cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Seungri
Εκτός από τη μουσική έχει ασχοληθεί και με την υποκριτική, κάνοντας το ντεμπούτο του στο θέατρο το 2008, ενώ έναν χρόνο αργότερα πρωταγωνίστησε και στις ταινίες 19-Nineteen και Why Did You Come to My House? (αμφότερες κυκλοφόρησαν το 2009). Το 2013, έκανε και το ντεμπούτο του στην τηλεόραση, εμφανιζόμενος στην ιαπωνική σειρά Kindaichi Shonen no Jikenbo, ενώ το 2014, εμφανίστηκε και στην κορεατική τηλεόραση με το Angel Eyes. Κατά την τελευταία πενταετία της δεκαετίας του 2010, άρχισε να ασχολείται και με επιχειρήσεις όπως νυχτερινά κέντρα, ρεστοράν και σχολές χορού, μεταξύ άλλων. Όλα αυτά μέχρι και τις 11 Μαρτίου 2019, όταν, αρχικά, αποχώρησε από τους Big Bang και γενικότερα από οτιδήποτε έκανε, αφού κατηγορίες εις βάρος του ήρθαν στο φως και αφορούσαν σεξουαλικά εγκλήματα, όπως προμηθεύοντας ιερόδουλες ήδη από το 2015. Η καριέρα του τελείωσε πρακτικά το 2020, όταν μετά από έρευνα της αστυνομίας βρέθηκε μέρος του επονομαζόμενου σκάνδαλου Burning Sun.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες τραγουδιστές Κατηγορία:Νοτιοκορεάτες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης
ΚΦ Πορτουένσε
Η ΚΦ Πορτουένσε ή Φλουβιάλ Πορτουένσε (πορτογαλικά: Clube Fluvial Portuense, CF Portuense) είναι πορτογαλικός κολυμβητικός σύλλογος με έδρα το Πόρτο. Διατηρεί τμήματα ανταγωνιστικής κολύμβησης, υδατοσφαίρισης ανδρών και γυναικών, κωπηλασίας και αθλητικού ψαρέματος.
Η Φλουβιάλ Πορτουένσε ιδρύθηκε στις 4 Νοεμβρίου του 1876 και είναι ο παλαιότερος αθλητικός σύλλογος στην πόλη του Πόρτο και ο τρίτος παλαιότερος σε όλη την Πορτογαλία. Πέντε χρόνια αργότερα (1881), ο βασιλιάς Λουδοβίκος Α΄ της Πορτογαλίας έδωσε στον σύλλογο τον τίτλο «Ρεάλ». Το 1931, ο σύλλογος αναγνωρίζεται ως οργανισμός κοινής ωφέλειας.
Η αξία του συλλόγου αναγνωρίστηκε από διαδοχικές Κυβερνήσεις που του χορήγησαν διάφορα μετάλλια της Αθλητικής Αξίας και με την ευκαιρία των εορτασμών της 125ης επετείου, το Κολιέ της Τιμής στην Αθλητική Αξία, το υψηλότερο βραβείο που απονεμήθηκε από την Πορτογαλική Κυβέρνηση σε αθλητικό σωματείο. Στις 12 Ιανουαρίου του 1923 τιμήθηκε με το Στρατιωτικό Τάγμα του Χριστού.
Ο σύλλογος είναι περισσότερο γνωστός για το τμήμα υδατοσφαίρισης των γυναικών που έχει κατακτήσει 12 Πρωταθλήματα Πορτογαλίας, 10 Κύπελλα και 10 Σούπερ Καπ. Επίσης ήταν 2 φορές φιναλίστ του Πρωταθλήματος (2009, 2014), 3 φορές του Κυπέλλου (2012, 2015, 2018) και 4 φορές του Σούπερ Καπ (2009, 2011, 2013, 2018). Το ανδρικό τμήμα έχει κερδίσει 3 Πρωταθλήματα Πορτογαλίας, 2 Κύπελλα και 2 Σούπερ Καπ. Το 2016 ήταν φιναλίστ του Κυπέλλου και του Σουπερ Καπ.
Η Φλουβιάλ έχει την έδρα της στο Rua Aleixo da Mota στο Πόρτο και στη λεωφόρο Diogo Leite στη Βίλα Νόβα ντε Γκάια, για τις δραστηριότητες που σχετίζονται με τη κωπηλασία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πορτουένσε Πορτουένσε Κατηγορία:Υδατοσφαίριση στην Πορτογαλία
Εζέν Καμπονγκό Ενγκόι
Ο Εζέν Καμπονγκό Ενγκόι είναι πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής από το Ζαΐρ. Γεννήθηκε στις 3 Νοεμβρίου 1960 στην Λεοπολντβίλ του Ζαΐρ. Αγωνιζόταν στην θέση του επιθετικού.
Βιογραφία
Αγωνίστηκε, στην διάρκεια της καριέρας του, για λογαριασμό των ΡΦΚ Σεραίν, ΡΚ Παρί, ΡΣΚ Άντερλεχτ, Ολιμπίκ Λυών και ΣΚ Μπαστιά.
Η καριέρα του ολοκληρώθηκε όταν η Εθνική Ένωση τον έκρινε ακατάλληλο, από πλευρά φυσικής κατάστασης, να αγωνιστεί, στις 1 Μαρτίου 1992.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΣΚ Άντερλεχτ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΣΚ Μπαστιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολιμπίκ Λιονναί Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Εθνικής Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΦΚ Σερεσιέν
Εθνική Δημοκρατική Ομάδα
Η Εθνική Δημοκρατική Ομάδα (Agrupament Nacional Democràtic, AND) ήταν πολιτικό κόμμα στην Ανδόρρα.
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1993 μετά τη νομιμοποίηση των πολιτικών κομμάτων. Στις εκλογές εκείνο το έτος έλαβε το 26,4% των ψήφων, και αναδείχθηκε το μεγαλύτερο κόμμα στο Γενικό Συμβούλιο με οκτώ από τις 28 έδρες. Ο αρχηγός του Όσκαρ Ρίβας Ρετς παρέμεινε πρωθυπουργός αφότου το AND σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με άλλα προοδευτικά κόμματα. Ωστόσο, τον Νοέμβριο του 1994 ο Ρίβας έχασε μια ψήφο δυσπιστίας και ο Μαρκ Φορνέ Μολνέ της Φιλελεύθερης Ένωσης έγινε πρωθυπουργός.
Στις εκλογές του 1997 το AND έλαβε 6 έδρες ενώ η Φιλελεύθερη Ένωση 16. Λίγο πριν τις εκλογές του 2001 το κόμμα χωρίστηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (το οποίο έλαβε 6 έδρες) και το Δημοκρατικό Κόμμα (το οποίο έλαβε 5).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στην Ανδόρρα
Μέθοδος Μοντεσσόρι
μικρογραφία|Παιδιά που εργάζονται στην κινητή αλφάβητο φωνογραφήματος. Η μέθοδος Μοντεσσόρι είναι ένα εκπαιδευτικό σύστημα που αναπτύχθηκε από την παιδαγωγό Μαρία Μοντεσσόρι, εφαρμόζεται σε περίπου 60.000 σχολεία σε όλο τον κόσμο (με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο), εξυπηρετώντας παιδιά από τη γέννησή τους έως την ηλικία των δεκαοκτώ. Η μοντεσσοριανή παιδαγωγική βασίζεται στην ανεξαρτησία, στην ελευθερία επιλογής της εκπαιδευτικής τους πορείας (εντός κωδικοποιημένων ορίων) και στο σεβασμό της φυσικής σωματικής, ψυχολογικής και κοινωνικής ανάπτυξης του παιδιού.
Ιστορία
Όταν η Μοντεσσόρι επινόησε τη μέθοδο, η παιδική εκπαίδευση ήταν πολύ άκαμπτη και διαφορετική από τη σημερινή. Όπως έγραψε στο βιβλίο Η ανακάλυψη του παιδιού, τα παιδιά ήταν περιορισμένα στα θρανία, από τα οποία δεν μπορούσαν να μετακινηθούν, και η διδασκαλία γινόταν με βίαιο θεωρητικό τρόπο. Πολλές ιδέες της μεθόδου Μοντεσσόρι, όπως η χρήση επίπλων κατάλληλου μεγέθους (όλα "φιλικά προς το παιδί"), έχουν σήμερα εισέλθει στην εκπαίδευση όλων των παιδικών σταθμών και για το λόγο αυτό σήμερα φαίνονται  κοινότοποι και όχι επαναστατικοί όπως τότε. Ορισμένες άλλες εκπαιδευτικές μορφές και μέθοδοι, ωστόσο, εξακολουθούν να είναι χαρακτηριστικές ,ακόμη και σήμερα, αποκλειστικά της μεθόδου Μοντεσσόρι. Ένα παράδειγμα είναι η απαγόρευση να δίνονται βαθμοί στο παιδί ή να κρίνεται με οποιονδήποτε τρόπο.
Η Μαρία Μοντεσσόρι άρχισε να αναπτύσσει τη φιλοσοφία και την μέθοδό της το 1897, παρακολουθώντας μαθήματα παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης, διερευνώντας έτσι την εκπαιδευτική θεωρία από τα προηγούμενα 200 χρόνια. Το 1907, λειτούργησε την πρώτη της τάξη, που ονομάζεται "το σπίτι των παιδιών", σε ένα λαϊκό κτίριο της Ρώμης. Από την αρχή, η Μοντεσσόρι στήριξε την δουλειά της στις παρατηρήσεις των παιδιών και σε πειραματισμούς με το περιβάλλον, με υλικά και μαθήματα στη διάθεσή τους. Η Μοντεσσόρι συχνά προσδιορίζει το έργο της ως "επιστημονική παιδαγωγική".
Αυτοκατασκευή, ελευθερία και αυθόρμητη δραστηριότητα
Το μοντέλο Μοντεσσόρι έχει δύο θεμελιώδη στοιχεία: πρώτον, τα παιδιά και οι ενήλικες πρέπει να δεσμευτούν να οικοδομήσουν το δικό τους χαρακτήρα μέσα από την αλληλεπίδραση με το περιβάλλον τους. Δεύτερον, τα παιδιά, ειδικά εκείνα κάτω των έξι ετών, πρέπει να γνωρίσουν μια σημαντική πορεία πνευματικής ανάπτυξης. Με βάση τις δικές της παρατηρήσεις, η Μοντεσσόρι πίστευε ότι δίνοντας στα παιδιά την ελευθερία να επιλέγουν και να ενεργούν ελεύθερα μέσα σε ένα περιβάλλον που προετοιμάζεται σύμφωνα με το μοντέλο της, θα συνέβαλλε αυθόρμητα στη βέλτιστη ανάπτυξη.
Ανθρώπινες τάσεις
Σύμφωνα με την Μοντεσσόρι, υπάρχουν καθολικά και έμφυτα βιο-ανθρωπο-εξελικτικά χαρακτηριστικά, τα οποία ο γιος και συνεργάτης της Μάριο χαρακτήριζε ως «ανθρώπινες τάσεις» το 1957. Στη μέθοδο Μοντεσσόρι, αυτές οι ανθρώπινες τάσεις θεωρούνται ως κατευθυντήρια συμπεριφορά σε κάθε στάδιο ανάπτυξης και η εκπαίδευση θα πρέπει να διευκολύνει την έκφρασή τους. Υπάρχει συζήτηση σχετικά με τον ακριβή κατάλογο αυτών των χαρακτηριστικών, αλλά τα ακόλουθα είναι σαφώς αναγνωρίσιμα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Φιλοσοφία της εκπαίδευσης Κατηγορία:Θεωρία της εκπαίδευσης
28 Νοεμβρίου
Η 28η Νοεμβρίου είναι η 332η ημέρα του έτους κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο (333η σε δίσεκτα έτη). Υπολείπονται 32 ημέρες.
Ορθόδοξη Εκκλησία
Κατηγορία:Ημέρες του έτους
Σιμκέντ
Το Σιμκέντ (καζακικά: Шымкент / Şımkent, Ρωσικά: Шымке́нт) είναι η τρίτη μεγαλύτερη σε πληθυσμό πόλη του Καζακστάν μετά το Αλμάτι και την Αστανά. Ο πληθυσμός της υπολογίζεται σε 1.028.673 κατοίκους (εκτίμηση 2019). Βρίσκεται 690 χιλιόμετρα δυτικά του Αλμάτι και 120 χιλιόμετρα βόρεια της Τασκένδης, την πρωτεύουσα του Ουζμπεκιστάν.
Το Σιμκέντ ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα ως καραβάν σαράι (σημείο ανάπαυσης ταξιδιωτών), για να προστατεύσει την πόλη Σαϊράμ, 10 χιλιόμετρα προς τα ανατολικά, που βρισκόταν στο Δρόμο του μεταξιού. Το Σιμκέντ μεγάλωσε ως εμπορικό κέντρο για τις συναλλαγές μεταξύ των Τούρκων νομάδων και των Σογδιανών. Καταστράφηκε πολλές φορές: από τον Τζένγκις Χαν, από στρατιώτες από τα νότια Χανάτα, και από επιθέσεις νομάδων. Στις αρχές του 19ου αιώνα το Σιμκέντ περιήλθε στο Χανάτο της Κοκάνδης μέχρι το 1864 οπότε και κατελήφθη από τους Ρώσους. Μετονομάστηκε σε Τσερνιάγεφ το 1914 και αργότερα σε Σιμκέντ το 1924. Μετά τη ρωσική κατάκτηση, το Σιμκέντ παρέμεινε μια πόλη του εμπορίου και ήταν διάσημο για το κιμίς του.
Κλίμα
Το Σιμκέντ έχει συνοριακό Μεσογειακό (τύπος Csa, σύμφωνα με την κλιματική ταξινόμηση Κέππεν)/Ηπειρωτικό Μεσογειακό κλίμα (Dsa), όχι σαν το Ανατολικό Ουάσινγκτον ή το Βόρειο Αϊντάχο αλλά με πιο ζεστά καλοκαίρια. Το Σιμκέντ έχει ζεστά, σχετικώς ξηρά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες. Οι χειμώνες είναι αξιοσημείωτα πιο ζεστοί σε σχέση με βορειότερες πόλεις, όπως το Αλμάτι και την Αστάνα, και η μέση μηνιαία θερμοκρασία κατά την διάρκεια του Ιανουαρίου βρίσκεται γύρω στους -1 Κελσίου. Η μέση ετήσια βροχόπτωση βρίσκεται γύρω στα 600 χιλιοστά.
Αθλητισμός
Η ΦΚ Ορνταμπασί είναι η πιο σημαντική ποδοσφαιρική ομάδα του Σιμκέντ. Με έτος ίδρυσης το 1998, συμμετέχει τα τελευταία χρόνια στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Καζακστάν. Έδρα της ομάδας είναι το Στάδιο Κ.Μουναϊτπάσοβ, χωρητικότητας 20000 θεατών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Καζακστάν Κατηγορία:Περιφέρεια Νότιου Καζακστάν
Αυτοκρατορία των Ίνκας
Οι Ίνκας ήταν σπουδαίος προκολομβιανός πολιτισμός που άκμασε στη Νότια Αμερική και επίσης η μεγαλύτερη αυτοκρατορία της ηπείρου. , η οποία έπεσε με την κατάκτηση του Νέου Κόσμου από τους Ισπανούς οι οποίοι τους κατέκτησαν με βίαιο τρόπο και αρχηγό τον Ισπανό κονκισταδόρο Φρανθίσκο Πιθάρο. Πρωτεύουσα ήταν το Κούσκο στο σημερινό Περού. Σε μια έκταση από τον Ισημερινό μέχρι τη Χιλή και την Αργεντινή, ζούσαν πάνω από 200 έθνη.
Τα σημαντικότερα ευρήματα βρίσκονται στους αρχαιολογικούς τόπους Κούσκο, Μάτσου Πίτσου, καθώς και στη λίμνη Τιτικάκα.
Η ονομασία Ίνκα προέρχεται από το έθνος Ίνκα και από την ονομασία του θεού Ήλιου (Ίντι). Αργότερα, το ίδιο όνομα το έδωσαν και στους λαούς που υποτάχθηκαν στους Ίνκας. Η αυτοκρατορία των Ίνκας αρχίζει περίπου από το 1430 και φτάνει μέχρι τον 16ο αιώνα, όταν καταλύεται από τον Ισπανό Φρανθίσκο Πιθάρρο.
Σύμφωνα με τη μυθολογία των Ίνκας, ο βασιλιάς των Ίνκας Μάνκο Κάπακ ίδρυσε την αυτοκρατορία και είχε τον τίτλο του Αγιάρ. Το ίδιο όνομα είχε και ο τελευταίος βασιλιάς των Ίνκας, Μάνκο Κάπακ ο Β΄ (1533- 1537). Το πρόσωπο του βασιλιά το θεωρούσαν ιερό, αφού με την ονομασία Ίνκα ονόμαζαν τον θρησκευτικό τους αρχηγό όπως είπαμε τον ήλιο. Ο Ίνκα εθεωρείτο γιος του Ήλιου και ήταν υποχρεωμένος να παντρευτεί τη μεγαλύτερη αδελφή (αν δεν είχε, τη μικρότερη) του για να εξασφαλίσει την καθαρότητα του βασιλικού γένους. Κάτι τέτοιο και ήταν επιτρεπτό αλλά και επιβαλλόταν από τη θρησκεία τους, που ήταν η λατρεία του Ήλιου
Επέκταση και σταθεροποίηση της Αυτοκρατορίας
Παραδοσιακά ο διάδοχος του θρόνου ήταν και αρχηγός του στρατού. Ο διάδοχος Τούπακ Ίνκα Γιουπάνκι ήταν ο γιος του Πατσακούτι Ίνκα: άρχισε τις κατακτήσεις στο Βορρά το 1463 και τις συνέχισε ως αυτοκράτορας μετά από το θάνατο του Πατσακούτι το 1471. Η σημαντικότερη κατάκτησή του ήταν το βασίλειο Chimor, ο μόνος σοβαρός ανταγωνιστής του Ίνκα στην ακτή του Περού.
Ταγουαντινσούγιου – Αυτοκρατορία των τεσσάρων Βασιλείων
Οι Ίνκας ονόμαζαν την αυτοκρατορία τους Ταγουαντινσούγιου (τέσσερα Βασίλεια, από το tawa που σημαίνει τέσσερα, tawantin που μεταφράζεται ως τετράδα και suyu δηλαδή χώρα - βασίλειο). Η Αυτοκρατορία απαρτιζόταν από τέσσερα τμήματα (Βασίλεια), τα οποία είχαν ως κέντρο (πρωτεύουσα) το Κούζκο:
Η πτώση
Οι Ισπανοί κατακτητές (κονκισταδόρες), που οδηγήθηκαν από τον Φρανθίσκο Πιθάρρο και τους αδελφούς του, εξερεύνησαν νότια του Παναμά και έφθασαν στα εδάφη των Ίνκα το 1526. Ήταν σαφές ότι είχαν φθάσει σε ένα πλούσιο έδαφος με τις προοπτικές του μεγάλου θησαυρού, και μετά από μια δεύτερη αποστολή του Πιθάρρο (1529) με βασιλική έγκριση κατέκτησε την περιοχή. Ένα χρόνο μετά επέστρεψαν στο Περού όπου βρισκόταν σε εξέλιξη ένας πόλεμος μεταξύ των δύο αδελφών Ουάσκαρ Ίνκα και Αταουάλπα Ίνκα για την εξουσία της αυτοκρατορίας.
Ο πόλεμος αυτός είχε αποδυναμώσει αρκετά την αυτοκρατορία. Ήταν άτυχο γεγονός ότι οι Ισπανοί έφθασαν στο αποκορύφωμα ενός εμφύλιου πολέμου. Ο Πισάρρο δεν είχε ιδιαίτερα μεγάλη δύναμη: ακριβώς 180 άτομα, ένα πυροβόλο και μόνο 27 άλογα.
Ένας Ισπανός ιππέας, όμως, πλήρως θωρακισμένος, είχε τεχνολογική ανωτερότητα απέναντι στις δυνάμεις των Ίνκας. Οι Ισπανοί είχαν αναπτύξει μια από τις καλύτερες στρατιωτικές μηχανές στον κόσμο και τακτική που μαθεύτηκε στη μακροχρόνια πάλη των αιώνων τους ενάντια στα μαυριτανικά βασίλεια στην Ιβηρική Χερσόνησο. Μαζί με αυτήν την τακτική και την υλική ανωτερότητα, οι Ισπανοί επίσης είχαν αποκτήσει τις δεκάδες χιλιάδων ιθαγενείς σύμμαχους που επιδίωξαν να τερματίσουν τον έλεγχο των Ίνκας στο έδαφός τους.
Αυτό, σε συνδυασμό με μια τολμηρή στρατιωτική επίθεση από τους Ισπανούς στην Καχαμάρκα, τους επέτρεψε να συλλάβουν τον αυτοκράτορα. Ο Αταουάλπα διέταξε τη δολοφονία του αντιπάλου του, Ουάσκαρ, και οι Ισπανοί εκμεταλλεύτηκαν τις διάφορες φατρίες μέσα στο κράτος των Ίνκας. Ήταν σε θέση επίσης να αυξήσουν επιπλέον τους συμμάχους τους και προώθησαν τελικά μια επιτυχή επίθεση στην πρωτεύουσα Κούσκο.
Ο Πισάρρο ίδρυσε έπειτα την πόλη Πιούρα το 1532 και έστειλε τον Ερνάντο ντε Σότο για να συναντηθεί με τον Αταουάλπα, ο οποίος είχε νικήσει τον αδελφό του στον εμφύλιο πόλεμο και στηριζόταν με 80.000 στρατεύματα στην Καχαμάρκα. Ο Πισάρρο και μερικοί από τους ανθρώπους του συναντήθηκαν με τον Αταουάλπα. Οι Ισπανοί απαίτησαν οι Ίνκας να δεχτούν την αυτοκρατορία του βασιλιά της Ισπανίας και να δεχτούν τον χριστιανισμό.
Λόγω του γλωσσικού εμποδίου και ίσως λανθασμένης ερμηνείας, ο Αταουάλπα μπερδεύτηκε από την περιγραφή της χριστιανικής πίστης. Ο Αταουάλπα επεχείρησε περαιτέρω έρευνα στα δόγματα της χριστιανικής πίστης, την οποία εξυπηρέτησε ο απεσταλμένος του Πισάρρο. Ο Αταουάλπα πρόσφερε στους Ισπανούς αρκετό χρυσό για να γεμίσει το δωμάτιο όπου τον φυλάκισαν μέσα και δύο φορές την ίδια ποσότητα ασημιού. Οι Ίνκας πλήρωσαν τα λύτρα αυτά, αλλά ο Πισάρρο τους εξαπάτησε και αρνήθηκε να απελευθερώσει τον Αταουάλπα. Στην εποχή της ύστερης αντίστασης οι Ίνκας προσπάθησαν να βρουν καταφύγιο στο Machu Picchu το οποίο εγκαταλείφθηκε από τους ίδιους το 1572 με την Ισπανική εισβολή ενάντιά του. Είναι άγνωστο μέχρι σήμερα αν υπάρχει συνέχεια σε αυτήν την Ιστορία ή αν τότε οι Ίνκας αφανίστηκαν και ο πλούτος τους έπεσε στα χέρια των Ισπανών.
Η Γραφή
Οι Ίνκας δεν είχαν αναπτύξει κάποιο είδος γραφής. Υπάρχει μία θεωρία ότι είχαν διαθέσιμη την γραφή από κάποιους άλλους πολιτισμούς που κατέκτησαν στα χρόνια της ακμής τους αλλά δεν ήθελαν να την χρησιμοποιήσουν. Βέβαια αυτό είναι μια δύσκολα πιστευτή θεωρία επειδή θα πρέπει να ήταν πολύ δύσκολο να απορρίψουν έτσι απλά ένα τόσο σημαντικό γνώρισμα όπως η γραφή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προκολομβιανοί πολιτισμοί της Νότιας Αμερικής Ινκα
Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1970
Οι 29οι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1970 έγιναν από 13 ως 16 Αυγούστου στο Βουκουρέστι. Την Πέμπτη 13/8 διεξήχθη μόνο η τελετή έναρξης και ο μαραθώνιος, με τους δρομείς να ξεκινούν και να τερματίζουν στο στάδιο, στο οποίο όμως βρίσκονταν μόλις χίλιοι θεατές, αφού οι διοργανωτές δεν σκέφτηκαν να συνδυάσουν την έναρξη με κάποιο αθλητικό ή καλλιτεχνικό γεγονός. Τις επόμενες τρεις ημέρες διεξήχθη κανονικά το υπόλοιπο πρόγραμμα. Μετείχαν αθλητές και αθλήτριες από τις πέντε βαλκανικές χώρες, εκτός από την Αλβανία. Νικήτρια αναδείχθηκε η διοργανώτρια Ρουμανία και στους άνδρες και στις γυναίκες, στις οποίες συγκέντρωσε νέο ρεκόρ βαθμών. Στα αξιοσημείωτα η αισθητή ελληνική παρουσία μετά από πολλά χρόνια με τα τρία βαλκανικά ρεκόρ των Μπαμπανιώτη, Τζιωρτζή και Παπανικολάου, ο οποίος επιχείρησε να καταρρίψει το παγκόσμιο ρεκόρ στο επι κοντώ. Και στα αξιοπερίεργα το γεγονός ότι η πολυνίκης στους άνδρες Γιουγκοσλαβία, με 9 πρώτες θέσεις, κατέλαβε μόλις την 3η θέση στη βαθμολογία.
Πηγές
Κατηγορία:Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου Κατηγορία:Στίβος το 1970 Κατηγορία:Βουκουρέστι Βαλκανικοί Αγώνες Στίβου 1970
Λουσέτ Ντεροσιέ
Η Λουσέτ Ντεροσιέ είναι Γαλλίδα πρώην αθλήτρια της σκοποβολής.
Στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα κέρδισε συνολικά τρία μετάλλια στο ατομικό σκιτ. Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο πρωτάθλημα του Τορίνο το 1959 και στο πρωτάθλημα του Παρισιού το 1960. Το 1961 αναδείχθηκε δευτεραθλήτρια στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα της Βέρνης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλίδες αθλήτριες της σκοποβολής Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Πήλινου Στόχου
Βαντεμιάν
Το Βαντεμιάν (γαλλικά: Vendémian, οξιτανικά: Vendemian) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Βαντεμιαναί (γαλλικά: Vendémianais).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Ριάλ Σαουδικής Αραβίας
Το ριάλ (riyal, στα αραβικά: ريال) είναι το νόμισμα της Σαουδικής Αραβίας. Ο κωδικός του ISO 4217 είναι SAR και βραχυγραφείται ως ر.س ή SR. Υποδιαιρείται σε 100 halala (αραβικά: هللة).
Ιστορία
Η Σαουδική Αραβία έχει για νόμισμα το ριάλ και το τελευταίο χρησιμοποιούνταν ως νόμισμα και από την Χετζάζ, πριν τη δημιουργία του σαουδαραβικού κράτους. Το ριάλ της Χετζάζ βασιζόταν στα 20 οθωμανικά κουρούς και υποδιαιρούνταν σε 20 ghirsh. Στη συνέχεια υποδιαιρέθηκε σε 22 ghirsh από το 1925.
Το 1960 η ισοτιμία άλλαξε σε 20 ghirsh = 1 ριάλ και αυτό ακολουθήθηκε από την εισαγωγή του 1963 του halala, που άξιζε το 1/100 του ριάλ. Μερικά σαουδαραβικά κέρματα φέρουν ακόμα ονομαστικές αξίες σε ghirsh παρότι η ονομαστική αυτή αξία δεν χρησιμοποιείται ευρέως.
Κέρματα
To 1925 κυκλοφόρησαν προσωρινά κέρματα από χαλκό του ¼ και ½ ghirsh, στη Μέκκα, από τον Ιμπν Σαούντ. Αυτά ακολουθήθηκαν από τα κέρματα του ¼, ½ και του 1 ghirsh το 1926, των οποίων το υλικό ήταν χαλκονικέλιο. Τα κέρματα αυτά έφεραν την επιγραφή "Βασιλιάς της Χετζάζ και Σουλτάνος του Νεζντ ".
Ο βασιλικός τίτλος άλλαξε το 1927 σε "Βασιλιάς της Χετζάζ και του Νεζντ και των εξαρτημένων κτήσεων", με τα κέρματα να κυκλοφορούν σε αξίες του ¼, ½ και 1 ghirsh από χαλκονικέλιο και ¼, ½ και 1 ριάλ από άργυρο.
Τα πρώτα κέρματα με το όνομα της Σαουδικής Αραβίας εισήχθησαν το 1935 και ήταν ασημένια σε αξίες των ¼, ½ και 1 ριάλ. Από το 1937 άρχισαν να κυκλοφορούν και χαλκονικέλινα κέρματα σε αξίες του ¼, ½ και 1 ghirsh. Το 1946 (Έτος Εγίρας 1365), πολλά από τα χαλκονικέλινα κέρματα άρχισαν να φέρουν τον αραβικό αριθμό 65 (٦٥). Το 1957 εισήχθησαν τα χαλκονικέλινα κέρματα των 2 και των 4 ghirsh.
Το 1963 εισήχθη το halala και εμφανίστηκε το μπρούντζινο 1 halala. Ακολούθησαν τα χαλκονικέλινα κέρματα των 5, 10, 25 και 50 halala το 1972. Τέσσερα χρόνια μετά, το 1976, εισήχθησαν τα χαλκονικέλινα κέρματα του 1 ριάλ, τα οποία είχαν και την ονομαστική αξία σε 100 halala. Το 1999 κυκλοφόρησαν διμεταλλικά κέρματα του 1 ριάλ.
Πιο πρόσφατα, το 2007 (Έτος Εγίρας 1428), κυκλοφόρησε ένα κέρμα των 50 halala που έφερε το όνομα του σημερινού Βασιλιά Αμπντουλάχ.
Τραπεζογραμμάτια
Το 1953 ξεκίνησε η έκδοση χαρτονομισμάτων των 10 ριάλ για προσκυνητές του Χατζ από το Νομισματικό Οργανισμό της Σαουδικής Αραβίας (SAMA), με τα 1 και 5 ριάλ να ακολουθούν το 1954 και το 1956, αντίστοιχα. Παρότι προορίζονταν αρχικά για τους προσκυνητές που επιθυμούσαν να ανταλλάξουν ξένο συνάλλαγμα, τα χαρτονομίσματα εκείνα διαδόθηκαν ευρέως στη Σαουδική Αραβία και σε μεγάλο βαθμό αντικατέστησαν τα ασημένια κέρματα. Το 1961 άρχισε και η τύπωση χαρτονομισμάτων σε αξίες του 1, 5, 10, 50 και των 100 ριάλ. Το 1983 εισήχθησαν τραπεζογραμμάτια των 500 ριάλ και το 2000 αναμνηστικά των 20 και των 200 ριάλ, για την εκατοστή επέτειο από την ίδρυση της σημερινής Σαουδικής Αραβίας.
Πέμπτη έκδοση
Στις 20 Μαΐου του 2007 με βάση το άρθρο (4) του νόμου περί των Σαουδαραβικών Νομισμάτων, κυκλοφόρησε η 5η έκδοση των χαρτονομισμάτων ριάλ. Μια ημέρα μετά κυκλοφόρησαν τα 100 ριάλ, ενώ τον Ιούνιο του 2007 εισήχθησαν τα 10 και τα 5 ριάλ, τα 500 ριάλ το Σεπτέμβριο του 2007 και εν τέλει η σειρά ολοκληρώθηκε με την κυκλοφορία του χαρτονομίσματος του 1 ριάλ.
Σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία
Το ριάλ για σύντομο χρονικό διάστημα αυξήθηκε σε υψηλό 20 ετών μετά τη μείωση των βασικών επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ στις 18 Σεπτεμβρίου του 2007. Στις αρχές Δεκεμβρίου του 2007 το ριάλ επέστρεψε στην ιστοτιμία του έναντι του δολαρίου.
Νομισματική Ένωση
Η Σαουδική Αραβία είναι μέλος του Συμβουλίου Συνεργασίας των Αραβικών Κρατών του Κόλπου, το οποίο σχεδιάζει μια νομισματική ένωση με ένα ενιαίο νόμισμα ως το 2010.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ριαλ Κατηγορία:Οικονομία της Σαουδικής Αραβίας
Μιχάλης Κωνσταντίνου
Ο Μιχάλης Κωνσταντίνου (γεννήθηκε 19 Φεβρουαρίου 1978) είναι Κύπριος πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής. Γεννήθηκε στη Δερύνεια της Κύπρου. Είναι κάτοχος του ρεκόρ τερμάτων με την Εθνική Κύπρου με 32.
Ένωση Νέων Παραλιμνίου
Την περίοδο 1996-97 σκόραρε 17 τέρματα σε 25 αγώνες με την ομάδα Ένωσις Νέων Παραλιμνίου από όπου ξεκίνησε και την καριέρα του και αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ στο κυπριακό πρωτάθλημα την ίδια περίοδο.
Ηρακλής
Το 1997 μετακόμισε στην Ελλάδα για να αγωνιστεί με τη φανέλα του Ηρακλή. Σε τέσσερις περιόδους είχε 119 συμμετοχές πετυχαίνοντας 61 τέρματα.
Παναθηναϊκός
Οι εμφανίσεις του αυτές με τον Ηρακλή τον έφεραν στον Παναθηναϊκό το καλοκαίρι του 2001, στην ακριβότερη εντός συνόρων μεταγραφή που έχει πραγματοποιηθεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ύστερα από αρκετές διαπραγματεύσεις οι «πράσινοι» κατάφεραν να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις της ομάδας της Θεσσαλονίκης και ο Κωνσταντίνου δεν δίστασε να αποδεχτεί την πρόταση. Η έντονη επιθυμία του Ολυμπιακού να αποκτήσει και αυτός τον παίκτη, έγινε συντελεστής πίεσης και εν τέλει έγινε προσφορά 2,7 δις δραχμές για τον Ηρακλή, μαζί με τους Κώστα Χαλκιά, Βαγγέλη Κουτσουρέ και Γιώργο Νασιόπουλο ως έμψυχα ανταλλάγματα με ελεύθερη μεταγραφή. Για τον ίδιο τον Κύπριο επιθετικό οι ετήσιες απολαβές ανήλθαν περίπου στα 700 εκατομμύρια δραχμές.
Την περίοδο 2001-02 οι επιδόσεις του υπήρξαν εξαιρετικές κυρίως στο Τσάμπιονς Λιγκ όπου σημείωσε 6 γκολ απέναντι στις Μαγιόρκα, Σάλκε, Σπάρτα Πράγας (3), Μπαρτσελόνα. Με τη συνεισφορά του ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε από δύο συνεχόμενους ομίλους και διεκδίκησε με δικό του γκολ, εναντίον της Μπαρτσελόνα, την πρόκριση στον ημιτελικό της διοργάνωσης. Τα 6 γκολ σε μία σεζόν στο Τσάμπιονς Λιγκ αποτελούν την κορυφαία συγκομιδή αθλητή ελληνικής ομάδας στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση (μαζί με τον Κριστόφ Βαζέχα το 1995-96) με εξαίρεση την επίδοση του Αντώνη Αντωνιάδη για το Κύπελλο Πρωταθλητριών. Στο πρωτάθλημα σημείωσε 9 γκολ σε 17 συμμετοχές ενώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην ομάδα αγωνίζονταν ορισμένοι από τους κορυφαίους σκόρερ της ιστορίας του Παναθηναϊκού όπως οι Βαζέχα, Λυμπερόπουλος, Βλάοβιτς, Ολισαντέμπε και το επίπεδου του ανταγωνισμού εντός ομάδας ήταν αρκετά υψηλό.
Η υπεροπλία του Παναθηναϊκού στην επιθετική γραμμή είχε ως αποτέλεσμα την εναλλαγή των παικτών με συνέπεια την περίοδο 2002-03 οι Λυμπερόπουλος και Ολισαντέμπε βρισκόμενοι σε πολύ καλή κατάσταση να έχουν τη μεγαλύτερη συμμετοχή στους Ευρωπαϊκούς αγώνες, με τον Παναθηναϊκό να φτάνει έως τον προημιτελικό του ΟΥΕΦΑ. Στο πρωτάθλημα ο Κωνσταντίνου δεν είχε την απόδοση τις προηγούμενης χρονιάς ενώ του ασκήθηκε έντονη κριτική μαζί με τους υπόλοιπους αθλητές της ομάδας μετά τον κρίσιμο αγώνα στη Ριζούπολη ενάντια στον Ολυμπιακό που έκρινε τον πρωταθλητή.
Την περίοδο 2003-04 μαζί με το Δημήτρη Παπαδόπουλο δημιούργησαν ένα πολύ επιτυχημένο δίδυμο στην επίθεση του Παναθηναϊκού με συνέπεια ο Παναθηναϊκός να κατακτήσει το νταμπλ με τον Κωνσταντίνου να σημειώνει και γκολ στον τελικό του Κυπέλλου στη νίκη επί του Ολυμπιακού στον τελικό ενώ είχε ανοίξει και το σκορ στον αγώνα για το πρωτάθλημα ενάντια στον Ολυμπιακό στη Ριζούπολη. Στο Τσάμπιονς Λιγκ σημείωσε 2 τέρματα ανοίγοντας το σκορ εναντίον της Σουτγάρδης και ολοκληρώνοντας τη νίκη ενάντια στη Ρέιτζερς που έδωσε τη πρόκριση για να συνεχίσει ο Παναθηναϊκός στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ.
Η περίοδος 2004-05 ήταν η τελευταία του Μιχάλη Κωνσταντίνου στον Παναθηναϊκό. Ήταν ο κορυφαίος σε συμμετοχές με 30 για το πρωτάθλημα και είχε την καλύτερη συγκομιδή από όλες τις χρονιές του στον Παναθηναϊκό με 15 γκολ. Σημείωσε το γκολ που έδωσε την νίκη εναντίον του Ολυμπιακού και το βαθμολογικό προβάδισμα, λίγες αγωνιστικές πριν ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα το οποίο χάθηκε την προτελευταία αγωνιστική. Στο Κύπελλο σημείωσε γκολ και στους 2 αγώνες με την ΑΕΚ που ωστόσο δεν στάθηκαν αρκετά για να δώσουν την πρόκριση στον Παναθηναϊκό. Στο Τσάμπιονς Λιγκ σημείωσε το τελευταίο του γκολ με την πράσινη φανέλα ανοίγοντας το σκορ σε κρίσιμο αγώνα εναντίον της Ρόζεμποργκ.
Στο τέλος της σεζόν το συμβόλαιο του δεν ανανεώθηκε με συνέπεια την αποχώρησή του από την ομάδα. Στα τέσσερα χρόνια που αγωνίστηκε στον Παναθηναϊκό σημείωσε 49 γκολ σε 151 συμμετοχές για το Πρωτάθλημα, σημείωσε 9 γκολ στο Τσάμπιονς Λιγκ και 5 γκολ για το Κύπελλο. Κατέκτησε ένα νταμπλ και συμμετείχε στον Προημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ και το Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ.
Ολυμπιακός Πειραιώς
Στις 14 Ιουλίου 2005, με τη λήξη του συμβολαίου του, υπέγραψε τριετές συμβόλαιο στον Ολυμπιακό, με τον οποίο κέρδισε το νταμπλ το 2006 και το 2008, καθώς και το πρωτάθλημα του 2007.
Επιστροφή στον Ηρακλή
Το καλοκαίρι του 2008 επέστρεψε και πάλι στην ομάδα του Ηρακλή.
Ομόνοια
Τον Ιανουάριο του 2009 εγκατέλειψε τον Ηρακλή (για προσωπικούς κυρίως λόγους όπως είπε) και επέστρεψε και πάλι στην πατρίδα του, ώστε να αγωνιστεί με την φανέλα της Ομόνοια. Στην ομάδα της Λευκωσίας παρέμεινε μέχρι και την ολοκλήρωση της περιόδου 2010-2011.
Ανόρθωση
Έπειτα αποφάσισε να μετακομίσει στη Λάρνακα, για λογαριασμό της «Μεγάλης Κυρίας» Ανόρθωσης.
ΑΕ Λεμεσού
Στις 23 Ιουνίου 2012 υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο συνεργασίας με την πρωταθλήτρια Κύπρου Αθλητική Ένωση Λεμεσού.
Τα γκολ του Κωνσταντίνου στο Τσάμπιονς Λιγκ
Ο Μιχάλης Κωνσταντίνου βρίσκεται ανάμεσα στους κορυφαίους σκόρερ που έχουν αγωνιστεί στο Τσάμπιονς Λιγκ με φανέλα ελληνικών ομάδων. Έχει σημειώσει 11 γκολ στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση 9 με τη φανέλα του Παναθηναϊκού και 2 με του Ολυμπιακού. Μαζί με τον Κριστόφ Βαζέχα είναι ο αθλητής ελληνικής ομάδας που έχει σημειώσει τα περισσότερα γκολ σε μια αγωνιστική περίοδο του Τσάμπιονς Λιγκ με 6 γκολ τη σεζόν 2001-02 και ο δεύτερος στη σχετική λίστα αν συνυπολογίσουμε και το Κύπελλο Πρωταθλητριών που κορυφαίος είναι ο Αντώνης Αντωνιάδης με 10 γκολ τη σεζόν 1970-71. Με τη συνεισφορά του ο Παναθηναϊκός έφτασε έως τον προημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ το 2002 και στη Βαρκελώνη με δικό του γκολ εναντίον της Μπαρτσελόνα, διεκδίκησε επί ίσοις όροις την πρόκριση για τον ημιτελικό.
Τίτλοι και διακρίσεις
Πρωταθλήματα
Κύπελλα
Ατομικές διακρίσεις
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ένωσις Νέων Παραλιμνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΕΛ Λεμεσού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ανόρθωσης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Κύπρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ηρακλή Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Πειραιώς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ομόνοιας Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Κύπριοι ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Γιώργος Γιακουμάκης
Ο Γιώργος Γιακουμάκης (Ηράκλειο Κρήτης, 9 Δεκεμβρίου 1994) είναι Έλληνας διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται ως επιθετικός στην Ατλάντα Γιουνάιτεντ και την εθνική ομάδα της Ελλάδας.
Ατσαλένιος (2009–2011)
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα στα τμήματα υποδομής του Ατσαλένιου Ηρακλείου και το 2011 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα.
Πλατανιάς Χανίων (2012–2017)
To 2012 πήρε μεταγραφή για την ομάδα του Πλατανιά Χανιών. Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Super League στις 30/9/2012 στον αγώνα Πλατανιάς-Ξάνθη 3–2. Με τον Πλατανιά αγωνίστηκε συνολικά σε 59 παιχνίδια στη Super League σημειώνοντας 14 γκολ. Ήταν ο πρώτος σκόρερ της ομάδας του στην περασμένη σεζόν με 12 γκολ σε συνολικά 30 επίσημα ματς σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο.
Επισκοπή (δανεικός το 2014)
Τον Ιανουάριο του 2014 δόθηκε ως δανεικός από τον Πλατανιά Χανίων στην Επισκοπή Ρεθύμνου για ένα εξάμηνο και είχε απολογισμό 11 εμφανίσεις και 2 γκολ.
ΑΕΚ (από το 2017)
Είναι ποδοσφαιριστής της ΑΕΚ από τις 26 Ιουνίου του 2017 οπότε και υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας τετραετούς διάρκειας με δικαίωμα της ΑΕΚ για επέκταση της συνεργασίας για έναν ακόμη χρόνο. Στις 20 Δεκεμβρίου του 2017 σκόραρε το πρώτο του γκολ με τη φανέλα της ΑΕΚ στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Παναιτωλικό για το Κύπελλο Ελλάδος που η ομάδα του νίκησε 0–4. Στις 4 Φεβρουαρίου 2018 ήρθε από τον πάγκο και σκόραρε το νικητήριο γκολ στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό για το Ελληνικό Πρωτάθλημα που η ΑΕΚ επικράτησε με 1–2 με ανατροπή του εις βάρος της σκόρ. Το γκολ αυτό του Γιακουμάκη που σημειώθηκε στο 4ο λεπτό των καθυστερήσεων της αναμέτρησης ήταν και το πρώτο του με την φανέλα της ΑΕΚ στον θεσμό του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Στις 12 Οκτωβρίου 2018 σκόραρε στην εντός έδρας επικράτηση της ΑΕΚ έναντι της Λαμίας με 2–1 για το Κύπελλο Ελλάδος.
Φένλο
Τον Αύγουστο του 2020 αποκτήθηκε από την ΦΦΦ Φένλο για 200.000 ευρώ με διετές συμβόλαιο. Στον πρώτο αγώνα του πρωταθλήματος σκόραρε χατ-τρικ εναντίον της Έμμεν, όλα στο δεύτερο ημίχρονο. Μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου είχε σκοράρει σε πέντε συνεχόμενες αγωνιστικές με τη Φένλο, πραγματοποιώντας ρεκόρ συλλόγου, και παράλληλα φτάνοντας στα 10 γκολ στο πρωτάθλημα. Στον αγώνα με τη Βίλεμ σκόραρε και τα δύο γκολ της ομάδας του, κάνοντας την ανατροπή του σκόρ. Ακολούθως σκόραρε καρέ τερμάτων εναντίον της Ντε Χάαγκ, φτάνοντας τα 16 γκολ πρωταθλήματος. Την 19η αγωνιστική εναντίον της Φίτεσε σκόραρε άλλο ένα καρέ τερμάτων, φτάνοντας τα 20 τέρματα. Είναι το δεύτερο ταχύτερο που ένας παίκτης φτάνει σε αυτόν τον αριθμό τερμάτων στο Ολλανδικό πρωτάθλημα. Με τα 11 γκολ που σημείωσε τον Ιανουάριο στο πρωτάθλημα, ο Γιακουμάκης ανακηρύχθηκε από την IFFHS πρώτος σκόρερ του μήνα σε όλο τον κόσμο. Ανακηρύχθηκε επίσης παίκτης του μήνα Ιανουαρίου για την Έρεντιβιζι. Στον προημιτελικό του κυπέλλου κόντρα στην Ναϊμέγκεν σκόραρε ένα γκολ και έδωσε μία ασίστ, βοηθώντας την ομάδα να περάσει στα ημιτελικά. Ολοκλήρωσε την σαιζόν με 26 γκολ και αναδείχθηκε σε πρώτο σκόρερ του ολλανδικού πρωταθλήματος, όμως η Φένλο υποβιβάστηκε.
Σέλτικ
Ο Γιακουμάκης αποκτήθηκε από την Σέλτικ στις 31 Αυγούστου 2021, με το κόστος μεταγραφής να υπολογίζεται στα 3 εκατομμύρια ευρώ, ενώ η ΑΕΚ πήρε το 10% ως ποσοστό μεταπώλησης. Στις 19 Μαρτίου, εναντίον της Ρος Κάουντι σκόραρε χατ-τρικ και είχε μία ασίστ στη νίκη με 4-0 της Σέλτικ. Ανακηρύχθηκε παίκτης του μήνα Μαρτίου για την σκωτσέζικη Πρέμιερ Λιγκ. Με τη Σέλτικ κατέκτησε το πρωτάθλημα και το κύπελλο Σκωτίας 2021-22. Στον τελευταίο αγώνα της σαιζόν σκόραρε δύο γκολ, το ένα με ανάποδο ψαλίδι, και με συνολικά 13 γκολ ήταν ο πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος. Tον Ιανουάριο του 2023, η Σέλτικ επιβεβαίωσε την μεταγραφή του στην Ατλάντα Γιουνάιτεντ με συνολικό ποσό 4,9 εκατομμύρια ευρώ.
Ατλάντα Γιουνάιτεντ
Στις 5 Μαρτίου 2023, έκανε το ντεμπούτο του στο Μέιτζορ Λιγκ Σόκερ σε ένα ματς ενάντια στην Τορόντο ΦΚ με τελικό σκορ 1-1.
Εθνική Ελπίδων Ελλάδας (2015)
Το ντεμπούτο του Γιακουμάκη με την Εθνική Ελπίδων πραγματοποιήθηκε στις 30 Μαρτίου του 2015 σε φιλικό αγώνα της Ελλάδος κόντρα στην Κροατία που διεξήχθη στο Περιστέρι, μετά από κλήση του τότε προπονητή της Εθνικής Ελπίδων Ελλάδας Κωνσταντίνου Τσάνα. Έχει αγωνιστεί συνολικά τρεις φορές με την φανέλα της Εθνικής Ελπίδων σε διεθνείς φιλικούς αγώνες το 2015 συμπληρώνοντας συνολικά 100 λεπτά συμμετοχής.
Συλλογικοί
Σέλτικ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Ο. Ατσαλένιος Ηρακλείου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Επισκοπής Ρεθύμνου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Πλατανιά Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ21 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Πολωνία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γκούρνικ Ζάμπζε Κατηγορία:Ρομά στην Ελλάδα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΦΦ-Φένλο Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ολλανδία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέλτικ Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερσιπ Σκωτίας Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Σκωτία Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Σάββας Δημόπουλος
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη, και μετανάστευσε αργότερα στην Αθήνα λόγω των διωγμών των Ελλήνων στην Τουρκία κατά τη διάρκεια των Σεπτεμβριανών του 1955 και της έξαρσης του Τουρκικού εθνικισμού.
Σπούδασε ως προπτυχιακός φοιτητής στο πανεπιστήμιο του Χιούστον. Πήγε στο πανεπιστήμιο του Σικάγου και έκανε επιστημονικές μελέτες κοντά στον Γιοϊσίρο Νάμπου για την διδακτορικής του διατριβή. Μετά από την ολοκλήρωση του Ph.D. του το 1979, πήγε για λίγο διάστημα στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια πριν αναλάβει μια έδρα στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ το 1980. Κατά τη διάρκεια του 1981 και του 1982 εργάστηκε επίσης και με το Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν, το πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, το Santa Barbara. Από το 1994 ως το 1997 εργάστηκε στο Κέντρο Πυρηνικών Μελετών και Ερευνών CERN.
Ο Δημόπουλος είναι γνωστός για την επιστημονική εργασία του και τις επιστημονικές θεωρίες που ανέπτυξε πέρα από το Standard Model, οι οποίες εξετάζονται πειραματικά στον Επιταχυντή σωματιδίων. Η πιό γνωστή εργασία του ήταν περί του Minimal Supersymmetric Standard Model (MSSM) την οποία πρότεινε το 1981 από κοινού με τον Howard Georgi. Πρότεινε επίσης τη θεωρία των large extra dimensions μαζί με τον Nima Arkani-Hamed και τον Gia Dvali. Για την πρόταση αυτών των θεωριών και την εξέλιξη του τομέα της θεωρητικής φυσικής μορίων κέρδισε το Βραβείο Sakurai το 2006.
Άρθρα
Τα πιο γνωστά άρθρα του συμπεριλαμβάνουν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φυσικοί
Ανεξάρτητη μεταβλητή
Ο όρος ανεξάρτητη μεταβλητή ουσιαστικά είναι ένας μαθηματικός όρος διάκρισης μεταβλητών που έχει ευρύτητα χρήσης στην επιστημονική πειραματική έρευνα και κυρίως στη στατιστική.
Γενικά ως ανεξάρτητη μεταβλητή χαρακτηρίζεται κάθε είδους ερεθισμός που προέρχεται από το περιβάλλον (οπτικός, ακουστικός, αφής, γεύσης κλπ.), καθώς και κάθε έννοια υπόθεσης που εισέρχεται σε ερευνητικό πεδίο, εξ ου και το μεγάλο πλήθος συνώνυμων όρων με τους οποίους απαντάται όπως π.χ. μεταβλητή ερεθισμού, μεταβλητή υπόθεσης, μεταβλητή εισαγωγής, πειραματική μεταβλητή, μεταβλητή έκθεσης, δραστική μεταβλητή, ή και πρόβλεψης, παλινδρόμησης, ελεγχόμενη κ.ά.
Στην παρατήρηση ή πειραματική έρευνα προσδιορίζουμε το χαρακτηριστικό αυτό που μας ενδιαφέρει, δηλαδή την κύρια μεταβλητή, και το οποίο στη συνέχεια θα μετρήσουμε απομονώνοντας έτσι άλλα χαρακτηριστικά (μεταβλητές). Μπορούμε με τον τρόπο αυτό να ισχυριστούμε ότι ελέγχουμε το όλο πείραμα - έρευνα αφού αποκλείουμε οποιαδήποτε συμπεριφορά άλλων μεταβλητών. Για παράδειγμα εξετάζουμε το βάρος ενός οχήματος αποκλείοντας τη συνθήκη κίνησης ή των κλιματολογικών συνθηκών που επικρατούν κατά την έρευνα, ή εξετάζουμε μια στατιστική μονάδα (φοιτητή, ή στρατιώτη) ανεξάρτητα των μεταβλητών ύψους βάρους, οικογενειακής κατάστασης κλπ.
Αντίθετα όμως αυτού μπορούμε να κρατήσουμε σταθερές όλες τις άλλες μεταβλητές που μπορεί να επηρεάζουν εκτός από μία της οποίας και εξετάζουμε τη συμπεριφορά επί της κυρίας, στη περίπτωση αυτή λέμε ότι εξετάζουμε μια εξαρτώμενη ή εξαρτημένη μεταβλητή που μπορεί να μεταβάλλεται σε κάθε μεταβολή της ανεξάρτητης.
Στη μαθηματική γλώσσα η παραπάνω τελευταία συμπεριφορά, (σχέση), αποδίδεται ως συνάρτηση ανεξάρτητης μεταβλητής (χ) της εξαρτημένης (y) όπου y = f(x).
Στη στατιστική ως ανεξάρτητη μεταβλητή μπορεί να είναι οποιαδήποτε ποσοτική ή ποιοτική μεταβλητή.
Πηγές
Κατηγορία:Μαθηματική ορολογία Κατηγορία:Θεωρία πιθανοτήτων Κατηγορία:Στατιστικές μέθοδοι
NAMC YS-11
Το NAMC YS-11 είναι τουρμποπρόπ επιβατικό αεροσκάφος κατασκευασμένο από τον Ιαπωνικό όμιλο εταιριών Nihon Aircraft Manufacturing Corporation. Το πρόγραμμα ξεκίνησε από το Υπουργείο Διεθνούς Εμπορίου και Βιομηχανίας το 1954, το αεροσκάφος παρουσιάστηκε το 1962 ενώ η παραγωγή τερματίστηκε το 1974.
Ιστορία
Μέχρι σήμερα το YS-11 είναι το μόνο επιτυχημένο εμπορικό αεροσκάφος που κατασκευάστηκε από Ιαπωνική εταιρία πριν ή μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Συνολικά κατασκευάστηκαν 182 αεροσκάφη. Παρόλο που όλο σχεδόν το αεροσκάφος κατασκευάστηκε στην Ιαπωνία, οι κινητήρες κατασκευάστηκαν από την Βρετανική Rolls-Royce. Επίσης οι ηλεκτρικές συσκευές, οι διακόπτες, τα μηχανήματα και τα εξαρτήματα του πιλοτηρίου προήρχοντο είτε από Ιαπωνικές βιομηχανίες είτε από ξένους προμηθευτές.
Το δικινητήριο YS-11 είχε παρόμοιες επιδόσεις με το τετρακινητήριο Vickers Viscount ενώ είχε 50% μεγαλύτερη μεταφορική ικανότητα από το παρόμοιας διάταξης Fokker F.27.
Στις 30 Σεπτεμβρίου του 2006 η πτήση 3806 της Japan Air Commuter ήταν η τελευταία πτήση του YS-11 στην Ιαπωνία.
Το NAMC YS-11 σε Ελληνική υπηρεσία
Το 1970 η Ολυμπιακή Αεροπορία προμηθεύτηκε τα νέα αεροσκάφη YS-11A, με κινητήρες Rolls-Royce, της Ιαπωνικής εταιρείας NIHON τα οποία θα αντικαθιστούσαν σταδιακά τα παλιά Douglas DC-3 και DC-6 στις πτήσεις του εσωτερικού. Η πορεία του αεροσκάφους όμως σημαδεύτηκε από δύο πολύνεκρα δυστυχήματα. Το πρώτο, στις 21 Οκτωβρίου 1972, όταν ένα YS-11A της Ολυμπιακής συνετρίβη στις ακτές της Βούλας Αττικής. 37 από τους επιβαίνοντες πνίγηκαν (ιατροδικαστικώς, δεν υπήρξε κανένας θάνατος από την πρόσκρουση), ενώ 19 κατάφεραν να σωθούν φτάνοντας στην ακτή. Το δεύτερο συνέβη στις 23 Νοεμβρίου 1976, όταν ένα αεροσκάφος που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα - Λάρισα - Κοζάνη, συνετρίβη κοντά στην Κοζάνη σκοτώνοντας τους 50 επιβαίνοντες.
Το 1980 τα YS-11A παραδόθηκαν στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία και εντάχθηκαν στην 356 Μοίρα Τακτικών Μεταφορών.
Εκδόσεις
• 4
Χρήστες
300px|thumb|right|Αεροσκάφος NAMC YS-11 της Ιαπωνικής Ακτοφυλακής 300px|thumb|right|Ο θάλαμος διακυβέρνησης (κόκπιτ) του αεροσκάφους NAMC YS-11. 300px|thumb|NAMC YS-11A of the [[Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (1993)]] 300px|thumb|NAMC YS-11EA of the [[Ιαπωνικές Δυνάμεις Αυτοάμυνας]] Τον Αύγουστο του 2006 συνολικά 21 NAMC YS-11 (όλων των εκδόσεων) βρισκόταν σε υπηρεσία με τις Aboitiz Air (6), Air Link International Airways (1), Air Philippines (3), Asian Spirit (2), Mahfooz Aviation (1), Phuket Airlines (4), South Phoenix Airways (2), Aero Union (1) και Gacela Air Cargo (1).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Y Y Y
Ιωάννης Α΄ του Αινώ
Ο Ιωάννης του Αβέν (Jean Ier d'Avesnes, 1 Μαΐου 1218 - 24 Δεκεμβρίου 1257) ήταν κόμης του Αινώ από το 1246 μέχρι τον θάνατό του.
Η ζωή του
Ήταν μέλος του Οίκου του Αβέν ήταν ο μεγαλύτερος γιος του κόμητος του Αινώ και της Φλάνδρας Μπουσάρ Δ΄ του Αβέν και της Μαργαρίτας Β΄ της Φλάνδρας. Καθώς οι γονείς του εξαναγκάστηκαν να χωρίσουν θεωρήθηκε εξώγαμος. Η μητέρα του ξαναπαντρεύτηκε τον Γουλιέλμο Β΄ της Δαμπιέρης αποκτώντας περισσότερα παιδιά με δικαιώματα διαδοχής. Ο Ιωάννης και ο μικρός του αδελφός Βαλδουίνος του Αβέν ήθελαν να αποκτήσουν αυτοκρατορική αναγνώριση των κτήσεων τους μέσω του Φρειδερίκου Β΄ Χοενστάουφεν (1243).
Εμφύλιες συγκρούσεις με τα ετεροθαλή αδέλφια του
Τον Δεκέμβριο του 1244 η μητέρα του κληρονόμησε την Φλάνδρα και το Αινώ καθορίζοντας διάδοχο της τον Γουλιέλμο Β΄, κόμη της Φλάνδρας γιο από τον δεύτερο γάμο της. Αμέσως ο Ιωάννης αναζήτησε τα δίκαια του και ξεκίνησε πόλεμο κατά του Γουλιέλμου. Μετά από δύο χρόνια συνεχών πολέμων επενέβη ως διαιτητής ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας (1246) παραχωρώντας την Φλάνδρα στον Γουλιέλμο, και το Αινώ στον Ιωάννη. Ωστόσο νέες μάχες ξεκίνησαν (1250) και η Μαργαρίτα πιέστηκε να αφήσει την αποκλειστική διακυβέρνηση του Αινώ στον Ιωάννη. Ο Γουλιέλμος δολοφονήθηκε (1251) και η Μαργαρίτα με τον Γκυ της Φλάνδρας δεύτερο γιο από τον δεύτερο γάμο της ηττήθηκαν (1253). Ο Γκυ συνελήφθη αιχμάλωτος και η Μαργαρίτα πούλησε τα δικαιώματα της στο Αινώ στον Κάρολο τον Ανδεγαυό. Ο Γουλιέλμος Β΄, κόμης της Ολλανδίας γαμπρός του Ιωάννη εξελέγη αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και πείστηκε να δώσει το Αινώ που βρισκόταν μέσα στην επικράτεια του στον Ιωάννη. Ο Λουδοβίκος Θ΄ της Γαλλίας επιστρέφοντας τότε από την Ζ΄ Σταυροφορία ζήτησε από τον αδελφό του Κάρολο να μην παραβιάσει την υπόσχεσή του (1246). Τον Νοέμβριο 1257 ο Γκυ εγκατέλειψε το Αινώ, αλλά ο Ιωάννης πέθανε τα Χριστούγεννα του ίδιου χρόνου.
Οικογένεια
Με τον γάμο του το 1246 με την Αδελαΐδα, κόρη του Φλόρις Δ΄ κόμη της Ολλανδίας απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Αβέν Κατηγορία:Κόμητες του Αινώ
Πατριαρχικός Ναός Αγίου Γεωργίου
Ο Πατριαρχικός Ναός του Αγίου Γεωργίου (τουρκικά: Aya Yorgi Kilisesi) είναι ο κύριος Ελληνoρθόδοξος καθεδρικός ναός στην Κωνσταντινούπολη, την μεγαλύτερη πόλη της Τουρκίας και πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ως το 1453. Από το 1600 είναι η έδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, του πρώτου μεταξύ ίσων ολόκληρης της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η εκκλησία είναι ανοιχτή για το κοινό από τις 8:30 π.μ. έως τις 4 μ.μ., αλλά υπάρχει αυστηρός έλεγχος ασφαλείας. Την επισκέπτονται πολλοί προσκυνητές από την Ελλάδα και άλλες ορθόδοξες χώρες. Πίσω από την εκκλησία βρίσκονται τα γραφεία του Πατριαρχείου και της Πατριαρχικής Βιβλιοθήκης. Η εκκλησία, η οποία κατά την παράδοση ήταν καθολικό γυναικείας μονής πριν γίνει η έδρα του Πατριάρχη, εξωτερικά δεν είναι εντυπωσιακή, αλλά το εσωτερικό της είναι πλούσια διακοσμημένο με το στυλ που αγαπούν πολύ οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί.
Ιστορία
Ο Πατριάρχης Ματθαίος Β΄ μετέφερε το Πατριαρχείο στην πρώην μονή του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι το 1600 περίπου. Από την Άλωση της Πόλης από τους Οθωμανούς το 1453, η περιοχή του Φαναρίου ήταν το αναγνωρισμένο κέντρο της ελληνικής χριστιανικής ζωής στην πόλη.
Η εκκλησία έχει ανακατασκευαστεί πολλές φορές και ελάχιστα είναι τα απομεινάρια της αρχικής δομής της. Ο Πατριάρχης Τιμόθεος Β΄ (1612-1620) ανοικοδόμησε και μεγάλωσε την εκκλησία το 1614. Ανακατασκευάστηκε και πάλι από τον Πατριάρχη Καλλίνικο Β΄ (1694-1702), στην τοιχοδομία και τη στέγη. Στις αρχές του 18ου αιώνα (οι πηγές ποικίλουν σχετικά με την ακριβή ημερομηνία) η εκκλησία υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά, που έπληξε όλη την περιοχή του Φαναρίου. Το 1720 ο Πατριάρχης Ιερεμίας Γ΄ (1716-1726, 1732-1733), έγραφε στον Νεόφυτο, Μητροπολίτη Άρτας: «». Επί των ημερών του Ιερεμία Γ΄ χτίστηκε η τρίκλιτη βασιλική που σώζεται μέχρι σήμερα, με προσθήκες μόνο ως προς το ύψος της στέγης. Οι εργασίες αποκατάστασης του Ιερεμία Γ΄ συνεχίστηκαν από τον Πατριάρχη Παΐσιο τον Β΄ (πατριάρχευσε πολλές φορές μεταξύ 1726 και 1752).
Η τελευταία μεγάλη ανακατασκευή πραγματοποιήθηκε από τον Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄ (1878-1912). Το μαρμάρινο δάπεδο του ιερού αντικαταστάθηκε, το σύνθρονο ανακαινίστηκε, κατασκευάστηκαν μαρμάρινες λάρνακες για την κατάθεση των λειψάνων, επιδιορθώθηκαν τα πλαίσια των εικόνων και εμπλουτίστηκε η εκκλησιαστική συλλογή με ιερά σκεύη και άμφια, όλα δωρεές από τους Ορθόδοξους Χριστιανούς, ως επί το πλείστον έξω από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Ο ναός έπαθε ζημιές από πυρκαγιά το 1941 και για πολιτικούς λόγους δεν είχε δοθεί άδεια πλήρους αποκατάστασης μέχρι το 1987. Η αποκατάσταση ξεκίνησε επί Πατριαρχίας Δημητρίου, με χορηγία του Ευεργέτη του Πατριαρχείου Παναγιώτη Αγγελόπουλου και περιελάμβανε συντήρηση του ναού και των κειμηλίων του.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1997, βομβιστική επίθεση τραυμάτισε σοβαρά διάκονο και προξένησε ζημιές στον Πατριαρχικό Ναό. Αυτή ήταν μία από τις πολλές τρομοκρατικές επιθέσεις κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου, εκκλησίες και νεκροταφεία στην Κωνσταντινούπολη κατά τα τελευταία χρόνια. Οι προσπάθειες για να οδηγηθούν οι τρομοκράτες στη δικαιοσύνη συνεχίζονται.
thumb|right|280px|Ο Πατριαρχικός Ναός κατά τη διάρκεια Θείας Λειτουργίας (2010)
Ο Πατριαρχικός Ναός σήμερα
Από την πτώση των Οθωμανών και την άνοδο του σύγχρονου τουρκικού εθνικισμού, το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού ορθόδοξου πληθυσμού της Κωνσταντινούπολης έχει μεταναστεύσει, αφήνοντας τον Πατριάρχη στην ανώμαλη θέση του ηγέτη χωρίς μεγάλο ποίμνιο, τουλάχιστον σε τοπικό επίπεδο. Σήμερα η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου χρησιμεύει κυρίως ως συμβολικό κέντρο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, καθώς και ως κέντρο προσκυνήματος για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς. Η εκκλησία στηρίζεται οικονομικά από δωρεές από ορθόδοξες κοινότητες σε άλλες χώρες.
Τα πιο πολύτιμα αντικείμενά του, που σώθηκαν από κάθε διαδοχική πυρκαγιά, είναι ο πατριαρχικός θρόνος, ο οποίος πιστεύεται ότι χρονολογείται από τον 5ο αιώνα, ορισμένες σπάνιες ψηφιδωτές εικόνες και λείψανα των Αγίων Γρηγορίου του Θεολόγου και Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Μερικά από τα οστά αυτών των δύο αγίων, τα οποία λεηλατήθηκαν από την Κωνσταντινούπολη κατά την Δ΄ Σταυροφορία το 1204, επεστράφησαν στην Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ το 2004.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εκκλησίες αφιερωμένες στον Άγιο Γεώργιο Ναος Γεωργιος
Σκοπός Ανατολικής Θράκης
Στις αρχές του 20ού αι. είχε πληθυσμό περί τους 7.000 κατοίκους, υπάγονταν διοικητικά στο Βιλαέτι Σαράντα Εκκλησιών. Εκκλησιαστικά υπάγονταν στη Ιερά Μητρόπολη Σαράντα Εκκλησιών. Βρίσκεται βορειοανατολικά των Σαράντα Εκκλησιών και σε απόσταση 15χλμ. Ο Σκοπός διαρρέεται από το ομώνυμο ρέμα (Üsküp dere) και διαιρείται σε τέσσερις συνοικίες: Σακιζλί (τουρκ. Kemalpaşa) και Αλεμόνι (τουρκ. Mehmetçavuş) δυτικά του ρέματος και Κυριακό (τουρκ. Cevatpaşa) και Παλατίνι (τουρκ. Gündoğdu) ανατολικά του ρέματος.
Χαρακτηριστικό της περιοχής οι πολυάριθμοι λόφοι και οι αμπελώνες. Οι κύριες επαγγελματικές ασχολίες των κατοίκων ήταν και παραμένουν η αμπελουργία, η κτηνοτροφία, το εμπόριο και η βιοτεχνία. Ο σημαντικότερος σύλλογος που λειτουργούσε ήταν ο «Ορφεύς» ο οποίος ιδρύθηκε το 1872 και ο ναός του Σκοπού ήταν αφιερωμένος στον Άγιο Δημήτριο. Στον Σκοπό υπήρχε και μετόχιο της μονής Ιβήρων.