cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ενετικά τείχη Ηρακλείου
To προμαχωνικό σύστημα των ενετικών τειχών
μικρογραφία|Προμαχώνας Αγίου Ανδρέα|260x260εσ Όταν ανακαλύφθηκε η πυρίτιδα, ξεκίνησε η χρήση κανονιών κατά τη διάρκεια της πολιορκίας πόλεων. Τα υπάρχοντα οχυρωματικά έργα δεν επαρκούσαν πλέον και αυτό οδήγησε στην κατάλληλη διαφοροποίηση των οχυρώσεων των πόλεων. Ο νέος τρόπος οχύρωσης που επινοήθηκε ονομάστηκε "προμαχωνικό σύστημα". Στην περίπτωση του Χάνδακα, ήδη απο τον "Αύγουστο του 1462 οι πολίτες ζήτησαν απο τη Βενετική Γερουσία να εγκρίνει την οχύρωση των προαστίων για προστασία..." μια και "ο μεσαιωνικός οχυρός περίβολος" ήταν "ανίκανος και ακατάλληλος στις νέες απαιτήσεις...". Έτσι δημιουργήθηκαν οι παρακάτω προμαχώνες:
Σύγχρονη χρήση ενετικών τειχών Ηρακλείου
Σήμερα τα ενετικά τείχη Ηρακλείου είναι επισκέψιμα σε διάφορα σημεία τους καθώς και χρησιμοποιούνται για σειρά εκδηλώσεων και δράσεων. Συγκεκριμένα, επισκέψιμα σημεία, χώροι εκδηλώσεων και σχετικές πολιτιστικές δράσεις περιλαμβάνουν τα παρακάτω:
Παραπομπές
κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Ηράκλειο Κατηγορία:Κάστρα της Κρήτης Κατηγορία:Τείχη στην Ελλάδα
Νικηφόρος Γκίκας
Ο Νικηφόρος Γκίκας (24 Απριλίου 1942 - 31 Μαΐου 1977) ήταν Έλληνας ηθοποιός και συγγραφέας. Ήταν πατέρας του ηθοποιού και σκηνοθέτη Ακίνδυνου Γκίκα.
Βιογραφία
Ο Γκίκας γεννήθηκε στην Μυτιλήνη της Λέσβου στις 24 Απριλίου του 1942. Σπούδασε θέατρο στην σχολή του Πέλου Κατσέλη στην Αθήνα. Θεατρικά συνεργάστηκε με τον θίασο της Μαριέττας Ριάλδη, το "Θέατρο Τέχνης" του Κάρολου Κουν, τον θίασο "Νέα Πορεία" του Γιώργου Χαραλαμπίδη, το "Αμφιθέατρο" του Σπύρου Ευαγγελάτου κ.ά.
Μερικές παραστάσεις στις οποίες είχε συμμετάσχει είναι οι εξής: Το μονοπάτι που πάει βαθιά στον Βορρά του Έντουαρντ Μποντ, Βαβυλωνία του Δημήτρη Βυζάντιου, Το παραμύθι χωρίς όνομα του Ιάκωβου Καμπανέλλη, Οι Τριακόσιοι της Πηνελόπης του Γιώργου Χαραλαμπίδη, Ερωτόκριτος του Βιτσέντζου Κορνάρου, Λυσιστράτη του Αριστοφάνη και Ρωμαίος και Ιουλιέτα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ.
Έγραψε παραμύθια για την κρατική τηλεόραση και συμμετείχε σε τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές.
Απεβίωσε σε ηλικία 35 ετών από ηλεκτροπληξία στις 31 Μαΐου του 1977.
Μωυσής Μπουρλά
Ο Μωυσής Μιχαήλ Μπουρλάς (9 Μαΐου 1918, Κάιρο - 17 Μαρτίου 2011) ήταν Ελληνοεβραίος εργάτης και αγωνιστής της Αριστεράς.
Βιογραφία
Το καλοκαίρι του 1945, μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας, συνελήφθη και εξορίστηκε στην Ικαρία, στη Μακρόνησο και στον Αη Στράτη. Το 1951, ο Μπουρλάς απελευθερώθηκε και μετανάστευσε στο Ισραήλ, χάνοντας την ελληνική ιθαγένεια. Εκεί εργάστηκε ως τορναδόρος και εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα του Ισραήλ. Έμεινε στο Ισραήλ μέχρι το 1967, όταν ο αντικομμουνισμός ανάγκασε τον ίδιο και τη Ρωσοεβραία σύζυγό του να εγκαταλείψουν τη χώρα. Μετά από σύντομη παραμονή στη Βουλγαρία, ο Μπουρλάς και η σύζυγός του πήγαν στη Σοβιετική Ένωση. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Σοβιετική Ένωση, ο Μπουρλάς υιοθέτησε το μεσαίο όνομα «Μιχαήλ».
Επέστρεψε στην Ελλάδα τον Αύγουστο του 1990, χωρίς πόρους και ξεκίνησε αγώνα για να επιβιώσει και να ανακτήσει την ελληνική ιθαγένεια, κάτι που κατάφερε το 1999. Το 2000 δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του «Έλληνας, Εβραίος και Αριστερός».
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έζησε στο γηροκομείο Σαούλ Μοδιάνο στη Θεσσαλονίκη και ασχολήθηκε με τα κοινά της πόλης. Το 2002 και το 2006, κατέβηκε ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο ψηφοδέλτιο του Τάσου Κουράκη. Πέθανε στις 17 Μαρτίου 2011. Ενταφιάστηκε στο εβραϊκό νεκροταφείο της Σταυρούπολης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες εβραϊκής καταγωγής Κατηγορία:Ισραηλινοί Εβραίοι Κατηγορία:Έλληνες εκπαιδευτικοί Κατηγορία:Εβραίοι Μακεδονικής καταγωγής Κατηγορία:Μέλη του ΕΛΑΣ Κατηγορία:Έλληνες κομμουνιστές
Κατάλογος Κάστρων Νομού Πρέβεζας
Ο παρακάτω κατάλογος των κάστρων, των φρουρίων και των λοιπών οχυρωματικών μνημείων του Νομού Πρεβέζης είναι ταξινομημένος κατά ουσιαστική αλφαβητική σειρά (χωρίς δηλαδή τα προθέματα ακρόπολη, κάστρο, καστέλι, πύργος, μπούρτζι κλπ).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καστρ Πρεβεζ *
Freccia-Argento ETR 470/485 (Ασημένιο Βέλος)
Το Ασημένιο Βέλος (της ΤΡΑΙΝΟΣΕ) είναι σειρά αυτοκινηταμαξών της ιδιωτικής ιταλικής εταιρίας ΤΡΑΙΝΟΣΕ, της οποίας τα εγκαίνια θα τελεστούν στις 25 Μαρτίου 2021. Το πρώτο ETR 470 ήρθε στις 12 Ιανουαρίου 2021 στην Ελλάδα από το Μιλάνο. Το ETR 485 παρουσιάστηκε επίσημα στις 5/9/2018 στα πλαίσια της 83ης Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, με δοκιμαστικά δρομολόγια μεταξύ Θεσσαλονίκης-Κατερίνης & αντίστροφα, εκτελούμενα από ηλεκτρικές αυτοκινητάμαξες ETR 485, με ανώτατη ταχύτητα τα 213 χιλιόμετρα την ώρα (ενώ γενικά αυτά τα τρένα μπορούν να τρέξουν μέχρι και 300 km/h). Στόχος της νέας υπηρεσίας είναι η διάνυση της απόστασης της γραμμής Αθήνας-Θεσσαλονίκης σε 2 ώρες και 20 λεπτά.
Γραμμές-Δρομολόγια
Το πρώτο δρομολόγιο με επιβάτες θα γίνονταν τις 25 Μαρτίου 2021, με την εθνική επέτειο αλλά λόγο Υγειονομικής Κρίσης, μετατέθηκε για τον Απρίλιο 2021.
Τα 2 πρώτα ETR 470 ήρθαν στην Ελλάδα, αναμένονται τα υπόλοιπα 3 έως το τέλος του 2021.
Οι αυτοκινητάμαξες θα είναι τύπου ETR 470, αποτελούμενες από 9 οχήματα (7 βαγόνια-2 κινητήρια & επιβατικά & ένα βαγόνι εστιατόριο). Στις αμαξοστοιχίες θα υπάρχουν οθόνες πληροφόρησης, ασύρματη σύνδεση Wi-Fi, καθώς και ειδικά διαμορφωμένες θέσεις για Άτομα με Ειδικές Ανάγκες (ΑΜΕΑ) ενώ τα δρομολόγια θα έχουν χαρακτήρα υπερταχείας, με ελάχιστες σταθμεύσεις (οι σημαντικότερες από αυτές σε αυτό το δρομολόγιο είναι η Λάρισα, ο Παλαιοφάρσαλος και το Λειανοκλάδι). Στις 15/5/2022 ξεκινάνε τα δρομολόγια της γραμμής Αθήνα-Θεσσαλονίκης ως ICE με ενδιάμεση στάση στην Λάρισα σε σχεδόν 4 ώρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ελλάδα Κατηγορία:Σιδηροδρομικές μεταφορές στην Ευρώπη
Ρένα... να η ευκαρία
'''Ρένα... να η ευκαρία''' είναι τίτλος ελληνικής κινηματογραφικής ταινίας του 1980
Πλοκή
Μια μοδίστρα (Ρένα Βλαχοπούλου), που έχει οικονομικές δυσκολίες, κερδίζει 20 εκατομμύρια στην κλήρωση του λαχείου, αλλά χάνει τον τυχερό λαχνό. Οι διαφημιστικές εταιρείες θα θελήσουν να εκμεταλλευτούν τη δημοσιότητα που περιβάλλει το περιστατικό, και η μοδίστρα θα βρεθεί περιστοιχισμένη από επιτήδειους που προσπαθούν να της πάρουν τα λεφτά. Η σωτηρία της θα βρεθεί στο πρόσωπο ενός ράφτη ο οποίος την αγαπούσε μυστικά επί σειρά ετών.
Η ταινία προβλήθηκε τη σαιζόν 1980-1981 και έκοψε 221.764 εισιτήρια. Ήρθε στην 4η θέση σε 25 ταινίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 1980 Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη
Ασσακηνοί
Οι κατά Αρριανόν Ασσακηνοί, κατά Στράβωνα Αστακηνοί, και κατά Πλίνιον Ασπάγανοι, ήταν φυλή της βορειοανατολικής Περσίας την οποία βρήκε ο Αλέξανδρος Γ΄ ο Μακεδών στην Γανδάρα το 327−26 π.Χ. Κατοικούσαν στον κάτω Σόαστο ποταμό (γνωστός και ως Σούαστος), ανατολικά του Ινδού ποταμού, και πρωτεύουσά τους ήταν η Μάσσαγα. Άλλες κύριες πόλεις ήταν η Πευκελαώτις, η Όρα (ένα φρούριο), η Βάζιρα, η Άορνος, η Οροβάτις, το Εμβόλιμα και η Δύρτη. Την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου διοικούνταν από έναν πρίγκιπα που οι Έλληνες αποκαλούσαν «Πρίγκιπα Ασσακηνό» ο οποίος είχε στρατό 30.000 πεζών, 20.000 ιππέων και 30 πολεμικών ελεφάντων. Υποτάχθηκαν από τον Μέγα Αλέξανδρο το 327 π.Χ. μαζί με τους Ασπάσιους, όταν αυτός πέρασε από την περιοχή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαίοι λαοί της Ασίας
Αμαγιέ-συρ-Σελ
Το Αμαγιέ-συρ-Σελ (γαλλικά: Amayé-sur-Seulles) είναι γαλλική κοινότητα στον Νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Βίβιαν Γούντγουορντ
Ο Βίβιαν Τζον Γούντγουορντ (αγγλικά: Vivian John Woodward, 3 Ιουνίου 1879 – 31 Ιανουαρίου 1954) ήταν Άγγλος ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής, από τους καλύτερους κεντρικούς επιθετικούς στην ιστορία της Αγγλίας. Γνώρισε ατομική αγωνιστική καταξίωση από τις αρχές του 20ού αιώνα έως το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ενώ ήταν δύο φορές χρυσός Ολυμπιονίκης με την Μεγάλη Βρετανία (1908, 1912), της οποίας ήταν και αρχηγός.
Ο απολογισμός του Γούντγουορντ με 29 γκολ σε 23 αγώνες για την Εθνική Αγγλίας τον κατέστησε κάτοχο του ρεκόρ διεθνών τερμάτων από το 1911 έως το 1958. Το ποσοστό ευστοχίας του με 1,26 γκολ ανά παιχνίδι είναι το δεύτερο υψηλότερο για έναν παίκτη της Αγγλίας.
Υπηρέτησε στον Βρετανικό Στρατό κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου και ως αποτέλεσμα έχασε την πορεία της Τσέλσι στον πρώτο της τελικό του Κυπέλλου Αγγλίας το 1915. Οι τραυματισμοί του κατά τη διάρκεια του πολέμου προκάλεσαν την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο.
Σε συλλόγους
Αρχιτέκτονας στο επάγγελμα, ο Γούντγουορντ ξεκίνησε την καριέρα του στην Κλάκτον Τάουν. Μετά από θητείες στις Χάργουιτς εντ Πάρκεστον και Τσέλμσφορντ Σίτι, εντάχθηκε στην Τότεναμ το 1901, η οποία εκείνη τη σεζόν θα κέρδιζε το Κύπελλο Αγγλίας. Λόγω των υποχρεώσεων της δουλειάς και του κρίκετ, δεν θα άρχιζε να εμφανίζεται τακτικά στην ομάδα μέχρι τη σεζόν 1902–03. Σε εννέα σεζόν στο Γουάιτ Χαρτ Λέιν, είχε 169 εμφανίσεις και σημείωσε 73 γκολ. Η Τότεναμ ορίστηκε στη Δεύτερη Κατηγορία της Φούτμπολ Λιγκ για τη σεζόν 1908–09 και ο Γούντγουορντ σημείωσε το πρώτο γκολ του συλλόγου στη Φούτμπολ Λιγκ το Σεπτέμβριο του 1908 εναντίον της Γουλβερχάμπτον Γουόντερερς, στη νίκη με 3–0. Βοήθησε την ομάδα να κερδίσει την άνοδο στην Πρώτη κατηγορία εκείνη τη σεζόν.
Πριν από την έναρξη της σεζόν του 1909, ο Γούντγουορντ αποφάσισε να αποσυρθεί για να επικεντρωθεί στην αρχιτεκτονική του πρακτική και στο κρίκετ. Είχε μια σύντομη περίοδο πίσω με την Τσέλμσφορντ, αλλά πείστηκε να ενταχθεί στην Τσέλσι στις 20 Νοεμβρίου 1909. Αγωνίστηκε σε συνολικά 116 παιχνίδια για την ομάδα, σημειώνοντας 34 γκολ. Ήταν ο πρώτος σκόρερ τους τη σεζόν 1912-13, με δέκα γκολ.
Στην αρχή του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου κατατάχθηκε στον Βρετανικό Στρατό και ως αποτέλεσμα δεν έπαιξε πολλούς αγώνες κατά τη διάρκεια της σεζόν 1914–15, αλλά του δόθηκε ειδική άδεια για να συμμετάσχει με την Τσέλσι στο Ολντ Τράφορντ για τον τελικό του Κυπέλλου, χωρίς όμως τελικά να αγωνιστεί. Τραυματίστηκε στο δεξιό μηρό κατά τη διάρκεια του πολέμου και δεν επέστρεψε στο ποδόσφαιρο κορυφαίας κατηγορίας.
Εθνική ομάδα
Έκανε το ντεμπούτο του με την Εθνική Αγγλίας το 1903, σκοράροντας δύο φορές στη νίκη με 4–0 επί της Ιρλανδίας. Μεταξύ 1903 και 1911, είχε 23 συμμετοχές και σημείωσε 29 γκολ, πετυχαίνοντας ρεκόρ που θα διαρκούσε για την Αγγλία μέχρι τη δεκαετία του 1950. Ο αριθμός αυτός ήταν ρεκόρ κόσμου στην εποχή του που καταρρίφθηκε από τον Ίμρε Σλόσσερ-Λάκατος. Ρεκόρ ήταν και ο αριθμός των χατ τρικ που σημείωσε (4), το οποίο επίσης καταρρίφθηκε από τον Ούγγρο. Έπαιξε επίσης σε τρεις ανεπίσημους διεθνείς αγώνες εναντίον της Νότιας Αφρικής το 1910, σημειώνοντας άλλα 4 γκολ. Εκείνη την εποχή, η Αγγλία έπαιζε συνήθως μόνο τρεις αγώνες τη σεζόν, για το Βρετανικό Εσωτερικό Πρωτάθλημα, αλλά σε δύο περιοδείες στην κεντρική Ευρώπη το 1908 και το 1909, ο Γούντγουορντ σημείωσε 15 γκολ (πάνω από τα μισά του συνόλου). Κατείχε το συνολικό ρεκόρ σκόρερ στην Αγγλία, είτε από κοινού είτε μόνος, για 47 χρόνια – περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο παίκτη μέχρι που τον ξεπέρασε ο Τομ Φίνεϊ το 1958. Με το 28ο και το 29ο γκολ του, το τελευταίο της καριέρας του, ξεπέρασε τον Στιβ Μπλούμερ στον αγώνα με την Ουαλία τον Μάρτιο του 1911 και δεν ξεπεράστηκε μέχρι που ο Τομ Φίνεϊ σημείωσε το 30ο (και τελευταίο) γκολ του τον Οκτώβριο του 1958.
Επίσης, έπαιξε 44 φορές με την Εθνική Αγγλίας ερασιτεχνών και σημείωσε 57 γκολ, τα περισσότερα από αυτά εναντίον χαμηλής δυναμικότητας ευρωπαϊκών ομάδων. Σκόραρε 6 γκολ με αντίπαλο την Ολλανδία το 1909. Οι 30 από τις ερασιτεχνικές του εμφανίσεις και τα 44 γκολ δεν αναγνωρίστηκαν από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Αγγλίας, ούτε από τη FIFA. Εκπροσώπησε την Φούτμπολ Λιγκ και την Σάδερν Φούτμπολ Λιγκ σε φιλικούς αγώνες.
Ο Γούντγουορντ ήταν αρχηγός της Μεγάλης Βρετανίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1908 και του 1912, τους οποίους κέρδισε η ενιαία ομάδα της Μεγάλης Βρετανίας. Στη διοργάνωση του 1908 στο Λονδίνο σημείωσε δύο γκολ στην πρεμιέρα με αντίπαλο τη Σουηδία (12–1), ενώ σημείωσε το δεύτερο γκολ του τελικού απέναντι στη Δανία (2–0). Στη διοργάνωση του 1912 συμμετείχε και στους τρεις αγώνες σημειώνοντας δύο γκολ, ένα στον αγώνα με την Ουγγαρία (7–0) και ένα στον ημιτελικό με τη Φινλανδία (4–0).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ολυμπιακής ομάδας Μεγάλης Βρετανίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Αγγλίας ερασιτεχνών Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1908 Κατηγορία:Βρετανοί Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Ολυμπιονίκες του ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1912 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φ.Κ. Κλάκτον Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλμσφορντ Σίτι Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τότεναμ Χότσπερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τσέλσι ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Αγγλία) Κατηγορία:Βρετανοί στρατιωτικοί του Α' Παγκοσμίου Πολέμου
Γιουτζουλού Ντενγκσούζι
Ο Γιουτζουλού Ντενγκσούζι (βασίλευσε περίπου το 555) ήταν ο τελευταίος Χαγάνος του Χαγανάτου των Ρουράν (μια πρωτοαβαρική συνομοσπονδία). Την εποχή του οι Ουράνιοι Τούρκοι διέλυσαν το Χαγανάτο των Ρουράν, συμμαχώντας με δύο βραχύβιες κινεζικές δυναστείες, τους Βόρειους Τζόου και Βόρειους Τσι. Τα απομεινάρια των Ρουράν κατέφυγαν στην Κίνα και συγκεκριμένα στους Δυτικούς Ουέι, όπου κατόπιν απαίτησης των Ουράνιων Τούρκων οι Δυτικοί Ουέι τον εκτέλεσαν μαζί με τους ευγενείς που τον συνόδευαν.
Κατηγορία:Χαγανάτο των Ρουράν
Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ελονοσίας
Η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ελονοσίας εορτάζεται στις 25 Απριλίου και αναγνωρίζει τις προσπάθειες για τον έλεγχο της ελονοσίας. Η ελονοσία απειλεί 3.3 δισεκατομμύρια άτομα σε 106 χώρες σε όλο τον κόσμο. Το 2012, σύμφωνα με εκτίμηση η ελονοσία προκάλεσε 627.000 θανάτους, σύμφωνα με εκτίμηση. Οι περισσότεροι αφορούσαν παιδιά στην Αφρική. Η Ασία, η Λατινική Αμερική, και σε μικρότερο βαθμό ο υπόλοιπος κόσμος επηρεάζονται από την ελονοσία.
Είναι μια από τις 11 παγκόσμιες ημέρες για την υγεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.
Το 2015 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ανέφερε 429.000 θανάτους και 212 εκατομμύρια νέα κρούσματα ελονοσίας. Ο αριθμός των κρουσμάτων ελονοσίας μειώθηκε κατά 21% παγκοσμίως το 2010 με 2015 και ο αριθμός των θανάτων μειώθηκε κατά 29% τα εκατό στην ίδια περίοδο. Στην υποσαχάρια Αφρική τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 21% και 31%.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παγκόσμιες ημέρες
Αύγουστος του Άνχαλτ-Πλέτσκαου
O Αύγουστος, γερμ. August (14 Ιουλίου 1575 - 22 Αυγούστου 1653) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Πλέτσκαου (1603-1653).
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Ιωακείμ-Ερνέστου πρίγκιπα του Άνχαλτ και της Ελεονόρας, κόρης του Χριστοφόρου δούκα της Βυρτεμβέργης.
Το 1653 απεβίωσε στο Πλέτσκαου σε ηλικία 78 ετών και τον διαδέχθηκε ο πρωτότοκος γιος του Ερνέστος-Γκότλημπ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1618 τη Σίβυλλα, κόρη του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Ανφρεβίλ (Καλβαντός)
Το Ανφρεβίλ (γαλλικά: Amfreville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ανφρεβιλαί (γαλλικά: Amfrevillais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ben (άλμπουμ)
thumb|right|200px|Ειδική έκδοση του άλμπουμ
Το Ben είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ από τον Αμερικανό καλλιτέχνη Μάικλ Τζάκσον. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 4 Αυγούστου 1972, ενώ ο Τζάκσον ήταν ακόμη μέλος των Τζάκσον 5. Το άλμπουμ έλαβε ανάμεικτες κριτικές από σύγχρονους μουσικούς κριτικούς. Το Ben ήταν περισσότερο επιτυχημένο στα μουσικά charts από το προηγούμενο στούντιο άλμπουμ του Τζάκσον, εφόσον τα τραγούδια του προστέθηκαν στο top 10 του Billboard 200. Διεθνώς, το άλμπουμ ήταν λιγότερα επιτυχημένο, σκαρφαλώνοντας στη 12η θέση στον Καναδά και στο top twenty σε Αυστραλία και Γαλλία.
Παγκοσμίως, το Ben πούλησε 5 εκατομμύρια αντίτυπα. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε ένα single, το Ben, το οποίο είχε εμπορική επιτυχία στα μουσικά charts, φθάνοντας έως τη 1η θέση στο Billboard Hot 100, και ήταν το πρώτο number one single του Τζάκσον στο τσαρτ. Το Ben επίσης έφθασε στο top ten σε άλλες περιοχές παγκοσμίως. Το Everybody's Somebody's Fool έπρεπε να κυκλοφορήσει ως το δεύτερο single από το άλμπουμ, αλλά ακυρώθηκε για άγνωστους λόγους. Δύο από τα τραγούδια του άλμπουμ συμπεριλήφθηκαν στο Hello World: The Motown Solo Collection (2009).
Προϊστορία
Τον Ιανουάριο του 1972, καθώς ήταν μέλος των Τζάκσον 5, ο Μάικλ κυκλοφόρησε το πρώτο στούντιο άλμπουμ του, ονόματι Got to Be There. Το άλμπουμ έλαβε γενικά θετικές και αρνητικές γνώμες από σύγχρονους μουσικούς κριτικούς. Το άλμπουμ δεν είχε εμπορική επιτυχία παγκοσμίως και δεν είχε καλές θέσεις στα μουσικά τσαρτ. Παρόλο αυτά, τα τρία singles του άλμπουμ είχαν λάβει καλές θέσεις στο Billboard Hot 100, όπου και τα τρία έφθασαν στο top twenty, ενώ δύο από τα τρία έφθασαν στο top-five. Το Got to Be There είχε περισσότερη επιτυχία στις ΗΠΑ παρά παγκοσμίως, έχοντας φθάσει στη 14η θέση στο Billboard 200 ενώ έφθασε στη 37η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην 121η θέση στη Γαλλία.
Μουσική
Το Ben ηχογραφήθηκε από τον Τζάκσον από το 1971 έως το 1972. Είχε έξι παραγωγούς, και είχε ως ανώτερο παραγωγό τον Μπέρρι Γκόρντι. Οι συνθέτες των τραγουδιών ήταν ο Μελ Λάρσον, ο Τζέρρι Μαρκελλίνο, ο Τόμ Μπέλλ, η Λίντα Κρίντ, οι The Corporation, ο Σμόκι Ρόμπινσον, ο Ρόναλντ Ουάιτ και άλλοι. Το Ben είχε μουσικές R&B, contemporary pop rock και soul. Το ομώνυμο κομμάτι, το οποίο είχε πάρει θέματα από την ταινία Ben (1972 - ταινία για το νεκρό ποντίκι Βίλλαρντ), πήρε μια Χρυσή Σφαίρα και ήταν υποψήφιο για Academy Award for Best Song. Το What Goes Around Comes Around έχει ομοιότητες με το παλαιότερο single του Τζάκσι Τζάκσον, Didn't I (Blow Your Mind This Time), στο οποίο τα φωνητικά έκανε ο Τζάκσον και οι μεγαλύτεροι αδερφοί του. Για το Ben, ο Τζάκσον εκτέλεσε μια νέα εκδοχή του My Girl (1964) των The Temptations, μια νέα εκδοχή του Everybody's Somebody's Fool του Λιονέλ Χάμπτον, μια νέα εκδοχή του You Can Cry on My Shoulder (1965) της Μπρέντα Χόλλοβεϊ και μια νέα εκδοχή του Shoo-Be-Doo-Be-Doo-Da-Day (1968) του Στηβ Γουέντερ. Το My Girl έχει ρυθμό της funk και περιέχει ρώτα-και-απάντα στίχους, όπως είχαν και τα κομμάτια των Τζάκσον 5. Το You Can Cry on My Shoulder είναι ένα mid-tempo κομμάτι. Το We've Got a Good Thing Going κυκλοφόρησε ως B-side στο I Wanna Be Where You Are και στο In Our Small Way από το προηγούμενο άλμπουμ του Τζάκσον, Got to Be There.
Κυκλοφορία και αποδοχή
To Ben είχε περισσότερη επιτυχία στα μουσικά τσαρτ των ΗΠΑ καθώς και παγκοσμίως, σε σύγκριση με τα προηγούμενα άλμπουμ του Τζάκσον. Το άλμπουμ έφθασε έως την 5η θέση του Billboard 200 - και έγινε το πρώτο άλμπουμ του Τζάκσον που έφθασε στο top ten σε αυτό το τσαρτ. Το Ben επίσης έφθασε στη 4η θέση στο Top R&B/Hip-Hop Albums. Στις 13 Ιανουαρίου 1973, το Ben έφθασε στη 17η θέση, η οποία ήταν και η καλύτερη του, στο United Kingdoms' Album Charts. Το άλμπουμ έμεινε στο top fifty των ΗΠΑ για 7 εβδομάδες. Στις 1 Ιανουαρίου 1973, το άλμπουμ έγινε αργυρό από τη Βρετανική Φωνογραφική Βιομηχανία για πωλήσεις 60.000 αντίτυπων στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μετά τον θάνατο του Τζάκσον το 2009, αυξήθηκε η διασημότητα της μουσικής του. Το άλμπουμ έφθασε στην 162η θέση στη Γαλλία, στις 25 Ιουλίου 2009. Το Ben έμεινε στο top two-hundred της Γαλλίας για 2 εβδομάδες. Το άλμπουμ πώλησε 5 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.
Περαιτέρω ανάγνωση
κατηγορία:Δισκογραφία του Μάικλ Τζάκσον Κατηγορία:Άλμπουμ του 1972
Ανζερβίλ (Καλβαντός)
Το Ανζερβίλ (γαλλικά: Angerville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ανζερβιλαί (γαλλικά: Angervillais).
Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών 2015
Το  Πανελλήνιο πρωτάθλημα ανώμαλου δρόμου ανδρών  2015, διεξήχθη στις 1 Μαρτίου, στα Τρίκαλα. Πρωταθλητής στα 10χλμ ανδρών αναδείχθηκε ο Δημοσθένης Μαγγίνας του Εθνικού Αλεξανδρούπολης, ενώ στον ομαδικό αγώνα πρωταθλητής σύλλογος αναδείχθηκε ο Α.Ο. Μυκόνου για πρώτη φορά στην ιστορία του.
Πηγές
Ανδρων Κατηγορία:Στίβος το 2015 Κατηγορία:Τρίκαλα
Μωσαϊκό Ροδόπης
Το Μωσαϊκό είναι πεδινό χωριό της Θράκης στην Περιφερειακή Ενότητα Ροδόπης.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η παλιά του ονομασία είναι Καρά-Μουσά και οι κάτοικοί του είναι χριστιανοί (με καταγωγή προσφύγων της ανταλλαγής πληθυσμών ) και μουσουλμάνοι (κυρίως Ρομά ). Αναφέρεται επίσημα, μετά την απελευθέρωση της Θράκης, το 1924 στο ΦΕΚ 194Α - 14/08/1924 να προσαρτάται στην τότε κοινότητα Αμβροσίας. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ανήκει στη δημοτική κοινότητα Ιάσμου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιάσμου του Δήμου Ιάσμου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει ως πληθυσμό 193 κατοίκους. Οι απογραφές του χωριού είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Ιάσμου
Μπιάουα (Σούπρασλ)
Ο Μπιάουα (πολωνικά: Biała, δηλ. «Άσπρος») είναι ποταμός στην Πολωνία, αριστερός παραπόταμος του ποταμού Σούπρασλ. Η κατεύθυνση του ποταμού είναι βορειοδυτική και η μέση μείωση της κοίτης του ποταμού είναι 2,1 ‰.
Πορεία του ποταμού
Ο ποταμός ξεκινά από το χωριό Προτάσι σε υψόμετρο περίπου 168 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και εκβάλλει στο Σούπρασλ, σε υψόμετρο 115 μ. πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, κοντά στο Φάστι. Η λεκάνη απορροής του περιλαμβάνει την μητροπολιτική περιοχή Μπιαουίστοκ, και ο ίδιος ο ποταμός ρέει μέσω του Μπιαουίστοκ και είναι ο δέκτης του μεγαλύτερου μέρους των όμβριων υδάτων από την περιοχή της πόλης και των επεξεργασμένων βιομηχανικών και οικιακών λυμάτων.
Μόλυνση
Ο ποταμός έχει ένα καλά ανεπτυγμένο υδρογραφικό δίκτυο. Σύμφωνα με τις μελέτες για τον ποταμό Μπιάουα που διενεργήθηκαν από την Επιθεώρηση Προστασίας Περιβάλλοντος του Βοεβοδάτου Ποντλάσκιε το 2003, σε όλο το μήκος του, είναι στην κατηγορία III από την άποψη της φυσικοχημικής ρύπανσης και έχει μη ταξινομημένη βακτηριολογική ρύπανση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Παραπόταμοι του Νάρεφ Κατηγορία:Ποταμοί της Πολωνίας
Τζοβάνι Μπατίστα Πιρανέζι
Ο Τζοβάνι Μπατίστα Πιρανέζι (ιταλικά: Giovanni Battista Piranesi, επίσης και Giambattista / Τζιαμπατίστα, 4 Οκτωβρίου 1720 – 9 Νοεμβρίου 1778) ήταν Ιταλός χαράκτης και αρχιτέκτονας, διάσημος για τις χαλκογραφίες που παρήγαγε με απεικονίσεις των μνημείων και κτηρίων της πόλης της Ρώμης (Vedute di Roma), καθώς και για τα ατμοσφαιρικά σχέδια των πελώριων υπογείων φυλακών του (Le Carceri d'Invenzione).
Βιογραφικό
Από το 1740 ξεκίνησε να εργάζεται ως σχεδιαστής στη Ρώμη για τον Μάρκο Φοσκαρίνι (Marco Foscarini), παπικό πρέσβη στη Βενετία. Κατά την περίοδο αυτή ο Πιρανέζι διέμενε στο Παλάτσο Βενέτσια (Palazzo Venezia) και σπούδασε υπό τον χαράκτη Τζουζέπε Βάζι (Giuseppe Vasi), από τον οποίο διδάχτηκε την τέχνη της χαλκογραφίας και της χαρακτικής.
Μετά τις σπουδές του με τον Βάζι, ο Πιρανέζι συνεργάστηκε με τους μαθητές της Γαλλικής Ακαδημίας της Ρώμης όπου δημιούργησε μια σειρά από αξιοθέατα και όψεις (vedute) της πόλης. Το πρώτο του έργο ήταν το Prima parte di Architettura e Prospettive (1743), και κατόπιν ακολούθησε το 1745 το Varie Vedute di Roma Antica e Moderna. μικρογραφία|Αυτοπροσωπογραφία του Πιρανέζι, 1756|αριστερά Από το 1743 έως το 1747 είχε ως έδρα κυρίως τη Βενετία, όπου επισκεπτόταν συχνά τον Τζανμπαττίστα Τιέπολο, διάσημο ζωγράφο της πόλης ο οποίος εισήγαγε καινοτομίες και στην τέχνη της χαρακτικής. Κατόπιν επέστρεψε στη Ρώμη, και άνοιξε το δικό του εργαστήριο στην οδό Βία ντελ Κόρσο (Via del Corso). Το 1748–1774 δημιούργησε ένα μεγάλο αριθμό παραστάσεων με όψεις της Ρώμης, οι οποίες γνώρισαν σημαντική επιτυχία και τον έκαναν διάσημο. Παράλληλα, αφιερώθηκε στην αρχαιομετρία πολλών μνημείων, και μετέπειτα εξέδωσε το Le Antichità Romane de' tempo della prima Repubblica e dei primi imperatori (Ρωμαϊκές αρχαιότητες της εποχής της πρώτης δημοκρατίας και των πρώτων αυτοκρατόρων). Το 1761 έγινε μέλος της Ακαδημίας του Αγίου Λουκά (Accademia di San Luca) και άνοιξε το δικό του εκτυπωτήριο. Το 1762, εκτύπωσε τη χαρακτική συλλογή Campo Marzio dell'antica Roma.
Το επόμενο έτος του ανατέθηκε από τον Πάπα Κλήμη ΙΓ´ η ανακαίνιση τμήματος της εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού, αλλά το έργο δεν υλοποιήθηκε τελικά. Το 1764, ένας από τους ανιψιούς του Πάπα, ο καρδινάλιος Ρετζόνικο, τον διόρισε ως επικεφαλής της ανακαίνισης της εκκλησίας Σάντα Μαρία ντελ Πριοράτο στον Αβεντίνο λόφο της Ρώμης. Αυτή ήταν η μοναδική φορά κατά την οποία ο Πιρανέζι εργάστηκε ως αρχιτέκτονας.
Το 1767, του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ιππότη του Χρυσού Σπιρουνιού, και έτσι πλέον υπέγραφε ως Καβαλιέρε Πιρανέζι (Cav.[aliere] Piranesi). Το 1769 δημοσίευσε τη σειρά χαλκογραφιών σχετικά με τις πρωτοποριακές παραστάσεις των φυλακών δικής του επινόησης. καθώς και κάποια σχέδια σειράς επίπλων. Το 1776 δημιούργησε το πλέον διάσημο ανακαινιστικής φύσης έργο του γνωστό ως Κρατήρας του Πιρανέζι, και το 1777–78 εξέδωσε το Avanzi degli Edifici di Pesto -ερείπια των κτηρίων του Πέστο (Ποσειδωνία / Πέστουμ)-.
Πέθανε στη Ρώμη το 1778 μετά από μακρόχρονη ασθένεια, και θάφτηκε στην εκκλησία Σάντα Μαρία ντελ Πριοράτο, την οποία το 1764 είχε ανακαινίσει. Το σχέδιο του τάφου του επιμελήθηκε από τον γλύπτη Τζουζέπε Ανγκελίνι.
Οι όψεις (Vedute)
Ο Πιρανέζι ήταν γνώριμος με τα χαρακτηριστικά των αρχαίων κτηρίων, αλλά και με τις πολιτισμικές πτυχές του καθενός από αυτά. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά των αποτυπώσεων του Πιρανέζι, είναι πως στην απεικόνιση των κτηρίων πρόσθετε και τα δικά του επιπλέον χαρακτηριστικά για τη μεγιστοποίηση του αισθητικού αποτελέσματος και της ατμοσφαιρικότητας. Έργα τα οποία του άσκησαν επιρροή ως προς την τάση αυτή, ήταν αυτά του Μάρκο Ρίτσι (Marco Ricci) και του Τζοβάνι Πάολο Πανίνι (Giovanini Paolo Pannini).
Τα αρχαία κτήρια της Ρώμης προκαλούσαν ενθουσιασμό στον Πιρανέζι. Κατά την πιστή αναπαράσταση των μνημείων, ήταν σε θέση να αναδημιουργεί τα σημεία των μνημείων τα οποία είχαν καταστραφεί από τον χρόνο, καθώς και να προσθέτει περιφερειακά αντικείμενα της περιόδου, όπως αρχαία αγγεία και βωμούς τα οποία δεν υπήρχαν στην πραγματικότητα.
Ο γιος του Πιρανέζι, ο Φραντσέσκο, συνέλεξε και διατήρησε τις χαράξεις του πατέρα του, και συνολικά 29 λευκώματα με περίπου 2000 έργα εκδόθηκαν στο Παρίσι την περίοδο 1835–1837.
Οι φυλακές (Carceri)
Οι φυλακές (Carceri d'invenzione or 'Imaginary Prisons'), είναι μια σειρά 16 παραστάσεων στις οποίες αποτυπώνονται πελώριες υπόγειες σκοτεινές στοές και αίθουσες μαζί με γιγαντιαίες μηχανικές κατασκευές.
Η σειρά ξεκίνησε το 1745, και οι παραστάσεις δημιουργήθηκαν σε 2 εκδόσεις. Η πρώτη δημοσιεύθηκε το 1750 και αποτελούνταν από 14 χαράξεις, χωρίς τίτλους και αρίθμηση, και οι διαστάσεις τους ήταν 16" x 21". Η 2η έκδοση έγινε το 1761, και οι παραστάσεις διέθεταν πολύ μεγαλύτερη λεπτομέρεια καθώς και ήταν αριθμημένες από το I έως το XVI (1–16), με 2 νέες παραστάσεις σε σχέση με την παλαιότερη σειρά σχεδίων (ΙΙ και IV). Οι παραστάσεις από το I έως το IX ήταν σε διάταξη πορτραίτου (κάθετες), και οι X έως την XVI σε διάταξη πανοράματος (οριζόντιες). Αν και δεν διέθεταν τίτλους κατά την έκδοση τους, οι τίτλοι κατά την παράδοση είναι όπως παρακάτω:
Αρχαιολογία
Η συμβολή του ως προς την αρχαιολογική δραστηριότητα του είναι επίσης σημαντική, καθώς οι τεχνικές αναπαραστάσεις του ήταν πολύτιμες για τη διάσωση των πληροφοριών σχετικά με τα παρατημένα και ξεχασμένα αρχαία κτήρια στη Ρώμη της εποχής. Η συμβολή του αναγνωρίστηκε με την αποδοχή του ως μέλους στην Αρχαιολογική Εταιρεία του Λονδίνου, ενώ έγινε ο διευθυντής του μουσείου Πόρτιτσι το 1751.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί χαράκτες Κατηγορία:Ιταλοί αρχιτέκτονες
Σπετσνάζ
Οι GRU SpetsNaz ( СпН, Спецназ, подразделение специального назначения Российской Федерации, μονάδα της Ρωσικής Ομοσπονδίας για ειδική χρήση ή ειδική ομάδα πληροφοριών της Ρωσικής Ομοσπονδίας) είναι μια ειδική μονάδα πληροφοριών της ρωσικής στρατιωτικής υπηρεσίας GRU με τη χρήση εστίασης Διαφωτισμού, ασύμμετρου πολέμου και αντιτρομοκρατίας.
Τζέιν Γκριρ
μικρογραφία|260x260εσ|Με τον [[Ρόμπερτ Μίτσαμ στην ταινία Αμάρτημα του παρελθόντος (1947)]] Η Τζέιν Γκριρ (αγγλικά: Jane Greer) (Ουάσιγκτον, 9 Σεπτεμβρίου 1924 – Λος Άντζελες, 24 Αυγούστου 2001) ήταν Αμερικανίδα ηθοποιός του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, με πιο γνωστό της ρόλο αυτόν της μοιραίας γυναίκας (femme fatale) Κάθι Μόφατ, στο φιλμ νουάρ του 1947 Αμάρτημα του παρελθόντος (Out of the Past).
Βιογραφία
Γεννήμενη στην Ουάσιγκτον απο τον Τσαρλς Ντάρελ ΜακΚλίλαν Γκριρ και της σύζυγου του Μπέτις. Στα 15 υπέφερε απο παράλυση της αριστερής πλευράς του προσώπου της και άρχισε να κάνει φυσιοθεραπεία. Στην ηλικία των 17 ετών ξεκινήσε να τραγουδάει για $100 την εβδόμαδα στην ορχήστρα του Ραλφ Χώκινς, και στην ορχήστρα του Ενρίκο Μαδριγκουέρο, που ερμήνευε ρούμπες και άλλα λατινο-αμερικανικά τραγούδια στο κλαμπ "Ντελ Ρίο" στην Ουάσιγκτον. Ταυτόχρονα με την μουσική εργάζοταν και ως μοντέλο για διαφήμιση προιόντων σε περιοδικά. Η είσοδος της στην ηθοποία έγινε όταν ο εκκεντρικός μεγιστάνας και ιδιοκτητής της RKO Pictures Χάουαρντ Χιουζ είδε ένα εξωφύλλο στο περιοδικό LIFE την Τζέιν Γκριρ, και εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ που της ζήτησε να παει στο Λος Άντζελες για να γίνει ηθοποιός. Η Γκριρ δέχτηκε την προσκλήση του Χιουζ. Όταν πήγε στο Λ.Α ο Χιουζ θα την έχει σε ένα είδος κατ'οίκο περιορισμό για πέντε μήνες. "Είχε μια εμμονή μαζί μου, αλλά στην αρχή φαινόταν σαν να μου προσφέρει μια θαυμάσια ευκαιρία για καριέρα",θα δηλώσει μετά απο αρκετά χρόνια η Γκριρ. Από τη στιγμή που καταφέρε να αποφύγει τον Χιουζ και τους συνεργάτες του, η Γκριρ θα γνωρίσει τον Ρούντι Βάλι, έναν πρώην κωμικό ηθοποιό και θα παντρευτούν μετά από μερικές εβδομαδες. Ο Χιουζ οργισμένος θα την προειδοποιήσει οτι αν δεν χώρισει τον Βάλι θα την διώξει. Είχε υπογράψει συμβόλαιο με την Γκριρ εφτά ετών,αλλά είχε απότυχει να βρει ρόλους για εκείνη. Η Τζέιν Γκριρ είχε απογοητεύτει παρ'ολα αυτά όμως διατηρήσε το συμβόλαιο της και να πάρει μέρος σε ταινίες της RKO. Η πρώτη ταινία της θα είναι η "Pax Americana" το 1945. Θα ακολουθήσουν οι ταινίες "Ντικ Τρέισι"(1945), "Αμάρτημα του Παρελθόντος"(1947), "Δεν θα με πιστέψτε με"(1947), και "Η Μεγάλη Κλοπή" (1949). Καθ'ολη την διάρκεια του γάμου της με τον Βάλι, ο Χιουζ θα συνεχίζει να την πιέζει, κάτι που θα την κάνει να υποφέρει στον γάμο της και τελικά εναν χρόνο μετά να πάρει διαζύγιο απο τον Βάλι και να γίνει ερωμένη του Χιουζ. Το 1947 θα γνωρίσει τον δικήγορο και επιχειρηματία Εντουάρντ Λάσκερ, και θα παντρευτούν τον ιδιο χρόνο. Στην RKO θα παραμείνει μέχρι το 1952, και στην συνεχειά θα παει στην Metro-Goldwyn-Mayer, όπου θα συνεχισει την καριέρα της. Με τον Λάσκερ θα παραμείνει μέχρι το 1963 και θα αποκτήσουν μαζι τρία παιδιά. Με το τέλος της χρυσής εποχής του Χολυγουντ η Τζέιν Γκριρ θα αφοσιωθεί στην οικογένεια της και οι εμφανίσεις της στον κινηματογράφο θα είναι λίγες πια. Θα κάνει καποιους ρόλους σε τηλεοπτικά σήριαλ, όπως η Μπονάνζα, ο Κόλομπο και το Φάλκον Κρεστ. Η Τζέιν Γκριρ θα πεθάνει το 2001 στο Μπέβερλι Χιλς. Το 1960 θα πάρει το άστρο της στην Λεωφόρο της Δόξας του Χόλυγουντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Αμερικανίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φωτεινή Πολυμενάκου
Η Φωτεινή "Φωφώ" Πολυμενάκου, είναι πρώην διεθνής πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης και του στίβου. Στην καλαθοσφαίριση ήταν αθλήτρια του Σπόρτιγκ Αθηνών και στον στίβο του Πανελληνίου.
Καριέρα στο στίβο
Στον στίβο ήταν αθλήτρια της σφαιροβολίας, δισκοβολίας και των αλμάτων μήκους και ύψους. Στα Παναθήναια του 1951 ήταν 3η στη σφαιροβολία, στους γυναικείους αγώνες στίβου το 1951 ήταν δεύτερη στη σφαιροβολία και τη δισκοβολία και 3η στο ύψος , στους Ελληνο-ιαπωνικούς αγώνες του 1952 ήταν 5η στο μήκος. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1933 ήταν 4η στη σφαιροβολία.
Καριέρα στην καλαθοσφαίριση
Στην καλαθοσφαίριση έπαιζε στον Σπόρτιγκ, βασική στην πεντάδα την δεκαετία του 1950, αγωνιζόταν μαζί του στα πρωταθλήμτα Αθηνών-Πειραιώς ελλείψει τότε πανελλήνιου πρωταθλήματος, πρωταθλήτρια μαζί του το 1954, 1955 και 1957
Με την Εθνική Ελλάδος καλαθοσφαίρισης αγωνίστηκε στον πρώτο επίσημο αγώνα στην ιστορία της, στις 15 Απριλίου 1958, στην νίκη επί του Λιβάνου με 68-32 σημειώνοντας 2 πόντους. Συμμετείχε αλλαγή στο β΄ημίχρονο χωρίς να σημειώσει πόντους και την επόμενη ημέρα στο αγώνα Μεικτή Αθηνών - Μεικτή Βηρυτού, που ήταν οι ίδιες ομάδες με τον αγώνα των Εθνικών ομάδων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Σπόρτιγκ Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πανελληνίου Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της δισκοβολίας Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της σφαιροβολίας Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις ύψος Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες του άλματος εις μήκος
Οικονομία της Τσεχίας
Η Οικονομία της Τσεχίας είναι ανεπτυγμένη κοινωνική οικονομία της αγοράς προσανατολισμένη στις εξαγωγές. Η τσεχική οικονομία βασίζεται στις υπηρεσίες, τη βιομηχανία και την καινοτομία. Είναι κράτος πρόνοιας υψηλού εισοδήματος και διατηρεί το Ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. Η Τσεχία είναι μέλος της Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και επιπλέον είναι μέλος της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Τσεχία χρησιμοποιεί το δικό της νόμισμα, την τσεχική κορώνα, και όχι το ευρώ. Είναι μέλος του ΟΟΣΑ. Η Τσεχία κατατάσσεται 15η στην ανθρώπινη ανάπτυξη προσαρμοσμένη στα επίπεδα της ανισότητας και 14η στο Δείκτη Ανθρώπινου Κεφαλαίου της Παγκόσμιας Τράπεζας, μπροστά από χώρες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο ή τη Γαλλία. Ο The Guardian ονόμασε την Τσεχία ως "μία από τις πιο ακμάζουσες οικονομίες της Ευρώπης".
Ο τομέας της βιομηχανίας καταλαμβάνει το 37.5% της οικονομίας. Οι υπηρεσίες καταλαμβάνουν το 60% της τσεχικής οικονομίας και η γεωργία το υπόλοιπο 2.5%. Οι κύριες βιομηχανίες της Τσεχίας είναι η μηχανική υψηλής τεχνολογίας, η ηλεκτρονική και η κατασκευή κτιρίων, η παραγωγή χάλυβα, η παραγωγή μεταφορικών ειδών (αυτοκινητοβιομηχανία, σιδηροδρομική βιομηχανία, αεροδιαστημική βιομηχανία), η παραγωγή χημικών προϊόντων, η παραγωγή προηγμένων υλικών και φαρμάκων. Στην Τσεχία, οι κύριες υπηρεσίες είναι η έρευνα και ανάπτυξη, οι ΤΠΕ και ανάπτυξη λογισμικού, η νανοτεχνολογία, οι βιοεπιστήμες, κ.ά. Τα κυριότερα γεωργικά προϊόντα είναι τα δημητριακά, τα φυτικά έλαια και ο λυκίσκος.
Το 2018, το τσεχικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε μονάδες ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης ανέρχεται στα 37.370 δολάρια ενώ το τσεχικό ΑΕΠ στην ονομαστική αξία φτάνει τα 22.850 δολάρια. Τον Ιούνιο του 2019 η Τσεχία είχε το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας στην ΕΕ, έχοντας ποσοστό ανεργίας 1.9%. Ο δείκτης φτώχειας στην Τσεχία είναι ο δεύτερος χαμηλότερος εντός των μελών του ΟΟΣΑ, πίσω από τη Δανία. Η Τσεχία κατατάσσεται 24η στον Δείκτη Οικονομικής Ελευθερίας (μετά από τη Νορβηγία) και στον Παγκόσμιο Δείκτη Καινοτομίας (μετά από την Αυστραλία). Κατατάσσεται 29η στην Παγκόσμια Αναφορά Ανταγωνιστικότητας και 30η στον Δείκτη Ευκολίας του Επιχειρείν. Ο μεγαλύτερος εμπορικός συνεργάτης, τόσο στις εξαγωγές όσο και στις εξαγωγές, είναι η Γερμανία. Γενικότερα η Τσεχία διεξάγει το μεγαλύτερο μέρος του εμπορίου της με τα μέλη της ΕΕ. Η Τσεχία έχει μια πολύ διαφοροποιημένη οικονομία: το 2016 η Τσεχία ήταν 10η στον Δείκτη Οικονομικής Πολυπλοκότητας.
Παραπομπές
Τσεχια
Ανισί
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ανιζιέν (γαλλικά: Anisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ανμπώ
Το Ανμπώ (γαλλικά: Annebault) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ανμπωλταί (γαλλικά: Annebaultais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Ερνέστος Γκότλιμπ του Άνχαλτ-Πλέτσκαου
Ο Ερνέστος Γκότλιμπ (γερμ. Ernst Gottlieb, 1620-1654) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Πλέτσκαου (1653-1654) μαζί με τα μικρότερα αδέλφια του.
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Αυγούστου, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Πλέτσκαου και της Σίβυλλας, κόρης του Ιωάννη Γεωργίου Α΄, κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ.
Γεννήθηκε στο Πλέτσκαου και το 1653 διαδέχθηκε τον πατέρα του μαζί με τους μικρότερους αδελφούς του. Ο πατέρας του ήταν επίτροπος του Άνχαλτ-Κέτεν ως την ενηλικίωση του εξαδέλφου τους Γουλιέλμου Λουδοβίκου και ο Ερνέστος Γκότλιμπ ανέλαβε την πλήρη διακυβέρνηση του πριγκιπάτου του Άνχαλτ-Κέτεν.
Η εξουσία του κράτησε επτά μήνες. Το 1654 απεβίωσε σε ηλικία 34 ετών, άγαμος και τον διαδέχθηκε ο επόμενος αδελφός του Λέμπρεχτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Επιθέσεις άρνησης υπηρεσιών
Επιθέσεις άρνησης εξυπηρέτησης (Df-service attack, DoS attack) ονομάζονται γενικά οι επιθέσεις εναντίον ενός υπολογιστή, ή μιας υπηρεσίας που παρέχεται, οι οποίες έχουν ως σκοπό να καταστήσουν τον υπολογιστή ή την υπηρεσία ανίκανη να δεχτεί άλλες συνδέσεις και έτσι να μην μπορεί να εξυπηρετήσει άλλους πιθανούς πελάτες.
Αν και ο όρος αφορά κυρίως δικτυακές υπηρεσίες, δεν περιορίζεται μόνο σε αυτές αλλά αναφέρεται και σε άλλα πεδία όπως ο μικροεπεξεργαστής (CPU) όπου μία αντίστοιχη επίθεση καταναλώνει τους πόρους του μικροεπεξεργαστή.
Μέθοδοι επίθεσης
Υπάρχουν γενικά δύο μορφές αυτής της επίθεσης. Η μία είναι η επίθεση κατά την οποία η υπηρεσία αναγκάζεται να καταρρεύσει και να πρέπει να επανεκκινηθεί και η άλλη είναι η αποστολή υπερβολικά μεγάλου αριθμού ψεύτικων αιτήσεων για εξυπηρέτηση με αποτέλεσμα η υπηρεσία να μην μπορεί να εξυπηρετήσει αυτούς που πραγματικά θέλουν την υπηρεσία.
Κατανεμημένες επιθέσεις άρνησης εξυπηρέτησης
Η κυριότερη μορφή των επιθέσεων αυτών χρησιμοποιεί πολλαπλές επιθέσεις μέσω άλλων θυμάτων ή και θυτών και είναι γνωστή σαν κατανεμημένη επίθεση άρνησης εξυπηρέτησης (distributed denial-of-service attack, DDoS attack).
Ηλεκτρονική αλληλογραφία
Τέτοιου τύπου επιθέσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να αχρηστεύσουν την ηλεκτρονική σας αλληλογραφία. Για παράδειγμα μπορεί κάποιος να στήσει έναν μηχανισμό ο οποίος θα σας αποστέλλει γράμματα γεμίζοντας το γραμματοκιβώτιό σας και απαγορεύοντας, με αυτόν τον τρόπο, την παραλαβή της αλληλογραφίας από αυτούς που περιμένετε.
Εργαλεία
Μερικά από τα εργαλεία που χρησιμοποιούν αυτοί οι οποίοι κάνουν τέτοιες επιθέσεις είναι:
Γνωστοί τύποι επιθέσεων
Μερικοί από τους πιο γνωστούς τύπους τέτοιων επιθέσεων είναι :
Άμυνα
Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των επιθέσεων δεν προκαλείται από ιούς και επομένως δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν αντιικά προγράμματα για την αποτροπή τους. Φυσικά τα αντιικά μπορούν να ανακαλύψουν ιούς που χρησιμοποιούνται για την υποστήριξη τέτοιων επιθέσεων που όμως δεν προκαλούν άμεσο πρόβλημα σε όποιον έχει τον αντίστοιχο ιό και κατ' επέκταση δεν υποψιάζουν το θύμα-έμμεσο συνεργάτη.
Οι τρόποι άμυνας εξαρτώνται από τον εκάστοτε τύπο επίθεσης και δεν υπάρχουν γενικές οδηγίες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών Κατηγορία:Επιθέσεις άρνησης υπηρεσιών Κατηγορία:Κυβερνοπόλεμος
Αργκανσί
Το Αργκανσί (γαλλικά: Arganchy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αργκανσουά (γαλλικά: Arganchois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Αρζάνς
Το Αρζάνς (γαλλικά: Argences) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Καλβαντός, στη διοικητική περιοχή της Νορμανδίας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Αρζανσαί (γαλλικά: Argençais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Καλβαντός
Μαρία Λιουδάκη
Η Μαρία Λιουδάκη (Λατσίδα Μεραμπέλου, 22 Νοεμβρίου 1894 - Ηράκλειο, 4 Δεκεμβρίου 1947) ήταν Ελληνίδα εκπαιδευτικός, λαογράφος και αντιστασιακός. Ανέπτυξε κοινωνική δράση στο Λασίθι μαζί με την φίλη της, Μαρία Δρανδάκη (1914-1947), με την οποία συνελήφθη και θανατώθηκε κατά την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου, ενώ αρνήθηκε να κάνει "δήλωση".
Πρώτα χρόνια και καριέρα ως εκπαιδευτικού
Ήταν κόρη του Γεωργίου Λιουδάκη και της Αικατερίνης, το γένος Παπαζαχαριάδη και το πρώτο από τα 8 συνολικά τους παιδιά. Καταγόταν από αγροτική οικογένεια. Φοίτησε στο Παρθεναγωγείο Νεάπολης και το 1908, αμέσως μετά την αποφοίτησή της, ξεκίνησε την καριέρα της ως εκπαιδευτικού στο δημοτικό σχολείο Κριτσάς. Στο εν λόγω σχολείο ανέλαβε υποδιδασκάλισσα. Δίδαξε επίσης στον Άγιο Γεώργιο Λασιθίου και στη Φουρνή Μεραμβέλλου (1912-14). Εν συνεχεία, φοίτησε στο διδασκαλείο Ηρακλείου (1914-17) λαμβάνοντας ειδική εκπαιδευτική άδεια και αποφοίτησε με βαθμό "Άριστα". Κατόπιν εργάστηκε στο δημοτικό σχολείο του Κάτω Χωριού (1917-24).
Το 1925 ξεκίνησε την μετεκπαίδευσή της στην Αθήνα, 3 χρόνια μετά την ίδρυση (1922) του επίσημου θεσμού για την μετεκπαίδευση των δασκάλων. Στην ελληνική πρωτεύουσα γνωρίστηκε με τον μεγάλο δημοτικιστή Μανόλη Τριανταφυλλίδη και υποστήριξε τις νεαρές τότε ιδέες της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και του σχολείου εργασίας.
Μετά το 1927 έφυγε από την Αθήνα και πήγε στην Ιεράπετρα. Στην πόλη αυτή ανέλαβε διευθύντρια του δημοτικού σχολείου θηλέων, από το 1927 ως το 1937. Το εν λόγω σχολείο στεγαζόταν στο παλιό τουρκικό σχολείο, στο Μεχτέπι και η Λιουδάκη διαμαρτυρήθηκε για την κακή κατάσταση του κτηρίου και έστειλε (1929) επιστολή στους γονείς, όπου τους παρότρυνε να δραστηριοποιηθούν: "Φροντίστε να βρείτε τους άρχοντές σας, κινηθείτε για τα παιδιά σας". Επίσης, στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Ιεράπετρας, όπου υπηρετούσε, βοήθησε τα φτωχά παιδιά, μοιράζοντας το φαγητό της αλλά και κάνοντας τα επιπλέον μαθήματα χωρίς αμοιβή.
Λαογραφικό αρχείο
Τον Απρίλιο του 1937 την βρίσκουμε ξανά στην Αθήνα, καθώς ανέλαβε αρμόδια (επίκουρος ταξινόμος) για το λαογραφικό αρχείο στην Ακαδημία Αθηνών έπειτα από πρόταση του διευθυντή του αρχείου, Γεώργιου Μέγα. Η αδερφή της, Χαρά, ήταν επίσης εκπαιδευτικός και είχε αρραβωνιαστεί τον διερμηνέα Ναπολέοντα Σουκατζίδη, ο οποίος εκτελέστηκε στην Καισαριανή το 1944. Η σχέση της Μαρίας με τον Σουκατζίδη της στοίχισε σε διώξεις, κατά την περίοδο της δικτατορίας Ιωάννη Μεταξά.
Αντιστασιακή δράση και θάνατος
Κατά την περίοδο της Κατοχής, ανέπτυξε αντιστασιακή δράση ως μέλος του ΕΑΜ. Η δραστηριότητά της ανακόπηκε και η ίδια αποπέμφθηκε από το λαογραφικό αρχείο. Έπειτα από την επίθεση του Ποδιά στην Ιεράπετρα το Μάιο του 1947, η Λιουδάκη συνελήφθη στην τρίτη επιδρομή στην Ιεράπετρα από την πάνοπλη ομάδα του Μπαντουβά μαζί με την φίλη της (μοδίστρα στο επάγγελμα που διέμενε στη συνοικία Κάτω Μερά της Ιεράπετρας, κοντά στο Κάστρο του Καλέ), Μαρία Δρανδάκη, στις 26 Νοεμβρίου. Οι δύο γυναίκες μεταφέρθηκαν αρχικά στους στάβλους του Μπαντουβά και έπειτα στη χωροφυλακή στο Ηράκλειο, όπου υποβλήθηκαν σε βασανιστήρια και κατακρεουργήθηκαν στις 4 Δεκεμβρίου εκείνης της χρονιάς. Η Δρανδάκη και η Λιουδάκη αποκεφαλίστηκαν και τα σώματά τους ρίχτηκαν σε χαράδρα. Έπειτα από 6 μήνες, τα πτώματα των δύο γυναικών αναγνωρίστηκαν στην ταράτσα της Νομαρχίας Ηρακλείου. Είχαν βρεθεί από έναν αγρότη, κοντά στους στάβλους του Μπαντουβά.
Τιμές
Το όνομα των δύο γυναικών φέρει μία οδός στην Ιεράπετρα, ενώ ο σύλλογος εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης νομού Λασιθίου, έχει επίσης το όνομα της Μαρίας Λιουδάκη.
Έργα
Η Λιουδάκη ασχολήθηκε με τη λαογραφία και εξέδωσε παιδικά έργα, όπως τις συλλογές παιδικών παραμυθιών Στης γιαγιάς τα γόνατα (Αθήνα 1932), Στου παππού τα γόνατα (Αθήνα 1947) και Γύρω στο μαγκάλι. Επίσης, τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για την περίφημη συλλογή της "Μαντινάδες Κρήτης". Συνέγραψε πολλά σχολικά βιβλία και βοηθήματα για μαθητές και γονείς. Μεγάλο μέρος του έργου της παραμένει ανέκδοτο από την Ακαδημία Αθηνών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μέλη του ΕΑΜ Κατηγορία:Εκτελεσθέντες
Άγιος Παύλος Ρόδου
Ο Άγιος Παύλος είναι οικισμός της Ρόδου. Υπάγεται διοικητικά στην τοπική κοινότητα Κατταβίας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Νότιας Ρόδου, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Γεωγραφία
Ο Άγιος Παύλος βρίσκεται στη νότια Ρόδο, δίπλα στο χωριό Κατταβία, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 45. Απέχει 78 χλμ. περίπου ΝΔ. της πόλης της Ρόδου.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός, επί Ιταλικής κατοχής, είχε την ονομασία Σαν Μάρκο. Το 1948 καταχωρείται με την ονομασία Άγιος Παύλος και προσαρτάται στην κονότητα Κατταβίας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Κατταβίας και προσαρτήθηκε στον δήμο Νότιας Ρόδου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Νότιας Ρόδου και προσαρτήθηκε στον δήμο Ρόδου.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά της Ρόδου
Λέμπρεχτ του Άνχαλτ-Κέτεν
Ο Λέμπρεχτ, γερμ. Lebrecht (8 Απριλίου 1622 - 7 Νοεμβρίου 1669) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν πρίγκιπας του Άνχαλτ-Πλέτσκαου (1653-65) και μετά του Άνχαλτ-Κέτεν (1665-69).
Βιοτεχνία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Αυγούστου πρίγκιπα του Άνχαλτ-Κέτεν και της Σίβυλλας, κόρης του Ιωάννη-Γεωργίου Α΄ κόμη του Ζολμς-Λάουμπαχ.
Το 1663 διαδέχθηκε τον πατέρα του -μαζί με τον μεγαλύτερο και τον νεότερο αδελφό του- στο Άνχαλτ και ως επίτροπος στο Κέτεν. Εκεί ο εξάδελφός τους Γουλιέλμος-Λουδοβίκος ήταν ανήλικος. Το επόμενο έτος απεβίωσε ο μεγαλύτερος από τους τρεις αδελφούς Ερνέστος-Γκότλημπ. Το 1659 ενηλικιώθηκε ο Γουλιέλμος-Λουδοβίκος και το 1665 απεβίωσε. Τότε άλλαξε ο διαμερισμός των περιοχών: ο Βίκτωρ-Αμεδαίος του Μπέρνμπουρκ (του πρεσβύτερου κλάδου) ανέλαβε το Πλέτσκαου και ο Λέμπρεχτ με τον νεότερο αδελφό του, το Κέτεν. Έτσι το Πλέτσκαου επέστρεψε στο Μέρνμπουρκ, από το οποίο είχε πρωτύτερα αποσπαστεί.
Το 1669 απεβίωσε στο Κέτεν σε ηλικία 47 ετών άτεκνος και τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Εμμανουήλ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1655 τη Σοφία-Ούρσουλα-Ελεονόρα, κόρη του Ερρίκου-Βόλρατ κόμη του Στόλμπερκ-Βέρνιγκεροντε· δεν απέκτησαν απογόνους.
Πηγές
Max Lbe: Walsprüche: Devisen und Sinnsprüche, BiblioBazaar, LLC, 2009, S. 9
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Παλάτι του Αλεξάνδρου Α΄
Το Παλάτι του Αλέξανδρου Α' στο Ταγκανρόγκ είναι ένα πετρόχτιστο πέτρινο κτήριο σε ρωσικό κλασικιστικό στιλ στην οδό Γκριτσέσκαγια 40, όπου ο Ρώσος αυτοκράτορας Αλέξανδρος Α πέθανε το 1825.