cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φραγκίσκη της Λωρραίνης, δούκισσα του Βαντόμ
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Φιλίππου-Εμμανουήλ δούκα του Μερκέρ και της Μαρίας του Λουξεμβούργου, κόρης του Σεβαστιανού δούκα του Πεντιέβρ. Είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό, που έζησε 1,5 έτος. Έτσι η Φραγκίσκη έμεινε κληρονόμος μίας μεγάλης περιουσίας. Κατά τη βασιλεία του Ερρίκου Γ΄ της Γαλλίας ο πατέρας της έγινε επικεφαλής της Καθολικής Ένωσης στη Βρετάνη και το 1588 αυτοανακηρύχθηκε προστάτης της Καθολικής Εκκλησίας στην επαρχία αυτή. Επικαλούμενος τα κληρονομικά δικαιώματα της συζύγου του -η οποία ήταν απόγονος των δουκών της Βρετάνης- προσπάθησε να γίνει ανεξάρτητος στην επαρχία αυτή και οργάνωσε κυβέρνηση στη Νάντη· αποκαλούσε τον γιο του πρίγκιπα και δούκα της Βρετάνης.
Με τη βοήθεια των Ισπανών νίκησε τον Ερρίκο των Βουρβόνων, δούκα του Μονπανσιέ, που είχε στείλει εναντίον του ο Ερρίκος Δ΄ στο Κραόν το 1592. Τότε ο βασιλιάς βάδισε εναντίον του δούκα του Μερκέρ προσωπικά. Σύναψαν ειρήνη το 1596 και ως μέρος του συμβιβασμού τους συμφώνησαν η κόρη του δούκα να παντρευτεί τον νομιμοποιημένο γιο του βασιλιά.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1609 τον Καίσαρα των Βουρβόνων δούκα του Βαντόμ και είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκισσες του Βαντόμ Κατηγορία:Δούκες του Παντιέβρ
Νεβί-λε-Ντολ
Το Νεβί-λε-Ντολ (γαλλικά: Nevy-lès-Dole) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ζυρά, στη διοικητική περιοχή της Βουργουνδίας-Φρανς-Κοντέ.
Νοζερουά
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Νοζεριέν (γαλλικά: Nozériens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ζυρά
Ταφικοί Λόφοι Ντίλμουν
Το Μπαχρέιν είναι γνωστό από την αρχαιότητα ως ένα νησί με πολύ μεγάλο αριθμό ταφών. Τα, αρχικά, αρκετά τετραγωνικά χιλιόμετρα λόφων λέγεται ότι ήταν ένα από τα μεγαλύτερα νεκροταφεία του αρχαίου κόσμου. Τα νεκροταφεία είναι συγκεντρωμένα στο βόρειο τμήμα του νησιού, στις περιοχές σκληρών πετρών λίγο πιο πάνω από τα αρόσιμα εδάφη καλλιεργειών - το νότιο τμήμα του νησιού είναι κυρίως αμμώδης και σαν έρημος. Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι περίπου 350.000 αρχαίοι τάφοι θα μπορούσαν να έχουν παραχθεί αποκλειστικά από τον τοπικό πληθυσμό για πολλές χιλιάδες χρόνια. Οι τάφοι δεν είναι όλοι της ίδιας εποχής ή ακριβώς του ίδιου είδους και μπορεί να ποικίλλουν σημαντικά σε μέγεθος σε διαφορετικές περιοχές των λόφων. Η έρευνα, υπό την αιγίδα του Εθνικού Μουσείου του Μπαχρέιν (με την Ιστορική και Αρχαιολογική Κοινωνία του Μπαχρέιν να δείχνει ενθουσιώδες ενδιαφέρον), συνεχίζεται ακόμα, ώστε να αποτελέσει ένα σταθερό χρονοδιάγραμμα για όλες αυτές τις παραλλαγές και συνέχειες, καθώς και τις συνέπειες για την κοινωνία ή κοινωνίες που τους παρήγαγαν.
Ανασκαφές
Τη δεκαετία του 1950, μία ομάδα από τη Δανία έκανε ανασκαφές στο Καλ'ατ αλ-Μπαχρέιν, την πρωτεύουσα της Εποχής του Ορείχαλκου, όταν άνοιξε κάποιους τύμβους και ανακάλυψε αντικείμενα που χρονολογούνται γύρω στα 4100-3700 π.Χ., του ίδιου πολιτισμού. Πολλοί άλλοι άρχισαν να ανασκάπτουν περισσότερους από τους τάφους, δίνοντας μια άποψη για την κατασκευή και το περιεχόμενο αυτών των τάφων.
Νεκρικοί θάλαμοι
Κάθε ένας από τους τύμβους αποτελείται από ένα κεντρικό πέτρινο θάλαμο που περικλείεται από ένα χαμηλό δακτυλιοειδή τοίχο και καλύπτεται από χώμα και χαλίκι. Το μέγεθος των αναχωμάτων ποικίλλει, αλλά η πλειοψηφία τους είναι 4,5 με 9 μέτρα σε διάμετρο και 1-2 μέτρα σε ύψος. Οι μικρότεροι λόφοι περιέχουν συνήθως μόνο ένα θάλαμο. Οι θάλαμοι είναι συνήθως ορθογώνιοι με μία ή δύο εσοχές στο βορειοανατολικό άκρο. Περιστασιακά, υπάρχουν επιπλέον ζευγάρια κοιλωμάτων κατά μήκος της μέσης των μεγαλύτερων θαλάμων.
Αν και οι θάλαμοι περιείχαν συνήθως έναν τάφο ο καθένας, μερικοί περιέχουν αρκετούς ανθρώπους και οι δευτερεύοντες θάλαμοι συχνά δεν περιέχουν κανέναν. Οι νεκροί γενικά ήταν τοποθετημένοι με τα κεφάλια τους στο άκρο του κοιλώματος και ξαπλωμένοι στη δεξιά πλευρά τους. Τα σώματα συνοδεύονταν από λίγα αντικείμενα. Υπήρχαν μερικά κομμάτια κεραμικών και περιστασιακά σφραγίδες κελύφους ή πέτρας, καλάθια σφραγισμένα με άσφαλτο, αντικείμενα ελεφαντόδοντου, βάζα από πέτρα και χάλκινα όπλα. Οι σκελετοί είναι αντιπροσωπευτικοί και των δύο φύλων με προσδόκιμο ζωής περίπου τα 40 έτη. Τα μωρά γενικά θάβονταν στο εξωτερικό του δακτυλιοειδή τοίχου. Ο μέσος αριθμός παιδιών ανά οικογένεια ήταν 1,6 άτομα.
Αντιπαραθέσεις διατήρησης
Οι προσπάθειες για την προστασία των ταφικών αναχωμάτων έχουν αντιταχθεί από θρησκευτικούς φονταμενταλιστές, που τους θεωρούν μη ισλαμικούς και ζήτησαν να σκυροδετηθούν για στέγαση. Κατά τη διάρκεια μιας κοινοβουλευτικής συζήτησης στις 17 Ιουλίου 2005, ο ηγέτης του κόμματος του Σαλαφισμού, al Asalah, Σεΐχης Άντελ Μούβντα, δήλωσε ότι: «η στέγαση για τους ζωντανούς είναι καλύτερη από τους τάφους για τους νεκρούς. Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τις ισλαμικές μας ρίζες και όχι για κάποιο αρχαίο πολιτισμό από άλλο τόπο και χρόνο, που μας έδωσε μόνο ένα βάζο εδώ και ένα οστό εκεί».
Παραπομπές
Κατηγορία:Τουρισμός στο Μπαχρέιν Κατηγορία:Αρχαιολογικοί τόποι στο Μπαχρέιν Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς στο Μπαχρέιν Κατηγορία:Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς
Τζανκάρλο Αντονιόνι
Καριέρα
Ο Antognoni γεννήθηκε στο Marsciano. Η καριέρα του ξεκίνησε στη Serie D με την Asti Ma.Co.Bi., όταν ήταν μόλις δεκαέξι. Το 1972, ο Nils Liedholm τον έπεισε να πάει στη Φιορεντίνα.
Έκανε το ντεμπούτο του στη Serie A τον Οκτώβριο του 1972 με τη Φιορεντίνα, της οποίας αργότερα ήταν αρχηγός, κληρονομώντας επίσης τη φανέλα με το νούμερο 10. Κέρδισε το Coppa Italia (Κύπελλο Ιταλίας) κατά τη διάρκεια της σεζόν 1974–75, καθώς και το Αγγλο-Ιταλικό Λιγκ Καπ 1975 εκείνη τη σεζόν, επί της Γουέστ Χαμ. Έχασε ελάχιστα τον τίτλο της Serie A με τη Φιορεντίνα κατά τη διάρκεια της σεζόν 1981–82, χάνοντας από τη Γιουβέντους με έναν μόνο βαθμό την τελευταία ημέρα του αγώνα. Ο Αντονιόνι έπαιξε 412 παιχνίδια με τη Φιορεντίνα και σημείωσε 61 γκολ. Ο Antognoni θεωρείται θρύλος της Φιορεντίνα και ως ένας από τους καλύτερους παίκτες όλων των εποχών του συλλόγου, καθώς έπαιξε για τον σύλλογο σε όλη την ιταλική επαγγελματική του καριέρα μεταξύ των δεκαετιών του '70 και του '80. Κατέχει το ρεκόρ με τις περισσότερες εμφανίσεις στη Serie A για τη Φιορεντίνα, με 341 συμμετοχές.
Τον Νοέμβριο του 1981, ο Antognoni έσπασε το κρανίο του σε δύο σημεία και έπεσε σε κώμα για δύο ημέρες μετά από μια τυχαία σύγκρουση με τον τερματοφύλακα της Τζένοα, Silvano Martina, που είδε το γόνατο του τελευταίου να έρχεται σε έντονη επαφή με το κεφάλι του Antognoni. σύμφωνα με το FIFA.com, ο πλέι μέικερ υπέστη καρδιακή ανακοπή για 30 δευτερόλεπτα, κάτι που οδήγησε τον αρχηγό της Τζένοα, Κλαούντιο Ονόφρι, να αναφωνήσει "πέθανε, πέθανε!" Ωστόσο, ο γιατρός της ομάδας της Γένοβας – Pierluigi Gatto – μπόρεσε να δράσει γρήγορα και να αναζωογονήσει τον σφυγμό του Antognoni λύνοντας τη γλώσσα του και κάνοντάς του CPR μέσω θωρακικών συμπιέσεων και ανάνηψης στόμα με στόμα.
Το 1987, ο Antognoni εντάχθηκε στο Lausanne Sports. Έκανε 51 συμμετοχές και σημείωσε επτά γκολ. Συνταξιοδοτήθηκε το 1989 ενώ βρισκόταν στη Λωζάνη.
Διεθνή
Η διεθνής καριέρα του Antognoni με την εθνική Ιταλίας ξεκίνησε στις 20 Νοεμβρίου 1974, σε μια εκτός έδρας ήττα με 3–1 από την Ολλανδία σε ηλικία είκοσι ετών, σε έναν αγώνα για τα προκριματικά του Euro 1976. Ο Antognoni έλαβε μέρος στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1978 με την Ιταλία υπό τον προπονητή Enzo Bearzot, όπου η ομάδα τερμάτισε στην τέταρτη θέση μετά από μια ήττα στον ημιτελικό από την Ολλανδία. Έφτασε επίσης στην τέταρτη θέση στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1980 εντός έδρας, φορώντας τη φανέλα με το νούμερο 10. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του με την εθνική ομάδα ήρθε όταν κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA το 1982, ωστόσο, μετά την ανάρρωσή του από έναν τραυματισμό στο κρανίο που υπέστη την προηγούμενη χρονιά για το τουρνουά. Ο Antognoni έκανε έξι εμφανίσεις σε όλη τη διοργάνωση και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κατάκτηση του τίτλου της ομάδας με την ικανότητά του να κυκλοφορεί την κατοχή και να δημιουργεί ευκαιρίες με την πάσα του ως βασικός πλέι μέικερ της ομάδας. έδωσε τη δεύτερη μεγαλύτερη ασίστ σε όλο το τουρνουά (τρεις), πίσω μόνο από τον Zico της Βραζιλίας και τον Pierre Littbarski της Δυτικής Γερμανίας. Είχε επίσης ένα γκολ στη νίκη της Ιταλίας στον δεύτερο γύρο με 3–2 επί της Βραζιλίας που αποκλείστηκε λανθασμένα για οφσάιντ. Ωστόσο, το αποτέλεσμα επέτρεψε στην Ιταλία να προχωρήσει στα ημιτελικά. Ξεκίνησε στον τελευταίο αγώνα με την Πολωνία, τον οποίο κέρδισε η Ιταλία με 2-0, αλλά δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στην τελική νίκη 3-1 επί της Δυτικής Γερμανίας λόγω ενός τραυματισμού που υπέστη στον ημιτελικό.
Συνολικά, έλαβε 73 caps για την Ιταλία, πετυχαίνοντας επτά γκολ. Η τελευταία του εμφάνιση ήταν εναντίον της Τσεχοσλοβακίας, στις 16 Νοεμβρίου 1983. Ήταν αρχηγός της εθνικής ομάδας σε τέσσερις περιπτώσεις. Ο Antognoni είναι αυτή τη στιγμή ο παίκτης της Φιορεντίνα με τις περισσότερες εμφανίσεις για την εθνική ομάδα, και κατέχει επίσης το ρεκόρ για τις περισσότερες εμφανίσεις φορώντας τη φανέλα με το νούμερο 10 για την Ιταλία. Με δύο κόκκινες κάρτες σε όλη τη διεθνή του καριέρα, είναι επίσης ο πιο κόκκινος παίκτης της Ιταλίας ποτέ, μαζί με τους Φράνκο Καούζιο και Ντανιέλε Ντε Ρόσι.
Στυλ παιχνιδιού
Επιδέξιος, γρήγορος και δημιουργικός επιθετικός πλέι μέικερ, ο Antognoni θεωρείται ένας από τους καλύτερους παίκτες της Ιταλίας, ένας από τους πιο ταλαντούχους παίκτες της γενιάς του και ένας από τους καλύτερους επιθετικούς χαφ όλων των εποχών, λόγω του οράματος, του ελέγχου του. τεχνική ικανότητα, ευφυΐα, ακριβής κατανομή, εμβέλεια πάσας, και μάτι για γκολ από τη μεσαία γραμμή. που του έδωσε τη δυνατότητα να σκοράρει γκολ ή να δημιουργήσει ευκαιρίες για τους συμπαίκτες του. Ήταν επίσης γνωστός για την ικανότητά του να κυκλοφορεί την κατοχή, να υπαγορεύει το παιχνίδι στη μεσαία γραμμή και να ενορχηστρώνει τις επιθετικές κινήσεις της ομάδας του με τη γρήγορη σύντομη πάσα του στο έδαφος, καθώς και την ικανότητά του να αλλάζει το παιχνίδι με μακριές διαγώνιες μπάλες. Επιπλέον, ήταν ένας εξαιρετικός ντριμπλέρ, ο οποίος ήταν γνωστός για τον ρυθμό και την κομψότητά του στην μπάλα, καθώς και για τα γρήγορα πόδια του και την ικανότητά του να κρατά ψηλά το κεφάλι του όταν κουβαλούσε την μπάλα προς τα εμπρός ενώ προχωρούσε στην κατοχή του από τη μεσαία γραμμή, κάτι που τον έβλεπε να παρομοιάζεται στον συμπατριώτη Gianni Rivera από ειδικούς. Αν και συνήθως τοποθετούνταν ως παραδοσιακός αριθμός 10 πίσω από τους επιθετικούς, ήταν επίσης ικανός να παίξει ως κεντρικός μέσος, όπου λειτουργούσε ως βαθύς πλέι μέικερ. Ο Antognoni είχε επίσης μεγάλη εκτίμηση σε όλη την καριέρα του για την ευστοχία του στις στημένες φάσεις και για τα δυνατά του σουτ έξω από την περιοχή. παρόλο που ήταν φυσικά δεξιόποδος, ήταν ικανός να πασάρει ή να χτυπήσει την μπάλα με ακρίβεια και με τα δύο πόδια. Εκτός από τις ποδοσφαιρικές του ικανότητες, ξεχώρισε και για την ηγεσία του σε όλη την καριέρα του, καθώς και για το ποσοστό δουλειάς του. Παρά το ταλέντο του, η καριέρα του σημαδεύτηκε σε μεγάλο βαθμό από τραυματισμούς.
Διακρίσεις
Φιορεντίνα
Ιταλία
Ατομικά
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Ελβετία Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Παίκτες νικητές Παγκοσμίου Κυπέλλου ποδοσφαίρου FIFA Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 1980 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 1978 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ιταλίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελβετίας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σέριε Α Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Λοζάν-Σπορ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φιορεντίνα Κατηγορία:Μέσοι ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ιταλοί ποδοσφαιριστές
Μούρα (Ιταλία)
Η Μούρα (ιταλικά: Mura) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Μουσκολίνε
Το Μουσκολίνε (ιταλικά: Muscoline) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Γιούρι Άρρακ
Ο Γιούρι Άρρακ (εσθονικά: Jüri Arrak, 24 Οκτωβρίου 1936 -16 Οκτωβρίου 2022 ) ήταν Εσθονός καλλιτέχνης και ζωγράφος, του οποίου τα έργα με διακεκριμένο και αναγνωρίσιμο στυλ έχουν κερδίσει την αναγνώριση σε όλο τον κόσμο.
Ο Άρρακ γεννήθηκε στο Τάλιν και αποφοίτησε από το Εσθονικό Κρατικό Ινστιτούτο Τέχνης. Είναι μέλος της Εσθονικής Ένωσης Καλλιτεχνών και μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών.
Τα έργα του Άρρακ εκτίθονται στο Εσθονικό Μουσείο Τέχνης στο Τάλιν της Εσθονίας. Έργα του εκτίθονται επίσης στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέα Υόρκης των Η.Π.Α., στο Μουσείο Τέχνης της Νέας Ορλεάνης των ΗΠΑ, στην Γκαλερί Τρετιακόφ της Μόσχας και στο Μουσείο Τέχνης Λούντβιγκ στην Κολωνία της Γερμανίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εσθονοί ζωγράφοι
Δημογραφία του Κοσσυφοπεδίου
Η Στατιστική Υπηρεσία του Κοσσυφοπεδίου παρακολουθεί διάφορα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου, όπως η πληθυσμιακή πυκνότητα, η εθνικότητα, το μορφωτικό επίπεδο, η υγεία του πληθυσμού, η οικονομική κατάσταση, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις και άλλες πτυχές του. Οι απογραφές, που διεξάγονται κατά κανόνα ανά δεκαετία, καταγράφουν τα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού. Σύμφωνα με την πρώτη απογραφή που διεξήχθη μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του 2008, το 2011, ο μόνιμος πληθυσμός του Κοσσυφοπεδίου είχε 1.739.825 κατοίκους, χωρίς να περιλαμβάνονται στοιχεία από το Βόρειο Κόσοβο.
Οι Αλβανοί αποτελούν την πλειοψηφία στο Κοσσυφοπέδιο, με ποσοστό πάνω από το 93% του συνολικού πληθυσμού. Σημαντικές μειονότητες περιλαμβάνουν Σέρβους και άλλους. Μια εκτίμηση του 2015 θέλει τον πληθυσμό του Κοσσυφοπεδίου στο 1.870.981 κατοίκους.
Απογραφή του 2011
Τα τελικά αποτελέσματα της απογραφής του 2011 κατέγραψαν ότι το Κοσσυφοπέδιο, εξαιρουμένου του Βόρειου Κοσσυφοπεδίου, έχει 1.739.825 κατοίκους. Το Ευρωπαϊκό Κέντρο για Θέματα Μειονοτήτων ζήτησε προσοχή στις αναφορές της απογραφής του 2011, λόγω του μποϊκοτάζ από τους δήμους της πλειοψηφίας των Σέρβων στο Βόρειο Κοσσυφοπέδιο και του μερικού μποϊκοτάζ από τους Σέρβους και τους Ρομά στο νότιο Κοσσυφοπέδιο. Ο συνολικός αριθμός του πληθυσμού ήταν κάτω από τις περισσότερες προηγούμενες εκτιμήσεις. Η απογραφή είχε σημαντική τεχνική βοήθεια από διεθνείς οργανισμούς και φαίνεται ότι εγκρίθηκε από τη Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία. Ήταν, ωστόσο, η πρώτη πλήρης απογραφή από το 1981. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι δεν υπήρχαν άτομα τα οποία να διέμεναν προσωρινά σε ξενοδοχεία ή στρατόπεδα προσφύγων, κατά τη στιγμή της απογραφής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Ανδρέας Ζάκκας
Ο Ανδρέας Ζάκκας (Πειραιάς, 2 Νοεμβρίου 1892 - Ιούλιος 1971) του Λάζαρου, ήταν Έλληνας κοινωνιολόγος και δικηγόρος, ο οποίος υπηρέτησε ως βουλευτής με την Αριστερά. Ήταν επίσης πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και την Ειρήνη (ΕΕΔΥΕ).
Σταδιοδρομία
Γεννήθηκε το 1892 στον Πειραιά και σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Αρχικά εισήλθε στην υπηρεσία του Υπουργείου Γεωργίας. Το 1923 ανέλαβε διευθυντής Εργασίας και Κοινωνικής Προνοίας. Απολύθηκε το 1935 για τα πολιτικά του φρονήματα και επανήλθε στην υπηρεσία τον Απρίλιο του 1945, οπότε διορίστηκε διευθυντής στο Υπουργείο Εργασίας. Από τις 11 Απριλίου έως την 1η Νοεμβρίου 1945 ήταν υπουργός Εργασίας στην πρώτη και στην δεύτερη κυβέρνηση του Πέτρου Βούλγαρη και μετά στην κυβέρνηση του Αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού. Στην ντε φάκτο κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη ανέλαβε υφυπουργός Εργασίας από τις 10 Δεκεμβρίου 1945 ως τις 4 Απριλίου 1946. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αθηνών το 1950 με την ΕΠΕΚ (Κόμμα Προοδευτικών Φιλελευθέρων) και επανεξελέγη το 1956 με τη Δημοκρατική Ένωση (ΔΚΕΛ). Στις εκλογές του 1958 εξελέγη βουλευτής Α΄ Αθηνών ως ανεξάρτητος με την υποστήριξη της ΕΔΑ. Στα επόμενα χρόνια ανέπτυξε φιλειρηνική δράση και το 1962 επανεξελέγη πρόεδρος της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Ύφεση και την Ειρήνη. Απεβίωσε το 1971. Ήταν παντρεμένος με την Πολυξένη Ριμενά, η οποία απεβίωσε τον Φεβρουάριο του 1985.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εργασίας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εργασίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΠΕΚ Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Ένωση (1956) Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με την ΕΔΑ Κατηγορία:Βουλευτές Α΄ Αθηνών Κατηγορία:Έλληνες κοινωνιολόγοι
Χεϊλονγκτσιάνγκ
Η Χεϊλονγκτσιάνγκ (Κινέζικα: 黑龙江, ) είναι επαρχία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της χώρας. Το όνομα Χεϊλονγκτσιάνγκ σημαίνει κυριολεκτικά Μαύρος Δράκος του Ποταμού, το οποίο είναι το Κινεζικό όνομα για τον Ποταμό Αμούρ. Συνορεύει με την επαρχία Τσιλίν στο νότο και την αυτόνομη περιφέρεια Εσωτερική Μογγολία στα δυτικά. Επίσης συνορεύει με τη Ρωσία προς τα βόρεια και τα ανατολικά.
Καταλαμβάνει έκταση 460,000 τ.χμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 38.312.224, σύμφωνα με την απογραφή του (2010). Μεγαλύτερη πόλη και πρωτεύουσά της είναι η Χαρμπίν.
Διοικητική διαίρεση
Η επαρχία Χεϊλογκγιάγκ χωρίζεται σε 13 Νομούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επαρχίες της Κίνας
Νάβε (Ιταλία)
Το Νάβε (ιταλικά: Nave) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Τσαγαταϊκή γλώσσα
Τα τσαγαταϊκά (چغتای, Τσαγατᾱι) είναι εξαφανισμένη τουρκική λογοτεχνική γλώσσα η οποία κάποτε ομιλούνταν ευρέως στην Κεντρική Ασία και παρέμεινε η κοινή λογοτεχνική γλώσσα εκεί μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα. Χρησιμοποιούνταν σε μια ευρεία γεωγραφική περιοχή, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων του σύγχρονου Ουζμπεκιστάν, του Σιντζιάνγκ, του Καζακστάν και της Κιργιζίας. Τα λογοτεχνικά τσαγαταϊκά είναι ο προκάτοχος του σύγχρονου κλάδου των τουρκικών καρλουκικών γλωσσών, που περιλαμβάνουν τα ουζμπεκικά και τα ουιγουρικά. Τα τουρκμενικά, τα οποία δεν ανήκουν στον κλάδο των καρλουκικών, αλλά στον κλάδο των ογουζικών από τις τουρκικές γλώσσες, επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τα τσαγαταϊκά για αιώνες.
Ο Αλισέρ Ναβοΐ ήταν ο μεγαλύτερος εκπρόσωπος της τσαγαταϊκής λογοτεχνίας. thumb|right|300px|Στην πύλη Λίζενγκ στο Ορεινό Κέντρο Αναψυχής του [[Τσένγκντε, η δεύτερη στήλη από αριστερά έχει την τσαγαταϊκή γλώσσα γραμμένη με την περσοαραβική γραφή Ναστάλικ.]]
Η τσαγαταϊκή λογοτεχνία εξακολουθεί να μελετάται στο σύγχρονο Ουζμπεκιστάν, όπου η γλώσσα θεωρείται ο προκάτοχος και ο άμεσος πρόγονος των σύγχρονων ουζμπεκικών και η λογοτεχνία θεωρείται μέρος της εθνικής κληρονομιάς του Ουζμπεκιστάν. Στην Τουρκία μελετάται και θεωρείται ως μέρος της κοινής, ευρύτερης τουρκικής κληρονομιάς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Συγκολλητικές γλώσσες Κατηγορία:Εξαφανισμένες γλώσσες της Ασίας Κατηγορία:Χανάτο του Τσαγκατάι
Νιάρντο
Το Νιάρντο (ιταλικά: Niardo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Όθρυς Μαγνησίας
Ο Όθρυς είναι ακατοίκητος ορεινός οικισμός του Δήμου Αλμυρού στη Θεσσαλία και την Περιφερειακή Ενότητα Μαγνησίας, ο οποίος βρίσκεται στις βόρειες πλαγιές του όρους Όθρυς σε υψόμετρο πάνω από 1.000 μέτρα. Απέχει περίπου 56 χλμ. ΝΔ. από τον Βόλο και 21 χλμ. ΝΔ. από τον Αλμυρό (έδρα του δήμου). Αναφέρεται για πρώτη φορά ως ξεχωριστός οικισμός το 1991 να απογράφεται στην κοινότητα Κωφών. Σύμφωνα με την απογραφή 2011 δεν έχει μόνιμους κατοίκους ενώ με αυτήν του 2001 είχαν απογραφεί 16 κάτοικοι. Tον Φεβρουάριο του 1991, κοντά και νότια του στην περιοχή "Τσατάλι", συνετρίβη ένα αεροσκάφος C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 63 αξιωματικοί, υπαξιωματικοί και οπλίτες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μαγνησίας Κατηγορία:Δήμος Αλμυρού
Νουβολέντο
Το Νουβολέντο (ιταλικά: Nuvolento) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Σοφία Α΄, Ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ
Πρώτα χρόνια
Αναφέρεται για πρώτη φορά το 979, όταν ο πατέρας της ανέθεσε την εκπαίδευση της τετράχρονης Σοφίας στην ξαδέλφη του, Ηγουμένη Γκερμπέργκα του Γκάντερσχαϊμ. Η Σοφία ανατράφηκε με σκοπό να γίνει ηγουμένη από την παιδική ηλικία. Επίσης διδάχθηκε κοινό δίκαιο και πειθαρχία.
Η Σοφία έλαβε τους όρκους για να γίνει μοναχή το 989. Ως κόρη του αυτοκράτορα, επέμεινε να παραλάβει το πέπλο από τα χέρια του Αρχιεπισκόπου Willigis του Μάιντς, ενοχλώντας τον τοπικό επίσκοπο Osdag του Hildesheim. Τέλος το παρέλαβε και από τους δύο. Στις πηγές του Hildesheim, η Σοφία απεικονίζεται ως υπεροπτική και επιθετική γυναίκα, αν και αυτές οι απεικονίσεις μπορεί να είναι προκατειλημμένες.
Η Σοφία και ο μικρός αδελφός της Όθων Γ΄ πιθανότατα είχαν καλές σχέσεις. Από το 995 έως το 997, η Σοφία απουσίαζε από το μοναστήρι, συνοδεύοντας τον αδελφό της στην πρώτη ιταλική εκστρατεία και ενεργώντας ως σύζυγός του.
Πριγκίπισσα-ηγουμένη
Το 1001, η δασκάλα της ηγουμένη Γκερμπέγκα πέθανε. Ωστόσο, λόγω του θανάτου του αδελφού της, η Σοφία δεν έγινε ηγουμένη μέχρι το 1002, με την έγκριση του νέου βασιλιά Ερρίκου Β΄. Η Σοφία θα πολεμήσει αργότερα τους εκκλησιαστικούς ανωτέρους της, οι οποίοι, με την έγκριση του αυτοκράτορα Ερρίκου Β΄, έθεσαν σε κίνδυνο τα προνόμια του Γκάντερσχαϊμ και τη θέση της ως ηγουμένη.
Μαζί με την αδερφή της Αδελαΐδα, η Σοφία επηρέασε σημαντικά την εκλογή του Ερρίκου Β΄ ως βασιλιά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά και του Κορράδου Β΄.
Το 1011, μετά τον θάνατο της ξαδέρφης της Ματθίλδης, η Σοφία έλαβε επίσης την Μονή του Έσσεν. Αρχικά ήταν να δωθεί στη μικρότερη αδερφή της Σοφίας, Ματθίλδη, η οποία ωστόσο παντρεύτηκε τον Κόμη Έζζο.
Θάνατος
Κυβέρνησε με επιτυχία τα μοναστήρια της μέχρι το θάνατό της το 1039. Η Αδελαΐδα ζήτησε από τον Κορράδο Β΄ να διαδεχθεί τη Σοφία ως ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ, εκείνος όμως αρνήθηκε, παρά τη βοήθεια που του είχαν προσφέρει. Αργότερα, ο Ερρίκος Γ΄, της επέτρεψε να διαδεχθεί την αδερφή της ως ηγουμένη του Γκάντερσχαϊμ.
Βυζαντινός πίνακας κλασμάτων
thumb|right|250px|Ο πίνακας κλασμάτων. Αγοράστηκε στην Αίγυπτο και βρίσκεται σήμερα στο Λονδίνο. thumb|right|250px|Σύγχρονη απόδοση του κειμένου (στα αγγλικά). Ο βυζαντινός πίνακας κλασμάτων είναι αρχαιολογικό εύρημα ελληνικής γραφής αριθμητικού περιεχομένου για σχολική χρήση. Αγοράστηκε το 1913 στην Αίγυπτο από τον Φλίντερς Πέτρι όταν διεύθυνε τις αρχαιολογικές ανασκαφές στην πυραμίδα του Σέσωστρι Β', νότια του Φαγιούμ, και φιλοξενείται σήμερα στο Κολλέγιο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.
Περιγραφή
Πρόκειται για το εξώφυλλο πολύπτυχου πινακίδων μαθητικού τετραδίου διαστάσεων 26 x 12 εκατοστών. Στην κοίλη επιφάνεια είναι γραμμένοι με μελάνη δύο πίνακες αριθμητικής για τον πολλαπλασιασμό κλασμάτων 1/15ου και 1/16ου. Το αριθμητικό αυτό σύστημα έβρισκε εφαρμογή στην Αίγυπτο μέχρι τους χριστιανικούς χρόνους και συνεχίστηκε να εφαρμόζεται και στους μοντέρνους Κόπτες. Οι σελίδες φέρουν τρεις οπές στην αριστερή πλευρά, για να συνδέονται. Η εξωτερική πλευρά του εξώφυλλου φέρει χαραγμένη την επιγραφή «ΦΟΙΒΑΜΝ ΔΑVΕΙΤ», το οποίο ίσως να ήταν το όνομα και πατρώνυμο του μαθητή κατόχου του.
Πηγές
Κατηγορία:Παλαιογραφία
Ντέιβιντ Μακμίλαν
Ο Σερ Ντέιβιντ Μακμίλαν (αγγλ. David William Cross MacMillan) είναι Σκωτσέζος χημικός και ερευνητής που βραβεύτηκε για το πρωτοποριακό έργο του με το Νομπέλ Χημείας 2021, το οποίο μοιράστηκε με το χημικό Μπέντζαμιν Λιστ «για την ανάπτυξη της ασύμμετρης οργανοκατάλυσης». Σήμερα είναι τακτικός καθηγητής Οργανικής Χημείας στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον των ΗΠΑ, όπου και έχει διατελέσει Πρόεδρος του Τμήματος Χημείας από το 2010 έως το 2015.
Πρώιμη ζωή και σπουδές
Γεννήθηκε στην κοινότητα Bellshill της Σκωτίας το 1968 και μεγάλωσε στην κοντινή κωμόπολη New Stevenston. Παρακολούθησε τα τοπικά κρατικά σχολεία New Stevenston Primary και Bellshill Academy και έχει δημόσια αναγνωρίσει τις επιτυχίες του στην άρτια σκωτσέζικη εκπαίδευσή του, ιδίως όταν έλαβε το Νομπέλ.
Το 1990, εγκατέλειψε το Ηνωμένο Βασίλειο για να ξεκινήσει τις διδακτορικές του σπουδές -υπό την εποπτεία του καθηγητή Larry Overman- στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (Ίρβάιν). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, επικεντρώθηκε ερευνητικά στην ανάπτυξη μιας νέας μεθοδολογίας αντίδρασης που κατευθύνεται προς το στερεοελεγχόμενο σχηματισμό δικυκλικών τετραϋδροφουρανίων. Οι μεταπτυχιακές σπουδές του MacMillan κατέληξαν στην ολική σύνθεση της ένωσης, 7-(−)-deacetoxyalcyonin, μιας διτερπενοειδούς ευουνικελλίνης που απομονώθηκε από το μαλακό κοράλλι Eunicella stricta. Απέκτησε το διδακτορικό του το 1996.
Ερευνητικό έργο
Θεωρείται ένας από τους θεμελιωτές της οργανοκατάλυσης. Το 2000 σχεδίασε ο ίδιος μικρά οργανικά μόρια που μπορούν να παρέχουν ή να δεχτούν ηλεκτρόνια και επομένως να καταλύουν αποτελεσματικά αντιδράσεις. Ανέπτυξε καταλύτες που μπορούν να οδηγήσουν σε ασύμμετρη κατάλυση, στην οποία μια αντίδραση παράγει περισσότερο από την αριστερόστροφη εκδοχή ενός μορίου από τη δεξιά (χειρομορφία) ή το αντίστροφο. Η ερευνητική ομάδα του δρ. Μακμίλαν έχει επιτύχει πολλές προόδους στον τομέα της ασύμμετρης οργανοκατάλυσης και έχει εφαρμόσει αυτές τις νέες μεθόδους στη σύνθεση μιας σειράς πολύπλοκων φυσικών προϊόντων. Ανέπτυξε χειρόμορφους καταλύτες ιμιδαζολιδινόνης. Οι ονομαζόμενοι (προς τιμήν του) καταλύτες Μακμίλαν χρησιμοποιούνται σε διάφορες ασύμμετρες συνθέσεις. Παραδείγματα περιλαμβάνουν ποικίλες αντιδράσεις Diels-Alder, 1,3-διπολικές κυκλοπροσθήκες, αλκυλιώσεις Friedel-Crafts ή/και προσθήκες Michael.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί νομπελίστες Κατηγορία:Σκωτσέζοι χημικοί Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας Κατηγορία:Εταίροι της Βασιλικής Εταιρείας Κατηγορία:Βρετανοί χημικοί
Δημήτριος Παπανικολόπουλος
Ο Δημήτριος Παπανικολόπουλος (... - 14 Σεπτεμβρίου 1987) ήταν Έλληνας στρατιωτικός. Υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας.
Βιογραφία
Πέθανε τον Σεπτέμβριο του 1987 και κηδεύτηκε από το Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών στις 15 Σεπτεμβρίου. Ήταν παντρεμένος με την Έλλη Παπανικολοπούλου και είχαν 2 παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Εθνικής Άμυνας Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Εθνικής Άμυνας
Νουβολέρα
Η Νουβολέρα (ιταλικά: Nuvolera) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμοι της Επαρχίας της Μπρέσια
Εξόρυξη
Η εξόρυξη είναι μια πρακτική που χρησιμοποιείται από πολύ παλιά περίπου στην νεολιθική περίοδο (4000 π.Χ.) από τον άνθρωπο για την απόκτηση πόρων όπως ο σίδηρος, ο χαλκός, το μάρμαρο και γενικά διάφορα μεταλλεύματα και πετρώματα. Η εξόρυξη μπορεί να γίνει στο υπέδαφος ή ακόμη και σε βουνά. Θεωρείται πρωτογενής παραγωγικός τομέας γιατί παράγονται πρώτες ύλες. Εν ολίγοις είναι το σύνολο των εργασιών με το οποίο βγάζουν ορυκτά από κοιτάσματα.
Κλειδερέικα Ηλείας
Τα Κλειδερέϊκα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Καράτουλα που βρίσκεται στο Νομό Ηλείας, 16,98 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 78 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου  και έχει 8 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011.
Διοικητικές μεταβολές
Ο οικισμός αναγνωρίζεται για πρώτη φορά το 1991 και προσαρτάται στην τότε Κοινότητα Καράτουλα, ενώ από το 1997 μέχρι το 2011 ανήκε διοικητικά στον "Καποδιστριακό" Δήμο Ωλένης.
Δημογραφικά στοιχεία
Η εξέλιξη του μόνιμου πληθυσμού τον 21ο αιώνα είναι η εξής:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ωλένης Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Λαλάντ 21185
Ο Λαλάντ 21185 (Lalande 21185) είναι ένας αστέρας στον αστερισμό Μεγάλη Άρκτο, ο πιο φωτεινός παρατηρήσιμος ερυθρός νάνος στο βόρειο ημισφαίριο (στο νότιο ημισφαίριο είναι πιο φωτεινά μόνο τα άστρα AX Μικροσκοπίου και Lacaille 9352). Ωστόσο, αν και βρίσκεται σχετικά κοντά, έχει (όπως όλοι οι κόκκινοι νάνοι), μέγεθος μόνο 7,5 στο ορατό φως και, επομένως, είναι πολύ αμυδρός για να παρατηρηθεί με γυμνό μάτι. Ο Lalande είναι ορατός μόνο με μικρό τηλεσκόπιο ή κιάλια.
Απέχοντας μόνο 8,31 έτη φωτός είναι ένα από τα πλησιέστερα αστέρια στο Ηλιακό Σύστημα: μόνο το σύστημα Άλφα του Κενταύρου, ο Αστέρας του Μπάρναρντ, ο Wolf 359 και οι φαιοί νάνοι Luhman 16 και WISE 0855-0714 είναι πιο κοντά. Λόγω της εγγύτητάς του στη Γη είναι ένα συχνό αντικείμενο αστρονομικών ερευνών και άλλων μελετών, και έτσι είναι γνωστός με πολλές ονομασίες. Ερευνητικές εργασίες συχνά το αναφέρουν με τις ονομασίες BD+36 2147, Gliese 411, και HD 95735 . Σε περίπου 19.900 χρόνια ο Λαλάντ 21185 θα είναι στην κοντινότερη απόσταση περίπου 4,65 έτη φωτός (1,43 pc) από τον Ήλιο.
Ιστορικό ανακάλυψης
Οι ουράνιες συντεταγμένες του Λαλάντ 21185 αναφέρθηκαν για πρώτη φορά από τον Γάλλο αστρονόμο Ζερόμ Λαλάντ (από εκεί προέρχεται και το όνομα του αστέρα), το 1801 στον αστρονομικό κατάλογο Histoire Céleste Française. Το 1847 ο αστέρας συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο του Άγγλου αστρονόμου Φράνσις Μπέιλι. ''
Σήμερα ο Λαλάντ 21185 είναι από τους λίγους αστέρες που σχετίζεται με τους αριθμούς των καταλόγων του ομώνυμου αστρονόμου''. ''
Τον Μάιο του 1857 ο Φρίντριχ Βίλχελμ Αργκελάντερ ανακάλυψε τη ιδία κίνηση του αστέρα. Μερικές φορές μάλιστα ο αστέρας καλείται «δεύτερος αστέρας του Αργκελάντερ» (ο «πρώτος» αστέρας του Γερμανού αστρονόμου είναι ο Groombridge 1830 του οποίου η ιδία κίνηση ανακαλύφθηκε αργότερα από τον ίδιο.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Αστέρες κύριας ακολουθίας τύπου M Κατηγορία:Μεγάλη Άρκτος
Ισλάμ στο Κοσσυφοπέδιο
Το Ισλάμ στο Κοσσυφοπέδιο έχει μια μακρόχρονη παράδοση που χρονολογείται από την οθωμανική κατάκτηση των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένου του Κοσσυφοπεδίου. Πριν από τη Μάχη του Κοσόβου, το 1389, ολόκληρη η περιοχή των Βαλκανίων είχε εκχριστιανιστεί τόσο από τη Δυτική όσο και από την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Από το 1389 έως το 1912 το Κοσσυφοπέδιο αποτελούσε μέρος επίσημα της μουσουλμανικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και, ως εκ τούτου, δέχτηκε υψηλό επίπεδο ισλαμοποίησης. Κατά το χρονικό διάστημα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κοσσυφοπέδιο κυβερνήθηκε από κοσμικές σοσιαλιστικές αρχές στη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγιναν σημαντικές προσπάθειες, οι Κοσοβάροι να προσηλυτιστούν προς τον αθεϊσμό και την εκκοσμίκευση.Αργότερα μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος η θρησκεία γνώρισε σημαντική αναγέννηση και ισχυρή αναβίωση.Σήμερα, το 90-92% του πληθυσμού του Κοσσυφοπεδίου αυτοπροσδιορίζονται ως μουσουλμάνοι, κυρίως αυτοί που ανήκουν στην αλβανική κοινότητα. Υπάρχουν, όμως, ακόμη και σλαβόφωνοι μουσουλμάνοι, οι οποίοι αυτοπροσδιορίζονται ως Βόσνιοι και Γκοράνι, καθώς και Τούρκοι.
Ιστορικά στοιχεία
Μέχρι τον δέκατο έκτο αιώνα ο βαθμός του εξισλαμισμού στο Κοσσυφοπέδιο ήταν ελάχιστος και σε μεγάλο βαθμό περιοριζόταν στα αστικά κέντρα. Ο ρυθμός των μεταστροφών στο Ισλάμ αυξήθηκε σημαντικά κατά το δεύτερο μισό του δέκατου έκτου αιώνα, πιθανώς λόγω της φορολογίας που είχε επιβληθεί στους Χριστιανούς εκείνη την περίοδο. Πολλοί, όμως, Αλβανοί στο Κοσσυφοπέδιο που είχαν ενστερνιστεί το Ισλάμ δήλωναν ότι ήταν Καθολικοί για να αποφύγουν τη στρατολόγηση, μέχρι το 1845.
Πόλεμος του Κοσσυφοπεδίου
Πολυάριθμες αλβανικές πολιτιστικές τοποθεσίες στο Κοσσυφοπέδιο καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης του Κοσσυφοπεδίου (1998-1999), κάτι που θεωρείται έγκλημα πολέμου που παραβιάζει τη Σύμβαση της Χάγης και της Γενεύης. Από τα 498 τζαμιά στο Κοσσυφοπέδιο που βρίσκονταν σε ενεργό χρήση, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY) τεκμηρίωσε ότι 225 τζαμιά υπέστησαν ζημιές ή καταστράφηκαν από το γιουγκοσλαβικό σερβικό στρατό. Συνολικά, οι δεκαοκτώ μήνες του πολέμου μεταξύ 1998-1999 στο Κοσσυφοπέδιο είχαν ως αποτέλεσμα 225 ή το ένα τρίτο από τα 600 συνολικά τζαμιά να υποστούν ζημιές, βανδαλισμό ή να καταστραφούν μαζί με άλλα μνημεία ισλαμικής αρχιτεκτονικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοσσυφοπέδιο
Γόβες
Οι γόβες ή ψηλοτάκουνα είναι υποδήματα που αυξάνουν το ύψος της φτέρνας του ποδιού του από τα δάκτυλα των ποδιών. Υπάρχουν επίσης παπούτσια πλατφόρμας με ψηλό τακούνι. Τα ψηλοτακούνια τείνουν να δώσουν την αισθητική ψευδαίσθηση των μακρύτερων, πιο λεπτών ποδιών. Οι γόβες έρχονται σε μια μεγάλη ποικιλία στυλ, και τα τακούνια βρίσκονται σε πολλά διαφορετικά σχήματα, όπως το στιλέτο, η αντλία, το μπλοκ, το κωνικό, η λεπίδα και η σφήνα.
Σύμφωνα με τους ιστοτόπους υποδημάτων υψηλών προδιαγραφών όπως ο Jimmy Choo και ο Gucci, ένα "χαμηλό τακούνι" θεωρείται ότι είναι μικρότερο από 6,4 εκατοστά, ενώ τα τακούνια μεταξύ 6,4 και 8,9 εκ. Θεωρούνται "mid toe". Οτιδήποτε πάνω από αυτό θεωρείται "ψηλό τακούνι". Τα εξαιρετικά ψηλά τακούνια, όπως αυτά που υπερβαίνουν τα 15 εκατοστά, δεν θεωρούνται πλέον παπούτσια αλλά μάλλον κάτι παρόμοιο με "κόσμημα για τα πόδια".
Το τακούνι και οι άνδρες
Κατά τη διάρκεια του 17 και 18 αιώνα πολλοί βασιλείς, έμποροι και γενικά οι άνδρες της μεγάλης τάξης είχε ως υπόδημά της και το τακούνι. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι οι βασιλείς της Γαλλίας. Η χρήση τέτοιου είδους παπουτσιών από τους άνδρες συνεχίστηκε μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα αλλά σε μικρότερο βαθμό.
Σήμανση CE
250px|μικρογραφία|Η σήμανση CE σε φορτιστή κινητού Η πιστοποίηση CE (γαλλικά:conformité européenne, Ευρωπαϊκή συμμόρφωση) δίδεται σε εμπορικά προϊόντα για να δηλώσει ότι ο κατασκευαστής ή ο εισαγωγέας επιβεβαιώνει τη συμμόρφωση του αγαθού με τα ευρωπαϊκά πρότυπα υγείας, ασφάλειας και προστασίας του περιβάλλοντος. Δεν αποτελεί δείκτη ποιότητας. Η σήμανση CE απαιτείται για προϊόντα που πωλούνται ή εισάγονται στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, αλλά βρίσκεται επίσης σε προϊόντα που πωλούνται αλλού και έχουν κατασκευαστεί σύμφωνα με τα πρότυπα του ΕΟΧ. Το σήμα CE υποδηλώνει ότι το προϊόν μπορεί να πωληθεί ελεύθερα σε οποιοδήποτε μέρος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, ανεξάρτητα από τη χώρα προέλευσής του. Αποτελείται από το λογότυπο CE και, κατά περίπτωση, τον τετραψήφιο αριθμό αναγνώρισης του κοινοποιημένου οργανισμού που συμμετέχει στη διαδικασία αξιολόγησης της συμμόρφωσης.
Αποτελεί νομική υποχρέωση των κατασκευαστών να αναγνωρίσουν το σύνολο της Νομοθεσίας που τους αφορά (Ευρωπαϊκές Οδηγίες, Εναρμονισμένα ή Μη Πρότυπα, λοιπές Τεχνικές Προδιαγραφές, κτλ) και τελικά να συντάξουν και να υπογράψουν σχετική ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ή ΕΠΙΔΟΣΗΣ (η οποία περιλαμβάνεται στον Τεχνικό Φάκελο) που ουσιαστικά αποτελεί το διαβατήριο του προϊόντος για τη Νόμιμη κυκλοφορία του εντός της Ε.Ε. (Ε.Ο.Χ.) αλλά και στα περισσότερα σημεία του πλανήτη.
Αντιδραστήριο Τόλενς
Το αντιδραστήριο Τόλενς είναι χημικό αντιδραστήριο που χρησιμοποιείται στον προσδιορισμό της παρουσίας χαρακτηριστικών ομάδων αλδεΰδης, αρωματικής αλδεΰδης και άλφα-υδρόξυ κετόνης. Το αντιδραστήριο αποτελείται από διάλυμα νιτρικού αργύρου και αμμωνίας. Ονομάστηκε από το όνομα του εφευρέτη Γερμανού χημικού Μπέρνχαρντ Τόλενς (Bernhard Tollens). Θετική δοκιμή με το αντιδραστήριο Τόλενς δείχνεται με την καθίζηση στοιχειακού αργύρου, που συχνά παράγει «καθρέπτη αργύρου» στην εσωτερική επιφάνεια του δοχείου αντίδρασης.
Εργαστηριακή παρασκευή
Αυτό το αντιδραστήριο δεν είναι εμπορικά διαθέσιμο λόγω του μικρού χρόνου ζωής του, έτσι πρέπει να παρασκευάζεται πρόσφατα στο εργαστήριο. Μια συνηθισμένη παρασκευή περιλαμβάνει δύο βήματα. Πρώτα, λίγες σταγόνες αραιού υδροξειδίου του νατρίου προστίθενται σε κάποιο υδατικό νιτρικό άργυρο. Τα ιόντα OH− μετατρέπουν τη μορφή υδατικού συμπλόκου αργύρου (silver aquo complex) σε οξείδιο του αργύρου, Ag2O, που καθιζάνει από το διάλυμα ως καφετί στερεό:
Στο επόμενο βήμα, επαρκής υδατική αμμωνία προστίθεται για να διαλύσει το καφετί οξείδιο του αργύρου(I). Το τελικό διάλυμα περιέχει τα σύμπλοκα [Ag(NH3)2]+ στο μείγμα, που είναι το κύριο συστατικό του αντιδραστηρίου Τόλενς. Το υδροξείδιο του νατρίου ξανασχηματίζεται:
Ποιοτική οργανική ανάλυση
Μόλις ταυτοποιηθεί η παρουσία καρβονυλικής ομάδας χρησιμοποιώντας τη 2,4-δινιτροφαινυλυδραζίνη (γνωστή και ως αντιδραστήριο Μπρέιντι (Brady's reagent) ή 2,4-DNPH ή 2,4-DNP), μπορεί να χρησιμοποιηθεί το αντιδραστήριο Τόλενς για να διακρίνει κετόνες από αλδεΰδες. Το αντιδραστήριο Τόλενς είναι αρνητικό για τις περισσότερες κετόνες, με τις άλφα-υδρόξυ κετόνες (alpha-hydroxy ketones) να αποτελούν εξαίρεση.
Η δοκιμή βασίζεται στην υπόθεση ότι οι αλδεΰδες οξειδώνονται πιο εύκολα συγκριτικά με τις κετόνες· αυτό οφείλεται στον άνθρακα του καρβονυλίου που στις αλδεΰδες έχει ένα προσαρτημένο υδρογόνο. Το σύμπλοκο του διεναμμώνιου αργύρου(I) στο μείγμα είναι οξειδωτικό μέσο και είναι βασικό αντιδρόν στο αντιδραστήριο Τόλενς. Η δοκιμή εκτελείται γενικά σε δοκιμαστικό σωλήνα σε ένα ζεστό υδατόλουτρο.
Σε θετική δοκιμή, το σύμπλοκο του διεναμμώνιου αργύρου(I) οξειδώνει την αλδεΰδη σε καρβοξυλικό ιόν και στη διεργασία ανάγεται σε στοιχειακό άργυρο και υδατική αμμωνία. Ο στοιχειακός άργυρος καθιζάνει από το διάλυμα, κάποιες φορές στην εσωτερική επιφάνεια του δοχείου αντίδρασης, δίνοντας έναν χαρακτηριστικό "καθρέφτη αργύρου". Το καρβοξυλικό ιόν στην οξίνιση θα δώσει το αντίστοιχο καρβοξυλικό οξύ. Το καρβοξυλικό οξύ δεν σχηματίζεται αμέσως από την αρχή επειδή η αντίδραση λαμβάνει χώρα σε αλκαλικές συνθήκες. Οι ιονικές εξισώσεις για τη γενική αντίδραση φαίνονται παρακάτω·; το R αναφέρεται σε αλκυλομάδα.
Το αντιδραστήριο Τόλενς μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης για τα ακραία αλκίνια (RC2H). Σε αυτήν την περίπτωση σχηματίζεται ένα λευκό ίζημα του ακετυλιδίου (AgC2R). Μια άλλη δοκιμή βασίζεται στην αντίδραση της φουρφουράλης (Furfural) με φλωρογλυκινόλη (phloroglucinol) για να παραγάγει μια έγχρωμη ένωση με υψηλή μοριακή απορροφητικότητα.
Το αντιδραστήριο Τόλενς καθώς και το φελίγγειο υγρό δίνουν επίσης θετικά αποτελέσματα με το μεθανικό οξύ, που οξειδώνεται πλήρως σε νερό και διοξείδιο του άνθρακα.
Χρώση
Στην παθολογική ανατομική (anatomic pathology), χρησιμοποιείται ο αμμωνιακός νιτρικός άργυρος (ammoniacal silver nitrate) στην χρώση Fontana-Masson, που είναι μια τεχνική χρώσης αργύρου που χρησιμοποιείται για την ανίχνευση μελανίνης, αργυρόφιλων κυττάρων που δέχονται χρώση με άργυρο (argentaffin) και λιποφουσκίνης (lipofuscin) σε τομές ιστού. Η μελανίνη και οι άλλες χρωμιόφιλες ενώσεις ανάγουν τον νιτρικό άργυρο σε μεταλλικό άργυρο.
Κάτοπτρο αργύρου
Το αντιδραστήριο Τόλενς χρησιμοποιείται επίσης για να εφαρμόσει κάτοπτρο αργύρου σε γυαλικά· παραδείγματος χάρη, στο εσωτερικό μονωμένης φιάλης κενού. Το αναγωγικό μέσο για τέτοιες εφαρμογές είναι η γλυκόζη (μια αλδεΰδη). Καθαρά γυαλικά απαιτούνται για υψηλή ποιότητα καθρέπτη. Για να αυξηθεί η ταχύτητα εναπόθεσης η γυάλινη επιφάνεια μπορεί να προκατεργαστεί με χλωριούχο κασσίτερο(ΙΙ) (tin(II) chloride) σταθεροποιημένο σε διάλυμα υδροχλωρικού οξέος.
Για εφαρμογές που απαιτούν τη μέγιστη οπτική ποιότητα όπως στους καθρέπτες τηλεσκοπίων η χρήση του χλωριούχου κασσιτέρου(ΙΙ) είναι προβληματική, επειδή δημιουργεί δημιουργεί τραχύτητα στη νανοκλίμακα και μειώνει την ανακλαστικότητα. Οι μέθοδοι που παράγουν κάτοπτρα τηλεσκοπίων περιλαμβάνουν επιπλέον πρόσθετα για να αυξήσουν την πρόσφυση και την αντοχή της μεμβράνης, όπως στη μέθοδο Μάρτινς, που περιλαμβάνει τρυγικό οξύ και αιθανόλη.
Ασφάλεια
Παλιά αντιδραστήρια μπορούν να καταστραφούν με αραιό οξύ για να αποφευχθεί ο σχηματισμός του πολύ εκρηκτικού αζωτούχου αργύρου (silver nitride).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ενώσεις αργύρου Κατηγορία:Οξειδωτικά μέσα Κατηγορία:Χημικές δοκιμές
Λεία Χατζοπούλου-Καραβία
Η Λεία Χατζοπούλου-Καραβία (1932 - ) είναι σύγχρονη Ελληνίδα συγγραφέας και ποιήτρια.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1932, σπούδασε θέατρο, αγγλική και ελληνική φιλολογία, γαλλικά, γερμανικά, ισπανικά, ρωσικά και άλλες γλώσσες. Είναι δρ. Συγκριτικής Γραμματολογίας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Η διδακτορική της διατριβή είχε τίτλο «Οι Ερινύες επί σκηνής στην οικογένεια των Ατρειδών - Αισχύλου Ορέστεια, Ζ. Ζιρωντού Ηλέκτρα, Ζ. Π. Σαρτρ Οι Μύγες, Τ. Σ. Έλιοτ Η Οικογενειακή Συγκέντρωση», Σορβόννη, 1992.
Θέατρο
Διδάσκει θέατρο, διευθύνει το "Θεατρικό Εργαστήρι Νέας Σμύρνης". Από το 1996 οργανώνει στην Ελλάδα κάθε δύο χρόνια διεθνή συνέδρια θεατρολογίας ως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου Θεατρικής Έρευνας στην Ελλάδα. Είναι Πρόεδρος του Διεθνούς Forum Θεατρικών Συγγραφέων του Ι.Τ.Ι. της UNESCO.
Εργογραφία
Το έργο της περιλαμβάνει ποιητικές συλλογές, πεζογραφήματα και θεατρικά έργα για ενήλικες και για νέους. Επίσεις έχει μεταφράσει έργα από διάφορες γλώσσες. Πολλά έργα της έχουν μεταφραστεί, δημοσιευτεί ή εκδοθεί σε άλλες χώρες, κι έχουν παιχτεί στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο ή στο θέατρο, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
Διακρίσεις
Τον Μάρτίο του 2008, ο Δήμος Νέας Σμύρνης της απόνειμε το χρυσό μετάλλιο της πόλης. Τον Απριλίο του 2008 έλαβε το βραβείο ARDUA στο Μπορντό, για τα θεατρικά της έργα «Φυλακή» και «Πρόσφυγας», ενώ το 2009, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της απόνειμε το Βραβείο Leopold Senghor.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Νεοέλληνες ποιητές Κατηγορία:Έλληνες θεατρικοί συγγραφείς
Δίας LIV
Ο Δίας LIV είναι ένας ανώμαλος φυσικός δορυφόρος του πλανήτη Δία. Ανακαλύφθηκε από τον Σκοτ Σέπαρντ, το 2016 και η ανακάλυψή του ανακοινώθηκε στις 2 Ιουνίου 2017. Η αρχική προσωρινή ονομασία που του είχε δοθεί ήταν S/2016 J 1.
Ο Δίας LIV έχει διάμετρο 1 χλμ. και περιστρέφεται γύρω από τον Δία σε μέση απόσταση 20.595.480 χιλιομέτρων, σε 603,83 ημέρες, με κλίση 139,839 μοιρών προς την εκλειπτική και με εκκεντρότητα 0,1377.
Ο Δίας LIV ανήκει στην τροχιακή «Ομάδα της Πασιφάης», των δορυφόρων που περιφέρονται σε ανάδρομες τροχιές περί τον Δία σε αποστάσεις από αυτόν μεταξύ 23 και 24 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και κλίσεις τροχιάς γύρω στις 165°.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Φυσικοί δορυφόροι Δία
Λουδοβίκος Β΄ του Βαντόμ
Ο Λουδοβίκος, γαλλ. Louis (Οκτώβριος 1612 - 6 Αυγούστου 1669) από τον Οίκο των Βουρβόνων ήταν δούκας του Μερκέρ, διαδεχόμενος τη μητέρα του και από το 1665 2ος δούκας του Βαντόμ, διαδεχόμενος τον πατέρα του.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1651 την Λάουρα Μαντσίνι, ανιψιά του καρδινάλιου Μαζαρέν και είχε τέκνα:
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Βουρβόνων Κατηγορία:Δούκες του Βαντόμ
Όντολο
Το Όντολο (ιταλικά: Odolo) είναι ιταλικός δήμος στην Επαρχία της Μπρέσια, στην περιφέρεια της Λομβαρδίας.
Ντέιβιντ Τζάφι
Ο Ντέιβιντ Σκοτ Τζάφι (David Scott Jaffe, 13 Απριλίου 1971) είναι σχεδιαστής βιντεοπαιχνιδιών, άρρηκτα συνδεδεμένος με τις σειρές Twisted Metal και God of War, μεταξύ άλλων.
Βιογραφία
Ο Τζάφι κατάγεται από το Μπέρμιγχαμ της Αλαμπάμα και ζει στο Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια. Είναι απόφοιτος του γυμνασίου Mountain Brook της Αλαμπάμα. Κυνηγώντας το όνειρο της σκηνοθεσίας ταινιών, αιτήθηκε να φοιτήσει στην Σχολή Κινηματογραφικών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια, χωρίς όμως επιτυχία. Μερικά χρόνια αργότερα στράφηκε προς τον σχεδιασμό βιντεοπαιχνιδιών.
Χαίρει αναγνώρισης κυρίως για την δημιουργία της επιτυχημένης σειράς Twisted Metal, αρχικά στο PlayStation, και την σκηνοθεσία του πρώτου God of War, στο PlayStation 2. Δύο από τα πρότζεκτ όπου εργάσθηκε, το Twisted Metal: Black και το God of War, κατατάχθηκαν στη λίστα με τα 25 καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών για το PlayStation 2 από το αμερικανικό IGN (το Τwisted Μetal: Black στην ένατη θέση και το God of War στην πρώτη). Το 2005 απέσπασε το VGX Award για ως Σχεδιαστής της Χρονιάς. Το 2007 απέσπασε μαζί με τους Κόρι Μπάρλογκ και Μαριάν Κράουτζικ το βραβείο BAFTA για Ιστορία και Χαρακτήρα για το God of War 2. Το ίδιο έτος εγκατέλειψε τα στούντιο της Sony, ιδρύοντας στην συνέχεια το δικό του στούντιο με όνομα Eat Sleep Play. Το στούντιο υπέγραψε πολυετή συμφωνία με τη Sony για την δημιουργία παιχνιδιών αποκλειστικά για πλατφόρμες PlayStation. To 2012 αποχώρησε και από την Eat Sleep Play λόγω «δημιουργικών διαφορών».
Δύο έτη αργότερα, το 2014, ανακοίνωσε το πρώτο του παιχνίδι με το νέο του studio, The Bartlet Jones Supernatural Detective Agency. Ο λόγος για το Drawn to Death, μια αποκλειστικότητα του PlayStation 4. Οι ανάμεικτες όμως κριτικές του τύπου σε συνδυασμό με την ακύρωση ενός ακόμη τίτλου που ήταν σε ανάπτυξη, οδήγησαν στο κλείσιμο της εταιρείας ένα χρόνο αργότερα.
Ο Τζάφι περνάει μεγάλο μέρος του χρόνου του σε live streaming σε Twitch και YouTube συζητώντας για βιντεοπαιχνίδια αλλά και για θέματα από την ποπ κουλτούρα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σκηνοθέτες βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Σχεδιαστές βιντεοπαιχνιδιών Κατηγορία:Twisted Metal
Γιώργος Καγιαλίκος
Ο Γιώργος Καγιαλίκος είναι Έλληνας συνθέτης και τραγουδοποιός.
Έχει συνθέσει κύκλους τραγουδιών, μουσική για το θέατρο, ορχηστρική μουσική και μουσική για πιάνο ενώ έχει ασχοληθεί με το παιδικό τραγούδι και την μελοποίηση ποιημάτων.
Ζοσλέν Α΄ της Έδεσσας
O Ζοσλέν Α΄, (Γαλλική γλώσσα : Joscelin I, 1072 - 1131) από τον Οίκο του Κουρτεναί ήταν πρίγκιπας της Γαλιλαίας & κύριος του Τυρμπεσέλ (1115 - 1131) και κόμης της Έδεσσας (1119 - 1131), που κυβέρνησε την τελευταία στο Ζενίθ της. Κράτησε τα μεγάλα κα ασταθή σύνορά της με την πολεμική του ανδρεία.
Γιώργος Καγιαλίκος
Τραγούδια του, μεταξύ άλλων, έχουν ερμηνεύσει η Μαρία Φαραντούρη, η Έλλη Πασπαλά, η Γιοβάννα, η Πίτσα Παπαδοπούλου, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Μπάμπης Στόκας, ο Κώστας Θωμαίδης, ο Ανδρέας Καρακότας, ο Βασίλης Γισδάκης, ο Απόστολος Ρίζος, ο Δώρος Δημοσθένους, η Ευτυχία Μητρίτσα, η Ιφιγένεια Κορολόγου κ.α
Ζοσλέν Α΄ της Έδεσσας
Βιογραφία
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Ζοσλέν Α΄ κυρίου του Κουρτεναί και της Ισαβέλλας/Ελισάβετ, κόρης του Γκυ Α΄ κυρίου του Μονλερύ. Έφθασε στην Παλαιστίνη κατά τη Σταυροφορία του 1101, μετά την Α΄ Σταυροφορία και εισήλθε πρώτα στην υπηρεσία του εξαδέλφου του Βαλδουίνου Β΄, κόμη του Ρετέλ στο στρατό του Γοδεφρείδου, κυρίου του Μπουιγιόν που του παραχώρησε την κυριότητα του Τυρμπεσέλ και μετά στον στρατό του Στεφάνου, κόμη του Μπλουά. Το 1104 αιχμαλωτίστηκε στη μάχη του Χαρράν. Το 1113 είχε δημιουργήσει ένα ημι-αυτόνομο κρατίδιο γύρω από το Τυρμπεσέλ στα δυτικά του Ευφράτη όπου η γη ήταν εύφορη. Ο Βαλδουίνος Β΄ ήλεγχε τη γη ανατολικά του Ευφράτη, γύρω από την Έδεσσα, που ήταν έρημη από κατοίκους και την παρενοχλούσαν οι Τούρκοι. Το έτος αυτό ο Βαλδουίνος Β΄ του αποστέρησε την ιδιοκτησία και ο Ζοσλέν Α΄ ταξίδευσε στην Ιερουσαλήμ, όπου του δόθηκε ο τίτλος του πρίγκιπα της Γαλιλαίας. Το 1118 ο Βαλδουίνος Β΄ διαδέχθηκε τον Βαλδουίνο Α΄ της Ιερουσαλήμ παρά την εχθρότητά τους, ο Ζοσλέν Α΄ είχε υποστηρίξει την υποψηφιότητα εκείνου έναντι του Ευσταθίου Γ΄, κόμη της Βουλώνης (αδελφού του Βαλδουίνου Α΄) και ο Βαλδουίνος Β΄, όταν εξελέγη τον αντάμειψε με την κομητεία της Έδεσσας.