cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπισκάγια
Νεότερη και σύγχρονη εποχή
Πριν και κατά τη διάρκεια της παρουσίας των Ναπολεόντειων στρατευμάτων στη Βισκαΐα μεταξύ 1808 και 1814, η επαρχία υπέφερε ιδιαίτερα, με την πρωτεύουσά της να αλλάζει χέρια πολλάκις μεταξύ των εισβολέων και των ισπανικών δυνάμεων. Ο υπόλοιπος 19ος αιώνας είδε την επαρχία να υποφέρει τις εμφύλιες διαμάχες γνωστές ως Καρλικοί Πόλεμοι. Κατά τους δύο από τους τρεις συνολικά καρλικούς πολέμους, 1833-1840 και 1872-1876, οι Καρλιστές διεκδικητές του ισπανικού θρόνου βρήκαν στις αγροτικές περιοχές της Χώρας των Βάσκων και δη της Βισκαΐας πρόθυμους στρατιώτες που αποτέλεσαν τη βάση του στρατού τους λόγω της ταύτισης των περισσότερων από αυτών με την παραδιοσιαρχία και την καθολική εκκλησία.
Η αποτυχία των Καρλιστών επέφερε την μετατροπή των παραδοσιακών νόμων σε μια οικονομική συμφωνία που όρισε ότι οι βασκικές επαρχίες υποχρεούντο να πληρώνουν μόνο ένα συγκεκριμένο ποσό στο Ισπανικό κράτος (η αξία του οποίου καθοριζόταν ανάλογα με βάση διάφορες μεταβλητές όπως η οικονομική ανάπτυξη) και από εκεί και πέρα ήταν ελεύθερες να διαχειρίζονται τα υπολοιπόμενα κεφάλαια κατά το δοκούν. Μια τέτοια φορολογική αυτονομία προώθησε την ανάπτυξη στην περιοχή και διατηρείται μέχρι σήμερα. Στα τέλη του 19ου αιώνα η περιοχή του Μπιλμπάο εκβιομηχανίστηκε μαζικά και προσέλκυσε μεγάλο αριθμό μεταναστών από τις πτωχότερες περιφέρειες της Ισπανίας. Η προσέλευση των ισπανικού προλεταριάτου συνέβαλε στην άνθηση δύο πολιτικών κινημάτων, του σοσιαλισμού και του βασκικού εθνικισμού, ο μεν ως μέσο πολιτικοποίησης των προλετάριων και ο δεν ως πολιτική έκφραση της αναδυόμενης μέσης τάξης που διατηρούσε στενές επαφές με την παραδοσιακή ταυτότητα της χώρας. Με πρωταγωνιστικό κόμμα το Βασκικό Εθνικιστικό Κόμμα το 1936 επετεύχθη η ψήφιση από τη Δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία του πρώτου βασκικού καθεστώτος αυτοδιοίκησης που εντούτοις δεν πρόλαβε να τεθεί σε ισχύ για μεγάλο διάστημα λόγω της κατάκτησης της Χώρας των Βάσκων από τα στρατεύματα του στρατηγού Φράνκο κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο. Η επακόλουθη ήττα των δημοκρατικών και η επιβολή της δικτατορίας επέφερε την καταδίκη των επαρχιών της Βισκαΐας και της Γκιπούθκοα και τον χαρακτηρισμό τους ως «προδοτικές επαρχίες» από το νέο καθεστώς λόγω ακριβώς της αντίστασής τους στις δυνάμεις του Φράνκο και είχε ως αποτέλεσμα την παύση των φορολογικών προνομίων τους, Η μαζική καταπίεση της βασκικής ιδιαιτερότητας κατά τη διάρκεια της δικτατορίας είδε την άνθηση διαφόρων αντιστασιακών οργανώσεων, η γνωστότερη των οποίων υπήρξε η ΕΤΑ που επέφερε σημαντικό πλήγμα στο καθεστώς με τη δολοφονία του υπουργού και στενού συνεργάτη του δικτάτορα, Καρέρο Μπλάνκο.
Εντούτοις, παρά την κανονικοποίηση και θεσμοποίηση της αυτοδιοίκησης της Χώρας των Βάσκων με την ισπανική μεταπολίτευση από το 1975 και τη θέσπιση ενός νέου καθεστώτος αυτοδιοίκησης το 1979, η ΕΤΑ συνέχισε την τρομοκρατική της δράσης αποτελώντας ένα από τα κύρια προβλήματα της περιφέρειας (που επεκτάθηκε και στο υπόλοιπο κράτος) μέχρι την διάλυσή της το 2018. Το έτερο πρόβλημα ήταν η αποβιομηχάνιση που προκάλεσε ιδιαίτερα υψηλούς δείκτες ανεργίας και κοινωνικά προβλήματα όπως την εξάπλωση των ναρκωτικών. Παρά ταύτα, σταδιακά, με το πέρας των δεκαετιών του 1980 και 1990, η περιοχή αναδείχθηκε εκ νέου σε μία από τις πλουσιότερες του Ισπανικού κράτους, μειώνοντας την ανεργία και επικεντρώνοντας την οικονομία είτε σε σύγχρονες βιομηχανίες είτε στον τουρισμό. Σε αυτά τα πλαίσια το Μπιλμπάο έγινε έδρα ενός μουσείο Γούγκενχαϊμ.
Πληθυσμός
Από τους 1.133.444 κατοίκους που ζουν στη Βισκαϊκή, περίπου το 35% ζουν στην πρωτεύουσα, το Μπιλμπάο και 88% στην μητροπολιτική περιοχή του. Η πυκνότητα του πληθυσμού είναι 512.34 /τ.χλμ. Η Γκερνίκα, μια πόλη που θεωρείται το πνευματικό κέντρο της παραδοσιακής Χώρας των Βάσκων, βρίσκεται στη Βισκαϊκή.
Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Μπακαράλδο, το Γκέτσο, το Πορτουγαλέτε, το Ντουράνγκο, το Γκέτσο, το Σαντούρτσι, το Μπασαούρι, το Γκαλντακάο και το Σεστάο. Συνολικά η επαρχία έχει 111 δήμους.
Αστρική περίοδος
Αστρική περίοδος (ή πιο σπάνια αστρική περιφορά) ενός ουράνιου σώματος (πλανήτη ή δορυφόρου) χαρακτηρίζεται το χρονικό διάστημα που απαιτείται προκειμένου το ουράνιο σώμα να συμπληρώσει μια πλήρη περιφορά σε σχέση με τους απλανείς αστέρες. Για παράδειγμα, η αστρική περίοδος της Σελήνης είναι ο αστρικός μήνας, που διαρκεί 27,32166 ημέρες, ενώ αυτή της Γης είναι το αστρικό έτος, που διαρκεί 365,25636 ημέρες.Βάσει του τρίτου νόμου του Κέπλερ το τετράγωνο του χρόνου της αστρικής περιόδου ή περιφοράς ενός πλανήτη είναι ανάλογο του κύβου της μέσης απόστασης του από τον Ήλιο.
Μπισκάγια
Κλίμα
Το κλίμα είναι ωκεάνιο, με υψηλά ποσοστά κατακρημνισμάτων (βροχοπτώσεων, χιονοπτώσεων) όλο το χρόνο και ήπιες θερμοκρασίες, που επιτρέπουν στην πλούσια βλάστηση να αναπτυχθεί. Οι θερμοκρασίες είναι πιο ακραίες στις ψηλότερες περιοχές στην εσωτερική Βισκαϊκή, όπου το χιόνι είναι πιο συχνό κατά τη διάρκεια του χειμώνα.
Αστρική περίοδος
Κατηγορία:Αστροφυσική Κατηγορία:Κοσμογραφία Κατηγορία:Πλανήτες Κατηγορία:Αστρονομική Ναυτιλία
Μπισκάγια
Διοικητική οργάνωση
Η επαρχία χωρίζεται σε επτά κομάρκας που ακολουθούν τόσο ιστορικά όσο και γεωγραφικά κριτήρια. Οι μεγαλύτεροι αστικοί πυρήνες (με τον πληθυσμό του 2017) είναι οι εξής: μικρογραφία|578x578εσ|Οι δήμοι της Βισκαΐας ενταγμένοι στις κομάρκες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Ισπανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Χώρας των Βάσκων
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ε.Π.Σ. Ελλάδος 1922-23
thumb|right|305px|Ο πρωταθλητής ΕΠΣΕ 1923 Πειραϊκός Σύνδεσμος περιοδ. «ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΙΣ», Ιούλιος 1923
Συμμετοχές
thumb|right|300px|Οι αρχηγοί των τεσσάρων ομάδων που με τον Απόλλωνα μετείχαν στην τελική φάση (από αριστ.): Καζάκος (Πειραϊκή Ένωσις), [[Γιώργος Χατζηανδρέου|Χατζηανδρέου (Πειραϊκός Σύνδεσμος), Γροσ(σ)ομανίδης (Πανιώνιος) και Πανουργιάς (Παναθηναϊκός)]] thumb|right|300px|Οι αδελφοί (από αρ.) [[Γιάννης Ανδριανόπουλος|Γιάννης–Ντίνος–Γιώργος–Βασίλης Ανδριανόπουλοι, ο δεύτερος της Πειραϊκής Ενώσεως και οι άλλοι τρεις του Πειραϊκού Συνδέσμου]] Έλαβαν μέρος εννιά (9) ομάδες από την Αθήνα, τον Πειραιά καθώς και οι προσφυγικές ομάδες από τη Σμύρνη. Από σποραδικά δημοσιεύματα είναι γνωστό πως όλοι οι αγώνες διεξήχθησαν στο Νέο Φάληρο, στο γήπ. Ποδηλατοδρομίου. Ξεκίνησαν στις 8 Ιανουαρίου 1923 και ολοκληρώθηκαν την 1η Ιουλίου 1923. Οι ομάδες χωρίστηκαν σε δύο προκριματικούς ομίλους και οι καλύτεροι προκρίθηκαν για τον όμιλο της τελικής φάσης.
Στους αγώνες μετείχαν, εξαιτίας του ξεριζωμού τους με τη Μικρασιατική καταστροφή, οι δύο ιστορικές ομάδες της Σμύρνης, ο Απόλλωνας και ο Πανιώνιος, που αγωνίστηκαν για πρώτη φορά στις 15 Ιανουαρίου 1923. Την ίδια ημέρα έχουμε επίσης για πρώτη φορά συμμετοχή του ΠΑΟ με την ονομασία "Παναθηναϊκός", και συγκεκριμένα ως "Παναθηναϊκός Αγωνιστικός και Ποδοσφαιρικός Όμιλος":
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πειραϊκός Σύνδεσμος, ο οποίος στις 12 Αυγούστου αντιμετώπισε τον πρωταθλητή Θεσσαλονίκης Άρη και κατέκτησε και το Πανελλήνιο πρωτάθλημα.
Προκριματική φάση
Διεξήχθη σε δύο ομίλους ή τμήματα των 5 ομάδων.
Α΄ όμιλος
Ο ΑΠΟ Γουδί αποσύρθηκε πριν από την έναρξη των αγώνων, ενώ ο Κυπριακός κατά τη διάρκειά τους με συνέπεια να μην περιληφθεί στον πίνακα βαθμολογίας.
Λεπτομέρειες
Η τελική φάση ξεκίνησε στις 20 Μαΐου και ολοκληρώθηκε την 1η Ιουλίου 1923. Όλοι οι αγώνες έγιναν στο Ποδηλατοδρόμιο, τη φροντίδα του οποίου ανέλαβε ο Δήμος Πειραιά. Συγκεκριμένα, πριν τις αναμετρήσεις κατέβρεχε το γήπεδο και χάραζε με ασβέστη τις γραμμές του αγωνιστικού χώρου. Από την πρώτη φάση της διοργάνωσης είχαν προκριθεί δύο πειραϊκά σωματεία, ένα αθηναϊκό και τα δύο σμυρναϊκά. Το κριτήριο με το οποίο προκρίθηκε ο Πανιώνιος και όχι ο επίσης τρίτος Αθηναϊκός, αποτέλεσε πιθανότατα ο μεγαλύτερος αριθμός συμμετεχόντων στον προκριματικό όμιλο που αγωνίστηκε εκείνος (πέντε έναντι τεσσάρων, ουσιαστικά τριών μετά την αποχώρηση του Κυπριακού). Πάντως, πρέπει να υπήρξε κάποιο παρασκήνιο, όπως προκύπτει από την επιστολή παραίτησης του προέδρου της ΕΠΣΕ Ιωάννη Ψύχα (από τους ιδρυτές του Αθηναϊκού, επίσης παλαίμαχος αθλητής από την Κύμη με νίκες στα Ολύμπια του 1870), ο οποίος μεταξύ άλλων καταγγέλλει για την προκριματική φάση:
Η τελική φάση διεξήχθη σε ένα γύρο, με βαθμολογία 2-1-0. Σε κάθε αγωνιστική διεξάγονταν δύο ματς, το ένα κατόπιν του άλλου και τα παιχνίδια συγκέντρωναν μεγάλο πλήθος θεατών. Στην εναρκτήρια ημέρα ήταν παρών ο ίδιος ο "Αρχηγός της Επαναστάσεως" Νικόλαος Πλαστήρας, δείγμα του ενδιαφέροντος που προκαλούσε η διοργάνωση. Την τελευταία ημέρα των αγώνων, παρευρέθηκε ο πρωθυπουργός Στυλιανός Γονατάς, οποίος απένειμε τα μετάλλια και το κύπελλο στον πρωταθλητή.
Αναφέρονται λεπτομερώς οι αγώνες αλλά όχι τα ονόματα των σκόρερ.
Βαθμολογία
1 Στα γκολ δεν έχει υπολογιστεί η νίκη 1-0 χωρίς αγώνα του Πανιωνίου επί του Απόλλωνα, λόγω μη προσέλευσης του τελευταίου.
Συνθέσεις
Σε κάποιους από τους αγώνες της τελικής φάσης αναφέρονται οι συνθέσεις των συλλόγων, ως εξής:
Ο πρωταθλητής
Πειραϊκός Σύνδεσμος
Εθνική Αρμενίας Κ-19 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Αρμενίας U19 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ομάδα νέων της Αρμενίας για ηλικίες κάτω των 19. Η ομάδα συμμετέχει στα προκριματικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου U19. Η ομάδα έδωσε τον πρώτο αγώνας της το 1993. Μέχρι το 1992 η Αρμενία ήταν μέρος της ΕΣΣΔ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-19 Ευρώπης Κατηγορία:Εθνική Αρμενίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Ποδόσφαιρο νέων ανά χώρα
Λουκ Σίκμα
Ο Λούκας Κλέιτον Σίκμα (αγγλικά: Lucas Clayton Sikma) (30 Ιουλίου 1989, Μπέλβιου) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ για τον Ολυμπιακό. Είναι γιος του πρώην αθλητή του ΝΒΑ και μέλους του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame, Τζακ Σίκμα.
Σταδιοδρομία στο λύκειο
Ο Σίκμα, ένας πάουερ φόργουορντ ύψους 2,02 μέτρων, έπαιξε μπάσκετ στο γυμνάσιο για το Λύκειο Μπέλβιου στο Μπέλβιου της Ουάσινγκτον. Άργησε να αναπτυχθεί, μεγάλωσε 18 εκατοστά σε δύο χρόνια και συμμετείχε στην ομάδα του σχολείου του μόνο ως τριτοετής και τελειόφοιτος. Ως αποτέλεσμα, δεν είχε μεγάλη στρατολόγηση. Τελικά επέλεξε να υπογράψει με το Πανεπιστήμιο του Πόρτλαντ.
Κολεγιακή σταδιοδρομία
Παρά τη μέτρια φήμη που είχε μπαίνοντας στο πρόγραμμα των Πόρτλαντ Πάιλοτς το 2007, ο Σίκμα κατάφερε να έχει άμεσο αντίκτυπο, ξεκινώντας σε 23 από τους 31 αγώνες της ομάδας και έχοντας κατά μέσο όρο 6,1 πόντους και 7.3 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Μετά από σταθερή παραγωγή ως δευτεροετής και νεότερος, ο Σίκμα ενίσχυσε σημαντικά το παιχνίδι του ως ανώτερος. Είχε μέσο όρο ένα νταμπλ-νταμπλ με 12.9 πόντους και κορυφαίος στην Διάσκεψη της Γουέστ Κόουστ με 10.5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι. Επιλέχτηκε στην πρώτη ομάδα του All-WCC. Στην πορεία του στο κολέγιο, ο Σίκμα σημείωσε 1.048 πόντους (8.3 ανά παιχνίδι) και αποφοίτησε ως ο κορυφαίος ριμπάουντερ όλων των εποχών των Πάιλοτς με 987 (7.8 ανά παιχνίδι).
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Σίκμα δεν επιλέχθηκε στο NBA Ντραφτ του 2011. Υπέγραψε με την Λα Πάλμα της 2ης Κατηγορίας Ισπανίας (LEB Oro) για την περίοδο 2011–12. Είχε μέσο όρο 11.8 πόντους και 7.7 ριμπάουντ πριν μεταπηδήσει στην Αουτοθίδ Φορντ Μπούργος την επόμενη χρονιά. Για την περίοδο 2013–14, ο Σίκμα ανέβηκε στην ισπανική πρώτη κατηγορία (Liga ACB), υπογράφοντας με την Κανάριας.
Αφού πέρασε δύο χρόνια στην Κανάριας με αξιόλογες εμφανίσεις, ο Σίκμα υπέγραψε για διετές συμβόλαιο με τη Βαλένθια. Το 2017, ο Σίκμα κέρδισε το Πρωτάθλημα Ισπανίας με τη Βαλένθια, αφού κέρδισε τη Ρεάλ Μαδρίτης με 3–1 νίκες στους τελικούς του πρωταθλήματος.
Στις 5 Ιουλίου 2017, ο Σίκμα υπέγραψε με τη γερμανική Άλμπα Βερολίνου. Στις 28 Απριλίου 2018, ο Σίκμα ονομάστηκε ως ο Πολυτιμότερος Παίκτης του Πρωταθλήματος Γερμανίας (BBL) και στην Πρώτη Ομάδα της διοργάνωσης. Στις 12 Ιουνίου 2019, η Άλμπα Βερολίνου ανακοίνωσε την τετραετή επέκταση του συμβολαίου του. Τη σεζόν 2022-23, στο Πρωτάθλημα Γερμανίας είχε μέσο όρο 8,7 πόντους, 4,6 ριμπάουντ και 4,2 ασίστ σε 26 αγώνες, ενώ στην Ευρωλίγκα είχε 7,6 πόντους, 4,9 ασίστ και 5,3 ριμπάουντ σε 33 αγώνες.
Στις 13 Ιουλίου 2023, υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Αμερικανοί ολλανδικής καταγωγής Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λα Πάλμα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΜ 1939 Κανάριας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άλμπα Βερολίνου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Ρασταμπάν
Ρασταμπάν (Rastaban) είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα β του βόρειου αστερισμού Δράκοντα (Beta Draconis, β Dra). Είναι ο τρίτος σε φωτεινότητα αστέρας του αστερισμού αυτού. Ορατός σήμερα από την Ελλάδα όλη σχεδόν τη νύκτα σε όλες τις εποχές του έτους (στο βόρειο μισό της χώρας είναι αειφανής αστέρας), ο Ρασταμπάν βρίσκεται κοντά στα σύνορο του Δράκοντα με τον αστερισμό Ηρακλή, δυτικά του Ελτανίν. Φέρει επίσης το όνομα 23 Δράκοντος (ονοματολογία κατά Τζον Φλάμστηντ).
Ονομασίες και ιστορία
Το όνομα Ρασταμπάν, απαντώμενο κάποτε και ως Rastaben, προέρχεται από την αραβική φράση ras ath-thu'ban, που σημαίνει «το κεφάλι του ερπετού» (δηλαδή του δράκου, από τη θέση του στο ιδεατό σχήμα που παριστάνει ο αστερισμός). Δύο άλλες ονομασίες είναι Asuia και Alwaid. Η δεύτερη σημαίνει «ο προορισμένος για να καταστραφεί», αν και κάποιοι ερευνητές το ετυμολογούν από το αραβικό al'awwad (= ο παίκτης του Λαούτου). Για τους παλαιότερους `Αραβες ήταν μέλος της ομάδας άστρων «οι Μητέρες Καμήλες» (al'awa'id) μαζί με τους αστέρες γ, μ, ν και ξ Δράκοντος, αργότερα γνωστής ως «οι 5 δρομάδες» (Quinque Dromedarii).
Αστρονομικά και αστροφυσικά δεδομένα
Συγκρινόμενος με τον `Ηλιο, ο Ρασταμπάν είναι ένας τεράστιος αστέρας με εξαπλάσια μάζα και 40 φορές μεγαλύτερη διάμετρο. Η πραγματική του λαμπρότητα είναι 950 φορές μεγαλύτερη της ηλιακής, ενώ η επιφανειακή του θερμοκρασία είναι 5.160 Κ, γεγονός που τον κατατάσσει στους κίτρινους λαμπρούς γίγαντες ή υπεργίγαντες αστέρες. Η ηλικία του εκτιμάται σε 67 εκατομμύρια έτη.
Ο Ρασταμπάν είναι μέλος ενός διπλού αστρικού συστήματος, του ADS 10611: έχει ένα νάνο συνοδό που περιφέρεται γύρω του μία φορά κάθε περίπου 4 χιλιάδες χρόνια. Το όλο σύστημα μάς πλησιάζει με μέση ταχύτητα 20 ± 0,9 χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αντικείμενα Bayer Κατηγορία:Λαμπροί γίγαντες τύπου G Κατηγορία:Δράκων (αστερισμός) Κατηγορία:Διπλοί αστέρες
Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν (Ζελαζόβα Βόλα)
Το Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν είναι αξιοσημείωτο άγαλμα του πιανίστα στη Ζελαζόβα Βόλα της Πολωνίας, το οποίο βρίσκεται σε ένα πάρκο δίπλα στο σπίτι γέννησης του Σοπέν.
Ιστορία
Το μνημείο σχεδιάστηκε το 1955 από τον Γιούζεφ Γκοσουάφσκι, αλλά αποκαλύφθηκε στις 13 Ιουλίου 1969 από τον Ταντέους Ζαόρκσι, υφυπουργό Πολιτισμού και Τέχνης. Το βάθρο σχεδιάστηκε από τη Βάντα Γκοσουάφσκα. Το χάλκινο εκμαγείο παρήχθη από την εταιρεία Brąz Dekoracyjny.
Ένα ομοίωμα του αγάλματος έχει παρουσιαστεί σε αρκετούς Διεθνείς Διαγωνισμούς Πιάνου «Φρεντερίκ Σοπέν».
Η σειρά μεταλλίων «Famous Medallic Artists» του Πολωνικού Νομισματοκοπείου περιλαμβάνει ένα που φέρει την εικόνα του Μνημείο του Φρεντερίκ Σοπέν στη Ζελαζόβα Βόλα. Το μετάλλιο παρήχθη το 2009 από τη Χάννα Γελόνεκ. Το γλυπτό ενέπνευσε επίσης τον Πολωνό ζωγράφο Πιοτρ Παβίνσκι, ο οποίος ζωγράφισε μια σειρά από εικόνες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φρεντερικ Σοπεν Ζελαζοβα Βολα Ζελαζοβα Βολα Φρεντερικ Σοπεν Ζελαζοβα Βολα Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Βοεβοδάτο Μασοβίας
Πανεπιστήμιο του Μιλάνου
Το Πανεπιστήμιο του Μιλάνου (ιταλ. Università degli Studi di Milano, λατ. Universitas Studiorum Mediolanensis), αναφερόμενο με το αρκτικόλεξο UniMi και στην καθομιλουμένη ως «La Statale» (= «το κρατικό»), είναι ένα από τα δώδεκα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα του Μιλάνου της Ιταλίας. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια στην Ευρώπη, με πάνω από 60 χιλιάδες φοιτητές και φοιτήτριες, και με μόνιμο διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό περίπου δύο χιλιάδων.
Το Πανεπιστήμιο είναι δημόσιο και έχει δέκα σχολές. Προσφέρει μεταπτυχιακούς και προπτυχιακούς τίτλους σπουδών σε 140 επιστημονικά πεδία. Οι ερευνητικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητές του αυξήθηκαν με την πάροδο των ετών και έχουν τύχει σημαντικών διεθνών αναγνωρίσεων.
Το Πανεπιστήμιο του Μιλάνου είναι το μοναδικό ιταλικό Α.Ε.Ι. που αποτελεί μέλος της Ενώσεως Ευρωπαϊκών Ερευνητικών Πανεπιστημίων (LERU). Κατατάσσεται συνήθως ως ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Ιταλίας, τόσο συνολικά, όσο και σε ειδικότερους τομείς.
Μέχρι σήμερα ένας απόφοιτος του Πανεπιστημίου, ο Ρικάρντο Τζιακόνι, έχει πάρει Βραβείο Νόμπελ (Φυσικής, το 2002) και ένας ακόμα έχει τιμηθεί με Μετάλλιο Φιλντς, ο Ενρίκο Μπομπιέρι το 1974.
Σχολές
thumb|Η κεντρική βιβλιοθήκη Νομικής και Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου thumb|Το κτήριο «Ωμέγα» του Τμήματος Χημείας thumb|Το κύριο κτήριο του Φαρμακευτικής Σχολής Το Πανεπιστήμιο του Μιλάνου αποτελείται από τις εξής σχολές (facoltà):
Επιστημονική έρευνα
Η επιστημονική έρευνα γίνεται σε 33 τμήματα και στα 53 ερευνητικά κέντρα του ιδρύματος. Το έτος 2019 έγιναν 8.453 ερευνητικές δημοσιεύσεις από το διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό.
Εγκαταστάσεις
Το Πανεπιστήμιο του Μιλάνου κατέχει μια σημαντική καλλιτεχνική και πολιτιστική κληρονομιά, που περιλαμβάνει σημαντικά ιστορικά κτήρια, συλλογές, αρχεία, βοτανικούς κήπους και το παλαιό Αστεροσκοπείο της Μπρέρα, έργο του 18ου αιώνα. Τα τμήματα του Πανεπιστημίου στεγάζονται σε ιστορικά κτήρια στο κέντρο του Μιλάνου, όσο και σε σύγχρονα κτήρια στην περιοχή που είναι γνωστή ως Città Studi (= «Πόλη των σπουδών»). Ανάμεσα στα πρώτα συγκαταλέγονται το «Ca’ Granda» (= «το μεγάλο σπίτι»), ένα μεγαλόπρεπο συγκρότημα από τον 15ο αιώνα στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της πόλεως, το Παλάτσο Γκρέππι του 18ου αιώνα σε σχέδια του Τζουζέππε Πιερμαρίνι (του αρχιτέκτονα της Σκάλας του Μιλάνου) και το Κολέγιο του Αγίου Αλεξάνδρου του 17ου αιώνα, που ανατέθηκε από την Οικογένεια Αρτσιμπόλντι. Η συλλογή βιβλίων, μία από τις πλουσιότερες στη Λομβαρδία, διατηρείται σε 47 βιβλιοθήκες, ενώ το Κέντρο APICE συλλέγει σπάνια και πολύτιμα βιβλία και αρχεία.
Η συνολική έκταση των υποδομών του πανεπιστημίου είναι περίπου 500 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα, που περιλαμβάνουν 356 αίθουσες διδασκαλίας με περίπου 27.382 καθίσματα, 203 εκπαιδευτικά εργαστήρια και αίθουσες υπολογιστών με περίπου 1.831 καθίσματα, και 171 αίθουσες μελέτης και βιβλιοθήκες με περίπου 4.417 καθίσματα.
Ιστορία
thumb|Η Via Festa del Perdono στο Πανεπιστήμιο του Μιλάνου thumb|Η [[κιονοστοιχία του κεντρικού κτηρίου]] thumb|Το Τμήμα Φυσικής του πανεπιστημίου Το Πανεπιστήμιο του Μιλάνου ιδρύθηκε το 1924 από τη συγχώνευση δύο ιδρυμάτων με μεγάλη παράδοση, στις επιστημονικές και ανθρωπιστικές σπουδές το ένα, και στις ιατρικές το άλλο: ήταν η Accademia Scientifico-Letteraria (= «Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων», ενεργός από το 1861) και το Istituti Clinici di Perfezionamento (= «Ινστιτούτα Κλινικής Εξειδικεύσεως», που ιδρύθηκαν το 1906). Το 1928 το νέο πανεπιστήμιο είχε ήδη τον τέταρτο μεγαλύτερο αριθμό εγγεγραμμένων φοιτητών στην Ιταλία, μετά το Πανεπιστήμιο της Νάπολης, το Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης και το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Οι περισσότερες εγκαταστάσεις του βρίσκονταν από την αρχή στην Città Studi (= «Πόλη των σπουδών»), την πανεπιστημιόπολη που άρχισε να διαμορφώνεται ήδη από το 1915 και φιλοξενεί επίσης το Πολυτεχνείο του Μιλάνου, ενώ στο ιστορικό κέντρο του Μιλάνου αρκετά μεμονωμένα κτήρια στεγάζουν τις σχολές των επιστημών του ανθρώπου (Φιλοσοφική κ.ά.).
Το Πανεπιστήμιο όταν ιδρύθηκε είχε τις 4 «παραδοσιακές» Σχολές: τη Νομική, τη Φιλοσοφική, την Ιατρική και τη Σχολή Θετικών Επιστημών. Μετά το 1930 προστέθηκαν η Κτηνιατρική Σχολή και η Γεωπονική Σχολή, οι οποίες προϋπήρχαν από το 1792 και το 1871 αντιστοίχως, και απλώς ενσωματώθηκαν στο νέο πανεπιστήμιο.
Στο τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου το κτήριο του παλαιού Νοσοκομείου Απόρων (Ospedale dei Poveri), γνωστό ως «la Cà Granda» (= «το μεγάλο σπίτι»), αποδόθηκε στο Πανεπιστήμιο, αφού είχε υποστεί σοβαρές ζημιές από βομβαρδισμούς το 1943. Από το 1958, μετά από πολλές σταδιακές εργασίες ανακατασκευής και ανακαινίσεων, στεγάζει το γραφείο του πρύτανη του Πανεπιστημίου, τις διοικητικές υπηρεσίες και μέρος της Νομικής και της Φιλοσοφικής Σχολής.
Τη δεκαετία του 1960, με τη μεγάλη αύξηση όσων συνέχιζαν με ανώτερες σπουδές μετά το σχολείο, το Πανεπιστήμιο έφθασε να άρχισε να προσφέρει περισσότερα μαθήματα και ίδρυσε δύο νέες σχολές, τη Φαρμακευτική (στην Città Studi) και τη Σχολή Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών (στην οδό Via Conservatorio, στο κέντρο του Μιλάνου). Ο αριθμός των φοιτητών και φοιτητριών έφθασε από τότε σχεδόν τα σημερινά επίπεδα των εξήντα χιλιάδων.
Στην Città Studi ανεγέρθηκε επιπλέον ένα νέο συγκρότημα, αποκλειστικά για τα τμήματα των βιοεπιστημών, έργο του αρχιτέκτονα Βίκο Ματζιστρέττι. Υπήρξε επίσης αύξηση του αριθμού των συμβάσεων με τα νοσοκομεία και κλινικές της πόλεως για την πρακτική εκπαίδευση των φοιτητών και φοιτητριών της Ιατρικής Σχολής. Το 1968 οι χώροι του Πανεπιστημίου ήταν περίπου 127.000 m² και το 1981 είχαν αυξηθεί σε 205.000 m². Το 1989 το εγγεγραμμένο φοιτητικό σώμα αριθμούσε 75.000 και το 1993 αριθμούσε 90.000.
Αντιμέτωπο με αυτή την αύξηση, το ίδρυμα επεδίωξε την εργονομική αποκέντρωση των εγκαταστάσεών του: Από το 1986 και μετά άρχισαν να δημιουργούνται νέα κέντρα σε άλλες περιοχές του Μιλάνου, ιδίως στην Μπικόκκα, αλλά και σε γειτονικές πόλεις: στο Κόμο, το Βαρέζε, την Κρέμα και το Λόντι.
Ο νόμος του 2001 που μετασχημάτισε το εκπαιδευτικό σύστημα της Ιταλίας άνοιξε μια νέα φάση αλλαγών στο ίδρυμα, που προσάρμοσε τα προγράμματα σπουδών του στις νέες συνθήκες. Ο αριθμός των επιστημονικών πεδίων στα οποία έδινε πτυχία αυξήθηκε στα 74, ενώ αύξησε και τον αριθμό των εισακτέων. Αυξήθηκαν επίσης οι επενδύσεις για νέες εκπαιδευτικές και ερευνητικές εγκαταστάσεις, που κάλυψαν επιπλέον 80.000 m².
Η πλέον πρόσφατη φάση αναπτύξεως αφορούσε τα πεδία της επιστήμης της επικοινωνίας, των διαπολιτισμικών διαμεσολαβήσεων και της τέχνης. Υπήρξε επίσης ενίσχυση της επενδύσεως στη μεταφορά τεχνολογίας και στις πρακτικές εφαρμογές των αποτελεσμάτων των επιστημονικών ερευνών.
Οικονομικά
Το 2010 τα έσοδα του ιδρύματος ήταν 562 εκατομμύρια ευρώ, που προέρχονταν κυρίως από:
Αθλητισμός και τέχνες
thumb|upright|Φοιτητικός κοιτώνας Το Αθλητικό Πανεπιστημιακό Κέντρο (Centro Universitario Sportivo, CUS), έχει νομικά τη μορφή ενός ερασιτεχνικού αθλητικού συλλόγου, που από τα μέσα του 20ού αιώνα έχει προαγάγει τη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό στο φοιτητικό σώμα του πανεπιστημίου. Κάθε χρόνο το Κέντρο διοργανώνει ευρύτατη ποικιλία μαθημάτων για διάφορα αθλήματα, που καλύπτουν από παραδοσιακά αθλήματα όπως ο στίβος και η κολύμβηση, μέχρι σύγχρονες δραστηριότητες όπως η καποέιρα και η γιόγκα.
Υπάρχουν μουσικές και θεατρικές δράσεις που οργανώνονται από τις πολιτιστικές δομές του πανεπιστημίου για το φοιτητικό σώμα, όπως την Ορχήστρα, τη Χορωδία και το Θεατρικό Πανεπιστημιακό Κέντρο (Centro Universitario Teatrale, CUT). Η Ορχήστρα του Πανεπιστημίου του Μιλάνου παρέχει τη δυνατότητα για ακροάσεις για κάποιο σύνολο κλασικής μουσικής σε συνεργασία με το Ωδείο «Τζουζέππε Βέρντι» του Μιλάνου. Η Χορωδία αποτελείται από προσωπικό του Πανεπιστημίου, φοιτητές και φοιτήτριες, μέλη ΔΕΠ, αλλά και από φιλόμουσους εκτός του ιδρύματος. Είναι δυνατό να γίνει κάποιος μέλος περνώντας από μια ακρόαση. Το CUT, υπό τη διεύθυνση πανεπιστημιακού Καθηγητή θεατρικών σπουδών, συνεργάζεται με φοιτητικές ομάδες που συμμετέχουν σε θεατρικές παραγωγές επί αρκετά χρόνια. Επιπλέον, το Πανεπιστήμιο συνεργάζεται στενά με θεατρικούς, κινηματογραφικούς και μουσικούς πράκτορες, ώστε να παρέχει στο φοιτητικό σώμα πρόσβαση σε πολιτιστικές πρωτοβουλίες και υπηρεσίες σε μειωμένες τιμές.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μιλανου Πανεπιστημιο
Πανελλήνιο πρωτάθλημα τοιχοσφαίρισης Ανδρών και Γυναικών
Το Πανελλήνιο πρωτάθλημα τοιχοσφαίρισης Ανδρών και Γυναικών είναι το εθνικό ατομικό πρωτάθλημα στην τοιχοσφαίρισης της Ελλάδας, που διοργανώνεται από την Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Αντισφαίρισης.
Ιστορία
Το πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα αντρών έγινε το 1947 και γυναικών το 1948. Από το 1947 έως το 1967 το πρωτάθλημα διοργάνωνε ο Όμιλος Αντισφαίρισης Αθηνών, από το 1967 έως σήμερα (2017) η Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Αντισφαίρισης.
Πηγές
Κατηγορία:Τοιχοσφαίριση στην Ελλάδα Τοιχοσφαιριση
Κώστας Ορφανός
Καριέρα
Ο Κώστας Ορφανός έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, με τον οποίο υπέγραψε τελικά συμβόλαιο συνεργασίας το 1975, σε ηλικία 19 ετών. Στον ΠΑΟΚ παρέμεινε μέχρι το 1980 έχοντας συμμετάσχει στο Ελληνικό Πρωτάθλημα, το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ αλλά και το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Επίσης, κατάφερε να κατακτήσει με τον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης το Πρωτάθλημα Ελλάδας του 1976.
Τον Ιούλιο του 1980, ο Κώστας Ορφανός μετεγγράφη στον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο παρέμεινε για πέντε χρόνια. Με την ομάδα του Πειραιά κατάφερε να κατακτήσει τρία Πρωταθλήματα Ελλάδος (1981, 1982, 1983) αλλά και ένα Κύπελλο Ελλάδος (1981).
Το καλοκαίρι του 1985 επέστρεψε στον ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, για δεύτερη φορά στην καριέρα του.
Τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου του 1987, ο Κώστας Ορφανός μετεγγράφη στον Απόλλωνα Καλαμαριάς, στον οποίο παρέμεινε μέχρι το 1989. Ο Απόλλων Καλαμαριάς έμελλε να είναι η τελευταία ομάδα στην καριέρα του, μιας και το καλοκαίρι του 1989 αποφάσισε να κρεμάσει τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια και να αποσυρθεί από την ενεργό δράση.
Διεθνείς συμμετοχές
Ο Κώστας Ορφανός πραγματοποίησε το επίσημο ντεμπούτο του με την εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Ελλάδος στις 5 Απριλίου του 1978, σε αγώνα με αντίπαλο την Πολωνία.
Συνολικά, έχει φορέσει το εθνόσημο 8 φορές.
Σουν Γιατίνγκ
Η Σουν Γιατίνγκ (γεννήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1988 στην Τιεντζίν) είναι διεθνής υδατοσφαιρίστρια που κατάγεται από την Κίνα.
Καριέρα
Η Σουν Γιατίνγκ είναι διεθνής με την εθνική ομάδα υδατοσφαίρισης γυναικών της Κίνας από πολύ μικρή ηλικία. Μάλιστα, κατέκτησε το 2007 το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υδατοσφαίρισης νεανίδων. Επίσης, ήταν μέλος της αποστλής της εθνικής ομάδας υδατοσφαίρισης γυναικών της Κίνας η οποία συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 και του 2012.
Τον Ιανουάριο του 2009 ανακοινώθηκε επίσημα η απόκτησή της από τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Στην ομάδα του Πειραιά παρέμεινε μέχρι και το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2008-09, το οποίο βρήκε τον Ολυμπιακό Πρωταθλητή Ελλάδος.
Πηγές
Κατηγορία:Κινέζοι υδατοσφαιριστές Κατηγορία:Υδατοσφαιρίστριες ΟΣΦΠ
Μπανκ (Ωτ-Γκαρόν)
Το Μπανκ (γαλλικά: Benque, οξιτανικά: Benca) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπανκουά (γαλλικά: Benquois).
Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης
Η Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας - Αναρρίχησης (Ε.Ο.Ο.Α.), φυσική συνέχεια του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου, είναι αθλητική ομοσπονδιακή οργάνωση, εποπτευόμενη βάσει του καταστατικού της από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού. Εκπροσωπεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό την ορειβασία, την αγωνιστική αναρρίχηση, το ορειβατικό σκι και άλλες συναφείς δραστηριότητες.
Οι δραστηριότητες των διαφορετικών συλλόγων που υπάγονται στην Ομοσπονδία, βαθμολογούνται βάσει συστήματος αξιολόγησης, κατατάσσοντας τα σωματεία-μέλη σε 5 διαφορετικές κατηγορίες, βάσει της συνολικής τους βαθμολογίας.
Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής
Το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (ΥΕΝΑΝΠ) (2007-2009) δημιουργήθηκε το 2007, επί της κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή του 2007, με συγχώνευση του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και του Υπουργείου Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής.
Καταργήθηκε το 2009, όταν ανέλαβε η κυβέρνηση Παπανδρέου του 2009, οπότε οι υπηρεσίες του περιλήφθηκαν στο Υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, εκτός από το Λιμενικό Σώμα, το οποίο τέθηκε υπό τον έλεγχο του Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.
Δισκογραφία της Ντέμι Λοβάτο
Η δισκογραφία της Αμερικανίδας τραγουδίστριας Ντέμι Λοβάτο αποτελείται από τέσσερα studio album, τέσσερα live album, τρία EP (Extended Plays) και εννιά σινγκλ. Πριν ξεκινήσει τη μουσική της καριέρα η Ντέμι Λοβάτο πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική ταινία του Disney Channel, Camp Rock η οποία έπαιξε στον αέρα πρώτη φορά στις 20 Ιουνίου του 2008. Το ντουέτο της Ντέμι Λοβάτο με τον Τζο Τζόνας, «This Is Me», κυκλοφόρησε ως σινγκλ από το soundtrack της ταινίας και έφτασε μέχρι τη ?θέση 9 του Billboard Hot 100 στις ΗΠΑ, αλλά και στο τοπ 20 ποικίλων διεθνών αγορών.
Αφού υπέγραψε συμβόλαιο με τη Hollywood Records, η Ντέμι Λοβάτο κυκλοφόρησε το πρώτο της σόλο σινγκλ «Get Back», το οποίο έφτασε στη θέση 43 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το πρώτο της studio album με τίτλο Don't Forget (2008) μπήκε στο Billboard 200 στη θέση δύο, πουλώντας 89,000 αντίγραφα την πρώτη εβδομάδα. Το άλμπουμ γέννησε άλλο ένα σινγκλ, το «La La Land» το οποίο έφτασε στη θέση 52 στις ΗΠΑ και στα τοπ 40 του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας. Το Don't Forget έχει πουλήσει περισσότερα από 520,000 αντίγραφα στις Ηνωμένες Πολιτείες, και έχει επικυρωθεί ως Χρυσό από την Recording Industry Association of America (RIAA). Το δεύτερο studio album της Ντέμι Λοβάτο, Here We Go Again (2009) έκανε ντεμπούτο στην κορυφή του Billboard 200 με πωλήσεις πρώτης εβδομάδας των 108,000 αντιγράφων, και από τότε έχει ξεπεράσει πωλήσεις 480,000 αντιγράφων. Το κύριο σινγκλ «Here We Go Again» έγινε το πρώτο τραγούδι της ως σόλο καλλιτέχνης που μπήκε στις κορυφαίες 20 θέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Το άλμπουμ επίσης γέννησε το σινγκλ «Remember December».
Μετά το Camp Rock 2: The Final Jam και μια συνεργασία με τους We the Kings, η Ντέμι Λοβάτο κυκλοφόρησε το τρίτο της studio album με τίτλο Unbroken (2011). Το άλμπουμ την είδε να αποχωρεί από τον ποπ-ροκ ήχο, και να κλίνει προς R&B και ποπ στοιχεία. Το Unbroken έκανε ντεμπούτο στη θέση 4 στο Billboard 200, πουλώντας 96,000 αντίγραφα. Το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, «Skyscraper», έφτασε στη θέση 10 στις ΗΠΑ και πούλησε 176,000 αντίγραφα την πρώτη εβδομάδα, το οποίο αποτέλεσε ρεκόρ πωλήσεων για τη Ντέμι Λοβάτο. Επίσης ήταν το πρώτο της σινγκλ ως σόλο καλλιτέχνης που μπήκε στο τοπ 10. Το «Give Your Heart a Break» κυκλοφόρησε ως το δεύτερο σινγκλ του Unbroken τον Ιανουάριο του 2012. Και τα δύο τραγούδια επικυρώθηκαν ως Πλατινένια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Το τέταρτο studio album Demi κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2013, και προπορεύθηκε με την κυκλοφορία του πρώτου του σινγκλ, «Heart Attack». Το άλμπουμ επίσης γέννησε το σινγκλ «Made In the U.S.A.» Μέχρι τις 14 Μαΐου του 2012, η Ντέμι Λοβάτο έχει πουλήσει 1.43 εκ. άλμπουμ και 9 εκ. σινγκλ στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Παραπομπές
Λ
Άγιος Στυλιανός
Βίος
Οι ιστορικές πληροφορίες που διαθέτουμε για τον βίο του είναι πενιχρές. Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη Παφλαγονίας της Μικράς Ασίας. Μόλις ενηλικιώθηκε, μοίρασε την πατρική του περιουσία στους φτωχούς και έζησε σε ερημικό τόπο με νηστεία και επίμονη άσκηση μέσα σε σπήλαιο. Απέκτησε, με τα χρόνια, φήμη κυρίως για την θαυματουργή του προσευχή που βοηθούσε πολλές γυναίκες όταν δεν τεκνοποιούσαν. Έτσι ο Άγιος καθιερώθηκε ως προστάτης των νηπίων και θεραπευτής των παιδικών ασθενειών. Πέθανε στην Παφλαγονία, άγνωστο πότε. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 26 Νοεμβρίου.
Εικονογραφία
Η ιαματική θαυματουργία του Αγίου πέρασε και στην εικαστική απόδοση του αγίου: σε βυζαντινές και κυρίως μεταβυζαντινές εικόνες παρουσιάζεται ως γέροντας που κρατά με το αριστερό του χέρι σπαργανωμένο βρέφος και με το δεξί ειλητάριο στο οποίο αναγράφεται, ΠΑΙΔΩΝ ΦΥΛΑΞ ΠΕΦΥΚΑ (ΑΛΛΑ) ΘΕΟΥ ΤΟ ΔΩΡΟΝ
Λαογραφία
Από παρετυμολογία του ονόματός του πιστεύεται ότι αυτός στυλώνει, δηλαδή ενισχύει την υγεία των παιδιών. Γι' αυτό κατά την εορτή του οι μητέρες των βρεφών και των άλλων παιδιών απέχουν από κάθε δραστηριότητα. Έτσι στην Ικαρία τα σπίτια έχουν την εικόνα του αγίου και όταν αρρώσταινε κάποιο παιδί λειτουργούσαν την εικόνα και σταύρωναν με αυτήν το παιδί. Στην Κρήτη οι γονείς των παιδιών τα οποία πεθαίνουν, ονομάζουν το νεογέννητο μετά το θάνατο του παιδιού, Στυλιανό ή Στυλιανή. Σε κάποια, πάλι, ασθένεια, μπορούσε το όνομα να αλλάξει σε Στυλιανός. Εξαιρετικά διαδεδομένο είναι, κυριως ανάμεσα στους Θράκες αλλά και στους Βλάχους, το όνομα Στέργιος ως παραλλαγή του Στέλιος, το οποίο δίδεται κατόπιν τάματος για ευτοκία από επίτοκες γυναίκες, οι οποίες ενωρίτερα δεν μπόρεσαν να αποκτήσουν παιδιά.
Βιβλιογραφία
Στυλιανός Κατηγορία:Παφλαγονία Κατηγορία:Βυζαντινοί του 6ου αιώνα Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Τακουάρι ΦΚ
Η Τακουάρι ΦΚ είναι μια ποδοσφαιρική ομάδα της Παραγουάης, από την Barrio Jara, Ασουνσιόν. Ιδρύθηκε το 1923. Έδρα της ομάδας είναι το Estadio Roberto Bettega, χωρητικότητας 15000 θεατών. Παρά το γεγονός ότι είναι μικρή ομάδα, έχει συμμετάσχει στην ανώτατη κατηγορία της χώρας πρόσφατα (2002). Έχει 2 συμμετοχές στο Κόπα Λιμπερταδόρες (2005, 2007) και άλλες 2 στο Κόπα Σουδαμερικάνα (2007, 2012).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1923
Εθνική Οδός 48 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 48 (EO48) είναι εθνική οδός στη Στερεά Ελλάδα. Συνδέει την Εθνική Οδό 5 στο Αντίρριο με την Λιβαδειά, περνώντας μέσα από Ναύπακτο και Δελφούς. Το τμήμα μεταξύ Αντιρρίου και Ιτέας είναι μέρος της Ευρωπαϊκής οδού Ε65. Η εθνική οδός περνά από τους νομούς Αιτωλοακαρνανίας, Φωκίδας και Βοιωτίας.
Διαδρομή
Το δυτικό άκρο της Εθνικής Οδού 48 βρίσκεται στη βόρεια πλευρά της γέφυρας Ρίου - Αντιρρίου, στο Αντίρριο. Συνεχίζει ανατολικά, παράλληλα με τη βόρεια ακτή του Κορινθιακού κόλπου, και παρακάμπτει την Ναύπακτο. Ακολουθεί την ακτή με κατεύθυνση προς Γαλαξίδι και Ιτέα, όπου και απομακρύνεται από την ακτή. Η Εθνική Οδός 27 διαχωρίζεται στο σημείο αυτό με κατεύθυνση την Άμφισσα και τη Λαμία βόρεια της Ιτέας. Η Εθνική Οδός 48 συνεχίζει ανατολικά προς τους Δελφούς και την Αράχωβα. Καταλήγει στην Λιβαδειά, όπου συνδέεται με την Εθνική Οδό 3.
Η Εθνική Οδός 48 περνά από τις ακόλουθες περιοχές:
48 Κατηγορία:Δρόμοι στη Βοιωτία Κατηγορία:Δρόμοι στη Δυτική Ελλάδα
Μπανκ-Ντεσού-ε-Ντεσύ
Το Μπανκ-Ντεσού-ε-Ντεσύ (γαλλικά: Benque-Dessous-et-Dessus, οξιτανικά: Benque) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπανκαί (γαλλικά: Benquais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Φρανκ Σίραν
Ο Φράνσις Τζόζεφ Σίραν (αγγλικά: Francis Joseph Sheeran, 25 Οκτωβρίου 1920 -14 Δεκεμβρίου 2003), γνωστός ως Φρανκ "ο Ιρλανδός" Σίραν, ήταν Αμερικανός υπάλληλος του εργατικού συνδικάτου των οδηγών φορτηγών, ο οποίος κατηγορήθηκε ότι διατηρούσε σχέσεις με την οικογένεια εγκλημάτος Μπαφαλίνο υπό την ιδιότητά του ως υψηλόβαθμου αξιωματούχου στη Διεθνή Αδελφότητα των Οδηγών φορτηγών (Brotherhood Teamster)και πρόεδρος της τοπικής 326.
Ο Σίραν υπήρξε ηγετικό πρόσωπο στη διαφθορά των συνδικάτων από το οργανωμένο έγκλημα. Το 1980, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης σε 32 ετων, εκ των οποίων υπηρέτησε 13 χρόνια. Λίγο πριν από το θάνατό του, ισχυρίστηκε ότι σκότωσε τον πρώην πρόεδρο του Συνδικάτου Οδηγών Τζίμι Χόφα το 1975. Ο συγγραφέας Τσαρλς Μπραντ αναφέρει λεπτομερώς τι του είπε ο Σίραν σχετικά με τον Χόφα στην συνέντευξη που του είχε πάρει. Η αλήθεια του βιβλίου αμφισβητήθηκε από μερικούς, συμπεριλαμβανομένων των ομολογιών του Σίραν για τη δολοφονία του Χόφα και του Τζο Γκάλο. Το βιβλίο αποτελεί τη βάση για την ταινία του 2019 Ο Ιρλανδός σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορσέζε και πρωταγωνιστές τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο στο ρόλο του Φρανκ Σίραν και τον Αλ Πατσίνο στο ρόλο του Χόφα.
Πρώτα χρόνια
Ο Φρανκ Σίραν γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ντάρμπι της Πενσυλβανίας, έναν μικρό δήμο της εργατικής τάξης στα περίχωρα της Φιλαδέλφειας. Ήταν γιος του Τόμας Φράνσις Σίραν του νεώτερου και της Μαίρης Άγκνες Χάνσον. Ο πατέρας του ήταν ιρλανδικής καταγωγής, ενώ η μητέρα του ήταν Σουηδικής καταγωγής.
Β' Παγκόσμιος Πόλεμος
Ο Σίραν κατετάγη στον στρατό τον Αύγουστο του 1941 και έκανε τη βασική του εκπαίδευση κοντά στο Μπιλόξι του Μισισιπή, όπου και πήγε στην στρατιωτική αστυνομία. Μετά από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, προσφέρθηκε εθελοντικά για εκπαίδευση στον αερομεταφερόμενο στρατό στο Φορτ Μπέννιγκ της Τζόρτζια, αλλά χτύπησε τον ώμο του και μεταφέρθηκε στην 45η Διεύθυνση Πεζικού, γνωστή ως «The Thunderbirds» και «The Killer Division». Στις 14 Ιουλίου 1943, πήρε μετάθεση για τη Βόρεια Αφρική. Ο Σίραν υπηρέτησε 411 ημέρες μάχης, ένα σημαντικό χρονικό διάστημα, καθώς ο μέσος όρος ήταν περίπου 100 ημέρες. Η πρώτη του εμπειρία μάχης ήταν κατά τη διάρκεια της ιταλικής εκστρατείας, συμπεριλαμβανομένης της εισβολής στη Σικελία, των προσγειώσεων του Σαλέρνο και της εκστρατείας του Άντζιο. Στη συνέχεια υπηρέτησε στις εκφορτώσεις στη νότια Γαλλία και στην εισβολή στη Γερμανία.
Μεταπολεμική ζωή
Ο Φρανκ Σίραν αποχώρησε από τον στρατό στις 24 Οκτωβρίου 1945. Αργότερα υπενθύμισε ότι ήταν «μια μέρα πριν από τα εικοστά πέμπτα γενέθλιά μου, αλλά μόνο σύμφωνα με το ημερολόγιο». Όταν επέστρεψε από την στρατιωτική θητεία του, ο Σιραν νυμφεύτηκε τη Μαίρη Λέντι, Ιρλανδέζα μετανάστρια. Το ζευγάρι απέκτησε τρεις κόρες, την Μαίρη Ανν, την Ντολόρες και την Πέγκι, αλλά πήραν διαζύγιο το 1968. Ο Σίραν στη συνέχεια νυμφεύτηκε την Ιρέν Γκρέι, με την οποία απέκτησε μια κόρη, την Κόνι.
Οργανωμένο έγκλημα
Όταν έφυγε από τον στρατό, ο Σίραν έγινε οδηγός φορτηγού κρεάτων για την εταιρεία Food Fair και συναντήθηκε με τον Ράσελ Μπαφαλίνο το 1955 όταν εκεινος προσφέρθηκε να τον βοηθήσει να φτιάξει το φορτηγό του και στη συνέχεια εργάστηκε για αυτόν ως οδηγός και πραγματοποιούσε παραδόσεις. Ο Σίραν λειτούργησε επίσης ένα μπαρ που βρίσκεται στο Sharon Hill της Πενσυλβανίας, το οποίο διευθυνόταν από τον Μπιλ Ντιστάνισλοα, στρατιώτη του Άντζελο Μπρούνο.
Η σχέση με τον Χόφα
Ο Ράσελ Μπαφαλίνο ήταν αυτός που γνώρισε τον Σίραν στον Πρόεδρο του Teamsters Τζίμι Χόφα. Σύμφωνα με τον Σίραν, η πρώτη συνομιλία που είχε με τον Χόφα ήταν μέσω τηλεφώνου, όπου ο Χόφα ξεκίνησε λέγοντας: "Άκουσα ότι βάφεις σπίτια" (ένας κωδικός της μαφίας που σημαίνει "άκουσα ότι σκοτώνεις ανθρώπους") και το "χρώμα" είναι το χυμένο αίμα. Οι Χόφα και Σίραν σύντομα έγιναν στενοί φίλοι, με τον Ιρλανδό να χρησιμεύει ως μπράβος στον αρχηγό του Teamster, εκφοβίζοντας και σκοτώνοντας όσους απειλούσαν τη δομή της εξουσίας που κράτησε τον Χόφα στην κορυφή. Ο Χόφα σύντομα προίκισε τον Σιραν με μια πολυπόθητη θέση ως επικεφαλής της τοπικής οργάνωσης 326 στο Ντελαγουέρ. Οι δύο ήταν κοντά, αλλά όταν ο Χόφα πήγε στη φυλακή μια δεκαετία αργότερα με κατηγορίες περί εκβιασμών, η αφοσίωση του Σίραν παρέμεινε στην οικογένεια του εγκλήματος Μπαφαλίνο και στον άνδρα που πήρε τη θέση του Χόφα, επικεφαλής του Teamsters Φρανκ Φιτζσίμονς. Όταν ο Χόφα βγήκε από τη φυλακή το 1972, ήταν πρόθυμος να πάρει πίσω τη θέση του, αλλά τα αφεντικά του οργανωμένου εγκλήματος δεν το ήθελαν καθώς ήταν σε θέση να ελέγχουν τον Φιτζσίμονς.
Ο θάνατος του Χόφα
Ο συγγραφέας Τσαρλς Μπραντ ισχυρίζεται στο βίβλιο του I Heard You Paint Houses (2004) ότι ο Σίραν ομολόγησε ότι σκότωσε τον Χόφα. Σύμφωνα με τον Σίραν, «δεν αισθάνθηκε τίποτε» όταν του είπαν να βγάλει από την μέση τον Χόφα. Όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο Τσαρλς Μπαντ, ο Τσάκι Ο' Μπράιεν οδήγησε τον Σίραν, τον Χόφα και τον συνάδελφό του Σαλ Μπριτζούγκλιο σε ένα σπίτι στο Metro Detroit όπου επρόκειτο να πραγματοποιηθεί μια συνάντηση του Χόφα και του Τόνι Προβεντσάνο. Οι Ο' Μπράιεν και Μπριτζούγκλιο έφυγαν και οι Σίραν και Χόφα μπήκαν στο σπίτι, όπου ο Σίραν ισχυρίζεται ότι πυροβόλησε τον Χόφα δύο φορές στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Ο Σίραν επίσης ισχυρίστηκε ότι του είπαν να αποτεφρώσει τον Χόφα μετά τη δολοφονία.
Ο Μπιλ Τονέλι αμφισβητεί την αξιοπιστία του βιβλίου στο άρθρο του Slate "The Lies of the Irishman", όπως και ο καθηγητής της Νομικής Σχολής του Χάρβαρντ Τζακ Γκόλντσμιθ στο "Τζίμι Χόφα και ο Ιρλανδός: Μια πραγματική ιστορία εγκλημάτος"; που εμφανίστηκε στο The New York Review of Books. Κηλίδες αίματος βρέθηκαν στο σπίτι του Ντιτρόιτ, όπου ο Σίραν ισχυρίστηκε ότι έγινε η δολοφονία, αλλά σύμφωνα με την αστυνομία αυτές δεν ταιριάζουν με το DNA του Χόφα. Το FBI συνεχίζει τις προσπάθειές του να συνδέσει τον Φρανκ Σίραν με τη δολοφονία, επανερευνώντας το αίμα και το δάπεδο του σπιτιού με σύγχρονα εγκληματολογικά μέσα.
Φυλάκιση και θάνατος
Ο Σίραν κατηγορήθηκε μαζί με έξι άλλους τον Ιούλιο του 1980, με κατηγορίες που αφορούσαν τις σχέσεις τους με τις επιχειρήσεις μίσθωσης εργασίας που ελέγχονταν από τον Eugene Boffa Sr. του Hackensack του Νιου Τζέρσεϊ. Στις 31 Οκτωβρίου 1980, ο Σίραν κρίθηκε ένοχος για 11 κατηγορίες για εκβιασμούς εργασίας. Καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 32 ετών και υπηρετούσε 13 χρόνια.
Ο Φρανκ Σίραν πέθανε από καρκίνο στις 14 Δεκεμβρίου 2003, σε ηλικία 83 ετών, σε γηροκομείο στο West Chester της Πενσυλβανίας. Τάφηκε στο νεκροταφείο του Τιμίου Σταυρού στο Yeadon της Πενσυλβανίας.
Βιογραφική ταινία
Το βιβλίο είναι η βάση για την ταινία του 2019 Ο Ιρλανδός σε σκηνοθεσία Μαρτιν Σκορσέζε, ο οποιος ενδιαφέρθηκε πριν απο καιρό να σκηνοθετήσει μια ταινία για τη ζωή του Σιραν και την υποτιθέμενη εμπλοκή του στη δολοφονία του Χόφα. Ο Στιβεν Ζαΐλιαν είναι ο σεναριογράφος και ο συμπαραγωγός Ρομπερτ Ντε Νιρο υποδύεται τον Φρανκ Σιραν και τους Αλ Πατσίνο ως Τζίμι Χόφα, και Τζο Πέσι ως Ράσελ Μπαφαλίνο. Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης στις 27 Σεπτεμβρίου 2019 και κυκλοφόρησε την 1η Νοεμβρίου 2019 με ψηφιακή ροή που ξεκίνησε στις 27 Νοεμβρίου 2019 μέσω της Netflix.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαφία Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες Κατηγορία:Αμερικανοί Γκάνγκστερ
Sony Xperia
μικρογραφία
Το Sony Xperia είναι οικογένεια των smartphones και των tablets της Sony. Η γραμμή των τηλεφώνων έχει ξεκινήσει από το 2008, ενώ η πρώτη ταμπλέτα που διατίθεται βάσει της μάρκας ξεκίνησε το 2012. Κατηγορία:Έξυπνα τηλέφωνα Κατηγορία:Προϊόντα της Sony
Τύμπανο μηχανικό
Με τον όρο μηχανικό τύμπανο, ή τύμπανο μηχανικό χαρακτηρίζεται γενικά οποιοδήποτε κυλινδρικό σώμα μηχανικής διάταξης που εκ της περιστροφής του παράγει έργο, είτε ένεκα υποδοχών, είτε λειτουργώντας ως σύνδεσμος μεταφοράς κίνησης, είτε ως όργανο πίεσης ή ακόμα και ως όργανο μέτρησης.
Είδη μηχανικών τυμπάνων
thumb|right|300px|Βαρούλκο αγκυρών με σύνθετη διάταξη τυμπάνων, περιέλιξης (ακραία κόκκινα), πέδης (κίτρινα) και κνωδακοφόρα (εσωτερικά κόκκινα) επί του αυτού άξονα
Πηγές
Κατηγορία:Μηχανολογία
Μπερά (Ωτ-Γκαρόν)
Το Μπερά (γαλλικά: Bérat, οξιτανικά: Berat) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Ωτ-Γκαρόν, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μπεραταί (γαλλικά: Bératais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Ωτ-Γκαρόν
Ροντ Στιούαρτ
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Βρετανοί τραγουδοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Άγγλοι αυτοβιογράφοι
Χάρολντ Λόιντ
Ο Χάρολντ Λόιντ (Harold Clayton Lloyd, Burchard, Νεμπράσκα, ΗΠΑ, 20 Απριλίου 1893 – Μπέβερλι Χιλς, Καλιφόρνια, 8 Μαρτίου 1971) ήταν Αμερικανός σκηνοθέτης, παραγωγός, σεναριογράφος, διασκεδαστής κωμικός ηθοποιός, ένας από τους σημαντικότερους, παγκοσμίως, στο είδος του. Μαζί με το «Σαρλό», το Μπάστερ Κίτον, τους Αδελφούς Μαρξ αλλά και το δίδυμο Χονδρός και Λιγνός αποτελεί μία εξίσου εμβληματική μορφή του (βωβού κυρίως) κινηματογράφου.
Ξεκίνησε να ασχολείται με την υποκριτική σε θεατρικές παραστάσεις του σχολείου του, από την ηλικία των 12 ετών. Από το 1914 έως το 1947 ο Λόιντ πήρε μέρος σε σχεδόν 200 κωμικές παραγωγές, ενώ από το 1923 είχε τη δική του κινηματογραφική εταιρεία. Είχε δημιουργήσει έναν λεπτεπίλεπτο τύπο με γυαλιά και ψάθινο καπέλο, ενώ στο ξεκίνημα της καριέρας του είχε υιοθετήσει έναν χαρακτήρα μικρού «αλητάκου» (Ουίλι Ουόρκ ή και Λόνσαμ Λουκ), επηρεασμένος από προγενέστερη επινόηση του Τσάρλι Τσάπλιν. Στην ιστορία του σινεμά, με πρωταγωνιστή το Λόιντ έχει καταγραφεί ως ιδιαίτερα αξιοσημείωτη μία σκηνή του έργου Safety, Last! (1923) όπου ο ίδιος αιωρείται κρεμασμένος από τους δείκτες ενός επιτοίχιου ρολογιού στο πλάι ενός ουρανοξύστη, άσχετα αν προστατευόταν, σε ενδεχόμενη πτώση του, από ένα μικρό ταρατσάκι το οποίο δεν ήταν ορατό στους θεατές. Τη δεκαετία του ’40 εγκατέλειψε σιγά – σιγά την παραγωγή ταινιών και στράφηκε στη φωτογραφία. Το 1953 τιμήθηκε με ειδικό βραβείο Όσκαρ ως εξαίρετος κωμικός και υπόδειγμα πολίτη. Απεβίωσε, σχεδόν ξεχασμένος, σε ηλικία 77 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί ηθοποιοί
Νιεμπόρουφ
Το Νιεμπόρουφ (πολωνικά: Nieborów) είναι χωριό του Πόβιατ Γουόβιτς, στο Βοεβοδάτο Λοτζ της κεντρικής Πολωνίας. Είναι η έδρα της Γκμίνα Νιεμπόρουφ. Απέχει περίπου 14 χλμ. ανατολικά του Γουόβιτς και 60 χλμ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας του βοεβοδάτου, Λοτζ.
Το χωριό είναι διάσημο για το πάρκο Αρκάντια, το οποίο βρίσκεται κοντά και το Παλάτι του Νιεμπόρουφ.
Παλαιοκερασιά Φθιώτιδας
Η Παλαιοκερασιά ή Παλαιοκερασέα  είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Φθιώτιδας.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Η Παλαιοκερασιά κτισμένη στις νότιες πλαγιές του όρους Όθρυς σε υψόμετρο 320 μέτρων. Απέχει περίπου 17 χλμ. Α.-ΒΑ. από τη Στυλίδα (έδρα του δήμου) και 44 χλμ. Α. από τη Λαμία ενώ βόρεια και δυτικά του χωριού περνάει ο χείμαρρος Βελλά. Φυσιολατρικό αξιοθέατο της περιοχής είναι το ομώνυμο του χειμάρρου φαράγγι πηγές του αλλά μικρός καταράκτης βρίσκονται στα βόρεια της Παλαιοκερασιάς. Ενοριακός ναός είναι η εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα.
Αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση το 1835, με την ονομασία Τσερνοβίτι από την περίοδο της τουρκοκρατίας, να προσαρτάται στον τότε δήμο Φαλάρων. Το 1912 με το ΦΕΚ 261Α - 31/08/1912 αποσπάται από το δήμο και ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1927 με το ΦΕΚ 206Α - 28/09/1927 μετονομάστηκε και το 1940 το όνομά της διορθώθηκε σε Παλαιοκερασέα. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» αποτελεί την κοινότητα Παλαιοκερασέας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Εχιναίων του Δήμου Στυλίδας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 291 κατοίκους.
Πόβιατ Σοχάτσεφ
Το Πόβιατ Σοχάτσεφ (powiat sochaczewski) είναι μονάδα εδαφικής διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης (πόβιατ) στο Βοεβοδάτο Μασοβίας, στην ανατολική-κεντρική Πολωνία. Δημιουργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1999, ως αποτέλεσμα των μεταρρυθμίσεων της πολωνικής τοπικής αυτοδιοίκησης που εγκρίθηκαν το 1998. Η διοικητική του έδρα και μοναδική πόλη είναι το Σοχάτσεφ, το οποίο βρίσκεται 52 χλμ. δυτικά της Βαρσοβίας.
Το πόβιατ καλύπτει έκταση 731,02 χλμ2. Το 2019, ο συνολικός πληθυσμός του ήταν 85.024 κάτοικοι, από τους οποίους ο πληθυσμός του Σοχάτσεφ ήταν 36.327 και ο επαρχιακός πληθυσμός ήταν 48.697.