cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1935-36
Β΄ κατηγορία
Στη Β΄ κατηγορία μετείχαν οι υπόλοιποι σύλλογοι και έτσι, φαίνεται πως δεν συγκροτήθηκε Γ' κατηγορία. Στις 19 Απριλίου 1936 ο Άρης Πειραιώς συνέτριψε με 17-0 το Μοσχάτο, ισοβάθμισε με την Προοδευτική στην πρώτη θέση της Β΄ κατηγορίας με 22β και έπαιξε μαζί της στον τελικό. Αναδείχθηκε πρωταθλητής και προκρίθηκε σε αγώνες διαβάθμισης με τον ουραγό της Α΄ κατηγορίας, Αργοναύτη. Στο πρωτάθλημα της Β' κατηγορίας, εκτός από τους Άρη Πειραιώς και Προοδευτική, μετείχαν αναλυτικά οι ΑΕΚ Πειραιώς, Ατρόμητος Καμινίων, Φαληρική Ένωση, Μοσχάτο, Φαληρικός και Φίλαθλοι. Δεν είναι γνωστές οι υπόλοιπες αγωνιστικές λεπτομέρειες.
Φρουρούμενη κοινότητα
Κριτική και επιπτώσεις
Ένα βασικό σημείο κριτικής των περιφραγμένων κοινοτήτων είναι η κατακράτηση για δική τους χρήση χώρων και υπηρεσιών που κανονικά θα έπρεπε να είναι δημόσιοι, όπως δρόμοι, πεζοδρόμια, πάρκα, παραλίες κλπ. Επιπλέον, στην περίπτωση που αποτελέσουν μέρος ενός Δήμου, όπως γίνεται συχνά στην Καλιφόρνια, οι περιφραγμένες κοινότητες χρησιμοποιούν δημόσιες υπηρεσίες και πόρους (νερό και αποχέτευση, αποκομιδή απορριμμάτων, χρήματα για εξωραϊσμό του περιβάλλοντος) που πληρώνονται από όλους τους δημότες, στους οποίους όμως απαγορεύεται η χρήση των χώρων που βρίσκονται πίσω από τον τοίχο.
Πρωτάθλημα Ε.Π.Σ. Πειραιώς 1935-36
Β΄ κατηγορία
* Τελικός αγώνας κατάταξης: Άρης Πειραιώς-Προοδευτική Νεολαία: 1-0.
Αναφορές
Κατηγορία:Ε.Π.Σ. Πειραιώς Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1935-1936
Φρουρούμενη κοινότητα
Κριτική και επιπτώσεις
Επίσης, οι φρουρούμενες κοινότητες προκαλούν αύξηση της εγκληματικότητας στις γύρω περιοχές (καθώς "εκτοπίζουν" τους εγκληματίες) αλλά και πτώση της αξίας γης σε αυτές (επειδή η αξία των ακινήτων μέσα σε μια περιφραγμένη κοινότητα παραμένει σταθερότερη απ' ό,τι έξω). Έτσι αναγκάζουν και τις γειτονικές συνοικίες ή περιοχές να υψώσουν τα δικά τους τείχη, πράγμα που εξηγεί την πυκνή διάταξη τέτοιων κοινοτήτων σε ορισμένες πόλεις των ΗΠΑ.
Πέρα απ' αυτά, οι φρουρούμενες κοινότητες έχουν αποτελέσει στόχο έντονης κριτικής από κοινωνιολογικής άποψης. Η αναπαραγωγή της κουλτούρας του διαχωρισμού και της αποφυγής της συναναστροφής με "ανεπιθύμητους", θεωρείται ότι οδηγεί στη διάρρηξη του κοινωνικού ιστού και, μακροπρόθεσμα, σε εντελώς αντίθετα αποτελέσματα όσον αφορά την καταπολέμηση της εγκληματικότητας και την ασφάλεια των ανθρώπων τόσο μέσα όσο και έξω από τις κοινότητες αυτές. Η ανάπτυξη της "νοοτροπίας του φρουρίου" (fortress mentality) οδηγεί όχι σε μεγαλύτερη αίσθηση ασφάλειας, μα σε μεγαλύτερο φόβο για τους "απ' έξω": σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, στις φρουρούμενες κοινότητες της Βρετανίας οι κάτοικοι συχνά πιστεύουν ότι η εγκληματικότητα έξω απ' τον τοίχο είναι υψηλότερη, ενώ δεν συμβαίνει απαραίτητα κάτι τέτοιο, ειδικά όταν οι κοινότητες αυτές βρίσκονται σε αγροτικές περιοχές. Θέτοντάς το διαφορετικά, όσο συγκεκριμενοποιείται και περιορίζεται ο χώρος στον οποίο κάποιος νιώθει ασφαλής, τόσο μεγαλώνει ο χώρος στον οποίο θα νιώθει ανασφαλής. Κάτι που θεωρείται κακό τόσο για τους κάτοικους των συγκεκριμένων κοινοτήτων (τα επίπεδα φόβου απέναντι στο έγκλημα στις κλειστές κοινότητες δεν φαίνονται να είναι χαμηλότερα, παρά τον εγκλεισμό ) όσο και για τα παιδιά που θα μεγαλώσουν σ' ένα τέτοιο περιβάλλον. Για αρκετούς ερευνητές, η τάση αύξησης των περίκλειστων κοινοτήτων θεωρείται σαν επιστροφή στις οχυρωμένες κοινότητες του Μεσαίωνα, και εξετάζεται σαν φαινόμενο κοινωνικής και αστικής παθολογίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κοινωνία Κατηγορία:Ανθρώπινα ενδιαιτήματα
Ήβη Σοφιανού
Η Ήβη Σοφιανού (γεν. 20 Μαΐου 1955 στην Κωνσταντινούπολη) είναι Ελληνίδα σεναριογράφος, παραγωγός και σκηνοθέτης, μέλος της γνωστής οικογένειας Σοφιανού. Σε δικές της ιδέες βασίστηκαν οι σειρές Οι Μύθοι του Αισώπου, Του Κουτιού τα Παραμύθια, Ψαροκωστούλα, αγάπη μου και Κουκλομέγαλοι και Πολυσπόρια. Σπούδασε Θεολογία στην Αθήνα και τηλεόραση στο Λονδίνο.
Μαζί με τον αδερφό της (σκηνοθέτη, παραγωγό και μουσικό) Φαίδωνα Σοφιανό θεωρούνται δύο από τους καλύτερους κουκλοπαίχτες παγκοσμίως και τα τηλεοπτικά τους προγράμματα έχουν διακριθεί στο εξωτερικό και έχουν προβληθεί σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Το ελληνικό κοινό τούς γνώρισε μέσα από εκπομπές, όπως η Φρουτοπία του Ευγένιου Τριβιζά, το Μυστικό του Μπρουμ, το Στούντιο Φούσκοι, το Disney club, του Κουτιού τα παραμύθια, τα παραμύθια του Ευγένιου Χρυσοβελόνη, Κλείτος και Σια, Ποπ και Πάμε, η Φραπαιδιά με Μαρμελλάδα, Μικρομέγαλοι και Πολυσπόρια, οι Μύθοι του Αισώπου και την εκπομπή Σεφ Πάστα Βράστα.
Κατηγορία:Έλληνες σεναριογράφοι Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Οικογένεια Σοφιανού Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παγκόσμιο κύπελλο χειροσφαίρισης γυναικών
Το Παγκόσμιο Κύπελλο χειροσφαίρισης γυναικών (GF World Cup) είναι διοργάνωση της χειροσφαίρισης. Γίνεται κάθε χρόνο από το 2005. Σταθερός τόπος διεξαγωγής του είναι η πόλη Έρχους της Δανίας. Διοργανώνεται από την Ομοσπονδία Χειροσφαίρισης της Δανίας και χρηματοδοτείται από την ασφαλιστική εταιρεία GF Forsikring. Η Ρουμανία κέρδισε στον τελικό τη Νορβηγία με 28-27, στην διοργάνωση του 2009, στις 27 Σεπτεμβρίου. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Γερμανία νικώντας τη Δανία με 36-34.
2010
Στην διοργάνωση του 2010, από τις 21 ως τις 26 Σεπτεμβρίου, τον τίτλο κατέκτησε η Ρουμανία για δεύτερη συνεχή χρονιά, επικρατώντας της Νορβηγίας με 24-23. Το χάλκινο μετάλλιο κατέκτησε η Γαλλία, με νίκη 28-26 επί της Δανίας.
Δες επίσης
Κατηγορία:Χειροσφαίριση στον κόσμο
Ναός Προφήτη Ηλία Θεσσαλονίκης
Ο ναός του Προφήτη Ηλία αποτελεί σημαντικό μνημείο της Θεσσαλονίκης και ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά δείγματα ναοδομίας της Παλαιολόγειας περιόδου. Ο Ναός συμπεριλαμβάνεται στα Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης ως Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Ο αρχιτεκτονικός του τύπος, τετρακιόνιος σταυροειδής εγγεγραμμένος με πλάγιους χόρους, γνωστός ως αθωνικός ή αγιορείτικος χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για καθολικά μονών και είναι μοναδικός στη Θεσσαλονίκη. Βρίσκεται στη σημερινή συμβολή των οδών Ολυμπιάδος και Προφήτη Ηλία στην Άνω Πόλη, σε ένα φυσικό ύψωμα που παλαιότερα έκανε το ναό να δεσπόζει στην πόλη, με τον επιβλητικό όγκο του και τον περίτεχνο τρούλο του, που τονίζονται με κεραμοπλαστικό διάκοσμο.
Αφιέρωση και ιστορία
thumb|250px|Ο ναός σήμερα.|αριστερά Αρχικά, ο ναός ταυτιζόταν από τους ερευνητές με το καθολικό της Νέας Μονής λόγω της θέσης του στην περιοχή όπου αναζητούνται τα βυζαντινά ανάκτορα που κάηκαν το 1342 από τους Ζηλωτές. Η Νέα Μονή ιδρύθηκε μεταξύ των ετών 1360-1370 από το μοναχό Μακάριο Χούμνο και ήταν αφιερωμένη στην Παναγία. Η πρόσφατη όμως μελέτη τουρκικών πηγών δείχνει ότι μια τέτοια ταύτιση είναι αδύνατη καθώς αναφέρεται ότι ο ναός μετατράπηκε σε τζαμί μετά το 1430 από τον Μπαντραλή Μουσταφά Πασά, ενώ η Νέα Μονή λειτούργησε τουλάχιστον ως το 1556. Το ότι δεν πρόκειται για το καθολικό της Νέας Μονής φαίνεται και από τις τοιχογραφίες του νάρθηκα που μαρτυρούν ότι πρόκειται για ναό αφιερωμένο στο Χριστό και όχι στην Παναγία καθώς και από το γεγονός ότι ο αριθμός των 17 μοναχών που ορίστηκαν από το Μακάριο Χούμνιο για τη Νέα Μονή ήταν πολύ μικρός για έναν ναό με το μέγεθος του Προφήτη Ηλία.
Η αφιέρωση του στο βιβλικό προφήτη είναι πρόσφατη, καθώς η αρχική του ονομασία ξεχάστηκε στα πεντακόσια χρόνια της Τουρκοκρατίας, πράγμα που άλλωστε συνέβη με αρκετούς βυζαντινούς ναούς της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με μία άποψη, η σημερινή αφιέρωσή του οφείλεται σε παρετυμολογία του τουρκικού ονόματος Sarayli τζαμί από τους χριστιανούς έτσι ώστε να βρεθεί κάποια σχέση με τη λαϊκή ονομασία αη-Λιάς. Σύμφωνα με μία άλλη άποψη το τουρκικό όνομα του τζαμιού θεωρήθηκε από τους ερευνητές Texier και Pullan ως παραφθορά του ονόματος του προφήτη, καθώς ηχούσε πολύ κοντά στο Saint Elie. μικρογραφία|Ναός του [[Ηλίας (βιβλικός προφήτης)|Προφήτη Ηλία]] Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ο ναός αποδόθηκε εκ νέου στη χριστιανική λατρεία. Η σημερινή του μορφή είναι αποτέλεσμα αναστηλωτικών εργασιών των ετών 1956-1961, κατα τις οποίες ανακατασκευάστηκαν το περίστωο, οι τρούλοι του νάρθηκα και τα δυτικά παρεκκλήσια και αφαιρέθηκαν οι μεγάλες τουρκικές προσθήκες.
Εσωτερικός διάκοσμος
Από τη ζωγραφική διακόσμηση έχουν σωθεί λίγες τοιχογραφίες στο νάρθηκα, στα παράθυρα των χορών, στα τυπικάρια, στο περίστωο και στα παρεκκλήσια. Η αποσπασματικότητα και η κακή διατήρησή τους καθιστούν ανέφικτη μία συγκεκριμένη πρόταση χρονολόγησής τους ενώ η ζωγραφική στα παρεκκλήσια είναι μεταγενέστερη από εκείνη του νάρθηκα. Σώζονται σκηνές από τη ζωή και τα θαύματα του Χριστού, καθώς και μεμονωμένοι άγιοι.
Εικάζεται από μελετητές της βυζαντινής τέχνης ότι οι τοιχογραφίες του Προφήτη Ηλία επηρέασαν αποφασιστικά τις μεταγενέστερες τοιχογραφίες μερικών εκκλησιών της περιοχής της Μοράβα στη Σερβία.
Πηγές
Προφητη Ηλια Προφητη Ηλια Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Βυζαντινοί ναοί
Μεταξένιο σιφάκα
Το μεταξένιο σιφάκα είναι ένα είδος λεμούριου που το χαρακτηριστικό του είναι το μακρύ λευκό του τρίχωμα που έχει την υφή του μεταξιού. Το γεωγραφικό του εύρος είναι πολύ περιορισμένο και βρίσκεται μόνο σε περιοχές τις βορειοανατολικής Μαδαγασκάρης, όπου είναι γνωστό σαν σιμπόνα. Είναι ένα από τα σπανιότερα θηλαστικά της γης και χαρακτηρίζεται από την Διεθνή Ένωση Προστασίας της Φύσης ως ένα από τα 25 πιο απειλούμενα πρωτεύοντα θηλαστικά. Παλιότερα θεωρούνταν υποείδος του εστεμμένου σιφάκα (P. diadema) αλλά έρευνες το 2004 και το 2007 που σύγκριναν τις εξωτερικές διατάσεις, την γενετική και την κρανιο-οδοντική ανατομία υποστηρίζουν ότι το μεταξένιο σιφάκα είναι ξεχωριστό είδος και γενικά έχει γίνει αποδεκτό.
Το μεταξένιο σιφάκα έχει μια μεταβλητή κοινωνική δομή και ζει σε ομάδες δύο έως εννέα ατόμων. Ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος της μέρας για εύρεση τροφής και ξεκούραση αν και αφιερώνει επίσης ένα σημαντικό χρονικό διάστημα για κοινωνικές συμπεριφορές, όπως το παιχνίδι και η περιποίηση. Τα θηλυκά συνήθως έχουν προτεραιότητα στην εύρεση τροφής. Όπως και τα άλλα είδη λεμούριων καταναλώνει κυρίως φύλλα, σπόρους, φρούτα και λουλούδια. Αναπαράγεται μόνο μία μέρα τον χρόνο κατά την διάρκεια της περιόδου των βροχών. Εκτός από τους γονείς, τα βρέφη θηλάζονται και από άλλα μέλη της ομάδας. Μέλη της ίδιας ομάδας όλων των ηλικιών και των δύο φύλων συνεργάζονται, περιποιούνται το ένα το άλλο, παίζουν και μεταφέρουν το ένα το άλλο. Τα μεταξένια σιφάκα φωνάζουν συνέχεια παρά το μικρό φωνητικό ρεπερτόριο που διαθέτουν που αποτελείται μόνο από εφτά κραυγές. Όπως όλοι οι λεμούριοι, επικοινωνούν με οσμές. Αφήνουν ίχνη οσμής για να οριοθετήσουν την περιοχή τους. Επίσης τα αρσενικά δαγκώνουν τα δέντρα για να δείξουν ότι το δέντρο τους ανήκει. Η οσμή που αφήνουν για να οριοθετήσουν την περιοχή τους βγαίνει από ειδικούς αδένες στο καφέ στήθος των αρσενικών. Το καφέ στήθος είναι ο μόνος τρόπος να ξεχωρίσει κανείς τα αρσενικά από τα θηλυκά.
Αυτό το είδος λεμούριου βρίσκεται μόνο σε ελάχιστες προστατευόμενες περιοχές στα δάση της βόρειας Μαδαγασκάρης, με την πλειονότητα του εναπομείναντος πληθυσμού στο εθνικό πάρκο Μαροτζέτζυ και στο καταφύγιο άγριας ζωής Αζανάριμπυ. Επίσης λίγες ομάδες έχουν παρατηρηθεί σε απροστάτευτες δασικές περιοχές. Το μεταξένιο Σιφάκα κυνηγιέται σε όλη την περιοχή κατανομής του επειδή η κατανάλωση του κρέατος του επιτρέπεται από την θρησκεία των ιθαγενών της Μαδαγασκάρης. Άλλοι λόγοι για την σπανιότητα αυτού του είδους είναι η καταστροφή των ενδιαιτημάτων του για να φτιαχτούν χωράφια και η παράνομη υλοτομία. Υπολογίζεται ότι γύρω στα 250 μεταξένια σιφάκα υπάρχουν ακόμη στην φύση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιντριίδες Κατηγορία:Λεμούριοι Κατηγορία:Πανίδα της Μαδαγασκάρης
Ένας κόκκινος συνδετήρας
Η ονομασία Ένας κόκκινος συνδετήρας (αγγλικά: One red paperclip) αντιστοιχεί στην ιστορία του Καναδού Κάιλ Μακντόναλντ, ο οποίος ξεκινώντας με έναν απλό κόκκινο συνδετήρα κατόρθωσε μέσω διαδοχικών ανταλλαγών να καταλήξει να αποκτήσει ένα διώροφο σπίτι, σε μόλις 14 συναλλαγές και εντός ενός μόνο έτους. Η όλη διαδικασία καταγραφόταν στον προσωπικό του ιστότοπο ο οποίος απέκτησε σημαντική επισκεψιμότητα κατά την περίοδο όπου οι συναλλαγές εξελισσόταν.
Ιστορικό ανταλλαγών
Σύμφωνα με τις αναρτήσεις του Μακντόναλτ στον ιστότοπο του οι ανταλλαγές εξελίχθηκαν όπως παρακάτω: Κατά το επόμενο έτος, στις 28 Ιουνίου του 2007 εκδόθηκε και το βιβλίο που έγραψε σχετικά με την όλη εμπειρία, ενώ κατά το 2008 δήλωσε πως ήταν ανοικτός στο να ανταλλάξει το σπίτι, και το 2012 ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με την εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών Metro-Goldwyn-Mayer για την δημιουργία ταινίας με βάση το βιβλίο του.
Ρούντολφ Βίρχοβ
Ο Ρούντολφ Καρλ Βίρχοβ (γερμανικά: Rudolf Carl Virchow, προφέρεται [ˈfɪɐ̯ço] Φίρχιο) (13 Οκτωβρίου 1821 – 5 Σεπτεμβρίου 1902) ήταν Γερμανός γιατρός, ανθρωπολόγος, παθολογοανατόμος, βιολόγος, συγγραφέας και πολιτικός, γνωστός για τη πρόοδό του στη δημόσια υγεία. Επίσης είναι γνωστός ως ο πατέρας της παθολογίας επειδή βοήθησε να απορριφθεί η θεωρία των χυμών φέρνοντας περισσότερη επιστήμη στην ιατρική. Είναι επίσης ένας εκ των ιδρυτών της κοινωνικής ιατρικής.
Βιογραφία και επιστημονική σταδιοδρομία
Γεννήθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1821 στο Σιφελμπάιν (Schivelbein) της Πομερανίας. Προερχόμενος από αγροτική οικογένεια, σπούδασε ιατρική και χημεία στο Βερολίνο στη Στρατιωτική Ακαδημία της Πρωσίας το 1839-1843, με υποτροφία. Όταν αποφοίτησε το 1843, εργάστηκε ως βοηθός του Γιοχάννες Πέτερ Μύλλερ, στο Νοσοκομείο Charité. Εκείνη τη περίοδο, η γερμανική ιατρική παράδοση έκλινε περισσότερο προς την «ρομαντική κερδοσκοπία» και το «γυμνό εμπειρισμό», σε αντίθεση με την πιο επιστημονική προσέγγιση στην Αγγλία και τη Γαλλία.
Στο Charité, έμαθε μικροσκοπία μαζί με τον Ρόμπερτ Φρόρηπ (Robert Friedrich Froriep). Ο Φρόρηπ ήταν ο συντάκτης ενός περιοδικού που ειδικευόταν σε ξένα έργα, με αποτέλεσμα ο Βίρχοβ να γνωρίσει τις πιο μακρόπνοες επιστημονικές ιδέες στη Γαλλία και στην Αγγλία. Το 1848, έγινε λέκτορας στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, και διαδεχόμενος τον Φρόρηπ. Αντίθετα με άλλους Γερμανούς της εποχής του, ο Βίρχοβ πίστευε ότι η κλινική παρατήρηση, τα πειράματα σε ζώα (για να καθορίσει τα αίτια των ασθενειών και τις συνέπειες των ναρκωτικών) και παθολογική ανατομία, ιδιαίτερα στο μικροσκοπικό επίπεδο, ήταν οι βασικές αρχές της έρευνας στις ιατρικές επιστήμες. Προχώρησε ακόμη περισσότερο και δήλωσε ότι το κύτταρο είναι η βασική μονάδα του σώματος που έπρεπε να μελετηθεί για να κατανοήσουν τη νόσο. Παρά το γεγονός ότι ο όρος «κύτταρο» είχε επινοήθηκε το 1600, τα δομικά στοιχεία της ζωής εξακολουθούσαν να είναι οι 21 ιστοί του Μπισά, μια έννοια που περιγράφεται από τον Γάλλο γιατρό Μαρί Φρανσουά Ξαβιέ Μπισά (Marie François Xavier Bichat). Τα γραπτά του δεν έτυχαν ευνοϊκής μεταχείρισης από τους Γερμανούς εκδότες, καθώς συσχετίστηκε με τον Μπένο Ράινχαρντ στην ίδρυση των Archiv für pathologische Anatomie und Physiologie und für klinische Medizin, παγκοσμίως γνωστών ως «Αρχεία του Βίρχοβ», τα οποία επιμελήθηκε και μόνος του μετά τον θάνατο του Ράινχαρντ το 1852 έως τον δικό του. Το περιοδικό άρχισε να δημοσιεύει άρθρα υψηλού επιπέδου με βάση το κριτήριο ότι δεν θα δημοσιεύονται έγγραφα τα οποία περιείχαν ξεπερασμένες, αδοκίμαστες, δογματικές ή κερδοσκοπικές ιδέες.
Ο Βίρχοβ πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια στο Βερολίνο τις 5 Σεπτεμβρίου 1902. Η κηδεία του έγινε στην αίθουσα συνελεύσεων του Δικαστικού Σώματος στο Δημαρχείο του Βερολίνου, το οποίο ήταν διακοσμημένο με δάφνες, φοίνικες και λουλούδια. Θάφτηκε στο νεκροταφείο του Ζανκτ Ματτέους στην περιοχή Σένεμπεργκ, Βερολίνο.
Κυτταρική θεωρία
thumb|220px|Απεικόνιση της κυτταρικής θεωρίας του Βίρχοβ Στον Βίρχοβ πιστώνονται πολλές σημαντικές ανακαλύψεις. Η πιο ευρέως γνωστή επιστημονική συμβολή του είναι η κυτταρική θεωρία, η οποία βασίστηκε στο έργο του Τέοντορ Σβαν. Αναφέρεται ως ο πρώτος που αναγνώρισε τα λευχαιμικά κύτταρα. Ήταν ένας από τους πρώτους που θα αποδεχθεί το έργο του Ρόμπερτ Ρέμακ, το οποίο έδειξε ότι η προέλευση των κυττάρων ήταν η διαίρεση των προϋπάρχοντων κυττάρων. Αρχικά δεν αποδέχθηκε τις αποδείξεις για την κυτταρική διαίρεση, πιστεύοντας ότι αυτό συμβαίνει μόνο σε ορισμένους τύπους κυττάρων. Όταν όμως κατάλαβε ότι ο Ρέμαν μπορεί να έχει δίκιο, το 1855, δημοσίευσε το έργο του Ρέμακ ως δικό του, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί διάσταση μεταξύ των δύο πλευρών. Αυτό το έργο, ο Βίρχοβ το συνόψισε στο επίγραμμα Omnis cellula e cellula («Κάθε κύτταρο προέρχεται από ένα άλλο κύτταρο»), το οποίο δημοσιεύθηκε το 1858 (το επίγραμμα ήταν στην πραγματικότητα ιδέα του Φρανσουά-Βινς Ρασπάιγ, αλλά διαδόθηκε από τον Βίρχοβ). Πρόκειται για μια απόρριψη της έννοιας της αυθόρμητης γέννησης, σύμφωνα με την οποία οι οργανισμοί θα μπορούσαν να προκύψουν από άβια αντικείμενα. Για παράδειγμα, σκουλήκια πιστεύεται ότι εμφανίζονταν αυθόρμητα σε σάπια κρέατα. Ο Φραντσέσκο Ρέντι διεξήγαγε πειράματα που διέψευσαν αυτή την έννοια και δημιούργησε το αξίωμα Omne vivum ex ovo («Κάθε ζωντανός οργανισμός προέρχεται από ένα ζωντανό αντικείμενο» - κυριολεκτικά «από ένα αυγό»)· ο Βίρχοβ (και οι προκάτοχοί του) επεκτάθηκαν πάνω σε αυτό για να δηλώσουν ότι η μόνη πηγή για ένα ζωντανό κύτταρο ήταν ένα άλλο ζωντανό κύτταρο.
Ανατομία
Μια άλλη σημαντική συνεισφορά του σχετίζεται με μια ανακάλυψη που έκανε περίπου ταυτόχρονα με τον Σαρλ Εμίλ Τρουασιέρ, ότι ένα διογκωμένος υπερκλείδιος λεμφαδένας είναι ένα από τα πρώτα σημάδια γαστρεντερικής κακοήθειας, συνήθως από το στομάχι, ή λιγότερο συχνά, καρκίνου του πνεύμονα. Αυτός ο λεμφαδένας έχει γίνει γνωστός ως λεμφαδένας του Βίρχοβ και ταυτόχρονα σημείο του Τρουασιέρ.
Θρομβοεμβολισμός
Ο Βίρχοβ είναι επίσης γνωστός για την αποσαφήνιση του μηχανισμού της πνευμονικής θρομβοεμβολής, όρος που προέρχεται από τις λέξεις εμβολή και θρόμβωση. Σημείωσε ότι οι θρόμβοι του αίματος στην πνευμονική αρτηρία προέρχεται από φλεβικούς θρόμβους, δηλώνοντας: «''Η αποκόλληση των μεγαλύτερων ή μικρότερων θραυσμάτων από το τέλος ενός θρόμβου που μεταφέρονται μαζί με τη ροή του αίματος και οδηγούνται σε απομακρυσμένα αγγεία. Αυτό προκαλεί με την πολύ συχνή διαδικασία την οποία έχω ονομάσει Εμβόλια''». Μετά από αυτές τις αρχικές ανακαλύψεις βασισμένες σε αυτοψίες, προχώρησε σε μια επιστημονική υπόθεση· ότι οι πνευμονικοί θρόμβοι μεταφέρονται από τις φλέβες του ποδιού και ότι το αίμα έχει την ικανότητα να μεταφέρει ένα τέτοιο αντικείμενο. Στη συνέχεια προχώρησε στην απόδειξη αυτής της υπόθεσης μέσα από καλά σχεδιασμένα πειράματα, επαναλαμβάνοντάς τα πολλές φορές για να έχει αποδεικτικά στοιχεία, με σχολαστικά λεπτομερή μεθοδολογία. Το έργο αυτό έπληξε μια θεωρία από τον περίφημο Γάλλο παθολόγο Ζαν Κρυβελιέ, ότι η φλεβίτιδα οδηγεί στην ανάπτυξη θρόμβων και κατά συνέπεια η πήξη ήταν η κύρια συνέπεια της φλεβικής φλεγμονής. Αυτή ήταν μια άποψη που υποστηριζόταν από πολλούς πριν από την εργασία του Βίρχοβ. Σχετικά με την έρευνα αυτή, ο Βίρχοβ περιέγραψε παράγοντες που συμβάλλουν στην φλεβική θρόμβωση, οι οποίοι έγιναν γνωστοί ως η τριάδα του Βίρχοβ.
Ανθρωπολογία
Το 1869, ο Βίρχοβ ίδρυσε την Εταιρεία Ανθρωπολογίας, Εθνολογίας και Προϊστορίας (Gesellschaft für Anthropologie, Ethnologie und Urgeschichte), η οποία είχε μεγάλη επιρροή στο συντονισμό και την εντατικοποίηση της γερμανικής αρχαιολογικής έρευνας, και της οποίας ήταν αρκετές φορές πρόεδρος. Για τη συνεισφορά του στη γερμανική αρχαιολογία, πραγματοποιείται προς τιμήν του κάθε χρόνο η διάλεξη Ρούντολφ Βίρχοβ. Έκανε εργασίες πεδίου στη Μικρά Ασία, τον Καύκασο, την Αίγυπτο, τη Νουβία και σε άλλα μέρη, μερικές φορές μαζί με τον Ερρίκο Σλήμαν. Το ταξίδι του στο χώρο της Τροίας το 1879 περιγράφεται στο Beiträge zur Landeskunde in Troas («Συνεισφορές στη γνώση του τοπίου της Τροίας», 1879 ) και το Alttrojanische Graber und Schädel («Παλαιοί τρωικοί τάφοι και κρανία», 1882 ).
Το 1885, ξεκίνησε μια μελέτη κρανιομετρίας, η οποία έδωσε εκπληκτικά αντιφατικά αποτελέσματα με τις σύγχρονές του επιστημονικές ρατσιστικές θεωρίες για την «Άρια φυλή», οδηγώντας τον να καταγγείλει το «Νορδικό μυστικισμό» στο συνέδριο ανθρωπολογίας του 1885 στην Καρλσρούη. ο Γιόσεφ Κόλλμανν, συνεργάτης του Βίρχοβ, δήλωσε στο ίδιο συνέδριο ότι οι λαοί της Ευρώπης, είτε πρόκειται για Γερμανούς, Ιταλούς, Άγγλους ή Γάλλους, ανήκαν σε ένα «μίγμα διαφόρων φυλών», δηλώνοντας επιπλέον τα «αποτελέσματα της κρανιολογία είναι ενάντια σε κάθε θεωρία σχετικά με την ανωτερότητα της τάδε ή της δείνα ευρωπαϊκή φυλής».
Έργα
Ήταν πολύ παραγωγικός συγγραφέας. Μερικά από τα έργα του είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί Κατηγορία:Γερμανοί ανθρωπολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί βιολόγοι Κατηγορία:Γερμανοί συγγραφείς Κατηγορία:Γερμανοί πολιτικοί Κατηγορία:Γερμανοί παθολόγοι Κατηγορία:Μέλη της Βασιλικής Σουηδικής Ακαδημίας Επιστημών
Πιερ Βιντάλ-Νακέ
Ο Πιερ Εμμανυέλ Βιντάλ-Νακέ (Pierre Vidal-Naquet‎· 23 Ιουλίου 1930, Παρίσι – 29 Ιουλίου 2006, Νίκαια) ήταν Γάλλος ιστορικός που ξεκίνησε την καριέρα του ως καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών του Παρισιού το 1969.
Ο Βιντάλ-Νακέ ειδικεύτηκε στη μελέτη της αρχαίας Ελλάδας αλλά έδειξε ενδιαφέρον (και αναμείχθηκε βαθιά) και με τη σύγχρονη ιστορία, ιδιαίτερα με τον πόλεμο της Αλγερίας (1954-1962), κατά τη διάρκεια του οποίου αντιτάχθηκε στη χρήση των βασανιστηρίων από τον γαλλικό στρατό, καθώς και με την ιουδαϊκή ιστορία. Έχοντας συμμετάσχει με τον Μισέλ Φουκώ και τον Jean-Marie Domenach στην ίδρυση του Groupe d'information sur les prisons (GIP), ενός από τα πρώτα γαλλικά κοινωνικά κινήματα, άσκησε κριτική απέναντι στον αρνητισμό. Ο Βιντάλ-Νακέ, ο οποίος δεν εγκατέλειψε ποτέ το ενδιαφέρον του για την αρχαιότητα, ήταν υποστηρικτής των προσπαθειών για ειρήνη στη Μέση Ανατολή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ιστορικοί Κατηγορία:Γάλλοι ελληνιστές
Ο Τέο εναντίον όλων
Το Theo gegen den Rest der Welt (γερμ. ο Τέο εναντίον όλων) είναι ταινία του Γερμανικού κινηματογράφου του 1980 με πρωταγωνιστή τον Μάριους Μύλλερ-Βέστερνχαγκεν.
Βραβεύσεις
Ο πρωταγωνιστής τιμήθηκε με το βραβείο Ερνστ-Λούμπιτς, ενώ η ταινία έκοψε περισσότερα από τρία εκατομμύρια εισιτήρια και ήταν η εμπορικότερη ταινία του 1980/81 στη Γερμανία. Τιμήθηκε με το βραβείο Goldene Leinwand.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1980 Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές κωμικές ταινίες
Ανοιχτός μαρξισμός
Ο ανοιχτός μαρξισμός είναι μία σχολή σκέψης που ανέπτυξε τις απόψεις της στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Ο ανοιχτός μαρξισμός κάνει κριτική στις παραδοσιακές αιτιοκρατικές και στρουκτουραλιστικές προσεγγίσεις του μαρξισμού. Κεντρική θέση του ανοιχτού μαρξισμού είναι ότι η ταξική πάλη δεν υπακούει σε προκαθορισμένους κανόνες και δομικές αιτιακές σχέσεις, αλλά είναι μη προβλέψιμη όπως και η εξέλιξη της ιστορίας. Με άλλα λόγια, τάσσεται ενάντια της ύπαρξης της αιτιότητας στη κοινωνία, και υποστηρίζει ότι υπάρχει μια αυταρχής πιθανοκρατία.
Ο ανοιχτός μαρξισμός προκρίνει την έννοια της σχέσης έναντι αυτή της δομής ή του αντιθέτου της, δηλαδή, της υποκειμενικότητας. Υποστηρίζει την ενότητα θεωρίας και πράξης—στοιχείο που «χάθηκε» από τις κυρίαρχες μαρξιστικές προσεγγίσεις που έτειναν να αντιμετωπίζουν τον θεωρητικό σαν να βρίσκεται έξω από την κοινωνία και να στοχάζεται σαν να είναι έξω από αυτή. Κατά τις απόψεις του ανοιχτού μαρξισμού, η σχέση κεφαλαίου και εργασίας είναι ασύμμετρη. Το κεφάλαιο εξαρτάται από την εργασία για την αξιοποίησή του, ενώ η εργασία δεν εξαρτάται κατ' ανάγκη από την κυριαρχία του κεφαλαίου. Αυτή η άποψη για την εργασία υποστηρίζεται από τους θεωρητικούς του ανοιχτού μαρξισμού όπως ο John Holloway, σαν μια ευρύτερη έννοια του «πράττειν» ως μορφή εργασίας που είναι απελευθερωμένη από το κεφάλαιο και η πραγματοποίησή της είναι δυνατή στον παρόντα χρόνο. Το «πράττειν» είναι αγώνας ενάντια στη βεβαιότητα. Δεν υπάρχει βεβαιότητα για την ήττα του καπιταλισμού αλλά, ελπίδα, για τους υποστηρικτές αυτής της θεωρίας, οι οποίοι λένε ότι πρέπει γενικά να πράττουμε με πολλούς τρόπους, αντί απλώς να περιμένουμε τις συνθήκες να ωριμάσουν. Για τον Holloway, πρέπει να δημιουργηθούν νέες κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις από τα κάτω, δηλαδή, από τις διάφορες κοινωνικές ομάδες.
Oι άνθρωποι που καλλιεργούν και παράγουν στη δική τους γη, είτε για δική τους κατανάλωση είτε για διάθεση των προϊόντων μέσα από συνεταιριστικές διαδικασίες, που ανταλάσσουν αγαθά χωρίς χρήματα, που λειτουργούν έναν αυτοοργανωμένο ραδιοφωνικό σταθμό, ή ένα κοινωνικό ιατρείο, εργάζονται. Τέτοιες μορφές εργασίας δεν εξυπηρετούν το κεφάλαιο. Ήδη στις σημερινές κοινωνίες συναντά κανείς τέτοιες κοινωνικές και οικονομικές σχέσεις οι οποίες εντάσσονται σε πρακτικές σύμφωνες με την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία (ΚΑΛΟ).
Ο ανοιχτός μαρξισμός επηρεάστηκε ιδιαίτερα από θεωρητικούς όπως οι: Ρόζα Λούξεμπουργκ, Γκέοργκ Λούκατς, Ερνστ Μπλοχ, Γιεβγκένι Πασουκάνις, Τέοντορ Αντόρνο.
Τα βασικά έργα της σχολής σκέψης του ανοιχτού μαρξισμού εκδόθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1990 σε τρεις τόμους με τον τίτλο "Open Marxism".
Σε αυτούς που συνδέθηκαν με τη σχολή του ανοιχτού μαρξισμού περιλαμβάνονται οι: Simon Clarke, Werner Bonefeld, Ana C. Dinerstein, Richard Gunn, Adrian Wilding, Peter Burnham, Mike Rooke, Hans-Georg Backhaus, Helmut Reichelt, Harry Cleaver, Johannes Agnoli, Ανρί Λεφέβρ καθώς και οι Έλληνες Κοσμάς Ψυχοπαίδης και Κώστας Αξελός.
Πρόσθετη βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μαρξισμός
Ελβετικές ομοσπονδιακές εκλογές 2015
Εκλογικό σύστημα
Τα 46 μέλη του Συμβουλίου των Κρατών εξελέγησαν σε 20 διεδρικές περιφέρειες (που συμβολίζουν τα 20 πλήρη καντόνια) και 6 μονοεδρικές περιφέρειες (που συμβολίζουν τα 6 ημίσεα καντόνια). Στα καντόνια Γιούρα και Νοσατέλ οι εκλογές διεξήχθησαν με αναλογική, ενώ στα υπόλοιπα 24 χρησιμοποιήθηκε το πλειοψηφικό σύστημα.
Η ψηφοφορία ήταν υποχρεωτική στο καντόνι Σαφχάουζεν σε αμφότερες τις εκλογές.
Αποτελέσματα
Τα διεθνή ΜΜΕ σχολίασαν τα κέρδη για το Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα, συνδέοντάς το με τις ανησυχίες του εκλογικού σώματος για την προσφυγική κρίση στην Ευρώπη.
Στην ελβετική πρωτεύουσα Βέρνη, ομάδα ακτιβιστών υπέρ της εγκατάστασης προσφύγων έκαναν διαδήλωση ανήμερα των εκλογών, κάτι που απαγορεύεται από το νόμο. Συνολικά 110 άτομα συνελήφθησαν.
Ιουβενάλιος Ιεροσολύμων
Ο Ιουβενάλιος διετέλεσε επίσκοπος Ιεροσολύμων, διαδεχόμενος τον Πραΰλιο από το 422 ως το θάνατό του το 457 ή 458. Το 451, η Δ΄ Οικουμενική Σύνοδος ανύψωσε την εκκλησία των Ιεροσολύμων σε Πατριαρχείο, οπότε ο Ιουβενάλιος ήταν και ο πρώτος που έφερε τον τίτλο του Πατριάρχη.
Συμμετείχε ενεργότατα στη Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο, κατά την οποία συντάχθηκε με τον Κύριλλο Αλεξανδρείας ενάντια στον Νεστοριανισμό. Μετά την Δ' Οικουμενική Σύνοδο, αναγκάστηκε να φύγει για να σώσει τη ζωή του, όταν προσπάθησε να επιστρέψει στα Ιεροσόλυμα, επειδή η Αιλία Ευδοκία, χήρα του Θεοδοσίου Β', ευνοούσε τους Μονοφυσίτες. Έγραψε για την Κοίμηση της Θεοτόκου και τη Μετάστασή της. Επίσης πρώτος αυτός άρχισε να εορτάζει ξεχωριστά την εορτή των Χριστουγέννων από εκείνη των Θεοφανείων.
Μικρομέγας
Ο Μικρομέγας (γαλλικά Micromégas) είναι φιλοσοφική ιστορία του Βολταίρου (1694-1778), δημοσιευμένη το 1752. Έχει θεωρηθεί εκ των υστέρων ως ένα από τα πρώτα έργα επιστημονικής φαντασίας.
Ιουβενάλιος Ιεροσολύμων
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του ως αγίου στις 2 Ιουλίου.
Μικρομέγας
Η ιστορία περιγράφει την επίσκεψη στη Γη ενός ατόμου από κάποιον πλανήτη του φωτεινού άστρου Σείριου επονομαζόμενο Μικρομέγας καθώς και ενός σύντροφο του από τον πλανήτη Κρόνο.
Ιουβενάλιος Ιεροσολύμων
Πηγές
Κατηγορία:Πατριάρχες Ιεροσολύμων Κατηγορία:Άγιοι της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κατηγορία:Βυζαντινοί του 5ου αιώνα Κατηγορία:Επίσκοποι του 5ου αιώνα
Μικρομέγας
Το ενδιαφέρον είναι πως ο Βολταίρος αναφέρεται σε αυτό το έργο του στους δύο δορυφόρους του Άρη (Φόβος και Δείμος). Περιέργως, οι δυο δορυφόροι δεν είχαν επίσημα ανακαλυφθεί μέχρι το 1877 οπότε ο αστρονόμος Asaph Hall κατάφερε να τους δει από το Ναυτικό Παρατηρητήριο των Ηνωμένων Πολιτειών, κοντά στην Ουάσινγκτον. Εξαιτίας αυτού του τυχαίου ευρήματος (Serendipity), ένας από τους μεγαλύτερους κρατήρες στον Δείμο (περίπου 3 χιλιόμετρα σε διάμετρο) ονομάστηκε "Voltaire" 1 2. Το έργο τονίζει την φιλοσοφική έννοια της σχετικότητας και της άγνοιας ενώ ασκεί επίσης και φιλοσοφική κριτική στη θρησκεία.
Χαράλαμπος Σιδηρόπουλος
Ο '''Χαράλαμπος Δ. Σιδηρόπουλος''' (Κοτύωρα Πόντου, 1870 – Κατερίνη, 23 Φεβρουαρίου 1964) ήταν Έλληνας γιατρός, Δήμαρχος Κατερίνης από το 1945 ως το 1946. Ήταν ένας από τους παλαιότερους αξιωματούχους του συνοικισμού των Ευαγγελικών, που ιδρύθηκε το 1923 στην Κατερίνη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στα Κοτύωρα του Πόντου και καταγόταν από αρχοντική οικογένεια. Πατέρας του ήταν ο Δημήτριος Σιδηρόπουλος ή Ντιμήτ Αγάς, όπως τον αποκαλούσαν τιμητικά οι Τούρκοι. Σπούδασε στο Κολέγιο της Μερσιφούντος και εν συνεχεία στην Ευαγγελική Σχολή της Σμύρνης. Μετά τις σπουδές του στο Γυμνάσιο της Σμύρνης γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ειδικεύτηκε στην παθολογία και στη μαιευτική.
Στα Κοτύωρα ανέπτυξε κοινωνική δράση και εξελέγη ομόφωνα δήμαρχος της γενέτειράς του, με την ψήφο όλων των κατοίκων ανεξάρτητα από τη φυλή ή το δόγμα τους. Κατά τη δημαρχία του έγιναν αρκετά έργα, ενώ συνεργάστηκε και με το Μητροπολίτη Πολύκαρπο.Στη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου προσέφερε τις ιατρικές του υπηρεσίες στον τουρκικό στρατό.
Μετά την ανακωχή διορίστηκε γενικός διευθυντής του Ορφανοτροφείου της πόλης και είχε ενεργό ρόλο στο κίνημα για την ανεξαρτησία του Πόντου. Καταδιώχθηκε από τους κεμαλικούς και κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Καταδικάστηκε σε θάνατο από δικαστήριο στην Αμάσεια μαζί με το Μητροπολίτη Πολύκαρπο. Στη Μακεδονία, όπου κατέφυγε μετά, μαζί με άλλους πρόσφυγες, ιδρύθηκε ορφανοτροφείο στη μονή Σφηνίτσης- Βεροίας για την περίθαλψη των παιδιών. Ο Σιδηρόπουλος ανέλαβε τη διεύθυνση του ορφανοτροφείου.
Επίσης, σε εκείνον οφείλεται η ίδρυση του συνοικισμού εξ ευαγγελικών προσφύγων εν Μακεδονία. Ο συνοικισμός των Ευαγγελικών ιδρύθηκε στην Κατερίνη με έγκριση της κυβέρνησης. Συνεργάτες του ήταν ο Χρήστος Λεμονόπουλος και ο Χαράλαμπος Μελετλίδης. Κατά την Κατοχή διετέλεσε αντιπρόεδρος του νεοϊδρυθέντος τμήματος του Ερυθρού Σταυρού της Κατερίνης με πρόεδρο το Μητροπολίτη Κίτρους Κωνσταντίνο Κοϊδάκη.
Το 1945 διετέλεσε Δήμαρχος Κατερίνης και προσέφερε τις υπηρεσίες του στην πόλη κατά την κρίσιμη μεταβατική περίοδο μετά τον πόλεμο. Το 1951 συνταξιοδοτήθηκε λόγω ορίου ηλικίας, όμως συνέχισε να υπηρετεί την θρησκευτική κοινότητα των Ευαγγελικών. Ήταν παντρεμένος και απέκτησε 3 παιδιά. Η κόρη του ήταν υφηγήτρια του Πανεπιστημίου του Λονδίνου και διευθύντρια της ελληνικής υπηρεσίας του BBC.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμαρχοι Κατερίνης
Μεσιέ 23
Το Μεσιέ 23 (γνωστό και ως NGC 6494) είναι ανοικτό σμήνος σε απόσταση περίπου 2.150 ετών φωτός στον αστερισμό Τοξότη. Το Μεσιέ 23 αποτελείται από τουλάχιστον 150 μέλη και έχει διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός. Η ηλικία του σμήνους είναι 220 εκατομμύρια έτη φωτός. Το λαμπρότερο μέλος του σμήνους είναι ένας αστέρας τύπου Β9 με φαινόμενο μέγεθος +9,21.
Ανακαλύφθηκε από το Σαρλ Μεσιέ στις 20 Ιουνίου 1764.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ανοικτά σμήνη 23 6494 Κατηγορία:Τοξότης (αστερισμός)
Μυρμήγκι
Τα μυρμήγκια είναι κοινωνικά έντομα της οικογένειας Formicidae (Μυρμηγκίδες) και μαζί με τις σφήκες και τις μέλισσες, αποτελούν την τάξη Υμενόπτερα. Τα μυρμήγκια εξελίχθηκαν από τους σφηκοειδείς προγόνους τους στα μέσα της Κρητιδικής περιόδου 110 έως 130 εκατομμύρια χρόνια πριν και διαχωρίστηκαν από αυτούς μετά την εμφάνιση των ανθοφόρων φυτών. Υπολογίζεται ότι υπάρχουν 22.000 είδη από τα οποία έχουν ταξινομηθεί περισσότερα από 12.500. Διακρίνονται εύκολα από τις αρθρωτές κεραίες τους και τη χαρακτηριστική δομή του σώματός τους καθώς τα τμήματά του ενώνονται με μικρές αρθρώσεις και η μέση τους είναι ιδιαίτερα λεπτή.
Τα μυρμήγκια σχηματίζουν αποικίες με μέγεθος που ποικίλει από μερικές δεκάδες θηρευτές που ζουν σε μικρές φυσικές κοιλότητες έως κοινωνίες με υψηλή οργάνωση που καλύπτουν μεγάλες περιοχές και αποτελούνται από εκατομμύρια μέλη. Οι μεγαλύτερες αποικίες αποτελούνται κυρίως από στείρα άπτερα θηλυκά που σχηματίζουν τάξεις «εργατών», «στρατιωτών», ή άλλες εξειδικευμένες ομάδες. Σχεδόν όλες οι αποικίες μυρμηγκιών έχουν κάποια γόνιμα αρσενικά που αποκαλούνται κηφήνες και ένα ή περισσότερα γόνιμα θηλυκά που αποκαλούνται βασίλισσες. Οι αποικίες περιγράφονται κάποιες φορές ως υπεροργανισμοί επειδή τα μυρμήγκια μοιάζουν να συμπεριφέρονται σαν μια ενιαία ύπαρξη, καθώς εργάζονται συλλογικά για να υποστηρίξουν την αποικία. thumb|right|250px|Τα μυρμήγκια μελιού αποθηκεύουν τροφή για να μην κινδυνέψει η αποικία από λιμό.
Τα μυρμήγκια έχουν αποικίσει σχεδόν κάθε ηπειρωτική περιοχή της Γης. Τα μόνα μέρη στα οποία δεν υπάρχουν αυτόχθονες πληθυσμοί μυρμηγκιών είναι η Ανταρκτική και κάποια απομακρυσμένα ή αφιλόξενα νησιά. Τα μυρμήγκια ευημερούν σχεδόν σε όλα τα οικοσυστήματα, και αποτελούν ίσως και το 15-25% της βιομάζας των ζώων της ξηράς. Η επιτυχία τους σε τόσα πολλά περιβάλλοντα έχει αποδοθεί στην κοινωνική τους οργάνωση και την ικανότητά τους να τροποποιούν οικοτόπους, να αξιοποιούν πόρους και να αμύνονται. Η μακροχρόνια παράλληλη εξελικτική πορεία τους με άλλα είδη δημιούργησε μιμητικές, συμβιωτικές, παρασιτικές σχέσεις και σχέσεις αμοιβαιότητας.
Όλες οι αποικίες παρουσιάζουν καταμερισμό εργασίας, επικοινωνία μεταξύ των ατόμων, και ικανότητα επίλυσης περίπλοκων προβλημάτων. Αυτοί οι παραλληλισμοί με τις ανθρώπινες κοινωνίες έχουν αποτελέσει πηγή έμπνευσης και αντικείμενο μελέτης.
Μορφολογία
Τα μυρμήγκια διαφέρουν μορφολογικά από άλλα έντομα στο ότι έχουν αρθρωτές κεραίες, μεσοθωρακικούς αδένες, και μια έντονη συστολή της δεύτερου κοιλιακού τμήματός τους σε μία ένωση που θυμίζει μίσχο. Το κεφάλι, το μεσόσωμα και το μετάσωμα ή γαστήρ είναι τα τρία διακριτά τμήματα του σώματός τους. Ο μίσχος σχηματίζει μια λεπτή μέση μεταξύ του μεσοσώματος (ο θώρακας εκτός από το πρώτο τμήμα της κοιλιάς) και τη γαστέρα (η κοιλά μείον τα κοιλιακά τμήματα του μίσχου). Ο μίσχος μπορεί να αποτελείται από μία ή δύο ενώσεις (Είτε μόνο από τη δεύτερη είτε τη δεύτερη και την τρίτη κοιλιακή τομή).
Κατασκευή φωλιάς
Πολλά μυρμήγκια φτιάχνουν μεγάλες φωλιές, ενώ άλλα είδη είναι νομαδικά και δε χτίζουν μόνιμες κατασκευές. Τα μυρμήγκια φτιάχνουν είτε υπόγειες φωλιές, είτε τις κατασκευάζουν πάνω σε δέντρα. Οι μυρμηγκοφωλιές μπορεί να βρίσκονται στο έδαφος, κάτω από πέτρες, κάτω από πεσμένα τμήματα δέντρων ή μέσα σε αυτά, μέσα σε κοιλότητες κορμών ή ακόμα και σε βελανίδια. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή συμπεριλαμβάνουν χώμα καθώς και υλικά προερχόμενα από φυτά, και τα μυρμήγκια επιλέγουν προσεκτικά την τοποθεσία της φωλιάς τους. Τα μυρμήγκια του είδους Temnothorax albipennis αποφεύγουν τοποθεσίες όπου υπάρχουν νεκρά μυρμήγκια, καθώς μπορεί να υποδεικνύουν την ύπαρξη παρασίτων ή ασθενειών. Εγκαταλείπουν γρήγορα τη φωλιά τους στην πρώτη ένδειξη κινδύνου.
Αναπαραγωγή και ανάπτυξη
Η ζωή του μυρμηγκιού ξεκινάει από ένα αυγό. Αν το αυγό είναι γονιμοποιημένο, το μυρμήγκι που θα γεννηθεί θα είναι θηλυκό ειδάλλως θα είναι αρσενικό. Τα μυρμήγκια αναπτύσσονται με πλήρη μεταμόρφωση με τις προνύμφες να περνούν από τη φάση της νύμφης πριν να αναδυθεί ως ενήλικας. Η προνύμφη παραμένει σχεδόν ακίνητη και οι εργάτριες την ταΐζουν και τη φροντίζουν. Το φαγητό δίνεται στην κάμπια με τροφάλλαξη. Με τον ίδιο τρόπο μοιράζονται οι ενήλικες την τροφή που είναι αποθηκευμένη στο "κοινό στομάχι". Επίσης στις κάμπιες δίνεται κάποιες φορές στέρεα τροφή όπως τροφικά αβγά (αυγά που έχουν γεννηθεί για να αποτελέσουν τροφή), τμήματα θηράματος και καρπούς που μεταφέρονται από πεπειραμένες εργάτριες. Σε κάποια είδη οι κάμπιες μεταφέρονται απευθείας επάνω στη λεία για να τραφούν. thumb|right|250px|Μία εργάτρια Harpegnathos saltator (μυρμήγκι άλτης)Οι κάμπιες αναπτύσσονται μέσα από μια σειρά αλλαγών μέχρι να εισέλθουν στη φάση της νύμφης. Η νύμφη έχει ελεύθερες προεκτάσεις και όχι λιωμένες και ενωμένες με το σώμα όπως στις νύμφες της πεταλούδας.
Μάθηση
Πολλά ζώα μπορούν να μάθουν διάφορες τακτικές μιμούμενα άλλα ζώα αλλά τα μυρμήγκια είναι πιθανότατα το μόνο είδος, πέραν των θηλαστικών, στο οποίο εμφανίζεται αμφίδρομη εκμάθηση.thumb|left|200px|Μυρμήγκια - στρατιώτες σχηματίζουν γέφυρα. Στο είδος Temnothorax albipennis ένας πεπειραμένος συλλέκτης καθοδηγεί ένα άπειρο μέλος της αποικίας του σε μια πηγή τροφής που μόλις έχει ανακαλυφθεί σε μια διαδικασία που ονομάζεται tandem running. Ο ακόλουθος αποκτά γνώση μέσα από την καθοδήγηση του καθοδηγητή του. Αμφότεροι, καθοδηγητής και ο ακόλουθος, λαμβάνουν ιδιαίτερα υπ' όψιν τη θέση και την κίνηση του άλλου με τον καθοδηγητή να επιβραδύνει όταν ο ακόλουθος καθυστερεί, και επιταχύνει όταν ο ακόλουθος πλησιάζει υπερβολικά κοντά.
Φροντίδα εντόμων για δική τους χρήση
Τα μυρμήγκια συχνά εκτρέφουν άλλα είδη εντόμων, τα οποία και χρησιμεύουν ως «ωφέλιμα οικιακά ζώα». Πρόκειται για έντομα που τρέφονται από τον χυμό φυτών, όπως αφίδες, ψύλλους ή τζιτζίκια, τα οποία ζουν μόνιμα στον φλοιό ή στα φύλλα ενός φυτού και απομυζούν τους χυμούς του. Επειδή ο χυμός των φυτών είναι κορεσμένος με υδατάνθρακες, αλλά φτωχός σε πρωτεΐνες, τα έντομα αυτά αποβάλουν συνεχώς μεγάλο μέρος του υγρού, το οποίο με την σειρά τους εκμεταλλεύονται τα μυρμήγκια. Για την υπηρεσία αυτή, τα μυρμήγκια προστατεύουν τα οικόσιτα έντομα από τις καιρικές συνθήκες και τους φυσικούς τους εχθρούς, ενώ στην ανάγκη κάνουνε και εκστρατείες συγκομιδής ζώων για νέα κοπάδια, ή μεταφέρουν επωάζοντα έντομα και πλεονάζοντα ζώα σε γειτονικά φυτά για να αποφύγουν τον ανεξέλεγκτο πολλαπλασιασμό τους.
Βασίλισσα μυρμηγκιών
Βασίλισσα, σε μια αποικία μυρμηγκιών, είναι ένα ενήλικο θηλυκό μυρμήγκι, ικανό να αναπαραχθεί. Αυτή πρόκειται να είναι η μητέρα όλων των άλλων μυρμηγκιών της αποικίας. Κάποια θηλυκά μυρμήγκια δε χρειάζεται να ζευγαρώσουν για να παραγάγουν απογόνους, καθώς αναπαράγονται μέσω ασεξουαλικής παρθενογένεσης ή κλωνοποίησης και τα μυρμήγκια που γεννιούνται είναι όλα θηλυκά. Στα περισσότερα είδη τα νεαρά μυρμήγκια εξελίσσονται από προνύμφες με συγκεκριμένη διατροφή ώστε να γίνουν σεξουαλικά ώριμα. Ανατομικά η βασίλισσα μοιάζει πολύ με τα άλλα μυρμήγκια του είδους της, είναι ωστόσο αρκετά μεγαλύτερη από τα υπόλοιπα μυρμήγκια της αποικίας. Οι βασίλισσες, όπως και τα άλλα μυρμήγκια έχουν ένα σκληρό εξωτερικό περίβλημα που λέγεται εξωσκελετός και τα σώματά τους αποτελούνται από τρία κύρια μέρη: το κεφάλι, το θώρακα και και την κοιλιά. Έχουν ένα ζευγάρι αρθρωτών κεραιών που μπορούν να τις επιμηκύνουν όταν επεξεργάζονται ένα αντικείμενο. Αντίθετα όμως με τα άλλα μυρμήγκια οι νεαρές βασίλισσες έχουν τέσσερα φτερά. Αυτά χρησιμοποιούνται μόνο για την πτήση του ζευγαρώματος, και αργότερα αποκολλούνται είτε από την ίδια τη βασίλισσα είτε από του εργάτες της που τα αφαιρούν ροκανίζοντάς τα. Επίσης οι βασίλισσες και τα αρσενικά μυρμήγκια των περισσότερων ειδών έχουν τρία μάτια που θυμίζουν χάντρες στο κέντρο του πίσω μέρους του κεφαλιού τους επιπρόσθετα των σύνθετων ματιών τους.
Κοσμοθέα Αττικής
Η Κοσμοθέα είναι περιοχή με μικρό οικισμό που βρίσκεται στον κάμπο των Αφιδνών, της Δημοτικής Κοινότητας Αφιδνών, λίγο ανατολικότερα του Κοκκινόβραχου και πολύ κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό Αφιδνών. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Ωρωπού. Αναγνωρίστηκε ως οικισμός το 1991 και εντάχθηκε στην τότε Κοινότητα Αφιδνών. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 131 κατοίκους. Το καλοκαίρι του 2012 ο οικισμός απειλήθηκε από πυρκαγιά, που κατέκαψε μεγάλη δασική έκταση νοτιότερα των Αφιδνών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οικισμοί του νομού Αττικής
Κορινθιακός ρυθμός
Ο Κορινθιακός ρυθμός είναι ένας από τους τρεις ρυθμούς της αρχαίας ελληνικής αρχιτεκτονικής και είναι ο μεταγενέστερους από αυτούς. Οι κίονες χαρακτηρίζονται από κιονόκρανο που αποτελείται από υψηλό έχινο ("κάλαθος") και τον άβακα. Ο "κάλαθος" περιβάλλεται από μια ή δύο σειρές φύλλων ακάνθου (βλ. Βικιθήκη) και έλικες που φυτρώνουν μέσα από αυτά. Τέσσερις από αυτούς τους έλικες, οι υψηλότεροι, καταλήγουν και ταυτόχρονα υποστηρίζουν τις τέσσερις γωνίες του "άβακα". Ο Κορινθιακός ρυθμός μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως εξέλιξη του Ιωνικού λόγω αυτών των ελίκων. Ο ρυθμός αυτός αποτελεί τον πιο διακοσμητικό από τους τρεις και χρησιμοποιήθηκε κυρίως στους ρωμαϊκούς χρόνους με ποικιλία μορφών.
Ιστορία
thumb|200 px|left|Το κορινθιακό κιονόκρανο και επιστύλιο του [[Πάνθεον|Πάνθεου στη Ρώμη]] thumb|200 px|right|Η ανακάλυψη του Κορινθιακού κιονόκρανου από τον Καλλίμαχο. Χαρακτικό του Claude Perrault, [[1684]] Σύμφωνα με τον Βιτρούβιο, εφευρέτης του Κορινθιακού κιονόκρανου ήταν ο γλύπτης και τορευτής Καλλίμαχος που εμπνεύστηκε από ένα καλάθι που βρισκόταν στον τάφο ενός κοριτσιού στην Κόρινθο. Το καλάθι, όπου ήταν τοποθετημένα τα παιχνίδια της, σκεπαζόταν από μία τετράγωνη πλάκα. Γύρω από το καλάθι είχαν φυτρώσει άκανθοι ακολουθώντας το σχήμα του. Έτσι γεννήθηκε το κορινθιακό κιονόκρανο σύμφωνα με τον μύθο.
Ο πρώτος γνωστός Κορινθιακός κίονας βρισκόταν στον ναό του Επικούριου Απόλλωνα (περ.420 π.Χ.) στις Βάσσες Φιγάλειας που χτίστηκε από τον Ικτίνο, αρχιτέκτονα του Παρθενώνα. Ο κίονας αυτός, βρισκόταν στο κέντρο της νότιας πλευράς της εσωτερικής κιονοστοιχίας του ναού. Πιθανότατα επρόκειτο για μία συμβολική απεικόνιση του ίδιου του Απόλλωνα, κάτι το οποίο δεν είναι πρωτοφανές. Εξ΄ ίσου παλαιό οικοδόμημα κορινθιακού ρυθμού αναφέρεται το μικρό χορηγικό μνημείο του Λυσικράτη, τον 4ο π.Χ. αι., στην αρχαία Αθήνα.
Ο Κορινθιακός ρυθμός χρησιμοποιήθηκε σπάνια από τους αρχαίους Έλληνες, ενώ μεγάλη χρήση του παρατηρείται στους Ρωμαϊκούς χρόνους. Στην Αθήνα, εξαιρετικό δείγμα Κορινθιακού ναού, αποτελεί ο δίπτερος Ναός του Ολυμπίου Διός (Ολυμπιείον), τον οποίο αποπεράτωσε ο αυτοκράτορας Αδριανός το 130 και από τον οποίο υπάρχουν μέχρι σήμερα δεκαπέντε κίονες. Γνωστά μνημεία είναι επίσης και η Βιβλιοθήκη του Αδριανού, το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού και το μνημείο του Φιλοπάππου. thumb|200 px|left| Κίονας από τον [[Ναός του Ολυμπίου Διός|Ναό του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα. Στο βάθος ο Παρθενώνας.]] Στα νεώτερα χρόνια, ο Κορινθιακός ρυθμός αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τους αρχιτέκτονες της Αναγέννησης αλλά και από τους νεοκλασικιστές.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αρχαιοελληνικοί και ρωμαϊκοί αρχιτεκτονικοί ρυθμοί
Γκρασχόπερς Ζυρίχης
Η Γκρασχόπερς (γερμανικά: Grasshoppers) είναι επαγγελματικός αθλητικός σύλλογος της Ελβετίας ιδρύθηκε την 1 Σεπτεμβρίου 1886. Το παλιότερο και ευρύτερα γνωστό τμήμα του συλόγγου είναι το ποδοσφαιρικό τμήμα όπου η ομάδα έχει κατακτήσει τους περισσότερους εγχώριος τίτλους στην Ελβετία, έδρα της είναι το γηπεδο Λέτσιγκρουντ («Letzigrund»), 26.104 θέσεων.
Τίτλοι
Η Γκρασχόπερς έχει κατακτήσει 27 φορές το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας και 19 φορές το Κύπελλο Ελβετιας στους τίτλους τις ομάδας συμεριλαμβάνεται 2 Λιγκ καπ Ελβετίας μια διοργάνωση που άρχισε να διεξάγεται το 1972 και σταμάτησε το 1982 και ένα Σούπερ καπ Ελβετίας.Αναλυτικά οι τίτλοι της ομάδας:
Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Ελβετίας 1898, 1900, 1901, 1905, 1921, 1927, 1928, 1931, 1937, 1939, 1942, 1943, 1945, 1952, 1956, 1971, 1978, 1982, 1983, 1984, 1990, 1991, 1995, 1996, 1998, 2001, 2003
Κύπελλο Ελβετίας
Χρονολόγιο Μαχών του ΕΔΕΣ
Στο συγκεκριμένο χρονολόγιο καταγράφονται οι κυριότερες μάχες που διεξήγαγε ο ΕΔΕΣ στην περίοδο της Γερμανοιταλικής κατοχής σε διάφορες περιοχές της Ηπείρου από την 23η Οκτωβρίου 1942 έως την 29η Δεκεμβρίου 1944, όταν και συμπτύχθηκε κάτω από την πίεση του ΕΛΑΣ, υποχωρώντας με τη βοήθεια Βρετανικών πλοίων στη νήσο Κέρκυρα.
Γκρασχόπερς Ζυρίχης
Τίτλοι
Λιγκ καπ Ελβετίας
Χρονολόγιο Μαχών του ΕΔΕΣ
1942
(Τζουμέρκων- Βάλτου-Σκουλικαριάς-Κλειδίου-Καλλεντίνης) με Ιταλικές δυνάμεις και διάρκησαν 22 μέρες.
Νοέμβριος Δεκέμβριος
Γκρασχόπερς Ζυρίχης
Τίτλοι
1973, 1975
Χρονολόγιο Μαχών του ΕΔΕΣ
1943
Ιανουάριος Φεβρουάριος Μάρτιος Μάϊος Ιούνιος Ιούλιος Αύγουστος Σεπτέμβριος Οκτώβριος Μάχες εκτυλίσσονται σε Κόνιτσα, Ζαγόρι, Τζουμέρκα, Φιλιάτες, Κεραμίτσα, Λάκκα - Σούλι, Μετσόβου Ανθοχώρι, Γότιστα, Κράψη, Ανατολική, Συρράκο, Καλαρρύτες. Στη Θεσσαλία στις περιοχές Οξύνειας Καλαμπάκας, Καρδίτσα, Φάρσαλα, Τρίκαλα, Αργιθέα, στη Φθιώτιδα, Ευρυτανία, Μεσολόγγι, Ξηρόμερο, Τριχωνίδα. Νοέμβριος Δεκέμβριος
1944
Ιανουάριος Φεβρουάριος
Δημοτικό Μουσείο Καβάλας
Το Δημοτικό Μουσείο Καβάλας άνοιξε το 1986 σε ένα διώροφο νεοκλασικό κτίριο στο κέντρο της πόλης της Καβάλας, πολύ κοντά στο Δημαρχείο. Το μουσείο περιλαμβάνει μια συλλογή σύγχρονης τέχνης (το μουσείο έχει πάνω από εκατό έργα τέχνης όπως ο Πάνος Γραβάλος, ο Στάθης Χαραντζίδης, η Μερόπη Πρέκα, ο Δημήτρης Κακουλίδης, ο Κλέαρχος Λουκόπουλος), μια συλλογή τοπικών ζωγράφων (Βασικαρίδης, Μίλτωνας Ζωγράφος κ.ά.) αρχειοθήκη και γλυπτική γκαλερί του γλύπτη Πολύγνωτου Βαγή, γεννημένου στην Ελλάδα.
Ο Βάγης γεννήθηκε το 1894 στη Θάσο, αλλά μετανάστευσε στην Αμερική, όπου έγινε γλύπτης. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους γλύπτες του εικοστού αιώνα. Πέθανε το 1965 και κληροδότησε την προσωπική του συλλογή γλυπτικής στο ελληνικό κράτος. Μεγάλο μέρος του έργου του εκτίθεται επίσης στο Δημοτικό Μουσείο Πολύγνωτος Βαγής στη γενέτειρά του στην Ποταμιά.
Μεταξύ του ισόγειου και του πρώτου ορόφου, κατάλληλα σχεδιασμένες βιτρίνες παρουσιάζουν μια συλλογή πτηνών που συναρμολογήθηκαν από τον Δρ. Αναστάσιο Χουρμουζιάδη και περιλαμβάνουν πολλά είδη από τον υγρότοπο του Νέστου, ορισμένα από τα οποία εξαφανίζονται. Το λαογραφικό μουσείο καταλαμβάνει στον πρώτο όροφο, εκθέματα που περιλαμβάνουν λαϊκά κοστούμια (κυρίως Σαρακατσάνων), κοσμήματα, κεντήματα, καθημερινά σκεύη, εργαλεία διαφόρων ειδών, σόμπες πορσελάνης και μετάλλων και γραφοφωτά. Το μουσείο έχει οργανώσει διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα για μαθητές με θέμα τη λαϊκή και περιβαλλοντική συνείδηση. Το μουσείο στεγάζει επίσης το ιστορικό αρχείο της πόλης, το οποίο περιέχει υλικό από τα ελληνικά και βρετανικά υπουργεία Εξωτερικών.
Χρονολόγιο Μαχών του ΕΔΕΣ
Πηγές
Κατηγορία:Μάχες του ΕΔΕΣ μαχων του εδεσ Κατηγορία:Στρατιωτική ιστορία της Ελλάδας
Δημοτικό Μουσείο Καβάλας
Εικόνες
Κατηγορία:Μουσεία τέχνης στην Ελλάδα Κατηγορία:Καβάλα
Γκρασχόπερς Ζυρίχης
Τίτλοι
1989
Άλλες δραστηριότητες συλλόγου
Η ομάδα διατηρεί και άλλα τμήματα όπως Κωπηλασία,Χόκεϊ επί πάγου,Χειροσφαίριση,Αντισφαίριση κ.α
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Ελβετίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1886 Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1886  Κατηγορία:Ζυρίχη
Πλαγιά
Η λέξη "πλαγιά" αναφέρεται στην οποιαδήποτε πλευρά φυσικού υψώματος (λόφου, βουνού κ.λπ).
Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών
Το Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών (Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, DSM) της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρίας (American Psychiatric Association, APA) είναι εγχειρίδιο για την κατάταξη των νοητικών διαταραχών γραμμένο σε απλή γλώσσα. Μαζί με τη Διεθνή Στατιστική Ταξινόμηση Ασθενειών και Σχετικών Προβλημάτων Υγείας (International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems, ICD) του Παγκοσμίου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) χρησιμοποιείται από κλινικούς ψυχολόγους, ερευνητές, εταιρίες ασφαλειών υγείας, φαρμακευτικές εταιρίες, το νομικό σύστημα, κ.ά.
Πλαγιά
Με το όνομα Πλαγιά είναι γνωστοί οι εξής οικισμοί:
Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο Ψυχικών Διαταραχών
Το DSM εξελίχθηκε από συστήματα συλλογής στατιστικών απογραφών και ψυχιατρικών νοσοκομείων, καθώς και από εγχειρίδιο του Στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι αναθεωρήσεις από την πρώτη δημοσίευσή του το 1952 προστέθηκαν σταδιακά στον συνολικό αριθμό των ψυχικών διαταραχών, ενώ αφαιρέθηκαν εκείνες που δεν θεωρούνται πλέον ψυχικές διαταραχές.
Πλαγιά
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων