cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αλωπεκίς
Προβλήματα
Αυτή η χαρισματική, πολυτάλαντη και αξιοθαύμαστη φυλή με την αρχαιότατη ιστορία, που αποτελεί ζωντανό κυνολογικό μνημείο εξέλιξης των ευρωπαϊκών φυλών και πολύτιμη πολιτιστική κληρονομιά, εκπροσωπεί ένα πολύ ιδιαίτερο πληθυσμό σκύλων με αξιοσημείωτη υγεία και ξεχωριστή γενετική σύσταση. Στη σύγχρονη εποχή όμως, η έλλειψη, μέχρι σχετικά πρόσφατα, Κυνολογικού οργανισμού καταγραφής των αυτόχθονων φυλών της Ελλάδας, η αδιαφορία των θεσμών, η αστυφιλία και η μείωση της γεωργίας και κτηνοτροφίας, η αθρόα εισαγωγή ξένων μικρόσωμων φυλών και η επακόλουθη μιγαδοποίηση των εντόπιων, αλλά και η μετατόπιση των προτιμήσεων του κοινού σε ξένες φυλές συντροφιάς, τα γεωργικά δηλητήρια, οι «φόλες», τα γεωργικά ατυχήματα, ίσως σε κάποιο βαθμό η επιδημική εξάπλωση της λεϊσμανίασης (αν και δεν έχουμε στοιχεία για ευπάθεια των Αλωπεκίδων στη νόσο, οι ημιδεσποζόμενοι / αγροτικοί πληθυσμοί σκύλων που ζουν στο ύπαιθρο εκτίθενται περισσότερο σε αυτήν), η ραγδαία αύξηση των αδέσποτων και η επακόλουθη εκστρατεία στειρώσεων χωρίς διάκριση, σε συνδυασμό με τον φυσικά μικρό αριθμό κουταβιών ανά γέννα, λόγω μεγέθους του σκύλου, το γεγονός ότι οι θηλυκές Αλωπεκίδες έμφανίζουν οίστρο μόνο μια φορά το χρόνο, καθώς και η παραδοσιακή συνήθεια κάποιων κτηνοτρόφων να μην παρέχουν κτηνιατρική φροντίδα και εμβολιασμούς στους σκύλους τους, και τέλος η χαμηλή πυκνότητα του πληθυσμού σε εκτεταμένες αγροτικές περιοχές, με αποτέλεσμα την έλλειψη διαθέσιμων συντρόφων για αναπαραγωγή ή τη μιγαδοποίηση με οποιοδήποτε διαθέσιμο σκύλο άλλης φυλής ή ημίαιμο, είναι τα αίτια που απειλούν την επιβίωση των Αλωπεκίδων. Μια ομάδα επιστημόνων (κτηνιάτρων) με επικεφαλής τον δόκτορα Σπύρο Χλειουνάκη παρακολουθεί και καταγράφει την παρουσία της φυλής σε μια συγκεκριμένη περιοχή της Β. Ελλάδας από το 2005. Με την ανακοίνωση της μελέτης τους τον Φεβρουάριο του 2013 έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για τον κίνδυνο εξάλειψης που απειλεί τις τελευταίες γνήσιες Αλωπεκίδες οι οποίες έχουν απομείνει στην ελληνική ύπαιθρο.
Προσπάθεια ανασυγκρότησης
Συγχρόνως, μία μικρά ομάδα κυνοφίλων η οποία παρακολουθεί τις ελληνικές μικρόσωμες φυλές σκύλων από τη δεκαετία του 1970 - 1980 και κατόρθωσε, το 2004, να αναγνωριστεί από τον Κυνολογικό Όμιλο Ελλάδος η πρώτη από αυτές ως Κοκόνι, σε συνεργασία με την Αμάλθεια , προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει το κοινό για τη ύπαρξη των Αλωπεκίδων και για τους κινδύνους που τις απειλούν. Τα αμέσως επόμενα χρόνια θα είναι κρίσιμα για την επιβίωση αυτής της ιστορικής φυλής σκύλου.
Φυσικά χαρακτηριστικά
μικρογραφία|Σπάνιο δείγμα με συρματοειδές τρίχωμα, ενώ συνόδευε κοπάδι βοοειδών στη [[Θεσσαλία.]]
Χρώμα
Όλα τα χρώματα και συνδυασμοί χρωμάτων είναι αποδεκτά, εκτός από την απουσία χρωστικής (αλμπίνο). Τα πιο συχνά χρώματα είναι το άσπρο, το μαύρο, το καφέ και το δίχρωμο (ασπρόμαυρο, άσπρο με μαύρα ή καστανά μπαλώματα, μαύρο με άσπρα σημάδια, καστανό με πύρινα σημάδια) και λιγότερο συχνά το υπόλευκο, το υποκίτρινο και άλλα χρώματα.
Διαστάσεις
Το μέγεθος κυμαίνεται από 20 μέχρι 30 εκατοστά ύψος στο ακρώμιο και βάρος από 3,5 έως 7,5 κιλά.
Χαρακτήρας & Ικανότητες
Η Αλωπεκίς σαν σκύλος του σπιτιού είναι συντροφικός, πολύ συνεργάσιμος, πιστός και αφοσιωμένος, υπάκουος και ζωηρός, άγρυπνος και δραστήριος σκύλος, χωρίς να είναι νευρικός. Έχει αυτοπεποίθηση και είναι εξωστρεφής, φιλικός, κοινωνικός, χαρούμενος. Προστατευτικός και στοργικός με τα άλλα ζώα του χώρου του, αμείλικτος εχθρός των επιβλαβών, εργατικός, εξαιρετικά εκπαιδεύσιμος, με έντονο κυνηγετικό ένστικτο και διάθεση για παιχνίδι. Έχουν επίσης πολύ καλή συμπεριφορά με τα παιδιά. Σε καθήκοντα σκύλου φύλακα και γενικής χρησιμότητας είναι εργατικός, θαρραλέος, πάντοτε έτοιμος για δράση, οξύνους, εναργής, άφοβος, ικανός να καλύπτει μεγάλες αποστάσεις ακούραστα, ταχύς, εύστροφος, προσαρμόσιμος, θετικός, αθλητικότατος και με αστραπιαίες αντιδράσεις. Στο αγρόκτημα ή στην πόλη είναι ένας πολλαπλά χρήσιμος φίλος και συνεργάτης του ανθρώπου που ταιριάζει σε οποιοδήποτε περιβάλλον, αστικό ή υπαίθριο και γίνεται απολαυστικός σύντροφος για όλες τις ηλικίες και τις ιδιαίτερες συνθήκες ζωής των ανθρώπων.
μικρογραφία|Αλωπεκίς που εργάζεται σαν ποιμενικός σκύλος ([[Ανάβρα Φθιώτιδας).]]
Υγεία και διάρκεια ζωής
Οι Αλωπεκίδες, σε αντίθεση με άλλες, σύγχρονες, φυλές, έρχονται σε οίστρο μία φορά το χρόνο και γεννούν 3 έως 4, συνήθως, το πολύ μέχρι 5 μικρά.
Η φυλή έχει εξαιρετική υγεία και ζωτικότητα, χωρίς γνωστές ευπάθειες. Αντιθέτως είναι εύρωστα σκυλάκια, μετριοπαθή στις απαιτήσεις τους, χωρίς να είναι ιδιότροπα ή μίζερα στο φαγητό. Η προσδόκιμη διάρκεια ζωής τους είναι γύρω στα 12-15 χρόνια ή και περισσότερο. Κληρονομικές παθήσεις δεν έχουν αναφερθεί.
Αναγνώριση
Η φυλή δεν είναι ακόμη αναγνωρισμένη από κανένα Κυνολογικό Οργανισμό σε Εθνικό ή Διεθνές επίπεδο.
Ελληνικοί σύνδεσμοι
Το μορφολογικό Πρότυπο της Αλωπεκίδος (με φωτογραφίες τυπικών δειγμάτων της φυλής):
Ενημερωτικό φυλλάδιο για τη φυλή:
Σελίδα για τις Αλωπεκίδες:
Κυνολογικός Όμιλος Ελλάδος:
Σχετικά στοιχεία και δημοσιεύσεις
1. Dogs from the Ig pile dwellings in the National Museum of Slovenia, Lazslo Bartosiewicz
2. Comparative analysis of morphological and behavioral characters in the domestic dog and their importance in the reconstruction of phylogenetic relationships in canids. J.Jordana, X. Manteca & O. Ribo
4. Η εποχή του Λίθου στην Ελλάδα - Προκεραμική Νεολιθική (Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού)
5. " Η εποχή του Λίθου στην Ελλάδα - Οικονομία - Κτηνοτροφία (Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού)
6. " Η εποχή του Λίθου στην Ελλάδα - Κτηνοτροφία (Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού)
Warner Bros.
Η Warner Bros. Entertainment Inc., κυρίως γνωστή ως Warner Bros. (Αδελφοί Γουόρνερ), γνωστή και με τα αρχικά της WB, είναι μια αμερικανική εταιρεία κινηματογραφικής παραγωγής έργων, που εδρεύει στο Μπέρμπανκ, στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών, και έχει δημιουργήσει εκατοντάδες κινηματογραφικά έργα ζωντανής δράσης και κινουμένων σχεδίων, με διάσημους ηθοποιούς σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι θυγατρική της Warner Bros. Discovery και ιδρύθηκε το 1923 απο τα αδέρφια Άλμπερτ, Τζακ, Χάρι και Σαμ Γουόρνερ.
Αλωπεκίς
Σχετικά στοιχεία και δημοσιεύσεις
7. Penelope's Geese, Pets of the Ancient Greeks, by Kenneth Kitchell
Warner Bros.
Η Warner Bros. εμπεριέχει και άλλες εταιρείες του θεάματος όπως είναι η Warner Bros. Television, η Warner Home Video, η New Line Cinema, η Castle Rock Entertainment, η Turner Entertainment, η Dark Castle Entertainment, η DC Comics, το Cartoon Network Studios, και το The CW Television Network.
Αλωπεκίς
Σχετικά στοιχεία και δημοσιεύσεις
8. The Melitan Miniature Dog: The most popular lapdog in antiquity, Carla Schodde
Warner Bros.
Η ίδια η εταιρεία έχει δηλώσει ότι προτιμά να αποκαλείται Warner Bros. παρά Warner Brothers.
Αλωπεκίς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
σημ.: κάποιες απεικονίσεις (φωτογραφίες) δεν απεικονίζουν τυπικές Αλωπεκίδες
Αέρας (αποσαφήνιση)
Η λέξη αέρας μπορεί να αναφέρεται στα:
Σβεν Α΄ της Δανίας
Ο Σβεν Α΄ ο Διχαλογένης (Svend Tveskæg, 960 – 3 Φεβρουαρίου 1014) ήταν βασιλιάς της Δανίας από το 986 έως το 1014.
Αλωπεκίς
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Molosser Dogs - Alopekis
Warner Bros.
Η επίσημη μασκώτ της εταιρίας είναι ο Μπάγκς Μπάνι, χαρακτήρας της σειράς Looney Tunes.
Σβεν Α΄ της Δανίας
Στα μέσα της δεκαετίας του 980, ο Σβεν εξεγέρθηκε εναντίον του πατέρα του, Χάραλντ Α΄ της Δανίας, και κατέλαβε το θρόνο. Ο Χάραλντ οδηγήθηκε σε εξορία και πέθανε λίγο αργότερα, το Νοέμβριο του 986 ή το 987. Το 1000, ο Σβεν κυβερνούσε το μεγαλύτερο μέρος της Νορβηγίας. Το 1013, λίγο πριν το θάνατό του, έγινε ο πρώτος Δανός βασιλιάς της Αγγλίας μετά από μακρά προσπάθεια.
Βιογραφία
Ο Σβεν Α΄ ονομάστηκε "διχαλογένης" λόγω της μακριάς διχαλωτής γενειάδας του, συνήθεια που υπήρχε στους αριστοκρατικούς κύκλους της Αγγλίας. Ένα νόμισμα κομμένο γύρω στο 995 περιέχει την αρχαιότερη λατινική καταγραφή που βρέθηκε στη Σκανδιναβία με τον τίτλο "Σβεν, βασιλεύς των Δανών".
Αλωπεκίς
Εικόνες από την Αρχαιότητα
Κατηγορία:Φυλές σκύλων Ελληνικής προέλευσης Κατηγορία:Φυλές σκύλων
Σβεν Α΄ της Δανίας
Βιογραφία
Οι ιστορικές πηγές γύρω από τον Σβεν τον Διχαλογένη βρίσκονται στο Αγγλοσαξωνικό χρονικό, στο έργο του Αδάμ της Βρέμης "Πράξεις των επισκόπων του Αμβούργου" τον 12ο αιώνα και στο έργο του Σνόρρι Στούρλουσον τον 13ο αιώνα. Ο πατέρας του Σβεν Χάραλντ ο Κυανόδους ήταν ο πρώτος χριστιανός βασιλιάς της Δανίας, σύμφωνα με τον Αδάμ της Βρέμης ο Σβεν βαπτίστηκε Όθων προς τιμή του Όθων Α΄ της Γερμανίας. Υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ των ιστορικών σχετικά με το όνομα της μητέρας του, ο Αδάμ της Βρέμης αναφέρει το όνομα της ως Γκούνχιλντ, σύγχρονοι ιστορικοί αναφέρουν ότι μητέρα του ήταν η Τόβε από το Δυτικό Βέντλαντ. Ο Σβεν παντρεύτηκε τη Σίγκριντ την Υψηλή, χήρα του Ερρίκου του Νικηφόρου πρώτου βασιλιά της Σουηδίας, η οποία -σύμφωνα με μερικές πηγές- ονομαζόταν Γκούνχιλντ και ταυτίζεται με την αδελφή του Βολέσλαου Α΄ της Πολωνίας.
Warner Bros.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κινηματογραφικές εταιρίες παραγωγής Κατηγορία:Warner Bros. Κατηγορία:Ιστορία και πολιτισμός του Χόλυγουντ Κατηγορία:Εταιρείες διανομής ταινιών των Ηνωμένων Πολιτειών Κατηγορία:Εταιρείες ιδρυθείσες το 1923
Σβεν Α΄ της Δανίας
Κατάκτηση της Νορβηγίας
thumb|right|250px|Νόμισμα του Σβεν του Διχαλογένη (995) - το πρώτο νόμισμα της Δανίας με Λατινική επιγραφή: + SVEN REX ADDENER / LODPINEM-VNDNER C R U X.
Ο πατέρας του είχε εγκαταστήσει μια στρατιωτική βάση στο Βικέν της Νορβηγίας (970) αλλά έχασε τον έλεγχο όλων των Νορβηγικών εδαφών του μετά από την ήττα του από τον Γερμανικό στρατό (974). Ο Σβεν συμμάχησε με τον βασιλιά της Σουηδίας Όλαφ Σκότκονουνγκ και τον Γιαρλ του Λέιντ Έρικ Χάακοναρσον εναντίον του βασιλιά της Νορβηγίας Όλαφ Τρίγκβασον. Τα Σάγκας περιγράφουν σαν αιτία της σύγκρουσης την αποτυχία της πραγματοποίησης του γάμου του Όλαφ Τρίγκβασον με τη Σίγκριντ η Υψηλή η οποία παντρεύτηκε στη συνέχεια τον Σβεν και τον ανεπιθύμητο γάμο του Όλαφ με την Τάιρα της Δανίας αδελφή του Σβεν του Διχαλογένη. Οι σύμμαχοι συνέτριψαν τον Όλαφ στη Μάχη του Σβόλντερ στη δυτική Βαλτική Θάλασσα που έπεσε ο Νορβηγός βασιλιάς (1000), οι σύμμαχοι μοίρασαν μεταξύ τους τη Νορβηγία, ο Σβεν απέκτησε ξανά τον έλεγχο στην περιοχή του Βίκεν.
Ο Όλαφ Σκότκονουνγκ ανέλαβε να κυβερνήσει τέσσερις περιφέρειες : το Τρόντχαϊμ, Μόρ, Ρόμσνταλ και Ρανρίκ τις οποίες έδωσε στον γαμπρό του Γιαρλ Σβεν Χάκοναρσον να κυβερνήσει ως υποτελής του, στην υπόλοιπη Νορβηγία βασίλευσε ο Έρικ Χάκοναρσον ως υποτελής του Σβεν. Οι Γιαρλ Σβεν και Έρικ αποδείχτηκαν ικανοί κυβερνήτες, ασπάστηκαν τον χριστιανισμό αλλά επέτρεψαν τη θρησκευτική ελευθερία στους υπηκόους τους, το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν ισχυρά αντιχριστιανικά κινήματα που απείλησαν το έργο του Όλαφ Τρίγκβασον. Ο βασιλιάς Σβεν προτίμησε τους ιερείς και τους επισκόπους από την Αγγλία υποτιμώντας σημαντικά τους αντίστοιχους από την αρχιεπισκοπή της Βρέμης, αυτό ήταν πιθανότατα η αιτία για το μίσος που χρησιμοποιούσε ο Αδάμ της Βρέμης στις πληροφορίες που παρείχε εναντίον του. Η προτίμηση του Σβεν στους Άγγλους ιερείς πιθανότατα να είχε πολιτικούς λόγους, ήθελε να διατηρήσει την ανεξαρτησία του από τους Γερμανούς βασιλείς.
Επιδρομές στην Αγγλία
"Πριν φτάσει ο Αύγουστος ο βασιλιάς Σβεν ήρθε με τον στόλο του στο Σάντουιτς, μετακινήθηκε ταχύτατα στην ανατολική Αγγλία και έφτασε μέχρι το Γκέινσμποροου. Ο κόμης Ούχτρεντ και ολόκληρη η Νορθούμπρια υποτάχτηκαν σε αυτόν, ακολούθησε την υποταγή του ο λαός του Λίντσεϊ και των πέντε επαρχιών, όταν κατάλαβε ότι ολόκληρος ο λαός του δήλωσε υποταγή μετακινήθηκε νότια με το κύριο τμήμα του στρατού του αφήνοντας πίσω του ένα μικρό σώμα με τον γιο του Κνούτο. Μετέβη στην Οξφόρδη οι κάτοικοι της οποίας δήλωσαν την υποταγή τους, στη συνέχεια μετακινήθηκε στο Γουίντσεστερ και από εκεί στο Λονδίνο."
Βασιλιάς της Αγγλίας και θάνατος αμέσως μετά
thumb|right|250px|Η διανομή της Νορβηγίας μετά τη μάχη του Σβόλντερ - το κόκκινο υποδηλώνει τις περιοχές που βρέθηκαν υπο Δανικό έλεγχο. Οι κάτοικοι του Λονδίνου παρά το γεγονός ότι είχαν αντισταθεί σκληρά στον Θόρκελ τον Υψηλό ο οποίος δεν είχε καταφέρει να τους λυγίσει όταν είδαν προσωπικά τον ίδιο τον Σβεν αρχηγό του στρατού φοβήθηκαν και αποφάσισαν να υποταχθούν. Ο Έθελρεντ του Ουέσσεξ έστειλε τους δυο γιους του Εδουάρδο και Άλφρεντ Έθελινγκ στη Νορμανδία, ο ίδιος οπισθοχώρησε στη Νήσο του Γουάιτ και στη συνέχεια ακολούθησε τους γιους του στην εξορία. Την ημέρα των Χριστουγέννων του 1013 ο Σβεν ο Διχαλογένης ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Αγγλίας. Με βάση το Λινκολνσάιρ ο Σβεν προσπάθησε να οργανώσει το νέο του βασίλειο αλλά πέθανε αμέσως μετά στις 3 Φεβρουαρίου 1014 μόλις πέντε βδομάδες μετά την ημέρα που ανακηρύχτηκε βασιλιάς. Το βαλσαμωμένο σώμα του μεταφέρθηκε για ταφή στη Δανία, σύμφωνα με την παράδοση η ταφή του έγινε στο Ροσκίλντε στην εκκλησία που είχε κτίσει ο ίδιος, άλλη παράδοση αναφέρει ότι η ταφή του έγινε στο Λουντ της Σκανίας η οποία ανήκει σήμερα στη Σουηδία.
Οικογένεια
Ο μεγαλύτερος γιος του Χάραλντ Β΄ της Δανίας ανακηρύχθηκε βασιλιάς της Δανίας, ο στρατός στην Αγγλία ανακήρυξε όμως βασιλιά τον μικρότερο γιο του Κνούτο. Οι εξόριστοι Αγγλοσάξονες του Έθελρεντ στη Νορμανδία επιχείρησαν να ανατρέψουν τον Κνούτο αλλά κατάφερε επιτυχώς να τους αποκρούσει, το 1016 ο Κνούτος ανακηρύχτηκε βασιλιάς της Αγγλίας, της Δανίας, της Νορβηγίας και τμημάτων της Σουηδίας, της Πομερανίας και του Σλέσβιχ. Ο Κνούτος και οι γιοι του βασίλευσαν στη Αγγλία 26 χρόνια, μετά τον πρόωρο θάνατο του Αρθακανούτου το βασίλειο της Αγγλίας επανήλθε στον Οίκο του Ουέσσεξ και στον Εδουάρδο τον Ομολογητή. Οι απόγονοι του Σβεν του Διχαλογένη συνεχίζουν μέσω της κόρης του Έστριντ να κυβερνούν τη Δανία μέχρι και σήμερα. Μια από τις απογόνους του η Μαργαρίτα της Δανίας παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Γ΄ της Σκωτίας μεταφέροντας το βασιλικό αίμα του Σβεν στον βασιλικό θρόνο της Σκωτίας. Ο Ιάκωβος Α΄ και ΣΤ΄ της Αγγλίας και της Σκωτίας κληρονόμησε τον βασιλικό θρόνο της Αγγλία μεταφέροντας ξανά το βασιλικό αίμα του Σβεν στους βασιλείς της Αγγλίας.
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς του Ουέσσεξ Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας Κατηγορία:Βασιλείς της Αγγλίας Κατηγορία:Οίκος των Κνύτλινγκα
Ιωτακισμός
Ιωτακισμός ονομάζεται το φωνητικό φαινόμενο κατά το οποίο η προφορά μιας σειράς φωνηέντων και διφθόγγων της ελληνικής γλώσσας (η, υ, ει, οι, ηι, υι) εξομοιώθηκε με αυτήν του φθόγγου [i] (ιώτα). Οι μεταβολές αυτές στο φωνηεντικό σύστημα της ελληνικής γλώσσας συνέβησαν, κυρίως, κατά την περίοδο των τριών τελευταίων αιώνων π.Χ. και ολοκληρώθηκαν τον 10ο μ.Χ. αιώνα με τον ιωτακισμό του υ και των πρώην διφθόγγων οι και υι (που μέχρι τότε προφέρονταν σαν το γαλλικό u, προφορά που σύμφωνα με το ΔΦΑ αποδίδεται ως [y]).
Κατηγορία:Ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Γλωσσολογικά φαινόμενα
Λορέντσο Βάλλα
Ο Λορέντσο Βάλλα (Lorenzo Valla, 1407 - 1 Αυγούστου 1457) ήταν Ιταλός λόγιος, κληρικός, καθηγητής Πανεπιστημίου και ανθρωπιστής στην εποχή της Αναγέννησης. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός όταν απέδειξε, αντίθετα με ότι ισχυρίζονταν οι Καθολικοί για 7 αιώνες, οτι η Δωρεά του Κωνσταντίνου είναι πλαστογραφία.
Παιδικά χρόνια και σπουδές
Γιος του νομομαθούς και δικηγόρου Λούκα ντέ λα Βάλλα, ο Λορέντσο γεννήθηκε στη Ρώμη το 1406 ή 1407. Παρακολούθησε μαθήματα των λογίων φιλολόγων Λεονάρντο Μπρούνι και του Rinuccio da Castiglione, μαθαίνοντας από μικρός να αμφισβητεί τα πάντα. Έδειξε νωρίς μεγάλο ταλέντο στη γλώσσα, τη γραμματική και την ιστορία, με τάση να γίνει φιλόλογος της ιταλικής και λατινικής γλώσσας. Επίσης έμαθε καλά ελληνικά από τον Τζιοβάνι Αουρίσπα, το Σικελό φιλέλληνα που 'χε ζήσει στη Χίο και στην Κωνσταντινούπολη ως γραμματέας του Ιωάννη Η' Παλαιολόγου. Μελέτησε ιδιαίτερα κείμενα του Αριστοτέλη, του Κικέρωνα, του Βοηθίου, του Κοϊντιλλιανού και του Θωμά Ακινάτη.
Μαχητικός, συχνά εριστικός, ήδη σαν νέος βοηθός καθηγητή ξάφνιασε τους συγχρόνους του με τις ριζοσπαστικές απόψεις του επί φιλολογικών, φιλοσοφικών, κοινωνικών και θρησκευτικών ζητημάτων, κάνοντας γρήγορα πολλούς φίλους αλλά και (πιο πολλούς) εχθρούς. Μετακόμισε για ένα σύντομο χρονικό διάστημα στην Πιατσέντσα, χωρίς να μας εχει γίνει γνωστό το γιατί, αλλά σύντομα επέστρεψε στη Ρώμη. Το 1431 χειροτονήθηκε ιερέας κι επιδίωξε να γίνει γραμματέας του Πάπα Ευγένιου Δ, με το δίκτυο επαφών του, αλλά χωρίς επιτυχία
Φιλόλογος στην Παβία
Προς το τέλος του 1431 ακολούθησε τον καθηγητή του ρητορικής Γκασπαρίνο Μπαρτσίτσα σα λέκτορας στο Πανεπιστήμιο της Παβίας, όπου συνδέθηκε με το λόγιο Μαφέο Βέτζιο, κι εκδήλωσε την προτίμησή του προς την φιλοσοφία του Επίκουρου με τον έργο του Περί της απολαύσεως και του πραγματικού καλού (De voluptate) που έγραψε στην λατινική γλώσσα (όπως και όλα του τα έργα) σε μορφή διαλόγου: εφ’ όσον ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από τον Θεό, η φύση του είναι καλή, άρα και τα ένστικτά του καλά. Συνεπώς και οι απολαύσεις που προκαλούνται από την ικανοποίηση αυτών των ενστίκτων είναι καλές και νόμιμες. Μια εταίρα έχει μεγαλύτερη αξία για την ανθρωπότητα από μια μοναχή, συμπεραίνει. Συνεπής με τις απόψεις του, ο Βάλλα είχε τρία παιδιά από μια ερωμένη του.
Το 1433 προκάλεσε σκάνδαλο με την σφοδρή επίθεσή του κατά των νομομαθών του Μεσαίωνα και ειδικά του Bartolo da Sassoferrato για τα «βάρβαρα» λατινικά του. Προκλήθηκαν συγκρούσεις μεταξύ των φοιτητών, θεωρήθηκε υπεύθυνος κι αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την έδρα του Πανεπιστημίου της Παβίας. Ύστερα από μια νέα περιπλάνηση σε Μιλάνο και Γένοβα, κι έχοντας αποτύχει να προσληφθεί στην παπική γραμματεία, ο Βάλλα μπήκε το 1435 στην υπηρεσία του Αλφόνσο του Μεγαλόψυχου, βασιλιά της Αραγωνίας, ως γραμματέας και ιστορικός.
Στην αυλή του Αλφόνσο στη Νάπολη
Ο Αλφόνσο διεκδικούσε και τον θρόνο της Νάπολης την οποία όμως ο πάπας Ευγένιος Δ΄ θεωρούσε παπικό τιμάριο. Ο Βάλλα αποδείχθηκε το τέλειο όπλο κατά του πάπα, αρθρογραφώντας συνεχώς εναντίον του με κοφτερά επιχειρήματα. Το 1440 έγραψε το πλέον διάσημο από τα έργα του "Περί της κακώς θεωρουμένης και ψευδούς δωρεάς του Κωνσταντίνου", όπου απεδείκνυε την πλαστογραφία που 'χε διαπραχθεί πριν 7 αιώνες επί της Δωρεάς του Κωνσταντίνου (Constitutum Constantini). Σύμφωνα μ' αυτήν, ο πρώτος χριστιανός αυτοκράτορας είχε δήθεν μεταβιβάσει στον πάπα Σίλβεστρο Α΄(314-335) την πλήρη κοσμική κυριαρχία της Χριστιανοσύνης. Είχαν προηγηθεί και άλλες αμφισβητήσεις του εγγράφου αλλά η ιστορική και κυρίως γλωσσολογική κριτική του Βάλλα τις θεμελίωσε επιστημονικά κι έθεσε οριστικό τέρμα στο ζήτημα. Για παράδειγμα η χρήση της λέξης "satrap" (σατράπης) περσικής προέλευσης ήταν αναχρονισμός, αφού δε χρησιμοποιούνταν στα λατινικά τον 4ο αιώνα αλλά τον 8ο.
Με τα συγγράμματά του περί Περί ελευθερίας της βούλησης και Repastinatio (Επανακαθορισμός της σκέψης ή Διαλεκτικές αντιδικίες) το 1439 επανεξεταζει την Αριστοτελική σχολή σκέψης των Σχολαστικών, όχι τόσο στο περιεχόμενο της όσο σε ρητορικό, συγκεκριμένα αμφισβητώντας την αποτελεσματικότα των επιχειρημάτων της. Για να γράψει το τελευταίο βιβλίο βασίστηκε και στο έργο του Γεώργιου του Τραπεζούντιου. Έτσι έλαβε μέρος στη διαμάχη Πλατωνικών Αριστοτελικών που το ίδιο έτος έπαιρνε νέα τροπή με την παρέμβαση του Γεώργιου Γεμιστού Πλήθωνα στη Σύνοδο της Φλωρεντίας. Επέκρινε δριμύτατα όλα τα "πεπαλαιωμένα φιλοσοφικά συστήματα" και στράφηκε κατά του συντηρητισμού και της τυφλής υπακοής των μοναχών προς τον Πάπα με το βιβλίο του Περί των όρκων των μοναχών.
Αντιδικίες και διαμάχες χωρίς τέλος
Ο Βάλλα αντιδικούσε με ζωντανούς και νεκρούς: τόλμησε να επικρίνει το ύφος του Κικέρωνα εκφράζοντας την προτίμησή του για τον Κοϊντιλιανό, και βρισκόταν σε συνεχείς διαμάχες με άλλους λογίους της αυλής του Αλφόνσου, τις οποίες αυτός ο μέγας προστάτης των γραμμάτων παρακολουθούσε με εξαιρετική ευχαρίστηση μάλλον διασκεδάζοντας.
Ο Βάλλα συνέχισε τις δημόσιες «προκλήσεις» του. Αρνήθηκε να δεχτεί ότι το «Πιστεύω» των Αποστόλων συντάχθηκε όντως από τους μαθητές του Χριστού. Αντιπροσωπεία της Ιεράς Εξέτασης τον ανέκρινε (ο ίδιος δήλωσε ότι ήταν απόλυτα ορθόδοξος) και τον κατηγόρησε για "αίρεση" σε οκτώ σημεία, αλλά παρενέβη ο Αλφόνσο και το ζήτημα μπήκε στο αρχείο. Ήταν όμως από το περιβάλλον της Νάπολης ήδη ανεπιθύμητος. Συνεχείς ήταν οι δημόσιες διαμάχες του με το μαχητικό λόγιο Πότζιο Μπρατσολίνι με ανταλλαγή αιχμηρότατων επιστολών.
Ύστερα ο Βάλλα απέδειξε ότι τα αποδιδόμενα στον Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη έργα δεν ήταν γνήσια και ότι η δήθεν επιστολή του βασιλιά Άβγαρου προς το Χριστό ήταν κατασκευασμένη, αν και με βάση αυτή είχε πουληθεί επι αιώνες στους πιστούς ο μύθος του Αγίου Μανδηλίου. Τέλος στα Σχόλια στην Καινή Διαθήκη, γνωρίζοντας καλά ελληνικά επέκρινε την επίσημη λατινική μετάφρασή της Βίβλου που αποδιδόταν στον καθολικό Άγιο Ιερώνυμο. Για παράδειγμα, πρότεινε για τη λέξη "μετάνοια", να μη χρησιμοποιείται η λατινική paenitenia που παραπέμπει σε τιμωρία, αλλά repentance, μετατροπή/αλλαγή του νοός/νου.
Αποτίμηση
Γενικά ο Βάλλα αγωνίσθηκε με θάρρος, θράσος αλλά και λογικά επιχειρήματα εναντίον της μεσαιωνικής φιλοσοφίας. Ειδικότερα επί των παρερμηνειών των κειμένων του Αριστοτέλη, επί της διαστροφής των καθολικών κληρικών αλλά και των απαρχαιωμένων τύπων της λατινικής γραμματικής που ήταν τότε σε ευρεία χρήση, έφερε φρέσκες αντιλήψεις εκσυγχρονίζοντας τη κοσμοθεώρηση των Ιταλών της εποχής κι επιταχύνοντας την έλευση της Αναγέννησης.
Τα έργα του Βάλλα υπέσκαψαν το αλάθητο του Πάπα, και ειδικά η απόρριψη της Δωρεάς του Κωνσταντίνου, ήταν ένα ισχυρό χτύπημα στην εξουσία των παπών κι εν μέρει συνέβαλαν στην "ανταρσία" του Μαρτίνου Λούθηρου, λίγες δεκαετίες αργότερα.
Έργα
Το συγγραφικό έργο του Λαυρέντιου Βάλλα εκδόθηκε το 1583 στη Βασιλεία.
Γάιος Ιούλιος Βίκτωρ
Ο Γάιος Ιούλιος Βίκτωρ (Gaius Julius Victor, 4ος αιώνας μ.Χ.), ήταν Ρωμαίος συγγραφέας της ρητορικής, πιθανότατα Γαλατικής προέλευσης. Το σωζόμενο εγχειρίδιό του έχει κάποια σημασία, καθώς διευκολύνει την κριτική των κειμένων του Κουιντιλιανού, τον οποίο ακολουθεί σε πολλά σημεία, εκ του σύνεγγυς.
Πηγές
Κατηγορία:Ρωμαίοι συγγραφείς
Τζάμα Μασγίντ (Δελχί)
Το Τζάμα Μασγίντ (Περσικά: مسجد جھان نما, Χίντι: मस्जिद जहान नुमा, Ουρντού: جامع مسجد) είναι το κύριο ισλαμικό Τέμενος στην περιοχή του παλιού Δελχί στην Ινδία.
Όνομα
Η ονομασία του ως Τζάμα Μασγίντ, που σημαίνει Τέμενος της Παρασκευής, αναφέρεται στο γεγονός ότι το Τέμενος αυτό αποτελεί το κύριο χώρο συνάθροισης μουσουλμάνων κατά την προσευχή της Παρασκευής στο Δελχί. Στο προαύλιο χώρο μπορούν να προσευχηθούν περισσότεροι από 20.000 πιστοί.
Ιστορία
Η κατασκευή του μνημείου ξεκίνησε το 1650 μετά από ανάθεση του Ινδομογγόλου (Μουγκάλ) κατακτητή Σάχη Τζαχάν. Ο Σάχης Τζαχάν είναι αυτός που ανοικοδόμησε και το μαυσωλείο Τατζ Μαχάλ στην Άγκρα. Η κατασκευή τελείωσε το 1656 και είναι ένα από τα μεγαλύτερα και διασημότερα ισλαμικά τεμένη της Ινδίας. Βρίσκεται στην αρχή του παζαριού "Τζαβρί" σε ένα πολυσύχναστο δρόμο του Δελχί.
Φιδόσαυρα
Η φιδόσαυρα ή τυφλίτης είναι μια μεγάλου μεγέθους άποδη σαύρα της οικογένειας Anguidae. Απαντάται στη Νότια και Α. Ευρώπη, καθώς και στην Κ. Ασία.
Περιγραφή
Η φιδόσαυρα μπορεί να φτάσει τα 140 cm σε μήκος. Μοιάζει με φίδι, αλλά στην πραγματικότητα είναι άποδη σαύρα. Αυτό σημαίνει ότι έχει βλέφαρα και ακουστικά ανοίγματα, σε αντίθεση με τα φίδια. μικρογραφία|αριστερά|230px|Η ραχιαία αύλακα σε ενήλικα και ανήλικα άτομα αποτελεί διαγνωστικό χαρακτηριστικό του είδους Μοιάζει με κονάκι (Anguis), αλλά μπορεί να διακριθεί εύκολα, τόσο σε ενήλικα, όσο και σε ανήλικα άτομα, λόγω της πλάγιας αύλακας που ξεκινά από το ακουστικό άνοιγμα και καταλήγει στην κλοάκη.
Γεωγραφική κατανομή
Στην Ελλάδα απαντάται στην Ηπειρωτική Ελλάδα, στην Πελοπόννησο, στην Εύβοια, στο Ιόνιο (Κέρκυρα, Λευκάδα, Κεφαλονιά, Ζάκυνθος), αλλά και σε αρκετά νησιά του Αιγαίου (Θάσος, Σκιάθος, Λήμνος, Άγιος Ευστράτιος, Λέσβος, Σάμος,  Ικαρία, Κως, Ρόδος).
Παραπομπές
Κατηγορία:Σαύρια
Δήμος Αραξίων
Ιστορία
Ο δήμος δημιουργήθηκε το 1837 με χωριά που αποσπάστηκαν από τον Δήμο Δύμης. Έδρα του ήταν το χωριό Γομοστό και συμπεριλάμβανε τους οικισμούς Αποστόλου, Δραγάνου, Καραβοστάσι και Μπούκουρα. Το 1841 με το ΒΔ 22/1/1841 συγχωνεύτηκε, απορροφήθηκε ουσιαστικά, με τον Δήμο Δύμης. Ο πρώτος και τελευταίος δήμαρχος του δήμου ήταν ο Γεώργιος Βερόπουλος.
Το όνομα προέρχεται από το κοντινό ακρωτήριο του Αράξου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Α Δ Δ
Σκιέρεια
Τα Σκιέρεια ήταν μία αρχαία ελληνική εορτή, που γινόταν μία φορά κάθε τρία χρόνια στην Αλέα της Αρκαδίας προς τιμή του θεού Διονύσου. Στην εορτή αυτή, σύμφωνα με ένα χρησμό του Μαντείου των Δελφών, μαστίγωναν μέσα στον ναό και μπροστά στο άγαλμα του θεού όλες τις γυναίκες, κάτι αντίστοιχο δηλαδή με τη μαστίγωση των εφήβων της Σπάρτης στον ναό της Ορθίας Αρτέμιδος.
Πηγές
Σκιερεια
Ιωάννης Καπετάνης
Ο Ιωάννης Καπετάνης (Ηράκλεια Σερρών, 1875 - Δημητρίτσι Σερρών, 24 Φεβρουαρίου 1913) ήταν Έλληνας δάσκαλος και Μακεδονομάχος.
Βιογραφία
Ο '''Ιωάννης Ν. Καπετάνης''' γεννήθηκε το 1875 στην Κάτω Τζουμάγια (Ηράκλεια) όπου και φοίτησε μέχρι το ημιγυμνάσιο. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του ακολούθησε το επάγγελμα του δασκάλου.
Στις αρχές του εικοστού αιώνα και κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, δίδαξε με κίνδυνο της ζωής του, ένεκα της δράσης του βουλγαρικού κομιτάτου, σε διάφορα χωριά της Μακεδονίας και της Ανατολικής Ρωμυλίας όπως το Ομαλό, η Βέτρινα (νυν Νέο Πετρίτσι), η Κερκίνη, το Σπάτοβο (νυν Κοίμηση), τα Καλά Δένδρα, το Ομούρ Μπέη (νυν Καστανοχώρι), το Δημητρίτσι και τα Στεφανινά.
Ταυτόχρονα, συμμετείχε ενεργά στον Μακεδονικό Αγώνα ως μέλος του ελληνικού κομιτάτου. Μάλιστα, κατά το 1906, στα Στεφανινά, όπου προτίμησε να διοριστεί για λόγους ασφαλείας έπειτα από προηγηθείσα απόπειρα των κομιτατζήδων κατά της ζωής του, απέκρυψε στην οικία του την ομάδα του συντοπίτη του και γνωστού μακεδονομάχου, Στέργιου Βλάχβεη που αναζητούσε καταφύγιο από τα οθωμανικά καταδιωκτικά αποσπάσματα έπειτα από μια αντάρτικη επιχείρηση στο Καρατζάκιοϊ (νυν Μονοκκλησιά) Σερρών.
Στις 24 Φεβρουαρίου του 1913 ο Καπετάνης αιχμαλωτίστηκε μαζί με άλλους εννιά Έλληνες πατριώτες από Βούλγαρους ένοπλους στο Δημητρίτσι και εκτελέστηκε έπειτα από φρικτά βασανιστήρια. Στη συνέχεια το πτώμα του πετάχτηκε στον ποταμό Στρυμόνα.
Βιβλιογραφία
Καπετάνης Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί
Αλέξανδρος της Βυρτεμβέργης (1804-1885)
Ο Αλέξανδρος (γερμ. Alexander, 9 Σεπτεμβρίου 1804 - 4 Ιουλίου 1885) από τον Οίκο της Βυρτεμβέργης ήταν δούκας της Βυρτεμβέργης.
Πανεπιστήμιο Μπαμπασαχέμπ Μπιμράο Αμπεντκάρ
μικρογραφία|Το κεντρικό κτίριο εναλλ.=BBAU Courtyard.|δεξιά|μικρογραφία|Αυλή του πανεπιστημίουΤο Πανεπιστήμιο Μπαμπασαχέμπ Μπιμράο Αμπεντκάρ (ΠΜΜΑ, BBAU) είναι ένα Κεντρικό Πανεπιστήμιο στο Λάκναου του Ούταρ Πραντές. Το πανεπιστήμιο πήρε το όνομά του από τον Μπαμπασαχέμπ Μπιμράο Αμπεντκάρ, αρχιτέκτονα του Ινδικού Συντάγματος.
Αλέξανδρος της Βυρτεμβέργης (1804-1885)
Βιογραφία
Ο Αλέξανδρος Παύλος Λουδοβίκος Κωνσταντίνος ήταν ο δευτερότοκος γιος του Λουδοβίκου της Βυρτεμβέργης και της Ερριέττας, κόρης του Καρόλου Χριστιανού του Νασσάου-Βάιλμπουρκ.
Πανεπιστήμιο Μπαμπασαχέμπ Μπιμράο Αμπεντκάρ
Σχολές
Οι σχολές του πανεπιστημίου είναι οι παρακάτω:
Αλέξανδρος της Βυρτεμβέργης (1804-1885)
Βιογραφία
Έκανε μοργανατικό γάμο και στη σύζυγό του Κλάουντιν δόθηκε ο τίτλος της κόμισσας του Χόενσταϊν καθώς και στα τέκνα τους. Αποκλείστηκε από τη διαδοχή στο θρόνο της Βυρτεμβέργης. Το 1841 η σύζυγός του είχε δυστύχημα με άλογα και ο Αλέξανδρος έγινε νοητικά ασταθής για το υπόλοιπο της ζωής του. Το 1841 ο εξάδελφός του Γουλιέλμος Α΄ της Βυρτεμβέργης αναβάθμισε τα τέκνα του σε πρίγκιπες/πριγκίπισσες του Τεκ. Το 1871 ο γιος του Φραγκίσκος αναβαθμίστηκε σε δούκα του Τεκ από τον 2ο εξάδελφό του Κάρολο Α΄ της Βυρτεμβέργης.
Χρήστος Μαλεβίτσης
μικρογραφία|Βραβείο Λήκυθος Πολιτισμού "Χρήστος Μαλεβίτσης" μικρογραφία|οδός Χρήστου Μαλεβίτση Ο Χρήστος Μαλεβίτσης (Καλοσκοπή Φωκίδας, 18 Δεκεμβρίου 1927 - Φιλοθέη Αττικής, Μάρτιος 1997) ήταν Έλληνας στοχαστής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής φιλοσοφικών έργων.
Αλέξανδρος της Βυρτεμβέργης (1804-1885)
Βιογραφία
Το 1885 απεβίωσε στο Τύφερ σε ηλικία 81 ετών.
Σκέφρος
Στην ελληνική μυθολογία με το όνομα Σκέφρος είναι γνωστός ένας από τους 5 γιους του Τεγεάτη και της Μαίρας. Αδέλφια του Σκέφρου ήταν οι Λειμώνας, Κύδων, Αρχήδιος και Γόρτυς. Ο Σκέφρος δολοφονήθηκε από τον Λειμώνα, γιατί ο τελευταίος νόμισε ότι ο Σκέφρος τον συκοφάντησε στον Απόλλωνα και στην Αρτέμιδα, που τριγυρνούσαν στη Γη για να τιμωρήσουν όσους είχαν αρνηθεί να δώσουν άσυλο στη Λητώ. Με την πράξη του αυτή ο Λειμώνας προδόθηκε μόνος του ως προς το ότι δεν είχε φιλοξενήσει τη Λητώ, και γι' αυτό σκοτώθηκε αμέσως από την `Αρτεμι. Οι Αρκάδες απέδωσαν επικήδειες τιμές στον Σκέφρο για να απαλλαγούν από τα δεινά.
Χρήστος Μαλεβίτσης
Βιογραφία
μικρογραφία|Υπογραφή Χρήστου Μαλεβίτση Ο Χρήστος Μαλεβίτσης γεννήθηκε το 1927 στην Καλοσκοπή της Παρνασσίδος. Λόγω του επαγγέλματος του πατέρα του, ο οποίος ήταν σιδηροδρομικός, ως μαθητής Δημοτικού έζησε στην Ξάνθη και στην Έδεσσα κατά τα χρόνια του Γυμνασίου, πριν επιστρέψουν οικογενειακώς στην πατρίδα τους κατά τη διάρκεια της Κατοχής (1943).
Αλέξανδρος της Βυρτεμβέργης (1804-1885)
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1835 τη Κλάουντιν Ρίντεϋ φον Κις-Ρίντε, κόρη του Λάζλο Ρίντεϋ, Κόμη του Κις-Ρίντε, και είχε τέκνα, που έφεραν τον τίτλο του πρίγκιπα/πριγκίπισσας του Τεκ:
Αναφορές σε Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Βυρτεμβέργης
Χρήστος Μαλεβίτσης
Βιογραφία
Την περίοδο 1946-1950 σπούδασε στην Ανωτάτη Εμπορική Σχολή στην Αθήνα και έκανε την εμφάνισή του στα γράμματα δημοσιεύοντας ποίηση με το ψευδώνυμο Φρίξος Ζαγγανάς. Από το 1958 και για 35 χρόνια εργάσθηκε στο Υπουργείο Συντονισμού, διετέλεσε Διευθυντής της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ενώ κατά τα έτη 1960-1961 αποσπάστηκε στο Ινστιτούτο Κοινωνικών Μελετών της Χάγης και το 1966-1967 στα Γραφεία του Ο.Η.Ε. στη Γενεύη.
Σκέφρος
Πηγή
Σκεφρος
Χρήστος Μαλεβίτσης
Βιογραφία
Η κύρια συγγραφική δραστηριότητά του άρχισε το 1965 δημοσιεύοντας το βιβλίο με τίτλο Προοπτικές και ένα κείμενο στο περιοδικό Εποχές. Τα επόμενα χρόνια ο Μαλεβίτσης ασχολήθηκε με τη συγγραφή φιλοσοφικών δοκιμίων και άρθρων ενώ, καθώς και με τη μετάφραση σημαντικών έργων σύγχρονων φιλοσόφων, όπως των Χάιντεγκερ, Γιάσπερς και Μπερντιάεφ. Ο Μαλεβίτσης από το 1974 υπήρξε βασικός συνεργάτης του περιοδικού Ευθύνη και από το 1986 και μέχρι το θάνατό του αρθογραφούσε τακτικά στην εφημερίδα Καθημερινή.
Σκέφρος
Πηγή
Κατηγορία:Αρχαίοι Αρκάδες
Χρήστος Μαλεβίτσης
Διακρίσεις-βραβεύσεις
Έλαβε το Βραβείο του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τράπεζας το 1972, το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου το 1974, Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1978, και το Βραβείο του Ιδρύματος Κ. Ουράνη το 1990.
Η προτομή του Μαλεβίτση στη Φιλοθέη τοποθετήθηκε το 2001. Η επιλογή του χώρου έγινε με κριτήριο το ότι ο Μαλεβίτσης από το 1963 μέχρι το τέλος της ζωής του, έζησε στη Φιλοθέη, τόπο που αγάπησε ιδιαίτερα. μικρογραφία|Οδός Χρήστου Μαλεβίτση μικρογραφία|Η προτομή του Χρήστου Μαλεβίτση στην οδό Παπαφλέσσα στη Φιλοθέη, στο πάρκο απέναντι από την είσοδο του Λυκείου
Τιμώντας τη μνήμη του Μαλεβίτση, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Φιλοθέης-Ψυχικού αποφάσισε ομόφωνα στη συνεδρίαση της 11/11/2020 να μετονομαστεί το ΓΕΛ Φιλοθέης σε Λύκειο "Χρήστος Μαλεβίτσης" προς τιμήν του. Στις 18 Μαρτίου 2021 η υφυπουργός Παιδείας Ζέττα Μακρή υπέγραψε τη μετονομασία του Λυκείου Φιλοθέης σε "Γενικό Λύκειο Φιλοθέης- Στοχαστής Χρήστος Μαλεβίτσης".
Τον Μάρτιο του 2022, ο Δήμος Λαυρεωτικής, θέλοντας να τον τιμήσει, ονομάτισε οδό με το όνομα "Χρήστος Μαλεβίτσης". μικρογραφία|ΓΕΛ Φιλοθέης "Στοχαστής Χρήστος Μαλεβίτσης" μικρογραφία|262x262εσ|Στον χώρο όπου τιμάται η μνήμη του ολοκαυτώματος Κουστογεράκου, στον νομό Χανίων Κρήτης, τοποθετήθηκε μαρμάρινη πλάκα με κείμενο του Χρήστου Μαλεβίτση.
Μετά τον θάνατό του συγκροτήθηκε ο «Σύνδεσμος Φίλων Χρήστου Μαλεβίτση», ο οποίος διοργανώνει συνέδρια και εκδηλώσεις προβολής των ιδεών του και έχει επίσης κυκλοφορήσει σε έντυπη και σε ψηφιακή μορφή το σύνολο των έργων του Χρήστου Μαλεβίτση.
Τον Ιούλιο του 2022 η Περιφέρεια Αττικής, θέλοντας να τον τιμήσει, αποφάσισε να δοθεί το όνομά του στο βραβείο πολιτισμού "Λήκυθος".
μικρογραφία|Προσωπογραφία του Χρήστου Μαλεβίτση στη Νέα Ιωνία Αττικής Τον Ιανουάριο του 2023, στην Νέα Ιωνία, και συγκεκριμένα στο σχολικό συγκρότημα που στεγάζει και το Δημοτικό θέατρο Νέας Ιωνίας, φιλοτεχνήθηκε τοιχογραφία με απόφθεγμα του στοχαστή για την παιδεία, συνοδευόμενο από την προσωπογραφία του. Αναφέρει πως "Η παιδεία είναι ένας σκληρός αγώνας αυτογνωσίας. Εδώ έγκειται το μεγαλείο της." μικρογραφία|Η νέα προτομή του στοχαστή Στις 19 Μαρτίου του 2023, έγιναν τα αποκαλυπτήρια της νέας προτομής του Χρήστου Μαλεβίτση στη Φιλοθέη Αττικής, στο πάρκο απέναντι από την είσοδο του ΓΕΛ Φιλοθέης "Στοχαστής Χρήστος Μαλεβίτσης", με πλήθος κόσμου και επισήμων να παρευρίσκονται στην εκδήλωση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες φιλόσοφοι Κατηγορία:Βραβευθέντες Ακαδημίας Αθηνών
Καλλιρρόη Μεσσηνίας
Αξιοσημειώτο μνημείο είναι ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου, η οποία χτίστηκε στα ερείπια ενός βυζαντινού ναού που τον είχαν καταστρέψει οι Τούρκοι.
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Οιχαλίας
Ολυμπιάς Φρενάρου
Η Ολυμπιάς Φρενάρου (ή η Ολυμπιάδα Φρενάρου) είναι κυπριακό αθλητικό σωματείο με έδρα το Φρέναρος της επαρχίας Αμμοχώστου. Ιδρύθηκε το 1940. Διαθέτει τμήμα ανδρικής πετοσφαίρισης, καθώς και τμήματα υποδομής. Χρώματα του σωματείου είναι το κόκκινο και το άσπρο. Έδρα της ομάδας είναι η Κλειστή Αίθουσα Λυκείου Φώτη Πίττα Φρενάρους.
Παλαιότερα το σωματείο διατηρούσε και ποδοσφαιρική ομάδα η οποία είχε αγωνιστεί μέχρι τη Δ΄ κατηγορία. Το 2000 το ποδοσφαιρικό τμήμα του σωματείου ενοποιήθηκε το ποδοσφαιρικό τμήμα του Φωτειακού Φρενάρου δημιουργώντας την ομάδα Φρέναρος FC 2000.
Ίδρυση και πρώτα χρόνια
μικρογραφία|Το έμβλημα του σωματείου Η Ολυμπιάς Φρενάρου ιδρύθηκε το 1940 με το όνομα «Αναγνωστήριο Ελλάς». Την εποχή εκείνη η Κύπρος ανήκε στη Βρετανική Αυτοκρατορία. Το αποικιοκρατικό καθεστώς υποχρέωσε το σωματείο, όπως και πολλά άλλα, να κλείσει. Το 1956, μετά από άδεια των αγγλικών αρχών επαναλειτούργησε και μετονομάσθηκε σε Ολυμπίας.
Οι σκοποί και οι επιδιώξεις του σωματείου ήταν:
Πετοσφαίριση
Η Ολυμπιάς διαθέτει πετοσφαιρική ομάδα ανδρών η οποία έχει αρκετές συμμετοχές στην Α΄ κατηγορία. Διαθέτει, επίσης, τμήματα υποδομής. Η Ολυμπιάς αποτελεί ένα από τα ιδρυτικά μέλη της Κυπριακής Ομοσπονδίας Πετοσφαίρισης (Φεβρουάριος 1978).
Δεκαετία 2000-2009
Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει την πορεία της Ολυμπίας στις διοργανώσεις της ΚΟΠΕ (για όσες περιόδους εντοπίστηκαν στοιχεία).
Δεκαετία 2010-
Την περίοδο 2009-10 τερμάτισε στην 1η θέση στο τέλος της Α΄ φάση τους πρωταθλήματος. Έφτασε στην τελική φάση των play off, όπου έχασε το πρωτάθλημα από την Ολυμπιάδα Νεάπολης. Την περίοδο 2010-11 κατέκτησε το πρωτάθλημα και επέστρεψε στην Α΄ κατηγορία. Την ίδια περίοδο έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Β΄ κατηγορίας 2010-11. Αντίπαλος ήταν ο Άρης Λεμεσού. Το παιχνίδι διεξήχθη στις 13 Απριλίου 2011 στην Κλειστή Αίθουσα Πύλας στην Πύλα. Νικήτρια ήταν η Ολυμπιάς Φρενάρους με σκορ 3-1 σετ.
Παρέμεινε για τρεις συνεχόμενες περιόδους στην Α΄ κατηγορία. Την περίοδο 2011-12 τερμάτισε στην 6η θέση. Στην ίδια θέση τερμάτισε και την περίοδο 2012-13. Την περίοδο 2013-14 τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε στη Β΄ κατηγορία.
Την περίοδο 2014-15 τερμάτισε στη δεύτερη θέση του πρωταθλήματος. Την ίδια περίοδο έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Β΄ κατηγορίας 2014-15. Αντίπαλος ήταν η Ολυμπιάδα Νεάπολης. Το παιχνίδι διεξήχθη την 1 Απριλίου 2015 στην Κλειστή Αίθουσα Πύλας στην Πύλα. Νικήτρια ήταν η Ολυμπιάς Φρενάρους με σκορ 3-1 σετ.
Ποδόσφαιρο
Μέχρι το 1985 η ποδοσφαιρική ομάδα συμμετείχε σε αγροτικά πρωταθλήματα έως το 1985 που εντάχθηκε στην Κυπριακή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου (ΚΟΠ). Το 1985 δημιουργήθηκε η Δ΄ κατηγορία η οποία ήταν χωρισμένη σε τρεις ομίλους. Η Ολυμπιάς εντάχθηκε στον όμιλο Λάρνακας-Αμμοχώστου. Στην πρώτη της συμμετοχή, την περίοδο 1985-86 τερμάτισε στη δέκατη θέση. Την περίοδο 1987-88 τερμάτισε στη δεύτερη θέση, δύο βαθμούς πίσω από το νικητή του ομίλου που προβιβάστηκε στη Γ΄ κατηγορία. Συμμετείχε στη Δ΄ κατηγορία έως την περίοδο 1992-93. Η περίοδος αυτή ήταν η τελευταία που η Δ΄ κατηγορία διεξαγόταν με ομίλους και έτσι οι περισσότερες ομάδες των ομίλων της περιόδου 1992-93 υποβιβάστηκαν στα αγροτικά πρωταθλήματα. Η Ολυμπιάς τερμάτισε στην 9η θέση και υποβιβάστηκε.
Από το 1993 έως το 2000 συμμετείχε σε αγροτικά (τοπικά) πρωταθλήματα. Το 2000 το ποδοσφαιρικό τμήμα του σωματείου ενοποιήθηκε το ποδοσφαιρικό τμήμα του Φωτειακού Φρενάρου δημιουργώντας την ομάδα Φρέναρος FC 2000.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Επαρχίας Αμμοχώστου Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1940 Κατηγορία:Πετοσφαιρικές ομάδες Κύπρου Κατηγορία:Φρέναρος
1824
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1824 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Ολλανδική και φλαμανδική Αναγεννησιακή ζωγραφική
Ο όρος Ολλανδική και φλαμανδική Αναγεννησιακή ζωγραφική αντιπροσωπεύει την ανταπόκριση των καλλιτεχνών των Κάτω Χωρών στην τέχνη της ιταλικής Αναγέννησης. Οι καλλιτέχνες αυτοί, που εκτείνονται από τον "Μανιερισμό της Αμβέρσας" και τον Ιερώνυμο Μπος στις αρχές του 16ου αιώνα, ως τους "μανιεριστές του Βορρά", όπως οι Χέντρικ Χόλτσιους και Γιοάχιμ Γιούτεβελ (Joachim Wtewael) προς τα τέλη του, βασίστηκαν τόσο στις πρόσφατες καινοτομίες της ιταλικής ζωγραφικής όσο και στην τοπική παράδοση της πρώιμης φλαμανδικής τέχνης. Το πλέον σημαντικό καλλιτεχνικό κέντρο εκείνης της εποχής ήταν η Αμβέρσα. Πολλοί καλλιτέχνες εργάζονταν για λογαριασμό Αυλών των Ευρωπαίων μοναρχών, συμπεριλαμβανομένου του Μπος, του οποίου οι πίνακες - προϊόντα φαντασίας δημιούργησαν μακρά παράδοση. Οι Γιαν Μαμπούζε, Μάαρτεν φαν Χέιμσκερκ και Φρανς Φλόρις ήταν οι κύριοι συντελεστές της υιοθέτησης των ιταλικών προτύπων και της ενσωμάτωσής τους στη δική τους καλλιτεχνική γλώσσα. Ο Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, με τον Μπος μόνο καλλιτέχνη από την περίοδο να παραμείνει ευρέως γνωστός, μπορεί να φαίνεται λιγότερο αντιπροσωπευτικός, αλλά στην πραγματικότητα οι πολλές καινοτομίες του προσεγγίζουν τη γόνιμη καλλιτεχνική σκηνή της Αμβέρσας.
Οι Φλαμανδοί και Ολλανδοί ζωγράφοι διαδραμάτισαν επίσης σοβαρό ρόλο στην εγκαθίδρυση θεμάτων όπως η τοπιογραφία και η απεικόνιση σκηνών της καθημερινότητας. Ο Γιοάχιμ Πατινίρ, για παράδειγμα, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της τοπιογραφίας, επινοώντας τον τύπο σύνθεσης που αποκλήθηκε Weltlandschaft (γερμανικός όρος που αντιπροσωπεύει την απεικόνιση φανταστικού πανοραμικού τοπίου, ιδωμένου από υπερυψωμένο σημείο, που περιλαμβάνει βουνά και πεδιάδες, νερά και κτίσματα), ο οποίος τελειοποιήθηκε από τον Πίτερ Μπρίγκελ τον πρεσβύτερο, ο οποίος, ακολουθούμενος από τον Πίτερ Άρτσεν, συνέβαλε επίσης στο να καταστεί δημοφιλής η απεικόνιση σκηνών της καθημερινότητας. Από τα μέσα του αιώνα ο Άρτσεν, ακολουθούμενος από τον ανεψιό του Γιοάχιμ Μπεκελάερ εγκαθίδρυσε μια μορφή "μνημειακής" νεκρής φύσης, η οποία περιλάμβανε μεγάλα τμήματα με διάφορα τρόφιμα, μορφές της καθημερινότητας και, στο παρασκήνιο, μικρές θρησκευτικές ή ηθικοπλαστικές σκηνές.
Εξέλιξη του ύφους
Οι επιρροές της ιταλικής Αναγέννησης αρχίζουν να εμφανίζονται στην πρώιμη φλαμανδική ζωγραφική γύρω στα 1500, αλλά με πολλούς τρόπους το παλαιότερο ύφος ήταν αξιοσημείωτα επίμονο. Ο μανιερισμός της Αμβέρσας είναι ο όρος που χαρακτηρίζει ζωγράφους που εμφάνισαν ιταλικές επιρροές, αλλά κατά κύριο λόγο συνέχισαν στο ύφος και τη θεματολογία των προγενέστερων δασκάλων. Ο Ιερώνυμος Μπος είναι ο καλλιτέχνης με το ιδιαίτερα προσωπικό ύφος, του οποίου τα έργα βρίθουν από περίεργες και φαινομενικά παράλογες εικόνες, γεγονός που τα κάνει ιδιαίτερα δύσκολα στην ερμηνεία τους. Πάνω απ' όλα, όμως, δίνει την εντύπωση του εκπληκτικά μοντέρνου, καθώς εισάγει τον κόσμο των ονείρων που φαίνεται να σχετίζεται περισσότερο με τη γοτθική τέχνη και λιγότερο με την ιταλική Αναγέννηση, αν και ορισμένα σχέδια με προέλευση τη Βενετία της ίδιας περιόδου εμφανίζουν ανάλογο βαθμό φαντασίας. Η επόμενη φάση επιρροών εμφανίζεται με τους ρομανιστές, οι οποίοι ενσωματώνουν το ιταλικό ύφος με πολύ περισσότερο ενδελεχή τρόπο.
Μετά το 1550 οι Φλαμανδοί και Ολλανδοί ζωγράφοι αρχίζουν να επιδεικνύουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη Φύση και αυτό καθαυτό το κάλλος, πράγμα που οδήγησε σε ύφος που ενσωματώνει αναγεννησιακά στοιχεία αλλά παραμένει ακόμη μακράν της κομψής ελαφρότητας της Αναγεννησιακής ιταλικής τέχνης και οδηγεί άμεσα στη θεματολογία των μεγάλων Φλαμανδών και Ολλανδών δημιουργών της εποχής του μπαρόκ: Τοπία, νεκρές φύσεις και σκηνές της καθημερινής ζωής. Η εξέλιξη αυτή είναι εμφανής στα έργα των Γιοάχιμ Πατινίρ και Πίτερ Άρτσεν, αλλά η πραγματική ιδιοφυΐα είναι ο Πίτερ Μπρίγκελ ο πρεσβύτερος, ιδιαίτερα γνωστός για τις απεικονίσεις της Φύσης και της καθημερινότητας, επιδεικνύοντας μια προτίμηση στη φυσική κατάσταση του ανθρώπου, επιλέγοντας να απεικονίσει έναν χωρικό παρά έναν πρίγκηπα. Το Τοπίο με την πτώση του Ικάρου, το οποίο σήμερα θεωρείται αντίγραφο του έργου του Μπρίγκελ, αν και είναι ιδιαίτερα μη τυπικό σε πολλά του σημεία, συνδυάζει και ορισμένα στοιχεία της Αναγέννησης στη βόρεια Ευρώπη. Υπαινίσσεται το ανανεωμένο ενδιαφέρον για την αρχαιότητα (ο μύθος του Ικάρου) αλλά ο ίδιος ο ήρωας, ο Ίκαρος, βρίσκεται κρυμμένος κάπου στο παρασκήνιο. Ο βασικός "πρωταγωνιστής" στον πίνακα είναι η ίδια η Φύση και, ιδιαίτερα, ο χωρικός, ο οποίος ούτε καν σηκώνει το βλέμμα από το αλέτρι του όταν ο Ίκαρος πέφτει. Ο Μπρίγκελ εμφανίζει τον άνθρωπο ως αντι-ήρωα, κωμικό και, μερικές φορές, αλλόκοτο.
Εκπρόσωποι
Στους ζωγράφους αυτής της περιόδου κατατάσσονται, ανάμεσα σε άλλους, οι:
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ζωγραφική Κατηγορία:Ζωγραφική στην Ολλανδία Κατηγορία:Τέχνες στη Φλάνδρα
Παγκόσμιο πρωτάθλημα Φόρμουλα 1 (2012)
Το Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Φόρμουλα 1 του 2012 είναι το 63ο που διοργάνωσε η FIA και περιλάμβανε 20 αγώνες. Ξεκίνησε την 18η Μαρτίου στην Αυστραλία και ολοκληρώθηκε την 25η Νοεμβρίου στη Βραζιλία. Οι ομάδες που πήραν μέρος στο Πρωτάθλημα ήταν 12. Σημαντικό γεγονός ήταν πως επανήλθε το Γκραν Πρι των ΗΠΑ, το οποίο διεξήχθη σε μια νέα πίστα στο Ώστιν του Τέξας, ενώ το Γκραν Πρι στο Μπαχρέιν έγινε κανονικά και δε ματαιώθηκε όπως έγινε το 2011.
Πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Σεμπάστιαν Φέτελ με 281 βαθμούς έναντι 278 του Φερνάντο Αλόνσο και η νικητήρια ομάδα κατασκευαστών ήταν η Red Bull-Renault.
Αλλαγές οδηγών στη διάρκεια του Πρωταθλήματος
250px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Ρομαίν Γκροζάν της Λότους (1): Ο Γάλλος οδηγός της Lotus, Ρομαίν Γκροζάν, προκάλεσε ένα ατύχημα στην εκκίνηση του Γκραν Πρι Βελγίου, όπου συγκρούστηκε με τον Ισπανό οδηγό της Ferrari, Φερνάντο Αλόνσο. Η FIA τον τιμώρησε αποκλείοντάς τον από το Γκραν Πρι Ιταλίας το οποίο ακολούθησε, καθώς έβγαλε το πόρισμα πως θα μπορούσε να προκαλέσει τραυματισμό και σε άλλους οδηγούς.
Πρόγραμμα
250px|μικρογραφία|δεξιά|Η νέα πίστα στο Ώστιν των ΗΠΑ Οι αγώνες ήταν 20, όπως και το 2011. Νέος αγώνας σε σχέση με το 2011 ήταν το Γκραν Πρι ΗΠΑ, ενώ από το πρόγραμμα αφαιρέθηκε το Γκραν Πρι Τουρκίας.
Νικητές ανά αγώνα
250px|μικρογραφία|δεξιά|Ο Παστόρ Μαλδονάδο της Γουίλιαμς
Βαθμολογίες
Το σύστημα βαθμολόγησης παραμένει το ίδιο με αυτό της προηγούμενης χρονιάς. Οι 10 πρώτες θέσεις βαθμολογούνται με 25, 18, 15, 12, 10, 8, 6, 4, 2 και 1 πόντο αντίστοιχα.
Βαθμολογία οδηγών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των οδηγών είχε ως εξής:
Βαθμολογία κατασκευαστών
Η βαθμολογία για το πρωτάθλημα των κατασκευαστών είχε ως εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φορμουλα 1 2012
Γουλιέλμος Δ΄ του Έχμοντ
Ο Γουλιέλμος Β΄, ολλανδ.: Willem II heer van Egmont (26 Ιανουαρίου 1412 - 19 Ιανουαρίου 1483) από τον Οίκο του Έχμοντ ήταν ο κύριος του Έχμοντ, Έισελστεϊν, Σόοντερβερντ, Χάαστρεχτ και κυβερνήτης (stadtholder) του Χέλρε.
Βιογραφία
Ήταν ο δεύτερος γιος του Ιωάννη Β΄ κυρίου του Έχμοντ και της Μαρίας του Άρκελ, κόρης του Ιωάννη Ε΄ κυρίου του Άρκελ. Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Άρνολντ δούκας του Χέλρε. Ταξίδεψε με τα αδέλφια του στους Αγίους Τόπους (1458–1464) και έγινε δεκτός στη Ρώμη από τον πάπα Πίο Β΄.
Ο Γουλιέλμος Δ΄ έμενε τις περισσότερες φορές στο Χέλρε, όπου υποστήριζε τον αδελφό του εναντίον τού ανιψιού του Aδόλφου δούκα του Έχμοντ. Μετά την φυλάκιση τού αδελφού του, ο Γουλιέλμος Δ΄ ηγήθηκε της μερίδας υπέρ της Βουργουνδίας.
Όταν ο Κάρολος ο Τολμηρός δούκας της Βουργουνδίας ανέλαβε την εξουσία στο Χέλρε το 1473, έκανε τον Γουλιέλμο κυβερνήτη (stadholder). Το 1477 η Μαρία της Βουργουνδίας συμπεριέλαβε τον Γουλιέλμο Δ΄ στο Μεγάλο Συμβούλιο του Μέχελεν και τον έκανε ιππότη στο Τάγμα του Χρυσόμαλλου Δέρατος έναν χρόνο μετά.
Οικογένεια
Στις 22 Ιανουαρίου 1437 ο Γουίλιαμ παντρεύτηκε την Βάπουργκα του Μόιρς, κυρία του Μπάερ και του Λάτουμ, κόρη του Φρειδερίκου Δ΄ κόμη του Μόερς (απεβ. 1448) και της Ενγκελμπέρτα της Κλέβης, από την οποία είχε τέκνα:
Εκτός από τα παιδιά από το γάμο του, ο φαν Έχμοντ είχε τέσσερα παιδιά από διαφορετικές γυναίκες:
Τάφηκε δίπλα στον αδελφό του Άρνολντ δούκα του Χέλρε.
Παραπομπές σε πηγές
Κατηγορία:Ιππότες του Τάγματος του Χρυσόμαλλου Δέρατος Κατηγορία:Οίκος του Έχμοντ
Γιόζεφ Μπουμπένκο
Ο Γιόζεφ Μπουμπένκο (Jozef Bubenko) (γεν. στις 21 Μαρτίου 1951 στο Πρεσόβ) είναι παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής από τη Σλοβακία, ο οποίος έχει εργαστεί σε ελληνικές ομάδες Α΄ Εθνικής, όπως ο Πανιώνιος και ο Ηρακλής Θεσσαλονίκης.
Ποδοσφαιριστής
Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε από το 1969 ως το 1984, κυρίως με την ομάδα της γενέτειράς του Τάτραν Πρεσόβ, στο πρωτάθλημα της τότε ενιαίας Τσεχοσλοβακίας. Συνολικά αγωνίστηκε σε 277 ματς πρωταθλήματος και πέτυχε 67 γκολ. Επίσης, υπήρξε 2 φορές διεθνής με την εθνική ελπίδων της Τσεχοσλοβακίας.
Προπονητής
Το 2002 δούλεψε για πρώτη φορά στην Ελλάδα στον Πανιώνιο. Έμεινε δύο σεζόν και κατάφερε και τις δυο να οδηγήσει την ομάδα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί στην ιστορία του (να βγει δυο συνεχόμενες σεζόν στην Ευρώπη). Στη συνέχεια έφυγε για να δουλέψει στην εθνική ελπίδων της Σλοβακίας. Ο Πανιώνιος τον ήθελε ξανά τη σεζόν 2005-06, αλλά δεν μπόρεσε να διακόψει το συμβόλαιο με την σλοβακική ομοσπονδία κι έτσι ήρθε στην ομάδα της Νέας Σμύρνης μόλις τον Οκτώβριο του 2005. Δεν κατάφερε να πετύχει πολλά πράγματα και το Φεβρουάριο του 2006 έφυγε.
Η γνωριμία του με τον ισχυρό άνδρα του Πανιωνίου, Αχιλλέα Μπέο, είχε ως αποτέλεσμα να ξαναδουλέψει στην Ελλάδα στις ομάδες των οποίων τη διοίκηση ανέλαβε ο Μπέος κατά καιρούς. Έτσι δούλεψε το 2007 στον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και το 2008 στον Ολυμπιακό Βόλου.
Μέτωπο Νεολαίας
Το Μέτωπο Νεολαίας είναι η οργάνωση νεολαίας της Χρυσής Αυγής. Ιδρύθηκε το 1998. Φερόμενοι επικεφαλής της οργάνωσης σύμφωνα με δημοσιεύματα έχουν υπάρξει στο παρελθόν ο Ηλίας Κασιδιάρης και η Ουρανία Μιχαλολιάκου. Η οργάνωση εκδίδει το περιοδικό Αντεπίθεση.