cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Γιώργος Θεοφάνους
Από το 1989, βρίσκεται ενεργά στη δισκογραφία και έχει συνεργαστεί με τους ακόλουθους καλλιτέχνες: Γιάννης ΓρόσηςΓιάννης Πλούταρχος Μαρινέλλα, Νάνα Μούσχουρη, Γιώργος Νταλάρας, Χαρούλα Αλεξίου, Καίτη Γαρμπή, Δέσποινα Βανδή, Μελίνα Ασλανίδου, Αντώνης Ρέμος, Πασχάλης Τερζής, Γλυκερία, Αντώνης Βαρδής, Νατάσα Θεοδωρίδου, Νίκος Βέρτης, Σάκης Ρουβάς, Έλενα Παπαρίζου, Χρήστος Δάντης, Ελένη Δήμου, Κώστας Μακεδόνας, Δήμος Αναστασιάδης, Αngie, Νίκος Νομικός, Ευρυδίκη, Μαντώ, Γιάννης Σαββιδάκης, Πέτρος Γαϊτάνος, Πασχάλης, Κωνσταντίνος Αργυρός, Λούκας Γιώρκας, Νικόλας Μεταξάς, ΒΟ, Στέλιος Ρόκκος, Διονύσης Σχοινάς, Θάνος Καλλίρης, Πέτρος Ίμβριος, Αμαρυλλίς, Στέλιος Διονυσίου, Ναυσικά, Ανδρέας Έκτορας, Ανδρέας Λέοντας, Ίαν Στρατής, Νίκος Μακρόπουλος, ΝΙΒΟ, Γιώργος Παπαδόπουλος, Μαρίνα Βερζανλή, Άλεξ Παναγή, Γιώργος Τσουρής, Μάριαν Γεωργίου, Αλέξανδρος Νότας, Σταύρος Κωνσταντίνου, Βαγγέλης Δρούζας, Γιάννης Τάσσιος, Μάνος Ρούσσος, Βαλάντης, Άντζελα Δημητρίου, Αντύπας, Βασίλης Καρράς, Πέγκυ Ζήνα, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Στέλλα Καλλή, Πάολα, καθώς και με τα συγκροτήματα Οne, Κόκκινα Χαλιά και TAG.
Είναι πατέρας τεσσάρων παιδιών.
Σπουδές και καριέρα
Γεννήθηκε στη Λάρνακα στις 9 Ιανουαρίου 1968 και άρχισε να συνθέτει από την ηλικία των πέντε ετών. Έχει σπουδάσει κιθάρα, πιάνο και αρμονία στο Εθνικό Ωδείο της Κύπρου και στο Μουσικό Κολέγιο Μπέρκλι της Βοστώνης των ΗΠΑ.
Στο ενεργητικό του έχει πολλά χρυσά και πλατινένια μουσικά άλμπουμ, όπως τα εξής: Αισθήσεις με τη Μαντώ, Καρδιά μου, μην ανησυχείς και Μια αναπνοή με τον Αντώνη Ρέμο, Στα υπόγεια είναι η θέα και Ο δικός μου ο δρόμος με τον Πασχάλη Τερζή, Τόση αγάπη πώς να χαθεί με τη Νατάσα Θεοδωρίδου, Νόημα με την Πέγκυ Ζήνα, Κάνε στην άκρη με την Άντζελα Δημητρίου, Έχω τόσα να σου πω με τους One, Τίποτα δεν γίνεται τυχαία με τη Μαρινέλλα κ.ά.
Μερικά από τα δημοφιλέστερα τραγούδια του είναι τα εξής: «Έλα να με τελειώσεις», «Κι έκρυψα το πρόσωπό μου», «Μια αναπνοή», «Παλιόκαιρος», «Ο δικός μου ο δρόμος», «Έχω μια αγάπη», «Το κύμα», «Δεν έχει σίδερα η καρδιά σου», «Φεγγάρι», «Έλα που φοβάμαι», «Κόκκινη γραμμή», «Τίποτα δεν γίνεται τυχαία», «Σήμερον που σ' αντίκρισα», «Οι ήρωες», «Δίπλα σε σένα», «Ένα τραγούδι ακόμα», «Δώρο Θεού», «Το μόνο που θυμάμαι», «Πυξίδα», «Μίσησε με» κ.ά.
Εκπροσώπησε την Κύπρο στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision με τα τραγούδια «Ταιριάζουμε» (Ευρυδίκη, 1992), «Είμαι άνθρωπος κι εγώ» (Ευρυδίκη, 1994) και «Gimme» (One, 2002).
Το φθινόπωρο του 2008 παρουσίασε στην Τάφρο Ντ' Αβίλα της Λευκωσίας τη μουσική παράσταση "Τραγουδώ το νησί μου", με μελοποιημένα ποιήματα για την Κύπρο από την αρχαιότητα έως σήμερα («Διγενή και Χάρονος πάλη», «Αροδαφνούσα», «Το γράμμα και η οδός», «Άδεια θρανία», «Σήμερον που σ' αντίκρισα», «Χαίρε Κύπρος», «Ο ήλιος της αυλής μας» κ.ά.). Συμμετείχαν η Μαρινέλλα, ο Αντώνης Ρέμος, ο Πέτρος Γαϊτάνος, καθώς επίσης ο Άλεξ Παναγή, ο Γιωργής Τσουρής και η Μάριαμ Βενιζέλου. Η παράσταση παρουσιάστηκε και στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού της Αθήνας, στις 7 και 8 Οκτωβρίου του ίδιου χρόνου, όπου ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε διπλό άλμπουμ στην Κύπρο, τον Μάρτιο του 2014.
Τις περιόδους 2008-2009, 2009-2010 και 2010-2011 υπήρξε μέλος κριτικής επιτροπής στο τάλεντ σόου X-factor που προβλήθηκε από τον ΑΝΤ1.
Τον Νοέμβριο του 2008 κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα, με τίτλο Αιώνιος δείπνος από τους Σύγχρονους Ορίζοντες. Επίσης, κυκλοφόρησε και μια σειρά από επτά βιβλία νεανικής λογοτεχνίας, με τον γενικό τίτλο Παραμυθολογία, από τις εκδόσεις Μένανδρος.
Από το 2009 είναι πρέσβης καλής θελήσεως στον μη κερδοσκοπικό οργανισμό «Hope for Children», με ενεργό ρόλο.
Το 2010 ίδρυσε το Μουσικό Εργαστήρι «Γιώργος Θεοφάνους» σε Ελλάδα και Κύπρο, έναν καλλιτεχνικό μουσικό πολυχώρο για παιδιά. Το 2014 συμμετείχε ως κριτής στην εκπομπή Just the two of us και ως δάσκαλος και κριτής στην εκπομπή The Music School στο MEGA.
Στις 29 Μαρτίου του 2015, κυκλοφόρησε στην Κύπρο το άλμπουμ Χοές με αφορμή τη συμπλήρωση 60 χρόνων (1955-2015) από την έναρξη του Απελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-1959). Το άλμπουμ περιλάμβανε μελοποιημένα ποιήματα για τους ήρωες της ΕΟΚΑ από την ποιήτρια και πρώην Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου Κλαίρη Αγγελίδου. Συμμετείχαν η Μαρινέλλα, ο Κώστας Μακεδόνας, ο Δήμος Αναστασιάδης, καθώς επίσης ο Γιωργής Τσουρής στις αφηγήσεις, ο μονωδός Ευάγγελος Δρούζας και η Μαρίνα Βερζανλή. Η παρουσίαση του άλμπουμ πραγματοποιήθηκε στα Φυλακισμένα Μνήματα της Λευκωσίας υπό την παρουσία του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νίκου Αναστασιάδη, στις 27 Μαρτίου 2015.
Το 2016 ανέλαβε ξανά, μετά από έξι χρόνια, κριτής στο The X-factor από τη συχνότητα του ΣΚΑΪ. Το 2016 δημιούργησε και παρουσίασε το νέο παιδικό τάλεντ σόου Junior Music Stars από τη συχνότητα του ΣΚΑΪ.
Το 2017 εκλέχθηκε πρόεδρος του ΣΩΜΣΕ (Σωματείο Συνθετών/Στιχουργών Ελλάδος).
Στις 7 & 8 Φεβρουαρίου του 2019 παρουσίασε την παράσταση «Παναγία - Η μητέρα του φωτός» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε σκηνοθεσία της Δέσποινας Γκάτζιου. Την εκδήλωση διοργάνωσε το Ινστιτούτο «Άγιος Μάξιμος ο Γραικός», το οποίο τελεί υπό την αιγίδα της Μονής Βατοπαιδίου και έχει ως σκοπό την έρευνα, διάσωση και προβολή των πνευματικών και πολιτιστικών μας παραδόσεων και η «Αποστολή» της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Επί σκηνής βρέθηκαν πάνω από 250 συντελεστές, μεταξύ των οποίων γνωστοί καλλιτέχνες, όπως ο Πέτρος Γαϊτάνος, η Πίτσα Παπαδοπουλου, ο Μανώλης Μητσιάς και η Δέσποινα Ολυμπίου. Στους συντελεστές αυτούς εντάσσονται και μαθητές του Μουσικού Σχολείου Ιλίου, η χορωδία του δήμου Διονύσου, η Ελληνική Βυζαντινή Χορωδία και η μικτή χορωδία Επτάχορδη Λύρα Αγίου Ευθυμίου Κερατσινίου.
Από τα τέλη του 2021 μέχρι σήμερα παρουσιάζει τη μουσική εκπομπή Ένα τραγούδι ακόμα που προβάλεται στο Open TV.
Αυτήν τη περίοδο, ο Γιώργος Θεοφάνους βρίσκεται σε δημιουργική φάση καθώς ετοιμάζει καινούργια τραγούδια για αρκετούς τραγουδιστές (Γιάννης Πλούταρχος, Δέσποινα Βανδή, Μελίνα Ασλανίδου, Γλυκερία, Κωνσταντίνος Αργυρός, Κώστας Καραφώτης και Γιάννης Γρόσης) που θα κυκλοφορήσουν από την δισκογραφική εταιρεία Panik Records.
Διακρίσεις
Το 1990 τιμήθηκε με το βραβείο καλύτερης ενορχήστρωσης στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης για το τραγούδι «Ψηλά τα χέρια».
Έκτοτε έχει παραλάβει εννέα μουσικά βραβεία Αρίων, τρία βραβεία Man of the Υear, βραβείο Καλλιτέχνης-Προσωπικότητα της Χρονιάς 2016 από την Ακαδημία Τεχνών Κέρκυρας για το τηλεοπτικό πρόγραμμα Junior Music Stars (δικής του ιδέας και υλοποίησης), καθώς και πολλές άλλες διακρίσεις στην Κύπρο και στην Ελλάδα για την συνολική προσφορά του μέσα από το συνθετικό του έργο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι στιχουργοί Κατηγορία:Κύπριοι συνθέτες Κατηγορία:Κύπριοι μουσικοί
Στείριδα
Η Στείριδα (ή Στίριδα) ήταν αρχαία φωκική πόλη, στη νότια πλευρά του Ελικώνα, κοντά στο Στείρι και τον Όσιο Λουκά, στον νομό Βοιωτίας. thumb|Χάρτης αρχαίας Φωκίδας
Παράδοση
Οι Φωκείς στο μεγαλύτερο ποσοστό τους ήταν Δωριείς στην καταγωγή τους. Για ένα σημαντικό αριθμό φωκικών πόλεων, όμως, η αρχαία παράδοση υποστήριζε ότι είχαν διαφορετική προέλευση. Τα ονόματα των πόλεων αυτών, όπως τα διασώζει ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας, ήταν Στείριδα, Ελάτεια, Πανοπέας, Άβες και Υάμπολη.Οι κάτοικοι της αρχαίας Στείριδας είχαν, κατά την ίδια παράδοση, αθηναϊκή καταγωγή, της αρχαίας Ελάτειας αρκαδική, οι κάτοικοι του Πανοπέα ήταν Φλεγύες από τον γειτονικό Ορχομενό και οι κάτοικοι των Αβών ήταν Αργείοι.
Σύμφωνα με την παράδοση, ιδρυτής της πόλης ήταν ο Αθηναίος Πετεώς, γιoς του Ορνέα και εγγονός του Ερεχθέα. Κατά την παράδοση, οι Στειριείς βρέθηκαν στη Φωκίδα ακολουθώντας τον Πετεώ στην εξορία του, διωγμένο από τον Αιγέα πατέρα του Θησέα, από τον οποίον διεκδίκησε τη βασιλεία των Αθηνών. Αυτοί που τον ακολούθησαν στην εξορία του ήταν Αθηναίοι κάτοικοι κυρίως του δήμου της Στειρίας και ίδρυσαν τη νέα τους πατρίδα στους πρόποδες του Ελικώνα. Το τμήμα αυτό του Ελικώνα στην αρχαιότητα ονομαζόταν Νυσαίον όρος. Η Στείρις δεν αναφέρεται να πήρε μέρος στην εκστρατεία κατά της Τροίας στην Ιλιάδα του Ομήρου, ενώ ο Μενεσθέας, ο γιος του Πετεού, όταν έγινε βασιλιάς της Αθήνας πήρε μέρος ως αρχηγός των Αθηναίων στον Τρωικό πόλεμο με πενήντα καράβια.
Ιστορία
thumb|Μυκηναϊκός τάφος Η πόλη αναπτύχθηκε σε τέτοιο βαθμό που να μνημονεύεται μεταξύ των 22 πιο γνωστών πόλεων του Κοινού των Φωκέων που συνεδρίαζε στο στενό του αρχαίου δρόμου Δελφών – Πανοπέα (Άγιος Βλάσιος).
Πήρε μέρος στη μάχη των Πλαταιών κατά των Περσών το 479 π.Χ., όπως μαρτυρεί ο μεγάλος τρίποδας των Δελφών, στον οποίον ήσαν γραμμένες οι 31 πόλεις που πήραν μέρος στη μάχη.
Άσσελ
Το Άσσελ (λουξεμβουργιανά: Aassel) είναι χωριό που ανήκει στην κοινότητα Μπους, στο νοτιοανατολικό Λουξεμβούργο. Ο πληθυσμός του το 2011, ήταν 169 κάτοικοι.
Στείριδα
Ιστορία
Καταστράφηκε το 346 π.Χ. στον Γ΄ Ιερό Πόλεμο από τον Φίλιππο Β΄ τον Μακεδόνα, μαζί με άλλες φωκικές πόλεις, όταν εφαρμόστηκε η ποινή που επέβαλαν οι Αμφικτύονες των Δελφών στους Φωκείς, επειδή καλλιεργούσαν μέρος της κοιλάδας της Άμφισσας η οποία θεωρείτο ότι ανήκε στο ιερό μαντείο.
Άσσελ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρέμιχ (καντόνι) Κατηγορία:Χωριά του Λουξεμβούργου
Στείριδα
Ιστορία
Το σημαντικότερο ιστορικό στοιχείο για την αρχαία Στείριδα είναι η επιγραφή που βρήκε ο Γάλλος αρχαιολόγος Μπωντουέν, αναφερόμενη στην ένωση της Στείριδας με τον Μεδεώνα και το δημοσίευσε το 1881. Πρόκειται για μια ισότιμη πολιτική και θρησκευτική ένωση που έγινε γύρω στο 200 π.Χ. Σε μετάφραση, το αρχαίο κείμενο έχει ως εξής: Ο θεός δίνει καλή τύχη. Όταν ήταν στρατηγός των Φωκέων ο Ζεύξιος τον έβδομο μήνα, έγινε συμφωνία ανάμεσα στην πόλη των Στειρίων και την πόλη των Μεδεωνίων. Οι Στείριοι και οι Μεδεώνιοι είχαν τα ίδια πολιτικά δικαιώματα έχοντες τα ιερά, την εξοχή, τα λιμάνια, όλα ελεύθερα γι΄αυτούς. Ας είμαστε όλοι εμείς δηλ. οι Μεδεώνιοι ίσοι και όμοιοι με όλους τους Στειρίους και να συμμετέχουμε στην εκκλησία του δήμου και να εξουσιάζουμε μαζί με τους Στειρίους και να δικάζουμε στις δίκες που γίνονται σε όλες τις πόλεις τους ενήλικες. Ας προΐσταται κι ένας ιεροταμίας από τους Μεδεωνίους, αυτός που θυσιάζει στους πατροπαράδοτους θεούς των Μεδεωνίων. Ας μην είναι αναγκαίο να συμμετέχουν στις δημόσιες λειτουργίες στο Στείρι όσοι Μεδεώνιοι έχουν γίνει άρχοντες στην πόλη τους, ξενοδίκες, πρακτήρες, τεχνίτες, ιερείς, ιεράρχες και από τις γυναίκες όσες ήσαν ιέρειες, εάν τυχόν δεν το επιθυμούν με τη θέλησή τους. Ας προΐστανται από τους Μεδεωνίους και τους Στειρίους όσοι δεν έχουν αξιώματα και να χρησιμοποιούν(λειτουργούν)τα ιερά όπως ορίζει ο νόμος. Και η χώρα τόσο των Μεδεωνίων όσο και Στειρίων να είναι κοινή σε όλους. Να συμμετέχουν από κοινού σε όλες τις θυσίες, να μην είναι δυνατόν να αποσχιστούν από τη συμμαχία, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος. Στην περίπτωση δε που κάποιος από τους δύο δεν μείνει πιστός στους όρους της συνθήκης, να πληρώσει δέκα τάλαντα πρόστιμο. Να γραφτεί η συμφωνία σε στήλη και να αφιερωθεί στο Ιερό της Αθηνάς. Να δοθεί η συμφωνία σφραγισμένη και σε ιδιώτες, μάλιστα στον Θράσωνα τον Λιλέα, μάρτυρες...(ακολουθούν τα ονόματα ενός Ελατέα, ενός Λιλέα, γιου του Θράσωνα που θα φύλαγε την ομολογία σφραγισμένη και ενός από την Τιθορέα).
Η Στείριδα καταστράφηκε και πάλι το 147 π.Χ. από τους Ρωμαίους αλλά ξανακτίστηκε και συνέχισε τη ζωή της. Ερείπια της ρωμαικής εποχής υπάρχουν 1,5 χιλιόμετρο βορειότερα της ακρόπολης, στη θέση Παλιοχώρι με τη μορφή ναών χριστιανικών και παλαιοχριστιανικών, καθώς επίσης πολλά ρωμαϊκά εφυαλωμένα όστρακα. Πότε εγκαταλείφθηκε οριστικά η περιοχή της αρχαίας Στείριδας δεν είναι γνωστό γιατί δεν έχουν γίνει συστηματικές ανασκαφές.
Η θέση της Στείριδας
thumb|To T των φωκικών πόλεων στην ακρόπολη Στείριδας Η πόλη της αρχαίας Στείριδας βρίσκεται στη θέση Παλιοχώρι, ενώ η ακρόπολή της στη θέση Μπούλιο, λόφο απέναντι από τη μονή Οσίου Λουκά. Διασώζονται αρκετά τμήματα από το αρχαίο τείχος, δύο στέρνες, λίθινες γούρνες, ίχνη από οικοδομήματα, αρκοσόλια και τάφοι. Εντύπωση προκαλεί ο βασιλικός τάφος, που είναι λαξευμένος στον βράχο, με ορθογώνιο άνοιγμα ως είσοδο. Εκεί ασκήτεψε ο Όσιος Λουκάς, γι αυτό και η περιοχή ονομάζεται Ασκηταριό. Στα ερείπια της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου βρέθηκαν επιγραφές που δηλώνουν ότι υπήρχε εκεί ιερό του Ασκληπιού. Μία από τις επιγραφές μαρτυρεί ότι στον Ασκληπιό αφιερώνονταν απελευθερωμένοι δούλοι.
Η θέση της Στείριδας μέσα στην κοιλάδα την αρχαιότητα ήταν σημαντική, διότι έλεγχε όλους τους αρχαίους οδικούς άξονες που οδηγούσαν από τα παράλια προς την ενδοχώρα. Μαζί με το Φλυγόνιο, ήταν τα όρια της Φωκίδας με τη Βοιωτία. Τα βορειοανατολικά της σύνορα με τον Πανοπέα ήταν στο ύψος του Καρακόλιθου, ελέγχοντας έτσι την περιοχή και τους οδικούς άξονες από τυχόν επιθέσεις, από τη μεριά των Βοιωτών, απαιτώντας έτσι εγρήγορση και ετοιμότητα εκ μέρους των κατοίκων.
Μέσα στο σημερινό Στείρι υπάρχουν υπολείμματα πύργου (μεσοτοιχία οικίας Ζαχ. Δαλιάννη - Πλούταρχου Σπάρου), ελέγχοντας τον δρόμο Στείριδας - Άμβρoσσου.
Η κοιλάδα στα νοτιοδυτικά της έχει φυσική διέξοδο προς τον Μεδεώνα και τον Κορινθιακό κόλπο μέσω του φαραγγιού της Κλεισούρας. Στη δυτική πλευρά του φαραγγιού υπάρχει δρόμος με σκαλοπάτι και αναλήμματα που έχουν κατασκευαστεί μεταγενέστερα μεν, αλλά ο δρόμος αυτός πατούσε πάνω στο αρχαίο μονοπάτι, επιτρέποντας έτσι την επικοινωνία του Στειρίου κατά την αρχαιότητα και τους βυζαντινούς χρόνους, με την παραλιακή Φωκίδα. Πρόκειται για μονοπάτι που ακόμη και σήμερα είναι πολύ βατό και ευχάριστο για πεζοπορία.
Στη Στείριδα υπήρχε μεγάλος ναός αφιερωμένος στη θεά Δήμητρα με δύο μεγάλα αγάλματα. Πολλά από τα υλικά του ναού αυτού χρησιμοποιήθηκαν αργότερα για την κατασκευή της μονής του Όσιου Λουκά.
Η ακρόπολη της Στείριδας
thumb|Ασκηταριό Στο κέντρο της κοιλάδας της αρχαίας Στείριδας, πάνω στον λόφο, υπάρχει η ακρόπολη της Στείριδας. Η ακρόπολη στη δυτική και βορειανατολική της πλευρά είναι οχυρωμένη με φυσικά απότομα βράχια.
Στα ανατολικά σώζεται τεχνητή οχύρωση κυκλικού τείχους από ακατέργαστες πέτρες, απομεινάρια που έχουν ύψος περίπου ένα μέτρο. Το τείχος αυτό που μοιάζει με κυκλώπειο στην κατασκευή, όμως είναι φτιαγμένο με με μικρότερες πέτρες και δομημένο χαλαρά. Στην ανατολική πλευρά διακρίνονται επίσης δύο πύργοι, ένας ημιτετράγωνος και ένας ημικυκλικός καθώς και δύο πύλες με κεκλιμένα επίπεδα. Στην ανατολική πλευρά εκτός από τα οικιστικά κατάλοιπα υπάρχει το νεκροταφείο με τα αρκοσόλια και τους λαξευτούς ταφικούς θαλάμους.
Ο ένας τάφος - εκκλησάκι που έχει μία κυβική αίθουσα με ορθογώνια πόρτα και τρεις τυφλές αψίδες στους άλλους τρεις τοίχους, είναι το λεγόμενο Ασκηταριό, γιατί εκεί ασκήτεψε ο Όσιος Λουκάς ο εν τω Στειρίω. Αρχικά πρέπει να ήταν τάφος μυκηναϊκής εποχής.
Στο εσωτερικό της ακρόπολης σήμερα υπάρχουν δυο - τρεις δεξαμενές, ελαιοτριβεία, λίθινες γούρνες και οικιστικά κατάλοιπα που δηλώνουν ότι η πόλη εκτεινόταν και πάνω στην ακρόπολη.
Στην ανατολική πλευρά της ακρόπολης υπάρχει ένα τεράστιο κεφαλαίο Τ λαξευμένο σε βράχο. Αυτό το Τ και το Φ ήταν τα σήματα των Φωκέων που έβαζαν στα νομίσματά τους.
Ακρόπολη Στείριδας
<Center>
</Center>
Κυκλικός πύργος Καρακόλιθου
<Center>
</Center>
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Πόλεις της αρχαίας Φωκίδας Κατηγορία:Νομός Βοιωτίας
Νεοπτόλεμος Β΄ της Ηπείρου
Ο Νεοπτόλεμος Β΄ (... - π. 360 π.Χ.) ήταν βασιλιάς των Μολοσσών. Ήταν γιος του Αλκέτα Α΄, προκατόχου του στο θρόνο. Πήρε το όνομά του από το μυθικό Νεοπτόλεμο, γιο του Αχιλλέα, ο οποίος θεωρείται ένας από τους γενάρχες του Οίκου των Αιακιδών.
Βιογραφικά στοιχεία
Μετά το θάνατο του Αλκέτα Α΄, βασιλιάς επρόκειτο να επιλεγεί ανάμεσα στους δύο γιους του, Νεοπτόλεμο και Αρύββα. Μετά από σφοδρή διαμάχη δεν βρέθηκε λύση στο ζήτημα και κατ' επέκταση οι δυο τους συμφώνησαν να διαιρέσουν το βασίλειο και να συμβασιλεύσουν. Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας που εγκαταστάθηκε διπλή βασιλεία. Από όσο γνωρίζουμε δεν υπήρχαν κάποιες περαιτέρω προστριβές ως προς αυτό και η συμφωνία τους κράτησε μέχρι το θάνατο του Νεοπτόλεμου γύρω στο 360 π.Χ., όταν το θρόνο ανέλαβε εξ ολοκλήρου ο Αρύββας.
Ο Νεοπτόλεμος απέκτησε από άγνωστη σε εμάς σύζυγο τρία παιδιά: την Τρωάδα, την οποία παντρεύτηκε ο Αρύββας, τον Αλέξανδρο Α΄, ο οποίος διακρίθηκε πραγματοποιώντας το 334 π.Χ. εκστρατεία στη Μεγάλη Ελλάδα (σημερινή Ιταλία), περίπου μισό αιώνα πριν από εκείνη του Πύρρου, και τέλος, την Ολυμπιάδα, η οποία με παρέμβαση του Αρύββα παντρεύτηκε το Φίλιππο Β΄ τον Μακεδόνα. Το ζευγάρι απέκτησε μαζί τον Αλέξανδρο το Μέγα.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βασιλείς της Δυναστείας των Αιακιδών
Τάρσιος
Ο τάρσιος είναι νυκτόβιο θηλαστικό, συγγενής με τον λεμούριο και τον πίθηκο. Τα μάτια του μοιάζουν με του ανθρώπου. Ο εγκέφαλός του είναι μεγάλος σε σχέση με το σώμα του. Έχει μέγεθος ποντικιού με μήκος 13 cm και ουρά 20 cm. Ζει στη Μαλαισία, τη Σουμάτρα τις Φιλιππίνες και στο Βόρνεο. Χωρίζεται σε τρία είδη: Ο τάρσιος τρέφεται κυρίως με έντομα και σπονδυλόζωα.
Κατηγορία:Ταρσιίδες
קופיפים
Τύχη
Τύχη είναι η υποτιθέμενη «δύναμη» που αποδίδεται σε έμψυχα ή άψυχα αντικείμενα και η οποία είναι σε θέση να επηρεάσει, πέρα από τον έλεγχο του ανθρώπου και τους φυσικούς νόμους του σύμπαντος, γεγονότα και καταστάσεις ώστε να έχουν θετική κατάληξη. Στην αρχαιότητα η τύχη ήταν θεά, κόρη του Ερμή και της Αφροδίτης, και λατρευόταν από τους αρχαίους έλληνες ως προστάτιδα των πόλεων. Η αντίστοιχη ρωμαϊκή θεότητα ονομαζόταν Φορτούνα.
Η αντίθετη έννοια της τύχης, είναι η ατυχία. Ετυμολογικά, πλην της ατυχίας, προκύπτει και μία σειρά λέξεων, όπως ευτυχία, δυστυχία, ατύχημα, δυστύχημα, τυχοδιώκτης, το επίρρημα τυχόν κλπ.
Η τύχη ως ιδιότητα προσώπων ή αντικειμένων
Η έννοια της τύχης ως ιδιότητα προσώπων ή αντικειμένων είναι διαφορετική από την έννοια που αποδίδεται επιστημονικά ως πιθανότητα ή τυχαιότητα. Αυτό το οποίο στα μαθηματικά είναι προφανές στο ανθρώπινο μυαλό μεταφράζεται «διαισθητικά» από τους περισσότερους ως ατυχία, γκαντεμιά ή γρουσουζιά και αποδίδεται σε μυστηριώδεις ή υπερφυσικές δυνάμεις του σύμπαντος τις οποίες η επιστήμη δεν έχει ακόμα εξηγήσει.
Η αδυναμία των περισσοτέρων να αντιληφθούν τον φυσικό νόμο των πιθανοτήτων ως μια ιδιότητα του σύμπαντος όπως είναι η βαρύτητα, έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη χειρομαντών, καφετζούδων, χαρτοριχτρών, αστρολόγων και άλλων παρόμοιων «επιστημόνων», οι οποίοι σου "αλλάζουν" την τύχη με το αζημίωτο, δηλαδή "αλλοιώνουν" τους φυσικούς νόμους του σύμπαντος ώστε τελικά να λειτουργούν προς όφελος σου, μη ισχύοντας για τους άλλους ανθρώπους. Επίπλέον άψυχα αντικείμενα όπως αριθμοί, λαγοπόδαρα, μπλε χάντρες, διάφορα κοσμήματα, πουκάμισα, γραβάτες κλπ, αποκτούν μαγικές ιδιότητες και γίνονται γούρια που φέρνουν τύχη, δηλαδή αλλάζουν πρόσκαιρα τους νόμους του σύμπαντος προς όφελος εκείνων που έχουν ένα λαγοπόδαρο στην τσέπη τους. Ο καλύτερος τρόπος να συνειδητοποιήσει ο καθένας την τεράστια διάφορα μεταξύ ανθρώπινης διαίσθησης και φυσικών νόμων, είναι το παράδοξο των γενεθλίων.
Οι τυχεροί αριθμοί χρήζουν ιδιαίτερης προσέγγισης καθώς εκτός του ότι από τους προληπτικούς φέρονται να είναι μαγικοί, υποτίθεται πως φέρουν επί πλέον υπερφυσικές ιδιότητες καθώς δεν μπορεί να είναι μεγαλύτεροι από τους αριθμούς που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι στην καθημερινότητα τους και είναι συνήθως από το 1 μέχρι το 100 ή μέχρι το 1000, καθώς το σούπερ 3 του Ο.Π.Α.Π. παίζεται με αριθμούς έως το 999. Παραδείγματος χάριν ο αριθμός 7.587.167 ή ο 131/7 ή ο 7/12 πιθανώς δεν προτιμάται ως τυχερός αριθμός σε κανέναν από τα 7 δισεκατομμύρια ανθρώπους της Γης. Επί πλέον ο αριθμός 13 ενώ είναι άτυχος για αρκετούς ανθρώπους για άλλους τόσους είναι τυχερός.
Δεισιδαιμονίες
Οι δεισιδαιμονίες και οι προλήψεις διαχρονικά έχουν οδηγήσει σε καταστροφές. Η απόδοση μαγικών ιδιοτήτων σε απλά νούμερα όπως το 13 π.χ. ή σε απλά αντικείμενα πως ένα λαγοπόδαρο είναι αποτέλεσμα πολλαπλών λογικών πλανών όπως η προσφυγή στην άγνοια, προσφυγή στην πιθανότητα, υποκειμενική επιβεβαίωση, προσφυγή στην αυθεντία, βεβιασμένη γενίκευση και πολλών άλλων που λειτουργούν έμμεσα. Ο νόμος των πραγματικά μεγάλων αριθμών σε συνδυασμό με τον νόμο του Λίτλγουντ εξηγεί πλήρως το φαινόμενο τύχη και υπερφυσικών γεγονότων αλλά μόνο επιστημονικά. Ο ισχυρισμός ότι ο τυχερός άνθρωπος είναι σε θέση να επηρεάσει το πείραμα και να ευνοηθεί από το αποτέλεσμα του, είναι ένας από τους πολλούς ισχυρισμούς τους οποίους η επιστήμη δεν έχει καταφέρει να αποδείξει ως παντελώς απίθανους. Ο Βρετανός φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ για να αντιμετωπίσει παρόμοιους απίθανους ισχυρισμούς χρησιμοποίησε ως παράδειγμα την παγκοσμίως γνωστή Τσαγιέρα του Ράσελ, σύμφωνα με την οποία το βάρος της απόδειξης το φέρει αυτός που κάνει τον ισχυρισμό και όχι αυτός που προσπαθεί να τον καταρρίψει.
Ένα αντίστοιχο παράδειγμα της τσαγιέρας του Ράσελ θα ήταν ο ισχυρισμός ότι όντως το πεπρωμένο και η τύχη των ανθρώπων χειραγωγούνται από μια κινέζικη τσαγιέρα η οποία είναι σε τροχιά γύρω από τον αστέρα Μπετελγκέζ που βρίσκεται 650 έτη φωτός από τη Γη. Η επιστήμη δεν είναι σε θέση να αποδείξει ότι αυτή η τσαγιέρα δεν υπάρχει. Μπορεί αυτό να σημαίνει ότι η τσαγιέρα αυτή έκανε από το υπερπέραν την εθνική Ελλάδος να κερδίσει το Euro 2004 επειδή ήταν σε σύνοδο με τον Ήλιο και τη Γη; Εάν αυτός ο συλλογισμός είναι γελοίος ποια λογική κάνει σοβαρό τον ισχυρισμό ότι η τυχερή γραβάτα του Θανάση σε συνδυασμό με τον τυχερό του αριθμό 33 του έφεραν εκατό χιλιάδες ευρώ στο καζίνο; Πιθανώς το γεγονός ότι ο Θανάσης φόραγε την ίδια γραβάτα όταν τον προσέλαβαν στη θέση του διευθυντή και πάλι την ίδια όταν ήταν ο μόνος επιζών σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα με 5 νεκρούς στο 33ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης. Αυτό σημαίνει ανάλογα ότι επειδή η τσαγιέρα είχε ξανά σύνοδο με τη Γη και τον Ήλιο στις 17 Ιουνίου του 2010, κέρδισε η εθνική Ελλάδος τη Νιγηρία στο Μουντιάλ του 2010.
Είναι εμφανές ότι κάθε αναπόδειχτος ισχυρισμός μπορεί να αντισταθμιστεί από οποιοδήποτε άλλον εξ’ ίσου αναπόδειχτο. Ο λόγος που κάνει τον ισχυρισμό του Θανάση αποδεκτό είναι το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω από τον Θανάση πιστεύουν και αυτοί στην τύχη και τα γούρια. Η αποδοχή γεγονότων από τον κοινωνικό περίγυρο είναι ο μηχανισμός που κάνει παραδείγματος χάριν τους έλληνες να μην τρώμε έντομα, μυρμήγκια, ακρίδες και αράχνες ενώ στην Ασία και Αφρική είναι πρώτης τάξης εδέσματα.
Ο τρόπος που δουλεύει η επιρροή από το κοινωνικό περιβάλλον είναι εμφανής με το απλό παράδειγμα της Τρίτης και 13.
Η τύχη ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία
Έρευνες που έχουν γίνει επισημαίνουν τη νέτη ωφέλεια που μπορεί να έχουν άτομα που πιστεύουν στην καλή τύχη από άτομα που πιστεύουν στην κακή τύχη, γεγονός που αποδίδεται στην αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Ένας άνθρωπος που πιστεύει στην καλή του τύχη θα δαπανήσει περισσότερη ενέργεια ασχολούμενος με θέματα που θεωρεί ότι η τύχη του θα τον βοηθήσει να πετύχει, ενώ αντίστοιχα ο άνθρωπος που πιστεύει ότι είναι κακότυχος δεν θα ασχοληθεί καθόλου γιατί εκ των προτέρων ξέρει ότι θα αποτύχει. Αφιερώνοντας περισσότερο χρόνο και ενέργεια ασχολούμενος π.χ. στη δουλειά του, αυξάνονται και οι πιθανότητες επιτυχίας ούτως η άλλως, εκ του οποίου και ο όρος αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Σημειώσεις
<references group="σημείωση" />
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων
Glück Luck
Μικροκύματα
200px|right|thumb|Μικροκυματική κεραία Τα μικροκύματα είναι περιοχή των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων με μήκος κύματος μεταξύ 0,1 και 100 εκατοστών, που αντιστοιχεί σε συχνότητες μεταξύ 0,3-300 GHz. Ωστόσο, δεν υπάρχουν ακριβή όρια που διαχωρίζουν τα μικροκύματα από τις γειτονικές περιοχές του φάσματος της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, των υπερβραχέων και της υπέρυθρης ακτινοβολίας. Τα μικροκύματα χωρίζονται σε τρεις επιμέρους ζώνες:
Εφαρμογές μικροκυμάτων
Τα μικροκύματα έχουν πολύ περισσότερες εφαρμογές σε σχέση με τις άλλες ζώνες ραδιοκυμάτων λόγω του πλούσιου φάσματός τους. Χρησιμοποιούνται για εκπομπή επίγειου τηλεοπτικού σήματος (UHF), στην εκπομπή δορυφορικού τηλεοπτικού σήματος αλλά και στις δορυφορικές επικοινωνίες γενικότερα. Εφαρμόζονται επίσης στην κινητή τηλεφωνία, στην εφαρμογή Wi-Fi, στο πρότυπο ανταλλαγής αρχείων Bluetooth, στα Ραντάρ αλλά και στους φούρνους μικροκυμάτων καθώς οι μικροκυματικές συχνότητες αλληλεπιδρούν με την ύλη.
Ζώνες συχνοτήτων κατά το πρότυπο της RSGB
Παρακάτω δίνεται πίνακας με τις ζώνες συχνοτήτων των μικροκυμάτων κατά το πρότυπο της RSGB.
1ος αιώνας π.Χ.
Ο 1ος αιώνας π.Χ. αρχίζει στις 1 Ιανουαρίου 100 π.Χ. και τελειώνει στις 31 Δεκεμβρίου 1 π.Χ..
Τιμπόρ Σέκελι
Ο Τιμπόρ Σέκελι (ουγγ. Tibor Székely) (14 Φεβρουαρίου 1912, Σπίσκα-Σόμποτα, Πόπραντ – 20 Σεπτεμβρίου 1988, Σουμπότιτσα) ήταν Γιουγκοσλάβος δημοσιογράφος, εξερευνητής, συγγραφέας και νομικός. Πήρε μέρος σε αποστολές στην Νότια Αμερική, Ασία και Αφρική. Μιλούσε Ουγγρικά, Κροατικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Εσπεράντο. Ήταν μέλος της Ακαντέμιου ντε Εσπεράντο και της Παγκόσμιας Εταιρείας Εσπεράντου.
1ος αιώνας π.Χ.
Παραπομπές
-1
Τιμπόρ Σέκελι
Βιογραφία
Ο πατέρας του ήταν κτηνίατρος και η οικογένεια μετακόμιζε συχνά. Μετά τη γέννησή του μετακόμισαν στο Τσενέι (σύγχρονη Ρουμανία) και το 1922 μετακόμισαν στο Κίνιντα (Σερβία). Εκεί τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Κατόπιν η οικογένεια μετακόμισε στο Νίκσιτς (Μαυροβούνιο).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γιουγκοσλάβοι συγγραφείς Κατηγορία:Κροάτες συγγραφείς Κατηγορία:Κροάτες νομικοί Κατηγορία:Κροάτες δημοσιογράφοι
Σουπερκόπα Ευρωαμερικάνα
Το Σουπερκόπα Ευρωαμερικάνα (αγγλικά: Supercopa Euroamericana) υπήρξε ένας ετήσιος φιλικός ποδοσφαιρικός αγώνας επίδειξης και επρόκειτο για διηπειρωτικό αγώνα. Αγωνίζονταν από την Ευρώπη ο νικητής του Γιουρόπα Λιγκ και από τη Λατινική Αμερική ο νικητής του Κόπα Σουδαμερικάνα.
Ιστορία
Αποτέλεσε μέρος του θεσμού Κόπα Ευρωαμερικάνα που θεσπίστηκε το 2013. Το 2015 ήταν η πρώτη φορά που διεξήχθη ο αγώνας ενώ το 2016 διεξήχθη για τελευταία φορά.
Τελικοί
Ο πρώτος αυτός φιλικός αγώνας διεξήχθη στις 26 Μαρτίου 2015 στο Στάδιο Μονουμεντάλ στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής ανάμεσα στην Ρίβερ Πλέιτ, κάτοχο του Κόπα Σουδαμερικάνα, και στην Σεβίλλη, κάτοχο του Γιουρόπα Λιγκ. Επικράτησε η Ρίβερ Πλέιτ με 1-0. Το 2016 επικράτησε η ισπανική Σεβίλλη της Σάντα Φε από την Κολομβία με 2-1.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διεθνείς διασυλλογικές διοργανώσεις ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2015 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2016
Αεροδρόμιο Πολυκάστρου
Το Αεροδρόμιο Πολυκάστρου είναι αεροδρόμιο γενικής αεροπορίας που βρίσκεται στο Πολύκαστρο Κιλκίς.
Είναι το μοναδικό στην Ελλάδα αεροδρόμιο της Γενικής Αεροπορίας που έχει διάδρομο Βαρέως τύπου καθώς και περιβαντολογικούς όρους.
Το αεροδρόμιο βρίσκεται σε υψόμετρο 24 μέτρων. Βρίσκεται σε γεωγραφικές συντεταγμένες 22.37 Α 40.59 Β.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νομός Κιλκίς Κατηγορία:Αεροδρόμια στην Ελλάδα
Σπήλαιο Αλιστράτης
Το σπήλαιο Αλιστράτης είναι επισκέψιμο σπήλαιο του Νομού Σερρών και απέχει 6 χιλιόμετρα από το ομώνυμη κωμόπολη της Αλιστράτης. Έχει μήκος περίπου 3 χιλιόμετρα, από τα οποία το 1 χιλιόμετρο είναι επισκέψιμο.
Ο πλούσιος διάκοσμός του περιλαμβάνει, εκτός από μεγάλους σταλακτίτες και σταλαγμίτες σε διάφορους χρωματισμούς και τους σπάνιους εκκεντρίτες. Οι εκκεντρίτες ή ελικτίτες είναι σπάνιοι σχηματισμοί που δημιουργούνται «αψηφώντας» τους νόμους της βαρύτητας και ακολουθώντας ακανόνιστες πορείες. Κύριο χαρακτηριστικό του εν λόγω σπηλαίου - που το κάνει και μοναδικό στον ελληνικό χώρο - είναι η πολύ μεγάλη ποικιλία εκκεντριτών. Χαρακτηρίζεται επίσης, από τους μοναδικούς μικροσκοπικούς οργανισμούς (3 χιλιοστ.) που απαντώνται εντός του, όπως η Alistratia Beroni, ένα μοναδικό είδος ισοπόδου. Το σπήλαιο ανήκει στο δίκτυο σπηλαίων του φαραγγιού του ποταμού Αγγίτη μαζί με άλλα τέσσερα γνωστά σπήλαια, όπως το Σπήλαιο Αγγίτη Δράμας. Είναι προσβάσιμο από τη Δράμα, την Καβάλα και τη Θεσσαλονίκη μέσω Ασπροβάλτας. Έχει αξιοποιηθεί και είναι επισκέψιμο από το 1998.
Κοντά στην τεχνητή είσοδο του σπηλαίου, βρίσκεται το φαράγγι του ποταμού Αγγίτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αλιστρατης Κατηγορία:Νομός Σερρών
Δημήτριος Ιωάννου (βουλευτής Ιωαννίνων)
Ο Δημήτριος Ιωάννου του Νικολάου (1915 - 2005) ήταν Έλληνας στρατιωτικός και πολιτικός, ο οποίος χρημάτισε βουλευτής Ιωαννίνων για πολλές θητείες.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Τέροβο των Ιωαννίνων το 1915.
Σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός. Μετά την αποστρατεία του ως αξιωματικού σε πολεμική διαθεσιμότητα, πολιτεύτηκε και εξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων το 1946 συγκεντρώνοντας 3.944 ψήφους με το Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος του Ναπολέοντα Ζέρβα. Επανεξελέγη βουλευτής Ιωαννίνων το 1950 ως ανεξάρτητος, το 1951 με το Κόμμα Φιλελευθέρων, το 1952 με τον Ελληνικό Συναγερμό και με την ΕΡΕ τα έτη 1956 (Θεσπρωτίας-Ιωαννίνων), 1958, 1961, 1963 και 1964.
Είχε 1 γιο.
Απεβίωσε στην Αθήνα σε ηλικία 90 ετών τον Ιούνιο του 2005.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων Κατηγορία:Βουλευτές Ιωαννίνων-Θεσπρωτίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το κόμμα των Φιλελευθέρων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΡΕ
Τζέιμς Κάρπεντερ
Ο Τζέιμς Κάρπεντερ (James Carpenter, 1840–1899) ήταν Βρετανός αστρονόμος ο οποίος εργάστηκε στο Αστεροσκοπείο του Γκρήνουιτς. Τη δεκαετία του 1860 πραγματοποίησε εκεί τις πρώτες παρατηρήσεις αστρικών φασμάτων υπό την επίβλεψη του Τζωρτζ Μπίντελ Αίρυ. Στα 1861–62 ήταν ένας από τους αστρονόμους που κατάφεραν να παρατηρήσουν την σκοτεινή κάτω πλευρά των δακτυλίων του Κρόνου.
Το 1871 ο μηχανικός Τζέιμς Νάσμυθ (James Nasmyth) συνεργάσθηκε με τον Κάρπεντερ προκειμένου να εκδώσουν βιβλίο για τη Σελήνη, το οποίο έφερε τον τίτλο The Moon: Considered as a Planet, a World, and a Satellite. Το έργο αυτό ήταν εικονογραφημένο με φωτογραφίες γύψινων μοντέλων που αναπαριστούσαν την σεληνιακή επιφάνεια, με φωτισμό από διάφορες γωνίες. Το τελικό αποτέλεσμα της απεικόνισης ήταν ανώτερο από τις πραγματικές φωτογραφίες της Σελήνης εκείνης της εποχής. Νάσμυθ και Κάρπεντερ θεώρησαν ότι οι σεληνιακοί κρατήρες οφείλονταν στην ηφαιστειακή δραστηριότητα, όμως η θέση τους αυτή αποδείχθηκε αργότερα εσφαλμένη.
Ο κρατήρας Κάρπεντερ στην ορατή από τη Γη πλευρά της Σελήνης ονομάσθηκε έτσι προς τιμή των Τζέιμς Κάρπεντερ και Έντγουιν Φράνσις Κάρπεντερ (Edwin Francis Carpenter).
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί αστρονόμοι Κατηγορία:Αστρονόμοι του 19ου αιώνα
Γιώργος Γκουγκουλιάς
Ο Γιώργος Γκουγκουλιάς (7 Φεβρουαρίου 1983) είναι πρώην Έλληνας ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στο Schweinfurt της Γερμανίας όπου και ξεκίνησε την καριέρα του στην τοπική FC Schweinfurt 05. Στη συνέχεια αγωνίστηκε στην Großbardorf και την Ρόιτλινγκεν.
Το 2004 ήρθε στην Ελλάδα και υπέγραψε συμβόλαιο με τον Παύλο Μελά Σταυρούπολης με τα χρώματα του οποίου διέπρεψε. Εκεί τον εντόπισαν οι άνθρωποι του Άρη και το καλοκαίρι του 2005 μεταπήδησε στον Άρη, που συμμετείχε στο πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής. Στην αρχή ξεκίνησε ως αναπληρωματικός, αλλά γρήγορα εκμεταλλεύθηκε τις ευκαιρίες που του δόθηκαν και με αφετηρία ένα ματς εναντίον της Καστοριάς, άρχισε να ξετυλίγει το ταλέντο του. Αποτέλεσμα της προσπάθειας του, η ανάδειξή του ως αγαπημένου παίκτη της κερκίδας των κιτρίνων, καθώς και πρώτου σκόρερ της ομάδας με 7 γκολ για την περίοδο 2005-06.
Την επόμενη σεζόν ένας σοβαρός τραυματισμός καθώς και η έλευση πολλών νέων παικτών τον κράτησε μακριά από την βασική 11άδα και έτσι έκλεισε την χρονιά με 5 συμμετοχές και 1 γκολ (εναντίον του Ατρομήτου Αθηνών). Στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου του Ιανουαρίου 2008 αποδεσμεύθηκε από τον Άρη και μεταγράφηκε στον Πανσερραïκό. Στο πρώτο εξάμηνο της παρουσίας του στην ομάδα των Σερρών σημείωσε 13 γκολ σε 22 εμφανίσεις και οδήγησε τα «λιοντάρια» στη Super League.Τον Ιανουάριο του 2009 μεταγράφηκε στον ΠΑΣ Γιάννενα, που τότε αγωνίζονταν στην Football League, και πανηγύρισε έναν ακόμα προβιβασμό με 6 συμμετοχές και δύο τέρματα. Από το καλοκαίρι του 2009 έως και σήμερα ανήκει στο έμψυχο δυναμικό του Πιερικού μετρώντας ήδη 72 συμμετοχές και 18 γκολ, ενώ το καλοκαίρι του 2011 ανανέωσε το συμβόλαιό του για ακόμη έναν χρόνο με την ομάδα της Κατερίνης.
NGC 45
Ο NGC 45 είναι χαμηλής επιφανειακής φωτεινότητας σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Κήτος και ανακαλύφθηκε στις 11 Νοεμβρίου 1835 από τον αστρονόμο Τζων Χέρσελ (John Herschel).
Χαρακτηριστικά
Απέχει 22 εκατομμύρια έτη φωτός και απομακρύνεται με ηλιοκεντρική ακτινική ταχύτητα 466 km/s. Παρόλο που βρίσκεται στην περιοχή της Ομάδας γαλαξιών του Γλύπτη, πιθανότατα δεν σχετίζεται με αυτήν αλλά πρόκειται για γαλαξία υποβάθρου. Ταξινομείται ως SA(s)dm σύμφωνα με το σχήμα μορφολογικής ταξινόμησης και δεν έχει αξιόλογο «κεντρικό εξόγκωμα». Επίσης, ο ρυθμός γεννέσεως νέων αστέρων είναι μέτριος, της τάξεως των 0,20 ηλιακών μαζών ανά έτος.
Σε αντίθεση με τον Γαλαξία μας, ο NGC 45 δεν έχει σαφώς διακριτούς βραχίονες, ενώ ο πυρήνας του είναι πολύ μικρός και παραμορφωμένος. Εξαιτίας αυτών του των χαρακτηριστικών εξάγεται το συμπέρασμα πως δεν έχει κατοικήσιμη ζώνη.
Καινοφανής αστέρας
Στις 22 Μαΐου 2018 εντοπίστηκε στον NGC 45 φωτεινός ερυθρός καινοφανής αστέρας που ονομάστηκε AT 2018bwo. Τέτοιοι καινοφανείς θεωρείται πως είναι το αποτέλεσμα της συγχώνευσης αστέρων. Προγεννήτορας του AT 2018bwo ήταν ένας κίτρινος υπεργίγαντας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
0045 00930 Κατηγορία:Κήτος (αστερισμός) Κατηγορία:Σπειροειδείς γαλαξίες
Γλώσσες του Λίχτενσταϊν
Η επίσημη γλώσσα του Λίχτενσταϊν είναι τα γερμανικά, και το πριγκιπάτο είναι η μικρότερη από τις τέσσερις χώρες της Ευρώπης που κατοικείται κατά πλειοψηφία από γερμανόφωνους ομιλητές. Επίσης ομιλούνται και άλλες γλώσσες από τον πληθυσμό που έχει γεννηθεί σε άλλες χώρες, που αποτελούν περίπου το 14% του πληθυσμού της χώρας (και τα δύο τρίτα του εργατικού δυναμικού). μικρογραφία|300x300εσ|Το μέρος της χώρας όπου ομιλούνται τα Υψηλότερα Αλεμαννικά επισημαίνεται με κόκκινο χρώμα, στα νότια της χώρας. Το υπόλοιπο του Λίχτενσταϊν ομιλεί τα Υψηλά Αλεμαννικά.
Γερμανικά και Αλεμαννικά
Η τοπική γερμανική διάλεκτο είναι η Αλεμαννική, μια διάλεκτος (μερικές φορές θεωρείται γλώσσα) που ανήκει σε μια αρκετά αποκλίνουσα ομάδα  συμπεριλαμβανομένων των Ελβετικών Γερμανικών (ομιλούμενη από τους Ελβετούς Γερμανούς, τη πλειοψηφία της χώρας), την Αλσατία (που ομιλείται στην Αλσατία της Γαλλίας), τους Γερμανούς που ζουν στη Βάδη-Βυρτεμβέργη και τη Βαυαρική Σουαβία, και τους Αυστριακούς που ζουν στο Φόραρλμπεργκ. Ογδόντα έξι τοις εκατό της χώρας είναι "εθνοτικοί Αλεμανικοί", και ομιλητές της γλώσσας. Τα Υψηλότερα Αλεμαννικά ομιλούνται στο νότιο τμήμα της χώρας, και τα Υψηλά Αλεμαννικά στην υπόλοιπη χώρα. Μπορεί να είναι δύσκολο να επιτευχθεί η αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των Αλεμαννικών και των Πρότυπων Γερμανικών, ιδίως με την Υψηλότερη Αλεμαννική ποικιλία.
Άλλα
Οι αλλοδαποί αποτελούν περίπου το 14% του πληθυσμού του Λιχτενστάιν, κυρίως Ιταλοί και Τούρκοι. Τα ιταλικά και τα τουρκικά ομιλούνται στη χώρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσες του Λίχτενσταϊν
Μαρίν Ντρίνοφ
Ο Μαρίν Στογιάνοφ Ντρίνοφ (βουλγάρικα:Марин Стоянов Дринов 1838-1906) ήταν Βούλγαρος ιστορικός και φιλόλογος της περιόδου της Βουλγαρικής Εθνικής Αναγέννησης. Θεωρείται από τους ιδρυτές της βουλγαρικής ιστοριογραφίας.
Ως ιστορικός, θεωρείται ο πρώτος Βούλγαρος που ξεπέρασε τη ρομαντική περίοδο της βουλγαρικής ιστοριογραφίας, χρησιμοποιώντας την κριτική ιστορική μέθοδο, χωρίς όμως να ξεφύγει από τις βασικές θέσεις που είχαν ήδη τεθεί. Στόχος του ήταν η συγγραφή μιας εθνοκεντρικής ιστορίας του βουλγαρικού λαού, καθώς σύμφωνα με τον Ντρίνοφ, η ιστορία συνδεόταν στενά με τη διαμόρφωση της εθνικής ταυτότητας. Η άποψη του για την καταγωγή των Πρωτοβουλγάρων του Ασπαρούχ ήταν ότι αποτελούσαν φιννικό φύλο. Υποστήριζε τις θέσεις του Φαλμεράυερ για τη μη συνέχεια του ελληνικού έθνους και θεωρούσε βλαβερές τις επιρροές του βυζαντινισμού στο μεσαιωνικό βουλγαρικό κράτος. Σε αντίθεση με προηγούμενους λόγιους όμως δεν πίστευε ότι αυτό σήμαινε πλήρη υποταγή των μεσαιωνικών Βουλγάρων στο βυζαντινό πολιτισμό. Παράλληλα,
Σχετικά με τη Βουλγαρική Αναγέννηση, ο Ντρίνοφ τοποθετούσε, με άρθρο του το 1871, την έναρξη της στα μέσα του 18ου αιώνα με πρώτο εκφραστή της τον Παΐσιο Χιλιανδαρινό, ενώ μέχρι τότε οι προγενέστεροι λόγιοι θεωρούσαν το έτος 1826 ως αφετηρία λόγω των μεταρρυθμίσεων του Μαχμούτ Β΄ που άρχισαν να εφαρμόζονται τότε. Οι ιδέες του επηρέασαν και καθόρισαν την εξέλιξη της βουλγαρικής ιστοριογραφίας για πολλές δεκαετίες.
Κατά την περίοδο της Ρωσικής διοίκησης της Βουλγαρίας μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο (1877-1878), ο Ντρίνοφ υπηρέτησε ως υπουργός Λαϊκής Διαφώτισης και Πνευματικών Υποθέσεων. Ήταν ανάμεσα στους συντάκτες του Συντάγματος του Τύρνοβο και με δική του πρόταση ορίστηκε πρωτεύουσα του νέου κράτους η Σόφια και όχι το Βελίκο Τίρνοβο. Έζησε στο Χάρκοβο από το 1881, ασχολούμενος με τις επιστημονικές του δραστηριότητες μέχρι το τέλος της ζωής του. Πέθανε το 1906 από φυματίωση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βούλγαροι ιστορικοί Κατηγορία:Υπουργοί της Βουλγαρίας
Γιοκοζούνα
Ο Ρόντνεϊ Αγκατούπου Ανοάι (Rodney Agatupu Anoaʻi, 2 Οκτωβρίου 1966 - 23 Οκτωβρίου 2000) ήταν Αμερικανός παλαιστής. Περισσότερο γνωστός ήταν με το ψευδώνυμο Γιοκοζούνα, που χρησιμοποιούσε στα ρινγκ της εταιρείας πάλης WWE.
Φαλαινοκέφαλος
Ο Φαλαινοκέφαλος είναι πελεκανόμορφο πτηνό της οικογενείας των Φαλαινοκεφαλιδών, που απαντάται στην αφρικανική ήπειρο. Η επιστημονική ονομασία του είδους είναι Balaeniceps rex και δεν περιλαμβάνει υποείδη.
Γιοκοζούνα
Καταγωγή
Ο Ανοάι, κατάγεται από τα νησιά Σαμόα και έχει γίνει μια παρανόηση από τους περισσότερους οπαδούς της πάλης και όσους ασχολήθηκαν με τον χώρο την εποχή που αγωνιζόταν. Αυτό διότι στον χρόνο του στο WWE, παρουσιαζόταν για χάρη των σεναρίων, ως Ιαπωνέζος παλαιστής του σούμο, που προερχόταν από την Πολυνησία.
Φαλαινοκέφαλος
Αποτελεί για τους ορνιθολόγους, ένα από τα πέντε πιο αγαπητά πτηνά της αφρικανικής ηπείρου.
Ονοματολογία
Η λατινική επιστημονική ονομασία του γένους (Balaeniceps) είναι σύνθετη και αποτελείται από δύο επί μέρους συνθετικά με ξεκάθαρη σημασία: balaena «φάλαινα» + ceps < căput-căpitĭs < kaput (πρωτοϊνδοευρ.) «κεφαλή». Η ονομασία παραπέμπει στο ογκώδες ράμφος του πτηνού που μοιάζει με το εμπρόσθιο τμήμα του ρύγχους φάλαινας, τουλάχιστον όπως το «είδε» ο Άγγλος ορνιθολόγος Τζον Γκούλντ (J. Gould), ο οποίος έδωσε την ονομασία στο γένος, το 1850.
Γιοκοζούνα
Καριέρα
Ασχολήθηκε με την επαγγελματική πάλη, λόγω του οικογενειακού του ιστορικού, αφού πολλοί θείοι του ήταν παλαιστές. Έκανε ντεμπούτο στα 18 του, το 1984, μαθαίνοντας τα μυστικά της πάλης, από την εταιρεία American Wrestling Association, αλλά και με συμμετοχές του σε οργανώσεις του Μεξικό. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο WWF που έμεινε για οκτώ χρόνια, από το 1992 ως το 1998. Από το '98 ως το 2000 εμφανίστηκε στην ανεξάρτητη σκηνή σε διάφορες οργανώσεις.
Φαλαινοκέφαλος
Ονοματολογία
Η λατινική ονομασία του είδους rex σημαίνει «βασιλεύς, βασιλιάς», με άγνωστο τον περαιτέρω λόγο χρησιμοποίησής της.
Η αγγλική λαϊκή ονομασία shoebill < shoe «παπούτσι» + bill «ράμφος», σχετίζεται και πάλι με το παρουσιαστικό του ράμφους του πτηνού, όπως το φαντάστηκε η τοπική παράδοση. Από αυτή την ονομασία προέκυψαν και οι τεχνητές λαϊκές ονομασίες σε πολλές γλώσσες, μεταξύ των οποίων και οι ελληνικές (βλ. Άλλες ονομασίες).
Γιοκοζούνα
World Wrestling Federation
Το 1992 υπέγραψε με το WWF και αμέσως ο ρόλος του άλλαξε. Υιοθέτησε το όνομα Γιοκοζούνα και παρίστανε έναν Ιαπωνέζο παλαιστή του σούμο, ενώ είχε στο πλευρό του, για μάνατζερ τον Μίστερ Φούτζι. Στην μεγάλη καριέρα του, κέρδισε μια φορά το Royal Rumble, κατέκτησε δύο φορές το Πρωτάθλημα WWF και δύο φορές το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων με τον Όουεν Χαρτ. Αντιμετώπισε τους καλύτερους της εποχής, τον Χαλκ Χόγκαν, τον Μπρετ Χαρτ, τον Αντερτέικερ, τον Βέιντερ και άλλους. Λόγω της δραματικής αύξησης του βάρους του, το WWF τον αποδέσμευσε το 1998.
Φαλαινοκέφαλος
Συστηματική ταξινομική
Το είδος περιγράφηκε για πρώτη φορά το 1850, από τον Άγγλο ορνιθολόγο Τζον Γκουλντ (John Gould, 1804-1881), μέσω κάποιων δειγμάτων δέρματος του πτηνού που έφθασαν στα χέρια του από την περιοχή του Άνω Λευκού Νείλου. Λίγα χρόνια αργότερα, τα πρώτα ζωντανά άτομα μελετήθηκαν από την επιστημονική κοινότητα. Ωστόσο, το πτηνό ήταν γνωστό, τόσο στους αρχαίους Αιγυπτίους όσο και στους Άραβες.
Γιοκοζούνα
WWE Hall of Fame
Τον Μάρτιο του 2012 ανακοινώθηκε ότι ο Γιοκοζούνα θα εισαχθεί στο Hall of Fame του WWE. Η τελετή έγινε στις 31 του ίδιου μήνα και εντάχθηκε από τους Αδερφούς Ούσο και τον πατέρα τους Ρικίσι.
Φαλαινοκέφαλος
Συστηματική ταξινομική
Παραδοσιακά ταξινομείτο με τους πελαργούς στην τάξη Ciconiiformes (Πελαργόμορφα). Μάλιστα, η θέση του στη συγκεκριμένη κατηγορία ενισχύθηκε από την ταξινόμηση κατά Sibley-Ahlquist, η οποία συμπεριέλαβε επίσης μεγάλο αριθμό -μη συνδεδεμένων μεταξύ τους- taxa. Όμως, πρόσφατες έρευνες κατέδειξαν τη στενή φυλογενετική σχέση του φαλαινοκέφαλου με τους πελεκάνους (με βάση ανατομικές συγκρίσεις) ή τους ερωδιούς (με βάση βιοχημικές ενδείξεις). Τέλος, μελέτη DNA του 2008, δείχνει ότι το πτηνό πρέπει να αποτελεί τμήμα των Πελεκανόμορφων (Pelecaniformes).
Γιοκοζούνα
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματίες Παλαιστές
Φαλαινοκέφαλος
Συστηματική ταξινομική
Η διαφωνία επικεντρώθηκε κυρίως στη «χάραξη διαχωριστικής γραμμής» μεταξύ Πελαργόμορφων και Πελεκανόμορφων, ή αν πρέπει αυτός ο διαχωρισμός καν να υφίσταται. Δεδομένου ότι οι κορμοράνοι και οι συγγενείς τους, πιθανόν να μην είναι στην πραγματικότητα Πελεκανόμορφα, μια λύση που υιοθετήθηκε από ορισμένους σύγχρονους ερευνητές είναι να συγχωνευθούν ο «πυρήνας» των Πελεκανόμορφων με τα Πελαργόμορφα. Ο φαλαινοκέφαλος, μαζί με τον φυλογενετικά κοντινό σφυροκέφαλο (Scopus umbretta) είναι οι «ελλείποντες κρίκοι» που συνδέουν πελεκάνους και πελαργούς, και η ενσωμάτωση της γενεαλογικής κλαδιστικής γραμμής των πελεκάνων στα Πελαργόμορφα, εκφράζει αυτή την υπόθεση πιο ικανοποιητικά από ό, τι άλλες.
Μέχρι στιγμής, δύο συγγενείς του φαλαινοκέφαλου έχουν περιγραφεί από απολιθώματα: το γένος Goliathia από τις αρχές του Ολιγόκαινου της Αιγύπτου και το γένος Paludavis από το Ανώτερο Μειόκαινο της ίδιας χώρας. Έχει υποτεθεί ότι, το «αινιγματικό» απολιθωμένο Eremopezus της Αφρικής ήταν, επίσης, συγγενικό, αλλά με ανεπιβεβαίωτες θεωρίες. Το μόνο που είναι γνωστό από το γένος Eremopezus είναι ότι ήταν πολύ μεγάλο πουλί, με χαρακτηριστικά εύκαμπτο το ένα (1) πόδι, που τού επέτρεπε να χειρίζεται τη βλάστηση ή τη λεία του.
Γεωγραφική κατανομή
thumb|right|300px|Χάρτης εξάπλωσης του είδους Balaeniceps rex Το είδος εξαπλώνεται στην κεντρική τροπική Αφρική, από το Νότιο Σουδάν μέσω τμημάτων του Α. Κονγκό, προς τη Ρουάντα, την Ουγκάντα και τη Δ. Τανζανία. Όπως είναι προφανές από τον χάρτη, οι πληθυσμοί ακολουθούν τον ρου του Νείλου, ειδικά στη ΒΔ. Ουγκάντα και σε παρακείμενες βορειότερες περιοχές του Νοτίου Σουδάν. Οι πιο απομονωμένοι πληθυσμοί έχουν αναφερθεί από την Κένυα, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Β. Καμερούν, τη ΝΔ. Αιθιοπία και το Μαλάουι (βλ. και Κατάσταση Πληθυσμού). Ωστόσο, είναι πολύ περιορισμένο τοπικά, με εξαιρετικά διάσπαρτους πληθυσμούς.
Τυχαία, περιπλανώμενα άτομα αναφέρονται από τη Λεκάνη του Οκαβάνγκο στην Μποτσουάνα και τον άνω ρου του ποταμού Κονγκό. Η κατανομή του είδους φαίνεται να συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό με εκείνη του παπύρου (Cyperus papyrus) και των Δίπνοων ιχθύων (lungfish).
Μεταναστευτική συμπεριφορά
Ο φαλαινοκέφαλος είναι μη αποδημητικό, καθιστικό πτηνό, με περιορισμένες εποχικές μετακινήσεις που εξαρτώνται από τυχόν αλλαγές των ενδιαιτημάτων του, τη διαθεσιμότητα τροφής και τον βαθμό όχλησης από τον άνθρωπο. Στο Νότιο Σουδάν υπάρχουν τακτικές εποχικές μετακινήσεις μεταξύ εδαφών διατροφής και εδαφών αναπαραγωγής.
Αναπαραγωγική περίοδος
Ο φαλαινοκέφαλος αναπαράγεται και σιτίζεται σε εποχικά πλημμυρισμένα έλη όπου η βλάστηση κυριαρχείται από παπύρους (Cyperus papyrus), καλάμια (Phragmites spp., Typha spp.) και αγρωστώδη (ιδιαίτερα του γένους Miscanthidium). Συχνά απαντάται σε περιοχές με άφθονη επιπλέουσα βλάστηση, πάλι κυρίως από πάπυρο. Στις κεντρικότερες αφρικανικές εκτάσεις, χρησιμοποιεί επίσης μόνιμους βάλτους χωρίς πάπυρο, όπως το Μαλαγκαράσι (Malagarasi) στην Τανζανία και τη λίμνη Βικτόρια στην Ουγκάντα.
Μη αναπαραγωγική περίοδος
Αναζητά την τροφή του συνήθως σε ρηχά νερά, όπου κάνει χρήση καλώς οριοθετημένων διόδων ανάμεσα στη βλάστηση που έχουν δημιουργηθεί από τις κινήσεις των μεγάλων θηλαστικών. Έχει την τάση να αποφεύγει περιοχές όπου η βλάστηση είναι πολύ πυκνή ώστε να είναι αδιάβατη, ή είναι ψηλότερη από τη ράχη του. Έχει αναφερθεί ότι προτιμάει τα νερά που δεν οξυγονώνονται καλά, εκεί όπου τα ψάρια αναγκάζονται να βγουν στην επιφάνεια για να αναπνεύσουν, και ως εκ τούτου αλιεύονται πιο εύκολα και, για το λόγο αυτό, θεωρείται ότι δεν συχνάζει σε βάλτους που καλύπτονται μόνον από πάπυρο. Στο Νότιο Σουδάν, έχει γίνει γνωστό ότι, τρέφεται σε ορυζώνες και άλλες πλημμυρισμένες φυτείες.
Μορφολογία
thumb|right|300px|Πορτρέτο φαλαινοκέφαλου Ο φαλαινοκέφαλος είναι από τα πλέον αναγνωρίσιμα είδη όχι μόνον του κόσμου των πτηνών αλλά και του ζωϊκού βασιλείου, γενικότερα. Αυτό οφείλεται στο εξαιρετικά ιδιόμορφο κεφάλι του που, με το ασυνήθιστο και «αταίριαστο» ράμφος του, δίνει στο πτηνό όψη που έχει χαρακτηριστεί από «κωμική έως άσχημη». Το γενικότερο παρουσιαστικό του θυμίζει κάτι ανάμεσα σε πελεκάνο -στο κεφάλι- και σε πελαργό -στα κάτω άκρα.
Ο λαιμός είναι σχετικά μικρότερος και παχύτερος από ό, τι σε άλλα παρυδάτια, καλοβατικά πτηνά με μακρείς ταρσούς όπως οι ερωδιοί και οι γερανοί. Οι σκουρόχρωμοι ταρσοί είναι αρκετά μεγάλοι, με κύριο χαρακτηριστικό το ιδιαίτερα μεγάλο μεσαίο δάκτυλο του ποδιού που, πιθανόν βοηθάει το πουλί να ισορροπεί στην υδρόβια βλάστηση, ενώ κυνηγάει. Η ίριδα είναι γκριζογαλανή.
Το ράμφος του φαλαινοκέφαλου είναι, αναμφίβολα, το πλέον χαρακτηριστικό του στοιχείο. Είναι πολύ μεγάλο (βλ. Βιομετρικά στοιχεία), ογκώδες και μοιάζει «αταίριαστο» και αποκομμένο απο το υπόλοιπο κρανίο. Η ρινοθήκη έχει μακριά και προεξέχουσα μέση ραχιαία γραμμή (culmen), που καταλήγει σε οξύ, αγκιστρωτό προς τα κάτω άκρο. Η γναθοθήκη σχηματίζει ευρεία γωνία με το πρόσωπο που, σε συνδυασμό με την καμπυλωτή προς τα πάνω πορεία της, δίνει ένα ανεπαίσθητο «μειδίαμα» στην έκφραση του πτηνού, που τονίζει τον κωμικό του χαρακτήρα. Το χρώμα του ράμφους είναι σαρκόχρωμο-ροδαλό με αδρές, ακανόνιστες γκρίζες πινελιές. Παρά την -φαινομενικά- αθώα του μορφή, αποτελεί ισχυρό φονικό όπλο, με κοφτερές ακμές που λειτουργούν σαν μαχαίρια και είναι σε θέση να αποκεφαλίσουν τη λεία (βλ. Κυνήγι).
Βιομετρικά στοιχεία
(Πηγή:
Τροφή
thumb|right|400px|Το ράμφος του φαλαινοκέφαλου αποτελεί φονικό όπλο για τη λεία του Οι φαλαινοκέφαλοι είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό ιχθυοφάγα πτηνά αλλά, ταυτόχρονα, δεινοί θηρευτές ευρύτατου φάσματος σπονδυλωτών των υγροτόπων όπου συχνάζουν. Το προτιμώμενο είδος θηράματος είναι ο δίπνοος ιχθύς Protopterus aethiopicus και ο πολυπτερόμορφος Polypterus senegalus. Επίσης, στο διαιτολόγιο συμπεριλαμβάνονται διάφορα είδη τιλάπια (Tilapia spp.) και γατόψαρα (Clarias spp. ).
Στα υπόλοιπα σπονδυλωτά, συμπεριλαμβάνονται βατράχια, νερόφιδα, βάρανοι του Νείλου (Varanus niloticus), μέχρι και νεογνά κροκόδειλων. Σπανιότερα, τρέφεται με χελώνες, σαλιγκάρια, τρωκτικά και μικρά υδρόβια πουλιά. Υπάρχει μία (1) αναφορά για επίθεση σε νεαρές αντιλόπες Kobus leche, αλλά μη επιβεβαιωμένη.