cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χένρι Μπέλαμαν
O Χάινριχ Χάουερ Μπέλαμαν (αγγλικά: Heinrich Hauer Bellamann, 28 Απριλίου 1882 - 16 Ιουνίου 1945) ήταν Αμερικανός συγγραφέας, περισσότερο γνωστός για το best-seller του Kings Row, που κυκλοφόρησε το 1940, το οποίο επικεντρώνεται στην υποκρισία, που υπάρχει στις μικρές κοινωνίες των μικρών πόλεων, θίγοντας και κοινωνικά ταμπού. Το 1942, το εν λόγω μυθιστόρημα, μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο (Έγκλημα χωρίς τιμωρία). Ο Μπέλαμαν, έγραψε και ποίηση, ενώ υπήρξε και καθηγητής της μουσικής στο Vassar College.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι
Κωνσταντίνος ΣΤ΄ της Αρμενίας
Ο Κωνσταντίνος ΣΤ΄, αρμεν. Կոստանդին, αγγλ. Gosdantin (απεβ. 1373) από τον Οίκο των Χετουμιδών ήταν ηγεμόνας της Μικράς Αρμενίας (Κιλικίας) το διάστημα 1362-1373. Αριθμείται Κωνσταντίνος Ε΄ ως βασιλιάς της Αρμενίας, μια και ο πρώτος ηγεμόνας με το όνομα αυτό ήταν πρίγκιπας της Αρμενίας.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Χετούμ του Νεγκίρ, γιου του Κωνσταντίνου του Νεγκίρ, γιου του Κωνσταντίνου κυρίου του Μπαμπερόν.
Το 1362 απεβίωσε ο εξάδελφός του Κωνσταντίνος Ε΄· τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος ΣΤ΄ και νυμφεύτηκε τη χήρα του Μαρία. Συμμάχησε με τον Πέτρο Α΄ των Πουατιέ της Κύπρου προσφέροντάς του το λιμάνι και το κάστρο του Κόρυκος. Όταν το 1369 απεβίωσε ο Πέτρος Α΄, ο Κωνσταντίνος ΣΤ΄ αναζήτησε συμμαχία με τον σουλτάνο της Αιγύπτου. Οι βαρόνοι του βασιλείου δυσαρεστήθηκαν με την πολιτική αυτή και φοβούμενοι ότι ο σουλτάνος θα τους προσαρτήσει, τον σκότωσαν το 1373.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Χετουμιδών Κατηγορία:Βασιλείς της Αρμενίας
Πηγανούσσα Λέρου
Η Πηγανούσσα είναι νησίδα της Λέρου στα Δωδεκάνησα. Βρίσκεται ανατολικά από το ακρωτήριο Διαπόρι της Λέρου με το οποίο σχηματίζει το στενό της Πηγανούσσας και έχει έκταση 376 στρέμματα. Είναι καταφύγιο πουλιών και με το Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο NATURA 2000 έχει κηρυχθεί Ζώνη Ειδικής Προστασίας για τα είδη: Μαυροπετρίτης (Falco eleonorae), Κιρκινέζι (Falco naumanni), Πετρίτης (Falco peregrinus) και Αιγαιόγλαρος (Larus audouinii). Ως οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης υπάγεται στο Δήμο Λέρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι ακατοίκητη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βραχονησίδες της Λέρου
Λιμνίτης
Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με τις Αμμαδιές, στα νότια με τη Μούττη και στα ανατολικά με τον Λουτρό. Το βόρειο τμήμα της διοικητικής του έκτασης είναι παραθαλάσσιο.
Πηγές
Κατηγορία:Ξερόβουνος
HBO
Το HBO (Home Box Office) αποτελείται από ένα σύνολο πολλών καλωδιακών καναλιών των Ηνωμένων Πολιτειών, που ανήκει στον όμιλο εταιριών της Warner Bros. Discovery. Από τον Μάρτιο του 2011, οι συνδρομητές έφτασαν τους 28.200.000 στις ΗΠΑ, γεγονός που το καθιστά το δεύτερο μεγαλύτερο συνδρομητικό κανάλι στην Αμερική μετά το Encore το οποίο έφτασε τους 33.100.000 συνδρομητές τον Ιούλιο του 2011. Εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το HBO μεταδίδει και σε τουλάχιστον 151 χώρες σε σε όλο τον κόσμο.
Το πρόγραμμα του HBO περιλαμβάνει κυρίως κινηματογραφικές ταινίες και πρωτότυπες σειρές, ντοκιμαντέρ, αγώνες πυγμαχίας, περιστασιακά stand-up comedy και αφιερώματα συναυλιών. Το HBO θεωρείται το καλύτερο συνδρομητικό κανάλι όλων των εποχών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:HBO Κατηγορία:Αμερικάνικοι τηλεοπτικοί σταθμοί Κατηγορία:Τηλεοπτικά κανάλια και σταθμοί οι οποίοι ιδρύθηκαν το 1972
Patch (Unix)
Ιστορία
Το αρχικό πρόγραμμα patch γράφτηκε από τον Larry Wall (ο οποίος στην συνέχεια δημιούργησε την γλώσσα προγραμματισμού Perl) και κυκλοφόρησε στην ομάδα συζητήσεων <tt>mod.sources</tt> (που αργότερα έγινε <tt>comp.sources.unix</tt>) στον Μάιο του 1985. Μια νεότερη έκδοση του προγράμματος είναι διαθέσιμη από το εγχείρημα GNU και συντηρείται από το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού.
Χρήση
Σαν εργαλείο που αναπτύχθηκε από προγραμματιστή για άλλους προγραμματιστές, το patch συχνά χρησιμοποιείται για να ενημερώνει κώδικα σε μια νέα έκδοση. Για αυτόν το λόγο, συχνά θεωρείται σαν εργαλείο πηγαίου κώδικα, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να χρησιμοποιηθεί με οποιοδήποτε κείμενο.
Τα patches που περιγράφονται δεν πρέπει να συγχέονται με τα δυαδικά patches (binary patches) - αν και παρόμοια, τα δεύτερα ενημερώνουν προγράμματα και όχι αρχεία κειμένου.
Χρήση στην ανάπτυξη λογισμικού
Τα αρχεία διαφορών (diff files) που αποτελούν την είσοδο του εργαλείου patch είναι απλά αρχεία κειμένου, που μπορούν να διαβαστούν, να εξεταστούν και να τροποποιηθούν από άλλους ανθρώπους, πριν αυτά να χρησιμοποιηθούν.
Εκτός από το πρόγραμμα "diff", αρχεία διαφορών μπορούν να παραχθούν από αρκετά άλλα προγράμματα, όπως το Subversion, το CVS, το RCS, το Mercurial και το Git. Αποτελούν σημαντικό μέρος πολλών συστημάτων διαχείρισης πηγαίου κώδικα, όπως του CVS.
Προχωρημένες διαφορές
Όταν χρησιμοποιούνται οι προχωρημένες διαφορές (advanced diffs), τα patches μπορούν να εφαρμοστούν ακόμα και σε αλλαγμένα αρχεία, αν οι αλλαγές αυτές δεν συγκρούονται με το patch. Αυτό γίνεται χρησιμοποιώντας διαφορές συμφραζόμενων (context diffs) και ενιαίες διαφορές (unified diffs ή unidiffs), οι οποίες περιέχουν κάθε αλλαγή μέσα στα συμφραζόμενά της, που είναι το κείμενο ακριβώς πριν και ακριβώς μετά από το μέρος που αλλάζει. Η εντολή patch μπορεί τότε να χρησιμοποιήσει τα συμφραζόμενα για να βρει την περιοχή που θα τροποποιηθεί, ακόμα και αν αυτή έχει μετακινηθεί λόγω αλλαγών αλλού στο αρχείο, χρησιμοποιώντας τους αριθμούς γραμμής του αρχείου διαφορών σαν αρχή. Λόγω αυτής τους της ιδιότητας, οι διαφορές συμφραζομένων και οι ενιαίες διαφορές συνήθως προτιμώνται από πολλά εγχειρήματα λογισμικού.
Τα παραπάνω χαρακτηριστικά κάνουν τις εντολές diff και patch πολύ δημοφιλείς όταν πρόκειται για ανταλλαγές αλλαγών ελεύθερου λογισμικού. Ένας οποιοσδήποτε χρήστης μπορεί να κατεβάσει τον διαθέσιμο πηγαίο κώδικα, να κάνει αλλαγές και να τις στείλει σε μορφή αρχείου αλλαγών τύπου diff στην ομάδα ανάπτυξης. Χρησιμοποιώντας τα αρχεία αλλαγών, μια ομάδα ανάπτυξης μπορεί να επιθεωρήσει τις αλλαγές πριν να τις εφαρμόσει, ή να τις εφαρμόσει σε νεότερο κώδικα από αυτόν που είχε πρόσβαση ο εξωτερικός προγραμματιστής.
Παραδείγματα χρήσης
$ diff -u παιλόΑρχείο νέοΑρχείο > mods.diff # -u σημαίνει ότι το diff παράγει ενιαία μορφή διαφορών
Για την εφαρμογή ενός patch μπορεί να χρησιμοποιηθεί η εξής εντολή:
$ patch < mods.diff
Αυτή η εντολή λέει στο εργαλείο patch να εφαρμόσει τις αλλαγές στα αρχεία που περιγράφονται στο <tt>mods.diff</tt>. Αν πρόκειται να τροποποιηθούν και αρχεία σε υποφακέλους, τότε χρειάζεται η παράμετρος <tt>-pαριθμός</tt>, όπου ο αριθμός είναι 1 αν ο φάκελος βάσης του δέντρου του πηγαίου κώδικα περιλαμβάνεται στις διαφορές, αλλιώς είναι 0.
Τα patches μπορούν να αντιστραφούν με την επιλογή '-R':
$ patch -R < mods.diff
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Unix
Σιδηροδρομικό δυστύχημα του Ίλφορντ (1915)
Το σιδηροδρομικό δυστύχημα του Ίλφορντ το 1915 συνέβη την 1η Ιανουαρίου 1915 όταν ένα επιβατικό τρένο εξπρές παραβίασε το σήμα που καταδείκνυε κίνδυνο και συγκρούστηκε με άλλο επιβατικό τρένο που είχε σταματήσει στον σιδηροδρομικό σταθμό του Ίλφορντ στο Έσσεξ της Αγγλίας. Δέκα άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και περίπου 500 παραπονέθηκαν για τραυματισμό.
Η σύγκρουση
Περίπου στις 08:40΄ την 1η Ιανουαρίου 1915, το πλήρωμα του συρμού εξπρές των 07:06΄ από το Κλάκτον προς τον σταθμό Λίβερπουλ Στριτ απέτυχε να δει ότι τα πιο μακρινά και τα παραπλήσια σήματα στο κτίσμα του σηματωρού στην ανατολική πλευρά του Ίλφορντ είχαν τεθεί σε ένδειξη κινδύνου. Ο σηματωρός προσπάθησε να τραβήξει την προσοχή τους φωνάζοντας και κουνώντας μια κόκκινη σημαία από το κτίσμα του, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Στο δυτικό άκρο του σταθμού, το τοπικό δρομολόγιο των 08:20΄ από το Γκίντια Παρκ (Gidea Park) προς τον σταθμό Λίβερπουλ Στριτ περνούσε από την τοπική γραμμή στην ενδιάμεση γραμμή όταν συγκρούστηκε με τον συρμό από το Κλάκτον που ταξίδευε στη γραμμή διέλευσης με ταχύτητα που εκτιμήθηκε μεταξύ 20 to 50 mph. Η πρόσκρουση κατέστρεψε ολοσχερώς το όγδοο βαγόνι και προκάλεσε σοβαρές ζημιές σε άλλα πέντε του τρένου του Γκίντια Παρκ, καθώς και την ατμάμαξα έλξης και τα δύο πρώτα βαγόνια του τρένου του Κλάκτον. Δέκα επιβάτες σκοτώθηκαν και περισσότεροι από 500 παραπονέθηκαν για τραυματισμό.
Η επίσημη αναφορά απέδωσε ευθύνες στον οδηγό του τρένου του Κλάκτον για την «ανεπαρκή προσοχή του να προσέξει τις θέσεις των σημάτων του όταν πλησίαζε το Ίλφορντ». Σημείωσε επίσης ότι το ατύχημα πιθανότατα θα είχε αποτραπεί εάν χρησιμοποιούνταν κάποια μορφή Αυτόματου Συστήματος Προειδοποίησης και συνέστησε την εισαγωγή του.
Πηγές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Μούττη
Η Μούττη είναι συνοικία της κοινότητας Ξερόβουνος. Μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η διοικητική έκταση της συνοικίας και γενικότερα της κοινότητας Ξερόβουνος δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία. Τα εδάφη αυτά ανήκουν εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκουν στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Τοποθεσία
Στα δυτικά συνορεύει με τη Φροδίσια, στα νότια με τον Κάμπο, στα ανατολικά με τη Βαρίσεια, στα βορειοανατολικά με τον Λουτρό και στα βόρεια με τον Λιμνίτη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ξερόβουνος
Ρενταβάλλε
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Ρετόρμπιντο
Το Ρετόρμπιντο (ιταλικά: Retorbido) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Κλαμπ 27
Ως Κλαμπ 27 (αγγλ. Club 27) φέρεται το πάνθεο των θρυλικών καλλιτεχνών της μουσικής, που απεβίωσαν στο άνθος της ηλικίας των 27 ετών. Η Τζάνις Τζόπλιν, Τζιμ Μόρισον, Κερτ Κομπέιν, αλλά και άλλοι πολλοί είναι μέλη του Κλαμπ 27. Ο όρος έγινε ευρύτερα γνωστός μετά την απώλεια το Κερτ Κομπέιν το 1994, και έκτοτε καθιερώθηκε. Στα ελληνικά θα μπορούσαμε να το μεταφράσουμε ως «Το κλαμπ των εικοσιεπτάχρονων» ή «Οι αθάνατοι νέοι».
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Μουσικοί
Ριβανατσάνο Τέρμε
Το Ριβανατσάνο Τέρμε (ιταλικά: Rivanazzano Terme) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Η Λευκή Βασίλισσα (Σειρά)
Η Λευκή Βασίλισσα (Αγγλικά: The White Queen) είναι είναι μια βρετανική τηλεοπτική μικρή σειρά ιστορικού δράματος.
Βασίζεται στην ιστορική σειρά μυθιστορημάτων της Φιλίππα Γκρέγκορι Ο πόλεμος των ξαδέλφων: Η Λευκή Βασίλισσα (στα αγγλικά The White Queen), Η Κόκκινη Βασίλισσα (στα αγγλικά The Red Queen) και Η Κόρη του Παραγωγού Βασιλιά (στα αγγλικά The Kingmaker's Daughter).
Η σειρά έκανε πρεμιέρα στις 16 Ιουνίου 2013 στην Αγγλία. Στις 9 Αυγούστου 2013 η σειρά προβλήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες από το κανάλι Starz.
Η σειρά προτάθηκε για τρία βραβεία Χρυσών Σφαιρών, τέσσερα Βραβεία Έμμυ και ένα Βραβείο People's Choice.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορικές τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Βρετανικές τηλεοπτικές σειρές
Γιόνας Μπασαναβίτσιους
Ο Γιόνας Μπασαναβίτσιους ( , Jan Basanowicz ; 23 Νοεμβρίου 1851 – 16 Φεβρουαρίου 1927) ήταν ακτιβιστής και υποστηρικτής της Λιθουανικής Εθνικής Αναγέννησης. Συμμετείχε σε κάθε σημαντικό γεγονός που οδήγησε στο ανεξάρτητο λιθουανικό κράτος και του απονέμεται συχνά ο άτυπος τιμητικός τίτλος του «Πατριάρχη του Έθνους» (tautos patriarchas) για τις συνεισφορές του.
Γεννημένος σε οικογένεια αγροτών, ο Μπασαναβίτσιους επρόκειτο να γίνει ιερέας, αλλά αντ' αυτού επέλεξε να σπουδάσει ιατρική στην Ιατρική Ακαδημία της Μόσχας. Εργάστηκε ως γιατρός από το 1880 έως το 1905 στο Πριγκιπάτο της Βουλγαρίας. Παρά τη μεγάλη απόσταση, αφιέρωσε σημαντική προσπάθεια στο λιθουανικό πολιτιστικό έργο. Ίδρυσε την πρώτη λιθουανική εφημερίδα Aušra (1883), συνεισέφερε άρθρα για τη Λιθουανία στον Τύπο, συνέλεξε δείγματα λιθουανικής λαογραφίας (τραγούδια, παραμύθια, θρύλους, αινίγματα κ.λπ.) και τα δημοσίευσε. Ασχολήθηκε επίσης με την τοπική βουλγαρική πολιτική. Επέστρεψε στη Λιθουανία το 1905 και αμέσως εντάχθηκε στην πολιτιστική ζωή της Λιθουανίας. Έγινε πρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής του Μεγάλου Σέιμας του 1905 του Βίλνιους. Το 1907, ίδρυσε τη Λιθουανική Επιστημονική Εταιρεία, μια επιστημονική εταιρεία αφιερωμένη στη Λιθουανική ιστορία, εθνογραφία και γλωσσολογία. Ο Μπασαναβίτσιους έγινε πρόεδρος της εταιρείας και αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του στις υποθέσεις της. Το 1917, εξελέγη από τη Διάσκεψη του Βίλνιους στο Συμβούλιο της Λιθουανίας. Προήδρευσε της συνόδου του συμβουλίου, που υιοθέτησε την Πράξη της Ανεξαρτησίας της Λιθουανίας στις 16 Φεβρουαρίου 1918 και ήταν ο πρώτος, που την υπέγραψε. Στον απόηχο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, το Βίλνιους άλλαξε χέρια και καθεστώτα πολλές φορές, αλλά ο Μπασαναβίτσιους αρνήθηκε να φύγει προστατεύοντας τα μουσεία, τις βιβλιοθήκες, τα αρχεία της πόλης και συνεχίζοντας τη δια βίου έρευνά του για πολιτιστικά θέματα της Λιθουανίας. Μετά την Ανταρσία του Ζελιγκόφσκι τον Οκτώβριο του 1920, το Βίλνιους έγινε μέρος της Πολωνίας και οι δραστηριότητες της Λιθουανίας λογοκρίθηκαν και περιορίστηκαν. Η συνεχιζόμενη παρουσία του Μπασαναβίτσιους στην πόλη έγινε σύμβολο των λιθουανικών αξιώσεων στην σκληρά αμφισβητούμενη περιοχή του Βίλνιους. Όταν πέθανε το 1927, η λιθουανική κυβέρνηση κήρυξε πενθήμερο πένθος.
Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση
Ο Μπασαναβίτσιους γεννήθηκε στο χωριό Οζκαμπαλιάι (Ožkabaliai) ( Oszkobole) στο Κυβερνείο Augustów του Κογκρέσου της Πολωνίας, ένα κράτος-υποτελή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, σε μια οικογένεια Λιθουανών αγροτών. Ο μικρότερος αδελφός του Βίνκας γεννήθηκε το 1861. Άλλα παιδιά πέθαναν στην παιδική ηλικία. Οι επιπλοκές του τοκετού ώθησαν τους γονείς του, ευσεβείς Καθολικούς, να προσευχηθούν και να υποσχεθούν ότι θα εκπαιδεύσουν το πρωτότοκο τους να γίνει ιερέας. Τηρώντας την υπόσχεση, οι γονείς στήριξαν έναν δάσκαλο του χωριού για παιδιά της περιοχής. Εκεί ο Μπασαναβίτσιους έμαθε βασική ανάγνωση, γραφή και αριθμητική, καθώς και υπηρέτηση του βωμού. Παρακολούθησε περαιτέρω ένα δημοτικό σχολείο στο Λουκσιάι (Lukšiai). Εκείνη την περίοδο τα πολωνικά θεωρούνταν η πιο διάσημη γλώσσα των ευγενών και των καλά μορφωμένων ανθρώπων. Τα ρωσικά χρησιμοποιούνταν στην κρατική διοίκηση, ενώ τα λιθουανικά χρησιμοποιούνταν στους αγρότες. Μετά την εξέγερση του 1863, οι τσαρικές αρχές εφάρμοσαν διάφορες πολιτικές ρωσικοποίησης σε μια προσπάθεια να μειώσουν την επιρροή της πολωνικής γλώσσας και πολιτισμού. Μία από αυτές τις πολιτικές επέτρεψε στον Μπασαναβίτσιους να παρακολουθήσει το Γυμνάσιο Μαριγιάμπολε (Marijampolė). Πριν από την εξέγερση, ένας γιος ενός Λιθουανού δύσκολα περίμενε να γίνει δεκτός σε ένα σχολείο που εξυπηρετούσε τους πολωνούς ευγενείς. Ο Μπασαναβίτσιους απέτυχε στις πρώτες του εισαγωγικές εξετάσεις το 1865, αλλά πέτυχε ένα χρόνο αργότερα.
Ο Μπασαναβίτσιους ανέπτυξε εκτίμηση για τη λιθουανική γλώσσα, τον πολιτισμό και την ιστορία από τα τοπικά οχυρά λόφων και τους γονείς του, οι οποίοι παρείχαν έναν στοργικό θησαυρό από τοπικά τραγούδια, θρύλους, ιστορίες. Αυτή η εκτίμηση μεγάλωσε και βάθυνε στο γυμνάσιο όπου ο Μπασαναβίτσιους γνώρισε κλασικούς συγγραφείς της ιστορίας της Λιθουανίας (Μάτσεϊ Στριικόφσκι, Αλεξάντερ Γκουανίνι, Γιαν Ντουούγκος, Μάρτσιν Κρόμερ), μελέτησε λιθουανικά λαϊκά τραγούδια, διάβασε κλασικά ποιήματα Οι Εποχές των Κριστιγιόνας Ντονελάιτις, Κόνραντ Βάλενροντ από τον Άνταμ Μιτσκιέβιτς, Margier του Βουαντισουάβ Σιροκόμλα και ιστορική μυθοπλασία του Γιούζεφ Ιγκνάτσι Κρασέφσκι. Το 1883, έγραψε στο Aušra:"Αλλά ποιος, ρωτάμε, συνέθεσε όλα αυτά τα τραγούδια για το παρελθόν της Λιθουανίας, που έκανε διάσημο το όνομα της πολωνικής ποίησης στην Ευρώπη; Η απάντηση είναι σύντομη: Λιθουανοί! Οι Άνταμ Μιτσκιέβιτς, Λούντβικ Κοντράτοβιτς, Γιούζεφ Ιγκνάτσι Κρασέφσκι, T. Τεοφίλ Λεναρταβίτσιους, Κότκις (Τσόντζκο), Αντίντσιους (Οντίνιετς), Ασνίκις και πολλοί άλλοι μικρότεροι βάρδοι είχαν λιθουανικά επώνυμα, είναι Λιθουανοί, προέρχονται από τη Λιθουανία και οι Λιθουανοί με το αίμα τους είναι Λιθουανοί. Αν έγραψαν για το παρελθόν της αγαπημένης τους Λιθουανίας σε μια μη λιθουανική γλώσσα, φταίει η πολωνική επιρροή στις λιθουανικές υποθέσεις."Απομακρύνθηκε από τη θρησκεία αφού διάβασε ένα κριτικό δοκίμιο της Ζωής του Ιησού του Ερνέστου Ρενάν. Μετά την αποφοίτησή του το 1873, κατάφερε να πείσει τους γονείς του να του επιτρέψουν να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο της Μόσχας και να μην τον στείλουν στο Σεμινάριο Ιερέων Σεϊνί.
Ιατρική σταδιοδρομία στη Βουλγαρία
Το 1891, ο Μπασαναβίτσιους απέκτησε τη βουλγαρική υπηκοότητα και προήχθη στη Βάρνα, μια πόλη 25.000 κατοίκων, το 1892, αλλά τα προβλήματα υγείας του εντάθηκαν. Έπασχε από αρρυθμία, νευρασθένεια, νευραλγία, παραισθησία. Αυτό τον ώθησε να παραιτηθεί από τη δημόσια θέση το 1893 και να περιορίσει τη δουλειά του στο ιδιωτικό του ιατρείο και στις επισκέψεις του στο παλάτι στον Φερδινάνδο Α' της Βουλγαρίας. Όταν ο Νικόλαος Β' της Ρωσίας έγινε ο νέος Τσάρος το 1894, ο Μπασαναβίτσιους ζήτησε να του επιτραπεί να επιστρέψει στη Λιθουανία αλλά απορρίφθηκε. Ο Μπασαναβίτσιους ταξίδεψε στην Αυστρία αρκετές φορές αναζητώντας θεραπείες για τις ασθένειές του. Το 1900 υπέστη εγκεφαλικό και ταξίδεψε στη Βιέννη, όπου έκανε μια ακτινογραφία που έδειξε πού ήταν η σφαίρα του δολοφόνου κάτω από τα οστά. Οι γιατροί αρνήθηκαν να χειρουργήσουν, για να το εξαγάγουν.
Παρά τις ασθένειές του, ο Μπασαναβίτσιους συνέχισε να εργάζεται τόσο σε ιατρικές όσο και σε εθνογραφικές σπουδές και μάλιστα ασχολήθηκε με την πολιτική. Το 1898 εξελέγη στη Βουλγαρική Λογοτεχνική Εταιρεία. Ταξίδεψε στην Ανατολική Πρωσία, όπου έκανε εκστρατεία για λογαριασμό τεσσάρων Πρώσων Λιθουανών υποψηφίων στο Γερμανικό Ράιχσταγκ στις εκλογές του 1898 (εκλέχθηκε ο Γιόνας Σμαλάκις). Εντάχθηκε επίσης στο Δημοκρατικό Κόμμα και εξελέγη στο Δημοτικό Συμβούλιο της Βάρνας από το 1899 έως το 1903. Συμμετείχε επίσης στα συνέδρια του κόμματος και βοήθησε στην ανάπτυξη του κομματικού προγράμματος για την υγεία. Ωστόσο, το πάθος του παρέμεινε με τη λιθουανική γλώσσα και κουλτούρα. Παρά τη μεγάλη απόσταση, συνέλεξε λιθουανικά παραμύθια και τραγούδια και τα δημοσίευσε το 1898-1905 σε λιθουανικά αμερικανικά έντυπα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Προσωπικά θεωρούσε ότι το σημαντικότερο έργο του ήταν η δια βίου διατριβή ότι οι Λιθουανοί κατάγονταν από Θράκες και Φρύγες και ως εκ τούτου συνδέονταν στενά με τους Βούλγαρους. Η διατριβή δεν έγινε αποδεκτή από άλλους μελετητές.
Μεγάλη Σέιμας του Βίλνιους
μικρογραφία|240x240εσ| Ένα άγαλμα στην [[Παλιά Πόλη της Βίλνιους|Παλιά Πόλη του Βίλνιους, μπροστά από την Εθνική Φιλαρμονική της Λιθουανίας]] Η Ρωσία έχασε τον Ρωσο-Ιαπωνικό Πόλεμο και βυθίστηκε στην Επανάσταση του 1905. Στη Λιθουανία, η απαγόρευση του Τύπου άρθηκε. Ο Μπασαναβίτσιους, μετά από χρόνια υπηρεσίας, δικαιούταν να λάβει βουλγαρική σύνταξη και θεώρησε ότι ήταν καλή στιγμή για να επιστρέψει στη Λιθουανία, παρόλο που δεν είχε άδεια να επιστρέψει. Έφυγε από τη Βουλγαρία τον Μάιο του 1905 και έφτασε στο Βίλνιους τον Αύγουστο. Αμέσως εντάχθηκε στις δραστηριότητες Λιθουανών ακτιβιστών και προώθησε την ιδέα μιας λιθουανικής συνέλευσης που θα γινόταν το Μεγάλο Σέιμας του Βίλνιους. Με τη βοήθεια του προσωπικού του Vilniaus žinios, δημιουργήθηκε μια δεκαπενταμελής οργανωτική επιτροπή και ο Μπασαναβίτσιους έγινε ο πρόεδρός της. Τον Νοέμβριο του 1905, στο όνομα της οργανωτικής επιτροπής ο Μπασαναβίτσιους έγραψε ένα αμφιλεγόμενο υπόμνημα προς τον Σεργκέι Βίττε, Πρωθυπουργό της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, το οποίο απαιτούσε αυτονομία για τη Λιθουανία στη Ρωσική Αυτοκρατορία.
Πάνω από 2.000 συμμετέχοντες συγκεντρώθηκαν στις 4–5 Δεκεμβρίου 1905 στο Βίλνιους για το Μεγάλο Σέιμας του Βίλνιους. Πρόεδρός του εξελέγη ο Μπασαναβίτσιους. Μετά από δυνατές, παθιασμένες και έντονες συζητήσεις, το Σέιμας υιοθέτησε ένα ψήφισμα τεσσάρων παραγράφων το οποίο ανακήρυξε την τσαρική κυβέρνηση ως τον πιο επικίνδυνο εχθρό της Λιθουανίας και απαιτούσε αυτονομία για τη Λιθουανία. Το ψήφισμα καλούσε επίσης για παθητική και ειρηνική αντίσταση στις τσαρικές αρχές, όπως μη πληρωμή φόρων, οργάνωση απεργιών, μποϊκοτάρισμα ορισμένων προϊόντων κ.λπ. Η αυτονομία δεν επιτεύχθηκε και οι τσαρικές αρχές αποκατέστησαν σύντομα τον έλεγχό τους, αλλά έθεσε τις βάσεις για την ίδρυση της ανεξάρτητης λιθουανικής δημοκρατίας το 1918. Χρησιμοποιώντας την ενέργεια που παράγεται από το Σέιμας, ο Μπασαναβίτσιους ίδρυσε το Λιθουανικό Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα ( Tautiškoji lietuvių demokratų partija), το πρώτο εθνικιστικό κόμμα στη Λιθουανία αλλά δεν κέρδισε μεγαλύτερη προβολή.
Καθώς οι τσαρικές αρχές άρχισαν να ερευνούν το Σέιμας και να ανακρίνουν τους διοργανωτές του, ο Μπασαναβίτσιους αποφάσισε να φύγει από το Βίλνιους και ταξίδεψε στην Αγία Πετρούπολη. Εκεί πλησίασε τον Πάβελ Μιλιουκόφ, ηγέτη του Συνταγματικού Δημοκρατικού Κόμματος, αλλά βρήκε ελάχιστη υποστήριξη για την υπόθεση της Λιθουανίας. Όταν επέστρεψε τον Ιανουάριο του 1906, τον περίμενε η αστυνομία και σκέφτηκε να φύγει από τη χώρα, αλλά το βουλγαρικό του διαβατήριο είχε λήξει. Οι αρχές τον ανέκριναν, αλλά δεν φυλακίστηκε. Κατάφερε να ανανεώσει το διαβατήριό του και μάλιστα να πάρει άδεια διαμονής ενός έτους στη Ρωσία. Παρά τις ασθένειες και τα επαναλαμβανόμενα προβλήματα υγείας του, ο Μπασαναβίτσιους συμμετείχε ολόψυχα στις προεκλογικές εκστρατείες στη νεοσύστατη Κρατική Δούμα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, έγραψε εκτενώς για τον λιθουανικό τύπο, έκανε εκστρατεία για τη χρήση της λιθουανικής γλώσσας σε καθολικές εκκλησίες, συνέχισε την εθνογραφική του έρευνα περνώντας από διάφορα αρχεία και βιβλιοθήκες. Το ζήτημα της γλώσσας στις εκκλησίες ήταν ιδιαίτερα σημαντικό για τον Μπασαναβίτσιους. Όταν οι ρωσικές αρχές απέλασαν τον Έντουαρντ φον ντερ Ροπ, Επίσκοπο του Βίλνιους, από το Βίλνιους, ο Μπασαναβίτσιους προσπάθησε να οργανώσει μια αντιπροσωπεία στον Πάπα Πίο Ι' για να πείσει τον Πάπα να αντικαταστήσει τον Ροπ με έναν Λιθουανό επίσκοπο. Αυτό έφερε τον Μπασαναβίτσιους σε έντονη σύγκρουση με τον Πολωνό κλήρο. Ο Μπασαναβίτσιους προήδρευσε μιας επιτροπής, που διοργάνωσε την πρώτη έκθεση λιθουανικής τέχνης, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 1907 στο παλάτι Βιλέισις.
Λιθουανική Επιστημονική Εταιρεία
μικρογραφία|240x240εσ| Επιτροπή της Λιθουανικής Επιστημονικής Εταιρείας, c. 1911. Καθισμένοι, από αριστερά: Γιουόζας Καϊριούκστις, [[Αντάνας Σμετόνα, Αουγκούστας Νιέμι, Γιόνας Μπασαναβίτσιους, Αντάνας Βιλέισις και Γιόνας Βιλέισις. Όρθιοι, από αριστερά: Γιουόζας Μπαλτσικόνις, Ζίγκμας Ζεμάιτις, Μύκολας Μπιρζίσκα και Γιούργκις Σλαπέλις.]] Στις 7 Απριλίου 1907, ο Μπασαναβίτσιους, ο οποίος σκέφτηκε να ιδρύσει μια κοινωνία λόγιων από τη δεκαετία του 1880, άνοιξε επίσημα τη Λιθουανική Επιστημονική Εταιρεία αφιερωμένη στις μελέτες της λιθουανικής ιστορίας και γλώσσας. Εξελέγη πρόεδρος της κοινωνίας και η κοινωνία έγινε το επίκεντρο της ζωής του. Ο Μπασαναβίτσιους συμμετείχε σε τέτοιο βαθμό που η κοινωνία ήταν ουσιαστικά πανομοιότυπη με το πρόσωπό του. Η εταιρεία εξέδωσε το επιστημονικό περιοδικό Lietuvių tauta (Το λιθουανικό έθνος) το οποίο επιμελήθηκε ο Μπασαναβίτσιους. Η εταιρεία δημιούργησε επίσης βιβλιοθήκη, αρχείο και μουσείο. Η κοινωνία δεν έγινε ευπρόσδεκτη από τις τσαρικές αρχές, που παρακολουθούσαν και περιόριζαν τις δραστηριότητές της. Ο Μπασαναβίτσιους έκανε εκστρατεία για την Εθνική Βουλή, ένα επίσημο αρχηγείο της κοινωνίας. Η κοινωνία συγκέντρωσε αρκετά κεφάλαια, για να αγοράσει ένα οικόπεδο, αλλά όχι αρκετά για την κατασκευή του σπιτιού. Η κοινωνία και ο Μπασαναβίτσιους επικρίθηκαν από νεότερους μελετητές ως πολύ ντεμοντέ, ενώ χριστιανοί κληρικοί της επιτέθηκαν, επειδή ήταν πολύ κοσμικοί, αλλά καθιέρωσαν νέα πρότυπα και επίπεδα ποιότητας της λιθουανικής υποτροφίας.
Η κοινωνία οργάνωσε εκθέσεις, δύο πιο σημαντικές ήταν το 1908 για την 25η επέτειο της Aušra και το 1914 για τη 10η επέτειο από το τέλος της λιθουανικής απαγόρευσης του Τύπου. Η κοινωνία ήθελε να εκδώσει λιθουανικά σχολικά βιβλία, αλλά δεν μπορούσε να βρει ικανούς συγγραφείς για τα βιβλία. Σχεδίαζε επίσης να δημοσιεύσει μια λιθουανική εγκυκλοπαίδεια, αλλά οι εκδοτικές διαμάχες και οι οικονομικές δυσκολίες εκτροχιάστηκαν το έργο. Η εταιρεία δημιούργησε μια τετραμελή επιτροπή (μέλη ήταν ο Γιόνας Γιαμπλόνσκις, ο Καζίμιερας Μπουγκά, ο Γιουόζας Μπαλτσικόνις και ο Γιούργκις Σλαπέλις) που είχε ως αποστολή την τυποποίηση της λιθουανικής γλώσσας. Μετά από μεγάλες συζητήσεις, ο Γιαμπλόνσκις αναδείχθηκε ως ο κορυφαίος γλωσσολόγος και το βιβλίο του για τη λιθουανική σύνταξη εκδόθηκε από την κοινωνία το 1911. Η κοινωνία έκανε ενεργά εκστρατεία ενάντια στα σχέδια της πόλης για την κατασκευή ενός πύργου νερού στο λόφο Γκεντίμινας και περαιτέρω ζημιές στο ιστορικό Άνω Κάστρο του Βίλνιους. Ο Μπασαναβίτσιους ταξίδεψε προσωπικά στην Αγία Πετρούπολη για να υποβάλει αναφορά για το θέμα.
Κατά την ετήσια συνεδρίασή της τον Ιούνιο του 1913, η εταιρεία αποφάσισε να στείλει μια αντιπροσωπεία στις Ηνωμένες Πολιτείες κυρίως για τη συγκέντρωση κεφαλαίων για το Εθνικό Σώμα. Αποφασίστηκε να πάει ο Μπασαναβίτσιους και να τον συνόδευε ο Μαρτύνας Ύτσας. Ο Μπασαναβίτσιους δίστασε, επικαλούμενος τα προβλήματα υγείας του, αλλά συμφώνησε. Επισκέφτηκαν λιθουανικές αμερικανικές κοινότητες στην Ανατολική Ακτή (Νέα Υόρκη, Ιλλινόις, Πενσυλβάνια και αλλού). Αποθαρρύνθηκαν από τους χαλαρούς τρόπους των Λιθουανών, τις εσωτερικές διαμάχες μεταξύ των τοπικών κοινοτήτων και τις επιθέσεις των σοσιαλιστών (για παράδειγμα, ο Βίνκας Μιτσκεβίτσιους-Καπσούκας έγραψε στον λιθουανό-αμερικανικό σοσιαλιστικό Τύπο προτρέποντας να μποϊκοτάρουν την προσπάθεια δωρεών). Ο Μπασαναβίτσιους δυσανασχετούσε βαθύτατα με τέτοιες επιθέσεις, καθώς η πίστη κάποιου στο έθνος του υπερέβαινε κατά πολύ την πίστη κάποιου στην τάξη ή τις πολιτικές του απόψεις. Συνολικά, επισκέφτηκαν 84 λιθουανικές κοινότητες σε 120 ημέρες και συγκέντρωσαν 23.799 $ από περίπου 6.000 δωρητές. Τα χρήματα δεν ήταν αρκετά, για να χτιστεί το Εθνικό Σπίτι και χάθηκε σε μια ρωσική τράπεζα κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Το εξαντλητικό πρόγραμμα ταξιδιών επιδείνωσε περαιτέρω την ευάλωτη υγεία του Μπασαναβίτσιους. Οι παρατηρητές συμφώνησαν ότι έγινε πολύ πιο παθητικός, περισσότερο παρατηρητής παρά ενεργός συμμετέχων. Ο ίδιος ο Μπασαναβίτσιους αναγνώρισε ότι είχε πρόβλημα να μιλήσει, να θυμηθεί πράγματα, ήταν γενικά πιο αδύναμος. Συνέχισε να συμμετέχει σε διάφορες επιτροπές και οργανώσεις, αλλά δεν θα γινόταν αυτόματα πρόεδρος. Φαινόταν ότι η συμμετοχή του ήταν προς τιμήν των προηγούμενων υπηρεσιών του και όχι ως προσδοκία μελλοντικών επιτευγμάτων.
Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος
μικρογραφία| Ο Γιόνας Μπασαναβίτσιους διαβάζει την Πράξη της Ανεξαρτησίας της Λιθουανίας, που απεικονίζεται στο γραμματόσημο της Λιθουανίας (1938) Στο ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Μπασαναβίτσιους υποβαλλόταν σε θεραπεία ουροδόχου κύστης στο Βερολίνο και έσπευσε στο Βίλνιους πριν κλείσουν τα σύνορα. Πέρασε τον πόλεμο στο Βίλνιους προσπαθώντας να διατηρήσει και να προστατεύσει τις εκμεταλλεύσεις της Λιθουανικής Επιστημονικής Εταιρείας και να οργανώσει προσπάθειες ανακούφισης προσφύγων μέσω της Λιθουανικής Εταιρείας για την Αρωγή των Πασχόντων από τον πόλεμο. Τον Σεπτέμβριο του 1915, οι Γερμανοί κατέλαβαν το Βίλνιους. Πολλοί Λιθουανοί εκκενώθηκαν βαθύτερα στη Ρωσία, αλλά ο Μπασαναβίτσιους παρέμεινε στην πόλη. Αρχικά, οι αξιωματούχοι του Ober Ost περιόρισαν τις λιθουανικές δραστηριότητες και απαγόρευσαν τον τύπο τους, αλλά έγιναν πιο επιεικείς καθώς προχωρούσε ο πόλεμος. Ο Μπασαναβίτσιους ασχολήθηκε με το πολιτιστικό έργο. Για παράδειγμα, απέκτησε νέες εγκαταστάσεις για τη βιβλιοθήκη της Λιθουανικής Επιστημονικής Εταιρείας το καλοκαίρι του 1917 και υπερασπίστηκε Λιθουανούς ιερείς, που μίλησαν ενάντια στις πολιτικές δραστηριότητες του Kazimierz Mikołaj Michalkiewicz, διαχειριστή της Επισκοπής Βίλνιους.
Οι Γερμανοί ίδρυσαν το μαριονέτα Βασίλειο της Πολωνίας και ο Μπασαναβίτσιους συνυπέγραψε πολλά μνημόνια σε Γερμανούς αξιωματούχους που τους ενημέρωναν για τις φιλοδοξίες της Λιθουανίας. Συμμετείχε στη Διάσκεψη του Βίλνιους και εξελέγη στο 20μελές Συμβούλιο της Λιθουανίας, αλλά ο ρόλος του ήταν πιο τιμητικός και τελετουργικός. Ευχαρίστησε επίσημα τους Γερμανούς αξιωματούχους που επέτρεψαν τη διάσκεψη και έστειλε επιστολή στον Πάπα Βενέδικτο ΙΕ', αλλά δεν ήταν ένας από τους ενεργούς αξιωματούχους των εργασιών. Στις 11 Δεκεμβρίου 1917, το συμβούλιο υιοθέτησε μια πράξη, που ζήτησε ο Γερμανός Καγκελάριος Γκέοργκ φον Χέρτλινγκ και που ζητούσε «έναν σταθερό και διαρκή δεσμό συμμαχίας» με τη Γερμανία. Τέτοιες παραχωρήσεις προς τους Γερμανούς δημιούργησαν ρήγμα στο συμβούλιο και τέσσερα μέλη – ο Μύκολας Μπιρζίσκα, ο Στάπονας Καίρις, ο Στανίσουαφ Ναρουτόβιτς και ο Γιόνας Βιλέισις – παραιτήθηκαν από το συμβούλιο σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Ο Πρόεδρος Αντάνας Σμετόνα, ο οποίος υποστήριξε τον νόμο της 11ης Δεκεμβρίου, παραιτήθηκε προσωρινά και ο Μπασαναβίτσιους προήδρευσε της συνόδου, που υιοθέτησε την Πράξη της Ανεξαρτησίας της Λιθουανίας στις 16 Φεβρουαρίου 1918. Ήταν ο πρώτος που υπέγραψε τον νόμο.
Μετέπειτα ζωή
Ο Μπασαναβίτσιους έπεσε στο σπίτι του στις 5 Φεβρουαρίου 1927. Αρνήθηκε να πάει σε νοσοκομείο μέχρι να ολοκληρώσει ορισμένη συγγραφή. Στο νοσοκομείο διαγνώστηκε με λοιμώξεις της ουροδόχου κύστης και των πνευμόνων, που το σώμα του δεν μπορούσε να αντιμετωπίσει. Στις 16 Φεβρουαρίου 1927, την 9η επέτειο της ανεξαρτησίας της Λιθουανίας, συζήτησε θέματα της Λιθουανικής Επιστημονικής Εταιρείας και εξέφρασε την επιθυμία να παραστεί στους εορτασμούς της ανεξαρτησίας. Πέθανε εκείνη την ημέρα στις 6:50 το απόγευμα. Η λιθουανική κυβέρνηση κήρυξε πενθήμερο πένθος και έστειλε 12μελή αντιπροσωπεία στην κηδεία του. Κηδεύτηκε στο Κοιμητήριο Ράσου στις 21 Φεβρουαρίου.
Κληρονομιά
Ο Μπασαναβίτσιους συνέλεξε λιθουανική λαογραφία, όπως τραγούδια, παραμύθια και αινίγματα, και δημοσίευσε 14 βιβλία κατά τη διάρκεια της ζωής του. Το 1993–2004, οι λαογράφοι Λεονάρντας Σάουκα και Κόστας Αλεξίνας οργάνωσαν περίπου 7.000 λαογραφικά έργα που συγκέντρωσε ο Μπασαναβίτσιους και τα δημοσίευσαν στη 15- τόμη Λαογραφική Βιβλιοθήκη Γιόνας Μπασαναβίτσιους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λιθουανοί συγγραφείς Κατηγορία:Λιθουανοί λαογράφοι Κατηγορία:Βούλγαροι πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Γιούλια Σέμπαστιεν
Η Γιούλια Σέμπαστιεν (ουγγρικά: Júlia Sebestyén, προφορά:  ˈjuːliɒ ˈʃɛbɛʃceːn, 14 Μαΐου 1981) είναι Ουγγαρέζα πρώην αθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ. Το 2004, κηρύχθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης, όταν κατέκτησε την πρώτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ στην Ουγγαρία. Η εν λόγω διάκριση την κατέστησε την πρώτη γυναίκα από την Ουγγαρία που κατακτά το συγκεκριμένο μετάλλιο. Μεταξύ το 2002 και το 2010, έβγαινε συνεχώς πρώτη στο Ουγγρικό Πρωτάθλημα Καλλιτεχνικού Πατινάζ. Έχει υπάρξει, επίσης, μέλος τεσσάρων Ολυμπιάδων της ουγγρικής ομάδας. Στους Ολυμπιακούς του 2010, ήταν η σημαιοφόρος της ουγγρικής ομάδας.
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε στο Μίσκολτς στις 14 Μαΐου του 1981. Το πλήρες όνομά της είναι Γιούλια Γκορ-Σέμπαστιεν. Την ενασχόλησή της με το καλλιτεχνικό πατινάζ την ξεκίνησε ήδη στην ηλικία των 3, στο Τισαουβάρος. Σε ηλικία 13 ετών μετακόμισε στη Βουδαπέστη, όπου εκεί λάμβανε καλύτερες συνθήκες προπόνησης. Προπονητής της τότε ήταν ο Αντράς Σάρας.
Αρχή καριέρας
Η Σεμπαστιέν ξεκίνησε να ασχολείται με τα μεγαλύτερα διεθνή επίπεδα το 1995. Το ντεμπούτο της το έκανε αυτήν τη χρονιά στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, όπου τερμάτισε στην 15η θέση. Κατόπιν, συμμετείχε και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1998, όπου κατέλαβε την ίδια θέση. Το 1998 και το 1999, συμμετείχε στα προολυμπιακά τουρνουά παίδων και γυναικών. Το 1999-2000, έκανε το ντεμπούτο της στο Grand Prix γυναικών. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, έκανε προπονήσεις στη Ρωσία, τη Σλοβακία, τη Σουηδία, την Αγγλία και τις ΗΠΑ, λόγω έλλειψης πάγου στην Ουγγαρία. Το 2000, μια ακόμα ατυχία προστέθηκε, καθώς το στάδιο της Βουδαπέστης, όπου προπονούνταν κάηκε, και αναγκάστηκε να προπονηθεί σε πάρκα και εξωτερικούς χώρους.
2002-2010
Η Σέμπαστιεν, συμμετείχε και στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2002, όπου τερμάτισε στην 8η θέση. Το 2003, έλαβε το πρώτη της μετάλλιο σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, κατακτώντας το χάλκινο στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Το 2004, έγινε η πρώτη Ουγγαρέζα, που κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2006, έλαβε ξανά την 18η θέση. Κατά τη σεζόν που πέρασε, είχε αλλάξει και προπονητή. Η σεζόν 2006-07, ήταν καλή για αυτήν, αφού κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο Κύπελλο Κίνας και το ασημένιο στο Κύπελλο Ρωσίας. Το 2007, ήρθε 9η στου Ευρωπαϊκό και 12η στο Παγκόσμιο.
Κατά το τέλος της σεζόν 2008-09, έπαθε τραυματισμό στο πόδι, και δεν μπόρεσε να αγωνιστεί στο παγκόσμιο του 2009. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να προκριθεί στους Ολυμπιακούς του, παρά μόνο μέσω του Nebelhorn Trophy, πράγμα που τελικά κατάφερε, αφού ήρθε στην πρώτη τετράδα. Το 2009, έλαβε κι άλλο χάλκινο μετάλλιο στο Grand Prix.
Κατά τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του 2010, η Σέμπαστιεν, υπήρξε η σημαιοφόρος της ουγγρικής ομάδας. Στα αγωνιστικά κατάφερε να τερματίσει στη 17η θέση, με συνολικό σκορ 151.26. Το Παγκόσμιο του 2010, ήταν η τελευταία μεγάλη διοργάνωση για την Σέμπαστιεν, στην οποία τερμάτισε στην 15η θέση. Ωστόσο, συνέχισε να αγωνίζεται σε άλλες διοργανώσεις όπως το Japan Open του 2010.
2010 και μετά
Στα επόμενα χρόνια που αποσύρθηκε ξεκίνησε να ασχολείται με την προπονητική, ενώ από το 2014, είναι η προπονήτρια της Ιβέτ Τοτ. Πλέον είναι μία διεθνής ειδικός τεχνικής της Ουγγαρίας, ενώ προπονεί στη Βουδαπέστη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ούγγροι αθλητές
Ναχουάτλ της Σιέρρα Πουέμπλα
Η γλώσσα Ναουάτλ ή Ναχουάτλ της Σιέρρα Πουέμπλα (ISO 639-3: azz / ncj / nhi / nsu, Ethnologue: Nahuatl, Glottolog: high1278 / nort2957 / zaca1241) είναι μια από τις ανατολικές διαλέκτους της γλώσσας Ναχουάτλ η οποία ομιλείται από το έθνος των Ναχούα στην βορειοδυτική περιοχή της πολιτείας Πουέμπλα του νότιου Μεξικού.
Αποτελείται από 4 υποδιαλέκτους οι οποίες είναι: Όλες οι διάλεκτοι κάνουν χρήση της λατινικής γραφής στην γραπτή μορφή τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ναουάτλ
Ρόμπιο
Το Ρόμπιο (ιταλικά: Robbio) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Χερσόνησος Σαντόνγκ
μικρογραφία|Τοποθεσία της χερσονήσου Σαντόνγκ Η Χερσόνησος Σαντόνγκ είναι χερσόνησος στην επαρχία Σαντόνγκ της ανατολικής Κίνας, μεταξύ της θάλασσας Μποχάι προς τα βόρεια και της Κίτρινης Θάλασσας στα νότια.
Γεωγραφία
Τα ύδατα που συνορεύουν με την χερσόνησο είναι ο κόλπος Λαϊτσόου προς τα βορειοδυτικά, ο οποίος ανοίγεται στην θάλασσα Μποχάι προς τα βόρεια, η οποία με τη σειρά της περνά μέσα από το στενό Μποχάι προς τα βορειοανατολικά στην Κίτρινη Θάλασσα στα ανατολικά και νότια.
Το έδαφος της χερσονήσου αποτελείται από τις τρεις πόλεις νομαρχιακού επιπέδου της επαρχίας Σαντόνγκ: Τσινγκτάο στα νοτιοδυτικά, Γιαντάι στο κέντρο και στο βορρά και Ουεϊχάι στο ανατολικό άκρο.
Ιστορία
Οι παραχωρήσεις του κόλπου Κιαουτσόου ήταν μια παραχώρηση προς τη Γερμανική Αυτοκρατορία από το 1898 έως το 1914, στην περιοχή γύρω από το κόλπο Κιαουτσόου, όπου το χωριό του Τσινγκντάο (Τσινγκτάο) εξελίχθηκε σε σημαντικό λιμάνι. Ως συνέπεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Γερμανία έχασε το Τσινγκτάο και τη σφαίρα επιρροής της στο Σαντόνγκ. Η Συνθήκη των Βερσαλλιών μετέφερε τις γερμανικές παραχωρήσεις στο Σαντόνγκ στην Αυτοκρατορία της Ιαπωνίας και δεν επεστράφησαν στη Κίνα. Ως αποτέλεσμα υπήρξε λαϊκή δυσαρέσκεια, οδηγώντας στο κίνημα της 4ης Μαΐου. Το Σαντόνγκ επεστράφη στη Κίνα το 1922, μετά από διαμεσολάβηση των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη διάρκεια της Ναυτικής Διάσκεψης της Ουάσινγκτον. Το Ουεϊχάι ακολούθησε το 1930 αλλά η Ιαπωνία διατήρησε την οικονομική επιρροή στην περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία της Κίνας
Γιουβασίκ
Το Γιουβατζίκ είναι χωριό της επαρχίας Γκιουζέλγιουρτ στην Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου. Το έδαφος της κοινότητας ανήκει εκ του νόμου (de jure) στην Κυπριακή Δημοκρατία, σύμφωνα με την οποία ονομάζεται Χρυσηλιού και αποτελεί συνοικία του δήμου Μόρφου. Ωστόσο, μετά την τουρκική εισβολή του 1974, η συνοικία δεν ελέγχεται από την Κυπριακή Δημοκρατία και εκ των πραγμάτων (de facto) ανήκει στο μη αναγνωρισμένο κράτος της Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου.
Πηγές
Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Γκιουζέλγιουρτ
Tesla Cybertruck
Το Tesla Cybertruck είναι επερχόμενο ηλεκτροκίνητο pick-up αυτοκίνητο εξαιρετικά μεγάλων διαστάσεων, μήκους σχεδόν 5,9 μέτρων, από την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία Tesla, inc. Το Cybertruck αποκαλύφθηκε στης 21 Νοεμβρίου 2019 στο Tesla Design Center δίπλα από τα κεντρικά της Space X, με την παραγωγή του να ξεκινάει τον Ιούλιο του 2023. Στις 27 Νοεμβρίου 2019, ο Ίλον Μασκ ανακοίνωσε ότι οι προ-παραγγελίες του Cybertruck είχαν πλέον ξεπεράσει τις 250 χιλιάδες. Μάλιστα στις 5 Αυγούστου 2020, απαντώντας σε σχετική ερώτηση στο Twitter, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο η Tesla να βγάλει στην αγορά, μετά το 2022 - 2023, και ένα μικρότερο pick-up μοντέλο για την ευρωπαϊκή αγορά.
Μέχρι στιγμής έχουν προγραμματιστεί τρεις εκδοχές του Cybertruck: Single Motor RWD (ένας κινητήρας, για την ακρίβεια ηλεκτροκινητήρας, και πίσω κίνηση), Dual Motor AWD (2 ηλεκτροκινητήρες και 4-κίνηση) και Tri Motor AWD (3 ηλεκτροκινητήρες και 4-κίνηση). Όλα τα μοντέλα επρόκειτο να μπουν σε παραγωγή στα τέλη του 2022, με μοναδική εξαίρεση το Single Motor RWD, που επρόκειτο να μπει σε παραγωγή στις αρχές του 2023. Τελικώς όμως, σημειώθηκε νέα καθυστέρηση και αναμένεται όλες οι εκδόσεις να κυκλοφορήσουν στη Βόρεια Αμερική στα μέσα του 2023.
Στην Ευρώπη ωστόσο, σύμφωνα με τον οργανισμό SGS-TÜV, το Cybertruck δεν πληρεί τα κριτήρια παθητικής ασφάλειας του οχήματος, λόγω της άκαμπτης σχεδίασης του αμαξώματος και της έλλειψης ζωνών ελεγχόμενης παραμόρφωσης, οπότε δεν δύναται να κυκλοφορήσει στην Ευρωπαϊκή αγορά. thumb|right|Το μπροστινό μέρος του Cybertruck.
Ιστορία
Το 2012 ο Ίλον Μασκ έδειξε για πρώτη φορά ενδιαφέρον να φτιάξει ένα pick-up αυτοκίνητο στα πρότυπα του Ford F-250. Το 2014 ο Μασκ προέβλεψε ότι θα μπει στην παραγωγή σε 4 με 5 χρόνια.
Το 2016 ο Μασκ έριξε την ιδέα για ένα καινούριο είδος pick-up, χρησιμοποιώντας το ίδιο σασί για ένα βαν και ένα pick-up. Αργότερα το 2017, το μέγεθος υπολογιζόταν να ήταν τουλάχιστον όσο ενός Ford F-150. Τον Νοέμβριο του 2017, κατά την διάρκεια της παρουσίασης του Tesla Semi και του Tesla Roadster ο Μασκ έδειξε μια εικόνα ενός «pick-up truck που μπορεί να μεταφέρει ένα pick-up truck».
Το Μάρτιο του 2019, μετά την παρουσίαση του Tesla Model Y, ο Μασκ εξέδωσε ένα τίζερ του οχήματος, περιγράφοντας το στιλ του ως Cyberpunk ή σαν να βγήκε από ταινία Blade Runner και την μορφή του ως τεθωρακισμένου οχήματος μεταφοράς προσωπικού.
Αργότερα μέσα στο 2019, ανακοινώθηκε ότι το βάρος ρυμούλκησης θα είναι ίσο ή μεγαλύτερο από ένα Ford F-150. Ο Ίλον Μασκ έκανε λόγο για ένα αμφίβιο όχημα βασισμένο στο Wet Nellie, το υποβρύχιο αυτοκίνητο από την ταινία The Spy Who Loved Me.
Τεχνικά χαρακτηριστικά
thumb|right|Το πίσω μέρος του Cybertruck.
Όλα τα μοντέλα του Cybertruck θα έχουν αυτόματη αερο-ανάρτηση, μετασχηματιστές 110 και 220 βολτ για την χρήση ηλεκτρικών εργαλείων και κομπρεσέρ αέρος για τη χρήση εργαλείων αέρος. Ακόμα, όλα τα μοντέλα θα έχουν στάνταρ το Tesla Autopilot που θα επιτρέπει στο όχημα να οδηγεί ημι-αυτόματα. Το Cybertruck θα έχει αυτονομία από 400+ μέχρι 800+ χιλιόμετρα ανάλογα με το μοντέλο. Το εξωτερικό του θα κατασκευάζεται από ανοξείδωτο ατσάλι και θα είναι αλεξίσφαιρο σε σφαίρες 9 χιλιοστών.
Επίσης, η Tesla θα διαθέτει διάφορα αξεσουάρ για το Cybertruck όπως μια σκηνή κάμπινγκ και ηλιακά πάνελ του θα τοποθετούνται πάνω από την καρότσα και θα προσφέρουν έξτρα 24 χιλιόμετρα αυτονομίας την ήμερα.
Εσωτερικό
Το εσωτερικό του προτύπου, το οποίο παρουσιάστηκε στης 22 Νοεμβρίου 2019, έχει ένα μινιμαλιστικό ταμπλό (παρόμοιο με του Tesla Model 3) που θυμίζει μάρμαρο, αλλά στην πραγματικότητα είναι φτιαγμένο από χαρτί, ξύλινες ίνες και φυσικές χρωστικές ουσίες από ξύλο. Ακόμα διαθέτει μια οθόνη 17 ιντσών, θέσεις για 6 άτομα με την μεσαία αναδιπλούμενη μπροστινή θέση να χρησιμεύει και ως υποβραχιόνιο, οθόνη πίσω κάμερας αντί για πίσω καθρέπτη και αγωνιστικό τιμόνι (steering yoke).
Κρύπτη (καρότσα)
Η καρότσα του Cybertruck έχει μήκος 2 μέτρα, με αποθηκευτικό χώρο όγκου 2,8 m3 και είναι παρόμοια με αυτή ενός συμβατικού pick-up. Έχει κυρτά τοιχώματα και διαθέτει ένα μηχανικό κάλυμμα τύπου ρόλο για την καλύτερη αεροδυναμική του οχήματος. Για τον λόγο ότι παρέχει αυξημένη ασφάλεια, η Tesla το ονομάζει «η κρυπτή» (the vault). LED ταινίες είναι τοποθετημένες κατά μήκος τον πλαϊνών τοιχωμάτων. Ακόμα, διαθέτει έναν ενδοδαπέδιο χώρο αποθήκευσης πίσω από τους πίσω τροχούς, πρίζες 110 και 220 βολτ και ένα κομπρεσέρ.
Παρουσίαση
Το Cybertruck αποκαλύφθηκε στο Tesla Design Center στο Λος Άντζελες στης 21 Νοεμβρίου 2019. Κατά την διάρκεια της παρουσίασης, ο Ίλον Μασκ έκανε επιδείξει της ανθεκτικότητας του οχήματος. Όταν ο υπεύθυνος σχεδιασμού Franz von Holzhausen έριξε μια μεταλλική σφαίρα στο παράθυρο του οχήματος, τότε αυτό έσπασε, παρόλο που λίγο νωρίτερα δοκίμασαν να ρίξουν την ίδια σφαίρα σε άλλο υαλοπίνακας επιτυχώς. Ο Μασκ, αστειεύοντας, δήλωσε πως «η σφαίρα δεν πέρασε μέσα» και πως «θα το φτιάξουμε μετά». Αργότερα, εξήγησε στο Twitter πως η αίτια για τα σπασμένα παράθυρα ήταν η βαριοπούλα με την οποία είχαν χτυπήσει νωρίτερα την πόρτα του οχήματος, καθώς ράγισε την βάση των παραθύρων.
Στο τέλος της παρουσίασης, αποκαλύφθηκε και το Tesla Cyberquad, ένα όχημα παντός εδάφους (ATV), όπου το οδήγησαν πάνω στην καρότσα του Cybertuck χρησιμοποιώντας την ενσωματωμένη ράμπα του. Το Cyberquad συνδέθηκε με την πρίζα του Cybertuck, ώστε να φορτίσει της μπαταρίες του.
Αντιδράσεις
Η αποκάλυψη του Cybertruck καλύφθηκε από τα παραδοσιακά μέσα ενημερώσεις και τα διαδικτυακά μπλογκ. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αρκετοί εξέφρασαν την απέχθεια τους ως προς τον ασυνήθιστο σχεδιασμό του Cybertruck.
Στης 23 Νοεμβρίου 2019, ο Ίλον Μασκ δημοσίευσε στο Twitter πως η Tesla είχε λάβει 146.000 προ-παραγγελίες, όπου το 42% τον προ-παραγγελιών ήταν για το dual-motor μοντέλο, το 41% για το tri-motor μοντέλο και το 17% για το single-motor μοντέλο. Οι προ-παραγγελίες έφτασαν της 250.000 στης 26 Νοεμβρίου 2019.
Ένα βίντεο του Cybertruck να τραβάει ένα πισωκίνητο Ford F-150 σε ανηφορικό δρόμο έφτασε τα 14.000 σχόλια και τα 619.000 like στο Twitter. Ο αντιπρόεδρος της Ford δημοσίευσε στο Twitter πως ήθελε ρεβάνς, ενώ αρχικά ο Ίλον Μασκ συμφώνησε, αργότερα ένας εκπρόσωπος της Ford διευκρίνισε πως το tweet ήταν χιουμοριστικό.
Τον Ιανουάριο του 2020, το περιοδικό Automobile βράβευσε το Cybertruck ως «Το Concept Car της Χρονιάς 2019».
Παραγωγή
thumb|right|Το σαλόνι του αυτοκινήτου.
Το Cybertruck έχει προγραμματιστεί να μπει σε μαζική παραγωγή στις αρχές του 2023, με περισσότερες επιλογές από το 2023.
Μαργαρίτα της Βοημίας, μπουργκραβίνα της Νυρεμβέργης
Η Μαργαρίτα, τσεχ. Margaret Čech (29 Σεπτεμβρίου 1373 - 4 Ιουνίου 1410) από τον Οίκο του Λουξεμβούργου ήταν πριγκίπισσα της Βοημίας & Γερμανίας και με τον γάμο της έγινε μπουργκραβίνα της Νυρεμβέργης.
Βιογραφία
Ήταν η πέμπτη κόρη (2η από τον 4ο γάμο) του Καρόλου Δ΄ της Βοημίας & Γερμανίας και της 4ης συζύγου του Ελισάβετ, κόρης του Μπόγκισλαβ Ε΄ δούκα της Πομερανίας.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1381 τον Ιωάννη Γ΄ των Χοεντσόλερν μπουργκράβο της Νυρεμβέργης και είχε τέκνο:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Λουξεμβούργου
Ρομπέκκο Παβέζε
Το Ρομπέκκο Παβέζε (ιταλικά: Robecco Pavese) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Εμβλήματα των Σοβιετικών Δημοκρατιών
Τα εμβλήματα των δημοκρατιών της Σοβιετικής Ένωσης περιείχαν όλα το σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι που συμβόλιζε τον κομμουνισμό, καθώς και έναν ήλιο που ανατέλλει (αν και στην περίπτωση της Λετονικής ΣΣΔ, επειδή η Βαλτική Θάλασσα βρίσκεται δυτικά από τη Λετονία, αυτό θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως ήλιος που δύει). Τα εμβλήματα περιβάλλονταν από ένα στεφάνι από σιτάρι (εκτός από την Καρελο-Φινλανδική ΣΣΔ που είχε στεφάνι από σίκαλη). Στο έμβλημα, το Κρατικό σύνθημα της ΕΣΣΔ, το Προλετάριοι όλου του κόσμου, ενωθείτε!, επιγράφονταν στην τοπική γλώσσα της δημοκρατίας και στα ρωσικά. Εκτός από αυτά τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα, τα εμβλήματα πολλών Σοβιετικών δημοκρατιών περιείχαν επίσης χαρακτηριστικά που εμφάνιζαν τα τοπικά τοπία, την οικονομία ή τους πολιτισμούς.
Τα εμβλήματα συχνά ονομάζεται εθνόσημα, αλλά από τότε που (σκόπιμα) δεν ακολουθούν τους κανόνες της εραλδικής, δεν μπορούν να θεωρηθούν οικόσημα. Ωστόσο, ακολουθούν όλα το ίδιο βασικό σχέδιο, ένα σχέδιο που έχει οδηγήσει στην μερική χρήση του όρου "σοσιαλιστική εραλδική".
Ρόκκα Σουζέλλα
Η Ρόκκα Σουζέλλα (ιταλικά: Rocca Susella) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Ρόκκα ντε' Τζόρτζι
Η Ρόκκα ντε' Τζόρτζι (ιταλικά: Rocca de' Giorgi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Παβίας, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Παβίας
Μπαμπούρ
Ο Μπαμπούρ (περσικά: بابر‎, πλήρες όνομα: Ζαχίρ αντ-Ντιν Μουχάμμαντ, 14 Φεβρουαρίου 1483 - 26 Δεκεμβρίου 1530) ήταν κατακτητής από την Κεντρική Ασία, ο οποίος έθεσε τις βάσεις της δυναστείας των Μουγκάλ στην Ινδική υποήπειρο, και έγινε ο πρώτος αυτοκράτορας του οίκου αυτού. Από την πλευρά του πατέρα του, ήταν απευθείας απόγονος του Τουρκομογγόλου κατακτητή Ταμερλάνου από τη φυλή των Μπαρλάς, και από την πλευρά της μητέρας του απόγονος του Τζένγκις Χαν. Επηρεάστηκε επίσης από τον περσικό πολιτισμό και στοιχεία του μετέδωσε στην ινδική κοινωνία κατά τη διαχείριση της αυτοκρατορίας του.
Η κοινή ονομασία του ήταν Μπαμπούρ (τίγρης), και ήταν ο μεγαλύτερος υιός του Ουμάρ Σιχ Μιρζά, ηγεμόνα της κοιλάδας της Φεργκάνα. Διαδέχθηκε τον πατέρα του στην εξουσία το 1495 ενώ ήταν 12 ετών, και αντιμετώπισε εξέγερση η οποία υποκινήθηκε από τους συγγενείς του. Κατέκτησε τη Σαμαρκάνδη δύο χρόνια αργότερα, ωστόσο έχασε τη Φεργκάνα. Προσπαθώντας να επανακτήσει τη Φεργκάνα, έχασε τη Σαμαρκάνδη. Το 1501 προσπάθησε να επανακτήσει και τις δύο πόλεις, ωστόσο ηττήθηκε από τον Ουζμπέκο φύλαρχο Μουχάμμαντ Σαϊμπανί Χαν. Το 1504, κατέκτησε την Καμπούλ, της οποίας ηγεμόνας ήταν ο διάδοχος του περίφημου Ουλούγ Μπεγ, που ήταν ακόμα νήπιο. Ο Μπαμπούρ συνήψε συμμαχία με τον Ισμαήλ Α´, ηγεμόνα των Σαφαβιδών του Ιράν και επανέκτησε περιοχές της κεντρικής Ασίας, ανάμεσα τους και την πόλη Σαμαρκάνδη, της οποίας όμως τον έλεγχο έχασε μετέπειτα για ακόμα μια φορά από τους Ουζμπέκους.