάζεται Όρκα. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό είναι τουρκοκρατούμενο.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκίρνε
Ερνέστος Β΄ του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ
O Ερνέστος Β΄, γερμ. Ernst ΙΙ. zu Hohenlohe-Langenburg (13 Σεπτεμβρίου 1863 - 11 Δεκεμβρίου 1950) από τον Οίκο του Χοενλόε ήταν πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ (1913-1950). Από το 1919 και μετά ήταν τιτουλάριος πρίγκιπας του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ. Υπηρέτησε ως επίτροπος του δουκάτου της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα κατά την ανηλικότητα του Καρόλου Εδουάρδου, εξαδέλφου της συζύγου του.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Λάνγκενμπουργκ και ήταν ο μόνος γιος του Χέρμαν, πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Λεοπολδίνης, κόρης του Γουλιέλμου, πρίγκιπα του Μπάντεν.
Αφού τελείωσε το γυμνάσιο στην Καρλσρούη, σπούδασε νομικά στο Παρίσι, τη Βόννη, το Τύμπινγκεν και τη Λειψία, αποφοιτώντας το 1885, κατόπιν πτυχιακής εξέτασης στο ανώτατο δικαστήριο του Νάουμμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη δεύτερη εξαδέλφη του Αλεξάνδρα των Βέττιν, κόρη του Αλφρέδου, δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Χοενλόε
UTC+12:00
μικρογραφία|Χρήση της ζώνης ώρας UTC+12 το 2010: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιος), Κίτρινο (όλο το χρόνο), Ανοικτό μπλε: Θαλάσσιες περιοχές Η UTC+12:00 είναι αναγνωριστικό μετατόπισης ώρας από το συγχρονισμένο παγκόσμιο χρόνο (UTC) κατά +12.
Προπονητής (καλαθοσφαίριση)
Η προπονητική καλαθοσφαίρισης είναι η πράξη της καθοδήγησης και της στρατηγικής της συμπεριφοράς μίας ομάδας καλαθοσφαίρισης ή ενός μεμονωμένου καλαθοσφαιριστή. Η προπόνηση μπάσκετ περιλαμβάνει συνήθως τη βελτίωση των ατομικών και ομαδικών επιθετικών και αμυντικών δεξιοτήτων, καθώς και τη συνολική φυσική κατάσταση. Οι προπονητές έχουν επίσης την ευθύνη να βελτιώσουν την ομάδα τους μέσω της ανάπτυξης των παικτών, της στρατηγικής και της διαχείρισης του παιχνιδιού. Οι προπονητές επίσης διδάσκουν και εμπνέουν την ομάδα τους να δώσει τον καλύτερό της εαυτό.
UTC+12:00
Ιστορικές αλλαγές
Η Ατόλη Κουατζαλέιν, στα Νησιά Μάρσαλ, μετακινήθηκε κατά 24 ώρες, στην πλευρά της Διεθνούς Γραμμής Ημερομηνίας στο ανατολικό ημισφαίριο παρακάμπτοντας την 21η Αυγούστου του 1993.
Προπονητής (καλαθοσφαίριση)
Η προπόνηση εκτελείται συνήθως από ένα άτομο, συχνά με τη βοήθεια ενός ή περισσότερων βοηθών.
UTC+12:00
Παραπομπές
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Προπονητής (καλαθοσφαίριση)
Προπονητικά εργαλεία
Ένα πίνακας ξηρής διαφραφής ή υπολογιστής ταμπλέτα με το περίγραμμα γηπέδου καλαθοσφαίρισης χρησιμοποιείται συχνά στη μέση του παιχνιδιού για να περιγράψει τα παιχνίδια και να δώσει μία γενική εικόνα της στρατηγικής της αντίπαλης ομάδας. Οι προπονητές καταστρώνουν στρατηγικές και ανιχνεύουν τις αντίπαλες ομάδες και βρίσκουν τρόπους για να τις νικήσουν όσο το δυνατόν πιο εύκολα. Ταυτόχρονα, παραβλέπουν τη δική τους προσωπική ομάδα για να ξεκινήσουν τους πέντε καλύτερους παίκτες (μόνο πέντε παίκτες μπορούν να βρίσκονται στο παρκέ ταυτόχρονα). Οι προπονητές, επίσης, πρέπει να γνωρίζουν τους αναπληρωματικούς παίκτες που πρέπει να βάζουν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, ώστε να είναι φρέσκοι.
Ένας σχεδιαστής ασκήσεων χρησιμοποιείται για να σχεδιάζει ασκήσεις, παιχνίδια και πληροφορίες. Οι προπονητές χρησιμοποιούν επίσης διαχειριστές αρχείων για να αποθηκεύουν όλο το υλικό προπόνησης σε ένα μέρος και να έχουν πρόσβαση από οπουδήποτε. Οι σχεδιαστές χρησιμοποιούνται επίσης για την εκπόνηση στρατηγικών και σχεδίων παιχνιδιού.
Βιβλιογραφικές αναφορές
καλαθοσφαιριση Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Προσωπικό καλαθοσφαίρισης
Γκάρτναιτ Δ΄ των Πίκτων
Ο Γκάρτναιτ Δ΄ των Πίκτων ή Γκάρτναιτ μακ Ντόναλντ (Gartnait mac Dúngail, πέθανε το 663) βασιλιάς των Πίκτων (657 - 663) διαδέχθηκε τον Τάλοργκαν Α΄ των Πίκτων. Τα Χρονικά των βασιλέων των Πίκτων του δίνουν περίοδο βασιλείας έξι ή εξήμισι χρόνια κάτι στο οποίο συμφωνεί με τα Χρονικά του Ούλστερ και τα Χρονικά του Τίγκερναχ που καταγράφουν τον θάνατο του το 663. Διάδοχος του σύμφωνα με τους βασιλικούς καταλόγους ήταν ο αδελφός του Ντρεστ ΣΤ΄ των Πίκτων.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς των Πίκτων
Δολοφονία της Ελίζαμπεθ Ρόμπερτς
Ιστορικό
Η Ελίζαμπεθ "Λίσα" Αν Έλντερ γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1959, στο Χούντ Ρίνερ, του Όρεγκον, από τη Μαίρη Γκιγκνάρ και τον Στάνλεϊ Έλντερ, οι οποίοι είχαν άλλους 3 γιους. Οι γονείς της χώρισαν όταν η Λίσα ήταν 2 ετών. Οι τρεις αδελφοί της έμειναν με τον πατέρα τους, ενώ η Ελίζαμπεθ δόθηκε για υιοθεσία στον Τρόι και την Ντόλι Ρόμπερτς από το Ρόουζμπεργκ του Όρεγκον, αποκτώντας έτσι το επώνυμο Ρόμπερτς. Η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε και απέκτησε αλλά δυο παιδιά, τον Κεν Κρίστενσεν και την Κάρολ Χόλεν. Παρόμοια πορεία ακολούθησε και ο πατέρας της, εφόσον ξαναπαντρεύτηκε και εκείνος αμέσως μετά την υιοθεσία της Λίσα, αλλά μερικά χρόνια αργότερα σκοτώθηκε σε ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα στο Όρεγκον το 1970 μαζί με τη νέα του σύζυγο και τους τρεις γιους του. Η Ελίζαμπεθ είχε 2 θετές αδερφές, την Τόνια και την Λιν Ρόμπερτς. Η Τόνια, η οποία ήταν 10 ετών όταν εξαφανίστηκε η Ελίζαμπεθ περιέγραψε τη σχέση της με την θετή αδελφή της ως εξής: «Ένιωθα τη Λίσα ως τη μεγάλη μου αδερφή, που περνούσε χρόνο μαζί μου και έπαιζε μαζί μου στον κάτω όροφο [...]. Είχαμε πολύ καλές σχέσεις γιατί είμασταν και οι δυο υιοθετημένες». Η Ελίζαμπεθ μεγάλωσε στο Ρόουζμπεργκ του Όρεγκον και αποφοίτησε στο λύκειο της ίδιας περιοχής. Είχε έντονο ενδιαφέρον για τη μουσική και έπαιζε φλάουτο στην σχολική μπάντα. Λίγο πριν η Ελίζαμπεθ τραπεί σε φυγή, ένα αγόρι από το σχολείο της, χτύπησε με δύναμη το φλάουτο την ώρα που η κοπέλα έπαιζε μουσική, με αποτέλεσμα να σπάσουν τα δύο μπροστινά της δόντια, και να πάει στον οδοντίατρο για να της αποκαταστήσει την ζημιά.
Εξαφάνιση
Η Ρόμπερτς έφυγε από το σπίτι σε ηλικία 17 ετών και 8 μηνών το καλοκαίρι του 1977, μετά από μια έντονη διένεξη που είχε με τους γονείς της, επειδή της κατάσχεσαν μια σακούλα με μαριχουάνα. Παρόλα αυτά, φήμες έλεγαν ότι ο πραγματικός λόγος της διαφωνία ήταν ότι η Λίσα ανακάλυψε ότι ήταν υιοθετημένη. Ωστόσο, ο πατέρας της διέψευσε αυτό το δεδομένο, λέγοντας ότι εκείνη ήδη γνώριζε για την υιοθεσία της. Ο πατέρας της κατήγγειλε την εξαφάνιση της στο αστυνομικό τμήμα του Ρόουζμπεργκ στις 25 Ιουλίου του 1977, δηλώντας επίσης ότι το είχε σκάσει από το σπίτι. Αρκετές εβδομάδες αργότερα, η Ελίζαμπεθ τηλεφώνησε στο σπίτι της, από ένα καρτοτηλέφωνο στο Έβερετ της Ουάσιγκτον, και μίλησε με την μητέρα της, ζητώντας να της στείλει χρήματα, χωρίς να της αναφέρει όμως που μένει και με ποιον. Οι γονείς της, την παρακάλεσαν να γυρίσει πίσω στο σπίτι και εκείνη είπε ότι θα το σκεφτεί. Την επόμενη μέρα ο πατέρας της έστειλε 500 δολάρια σε επιταγή, σε κάποιο υποκατάστημα της τράπεζας Seafirst Bank, η οποία όμως δεν εξαργυρώθηκε ποτέ.
Κιοσσέ Μεχμέτ
Ο Κιοσσέ Μεχμέτ Πασάς (1780 – 1832) ήταν Οθωμανός υψηλόβαθμος αξιωματούχος και υπασπιστής του Χουρσίτ Πασά, που πήρε μέρος σε πολλές μάχες κατά την Ελληνική επανάσταση του 1821, επικεφαλής στρατευμάτων εναντίον των εξεγερμένων Ελλήνων, κυρίως στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα.
Δολοφονία της Ελίζαμπεθ Ρόμπερτς
Θάνατος
Η Ρόμπερτς εθεάθη για τελευταία φορά ζωντανή, 15 ημέρες μετά την φυγή της, δηλαδή στις 9 Αυγούστου 1977. Πολλοί αυτόπτες μάρτυρες υποστήριξαν ότι την είδαν να κάνει ωτοστόπ κατά μήκος της εθνικής οδού Bothell-Everett κοντά στη Λίμνη Σίλβερ. Η κοπέλα μπήκε σε ένα αυτοκίνητο μάρκας Chevrolet Chevy II / Nova. Οδηγός του ήταν ο 20χρονος Ντέιβιντ Ροθ, ο οποίος μοιράστηκε μια μπύρα με την συνεπιβάτη του. Κατόπιν οδήγησε το όχημα του σε ένα απόμερο σημείο, κοντά στο σχολικό συγκρότημα του Λυκείου Mariner. Εκεί πρότεινε στην κοπέλα να συνευρεθούν ερωτικά, αλλά η Ελίζαμπεθ αρνήθηκε να το κάνει, λέγοντας του ότι ήθελε να γυρίσει στο σπίτι της. Ο Ροθ θύμωσε άλλα προσπάθησε να το κρύψει, προσφέροντας στην κοπέλα ένα φτερό παγωνιού. Ξαφνικά όμως την έπιασε από τον λαιμό και την στραγγάλισε με έναν ιμάντα. Στη συνέχεια, έσυρε το άψυχο κορμί της στους θάμνους, όπου την πυροβόλησε 7 φορές με το τουφέκι του (διαμετρήματος 0,22) στο κεφάλι, παραμορφώνοντας εντελώς το πρόσωπο της.
Κιοσσέ Μεχμέτ
Βιογραφικά στοιχεία
Τον Απρίλιο του 1821 νίκησε μαζί με τον Ομέρ Βρυώνη τις δυνάμεις των Ελλήνων οπλαρχηγών στη Σπερχειάδα και αιχμαλώτισε τον Αθανάσιο Διάκο, ο οποίος, ακολούθως και με δική του εντολή, εκτελέστηκε στη Λαμία με ανασκολοπισμό. Το Μάιο της ίδιας χρονιάς πήρε μέρος (ως δύναμη οπισθοφυλακής) στην κάθοδο των Τούρκων προς τα Σάλωνα, όταν η πολυάριθμη τουρκική στρατιά αναχαιτίστηκε στη Μάχη στο Χάνι της Γραβιάς, από τον Οδυσσέα Ανδρούτσο και τους άνδρες του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αξιωματούχοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Δολοφονία της Ελίζαμπεθ Ρόμπερτς
Θάνατος
Μερικές μέρες αργότερα, στις 14 Αυγούστου του 1977 και λίγο μετά τη 1 μ.μ. το μεσημέρι, κάποιοι συλλέκτες βατόμουρων, εντόπισαν το πτώμα της κοντά στο τετράγωνο 11300 της 4ης Λεωφόρου Δυτικά στο νότιο Έβερετ. Η κοπέλα ήταν νεκρή για 5 ημέρες, και το καλοκαιρινό κλίμα έκανε το σώμα της να αποσυντεθεί πιο γρήγορα, με αποτέλεσμα να γίνει πιο δύσκολη η ταυτοποίηση της. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η άγνωστη γυναίκα είχε ύψος 1,68 μέτρα, ζύγιζε 70 κιλά και είχε ανοιχτά καστανοκόκκινα μαλλιά. Το θύμα δεν έφερε ταυτότητα ή διαβατήριο, πορτοφόλι και δίπλωμα οδήγησης. Ήταν ντυμένη με ένα παστέλ μπλουζάκι με τιράντες, το οποίο είχε μπλε, πράσινες και ροζ ρίγες, φορούσε τζιν σορτσάκι, και μπλε και άσπρα παπούτσια τένις, μάρκας Mr. Sneaker, σε αγορίστικο νούμερο 7. Επιπλέον, στον αριστερό της καρπό υπήρχε ένα ρολόι μάρκας Timex σε κίτρινη απόχρωση με δερμάτινο λουρί. Οι τσέπες του παντελονιού της περιείχαν 17 σεντς, ένα ανοιχτό πακέτο τσιγάρα μάρκας Marlboro και μια άδεια πλαστική σακούλα.
Δεδομένης της παρατεταμένης έκθεσης του σώματος στον καυτό καλοκαιρινό ήλιο, δεν ήταν εφικτό να ληφθούν τα δακτυλικά αποτυπώματα του θύματος με τις παραδοσιακές μεθόδους. Έτσι αυτά αφαιρέθηκαν κατά τη νεκροψία και στάλθηκαν στο εργαστήριο εγκληματικότητας του FBI. Αυτή ήταν η συνήθης πρακτική εκείνη την εποχή, καθώς το FBI διέθετε πιο εξειδικευμένο εξοπλισμό και τεχνικές για να αποκτήσει εκτυπώσεις των αποτυπωμάτων. Το κρανίο της διατηρήθηκε επίσης για πιθανή ταυτοποίηση σε μεταγενέστερη ημερομηνία μέσω οδοντιατρικής σύγκρισης.
Δράστης
Στις 13 Αυγούστου του 1977, η αστυνομία ετοιμαζόταν να ερευνήσει μια καταγγελία για έναν άνδρα που κουνούσε απειλητικά το τουφέκι του στους περαστικούς, σε ένα πάρκο έξω από την πόλη Γκόλντ Μπάρ. Καθ' οδόν προς το σημείο, ο αστυνομικός Φρεντ Βάντερπουλ σταμάτησε ένα νεαρό οδηγό για τροχαία παράβαση και διαπίστωσε ότι το αυτοκίνητο του είχε μυρωδιά κάνναβης. Ο οδηγός ήταν ο Ντέιβιντ Ροθ. Μέσα στο όχημα του, βρέθηκαν γεμιστήρες με 59 φυσίγγια, πολλές σακούλες κάνναβης, μια δέσμη με φτερά παγωνιού και ένα γεμάτο τουφέκι τύπου Marlin διαμετρήματος 0,22. Ο Ροθ συνελήφθη για λίγο με την κατηγορία της οπλοκατοχής και των ναρκωτικών, αλλά στις 15 Αυγούστου του 1977 αφέθηκε ελεύθερος. Η δολοφονία της Ελίζαμπεθ δεν είχε ακόμη συνδεθεί μαζί του εκείνη τη στιγμή.
Την ίδια μέρα που αφέθηκε ελεύθερος, ο Ντέιβιντ εκμυστηρεύτηκε σε έναν φίλο του ότι είχε σκοτώσει μια κοπέλα που πήρε στο αυτοκίνητο του με ωτοστόπ. Μετά από λίγες μέρες, στις 29 Αυγούστου 1977, ο φίλος του κάλεσε την αστυνομία, αναφέροντας αυτό το γεγονός. Ο Ροθ συνελήφθη σε ένα διαμέρισμα στο Πόρτ Όρτσαρντ στις 18 Ιανουαρίου του 1979. Στην δίκη που ακολούθησε στις 9 Νοεμβρίου του 1979, κρίθηκε ένοχος για φόνο πρώτου βαθμού και καταδικάστηκε σε 26 χρόνια φυλάκισης. Ο Ροθ αφέθηκε ελεύθερος το 2005, αφού εξέτισε ολόκληρη την ποινή του. Επέστρεψε στο Έβερετ, και το 2008, οι ανακριτές ζήτησαν τη βοήθεια του για να ταυτοποιήσουν το κορίτσι που είχε σκοτώσει το 1977. Ο Ντέιβιντ συμφώνησε να βοηθήσει στην έρευνα, αλλά συνέχισε να ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε το όνομα της. Εξέφρασε τη λύπη του για τον θάνατο της, λέγοντας: «Πάντα αναρωτιόμουν πώς να απαλύνω τη θλίψη κάποιου. Δεν ξέρω τι μπορείτε να πείτε πραγματικά σε κάποιον που του έχετε σκοτώσει το αγαπημένο του [πρόσωπο]. Νομίζω ότι θα προσπαθούσα να τους πείσω ότι δεν είμαι πια το άτομο που το έκανε αυτό και έχω μάθει να εκτιμώ τη ζωή." Εξέφρασε επίσης την επιθυμία του να ζητήσει και να λάβει την συγχώρεση της οικογένεια της. Δυστυχώς όμως, ο Ροθ πέθανε από καρκίνο στις 9 Αυγούστου 2015, δηλαδή 5 χρόνια πριν γίνει η ταυτοποίηση.
Ο Ντέιβιντ Ροθ ήταν ο μικρότερος αδελφός του καταδικασμένου δολοφόνου Ράντι Ροθ, ο οποίος σκότωσε την τέταρτη σύζυγο του το 1991 και είναι επίσης ύποπτος για την δολοφονία της δεύτερης συζύγου του το 1981.
Αρχική αναζήτηση
μικρογραφία| Το αρχικό σκίτσο της "Πολύτιμης άγνωστη γυναίκα" από τον ντεντέκτιβ Τζον Χάιντς. Οι αρχικές εκτιμήσεις για την ηλικία της άγνωστης ήταν 25 έως 35 ετών, λόγω του ύψους και του αλοιωμένου σώματος του θύματος από τις καιρικές συνθήκες που δεν μπορούσε να βοηθήσει στην αναγνώριση. Ο ντετέκτιβ Τζον Χάιντς δημιούργησε ένα σκίτσο απεικονίζοντας πως πίστευε ότι ήταν η άγνωστη γυναικά όταν ζούσε. Το σκίτσο κυκλοφόρησε στις εφημερίδες, αλλά δεν αναγνωρίστηκε από το κοινό, εν μέρει λόγω του ότι η εκτίμηση ηλικίας ήταν πολύ μεγαλύτερη από την πραγματική ηλικία της Ρόμπερτς.
Αφού πέρασε αρκετός χρόνος χωρίς στοιχεία για αναγνώριση, η άγνωστη γυναίκα θάφτηκε στο νεκροταφείο Cypress Lawn στο Έβερετ.
Περεταίρω αναζήτηση
Εκτεταμένες προσπάθειες για την ταυτοποίηση της άγνωστης γυναίκας ξεκίνησαν ξανά το 2008, όταν ο οργανισμός The Doe Network ζήτησε πληροφορίες για την υπόθεση, την οποία ανέλαβε ως επικεφαλής ο ντετέκτιβ Τζιμ Σαρφ. Το 2008, έγινε εκταφή και τα λείψανα του θύματος εξετάστηκαν από την Δρ. Κάθι Τέιλορ, Κρατική Ιατροδικαστική Ανθρωπολόγο στο Ιατρικό Εξεταστή της Κομητείας Κινγκ. Η εξέταση αποκάλυψε ότι το θύμα ήταν έφηβη, ηλικίας μεταξύ 16 και 19 ετών. Εξαιτίας αυτής της εξέλιξης, το Εθνικό Κέντρο για τα Εξαφανισμένα & τα Κακοποιημένα Παιδιά άρχισε να βοηθά στην υπόθεση. Το 2016, η ιατροδικαστής Νάταλι Μάρρυ έφτιαξε ένα νέο σκίτσο της άγνωστης κοπέλας, με βάση τα νέα δεδομένα.
Εν τω μεταξύ, ένα εργαστήριο του Πανεπιστημίου του Τέξας εξήγαγε ένα μερικό γενετικό προφίλ από ένα μηριαίο οστό που είχε φυλαχτεί. Ωστόσο, τα οστά του θύματος είχαν καθαριστεί κάποια στιγμή στο παρελθόν, με αποτέλεσμα να καταστραφεί σημαντικά το DNA και να είναι εξαιρετικά δύσκολη η εξαγωγή ενός πλήρους γενετικού προφίλ. Το 2017, έγιναν άλλες 4 αποτυχημένες προσπάθειες από διαφορετικά εργαστήρια για την καταγραφή ενός πλήρους γενετικού προφίλ χρησιμοποιώντας τα οστά του θύματος.
Ταυτοποίηση
Λόγω του ότι το DNA των οστών της Ρόμπερτς ήταν πολύ φθαρμένο, η εξέταση ολοκληρώθηκε με τη χρήση τριχών χωρίς ρίζα. Τα μαλλιά ανακτήθηκαν από τρίχες που βρέθηκαν στα ρούχα της και είχαν φυλαχτεί σε ντουλάπι αποδεικτικών στοιχείων. Μετά την εξαγωγή επαρκούς DNA από τα μαλλιά, η Δρ. Μπάρμπατα Ρι-Βέντερ και η ομάδα της στράφηκαν σε δημόσιες γενεαλογικές ιστοσελίδες όπως η Ancestry.com για να αναζητήσουν αντιστοιχίες που θα οδηγούσαν στην ταυτότητα της άγνωστης. Το αποτελέσματα οδήγησαν στους βιολογικούς γονείς και σε ένα ετεροθαλή αδελφό, και μετέπειτα στην οικογένεια που την υιοθέτησε. Σύντομα έγινε γνωστό ότι η θετή μητέρα της δεν ήταν στην ζωή. Εντούτοις ο θετός της πατέρας ήταν ακόμα ζωντανός και μπόρεσε να δώσει λεπτομέρειες για την ζωή της Ελίζαμπεθ.
Έτσι, μετά από προσπάθειες ετών και πολλές γενετικές εξετάσεις, η άγνωστη γυναικά αναγνωρίστηκε ως Ελίζαμπεθ "Λίσα" Αν Ρόμπερτς, στις 16 Ιουνίου του 2020. Εντούτοις, αυτή η εξέλιξη, ανακοινώθηκε στο κοινό στις 25 Ιουνίου του 2020, από τον Δρ. Ματ Λέισι, επικεφαλή ιατροδικαστή της κομητείας Σνοχόμις. Η υπόθεση της "Πολύτιμης άγνωστης γυναίκας" είναι η παλαιότερη περίπτωση αποθανόντος αγνώστων στοιχειών στην κομητεία Σνοχόμις που έχει εξιχνιαστεί με την τεχνολογία του DNA. Ο ντετέκτιβ Τζιμ Σαρφ, ο οποίος ασχολήθηκε με την υπόθεση για 12 χρόνια δήλωσε τα εξής: «Αυτό το νεαρό κορίτσι ήταν πολύτιμο για μένα επειδή λόγω της καλής της ανατροφής, η ηθική της απόφαση της στοίχισε τη ζωή της [. . . ]. Ήξερα ότι έπρεπε να είναι πολύτιμη και για την οικογένεια της, οπότε έπρεπε να τους βρω. Έπρεπε να της δώσουμε πίσω το όνομα της και να επιστρέψουμε τα λείψανα της στην οικογένεια της.»
Τα οστά της Ελίζαμπεθ εκτάφηκαν ξανά και στάλθηκαν στο Χουντ Ρίβερ, στο Όρεγκον, για μνημόσυνο και ταφή σε ένα οικογενειακό τάφο στο νεκροταφείο Pine Grove.
Αναφορές
Κατηγορία:Περιστατικά βίας εις βάρος γυναικών Κατηγορία:Γυναίκες θύματα δολοφονίας Κατηγορία:Ανεξιχνίαστα εγκλήματα Κατηγορία:Δολοφονίες στις Ηνωμένες Πολιτείες
Νταμιανό Ασσάντι
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στο Καταντζάρο (Catanzaro) στις 9 Ιουλίου του 1809 και συγγενείς του ήταν οι στρατηγοί Φλορεστάνο και Γκουλιέλμο Πέπε (Florestano και Guglielmo Pepe). Η συμμετοχή του στην εξέγερση στην Κοσέντζα (Cosenza) το 1844 οδήγησε στη σύλληψη και στη φυλάκισή του στο Κάστρο του Σαντ' Έλμο (Castel Sant'Elmo) στη Νάπολι. Τρία χρόνια αργότερα κατάφερε να συναντήσει στο Παρίσι τον Γκουλιέλμο Πέπε και την επόμενη χρονιά (1848), κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του Κάρλο Τρόια (Carlo Troya), επέστρεψε στην Νάπολι.
Συμμετείχε στην εκστρατεία του στρατού των Δύο Σικελιών, υπο την ηγεσία του Γκουλιέλμο Πέπε, κατά των Αυστριακών (στη διάρκεια του Πρώτου Πολέμου της Ανεξαρτησίας) και πήρε μέρος στην άμυνα της Βενετίας. Όταν τελικά η πόλη έπεσε ο Ασσάντι κατέφυγε στη Νίκαια στη Γαλλία (1852). Το 1860 πήρε μέρος, με το βαθμό του συνταγματάρχη, στην Εκστρατία των χιλίων και διακρίθηκε στη μάχη του Milazzo (20 Ιουλίου του 1860), που έθεσε τις βάσεις για την απελευθέρωση της νότιας Ιταλίας, καθώς και στη μάχη του Βολτούρνο (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 1860). Μετά την ενοποίηση της Ιταλίας εντάχθηκε στον τακτικό στρατό και αποστρατεύτηκε με το βαθμό του υποστράτηγου το 1872.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Ιταλοί πολιτικοί
ⅫⅠ (κόμικ)
Το ⅫⅠ (δεκατρία) είναι μια βελγική σειρά μυθιστορημάτων για έναν αμνησιακό που προσπαθεί να ανακαλύψει το παρελθόν του. Δημιουργήθηκε από τον συγγραφέα Γιαν Φαν Χάμε και τον καλλιτέχνη Γουίλιαμ Βανς. Αυτή τη στιγμή το γράφει ο Υβ Σέντε και ο Γιούρι Γίγκουνοβ. Η ιστορία των πρώτων πέντε τόμων προσαρμόστηκε σε ένα τηλεοπτικό παιχνίδι το 2003, επίσης με τίτλο ⅫⅠ, το οποίο κυκλοφόρησε σε διάφορες πλατφόρμες. Μια καναδική τηλεοπτική ταινία βασισμένη στη σειρά, XIII: Η συνωμοσία, απελευθερώθηκε το 2008. Ακολουθήθηκε το 2011 από δύο εποχές μιας τηλεοπτικής σειράς, κάθε 13 επεισόδια, που ονομάζεται XIII: The Series.
Κατηγορία:Βελγικά κόμικς Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν ταινίες Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Κόμικς που έγιναν βιντεοπαιχνίδια Κατηγορία:Αμνησία στη μυθοπλασία
Άγιοι Εύβοιας
Οι Άγιοι είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Καρύστου στην Περιφερειακή Ενότητα Εύβοιας με υψόμετρο 38 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στο νότιο άκρο της Εύβοιας και στο Στενό Καφηρέα (Κάβο Ντόρο). Απέχει 17 χλμ. ΝΑ. από την Κάρυστο, 135 χλμ. ΝΑ. από την Χαλκίδα και απέναντί της ανατολικά βρίσκονται οι βορειοδυτικές ακτές της Άνδρου ενώ νότια είναι η νησίδα Μανδηλού. Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 200] να απογράφεται στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Πλατανιστού του δήμου Καρύστου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Ελαιώνα, το Επανωχώρι, το Καστρί, τη νησίδα Μανδηλού, Τα Πηδουλαίικα, τον Πλατανιστό και το Ποτάμι αποτελούν την τοπική κοινότητα Πλατανιστού της δημοτικής ενότητας Kαρύστου που υπάγεται στον Δήμο Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 5 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Κρητικός
Το επίθετο Κρητικός σημαίνει τον καταγόμενο από την Κρήτη, τον κάτοικο της Κρήτης ή τον αναφερόμενο στην Κρήτη.
Ως ελληνικό επώνυμο, μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ως γενικό επίθετο μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω:
Καρλότα της Δανίας
Η Καρλόττα της Δανίας (Princess Charlotte til Danmark, 30 Οκτωβρίου 1789 - 28 Μαρτίου 1864) ήταν η σύζυγος του Γουλιέλμου της Έσσης-Κάσσελ και η μητέρα της Λουίζας της Δανίας.
Βιογραφία
Η Λουίζα Καρλόττα γεννήθηκε στις 30 Οκτωβρίου 1789 στο Παλάτι Κρίστιανσμποργκ και ήταν κόρη του Φρειδερίκου, Διαδόχου Πρίγκιπα της Δανίας και Νορβηγίας, και της Σοφίας Φρειδερίκη ς, κόρης του Λουδοβίκου του Μεκλεμβούργου-Σβερίν.
Στις 10 Νοεμβρίου 1810 η Καρλόττα παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Έσσης-Κάσσελ στο Παλάτι Κρίστιανσμποργκ. Ο σύζυγός της ήταν στη δανική υπηρεσία από τα νιάτα του και η οικογένειά της ζούσε στη Δανία.
Η Καρλόττα περιγράφεται ως σοφή, πρακτική και οικονομική και κράτησε τα οικονομικά του νοικοκυριού υπό αυστηρό έλεγχο. Είχε κάποιο ενδιαφέρον για την τέχνη και την ποίηση και φέρεται να αισθανόταν ότι ήταν Δανέζα πατριώτισσα.
Στις 18 Ιουλίου 1851 η Καρλόττα και ο γιος της Φρειδερίκος παραιτήθηκαν από τα δικαιώματά τους από το δανικό θρόνο υπέρ της κόρης της Λουίζας, η οποία με τη σειρά της παραιτήθηκε υπέρ του συζύγου της Χριστιανού Θ΄.
Απεβίωσε στις 28 Μαρτίου 1864 στο Παλάτι Κρίστιανσμποργκ σε ηλικία 74 ετών.
Οικογένεια
Η Καρλόττα το 1810 παντρεύτηκε τον Γουλιέλμο της Έσσης-Κάσσελ και μαζί απέκτησαν έξι παιδιά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας
Εδαφικές αλλαγές της Πολωνίας αμέσως μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
δεξιά|μικρογραφία|265x265εσ| Παλαιά και νέα σύνορα της Πολωνίας, 1945. Στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Πολωνία υπέστη σημαντικές αλλαγές στην εδαφική της έκταση. Το 1945, μετά την ήττα της Ναζιστικής Γερμανίας, η γραμμή Όντερ-Νάισσε έγινε τα δυτικά της σύνορα και η γραμμή Κάρζον τα ανατολικά της σύνορα, σύμφωνα με τις αποφάσεις που έλαβαν πρώτα οι Σύμμαχοι στη Διάσκεψη της Τεχεράνης του 1943, όπου η Σοβιετική Ένωση ζήτησε την αναγνώριση της γραμμής που πρότεινε ο Βρετανός Υπουργός Εξωτερικών Λόρδος Τζωρτζ Κάρζον το 1920.
Η ίδια σοβιετική στάση επαναλήφθηκε και πάλι από τον Ιωσήφ Στάλιν στη Διάσκεψη της Γιάλτας με τον Φραγκλίνο Ρούζβελτ και τον Ουίνστον Τσώρτσιλ τον Φεβρουάριο του 1945, αλλά πολύ πιο δυναμικά ενάντια στην επικείμενη ήττα της Γερμανίας. Τα νέα σύνορα επικυρώθηκαν στη Διάσκεψη του Πότσδαμ τον Αύγουστο του 1945, ακριβώς όπως προτάθηκε από τον Στάλιν, ο οποίος είχε ήδη ελέγξει ολόκληρη την Ανατολική-Κεντρική Ευρώπη. Ο Χάρι Τρούμαν θυμήθηκε: "Θυμάμαι στο Πότσδαμ, συζητήσαμε για ένα θέμα στην ανατολική Πολωνία, και ο Πρωθυπουργός της Μεγάλης Βρετανίας δήλωσε ότι ο Πάπας δεν θα ήταν χαρούμενος για τη διευθέτηση αυτού του καθολικού τέλους της Πολωνίας. Και ο στρατηγός, ο πρωθυπουργός της Ρωσίας έσκυψε στο τραπέζι, και τράβηξε το μουστάκι του έτσι, και κοίταξε τον κ. Τσόρτσιλ και είπε: Κύριε Τσόρτσιλ, κύριε πρωθυπουργέ, πόσες διαιρέσεις είπες ότι είχε ο Πάπας ;"
Μεγάλα εδάφη της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας παραχωρήθηκαν στη Σοβιετική Ένωση από την πολωνική κυβέρνηση με τη στήριξη της Μόσχας και σήμερα αποτελούν μέρος της Λιθουανίας, της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας. Αντίθετα, δόθηκε στην Πολωνία η Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιχ και οι γερμανικές περιοχές ανατολικά των ποταμών Όντερ και Νάισσε (βλ. Ανακτημένες Περιοχές), εν αναμονή της τελικής διάσκεψης ειρήνης με τη Γερμανία. Δεδομένου ότι ποτέ δεν πραγματοποιήθηκε μια διάσκεψη ειρήνης, τα εδάφη προσαρτήθηκαν αποτελεσματικά από τη Γερμανία.
Η μεταφορά πληθυσμού τόσο των Πολωνών όσο και των Γερμανών το 1945-46 περιλάμβανε πολλά εκατομμύρια άτομα. Η πολωνική επικράτεια το 1919-39 κάλυπτε έκταση 386.418 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Αλλά από το 1947, το έδαφος της Πολωνίας μειώθηκε σε 312.679 τετραγωνικά χιλιόμετρα, έτσι η χώρα έχασε 73.739 τετραγωνικά χιλιόμετρα του εδάφους της. Αυτή η διαφορά αντιστοιχεί σχεδόν στο μέγεθος της Τσεχίας, αν και η Πολωνία κατέληξε με πολύ μεγαλύτερη ακτογραμμή στη Βαλτική Θάλασσα σε σύγκριση με τα σύνορά της το 1939. Επιπλέον, η υποδομή στα πρώην ανατολικά εδάφη της Γερμανίας αναπτύχθηκε περισσότερο από ότι στα εδάφη που προσαρτήθηκαν στη Σοβιετική Ένωση.
Αποτέλεσμα
Τα προπολεμικά ανατολικά πολωνικά εδάφη του Κρέσι, τα οποία είχε καταλάβει ο Κόκκινος Στρατός κατά τη διάρκεια της ναζιστικής-σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία το 1939 (εξαιρουμένης της περιοχής του Μπιαουίστοκ) παραχωρήθηκαν μόνιμα στην ΕΣΣΔ από τη νέα πολωνική κομμουνιστική κυβέρνηση και οι περισσότεροι από τους Πολωνούς κατοίκους τους εκδιώχθηκαν. Ως αποτέλεσμα της Συμφωνίας του Πότσνταμ στην οποία δεν είχε προσκληθεί η πολωνική εξόριστη κυβέρνηση, η Πολωνία έχασε 179.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα (45%) των προπολεμικών εδαφών στα ανατολικά, συμπεριλαμβανομένων περισσότερων από 12 εκατομμυρίων πολιτών από τους οποίους τα 4,3 εκατομμύρια ήταν πολωνόφωνοι. Σήμερα, αυτά τα εδάφη αποτελούν μέρος της Λευκορωσίας, της Ουκρανίας και της Λιθουανίας.
Με τη σειρά της, στη μεταπολεμική Πολωνία ανατέθηκαν σημαντικά μικρότερα εδάφη στα δυτικά, συμπεριλαμβανομένης της προπολεμικής Ελεύθερης Πόλης του Ντάντσιχ και της πρώην επικράτειας της Γερμανίας ανατολικά της γραμμής Όντερ-Νάισσε, που αποτελείται από το νότιο τμήμα της Ανατολικής Πρωσίας και το μεγαλύτερο μέρος της Πομερανίας, το Νόιμαρκ (Ανατολικό Βραδεμβούργο) και τη Γερμανική Σιλεσία. Η Πολωνία έλαβε επίσης την πόλη Σφίνεμουντε (τώρα Σφινοούιστσε) στο νησί Ούζεντομ και την πόλη Στέτιν (τώρα Στσέτσιν) στη δυτική όχθη του ποταμού Όντερ σύμφωνα με τη Συμφωνία του Πότσνταμ. Επομένως, αυτά τα μεταφερόμενα εδάφη δεν αποτελούσαν τότε μέρος της σοβιετικής ζώνης κατοχής της Γερμανίας ή του επόμενου κράτους της Ανατολικής Γερμανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Επακόλουθα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Πολωνία Κατηγορία:Επακόλουθα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στη Γερμανία Κατηγορία:Σύνορα της Πολωνίας Κατηγορία:Σχέσεις Γερμανίας-Πολωνίας Κατηγορία:Σχέσεις Πολωνίας-Σοβιετικής Ένωσης
Ελιά Κερύνειας
Η Ελιά είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Ξύλο της βροχής
Το ξύλο της βροχής επίσης ραβδί και μπαστούνι της βροχής (λογίως η βροχόραβδος) είναι παραδοσιακό ιδιόφωνο χιλιανό όργανο, που παίζεται από τους Ινδιάνους Ντιακίτα. Είναι αρχαία κατασκευή, μερικώς γεμάτη με σπόρους. Παρόμοια όργανα απαντώνται στην ΝΑ Ασία, στην Αφρική, Σε όλη την Νότια Αμερική και την Αυστραλία. Στην ίδια κατηγορία σειόμενων ιδιόφωνων ανήκει και η μαράκα.
Παρά το γεγονός της αβέβαιης προέλευσής του, το ραβδί της βροχής είναι δημοφιλές στο εμπόριο και την μουσική σήμερα. Αναφέρεται, επίσης, επιστημονική δημοσίευση για την βιοτεχνική παραγωγή του από το είδος κάκτου echinopsis chiloensis.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ιδιόφωνα
Κοινωνική μνήμη
Η κοινωνική μνήμη αναφέρεται στο παρελθόν, συμβάλλει στη διαδικασία της κοινωνικοποίησης και ιδεολογιοποίησης των υποκειμένων. Μεταβιβάζει από γενιά σε γενιά το παρελθόν, το οποίο επέφερε ανατρεπτικές αλλαγές στη ζωή του ατόμου και της κοινωνίας. Το περιεχόμενο της δεν είναι ομοιόμορφο και συναινετικό για όλα τα άτομα και τις κοινωνικές ομάδες. Μπορούμε να πούμε ότι προσαρμόζεται στην κοινωνιο-ψυχολογική ταυτότητα του υποκειμένου. Η κοινή γνώμη αντιπαραθέτει τη μνήμη στη λήθη, προσδίδοντας μια θετική σημασία στη μνήμη και μια αρνητική στη λήθη. Αυτές οι δύο είναι δύο όψεις της κοινωνικής σκέψης. Η μνήμη συμμετέχει στον ορισμό της ταυτότητας, μας φέρνει σε επαφή με τις ρίζες μας και δείχνει το μέλλον μας.
Γενεακό φαινόμενο
Η έννοια της γενιάς σύμφωνα με τον Karl Mannheim ορίζεται σε συγκεκριμένα χωρο-χρονικά πλαίσια, μιλάμε για μια ομάδα που έχουν κοινή βιωματική αντίληψη, κοινή δομή μνήμης. Αφορά μια ομάδα ατόμων που γεννήθηκαν την ίδια εποχή, δέχθηκαν τις ίδιες επιρροές και είχαν την ίδια ιστορική, κοινωνική και πολιτική τύχη.
UTC+09:00
μικρογραφία|300x300εσ|Χρήση της ζώνης ώρας UTC+09 τον Αύγουστο του 2015: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιος), Κίτρινο (όλο το χρόνο), Ανοικτό μπλε: Θαλάσσιες περιοχές
Κοινωνική μνήμη
Αυτοβιογραφική μνήμη
Αναφέρεται στα γεγονότα του παρελθόντος που σημάδεψαν το άτομο και τη κοινωνία. Μπορεί να είναι προσωπική- οικογενειακή, που σχετίζεται με προσωπικές εμπειρίες και βιώματα και κοινωνική, η οποία εσωτερικεύει το κοινωνικό περιβάλλον. Συνήθως τα άτομα θυμούνται τα πιο σημαντικά γεγονότα και αυτά γίνονται σημεία αναφοράς για την ανεύρεση άλλων γεγονότων, θυμούνται καλύτερα την αρχή και το τέλος των γεγονότων και συχνά τα αυτοβιογραφικά γεγονότα αλληλεπιδρούν με τα δημόσια κοινωνικοπολιτικά γεγονότα. Έχουμε διάκριση σε αυτοβιογραφική μνήμη και λήθη. Η τελευταία αναφέρεται σε γεγονότα, τα οποία τα άτομα δεν επιθυμούν να είχαν συμβεί, επειδή αφορούν προβληματικές καταστάσεις, όμως αποτελούν αντικείμενο συζήτησης και έτσι λυτρώνονται. Υπάρχουν γεγονότα όμως που στιγματίζουν την ταυτότητα των υποκειμένων και συνθέτουν την κοινωνική λήθη και αποσιωπώνται, καθώς αποτελούν απαγορευμένη κοινωνικά αλήθεια. Είναι η λήθης φάρμακο και λήθη φαρμάκι, η πρώτη ανακουφίζει και η δεύτερη διαγράφει οποιοδήποτε μνημονικό ίχνος. Τα άτομα μικρής ηλικίας έχουν αυτοβιογραφική μνήμη εγωκεντρική ενώ μεγαλύτερης κοινωνιο-κεντρική.
UTC+09:00
Η UTC+09:00 είναι αναγνωριστικό μετατόπισης ώρας από το συγχρονισμένο παγκόσμιο χρόνο (UTC) κατά +09.
Κοινωνική μνήμη
Ψυχολογιοποίηση
Όταν το κοινωνικό υποκείμενο γίνεται στόχος κοινωνικής λήθης, μπορούμε να μιλήσουμε για τη διαδικασία ψυχολογιοποίησης που προτάθηκε από τον Παπαστάμου(1989). Ο μηχανισμός αυτός ενεργοποιείται όταν κάτι διαφορετικό αναστατώνει τη συνοχή και ομοιομορφία του κοινωνικού πεδίου, ψυχολογιοποιούμε τις ιδέες και συμπεριφορές που εκφράζουν διαφωνία. Για την διατήρηση της κοινωνικής τάξης, προσπαθούμε να ακυρώσουμε το δράστη, όταν η συμπεριφορά του παρεκκλίνει από αυτό που θεωρείται φυσιολογικό.
UTC+09:00
Κατά τη διάρκεια της Ιαπωνικής κατοχής της Βόρνεο, της Βιρμανίας, του Χονγκ Κονγκ, των Ολλανδικών Ανατολικών Ινδιών, της Μαλάγια, των Φιλιππινών, της Σιγκαπούρης και της Γαλλικής Ινδοκίνας, η συγκεκριμένη ζώνη ώρας χρησιμοποιήθηκε ως κοινή ώρα με το Τόκιο, μέχρι την πτώση της Ιαπωνικής Αυτοκρατορίας.
Κοινωνική μνήμη
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κοινωνιολογία
UTC+09:00
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Στάδιο «Κώστας Κεντέρης» Καλλονής
Το Δημοτικό Στάδιο Καλλονής «Κώστας Κεντέρης» κατασκευάστηκε το 2000, στο πλαίσιο της διοργάνωσης των Αιγαιοπελαγίτικων Αγώνων Στίβου εκείνης της χρονιάς. Πήρε την ονομασία του από τον Λέσβιο ολυμπιονίκη Κώστα Κεντέρη, που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 200μ στους Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000.
Έχει χωρητικότητα 750 θέσεων, διαθέτει φυσικό χλοοτάπητα, ταρτάν στίβου έξι διαδρομών και προβολείς ηλεκτροφωτισμού. Αποτελεί έδρα των ομάδων του Λεκανοπεδίου Καλλονής, Απόλλωνα Δαφίων και Ατρόμητου Ανεμώτιας, ενω είχε χρησιμοποιηθεί ως έδρα και από την ΑΕΛ Καλλονής. Φιλοξένησε επίσης τους Αιγαιοπελαγίτικους Αγώνες στίβου το 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στάδια ποδοσφαίρου στην Ελλάδα Κατηγορία:Αθλητικές εγκαταστάσεις στη Λέσβο Κατηγορία:Α.Ε.Λ. Καλλονής
Άγιοι Θεόδωροι Ηρακλείου
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι χωριό της δημοτικής κοινότητας και δημοτικής ενότητας Γαζίου, του δήμου Μαλεβιζίου, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Ηρακλείου, στην περιφέρεια Κρήτης, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Μαλεβιζίου του νομού Ηρακλείου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Κρήτης. Μέχρι το 2001 ο οικισμός ονομαζόταν Κεφαλογιάννης.
Γεωγραφία
Οι Άγιοι Θεόδωροι είναι πεδινό χωριό, στα βορειοανατολικά όρια της τέως επαρχίας Μαλεβιζίου με την τέως επαρχία Τεμένους, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 50. Απέχει 6 χλμ. περίπου ΝΔ. του Ηρακλείου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ως Κεφαλογιάννης
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1961 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Καβροχωρίου (σημ. Γαζίου) Το 2001 μετονομάστηκε σε Άγιοι Θεόδωροι
Ως Άγιοι Θεόδωροι
(Πηγή: )
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου Κατηγορία:Δήμος Μαλεβιζίου
Χρυσό Τρίγωνο
Το Χρυσό Τρίγωνο (αγγλικά: Golden Triangle) είναι γεωγραφική περιοχή που βρίσκεται στις ορεινές περιοχές της Ταϊλάνδης, της Μιανμάρ και του Λάος (σύμφωνα με ορισμένες πηγές επίσης του βορειοανατολικού Βιετνάμ και της νότιας Κίνας), όπου στα μέσα του 20ού αιώνα δημιουργήθηκε ένα σύστημα παραγωγής και εμπορίου οπίου από τα οργανωμένα εγκληματικά συνδικάτα των παγκόσμιων ελίτ.
Το όνομα "Χρυσό Τρίγωνο", πpοήλθε από τη CIA, για να αναφέρθει σε μια έκταση περίπου 950.000  τετραγωνικών χλμ (367.000 τμ μίλια) που επικαλύπτει τα βουνά των τριών παρακείμενων χωρών.
Μαζί με το Αφγανιστάν και την Χρυσή ημισέληνο, υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες περιοχές παραγωγής οπίου παγκοσμίως, από τη δεκαετία  του 1950. Το μεγαλύτερο μέρος της ηρωίνης παγκοσμίως προήλθε από το Χρυσό Τρίγωνο μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, όταν το Αφγανιστάν έγινε ο μεγαλύτερος παραγωγός στον κόσμο.
Παραγωγή και διακίνηση
Η Μιανμάρ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός οπίου παγκοσμίως μετά το Αφγανιστάν και υπήρξε σημαντικός παράγοντας στο διακρατικό εμπόριο ναρκωτικών από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και εκτιμάται ότι το 2005 υπήρχαν 430 χλμ καλλιέργειας οπίου στη χώρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Νοτιοανατολικής Ασίας Κατηγορία:Οπιοειδή Κατηγορία:Έγκλημα στην Ασία Κατηγορία:Συνοριακά τριεθνή σημεία
Φερδινάνδος των Έστε
Ο Φερδινάνδος, ισπαν. Ferrante, (19 Σεπτεμβρίου 1477 – Φεβρουάριος 1540) από τον Οίκο των Έστε ήταν κοντοτιέρος. Ήταν αδελφός του Αλφόνσου Α΄ δούκα της Φερράρα, αλλά συνωμότησε εναντίον του και φυλακίστηκε.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Έρκολε Α΄ δούκα της Φερράρα και της Ελεονώρας της Ιβρέας-Τρασταμάρα, κόρης του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης. Είχε ένα μεγαλύτερο αδελφό, τον Αλφόνσο Α΄ και δύο μικρότερους, τον νόθο Ιούλιο και τον καρδινάλιο Ιππόλυτο.
Γεννήθηκε στη Νάπολη, όπου είχε πάει εκεί η μητέρα του για να εφησυχάσει. Λίγο μετά βαπτίστηκε με ανάδοχο τον Τζουλιάνο ντελλα Ρόβερε και πήρε το όνομα του παππού του Φερδινάνδου Α΄ της Νάπολης. Μεγάλωσε στην Αυλή της Νάπολης· το 1493 ο πατέρας του τον κάλεσε να προσχωρήσει στην ακολουθία του Καρόλου Η΄ της Γαλλίας, που είχε εκστρατεύσει στην Ιταλία. Ωστόσο ο Φερδινάνδος έμεινε στη Ρώμη, ξοδεύοντας άσωτα το επίδομα του πατέρα του. Ο Έρκολε Α΄ του έστειλε μία επιστολή, όπου τον επέπληττε για τη συμπεριφορά του και τον διέταξε να πολεμήσει στο πλευρό του Καρόλου Η΄, πράγμα που έκανε.
Το 1498 πολέμησε ως κοντοτιέρος στην υπηρεσία της Βενετίας: αμύνθηκε για την Πίζα, εναντίον του στρατού της Φλωρεντίας. Το επόμενο έτος τελείωσε ο πόλεμος και επέστρεψε στη Φερράρα. Με τον αδελφό του Αλφόνσο Α΄ πήγαν να συναντήσουν τον Λουδοβίκο ΙΒ΄ της Γαλλίας στο Μιλάνο, όταν εκείνος εκστράτευσε στην Ιταλία. Ο Φερδινάνδος χρωστούσε μεγάλα ποσά στην Αυλή της Γαλλίας. Το 1502 ο πατέρας του τον έκανε ιδιοκτήτη του Σέντο και του Πιέβε, περιοχών που του δώρισε ο συμπέθερός του Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ΄.
Ο αδελφός του Ιούλιος είχε στην υπηρεσία του τον μουσικό δον Ραϊνάλντο του Σασουόλο. Ο αδελφός τους καρδινάλιος Ιππόλυτος τον ήθελε για το περεκκλήσιό του και το 1504, που ο πατέρας τους ήταν ασθενής, ήρθε στη Φερράρα, άρπαξε τον Ραϊνάλντο και τον κλείδωσε στο φρούριο Ρόκκα ντελ Γκέσσο. Αργότερα, το 1505, ο Ιούλιος βρήκε πού ήταν ο Ραϊνάλντο και έστειλε τον Φερδινάνδο με στρατό να τον πάρει πίσω. Ο Ιππόλυτος και ο Αλφόνσος Α΄ παραπονέθηκαν στον πατέρα τους, που εξόρισε τον Ιούλιο και τον Φερδινάνδο. Το ίδιο έτος ο Αλφόνσος Α΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του και η αδελφή τους Ισαβέλλα έπεισε τον νέο δούκα να τους συγχωρήσει.
Όμως το 1506 ο Ιούλιος και ο Φερδινάνδος με άλλους ευγενείς συνωμότησαν να δολοφονήσουν τον Αλφόνσο Α΄ και να τον διαδεχθεί ο Φερδινάνδος. Αλλά το σχέδιο ήταν πρόχειρο και οι δολοφόνοι με τα δηλητηριασμένα εγχειρίδια τους απέτυχαν να σκοτώσουν τον δούκα τη νύχτα. Ο Ιππόλυτος ανακάλυψε το σχέδιο, που κρυβόταν πίσω από την απόπειρα και το είπε στον δούκα. Πράγματι η ανάκριση έδειξε ενόχους τα δύο αδέλφια και τρεις άλλους άνδρες και τους καταδίκασε σε θάνατο. Έγινε δίκη· ο Αλφόνσος Α΄ τους μετέτρεψε την ποινή σε ισόβια φυλάκιση στο τόρε ντέι Λεόνι. Ο Φερδινάνδος, αφού πέρασε εκεί 34 έτη, απεβίωσε το 1540. Ο Ιούλιος έζησε περισσότερο και τον ελευθέρωσε ο εγγονός του Αλφόνσου Α΄, ο Αλφόνσος Β΄, μετά από 53 έτη ειρκτής.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Έστε
Θέρμια
Η Θέρμια αποτελεί κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Καζάφανι
Το Καζάφανι είναι κοινότητα της επαρχίας Κερύνειας στην Κύπρο. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, το χωριό δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πληθυσμός
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό του χωριού σύμφωνα με τις απογραφές πληθυσμού που πραγματοποιήθηκαν στην Κύπρο έως το 1973. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 δεν πραγματοποιήθηκε απογραφή στο χωριό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφού το έδαφος του δεν ελέγχεται από αυτήν.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Επαρχίας Κερύνειας
Τζέσε Τζέιμς
Ο Τζέσε Γούντσον Τζέιμς (5 Σεπτεμβρίου 1847 - 3 Απριλίου 1882), υπήρξε θρυλικός κακοποιός, αρχηγός συμμορίας καθώς και ληστής τραπεζών και τρένων, από την πολιτεία του Μιζούρι. Υπήρξε το διασημότερο και πιο διαβόητο μέλος της συμμορίας των αδελφών Τζέιμς. Διάσημος και όταν ζούσε, αποτέλεσε θρυλική φιγούρα της Άγριας Δύσης μετά το θάνατό του.
Ο Τζέσε και ο αδερφός του Φρανκ ήταν αντάρτες (σε ηλικία 16 ετών μόλις) των Νοτίων κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου. Είχαν κατηγορηθεί μάλιστα για θηριωδίες εναντίον στρατιωτών των Βορείων. Μετά τον πόλεμο, ως μέλη διάφορων συμμοριών, λήστεψαν τράπεζες, ταχυδρομικές άμαξες και τρένα. Η δράση της συμμορίας των αδελφών Τζέιμς κορυφώθηκε τη δεκαετία 1866 έως 1876, όταν ένα άτυχο γεγονός τούς ανάγκασε να περιορίσουν τη δράση τους. Η επιχείρηση ληστείας μιας τράπεζας στην πόλη Νόρθφιλντ της πολιτείας της Μινεσότα, είχε άσχημη κατάληξη, οδηγώντας στο θάνατο και τη σύλληψη αρκετών μελών της διαβόητης συμμορίας. Οι αδερφοί Τζέιμς επιβίωσαν, συνεχίζοντας την εγκληματική τους δράση για αρκετά ακόμα χρόνια, στρατολογώντας νέα μέλη, αντιμετωπίζοντας όμως πλέον την αυξανόμενη πίεση και αποφασιστικότητα του Νόμου. Στις 3 Απριλίου του 1882, σε ηλικία 35 ετών, ο Τζέσε Τζέιμς δολοφονήθηκε με ύπουλο τρόπο από τον Ρόμπερτ Φορντ, μέλος της συμμορίας του, ο οποίος μάλιστα ζούσε στο σπίτι του Τζέιμς και ήλπιζε να λάβει την κρατική αμοιβή για το κεφάλι του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες Κατηγορία:Ληστές
Στανισλάς-Μαρί Μαγιάρ
Ο Στανισλάς-Μαρί Μαγιάρ (Stanislas-Marie Maillard, 11 Δεκεμβρίου 1763 - 15 Απριλίου 1794) ήταν επικεφαλής της Εθνοφρουράς της Βαστίλης. Ως εθνοφύλακας, συμμετείχε στην επίθεση εναντίον της Βαστίλης και συνόδευσε τις γυναίκες που διαδήλωσαν στις Βερσαλλίες στις 5 Οκτωβρίου 1789 ζητώντας ψωμί. Ο Μαγιάρ κατέθεσε στο δικαστήριο ως μάρτυρας για τα γεγονότα στις Βερσαλλίες.
Δράση
Γεννήθηκε στην πόλη Γκουρνέ-εν-Μπρε (Gournay-en-Bray). Έλαβε μέρος στην κατάληψη της Βαστίλης στις 14 Ιουλίου 1789. Στο εξής, έφερε τον τίτλο του "Διοικητή των Εθελοντών της Βαστίλης" και πήρε ενεργό μέρος στα περισσότερα γεγονότα που αποτέλεσαν ορόσημο για τη Γαλλική Επανάσταση. Έχοντας στρατολογηθεί στις τάξεις των Εμπερτιστών, επιφορτίστηκε από την επιτροπή της Δημόσιας Υγείας με το έργο της οργάνωσης μιας επαναστατικής δύναμης της αστυνομίας. Ήταν επίσης ένας από τους ηγέτες των ημερών του Οκτωβρίου, οι οποίες έλαβαν χώρα στις 5 και στις 6 Οκτωβρίου 1789, με τον ίδιο παρόντα μόνο στην πορεία που έγινε στις 5 Οκτωβρίου. Κατά τις ημέρες του Οκτωβρίου έγινε η επονομαζόμενη πορεία των poissardes (γυναικών της αγοράς) προς τις Βερσαλλίες, για να απαιτήσουν ψωμί και την τιμωρία των βασιλικών σωματοφυλάκων που, όπως ισχυρίζονταν οι ίδιες, είχαν δείξει ασέβεια προς την επανάσταση. Παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως εκπρόσωπο για να εκθέσει τα παράπονα των γυναικών, ο Μαγιάρ κατέθεσε την ακόλουθη δήλωση ενώπιον της Συντακτικής Συνέλευσης: Η δεύτερη αυτή δήλωση αναφερόταν στις φήμες ότι, στο συμπόσιο της 2ας Οκτωβρίου 1789, κατά την επίσκεψη του βασιλικού συντάγματος της Φλάνδρας, η εθνική κονκάρδα (με τα τρία χρώματα της σημερινής γαλλικής σημαίας ποδοπατήθηκε. Οι ίδιοι οι συμμετέχοντες στην πορεία του 1789 κατέφυγαν σε πράξεις βίας, στις 5 Οκτωβρίου 1789, παρενοχλώντας την Βασίλισσα Μαρία Αντουανέτα και τους κληρικούς που είχαν συναντήσει στην Εθνοσυνέλευση και συγκρούστηκαν με τους φρουρούς των ανακτόρων. Την επόμενη ημέρα, στις 6 Οκτωβρίου, δύο βασιλικοί σωματοφύλακες δολοφονήθηκε, ενώ γυναίκες εισήλθαν με την βία στα ανάκτορα και εισέβαλαν στις κάμαρες της Βασίλισσας.
Ως αρχηγός της εθνικής φρουράς
Ονομάστηκε αρχηγός της Εθνικής Φρουράς το 1790 και στις 17 Ιουλίου 1791 υπέγραψε την διακήρυξη του Πεδίου του Άρεως κατά τα αιματηρά γεγονότα γνωστά ως Σφαγή του Πεδίου του Άρεως, η οποία ζητούσε τη Δημοκρατία. Το Σεπτέμβριο του 1792 του ανατέθηκε από την Κομμούνα των Παρισίων να θέσει ένα τέρμα στις μαζικές σφαγές κρατουμένων που είχαν συμβεί εκείνη την περίοδο. Ο Μαγιάρ διαδραμάτισε αμφιλεγόμενο ρόλο κατά τα γεγονότα εκείνα. Ειδικότερα, φαίνεται ότι βοήθησε και συνετέλεσε στις σφαγές, προσδίδοντάς τους κάποια δόση νομιμότητας με την παρουσία του. Άλλοι συγγραφείς τον πιστώνουν με έναν «θεόσταλτο ρόλο" στην υπόθεση. Έτσι, μετά τα γεγονότα αναφέρεται ως «ο μέγας δικαστής του Αμπαγιέ» ή «Ο Αρχηγός των Δολοφόνων».
Το τέλος
Εξαιτίας των διασυνδέσεών του με τους Εμπερτιστές, τέθηκε υπό κράτηση δύο φορές κατά την περίοδο της Τρομοκρατίας. Υπό κράτηση δύο φορές στο πλαίσιο της τρομοκρατίας, λόγω των δεσμών του με τους Εμπερτιστές, πέθανε, στη δυστυχία, από φυματίωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι επαναστάτες
Γιάνα Μαρίνοβα
Βιογραφία
Η Μαρίνοβα γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου 1978 και έχει πτυχίο στις οικονομικές επιστήμες. Παντρεύτηκε σε ηλικία 22 ετών και έχει αποκτήσει έναν γιο. Συμμετέχει σε βουλγάρικες ταινίες και σίριαλ καθώς και σε ξένες παραγωγές. Έχει παρουσιάσει ποικίλα τηλεοπτικά σόου και συμμετέχει ως stuntwoman σε μερικές ταινίες.
Είναι ένα από τα διαφημιστικά πρόσωπα της Garnier Cosmetics.
Τηλεόραση
Το 2015, η Γιάνα Μαρίνοβα ενσάρκωσε την Έλενα Ατανάσοβα στην σειρά του BTV Glass Home.
Ντάνι Όλμο
Ο Ντάνιελ «Ντάνι» Όλμο Καρβαγιάλ (Daniel "Dani" Olmo Carvajal, γενν. 7 Μαΐου 1998) είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός ή πλάγιος μέσος για τη ΡΜ Λειψία.
Πρώιμη σταδιοδρομία
Γεννημένος στην Τεράσα της Βαρκελώνης στην Καταλονία, ο Όλμο εντάχθηκε στην ακαδημία νέων της Μπαρτσελόνα σε ηλικία εννέα ετών, από τη γειτονική Εσπανιόλ.