cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Λοθάριος Γ΄ Σούπλινμπουργκ
Πρώτα χρόνια
Δεν υπάρχουν επαρκείς πηγές σχετικά με τη νεότητα του, ο πατέρας του συμμετείχε στη Σαξονική Εξέγερση εναντίον του Οίκου των Σαλίων και έπεσε σε μάχη με τα πολεμώντας με τα στρατεύματα του αυτοκράτορα Ερρίκου Δ΄. Ο Λοθάριος Γ΄ ήταν μεταθανάτιος γιος και γεννήθηκε αμέσως μετά. Παντρεύτηκε τη Ρίχεντσα του Νόρτχαϊμ (1100) κόρη του κόμη Ερρίκου του Νόρτχαϊμ και της Ζερτρούντ του Μπράουνσβαϊγκ διάδοχο του Οίκου των Μπρουνονιδών. Ασχολήθηκε τα πρώτα χρόνια με την αγορά εδαφών ή κέρδη μέσω κληρονομιάς και γαμήλιων συμμαχιών σε ολόκληρη τη Σαξονία, κέρδισε τα εδάφη του Οίκου των Μπίλλουνγκ, των κομήτων του Νόρτχαϊμ και των Μπρουνονιδών, έγινε ο ισχυρότερος γαιοκτήμονας στη βόρεια Γερμανία. Υποστήριξε τον μελλοντικό αυτοκράτορα Ερρίκο Ε΄ όταν βρισκόταν σε σύγκρουση με τον πατέρα του, σε αντάλλαγμα τον διόρισε Δούκα της Σαξονίας όταν πέθανε ο Μάγκνους της Σαξονίας (1106). Ο Λοθάριος επαναστάτησε στη συνέχεια εναντίον του αυτοκράτορα και δήλωσε την πρόθεση του να κυβερνά ανεξάρτητα τη Σαξονία. Ο Αδόλφος Α΄ του Χόλσταϊν πήρε από τον Λοθάριο το Χόλσταϊν, ο Λοθάριος καθαιρέθηκε από Δούκας της Σαξονίας (1110) αλλά επανήλθε με τον νέο αυτοκράτορα Ερρίκο Ε΄ (1112). Αργότερα ενώθηκε με τις δυνάμεις των Σαξόνων που επαναστάτησαν εναντίον του αυτοκράτορα και νίκησαν τον αυτοκρατορικό στρατό. Ο Κορράδος του Μάισσεν διορίστηκε με τη βοήθεια του Λοθάριου Μαργράβος του Μάισσεν και ο Αλβέρτος η Άρκτος πήρε την κομητεία της Λουσατίας.
Βασιλιάς της Γερμανίας
Με τον θάνατο του αυτοκράτορα Ερρίκου Ε΄ (1125) ο Λοθάριος του Σούπλινμπουργκ προτάθηκε από τον αρχιεπίσκοπο του Μάιντς σαν διάδοχος. Ο Λοθάριος ήταν ο κορυφαίος γαιοκτήμονας στη Σαξονία προχωρημένης ηλικίας άνω των 50 ετών και χωρίς γιους, τα χαρακτηριστικά αυτά εξυπηρετούσαν τα σχέδια τους για να μην δημιουργήσει τη δική του δυναστεία. Είχε εκλεγεί επίσης βασιλιάς των Ρωμαίων μετά από σκληρή σύγκρουση που είχε με τον Φρειδερίκο Β΄ της Σουηβίας από τον αντίπαλο Οίκο των Χοενστάουφεν. Η εκλογή του ήταν σημαντική επειδή ακύρωσε όλους τους κανόνες κληρονομικής διαδοχής. Στις διαμάχες που επικρατούσαν ανάμεσα στον πάπα και τον αυτοκράτορα ο Λοθάριος προχώρησε σε μιά σειρά από συμβολικές πράξεις υπέρ του πάπα, κέρδισε την υποστήριξη του. Μια εκστρατεία που ακολούθησε στη Βοημία κατέληξε σε ήττα, ανάμεσα σε αυτούς που πήραν αιχμάλωτους οι Βοημοί ήταν ο Αλβέρτος ο Άρκτος, μελλοντικός μαργράβος του Βρανδεμβούργου. Η μητέρα του Φρειδερίκου Β΄ της Σουηβίας και του Κορράδου ήταν η Αγνή του Βάιμπλινγκεν κόρη του πρώην αυτοκράτορα Ερρίκου Δ΄ και αδελφή του Ερρίκου Ε΄, ήταν συνεπώς κληρονομικοί διεκδικητές. Η διαμάχη του Φρειδερίκου Β΄ και του Λοθάριου Γ΄ για τη διαδοχή έληξε τελικά με τη νίκη του Λοθάριου, ο Φρειδερίκος αναγκάστηκε να δηλώσει την υποταγή του (1134).
Σύγκρουση με τους Στάουφεν
thumb|250px|right|Ο αυτοκράτορας Λοθάριος Γ΄. Η Οικογένεια των Σούπλινμπουργκ με Σαξονικές και Βαυαρικές ρίζες ήταν πολιτικά αντίπαλος με τον Οίκο των Σαλίων και τον Σουηβικό Οίκο των Χοενστάουφεν. Την περίοδο που ήταν αυτοκράτορας ο Λοθάριος Γ΄ ξέσπασε σύγκρουση ανάμεσα στους Γουέλφους και τα δυο αδέλφια από τον Οίκο των Χοενστάουφεν. Οι Στάουφεν πέρα από τα εδάφη που είχαν κατακτήσει από την οικογένεια των Σαλίων διεκδικούσαν τα κληρονομικά αυτοκρατορικά δικαιώματα σαν εγγονοί του Ερρίκου Δ΄. Ο Λοθάριος Γ΄ προσπάθησε να κάνει κατάσχεση της αυτοκρατορικής περιουσίας σε μια συνάντηση με τους ευγενείς στο Ρέγκενσμπουργκ, αυτό έφερε την αντίδραση των Στάουφεν. Ο Λοθάριος έθεσε τον Φρειδερίκο Β΄ υπό αυτοκρατορική απαγόρευση και πήρε τη Φραγκονία από τον αδελφό του Κορράδο, ο σύμμαχος του Κορράδος Α΄ του Τσέρινγκεν διορίστηκε ρέκτορας στη Βουργουνδία. Τους Στάουφεν υποστήριξαν εκτός από τα εδάφη τους πολλές Ελεύθερες Ανακτορικές Πόλεις, το Δουκάτο της Αυστρίας και το Δουκάτο της Σουηβίας, ο Κορράδος εξελέγη "Διεκδικητής Βασιλιάς" ως Κορράδος Γ΄. Ο Κορράδος μετέβη κατόπιν στην Ιταλία για να γίνει η βασιλική του στέψη από τον αρχιεπίσκοπο του Μιλάνου Άνσελμο Ε΄. . Ο Λοθάριος Γ΄ εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία των Στάουφεν λόγω του ότι έλλειπε ο Κορράδος και κατέλαβε δυο από τις ισχυρότερες πόλεις τους Νυρεμβέργη και Σπάιερ. Ο Κορράδος απέτυχε να κάνει οτιδήποτε όταν επισκέφτηκε την Ιταλία και επέστρεψε χωρίς να καταφέρει τίποτα (1130), η θέση του Λοθάριου ισχυροποιήθηκε.
Αυτοκράτορας
Ο στρατός που πήρε μαζί του στην Ιταλία ο Λοθάριος ήταν πολύ μικρός επειδή ήθελε να προστατεύσει τα εδάφη του στη Γερμανία από τους Στάουφεν (1232), δεν πλησίασε τις εχθρικές πόλεις, πολιόρκησε το Μιλάνο αλλά απέτυχε να το αλώσει λόγω του μικρού στρατού. Έφτασε στη Ρώμη (1133) που βρισκόταν στην κατοχή του Ανάκλητου, δεν μπόρεσε να γίνει η αυτοκρατορική στέψη του στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, ο Ιννοκέντιος Β΄ τον έστεψε αυτοκράτορα στο Λατερανό (4 Ιουνίου 1133). Ο αυτοκράτορας δεν έδωσε μεγάλη σημασία στα παπικά διατάγματα, αγνόησε μια παπική βούλα του Ιννοκέντιου που ζητούσε υποταγή του αυτοκράτορα στον πάπα. Αναγνώρισε στον πάπα την κυριότητα των εδαφών που ανήκαν στη Ματθίλδη της Κανόσα υπό την προϋπόθεση να τα πάρει ο ίδιος σαν δώρο.
Εκστρατεία στη Σικελία
thumb|250px|right|Η σφραγίδα του αυτοκράτορα Λοθάριου Γ΄. Με την επιστροφή του στη Γερμανία προσπάθησε να κλείσει ειρήνη με τους αντιπάλους του από την οικογένεια των Χοενστάουφεν, οι δύο αδελφοί του δήλωσαν την υποταγή τους και ο ίδιος στο Μπάμπεργκ τους συγχώρεσε και τους έδωσε τα εδάφη τους (1135). Μετά την αναγνώριση του σαν αυτοκράτορα ο Λοθάριος Γ΄ εγκατέλειψε τον τίτλο του βασιλιά της Ιταλίας και οι Χοενστάουφεν υποσχέθηκαν να τον ακολουθήσουν στη μελλοντική του εκστρατεία στην Ιταλία. Η εκστρατεία εναντίον του Ρογήρου Β΄ ξεκίνησε (1136) με την υποστήριξη του πάπα Ιννοκέντιου Β΄, στο πλευρό τους ήταν και ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης Β΄ Κομνηνός. Οι δύο στρατοί στους οποίους αρχηγοί τους ήταν ο Λοθάριος και ο γαμπρός του Ερρίκος Ι΄ της Βαυαρίας εισήλθαν στην Ιταλία. Ο Γουλιέλμος του Λοριτέλο δήλωσε την υποταγή του στον Λοθάριο Γ΄ και του άνοιξε τις πύλες της Τέρμολι, ακολούθησε η υποταγή του Ούγου Β΄ της Μολίζε. Οι δυο στρατοί συναντήθηκαν στο Μπάρι και συνέχισαν την πορεία τους νότια (1137). Ο Ρογήρος Β΄ ζήτησε να δώσει την Απουλία σαν αυτοκρατορικό δώρο σε έναν από τους γιους του και να παραδώσει άλλον έναν από τους γιους του όμηρο, την πρόταση απέρριψε ο Λοθάριος Γ΄ ύστερα από πίεση του Ιννοκέντιου Β΄. Τα Γερμανικά στρατεύματα κουράστηκαν έντονα με την εκστρατεία στον θερινό καύσωνα και επαναστάτησαν, ο αυτοκράτορας διαχώρησε την Κάπουα και την Απουλία από το Βασίλειο της Σικελίας, τις έδωσε στους εχθρούς του Ρογήρου. Ο πάπας Ιννοκέντιος Β΄ διεκδίκησε την Απουλία σαν δική του και τελικά συμφώνησαν να τη δώσουν στον Ρανούλφ του Αλάιφ. Ο Λοθάριος Γ΄ κατέκτησε το Σαλέρνο από τον Αύγουστο ως τον Οκτώβριο του 1137 και έκοψε νομίσματα με το όνομα του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε π. το 1107 την 3η εξαδέλφη του Ρίχεντσα του Νόρτχαϊμ, κόρη του Ερρίκου μαργράβου της Φρισίας και είχε τέκνο:
Μετά το τέλος του Λοθάριου, ο αντίπαλός του από τον Οίκο των Χοενστάουφεν Κορράδος εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας ως Κορράδος Γ΄. Όταν ο γαμπρός του Ερρίκος Ι΄ αρνήθηκε να του δώσει όρκο υποτέλειας, ο Κορράδος Γ΄ έκανε κατάσχεση της περιουσίας του.
Πινακοθήκη
Κατηγορία:Αυτοκράτορες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Amar pelos dois
Το «Amar pelos dois» (Ελληνικά : Αγάπη για εμάς τους δυο) είναι ένα τραγούδι που ερμηνεύτηκε από τον Πορτογάλο τραγουδιστή Σαλβαντόρ Σομπράλ και γραμμένο από την αδερφή του, Λουίζα Σομπράλ. Το τραγούδι κέρδισε στο Φεστιβάλ του Κανσάο του 2017 και στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision του 2017 δίνοντας στην Πορτογαλία την πρώτη της νίκη από την έναρξη της συμμετοχής της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού, το 1964. Κυκλοφόρησε σε ψηφιακή λήψη στις 10 Μαρτίου 2017.
Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision
Στις 5 Δεκεμβρίου 2016 ανακοινώθηκε ότι η Λουίζα Σομπράλ θα συμμετείχε ως τραγουδοποιός στο Φεστιβάλ Τραγουδιού 2017, στο οποίο έγινε η επιλογή του τραγουδιού της Πορτογαλίας για τον εθνικό τελικό, όπου αποφασίστηκε το τραγούδι που θα εκπροσωπούσε τη χώρα στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision. Στις 18 Ιανουαρίου 2017 ο αδερφός της, Σαλβαντόρ Σομπράλ ανακοίνωσε ότι θα ερμηνεύσει το τραγούδι της, με τίτλο "Amar pelos dois". Ο Σομπράλ διαγωνίστηκε στον πρώτο ημιτελικό στις 19 Φεβρουαρίου και κατέκτησε την δεύτερη θέση, κερδίζοντας την πρώτη θέση στις ψήφους της κριτικής επιτροπής και την τρίτη θέση στις ψήφους των τηλεθεατών. Στον τελικό, που πραγματοποιήθηκε στις 5 Μαρτίου, κέρδισε την πρώτη θέση στις ψήφους της κριτικής επιτροπής και την δεύτερη θέση στις ψήφους του κοινού, συγκεντρώνοντας με αυτόν τον τρόπο αρκετούς πόντους ώστε να κερδίσει τον εθνικό τελικό και να εκπροσωπήσει την Πορτογαλία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision στο Κίεβο. Το τραγούδι κέρδισε τον διαγωνισμό καθώς συγκέντρωσε 758 πόντους στον μεγάλο τελικό που έγινε στις 13 Μαΐου.
Κριτική
Η γαλλική εφημερίδα 20 λεπτά αποκάλεσε το "Amar pelos dois" ένα "υπέροχο μελαγχολικό τραγούδι" και το περιέγραψε ως ένα "απολαυστικά αναχρονιστικό ηχητικό κομμάτι".. Το γαλλικό περιοδικό Paris Match το χαρακτήρισε ως μια από τις δέκα πιο αγαπημένες συμμετοχές του 2017 και συμπλήρωσε ότι ήταν "σπουδαίo τραγουδιστικό αριστούργημα". Ο αυστραλιανός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός SBS ανέφερε την "απλότητα" του τραγουδιού, προσθέτοντας ότι υπάρχει κάτι "αναζωογονητικό και αντανακλαστικό" σε αυτό. Η βρετανική εφημερίδα Metro το αποκάλεσε ως την "καλύτερη συμμετοχή της Πορτογαλίας στον διαγωνισμό" και σημείωσε ότι "η προσκόλληση στα πορτογαλικά διατηρεί την γοητεία και το χάρισμα αυτού του τραγουδιού που τραβάει τις καρδιές μέσα από την μουσική σύνθεση". Η βρετανική εφημερίδα The Daily Telegraph το περιγράφει ως ένα "καλλιτεχνικό, όμορφα επεξεργασμένο και εξελιγμένο τραγούδι".
Το "Amar pelos dois" είχε την δεύτερη υψηλότερη κατάταξη στις συμμετοχές του 2017 στην φινλανδική εκπομπή De Eurovisa. Το τραγούδι έλαβε 38 πόντους από τους 40 που θα μπορούσε να λάβει. Έλαβε την τρίτη υψηλότερη κατάταξη το 2017 στην εκπομπή της Ισλανδίας "Alla Leið" λαμβάνοντας 38 πόντους.
Ρόκκα Τσιλιέ
Η Ρόκκα Τσιλιέ (ιταλικά: Rocca Cigliè) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Amar pelos dois
Κριτική
Η ισπανική εφημερίδα ABC δήλωσε ότι ο τζαζ-ποπ ρυθμός του το ξεχώρισε από τις εξωφρενικές προτάσεις σε άλλα φεστιβάλ.
Ρόκκα Τσιλιέ
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Amar pelos dois
Εμπορικότητα
Το τραγούδι έκανε το ντεμπούτο του στον αριθμό 4 του Πίνακα Ψηφιακών Τραγουδιών της Πορτογαλίας. Την επόμενη εβδομάδα ανέβηκε στην 3η θέση. Τελικά ανέβηκε στην κορυφή.
Παραπομπές
Amar pelos Κατηγορία:Singles του 2017 Κατηγορία:Νικητήρια τραγούδια του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision
Αδεμάρος της Κάπουα
Ο Αδεμάρος, Adhemar (άκμασε 998 - 1000) ήταν δούκας του Σπολέτo από το 998 και πρίγκιπας της Κάπουα από το 1000. Πριν από το τέλος του, έχασε και τις δύο επικράτειες. Δεν αναφέρεται ως δούκας του Σπολέτο μετά τον Δεκέμβριο του 999.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Μπάλσαμο, ενός κληρικού στην Κάπουα. Εκπαιδεύτηκε στην Αυλή του Όθωνα Β΄ της Γερμανίας, δίπλα στον μελλοντικό Όθωνα Γ΄.
Προκειμένου να σπάσει την εξουσία του Ούγου μαργράβου της Τοσκάνης, ο οποίος είχε γίνει δούκας του Σπολέτο, ο Όθωνας Γ΄ διόρισε τον Κορράδο ως δούκα του Σπολέτο τον Μάιο του 996. Τον Δεκέμβριο του 998, ο Όθων Γ΄ διόρισε τον παιδικό του φίλο Αδεμάρος ως δούκα του Σπολέτο. Ο Όθωνας Γ΄ τον πήγε νότια και βάδισαν προς την Κάπουα, όπου ο Λαϊδούλφος, ο κυβερνών πρίγκιπας, απομακρύνθηκε από τη θέση του για τη δολοφονία του αδελφού του. Στη συνέχεια βάδισαν στη Νάπολη και πήραν τον Ιωάννη Δ' δούκα της Νάπολης αιχμάλωτο στην Κάπουα. Ο Λαϊδούλφος, μαζί με τη σύζυγό του Μαρία και τον Γκαϊντέρις και τον Λάντo του Καϊάτσo, εξορίστηκαν από την πόλη και ο Αδεμάρος έμεινε υπεύθυνος. Ο Ιωάννης Δ΄ μεταφέρθηκε από τον Όθωνα Γ΄ στη Γερμανία. Το 1000, ο Αδεμάρος ονομάστηκε πρίγκιπας και μπήκε στην Κάπουα στις 11 Μαρτίου. Τον Ιούλιο απομακρύνθηκε από τους Καπουανούς, οι οποίοι εξέλεξαν τον Λανδούλφος κόμη ης Σαντ'Αγκάτα ως Λανδούλφος Ζ΄ κόμη της Κάπουα. Ωστόσο ως πρίγκιπας έκανε τον Άτενουλφ ως κόμη του Aκουίνo, εγκαινιάζοντας έτσι αυτή τη δυναστεία.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Κάπουα Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Βισουόκα
μικρογραφία|260x260εσ| Ο Βισουόκα στο [[Μιέλετς]] Ο Βισουόκα (πολωνικά: Wisłoka) είναι ποταμός στη νοτιοανατολική Πολωνία, παραπόταμος του Βιστούλα, με μήκος 173 χιλιομέτρων και μια περιοχή λεκάνης απορροής 4.100 χλμ2. Τα υψηλότερα υψόμετρα φτάνουν τα 370 μέτρα, ενώ το χαμηλότερο σημείο στην κοιλάδα του ποταμού Βισουόκα βρίσκεται σε υψόμετρο 250 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Παραπόταμοι
Οι παραπόταμοι του Βισουόκα περιλαμβάνουν:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας Κατηγορία:Παραπόταμοι του Βιστούλα
Χεϊστ-οπ-ντεν-Μπερχ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Καρδινάλιος Μαζαρέν
Η καταγωγή του Μαζαρέν ήταν ιταλική. Γεννήθηκε το 1602 στην Πεσίνα, η οποία τότε αποτελούσε μέρος του Βασιλείου της Νάπολης. Παρήγγειλε αρκετές όπερες (όπως τον Ορφέα) και θεατρικά έργα για την γαλλική αυλή προσπαθώντας να φέρει την ιταλική κουλτούρα στο Παρίσι.
Μετά το θάνατο του Λουδοβίκου ΙΓ', ο Μαζαρέν απόκτησε την εύνοια της Άννας της Αυστριακής, η οποία είχε αναλάβει την αντιβασιλεία ως την ενηλικίωση του γιου της Λουδοβίκου ΙΔ', και ήταν ο ουσιαστικός ρυθμιστής της πολιτικής ζωής της Γαλλίας. Η μετριοπαθής συμπεριφορά του ήταν αντίθετη με την υπεροψία του Ρισελιέ, και η Άννα τον συμπαθούσε πολύ και του συμπεριφερόταν τόσο οικεία ώστε δημιουργήθηκαν φήμες ότι παντρεύτηκαν κρυφά και ότι ο Δελφίνος ήταν απόγονός τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί της Γαλλίας Κατηγορία:Γάλλοι καρδινάλιοι Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι
Ρόκκα ντε' Μπάλντι
Η Ρόκκα ντε' Μπάλντι (ιταλικά: Rocca de' Baldi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Μπόισχοτ
Μετά την συνένωση των δήμων το 1977 το Μπόισχοτ ενσωματώθηκε στον δήμο του Χέιστ-οπ-ντεν-Μπερχ.
Κατηγορία:Πόλεις του Βελγίου
Ροκκαμπρούνα (Ιταλία)
Η Ροκκαμπρούνα (ιταλικά: Roccabruna) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Νυχτερινή πτήση από Μόσχα
Η Νυχτερινή πτήση από Μόσχα (αγγλικά: Night flight from Moscow), είναι ένα ψυχολογικό  θρίλερ Γαλλικής, Ιταλικής και Γερμανικής συμπαραγωγής του 1973, σε σενάριο και σκηνοθεσία Ανρί Βερνέιγ. Πρωταγωνιστούν οι Γιουλ Μπρίνερ, Χένρι Φόντα και ο Ντερκ Μπόγκαρντ.
Υπόθεση
Ο Συνταγματάρχης της KGB Αλεξέι Βλασόφ (Γιουλ Μπρίνερ) αποφασίζει να αυτομόλησει στη Δύση, εχόντας μαζί του εξαιρετικά διαβαθμισμένες πληροφορίες ως μέρος μιας συμφωνίας με τις δυτικές υπηρεσίες πληροφορίων για την παραμονή του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Κατά την συνάντηση του που πραγματοποιείται στο Λαγκλεύ με τον Άλαν Ντέιβις (Χένρι Φόντα) και τον εκπρόσωπο της MI6 Φίλιπ Μπόιλ (Ντερκ Μπόγκαρτ) θα τους παραδώσει έναν κατάλογο σοβιετικών πρακτόρων στη Δυτική Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένοντας και ενός σημαντικού προσώπου στο ΝΑΤΟ.
Ο Ντέιβις αποφασίζει να ξεκινήσει επιχειρήσεις για να συλλάβει τους πράκτορες, ωστόσο εκείνοι που βρίσκονται στον κατάλογο του Βλασόφ ξαφνικά αρχίζουν να πεθαίνουν.
Η CIA αρχίζει να έχει υποψίες για την αυθεντικότητα των πληροφορίων του Βλασόφ, όπου ανακαλύπτει μια φωτογραφία του τραβηγμένη στη Σοβιετική Ένωση και όχι στην Τουρκία, όπως ο ίδιος είχε δηλώσει, κρίνοντας από το περίγραμμα του όρους Αραράτ στο βάθος.
Ο Βλασόφ επίσης αποτυγχάνει να περάσει από τον ανιχνευτή ψεύδους μετά από μια έντονη διαμαρτυρία του για ζητήματα σχετικά με τη σεξουαλική ζωή του που του είχε ζήτησε η CIA κατά τη διάρκεια της ανάκρισης του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γαλλικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ανρί Βερνέιγ Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ένιο Μορικόνε
Ίβο Βίκτορ
Ο Ίβο Βίκτορ (τσέχικα: Ivo Viktor, γεννήθηκε 21 Μαΐου 1942) είναι Τσέχος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως τερματοφύλακας. Έπαιξε για την Εθνική Τσεχοσλοβακίας, εκπροσωπώντας τη χώρα του σε 63 αγώνες μεταξύ 1966 και 1977, λαμβάνοντας μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970 και κερδίζοντας το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1976. Θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους τερματοφύλακες της γενιάς του στην Ευρώπη στην ακμή του, τερμάτισε τρίτος στη Χρυσή Μπάλα το 1976 και ήταν πέντε φορές νικητής του βραβείου του Τσεχοσλοβάκου Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς και δύο φορές νικητής του βραβείου του Ευρωπαίου Τερματοφύλακα της Χρονιάς.
Εθνική ομάδα
Το ντεμπούτο του Βίκτορ στην Εθνική Τσεχοσλοβακίας έγινε το 1966 εναντίον της Βραζιλίας στο Στάδιο Μαρακανά. Εκπροσώπησε το έθνος του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1970. Ήταν ένα από τα πιο λαμπρά αστέρια στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1976, όπου βοήθησε την Τσεχοσλοβακία να κερδίσει τη διοργάνωση, έχοντας αξιοσημείωτες εμφανίσεις και κρίσιμες αποκρούσεις εναντίον της Ολλανδίας στον ημιτελικό και της Δυτικής Γερμανίας στον τελικό, ο οποίος αργότερα ονομάστηκε στην Ομάδα της Διοργάνωσης. Την ίδια χρονιά ήρθε τρίτος στο βραβείο Χρυσή Μπάλα. Συνολικά, συμμετείχε σε 63 διεθνείς αγώνες μεταξύ 1966 και 1977.
Προπονητής
Ο Βίκτορ ήταν προπονητής της Ντούκλα Πράγας για μία σεζόν, στο Πρωτάθλημα Τσεχοσλοβακίας 1990–91. Ο σύλλογος τελείωσε τη σεζόν στην 11η θέση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τσέχοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Τσεχοσλοβακίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1970 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1976 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντούκλα Πράγας Κατηγορία:Τσεχοσλοβάκοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Τσέχοι προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ντούκλα Πράγας
Ροκκαφόρτε Μοντοβί
Το Ροκκαφόρτε Μοντοβί (ιταλικά: Roccaforte Mondovì) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ροκκασπαρβέρα
Η Ροκκασπαρβέρα (ιταλικά: Roccasparvera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Κύριλλος Β΄ Αλεξανδρείας
Ο Κύριλλος Β΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Ορθόδοξος Πατριάρχης Αλεξανδρείας κάποια στιγμή μέσα στον 12ο αιώνα. Οι ακριβείς ημερομηνίες στις οποίες διετέλεσε Πατριάρχης είναι άγνωστες.
Ο Κύριλλος διαδέχθηκε τον πατριάρχη Σάββα Αλεξανδρείας. Τον Κύριλλο διαδέχθηκε ο πατριάρχης Θεοδόσιος Β΄ Αλεξανδρείας.
Ίλιτσι
Το Ίλιτσι (κυριλλικά: Илићи) είναι οικισμός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Ευρίσκεται εντός του εδάφους της Πόλεως του Μόσταρ, εντός του Καντονιού της Ερζεγοβίνης-Νέρετβα και εντός της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της απογραφής του 2013, αριθμούσε 2,678 κατοίκους.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ Κατηγορία:Οικισμοί του Μόσταρ με κροατική πληθυσμιακή πλειοψηφία
Ροκκαβιόνε
Το Ροκκαβιόνε (ιταλικά: Roccavione) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ευλόγιος Β΄ Αλεξανδρείας
Ο Eυλόγιος Β΄ υπηρέτησε ως Έλληνας Πατριάρχης της Αλεξάνδρειας τον 12ο αιώνα. Αν και οι ακριβείς ημερομηνίες είναι άγνωστες, μάλλον διετέλεσε πατριάρχης κάπου κοντά στο 1120.
Διαδέχθηκε τον Ιωάννη ΣΤ΄. Τον Ευλόγιο Β΄ διαδέχθηκε ο Σάββας. Ο Ευλόγιος έγραψε μια πραγματεία σχετικά με την αίρεση των Βογόμιλων.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πατριάρχες Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής
Ροκκέττα Μπέλμπο
Η Ροκκέττα Μπέλμπο (ιταλικά: Rocchetta Belbo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Γκερντ Κάντερ
Ο Γκερντ Κάντερ (Gerd Kanter, γεννήθηκε 6 Μαΐου 1979) είναι Εσθονός δισκοβόλος, χρυσός Ολυμπιονίκης το 2008 στο Πεκίνο.
Ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής το 2007 και χάλκινος Ολυμπιονίκης το 2012 στο Λονδίνο. Συνολικά έχει κατακτήσει πέντε μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, τέσσερα σε Πανευρωπαϊκά και ένα σε Πανεπιστημιάδα.
Είναι ο κάτοχος του ρεκόρ Εσθονίας στο δίσκο με 73,38 μέτρα, επίδοση που αποτελεί την τρίτη καλύτερη στην ιστορία του αθλήματος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 6 Μαϊου 1979 στο Τάλιν.
Το 2005 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στην πανεπιστημιάδα που διεξήχθη στη Σμύρνη και ήταν δεύτερος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, στο Ελσίνκι. Την επόμενη χρονιά ήταν και πάλι δεύτερος, αυτή τη φορά στους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες Ανοιχτού Στίβου, στο Γκέτεμποργκ. Στις 4 Σεπτεμβρίου του 2006 στο Χέλσινγκμποργκ, στη Σουηδία έριξε το δίσκο στα 73μ. και 38 εκ., πετυγχαίνοντας ρεκόρ Εσθονίας.
Το 2007 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, στην Οζάκα κέρδισε το χρυσό μετάλλιο ρίχνοντας το δίσκο στα 68μ. και 94 εκ. Το 2008 στο Πεκίνο ήταν χρυσός Ολυμπιονίκης, με βολή στα 68μ. και 82 εκ., ενώ το 2009 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα Ανοιχτού Στίβου, που διεξήχθη στο Βερολίνο. Την επόμενη χρονία ήταν τέταρτος στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, στη Βαρκελώνη.
Από το 2011 μέχρι το 2016 κέρδισε δύο μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα: το ασημένιο μετάλλιο το 2011 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στο Νταεγού, στη Νότια Κορέα και το χάλκινο μετάλλιο το 2013 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στη Μόσχα. Στο ίδιο διάστημα κέρδισε και τρία μετάλλια σε πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα: δύο φορές το ασημένιο, το 2012 και το 2014, στο Ελσίνκι και στη Ζυρίχη αντίστοιχα και μια φορά το χάλκινο, το 2016, στο Άμστερνταμ.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012 ήταν τρίτος με 68μ. και 3 εκ.
Το 2012 και το 2013 ήταν πρώτος στο IAAF Diamond League.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί αθλητές του στίβου Κατηγορία:Δισκοβόλοι Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Χρυσοί Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Χάλκινοι Ολυμπιονίκες του στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Όσκαρ Μπάουμαν
μικρογραφία| Χάρτης της [[Ζανζιβάρη|Ζανζιβάρης από τον Μπάουμαν, 1892]] Ο Όσκαρ Μπάουμαν (25 Ιουνίου 1864, Βιέννη – 12 Οκτωβρίου 1899, Βιέννη) ήταν Αυστριακός εξερευνητής, χαρτογράφος και εθνογράφος.
Παρακολούθησε μαθήματα φυσικής ιστορίας και γεωγραφίας στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης και το 1885 συμμετείχε σε μια αυστριακή εξερευνητική αποστολή της λεκάνης του Κονγκό υπό τη διεύθυνση του Όσκαρ Λεντς. Ωστόσο, λόγω σοβαρής ασθένειας, ο Μπάουμαν θα αναγκαζόταν να εγκαταλείψει την αποστολή πριν την ολοκλήρωσή της. Το 1886, διεξήγαγε εθνογραφική έρευνα στο νησί Μπιόκο (πρώην Φερνάντο Πο). Όταν επέστρεψε στην Ευρώπη, έλαβε το διδακτορικό του από το Πανεπιστήμιο της Λειψίας (1888).
Ο Μπάουμαν είναι περισσότερο γνωστός για την εξερεύνηση του εσωτερικού της γερμανικής Ανατολικής Αφρικής (σημερινή Τανζανία, Ρουάντα και Μπουρούντι ) και για την παραγωγή χαρτών της περιοχής. Το 1888, με τον γεωγράφο Χανς Μέγιερ, εξερεύνησε την περιοχή των Ουσαμπάρα, με σχέδια να συνεχίσει μέχρι το όρος Κιλιμάντζαρο. Η πρόοδος των δύο εξερευνητών σταμάτησε, ωστόσο, λόγω των συνεπειών, που σχετίζονταν με τη λεγόμενη «Επανάσταση του Αμπουσίρι» (1888–89). Μέσα σε λίγες μέρες ο Μπάουμαν και ο Μέγιερ συνελήφθησαν και κρατήθηκαν ως αιχμάλωτοι. Σύμφωνα με τον Βρετανό Αντιναύαρχο Έντμουντ Φρέμαντλ:"«Τους έκλεψαν, τους είχαν ξεγυμνώσει και είχαν υποστεί κάθε ταπείνωση, αλλά εκτός από το ότι έχουν χάσει τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων των οργάνων και των παρατηρήσεών τους, δεν φαίνονται πολύ χειρότερα»."Μόνο αφού καταβλήθηκαν μεγάλα λύτρα στον ηγέτη των ανταρτών Αμπουσίρι ιμπν Σαλίμ αλ-Χάρτι, οι δύο άνδρες αφέθηκαν ελεύθεροι.
Το 1896, ο Μπάουμαν διορίστηκε πρόξενος στη Ζανζιβάρη από την αυστροουγγρική κυβέρνηση. Ωστόσο, πέθανε λίγα χρόνια αργότερα από μολυσματική ασθένεια σε ηλικία 35 ετών Το 1902 η οδός Baumannstraße, στην περιοχή Λάντστρασε (Βιέννη), ονομάστηκε προς τιμήν του. Το υψηλότερο σημείο του γερμανικού προτεκτοράτου της Τόγκο ονομαζόταν Baumannspitze ( σημερινό όρος Αγού στο Τόγκο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αυστριακοί εξερευνητές Κατηγορία:Αυστριακοί γεωγράφοι Κατηγορία:Αυστριακοί χαρτογράφοι Κατηγορία:Εξερευνητές της Αφρικής
Αναγνώριση ομόφυλων ενώσεων στην Ελλάδα
Η Ελλάδα αναγνωρίζει σύμφωνα συμβίωσης ατόμων του ίδιου φύλου, τα οποία παρέχουν αρκετά από τα δικαιώματα και τα οφέλη του γάμου. Η νομοθεσία που επιτρέπει τέτοιες ενώσεις εγκρίθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων στις 23 Δεκεμβρίου 2015 και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως την επόμενη ημέρα. Το 2022, το κόμμα της αντιπολίτευσης, ΣΥΡΙΖΑ, κατέθεσε νομοσχέδιο για γάμους και υιοθεσία ατόμων του ίδιου φύλου.
Εισαγωγή συμφώνων συμβίωσης για ζευγάρια αντίθετου φύλου
Η κυβέρνηση της Ελλάδας υπό τον Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, που κυβέρνησε μέχρι τον Οκτώβριο του 2009, ήταν αντίθετη στους γάμους ομοφύλων. Η κυβέρνηση υπό την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας είχε προτείνει νομοθεσία που θα προσφέρει πολλά δικαιώματα σε ανύπαντρα ζευγάρια, αλλά μόνο σε ζευγάρια αντίθετου φύλου. Εάν εισάγονταν, ο νόμος αναμενόταν να κηρυχθεί αντισυνταγματικός ή αντίθετος με τις αρχές της ΕΕ, εάν οδηγούνταν σε ελληνικά ή ευρωπαϊκά δικαστήρια.
Το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) υπό τον Γιώργο Παπανδρέου, τότε στην αντιπολίτευση, παρουσίασε τον Απρίλιο του 2006 νομοθετική πρόταση για την αναγνώριση των ανύπαντρων ζευγαριών, ομοφύλων και αντίθετων φύλων, ακολουθώντας το γαλλικό παράδειγμα του συμφώνου πολιτικής αλληλεγγύης. Ωστόσο, σύμφωνα με ορισμένες ΛΟΑΤ ομάδες, η αμφιλεγόμενη ορολογία της πρότασης έκανε ελάχιστη πρόοδο στα δικαιώματα των ΛΟΑΤ και ο προτεινόμενος νόμος για τις συνεταιρικές σχέσεις του ΠΑΣΟΚ απαγόρευε στα ομόφυλα ζευγάρια να υιοθετούν. Το Νοέμβριο του 2008 το ΠΑΣΟΚ κατέθεσε για άλλη μια φορά σχέδιο νόμου για τα σύμφωνα συμβίωσης, αλλά δεν προχώρησε στη Βουλή.
Απαντώντας σε κυβερνητικές προτάσεις το 2008 για εισαγωγή νόμιμων δικαιωμάτων για τα ζευγάρια που συμβιώνουν, ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος Β´, προκαθήμενος της Εκκλησίας της Ελλάδος, πρότεινε ότι «είναι ανάγκη να αλλάζει με τον καιρό». Δεν είναι σαφές, ωστόσο, εάν αυτή η άποψη ίσχυε για τα ομόφυλα ζευγάρια, ιδιαίτερα καθώς η Εκκλησία είχε προηγουμένως αντιταχθεί στα δικαιώματα των ΛΟΑΤ γενικά και στους νόμους των αστικών ενώσεων ειδικότερα.
Ο νόμος 3719/2008 («Μεταρρυθμίσεις για την οικογένεια, τα παιδιά και την κοινωνία»), που τέθηκε σε ισχύ στις 26 Νοεμβρίου 2008, καθιέρωσε μια μορφή εταιρικής σχέσης γνωστής ως «σύμφωνα συμβίωσης», αλλά ήταν σε ισχύ μόνο σε ζευγάρια αντίθετου φύλου.
Επέκταση των συμφώνων συμβίωσης σε ομόφυλα ζευγάρια
Πριν από τις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 2009, το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα (ΠΑΣΟΚ) ανακοίνωσε την υποστήριξή του στις καταχωρημένες συντροφικές σχέσεις ομοφυλοφίλων απαντώντας σε ερωτηματολόγιο που εστάλη από την ομάδα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων ΟΛΚΕ. Το ΠΑΣΟΚ τελικά κέρδισε τις εκλογές. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2010, ο Υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης ανακοίνωσε ότι έχει σχηματιστεί ειδική επιτροπή για την προετοιμασία ενός νόμου περί εγγεγραμμένης συμβίωσης που θα περιλαμβάνει τόσο ζευγάρια του ίδιου φύλου όσο και διαφορετικού φύλου. Η επιτροπή συγκροτήθηκε στις 29 Ιουλίου 2010 και, σύμφωνα με τα μέλη της, έργο της ήταν να υποβάλει προτάσεις για τον εκσυγχρονισμό του οικογενειακού δικαίου. Συζήτησε θέματα σχετικά με ετεροφυλόφιλα ζευγάρια μέχρι το τέλος του 2010 και θέματα σχετικά με ομόφυλα ζευγάρια από τον Ιανουάριο του 2011 και μετά. Στις 19 Αυγούστου 2011, ένας κυβερνητικός αξιωματούχος ανακοίνωσε ότι σύντομα θα εισαχθεί νομοθεσία που θα αναγνωρίζει τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου. Το Φεβρουάριο του 2013, ο υπουργός Δικαιοσύνης Αντώνης Ρουπακιώτης είπε ότι η κυβέρνηση εξετάζει το ενδεχόμενο τροποποίησης του νόμου για το σύμφωνο συμβίωσης ώστε να συμπεριληφθούν και τα ομόφυλα ζευγάρια.
Στις 8 Φεβρουαρίου 2011, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) αποφάσισε να συγχωνεύσει και να δεχθεί δύο υποθέσεις από τέσσερα ζευγάρια σχετικά με παραβίαση του άρθρου 8 (σεβασμός της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής), του άρθρου 14 (απελευθέρωση από διακρίσεις) και του άρθρου 13 ( αποτελεσματικό ένδικο μέσο) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οι υποθέσεις παραπέμφθηκαν στο ΕΔΑΔ ως αποτέλεσμα της θέσπισης νομοθεσίας για το σύμφωνο συμβίωσης από το ελληνικό κράτος που απέκλειε συγκεκριμένα και ρητά τα ομόφυλα ζευγάρια. Στις 7 Νοεμβρίου 2013, το ΕΔΔΑ αποφάνθηκε στην υπόθεση Βαλλιανάτος και Άλλοι εναντίον Ελλάδας ότι ο αποκλεισμός των ομόφυλων ζευγαριών από τα σύμφωνα συμβίωσης συνιστά διακρίσεις. Στις 12 Νοεμβρίου, το ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε την πρόθεσή του να εισαγάγει νομοσχέδιο που επεκτείνει το νόμο για το σύμφωνο συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια.
Το Νοέμβριο του 2014 ανακοινώθηκε ότι θα εξεταστούν πολλές μεγάλες αλλαγές στο ελληνικό οικογενειακό δίκαιο, με κυριότερη την επέκταση των συμφώνων συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια. Αναφέρθηκε επίσης ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν εξέταζε το ενδεχόμενο γάμου ομοφύλων.
Νομοθεσία από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ
Στις 9 Φεβρουαρίου 2015, μετά τις βουλευτικές εκλογές του Ιανουαρίου 2015, η κυβέρνηση υπό την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, που ορκίστηκε στις 27 Ιανουαρίου 2015, υποσχέθηκε να επεκτείνει τα σύμφωνα συμβίωσης στα ομόφυλα ζευγάρια. Στις 24 Απριλίου 2015, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δικαιοσύνης ανακοίνωσε την πρόθεση της κυβέρνησης να καταθέσει νομοσχέδιο στη Βουλή των Ελλήνων εντός δύο μηνών. Λίγο αργότερα, συγκροτήθηκε επιτροπή για να μελετήσει το θέμα μέχρι τις 15 Ιουνίου 2015. Το νομοσχέδιο δημοσιεύτηκε στις 10 Ιουνίου 2015.
Στις 9 Νοεμβρίου 2015 δημοσιεύτηκε νέο σχέδιο νόμου για το σύμφωνο συμβίωσης που παρέχει ορισμένα από τα δικαιώματα του γάμου. Το νομοσχέδιο βρισκόταν σε δημόσια διαβούλευση μέχρι τις 20 Νοεμβρίου. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Νίκος Παρασκευόπουλος ανακοίνωσε ότι η νομοθεσία δεν θα καλύπτει τα δικαιώματα υιοθεσίας και ότι το θέμα θα μελετηθεί στο μέλλον. Το νομοσχέδιο υποβλήθηκε στο Κοινοβούλιο στις 9 Δεκεμβρίου  και εγκρίθηκε στις 23 Δεκεμβρίου 2015 με ψήφους 194-55 και 51 αποχές,   μετά από επίμαχη συζήτηση που κράτησε δέκα ώρες. Το νομοσχέδιο υποστηρίχθηκε από το κυβερνών αριστερό κόμμα Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς - Προοδευτική Συμμαχία, τη Δημοκρατική Συμπαράταξη, το Ποτάμι και την Ένωση Κεντρώων, αλλά αντιτάχθηκαν από το ΚΚΕ, τους εθνικοσυντηρητικούς Ανεξάρτητους Έλληνες και το ακροδεξιό κόμμα Χρυσή Αυγή. Η φιλελεύθερη-συντηρητική Νέα Δημοκρατία διχάστηκε. Ο νόμος υπεγράφη από τον Πρόεδρο Προκόπη Παυλόπουλο και δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 24 Δεκεμβρίου 2015. Τέθηκε σε ισχύ από τη δημοσίευση. Το πρώτο σύμφωνο συμβίωσης ομοφυλόφιλων πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα στις 25 Ιανουαρίου 2016 από τον δήμαρχο Γιώργο Καμίνη.
Στατιστική
Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή, ο αριθμός των συμφώνων συμβίωσης που συνάπτονται ανά έτος έχει ως εξής:
Πρώτοι γάμοι στην Τήλο
Το 2008, η ομάδα για τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων ΟΛΚΕ ανακοίνωσε την πρόθεσή της να μηνύσει δήμους που αρνούνται να παντρέψουν ομόφυλα ζευγάρια, επισημαίνοντας ένα κενό στον νόμο του 1982 που νομιμοποίησε τον πολιτικό γάμο μεταξύ «προσώπων», χωρίς αναφορά στο φύλο.
Στις 3 Ιουνίου 2008, ο Δήμαρχος Τήλου, Αναστάσιος Αλιφέρης, πάντρεψε δύο ομόφυλα ζευγάρια, δύο λεσβίες και δύο γκέι, επικαλούμενος το νομικό κενό. Δέχτηκε έντονη κριτική από κληρικούς της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία στο παρελθόν είχε επίσης αντιταχθεί στην καθιέρωση του πολιτικού γάμου ετεροφυλόφιλων, την αρχική πρόθεση του νόμου του 1982. Ο υπουργός Δικαιοσύνης Σωτήρης Χατζηγάκης κήρυξε «άκυρους» τους γάμους της Τήλου και ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεώργιος Σανιδάς προειδοποίησε τον Δήμαρχο Αλιφέρη για τις νομικές επιπτώσεις της «παράβασης καθήκοντος» του, αλλά είπε ότι «δεν είχε πρόθεση να ακυρώσει τους γάμους». Κυβερνητικοί αξιωματούχοι κατέθεσαν δικαστική αίτηση για την ακύρωση των δύο γάμων ομοφύλων, προκαλώντας διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες μεταξύ της ΛΟΑΤ κοινότητας.
Στις 5 Μαΐου 2009, το Πρωτοδικείο Ρόδου έκρινε ότι οι γάμοι ήταν άκυροι, αλλά τα ζευγάρια άσκησαν έφεση κατά της απόφασης. Η ακρόαση για την υπόθεση από το Εφετείο Δωδεκανήσου πραγματοποιήθηκε στις 14 Ιανουαρίου 2011. Το δικαστήριο εξέδωσε απόφαση με την οποία ακυρώνει και τους δύο γάμους στις 14 Απριλίου 2011. Στις 30 Νοεμβρίου 2017, η απόφαση αυτή επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Τα ζευγάρια έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να μηνύσουν την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.
Εκλογές του 2019
Στις 10 Ιουνίου 2019, ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είπε ότι οι γάμοι ομοφυλόφιλων θα νομιμοποιούνταν εάν το κόμμα του, ο ΣΥΡΙΖΑ, κέρδιζε τις βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 7 Ιουλίου 2019. Ωστόσο, το κόμμα του δεν επανεξελέγη.
Κοινή γνώμη
Μια δημοσκόπηση της Focus Bari τον Μάιο του 2015 διαπίστωσε ότι το 70% των Ελλήνων συμφώνησε ότι τα σύμφωνα συμβίωσης πρέπει να επεκταθούν και στα ομόφυλα ζευγάρια. Η ίδια δημοσκόπηση βρήκε επίσης την υποστήριξη της πλειοψηφίας στους γάμους ομοφυλόφιλων, με 56% υπέρ και 35% κατά.
Το Ευρωβαρόμετρο του 2019 διαπίστωσε ότι το 39% των Ελλήνων πίστευε ότι ο γάμος ομοφύλων θα έπρεπε να επιτραπεί σε όλη την Ευρώπη, ενώ το 56% ήταν αντίθετο. Η ίδια δημοσκόπηση διαπίστωσε ότι το 64% των ερωτηθέντων συμφωνεί με τη δήλωση: «Οι ομοφυλόφιλοι, οι λεσβίες και οι αμφιφυλόφιλοι πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους ετεροφυλόφιλους», ενώ το 32% διαφώνησε. Τα στοιχεία αυτά σημείωσαν αύξηση 6% και 2%, αντίστοιχα, σε σύγκριση με την έρευνα του Ευρωβαρόμετρου του 2015.
Μια δημοσκόπηση του 2020 που διεξήχθη από το Ίδρυμα Φρίντριχ Νάουμαν σε συνεργασία με την KAPA Research διαπίστωσε ότι ο γάμος ομοφυλόφιλων υποστηρίχθηκε από το 56% των ερωτηθέντων, ενώ η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια υποστηρίχθηκε από το 40%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δικαιώματα ΛΟΑΤ στην Ελλάδα
Πολωνικό Τσοπανόσκυλο Πεδιάδας
μικρογραφία|Πολωνικό Τσοπανόσκυλο Πεδιάδας Το Πολωνικό Τσοπανόσκυλο Πεδιάδας (ΠΤΠ, Polski Owczarek Nizinny) είναι μεσαίου μεγέθους, με δασύτριχη γούνα, φυλή σκύλου προβάτων, εγγενής στην Πολωνία. Είναι μία από τις πέντε φυλές σκύλων που προέρχονται από την Πολωνία, με τις άλλες να είναι το Πολωνικό Λαγωνικό, το Πολωνικό Κυνηγόσκυλο, το Πολωνικό Κυνηγόσκυλο Όσφρησης και ο Πολωνικός Ποιμενικός των Τάτρα.
Εμφάνιση
Τα αρσενικά είναι 45 – 50 εκ. σε ύψος στο ακρώμιο, ενώ τα θηλυκά είναι 42 – 47 εκ.. Τα αρσενικά ζυγίζουν συνήθως μεταξύ 18 και 23 κιλά και τα θηλυκά μεταξύ 13,5 και 18 κιλά. Το σώμα είναι σχεδόν τετράγωνο, φαίνεται ορθογώνιο λόγω της αφθονίας του τριχώματος στο στήθος και στο πίσω μέρος. Η αναλογία του ύψους προς το μήκος του σώματος πρέπει να είναι 9:10 (ένας σκύλος ύψους 45 εκ. πρέπει να έχει μήκος σώματος 50 εκ.). Η ουρά είναι είτε πολύ κοντή είτε κομμένη στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν απαγορεύσει το κόψιμό της ως επί το πλείστον και πολλά σκυλιά έχουν πλέον ουρές διαφορετικού μήκους.
Ιδιοσυγκρασία
Τα Πολωνικά Τσοπανόσκυλα Πεδιάδας είναι σταθερά και έχουν αυτοπεποίθηση. Έχουν εξαιρετική μνήμη και μπορούν να εκπαιδευτούν καλά, αλλά μπορεί να κυριαρχήσουν σε έναν αδύναμο ιδιοκτήτη. Προσαρμόζονται καλά σε διάφορες συνθήκες και είναι δημοφιλή ως σκύλοι συντροφιάς για κατοίκους διαμερισμάτων στην πατρίδα τους, Πολωνία. Απαιτούν μέτρια άσκηση καθημερινά.
Δραστηριότητες
δεξιά|μικρογραφία|300x300εσ| Ένα αρσενικό κουτάβι 3 μηνών Το Πολωνικό Τσοπανόσκυλο Πεδιάδας μπορεί να διαγωνιστεί σε δοκιμές κινητικότητας σκύλων, υπακοής, υπακοής τρεξίματος, επίδειξης, flyball, ανίχνευσης και φύλαξης προβάτων. Τα ένστικτα φύλαξης προβάτων και η ικανότητα εκπαίδευσης μπορούν να μετρηθούν σε μη ανταγωνιστικές δοκιμές βοσκής. Τα σκυλιά που παρουσιάζουν βασικά ένστικτα φύλαξης προβάτων μπορούν να εκπαιδευτούν ώστε να ανταγωνίζονται σε δοκιμές φύλαξης προβάτων.
Υγεία
Γενικά, τα Πολωνικά Τσοπανόσκυλα Πεδιάδας είναι μια πολύ υγιής ράτσα. Τα ζώα θα πρέπει να ελέγχονται για δυσπλασία του ισχίου και να ελέγχονται για ανωμαλίες των ματιών όπως το PRA (Προοδευτική Ατροφία Αμφιβληστροειδούς) πριν χρησιμοποιηθούν για αναπαραγωγή. Απαιτούν δίαιτα χαμηλή σε πρωτεΐνη. Το προσδόκιμο ζωής ενός Πολωνικού Τσοπανόσκυλου Πεδιάδας είναι περίπου 12 χρόνια.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία| Ένα Πολωνικά Τσοπανόσκυλα Πεδιάδας σε έκθεση σκύλων στο [[Ρατσίμπους της Πολωνίας.]] Γνωστό στη σημερινή του μορφή στην Πολωνία τουλάχιστον από τον 13ο αιώνα, το Πολωνικό Τσοπανόσκυλο Πεδιάδας πιθανότατα προέρχεται από το Πούλι, το Θιβετιανό Τεριέ και τα τσοπανόσκυλα.
Ο θρύλος λέει ότι το Πολωνικό Τσοπανόσκυλο Πεδιάδας ήταν εν μέρει πρόγονος του Γενειοφόρου Κόλεϊ.
Σχεδόν οδηγημένο στην εξαφάνιση στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Πολωνικό Τσοπανόσκυλο Πεδιάδας αποκαταστάθηκε κυρίως μέσω της δουλειάς της Δρ. Ντανούτα Χρινιέβιτς και του σκύλου της, Smok («Δράκος»), του πρόγονου όλων των Πολωνικών Τσοπανόσκυλων Πεδιάδας στον κόσμο σήμερα, ο οποίος είχε τα πρώτα δέκα κουτάβια στη δεκαετία του 1950.
Μάλιστα, η Δρ Χρινιέβιτς θεωρούσε τον Smok ως την επιτομή της ράτσας, με τέλεια ανατομική κατασκευή και υπέροχο ταμπεραμέντο. Ο Smok έθεσε το πρότυπο και τον τύπο που μιμήθηκαν οι εκτροφείς ΠΤΠ για τις επόμενες γενιές και από το οποίο γράφτηκε τελικά το πρώτο επίσημο πρότυπο για το ΠΤΠ και έγινε αποδεκτό από την Διεθνή Κυνολογική Ομοσπονδία το 1959. Θεωρείται ο «πατέρας» του σύγχρονου Πολωνικού Τσοπανόσκυλου Πεδιάδας. Η μέτρια κατασκευή του προσφέρεται για να δουλεύει αβίαστα όλη την ημέρα, τρέχοντας με ευκολία να φυλάξει τα πρόβατα. Εικόνες του Smok μπορείτε να δείτε στο βιβλίο, The Official Book of the Polish Lowland Sheepdog.
Ο Αμερικανικός Κυνολογικός Όμιλος αναγνώρισε το Πολωνικό Τσοπανόσκυλο Πεδιάδας ως φυλή στην ομάδα φύλαξης προβάτων το 2001.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυλές σκύλων της Διεθνούς Κυνολογικής Ομοσπονδίας Κατηγορία:Φυλές σκύλων πολωνικής προέλευσης Κατηγορία:Σπάνιες φυλές σκύλων
Βαρκά Αιτωλοακαρνανίας
Για συνώνυμους οικισμούς στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Βαρκά (αποσαφήνιση)
Τα Βαρκά είναι ημιορεινό χωριό του δήμου Αγρινίου της περιφερειακής ενότητας Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 28 μόνιμους κατοίκους.
Γενικά στοιχεία
Τα Βαρκά είναι κτισμένα σε υψόμετρο 260 μέτρων, στα νότια της λίμνης Τριχωνίδας, σε απόσταση 31 χλμ. ΝΑ. από το Αγρίνιο και 36 χλμ. ΒΔ. από τη Ναύπακτο. Αναφέρεται επίσημα ως οικισμός το 1961 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Λιθοβουνίου. Μέχρι το 1997 ανήκε στην επαρχία Μεσολογγίου και κατόπιν εντάχθηκε στον καποδιστριακό δήμο Μακρυνείας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με τις Άκρες και τη Σαράντη αποτελούν την τοπική κοινότητα Ακρών που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Μακρυνείας του δήμου Αγρινίου.
Μαρία Ιωάννα Μπατίστη της Σαβοΐας-Νεμούρ
Η Μαρία Ιωάννα Βαπτιστή (ιταλ. Marie Jeanne Baptiste, 11 Απριλίου 1644 - 15 Μαρτίου 1724) από τον Οίκο της Σαβοΐας ήταν κόρη του Δούκα του Νεμούρ και με τον γάμο της έγινε δούκισσα της Σαβοΐας.
Βιογραφία
Ήταν το πρώτο παιδί και η πρώτη κόρη του Καρόλου Αμεδαίου, Δούκα του Νεμούρ, και της Ελισάβετ των Βουρβόνων, κόρης του Κάισαρα, Δούκα του Βαντόμ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1665 τον Κάρολο Εμμανουήλ Β΄ της Σαβοΐας και είχε τέκνο:
Θειοφαινόλη
Η θειοφαινόλη  (αγγλικά Thiophenol) είναι οργανική ένωση με μοριακό τύπο C6H6S. Πιο συγκεκριμένα, είναι η απλούστερη αρωματική θειόλη με ημισυντακτικούς τύπους PhSH, ΦSH ή και C6H5SH. Η χημικά καθαρή θειοφαινόλη, στις κανονικές συνθήκες περιβάλλοντος, δηλαδή σε θερμοκρασία 25°C και υπό πίεση 1 atm, είναι ένα άχρωμο υγρό με δυσώδη οσμή. Ο όρος «θειοφαινόλη» επεκτείνεται και πέρα από τη «μητρική» ένωση, σε μια σειρά «θυγατρικών» παραγώγων. Για την ακρίβεια, «θειοφαινόλες» ονομάζονται οι «θυγατρικές» θειοφαινόλες που έχουν μια (τουλάχιστον) υδροθειομάδα ενωμένη με το αρωματικό σύστημα. Αποτελούν το θειούχο χημικό ανάλογο των φαινολών, αλλά και των αρενολών, που αποτελούν υπερσύνολο των τελευταίων, με παρόμοιες χημικές δομές, εκτός από την ύπαρξη υδροθειομάδας (-SH) αντί υδροξυλίου (-OH). Το αρχικό πρόθεμα «θειο-» στο όνομά της, δηλώνει ακριβώς αυτήν την αντικατάσταση θείου σε ένωση που κανονικά θα περιείχε οξυγόνο. Στο φάρμακο θειομερσάλη (thiomersal), ο οργανοθειούχος συναρμοτής του, είναι μια θειοφαινόλη.
Μαρία Ιωάννα Μπατίστη της Σαβοΐας-Νεμούρ
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Σαβοΐας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Δούκισσες της Σαβοΐας Κατηγορία:Γαλλίδες δούκισσες
Θειοφαινόλη
Παραγωγή
Υπάρχουν αρκετές μέθοδοι σύνθεσης θειοφαινόλης, τόσο της «μητρικής», όσο και των «θυγατρικών» συγγενικών ενώσεων, παρόλο που η «μητρική» θειοφαινόλη συνήθως παραγγέλνεται έτοιμη, όταν προορίζεται για εργαστηριακούς σκοπούς.
Με αναγωγή βενζοθειονυλοχλωρίδιου (PhSO2Cl) από μεταλλικό ψευδάργυρο (Zn) και θειικό οξύ (H2SO4) παράγεται θειοφαινόλη:
Ακόμη, με επίδραση στοιχειακού θείου (S) σε φαινυλομαγνησιαλογονίδιο (PhMgX) ή σε φαινυλολίθιο (PhLi), ακολουθούμενη από οξύνιση, παράγεται θειοφαινόλη:
ή
Μέσω της αναδιάταξης Νιούμαν -Κβαρτ (Newman–Kwart rearrangement), (γενικά) οι αρενόλες (ArOH, 1) μπορούν να μετατραπούν (τελικά) στιις αντίστοιχες θειοφαινόλες (ArSH, 5), με μετατροπή των πρώτων (αρχικά) σε O-αρυλοδιαλκυλοθειοκαρβαμικά οξέα (ArOCSNH2, 3), ακολουθούμενης από θέρμανση, που ενδιάμεσα δίνει τα αντίστοιχα ισομερή S-αρυλ-παράγωγα (ArSCONH2, 4) : Κατά τη μέθοδο παραγωγής θειοφαινολών Λεύκαρτ (Leuckart thiophenol reaction), η πρώτη ύλη παραγωγής είναι οι αντίστοιχες ανιλίνες (ArNH), μέσω ενδιάμεσης παραγωγής των αντίστοιχων διαζωνιακών αλάτων (ArN2X) και ξανθικών οξέων [ArS(C=S)OR].
Τέλος η («μητρική») θειοφαινόλη μπορεί να παραχθεί από χλωροβενζόλιο (PhCl) και υδρόθειο (Η2S), όταν μείγμα ατμών τους περάσει πάνω από αλουμίνα θερμαινόμενης σε εύρος θερμοκρασιών 371-704°C. Το αντίστοιχο δισουλφίδιο (PhSSPh), είναι το κύριο παραπροϊόν. Τα υλικά της αντίδρασης είναι διαβρωτικά, οπότε χρειάζεται η χρήση κεραμεικού ή παρόμοιας αντοχής υλικού αντιδραστήρα και σωληνώσεις.
Όξινη συμπεριφορά
Η θειοφαινόλη είναι πιο όξινη από τη φαινόλη, αφού έχει pKa =6, έναντι 10 της φαινόλης, κάτι που αναμένονταν, αφού και το υδρόθειο (H2S) είναι πιο όξινο από το νερό, όπως και αντίστοιχα οι θειόλες (RSH) είναι πιο όξινες από τις αλκοόλες (ROH). Για το λόγο αυτό, επίδραση μιας ισχυρής βάσης, όπως το υδροξείδιο του νατρίου (NaOH), σε θειοφαινόλη έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή του αντίστοιχου θειοφαινολικού άλατος, όπως το θειοφαινολικό νάτριο (PhSNa):
S-αλκυλίωση
Η θειοφαινόλη είναι ένα ισχυρό πυρηνόφιλο αντιδραστήριο και με επίδραση αλκυλαλογονιδίων (RΧ), δίνει τους αντίστοιχους θειαιθέρες :
Οξείδωση
Σε βασικό περιβάλλον οξειδώνεται από το οξυγόνο, παράγοντας διφαινυλοδισφουλφίδιο (PhSSPh):
Χλωρίωση
Με επίδραση χλωρίου σε θειοφαινόλη παράγεται το θειοφαινυλοχλωρίδιο (PhSCl), ένα ερυθρό (στο χρώμα του αίματος υγρό :
Θειοφαινολικός χαλκός
Με επίδραση χλωριούχου χαλκού (CuCl) σε θειοφαινόλη παράγεται ο θειοφαινολικός χαλκός (PhSCu) :
Ασφάλεια
Η θειοφαινόλη είναι ερεθιστική, αν έρθει σε επαφή με το δέρμα, και τοξική αν εισέλθει στον οργανισμό με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι επιπλέον εύφλεκτη.
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Αρωματικές θειόλες Κατηγορία:C6
Βέρνερ Β΄ του Σπολέτο
Ο Βέρνερ, γερμ.: Werner, ιλατιν.: Guarnerius, ιτλα.: Guarneriο (άκμασε 1093 - 1119) ήταν μάργραβος της Ανκόνα και δούκας του Σπολέτο από το 1093 έως το 1119. Ήταν ο ιδρυτής της οικογένειας των Γκουαρνιέρι του Ούρσλινγκεν.
Βιογραφία
Ο Βέρνερ Β΄ ήταν αρχικά ένας Σουηβός κόμης, που στάλθηκε ως διοικητής ενός γερμανικού σώματος 700 πεζών και ιππικού από τον βασιλιά Ερρίκο Γ΄ της Γερμανίας, για να βοηθήσει τον πάπα Λέοντα Θ΄ στη μάχη του Τσιβιτάτε. Μετά από εκείνη τη μεγάλη ήττα, κατά την οποία οι Σουηβοί του κατατροπώθηκαν από τον Ριχάρδο Α΄ πρίγκιπα της Κάπουα, ο Βέρνερ Β΄ κατέκτησε μία περιοχή της Αδριατικής επικράτειας με κέντρο την Πεντάπολη. Η περιοχή ονομάστηκε από αυτόν «μαρκιωνία του Βέρνερ». Έγινε σύμμαχος του βασιλιά Ερρίκου Δ΄ της Γερμανίας, γιου του Ερρίκου Γ΄, στον πόλεμο κατά της Ματθίλδης μαργραβίνας της Τοσκάνης. Ο Ερρίκος Δ΄ τον διόρισε δούκα του Σπολέτο το 1093. Το 1105 τον επιβεβαίωσε ως μάργραβο στις τρεις μαρκιωνίες της Ανκόνα, του Φέρμο και του Καμερίνο, που στη συνέχεια ονομάστηκε μαρκιωνία της Ανκόνας, (marca Anconitana). Αυτό αποτελεί τη βάση για την υπάρχουσα ιταλική περιοχή Μάρκε. Εμφανίζεται στο εξής σε χρονικά και καταστατικά ως Dux et Marchio Guarnerius και Guarnerio Marchione.
Τον Νοέμβριο του 1105 ο Βέρνερ πήγε στη Ρώμη με στρατό Γερμανών, για να υποστηρίξει τον αντίπαπα Σιλβέστρο Δ΄. Κατά τον ερχομό του ο πάπας Πασχάλης Β΄ κατέφυγε στη νήσο Τιβερίνα. Με τη βία, ο Βέρνερ εγκατέστησε τον Σιλβέστερο Δ΄ στο Λατερανό. Όμως τα στρατεύματα του Βέρνερ, με επικεφαλής κάποιον Μπέρτο, δεν είχαν επιτυχία μακροπρόθεσμα και ο Σιλβέστρος Δ΄ έπρεπε να φύγει από τη Ρώμη για το Τίβολι, όπου βρισκόταν στρατοπεδευμένος ο Βέρνερ. Ο Βέρνερ υποχώρησε με τον Σιλβέστρο Δ΄ στο Όζιμο.
Πηγές
Κατηγορία:Μαρκήσιοι της Ιταλίας Κατηγορία:Δούκες του Σπολέτο
Ροντίνο
Το Ροντίνο (ιταλικά: Roddino) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο
Ρόντι
Το Ρόντι (ιταλικά: Roddi) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία του Κούνεο, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας του Κούνεο