cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιανσενισμός
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χριστιανισμός στη Γαλλία
Καστελνού
Το Καστελνού (γαλλικά: Castelnou, καταλανικά: Castellnou dels Aspres) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ανατολικών Πυρηναίων, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καστελνουβουά (γαλλικά: Castelnouvois).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Raising Fear
Η ηχογράφηση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στο Sound City του Βαν Νούι της Καλιφόρνια, το "Ocean Way Recording" του Χόλιγουντ, το "Cherokee" και το "Lion Share" του Λος Άντζελες, από τον Οκτώβριο του 1986 μέχρι τον Ιούνιο του 1987. Η παραγωγή του άλμπουμ ήταν δουλειά του Κρις Μίντο σε συνεργασία με το συγκρότημα.
Οι κριτικές για το "Raising Fear" υπήρξαν ανάμεικτες, με το "Allmusic" να του δίνει 2,5 / 5 αστέρια και το "Metal Storm" 7,8 / 10. Το άλμπουμ σκαρφάλωσε στο # 114 του Billboard των Ηνωμένων Πολιτειών, όντας ο τρίτος συνεχόμενος δίσκος τους που δεν κατάφερε να μπει στο Top-100 των αμερικάνικων τσαρτ και ο τελευταίος τους που μπήκε στις λίστες επιτυχιών.
Τραγούδια
1. Raising Fear (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 3:50
2. Saturday Night Special (Edward King, Ronnie Van Zant) - 4:23
3. Out on a Limb (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 3:33
4. Isolation (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 5:54
5. Chemical Euphoria (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:44
6. Crisis of Life (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:04
7. Frozen Will/Legacy (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 6:00
8. Human Vulture (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 5:26
9. Book of Blood (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:41
10. Terror (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:44
11. Underdogs (Bush, Prichard, Vera, Sandoval) - 4:19
Θέσεις τσαρτ
Raising Fear (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 5 Σεπτεμβρίου 1987
Μέλη των Armored Saint
Η σύνθεση του συγκροτήματος κατά την ηχογράφηση του "Raising Fear" είχε την εξής μορφή:
Κοινωνιολογία του κοινωνικού αποκλεισμού
Με τον όρο Κοινωνιολογία του κοινωνικού αποκλεισμού εννοείται ο κλάδος της κοινωνιολογίας που ασχολείται, μελετά και διερευνά τον κοινωνικό αποκλεισμό ως απότοκο οικονομικών φυλετικών, θρησκευτικών πολιτικών ή άλλων παραγόντων ατόμων ομάδων ή και πληθυσμών.
Η ιδέα του κοινωνικού αποκλεισμού
Ο κοινωνικός αποκλεισμός (συναντάται και με τον όρο κοινωνική περιθωριοποίηση) είναι ευρέως διαδεδομένος σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και συχνά συνοδεύεται από λεκτική και φυσική βία κατά των περιθωριοποιημένων ατόμων. Είτε παρουσιάζεται ως κακή ή καλή πράξη ως αρετή ή αμαρτία, ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι ένα σύνθετο φαινόμενο στις διαφορετικές μεταμφιέσεις του που υπερβαίνουν τον χρόνο και εμφανίζονται στην καθημερινή ζωή. Ο οστρακισμός σε όλες τις όψεις της καθημερινής ζωής έγινε αντικείμενο έρευνας από ανθρωπολόγους, κοινωνιολόγους, βιολόγους, εθνολόγους και ερευνητές του δικαίου. Τούτη την ερευνητική διαδικασία για το φαινόμενο του αποκλεισμού συμπληρώνει η ψυχολογική διερεύνηση, που πολώνεται κυρίως στις αιτίες και τις συνέπειες του φαινομένου.
Σύμφωνα με τον Πλειό (1998:73), ο κοινωνικός αποκλεισμός θα μπορούσε να οριστεί ως μια κατάσταση απουσίας ή αφαίρεσης κοινωνικών (κυρίως) ή πολιτικών ή και ατομικών ακόμα δικαιωμάτων. Ως εκ τούτου, ο κοινωνικός αποκλεισμός προβάλλει ως κοινωνική σχέση νομικής ή και θεσμικής έλλειψης ή περιστολής της αρχής της καθολικότητας στη χρήση ορισμένων δικαιωμάτων. Αποτελεί μια σχέση έλλειψης ή περιστολής της (τυπικής και ακόμα περισσότερο ουσιαστικής) δυνατότητας για συμμετοχή στις διαμορφωμένες και αποδεκτές μορφές πράξης (π.χ. εργασία, συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων, μετακίνηση κ.λπ.) κοινωνικών σχέσεων (π.χ. δημιουργία οικογένειας, συμμετοχή σε κάποιες κοινωνικές ομάδες) και επικοινωνίας που συμβάλλουν στην κατάκτηση ενός μεγαλύτερου επιπέδου ελευθερίας του ανθρώπου.
Αποκλειόμενοι και εξοστρακιστές
Ειδικότερα οι ψυχολόγοι ερευνητές του κοινωνικού αποκλεισμού εξετάζοντας τις ψυχολογικές επιδράσεις του αποκλεισμού σε ανθρώπους που έγιναν θύματα οστρακισμού διερεύνησαν τις σκέψεις και το συναίσθημά τους απέναντι σε εκείνους που τους απέκλεισαν. Τα αντιφατικά πορίσματα των ερευνών σε σχετικά μεγάλα δείγματα πληθυσμού υπέδειξαν δύο διαφορετικές γενικές τάσεις των αποκλεισμένων προς τους «οστρακιστές» τους. Στη μία οι στόχοι του κοινωνικού αποκλεισμού προτίμησαν να αγνοήσουν και να μη συνεργαστούν με τους «οστρακιστές» τους στο μέλλον, ενώ στην άλλη εκδήλωσαν επιθυμία συμφιλίωσης και συνεργασίας με εκείνους που τους απέκλεισαν.
Μορφές κοινωνικού αποκλεισμού
Συνήθως παρουσιάζονται τέσσερις μορφές κοινωνικού αποκλεισμού, που εννοιολογικά τουλάχιστον σε αρκετές περιπτώσεις αλληλοκαλύπτονται:
Για τις παραπάνω έννοιες η θεωρητική κάλυψη δεν είναι ακόμη επαρκής, ώστε να καθορίζονται τα ακριβή όρια και να αποφεύγονται οι μεταξύ τους επικαλύψεις. Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, ο οστρακισμός αναφέρεται κυρίως στον αποκλεισμό κατά τον οποίο περαιτέρω το άτομο αγνοείται ολοκληρωτικά από την κοινότητα. Ο κοινωνικός αποκλεισμός υπονοεί τη μη συμπερίληψη σε ένα δεδομένο κοινωνικό δίκτυο, κατά την οποία το άτομο δεν αγνοείται κατ' ανάγκην. Η απόρριψη είναι συνήθως πράξη φυσική ή λεκτική, στην οποία υποδηλώνεται ότι το άτομο δεν είναι επιθυμητό ως μέλος μιας ομάδας. Τέλος, η παρενόχληση εμπλέκει την επιθετική δραστηριοποίηση λεκτική ή φυσική κατά του ατόμου.
Ιστορική προοπτική
Η κοινωνιολογία στράφηκε στον κοινωνικό αποκλεισμό, διαμορφώνοντας διακριτό κλάδο περίπου από το 1995 όταν ο όρος κοινωνικός αποκλεισμός αντικατέστησε ευρέως τον όρο κατώτερη τάξη σε συζητήσεις για τη φτώχεια στις μεταβιομηχανικές κοινωνίες, προσθέτοντας εννοιολογικά πλεονεκτήματα στη διαχείριση των ιδεών που κρύβονταν πίσω από τις κοινωνικές διαφορές και ανισότητες εν είδει πλέγματος αποκλεισμών. Και οι δύο λέξεις μαζί -κοινωνία και αποκλεισμός- υποδεικνύουν την κοινωνία συνολικά σε αντίθεση με συγκεκριμένα άτομα που την απαρτίζουν ως διαδικασία που μεταβάλλεται στο χρόνο, σε αντίθεση με το άχρονο εννοιολογικό πλαίσιο του ορισμού του κράτους.
Η εννοιολογική μετατόπιση από τη φτώχεια στον κοινωνικό αποκλεισμό δεν προσέφερε μόνον στοιχεία για την ερμηνεία του φαινομένου της φτώχειας, αλλά έκανε το φαινόμενο περισσότερο σύνθετο στη διαπίστωση και την ερμηνεία του. Το απευκταίο για κάθε διακριτό άτομο δεν είναι απλώς η έλλειψη χρημάτων αλλά μια σειρά ποιοτικών κριτηρίων όπως είναι η ελλιπής στέγαση, η κακή υγεία, η εκπαιδευτική ανεπάρκεια, η εγκληματικότητα, η χρήση ναρκωτικών ουσιών, η αποτυχία κοινωνικής συμμετοχής κ.ο.κ. Όλα αυτά δεν είναι απλά προϊόντα της φτώχειας αλλά εξετάζονται από την κοινωνιολογία του κοινωνικού αποκλεισμού ως διακριτά και αυτόνομα κοινωνικά προβλήματα.
Διαπραγματευόμενη μια τέτοια διαδικασία, η «κοινωνιολογία του αποκλεισμού» διαμορφώθηκε ως κομβικό σημείο στο οποίο συναντάται η ιστορία μιας κοινωνίας και η βιογραφία ενός απλού ατόμου της. Στηριζόμενοι σε αυτή τη θεμελιακή διάκριση οι μεταγενέστεροι κοινωνιολόγοι άρχισαν να παρατηρούν τις συνέπειες της διαδικασίας της κοινωνικής αλλαγής πάνω στο συγκεκριμένο άτομο, μια διαδικασία που συχνά διαμορφώνει διαφόρων ειδών αποκλεισμούς.
Δικτυακοί τόποι
Κατηγορία:Αστικός μαρασμός Κατηγορία:Κοινωνική φιλοσοφία Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία Κατηγορία:Ορολογία της κοινωνιολογίας Κατηγορία:Κοινωνική ανισότητα Κατηγορία:Κοινωνική απόρριψη Κατηγορία:Εκφοβισμός Κατηγορία:Διαχωρισμός
Αιγιάλεια
Με την ονομασία Αιγιάλεια ή Αιγιαλεία είναι σήμερα γνωστή η περιοχή του Νομού Αχαΐας που άλλοτε αποτελούσε την Επαρχία Αιγιαλείας και σήμερα τον Δήμο Αιγιαλείας.
Ο Βασιλιάς των Αιγιαλέων, της περιοχής της σημερινής Πάτρας, Εύμηλος αναφέρεται ότι ζούσε την εποχή που οι άνθρωποι στη χώρα δεν είχαν σπίτια και ζούσαν σε σπηλιές ενώ δεν ήξεραν και τη γεωργία, πρώτος αυτός με την καθοδήγηση του Τριπτόλεμου τους δίδαξε κι έκτισε την Αρόη.
Ο Γεώργιος Σύγγελος αναφέρει ότι Αιγιαλεία λεγόταν όλη η σημερινή Πελοπόννησος. Με το όνομα Αιγιάλεια αναφέρεται αδελφή του Αιγιαλέα γιου του Πρώνακτος. Αιγιάλεια ονομάστηκε αρχικά και η πόλη που είχε έδρα του βασιλείου του ο Αιγιαλέας, η μετέπειτα αρχαία Σικυώνα. Οι κάτοικοι της χώρας ονομάζονταν Αιγιαλείς και θεωρούνταν Πελασγοί.
Βασιλείς της Αιγιαλείας είναι γνωστοί στην ελληνική μυθολογία οι : Αιγιαλέας, Πέλοπας, Σελινούντας, Ίωνας, Εύμηλος, Τισαμενός, Δαμασίας, Τέλλις, Δαϊμένης, Σπάρτων, και Λεοντομένης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία Αχαΐα Κατηγορία:Ιστορία της Αχαΐας Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία
Κονσταντίν Μπρανκούζι
Ο Κονσταντίν Μπρανκούζι (Constantin Brâncuși, 19 Φεβρουαρίου 1876 - 16 Μαρτίου 1957) ήταν Ρουμάνος γλύπτης, ζωγράφος και φωτογράφος που έκανε καριέρα στη Γαλλία.
Βιογραφία
Σε ηλικία επτά χρονών ήταν βοσκός στα Καρπάθια Όρη. Στα δεκαοκτώ χρόνια του δούλευε ως βοηθός σε ξυλουργείο και εκεί άρχισε να μαθαίνει ανάγνωση και γραφή. Το 1904 πήγε στο Παρίσι. Σκοπός του ήταν να ανακαλύψει "την ουσία των πραγμάτων και όχι την εξωτερική τους φόρμα". Τα γλυπτά του τα επεξεργαζόταν πολλά χρόνια για να βρει τις γραμμές που θα τους έδιναν τη μεγαλύτερη δύναμη διαμορφώνοντας μία φόρμα ελεύθερη από κάθε γήινη βαρύτητα. Τα έργα του είναι φτιαγμένα από ξύλο η από πέτρα. Άσκησε επιρροή στους γλύπτες της γενιάς του αλλά και μεταγενέστερους, όπως τον Χένρυ Μουρ.
Bird in Space
Ο Μπρανκούζι παρήγαγε μια σειρά γλυπτών αποκαλούμενα «Bird in Space» (Πουλί στο διάστημα). Ο φωτογράφος Edward Steichen αγόρασε ένα από αυτά τα έργα το 1926 και προσπάθησε να το φέρει στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εντούτοις, οι ανώτεροι υπάλληλοι του τελωνείου δεν δέχτηκαν το "πουλί" ως έργο τέχνης και επέβαλαν ένα δασμό για την εισαγωγή του ως βιομηχανικό προϊόν και επέβαλαν υψηλούς δασμούς. Ο Μπρανκούζι, αγανακτισμένος και με τη βοήθεια των φίλων του στην Αμερική, αντέκρουσε την απόφαση του τελωνείου και ενήγαγε το Αμερικανικό Δημόσιο. Αυτοί χρέωσαν τον υψηλότερο φόρο που αφορούσε τα ακατέργαστα μέταλλα, αντί του φόρου για έργα τέχνης.
Ο Μπρανκούζι όμως κέρδισε τη δίκη κι έγινε μεμιάς διασημότητα. Τα έργα του βρήκαν θερμή ανταπόκριση από τους συλλέκτες στις ΗΠΑ, όταν στην Ευρώπη η κριτική ήταν αυστηρή μαζί του. Οι εκθέσεις με έργα του διαδεχόταν η μία την άλλη.
Τελικά έγινε διάσημος και στη Γαλλία και πέρασε στην αιωνιότητα στις 16 Μαρτίου 1957. Εντούτοις, με τη διαθήκη του κληροδότησε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Παρισιού περισσότερα από 80 γλυπτά, με τον όρο να μεταφερθεί ολόκληρο το εργαστήριό του στο μουσείο, όπως ήταν στην αρχική του μορφή.
Πλέον, το εργαστήριο του έχει ανακατασκευαστεί στον ακάλυπτο χώρο του Κέντρου Ζωρζ Πομπιντού και λειτουργεί ως μουσείο. Συλλογές με έργα του Μπρανκούζι βρίσκονται ακόμη στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης, στο Μουσείο Τέχνης της Φιλαδέλφειας και το Εθνικό Μουσείο του Βουκουρεστίου
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρουμάνοι γλύπτες
Σμόλικας
Στον Σμόλικα βρίσκονται μερικά από τα ορεινότερα χωριά της Ελλάδας, όπως η Σαμαρίνα, η Σμίξη, η Φούρκα, οι Πάδες, το Παλαιοσέλλι και άλλα. Απο τον Σμόλικα πηγάζουν οι παραπόταμοι του Αλιάκμονα, Βενέτικος και Γρεβενιώτικος.
Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου
Η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Δωδεκανήσου (Ε.Π.Σ.Δ.) είναι αρμόδια για το ποδόσφαιρο στο νομό Δωδεκανήσου. Στην δικαιοδοσία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου ανήκουν ποδοσφαιρικά σωματεία από τα νησιά Ρόδος, Κως, Πάτμος, Κάρπαθος, Λειψοί, Λέρος, Κάλυμνος, Αστυπάλαια, Νίσυρος, Τήλος, Χάλκη, Σύμη, Κάσος και Καστελόριζο. Έχει έδρα την πόλη της Ρόδου και είναι μέλος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (Ε.Π.Ο.).
Είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του τοπικού πρωταθλήματος και του κυπέλλου, όπως και των πρωταθλημάτων εφήβων και παίδων. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των μικτών ομάδων νέων και παίδων, οι οποίες εκπροσωπούν το νομό σε εθνικό επίπεδο. Η ΕΠΣΔ απονέμει ετήσια έπαθλα στους καλύτερους σκόρερ και στις ομάδες με την καλύτερη βαθμολογία "ευ αγωνίζεσθαι" (fair play) της κάθε κατηγορίας.
Ο πρωταθλητής Δωδεκανήσου λαμβάνει μέρος στο Ειδικό πρωτάθλημα της Ε.Π.Ο. για την άνοδο στη χαμηλότερη εθνικού επιπέδου κατηγορία.
Πρωτάθλημα
Η δομή του πρωταθλήματος της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου είναι η εξής:
Κύπελλο
Στο θεσμό του κυπέλλου συμμετέχουν τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου.
Το Κύπελλο Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου θεσπίστηκε τη σεζόν 1971–72. Μέχρι και τη σεζόν 1970–71 τα σωματεία της Ε.Π.Σ. Δωδεκανήσου όπως και των υπόλοιπων τοπικών Ενώσεων Ποδοσφαιρικών Σωματείων μετείχαν στη διοργάνωση του Κυπέλλου Ελλάδας. Από τη σεζόν 1971–72 καθιερώθηκαν τα κύπελλα ερασιτεχνών των τοπικών Ε.Π.Σ. και το κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών, όπου και συμμετέχουν τα σωματεία που αγωνίζονται στα τοπικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα των Ε.Π.Σ., τα σωματεία που αγωνίζονται στα εκάστοτε εθνικά ερασιτεχνικά πρωταθλήματα και οι ομάδες ερασιτεχνών των σωματείων που αγωνίζονται στα εθνικά επαγγελματικά πρωταθλήματα.
Από τη σεζόν 1971–72 έως και τη σεζόν 2017–18 οι κυπελλούχοι των τοπικών κυπέλλων των Ε.Π.Σ. προκρίνονταν στο Κύπελλο Ελλάδας ερασιτεχνών, ενώ από τη σεζόν 2018–19 εώς τη σεζόν 2020–21 και από τη σεζόν 2022–23 προκρίνονται στο Κύπελλο Ελλάδας της επόμενης περιόδου.
Κυπελλούχες
Πηγή: news12.gr
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ποδοσφαιρο Ποδοσφαιρο
Σμόλικας
Οικολογία
Ο Σμόλικας καλύπτεται από πλούσια βλάστηση που περιλαμβάνει κυρίως μαυρόπευκο, ρόμπολο, οξιά και διάφορα φυλλοβόλα. Κάτω από την υψηλότερη κορυφή του σχηματίζεται η δρακόλιμνη. Μικρότερες παροδικές αλπικές λίμνες σχηματίζονται σε λοιπά σημεία του βουνού.
Σημαντικότερες κορυφές
Δημοφιλείς αναβάσεις στην κορυφή του Σμόλικα γίνονται από τη Σαμαρίνα στα ανατολικά, από την Αγία Παρασκευή (ή Κεράσοβο) στα βόρεια και απο το Παλαιοσέλλι και τους Πάδες απο τα Νότια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουνά των Γρεβενών Κατηγορία:Βουνά των Ιωαννίνων Κατηγορία:Πίνδος
Κάρλος Σάουρα
Ο Κάρλος Σάουρα (Carlos Saura, 4 Ιανουαρίου 1932 - 10 Φεβρουαρίου 2023) ήταν Ισπανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και φωτογράφος.
Ήταν επηρεασμένος από τον Λουίς Μπουνιουέλ. Στα πρώιμα έργα του χρησιμοποιούσε παραβολές και συμβολισμούς για να αποφύγει τη λογοκρισία της φασιστικής κυβέρνησης του Φράνκο.
Οι πιο γνωστές του ταινίες είναι η Απομόνωση και το Θρέψε κοράκια. Το 1991 κέρδισε το βραβείο Γκόγια σκηνοθεσίας για την ταινία Ω! Καρμέλα.
Έχει παντρευτεί τρεις φορές και είχε επτά παιδιά. Διατηρούσε σχέση με την Τζεραλντίν Τσάπλιν, με την οποία είχε αποκτήσει έναν γιο, τον Σέιν. Η Τσάπλιν είχε πρωταγωνιστήσει σε επτά ταινίες του.
Απεβίωσε στις 10 Φεβρουαρίου 2023 σε ηλικία 91 ετών.
μικρογραφία|254x254px|Κάρλος Σάουρα (2009)|αριστερά μικρογραφία|371x371px|Κάρλος Σάουρα (2017)|κέντρο
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί σκηνοθέτες Κατηγορία:Ισπανοί σεναριογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί φωτογράφοι Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκόγια
Μάχη του Αεροδρομίου Λευκωσίας
Η μάχη για το αεροδρόμιο της Λευκωσίας έγινε ανάμεσα στις Ελληνικές (Απο Κύπρο και Ελλάδα) και τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, και έλαβε χώρα από τις 19 ως τις 23 Ιουλίου 1974, στα πλαίσια της τουρκικής εισβολής στο νησί.
Ιστορικό
To Διεθνές Αεροδρόμιο Λευκωσίας, ήταν το κύριο αεροδρόμιο της Κύπρου πριν την Τούρκικη εισβολή. Βρίσκεται περίπου 5 χλμ. δυτικά του Προεδρικού Μεγάρου και ήταν στόχος στρατηγικής σημασίας για την επιτυχή έκβαση των πολεμικών επιχειρήσεων και για τις δυο πλευρές.
Η τουρκική εισβολή στη Κύπρο ξεκίνησε τα ξημερώματα της 20ης Ιουλίου με Τούρκους αλεξιπτωτιστές να πέφτουν στην πρωτεύουσα της Κύπρου, Λευκωσία και συγκεκριμένα, στον θύλακα του Κιόνελι, ενώ παράλληλα, στην Κερύνεια πραγματοποιούνταν αμφίβια απόβαση. Στην εισβολή πήρε μέρος και η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία, με αεροπορικές επιδρομές και βομβαρδισμούς.
19 Ιουλίου-23 Ιουλίου
Στις 19 Ιουλίου, ο 32ος Λόχος Κρούσεων της 33ης Μοίρας Καταδρομών έλαβε διαταγές να δημιουργήσει περιμετρική ασφάλεια γύρω από το Αεροδρόμιο της Λευκωσίας.
21 Ιουλίου
Το πρωί της 21ης Ιουλίου, ο αεροδιάδρομος του αεροδρομίου, έγινε στόχος της τουρκικής αεροπορίας.
Ιβάν της Βουλγαρίας
Ο Ιβάν Β΄, βουλγαρικά: Иван II, ή Йоан II, Ιοάν Β΄, επίσης αριθμημένος ασυνεπώς ως Ιβάν Δ΄ ή Ιοάν Δ΄ (πριν το 1290 - πριν το 1330), από τον Οίκο του Σμίλετς, κυβέρνησε ως αυτοκράτορας (τσάρος) της Βουλγαρίας από το 1298 έως το 1299. Η ημερομηνία της γέννησής του δεν είναι γνωστή, αλλά πιθανόν αυτή να είναι όχι πολύ νωρίτερα από το 1290. Απεβίωσε ως μοναχός στην εξορία πριν το 1330.
Μάχη του Αεροδρομίου Λευκωσίας
21 Ιουλίου
Μετά από μία μέρα μάχης στην Κύπρο, η χούντα του Ιωαννίδη, αποφάσισε να στείλει την Α΄ Μοίρα Καταδρομών, που είχε έδρα στο Μάλεμε της Κρήτης, και με Διοικητή τον Ταξίαρχο Γιώργο Παπαμελετίου, να ενισχύσει την Εθνική Φρουρά. Η επιχείρηση έλαβε την κωδική ονομασία «ΝΙΚΗ».
Ιβάν της Βουλγαρίας
Βιογραφία
Ο Ιβάν Β΄ διαδέχθηκε τον πατέρα του Σμίλετς ως αυτοκράτορας στην Τάρνοβο το 1298. Ο νέος ηγέτης ήταν ένα παιδί και η κυβέρνηση ήταν στα χέρια της μητέρας του, της ανώνυμης κόρης του σεβαστοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, ανιψιάς του Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγου και γνωστή απλά ως "Σμίλτσενα" ("γυναίκα του Σμίλετς"). Η χήρα αυτοκράτειρα προφανώς νίκησε τους αδελφούς τού Σμίλετς, τους Ράντοσλαβ και Βόισιλ, οι οποίοι κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη και τέθηκαν στη Ρωμαϊκή υπηρεσία. Για να αντιμετωπίσουν αυτή την απειλή και την εισβολή του Μογγόλου πρίγκιπα Τσάκα, η μητέρα του Ιβάν Β΄ αναζήτησε μία συμμαχία με τον Αλντιμίρ, αδελφό του πρώην ηγεμόνα Γεωργίου Α΄ της Βουλγαρίας. Έτσι ο Αλντιμίρ νυμφεύτηκε με την κόρη του Σμίλετς, τη Μαρίνα (Μαρία) και, αν αυτό δεν είχε συμβεί ήδη, του δόθηκε ο τίτλος του δεσπότη και μία εκτεταμένη γαιοκτησία γύρω από το Κραν. Το 1299 η βουλγαρική κυβέρνηση προσπάθησε ανεπιτυχώς να κάνει μια συμμαχία με τον Στέφανο Ούρος Β΄ Μιλούτιν της Σερβίας, με εξαίρεση την προβλεπόμενη εναρμόνιση του τελευταίου με τον Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Μάχη του Αεροδρομίου Λευκωσίας
21 Ιουλίου
Στις 22:35 μ.μ., 15 αεροσκάφη τύπου Noratlas απογειώθηκαν από το αεροδρόμιο της Σούδας αλλά για δήθεν τεχνικούς λόγους, μόνο 13 από τα 15 φθάσαν στην Κύπρο με τα άλλα 2 να έχουν η προσγειωθεί ή στην Κρήτη ή στην Ρόδο.
Ιβάν της Βουλγαρίας
Βιογραφία
Οι αντιβασιλείς του Ιβάν Β΄ δεν ήταν σε θέση να ενισχύσουν τη θέση τους και εγκατέλειψαν το Τάρνοβο στον Τσάκα, που εγκαταστάθηκε εκεί ως τσάρος το 1299. Ο Ιβάν και η ακολουθία του εγκαταστάθηκαν στην γαιοκτησία του Αλντιμίρ· μάλλον έμειναν εκεί ακόμη και μετά την ανάρρηση του Θεόδωρου-Σβετοσλάβ στο θρόνο, το 1300. Το 1305 η μητέρα του Ιβάν Β΄ ήταν σε διαπραγματεύσεις με τη Βυζαντινή κυβέρνηση στην Κωνσταντινούπολη για λογαριασμό του Αλντιμίρ ή του γιου της· όμως με την υποταγή του Αλντιμίρ στον ανιψιό του Θεόδωρο-Σβέτοσλαβ το ίδιο έτος, οι αναφορές στην οικογένεια παύουν από τις πηγές.
Ο Ιβάν Β΄ πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του ως εξόριστος στην Κωνσταντινούπολη, με το όνομα Ιωάννης Κομνηνός Δούκας Άγγελος Βρανάς Παλαιολόγος και λίγο πριν αποβιώσει, έγινε μοναχός με το όνομα Ιωάσαφ. Απεβίωσε πριν το 1330.
Μάχη του Αεροδρομίου Λευκωσίας
22 Ιουλίου
Η πρώτη κατάπαυση του πυρός, συμφωνήθηκε και θα είχε ισχύ από της 22 Ιουλίου από της 16:00 μ.μ., αλλά πριν την έναρξη, η Τούρκικη αεροπορία βομβάρδισε το αεροδρόμιο και κατάστρεψε μερικούς τόπους το αεροδιαδρόμου. Στις 16:00 όπως άρχισε η κατάπαυση του πυρός, η 33 Μ.Κ. έλαβε πληροφορίες ότι οι Τούρκοι ετοιμάζονταν για αιφνιδιαστική αντεπίθεση για να πάρουν το αεροδρόμιο και ως εκ τούτου, έλαβαν τα απαραίτητα μέτρα προστασίας χωρίς ενισχύσεις.
Ιβάν της Βουλγαρίας
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσάροι της Βουλγαρίας
Μάχη του Αεροδρομίου Λευκωσίας
22 Ιουλίου
Περίπου στις 16:45 μ.μ. μετά την κατάπαυση του πυρός, η τούρκικη αεροπορία με 6 αεροσκάφη τύπου Lockheed F-104 Starfighter και 2 F-100 Super Sabre, άρχισαν να βομβαρδίζουν το αεροδρόμιο και κατάστρεψαν ένα αεροσκάφος τύπου Trident των Κυπριακών Αερογραμμών.
23 Ιουλίου
Το πρωί της 23ης Ιουλίου, άρχισαν πάλι οι επιθέσεις ενάντια του αεροδρομίου αλλά αυτη την φορά, με την ενεργή συμπλοκή του 41ου Λόχου Κρούσεων της Α' Μ.Κ.
Οι Καταδρομείς παρατήρησαν ότι τούρκικα στρατεύματα άρχισαν να προχωρούν προς τον φράχτη και έλαβαν διαταγές να κάνουν προειδοποιητικές βολές ενάντια τον Τούρκων. Έγινε φανερό ότι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις προσπαθούσαν να τους υπερφαλαγγίσουν.
Στις 11 π.μ. άρχισε κανονική μάχη με τούρκικα άρματα μάχης (Πιθανόν M47 Patton) και όλμοι 81 χιλ. άρχισαν να χτυπούν Ελληνικές θέσεις και όπως ερχόταν ο 3ος Λόχος Κρούσεως, δέχθηκαν σφοδρά πυρά από τους επιτιθέμενους και τα αυτοκίνητα που ήταν μέσα οι Ταξίαρχοι Αβραδμίδης και Κυριάκος, χτυπήθηκαν και τα αυτοκίνητα τους, πέσαν σε χαντάκι αλλά μετά από λίγο, ενώ οι Τούρκοι ρίχναν πυρά πάνω τους, κατάφεραν να ξεφύγουν από την ζώνη κίνδυνου. Κατά την διάρκεια αυτού, Τούρκικα τεθωρακισμένα άρχισαν να κινούνται προς τα δυτικά, προσπαθώντας να καλύψουν τους Τούρκους πεζικάριους που έρχονταν από τον βορρά, έτσι να τους υπερφαλαγγίσουν με ένα αντίστροφο "L". Το αυτοκίνητο το Ταγματάρχη Παπαμελετίου είχε επίσης χτυπηθεί και ακινητοποιήθηκε μερικά μέτρα κοντά στης πύλες του αεροδρομίου με τον Παπαμελετίου να δέχετε πυρά από της Τούρκικες θέσεις και από της θέσεις της ΟΥΝΦΙΚΥΠ, όμως εντέλει "απελευθερώθηκε" με την βοήθεια από όχημα BTR της Εθνικής Φρουράς και στο τέλος είχε τραυματιστεί σοβαρά ένας καταδρομέας.
Μέχρι το μεσημέρι της 23ης Ιουλίου η επίθεση των Τούρκων αποκρούστηκε από τους Έλληνες (Από Ελλάδα και Κύπρο) και οι Τούρκοι υποχωρήσαν βιαστικά.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Τουρκική εισβολή στην Κύπρο
Βουτσινάς
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Πρίγκιπας Γεώργιος της Δανίας
Ο Γεώργιος της Δανίας και της Νορβηγίας (δανικά: Jørgen), του Οίκου του Ολδεμβούργου, ήταν ο σύζυγος της Άννας της Μεγάλης Βρετανίας.
Πρώιμα χρόνια
Ο Γεώργιος γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1653 στο Κάστρο της Κοπεγχάγης και ήταν ο νεότερος γιος του Φρειδερίκου Γ΄ της Δανίας & Νορβηγίας και της Σοφίας Αμαλίας των Γουέλφων-Αννοβέρου, κόρης του Γεωργίου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ. Η μητέρα του ήταν αδελφή του Ερνέστου Αυγούστου του Μπράουνσβαϊγκ-Λύνεμπουργκ, μετέπειτα Εκλέκτορα του Αννόβερου. Από το 1661 προσωπικός του εκπαιδευτής ήταν ο Αννοβεριανός πολιτικός Όττο Γκρότε. Ο Γκρότε θεωρούνταν περισσότερο αυλικός και πολιτικός, παρά εκπαιδευτικός. Όταν έφυγε από την Αυλή του Αννόβερου το 1665, αντικαταστάθηκε από τον αποτελεσματικότερο Κρίστεν Γένσεν Λόντμπεργκ. Ο Γεώργιος έλαβε στρατιωτική εκπαίδευση και μετέπειτα πραγματοποίησε ένα ταξίδι στην Ευρώπη, περνώντας από τη Γαλλία, την Αγγλία, την Ιταλία και άλλους προορισμούς.
Το 1674 ο Γεώργιος ήταν υποψήφιος για τον πολωνικό θρόνο, υποστηριζόμενος από τον Λουδοβίκο ΙΔ΄ της Γαλλίας. Η αφοσίωσή του, όμως, στο Λουθηρανισμό ήταν εμπόδιο για την εκλογή του στη ρωμαιοκαθολική Πολωνία, και έτσι επελέγη ο Ιωάννης Γ΄ Σομπιέσκι. Το 1677 συμμετείχε με τιμητικές διακρίσεις στον Πόλεμο της Σκάνια εναντίον της Σουηδίας.
Ο Γεώργιος νυμφεύτηκε την Άννα της Μεγάλης Βρετανίας στις 28 Ιουλίου 1683 στο παρεκκλήσιο του Ανακτόρου του Αγίου Ιακώβου και έλαβε τον τίτλο του δούκα του Κάμπερλαντ. Το μοναδικό παιδί τους που επιβίωσε της βρεφικής ηλικίας, ο Γουλιέλμος, πέθανε σε ηλικία 11 ετών από οστρακιά ή ευλογιά.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε την Άννα της Μεγάλης Βρετανίας και απέκτησαν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Όλντενμπουργκ Κατηγορία:Σύζυγοι Βρετανών μοναρχών Κατηγορία:Σύζυγοι Βασιλισσών της Σκωτίας Κατηγορία:Πρίγκιπες του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Βράχος του Μονακό
Ο Βράχος του Μονακό (γαλλικά: Rocher de Monaco) είναι μονόλιθος ύψους 141 μέτρων που βρίσκεται στη μεσογειακή ακτή του Πριγκιπάτου του Μονακό. Δεσπόζει στη Μεσόγειο Θάλασσα και στο λιμάνι.
Ιστορία
Ο Βράχος υπήρξε στρατηγικής σημασίας στόχος από τις απαρχές της παλιάς Μασσαλιώτικης αποικίας του Μόνοικου, οι οποία πήρε την ονομασία της από τις διάφορες Λιγουριανές φυλές που κατοικούσαν στην περιοχή και πάλευαν για να αποκτήσουν τον έλεγχό του, ενώ, ακόμη και τα παλαιότερα χρόνια, αποτελούσε οχυρή θέση και τους προγόνους του ανθρώπου. Ο Βράχος του Μονακό ήταν, επίσης, η πρώτη κατάκτηση της δυναστείας των Γκριμάλντι, τους μονάρχες του κράτους για περισσότερα από 700 χρόνια, κράτος το οποίο ιδρύθηκε όταν ο Γουέλφος Φραγκίσκος Γκριμάλντι μεταμφιέστηκε σε Φραγκισκανό μοναχό, ώστε να καταφέρει να εισέλθει στην πόλη και, στη συνέχεια, να ανοίξει τις πύλες στους στρατιώτες του που περίμεναν.
Σήμερα
Σήμερα ο Βράχος βρίσκεται στην παλαιότερη των τεσσάρων συνοικιών του Μονακό, την Πόλη του Μονακό, στην οποία βρίσκεται και η Παλιά Πόλη, το αρχαιότερο τμήμα της πόλης. Επίσης, δεν βρίσκεται σε ιδιαίτερα μεγάλη απόσταση από το Πριγκιπικό Παλάτι του Μονακό (γαλ:Le Palais Princier), το οποίο και αποτελεί κατοικία του νυν μονάρχη, Αλβέρτου Β΄ και της Πριγκιπικής Οικογένειας, τον Καθεδρικό Ναό, καθώς και το Ωκεανογραφικό Μουσείο του Μονακό. Ο Βράχος του Μονακό αποτελεί δημοφιλή προορισμό, όπου τουρίστες έρχονται να δουν τη θέα ή την αλλαγή φρουράς των φυλάκων του Πριγκιπικού Παλατιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Μονακό
Καγιά (Ανατολικά Πυρηναία)
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Καγιαναί (γαλλικά: Catllanais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες των Ανατολικών Πυρηναίων
Κύνουρος
Στην ελληνική μυθολογία, ο Κύνουρος ήταν Μυκηναίος πρίγκιπας, γιος του Περσέα βασιλιά των Μυκηνών και της Ανδρομέδας, κόρης του Κηφέα, βασιλιά των Αιθιόπων, και της Κασσιόπης. Ήταν αδελφός του Πέρση, του Αλκαίου, του Σθένελου, του Ηλεκτρύωνα, του Μήστωρα, του Έλειου, της Γοργοφόνης και του Αυτόχθης.
Ο Κύνουρος ήταν ο επώνυμος ιδρυτής της πόλης Κυνούρας στην Κυνουρία της Λακωνίας, κατοικημένη από του Δωριείς, που μετανάστευσαν από το Άργος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθολογία της αρχαίας Λακωνίας Κατηγορία:Μυθολογία του αρχαίου Άργους Κατηγορία:Βασιλείς της ελληνικής μυθολογίας
Μαύρη Τετάρτη
Στους βρετανικούς πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους, η Μαύρη Τετάρτη αναφέρεται στις 16 Σεπτεμβρίου 1992 που η κυβέρνηση αναγκάστηκε να αποσύρει τη Λίρα από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Συναλλαγματικών Ισοτιμιών (ΜΣΙ) εξαιτίας των ενεργειών εμπόρων συναλλάγματος με κυριότερο παίχτη τον Τζωρτζ Σόρος που κέρδισε πάνω από US$1,000,000,000 εκείνη τη μέρα. Το 1997, το βρετανικό θησαυροφυλάκιο υπολόγισε το κόστος στα £3,300,000,000. ''Οι απώλειες στις συναλλαγές κατά τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο υπολογίστηκαν στα £800,000,000, αλλά η κύρια απώλεια στους φορολογούμενους προήλθε από το γεγονός ότι αν γινόταν υποτίμηση, αυτή η υποτίμηση θα συνεπαγόταν κέρδη. Τα χαρτιά δείχνουν ότι αν η κυβέρνηση είχε διατηρήσει $24,000,000,000 αποθέματα σε ξένο συνάλλαγμα, και η λίρα είχε πέσει κατά αυτό το ποσό, τότε το Ηνωμένο Βασίλειο θα είχε κερδίσει £2,400,000,000 από την υποτίμηση της λίρας.'' (Financial Times, 10 Φεβρουαρίου 2005).
Κατηγορία:Ιστορία της οικονομίας Κατηγορία:Ιστορία της Βρετανίας
Πηγές Μεσσηνίας
Οι Πηγές, ή Πηγαίς, ή παλιότερα Μικρή Αναστάσοβα, είναι ένα από τα χωριά του Δυτικού Ταϋγέτου. Μετονομάστηκε από Μικρή Αναστάσοβα σε Πηγαί, με Βασιλικό Διάταγμα, το οποίο δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ 306Α - 22/12/1927. Η επίσημη ονομασία του χωριού είναι: Αι Πηγαί (σήμερα "Πηγές Μεσσηνίας").
Θέση
Βρίσκεται στην Κεντρική λεκάνη συλλογής των υδάτων του ποταμού Νέδοντα και είναι χτισμένο αμφιθεατρικά σε πλαγιά της οροσειράς του Μαλεβού ή Αγίου Παντελεήμονα, που είναι ένα από τα πολλά πρόβουνα του Βόρειοδυτικού Ταϋγέτου.
Έχει υψόμετρο 737 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας. Το συναντάμε 2 χιλιόμετρα μετά από το χωριό Αρτεμισία και την παράκαμψη της 82ης Εθνικής Οδού, Σπάρτη ς - Καλαμάτας - Πύλου, προς Αλαγονία.
Έκταση και Πληθυσμός
Η Κοινότητα Πηγών έχει έκταση 11.492 στρέμματα και πληθυσμό στην Απογραφή του 2011, 87 κατοίκους.
Ιστορία
Το χωριό δημιουργήθηκε τον 9° μ.χ.αιώνα από ορισμένες οικογένειες, οι οποίες μετεγκαταστάθηκαν από την Μεγάλη Αναστάσοβα λόγω των κατολισθήσεων που σημειώθηκαν εκεί.
Από 1-1-1999 έως 31-12-2010 με την εφαρμογή του Νόμου Καποδίστριας αποτελούσε Τοπικό Διαμέρισμα του Δήμου Καλαμάτας, του Νομού Μεσσηνίας.
Από 31-8-1912 έως 31-12-1998, αποτελούσε αυτόνομη Κοινότητα της Επαρχίας Καλαμών, του Νομού Μεσσηνίας.
Από 28-12-1836 έως 30-8-1912 αποτελούσε συνοικισμό του Δήμου Αλαγωνίας της Επαρχίας Καλαμών του Νομού Μεσσηνίας.
Από το 130αιώνα περίοδο της Φραγκοκρατίας μέχρι 27-12-1836, αποτελούσε συνοικισμό των Πισινών Χωριών της Επαρχίας Μυστρά (Λακεδαίμονος).
Από τον 9ομ.χ. αιώνα μέχρι το 13ο μ.χ. αιώνα αποτελούσε Συνοικισμό των Κουτσαβών και ανήκε διοικητικά στη Μεσσηνία.
Αξιοθέατα
Ο Ενοριακός Ιερός Ναός της Αγίας Βαρβάρας, διατηρητέο Βυζαντινό μνημείο του 1471 μ.χ.
Η Μονή των Αγίων Αποστόλων (Μετόχι της Μονής Μαρδατσίου). Σήμερα σώζεται μικρό τμήμα του καθολικού της Μονής, μαζί με το Ιερό (Άγιο Βήμα). Η τοποθεσία είναι πλούσια σε βλάστηση και νερά.
Το αθλητικό κέντρο στα Κερασούλια, ένα χιλιόμετρο μετά το χωριό, με κατεύθυνση προς Αλαγονία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας Κατηγορία:Δήμος Αλαγωνίας
Λεωφόρος Πέτρου Ράλλη
Η Λεωφόρος Πέτρου Ράλλη, είναι μεγάλος κεντρικός οδικός άξονας που εκτείνεται σε μήκος 7 χιλιομέτρων και συνδέει το Ρουφ και το Βοτανικό στο κέντρο της Αθήνας με τη Νίκαια. Ξεκινάει από την οδό Πειραιώς, διασχίζει τα όρια των δήμων Ταύρου, Αιγάλεω και Ρέντη, και καταλήγει στο κέντρο της Νίκαιας, όπου συνεχίζει εώς το Κερατσίνι ως Λεωφόρος Σαλαμίνος.
Η λεωφόρος φέρει το όνομα του Πέτρου Ράλλη. Από το 1931 μέχρι το 1939 ονομαζόταν Οδός Κυδωνιών ενώ περίπου από την Πλατεία Δαβάκη έως και τον κόμβο της Λεωφόρου Θηβών στη Νίκαια, ονομαζόταν Λεωφόρος Σαλαμίνος.
Γιάννος Ιωάννου
Βιογραφικό
Ο Γιάννος Ιωάννου γεννήθηκε στις 25 Ιανουαρίου του 1966 στην Λευκωσία και αγωνίστηκε σε όλη του την καριέρα στον ΑΠΟΕΛ κατακτώντας με τους γαλαζοκίτρινους 4 πρωταθλήματα, 6 κύπελλα καθώς και 6 σούπερ καπ. Επίσης αναδείχτηκε 1 φορα πρώτος σκόρερ του κυπριακού πρωταθλήματος το 1986 όταν και πέτυχε  22 τέρματα.Το 2000 αποσύρθηκε από την ενεργό δράση. Χαρακτηριστικό του κύπριου επιθετικου ήταν πως μετά την επίτευξη οπουδήποτε γκολ έκανε πάντα τον σταυρό του.
Με την εθνική ομάδα της Κύπρου πέτυχε από το 1991, όταν και έκανε το ντεμπούτο του, μέχρι και το 1999 όταν και αποσύρθηκε από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα,6 τέρματα σε 41 εμφανίσεις.
Τίτλοι και Διακρίσεις
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΠΟΕΛ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου
Ξανθινοξειδάση
thumb|right|250px|alt=Οξειδάση της ξανθίνης|Κρυσταλλογραφική δομή του μονομερούς της βόειας ξανθινοξειδάσης.
Η ξανθινοξειδάση ή οξειδάση της ξανθίνης είναι ένα ένζυμο που παίζει κεντρικό ρόλο στον μεταβολισμό των πουρινών καταλύοντας την οξείδωση της υποξανθίνης και της ξανθίνης σε ουρικό οξύ στους νεφρούς και στο ήπαρ.
Το ενεργό κέντρο του ενζύμου περιέχει ένα άτομο μολυβδαινίου ενωμένο με μια μονάδα μολυβδοπτερίνης. Το μολυβδαίνιο ενώνεται επίσης με ένα άτομο οξυγόνου, με άτομα θείου παρακείμενων αμινοξέων και με ένα υδροξύλιο. Κατά την αντίδραση του ενζύμου με την ξανθίνη, το άτομο οξυγόνου μεταφέρεται στην ξανθίνη για να σχηματιστεί ουρικό οξύ. Το ενεργό κέντρο ξαναδημιουργείται με προσθήκη ενός μορίου νερού. Κάθε πρωτεϊνική υπομονάδα περιέχει επίσης δύο διμερή σιδήρου-θείου (2Fe-2S) που συμμετέχουν σε μεταφορά ηλεκτρονίων, και ένα μόριο φλαβινο-αδενινο-δινουκλεοτιδίου (FAD). Σε ευκαρυωτικούς οργανισμούς το ένζυμο εμφανίζεται ως διμερές, ενώ σε προκαρυωτικούς οργανισμούς ως τετραμερές ή εξαμερές.
Δυσλειτουργία του ενζύμου, όπως για παράδειγμα στην ξανθινουρία, παρεμποδίζει την οξείδωση της ξανθίνης σε ουρικό οξύ. Από την άλλη, αυξημένα επίπεδα ουρικού οξέος σχετίζονται με την ουρική αρθρίτιδα, η οποία μπορεί επομένως να αντιμετωπιστεί με έναν αναστολέα της ξανθινοξειδάσης, όπως για παράδειγμα η αλλοπουρινόλη. Η αλλοπουρινόλη ενώνεται ισχυρά με την ανηγμένη μορφή της οξειδάσης της ξανθίνης και έτσι την απενεργοποιεί. Με τον τρόπο αυτόν μειώνεται η παραγωγή του χαμηλής διαλυτότητας ουρικού οξέος και αυξάνονται τα επίπεδα των περισσότερο διαλυτών ενώσεων ξανθίνης και υποξανθίνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ένζυμα
Πόρτες Πάρου
thumb|300px|Οι Πόρτες Πάρου σε παράλλαξη από Βορρά προς Νότο. Σε δεύτερο πλάνο, η βόρεια [[συστάδα Αντιπάρου, καθώς και το στενό Αντιπάρου.]]
Οι λεγόμενες Πόρτες Πάρου είναι ένας μεγάλος και πολύ επικίνδυνος σκόπελος που βρίσκεται δυτικά του λιμένα Πάρου. Ο ύφαλος αυτός απολήγει υπέρ την επιφάνεια της θαλάσσης σε δύο αντιτακτούς ψηλούς, σχετικά, βράχους (οξείς βραχονησίδες). Οι Πόρτες Πάρου αποτελούν την αρχή ή το βόρειο άκρο σειράς επικίνδυνων υφάλων που έχουν κατεύθυνση από Βορρά προς Νότο, προς τις βόρειες ακτές της Αντιπάρου και το Στενό Αντιπάρου.
Οι Πόρτες Πάρου καθίστανται όμως περισσότερο επικίνδυνες από το γεγονός ότι βρίσκονται πάνω στις ακολουθούμενες πορείες των ακτοπλοϊκών συνδέσεων της Πάρου με τη Σύρο και τον Πειραιά. Παρότι όμως φέρουν φανό σηματοδότησης με αναλάμπων φως για τις νυχτερινές ώρες, χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής, από το γεγονός ότι όταν ένα πλοίο προσεγγίζει νύχτα τη περιοχή, με κατεύθυνση τον λιμένα Πάρου, ο φερόμενος σ΄ αυτές φανός να μη γίνεται γρήγορα αντιληπτός από τα κατ΄ έναντι (πίσω) φώτα της πόλης της Πάρου (Παροικίας). Τη σοβαρή επικινδυνότητα αυτών γνωρίζουν όλοι οι σημερινοί ακτοπλόοι, αξιωματικοί και μη, των πλοίων που κινούνται γενικά στο Αιγαίο.
Οι Πόρτες Πάρου χαρακτηρίζονται από τους μεγαλύτερους απειλητικούς κινδύνους του Αιγαίου. Παλαιότερες απόψεις (1970) που είχαν διατυπωθεί για την ανατίναξη του υφάλου αυτού αποθαρρύνθηκαν από το υπό την επιφάνεια της θαλάσσης ιδιαίτερα μεγάλο μέγεθός του, η θέση του οποίου θα γινόταν ακόμη πιο επικίνδυνη.
Την 26η Σεπτεμβρίου του 2000, το πλοίο Εξπρές Σάμινα προσέκρουσε στον ύφαλο ενώ προσπαθούσε να προσεγγίσει το λιμάνι της Παροικίας, με αποτέλεσμα να ναυαγήσει και να χάσουν την ζωή τους 81 επιβάτες.
Academi
Η Academi είναι μια ιδιωτική αμερικανική εταιρία παροχής υπηρεσιών Ασφαλείας, που ιδρύθηκε το 1997 από τον Έρικ Πρινς (Erik Prince). Παλαιότερα ήταν γνωστή ως Blackwater, αργότερα η εταιρεία μετονομάστηκε σε Xe Services το 2009, και τελικά Academi το 2011. Σύμφωνα με δημοσίευμα του Spiegel η εταιρεία είναι εξουσιοδοτημένη από τη CIA για τη δολοφονία πολιτικών και στρατιωτικών αντιπάλων των ΗΠΑ και ενδεχομένως τη μεταφορά τους στο κολαστήριο του Γκουαντάναμο μέσω θυγατρικών εταιρειών.
Η εταιρεία (Blackwater) αγοράστηκε στα τέλη του 2010 από μια ομάδα ιδιωτών επενδυτών οι οποίοι τη μετονόμασαν σε Academi, με σύσταση νέου Διοικητικού Συμβουλίου. Ο Πρινς διατήρησε τα δικαιώματα στο όνομα της Blackwater και δεν έχει καμία σχέση πια με την Academi. Η εταιρεία ήρθε στο φως της δημοσιότητας το 2007, όταν μια ομάδα υπαλλήλων της σκότωσαν 17 Ιρακινούς πολίτες και τραυμάτισαν άλλους 20 στην πλατεία Νισούρ, στη Βαγδάτη το Σεπτέμβριο του 2007.
Η Academi συνεχίζει να παρέχει υπηρεσίες ασφαλείας στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση των ΗΠΑ, βάσει συμβολαίου. Η κυβέρνηση Ομπάμα έχει υπογράψει σύμβαση με την Academi για την παροχή υπηρεσιών προς τη CIA για 250.000.000 δολάρια. Το 2013, η θυγατρική της Academi η International Development Solutions υπέγραψε σύμβαση 92 εκατομμυρίων δολαρίων για την φύλαξη του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
Το 2014, η εταιρεία έγινε τμήμα της Constellis Holdings μαζί με την Triple Canopy, καθώς και άλλες εταιρείες ασφαλείας που ήταν μέρος του ομίλου Constellis, ως αποτέλεσμα εξαγοράς της.
Ίδρυση Blackwater USA
Η Blackwater USA ιδρύθηκε το 1997, από τους Αλ Κλαρκ (Al Clark) και Έρικ Πρινς (Erik Prince) στη Βόρεια Καρολίνα, για παροχή στήριξης και κατάρτισης σε στελέχη υπηρεσιών επιβολής του νόμου. Εξηγώντας τον σκοπό της Blackwater, ο Πρινς δήλωσε: «Προσπαθούμε να κάνουμε για την εθνική ασφάλεια ο,τι κάνει η FedEx για τις Ταχυδρομικές Υπηρεσίες". Μετά τη συνεργασία της με τους SEALs και με ομάδες S.W.A.T., η Blackwater USA έλαβε την πρώτη σύμβαση από την κυβέρνηση των ΗΠΑ αμέσως μετά τον βομβαρδισμό του αντιτορπιλικού USS Cole στα ανοικτά των ακτών της Υεμένης, τον Οκτώβριο του 2000. Αφού κέρδισε την σύμβαση, ο Τζέιμι Σμιθ (Jamie Smith), ξεκίνησε το πρόγραμμα της Blackwater εκπαιδεύοντας πάνω 100.000 ναύτες του Αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού.
Κέντρο εκπαίδευσης
Ο Πρινς αγόρασε από τον Διευθυντή της Dow Jones Σων Τρότερ (Sean Trotter) μία έκταση περίπου 7.000 εκταρίων (28 km²), έναν τεράστιο βάλτο στα σύνορα της Βόρειας Καρολίνας και Βιρτζίνια, ο οποίος τώρα, ως επί το πλείστον, αποτελεί ένα εθνικό καταφύγιο άγριας ζωής. «Χρειαζόμασταν 3.000 εκτάρια ώστε να είναι ασφαλές», είπε ο Πρινς στον δημοσιογράφο Ρόμπερτ Γιανγκ Πέλτον (Robert Young Pelton). Εκεί, δημιούργησε τον ιδιωτικό φορέα εκπαίδευσης και της αναδόχου εταιρίας του, Blackwater, την οποία ονόμασε έτσι, από την λασπόχρωμη απόχρωση του νερού αυτού του βάλτου. Οι εγκαταστάσεις του κέντρου εκπαίδευσης (Lodge and Training Center) της Blackwater άνοιξαν επίσημα στις 15 Μαΐου του 1998 σε μια έκταση 6.000 εκταρίων και κόστισε 6.500.000 δολάρια.
Οι εγκαταστάσεις βασικής εκπαίδευσης της Blackwater, η οποία κινήθηκε από τον Τζόναθαν Έλιοτ (Jonathan Elliott) και Νικ Νόρμεντ (Nic Norment) το 2001, βρίσκονται σε 7.000 εκτάρια (28 km²), στην βορειοανατολική, Βόρεια Καρολίνα. Περιλαμβάνουν υποδομές για εκπαίδευση σε διάφορα πεδία, όπως εντός και εκτός αστικού περιβάλλοντος, μια τεχνητή λίμνη και έναν μεγάλο δρόμο για εκπαίδευση στην οδήγηση, ο οποίος συνδέει τις κομητείες Camden και Currituck. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι είναι η μεγαλύτερη εγκατάσταση εκπαίδευσης στη χώρα και ότι η ιδέα δεν ήταν για μια οικονομική επιτυχία και κρατήθηκε οικονομικά με πωλήσεις από την αδελφή εταιρεία Blackwater Target Systems. Τον Νοέμβριο του 2006, Blackwater USA ανακοίνωσε ότι έχει αποκτήσει πρόσφατα μία 80-στρεμμάτων (32 εκτάρια) εγκατάσταση 150 μίλια (240 χιλιόμετρα) δυτικά του Σικάγο στο Mount Carroll, του Ιλινόις, που ονομάζεται Κέντρο Εκπαίδευσης Συγκρούσεων (Impact Training Center). Η εγκαταστάσεις αυτές είναι επίσης γνωστές ως "Το Μέρος" (The Site), ξεκίνησαν να λειτουργούν από τον Απρίλιο του 2007 και πολλές υπηρεσίες επιβολής του νόμου έχουν περάσει και εκπαιδευτεί από εκεί.
2002: Εταιρία Ασφαλείας Blackwater
Η Εταιρία Ασφαλείας Blackwater (Blackwater Security Company - BSC) ήταν το πνευματικό τέκνο του Τζέϊμι Σμιθ (Jamie Smith), ενός πρώην αξιωματικού της CIA, ο οποίος έγινε Αντιπρόεδρος της Blackwater USA και διευθυντής της εταιρείας Blackwater Security, κρατώντας και τις δύο θέσεις ταυτόχρονα. Η πρώτη αποστολή της Blackwater ήταν να παράσχει 20 άνδρες με Άκρως Απόρρητη Εξουσιοδότηση για να προστατεύσει το αρχηγείο της CIA και μια άλλη βάση που ήταν υπεύθυνη για το κυνήγι του Οσάμα Μπιν Λάντεν. Η Blackwater ήταν μία από τις πολλές μισθοφορικές εταιρείες που χρησιμοποιήθηκαν μετά την εισβολή των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν. Η Blackwater σχηματίστηκε αρχικά ως Delaware LLC και ήταν μία από τις πάνω από 60 ιδιωτικές μισθοφορικές εταιρείες που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ για τη φύλαξη των υπαλλήλων και των εγκαταστάσεων, την εκπαίδευση των νέων στρατιωτών και της αστυνομίας του Ιράκ, καθώς και την παροχή άλλων μορφών υποστήριξης για τις συμμαχικές δυνάμεις. Το 2003 ο Σμιθ έφυγε από Blackwater για να ξεκινήσει τη δική του εταιρεία, την SCG International Risk. Το 2005 η Blackwater είχε επίσης προσληφθεί για την διατήρηση της τάξης κατά τη διάρκεια του απόηχου του τυφώνα Κατρίνα από το αμερικανικό Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, καθώς και από ιδιώτες πελάτες, συμπεριλαμβανομένων των εταιριών τηλεπικοινωνιών, πετροχημικών, καθώς και ασφαλιστικών εταιρειών. Συνολικά, η εταιρεία έλαβε πάνω από 1 δισεκατομμύρια δολάρια σε συμβόλαια κυβέρνηση των ΗΠΑ. Η εταιρεία απαρτίζεται από εννέα τμήματα και μια θυγατρική της, η οποία εφοδιάζει με οχήματα την Blackwater.
Τον Αύγουστο του 2003, η Blackwater έλαβε το πρώτο της συμβόλαιο στο Ιράκ, ένα συμβόλαιο ύψους 21 εκατομμυρίων δολαρίων, για ένα απόσπασμα προσωπικής ασφάλειας και δύο ελικόπτερα για τον Πολ Μπρέμερ (Paul Bremer), επικεφαλής της αμερικανικής κατοχής στο Ιράκ.
Την 1η Σεπτεμβρίου του 2005, μετά τον τυφώνα Κατρίνα, η Blackwater απέστειλε μια ομάδα διάσωσης και ελικόπτερο, δωρεάν, για να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις παροχής βοήθειας. Μετά από αυτό, αναφέρθηκε ότι η εταιρεία δρούσε επίσης ως ομάδα επιβολής του νόμου στις κατεστραμμένες περιοχές που επλήγησαν από τον τυφώνα, διατηρώντας την τάξη γειτονιές αντιμετωπίζοντας εγκληματίες και πλιατσικολόγους. Η Blackwater μετακίνησε περίπου 200 άτομα προσωπικό στις περιοχές που επλήγησαν από τον τυφώνα Κατρίνα, οι περισσότεροι από τους οποίους (164 περίπου) εστάλησαν στο πλαίσιο σύμβασης με το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας για την προστασία δημόσιων εγκαταστάσεων, αλλά η Blackwater είχε συμβάσεις και με ιδιώτες πελάτες. Συνολικά, η Blackwater είχε μία οικονομικά προσοδοφόρα, παρουσία στον άμεσο απόηχο του τυφώνα Κατρίνα, η οποία κόστισε στους φορολογούμενους 240.000 δολάρια την ημέρα.
2007: Blackwater Παγκόσμια
Τον Οκτώβριο του 2007, η Blackwater USA άρχισε τη διαδικασία αλλαγής του ονόματός της σε Blackwater Worldwide και παρουσίασε ένα νέο λογότυπο. Η αλλαγή στο λογότυπο ήταν στο σημείο των σταυρονημάτων, το οποίο απλοποιήθηκε ελαφρώς.
2009: Xe Υπηρεσίες LLC
Τον Φεβρουάριο του 2009, η Blackwater ανακοίνωσε ότι θα αλλάξει και πάλι το όνομά της, αυτή την φορά σε "Xe Services LLC", ως μέρος ενός σχεδίου αναδιάρθρωσης σε επίπεδο εταιρείας. Στη συνέχεια, αναδιοργάνωσε τις επιχειρησιακές μονάδες της, πρόσθεσε έναν τομέα εταιρικής διακυβέρνησης και δεοντολογίας, και δημιούργησε μια ανεξάρτητη επιτροπή εξωτερικών εμπειρογνωμόνων για την εποπτεία και έλεγχο των δομών της.
Ο Πρινς ανακοίνωσε την παραίτησή του από Διευθύνων Σύμβουλος στις 2 Μαρτίου του 2009, αλλά παρέμεινε ως πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου, χωρίς να συμμετέχει σε καθημερινές επιχειρήσεις. Ο Τζόζεφ Γιόριο (Joseph Yorio) ανέλαβε νέος πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος, αντικαθιστώντας τον Γκάρυ Τζάκσον (Gary Jackson) ως πρόεδρος και ο Πρινς ως Διευθύνων Σύμβουλος. Ο Γιόριο και η ομάδα του είχαν αναλάβει την αναδιάρθρωση της εταιρείας με την επίλυση σειράς νομικών ζητημάτων, εφαρμογή πολλών εσωτερικών ελέγχων και προγραμμάτων συμμόρφωσης, ενώ ο Ντανιέλ Εσποσίτο (Danielle Esposito) ανέλαβε ο νέος επικεφαλής αξιωματικός λειτουργίας και εκτελεστικός αντιπρόεδρος.
Τον Δεκέμβριο του 2009, ο Πρινς ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί από τη συμμετοχή στις καθημερινές επιχειρήσεις και δραστηριότητες της εταιρείας, καθώς και από μερικά από τα δικαιώματα ιδιοκτησίας του. Είπε επίσης ότι σκέπτεται να γίνει δάσκαλος. Στα τέλη του 2010, ο Πρινς μετακόμισε στο Αμπού Ντάμπι, όπου στη συνέχεια ξεκίνησε μια άλλη εταιρεία παροχής υπηρεσιών ασφαλείας, την Reflex Responses.
2010: Academi
Το 2010, μια ομάδα ιδιωτών επενδυτών αγόρασε το κέντρο εκπαίδευσης της Xe, στο Μογιόκ της Β. Καρολίνα (Moyock, NC) και έχτισε μια νέα εταιρεία γύρω από αυτό που ονομάζεται Academi. Η νέα ιδιοκτησία σύστησε ένα διοικητικό συμβούλιο και ένα εντελώς νέο σύστημα διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένου ενός πλήρους προγράμματος διακυβέρνησης και συμμόρφωσης. Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο της Academi αποτελείται απο τον πρώην Γενικό Εισαγγελέα Τζων Άσκροφτ (John Ashcroft), τον πρώην Σύμβουλο του Λευκού Οίκου και επιτελάρχη της αντιπροεδρίας της κυβέρνησης των ΗΠΑ Τζακ Κουίν (Jack Quinn), τον Ναύαρχο ε.α. και πρώην Διοικητή της NSA Μπόμπι Ρέι Ίνμαν (Bobby Ray Inman) και τον Τεξανό επιχειρηματία Ρεντ ΜακΚομπς (Red McCombs), ο οποίος υπηρετεί ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου. Οι Τζακ Κουίν και Τζων Ασκροφτ εργάζονται ως ανεξάρτητοι διευθυντές της Academi.
Τον Μάιο του 2011, αναλαμβάνει Διευθύνων Σύμβουλος της Academi ο Τεντ Ράϊτ (Ted Wright). Ο Ράϊτ προσέλαβε την Σούζαν Ριτς Φόλσομ (Suzanne Rich Folsom) ως επικεφαλής ρυθμιστικών θεμάτων, όργανο συμμόρφωσης και αναπληρωτή γενικό σύμβουλο. Η ομάδα Ρύθμισης και Συμμόρφωσης της Academi κέρδισε το βραβείο "Γραφείο Εταιρικής Συμμόρφωσης της χρονιάς, 2012", της εφημερίδας National Law Journal's.
Το 2012, ο Ταξίαρχος (ε.α.). Κρεγκ Νίξον (Craig Nixon) ανέλαβε νέος διευθύνων σύμβουλος της Academi.
2013: Blackwater στην Ελλάδα
Ο Έλληνας Πρέσβης κ. Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, ο οποίος σε συνέντευξή του σε καναδική εφημερίδα και ιστοσελίδα, υποστήριξε ότι η ελληνική κυβέρνηση συνήψε συμβόλαιο «προστασίας» του Ελληνικού Κοινοβουλίου με την «Academi» το 2013, υπό τον φόβο κοινωνικής αναταραχής, ακόμα και ενός εμφύλιου πόλεμου, λόγω των Μνημονίων και των σκληρών μέτρων λιτότητας που επέβαλε η τρικομματική κυβέρνηση, ώστε αυτές οι τυχόν εξεγέρσεις να κατασταλούν άμεσα από την Blackwater!
Σε ερώτηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Ειρήνης Δούρου, Θοδωρή Δρίτσα και Δημήτρη Τσουκαλά προς τον τότε υπουργό δημοσίας τάξης Νίκο Δένδια, οι οποίοι είχαν ζητήσει να ενημερωθούν αν υπήρξε ποτέ κάποια επαφή με ιδιωτική εταιρεία παροχής στρατιωτικών υπηρεσιών, την εταιρεία Academi, πρώην Blackwater, προκειμένου να αναλάβει τη φύλαξη του κοινοβουλίου ή άλλων δημόσιων χώρων ή να προσφέρει τεχνογνωσία ή εκπαίδευση, ο υπουργός δεν διέψευσε αλλά ούτε και επιβεβαίωσε το σχετικό δημοσίευμα του Αυγούστου. Αν και το δημοσίευμα από το εξωτερικό αναφέρεται στην ύπαρξη και τη δράση της Blackwater στην Ελλάδα, με σκοπό την προστασία της κυβέρνησης και του κοινοβουλίου σε περίπτωση εξέγερσης λόγω της εξαθλίωσης των Ελλήνων, πολλοί κάνουν λόγο για οργανωμένο σχέδιο αποσταθεροποίησης της Ελλάδας διαμέσου εμφυλίου πολέμου, άποψη που ασπάζεται και αναλύει στο τελευταίο βιβλίο του και ο γνωστός ψυχίατρος Κλεάνθης Γρίβας και που θα έκανε βάσιμη την υποψία ύπαρξης της Blackwater στην Ελλάδα.
Το δημοσίευμα αναφέρει:
Για αυτό το ερώτημα προς το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, δεν υπήρξε διάψευση ή επιβεβαίωση από τον υπουργό Ν. Δένδια.
2014: Επενδύσεις Constellis
Η συγχώνευση μεταξύ της Triple Canopy και της Academi, μαζί με άλλες εταιρείες που ήταν μέρος του πακέτου του Ομίλου Constellis, συγκεντρώθηκαν κάτω από την ομπρέλα, της Constellis Holdings, Inc. Η συναλλαγή αυτή ενώνει μια σειρά από εταιρείες ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των: Triple Canopy, Constellis Ltd., Strategic Social, Tidewater Global Services, National Strategic Protective Services, ACADEMI Training Center and International Development Solution.
Ανάμιξη στο Πόλεμο του Ιράκ
Η Blackwater Worldwide έχει παίξει σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ ως ανάδοχος για λογαριασμό της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών. Το 2003, η Blackwater πέτυχε την πρώτη σύμβαση υψηλού προφίλ της όταν έλαβε αποκλειστικό συμβόλαιο ύψους $ 27.700.000 για τη φύλαξη του επικεφαλής της Προσωρινής Συμμαχικής Αρχής, Λ. Πολ Μπρέμερ.
Από τον Ιούνιο του 2004, η Blackwater λάβει περισσότερα από 320.000.000 δολάρια από τον πενταετή προϋπολογισμό, ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, για την Παγκόσμια Υπηρεσία Μέσων Ατομικής Προστασίας, η οποία προστατεύει υπαλλήλους των ΗΠΑ και κάποιους ξένους αξιωματούχους σε ζώνες συγκρούσεων.