cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Εννοιολογική τέχνη
Περιγραφή
Η εκτέλεση του έργου τέχνης είναι δευτερεύουσας σημασίας και δεν είναι απαραίτητο να γίνεται από τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Η έμφαση δίνεται στην έννοια και την ιδέα, οι οποίες θεωρούνται εξίσου σημαντικές για το καλλιτεχνικό έργο. Στη θέση των ολοκληρωμένων πινάκων και γλυπτών, εμφανίζονται με αυτή την έννοια σκίτσα, γραπτά, κείμενα οδηγιών ή ενδεχομένως βιβλία καλλιτεχνών, τα οποία αναπτύσσουν τις δικές τους αισθητικές ιδιότητες. Ένας από τους στόχους είναι η «αποϋλοποίηση» του έργου τέχνης και η εμπλοκή του θεατή. Οι συνήθεις τρόποι θέασης, οι έννοιες και τα συμφραζόμενα του κόσμου αμφισβητούνται και νέοι κανόνες επινοούνται. Εξετάζονται τα συμφραζόμενα, τα νοήματα και οι συσχετισμοί.
Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι
Κατά προσέγγιση η περιφέρεια βρίσκεται μεταξύ του βόρειου γεωγραφικού πλάτους 15° 40' και 18° 30' περίπου και μεταξύ του ανατολικού γεωγραφικού μήκους 94° 15' και 96° 15'. Έχει έκταση 35.140 τ.χλμ.. Ο πληθυσμός ξεπερνά τα 6.500.000 άτομα, καθιστώντας την τη πιο πολυπληθέστερη μεταξύ των πολιτειών και περιφερειών της Βιρμανίας. Σύμφωνα με την Εθνική Απογραφή του 2014 στην περιφέρεια κατοικούν 6.184.829 άτομα.
Εννοιολογική τέχνη
Περιγραφή
Θεωρητικοί της εννοιολογικής τέχνης είναι οι Μελ Μπόχνερ, Σολ Λέβιτ, Art & Language, Τζόζεφ Κοσούθ και Βίκτορ Μπέρτζιν. Ο Μαρσέλ Ντυσάν υπήρξε καλλιτεχνικό πρότυπο αυτού του κινήματος. Ξεχώρισε την τέχνη του από την «τέχνη του αμφιβληστροειδούς», η οποία ενεργεί κυρίως στο μάτι (για παράδειγμα, με έναν επιτηδευμένο τρόπο) και όχι ως ιδέα ή σύνδεση νοήματος στη σκέψη. Αυτή η προσέγγιση συχνά κάνει την εννοιολογική τέχνη να φαίνεται ελιτίστικη, εύθραυστη και δύσκολα προσβάσιμη στον απλό άνθρωπο. Ορισμένα έργα εννοιολογικής τέχνης μπορούν να γίνουν κατανοητά μόνο μέσω της εξέτασης του καλλιτέχνη και της σκέψης του.
Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι
Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι πλαισιώνεται από την οροσειρά Ραχίν Γιόμα (όρη Αρακάν) στη δύση και μεγάλες περιοχές εκκαθαρίστηκαν για καλλιέργεια ρυζιού, στο οποίο οφείλει την εξέχουσα θέση του ως το κύριο παραγωγό ρυζιού στη χώρα, μια θέση που διατηρεί σήμερα.
Έχει επίσης μια σειρά από λίμνες. Εκτός από τον Αγιεγιαρουάντι, άλλοι ποταμοί περιλαμβάνουν τους Νγκαγούν, Παθέιν και Τόε.
Εννοιολογική τέχνη
Παραπομπές
Κατηγορία:Είδη τέχνης
Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι
Η πρωτεύουσα είναι το Παθέιν.
Οι παραλίες Τσάουνγκθα και Νγκουεσαούνγκ είναι δημοφιλή θέρετρα τόσο για ξένους όσο και για Βιρμανούς. Βρίσκονται στην δυτική πλευρά της περιφέρειας και απέχουν οδικώς μια ώρα από το Παθέιν και τέσσερις ώρες από το Γιανγκόν.
Δημογραφικά στοιχεία
Οι Βιρμανοί και οι Κάρεν αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού, με μια μικρή μειονότητα Ραχίν στις δυτικές παράκτιες περιοχές. Η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι Βουδιστές, με μικρές μειονότητες Χριστιανών, Μουσουλμάνων, Ινδουιστών και Μπαχάι. Τα βιρμανικά είναι η lingua franca.
Οικονομία
αριστερά|μικρογραφία|280x280εσ|Η παραλία Τσαούνγκθα είναι ένα σημαντικό τουριστικό προορισμό στην Περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι είναι σε μεγάλο βαθμό δασώδης και τα προϊόντα ξυλείας αποτελούν σημαντικό συστατικό της οικονομίας. Η κύρια καλλιέργεια της περιφέρειας είναι το ρύζι και η περιφέρεια ονομάζεται "σιτοβολώνας της Βιρμανίας". Στην περιφέρεια καλλιεργείται επίσης καλαμπόκι, σουσάμι, φιστίκι, ηλιοτρόπιο, φασόλια, όσπρια και γιούτα. Η αλιεία είναι επίσης σημαντική. Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι παράγει ψάρια, γαρίδες και άλλα θαλασσινά.
Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι έχει σημαντικό τουριστικό δυναμικό. Η πόλη Παθέιν έχει πολλά ιστορικά μνημεία και ναούς. Εκτός από το Παθέιν υπάρχει η παραλία Τσαούνγκθα και η λίμνη Ίνγιε, γνωστά τουριστικά θέρετρα. Η λίμνη Ίνγιε βρίσκεται στο δήμο Κιονπιάου, 95 χιλιόμετρα ανατολικά του Παθέιν. Η λίμνη Ίνγιε είναι ο κύριος προμηθευτής ψαριών γλυκού νερού στην περιφέρεια. Η Τσαούνγκθα βρίσκεται στο δήμο Παθέιν. Ωστόσο, οι τουριστικές και μεταφορικές υποδομές εξακολουθούν να είναι πολύ ανεπαρκώς αναπτυγμένες.
Ιστορία
Η περιοχή του δέλτα του Αγιεγιαρουάντι του ήταν παραδοσιακά μέρος του βασιλείου των Μον. Αυτή η περιοχή έπεσε υπό Βιρμανικό (και περιστασιακά κατελήφθη από τους Ραχίν) έλεγχο από τον 11ο αιώνα μ.Χ. Η μετέπειτα ιστορία είναι ταυτόσημη με τη κάτω Βιρμανία.
Κυκλώνας Ναργκίς
Η περιφέρεια επλήγη ιδιαίτερα από τον Κυκλώνα Ναργκίς το 2008.
Κρατικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο Ναργκίς άφησε περισσότερα από 66.000 άτομα νεκρά ή αγνοούμενα αφού χτύπησε τη περιοχή του δέλτα στις 2 Μαΐου, φέρνοντας καταρρακτώδεις βροχές, ανέμους που ξεπερνούσαν τα 200 χιλιόμετρα και θύελλες. Αναφορές ανέβαζαν τον αριθμό των θυμάτων σε πάνω από 100.000.
Διοικητικές διαιρέσεις
Η επαρχία Αγιεγιαρουάντι αποτελείται από έξι επαρχίες:
Η επαρχία Λαμπούτα δημιουργήθηκε τον Αύγουστο του 2008, τρεις μήνες αφότου ο κυκλώνας Ναργκίς έπληξε την περιοχή.
Το Παθέιν είναι η πρωτεύουσα και κύρια πόλη. Αποτελείται από 26 δήμους και 29 πόλεις. Στις πόλεις υπάρχουν 219 πτέρυγες, 1.912 ομάδες χωριών και 11.651 χωριά.
Μεταφορές
Η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι εξυπηρετείται από το Αεροδρόμιο Παθέιν.
Εκπαίδευση
Οι εκπαιδευτικές ευκαιρίες στη Μιανμάρ είναι εξαιρετικά περιορισμένη έξω από τις κύριες πόλεις της Γιανγκόν και Μανταλέι. Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, λιγότερο από το 10% των μαθητών του δημοτικού σχολείου συνεχίζει τις σπουδές του έως το λύκειο. Το Πανεπιστήμιο του Παθέιν είναι το κύριο πανεπιστήμιο στην πολιτεία και μέχρι πρόσφατα το μοναδικό τετραετές πανεπιστήμιο της περιοχής. Τα τελευταία χρόνια η στρατιωτική κυβέρνηση έχει αναβαθμίσει τα πρώην κολέγια και διετή ινστιτούτα. Τα πανεπιστήμια είχαν κλείσει από τη στρατιωτική κυβέρνηση τη δεκαετία του 1990 για να καταστείλει τη φοιτητική αναταραχή. Η κυβέρνηση απαιτεί στους φοιτητές να παρακολουθούν τα τοπικά πανεπιστήμια και κολέγια, όπως τα πανεπιστήμια Χινθάντα και Μαουμπίν.
Υγεία
Η γενική κατάσταση της υγείας στη Μιανμάρ είναι κακή. Η στρατιωτική κυβέρνηση δαπανά από το 0.5% έως το 3% του ΑΕΠ της χώρας για την υγειονομική περίθαλψη, με συνέπεια να κατατάσσεται μεταξύ των χαμηλότερων στον κόσμο. Αν και η υγεία είναι ονομαστικά δωρεάν, στην πραγματικότητα, οι ασθενείς πρέπει να πληρώσουν για την ιατρική περίθαλψη και τη θεραπεία, ακόμη και σε δημόσιες κλινικές και νοσοκομεία. Τα δημόσια νοσοκομεία στερούνται πολλές από τις βασικές εγκαταστάσεις και εξοπλισμό. Εκτός από τη Γιανγκόν και το Μανταλέι οι νοσοκομειακές υποδομές είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Για παράδειγμα το 2003 η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι είχε λιγότερο από το ένα τέταρτο των νοσοκομειακών κλινών της περιφέρειας Γιανγκόν, αν και η περιφέρεια Αγιεγιαρουάντι είχε ελαφρώς μεγαλύτερο πληθυσμό από τη πρώτη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διοικητικές διαιρέσεις της Μιανμάρ
Σουμαγκαβακάζμα
Το Σουμαγκαβακάζμα (επίσης, Σουμαγκάβα-Κάζμα και Σουμαγκοβακάζμα) είναι ένα χωριό της επαρχίας Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Πιρεμπεντίλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατοικημένες περιοχές στην Επαρχία Νταβάτσι
Κατάλογος πολιτικών κομμάτων της Κροατίας
Αυτό το άρθρο παραθέτει τα πολιτικά κόμματα στην Κροατία.
Η Κροατία έχει ένα πολυκομματικό σύστημα, με πολλά κόμματα στα οποία ένα κόμμα σπάνια έχει την ευκαιρία να αποκτήσει μόνο του την εξουσία και τα κόμματα πρέπει να συνεργαστούν για να σχηματίσουν κυβερνήσεις συνεργασίας. Μεταξύ του Ιανουαρίου του 1990 (όταν τα πολιτικά κόμματα νομιμοποιήθηκαν στην Κροατία) και του Μαρτίου του 2015, είχαν εγγραφεί 264 πολιτικά κόμματα, εκ των οποίων τα 118 έχουν πια διαγραφεί.
Αθανάσιος Σκαλτσογιάννης
Ο Αθανάσιος Σκαλτσογιάννης (Αιτωλικό 1878 - Αθήνα ?), ήταν στρατιωτικός κι αθλητής του Εθνικού Γ.Σ. και διακρίθηκε στο άλμα είς μήκος, στην πάλη στην γυμναστική, το τριπλούν και στα 110 μέτρα εμπόδια.
Ο παππούς του ήταν αγωνιστής του 1821 και ο ίδιος υπαξιωματικός του πυροβολικού, σκοτώθηκε στις τότε φυλακές των Αθηνών, όπου υπηρετούσε, όταν προσπάθησε να εμποδίσει απόδραση κρατουμένου. Είχε σπουδάσει νομικά και πήρε μέρος στον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο.
Στα Τήνια του 1895 ήταν 1ος στο άλμα απλούν εις μήκος μετά δρόμον από βατήρα, 4ος στο τριπλούν, δεύτερος στο δίζυγο, δεύτερος στο ιππικό εφαλτήριο, και δεύτερος σε γυμναστικές ασκήσεις εις τραπέζιον. Στο πρώτο Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου το 1896 ήταν δεύτερος στα 110 μέτρα με εμπόδια, και δεύτερος στο άλμα εις μήκος με επίδοση 5.68. Στους Παναχαϊκούς αγώνες της Πάτρας το 1896 ήταν δεύτερος στο μήκος, στο άλμα εις ύψος και στα 400 μέτρα.
Στον πρώτο ιστορικά πανελλήνιο πίνακα εθνικών επιδόσεων του 1896 ο Σκαλτσογιάννης ήταν πρώτος κάτοχος των πανελλήνιων ρεκόρ στο μήκος και στο επί κοντώ.
Συμμετείχε στους Πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 στην Αθήνα, όπου πήρε μέρος χωρίς επιτυχία στο άλμα είς μήκος και στα 110 μέτρα με εμπόδια.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις τριπλούν Κατηγορία:Αθλητές στίβου Εθνικού ΓΣ Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ελληνορωμαϊκής πάλης Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ενόργανης γυμναστικής Κατηγορία:Παλαιστές Εθνικού ΓΣ Κατηγορία:Έλληνες αθλητές δρόμων ταχύτητας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του άλματος εις μήκος Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1896 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου
Γιοάν Ντινίζ
Ο Γιοάν Ντινίζ (Yohann Diniz, γεννήθηκε 1 Ιανουαρίου 1978) είναι Γάλλος αθλητής του βάδην με πορτογαλική και βραζιλιάνικη καταγωγή. Είναι ο σημερινός κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στον αγώνα των 50 χιλιομέτρων βάδην, τόσο σε δημόσια οδό (όπως γίνεται σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις στίβου) με χρόνο 3 ώρες 32 λεπτά και 33 δευτερόλεπτα, όσο και μέσα σε στάδιο με χρόνο 3 ώρες 35 λεπτά και 27 δευτερόλεπτα. Από μία σύμπτωση όμως διάφορων λόγων, δεν κατάφερε ποτέ να αποκτήσει μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες.
Σταδιοδρομία
Ο Ντινίζ απέκτησε την πρώτη του διάκριση σε μεγάλη διοργάνωση στα 28 του χρόνια, όταν κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον αγώνα βάδην των 50 χλμ. στους Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου του 2006, σημειώνοντας ατομικό ρεκόρ με 3.41.39. Επανέλαβε το νίκη του στους αγώνες του 2010 με νέο ατομικό ρεκόρ (3.40.37). Το 2007 κέρδισε τα 20 χλμ. το Ευρωπαϊκό Κύπελλο Βάδην στην Αγγλία σημειώνοντας νέο ρεκόρ Γαλλίας, 1.18.58. Στη συνέχεια ήρθε δεύτερος στον αγώνα των 50 χλμ. του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου 2007. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008 στο Πεκίνο, στον αγώνα βάδην των 50 χλμ., ο Ντινίζ υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει γύρω στο τριακοστό χιλιόμετρο εξαιτίας πόνων στην κοιλιά και στον μηρό.
Η Νύχτα με τις Μάσκες
Η παρούσα σελίδα, είναι σελίδα αποσαφήνισης για τη ταινία Η Νύχτα με τις Μάσκες και μπορεί να αναφέρεται στη:
Γιοάν Ντινίζ
Σταδιοδρομία
Στις 12 Μαρτίου 2011, αγωνιζόμενος στη Ρενς της Γαλλίας, πέτυχε το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα αυτό εντός σταδίου με 3:35:27 συντρίβοντας την προηγούμενη επίδοση του Τιερί Τουταίν από το 1996, με διαφορά 5 λεπτών και 31 δευτερολέπτων. Ωστόσο, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2011 ο Ντινίζ ακυρώθηκε στον αγώνα των 50 χλμ. δεχόμενος τρεις κόκκινες κάρτες.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 ο Ντινίζ ακυρώθηκε στον αγώνα των 50 χλμ. βάδην αμέσως μετά τον τερματισμό του στην όγδοη θέση, με αιτία ότι είχε πάρει ένα μπουκαλάκι νερό στο 38ο χιλιόμετρο έξω από τη ζώνη που προβλεπόταν για τον σκοπό αυτό.
Στους Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2014 στη Ζυρίχη ο Ντινίζ σημείωσε το νέο παγκόσμιο ρεκόρ, που υφίσταται μέχρι σήμερα, στον αγώνα των 50 χλμ. βάδην σε δημόσια οδό με 3.32.33, χρόνο κατά 1 λεπτό και 41 δευτερόλεπτα μικρότερο από την προηγούμενη παγκόσμια επίδοση του Ρώσου Ντένις Νιζεγκορόντοφ. Αυτή την επίδοση την πέτυχε ο Γάλλος αθλητής παρά το γεγονός ότι είχε σταματήσει για να ζητήσει μία σημαία της Πορτογαλίας για να κυματίσει στη μνήμη της Πορτογαλίδας γιαγιάς του (που είχε μόλις πεθάνει) μερικές εκατοντάδες μέτρα πριν τη γραμμή του τερματισμού.
Το 2017 κατέκτησε τον πρώτο του τίτλο παγκόσμιου πρωταθλητή, νικώντας στον αγώνα των 50 χιλιομέτρων στο Λονδίνο με τον δεύτερο καλύτερο χρόνο όλων των εποχών (πίσω από το δικό του παγκόσμιο ρεκόρ): 3 ώρες 33 λεπτά και 11 δευτερόλεπτα, τερματίζοντας 8 λεπτά πριν από τους δύο Ιάπωνες ανταγωνιστές του, που είναι η μεγαλύτερη διαφορά νίκης που επιτεύχθηκε ποτέ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βαδιστές Κατηγορία:Γάλλοι αθλητές του στίβου Κατηγορία:Παγκόσμιοι πρωταθλητές στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2012 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2016
Ericsson Globe
Το Στάδιο Γκλόμπεν (Ericsson Globe, αρχικά γνωστό ως Stockholm Globe Arena) είναι ένας κλειστός χώρος για αγώνες και συναυλίες στη Σουηδία. Βρίσκεται στην περιοχή Johanneshov της Στοκχόλμης (Stockholm Globe City). Η Ericsson Globe είναι μέχρι και σήμερα το μεγαλύτερο ημισφαιρικό κτίριο στον κόσμο και χρειάστηκαν δυόμισι χρόνια για να κατασκευαστεί. Διαμορφωμένο σαν μια τεράστια λευκή μπάλα, έχει διάμετρο 110 μέτρα (361 πόδια) και εσωτερικό ύψος 85 μέτρα (279 πόδια). Ο όγκος του κτιρίου είναι 605.000 κυβικά μέτρα (21.188.800 κυβικά πόδια). Έχει χωρητικότητα 16.000 θεατών για παραστάσεις και συναυλίες, και 13.850 για το χόκεϊ επί πάγου. Το σχήμα του κλειστού σταδίου αντιπροσωπεύει τον ήλιο στη Σουηδία γιατί έχουν τη μεγαλύτερη κλίμακα στον κόσμο του Ηλιακού Συστήματος. Στις 2 Φεβρουαρίου του 2009, τα δικαιώματα ονομασίας της Globe Arena της Στοκχόλμης επίσημα αποκτήθηκε από τη σουηδική εταιρεία τηλεπικοινωνιών Ericsson, και έγινε γνωστή ως η Ericsson Globe.
Ένοικοι
Το στάδιο χρησιμοποιείται συχνά, κατά κύριο λόγο για αγώνες χόκεϊ επί πάγου, και είναι η πρώην έδρα της AIK, της Τζουργκάρντεν, και της Χάμαρμπι. Άνοιξε το 1989 και τα καθίσματα (από το 2005) είναι στον αριθμό 13.850 για αγώνες χόκεϊ επί πάγου, αλλά χρησιμοποιείται επίσης για μουσικές παραστάσεις, καθώς και άλλα αθλήματα εκτός από το χόκεϊ επί πάγου, για παράδειγμα, για ποδόσφαιρο Σάλας (ποδόσφαιρο σε κλειστό χώρο). Ο ιδιοκτήτης είναι ηFCA Fastigheter. Η τρίτη ομάδα που αναγκάστηκε να παίξει ένα παιχνίδι για το πρωτάθλημα σε αυτό το γήπεδο ήταν η Huddinge IK.(τρία εντός έδρας παιχνίδια εκεί, όλα το 1993), και από τη Χάμαρμπι (20 εγχώρια παιχνίδια στο Στάδιο Γκλόμπεν) και η AC Camelen (ένα παιχνίδι το 1998, σε πρωτάθλημα έκτης κατηγορίας, με 92 θεατές). Το πρώτο διεθνές παιχνίδι που παίχτηκε στο στάδιο Γκλόμπεν ήταν μεταξύ της Χάμαρμπι (Σουηδία) και η Jokerit (Φινλανδία),μερικές εβδομάδες πριν από το μεγάλο επίσημο άνοιγμα, αν και οι παίκτες ήταν μόλις 12 ετών. Το παιχνίδι ήταν ενας φιλικός αγώνας. Η αρένα φιλοξένησε τον τελικό του 45ου Διαγωνισμόυ Τραγουδιού της Eurovision το 2000. Επίσης, φιλοξένησε τους 2 ημιτελικούς και τον τελικό του 61ου Διαγωνισμόυ Τραγουδιού της Eurovision το 2016, που ήταν μια παραγωγή της Sveriges Television.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αίθουσες συναυλιών στη Σουηδία Κατηγορία:Γήπεδα χόκεϊ επί πάγου στη Σουηδία
Φώτιος Φισκ
Ο Φώτιος Φισκ επίσης γνωστός ως Φώτιος Καβασάλης ήταν Ελληνοαμερικανός πολίτης βοτανολόγος, φιλάνθρωπος, κληρικός, υπέρμαχος της κατάργησης της δουλείας, ακτιβιστής και υποστηρικτής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Είναι γνωστός για την ικανότητα του να επηρεάζει πολιτικούς και το ναυτικό της Αμερικής. Το Κογκρέσο πέρασε επίσημα το νομοσχέδιο του 1950. Η νομοθεσία ήταν πλεονεκτική για τους δούλους, που εργάζονταν στο ναυτικό της Αμερικής. Ο Φισκ χρηματοδότησε αμέτρητα κινήματα και ανύψωσε πολλαπλά μνημεία για την κατάργηση της δουλείας. Είχε βαθυκίτρινη όψη. Ο Φώτιος αφιέρωσε τη ζωή στους φτωχούς και τους άπορους.
Πρώιμη ζωή
Ο Φώτιος Καβασάλης Φισκ γεννήθηκε στο νησί της Ύδρας. Σε νεαρή ηλικία η οικογένειά του μετακόμισε στη Σμύρνη, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως λογιστής σε εμπορικό κατάστημα. Γύρω στο 1814, πανούκλα αφάνισε το μεγαλύτερο μέρος της οικογένειας Καβασάλη. Ο πατέρας του, η μητέρα του, δύο αδέρφια και δύο αδελφές του πέθαναν. Ο Φώτιος μολύνθηκε επίσης από την πανώλη, αλλά ανάρρωσε. Ο Φώτιος μετακόμισε στη Μάλτα, για να ζήσει με τον μεγαλύτερο αδελφό του Αθανάσιο. Το 1821 ξεκίνησε ο Ελληνικός Πόλεμος της Ανεξαρτησίας. Ο Φώτιος ήταν περίπου δεκατριών ετών. Ο αδελφός του Αθανάσιος εντάχθηκε στην ελληνική επανάσταση και πολέμησε σε πολλές μάχες.
Το καλοκαίρι του 1822, ο Καβασάλης συνάντησε τον Αμερικανό Ιεραπόστολο Πλίνι Φισκ (Pliny Fisk). Ο Καβάσαλης ζούσε με τον θείο του Παναγιώτη Μάνεση (Panages Maneses). Ο Καβασάλης αποφάσισε ότι ήθελε να γίνει ιεραπόστολος. Ο θείος του συμβουλεύτηκε έναν τοπικό ιερέα και ήθελε πλήρη εξήγηση για τις βιβλικές σπουδές, που θα έκανε ο ανιψιός του στην Αμερική. Ο ορθόδοξος ιερέας ρωτήθηκε επίσης για τις εκπαιδευτικές πρακτικές των ιεραποστόλων. Ο ιερέας Ιωάννης Καραβέλης (John Karavelles) αποφάσισε να στείλει τον γιο του Αναστάσιο με τον Καβασάλη. Ο Φώτιος έλαβε οδηγίες ότι δεν μπορούσε να παντρευτεί. Και τα δύο αγόρια επιβιβάστηκαν σε ένα πλοίο, που ονομάζεται Αμερική στη Μάλτα. Μιλούσαν ελληνικά, ιταλικά και μαλτέζικα. Κανείς τους δεν μιλούσε Αγγλικά.
Τα αγόρια έφτασαν στις Ηνωμένες Πολιτείες στα γενέθλια του Τζορτζ Ουάσινγκτον στις 22 Φεβρουαρίου 1823. Τα παιδιά ταξίδεψαν σε όλη τη Νέα Αγγλία και είδαν τις πιο μεγαλοπρεπείς εκκλησίες. Όταν έφτασαν στη Βοστόνη γνώρισαν πολλούς διακεκριμένους Αμερικανούς. Συναντήθηκαν επίσης με τον πρώην Πρόεδρο Τζον Κουίνσι Άνταμς (John Quincy Adams). Και οι δύο νεαροί στάλθηκαν σε ένα σχολείο αποστολής στην Κορνουάλη του Κονέκτικατ. Τους έδωσε οδηγίες ο διευθυντής του σχολείου, Ντάγκετ. Έμαθαν βασικές γνώσεις αγγλικών. Και τα δύο αγόρια ήταν μικρά και μακριά από το σπίτι. Οι νεαροί συναντήθηκαν με τον κυβερνήτη του Κονέκτικατ Όλιβερ Γουόλκοτ Τζούνιορ (Oliver Wolcott Jr.). Τους κάλεσε στο σπίτι του στις επόμενες διακοπές τους. Ο Ντίκον Λούμις (Deacon Loomis) είπε στον Φώτιο και τον Αναστάσιο ότι δεν μπορούσαν να ταξιδέψουν στο σπίτι του Κυβερνήτη, επειδή έπρεπε να οργώσουν τα χωράφια κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών. Ζούσαν και πήγαιναν σχολείο σε μια σχολική φάρμα. Τα αγόρια παράκουσαν και ταξίδεψαν κρυφά στο σπίτι του Κυβερνήτη. Όλη η πόλη νόμιζε ότι πνίγηκαν. Απόλαυσαν τις καλοκαιρινές τους διακοπές και έζησαν σαν βασιλιάδες. Ο Κυβερνήτης παρενέβη στο σχολείο και τους επετράπη να επιστρέψουν, για να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους.
Μέχρι τα τέλη του φθινοπώρου του 1823, ο Φώτιος και ο Αναστάσιος μεταφέρθηκαν στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ (New Haven Connecticut). Τα αγόρια έμαθαν αγγλικά. Φοιτούσαν στην Ακαδημία Χόπκινς (Hopkins Academy) στο Νιου Χέιβεν Kονέκτικατ. Παρέμειναν στο ίδρυμα για δύο χρόνια. Ήταν με τον Δρ. Χέρικ (Rev. Dr. Herrick). Μελέτησαν αγγλικά, ελληνικά λατινικά, αριθμητική, άλγεβρα, γεωγραφία και την υπόλοιπη απαιτούμενη εκπαίδευση. Τα αγόρια ετοιμαζόντουσαν να φοιτήσουν στο κολέγιο Άμερστ της Μασαχουσέτης (Amherst Massachusetts). Δυστυχώς, το Συμβούλιο Ξένων Αποστολών χώρισε τον Φώτιο και τον Αναστάσιο. Δεν ζούσαν πια μαζί.
Σίνισα Μιχάιλοβιτς
Ο Σίνισα Μιχάιλοβιτς (σερβ-κυριλ: Синиша Михајловић, 20 Φεβρουαρίου 1969 – 16 Δεκεμβρίου 2022) ήταν Σέρβος πρώην ποδοσφαιριστής και προπονητής.
Φώτιος Φισκ
Πρώιμη ζωή
Στάλθηκαν στο Άμχερστ (Amherst) και παρακολούθησαν μια ακαδημία, που συνδέεται με το Κολλέγιο Άμχερστ (Amherst College). Σε αυτό το ίδρυμα, ετοιμαζόντουσαν να παρευρεθούν στο Άμχερστ. Ήταν παρόμοιο με την προετοιμασία πριν το κολλέγιο. Έμαθαν ελληνικά και λατινικά, άλγεβρα, γεωμετρία, αστρονομία και άλλους κλάδους. Ο Φώτιος και ο Αναστάσιος δεν επιτρεπόταν να φύγουν από το σχολείο, επειδή ήταν από ξένη χώρα. Χρειάζονταν ειδική άδεια, όπως άδεια απουσίας κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών. Ο γιος ενός διακεκριμένου πάστορα προσκάλεσε τον Φώτιο σε διακοπές στο Μπράτλμπορο του Βερμόντ (Brattleboro, Vermont). Ο Αναστάσιος τον προειδοποίησε και τον παρακάλεσε να μην φύγει. Ο Φώτιος απόλαυσε ένα καταπληκτικό καλοκαίρι κάνοντας ιππασία στο Βερμόντ. Ο Φώτιος επέστρεψε στο Άμχερστ το φθινόπωρο και ενημερώθηκε από τον Πρόεδρο του Κολεγίου Άμχερστ Χέμαν Χάμπρει (Heman Humphrey) ότι αποβλήθηκε. Ήταν το δεύτερο παράπτωμα του εναντίον του Συμβουλίου Ξένων Αποστολών. Έστειλαν τον Φώτιο πίσω στο θείο του στη Μάλτα. Ο Αναστάσιος συνέχισε τις σπουδές του, αλλά αποφάσισε να μην γίνει ιερέας και να σπουδάσει νομικά.
Σίνισα Μιχάιλοβιτς
Βιογραφία
Ως ποδοσφαιριστής ήταν ένας τυπικός Γιουγκοσλάβος, μέρος αυτής της εξαιρετικής γενιάς μεγάλων τεχνιτών που έκαναν την Ευρώπη να ονειρεύεται τη δεκαετία του 1990. Ο εμφύλιος διέλυσε την πρώην Γιουγκοσλαβία και δεν μπόρεσαν να διεκδικήσουν το ταλέντο τους στη διεθνή σκηνή. Με καταγωγή από τη Σλαβονία, γιος Κροάτισας μητέρας και Σέρβου πατέρα, αποφασίζει να συμμετάσχει στην εθνική επιλογή του τελευταίου και να παίξει για τη Γιουγκοσλαβία. Του ζητήθηκε να υπογράψει στην Ντιναμό Ζάγκρεμπ, αλλιώς δεν θα πήγαινε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων του 1987 στη Χιλή, αλλά αυτός αρνήθηκε.
Φώτιος Φισκ
Σκλαβιά: Δουλεία και οι Αμερικές
Ο Φώτιος ήταν πίσω στη Μάλτα με τον θείο του, Παναγή Μάνεση. Ο θείος του του εξασφάλισε μια θέση στη πρόσφατα σχηματισμένη κυβέρνηση. Ο Φώτιος είχε μια ειδική διαταγή υπογεγραμμένη από τον Ιωάννη Καποδίστρια. Ο νεαρός Φώτιος πήρε ένα πλοίο, με το όνομα Έλενα, στην Αίγινα. Είχε διαταγές να περιμένει το αποτέλεσμα της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου. Αντιθέτως, ο νεαρός τυχοδιώκτης, με τα 40 δολάρια, που του δόθηκαν από τον Ιωάννη Καποδίστρια, ταξίδεψε στη Σμύρνη. Ήθελε να επιστρέψει πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες, για να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Βρήκε έναν καπετάνιο, που ταξίδευε για τη Νέα Υόρκη. Το πλοίο δεν έφτασε ποτέ στη Νέα Υόρκη. Ο Φώτιος βρέθηκε εγκαταλελειμμένος στη Καραϊβική. Βρίσκονταν στο νησί Μαρτινίκ (Martinique). Ευτυχώς ήταν γνωστός με τον Αμερικανό πρόξενο, που τον γνώριζε από το Νιού Χέιβεν (New Haven). Στο νησί, ο Φώτιος έγινε μάρτυρας επεισοδίων σκλαβιάς. Ήταν τρομοκρατημένος από αυτόν το θεσμό. Είχε διδαχθεί για τη φρικιαστική Οθωμανική σκλαβιά ως παιδί και ο θεσμός ενστάλαξε φόβο στη ψυχή του. Μισούσε τη σκλαβιά. Ήταν ικανός ώστε να βρει ένα πέρασμα για τη Νέα Υόρκη από το νησί, αλλά σταμάτησε στο Γουίλμινγκτον, στη Βόρεια Καρολίνα (Wilmington, North Carolina). Σε αυτή τη τοποθεσία, έγινε μάρτυρας της αμερικανικής σκλαβιάς, ακόμα πιο φρικιαστικής από τη σκλαβιά στο νησί της Μαρτινίκ (Martinique).
Σίνισα Μιχάιλοβιτς
Βιογραφία
Κέρδισε το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης με τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου το 1991 στο Μπάρι απέναντι στην Ολιμπίκ της Μασσαλίας και στη συνέχεια και το Διηπειρωτικό Κύπελλο. Ακολούθησε καριέρα στην Ιταλία όπου αγωνίστηκε σε Ρόμα, Σαμπντόρια και Λάτσιο, ομάδα όπου άφησε το στίγμα του στο ιταλικό πρωτάθλημα για πάντα. Ο Μιχάιλοβιτς είναι ένας από τους λίγους παίκτες που σημείωσε τρία ελεύθερα χτυπήματα σε ένα παιχνίδι και είναι επίσης ο πρώτος σκόρερ με απευθείας φάουλ στην ιστορία της Σέριε Α με 45 γκολ, καταρρίπτοντας το ρεκόρ που κατείχε ο Μισέλ Πλατινί. Ο Μιχάιλοβιτς ήταν ένας πολύ ολοκληρωμένος και τεχνικός μέσος (ή αμυντικός) που σημείωσε 90 γκολ σε 567 επίσημους αγώνες. Στις 13 Δεκεμβρίου 1998 με τη φανέλα της Λάτσιο και αντίπαλο την πρώην ομάδα του στο Ολυμπιακό Στάδιο Ρώμης στη Σέριε Α 1999–2000 σημείωσε χατ-τρικ, επίδοση ρεκόρ που παραμένει.
Το 2006, αφού πέρασε δύο σεζόν στην Ίντερ, ομάδα με την οποία κέρδισε δύο Κύπελλα Ιταλίας και το πρωτάθλημα του 2006, αποσύρθηκε και έγινε βοηθός του Ρομπέρτο ​​Μαντσίνι για δύο χρόνια.
Φώτιος Φισκ
Σκλαβιά: Δουλεία και οι Αμερικές
Το 1828, ήταν απομονωμένος στη Νέα Υόρκη χωρίς λεφτά. Ο πλούσιος φιλάνθρωπος και συντάκτης του περιοδικού “Journal of Commerce”, Τζέραντ Χάλεκ βοήθησε τον Φώτιο στην αρχή. Ο Φώτιος εργάστηκε ως φαρμακοποιός στην οδό Γκρίνουιτς (Greenwich Street). Εργάστηκε επίσης και σε κατάστημα υλικού στο Μπροντγουέι (Broadway). Έμεινε στη Νέα Υόρκη για αρκετά χρόνια. Ήταν ένας αγωνιστής για την κατάργηση της σκλαβιάς. Παρευρέθηκε σε χριστιανικές συναντήσεις. Γνώρισε τον Σάμουελ Χάνσον Κοξ (Samuel Hanson Cox). Ο Κοξ ήταν γνωστός αγωνιστής για την κατάργηση της σκλαβιάς και υπουργός. Ο Κοξ ολοκλήρωσε το εκκλησίασμα επιτρέποντας Αφροαμερικανικά μέλη. Η εκκλησία του ήταν η εκκλησία της οδού Λάιτ (Laight Street Church), βρίσκονταν στη γωνία μεταξύ των δρόμων Λάιτ και Βάρικ (Laight and Varick). Ο Άρθουρ Τάππαν (Arthur Tappan) ήταν μέλος της. Ο αφροαμερικανός πρεσβυτέριος αιδεσιμότατος Σάμουελ Κόρνις (Samuel Cornish) παρευρέθηκε στις λειτουργίες και κάθονταν δίπλα στον Άρθουρ Τάππαν. Ο Κοξ κήρυττε ότι ο Ιησούς μπορεί να ήταν έγχρωμος. Αυτή η πληροφορία ταξίδεψε σε όλη τη πόλη της Νέας Υόρκης και μια μαφία δημιουργήθηκε. Οι πολέμιοι της κατάργησης της σκλαβιάς ξέσπασαν. Η μαφία επιτέθηκε την εκκλησία της οδού Λάιτ. Κατέστρεψαν το σπίτι του Κοξ. Ο Κοξ έφυγε από την πόλη με την οικογένεια του και τον Φώτιο.
Σίνισα Μιχάιλοβιτς
Βιογραφία
Μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση έγινε προπονητής: σε 14 χρόνια πέρασε σε οκτώ ομάδες. Μόνιμα, με την εξαίρεση της σύντομης θητείας του ως εκλέκτορας της Σερβίας, στην Ιταλία. Δεν κέρδισε τίποτα ως προπονητής. Παντρεύτηκε Ιταλίδα, τη δημοσιογράφο Αριάνα Ραπατσιόνι από την οποία απέκτησε έξι παιδιά. Τον Ιούλιο του 2019 διαγνώστηκε με σπάνια μορφής λευχαιμίας. Υποβλήθηκε σε μεταμόσχευση μυελού των οστών, χωρίς όμως να αποφύγει το μοιραίο.
Manic Street Preachers
Οι Manic Street Preachers είναι βρετανικό συγκρότημα της εναλλακτικής ροκ. Αποτελούνται από τους Τζέιμς Ντιν Μπράντφιλντ (κύρια φωνητικά, κιθάρα), Νίκι Ουάιρ (ηλεκτρικό μπάσο, μερικές φορές φωνητικά) και Σον Μουρ (ντραμς, δευτερεύοντα φωνητικά, μερικές φορές τρομπέτα). Αρχικά ήταν κουαρτέτο, ωστόσο ο κιθαρίστας και στιχουργός του συγκροτήματος εξαφανίστηκε την 1η Φεβρουαρίου 1995, ενώ δηλώθηκε πιθανότατα νεκρός τον Νοέμβριο του 2008.
Σίνισα Μιχάιλοβιτς
Τίτλοι και διακρίσεις
Βοϊβοντίνα Ερυθρός Αστέρας Βελιγραδίου Λάτσιο Ίντερ
Φώτιος Φισκ
Σκλαβιά: Δουλεία και οι Αμερικές
Ο Φώτιος προσκλήθηκε να γίνει μέλος της Εκκλησιαστικής Εκκλησίας. Αφιέρωσε τη ζωή του στη διακονία του Ευαγγελίου και στη κατάργηση της σκλαβιάς. Έγινε δεκτός σε ολόκληρη υποτροφία από τον Δόκτορα Σάμουελ Χάνσον Κοξ (Dr. Rev Samuel Hanson Cox). Ο Κοξ πήρε μια θέση στο Θεολογικό Εκπαιδευτήριο Όμπερν (Auburn Theological Seminary) στο άνω μέρος της Νέας Υόρκης από το 1834 μέχρι το 1837. Το εκπαιδευτήριο βρίσκονταν στο Όμπερν, στη Νέα Υόρκη και ήταν ένα ασφαλές μέρος για τον υπουργό και την οικογένεια του. Ο Φώτιος έμεινε στο ίδρυμα για τρία χρόνια, όπου τον προετοίμασαν να γίνει διάκονος του Ευαγγελίου. Ο Φώτιος δεν ήταν πια περιορισμένος όπως ήταν στο Νιού Ίνγκλαντ (New England). Ευχαριστιόνταν τις καλοκαιρινές του διακοπές. Κάποια στιγμή ταξίδεψε στους καταρράκτες του Νιαγάρα (Niagara Falls). Ένα ποίημα είχε γραφτεί προς τιμήν του από τον φίλο του τον Καρούθ (Carruth). Το ποίημα εξηγούσε ολόκληρη την επίσκεψη του στους καταρράκτες του Νιαγάρα. Σημείωνε ότι ο περιπετειώδης Φώτιος πήγε κάτω από τους καταρράκτες και πήρε μια πέτρα. Ο Φώτιος ολοκλήρωσε τις σπουδές του για να γίνει ιερέας μετά από αυστηρή εξέταση. Τοποθετήθηκε σε μια εκκλησία στο Χάλιφαξ, στο Βερμόντ (Halifax, Vermont). Μετά που έγινε διάκονος, άρχισε να χρησιμοποιεί το όνομα «Φισκ» (το επίθετο του).
Manic Street Preachers
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βρετανικά μουσικά συγκροτήματα Κατηγορία:Βραβευμένοι με Brit Κατηγορία:Νικητές NME Awards Κατηγορία:Νικητές Ivor Novello Awards Κατηγορία:Glam rock συγκροτήματα Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα Κατηγορία:Μουσικά τρίο
Φώτιος Φισκ
Εφημέριος στο αμερικανικό ναυτικό
Δεν του άρεσε η πόλη του Χάλιφαξ στο Βερμόντ, λόγω του κρύου καιρού. Το Βερμόντ ήταν μια πολιτεία, που ήταν φιλική προς τους ανθρώπους υπέρμαχους της κατάργησης της δουλείας. Ο φιλέλληνας και υπέρμαχος κατάργησης της δουλείας Τζόναθαν Πέκαμ Μίλλερ έζησε στο Βερμόντ. Μετά από λίγο καιρό, ταξίδεψε στη Νέα Υόρκη και σε άλλα μέρη του Βορειοανατολικής Αμερικής κάνοντας κήρυγμα σε διάφορες πόλεις. Μέχρι το 1840, έκανε κήρυγμα στην Ουάσινγκτον.
Σίνισα Μιχάιλοβιτς
Τίτλοι και διακρίσεις
Ατομικές διακρίσεις
Κατερίνα Λέχου
Η Κατερίνα Λέχου (Αθήνα, 5 Σεπτεμβρίου,1967) είναι Ελληνίδα ηθοποιός, απόφοιτη της Δραματικής Σχολής Θεάτρου Τέχνης.
Σίνισα Μιχάιλοβιτς
Παραπομπές
Κατηγορία:Σέρβοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Σέρβοι προπονητές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Γιουγκοσλαβίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ίντερ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρόμα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λάτσιο Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΚ Σαμπντόρια Κατηγορία:Παίκτες νικητές ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1998 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2000
Κατερίνα Λέχου
Προσωπική ζωή
Το 2007, ξεκίνησε τη σχέση της με τον παλαίμαχο υδατοσφαιριστή Μάνο Στρατάκη. Το 2014, παντρεύτηκαν στη Πάτμο με κουμπάρους τους Γιάννη Μπέζο και Ναταλία Τσαλίκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Ελληνίδες ηθοποιοί τηλεόρασης
Φώτιος Φισκ
Εφημέριος στο αμερικανικό ναυτικό
Στις 22 Ιουλίου του 1842, το πλοίο έφυγε από τη Νέα Υόρκη με προορισμό την Αφρική, καταδιώκοντας πλοία ανταλλαγής σκλάβων. Δυστυχώς, ο καπετάνιος και πολλά άλλα μέλη του πλοίου κατείχαν σκλάβους. Δεν καταδίωκαν ενεργά τους εμπόρους. Ο Φώτιος ήταν πολύ ανοιχτόμυαλος όσον αφορά τις απόψεις του για τη δουλεία, γεγονός που προκάλεσε εχθρότητα μεταξύ αυτού και μελών του πλοίου. Μέχρι τον Νοέμβριο του 1842, η φρεγάτα Κολούμπια είχε φτάσει στο Ρίο Ντε Τζανέιρο, στη Βραζιλία. Ο Φώτιος ήταν ένας μορφωμένος πανεπιστημιακός. Τον ενδιέφεραν πολύ οι επιστήμες. Όσο ήταν στη Βραζιλία, συνέλεγε μεταλλικά δείγματα και έκανε επιστημονικές παρατηρήσεις. Συνέλεγε τα μεταλλικά δείγματα για το κολέγιο του Άμχερστ και για άλλα ινστιτούτα της Αμερικής.
Η φρεγάτα Κολούμπια έπλεε στα νερά της νότιας Αμερικής για παραπάνω από έναν χρόνο. Ο καπετάνιος και το πλήρωμα του διατάχθηκαν να ενωθούν με τη μεσογειακή μοίρα και τον Φεβρουάριο του 1844 άρχισαν να πλέουν. Ο καπετάνιος Έντουαρτ Ρούτλετζ Σούμπρικ ξαφνικά πέθανε στις 2 Μαρτίου του 1844. Ήταν υποναύαρχος του αδερφού του Γουίλιαμ Σούμπρικ. Το πλήρωμα έφτασε στον αμερικανικό ναυτικό σταθμό στο Μαχόν. Ο εφημέριος Φισκ εκτέλεσε τα δικαιώματα της κηδείας. Ο διοικητής Τζόσεφ Σμιθ και όλα τα μέλη της μεσογειακής μοίρας και όλο το πλήρωμα του Κολούμπια ήταν παρόντες στην κηδεία.
Εκστρατεία κατά της μαστίγωσης
Ο Φώτιος επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1845 και του ανατέθηκε η θέση του ιερέα από το Ναυπηγείο της Ουάσινγκτον. Έμεινε σε αυτό το πόστο για πέντε χρόνια. Πήγε στην Ουάσινγκτον, επειδή ήθελε να ασκήσει πιέσεις σε μέλη της κυβέρνησης για λόγους κατάργησης της δουλείας. Ο διακεκριμένος Ελληνοαμερικανός Πλοίαρχος Γκάνερ Τζορτζ Μάρσαλ (Gunner George Marshall) τοποθετήθηκε επίσης στο Ναυπηγείο του Ναυτικού. Ο Φώτιος έμεινε στο ίδιο οικοτροφείο με τους γερουσιαστές Σάμιουελ Λ. Σάουθαρντ (Samuel L. Southard). Ο Τζον Κουίνσι Άνταμς (John Quincy Adams) και ο Τζόσουα Ριντ Γκίντιγκς (Joshua Reed Giddings) ήταν επίσης στενοί φίλοι του Φώτιου και των υπέρμαχων της κατάργησης της δουλείας.
Η μεγάλη πλειοψηφία των ιερών στο Ναυτικό των ΗΠΑ ήθελε να καταργήσει την πρακτική του μαστιγώματος. Ο Φώτιος εντάχθηκε στην ομάδα των ιερέων και άσκησε ακούραστα πιέσεις για την κατάργηση της πρακτικής. Ο Σάμιουελ Λ. Σάουθαρντ (Samuel L. Southard), ο Χένρι Κλέι (Henry Clay), ο Τζον Κουίνσι Άνταμς (John Quincy Adams) και ο Τζόσουα Ριντς Γκίντιγκς (Joshua Reed Ciddings) ήταν όλοι μέρος του κινήματος για την κατάργηση της πρακτικής, αλλά το νομοσχέδιο ηττήθηκε πολλές φορές κατά τη διάρκεια της πενταετούς θητείας του στο Ναυπηγείο της Ουάσινγκτον. Το έθνος ήταν διχασμένο στην ιδέα και τα ΜΜΕ δημοσίευαν ανάμεικτες απόψεις για το θέμα.
Γύρω στις 21 Δεκεμβρίου 1847, η κυβέρνηση εισήγαγε ένα νομοσχέδιο, για να αλλάξει επίσημα το όνομα του Φώτιου Φισκ σε Φισκ Καβασάλη. Δυστυχώς, ο στενός φίλος του Φισκ, πρώην Πρόεδρος και υπέρμαχος της κατάργησης της δουλείας Τζον Κουίνσι Άνταμς (John Quincy Adams), πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 1848, μία ημέρα μετά τα γενέθλια της Ουάσιγκτον. Στις 3 Μαΐου 1848, ψηφίστηκε ένα νομοσχέδιο που άλλαζε τον Φώτη Καβασάλη σε Φώτιους Φισκ. Η κυβέρνηση τελικά κατήργησε το μαστίγωμα στο Ναυτικό των ΗΠΑ το 1850. Έξι μήνες πριν από την ψήφιση του νομοσχεδίου, ο Φισκ μετατέθηκε στη Φρεγάτα Ραριτάν (Frigate Raritan).
Συλλογή από σπάνια φυτά
Ο Φώτιος κέρδισε φήμη στο πολεμικό ναυτικό εξαιτίας της δουλειάς του πάνω στο νομοσχέδιο κατά του μαστιγώματος. Οι ναυτικοί τον εκτιμούσαν και σε κάποιους αστυνομικούς δεν άρεσαν οι απόψεις του. Στις 25 Αυγούστου 1850, η φρεγάτα Raritan έπλευσε προς τη Νότια Αμερική: μέχρι τον Οκτώβριο είχαν φτάσει στη Βραζιλία. Αφού ανατέθηκε στο Pacific Squador, το πλοίο πέρασε το Ακρωτήριο Χορν και στις 11 Ιανουαρίου 1851 βρίσκονταν στο Βαλπαραΐσο της Χιλής. Γύρω στην άνοιξη, το πλήρωμα συναντήθηκε με τη ναυαρχίδα της φρεγάτας Savannah στο Port Paita του Περού. Το Raritan ταξίδεψε σε όλη τη Νότια Αμερική και κάποια στιγμή τον Ιούνιο του 1852, το πλήρωμα ήθελε να πάει στο Σαν Φρανσίσκο. Ο Διοικητής δεν επέτρεψε στο πλήρωμα να το κάνει γιατί το 1849, είχε ελλιμενιστεί εκεί και πάνω από 1000 άνδρες του Pacific Squador είχαν εξαφανιστεί λόγω του κυνηγιού χρυσού στην Καλιφόρνια.
Θυμηθείτε ότι ο Φώτιος συνέλεξε ορυκτά στην περιοδεία του ως κληρικός στη φρεγάτα Columbia. Διεξήγαγε ακόμη επιστημονική εξερεύνηση ορυκτών και φυτών. Σε αυτό το ταξίδι, συνέλεξε σπάνια φυτά και σπόρους για τον Βοτανικό Κήπο των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ουάσιγκτον. Μερικά από τα γένη που συνέλεξε ήταν τα Stanhopea, Cattleya, Epidendrum, Dendrobium, το φυτό βανίλιας και πολλά άλλα επώνυμα και ανώνυμα είδη. Η πλειοψηφία των λουλουδιών ήταν από τη Βραζιλία. Συνέλεξε επίσης την πεταλούδα ορχιδέα Psychopsis papilio από τον Άγιο Θωμά, την οποία φύλαγε προσεκτικά. Κρατούσε προσεκτικές σημειώσεις για τις παρατηρήσεις του για τα φυτά. Κατά ειρωνικό τρόπο, το Raritan σταμάτησε στα νησιά Γκαλαπάγκος στις 6 Αυγούστου 1852, όπως και ο Κάρολος Δαρβίνος κατά τη δεκαετία του 1830. Όταν το πλοίο έφτασε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Φεβρουάριο του 1853, πήγε αμέσως στην Ουάσιγκτον και έδωσε τα φυτά στον επιθεωρητή και βοτανολόγο του Βοτανικού Κήπου των Ηνωμένων Πολιτειών, W. D. Breckenridge. Φιλανθρωπικές συνεισφορές Κολλέγιο Βέροιας Σχολείο Holley Γραφείο της Αμερικανικής Κοσμικής Ένωσης Εταιρία της Μασαχουσέτης για την προστασία των παιδιών απο τη βία Έγχρωμο σπίτι Άσυλο Ορφανών Αγοριών Αθήνα, Ελλάδα Κολέγιο της Αϊόβα Σχολή Τυφλών Perkins Εταιρία μνημείων του Thomas Paine Βοστώνη Γραφείο Ελεύθερης Σκέψης Σαν Φρανσίσκο Δωρεάν Θρησκευτικό Ευρετήριο Εταιρία ορφανών του Σάλεμ και φίλος παιδιού Ερευνητής της Βοστώνης.
Ο δρόμος της κατάργησης της σκλαβιάς προς τον Εμφύλιο Πόλεμο
Μέχρι το καλοκαίρι του 1853, επανατοποθετήθηκε στη Ναυτική Αυλή της Πενσακόλα στη Φλόριντα (Pensacola Navy Yard, Florida). Παρέμεινε σε αυτή τη θέση για πέντε χρόνια. Ήταν γνωστός ακτιβιστής για τη κατάργηση της σκλαβιάς. Οι αξιωματικοί και οι ναύτες ήξεραν ότι ο Φώτιος πίεζε να σταματήσει το μαστίγωμα στο Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτό ωφελούσε τους σκλάβους. Όσο αργά όσο και ο Ιούνιος του 1855, η μισθοδοσία του Ναυτικού απαριθμούσε 155 σκλάβους. Ένας με τρεις ανθρώπους πήγαιναν στην εκκλησιαστική λειτουργία τις Κυριακές. Όταν ο Φώτιος επισκέπτονταν την τοπική πόλη, κάποιες φορές ο κόσμος του φώναζε θυμωμένες βρισιές και τον έφτυνε. Φοβούνταν μήπως προκληθούν προβλήματα με τους τοπικούς ιδιοκτήτες σκλάβων και συχνά κρατούσε για τον εαυτό του (την άποψη του). Έμενε απομονωμένος να διαβάζει και να παίζει με τα κατοικίδια ζώα και πουλιά του. Κρατούσε συνεχή επικοινωνία με τους αγωνιστές για την κατάργηση της σκλαβιάς Σάμουελ Λ. Σάουθχαρντ (Samuel L. Southard) και Τζόσουα Ριντ Γκίντινγκς (Joshua Reid Giddings). Πλήρωσε για να υψωθεί ένα μνημείο για τον αγωνιστή για τη κατάργηση της σκλαβιάς, Καπετάνιο Ντάνιελ Ντρέιτον (Captain Daniel Drayton) το 1857. Μετά από πέντε χρόνια, το φθινόπωρο του 1858, τον επανατοποθέτησαν.
Ο Φώτιος πήρε άδεια απουσίας για τρεις μήνες. Το Ναυτικό του έστειλε διαταγές να περιμένει στη Ναυτική Αυλή του Τσάρλεσταουν στη Βοστόνη (Charlestown Navy Yard in Boston) για δυο χρόνια μέχρι να ολοκληρώσουν την επανατοποθέτηση του. Γύρω στις αρχές του 1859, στη Βοστόνη, ήταν ενεργός στην κοινότητα των αγωνιστών για την κατάργηση της σκλαβιάς. Είχε πολύ στενή επαφή με τον Γουίλιαμ Λόιντ Γκάρισον (William Lloyd Garrison), Γουέντελ Φίλιπς (Wendell Phillips), Θίοντορ Γουέλντ (Theodore Weld), Πάρκερ Πίλσμπουρι (Parker Pillsbury) και με άλλους αγωνιστές κατά της σκλαβιάς. Δώρισε μεγάλες ποσότητες χρημάτων στον αγώνα για την κατάργησης της σκλαβιάς. Τον Μάιο του 1859, ο Φώτιος ήταν με τον Τζον Μπράουν (John Brown) στη Βοστόνη. Ο Μπράουν ετοιμάζονταν για την επιδρομή του στο Χάρπερς Φέρι (Harpers Ferry). Ο Φώτιος δώρισε εκατό δολάρια στο Μπράουν και στον αγώνα του. Χονδρικά 3000 δολάρια προσαρμοσμένα για τον πληθωρισμό του 2020. Επίσης απόκτησε το αυτόγραφο του το οποίο παρουσιάστηκε στην Ιστορική Κοινωνία του Κάνσας (Kansas Historical Society).
Κατά το ξέσπασμα του Εμφυλίου Πολέμου στην Αμερική, ήταν στη Βοστόνη βοηθώντας στον αγώνα για την κατάργηση της σκλαβιάς. Κυρίως χρηματοδοτούσε διαφορετικές προσπάθειες. Γύρω στο 1861, ο Φώτιος δώρισε μια ουσιώδη ποσότητα χρημάτων στον αγωνιστή για την κατάργηση της σκλαβιάς Γουίλιαμ Σρεβ Μπέιλι (William Shreve Bailey). Ο Φώτιος είχα καθοριστική σημασία για τη χρηματοδότηση κινημάτων για την κατάργηση της σκλαβιάς κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στην Αμερική. Ένας ακόμα Έλληνας αγωνιστής για την κατάργηση της σκλαβιάς ήταν ο Τζον Κελιβέργοςo Ζάχος (John Celivergos Zachos), βρίσκονταν στη Βοστόνη εκείνη τη περίοδο, συναρμολογώντας το βιβλίο του για τους ελεύθερους ανθρώπους του Νότου. Η άδεια του Φώτιου συνεχίστηκε μέχρι το 1864. Συνταξιοδοτήθηκε μετά από εντολή του Αβραάμ Λίκολν (Abraham Lincoln) στις 18 Ιουλίου το 1864. Μετά τον πόλεμο, ο Φώτιος συνέχισε τη φιλανθρωπική προσπάθεια του. Μάζεψε κοντά στα σαράντα χιλιάδες δοκάρια. Προσαρμοσμένα για τον πληθωρισμό του 2020, το ποσό έφτανε κοντά το ένα εκατομμύριο δολάρια. Συνείσφερε μεγάλες ποσότητες χρημάτων στο Κολλέγιο Μπερέα (Berea College) και στο Σχολείο Χόλεϊ στο Λότσβεργκ στη Βιρτζίνια (Lottsburg, Virginia). Τους έστειλε επίσης κροτίδες/ μπισκότα (crackers).
Μνημεία της φιλανθρωπίας του και της απέχθειας του για τη δουλεία
Μετά τη συνταξιοδότησή του, αγόρασε ένα αγρόκτημα τριάντα έξι στρεμμάτων στο Φράνκλιν της Μασαχουσέτης. Το ενδιαφέρον του για τη μελέτη της βοτανικής συνεχίστηκε. Διασκέδασε πολλούς φίλους, που είχαν υποστηρίξει την κατάργηση της δουλείας όπως τους Γουίλιαμ Λόιντ Γκάρρισον, Γουέντελ Φίλλιπς, Θεόδωρ Γουελντ, Τζέιμς Ρέντπαθ και Πάρκερ Πίλσμπουρι. Πολλές πιο σημαντικές προσωπικότητες επισκέπτονταν συχνά το εξοχικό του. Προμήθευε τους ντόπιους φτωχούς και έδωσε ό,τι παρήγαγε στους άπορους. Η φάρμα του ήταν ανοιχτή σε ανθρώπους κάθε χρώματος, φυλής και κατάστασης. Μάζευε τα μήλα, τα αχλάδια, τα ροδάκινα και τα μούρα προσεκτικά. Αυτά στάλθηκαν ως δώρα σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και φίλους κατά της δουλείας. Μετά από δύο χρόνια πούλησε τη φάρμα και μετακόμισε πίσω στη Βοστώνη.
Ο Φώτιος συνέχισε το φιλανθρωπικό του έργο. Νοίκιαζε δωμάτια για φτωχούς ανθρώπους. Ταυτόχρονα βοηθούσε τους απόρους και τις τοπικές εφημερίδες. Πέρασε επίσης χρόνο με τον Γουέντελ Φίλλιπς και άλλους του φίλους. Το φθινόπωρο του 1870, πλήρωσε για να στήσει ένα μνημείο για τον Χένρι Κλαρκ Ράιτ στο νεκροταφείο Σουάν Ποϊντ, στο Πρόβιντενς, στο Ρόουντ Άιλαντ. Σε μια περίπτωση δώρισε εκατό δολάρια στον καπετάνιο και το πλήρωμα του Γουάιτ Ρόβερ για να σώσει τη ζωή δύο ανθρώπων.
Ξόδεψε έξι χιλιάδες δολάρια, για να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και συγκεκριμένα στην Ελλάδα. Το ποσό ήταν κοντά στις εκατόν τριάντα χιλιάδες δολάρια σύμφωνα με τον πληθωρισμό του 2020. Αρχικά σκόπευε να ταξιδέψει μέχρι την Κίνα, αλλά το ταξίδι του διεκόπη. Ταξίδεψε στην Ελλάδα για δύο χρόνια. Επισκέφτηκε τους συγγενείς του και τους έδωσε πάλι χρήματα. Είδε τον παιδικό του φίλο Αναστάσιο Καραβέλλη. Το ταξίδι τελείωσε στις αρχές Μαΐου 1873. Ο Φώτιος φοβόταν ότι οι αγορές θα κατέρρεαν και ταξίδεψε πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες. Έφερε πίσω έργα τέχνης, εικόνες, λείψανα της αρχαιότητας, θαλάσσια όστρακα και δείγματα ορυκτών.
Σουμαγκάβα
Η Σουμαγκάβα (επίσης, Σουμαγκόβα) είναι ένα χωριό της επαρχίας Νταβάτσι του βορειοανατολικού Αζερμπαϊτζάν. Το χωριό αποτελεί μέρος του δήμου Πιρεμπεντίλ.
Φώτιος Φισκ
Μνημεία της φιλανθρωπίας του και της απέχθειας του για τη δουλεία
Ο Φώτιος επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες και συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό σε μνημεία κατά της δουλείας. Συνέβαλε στο μνημείο, που έστησε μια εταιρεία κατά της δουλείας για τον Τσαρλς Τέρνερ Τόρεϊ. Ο Γουίλιαμ Σρεβ Μπέικι τύπωνε δύο εβδομαδιαίες εφημερίδες που υποστήριζαν τον Στρατηγό Γκραντ στο Νάσβιλ του Τενεσί την άνοιξη του 1868. Συνέχισε να εκδίδει εγκυκλίους των Ρεπουμπλικανών αλλά στις 30 Νοεμβρίου 1875, το τυπογραφείο του κάηκε. Ο Φώτιος χάρισε και πάλι ένα σημαντικό χρηματικό ποσό στον Γουίλιαμ Σρεβ Μπέικι, για να συνεχίσει την τυπογραφική του επιχείρηση. Το 1878, ο Φώτιος έστησε ένα μνημείο για τον Τζόναθαν Γουόκερ. Έξι χιλιάδες άνθρωποι βρέθηκαν στην κηδεία. Το μνημείο έγινε εθνικό ιερό για όσους εργάζονται για τη φυλετική δικαιοσύνη.
Ένας άλλος Ελληνοαμερικανός ο Μάικλ Αναγνός ζούσε στη Βοστώνη, και ήταν επικεφαλής της Σχολής Τυφλών Πέρκινς. Ο Φώτιος έδωσε στο ινστιτούτο μια μεγάλη δωρεά. Το 1881 δώρισε εκατό είκοσι εννέα τόμους αρχαίων ελληνικών βιβλίων στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα. Το 1884, ο Καπλάν Φισκ δώρισε χίλια δολάρια στην Πέιν Μεμόριαλ Κόμπανι, η οποία ανήκε στο κτήριο του Πέιν Μεμόριαλ και ήταν το σπίτι του ερευνητή της Βοστώνης. Η συμφωνία για την παραχώρηση της δωρεάς ήταν τα χρήματα να υποστηρίξουν διαλέξεις στο Πέιν Χολ. Δώρισε επίσης την πολύτιμη συλλογή του από εικόνες και αντικείμενα που συγκέντρωσε στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η συλλογή εκείνη την εποχή άξιζε χιλιάδες δολάρια και στάλθηκε στο Πέιν Μεμόριαλ Μπιλντινγκ στη Βοστώνη. Το κτίριο βρισκόταν στην οδό Άππλετον 11 και κάηκε το 1940.
Το φθινόπωρο του 1886, ο Καπλάν Φισκ έχτισε ένα άλλο μνημείο για τον φίλο του που αγωνιζόταν κατά της δουλείας, Γουίλιαμ Σρεβ Μπέιλι. Ο Φισκ συνέχισε τη φιλανθρωπία του μέχρι το θάνατό του. Σε διάστημα είκοσι πέντε ετών από το τέλος του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου μέχρι το θάνατό του, ο Φώτιος συνέβαλε σε δεκάδες φιλανθρωπικές οργανώσεις και βοήθησε αμέτρητα άτομα. Βοήθησε φτωχούς φοιτητές πληρώνοντας τα δίδακτρα τους σε πανεπιστήμια όπως: το Χάρβαρντ, το Γέιλ, το Άμχερστ και το Ντάρτμουθ. Μετά το θάνατό του, η τεράστια περιουσία του δωρίστηκε σε φτωχούς και άπορους. Το σπίτι της έγχρωμης γυναίκας καταχωρήθηκε ονομαστικά. Οι εντολοδόχοι της διαθήκης του έλαβαν εντολή να εκταμιεύσουν τα χρήματα στους εξαθλιωμένους όπως έκριναν αυτοί. Ο Λάιμαβ Φ. Χοντζ δημοσίευσε την αυτοβιογραφία του το 1891. Περιέγραψε λεπτομερώς μερικές από τις φιλανθρωπικές συνεισφορές του Φωτίου και περιέγραψε την ιστορία της ζωής του.
Σίγκουρντ Σλέμπε
Ο Σίγκουρντ Μάγκνουσον Σλέμπε, νορβηγ.: Sigurd Magnusson Slembe ή Slembedjakn, (απεβ. στις 12 Νοεμβρίου 1139) ήταν Νορβηγός διεκδικητής του θρόνου.
Ήταν το θέμα του Sigurd Slembe, του ιστορικού δράματος, που έγραψε ο Νορβηγός θεατρικός συγγραφέας Μπγιέρνστγιερνε Μπγιέρνσον το 1862.
Βιογραφία
Ο Σίγκουρντ πιστεύεται ότι γεννήθηκε γύρω στο 1100 στη νότια Νορβηγία και λέγεται ότι ανατράφηκε από τον ιερέα Άμπαλμπρικτ. Η μητέρα του ήταν, όπως φαίνεται, η Tόρα Σάξεσντατερ. Ο ίδιος ο Σίγκουρντ χειροτονήθηκε διάκονος. Στα παλαιά νορβηγικά, το παρωνύμιό του slembi θα μπορούσε να μεταφραστεί ως "θορυβώδης", έτσι το Slembidjákn θα σήμαινε "θορυβώδης διάκονος". Ο Σίγκουρντ εμφανίστηκε ενώπιον του βασιλιά Χάραλντ Δ΄ Γκίλλε, ισχυριζόμενος ότι ήταν νόθος γιος του αποβιώσαντος βασιλιά Mάγκνους Γ΄ της Νορβηγίας. Απαίτησε από τον υποτιθέμενο ετεροθαλή αδελφό του, βασιλιά Χάραλντ Δ΄ Γκίλλε, του οποίου η καταγωγή ήταν στην πραγματικότητα αρκετά παρόμοια, να μοιραστεί την εξουσία μαζί του ως συμβασιλιάς.
Ο Σίγκουρντ νυμφεύτηκε την Άουντχιλντ Τόρλαϊφ, την κόρη του Tόρλαϊφ Μάνταντσον. Ο Σίγκουρντ είχε ανακηρυχθεί βασιλιάς το 1135, αλλά ο ισχυρισμός του δεν αναγνωρίστηκε από τον βασιλιά Χάραλντ Δ΄ Γκίλλε. Το 1136 ο Σίγκουρντ κανόνισε να σκοτωθεί ο Χάραλντ Δ΄ στον ύπνο του. Μόλις ο Χάραλντ Δ΄ απεβίωσε, ο Σίγκουρντ έβαλε τον προηγούμενο βασιλιά Μάγκνους Δ' της Νορβηγίας, τον υποτιθέμενο ανιψιό του, να επανεγκατασταθεί ως συμβασιλιάς. Αυτό έγινε προφανώς με την ελπίδα αυξημένης υποστήριξης και για να εξασφαλίσει τη δική του θέση. Ο Μάγκνους Δ΄ είχε προηγουμένως φυλακιστεί, τυφλωθεί και ακρωτηριαστεί από τον Χάραλντ Δ΄. Καθώς ο Μάγκνους Δ΄ ήταν μάλλον ανίκανος, ο Σίγκουρντ διεκδίκησε τη βασιλική εξουσία στο όνομα του Μάγκνους Δ΄. Ωστόσο, ο Σίγκουρντ καταδικάστηκε και τέθηκε εκτός νόμου για βασιλοκτονία.
Πρωταρχικές πηγές
Οι κύριες πηγές για τον Σίγκουρντ και την εποχή του είναι τα έπη (sagas) των βασιλέων Heimskringla, Fagrskinna και Morkinskinna. Αυτά με τη σειρά τους βασίζουν τις πληροφορίες τους στο -πλέον χαμένο- έπος Hryggjarstykki, του οποίου ο συγγραφέας Έιρικ Όντσον ήταν μάρτυρας των γεγονότων ο ίδιος, είτε μίλησε σε ανθρώπους που είχαν συμμετάσχει.
Τομ Σάιζμορ
Ο Τομ Σάιζμορ (Thomas Edward Sizemore Jr.) (29 Νοεμβρίου 1961 – 3 Μαρτίου 2023) ήταν Αμερικανός ηθοποιός. Είναι γνωστός για τους υποστηρικτικούς ρόλους του σε κινηματογραφικές ταινίες όπως: Γεννημένος την 4η Ιουλίου (1989), Harley Davidson and the Marlboro Man (1991), Passenger 57 (1992), True Romance (1993), Γεννημένοι δολοφόνοι (1994), Strange Days (1995), Ένταση (1995), Η Διάσωση του Στρατιώτη Ράιαν (1998), Red Planet (2000), Black Hawk Down (2001), Περλ Χάρμπορ (2001) καθώς και στην τηλεοπτική σειρά Twin Peaks (2017). Επίσης δάνεισε την φωνή στο βιντεοπαιχνίδι Grand Theft Auto: Vice City (2002).
Ο Σάιζμορ, ο οποίος πάλεψε με τον εθισμό στα ναρκωτικά από την ηλικία των 15, καταδικάστηκε το 2003 για ενδοοικογενειακή βία κατά της φίλης του, της πρώην Μαντάμ του Χόλιγουντ Χάιντι Φλάις. Ο Σάιζμορ καταδικάστηκε σε επτά μήνες φυλάκιση και τέσσερις μήνες σε θεραπεία για επανειλημμένες αποτυχίες σε τεστ ναρκωτικών ενώ βρισκόταν υπό επιτήρηση στις 25 Μαρτίου 2005. Στις 8 Μαΐου 2007, ενώ ήταν ακόμη υπό επιτήρηση για προηγούμενη καταδίκη για ναρκωτικά, ο Σάιζμορ συνελήφθη έξω από το ξενοδοχείο Four Points Sheraton στο Μπέικερσφιλντ της Καλιφόρνια, για κατοχή μεθαμφεταμίνης.
Στις 18 Φεβρουαρίου 2023, ο Σάιζμορ υπέστη ρήξη εγκεφαλικού ανευρύσματος στο σπίτι του στο Λος Άντζελες και νοσηλεύτηκε στο Ιατρικό Κέντρο Providence Saint Joseph σε κρίσιμη κατάσταση. Ο Τσαρλς Λάγκο, ο εκπρόσωπός του, εξέδωσε μια δήλωση στις 27 Φεβρουαρίου όπου ανέφερε ότι οι γιατροί είχαν διαπιστώσει ότι δεν υπήρχε άλλη ελπίδα και συνέστησαν στην οικογένεια του Σάιζμορ να πάρουν απόφαση για το τέλος της ζωής του. Ο Σάιζμορ πέθανε στις 3 Μαρτίου, σε ηλικία 61 ετών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Applet
Ως applet ή εφαρμογίδιο ορίζεται οποιαδήποτε μικρή εφαρμογή που χρησιμοποιείται για την εκτέλεση ενός ιδιαίτερου έργου, στο πλαίσιο ενός μεγαλύτερου προγράμματος, συχνά ως plug-in. Ως applet εννοούνται επίσης εφαρμογές σε γλώσσα Java, οι οποίες περιλαμβάνονται σε ιστοσελίδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τεχνολογικοί νεολογισμοί Κατηγορία:Μηχανική λογισμικού Κατηγορία:Βιβλιοθήκες Java
Τρίγκβε Όλαφσον
Ο Tρίγκβε Όλαφσον, νορβηγ.: Τryggve Olavsson, παλαιοσκανδιναβικά: Tryggvi Óláfsson, (928 στο Ringerike - c. 963 στο Σότνες, Μπόχουσλεν, Βέστρα Γκέταλαντ, Σουηδία) ήταν ο βασιλιάς του Βίκεν της Nορβηγίας (Βίνγκουλμαρκ και Ρόνρικε).