cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπαριλότσε
Τουρισμός
Ο τουρισμός, τόσο ο εγχώριος όσο και ο διεθνής, αποτελεί την κύρια οικονομική δραστηριότητα του Μπαριλότσε καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Μια από τις πιο δημοφιλείς δραστηριότητες είναι το σκι και οι περισσότεροι τουρίστες επισκέπτονται το Μπαριλότσε το χειμώνα (Ιούνιος-Σεπτέμβριος). Τακτικές πτήσεις από το Μπουένος Άιρες μέσω των αεροπορικών εταιρειών LAN και Aerolíneas Argentinas εξυπηρετούν την πόλη όλο το χρόνο. Οι κύριες πίστες σκι είναι αυτές του Σέρο Κατεδράλ, του μεγαλύτερου χιονοδρομικού κέντρου στη Νότια Αμερική και στο νότιο ημισφαίριο. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, παραλίες όπως η Πλάγια Μπονίτα και η Βίλα Τακούλ υποδέχονται τους λουόμενους στον ήλιο. Η μέση θερμοκρασία της λίμνης Ναχουέλ Χουάπι είναι 14 °C το καλοκαίρι. Το Μπαριλότσε είναι η μεγαλύτερη πόλη της τεράστιας περιοχής των λιμνών και χρησιμεύει ως βάση για πολλές εκδρομές στην περιοχή. Δραστηριότητες όπως το ψάρεμα, το ράφτινγκ και η παρατήρηση πουλιών είναι δημοφιλείς στους τουρίστες. Η πόλη είναι επίσης γνωστή για τις σοκολάτες της και την αρχιτεκτονική ελβετικού τύπου. Πολλοί μαθητές λυκείου στην Αργεντινή πραγματοποιούν εκδρομή στο Μπαριλότσε και η πόλη είναι καλά προετοιμασμένη για να φιλοξενήσει τέτοιου είδους ομάδες. Τον Νοέμβριο του 2012, το Μπαριλότσε ονομάστηκε «εθνική πρωτεύουσα του τουρισμού περιπέτειας» βάσει του νόμου 26802 που εγκρίθηκε από το Εθνικό Κογκρέσο της Αργεντινής.
Επιστήμη
δεξιά|μικρογραφία|[[Centro Atómico Bariloche]] Εκτός από τον τουρισμό και τις συναφείς υπηρεσίες, το Μπαριλότσε φιλοξενεί προηγμένες επιστημονικές και τεχνολογικές δραστηριότητες. Το Centro Atómico Bariloche είναι ερευνητικό κέντρο της Εθνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, όπου διεξάγεται βασική και εφαρμοσμένη έρευνα σε πολλούς τομείς των φυσικών επιστημών. Το συγκρότημα στεγάζει επίσης το Instituto Balseiro, ένα ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης του Εθνικού Πανεπιστημίου του Κούγιο. Το Ινστιτούτο απονέμει πτυχία στη Φυσική και την Πυρηνική, Μηχανολογική και Τηλεπικοινωνιακή Μηχανική, καθώς και μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους στη Φυσική και τη Μηχανική. Η πόλη φιλοξενεί επίσης την INVAP, μια εταιρεία υψηλής τεχνολογίας που σχεδιάζει και κατασκευάζει πυρηνικούς αντιδραστήρες, υπερσύγχρονα ραντάρ και διαστημικούς δορυφόρους, μεταξύ άλλων έργων.
Ο ιδιωτικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός Ίδρυμα Μπαριλότσε συνεχίζει την παράδοση της επιστημονικής έρευνας στην πόλη. Ξεκίνησε το 1963 και προωθεί τη μεταπτυχιακή διδασκαλία και έρευνα. Υπάρχουν επίσης πολλά τμήματα και εργαστήρια στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κομάχουε.
Κλίμα και γεωγραφία
αριστερά|μικρογραφία|Άποψη του τοπίου του [[Εθνικό Πάρκο Ναχουέλ Χουάπι|Εθνικού Πάρκου Ναχουέλ Χουάπι που περιβάλλει το Μπαριλότσε]] δεξιά|μικρογραφία|Άποψη της πόλης από την όχθη της λίμνης το καλοκαίρι δεξιά|μικρογραφία|Χιονοδρομικό κέντρο Σέρο Κατεδράλ τον Ιούλιο Το Μπαριλότσε βρίσκεται στη μετάβαση μεταξύ του ψυχρού μεσογειακού κλίματος (Κέππεν Csb) και του ωκεάνιου κλίματος (Κέππεν Cfb), με έντονα αλπικά χαρακτηριστικά (χαμηλές νυχτερινές θερμοκρασίες, μεγάλες διακυμάνσεις της θερμοκρασίας, μεγάλο θερμικό εύρος). Ο συνδυασμός του υψομέτρου, του γεωγραφικού πλάτους και της επικράτησης των δυτικών-βορειοδυτικών ανέμων έχει ως αποτέλεσμα το κλίμα να ταξινομείται ως ψυχρό εύκρατο κλίμα με ξηρή περίοδο που παρουσιάζει διαβάθμιση βροχόπτωσης από δυτικά προς ανατολικά. Η μέση ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται από 4.000 mm στις κορυφές των Άνδεων και στο Πουέρτο Μπλεστ έως μόλις 600 mm στην περιοχή του ποταμού Λιμάι. Στις αστικές περιοχές, η μέση ετήσια βροχόπτωση κυμαίνεται από 800 έως 1.000 mm. Το μεγαλύτερο μέρος αυτών συγκεντρώνεται το φθινόπωρο και το χειμώνα, που αντιστοιχούν στο 70% των ετήσιων βροχοπτώσεων.
Η μέση ετήσια θερμοκρασία στο Μπαριλότσε είναι 8,4 °C στο κέντρο της πόλης (1901-1950). Στο αεροδρόμιο στο ανατολικό άκρο, η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι 8,3 °C (για την περίοδο 1981-2010). Τον Ιανουάριο, οι ημερήσιες θερμοκρασίες κυμαίνονται συνήθως από 20 έως 28 °C και περιστασιακά μπορεί να φτάσουν τους 30 °C. Η μέση ελάχιστη θερμοκρασία τον Ιανουάριο είναι 8,2 °C στο κέντρο της πόλης και 6,6 °C στο αεροδρόμιο, αν και κατά τη διάρκεια θερμών ημερών, οι νυχτερινές θερμοκρασίες μπορεί να φτάσουν τους 15 °C. Τον χειμώνα, οι ημερήσιες θερμοκρασίες κυμαίνονται από 1 έως 8 °C, ενώ οι νυχτερινές θερμοκρασίες πλησιάζουν το μηδέν ή και λιγότερο. Οι θερμοκρασίες ποικίλλουν ανάλογα με το υψόμετρο- γενικά, η θερμοκρασία μειώνεται κατά 6 °C για κάθε 1.000 μέτρα αύξησης του υψομέτρου.
Ο καιρός χαρακτηρίζεται από ανέμους καθ' όλη τη διάρκεια του έτους με το 85% των ημερών είναι θυελλώδεις και οι ήρεμες ημέρες είναι σπάνιες. Οι περισσότεροι άνεμοι προέρχονται κυρίως από τα δυτικά-βορειοδυτικά, ενώ οι ανατολικοί άνεμοι είναι σπάνιοι. Συνήθως, οι άνεμοι είναι ισχυροί, ιδιαίτερα την άνοιξη, όπου οι ριπές μπορεί να ξεπεράσουν τα 100 km/h (62 mph).
Στο κέντρο της πόλης, η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 1.092 mm και υπάρχουν 122 ημέρες με βροχή. Στο ανατολικό άκρο, όπου βρίσκεται το αεροδρόμιο, η βροχόπτωση είναι χαμηλότερη, με μέσο όρο 791 mm (31 in). Τον χειμώνα, όταν οι θερμοκρασίες είναι χαμηλότερες, μπορεί να σημειωθούν χιονοπτώσεις, οι οποίες ευνοούνται από τη χαμηλή ατμοσφαιρική εξάτμιση. Την άνοιξη, το λιώσιμο του χιονιού και οι χαμηλότερες θερμοκρασίες οδηγούν σε υγρές συνθήκες που διευκολύνουν την ανάπτυξη πυκνών δασών και γεωργικών δραστηριοτήτων.
Η θερμοκρασία του νερού στις λίμνες είναι πάντα χαμηλή και κυμαίνεται από 12 έως 15 °C. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι λίμνες είναι μεγάλες, γεγονός που καθιστά δύσκολο για τον ήλιο να επηρεάσει τη θερμοκρασία τους λόγω της μεγάλης θερμοχωρητικότητάς τους. Οι μικρότερες λίμνες μπορεί να παγώσουν το χειμώνα, ιδίως εκείνες που βρίσκονται σε υψηλότερα υψόμετρα.
Μεταφορές
δεξιά|μικρογραφία|Αεροδρόμιο του Μπαριλότσε. Η πόλη εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο του Σαν Κάρλος δε Μπαριλότσε, το οποίο είναι εξοπλισμένο για να δέχεται κάθε είδους αεροσκάφος. Αρκετές από τις σημαντικότερες αεροπορικές εταιρείες της Αργεντινής διατηρούν τακτικές πτήσεις προς το Μπαριλότσε, καθώς και ορισμένες διεθνείς γραμμές από γειτονικές χώρες, ιδίως κατά τη διάρκεια της χιονοδρομικής περιόδου. Η πόλη συνδέεται με τρένο με την πόλη Βιέδμα μέσω του Tren Patagonico που διασχίζει την Αργεντινή από τις Άνδεις έως τον Ατλαντικό Ωκεανό.
Το Σαν Κάρλος δε Μπαριλότσε βρίσκεται κοντά στα σύνορα με τη Χιλή και συνδέεται με τη Χιλή μέσω του περάσματος Καρντενάλ Αντόνιο Σαμόρε (125 χλμ. βορειοδυτικά από το Μπαριλότσε, κοντά στη Βίγια Λα Ανγκοστούρα) που διασχίζει τις Άνδεις.
Αθλητισμός
Το Club Andino Bariloche ήταν συνδιοργανωτής του 1ου και του 3ου Νοτιοαμερικανικού Πρωταθλήματος Χιονοδρομίας Ορειβασίας.
Ο σύλλογος Κλουμπ Ντεπορτίβο Κρουζ δελ Σουρ συμμετέχει στο Torneo Federal B, την τέταρτη βαθμίδα του ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος της Αργεντινής. Οι ομάδες Εστουδιάντες Ουνίδος και Εστρέλα δελ Σουρ συμμετείχαν επίσης σε χαμηλότερα πρωταθλήματα της Αργεντινής.
Δίδυμες πόλεις – αδελφές πόλεις
Το Μπαριλότσε είναι αδελφοποιημένο με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Αργεντινής
Συνθήκη του Ανάνι
μικρογραφία|Το παλάτσο του πάπα Βονιφατίου Η΄ στο Ανάνι Η Συνθήκη του Aνάνι ήταν μια συμφωνία μεταξύ του πάπα Βονιφατίου Η΄, του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας, του Φίλιππου Δ΄ της Γαλλίας, του Καρόλου Β΄ της Νάπολης και του Ιακώβου Β΄ της Μαγιόρκας. Υπογράφηκε στις 20 Ιουνίου 1295 στο Ανάνι (Anagni, 60 χλμ νοτιοανατολικά της Ρώμης), στην κεντρική Ιταλία. Ο κύριος σκοπός ήταν να επιβεβαιωθεί η Συνθήκη του Ταρασκόν του 1291, η οποία τερμάτισε τη Σταυροφορία της Αραγονίας. Ασχολήθηκε επίσης με την εξεύρεση διπλωματικής λύσης για την κατάκτηση της Σικελίας από τον Πέτρο Γ΄ της Αραγονίας το 1285.
Ούτε ο Φρειδερίκος Β΄ της Σικελίας, ο αδελφός του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας, ούτε ο Σικελικός λαός αποδέχθηκαν τη συνθήκη και αντ' αυτού συνέχισαν έναν πόλεμο κατά των δυνάμεων των Καπετιδών-Ανζού του Καρόλου Β΄ της Νάπολης. Ο Κάρολος Β΄, σύμφωνα με την αντίστοιχη ρήτρα της συνθήκης, είχε βοήθεια από τον στόλο του Ιακώβου Β΄ της Αραγονίας. Αυτός ο πόλεμος δεν τελείωσε μέχρι την Ειρήνη της Καλταμπελότα το 1302.
Μυστικές ρήτρες
Αργότερα προστέθηκαν δύο μυστικές ρήτρες:
Κατηγορία:Μεσαιωνική Σικελία
Αόριστος (αρχαία ελληνικά)
Ο αόριστος έχει δύο παραλλαγές, οι οποίες μαρτυρώνται σε ορισμένα ρήματα: τον δεύτερο ή β΄ αόριστο, αλλά και τον παθητικό αόριστο.
Ορολογία
Στην παραδοσιακή γραμματική ορολογία, ο αόριστος είναι ένας "χρόνος", ο οποίος σχηματίζεται ομαλά σε όλα τα πρόσωπα και διαθέσεις. Αντίθετα, στη θεωρητική γλωσσολογία, ο χρόνος αντιμετωπίζεται σαν μια μονάδα η οποία προσδιορίζει κάποια χρονική κατάσταση (π.χ. παρελθόν, παρόν, μέλλον).
Τα λογοτεχνικά ελληνικά της Αθήνας του πέμπτου και τέταρτου αιώνα π.Χ., δηλαδή αυτό που σήμερα είναι γνωστό σαν αττική διάλεκτος, ήταν η επίσημη μορφή των ελληνικών που μάθαιναν οι Έλληνες για αιώνες. Αυτό το άρθρο λοιπόν περιγράφει κυρίως την κλίση του αορίστου στην αττική διάλεκτο, περιγράφοντας τις παραλλαγές σε άλλες εποχές και σε άλλες διαλέκτους εφόσον αυτό καθίσταται αναγκαίο. Τα ποιήματα του Ομήρου μελετήθηκαν στην Αθήνα και μπορεί να έχουν δημοσιευτεί για πρώτη φορά πλήρως εκεί. Τα ομηρικά ελληνικά που χρησιμοποίησε ο Όμηρος για να γράψει τα έπη του είναι ένα τεχνητό μείγμα που συμπεριλαμβάνει πολλές διαλέκτους πέρα από την αττική. Ο ομηρικός αόριστος διαφέρει στη μορφολογία από τον αττικό αόριστο, αλλά οι μορφωμένοι Αθηναίοι μιμήθηκαν την ομηρική σύνταξη.
Αντίθετα, η ελληνιστική κοινή ήταν ένα μείγμα πολλών διαλέκτων μετά τις κατακτήσεις του Αλεξάνδρου. Τα περισσότερα από τα γραπτά κείμενα που σώζονται στην Κοινή μιμούνται την Αττική διάλεκτο που διδάσκεται στα σχολεία σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, αλλά η προφορική γλώσσα φαίνεται να έχει απλοποιηθεί, ενώ μερικά από τα χαρακτηριστικά της αττικής σύνταξης του 4ου αιώνα π.Χ. μαρτυρώνται πολύ λιγότερο στην ελληνιστική εποχή.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ελληνική γραμματική Κατηγορία:Αρχαία ελληνική γλώσσα Κατηγορία:Γραμματικοί χρόνοι
Αερολιμένας Λήμνου (οικισμός)
Για τον αερολιμένα Λήμνου δείτε το λήμμα: Κρατικός Αερολιμένας Λήμνου «Ήφαιστος»
Ο Αερολιμένας (επίσημη ονομασία Αερολιμήν) είναι χωριό της Λήμνου. Υπάγεται στην τοπική κοινότητα Βάρους, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Ατσικής, του δήμου Λήμνου, της περιφερειακής ενότητας Λήμνου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Λήμνου του νομού Λέσβου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου.
Γεωγραφία
Ο Αερολιμένας είναι πεδινός οικισμός στην κεντρική Λήμνο, ακριβώς βόρεια του αεροδρομίου Λήμνου, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 18. Απέχει 20 χλμ. περίπου ΒΑ. της Μύρινας.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο Αερολιμένας αναγνωρίστηκε το 1981 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Βάρους του νομού Λέσβου. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Βάρους και προσαρτήθηκε στον δήμο Ατσικής. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Ατσικής και προσαρτήθηκε στον δήμο Λήμνου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Λήμνου
Ραμπιά Σουλτάνα
Ο πλήρης τίτλος ήταν: Devletlu İsmetlu Haseki Rabia Sultan Aliyyetü'ş-Şân Hazretleri
Βιογραφία
Η Ραμπιά Σουλτάν, της οποίας το αρχικό όνομα είναι άγνωστο, συνελήφθη κατά τη διάρκεια μιας από τις επιδρομές των Τατάρων και πωλήθηκε ως σκλάβα. Ήταν ίσως μία από τις αδελφές του Αχμέτ Β΄, που έδωσε την Ραμπιά στον Αχμέτ ως παλλακίδα, καθώς η μητέρα του, Χατιτζέ Μουαζέζ Σουλτάν είχε πεθάνει πριν από την άνοδο του στο θρόνο.
Οι γυναίκες του Οθωμανού Σουλτάνου ζούσαν στο αυτοκρατορικό χαρέμι, ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της Οθωμανικής Αυλής. Σύμφωνα με την οθωμανική παράδοση, της δόθηκε ένα αραβικό όνομα. Πολύ λίγα είναι γνωστά για την Ραμπιά Σουλτάν, κυρίως γιατί οι Σουλτάνοι δεν άφηναν του γιους που επέζησαν μετά τον θάνατο του πατέρα τους να φτάσουν στον θρόνο, φέρνοντας έτσι της μητέρες τους στο προσκήνιο ως Βαλιντέ Σουλτάν.
Στις 6 Οκτωβρίου 1692 γέννησε δύο γιους, τον Ηγεμόνα Ιμπραήμ και τον Ηγεμόνα Σελίμ, και ακολούθησε η γέννηση της Ασιγιέ Σουλτάν το 1693. Μετά το θάνατο του Αχμέτ το 1695, η Ραμπιά μαζί με την κόρη της Ασιγιέ Σουλτάν και τα άλλα μέλη του περιβάλλοντός του Αχμέτ εξορίστηκαν οριστικά στο Παλιό Παλάτι. Ο επιζών γιος της, Ηγεμόνας Ιμπραήμ, παραδόθηκε στην νέα Βαλιντέ Σουλτάν, την Εμετουλάχ Ραμπιά Γκιουλνούς Σουλτάν.
Πέθανε στις 14 Ιανουαρίου 1712 και θάφτηκε μαζί με τον σύζυγό της. Ο χώρο ανάπαυσης της βρίσκεται στο εσωτερικό του τάφου του Σουλεϊμάν Α' του Μεγαλοπρεπούς στο Σουλεϊμανιγιέ Τζαμί, στην Κωνσταντινούπολη.
Η Ραμπιά Σουλτάν ήταν η τελευταία γυναίκα που έφερε τον τίτλο της Χασεκί Σουλτάν, εφόσον καταργήθηκε μετά. Ο τίτλος είχε δημιουργηθεί τον 16ο αιώνα για την Χουρέμ Σουλτάν, σύζυγο του Σουλεϊμάν Α΄ του Μεγαλοπρεπή και μητέρα του Σελίμ Β΄.
Πηγές
Κατηγορία:Σουλτάνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Αγγλικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ανδρών 2019-20
Είναι η πρώτη φορά που γίνεται χρήση του VAR στο αγγλικό πρωτάθλημα.
Ομάδες και Γήπεδα
Είκοσι ομάδες ανταγωνίζονται στο πρωτάθλημα - οι κορυφαίες δεκαεπτά ομάδες από την προηγούμενη σεζόν και τρεις ομάδες που προωθήθηκαν από το πρωτάθλημα της Τσάμπιονσιπ. Οι νέες ομάδες αυτή τη σεζόν είναι οι Άστον Βίλα, η Νόριτς Σίτι και η Σέφιλντ Γιουνάιτεντ, οι οποίοι αντικαθιστούν την Κάρντιφ Σίτι, την Φούλαμ ΦΚ και την Χάντερσφιλντ Τάουν.
Στάδια και τοποθεσίες
Σημείωση: Ο πίνακας αναγράφεται με αλφαβητική σειρά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Αγγλίας‎
Άξελ Ούξενχανα
Ο Άξελ Γκούσταφσον Ούξενχανα (σουηδικά: Axel Gustafsson Oxenstierna af Södermöre,, 1583 – 1654), κόμης του Σόντερμορε, ήταν Σουηδός πολιτικός. Έγινε μέλος του Ιδιαίτερου Σουηδικού Συμβουλίου το 1609 και υπηρέτησε ως Λόρδος Υψηλός Καγκελάριος της Σουηδίας από το 1612 μέχρι το τέλος του. Ήταν έμπιστος πρώτα του Γουσταύου Β΄ Αδόλφου και μετά της Χριστίνας, βασιλέων της Σουηδίας.
Ο Ούξενχανα θεωρείται ευρέως ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους στη σουηδική ιστορία. Έπαιξε σημαντικό ρόλο στον Τριακονταετή Πόλεμο και διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης της κατεχόμενης από τη Σουηδία Πρωσίας. Πιστεύεται επίσης ότι έθεσε τα θεμέλια της σύγχρονης κεντρικής διοικητικής δομής του κράτους, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας κομητειών (σουηδ.: län).
Νεανική ζωή και εκπαίδευση
Ο Ούξενχανα γεννήθηκε στις 16 Ιουνίου 1583, στο Φάνο στο Ούπλαντ και ήταν γιος του Γκούσταφ Γκάμπριελσον Ούξενχανα (1551-1597) και της Μπάρμπρο Άλεξντοτερ Μπήλκε (1556–1624), ως ο μεγαλύτερος από εννέα αδέλφια. Οι γονείς του ανήκαν στις παλαιές και με επιρροή υψηλές ευγενείς οικογένειες των Oύξενχανα και Μπήλκε, οι οποίες κατείχαν υψηλά αξιώματα στο κράτος και στην εκκλησία για γενιές. Μετά το τέλος τού συζύγου της Γκούσταφ, η Μπάρμπρο αποφάσισε να επιτρέψει στον Άξελ και τους αδελφούς του Κρίστερ και Γκούσταφ να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους στο εξωτερικό. Έτσι οι αδελφοί έλαβαν την εκπαίδευσή τους στα πανεπιστήμια του Ρόστοκ, της Βιτεμβέργης και της Ιένας. Επιστρέφοντας στη χώρα του το 1603 ανέλαβε ως θαλαμηπόλος (kammarjunkare) του Καρόλου Θ΄ των Βάσα βασιλιά της Σουηδίας.
Ένα από τα πιο ασυνήθιστα πνευματικά προσόντα του Ούξενχανα ήταν η γνώση του για τη Σκωτική γλώσσα, κάτι που αντικατοπτρίζει τη σημασία της σκωτικής παροικίας στη Σουηδία εκείνη την εποχή. Ως καγκελάριος, θα έπαιρνε τακτικά αλληλογραφία στα Σκωτία από τον πράκτορά του σερ Τζέιμς Σπενς και είχε την αυτοπεποίθηση να γράψει στα σκωτικά μία επίσημη επιστολή προς τον Σκώτο ομόλογό του, τον κόμη του Λάουντεν.
1606–1611: Διπλωμάτης και Ιδιαίτερος Σύμβουλος
δεξιά|μικρογραφία|Ο Άξελ Ούξενχανα το 1626.
1612–1629: Λόρδος Υψηλός Καγκελάριος και Γενικός Κυβερνήτης
Στις 6 Ιανουαρίου 1612 η Oύξενχανα έγινε Λόρδος Υψηλός Καγκελάριος (Rikskansler) του Ιδιαιτέρου Συμβουλίου. Το ελεγκτικό, οργανωτικό χέρι του έγινε σύντομα εμφανές σε κάθε κλάδο της διοίκησης. Τότε η Σουηδία δυσκολευόταν από τρεις πολέμους: ενάντια στη Δανία (Πόλεμος του Κάλμαρ), την Πολωνία-Λιθουανία (Πολωνός-Σουηδικός Πόλεμος) και τη Ρωσία (Πόλεμος της Ιγγρίας). Το πρώτο μεγάλο καθήκον του Ούξενχανα ως καγκελάριου ήταν να επιτύχει ειρήνη σε μερικούς από τους πολέμους. Ο πόλεμος ενάντια στη Δανία θεωρήθηκε ο πιο επικίνδυνος από τους τρεις, καθώς ο εχθρός ήλεγχε τμήματα της ίδιας της Σουηδίας. Οι διαπραγματεύσεις ξεκίνησαν στο Κνάρεντ και ο Ούξενχανα ήταν ο πρώτος Σουηδός πληρεξούσιος. Οι διαπραγματεύσεις οδήγησαν στη Συνθήκη του Κνάρεντ το 1613. Για τις προσπάθειές του σχετικά με αυτές τις διαπραγματεύσεις, ο Oύξενχανα έλαβε τον τίτλο του περιφερειακού δικαστή στην επαρχία Σνάβρινγκε και, τελικά, τη βαρονία του Κίμιτο.
αριστερά|μικρογραφία|Ο βασιλιάς Γουσταύος Β΄ Αδόλφος της Σουηδίας.
Κατά τη διάρκεια των συχνών απουσιών του Γουσταύου Β΄ στη Λιβονία και τη Φινλανδία (1614–1616), ο Ούξενχανα ενεργούσε ως αντιπρόσωπός του. Μία ανάθεση που έλαβε η Oύξενχανα, ενώ ο βασιλιάς ήταν στη Λιβονία, ήταν το καθήκον να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις σχετικά με το γάμο του Ιωάννη-Κάζιμιρ των Βίττελσμπαχ με την αδελφή του βασιλιά, πριγκίπισσα Αικατερίνης. Κατά τη στέψη του Γουσταύου Β΄, τον Οκτώβριο του 1617, ο Oύξενχανα χρίστηκε ιππότης. Το 1620 ηγήθηκε της πρεσβείας που στάλθηκε στο Βερολίνο, για να κανονίσει το γαμήλιο συμβόλαιο μεταξύ του Γουσταύου Β΄ και της Μαρίας-Ελεονόρας του Βρανδεμβούργου. Κατά τη διάρκεια των ρωσικών και πολωνικών πολέμων του βασιλιά είχε το κύριο καθήκον να εφοδιάζει τους στρατούς και τους στόλους με όλα τα απαραίτητα, συμπεριλαμβανομένων ανδρών και χρημάτων. Οι τρόποι του Ούξενχανα για την εκτέλεση των καθηκόντων του προφανώς κέρδισαν την εκτίμηση του Γουσταύου Β΄, αφού ο βασιλιάς το 1622 ζήτησε από τον Oύξενχανα να τον συνοδεύσει στη Λιβονία και τον διόρισε Γενικό Κυβερνήτη και διοικητή της Ρίγας, μίας στρατηγικά σημαντικής πόλης κατά τη διάρκεια του συνεχιζόμενου πολέμου κατά της Πολωνίας. Για τις υπηρεσίες του στη Λιβονία κέρδισε ως ανταμοιβή τέσσερα κάστρα (μεταξύ άλλων τα Μπούρτνιεκ και Βάλμιερα) και ολόκληρη την επισκοπή του Βέντεν. Εμπιστευμένος με τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην ανακωχή με την Πολωνία το 1623, κατάφερε να αποτρέψει μία απειλούμενη ρήξη με τη Δανία το 1624. Ο Πολωνο-Σουηδικός πόλεμος ξεκίνησε πάλι το 1626 και στις 7 Οκτωβρίου εκείνου του έτους ο Ούξενχανα έγινε Γενικός Κυβερνήτης στη νέα Σουηδική κατοχή της Πρωσίας. Το 1629 ολοκλήρωσε την πλεονεκτική εκεχειρία του Άλτμαρκ με την Πολωνία-Λιθουανία. Πριν από αυτό, τον Σεπτέμβριο του 1628, οργάνωσε μία κοινή κατοχή του Στράλσουντ με τη Δανία, για να αποτρέψει το σημαντικό φρούριο να πέσει στα χέρια των αυτοκρατορικών (Γερμανών).
Ο Ούξενχανα δεν ήταν μόνο εξαιρετικά επιτυχημένος στη διπλωματία· κατά τη διάρκεια αυτών των ετών τού είχαν ανατεθεί διάφορες σημαντικές αποστολές, στις οποίες επέτυχε, όπως η συγκέντρωση χρημάτων και στρατευμάτων για την επίθεση στην Πρωσία το 1626. Έπαιξε τον κορυφαίο οργανωτικό και διοικητικό ρόλο στην Πρωσία, όπως είχε κάνει νωρίτερα στη Λιβονία. Ήταν υπεύθυνος, για παράδειγμα, για τα διόδια, τις οχυρώσεις και ολόκληρο το κρατικό εμπόριο σιτηρών. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου μέρους της δεκαετίας του 1620 το Έλμπλαγκ (γερμαν.: Έλμπλινγκ), όπου κατοικούσε ο Ούξενχανα και από όπου διοικούσε τα σουηδικά μέρη της Πρωσίας, έγινε ένα σημαντικό σουηδικό κέντρο εξουσίας, δεύτερο μετά τη Στοκχόλμη.
1630–1636: Ο Ούξενχανα στον Τριακονταετή Πόλεμο
Όταν η Σουηδία μπήκε στον Τριακονταετή Πόλεμο το θέρος του 1630, έγιναν σημαντικοί πόροι τα διόδια της ελεγχόμενης από τον Ούξενχανα Πρωσίας, καθώς και οι προμήθειες τροφίμων που είχε αποκτήσει ο Ούξενχανα. Είχε επίσης λάβει πιστώσεις από ξένους επιχειρηματίες, διασφαλίζοντας έτσι μεγάλα χρηματικά ποσά, πράγμα που κατέστησε δυνατή την πρόσληψη μισθοφόρων στον στρατό που χρησιμοποιούσε η Σουηδία στη Γερμανία.
Μετά τη μάχη του Μπράιτενφαλντ στις 7 Σεπτεμβρίου 1631, ο Ούξενχανα κλήθηκε για να βοηθήσει τον βασιλιά στα συμβούλιά του και τη συνεργασία με τη Γερμανία. Κατά τη διάρκεια της απουσίας τού βασιλιά στη Φραγκονία και τη Βαυαρία το 1632, ο Άξελ κατείχε τη θέση του legatus (απεσταλμένου) στη Ρηνανία, ως πληρεξούσιος επί όλων των Γερμανών στρατηγών και πριγκίπων που ήταν στη Σουηδική υπηρεσία. Αν και δεν πολέμησε ποτέ σε μάχη, απέτρεψε όλες τις προσπάθειες των ισπανικών στρατευμάτων, χρησιμοποιώντας στρατηγικά επιτυχημένες ρυθμίσεις. Κατάφερε να πραγματοποιήσει μεγάλες αποστολές ως ενισχύσεις στον βασιλιά Γουσταύο Β΄ μέσα από το κέντρο της Γερμανίας το καλοκαίρι του 1632.
Στη μάχη του Λύτσεν (1632) στις 6 Νοεμβρίου 1632 ο Γουσταύος Β΄ απεβίωσε. Αυτό σήμαινε ότι ο Oύξενχανα έγινε ανώτατος διοικητής των Σουηδικών στρατευμάτων στη Γερμανία, αν και άφησε τους υφιστάμενους στρατηγούς του να είναι υπεύθυνοι για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις σε χαμηλότερο επίπεδο. Μετακόμισε την έδρα του στο Μάιντς, το οποίο στην πράξη έγινε η νέα σουηδική πρωτεύουσα. Ο Ούξενχανα ήταν πλέον απόλυτος ηγέτης της σημαντικής περιοχής, που είχε κατακτήσει ο σουηδικός στρατός στη Γερμανία. Του προσφέρθηκε η θέση του πρίγκιπα-εκλέκτορα του Μάιντς, αλλά -μετά από σοβαρές εκτιμήσεις- η προσφορά απορρίφθηκε.
Όταν ο βασιλιάς απεβίωσε τον Νοέμβριο του 1632, το μόνο νόμιμο και επιζόν παιδί του, η Χριστίνα, ήταν σχεδόν έξι ετών. Μέχρι την κήρυξη της ενηλικίωσής της στα 18, ένα συμβούλιο αντιβασιλείας κυβερνούσε τη Σουηδία. Αυτό το συμβούλιο διευθυνόταν από τον Λόρδο Ύπατο Καγκελάριο Ούξενχανα, ο οποίος έγραψε το Όργανο Διακυβέρνησης το 1634, ένα νέο Σύνταγμα. Κατά τη διάρκεια των ετών μετά το τέλος του βασιλιά έγινε εμφανές, ότι υπήρχαν διαφορές απόψεων στο συμβούλιο. Μερικοί από τους συναδέλφους τού Ούξενχανα συνέστησαν στη Σουηδία να αναζητήσει ειρήνη και να αποσυρθεί από τον πόλεμο στη Γερμανία, ιδίως μετά την ήττα στο Νέρντλινγκεν το 1634. Ωστόσο επικράτησε η άποψη του Ούξενχανα, ότι η Σουηδία έπρεπε να παραμείνει στον πόλεμο, για να εξασφαλίσει αποζημίωση για τις θυσίες που έγιναν. Το για τη Σουηδική πλευρά καταστροφικό αποτέλεσμα στο Νέρντλινγκεν, τον έφερε για μια στιγμή στα πρόθυρα της καταστροφής· τον ανάγκασε για πρώτη φορά ως τότε να απομακρυνθεί από την πολιτική ανεξαρτησίας του και να ζητήσει άμεση βοήθεια από τη Γαλλία. Όμως, γνωρίζοντας καλά ότι ο καρδινάλιος Ρισελιέ χρειαζόταν τον Σουηδικό στρατό όσο και ο ίδιος χρειαζόταν χρήματα, αρνήθηκε στη Διάσκεψη του Κομπιέν το 1635 να δεσμεύσει τα χέρια του στο μέλλον, για χάρη κάποιας προσωρινής ελέφρυνσης. Ωστόσο το 1636 ολοκλήρωσε μία νέα συνθήκη με τη Γαλλία στο Βίσμαρ. Σουηδικά στρατεύματα παρέμειναν στη Γερμανία μέχρι το 1648 και το τέλος του Τριακονταετούς Πολέμου. Όμως ο Ούξενχανα εγκατέλειψε τη Γερμανία και επέστρεψε στη Στοκχόλμη το 1636, μετά από δέκα χρόνια υπηρεσίας ως πρώτου Σουηδού εκπροσώπου στην Πρωσία και τη Γερμανία.
1636–1654: Επιστροφή στη Σουηδία
Ο Oύξενχανα διεκδίκησε πιο άμεσα τη θέση του στην αντιβασιλεία για τη βασίλισσα Χριστίνα και έγινε ο διδάσκαλος της νέας βασίλισσας στη διακυβέρνηση της πολιτείας. Η παρουσία του στη χώρα κυριάρχησε σε όλη την αντιπολίτευση και τόση ήταν η εμπιστοσύνη για τον Ούξενχανα, ώστε για τα επόμενα εννέα χρόνια η φωνή του, ειδικά όσον αφορά τις εξωτερικές υποθέσεις, παρέμεινε παντοδύναμη στο Ιδιαίτερο Συμβούλιο.
Ο πόλεμος του Τόρστενσον
Τον Μάιο του 1643 το Σουηδικό Ιδιαίτερο Συμβούλιο αποφάσισε να επιτεθεί στη Δανία. Ο Πόλεμος του Τόρστενσον ήταν σε μεγάλο βαθμό έργο του Ούξενχανα. Ο σκοπός ήταν οι Σουηδοί να αποκτήσουν εδάφη από τη Δανία και να απελευθερωθούν από τα Δανικά τέλη του στενού Έρεσουντ. Άλλοι παράγοντες θα μπορούσαν να ήταν η βούληση για εκδίκηση της σκληρής ειρηνευτικής συνθήκης του Κνάρεντ το 1613. Όποιος και αν είναι ο λόγος, ο Ούξενχανα θεώρησε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή για να επιλυθεί τελικά η αντίθεση με τη Δανία. Έτσι Σουηδικά στρατεύματα με επικεφαλής τον στρατάρχη Λένναρντ Τόρτενσον επιτέθηκαν στη Δανική Γιουτλάνδη από τη Γερμανία, ενώ ο στρατάρχης Γκούσταφ Χορν ήταν υπεύθυνος για τα στρατεύματα που επιτέθηκαν στη Σκάνια. Το αποτέλεσμα του πολέμου αποφασίστηκε στη ναυμαχία της Ζώνης Φέμαρν το 1644, όπου το Βασιλικό Σουηδικό Ναυτικό νίκησε αποφασιστικά το Δανικό Ναυτικό. Η ήττα του Δανικού Ναυτικού άφηνε τα Δανικά νησιά ανοιχτά σε Σουηδική εισβολή, έτσι η Δανία ζήτησε ειρήνη. Ο Ούξενχανα συμμετείχε προσωπικά στις διαπραγματεύσεις, που οδήγησαν στη Συνθήκη του Μπρέμσεμπρο, με τις οποίες η Σουηδία κέρδισε το Γκότλαντ, το Σάαρεμαα (Έσελ), το Γιέμτλαντ, το Χέργιενταλεν και για 30 χρόνια το Χάλαντ. Λίγο μετά τη συνθήκη ειρήνης, ο Ούξενχανα έγινε κόμης του Σέντερμερε.
δεξιά|μικρογραφία|Η βασίλισσα Χριστίνα της Σουηδίας.
Η βασίλισσα Χριστίνα και η παραίτησή της
Όταν η Χριστίνα ενηλικιώθηκε, προσπάθησε να απομακρύνει τον Ούξενχανα, τον παλιό της μέντορα. Οι σχέσεις μεταξύ των δύο δεν ήταν καλές και ο Ούξενχανα απέδιδε πάντοτε τον υπερβολικό ρυθμό των κερδών της Σουηδίας στο πλαίσιο της Ειρήνης της Βεστφαλίας - η Σουηδία κέρδισε μόνο την Πομερανία, το Ούζεντομ, το Βολίν, το Βίσμαρ και τη Βρέμη-Βέρντεν - μετά το συνέδριο στο Οσναμπρύκ λόγω της αδικαιολόγητης παρέμβασης της Χριστίνας. Όταν η βασίλισσα, λίγα χρόνια αργότερα, ήθελε να παραιτηθεί, η Ούξενχανα στην αρχή αντιτάχθηκε σε αυτό, επειδή φοβόταν ότι θα έκανε κακό στη Σουηδία η απείθαρχη και περιπετειώδη διάθεση του προτεινόμενου διαδόχου της Καρόλου Ι΄ Γουσταύου των Βίττελσμπαχ, εξαδέλφου της, γιου του Ιωάννη-Κάζιμιρ και της Αικατερίνης. Τελικά ο καγκελάριος άλλαξε γνώμη για τον Κάρολο Ι΄ Γουσταύο και έδωσε στη Χριστίνα τη βοήθεια που χρειάστηκε για να προχωρήσει με την παραίτησή της. Ο Ούξενχανα απεβίωσε δύο μήνες μετά την ανάληψη του νέου βασιλιά.
Το τέλος
μικρογραφία|Ο Ούξενχανα τάφηκε στην οικογενειακή κρύπτη στην [[εκκλησία Γιάντερ, βορειοανατολικά του Έσκιλστουνα.]]
Ο Ούξενχανα απεβίωσε στη Στοκχόλμη στις 28 Αυγούστου 1654. Τάφηκε στο Στόρκυρκαν της Στοκχόλμης στις 18 Μαρτίου 1655. Το σώμα του μεταφέρθηκε στη συνέχεια στην Εκκλησία Γιάντερ κοντά στο κτήμα Ούξενχανα στο Φίχολμ, στον σημερινό Δήμο Έσκιλστουνα, όπου είχε κατασκευαστεί μία κρύπτη σύμφωνα με την επιθυμία του. Στην κρύπτη, τη λεγόμενη Oxenstiernska gravvalvet (Τάφος των Ούξενχανα), έχουν ταφεί πολλά μέλη της οικογένειας, συμπεριλαμβανομένου του Άξελ και της συζύγου του Άννας.
Οικογένεια
δεξιά|μικρογραφία|Το [[Ανάκτορο Άξελ Ούξενχανα|ανάκτορο Ούξενχανα.]] Στις 5 Ιουνίου 1608 ο Άξελ Ούξενχανα νυμφεύτηκε την Άννα Όκεσντοτερ Μπόοτ, την κόρη του ευγενή Όκε Γιόχανσον Μπάατ και της Κριστίνα Τρόλε. Ο γάμος πραγματοποιήθηκε στο κάστρο Φίχολμ, που ανήκει στην οικογένεια Oύξενχανα. Είχαν 13 παιδιά, εκ των οποίων τα πέντε επέζησαν της παιδικής τους ηλικίας:
Ιδιότητες
Ο Ούξενχανα κατείχε μεγάλα κτήματα και πολλά μέγαρα. Κατά τη διάρκεια της ζωής του είχε στην κατοχή του τα εξής παλάτια, μεταξύ άλλων: στο Ότεπαα της Εσθονίας, στα Μπούρτνιεκι, Ροπάτσι και Βάλμιερα της Λετονίας, στο Nουσιάινεν (Νούσις) της Φινλανδίας και το Παλάτι Ούξενχανα στη Στοκχόλμη. Το πρώτο από τα μέγαρα ήταν το κάστρο Τίντε στο Βέστμανλαντ.
Ο εκσυγχρονισμός της Σουηδίας
Ο Άξελ είναι ίσως ο πιο γνωστός για τη δημιουργία ενός ενιαίου διοικητικού συστήματος. Ήταν πάντα παρών κατά τη διάρκεια των τεράστιων μεταρρυθμίσεων του 1610 και του 1620, όταν η Σουηδική κυβέρνηση εκσυγχρονίστηκε εξαιρετικά και έγινε πιο αποτελεσματική. Αυτό ήταν απαραίτητο για τις πολεμικές πολιτικές, που θα οικοδομούσαν τη Σουηδική Αυτοκρατορία. Μεταξύ των τομέων που μεταρρυθμίστηκαν ήταν η οργάνωση και στρατολόγηση στρατού και ναυτικού, ο εμπορικός και βιομηχανικός σχεδιασμός, η περιφερειακή και τοπική διοίκηση, το σύστημα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το δικαστικό σύστημα. Τα όρια των διοικητικών κομητειών της Σουηδίας εξακολουθούν σε μεγάλο βαθμό να ακολουθούν τα όρια, που καθιέρωσε ο Ούξενχανα τον 17ο αι.
Σχέση με τον βασιλιά Γουσταύο Β΄ Αδόλφο
Ο Oύξενχανα δεν θα είχε τέτοιο αντίκτυπο, αν δεν είχε κερδίσει την εμπιστοσύνη του βασιλιά. Από το 1612, όταν ο Oύξενχανα διορίστηκε Λόρδος Υψηλός Καγκελάριος, μέχρι το 1632, όταν ο βασιλιάς Γουσταύος Β΄ απεβίωσε, οι δύο άνδρες έκαναν μία μακρά και επιτυχημένη συνεργασία. Φαίνεται ότι αλληλοσυμπληρώνοντο. Με τα λόγια του Ούξενχανα, η «ψυχρότητά» του εξισορροπούσε τη «ζέση» του βασιλιά. Πάνω από μία φορά, ο καγκελάριος έπρεπε να κάνει ρεαλιστικά τα σχέδια του βασιλιά, που μερικές φορές ήταν πολύ αυθόρμητα και δεν ήταν έτοιμα να εφαρμοστούν στην πράξη. Όταν μπήκε στον Τριακονταετή Πόλεμο, ο Ούξενχανα δεν ήταν τόσο ενθουσιώδης όσο ο βασιλιάς, αλλά δεδομένου ότι η θέληση τού βασιλιά ήταν αποφασιστική, ο Ούξενχανα προσαρμόστηκε στην επιθυμία του Γουσταύου Β΄. Μερικές φορές ο Ούξενχανα παρενέβαινε για να διευκολύνει τις τεταμένες σχέσεις, που είχε προκαλέσει η σκληρή συμπεριφορά του βασιλιά. Λάμβανε τακτικά τον υψηλότερο έπαινο για τη δουλειά του από τον βασιλιά και δεν υπήρχε σχεδόν κανένας τομέας, στον οποίο ο βασιλιάς δεν ζητούσε τη γνώμη τού Υψηλού Καγκελαρίου του Ούξενχανα. μικρογραφία|Πορτρέτο του Ούξενχανα από τον [[Ντέιβιντ Μπεκ.]]
Ο νους πίσω από το Όργανο Διακυβέρνησης του 1634
Ο Καγκελάριος έκανε μεγάλες συνεισφορές στα Ιπποτικά Τάγματα (riddarhusordning) το 1626. Μετά το τέλος τού Γουσταύου Β΄, ο Ούξενχανα ήταν το μυαλό πίσω από το Όργανο Διακυβέρνησης του 1634, στο οποίο, για παράδειγμα, θεσμοθετήθηκαν οι πέντε μεγάλοι Αξιωματούχοι του βασιλείου. Δημιουργήθηκαν πέντε κυβερνητικοί τομείς, όπου ο καθένας είχε επικεφαλής έναν μεγάλο Αξιωματούχο Ο Ούξενχανα προχωρούσε το Όργανο Διακυβέρνησης, αλλά όχι χωρίς αντίδραση. Ισχυρίστηκε ότι η νέα μορφή διακυβέρνησης αντικατοπτρίζει τη βούληση του αείμνηστου βασιλιά Γουσταύου Β΄, καθιστώντας τον ερμηνευτή των σκέψεων και επιθυμιών του βασιλιά, μην αφήνοντας έτσι στην αντιπολίτευση κάποια δυνατότητα να ελέγξει την αλήθεια σε αυτό.
Γνώμες
Όταν ανακάλυψε ότι υπήρχαν πολύ λίγοι νεαροί ευγενείς για να υπηρετούν κυβερνητικές θέσεις, εργάστηκε για να διευκολύνει νέους -εκτός των ευγενών οικογενειών- να αποκτήσουν τριτοβάθμια εκπαίδευση και τους έδωσε τη δυνατότητα να ανέλθουν τελικά οι ίδιοι σε ευγενείς. Θα μπορούσε επομένως να θεωρηθεί ο πατέρας της Σουηδικής αξιοκρατίας.
Ο Ούξενχανα ήταν επίσης υποστηρικτής του μερκαντιλισμού και οπαδός της μετανάστευσης και της ελεύθερης επιχείρησης.
Στη Γερμανία, ο Ούξενχανα έγινε ένας εκφοβιστικός χαρακτήρας σε μία εκδοχή τού δημοφιλούς γερμανικού νανουρίσματος Schlaf,_Kindlein,_schlaf|Schlaf, Kindlein, Schlaf (κοιμήσου παιδί, κοιμήσου), στο οποία αναφέρεται ως "Ochsenstern".
Ο Ολλανδός νομικός και φιλόσοφος Ούγκο Γρότιους θεωρούσε τον Ούξενχανα "τη μεγαλύτερη προσωπικότητα του (17ου) αιώνα". Ο Γάλλος καρδινάλιος Ρισελιέ τον χαρακτήρισε ως «μία ανεξάντλητη πηγή καλών συμβουλών», ενώ ο διάδοχος του Ρισελιέ, ο καρδινάλιος Μαζαρέν, είχε πει ότι εάν όλοι οι υπουργοί της Ευρώπης βρίσκοντο στο ίδιο πλοίο, το πηδάλιο θα έπρεπε να δοθεί στην Ούξενχανα. Ο πάπας Ουρβανός Η΄ ισχυρίστηκε ότι ο Ούξενχανα ήταν ένας από τους καλύτερους άνδρες, που είχαν εμφανιστεί στον κόσμο.
Ταινία και τηλεόραση
Ο Oύξενχανα έχει παρουσιαστεί στη σκηνή και στην οθόνη αρκετές φορές, κυρίως λόγω του ρόλου του ως μέντορα και κηδεμόνα της αινιγματικής βασίλισσας Χριστίνας. Παίχτηκε από τον ηθοποιό Λιούις Στόουν στην ταινία του Χόλυγουντ του 1933 του Ρουμπέν Μαμουλιάν Βασιλισσα Χριστίνα, με τη Γκρέτα Γκάρμπο ως γυναικείο πρωταγωνιστικό ρόλο από τον Σίριλ Κούζακ στο έργο του Άντονι Χάρβυ Η Παραίτηση (1974) και από τον Μίκαελ Νύκβιστ στο έργο Το κορίτσι βασιλιάς της Mίκα Καουρισμάκι (2015).
Στη σκηνή
Ο ηθοποιός Σάμιουελ Άλγκρεν (1764-1816) έπαιξε τον Ούξενχανα στο Drottning Kristina (βασίλισσα Χριστίνα) του 1790, έργο του βασιλιά Γουσταύου Γ΄ της Σουηδίας, που ήταν δραστήριος θεατρικός συγγραφέας.
Στο έργο του Άουγκουστ Στρίνγμπεργκ του 1901 Χριστίνα ο Ούξενχανα παρουσιάζεται ως ένας ψυχρός ρεαλιστής, που επέκρινε τον πολυδάπανο τρόπο ζωής της Χριστίνας και τα δώρα της σε ευνοούμενα πρόσωπα.
Τον ρόλο του μπάσου Oύξενχανα ανέλαβε ο τενόρος Τζοβάννι-Κάρλο Καζανόβα στην όπερα του Τζάκοπο Φορόνι το 1849, Cristina, regina di Svezia.
Βιβλιογραφία
Ο Ούξενχανα εμφανίζεται σε εξέχουσα θέση στον Δαχτυλίδι της Φωτιάς από τους Έρικ Φλιντ και άλλους μέχρι το 5ο μυθιστόρημα της σειράς 1636: Η εξέγερση των Σαξόνων, στην οποία προσπαθεί να οργανώσει μία αντεπανάσταση για να αποκαταστήσει την υπεροχή των αριστοκρατών, ενώ ο Γουσταύος Β΄ είναι ανίκανος, αλλά ο βασιλιάς ανακάμπτει και στο κεφάλαιο 52 ο Ούξενχανα τιμωρείται για την προδοσία του, μαζί με τρεις από τους υπαλλήλους του, που είχαν αρχίσει να βγάζουν τα όπλα τους.
Παιχνίδια
Το παιχνίδι στρατηγικής για υπολογιστές Europa Universalis IV έχει πολλά συμβάντα εντός του παιχνιδιού που σχετίζονται με τις μεταρρυθμίσεις και την αντιβασιλεία του Ούξενχανα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σουηδοί διπλωμάτες Κατηγορία:Σουηδοί πολιτικοί Κατηγορία:Σουηδοί στρατιωτικοί Κατηγορία:Σουηδοί ευγενείς
Κοινότητα Αποδούλου
Η Κοινότητα Αποδούλου είναι κοινότητα του Δήμου Αμαρίου στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης. Συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Αποδούλου. Εκτός από την έδρα της, η κοινότητα περιλαμβάνει τους οικισμούς Μάνδρες, Ρίζικας και Σάτα. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 307 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον πρόεδρο κ. Εμμανουήλ Αλυσσανδράκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Αμαρίου
Βλαντισλάβα Αλεκσίβα
Η Βλαντισλάβα Αλεκσίβα (ουκρανικά: Владислава Алексіїва, γεν. 29 Μαΐου 2001) είναι Ουκρανή αθλήτρια της συγχρονισμένης κολύμβησης. Έχει μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, με πιο πρόσφατο το 2019. Η Μαρίνα Αλεκσίβα, επίσης αθλήτρια της συγχρονισμένης κολύμβησης, είναι η δίδυμή της αδερφή.
Καριέρα
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2017 κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο ελεύθερο ομαδικό, την πρώτη της διεθνή επιτυχία. Την επόμενη μέρα κέρδισε το ασημένιο στο ελεύθερο συνδυαστικό.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Υγρού Στίβου 2019 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στη ρουτίνα χάιλαϊτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ουκρανές αθλήτριες της συγχρονισμένης κολύμβησης
Πόλεμος Γκένπεϊ
Ο Πόλεμος Γκένπεϊ (源平合戦 προφέρεται ως Γκενπέι κάσσεν) ήταν μια σύγκρουση μεταξύ των φατριών Ταΐρα και Μιναμότο την περίοδο 1180-1185. Ως αποτέλεσμα είχε την πτώση της φατρίας των Ταΐρα και την δημιουργία του νέου Σογκουνάτο Καμακούρα υπό τον Μιναμότο νο Γιοριτόμο το 1192.
Ο πόλεμος άρχισε με την Μάχη του Ούτζι και τερματίστηκε με την Ναυμαχία του Ντάν νο Ούρα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ιαπωνίας
Μπεγιαβίστα (Αλχαράκε)
Η Μπεγιαβίστα (στα ισπανικά: Bellavista) είναι μια πόλη που ανήκει στον δήμο του Αλχαράκε, στην επαρχία της Ουέλβα. Αποτελείται από μεμονωμένα σαλέ, αρχοντικά και μερικές πολυκατοικίες. Διαθέτει επίσης ένα εμπορικό κέντρο, ένα κέντρο υγείας, ένα φαρμακείο, δύο σχολεία και ένα μεγάλο πάρκο που ονομάζεται πάρκο Φαούστο Αρόγιο.
Δημογραφία
Ο πληθυσμός του 2018 ανήλθε στους 3.273 κατοίκους.
Γεωγραφία
Βρίσκεται σε μια ελώδη περιοχή, η οποία απέχει 5 χλμ. από την Ουέλβα. Συνδέεται με την οδό Οδιέλ (Ρία δελ Οδιέλ).
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Ισπανίας Κατηγορία:Αλχαράκε
Μεζιέρ-συρ-Σεν
Το Μεζιέρ-συρ-Σεν (γαλλικά: Mézières-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μεζιερουά (γαλλικά: Méziérois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ηρωδιανός
Το λήμμα Ηρωδιανός μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Μεζί-συρ-Σεν
Το Μεζί-συρ-Σεν (γαλλικά: Mézy-sur-Seine) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μεζιακουά (γαλλικά: Méziacois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
NGC 1294
Ο NGC 1294 είναι φακοειδής γαλαξίας ο οποίος απέχει περίπου 285 εκατομμύρια έτη φωτός και βρίσκεται στον αστερισμό Περσέα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ (William Herschel) στις 17 Οκτωβρίου 1786 και ανήκει στο Σμήνος γαλαξιών του Περσέα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φακοειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Περσεύς (αστερισμός) 1294 12600 02694
Μιλμόν
Το Μιλμόν (γαλλικά: Millemont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μιλμονταί (γαλλικά: Millemontais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Οικογένεια της Κορωνίδος
[[Αρχείο:Koronis_family.jpg|μικρογραφία| Αστεροειδείς της Οικογένειας της Κορωνίδος (NASA, βλέπε Spins on Koronis asteroids)]] Η Οικογένεια της Κορωνίδος, γνωστή και ως Οικογένεια Λακριμόζα, είναι μια αξιοσημείωτου μεγέθους οικογένεια αστεροειδών που αποτελείται από λιθώδεις αστεροειδείς (τύπου S), ευρισκόμενους στην εξωτερική περιοχή της Κύριας ζώνης. Εικάζεται ότι σχηματίστηκε πριν από τουλάχιστον δύο δισεκατομμύρια χρόνια, από μια καταστροφική σύγκρουση δύο μεγαλύτερων σωμάτων. Η οικογένεια έλαβε το όνομά της από τον αστεροειδή 158 Κορωνίς· το μεγαλύτερο γνωστό μέλος της, ο αστεροειδής 208 Λακριμόζα, έχει διάμετρο 41 χιλιόμετρα. Η οικογένεια της Κορωνίδος απαρτίζεται από 5,949 μέλη, που οδεύουν σε σμήνος κατά μήκος της ίδιας τροχιάς.
Περιλαμβάνει δύο υποοικογένειες, την Οικογένεια του Κάριν και την Οικογένεια της Κορωνίδος (2) Η πρώτη έλαβε το όνομά της από τον αστεροειδή 832 Κάριν και σχηματίστηκε σχετικά πρόσφατα, περί τα 5,72 εκατομμύρια έτη πριν, από μία καταστροφική σύγκρουση που διέλυσε το πρόδρομο ουράνιο σώμα ολοσχερώς. Η δεύτερη αποτελείται από 246 μέλη και δημιουργήθηκε πριν από 15 εκατομμύρια χρόνια από μια μη καταστροφική σύγκρουση με τον αστεροειδή 158 Κορωνίς.
Στις 28 Αυγούστου 1993 το διαστημόπλοιο Γκαλιλέο πέρασε από ένα μέλος της οικογένειας της Κορωνίδος, τον αστεροειδή 243 Ίδη, και απέστειλε στη NASA σχετικές φωτογραφίες. μικρογραφία|Φωτογραφία του αστεροειδούς 243 Ίδη από την αποστολή Γκαλιλέο της NASA το 1993
Παραπομπές
Κατηγορία:Αστεροειδείς της Οικογένειας της Κορωνίδος
Άγκνες Βάνταϊ
Η Άγκνες Βάνταϊ (Vadai Ágnes· γενν. 11 Φεβρουαρίου 1974) είναι Ουγγαρέζα πολιτικός και μελετητής διεθνών σχέσεων. Είναι μέλος της Εθνοσυνέλευσης της Ουγγαρίας από το 2002. Στις πρώτες θητείες της ήταν εκπρόσωπος του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Ήταν ιδρυτικό μέλος του Δημοκρατικού Συνασπισμού, όταν ήταν μία παράταξη εντός του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και έγινε αντιπρόεδρός του, αφού έγινε ξεχωριστό πολιτικό κόμμα. Μιλάει έξι γλώσσες, αγγλικά, γαλλικά, ρωσικά, ισπανικά, νορβηγικά και γερμανικά.
Καριέρα
Γεννήθηκε στο Κάρτσαγκ το 1974. Αποφοίτησε από το δίγλωσσο Γυμνάσιο Κάταλιν Βάργκα στο Σόλνοκ το 1992. Στη συνέχεια φοίτησε στο Τεχνολογικό και Οικονομικό Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης, από όπου αποφοίτησε το 1997 με πτυχίο στις Διεθνείς Σχέσεις και τις Ευρωπαϊκές Σπουδές. Στη συνέχεια εργάστηκε ως ερευνήτρια στις διεθνείς σχέσεις και σπούδασε στο εξωτερικό στην Ισπανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το 1999 έγινε μεταπτυχιακή φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο Έτβες Λόραντ, αποκτώντας διδακτορικό στη Νομική το 2003. Μεταξύ 1997 και 2000 έλαβε επιστημονική υποτροφία στη Διδακτορική Σχολή Διεθνών Σχέσεων και 2002 απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα. Το 2000 έγινε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας Ζρίνιι Μίκλος (το οποίο αργότερα συγχωνεύτηκε με άλλα κολέγια για να γίνει το Εθνικό Πανεπιστήμιο Δημόσιας Υπηρεσίας) και το 2007 διορίστηκε καθηγήτρια εκεί.
Το 1999 η Βάνταϊ έγινε ιδρυτικό μέλος της Νέας Αριστεράς, που ασποτελούσε την πτέρυγα νεολαίας του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Το 2000 έγινε μέλος της δημοτικής ηγεσίας Κάρτσαγκ του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και το 2004 εντάχθηκε στην ηγεσία του.
Η Βάνταϊ εξελέγη για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο το 2002 και επανεξελέγη το 2006, το 2010, το 2014 και το 2018, πάντα συνεργαζόμενη με το Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα. Μεταξύ 2002 και 2006, ήταν μέλος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων. Το 2006 έγινε μέλος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Επιβολής του Νόμου και της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας. Από τον Ιούλιο του 2007 έως τον Απρίλιο του 2009, ήταν υπουργός Εξωτερικών στο Υπουργείο Άμυνας. Τον Απρίλιο του 2009 διορίστηκε και πάλι Υπουργός Εξωτερικών στο Υπουργείο Άμυνας.
Η Βάνταϊ υπήρξε ιδρυτικό μέλος της παράταξης του Δημοκρατικού Συνασπισμού του Ουγγρικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και αφού έγινε ανεξάρτητο πολιτικό κόμμα, διορίστηκε αντιπρόεδρός του από τις 8 Μαΐου 2018.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2022 έγινε ξανά βουλευτής από τη λίστα της κοινής αντιπολίτευσης. Από το 2022, κατέχει τη θέση του σκιώδους υπουργού Εθνικής Άμυνας στη σκιώδη κυβέρνηση της Κλάρα Ντόμπρεφ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ερευνητές επί των διεθνών σχέσεων Κατηγορία:Ουγγαρέζες πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μιλόν-λα-Σαπέλ
Το Μιλόν-λα-Σαπέλ (γαλλικά: Milon-la-Chapelle) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Μιταινβίλ
Το Μιταινβίλ (γαλλικά: Mittainville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό των Ιβλίν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μιταινβιλουά (γαλλικά: Mittainvillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες των Ιβλίν
Ποταμιά Ξάνθης
Η Ποταμιά είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Ποταμιά βρίσκεται στην πεδιάδα της Ξάνθης με υψόμετρο 10 μέτρα σε απόσταση 18 χλμ. ΝΑ. από την πόλη και περίπου 9 χλμ. ΝΑ. από τη Γενισέα (έδρα του δήμου). Βόρεια και δυτικά το χωριού περνάει η ΕΟ Ξάνθης - Κομοτηνής, ανατολικά είναι η Νέα Κεσσάνη και η λίμνη Βιστωνίδα ενώ νότια, πριν τα παράλια του όρμου Βιστονίας, οι λιμνοθάλασσες Λάφρα και Λαφρούδα, οι οποίες χρησιμοποιούνται σαν ιχθυοδεξαμενές, αποτελούν Βιότοπο Corine και εντάσσονται στο Εθνικό Πάρκο Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης.
Νοτιοδυτικά, στις πλαγιές του "Πετρόλοφου" και την κατεύθυνση της Μάνδρας έχει εντοπιστεί προϊστορικός οικισμός όπου βρέθηκαν προϊστορικά όστρακα, τα περισσότερα χονδροειδή. Την περίοδο της τουρκοκρατίας, η περιοχή αναφέρεται ως Tσεπέλ Tσιφλίκ να ανήκει από το 1878 ως το 1912 στο Bιλαέτι Aδριανούπολης, σαντζάκι Γκιουμουλτζίνας (Kομοτηνής) και στον καζά Ξάνθης. Το 1924 εγκαταστάθηκαν στο παλιό τσιφλίκι 80 προσφυγικές οικογένειες που διώχτηκαν από τα Βαφέικα. Ενοριακός ναός του χωριού είναι η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ξάνθης Κατηγορία:Δήμος Αβδήρων
Μυθοποιία
Μυθοποιία (επίσης μυθοποίηση, από την Ελληνιστική μυθοποιία, μυθοποίησις) είναι ένα αφηγηματικό είδος στη σύγχρονη λογοτεχνία και κινηματογράφο κατά το οποίο δημιουργείται μια φανταστική ή τεχνητή μυθολογία από τον συγγραφέα πεζογραφίας ή άλλου μυθιστορήματος. Αυτή η έννοια της λέξης μυθοποιία δημιουργήθηκε από τον JRR Tolkien τη δεκαετία του 1930. Οι συγγραφείς αυτού του είδους ενσωματώνουν παραδοσιακά μυθολογικά θέματα και αρχέτυπα στη μυθοπλασία.
Εισαγωγή και ορισμός
Mυθοποίηση είναι επίσης η πράξη δημιουργίας (ή «παραγωγής») μυθολογιών. Σημαντικοί μυθοποιικοί συγγραφείς είναι οι: JRR Tolkien, CS Lewis, William Blake, HP Lovecraft, Lord Dunsany, George RR Martin, Mervyn Peake και George MacDonald. Ενώ πολλά λογοτεχνικά έργα έχουν μυθικά θέματα, μόνο μερικά προσεγγίζουν το σκοπό της μυθοποίησης, την αναφορά του έργου στο ίδιο το έργο. Η τεχνητή μυθολογία, αντί να αναδύεται από αιώνες προφορικής παράδοσης, γράφεται σε σύντομο χρονικό διάστημα από έναν μόνο συγγραφέα ή μια μικρή ομάδα συνεργατών.
Καθώς διακρίνεται από τους φανταστικούς κόσμους ή τα φανταστικά σύμπαντα που στοχεύουν στην δημιουργία λεπτομερών κόσμων με καλά ταξινομημένες ιστορίες, γεωγραφίες και νόμους της φύσης, η μυθοποιία έχει στόχο να μιμηθεί και να συμπεριλάβει τη μυθολογία του πραγματικού κόσμου, που δημιουργήθηκε ειδικά για να κάνει τη μυθολογία προσιτή στους σύγχρονους αναγνώστες, ή/και να προσθέσει αξιοπιστία και λογοτεχνικό βάθος στο φανταστικό κόσμο βιβλίων και ταινιών φαντασίας ή επιστημονικής φαντασίας.
Ετυμολογία
Ο όρος μυθοποιία (στα Αγγλικά mythopoieia) προέρχεται από την ελληνιστική μυθοποίησις. Αρχικά, αναφερόταν στην δημιουργία μύθων στην αρχαιότητα. Υιοθετήθηκε και χρησιμοποιήθηκε από τον Tolkien ως τίτλος ενός από τα ποιήματά του, που γράφτηκε το 1931 και δημοσιεύτηκε στο βιβλίο Tree and Leaf. Το ποίημα διέδοσε τη λέξη μυθοποιία ως λογοτεχνικό και καλλιτεχνικό είδος.
Κριτικοί του είδους
Η μυθοποιεία μερικές φορές αποκαλείται τεχνητή μυθολογία, κάτι που δίνει έμφαση στο ότι δεν αναπτύχθηκε φυσικά και είναι ένα τέχνασμα που μπορεί να συγκριθεί με την τεχνητή γλώσσα, οπότε δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί σοβαρά ως μυθολογία. Για παράγειγμα, ο αξιοσημείωτος λαογράφος Alan Dundes υποστήριξε ότι "κάθε μυθιστόρημα δεν μπορεί να φτάσει τα πολιτιστικά κριτήρια του μύθου. Ένα έργο τέχνης, ή ένα τέχνημα, δεν μπορεί να ειπωθεί ότι είναι η αφήγηση της ιερής παράδοσης ενός πολιτισμού... [είναι] το πολύ, τεχνητός μύθος."
Λόρδος Ντάνσανι
Το βιβλίο του Lord Dunsany The Gods of Pegana, που εκδόθηκε το 1905, είναι μια σειρά διηγήσεων που συνδέονται με το εφευρεθέν πάνθεον των θεών που κατοικούν στην Pegāna. Ακολουθήθηκε από μία ακόμη συλλογή, Time and the Gods, και από μερικές ιστορίες στο The Sword of Welleran and Other Stories και στο Tales of Three Hemispheres.
Το 1919, ο Dunsany είπε σε έναν Αμερικανό δημοσιογράφο, "Στο Gods of Pegana προσπάθησα να λογοδοτήσω για τον ωκεανό και το φεγγάρι. Δεν ξέρω αν κάποιος άλλος το έχει δοκιμάσει ποτέ πριν ". Το έργο του Dunsany επηρέασε τα μετέπειτα γραπτά του JRR Tolkien.
Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν
Ο ευρύτερος θρύλος του Tolkien περιλαμβάνει όχι μόνο μύθους προέλευσης, μύθους δημιουργίας και επική ποίηση, αλλά και φανταστική γλωσσολογία, γεωλογία και γεωγραφία. Εξετάζει πιο σύντομα τη λειτουργία τέτοιων μύθων, «υποκρήμωσης» και «Νεράιδων» στο διήγημα Leaf by Niggle (1945) , το μυθιστόρημα Smith του Wootton Major (1967) και τα δοκίμια Beowulf: The Monsters and the Critics (1936) και On Fairy-Stories (1939).
Γραμμένο το 1939 για παρουσίαση από τον Τόλκιεν στο Andrew Lang lecture στο University of St Andrews και εκδοσμένο σε τύπο το 1947, το Σχετικά με τις Νεραϊδο-Ιστορίες εξηγεί τις "Νεράιδες" ως μία πλασματική πραγματικότητα και ένα αρχέτυπο πεδίο στην ψυχή απ'όπου προέρχεται η "υποδημιουργική" ικανότητα του Ανθρώπου. Ο Τόλκιεν δίνει έμφαση στη σημασία της Γλώσσας στην πράξη της διοχέτευσης "υποδημιουργίας", μιλώντας για την ανθρώπινη γλωσσολογική ικανότητα γενικότερα, αλλά και για τις ιδιαιτερότητες της γλώσσας που χρησιμοποιείται σε μία δοσμένη παράδοση, συγκεκριμένα στη μορφή μιας ιστορίας και τραγουδιού:
Οι μυθοποιητικές παρατηρήσεις του Τόλκιεν έχουν σημειωθεί για την ομοιότητά τους με τη χριστιανική έννοια του Λόγου, που λέγεται ότι ενεργεί τόσο ως η «[...] γλώσσα της φύσης» που δημιουργήθηκε από τον λόγο του Θεού, όσο και ως «επανάληψη του περιορισμένου μυαλού της αιώνιας πράξης της δημιουργίας στο άπειρο ΕΙΜΑΙ ».