cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Καζουγιόσι Μιούρα
Καριέρα σε συλλόγους
Τον Ιανουάριο του 2018 υπέγραψε ένα νέο συμβόλαιο και το ανανέωσε ξανά τον Ιανουάριο του 2019 και τον Ιανουάριο του 2020. Ο πιο πρόσφατος αγώνας του ως βασικός ήρθε στις 4 Απριλίου 2019 με αντίπαλο την Αβίσπα Φουκουόκα, σε ηλικία 52 ετών και 37 ημερών.
Στις 5 Αυγούστου 2020 ξεκίνησε σε έναν αγώνα του Κυπέλλου με αντίπαλο τη Σαγκάν Τόσου και έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που αγωνίστηκε στη διοργάνωση, σε ηλικία 53 ετών, 5 μηνών και 10 ημερών. Με αυτόν τον τρόπο ξεπέρασε το προηγούμενο ρεκόρ των 42 ετών και 10 μηνών που κατείχε ο Γιουκιό Τσουτσίγια από το 2017. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2020 ξεκίνησε στον αγώνα του πρωταθλήματος εναντίον της Καβασάκι Φροντάλε και με αυτόν τον τρόπο έγινε ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης της Τζε 1 Λιγκ και ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης σε ποδοσφαιρικό αγώνα κορυφαίας επαγγελματικής εθνικής κατηγορίας παγκόσμια. Ο Μιούρα έπαιξε 57 λεπτά σε αυτόν τον αγώνα.
Το Μάρτιο του 2021 αγωνιζόμενος σε ηλικία 54 ετών και 12 ημερών αγωνίστηκε ως αλλαγή σε αγώνα πρωταθλήματος, κατταρίπτοντας ξανά το δικό του προηγούμενο ρεκόρ. Τον Ιανουάριο του 2022 δόθηκε δανεικός για να αγωνιστεί στην ομάδα τέταρτης κατηγορίας Σουζούκα Πόιντ Γκέτερς. Στις 13 Μαρτίου 2022, στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος, στην ηλικία πλέον των 55, έκανε ντεμπούτο για τη νέα του ομάδα, πετυχαίοντας και ρεκόρ στην προσέλκυση κόσμου.
Ποδόσφαιρο
Τον Σεπτέμβριο του 1990 κλήθηκε στην Εθνική Ιαπωνίας για τους Ασιατικούς Αγώνες του 1990. Σε αυτή τη διοργάνωση, στις 26 Σεπτεμβρίου, έκανε το ντεμπούτο του εναντίον του Μπαγκλαντές. Μετά το ντεμπούτο του έπαιξε ως επιθετικός έως το 1997. Το 1992 έπαιξε στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών του 1992, το οποίο κέρδισε η Ιαπωνία. Το 1993, στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994, έπαιξε σε δεκατρείς αγώνες και σημείωσε δεκατρία γκολ, ωστόσο η Ιαπωνία δεν προκρίθηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994. Έπαιξε, επίσης, στους Ασιατικούς Αγώνες του 1994, στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 1995 και στο Ασιατικό Κύπελλο Εθνών του 1996.
Το 1997 σημείωσε 14 γκολ για την Ιαπωνία κατά τη διάρκεια των προκριματικών για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998, οδηγώντας τους Μπλε Σαμουράι στην πρώτη τους εμφάνιση σε τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Παρ' όλα αυτά, ο Μιούρα, κατά αμφιλεγόμενο τρόπο, δεν επιλέχθηκε στην ομάδα για τη διοργάνωση. Τον Φεβρουάριο του 2000 έπαιξε για την Ιαπωνία για πρώτη φορά ύστερα από δύο χρόνια και αργότερα εκείνο το έτος έπαιξε τον τελευταίο αγώνα του με την εθνική ομάδα, τερματίζοντας δεύτερος σε γκολ στην ιστορία της Εθνικής Ιαπωνίας με 55 γκολ σε 89 αγώνες.
Ποδόσφαιρο σάλας
Το 2012, και σε ηλικία 45 ετών, έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Ιαπωνίας σάλας στην ισοπαλία με 3–3 εναντίον της Βραζιλίας. Ήρθε από τον πάγκο και συμμετείχε στη δημιουργία για το δεύτερο γκολ που σκόραρε ο Νομπούγια Οσόντο. Στη δεύτερη του εμφάνιση με την ομάδα σάλας σημείωσε το τρίτο γκολ στη νίκη με 3–1 επί της Ουκρανίας. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο Σάλας του 2012 εμφανίστηκε και στους τέσσερις αγώνες για την Ιαπωνία, αλλά απέτυχε να σκοράρει, στην οποία διοργάνωση οι Ιάπωνες αποκλείστηκαν από την Ουκρανία στον γύρο των 16.
Συλλογικές
Κλούμπε ντε Ρεγκάτας Μπραζίλ
Κουριτίμπα
Κροάσια Ζάγκρεμπ
Διεθνείς
Ιαπωνία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λήμματα που περιέχουν κείμενο στα ιαπωνικά Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιαπωνίας Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 1990 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 1992 Κατηγορία:Αθλητές στους Ασιατικούς Αγώνες 1994 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών Ποδοσφαίρου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 1995 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών 1996 Κατηγορία:Νικητές βραβείου Ασιάτη Ποδοσφαιριστή της Χρονιάς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντος Φουτεμπόλ Κλούμπε Κατηγορία:Ιάπωνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κλούμπε ντε Ρεγκάτας Μπραζίλ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εσπόρτε Κλούμπε XV ντε Νοβέμπρο (Ζαού) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κορίτιμπα Φουτ Μπολ Κλαμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τόκιο Βέρντι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 1 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζένοα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ιταλία Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ντιναμό Ζάγκρεμπ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρβα Λίγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κιότο Σάνγκα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Βίσελ Κόμπε Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Γιοκοχάμα ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τζε 2 Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σίντνεϊ ΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρωταθλήματος Αυστραλίας
Μαξ Μπεργκ
Βιογραφικό
Ο Μαξ Μπεργκ γεννήθηκε στις 17 Απριλίου 1870 στο Στσέτσιν, πόλη της σημερινής Πολωνίας. Τα έτη 1889-1893 σπούδασε στο Πολυτεχνείο του Σαρλότενμπουργκ του Βερολίνου όπου διδάχθηκε από τον Καρλ Σέφερ, ο οποίος προτιμούσε το γοτθικό στυλ και τον Φραντς Αντίκες, σημαντικό πολεοδόμο. Το 1898 πέρασε τις εξετάσεις ως κρατικός μηχανικός. Από την περίοδο αυτή έχουν σωθεί η νεογοτθική Ευαγγελική Εκκλησία και η στάση του τραμ στο Νόλεντορφπλατς στην περιοχή Σένεμπεργκ Νόλεντορφπλατς (μετρό του Βερολίνου). Το 1899 εργάστηκε ως δημόσιος υπάλληλος και στη συνέχεια εργάστηκε ως επιθεωρητής κτηρίων στη Φρανκφούρτη. Το 1907 του ζητήθηκε να φτιάξει σχέδια για την ανακατασκευή του Βερολίνου, τα οποία όμως ποτέ δε πραγματοποιήθηκαν. Στις 17 Δεκεμβρίου του 1908 εξελέγη από το δημοτικό συμβούλιο του Βρότσουαφ (γερμ. Μπρεσλάου, επίσημη ονομασία του Βρότσουαφ έως το 1945) για να αντικαταστήσει τον Ρίχαρντ Πλίντεμαν στη θέση του συμβούλου σε κατασκευή κτηρίων την οποία αρχικά θα αναλάμβανε για 12 χρόνια. Το 1925 συνταξιοδοτήθηκε πρόωρα λόγω σύγκρουσής του με το συμβούλιο και αφιερώθηκε στη δημοσιογραφία και τον χριστιανικό μυστικισμό. Μετά την αναχώρησή του από το Μπρεσλάου εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εγκαταστάθηκε στο Μπάντεν-Μπάντεν όπου και πέθανε στις 2 Ιανουαρίου του 1947.
Ο Μπεργκ ήταν γοητευμένος από το γοτθικό στυλ και επηρεάστηκε από τον εξπρεσιονισμό, αλλά απέφυγε ακραίες αντιθέσεις μαζών δημιουργώντας οπτικά ελαφριές δομές. Ως πολεοδόμος πρότεινε σαφείς και μοντερνιστικές ιδέες χωρίζοντας τη πόλη σε ζώνες λειτουργίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί αρχιτέκτονες Κατηγορία:Πολεοδόμοι
Ίλια Ίβιτς
Ο Ίλια Ίβιτς (σέρβικα: Илија Ивић, 17 Φεβρουαρίου 1971) είναι Σέρβος πρώην ποδοσφαιριστής και πρώην τεχνικός διευθυντής της ΑΕΚ.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1971 στο Ζρένιανιν της Σερβίας (πρώην Γιουγκοσλαβίας). Ως ποδοσφαιριστής αγωνίσθηκε στην Πρόλετερ Ζρένιανιν, στον Ερυθρό Αστέρα, στον Ολυμπιακό, στην Τορίνο, στον Άρη και στην ΑΕΚ, όπου έκλεισε και την καριέρα του. Υπήρξε και μία φορά διεθνής με την ομάδα της Γιουγκοσλαβίας, το 1998.
Μετά το τέλος της αθλητικής του σταδιοδρομίας έγινε τεχνικός διευθυντής της ΑΕΚ μέχρι το 2007 όταν έφυγε για να πάει στον Ολυμπιακό στο ίδιο πόστο και ακολούθως στον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου.
Προσωπική ζωή
Αδελφός του είναι ο επίσης πρώην ποδοσφαιριστής και νυν προπονητής Βλάνταν Ίβιτς.
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Ιβιτς Ιλια Ιβιτς Ιλια Ιβιτς Ιλια Ιβιτς Ιλια Ι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ερυθρού Αστέρα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Προλέτερ Ζρένιανιν Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Σερβίας και Μαυροβουνίου Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Τορίνο ΦΚ Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελλάδα
Μπερνάρντ Πρινς (κόμικς)
Μπερνάρντ Πρινς (Bernard Prince) είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος μίας εικονογραφημένης σειράς (κόμικς) της Γαλλοβελγικής σχολής. Δημιουργοί της υπήρξαν ο Βέλγος σεναριογράφος Μισέλ Ρενιέ (‘Greg’) και ο συμπατριώτης του, σχεδιαστής Hermann Huppen. Κεντρικός χαρακτήρας της σειράς είναι ένας γενναίος πράκτορας της Ιντερπόλ, τον οποίο συνεπικουρούν δύο φίλοι, άπαντες θαλασσόλυκοι και επιβαίνοντες του μικρού σκάφους «Κορμοράν». Η σειρά εμφανίστηκε για πρώτη φορά στις 4 Ιανουαρίου του 1966 στο περιοδικό Tin Tin. Οι περιπέτειες αυτές αναπαράχθηκαν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ενώ δημοσιεύθηκαν και στην Ελλάδα, από το περιοδικό Μπλεκ.
Παραπομπές
Πρινς Μπερναρντ
Θεμιστοκλής
Ο Θεμιστοκλής του Νεοκλέους ο Φρεάριος (527 π.Χ. - 459 π.Χ.) ήταν Αθηναίος πολιτικός και στρατηγός. Υπήρξε αρχηγός της δημοκρατικής παράταξης στην κλασική Αθήνα, έλαβε μέρος στη Μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ. και στη Ναυμαχία του Αρτεμισίου το 480 π.Χ.. Έμεινε όμως γνωστός ως ο θεμελιωτής της ναυτικής δύναμης της Αθήνας και ως ο κυριότερος συντελεστής της αποφασιστικής νίκης των Ελλήνων εναντίον των Περσών στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας το 480 π.Χ. στις 22 Σεπτεμβρίου, που σηματοδότησε την αρχή του τέλους της περσικής παρουσίας στη Μεσόγειο.
Οικογένεια
Ο Θεμιστοκλής πιθανολογείται ότι γεννήθηκε το 527 π.Χ. (κατά άλλη εκδοχή το 524 π.Χ. ) στους Φρεαρρίους Αττικής (η σημερινή Φέριζα κοντά στην Ανάβυσσο). Ο πατέρας του ονομαζόταν Νεοκλής από την οικογένεια των Λυκομηδών και, σύμφωνα τερα την προσοχή. Η ταυτότητα της μητέρας του είναι πιο ασαφής. Κατά μία εκδοχή ήταν θρακικής καταγωγής και λεγόταν Αβρότονον και κατά άλλη εκδοχή λεγόταν Ευτέρπη και ήταν καρικής καταγωγής και συγκεκριμένα από την Αλικαρνασσό. Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τα πρώτα χρόνια του Θεμιστοκλή. Μερικοί συγγραφείς αναφέρουν ότι ήταν απείθαρχος ως παιδί και γι' αυτό αποκηρύχτηκε από τον πατέρα του. Ο Πλούταρχος, όμως, θεωρεί ότι αυτό είναι ψευδές. Ο Θεμιστοκλής παντρεύτηκε την Αρχίππη, κόρη του Λύσανδρου από την Αλωπεκή. Επίσης είχε έναν αδερφό.
Πολιτική και στρατιωτική σταδιοδρομία
Τη χρονιά που γεννήθηκε ο Θεμιστοκλής, δηλαδή το 527 π.Χ., πέθανε ο τύραννος Πεισίστρατος, οπότε τον διαδέχτηκαν οι γιοι του, Ίππαρχος και Ιππίας. Ο Ίππαρχος δολοφονήθηκε το 514 π.Χ. και σε απάντηση αυτής ο Ιππίας έγινε παρανοϊκός και άρχισε να βασίζεται όλο και περισσότερο στα ξένα συμφέροντα για να κρατηθεί στην εξουσία. Ο επικεφαλής της ισχυρής οικογένειας των Αλκμεωνιδών, Κλεισθένης, ανέτρεψε τον Ιππία και εγκαθίδρυσε τη δημοκρατία.
Το νέο σύστημα διακυβέρνησης στην Αθήνα άνοιξε έναν πλούτο ευκαιριών για άνδρες σαν τον Θεμιστοκλή, οι οποίοι στο παρελθόν δεν είχαν πρόσβαση στην εξουσία. Η ικανότητά του ως δικηγόρος και επιδιαιτητής στην υπηρεσία του απλού λαού, προσέδωσε στον Θεμιστοκλή μεγάλη δημοτικότητα.
Ο Θεμιστοκλής εκλέχθηκε άρχων το 493 π.Χ. και έθεσε ως κύριο στόχο την ανάδειξη της Αθήνας ως κυρίαρχη ναυτική δύναμη. Υπό την καθοδήγησή του, οι Αθηναίοι άρχισαν την κατασκευή ενός νέου λιμανιού στον Πειραιά, που θα αντικαθιστούσε αυτό του Φαλήρου.
Με τη δύναμη της βάσης του να έχει εδραιωθεί μεταξύ των φτωχών, ο Θεμιστοκλής κάλυψε το κενό που άφησε ο θάνατος του Μιλτιάδη το 489 π.Χ., κι εκείνη τη δεκαετία έγινε ο πολιτικός με τη μεγαλύτερη επιρροή στην Αθήνα. Ωστόσο, η υποστήριξη της αριστοκρατίας άρχισε να συγκεντρώνεται γύρω από τον άνθρωπο που θα γινόταν ο σημαντικότερος πολιτικός αντίπαλος του Θεμιστοκλή: τον Αριστείδη, τον επονομαζόμενο Δίκαιο.
Δεύτερη περσική εισβολή στην Ελλάδα
Το επόμενο συνέδριο έλαβε χώρα την άνοιξη του 480 π.Χ. Μία θεσσαλική αντιπροσωπεία πρότεινε στους συμμάχους να συγκεντρωθούν στα Στενά των Τεμπών ώστε να εμποδίσουν την επέλαση του Ξέρξη. Εντούτοις όταν στάλθηκε εκεί μία δύναμη 10.000 οπλιτών, ο Αλέξανδρος Α' της Μακεδονίας τους προειδοποίησε ότι η κοιλάδα των Τεμπών θα μπορούσε να παρακαμφθεί με διάφορα άλλα περάσματα καθώς και ότι ο στρατός του Ξέρξη ήταν εξαιρετικά μεγάλος. Έτσι οι Έλληνες υποχώρησαν.
Τον Αύγουστο του 480 π.Χ., όταν ο περσικός στρατός πλησίαζε προς τη Θεσσαλία, ο στόλος των Συμμάχων απέπλευσε προς το Αρτεμίσιο και ο στρατός βάδισε προς τις Θερμοπύλες. Όταν ο περσικός στόλος έφθασε τελικά στο Αρτεμίσιο μετά από σημαντική καθυστέρηση, ο Ευρυβιάδης, για τον οποίο τόσο ο Ηρόδοτος όσο και ο Πλούταρχος αναφέρουν ότι δεν ήταν και ο πιο εμπνευσμένος διοικητής, θέλησε να αποφύγει τη μάχη. Σ' εκείνη τη χρονική στιγμή, ο Θεμιστοκλής δέχτηκε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από τους ντόπιους ώστε να παραμείνει ο στόλος στο Αρτεμίσιο. Ο Θεμιστοκλής έδωσε μέρος του ποσού στον Ευρυβιάδη για να παραμείνει και ο ίδιος κράτησε το υπόλοιπο. Μετά από τρεις ημέρες μάχης, οι σύμμαχοι επικράτησαν του πολύ μεγαλύτερου περσικού στόλου, αλλά υπέστησαν σημαντικές απώλειες. Επιπλέον, η απώλεια της ταυτόχρονης Μάχης των Θερμοπυλών, από προδοσία ενός λιποτάκτη, του Εφιάλτη, έκανε άσκοπη την παρουσία των συμμάχων στο Αρτεμίσιο κι έτσι οι σύμμαχοι αποσύρθηκαν.
Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας
thumb|right|300px|Διάγραμμα των κινήσεων στη Ναυμαχία της Σαλαμίνας Μετά την ήττα των Ελλήνων στις Θερμοπύλες, όλο και περισσότεροι Έλληνες προσχωρούσαν στο στρατόπεδο των Περσών: οι Λοκροί, οι Βοιωτοί, οι Δωριείς. Ο Θεμιστοκλής αρνιόταν να δεχτεί την εκδοχή της εγκατάλειψης του αγώνα. Γύρισε στην Αθήνα και προσπάθησε να πείσει τους συμπολίτες του να εγκαταλείψουν προσωρινά την πόλη τους. Οι Αθηναίοι, όπως συνηθιζόταν πριν από κάθε κρίσιμη απόφαση, έστειλαν θεωρούς στους Δελφούς για να ζητήσουν χρησμό. Ο χρησμός που τους έδωσε η Πυθία Αριστονίκη ήταν ιδιαίτερα αποθαρρυντικός. Οι Αθηναίοι επέμειναν και ζήτησαν δεύτερο χρησμό, ελπίζοντας σε μια πιο αισιόδοξη απάντηση που τελικά έλαβαν και που μεταξύ άλλων ανέφερε: "ο Ζευς θα δώσει ένα ξύλινο τείχος που θα μείνει απόρθητο, αυτό το τείχος θα σώσει εσένα και τα παιδιά σου". Όταν ο χρησμός ανακοινώθηκε στους κατοίκους, προκλήθηκε μεγάλη συζήτηση για το εάν η ορθή ερμηνεία θα έπρεπε να είναι κυριολεκτική ή μεταφορική. Ο Θεμιστοκλής υποστήριζε ότι τα σωτήρια ξύλινα τείχη θα ήταν ο στόλος τους. Προκειμένου να ενισχύσει τα επιχειρήματά του, παρουσίασε, με τη σύμφωνη γνώμη των ιερέων της πόλης, στον αθηναϊκό λαό αδιάψευστα, όπως ισχυριζόταν, θεϊκά σημεία. Βεβαίωνε ότι ο όφις της θεάς Αθηνάς, ο προστάτης της πόλης, είχε αφήσει ανέγγιχτες τις προσφορές στο ναό και είχε εγκαταλείψει την πόλη, δείχνοντας στους Αθηναίους το δρόμο προς τη θάλασσα. Οι Αθηναίοι πείστηκαν και κατέφυγαν στην Τροιζήνα, στην Αίγινα και στη Σαλαμίνα, όπου οι κάτοικοι δέχθηκαν με καλοσύνη τους πρόσφυγες.
Όλοι οι άνδρες που μπορούσαν να πολεμήσουν μπήκαν στα πολεμικά τους πλοία. Στην Αθήνα έμειναν μόνο 500 γέροι και άρρωστοι. Οι Πέρσες, μπαίνοντας στην Αθήνα, εκδικήθηκαν για την πυρπόληση των Σάρδεων παραδίδοντας στις φλόγες τα ιερά της Ακρόπολης.
Όταν όμως ο Αδείμαντος αποκάλεσε τον Θεμιστοκλή άπατρι, επειδή η πατρίδα του δεν ήταν ελεύθερη καθώς ο Ξέρξης είχε κυριεύσει την Αθήνα, ο Θεμιστοκλής αγανακτισμένος τού είπε ότι οι Αθηναίοι έχουν πατρίδα τους τις 200 τριήρεις τους και ότι θα μεταναστεύσουν στο Σίρι της Κάτω Ιταλίας όπου θα ιδρύσουν νέα πόλη. Στη σκέψη ότι οι Αθηναίοι μπορεί να αποχωρούσαν με το στόλο τους, ο Ευρυβιάδης αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Όμως οι άλλοι στρατηγοί, βλέποντας την Αθήνα να καίγεται και τον εχθρικό στόλο να βρίσκεται στο Φάληρο, ετοιμάζονταν να μπουν στα πλοία και να πλεύσουν στον Ισθμό.
Τότε ο Θεμιστοκλής μηχανεύτηκε ένα σχέδιο. Έστειλε κρυφά στο εχθρικό στρατόπεδο τον παιδαγωγό των παιδιών του (ή δούλο κατά άλλη εκδοχή), Σίκινο, ο οποίος ήξερε την περσική γλώσσα γιατί ήταν από τους Έλληνες της Ασίας, ν' αναγγείλει στους Πέρσες στρατηγούς ότι οι Έλληνες που ήταν στη Σαλαμίνα σκοπεύουν να φύγουν κρυφά κατά τη διάρκεια της νύχτας και ότι ο περσικός στόλος έπρεπε αμέσως να τους περικυκλώσει και να τους επιτεθεί για να τους καταστρέψει όλους μαζί. Οι Πέρσες πεπεισμένοι ότι ο Θεμιστοκλής υποστήριζε τα περσικά συμφέροντα, έπεσαν στην παγίδα και ξεκίνησαν για το στενό της Σαλαμίνας.
Ο περσικός στόλος, που είχε 1.207 πλοία, μπήκε στο στενό της Σαλαμίνας με προπορευόμενα τα Φοινικικά πλοία. Ο ελληνικός στόλος παρατάχθηκε απέναντί τους με 366 πλοία, από τα οποία αντηχούσε ο παιάνας: "Ίτε παίδες Ελλήνων ίτε, ελευθερούτε πατρίδ', ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων, νυν υπέρ πάντων αγών".
Ο Ευρυβιάδης έδωσε με τη σάλπιγγα το σήμα για την επίθεση. Ο Θεμιστοκλής κατόρθωσε να χωρίσει στα δύο το δεξιό και ισχυρότερο μέρος από την παράταξη των Φοινίκων. Επακολούθησε η καταδίωξη και η καταστροφή του περσικού στόλου, που την παρακολουθούσε εξαγριωμένος και αγανακτώντας ο Ξέρξης, καθισμένος σ' ένα θρόνο στο όρος Αιγάλεω. Ο περσικός στόλος έπαθε πανωλεθρία. Οι Έλληνες έμειναν κύριοι του πεδίου της μάχης και έχασαν μόνο 40 τριήρεις ενώ καταστράφηκαν 200 περσικές τριήρεις. Προς το τέλος της σύγκρουσης, μάλιστα, ο Αριστείδης με Αθηναίους οπλίτες αποβιβάστηκε στη νήσο Ψυττάλεια, στα ανατολικά του όρμου, και εξόντωσε την επίλεκτη περσική φρουρά που ήταν εκεί εγκατεστημένη. Το αποτέλεσμα της ναυμαχίας, καθώς και μία επανάσταση που ξέσπασε εκείνη την περίοδο στη Βαβυλωνία, ανάγκασαν τον Ξέρξη να επιστρέψει στην Ασία. Πολλοί επιφανείς Πέρσες έχασαν τη ζωή τους, μεταξύ των οποίων και ο στρατηγός Αριαβίγνης, αδελφός του Ξέρξη. Οι Πέρσες, με αρχηγό τον Μαρδόνιο, έμειναν για έναν μόλις ακόμη χρόνο στην Ελλάδα. Έφυγαν οριστικά μετά τη βαριά ήττα τους, το 479 π.Χ., στις Πλαταιές και στη Μυκάλη.
Οι Έλληνες, όπως ήταν το θρησκευτικό τους καθήκον, πρόσφεραν στους θεούς τους λάφυρα περσικά και τίμησαν αυτούς που είχαν αγωνισθεί. Έδωσαν βραβείο ανδρείας στους Αιγινήτες και στους Αθηναίους, όταν όμως έγινε ψηφοφορία για το ποιος θα έπαιρνε το βραβείο για τη σύνεσή του, κάθε στρατηγός έβαλε πρώτα το δικό του όνομα, κι έπειτα του Θεμιστοκλή, δείχνονταν μ' αυτόν τον τρόπο τη φιλαυτία τους. Ο Θεμιστοκλής όμως αναγνωρίστηκε και δοξάστηκε απ' όλους ως ο σοφότερος Έλληνας. Ακόμα και οι Σπαρτιάτες τού έδωσαν στεφάνι από ελιά, σαν βραβείο για την ωριμότητά του και την επιδεξιότητά του.
Μετά την περσική εισβολή
Η πολιτική που ακολούθησε ο Θεμιστοκλής εξασφάλισε στην Αθήνα ναυτική υπεροχή και οδήγησε στην ίδρυση της Συμμαχίας της Δήλου. Η Συμμαχία είχε σκοπό την απελευθέρωση των ιωνικών πόλεων από τον περσικό ζυγό και υποχρέωνε τους σύμμαχους που δεν συμμετείχαν με στρατό ή στόλο στον κοινό αγώνα εναντίον των Περσών να καταβάλλουν χρήματα. Μάλιστα η πρώτη εισφορά καθορίστηκε από τον Αριστείδη που ακολούθησε στο ζήτημα αυτό την πολιτική γραμμή του Θεμιστοκλή. Η Συμμαχία της Δήλου επέτρεψε την απόλυτη κυριαρχία της Αθήνας στο Αιγαίο.
Πτώση και εξορία
thumb|right|220px|[[Όστρακο (αρχαιολογία)|Όστρακο που αναγράφει "Θεμιστοκλής Νεοκλέους"]] Στην Αθήνα σύντομα επικράτησε η φιλοσπαρτιατική αριστοκρατική μερίδα και ο Θεμιστοκλής παραμερίστηκε. Παρά τη σύνεσή του ο Θεμιστοκλής έχασε την εμπιστοσύνη των Αθηναίων, που τον κατηγόρησαν ότι έκανε σφάλματα και παρεκτροπές. Το 471 π.Χ. ο Θεμιστοκλής εξοστρακίστηκε επειδή κάποιοι τον φθονούσαν και άλλοι επειδή φοβόντουσαν ότι με την υπεροχή του θα κινδύνευε η δημοκρατία.
Ενόσω ο Θεμιστοκλής ζούσε εξόριστος στο Άργος, οι Σπαρτιάτες, είτε από φθόνο γιατί είχε δοξαστεί στη Σαλαμίνα, είτε από εκδίκηση γιατί τους ξεγέλασε και έχτισε παρά τη θέλησή τους τείχη στην Αθήνα, είτε για να μετριάσουν τη ντροπή που έφερε στη Σπάρτη η προδοσία του στρατηγού τους Παυσανία, για τον οποίο έλεγαν ότι είχε συμμαχήσει με τους Πέρσες, είτε από ειλικρίνεια για το καλό των Ελλήνων, κατηγόρησαν τον Θεμιστοκλή ότι ήταν συνεννοημένος με τον Παυσανία. Ο Θεμιστοκλής όμως, είτε γιατί η κατηγορία ήταν αληθινή, είτε γιατί πίστευε ότι η δίκη ήταν στημένη, έφυγε κρυφά από το Άργος. Πήγε στην Κέρκυρα, από εκεί κατέφυγε στον Άδμητο, τον βασιλιά των Μολοσσών, και από κει πέρασε τη Μακεδονία ώσπου κατέληξε στην Αυλή του βασιλιά της Περσίας Αρταξέρξη, ο οποίος ανέβηκε στο θρόνο το 465 π.Χ., μετά τη δολοφονία του Ξέρξη.
Το τέλος του
Λέγεται ότι ο Θουκυδίδης είχε πει αγανακτισμένος ότι οι Αθηναίοι συνηθίζουν να βαριούνται να τους ευεργετεί για πολύ καιρό ο ίδιος άνθρωπος. Πάντως, ο Αρταξέρξης χάρηκε πολύ όταν βρέθηκε στα χέρια του ο μεγάλος ήρωας της Σαλαμίνας και τον δέχθηκε με περισσή ευγένεια λέγοντας: "Μακάρι οι Έλληνες να διώχνουν πάντα έτσι τους καλύτερους ανθρώπους τους".
Ο βασιλιάς έκανε μεγάλες τιμές στον Θεμιστοκλή και του παραχώρησε τα εισοδήματα τριών πόλεων της Μικράς Ασίας, της Λαμψάκου, της Μυούντας και της Μαγνησίας, όπου ο Θεμιστοκλής τελικά εγκαταστάθηκε.
Η παράδοση αναφέρει ότι όταν επαναστάτησε η Αίγυπτος, ο Αρταξέρξης ζήτησε από τον Θεμιστοκλή τη συνδρομή του στην καταστολή της επανάστασης, αλλά ο Θεμιστοκλής αρνήθηκε να στραφεί ενάντια στα ελληνικά συμφέροντα και από την άλλη δεν ήθελε να δείξει αχαριστία στο βασιλιά της Περσίας. Έτσι προτίμησε να πιει αίμα ταύρου ή κάποιο άλλο δηλητήριο και να θέσει τέρμα στη ζωή του (σύμφωνα όμως με τον Θουκυδίδη, ο Θεμιστοκλής πέθανε ύστερα από ασθένεια). Όταν ο Αρταξέρξης έμαθε το θάνατό του, θαύμασε τη φιλοπατρία του. Προς τιμήν του Θεμιστοκλή, στήθηκε λαμπρό μνήμα έξω από τα τείχη της Μαγνησίας και ανδριάντας του στην αγορά. Η σορός του μεταφέρθηκε κρυφά στον Πειραιά, όπου οι Αθηναίοι έκαναν έναν τάφο από ευγνωμοσύνη για τις μεγάλες υπηρεσίες που είχε προσφέρει στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στην Αθήνα.
Ο Θεμιστοκλής αναμφίβολα υπήρξε ένας διορατικός πολιτικός και ένας μεγαλοφυής ηγέτης που ενδυνάμωσε το δημοκρατικό πολίτευμα της Αθήνας, κατέστησε την Αθήνα πρώτη ναυτική δύναμη στη Μεσόγειο και απάλλαξε την Ελλάδα από την περσική απειλή, παρότι συναντούσε συνεχώς αντιδράσεις στην εφαρμογή των σχεδίων του. Κατά τον Πλούταρχο, ο Θεμιστοκλής υπήρξε ο κύριος συντελεστής της σωτηρίας της Ελλάδας. Ο προσωπικός του θρίαμβος, η ναυμαχία της Σαλαμίνας, αποτελεί καμπή στους περσικούς πολέμους και μία από τις σπουδαιότερες ναυτικές συγκρούσεις στην ιστορία.
Βιβλιογραφία
Σύγχρονες Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες στρατηγοί Κατηγορία:Πρωταγωνιστές των Περσικών Πολέμων Κατηγορία:Αυτόχειρες Κατηγορία:Αρχαίοι Αθηναίοι Κατηγορία:Εξοστρακισθέντες Αθηναίοι Κατηγορία:Επώνυμοι άρχοντες Κατηγορία:Ήρωες της Ελλάδας
Αλ-Μπατάνι
Βιογραφία
Ο αλ Μπατάνι γεννήθηκε πιθανότατα πριν από το 858 μ.Χ. στην πόλη Μπατάν της επαρχίας Χαρράν, κοντά στη σημερινή Σανλιούρφα στη νοτιοανατολική Ανατολία. Το επίθετό του as-Sabi υποδηλώνει ότι οι πρόγονοί του ανήκαν στη σαββαϊκή θρησκεία, αλλά το πλήρες όνομά του δείχνει ότι ο ίδιος είναι μουσουλμάνος. Ορισμένοι Ευρωπαίοι ανατολιστές του αποδίδουν πριγκιπική καταγωγή.
Αρχικά εκπαιδεύτηκε και πιθανώς καταρτίστηκε από τον πατέρα του Jabir Ibn Sinan Al-Battani, ο οποίος ήταν ένας αξιόλογος επιστήμονας και τεχνίτης αστρονομικών οργάνων την εποχή εκείνη6. Αργότερα μετακόμισε στη Ράκα, όπου ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του και εργάστηκε. Ταξίδεψε επίσης στη Δαμασκό, την Αντιόχεια1 και τη Βαγδάτη προτού επιστρέψει στη Ράκκα στις αρχές του δέκατου αιώνα, αλλά πέθανε όχι μακριά από τη Σαμάρα κατά την επιστροφή του το 929.
Αστρονομία
Ο αλ Μπατάνι διόρθωσε ορισμένους από τους υπολογισμούς του Πτολεμαίου και συνέταξε νέους πίνακες για τον Ήλιο και τη Σελήνη, οι οποίοι θεωρούνταν επί μακρόν έγκυροι. Ασχολήθηκε επίσης με τη διαίρεση της ουράνιας σφαίρας. Ανακάλυψε την κίνηση του απόγειου σημείου του Ήλιου, υπολόγισε τις τιμές της μετάπτωσης μιας ισημερίας (54,5" ανά έτος) και της κλίσης του άξονα της Γης (23° 35'). Ο αλ Μπατάνι έδειξε ότι η απόσταση μεταξύ του Ήλιου και της Γης μεταβάλλεται σημαντικά κατά τη διάρκεια ενός έτους, αλλά, όπως επισημαίνει ο Σουέρντλοου, η επιρροή του Πτολεμαίου ήταν ακόμη πολύ ισχυρή εκείνη την εποχή, γεγονός που εξηγεί γιατί ο αλ Μπατάνι μάλλον δεν τόλμησε να ισχυριστεί μια τιμή διαφορετική από την απόσταση που πρότεινε ο Πτολεμαίος . Κατέγραψε περισσότερα από 489 αστέρια και βελτίωσε την τιμή της διάρκειας του έτους σε 365 ημέρες 5 ώρες 48 λεπτά 24 δευτερόλεπτα. Αντί να χρησιμοποιεί γεωμετρικές μεθόδους, όπως ο Πτολεμαίος, ο Αλ Μπατάνι χρησιμοποίησε τριγωνομετρικές μεθόδους.
Επιρροές και υστεροφημία
Ο Αιγύπτιος εγκυκλοπαιδιστής του 12ου αιώνα Αλ-Κίφτι, στη βιογραφική του ιστορία Ta'rīkh al-Ḥukamā', αναφέρει τη συμβολή του Αλ-Μπατάνι στην πρόοδο της αστρονομικής παρατήρησης και των υπολογισμών με βάση την Αλμαγέστη του Πτολεμαίου.
Το έργο του Zij μεταφράστηκε στα λατινικά με τον τίτλο De Motu Stellarum (κυριολεκτικά για την κίνηση των άστρων) από τον Πλάτωνα του Τίβολι το 1116, προτού τυπωθεί το 1537 από τον Μελάγχθων, σχολιασμένο από τον Regiomontanus, και στη συνέχεια ξανά το 1645 στην Μπολόνια. Το πρωτότυπο χειρόγραφο του Πλάτωνα φυλάσσεται στη Βιβλιοθήκη του Βατικανού. Η βιβλιοθήκη του Εσκοριάλ διαθέτει ένα χειρόγραφο αστρονομικής χρονολογίας του αλ Μπατάνι. Μια ισπανική μετάφραση παρήχθη επίσης τον 13ο αιώνα. Ο Αλ Μπατάνι είχε τεράστια επίδραση στην ανάπτυξη της αστρονομίας γενικά, και ειδικότερα στο έργο του Τύχο Μπράχε, του Κέπλερ, του Γαλιλαίου και του Κοπέρνικου.
Μαθηματικά
Πιθανώς αγνοώντας το έργο του Ινδού αστρονόμου Αριάμπατα του 5ου αιώνα, εισήγαγε τη χρήση του ημιτόνου στους υπολογισμούς και εν μέρει της εφαπτομένης, διαμορφώνοντας έτσι τη βάση των σύγχρονων τριγωνομετρικών υπολογισμών. Χρησιμοποίησε τις ιδέες του αλ Μαρουάζι σχετικά με τις εφαπτόμενες (ή "σκιές") για να αναπτύξει μεθόδους υπολογισμού εφαπτόμενων και κοτογωνίων, και συνέταξε πίνακες για αυτές.
Έλυσε επίσης την εξίσωση: μεταφράζοντάς την στην ακόλουθη εξίσωση:
Παραπομπές
Κατηγορία:Μαθηματικοί αναλυτές Κατηγορία:Αστρονόμοι
Συστημικός ερυθηματώδης λύκος
Ο συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (ΣΕΛ) είναι χρόνιο, υποτροπιάζον, πολυσυστημικό αυτοάνοσο νόσημα (1). Μπορεί να αποβεί ακόμη και θανατηρόφορο αν και με τις πρόσφατες ιατρικές εξελίξεις η θνησιμότητα έχει μειωθεί αρκετά. Όπως και με τις υπόλοιπες αυτοάνοσες παθήσεις, το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα και τους ιστούς του σώματος προκαλώντας φλεγμονή και ιστολογική βλάβη. Ο ΣΕΛ μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε μέρος του σώματος, αλλά περισσότερο συχνά προκαλεί βλάβες στη καρδιά, στις αρθρώσεις, στο δέρμα, στους πνεύμονες, στις φλέβες, στο ήπαρ, στα νεφρά και στο νευρικό σύστημα. Η πορεία της πάθησης είναι απρόβλεπτη. Ο λύκος μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία και είναι περισσότερο συχνός στις γυναίκες. Μέχρι στιγμής δεν έχει βρεθεί κάποια θεραπεία που να επιφέρει πλήρη ίαση της πάθησης, ωστόσο τα φάρμακα (συνήθως κορτικοστεροειδή) που χρησιμοποιούνται μπορούν να ελέγχουν τα συμπτώματα, να καθυστερούν την εξέλιξη και να προλαμβάνουν τις εξάρσεις της νόσου.Η νόσος προσβάλλει όλες τις ηλικίες αλλά είναι συχνότερη στις γυναίκες ηλικίας 20-45 ετών, με αναλογία γυναίκες προς άντρες περίπου 9:1, ενώ η αναλογία στα παιδιά και στους ηλικιωμένους είναι 3:1 (4). Η νόσος του ΣΕΛ σύμφωνα με τα κλινικά, ανοσολογικά και αιματολογικά ευρήματα διακρίνεται στο δισκοειδή (χρόνιο), στο συστημικό (οξύ) και σε μια ενδιάμεση μορφή τον υποξύ ερυθηματώδη λύκο (1).
Τα συμπτώματα του ΣΕΛ
Ο ΣΕΛ χαρακτηρίζεται από ποικίλα κλινικά συμπτώματα, ανοσολογικές διαταραχές και ιστολογικές αλλοιώσεις του συνδετικού ιστού και των αγγείων (1). Συγκεκριμένα προκαλεί βλάβες στη καρδιά, στις αρθρώσεις, στο δέρμα, στους πνεύμονες, στις φλέβες, στο ήπαρ, στα νεφρά και στο νεφρικό σύστημα (3). Η κλινική εκδήλωση, εξαρτάται από τη σοβαρότητα, την εντόπιση και την εξέλιξη των βλαβών.
Η νόσος αρχίζει αιφνίδια, με έντονα γενικά φαινόμενα ή βραδέως με ήπια γενικά φαινόμενα. Στη συνέχεια ή παράλληλα προσβάλλονται το δέρμα, οι αρθρώσεις και τα σπλάχνα στα οποία προκαλούνται διάφορες αλλοιώσεις (1). Ωστόσο σε κάθε άτομο ο συστημικό ερυθηματώδης λύκος εμφανίζεται με διαφορετικούς τρόπους, με κύριες κλινικές εκδηλώσεις δερματικά εξανθήματα, αρθρίτιδα, χαμηλό πυρετό και αίσθημα εξάντλησης.
Άλλα συμπτώματα, όχι τόσο συχνά όσο τα προηγούμενα είναι η φωτοευαισθησία, η κατάθλιψη, η κεφαλαλγία και το αίσθημα ζάλης. Μερικές φορές εμφανίζεται το σύνδρομο Raynaud, δηλαδή η κατάσταση στην οποία η κυκλοφορία του αίματος στα άκρα διακόπτεται ξαφνικά (3). Όσον αφορά το εξάνθημα στο δέρμα, αποτελείται από ερυθροιώδες κηλίδες με μικρή πιτυρώδη απολέπιση, αυτό το φαινόμενο όμως είναι παροδικό και εμφανίζεται στο πρόσωπο με μορφές νυκτερίδας σε πτήση, στη ράχη χειρών και δακτύλων, στο λαιμό και στο θώρακα. Κατά τη διάρκεια της νόσου είναι δυνατή η εμφάνιση πομφών, πομφόλυγων, ευρυαγγείες, αλωπεκία, ελκώσεις, εκδηλώσεις φαινομένου και πολύμορφο ερύθημα (1). Στους βλεννογόνους, το εξάνθημα είναι πορφυρικό ή αποτελείται από αιμορραγικές φυσαλίδες και μικρές επώδυνες διαβρώσεις το οποίο εμφανίζεται κυρίως στους βλεννογόνους της στοματικής κοιλότητας και στα γεννητικά όργανα.
Όμως ο ΣΕΛ έχει και άλλες σοβαρές επιπλοκές όπως τη προσβολή των αρθρώσεων και τη προσβολή της καρδιάς η οποία εκδηλώνεται με μυοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα ή αμικροβιακή βαλβική ενδοκαρδίτιδα. Ακόμα προκαλεί φλεγμονή στους νεφρούς που μπορεί να εξελιχθεί σε νεφρική ανεπάρκεια ή νεφρωσικό σύνδρομο (1). Οι λεμφαδένες είναι διογκωμένοι στο 50% των περιπτώσεων σε αντίθεση με το ήπαρ και το σπλήνα. Είναι δυνατό να προσβληθεί το γαστρεντερικό σύστημα, το κεντρικό νευρικό σύστημα (ΚΝΣ), το περιφερικό νευρικό σύστημα (ΠΝΣ) καθώς και το αναπνευστικό σύστημα (1). Χαρακτηριστικό είναι η ινιδοειδή εκφύλιση του κολλαγόνου στο χόριο και στα αγγεία του δέρματος, στο δίκτυο του συνδετικού ιστού, της υποδερμίδας και συχνότερα στα σπλάχνα. Αρχικά, εκφυλίζεται η βασική ουσία και στη συνέχεια οι κολλαγόνες ίνες, ενώ σε προχωρημένο στάδιο πραγματοποιείται ομογενοποίηση των ινών με τη βασική ουσία. Τέλος, παρατηρείται κενοτοπιώδης εκφύλιση των κυττάρων που βρίσκονται στη βασική στιβάδα της επιδερμίδας, οίδημα των θηλών του χορίου, φλεγμονώδης διήθηση του χορίου και εστιακή βλεννώδης εκφύλιση του υποδόριου λίπους με λεμφοκυτταρική αντιδραστική διήθηση (1).
Πρόγνωση
Ο ΣΕΛ μπορεί να έχει από ήπια μέχρι πολύ βαριά πορεία με προσβολή ζωτικών οργάνων, όμως η επιβίωση των ασθενών έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια λόγω της έγκαιρης γνώσης, της βελτίωσης των εργαστηριακών δοκιμασιών, της έγκαιρης έναρξης θεραπείας και της κατάλληλης και έγκαιρης αντιμετώπισης των επιπλοκών (7).
Διάγνωση
Η διάγνωση της νόσου πραγματοποιείται με ιστοπαθολογικές ή ιστοανοσολογικές εξετάσεις αλλά και με εργαστηριακά ευρήματα. Σε περίπτωση που υπάρχει μόνο εξάνθημα, η νόσος πρέπει να διαφοροδιαγνωσθεί από άλλες νόσους ή παθήσεις. Σε περίπτωση απουσίας των δερματικών εκδηλώσεων θα πρέπει να γίνει διαφορική διάγνωση από άλλες οργανικές παθήσεις με την αντίστοιχη συμπτωματολογία (1).
Εργαστηριακά ευρήματα
Τα εργαστηριακά ευρήματα για την διάγνωση και την παρακολούθηση του συστημικού ερυθηματώδη λύκου είναι: Τα ANA είναι αυτοαντισώματα (ανοσοσφαιρίνες IgG) έναντι των πυρήνων των κυττάρων τα οποία διακρίνονται σε αντισώματα κατά του DNA, αντισώματα κατά των δεσοξυ-ριβονουκλεοπρωτεινών ή των δεσοξυ-ριβονου-κλεοιστόνων και σε αντισώματα κατά των άλλων συστατικών του πυρήνα (2).
Τα κύτταρα του συστημικού ερυθηματώδη λύκου (Le) είναι πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα που περιέχουν στο πρωτόπλασμα τους ομοιογενή στρογγυλή μάζα χωρίς δίκτυο χρωματίνης και ανευρίσκονται στο περιφερικό αίμα και σε επίχρισμα μυελού από στερνική παρακέντηση. Με χρώση Gram η μάζα του λευκοκυττάρου παίρνει ανοικτό ιώδες χρώμα, ενώ ο πυρήνας του λευκοκυττάρου παίρνει βαθύ ιώδες χρώμα (1).
Θεραπεία
Γλυκοκορτικοστεροειδή (κορτιζόνη) όπως είναι η πρεδνιζόνη χρησιμοποιούνται για τη μείωση της φλεγμονής και τη καταστολής της δραστηριότητας του ανοσιακού συστήματος (5). Αποτελούν τη κύρια θεραπεία για το ΣΕΛ καθώς λόγω της ισχυρότητας τους μπορούν να μειώσουν τον πόνο και τη φλεγμονή σε λίγες μόνο ώρες. Οι παρενέργειες τους περιλαμβάνουν την αύξηση του σωματικού βάρους, τη στρογγυλοποίηση του προσώπου, την εμφάνιση των μωλώπων την αλλαγή της διάθεσης με μεγάλη νευρικότητα από αϋπνίες μέχρι κατάθλιψη, τη κατακράτηση υγρών με αποτέλεσμα οίδημα των ποδιών, την υψηλή αρτηριακή πίεση, την εμφάνιση ή τη χειροτέρευση του σακχαρώδη διαβήτη, την αύξηση του κινδύνου λοιμώξεων και σε σπάνια περίπτωση την εμφάνιση γαστρορραγίας. Η χρήση τους για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει οστεοπόρωση και καταρράκτη (6).
Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα τα οποία λαμβάνονται σχεδόν πάντα με κορτικοστεροειδή, καθώς χρησιμοποιούνται μόνο για δραστήριες παθήσεις, κυρίως με σοβαρά προβλήματα νεφρών. Η χρήση τους αφορά κυρίως άτομα τα οποία δεν έχουν ανταποκριθεί σε άλλου είδους φαρμακευτική θεραπεία ή έχει μειωθεί η δόση κορτικοστεροειδών. Γενικά τα φάρμακα αυτά έχουν σοβαρές παρενέργειες (6).
Διατροφή
Η διατροφή πρέπει να προσαρμόζεται πάντα με ιατρικές οδηγίες.
Φυσική άσκηση
Η άσκηση βοηθά ώστε να αντιμετωπίσει ο ασθενής το αίσθημα εξασθένησης και της απώλειας μυϊκής μάζας που συνήθως επέρχεται μετά από εξάρσεις της νόσου (6).
Τελευταία νεα
Πρόσφατα εγκρίθηκε στην Αμερική και στην Ευρώπη η χρήση ενος νέου φαρμάκου, του Benlysta, που δίδεται ενδοφλεβια μια φορα τον μήνα και φαίνεται να βοηθά σημαντικά και με ασφάλεια αρκετούς ασθενείς. Και άλλα νεά φάρμακα αναμένεται να κυκλοφορήσουν τα επομενα χρόνια.
Βιβλιογραφία
1.Κουσκούνης Κ, Καρπούζης Α. Δερματολογία & Αφροδισιολογία. Ιατρικές εκδόσεις Π.Χ Πασχαλίδης 2006. Αθήνα, ISBN 960-399-398-0.
2. Παυλάτου Μ. Ανοσολογία. Ιατρικές εκδόσεις Λίτσας 1997. Αθήνα, ISBN 960-7081-97-8.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
3.http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82_%CE%B5%CF%81%CF%85%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CF%8E%CE%B4%CE%B7%CF%82_%CE%BB%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CF%82
4.http://www.elire.gr
5.http://iatreion.gr/newsdesk_index.php?newsPath=23 https://web.archive.org/web/20120718231039/http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9B%CF%8D%CE%BA%CE%BF%CF%82_%CE%B5%CF%81%CF%85%CE%B8%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CF%84%CF%8E%CE%B4%CE%B7%CF%82_%CE%AE_%CE%BF_%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%8C%CF%82
6.http://www.dromostherapeia.gr/revmatologia-orthopediki/sistimatikos-erithimatodis-likos.html
Κατηγορία:Αυτοάνοσες ασθένειες Κατηγορία:Παθήσεις του συνδετικού ιστού
Χένρι Κάβεντις
Ο Χένρι Κάβεντις (Henry Cavendish, 10 Οκτωβρίου 1731 – 24 Φεβρουαρίου 1810) ήταν Βρετανός επιστήμονας, που διακρίθηκε για τη συνεισφορά του στη φυσική και στη χημεία.
Η ζωή του
Ο Κάβεντις γεννήθηκε στη Νίκαια της Γαλλίας, όπου ζούσε η οικογένειά του εκείνη την εποχή. Η μητέρα του ήταν η λαίδη Ανν Γκρέι, κόρη του Δούκα του Κεντ. Ο πατέρας του ήταν ο λόρδος Τσαρλς Κάβεντις, γιος του δεύτερου Δούκα του Ντέβονσαϊρ. Η οικογένεια διατηρούσε στενούς δεσμούς με πολλές αριστοκρατικές οικογένειες της Μεγάλης Βρετανίας.
Σε ηλικία 11 ετών, ο Χένρι Κάβεντις ήταν μαθητής στο σχολείο του Δρα. Newcome στο Χάκνεϊ (Hackney). Στα 18 του (το 1749) έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, και συγκεκριμένα στο Κολέγιο του Αγίου Πέτρου. Εγκατέλειψε τις σπουδές του χωρίς να πάρει πτυχίο 4 χρόνια αργότερα. Η πρώτη του δημοσίευση, το "Factitious Airs", εμφανίσθηκε μετά από 13 χρόνια.
Σιωπηλός και μοναχικός, θεωρήθηκε κάπως εκκεντρικός και ποτέ δεν σχημάτισε προσωπικές σχέσεις έξω από την οικογένειά του. Σύμφωνα με μία διήγηση, παρήγγειλε και του κατασκεύασαν μία σκάλα στην πίσω πλευρά του σπιτιού του για να αποφεύγει να συναντά τη σπιτονοικοκυρά του, καθώς ντρεπόταν ιδιαιτέρως τις γυναίκες. Οι διηγήσεις για την προσωπικότητά του οδήγησαν κάποιους σύγχρονους μελετητές, όπως τον Όλιβερ Σακς, να υποθέσουν ότι έπασχε από το Σύνδρομο του Άσπεργκερ, ίσως όμως ήταν απλώς πολύ ντροπαλός.
Εξαιτίας της ακοινώνητης και μυστικοπαθούς συμπεριφοράς του, απέφευγε συχνά τη δημοσίευση της δουλειάς του, και πολλές από τις ανακαλύψεις του δεν τις έλεγε ούτε στους συναδέλφους του επιστήμονες. Μόνο περί τα τέλη του 19ου αιώνα ο Τζέιμς Μάξγουελ αναδίφησε τις σημειώσεις του και βρήκε ότι οι περισσότερες από τις ανακαλύψεις του είχαν επαναληφθεί από άλλους επιστήμονες αργότερα, χωρίς οι τελευταίοι να το γνωρίζουν, π.χ. ο Νόμος των αντίστροφων αναλογιών ή «Νόμος του Ρίχτερ», ο «Νόμος του Ντάλτον», αρχές της ηλεκτρικής αγωγιμότητας, ακόμα και ο «Νόμος του Ωμ».
Η μοναδική κοινωνική του δραστηριότητα ήταν η συμμετοχή του στις συναντήσεις της Βασιλικής Εταιρείας (Royal Society), όπου τύχαινε του σεβασμού των σύγχρονών του επιστημόνων.
Κάποιοι κατιόντες συγγενείς του Χένρι Κάβεντις, και ιδιαίτερα ο Γουίλιαμ Κάβεντις, 7ος Δούκας του Ντέβονσαϊρ και πρύτανης του πανεπιστημίου του από το 1861 ως το 1891, δώρισαν χρήματα για την ίδρυση, προς τιμή του Χένρι, του ομώνυμου Εργαστηρίου Κάβεντις (Cavendish Laboratory) στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ κατά τη δεκαετία 1870-79.
Η ανακάλυψη του υδρογόνου
Στον Κάβεντις αποδίδεται γενικώς η ανακάλυψη του υδρογόνου, επειδή είχε περιγράψει την πυκνότητα του «εύφλεκτου αέρα» που σχημάτιζε νερό όταν καιγόταν, στη δημοσίευσή του "On Factitious Airs" (1766). Ο Αντουάν Λαβουαζιέ επανέλαβε αργότερα το πείραμα και έδωσε στο στοιχείο το όνομα με το οποίο είναι σήμερα γνωστό.
Η μέση πυκνότητα της Γης
Ο Κάβεντις επίσης θεωρείται ο πρώτος άνθρωπος που «ζύγισε τη Γη», καθώς έδωσε ένα πολύ καλό πειραματικό υπολογισμό της μέσης της πυκνότητας και δημοσίευσε το αποτέλεσμα στις Philosophical Transactions of the Royal Society of London ("Experiments to determine the Density of the Earth" by Henry Cavendish Esq. F.R.S. and A.S., Philosophical Transactions of the Royal Society of London, τόμ. 88 (1798), σσ. 469-526). Η συσκευή που χρησιμοποίησε, γνωστή σήμερα και ως «Ζυγός του Κάβεντις», είχε σχεδιασθεί και κατασκευασθεί από τον Τζων Μίτσελ, που πέθανε πριν προλάβει να εκτελέσει το πείραμα. Η συσκευή στάλθηκε στον Κάβεντις, ο οποίος ολοκλήρωσε το πείραμα το 1797, με αποτέλεσμα να είναι γνωστό διεθνώς ως «Πείραμα του Κάβεντις». Χάρη στη στροφική ισορροπία ενός νήματος, ο μηχανισμός μετρούσε τη βαρυτική έλξη μεταξύ δύο μολύβδινων σφαιρών που ζύγιζαν 350 λίβρες (159 κιλά) η καθεμιά. Στην Ιστορία των Επιστημών γίνεται συνήθως το λάθος να λέγεται ότι ο Κάβεντις υπολόγισε τη σταθερά της παγκόσμιας έλξεως G του Νεύτωνα. Στην πραγματικότητα, ο Κάβεντις ήθελε να υπολογίσει την πυκνότητα της Γης σε σχέση με εκείνη του νερού. Τα ακριβή του αποτελέσματα επανερμηνεύθηκαν αργότερα για τον υπολογισμό της G. Η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε ποτέ η σταθερά αυτή ήταν σχεδόν ένα αιώνα μετά το πείραμα του Κάβεντις, το 1873. Επίσης, όπως αναφέρθηκε στην αρχή της ενότητας, το αποτέλεσμα χρησιμοποιήθηκε για να υπολογισθεί η μάζα της Γης, γνωστή σήμερα ως 5,9725 εξάκις εκατομμύρια τόνοι, διαφορά μόλις 1% από τις μετρήσεις του Κάβεντις.
Ανακαλύψεις στον ηλεκτρισμό
Αυτές ήταν άγνωστες μέχρι που συλλέχθηκαν και εκδόθηκαν από τον Μάξγουελ το 1879, πολύ μετά την πίστωσή τους σε άλλους επιστήμονες. Ανάμεσά τους ήταν οι ακόλουθες:
Για τη γήινη ατμόσφαιρα
Ο Κάβεντις προσδιόρισε με αρκετή ακρίβεια και τη χημική σύσταση της ατμόσφαιρας. Βρήκε ότι το 79,167% του αέρα είναι «φλογιστός» (άζωτο και αργό), ενώ το 20,8333% είναι «αποφλογισμένος» αέρας (το 20,95% οξυγόνο). Ανακάλυψε επίσης ότι το 1/120 είναι διαφορετικό αέριο (το αργό ανακαλύφθηκε ένα αιώνα μετά).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγγλοι φυσικοί Κατηγορία:Άγγλοι χημικοί
Ελευθέριος Οικονόμου
Ο Ελευθέριος Οικονόμου (Κόνιτσα, 12 Απριλίου 1956) είναι Αντιστράτηγος εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας και Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη ενώ στο παρελθόν έχει διατελέσει υπηρεσιακός Υπουργός Προστασίας του Πολίτη.
Κατά την περίοδο της Αρχηγίας του (2009-2011), εξαρθρώθηκε η τρομοκρατική οργάνωση Επαναστατικός Αγώνας, δημιουργήθηκε η Υπηρεσία Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, αναβαθμίστηκε η Άμεση Δράση με την ίδρυση των ομάδων Δίκυκλης Αστυνόμευσης (ΔΙΑΣ) και συνελήφθησαν πολλοί γνωστοί εγκέφαλοι εγκληματικών οργανώσεων.
Σταδιοδρομία
Κατετάγη το Σεπτέμβριο του 1974 στο Σώμα της πρώην Ελληνικής Χωροφυλακής και αποφοίτησε από τη Σχολή Αξιωματικών το 1981. Υπηρέτησε σε διάφορες μάχιμες και επιτελικές Υπηρεσίες κυρίως Κρατικής Ασφαλείας. Παρακολούθησε πολλαπλά εξειδικευμένα σεμινάρια, τόσο στην Ελλάδα, όσο και στο εξωτερικό, για θέματα αστυνομικού ενδιαφέροντος και έλαβε μέρος σε Ομάδες Εργασίας, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ως Ανώτατος Αξιωματικός υπηρέτησε, με το βαθμό του Ταξιάρχου, ως Διευθυντής της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Αττικής και ως Α’ Υποδιευθυντής της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής μέχρι τον Μάρτιο του 2008, όταν και προήχθη στο βαθμό του Υποστρατήγου και τοποθετήθηκε Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Ασφάλειας Επισήμων. Στις 3 Μαρτίου 2009 προήχθη στο βαθμό του Αντιστρατήγου και τοποθετήθηκε στη θέση του Γενικού Επιθεωρητή Αστυνομίας Νοτίου Ελλάδος. Στις 5 Νοεμβρίου 2009, με απόφαση του ΚΥ.Σ.Ε.Α. ανέλαβε καθήκοντα Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας έως τις 17 Δεκεμβρίου 2011, οπότε τοποθετήθηκε στη θέση του Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Τάξης.
Στις 6 Μαρτίου 2012, ανέλαβε Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη κατά τον δεύτερο ανασχηματισμό της Κυβέρνησης Λουκά Παπαδήμου. Στις 17 Μαΐου 2012, κατά τον διορισμό της Υπηρεσιακής Κυβέρνησης Παναγιώτη Πικραμμένου από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, ανέλαβε το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη μέχρι τη διενέργεια εκλογών στις 17 Ιουνίου 2012. Στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη 2019, ανέλαβε Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, αρμόδιος για την Αντεγκληματική Πολιτική
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της Ελληνικής Αστυνομίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Προστασίας του Πολίτη Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προστασίας του Πολίτη Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί της χωροφυλακής
Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2007-08
Η Α1 Κατηγορία υδατοσφαίρισης γυναικών 2007–08 ξεκίνησε στις 19 Οκτωβρίου 2007 και ολοκληρώθηκε στις 14 Μαΐου 2008 με την διεξαγωγή της τελευταίας αγωνιστικής της τελικής φάσης. Πρωταθλήτρια ομάδα αναδείχθηκε η Γλυφάδα για όγδοη φορά στην ιστορία της.
Βαθμολογία
Β= Βαθμοί, Α= Αγώνες, Ν= Νίκες, Ι= Ισοπαλίες, Η= Ήττες, ΓΥ= Γκολ υπέρ, ΓΚ= Γκολ κατά, ΔΤ= Διαφορά τερμάτων
Συνέδριο BOBCATSSS
Το (αγγλ.)BOBCATSSS είναι ένα ετήσιο συνέδριο, το οποίο απευθύνεται σε επαγγελματίες της πληροφόρησης και φοιτητές Σχολών Βιβλιοθηκονομίας και Επιστήμης της Πληροφόρησης. Η διοργάνωση και η διεξαγωγή του Συνεδρίου αποτελεί μέρος των σπουδών των φοιτητών σε Σχολές Βιβλιοθηκονομίας και Επιστήμης της Πληροφόρησης σε Ευρωπαϊκά Πανεπιστήμια. Το όνομα του συντίθεται από το αρχικό γράμμα των πόλεων των Πανεπιστημίων που καθιέρωσαν το Συνέδριο και είναι οι εξής:
Το θέμα και οι διοργανωτές διαφέρουν από χρόνο σε χρόνο, όπως επίσης και ο τόπος διεξαγωγής του συνεδρίου.
Το επόμενο συνέδριο θα διεξαχθεί στις 23-25 Ιανουαρίου 2013, στην Τουρκία. Το θέμα του συνεδρίου είναι: «From Collections to Connections: Turning Libraries “Inside-Out”» και τη διοργάνωση έχουν αναλάβει μαθητές του Τμήματος Διαχείρισης της Πληροφόρησης του Πανεπιστημίου Hacettepe (Department of Information Management of Hacettepe University) και της Βασιλικής Σχολής Βιβλιοθηκονομίας και Επιστήμης της Πληροφόρησης (The Royal School of Library and Information Science).
Το πρώτο συνέδριο BOBCATSSS έλαβε χώρα στη Βουδαπέστη το 1993, με θέμα «The Role of Libraries Today, Tomorrow and Beyond».
1799 Κουσεβίτσκι
Ο Κουσεβίτσκι (Koussevitzky) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 10,9. Ανακαλύφθηκε το 1950 από το προσωπικό του Πανεπιστημίου της Ιντιάνα (Αστεροσκοπείο "Goethe Link" στο Μπρούκλυν της Ιντιάνα), και πήρε το όνομά του προς τιμή του Ρωσοεβραίου διευθυντή ορχήστρας Σεργκέι Αλεξάντροβιτς Κουσεβίτσκι.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος του Κουσεβίτσκι εκτιμάται σε 23,26 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος του είναι K, ενώ το γεωμετρικό άλβεδό του είναι 0,1426. Ο Κουσεβίτσκι περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 4,5 ως 8 ώρες περίπου.
Λιμενική πολιτική
Με τον όρο Λιμενική Πολιτική (Port Policy) χαρακτηρίζεται γενικά η πολιτική που εφαρμόζει το κάθε Κράτος ειδικά προς τους εθνικούς λιμένες του καθώς και η όλη συμπεριφορά δημιουργίας ανάπτυξης λιμενικής υποδομής στην επικράτειά του.
Κύριο θέμα που δεσπόζει στο πλαίσιο της λιμενικής πολιτικής είναι αν το κράτος ακολουθεί την αρχή της άσκησης της διοίκησης και της εκμετάλλευσης των λιμένων από το ίδιο, μέσω κρατικών (δημοσίων) Υπηρεσιών ή μέσω Οργανισμών - ΝΠΔΔ (όπως στην Ελλάδα) ή να παραχωρεί το δικαίωμα διοίκησης και εκμετάλλευσης αυτών σε ιδιώτες επιχειρηματίες (όπως συμβαίνει σε ξένες χώρες) και σε μεγάλους λιμένες.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ναυτιλιακή υποδομή
Καλαθοσφαίριση στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1968
285 px|right Το τουρνουά καλαθοσφαίρισης της 19ης Ολυμπιάδας έλαβε χώρα στην Πόλη του Μεξικού μεταξύ 13-25 Οκτωβρίου 1968, με τη συμμετοχή 16 εθνικών ομάδων ανδρών. Ήταν η έβδομη φορά που το άθλημα συμπεριλαμβανόταν στο επίσημο ολυμπιακό πρόγραμμα.
Το σύστημα διεξαγωγής παρέμεινε ίδιο με των Ολυμπιακών του Τόκυο: Αρχικά χωρισμός σε δύο ομίλους των οκτώ, κατόπιν χιαστί νοκ-άουτ για όλες τις θέσεις. Νικήτριες αναδείχθηκαν για 7η συνεχόμενη φορά οι Ηνωμένες Πολιτείες, με δεύτερη τη Γιουγκοσλαβία (πρώτο μετάλλιο στη διοργάνωση) και τρίτη τη Σοβιετική Ένωση. Όλοι οι αγώνες φιλοξενήθηκαν στο νεότευκτο κλειστό γήπεδο Palacio de los Deportes.
Από στατιστική άποψη, το τουρνουά του '68 ξεχωρίζει για τη διεύρυνση του αήττητου σερί των ΗΠΑ στη διοργάνωση (54 αγώνες στο παρκέ, 55 εάν συνυπολογιστεί μία νίκη χωρίς αγώνα το 1936), καθώς και για δύο πρωτιές: το ντεμπούτο της Αφρικής (σε κάποιες παλαιές εμφανίσεις της, η Εθνική Αιγύπτου συμμετείχε ως μέλος της ευρωπαϊκής μπασκετικής ζώνης) και την πρώτη άνοδο δύο ευρωπαϊκών ομάδων στο βάθρο, εις βάρος της Λατινικής Αμερικής που επίσης για πρώτη φορά έμεινε εκτός μεταλλίων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση στους Ολυμπιακούς Αγώνες
Περιμένοντας τους Βαρβάρους
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας στις 6 Σεπτεμβρίου 2019 και κυκλοφόρησε στις κινηματογραφικές αίθουσες στις 7 Αυγούστου του 2020 από την Samuel Goldwyn Films.
Πλοκή
Σε μια ανώνυμη πόλη των νότιων συνόρων ζει ο επίσης ανώνυμος Επίτροπος, ο οποίος είναι διορισμένος από την Αυτοκρατορία ως ο ανώτατος διοικητικός παράγοντας της περιοχής, από την οποία εκδιώχθηκαν οι ιθαγενείς «βάρβαροι» κάτοικοι στα βάθη μιας περιοχής που παραμένει αχαρτογράφητη. Ο Επίτροπος εκτελεί τα καθήκοντά του με πραότητα και μετριοπάθεια, ενώ ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα για την κουλτούρα των ιθαγενών αποκωδικοποιώντας τα γραπτά τους μνημεία που έχουν ανευρεθεί στην περιοχή. Όλα όμως θα αλλάξουν όταν καταφτάσει ο πολεμοχαρής Συνταγματάρχης Τζολ, ο οποίος με ρητές εντολές της Αυτοκρατορίας θα εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό εναντίων των ιθαγενών με το πρόσχημα της αποτροπής μιας επαπειλούμενης επίθεσης στην πόλη.
Σε αυτό το σημείο ο Συνταγματάρχης Τζολ ζητά αμέσως να ενημερωθεί από τον Επίτροπο για την κατάσταση των συνόρων λόγω της άγνοιας του. Ο Επίτροπος ισχυρίζεται ότι όλα πάνε καλά, αλλά ο συνταγματάρχης Τζολ παραμένει απαισιόδοξος, καθώς αυτό θα γίνει εμφανές όταν συλλαμβάνει, κατηγορεί και φυλακίζει έναν αθώο άντρα και τον ανιψιό του επειδή είναι κλέφτες προβάτων. Ο συνταγματάρχης Τζολ όχι μόνο δεν πιστεύει στην αθωότητά τους, αλλά προχωρά και τους βασανίζει, με αποτέλεσμα τον θάνατο του άνδρα. Ο Επίτροπος έρχεται αντιμέτωπος με τον συνταγματάρχη Τζολ για τις μέθοδους και τα βασανιστήρια που χρησιμοποιεί τα οποία είχαν σαν αποτέλεσμα το θάνατο του άντρα, τον οποίο ο συνταγματάρχης Τζολ παρουσιάζει την ομολογία του ανιψιού (εκβιασμένος & ψευδής) ότι επρόκειτο να γίνει μια βάρβαρης εξέγερση. Ο συνταγματάρχης Τζολ στη συνέχεια αναγκάζει τον βασανισμένο ανιψιό να τους μεταφέρει στη φυλή του θανόντος θείου του, όπου ο Τζολ συλλαμβάνει όλες τις γυναίκες και τους ηλικιωμένους ως «αιχμάλωτους πολέμου».