cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μανιερισμός
Χαρακτηριστικά του μανιερισμού
thumb|right|250px|Δείγμα αρχιτεκτονικής του μανιερισμού ([[Κάστρο του Κόλντιτς|Κάστρο Colditz, έργο του Andreas Walther II)]] Ανάμεσα στα κυριότερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του Μανιερισμού στη ζωγραφική είναι η πολυπλοκότητα στη σύνθεση, η επιτήδευση στην απόδοση της ανθρώπινης έκφρασης καθώς και η κατάργηση των αρμονικών αναλογιών της Αναγέννησης, πολλές φορές μέσω της επιμήκυνσης των ανθρώπινων χαρακτηριστικών ή με τη χρήση εξεζητημένων στάσεων. Σε αντίθεση με τα αναγενννησιακά ιδεώδη, τα οποία αναζητούσαν την ρεαλιστική απεικόνιση των φυσικών αναλογιών, οι εκφραστές του μανιερισμού απεικονίζουν υπερβολικά παραμορφωμένες φιγούρες προκειμένου να καλλιεργηθεί μία συναισθηματική ένταση. Επιπλέον, οι «καθαρές» φόρμες της Αναγέννησης εγκαταλείπονται, καθώς συχνά το κυρίως θέμα προβάλλεται σε δεύτερο πλάνο μετατοπίζοντας τη δράση αλλού και δημιουργώντας την αίσθηση της σύγχυσης. Στην αρχιτεκτονική, επίσης η αισθητική του μανιερισμού παρεκκλίνει από τα αναγεννησιακά πρότυπα ενσωματώνοντας διαφορετική λιθοδομή και συνήθως βαρείς αρμούς ανάμεσα στις πέτρες των κτισμάτων. Χαρακτηριστικό δείγμα μανιεριστικής αρχιτεκτονικής αποτελεί η Villa Farnese στην περιοχή Carparola, κοντά στην πόλη της Ρώμης.
Οι κυριότεροι εκπρόσωποι του Μανιερισμού είναι οι Ιταλοί ζωγράφοι Παρμιτζανίνο (1503-1540), Ιάκωβος Ποντόρμο (1494-1557), Τζούλιο Ρομάνο (1492-1546) καθώς και οι γλύπτες Μπενβενούτο Τσελίνι (1500-1571) και Τζιοβάνι Μπολόνια. Παράλληλα με τη ζωγραφική και τη γλυπτική, ο Μανιερισμός αποτυπώνεται και στην αρχιτεκτονική, έχοντας ως κυριότερο εκφραστή τον Τζόρτζιο Βαζάρι (1511-1574). Στους καλλιτέχνες του ρεύματος κατατάσσεται από πολλούς και ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος καθώς στοιχεία μανιερισμού είναι εμφανή σε ορισμένα έργα του, κυρίως θρησκευτικού περιεχομένου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά ρεύματα
Δοβρομηρός Χρύσος
Ο Δοβρομηρός ο Χρύσος (βουλγάρικα: Добромир Хриз) ήταν ηγέτης των Βλάχων και των Βουλγάρων την εποχή της που ο Αλέξιος Γ' Άγγελος ήταν Βυζαντινός αυτοκράτορας. Έγινε γνωστός το 1197 ενώ η τελευταία αναφορά για αυτόν είναι από το 1202. Ήταν τοπάρχης στην Ανατολική Μακεδονία.
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Σύνθετο ατομικό ανδρών
Το σύνθετο ατομικό ανδρών ήταν ένα από τα έντεκα αγωνίσματα γυμναστικής στο πρόγραμμα των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 1904 στο Σαιντ Λούις. Ήταν η δεύτερη φορά που το εν λόγω αγώνισμα έλαβε χώρα σε διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων.
Σύνοψη αγωνίσματος
Το αγώνισμα διεξήχθη το διήμερο 1-2 Ιουλίου στο Φράνσις Φιλντ. Η τελική κατάταξη καθορίστηκε από τα αποτελέσματα των συμμετεχόντων στο σύνθετο ατομικό τριών οργάνων της γυμναστικής (δίζυγο, μονόζυγο, ίππος), αλλά και στο τρίαθλο του στίβου (100 γιάρδες τρέξιμο, άλμα εις μήκος, σφαιροβολία).
Δοβρομηρός Χρύσος
Ήταν ήδη παντρεμένος, αλλά για να παγιώσει μια συμμαχία με τον Αυτοκράτορα δέχθηκε την κόρη του Βυζαντινού πολέμαρχου Μανουήλ Καμύτζη, η οποία υποχρεώθηκε να χωρίσει τον σύζυγό της και να παντρευτεί τον Δοβρομηρό το 1198. Περί το 1200 παντρεύτηκε για τρίτη φορά την εγγονή του Αυτοκράτορα, Θεοδώρα Αγγελίνα, η οποία προηγουμένως ήταν παντρεμένη με έναν άλλο τοπάρχη, τον Ιβαγκό.
Το 1202 η επικράτεια του Χρυσού κατακτήθηκε από τον Βούλγαρο αυτοκράτορα Καλογιάννη.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Βούλγαροι ευγενείς
Γυμναστική στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1904 – Σύνθετο ατομικό ανδρών
Σύνοψη αγωνίσματος
Συμμετείχαν συνολικά 119 αθλητές από 3 χώρες. Νικητής αναδείχθηκε ο Τζούλιους Λένχαρτ από τις ΗΠΑ με 69.80 βαθμούς. Το ασημένιο μετάλλιο κατέκτησε ο Βίλελμ Βέμπερ από τη Γερμανία με 69.10 βαθμούς και το χάλκινο ο Άντολφ Σπίνλερ από την Ελβετία με 67.99 βαθμούς.
Τελική κατάταξη
Αναλυτικά, η τελική κατάταξη των πρώτων 50 αθλητών:
Πηγές
Σύνθετο ατομικό
Κορωνίδα Αργολίδας (νήσος)
Η Κορωνίδα  ή Κοιλάδι ή Κοιλάδια είναι νησίδα με έκταση 0,235 τ.χλμ. που βρίσκεται μπροστά από το λιμάνι της Κοιλάδας στην περιοχή της Ερμιονίδας. Είναι πεδινό καταπράσινο νησάκι, ιδιοκτησίας σήμερα του εφοπλιστή Λιβανού. Πιστεύεται πως στην νησίδα Κορωνίδα οφείλει την ονομασία του το γειτονικό Κρανίδι, ονομασία που προέκυψε από παραφθορά του Κορωνίδα σε Κρανίδα και στην συνέχεια σε Κρανίδι. Το όνομα αυτό έφτασε να προσδιορίζει και την ευρύτερη περιοχή της νησίδας και τελικά πέρασε στον οικισμό του Κρανιδίου που χτίστηκε στην περιοχή τον 15ο αιώνα, ο οποίος διατήρησε αυτή την ονομασία. Στην ακτή απέναντι από την νησίδα βρίσκεται το σπήλαιο Φράγχθι.
Το νησί αναφέρεται επίσημα ως οικισμός για πρώτη φορά το 1971 να απογράφεται στην τότε κοινότητα Κοιλάδος ενώ από το 2010 υπάγεται στο δήμο Ερμιονίδας. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους αν και σύμφωνα με την απογραφή του 2001 είχαν απογραφεί 4.
Παραπομπές
κατηγορία:νησιά του Αργοσαρωνικού Κατηγορία:Ελληνικές βραχονησίδες Κατηγορία:Δήμος Κρανιδίου Κατηγορία:Ιδιωτικά νησιά Ελλάδας Κατηγορία:Δήμος Ερμιονίδας
Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας
Η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας ή Γ.Σ.Ε.Ε. είναι το ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο των εκτός δημοσίου εργαζομένων στην Ελλάδα.
Ιστορία
Μεγάλο ρόλο έπαιξε ο Γενικός Γραμματέας της Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας Εμμανουήλ Ξανθάκης, ιδρυτής και πρωτεργάτης της Ομοσπονδίας.
Την περίοδο αυτή υπήρξαν πολλές διαμάχες στο εσωτερικό του οργάνου, που ήταν αποτέλεσμα των πολιτικών παρεμβάσεων της εκάστοτε εξουσίας, ακόμη και εξορίες. Ως αποτέλεσμα ήρθε η διάσπαση της Γ.Σ.Ε.Ε. σε μικρότερα ανεξάρτητα κομμάτια μέχρι την περίοδο της δικτατορίας του Μεταξά, όπου έγινε μία μεγάλη επέμβαση στο εσωτερικό της.
Στον εορτασμό της Πρωτομαγιάς του 1919 έγινε η πρώτη διάσπαση της συνομοσπονδίας, καθώς η διοίκηση ήταν μοιρασμένη ανάμεσα στο Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (5 μέλη), και το κυβερνητικό κόμμα του Ελευθέριου Βενιζέλου (6 μέλη). Το 1920 το Εθνικό Συμβούλιο της ΓΣΕΕ ανέθεσε τη διοίκηση στους συνδικαλιστές του ΣΕΚΕ.
Η διάσπαση θα ολοκληρωθεί το 1930, όταν και θα αποχωρήσουν οι ρεφορμιστές-σοσιαλιστές.
Οι κοινωνικές συγκρούσεις και οι εργατικές διεκδικήσεις είναι έκδηλες μετά την αντικομμουνιστική υστερία της δεκαετίας του '50 και τα αποτελέσματα αυτής της πρακτικής κατά τη δεκαετία του '60, με τις καθημερινές σχεδόν στάσεις εργασίας, απεργίες, καταλήψεις και διαδηλώσεις. Ως κεντρικός συνδικαλιστικός οργανισμός της χώρας, η ΓΣΕΕ βρέθηκε εξαρχής στο στόχαστρο των εκάστοτε κυβερνητικών παρατάξεων, ξεκινώντας από τις κυβερνήσεις Ε. Βενιζέλου, τη δικτατορία και τις επερχόμενες κυβερνήσεις. Ο κρατικός μηχανισμός προσπάθησε να θέσει υπό τον έλεγχό του τη δυναμική της συνομοσπονδίας, προκειμένου να τη χρησιμοποιήσει για τους σκοπούς της, κυρίως για τον έλεγχο της ομαλότητας του πολιτικού βίου, που με τη σειρά του υποσχόταν οικονομικές επενδύσεις. Με εκλογικά τεχνάσματα, επιλεκτικές χρηματοδοτήσεις και χρήση του δικαστικού μηχανισμού το κράτος έλεγχε την ανώτατη και τις δευτεροβάθμιες ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα.
Έργο
Η Γ.Σ.Ε.Ε. ως ανώτατο (τρίτος βαθμός) συνδικαλιστικό όργανο που είναι, έχει ως κύριο σκοπό την προάσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων της Ελλάδας. Για τον σκοπό αυτό διαπραγματεύεται την υπογραφή της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (Ε.Γ.Σ.Σ.Ε.). Όταν κρίνει ότι είναι απαραίτητο μπορεί να προχωρεί σε απεργίες. Συνεργάζεται με διάφορους οργανισμούς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και με την βοήθεια δικών της φορέων παρουσιάζει τα προβλήματα του εργατικού χώρου στην Ελλάδα και προτείνει λύσεις.
Το Κέντρο Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ) ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2004 και αποτελεί μία καινοτόμα πρωτοβουλία της ΓΣΕΕ που αποσκοπεί στην υποστήριξη και εξυπηρέτηση της πολιτικής της σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης και των εργασιακών σχέσεων. Πρωταρχικά αποβλέπει στην ανάπτυξη συγκεκριμένων δομών και στρατηγικών για τη μετάβαση όλων στην κοινωνία της γνώσης καθώς και στην ανάπτυξη ενός συστήματος αξιολόγησης και εφαρμογής εκπαιδευτικών πολιτικών σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης (τυπικής, μη τυπικής και άτυπης). Ειδικότεροι στόχοι του αποτελούν η αύξηση των ευκαιριών πρόσβασης των πολιτών σε όλο το σύστημα εκπαίδευσης (τυπικής, μη τυπικής και άτυπης), η βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης σε όλες τις μορφές της, η διασύνδεση της εκπαίδευσης με την απασχόληση, η μελέτη-καταγραφή-αξιολόγηση της ελληνικής εκπαιδευτικής πραγματικότητας και η διερεύνηση προτύπων καλής πρακτικής στην εφαρμογή των εκπαιδευτικών πολιτικών.
Η Γ.Σ.Ε.Ε. δημιούργησε το 2000 το «Κέντρο Πληροφόρησης Εργαζομένων & Ανέργων» το οποίο έχει έδρα στην Αθήνα. Στελεχώνεται από έμπειρο και εξειδικευμένο προσωπικό παρέχοντας εξατομικευμένες υπηρεσίες πληροφόρησης στους εργαζόμενους, Έλληνες και οικονομικούς μετανάστες για την εφαρμογή των διατάξεων της εργατικής, ασφαλιστικής και μεταναστευτικής νομοθεσίας. Διαθέτει τα εξής Γραφεία:
Το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ) ιδρύθηκε το 1990 και στα χρόνια λειτουργίας του επιδεικνύει πλούσιο έργο στους τομείς της επιστημονικής έρευνας, της κατάρτισης, της επιμόρφωσης, της διά βίου μάθησης και της τεκμηρίωσης των θέσεων και των διεκδικήσεων της ΓΣΕΕ, καθώς και ευρύτερα του συνδικαλιστικού κινήματος της χώρας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Συνδικαλιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα Κατηγορία:Συνδικαλισμός ανά χώρα
Μέθοδοι εκτέλεσης
Στο διάβα των αιώνων και στις διάφορες κοινωνίες των ανθρώπων, η εκτέλεση της θανατικής ποινής λόγω της σπουδαιότητάς της στην έννοια της καλώς ευνομούμενης τάξης, ακολούθησε πολλούς τρόπους και μεθόδους, έτσι ώστε σήμερα ακόμα και η λέξη "εκτέλεση" να θεωρείται κατά μια έννοια ως αυτή καθ΄ αυτή η απόδοση της θανατικής ποινής.
Σήμερα εν χρήσει σε διάφορα κράτη ως μέθοδοι "εκτέλεσης" παραμένουν ο τυφεκισμός, ο απαγχονισμός, ο θάλαμος αερίων, η ηλεκτρική καρέκλα, η θανατηφόρος ένεση κ.ά.
Από την αρχαιότητα όμως είχαν αναπτυχθεί και άλλοι τρόποι, όπως ο ποδοβολισμός, ο λιθοβολισμός, η συγγνωστή δηλητηρίαση, η καύση, ο κατασπαραγμός από θηρία, ο αποκεφαλισμός (με ξίφος ή ξιφίδιο, πέλεκη ή λαιμητόμο), η Σταύρωση, ο πνιγμός, ο τεμαχισμός, η εντοίχιση, ο βρασμός, ο επιτρόχιος ή δια τροχού, η κατάσχιση, η επαγκίστρωση, ο ανασκολοπισμός, η εγκατάλειψη, η έκθεση, ο ενταφιασμός ζώντος κ.ά.
Οι σαμουράι όταν καταδικάζονταν σε θάνατο λάμβαναν εντολή να τελέσουν Σεπούκου, γνωστό και ως χάρα-κίρι.
Σημείωση: Οποιαδήποτε θανατική εκτέλεση χωρίς προηγούμενη δικαστική απόφαση, από τους αρχαίους χρόνους, θεωρείται δολοφονία, με μοναδική εξαίρεση ίσως τις πολεμικές επιχειρήσεις, όπου και αυτές σήμερα προσδιορίζονται με διεθνείς συνθήκες.
*
Κοινωνιολογική Εταιρεία
Η Κοινωνιολογική Εταιρεία ήταν ελληνικός επιστημονικός οργανισμός, που δημιουργήθηκε το 1907 από νεαρούς τότε επιστήμονες οι οποίοι είχαν επανέλθει στη χώρα μετά από σπουδές που πραγματοποίησαν στο εξωτερικό και αυτοαποκαλούνταν ως Ομάδα των Κοινωνιολόγων.
Σκοποί της ίδρυσης της Εταιρείας ήταν η προαγωγή κοινωνικών και οικονομικών μελετών που αποσκοπούσαν στην αντιμετώπιση των κοινωνικών ζητημάτων της εποχής με βάση τις ανάγκες του λαού.
Πρωτεργάτες της ομάδας ήταν οι Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Αλέξανδρος Δελμούζος, Θρασύβουλος Πετιμεζάς, Αλέξανδρος Μυλωνάς, Τιμόθεος Ηλιόπουλος, Αλ. Βαμβέτσος, Λουκάς Νάκος, Δημήτριος Σαράτσης, Π. Φραντζής, Ι. Λυμπερόπουλος, Ν. Εξαρχόπολος, Θαλής Κουτούπης, Π. Αραβαντινός, Κ. Τριανταφυλλόπουλος, και άλλοι.
Η Εταιρεία προχώρησε σύντομα, το Φεβρουάριο του 1908 και στην έκδοση του επίσημου επιστημονικού της περιοδικού, με τίτλο Επιθεώρησις των Κοινωνικών και Νομικών Επιστημών, με το οποίο εξέφραζε τακτικά τις θέσεις της.
Η πρώτη δημόσια πολιτική εμφάνιση της ομάδας γίνεται με διαμαρτυρία στο περιοδικό «Δικαιοσύνη» που εκδόθηκε στις 24/5/1908. Η διαμαρτυρία σχετιζόταν με την απειλή του τότε Υπουργού Παιδείας κατά του Κωστή Παλαμά, ότι θα τον απέλυε από Γενικό Γραμματέα του Πανεπιστημίου αν εξακολουθούσε να γράφει τα ποιήματά του στη δημοτική γλώσσα.
Σταδιακά, η ομάδα των Κοινωνιολόγων εξελίχθηκε σε πολιτικό φορέα με κυρίαρχη μορφή τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου. Η ομάδα συμμετείχε αυτόνομα στις εκλογές του Αυγούστου 1910, Νοεμβρίου 1910 και Μαρτίου 1912, ενώ στη συνέχεια συνέπραξε με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Το 1922 ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου ίδρυσε την Δημοκρατική Ένωση ως μετεξέλιξη του πολιτικού φορέα των Κοινωνιολόγων. Στις 12 Φεβρουαρίου 1922 μέλη της Δημοκρατικής Ένωσης θα δημοσιεύσουν το Δημοκρατικό Μανιφέστο, με το οποίο καταγγελόταν προς τον ελληνικό λαό η στάση των φιλοβασιλικών κυβερνήσεων σε σχέση με το Μικρασιατικό. Η δημοσίευση του κειμένου θα προκαλέσει την αντίδραση της κυβέρνησης του Δ. Γούναρη. Εναντίον όσων είχαν υπογράψει τη διακήρυξη ασκήθηκε ποινική δίωξη, παραπέμφθηκαν σε δίκη και καταδικάστηκαν με το αιτιολογικό της "εξύβρισης του Βασιλέως". Η Δημοκρατική Ένωση αναδείχθηκε δεύτερο κόμμα στις εκλογές του 1923.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτική της Ελλάδας Κατηγορία:Κοινωνιολογία Κατηγορία:Επιστημονικές εταιρείες
Βαρβιτουρικά
thumb|220px|Η χημική δομή του βαρβιτουρικού οξέος, από την οποία παράγονται τα βαρβιτουρικά Τα βαρβιτουρικά είναι φάρμακα τα οποία καταστέλλουν το νευρικό σύστημα, μέσω της ενίσχυσης της δράσης των υποδοχέων GABA, οι οποίοι έχουν ανασταλτική δράση. Περιέχουν παράγωγα του βαρβιτουρικού οξέος. Στο παρελθόν χρησιμοποιούνταν κατά κόρον ως αγχολυτικά και για την πρόκληση ύπνου ή αναισθησίας. Τα βαρβιτουρικά σήμερα έχουν αντικατασταθεί από τις βενζοδιαζεπίνες, οι οποίες έχουν λιγότερες παρενέργειες. Ταξινομούνται ανάλογα με το χρόνο δράσης σε μακράς διάρκειας (φαινοβαρβιτάλη), βραχείας δράσης (πεντοβαρβιτάλη, σεκοβαρβιτάλη, αμοβαρβιτάλη) και υπερβραχείας δράσης (θειοπεντάλη). Τα βαρβιτουρικά έχουν συνεργιστική δράση με το αλκοόλ και η δράση τους μπορεί να παραμείνει ακόμη και μετά την αφύπνιση, ενώ αυξάνουν το μεταβολισμό των φαρμάκων στο ήπαρ, μειώνοντας την ενεργότητά τους. Σε τοξικές δόσεις, τα βαρβιτουρικά μπορούν να προκαλέσουν κώμα. Επιπλέον τα βαρβιτουρικά μπορεί να προκαλέσουν εθισμό με πολύ σοβαρό σύνδρομο στέρησης μετά από απότομη διακοπή, το οποίο μπορεί να οδηγήσει και στον θάνατο.
Ιστορία
To βαρβιτουρικό οξύ συντέθηκε πρώτη φορά στις 6 Δεκεμβρίου 1864, από τον Γερμανό ερευνητή Άντολφ φον Μπάιερ. Η παρασκευή του έγινε με συμπύκνωση ουρίας με μηλονικό διαιθυλεστέρα. Υπάρχουν πολλές ιστορίες για το πώς η ουσία πήρε το όνομά της. Η πιο πιθανή ιστορία είναι ότι ο φον Μπάιερ και οι συνάδελφοί του πήγαν να γιορτάσουν την ανακάλυψή τους σε μια ταβέρνα όπου η φρουρά πυροβολικού της πόλης γιόρταζε επίσης τη γιορτή της Αγίας Βαρβάρας - προστάτιδας αγίας του πυροβολικού. Ένας αξιωματικός του πυροβολικού λέγεται ότι βάπτισε τη νέα ουσία με τη συγχώνευση των λέξεων Βαρβάρα με ουρία. Μια άλλη ιστορία υποστηρίζει ότι ο φον Μπάιερ συνέθεσε την ουσία από τα συλλεγέντα ούρα μιας σερβιτόρας από το Μόναχο που ονομαζόταν Μπάρμπαρα (Βαρβάρα). Η ιατρική σημασία της ουσίας ανακαλύφθηκε το 1903, όταν δύο Γερμανοί επιστήμονες που εργάζονταν στη Bayer, ο Έμιλ Φίσερ και ο Τζόσεφ φον Μέριγκ, ανακάλυψαν, όταν τη χρησιμοποίησαν σε σκύλους, πως η βαρβιτάλη ήταν πολύ αποτελεσματικό υπνωτικό. Η βαρβιτάλη ακολούθως διατέθηκε στο εμπόριο από την Bayer υπό την εμπορική ονομασία Veronal. Λέγεται ότι ο φον Μέριγκ πρότεινε αυτό το όνομα επειδή το πιο ήσυχο μέρος που ήξερε ήταν η ιταλική πόλη Βερόνα. Το 1912, η Bayer διέθεσε άλλο ένα παράγωγο του βαρβιτουρικού οξέος, τη φαινοβαρβιτάλη, με το εμπορικό όνομα Luminal, ως ηρεμιστικό-υπνωτικό.
Οι διαταραχές της συμπεριφοράς και η πιθανότητα σωματικής εξάρτησης από τα βαρβιτουρικά άρχισαν να αναγνωρίζονται τη δεκαετία του 1950.
Μηχανισμός δράσης
Ο κύριος μηχανισμός δράσης των βαρβιτουρικών πιστεύεται ότι είναι θετική αλλοστερική ρύθμιση των υποδοχέων GABAA. Το γ-αμινοβουτυρικό οξύ (GABA) είναι ο κύριος ανασταλτικός νευροδιαβιβαστής στο κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ) των θηλαστικών. Τα βαρβιτουρικά δεσμεύονται με τον υποδοχέα GABAA στην υπομονάδα βήτα, σε μια θέση διαφορετική από ότι το ίδιο το GABA, αλλά και από την θέση πρόσδεσης των βενζοδιαζεπινών. Όπως οι βενζοδιαζεπίνες, τα βαρβιτουρικά ενισχύουν την επίδραση του GABA σε αυτόν τον υποδοχέα. Πέραν αυτού του αποτελέσματος, τα βαρβιτουρικά επίσης αποκλείουν τον υποδοχέα ΑΜΡΑ, έναν υπότυπο του υποδοχέα γλουταμινικού. Το γλουταμινικό οξύ είναι ο κύριος διεγερτικός νευροδιαβιβαστής στο ΚΝΣ των θηλαστικών. Συνδυαστικά, η δράση των βαρβιτουρικών ως διεγέρτες των ανασταλτικών υποδοχέων GABAA και ως αναστολείς των διεγερτικών υποδοχέων ΑΜΡΑ μπορεί να εξηγήσει τις επιπτώσεις στο ΚΝΣ αυτών των παραγόντων. Σε υψηλότερη συγκέντρωση, αναστέλλουν την εξαρτώμενη από το Ca2+ απελευθέρωση των νευροδιαβιβαστών. Τα βαρβιτουρικά ασκούν τις φαρμακολογικές επιδράσεις τους μέσω της αύξησης της διάρκειας του ανοίγματος του διαύλου ιόντων χλωρίου στον υποδοχέα GABAA (φαρμακοδυναμική: αυτό αυξάνει την αποτελεσματικότητα του GABA), ενώ οι βενζοδιαζεπίνες αυξάνουν η συχνότητα του χλωριούχου ανοίγματος διαύλου ιόντων στον υποδοχέα GABAA (φαρμακοδυναμική: αυτό αυξάνει τη δραστικότητα του GABA). Το άμεσο άνοιγμα του διαύλου ιόντων χλωρίου ευθύνεται για την αυξημένη τοξικότητα των βαρβιτουρικών σε σύγκριση με τις βενζοδιαζεπίνες, σε περίπτωση υπερδοσολογίας.
Επιπλέον, τα βαρβιτουρικά είναι σχετικά μη-επιλεκτικές ενώσεις που προσδένονται σε μια ολόκληρη υπεροικογένεια διαύλων ιόντων, από τους οποίους ο δίαυλος του υποδοχέα GABAA είναι μόνο ένας από αυτούς. Αυτή η υπεροικογένεια των διαύλων ιόντων περιλαμβάνει τον νευρωνικό δίαυλο nAChR (νικοτινικός υποδοχέας ακετυλοχολίνης), τον δίαυλο 5HT3R (υποδοχέας σεροτονίνης), τον δίαυλο GlyR (υποδοχέας γλυκίνης) και άλλα. Ωστόσο, ενώ το ρεύμα του υποδοχέα GABAA αυξάνεται από τα βαρβιτουρικά (και άλλα γενικά αναισθητικά), οι προσδέτο-ελεγχόμενοι δίαυλοι που είναι κατά κύριο λόγο διαπερατοί σε κατιονικά ιόντα μπλοκάρονται από αυτές τις ενώσεις. Για παράδειγμα, οι δίαυλοι nAChR μπλοκάρονται από κλινικά σχετικές συγκεντρώσεις των αναισθητικών θειοπεντάλη και πεντοβαρβιτάλη. Τέτοια ευρήματα εμπλέκουν (μη-GΑΒΑ-νεργικούς) προσδετο-ελεγχόμενους διαύλους ιόντων στην μεσολάβηση μερικών από τις (ανεπιθύμητες) δράσεις των βαρβιτουρικών.
Ανοχή, εθισμός και υπερδοσολογία
Υπάρχουν ειδικοί κίνδυνοι που πρέπει να εξεταστούν για ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας, τις γυναίκες που είναι έγκυες και τα μωρά. Όταν ένα άτομο γηράσκει, το σώμα του είναι λιγότερο σε θέση να απαλλαγεί από τα βαρβιτουρικά. Ως αποτέλεσμα, τα άτομα ηλικίας άνω των εξήντα πέντε βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο να υποστούν τις βλαβερές συνέπειες των βαρβιτουρικών, συμπεριλαμβανομένης της τοξικομανίας και της κατά λάθος υπερδοσολογίας. Όταν τα βαρβιτουρικά λαμβάνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το φάρμακο περνά μέσω του αίματος της μητέρας στο έμβρυο. Μετά τη γέννηση του μωρού, μπορεί να εμφανιστούν συμπτώματα στέρησης και αναπνευστικά προβλήματα. Επιπλέον, οι θηλάζουσες μητέρες που λαμβάνουν βαρβιτουρικά μπορεί να μεταδώσουν το φάρμακο στα μωρά τους μέσω του μητρικού γάλακτος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αντιεπιληπτικά Κατηγορία:Αμίδια Κατηγορία:Αγχολυτικά Κατηγορία:Υπνωτικά Κατηγορία:Πυριμιδίνες
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1950
Το 5ο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ή "πρωτάθλημα ΣΙΣΜ", όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα από τα αρχικά CISM: Conseil International du Sport Militair, του "Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού", διοργανώθηκε το 1950, με συμμετοχή 7 κρατών. Η τελική φάση διεξήχθη στη Χάγη της Ολλανδίας τον Ιούνιο του 1950. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Ιταλίας.
Προκριματική φάση
Είναι γνωστό μόνο ένα αποτέλεσμα:
Τελική φάση
Όλοι οι αγώνες έγιναν στη Χάγη, τον Ιούνιο του 1950.
Πηγές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1950
Άρσεναλ (ποδόσφαιρο γυναικών)
Η γυναικεία ομάδα της Άρσεναλ (Arsenal Ladies Football Club - Arsenal L.F.C. ή εν συντομία Arsenal Ladies) θεωρείται η πιο επιτυχημένη ομάδα του γυναικείου αγγλικού ποδοσφαίρου. Είναι αδελφοποιημένη με την Άρσεναλ.
Δημιουργήθηκε το 1987, από τον Βικ Άκερς, που παρέμεινε ως προπονητής της μέχρι το 2009. Το 2002 έγινε ημι-επαγγελματική. Η ομάδα αγωνίζεται στο γήπεδο του Meadow Park. Κατέκτησαν τον πρώτο τους μεγάλο τίτλο την περίοδο 1991-92, όταν νίκησαν το γυναικείο Λιγκ Καπ. Το 1992 έγιναν ιδρυτικά μέλη της γυναικείας Πρέμιερ Λιγκ, την οποία και κατέκτησαν την ίδια χρονιά. Το 2007 κατάφεραν να γίνουν η πρώτη γυναικεία ομάδα της Αγγλίας η οποία κατέκτησε το γυναικείο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ, το σημαντικότερο σε διασυλλογικό επίπεδο στο ποδόσφαιρο γυναικών στην Ευρώπη (αντίστοιχο του Τσάμπιονς Λιγκ των ανδρών)
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γυναικείο ποδόσφαιρο ανά χώρα Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας
Δημήτριος Λεβίδης Τσαλίκης
Ο Δημήτριος Λεβίδης του Αγγέλου ή και Τσαλίκης (1768 - Κωνσταντινούπολη 26 Μαρτίου 1821) ήταν προύχοντας της Κωνσταντινούπολης, από τους σημαίνοντες φιλικούς και όλη η οικογένεια του ε'ιχε μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία.
Αποκεφαλίσθηκε την 26η Μαρτίου 1821, μαζι με άλλους προύχοντες και αξιωματούχους Φαναριώτες, λίγο πριν τον απαγχονισμό του Πατριάρχη Γρηγόριου του Ε’ από τους Τούρκους, με την κατηγορία ότι μετείχε στη συνωμοσία για την καταστροφή του τουρκικού στόλου στόν Ναύσταθμο της Κωνσταντινούπολης. “Μεταξύ των πρώτων υπέρ ελευθερίας θυμάτων καταλεγόμενος”
Το πτώμα του, ακέφαλο ανηρτήθηκε προ της εξωθύρας του μεγάρου των Λεβίδη στα Ταταύλα. Την επόμενη μέρα του αποκεφαλισμού του Δημ. Λεβίδη, ο μαινόμενος όχλος μεταφέροντας το ακέφαλο πτώμα, επέδραμε στα Ταταύλα και το ανάρτησε στην εξώθυρα του αρχοντικού των Λεβίδηδων. Την 27η Μαρτίου το μέγαρο λεηλατήθηκε από τον όχλο όταν θεώρησαν από το αναρτημένο σώμα ότι ήταν οικία συνωμότη.
Στα θύματα αυτής της μέρας περιλαμβάνεται και ο αδελφός του Δημητρίου Αλέξανδρος, 50 χρονών, ο οποίος σφαγιάστηκε από τον όχλο και ο μικρότερος ο Παντολέων 48 χρονώ που τον απήγαγαν οι επιδρομείς και τον κατακρεούργησαν. Η χήρα του, Ταρσίτσα Δ. Λεβίδου, κατέφυγε στην Οδησσό όπου και γεννήθηκε ο γιος του Μιλτιάδης.
Δημητριος Λεβίδης Τσαλίκης
Βαλουά (περιοχή)
μικρογραφία|Θέση του Βαλουά στον χάρτη της Γαλλίας. Το Βαλουά είναι μια φυσική περιοχή της Γαλλίας, η οποία βρίσκεται, σήμερα, μοιρασμένη μεταξύ των νομών της Αιν και της Ουάζ.
Τοποθεσία
Το Βαλουά αντιστοιχεί στο νοτιοανατολικό τμήμα του νομού της Ουάζ με ένα τμήμα του να συνορεύει με την Αιν.
Βρίσκεται μεταξύ του Σουασοναί στο Βορρά, της Καμπανίας στα Ανατολικά, της Μπρι και της Χώρας της Γαλλίας στα Νότια, του Μπωβαιζί στα Δυτικά.
Είχε αρχικά ως έδρα το Βεζ (στα λατινικά Vadum), ενώ στη συνέχεια, από τις απαρχές του Μεσαίωνα έως το πέρας του Παλαιού Καθεστώτος, το Κρεπί-αν-Βαλουά. Οι άλλες κύριες πόλεις του ήταν : η Λα Φερτέ-Μιλόν, το Βιγιέ-Κοτρέ, το Σανλίς, η Κομπιένι.
Τοπωνύμιο
Η λατινική ονομασία της Μεροβίγγειας εποχής pagus Vadensis φαίνεται να έρχεται σε αντίθεση με την Καρολιγιανή ονομασία Valesia. Είναι πιθανό η περιοχή αυτή να διέθετε διάφορες ονομασίες αναφορικά με το κέντρο της Vadum, δηλαδή το παρατηρητήριο του νερού ή το διαμορφωμένο πέρασμα στα γαλατικά. Το Vadum φαίνεται να είναι ένα απλοποιημένο τοπωνύμιο. Ίσως θα θεωρείτο λογικό ως εκλατινισμένη ονομασία της γαλλορωμαϊκής περιοχής το υποθετικό pagus Vadicassorum; Οι Vadicassii εικάζεται ότι χρησιμοποιούσαν την ονομασία αυτή για τον ορισμό των Βέλγων κατοίκων που προ της γαλλορωμαϊκής περιόδου ήλεγχαν τα περάσματα μεταξύ των ποταμών Ουρκ και Ουάζ, που παλαιότερα ονομάζονταν Urc(a) και Isaria. Το ζήτημα των καταβολών παραμένει ανοιχτό, όμως το Vadum αποτελεί εξήγηση του pagus Vadensis, το οποίο απλοποιήθηκε, σχετικά νωρίς, σε Valensia κι έπειτα Valesia ή μετατράπηκε στα μεσαιωνικά λατινικά σε pagus Valensis, προτού μετατραπεί σε Valois στα Αρχαία Γαλλικά.
Ιστορία του Βαλουά
Το γαλατικό pagus των Βαδικάσων φαίνεται να είναι η αρχαιότερη ιστορική αναφορά της περιοχής αυτής. Κατά την βασιλεία των Μεροβίγγειων βασιλέων στη διάρκεια του 7ου αιώνα, εμφανίστηκε το pagus Vadensis', το οποίο διοικείτο από ένα comites. Το Vadum, το οποίο έχει γίνει σήμερα Βεζ αποτελεί έδρα της περιοχής. Κατά την περίοδο των Καρολιγιανών αυτοκρατόρων του 9ου αιώνα, η περιοχή αυτή ή διοικητική περιοχή πήρε την ονομασία Valesia.
Κατά την υστεροκαρολιγιανή περίοδο, η Κομητεία του Βαλουά έκανε την πρώτη της, ιστορικά, εμφάνιση : ήταν μια πραγματική κληρονομική κομητεία. Ενωμένο με το Βεξάν μέσω των Κόμητων δυναστών του κατά την έναρξη της Καπετιανής περιόδου, πέρασε το 1077, στα χέρια του Καπετιανού Οίκου του Βερμαντουά που όρισε το Κρεπί ως πρωτεύουσά του.
Το 1214, ο Φίλιππος Αύγουστος προσάρτησε το Βαλουά στις βασιλικές κτήσεις. Η Κομητεία του Βαλουά αποτέλεσε κατά τον Μεσαίωνα ένα φέουδο, το οποίο, το 1284, παραχωρήθηκε ως προνόμιο, με τον τίτλο της κομητείας, από τον Φίλιππο Γ΄ τον Τολμηρό στον δευτερότοκο γιο του Κάρολο, ιδρύοντας έτσι τον Οίκο του Βαλουά.
Ο Φίλιππος του Βαλουά ήταν ο πρώτος Βασιλιάς της Γαλλίας που ενθρονίστηκε το 1328 ο οποίος προερχόταν από τον κλάδο γνωστό ως των Βαλουά της Καπετιανής δυναστεία. Η δυναστεία αυτή βασίλευσε έως το 1589, ημερομηνία του θανάτου του Ερρίκου Γ΄ της Γαλλίας. Το βασίλειο πέρασε τότε στον δουκικό κλάδο της Ορλεάνης, ως δουκάτο-μέλος της Βουλής των Ομοτίμων (1406). Στην κατοχή τους, το Βαλουά δεν ήταν παρά ένα δουκάτο το οποίο βρισκόταν υπό την κατοχή των μελών της βασιλικής οικογένειας.
Το 1630, ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΓ΄, γιος του Ερρίκου Δ΄ του Οίκου των Βουρβόνων παραχώρησε το Βαλουά στον νεότερο αδερφό του Γκαστόν, Δούκα της Ορλεάνης. Ο Ζαν-Γκαστόν της Ορλεάνης (1650-1652) 5ος γιος του Γκαστόν κληρονόμησε του Δουκάτο του Βαλουά.
Το 1661, ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ παραχώρησε με την σειρά του το Δουκάτο του Βαλουά στον αδερφό του Φίλιππο της Ορλεάνης. Οι απόγονοί του έλαβαν επίσης τον τίτλο του Δούκα του Βαλουά μέχρι την Επανάσταση.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Πρώην επαρχίες της Γαλλίας
Αγόρι
thumb|Νεογέννητο αγόρι Ένα αγόρι είναι ένας νεαρός αρσενικός άνθρωπος, συχνά παιδί ή έφηβος. Όταν γίνει ενήλικος περιγράφεται ως άνδρας. Το πιο εμφανές χαρακτηριστικό που κάνει ένα αγόρι να ξεχωρίζει από ένα κορίτσι, είναι το ότι το αγόρι έχει πέος, ενώ το κορίτσι έχει κόλπο. Ο όρος «αγόρι» κατά κύριο λόγο χρησιμοποιείται για να δείξει βιολογικές διακρίσεις φύλου, πολιτιστικές διακρίσεις ρόλου των δύο φύλων ή και τα δύο.
Κατηγορία:Άνθρωπος Κατηγορία:Παιδική ηλικία Κατηγορία:Όροι για άνδρες
Γιλβέρτος Α΄ του Γκεβωντάν
Ο Γιλβέρτος Α΄, γαλλ.: Gilbert I de Gévaudan, ή Gilbert I de Millau, γεννημένος γύρω στο 1055, που δολοφονήθηκε το 1111 από τον Οίκο του Μιγιώ, ήταν υποκόμης του Mιγιώ και του Λοντέβ (Lodève), μετά κόμης του Γκεβωντάν και, με τον γάμο του έγινε κόμης της Προβηγκίας. Ήταν γιος του Βερεγκάριου υποκόμη του Μιγιώ και του Ροντέ, και της Αντέλ ντε Καρλά, υποκόμισσας του Καρλά και του Λοντέβ.
Βιογραφία
Μοιράστηκε τους τίτλους των γονιών του με τον αδελφό του Ριχάρδο: έλαβε τον Mιγιώ και το Λοντέβ, ενώ ο αδελφός του είχε το Ροντέ και το Καρλά. Διαθέτοντας διάφορα εδάφη στο Γκεβωντάν, βρήκε την ευκαιρία να αναβιβαστεί στον τίτλο του κόμη του Γκεβωντάν, ο οποίος είχε πέσει σε αχρηστία για λιγότερο από έναν αιώνα.
Το 1073 νυμφεύτηκε τη Γκερμπέργκα των Μπιβινιδών (1060 - 1115) κόμισσα της Προβηγκίας, κόρη του Γοδεφρείδου Α΄ κόμη της Προβηγκίας. Είχαν τουλάχιστον τρεις κόρες:
Το 1096, με αφορμή την επανίδρυση της εκκλησίας του Τουλόν, ο Γιλβέρτος σχεδίασε τη δημιουργία ενός μοναστηριού στα νησιά Στοιχάδες (Stoechades), τα τρία αυτά νησιά που βρίσκονται νότια του Υέρ (Hyères). Πολεμώντας, όπως και οι προκάτοχοί του, την παλαιά Προβηγκιανή αριστοκρατία, δολοφονήθηκε από μέλη της οικογένειας Μπρυσάν-Παλιόλ (Brussans-Palliol). Μετά το τέλος του, τον διαδέχθηκαν η κόρη του Ντους (Douce) και ο γαμπρός του Ραϋμόνδος-Βερεγκάριος Γ΄ στην κομητεία της Προβηγκίας.
Σχετικά Άρθρα
Κατηγορία:Κόμητες της Προβηγκίας Κατηγορία:Λήμματα Επιχείρησης Γαλλία
Γιούλεν Λοπετέγι
Ο Γιούλεν Λοπετέγι (Julen Lopetegui Argote, προφορά ισπανικά και βασκικά: ['ʝulen lope'teɣi aɾ'ɣote], Αστέασου, Γκιπούθκοα, 28 Αυγούστου 1966) είναι Ισπανός τέως ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στη θέση του τερματοφύλακα ξεκινώντας την καριέρα του από τις ακαδημίες της Ρεάλ Σοσιεδάδ και αγωνιζόμενος σε διάφορες ομάδες της Πριμέρα Ντιβισιόν και τερματίζοντας την καριέρα του τη σαιζόν 2001-2002. Ξεκίνησε να εργάζεται ως προπονητής τη σαιζόν 2003-2004, αναλαμβάνοντας τη Ράγιο Βαγιεκάνο και περνώντας από τη Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια, την Πόρτο και την Εθνική Ισπανίας (μεταξύ 2010-2014 ως προπονητής των μικρών κατηγοριών και μεταξύ 2017 και 2018 στην εθνική ανδρών) για να καταλήξει στην Ρεάλ Μαδρίτης το καλοκαίρι του 2018.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ισπανοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Βάσκοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ράγιο Βαγιεκάνο Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ράγιο Βαγιεκάνο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΝ Λας Πάλμας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΚΝ Λογρονιές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπαρτσελόνα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πριμέρα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σεγούντα Ντιβιζιόν Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεάλ Μαδρίτης Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου Ρεάλ Μαδρίτης Καστίγια Κατηγορία:Προπονητές ποδοσφαίρου ΦΚ Πόρτο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1994 Κατηγορία:Τερματοφύλακες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ισπανοί προπονητές ποδοσφαίρου στο εξωτερικό Κατηγορία:Προπονητές νικητές ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ
Διογένης ο Κυζικηνός
Γεννήθηκε στη Κύζικο της Μυσίας παρά την Προποντίδα, εξ ου και η προσωνυμία του. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρέχουν το λεξικό Σούδα και ο Στέφανος ο Βυζάντιος ο Διογένης ο Κυζικηνός έγραψε αρκετά φιλολογικά έργα εκ των οποίων παραδίδονται οι ακόλουθοι τίτλοι:
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιστορικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γραμματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες γεωγράφοι Κατηγορία:Αρχαίοι Κυζικηνοί Κατηγορία:Τοπογράφοι
Ακραίφνιο Βοιωτίας
Το Ακραίφνιο (επίσημα Ακραίφνιον) είναι ημιορεινό χωριό του νομού Βοιωτίας σε υψόμετρο 180 μέτρα. Βρίσκεται στο βορειοανατολικό μέρος του νομού, χτισμένο στις πλαγιές του όρους Πτώο. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 και το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Ακραιφνίου της Δημοτικής Ενότητας Ακραιφνίου του Δήμου Ορχομενού και έχει πληθυσμό 1.058 κατοίκους. Μέχρι το 1933, το Ακραίφνιο έφερε το όνομα Καρδίτσα.
Ιστορικά στοιχεία
Στην ευρύτερη περιοχή του οικισμού υπήρχε κατά την αρχαιότητα η πόλη Ακραιφία ή Ακραίφνιο ενώ κατά την ύστερη Φραγκοκρατία το Ακραίφνιο αναφέρεται στα επίσημα φραγκικά έγγραφα ως Cardanica. Σε οθωμανικό κατάστιχο του 1466 ονομάζεται ως Καρδίτσα (ονομασία που διατηρήθηκε μέχρι το 1933 όταν δόθηκε στον οικισμό το όνομα του αρχαίου Ακραιφνίου ) ενώ οι, κατανεμημένοι σε περίπου 15 εστίες, κάτοικοί του ήταν Αρβανίτες.
Στο διάστημα 1912 - 1998 το Ακραίφνιο υπήρξε έδρα ομώνυμης κοινότητας. Με την εφαρμογή του προγράμματος Καποδίστριας, το 1999 αποτέλεσε έδρα του διευρυμένου δήμου Ακραιφνίου, ο οποίος περιλάμβανε και τις πρώην κοινότητες Κόκκινου και Κάστρου. Από το 2011, με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης, εντάχθηκε διοικητικά στο δήμο Ορχομενού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Βοιωτίας Κατηγορία:Δήμος Ορχομενού Κατηγορία:Αρβανιτοχώρια του νομού Βοιωτίας
Κυβερνείο Νοτίου Σινά
To Κυβερνείο του Νοτίου Σινά (αραβικά : محافظة جنوب سيناء‎‎ Muḥāfaẓat Ǧanūb Sīnāʾ ) είναι διοικητική διαίρεση (Κυβερνείο) της Αιγύπτου. Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της χώρας, καλύπτοντας το νότιο μισό της χερσονήσου του Σινά. Έχει 149.335 κατοίκους που το καθιστά το λιγότερο πυκνοκατοικημένο κυβερνείο της Αιγύπτου. Καταλαμβάνει έκταση 28.438 τ.χλμ. και έχει πρωτεύουσα την Ελ Τορ.
Συνορεύει στα βόρεια με το Κυβερνείο Βορείου Σινά, στα βορειοδυτικά με το Κυβερνείο Σουέζ, στα ανατολικά βρέχεται από τον κόλπο της Άκαμπα και δυτικά από τον κόλπο του Σουέζ. Δημιουργήθηκε το 1979 όταν τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους καταργήθηκε το Κυβερνείο Σινά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κυβερνεία της Αιγύπτου
Ελαμίτες
Οι Ελαμίτες ήταν αρχαίος Βιβλικός λαός. Ήταν οι ανατολικοί γείτονες των Σουμερίων και των Βαβυλωνίων και οι δυτικοί των Μήδων, Πάρθων και Περσών. Θεωρούσαν γενάρχη τους τον Ελάμ, το μεγαλύτερο γιο του Σημ (Γένεση 10:22, Έσδρας 4:09), εξ ου και η ονομασία τους.
Πηγές
Κατηγορία:Εξαφανισθέντες λαοί Κατηγορία:Ιστορία του Ιράν Κατηγορία:Λαοί της Βίβλου
Ε.Σ.ΚΑ. Βορειοδυτικής Ελλάδας 2021-2022 (Άνδρες)
Για την περίοδο 2021–22,η Ένωση Σωματείων Καλαθοσφαίρισης ΒΔ Ελλάδος είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων διοργανώσεων καλαθοσφαίρισης, πρωταθλήματος και υποδομών, στην ΒΔ Ελλάδα.
Ο πρωταθλητής Ε.Σ.ΚΑ.ΒΔ.Ε. προβιβάζεται στην Γ εθνική.
Β όμιλος
Το σωματείο Κ.Α.Ε. Πρωτέας Ηγ/τσας έχει ποινή αφαίρεσης ενός βαθμού (Άρθρο 10 Γεν. Διατάξεων ΕΣΚΑΒΔΕ) λόγω μη προσέλευσης σε αγώνα της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου.
Play off
Παίζουν οι 2 πρώτοι των ομίλων χιαστί στις 2 νίκες. Οι νικητές παίζουν στις 2 νίκες
Β ΕΣΚΑΒΔΕ
Η Β ΕΣΚΑΒΔΕ διεξάγεται σε τρεις ομίλους.Ανεβαίνουν οι πρώτοι των ομίλων ενώ θα ανέβει και μια τέταρτη ομάδα ανάμεσα στις δεύτερες των ομίλων. Δεν κατεβαίνουν σε σχέση με πέρυσι ο Αχιλλέας Νεοχωρίου,ο Αίας Περιβλέπτου,η ΓΕ Ηπείρου και ο Ποσειδώνας Παξών.Αντίθετα κατεβαίνουν ο Κρόνος Αγρινίου,ο ΑΣ Αστράκα Ιωαννίνων,ο ΑΟ Κόνιτσας,ο ΑΣ Βίκος Ιωαννίνων και ο Πήγασος Ν. Κέρκυρας.
Α όμιλος
Το σωματείο Γ.Ο. Αμφιλοχίας έχει ποινή αφαίρεσης ενός βαθμού (Άρθρο 10 Γεν. Διατάξεων ΕΣΚΑΒΔΕ) λόγω μη προσέλευσης σε αγώνα της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου.
Β όμιλος
Τα σωματεία Πήγασος Ηλιοβουνίων και Α.Ο Λούρου έχουν ποινή αφαίρεσης ενός βαθμού (Άρθρο 10 Γεν. Διατάξεων ΕΣΚΑΒΔΕ) λόγω μη προσέλευσης σε αγώνα της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου.
Ο ΑΓΟ Θεσπρωτικού αποχώρησε από το πρωτάθλημα
Γ όμιλος
Το σωματείο Πήγασος Ν. Κέρκυρας έχει ποινή αφαίρεσης ενός βαθμού (Άρθρο 10 Γεν. Διατάξεων ΕΣΚΑΒΔΕ) λόγω μη προσέλευσης σε αγώνα της τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου.
Μπαράζ Β κατηγορίας
Διεξάγονται αγώνες μπαράζ μεταξύ των δεύτερων εκ των οποίων ένας θα ανέβει στην Α κατηγορία.
Υποδομές
Διεξάγονται πρωταθλήματα νέων,εφήβων,παίδων,μίνι 2008,προμίνι 2009.Στους νέους πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Σπάρτακος Ιωαννίνων. Στους έφηβους πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΚΕ Φαίακας. Στην κατηγορία παίδων πρωταθλητής αναδείχθηκε ο ΑΛΦΑ 93. Στα μίνι 2008 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πύρρος Αρταίων. Στα προμίνι 2009 πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Πρωτέας Ηγουμενίτσας.
Κοινότητα Μύρτου
Συνολικά η κοινότητα έχει 620 κατοίκους και εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Αλέξανδρο Παντελάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ιεράπετρας
Νοηματική γλώσσα
μικρογραφία
Η νοηματική γλώσσα είναι οπτικο-κινησιακή γλώσσα, δηλαδή βασίζεται στην κίνηση των χεριών, στην στάση ή την κίνηση του σώματος καθώς και στις εκφράσεις του προσώπου για να αποδώσει ένα νόημα. Διαθέτει λεκτικές και συντακτικές δομές για να εκφράσει οποιοδήποτε αφηρημένη έννοια.
Οι γλωσσολόγοι διακρίνουν τις φυσικές νοηματικές γλώσσες από άλλα συστήματα που είναι πρόδρομοι ή προέρχονται από αυτές, όπως είναι οι τεχνητοί ανθρώπινοι κώδικες για ομιλούμενες γλώσσες, η οικιακή νοηματική γλώσσα, η "βρεφική νοηματική γλώσσα" και νοήματα που αποκτούνται από πρωτεύοντα πλην του ανθρώπου.
Διάφορα είδη/παραλλαγές
Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει μία παγκόσμια, συγκροτημένη νοηματική γλώσσα. Πάρα πολλές είναι οι παραλλαγές αυτές. Ακόμα και σε μία συγκεκριμένη χώρα δεν έχει καθιερωθεί μία νοηματική γλώσσα. Κάθε περιοχή έχει τις δικές της παραλλαγές.
Σε ορισμένα παγκόσμια συνέδρια χρησιμοποιείται ένα διεθνές σύστημα επικοινωνίας. Το σύστημα αυτό ονομάζεται Διεθνές Σύμβολο (ΔΣ). Παρόλα αυτά, αυτή η κοινή γλώσσα συνεννόησης δεν θεωρείται ολοκληρωμένη γλώσσα καθώς είναι ελλιπής από άποψη γραμματικής και λεξιλογίου.
Κάθε νοηματική γλώσσα είναι αυτόνομη και ολοκληρωμένη. Έχει κανονικά γραμματικά φαινόμενα, ιδιωματισμούς και συγκεκριμένες και μοναδικές λέξεις. Όλα αυτά μεταφράζονται αντίστοιχα σε συγκεκριμένες και μοναδικές χειρονομίες.
Χρήσεις Νοηματικής
Το να γνωρίζει κάποιος την νοηματική γλώσσα δεν σημαίνει πως είναι ο ίδιος κωφός ή δυσκολεύεται να ακούσει. Τη νοηματική γλώσσα μπορεί να τη χρησιμοποιεί κάποιος που έχει κωφούς κοντά στο οικογενειακό ή φιλικό του περιβάλλον, κάποιος που η εργασία του απαιτεί να τη χρησιμοποιεί ή κάποιος που ενδιαφέρεται να έχει πολλές γλώσσες ή να έρχεται σε επαφή με διαφορετικές κουλτούρες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γλώσσα (γλωσσολογία) *
Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων 1951
Το 6ο Παγκόσμιο Στρατιωτικό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου ή "πρωτάθλημα ΣΙΣΜ", όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα από τα αρχικά CISM: Conseil International du Sport Militair, του "Διεθνούς Συμβουλίου Στρατιωτικού Αθλητισμού", διοργανώθηκε το 1951, με συμμετοχή 6 κρατών. Η τελική φάση διεξήχθη στo Κάιρο, στην Αίγυπτο, από 2 ως 8 Μαρτίου 1951. Νικήτρια αναδείχθηκε η Εθνική Ενόπλων της Ιταλίας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά.
Σύστημα διεξαγωγής
Στην προκριματική φάση οι ομάδες αγωνίστηκαν σε διπλούς αγώνες νοκ-άουτ. Στην τελική φάση προκρίθηκαν τέσσερις ομάδες, οι οποίες αγωνίστηκαν στους ημιτελικούς. Οι δύο νικήτριες έπαιξαν στον τελικό και οι ηττημένες για την τρίτη θέση.
Προκριματική φάση
Είναι γνωστό μόνο ένα αποτέλεσμα:
Τελική φάση
Όλοι οι αγώνες έγιναν στο Κάιρο, στο Στρατιωτικό Στάδιο, παρουσία 15-17.000 θεατών
Πηγές
Κατηγορία:Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου Ενόπλων Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 1951
Γιουργκόρντεν ΙΦ
Η Γιουργκόρντενς Ίντροτσφερενινγκ (γνωστή στην Ελλάδα και ως Τζουργκάρντεν, σουηδ.: Djurgårdens Idrottsförening (DIF), ) είναι σουηδικός αθλητικός σύλλογος με έδρα τη Στοκχόλμη, που ιδρύθηκε το 1891. Το πιο επιτυχημένο αθλητικό τμήμα του συλλόγου είναι αυτό του ποδοσφαίρου, με τις ομάδες των ανδρών και ιδιαίτερα των γυναικών να έχουν σημαντικές επιτυχίες.
Ορολογία
Ο σύλλογος πήρε την ονομασία του από το ομώνυμο νησί που βρίσκεται στην πόλη της Στοκχόλμης, το οποίο αποτελούσε βασιλικό κυνηγετικό πάρκο. Η λέξη Djur στα σουηδικά σημαίνει Ελάφι. Η φράση Idrottsförening μεταφράζεται ως Αθλητικός Σύλλογος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Σουηδίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1891
Στέλλα Κυριακίδου
Η Στέλλα Κυριακίδου είναι Ελληνοκύπρια πολιτικός. Από το 2019 είναι Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Προηγουμένως ήταν βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας εκλεγμένη με τον ΔΗΣΥ.
Βιογραφικά στοιχεία
Η Στέλλα Κυριακίδου γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 10 Μαρτίου 1956. Ομιλεί, πέρα από την ελληνική, την αγγλική και τη γαλλική γλώσσα.
Σπούδασε ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ και σπουδές παιδοψυχολογίας στο Ινστιτούτο Ψυχιατρικής, Ψυχολογίας και Νευροεπιστήμης. Επιπρόσθετα, παρακολούθησε ειδικά σεμινάρια για τις ψυχολογικές επιπτώσεις σε παιδιά και εφήβους με καρκίνο και λευχαιμία, τη βία στην οικογένεια, τις μαθησιακές δυσκολίες σε παιδιά και τη διασυνδετική συμβουλευτική ψυχιατρική σε γενικό παιδιατρικό νοσοκομείο.
Ήταν εκπαιδεύτρια σε θέματα ασθενών με καρκίνο του μαστού και δικαιώματα των ασθενών σε ευρωπαϊκές οργανώσεις. Εργάζεται ως κλινική ψυχολόγος.
Είναι νυμφευμένη με τον Κίκη Κυριακίδη και έχει δύο υιούς.
Πολιτική διαδρομή
Την περίοδο 2004-2006 ήταν πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας για τον Καρκίνο του Μαστού Europa Donna. Την περίοδο 2000-2015 ήταν πρόεδρος του Κυπριακού Φόρουμ Καρκίνου του Μαστού Europa Donna Κύπρου. Την περίοδο 2010-2012 ήταν εκπρόσωπος ασθενών στην Ευρωπαϊκή Οργάνωση για τον καρκίνο. Από τις 28 Σεπτεμβρίου 2016 είναι πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής της Κύπρου για τον καρκίνο.
Από το 2006 είναι μέλος του Πολιτικού Γραφείου και του Ανωτάτου Συμβουλίου του ΔΗΣΥ. Από τον Μάιο του 2013 έως και τον Νοέμβριο του 2019 ήταν αντιπρόεδρος του ΔΗΣΥ.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 2006 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον ΔΗΣΥ για την Θ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο. Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2016 για την ΙΑ΄ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, διετέλεσε αναπληρώτρια πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας, πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων, Υγείας και Αειφόρου Ανάπτυξης της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (Ιανουάριος 2016-Οκτώβριος 2017) και πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης (Οκτώβριος 2017- Ιανουάριος 2018). Διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας, επικεφαλής της αντιπροσωπίας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης από το 2012 και μέλος του Προεδρείου της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης από τον Ιανουάριο του 2016 έως το 2019.
Το 2017 εξελέγη 30ή Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Τον Ιούλιο του 2019 ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης πρότεινε τη Στέλλα Κυριακίδου ως τον επίτροπο της Κύπρου για τη νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Στις 10 Σεπτεμβρίου 2019, η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ανακοίνωσε ότι η νέα Επίτροπος Στέλλα Κυριακίδου επιλέχθηκε ως Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις 3 Οκτωβρίου 2019, πραγματοποίησε τις απαραίτητες ακροάσεις ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, από το οποίο και έγινε αποδεκτή. Στις 27 Νοεμβρίου 2019 παραιτήθηκε της από την θέση της αντιπροέδρου του ΔΗΣΥ και από τη θέση της στη Βουλή. Ανέλαβε επίσημα καθήκοντα ως Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων την 1η Δεκεμβρίου 2019. Στις 13 Ιανουαρίου 2020 πραγματοποιήθηκε η ορκωμοσία της ως Επίτροπος Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πηγές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Δημοκρατικό Συναγερμό Κατηγορία:Βουλευτές Λευκωσίας Κατηγορία:Κύπριοι ψυχολόγοι Κατηγορία:Κύπριοι Επίτροποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κατηγορία:Ευρωπαίοι επίτροποι Κατηγορία:Βουλευτές Θ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές Ι΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος) Κατηγορία:Βουλευτές ΙΑ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου (Κύπρος)
Καλογιάννης
Το όνομα ή επώνυμο Καλογιάννης μπορεί να αναφέρεται στα εξής πρόσωπα:
Ινδοϊσλαμική αρχιτεκτονική
Η Ινδο-Ισλαμική αρχιτεκτονική περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα αρχιτεκτονικών μορφών οι οποίες επηρεάστηκαν από την έλευση του Ισλάμ στην ινδική υποήπειρο τον 7ο αιώνα μέχρι και σήμερα. Σήμερα στην Ινδία υπάρχουν κτήρια (θρησκευτικά και μη) τα οποία παρουσιάζουν στοιχεία Ινδικής, Περσικής, Αραβικής και Οθωμανικής αρχιτεκτονικής.
Δυναστεία Γκχουρίντ
Οι Γκχουρίντες (Περσικά: سلسله غوریان - αυτοπροσδιορίζονταν ως Σχανσαμπάνι - Shansabānī) ήταν μια μεσαιωνική μουσουλμανική δυναστεία με Περσική καταγωγή οι οποίοι κυβέρνησαν τον 12ο και 13ο αιώνα την αρχαία περιοχή Κχορασάν (συμπεριελάμβανε σημερινές περιοχές όπως: Ιράν, Αφγανιστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν και Τατζικιστάν και την Ινδία ). Οι Γκχουρίντες ήταν η πρώτη δυναστεία ή οποία κατέλαβε αρκετά μεγάλο μέρος της Ινδίας και ξεκίνησε μια μίξη αρχιτεκτονικής με στοιχεία Ισλαμικά και Ινδουιστικά (Ινδικά).
Το συγκρότημα Κιούτμπ και ο Κιούτμπ Μιναρές (σήμερα σήμα κατατεθέν του Νέου Δελχί) ξεκίνησε να χτίζεται το 1192 στο Νέο Δελχί από τον βασιλιά της Βορειοδυτικής Ινδίας Κιουτμπ-ουντ-ντίν Αϊμπάκ (Αραβικά: قطب الدين أيبك, Περσικά: قطب الدین ایبک - μεταφράζεται το όνομά του ως "Άξονας της πίστης"). Ο Κιουτμπ-ουντ-ντίν Αϊμπάκ είχε γεννηθεί στην σημερινή περιοχή του Αφγανιστάν και είχε καταγωγή από Τουρκικό φύλο. Η ανοικοδόμηση του Κιούτμπ Μιναρές ξεκίνησε το 1202 από τον Κιουτμπ-ουντ-ντίν Αϊμπάκ και ολοκληρώθηκε από τον διάδοχό του. Το μέγεθος του μιναρέ (72,5μ ύψος με διάμετρο στη βάση 14,32μ και στην κορυφή 2,75μ) έγινε με σκοπό να αναδειχτεί η δύναμη και η δόξα των νέων μουσουλμάνων κατακτητών. Για την ανοικοδόμηση χρησιμοποιήθηκε οικοδομικό υλικό από Ινδουιστικούς και Τζαϊνιστικούς ναούς, οι οποίοι καταστράφηκαν. Ο Ιλτουτμίς (r. 1211–1236 - Shams-ud-din Iltutmish στη γλώσσα Ουρντού: شمس الدین التتمش), ο τρίτος άρχοντας του Νέου Δελχί, έκανε επέκταση του ισλαμικού Τεμένους Κιουβάτ-ουλ-ισλμάν και του Κιούμπ Μιναρέ.
Στην αρχιτεκτονική παρατηρούνται Ινδικά μοτίβα λουλουδιών και στολιδιών μαζί με στίχους από το Κοράνι. Ο Ιμπν Μπατούντα, ένας μουσουλμάνος περιηγητής της εποχής, από το Μαρόκο, τόνισε ότι σαν το Κιούτμπ Μιναρέ "δεν υπάρχει άλλο μνημείο παρόμοιο σε Ισλαμικές χώρες".
Αυτοκρατορία Μουγκάλ
Η αυτοκρατορία Μουγκάλ (γνωστή και ως Μογγόλοι Ινδίας ή ως Ινδομογγόλοι) ήταν μια ισλαμική αυτοκρατορία η οποία διήρκεσε από το 1526 μέχρι το 1857 και επηρέασε την ισλαμική αρχιτεκτονική αναμιγνύοντας Περσική, Οθωμανική και τοπική Ινδική αρχιτεκτονική. Ένα χαρακτηριστικό της Μουγκάλ αρχιτεκτονικής είναι η συμμετρική μίξη κτηρίων και αυλών. Ο Ακμπάρ (1542 – 1605) ήταν ο τρίτος αυτοκράτορας ο οποίος έκανε τις σημαντικότερες συνεισφορές στην αρχιτεκτονική Μουγκάλ όπως κάστρα και πόλεις με παρόμοια αρχιτεκτονικά μοτίβα τα οποία περιείχαν ινδικά αρχιτεκτονικά στοιχεία.
Τατζ Μαχάλ
Το πιο γνωστό παράδειγμα Μουγκάλ αρχιτεκτονικής είναι το Τατζ Μαχάλ. Χτίστηκε από τον Μογγόλο Αυτοκράτορα (Σάχη) Τζαχάν προκειμένου να τιμήσει τη πολυαγαπημένη του σύζυγο Μουμτάζ Μαχάλ που πέθανε το 1631.
Η κύρια ιδέα και τα θέματα των μαυσωλείων είχαν ήδη επινοηθεί από προγενέστερους Μουγκάλ αυτοκράτορες αλλά το Τατζ Μαχάλ είναι το αποκορύφωμα όλων αυτών. Το Τατζ Μαχάλ είναι ένα τετράγωνο λευκό μαυσωλείο με 4 μιναρέδες σε κάθε γωνία, με ένα κήπο και μια πισίνα νερού όπου γίνεται αντικατοπτρισμός του μνημείου.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχιτεκτονική στην Ινδία Κατηγορία:Ισλαμική αρχιτεκτονική Κατηγορία:Αρχιτεκτονικά ρεύματα
Παρθένιος (αποσαφήνιση)
Με το όνομα Παρθένιος φέρονται τ΄ ακούλουθα ιστορικά πρόσωπα και τοπωνύμια :