cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Κριτόλαος
Βιογραφία
Μετά το θάνατο του στρατηγού Καλλικράτη η ρήξη στις σχέσεις Ρωμαίων και Αχαιών έφτασε στα άκρα με την εκλογή του φιλοπόλεμου στρατηγού Κριτόλαου το 146 π.Χ. Τον οποίο ο Παυσανίας κατηγορεί για ύποπτα οικονομικά συμφέροντα που τον οδήγησαν στην επιλογή της σύγκρουσης. Ο Κριτόλαος ενθουσίασε τους Αχαιούς μαζί με το Θηβαίο Βοιωτάρχη Πυθέα που του υποσχέθηκε αμέριστη συνδρομή. Οδηγώντας στην ουσία τις τότε ισχυρότερες ελληνικές πόλεις σε μία σχεδόν γενικευμένη αντιρωμαϊκή εξέγερση. Οι Ρωμαίοι ήρθαν ως υπερασπιστές εκτός από της αυτονομίας των Σπαρτιατών που είχαν ενταχθεί στην Αχαϊκή Συμπολιτεία και των Φωκέων και Ευβοέων που είχαν διαφορές με τους Θηβαίους. Αποφάσισαν να στείλουν τον ύπατο Λεύκιο Μόμμιο (που αποκλήθηκε αργότερα και Αχαϊκός) εναντίον των Αχαιών και των Θηβαίων. Ο Ρωμαίος στρατηγός Μέτελλος που στάθμευε ήδη στη Μακεδονία (είχε μόλις καταπνίξει εξέγερση των υποταγμένων Μακεδόνων) με ισχυρές δυνάμεις, θεώρησε σκόπιμο να μην περιμένει τον Μόμμιο και αποφάσισε να πολεμήσει ο ίδιος τους Αχαιούς. Ο Κριτόλαος την περίοδο εκείνη πολιορκούσε την Ηράκλεια στη Φθιώτιδα που είχε αρνηθεί να ενταχθεί στην Συμπολιτεία. Όταν προσέγγισε ο Κόιντος Καικίλιος Μέτελλος το στράτευμα του Κριτόλαου, αυτός δεν επέλεξε να οχυρωθεί στις Θερμοπύλες ή κατά μία άλλη εκδοχή αιφνιδιάστηκε και ηττήθηκε ολοκληρωτικά στη Σκάρφεια της Λοκρίδας (στο σημείο περίπου που είναι σήμερα ο δορυφορικός σταθμός του ΟΤΕ). Συνέπεια των τραγικών στρατηγικών λαθών του Κριτόλαου και της επακόλουθης ασυνεννοησίας και ακαταστασίας του στρατού του, ήταν να διαλυθούν οι άνδρες του και να μην προλάβουν ουσιαστικά να παραταχθούν σε μάχη. Πολλοί σκοτώθηκαν και χίλιοι αιχμαλωτίστηκαν, οι περισσότεροι διέφυγαν. Ο Κριτόλαος χάθηκε χωρίς να βρεθεί, μάλλον πνίγηκε στους βάλτους όπως τον ειρωνεύεται ο Παυσανίας. Χίλιοι επίλεκτοι Αρκάδες οπλίτες (λογάδες) βρέθηκαν αποκομμένοι στην Ελάτεια της Φωκίδας, αλλά οι Φωκείς δεν τους προσέφεραν καταφύγιο μαθαίνοντας τα νέα της καταστροφής. Αυτό είχε ως συνέπεια να καταφύγει το απόσπασμα αυτό στην Χαιρώνεια και έτσι να βρεθεί αντιμέτωπο με το σύνολο της δύναμης του Μέτελου και να καταστραφεί ολοκληρωτικά. Ο Παυσανίας ισχυρίζεται ότι ήταν θεία δίκη να πέσουν στο σημείο εκείνο ακριβώς, γιατί οι πρόγονοί τους πριν χρόνια δεν συνέτρεξαν τους Θηβαίους στην προηγούμενη Μάχη της Χαιρώνειας κατά του Φιλίππου. Τα αποτελέσματα της καταστροφικής Μάχης της Σκάρφειας, ήταν η εκκένωση Θήβας και των Μεγάρων και η τελική σύγκρουση των συσσωματωμένων δυνάμεων του Μέτελλου και του Μόμμιου που κατέφθασε, στη Μάχη της Λευκόπετρας, εναντίον του τελευταίου στρατηγού της Αχαϊκής Συμπολιτείας, Δίαιου του Μεγαλοπολίτη.
Πιερ Ζελάν ντε Μερξέμ
Ο Πιέρ Ζελάν ντε Μέρξεμ (γαλλικά : Pierre Geelhand de Merxem) (10 Μαΐου 1910 - 198) ήταν Βέλγος αθλητής της αντισφαίρισης. Πρόεδρος της Βελγικής ομοσπονδίας αντισφαίρισης από το 1974 έως το 1979. Είχε συμμετάσχει με το Βέλγιο στο Κύπελλο Ντέιβις το 1936, 1937 1938, 1939, 1946, 1947 και το 1948 με ρεκόρ 8 νίκες και 10 ήττες.
Είχε συμμετάσχει σε πολλά ανά τον κόσμο τουρνουά. Το 1955 ήταν πρώτος στο κλειστό πρωτάθλημα Βελγίου, δεύτερος το 1949 στο ίδιο πρωτάθλημα, δεύτερος στην Ντεβίλ το 1948, πρώτος στις Βρυξέλλες το 1950. Στο Πρωτάθλημα αντισφαίρισης Ανατολικής Μεσογείου ήταν στο διπλό αντρών πρώτος το 1938 με συμπαίκτη τον Τσαρλς Νέιγιερτ, δεύτερος το 1949 με συμπαίκτη τον Ζακ Πετέν , και το 1951 με συμπαίκτη τον Φιλίπ Βασέ , στο μεικτό διπλό δεύτερος το 1949 με συμπαίκτρια την Πέγκι Ντόουσον-Σκοτ. Στο Εαρινό πρωτάθλημα αντισφαίρισης και το 1948 ήταν πρώτος στο μονό αντρών, και δεύτερος στο διπλό με συμπαίκτη τον Ζακ Πετέν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βέλγοι αθλητές της αντισφαίρισης
Πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης Α2 εθνικής κατηγορίας ανδρών 2010-2011
Η πρώτη φάση της διοργάνωσης διήρκεσε από τις 30 Οκτωβρίου 2010 έως τις 19 Φεβρουαρίου 2011. Η δεύτερη φάση ξεκίνησε στις 25 Φεβρουαρίου και ολοκληρώθηκε στις 11 Ιουνίου 2011. Πρωταθλήτρια της κατηγορίας αναδείχτηκε η ομάδα του Κ.Α.Ο. Δράμας για δεύτερη φορά στην ιστορία της.
Στοιχεία
Παραπομπές
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Α2 εθνική κατηγορία καλαθοσφαίρισης ανδρών Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 2010 2011 Πρωταθλημα Ελλαδος Α2 Ανδρων 2010 2011
Κρακοβιανό ομπβαζάνεκ
Ετυμολογία
Ο όρος obwarzanek krakowski είναι πολωνικός. Το πολωνικό ουσιαστικό obwarzanek, ή obarzanek, προέρχεται από το ρήμα obwarzać, «προβράζω», που αναφέρεται στη χαρακτηριστική τεχνική του βρασμού της ζύμης πριν το ψήσιμο. Το επίθετο krakowski δηλώνει οτιδήποτε προέρχεται από ή σχετίζεται με την πόλη της Κρακοβίας.
Περιγραφή
Το κρακοβιανό ομπβαζάνεκ είναι ένα ψημένο προϊόν σε σχήμα δακτυλίου. Παίρνει τη μορφή οβάλ ή, σπάνια, κύκλου με τρύπα στη μέση. Η επιφάνειά του σχηματίζεται από νήματα ζύμης, στρογγυλά ή οβάλ σε διατομή, στριμμένα σε σπείρα. Το χρώμα κυμαίνεται από ανοιχτό χρυσό έως ανοιχτό καφέ, με ξεχωριστή γυαλάδα. Ένα τυπικό ομπβαζάνεκ είναι 12-15 εκατοστά σε διάμετρο, 2-4 εκατοστά σε πάχος και ζυγίζει 80-120 γραμμάρια.
Τα ορατά νήματα της σπείρας στο φλοιό είναι σταθερά στην αφή και η επιφάνεια ποικίλλει από λεία έως ελαφρώς τραχιά. Το εσωτερικό είναι απαλό και ελαφρώς υγρό. Η γεύση είναι γλυκιά, κάτι που είναι χαρακτηριστικό των προϊόντων αρτοποιίας που πρώτα βράζονται και μετά ψήνονται. Τα ομπβαζάνκι διακοσμούνται παραδοσιακά πασπαλίζοντάς τα με διάφορα υλικά, όπως χοντρό αλάτι, παπαρουνόσπορους, σουσάμι, λιναρόσπορους, σπόρους νιγέλα, ανάμεικτα βότανα ή ανάμεικτα μπαχαρικά (πάπρικα, κύμινο, πιπέρι), τριμμένο τυρί, νιφάδες κρεμμυδιού, κ.α..
Υλικά και προετοιμασία
μικρογραφία| Ομπβαζάνκι πασπαλισμένα με παπαρούνα, σουσάμι και λιναρόσπορο Η ζύμη για τα ομπβαζάνκι παρασκευάζεται από αλεύρι σίτου, έως και 30% του οποίου μπορεί να αντικατασταθεί με αλεύρι σίκαλης. Άλλα συστατικά, ανά 100 χιλιόγραμμα αλεύρι, περιλαμβάνουν:
Η ζύμη παρασκευάζεται με τη μέθοδο ενός σταδίου. Μόλις αναμειχθεί κατάλληλα, η ζύμη αφήνεται στην άκρη για αρχικό φούσκωμα, που μπορεί να διαρκέσει από λίγα λεπτά το καλοκαίρι έως μία ώρα το χειμώνα. Η ζύμη χωρίζεται σε μικρές μερίδες, οι οποίες απλώνονται και κόβονται σε λωρίδες. Ο παρασκευαστής στρίβει δύο ή τρεις λωρίδες σε μια σπείρα και στη συνέχεια σχηματίζει ένα δαχτυλίδι στρίβοντάς τες γύρω από το χέρι του και το πιέζει πάνω στο τραπέζι. Ο δακτύλιος τοποθετείται σε σανίδα ή πλέγμα για φούσκωμα και στη συνέχεια προβράζεται σε νερό με θερμοκρασία τουλάχιστον 90 C μέχρι να ανέβει στην επιφάνεια. Το νερό μπορεί να γλυκάνει με πολύ μικρές ποσότητες μελιού. Το ομπβαζάνεκ στη συνέχεια διακοσμείται και ψήνεται.
Μόλις κρυώσει, το ομπβαζάνεκ μπορεί να τοποθετηθεί σε συσκευασία. Εάν συσκευαστεί πριν κρυώσει, χάνει γρήγορα την τραγανότητά του και γίνεται λαστιχένιο. Τα ομπβαζάνκι πωλούνται συνήθως χωρίς συσκευασία και χωρίς ετικέτα.
Ιστορία
μικρογραφία| Πλανόδιος πωλητής στην Κρακοβία πουλά ομπβαζάνκι και [[μπρέτσελ από ένα τυπικό καρότσι]] Οι παλαιότερες γνωστές αναφορές των ομπβαζάνκι που παρασκευάζονται στην Κρακοβία, την πρώην βασιλική πρωτεύουσα της Πολωνίας, εμφανίζονται στις αναφορές της αυλής του Βασιλιά Βλαδίσλαου Β΄ Γιαγκέλο και της συζύγου του, Βασίλισσας Γιαντβίγκα. Μια καταχώριση με ημερομηνία 2 Μαρτίου 1394 αναφέρει το προϊόν, χρησιμοποιώντας τόσο το πολωνικό του όνομα όσο και το αντίστοιχο στα πολωνικά μεσαιωνικά λατινικά, circuli, ή «δαχτυλίδια»: «για τη βασίλισσα, για δαχτυλίδια από ομπβαζάνκι [pro circulis obarzankij ], 1 γκρος».
Το 1496, ο Βασιλιάς Ιωάννης Α΄ Αλβέρτος της Πολωνίας παραχώρησε στη συντεχνία αρτοποιών της πόλης της Κρακοβίας το μονοπώλιο στο ψήσιμο λευκού ψωμιού, συμπεριλαμβανομένου των ομπβαζάνκι. Αυτό το προνόμιο επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια από όλους τους Πολωνούς βασιλείς μέχρι τον Γιαν Γ΄ Σομπιέσκι. Αρχικά, τα ομπβαζάνκι μπορούσαν να παρασκευαστούν μόνο κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, από αρτοποιούς που είχαν οριστεί ειδικά για το σκοπό αυτό από τη συντεχνία. Η συντεχνία εξέδωσε διάταγμα το 1611 που ρύθμιζε την πώληση των ομπβαζάνκι εντός των τειχών της πόλης και η επιλογή των αρτοποιών που επιτρεπόταν να τα πουλήσουν.
Στη σύγχρονη εποχή, τα ομπβαζάνκι πωλούνταιόχι μόνο σε καταστήματα και αρτοποιεία, αλλά και από πάγκους του δρόμου. Υπάρχουν μεταξύ 170 και 180 τέτοιοι πάγκοι που προσφέρουν ομπβαζάνκι στην Κρακοβία σήμερα. Κατά μέσο όρο σχεδόν πωλούνται 150.000 ομπβαζάνκι στην αγορά της Κρακοβίας σε μία μόνο ημέρα.
Το κρακοβιανό ομπβαζάνεκ εμφανίζεται συχνά σε καμπάνιες για την προώθηση της Κρακοβίας. Ως γνωστό σύμβολο της Κρακοβίας και της Ελάσσονος Πολωνίας, χρησιμοποιείται συχνά σε διαφημίσεις που απευθύνονται σε ντόπιους και τουρίστες. Έχει επίσης βραβευτεί στο διαγωνισμό Nasze Kulinarne Dziedzictwo (Η Μαγειρική μας Κληρονομιά) και έλαβε βραβείο στη Διεθνή Έκθεση του Πόζναν του 2003. Βρίσκεται πάντα στο φεστιβάλ ψωμιού Święto Chleba («Γιορτή του Άρτου»), μια εκδήλωση που πραγματοποιείται τακτικά στην Κρακοβία.
Πηγές
Αυτό το άρθρο ενσωματώνει κάποιο κείμενο από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006, «Obwarzanek krakowski» ΕΚ αριθ. , όπως δημοσιεύονται από το EUR-Lex. Σύμφωνα με τη σημείωση πνευματικών δικαιωμάτων του ιστότοπου, «εκτός εάν αναφέρεται διαφορετικά, επιτρέπεται η επαναχρησιμοποίηση των δεδομένων EUR-Lex για εμπορικούς ή μη εμπορικούς σκοπούς, υπό την προϋπόθεση ότι αναφέρεται η πηγή ('© European Union, http://eur-lex.europa. ευ/, 1998-2016'). Η πολιτική επαναχρησιμοποίησης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής εφαρμόζεται με την απόφαση της Επιτροπής της 12ης Δεκεμβρίου 2011».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολιτισμός στην Κρακοβία Κατηγορία:Πολωνική κουζίνα Κατηγορία:Φαγητό δρόμου Κατηγορία:Γλυκά ψωμιά Κατηγορία:Ψωμιά με μαγιά Κατηγορία:Πολωνικά προϊόντα με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης
A tanú
Το A tanú (διεθνής τίτλος: The Witness, γνωστό και ως Without A Trace) είναι μία ουγγρική σατιρική ταινία του 1969, σε σκηνοθεσία Πέτερ Μπάσκο. Το σενάριο το έγραψε ο ίδιος ο σκηνοθέτης σε συνεργασία με τον Γιάνος Ουιχέγκι. Πρωταγωνιστούν οι Φέρενς Καλάι, Λάιος Όζε και Μπέλα Μποθ.
Η ταινία κυκλοφόρησε μέσα σε έντονο πολιτικό κλίμα και αρχικά απαγορεύτηκε από τις αρχές να προβληθεί στην Ουγγαρία. Κατόπιν, όμως, όταν κυκλοφόρησε και σε άλλες χώρες, επιτράπηκε η προβολή του και στη χώρα. Η ταινία προβλήθηκε και στο Φεστιβάλ Κανών του 1981, στο Un Certain Regard. Το 1994, κυκλοφόρησε κι ένα σίκουελ της ταινίας ονόματι Megint tanú.
Πλοκή
Ο Γόζεφ Πελίκαν, ένας άγαμος πατέρας, ο οποίος νωρίτερα είχε συμμετάσχει στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στο πλευρό του κομμουνιστικού κινήματος της Ουγγαρίας, τώρα εργάζεται ως φύλακας. Ο Γιόζεφ συναντά έναν παλιό του φίλο, από τότε που ήταν στο κομμουνιστικό κίνημα, τον Ζόλταν Ντάνιελ, ο οποίος δουλεύει για την κυβέρνηση, ενώ του αρέσει το ψάρεμα, το οποίο το ασκεί κοντά στο μέρος εργασίας του Γιόζεφ. Ο Ντάνιελ, πέφτει στη λίμνη, και ο Γιόζεφ τον σώζει, ο οποίος τον προσκαλεί στο σπίτι του.
Οι δυο του άρχισαν τότε να αναπολούν το παρελθόν και να συζητάν για αυτό, όταν ξαφνικά η μυστική υπηρεσία ÁVH εισβάλει στο σπίτι, η οποία είχε λάβει μία ανώνυμη καταγγελία, η οποία έλεγε ότι ο Γιόζεφ, ασκούσε παράνομες πράξεις, οι οποίες αφορούσαν το παράνομο σφάξιμο γουρουνιών. Ο Ντάνιελ τότε προσπαθεί να εξηγήσει στην ÁVH πόσο πιστός ήταν στην οργάνωση και σε αυτόν ο Γιόζεφ, που τον έκρυβε, ώστε να του χαριστούν, αλλά άθελά του, αποκάλυψε την κρυψώνα, όπου Γιόζεφ φύλαγε τα γουρούνια. Ο Πελίκαν τότε φυλακίζεται.
Αργότερα ο σύντροφος Βίραγκ, του αναθέτει διάφορες δουλειές, ονομάζοντάς τον διευθυντή μιας πισίνας, ενός λούνα παρκ κι ενός ινστιτούτου ερευνών για πορτοκάλια. Ο Γίζοεφ που ήταν "ιδεολογικά αμόρφωτος", απέτυχε σε όλες τις δουλειές που του ανέθεσαν, εκτός από το ινστιτούτο με τα πορτοκάλια. Αργότερα, γίνεται γνωστό ότι όλα αυτά έγιναν για να γίνει ο Γιόζεφ μάρτυρας σε δική κατά του παλιού του φίλου Ντάνιελ, ο οποίος άρχισε να χάνει την εύνοια του κόμματος. Ο Γιόζεφ πληρούσε όλα τα κριτήρια, ήταν ένας τυπικός εργάτης στην Ουγγαρία του 1950.
Πριν τη δίκη του παρουσιάστηκε μια γραπτή κατάθεση, την οποία έπρεπε να απομνημονεύσει. Στο τέλος όμως όχι μόνο δεν ψευδομαρτύρησε αλλά κατηγόρησε τον Βιράγκ, ο οποίος ήταν μεγάλο στέλεχος του κόμματος, λέγοντας έτσι όλη την αλήθεια. Φυσικά, μετά από αυτό τον βάζουν ξανά φυλακή. Περιμένοντας να τον κρεμάσουν, το πολιτικό κλίμα αλλάζει, με τον θάνατο του Στάλιν, και τελικά αφήνεται ελεύθερος, όπου στο τέλος συναντά ξανά τον Βιράγκ, στο τραμ, ο οποίος πλέον είχε χάσει τη θέση του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 1969 Κατηγορία:Ουγγρόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ουγγρικές ταινίες Κατηγορία:Πολιτικές σατιρικές ταινίες
Άγιος Ιωάννης Πασαρώνος Ιωαννίνων
Ο Άγιος Ιωάννης είναι ορεινό χωριό της Ηπείρου στην Περιφερειακή Ενότητα Ιωαννίνων.
Γεωγραφικά - Ιστορικά στοιχεία
Ο Άγιος Ιωάννης βρίσκεται βορειοδυτικά της λίμνης Παμβώτιδας, δίπλα στο αεροδρόμιο σε υψόμετρο 500 μέτρα. Αποτελεί τη βορειοδυτική οικιστική συνέχεια της πόλης των Ιωαννίνων ενώ απέχει μόλις 2 χλμ. ΝΑ. από το κέντρο της Ελεούσα (έδρα του δήμου). Δίπλα και νοτιοανατολικά είναι η Εξοχή και στην ανατολική της πλευρά περνάει η ΕΟ Ιωαννίνων - Κοζάνης που τη διαχωρίζει από το αεροδρόμιο.
Διοικητικά στοιχεία
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα μετά την απελευθέρωση της Ηπείρου με την ονομασία Μικρό Μπισδούνι το 1919 στο ΦΕΚ 184Α - 19/08/1919 να ορίζεται έδρα της τότε κοινότητα Μπισδουνίου. Το 1928 με το ΦΕΚ 172Α - 21/08/1928 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης νεοϊδρυθείσας κοινότητας και το 1950 με το ΦΕΚ 208Α - 16/09/1950 μετονομάστηκε σε Άγιος Ιωάννης. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Αγίου Ιωάννου της δημοτικής ενότητας Πασαρώνος που υπάγεται στο δήμο Ζίτσας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει ως πληθυσμό 821 κατοίκους.
Οι απογραφές πραγματικού πληθυσμού (de facto) μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ζίτσας Κατηγορία:Χωριά του νομού Ιωαννίνων
Μονοτερπένια
200px|μικρογραφία|Η δομική μονάδα του ισοπρενίου – Δύο (2) τέτοιες μονάδες μαζί δημιουργούν τα μονοτερπένια. Τα μονοτερπένια είναι μια χημική κατηγορία των τερπενίων, που αποτελούνται από δύο μονάδες ισοπρενίου και έχουν μοριακό τύπο C10H16. Ανήκουν στους δευτερογενείς μεταβολίτες που παράγονται από οργανισμούς (λ.χ. φυτά, μύκητες) και παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο.
Χαρακτηριστικά
Τα μονοτερπένια μπορεί να είναι γραμμικά (άκυκλα) ή να περιέχουν δακτυλίους, μονοκυκλικούς ή δικυκλικούς. Τα τροποποιημένα τερπένια, όπως αυτά που περιέχουν λειτουργικότητα οξυγόνου ή λείπουν μια ομάδα μεθυλίου, ονομάζονται μονοτερπενοειδή. Τα μονοτερπένια και τα μονοτερπενοειδή είναι διαφορετικά. Οι ενώσεις αυτές σχετίζονται με την αγορά των φαρμακευτικών, καλλυντικών, και γεωργικών προϊόντων, όπως και των τροφίμων.
Παραδείγματα
Τα δικυκλικά μονοτερπένια περιλαμβάνουν το καρένιο, το σαβινένιο, το καμφένιο και το θουγένιο. Η καμφορά, η βορνεόλη, η ευκαλυπτόλη και η ασκαριδόλη τυπικά είναι παραδείγματα δικυκλικών μονοτερπενοειδών που περιέχουν λειτουργικές ομάδες κετόνης, αλκοόλης, αιθέρα και υπεροξειδίων, αντίστοιχα.
Ρόλος
Τα μονοτερπένια βρίσκονται σε διάφορα μέρη των ανώτερων φυτών, όπως φλοιό, εγκάρδιο ξύλο, σε κωνοφόρα ξύλα, σε λαχανικά, φρούτα και βότανα.
Τα αιθέρια έλαια είναι πολύ πλούσια σε μονοτερπένια. Αρκετά μονοτερπένια που παράγονται από δέντρα, όπως η λιναλοόλη, η ινοκιτιόλη και το οκιμένιο έχουν μυκητοκτόνο και αντιβακτηριδιακή δράση, ενώ δραστικά συμμετέχουν στην επούλωση των πληγών στα δένδρα. Μερικές από αυτές τις ενώσεις παράγονται και για την προστασία των δέντρων από τις επιθέσεις εντόμων.
Τα μονοτερπένια εκλύονται στον αέρα μέσα στα δάση και δύνανται να σχηματίζουν αερολύματα, γνωστά και ως CCN. Τέτοια αερολύματα μπορούν να αυξήσουν τη φωτεινότητα των νεφών και να δροσίσουν το κλίμα.
Πολλά μονοτερπένια έχουν μοναδική μυρωδιά και γεύση. Για παράδειγμα, το σαβινένιο συμβάλει στην πικάντικη γεύση του μαύρου πιπεριού, το 3-καρένιο προσδίδει στην κάνναβη μια γήινη γεύση και οσμή, η κιτράλη έχει μια ευχάριστη μυρωδιά σαν λεμόνι και συμβάλει στην χαρακτηριστική μυρωδιά των εσπεριδοειδών και η καρβακρόλη είναι υπεύθυνες για πικαντικές γεύσεις, αλμυρή γεύση και γεύση ρίγανης, αντίστοιχα.
Τα μονοτερπένια θεωρούνται αλληλοχημικά.
Χρήσεις
Τα περισσότερα από τα μονοτερπένια είναι πτητικές ενώσεις και μερικά από αυτά είναι γνωστά αρωματικά ππου βρίσκονται στα αιθέρια έλαια πολλών φυτών. Για παράδειγμα, η καμφορά, η κιτράλη, η κιτρονελόλη, η γερανιόλη, η ευκαλυπτόλη, το οκιμένιο, το μυρσένιο, το λεμονένιο, η λιναλοόλη, η μενθόλη, το καμφένιο και τα πινένια χρησιμοποιούνται σε αρώματα και καλλυντικά προϊόντα. Το λεμονένιο χρησιμοποιείται σε προϊόντα καθαρισμού.
Πολλά μονοτερπένια χρησιμοποιούνται ως αρωματικά και πρόσθετα τροφίμων, όπως ο οξικός βορνυλεστέρας, η κιτράλη, η ευκαλυπτόλη, η μενθόλη, η ινοκιτιόλη, το καμφένιο και το λεμονένιο. Η μενθόλη, η ινοκιτιόλη και η θυμόλη χρησιμοποιούνται επίσης σε προϊόντα στοματικής υγιεινής. Η θυμόλη έχει επίσης αντισηπτικές και απολυμαντικές ιδιότητες.
Τα πτητικά μονοτερπένια που παράγονται από τα φυτά μπορούν να προσελκύουν ή να απωθούν τα έντομα, επομένως μερικά από αυτά χρησιμοποιούνται σε εντομοαπωθητικά, όπως λ.χ. ευκαλυπτόλη, λεμονένιο, μενθόλη και θυμόλη.
Η καμφορά και η ευκαλυπτόλη είναι μονοτερπένια που έχουν φαρμακευτική χρήση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δευτερογενείς μεταβολίτες Κατηγορία:Φυτά Κατηγορία:Ξύλο
Μπράνκο Κοβάτσεβιτς
Ο Μπράνκο Κοβάτσεβιτς (σερβικά: Бранко Ковачевић - Branko Kovačević, 27 Φεβρουαρίου 1967), είναι Σέρβος προπονητής πετοσφαίρισης, που συνήθως αναλαμβάνει γυναικείες ομάδες. Από την περίοδο 2015-16 εργάζεται ως επικεφαλής προπονητής στη γυναικεία ομάδα πετοσφαίρισης του Ολυμπιακού Πειραιώς. Εχει διατελέσει επί σειρά ετών και ως β΄ προπονητής στην Εθνική ομάδα γυναικών της Σερβίας.
Διεθνής καριέρα
Ο Μπράνκο Κοβάτσεβιτς από το 2008 μέχρι το 2018 διετέλεσε (με ένα μικρό διάλλειμμα το 2013) βοηθός προπονητής στην Εθνική γυναικών της Σερβίας, με πρώτο προπονητή τον Ζόραν Τέρζιτς. Στο διάστημα αυτό κατέκτησε με την Εθνική Σερβίας το Χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα πετοσφαίρισης το 2011 στο Βελιγράδι και το Ασημένιο μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του 2016, στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Καριέρα σε συλλόγους
Αρχικά εργάστηκε ως βοηθός προπονητή σε διάφορες ομάδες στη Σερβία και τη Ρουμανία. Το 2007 στην ομάδα ανδρών της σέρβικης Ραντνίτσκι Κραγκούγιεβατς, το 2008 στην ομάδα γυναικών της ρουμάνικης Μέταλ Γκαλάτσι με την οποία κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ρουμανίας, και το 2011 επίσης στην ομάδα γυναικών της Δυναμό Βουκουρεστίου. Το 2012 πραγματοποίησε το πρώτο άλμα στην καριέρα του αναλαμβάνοντας τα ηνία της Δυναμό ως πρώτος πρπονητής, και το 2014 επιστρέφει στη Σερβία αναλαμβάνοντας τη γυναικεία ομάδα του Ερυθρού Αστέρα Βελιγραδίου. Έχει επίσης εργαστεί στη ρουμάνικη Κ.Σ.Υ. Τίργκου Μούρες και στην ιταλική Σίριο Περούτζιας.
Το 2015 έρχεται στην Ελλάδα για τον Ολυμπιακό Πειραιώς. Είναι η εποχή που ο Ολυμπιακός έχει ήδη καταξιωθεί στον ελληνικό χώρο και ψάχνει επιπλέον την ευρωπαϊκή διάκριση. Την πρώτη χρονιά του στην ομάδα του Πειραιά, ο Μπράνκο Κοβάτσεβιτς κατακτά το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας, που είναι οι πρώτοι του τίτλοι ως βασικός προπονητής. Στην Ευρώπη έχει την ατυχία να κληρωθεί στη φάση των 16 με τη μετέπειτα νικήτρια του Κυπέλλου Θριάμβου Κ.Σ.Μ. Βουκουρεστίου. Παρ' όλα αυτά ο Ολυμπιακός αποκλείεται μόλις στο χρυσό σετ στον επαναληπτικό του Βουκουρεστίου με 15-13, μετά από τη νίκη με 3-0 στον Πειραιά και την ήττα με 3-1 στο Βουκουρέστι.
Την περίοοδο 2016-17, ο Κοβάτσεβιτς κατακτά επίσης το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας, αλλά και οδηγεί τις ερυθρόλευκες στην κορυφαία μέχρι τότε παρουσία τους στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με την κατάκτηση του Ασημένιου μεταλλίου στο Κύπελλο Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ). Στη διοργάνωση εκείνη απέκλεισαν πανίσχυρες ομάδες, όπως την προηγούμενη κάτοχο Κ.Σ.Μ. Βουκουρεστίου, την τούρκικη Τσανάκαλε και τη ρώσικη Γενισέι Κράσνογιαρσκ, αλλά υπέκυψαν φυσιολογικά στην ανώτερη τούρκικη Προύσα, την οποία είχαν νικήσει στον Πειραιά με 3-2.
Ουντμουρτική Βικιπαίδεια
Η Ουντμουρτική Βικιπαίδεια (ουντμουρτικά: Википедия) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην ουντμουρτική γλώσσα (κώδικας: udm:). Δημιουργήθηκε στις 24 Ιουλίου 2005.
Μπράνκο Κοβάτσεβιτς
Καριέρα σε συλλόγους
Την περίοοδο 2017-18, ο Κοβάτσεβιτς φθάνει στην αναμφίβολα μεγαλύτερη επιτυχία της καριέρας του, τουλάχιστον σε επίπεδο συλλόγων. Εκτός από το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας οδηγεί με μοναδική μαεστρία τον Ολυμπιακό Πειραιώς στην κατάκτηση του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου Θριάμβου (Τσάλεντζ Καπ), που αποτέλεσε το πρώτο ευρωπαϊκό τρόπαιο της ελληνικής γυναικείας πετοσφαίρισης. Στην πορεία του προς τον τελικό η ομάδα του Κοβάτσεβιτς απέκλεισε διαδοχκά την ισπανική Λογκρόνιο με δυο νίκες, τη ρουμάνικη Ταργκοβίστε με ανατροπή στη Ρουμανία, την ελβετική Φέφινγεν με δυο νίκες, και την πανίσχυρη ρωσική Δυναμό Κράσνονταρ επίσης με δυο νίκες. Στον τελικό με αντίπαλο την τότε κάτοχο του Κυπέλλου τούρκικη Προύσα, παρά την ήττα στον Πειραιά με 3-2, οι ερυθρόλευκες με τις οδηγίες του Κοβάτσεβιτς κατάφεραν με μια επική ανατροπή στην Προύσα να επικρατήσουν με 3-1 να φτάσουν στην κατάκτηση του ευρωπαϊκού τροπαίου.
Ουντμουρτική Βικιπαίδεια
Περιγραφή
Στις 10 Μαρτίου 2015, αριθμούσε 3,614 λήμματα και 6,459 εγγεγραμμένους χρήστες, γεγονός το οποίο την καθιστούσε ως την 170ή γλωσσική έκδοση της Βικιπαίδειας βάσει συνολικού αριθμού λημμάτων και την 199η βάσει συνολικού αριθμού εγγεγραμμένων χρηστών, μεταξύ των, συνολικά, 287 ενεργών γλωσσικών εκδόσεων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ουντμουρτικη Κατηγορία:Περμικές γλώσσες Ουντμουρτικα
Μπράνκο Κοβάτσεβιτς
Καριέρα σε συλλόγους
Ο Μπράνκο Κοβάτσεβιτς και ο Ολυμπιακός ανανέωσαν τη συνεργασία τους τον Μάιο του 2018 για δύο ακόμη χρόνια.
Πηγές
Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές πετοσφαίρισης Κατηγορία:Προπονητές πετοσφαίρισης Ολυμπιακού Πειραιώς
Ριχάρδος ΦιτςΓκίλμπερτ
Ο Ριχάρδος ΦιτςΓκίλμπερτ (πριν το 1035 - περί το 1090) από τον Οίκο της Νορμανδίας-Κλερ ήταν Νορμανδός λόρδος που συμμετείχε στην Νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας (1066) και έμεινε γνωστός με το παρατσούκλι «ντε Κλερ» ή «Τόνμπριτζ».
Ο Ριχάρδος γιος του Γιλβέρτου του Μπριόν ήταν κηδεμόνας του νεαρού δούκα Γουλιέλμου του Κατακτητή, μετά την δολοφονία από τον Γουλιέλμο του Γουασί (1040) οι δυο μεγαλύτεροι γιοι του Ριχάρδος και Γιλβέρτος δραπέτευσαν στην Φλάνδρα. Μετά την επιστροφή του στην Νορμανδία ανελαβε την ηγεμονία του Μπιένφαιτ και του Ορμπέκ. Το 1066 ήρθε στην Αγγλία με τον Γουλιέλμο τον Κατακτητή και δέχτηκε μεγάλες δωρεές και τίτλους σαν ανταμοιβή με την βοήθεια του. Το «Εθνικό Βιογραφικό Λεξικό» και άλλες πηγές παρέχουν αντικρουόμενες πληροφορίες σχετικά με την προέλευση του ονόματος «ντε Κλερ» αλλά ο Ριχάρδος Τόνμπριτζ θεωρείται ο γενάρχης του βασιλικού οίκου, στην Σάφοκ έκδοση του Domesday Book ονομάζεται «Ριχάρδος ντε Κλερ».
Ισχυρός Άγγλος ευγενής
Δέχτηκε στην Αγγλία 1766 ηγεμονίες, μεγάλες εκτάσεις γης και το δικαίωμα να οικοδομήσει τα κάστρα του Κλερ και του Τόνμπριτζ, δέχτηκε την ηγεμονία του Κλερ στο Σάφοκ και τμήματα του τοίχου του κάστρου του Κλερ. Είχε τον τίτλο του «κόμη του Κλερ» αλλά πολλές σύγχρονες πηγές θεωρούν τον τίτλο διακοσμητικό. Ήταν ανώτατος δικαστής την περίοδο της απουσίας του Γουλιέλμου και είχε σημαντικό ρόλο στην καταστολή της επανάστασης του 1075. Μετά τον θάνατο του Γουλιέλμου του Κατακτητή πολλοί μεγάλοι Νορμανδοί ευγενείς όπως ο Όντο του Μπαγιέ, ο Ροβέρτος κόμης του Μορτέν και ο Γουλιέλμος φιτζΟζμπέρν επαναστάτησαν εναντίον του Γουλιέλμου Ρούφου με σκοπό να ανεβάσουν στον θρόνο της Αγγλίας τον μεγαλύτερο αδελφό του Ροβέρτο Β΄ της Νορμανδίας. Οι περισσότεροι Νορμανδοί ευγενείς έμειναν ωστόσο πιστοί στον Γουλιέλμο ο οποίος αντεπιτέθηκε και ανακατέλαβε το Τόνμπριτζ, το Πέβενσει και το Ρότσεστερ.
Οικογένεια
Ο Ριχάρδος ΦιτςΓκίλμπερτ τάφηκε στο αβαείο του Αγίου Νεότ (1093), η χήρα του Ροίζ Γκφφαρντ ζούσε ακομα το 1013, μαζί απέκτησαν:
Τον διαδέχθηκε ο γιος του Γιλβέρτος ΦιτσΡίτσαρντ.
Πηγές
Κατηγορία:Οικογένεια Μπους
Μαρία Ν. Αντωνοπούλου
Η '''Μαρία Ν. Αντωνοπούλου''' (γενν. Αθήνα, 1946) είναι ομότιμη καθηγήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στην Αθήνα. Κατέχει διδακτορικό στην Κοινωνιολογία από το Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Έχει εκδόσει τέσσερα βιβλία και αρκετά άρθρα.
Ερευνητικό ενδιαφέρον και περιεχόμενο των έργων
Στη διδακτορική διατριβή της (1976) Method and Reality in Max Weber (Μέθοδος και Πραγματικότητα του Μαξ Βέμπερ), αναλύει τη μεθοδολογία του Μαξ Βέμπερ. Το 1992 (2η εκδ.) εξέδωσε το βιβλίο Θεωρία και Ιδεολογία στη σκέψη των κλασικών της Κοινωνιολογίας. Με το έργο αυτό προσπαθεί να προσδιορίσει τις «ιδεολογικές» προϋποθέσεις των θεωριών των κλασικών της κοινωνιολογίας (Ογκίστ Κοντ, Καρλ Μαρξ, Εμίλ Ντιρκέμ, Βιλφρέντο Παρέτο, Μαξ Βέμπερ, Γκέοργκ Σίμμελ). Το 2000 εξέδωσε το βιβλίο Κοινωνική πράξη και υλισμός, σπουδή στην κοινωνιολογία της γνώσης. Το βιβλίο αυτό αντιμετωπίζει την άντληση της ύλης ως ιστορική έννοια και τη θεωρία του υλισμού ως θεωρία και ιδεολογία της εμπορευματικής κοινωνίας, ως μέρος της καπιταλιστικής κοινωνίας. Το 2008 εξέδωσε το βιβλίο ''Οι κλασικοί της κοινωνιολογίας. Κοινωνική θεωρία και νεότερη κοινωνία.'' Το βιβλίο ερευνά το σχηματισμό της κοινωνιολογίας ως διακριτή κοινωνική επιστήμη και τις θεωρίες των κλασικών της κοινωνιολογίας στο πλαίσιο του σχηματισμού της σύγχρονης κοινωνίας. Το 2011 επιμελήθηκε το βιβλίο Μαξ Βέμπερ, ο σύγχρονός μας, το οποίο περιλαμβάνει άρθρα από διακεκριμένους μελετητές του Βέμπερ.
Έργα
Για την εργογραφία της Μ.Ν. Αντωνοπούλου, δείτε στη σελίδα researchgate.net και στη βιβλιονέτ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες κοινωνιολόγοι Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Κατηγορία:Καθηγητές Παντείου Πανεπιστημίου Κατηγορία:Έλληνες πανεπιστημιακοί
Τόμας Γκιέλο
Ο Τόμας Γκιέλο (πολωνικά: Tomasz Gielo) (γενν. 4 Ιανουαρίου 1993, Στσέτσιν) είναι Πολωνός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πάουερ φόργουορντ/σέντερ για τον Γ.Σ. Περιστερίου. Είναι διεθνής με την Εθνική Πολωνίας.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Ο Γκιέλο το καλοκαίρι του 2016 προπονήθηκε πριν από το NBA Ντραφτ με τους Λος Άντζελες Λέικερς και τους Φιλαδέλφεια 76ερς. Έπαιξε με τους 76ερς στο Σάμερ Λιγκ.
Τον Αύγουστο του 2016, υπέγραψε συμβόλαιο με την ισπανική Ζουβεντούτ Μπαδαλόνα. Τον Ιούλιο του 2018, αποχώρησε από την ομάδα.
Στις 11 Οκτωβρίου 2020, υπέγραψε συμβόλαιο ενός μηνός με την ΜΚ Ανδόρρα. Το 2021, υπέγραψε με τη γερμανική σ.Όλιβερ Βίρτσμπουργκ, με την οποία είχε μέσο όρο 9,5 πόντους και 3,1 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Εθνική ομάδα
Με την Εθνική Πολωνίας, αγωνίστηκε στο Ευρωμπάσκετ 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολωνοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Πολωνίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπανταλόνα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΚΜ 1939 Κανάριας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Ανδόρα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές σ.Όλιβερ Βίρτσμπουργκ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γερμανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Περιστερίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Κορνουάλη
Η Κορνουάλη (κορνουαλικά: Kernow, αγγλικά: Cornwall) είναι κομητεία της Αγγλίας στο πιο νοτιοδυτικό τμήμα της Μεγάλης Βρετανίας. Βρέχεται βορειοδυτικά από τον Ατλαντικό, νότια από τη Θάλασσα της Μάγχης και ανατολικό της σύνορο είναι η κομητεία του Ντέβον, με φυσικό σύνορο τον ποταμό Τέιμαρ. Έχει πληθυσμό περίπου 532.000 κατοίκους, ενώ πρωτεύουσα της κομητείας είναι το Τρούρο με 15.000 κατοίκους, που βρίσκεται στον κόλπο Φάλμουθ. Η κομητεία περιλαμβάνει στην έκτασή της και τα Νησιά Σκίλι, τα οποία απέχουν 28 μίλια από την ακτή. Άλλες γνωστές πόλεις της Κορνουάλης είναι οι: Πενζάνς, Μπόντμιν, Σεντ Άιβς κ.ά. Αποτελεί την πλουσιότερη περιοχή της Αγγλίας σε αρχαιότητες.
Ιστορία
thumb|right|200px|Ερείπια του κάστρου του [[Τίνταγκελ, που σχετίζεται με το θρύλο του Αρθούρου]] Οι κάτοικοι της Κορνουάλης στους προρωμαϊκούς χρόνους ήταν κέλτικες φυλές που μιλούσαν μια γλώσσα που θα εξελισσόταν αργότερα στην κορνουαλική, που ανήκει στις βρυθονικές γλώσσες. Ύστερα από μια περίοδο ρωμαϊκής κυριαρχίας, η Κορνουάλη πέρασε στα χέρια ανεξάρτητων Κελτών αρχηγών. Η πρώτη αναφορά για την περιοχή της Κορνουάλης γίνεται από το Διόδωρο Σικελιώτη, ο οποίος αναφέρεται στον γεωγράφο Πυθέα τον Μασσαλιώτη και το ταξίδι του στη νήσο της Βρετανίας, όπου έφτασε στο Κάντιον (Κεντ) και στο Βελέριον (Κορνουάλη), τόπο εξόρυξης κασσίτερου.
Κατά τον πρώιμο Μεσαίωνα, η Κορνουάλη ενεπλάκη σε διαμάχη με το βασίλειο του Ουέσσεξ. Στα Ουαλικά Χρονικά (Annales Cambriae) αναφέρεται ότι το 722 οι Βρετανοί της Κορνουάλης νίκησαν στη μάχη του Hehil, χωρίς να αναφέρεται αν πολέμησαν ενάντια στους Σάξονες ή άλλο εχθρό, ενώ στο Αγγλοσαξονικό χρονικό αναφέρεται πως το 825 έγινε μάχη ανάμεσα σε Ουαλούς, μάλλον της Κορνουάλης, και Αγγλοσάξονες.
Μέχρι το 880, το Ουέσσεξ είχε πάρει υπό τον έλεγχό του μικρό τμήμα της Κορνουάλης. Δεν υπάρχουν ακριβείς ημερομηνίες για την επέκταση της Αγγλίας στα εδάφη της Κορνουάλης, ωστόσο έγινε μέχρι την περίοδο βασιλείας του Εδουάρδου του Ομολογητή.
Μετά τη νορμανδική κατάκτηση της Αγγλίας, το μεγαλύτερο μέρος της περιοχής μεταβιβάστηκε στη νορμανδική αριστοκρατία, απούσης της οποίας δημιουργήθηκε μια νέα ανώτερη κοινωνική τάξη: οι οικογένειες που ανήκαν σε αυτή την ελίτ έγιναν οι νέοι αριστοκράτες της Κορνουάλης, που χρησιμοποιούσαν τη γαλλική, κορνουαλική, λατινική και αγγλική γλώσσα και διεκδίκησαν τίτλους ευγενείας.
Γεωγραφία και κλίμα
thumb|left|Το όρος Σεντ Μάικλ στην Κορνουάλη, "αντίστοιχο" με το [[Μον Σεν Μισέλ στη Βρετάνη της Γαλλίας.]]
Η ακτογραμμή της Κορνουάλης είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή, καθώς απαρτίζεται από βράχους ή ακόμα και γκρεμούς, οι οποίοι έχουν δημιουργηθεί από τους ανέμους και τα νερά του Ατλαντικού Ωκεανού. Στα βόρεια της Κορνουάλης σχηματίζεται ο κόλπος Σεντ Άιβς και στα νότια ο κόλπος Μάουντ και ο όρμος Πλίμουθ.
Οι βόρειες και νότιες ακτές της Κορνουάλης παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές. Η βόρεια ακτή ("High Cliff") είναι πιο εκτεθειμένη, οπότε υπάρχει σε μεγαλύτερο βαθμό άγρια φύση, ωστόσο μεγάλες παραθαλάσσιες εκτάσεις με χρυσή άμμο σχηματίζουν παραλίες σημαντικές για την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.
right|200px|thumb
Το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους καλύπτεται από γρανιτώδεις λοφοσειρές ύψους 450 μέτρων, οι οποίες διακόπτονται από πεδινά τμήματα και κοιλάδες των ποταμών. Οι ποταμοί της Κορνουάλης εκβάλλουν στη Μάγχη, με σπουδαιότερους τους: Τέιμαρ, Λίνχερ και Λου.
Το κλίμα της περιοχής είναι ίσως το ηπιότερο στην Αγγλία, με πολλές βροχές, γιατί δέχεται την επίδραση του θερμού Ρεύματος του Κόλπου του Μεξικού. Οι χειμώνες είναι ήπιοι χωρίς χιόνι και παγετούς στις πεδινές περιοχές. Η μέση ετήσια θερμοκρασία κυμαίνεται από 9.8 έως 12 βαθμούς Κελσίου. Η βλάστηση είναι πλούσια κυρίως σε υποτροπικά φυτά.
Σημαία
Η σημαία της Κορνουάλης, γνωστή και ως σημαία του αγίου Πιράν, θεωρείται από ορισμένους η εθνική σημαία και το έμβλημα του λαού της Κορνουάλης, ενώ για άλλους είναι απλά η σημαία της κομητείας.
Αποτελείται από ένα λευκό σταυρό σε μαύρο φόντο και είναι η ακριβώς αντίθετη της σημαίας του πρώην Δουκάτου της Βρετάνης, ενώ κι οι δυο είναι γνωστές με το ίδιο όνομα: Kroaz Du. Συμβολικά, η σημαία αναπαριστά το φως της αλήθειας που λάμπει πέρα από το μαύρο σκοτάδι του Κακού.
Οικονομία
Η γεωργία είναι αναπτυγμένη και παράγονται οπωροκηπευτικά, άνθη, λαχανικά, κτηνοτροφές κ.ά. Η κτηνοτροφία είναι πλούσια και τροφοδοτεί την αγορά με πολλά σφάγια και τυροκομικά προϊόντα. Η αλιεία τροφοδοτεί μεγάλη βιομηχανία κονσερβών ρέγγας και σκουμπριών. Στην περιοχή επίσης υπάρχουν εργοστάσια μεταλλουργίας, κονσερβοποιίας, ιχθυηρών κ.ά.
Ο τουρισμός αποτελεί βασικό στοιχείο της τοπικής οικονομίας (25% του συνόλου). Πέντε εκατομμύρια τουρίστες επισκέπτονται κάθε χρόνο την Κορνουάλη, οι οποίοι είναι κυρίως από τη Μεγάλη Βρετανία. , ωστόσο η Κορνουάλη είναι μια από τις φτωχότερες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ιδιαίτερα σημαντικός είναι ο ορυκτός πλούτος της Κορνουάλης, ο οποίος είναι γνωστός από την αρχαιότητα. Σήμερα λειτουργούν μεταλλεία κασσίτερου, χαλκού, μολύβδου, ουρανίου, βολφραμίου, αρσενικού, καολίνη κ.ά.
Δημογραφικά στοιχεία
Ο πληθυσμός και η πυκνότητα της Κορνουάλης την κατατάσσουν στην 40ή και 41η θέση ανάμεσα στις 48 κομητείες της Αγγλίας. Ο μέσος όρος ηλικίας της κομητείας φαίνεται να ανεβαίνει, καθώς το 23% του πληθυσμού της το αποτελούν συνταξιούχοι. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η γεωγραφική θέση και το επαρχιακό/αγροτικό περιβάλλον της Κορνουάλης προσελκύουν συνταξιούχους που μεταναστεύουν από τη νότια Αγγλία και ψάχνουν έναν τόπο ήρεμο και απομακρυσμένο, ενώ οι οικονομικές συνθήκες ωθούν τους νεότερους να αναζητήσουν καλύτερη τύχη σε ισχυρότερες οικονομικά περιοχές.
Η Κορνουάλη συχνά περιλαμβάνεται ανάμεσα στα 6 Κελτικά Έθνη, μαζί με τη Βρετάνη, την Ιρλανδία, τη Νήσο του Μαν, τη Σκωτία και την Ουαλία.
Κορνουαλική γλώσσα
Για περισσότερες λεπτομέρειες, δείτε το άρθρο Κορνουαλική γλώσσα.
Η κορνουαλική γλώσσα σχετίζεται περισσότερο με την ουαλική και τη βρετονική (Βρυθονικές γλώσσες) και λιγότερο με τα ιρλανδικά, τα σκωτικά και τη γλώσσα Μανξ (γοϊδελικές γλώσσες).
Η γλώσσα της Κορνουάλης ομιλούνταν ευρέως στην περιοχή μέχρι τα τέλη του 18ου αιώνα, ενώ από το 1904 ξεκίνησε μια προσπάθεια αναβίωσης της γλώσσας. Μια έρευνα το 2000 έδειξε ότι υπήρχαν περίπου 300 άνθρωποι που μιλούσαν σε ικανοποιητικό βαθμό τη γλώσσα. Διδάσκεται σε ορισμένα δημοτικά σχολεία και χρησιμοποιείται ορισμένες φορές σε θρησκευτικές και κοινωνικές εκδηλώσεις, ωστόσο δεν έχει αναγνωριστεί νομικά ως επίσημη γλώσσα στο Ηνωμένο Βασίλειο, παρά μόνο ως μειονοτική γλώσσα το 2002.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κομητείες της Αγγλίας * Κορνουαλη
Κορνουαλική Βικιπαίδεια
Η Κορνουαλική Βικιπαίδεια (κορνουαλικά: Wikipedia) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην κορνουαλική γλώσσα (κώδικας: kw:). Δημιουργήθηκε τον Ιούνιο του 2004.
Περιγραφή
Στις 11 Μαρτίου 2015, αριθμούσε 3,579 λήμματα και 6,644 εγγεγραμμένους χρήστες, γεγονός το οποίο την καθιστούσε ως την 171η γλωσσική έκδοση της Βικιπαίδειας βάσει συνολικού αριθμού λημμάτων και την 192η βάσει συνολικού αριθμού εγγεγραμμένων χρηστών, μεταξύ των, συνολικά, 287 ενεργών γλωσσικών εκδόσεων.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κορνουαλικη Κατηγορία:Κορνουαλική γλώσσα Κορνουαλικα
Σοφία του Βρανδεμβούργου
Η Σοφία, γερμ.: Sophie von Brandenburg, von Hohenzollern (6 Ιουνίου 1568 - 7 Δεκεμβρίου 1622) από τον Οίκο των Χοεντσόλερν ήταν κόρη του εκλέκτορα του Βρανδεμβούργου και με τον γάμο της έγινε εκλέκτορας της Σαξονίας. Ήταν επίτροπος από το 1591 έως το 1601 κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητας του γιου της Χριστιανού Β΄.
Βιογραφία
Στις 25 Απριλίου 1582 στη Δρέσδη, η Σοφία παντρεύτηκε τον Χριστιανό Α΄ εκλέκτορα της Σαξονίας (1560–1591). Η Σοφία ήταν 14 ετών στο γάμο της και μετά από ένα χρόνο απέκτησε το πρώτο της παιδί.
Επίτροπος
Η Σοφία ήταν πιστή Λουθηρανή και πολέμησε κατά τού κρυπτοκαλβινισμού στη Σαξονία. Μετά το τέλος του Χριστιανού Α΄ το 1591, έβαλε τον Καλβινιστή Καγκελάριο Νικόλαο Κρελ, αντίπαλο της λουθηρανικής πίστης, να φυλακιστεί στο φρούριο του Κένιγκσταϊν και το 1601 να τον εκτελέσουν στο Νόιμαρκτ της Δρέσδης. Σε συσχετισμό της ευσεβούς χήρας Ιουδήθ στο Bιβλίο της Ιουδήθ της Παλαιάς Διαθήκης, οι πιστοί Λουθηρανοί την εόρταζαν στη συνέχεια ως "η Ιουδήθ της Σαξονίας".
Ως χήρα, η Σοφία ζούσε στην Οικία της κυρίας μητέρας (Fraumutterhaus) στη Δρέσδη ή στο κάστρο Κόντιτς. Έκοψε τα δικά της χρυσά νομίσματα (τα δουκάτα της Σοφίας, Sophiendukaten). Διατηρούσε επίσης την παλαιά Φραγκισκανική εκκλησία στη Δρέσδη έτοιμη για θεία λειτουργία (1599–1610), η οποία μετά από αυτήν ονομαζόταν εκκλησία της Σοφίας. Ο Κήπος της Δούκισσας (der Herzogin Garten) πήρε επίσης το όνομά του από τη δούκισσα Σοφία. Απεβίωσε στο κάστρο Κόλντιτς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλέκτειρες της Σαξονίας Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Οίκος των Χοεντσόλερν
NGC 920
Ο NGC 920 είναι ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας ο οποίος βρίσκεται στον αστερισμό Ανδρομέδα. Ανακαλύφθηκε από τον αστρονόμο Λιούις Α. Σουίφτ (Lewis A. Swift) στις 11 Σεπτεμβρίου 1885.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ραβδωτοί σπειροειδείς γαλαξίες Κατηγορία:Ανδρομέδα (αστερισμός) 0920 09377 01920
Ελληνοφρένεια
Η εκπομπή Ελληνοφρένεια μπορεί να αναφέρεται:
Ισπανοεβραϊκή Βικιπαίδεια
Η Ισπανοεβραϊκή Βικιπαίδεια (ισπανοεβραϊκά: Vikipedya ή בֿיקיפידײה) είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στην ισπανοεβραϊκή γλώσσα (κώδικας: lad:). Δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2005.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Ισπανοεβραϊκη Κατηγορία:Ισπανοεβραϊκή γλώσσα
Η ζηλιάρα
Η ζηλιάρα είναι μια ασπρόμαυρη ελληνική κωμική ταινία του 1968, σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη. Το σενάριο γράφτηκε από τον Νίκο Τσεκούρα και η παραγωγή ανήκει στην κινηματογραφικό οργανισμό Καραγιάννης Καρατζόπουλος Α.Ε. Πρωταγωνιστεί η Ρένα Βλαχοπούλου.
Πλοκή
Η Ρένα Παντελιά (Ρένα Βλαχοπούλου), παθολογική ζηλιάρα, ταλαιπωρεί τον σύζυγό της, Αργύρη (Γιώργος Κωνσταντίνου), ο οποίος κινδυνεύει εξαιτίας της να χάσει την υγεία του, ακόμα και τη δουλειά του στη διαφημιστική εταιρεία όπου εργάζεται. Η φαντασία τής συζύγου του οργιάζει ασύστολα, αφού φαντάζεται παντού ανύπαρκτες απιστίες.
Ενω προσπαθεί να πιάσει τον Αργύρη στα πράσα με τη φίλη της Ζωζώ (Καίτη Λαμπροπούλου), η Ρένα αρχίζει να καταλαβαίνει οτι όλα αυτά είναι στη φαντασία της και μόνο. Ωστόσο, όταν η Πιπίτσα (Άννα Μαντζουράνη), η οποία εργάζεται ως τηλεφωνήτρια στην εταιρεία του Αργύρη, αγοράζει ένα μπέιμπι ντολ, η ζήλεια της Ρένας αναζωπυρώνεται.
Σχόλια
Η ταινία προβλήθηκε τη σεζόν 1968-1969 και έκοψε 346.522 εισιτήρια. Ήρθε στην 16η θέση σε 108 ταινίες. Πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες έκανε στις 25 Νοεμβρίου 1968.
Αρχικά, τα γυρίσματα είχαν ξεκινήσει με τον Νίκο Σταυρίδη στον ρόλο του Αργύρη, αλλά για άγνωστους λόγους, τη θέση του πήρε ο Γιώργος Κωνσταντίνου.
Ακολουθεί κριτική που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Το Βήμα στις 27 Νοεμβρίου 1968: Κλασική "ελαφρή κωμωδία", του τύπου που διανέμεται με "ανοιχτοχεριά" από τους αρμοδίους του ελληνικού κινηματογράφου και που βασίζεται στους ώμους ενός ή δύο καλών Ελλήνων ηθοποιών του θεάτρου. Στην περίπτωση της "Ζηλιάρας" ούτε το αναμφισβήτητο κωμικό ταλέντο της Ρένας Βλαχοπούλου και του Γιώργου Κωνσταντίνου, μπορεί να σώση την ταινία από την υποτυπώδη σκηνοθεσία και τις εμφανείς αδυναμίες του σεναρίου, που είναι γραμμένο σαφώς για το κοινό των "λίγων απαιτήσεων".
''Λίγες είναι οι στιγμές που οι συμπαθείς πρωταγωνιστές δίνουν πραγματικά το μέτρο των δυνατοτήτων τους. Σωστοί στους δεύτερους ρόλους τους ο Λαυρέντης Διανέλος και η Κ. Λαμπροπούλου.''
Εξωτερικές πηγές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 1968 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές ασπρόμαυρες ταινίες Κατηγορία:Ελληνικές κωμικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Κώστα Καραγιάννη Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Καραγιάννης - Καρατζόπουλος
Ισπανική Αρμάδα
thumb|right|280px|Η Αήττητη Αρμάδα, σε πρώτο πλάνο η ναυαρχίδα «Σαν Μαρτίν» (κατάπλωρα κάτω αριστερά, πλάγια και κατάπρυμνα δεξιά), 1000 τόν. με 48 κανόνια Η Ισπανική Αρμάδα (ισπανικά: Grande y Felicísima Armada, δηλαδή «Μεγάλο και Ευτυχές Ναυτικό» ή «Ανίκητη Αρμάδα, Ανίκητο Ναυτικό») ήταν ο ισπανικός στόλος που συγκροτήθηκε από τον Φίλιππο Β΄ της Ισπανίας και εστάλη σε μια εκστρατεία εναντίον της Αγγλίας, έχοντας επικεφαλής τον Δούκα της Μεδίνα Σιδόνια, Δον Αλόνσο ντε Γκουθμάν ελ Μπουένο, το 1588.
Στόχος της εκστρατείας του Φιλίππου ήταν να εισβάλλει στην Αγγλία και να την κατακτήσει, αφήνοντας έτσι τις Ηνωμένες Επαρχίες, το τμήμα των Ισπανικών Κάτω Χωρών που απελευθερώθηκε από τους Ολλανδούς επαναστάτες, χωρίς συμμάχους και υποστήριξη. Έτσι, οι ισπανικές κτήσεις του Νέου Κόσμου και οι Ισπανικοί μεταγωγικοί στόλοι του Ατλαντικού θα ήταν ασφαλείς πλέον από τις αγγλικές επιθέσεις. Ο Πάπας Σίξτος Ε΄, ή Σίξτος Κουΐντο, υποστήριξε αυτήν την ενέργεια, αποδίδοντάς της χαρακτήρα «σταυροφορίας» ενάντια στους αντιπάλους, υποσχόμενος περαιτέρω υποστήριξη μετά τις πρώτες νίκες της Αρμάδας.
Διοικητής της αρμάδας διορίσθηκε αρχικά ο πολύ έμπειρος Άλβαρο ντε Μπαθάν, ο οποίος όμως δεν πρόλαβε να λάβει τα ηνία του στόλου, καθώς απεβίωσε το Φεβρουάριο του 1588 και έτσι τη θέση του πήρε ο Μεδίνα Σιδόνια. Ο στόλος ξεκίνησε με 22 πολεμικά και 110 τροποποιημένα εμπορικά σκάφη, έχοντας ως αρχικό στόχο να φτάσει στην ακτή της Φλάνδρας, όπου ο Δούκας Πάρμα θα περίμενε για να επιβιβαστεί και να εισβάλει με το στρατιωτικό του σώμα στη νοτιοανατολική Αγγλία. Η Αρμάδα πέτυχε τον πρώτο της στόχο και αγκυροβόλησε στο Γκράβελιν, στην παράκτια συνοριακή περιοχή ανάμεσα στη Γαλλία και τις Ισπανικές Κάτω Χώρες. Ενώ ο στόλος περίμενε για να επικοινωνήσει με τον στρατό του Δούκα, αναγκάστηκε να αφήσει το αγκυροβόλιό του λόγω επίθεσης αγγλικών πυρπολικών και στη ναυμαχία που ακολούθησε στο Γκράβελιν η Αρμάδα αναγκάστηκε να ακυρώσει τα σχέδια της.
Η Αρμάδα κατάφερε να ανασυγκροτηθεί και να αποσυρθεί βόρεια, με τον Αγγλικό στόλο να την ακολουθεί ως την ανατολική ακτή της Αγγλίας. Έτσι, αποφασίστηκε η επιστροφή στην Ισπανία και η πλεύση στον Ατλαντικό, περνώντας από την Ιρλανδία. Όμως, καταιγίδες ανάγκασαν τον στόλο να παρεκκλίνει από την αρχική του πορεία και πάνω από 24 σκάφη καταστράφηκαν στις βόρειες και δυτικές ακτές της Ιρλανδίας, ενώ οι επιζώντες αναζήτησαν καταφύγιο στη Σκωτία. Συνολικά 50 σκάφη από την αρχική δύναμη που συγκεντρώθηκε δεν κατάφεραν να γυρίσουν πίσω στην Ισπανία. Η αποστολή αυτή ήταν η μεγαλύτερη σύγκρουση του ακήρυχτου Αγγλο-Ισπανικού Πολέμου (1585-1604).
Πολιτικές σχέσεις των δύο χωρών
Ο Φίλιππος Β΄ της Ισπανίας ήταν σύζυγος και σύμβουλος της καθολικής Μαρίας Α΄ της Αγγλίας. Μετά τον θάνατό της το 1558, στον θρόνο ανήλθε η Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας, που εδραίωσε στην Αγγλία τον Αγγλικανισμό, ενώ απέρριψε την πρόταση νέου γάμου του Φιλίππου. Παρόλο που ο Ισπανός βασιλιάς έχανε έτσι τα δικαιώματα του στον Αγγλικό θρόνο, διατήρησε τις διπλωματικές του σχέσεις ανοικτές με την Ελισάβετ.
Η Μαρία Στιούαρτ της Σκωτίας, την ίδια περίοδο ζητούσε βοήθεια από την ανταγωνίστρια της Ισπανίας, τη Γαλλία, για να εναντιωθεί στην Ελισάβετ. Συνεπώς ο Φίλιππος επέλεξε να υποστηρίξει την τελευταία, φοβούμενος τυχόν ενέργειες της Γαλλίας που θα απειλούσαν τα συμφέροντα της χώρας του. Έτσι οι σχέσεις Φιλίππου και Ελισάβετ μπορούν να χαρακτηρισθούν φιλικές την πρώτη περίοδο της βασιλείας της. Παρόλα αυτά, ο αποκεφαλισμός της καθολικής Μαρίας Στιούαρτ από την Ελισάβετ το 1587 χρησιμοποιήθηκε ως πρόφαση για τις μετέπειτα ενέργειες του Φιλίππου.
Το 1568 ξέσπασε η Ολλανδική Επανάσταση, μια προσπάθεια 17 επαρχιών των Κάτω Χωρών να αποτινάξουν τον ζυγό των Αψβούργων. Η Ελισάβετ επέλεξε να βοηθήσει τους Ολλανδούς ομόδοξους επαναστάτες στέλνοντας το 1585 στην Ολλανδία μία δύναμη 7.000 ανδρών, ενώ επίσης επέτρεψε σε Άγγλους «βασιλικούς» πειρατές να επιτίθενται στους ισπανικούς στόλους που επέστρεφαν με πολύτιμα φορτία από τη Νότια Αμερική. Αυτό αποτέλεσε την αρχή του Αγγλοϊσπανικού πολέμου.
Αγγλικός στόλος
Η Αγγλία διατηρούσε από το 1557 έναν μόνιμο ναυτικό προϋπολογισμό που ανήκε στην αρμοδιότητα του «Θησαυροφύλακα του Ναυτικού», με προϊστάμενο τον «Λόρδο Θησαυροφύλακα», θέση αντίστοιχη του σημερινού Υπουργού Οικονομικών. Με αρκετά καλή οικονομική διαχείριση, τα δημόσια έσοδα της Ελισάβετ το 1585 ανήλθαν σε 300.000 λίρες, εξασφαλίζοντας της αρκετό οικονομικό πλεόνασμα σε αντίθεση με το αυξανόμενο χρέος του Φιλίππου. Το 1558, η Ελισάβετ ζήτησε επιπλέον χρήματα από το Κοινοβούλιο για να ενισχύσει εκ νέου το ναυτικό, φέρνοντας προς ψήφιση ένα ναυτικό νόμο. Έτσι,με τη χρηματοδότηση αυτή ναυπηγήθηκαν 7 νέα πολεμικά πλοία το διάστημα 1559 έως 1561 (δαπάνες 28.381 λιρών), που είχαν φτάσει τα 14 μέχρι το 1564. Έτσι, το μεγαλύτερο τμήμα του πολεμικού Αγγλικού στόλου ναυπηγήθηκε κατά τη βασιλεία της Ελισάβετ, της οποίας το θησαυροφυλάκιο κατά την έναρξη των επιχειρήσεων διέθετε πλεόνασμα 154.000 λιρών.
Ο Αγγλικός στόλος περιλάμβανε 110 πολεμικά (26 κατεξοχήν πολεμικά πλοία, και 84 τροποποιημένα και επανεξοπλισμένα πρώην εμπορικά), 15 σκάφη ανεφοδιασμού, 6 μικρά πολεμικά με εκτόπισμα μικρότερο των 100 τόνων, καθώς και 95 μικρά πλοία για διάφορες χρήσεις. Τα 26 βασιλικά πλοία απαιτούσαν πληρώματα 5.890 ανδρών, ενώ ο συνολικός ναυτικός πληθυσμός της Αγγλίας εκτιμάται σε 16.255 άνδρες. Έτσι, ήδη το 1586 οι κομητείες της ενδοχώρας διατάχθηκαν να στείλουν άνδρες διάφορων ειδικοτήτων για την επάνδρωση του στόλου.
Στις επιχειρήσεις του 1588 πήραν μέρος: Τα πυρπολικά του Γκράβελιν :
Η Ισπανική Αρμάδα
Όταν ο Φίλιππος ανήλθε στο θρόνο, στην Ισπανία επικρατούσε άσχημη οικονομική κατάσταση, με μεγάλο ποσοστό πληθωρισμού και δημόσιο χρέος που πλησίαζε τα 20 εκατομμύρια δουκάτα. Κατάφερε μέχρι ενός σημείου να διπλασιάσει τα έσοδα του κράτους, αλλά οι δαπάνες αυξάνονταν με μεγαλύτερο ρυθμό. Η σύσταση της Αρμάδας του στοίχισε 10 εκατομμύρια δουκάτα, ενώ του στοίχιζε 200.000 δουκάτα για κάθε μήνα που βρισκόταν στη θάλασσα.
Κατάφερε να συγκεντρώσει 132 σκάφη, από όλες τις περιφέρειες της Ισπανίας, τις αποικίες και την Πορτογαλία. Στα πλοία επέβαιναν 8.700 ναύτες, 21.500 στρατιώτες καθώς και 2.000 κατάδικοι κωπηλάτες.
Πορτογαλικά σκάφη: Βισκαϊκά πλοία: Καστιλιανά πλοία:
Προετοιμασία
Στις Ισπανικές Κάτω Χώρες, ένας στρατός 30.000 ανδρών περίμενε την άφιξη της Αρμάδας, η οποία θα τον μεταβίβαζε σε μια περιοχή πιθανώς κοντά στο Λονδίνο. Οι διοικητές της Αρμάδας πιθανότατα σχεδίαζαν να αποβιβάσουν τους στρατιώτες στα δυτικά της Αγγλίας, αν και αυτό είχε απαγορευθεί από τον Φίλιππο. Συνολικά θα συγκεντρωνόταν 51.500 άνδρες μαζί με τους 21.500 στρατιώτες που ήδη μετέφερε η Αρμάδα από την Ισπανία, μια αρκετά υπολογίσιμη δύναμη για την εποχή εκείνη. Ο στρατός του Πάρμα ήταν επαγγελματικός και από τους πλέον εξοπλισμένους στην Ευρώπη, πρόκειται για τα λεγόμενα τέρθιο. Παρόλα αυτά οι μισθοί των Ισπανών στρατιωτών ήταν σχετικά μικροί.
Παλίρροια
Τη μέρα ακριβώς που η Αρμάδα έφευγε από το λιμάνι της Λισαβόνας, ο Άγγλος πρέσβης στην Ολλανδία συναντήθηκε με αντιπροσώπους του Πάρμα για ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις, ενώ οι Άγγλοι επιχείρησαν μια άκαρπη προσπάθεια να προσεγγίσουν την Αρμάδα στον Βισκαϊκό κόλπο. Στις 17 Ιουλίου, οι διαπραγματεύσεις σταμάτησαν και ο Αγγλικός στόλος ετοιμαζόταν στο Πλύμουθ με ασθενή ροή προμηθειών, περιμένοντας νέα από τις Ισπανικές κινήσεις. Η Αρμάδα καθυστέρησε λόγω κακοκαιρίας, αναγκάζοντας τις τέσσερις γαλέρες και μία γαλεάσσα να εγκαταλείψουν τον στόλο, ο οποίος δεν εθεάθη τελικά κοντά στην Αγγλία πριν τις 19 Ιουλίου. Τα νέα μεταφέρθηκαν στο Λονδίνο μέσω ενός συστήματος από Φρυκτωρίες που είχαν κατασκευαστεί κατά μήκος της νότιας ακτής της χώρας. thumb|right|200px|Η διαδρομή της Αρμάδας