cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γάιος Καλιγούλας
Υγεία
Μερικοί σύγχρονοι ιστορικοί πιστεύουν, ότι ο Καλιγούλας υπέφερε από υπερθυρεοειδισμό. Αυτή η διάγνωση οφείλεται κυρίως στην ευερεθιστότητα του Καλιγούλα και στο ιδιαίτερο "βλέμμα" του, όπως περιγράφεται από τον Πλίνιο τον πρεσβύτερο.
Επαναξιολόγηση του τόπου ταφής
Στις 17 Ιανουαρίου 2011 η αστυνομία στο Nemi της Ιταλίας ανακοίνωσε την πεποίθησή της, ότι ανακάλυψε τον τόπο ταφής του Καλιγούλα μετά τη σύλληψη ενός κλέφτη, που προσπαθούσε να ληστέψει ένα άγαλμα, το οποίο πίστευαν, ότι ανήκε στον Αυτοκράτορα. Ο ισχυρισμός αυτός αντιμετωπίστηκε με σκεπτικισμό από την ιστορικό του πανεπιστημίου του Cambridge Mary Beard.
Στον κινηματογράφο
Ο Αμερικανός ηθοποιός Jay Robinson επιτυχημένα ενσάρκωσε έναν μοχθηρό Καλιγούλα σε δυο επικές ταινίες της δεκαετίας του 1950, The Robe (1953) και Demetrius and the Gladiators (1954).
Η ιστορική ταινία Καλιγούλας ολοκληρώθηκε το 1979, στην οποία ο Μάλκολμ ΜακΝτάουελ έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία δίχασε το κοινό με τις σκηνές ωμής βίας και σεξ που παρουσίασε. Παρόλο που οι κριτικές ήταν συντριπτικά αρνητικές, η ταινία θεωρείται κλασική.
Ο David Brandon ενσάρκωσε τον Καλιγούλα στην ιταλική ταινία Αυτοκράτορας Καλιγούλας, η άγνωστη ιστορία το 1982, την οποία σκηνοθέτησε ο Joe D'Amato.
Ο ηθοποιός Szabolcs Hajdu ενσάρκωσε τον ομώνυμο ρόλο στην ταινία του 1996 Caligula.
Στην λογοτεχνία και το θέατρο
Ο Καλιγούλας, από τον Γάλλο συγγραφέα Αλμπέρ Καμύ, είναι ένα έργο, στο οποίο ο Καλιγούλας επιστρέφει στο παλάτι, το οποίο εγκαταλείφθηκε επί τρεις ημέρες και τρεις νύχτες μετά τον θάνατο της πολυαγαπημένης του αδερφής, Δρουσίλλας. Ο νεαρός Αυτοκράτορας χρησιμοποιεί την απεριόριστη δύναμή του, ώστε να "φέρει το αδύνατο στην σφαίρα του πιθανού".
Στο μυθιστόρημα του 1934 I, Claudius του Άγγλου συγγραφέα Robert Graves, ο Καλιγούλας παρουσιάζεται ως ένας διαταραγμένο άνθρωπος με δολοφονικές διαθέσεις ήδη από την παιδική του ηλικία, ο οποίος έγινε κλινικά τρελός στην αρχή της διακυβέρνησής του. Σε ηλικία μόλις επτά ετών, οδήγησε τον πατέρα του Γερμανικό σε απελπισία και στον θάνατο τρομοκρατώντας τον κρυφά. Ο Καλιγούλας του Graves διαπράττει αιμομιξία και με τις τρεις αδερφές του και υπαινίσσεται, ότι δολοφόνησε την Δρουσίλλα.
Στην τηλεοπτική σειρά του BBC που βασίστηκε στο μυθιστόρημα του Graves (όπου τον κεντρικό ρόλο παίζει ο John Hurt), ο Καλιγούλας, αν και με διανοητικά προβλήματα ήδη από μικρή ηλικία, γίνεται επικίνδυνα ψυχωτικός μετά από μια επιληπτική κρίση και ξυπνά, πιστεύοντας, ότι έχει μεταμορφωθεί στον θεό Δία. Σκοτώνει την Δρουσίλα, ενώ προσπαθεί να αναπαραστήσει τη γέννηση της Αθηνάς, κόβοντας το παιδί του από την μήτρα της.
Το 1941 ο Edgar Rice Burroughs έγραψε το I Am a Barbarian. Η ιστορία αποτελεί μια ελεύθερη μετάφραση των απομνημονευμάτων του Britannicus (έναν φανταστικό χαρακτήρα του Burroughs), που ήταν ο σκλάβος του Καλιγούλα από την παιδική ηλικία μέχρι τον θάνατό του.
Μάχη της Κοχίμα
μικρογραφία|Ο λόφος της Κοχίμα το 1944 Η Μάχη της Κοχίμα ήταν το σημείο καμπής της Ιαπωνικής επίθεσης Ου Γκο στην Ινδία το 1944 κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Η μάχη δόθηκε σε τρία στάδια, από τις 4 Απριλίου έως τις 22 Ιουνίου 1944 γύρω από την πόλη της Κοχίμα στην Ναγκαλάντ στη βορειοανατολική Ινδία. Από τις 3 έως τις 16 Απριλίου, η Ιαπωνική πλευρά έκανε απόπειρα κατάληψης της κορυφογραμμής Κοχίμα. Από τα μέσα Απριλίου, οι Βρετανοί και Ινδοί στρατιώτες άρχισαν να ενισχύονται έναντι των Ιαπώνων.
Από τις 18 Απριλίου έως τις 13 Μαΐου, οι Βρετανικές και Ινδικές ενισχύσεις αντεπιτέθηκαν για να διώξουν τους Ιάπωνες από τις θέσεις που κατέλαβαν. Οι Ιάπωνες εγκατέλειψαν την κορυφογραμμή σε αυτό το σημείο, αλλά συνέχισε να μπλοκάρει τον δρόμο Κοχίμα-Ιμφάλ. Από τις 16 Μαΐου έως τις 22 Ιουνίου, τα βρετανοϊνδικά στρατεύματα συνέχισαν την υποχώρηση των Ιαπώνων και ξανάνοιξαν τον δρόμο. Η μάχη έληξε στις 22 Ιουνίου, όταν οι Βρετανοί και Ινδοί στρατιώτες από την Κοχίμα και το Ιμφάλ συναντήθηκαν στο Ορόσημο 109, λήγοντας την πολιορκία της Ιμφάλ.
Η μάχη συχνά αναφέρεται ως "Στάλινγκραντ της Ανατολής". Το 2013, το Βρετανικό Εθνικό πολεμικό Μουσείο ψήφισε τη Μάχη του Ιμφάλ και Κοχίμα ως "Η Μεγαλύτερη Μάχη της Βρετανίας".
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας Κατηγορία:Μάχες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου που περιλαμβάνουν το Ηνωμένο Βασίλειο Κατηγορία:Μάχες
Wheels of Steel
Το Wheels of Steel είναι το δεύτερο άλμπουμ του χέβι μέταλ συγκροτήματος Saxon, το οποίο κυκλοφόρησε στις 5 Μαΐου 1980 μέσω της γαλλικής δισκογραφικής εταιρείας "Carrere". Ηχογραφήθηκε στα "Ramport Studios" του Λονδίνου, το Φεβρουάριο του 1980.
Ο δίσκος αυτός, ανέβασε τη δημοτικότητα του συγκροτήματος, αφού παρέμεινε στα βρετανικά τσαρτ για 29 εβδομάδες, με υψηλότερη θέση το # 5, ενώ βραβεύθηκε ως χρυσός από την "British Phonographic Industry". Μαζί με το άλμπουμ, κυκλοφόρησαν δύο επιτυχημένα 7" σινγκλ, το "Wheels of Steel" και το "747 (Strangers In The Night)", τα οποία ανέβηκαν στο Top-20 στη Μεγάλη Βρετανία.
Ο δίσκος βραβεύθηκε ως πλατινένιος στην Μεγάλη Βρετανία το 2011.
Βραβεία
Wheels of Steel (άλμπουμ)
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Πλατινένιος
Τα μέλη των Saxon
Το Wheels of Steel ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Saxon Κατηγορία:Άλμπουμ του 1980
Πειρήνη
Η Πειρήνη ήταν η αξιολογώτερη πηγή της Αρχαίας Κορίνθου. Στην Ελληνική μυθολογία, η νύμφη της πηγής, η Πειρήνη, ήταν κόρη του Ασωπού, του Οιβάλου ή του Ποσειδώνα.
Πειρήνη ἠταν και μία απο τις Δαναΐδες.
Κατηγορία:Ελληνική μυθολογία Κατηγορία:Πηγές της Ελλάδας
Pirene (mythology)
Βίκτορ Σίνμαν
Ο Βίκτωρ Σίνμαν (Victor David Scheinman, 28 Δεκεμβρίου 1942 – 20 Σεπτεμβρίου 2016) ήταν Αμερικανός πρωτοπόρος της ρομποτικής.
Βιογραφία
Ήταν απόφοιτος του Σχολείου του Νέου Λίνκον (New Lincoln High School) της Νέας Υόρκης, που τώρα έχει κλείσει. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, κι ενώ ήταν ακόμη στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ο Σίνμαν κατασκεύασε μια μηχανή μετατροπής της ομιλίας σε κείμενο κατά τη διάρκεια μιας πρακτικής άσκησης στις θετικές επιστήμες. Το 1972 (μερικές πηγές λένε το 1969) ενώ ήταν στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ ο Σίνμαν εφηύρε το βραχίονα Στάνφορντ, ένα ηλεκτρικό ρομπότ έξι αξόνων που επέτρεπε επίληση του βραχίωνα με κλειστή φόρμα. Αυτό έδινε τη δυνατότητα στο ρομπότ να ακολουθεί πιστά συγκεκριμένα μονοπάτια κινήσεων στο χώρο υπό τον έλεγχο ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή και επέτρεψε ρομποτικές εφαρμογές σε πολύ περισσότερα και δυσκολότερα πεδία όπως τις συναρμολογήσεις και τις συγκολλήσεις με βραχίωνα.
Το 1973 ο Σίνμαν ίδρυσε την επιχείρηση Vicarm Inc. για να κατασκευάζει τους ρομποτικούς του βραχίονες. Το 1977 ο Σίνμαν πούλησε τα σχέδιά του στην εταιρία Unimation, που τα βελτιστοποίησε με την βοήθεια της General Motors, με τελικό στάδιο τη μηχανή Programmable Universal Machine for Assembly (PUMA) (Προγραμματίσιμη Καθολική Μηχανή για Συναρμολογήσεις). Για λίγο καιρό ήταν Γενικός Διευθυντής για την Unimation στο τμήμα της Δυτικής Όχθης (των ΗΠΑ) πριν γίνει μέλος της Automatix ως συνιδρυτής και αντιπρόεδρος το 1980. Ενώ ήταν στην Automatix ο Σίνμαν ανέπτυξε το Ρομποτόκοσμο (RobotWorld), ένα σύστημα συνεργαζόμενων μικρών μονάδων κρεμασμένων από ένα δισδιάστατο γραμμικό μοτέρ. Η γκάμα προϊόντων αργότερα πουλήθηκε στην Yaskawa.
Στις 22 Ιουνίου 2006 η εφεύρεση του Σίνμαν ήταν μέρος του τηλεπαιχνιδιού Jeopardy! στις ΗΠΑ, όπου η σωστή απάντηση στη κατηγορία της ρομποτικής κέρδιζε $1600. Η ερώτηση ήταν: "Τη δεκαετία του 1970 ο Βίκτωρ Σίνμαν ανέπτυξε τη μηχανή ΠΟΥΜΑ, που σημαίνει Προγραμματίσημη Καθολική Μηχανή για ΤΙ ΠΡΑΓΜΑ;" (ακολουθούμενο από την ερώτηση "ποια είναι η τελευταία λέξη;" - και η σωστή απάντηση που κέρδιζε τα $1600 ήταν: "βραχίωνας").
Ο Σίνμαν συνέχισε την εργασία του ως σύμβουλος και ήταν επισκέπτης καθηγητής (visiting professor) στο Πανεπιστήμιο Στάνφορντ των ΗΠΑ στο τμήμα των μηχανολόγων μηχανικών.
Η ανιψιά του, Τζένη Σίνμαν, είναι βιολονίστρια τζαζ. Ο Σίνμαν παντεύτηκε τη Σάντρα Όερμπακ τον Αύγουστο του 2006. Πέθανε στις 20 Σεπτεμβρίου 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρομποτική
Πιστοποιητικό Επάρκειας Ελληνομάθειας
Το Πιστοποιητικό Επάρκειας Ελληνομάθειας (ΠΕΕ) θεσμοθετήθηκε το 1998 (ΠΔ 363/15.10.1998, ΦΕΚ 242/29.10.1998). Επίσημος φορέας πιστοποίησης της Ελληνομάθειας είναι το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας. Πέρα από τη γενική χρήση που μπορεί να έχει σαν κάθε αποδεικτικό γλωσσομάθειας, το Πιστοποιητικό Επάρκειας Ελληνομάθειας χρησιμεύει πιο συγκεκριμένα :
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα
Ιωάννης Χρηστίδης
Ο Ιωάννης Χρηστίδης είναι Έλληνας πρώην αθλητής της σκοποβολής.
Στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα σκοποβολής πήλινου στόχου υπήρξε πρωταθλητής στο ατομικό σκιτ το 1955 και το 1956.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σκοποβολής Κατηγορία:Σκοπευτές ΟΦΚΟ Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Σύνταγμα της Ισπανίας
μικρογραφία|Το Ισπανικό Σύνταγμα του 1978 Το Ισπανικό Σύνταγμα του 1978 (ισπανικά: Constitución Española) είναι ο ισχύων υπέρτατος νόμος του Βασιλείου της Ισπανίας. Επικυρώθηκε μέσω δημοψηφίσματος στις 6 Δεκεμβρίου 1978 και υπογράφηκε από τον Βασιλιά Χουάν Κάρλος Α΄ στις 27 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους. Η υπογραφή του σηματοδοτεί την ισπανική μετάβαση στη δημοκρατία, έπειτα από μια σειρά γεγονότα που ακολούθησαν το θάνατο του Φρανθίσκο Φράνκο το 1975.
Το Σύνταγμα ορίζει ότι ο Βασιλιάς της Ισπανίας είναι ο αρχηγός του κράτους. Ωστόσο, τα καθήκοντα του βασιλιά είναι απλώς συμβολικά και εκείνος δεν φέρει καμία εκτελεστική εξουσία. Η κυβέρνηση, της οποίας ο πρόεδρος είναι χρισμένος από το Κογκρέσο των Αντιπροσώπων, κατευθύνει την εκτελεστική εξουσία, ενώ η δικαστική εξουσία ασκείται από τους δικαστές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ισπανίας ισπανια
Ειδήσεις διά τα ανατολικά μέρη
Οι Ειδήσεις διά τα ανατολικά μέρη υπήρξαν μια αυστριακή εφημερίδα γραμμένη στην ελληνική γλώσσα που εκδόθηκε στη Βιέννη κατά την περίοδο από τις 2 Ιουλίου 1811 έως τις 27 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους.
Τζένη Σίνμαν
Η Τζένη Σίνμαν μεγάλωσε στην Πετρόλια της Καλιφόρνια, μια αγροτική περιοχή της Κομητεία Χάμμπολντ κοντά στο Ακρωτήριο Μεντοτσίνο. Σήμερα ζει στην Πόλη της Νέας Υόρκης και είναι αναγνωρισμένη βιολονίστρια τζαζ. Έχει συνεργαστεί παίζοντας με τη Λίντα Πέρυ, τον Νόρα Τζόουνς, και τον Μπιλ Φρισέλ και έχει κυκλοφορήσει αρκετούς οπτικούς δίσκους μουσικής μόνη της με καλές κριτικές. Επίσης έχει παίξει με το φίλο της, Σιν Λένον, στο Late Show με τον Ντέβιντ Λέτερμαν.
Ειδήσεις διά τα ανατολικά μέρη
Εκδότες τις εφημερίδας ήταν ο Γιόζεφ Φρανζ Χαλλ (Joseph Franz Hall), διευθυντής της ελληνικής σχολής της Βιέννης και κριτικός βιβλίου, και ο Ευφρόνιος Ραφαήλ Πόποβιτς, καθηγητής στο ίδιο εκπαιδευτικό ίδρυμα. Η εφημερίδα δημοσίευσε φύλλα δύο φορές την εβδομάδα, κάθε Τρίτη και Παρασκευή, ενώ κάθε φύλλο περιείχε οκτώ σελίδες. Η ειδησιογραφία του αφορούσε πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα στην Ευρώπη, επιχειρηματικές ειδήσεις, λογοτεχνικά νέα καθώς και ειδήσεις από τα νησιά του Ιονίου. Επειδή δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις προσδοκίες της ελληνικής κοινότητας, παρουσίαζε τα ειδήσεις από την Ανατολική Ευρώπη και σύντομα διέκοψε τη δημοσίευση της. Αντικαταστάθηκε από το Ελληνικό Τηλέγραφο, που εκδιδόταν από 1812 έως το 1836.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης τη Βιέννη Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αυστρία στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες στην ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Πρώην εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Αθήνα Κατηγορία:Ιστορικές ελληνικές εφημερίδες
Τζένη Σίνμαν
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί
Γεώργιος Ιωαννίδης (Έλληνας πολιτικός)
Σπουδές και έργο
Τέλειωσε το Σχολαρχείο Χανίων τη δεκαετία 1880 και υπηρέτησε εν συνεχεία ως δάσκαλος στο Λασίθι, πιθανότατα στις Λιθίνες.
Διορίστηκε πρόεδρος της Κοινότητας από το κόμμα του Μιχάλη Κοθρή και καταγόταν από το Σταυροχώρι Σητείας. Διαδέχθηκε στο αξίωμα του προέδρου της Κοινότητας Ιεράπετρας το Μιχαήλ Μαμουνάκη κατά τα τέλη της δεκαετίας του '20.
Όταν έγινε πρόεδρος η ύδρευση της Ιεράπετρας γινόταν από 3 βρύσες (Τζαμί, Άγιος Σπυρίδων και Δικαστήρια). Για να εξασφαλίσει επάρκεια νερού για τους κατοίκους, έχτισε υδραγωγείο (εγκαινιάστηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1928) πίσω από το Γυμνάσιο του Σταυρού. 70 περίπου χρόνια μετά, κατεδαφίστηκε. Η θητεία του στον μετέπειτα Δήμο Ιεράπετρας συνδέεται επίσης με τις προσπάθειες για κατασκευή αποβάθρας, ωστόσο το έργο αναβλήθηκε λόγω μη εύρεσης εργολάβων.
Τον διαδέχθηκε ως Πρόεδρος της Κοινότητας ο Εμμανουήλ Πλουμίδης.
Γάμοι και παιδιά
Έκανε 2 γάμους και απέκτησε από την πρώτη του σύζυγο το Γιάννη Ιωαννίδη και εν συνεχεία (μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του) παντρεύτηκε τη Φωτεινή Γιαννακάκη, με την οποία απέκτησε 4 κόρες και 3 γιους. Εγγονός του είναι ο μετέπειτα υπουργός και υφυπουργός των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, Φοίβος Ιωαννίδης.
Κύπελλο Ελλάδος ποδοσφαίρου ανδρών 1964-65
Η διοργάνωση
Η 23η διοργάνωση του κυπέλλου Ελλάδας 1964-65 ήταν μια διοργάνωση που κύλησε χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις, αλλά ούτε και εκπλήξεις, αφού εύκολα ή δύσκολα τα φερόμενα ως φαβορί απέκλεισαν τους αντιπάλους τους. Πολύ ισχυρές αποδείχθηκαν οι έδρες, αφού από τη φάση των «32» ως τον τελικό, από τους 31 αγώνες μόνο 8 φιλοξενούμενες ομάδες κατάφεραν να κατακτήσουν την πρόκριση.
Τη χρονιά αυτή και μετά τις υπόνοιες και τα γεγονότα των προηγούμενων ετών ότι συχνά οι ομάδες προαποφάσιζαν με κρυφή συμφωνία να πάνε σε επαναληπτικό αγώνα με σκοπό την περαιτέρω είσπραξη εσόδων, αποφασίστηκε η κατάργηση των επαναληπτικών αγώνων μετά από ισόπαλα αποτελέσματα και καθιερώθηκε η κλήρωση (με στρίψιμο του νομίσματος) μετά το τέλος της παράτασης αν δεν υπήρχε νικητής, η οποία μάλιστα διεξαγόταν επιτόπου από τους διαιτητές μέσα στο γήπεδο και όχι στα γραφεία της ΕΠΟ αργότερα. Το καθεστώς αυτό ίσχυσε ως το 1969, καθώς στη συνέχεια καθιερώθηκε διεθνώς από την FIFA η διαδικασία των πέναλτι.
Στον τελικό αγωνίστηκαν για μία ακόμη φορά Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, αυτή τη φορά τα πάντα κύλησαν ομαλά και οι «ερυθρόλευκοι» έφτασαν στην κατάκτηση του 12ου κυπέλλου της ιστορίας τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ομάδα του Πειραιά έδωσε και τους 5 αγώνες κυπέλλου τη χρονιά εκείνη στο Στάδιο Καραϊσκάκη.
Οι αγώνες (από τη φάση των 32 και μετά)
1 Ο αγώνας Δόξας Δράμας - Ηρακλή διακόπηκε στο 65' (αποχώρησε ο Ηρακλής) κι ενώ το σκορ ήταν 2-0 υπέρ της Δόξας Δράμας.
2 Ο αγώνας Παναχαϊκής - Πανιωνίου διακόπηκε στο 104' σε βάρος της Παναχαϊκής κι ενώ το σκορ ήταν 1-2 υπέρ του Πανιωνίου.
Ο τελικός
Κατηγορία:Κύπελλο Ελλάδας (ποδόσφαιρο ανδρών) Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά κύπελλα 1964-1965
Χαμηδιέ (καταδρομικό)
300px|right|thumb|Το καταδρομικό Χαμηδιέ Με το όνομα Χαμιδιέ, ή Χαμηντιέ (= Σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ Β΄) φέρονταν ένα ιστορικό ελαφρύ θωρηκτό – καταδρομικό του στόλου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που έδρασε κυρίως στους Βαλκανικούς πολέμους του 1912 - 1913.
Το πολεμικό πλοίο αυτό ήταν εκτοπίσματος 3.800 τόνων και είχε ναυπηγηθεί στα αγγλικά ναυπηγεία Άμστρονγκ το 1903 και τον ίδιο χρόνο κατέπλευσε στη Κωνσταντινούπολη, όπου σε επίσημη τελετή παρουσία του Σουλτάνου Χαμήτ Β΄ εντάχθηκε στον οθωμανικό στόλο.
Ναυπηγ. χαρακτηριστικά
Τα ναυπηγικά του χαρακτηριστικά ήταν: ολικό μήκος 102 μ., μέγιστο πλάτος 14,5 μ. βύθισμα 5 μ.
Έφερε δύο ατμομηχανές 12.000 ίππων που του έδιναν ταχύτητα 23 κόμβους.
Ο οπλισμός του αποτελούνταν από δύο πυροβόλα (κανόνια) των 152 χιλ., 8 των 127 χιλ., 6 των 75 χιλ. και δύο τορπιλοβλητικούς σωλήνες.
Για την άμυνά του έφερε ολικό θωρηκτό κατάστρωμα πάχους 58 χιλ. μέχρι 88 χιλ. στη γέφυρα. Έφερε επίσης θωράκια (ασπίδες) πυροβόλων και φρεάτια πυριτιδαποθηκών πάχους 100 χιλ. καθώς και στεγανά διαφράγματα. Κατέπλευσε στη Κωνσταντινούπολη το 1903 όπου και εντάχθηκε στον οθωμανικό στόλο.
Δράση
Στους Βαλκανικούς πολέμους είχε ενταχθεί στο στόλο της Μαύρης Θάλασσας (Καρά Ντενίζ). Στις 6 Νοεμβρίου του 1912 πλησίασε μαζί με δύο άλλα τουρκικά πολεμικά τις ακτές της Βουλγαρίας όπου και βομβάρδισε την Βάρνα. Δύο ημέρες μετά ακολούθησε η ναυμαχία της Βάρνας όπου συναντήθηκε με βουλγαρικό στολίσκο τορπιλοβόλων σκαφών τα οποία πλησιάζοντας σε γραμμή παραγωγής εξαπέλυσαν εναντίον του 4 τορπίλες εκ των οποίων η μία εξ αυτών έπληξε το μηχανοστάσιο και κατέστρεψε το σύστημα πηδαλιουχίας.
Τελικά το Χαμηδιέ διεσώθη χάρις τη ρυμούλκησή του από το "Τουργκούτ Ρεΐς" και υπό τις διαταγές του Πλοιάρχου Χουσεΐν Ραούφ Μπέη που ανάλαβε την κυβέρνησή του και την μεταφορά του στον Κεράτιο Κόλπο για την εκεί επισκευή του.
Μόλις 2 μήνες αργότερα το Χαμηδιέ πέρασε τον Ελλήσποντο στο Αιγαίο, χωρίς να γίνει αντιληπτό από τα ελληνικά πολεμικά που περιπολούσαν την περιοχή, και στις 2 Ιανουαρίου του 1913 τη νύκτα, πλησίασε με πλήρη συσκότιση τη Σύρο όπου την επομένη το πρωί περί τις 10:00 ώρα (3 Ιανουαρίου) άρχισε τον βομβαρδισμό του λιμένα της Ερμούπολης εντός του οποίου ήταν ελλιμενισμένο το βοηθητικό πλωτό νοσοκομείο ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ το οποίο τυλίχθηκε στις φλόγες και καταστράφηκε.
Κύριος σκοπός δε του εγχειρήματος εκείνου κρίθηκε ότι ίσως να ήταν η απόσπαση του ελληνικού Θωρηκτού Αβέρωφ προς καταδίωξη του Χαμιδιέ με συνέπεια την απρόσκοπτη έξοδο του τουρκικού στόλου στο Αιγαίο και τη σύναψη ναυμαχίας με τα υπόλοιπα εκεί ελληνικά πολεμικά πλοία. Έτσι θεωρώντας αυτό ως παγίδα δεν διατάχθηκε αμέσως η καταδίωξή του.
Κατάσχεση
Στην αρχή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου η ταχύτητά του είχε περιοριστεί στους 17 κόμβους με την οποία και ενήργησε επιδρομές στον Εύξεινο Πόντο, μέχρι την κατάσχεση όλου του Οθωμανικού στόλου από τις Μεγάλες Δυνάμεις που συνέβη το 1916 σύμφωνα με τη σχετική Συνθήκη και που κράτησε από το 1916 μέχρι το 1923 σε όλη δηλαδή την περίοδο της Μικρασιατικής εκστρατείας.
Το τέλος
Τελικά το πλοίο μετά την Κεμαλική επανάσταση παρέμεινε καθηλωμένο και καμία αξιόλογη δράση από τότε δεν είχε, αλλά ούτε και κανένα είδος εκσυγχρονισμού δεν έτυχε, παραμένοντας αγκυροβολημένο στον Κεράτιο κόλπο.
Λίγο πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο παροπλίστηκε, και τελικά εκποιήθηκε για σκραπ το 1964.
Κατηγορία:Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος Κατηγορία:Καταδρομικά Κατηγορία:Πολεμικά πλοία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Τόνι Μπράουν
Ο Τόνι Μπράουν (ΟΒΕ, James Anthony Brown ή Tony Brown, γενν. στις 5 Ιανουαρίου 1950 ) είναι πολιτικός, που διετέλεσε επικεφαλής υπουργός (αρχηγός κυβερνήσεως) στη Νήσο του Μαν από τις 14 Δεκεμβρίου 2006 ως τις 11 Οκτωβρίου 2011 και μέλος της Βουλής των Κλειδιών (House of Keys).
Σταδιοδρομία
Σπούδασε στο Κασλ Ηλεκτρολογία και μέχρι σήμερα είναι επικεφαλής της εταιρείας ηλεκτρικών συσκευών Tony Brown Electrics στο Κασλτάουν. Το 1981 εξελέγη βουλευτής και το 2000 απέτυχε να γίνει Πρόεδρος της Βουλής, ωστόσο έγινε αντιπρόεδρος. Νωρίτερα ανέλαβε διάφορα αξιώματα, όπως του υπουργού Υγείας (1986-89), υπουργού Τουρισμού (1994-96) και υπουργού Μεταφορών (1996-2001). Έπειτα από τις εκλογές του 2001, έγινε Πρόεδρος της Βουλής και το 2002 ξανά αντιπρόεδρος.
Επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής το 2006 και στις 14 Δεκεμβρίου της ίδιας χρονιάς εξελέγη από τη Βουλή αρχηγός της κυβερνήσεως (επικεφαλής υπουργός) λαμβάνοντας 27 ψήφους. Διορίστηκε στο αξίωμα από τον Αντικυβερνήτη την ίδια ημέρα. Στη συνέχεια, όπως προβλέπει η νομοθεσία, παραιτήθηκε από Πρόεδρος της Βουλής.
Τον Δεκέμβριο του 2011 παραιτήθηκε από επικεφαλής υπουργός, σύμφωνα με την επιθυμία του.
Είναι παντρεμένος με τη Ρέιτσελ Σμιθ από το 1979 και έχουν 1 γιο και 1 κόρη. Τιμήθηκε με τον τίτλο του Ιππότη του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας (ΟΒΕ) το 2013.
Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του επικεφαλής υπουργού ο Άλαν Μπελ.
Παραπομπές
Μπραουν Μπράουν
Νέα Καλυβάκια Ηλείας
Τα Νέα Καλυβάκια είναι πεδινό χωριό της Ηλείας στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας σε υψόμετρο 24 μέτρα.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Τα Νέα Καλυβάκια βρίσκονται κοντά στις νότιες όχθες του Αλφειού και νοτιοανατολικά της Αρχαίας Ολυμπίας. Το χωριό απέχει 11 χλμ. ΒΑ. από τα Κρέστενα και 26 χλμ. Δ.-ΝΑ. από τον Πύργο (μέσω Αλφειούσας) και δημιουργήθηκε μετά τους καταστρεπτικούς σεισμούς του 1965 όταν μετακινήθηκαν από τα Καλυβάκια οι κάτοικοι του. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα για πρώτη φορά το 1981 να απογράφεται στην υπάρχουσα κοινότητα Καλυβακίων ενώ το 1983 με το ΦΕΚ 130Α - 22/09/1983 ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Σύμφωνα με το Σχέδιο Καλλικράτης μαζί με τα Καλυβάκια αποτελούν την τοπική κοινότητα Καλυβακίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Σκιλλούντος του Δήμου Ανδρίτσαινας - Κρεστένων και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 396 κατοίκους.
Το βιβλίο της άμμου (διήγημα)
Το βιβλίο της άμμου (ισπανικά: El libro de arena) είναι διήγημα του Αργεντινού συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες το οποίο δημοσιεύτηκε το 1975 εντός της ομώνυμης συλλογής διηγημάτων. Έχει παρόμοια θεματολογία με το διήγημα Το Ζαφίρ το οποίο ο Μπόρχες έγραψε το 1949 -και ανανέωσε το 1974- καθώς εξετάζει το θέμα της αυτοαναφοράς και της προσπάθειας απόδρασης από το άπειρο, αλλά και με τη Βιβλιοθήκη της Βαβέλ καθώς στο διήγημα αυτό το άπειρο περιέχεται εντός ενός βιβλίου.
Σύνοψη
Ο αφηγητής της ιστορίας δέχεται την επίσκεψη ενός Σκωτσέζου πωλητή αντίτυπων της Αγίας Γραφής, ο οποίος του παρουσιάζει ένα πολύ παλιό πανόδετο βιβλίο το οποίο αγόρασε κατά την παραμονή του στην Ινδία από έναν Νταλίτ. Το βιβλίο έχει τον αγγλικό τίτλο Holy Writ  και από κάτω γράφει Bombay (Βομβάη). Ωστόσο κατά τον πωλητή ονομάζεται Το βιβλίο της άμμου καθώς ούτε αυτό ούτε η άμμος έχουν αρχή και τέλος. Καθώς το ανοίγει ο αφηγητής εκπλήσσεται βλέποντας πως το βιβλίο, τα περιεχόμενα του οποίου είναι γραμμένα σε κάποια άγνωστη γλώσσα και περιστασιακά έχει κάποιες απεικονίσεις, είναι πράγματι άπειρο. Με το που γυρίζει κάποια από τις σελίδες του ταυτόχρονα εμφανίζονται ως δια μαγείας νέες σελίδες στην αρχή και στο τέλος του βιβλίου. Ο αφηγητής αποφασίζει να το αγοράσει και ως αντίτιμο προσφέρει ότι χρήματα μπορεί να συγκεντρώσει καθώς και μια σπάνια έκδοση της Αγίας Γραφής που διαθέτει, και αποκτώντας πλέον το βιβλίο το τοποθετεί στην βιβλιοθήκη του πίσω από το Χίλιες και μια νύχτες. Μετέπειτα αφιερώνει χρόνο στην μελέτη του βιβλίου, τόσο πολύ ώστε η ανάγνωση του γίνεται εμμονή, καταλογογραφεί τις απεικονίσεις του, και αποφεύγει να βγει έξω από το σπίτι του φοβούμενος πως αν αφήσει το βιβλίο στο σπίτι αυτό θα κλαπεί. Στο τέλος, συνειδητοποιεί την τερατώδη φύση του βιβλίου και την επιρροή που του ασκεί, και σκέφτεται να το καταστρέψει καίγοντας το, δεν το κάνει όμως αναλογιζόμενος πως το κάψιμο ενός απείρου βιβλίου θα δημιουργήσει άπειρο καπνό ικανό. Αντ'αυτού, αποφασίζει να το πάει στην Εθνική Βιβλιοθήκη όπου εργαζόταν παλιά, και να το τοποθετήσει ανάμεσα στα ράφια των βιβλιοθηκών που βρίσκονται στο υπόγειο, σκεπτόμενος πως το καλύτερο μέρος για να κρύψει κάποιος ένα φύλλο είναι το δάσος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διηγήματα του Χόρχε Λουίς Μπόρχες
Γκάρι Μπιτς
Ο Γκάρι Μπιτς (Gary Beach, 10 Οκτωβρίου 1947 - 17 Ιουλίου 2018) ήταν Αμερικανός ηθοποιός της τηλεόρασης, του θεάτρου και του κινηματογράφου, περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του Roger De Bris στην θεατρική και στην κινηματογραφική παραγωγή της ταινίας Οι Παραγωγοί.
Βιογραφία
Ο Μπιτς γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Βιρτζίνια και αποφοίτησε από το Groveton High School ενώ αργότερα αποφοίτησε από το Τμήμα Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου της Βόρειας Καρολίνα ; από το ίδιο πανεπιστήμιο που αποφοίτησε και ο συμπρωταγωνιστής του στο Η Πεντάμορφη και το Τέρας Terrence Mann. Ο Μπιτς και ο σύζυγός του, Jeffrey Barnett, διέμεναν στο Palm Springs της Καλιφόρνια. Στις 18 Ιουλίου 2018 ανακοινώθηκε ότι ο Μπιτς ειχε πεθάνει την προηγούμενη ημέρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί τραγουδιστές Κατηγορία:Γκέι ηθοποιοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ πρόσωπα από τις ΗΠΑ Κατηγορία:Νικητές βραβείου Tony
Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων
Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (ΕΑΑΕΣ) (αγγλικά: European Insurance and Occupational Pensions Authority με σύντμηση EIOPA) είναι μια Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή της οποίας αποστολή είναι να προστατεύει δημόσιες αξίες όπως η σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, η διαφάνεια των αγορών και των χρηματοοικονομικών προϊόντων και η προστασία των ασφαλισμένων, των μελών του συνταξιοδοτικού συστήματος και των συνταξιούχων. Ιδρύθηκε με τον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Συμβουλίου της 24ης Νοεμβρίου 2010 και η έδρα της βρίσκεται στη Φρανκφούρτη Γερμανίας.
Η ΕΑΑΕΣ αποτελεί μέρος του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοοικονομικής Εποπτείας (ΕΣΧΕ), μαζί με την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών και την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών.
Αποστολή
Ο σκοπός της ΕΑΑΕΣ είναι να προστατεύει το δημόσιο συμφέρον συμβάλλοντας στη βραχυπρόθεσμη, μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη σταθερότητα και αποτελεσματικότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος, προς όφελος της οικονομίας, των πολιτών και των επιχειρήσεων της Ένωσης. Πρέπει να συμβάλλει:
Οργάνωση
Η ΕΑΑΕΣ αποτελείται από το συμβούλιο εποπτών, το συμβούλιο διοίκησης, τον Πρόεδρο, τον Εκτελεστικό διευθυντή.
Διαθέτει κοινά όργανα με τις άλλες Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές: τη Μεικτή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών και το Συμβούλιο προσφυγών.
Προϋπολογισμός
Τα έσοδα της ΕΑΑΕΣ προέρχονται από υποχρεωτικές εισφορές των εθνικών δημόσιων αρχών οι οποίες είναι αρμόδιες για την εποπτεία χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων, από επιχορήγηση από την Ένωση (που εγγράφεται στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και τυχόν τέλη που καταβάλλονται στον οργανισμό. Στα έξοδα του οργανισμού περιλαμβάνονται οι δαπάνες προσωπικού, οι αμοιβές, οι διοικητικές δαπάνες, οι δαπάνες υποδομής, οι δαπάνες επαγγελματικής επιμόρφωσης και οι λειτουργικές δαπάνες.
Αναφορές
Κατηγορία:Οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Οργανισμοί στην Ευρώπη
Γιουλ Μπρίνερ
Ο Γιούλι Μπορίσοβιτς Μπρίνερ (ρώσικα: Юлий Борисович Бринер, Julij Borisovič Briner, 11 Ιουλίου 1920 – 10 Οκτωβρίου 1985), γνωστότερος ως Γιουλ Μπρίνερ, ήταν Ρώσος ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου , βραβευμένος με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου για την ταινία του 1956 Ο βασιλιάς κι εγώ (The King And I). Ο Μπρίνερ είναι επίσης γνωστός για τη συμμετοχή του στις ταινίες Οι δέκα εντολές (The Ten Commandments, 1956), Ο Σολομών και η βασίλισσα του Σαβά (Solomon and Sheba, 1959), Κι οι επτά ήταν υπέροχοι (The Magnificent Seven, 1960) και Μοριτούρι (Morituri, 1965), καθώς και για τη βαθιά του φωνή και το ξυρισμένο του κεφάλι, που έγινε χαρακτηριστικό του γνώρισμα μετά τη συμμετοχή του στην ταινία Ο βασιλιάς και εγώ και λάνσαρε μόδα στα τέλη της δεκαετίας του πενήντα. Ο Μπρίνερ ήταν επίσης φωτογράφος καθώς και συγγραφέας δυο μυθιστορημάτων.
Πρώτα χρόνια
μικρογραφία|260x260εσ|Με την [[Ίνγκριντ Μπέργκμαν στην ταινία Αναστασία (1956)]] μικρογραφία|260x260εσ|Στην ταινία [[Οι Δέκα Εντολές (ταινία, 1956)|Οι δέκα εντολές (1956)]] μικρογραφία|311x311εσ|Με την [[Τζίνα Λολομπρίτζιτα στην ταινία Ο Σολομών και η βασίλισσα του Σαβά (1959)]] μικρογραφία|325x325εσ|Με τη Ροσέντα Μοντέρος στην ταινία [[Και οι επτά ήταν υπέροχοι (ταινία)|Και οι επτά ήταν υπέροχοι (1960)]] Ο Γιουλ Μπρίνερ γεννήθηκε Γιούλι Μπορίσοβιτς Μπρίνερ το 1920, αν και κάποιες πηγές αναφέρουν το 1915 ως έτος γέννησής του, στο Βλαδιβοστόκ της Σιβηρίας στη Ρωσία. Η φήμη που είχε αφήσει να διαρρεύσει στον τύπο στο ξεκίνημα της καριέρας του, ότι γεννήθηκε στη ρωσική νήσο Σαχαλίνη και ότι ήταν μογγολικής και ταταρικής καταγωγής είναι αναληθής, σύμφωνα με τη βιογραφία του, που κυκλοφόρησε το 1989 και που έγραψε ο γιος του, Ροκ. Ήταν επίσης γνωστός και ως Τζούλιους Μπρίνερ. Ο πατέρας του, Μπόρις Γιούλιεβιτς Μπρίνερ, που ήταν μηχανικός ορυχείων, ήταν ελβετικής καταγωγής και ρωσικής καταγωγής. Ο παππούς του Μπρίνερ ήταν Ελβετός και η γιαγιά του ήταν Ρωσίδα μπουργιατικής και μογγολικής καταγωγής, γεννημένη στο Ιρκούτσκ της Σιβηρίας. Η μητέρα του, Μαρούσια Δημήτρεβνα, ήταν κόρη γιατρού και είχε σπουδάσει υποκριτική και μουσική. Ήταν επίσης στενά συνδεδεμένος με τη νομαδική φυλή Ρομά χάρη στη στενή συνεργασία του με την οικογένεια Ντιμίτριεβιτς, με τους οποίους έπαιζε στο Παρίσι σε νυχτερινά κέντρα στη δεκαετία του 1930. Το 1977, ονομάστηκε Επίτιμος Πρόεδρος της διεθνούς ένωσης Ρομά, τίτλος που διατήρησε μέχρι και το θάνατό του. Ο Μπρίνερ είχε επίσης μια αδελφή, τη Βέρα. Όταν ο Μπρίνερ βρισκόταν στην παιδική ηλικία, ο πατέρας του εγκατέλειψε την οικογένεια, αναγκάζοντας τη μητέρα του να τους μεταφέρει στην Κίνα, όπου ο Γιουλ και η αδελφή του παρακολούθησαν μαθήματα σ' ένα σχολείο της χριστιανικής αδελφότητας νέων και στη συνέχεια, το 1934 η οικογένεια εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Κατά τη διάρκεια του Β΄Παγκοσμίου πολέμου ο Μπρίνερ είχε αναλάβει χρέη γαλλόφωνου ραδιοφωνικού εκφωνητή και εξαπέλυε προπαγάνδα στην κατεχόμενη από τους Γερμανούς Γαλλία, για λογαριασμό του γραφείου τύπου και πληροφοριών των ΗΠΑ.
Σταδιοδρομία
Την επιτυχία του όσκαρ επισφράγισε η συμμετοχή στις ταινίες του 1958 Οι αδελφοί Καραμάζοφ (The Brothers Karamazov), βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι και Λαφίτ, ο πειρατής (The Buccaneer). Έπειτα το 1959 συμπρωταγωνίστησε με την Τζίνα Λολομπρίτζιτα στην επική παραγωγή Ο Σολομών και η βασίλισσα του Σαβά (Solomon and Sheba) και συνεργάστηκε για δεύτερη φορά με την Ντέμπορα Κερ στην ταινία του Ανατόλ Λίτβακ Το ταξίδι (The Journey). Το 1960 έκανε και πάλι επιτυχία με την ταινία Και οι επτά ήταν υπέροχοι (The Magnificent Seven) σε σκηνοθεσία Τζον Στέρτζις. Η ταινία Και οι επτά ήταν υπέροχοι αποτελεί διασκευή του θρυλικού Οι επτά σαμουράι του Ακίρα Κουροσάβα. Το 1965 συμπρωταγωνίστησε με τον Μάρλον Μπράντο στο Μοριτούρι (Morituri, 1965) και το 1969 με την Κάθριν Χέπμπορν στη μεταφορά του θεατρικού του Ζαν Ζιροντού, Η τρελή του Σαγιό (The Madwoman of Chaillot, 1969). Επιτυχημένη ήταν επίσης η συνεργασία του με τον Μάικλ Κράιτον στην ταινία Ο επαναστάτης της νύχτας (Westworld, 1973). Μια από τις τελευταίες του ταινίες ήταν, το ιταλικής παραγωγής Άγριο κυνηγητό του φονιά (Con la rabbia agli occhi, 1976), πλάι στη Μπάρμπαρα Μπουσέ. Ο Μπρίνερ εμφανίστηκε επίσης μαζί με τον Ρόμαν Πολάνσκι, ως τραβεστί, στην κωμωδία του Πίτερ Σέλερς Δυο εύθυμοι γλεντζέδες (The Magic Christian) του 1969.
Φωτογράφος, συγγραφέας μυθιστορημάτων και μουσικός
Ο Μπρίνερ ήταν επίσης φωτογράφος καθώς και συγγραφέας δυο βιβλίων. Η κόρη του Βικτόρια, συγκέντρωσε όλες τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο Μπρίνερ κατά τη διάρκεια της ζωής του και εξέδωσε τη συλλογή φωτογραφιών Yul Brynner: Photographer.
Τα δυο βιβλία που συνέγραψε ο Γιουλ Μπρίνερ είναι: Bring Forth the Children: A Journey to the Forgotten People of Europe and the Middle East (1960) και The Yul Brynner Cookbook: Food Fit for the King and You (1983).
Ο Μπρίνερ μελέτησε μουσική από την παιδική του ηλικία και ήταν ικανότατος κιθαρίστας και τραγουδιστής. Στα πρώτα του καλλιτεχνικά βήματα στην Ευρώπη εμφανιζόταν σε παριζιάνικα κέντρα διασκέδασης, με τον Αλιόσα Ντιμίτριεβιτς, όπου έπαιζε κιθάρα και τραγουδούσε τσιγγάνικα τραγούδια. Ορισμένα από αυτά τα τραγούδια τα τραγούδησε στην ταινία Οι αδελφοί Καραμαζόφ. Το 1967, αυτός και ο Ντιμίτριεβιτς κυκλοφόρησε ένα δίσκο με τίτλο, The Gypsy and I: Yul Brynner Sings Gypsy Songs.
Προσωπική ζωή
Ο Μπρίνερ νυμφεύθηκε συνολικά τέσσερις φορές και απέκτησε πέντε παιδιά. Από τον πρώτο του γάμο, με την ηθοποιό Βικτόρια Γκίλμορ, απέκτησε ένα γιο το Ροκ. Ο γάμος του διήρκεσε δεκατέσσερα χρόνια και οι δυο τους χώρισαν το 1960, ενώ παράλληλα είχε αποκτήσει μια κόρη, την οποία και αναγνώρισε, από εξωσυζυγική σχέση το 1958.
Το 1962 απέκτησε μια κόρη τη Βικτόρια, από το δεύτερό του γάμο με το χιλιανό μοντέλο Ντόρις Κλάινερ. Νονά της Βικτόρια ήταν η Όντρεϊ Χέπμπορν. Ο γάμος του με την Κλάινερ έληξε το 1967 και έπειτα το 1971 παντρεύτηκε την κοσμική Ζακλίν Τιον Ντε Λα Σομ. Υιοθέτησε δυο παιδιά από το Βιετνάμ με την τρίτη του σύζυγο, η οποία πέθανε σε τροχαίο το 1981.
Τελευταία του σύζυγος ήταν η 24χρονη Κάθι Λι από τη Μαλαισία. Οι δυο τους παντρεύτηκαν το 1983 και έμειναν παντρεμένοι μέχρι και τον θάνατο του Μπρινερ το 1985.
Ο Μπρίνερ υπήρξε επίσης εραστής της Μάρλεν Ντίτριχ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '50.
Θάνατος
Ο Μπρίνερ πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα στις 10 Οκτωβρίου του 1985 στη Νέα Υόρκη, την ίδια ημέρα με τον Όρσον Γουέλς.
Γνωρίζοντας ότι πέθαινε από καρκίνο, ο Μπρίνερ πρωταγωνίστησε, στο Μπρόντγουεϊ, σε μια αποχαιρετιστήρια αναβίωση του Ο βασιλιάς και εγώ. Οι παραστάσεις κράτησαν περίπου επτά μήνες.
Ο Μπρίνερ κάπνιζε για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του. Τον Ιανουάριο του 1985, εννέα μήνες πριν από το θάνατό του, έδωσε συνέντευξη στην εκπομπή Good Morning America, εκφράζοντας την επιθυμία του να κάνει διαφήμιση κατά του καπνίσματος.
Ο Μπρίνερ κηδεύτηκε στη ρώσικη ορθόδοξη μονή του Saint-Michel-de-Bois-Aubry Ρωσική Ορθόδοξη Μονή, κοντά στη Λιζέ της Γαλλίας.
Φιλμογραφία
326x326px|thumb|Ο Γιουλ Μπρίνερ με την Γκέρτρουντ Λόρενς το 1951, στη θεατρική παράσταση Ο βασιλιάς και εγώ
Μικρού μήκους:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου
Βυζαντινοαβαρικός πόλεμος του 570-574
Ο Βυζαντινοαβαρικός πόλεμος του 570-574 ήταν ο πρώτος πόλεμος μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και του Χαγανάτου των Αβάρων που είχε πρόσφατα δημιουργηθεί με την κατάκτηση από τους Άβαρους των Γέπιδων. Με τη διάλυση του κρατιδίου των Γέπιδων οι Βυζαντινοί πρόλαβαν να προσαρτήσουν την στρατηγική πόλη Σίρμιο και την γύρω περιοχή το 567. Οι Άβαροι θεωρώντας τον εαυτό τους φυσικό διάδοχο των Γέπιδων διεκδίκησαν αυτά τα εδάφη και πολιόρκησαν το Σίρμιο χωρίς επιτυχία το 568. Έκτοτε οι Άβαροι έστελναν συνεχώς αντιπροσωπίες στον βυζαντινό αυτοκράτορα στη Κωνσταντινούπολη χωρίς να γίνονται δεκτά τα αιτήματα τους.
Για την πολεμική αυτή σύγκρουση λίγα είναι γνωστά, ο Ιουστίνος Β΄ αποφάσισε την αναμέτρηση με τους Άβαρους για να εξασφαλίσει το σύνορο στον Δούναβη ώστε να μπορέσει να μεταφέρει στρατεύματα από εκεί ενάντια των Περσών. Επικεφαλής του βυζαντινού στρατού και της εκστρατείας τέθηκε ο στρατηγός τότε Τιβέριος Β΄ όπου νίκησε σε μάχη τους Άβαρους το 570 σε άγνωστη θέση στην Θράκη.
Μετά από αυτή την ήττα οι Άβαροι δεν ενόχλησαν για τέσσερα χρόνια την αυτοκρατορία ούτε έστειλαν ξανά αντιπροσωπίες. Το 574 οι Άβαροι εκμεταλλευόμενοι την απόσυρση βυζαντινού στρατού από την περιοχή επιτέθηκαν στο Βυζάντιο και σε μάχη, σε άγνωστη τοποθεσία, νίκησαν τον Βυζαντινό στρατό ενώ ο ίδιος ο Τιβέριος με δυσκολία απέφυγε την αιχμαλωσία. Ο Τιβέριος έχοντας και το αξίωμα του καίσαρα και ουσιαστικά τη διακυβέρνηση της αυτοκρατορίας λόγω αρρώστιας του Ιουστίνου, πρότεινε Συνθήκη ειρήνης όπου έγινε δεκτή από τους Άβαρους.
Μπιγκ Τζον Σταντ
Ο Τζον Γουίλιαμ Μίντον (γεννημένος στις 19 Φεβρουαρίου 1948 – θάνατος 20 Μαρτίου 1995) ήταν ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής και ηθοποιός, που ήταν πιο γνωστός με το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ, Μπιγκ Τζον Σταντ.
Καριέρα
Η επαγγελματική του καριέρα διήρκεσε 14 έτη, από το 1976 έως το 1990. Εκπαιδεύτηκε από τον Κίλερ Κοβάλσκι, μαζί με τον οποίο κατέκτησε και ομαδικούς τίτλους. Στο WWE εμφανίστηκε την περίοδο 1982 - 1986 και το 1989. Τις υπόλοιπες περιόδους της καριέρας του, τις πέρασε σε ανεξάρτητες εταιρείες πάλης. Κατέκτησε συνολικά 16 τίτλους, ομαδικούς και ατομικούς. Το 1996, εισήχθη στο τιμητικό WWE Hall of Fame.
Ηθοποιία
Κινηματογράφος
Τηλεόραση
Προσωπική ζωή
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπάτλερ της Πενσιλβανία. Πέθανε πολύ νέος από καρκίνο, μόλις στα 47 του έτη. Απέκτησε έναν γιο, τον Τζον Μίντεον Jr., που έχει προσπαθήσει να ακολουθήσει καριέρα επαγγελματία παλαιστή, χωρίς επιτυχία.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ 2001
Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλύ του 2001 ήταν το 31ο πρωτάθλημα του WRC και είχε 14 γύρους, πρωταθλητής οδηγών αναδείχθηκε ο Άγγλος οδηγός της Subaru Ρίτσαρντ Μπέρνς και πρωταθλητής κατασκευαστών αναδείχθηκε η Peugeot.
Σίγκτρυγκ Γκνίπασον
Ο Σίγκτρυγκ Γκνίπασον ήταν βασιλιάς της Δανίας σύμφωνα με τον Αδάμ της Βρέμης που βασίλευσε τον 10ο αιώνα και ανήκε στον Οίκο του Όλαφ. Ο Σίγκτρυγκ ήταν γιος του Γκνίπα και μιας Δανίδας ευγενούς με το όνομα Ασφρίντ, σύμφωνα με τον Αδάμ της Βρέμης έγινε βασιλιάς της Δανίας κατά τη διάρκεια της αρχιεπισκοπής του Χόγκερ της Βρέμης (909 - 917). Το όνομα του απομνημονεύεται σε δυο Ρουνικές λίθους που βρέθηκαν κοντά στο Σλέσβιχ με ονόματα DR2 και DR4 οι οποίες ανεγέρθησαν από τη μητέρα του μετά τον θάνατο του για να εγγυηθεί ότι η περιοχή αποτελούσε την ισχυρή βάση της οικογένειας.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ 2001
Περίληψη
Το WRC για άλλη μια χρονιά διοργάνωσε το 31 πρωτάθλημα της σεζόν του 2001. Το πρωτάθλημα άρχισε από το Ράλλυ του Μονακού η αλλιώς του Μόντε Κάρλο. Στα βουνά των Άλπεων έγινε το 100ο ράλλυ όπως και κάθε χρόνο. Ο Νικητής του ράλλυ αυτού ήταν ο Τόμι Μάκινεν με Μιτσουμπίσι Εβο του 2001. Δεύτερος βγήκε ο Κάρλος Σάινθ και τρίτος ο Φράνσις Ντέλεκουρ. Και από τα βουνά του Μονακού πάμε στις χιονισμένες διαδρομές της Σουηδίας στο Κάρλσταντ και βαθμούς κελσίου κάτω από το 0. Εκεί έγινε μια μεγάλη κόντρα ανάμεσα σε τρεις οδηγους. Ο Τόμι Μάκινεν, ο Μάρκους Γκρόνχολμ και Ο Χάρι Ροβαπέρα. Τελικά νικητής βγήκε ο τρίτος κάτι που ούτε ο ίδιος δεν πίστευε πως θα νικήσει.Οι άλλοι δύο τα παράτησαν τη δεύτερη ημέρα και τελικά βγήκαν οι Κάρλος Σάινθ και Ο Τόμας Ράνστρομ. Και πάμε στην Ιβηρική χερσόνησο και συγκεκριμένα στην Πορτογαλία. Στα βουνά του Πόρτο επικράτησε ο Φινλανδός τετράκις παγκόσμιος πρωταθλητής, Τόμι Μάκινεν. Δεύτερος ο Κάρλος Σάινθ και τρίτος Ο Μάρκους Γκρόνχολμ. Μετά από τρεις γύρους, ο επόμενος μας μεταφέρει στην Καταλονία στους δρόμους της Κόστα Μπράβα. Ο Νικητής θα έπρεπε να ήταν ο συμπατριώτης της χώρας του αλλά είναι Γάλλος δηλαδή ο Ντιντιέρ Αουριόλ. Την τριάδα συμπλήρωσε Ο Τζιλ Πανίζι και τρίτος ο Τόμι Μάκινεν. Και ξαναγυρνάμε στο χωμάτινο τερέν στο Ράλλυ της Αργεντινής. Στα βουνά της Κόρδοβα έγινε το 21ο Ράλλυ της Αργεντινής και έστεψε νικητές τους Κόλιν Μάκ Ρέι,Ριτσαρντ Μπέρνς και Κάρλος Σάινθ. Ο Κόλιν Μακ Ρέι ο οποίος δεν έδωσε σημάδι ζωής όμως νίκησε και στα δυο επόμενα ράλλυ(Κύπρος,Ελλάδα).Στο ράλλυ Σαφάρι το δυσκολότερο ράλλυ το πρωταθλήματος νικητής βγήκε ο Τόμι Μάκινεν. Αφού αποκαλύψαμε τον νικητή του 6ου και 7ου ράλλυ, ας συνεχίσουμε στο 8ο ράλλυ της Φινλανδίας. Το μέρος όπου το φιλοξένησε είναι το Γιουρβασκύλα όπου περιέχει πολύ γρήγορες διαδρομές και μεγάλες ευθείες με αποτέλεσμα να είναι το γρηγορότερο ράλλυ του 2001. Νικητής Ο Μάρκους Γκρόνχολμ όπου είχε καιρό να γευτεί την κατάκτηση ενός κυπέλλου. Και πάμε στη Νέα Ζηλανδία. Το ράλλυ έγινε έξω από την πόλη του Οκλαντ. Οι διαδρομές ήταν περισσότερο λασπωμένες από χώμα κάτι που είχε συνηθίσει όσες φορές έχει πάει το WRC. Νικητής για μια μόνο φορά ήταν Ο Ρίτσαρντ Μπέρνς. Στα επόμενα τρία ράλλυ (Σαν Ρέμο, Κορσική, Ουαλία) νίκησαν οι Τζιλ Πανίζι,Τζίσους Πούρας,Μάρκους Γκρόνχολμ. Αλλά ο Ρίτσαρντ Μπερνς έστω και με μία νίκη κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2001 κάνοντας ρεκόρ το οποίο αποκλείεται να σπάσει. Δεύτερος με μικρή διαφορά βγήκε ο Κόλιν Μακ Ρει. Τρίτος βγήκε ο Τόμι Μάκινεν όπου κατάλαβε πως το όνειρο για τον 5ο του παγκόσμιο τίτλο άρχισε ήδη να απομακρύνεται.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μηχανοκίνητος αθλητισμός το 2001
Σίγκτρυγκ Γκνίπασον
Με βάση τη μαρτυρία του Σβεν Β΄ της Δανίας ο Αδάμ της Βρέμης αναφέρει ότι ο Αρθακανούτος Α΄ ήρθε στη Δανία και αμέσως εκθρόνισε τον νεαρό βασιλιά Σίγκτρυγκ ωστόσο άλλες πηγές παρουσιάζουν τον Χνίπα που ταυτίζεται με τον πατέρα του Σίγκτρυγκ Γκνίπα να βασιλεύει μέχρι το 934. Ο Σνόρρι Στούρλουσον αναφέρει την ήττα του Γκνίπα από τον Γκορμ τον Παλαιό τοποθετώντας τον θάνατο του αργότερα σε σχέση με τον Αδάμ της Βρέμης. Ο Αδάμ αναφέρει την ύπαρξη και άλλων Δανών βασιλέων εκείνη την εποχή σαν απόδειξη ότι τον θρόνο στη Δανία δεν τον κατείχε μονάχα ένας βασιλιάς.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας
Μάρκος Ροντρίγκες Παντόχα
Ο Μάρκος Ροντρίγκες Παντόχα (ισπανικά: Marcos Rodríguez Pantoja, γεννημένος στις 7 Ιουνίου 1946, στην Añora της Ισπανίας) είναι ένα διάσημο άγριο παιδί. Πωλήθηκε σε έναν ερημίτη γιδοβοσκό. Όταν έκλεισε τα επτά του χρόνια, ζούσε μόνος του με τους λύκους στη Σιέρρα Μορένα (οροσειρά της Ισπανίας). Στα δεκαεννέα του χρόνια επέστρεψε στον πολιτισμό, αλλά δυσκολεύτηκε να προσαρμοστεί. Ο Gabriel Janer Manila άρχισε να γράφει μια διδακτορική διατριβή για την υπόθεσή του, με τίτλο He jugado con lobos (αγγλικά: I've Played With Wolves).
Αργότερα έγινε το θέμα της ταινίας Entrelobos (αγγλικά: Among Wolves), στην οποία παρουσιάζεται η ζωή του εν συντομία.
Βιογραφία
Ο Μάρκος γεννήθηκε στην Añora της Ισπανίας, στην επαρχία της Κόρδοβα. Μετανάστευσε με τους γονείς του στη Μαδρίτη, όπου η μητέρα του πέθανε πάνω στη γέννα του τέταρτου παιδιού της. Λίγες μέρες αργότερα πέθανε και αυτό. Ο Μάρκος ήταν τριών ετών τότε. Ο πατέρας του παντρεύτηκε τότε μια άλλη γυναίκα που είχε ήδη ένα παιδί από τον προηγούμενο γάμο της. Η μητριά του τον υπέβαλε σε σκληρή κακοποίηση. Τη δεκαετία του 1950 εγκαταστάθηκαν στο Fuencaliente, στο Ρεάλ, στη Σιέρρα Μορένα, όπου η οικογένεια ασχολήθηκε με την κατασκευή άνθρακα.
Μέχρι το 1954, ο Μάρκος είχε βιώσει σχεδόν σε όλη του τη ζωή κακοποίηση. Εκείνη τη χρονιά, σε ηλικία επτά ετών, πωλήθηκε ή παραδόθηκε σε έναν ερημίτη γιδοβοσκό. Το παιδί επρόκειτο να τον υπηρετήσει ως σκλάβος, αλλά κάποια στιγμή εγκαταλείφθηκε στη φύση. Το 1965, μετά από έντεκα χρόνια, η Ισπανική Πολιτοφυλακή τον βρήκε να ζει σε πλήρη απομόνωση από τα ανθρώπινα όντα, με μοναδική παρέα αυτή των λύκων. Μεταφέρθηκε στη Fuencaliente με τη βία, δέθηκε και φιμώθηκε, καθώς κάποιες φορές άρχιζε να ουρλιάζει σαν λύκος. Η αστυνομία δεν άσκησε ποτέ κατηγορίες εναντίον του πατέρα του, ο οποίος ήταν ακόμα ζωντανός εκείνη την εποχή, και όταν αναγνώρισε τον γιο του, το μόνο που έκανε ήταν να τον κατηγορήσει επειδή πριν εξαφανιστεί του είχε πάρει το σακάκι του.
Οι καλόγριες που εργάζονταν σε ένα κοντινό νοσοκομείο μαζί με έναν ιερέα του δίδαξαν τη χρήση του λόγου, πώς να ντύνεται, να περπατά όρθιος και να τρώει με μαχαιροπίρουνα. Εισήχθη στο Νοσοκομείο Convalecientes στη Μαδρίτη, έως ότου επανήλθε ως ενήλικας στη ζωή και στην κοινωνία. Εστάλη στη Μαγιόρκα όπου ζούσε σε έναν ξενώνα και εργαζόταν.
Έκανε τη στρατιωτική του θητεία και αφιερώθηκε στη δουλειά του ως πάστορας. Έκανε κατά λάθος αρκετές παρανομίες, λόγω της περιορισμένης οικονομικής και πολιτισμικής του αγωγής και δεδομένου του χρόνου που βρισκόταν σε πλήρη απομόνωση. Αργότερα μετακόμισε σε ένα χωριό στο εσωτερικό του Ορένσε. Εκεί τον υποδέχτηκε ο Μανουέλ Μπαραντέλα Λοσάντα, ένας συνταξιούχος αστυνομικός. Ο Μάρκος τον ονόμασε «αφεντικό» και τον θεωρούσε οικογένειά του μέχρι το θάνατό του.
Ο Μάρκος χρηματοδοτούνταν από μια ολλανδική οικογένεια, που συχνά τον προσκαλούσε σε δημοτικά συμβούλια, συλλόγους και διάφορους οργανισμούς για να μιλήσει και να αφηγηθεί την εμπειρία του. Επιπλέον, του έχουν πάρει συνέντευξη πολλά τηλεοπτικά προγράμματα.
Μελέτη περίπτωσης
Η μελέτη της υπόθεσης πραγματοποιήθηκε από τον ανθρωπολόγο και συγγραφέα Gabriel Janer Manila, ο οποίος μεταξύ του Νοεμβρίου του 1975 και του Απριλίου του 1976, πήρε συνέντευξη από τον Μάρκο προκειμένου να μελετήσει τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να ενταχθεί ξανά στην κοινωνία. Ο ανθρωπολόγος δήλωσε ότι οι αιτίες της εγκατάλειψης του Μάρκου δεν ήταν τυχαίες, αλλά σκόπιμες και αποτέλεσμα ενός κοινωνικοοικονομικού πλαισίου ακραίας φτώχειας. Ο ερευνητής τόνισε επίσης ότι η επιβίωση του Μάρκου ήταν πραγματοποίησημη χάρη στην αδιαφορία και την εγκατάλειψη που αντιμετώπιζε ήδη από τους γονείς του ενόσω έμενε μαζί τους, καθώς χάρη στην εξαιρετική του ευφυΐα. Κατά τη διάρκεια της απομόνωσής του, το παιδί έμαθε να μιμείται τους θορύβους των ζώων με τα οποία ζούσε και τα τους χρησιμοποιούσε για να επικοινωνεί μαζί τους, ενώ σιγά σιγά εγκατέλειψε την χρήση της ανθρώπινης γλώσσας.
Μόλις βρέθηκε και πάλι σε ένα κοινωνικό περιβάλλον, μετά τη διάσωσή του από την Ισπανική Πολιτοφυλακή, έκανε μια αργή αναπροσαρμογή στις ανθρώπινες συνήθειες (φαγητό, ρούχα, γλώσσα κ.λπ.), αλλά εξακολουθούσε να δείχνει την προτίμηση του στα χωράφια και τα ζώα (με τα οποία είχε μία ιδιαίτερη σχέση και κατανόηση) και ανέπτυξε κάποιου είδους εχθρότητα για τον θόρυβο και τη μυρωδιά των πόλεων, θεωρώντας ότι η ζωή μεταξύ των ανθρώπων είναι χειρότερη από τη ζωή μαζί με τα ζώα. Θεωρεί ότι οι δυσκολίες που υπέφερε όταν επανήλθε στην κοινωνία θα μπορούσαν να μετριαστούν σε μεγάλο βαθμό εάν το κράτος είχε παρέμβει εγκαίρως.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παιδιά
Γεώργιος Γεωργαλάς
Με το όνομα Γεώργιος Γεωργαλάς αναφέρονται τα εξής πρόσωπα:
Γκιρντ και Γκνίπα
Ο Γκιρντ και ο Γκνίπα βασιλείς της Δανίας τον 10ο αιώνα όπως αναφέρουν ο Αδάμ της Βρέμης και ο Σβεν Β΄ της Δανίας, ήταν γιοι του Όλαφ του Γενναίου του Σουηδού οπλαρχηγού ο οποίος σύμφωνα με τη Σουηδική παράδοση κατέκτησε τη Δανία, οι δύο γιοι του συμβασίλευσαν μαζί. Το όνομα του Γκνίπα αναφέρεται στις δυο Ρουνικές λίθους οι οποίοι ανεγέρθησαν από τη σύζυγο του Ασφρίντ κοντά στο Σλέσβιχ μετά τον θάνατο του γιου τους Σίγκτρυγκ Γκνίπασον. Τα Σαξονικά Χρονικά του Ουίντουκιντ του Κάρβει αναφέρουν έναν Δανό βασιλιά με το όνομα Χνούμπα που ηττήθηκε και δέχτηκε τον χριστιανισμό με τη βία (934), ο Σνόρρι Στούρλουσον αντίστοιχα γράφει για την ήττα του Γκνίπα από τον Γκορμ τον Παλαιό. Οι χρονολογίες έρχονται σε αντίθεση με τις αναφορές του Αδάμ της Βρέμης σχετικά με την ήττα και τη διαδοχή του γιου του Σίγκτρυγκ από τον Αρθακανούτο Α΄ την περίοδο της αρχιεπισκοπής του Ογκέρ της Βρέμης (909 - 917). Ο Σάξων ο Γραμματικός κατονομάζει έναν ευγενή με το όνομα Έννιγκναπ σαν κηδεμόνα του νεαρού βασιλιά Κνούτου λίγο πριν γίνει βασιλιάς ο Γκορμ ο Παλαιός κάτι που ερμηνεύεται σαν αναπαράσταση του Γκνίπα.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας
Return of the Rentals
Το "Return of the Rentals" είναι το ντεμπούτο άλμπουμ των The Rentals. Κυκλοφόρησε στις 24 Οκτωβρίου του 1995 από την Maverick Records, μια θυγατρική της Reprise Records. To άλμπουμ πήρε καλές κριτικές. Έβγαλε το πετυχημένο single "Friends of P.", το οποίο έφτασε στο #7 του Modern Rock Chart και παίχτηκε αρκετά στην εκπομπή του MTV, 120 Minutes. Παρόλα αυτά το άλμπουμ δεν μπήκε στο Billboard 200.
Κομμάτια
Όλα τα κομμάτια γράφτηκαν από τον Matt Sharp
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1995