cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νεάπολη (Νίκαια)
Υποδομές
Επίσης στη συνοικία της Νεάπολης υπάρχει το Δημοτικό Γήπεδο Νεάπολης Νίκαιας, που αποτελεί έδρα του Ιωνικού Νίκαιας και το Δημοτικό Αθλητικό Κέντρο Άνω Νεάπολης (ΔΑΚΑΝ) με το 2ο Κλειστό Γυμναστήριο Νίκαιας,το οποίο πλέον ερήμωσε διότι πέρασε στην ιδιοκτησία του Δασαρχείου και έπαψε να λειτουργεί ως Αθλητικό κέντρο και πλέον αποτελεί άνδρο αδέσποτων σκύλων
.
Κατά το παρελθόν, στη συνοικία στεγάζονταν δυο δεξαμενές νερού, καθώς και λατομεία. Επίσης, στη συνοικία λειτουργούσε από τα προπολεμικά χρόνια και το παλιό κοιμητήριο, το πρώην "Κοιμητήριο Νεαπόλεως", όπου γίνονται προσπάθειες να μετατραπεί σε μεγάλο αστικό πάρκο.
Αθλητικά Σωματεία
Στη συνοικία εδρεύουν τα εξής αθλητικά σωματεία:
Φραγκίσκος Έρντμαν της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ
Ο Φραγκίσκος Έρντμαν, γερμ. Frank Erdmann (25 Φεβρουαρίου 1629 - 30 Ιουλίου 1666) από τον Οίκος των Ασκάνια ήταν δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ (1665-1666).
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Ιουλίου Ερρίκου, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ και της Ελισάβετ Σοφίας του Χοεντσόλερν, κόρης του Ιωάννη Γεωργίου, εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου.
Το 1666 απεβίωσε στο Σβάρτσενμπεκ σε ηλικία 37 ετών. Ήταν άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος, ετεροθαλής αδελφός του Ιούλιος Φραγκίσκος ως δούκας της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1654 την ετεροθαλή εξαδέλφη του Σίβυλλα Χέντβιχ των Ασκάνια, κόρη του Αυγούστου, δούκα της Σαξονίας-Λάουενμπουργκ· δεν απέκτησαν απογόνους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Μονλεάλε
Το Μονλεάλε (ιταλικά: Monleale) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες 2019
Τα 45α Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες (αγγλικά: Los Angeles Film Critics Association Awards), απονεμήθηκαν για να τιμήσουν την καλύτερη κινηματογραφική παραγωγή του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβεία της Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2019
Μοντακούτο
Το Μοντακούτο (ιταλικά: Montacuto) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Μονταλντέο
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Γιούγκερμαν (βιβλίο)
Το Γιούγκερμαν είναι το τρίτο ψυχογραφικό μυθιστόρημα που έγραψε ο Μ. Καραγάτσης και ανήκει στην κλασική πεζογραφία. Εκδόθηκε το 1938 και αποτελεί το τρίτο μέρος της τριλογίας με τίτλο Εγκλιματισμός κάτω από τον Φοίβο, η οποία συμπληρώνεται από τον Συνταγματάρχη Λιάπκιν (1933) και τη Μεγάλη Χίμαιρα (1936).
Πλοκή
Στο μυθιστόρημα Γιούγκερμαν (1938), ο Καραγάτσης διηγείται την άφιξη στον Πειραιά του Βασίλη Κάρλοβιτς Σωρίνεν, κόμη φὸν Ρόττενπουργκ τσοὺ Γιούγκερμαν, που ήταν Φινλανδός Ίλαρχος της Λευκής Φρουράς του τσάρου, έχοντας στην πλάτη του φόνο, κλοπή, μια γυναίκα που τη μοιραζόταν μ’ έναν Ανθυπολοχαγό, δαιμόνιος και αδίστακτος, μπαίνει βαθιά στον υπόκοσμο (ναρκωτικά, πορνεία, απατεωνιές), γλεντώντας και πίνοντας μέχρι ορίων, ανέρχεται κοινωνικά και αποκτά σημαντική διοικητική θέση στην Τράπεζα και μαζί με την κοινωνική άνοδο, πλούτο και γόητρο.
Κριτική
Ο Καραγάτσης μέσα από το Συνταγματάρχης Λιάπκιν (βιβλίο) και τον Γιούγκερμαν πραγματεύεται την οπτική των Ρώσων εμιγκρέδων, την Μπολσεβικική επανάσταση και τον αντίκτυπο της, στην Ελλάδα του ΄30. Ο Καραγάτσης δεν ωραιοποιεί τις καταστάσεις αλλά καταγράφει μέσα από τον Γιούγκερμαν τις απόψεις του, σχετικά με τον Κομμουνισμό. Μέσα από τον πρωταγωνιστή, αναδεικνύει την κομμουνιστική βία και τρομοκρατία της Ρωσικής Επανάστασης στεκόμενος όμως επικριτικά και στο Τσαρικό καθεστώς. Παρουσιάζει τους κομμουνιστές ως κοινωνικούς ταραξίες και όχι ως φορείς ενός ταξικού αγώνα με αιτήματα και διεκδικήσεις.
Το βιβλίο γυρίστηκε τηλεοπτική σειρά για πρώτη φορά, το 1976 με τίτλο Γιούγκερμαν με πρωταγωνιστή τον Αλέκο Αλεξανδράκη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μυθιστορήματα του Μ. Καραγάτση Κατηγορία:Μυθιστορήματα του 1938
Περιοχή Κιμπάχα
Η Περιοχή Κιμπάχα (Αγγλικά: Kibaha District, Σουαχίλι: Wilaya ya Kibaha), είναι μία από τις 6 περιοχές στην Περιφέρεια Πουάνι (Pwani Region) της Τανζανίας.
Η περιφέρεια συνορεύει στα βόρεια με την Περιοχή Μπαγκαμόγιο (Bagamoyo District), ανατολικά με την Περιφέρεια Νταρ ες Σαλαάμ (Dar-es-Salaam Region), στα νότια με την Περιοχή Κισαράουε (Kisarawe District) και δυτικά από την Περιφέρεια Μορογκόρο (Morogoro Region).
Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή της Τανζανίας του 2002, ο πληθυσμός στην Επαρχία Κιμπάχα (Kibaha District) ήταν 132.045 άτομα.
Βίλλα Αλλατίνι
Η Βίλλα Αλλατίνι είναι τριώροφη έπαυλη στην περιοχή Ντεπώ που κτίσθηκε το 1898 ως κατοικία της εβραϊκής οικογένειας Αλλατίνι και βρίσκεται επί της σημερινής Λεωφόρου Β. Όλγας.
Περιοχή Κιμπάχα
Διοικητικές υποδιαιρέσεις
Η Περιοχή Κιμπάχα (Kibaha District) καλύπτει συνολική επιφάνεια 1.501,8 τ.χλμ.. Η Επαρχία απαρτίζεται από 3 Τομείς και 11 Τμήματα.
Βίλλα Αλλατίνι
Ιστορικό
μικρογραφία|αριστερά|Άποψη της Βίλλας Αλλατίνι, το 1912, κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου. Χτίστηκε το 1898 από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι ως εξοχική κατοικία της εβραϊκής Οικογένειας Αλλατίνι. Σημειώνεται ότι ο ίδιος αρχιτέκτονας σχεδίασε και τους Μύλους της οικογένειας Αλλατίνι που εγκαινιάστηκαν το 1890. Εκείνη την εποχή η περιοχή στην οποία βρίσκεται χτισμένη η Βίλλα ονομαζόταν συνοικία των "Εξοχών" ή συνοικία των "Πύργων".
Περιοχή Κιμπάχα
Τμήματα
Τα 11 Τμήματα στην Επαρχία Κιμπάχα (Kibaha District) είναι (παρατίθενται παρακάτω τα Τμήματα και σε παρένθεση ο πληθυσμός των κατά την απογραφή του 2012):
Βίλλα Αλλατίνι
Ιστορικό
Η βίλα, μετά την επικράτηση του κινήματος των Νεότουρκων, από το 1909 έως το 1911 χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ του Β', ο οποίος αφού εκθρονίστηκε από τους Νεότουρκους διαβίωνε εκεί σε καθεστώς κατ' οίκον περιορισμού. Το 1926 στέγασε για ένα έτος τη Φιλοσοφική Σχολή, μοναδικό τμήμα του νεοσύστατου τότε Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης, ενώ κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο (1940-1941) χρησιμοποιήθηκε σαν νοσοκομείο.
Στη Βίλλα Αλλατίνι από το 1979 έδρευε η Νομαρχία Θεσσαλονίκης και από το 2011 η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Μετά την ολοκλήρωση του νέου κτιρίου της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στην οδό 26ης Οκτωβρίου 64 στο Λιμάνι, μεταφέρθηκαν οι περισσότερες υπηρεσίες από το παλιό κτίριο. Έτσι, σήμερα η Βίλλα Αλλατίνι στεγάζει λίγα εναπομείναντα γραφεία της Περιφέρειας.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στη Θεσσαλονίκη
Περιοχή Κιμπάχα
Μεικτά Τμήματα
• 3
Αγροτικά Τμήματα
• 4
Σημειώσεις
<references responsive="0" group="Σημ." /> <references group="Παρ. Σημ." />
Παραπομπές
Κατηγορία:Επαρχίες της Περιφέρειας Πουάνι Κατηγορία:Επαρχίες της Τανζανίας
Κίκυννα
Η Κίκυννα ή Κικύννα (Κίκυννα), (ο δήμος: Κικύννας) ήταν αρχαίος οικισμός και δήμος της Ακαμαντίδας (περιοχή της Αρχαίας Αττικής και φυλή της αρχαίας Αθήνας).
Βιψανία (σύζυγος του Βάρου)
Η Βιψανία, λατιν.: Vipsania (που πιθανότατα γεννήθηκε μεταξύ 28-22 π.Χ. και μερικές φορές αποκαλούνταν Βιψανία Μαρκέλλα (η Πρεσβύτερη) για να τη διαφοροποιήσει από τις αδελφές της) ήταν αρχαία Ρωμαία ευγενής του 1ου αι. π.Χ. Ήταν παντρεμένη με τον πολιτικό Πόπλιο Κουινκτίλιο Βάρο και ήταν κόρη του Ρωμαίου στρατηγού Mάρκου Βιψάνιου Αγρίππα και της δεύτερης συζύγου του Κλαυδίας Μαρκέλλας της Πρεσβύτερης (ανιψιάς του Αυτοκράτορα Αυγούστου).
Κίκυννα
Τοποθεσία της αρχαίας Κικύννας
Ο δήμος της Κικύννας, ήταν δήμος των Μεσογείων. Η περιοχή του δήμου δεν έχει επακριβώς εξακριβωθεί, αλλά οι σύγχρονοι μελετητές πιστεύουν, ότι ήταν ανάμεσα στους δήμους του Σφηττού και της Αιξωνής, πιθανώς πλησίον της σημερινής περιοχής της Χαλιδού ή Χαλλειδού, ανατολικά του όρους Υμηττού, δηλαδή, «ο αρχαίος δήμος της Κίκκυνας τοποθετείται βόρεια του Σφηττού, από τους πρόποδες του Υμηττού και ως τον Καρελά». Σύμφωνα με τον John S. Traill το κέντρο του δήμου βρίσκεται στην θέση Χαλιδού, η οποία υπάγεται στον Δήμο Παιανίας.
Ο ερευνητής του 19ου αιώνα Διονύσιος Σουρμελής, θεωρούσε ότι ο δήμος μετονομάσθηκε σε Κούκουνα, κατόπιν Κουκουνάουνες και στη συνέχεια ήταν οι Κουκουβάουνες, δηλαδή η σύγχρονη Μεταμόρφωση Αττικής, όπου όμως, σύμφωνα με τους σύγχρονους ερευνητές τοποθετείται ο δήμος του Συπαληττού.
Η συμμετοχή του δήμου στην αρχαία Βουλή
Ο δήμος, η ύπαρξη του οποίου επιβεβαιώνεται και από διάφορες επιγραφές, ως μέλος της Ακαμαντίδας φυλής, συμμετείχε με 2 βουλευτές στην αρχαία Βουλή των 500, κατά την πρώτη περίοδο (508 – 307/306 π.Χ.). Κατά τη δεύτερη περίοδο (307/306 – 224/223 π.Χ.) ο δήμος αντιπροσωπευόταν από 3 βουλευτές στη Βουλή των 600. Κατά την τρίτη περίοδο (224/223 – 201/200 π.Χ.), την τέταρτη περίοδο (201/200 π.Χ. – 126/127) και την πέμπτη περίοδο (126/127 – 3ος αιώνας) είναι άγνωστος ο αριθμός βουλευτών–αντιπροσώπων του δήμου.
Βιψανία (σύζυγος του Βάρου)
Νεανική ζωή
Θεωρείται ότι είχε μια νεότερη αμφιθαλή αδελφή και δύο μεγαλύτερες ετεροθαλείς αδελφές (τη Βιψανία τη Νεότερη που παντρεύτηκε τον Κόιντο Χατέριο, και μια άλλη με το όνομα Βιψανία Αγριππίνα που παντρεύτηκε τον μελλοντικό αυτοκράτορα Τιβέριο), καθώς και πέντε νεότερα ετεροθαλή αδέλφια που ονομάζονταν Γάιος Καίσαρας, Λεύκιος Καίσαρας, Αγριππίνα η Πρεσβύτερη, Ιουλία η Νεότερη και Αγρίππας Πόστουμος από τον τρίτο και τελευταίο γάμο του πατέρα της με την Ιουλία την Πρεσβύτερη. Από τη μητέρα της πιθανότατα είχε επίσης πολλά μικρότερα ετεροθαλή αδέλφια, μεταξύ των οποίων ο Λεύκιος Αντώνιος και η Iουλία Πόλλα.
Κίκυννα
Οι κάτοικοι της Κικύννας
Ο δημότης της αρχαίας Κικύννας ονομαζόταν Κικυννεύς. Ο δήμος παρουσιάζεται ως η γενέτειρα του Στρεψιάδη, ο οποίος είναι ο βασικός πρωταγωνιστής της κωμωδίας του Αριστοφάνη, «Νεφέλες». Ο Αριστοφάνης παρουσιάζει αυτόν το χαρακτήρα, τον Στρεψιάδη, ως ένα αγρότη που ευημέρησε και πλέον συντηρεί τον απαθή γιο του Φειδιππίδη, ο οποίος αναθρεμμένος σαν αριστοκράτης, καταχρεώνει τον πατέρα του με τις σπατάλες και την άσωτη ζωή του.
Βιψανία (σύζυγος του Βάρου)
Οικογένεια
Πιθανότατα παντρεύτηκε τον Βάρο γύρω στο 14 π.Χ. Ήταν η δεύτερη σύζυγός του. Ο γάμος τους θεωρήθηκε ο λόγος, που ο Βάρος επιλέχθηκε για ύπατος το 13 π.Χ. με τον Τιβέριο. Θα μπορούσε να ήταν η μητέρα του Σέξτου Νόνιου Κουινκτιλιανού, αν αυτός ήταν πράγματι γιος του Βάρου ή τού άλλου γιου που υπηρετούσε με τον πατέρα του το 4 μ.Χ. Ο γάμος τους δεν κράτησε πολύ περισσότερο από μια δεκαετία από την υπατεία του, αφού μετά ο Βάρος ήταν νυμφευμένος με άλλη γυναίκα.
Κίκυννα
Οι κάτοικοι της Κικύννας
Η Κίκυννα είχε ιερό του Απόλλωνα και διεξήγαγε τα «Απολλώνια», που αποτελούσαν την δική της εκδοχή στην αντίστοιχη εορτή των «Διασίων», η οποία ήταν η σημαντικότερη εορτή λατρείας του Δία στην Αττική, κατά την οποία ετιμάτο ο Δίας Μειλίχιος, ο οποίος εμφανιζόταν ως χθόνια θεότητα με τη μορφή φιδιού, η οποία προστάτευε τις κατοικίες. Η εορτή των Διασίων, υπενθυμίζεται ότι λάμβανε χώρα στις 23 του μήνα Ανθεστηριώνα (περίπου στις αρχές Μαρτίου). Οι πλουσιότεροι άνθρωποι προσέφεραν τα ζώα-σφάγια των θυσιών και οι φτωχότεροι έκαιγαν θυμίαμα. Αυτό εξάγεται ως συμπέρασμα από απόσπασμα του Σχολιαστή της προαναφερθείσας κωμωδίας του Αριστοφάνη.
Βιψανία (σύζυγος του Βάρου)
Έρευνα
Η ύπαρξή της ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στους σύγχρονους ιστορικούς με την εκ νέου ανακάλυψη ενός παπύρου, που αφηγείται τον επικήδειο λόγο του Αυγούστου για τον Αγρίππα, ο οποίος αναφέρει ότι ο Βάρος και ο Τιβέριος ήταν και οι δύο γαμπροί του Αγρίππα.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Κίκυννα
Οι κάτοικοι της Κικύννας
Σε έργο του ο Λυσίας αναφέρει ότι ένα ακίνητο στην Κίκυννα μπορούσε να φτάσει σε αξία τις 10 μνες (που ισοδυναμούσε με 1.000 δραχμές και ήταν ένα πολύ μεγάλο ποσό για την εποχή εκείνη).
Προσωπικότητες από την Κίκκυνα
Υπήρξαν διάφοροι γνωστοί πολίτες από το δήμο της Κικύννας, όπως οι: Βίων ο Κικυννεύς (ο γηραιότερος) πατέρας του Κλεοχάρη και ο Βίων ο Κικυννεύς (ο νεότερος) γιος του Κλεοχάρη, ο κληρούχος Γοργίας ο Κικυννεύς, ο Δημήτριος ο Κικυννεύς πατέρας του Ερμαίου, ο Δημήτριος ο Κικυννεύς πατέρας του Χαιρίππου, ο Δημόστρατος ο Κικυννεύς πατέρας του Επίστρατου, ο βουλευτής Διακριτός ο Κικυννεύς κ.α.
Πηγές – βιβλιογραφία
Δευτερογενείς πηγές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Αρχαίας Αττικής Κατηγορία:Αρχαία Αθήνα
Πυρηνικός τετραπολικός συντονισμός
Φασματοσκοπία πυρηνικού τετραπολικού συντονισμού (Nuclear quadrupole resonance) ή NQR είναι μια τεχνική χημικής ανάλυσης που σχετίζεται με τον πυρηνικό μαγνητικό συντονισμό (NMR). Αντίθετα με το NMR, οι μεταπτώσεις πυρήνων NQR μπορούν να ανιχνευθούν απουσία μαγνητικού πεδίου και για αυτό η φασματοσκοπία NQR αναφέρεται ως "NMR μηδενικού πεδίου". Ο συντονισμός NQR μεσολαβείται από την αλληλεπίδραση της βαθμίδωσης του ηλεκτρικού πεδίου (electric field gradient ή EFG) με την τετραπολική ροπή (quadrupole moment) της πυρηνικής κατανομής φορτίου (charge distribution). Επειδή το EFG στη θέση ενός πυρήνα σε μια δεδομένη ουσία προσδιορίζεται κυρίως από τα ηλεκτρόνια σθένους που εμπλέκονται στο συγκεκριμένο δεσμό με άλλους γειτονικούς πυρήνες, η συχνότητα NQR στην οποία συμβαίνουν οι μεταπτώσεις είναι μοναδική για μια δεδομένη ουσία. Μια συγκεκριμένη συχνότητα NQR σε μια ένωση ή κρύσταλλο είναι ανάλογη με το γινόμενο της πυρηνικής τετραπολικής ορμής, μιας ιδιότητας του πυρήνα και της EFG στη γειτονιά του πυρήνα. Είναι αυτό το γινόμενο που ορίζεται ως σταθερά πυρηνικής τετραπολικής σύζευξης για ένα δεδομένο ισότοπο σε ένα υλικό και μπορεί να βρεθεί σε πίνακες γνωστών μεταπτώσεων NQR.
Αρχή
Στο NMR, πυρήνες με σπιν ≥ 1/2 έχουν μια μαγνητική διπολική ροπή έτσι ώστε οι ενέργειες τους να διαιρούνται από ένα μαγνητικό πεδίο, επιτρέποντας την απορρόφηση συντονισμού της ενέργειας που σχετίζεται με τη διαφορά μεταξύ της βασικής ενεργειακής κατάστασης. Στο NQR, αφ' ετέρου, οι πυρήνες με σπιν ≥ 1, όπως το 14N, 17O, 35Cl και 63Cu, έχουν επίσης μια ηλεκτρική τετραπολική ροπή, έτσι ώστε οι ενέργειες τους να διαιρούνται από μια βαθμίδωση ηλεκτρικού πεδίου, που δημιουργείται από τους ηλεκτρονικούς δεσμούς στο τοπικό περιβάλλον. Αυτή η τετραπολική ροπή σχετίζεται με μη σφαιρική κατανομή φορτίου και είναι ένα μέτρο επιπεδότητας ή ελλειπτικότητας (oblateness). Επειδή αντίθετα με το NMR, το NQR γίνεται σε ένα περιβάλλον χωρίς στατικό (ή DC) μαγνητικό πεδίο, λέγεται μερικές φορές "NMR μηδενικού πεδίου". Πολλές συχνότητες μετάπτωσης NQR εξαρτώνται ισχυρά από τη θερμοκρασία.
Οποιοσδήποτε πυρήνας με περισσότερα από ένα ασύζευκτα πυρηνικά σωματίδια (πρωτόνια ή νετρόνια) θα έχει μια κατανομή φορτίου που καταλήγει σε μια ηλεκτρική τετραπολική ροπή. Οι επιτρεπόμενες πυρηνικές ενεργειακές στάθμες μετατοπίζονται άνισα λόγω της αλληλεπίδρασης του πυρηνικού φορτίου με μια βαθμίδωση ηλεκτρικού πεδίου που παρέχεται από τη μη ομοιόμορφη πυκνότητα ηλεκτρονικής κατανομής (π.χ. από ηλεκτρόνια δεσμού) και/ή περιβάλλοντα ιόντα. Όπως στην περίπτωση του NMR, η ακτινοβόληση του πυρήνα με ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία ραδιοσυχνότητας, αν είναι συγκεκριμένης συχνότητας, καταλήγει στην απορρόφηση κάποιας ενέργειας από τον πυρήνα, που μπορεί να θεωρηθεί ως μια διαταραχή της τετραπολικής στάθμης ενέργειας. Αντίθετα με την περίπτωση NMR, η απορρόφηση NQR λαμβάνει χώρα απουσία ενός εξωτερικού μαγνητικού πεδίου. Η εφαρμογή ενός εξωτερικού στατικού πεδίου σε έναν τετραπολικό πυρήνα διαιρεί τις τετραπολικές στάθμες με την προβλεπόμενη ενέργεια από την αλληλεπίδραση Ζέεμαν.
Η τεχνική είναι πολύ ευαίσθητη στη φύση και τη συμμετρία του δεσμού γύρω από τον πυρήνα. Οι μετατοπίσεις ενεργειακής στάθμης είναι πολύ μεγαλύτερες από τις χημικές μετατοπίσεις που μετρώνται στο NMR. Λόγω της συμμετρίας, ο μέσος όρος των μετατοπίσεων μηδενίζεται στην υγρή φάση, έτσι φάσματα NQR μπορούν να μετρηθούν μόνο για στερεά.
Εφαρμογές
Υπάρχουν αρκετές ερευνητικές ομάδες παγκοσμίως που εργάζονται για τρόπους χρήσης του NQR στην ανίχνευση εκρηκτικών. Έχουν σχεδιαστεί συσκευές για την ανίχνευση ναρκών και έχουν δοκιμαστεί συσκευές για κρυμμένα εκρηκτικά σε βαλίτσες. Ένα σύστημα ανίχνευσης αποτελείται από μια πηγή ραδιοσυχνότητας (RF), ένα πηνίο για την παραγωγή πεδίου μαγνητικής διέγερσης και ένα κύκλωμα ανίχνευσης που παρακολουθεί για μια απόκριση του NQR που έρχεται από το εκρηκτικό συστατικό του αντικειμένου.
Υπήρξε ο ισχυρισμός ότι μια συσκευή ADE 651 που χρησιμοποιούσε NQR ανίχνευε εκρηκτικά, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορούσε να το κάνει. Παρόλα αυτά, η συσκευή πουλήθηκε με κόστος εκατομμυρίων σε δεκάδες χώρες, συμπεριλαμβανομένου του Ιράκ.
Μια άλλη πρακτική χρήση του NQR είναι η μέτρηση νερού/αερίου/πετρελαίου που προέρχεται από πετρελαιοπηγή σε πραγματικό χρόνο. Αυτή η συγκεκριμένη τεχνική επιτρέπει τοπική ή απομακρυσμένη παρακολούθηση της διεργασίας εξαγωγής, υπολογισμό της εναπομένουσας χωρητικότητας της πηγής και του λόγου νερού/απορρυπαντικά της αντλίας εισόδου έτσι ώστε να αποστέλλεται επαρκές πετρέλαιο.
Λόγω της ισχυρής εξάρτησης της θερμοκρασίας από τη συχνότητα του NQR, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ακριβής ανιχνευτής θερμοκρασίας με ανάλυση της τάξης των 10−4°C.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός
Χρήση ελληνικών γραμμάτων στα μαθηματικά, την επιστήμη και τη μηχανική
Ελληνικά γράμματα χρησιμοποιούνται στα μαθηματικά, την επιστήμη, τη μηχανική, και άλλες περιοχές όπου μαθηματική σημειογραφία χρησιμοποιείται ως σύμβολο για σταθερές, ειδικές λειτουργίες, και επίσης συμβατικά για μεταβλητές που αντιπροσωπεύουν ορισμένες ποσότητες. Σε αυτά τα πλαίσια, τα κεφαλαία και τα μικρά γράμματα αντιπροσωπεύουν διακριτές και μη συνδεδεμένες ιδέες. Τα ελληνικά γράμματα τα οποία έχουν την ίδια μορφή με λατινικά γράμματα χρησιμοποιούνται σπάνια: κεφάλαιο Α, Β, Ε, Ζ, Η, Ι, Κ, Μ, Ν, Ο, Ρ, Τ, Υ, Χ. Μικρό, ι, ο και υ, επίση, χρησιμοποιούνται σπάνια, δεδομένου ότι μοιάζουν πολύ με τα λατινικά γράμματα i, o και u. Μερικές φορές παραλλαγές συτην γραμματοσειρά των ελληνικών γραμμάτων χρησιμοποιούνται ως διακριτά σύμβολα στα μαθηματικά, ιδίως για τα ε/ϵ και π/ϖ. Το αρχαϊκό γράμμα δίγαμμα (Ϝ/ϝ/ϛ) μερικές φορές χρησιμοποιείται.
Το σχήμα ονομασίας Μπάιερ για τα αστέρια χρησιμοποιεί συνήθως το πρώτο ελληνικό γράμμα, α, για το λαμπρότερο αστέρι σε κάθε αστερισμό και περνά μέσα από το αλφάβητο πριν μεταβεί στα λατινικά γράμματα.
Τυπογραφία
Οι ελληνικές μορφές γραμμάτων που χρησιμοποιούνται στα μαθηματικά είναι συχνά διαφορετικές από αυτές που χρησιμοποιούνται στο κείμενο στην ελληνική γλώσσα: έχουν σχεδιαστεί για να χρησιμοποιούνται μεμονωμένα, δεν συνδέονται με άλλα γράμματα και ορισμένες χρησιμοποιούν παραλλακτικές μορφές που δεν χρησιμοποιούνται κανονικά στην τρέχουσα ελληνική τυπογραφία.
Η μορφή γραμματοσειράς OpenType έχει την ετικέτα "mgrk" "Mathematical Greek" για να προσδιορίσει μια γλυφή που αντιπροσωπεύει ένα ελληνικό γράμμα που θα χρησιμοποιηθεί σε μαθηματικά (σε αντίθεση με την ελληνική γλώσσα) περιβάλλοντα.
Μαρία Γκράτσια Κιούρι
H Μαρία Γκράτσια Κιούρι (Maria Grazia Chiuri, γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1964) είναι Ιταλίδα σχεδιάστρια μόδας. Μετά τη εργασία της στην Fendi, πέρασε δεκαεπτά χρόνια στο Valentino προτού διοριστεί δημιουργικός διευθυντής στον οίκο Dior
Βιογραφία
Ο παππούς της πέθανε κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, αφήνοντας τη γιαγιά της να μεγαλώσει τα πέντε παιδιά τους μόνη της. Η μητέρα της συμμετείχε σε εργαστήριο ραπτικής σε νεαρή ηλικία πριν ανοίξει τη δική της μπουτίκ στη Ρώμη, αλλά ώθησε την κόρη της, Μαρία Γκραζιά Τσιουρί, να σπουδάσει.
Ο πατέρας της ήταν στο στρατό και η μητέρα της ήταν μοδίστρα, είχε πέντε αδελφές. Αναφέρθηκε στη γιαγιά, τη μητέρα και τις αδελφές της ως έμπνευση. Σπούδασε στο IED, Istituto Europeo di Design στη Ρώμη, και στη συνέχεια ξεκίνησε στην Fendi όπου σχεδίασε συλλογές τσάντας.
Eντάχθηκε στην Fendi το 1989. Ενώ βρισκόταν εκεί, βοήθησε στην ανάπτυξη της διάσημης τσάντας Baguette και στρατολόγησε τον σχεδιαστή Pierpaolo Piccioli για να συμμετάσχει στο τμήμα.
Το 1999, έγινε μέλος του ιταλικού οίκου Valentino, όπου ήταν υπεύθυνη για τις συλλογές αξεσουάρ. Ήδη, ο οίκος Dior την πλησίασε για αν αναλάβει τον σχεδιασμό των συλλογών τσάντας.με μια υπερβολικά περιοριστική πρόταση, την οποία αρνήθηκε. Το 2008, όταν ο Valentino Garavani αποσύρθηκε, προήχθη στην ιταλική εταιρεία ως συν-καλλιτεχνικός διευθυντής της μάρκας, μαζί με τον Pier Paolo Piccioli, τον οποίο είχε γνωρίσει από τις σπουδές του στο Istituto Europeo di Design. Η αρχή της ήταν δύσκολη, αλλά ήξερε πώς να κάνει τη ρωμαϊκή μάρκα να εξελιχθεί μεσα σε λίγα χρόνια. Οι συλλογές της χαρακτηρίζονται από "ιταλικό στιλ, ρομαντισμό και πολύτέλεια". Αργότερα το 2003 το ζευγάρι άρχισε επίσης να διαχειρίζεται τις δημιουργικες επιλογές για τη συλλογή διάχυσης Red Valentino. Οι Chiuri και Piccioli διορίστηκαν συν-δημιουργικοί διευθυντές του Valentino το 2008, επιβλέποντας την πλήρη καλλιτεχνική κατεύθυνση για τη μάρκα, όπως Womenswear, Menswear & Haute Couture, και οι δύο απονεμήθηκαν με το CFDA International Award για το έργο τους το 2015
Το 2016 διορίστηκε, από τη Sidney Toledano, καλλιτεχνική διευθύντρια των γυναικείων συλλογών Christian Dior (haute couture και ready-to-wear, έξι συλλογές ετησίως). Μετά από τον Raf Simons, γίνεται η πρώτη γυναίκα που κατείχε αυτήν τη θέση από τη δημιουργία του οίκου το 1946. Οι πρώτες της επιδείξεις για το γαλλικό οικο χαρακτηρίζονται από μινιμαλισμό και φεμινιστικές αξιώσεις.
Στις 6 Ιουλίου του 2020, η Maria Grazia Chiuri παρουσιάσε τη συλλογή Haute Couture Autumn-Winter 2020-2021. Λόγω της κρίσης στην υγεία της, παρουσιάζεται για πρώτη φορά με τη μορφή ταινίας, σε συνεργασία με τον Matteo Garrone, τον Ιταλό σκηνοθέτη. Θα συνεργαστούν επίσης στην ταινία της συλλογής Haute Couture Άνοιξη-Καλοκαίρι 2021.
Το έργο της Chiuri περιγράφεται συχνά ως νεανικό και αναφέρει την κόρη της Rachele Regini ως μούσα.
Είσοδος στον οίκο Dior
Τον Σεπτέμβριο του 2016 η Chiuri έκανε την πρώτη της συλλογή για τον Christian Dior SE στο Παρίσι. Η επίδειξη περιελάμβανε πολλές φεμινιστικές αναφορές, συμπεριλαμβανομένου μιας μπλουζας που φέρει τον τίτλο της έκθεσης Chimamanda Ngozi Adichie « We Should All Be Feminists» Η Chiuri θα συνέχιζε αυτό το θέμα σε επόμενες εκπομπές, συμπεριλαμβανομένης μιας αναφοράς στο δοκίμιο της Linda Nochlin Γιατί δεν υπήρξαν σπουδαίες καλλιτέχνες; για το SS18, καθώς και την συνεργασία με την καλλιτέχνη Judy Chicago και το The Chanakya School of Craft για το σετ της συλλογής SS20 Haute Couture στο Dior. Σύμφωνα με την Chiuri «Η νέα γενιά έθεσε μεγάλα ερωτήματα σχετικά με το φύλο, τη φυλή, το περιβάλλον και τους πολιτισμούς που πρέπει να το σκεφτούμε και στη μόδα».
Φεμινιστικές Δημιουργίες
Η Μαρία Γκραζιά Κιούρι εμπνεύστηκε συχνά από τον φεμινισμό για τα ρούχα που δημιούργησε για τον οίκο Dior. Επιπλέον, καλεί τακτικά αφοσιωμένους καλλιτέχνες να παρουσιάζουν τις συλλογές της.
Δημοσίευση της Maria Grazia Chiuri
Το 2021, η Μαρία Γκραζιά Κιούρι δημοσίευσε το βιβλίο της Η Dior: Η νέα φωνή της Μαρίας Γκραζιά Κιουρί Περιλαμβάνει το έργο 33 φωτογράφων που έχουν συνεργαστεί με τη Μαρία Γκραζιά Κιούρι και τον οίκο Ντιόρ. Το βιβλίο απεικονίζει το έργο αυτών των καλλιτεχνών που αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό μέρος της σύγχρονης φωτογραφίας και γιορτάζει το καινοτόμο και φεμινιστικό πνεύμα της Μαρίας Γκραζιά Κιουρί.
Η Maria Grazia Chiuri είναι, μαζί με τον Pierpaolo Piccioli, συγγραφέας του βιβλίου Valentino: Objects of Couture, που δημοσιεύθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2013. Αυτό το βιβλίο παρουσιάζει την κληρονομιά του σχεδιασμού αξεσουάρ από τον θρυλικό οίκο μόδας Valentino.
Προσωπική ζωή
Παντρεύτηκε τον Πάολο Ρεγκίνι, δημιουργό πουκάμισων και έχει έναν γιο Νικολέ και μια κόρη Ραχέλη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ιταλοί σχεδιαστές μόδας
Μάχη του Άντσιο
Αρχικά η επιχείρηση διοικήθηκε υπό τον υποστράτηγο John P. Lucas, που διοικούσε το VI Σώμα των ΗΠΑ με σκοπό να υπερκεράσει τις γερμανικές δυνάμεις στη γραμμή του χειμώνα και να επιτρέψει μια επίθεση στη Ρώμη. Η επιτυχία μιας αμφίβιας προσγείωσης σε εκείνη την τοποθεσία, σε μια λεκάνη αποτελούμενη ουσιαστικά από έλη και περιτριγυρισμένη από βουνά, εξαρτιόταν από το στοιχείο του αιφνιδιασμού και την ταχύτητα με την οποία οι εισβολείς μπορούσαν να αποκτήσουν δύναμη και να κινηθούν προς την ενδοχώρα σε σχέση με τον χρόνο αντίδρασης και τη δύναμη των υπερασπιστών. Οποιαδήποτε καθυστέρηση θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την κατάληψη των βουνών από τους αμυνόμενους και τον επακόλουθο εγκλωβισμό των εισβολέων. Ο υποστράτηγος Mark W. Clark, διοικητής της Πέμπτης Στρατιάς των ΗΠΑ, κατανοούσε αυτόν τον κίνδυνο, αλλά δεν μετέδωσε την εκτίμησή του για την κατάσταση στον υφιστάμενό του Lucas, ο οποίος προτίμησε να αφιερώσει χρόνο για να περιχαρακωθεί ενάντια σε μια αναμενόμενη αντεπίθεση. Η αρχική προσγείωση πέτυχε πλήρη αιφνιδιασμό και ένα περιπολικό τζιπ έφτασε μέχρι τα περίχωρα της Ρώμης. Ωστόσο, ο Λούκας, ο οποίος είχε λίγη εμπιστοσύνη στην επιχείρηση όπως είχε προγραμματιστεί, απέτυχε να εκμεταλλευτεί το στοιχείο του αιφνιδιασμού και καθυστέρησε την προέλασή του μέχρι να κρίνει ότι η θέση του ήταν επαρκώς εδραιωμένη και είχε επαρκή δύναμη. Ενώ ο Λούκας εδραιωνόταν, ο στρατάρχης Άλμπερτ Κέσελρινγκ, ο Γερμανός διοικητής, μετέφερε κάθε μονάδα που μπορούσε να αφιερώσει σε ένα αμυντικό κλοιό γύρω από την παραλία. Οι μονάδες του πυροβολικού είχαν καθαρή άποψη για κάθε θέση των Συμμάχων. Οι Γερμανοί σταμάτησαν επίσης τις αντλίες αποστράγγισης και πλημμύρισαν το ανακτημένο έλος με αλμυρό νερό, σχεδιάζοντας να παγιδεύσουν τους Συμμάχους και να τους εξουδετερώσουν.
Μετά από έναν μήνα σκληρών αλλά ατελών μαχών, ο Λούκας αποδεσμεύτηκε και εστάλη στο σπίτι. Ο αντικαταστάτης του ήταν ο υποστράτηγος Λούσιαν Τρούσκοτ, ο οποίος είχε προηγουμένως διοικήσει την 3η Μεραρχία Πεζικού των ΗΠΑ. Οι Σύμμαχοι ξέσπασαν τον Μάιο. Όμως, αντί να χτυπήσει στην ενδοχώρα για να κόψει τις γραμμές επικοινωνίας των μονάδων της Δέκατης Γερμανικής Στρατιάς που πολεμούσαν στο Μόντε Κάσινο, ο Truscott, κατόπιν εντολής του Clark, έστρεψε απρόθυμα τις δυνάμεις του βορειοδυτικά προς τη Ρώμη, η οποία καταλήφθηκε στις 4 Ιουνίου 1944. Ως αποτέλεσμα, οι δυνάμεις της Δέκατης Γερμανικής Στρατιάς που πολεμούσαν στο Cassino μπόρεσαν να αποσυρθούν και να επανενωθούν με τις υπόλοιπες δυνάμεις του Kesselring βόρεια της Ρώμης, να ανασυνταχθούν και να κάνουν μια μαχητική απόσυρση στην επόμενη κύρια προετοιμασμένη αμυντική θέση στη Γοτθική Γραμμή.
Ιστορικό
Αφού νίκησαν τις γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις στην εκστρατεία στη Βόρεια Αφρική τον Μάιο του 1943, οι Σύμμαχοι αποβιβάστηκαν στη Σικελία. Οι Σύμμαχοι απελευθέρωσαν τη Σικελία στις 17 Αυγούστου και άρχισαν να προετοιμάζονται για απόβαση στην ηπειρωτική Ιταλία.
Στις 3 Σεπτεμβρίου 1943 ξεκίνησε η απόβαση στην Ιταλία  - ο 8ος Βρετανικός Στρατός αποβιβάστηκε στα νότια της χερσονήσου των Απεννίνων και στις 9 Σεπτεμβρίου, ο 5ος Αμερικανικός Στρατός αποβιβάστηκε στην περιοχή του Σαλέρνο. Στις αρχές Οκτωβρίου, ο 5ος και ο 8ος στρατός απελευθέρωσαν από κοινού το νότιο τμήμα της χερσονήσου των Απεννίνων, ενώ οι Γερμανοί έχτιζαν οχυρώσεις κατά μήκος του ποταμού Volturno για να κρατήσουν προσωρινά τους συμμάχους, ενώ η κύρια γραμμή άμυνας δημιουργήθηκε στην περιοχή του Μόντε Κασίνο, η λεγόμενη γραμμή του Χειμώνα ("Gustav's Line") και οι Γερμανοί επρόκειτο να την κρατήσουν με κάθε επιμονή.
Στις 17 Ιανουαρίου ξεκίνησε η Μάχη του Μόντε Κασίνο, όπου τα γερμανικά στρατεύματα έδειξαν μία λυσσαλέα αντίσταση στους Συμμάχους. Το σχέδιο της επιχείρησης στο Άντσιο υπό την ονομασία Shingle υποστηρίχθηκε από τον Winston Churchill, αλλά τα αποβατικά πλοία για την επιχείρηση δεν ήταν αρκετά ενόψει των προετοιμασιών για την επερχόμενη απόβαση στη Νορμανδία.
Στις 22 Ιανουαρίου 1944, μια αγγλοαμερικανική απόβαση υπό τη διοίκηση του υποστράτηγου Λούκας αποβιβάστηκε στο Anzio. Για τη γερμανική διοίκηση, αυτό ήταν μια πλήρης έκπληξη. Σε 48 ώρες, ο Λούκας κατέλαβε ένα προγεφύρωμα βάθους 11 χιλιομέτρων, αλλά δεν συνέχισε την επίθεση, αλλά άρχισε να ενισχύει το παράκτιο προγεφύρωμα. Αν ο Λούκας είχε προχωρήσει πιο γρήγορα, τότε θα μπορούσε να κόψει τις γραμμές ανεφοδιασμού των γερμανικών στρατευμάτων και να τους επιτεθεί από τα μετόπισθεν, κάτι που θα οδηγούσε στην κατάρρευση ολόκληρης της γερμανικής άμυνας στο Μόντε Κασίνο. Αυτή την καθυστέρηση ήταν σε θέση να εκμεταλλευτεί η γερμανική διοίκηση, η οποία κατάφερε να ανασυγκροτήσει τα στρατεύματα, να μεταφέρει ενισχύσεις στο Άντσιο και να αποτρέψει την επέκταση του προγεφυρώματος που κατέλαβαν οι σύμμαχοι. Τα γερμανικά στρατεύματα εξαπέλυσαν αντεπιθέσεις εδώ, στις οποίες χρησιμοποίησαν το βαρύ σιδηροδρομικό πυροβόλο Κ5. - οι σύμμαχοι του έδωσαν το παρατσούκλι "Anzio Annie" ("Anzio Annie").
Ο στρατηγός Λούκας απολύθηκε για μια ανεπιτυχή διοίκηση και ο στρατηγός Τρούσκοτ ανέλαβε τη διοίκηση του VI Σώματος. Ο νέος διοικητής απέκρουσε όλες τις γερμανικές αντεπιθέσεις - στις 31 Ιανουαρίου, 15 και 29 Φεβρουαρίου. Ακολούθησαν σκληρές μάχες, οι Γερμανοί δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν την απόβαση και οι Σύμμαχοι επιτίθονταν συνεχώς στους Γερμανούς στο Μόντε Κασίνο. Τον Μάρτιο, η πρώτη γραμμή σταθεροποιήθηκε - άρχισαν οι βροχές και ως εκ τούτου οι Σύμμαχοι ανέβαλαν την επίθεση για δύο μήνες μέχρι να βελτιωθεί ο καιρός.
Στις 11 Μαΐου 1944, οι Σύμμαχοι εξαπέλυσαν επίθεση κοντά στο Μόντε Κασίνο και, διαπερνώντας τις γερμανικές άμυνες, άρχισαν να προελαύνουν προς την κατεύθυνση του Άντσιο. Στις 23 Μαΐου, το VI Αμερικανικό Σώμα ένωσε τις δυνάμεις του με το II Αμερικανικό Σώμα το πρωί της 25ης Μαΐου 1944.
Παρά τις αρχικές δυσκολίες μετά την απόβαση, το προγεφύρωμα Anzio παρείχε βοήθεια στις Συμμαχικές δυνάμεις, ειδικά στην προέλασή τους στη Ρώμη τον Μάιο μετά τη Μάχη του Mόντε Κασίνo. Το II σώμα και το VI σώμα εξαπέλυσαν από κοινού μια επίθεση στα βορειοδυτικά και διέρρηξαν την τελευταία γερμανική γραμμή νότια της Ρώμης. Οι σύμμαχοι συνέχισαν την επίθεσή τους κατά της Ρώμης, την οποία η γερμανική διοίκηση κήρυξε «ανοιχτή πόλη» και απέσυρε τα στρατεύματά της. Στις 4 Ιουνίου 1944, η 88η Μεραρχία Πεζικού των ΗΠΑ απελευθέρωσε τη Ρώμη.
Επακόλουθα
Ο διοικητής της 15ης Συμμαχικής Ομάδας Στρατού, Χάρολντ Αλεξάντερ, προήχθη σε στρατάρχη. Τα συμμαχικά στρατεύματα συνέχισαν την επίθεσή τους στη βόρεια Ιταλία και μέρος των αμερικανικών και γαλλικών στρατευμάτων αποσύρθηκε από το μέτωπο για να αποβιβαστεί στη νότια Γαλλία. Μέχρι τον Αύγουστο, η 15η Ομάδα Στρατού είχε φτάσει στη Φλωρεντία και στη νέα γραμμή άμυνας (« Γοτθική Γραμμή »), την οποία θα ξεπερνούσαν την άνοιξη του 1945. Μέχρι τον Μάιο του 1945, οι Σύμμαχοι είχαν απελευθερώσει όλη την Ιταλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Στρατιωτικές Επιχειρήσεις του Β' Παγκοσμίου Πολέμου
Μοντάλντο Μπόρμιντα
Το Μοντάλντο Μπόρμιντα (ιταλικά: Montaldo Bormida) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Αλεσσάντρια, στην περιφέρεια του Πεδεμοντίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Αλεσσάντρια
Πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός
Πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός (Nuclear magnetic resonance) (NMR) είναι ένα φυσικό φαινόμενο στο οποίο οι πυρήνες σε ένα μαγνητικό πεδίο απορροφούν και επανεκπέμπουν ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία. Αυτή η ενέργεια έχει μια συγκεκριμένη συχνότητα συντονισμού που εξαρτάται από την ισχύ του μαγνητικού πεδίου και τις μαγνητικές ιδιότητες του ισοτόπου των ατόμων· στις πρακτικές εφαρμογές, η συχνότητα είναι παρόμοια με τις τηλεοπτικές συχνότητες VHF και υπέρψηλες συχνότητες (UHF) των (60–1000 MHz). Το NMR επιτρέπει την παρατήρηση ειδικών κβαντικών μαγνητικών ιδιοτήτων του ατομικού πυρήνα. Πολλές επιστημονικές τεχνικές εκμεταλλεύονται τα φαινόμενα NMR για να μελετήσουν τη μοριακή φυσική, τους κρυστάλλους και μη κρυσταλλικά υλικά μέσα από τη φασματοσκοπία NMR. Το NMR χρησιμοποιείται επίσης συστηματικά σε προχωρημένες τεχνικές ιατρικής απεικόνισης, όπως στην μαγνητική τομογραφία (magnetic resonance imaging)(MRI).
Όλα τα ισότοπα που περιέχουν έναν περιττό αριθμό πρωτονίων και/ή νετρονίων έχουν μία εσωτερική μαγνητική ροπή και στροφορμή, με άλλα λόγια ένα μη μηδενικό σπιν (spin) ή αυτοστροφή ή ιδιοστροφορμή ή ιδιοστροφή, ενώ όλα τα νουκλεΐδια (ή νουκλίδια)(nuclides) με άρτιους αριθμούς και των δύο έχουν ένα ολικό σπιν μηδέν. Τα πιο συνήθως μελετημένα νουκλεΐδια είναι τα και, αν και οι πυρήνες από ισότοπα πολλών άλλων στοιχείων , , , , , , , , , , , , ,  ,  έχουν μελετηθεί από φασματοσκοπία NMR υψηλού πεδίου, επίσης.
Ένα βασικό γνώρισμα του NMR είναι ότι η συχνότητα συντονισμού μιας συγκεκριμένης ουσίας είναι ευθέως ανάλογη της έντασης του εφαρμοζόμενου μαγνητικού πεδίου. Αυτό το γνώρισμα χρησιμοποιείται στις τεχνικές απεικόνισης· αν ένα δείγμα τοποθετηθεί σε ανομοιογενές μαγνητικό πεδίο, τότε οι συχνότητες συντονισμού των πυρήνων του δείγματος εξαρτώνται από το πού βρίσκονται στο πεδίο. Επειδή η ανάλυση της τεχνικής απεικόνισης εξαρτάται από το μέγεθος της βαθμίδωσης του μαγνητικού πεδίου, γίνονται πολλές προσπάθειες για την ανάπτυξη αυξημένης έντασης πεδίου, χρησιμοποιώντας συχνά υπεραγωγούς. Η αποτελεσματικότητα του NMR μπορεί επίσης να βελτιωθεί χρησιμοποιώντας υπερπόλωση και/ή χρησιμοποιώντας δισδιάστατες, τρισδιάστατες ή υψηλότερων διαστάσεων τεχνικές πολλαπλής συχνότητας.
Η αρχή του NMR περιλαμβάνει συνήθως δύο διαδοχικά βήματα:
Τα δύο πεδία επιλέγονται, συνήθως, ώστε να είναι κάθετα μεταξύ τους, επειδή αυτό μεγιστοποιεί την ένταση σήματος του NMR. Η τελική απόκριση από τον συνολικό μαγνητισμό (M) των πυρηνικών σπιν είναι το φαινόμενο που χρησιμοποιείται στη φασματοσκοπία NMR και τη μαγνητική τομογραφία. Και οι δύο χρησιμοποιούν έντονα εφαρμοζόμενα μαγνητικά πεδία (H0) για να πετύχουν διασπορά και πολύ υψηλή σταθερότητα ώστε να δώσουν φασματική ανάλυση, οι λεπτομέρειες της οποίας περιγράφονται από τις χημικές μετατοπίσεις (chemical shifts), το φαινόμενο Ζέεμαν (Zeeman effect) και τις μετατοπίσεις Νάιτ (Knight shifts) (στα μέταλλα).
Τα φαινόμενα NMR χρησιμοποιούνται επίσης στο NMR χαμηλού πεδίου (low field NMR), στη φασματοσκοπία NMR και MRI για το μαγνητικό πεδίο της γης και σε πολλούς τύπους μαγνητομέτρων.
Ιστορικό
Ο πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός πρωτοπεριγράφτηκε και μετρήθηκε σε μοριακές δέσμες από τον Ίσιντορ Ισαάκ Ράμπι (Isidor Rabi) το 1938, επεκτείνοντας το πείραμα Στερν-Γκέρλαχ (Stern–Gerlach experiment) και το 1944, απονεμήθηκε στον Ράμπι το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής για αυτήν την εργασία του. Το 1946, οι Φέλιξ Μπλοχ (Felix Bloch) and Έντουαρντ Πάρσελ (Edward Mills Purcell) επέκτειναν την τεχνική ώστε να χρησιμοποιηθεί σε υγρά και στερεά και για το οποίο μοιράστηκαν το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1952.
Ο Γεβγένι Ζαβοίσκι (Yevgeny Zavoisky) παρατήρησε παρομοίως τον πυρηνικό μαγνητικό συντονισμό το 1941, αρκετά πριν από τους Φέλιξ Μπλοχ και Έντουαρντ Πάρσελ, αλλά απέρριψε τα αποτελέσματα ως μη αναπαραγώγιμα.
Ο Πάρσελ είχε δουλέψει στην ανάπτυξη των ραντάρ κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης. Η εργασία του κατά τη διάρκεια αυτού του έργου στην παραγωγή και ανίχνευση της ισχύος των ραδιοσυχνοτήτων (RF) και στην απορρόφηση τέτοιας ισχύος ραδιοσυχνοτήτων από την ύλη οδήγησε στην ανακάλυψη του NMR από τον Ράμπι.
Οι Ράμπι, Μπλοχ και Πάρσελ παρατήρησαν ότι οι μαγνητικοί πυρήνες, όπως και, μπορούσαν να απορροφήσουν ενέργεια RF όταν τοποθετούνται σε μαγνητικό πεδίο και όταν η RF ήταν η ειδική συχνότητα για την ταυτοποίηση των πυρήνων. Όταν συμβαίνει αυτή η απορρόφηση, ο πυρήνας περιγράφεται ότι είναι σε συντονισμό. Διαφορετικοί ατομικοί πυρήνες σε ένα μόριο συντονίζονται σε διαφορετικές (ραδιοφωνικές) συχνότητες για την ίδια ένταση μαγνητικού πεδίου. Η παρατήρηση τέτοιων συχνοτήτων μαγνητικού συντονισμού των πυρήνων που είναι παρόντες σε ένα μόριο επιτρέπει σε οποιονδήποτε εκπαιδευμένο χρήστη να ανακαλύψει βασικές χημικές και δομικές πληροφορίες για το μόριο.
Η ανάπτυξη του NMR ως μιας τεχνικής στην αναλυτική χημεία και βιοχημεία γίνεται παράλληλα με την ανάπτυξη της ηλεκτρομαγνητικής τεχνολογίας και της προχωρημένης ηλεκτρονικής και την εισαγωγή τους για χρήση των πολιτών.
Πυρηνικό σπιν και μαγνήτες
Όλα τα νουκλεόνια, δηλαδή νετρόνια και πρωτόνια, που συνθέτουν οποιονδήποτε ατομικό πυρήνα, έχουν την εγγενή κβαντική ιδιότητα του σπιν. Το συνολικό σπιν του πυρήνα καθορίζεται από τον κβαντικό αριθμό του σπιν (spin quantum number) S. Εάν οι αριθμοί και των πρωτονίων και των νετρονίων σε ένα δεδομένο νουκλεΐδιο είναι περιττοί τότε, δηλαδή δεν υπάρχει συνολικό σπιν. Έπειτα, όπως ακριβώς τα ηλεκτρόνια ζευγαρώνουν στα ατομικά τροχιακά, έτσι κάνουν και οι άρτιοι αριθμοί των πρωτονίων ή οι άρτιοι αριθμοί των νετρονίων ζευγαρώνουν δίνοντας συνολικό σπιν μηδέν.
Όμως, ένα πρωτόνιο και ένα νετρόνιο θα έχουν πιο χαμηλή ενέργεια όταν τα σπιν τους είναι παράλληλα, όχι αντιπαράλληλα. Η παράλληλη στοίχιση του σπιν δεν παραβαίνει την απαγορευτική αρχή του Πάουλι (Pauli Exclusion Principle). Η μείωση της ενέργειας για παράλληλα σπιν έχει να κάνει με τη δομή των κουάρκ αυτών των δύο νουκλεονίων. Συνεπώς, η βασική κατάσταση του σπιν για το δευτερόνιο (τον πυρήνα δευτερίου, ή το ισότοπο του υδρογόνου 2H)—που έχει μόνο ένα πρωτόνιο και ένα νετρόνιο—αντιστοιχεί σε μια τιμή σπιν 1, όχι μηδέν. Το απλό, απομονωμένο δευτερόνιο (deuteron) συνεπώς παρουσιάζει ένα χαρακτηριστικό φάσμα απορρόφησης NMR ενός τετραπολικού πυρήνα με σπιν 1, που στην "συμπαγή" κατάσταση σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες είναι μια χαρακτηριστική δυάδα Πέικ (Pake), (όχι μια απλή κορυφή όπως για το απλό, απομονωμένο 1H, ή οποιοδήποτε άλλο απομονωμένο φερμιόνιο ή διπολικός πυρήνας με σπιν 1/2). Αφ' ετέρου, λόγω της απαγορευτικής αρχής Πάουλι (Pauli Exclusion Principle), το ισότοπο του υδρογόνου τρίτιο πρέπει να έχει ένα ζεύγος νετρονίων με αντιπαράλληλα σπιν (με συνολικό σπιν μηδέν), συν ένα πρωτόνιο με σπιν 1/2. Συνεπώς, ο χαρακτήρας του πυρήνα του τριτίου είναι πάλι μαγνητικό δίπολο, όχι τετράπολο—όπως ο μη ραδιενεργός εξάδελφός του δευτερόνιο—και η συνολική τιμή σπιν του πυρήνα του τριτίου είναι πάλι 1/2, ακριβώς όπως για το πιο απλό, άφθονο ισότοπο υδρογόνου, πυρήνα του 1Η (το πρωτόνιο). Η (ραδιο)συχνότητα απορρόφησης του NMR για το τρίτιο είναι όμως ελαφρά υψηλότερη από αυτή του 1H, επειδή ο πυρήνας του τριτίου έχει έναν ελαφρώς υψηλότερο γυρομαγνητικό λόγο από το 1H. Σε πολλές άλλες περιπτώσεις μη ραδιενεργών πυρήνων, το συνολικό σπιν είναι επίσης μη μηδενικό. Παραδείγματος χάρη, ο πυρήνας έχει μια συνολική τιμή σπιν.
Συντονισμός ιδιοστροφορμής ηλεκτρονίου (Electron spin resonance) (ESR) είναι μια σχετική τεχνική στην οποία ανιχνεύονται οι μεταπτώσεις μεταξύ ηλεκτρονικών σταθμών σπιν αντί για τις πυρηνικές μεταπτώσεις. Οι βασικές αρχές είναι παρόμοιες, αλλά η οργανολογία, η ανάλυση δεδομένων και η λεπτομερής θεωρία διαφέρουν σημαντικά. Επιπλέον, υπάρχει ένας πολύ μικρότερος αριθμός μορίων και υλικών με ασύζευκτες ηλεκτρονικές ιδιοστροφορμές που εμφανίζει απορρόφηση ESR (ή ηλεκτρονικό παραμαγνητικό συντονισμό (electron paramagnetic resonance) (EPR)) συγκρινόμενος με τα υλικά που έχουν φάσματα απορρόφησης NMR. Ο ESR έχει πολύ μεγαλύτερη ευαισθησία από το NMR.
Τιμές της στροφορμής σπιν
Η συνιστώσα z του διανύσματος στροφορμής (S) είναι συνεπώς, όπου ħ είναι η ανηγμένη σταθερά του Πλανκ. Η συνιστώσα z της μαγνητικής ροπής είναι απλώς:
Συμπεριφορά του σπιν σε ένα μαγνητικό πεδίο
Θεωρήστε πυρήνες που έχουν ένα σπιν ενός δευτέρου, όπως οι, ή. Ο πυρήνας έχει δύο δυνατές καταστάσεις σπιν: m = 1⁄2 ή m = −1⁄2 (που αναφέρονται επίσης ως σπιν-πάνω (spin-up) και σπιν-κάτω (spin-down), ή μερικές φορές ως α και β καταστάσεις σπιν, αντίστοιχα). Αυτές οι καταστάσεις είναι εκφυλισμένες, δηλαδή έχουν την ίδια ενέργεια. Άρα, ο αριθμός των ατόμων σε αυτές τις δύο καταστάσεις θα είναι προσεγγιστικά ίσος στη θερμική ισορροπία.
Αν ο πυρήνας τοποθετηθεί σε ένα μαγνητικό πεδίο, όμως, η αλληλεπίδραση μεταξύ της πυρηνικής μαγνητικής ροπής και του εξωτερικού μαγνητικού πεδίου σημαίνει ότι οι δύο καταστάσεις δεν έχουν πια την ίδια ενέργεια. Η ενέργεια της μαγνητικής ροπής μ όταν βρίσκεται σε ένα μαγνητικό πεδίο B0 δίνεται από την:
Συνήθως ο άξονας z επιλέγεται να είναι κατά μήκος του B0 και η παραπάνω παράσταση γίνεται: ή εναλλακτικά:
Η διαφορά ενέργειας μεταξύ των δύο καταστάσεων είναι:
και αυτή η διαφορά καταλήγει σε έναν μικρό πληθυσμό πόλωσης ως προς τη χαμηλότερη ενεργειακή κατάσταση.
Πυρηνική θωράκιση
Μπορεί να φαίνεται από τα παραπάνω ότι όλοι οι πυρήνες του ίδιου νουκλεϊδίου (και συνεπώς του ίδιου γ) θα συντονιζόντουσαν στην ίδια συχνότητα. Αλλά δεν συμβαίνει αυτό. Η πιο σημαντική διαταραχή της συχνότητας NMR για εφαρμογές του NMR είναι το φαινόμενο "θωράκισης" των περιβαλλουσών στοιβάδων ηλεκτρονίων. Τα ηλεκτρόνια, παρομοίως προς τον πυρήνα, φορτίζονται επίσης και περιστρέφονται με ένα σπιν για να παραγάγουν ένα μαγνητικό πεδίο αντίθετο προς το μαγνητικό πεδίο που παράγεται από τον πυρήνα. Γενικά, αυτή η ηλεκτρονική θωράκιση μειώνει το μαγνητικό πεδίο στον πυρήνα (που είναι αυτό που καθορίζει τη συχνότητα NMR).
Ως αποτέλεσμα το ενεργειακό κενό μειώνεται και η απαιτούμενη συχνότητα για την επίτευξη συντονισμού μειώνεται επίσης. Αυτή η μετατόπιση στη συχνότητα NMR λόγω της ηλεκτρονικής σύζευξης του μοριακού τροχιακού με το εξωτερικό μαγνητικό πεδίο λέγεται χημική μετατόπιση και εξηγεί γιατί το NMR μπορεί να ανιχνεύσει τη χημική δομή των μορίων, που εξαρτάται από την κατανομή πυκνότητας των ηλεκτρονίων στα αντίστοιχα μοριακά τροχιακά. Αν ένας πυρήνας σε μια συγκεκριμένη χημική ομάδα είναι θωρακισμένος σε μεγαλύτερο βαθμό από μια υψηλότερη ηλεκτρονική πυκνότητα από τα περιβάλλοντα μοριακά τροχιακά, τότε η συχνότητά του NMR θα μετατοπιστεί "προς υψηλότερες τιμές πεδίου (upfield)" (δηλαδή, μια χαμηλότερη χημική μετατόπιση), ενώ αν είναι λιγότερο θωρακισμένο από μια τέτοια περιβάλλουσα ηλεκτρική πυκνότητα, τότε η συχνότητά του NMR θα μετατοπιστεί "προς τις χαμηλότερες τιμές πεδίου (downfield)" (δηλαδή, μια μεγαλύτερη χημική μετατόπιση).
Εκτός και η τοπική συμμετρία τέτοιων μοριακών τροχιακών είναι πολύ υψηλή (που οδηγεί σε "ισοτροπική (isotropic)" μετατόπιση), το φαινόμενο θωράκισης θα εξαρτάται από τον προσανατολισμό του μορίου ως προς το εξωτερικό πεδίο (B0). Στη φασματοσκοπία στερεάς κατάστασης NMR (solid-state NMR), απαιτείται περιστροφή υπό μαγική γωνία (magic angle spinning) για να εξισορροπήσει αυτήν την εξάρτηση προσανατολισμού, για να ληφθούν τιμές κοντά στις μέσες χημικές μετατοπίσεις. Αυτό είναι περιττό σε συμβατικές έρευνες μορίων με NMR, επειδή η γρήγορη "μοριακή κύλιση (molecular tumbling)" εξισορροπεί την ανισοτροπία της χημικής μετατόπισης (chemical shift anisotropy) (CSA). Σε αυτήν την περίπτωση, χρησιμοποιείται ο όρος "(μέση) χημική μετατόπιση (average) chemical shift" (ACS).
Χαλάρωση ή επαναφορά (Relaxation)
Η διεργασία που λέγεται επαναφορά πληθυσμού (population relaxation) αναφέρεται σε πυρήνες που επιστρέφουν στη θερμοδυναμική κατάσταση στον μαγνήτη. Αυτή η διεργασία λέγεται επίσης χρόνος επαναφοράς σπιν-πλέγματος (Spin-lattice relaxation time ήT1), ή "διαμήκης μαγνητική επαναφορά (longitudinal magnetic relaxation)", όπου T1 αναφέρεται στον μέσο χρόνο για έναν μεμονωμένο πυρήνα να επιστρέψει στην κατάσταση θερμικής ισορροπίας του για τα σπιν. Όταν ο πυρηνικός πληθυσμός σπιν επαναφέρεται, μπορεί να εξεταστεί πάλι, αφού είναι στην αρχική, κατάσταση ισορροπίας (μικτή).
Η πυρήνες μετάπτωσης Λάρμορ μπορούν επίσης να ξεφύγουν από τη στοίχιση μεταξύ τους (επιστρέφοντας το διάνυσμα καθαρού μαγνητισμού σε ένα πεδίο μη μετάπτωσης) και να σταματήσουν την παραγωγή σήματος. Αυτό λέγεται χρόνος επαναφοράς σπιν-σπιν (Spin-spin relaxation time ή T2) ή εγκάρσια επαναφορά (transverse relaxation). Λόγω της διαφοράς στους ενεργούς μηχανισμούς επαναφοράς που εμπλέκονται (παραδείγματος χάρη, διαμοριακές - ενδομοριακές αλληλεπιδράσεις μαγνητικού διπόλου-διπόλου, το T1 είναι συνήθως (εκτός από σπάνιες περιπτώσεις) μεγαλύτερο από το T2 (δηλαδή, πιο αργή επαναφορά σπιν-πλέγματος, παραδείγματος χάρη λόγω πιο μικρών φαινομένων αλληλεπίδρασης διπόλου-διπόλου). Στην πράξη, η τιμή του T^*_2 η οποία είναι ο πραγματικά παρατηρούμενος χρόνος διάσπασης του παρατηρούμενου σήματος NMR, ή ελεύθερη επαγωγική απόσβεση (free induction decay), (στο 1/e του αρχικού πλάτους αμέσως μετά τον παλμό συντονισμού ραδιοσυχνότητας) - εξαρτάται επίσης από την ανομοιογένεια του στατικού μαγνητικού πεδίου, που είναι αρκετά σημαντική. (Υπάρχει επίσης μια πιο μικρή, αλλά σημαντική συνεισφορά στην παρατηρούμενη σμίκρυνση FID από την ανομοιογένεια ραδιοσυχνότητας του παλμού συντονισμού). Στο αντίστοιχο φάσμα FT-NMR—που σημαίνει τον μετασχηματισμό Φουριέ της ελεύθερης επαγωγικής απόσβεσης (free induction decay)—ο χρόνος T^*_2 συσχετίζεται αντιστρόφως προς το πλάτος του σήματος NMR σε μονάδες συχνότητας. Συνεπώς, ένας πυρήνας με μεγάλο χρόνο επαναφοράς T2 οδηγεί σε μια πολύ οξεία κορυφή NMR στο φάσμα FT-NMR για ένα πολύ ομογενές στατικό μαγνητικό πεδίο, όπου οι πυρήνες με πιο μικρές τιμές τιμές T2 οδηγούν σε πλατιές κορυφές FT-NMR ακόμα κι όταν ο μαγνήτης ρυθμιστεί καλά. Και ο T1 και ο T2 εξαρτώνται από τον βαθμό των μοριακών κινήσεων καθώς και από τους γυρομαγνητικούς λόγους και των συντονισμών και των ισχυρών αλληλεπιδράσεων τους, σε γειτονικούς πυρήνες που δεν είναι σε συντονισμό.
Ένα πείραμα διάσπασης ηχούς σπιν (Spin echo) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υπολογιστεί ο χρόνος αποσυγχρονισμού φάσης, όπως φαίνεται στο παρακάτω βίντεο. Το μέγεθος της ηχούς καταγράφεται για διαφορετικές αποστάσεις των δύο παλμών. Αυτό αποκαλύπτει την αποσυνοχή (decoherence) η οποία δεν επανεστιάζεται από τον παλμό \pi. Σε απλές περιπτώσεις, μια εκθετική μείωση (exponential decay) είναι μετρήσιμη και περιγράφεται από τον χρόνο T_2.