cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Χόρχε Βαλντάνο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Αργεντινοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αργεντινής Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Αργεντινής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νιούελς Ολντ Μπόις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντεπορτίβο Αλαβές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Βαλένθια ΚΦ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA
Ποιος σε είδε, ποιος σε βλέπει και σκιά αυτού που ήσουν
Πρόκειται για το πρώτο θεατρικό του έργο και γράφτηκε στο τόπο καταγωγής του, την Οριουέλα, αν και ανατυπώθηκε και ολοκληρώθηκε πια κατά τη μετάβαση στη Μαδρίτη. Ο Μιγκέλ Ερνάντεθ αναδημιουργεί, με μεγαλύτερη έκταση, σε ένα καλδερονιανό θρησκευτικό έργο  σε τρεις πράξεις με τίτλους: Εποχή της αθωότητας, Εποχή των μεγάλων παθών και Εποχή της Μετανοίας, τη Γένεση, την πτώση στο προπατορικό αμάρτημα και τη λύτρωση του Ανθρώπου, ως μια φιγούρα αλληγορική που αντιπροσωπεύει όλη την ανθρωπότητα.
Τη δημιουργία αυτού του έργου επηρέασε σε μεγάλο βαθμό η εκπαίδευσή του (ο Μιγκέλ Ερνάντεθ ήταν ένας νέος 23 ετών) από τον κληρικό Λουίς Αλμάρτσα, που αργότερα θα ανέλθει στην έδρα του Επισκόπου της Λεόν και ο φίλος του Ραμόν Σιχέ , ο οποίος σπούδασε σε ένα καθολικό, παραδοσιακό αγροτικό περιβάλλον. Το έργο παρουσιάστηκε από τους κριτικούς ως ένα λαϊκό θρησκευτικό θεατρικό  έργο και όχι ως σχολαστικό, όπου διευρύνεται η αυθεντική αλληγορία του μπαρόκ για να εισαγάγει το συναίσθημα και το τοπίο, την προσκόλληση στην αγροτική γη. Στα κλασικά θρησκευτικά θεατρικά έργα κάθε στοιχείο της σκηνογραφίας είναι αφηρημένο, συμβολικό, ορθολογικό και θεολογικό και ποτέ λυρικό, όπως ανάλογα συμβαίνει και στα έργα του Ερνάντεθ. Η λυρική θεώρηση του τοπίου παίζει δραματικό ρόλο σε αυτό το σύγχρονο θεατρικό θρησκευτικό έργο, όπως φαίνεται στην σημείωση της πρώτης πράξης: «Η εποχή της αθωότητας: ένας κατάλευκος αγρός από ανθισμένες αμυγδαλιές μες στο χιόνι». Σε αυτό το χαρακτηριστικό διαφαίνεται η ποιητική γραμμή του θεάτρου που καλλιεργούσε με τόση μαεστρία ο Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Οι πηγές του Ποιος σε είδε, ποιος σε βλέπει και σκιά αυτού που ήσουν παραπέμπουν στις αναγνώσεις των κλασικών της νεότητας του Μιγκέλ Ερνάντεθ, μέχρι τα βιβλικά ποιήματα, όπως το «Άσμα Ασμάτων», κάνοντας πέρασμα από τη μυστικιστική ισπανική ποίηση του Χρυσού Αιώνα (το «Πνευματικό Άσμα» του Σαν Χουάν δε Λα Κρουθ ) και το κουλτερανό και κονθεπτιστικό στυλ των μεγαλύτερων ποιητών του μπαρόκ, του Γκόνγκορα, του Κεβέδο και φυσικά, του Καλδερόν. Άλλες πιθανές επιρροές μπορούν να είναι η Ανχέλικα του Αθορίν και Η ανυπόμονη θεότητα του Χοσέ Μαρία Πεμάν και όσον αφορά τη σύλληψη της ιδέας, το Μανίκια και κουκούλες του Χοσέ Μπεργαμίν.
Το έργο ερχόταν σε αντίθεση με τα θεατρικά ρεύματα της εποχής του, κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Δημοκρατίας και επιπλέον απαιτούσε ιδιαίτερα σκηνογραφικά μέσα, μιας και το θρησκευτικό θεατρικό έργο πάντα χαρακτηριζόταν ως είδος για τη εντυπωσιακότητά του ήδη από τον 17ο αιώνα, το οποίο αναβίωνε μπροστά στο κοινό το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Επίσης, απαιτούσε ένα πολυάριθμο καστ. Παρά τις προσπάθειες εκπροσώπησης του έργου τις οποίες προώθησε ο συγγραφέας του, αυτό αποτέλεσε αντικείμενο προβολής ως δραματοποιημένο ανάγνωσμα, υπό την αρμοδιότητα του ιδίου του ποιητή και ενός εξαδέλφου του, στον κινηματογράφο Νέα της Οριουέλα.
Ανεβαίνει στο θέατρο την 13η Φεβρουαρίου του 1977, χάρη στην εργασία της αλκογιανής θεατρικής ομάδας «Η Καράτουλα», που ανέβασε αυτό το έργο στο Θέατρο Circo της Οριουέλα.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτού του έργου είναι, σύμφωνα με τον μεγάλο κριτικό θεάτρου Φρανθίσκο Ρουίθ Ραμόν, ότι ο Μιγκέλ Ερνάντεθ σε αυτό το πρώτο του θεατρικό εγχείρημα, προσπαθεί να ανακατασκευάσει τη μπαρόκ γλώσσα και το περιεχόμενό της, χωρίς να την προσαρμόζει εκείνη την στιγμή που γράφει, κάτι το οποίο οδηγεί σε μια αναχρονιστική, ρητορική εργασία, καταδικασμένη σε αποτυχία. Το έργο είναι επινοημένο μέσω μιας χριστιανικής οπτικής –εκείνη του νέου ποιητή πριν να ασπαστεί τον κομμουνισμό[16]- αλλά χωρίς την εννοιολογική και θρησκευτική ακρίβεια των θρησκευτικών θεατρικών έργων του Καλδερόν.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ισπανικά θεατρικά έργα
Κόρινθος (μυθολογία)
1.Ο Κόρινθος ήταν ήρωας της ελληνικής μυθολογίας, γιος του Δία, επώνυμος της χώρας των Κορινθίων και της πόλεως Κορίνθου. Ο Απολλόδωρος στην βιβλιοθήκη του αναφέρει ότι η κόρη του Συλέα με τον Πολυπήμονα ή αλλιώς γνωστό με το προσωνύμιο «Προκρούστη» απέκτησε τον Σίνι τον επονομαζόμενο «Πιτυοκάμπτη».
Πηγές
Κατηγορία:Επώνυμοι ήρωες της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Βασιλείς της Κορίνθου
Φρανσουά-Νοέλ Μπαμπέφ
Ο Φρανσουά-Νοέλ Μπαμπέφ (François-Noël Babeuf, 23 Νοεμβρίου 1760 - 27 Μαΐου 1797), γνωστός και ως Γράκχος Μπαμπέφ (Gracchus Babeuf, ως φόρος τιμής στους Ρωμαίους μεταρρυθμιστές αδερφούς Γράκχους) ήταν Γάλλος πολιτικός και δημοσιογράφος της Γαλλικής Επαναστατικής περιόδου.
Βιογραφία
Προερχόμενος από πτωχή πολυμελή οικογένεια γεννήθηκε στις 23 Νοεμβρίου του 1760. Ο πατέρας του ήταν λιποτάκτης του γαλλικού στρατού, που παρά την αμνηστία που τού δόθηκε επιστρέφοντας στη Γαλλία, περιέπεσε σε μεγάλη φτώχεια. Παρά ταύτα κατάφερε να παράσχει στο γιο του τη βασική εκπαίδευση, ο οποίος στη συνέχεια ανέλαβε αρχικά να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των ευγενών πριν εκδηλωθεί η Γαλλική Επανάσταση. Το 1780, όταν πέθανε ο πατέρας του, ανέλαβε ο ίδιος την φροντίδα της μητέρας του και των αδελφών του, αλλά και της δικής του οικογένειας.
Αρχικά εγκατεστημένος στο Παρίσι, εργάσθηκε ως συγγραφέας σοσιαλιστικών αποκλίσεων με έντονη κριτική κατά του γαλλικού κτηματολογίου και της τότε φορολογίας. Στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης που ακολούθησε ήταν πλέον εκδότης διαφόρων εφημερίδων, μέσω των οποίων υποστήριζε τις περί ισότητας αντιλήψεις του, δημιουργώντας παράλληλα το λεγόμενο «κίνημα των ίσων», του οποίου και υπήρξε ένας των ιδρυτών του, φθάνοντας στο σημείο να επικρίνει και αυτό ακόμα το νέο καθεστώς της επανάστασης.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι επαναστάτες Κατηγορία:Γαλλική Επανάσταση
Κίονας
Μορφολογικά χαρακτηριστικά
Ένας κίων μπορεί να είναι αρράβδωτος, με ραβδώσεις (παράλληλες ως προς τη διεύθυνσή του ή πλάγιες, ελικοειδώς αναπτυσσόμενες, πέριξ του κορμού του, σε επόμενες ιστορικές περιόδους) ή εν μέρει ραβδωμένος (σε περίπτωση που το κτίσμα έχει χρηστικό χαρακτήρα και υπάρχει κίνδυνος θραύσης των ακμών τους από βαριά αντικείμενα χαμηλά, πάνω από τη βάση του). Συναντάται με σταθερή διάμετρο καθ' όλο το ύψος του, με θετική μείωση (μειούμενη διάμετρος προς τα άνω), με αρνητική μείωση (αυξανόμενη διάμετρος προς τα άνω) και με ένταση, δηλαδή με κάμψη προς τα έξω των γενέτειρων του κορμού, ενδιαμέσως των άνω και κάτω βάσεων του.
Οι δύο συν ένας γνωστοί ρυθμοί της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής και ρυθμολογίας, ο δωρικός, ο ιωνικός και ο κορινθιακός (αποτελεί ιδιαίτερη περίπτωση του δωρικού με εφαρμογή σε ταφικά μνημεία), καθορίζονταν από τη δομή του κίονα, από τη βάση ως το κιονόκρανο, μαζί με το επιστύλιο το οποίο αυτός στηρίζει.
Αρχαιότητα
Όλοι οι σημαντικοί πολιτισμοί της Εποχής του Σιδήρου της Εγγύς Ανατολής και της Μεσογείου χρησιμοποίησαν κίονες.
Ελληνικοί & Ρωμαϊκοί
Οι Μινωίτες χρησιμοποιούσαν ολόκληρους κορμούς δέντρων, συνήθως γυρισμένους ανάποδα για να αποτρέψουν την εκ νέου ανάπτυξη του δέντρου, στέκονταν σε μια βάση που είχε τοποθετηθεί στο στυλοβάτη (βάσης δαπέδου) και ολοκληρώνονταν με ένα απλό στρογγυλό κιονόκρανο. Στην συνέχεια χρωματίζονταν, όπως φαίνονται και στο πιο διάσημο μινωικό ανάκτορο της Κνωσού. Οι Μινωίτες χρησιμοποίησαν κίονες για να δημιουργήσουν μεγάλους ανοιχτούς χώρους, φωτεινά πηγάδια και βωμούς για θρησκευτικά τελετουργικά. Αυτές οι παραδόσεις συνεχίστηκαν από τον μεταγενέστερο Μυκηναϊκό πολιτισμό, ιδιαίτερα στο μέγαρο ή στην αίθουσα που βρίσκονταν στο κέντρο των παλατιών τους. Η σημασία των κιονοστοιχιών και η αναφορά τους στα ανάκτορα και επομένως το κάλος, αποδεικνύεται στη χρήση τους σε εραλδικά μοτίβα, όπως η περίφημη πύλη των λιονταριών των Μυκηνών όπου δύο λιοντάρια στέκονται σε κάθε πλευρά ενός κίωνα. Όντας ξύλινοι αυτοί οι πρώτοι κίονες δεν έχουν διατηρηθεί, αλλά οι πέτρινες βάσεις τους διατηρήθηκαν και μέσω αυτών μπορούμε να δούμε τη χρήση, τη χωροταξία και διαρύθμισή τους στα κτίρια του παλατιού.
Οι Αιγύπτιοι, οι Πέρσες και άλλοι πολιτισμοί χρησιμοποίησαν ως επί το πλείστον κίονες για τον πρακτικό σκοπό να συγκρατήσουν την οροφή μέσα σε ένα κτίριο, προτιμώντας τους εξωτερικούς τοίχους διακοσμημένους με ανάγλυφα έργα ή ζωγραφική, αλλά οι Αρχαίοι Έλληνες, όπου ακολούθησαν οι Ρωμαίοι, αγάπησαν να τους χρησιμοποιούν καθώς και η εκτεταμένη χρήση κιόνων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό των κτιρίων είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κλασικής αρχιτεκτονικής, σε κτίρια όπως ο Παρθενώνας. Οι Έλληνες ανέπτυξαν τους κλασσικούς ρυθμούς αρχιτεκτονικής, οι οποίοι διακρίνονται πιο εύκολα από τη μορφή του κίονα και τα διάφορα στοιχεία του. Ο δωρικός, ιωνικός και κορινθιακός ρυθμός επεκτάθηκαν από τους Ρωμαίους, οι οποίοι συμπεριέλαβαν και του Τοσκανικού αλλά και του Σύνθετου ρυθμού (βλ. Παρακάτω).
Αιγυπτιακοί
Στην αρχαία αιγυπτιακή αρχιτεκτονική, ήδη από το 2600 π.Χ., ο αρχιτέκτονας Ιμχοτέπ χρησιμοποίησε πέτρινους κίονες των οποίων η επιφάνεια ήταν σκαλισμένη ώστε να θυμίζει την μορφή σκηνής από καλάμια ή άχυρο, όπως ο «τυλιγμένος» Πάπυρος, ο νυμφαίος λωτός και Φοινικοειδή. Αργότερα, οι αιγυπτιακές αρχιτεκτονικές τα άλλαξαν σε κύλινδους και ήταν επίσης κοινές. Η μορφή τους θεωρείται ότι προέρχεται από αρχαϊκά ιερά. Χτίστηκαν από πέτρα, οι κίονες ήταν εξαιρετικά διακοσμημένοι με σκαλισμένα και ζωγραφισμένα ιερογλυφικά, κείμενα, τελετουργικές εικόνες και φυσικά μοτίβα. Οι Αιγυπτιακοί κίονες είναι παρόντες στη Μεγάλη Αίθουσα του Καρνάκ (περίπου 1224 π.Χ.), όπου 134 κίονες παρατάσσονται σε 16 σειρές, με μερικούς κίονες να φτάνουν σε ύψος τα 24 μέτρα.
Ένας από τους πιο σημαντικούς τύπους είναι οι παπυρίμορφοι κίονες. Η προέλευση αυτών των κιόνων ξεκινάει από την 5η Δυναστεία. Αποτελούνται από κορμούς λωτού (παπύρου) που συνενώνονται σε μια δέσμη διακοσμημένη με ζώνες: το κιονόκρανο, αντί να ανοίγει σε σχήμα καμπανολούλουδου, διογκώνεται και στη συνέχεια στενεύει και πάλι σαν μπουμπούκι άνθους. Η βάση, η οποία κλίνει για να πάρει τη μορφή μισής σφαίρας, όπως το στέλεχος του λωτού, έχει μια συνεχώς επαναλαμβανόμενη διακόσμηση κλαδιών και φυλλωμάτων.
Καταγωγή & σύγχρονες εφαρμογές
Στην περίπτωση της αρχαίας ελληνικής οικοδομικής και αρχιτεκτονικής, ο λίθινος κίονας έλκει την καταγωγή του από τους ξύλινους, τους οποίους αντικατέστησε σταδιακά, αρχής γενομένης από την αρχαϊκή περίοδο.
Η σύγχρονη αρχιτεκτονική επεκτείνει τη χρήση της λέξης κίονας στα διάφορα είδη κατακόρυφων υποστηριγμάτων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά στοιχεία κτιρίων
Δυναστεία των Μιθριδατιδών
Η Δυναστεία των ηγεμόνων του Πόντου ιδρύθηκε το 281 από τον Μιθριδάτη Α΄ του Πόντου, Πέρση ευγενή, που δημιούργησε στη Μ. Ασία το βασίλειο του Πόντου. Είναι ο ιδρυτής και γι' αυτό καλείται ο Κτίστης. Ήταν σύγχρονος του Δημητρίου Α΄ της Μακεδονίας, του Πολιορκητή. Συνήθη ονόματα των μελών της δυναστείας είναι Μιθριδάτης και Φαρνάκης.
Κατάλογος Κάστρων Νομού Αρκαδίας
Ο παρακάτω κατάλογος των κάστρων, των φρουρίων και των λοιπών οχυρωματικών μνημείων του Νομού Αρκαδίας, είναι ταξινομημένος κατά ουσιαστική αλφαβητική σειρά (χωρίς δηλαδή τα προθέματα ακρόπολη, κάστρο, καστέλι, πύργος, μπούρτζι κλπ).
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Κατάλογοι που αφορούν την Ελλάδα  Αρκα Κατηγορία:Νομός Αρκαδίας
NGC 5662
thumb|right|250px|NGC 5662 Το NGC 5662 είναι ανοικτό σμήνος τύπου II3m στον αστερισμό Κένταυρο. Ο σχηματισμός είναι σχετικά χαλαρός και οι αστέρες του διάσπαρτοι. Έχει φαινόμενη διάμετρο 29 λεπτά της μοίρας και φαινόμενο μέγεθος +5,50. Απέχει περίπου 2.600 έτη φωτός από το Ηλιακό Σύστημα και έχει διάμετρο 19 ετών φωτός. Αποτελείται από 80 περίπου αστέρες, η ηλικία των οποίων εκτιμάται στα 80 εκατομμύρια χρόνια. Φωτεινότερος εξ αυτών είναι ο HD 127753 με φαινόμενο μέγεθος 7,1
Ο Γάλλος αστρονόμος Νικολά-Λουί ντε Λακάιγ (Nicolas Louis de Lacaille) ανακάλυψε το σμήνος το 1751.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
5662 Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη Κατηγορία:Κένταυρος (αστερισμός)
ΦΚ Ιρτίς Παβλοντάρ
Η ΦΚ Ιρτίς Παβλοντάρ (καζακικά: Ертіс Футбол Клубы) υπήρξε μια ιστορική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Παβλοντάρ του Καζακστάν. Θεωρείται ως μια από τις πιο επιτυχημένες ομάδες της χώρας καθώς είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα 5 φορές. Υπήρξε από τα ιδρυτικά μέλη της ανώτατης κατηγορίας της χώρας και δεν έχει υποβιβαστεί ποτέ σε χαμηλότερο επίπεδο. Είχε πολλές συμμετοχές στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ποδοσφαίρου Ασίας (το 2001 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά) και μία συμμετοχή στο ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
Ωστόσο, στις 30 Μαΐου του 2020, η ομάδα αποχώρησε από το Πρωτάθλημα Καζακστάν λόγω ανυπέρβλητων οικονομικών προβλημάτων. Στις 21 Σεπτεμβρίου 2022 κηρύχθηκε επίσημα σε πτώχευση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Καζακστάν Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1965
Πρίγκιπας Λουδοβίκος του Μπάττενμπεργκ
Ο Λουδοβίκος του Μπάττενμπεργκ, 1ος Μαρκήσιος του Μίλφορντ Χέιβεν (αγγλ. Louis of Battenberg, 1st Marquess of Milford Haven, 24 Μαΐου 1854 – 11 Σεπτεμβρίου 1921), GCB, GCVO, KCMG, PC (Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Μπαθ, Μεγαλόσταυρος Ιππότης του Βασιλικού Τάγματος της Βικτωρίας, Ιππότης Διοικητής του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου, Μέλος του Συμβουλίου Επικρατείας του Ηνωμένου Βασιλείου) από τον Οίκο της Έσσης-Μπάττενμπεργκ (μετέπειτα Μαουντμπάττεν) ήταν πρώτος Λόρδος του Ναυαρχείου και ναύαρχος του αγγλικού στόλου.
Βιογραφία
Ο Αλέξανδρος Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Γκρατς της Αυστρίας και ήταν γιος του Αλέξανδρου της Έσσης- Ντάρμστατ και της Ιουλίας φον Χάουκε. Προερχόταν από μοργανατικό γάμο, οπότε δεν είχε δικαιώματα στον θρόνο της Έσσης- Ντάρμσταντ.
Αν και είχε γερμανικές ρίζες κατατάχθηκε στο αγγλικό ναυτικό όπου διέπρεψε. Πήρε μέρος στον Αγγλοαιγυπτιακό πόλεμο (1882), καθώς και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1912 έγινε πρώτος Λόρδος του ναυαρχείου αλλά το 1914 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τη θέση του λόγω των αντιδράσεων που υπήρξε από μερίδα του κόσμου με αφορμή τη γερμανική του καταγωγή. Μετά την παραίτησή του διορίστηκε μυστικοσύμβουλος του Βασιλιά. Στις 4 Αυγούστου του 1921 ο Γεώργιος Ε΄ τον ανακήρυξε ναύαρχο του στόλου, τον υψηλότερο βαθμό που είχε πάρει κάποιος στο αγγλικό πολεμικό ναυτικό. Το 1914, ύστερα από πρωτοβουλία του Βασιλιά του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος ήθελε να αλλάξει τα γερμανικά ονόματα, απαρνήθηκε τον τίτλο του Πρίγκιπα του Μπάττενμπεργκ και απέκτησε τον τίτλο του Μαρκησίου του Μίλφορντ Χέιβεν.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1884 στο Ντάρμστατ τη Βικτωρία, κόρη του Λουδοβίκου Δ΄ της Έσσης & παρά τω Ρήνω, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά:
Απεβίωσε στο Λονδίνο από καρδιακή προσβολή και ενταφιάστηκε στο νεκροταφείο του Ουίππιγχαμ της Νήσου Ουάιτ.
Παραπομπές
Λουδοβίκος Κατηγορία:Μαρκήσιοι του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Οίκος του Μπάττενμπεργκ
882 Σβετλάνα
Η Σβετλάνα (Swetlana) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,597. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Ρώσο αστρονόμο Γκριγκόρι Νικολάεβιτς Νέουιμιν, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Σβετλάνας εκτιμάται σε 43,55 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,059.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σβετλανα
Ψηφοφορία
Με τον όρο ψηφοφορία χαρακτηρίζεται η δήλωση ή εκλογή γνώμης που εκφράζεται δια βοής ή ανάτασης των χεριών ή δια ψήφου, από τους εκλογείς ή ψηφοφόρους. Η ψηφοφορία είναι το βασικό εργαλείο λήψης αποφάσεων σε μια δημοκρατία, και όχι μόνο.
Αρχαία εποχή
Η δε μυστική ψηφοφορία γινόταν με όστρακα και λάμβανε χώρα κυρίως στα λεγόμενα ψηφίσματα «επ΄ ανδρί» που αφορούσαν δηλαδή πρόσωπα, όπως π.χ. ο οστρακισμός, που γίνονταν συνηθέστερα για την «άνευ δίκης» δίωξη κάθε φορά των πολιτικών αντιπάλων των κρατούντων, με επακόλουθο την 10ετή εξορία τους, νομοθεσία του περισπούδαστου Κλεισθένη.
Φανερή ψηφοφορία ακολουθούσαν επίσης οι αρχαίοι γερμανικοί λαοί, όπως και στην Ελβετία, με ανάταση των χεριών.
Νεότερη εποχή
Στη νεότερη εποχή παρατηρούνται και τα δύο είδη ψηφοφορίας φανερή και μυστική. Η μεν φανερή με ανάταση του χεριού των ονομαστικά προσκαλούμενων εκλογέων η δε μυστική με σφαιρίδια ή ψηφοδέλτια.
Σύμφωνα με το ελληνικό εκλογικό δίκαιο έχει καθιερωθεί μυστική ψηφοφορία για τις βουλευτικές εκλογές, καθώς και για ορισμένες περιπτώσεις στο κοινοβούλιο που αφορούν εναντιώσεις επί προτεινομένων νομοσχεδίων, προτάσεων, κ.λπ. και περισσότερο επί προσωπικών ζητημάτων, π.χ. κατά Προέδρου Δημοκρατίας, άρση βουλευτικής ασυλίας κ.λπ.
Η μυστική ψηφοφορία στην Ελλάδα γίνεται πλέον με ψηφοδέλτια καταργηθέντων των σφαιριδίων για μεν τις δημοτικές και κοινοτικές εκλογές (ψηφοφορίες) από το 1912, για δε τις βουλευτικές από το 1923.
Διακρίσεις
1. Ως προς την καθολικότητα της ψηφοφορίας: 2. Ως προς την αμεσότητα της ψηφοφορίας: 3. Ως προς τη μυστικότητα της ψηφοφορίας: 4. Ως προς την υποχρεωτικότητα της ψηφοφορίας: 5. Ως προς την ισότητα των ψήφων: 6. Ως προς την μεταβιβασιμότητα των ψήφων: 7. Ως προς τη χρονική και την χωρική έκταση της ψηφοφορίας:
Σημειώνεται ότι στην Ελλάδα και στις περισσότερες Χώρες οι ψηφοφορίες είναι άμεσες, υποχρεωτικές, καθολικές, μυστικές και ίσες. Επίσης και για όλα τα κράτη του ΟΗΕ διατηρείται το "ίσον" (μίας ψήφου) στις ψηφοφορίες ανεξαρτήτως της έκτασης εδάφους ή του μεγέθους του πληθυσμού των.
Έναρξη ψηφοφορίας
Κατά την ημέρα που έχει ορισθεί η ψηφοφορία και το αργότερο μία ώρα πριν την έναρξή της, υποχρεούνται τα μέλη των εφορευτικών επιτροπών να βρίσκονται στους ορισθέντες τόπους προκειμένου να παραλάβουν από τον Δήμαρχο ή Πρόεδρο της Κοινότητας, ή από εκπροσώπους αυτών τα εκλογικά καταστήματα ψηφοφορίας, τις κάλπες, τα΄ απαραίτητα έπιπλα και σκεύη και τα συναφή εκλογικά είδη.
Προσέλευση ψηφοφόρων
Ωστόσο επαφίεται στη κρίση της εφορευτικής επιτροπής να λάβει υπόψη της και άλλα στοιχεία που να μπορούν ν΄ αποδεικνύουν την ταυτότητα του εκλογέα. Συνηθέστερα τέτοια προβλήματα είναι:
α) των γυναικών εκλογέων με το πατρικό επίθετο και επίθετο συζύγου, ή που διαζεύχθηκαν, και δεν έχουν γίνει σχετικές διορθώσεις στους εκλογικούς καταλόγους.
β) των διπλοεγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους,
γ) των ετεροδημοτών, και
δ) των παραλειφθέντων εκλογέων.
Πλειοψηφία
Το αποτέλεσμα μιας ψηφοφορίας εγκρίνεται κατά πλειοψηφία, δηλαδή καθορίζεται κατά τον μεγαλύτερο αριθμό "ομοίων" (κατά κόμμα, υποψήφιο, ή πρόταση) ψήφων. Η πλειοψηφία όμως διακρίνεται και αυτή σε σχετική, απόλυτο, ιδιάζουσα ή ενισχυμένη και διπλή.
Μειοψηφία
Σε αντίθεση να υποσύνολο ενός ευρύτερου συνόλου, που αριθμεί λιγότερα από τα μισά μέλη. Κλασικό παράδειγμα μειοψηφίας είναι η αντιπολίτευση σε ένα κοινοβούλιο.
Ισοψηφία
Ισοψηφία η κατάσταση κατά την οποία δύο ή περισσότεροι υποψήφιοι, συνδυασμοί ή προτάσεις λαμβάνουν ίσο αριθμό ψήφων σε μια εκλογή ή ψηφοφορία. Τότε, συνήθως, προβλέπεται επανάληψη της διαδικασίας. Σε ορισμένα όργανα, όπως το Ελληνικό Κοινοβούλιο, επαναλαμβανόμενη ισοψηφία επί συγκεκριμένης προτάσεως, συνεπάγεται απόρριψη της πρότασης. Σε άλλες περιπτώσεις, προβλέπεται άρση της ισοψηφίας με τη ψήφο του προέδρου να μετράει ως διπλή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκλογές Κατηγορία:Αξιολόγηση
Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο
Ο Πιέτρο Β΄ Ορσέολο (Ιταλικά : Pietro II Orseolo, 961 - 1009), 26ος Δόγης της Βενετίας (991 - 1009) ήταν γιος του δόγη Πιέτρο Α΄ Ορσεόλο και της Φελίτσια Μαλιπιέρο. Ο Πιέτρο Β΄ θα ξεκινήσει μια λαμπρή περίοδο συνεχών κατακτήσεων για την Δημοκρατία της Βενετίας που θα διατηρηθεί περισσότερο από 500 χρόνια. Ανέκτησε την Δαλματία από τους Κροάτες και τους Ναρεντίνους, ελευθέρωσε την Βενετία από φορολογία 50 ετών, κατέκτησε τα νησιά Λάστοβο και Κόρτσουλα στις Δαλματικές ακτές και διεκδίκησε το Ντούμπροβνικ.
Συμμαχία με τον Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο
Ο Πιέτρο Β΄ Ορσέολο έκλεισε συνθήκη με τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο τον Βουλγαροκτόνο, θα μετέφερε ο ίδιος τα Βυζαντινά στρατεύματα σε αντάλλαγμα με προνόμια των Βενετών εμπόρων στην Κωνσταντινούπολη. Η δόγισσα σύζυγος του ήταν η Μαρία Καντιάνο. Μετά από πολλά παράπονα κατοίκων στις πόλεις - κράτη της Δαλματίας (997) ο στόλος της Βενετίας υπό την ηγεσία του ίδιου του δόγη επιτέθηκε σε πειρατές από την Νερετβία στην Ανάληψη του 998. Ο Πιέτρο Β΄ πήρε τον τίτλο του Δούκα της Δαλματίας που τον παρέδωσε στον μεγαλύτερο γιο του Τζιοβάννι Ορσεόλο.
Κατάκτηση του Λάστοβο και της Κόρτσουλα
Ο Πιέτρο Β΄ Ορσέολο αναζήτησε ειρήνη ανάμεσα σε Κροάτες και Ναρεντίνους (9 Μαίου 1000), ήθελε να λήξει ο Κροάτο-Βουλγαρικός πόλεμος ώστε να προστατεύσει το εμπόριο της Βενετίας στις Δαλματικές ακτές. Με έξι πλοία έκαψε χωρίς δυσκολία τις ανατολικές ακτές της Αδριατικής, μονάχα οι Νερέτβιοι του αντιστάθηκαν οι οποίοι λεηλάτησαν αγαθά και 40 εμπόρους από το Ζαντάρ. Ο δόγης συνέλαβε 10 πλοία Νερέτβιων κοντά στο νησί Κάσα και μετέφερε θριαμβευτικά τα λάφυρα στο Σπλιτ. Οι Νερέτβιοι απεσταλμένοι ήρθαν και ζήτησαν απελευθέρωση των αιχμαλώτων, ο δόγης συμφώνησε μόνο αν οι αρχηγοί τους γονατίσουν μπροστά του, ζήτησε επίσης κατάργηση της φορολογίας και ελεύθερη διακίνηση των Βενετσιάνικων πλοίων στην Αδριατική Θάλασσα. Ο Πιέτρο Β΄ ελευθέρωσε όλους τους αιχμαλώτους εκτός από 6 Ναρεντίνους που τους κράτησε ομήρους, οι περισσότεροι Ναρεντίνοι υποτάχθηκαν. Οι κάτοικοι της Κόρτσουλας του κήρυξαν τον πόλεμο αλλά τελικά κατακτήθηκαν, το Λάστοβο που είχε την φήμη ότι ήταν ένα νησί παράδεισος για τους πειρατές εξακολουθούσε να αντιστέκεται. Ο Πιέτρο Β΄ διέταξε την εκκένωση της πρωτεύουσας του Λάστοβο, η αντίσταση εξακολουθούσε να υπάρχει αλλά τελικά το ισοπέδωσε.
Την ίδια εποχή που ο Πιέτρο Β΄ Ορσεόλο κατέκτησε το Λάστοβο ο Κροάτης βασιλιάς Σβετοσλάβ Σουρόνζα εκθρονίστηκε από τους αδελφούς του και δραπέτευσε στην Βενετία. Ο Στεφανος Α΄ της Κροατίας που ήθελε να ενισχύσει την θέση του παντρεύτηκε την κόρη του Πιέτρο Β΄ Τζοσελίν Ορσέολο, ο γιος τους Πέτερ Κρέζιμιρ Δ΄ θα γίνει βασιλιάς της Κροατίας (1059).
Κληρονόμοι
Ο Πιέτρο Β΄ Ορσέολο παντρεύτηκε την Μαρία Καντιάνο, κόρη του Βιτάλε Καντιάνο και εγγονή του δόγη Πιέτρο Δ΄ Καντιάνο. Τον διαδέχθηκε ο τρίτος γιος του Οττόνε Ορσεόλο που κυβέρνησε μέχρι την ανατροπή του (1026), εγγονός του ήταν ο Πιέτρο, βασιλιάς της Ουγγαρίας που βασίλευσε στην Ουγγαρία. Ο μικρότερος γιος του Ντομένικο Ορσέολο εγκαταστάθηκε στην Ραβέννα και έγινε ο γενάρχης της Οικογένειας Ορσίνι.
Θρύλοι
Η μεγάλη μέρα της νίκης του εορτάζεται την ημέρα της Αναλήψεως στο Φέστα ντελλα Σένσα το αρχαιότερο φεστιβάλ της Βενετίας, απομνημονεύεται ο δόγης ενώ ο επίσκοπος του Σαν Πιέτρο ντι Καστέλο περνώντας μέσα από το Λίντο ευλογεί τα νερά για να έχουν καλή τύχη τα Βενετσιάνικα πλοία.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δόγηδες της Βενετίας Πιετρο
Οι Δρόμοι της Φωτιάς
Υπόθεση
Η ταινία είναι βασισμένη στην αληθινή ιστορία δύο Βρετανών ερασιτεχνών δρομέων που έχουν βάλει στόχο, να κερδίσουν το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι στο τρέξιμο 100 μέτρων και που το κατάφεραν. Πρόκειται για τον Χάρολντ Έιμπραχαμς ο οποίος είναι εβραϊκής καταγωγής και βιώνει τον κρυφό ρατσισμό των Άγγλων,επιθυμεί τη συμμετοχή του στους Αγώνες προκειμένου να πάρει το αίμα του πίσω, και τον Έρικ Λίντελ, θεολόγο ο οποίος είναι από τη φύση του γρήγορος και θέλει να τιμήσει τον Θεό για το χάρισμα που κατέχει.
Βράβευση
Τιμήθηκε με τέσσερα Όσκαρ: Καλύτερης ταινίας, σεναρίου, κοστουμιών και μουσικής για το πασίγνωστο θέμα του Βαγγέλη Παπαθανασίου (Vangelis).
Τόποι γυρισμάτων
Αυθεντικοί χώροι στην Αγγλία και τη Σκωτία
Διανομή
Κατηγορία:Βρετανικές ταινίες Κατηγορία:Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κατηγορία:Ταινίες του 1981 Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής Κατηγορία:Βρετανικές βιογραφικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής The Ladd Company Κατηγορία:Βρετανικές αθλητικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερης Ενδυματολογίας Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γαλλία Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Βαγγέλη Παπαθανασίου Κατηγορία:Ταινίες των οποίων ο σεναριογράφος κέρδισε Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου
Το Μαγικό Ταξίδι
Το Το Μαγικό Ταξίδι (γερμανικά: Die Abenteuer von Pico und Columbus, αγγλικά: The Magic Voyage) είναι μια γερμανική ταινία κινουμένων σχεδίων που κυκλοφόρησε το 1992 με εταιρεία παραγωγής την MS-Films και διανομή από την Bavaria Films. Επρόκειτο, για την εποχή που κυκλοφόρησε, ως η πιο ακριβή παραγωγή κινουμένων σχεδίων στη Γερμανία, με ακαθάριστα έσοδα ύψους 14.5 εκατομμυρίων δολαρίων.
Κώστας Διονυσόπουλος
Ο Κώστας Διονυσόπουλος (1932 - 12 Μαρτίου 1994) ήταν Έλληνας καλαθοσφαιριστής και προπονητής καλαθοσφαίρισης. Ως αθλητής αγωνιζόταν στη θέση του σμολ φόργουορντ.
Καριέρα ως καλαθοσφαιριστής
Αγωνίστηκε στη θέση του σμολ φόργουορντ για την ομάδα του Άρη Θεσσαλονίκης σε τρεις διαφορετικές χρονικές περιόδους.
Το Μαγικό Ταξίδι
Βίντεο
Στη Νότια Αμερική, η δεύτερη Αγγλική έκδοση μεταγλώττισης κυκλοφόρησε από την Hemdale Home Video στις 13 Δεκεμβρίου 1993. Η Image Entertainment έχει μεταφέρει την Αγγλική μεταγλώττιση της Hemdale στο DVD, το οποίο κυκλοφόρησε στις 28 Σεπτεμβρίου 1999. Η Audio Visual Home Video κυκλοφόρησε στην Ελλάδα την ταινία με Ελληνική μεταγλώττιση από τα studio της Audio Visual.
Κώστας Διονυσόπουλος
Καριέρα ως καλαθοσφαιριστής
Ο Διονυσόπουλος ξεκίνησε να αγωνίζεται με την πρώτη ομάδα του Άρη το 1950. Οι "κίτρινοι" βρίσκονταν σε μεταβατική περίοδο μετά την φυγή του Φαίδωνα Ματθαίου και για την πρώτη τριετία που αγωνίστηκε στην ομάδα της Θεσσαλονίκης καταλάμβαναν μεσαίες θέσεις στην διοργάνωση του πρωταθλήματος Θεσσαλονίκης.
Το Μαγικό Ταξίδι
Κριτική
Η ταινία έχει επικριθεί ευρέως από κριτικούς και το κοινό για την ασταθή ποιότητα animation, παραμυθένια πλοκή, τη μεταγλώττιση και το κακώς γραπτό σενάριο.
Κώστας Διονυσόπουλος
Καριέρα ως καλαθοσφαιριστής
Στην συνέχεια, σταμάτησε τον αθλητισμό λόγω των στρατιωτικών του υποχρεώσεων, επιστρέφοντας το καλοκαίρι του 1957 και πάλι στον Άρη και κατακτώντας το τοπικό πρωτάθλημα. Για την τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος της σεζόν 1957-58, αγωνίστηκε σε τρεις από τους έξι αγώνες της ομάδας του, βοηθώντας την να καταλάβει την δεύτερη θέση.
Το Μαγικό Ταξίδι
Κριτική
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1992 Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1992
Κώστας Διονυσόπουλος
Καριέρα ως καλαθοσφαιριστής
Την επόμενη χρονιά, ο Άρης διεκδίκησε και πάλι τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος, αλλά ηττήθηκε σε αγώνες μπαράζ από τον αιώνιο αντίπαλο του, ΠΑΟΚ. Ο Διονυσόπουλος έπαιξε σε πέντε αγώνες της τελικής φάσης, πετυχαίνοντας μόλις έξι πόντους.
Το 1959-60, ο Άρης κατέλαβε την τέταρτη θέση του πρωταθλήματος Ελλάδος και την δεύτερη στην Θεσσαλονίκη, με τον Διονυσόπουλο να αγωνίζεται μόνο στο τοπικό πρωτάθλημα.
Ο φόργουορντ των "κίτρινων" αποσύρθηκε από την ενεργό δράση, επιστρέφοντας για ένα παιχνίδι στις 17 Ιουλίου 1965 με αντίπαλο τον Τρίτωνα στην Αθήνα, όπου ο Άρης κέρδισε με 71-87 για το πρωτάθλημα της Α' εθνικής.
Θάνατος
Τον Απρίλιο του 1994 ο Διονυσόπουλος απεβίωσε σε ηλικία 62 ετών στο Ρέστειο Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο στο Παλαιό Φάληρο. Στη διάρκεια αγώνα μεταξύ της ομάδας του Παλαιού Φαλήρου και του Ο.Φ.Η. - για τον οποίο διατηρούσε εκείνη τη στιγμή καθήκοντα προπονητή - υπέστη έμφραγμα. Καθώς στο γήπεδο δεν υπήρχε γιατρός, έτρεξαν να του κάνουν μαλάξεις δυο παίκτες του Ο.Φ.Η., ο Γιώργος Μακράκης και ο Μιχάλης Πετράκης, χωρίς, ωστόσο, να καταφέρουν να του σώσουν τη ζωή.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εργοτέλη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΟΦΗ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ
Ημαθία (αποσαφήνιση)
Η ονομασία Ημαθία μπορεί να αναφέρεται:
Φώτης Κατσικάρης
Ο Φώτης Κατσικάρης (Νίκαια Αττικής, 16 Μαΐου 1967) είναι Έλληνας πρώην καλαθοσφαιριστής και νυν προπονητής.
Ως καλαθοσφαιριστής
Ο Κατσικάρης ξεκίνησε την καριέρα του στον Ιωνικό Νίκαιας και έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη Α1 εθνική σε ηλικία μόλις 15 ετών. Διετέλεσε παίκτης του Ιωνικού, του Σπόρτιγκ, της ΑΕΚ επί έξι χρόνια και του Ηρακλείου. Συνολικά έπαιξε 197 παιχνίδια στην Α1.
Ως προπονητής
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση το 1998, ανέλαβε θέση βοηθού προπονητή στην ΑΕΚ. Από το 1999 έως και το 2003 διατέλεσε βοηθός του Ντούσαν Ίβκοβιτς και του Ντράγκαν Σάκοτα στην ΑΕΚ, στην πιο επιτυχημένη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας της ΑΕΚ, καθώς κατέκτησε 1 πρωτάθλημα και 2 Κύπελλα Ελλάδας, αλλά και 1 Κύπελλο Σαπόρτα. Έπειτα από πέντε χρόνια στο πόστο του βοηθού στην ΑΕΚ, προωθήθηκε σε πρώτο προπονητή της ομάδας, θέση την οποία διατήρησε για δύο σεζόν (2003-04, 2004-05). Ως πρώτος προπονητής, ο Κατσικάρης οδήγησε την ΑΕΚ στους τελικούς των πλέι οφ στο ελληνικό πρωτάθλημα και στη φάση των 16 της Ευρωλίγκας την αγωνιστική περίοδο 2004-05. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ανέδειξε νέους παίκτες όπως ο Νίκος Ζήσης και ο Γιάννης Μπουρούσης.
Ο Κατσικάρης ανέλαβε στη συνέχεια την τεχνική ηγεσία της ρωσικής Ντιναμό Αγίας Πετρούπολης. Με την Ντιναμό τερμάτισε στη 2η θέση του ρωσικού πρωταθλήματος στην κανονική περίοδο και τελικά η ομάδα της Αγίας Πετρούπολης κατετάγη 3η μετά τα πλέι οφ στη σεζόν 2005-06. Η Ντιναμό όμως εκείνη την εποχή χρεοκόπησε με αποτέλεσμα ο Κατσικάρης να φύγει από τη Ρωσία. Τον Οκτώβριο του 2006 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της ισπανικής Βαλένθια. Εκεί εργάστηκε για δύο χρόνια, αλλά, καθώς έφτασε μόνο μέχρι τα προημιτελικά του ισπανικού πρωταθλήματος, απολύθηκε το Νοέμβριο του 2008.
Τον Οκτώβριο του 2009 ανέλαβε ως προπονητής τον Άρη, αντικαθιστώντας τον Αντρέα Ματσόν. Λίγους μήνες μετά, τον Ιανουάριο του 2010, και μετά από ήττα του Άρη από τον ΠΑΟΚ, ο Κατσικάρης παραιτήθηκε.
Λίγες ημέρες αργότερα ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Μπιλμπάο, η οποία βρισκόταν στην προτελευταία θέση του ισπανικού πρωταθλήματος, με ρεκόρ νικών-ηττών 4-17. Με προπονητή τον Κατσικάρη, η Μπιλμπάο απέφυγε τον υποβιβασμό, αλλά για μία νίκη δεν κατάφερε να συμμετάσχει στα πλέι οφ. Έφτασε όμως μέχρι το φάιναλ φορ του EuroCup. Tην επόμενη σεζόν, η Μπιλμπάο έφτασε μέχρι τους τελικούς των πλέι οφ στην Ισπανία, αποκλείοντας τη Βαλένθια στα προημιτελικά και τη Ρεάλ Μαδρίτης στα ημιτελικά. Έχασε από τη Μπαρτσελόνα που αναδείχθηκε πρωταθλήτρια Ισπανίας, αλλά η 2η θέση, μετά τα πλέι οφ, ήταν η υψηλότερη στην ιστορία της ομάδας. Αυτή η 2η θέση οδήγησε τη Μπιλμπάο στην απευθείας πρόκριση στη φάση των ομίλων της Ευρωλίγκα την επόμενη αγωνιστική περίοδο. Τη σεζόν 2011-12 στην Ευρωλίγκα ο Κατσικάρης οδήγησε τη Μπιλμπάο μέχρι τους προημιτελικούς όπου αποκλείστηκε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, ενώ στο πρωτάθλημα Ισπανίας τερμάτισαν έκτοι και αποκλείστηκαν στα προημιτελικά των πλέι οφ.
Το 2012 συμφώνησε να αναλάβει παράλληλα προπονητής της εθνικής ομάδας της Ρωσίας, αρχής γενομένης από το Ευρωμπάσκετ του 2013 στη Σλοβενία αλλά παραιτήθηκε τον Ιούλιο του 2013 μετά την απομάκρυνση του γενικού διευθυντή της ομάδας. Το 2013 επίσης πήρε το βραβείο του προπονητή της χρονιάς στο Eurocup.
Τον Ιούνιο 2014 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνική Ελλάδος. Με την Εθνική ομάδα πήρε μέρος στο Μουντομπάσκετ 2014, στο Ευρωμπάσκετ 2015 και στο προολυμπιακό τουρνουά 2016 στο Τορίνο. Τη σαιζόν 2015-16 προπόνησε την Ισπανική ομάδα Μούρθια ενώ τον Ιούλιο του 2016 υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τη Ρώσικη ομάδα Λοκομοτίβ Κουμπάν παραμένοντας μέχρι το Νοέμβριο του ιδίου έτους. Τον Ιανουάριο του 2017 επέστρεψε στην ισπανική Μούρθια. Στις 4 Μαρτίου συμπλήρωσε 250 συμμετοχές στο ισπανικό πρωτάθλημα, έχοντας 57% ποσοστό επιτυχίας.
Στις 28 Ιουνίου 2017 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Χάποελ Ιερουσαλήμ υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο. Όμως στις 9 Νοεμβρίου, μετά τα άσχημα αποτελέσματα σε Γιούροκαπ και τα παράπονα για την εικόνα της ομάδας και την αμυντική της λειτουργία, ο Κατσικάρης απολύθηκε. Στις 25 Νοεμβρίου του 2017 ανακοινώθηκε από την ομάδα της Τενερίφης. Από τον πάγκο της Τενερίφης αποχώρησε στις 11 Ιουνίου του 2018. Στις 30 Ιουλίου του 2018 ανέλαβε χρέη βοηθού προπονητή στους Γιούτα Τζαζ και έγινε έτσι ο πρώτος Έλληνας προπονητής που κάθεται στον πάγκο ομάδας του NBA.
Στις 26 Ιουνίου 2019, ανακοινώθηκε από την Γκραν Κανάρια, ως ο νέος προπονητής της ομάδας μέχρι το 2021. Στις 25 Ιουνίου 2020, αποτέλεσε παρελθόν από την ισπανική ομάδα μετά από χρήση ανάλογης οψιόν.
Στις 21 Ιανουαρίου 2021, ανακοινώθηκε από την Ουνικάχα Μάλαγα, παραμένοντας έτσι στην Ισπανία. Η Μάλαγα έχασε την είσοδό της στα playoffs του Πρωταθλήματος την τελευταία αγωνιστική. Στις 28 Μαΐου, ανανέωσε το συμβόλαιο του μέχρι το 2023. Στις 6 Φεβρουαρίου 2022, αποτέλεσε παρελθόν από την Ουνικάχα Μάλαγα έχοντας ρεκόρ 7-11 (νίκες-ήττες) στο Πρωτάθλημα Ισπανίας, αλλά με καλή παρουσία στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Έλληνες προπονητές καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ηρακλείου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπόρτιγκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Εθνικής Ρωσίας Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ΑΕΚ Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης Άρη Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Προπονητές καλαθοσφαίρισης αμερικανικών συλλόγων
Γκόριεβατς
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς Κατηγορία:Οικισμοί του Μπίχατς με σερβική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Ήθαν Χοκ
Βιογραφικό
Το 2001 προτάθηκε για το Όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου για το ρόλο του ως νεοσύλλεκτου αστυνομικού στην ταινία Training Day.
Μεταξύ άλλων πρωταγωνίστησε στις εξής ταινίες: Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών (Dead Poets Society) (1989), Γκάττακα (Gattaca) (1997), Άμλετ (2000), Επίθεση στο σταθμό 13 (Assault on Precinct 13) (2005) και Πριν ο Διάβολος Καταλάβει ότι Πέθανες (Before the Devil Knows You're Dead) (2007).
Στην τριλογία στον ρόλο του ως Jesse Wallace στις ταινίες Πριν το Ξημέρωμα (1995), Πριν το Ηλιοβασίλεμα (2004), Πριν τα Μεσάνυχτα (2013). Επίσης, έχει παίξει στις ταινίες: Sinister (2012), The Purge (2013), Boyhood (2014), The Magnificent Seven (2016).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Ενετικό Κτηματολόγιο της Βοστίτσας
Το Ενετικό Κτηματολόγιο της Βοστίτσας (Catastico ordinario dei Teritorio di Vostizza) είναι έγγραφο του 1700 που περιλαμβάνει πληροφορίες διοικητικού ενδιαφέροντος για τη Γαληνοτάτη Δημοκρατία που αφορούν την περιοχή του Αιγίου κατά την αποκαλούμενη Β΄ Περίοδο της Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο. Συγκεκριμένα αφορά μία ιδιαίτερη διαχειριστική καταγραφή θεμάτων νομικής, οικονομικής και χωροταξικής υφής που σχετίζονται με την ορθολογικότερη διοίκηση της κτήσης, ενώ συγχρόνως καθορίζει τις σχέσεις υποχρεώσεων ανάμεσα σε αυτήν και τους υποτελείς της.
Οι Ενετοί υπό την εποπτεία του Ενετού αρμοστή Φραγκίσκου Γριμάνι κατέγραψαν ολόκληρη την περιοχή και τους κατοικημένους τόπους της Βοστίτσας (η ονομασία του Αιγίου κατά την περίοδο αυτή). Το κτηματολόγιο φυλάσσεται στα αρχεία της Βενετίας και είναι σημαντική πηγή πληροφοριών για την περιοχή του Αιγίου την εποχή του 1700.
Πηγές
Κατηγορία:Πολιτική ιστορία της Αχαΐας Κατηγορία:Ιστορία του Αιγίου Κατηγορία:Βασίλειο του Μoρέως
ΡΚΝ Μαγιόρκα
Η Ρεάλ Κλαμπ Ντεπορτίβο Μαγιόρκα (ισπανικά: Real Club Deportivo Mallorca) είναι ισπανική ποδοσφαιρική ομάδα με έδρα την πόλη Πάλμα στο νησί της Μαγιόρκα. Η ομάδα ιδρύθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1916 και αγωνίζεται στη δεύτερη κατηγορία του Ισπανικού ποδοσφαίρου τη Σεγούντα Ντιβιζιόν. Η έδρα της ομάδας είναι το στάδιο Σον Μοίς χωρητικότητας 23.142 θεατών.
Ιστορία
Η Μαγιόρκα είναι η παλιότερη ομάδα των Βαλεαρίδων νήσων. Ιδρύθηκε το 1916 από τον μηχανικό Αδόλφο Βάθκεθ που αρχικά ονόμασε την ομάδα Junta Directiva del Alfonso XIII FBC προς τιμή του τότε βασιλιά Αλφόνσο της Ισπανίας. Αργότερα τίμησε την ομάδα με τον τίτλο της Royal Society και έτσι η ομάδα άλλαξε το όνομά της σε Ρεάλ Σοσιεδάδ Αλφόνσο XIII.Το 1931 μετονομάστηκε σε Κλαμπ Ντεπορτίβο Μαγιόρκα για πολιτικούς λόγους. Από το 1949, ως βασιλική προστασία, χορηγήθηκε και προστέθηκε το Ρεάλ ως πρόθεμα στο όνομα στην ομάδα.
Το 1931, η Μαγιόρκα άρχισε να αγωνίζεται στις εθνικές κατηγορίες. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1945, εγκαινιάστηκε το νέο γήπεδο του συλλόγου Ες Φορτί και η ομάδα έφτασε πρώτη φορά στη Σεγούντα Ντιβιζιόν το 1959, και στη Πριμέρα Ντιβιζιόν μόλις μία σεζόν αργότερα. Στην πρώτη κατήγορια του Ισπανικού ποδοσφαίρου, αγωνίστηκε για άλλες 3 χρονιές μέχρι το 1975.
Στη δεκαετία του 1980 και του 1990, η Μαγιόρκα ανεβοκατέβαινε μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης κατηγορίας του Ισπανικού πρωταθλήματος, έως ότου επιστρέψει και εδραιωθεί για τα καλά στην Πριμέρα Ντιβιζιόν το 1996-97, τερματίζοντας στη Σεγούντα Ντιβιζιόν τρίτη, πίσω από την πρωταθλήτρια ΚΠ Μέριδα και τη δεύτερη Σαλαμάνκα.
Η αγωνιστική περίοδος 1998-99 αποδεικνύεται η πιο επιτυχυμένη στην ιστορία του συλλόγου, καθώς με προπονητη τον Αργεντίνο Έκτορ Ραούλ Κούπερ παίζει στις αρχές της περιόδου στον τελικό του Σούπερ Καπ Ισπανίας (ως φιναλίστ του Κυπέλλου Ισπανίας της χρονιάς 1997-98) και με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα το κατακτά με δύο νίκες (2-1 στην Πάλμα και 0-1 στον επαναληπτικό της Βαρκελώνης), με αυτό να είναι το πρώτο στην πολύχρονη ιστορία της. Την ίδια χρονιά φτάνει στον τελικό του τελευταίου Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης, αποκλείοντας κατα σειρά τη σκοτσέζικη Χάρτς, τη βελγική Γκένκ, την κροατική Βάρτεκς και την αγγλική Τσέλσι μέχρι την πορεία της για τον τελικό και την ήττα από την ιταλική Λάτσιο με 1-2. Στο πρωταθλήμα Ισπανίας τερματίζει στην 3η θέση με επακόλουθο να συμμετέχει για πρώτη φορά σε προκριματική φάση του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λίγκ τη σεζόν 1999-00. Στα προκριματικά του Τσ. Λιγκ εκείνης της χρονιάς, παίζοντας με την Πρωταθλήτρια Νορβηγίας Μόλντε, μένει εκτός ομίλων με 1-1 συνολικό σκορ, λόγω του κανονισμού των εκτός έδρας γκολ (0-0 στη Νορβηγία και 1-1 στην Ισπανία) και υποβιβάζεται στο κύπελλο Ουέφα. Φτάνει έως τα προημιτελικά του θεσμού αποκλείοντας την τσέχικη Τέπλιτσε, τον Άγιαξ και την Μονακό, αλλά μένει εκτός από τη μετέπειτα τροπαιούχο του ΟΥΕΦΑ εκείνης της χρονιάς, Γαλατασαράι.
Την αγωνιστική περίοδο 2000-01 με προπονητή τον Ισπανό Λουίς Αραγονές τερματίζει για δεύτερη φορά στην ιστορία του συλλόγου στην 3η θέση του πρωταθλήματος Ισπανίας και ξαναέχει την ευκαιρία να συμμετάσχει στους ομίλους του Τσάμπιονς Λίγκ της σεζόν 2001-02, όπου το πραγματοποιεί αποκλείοντας τη Χάιντουκ Σπλιτ με 2-1 (1-0 στην Κροατία και 2-0 στην Ισπανία). Στους ομίλους αντιμετωπίζει την Άρσεναλ, τη Σάλκε και τον Παναθηναϊκό και με σύνολο 3 νίκες - 3 ήττες και 9 βαθμούς καταλαμβάνει την 3η θέση στον όμιλο, υστερώντας στην ισοβαθμία με την Άρσεναλ για την 2η θέση λόγω χειρότερης διαφοράς τερμάτων, υποβιβάζεται στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ και με αντίπαλο τη Σλόβαν Λίμπερετς μένει εκτός συνέχειας με 2 ήττες, 3-1 στην Τσεχία και 2-1 στην Ισπανία αντίστοιχα.
Στα τέλη Μαΐου του 2010, η Μαγιόρκα κήρυξε πτώχευση και προσέφυγε στα δικαστήρια για να εισαχθεί σε εθελοντική χορήγηση με χρέη που εκτιμώνται μεταξύ 42,5 εκ. και 51.3 εκ. λιρών. Στις 28 Ιουνίου 2010 ανακοινώθηκε κοινοπραξία επιχειρηματιών για να αγοράσει το σύλλογο με επικεφαλής τον παλιό προπονητή του συλλόγου Λορένθο Σέρρα Φερρέρ, που συμπεριλάμβανε μεταξύ άλλων τον σούπερ σταρ του παγκόσμιου τένις και γέννημα θρέμμα της πόλης της Μαγιόρκα, Ραφαέλ Ναδάλ με την πώληση να ολοκληρώνεται στις 9 Ιουλίου 2010.
Λόγω της κακής οικονομικής κατάστασης στον σύλλογο, η ΟΥΕΦΑ αποφάσισε στις 22 Ιουλίου 2010 να μην χορηγήσει άδεια στη Μαγιόρκα για να συμμετέχει στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ της περιόδου 2010-11, παρόλο που η ομάδα είχε τερματίσει πέμπτη στο πρωτάθλημα της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου στην Ισπανία.
Με όλα αυτά τα προβλήματα οικονομικής φύσεως που ταλάνιζαν τον σύλλογο για έτη, στο τέλος της περιόδου 2012-13 υποβιβάστηκε ξανά μετά από 16 συνεχόμενες χρονιές από την Πριμέρα Ντιβιζιόν στη Σεγούντα, τελειώνοντας ένα σερί μακροχρόνιας θητείας στην πρώτη κατηγορία της Ισπανίας. Έχει αγωνιστεί 27 αγωνιστικές περιόδους συνολικά στην Πριμέρα Ντιβιζιόν.
Στις 5 Ιανουαρίου 2015 και μετά από τις αποτυχίες να ανέβει η ομάδα ξανά στην πρώτη κατηγορία, ο Λορένθο Σέρρα Φερρέρ πωλεί τις μετοχές του στον επιχειρηματία Ουτζ Κλάασεν και έτσι ο Γερμανός γίνεται ο νέος μεγαλομέτοχος του συλλόγου.
Τίτλοι - Διακρίσεις
Η Μαγιόρκα εκτός του Κυπέλλου Ισπανίας που κατέκτησε το 2003 ήταν άλλες δυο φορές φιναλίστ στον τελικό κυπέλλου το 1991 με αντίπαλο την Ατλέτικο Μαδρίτης και το 1998 με αντίπαλο την Μπαρτσελόνα. Έχει κατακτήσει το Σούπερ καπ Ισπανίας όταν αγωνίστηκε στο τελικό του 1998, μιας και η Μπαρτσελόνα είχε κάνει το νταμπλ την προηγούμενη χρονιά, οπότε έτσι η Μαγιόρκα αγωνίστηκε ως φιναλίστ του κυπέλλου Ισπανίας. Έχει κατακτήσει 2 φορές το πρωτάθλημα της δεύτερης κατηγορίας στην Ισπανία και τέλος έπαιξε στον τελευταίο τελικό του Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης το 1999 όταν και ηττήθηκε από την Σ.Σ. Λάτσιο με 2-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ισπανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1916 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1916 Κατηγορία:ΡΚΝ Μαγιόρκα
Χουχουριστής
Ο Χουχουριστής είναι γλαυκόμορφο πτηνό της οικογενείας των Γλαυκιδών, μία από τις κουκουβάγιες που απαντούν και στον ελλαδικό χώρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Strix aluco και περιλαμβάνει 11 υποείδη.
Στην Ελλάδα, απαντά το υποείδος Strix aluco aluco (Linnaeus, 1758), αλλά με πολύ πιθανή την παρουσία και του υποείδους Strix aluco sylvatica.
Είναι το κοινότερο είδος ευρωπαϊκής κουκουβάγιας, γνωστό κυρίως για την χαρακτηριστική φωνή του, ίσως την πιο οικεία από τα νυχτοπούλια που, ωστόσο, έχει συνδεθεί με κακοδαιμονίες και προλήψεις σε πολλές από τις περιοχές όπου ζει (βλ. Κουλτούρα).
Ονοματολογία
Η επιστημονική ονομασία του γένους Strix είναι (νεο-)λατινική δάνεια από την ομόηχη ελληνική Στριξ, για την προέλευση της οποίας υπάρχουν αρκετές απόψεις, που στην πλειονότητα των περιπτώσεων αλληλοσυνδέονται μεταξύ τους. Οι κυριότερες είναι οι εξής: (Πηγές: ΠΛΜ: 61, 507, Λεξικό Μπαμπινιώτη, σ. 1646, http://www.archives.nd.edu/cgi-bin/wordz.pl?keyword=strix Ν = νεοελληνικός τύπος, ΝΜ = νεομεσαιωνικός τύπος)
Η επιστημονική ονομασία του είδους aluco είναι (νεο-)λατινική απόδοση της ιταλικής allocco < ulucus (λατιν.) < ululo «ολολύζω (αρχ. ελλ.), που παραπέμπει στη φωνή του πτηνού.
Η αγγλική λαϊκή ονομασία του πτηνού tawny owl «κιτρινόμαυρη, καστανόξανθη κουκουβάγια» σχετίζεται με το χρώμα του πτερώματός του, ενώ η ελληνική παραπέμπει στην χαρακτηριστική του φωνή.
Συστηματική ταξινομική
Εντός του γένους Strix, τα πλησιέστερα, φυλογενετικά, είδος είναι το Strix butleri, με το οποίο πιθανόν να σχηματίζει υπερείδος, το ευρασιατικό S. uralensis, και το βορειοαμερικανικό S. varia.
Τα υποείδη του χουχουριστή είναι, συχνά, ελάχιστα διαφοροποιημένα μεταξύ τους, πιθανόν σε μεταβατικό στάδιο σχηματισμού νέων υποειδών. Τα χαρακτηριστικά τους σχετίζονται με τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, τον χρωματικό τόνο των επί μέρους οικοτόπων, καθώς και το μέγεθος των διαθεσίμων θηραμάτων. Ιστορικά, έχουν περιγραφεί 10 με 15 υποείδη, αλλά σήμερα αναγνωρίζονται 11 υποείδη που αναφέρονται παρακάτω.
Γεωγραφική κατανομή
thumb|right|300px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Strix aluco Ο χουχουριστής είναι μη μεταναστευτικό είδος του Παλαιού Κόσμου που ζει και αναπαράγεται μόνιμα στις περιοχές όπου απαντά (καθιστικοί πληθυσμοί, επιδημητικό πτηνό).
Στην Ευρώπη βρίσκεται σε όλες τις χώρες εκτός από την Ιρλανδία, την Ισλανδία και τα βόρεια τμήματα της Σκανδιναβίας.
Στην Ασία, το είδος απαντά σε περιοχές της Εγγύς και Μέσης Ανατολής, στην περιοχή της Κασπίας, στις ορεινές περιοχές γύρω από τα Ιμαλάια και, κυρίως, στην Κορέα και την ΝΑ Κίνα.
Στην Αφρική, τέλος, απαντά στα βοειοδυτικά της ηπείρου, στις χώρες που βρέχονται από τη Μεσόγειο και τον Ατλαντικό. Πηγές: (σημ. με έντονα γράμματα τα υποείδη που απαντώνται στον ελλαδικό χώρο)
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Όπως φαίνεται στον πίνακα κατανομής υποειδών, ο χουχουριστής είναι μη-μεταναστευτικό, καθιστικό/επιδημητικό είδος, στις περιοχές κατανομής του.
Τυχαίοι, περιπλανώμενοι επισκέπτες έχουν αναφερθεί από τις Βαλεαρίδες και τα Κανάρια.
Στην Ελλάδα, ο χουχουριστής απαντά σε όλη την επικράτεια καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Από την Κρήτη φαίνεται να απουσιάζει, ενώ στην Κύπρο υπάρχουν αναφορές για παλαιότερη ύπαρξή του στο νησί.
Βιότοπος
thumb|right|300px|Ο χαρακτηριστικός βιότοπος του χουχουριστή Ο χουχουριστής απαντά σε φυλλοβόλα και μικτά δάση, μερικές φορές και ώριμα δάση κωνοφόρων, προτιμώντας περιοχές με πρόσβαση σε νερό. Κοιμητήρια, κήποι και πάρκα τού έδωσαν τη δυνατότητα να εξαπλωθεί και σε αστικές περιοχές, (λ.χ. στο κεντρικό Λονδίνο). Προτιμάει τις πεδινές περιοχές στα ψυχρότερα τμήματα της επικρατείας του, αλλά αναπαράγεται από τα 550 μέτρα στη Σκωτία, τα 1.600 μ. στις Άλπεις, τα 2.350 μ. στην Τουρκία, μέχρι τα 2.800 μ. στη Μιανμάρ και από τα 2.000-4.000μ. στο Νεπάλ.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο η στατιστική ανάλυση των 5 πρώτων προτιμητέων οικοσυστημάτων, δίνει τα εξής αποτελέσματα: πλατύφυλλα, κωνοφόρα, θαμνότοποι, λιβάδια και καλλιεργημένες εκτάσεις.
Στην Ελλάδα, ο χουχουριστής απαντά σε δάση φυλλοβόλων, άλση, περιοχές με διάσπαρτα δένδρα, χωριά και πόλεις. Προτιμά τα δάση με γέρικα δένδρα που έχουν κουφάλες για να φωλιάζει ή να κρύβεται.
Μορφολογία
thumb|right|300px|Ενήλικος χουχουριστής (γκρίζα φάση) Ο χουχουριστής είναι μεσαίου μεγέθους πτηνό, με μεγάλο στρογγυλεμένο κεφάλι, που στερείται αντίων. Ο δίσκος του προσώπου είναι αρκετά απλός, με λεπτό μαυριδερό περιθώριο. Λεπτά, υπόλευκα «φρύδια» μπροστά στο στέμμα του κεφαλιού, προσδίδουν «ευγενική» έκφραση στο πρόσωπό του. Το υποείδος Strix aluco aluco περιλαμβάνει δύο χρωματικές μορφές (φάσεις) που διαφέρουν στο χρώμα του πτερώματος τους, μία με ερυθροκίτρινη καφέ άνω απιφάνεια σώματος και μία με γκριζοκάστανη, αν και ενδιάμεσα άτομα εμφανίζονται, επίσης. Η κάτω επιφάνεια των δύο φάσεων είναι υπόλευκη με καφέ ραβδώσεις. Τα φτερά της ωμοπλάτης (scapulars) έχουν σειρά λευκών κηλίδων, ενώ η ουρά έχει λεπτές και δυσδιάκριτες ρίγες. Οι ταρσοί και τα πόδια του είναι έντονα πτερωμένα, ενώ το ράμφος είναι πρασινοκίτρινο. Ο χουχουριστής εμφανίζει φυλετικό διμορφισμό, με το θηλυκό να είναι κατά 5% μεγαλύτερο και κατά 25% βαρύτερο από το αρσενικό. Τα νεαρά άτομα είναι έντονα ραβδωτά στην κάτω επιφάνεια του σώματος.