cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ιστορία των Εβραίων στην Πολωνία
Ανοικοδόμηση εβραϊκών κοινοτήτων
Μερικοί Πολωνοί κομμουνιστές εβραϊκής καταγωγής συμμετείχαν ενεργά στην εγκαθίδρυση του κομμουνιστικού καθεστώτος στη Λαϊκή Δημοκρατία της Πολωνίας μεταξύ 1944 και 1956. Επιλεγμένοι από τον Ιωσήφ Στάλιν, εξέχοντες Εβραίοι κατείχαν θέσεις στο Πολιτικό Γραφείο του Πολωνικού Ενωτικού Εργατικού Κόμματος, συμπεριλαμβανομένου του Γιάκουμπ Μπέρμαν, επικεφαλής του μηχανισμού κρατικής ασφάλειας Urząd Bezpieczeństwa (Υπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας, ΥΔΑ) και του Χιλάρι Μινκ, υπεύθυνη για την εγκαθίδρυση μιας οικονομίας κομμουνιστικού τύπου. Μαζί με τον σκληροπυρηνικό Μπολέσουαφ Μπιέρουτ, ο Μπέρμαν και ο Μινκ σχημάτισαν μια τριανδρία σταλινικών ηγετών στη μεταπολεμική Πολωνία. Μετά το 1956, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αποσταλινοποίησης στη Λαϊκή Δημοκρατία υπό τον Βουαντίσουαφ Γκομούουκα, ορισμένοι Εβραίοι αξιωματούχοι από το Urząd Bezpieczeństwa, συμπεριλαμβανομένων των Ρόμαν Ρομκόφσκι, Γιάτσεκ Ρουζάνσκι και Ανάτολ Φέιτζιν, διώχθηκαν και καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης για «καταχρήσεις εξουσίας», συμπεριλαμβανομένου του βασανισμού Πολωνών αντιφασιστών όπως ο Βίτολντ Πιλέτσκι, μεταξύ άλλων. Ένας άλλος Εβραίος αξιωματούχος, ο Γιούζεφ Σφιάτουο, αφού διέφυγε στη Δύση το 1953, αποκάλυψε μέσω του Radio Free Europe τις μεθόδους ανάκρισης που χρησιμοποίησε το ΥΔΑ που οδήγησαν στην αναδιάρθρωσή του το 1954. Ο Σάλομον Μόρελ μέλος του Υπουργείου Δημόσιας Ασφάλειας της Πολωνίας και διοικητής του στρατοπέδου εργασίας Ζγκόντα της σταλινικής εποχής, διέφυγε από την Πολωνία για το Ισραήλ το 1992 για να γλιτώσει τη δίωξη. Η Χελένα Βολίνσκα-Μπρους, πρώην σταλινική εισαγγελέας που μετανάστευσε στην Αγγλία στα τέλη της δεκαετίας του 1960, πολεμήθηκε για να εκδοθεί στην Πολωνία με κατηγορίες που σχετίζονται με την εκτέλεση του ήρωα της αντίστασης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, Άουγκουστ Έμιλ Φίλντορφ. Η Βολίνσκα-Μπρους πέθανε στο Λονδίνο το 2008.
Γεγονότα του Μαρτίου 1968 και οι συνέπειές τους
Το 1967, μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών μεταξύ του Ισραήλ και των αραβικών κρατών, η κομμουνιστική κυβέρνηση της Πολωνίας, ακολουθώντας το σοβιετικό παράδειγμα, διέκοψε τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ και ξεκίνησε μια αντισημιτική εκστρατεία με το πρόσχημα του «αντισιωνισμού». Ωστόσο, η εκστρατεία δεν είχε καλή απήχηση στον πολωνικό λαό, καθώς οι περισσότεροι Πολωνοί είδαν ομοιότητες μεταξύ του αγώνα του Ισραήλ για επιβίωση και των προηγούμενων αγώνων της Πολωνίας για ανεξαρτησία. Πολλοί Πολωνοί αισθάνθηκαν επίσης περήφανοι για την επιτυχία του ισραηλινού στρατού, στον οποίο κυριαρχούσαν οι Πολωνοεβραίοι. Το σύνθημα «οι Εβραίοι μας κέρδισαν τους Σοβιετικούς Άραβες» (Nasi Żydzi pobili sowieckich Arabów) έγινε δημοφιλές στην Πολωνία.
Η συντριπτική πλειοψηφία των 40.000 Εβραίων στην Πολωνία μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960 είχαν αφομοιωθεί πλήρως στην ευρύτερη κοινωνία. Ωστόσο, αυτό δεν τους εμπόδισε να γίνουν θύματα μιας εκστρατείας, που οργανώθηκε κεντρικά από το Κομμουνιστικό Κόμμα Πολωνίας, με τη σοβιετική υποστήριξη, η οποία εξίσωσε την εβραϊκή καταγωγή με τον «σιωνισμό» και την απιστία σε μια σοσιαλιστική Πολωνία.
Τον Μάρτιο του 1968, οι διαδηλώσεις υπό την ηγεσία των φοιτητών στη Βαρσοβία (βλ. Πολωνική πολιτική κρίση του 1968) έδωσαν στην κυβέρνηση του Γκομούουκα μια δικαιολογία να προσπαθήσει να διοχετεύσει το δημόσιο αντικυβερνητικό αίσθημα σε άλλη κατεύθυνση. Έτσι, ο αρχηγός ασφαλείας, Μιετσίσουαφ Μότσαρ, χρησιμοποίησε την κατάσταση ως πρόσχημα για να ξεκινήσει μια αντισημιτική εκστρατεία Τύπου (αν και η έκφραση «σιωνιστική» χρησιμοποιήθηκε επίσημα). Η κρατικά επιχορηγούμενη «αντισιωνιστική» εκστρατεία είχε ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση Εβραίων από το Πολωνικό Κόμμα Ενωμένων Εργατών και από θέσεις διδασκαλίας σε σχολεία και πανεπιστήμια. Το 1967-1971, κάτω από οικονομική, πολιτική και μυστική αστυνομική πίεση, περισσότεροι από 14.000 Πολωνοεβραίοι επέλεξαν να εγκαταλείψουν την Πολωνία και να παραιτηθούν από την πολωνική υπηκοότητα. Επισήμως, ειπώθηκε ότι επέλεξαν να πάνε στο Ισραήλ. Ωστόσο, μόνο περίπου 4.000 πήγαν εκεί, καθώς οι περισσότεροι εγκαταστάθηκαν σε όλη την Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος προσπάθησαν να καταπνίξουν τις συνεχιζόμενες διαμαρτυρίες και αναταραχές κάνοντας τους Εβραίους τον αποδιοπομπαίο τράγο. Ταυτόχρονα, υπήρχε μια διαρκής διαμάχη για την εξουσία μέσα στο ίδιο το κόμμα και η αντισημιτική εκστρατεία χρησιμοποιήθηκε από τη μια παράταξη ενάντια στην άλλη. Η λεγόμενη «κομματική» φατρία κατηγόρησε τους Εβραίους που κατείχαν αξιώματα κατά τη σταλινική περίοδο για τις υπερβολές που είχαν συμβεί, αλλά το αποτέλεσμα ήταν ότι οι περισσότεροι από τους εναπομείναντες Εβραίους της Πολωνίας, ανεξάρτητα από το υπόβαθρο ή την πολιτική τους τοποθέτηση, έγιναν στόχος των κομμουνιστικών αρχών.
Υπήρχαν πολλά επακόλουθα των γεγονότων του Μαρτίου 1968. Η εκστρατεία έπληξε τη φήμη της Πολωνίας στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, πολλοί Πολωνοί διανοούμενοι, ωστόσο, ήταν αηδιασμένοι με την προώθηση του επίσημου αντισημιτισμού και αντιτάχθηκαν στην εκστρατεία. Μερικοί από τους ανθρώπους που μετανάστευσαν στη Δύση εκείνη την εποχή ίδρυσαν οργανώσεις που ενθάρρυναν την αντικομμουνιστική αντιπολίτευση εντός της Πολωνίας.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, ορισμένοι Εβραίοι ακτιβιστές συμμετείχαν στις αντικομμουνιστικές αντιπολιτευτικές ομάδες. Ο πιο σημαντικός από αυτούς, ο Άνταμ Μίχνικ (ιδρυτής της Gazeta Wyborcza) ήταν ένας από τους ιδρυτές της Εργατικής Επιτροπής Άμυνας (ΕΕΑ). Μέχρι την πτώση του κομμουνισμού στην Πολωνία το 1989, μόνο 5.000–10.000 Εβραίοι παρέμειναν στη χώρα, πολλοί από τους οποίους προτιμούσαν να κρύψουν την εβραϊκή καταγωγή τους.
Από το 1989
Με την πτώση του κομμουνισμού στην Πολωνία, η εβραϊκή πολιτιστική, κοινωνική και θρησκευτική ζωή αναβίωσε. Πολλά ιστορικά ζητήματα, ειδικά σχετιζόμενα με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την περίοδο 1944-1989, που καταπνίγηκαν από την κομμουνιστική λογοκρισία, έχουν επαναξιολογηθεί και συζητηθεί δημόσια (όπως η σφαγή του Γιεντβάμπνε, η σφαγή του Κονιούχι, το πογκρόμ του Κιέλτσε, ο σταυρός του Άουσβιτς και οι πολωνο-εβραϊκές σχέσεις εν καιρώ πολέμου γενικά). αριστερά|μικρογραφία| [[Συναγωγή του Λέσκο, Πολωνία]] Η εβραϊκή θρησκευτική ζωή έχει αναβιώσει με τη βοήθεια του Ιδρύματος Ρόναλντ Λάουντερ και του Ιδρύματος Τάουμπε για την Εβραϊκή Ζωή & Πολιτισμό. Υπάρχουν δύο ραβίνοι που υπηρετούν την πολωνική εβραϊκή κοινότητα, πολλά εβραϊκά σχολεία και σχετικές καλοκαιρινές κατασκηνώσεις, καθώς και αρκετές σειρές περιοδικών και βιβλίων που χρηματοδοτούνται από τα παραπάνω ιδρύματα. Προγράμματα εβραϊκών σπουδών προσφέρονται σε μεγάλα πανεπιστήμια, όπως το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και το Γιαγκιελόνιο Πανεπιστήμιο. Η Ένωση Εβραϊκών Θρησκευτικών Κοινοτήτων στην Πολωνία ιδρύθηκε το 1993. Σκοπός του είναι η προώθηση και οργάνωση εβραϊκών θρησκευτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων στις πολωνικές κοινότητες.
Ένας μεγάλος αριθμός πόλεων με συναγωγές περιλαμβάνουν τη Βαρσοβία, την Κρακοβία, το Ζάμοστς, το Τικότσιν, το Ζέσουφ, το Κιέλτσε και την Γκούρα Καλβάρια αν και λίγες από αυτές είναι ακόμα ενεργές στον αρχικό θρησκευτικό τους ρόλο. Η Παλιά Συναγωγή της Κρακοβίας, η οποία φιλοξενεί ένα εβραϊκό μουσείο, χτίστηκε στις αρχές του 15ου αιώνα και είναι η παλαιότερη συναγωγή στην Πολωνία.
Υπάρχουν επίσης αρκετές εβραϊκές εκδόσεις, αν και οι περισσότερες από αυτές είναι στα πολωνικά. Αυτές περιλαμβάνουν το Midrasz, το Dos Jidische Wort (το οποίο είναι δίγλωσσο), καθώς και ένα νεανικό περιοδικό Jidele και "Sztendlach" για μικρά παιδιά. Ενεργά ιδρύματα περιλαμβάνουν το Εβραϊκό Ιστορικό Ινστιτούτο, το Κρατικό Θέατρο Γίντις Ε.Ρ. Καμίνσκα στη Βαρσοβία και το Εβραϊκό Πολιτιστικό Κέντρο. Το Judaica Foundation στην Κρακοβία έχει χρηματοδοτήσει ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών και εκπαιδευτικών προγραμμάτων με εβραϊκά θέματα για ένα κυρίως πολωνικό κοινό. Με κεφάλαια από την πόλη της Βαρσοβίας και την πολωνική κυβέρνηση (συνολικά 26 εκατομμύρια δολάρια) χτίστηκε στη Βαρσοβία το Μουσείο Ιστορίας των Πολωνοεβραίων. μικρογραφία| [[Πορεία των Ζωντανών το 2005]] Τα πρώην στρατόπεδα εξόντωσης του Άουσβιτς-Μπίρκεναου, του Μαϊντάνεκ και της Τρεμπλίνκα είναι ανοιχτά για τους επισκέπτες. Στο Άουσβιτς, το Κρατικό Μουσείο Οσφιέντσιμ φιλοξενεί επί του παρόντος εκθέσεις για τα εγκλήματα των Ναζί με μια ειδική ενότητα (Μπλοκ Αριθμός 27) που επικεντρώνεται ειδικά στα εβραϊκά θύματα και μάρτυρες. Στην Τρεμπλίνκα υπάρχει ένα μνημείο χτισμένο από πολλά θραύσματα σπασμένης πέτρας, καθώς και ένα μαυσωλείο αφιερωμένο σε όσους χάθηκαν εκεί. Ένας μικρός σωρός από ανθρώπινη τέφρα τιμά τη μνήμη των 350.000 θυμάτων του στρατοπέδου Μαϊντάνεκ που σκοτώθηκαν εκεί από τους Ναζί. Το Εβραϊκό Νεκροταφείο του Λοτζ είναι ένας από τους μεγαλύτερους εβραϊκούς ταφικούς χώρους στην Ευρώπη, και διατηρητέοι ιστορικοί χώροι περιλαμβάνουν αυτούς που βρίσκονται στην Γκούρα Καλβάρια και στο Λέζαϊσκ (τάφος του Ελιμελέχ του Λίζενσκ).
Η Μεγάλη Συναγωγή στο Οσφιέντσιμ ανασκάφηκε μετά από μαρτυρία ενός επιζώντα του Ολοκαυτώματος ότι πολλά εβραϊκά λείψανα και τελετουργικά αντικείμενα είχαν ταφεί εκεί, λίγο πριν οι Ναζί καταλάβουν την πόλη. Κηροπήγια, πολυέλαιοι και λυχνάρια ιερού βρέθηκαν και εκτίθενται τώρα στο Εβραϊκό Κέντρο του Άουσβιτς.
Το Μνημείο των Ηρώων του Γκέτο της Βαρσοβίας αποκαλύφθηκε στις 19 Απριλίου 1948—την πέμπτη επέτειο από το ξέσπασμα της Εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας. Κατασκευάστηκε από μπρούτζο και γρανίτη που χρησιμοποιούσαν οι Ναζί για ένα μνημείο που τιμούσε τη γερμανική νίκη επί της Πολωνίας και σχεδιάστηκε από τον Νέιθαν Ραπόπορτ. Το μνημείο βρίσκεται εκεί που ήταν το Γκέτο της Βαρσοβίας, στη θέση ενός καταφυγίου διοίκησης της Εβραϊκής Οργάνωσης Μάχης.
Ένα μνημείο για τα θύματα του πογκρόμ του Κιέλτσε το 1946, όπου ένας όχλος δολοφόνησε περισσότερους από 40 Εβραίους που επέστρεψαν στην πόλη μετά το Ολοκαύτωμα, αποκαλύφθηκε το 2006.
Πολωνοί συγγραφείς και μελετητές έχουν δημοσιεύσει πολλά έργα για την ιστορία των Εβραίων στην Πολωνία. Αξιοσημείωτο μεταξύ αυτών είναι δημοσιεύσεις από το Ινστιτούτο Εθνικής Μνήμης. Η πρόσφατη μελέτη έχει επικεντρωθεί κυρίως σε τρία θέματα: τον μεταπολεμικό αντισημιτισμό, τη μετανάστευση και τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ και την αποκατάσταση περιουσίας. μικρογραφία| Ο [[Πρόεδρος της Πολωνίας|Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Πολωνίας, Λεχ Κατσίνσκι, στην τελετή θεμελίωσης του Μουσείου Ιστορίας των Πολωνοεβραίων, 26 Ιουνίου 2007]] Η Πορεία των Ζωντανών είναι μια ετήσια εκδήλωση τον Απρίλιο που πραγματοποιείται από το 1988 για τον εορτασμό των θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Πραγματοποιείται από το Άουσβιτς μέχρι το Μπίρκεναου και το παρακολουθούν πολλοί από το Ισραήλ, την Πολωνία και άλλες χώρες. Οι διαδηλωτές τιμούν την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, καθώς και την Ημέρα Ανεξαρτησίας του Ισραήλ.
Το ετήσιο Φεστιβάλ Εβραϊκού Πολιτισμού στην Κρακοβία είναι ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ εβραϊκού πολιτισμού στον κόσμο.
Το 2006, ο εβραϊκός πληθυσμός της Πολωνίας εκτιμήθηκε ότι ήταν περίπου 20.000 άτομα. Οι περισσότεροι ζουν στη Βαρσοβία, στο Βρότσουαφ, στην Κρακοβία και στο Μπιέλσκο-Μπιάουα, αν και δεν υπάρχουν στοιχεία απογραφής που να δίνουν έναν ακριβή αριθμό. Σύμφωνα με το Πολωνικό Κέντρο Μόζεσ Σορ και άλλες πολωνικές πηγές, ωστόσο, αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει υπομέτρηση του πραγματικού αριθμού των Εβραίων που ζουν στην Πολωνία, καθώς πολλοί δεν είναι θρησκευόμενοι. Υπάρχουν επίσης άτομα με εβραϊκές ρίζες που δεν διαθέτουν επαρκή τεκμηρίωση για να το επιβεβαιώσουν, λόγω διαφόρων ιστορικών και οικογενειακών περιπλοκών.
Η Πολωνία αυτή τη στιγμή διευκολύνει τον δρόμο για τους Εβραίους που έφυγαν από την Πολωνία κατά τη διάρκεια της κομμουνιστικής οργανωμένης μαζικής απέλασης του 1968 για να αποκτήσουν εκ νέου την υπηκοότητά τους. Περίπου 15.000 Πολωνοεβραίοι στερήθηκαν την υπηκοότητά τους στην πολωνική πολιτική κρίση του 1968. Στις 17 Ιουνίου 2009, το μελλοντικό Μουσείο Ιστορίας των Πολωνοεβραίων στη Βαρσοβία κυκλοφόρησε έναν δίγλωσσο πολωνο-αγγλικό ιστότοπο που ονομάζεται "The Virtual Shtetl", παρέχοντας πληροφορίες για την εβραϊκή ζωή στην Πολωνία.
Το 2013, εγκαινιάστηκε το Μουσείο Ιστορίας των Πολωνοεβραίων. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα εβραϊκά μουσεία στον κόσμο. Από το 2019 ένα άλλο μουσείο, το Μουσείο του Γκέτο της Βαρσοβίας, βρίσκεται υπό κατασκευή και πρόκειται να ανοίξει το 2023.
Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και Ολοκαύτωμα
Εβραιοι
Νεμούρ
Το Νεμούρ (γαλλικά: Nemours) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νεμουριέν (γαλλικά: Nemouriens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μαρμαρίνη Λάρισας
Η Μαρμαρίνη είναι οικισμός της Θεσσαλίας στην Περιφερειακή Ενότητα Λάρισας.
Γεωγραφικά - ιστορικά στοιχεία
Η Μαρμαρίνη βρίσκεται κοντά στο βουνό Κοτζαμούρσια (νοτιοδυτικοί πρόποδες της Όσσας) σε υψόμετρο 160 μέτρα ενώ απέχει περίπου 24 χλμ. Β.-ΒΑ. από την Λάρισα και 24 χλμ. Δ. από την Αγιά (έδρα του δήμου). Το όνομά της οφείλεται στο λατομείο μαρμάρου στο Μόψιον όρος (3 χλμ. μακρύτερα) και αξιόλογο μνημείο αποτελούσε το σταυροπηγιακό μοναστήρι Αγίου Δημητρίου Μαρμαριανών, στην περιοχή του οποίου η σύγχρονη έρευνα τοποθετεί τη βυζαντινή Χάρμαινα. Όπου γνωρίζουμε πως υπήρχε μοναστήρι της Παναγίας που δωρίθηκε το 1277 στο μοναστήρι της Μακρυνίτισσας. Δυτικά, δίπλα στον χείμαρρο που κατεβαίνει από το βουνό, σώζονται αρκετοί νερόμυλοι ενώ έχουν ανασκαφεί και τάφοι της Μυκηναϊκής εποχής.
Διοικητικά - πληθυσμιακά στοιχεία
Αναφέρεται επίσημα, μετά την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας, το 1883 στο ΦΕΚ 126Α - 02/04/1883 με την παλιά της ονομασία από την Τουρκοκρατία ως Μαρμάριανη να προσαρτάται στον τότε δήμο Δωτίου και το 1912 στο ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912 να ορίζεται έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας. Το 1940 στο ΦΕΚ 11Α - 24/01/1957 το όνομα του οικισμού διορθώθηκε σε Μαρμαρίνη. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί κοινότητα που υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Λακέρειας του Δήμου Αγιάς και σύμφωνα με την απογραφή 2011 απογράφησαν 293 κάτοικοι. Η πορεία του πληθυσμού μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο σύμφωνα με τις απογραφές είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λάρισας Κατηγορία:Δήμος Αγιάς
Νεμουτιέ-αν-Μπρι
Το Νεμουτιέ-αν-Μπρι (γαλλικά: Neufmoutiers-en-Brie) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νεμοναστεριέν (γαλλικά: Neufmonastériens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Άνω Καστανιά Λακωνίας
Η Άνω Καστανιά (επίσημη ονομασία Άνω Καστανέα) είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Βοιών, του δήμου Μονεμβασίας, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λακωνίας, στην περιφέρεια Πελοποννήσου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Επιδαύρου-Λιμηράς του νομού Λακωνίας, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Πελοποννήσου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1935 και ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας του νομού Λακωνίας. Με το ΦΕΚ 244Α – 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Άνω Καστανιάς και προσαρτήθηκε στον δήμο Βοιών. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Βοιών και προσαρτήθηκε στον δήμο Μονεμβασίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Λακωνίας Κατηγορία:Δήμος Μονεμβασιάς
Αρφαρά Μεσσηνίας
Τα Αρφαρά είναι οικισμός και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 1.150 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκουν στην κοινότητα Αρφαρών και υπάγονται στη δημοτική ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας.
Τοποθεσία
Τα Αρφαρά βρίσκονται σε υψόμετρο 100 μέτρων, στους πρόποδες του βουνού Συρρόκα και απέχουν 18 χιλιόμετρα από την Καλαμάτα. Περιβάλλονται από ελαιώνες, συκιές και οπωροφόρα.
Έχει τακτική συγκοινωνία με λεωφορεία του Κ.Τ.Ε.Λ. Μεσσηνίας.
Εξυπηρετούνταν σιδηροδρομικά, από τον σιδηροδρομικό σταθμό στο Πλατύ προς Καλαμάτα και Αθήνα.
Εκκλησίες
Το 1870 θεμελιώνεται και αποπερατώνεται το 1879, ο Ενοριακός Ιερός Ναός Αγίων Θεοδώρων. Ο παλιός ενοριακός ναός Άγιος Βασίλειος χτίστηκε κατά την μετεγκατάσταση των κατοίκων των Άνω Αρφαρών, το 1838, όπως μαρτυρείται από πέτρινη πλάκα, που είναι εντοιχισμένη στο παράθυρο του ιερού, του ναού.
Ο Προφήτης Ηλίας έχει χτιστεί σε λόφο, νότια των Αρφαρών και παρέχει θέα του Μεσσηνιακού κάμπου και των βουνών της Νοτιοδυτικής Μεσσηνίας. Εδώ λειτούργησε γυναικεία Μονή από το 1999 έως το 2008.
Τοπική κοινότητα
Η τοπική κοινότητα Αρφαρών είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός ορεινός οικισμός, με έκταση 23,811 χμ² (2011). Περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγιος Κωνσταντίνος και Άνω Αρφαρά.
Πληθυσμός
(σε παρένθεση ο πληθυσμός της τοπικής κοινότητας)
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Νουαζιέλ
Το Νουαζιέλ (γαλλικά: Noisiel) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νουαζιελιέν (γαλλικά: Noisiéliens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Κοινότητα Πανάσου
Η Κοινότητα Πανασού είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 σύμφωνα με τον οποίο ο οικισμός Πανασός ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Περιλαμβάνοντας μόνον την έδρα της, η κοινότητα έχει 179 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Χρήστο Τιτάκη.
Άγιος Ιωάννης Πνακά Βουρλιωτών
Ο Άγιος Ιωάννης είναι ναός μονοσκέπαστης βασιλικής ευρισκόμενος στην Πνακά Βουρλιωτών Σάμου.
Τοποθεσία
Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται στην τοποθεσία Πνακά επάνω στον παλιό πεζόδρομο που οδηγούσε στον οικισμό Βουρλιωτών από την περιοχή του Όρμου και ήταν μετόχι της μονής Βροντιανής.
Περιγραφή
Ανήκει στον τύπο της μικρής μονόκλιτης θολοσκέπαστης βασιλικής (μονόχωρου δρομικού ναού) με εσωτερικές διαστάσεις κάτοψης 2, 85Χ 6,10 μ. και ύψος ως τον κορυφή του θόλου 9,55μ. Η βασική ιδιορρυθμία του είναι οι μεγάλες πλευρικές κόγχες του που σε ρυθμικές σειρές ανά τρεις ανοίγονται συμμετρικά στις εσωτερικές επιφάνειες των πλάγιων τοιχών στο προ του ιερού τμήματος. Η διατομή της εσωχής τους είναι γενικά ημικυκλική, εκτός από το επάνω μέρος εκείνων του βορινού τοίχου, όπου είναι τραπεζοεδής. Η μικρή κόγχη του ιερού κτισμένη στο κάτω μέρος είναι πλήρως ενταγμένη μέσα στο πάχος του ανατολικού τοίχου, λόγω της εκεί απότομης πτώσης του εδάφους. Προ της εισόδου υπάρχει μεγάλο ξυλόστεγο προστώο, ανοικτό και στις τρεις πλευρές, στηριζόμενο σε τρεις ογκώδεις κτιστούς πεσσούς, στις δύο ελεύθερες γωνίες του και μάλλον είναι μεταγενέστερο. Ο δυτικός τοίχος έχει δυο παράθυρα συμμετρικά ως προς την είσοδο. Στον βορινό τοίχο έχει παράθυρο, στο βάθος της πρώης από τα ανατολικά κόγχης.Στον ανατολικό τοίχο υπάρχουν ανόμοιες δύο μικρές κόγχες, της πρόθεσης και του διακονικού και άλλες δύο μικρές και ασύμμετρες στα εκεί άκρα των πλάγιων τοίχων. Υπάρχει λιτό ξύλινο τέμπλο. Το δάπεδο είναι ελέυθερα παλκωστρωμένο και η στεγη έχει επικεράμωση. Σήμερα έχουν στρωθεί με τσιμέντο. Από μπετόν είναι εξωτερικά υποστηλώματα στις τέσσερις εξωτερικές γωνίες του κτιρίου.
Πηγές
Κατηγορία:Εκκλησίες της Σάμου
Μηλεϊνικό οξύ
Το μηλεϊνικό οξύ ή cis-βουτενοδιοϊκό οξύ είναι οργανική ένωση που χημικώς είναι ένα δικαρβοξυλικό οξύ, δηλαδή ένα μόριο με δύο καρβοξυλικές ομάδες. Ο χημικός τύπος του είναι HO2CCH=CHCO2H. Το μηλεϊνικό οξύ είναι το cis-ισομερές του βουτενοδιοϊκού οξέος, ενώ το φουμαρικό οξύ είναι το trans-ισομερές. Χρησιμοποιείται κυρίως ως πρόδρομη ένωση του φουμαρικού οξέος και σε σχέση με το μητρικό του, μηλεϊνικό ανυδρίτη, το μηλεϊνικό οξύ έχει πολύ λίγες εφαρμογές.
Φυσικές ιδιότητες
Το μηλεϊνικό οξύ έχει θερμότητα καύσης -1.355 kJ/mol, δηλ. 22,7 kJ/mol υψηλότερη από αυτή του φουμαρικού οξέος. Το μηλεϊνικό οξύ είναι πιο εύκολα διαλυτό στο νερό από ότι το φουμαρικό οξύ.
Το σημείο τήξης του μηλεϊνικού οξέος (135 °C) είναι επίσης πολύ χαμηλότερο από εκείνο του φουμαρικού οξέος (287 °C). Και οι δύο ιδιότητες του μηλεϊνικού οξέος μπορούν να εξηγηθούν λόγω του ενδομοριακού δεσμού υδρογόνου που λαμβάνει χώρα στο μηλεϊνικό οξύ σε βάρος των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων και που δεν είναι εφικτές στο φουμαρικό οξύ για στερεοχημικούς λόγους.
Εφαρμογές
Στη βιομηχανία, το μηλεϊνικό οξύ προέρχεται από υδρόλυση του μηλεϊνικού ανυδρίτη, όπου ο τελευταίος παράγεται με οξείδωση του βενζολίου ή βουτανίου.
Το μηλεϊνικό οξύ είναι βιομηχανική πρώτη ύλη για την παραγωγή γλυοξυλικού οξέος με οζονόλυση.
Το μηλεϊνικό οξύ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον σχηματισμό αλάτων προσθήκης οξέος σε φάρμακα για να γίνουν πιο σταθερά, όπως λ.χ. η μηλεϊνική ινδακατερόλη.
Ισομερισμός σε φουμαρικό οξύ
Η κύρια βιομηχανική χρήση του μηλεϊνικού οξέος είναι η μετατροπή του σε φουμαρικό οξύ. Αυτή η μετατροπή, βλ. ισομερισμός, καταλύεται από ποικιλία αντιδραστηρίων, όπως ανόργανα οξέα και θειουρία. Και πάλι, η μεγάλη διαφορά στη υδατοδιαλυτότητα κάνει την απομόνωση - συλλογή του φουμαρικού οξέος πολύ εύκολη.
Σούμπιν
Το Σούμπιν (πολωνικά: Szubin, Schubin) είναι πόλη του Πόβιατ Νάκουο, στο Βοεβοδάτο Κουγιαβίας-Πομερανίας της Πολωνίας. Βρίσκεται νοτιοδυτικά του Μπίντγκοστς, στην εθνοπολιτιστική περιοχή Παουούκι. Ο πληθυσμός του είναι 9.578 κάτοικοι (2020).
Μηλεϊνικό οξύ
Ισομερισμός σε φουμαρικό οξύ
Ο ισομερισμός είναι δημοφιλές θέμα στην εκπαίδευση. Το μηλεϊνικό οξύ και το φουμαρικό οξύ δεν αλληλομετατρέπονται αυθόρμητα επειδή η περιστροφή γύρω από έναν διπλό δεσμό άνθρακα-άνθρακα δεν είναι ενεργειακά ευνοϊκή.
Σούμπιν
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Ερείπια του παλιού κάστρου Η πρώτη καταγραφή ενός οικισμού δίπλα στο κάστρο της οικογένειας Παουούκα (Pałuka) σημειώθηκε το 1365. Έγινε πόλη το 1434. Το Σούμπιν ήταν μια ιδιωτική πόλη Πολωνών ευγενών, συμπεριλαμβανομένων των οικογενειών Μιτσιέλσκι και Οπαλίνσκι, που βρισκόταν διοικητικά στο Πόβιατ Κτσίνια, στο Βοεβοδάτο Κάλις (1314-1793) της Επαρχίας Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος. Της παραχωρήθηκαν νέα προνόμια το 1645 και το 1750.
Μηλεϊνικό οξύ
Ισομερισμός σε φουμαρικό οξύ
Ωστόσο, η μετατροπή του cis ισομερούς σε trans ισομερές είναι εφικτή με φωτόλυση παρουσία μικρής ποσότητας βρωμίου. Το φως μετατρέπει το στοιχειακό βρώμιο σε μια ρίζα βρωμίου, η οποία προσβάλλει το αλκένιο σε μια αντίδραση προσθήκης ριζών σε μια ρίζα βρωμοαλκανίου.
Σούμπιν
Ιστορία
Το 1773, προσαρτήθηκε από το Βασίλειο της Πρωσίας κατά τη διάρκεια των διαμελισμών της Πολωνίας. Το 1783, η πόλη είχε πληθυσμό 1.170 κατοίκους, εκ των οποίων οι 936 (80%) ήταν Πολωνοί, οι 154 (13%) ήταν Γερμανοί και οι 80 (7%) ήταν Εβραίοι. Το 1807, ανακτήθηκε από τους Πολωνούς και συμπεριλήφθηκε στο βραχύβιο πολωνικό Δουκάτο της Βαρσοβίας, που βρισκόταν διοικητικά στο Διαμέρισμά Μπίντκγοστς. Μετά τη διάλυση του δουκάτου, προσαρτήθηκε εκ νέου από την Πρωσία το 1815 και από το 1871 έως το 1919, ήταν επίσης μέρος της Γερμανίας και ήταν γνωστό στα γερμανικά ως Schubin. Διοικητικά, το Σούμπιν ήταν η πρωτεύουσα του Κράις Σούμπιν στην περιοχή Μπρόμπεργκ της πρωσικής Επαρχίας Πόζεν. Οι ντόπιοι συμμετείχαν στις διάφορες εξεγέρσεις που προσπάθησαν ανεπιτυχώς να ανακτήσουν την ελευθερία τον 19ο αιώνα. Για να αντισταθούν στις πολιτικές γερμανοποίησης, οι Πολωνοί ίδρυσαν επίσης διάφορες οργανώσεις.
Μηλεϊνικό οξύ
Ισομερισμός σε φουμαρικό οξύ
Οι ρίζες βρωμίου ανασυνδυάζονται και σχηματίζεται φουμαρικό οξύ. Σε μια άλλη μέθοδο (που χρησιμοποιείται ως επίδειξη στις τάξεις / στην εκπαίδευση), το μηλεϊνικό οξύ μετατρέπεται σε φουμαρικό οξύ μέσω της διαδικασίας θέρμανσης του μηλεϊνικού οξέος σε διάλυμα υδροχλωρικού οξέος. Η αναστρέψιμη προσθήκη (H+) οδηγεί σε ελεύθερη περιστροφή γύρω από τον κεντρικό δεσμό C-C και σχηματισμό του πιο σταθερού και λιγότερο διαλυτού φουμαρικού οξέος.
Σούμπιν
Ιστορία
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το 1918, η Πολωνία ανέκτησε την ανεξαρτησία και ξέσπασε η Εξέγερση της Μείζονος Πολωνίας (1918-1919), στόχος της οποίας ήταν η επανένταξη της περιοχής με το αναγεννημένο πολωνικό κράτος. Στις 3 Ιανουαρίου 1919, η πόλη ανακαταλήφθηκε από τους Γερμανούς Grenzschutz και στη συνέχεια η Γερμανία συγκέντρωσε σημαντικές δυνάμεις στην πόλη και πραγματοποίησε μαζικές συλλήψεις ντόπιων Πολωνών, οι οποίοι στη συνέχεια απελάθηκαν στο Μπρόμπεργκ (Μπίντγκοστς), Στέτιν (Στσέτσιν) και Γκόλνοφ (Γκολένιουφ). Στις 8 Ιανουαρίου 1919, οι Πολωνοί αντάρτες προσπάθησαν ανεπιτυχώς να ανακαταλάβουν την πόλη, ωστόσο η επόμενη μάχη του Σούμπιν στις 11–12 Ιανουαρίου έληξε με πολωνική νίκη και η πόλη έγινε τελικά μέρος της Δεύτερης Πολωνικής Δημοκρατίας. αριστερά|μικρογραφία| Μνημείο των κρατουμένων των Oflag XXI-B και Oflag 64 Κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Πολωνία, που ξεκίνησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Σεπτέμβριο του 1939, η πόλη καταλήφθηκε γρήγορα από τα γερμανικά στρατεύματα και προσαρτήθηκε απευθείας στη ναζιστική Γερμανία ως μέρος της νεοσύστατης περιοχής που ονομάστηκε Ράιχσγκαου Βάρτελαντ. Τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 1939, οι Γερμανοί δημιούργησαν ένα στρατόπεδο εγκλεισμού για Πολωνούς πολίτες, κυρίως ιντελιγκέντσια, που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια της Ιντελιγκέντσακτιον, και ένα στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου για αιχμάλωτους Πολωνούς στρατιώτες (Stalag XXI-B). Το Σούμπιν ήταν ένας από τους τόπους εκτελέσεων των Πολωνών, που πραγματοποιήθηκαν από τους Γερμανούς ως μέρος της Ιντελιγκέντσακτιον. Τον Δεκέμβριο του 1939 και τον Ιανουάριο του 1940, οι Γερμανοί απέλασαν 1.280 και 780 Πολωνούς αντίστοιχα, συμπεριλαμβανομένων ακτιβιστών, βετεράνων της εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας, οικογένειες δασκάλων, τοπικών αξιωματούχων και ιδιοκτητών καταστημάτων, εργαστηρίων και καλύτερων σπιτιών, τα οποία στη συνέχεια παραδόθηκαν σε Γερμανούς αποίκους ως μέρος της πολιτικής Lebensraum (Ζωτικός χώρος). Το 1940, το σχολείο αρρένων της πόλης περιβαλλόταν από συρματοπλέγματα και προστέθηκαν πρόσθετες τσιμεντένιες καλύβες, ώστε να γίνει στρατόπεδο αιχμαλώτων πολέμου για αιχμαλώτους Πολωνούς, Γάλλους, Βρετανούς, Καναδούς, Αυστραλούς, Νεοζηλανδούς και Σοβιετικούς αξιωματικοί ως Oflag XXI-B, ενώ το στρατόπεδο Stalag XXI-B μεταφέρθηκε στο κοντινό χωριό Τουρ. Το 1943, το στρατόπεδο Oflag XXI-B άλλαξε σε στρατόπεδο για αξιωματικούς του αμερικανικού στρατού ως Oflag 64. Στην πόλη λειτουργούσε επίσης ναζιστική φυλακή. Η πόλη επανήλθε στην Πολωνία μετά την απελευθέρωση από τα σοβιετικά στρατεύματα στις 21 Ιανουαρίου 1945.
Μηλεϊνικό οξύ
Ισομερισμός σε φουμαρικό οξύ
Ορισμένα βακτήρια παράγουν το ένζυμο μηλεϊνική ισομεράση, το οποίο χρησιμοποιείται από τα βακτήρια στο μεταβολισμό των νικοτινικών (βλ. νιασίνη). Αυτό το ένζυμο καταλύει τον ισομερισμό μεταξύ φουμαρικού και μηλεϊνικού.
Άλλες αντιδράσεις
Αν και δεν εφαρμόζεται εμπορικά, το μηλεϊνικό οξύ μπορεί να μετατραπεί σε μηλεϊνικό ανυδρίτη με αφυδάτωση, σε μηλικό οξύ με ενυδάτωση και σε ηλεκτρικό οξύ με υδρογόνωση (αιθανόλη / παλλάδιο σε άνθρακα).
Σούμπιν
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Κουγιαβίας-Πομερανίας
Μηλεϊνικό οξύ
Άλλες αντιδράσεις
Αντιδρά με θειονυλοχλωρίδιο ή πενταχλωριούχο φώσφορο για να αποδώσει το χλωριούχο μηλεϊνικό οξύ. Το μηλεϊνικό οξύ, όντας ηλεκτρόφιλο, συμμετέχει ως διενόφιλο σε πολλές αντιδράσεις Diels-Alder.
Μηλεάτες
Το μηλεϊνικό ιόν είναι η ιονισμένη μορφή του μηλεϊνικού οξέος. Το μηλεϊνικό ιόν είναι χρήσιμο στη βιοχημεία ως αναστολέας των αντιδράσεων τρανσαμινασών.
Οι εστέρες μηλεϊνικού οξέος ονομάζονται επίσης μηλεϊνικοί, για παράδειγμα ο μηλεϊνικός διμεθυλεστέρας.
Χρήση σε φάρμακα
Πολλά φάρμακα που περιέχουν αμίνες διατίθενται στην αγορά ως άλατα μηλεϊνικού οξέος, π.χ. καρφεναζίνη, χλωροφαινιραμίνη, πυριλαμίνη, μεθυλεργονοβίνη και θειαιθυλοπεραζίνη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δικαρβοξυλικά οξέα
Νουαζί-Ρυντινιόν
Το Νουαζί-Ρυντινιόν (γαλλικά: Noisy-Rudignon) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νουαζί-Ρυντινιοναί (γαλλικά: Noisy-Rudignonais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Εθνική Βιβλιοθήκη του Καζακστάν
Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Δημοκρατίας του Καζακστάν (NLRK) (καζακικά: Қазақстан Республикасының ұлттық кітапханасы) είναι η εθνική βιβλιοθήκη της Δημοκρατίας του Καζακστάν. Η Βιβλιοθήκη διαθέτει δωρεάν νομικά αντίγραφα βιβλίων, τοπικές και εθνικές πληροφορίες, περιοδικά της περιοχής, εφημερίδες και άλλες έντυπες παραγωγές που εκδίδονται στο Καζακστάν.
Το 2009, ο αρχιτέκτονας Μπγιάρκε Ίνγκελς σχεδίασε το νέο κτίριο της  Εθνικής Βιβλιοθήκης που βρίσκεται νότια του Κρατικού Αμφιθέατρου της Αστάνα, λέγεται ότι  μοιάζει  με «τεράστιο μεταλλικό λουκουμά».
Τμήματα
Το έργο της βιβλιοθήκης καθορίζεται από τα μακροπρόθεσμα προγράμματά της: «Λαϊκή Μνήμη», «Διατήρηση και Συντήρηση σπουδαίων Βιβλίων και χειρογράφων», «Ρεπουμπλικανική Αυτοματοποιημένη Βιβλιοθήκη και Σύστημα Πληροφοριών». Κάθε χρόνο, η βιβλιοθήκη αποκτά περισσότερα από 36.000 βιβλία, περιοδικά και μηχανογραφημένα αρχεία. Οι συνεχείς προσθήκες σε συλλογές με εκδόσεις του Καζακστάν αποτελούν το κύριο μερίμνα στο έργο της Εθνικής Βιβλιοθήκης.
Η NLRK δίνει μεγάλη προσοχή στην ανάπτυξη νέων δεσμών και την υποστήριξη των παραδοσιακών πολιτιστικών συνδέσεων με χώρες του εξωτερικού. Για πολλά χρόνια η NLRK αντάλλαξε βιβλία με 200 βιβλιοθήκες της ΚΑΚ και με 80 πολιτιστικούς οργανισμούς από 40 χώρες. Από αυτή την άποψη, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, η Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, χώρες όπως η Ινδία, η Ισπανία, η Αίγυπτος, η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία, η Νορβηγία, η Αυστρία, η Γερμανία, το Ιράν, η Τουρκία, η Κίνα, η Κορέα είναι οι μόνιμοι εταίροι της βιβλιοθήκης. Η NLRK είναι μέλος της IFLA - Διεθνής Ομοσπονδία Ενώσεων Βιβλιοθηκονόμων και Ιδρυμάτων.
Μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας από το Αλμάτι στην Αστάνα, η NLRK ίδρυσε ένα παράρτημα με βάση την Περιφερειακή Παγκόσμια Επιστημονική Βιβλιοθήκη S. Seifullin. Εντός της βιβλιοθήκης βρίσκεται η έδρα της Ένωσης Βιβλιοθηκών της Δημοκρατίας του Καζακστάν (LARK), που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία της NLRK.
Κοινότητα Γέργερης
Η Κοινότητα Γέργερης είναι κοινότητα του δήμου Γόρτυνας στην περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 σύμφωνα με τον οποίο ο οικισμός Γέργερη ορίστηκε έδρα της κοινότητας. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει και τους οικισμούς Απομαρμά, Καρδαμιανά, Μαστραχιανά, Ράπτης, Τζανιανά και Ψαλίδα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 1.440 κατοίκους. μικρογραφία|502x502εσ|Η κοινότητα σε σχέση με τον δήμο. Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Προκοπάκη.
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Γέργερης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Γόρτυνας
Νουαζί-συρ-Εκόλ
Το Νουαζί-συρ-Εκόλ (γαλλικά: Noisy-sur-École) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Αρτούρ Μκρτσγιάν
Ο Αρτούρ Μκρτσγιάν (Արթուր Մկրտչյան, 16 Φεβρουαρίου 1959 – 14 Απριλίου 1992) ήταν ο πρώτος Πρόεδρος του Ανωτάτου Συμβουλίου της δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, που εκλέχτηκε στις 7 Ιανουαρίου 1992. Έκανε μια σημαντική συνεισφορά στην ενίσχυση της αμυντικής ικανότητας της δημοκρατίας του Ναγκόρνο-Καραμπάχ, αλλά πυροβολήθηκε θανάσιμα κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες τον Απρίλιο του 1992.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί του Ναγκόρνο - Καραμπάχ
Κάρολος Ιωσήφ, αρχιδούκας της Αυστρίας
Ο Κάρολος Ιωσήφ της Αυστρίας (γερμ. Karl Joseph von Österreich, 1 Φεβρουαρίου 1745 - 18 Ιανουαρίου 1761) ήταν ο δευτερότοκος γιος της αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας και του Φραγκίσκου Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ζωή
Ο Κάρολος Ιωσήφ Εμμανουήλ Ιωάννης Νέπομουκ Αντώνιος Προκόπιος ήταν ο αγαπημένος γιος της Μαρίας Θηρεσίας και του Φραγκίσκου. Είχε αρραβωνιαστεί αρχικά τη Μαρία Λουίζα της Ισπανίας και στη συνέχεια την Ισαβέλλα της Πάρμας.
Είναι γνωστό ότι μισούσε τον μεγαλύτερο αδελφό του, Ιωσήφ. Τον κορόιδευε για την υπεροψία του και θεωρούσε ο ίδιος να αξίζει περισσότερο να γίνει αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας επειδή ήταν ο πρώτος γιος που γέννησε η Μαρία Θηρεσία κατά τη διάρκεια της βασιλείας της ως αυτοκράτειρα. Ο Κάρολος συχνά έλεγε ότι σκόπευε να πολεμήσει εναντίον του αδερφού του για τον θρόνο.
Θάνατος
Η αντιπαλότητα μεταξύ των αδελφών τερματίστηκε από τον θάνατο του Κάρολου Ιωσήφ από ευλογιά, δύο εβδομάδες πριν από τα δέκατα έκτα γενέθλιά του. Ενώ η μητέρα του καθόταν στο κρεβάτι του κλαίγοντας, ο Κάρολος Ιωσήφ της είπε: "Δεν πρέπει να κλαις για μένα, αγαπητή μητέρα, γιατί αν ζούσα, θα σου έδινα πολλά περισσότερα δάκρυα!"
Ο Κάρολος Ιωσήφ είναι θαμμένος στην Αυτοκρατορική Κρύπτη της Βιέννης. Η καρδιά του θάφτηκε χωριστά στο Παρεκκλήσιο Λορέτο της Αυγουστινιανής Εκκλησίας στη Βιέννη.
Νονβίλ (Σεν-ε-Μαρν)
Το Νονβίλ (γαλλικά: Nonville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νονβιλουά (γαλλικά: Nonvillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Διοικητικές διαιρέσεις της Δημοκρατίας του Αρτσάχ
thumb|1. [[Επαρχία Σαχουμιάν, 2. Επαρχία Μαρτακέρτ, 3. Επαρχία Ασκεράν, 4. Επαρχία Μαρτουνί, 5. Επαρχία Χαντρούτ, 6. Επαρχία Σουσί, 7. Επαρχία Κασατάγ]]
Νουαγιέν-συρ-Σεν
Το Νουαγιέν-συρ-Σεν (γαλλικά: Noyen-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Διοικητικές διαιρέσεις της Δημοκρατίας του Αρτσάχ
Για τους σκοπούς της διοίκησης, η δημοκρατία του Αρτσάχ διαιρείται σε οχτώ διοικητικές διαιρέσεις. Από αυτές, οι εφτά είναι περιφέρειες, ενώ η πρωτεύουσα Στεπανακέρτ έχει το καθεστώς της ειδικής διοικητικής πόλης.
Οι δήμοι στην δημοκρατία του Αρτσάχ διαιρούνται σε δύο κατηγορίες: αστικές κοινότητες και αγροτικές κοινότητες. Επί του παρόντος, υπάρχουν 10 πόλεις (αστικές) και 322 χωριά (αγροτικές) στην δημοκρατία του Αρτσάχ.
Νουαγιέν-συρ-Σεν
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νουαγιεναί (γαλλικά: Noyennais).
Διοικητικές διαιρέσεις της Δημοκρατίας του Αρτσάχ
Διοικητικές διαιρέσεις
Διεκδικείται από την δημοκρατία του Αρτσάχ αλλά εν μέρει υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν.
Νουαγιέν-συρ-Σεν
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Διοικητικές διαιρέσεις της Δημοκρατίας του Αρτσάχ
Διαιρέσεις του Αζερμπαϊτζάν και διεκδικούμενα εδάφη
Επιπλέον, μερικά ραγιόν του Αζερμπαϊτζάν είναι υπό τον στρατιωτικό έλεγχο του Καραμπάχ και τώρα είναι μέρος της δημοκρατίας του Αρτσάχ: Λατσίν, Κουμπαντλί, Ζανγκιλάν, Τζαμπραγίλ, Καλμπατζάρ και μέρη των επαρχιών Αγκντάμ και Φιζουλί. Επίσης, τα ανατολικά άκρα των περιφερειών Μαρτακέρτ και Μαρτουνί είναι υπό τον έλεγχο του Αζερμπαϊτζάν, όπως και το σύνολο του Σαχουμιάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωγραφία του Ναγκόρνο-Καραμπάχ
Ομπσονβίλ
Το Ομπσονβίλ (γαλλικά: Obsonville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ομπσονβιλουά (γαλλικά: Obsonvillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Μάι Τζι Νγκουγιέν-Κιμ
Η Μάι Τζι Νγκουέν-Κιμ (γερμανικό επώνυμο: Λαϊεντέκερ, γεννηθείσα στις 7 τον Αύγουστο του 1987 στο Χέπενχαϊμ της Έσσης) είναι Γερμανοβιετναμέζα χημικός, επιστημονικός δημοσιογράφος, παρουσιάστρια, συγγραφέας, δημιουργός βίντεο στο Youtube και μέλος της Γερουσίας της Εταιρεία Μαξ Πλανκ από τον Ιούνιο του 2020.
ζωή
Οι γονείς της Νγκουέν-Κιμ κατάγονται από Βιετνάμ. Ο πατέρας της εργάστηκε ως χημικός. Το 2006 αποφοίτησε από το γυμνάσιο Μπεργκστράσεν στο Χέμσμπαχ, αφού πέρασε τις εξετάσεις για την εισαγωγή στη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Από το 2006 έως το 2012 σπούδασε χημεία στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς και στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης. Από το 2012 έκανε το διδακτορικό της στο Πολυτεχνείο του Άαχεν, του Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ και στο Πανεπιστήμιο του Πότσνταμ. Το 2017 ολοκλήρωσε της σπουδές της για το διδακτορικό στο πανεπιστήμιο του Πότσδαμ. Η διατριβή της είχε τίτλο Φυσικά υδρογέλη βασισμένα στην πολυουρεθάνη (Physikalische Hydrogele auf Polyurethan-Basis). Ο Νγκουγιέν-Κιμ είναι παντρεμένος με τον Μάθιας Λαϊεντέκερ και έχει μια κόρη που γεννήθηκε το 2020.
Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ
Ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ (γεννημένος ως Γκομπίντ Ράι: 5 Ιανουαρίου 1666 – 7 Οκτωβρίου 1708), ήταν ο δέκατος από τους συνολικά δέκα Γκουρού του Σιχισμού, πνευματικός δάσκαλος, πολεμιστής, ποιητής και φιλόσοφος. Όταν ο πατέρας του, Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ, αποκεφαλίστηκε λόγω της άρνησής του να ασπαστεί το Ισλάμ, ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ τον διαδέχθηκε επίσημα ως ο ηγέτης των Σιχ στην ηλικία των εννέα ετών. Οι τέσσερις γιοι του πέθαναν κατά τη διάρκεια της ζωής του - δύο στη μάχη και δύο εκτελέστηκαν από τον στρατό των Μουγκάλ.
Μάι Τζι Νγκουγιέν-Κιμ
Σταδιοδρομία
δεξιά|μικρογραφία|Νγκουγιέν-Κιμ με τον Τομ Μπουχρόου στη σύμβαση για τα μέσα ενημέρωσης στο Βερολίνο 2019 Η Νγκουγιέν ξεκίνησε το κανάλι της στο YouTube με τίτλο The Secret Life Of Scientists το 2015. Ξεκίνησε αργότερα και δεύτερο κανάλι, με τίτλο maiLab (αρχικά ήταν γνωστό ως schönschlau), η οποία παράγεται από το funk, μια κοινή υπηρεσία ARD και ZDF για νέους και νέους ενήλικες. Μερικές φορές, ο Νγκουγιέν-Κιμ εποπτεύει επίσης το κανάλι Auf Klo και εκπαιδευτικά βίντεο για τη χημεία στη μορφή mussewissen που παράγεται για το Funk. Το κανάλι σας είχε σχεδόν 900.000 συνδρομητές στις αρχές Απριλίου 2020. Το maiLab μεταδίδεται από το Südwestrundfunk για το Funk.
Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ
Ανάμεσα στις αξιοσημείωτες συνεισφορές του στον Σιχισμό αποτελούν η ίδρυση της Σιχ πολεμικής κοινότητας με το όνομα Χάλσα το 1699 και η εισαγωγή των πέντε Κ, τα πέντε άρθρα της πίστης που πάντα φοράνε οι Χάλσα Σιχ. Συνέχισε επίσης την τυποποίηση της θρησκείας, έγραψε σημαντικά Σιχ κείμενα και κατοχύρωσε τα ιερά κείμενα, το Γκουρού Γκραντ Σαχίμπ, ως τον αιώνιο Γκουρού του Σιχισμού.
Μάι Τζι Νγκουγιέν-Κιμ
Σταδιοδρομία
Στην γερμανική τηλεόραση, η Νγκουγιέν-Κιμ παρουσιάζει την επιστημονική εκπομπή Quarks (WDR Fernsehen) από το 2018, μαζί με τον Ραλφ Κάσπερς, ενώ παλαιότερα μετείχε και η Ράνγκα Γιόγκεσβαρ. Μαζί με τον Χάραλντ Λες και τον Φίλιπ Λόισερ παρουσιάζουν την διαδικτυακή σειρά βίντεο Terra X Lesch & Co.
Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ
Οικογένεια και πρώτα χρόνια
Ο Γκομπίντ Σινγκ ήταν ο μοναδικός γιος του Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ, του ένατου Σιχ-Γκουρού, και της Μάτα Γκουζρί. Καταγόταν από Σόντχι Χάτρι οικογένεια, κι ενώ ο πατέρας του επισκεπτόταν τη Βεγγάλη και την Άσαμ, ο Γκόμπιντ Σινγκ γεννήθηκε στην Πάτνα, την πρωτεύουσα της Ινδικής πολιτείας Μπιχάρ. Το όνομα που του δόθηκε στη γέννηση ήταν Γκομπίντ Ράι κι ένα μαυσωλείο με το όνομα Ταχτ Σρι Πάτνα Σαχίμπ, σηματοδοτεί την τοποθεσία του σπιτιού όπου γεννήθηκε και πέρασε τα πρώτα τέσσερα χρόνια της ζωής του. Το 1670, η οικογένειά του επέστρεψε στο Παντζάμπ και τον Μάρτιο του 1672 μετακόμισαν στο Τσακ Νάνακι στους πρόποδες των Ιμαλαΐων στη Βόρεια Ινδία (έκταση Σίβαλικ), όπου και διαπαιδαγωγήθηκε.
Το 1675, ο πατέρας του έκανε αίτηση για προστασία των Κασμίρι Πάντιτς από τη φανατική καταδίωξη του Ιφτικάρ Χαν, του Μουγκάλ κυβερνήτη του Κασμίρ, υπό τον Αυτοκράτορα Αοραντζέμπ. Ο Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ μελετούσε μια ειρηνική επίλυση με το να συναντήσει τον Αοραντζέμπ, αλλά οι σύμβουλοί του τον προειδοποίησαν πως η ζωή του μπορεί να βρίσκεται σε κίνδυνο. Ο νεαρός Γκομπίντ Ράι - έγινε γνωστός ως Γκομπίντ Σινγκ μετά το 1699 – συμβούλεψε τον πατέρα του πως κανείς άλλος δεν ήταν πιο άξιος από εκείνον να ηγηθεί και να θυσιαστεί. Ο πατέρας του έκανε μια προσπάθεια, αλλά συνελήφθη και στις 11 Νοεμβρίου 1675 αποκεφαλίστηκε δημοσίως στο Δελχί υπό τις διαταγές του Αυτοκράτορα Αοραντζέμπ, για την άρνησή του να ασπαστεί το Ισλάμ και τις συνεχείς αντιπαραθέσεις μεταξύ των Σιχ και της Ισλαμικής Αυτοκρατορίας. Μετά τη μαρτυρία του, στις 29 Μαρτίου 1676 ο νεαρός Γκομπίντ Ράι χρίστηκε ως ο δέκατος Σιχ-Γκουρού.
Μάι Τζι Νγκουγιέν-Κιμ
Σταδιοδρομία
Στις αρχές Απριλίου 2020, το MaiLab πέτυχε περισσότερες από 4 εκατομμύρια προβολές εντός τεσσάρων ημερών με ένα βίντεο σχετικά με την πανδημία του κορανοϊού και ήταν μερικές φορές το νούμερο 1 των τάσεων του YouTube στη Γερμανία, είναι το πιο επιτυχημένο βίντεο στο κανάλι YouTube. Όπως ανακοινώθηκε τον Δεκέμβριο του 2020, ''Corona geht gerade erst los! (Το κορωνοϊός μόλις ξεκινά!) Με πάνω από έξι εκατομμύρια προβολές μέχρι σήμερα, είναι το Κορυφαίο δημοφιλές βίντεο του 2020 στο YouTube'' στη Γερμανία. Στις 7 Απριλίου 2020, μίλησε στο σχολείο Tagesthemen του ARD για το ίδιο θέμα. Στα μέσα Απριλίου, ανέλυσε την επικοινωνία γνωστών ιολόγων σε ένα άλλο βίντεο. Αυτό το βίντεο μπήκε επίσης στις τάσεις του YouTube στη Γερμανία και έφτασε σχεδόν τα 2 εκατομμύρια προβολές μέσα σε μια εβδομάδα (από τις 27 Απριλίου 2020). Ο Νγκουγιέν-Κιμ ήταν φιλοξενούμενος σε διάφορες άλλες μορφές μέσων, συμπεριλαμβανομένων των γερμανικών τηλεοπτικών εκπομπών. Στα τέλη Μαΐου 2020, σε συνομιλία με το Deutsche Presse-Agentur GmbH, ζήτησε περισσότερη πηγή γνώσης και γραμματισμού στα μέσα ενημέρωσης και επέκρινε θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με την πανδημία των κορωνών. Βλέπει επίσης ελλείμματα στις φυσικές επιστήμες και το επιστημονικό έργο στη γενική εκπαίδευση. Είναι επίσης ακτιβίστρια υποστήριξης για τους επιστήμονες για το μέλλον. Από τον Απρίλιο του 2021, ο επιστημονικός δημοσιογράφος θα δεσμευτεί αποκλειστικά σε πολλές μορφές ZDF. Θα κάνει το ντεμπούτο της με τη σειρά τριών τμημάτων της Terra X Wunderwelt Chemie, η οποία θα μεταδοθεί στο ZDF από τις 10 Οκτωβρίου 2021. Τα τρία επεισόδια Die Bausteine der Natur, Die Magie der Verwandlung και Die Elemente des Lebens γυρίστηκαν σε μεγάλο βαθμό στο ιστορικό εργαστήριο του Μουσείου Liebig στο Giessen. Σε αυτά τα επεισόδια αλληλεπιδρά, μεταξύ άλλων, σε σύντομες σκηνές με χημικούς από την ιστορία της Γερμανίας, που απεικονίζονται από ηθοποιούς. Από τις 24 Οκτωβρίου 2021, η Μάι Τζι Νγκουγιέν-Κιμ θα παρουσιάσει την εκπομπή ZDFneo MAITHINK X - Die Show.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί Κατηγορία:Χημικοί του 21ου αιώνα Κατηγορία:Γυναίκες επιστήμονες Κατηγορία:Γυναίκες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Γυναίκες συγγραφείς
Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ
Οικογένεια και πρώτα χρόνια
Η εκπαίδευση του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ συνεχίστηκε και μετά τη χρίση του ως δέκατος Σιχ-Γκουρού, τόσο στην ανάγνωση όσο και στη γραφή, καθώς επίσης και στις πολεμικές τέχνες, την ιππασία και την τοξοβολία. Το 1684, συνέθεσε το Τσάντι ντι Βαρ στη γλώσσα Παντζάμπι - ένας μυθικός πόλεμος μεταξύ καλού και κακού, όπου το καλό αντιστέκεται στην αδικία και την τυραννία, όπως περιγράφεται στο αρχαίο Σανσκριτικό κείμενο Μαρκαντέγια Πουράνα. Παρέμεινε στην πόλη Παόντα, κοντά στις όχθες του ποταμού Γιαμούνα (παραπόταμος του Γάγγη) μέχρι το 1685.
Το παράδειγμα ζωής και η ηγεσία του Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ έχουν ιστορική σημασία για τους Σιχ. Ήταν αυτός που θεσμοθέτησε την Χάλσα (κυριολεκτική σημασία, οι «Αγνοί»), η οποία έπαιξε ρόλο κλειδί στην προστασία των Σιχ ακόμα κι αρκετό καιρό μετά τον θάνατό του, όπως κατά τη διάρκεια των εννέα εισβολών στο Παντζάμπ και του ιερού πολέμου με το Αφγανιστάν μεταξύ 1747-1769.
Ίδρυση της Χάλσα
Το 1699, ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ απαίτησε από τους Σιχ να συναθροιστούν στο Βαϊσάχι (το ετήσιο ανοιξιάτικο φεστιβάλ συγκομιδής), στην πόλη Αναντπούρ Σαχίμπ. Σύμφωνα με την παράδοση των Σιχ, ζήτησε έναν εθελοντή από το συγκεντρωμένο πλήθος, έναν εθελοντή που θα ήταν πρόθυμος να θυσιάσει το κεφάλι του. Ένας έκανε ένα βήμα μπροστά και οι δυο τους πήγαν μέσα σε μία σκηνή. Λίγο αργότερα, ο Γκουρού επέστρεψε στο πλήθος χωρίς τον εθελοντή και κρατώντας ένα ματωμένο ξίφος. Ζήτησε για έναν δεύτερο εθελοντή κι επανέλαβε την ίδια διαδικασία που ακολούθησε με τον πρώτο εθελοντή, πέντε συνολικά φορές. Αφού και ο πέμπτος εθελοντής μπήκε μαζί του στη σκηνή, ο Γκουρού επέστρεψε στο πλήθος έχοντας μαζί του και τους πέντε εθελοντές, σώους και αβλαβείς. Τους απεκάλεσε Παντζ Πιάρι («οι πέντε αγαπημένοι»), δημιουργώντας την πρώτη Χάλσα στην παράδοση των Σιχ.
Ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ εισήγαγε την παράδοση των πέντε Κ της Χάλσα:
Ο Γκουρού Γκόμπιντ Σινγκ ανακοίνωσε επίσης έναν κώδικα πειθαρχίας για τους πολεμιστές της Χάλσα. Το κάπνισμα, το να τρώνε 'χαλάλ' κρέας (κρέας που προέρχεται από ένα είδος σφαγής, όπου ο λάρυγγας του ζώου σχίζεται και το ζώο αφήνεται να αιμορραγήσει μέχρι θανάτου πριν σφαγιαστεί), η συνουσία ενώ δεν υπάρχει γάμος και η μοιχεία, απαγορεύονταν. Οι Χάλσας συμφώνησαν επίσης να μην αλληλεπιδρούν με τους ακόλουθους των αντιπάλων ή των διαδόχων τους. Η μύηση αντρών και γυναικών από διαφορετικές κάστες στις τάξεις της Χάλσα ήταν επίσης θεσμοθετημένη από την αρχή της ισότητας του Σιχισμού και γινόταν ανεξαιρέτως κάστας ή φύλου. Η σημαντικότητα του Γκουρού Γκορμίντ Σινγκ στην παράδοση των Σιχ ήταν μεγάλη, καθώς πέραν του ότι θεσμοθέτησε την Χάλσα, αντιστάθηκε στις συνεχιζόμενες διώξεις της Μογγολικής Αυτοκρατορίας και συνέχισε «την προάσπιση του Σιχισμού και του Ινδουισμού εναντίον της Μουσουλμανικής επίθεσης του Αυτοκράτορα Αοραντζέμπ».
Εισήγαγε ιδέες που έμμεσα αμφισβήτησαν τους φόρους διάκρισης που επέβαλαν οι Ισλαμικές αρχές. Για παράδειγμα, ο Αοραντζέμπ είχε επιβάλει φόρους στους μη Μουσουλμάνους, όπως τον jizya (φόρος κάλπης για τους μη Μουσουλμάνους), καθώς και φόρο προσκυνητών και φόρο Bhaddar (φόρος που πληρωνόταν από οποιονδήποτε ακολουθούσε το Ινδουιστικό τελετουργικό του ξυρίσματος του κεφαλιού μετά τον θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου και την αποτέφρωσή του). Ο Γκουρού Γκόμπιντ Σινγκ διακήρυσσε πως η Χάλσα δεν χρειαζόταν να συνεχίσει αυτή την πρακτική, επειδή ο Bhaddar δεν είναι ντάραμ, αλλά μια μπάραμ (ψευδαίσθηση). Το μη ξύρισμα του κεφαλιού σήμαινε επίσης πως οι Σιχ που διέμεναν στο Δελχί και άλλα μέρη της Μογγολικής Αυτοκρατορίας, δε θα έπρεπε να πληρώνουν τον αντίστοιχο φόρο. Ωστόσο, κατά τον 18ο αιώνα, αυτός ο νέος κώδικας συμπεριφοράς οδήγησε σε εσωτερικές διαφωνίες μεταξύ των Σιχ, ειδικά ανάμεσα στους Νανακπάντι και τη Χάλσα.
Ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ έτρεφε βαθύ σεβασμό για τη Χάλσα και δήλωσε πως δεν υπήρχε διαφορά μεταξύ του Αληθινού Γκουρού και του σάνγκατ. Πριν την ίδρυση της Χάλσα το κίνημα των Σιχ χρησιμοποιούσε τη Σανσκριτική λέξη sisya (οπαδός ή μαθητής), όρος που στη συνέχεια άλλαξε κι έγινε Χάλσα. Επιπρόσθετα, πριν τη Χάλσα, οι Σιχ συναθροίσεις στην επικράτεια της Ινδίας ακολουθούσαν το σύστημα των μάσαντ, οι οποίοι διορίζονταν από τους Σιχ-Γκουρού. Οι μάσαντ λειτουργούσαν ως τοπικοί ηγέτες στις Σιχ κοινότητες και συνέλεγαν χρήματα και δωρεές για Σιχ σκοπούς, όπως το χτίσιμο ναών. Ο Γκουρού Γκομπίντ Σινγκ είχε καταλήξει στο συμπέρασμα πως το σύστημα μάσαντ είχε καταστραφεί (λόγω διαφθοράς), έτσι το κατάργησε και εισήγαγε ένα πιο συγκεντρωτικό σύστημα με τη βοήθεια της Χάλσα, το οποίο βρισκόταν υπό την άμεση εποπτεία του. Αυτές οι εξελίξεις δημιούργησαν δύο ομάδες Σιχ, αυτούς που βαφτίστηκαν κι έγιναν μέλη της Χάλσα και τους άλλους που παρέμειναν Σιχ, αλλά δεν εντάχθηκαν βαφτιζόμενοι σε αυτήν. Οι Χάλσα Σιχ έβλεπαν τους εαυτούς τους ως μια ξεχωριστή θρησκευτική οντότητα, ενώ οι Νάνακ ακόλουθοι διατήρησαν τη δική τους διαφορετική προοπτική.