cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ινδουισμός
Βασικές παραδοχές
Ένας Θεός:  Σύμφωνα με την ινδουιστική φιλοσοφία, τα πάντα μέσα στο σύμπαν και έξω απ’ αυτό αποτελούνται από μία ουσία, το Πνεύμα, που είναι συνειδητότητα, το Ανεκδήλωτο Απόλυτο. «Μέσα Του η ζωή, η συμπαντική Του συνειδητότητα και η παντοδυναμία Του, όλα υπήρχαν χωρίς διαφοροποίηση. Δεν υπήρχε χώρος ή χρόνος, ούτε δυαδική αντίληψη ή νόμος σχετικότητας. Οτιδήποτε υπήρξε, υπάρχει, ή επρόκειτο να υπάρξει υφίστατο ως Ένα Αδιαφοροποίητο Πνεύμα. Ο χώρος και ο χρόνος και η σχετικότητα είναι κατηγορίες των αντικειμένων. Όταν όμως δεν υπήρχαν πεπερασμένα αντικείμενα της δημιουργίας, δεν υπήρχαν ούτε οι διαστάσεις της ύπαρξης που τα προσδιορίζουν, υπήρχε μόνο το Μακάριο Πνεύμα».
Το Πνεύμα ή Θεός κατοικεί  μέσα  στη δημιουργία και  έξω  απ’ αυτήν, σε μια «χωρίς δόνηση περιοχή», και καλείται επίσης Συμπαντική Συνειδητότητα. Η Συμπαντική Συνειδητότητα δημιούργησε ψυχές που κατήλθαν απ’ Αυτό στη θνητή κατάσταση της ταύτισης με το ανθρώπινο σώμα ανθρώπινη κατάσταση. Το Άπειρο Πνεύμα εμφύτευσε τη νοήμονα δημιουργική Συμπαντική Ενέργειά Του με την εξατομίκευσή Του σε ψυχές και σε όλη τη δημιουργία. Όλα τα πράγματα προέρχονται απ’ αυτήν τη νοήμονα Συμπαντική Ενέργεια, είναι φτιαγμένα απ’ αυτήν, συντηρούνται από αυτήν και τελικά διαλύονται μέσα σ’ αυτήν και από εκεί στο Πνεύμα.
Από τα πολλά τμήματα των αρχαίων ιερών Γραφών, εδώ αναφέρονται μόνο τρεις στίχοι της Μπάγκαβαντ Γκίτα, που είναι η «Αγία Γραφή» των Ινδουιστών, στην οποία ο Θεός διαβεβαιώνει: «Απ’ όλες τις εκδηλώσεις, είμαι η αρχή, η μέση, και το τέλος» (X:32). «Εγώ, ο Αμετάβλητος και Αιώνιος, συντηρώ και διαποτίζω ολόκληρο το σύμπαν μόνο μ’ ένα μικρό τμήμα της Ύπαρξής Μου» (X:42). Είμαι η Πηγή των πάντων: από Μένα αναδύεται όλη η δημιουργία» (X:4-5, 8).
"Κάτω από τον απέραντο θόλο του γαλάζιου, ζει η θεότητα, ντυμένη έτσι ώστε να μη φαίνεται".
Δεν μπορείς παρά να χαμογελάσεις όταν ακούσεις την πεζή ερμηνεία του ποιήματος του Ραβίντας από έναν συγγραφέα της Δύσης:
"Μετά έχτισε μια καλύβα, έστησε μέσα σ’ αυτήν ένα είδωλο που έκανε από ένα τομάρι και άρχισε να το προσκυνά"».
Η Αντβάιτα Βεδάντα (μονισμός και όχι δυϊσμός):
Η Μετενσάρκωση: «Ο άνθρωπος μετενσαρκώνεται στη γη μέχρι να επανακτήσει συνειδητά το ανάστημά του ως γιος του Θεού». Η κάθοδος από τον Θεό είναι η εξής:
Η Απελευθέρωση: Το τέλος του ταξιδιού της ψυχής είναι πάντα η ένωση με τον Θεό και δεν υπάρχει «αιώνια κόλαση». Ο πιο διάσημος στη Δύση Ινδουιστής, ο Παραμαχάνσα Γιογκανάντα, γράφει : «Ακόμα κι ένας γήινος δικαστής έχει επαρκή λογική ώστε να καταδικάσει έναν εγκληματία ανάλογα με τη φύση και τον βαθμό του εγκλήματός του. Σίγουρα ο αμερόληπτα δίκαιος Κριτής όλων των κριτών, ο Συμπαντικός Νόμος, επιτάσσει ανταμοιβές ή τιμωρίες ανάλογες με την καρμική διαγωγή κάποιου στο γήινο επίπεδο. Ένα εκατομμύριο χρόνια επαναλαμβανόμενων αμαρτιών θα προσέλκυε ένα εκατομμύριο χρόνια άθλιων ενσαρκώσεων, όχι όμως περισσότερων. Ακόμα όμως και αιώνες άγνοιας και φαύλων πράξεων δεν θα μπορούσαν να αλλάξουν την αιώνια εγγενή θεϊκή φύση της ψυχής. Ο άνθρωπος μπορεί να διασκεδάσει καταχρώμενος την ελεύθερη θέλησή του για κάμποσο καιρό και να φέρει το ψευδές παρατσούκλι του θνητού, αλλά αυτή η προσωρινή αυταπάτη δεν μπορεί ποτέ να εξαλείψει το σημάδι της αθανασίας και της τελειότητας της εικόνας του Θεού που είναι εντυπωμένη στην ψυχή του. Εφόσον η ψυχή είναι μια εκπόρευση της Υπόστασης του Θεού, είναι προδήλως αδύνατο ο αληθινός Εαυτός του ανθρώπου να υποβαθμιστεί σε μια σατανική οντότητα στην οποία να αξίζει αιώνια καταδίκη».
Ορισμός και ύπαρξη του Σατανά: Ο Σατανάς ονομάζεται «μάγια», που σημαίνει αυταπάτη, και υπάρχει και είναι όργανο του Θεού. Υπάρχει η αυταπάτη όλων των όντων, με τον όρο μάγια, και η ατομική αυταπάτη της ψυχής που καλείται αβίντια (α-βίντια «μη γνώση»). Ο Θεός δημιούργησε την αυταπάτη, ως μέρος του συμπαντικού «θεατρικού έργουυ», ή άλλως του «συμπαντικού ονείρου».
Η μετάνοια είναι απλώς αποκήρυξη του λάθους και μη επανάληψή του.
Άφεση αμαρτιών δεν μπορεί να δοθεί από ιερείς:
Αβατάρ
Γκουρού
Δημογραφικά
Χώρες με μεγαλύτερο αριθμό Ινδουιστών (2008):
Δημογραφικά, ο Ινδουισμός είναι η τρίτη μεγαλύτερη θρησκεία στον κόσμο μετά το Χριστιανισμό και το Ισλάμ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικές Θρησκείες
Κοίνυρα (νησίδα Θάσου)
Η Κοίνυρα είναι κατοικημένη νησίδα στα ανατολικά της Θάσου, απέναντι από τα Κοίνυρα της Θάσου. Έχει έκταση 352 τετραγωνικά χιλιόμετρα με μέσο υψόμετρο τα 50 μέτρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, έχει μόνιμο πληθυσμό 5 κατοίκους. Ανήκει διοικητικά στην δημοτική ενότητα Θεολόγου του δήμου Θάσου.
Αποτελεί προστατευόμενη περιοχή αφού ανήκει στο δίκτυο Natura 2000, ενώ η ευρύτερη περιοχή των Κοινυρών με την νησίδα αποτελεί τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους.
Πληθυσμιακά στοιχεία
Παρακάτω παρουσιάζεται ο πληθυσμός της νησίδας:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου Κατηγορία:Θάσος
Ο λέων της δύσεως
Η ταινία Ο λέων της δύσεως (αγγλ. The Westerner) είναι γουέστερν παραγωγής 1940 σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι Γκάρι Κούπερ, Γουόλτερ Μπρέναν και Ντόρις Ντέιβενπορτ. Η ταινία έλαβε τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ και χάρισε στον Γουόλτερ Μπρέναν το τρίτο του Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου.
Υπόθεση
Το 1882, η πόλη του Βάινγκαρουν του Τέξας, διοικείται από τον δικαστή Ρόι Μπιν (Γουόλτερ Μπρέναν), ο οποίος αυτοαποκαλείται ως Ο μοναδικός νόμος δυτικά του Πέκος. Ο Μπιν διεξάγει τις δίκες του στο σαλούν που έχει στην κατοχή του και φτιάχνει μια περιουσία βάζοντας στους πολίτες παράνομα πρόστιμα και καταπατώντας εδάφη. Όσοι αντιτίθενται στην εξουσία του συνήθως απαγχονίζονται. Ο Κόουλ Χάρντεν (Γκάρι Κούπερ) είναι ένας πλανώδιος άνδρας που φτάνει στο Βάινγκαρούν και κατηγορείται ότι έκλεψε ένα άλογο από έναν από τους άνδρες του Μπιν, του Τσίκενφουτ (Πολ Χερστ). Κατά τη διάρκεια της δίκης ο Μπιν αποκρούει τους ισχυρισμούς του Χάρντεν ότι αγόρασε το άλογο νόμιμα από κάποιον άλλον. Ενώ ο δικάζεται, ο Χάντεν παρατηρεί την εμμονή του Μπιν με την ηθοποιό Λίλι Λάνγκτρι και του λέει ότι την έχει γνωρίσει και ότι είχε σχέση μαζί της. Ο Μπιν τότε καθυστερεί την καταδίκη του Χάρντεν και τον προστάζει να του φέρει την τούφα από τα μαλλιά της, την οποία ο Χάρντεν ισχυρίζεται ότι έχει αφήσει στο Ελ Πάσο. Κατά τη διάρκεια της απουσίας του Χάρντεν, εμφανίζεται ο κλέφτης του αλόγου του Τσίκενφουτ, Κινγκ Έβανς (Τάιλερ Φουτ), ο οποίος σκοτώνεται από τους άνδρες του Μπιν. Ο Μπιν αρχίζει να συμπαθεί τον Χάρντεν, εφόσον ο νεαρός άνδρας του θυμίζει τον εαυτό του στα νιάτα του, αλλά όταν ο Χάρντεν προσπαθεί να βοηθήσει μια οικογένεια εποίκων (την Τζέιν-Έλεν Μάθιους (Ντόρις Ντέιβενπορτ) και τον πατέρα της Κάλιφετ (Φρεντ Στόουν) που βρίσκεται σε διαμάχη με τον Μπιν πάνω σε ένα κομμάτι γης, ο Μπιν δε διστάζει να τον πυροβολήσει. Ο Χάρντεν προσπαθεί να κάνει τον Μπιν να καταλάβει ότι η συμπεριφορά του απέναντι στους άλλους δεν είναι σωστή και όταν ο Κάλιφετ Μάθιους σκοτώνεται από τους άνδρες του, αποφασίζει να πάρει εκδίκηση από τον άδικο δικαστή.
Πληροφορίες παραγωγής
Πρόκειται για μια από τις δυο ταινίες που σκηνοθέτησε ο Γουίλιαμ Γουάιλερ το 1940 (η άλλη ήταν Το γράμμα (The Letter) που γύρισε για λογαριασμό της Warner με πρωταγωνίστρια την Μπέτι Ντέιβις). Η ταινία επανένωσε τον Γκάρι Κούπερ με τον Γουόλτερ Μπρέναν μετά την επιτυχημένη τους συνεργασία στην ταινία Ο Καουμπόι και η Λαίδη (The Cowboy and the Lady) το 1938. Οι δυο τους επρόκειτο να συνεργαστούν άλλες τέσσερις φορές τα χρόνια που ακολούθησαν.
Ο Γουόλτερ Μπρέναν ήταν εξαιρετικός καρατερίστας και μπορούσε να επισκιάσει εύκολα τους συμπρωταγωνιστές του. Όταν κλήθηκε από τον Γουάιλερ να ερμηνεύσει το ρόλο του Ρόι Μπιν στην ταινία Ο Λέων της Δύσης ήταν ήδη κάτοχος δυο Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου, κάτι που ανησυχούσε τον Γκάρι Κούπερ, ο οποίος είχε κληθεί να ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Κούπερ φοβήθηκε ότι ο Μπρέναν επρόκειτο να τον επισκιάσει και ότι ο χρόνος στον οποίον επρόκειτο να εμφανιστεί στην ταινία επρόκειτο να ελαττωθεί προκειμένου να αυξηθεί εκείνος του Μπρέναν. Έτσι ο ηθοποιός προσπάθησε να αποχωρήσει από την ταινία, αλλά παρέμεινε τελικά μετά την παρότρυνση του παραγωγού Σάμιουελ Γκόλντγουιν που του υπενθύμισε ότι υποχρεούταν να παραμείνει λόγω του συμβολαίο που είχε υπογράψει με την εταιρία.
Βραβεία
Ο Μπρέναν έλαβε την τρίτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου κερδίζοντας για τρίτη φορά μέσα σε τέσσερα χρόνια. Με τη νίκη του ο Μπρέναν έγινε ο πρώτος και μοναδικός ηθοποιός που είχε βραβευτεί με τρία βραβεία Όσκαρ μέχρι και το 1968. Ο ηθοποιός προτάθηκε για άλλη μια φορά το 1941 για το ίδιο βραβείο, για τη συμμετοχή του στην ταινία Ο Λοχίας Γιορκ (Sergeant York) πάλι δίπλα στον Κούπερ, αλλά έχασε το βραβείο από τον Ντόναλντ Κρισπ.
Υποψηφιότητα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1940 Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Αμερικανικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γουέστερν Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής United Artists Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Ντιμίτρι Τιόμκιν
Μπελέ
Το Μπελέ (γαλλικά: Belley) είναι κοινότητα στα ανατολικά της Γαλλίας, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ. Είναι υπονομαρχία του νομού Αιν με πληθυσμό 9.103 κατοίκους (2017).
Ιστορική πρωτεύουσα της παλιάς επαρχίας Μπυζέ, το Μπελέ βρέθηκε σε διαφορετικό βασίλειο αρκετές φορές κατά τον Μεσαίωνα. Στα τέλη του 10ου αιώνα, η πόλη ανήκε στα εδάφη της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από τον 11ο αιώνα, βρισκόταν κυρίως υπό την κυριαρχία των κομήτων της Σαβοΐας. Οι επίσκοποι διαδραμάτισαν επίσης πολιτικό ρόλο ως άρχοντες του Μπελέ έως την ενσωμάτωση στη Γαλλία το 1601.
Γεωγραφικά στοιχεία
Η απόσταση από το Παρίσι είναι 426 χιλιόμετρα και από την πρωτεύουσα του νομού Αιν Μπουρ-αν-Μπρες 61 χιλιόμετρα (κατ'ευθεία γραμμή).
Η πόλη είναι χτισμένη σε μέσο υψόμετρο περίπου 300 μέτρων και βρίσκεται στην κοιλάδα του Ροδανού, που περικλείεται, μεταξύ άλλων, από το Γκραν Κολομπιέ, βουνό της οροσειράς Ζυρά ύψους 1.534 μέτρων.
Το δάσος Ροτόν είναι μια δασώδης περιοχή στα νότια της πόλης, χώρος αναψυχής που περιλαμβάνει έναν βοτανικό κήπο και τρία μονοπάτια πεζοπορίας.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το επισκοπικό μέγαρο μικρογραφία|330x330εσ|Το παλάτι των δουκών της Σαβοΐας, εσωτερική αυλή Δείτε επίσης: Ιστορία του Αιν
Η δημιουργία του Μπελέ ανάγεται στη ρωμαϊκή εποχή και τον 5ο αιώνα έγινε επισκοπική έδρα. Ήταν η ιστορική πρωτεύουσα της επαρχίας Μπυζέ (Pagus Belliceusis). Στα τέλη του 10ου αιώνα, η πόλη ήταν τμήμα των εδαφών της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Από τον 11ο αιώνα υπάγονταν στο δουκάτο της Σαβοΐας. Το 1385 η πόλη καταστράφηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου από πυρκαγιά, αλλά αργότερα ανοικοδομήθηκε από τους δούκες της Σαβοΐας, οι οποίοι κατασκεύασαν τείχη και προμαχώνες, από τα οποία ελάχιστα σώζονται σήμερα. Το 1601, κατά τη βασιλεία του βασιλιά Ερρίκου Δ', με τη συνθήκη της Λυών που υπεγράφη στις 17 Ιανουαρίου 1601, προσαρτήθηκε στη Γαλλία.
Τον 17ο αιώνα, κατά την Καθολική αντιμεταρρύθμιση, τέσσερα μοναστήρια εγκαταστάθηκαν στο Μπελέ.Τον 18ο αιώνα χτίστηκε ένα κολέγιο και ένα νέο νοσοκομείο.
Η Γαλλική Επανάσταση διατάραξε την πόλη, η περιουσία της Εκκλησίας κατασχέθηκε και καταστράφηκε το κωδωνοστάσιο του καθεδρικού ναού. Το Μπελέ έγινε υπονομαρχία το 1800, και το 1823, έγινε και πάλι έδρα επισκοπής.
Το 1874, στην πόλη εγκαταστάθηκε φρουρά, το 133ο σύνταγμα πεζικού. Η στρατιωτική λειτουργία παρέμεινε σημαντική μέχρι το 1948, έτος μετά από το οποίο παρέμεινε ακόμα μια μοίρα Χωροφυλακής.
Η παραδοσιακή γλώσσα της περιοχής είναι τα γαλλοπροβηγκιανά (ή αρπιτανικά).
Αξιοθέατα
μικρογραφία|Ο καθεδρικός ναός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Γαλλίας Κατηγορία:Πόλεις του Ρον-Αλπ
Μιχαήλ Ροδοσθένους
Ο Μιχαήλ Ροδοσθένους (γεννήθηκε 15 Ιουνίου 1959) είναι ένας πρώην Κύπριος άλτης του μήκους.
Τελείωσε δέκατος έκτος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κλειστού Χώρου το 1987 και αγωνίστηκε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1986 χωρίς να φτάσει στο τελικό.
Το προσωπικό καλύτερο άλμα ήταν 7.86 μέτρα, που επιτεύχθηκε το Μάιο του 1986 στα Χανιά. Αυτό είναι το κυπριακό ρεκόρ, φθάνοντας το πρώην ρεκόρ του Δημήτριου Αραούζου.
Εθνική Οδός 69 (Ελλάδα)
Η Εθνική Οδός 69 (ΕΟ69) είναι εθνική οδός στη Θάσο. Ουσιαστικά είναι η περιφερεική οδός του νησίου καθώς περικυκλώνει ολοκλήρο το νήσι συνδέοντας τα χώρια του νησιού μεταξύ τους. Έχει σημείο έναρξης το Λιμάνι της Θάσου. Έχει μήκος περίπου 70 χιλιόμετρα και έχει μία λωρίδα ανα κατεύθυνση. Στη διαδρόμη μπορεί κάποιος να επισκευτεί:
Μιχαήλ Ροδοσθένους
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι άλτες του μήκους
Εθνική Οδός 69 (Ελλάδα)
69
Ραλφ Μπάερ
Βιογραφία
Στην ηλικία των έντεκα, ο Μπάερ αποβλήθηκε από το σχολείο του στη Γερμανία λόγω της Εβραϊκής του καταγωγής και αναγκάστηκε να πηγαίνει σε σχολείο μόνο για Εβραίους. Δυο μέρες πριν τη Νύχτα των Κρυστάλλων, διέφυγε με την οικογένειά του από τη Γερμανία. Στην Αμερική ολοκλήρωσε μόνος του τη μόρφωσή του και εργάστηκε σε εργοστάσιο. Απέκτησε δι' αλληλογραφίας πτυχίο ραδιοτεχνίτη το 1940. Το 1943 κλήθηκε να καταταγεί στον Αμερικανικό Στρατό και συμμετείχε στην πολεμική προσπάθεια κατά των Γερμανών, υπηρετώντας στην υπηρεσία αντικατασκοπείας στο αρχηγείο των Αμερικανών στο Λονδίνο.
Μετά τον πόλεμο συνέχισε τις σπουδές του αποκτώντας πτυχίο στην τότε ειδικότητα του Μηχανικού τηλεοράσεων από το Αμερικανικό Τηλεοπτικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας στο Σικάγο το 1949. Εργάστηκε σε εταιρείες ηλεκτρονικών ως σχεδιαστής και αργότερα ως στέλεχος, ιδρύοντας και τη δική του πριν καταληξει στην εταιρεία κατασκευής ηλεκτρονικών αμυντικού τομέα Sanders Associates, όπου παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1987.
Ο Μπάερ είναι περισσότερο γνωστός ως ο επικεφαλής σχεδιαστής του Brown Box (Καφέ Κουτί) που τελικά έγινε το Magnavox Odyssey, η πρώτη κονσόλα βιντεοπαιχνιδιών και ως εφευρέτης αρκετών ακόμα πατενταρισμένων επινοήσεων που βοήθησαν να αναπτυχθεί το είδος των βιντεοπαιχνιδιών. Η ανάπτυξη του Brown Box ξεκίνησε το 1966 για την Sanders Associates. Το 1971 η άδεια για την κατασκευή του παραχωρήθηκε στην εταιρεία Magnavox και, αφού μετονομάστηκε σε Magnavox Odyssey, η κονσόλα κυκλοφόρησε το 1972 γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία. Ο Μπάερ δημιούργησε επίσης το πρώτο φωτοπίστολο και το αντίστοιχο παιχνίδι που μαζί πωλούνταν σαν πακέτο επέκτασης για το Odyssey. Το φωτοπίστολο ήταν η πρώτη περιφερειακή συσκευή για βιντεοκονσόλα.
Κατά τη διετία 1978-79 δημιούργησε μαζί με άλλους τρία δημοφιλή ηλεκτρονικά παιχνίδια. Το Simon, ηλεκτρονικό παιχνίδι που γνώρισε τεράστια επιτυχία από τα τέλη της δεκαετίας του '70 μέχρι και τα τέλη της δεκαετίας του '90, καθώς και το Super Simon και το Maniac που κυκλοφόρησαν την ίδια χρονιά.
Στις 13 Φεβρουαρίου του 2006 του απονεμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνολογίας και Καινοτομίας των ΗΠΑ για τη συνεισφορά του στην ανάπτυξη και δημοφιλία των διαδραστικών βιντεοπαιχνιδιών. Την ίδια χρονιά δώρισε όλα τα πρωτότυπα συσκευών που κατείχε και όλα τα έγγραφά του στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Ινστιτούτου Σμιθσόνιαν. Το 2008 τιμήθηκε με το Βραβείο Μασάρου Ιμπούκα του Ινστιτούτου Ηλεκτρολόγων και Ηλεκτρονικών Μηχανικών του οποίου είναι ισόβιο επίτιμο μέλος από το 2006.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί εφευρέτες Κατηγορία:Αμερικανοί ηλεκτρολόγοι μηχανικοί Κατηγορία:Αμερικανοί μηχανολόγοι μηχανικοί Κατηγορία:Αμερικανοί σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Προγραμματιστές βιντεοπαιχνιδιών
Σάντσα της Καστίλης, βασίλισσα της Αραγωνίας
Βιογραφία
Ήταν η πρώτη βασίλισσα της Αραγωνίας που χρησιμοποιούσε για λογαριασμό της βασιλική σφραγίδα. Τα χαρακτηριστικά της σφραγίδας της είναι παρόμοια με αυτά των σφραγίδων που χρησιμοποιούνταν από τον σύζυγό της, Αλφόνσο Β´ της Αραγωνίας,  και δείχνει σε αντίστοιχες όψεις, στην εμπρόσθια όψη μια εικόνα της βασίλισσας στο θρόνο με έναν κρίνο (fleur-de-lis) στο ένα χέρι, και στην πίσω όψη μία άλλη εικόνα της ίδιας, πάνω σε άλογο να ιππεύει σε αμφίεση αμαζόνας με γυναικεία ενδύματα. Αυτή η εικονογράφηση δείχνει τη σχέση της βασίλισσας με τη βασιλική εξουσία του συζύγου της.
Τονίζεται ιδιαίτερα το έργο της ως προστάτισσα και χορηγός των τεχνών, το οποίο αποδεικνύεται όχι μόνο από την πρωτοτυπία της σφραγίδας που κατείχε η ίδια, αλλά και από την ίδρυση της Μονής της Sigena, η οποία λειτουργούσε ως πάνθεον των βασιλιάδων της Αραγωνίας. Συμμετείχε ενεργά στη διοίκηση της μονής, όπου όπου κατά πάσα πιθανότητα αποσύρθηκε όταν χήρεψε, στην οποία και έκανε πολλές δωρεές.
Το 1208 έδωσε παραγγελία να ενταφιαστεί στο εκκλησάκι του Αγίου Πέτρου στο μοναστήρι, δωρίζοντας τα κοσμήματα της, ένα μεταξωτό ύφασμα, τα λείψανα από το δάχτυλο του Κυρίου, Εβραίους της Ουέσκας, της Σαραγόσας, της Καλαταγιούδ, και της Αλαγόν, καθώς και περιουσίες στην  Calamocha και στη Cambor de Pina. Πέθανε λίγο μετά τις 6 Νοεμβρίου του 1208, ημερομηνία κατά την οποία εμφανίζεται για τελευταία φορά, και από αυτή την ημερομηνία και έπειτα φιγουράρει η ηγουμένη της μονής, καθώς και ο γιος της, ο βασιλιάς Πέτρος, κάνοντας πολλές δωρεές και επιβεβαιώνοντας εκείνες που είχε κάνει η μητέρα του.
Οικογένεια
Στις 18 Ιανουαρίου του 1174 παντρεύτηκε στο καθεδρικό ναό Λα Σέο της Σαραγόσας με τον βασιλιά Αλφόνσο Β´ της Αραγωνίας, αποκτώντας από εκείνη τη στιγμή τους τίτλους της Βασίλισσας της Αραγωνίας, της Κόσμησας της Βαρκελώνης και της Μαρκησίας της Προβηγκίας. Από αυτό το γάμο γεννήθηκαν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασίλισσες της Αραγωνίας Κατηγορία:Βασίλισσες της Ισπανίας Κατηγορία:Καστιλιανός Οίκος της Ιβρέας Κατηγορία:Κόμισσες της Βαρκελώνης Κατηγορία:Ινφάντας της Καστίλλης Κατηγορία:Ινφάντας του Λεόν
Τζιοβάνι Μπατίστα Μπελτσόνι
Ο Τζοβάννι Μπαττίστα Μπελτσόνι (ιταλικά: Giovanni Battista Belzoni, 5 Νοεμβρίου 1778 – 3 Δεκεμβρίου 1823), κάποιες φορές γνωστός και ως ο Μεγάλος Μπελτσόνι, ήταν εξερευνητής με μεγάλο ενεργητικό και πρωτοπόρος αρχαιολόγος αιγυπτιακών αρχαιοτήτων. Είναι γνωστός για τη μεταφορά στην Αγγλία του επτά τόνων άγαλμα του Ραμσή Β΄, την απομάκρυνση της άμμου από την είσοδο τους μεγάλου ναού στο Αμπού Σιμπέλ, την ανακάλυψη και καταγραφή του τάφου του Σέτι Α΄ (κάποιες φορές ακόμα γνωστός ως "Τάφος του Μπελτσόνι"), και ο πρώτος που μπήκε στην δεύτερη πυραμίδα της Γκίζας.
Πρώτα χρόνια
Ο Μπελτσόνι γεννήθηκε στην Πάντοβα. Ο πατέρας του ήταν κουρέας και είχε 14 παιδιά. Η οικογένειά του ήταν στη Ρώμη, και όταν ο Μπελτσόνι έγινε 16 χρονών πήγε να δουλέψει εκεί, λέγοντας ότι σπούδαζε υδραυλική. Σκόπευε να δώσει μοναστηριακούς όρκους, αλλά η κατάληψη της πόλης το 1798 από τα Γαλλικά στρατεύματα οδήγησε να εγκαταλείψει την πόλη και να αλλάξει την καριέρα που σκεφτόταν. Το 1800 μετακόμισε στην Ολλανδία όπου κέρδιζε τα προς το ζην ως κουρέας.
Το 1803 έφυγε για την Αγγλία για να αποφύγει τη φυλακή. Εκεί παντρεύτηκε την Αγγλίδα Σάρα Μπέιν (Sarah Bane ή και Sarah Belzoni). Ο Μπελτσόνι ήταν ένας μεγαλόσωμος άντρας 2.01 ύψος (μία πηγή αναφέρει ότι και η γυναίκα του ήταν επίσης μεγαλόσωμη, αλλά όλες η υπόλοιπες αναφορές την περιγράφουν κανονικής κατατομής) και δυο τους μπήκαν σε ένα περιπλανώμενο τσίρκο. Κάποιες φορές για να εξασφαλίσουν τα προς το ζην αναγκάζονταν να κάνουν επιδείξεις δύναμης και φυσικής κατάστασης σε πανηγύρια και στους δρόμους του Λονδίνου. Το 1804 φαίνεται να απασχολείται στο τσίρκο στο Αμφιθέατρο Astley σε μια ποικιλία παραστάσεων. Ο Μπελτσόνι είχε ενδιαφέρον για τη φαντασμαγορία, και πειραματίστηκε με τη χρήση «μαγικών φαναριών» στις παραστάσεις του.
Αιγυπτιακές αρχαιότητες
Το 1812 έφυγε από την Αγγλία, και μετά από μια περιοδεία με παραστάσεις στην Ισπανία, Πορτογαλία, και Σικελία, πήγε στη Μάλτα το 1815, όπου γνώρισε έναν απεσταλμένο του Μεχμέτ Αλή, τον Ίσμαελ Τζιμπράλταρ (Ismael Gibraltar), ο οποίος εκείνον τον καιρό απασχολούσε ένα πρόγραμμα γεωργικών εγγειοβελτιωτικών και σημαντικών αρδευτικών έργων. Ο Μπελτσόνι ήθελε να δείξει στον Μεχμέτ Αλή μια υδραυλική μηχανή δικιάς του έμπνευσης, για άρδευση από το Νείλο. Αν και το πείραμα που έκανε με τη μηχανή του ήταν πετυχημένο, το σχέδιο δεν εγκρίθηκε από τον Μεχμέτ Αλή. Ο Μπελτσόνι, τώρα χωρίς δουλειά, ήταν αποφασισμένος να συνεχίσει τα ταξίδια του. Με την σύσταση του ανατολιστή Johann Burckhardt, στάλθηκε από τον Βρετανό πρόξενο στην Αίγυπτο Henry Salt στο Ραμέσσειο στις Θήβες, απ’ όπου μετέφερε με μεγάλη επιδεξιότητα το τεράστιο μπούστο του Ραμσή Β΄, γνωστό ως "ο Νεαρός Μέμνων". Σταλμένο από τον Μπελτσόνι στην Αγγλία, το έργο αυτό αποτελεί μέχρι σήμερα έκθεμα του Βρετανικού Μουσείου. Ζυγίζει πάνω από 7 τόνους, και του πήρε 17 μέρες και 130 άντρες για να το τραβήξει ως το ποτάμι. Χρησιμοποίησε μοχλούς για να το ανεβάσει σε έλκυστρα, και μετά χώρισε τους άντρες του οι οποίοι τραβούσαν τα έλκυστρα με τέσσερα σκοινιά. Την πρώτη μέρα, 27 Ιουλίου, κάλυψε μόνο μερικά μέτρα, τη δεύτερη 45 μέτρα, σπάζοντας τις βάσεις από δύο κολόνες για να ανοίξει δρόμο. Μετά από 137 μέτρα βυθίστηκε στην άμμο, και κατέστη αναγκαία μια παράκαμψη 274 μέτρων σε πιο στέρεο έδαφος. Από εκεί και πέρα το έργο έγινε λίγο ευκολότερο, και στις 12 Αυγούστου κατάφερε να φτάσει στο ποτάμι, όπου μπόρεσε να το φορτώσει σε ένα πλοίο για την αποστολή του στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο.
Επέκτεινε επίσης τις έρευνές του στο μεγάλο ναό στο Εντφού, επισκέφτηκε την Ελεφαντίνη και τη Νήσο Φίλαι, καθάρισε από την άμμο το μεγάλο ναό στο Αμπού Σιμπλέλ (1817), έκανε ανασκαφές στο Καρνάκ, και άνοιξε τον τάφο του Σέτι Α΄ (γνωστός ακόμα κάποιες φορές ως "Τάφος του Μπελτσόνι"). Ήταν ο πρώτος που διείσδυσε στην δεύτερη πυραμίδα της Γκίζας, και ο πρώτος Ευρωπαίος στη σύγχρονη εποχή που επισκέφτηκε την Όαση της Μπαχαρίγια. Ταύτισε επίσης τα ερείπια της Βερενίκης Τρωγλοδυτικής στην Ερυθρά Θάλασσα.
Το 1819 γύρισε στην Αγγλία και την επόμενη χρονιά δημοσίευσε μια αναφορά από τα ταξίδια και τις ανακαλύψεις του με τίτλο Περιγραφή των Επιχειρήσεων και Πρόσφατων Ανακαλύψεων Μέσα στις Πυραμίδες, Ναούς, και Ανασκαφές στην Αίγυπτο και τη Νουβία. Κατά τα χρόνια 1820 και 1821 εξέθεσε ομοιώματα του τάφου του Σέτι Α΄ στην Αιγυπτιακή Αίθουσα στο Πικκαντίλι, Λονδίνο, και το 1822 εξέθεσε το μοντέλο του και στο Παρίσι.
Το 1823 ξεκίνησε για την Δυτική Αφρική με σκοπό να ταξιδέψει στο Τιμπουκτού. Αφού του αρνήθηκε η διέλευση μέσω του Μαρόκου, επέλεξε τη διαδρομή από την ακτή της Γουϊνέας. Έφτασε στο Βασίλειο του Μπενίν, αλλά αρρώστησε από δυσεντερία σε ένα χωριό που λεγόταν Γκουάτο (Gwato, Νιγηρία), όπου και πέθανε. Σύμφωνα όμως με τον διάσημο περιηγητή Richard Francis Burton δολοφονήθηκε και ληστεύτηκε. Το 1829 η χήρα του δημοσίευσε τα σκίτσα του από τους βασιλικούς τάφους στις Θήβες.
Στη σύγχρονη εποχή
Τον Μπελτσόνι ενσάρκωσε ο ηθοποιός Belzoni Matthew Kelly στο δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του BBC του 2005 Αίγυπτος.
Ο Alberto Siliotti είναι ο συντάκτης μιας μοναδική επιστημονικής αναφοράς των ταξιδιών του, τα οποία ήταν μεταξύ άλλων το αντικείμενο της αποστολής Ώρος το 1988.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Βρετανικό Μουσείο Κατηγορία:Ιταλοί εξερευνητές
Visual Basic
Η Visual Basic (VB) είναι γλώσσα προγραμματισμού τρίτης γενιάς, οδηγούμενη από συμβάντα (event driven) και έχει ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης (IDE) από τη Microsoft για το μοντέλο προγραμματισμού COM. Η VB θεωρείται επίσης μία σχετικά εύκολη γλώσσα προγραμματισμού στην εκμάθηση και τη χρησιμοποίηση, λόγω των χαρακτηριστικών της, καθώς έχει Γραφικό Περιβάλλον Χρήστη και συγγένεια με την γλώσσα προγραμματισμού BASIC. Η Visual Basic προέρχεται από τη BASIC και επιτρέπει την ταχεία ανάπτυξη εφαρμογών (RAD) με Γραφικό Περιβάλλον Χρήστη (GUI), πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων χρησιμοποιώντας αντικείμενα (Data Access Objects, Remote Data Objects, ή ActiveX Data Objects), και τη δημιουργία στοιχείων ελέγχου ActiveX και αντικειμένων. Οι γλώσσες προγραμματισμού τύπου "scripting", όπως η VBA και VBScript συντακτικά είναι παρόμοιες με τη Visual Basic, αλλά έχουν διαφορετικές επιδόσεις. Ένας προγραμματιστής μπορεί να ολοκληρώσει μια εφαρμογή χρησιμοποιώντας τα στοιχεία που παρέχονται με την Visual Basic. Προγράμματα γραμμένα σε Visual Basic μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιήσουν το Windows API, αλλά κάτι τέτοιο απαιτεί δηλώσεις εξωτερικών συναρτήσεων.
Η τελική έκδοση 6 βγήκε το 1998. Η εκτεταμένη υποστήριξη της Microsoft έληξε το Μάρτιο του 2008 και ορίστηκε διάδοχος της η Visual Basic.NET (γνωστή απλά ως Visual Basic).
Χαρακτηριστικά της Γλώσσας
Όπως και η γλώσσα προγραμματισμού BASIC, η Visual Basic έχει σχεδιαστεί για να είναι εύκολη στην εκμάθηση και το χειρισμό. Η γλώσσα δεν επιτρέπει στους προγραμματιστές να δημιουργήσουν μόνο απλές εφαρμογές GUI, αλλά μπορούν, επίσης, να αναπτύξουν πολύπλοκες εφαρμογές. Ο προγραμματισμός σε VB συνίσταται από τον οπτικό συνδυασμό στοιχείων ή ελέγχων σε μια φόρμα, τον προσδιορισμό χαρακτηριστικών και ενεργειών αυτών των στοιχείων και την σύνταξη επιπλέον γραμμών κώδικα για αυξημένη λειτουργικότητα. Καθώς υπάρχουν προεπιλεγμένα χαρακτηριστικά και ενέργειες για τα επιμέρους στοιχεία, μπορεί να δημιουργηθεί ένα απλό πρόγραμμα χωρίς ο προγραμματιστής να γράψει πολλές γραμμές κώδικα. Στις προηγούμενες εκδόσεις υπήρχαν προβλήματα επιδόσεων, αλλά με τους ταχύτερους υπολογιστές και τη μεταγλώττιση εγγενούς κώδικα αυτό παύει να είναι ένα τόσο σημαντικό ζήτημα.
Αν και τα προγράμματα μπορούν να μετατραπούν σε εγγενή εκτελέσιμο κώδικα από την έκδοση 5 και μετά, αυτά εξακολουθούν να απαιτούν την παρουσία των βιβλιοθηκών χρόνου εκτέλεσης (runtime) με μέγεθος περίπου 1 MB. Οι βιβλιοθήκες runtime υπάρχουν στα Windows 2000 και αργότερα, αλλά στις παλαιότερες εκδόσεις των Windows όπως τα 95/98/NT πρέπει να διανέμονται μαζί με το εκτελέσιμο αρχείο.
Με τη Visual Basic είναι δυνατή η δημιουργία εκτελέσιμων (EXE) αρχείων, στοιχείων ελέγχου ActiveX ή αρχείων DLL, αλλά χρησιμοποιείται κυρίως για την ανάπτυξη εφαρμογών για τα Windows και τη διασύνδεση συστημάτων βάσεων δεδομένων. Πλαίσια διαλόγου με λιγότερες λειτουργίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για pop-up δυνατότητες. Τα στοιχεία ελέγχου παρέχουν τις βασικές λειτουργίες της εφαρμογής, ενώ οι προγραμματιστές μπορούν να εισαγάγουν επιπλέον λογική μέσα στο κατάλληλο χειριστή γεγονότων. Για παράδειγμα, ένα πτυσσόμενο πλαίσιο θα εμφανίζει αυτόματα μια λίστα που θα επιτρέπει στο χρήστη να επιλέξει οποιοδήποτε στοιχείο. Ένας χειριστής γεγονότων καλείται όταν ένα αντικείμενο είναι επιλεγμένο, και στη συνέχεια μπορεί να εκτελεστεί πρόσθετος κώδικας που δημιουργείται από τον προγραμματιστή για να εκτελεστεί κάποια ενέργεια που βασίζεται στο στοιχείο που έχει επιλεχθεί.
Εναλλακτικά, ένα συστατικό της Visual Basic μπορεί να μην έχει Γραφικό Περιβάλλον Χρήστη, αλλά, αντ' αυτού, να παρέχει αντικείμενα ActiveX σε άλλα προγράμματα μέσω Component Object Model (COM). Αυτό επιτρέπει επεξεργασία στην πλευρά του διακομιστή (server-side processing) ή τη δημιουργία πρόσθετων μορφωμάτων (add-in module).
Η γλώσσα έχει αυτόματη διαχείριση μνήμης με την τεχνική της συλλογής απορριμμάτων χρησιμοποιώντας υπολογισμό αναφορών και έχει μια μεγάλη βιβλιοθήκη με βοηθητικά αντικείμενα καθώς και βασική αντικειμενοστρεφή υποστήριξη. Από τα πιο κοινά στοιχεία που περιλαμβάνονται στο προεπιλεγμένο πρότυπο έργου, ο προγραμματιστής σπάνια χρειάζεται να καθορίσει πρόσθετες βιβλιοθήκες. Αντίθετα με πολλές άλλες γλώσσες προγραμματισμού η Visual Basic γενικά δεν διαχωρίζει τους πεζούς από τους κεφαλαίους χαρακτήρες, αν και θα μετατρέψει τις λέξεις-κλειδιά σε μία τυπική διαμόρφωση. Οι συγκρίσεις συμβολοσειρών διαχωρίζουν τα πεζά από τα κεφαλαία από προεπιλογή, αλλά μπορεί να αλλάξει αυτό, εφόσον το επιθυμείτε.
Ο μεταγλωττιστής της Visual Basic είναι κοινός με τις άλλες γλώσσες του Visual Studio (C#, C++), αλλά οι περιορισμοί στον IDE δεν επιτρέπουν τη δημιουργία ορισμένων στόχων (μοντέλα Windows DLL) και σε μοντέλα νημάτων.
Χαρακτηριστικά της Visual Basic
Visual Basic έχει τα εξής χαρακτηριστικά που διαφέρουν από τις γλώσσες που προέρχονται από τη C:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:BASIC Κατηγορία:Διαδικαστικές γλώσσες προγραμματισμού
Φίλιπ Φολτζ
Έργα
Μεταξύ των σπουδαίων έργων του συγκαταλέγονται: Τα έργα του Φίλιπ Φολτζ είναι ποιοτικά στη σύνθεση, και προσεκτικά στην εκτέλεση, αλλά αντιφατικά στη φόρμα και "ξερά" στα χρώματα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γερμανοί ιστορικοί
Λαμέρας
Το ελληνικό επώνυμο Λαμέρας μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κατηγορία:Ελληνικά επώνυμα
Ευαίων ο Αθηναίος
Ο Ευαίων ο Αθηναίος ήταν γιος του τραγικού ποιητή Αισχύλου. Στο Λεξικό της Σούδας αναφέρεται ότι ο Αισχύλος «έσχε δε και υιούς τραγικούς δύο, Ευφορίωνα και Ευαίωνα». Ο Ευαίων αναφέρεται και με τα ονόματα-παραλλαγές Ευβίων, Ευθίων και Βίων. Η διαφορά οφείλεται στην προφορά του υ, το οποίο έτεινε από τότε να προφέρεται ως β. Σε επιγραφή αγγείου που χρονολογείται μεταξύ των ετών 500 και 450 π.Χ. αναγράφεται η φράση ΕΥΑΙΩΝΚΑΛΟΣ, η οποία αποδεικνύει ότι ο Ευαίων ήταν ωραίος κατά τη νεότητά του.
Έρικ του Ρόσενμπορκ
Ο Έρικ, δανικά Eric και εξελληνισμένα Ερρίκος (8 Νοεμβρίου 1890 - 10 Σεπτεμβρίου 1950) από τον Οίκο του Γκλύκσμπουρκ ήταν πρίγκιπας της Δανίας και μετά τον γάμο του κόμης του Ρόσενμπορκ.
Βιογραφία
Ήταν ο τρίτος γιος του Βάλντεμαρ πρίγκιπα και ναυάρχου της Δανίας (αδελφού του Γεωργίου Α΄ της Ελλάδας) και της Μαρίας των Βουρβόνων-Ορλεάνης, κόρης του Ροβέρτου δούκα του Σαρτρ.
Ο Έρικ-Φρέντερικ-Κρίστιαν-Αλεξάντερ γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη. Νυμφεύτηκε χωρίς τη βασιλική συγκατάθεση με την Λοΐς-Φράνσις Μπουθ, έτσι έχασε τον τίτλο του πρίγκιπα και τη σειρά διαδοχής στο θρόνο και έλαβε τον τίτλο του κόμη του Ρόσενμπορκ. Ο πατέρας τής Λουίς-Φράνισις, ο Τζον-Φρέντερικ Μπουθ από τον Καναδά, ήταν γιος του Τζον-Ρουντόλφους Μπουθ από το Οντάριο, μεγαλοεπιχειρηματία ξυλείας και μεγιστάνα σιδηροδρόμων, που για να μεταφέρει ξυλεία από τη λίμνη Χούρον στο Βερμόντ των ΗΠΑ έφτιαξε τους Σιδηροδρόμους Καναδά Ατλαντικού.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε μοργανατικά το 1924 την Λοΐς-Φράνσις, κόρη του Τζων-Φρέντερικ Μπουθ και είχαν τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ
Κατηγορία:Πρίγκιπες της Δανίας
Φαϊμαλάγκα Λούκα
Ο Φαϊμαλάγκα Λούκα (Faimalaga Luka, 15 Απριλίου 1940 - 19 Αυγούστου 2005) ήταν πολιτικός από το Τουβαλού. Υπηρέτησε στα αξιώματα του Γενικού Διοικητή (ή Γενικού Κυβερνήτη) και του Πρωθυπουργού.
Προφίλ
Υπήρξε εκφωνητής στο ραδιόφωνο και πολιτικός, ενώ υπηρέτησε στο δημόσιο βίο και στον πολιτικό στίβο επί 40 χρόνια, χρηματίζοντας μεταξύ άλλων Υπουργός Υγείας κατά την περίοδο 1994-1996.
Πρωθυπουργός
Ο Λούκα έγινε πρωθυπουργός στις 24 Φεβρουαρίου του 2001 έπειτα από τον ξαφνικό θάνατο του πρωθυπουργού Ιονάτανα Ιονάτανα, από καρδιακή προσβολή, το Δεκέμβριο του 2000. Λίγους μήνες αφότου ξεκίνησε η πρωθυπουργία του, στις 14 Δεκεμβρίου του 2001, ο Λούκα ηττήθηκε σε πρόταση μομφής και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση. Τον διαδέχθηκε στην πρωθυπουργία ο Κολόα Ταλάκε.
Πρόεδρος της Βουλής και Γενικός Κυβερνήτης
Τον Ιούνιο του 2003 έγινε πρόεδρος του Κοινοβουλίου, παρά το γεγονός ότι την περίοδο εκείνη ήταν βουλευτής της Αντιπολίτευσης.
Ο Λούκα διορίστηκε Γενικός Κυβερνήτης στις 9 Σεπτεμβρίου του 2003,  ως αντιπρόσωπος της Ελισάβετ Β΄, η οποία είναι Αρχηγός Κράτους του Τουβαλού. Αποχώρησε στις 15 Απριλίου του 2005 μετά τα 65α γενέθλιά του. Σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες, το Τουβαλού έχει υποχρεωτικό όριο ηλικίας για αποχώρηση από τη δημόσια υπηρεσία, κάτι που ισχύει για όλα τα δημόσια αξιώματα.
Ο Λούκα υπήρξε ο μοναδικός Γενικός Διοικητής του Τουβαλού που δε δέχτηκε να χριστεί Ιππότης. Η πρακτική αποδοχής του τίτλου του Ιππότη επέστρεψε στα χρόνια του διαδόχου του Λούκα στο αξίωμα, Σερ Φιλόιμεα Τελίτο.
Παραπομπές
Λουκα Λουκα
Φιλίππα της Αρμενίας
Η Φιλίππα (1183 - πριν το 1219) από τον Οίκο των Ρουπενιδών ήταν από τον 2ο γάμο της Αυτοκράτειρα της Νίκαιας ως σύζυγος του Θεοδώρου Α΄ Λάσκαρη.
Σύζυγος τού Σαχενσάχ τού Σασούν
Ήταν κόρη του Ρουπέν Γ΄ της Μικρής Αρμενίας (Κιλικίας) και της Ισαβέλλας του Τορόν, κόρης του Χάμφρεϋ Γ΄ του Τορόν. Η Ισαβέλλα ήταν αδελφή τού Χάμφρεϋ Δ΄ του Τορόν, πρώτου συζύγου της Ισαβέλλας Α΄ της Ιερουσαλήμ. Μεγαλύτερη αδελφή της Φιλίππας ήταν η Αλίκη των Ρουπενιδών, σύζυγος τού Ραϋμόνδου Δ΄ των Πουατιέ κόμη της Τρίπολης.
Το 1186 απεβίωσε ο πατέρας της και άφησε την Αλίκη 4 ετών και τη Φιλίππα 3 ετών. Ο νεότερος αδελφός του Λέων Β΄ της Αρμενίας έγινε αντιβασιλιάς και παιδαγωγός για τις ανιψιές του. Τελικά τις παραγκώνισε, βασίλευσε ο ίδιος και τον διαδέχθηκε η 2η κόρη του.
Σύμφωνα με τα γραπτά του Σεμπάντ τού Κοντόσταυλου στις 3 Φεβρουαρίου 1189/90 η Φιλίππα μνηστεύτηκε τον Σαχενσάχ, 2ο γιο του Τσορντουανέλ κυρίου τού Σασούν και της συζύγου του, αδελφής τού Γρηγορίου Δ΄ του νεότερου, αρχιεπισκόπου της Αρμενίας. Ταυτόχρονα η Αλίκη μνηστεύτηκε τον Χαθούμ κύριο τού Σασούν, 1ο γιο τού Τσορντουανέλ. Η περιοχή τού Σασούν που ήλεγχαν οι δύο αδελφοί, ήταν σχετικά σημαντική για το βασίλειο της Μικράς Αρμενίας την εποχή εκείνη και ο Λέων Β΄ ίσως προσπάθησε να εξασφαλίσει την υποτέλειά τους με τους γάμους.
Οι γάμοι των δύο αδελφών έγιναν ως τον Μάιο του 1193. Τον Μάιο του 1193 ο Χαθούμ και ο Σαχενσάχ φονεύθηκαν. Ο Σεμπάντ αναφέρει την Αλίκη και τη Φιλίππα ως χήρες και πως οι φήμες υποπτευόταν τον Λέοντα Β΄ πίσω από τους φόνους. Οι γάμοι των δύο αδελφών, που ήταν 11 και 10 ετών αντίστοιχα, μάλλον δεν ολοκληρώθηκαν.
Σύζυγος του Θεοδώρου Α΄ Λάσκαρη
Στις 24 Νοεμβρίου 1214 παντρεύτηκε τον Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια. Το γεγονός καταγράφει ο Γεώργιος Ακροπολίτης. Ο γιος τους Κωνσταντίνος Λάσκαρης γεννήθηκε το 1215 και ονομάστηκε δούκας των Θρακησίων το 1249.
Πάντως το 1216 ο Θεόδωρος ακύρωσε τον γάμο: η Φιλίππα επέστρεψε στον θείο της Λέοντα Β΄ και ο Κωνσταντίνος αποκληρώθηκε. Προβλήθηκαν θρησκευτικοί λόγοι για την ακύρωση του γάμου· δεν γνωρίζουμε τις ακριβείς αιτίες. Είναι πιθανό ο Λέων Β΄ να είχε παρουσιάσει τη Φιλίππα ως δική του κόρη, κατά τις διαπραγματεύσεις τού γάμου και ο Θεόδωρος Α΄ ίσως να ήθελε να κληρονομήσει τον θρόνο της Αρμενίας· όμως η Φιλίππα ήταν μόνο ανιψιά του και όχι ιδιαίτερα κοντά στη διαδοχή.
Τον Μάιο του 1219 ο Λέων απεβίωσε και τον διαδέχθηκε η κόρη του Ισαβέλλα της Αρμενίας. Η Φιλίππα δεν αναφέρεται μεταξύ των συγγενών του από τον Σεμπάντ· μάλλον θα είχε αποβιώσει το διάστημα 1216-19.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το διάστημα 1190-93 πρώτα τον Σαχενσάχ συγκύριο του Σασούν. Έμεινε χήρα στα 10 έτη της και ο γάμος μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν ολοκληρώθηκε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ρουπενιδών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Πυράκανθος
Ο πυράκανθος (επιστημονική ονομασία: Pyracantha) είναι γένος μεγάλων αγκαθωτών αειθαλών θάμνων, οι οποίοι ανήκουν στην οικογένεια των Ροδοειδών. Είναι ενδημικά φυτά της Ασίας και της νοτιοανατολικής Ευρώπης. Φτάνει σε ύψος περίπου τα τέσσερα με έξι μέτρα. Έχει λευκά άνθη την άνοιξη και κίτρινους, πορτοκαλί ή κόκκινους καρπούς ανάλογα με το είδος, οι οποίοι παραμένουν πάνω στο φυτό καθ' όλη τη διάρκεια του χειμώνα. Οι καρποί είναι μη τοξικοί και μπορούν να γίνουν ζελέ. Τα φύλλα είναι μικρά ωοειδή και έχουν κοντούς μίσχους. Είναι κοινό διακοσμητικό φυτό και χρησιμοποιείται για τη δημιουργία ψηλών και αδιαπέραστων φρακτών. Είναι ανθεκτικό στο ψύχος, την ξηρασία και τα ασβεστώδη εδάφη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμυγδαλοειδή Κατηγορία:Θάμνοι Κατηγορία:Καλλωπιστικά φυτά Κατηγορία:Ευρωπαϊκή χλωρίδα Κατηγορία:Χλωρίδα της Ασίας
1961
Η παρούσα σελίδα αφορά το έτος 1961 κατά το Γρηγοριανό ημερολόγιο
Νοέμβριος
12 Νοεμβριου - Η οικογενεια της  Terry Jo  δολοφονειται και βγενει μοναχη στη θαλασσα.
21 Νοεμβρίου - Ανοίγει στη Χονολουλού το "La Ronde", το πρώτο περιστρεφόμενο εστιατόριο στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Μαρκ Τίσμαν
Ο Μαρκ Ιόσηφοβιτς Τίσμαν (Ρωσικά: Марк Ио́сифович Ти́шман), είναι Ρώσος τραγουδιστής και ηθοποιός, γεννημένος στις 22 Αυγούστου του 1979 στο Μαχατσκαλά.
Μίστερ Ολύμπια
Μίστερ Ολύμπια είναι τίτλος ο οποίος απονέμεται στον νικητή των αγώνων μπόντι μπίλντινγκ του Joe Weider's Olympia Weeekend, ενός διεθνούς διαγωνισμού σωματικής διάπλασης ο οποίος διοργανώνεται ετησίως από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Σωματικής Διάπλασης (IFBB). Ο τίτλος αυτός θεωρείται ως ο πιο σημαντικός τίτλος σωματικής διάπλασης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Σημερινός κάτοχος του τίτλου είναι ο Αμερικανός Μπράντον Κάρυ
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σωματοδόμηση Κατηγορία:Αθλήματα
Νομός Ηλείας
Ο Νομός Ηλείας ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας, ενώ από το 2011 αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας, μία από τις 74 περιφερειακές ενότητες της χώρας και υπάγεται διοικητικά στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.
Βρίσκεται γεωγραφικά στην Πελοπόννησο, και σύμφωνα με την εθνική απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 149.350 κατοίκων. Πρωτεύουσα του νομού είναι ο Πύργος (οικισμός: 24.359 κάτοικοι, δημοτική κοινότητα: 25.180 κάτοικοι, δημοτική ενότητα (πρώην δήμος): 35.572 κάτοικοι).
Ο νομός έχει έκταση 2,619 τ.χλμ και βρίσκεται στα βορειοδυτικά της Πελοποννήσου. Παλαιότερη διοικητική διαίρεση του νομού αποτελούσαν οι επαρχίες Ηλείας και Ολυμπίας.
Ιστορικά ο νομός Ηλείας περιλαμβάνει την επικράτεια των αρχαίων πόλεων-κρατών της Πίσσας, Τριφυλίας, Ακρώρειας και Ήλιδος. Το έδαφος του νομού είναι πεδινό και κατά 80% ημιορεινό, με λίγα όρη στα ανατολικά και νότια, όπως η Φολόη, που αποτελεί προέκταση του Ερύμανθου του οποίου ένα μέρος του κυρίου όγκου του εκτείνεται εντός του νομού, το όρος Λαπίθας και η Μίνθη.
Κυριότεροι ποταμοί είναι ο Αλφειός και ο Πηνειός που στις ακτογραμμές έχουν δημιουργήσει λιμνοθάλασσες και σημαντικούς υδροβιότοπους, όπως η Στροφιλιά και του Καΐάφα.
Διοικητική διαίρεση
Ο νομός Ηλείας, από το 2011 και με την εφαρμογή του Προγράμματος «Καλλικράτης», αποτελεί την Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας (με έδρα τον Πύργο) της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας. Με την συνένωση και συγχώνευση των δήμων από 22 σε 7 όπως προέβλεπε το Πρόγραμμα, οι νέοι δήμοι που προέκυψαν είναι οι:
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός της Ηλείας είχε πολύ μεγάλη αύξηση μεταξύ του 1856 και του 1940. Ύστερα σταθεροποιήθηκε μέχρι και το 1961 και μειώθηκε σημαντικά μέχρι το 1991. Ο πληθυσμός αυξήθηκε στις επόμενες δύο απογραφές αλλά έχει μειωθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Ο μεγαλύτερος πληθυσμός καταγράφτηκε το 1961 (188.861) και ο μικρότερος το 1856 (62.247). Η μεγαλύτερη πληθυσμιακή αύξηση σημειώθηκε το 1879 (23,5%) και η μικρότερη το 1961 (0,3%). Η μεγαλύτερη μείωση πληθυσμού καταγράφτηκε το 2011 (13,2%) και η μικρότερη το 1981 (2,9%).
Διάγραμμα ιστορικής εξέλιξης πληθυσμού απο το 1856
Οικισμοί
Ο νομός Ηλείας έχει δύο πόλεις: τον Πύργο και την Αμαλιάδα. Επιπλέον σημαντικά πληθυσμιακά κέντρα αποτελούν η Γαστούνη, η Ανδραβίδα, το Βαρθολομιό, η Ζαχάρω, τα Κρέστενα, η Αρχαία Ολυμπία και η Ανδρίτσαινα.
Δείτε επίσης
thumb|right|200px|Χάρτης του Ν. Ηλείας. thumb|right|200px|Διοικητική διαίρεση Ν. Ηλείας μέχρι το 2010
Αθήναιος ο Ναυκρατίτης
Ο Αθήναιος (Ἀθήναιος ο Ναυκρατίτης, Athenaeus Naucratita ή Naucratitus, τέλη 2ου αι. μ.Χ. - αρχές 3ου αι. μ.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας βιολόγος, φυτολόγος, ζωολόγος, γαστρονόμος, διαιτολόγος, ρήτορας και γραμματικός από την Ναυκράτιδα της Αιγύπτου. Έζησε στην Αλεξάνδρεια και αργότερα στην Ρώμη.
Κυριότερο έργο του ήταν το τριαντάτομο Δειπνοσοφισταί, από το οποίο σώζεται μόνο η "Σύνοψις" σε 15 βιβλία, και αυτά αποσπασματικά. Στο έργο αυτό ένας Ρωμαίος οικοδεσπότης δειπνεί με τους 29 φιλοξενούμενούς του, και εν είδει συνομιλίας, περιγράφουν την ζωή, τα ήθη και τα έθιμα, καθώς και την τέχνη και τις επιστημονικές γνώσεις των αρχαίων Ελλήνων. Το έργο του Αθήναιου είναι μια πηγή πληροφοριών για πλήθος χαμένων αρχαιοτέρων συγγραμμάτων. Άλλα έργα του, τα οποία δεν σώζονται, ήταν τα Περί των εν Συρία βασιλευσάντων και Περί του θαλασσίου ιχθύος Θράττης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ρήτορες Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς
Pac-Man
Τρόπος παιχνιδιού
Μέχρι σήμερα εμφανίστηκαν αμέτρητοι κλώνοι, παραλλαγές και μετεξελίξεις του παιχνιδιού για οποιοδήποτε λειτουργικό σύστημα. Το αυθεντικό Pac-Man λειτουργεί στα arcades και στο σύγχρονο υπολογιστή με εξομοιωτή.
Ρεκόρ
Στις 3 Ιουλίου 1999 ο Μπίλι Μίτσελ πέτυχε ιστορικό ρεκόρ: οδήγησε τον Pac-Man μέσα από όλους τους 256 λαβύρινθους (σταματώντας σε αυτόν του 256 λόγω kill-screen) με το μέγιστο δυνατό σκορ, δίχως να χάσει ούτε μια ζωή. Μάζεψε όλα τα μπόνους και έφαγε όλα τα μπλε φαντάσματα. Το μέγιστο δυνατό σκορ είναι 3.333.360 και λέγεται «τέλειο αποτέλεσμα» («perfect game»).
Τον Μάιο του 2000 ο Ρικ Φόδεργκιλ πέτυχε το δεύτερο χρονολογικά τέλειο αποτέλεσμα. Το τρίτο πραγματοποιήθηκε από τον Κρις Άυρα τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου. Ο Άυρα πέτυχε συγχρόνως νέο ρεκόρ χρόνου: Κατάφερε να περάσει τον pac-man μέσα από τους 256 λαβύρινθους σε 3 ώρες, 42 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα.
Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι ο 256ος λαβύρινθος (το kill-screen) είναι καν δυνατό να εκπληρωθεί. Ενώ το αριστερό μέρος της οθόνης δείχνει κανονικό μέρος του λαβύρινθου, στο δεξί υπάρχουν μονάχα γράμματα και σύμβολα δίχως νόημα λόγω αριθμητικής υπερχείλισης (σφάλμα μνήμης). Ο Μίτσελ, ο οποίος λέει πως έφτασε πολλές φορές στο σημείο αυτό, υποσχέθηκε 100.000 δολάρια σε οποιονδήποτε μπορεί να αποδείξει ότι κατάφερε να εκπληρώσει το kill-screen πριν από τις 1 Ιανουαρίου 2000, χωρίς να επιτευχθεί τελικώς κάτι τέτοιο.
Τελευταία έκδοση
Τον Ιούνιο του 2007 ο σχεδιαστής του παιχνιδιού, Τόιρου Ιουατάνι, ανακοίνωσε την απόσυρσή του έπειτα από 30 χρόνια στη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών, παρουσιάζοντας μια νέα έκδοση, το Pac Man Championship Edition. Το παιχνίδι σχεδιάστηκε ειδικά για την τελική φάση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Pac Man Xbox 360. Από τις 6 Ιουνίου 2007 είναι διαθέσιμο για κατέβασμα στην υπηρεσία Xbox Live.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Pac-Man Κατηγορία:Arcade παιχνίδια Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 1980 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια λαβύρινθου
Εκκλησία της Παναγίας των Λατίνων
Η Εκκλησία της Παναγίας των Λατίνων ήταν καθολική εκκλησία η οποίο ιδρύθηκε στην Ιερουσαλήμ κατά τα μέσα του 11ου αιώνα, από Αμαλφιτανούς εμπόρους. Ο ηγούμενος, Γεράρδος Τένκιος, ίδρυσε το 1080 δίπλα στη μονή του ένα νοσοκομείο αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη Βαπτιστή, το οποίο και αποτέλεσε την πηγή γέννησης του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ.
Το σχήμα της εκκλησίας του μοναστηριού διατηρείται εντός της σημερινής Εκκλησίας του Σωτήρος των Ιεροσολύμων που ανήκει στην Ευαγγελική Λουθηρανή Εκκλησία της Ιορδανίας και των Αγίων Τόπων, ενώ ανεγέρθηκε το 1898. Η σημερινή λουθηρανή εκκλησία εμπεριέχει, επίσης, το μεσαιωνικό προστώο στο βόρειο τμήμα της με διακοσμήσεις που αναπαριστούν τον ζωδιακό κύκλο. Το μεσαιωνικό περιστύλιο διατηρείται εν μέρει εντός του διπλανού λουθηρανού νοσοκομείου.
Μπεχρούπιγια
δεξιά|μικρογραφία|Μια ομάδα μπεχρούπιγια στο [[Τζαϊπούρ του Ρατζαστάν, Ινδία]] Οι μπεχρούπιγια ή μπαχρούπιγια (Ινδουστανικά: बहरूपिया ή بہروپیا) είναι ιμπρεσιονιστές στις παραδοσιακές τέχνες του θεάματος από την Ινδία, το Νεπάλ και το Μπαγκλαντές. Η τέχνη τους ήταν κάποτε δημοφιλής και διαδεδομένη, αλλά σήμερα είναι σε παρακμή και οι επαγγελματίες του ζουν σε συνθήκες φτώχειας. Κάποτε ήταν κοινό για τους μπεχρούπιγια να κάνουν μια δραματική είσοδο σε γάμους ή άλλες εκδηλώσεις ντυμένοι ως αστυνομικοί, ιερείς ή κάτι άλλο και να δημιουργούν αναταραχή. Το κοινωνικό πρότυπο που περιβάλλουν αυτές οι εμφανίσεις ήταν ότι οι μπεχρούπιγια συνήθως δεν έπαιρναν χρήματα, εάν τους έβρισκαν ως σωσίες. Ωστόσο, αν πετύχαιναν στο να πείσουν το κοινό για την ψεύτικη ταυτότητά τους, τότε θα το αποκάλυπταν και θα λάμβαναν λεφτά για να διασκεδάσει με την ομάδα.
Λόγω της πείρας τους με τη μεταμφίεση και μίμηση, οι καλοί μπεχρούπιγια προσλαμβάνονται ως κατάσκοποι από τους μεσαιωνικούς Ινδούς βασιλιάδες.
Ετυμολογία και εναλλακτικές ονομασίες
Ο όρος μπεχρούπιγια προέρχεται από τις Σανσκριτικές λέξεις μπάχου (πολλά) και ρουπ (μορφή ή εμφάνιση). Ο κυρίως απαρχαιωμένος όρος νακκάλ (नक़्क़ाल ή نقّال, δηλαδή μιμητής) χρησιμοποιείται συχνά για τους μπεχρούπιγια. Μερικές φορές, οι μπεχρούπιγια είναι γνωστή και ως μασχάρα (मसख़रा ή مسخره, αραβικό δάνειο στα ινδουστανικά) ή μπαντ, που είναι οι παραδοσιακοί ηθοποιοί, χορευτές, παραμυθάδες και διασκεδαστές στην Ινδική υποήπειρο.
Παραπομπές
<references group="" responsive="0"> Κατηγορία:Πολιτισμός της Ινδίας
Η κοιλάδα του κόκκινου ποταμού (1997)
Η κοιλάδα του κόκκινου ποταμού (1997),[Hong he gu] είναι ταινία κινέζικης παραγωγής με σκηνοθέτη τον Φένγκ Χιάονινγκ, δείχνει μια ιστορία αγάπης ανάμεσα σε μια κοπέλα της κινέζικης φυλής Χαν, Γινγκ Ζεν, έναν Θιβετιανό Σάο Μπίνγκ ως Τζιέι Σάνγκ, και μιας Θιβετιανής πριγκίπισσας, Νινγκ Τζινγκ ως Ντάν Ζου. Η νεαρή Κινέζα αφού δραπετεύει όταν πήγαν να την θυσιάσουν οι συμπολίτες της σε έναν ποταμό οδηγείται χωρίς να το καταλάβει ταλαίπωρη στο Θιβέτ όπου την περιθάλπει μια οικογένεια Θιβετιανών(μια γιαγιά, ένα παιδάκι μικρό και ένας άντρας), σιγά σιγά όμως αρχίζει να διεκδικεί τον άντρα η πριγκίπισσα. Οι τρείς τους παρά τις αντιζηλίες που έχουν θα πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να σώσουν το ιερό βουνό τους από την επίθεση των Βρετανών(Πολ Κέρσει και Νίκολας Λοβ), οι οποίοι αν και στην αρχή ήρθαν ως φίλοι μετά έγιναν εχθροί και διεκδικητές της γης τους.Η ιστορία είναι εμπνευσμένη απο ένα βιβλίο του Πίτερ Φλέμινγκ με τίτλο Bayonets to Lhasa: The First Full Account of the British Invasion of Tibet in 1904.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Κέρδισε 10 βραβεία και 4 προτάσεις για βραβεία
Γλώσσα
Η γλώσσα της ταινίας είναι σε Mandarin και σε Αγγλικά
Παραγωγή
Η ταινία ήταν μια προσπάθεια της Κίνας να ενσωματώσει διάφορες περιοχές της και να δείξει το πόσο υπέφεραν απο τις εισβολές των Ιαπώνων και των Βρετανών καθώς προβλήθηκε στην επέτειο της επανάκτησης του Hong Kong και ήθελε να τονώσει το ηθικό των Κινέζων στρατιωτών
Η παραγωγή έγινε απο την A Shanghai East Film & Television Distribution Co. release (in China) of a Shanghai Film Studio production.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζικες ταινίες
Νομός Σάμου
Ο Νομός Σάμου ήταν ένας από τους 51 νομούς της Ελλάδας και ανήκει στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. Ήταν νησιωτικός νομός και περιελαμβάνε γεωγραφικά τα νησιά Ικαρία, Σάμος, Φούρνοι και μικρότερα νησιά της περιοχής.
Ο Νομός βρισκόταν στο κεντρικό - ανατολικό Αιγαίο κοντά στα παράλια της Τουρκίας, και ήταν ακριτικός νομός. Υπήρξε νομός της Ελλάδας από το 1915 έως το 2010, χωρίς να υπάρξει ουδεμία μεταβολή στην έκταση του νομού, ενώ καταργήθηκε οριστικά με το Σχέδιο Καλλικράτης το 2011 και αποσπάστηκε σε δυο περιφερειακές ενότητες, την Περιφερειακή Ενότητα Σάμου και την Περιφερειακή Ενότητα Ικαρίας. Πρωτεύουσα του νομού ήταν η Πόλη της Σάμου.
Κατά την απογραφή του 2001 είχε πληθυσμό 43.595 κατοίκων.