cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ακουστό φάσμα
Χερσαία θηλαστικά
Στις πιο κάτω παραγράφους περιγράφεται το ακουστό φάσμα για διάφορα θηλαστικά.
Άνθρωπος
Στους ανθρώπους, τα ηχητικά κύματα εισέρχονται στο αφτί από το εξωτερικό του μέρος και κρούουν στην μεμβράνη του τυμπάνου. Τα κύματα αυτά θέτουν σε κίνηση την μεμβράνη και τα οστά του μέσου αφτιού. Ο αριθμός των δονήσεων ανά δευτερόλεπτο υποδεικνύει την συχνότητα του ήχου που ακούγεται, και μετράται σε Χερτζ, όπου ένα Χερτζ είναι μία δόνηση ανά δευτερόλεπτο. Επιπλέον αίσθηση του ήχου προέρχεται από το είδος και την ένταση της δόνησης των τριχιδίων μέσα στον κοχλία του αφτιού. Οι συχνότητες αυτές χωρίζονται σε υπόηχους (κάτω από το ακουστό φάσμα), ήχους (μέσα στο ακουστό φάσμα) και υπέρηχους (πάνω από το ακουστό φάσμα).
Εφαρμογή του ακουστού φάσματος αποτελεί η συμπίεση ενός ψηφιακού ηχητικού σήματος, κατά την οποία αποκόβονται οι συχνότητες πάνω από τα 20 KHz, μια που η έλλειψή τους δεν γίνεται αισθητή στο τελικό αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, ο αλγόριθμος συμπίεσης ήχου για το MP3 αποκόβει τους ήχους πάνω από τα 18 KHz, ή ακόμα και πάνω από τα 16 KHz όταν η συμπίεση γίνεται στα 128 Kbits/s.
Σκυλιά
Το ακουστό φάσμα ενός σκύλου εξαρτάται από το γένος (ράτσα) και την ηλικία του, αλλά προσεγγιστικά είναι από 40 Hz έως 60,000 Hz, το οποίο είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το ανθρώπινο. Όπως και στους ανθρώπους, σε μερικά γένη σκύλων η ακοή εξασθενεί με την ηλικία, όπως στα Γερμανικά τσοπανόσκυλα και στα Πουντλ Μινιατούρες. Τα αφτιά των σκυλιών ελέγχονται από περισσότερους από 18 μύες, οι οποίοι τους επιτρέπουν να τα στρέφουν προς την πηγή ενός ήχου, ώστε να μεγιστοποιήσουν την πρόσληψη των ηχητικών κυμάτων. Το όρθιο και καμπυλωτό σχήμα των αυτιών σε μερικά γένη, επιτρέπει επίσης ευθύτερη και πιο ενισχυμένη λήψη του ήχου. Καθώς τα σκυλιά ακούνε κατά πολύ ψηλότερες συχνότητες από τους ανθρώπους, έχουν διαφορετική ηχητική αντίληψη του κόσμου. Μερικοί ήχοι που στους ανθρώπους ακούγονται έντονοι, μπορεί να περιέχουν τόνους ψηλών συχνοτήτων που να τρομάζουν τα σκυλιά. Υπερηχητικά σήματα χρησιμοποιούνται επίσης στις σφυρίχτρες σκύλων. Τα άγρια σκυλιά, χρησιμοποιούν την οξεία ακοή τους για να εντοπίσουν και να κυνηγήσουν θηράματα, ενώ η ίδια ικανότητα κάνει τα κατοικίδια σκυλιά κατάλληλα για φύλακες.
Νυχτερίδες
Οι νυχτερίδες έχουν πολύ ευαίσθητη ακοή, την οποία χρησιμοποιούν για εύρεση τροφής και για προσανατολισμό. Το ακουστό τους φάσμα είναι από τα 20 Hz έως τα 120,000 Hz. Εντοπίζουν την τροφή τους εκπέμποντας ήχους πολύ σύντομης διάρκειας και πολύ μεγάλης έντασης, και αξιολογούν την ηχώ που ανακλάται στα αντικείμενα γύρω τους, συμπεραίνοντας από αυτήν το μέγεθος και το είδος των αντικειμένων. Εκπέμπουν δύο τύπους ήχων, σταθερής συχνότητας (constant frequency - CF), και frequency modulated (FM). Κάθε τύπος επιστρέφει διαφορετικές πληροφορίες για την νυχτερίδα, οι CF χρησιμοποιούνται για να εντοπίσουν ένα αντικείμενο, ενώ οι FM για να προσδιορίσουν την φύση του και την απόσταση. Οι παλμοί του ήχου που παράγονται διαρκούν μόνο μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου, και οι παύσεις ανάμεσά τους λειτουργούν ως περίοδοι αξιολόγησης της ηχούς. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι οι νυχτερίδες αξιοποιούν την διαφορά συχνότητας που προκαλεί το φαινόμενο Ντόπλερ στον ανακλόμενο ήχο, ώστε να εκτιμούν την δική τους ταχύτητα πτήσης. Οι πληροφορίες σχετικά με το μέγεθος, το σχήμα και την υφή, συνδυάζονται ώστε να σχηματίζεται μια εικόνα της θέσης και του περιβάλλοντος του θηράματος.
Ποντίκια
Τα ποντίκια έχουν μεγάλα αφτιά σε σχέση με το σώμα τους, και ακούν ψηλότερες συχνότητες, από το 1 kHz ως τα 70 kHz ή τα 90 kHz, τις οποίες χρησιμοποιούν για επικοινωνία. Δεν ακούν τις χαμηλότερες συχνότητες που ακούν οι άνθρωποι, όπως και οι άνθρωποι δεν ακούνε τους περισσότερους από τους ήχους των ποντικών. Για παράδειγμα, ο ήχος ενός νεαρού ποντικού υπό κίνδυνο παράγεται στα 40 kHz. Τα ποντίκια χρησιμοποιούν την ικανότητά τους να παράγουν και να ακούν ήχους αυτού του φάσματος, για να ειδοποιούν τα άλλα ποντίκια για κίνδυνο, χωρίς να γίνονται αντιληπτά. Τέλος, εκτός από τους υψίσυχνους ήχους, τα ποντίκια παράγουν και μερικούς ήχους μέσα στο ανθρώπινο ακουστό φάσμα, όταν θέλουν να επικοινωνήσουν σε μεγαλύτερη απόσταση, καθώς οι ήχοι χαμηλότερης συχνότητας ταξιδεύουν μακρύτερα.
Υδρόβια θηλαστικά
Τα υδρόβια θηλαστικά ζουν σε ωκεανούς, κόλπους και σε μερικά ποτάμια. Οι φυσικές ιδιότητες της μετάδοσης του ήχου μέσα στο νερό και οι διαφορές στην ακοή των υδρόβιων θηλαστικών έχουν οδηγήσει σε εκτενείς έρευνες, κυρίως γύρω από διάφορα είδη δελφινιών.
Το ακουστικό σύστημα των χερσαίων θηλαστικών τυπικά λειτουργεί μέσω της μεταφοράς ηχητικών κυμάτων μέσα στο αφτί. Έχει παρατηρηθεί ότι στις φώκιες, στα θαλάσσια λιοντάρια και στους θαλάσσιους ελέφαντες, τα αφτιά είναι όμοια, και πιθανώς λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Στις φάλαινες και στα δελφίνια όμως, δεν είναι ξεκάθαρο ακόμα πώς μεταδίδεται ο ήχος στο αφτί, αλλά μερικές έρευνες εισηγούνται ότι ο ήχος οδηγείται στο αφτί μέσω μεμβρανών στην κάτω σιαγόνα. Ένα είδος φάλαινας, οι Οδοντοκρήτες ή οδοντοφόρες φάλαινες, χρησιμοποιούν μια παρόμοια διαδικασία με τις νυχτερίδες, για να εντοπίζουν αντικείμενα μέσω της ανάκλασης του ήχου. Αυτές οι φάλαινες έχουν τα αφτιά τους μακριά το ένα από το άλλο, κάτι που βοηθά στη λειτουργία του εντοπισμού.
Έρευνες έχουν δείξει ότι υπάρχουν δύο διαφορετικοί τύπου κοχλία αφτιού στα δελφίνια. Ο Τύπος Ι συναντάται στα δελφίνια του Αμαζονίου, τα οποία χρησιμοποιούν ήχους πολύ ψηλών συχνοτήτων για εντοπισμό, και ο κοχλίας του αφτιού είναι πάρα πολύ στενός στην βάση του, για να λειτουργεί καλύτερα με αυτές τις ψηλές συχνότητες. Ο Τύπος ΙΙ συναντάται στις φάλαινες των ανοικτών θαλασσών, οι οποίες εκπέμπουν χαμηλότερης συχνότητας ήχους (τυπικά μεταξύ 0,25 κσι 150 kHz). Οι ψηλότερες συχνότητες αυτού του φάσματος χρησιμοποιούνται για εντοπισμό, και οι χαμηλότερες για επικοινωνία.
Παραπομπές
Ακουστο φασμα
Σιδηροδρομικός Σταθμός Παγκρατίου Λαμίας
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Παγκρατίου Λαμίας είναι σιδηροδρομικός σταθμός στη συνοικία Παγκράτι της Λαμίας. Κατασκευάστηκε από τους Σιδηροδρόμους Θεσσαλίας (Λαρισαϊκός Σιδηρόδρομος), ως μέρος της γραμμής που συνέδεε τη Στυλίδα με το Σταθμό Λειανοκλαδίου. Ο σταθμός άνοιξε το 1974 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στο Λειανοκλάδι και τη Στυλίδα (Προαστιακός Λαμίας).
Παραπομπές
Παγκράτι
Όχι (ταινία)
Το Όχι είναι ο τίτλος μίας ελληνικής πολεμικής κινηματογραφικής ταινίας, του 1969 σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα και σενάριο Αντώνη Δαυίδ και Σταμάτη Φιλιππούλη, και με πρωταγωνιστές τον Κώστα Πρέκα, τη Βέρα Κρούσκα, τον Στέφανο Στρατηγό και τον Χρήστο Πολίτη.
Πλοκή
Το 1940, μια θλιβερή ερωτική ιστορία εξελίσσεται στην Αθήνα, λίγο πριν ξεσπάσει ο ελληνοϊταλικός πόλεμος. Ο υπολοχαγός Δημήτρης Νικολάου (Κώστας Πρέκας) αναγκάζεται να εγκαταλείψει την Ιταλίδα μνηστή του, Στέλλα Σαλβατόρε (Βέρα Κρούσκα), για να πάει στην ελληνοαλβανική μεθόριο να πολεμήσει λίγο μετά την επίθεση των Ιταλών. Με την κατάρρευση του μετώπου και την εισβολή των Γερμανών, η οικία των Νικολάου επιτάσσεται από τον συνταγματάρχη των ναζί Χέρμαν φον Σβάιτσερ (Χρήστος Πολίτης), που προσπαθεί να προσεγγίσει τη Στέλλα (Βέρα Κρούσκα), ο πατέρας της οποίας είναι πλέον συνταγματάρχης του ιταλικού στρατού, ενώ εκείνη τον αποκρούει συστηματικά. Ο Δημήτρης συνεχίζει να αγωνίζεται και επιστρέφει κρυφά στην Ελλάδα με αποστολή να οργανώσει ένα μεγάλο σαμποτάζ. Όταν αντικρίσει την κατάσταση που επικρατεί στην πατρίδα του, θα αντιληφθεί πως τα πάντα έχουν αλλάξει και πως το μέλλον προβλέπεται ακόμα χειρότερο.
Παραγωγή
Η ταινία έκοψε 602.264 εισιτήρια και κατετάγη 5η μεταξύ των 99 ταινιών που προβλήθηκαν την ίδια χρονιά.
Έλαβε 3 βραβεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1969: αρτιότερης παραγωγής, φωτογραφίας και κριτικών φωτογραφίας. Κυκλοφόρησε και με τη μορφή ντιβιντί στις 23 Οκτωβρίου 2007.
Κριτικές
Ο Γιάννης Σολδάτος κατατάσσει την ταινία στην ευρύτερη κατηγορία των ηρωικών ταινιών της εποχής και παραθέτει κριτική από το περιοδικό Θεάματα:"Η ταινία Όχι μπορεί αναμφισβήτητα, να χαρακτηρισθή ως η πρώτη μεγάλη πολεμική ελληνική ταινία, τύπου υπερπαραγωγής. Οι νίκες του ελληνικού στρατού στην Αλβανία εναντίον των φασιστικών ιταλικών στρατευμάτων, οι μάχες σώμα με σώμα στα κάτασπρα χιονισμένα βουνά, στις πεδιάδες και τα ποτάμια, αποδίδονται με εξαίρετες σινεμασκοπικές έγχρωμες εικόνες, που υποβάλλουν στο θεατή το μεγαλείο της Φυλής και τον 'χαρούμενο πόλεμο' του 1940'."Παρότι η παραπάνω κριτική έχει διαφημιστικό, αν όχι διθυραμβικό τόνο, η επόμενη που παρατίθεται στο από τον Σολδάτο είναι παρμένη από το περιοδικό Σύγχρονος Κινηματογράφος και ανήκει στον Θόδωρο Αγγελόπουλο, ο οποίος προσεγγίζει το Όχι από τελείως άλλη σκοπιά: Στην περίπτωση του Όχι, μολονότι ο παραγωγός φιλοδοξούσε να βρει τη διάσταση του έπους, βρίσκει το αισθηματικό μελό χωρίς η εποχή, τα ιστορικά γεγονότα, η πολεμική ατμόσφαιρα ν' αποτελούν τίποτα άλλο από μια θεαματική υποδομή στο συμβατικό ρομάντζο ενός Έλληνα αξιωματικού και μιας Ιταλίδας. Η τυποποίηση που υπάρχει πρωτογενώς (από σενάριο: α) οι ήρωες χωρίζονται σε καλούς και κακούς, χωρίς μεταπτώσεις και χωρίς εξελικτική πορεία, β) Οι δικοί μας είναι μονάχα νικητές, οι άλλοι, μονάχα ηττημένοι, γ) η ανασύνθεση της εποχής είναι υποτυπώδης σε νύξεις, καταστάσεις, σημεία επικαιρότητας, αναφορές), ενισχύεται σημαντικά από μια εξ ίσου συμβατική σκηνοθεσία, χωρίς έμπνευση, απλή εικονογράφηση.
Είναι καιρός να καταλάβουν μερικοί ότι το έπος δεν είναι μόνο "και χιλιάδες κομπάρσοι", αλλά πριν απ' όλα είναι τόνος, μία ανάσα, η ανύψωση του "κοινού" σε "μεγαλειώδες". Και η διαστολή αυτή δεν έρχεται ποσοτικά, αλλά ποιοτικά πρώτα. Οι αναφορές που θα μπορούσε να κάνει κανείς αποδεικτικά είναι πολλές και εύκολες, ακόμα και για τον απλό θεατή.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Ελληνικές ιστορικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές πολεμικές ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες δράσης Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Ντίμη Δαδήρα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Γεράσιμου Λαβράνου Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ταινίες σε παραγωγή Τζέιμς Πάρις Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Αρτ Φιλμ
Αριστερά (Βόρεια Μακεδονία)
Η Αριστερά (Σλαβομακεδονικά: Левица, Levica) είναι ένα σοσιαλιστικό πολιτικό κόμμα στη Βόρεια Μακεδονία. Ιδρύθηκε στις 14 Νοεμβρίου 2015. Αρχηγός του κόμματος είναι ο Ντίμιταρ Απάσιεφ, ένας Καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο του Στιπ «Γκότσε Ντέλτσεφ».
Ιστορία
Η Αριστερά σχηματίστηκε από μέλη τριών πολιτικών οργανώσεων: το Κομμουνιστικό Κόμμα Μακεδονίας, το Κίνημα για κοινωνική δικαιοσύνη «Λένκα», το Αριστερό Κίνημα «Αλληλεγγύη» με υποστήριξη από συνδικάτα, ακτιβιστές και αριστερούς. Δηλωμένη αποστολή του κόμματος είναι να υποστηρίξει τα εργατικά δικαιώματα και την κοινωνική δικαιοσύνη, και είναι ταγμένο κατά των «διεθνικών φραγμών» και του εθνικισμού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα στη Βόρεια Μακεδονία
Εθνική Νιγηρίας Κ-23 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Νιγηρίας Κ-23 (ποδόσφαιρο ανδρών) (ή Ολυμπιακή ομάδα Νιγηρίας) εκπροσωπεί τη Νιγηρία στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις των Ολυμπιακών Αγώνων, στους Football at the All-Africa Games και στο CAF U-23 Championship. Στην ομάδα συμμετέχουν ποδοσφαιριστές μέχρι 23 ετών, εκτός από την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, στην οποία μπορεί να συμμετάσχουν και 3 μεγαλύτεροι ποδοσφαιριστές. Ελέγχεται από την Νιγηριανή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Έχει 6 συμμετοχές σε Ολυμπιάδες, έχοντας κατακτήσει το τουρνουά του 1996. Επιπρόσθετα, έχει 5 συμμετοχέ στους αγώνες Football at the All-Africa Games, έχοντας κατακτήσει το τρόπαιο το 1973.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνική Νιγηρίας (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-23 Αφρικής
Athena (συγκρότημα)
Οι Athena είναι Τούρκικο Rock/Ska συγκρότημα. Το 2004 εκπροσώπησαν την Τουρκία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2004, στην Κωνσταντινούπολη με το τραγούδι "For Real", τερματίζοντας στην 4η θέση στον τελικό.
Σιδηροδρομικός Σταθμός Ρεβενίων
Ο Σιδηροδρομικός Σταθμός Ρεβενίων είναι σιδηροδρομικός σταθμός της συνοικίας Ρεβένια Λαμίας. Κατασκευάστηκε από τους Σιδηροδρόμους Θεσσαλίας (Λαρισαϊκός Σιδηρόδρομος) ως μέρος της γραμμής που συνέδεε τη Στυλίδα με τον Σταθμό Λειανοκλαδίου. Ο σταθμός άνοιξε με τη σημερινή του μορφή το 1974 και εξυπηρετείται από τα τοπικά τρένα ανάμεσα στο Λειανοκλάδι και τη Στυλίδα (Προαστιακός Λαμίας).
Παραπομπές
Ρεβενια
Δήμος Πρέβεζας
Ο Δήμος Πρέβεζας είναι ένας από τους δήμους της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας και ένας από τους 18 Καλλικρατικούς δήμους της Περιφέρειας Ηπείρου, ο οποίος συστάθηκε το 2011 από τη συνένωση των προϋπαρχόντων Καποδιστριακών δήμων Ζαλόγγου, Λούρου και Πρεβέζης. Επομένως, στον κάθετο άξονα εκτείνεται νότια από το λιμάνι Πρέβεζας, βόρεια μέχρι την Χαράδρα του Αχέροντα (Τρίκαστρο) και στον οριζόντιο άξονα δυτικά από το Ιόνιο πέλαγος, ακτή Μονολίθι, μέχρι ανατολικά τη Στεφάνη και το άκρο της χερσονήσου της Λασκάρας. Ο πρώτος Δήμος Πρεβέζης δημιουργήθηκε αμέσως μετά την απελευθέρωση της πόλης στις 21 Οκτωβρίου 1912.
Στην απογραφή του 2011 ο Δήμος Πρέβεζας είχε πληθυσμό 31.733 κατοίκους και πρωτεύουσά του είναι η Πρέβεζα, η μοναδική πόλη του δήμου με πληθυσμό πάνω από 10.000 κατοίκους.
Αξιοθέατα του δήμου Πρέβεζας
Όπως προαναφέρθηκε, ο νέος Δήμος Πρέβεζας βάσει του Νόμου 3852/2010 "Καλλικράτης" περιλαμβάνει τους παλαιούς Δήμους Πρέβεζας, Ζαλόγγου και Λούρου.
Δείτε επίσης
Οι διατελέσαντες δήμαρχοι Πρέβεζας από την απελευθέρωση της πόλης μέχρι σήμερα, είναι καταχωρημένοι στον Κατάλογο Δημάρχων Πρέβεζας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πρεβεζας
Αντρέ Μασσενά
Τιμητικές διακρίσεις
Το όνομά του είναι χαραγμένο στην Αψίδα του Θριάμβου στο Παρίσι (Νότιο πυλώνα, Στήλη 23).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι στρατιωτικοί Κατηγορία:Στρατάρχες της Γαλλίας Κατηγορία:Ονόματα χαραγμένα στην Αψίδα του Θριάμβου Κατηγορία:Στρατάρχες της Πρώτης Γαλλικής Αυτοκρατορίας
Άγιος Αντώνιος (συνοικία Σπήλιων)
Ο Άγιος Αντώνιος είναι συνοικία των Σπήλιων.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύει με τα Κούρδαλι, στα βορειοανατολικά με την Αγία Ειρήνη, στα ανατολικά με τα Καννάβια, στα νότια με την Κυπερούντα και στα δυτικά με την Κακοπετριά.
Ιστορία
Τον 16ο αιώνα μ.Χ. κτίστηκε η εκκλησία της Παναγίας της Χρυσοκουρδαλιώτισσας στην περιοχή που σήμερα βρίσκονται τα Κούρδαλι. Αποτελούσε το κέντρο μοναστηριού που απλωνόταν γύρω της. Στην ευρύτερη περιοχή του Τροόδους κτίστηκαν και άλλα μοναστήρια, ενώ δημιουργήθηκαν και μικρές κοινότητες. Ο λόγος ήταν η ασφάλεια που πρόσφερε η περιοχή από τους Φράγκους και μετέπειτα τους Τούρκους.
Το μοναστήρι στα Κούρδαλι είχε πολλά κτήματα στα οποία εγκαταστάθηκαν εργαζόμενοι. Αυτό οδήγησε με την πάροδο του χρόνου στη δημιουργία του χωριού Κούρδαλι. Το μοναστήρι διαλύθηκε αλλά η εκκλησία παρέμεινε.
Ο πληθυσμός αυξανόταν συνεχώς επειδή οι κάτοικοι των γύρω μικρών κοινοτήτων εγκατέλειπαν τις κοινότητες τους και εγκαθίσταντο στα Κούρδαλι. Η αύξηση του πληθυσμού και η έλλειψη γης, οδήγησαν τους κατοίκους στην εγκατάσταση σε μια περιοχή ένα χιλιόμετρο ψηλότερα. Εκεί δημιουργήθηκε ένας νέος οικισμός, τα Σπήλια (σημερινή συνοικία Αγίου Αντωνίου). Με την πάροδο του χρόνου τα Σπήλια ξεπέρασαν σε πληθυσμό τα Κούρδαλί. Γύρω στα 1850 δημιουργήθηκε και η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου στα Σπήλια.
Σήμερα, οι δύο οικισμοί, τα Κούρδαλι και ο Άγιος Αντώνιος, αποτελούν μια κοινότητα, τα Σπήλια.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός του Αγίου Αντωνίου άρχισε να μειώνεται μετά τη δεκαετία του 1980. Στην περιοχή του Τροόδους έκλεισαν αρκετά μεταλλεία ενώ περιορίστηκε και η υλοτομία. Οι κάτοικοι μετακινούνταν στις πόλεις όπου μπορούσαν να βρουν εργασία. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της συνοικίας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο στις οποίες απογραφόταν ξεχωριστά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπήλια
Όλα, και τον ουρανό ακόμα!
Το Όλα, και τον ουρανό ακόμα! (πρωτότυπος τίτλος:All This, and Heaven Too) είναι μια Αμερικανική δραματική ταινία του 1940 της Warner Bros.-First National Pictures, παραγωγής και σκηνοθεσίας Ανατόλ Λίτβακ με τον Χαλ Μπ. Γουόλις στην εκτέλεση παραγωγής. Το σενάριο διασκευάσθηκε από τον Κέισι Ρόμπινσον από το μυθιστόρημα της Ρέιτσελ Φιλντ. Η μουσική ήταν του Μαξ Στάινερ και η φωτογραφία του Έρνι Χάλλερ.
Στην ταινία πρωταγωνιστεί η Μπέτι Ντέιβις και ο Σαρλ Μπουαγιέ με την Μπάρμπαρα Ο'Νηλ, τον Τζέφρι Λυνν, την Βιρτζίνια Βάιντλερ, την Έλεν Γουέστλεϊ, τον Ουόλτερ Χάμντεν, τον Χένρι Ντάνιελ, τον Χάρρυ Ντάβενπορτ, τον Τζορτζ Κουλούρις, τον Μόνταγκιου Λαβ, την Τζάνετ Μπίτσερ και την Τζουν Λόκχαρτ.
Το μυθιστόρημα της Ρέιτσελ Φιλντ βασίζεται σε πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα.
Πλοκή
Όταν η Mademoiselle Ανριέτ Ντελουζύ-Ντεπόρτ (Μπέτι Ντέιβις), μια Γαλλίδα, αρχίζει να διδάσκει σε ένα Αμερικανικό σχολείο θηλέων, αντιμετωπίζει ιστορίες και κουτσομπολιά σχετικά με την ίδια, τα οποία έχουν γίνει γνωστά μεταξύ των μαθητών της. Προσκεκλημένη από εκείνους, αποφασίζει να τους διηγηθεί την ιστορία της ζωής της.
Η Mademoiselle Ντελουζύ-Ντεπόρτ ήταν κάποτε γκουβερνάντα των τεσσάρων παιδιών του Δούκα του Πραλέν (Σαρλ Μπουαγιέ) και της συζύγου του, της Δούκισσας του Πραλέν (Μπάρμπαρα Ο'Νηλ) τα τελευταία έτη της μοναρχίας της Ορλεάνης στο Παρίσι. Ως επακόλουθο της ασταθούς και εκκεντρικής ιδιοσυγκρασίας της Δούκισσας, ο γάμος είναι δυστυχισμένος. Όμως, ο Δούκας του Πραλέν μένει με την σύζυγο του λόγω των παιδιών τους.
Μέσω της θέρμης και της καλοσύνης της, η Ανριέτ κερδίζει την αγάπη και την στοργή των παιδιών και του Δούκα του Πραλέν - και την ζήλια κα το μίσος της Δούκισσας. Η γκουβερνάντα αναγκάζεται να φύγει, αλλά η Δούκισσα αρνείται να δώσει ένα συστατικό γράμμα για τους μελλοντικούς εργοδότες της. Ο Δούκας έρχεται αντιμέτωπος με εκείνη, αλλά η εφεύρεση δύο άλλων γραμμάτων αντίθετων περιεχομένων, που αποκαλύπτεται ότι δεν τα έγραψε εκείνη, ή ότι δεν σκοπεύει να γράψει, τον εξοργίζουν και οδηγούν στην δολοφονία της.
Ο Δούκας είναι σε προνομιούχο θέση· ως ευγενής η υπόθεση του μπορεί να εξετασθεί μόνο από άλλους αριστοκράτες. Αυτός αρνείται να ομολογήσει την ενοχή του, ή να παραδεχθεί ανοικτά την αγάπη του για την Ανριέτ, αλλά αυτό είναι ένα μέσο προστασίας προς εκείνη καθώς είναι ύποπτη για συνενοχή στον φόνο της Δούκισσας. Τελικά ο Δούκας παίρνει δηλητήριο για να αποτρέψει τον εαυτό του από το να ομολογήσει την αλήθεια στις αρχές, αλλά επιβιώνει αρκετά ώστε να το αποκαλύψει σε έναν από τους υπηρέτες του, τον Πιέρ (Χένρυ Ντάβενπορτ), έναν ευγενικό ηλικιωμένο άνδρα που είχε νωρίτερα προειδοποιήσει την Ανριέτ να δραπετεύσει από το σπίτι των ντε Πραλέν. Η Ανριέτ ελευθερώνεται.
Η τάξη των Γαλλικών συγκινείται πλήρως από τον απολογισμό της ζωής της. Ο Αμερικανός ιερέας Χένρι Φιλντ (Τζέφρι Λυνν), στον οποίο η Ανριέτ είχε εκφράσει μια απώλεια πίστης ενώ ήταν στη φυλακή, ήταν υπεύθυνος για το να προταθεί εκείνη για την post 'in the land of the free'. Της προτείνει γάμο, και η Ανριέτ δέχεται.
Βραβεία και υποψηφιότητες
Επιτυχημένο αλλά ακριβό δράμα κοστουμιών, προτάθηκε για τρία Όσκαρ: Καλύτερης Ταινίας· η Ο'Νηλ προτάθηκε για Β' Γυναικείου Ρόλου· και ο Έρνεστ Χάλλερ για Καλύτερης Φωτογραφίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1940 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Warner Bros. Κατηγορία:Αμερικανικές αισθηματικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μαξ Στάινερ Κατηγορία:Ταινίες βασισμένες σε αμερικανικά μυθιστορήματα
Ζήτα Μονόκερω
Ο ζ (ζήτα) Μονόκερω (Zeta Monocerotis, συντομογραφικά ζ Mon) είναι ο 4ος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον αστερισμό Μονόκερω. Ως αστέρας τέταρτου μεγέθους είναι σχετικώς εύκολα ορατός με γυμνό μάτι από σκοτεινές τοποθεσίες, στο ανατολικό άκρο του αστερισμού (μόλις 40΄ περίπου από το σύνορο με τον αστερισμό Ύδρα). Η παράλλαξη του αστέρα, όπως αυτή μετρήθηκε από τη διαστημική αποστολή HIPPARCOS, είναι 3,08 χιλιοστά του 1΄΄ (δευτερολέπτου της μοίρας), τιμή από την οποία προκύπτει ότι απέχει από τη Γη περίπου 320 παρσέκ ή χίλια εξήντα έτη φωτός.
Το φάσμα του ζ Μονόκερω αντιστοιχεί σε κίτρινο υπεργίγαντα. Η μάζα του εκτιμάται σε 6,2 φορές τη μάζα του Ήλιου και η πραγματική του λαμπρότητα σε 2,2 χιλιάδες φορές μεγαλύτερη της ηλιακής (απόλυτο μέγεθος −3,18). Ο δείκτης χρώματος (B−V) του αστέρα, +0,97, αντιστοιχεί σε επιφανειακή θερμοκρασία 5.289 K. Ο κυρίως αστέρας ζ Μονόκερω A έχει τρεις αστέρες φαινομενικά πολύ κοντά του : τον μεγέθους 10,32 ζ Μονόκερω B σε γωνιακή απόσταση 33΄΄, τον μεγέθους 9,68 ζ Μονόκερω C σε γωνιακή απόσταση 65΄΄ και τον μεγέθους 13,4 ζ Μονόκερω D σε γωνιακή απόσταση 38΄΄.
Ο ζ Μονόκερω απομακρύνεται από τη Γη και το Ηλιακό Σύστημα με μέση ταχύτητα 29,8 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο (107.000 χιλιόμετρα την ώρα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Υπεργίγαντες αστέρες τύπου G Κατηγορία:Μονόκερως (αστερισμός)
Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ
thumb|right|260px| Το έμβλημα της AEC των ΗΠΑ. Η Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας των ΗΠΑ, (γνωστή με τα αρχικά AEC, αρκτικόλεξο εκ του Atomic Energy Commission) ήταν ένας κυβερνητικός οργανισμός των Ηνωμένων Πολιτειών που δημιουργήθηκε μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο από το αμερικανικό Κονγκρέσο προκειμένου να προωθήσει τον έλεγχο και την ανάπτυξη, εν καιρώ ειρήνης, της ατομικής επιστήμης και τεχνολογίας. Η AEC διατηρήθηκε μέχρι τον Ιανουάριο του 1975 όπου οι αρμοδιότητές της μεταφέρθηκαν στην ERDA, στο Υπουργείο Ενέργειας και σε άλλους αμερικανικούς φορείς.
Γενικά
Ο τότε Πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν με την Πράξη McMahon / Ατομικής Ενέργειας, που υπέγραψε την 1η Αυγούστου του 1946, (ήτοι ένα χρόνο μετά τη ρίψη ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι), μετέφερε τον έλεγχο της αμερικανικής ατομικής ενέργειας από στρατιωτικά σε πολιτικό χέρια, με έναρξη ισχύος από 1 Ιανουαρίου, 1947. Αυτή η μεταφορά αρμοδιότητας έδωσε στα πρώτα μέλη της εν λόγω Επιτροπής πλήρη έλεγχο για την παραγωγή και εξέλιξη της ατομικής βόμβας.
Κατά τη διάρκεια της αρχικής εγκατάστασης στην Ουάσιγκτον (1946-1957), και μετέπειτα λειτουργικότητα, στη Germantown, Μαίρυλαντ (1958-1975) η AEC έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του θεσμικού πλαισίου των οικοσυστημάτων οικολογίας. Συγκεκριμένα, υπό την προϋπόθεση ζωτικής σημασίας οικονομικών πόρων, επέτρεψε σε οικολόγους με ένα ευρύ φάσμα πρωτοπορειακών τεχνικών την ολοκλήρωση των ερευνών τους. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και αρχές της δεκαετίας του 1960, η AEC ενέκρινε επίσης τη χρηματοδότηση για πολλά βιο-περιβαλλοντικά έργα στην Αρκτική και περί την Αρκτική. Τα έργα αυτά είχαν ως σκοπό την εξέταση των συνεπειών της πυρηνικής ενέργειας στο περιβάλλον που ήταν ένα μέρος της προσπάθειας της Επιτροπής για τη δημιουργία ειρηνικών εφαρμογών της ατομικής ενέργειας.
Κατηγορία:Κυβερνητικοί οργανισμοί ατομικής ενέργειας Κατηγορία:Κυβερνητικοί οργανισμοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Πυρηνικές δοκιμές
Άγγελος Διγκόζης
Ο Άγγελος Διγκόζης (Θεσσαλονίκη, 19 Μαρτίου 1974) είναι παλαίμαχος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν τόσο στην αμυντική όσο και στη μεσαία γραμμή. Συνολικά στην ποδοσφαιρική του καριέρα αγωνίστηκε σε 435 επίσημους αγώνες όλων των κατηγοριών σημειώνοντας 42 γκολ. Κατέχει ένα μοναδικό ρεκόρ στο ελληνικό ποδόσφαιρο καθώς υπήρξε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί στην Α' Εθνική με 8 διαφορετικές ομάδες (Βέροια, Καβάλα, ΟΦΗ, Άρης, Ιωνικός, Λάρισα, Ξάνθη και Πανσερραϊκός).
Το πρώτο πέρασμα από την Α' Εθνική
Το καλοκαίρι του 1997 αποκτήθηκε από τη Βέροια όπου αγωνίστηκε για μέχρι τα τέλη Δεκεμβρίου οπότε και έμεινε ελεύθερος,σε 6 αναμετρήσεις. Επόμενος σταθμός της καριέρας του ήταν η Καβάλα από όπου αποκτήθηκε έπειτα από εισήγηση του Κώστα Ιωσηφίδη. Κατά την παραμονή του στους «Αργοναύτες» είχε 33 παρουσίες και 4 γκολ, όλα κατά τη δεύτερη και τελευταία χρονιά του.
Ακολούθησε μια τριετία στον ΟΦΗ όπου μέτρησε 78 συμμετοχές και 8 γκολ για το πρωτάθλημα ενώ έλαβε χρόνο συμμετοχής και σε 4 ματς για το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της σεζόν 2000/01 πετυχαίνοντας μάλιστα γκολ στην εντός έδρας νίκη με 6-0 επί της Νάπρεντακ Κρούσεβατς. Καλύτερη σεζόν του στην ομάδα της Κρήτης ήταν η πρώτη, όπου συνεισέφερε και στον επιθετικό τομέα, με 5 τέρματα.
Στην Κύπρο
Μετά την αποχώρησή του από τον ΟΦΗ, ο Διγκόζης αγωνίστηκε για μισή σεζόν στην Κύπρο για λογαριασμό του Ολυμπιακού Λευκωσίας μετρώντας 12 συμμετοχές και 2 γκολ.
Επαναπατρισμός
Μετά το σύντομο πέρασμά του από την Κύπρο, ο Διγκόζης επέστρεψε στην Ελλάδα και την Α' Εθνική για λογαριασμό του Άρη. Στους 18 μήνες που παρέμεινε στην Θεσσαλονίκη αγωνίστηκε σε 38 αγώνες πρωταθλήματος καθώς και σε 3 αγώνες στα πλάισια του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ ενώ έλαβε μέρος και στον χαμένο τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος του 2003 εναντίον του ΠΑΟΚ στην Τούμπα, που βρήκε νικητές με 1-0 τους ασπρόμαυρους.
Μετά την αποδέσμευσή του από τον Άρη θα αγωνιστεί για έξι μήνες στον Ιωνικό και τον Ιανουάριο του 2005 θα αποκτηθεί από την Λάρισα που τότε πάλευε για να επανέλθει στην Α' Εθνική. Στην Λάρισα θα μείνει έως τον Ιούνιο του 2007 έχοντας 68 συμμετοχές (οι 53 στην Α' Εθνική) και 14 τέρματα (τα 9 στην Α' Εθνική). Παράλληλα θα πανηγυρίσει το πρωτάθλημα της Εθνικής του 2005 αλλά και την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος του 2007, στον δεύτερο τελικό της καριέρας του.
Το καλοκαίρι του 2007 δεν τα βρήκε με την Λάρισα σχετικά με την ανανέωση του συμβολαίου του με αποτέλεσμα να αποκτηθεί από την Σκόντα Ξάνθη υπογράφοντας συμβόλαιο διάρκειας δύο ετών, θα παραμείνει όμως στους θρακιώτες για μόλις ένα χρόνο όπου έλαβε μέρος σε 23 αγώνες. Το επόμενο έτος αγωνίστηκε στον Μ.Γ.Σ. Πανσερραϊκό μετρώντας 20 συμμετοχές, θα αποχωρήσει όμως από την ομάδα μετά τον υποβιβασμό της στην Β' Εθνική.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Π.Α.Ε. Βέροιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΟ Νέα Καβάλα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΦΗ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άρη Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ιωνικού Νίκαιας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ε. Λάρισας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Ο. Ξάνθη Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πανσερραϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α.Σ. Αναγέννησης Καρδίτσας 1904 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Νίκης Βόλου δ δ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γ΄ Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπιακού Λευκωσίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Α΄ κατηγορίας Κύπρου Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό
Ελληνικά κινήματα της Μέσης Ανατολής
Με την ονομασία ελληνικά κινήματα της Μέσης Ανατολής φέρονται στη σύγχρονη ελληνική ιστορία τα κινήματα των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων που σημειώθηκαν στη Μέση Ανατολή αμέσως μετά την ανασυγκρότησή τους στη διάρκεια του Β' Π.Π. κατά της κυβέρνησης Εμμανουήλ Τσουδερού.
Τα κινήματα
Τα στασιαστικά αυτά κινήματα ήταν τα ακόλουθα τρία, χαρακτηριζόμενα από τον μήνα και το έτος της εκδήλωσης εκάστου: Σημειώνεται ότι εκτός των παραπάνω είχε προηγηθεί στην Αγγλία, το λεγόμενο "κίνημα των ελληνικών πληρωμάτων Ιουνίου 1942", υποκινητής της οποίας ήταν ο συνδικαλιστής Αντώνης Αμπατιέλος.
Αιτίες
Βασικότερη αιτία της εκδήλωσης των παραπάνων κινημάτων ήταν η ανομοιογένεια και η διαφορετικότητα προέλευσης των αξιωματικών και υπαξιωματικών κατά την ανασυγκρότηση του ελληνικού στρατού στη Μέση Ανατολή. Υπενθυμίζεται ότι με την παλινόρθωση της Βασιλείας και την επιστροφή του Βασιλέως Γεωργίου Β΄ είχε δοθεί η πολυπληθέστερη αμνηστία όλων όσων συμμετείχαν στα κινήματα του 1933 και 1935, πλην όμως ελάχιστοι είχαν επανέλθει στο στράτευμα και συμμετείχαν στον πόλεμο που ακολούθησε. Μετά όμως τη Γερμανική εισβολή στην Ελλάδα και ειδικότερα περί τα τέλη του Απριλίου του 1941 όταν ο Βασιλιάς και η κυβέρνηση του Εμμ. Τσουδερού μετακινήθηκαν στην Κρήτη με πρόταση του διαδόχου Παύλου εκδόθηκε μια σειρά διαταγμάτων που αφορούσαν όχι μόνο γενική αμνηστία και για εκείνους που συμμετείχαν στο κίνημα του 1938, αλλά και την επαναφορά όλων στην ενεργό υπηρεσία με τον βαθμό που κατείχαν, χωρίς έτερη διαδικασία και με πρόσκληση να ενταχθούν στον υπό ανασυγκρότηση ελληνικό στρατό στη Μέση Ανατολή  για συνέχιση του αγώνα κατά του Άξονα. Εκτός όμως αυτών κάποιο μέρος και από τους 4.500 μονίμους αξιωματικούς και 8.700 εφέδρους που υπηρετούσαν τον Απρίλιο του 1941 μετακινήθηκαν στη Μέση Ανατολή.
Έτσι στις μονάδες που άρχισαν να ανασυγκροτούνται παρουσιάσθηκαν αξιωματικοί δύο κατηγοριών, εκείνοι που υπηρετούσαν ήδη στο στρατό κατά τη δικτατορία του Μεταξά, ή τότε είχαν εισέλθει στις στρατιωτικές σχολές, όπως και εκείνοι που είχαν παλαιότερα αποταχθεί πλην όμως είχαν ανακληθεί στην ενεργό υπηρεσία και συμμετείχαν στον πόλεμο, καθώς κι εκείνοι οι λεγόμενοι "δημοκρατικοί" που επανήλθαν στην ενεργό υπηρεσία με την τελευταία σειρά διαταγμάτων της κυβέρνησης Τσουδερού. Αυτό είχε ως συνέπεια μεταξύ αυτών των δύο βασικών κατηγοριών να αναπτυχθούν η καχυποψία, η δυσπιστία ακόμα και ζηλοφθονία που συνδυαζόμενα με προσωπικές φιλοδοξίες, ανάληψης διοίκησης ήταν επόμενο να προκληθούν αντιπάθειες ακόμα και αντιπαλότητες που υποκρύπτονταν πίσω από πολιτικούς χαρακτηρισμούς δημιουργώντας έντονα προβλήματα στρατιωτικής πειθαρχίας και συνοχής.
Εκτός όμως των αξιωματικών άρχισαν να παρατηρούνται και κάποιες δραστηριότητες υπαξιωματικών και οπλιτών με κομμουνιστικές ιδεολογίες που ήλθαν από την Ελλάδα προβαίνοντας σε μυήσεις ως ανατρεπτικοί πυρήνες με οργανωμένη τακτική. Οργανώσεις των τελευταίων ήταν η ελεγχόμενη από κομμουνιστές ΑΣΟ (Αντιφασιστική Στρατιωτική Οργάνωση) που ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1941 με ηγέτη το στέλεχος του ΚΚΕ και εξόριστο Γιάννη Σαλά, η ΑΟΝ και η ΑΟΑ. Μάλιστα έβγαζαν και έντυπα όπως ο "Αντιφασίστας".
Στο κίνημα του 1944 συμμετείχαν ενεργά και μέλη της συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας Ελληνικών Ναυτεργατικών Οργανώσεων (ΟΕΝΟ), η οποία είχε ιδρυθεί το 1943 από μέλη του ΚΚΕ.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Ιστορία της Ελλάδας κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο 1943 Κατηγορία:Ιστορία της Μέσης Ανατολής
With Love and Squalor
Κομμάτια
Τα δύο τραγούδια συμπεριλήφθηκαν στη συλλογή Crap Attack και στο Promo CD 3 κομματιών που ήταν διαθέσιμο για αγορά κατά τη διάρκεια της κοινής περιοδείας της μπάντας με τους Hot Hot Heat.
Παραπομπές
Κατηγορία:Άλμπουμ του 2006
Άμιδα
μικρογραφία| Τα τείχη της Άμιδας, κτισμένα από τον [[Κωνστάντιος Β´|Κωνστάντιο Β' πριν από την Πολιορκία της Άμιδας το 359, όταν η πόλη κατακτήθηκε από τον βασιλιά των Σασσανιδών Σαπώρη Β΄.]] μικρογραφία| Τα τείχη της Άμιδας, κτισμένα από τον [[Κωνστάντιος Β´|Κωνστάντιο Β' πριν από την πολιορκία της Άμιδας το 359.]]
H Άμιδα,, Amed ) ήταν μία αρχαία πόλη στη Μεσοποταμία, που βρίσκεται εκεί, που βρίσκεται το σύγχρονο Ντιγιάρμπακιρ της Τουρκίας.
Η πόλη βρισκόταν στη δεξιά όχθη του Τίγρη. Οι τοίχοι είναι ψηλοί και ουσιαστικοί και είναι κατασκευασμένοι από σε δεύτερη χρήση πέτρες παλαιότερων κτιρίων.
Ιστορία
Η Άμιδ(α) ιδρύθηκε ως οικισμός των Αραμαίων, περίπου την 3η χιλιετία π.Χ., αργότερα ως πρωτεύουσα του Bit-Zamani. Το παλαιότερο τεχνούργημα από την Άμιδα είναι η περίφημη στήλη του βασιλιά Nαράμ-Σιν, που επίσης πιστεύεται ότι είναι από την 3η χιλιετία π.Χ. Το όνομα Άμιδα εμφανίζεται για πρώτη φορά στα γραπτά του Ασσύριου βασιλιά Aδάδ-Νιραρί Α΄ (π. 1310 -1281 π.Χ.), που κυβέρνησε την πόλη ως τμήμα της ασσυριακής χώρας. Η Άμιδα παρέμεινε σημαντική περιοχή της ασσυριακής χώρας καθ 'όλη τη διάρκεια της βασιλείας του βασιλιά Tιγκλάθ-Πιλεσέρ Α΄ (1114–1076 π.Χ.) και το όνομα Άμιδα εμφανίζεται στα χρονικά των Ασσυρίων ηγεμόνων μέχρι το 705 π.Χ., και εμφανίζεται επίσης στα αρχεία του Αρμένιου βασιλιά Τιριδάτη Β' το 305 μ.Χ., και στον Ρωμαίο ιστορικό Aμμιανό Μαρκελίνο (325–391 μ.Χ.).
Διευρύνθηκε και ενισχύθηκε από τον Κωνστάντιο Β', στη βασιλεία του οποίου πολιορκήθηκε και καταλήφθηκε μετά από 73 ημέρες από τον βασιλιά των Σασσανιδών Σαπώρη Β' (359). Οι Ρωμαίοι στρατιώτες, και μεγάλο μέρος του πληθυσμού της πόλης, σφαγιάστηκαν από τους Πέρσες. Ο ιστορικός Αμμιανός Μαρκελλίνος, ο οποίος συμμετείχε στην άμυνα της πόλης, έχει κάνει ένα λεπτό απολογισμό της πολιορκίας. Οι Πέρσες δεν επιχείρησαν να φρουρήσουν την πόλη μετά την πολιορκία.
Η Άμιδα πολιορκήθηκε από τον βασιλιά των Σασσανιδών Kαβάδη Α΄ κατά τη διάρκεια του Αναστασιανού πολέμου κατά τη διάρκεια τού φθινοπώρου και τού χειμώνα (502-503). Η πολιορκία της πόλης αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολη επιχείρηση, από ό,τι περίμενε το Καβάδης Α΄: οι υπερασπιστές, αν και δεν υποστήριζαν τα στρατεύματα, απέκρουσαν τις επιθέσεις των Σασσανιδών για τρεις μήνες προτού τελικά χτυπηθούν. Μέρος των αιχμαλώτων της Άμιδας εκτοπίστηκαν στο Arrajan, μία πόλη που επανΐδρυσε ο Kαβάδ Α΄, ο οποίος στη συνέχεια την ονόμασε "Weh-az-Amid-Kawad" (κυριολεκτικά, "καλύτερη από την Άμιδα, ο Kαβάδης [έκτισε αυτή]". Κατά τη διάρκεια του ίδιου πολέμου, οι Ρωμαίοι επιχείρησαν μία τελικά ανεπιτυχή πολιορκία της υπό των Περσών κατεχομένης Άμιδας, με επικεφαλής τους στρατηγούς Πατρίκιο και Υπάτιο. Το 504 όμως, οι Ρωμαίοι ανακατέλαβαν την πόλη και ο Ιουστινιανός Α' επισκεύασε τα τείχη και τις οχυρώσεις της.
Οι Σασσανίδες κατέλαβαν την πόλη για τρίτη φορά το 602 και την κράτησαν για περισσότερα από 20 χρόνια. Το 628 ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Ηράκλειος ανέκτησε την Άμιδα.
Τελικά, το 639 η πόλη καταλήφθηκε από τους αραβικούς στρατούς τού Ισλάμ και παρέμεινε σε αραβικά χέρια, έως ότου η κουρδική δυναστεία των Μαρβανιδών κυβέρνησε την περιοχή κατά τον 10ο και 11ο αι.
Το 1085 οι Σελτζούκοι κατέλαβαν την περιοχή από τους Μαρβανίδες και εγκατέστησαν πολλούς Τουρκομάνους στην περιοχή. Ωστόσο, οι Αγιουβίδες παρέλαβαν την πόλη από το υποτελές κράτος τους, τους Ορτοκίδες, το 1232 και η πόλη κυβερνήθηκε από αυτούς, μέχρι που το μογγολικό Ιλχανάτο κατέλαβε την πόλη το 1259. Αργότερα οι Αγιουβίδες του Χασάνκεϊφ πήραν πίσω την πόλη, και την κυβέρνησαν, έως ότου λεηλατήθηκε από την αυτοκρατορία των Τιμουριδών το 1394. Ο σουλτάνος Σελίμ Α΄ των Οθωμανών έλαβε την πόλη από τους Σαφαβίδες το 1515.
Η Άμιδα είναι μία επισκοπή πολλών χριστιανικών δογμάτων: για την εκκλησιαστική ιστορία της Άμιδας και του Ντιγιάρμπακιρ, δείτε το άρθρο για το Ντιγιάρμπακιρ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Καθολικές τιμητικές επισκοπές στην Ασία
Φορεσιά του Άργους
Η φορεσιά του Άργους, η οποία φοριόταν και σε άλλα χωριά της περιοχής της Αργολίδας, έχει πλέον χαθεί. Παρουσίαζε πολλές ομοιότητες με τη φορεσιά της Κορινθίας, ενώ στην πορεία απλοποιήθηκε, με πολλά κομμάτια της να καταργούνται. Τη συγκεκριμένη φορεσιά την αποτελούσαν το πουκάμισο, ο μπούστος, η τραχηλιά, το σιγκούνι και η ποδιά. Τον κεφαλόδεσμο σχημάτιζαν το τσεμπέρι και το μαντήλι, ενώ για κοσμήματα παρατηρούνταν το γιορτάνι, οι αλυσίδες με τα φλουριά και τα μπελετζίκια.
Τα κομμάτια της φορεσιάς και η περιγραφή τους
Το πουκάμισο, το ονομαζόμενο και κολονάτο, διέθετε γεωμετρικά μεταξωτά κεντήματα, κατά κύριο λόγο σε κόκκινο χρώμα και κατακόρυφες ταινίες-κολόνες. Αργότερα προστέθηκαν τα κατωμάνικα. Ο μικρός μπούστος συγκρατούσε τα πανωμάνικα με τα κατωμάνικα, τα οποία είχαν κατά κύριο λόγο πολύχρωμα κεντήματα, με το κόκκινο να είναι το κυρίαρχο χρώμα. Το άνοιγμα του λαιμού ήταν συνήθως κεντημένο ενώ η τραχηλιά μερικές φορές ήταν χωριστό κομμάτι και άλλες ήταν κεντημένη πάνω στο πουκάμισο. Τα κεντήματα ήταν από κόκκινο μετάξι και λίγες πράσινες κλάρες. Το σιγκούνι, το οποίο είναι χοντρό μάλλινο εξωτερικό φόρεμα, μοιάζοντας αρκετά με το άσπρο σιγκούνι που παρατηρείται σε άλλες φορεσιές. Η ποδιά ήταν από πανί μου ήταν κατασκευασμένο στον αργαλειό. Μάλιστα, η νυφική ποδιά είχε σχέδια παρόμοια με αυτά του πουκάμισου.
Κεφαλόδεσμος και κοσμήματα
Τον καθημερινό κεφαλόδεσμο τον αποτελούσαν το τσεμπέρι και η μαντιλιά. Οι γυναίκες του Άργους έπλεκαν τα μαλλιά τους σε δύο πλεξούδες σχηματίζοντας στεφάνι στο κεφάλι. Παλιότερα στο κεφάλι φορούσαν φεσάκι με παράδες, καπιτσάλι να το συγκρατεί και μπόλια, ενώ αργότερα αντικαταστάθηκαν από το τσεμπέρι. Από πάνω τοποθετούσαν το λευκό βαμβακερό μαντήλι με λουλούδια στις άκρες.
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1983-1984
Το πρώτο επίσημο και δεύτερο ανεπίσημο πρωτάθλημα Γ' Εθνικής 1983-84 ξεκίνησε στις 4 Σεπτεμβρίου 1983 και ολοκληρώθηκε με περιπετειώδη τρόπο, καθώς η Αναγέννηση Καρδίτσας εντάχθηκε καθυστερημένα στο Βόρειο όμιλο -ως 21η ομάδα- και αγωνιζόταν επιπλέον και τις Τετάρτες με αποτέλεσμα στο Νότο (20 συμμετοχές) να παιχθούν 38 αγωνιστικές και στο Βορρά 40.
Το πρωτάθλημα ήταν ιδιαίτερα συναρπαστικό, με χαρακτηριστικό γεγονός ότι οι πρώτες θέσεις (που οδηγούσαν στη Β' Εθνική) κρίθηκαν ακριβώς την τελευταία αγωνιστική. Στο Νότιο όμιλο την άνοδο απώλεσε ο Ιωνικός Νικαίας που έχασε με 3-2 στα Μέγαρα από το Βύζαντα, παρότι προηγήθηκε με 1-2. Στο Βορρά ο μεγάλος χαμένος ήταν ο Εορδαϊκός, ο οποίος ηττήθηκε με σκορ 3-1 στη Λαμία από την τοπική ομάδα.
Τους δυο τίτλους τελικά κατέκτησαν ο Αιολικός Μυτιλήνης στο Νότο και ο Αλμωπός Αριδαίας στο Βορρά. Οι δευτεραθλήτριες ομάδες, Αθηναϊκός και Α.Ο. Τρίκαλα αντίστοιχα, ανήλθαν επίσης στην ανώτερη κατηγορία, ενώ υποβιβάστηκαν συνολικά 8 σωματεία (τέσσερα από κάθε όμιλο) στο Εθνικό Ερασιτεχνικό.
Πρώτοι σκόρερ αναδείχθηκαν στο Νότο ο Γιάννης Μανούσος του Αιολικού (με 35 γκολ) και στο Βορρά ο Φάνης Δογάνης του Α.Ο. Αλεξανδρούπολης (25).
Σύνθεση
Είχε προηγηθεί η «πειραματική» διοργάνωση της περιόδου 1982-83 (σε έναν πανελλήνιο Όμιλο), από την οποία το εισιτήριο για τη Β’ Εθνική κατέκτησε ο Εδεσσαϊκός.
Κατά πολλούς ωστόσο, και μάλλον ορθά, ο όρος "πειραματική" για την πρώτη διοργάνωση δεν ευσταθεί. Έγινε απλώς για πρακτικούς λόγους, κυρίως για τη Β' εθνική, αφού ήταν αδύνατο σε μια χρονιά οι 40 ομάδες των 2 ομίλων της Β' (+ οι 4 που θα έρχονταν από την Α' εθνική + οι 8 που θα έρχονταν από την Εθνική Ερασιτεχνική, -2 που θα προβιβάζονταν), σύνολο 50 ομάδες, να μειωθούν σε 20. Θα έπρεπε να υποβιβαστούν 30, δηλαδή από τις 20 ομάδες του κάθε ομίλου να πέσουν οι 15.
Από το Εθνικό Ερασιτεχνικό Πρωτάθλημα της περιόδου 1982-83 ανήλθαν τα σωματεία Α.Ο. Νεάπολης Νίκαιας, Θρίαμβος Ν. Κόσμου, Αναγέννηση Άρτας, Πανναυπλιακός, Α.Ε. Ποντίων Κοζάνης, Ασπίδα Ξάνθης και Α.Ε. Πολυκάστρου. Οι υπόλοιπες συμμετοχές ήταν οι υποβιβασμένες της Β’ Εθνικής της περιόδου 1982-83.
Ειρηνικός Ωκεανός
Ο Ειρηνικός Ωκεανός είναι ο μεγαλύτερος ωκεανός της Γης και πήρε το όνομά του από τον Πορτογάλο θαλασσοπόρο Μαγγελάνο. Εκτείνεται στο ένα τρίτο της επιφάνειας της Γης με έκταση 165.250.000 χλμ² από τη Βερίγγειο θάλασσα στην Αρκτική, μέχρι τον Νότιο Ωκεανό. Στα δυτικά διαβρέχει την Ασία και την Αυστραλία, ενώ στα ανατολικά την Αμερική. Ο Ισημερινός χωρίζει νοητά των Ειρηνικό στον Βόρειο Ειρηνικό ωκεανό και τον Νότιο Ειρηνικό ωκεανό, με δύο εξαιρέσεις: τα Γκαλαπάγκος και τα Νησιά Γκίλμπερτ, τα οποία ενώ βρίσκονται βόρεια του Ισημερινού, θεωρούνται νήσοι του Νότιου Ειρηνικού. Στον Ειρηνικό βρίσκεται το βαθύτερο σημείο όλων των θαλασσών και ωκεανών της Γης, 10.911 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, στην Τάφρο των Μαριανών.
Ιστορικά στοιχεία
Το ανατολικό τμήμα του Ειρηνικού ωκεανού εντοπίστηκε για πρώτη φορά από τους Ευρωπαίους στις αρχές του 16ου αιώνα, όταν ο Ισπανός εξερευνητής Βάσκο Νούνιες ντε Μπαλμπόα διέσχισε τον ισθμό του Παναμά το 1513 και ανακάλυψε τη μεγάλη «νότια θάλασσα», το οποίο ονόμασε Mar del Sur (Νότια Θάλασσα). Το όνομα «Ειρηνικός Ωκεανός» δόθηκε από τον Πορτογάλο εξερευνητή Μαγγελάνο κατά τη διάρκεια της ισπανικής περίπλου του κόσμου το 1521, καθώς ο ίδιος αντιμετώπισε ευνοϊκό άνεμο κατά τον περίπλου του ωκεανού. Έτσι τον ονόμασε Mar Pacifico, που τόσο στα πορτογαλικά, όσο και στα ισπανικά, σημαίνει «ειρηνική θάλασσα».
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1983-1984
Η ιστορική 1η αγωνιστική
Βορράς: Φλώρινα - Πανθρακικός 1-0, Αλμωπός Αριδαίας - Τοξότης Βόλου 1-0, Αναγέννηση Γιαννιτσών - Οδυσσέας Κορδελιού 0-0, Α.Ο. Τρίκαλα - Α.Ο. Αλεξανδρούπολης 2-0, Α.Ε. Πολυκάστρου - Α.Ε. Ποντίων Κοζάνης 0-0, Αναγέννηση Επανωμής - Α.Ο. Θήβα 1-1, Κοζάνη - Κιλκισιακός 3-0, Εθνικός Αλεξανδρούπολης - Α.Π.Ε. Λαγκαδά 3-1, Εορδαϊκός - Νάουσα 2-0 και Ασπίδα Ξάνθης - Α.Σ. Λαμία 1-0
Ειρηνικός Ωκεανός
Θάλασσες και μεγάλοι κόλποι
right|Ο Ειρηνικός ωκεανός
Ο αστεροειδής 224 Ωκεάνα (Oceana), που ανακαλύφθηκε το 1882, πήρε το όνομά του από τον Ειρηνικό ωκεανό.
Γ΄ Εθνική ποδοσφαίρου ανδρών 1983-1984
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γ΄ Εθνική κατηγορία ποδοσφαίρου αντρών Ελλάδας Κατηγορία:Εγχώρια ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα 1983-1984
Ειρηνικός Ωκεανός
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ωκεανοί
Λεζγκική γλώσσα
Η Λεζγκική γλώσσα επίσης Λεζγκί ή Λεζγκίν, είναι γλώσσα που ανήκει στις Λεζγκικές γλώσσες. Ομιλείται από τους Λεζγκίν, που ζουν στο νότιο Νταγκεστάν και το βόρειο Αζερμπαϊτζάν. Τα Λεζγκικά είναι λογοτεχνική γλώσσα και μια από τις επίσημες γλώσσες του Νταγκεστάν. Κατατάσσεται ως «ευάλωτη» στο Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Γλωσσών της UNESCO.
Γεωγραφική διασπορά
Το 2002, η Λεζγκική ομιλείτο από 397.000 άτομα στη Ρωσία, κυρίως στο νότιο Νταγκεστάν και το 1999 από 178.400 κυρίως στις επαρχίες του Αζερμπαϊτζάν Κουσάρ, Κουμπά, Καμπαλά, Ογκούζ, Ισμαΐλι και Χακμάζ του ΒΑ Αζερμπαϊτζάν. Η Λεζγκική ομιλείται επίσης στο Καζακστάν, το Κιργιστάν, την Τουρκία, το Τουρκμενιστάν, την Ουκρανία και το Ουζμπεκιστάν από μετανάστες του Αζερμπαϊτζάν και του Νταγκεστάν.
Ο συνολικός αριθμός ομιλητών είναι 800.000.
Σχετικές γλώσσες
Υπάρχουν εννέα λεζγκικές γλώσσες, δηλαδή: η Λεζγκική, η Ταμπαζαράν, η Ρουτούλ, η Αγκούλ, η Τσαχούρ, η Μπουντούκ, η Κριτς, η Ούντι και η Αρτσί. Και οι εννέα γλώσσες φέρουν τα ίδια ονόματα με τις εθνοτικές ομάδες που τις μιλούν.
Αλφάβητα
Η Λεζγκική έχει γραφεί σε διαφορετικά αλφάβητα στον ρου της ιστορίας της. Αυτά τα αλφάβητα στηρίχτηκαν σε τρεις γραφές: Αραβική (πριν το 1928), Λατινική (1928–38) και Κυριλλική (1938–present).
Το Λεζγκίν κυριλλικό αλφάβητο έχει ως ακολούθως :
Το λατινικό αλφάβητο είχε ως ακολούθως:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λεζγκικές γλώσσες Κατηγορία:Απειλούμενες γλώσσες
Among Us
Το Among Us είναι ένα διαδικτυακό παιχνίδι για πολλούς παίκτες που αναπτύχθηκε και δημοσιεύθηκε από το αμερικανικό στούντιο παιχνιδιών Innersloth. Κυκλοφόρησε σε συσκευές iOS και Android τον Ιούνιο του 2018 και, σε λίγους μήνες, στα Windows. Δυστυχώς, το παιχνίδι μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με παίκτες της ίδιας πλατφόρμας (το iOS/Android ομαδοποιείται). Το παιχνίδι κυκλοφόρισε επίσης και για το Nintendo Switch τον Δεκέμβριο του 2020 και έχει προγραμματίσει να κυκλοφορήσει για Xbox One, Xbox Series X και Series S, PlayStation 4 και PlayStation 5 εντός του 2021. Το παιχνίδι ήταν εμπνευσμένο από το πάρτι Mafia και την ταινία τρόμου The Thing, και μετά την κυκλοφορία του πρώτου χάρτη της, The Skeld, προστέθηκαν και τρεις ακόμη χάρτες, οι οποίοι ήταν οι MIRA HQ, Polus και The Airship.
Το παιχνίδι λαμβάνει χώρα σε έναν χώρο με θέμα το διάστημα, στο οποίο οι παίκτες αναλαμβάνουν έναν από τους δύο ρόλους, οι περισσότεροι είναι μέλη του πληρώματος και ένας προκαθορισμένος αριθμός είναι δολοφόνοι. Ο στόχος των μελών του πληρώματος είναι να εντοπίσουν τους δολοφόνους, να τους ανακαλύψουν και ολοκληρώσουν τις εργασίες γύρω από το χάρτη, τα καθήκοντα. Ο στόχος των δολοφόνων είναι να κάνουν κρυφά σαμποτάζ και να σκοτώνουν τα μέλη του πληρώματος πριν ολοκληρώσουν όλα τα καθήκοντά τους. Οι παίκτες που υποπτεύονται ότι είναι δολοφόνοι μπορούν να αποκλειστούν μέσω μιας ψηφοφορίας, της οποίας μπορεί να ξεκινήσει οποιοσδήποτε παίκτης κάνοντας έκτακτη σύσκεψη (εκτός από μια κρίση) ή αναφέροντας ένα πτώμα. Τα μέλη του πληρώματος κερδίζουν εάν αποβληθούν όλοι οι δολοφόνοι ή έχουν ολοκληρώσει όλα τα καθήκοντα, ενώ οι δολοφόνοι παίρνουν τη νίκη εάν υπάρχει ίσος αριθμός δολοφόνων και μελών του πληρώματος, ή εάν ένα κρίσιμο σαμποτάζ δεν επιλυθεί εγκαίρως.
Ενώ το παιχνίδι κυκλοφόρησε αρχικά το 2018 με μικρή προσοχή, έλαβε μια τεράστια εισροή δημοτικότητας το 2020 λόγω πολλών γνωστών ταινιών Twitch και YouTubers που το παίζουν. Η πανδημία COVID-19 έχει επίσης αποδοθεί στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Το παιχνίδι έλαβε θετικά σχόλια από κριτικούς, επαινώντας για το παιχνίδι και τη ρύθμιση του, αν και επικρίθηκε για τα τεχνικά του ζητήματα. Σε απάντηση στη δημοτικότητα του παιχνιδιού, το Among Us 2 ανακοινώθηκε τον Αύγουστο του 2020. Ωστόσο, η προγραμματισμένη συνέχεια ακυρώθηκε ένα μήνα αργότερα και η ομάδα στράφηκε στη βελτίωση του αρχικού παιχνιδιού. Τα εμπορεύματα που βασίζονται στο παιχνίδι, όπως παιχνίδια, πουκάμισα κ.λπ., ανακοινώθηκαν και κυκλοφόρησαν. Το Among Us έχει επίσης εμπνεύσει μιμίδια στο Διαδίκτυο και πέτυχε ένα πολύ μεγάλο διαδικτυακό μήνυμα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για PC Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια για κινητά Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2018 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Android Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του iOS
Κούρδαλι
Τα Κούρδαλι είναι συνοικία των Σπήλιων.
Τοποθεσία
Στα βόρεια συνορεύουν με τον Άγιο Θεόδωρο Σολέας, στα ανατολικά με την Αγία Ειρήνη, στα νότια με τον Άγιο Αντώνιο και στα δυτικά με την Κακοπετριά.
Ιστορία
Τον 16ο αιώνα μ.Χ. κτίστηκε η εκκλησία της Παναγίας της Χρυσοκουρδαλιώτισσας στην περιοχή που σήμερα βρίσκονται τα Κούρδαλι. Αποτελούσε το κέντρο μοναστηριού που απλωνόταν γύρω της. Στην ευρύτερη περιοχή του Τροόδους κτίστηκαν και άλλα μοναστήρια, ενώ δημιουργήθηκαν και μικρές κοινότητες. Ο λόγος ήταν η ασφάλεια που πρόσφερε η περιοχή από τους Φράγκους και μετέπειτα τους Τούρκους.
Το μοναστήρι στα Κούρδαλι είχε πολλά κτήματα στα οποία εγκαταστάθηκαν εργαζόμενοι. Αυτό οδήγησε με την πάροδο του χρόνου στη δημιουργία του χωριού Κούρδαλι. Το μοναστήρι διαλύθηκε αλλά η εκκλησία παρέμεινε.
Ο πληθυσμός αυξανόταν συνεχώς επειδή οι κάτοικοι των γύρω μικρών κοινοτήτων εγκατέλειπαν τις κοινότητες τους και εγκαθίσταντο στα Κούρδαλι. Η αύξηση του πληθυσμού και η έλλειψη γης, οδήγησαν τους κατοίκους στην εγκατάσταση σε μια περιοχή ένα χιλιόμετρο ψηλότερα. Εκεί δημιουργήθηκε ένας νέος οικισμός, τα Σπήλια (σημερινή συνοικία Αγίου Αντωνίου). Με την πάροδο του χρόνου τα Σπήλια ξεπέρασαν σε πληθυσμό τα Κούρδαλί. Γύρω στα 1850 δημιουργήθηκε και η εκκλησία του Αγίου Αντωνίου στα Σπήλια.
Σήμερα, οι δύο οικισμοί, τα Κούρδαλι και ο Άγιος Αντώνιος, αποτελούν μια κοινότητα, τα Σπήλια.
Πληθυσμός
Ο πληθυσμός των Κούρδαλι άρχισε να μειώνεται μετά τη δεκαετία του 1980. Στην περιοχή του Τροόδους έκλεισαν αρκετά μεταλλεία ενώ περιορίστηκε και η υλοτομία. Οι κάτοικοι μετακινούνταν στις πόλεις όπου μπορούσαν να βρουν εργασία. Ο πίνακας που ακολουθεί παρουσιάζει τον πληθυσμό της συνοικίας όπως καταγράφηκε στις απογραφές πληθυσμού που έγιναν στην Κύπρο και στις οποίες απογραφόταν ξεχωριστά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σπήλια
Ε Γλύπτου
Ο ε (έψιλον) Γλύπτου (Epsilon Sculptoris, συντομογραφικά ε Scl) είναι ο δέκατος σε φωτεινότητα (όπως φαίνεται από τη Γη) αστέρας στον νότιο αστερισμό Γλύπτη. Είναι διπλό αστρικό σύστημα, δηλαδή δύο αστέρες που περιφέρονται γύρω από το κοινό τους κέντρο μάζας. Ως αστέρας πέμπτου μεγέθους είναι με δυσκολία ορατός με γυμνό μάτι, από σκοτεινές τοποθεσίες, στο βορειοανατολικό άκρο του αστερισμού, μόλις 2,5΄ (λεπτά της μοίρας) περίπου από το σύνορο με τον αστερισμό Κάμινο, στον οποίο και θα περάσει περί το έτος 2920 μ.Χ..