cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
5ος όμιλος
Από τα μέσα Φεβρουαρίου μέχρι τις 2 Μαρτίου, η Εθνική ΕΣΣΔ προετοιμαζόταν στο Ντιγκόμι, κοντά στην Τιφλίδα. Η σεζόν 1961 άρχισε για την Εθνική ΕΣΣΔ αποτυχημένα - στα μέσα του Μάη, η εθνική ομάδων της ΕΣΣΔ είχε χάσει από τηνΆστον Βίλα, ενώ στις 21 Μαΐου, στη Βαρσοβία, η Εθνική Πολωνίας πήρε ρεβάνς για την ήττα της από την Εθνική ΕΣΣΔ, με σκορ 1-0. Για πρώτη φορά, η σοβιετική τηλεόραση είχε μεταδόσει αγώνα της Εθνικής ΕΣΣΔ στο εξωτερικό.
Στις 24 Ιουνίου, επίσης στο Στάδιο Λουζνίκι, διεξήχθη ένας φιλικός αγώνας μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Αργεντινής, ο οποίος τελείωσε με σκορ 0-0.
Μια εβδομάδα αργότερα, στις 1 Ιουλίου, τη Μόσχα επισκέπτηκε η Εθνική Νορβηγίας, αντίπαλος της Εθνικής ΕΣΣΔ στον όμιλο. Οι Νορβηγοί έπαιξαν ανοιχτό ποδόσφαιρο και οι θεατές θαύμασαν 7 τέρματα - 2 στα δίχτυα του τερματοφύλακα της Εθνικής ΕΣΣΔ, Μασλατσένκο, και 5 στα δίχτυα του τερματοφύλακα της Εθνικής Νορβηγίας, Άσμπορν Χάνσεν. Στον επαναληπτικό αγώνα, στο Όσλο, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Εθνική Νορβηγίας με σκορ 3-0.
Στις 10 Σεπτεμβρίου, στη Μόσχα, διεξήχθη ένας φιλικός αγώνας με την Εθνική Αυστρίας, η οποία και πάλι νίκησε με σκορ 1-0.
Στις 12 Νοεμβρίου, στην Κωνσταντινούπολη, διεξήχθη ο επαναληπτικός αγώνας μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Τουρκίας, ο οποίος τελείωσε με σκορ 2-1 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ. Έχοντας 4 νίκες σε 4 αγώνες, η Εθνική ΕΣΣΔ πέρασε στην τελική φάση της διοργάνωσης.
Μετά από έξι μέρες, στις 18 Νοεμβρίου, στο Μπουένος Άιρες, οι παίχτες της Εθνικής ΕΣΣΔ βγήκαν στο Στάδιο Ελ Μονουμένταλ, για να αντιμετωπίσουν σε επαναληπτικό αγώνα την Εθνική Αργεντινής, κατά τη διάρκεια του νοτιοαμερικάνικου τους τουρνέ. Αυτός ήταν και αγώνας μεταξύ των πρωταθλητριών Ευρώπης και Νότιας Αμερικής. Κατά τη διάρκεια από το 24ο μέχρι το 26ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Βίκτορ Πονεντέλνικ σκόραρε 2 όμορφα γκολ, ενώ στο 89ο λεπτό, ο Ραούλ Όσκαρ Μπένε, μείωσε το σκορ, διαμορφώνοντας το τελικό 2-1 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ.
Στις 29 Νοεμβρίου, στο Μοντεβιδέο, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Εθνική Ουρουγουάης. Με αυτό τον τρόπο, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε όλους τους αντίπαλους της στο νοτιοαμερικάνικο τουρνέ, και δέχτηκε τα καλύτερα λόγια από τους Νοτιοαμερικάνους ποδοσφαιριστές. Είναι αρκετό να πούμε ότι το στύλ παιχνιδιού της Εθνικής ΕΣΣΔ δεν δέχτηκε λιγότερα καλά λόγια από τη αποστολή του πρώτου ανθρώπου στο διάστημα.
Στις 1 Μαρτίου 1962, η Εθνική ΕΣΣΔ έφθασε στην Ουγγαρία για να συνεχίσει την προετοιμασία της, που άρχισε τον Ιανουάριο. Στις 11 Απριλίου, διεξήχθη ο πρώτος φιλικός αγώνας - στο Λουξεμβούργο, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Εθνική Λουξεμβούργου με σκορ 3-1. Στις 18 Μαρτίου, στη Στοκχόλμη, η Εθνική ΕΣΣΔ συναντήθηκε με την παγκόσμια δευτεροπρωταθλήτρια, Εθνική Σουηδία. Τα τέρματα του Πονεντέλνικ και του Μαμίκιν ήταν αρκετά για την Εθνική ΕΣΣΔ για να νικήσει τον αντίπαλο της. Η Εθνική Σουηδία έχασε τη μοναδική ευκαιρία της στο παιχνίδι, όταν ο Χάμριν δεν μπόρεσε να νικήσει τον Γιασίν από το σημείο του πέναλτι.
Στις 27 Απριλίου, στη Μόσχα έφτασαν οι Ουρουγουανοί, μελλοντικοί αντίπαλοι της Εθνικής ΕΣΣΔ στον όμιλο. Στον αναμεταξύ τους αγώνα, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Εθνική Ουρουγουάης, με σκορ 5-0.
Ο τελευταίος αγώνας πριν την αποστολή στη Χιλή, διεξήχθη στις 3 Μαΐου, στο Στάδιο Λουζνίκι, μεταξύ της Εθνικής Μόσχας και Εθνικής Βερολίνου. Οι Σοβιετικοί νίκησαν τους Γερμανούς με σκορ 2-1.
1ος όμιλος
Στις 25 Μαΐου, η αποστολή της Εθνικής ΕΣΣΔ έφτασε στη Νότια Αμερική. Μετά τη νίκη στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1960, οι φίλαθλοι της Εθνικής ΕΣΣΔ περίμεναν ακόμα ένα τρόπαιο.
Η Εθνική ΕΣΣΔ, σύμφωνα με απόφαση των οργανωτών, έμεινε στην Αρίκα, όπου στο Στάδιο Κάρλ Ντίττμπορν έπρεπε να διεξαχθούν όλοι οι αγώνες του 1ου ομίλου. Η πόλη δεν άρεσε στους ποδοσφαιριστές, εξαιτίας του αέρα που φυσούσε από τον ωκεανό και της τρομερής ζέστης. Το γήπεδο, που ήταν διαθέσιμο για τις προπονήσεις, ήταν τόσο σκληρό που έμοιαζε με άσφαλτο.
Στις 31 Μαΐου, διεξήχθη ο πρώτος αγώνας της Εθνικής ΕΣΣΔ. Αντίπαλος της ήταν η Εθνική Γιουγκοσλαβίας. Ο αέρας ήταν δυνατός για αυτό και το παιχνίδι ήταν γρήγορο. Στο πρώτο ημίχρονο, η μάχη ήταν σκληρή, αλλά κανένας δεν άνοιξε το σκορ. Οι Γιουγκοσλάβοι έπαιζαν σκληρά και στο τέλος του αγώνα τραυματίστηκαν ο Μετρεβέλι και ο Ντουμπίνσκι. Στο 53ο λεπτό, η Εθνική ΕΣΣΔ είχε κερδίσει φάουλ 30 μέτρα μακριά από την περιοχή της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας. Η μπάλα, μετά από το σουτ του Πονεντέλνικ, βρίσκει δοκάρι, αλλά ο Ιβανόφ που ήταν κοντά στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Στο 85ο λεπτό, μετά από συνεργασία Νέττο και Ιβανόφ, ο Πονεντέλνικ, με μακρινό σουτ, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα διαμορφώνοντας το τελικό 2-0 υπέρ της Εθικής ΕΣΣΔ.
Στις 3 Ιουνίου, η Εθνική ΕΣΣΔ αντιμετώπισε την Εθνική Κολομβίας, η οποία θεωρούταν το αουτσάιντερ του ομίλου. Οι Σοβιετικοί προπονητές ζήτησαν από τους παίχτες τους να νικήσουν με όσα περισσότερα τέρματα γίνεται, μιας και η διαφορά τερμάτων υπέρ και κατά θα μετρούσε σε περίπτωση ισοβαθμίας. Εκμεταλλευόμενοι την ακαταστασία στην άμυνα της Εθνικής Κολομβίας, μέχρι το 13ο λεπτό, ο Τσισλένκο και δύο φορές ο Ιβανόφ, ευκόλυναν τη δουλειά των Σοβιετικών, αφού νικούσαν με διαφορά τριών τερμάτων. Στο 21ο λεπτό, ο Γκέρμαν Ασερός, μείωσε το σκορ νικώντας τον Γιασίν, αλλά οι Σοβιετικοί θεώρησαν αυτό το τέρμα ως απλή τύχη και συνέχισαν τις επιθέσεις τους. Στο 56ο λεπτό, ο Πονεντέλνικ σκόραρε ακόμα ένα γκολ για την Εθνική ΕΣΣΔ, και ευκόλυνε τελείως τη δουλειά των συμπαιχτών του. Στο 69ο λεπτό, ο Μάρκος Κολλ, μείωσε στο σκορ, εκμεταλλευόμενος το λάθος του Γιασίν, Νέττο και Τσοχέλι, οι οποίοι δεν συμφώνησαν ποίος έπρεπε να βγει. Οι Σοβιετικοί άρχισαν να κατηγορούν ο ένας τον άλλο για αυτό το τέρμα, καθώς είχαν κουραστεί. Κατά τη διάρκεια από το 73ο μέχρι το 77ο λεπτό, ο Ανγκούλο Ράντα και Μαρίνο Γκελενγκέρ, έστειλαν για ακόμα δύο φορές την μπάλα στα δίχτυα διαμορφώνοντας το τελικό 4-4.
Προημιτελικός
Στις 10 Ιουνίου, στην Αρίκα, διεξήχθη ο προημιτελικός μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Χιλής. Στο 10ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Βορόνιν είχε κάνει φάουλ, για αυτό και σφυρίχτηκε φάουλ 18 μέτρα μακριά από τα δίχτυα της Εθνικής ΕΣΣΔ. Το φάουλ εκτέλεσε ο Λιονέλ Σάντσες, και αφού πέρασε την μπάλα πάνω από τα κεφάλια των αμυντικών, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Στο 27ο λεπτό, ο Τσισλένκο, μετά από πάσα του Μέσχι, από το κέντρο έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Οι Σοβιετικοί συνέχισαν τις επιθέσεις τους, αλλά στο 29ο λεπτό δέχτηκαν δεύτερο τέρμα. Στο δεύτερο ημίχρονο, η υπεροχή της Εθνικής ΕΣΣΔ ήταν προφανής, αλλά δεν κατάφεραν να ισοφαρίσουν. Το τελικό σκορ ήταν 2-1, και η Εθνική ΕΣΣΔ σταμάτησε την εμφάνιση της στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1962.
Οι Σοβιετικοί δημοσιογράφοι, πολιτικοί και πολίτες δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένοι με την εμφάνιση της Εθνικής ΕΣΣΔ, και για αυτό κατηγόρησαν τον Γιασίν, Ιβανόφ και τον προπονητής Γαβριήλ Καλάτσιν.
Προκριματικά
Το 1963, άρχισαν τα πρώτα παιχνίδια του, δεύτερου στην ιστορία, Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1964. Οι αγώνες διεξάχθηκαν στο σύστημα νοκ-άουτ. Η Εθνική ΕΣΣΔ έπρεπε να υπερασπιστεί τον τίτλο της στα γήπεδα, της τότε εχθρού της ΕΣΣΔ, Ισπανίας (στην οποία διεξάχθηκαν οι ημιτελικοί και ο τελικός).
Η Εθνική ΕΣΣΔ άρχισε την προετοιμασία της από την άνοιξη, με προπονητή τον Γαβριήλ Καλάτσιν. Αλλά, μετά που η Εθνική Ομάδων της ΕΣΣΔ, η οποία ήταν σχεδόν όπως η Εθνική ΕΣΣΔ, έχασε σε φιλικό αγώνα στην έδρα της, από τη Φιορεντίνα, με σκορ 1-3, ο προπονητής διώχτηκε από τη θέση του, και τις υποχρεώσεις του για κάποιο καιρό τελούσε ο πρώην παίχτης της Εθνικής ΕΣΣΔ, Νικίτα Σιμονιάν. Σε αυτή τη θέση, τον βοηθούσε το Σοβιέτ προπονητών, υπό την ηγεσία της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της ΕΣΣΔ. Εξαιτίας της ακαταστασίας που επικρατούσε στην ομάδα, στις 22 Μαΐου, στο Στάδιο Λουζνίκι, η Εθνική ΕΣΣΔ έχασε από την Εθνική Σουηδίας 1-0. Μετά από αυτό το παιχνίδι, στη θέση του προπονητή διορίστηκε ακόμα ένας πρώην παίχτης της Εθνικής ΕΣΣΔ, Κονσταντίν Μπέσκοφ.
Ο πρώτος έλεγχος για τον νέο προπονητή πριν το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1964, ήταν ο αγώνας με την Εθνική Ουγγαρίας, στις 22 Σεπτεμβρίου, στη Μόσχα. Στην ομάδα γύρισαν, αφού κατάφεραν να καταβάλουν την εμπιστοσύνη του νέου προπονητή, Άλμπερτ Σεστερνιόφ και Ανατόλι Κρούτικοφ, ενώ έκαναν το ντεμπούτο τους για την Εθνική ΕΣΣΔ ο Εντουάρντ Μολοφεέφ, Βίκτορ Σούστικοφ και Γκενάντι Λογκοφέτ. Επίσης, ο Μπέσκοφ απέλυσε από την εθνική τον Νέττο και τον Μέσχι. Το τελικό σκορ του αγώνα ήταν 1-1.
Στις 13 Οκτωβρίου, στο Στάδιο Λουζνίκι, διεξήχθη ο πρώτος αγώνας της φάση των 1/8 μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Ιταλίας. Η Εθνική ΕΣΣΔ παρουσιάστηκε στους φίλαθλους της σε αισοιόδοξο ρόστερ - εξαιτίας της απουσίας του Λεβ Γιασίν, που καλέστηκε στην Εθνική ΦΙΦΑ, τη θέση του στα δίχτυα έλαβε ο Ραμάζ Ουρουσάτζε. Τα τέρματα του Πονεντέλνικ και του Τσισλένκο, διαμόρφωσαν το τελικό σκορ 2-0 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ.
Στις 10 Νοεμβρίου, στο Ολυμπιακό Στάδιο Ρώμης, στη Ρώμη, διεξήχθη ο επαναληπτικός αγώνας μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Ιταλίας. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, οι Σοβιετικοί έπαιξαν επιτυχώς στην άμυνα, μη δίνοντας την ευκαιρία στους Ιταλούς να νικήσουν. Επιτυχώς έπαιξε ο Γιασίν, ο οποίος είχε απεκρούσει 3 σοβαρά σουτ των Ιταλών, συμπεριλαμβανόμενου του πέναλτι του Αλεσσάντρο Ματσόλι. Εξάλλου, από το 33ο λεπτό, η Εθνική Ιταλίας έχανε εξαιτίας του τέρματος του Γκουσαρόφ. Στο 89ο λεπτό ο Ντζάνι Ρίβερα σκόραρε το τέρμα της τιμής. Δίκαια η Εθνική ΕΣΣΔ πέρασε στα προημιτελικά.
Τον Ιανουάριο του 1964, η αποστολή της Εθνικής ΕΣΣΔ έφτασε στο Μεξικό, όπου με το όνομα "Εθνική Ομάδων της Μόσχας" συμμετείχε σε ένα φιλικό τουρνουά. Στον πρώτο αγώνα, η Εθνική ΕΣΣΔ είχε έρθει ισόπαλη με την Παρτιζάν Βελιγραδίου (1-1), και μετά είχε νικήσει στους επόμενους 4 αγώνες - 2-1 κατά της Νεκάκσα, 5-0 κατά της Αμέρικα (Μέξικο), 2-1 κατά της Τσίβας (Γκβανταλαχάρα), 4-0 κατά του Σάν-Πάουλο. Τον Απρίλιο, με το ίδιο όνομα, η Εθνική ΕΣΣΔ νίκησε την Παρασικάμπα (Βραζιλία) με σκορ 2-0.
Στις 13 Μαΐου, στη Στοκχόλμη, στο Στάδιο Ρόσουντ, διεξήχθη ο πρώτος προημιτελικός του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου 1964, μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Σουηδίας. Πρώτη φορά για την Εθνική ΕΣΣΔ, στο γήπεδο εμφανίστηκαν ο Εντουάρντ Μούντρικ, Βλαντιμίρ Γκλότοφ και Αλεξέι Κορνέεφ. Το σκληρό και γλιστερό γήπεδο δεν έδωσε την ευκαιρία στους ποδοσφαιριστές να παίξουν γρήγορα, για αυτό το μόνο που έκαναν ήταν να κάνουν πάσες στον αέρα. Στο 62ο λεπτό, ο Ιβανόφ, αφού έλαβε πάσα από τον Τσισλένκο άνοιξε το σκορ. Οι Σουηδοί άρχισαν να πιέζουν τους Σοβιετικούς και στο 87ο λεπτό, χάρη σε τέρμα του Χάμριν, διαμόρφωσαν το τελικό σκορ 1-1.
Στις 20 Μαΐου, στο Στάδιο Λουζνίκι, η Εθνική ΕΣΣΔ, χάρη σε τέρμα του Μούντρικ στο 59ο λεπτό, νίκησε σε φιλικό αγώνα την Εθνικής Ουρουγουάης.
Μετά από προετοιμασία στη Γαλλία, στις 15 Ιουνίου η αποστολή της Εθνικής ΕΣΣΔ έφτασε στην Ισπανία.
Ομάδα
Η υπάρχουσα σε κάποιες ιστοσελίδες πληροφορία ότι στο ρόστερ της ομάδα ήταν και ο Ι. Μπάουζ, Α. Μπίμπα, Λ. Μπουρτσάλκιν, Β. Μάσλοφ, Β. Πονομάρεφ, Γιου. Σέντικοφ και Κ. Τουάεφ είναι μη-αληθής.
Τελική φάση
Στις 18 Ιουνίου, στο Καμπ Νόου, διεξήχθη ο ημιτελικός μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Δανίας. Η Εθνική Δανίας δεν θεωρούταν σοβαρός αντίπαλος, και μέχρι την τελική φάση έφτασαν χάρη στις εξαιρετικές εμφανίσεις του Όλε Ματσένα, ο οποίος με 11 τέρματα έγινε ο καλύτερος σκόρερ της διοργάνωσης. Σύμφωνα με τις γνώμες κάποιων, η Εθνική Δανιάς ήταν σίγουρη ότι δεν θα νικήσει τον αντίπαλο της και άρχισε την προετοιμασία της για τον τελικό της τρίτης θέσης. Έτσι ήταν ή όχι, η Εθνική ΕΣΣΔ με ευκολία κέρδισε τον αντίπαλο της με σκορ 3-0 - στο 19ο λεπτό, μετά από εκτέλεση κόρνερ, ο Βορόνιν άνοιξε το σκορ, στο 40ο λεπτό, μετά από πάσα του Τσισλένκο, ο Πονεντέλνικ διπλασίασε τα τέρματα της ΕΣΣΔ, και στο 89ο λεπτό, ο Ιβανόφ διαμόρφωσε το τελικό σκορ 3-0 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ.
Στις 21 Ιουνίου, στη Μαδρίτη, στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου, διεξήχθη ο τελικός μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Ισπανίας. Ο αγώνας είχε μεγάλη ιντρίγκα - πρώτο, ο προηγούμενος αγώνας μεταξύ των δύο εθνικών δεν διεξήχθη εξαιτίας της άρνησης του Φράνκο, και δεύτερο οι δύο χώρες είχαν ακόμα εχθρικές σχέσεις. Ενδιαφέρον ήταν και ο ίδιος ο αγώνας - μόλις στο 6ο λεπτό, ο Χέσους Περέντα, μετά από πάσα του Λουίς Σουάρεθ, άνοιξε το σκορ. Αλλά, δύο λεπτά αργότερα, ο Χουσάινοφ, αφού έλαβε πάσα από τον Μούντρικ και νίκησε στην περιοχή τον Ισπανό τερματοφύλακα, Χοσέ Ιριμπάρ, ισοφάρισε για την Εθνική ΕΣΣΔ. Οι δύο ομάδες άρχισαν να παίζουν πιο κλειστό ποδοσφαίρο. Στο δεύτερο ημίχρονο, άρχισε να βρέχει, και οι δύο ομάδες έπαιξαν πιο κλειστό ποδόσφαιρο, αλλά παρ'όλα αυτά ο Περέντα (Ισπανία) και ο Πονεντέλνικ εκτέλεσαν κάποια σουτ στις εστίες του αντιπάλου. Στο 84ο λεπτό, ο Περέντα ξέφυγε από τον Μούντρικ, εκανε μια πάσα στον Μαρσελίνο, ο οποίος έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και διαμόρφωσε το τελικό σκορ 2-1 υπέρ της Εθνικής Ισπανίας. Η Εθνική ΕΣΣΔ έδωσε τον τίτλο στον αντίπαλο της και κατάκτησε τη δεύτερη θέση.
7ος όμιλος
Για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1966, που διεξήχθη στην Αγγλία, προπονητής της Εθνικής ΕΣΣΔ διορίστηκε ο Νικολάι Μορόζοφ. Αντίπαλοι της Εθνικής ΕΣΣΔ, σύμφωνα με κλήρωση που έγινε στις 24 Φεβρουαρίου 1964, έγιναν η Εθνική Ελλάδος, η Εθνική Δανίας και η Εθνική Ουαλίας.
Στις 11 Οκτωβρίου 1964, η Εθνική ΕΣΣΔ συμμετείχε στον πρώτο της αγώνα υπό την ηγεσία του νέου προπονητή - στη Βιέννη, απέναντι στην Εθνική Αυστρίας. Το ντεμπούτο τους για την Εθνική ΕΣΣΔ έκαναν ο Βίκτορ Σερεμπριάνικοφ και ο Βλαντιμίρ Πονομαριόφ. Στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, ο Βάλτερ Γκλέχνερ άνοιξε το σκορ νικώντας τον Γιασίν. Το σκορ μπορούσε να διπλασιάσει ο Κάρλ Κόλερ, αλλά αστόχησε από το σημείο του πέναλτι. Το τελικό σκορ ήταν 1-0 υπέρ της Εθνικής Αυστρίας.
Στις 4 Νοεμβρίου, στην Αλγερία, διεξήχθη φιλικός αγώνας μεταξύ της Εθνική ΕΣΣΔ και της Εθνικής Αλγερίας. Την ΕΣΣΔ, αρχικά, εκπροσώπησαν οι παίχτες της Σπαρτάκ Μόσχας, υπό την ηγεσία του Νικίτα Μινονιάν, οι οποίοι ήρθαν για να αγωνιστούν με την Εθνική Αλγερίας. Αλλά, η τοπική ομοσπονδία, ζήτησε ο αγώνας να γίνει σε επίπεδο εθνικών, και έτσι στην Αλγερία έφτασαν παίχτες και από τους άλλους συλλόγους της ΕΣΣΔ - Λεβ Γιασίν, Βίκτορ Πονεντέλνικ, Γκενάντι Ματβιέεφ κ.α. Ο αγώνας έληξε με σκορ 2-2.
Στα τέλη Νοεμβρίου, η Εθνική ΕΣΣΔ συμμετείχε σε δύο φιλικούς αγώνες στα Βαλκάνια, όπου ο νέος προπονητής δοκίμασε τον Ιγκόρ Ριόμιν, Γκεόργκι Σιτσινάβα, Βίκτορ Μπάννικοφ, Βαλέρι Ντικαριόφ καθώς και τον έμπειρο Μιχαήλ Μέσχι. Στις 22 Νοεμβρίου, στο Βελιγράδι, η Εθνική ΕΣΣΔ ήρθε ισόπαλη με σκορ 1-1 με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας και στις 29 Νοεμβρίου, στη Σόφια, ήρθε ισόπαλη με την Εθνική Βουλγαρίας με σκορ 0-0.
Στις 26 Φεβρουαρίου, η αποστολή της Εθνικής ΕΣΣΔ έφτασε στη Γιουγκοσλαβία για προετοιμασία, την οποία συνέχισε στην Ιταλία.
Βάιλε Μπόλντκλουμπ
Η Βάιλε Μπόλντκλουμπ είναι δανέζικη ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Βέιλε. Ιδρύθηκε το 1891. Έχει κερδίσει 5 πρωταθλήματα Δανίας (1958, 1971, 1972, 1978, 1984) και 6 κύπελλα (1958, 1959, 1972, 1975, 1977, 1981). Έδρα της ομάδας είναι το Vejle Stadion, χωρητικότητας 10418 θεατών. Χρώματα της ομάδας είναι το κόκκινο και το άσπρο. Συμμετέχει στην 1. Division, την δεύτερη κατηγορία της Δανίας.
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
7ος όμιλος
Στις 16 Μαΐου, στο Στάδιο Λουζνίκι, στη Μόσχα, διεξήχθη φιλικός αγώνας με την Εθνική Αυστρίας. Στην αρχή του αγώνα, διεξήχθη αποχαιρετισμός με τον αρχηγό της Εθνικής ΕΣΣΔ, Ιγκόρ Νέτο, ο οποίος αντικαταστάθηκε στο 5ο λεπτό από τον Λογκοφέτ, ενώ αρχήγος της ομάδας έγινε ο Βαλεντίν Ιβανόφ. Ο αγώνας τελείωσε με σκορ 0-0.
Βάιλε Μπόλντκλουμπ
Επιτεύγματα
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Δανίας
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
7ος όμιλος
Στις 23 Μαΐου, στη Μόσχα, διεξήχθη ο πρώτος προκριματικός αγώνας απέναντι στην Εθνική Ελλάδος. Μετά από διάφορα "πειράματα", ο Μορόζοφ έβαλε στο γήπεδο παίχτες, οι οποίοι έπαιζαν για πρώτη φορά σε επίσημους αγώνες για την Εθνική ΕΣΣΔ - ο Μπορίς Καζάκοφ, Ντικαριόφ, Βασίλι Ντανίλοφ και Σιτσινάβα. Αλλά, λόγω τραυματισμού του Γιασίν, τερματοφύλακας ήταν ο Βίκτορ Μπάννικοφ. Μόλις στο 14ο λεπτό, ο Καζάκοφ άνοιξε το σκορ. Η Εθνική ΕΣΣΔ συνέχισε τις επιθέσεις της, αλλά στα μέσα του ημιχρόνου την υπεροχή πήραν οι Έλληνες, οι οποίοι στο 60ο λεπτό, χάρη σε τέρμα του Μίμη Παπαϊωάννου, ισοφάρισαν. Αφού δέχτηκαν τέρμα, οι Σοβιετικοί ξανάρχισαν τις επιθέσεις τους. Την τελική νίκη 4-1 στην Εθνική ΕΣΣΔ έδωσαν δύο τέρματα του Ιβανόφ στο 71ο και στο 83ο λεπτό.
Βάιλε Μπόλντκλουμπ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βάιλε Μπόλντκλουμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Δανίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1891
Εθνική ΕΣΣΔ (ποδόσφαιρο ανδρών)
7ος όμιλος
Στις 30 Μαΐου, στη Μόσχα, διεξήχθη ο δεύτερος προκριματικός αγώνας απέναντι στην Εθνική Ουαλίας. Στο 39ο λεπτό, ο Ιβανόφ άνοιξε το σκορ, στο 48ο λεπτό ο Στιουάρτ Ουίλιαμς έστειλε την μπάλα στα δίχτυα της ομάδας του, και στο 69ο λεπτό, ο Ντέι Ντέβις διαμόρφωσε το τελικό σκορ 2-1 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ.
Στις 27 Ιουνίου, επίσης στη Μόσχα, διεξήχθη ο τρίτος προκριματικός αγώνας απέναντι στην Εθνική Δανίας. Μόλις στο 9ο λεπτό, ο Χουσάινοφ άνοιξε το σκορ, και το τέρμα αυτό ήταν το μοναδικό του πρώτου ημιχρόνου. Αλλά, στο δεύτερο ημίχρονο έπεσε "βροχή τερμάτων" - δύο φορές σκόραρε ο Βλαντιμίρ Μπαρκάγια, από μία φορά ο Μετρεβέλι, Μέσχι και Βορόνιν. Η νίκη 6-0 έδωσε στην Εθνική ΕΣΣΔ το εισιτήριο για την τελική φάση της διοργάνωσης.
Στις 4 Ιουλίου, στη Μόσχα, διεξήχθη φιλικός αγώνας απέναντι στην Εθνική Βραζιλίας, η οποία ήταν η καλύτερη ομάδα στον κόσμο. Στο 24ο λεπτό, ο Πελέ, τον οποίο πρόσεχε ο Βορόνιν, άνοιξε το σκορ, ενώ στο 32ο λεπτό, οργάνωσε το τέρμα του Φλάβιο Μινουάνι, και στο 67ο λεπτό διαμόρφωσε το τελικό 3-0 υπέρ της Εθνικής Βραζιλίας.
Στις 4 Σεπτεμβρίου, στη Μόσχα, διεξήχθη φιλικός αγώνας με την Εθνική Γιουγκοσλαβίας, ο οποίος τελείωσε με σκορ 0-0. Μετά από αυτό τον αγώνα, η Εθνική ΕΣΣΔ είχε να παίξει ακόμα 3 προκριματικούς αγώνες.
Στις 3 Οκτωβρίου, στην Αθήνα, διεξήχθη ο τέταρτος προκριματικός αγώνας απέναντι στην Εθνική Ελλάδος. Μετά από τα τέρματα του Μέσχι και του Μπανισέφσκι, ο αρχηγός των Ελλήνων, Παπαιωάννου, μείωσε στο σκορ. Μετά από αυτό το τέρμα, οι Έλληνες άρχισαν τις επιθέσεις τους, αλλά, ο Μπανισέφσκι με ακόμα 2 γκολ, διαμόρφωσε το τελικό σκορ 1-4 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ.
Στις 17 Οκτωβρίου, στην Κοπεγχάγη, διεξήχθη ο πέμπτος προκριματικός αγώνας απέναντι στην Εθνική Δανίας. Οι παίκτες της Εθνικής Δανίας αποφάσισαν να δώσουν αγώνα στον αντίπαλο, αλλά οι δυνάμεις τους, τούς έφτασαν μόνο για το πρώτο ημίχρονο, ενώ στο δεύτερο ημίχρονο δέχτηκαν 3 τέρματα από τον Μετρεβέλι, Μαλοφεέφ και Σάμπο. Το τέρμα του Τόμμ Τρόελσον δεν άλλαξε τίποτα - με τελικό σκορ 3-1 υπέρ της, η Εθνική ΕΣΣΔ πέρασε με σιγουριά στην τελική φάση της διοργάνωσης.
Στις 27 Οκτωβρίου, στο Κάρντιφ, διεξήχθη ο τελευταίος προκριματικός αγώνας απέναντι στην Εθνική Ουαλίας. Στο 17ο λεπτό, ο Μπανισέφσκι άνοιξε το σκορ, αλλά στο 20ο λεπτό, ο Ρόι Βέρνον ισοφάρισε για την Εθνική Ουαλίας και στο 77ο λεπτό, ο Λέτς Όλετσιορν διαμόρφωσε το τελικό σκορ 2-1 υπέρ της Εθνικής Ουαλίας.
Μετά το τέλος του Πρωτάθληματος ποδοσφαίρου ΕΣΣΔ, η αποστολή της Εθνικής ΕΣΣΔ, τον Νοέμβριο, έφτασε στη Βραζιλία. Στις 21 Νοεμβρίου, στο Ρίο ντε Τζανέιρο, στο Στάδιο Μαρακανά, διεξήχθη φιλικός αγώνας μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Βραζιλίας. Στο 54ο λεπτό, ο Ζέρσον άνοιξε το σκορ, αφού πέρασε δύο αμυντικούς και νίκησε τον Γιασίν. Τρία λεπτά αργότερα, ο Ζαϊρζίνιο μαζί με τον Πελέ, νίκησαν τη σοβιετική άμυνα και έστειλαν την μπάλα στα δίχτυα. Πέντε λεπτά αργότερα, χάρη στο λάθος του τερματοφύλακα της Εθνικής Βραζιλίας, Μάνγκα, ο Μπανισέφσκι μείωσε στο σκορ. Οι Σοβιετικοί συνέχισαν τις επιθέσεις τους, και σε μία από αυτές, ο Μετρεβέλι έστειλε την μπάλα στα δίχτυα διαμορφώνοντας το τελικό σκορ 2-2. Στη Βραζιλία, στις 25 Νοεμβρίου, διεξήχθη ακόμα ένας φιλικός αγώνας, με την Εθνική ΕΣΣΔ να έρχεται ισόπαλη με 0-0 απέναντι στην Εθνική Μίνας-Ζεράις.
Στις 1 Δεκεμβρίου, στην Αργεντινή, στο Στάδιο Ρίβερ-Πλέιτ, διεξήχθη φιλικός αγώνας μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Αργεντινής. Στο 9ο λεπτό, με κεφαλιά, ο Μπανισέφσκι άνοιξε το σκορ, αλλά στο 48ο λεπτό, ο Ερμίντο Ονέγκι, ισοφάρισε, διαμορφώνοντας το τελικό σκορ 1-1.
Στις 4 Δεκεμβρίου, στο Στάδιο Σεντενάριο, στο Μοντιβίδεο, διεξήχθη φιλικός αγώνας μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Ουρουγουάης, στον οποίο η Εθνική ΕΣΣΔ, χάρη στα τέρματα του Χουσάινοφ, Μπανισέφσκι και Οσιάνιν, νίκησε τον αντίπαλο της με σκορ 3-1 - για την Εθνική Ουρουγουάης σκόραρε ο Πέδρο Ρότσι. Ο τελευταίος αγώνας της σεζόν, διεξήχθη στο Σαντιάγο, όπου η τοπική ομάδα Κόλο-Κόλο, αναπάντεχο για όλους, νίκησε την Εθνική ΕΣΣΔ με σκορ 3-1.
Τη σεζόν 1966, η Εθνική ΕΣΣΔ ξεκίνησε στη Νότια Αμερική, όπου διεξαγόταν το Κύπελλο Ζοάο Χαβελάνζε, μεταξύ ομάδων διάφορων κατηγοριών. Την εμφάνιση της Εθνικής ΕΣΣΔ σε αυτή τη διοργάνωση, καθώς και σε παράλληλους φιλικούς αγώνες, δεν μπορεί να ονομαστεί καλή - 5 νίκες (απέναντι στην Ιντεπεντέντε, Εθνική Χιλής, Εθνική Ουμπερλάντι (πόλη), Ατλέτικο Μινέιρο και Κρουζέιρο), 1 ισοπαλία (απέναντι στην Κόνσεπσον) και 5 ήττες (απέναντι στην Γκρίν Κρόςς, Γκρέμιο, Μαρίνγκα, Παλμέιρας και Κορίντιας) σε 11 αγώνες. Στις 19 Ιανουαρίου, η Εθνική ΕΣΣΔ γύρισε στην Ευρώπη, και συγκεκριμένα στη Γιουγκοσλαβία.
Στις 23 Μαρτίου, στο Ζάγκρεμπ, διεξήχθη φιλικός αγώνας μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της τοπικής Ντιναμό, ο οποίος τελείωσε με σκορ 2-2.
Στις 20 Απριλίου, στη Βασιλεία (Ελβετία), στο Στάδιο Σανκτ-Γιάκομπ Παρκ, διεξήχθη επίσημος φιλικός αγώνας με την Εθνική Ελβετίας. Μέχρι το 9ο λεπτό, η Εθνική ΕΣΣΔ σκόραρε δύο φορές, χάρη στον Πονεντέλνικ και Τσισλένκο, αλλά μέχρι το 73ο λεπτό, ο αντίπαλος ισοφάρισε διαμορφώνοντας το τελικό σκορ 2-2.
Στις 18 Μαΐου, στην Πράγα, διεξήχθη φιλικός αγώνας με την Εθνική Τσεχοσλοβακίας, στον οποίο οι Σοβιετικοί, χάρη στα τέρματα του Μπανισέφσκι, νίκησαν με σκορ 2-1.
Στις 22 Μαΐου, στις Βρυξέλλες, διεξήχθη αγώνας με την Εθνική Βελγίου. Στο 11ο λεπτό, ο Σερεμπριάνικοφ, μετά από πάσα του Τσισλένκο, άνοιξε το σκορ. Μετά, ο Μπανισέφσκι δεν κατάφερε να σκοράρει σε άδεια δίχτυα από απόσταση 2 μέτρων, και έτσι το τελικό σκορ έμεινε 1-0 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ.
Στις 5 Ιουνίου, στο Στάδιο Λουζνίκι, η Εθνική ΕΣΣΔ υποδέχτηκε την Εθνική Γαλλίας. Στο 19ο λεπτό, ο Φιλίππ Γκόντε, μετά από σέντρα του Μπέρναρ Μπλάνσε, άνοιξε το σκορ. Στο 21ο λεπτό, μετά από εξαιρετική ατομική ενέργεια, ο Γκόντε διπλασίασε τα τέρματα της Εθνικής Γαλλίας. Στο 26ο λεπτό, αφού νίκησε τον Γάλλο τερματοφύλακα, ο Μετρεβέλι μείωσε στο σκορ για την Εθνική ΕΣΣΔ. Στο 64ο λεπτό, ο Μπανισέφσκι ισοφάρισε, ενώ στο 66ο λεπτό, ο Τσισλένκο έδωσε προβάδισμα στην ομάδα του. Στο 78ο λεπτό, οι Γάλλοι, χάρη σε τέρμα του Ζοζέλ Μπόνελ, ισοφάρισαν και διαμόρφωσαν το τελικό 3-3.
Στα μέσα του Ιουνίου, η Εθνική ΕΣΣΔ συμμετείχε σε κάποιους φιλικούς αγώνες με σκανδιναβικές ομάδες, στα οποία η Εθνική ΕΣΣΔ πήρε άνετη νίκη.
Ομάδα
* Τα χάλκινα μετάλλια έλαβαν οι ποδοσφαιριστές, τους οποίους παρουσίασε στο μετάλλιο η Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου της ΕΣΣΔ.
4ος όμιλος
Όταν έφτασε στην Αγγλία, η Εθνική ΕΣΣΔ εγκαταστάθηκε στο Ντούραμ, κοντά στη Σάντερλαντ (πόλη), όπου μαζί με τον φιλικό αγώνα με τη Μίντλεσμπρο Φ.Κ., διεξάχθησαν οι αγώνες του 4ου ομίλου, όπου αντίπαλοι της Εθνικής ΕΣΣΔ ήταν η Εθνική Βόρειας Κορέας, Εθνική Ιταλίας και Εθνική Χιλής.
Στις 20 Ιουλίου, στο Στάδιο Ρόκερ Παρκ, διεξήχθη ο τελευταίος αγώνας απέναντι στην Εθνική Χιλής. Για την Εθνική ΕΣΣΔ, ο αγώνας ήταν σημαντικός απλά για να μάθουν με ποια θέση θα περάσουν στα προημιτελικά. Ο Νικολάι Μορόζοφ έβαλε στο γήπεδο 8 νέους παίχτες. Στο 29ο λεπτό, ο Πορκουγιάν άνοιξε το σκορ, αλλά 4 λεπτά αργότερα, ο Ρούμπεν Μάρκος, ισοφάρισε για την Εθνική Χιλής. Τη νίκη για την Εθνική ΕΣΣΔ έδωσε ο Πορκουγιάν, ο οποίος διαμόρφωσε το τελικό σκορ 2-1 υπέρ της ομάδας του. Στα προημιτελικά, η Εθνική ΕΣΣΔ πέρασε μαζί με την Εθνική Βόρειας Κορέας.
Προημιτελικός
Στις 23 Ιουλίου, στο Στάδιο Ρόκερ Παρκ, διεξήχθη ο προημιτελικός μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Ουγγαρίας. Τη θέση του τραυματισμένου Χούρτσιλαβι στην άμυνα πήρε ο Βορόνιν, στην αριστερή πλευρά της επίθεσης βγήκε ο Πορκουγιάν, ενώ ο Χουσάινοφ έμεινε στο κέντρο. Στο 5ο λεπτό, ο Τσισλένκο, εκμεταλλευόμενος το λάθος του Ούγγρου τερματοφύλακα, Ιώζεφ Γκελέι, άνοιξε το σκορ. Σε όλο το πρώτο ημίχρονο, οι Σοβιετικοί αμυντικοί κατάφεραν να κρατήσουν τους Ούγγρους επιθετικούς. Ο Βαλέρι Βορόνιν κατάφερε να κρατήσει τον πιο σκληρό Ούγγρο επιθετικό, Φλόριαν Άλμπερτ. Στο 46ο λεπτό, μετά από σουτ του Χουσάινοφ, ο Πορκουγιάν διπλασίασε το σκορ. Οι Ούγγροι άρχισαν τις επιθέσεις τους, αλλά μετά το τέρμα του Φέρεντς Μπένε, οργάνωσαν πραγματική πολιορκία. Παρόλο αυτά, το τελικό σκορ παρέμεινε 2-1 υπέρ της Εθνικής ΕΣΣΔ, η οποία είχε περάσει στον ημιτελικό.
Ημιτελικός
Στις 25 Ιουλίου, στο Στάδιο Γκούτισον Παρκ, διεξήχθη ο ημιτελικός μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Γερμανίας. Οι Γερμανοί, σύμφωνα με πολλές γνώμες, έπαιξαν πολύ σκληρά. Στο 7ο λεπτό της αναμέτρησης, ο Σάμπο δέχτηκε σοβαρό τραύμα στο γόνατο, ενώ στο δεύτερο ημίχρονο τραύμα δέχτηκε ο Φραντς Μπεκενμπάουερ. Οι επιθετικοί της Εθνικής Γερμανίας πίεσαν τους Σοβιετικούς αμυντικούς, οι οποίοι δεν έπαιξαν όπως έπρεπε, αφού έλπιζαν στον Γιασίν. Στο 42ο λεπτό, ο Κάρλ Σνέλινγκερ, ο οποίος έκλεψε την μπάλα από τον Τσισλένκο, έκανε πάσα στον Χέλμουτ Χάλλερ, ο οποίος άνοιξε το σκορ. Λίγα λεπτά αργότερα, ο Τσισλένκο δέχτηκε κόκκινη κάρτα από τον Ιταλό διαιτητή, Κοντσέτο Λο Μπέλλο, αν και αυτό ήταν στημένο από τους Γερμανούς αμυντικούς. Στο 68ο λεπτό, ο Μπεκκενμπάουερ, αφού παρατήρησε ότι τον Γιασίν έκλειναν οι Σοβιετικοί αμυντικοί, με μακρινό σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Αλλά, μετά από αυτό το τέρμα, η Εθνική ΕΣΣΔ άρχισε τις επιθέσεις της. Στο 87ο λεπτό, ο Πορκουγιάν μείωσε στο σκορ για την Εθνική ΕΣΣΔ, αλλά δεν κατάφερε να αλλάξει κάτι. Το τελικό σκορ παρέμεινε 2-1 υπέρ της Εθνικής Γερμανίας, και η Εθνική ΕΣΣΔ πέρασε στον τελικό για την τρίτη θέση.
Μικρός τελικός
Στις 28 Ιουλίου, στο Στάδιο Γουέμπλεϊ, διεξήχθη ο μικρός τελικός μεταξύ της Εθνικής ΕΣΣΔ και της Εθνικής Πορτογαλίας. Στον άγωνα δεν μπόρεσαν να λάβουν μέρος ο Σεστερνιόφ, Σάμπο και Τσισλένκο. Λόγω αυτών των αλλαγών στο σχήμα της ομάδας, του δύο αρχηγούς της Εθνικής Πορτογαλίας, Εουσέμπιο και Ζοσέ Τόρες, έπρεπε να μαρκάρουν ο Βορόνιν και ο Χουρτσιλάβε. Αν ο Βορόνιν κατάφερε να κρατήσει τον Εουσέμπιο, ο Χουρτσιλάβε, εξαιτίας του ύψους, έχανε συνέχεια από τον Τόρρες. Στο 11ο λεπτό, ο Χουρτσιλάβε, σε αέρια μονομαχία, άγγιξε την μπάλα με το χέρι και ο διαιτητής σφύριξε πέναλτι, το οποίο επιτυχώς εκτέλεσε ο Εουσέμπιο. Στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, μετά από ατομική ενέργεια, ο Μετρεβέλι ισοφάρισε για την Εθνική ΕΣΣΔ (αν και κάποιοι λαθασμένα λένε ότι το γκολ έβαλε ο Μαλοφέεφ). Το δεύτερο ημίχρονο άρχισε με διαδοχικές επιθέσεις, αλλά οι Σοβιετικοί ήταν καλύτεροι από τους Πορτογάλους. Στο 87ο λεπτό, ο Τόρρες ξέφυγε από τον Χουρτσιλάβε και τον Κορνέεφ, σκόραρε και διαμόρφωσε το τελικό σκορ 2-1 υπέρ της Εθνικής Πορτογαλίας. Οι παίχτες της Εθνικής ΕΣΣΔ έλαβαν το χάλκινο μετάλλιο, γιατί είχε φτάσει στον μικρό τελικό.
Στην ΕΣΣΔ, η εμφάνιση της Εθνικής ΕΣΣΔ θεωρήθηκε απλώς καλή.
Ημιτελικός
* Η Εθνική Ιταλίας πέρασε στον μεγάλο τελικό χάρη σε κλήρωση.
Μικρός τελικός
Η εμφάνιση της Εθνικής ΕΣΣΔ στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου 1968 θεωρήθηκε ως τελείως αποτυχημένη. Στους δύο τελευταίους αγώνες, η Εθνική ΕΣΣΔ δεν σκόραρε ούτε ένα τέρμα, ενώ στον μικρό τελικό έχασε από την Εθνική Αγγλίας με σκορ 2-0. Ο Μιχαήλ Γιακούσιν απολύθηκε από τη θέση του προπονητή της Εθνικής ΕΣΣΔ. Το μόνο που μπορούμε να πούμε προς υπεράσπιση της Εθνικής ΕΣΣΔ είναι ότι πριν τη διοργάνωση έχασε σχεδόν το μισό της ρόστερ.
9ος όμιλος
Σύμφωνα με τους τότε-κανονισμούς των Ολυμπιακών Αγώνων, ο νικήτης του 9ου ομίλου της Ευρώπης, για να περάσει στην τελική φάση της διοργάνωσης, έπρεπε να αντιμετωπίσει τον νικητή του 3ου ομίλου της Νότιας Αμερικής:
Η Εθνική ΕΣΣΔ αρνήθηκε να λάβει μέρος στον επαναληπτικό αγώνα, που έπρεπε να διεξαχθεί στη Χιλή, εξαιτίας της πολιτικής κατάστασης που επικρατούσε στη Χιλή. Σύμφωνα με απόφαση της ΦΙΦΑ, η Εθνική ΕΣΣΔ αποχώρησε από τη διοργάνωση, ενώ η Εθνική Χιλής πέρασε στην επόμενη φάση.
Για την Εθνική ΕΣΣΔ συμμετείχαν:
6ος όμιλος
Για την Εθνική ΕΣΣΔ συμμετείχαν:
2ος όμιλος
Για την Εθνική ΕΣΣΔ συμμετείχαν:
Ομάδα
Μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, το 1991, η Εθνική ΕΣΣΔ αντικαταστάθηκε από την Εθνική ΚΑΚ.
Άγιος Κωνσταντίνος Ωρωπού
Ο Άγιος Κωνσταντίνος είναι παραθεριστικός οικισμός της Ανατολικής Αττικής. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του νομού ανάμεσα στο Χαλκούτσι και την Σκάλα Ωρωπού. Ο Άγιος Κωνσταντίνος ανήκει στο παραθεριστικό συγκρότημα Ωρωπού που περιλαμβάνει όλη την παραλιακή ζώνη από τα Νέα Παλάτια μέχρι το Χαλκούτσι. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Ωρωπού. Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1971 και εντάχθηκε στην τότε κοινότητα Νέων Παλατίων.
Πορεία του πληθυσμού:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οικισμοί του νομού Αττικής
Τσακ Παλάνιουκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Αμερικανοί δοκιμιογράφοι Κατηγορία:Καλλιτέχνες του Μινιμαλισμού
Ρεγκάν
Το Ρεγκάν (από το βερβερικό Αργκάν, Reggane, رقان) είναι πόλη και κοινότητα και πρωτεύουσα του ομώνυμου διαμερίσματος, στην επαρχία Αντράρ της κεντρικής Αλγερίας. Το Ρεγκάν βρίσκεται στην έρημο της Σαχάρας κοντά σε όαση. Σύμφωνα με την απογραφή του 2008, έχει πληθυσμό 20.402 κατοίκων, από 14.179 το 1998, σημειώνοντας ετήσιο ρυθμό αύξησης 3,8%. Βερβερικές φυλές και άνθρωποι ζουν μέσα και γύρω από το Ρεγκάν.
Ιστορία
Στα ανατολικά του Ρεγκάν υπήρχε μέχρι το 1965 σταθμός εκτόξευσης πυραύλων όπου εκτοξεύτηκαν πολυάριθμοι πολιτικοί και στρατιωτικοί βαλλιστικοί πύραυλοι. Η Γαλλία ξεκίνησε πρόγραμμα πυρηνικών δοκιμών κοντά στο Ρεγκάν, διεξάγοντας τέσσερις τέτοιες δοκιμές κατά τη διάρκεια του πολέμου της Αλγερίας το 1960 και το 1961, πριν από την ανεξαρτησία.
Γεωγραφία
Η πόλη του Ρεγκάν και οι γειτονικοί της οικισμοί βρίσκονται δίπλα στη νοτιότερη όαση της περιοχής Τουάτ, η οποία εκτείνεται προς βορρά έως το Αντράρ. Η περιοχή Τιντικέλτ, μια πεδιάδα με απομονωμένες οάσεις, βρίσκεται στα ανατολικά, περιλαμβάνοντας πόλεις όπως το Ιν Σαλάχ, το Ιν Γκαρ, το Αουλέφ και το Τιτ. Στα δυτικά βρίσκεται η έρημος Εργκ Σες, ενώ στα νότια βρίσκεται η τεράστια άγονη πεδιάδα Τανεζρούφτ.
Κλίμα
Το Ρεγκάν έχει θερμό ερημικό κλίμα (Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν BWh), με μακρά, εξαιρετικά θερμά καλοκαίρια και σύντομους, πολύ ζεστούς χειμώνες. Το κλίμα είναι θερμό και σχεδόν χωρίς βροχοπτώσεις. Οι ημερήσιες θερμοκρασίες προσεγγίζουν σταθερά τους 50 °C το καλοκαίρι και τη νύχτα οι θερμοκρασίες παραμένουν συνήθως πάνω από 30 °C. Οι μέσες ετήσιες βροχοπτώσεις είναι εξαιρετικά χαμηλές, με μόνο 10 χιλιοστά να πέφτουν ετησίως.
Μεταφορές
Το Ρεγκάν είναι η τελευταία πόλη στη διαδρομή του Τανεζρούφτ με κατεύθυνση νότια προς το Μάλι. Ο τελωνειακός και αστυνομικός έλεγχος είναι υποχρεωτικός στην πόλη πριν τη διέλευση προς την Έρημο Σαχάρα. Η διαδρομή Τανεζρούφτ είναι το νοτιότερο τμήμα της εθνικής οδού Ν6 της Αλγερίας η οποία συνδέει το Αντράρ στα βόρεια και το Μπορντζ Μπάντζι Μοχτάρ στα νότια. Ακόμη μία εθνική οδός, η Ν52, συνδέει το Ρεγκάν με το Τιντικέλτ και το Ιν Σαλάχ.
Η πόλη εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο του Ρεγκάν, περίπου 10 χλμ. ανατολικά της πόλης.
Εκπαίδευση
Το 6,0% του πληθυσμού έχει ολοκληρώσει την πρωτοβάθμια εκπαίδευση, και ένα άλλο 15,6 έχει ολοκληρώσει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ο συνολικός βαθμός αλφαβητισμού είναι 75,9%, και είναι 85,0% στους άνδρες και 66,3% στις γυναίκες.
Μιχάλης Σδούγκος
Ο Μιχάλης Σδούγκος είναι Έλληνας σκηνογράφος και ενδυματολόγος.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Σκηνογραφία και Ενδυματολογία στη σχολή καλών Τεχνών της Φλωρεντίας, από όπου και αποφοίτησε με άριστα το 1980. Το 1981 γύρισε στην Ελλάδα και συνεργάστηκε με το Λαϊκό Πειραματικό θέατρο του Λεωνίδα Τριβιζά στο Θέατρο Πορεία, με τη Θεατρική Λέσχη Βόλου, το Θέατρο Αποθήκη της Αλίκης Γεωργούλη, με τη λαϊκή σκηνή του Θύμιου Καρακατσάνη και με το Φεστιβάλ Αθηνών.
Συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, την Λυρική Σκηνή, με το Μέγαρο Μουσικής, στο έργο του Κώστα Γεωργουσόπουλου "Οι ηλικίες του γελοίου", όπου και απέσπασε το βραβείο Σκηνογραφίας και ενδυματολογίας της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.
Εργάσθηκε με τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου, Ρούμελης, Ρόδου, Κρήτης, Σερρών, Λάρισας κ.α. Έκανε τη σκηνογραφία σε πολλά ελληνικά σίριαλ και τηλεταινίες, ενώ στην τηλεόραση τελευταία συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Κ. Κουτσομύτη για την τηλεοπτική σειρά "Ματωμένα χώματα" από το ομώνυμο βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου.
Στον κινηματογράφο έκανε τα σκηνικά και τα κοστούμια στις ταινίες της Λ. Ρικάκη "Κουαρτέτο σε 4 κινήσεις" με τους Γιώργο Χωραφά, Θέμις Μπαζάκα, "Πεθαμένο λικέρ" του Γ. Καριπίδη και την "Βιοτεχνία ονείρων" με τους Γ. Κιμούλη, Φ. Κομνηνού του Τ. Μπουλμέτη το 1990, όπου και πήρε το Α΄ Βραβείο Σκηνογραφίας στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Συνεργάσθηκε με το Βαγγέλη Παπαθανασίου στη "Μυθωδία" τον Ιούνιο του 2001 στο Ναό του Ολυμπίου Διός στα πλαίσια της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας. Από το 1996 έως τον Αύγουστο του 2002 διετέλεσε Καλλιτεχνικός διευθυντής του ΔΗΠΕΘΕ Ρόδου.
Θεατρικές παραστάσεις
Κατάλογος ελληνικών θεατρικών παραστάσεων στις οποίες ο Σδούγκος εργάστηκε ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος
Περισσότερες πληροφορίες για κάθε παράσταση εμφανίζονται ενεργοποιώντας τον σύνδεσμο που υπάρχει στο όνομα της κάθε παράστασης
Κατηγορία:Έλληνες σκηνογράφοι Κατηγορία:Έλληνες ενδυματολόγοι
Φρούτα
thumb|280px|right|Φρούτα στην αγορά της Βαρκελώνης thumb|280px|[[Μούρο]] Με το διατροφικό όρο φρούτα ή οπώρες ονομάζονται η πλειονότητα των εδώδιμων καρπών αγγειόσπερμων φυτών (όπως δέντρων (π.χ. μήλα, πορτοκάλια), θάμνων (π.χ. βατόμουρα) και πόων (π.χ. φράουλα)). Ένα φρούτο, όντας βοτανολογικά καρπός, είναι μια δομή (αγγείο) που φέρει σπόρους (σπέρματα) και που αναπτύσσεται από την ωοθήκη των ανθών του φυτού, ενώ τα λαχανικά (με εξαιρέσεις ορισμένων που είναι καρποί όπως το αγγούρι; βλέπε καρπώδη λαχανικά) είναι όλα τα υπόλοιπα βοτανολογικά μέρη του φυτού, όπως οι ρίζες, τα φύλλα και τα στελέχη.
Κατηγορίες
thumb|280px|Φρούτα στο Λαγανά της Ζακύνθου
Καρπώδη λαχανικά
Τα λαχανικά τα οποία βοτανολογικά είναι καρποί συμπεριλαμβάνουν τα ακόλουθα (ανά οικογένεια):
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Μορφολογία φυτών
Καθεδρικός Ναός των Τριών Ιεραρχών (Παρίσι)
Εντός του Καθεδρικού Ναού βρίσκεται η θαυματουργός εικόνα της Παναγιάς της Ιβηρίας, προστάτιδας των Μοσχοβιτών, η οποία χρονολογείται από το 1758. Η σύζυγος του Ρώσου προέδρου, Σβετλάνα Μεντμέντεβα, μετέβη προσωπικώς στη διάρκεια της επίσημης επίσκεψης του συζύγου της στη Γαλλία, προκειμένου να θαυμάσει την εικόνα αυτήν.
Ιστορία
Ο Καθεδρικός Ναός ανεγέρθηκε από τον Σεβασμιώτατο Βενιαμίν Φέντσενκοφ. Έπειτα από την ανακάλυψη της θαυματουργού εικόνας στο Παρίσι σε ένα παλαιοπωλείο, η εικόνα αγοράστηκε. Καθώς η Ρωσία βρισκόταν υπό κομμουνιστικό απολυταρχικό καθεστώς, μία εκκλησία αφιερωμένη στην εικόνα αυτή ανεγέρθηκε για τη φύλαξή της, η οποία και μετατράπηκε στον σημερινό Καθεδρικό Ναό. Ο Καθεδρικός Ναός είναι βασισμένος σε σχετικά σύγχρονα αρχιτεκτονικά σχέδια, καθώς χρονολογείται από το 1931.
Το 1958, το συγκρότημα κατοικιών, εντός ορισμένων χώρων του οποίου φιλοξενείτο η εκκλησία, κατεδαφίστηκε. Οι ιδιοκτήτες του οικοπέδου συμφώνησαν στην ύπαρξη, εντός της νέας κατασκευής που θα χτιζόταν στην ίδια θέση με την προηγούμενη, χώρων οι οποίοι θα φιλοξενούσαν τη νέα εκκλησία, υπό τον όρο, ωστόσο, καμία αρχιτεκτονική παρέμβαση να μην φανερώνει τον ιερό χαρακτήρα του χώρου. Ο αρχιτέκτονας Μαρκ Χολ, υπεύθυνος για την ανέγερση του νέου συγκροτήματος κατοικιών, περιέλαβε στα σχέδιά του την εκκλησία ως «χώρο εμπορικής εκμετάλλευσης».
Τα 80ά γενέθλιά της εορτάστηκαν το 2011. Ο Καθεδρικός Ναός αυτός αποτελεί τον δεύτερο ρώσικο στο Παρίσι μετά τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Καθεδρικος Ναος Τριων Ιεραρχων Παρισιου Κατηγορία:Ανατολική Ορθοδοξία στη Γαλλία Κατηγορία:Πατριαρχείο Μόσχας και πασών των Ρωσιών Τρεις Ιεραρχες
Δυτική Αφρική
Η Δυτική Αφρική είναι το δυτικό τμήμα της Αφρικής. Αν και βρίσκονται στη δυτική Αφρική, το Μαρόκο, η Αλγερία και η Τυνησία θεωρούνται μέρος του Μαγκρέμπ, η οποία θεωρείται από τον ΟΗΕ ως ξεχωριστή περιοχή. Τα κράτη της Δυτικής Αφρικής, όπως ορίζονται από τα Ηνωμένα Έθνη (Ο.Η.Ε.), περιλαμβάνουν την Ακτή Ελεφαντοστού, την Γκάμπια, την Γκάνα, τη Γουινέα, τη Γουινέα Μπισσάου, τη Λιβερία, το Μάλι, τη Μαυριτανία, το Μπενίν, την Μπουρκίνα Φάσο, το Νίγηρα, τη Νιγηρία, το Πράσινο Ακρωτήριο, τη Σενεγάλη, τη Σιέρα Λεόνε και το Τόγκο, καθώς επίσης και το Βρετανικό υπερπόντιο έδαφος της Αγίας Ελένης, Ασενσιόν και Τριστάν ντα Κούνια. Με την εξαίρεση της Μαυριτανίας, οι χώρες είναι μέλη της Δυτικοαφρικανικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ECOWAS). Μεγαλύτερη χώρα, σε έκταση, είναι ο Νίγηρας και πολυπληθέστερη η Νιγηρία, όπου βρίσκεται το Λάγος, η μεγαλύτερη πόλη στη Δυτική Αφρική. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με τη μέση εκτίμηση πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών για το 2022, εκτιμάται σε 429.081.000 κατοίκους, αποτελώντας το 30,1% του συνολικού πληθυσμού της Αφρικής και το 5,4% του παγκόσμιου πληθυσμού.
Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Τσαριτσάνης
Ο ναός του Αγίου Νικολάου είναι ένα από τα σημαντικότερα μνημεία του 17ου αιώνα που σώθηκαν στην Τσαριτσάνη. Είναι από τα αντιπροσωπευτικότερα δείγματα της μεταβυζαντινής τέχνης. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της κωμόπολης, στη συνοικία Μπουμπουτσιά, 500 μ. περίπου από την πλατεία.
Το καθολικό της Μονής
Η οροφή είναι ξύλινο, με σταυρωτούς προς διάφορες κατευθύνσεις αρμοκαλύπτρες, που το χωρίζουν σε ποικιλόσχημα χρωματιστά τμήματα και το δάπεδο από ορθογώνιες σχιστολιθικές πλάκες. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ξυλόγλυπτο επιχρυσωμένο τέμπλο, με τις ΄Δεσποτικές΄ εικόνες, το Δωδεκάορτο και τα ‘Αποστολικά’, που σύμφωνα με επιγραφή που υπάρχει αριστερά του διαζώματος του τέμπλου κατασκευάστηκε το 1615 από τον Ιερέα Ιωάννη και είναι ένα από τα αρχαιότερα μεταβυζαντινά τέμπλα της Θεσσαλίας. Εντύπωση προκαλούν οι περίτεχνες, χειροποίητες, παλαιές, αργυρές κανδήλες που κοσμούν το τέμπλο, τα δεσποτικά μανουάλια και τα υπόλοιπα ιερά σκεύη του ναού. Επίσης ο αρχιερατικός θρόνος, το αναλόγιο και τα προσκυνητάρια, που είναι διακοσμημένα με ένθετο μάρμαρο (φίλντισι) και ελεφαντοστό.
Τοιχογραφίες
Όλα τα τμήματα του ναού είναι κατάγραφα με σπάνιες και εξαιρετικής τέχνης αγιογραφίες. Διακρίνουμε 2 φάσεις αγιογράφησης του ναού. Η ποικιλία των αγιογραφικών θεμάτων είναι μεγάλη και αντλεί θέματα από τη δημιουργία του Κόσμου, από την Παλαιά Διαθήκη, τους Προφήτες, την ζωή της Θεοτόκου και τον Ακάθιστο Ύμνο. Επίσης συναντούμε μάρτυρες και οσίους, ολόσωμους ή σε στηθαία μορφή και μέσα σε διακοσμημένα μετάλλια υπάρχουν μαρτυρολόγια και σκηνές από την ζωή του Αγίου Νικολάου.
Κύριος Ναός
Στον κυρίως ναό συναντούμε τοιχογραφίες με το ίδιο ηθικοδιδακτικό περιεχόμενο, άλλες του 17ου και άλλες του 18ου αιώνα.
Ο υπόλοιπος κυρίως ναός αγιογραφήθηκε μεταγενέστερα, γύρω στα 1749 και 1750. Ο ζωγράφος εδώ συμπληρώνει το εικονογραφικό πρόγραμμα του 17ου αιώνα με σκηνές από τα πάθη του Ιησού, τον Θεομητορικό Κύκλο και σκηνές από τον βίο και τα θαύματα του Αγίου Νικολάου.
Ιερό Βήμα
Το Ιερό Βήμα αγιογραφήθηκε κατά την πρώτη φάση, δηλαδή τον 17ο αιώνα, με κεντρική μορφή στην κόγχη την Παναγιά Πλατυτέρα, πλαισιωμένη από δύο Αρχαγγέλους, θέμα συνηθισμένο σε μνημεία του αιώνα αυτού, κυρίως στη Θεσσαλία, στην Ήπειρο και στην Δυτική Μακεδονία.
‘Ρίζα του Ιεσσαί’
Στην νότια στοά του νάρθηκα, στον εσωτερικό τοίχο βρίσκεται η ‘Ρίζα του Ιεσσαί’, που ανήκει στην 1η φάση τοιχογράφησης του ναού. Ανατολικά της παράστασης της ρίζας του Ιεσσαί υπάρχουν αξιόλογες τοιχογραφίες όπως η Άμπελος, η Ψηλάφηση του Θωμά κ.ά. που ανήκουν στη φάση του 18ου αιώνα. Πρόκειται για μία πελώρια σύνθεση μήκους 5,50 μ. και ύψους μεγαλύτερου από αυτό. Η ρίζα υψώνεται πίσω από τον δίκαιο Ιεσσαί, ο οποίος απεικονίζεται κοιμώμενος, και περιέχει συνολικά 90 μορφές. Υπάρχουν δώδεκα ολόσωμοι σοφοί της αρχαιότητας, έξι δεξιά και έξι αριστερά του Ιεσσαί και εφτά επάλληλες σειρές κύκλων, που σχηματίζονται από κληματίδες. Κάθε σειρά έχει δέκα κύκλους με μορφές, όπως προφήτες και Αποστόλους, από πέντε δεξιά και πέντε αριστερά ενός κεντρικού ελλειψοειδούς σχήματος. Τον κεντρικό κορμό αποτελούν 7 ωοειδή διάχωρα, με Ιουδαίους βασιλείς κατά γενεαλογική σειρά αποδοσμένους, και στην κορυφή βρίσκεται ο Χριστός Παντοκράτωρ. Οι κύκλοι μικραίνουν βαθμιαία προς τις ανώτερες σειρές. Το φόντο ολόκληρης της σύνθεσης είναι μαύρο. Το σύνολο είναι επιβλητικό ως προς το μέγεθος, το πλήθος των μορφών και την αυστηρότητα της εκτέλεσής του. Το δέντρο που ξεκινά από το κορμί του Ιεσσαί συμβολίζει καταρχάς τη γήινη φύση του Χριστού, τη Γέννηση του από την Παρθένο και την καταγωγή του από τους επίγειους προπάτορες.
Οι αρχαίοι σοφοί έχουν ρόλο συμβολικό στη σύνθεση και η τοποθέτησή τους στο ίδιο χώμα όπου βλασταίνει η Ορθοδοξία εκφράζει την άποψη πως η ελληνική σοφία προετοίμασε την ανθρωπότητα για το μεγάλο κήρυγμα και χάλκεψε το γλωσσικό όργανο και τον πνευματικό εξοπλισμό που θα χρησιμοποιούσε η Ορθοδοξία για να βρει ανταπόκριση στο πνεύμα και τις καρδιές των ανθρώπων. Παρόμοια θεματολογία με τους αρχαίους σοφούς Έλληνες επί Τουρκοκρατίας σε αγιογραφίες συναντούμε από τον 14ο έως και τον 19ο αιώνα στο νησάκι της λίμνης των Ιωαννίνων στη Μονή  του Αγίου Νικολάου των Φιλανθρωπινών, στη Μακεδονία, σε αγιορείτικες Μονές και στην Κρήτη.
Οι μορφές των αρχαίων σοφών είναι σχεδιασμένες σε ύψος περίπου 0,80 εκ. στο μισό δηλαδή του φυσικού. Είναι βασιλικά ντυμένοι, φορούν κορώνα στο κεφάλι και κρατούν ένα ειλητάριο ξετυλιγμένο που είναι γραμμένες πάνω σύντομες επιγραφές με προφητείες. Με το άλλο χέρι κάνουν κάποια χαρακτηριστική ζωηρή κίνηση. Από την μία πλευρά του Ιεσσαί συναντούμε τους εξής έξι σοφούς: τον Θαλή, τον Δίων, τον Απόλλωνα, τον Πλάτωνα, τον Πλούταρχο και τον Ιώσηπο. Από την άλλη πλευρά βρίσκουμε τον Σόλωνα, τον Ζήνωνα, τον Αριστοτέλη, τη Σίβυλλα, τον Σοφοκλή και τέλος τον Θουκυδίδη. Όλη αυτή η επιφάνεια των σαράντα τετραγωνικών μέτρων παρουσιάζει έντονη κίνηση και συνθετική πληρότητα στο σύνολο, χάρη στις τεχνικές που χρησιμοποίησε ο ζωγράφος.
‘Ο Ζωδιακός Κύκλος’ – Παράσταση των Αίνων
Στην νότια πτέρυγα του νάρθηκα υπάρχει μία ακόμη αξιόλογη τοιχογραφία του ‘Ζωδιακού Κύκλου’. Είναι ένα θέμα πλούσιο σε σύνθεση με 3 ομόκεντρους κύκλους. Στο κέντρο βρίσκεται ο Χριστός Παντοκράτωρ με τα σύμβολα των Ευαγγελιστών στις γωνίες που σχηματίζονται από τη δεύτερη δόξα. Στη δεύτερη ζώνη απεικονίζονται η Παναγία, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και τα τάγματα των Αγγέλων και στην τρίτη  ζώνη ο ήλιος, η σελήνη, τα άστρα και τα σύμβολα των ζωδίων με τα ονόματά τους.
Η επιλογή των θεμάτων της αρχικής διακόσμησης της νότιας στοάς δεν πρέπει να θεωρηθεί τυχαία. Το περίστωο είναι μεταγενέστερη προσθήκη και έτσι διαπιστώνουμε ότι αυτές οι τοιχογραφίες του 17ου αιώνα ήταν τμήμα της εξωτερικής τοιχοποιίας. Με το συμβολικό περιεχόμενο τους στόχευαν στην εμψύχωση των υπόδουλων χριστιανών και στην ενδυνάμωση της Ορθόδοξης πίστης τους.
‘Η Δευτέρα Παρουσία’ – Κόλαση και Παράδεισος
Στον Υπερυψωμένο νάρθηκα, δυτικά του κυρίως ναού, συναντούμε την παράσταση της ‘Δευτέρας Παρουσίας’, μία σύνθεση που καταλαμβάνει όλη την εξωτερική πλευρά του δυτικού τοίχου του κυρίως ναού. Ο Χριστός και η Παναγία είναι στην κορυφή της σύνθεσης και έχουν εκατέρωθέν τους τις αγγελικές δυνάμεις και τους Αποστόλους. Η παράσταση περιλαμβάνει σύννεφα με χορούς οσίων και μαρτύρων, τον Αδάμ και την Εύα, καθώς και 4 ένθρονες, ανδρικές μορφές με βασιλικά ρούχα. Πρόκειται για τους τέσσερεις βασιλιάδες του προφητικού οράματος τον Δανιήλ, τον Κύρο, τον Δαρείο, τον Αλέξανδρο και τον Αύγουστο. Αριστερά της Θεοτόκου ο Παράδεισος και δεξιά η Κόλαση. Κύρια θέση έχει ο πύρινος ποταμός της Κόλασης, γεμάτος ανθρώπινα μέλη που ξεκινά από τον θρόνο του Ιησού και καταλήγει στον Βύθιο δράκοντα. Το Ευαγγέλιο του Ματθαίου, η Αποκάλυψη του Ιωάννη καθώς και οι ομιλίες του Εφραίμ, του Σύρου, προφητείες από την Παλαιά Διαθήκη και η Αποκάλυψη του Παύλου αποτελούν τις βασικές πηγές για την εικονογράφηση της παράστασης.
‘Ο Καιρός του Χρόνου’
Στο βόρειο τοίχο της γωνίας που σχηματίζουν η δυτική και βορεινή πτέρυγα του νάρθηκα υπάρχει μία ακόμη αξιόλογη τοιχογραφία ‘ο Καιρός του Χρόνου’, γεμάτη πικρή ειρωνεία για τη μοίρα του ανθρώπου. Έγινε το έτος 1753 και ίσως αποδίδεται στους ζωγράφους Νικόλαο και τον γιο του Αλέξιο από τα Ιωάννινα. Αποτελείται από 3 ομόκεντρους κύκλους με κέντρο τον ήλιο. Το δεύτερο κύκλο χωρίζουνε σε 4 μέρη οι ακτίνες του ήλιου, ακολουθώντας τον δείκτη του ρολογιού, και σε κάθε τεταρτημόριο βρίσκεται η μία εποχή του χρόνου με τη μορφή νεαρού έφιππου άνδρα  που κρατά φυτά αντιπροσωπευτικά της εποχής του. Στην εξωτερική ζώνη, που είναι και η πιο ενδιαφέρουσα, συναντούμε τη στεφάνη του τροχού της ανθρώπινης ζωής και τον θέτουν σε περιστροφική κίνηση τραβώντας τον με σκοινιά δύο άγγελοι  από αριστερά και δεξιά. Οι 11 δοκοί του τροχού χωρίζουν τον κύκλο σε 11 τμήματα και αντιπροσωπεύουν χαρακτηριστικές ηλικίες του ανθρώπου, τις πενταετίες και τις δεκαετίες του. Στο πάνω μέρος ο άνθρωπος ανεβαίνει ξαπλωμένος σε  νεανική μορφή, ενώ κρατιέται γερά με τα δυο χέρια από τους δοκούς και φτάνει στα 40 του να κάθεται σε θρόνο ως βασιλιάς με στέμμα  και σκήπτρο. Δεξιόστροφα αρχίζει να κατεβαίνει παίρνοντας πιο γεροντικές μορφές και φτάνει πια στα 80 του στον θάνατο, που έχει τη μορφή φοβερού δράκου με ανοιχτό στόμα και τον καταπίνει. Μ’ αυτό τον τρόπο προβάλει την βραχύτητα του εγκόσμιου βίου και από την άλλη υποδεικνύει την κατάλληλη στιγμή που πρέπει να αδράξει για να οδηγηθεί στον ουράνιο δρόμο. Έτσι τελειώνει ο κύκλος της ζωής του με απαισιοδοξία.