cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Αριστείδης Καμάρας
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την καριέρα του στον Απόλλωνα Σμύρνης (τότε Απόλλων Αθηνών) και το 1961 τον απέκτησε ο Παναθηναϊκός, στον οποίο αγωνίστηκε για δώδεκα χρόνια συμμετέχοντας σε 305 αγώνες της Α΄ Εθνικής σκοράροντας 18 τέρματα στο πρωτάθλημα και 3 στο Κύπελλο. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 6 πρωταθλήματα (1962, 1964, 1965, 1969, 1970, 1972) και δύο κύπελλα (1967, 1969).
Ο Αριστείδης Καμάρας συμμετείχε σε 28 ευρωπαϊκά παιχνίδια του Παναθηναϊκού και ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ. Στον δρόμο για τον τελικό σημείωσε το τέρμα του Παναθηναϊκού στην ήττα με 4-1 από τον Ερυθρό Αστέρα και το τρίτο τέρμα στη νίκη πρόκριση 3-0 του επαναληπτικού αγώνα.
Στην Εθνική Ελλάδας
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 3 Ιουλίου 1960, στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Δανίας. Υπήρξε μέλος της για δώδεκα συνολικά χρόνια (1960-1971), έχοντας 30 συμμετοχές.
Καριέρα στη Νομική
Ο Αριστείδης Καμάρας μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας αφοσιώθηκε στη Νομική, που είχε σπουδάσει ταυτόχρονα με την ενασχόλησή του με το ποδόσφαιρο. Έχει μάλιστα χρηματίσει νομικός σύμβουλος του Πανελληνίου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Ενόπλων Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ19 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Απόλλων Σμύρνης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κ Κ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας
Ποτοκάκι Σάμου
Το Ποτοκάκι, (παλαιότερα:Δασκαλειό) βρίσκεται στο μυχό του ομώνυμου όρμου, 14 χλμ. νότια από το Βαθύ και 3 χλμ. από το Πυθαγόρειο. Είχε 122 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Βρίσκεται 5 μ. πάνω από την θάλασσα. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την αλιεία, τη γεωργία και με τον τουρισμό.
Ιστορία
Πρώτη φορά κατοικήθηκε το 1922 από Έλληνες της Μικράς Ασίας οι οποίοι επέλεξαν την περιοχή λόγω της θέσης της. Κατά το μεγάλο κραχ του 1929 το χωριό μεγάλωσε και έφτασε τους 350 κατοίκους και άρχισε να ενώνεται με το Πυθαγόρειο. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο το χωριό βομβαρδίστηκε πάνω από μια φορά από τις Δυνάμεις του Άξονα. Οι Ιταλοί μπήκαν στις 29 Απριλίου του 1941. Ελευθερώθηκε στις 19 Οκτωβρίου 1944. Κατά τον Εμφύλιο κατέφθασαν πολλοί νέοι κάτοικοι,οι οποίοι ήταν είτε εξόριστοι, είτε προέρχονταν από ζώνες κατεχόμενες από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Με τα Ιουλιανά έμειναν μόνο 27 κάτοικοι. Το 1974 με την Κύπρο ήλθαν και κατοίκησαν περίπου άλλοι 100 κάτοικοι. Επίσης μετά τα Σεπτεμβριανά και τις απελάσεις των Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη του 1964, πολλοί πρόσφυγες κατέφθασαν και εγκαταστάθηκαν στα λεγόμενα προσφυγικά. Σήμερα αποτελεί επίνειο της Χώρας Σάμου. Όλες αυτές οι πληθυσμιακές μεταβολές συνέπλεξαν με μικρασιατικά και Πολίτικα στοιχεία τον πολιτισμό του χωριού.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός κυμαίνεται και το καλοκαίρι έχει περισσότερους κατοίκους ως τουριστικός προορισμός. Από το 1922 μέχρι σήμερα υπάρχει αύξηση το 1929 ,το 1947, το 1974 και το 2004 και μείωση το 1962 και από το 1981 ως το 2001. Συγκεκριμένα:
Συγκοινωνίες
Στο χωριό υπάρχουν τρία ταξί και δύο λεωφορεία που εκτελούν δρομολόγια προς και από το Βαθύ και το Πυθαγόρειο. Πλοία εκτελούν καθημερινα δρομολόγια για το νησι(το χειμωνα καθε δυο ημερες) προς και από τον Πειραιά. Για αεροπορική συγκοινωνία υπάρχει, σε μικρή απόσταση από το χωριό, ο Κρατικός Αερολιμένας Σάμου απ' όπου εκτελούνται πτήσεις καθημερινά. Τέλος υπάρχουν δρομολόγια προς τα Δωδεκάνησα, προς τα νησιά του Βορείου Αιγαίου, προς τις Κυκλάδες και προς την Κρήτη.
Κατηγορία:Χωριά της Σάμου Κατηγορία:Δήμος Ανατολικής Σάμου
NGC 125
Ο NGC 125 (ή PGC 1772) είναι φακοειδής γαλαξίας στον αστερισμό Ιχθύες. Το φαινόμενο μέγεθός του είναι 12,9. Απέχει περίπου 235 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη και έχει διάμετρο 115.000 ετών φωτός. Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 25 Δεκεμβρίου 1790.
Ο NGC 125 είναι μέρος της ομάδας του NGC 128, που περιλαμβάνει τους γαλαξίες NGC 125, NGC 126, NGC 127, NGC 128 και NGC 130. Παρά το ότι φαίνονται κοντά από τη Γη, η μεγαλύτερη των 1000 km/sec (χιλιομέτρων το δευτερόλεπτο) διαφορά στην ακτινική ταχύτητα ανάμεσα στον NGC 125 και στον NGC 128 (ο πρώτος απομακρύνεται από τη Γη με ταχύτητα 5266 km/sec) καθιστά ελάχιστα πιθανό το ότι βρίσκονται κοντά στον χώρο. Ωστόσο, οι NGC 125 και NGC 126 είναι μάλλον κοντά ο ένας στον άλλο.
Αναφορές
0125 01772 00286 Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ιχθύες (αστερισμός)
Toyota Hilux
Το Toyota Hilux είναι ένα επαγγελματικό pick-up αυτοκίνητο, που παράγεται από την ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία Toyota, από τον Μάρτιο του 1968 έως σήμερα, σε 8 γενιές. Από τον Μάιο του 2015 βρίσκεται στην όγδοη γενιά του. Επί του παρόντος, διατίθεται σε όλα σχεδόν τα κράτη διεθνώς, εκτός από την Ιαπωνία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Βόρεια Κορέα και τη Νότια Κορέα.
Αξιοπιστία
Το Toyota Hilux αναφέρεται ως ένα μοντέλο με υψηλά επίπεδα αξιοπιστίας και αντοχής στις δύσκολες συνθήκες, ακόμα και υπό ιδιαίτερα σκληρή χρήση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαγγελματικά αυτοκίνητα Hilux Κατηγορία:Αυτοκίνητα ράλλυ
341
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 341 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 341 (CCCXLI ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Πέμπτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Μαρκελλίνου και Προβίνου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1094 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 341 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Νόριτς Σίτι
Ιστορία
Ιδρύθηκε στις 17 Ιουνίου 1902. Είχε γίνει μια συνάντηση για να «χτίσουν» μια ομάδα. Αυτοί που το σκέφθηκαν ήταν τρεις πρώην παίκτες της τοπικής ομάδας της Νόριτς. Έτσι έγινε η ομάδα και της έδωσαν το όνομα «Νόριτς Σίτι» (Norwich City) ή Νόργουιτς Σίτι. Το πρώτο επίσημο ματς της Νόριτς έγινε το 1912 με αντίπαλο τη Χάργουιτς.
Όταν ξεκίνησε ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, όπου συμμετείχε και η Αγγλία, η Νόριτς προχώρησε σε εθελούσια εκκαθάριση. Αργότερα ανέβηκε στην τρίτη κατηγορία, που σήμερα είναι γνωστή και ως Football League 1, το 1920. Το πρώτο επαγγελματικό της ματς ήταν με αντίπαλο την Πλίμουθ Αθλέτικ και έληξε ισόπαλο (1-1).
Η Νόργουιτς υποβιβάστηκε στην Τρίτη Κατηγορία. Την εποχή όμως που έγινε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος δεν έγινε το πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά [πραγματοποιήθηκε και η Νόργουιτς τερμάτισε στην 21η θέση. Έκανε την επιστροφή της το 1958: έφτασε έως και τα ημιτελικά του League Cup Αγγλίας αφού νίκησε ομάδες όπως η Τότεναμ Χότσπερ και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Το 1960 ανέβηκε πάλι στην σημερινή Championship νικώντας στα playoff την Σάουθαμπτον, ενώ το 1962 χάρη στον προπονητή της, Ρον Άσμαν, η Νόργουιτς κατέκτησε το πρώτο της τιτλο,το Λιγκ Καπ Αγγλιας,και προβιβάστηκε για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Α' κατηγορια.
Την επόμενη χρονιά τερμάτισε 6η κάνοντας την καλύτερη της εμφάνιση. Το 1972-73 βρέθηκε στον Τελικό του Λιγκ Καπ Αγγλίας στο Στάδιο Γουέμπλεϊ με αντίπαλο την Τότεναμ χάνοντας με 1-0.Το 1985 το κατεκτησε για δευτερη φορα. Το 1993-94 τερμάτισε 12η και το 1995 υποβιβάστηκε στην Championship. Από τότε υπήρχαν επιτυχίες στην Νόργουιτς με μόνο μειονέκτημα το υποβιβασμό της. Το 2004 βγήκε 1η κατακτώντας το πρωτάθλημα της Δεύτερης Κατηγορίας κάνοντας την μεγάλη επιστροφή από το 1995. Επίσης κατάφερε να νικήσει την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο κύπελλο με 2-0 και την Φούλαμ με 6-0.To 2020-21 η ομαδα αγωνιζεται στην Premier league.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1902 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας  Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1902
Μεσογειακοί Αγώνες 1983
Οι ΙΧ Μεσογειακοί Αγώνες διεξήχθησαν στην Καζαμπλάνκα του Μαρόκου από τις 3 ως τις 17 Σεπτεμβρίου 1983. Συμμετείχαν 2.180 αθλητές: 1.845 άνδρες και 335 γυναίκες από 16 χώρες της Μεσογείου σε 20 αθλήματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
1983 Κατηγορία:Αθλητισμός στο Μαρόκο Κατηγορία:Πολυαθλητικές διοργανώσεις το 1983
Φρανκολί
Ο Φρανκολί (Francolí στα καταλανικά) είναι ένας ποταμός της Ισπανίας που διασχίζει αποκλειστικά την επαρχία της Ταραγόνα στην Καταλονία. Πηγάζει στη λεκάνη του Μπαρβερά για να καταλήξει μετά από 85 χιλιόμετρα στην Μεσόγειο στο λιμάνι της Ταραγόνα.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ισπανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Καταλωνίας
Ακαδημαϊκό Λεξικό της Λιθουανικής Γλώσσας
μικρογραφία|Το πλήρες σύνολο τόμων του λεξικού Το Ακαδημαϊκό Λεξικό της Λιθουανικής Γλώσσας (Didysis lietuvių kalbos žodynas γνωστό και ως Akademinis lietuvių kalbos žodynas) είναι το ολοκληρωμένο λεξικό της λιθουανικής γλώσσας, καθώς και ένα από τα εκτενέστερα λεξικά στον κόσμο.
Περιέχει μισό εκατομμύριο επικεφαλίδες στα λιθουανικά. Έχει 20 τόμους (με 22 χιλιάδες σελίδες συνολικά). Στις περισσότερες γλώσσες περιλαμβάνει μια εξήγηση της χρήσης τους, την προέλευση τους και την περιοχή στην οποία χρησιμοποιείται με παραδείγματα. Το λεξικό περιέχει λέξεις που έχουν συλλεχθεί από όλες τις γραπτές μορφές τους, από την έκδοση του πρώτου βιβλίου στη λιθουανική γλώσσα μέχρι το 2001.
Ιστορία
Η ιδέα του λεξικού ανήκει στον λιθουανό φιλόλογο Καζιμιέρας Μπούγκα (6 Νοεμβρίου 1879 - 2 Δεκεμβρίου 1924). Άρχισε να συλλέγει υλικά για το λεξικό το 1902 και είχε πάνω από 617.000 κάρτες με λέξεις, ενώ ένα μέρος αυτών προερχόταν από το λεξικό του Αντάνας Γιούσκα. Το πρώτο μέρος του λεξικού ολοκληρώθηκε το 1924, ενώ ο ολόκληρος πρώτος τόμος ολοκληρώθηκε το 1941 (καλύπτει τα γράμματα Α-Β) υπό την εποπτεία του Γιουόζας Μπαλτσικόνις. Ο δεύτερος τόμος ολοκληρώθηκε το 1947, ωστόσο, μαζί με τον πρώτο τόμο, απαγορεύθηκε και κρύφθηκε από τις σοβιετικές αρχές για ιδεολογικούς λόγους. Σήμερα, αυτοί οι δύο τόμοι αποτελούν βιβλιογραφικές σπανιότητες. Ο πρώτος και ο δεύτερος τόμος έπρεπε να επαναγραφτεί αργότερα. Η εργασία για τον τρίτο τόμο συνέχισε το 1956, παρόλο που ήταν δύσκολη υπό το σοβιετικό καθεστώς. Επίσης, μερικές λέξεις (ειδικά αυτές που είχαν να κάνουν με θρησκευτικά θέματα) έπρεπε να παραβλεφθούν. Η απώλεια αποκαταστάθηκε μετά τη λιθουανική ανεξαρτησία στις 6 Σεπτεμβρίου 1991 (είχε κηρύξει ανεξαρτησία στις 11 Μαρτίου 1990, ωστόσο εκείνη την ημέρα η ΕΣΣΔ αναγνώρισε επίσημα την ανεξαρτησία της) και τα ιδεολογικά εμπόδια έληξαν.
Για την ολοκλήρωση του, εργάστηκαν πολλές γενιές γλωσσολόγων για πάνω από έξι δεκαετίες. Το λεξικό ολοκληρώθηκε το 2005 και η διαδικτυακή έκδοση κυκλοφόρησε το ίδιο έτος.
Το λεξικό διατίθεται σε έντυπη μορφή, σε μορφή CD-ROM και στο διαδίκτυο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λιθουανική γλώσσα Κατηγορία:Λεξικά
345
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 345 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Το έτος 345 (CCCXLV ) ήταν ένα κοινό έτος που ξεκινούσε την Τρίτη. Εκείνη την εποχή ήταν γνωστό ως το Έτος των Υπάτων Αμαντίου και Αλβίνου (ή, λιγότερο γνωστό, το Έτος 1098 από Κτήσεως Κόσμου). Η ονομασία 345 είχε χρησιμοποιηθεί από την πρώιμη μεσαιωνική περίοδο, όταν το χριστιανικό ημερολόγιο έγινε η δημοφιλέστερη μέθοδος των ετών στην Ευρώπη.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Γουλιέλμος Α΄ του Μπω
Ο Γουλιέλμος Α' , οσσιτανικά: Guillem ή Guilhem dels Baus, γαλλ.: Guillaume des Baux ή du Baus, λατιν.: Guillelmus de Balcio, (π. 1155 - Ιούνιος 1218) από τον Οίκο των Μπω (γαλλ.) ή των Μπάλτσο (ιταλ.), ήταν πρίγκιπας της Oράγγης από το 1182 μέχρι το τέλος του. Ήταν ένας σημαντικός ευγενής από την Προβηγκία.
Βιογραφία
Ο Γουλιέλμος ήταν γιος του Βερτράνδου Α΄ του Μπω, ο πρώτος πρίγκιπας της Οράγγης και μεγάλος προστάτης της οσσιτανικής ποίησης, και της Tιμπόρ ντε Σαρενόμ (αδελφής του Ραιμπώ ντ'Ωρενγκά) που ήταν γυναίκα τροβαδούρος. Το 1215, όταν ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β' προσπάθησε να καταστήσει αποτελεσματική την εξουσία του στο βασίλειο της Βουργουνδίας, παραχώρησε στο Μετς στον Γουλιέλμο ολόκληρο το «βασίλειο της Αρλ και της Βιέν», πιθανώς αναφερόμενος στην αντιβασιλεία του βασιλείου. Ο Γουλιέλμος φυλακίστηκε στην Αβινιόν το καλοκαίρι του 1216, και παρέμεινε εκεί μέχρι το τέλος του τον Ιούνιο τού 1218. Οι απόγονοι τού Γουλιέλμου συνέχισαν να διεκδικούν το βασίλειο της Αρλ μέχρι το 1393.
Ο Γουλιέλμος ήταν άνθρωπος των γραμμάτων και τροβαδούρος: κληρονόμησε την αγάπη του για τη λυρική ποίηση από τους προστάτες-συνθέτες γονείς του. Από τα γραπτά του Γουλιέλμου σώζονται δύο κόμπλας και μία σιρβέντες. Είχε επαφή και με άλλους τροβαδούρους. Οι μοναχικές σιρβέντες τού Γκυ ντε Καβαλόν γράφτηκαν εναντίον τού Γουλιέλμου.
Σώζεται ένα ανέκδοτο ράζο, που περιγράφει πώς ο Γουλιέλμος λήστεψε έναν Γάλλο έμπορο, ο οποίος στη συνέχεια πήγε την υπόθεσή του στον βασιλιά Φίλιππο Β΄ Αύγουστο, αλλά αυτή απορρίφθηκε, επειδή «είχε γίνει πολύ μακριά» (δηλαδή εκτός γαλλικής δικαιοδοσίας, στην Προβηγκία). Στη συνέχεια ο έμπορος παραχάραξε τη βασιλική σφραγίδα, και τη χρησιμοποίησε για να παρασύρει τον Γουλιέλμο στην (ανώνυμη) πόλη του με υποσχέσεις ανταμοιβών. Όταν ο Γουλιέλμος και οι συνοδοί του έφτασαν στην πόλη, ο έμπορος ζήτησε να τους συλλάβουν και να τους φυλακίσουν, μέχρι ο Γουλιέλμος να επανορθώσει για όσα είχε πάρει. Κατά την επιστροφή του στην Προβηγκία, ο Γουλιέλμος φέρεται να σχεδίαζε να προσαρτήσει ένα κομμάτι γης ("la Osteilla" ή "Estella") που ανήκε στον Aντεμάρ Β΄ του Βαλεντινουά, όταν συνελήφθη από τον ψαρά τού Aντεμάρ Β΄, σε μία μικρή βάρκα στον Ροδανό. Αυτό το γεγονός ενέπνευσε μία κόμπλα από τον τροβαδούρο Ραιμπώ ντε Βακερά, ο οποίος έδωσε στον Γουλιέλμο το παρωνύμιο Engles ("ο Άγγλος", για άγνωστους λόγους).
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Eρμενγάρδη, κόρη του Ραϋμόντ τού Mεβουγιόν, αλλά τη διαζεύχθηκε στις 21 Μαρτίου 1203. Το παιδί τους, ο:
Ο Γουλιέλμος Α΄ αργότερα ξανανυμφεύτηκε, με μία γυναίκα που ονομαζόταν Αλίκη (Alix). Οι δύο γιοι του από αυτήν κληρονόμησαν αργότερα την Οράγγη:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Μπω
Εβραϊκό Αυτόνομο Όμπλαστ
Το Εβραϊκό Αυτόνομο Όμπλαστ (ρωσικά: Евре́йская автоно́мная о́бласть, γίντις: ייִדישע אווטאָנאָמע געגנט) είναι ομόσπονδη ενότητα της Ρωσίας (όμπλαστ, περιφέρεια), στο Ομοσπονδιακό Διαμέρισμα Άπω Ανατολής. Πρωτεύουσά του είναι το Μπιρομπιτζάν (75.413 κάτοικοι, απογραφή 2010). Εν συντομία ονομάζεται και Γιεβρέι.
Ουσιαστικά το όμπλαστ αυτό είναι απομεινάρι της σοβιετικής εποχής. Σύμφωνα με τον Στάλιν, για να αναγνωρισθούν εθνικά δικαιώματα σε μια μειονότητα, έπρεπε αυτή να διαθέτει δική της περιοχή. Οι Εβραίοι όμως ήταν διάσπαρτοι στη χώρα και δεν διέθεταν συγκεκριμένη κοιτίδα, επομένως κινδύνευαν να μην αναγνωρισθούν ως εθνότητα, παρ' ότι αριθμούσαν σχεδόν δύο εκατομμύρια. Τότε εβραίοι κομμουνιστές πρότειναν τη δημιουργία μιας "σοβιετικής Σιών" στην Κριμαία, όπου θα συγκεντρώνονταν οικειοθελώς για να αναθρέψουν τις νέες γενιές με σοσιαλιστικά ιδεώδη και προλεταριακή κουλτούρα. Η Κριμαία απορρίφθηκε ως ιδέα από τον Στάλιν, που αντιπρότεινε το σχεδόν έρημο Μπιρομπιτζάν στην Άπω Ανατολή. Πράγματι, το 1928 ιδρύθηκε το Εβραϊκό Αυτόνομο Όμπλαστ και μέσα σε μία πενταετία κατέφθασαν 20.000 εθελοντές που ξεκίνησαν τον εποικισμό της, αλλά το πείραμα απέτυχε, καθότι η συντριπτική πλειοψηφία των Εβραίων της Σοβιετικής Ένωσης κατοικούσε στα ευρωπαϊκά εδάφη και αρνήθηκε να μετακινηθεί τόσες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Ο πληθυσμός του Εβραϊκού Αυτόνομου Όμπλαστ είναι κατά βάση ρωσικός (89,9%). Ακολουθούν οι Ουκρανοί (4,4%) και οι Εβραίοι με μόλις 1,2%.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αυτονομη Περιφερεια Κατηγορία:Ομοσπονδιακά υποκείμενα της Ρωσίας Κατηγορία:Σιβηρία
Κενάν Μεσαρέ
Ο Κενάν Μεσαρέ (1889-1965) ήταν αυτοδίδακτος ζωγράφος από τα Γιάννενα. Πατέρας του ήταν ο αλβανικής καταγωγής στρατηγός του οθωμανικού στρατού Χασάν Ταχσίν Πασάς, που παρέδωσε τη Θεσσαλονίκη στον ελληνικό στρατό το 1912.
Βιογραφία
Ο Κενάν Μεσαρέ γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1889. Φοίτησε στη Ζωσιμαία Σχολή των Ιωαννίνων και στη συνέχεια σπούδασε στην σχολή Γαλατά Σεράι της Κωνσταντινούπολης. Υπήρξε υπασπιστής του πατέρα του τον οποίο ακολούθησε στις διάφορες στρατιωτικές μετακινήσεις του σε ολόκληρη την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ήταν παρών κατά την υπογραφή της παράδοσης της Θεσσαλονίκης το 1912, στο Διοικητήριο. Μιλούσε άπταιστα αλβανικά, τουρκικά, περσικά, αραβικά, γαλλικά και ελληνικά και φέρεται να συνέταξε το πρωτόκολλο παράδοσης της Θεσσαλονίκης στα γαλλικά.
Μετά την απελευθέρωση της Μακεδονίας παρέμεινε στη Θεσσαλονίκη και πήρε την ελληνική υπηκοότητα. Το 1934 παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε στα Γιάννενα όπου γεννήθηκαν τα παιδιά του. Όταν πέθανε, θάφτηκε, σύμφωνα με την επιθυμία του, στο αλβανικό νεκροταφείο της Θεσσαλονίκης.
Το έργο του
Ο Κενάν Ταχσίν Μεσαρέ αποτύπωσε στα έργα του τοπία της Λίμνης των Ιωαννίνων, ζωγράφισε διάφορα πορτρέτα και υπήρξε ο εικονογράφος της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης και των Ιωαννίνων το 1912-13 ενώ μετά δούλεψε για τη χαρτογράφηση των νέων συνόρων της Ελλάδας. Συνήθιζε να χαρίζει έργα του και για το λόγο αυτό πολλά βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές ενώ πολλοί από τους πίνακές του χάθηκαν κατά τη διάρκεια της Κατοχής και του Εμφυλίου.
Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων εξέδωσε ένα λεύκωμα αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του.
Κατηγορία:Αλβανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Τούρκοι ζωγράφοι Κατηγορία:Απόφοιτοι της Ζωσιμαίας Σχολής Κατηγορία:Οθωμανοί στρατιωτικοί των Βαλκανικών Πολέμων
Σημαία του Ροντρίγκες
Η σημαία αποτελείται από ένα λευκό ορθογώνιο, με κόκκινο και κίτρινο στις άκρες του περιγράμματός του. Κεντρική θέση έχει το εθνόσημο του νησιού. Το θυρεό στο εθνόσημο βαστούν δύο πτηνά, εκ των οποίων το ένα, ο ερημίτης έχει εκλείψει από το 18ο αιώνα.
Το νησί έγινε αυτόνομο το 2002.
Πηγές
Ροντριγκες Κατηγορία:Ροντρίγκες
Παναθηναϊκός αμφορέας (Κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου, αρ. 1451)
Ο Παναθηναϊκός αμφορέας που φιλοξενείται στην Κρατική αρχαιολογική συλλογή Μονάχου με αριθμό καταλόγου 1451, είναι αρχαιολογικό εύρημα από την Ετρουρία.
Περιγραφή
Ο λαιμός είναι διακοσμημένος με άνθη λοτού. Στην μπροστινή όψη εικονίζεται η θεά Αθηνά πολιάς με πλατύγυρο μανδύα, αιγίδα και κράνος. Κάνει ένα βήμα μπροστά με το μπροστινό πέλμα να ακουμπάει στο έδαφος και το πίσω πόδι να στηρίζεται στα δάκτυλα. Κραδαίνει το δόρυ προς τα αριστερά και κρατάει ασπίδα, που είναι διακοσμημένη με ανθέμια φοινίκων. Η Αθηνά είναι πλαισιωμένη από δύο κίονες, στους οποίους είναι τοποθετημένοι δύο αλέκτορες στραμμένοι προς τη θεά Αθηνά. Στα δεξιά του αριστερού κίονα διαβάζουμε την επίσημη επιγραφή «ΤΟΝ ΑΘΕΝΕΘΕΝ ΑΘΛΟΝ» που είναι γραμμένη με μικρά γράμματα, από επάνω προς τα κάτω και σε αντίστροφη γραφή.
Ο αμφορέας διατηρείται σε αρκετά καλή γενική κατάσταση.
Ιστορική τοποθέτηση
Ο αμφορέας είναι από τους αρχαιότερους του είδους του. Τα χαρακτηριστικά στοιχεία της αγγειογραφίας τα συναντάμε επίσης σε έργα που φιλοξενούνται στο Βρετανικό Μουσείο, και είναι υπογραμμένα με το όνομα του Αμάσι. Η τέχνη μοιάζει με αυτή του Εξηκία (γ΄ τέταρτο 6ου αι. π.Χ.).
Πηγές
Κατηγορία:Παναθηναϊκός αμφορέας Κατηγορία:Εκθέματα στην Κρατική Αρχαιολογική Συλλογή του Μονάχου 530
Ρουκιγιέ Σουλτάνα (κόρη του Μουράτ Δ΄)
Η Ρουκιγιέ Σουλτάν (Οθ. Τούρκικα:رقية سلطان) (Τούρκικα: Rukiye Sultan, 1639 - 1716) ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Δ΄ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1639 στο Παλάτι Τοπ Καπί, και ήταν κόρη του σουλτάνου Μουράτ Δ΄ και της συζύγου του Χασεκί Αϊσέ Σουλτάν. Όταν ήταν 1 έτους, ο πατέρας της πέθανε και με την άνοδο του θείου της σουλτάνου Ιμπραήμ Α΄ στο θρόνο, η Ρουκιγιέ τέθηκε υπό την προστασία της γιαγιάς της Βαλιντέ Κιοσέμ Σουλτάν και μετά τη δολοφονία της το 1651, της Βαλιντέ Τουρχάν Σουλτάν.
Το 1663, κατόπιν αιτήματος της Βαλιντέ Τουρχάν Σουλτάν, η Ρουκιγιέ παντρεύτηκε τον Μελέκ Ιμπραήμ Πασά, Μπεηλέρμπεη της Αιγύπτου, και μαζί απέκτησαν δύο κόρες.
Η Ρουκιγιέ πέθανε το 1716 και τάφηκε δίπλα στον πατέρα της στο Μαυσωλείο του Σουλτάνου Αχμέτ στο Μπλέ Τζαμί.
Πηγές
Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Πάβελ Βόλια
Ο Πάβελ Αλεξέγεβιτς Βόλια (Ρωσικά: Па́вел Алексе́евич Во́ля), είναι Ρώσος τραγουδιστής και κωμικός ηθοποιός.
Προσωπική ζωή
Είναι παντρεμένος και έχει έναν γιο, τον Ρόμπερτ ..
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρώσοι τραγουδιστές Κατηγορία:Ρώσοι ηθοποιοί
125 Ελευθερώτρια
Η Ελευθερώτρια (Liberatrix) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,04. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τους Γάλλους οπτικούς και αστρονόμους αδελφούς Πωλ και Προσπέρ Ανρύ, που παρατηρούσαν από το Παρίσι. Το όνομα του αστεροειδούς πιστεύεται ότι επιλέχθηκε για να μνημονεύσει την απελευθέρωση της Γαλλίας κατά την κατάρρευση της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας το 1870. Μπορεί επίσης να τιμά τον πρώτο πρόεδρο της νέας Γαλλικής Δημοκρατίας, που εξασφάλισε τη σύναψη δανείου για την εξασφάλιση της αποχωρήσεως των πρωσικών στρατευμάτων από τη Γαλλία.
Τρεις επιπροσθήσεις αστέρων από την Ελευθερώτρια έχουν παρατηρηθεί μέχρι σήμερα, με την τελευταία στις 11 Δεκεμβρίου 2014, όταν ένας αστέρας 9ου μεγέθους αποκρύφθηκε όπως φαινόταν από μέρος της νότιας Καλιφόρνιας και του Μεξικού.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η καμπύλη φωτός της Ελευθερώτριας εμφανίζει μεγάλη διακύμανση, κάτι που υποδεικνύει ότι το σχήμα της είναι επίμηκες ή πολύ ακανόνιστο. Η μέση διάμετρός της είναι 43,6 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 87 τρισεκατομμύρια τόνους με μέση πυκνότητα 2,0 gr/cm³. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της Ελευθερώτριας εκτιμάται σε 1,22 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 802 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 23,1 m/sec (83,2 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Ελευθερώτριας είναι M (με πιθανή αφθονία σε μέταλλα — σίδηρο και νικέλιο). Το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,225 ± 0,026 και η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 105 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Η Ελευθερώτρια περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 3 ώρες και 58 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ελευθερωτρια
Περιφέρεια Καμτσάτκα
180px|right|thumb|Η θέση της κατηργημένης περιφέρειας στο ρωσικό χάρτη. Η Περιφέρεια Καμτσάτκα (Камча́тская о́бласть) είναι ένα κατηργημένο ομοσπονδιακό υποκείμενο της Ρωσίας, το οποίο το 2007 συνενώθηκε με τη μεγαλύτερη αλλά σχεδόν ακατοίκητη Κοριακία και σχημάτισαν το Κράι Καμτσάτκα.
Η περιφέρεια απλωνόταν στο νότιο κομμάτι της χερσονήσου Καμτσάτκα με έκταση 170.800 χμ² και πληθυσμό 333.644 κατοίκους, σύμφωνα με την απογραφή του 2002. Πρωτεύουσά του ήταν (και παραμένει στο νέο κράι) το Πετροπαβλόβσκ Καμτσάτκυ (198.028 κάτοικοι). Σύμφωνα με την παραπάνω απογραφή, κυρίαρχη εθνότητα ήταν οι Ρώσοι με 80% του πληθυσμού και ακολουθούσαν οι Ουκρανοί (5%) και οι Κοριάκες (2%).
Κατηγορία:Κράι Καμτσάτκα
Δάφνη Αχαΐας
Η Δάφνη είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Καλαβρύτων στα σύνορα των περιφερειακών ενοτήτων Αχαΐας και Αρκαδίας και πολύ κοντά στην τεχνητή λίμνη του Λάδωνα.
Τοποθεσία
Είναι χτισμένο στην νοτιοανατολική πλευρά του όρους Αφροδίσιο, παραφυάδας του Ερύμανθου, σε υψόμετρο 641 μέτρων. Πιο συγκεκριμένα, είναι αμφιθεατρικά κτισμένο στις ανατολικές πλαγιές του Αγίου Μάμαντα, πρόβουνου της Κορακοφωλιάς, και έχει ανοιχτό ορίζοντα προς νότια και ανατολικά.
Απέχει 44 χιλιόμετρα από τα Καλάβρυτα, 110 χιλιόμετρα από την Πάτρα και 68 χιλιόμετρα από την Τρίπολη. Έχει υγιεινό, ξηρό κλίμα.
Ιστορικά στοιχεία
Πιστεύεται ότι υπάρχει ως οικισμός ήδη από το 900 μ.Χ. ενώ αναφέρεται και σε φραγκικά κατάστιχα των αρχών του 13ου αιώνα. Στο Χρονικό του Μορέως η Στρέζοβα εμφανίζεται με το όνομα Estransses και ανήκε στη Βαρωνία της Άκοβας.
Σημαντική ήταν η συμβολή της στην επανάσταση του 1821. Κάτοικοι του χωριού με αρχηγό τον ντόπιο οπλαρχηγό Αναγνώστη Πιτσουνά ή Σπηλιόπουλο, πολέμησαν σε διάφορες μάχες, όπως του Λεβιδίου, του Βαλτετσίου, της Πάτρας και αλλού. Το καλοκαίρι του 1826, όταν οι κάτοικοί του αρνούνται να υποταχθούν στον Ιμπραήμ και προβάλουν αντίσταση, το χωριό καταστρέφεται ολοσχερώς.
Από τα μέσα του 19ου αιώνα και για πολλές δεκαετίες, αποτέλεσε το οικονομικό και διοικητικό κέντρο της γύρω περιοχής. Σήμερα αποτελεί δημοφιλή προορισμό για τους λάτρεις του εναλλακτικού τουρισμού, αφού σε πολύ μικρή απόσταση βρίσκεται ο ποταμός Λάδωνας και η ομώνυμη τεχνητή λίμνη, που προσφέρονται για καγιάκ, ράφτινγκ, κωπηλασία, ψάρεμα και άλλες δραστηριότητες.
Η ονομασία Στρέζοβα
Μέχρι το 1928, το χωριό ονομαζόταν Στρέζοβα, όνομα σλαβικής ίσως προέλευσης , που δόθηκε στον οικισμό από Σλάβους εποίκους που ήρθαν στην περιοχή τον 7ο αιώνα , και σημαίνει "βελανιδιά". Υπάρχουν όμως εκδοχές και για αρμάνικη προέλευση αυτής της ονομασίας, που ίσως να σημαίνει αυχενοδιάβαση σε τραχύ και ανώμαλο τόπο, αλλά και για ιταλική καταγωγή της ονομασίας από τη λέξη strozza που σημαίνει "λαιμός", απ' την οποία προέκυψε η λέξη "στρούγγα" την οποία χρησιμοποιούν ιδίως οι Βλάχοι. Η σύγχρονη ονομασία "Δάφνη" οφείλεται στην μυθολογική κόρη του ποταμού Λάδωνα που μεταμορφώθηκε στο ομώνυμο φυτό.
Διοικητική εξέλιξη
Η Δάφνη ανήκει στην ομώνυμη τοπική κοινότητα της Δημοτικής ενότητας Παΐων του «Καλλικρατικού» Δήμου Καλαβρύτων στο Νομό Αχαΐας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011. Προ της εφαρμογής της διοικητικής μεταρρύθμισης «Καποδίστριας», ήταν οικισμός και έδρα του ομώνυμου Δημοτικού διαμερίσματος του «Καποδιστριακού» Δήμου Παΐων.
Το 1928 η τότε Κοινότητα Στρέζοβας, που συστάθηκε το 1912, μετονομάστηκε σε Κοινότητα Δάφνης και το 1946 η Κοινότητα Δάφνης αναβαθμίστηκε σε Δήμο. Το 1997 η Δάφνη ορίστηκε έδρα του «Καποδιστριακού» Δήμου Παΐων. Το 2010 ο Δήμος Παΐων προσαρτήθηκε στον «Καλλικρατικό» Δήμο Καλαβρύτων.
Δήμαρχοι Δάφνης (1946-98)
Δήμαρχοι διετέλεσαν οι :
Δημογραφικά στοιχεία
Στα 1700 αναφέρεται στη βενετική απογραφή Grimani ως Stresova και έχει πληθυσμό 58 οικογένειες (68 κάτοικοι).
Η δημογραφική εξέλιξη του χωριού σύμφωνα με τις εθνικές απογραφές είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Παΐων Κατηγορία:Δήμος Καλαβρύτων
Φραγκίσκος Σούρπης
Ο Φραγκίσκος Σούρπης (γεν. 4 Μαρτίου 1943) είναι πρώην ποδοσφαιριστής και ορθοπαιδικός. Αγωνίστηκε για έντεκα χρόνια στον Παναθηναϊκό από το 1962 έως το 1973 οπότε και τερμάτισε την καριέρα του σε ηλικία 30 ετών. Αγωνιζόταν στη θέση του κεντρικού αμυντικού, συμμετέχοντας σε 310 αγώνες της Α΄ Εθνικής. Με τον Παναθηναϊκό κατέκτησε 6 Πρωταθλήματα: 1962, 1964, 1965, 1969, 1970, 1972 και δύο Κύπελλα: 1967, 1969.
Ο Φραγκίσκος Σούρπης συμμετείχε σε 25 ευρωπαϊκά παιχνίδια του Παναθηναϊκού και ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών Ευρώπης το 1971 στο Στάδιο Γουέμπλεϊ.
Ο Άνθιμος Καψής, ο Φραγκίσκος Σούρπης και ο Βαγγέλης Πανάκης είναι οι τρεις ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν σε όλη τους την καριέρα μόνο στον Παναθηναϊκό.
Ο Φραγκίσκος Σούρπης έχει αγωνιστεί σε 6 αγώνες με την Εθνική Ελλάδος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σούρπης Σούρπης σ
Τοπική Κοινότητα Δρυάλου Λακωνίας
Ο Δρύαλος είναι ημιορεινός παραδοσιακός οικισμός (υψόμετρο:280). Ανήκει στον δήμο ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΝΗΣ της Περιφερειακής Ενότητας ΛΑΚΩΝΙΑΣ που βρίσκεται στην Περιφέρεια Πελοποννήσου. Η ονομασία ίσως να προέρχεται από το δέντρο δρυς καθώς φημολογείται ότι τα παλιά χρόνια το χωριό ήταν γεμάτο από δέντρα (βελανιδιές). Το χωριό είναι γνωστό για τη «δίδυμη» εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης και του Αγίου Γεωργίου (13ου αι.). Ωστόσο ξεχωρίζει για τους επιβλητικούς του πύργους.
Χαντζηλιάκο Αχαΐας
Το Χαντζηλιάκο (ή Χατζηλιάκο) είναι οικισμός της Αχαΐας. Αποτελεί παράλληλα συνοικία του Μιντιλογλίου και υπάγεται στην Δημοτική Ενότητα Παραλίας του «καλλικρατικό» Δήμο Πατρέων. Γειτνιάζει με τη συνοικία της Φιλοθέης (πρώην: Κραβαριώτικα ή Κραβαριώτη), που ανήκει στον οικισμό και βρίσκεται ανατολικά του, ενώ απέχει περί τα 9 χλμ από το κέντρο της Πάτρας. Κατά την απογραφή του 2011 ο οικισμός είχε μόνιμο πληθυσμό 243 κατοίκους.
Διοικητική εξέλιξη
Το Χαντζηλιάκο αναγνωρίστηκε επίσημα ως οικισμός στις 14/03/1971 και προσαρτήθηκε στην τότε Κοινότητα Μιντιλογλίου. Από τότε και έπειτα ο οικισμός αποτελεί συνεχώς τμήμα της πρώην Κοινότητας Μιντιλογλίου σε όλες τις διοικητικές μεταβολές που ακολούθησαν (Σχέδιο «Καποδίστριας» και Σχέδιο «Καλλικράτης»).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αχαΐας Κατηγορία:Δήμος Παραλίας Κατηγορία:Δήμος Πατρέων
Εθνόσημο του Ροντρίγκες
Το εθνόσημο του νησιού Ροντρίγκες   δημιουργήθηκε για την αυτονομία του νησιού. Έχει κεντρική θέση στη σημαία του Ροντρίγκες.
Η περγαμηνή στο εθνόσημο γράφει το σύνθημα "Travail, Solidarité, Fierté" (Εργασία, Αλληλεγγύη, Υπερηφάνεια). Σύμφωνα με την ιστοσελίδα της τοπικής Συνέλευσης , το σύνθημα καταδεικνύει την περηφάνια που νιώθουν οι κάτοικοι του νησιού επειδή ζουν σε ένα αυτόνομο νησί, καθώς επίσης και την αποφασιστικότητά τους να οικοδομήσουν το πεπρωμένο της χώρας τους με αρμονία και με αλληλεγγύη, με σκοπό την καθολική ευημερία εντός του νησιού του Μαυρικίου.
Στο εθνόσημο εικονίζονται επίσης τα ενδημικά πτηνά Le Solitaire (Ερημίτης, έχει εκλείψει- εξαφανίστηκε το 18ο αιώνα) και La Fauvette, που απαντάται σε άλλες περιοχές, τα βασικά προϊόντα του νησιού, όπως καλαμπόκι, ψάρια και καλάθια με τη θάλασσα και τον ήλιο στο βάθος. Στην κορυφή βρίσκεται ένα λουλούδι ιβίσκου.
Το νησί σήμερα είναι εξαρτημένο έδαφος του Μαυρίκιου, στο οποίο παραχωρήθηκε αυτονομία, το 2002
Πηγές
Ροντρίγκες Κατηγορία:Ροντρίγκες
Journal Citation Reports
Το Journal Citation Reports (JCR) είναι ετήσια έκδοση της εταιρείας Clarivate Analytics, η οποία περιέχει σημαντικά επιστημομετρικά δεδομένα για δημοσιεύσεις έρευνας που έχουν ανακοινωθεί σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά.
Μέχρι το 2016, η έκδοση αυτή αποτελούσε πνευματική ιδιοκτησία της Thomson Reuters, ενώ πλέον, έχει ενσωματωθεί στον κορμό της Web of Science και παρέχει πληροφορίες σχετικές με τα ακαδημαϊκά περιοδικά στις φυσικές και τις κοινωνικές επιστήμες, συμπεριλαμβανομένων των δεικτών απήχησης.
Στοιχεία παραπομπών
Υπάρχουν ξεχωριστές εκδόσεις για τις φυσικές επιστήμες και τις κοινωνικές επιστήμες. Η ετήσια έκδοση του 2013 περιελάμβανε 8.411 περιοδικά, ενώ η ετήσια έκδοση των κοινωνικών επιστημών -του 2012- περιείχε 3.016 τίτλους. Η έκδοση για το κάθε έτος δημοσιεύεται τον επόμενο χρόνο, μετά τη δημοσίευση των αναφορών (citations) για το έτος και την επεξεργασία όλων των μετρικών πληροφοριών.
Περίοδος ανακοίνωσης
Τα τελευταία χρόνια, η έκδοση ανακοινώνεται στα μέσα Ιουνίου κάθε έτους. Το 2021 ανακοινώθηκε στις 30 Ιουνίου.
126 Βελέδα
Η Βελέδα (Velleda) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,27. Ανακαλύφθηκε το 1872 από τους Γάλλους οπτικούς και αστρονόμους αδελφούς Πωλ και Προσπέρ Ανρί, που παρατηρούσαν από το Παρίσι. Πήρε το όνομά της από την ιέρεια και προφήτιδα Βελέντα της αρχαίας γερμανικής φυλής των Βρουκτέρων ή Βουσακτέρων.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Βελέδας είναι 44,82 χλμ. Η μάζα της εκτιμάται σε 94 τρισεκατομμύρια τόνους. Η μέση επιτάχυνση της βαρύτητας στον ισημερινό της εκτιμάται σε 1,25 cm/sec², δηλαδή η βαρύτητα εκεί είναι 783 φορές ασθενέστερη από τη γήινη, ενώ η μέση ταχύτητα διαφυγής υπολογίζεται σε 23,1 m/sec (85,3 χιλιόμετρα την ώρα).
Ο φασματικός τύπος της Βελέδας είναι S (λιθώδης). Το άλβεδό της είναι 0,172. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 95 βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βελεδα
342
Η τρέχουσα σελίδα αφορά το έτος 342 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Ξενοφών Ευριπίδου
Ο Ξενοφών, γιος του Ευριπίδη (του τραγικού ποιητή)  ήταν ένας από τους Αθηναίους στρατηγούς στην Ποτίδαια, το 429, στο τέλος του δευτέρου έτους του Πελοποννησιακού Πολέμου. Σκοτώθηκε νέος ένα χρόνο αργότερα,  το 428 π.Χ., στην εκστρατεία  εναντίον των Χαλκιδέων και Βοττιαίων έξω από τα τείχη της Σπαρτώλου, όπως και όλοι οι στρατηγοί που εκστρατεύανε μαζί του.
Όπως αναφέρει ο Θουκυδίδης οι Αθηναίοι εξεστράτευσαν εναντίον των πόλεων της Χαλκιδικής και της Βοττικής με δύο χιλιάδες  οπλίτες και διακοσίους ιππείς, υπό την αρχηγίαν του Ξενοφώντος, υιού του Ευριπίδου. Φθάνοντας στη Σπάρτωλο κατέστρεψαν τα σπαρτά και περίμεναν ότι θα παραδοθεί η πόλη επειδή μεταξύ άλλων είχαν έρθει και σε συνενννόηση με κάποιους δημότες. Αντιθέτως οι πολιορκημένοι ειδοποίησαν και ήρθε στρατός απο την Όλυνθο. Ο στρατός αυτός όπως και κάποιοι μισθοφόροι νικήθηκαν από τους Αθηναίους και υποχώρησαν, όχι όμως και το ιππικό τους, που νίκησε το αθηναϊκό. Παράλληλα κατέφθασαν ενισχύσεις με πελταστές απο την Όλυνθο οπότε οι Αθηναίοι αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν. Σκοτώθηκαν τότε 330 Αθηναίοι και όλοι οι στρατηγοί (δηλαδή τρεις)
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωταγωνιστές του Πελοποννησιακού Πολέμου Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί‎
Εδουάρδο Μεντόθα
Ο Εδουάρδο Μεντόθα Γκαρίγκα (Eduardo Mendoza Garriga, γέν. 11 Ιανουαρίου, 1943) είναι βραβευμένος Ισπανός μυθιστοριογράφος.
Ζωή και έργα
Ο Μεντόθα γεννήθηκε στη Βαρκελώνη της Ισπανίας και ήταν γιος γνωστού δικηγόρου της πόλης. Σπούδασε κι αυτός νομική και έζησε στη Νέα Υόρκη από το 1973 μέχρι το 1982, εργαζόμενος ως διερμηνέας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Στη συνέχεια προσπάθησε να γίνει δικηγόρος, οπότε συνειδητοποίησε ότι εκείνο που ήθελε ήταν να γίνει συγγραφέας.
Είχε ήδη σχέσεις με τους μυθιστοριογράφους Χουάν Μπένετ και Χουάν Γκαρθία Ορτελάνο, με τον ποιητή Πέρε Χιμφερέρ και με τον συγγραφέα και γείτονά του Φέλιξ ντε Αθούα.
Το 1975 ο Μεντόθα δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα, με τίτλο La verdad sobre el caso Savolta (Η αλήθεια για την υπόθεση Σαβόλτα), που σημείωσε μεγάλη επιτυχία. Σε αυτό δείχνει την ικανότητά του να εφαρμόζει διαφορετικά στιλ και ευρήματα. Το έργο αυτό θεωρείται πρόδρομος των κοινωνικών μεταβολών στην ισπανική κοινωνία μετά τη δικτατορία του Φρανθίσκο Φράνκο και το πρώτο μυθιστόρημα για τη μετάβαση στη δημοκρατία. Περιγράφει τους αγώνες των εργατικών συνδικάτων από τις αρχές του 20ού αιώνα, με απεικόνιση της κοινωνικής, πνευματικής και οικονομικής πραγματικότητας της Βαρκελώνης εκείνη την εποχή. Ο Μεντόθα βραβεύθηκε με το Βραβείο Κριτικών το επόμενο έτος.
Ωστόσο, το μυθιστόρημά του που εξυμνήθηκε περισσότερο από όλα τα έργα του είναι πιθανότατα το La ciudad de los prodigios (Η πόλη των θαυμάτων, 1986), που έχει ως θέμα την κοινωνική και αστική εξέλιξη της Βαρκελώνης ανάμεσα στις Παγκόσμιες Εκθέσεις του 1888 και του 1929. Σε αυτό το έργο βασίσθηκε κινηματογραφική ταινία του Μάριο Κάμους το 1999.
Το 1992 ο Μεντόθα εξέδωσε το μυθιστόρημα El Año del Diluvio (Στα χρόνια της πλημμύρας), που μιλά για τις εσωτερικές συγκρούσεις που αντιμετωπίζει η μοναχή Κονσουέλο αφού γνωρίσει και ερωτευθεί τον Αουγκούστο Αϊχέλα, με πολύ έντονες περιγραφές των στερήσεων που κυριαρχούσαν στην Ισπανία μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο.
Το 1996 εκδόθηκε το τρίτο μεγάλο μυθιστόρημά του για τη Βαρκελώνη, που αυτή τη φορά έχει την υπόθεσή του να εκτυλίσσεται τη δεκαετία του 1940, το Una comedia ligera (Μια ανάλαφρη κωμωδία).
Μέσα στο έργο του Μεντόθα ξεχωρίζει το «έπος» του «τρελού ντετέκτιβ», ενός ιδιόμορφου ανώνυμου χαρακτήρα, που κατά τύχη διαδραματίζει ρόλο ντετέκτιβ και νοσηλεύεται σε ψυχιατρική κλινική. Το πρώτο από τα σχετικά μυθιστορήματα, το El misterio de la cripta embrujada (Το μυστήριο της στοιχειωμένης κρύπτης, 1979) είναι μία παρωδία με αστείες στιγμές, που συνδυάζει την αστυνομική ιστορία με γοτθική αφήγηση.
Στο δεύτερο μυθιστόρημα της σειράς, το El laberinto de las aceitunas (1982), ένα από τα πλέον επιτυχημένα του έργα, ο Μεντόθα επιβεβαιώνει το ταλέντο του στην παρωδία. Το τρίτο μυθιστόρημα της σειράς, το La aventura del tocador de señoras, και το τέταρτο, το El enredo de la bolsa y la vida, δημοσιεύθηκαν πολύ αργότερα, το 2002 και το 2012 αντιστοίχως. Το πέμπτο εκδόθηκε το 2015 υπό τον τίτλο El secreto de la modelo extraviada.
Το 1990 εμφανίσθηκε ένα θεατρικό έργο του γραμμένο στην καταλανική γλώσσα, το Restauració. Αργότερα το μετέφρασε ο ίδιος στην ισπανική.
Τιμητικές διακρίσεις
Τον Οκτώβριο του 2010 ο Μεντόθα τιμήθηκε με το λογοτεχνικό βραβείο μυθιστορήματος Premio Planeta για το ''Riña de gatos. Madrid, 1936''. Τον Δεκέμβριο του 2013 κέρδισε το Βραβείο Ευρωπαϊκού Βιβλίου (στην κατηγορία της μυθιστορίας) για το ίδιο έργο. Τον Ιούνιο του 2015 τιμήθηκε με το Βραβείο Φραντς Κάφκα. και το επόμενο έτος με το «νόμπελ της ισπανικής λογοτεχνίας», το Βραβείο Μιγκέλ ντε Θερβάντες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισπανοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Ισπανοί μεταφραστές
Κρίστοφερ Αλεξάντερ (αρχιτέκτονας)
Ο Κρίστοφερ Αλεξάντερ (γεννηθείς στις 4 Οκτωβρίου του 1936 στη Βιέννη, Αυστρία) είναι Αγγλο-αμερικάνος μαθηματικός, αρχιτέκτονας και θεωρητικός της διαδικασίας του σχεδιασμού. Διδάσκει Αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Μπέρκλεϋ και είναι ιδρυτικό μέλος του Centre for Environmental Structure (το γραφείο του).
O Αλεξάντερ έχει εκδόσει πολλά βιβλία τα οποία συνδυάζουν επιστημονικές μεθόδους και γνώσεις γεωμετρίας με την Αρχιτεκτονική. Ορισμένα βιβλία του είναι το Notes on the synthesis of form (1964)«https://en.wikipedia.org/wiki/Notes_on_the_Synthesis_of_Form», το γνωστό Pattern Language (1977)«https://en.wikipedia.org/wiki/A_Pattern_Language» και η πιο πρόσφατη σειρά The Nature of Order (2003)«https://en.wikipedia.org/wiki/The_Nature_of_Order».
Pattern Language
Το κύριο μέλημα του Κρίστοφερ Αλεξάντερ είναι να σχεδιάσει κτίρια με σκοπό την ομορφιά και την πληρότητα. Στο Pattern Language (1977) αναφέρεται ότι οι πόλεις και τα κτίρια δε μπορούν να είναι "ζωντανά", εκτός και αν χτιστούν από ανθρώπους μιας κοινωνίας συμμετοχικά και εκτός και αν αυτοί οι άνθρωποι μοιράζονται κοινή αρχιτεκτονική γλώσσα. Σύμφωνα με τον Αλεξάντερ, η κοινή αρχιτεκτονική γλώσσα είναι πρακτική και μπορεί να τη χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε για να βελτιώσει το περιβάλλον στο οποίο ζει. Τα στοιχεία της γλώσσας είναι οντότητες που ονομάζονται Patterns.
Κάθε Pattern περιγράφει ένα προβλημα το οποίο εμφανίζεται επανειλημμένα στο περιβάλλον και στη συνέχεια παρουσιάζει τον πυρήνα της επίλυσης του, με τέτοιο τρόπο που επιτρέπει στο Pattern να χρησιμοποιηθεί εκκατομύρια φορές, χωρίς να έχει το ίδιο αποτέλεσμα εις διπλούν. Επίσης, σε συνδυασμό με τη χρήση των patterns, προσπαθεί να συμπεριλάβει το χρήστη κάνοντας ερωτήσεις τύπου "αν αυτό ήταν το καλύτερο δωμάτιο στον κόσμο, πώς θα το φανταζόσουν;", προκειμένου να βρει τι αρέσει πραγματικά στους ανθρώπους.
Μοτίβα από το Pattern Language που εντοπίζονται στο έργο του
Pattern 95: Ένα κτίριο δε μπορεί να είναι ανθρώπινο εκτός και αν είναι ένα συγκρότημα μικρότερων κτιρίων ή μικρότερων μερών τα οποία εκφράζουν την εσωτερική κοινωνική πραγματικότητα τους.
Pattern 105: Ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά ενός κτιρίου είναι η δημιουργία υπαίθριων χώρων για την εκμετάλλευση της ηλιοφάνειας.
Pattern 110: Τα κτιριακά συγκροτήματα οφείλουν να έχουν μια κύρια είσοδο η οποία θα είναι εμφανής από μακριά.
Pattern 119: Τα κτίρια θα πρέπει να προσφέρουν τη δυνατότητα σύνδεσης τους με τον εξωτερικό χώρο. Η χρήση στοών δημιουργεί ένα σαφές όριο ανάμεσα στο μέσα και το έξω.
Pattern 134: Δημιουργία οπτικών πεδίων μέσω μικρών ανοιγμάτων με σκοπό την διατήρηση της ζωντάνιας μιας θέας.
Pattern 179: Δημιουργία εσοχών στους τοίχους με σκοπό την παροχή σε κάποιον της δυνατότητας να βρίσκεται στον προσωπικό του χώρο ενώ ταυτόχρονα να μοιράζεται τον ίδιο χώρο με άλλους ανθρώπους.
Το Κάλεσμα 3: Ο Διάβολος με Έβαλε να το Κάνω
Το Το Κάλεσμα 3: Ο Διάβολος με έβαλε να το κάνω (πρωτότυπος αγγλικός τίτλος: The Conjuring: The Devil Made Me Do It) είναι μια αμερικανική υπερφυσική ταινία τρόμου του 2021 σε σκηνοθεσία Μίχαελ Τσάβες, με σενάριο του Ντέιβιντ Λέσλι Τζόνσον-Μαγκόλντρικ από μια ιστορία των Τζόνσον-Μαγκόλντρικ και Τζέιμς Γουάν. Η ταινία λειτουργεί ως συνέχεια των Το Κάλεσμα (2013) και Το Κάλεσμα 2 (2016) και ως η όγδοη δόση στο Το Σύμπαν Του Καλέσματος. Ο Πάτρικ Γουίλσον και η Βέρα Φαρμίγκα επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους ως ερευνητές παραφυσικών και συγγραφέων Εντ και Λορέιν Γουόρεν, μαζί τους Ρουάρι Ο'κόνορ, Σάρα Κάθριν Χουκ και Τζούλιαν Χίλλιαντ να πρωταγωνιστούν επίσης. Ο Γουάν και ο Πίτερ Σάφραν επιστρέφουν για την παραγωγή της ταινίας, η οποία βασίζεται στη δίκη του Αρν Τσέιν Τζόνσον, μια δίκη φόνου που έλαβε χώρα το 1981 στο Κονέκτικατ, και στο The Devil in Connecticut, ένα βιβλίο για τη δίκη που έγραψε ο Τζέραλντ Μπρίτλε.
Η αρχική ανάπτυξη για μια τρίτη ταινία Το Κάλεσμα ξεκίνησε το 2016, αν και ο Γουάν δήλωσε ότι δεν θα σκηνοθετούσε άλλη ταινία της σειράς λόγω των συγκρούσεων προγραμματισμού με άλλα έργα. Ο Σάφραν επιβεβαίωσε ότι η επόμενη ταινία δεν θα ήταν μια ταινία με στοιχειωμένο σπίτι. Μέχρι τον Ιούνιο του 2017, ανακοινώθηκε επίσημα ότι μια τρίτη δόση ήταν υπό ανάπτυξη, με τον Ντέιβιντ Λέσλι Τζόνσον να προσλαμβάνεται για να γράψει το σενάριο. Ο Μίχαελ Τσάβες ανακοινώθηκε ως σκηνοθέτης της ταινίας, αφού προηγουμένως είχε σκηνοθετήσει το Η Κατάρα Της Γιορόνα (2019). Τα γυρίσματα έγιναν στη Γεωργία το καλοκαίρι του 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2021 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες σίκουελ Κατηγορία:Υπερφυσικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής New Line Cinema Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες τρόμου Κατηγορία:Αμερικανικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Υπερφυσικές θρίλερ ταινίες
1426 Ριβιέρα
Η Ριβιέρα (Riviera) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,852. Ανακαλύφθηκε το 1937 από τη Γαλλίδα αστρονόμο Μαργκερίτ Λωζιέ, που παρατηρούσε από τη Νίκαια, και πήρε το όνομά της από τη Γαλλική Ριβιέρα, στην οποία ανήκει και η περιοχή της Νίκαιας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Ριβιέρας εκτιμάται σε 15,44 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό της είναι 0,3546. Η Ριβιέρα περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 24 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ριβιερα
Κωνσταντίνος Πεζόπουλος
Ο Κωνσταντίνος Πεζόπουλος ήταν Έλληνας στρατιωτικός, νομικός και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Έλαβε μέρος στη Μικρασιατική εκστρατεία με το βαθμό του συνταγματάρχη. Τιμήθηκε με το Μεγαλόσταυρο του Σωτήρος και με Αριστείο Ανδρείας. Στη συνέχεια αποστρατεύθηκε και ασχολήθηκε με την δικηγορία και την πολιτική. Το 1938 έγινε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων. Από το 1939, διατέλεσε νομάρχης Αττικής και Βοιωτίας, μέχρι και το 1941 όταν παρέδωσε την Αθήνα στα στρατεύματα της γερμανικής κατοχής. Από 1946 και μετά, τοποθετήθηκε νομάρχης Αχαΐας και γενικός γραμματέας του Υπουργείου Εφοδιασμού και Εμπορίου.
Αδέλφια του ήταν ο Κυριάκος Πεζόπουλος, καθηγητής Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και πρόεδρος του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος, ο Θεόδωρος, κυβερνήτης του αντιτορπιλικού "Ύδρα" που βυθίσθηκε από τα γερμανικά πυρά, ο Γεώργιος, υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Πρόεδρος της Δημόσιας Υπηρεσίας Ηλεκτρισμού, ο Σπύρος, καθηγητής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και η Αγγελική. Πατέρας όλων αυτών, ήταν ο καθηγητής της Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Νικόλαος Πεζόπουλος.
Ο Κωνσταντίνος Πεζόπουλος απεβίωσε το 1967 και κηδεύτηκε στις 13 Νοεμβρίου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δικηγόροι Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του Στρατού Ξηράς Κατηγορία:Νομάρχες Αχαΐας Κατηγορία:Νομάρχες Αττικής και Βοιωτίας Κατηγορία:Μεγαλόσταυρος του Τάγματος του Σωτήρος Κατηγορία:Αριστείο Ανδρείας
Pulse (άλμπουμ)
Οι ηχογραφήσεις για τη συγκεκριμένη κυκλοφορία πραγματοποιήθηκαν από τον Αύγουστο μέχρι τον Οκτώβριο του 1994 κατά την περιοδεία για την προώθηση του δίσκου "The Division Bell".
Το δεύτερο CD περιλαμβάνει τον δίσκο "The Dark Side of the Moon" εκτελεσμένο ζωντανά, ενώ στο πρώτο μέρος υπάρχει το "Astronomy Domine" από το πρώτο τους άλμπουμ, "The Piper At The Gates Of Dawn".
Το "P*U*L*S*E" σκαρφάλωσε στην κορυφή των τσαρτ στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Γερμανία, τον Καναδά, την Αυστραλία, κ.α.. Έχει βραβευθεί ως διπλά πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες και τριπλά πλατινένιο στον Καναδά.
Οι εκδόσεις κασέτας και δίσκου βινυλίου περιελάμβαναν δύο επιπλέον κομμάτια.
Κατάλογος κομματιών
CD 1
1. Shine On You Crazy Diamond (Gilmour, Waters, Wright) – 13:35
2. Astronomy Domine (Barrett) – 4:20
3. What Do You Want from Me (Gilmour, Wright, Samson) – 4:10
4. Learning to Fly (Gilmour, Moore, Ezrin, Carin) – 5:16
5. Keep Talking (Gilmour, Wright, Samson) – 6:52
6. Coming Back to Life (Gilmour) – 6:56
7. Hey You (Waters) – 4:10
8. A Great Day for Freedom (Gilmour, Samson) – 4:30
9. Sorrow (Gilmour) – 10:49
10. High Hopes (Gilmour, Samson) – 8:46
11. Another Brick in the Wall (Part II) (Waters) – 7:08
1. Speak to Me (Mason) – 2:30
2. Breathe (Gilmour, Waters, Wright) – 2:33
3. On the Run (Gilmour, Waters) – 3:48
4. Time (Gilmour, Waters, Wright, Mason) – 6:47
5. The Great Gig in the Sky (Wright, Torry) – 5:52
6. Money (Waters) – 8:54
7. Us and Them (Waters, Wright) – 6:58
8. Any Colour You Like (Gilmour, Wright, Mason) – 3:21
9. Brain Damage (Waters) – 3:46
10. Eclipse (Waters) – 2:38
11. Wish You Were Here (Gilmour, Waters) – 6:35
12. Comfortably Numb (Gilmour, Waters) – 9:29
13. Run Like Hell (Gilmour, Waters) – 8:36
Θέσεις τσαρτ
Επίσημη κυκλοφορία: 29 Μαΐου 1995
Βραβεύσεις
Ηνωμένο Βασίλειο (BPI Certification): Χρυσός
Αυστρία (IFPI Certification): Πλατινένιος
Καναδάς (CRIA Certification): 3 φορές πλατινένιος