cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μπέρναρντ Μπάιφουτ
Βιογραφικό
Ο Μπάιφουτ, γιος του κατασκευαστή βαφής William Frederick Bijvoet και της Barendina Margaret Rufer, γεννήθηκε στο Curve Waal του Άμστερνταμ. Με την ολοκλήρωση των μαθητικών του χρόνων, το 1908, ξεκινά τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Ντελφτ, αφετηρία της φιλίας του με τον συμφοιτητή του Γιαν Ντούικερ και αποφοιτούν μαζί το 1913. Εργάστηκε για μερικά χρόνια στο γραφείο του καθηγητή Henri Evers όταν και, μεταξύ άλλων, επέβλεψε την κατασκευή του δημαρχείου του Ρότερνταμ. Το 1916 οι νεαροί αρχιτέκτονες Bijvoet και Duiker ξεκινούν τη συνεργασία τους στο Ζάντφουρτ της Ολλανδίας, αναζητώντας τη δική τους αρχιτεκτονική και κερδίζουν το διαγωνισμό για έναν οίκο ευγηρίας, Karen House στο Άλκμααρ. Οι πνευματικές αναζητήσεις φαίνονται στο έργο των δύο αρχιτεκτόνων, οι οποίοι απομακρύνθηκαν από την τεχνοτροπία του Φρανκ Λόιντ Ράιτ, την οποία είχαν αρχικά υιοθετήσει, χτίζοντας ένα ξύλινο σπίτι στο Άαλσμερ (Aalsmer) το 1924.
Το 1925 ο Μπάιφουτ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, ερχόμενος σε επαφή με διάσημες προσωπικότητες της εποχής, όπου συνεργάστηκε με τον Γάλλο αρχιτέκτονα Πιέρ Σαρώ (Pierre Chareau), σχεδιάζοντας με ελευθερία έργα όπως το κτίριο του golf club στο Grand Hôtel του Μπωβαλόν (Beauvallon) στον κόλπο του Σαιν Τροπέ το 1929 και την κατοικία στο Παρίσι, γνωστή ως Maison de Verre το 1931. Σημαντικό έργο της συνεργασίας των Μπάιφουτ και Duiker στην Ολλανδία είναι το Grand Hotel Gooiland στην Αμβέρσα, το οποίο ολοκλήρωσε ο Μπάιφουτ μετά το θάνατο του Duiker, προσθέτοντας στη σύνθεση ένα θέατρο. Ο Μπάιφουτ παρέμεινε μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1930 στη Γαλλία και συνεργάστηκε με τους Γάλλους αρχιτέκτονες Εζέν Μπωντουέν (Eugène Beaudouin) και Μαρσέλ Λοντ (Marcel Lods).
Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ο Μπάιφουτ κατέφυγε μαζί με την οικογένειά του στην περιοχή Ντορντόνι (Dordogne). Μετά την απελευθέρωση, ο Μπάιφουτ επέστρεψε στην Ολλανδία και εγκαταστάθηκε στο Χάαρλεμ, όπου συνεργάστηκε με το νεότερο αρχιτέκτονα Γκέραρντ Χολτ (Gerard Holt). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Μπάιφουτ εξειδικεύτηκε στην ακουστική των αμφιθεάτρων και από το 1946 μέχρι το θάνατό του το 1979, ήταν μέλος της Ολλανδικής συμβουλευτικής επιτροπής κατασκευής θεάτρων.
Στοιχεία Έργου
Ο Μπάιφουτ ήταν ένας σεμνός, ήσυχος, ολιγόλογος άνθρωπος και δύσκολα προσεγγίσιμος. Λόγω της επιφυλακτικής του φύσης, άφηνε τα πράγματα να πάρουν τη δική τους πορεία. Ήταν ακόμη σε νεαρή ηλικία όταν τον προσέλκυσε η καλλιτεχνική ζωή του Παρισιού, όπου δείχνοντας ενδιαφέρον όχι μόνο για τη μοντέρνα αρχιτεκτονική, αλλά και για την μοντέρνα γαλλική μουσική, τη ζωγραφική και το θέατρο, επηρεάστηκε από τις Γαλλικές συνήθειες, όπως ο σεβασμός στον τεχνίτη, η εργασία πάνω στο έργο και η ευαισθησία στη λεπτομέρεια. Το έργο του Μπάιφουτ αντιπροσωπεύει μια διακριτή αλληλεπίδραση μεταξύ της στέρεας Ολλανδικής αρχιτεκτονικής της εποχής και μιας ποικιλίας Γαλλικών καινοτομιών και πειραμάτων. Τα έργα αυτού του Γαλλόφιλου Ολλανδού αρχιτέκτονα είχαν μεγάλη αξία στη Γαλλία, γεγονός που ενισχύεται από τα λόγια του αρχιτέκτονα Λε Κορμπυζιέ: “Monsieur Byvoët, votre génie est très grand pour l’Europe” (“Κύριε Μπάιφουτ, η μεγαλοφυία σας έχει μεγάλη σημασία για την Ευρώπη”). Μετά την μεταπολεμική επιστροφή του, όμως, στην Ολλανδία, οι γαλλικές πτυχές του έργου του δεν αναγνωρίστηκαν. Η κύρια έμφαση στο έργο του Μπάιφουτ έγκειται στο καλλιτεχνικό επίπεδο. Όπως, άλλωστε, εξέφρασε ο ίδιος τη δεκαετία του 1960, “Στην εποχή μας, οι αρχιτέκτονες είναι σε μεγάλο βαθμό καλλιτέχνες - μία πολύ περίπλοκη τέχνη, να είστε σίγουροι, απαιτεί εκτεταμένη γνώση, ευέλικτο ταλέντο και εξαιρετική ικανότητα. Αλλά κάποιος ξεχνά συχνά ότι πρέπει πάνω από όλα να είναι καλλιτέχνης στο επάγγελμά του, όπως ακριβώς οι ζωγράφοι, οι γλύπτες και οι συνθέτες είναι, επίσης, καλλιτέχνες στο δικό τους επάγγελμα.”
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ολλανδοί αρχιτέκτονες
Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου
Η Μητροπολιτική Πόλη του Μιλάνου (ιταλικά: Città Metropolitana di Milano) είναι μητροπολιτική πόλη στην περιφέρεια της Λομβαρδίας στην Ιταλία. Η έκτασή της είναι 1.984 τ.χλμ. και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 3.241.901 (2018) κατοίκους. Έδρα της μητροπολιτικής πόλης είναι το Μιλάνο (Milano). Συνολικά, η μητρπολιτική πόλη αριθμεί 189 δήμους.
Συνορεύει βόρεια με την επαρχία του Βαρέζε και την επαρχία της Μόντσα-Μπριάντσα, ανατολικά με την επαρχία του Μπέργκαμο, την επαρχία της Κρεμόνα και την επαρχία του Λόντι, νότια με την επαρχία της Παβίας και δυτικά με το Πεδεμόντιο (επαρχία της Νοβάρας).
Τσακωνιά
μικρογραφία|Εθνολογικός χάρτης της [[Πελοπόννησος|Πελοποννήσου στα γερμανικά, ο οποίος εκδόθηκε το 1890. Οι Τσάκωνες ζουν στη περιοχή με ανοιχτό μπλε χρώμα.]] Ως Τσακωνιά είναι γνωστή μια μικρή περιοχή στην ανατολική Πελοπόννησο όπου ομιλείται η τσακώνικη γλώσσα. Αυτή η περιοχή περιλαμβάνει 13 πόλεις, χωριά και οικισμούς γύρω από τα Πέρα Μέλανα Αρκαδίας. Είναι πολιτιστική περιοχή και φυσικά δεν είναι μια επίσημα καθορισμένη πολιτική οντότητα της Ελλάδας.
Έκταση
Στη Σύντομη Γραμματική της Τσακώνικης Διαλέκτου που δημοσιεύτηκε το 1951, ο καθηγητής Θανάσης Κωστάκης ορίζει την Τσακωνιά ως μια περιοχή που εκτείνεται από τον Άγιο Ανδρέα Κυνουρίας μέχρι το Λεωνίδιο και τον Τυρό. Η Τσακωνιά, κατά τον Κωστάκη, εκτεινόταν μέχρι την Καστάνιτσα και τη Σίταινα στην ενδοχώρα, αλλά υποστηρίζει ότι παλαιότερα η Τσακωνιά έφτανε μέχρι το ακρωτήριο Μαλέα στην ανατολική Λακωνία. Η κυριότερη πόλη της Τσακωνιάς εκείνη την εποχή ήταν ο Πραστός, ο οποίος ωφελούνταν από ένα ειδικό εμπορικό προνόμιο που είχε χορηγηθεί σε αυτό το χωριό από τις αρχές στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ιμπραήμ Πασάς πυρπόλησε τον Πραστό κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης και έπειτα η πόλη εγκαταλείφθηκε, με πολλούς από τους κατοίκους του να καταφεύγουν στην περιοχή γύρω από το Λεωνίδιο και τον Τυρό ή σε άλλες περιοχές γύρω από τον Αργολικό κόλπο .Μερικοί πρώτοι σχολιαστές φαίνεται ότι μπερδεύουν την μανιώτικη διάλεκτο με τα τσακωνικά, αποδεικνύοντας τον ευέλικτο χαρακτήρα του όρου.
Η πραγματική γεωγραφική εξάπλωση της τσακωνικής γλώσσας έχει συρρικνωθεί πολύ στα 70 και πλέον χρόνια που ακολούθησαν την δημοσίευση της Σύντομης Γραμματικής, αλλά η περιοχή που οριοθετεί ο Κωστάκης εξακολουθεί να θεωρείται μέρος της Τσακωνιάς λόγω της διατήρησης ορισμένων πολιτιστικών χαρακτηριστικών όπως ο τσακώνικος χορός και οι μοναδικές λαϊκές φορεσιές.
Η περιοχή όπου ομιλούταν η τσακωνική διάλεκτος ήταν κάποτε μεγαλύτερη από την περιοχή που κατονόμαζε η Σύντομη Γραμματική. Ο Εβλιγιά Τσελεμπή σημείωσε το 1668 ότι το χωριό Βάτικα, πολύ νότια του Λεωνιδίου, μιλούσε τσακωνικά. Ωστόσο αυτό το μέρος επανεποικίστηκε αργότερα από Αρβανίτες. Το Χρονικό του Μορέως (14ος αιώνας) υποδεικνύει επιπλέον ότι τα τσακώνικα ομιλούταν στην Κυνουρία, η οποία σήμερα ανήκει στην Αρκαδία, αλλά κάποτε θεωρούνταν ότι βρισκόταν στα βορειοανατολικά της Λακωνίας. Θεωρείται ότι κάποτε το ανατολικό μισό της Λακωνίας ανήκε στην Τσακωνία.
Ιστορία
μικρογραφία|180x180εσ| [[Τσακωνική διάλεκτος|Τσακωνικά : Γρούσσα νάμου είνι τα Τσακώνικα. Ρωτήετε να νιούμ΄ αλήωι. Ελληνικά : Η γλώσσα μας είναι τα Τσακώνικα. Ρωτήστε να σας πουν.
Δίγλωσση πινακίδα στα τσακωνικά και ελληνικά.]] Ο όρος Τσάκωνας εμφανίζεται για πρώτη φορά στα γραπτά βυζαντινών χρονικογράφων που αντλούν το εθνώνυμο των Τσακώνων από την παραφθορά του εθνωνύμου για τους Λάκωνες, τους Λακεδαίμονες (εννοεί τους Σπαρτιάτες)—αυτή η ονομασία είναι μια αναφορά στις δωρικές ρίζες της τσακώνικης γλώσσας και στον πολύ μεταγενέστερο εκχριστιανισμό τον 9ο αιώνα και στη διατήρηση παραδοσιακών ελληνικών εθίμων, γεγονός που συσχετίστηκε με την απομόνωσή τους από την κυρίαρχη μεσαιωνική ελληνική κοινωνία. Πολλοί θεωρούν ότι η πρώτη αναφορά στους Τσάκωνες είναι ένα σημείωμα που γράφτηκε γύρω στο 950 μ.Χ. από τον Κωνσταντίνο Πορφυρογέννητο στο έγγραφο "Περί της τέχνης της διακυβέρνησης" (De arte imperiando), όπου ο Πορφυρογέννητος γράφει ότι: οι κάτοικοι της επαρχίας της Μάινας... είναι μεταξύ των παλαιότερων Ελλήνων, οι οποίοι [Τσάκωνες] ακόμη και σήμερα αποκαλούνται Έλληνες (ειδωλολάτρες) από τους ντόπιους επειδή ήταν παγανιστές στο παρελθόν και λάτρευαν τα είδωλα, όπως οι παλιοί Έλληνες. Βαφτίστηκαν και έγιναν χριστιανοί κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αείμνηστου Βασιλείου (867–886). Με την λέξη Μάινα εννοούσε την Τσακωνιά.
Πιστεύεται ότι οι Τσάκωνες υπηρέτησαν συχνά ως συνοριοφύλακες στο βυζαντινό στρατό, αν κρίνουμε από τις αρκετές αναφορές που γίνονται σε βυζαντινά γραπτά για τζάκωνες και τζέκωνες που ασκούσαν τέτοιους ρόλους. Η πρώτη αναφορά στο ότι η «βαρβαρική» γλώσσα τους ήταν μη κατανοητή στους ομιλητές της κοινής ελληνικής γλώσσας ανάγεται στον 15ο αιώνα.
Σύμφωνα με τον Βυζαντινό ιστορικό Γεώργιο Παχυμέρη, ορισμένοι Τσάκωνες μεταφέρθηκαν από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ΄ Δούκα στην περιοχή της Προποντίδας. Η μετεγκατάστασή τους στην περιοχή αυτή ήταν μια μορφή αποζημίωσης για τη θητεία τους ως πεζοναύτες στο Βυζαντινό Ναυτικό. Αυτοί και οι Πελοποννήσιοι Γασμούλοι, οι οποίοι υπηρέτησαν στον ίδιο ρόλο, απολύθηκαν από την υπηρεσία από τον διάδοχο του Μιχαήλ, Ανδρόνικο Β΄, ο οποίος έκανε μεγάλες μειώσεις στη ναυτική δύναμη, προτιμώντας να επανδρώσει το βυζαντινό ναυτικό με γενοβέζους μισθοφόρους. Ζούσαν στα χωριά Βάτκα και Χαβούτσι, όπου ο ποταμός Αίσωπος (ή Γκιοσέν) χύνεται στη θάλασσα. Ωστόσο, επειδή έχει βρεθεί ότι η τσακωνική διάλεκτος της περιοχής διατηρεί στοιχεία που είναι κοινά στις διαλέκτους της Προποντίδας και τις Πελοποννησιακές διαλέκτους, ο Θανάσης Κωστάκης πιστεύει ότι η ημερομηνία εγκατάστασης τους πρέπει να ήταν αρκετοί αιώνες αργότερα.
Πληθυσμός
Οι Τσάκωνες είναι μια ελληνική εθνογλωσσική ομάδα που ιστορικά μιλούσε την τσακώνικη γλώσσα. Έχουν ιδιόμορφες πολιτιστικές παραδόσεις, όπως ο τσακώνικος χορός. Σήμερα, η γλώσσα τους βρίσκεται σε κρίσιμο κίνδυνο.
Οι Τσάκωνες στα μεταγενέστερα χρόνια ήταν γνωστοί τοιχοποιοί. Πολλοί ήταν βοσκοί. Συνήθης πρακτική των Τσακώνων ήταν να φεύγει από το χωριό τους ένα μικρό πλήρωμα ανδρών υπό την ηγεσία ενός μάστορα μετά την γιορτή του Αγίου Δημητρίου και να επιστρέφουν στη περιοχή τους στο Πάσχα. Ταξίδευαν ακόμη και στην Αττική κάνοντας επισκευές και ασπρίσματα σπιτιών. Το τσακώνικο χωριό Καστάνιτσα ήταν γνωστό για τα κάστανά του.
Γενετικές μελέτες
Η επιστημονική εργασία «Γενετική των πληθυσμών της Πελοποννήσου και θεωρία της εξαφάνισης του μεσαιωνικού ελληνικού πληθυσμού της Πελοποννήσου» (2017) μελέτησε τους Τσάκωνες σε δύο ομάδες. Η πρώτη ομάδα αποτελείται από 15 δείγματα ανθρώπων από τη νότια Τσακωνία και η δεύτερη αποτελείται από 9 δείγματα ανθρώπων προέρχονται από τη βόρεια Τσακωνία. Και οι δύο πληθυσμοί έχουν πολύ υψηλό μέσο μερίδιο αποσπάσματος ταυτότητας ανά καταγωγή στα γονίδια τους. Οι Τσάκωνες έχουν χαμηλά επίπεδα συγγένειας με τους Σλάβους (Λευκορώσους, Ρώσους, Πολωνούς και Ουκρανούς) σε ποσοστά 0.2%-0.9% (για τους Νότιους Τσάκωνες) και σε ποσοστά 3.9%-8.2% για τους Βόρειους Τσάκωνες. Οι υπόλοιποι Πελοποννήσιοι (από τους Πελοποννήσιους πάρθηκαν 148 δείγματα - εξαιρουμένων των Μανιωτών), έχουν ποσοστό σλαβικής καταγωγής σε ποσοστό 4.8% με 14.4%. Παρόλο που οι Μανιάτες, χωρισμένοι στις ομάδες Ανατολικής Μάνης και Δυτικής Μάνης (απ'όπου πάρθηκαν 22 δείγματα από την πρώτη και 24 από την δεύτερη), αλλά και Κάτω Μάνης (απ'όπου πάρθηκαν 23 δείγματα) έχουν αντίστοιχα ποσοστό σλαβικής καταγωγής 0.7% με 1.6%, 4.9% με 8.6% και 5.7% με 10.9% αντίστοιχα, οι Τσάκωνες παραμένουν ξεχωριστή πληθυσμιακή ομάδα τόσο από τους Μανιάτες όσο και τους Πελοποννήσιους, κάτι που αποδίδεται στην απομόνωση λόγω απόστασης και τη πιθανότητα η Τσακωνιά να κατοικούταν από Ίωνες που μιλούσαν δωρικά (κατά τον Ηρόδοτο), ενώ η Μάνη κατοικούταν από πραγματικούς Δωριείς.
Πηγές
Κατηγορία:Νομός Λακωνίας Κατηγορία:Νομός Αρκαδίας
Σημαία του Αγίου Μαρτίνου (Γαλλία)
Η γαλλική τρίχρωμη αποτελεί την επίσημη σημαία του Αγίου-Μαρτίνου, της υπερπόντιας κοινότητας της Γαλλίας, η οποία βρίσκεται στην Καραϊβική.
Υπάρχει και η ανεπίσημη σημαία, η οποία χρησιμοποιήθηκε για να εκπροσωπεί το κίνημα για κυριαρχία του Αγίου-Μαρτίνου, με σκοπό να αποσπαστεί από τη Γουαδελούπη.
Τα χρώματα στη μη επίσημη σημαία είναι παρόμοια με τη σημαία της Χώρας του Αγίου Μαρτίνου, του ολλανδικού τμήματος του νησιού. Τα χρώματα αυτά είναι μπλε, κόκκινο, λευκό και κίτρινο. Επίσης, και οι δύο σημαίες έχουν ένα σχέδιο Υ και υπάρχει και κίτρινο ημικύκλιο στη σημαία του Saint-Martin.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άγιος Μαρτίνος Γαλλίας Αγιος Μαρτινος
Θύμος αδένας
Ο θύμος αδένας (αγγλικά: thymus) είναι εξειδικευμένο όργανο του ανοσοποιητικού συστήματος. Στον θύμο ωριμάζουν τα Τ-λεμφοκύτταρα (Τ-κύτταρα), τα οποία είναι σημαντικά για το ανοσοποιητικό σύστημα. Ονομάζονται δε Τ-λεμφοκύτταρα, λόγω του ότι ωριμάζουν στον θύμο αδένα. Συγκεκριμένα ο θύμος αδένας παρέχει ένα επαγωγικό περιβάλλον για την ανάπτυξη των Τ-λεμφοκυττάρων από τα προγονικά αιμοποιητικά κύτταρα. Κάθε Τ-λεμφοκύτταρο επιτίθεται σε μία ξένη ουσία την οποία περιορίζει μέσω του υποδοχέα του. Τα Τ-κύτταρα έχουν υποδοχείς, οι οποίοι ενεργοποιούνται με τυχαία ανακατάταξη τμημάτων του γονιδίου. Κάθε Τ-κύτταρο επιτίθεται σε ένα διαφορετικό αντιγόνο. Τα Τ-κύτταρα τα οποία επιτίθενται στις πρωτεΐνες του σώματος αποβάλλονται στον θύμο αδένα μέσω του προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου (απόπτωση).
Η δομή του θύμου αδένα
Ο θύμος αδένας αποτελείται από δύο πανομοιότυπους λοβούς, και βρίσκεται ανατομικά στο πρόσθιο ανώτερο μεσοθωράκιο τμήμα, μπροστά από την καρδιά και πίσω από το στέρνο. Ιστολογικά, ο θύμος μπορεί να διαιρεθεί σε ένα κεντρικό μυελό και ένα περιφερειακό φλοιό, ο οποίος περιβάλλεται από μία εξωτερική κάψουλα. Ο φλοιός και ο μυελός παίζουν διαφορετικούς ρόλους στην ανάπτυξη των Τ-κυττάρων. Τα κύτταρα στον θύμο μπορούν να διαιρεθούν στα θυμικά στρωματικά κύτταρα και στα κύτταρα αιμοποιητικής προέλευσης (τα οποία προέρχονται από τα αρχέγονα αιμοποιητικά κύτταρα του μυελού των οστών). Καθώς τα Τ-κύτταρα αναπτύσσονται αναφέρονται ως θυμοκύτταρα και είναι αιμοποιητικής προέλευσης. Στα στρωματικά κύτταρα περιλαμβάνονται τα θυμικά επιθηλιακά κύτταρα του φλοιού, τα θυμικά μυελικά επιθηλιακά κύτταρα, και τα δενδριτικά κύτταρα. Τέλος ο θύμος αδένας είναι μεγαλύτερος και πιο ενεργός στη νεογνική και προ-εφηβική περίοδο. Με τα πρώτα χρόνια της εφηβείας, ο θύμος αρχίζει να ατροφεί και το θυμικό στρώμα αντικαθίσταται από λιπώδη ιστό. Παρόλα αυτά, η Τ-λεμφοποίηση συνεχίζεται σε όλη την ενήλικη ζωή.
Δομή λοβών θύμου αδένα
Κάθε πλευρικός λοβός αποτελείται από πολυάριθμα λοβία τα οποία συγκρατούνται μαζί με λεπτό ιστό. Ολόκληρο το όργανο περικλείεται σε μία επενδυμένη κάψουλα, με παρόμοια αλλά πυκνότερη δομή. Τα πρωτογενή λοβία ποικίλουν σε μέγεθος (από το μέγεθος του κεφαλιού μιας καρφίτσας, έως το μέγεθος ενός μικρού μπιζελιού) και αποτελούνται από ένα αριθμό μικρών οζιδίων ή θυλακίων. Τα ωοθυλάκια έχουν ακανόνιστο σχήμα και είναι περισσότερο ή λιγότερο συντηγμένα μαζί, ειδικά προς το εσωτερικό του οργάνου. Κάθε θυλάκιο έχει διάμετρο 1 έως 2 mm, και αποτελείται από ένα μυελικό και ένα φλοιώδες τμήμα, τα οποία διαφέρουν σε πολλά σημεία το ένα από το άλλο.
Ο φλοιός του θύμου αδένα
Το φλοιώδες τμήμα αποτελείται κυρίως από λεμφοειδή κύτταρα, υποστηρίζεται από ένα δίκτυο διακλαδισμένων επιθηλιακών δικτυωτών κυττάρων, το οποίο συνεχίζεται με ένα παρόμοιο δίκτυο στο μυελικό τμήμα. Αυτό το δίκτυο σχηματίζει ένα χιτώνα προς τα αιμοφόρα αγγεία. Ο φλοιός είναι το σημείο όπου συμβαίνουν τα πρώτα γεγονότα στην ανάπτυξη των θυμοκυττάρων, όπου ο Τ-κυτταρικός υποδοχέας της γονιδιακής διάταξης και η θετική επιλογή λαμβάνουν χώρα.
Ο μυελός του θύμου αδένα
Στο μυελικό τμήμα, το δίκτυο είναι πιο τραχύ από ότι στον φλοιό, τα λεμφοειδή κύτταρα είναι σχετικά λιγότερα σε αριθμό, και εκεί βρίσκονται ιδιόμορφα σωμάτια, τα ομόκεντρα σωμάτια του Hassall. Αυτά τα ομόκεντρα σωμάτια αποτελούνται από μία κεντρική μάζα, η οποία αποτελείται από ένα ή περισσότερα κοκκώδη κύτταρα καθώς και από μία κάψουλα που σχηματίζεται από επιθηλιοειδή κύτταρα. Είναι τα κατάλοιπα των επιθηλιακών σωλήνων που αναπτύσσονται έξω από τα τρίτα βρογχικά θυλάκια του εμβρύου για να σχηματιστεί ο θύμος αδένας. Κάθε θυλάκιο περιβάλλεται από ένα αγγειακό πλέγμα, από το οποίο διέρχονται τα αγγεία στο εσωτερικό, και περνούν από την περιφέρεια στο κέντρο, σχηματίζοντας μια δεύτερη ζώνη εντός των ορίων του μυελικού τμήματος. Στο κέντρο του μυελικού τμήματος υπάρχουν πολύ λίγα και μικρά σε μέγεθος αγγεία. Ο μυελός είναι το μέρος των τελευταίων γεγονότων στην ανάπτυξη των θυμοκυττάρων. Τα θυμοκύτταρα που προσεγγίζουν τον μυελό έχουν ήδη υποστεί επιτυχώς τον Τ-κυτταρικό υποδοχέα γονιδιακής αναδιάταξης και τη θετική επιλογή, και έχουν εκτεθεί σε έναν περιορισμένο βαθμό αρνητικής επιλογής.
Τα αγγεία του θύμου αδένα
Οι αρτηρίες που τροφοδοτούν τον θύμο, προέρχονται από την εσωτερική θωρακική αρτηρία, και από την ανώτερη αρτηρία του θυρεοειδούς και κατώτερου θυρεοειδούς. Οι φλέβες καταλήγουν στην αριστερή βραγχιοκεφαλική φλέβα, και στις φλέβες του θυρεοειδούς. Τα νεύρα είναι εξαιρετικά λεπτά. Προέρχονται δε από το συμπαθητικό νευρικό σύστημα.
Ατροφία του θύμου
Ο θύμος αδένας αρχίζει να αναπτύσσεται μεταξύ της γέννησης και της εφηβείας και κατόπιν αρχίζει να ατροφεί. Εμφανίζει τη μέγιστη δραστικότητα του πριν από την εφηβεία. Κατά τη θυμική παλινδρόμηση η δραστικότητα του θύμου αδένα μειώνεται δραματικά και το όργανο αντικαθίσταται κυρίως με λίπος. Η ατροφία οφείλεται στο αυξημένο επίπεδο των κυκλοφορούντων ορμονών. Σε παθολογικές καταστάσεις η ατροφία του θύμου αδένα μπορεί να αναστραφεί. Π.χ. ο χημικός ή φυσικός ευνουχισμός ενός ενήλικα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του μεγέθους και της δραστηριότητας του θύμου. Επίσης οι ασθενείς που πάσχουν από μυασθένεια, μια αυτοάνοση νόσο, παρουσιάζουν συχνά θυμική υπερπλασία ή κακοήθεια. Η αιτία αυτών των καταστάσεων δεν έχει ακόμα καθοριστεί. Αντιστοιχία του βάρους του θύμου αδένα με την ηλικία του ατόμου.
Λειτουργία
Στους δύο λοβούς του θύμου αδένα, αιματοποιητικές πρόδρομες ουσίες από τον μυελό των οστών, που αναφέρονται ως θυμοκύτταρα, ωριμάζουν σε Τ-κύτταρα. Μόλις ωριμάσουν, τα Τ-κύτταρα μεταναστεύουν από τον θύμο. Απώλεια του θύμου σε νεαρή ηλικία μέσω γενετικής μετάλλαξης (όπως στο σύνδρομο Di George) καταλήγει σε σοβαρή ανοσοανεπάρκεια και σε υψηλή ευαισθησία σε μόλυνση. Το απόθεμα των Τ-λεμφοκυττάρων δομείται στην πρώιμη παιδική ηλικία, έτσι ώστε η λειτουργία του θύμου να είναι μειωμένη στους ενήλικες. Είναι σε μεγάλο βαθμό εκφυλισμένος σε ηλικιωμένους και δύσκολα αναγνωρίζεται, αφού αποτελείται κυρίως από λιπώδη ιστό, αλλά παρ'όλα αυτά συνεχίζει την ενδοκρινή λειτουργία του. Η παλινδρόμηση του θύμου έχει συνδεθεί με την απώλεια της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος σε ηλικιωμένους, καθώς και με την ευαισθησία στις λοιμώξεις και στον καρκίνο. Η ικανότητα των Τ-κυττάρων να αναγνωρίζουν ξένα αντιγόνα επιτυγχάνεται δια μέσου του υποδοχέα των Τ-κυττάρων. Ο υποδοχέας υφίσταται γενετική αναδιάταξη κατά τη διάρκεια της ωρίμανσης του θυμοκυττάρου, με αποτέλεσμα κάθε κύτταρο να φέρει ένα μοναδικό Τ-κυτταρικό υποδοχέα. Ένας σπάνιος πληθυσμός των προγονικών αιμοποιητικών κυττάρων εισάγεται στον θύμο από το αίμα, και επεκτείνεται με κυτταρική διαίρεση για να παραχθεί ένας μεγάλος πληθυσμός από ανώριμα θυμοκύτταρα. Το κάθε ένα ανώριμο θυμοκύτταρο έχει διαφορετικούς Τ-κυτταρικούς υποδοχείς, οι οποίοι προκύπτουν με μια διαδικασία αναδιατάξεως γονιδίου. Αυτή η διαδικασία είναι επιρρεπής σε λάθη και μερικά θυμοκύτταρα αποτυγχάνουν να κάνουν λειτουργικούς Τ-κυτταρικούς υποδοχείς, ενώ άλλα θυμοκύτταρα κάνουν υποδοχείς οι οποίοι όμως είναι αυτοαντιδραστικοί. Τα ανώριμα θυμοκύτταρα υποβάλλονται σε μία διαδικασία επιλογής, με βάση την ειδικότητα των Τ-κυτταρικών υποδοχέων τους. Αυτό περιλαμβάνει την επιλογή των Τ-κυττάρων που είναι λειτουργικά (θετική επιλογή), και την εξάλειψη των Τ-κυττάρων που είναι αυτοαντιδραστικά (αρνητική επιλογή). Ο μυελός του θύμου αδένα είναι η τοποθεσία ωρίμανσης των Τ-κυττάρων. Τα κύτταρα που περνούν και τα δύο επίπεδα επιλογής, απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος για να εκτελέσουν ζωτικές λειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος.
Ασθένειες
Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι ένα διαδραστικό σύστημα. Προστατεύει αποτελεσματικά από διάφορες λοιμώξεις. Μια εσφαλμένη όμως λειτουργία του μπορεί να προκαλέσει δυσφορία, ασθένεια ή ακόμα και θάνατο. Ο τύπος της δυσλειτουργίας υπάγεται σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες κύριες ομάδες: υπερευαισθησία ή αλλεργία, αυτοάνοση ασθένεια, και ανοσοανεπάρκεια.
Υπερευαισθησία
Η αλλεργία είναι το αποτέλεσμα μιας ακατάλληλης και υπερβολικής ανοσολογικής απάντησης σε κοινά αντιγόνα. Οι ουσίες που προκαλούν αλλεργική αντίδραση ονομάζονται αλλεργιογόνα. Οι αλλεργίες αφορούν κυρίως το IgE, τα αντισώματα και την ισταμίνη, η οποία απελευθερώνεται από τα βασεόφιλα πολυμορφοπύρηνα. Μερικές φορές ένα αλλεργιογόνο μπορεί να προκαλέσει μια ξαφνική και σοβαρή, πιθανώς και θανατηφόρα, αντίδραση σε ένα ευαίσθητο άτομο. Αυτό ονομάζεται αναφυλαξία.
Ανοσοανεπάρκεια
Καθώς ο θύμος αδένας είναι το όργανο της ανάπτυξης των Τ-κυττάρων, κάθε ελάττωμα σε αυτόν, ή στην ανάπτυξη των θυμοκυττάρων μπορεί να οδηγήσει σε βαθιά πρωτογενή Τ-κυτταρική ανοσοανεπάρκεια. Τα ελαττώματα που επηρεάζουν τις σειρές τόσο των Τ-κυττάρων όσο και των Β λεμφοκυττάρων έχουν ως αποτέλεσμα το σύνδρομο βαριάς συνδυασμένης ανοσοανεπάρκειας (SCIDs). Επίκτητη ανεπάρκεια των Τ-κυττάρων μπορεί επίσης να επηρεάσει την ανάπτυξη των θυμοκυττάρων στον θύμο.
SCID (Severe Combined Immunodeficiency syndromes)
Τα σύνδρομα οξείας συνδυασμένης ανοσοανεπάρκειας (SCID) είναι μια ομάδα σπάνιων γενετικών ασθενειών που οδηγούν σε συνδυασμένες ανεπάρκειες Β και Τ λεμφοκυττάρων. Αυτά τα σύνδρομα προκαλούνται από ελαττωματικά προγονικά αιμοποιητικά κύτταρα τα οποία είναι οι πρόδρομοι των Β και Τ κυττάρων. Αυτό οδηγεί σε μια σημαντική μείωση στην ανάπτυξη των θυμοκυττάρων στον θύμο αδένα, και κατά συνέπεια στην ατροφία αυτού. Το γονίδιο για την ασθένεια ονομάζεται ADA (απαμινάση αδενοσίνης) και βρίσκεται στο χρωμόσωμα 20.
HIV/AIDS
Ο ιός HIV προκαλεί ένα σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας θανατώνοντας συγκεκριμένα CD4+ Τ-κύτταρα. Εκτιμώντας ότι η κύρια επίδραση του ιού αφορά ώριμα περιφερικά Τ-κύτταρα, ο HIV μπορεί επίσης να μολύνει τα εμφανιζόμενα στον θύμο αδένα θυμοκύτταρα, τα περισσότερα από τα οποία εκφράζουν CD4.
Αυτοάνοση νόσος
Οι αυτοάνοσες ασθένειες προκαλούνται από υπερδραστικό ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο αντί να επιτίθεται σε ξένα παθογόνα, αντιδρά εναντίον του οργανισμού προκαλώντας νόσο. Μια από τις κύριες λειτουργίες του θύμου είναι η πρόληψη της αυτοανοσίας, μέσω της διαδικασίας της κεντρικής ανοχής, δηλαδή της ανοσολογικής ανοχής προς τα αυτό-αντιγόνα.
APECED (Autoimmune Polyendocrinopathy-Candidiasis-Ectodermal Dystrophy)
Η Αυτοάνοση Πολυενδοκρινοπάθεια-Καντιντίαση-Εξωδερμική Δυστροφία είναι ένα εξαιρετικά σπάνιο γενετικά αυτοάνοσο σύνδρομο. Αυτή η ασθένεια τονίζει τη σημασία του θύμου αδένα στην πρόληψη της αυτοανοσίας. Το σύνδρομο αυτό προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο ρύθμισης της αυτοανοσίας.
Καρκίνος
Δύο μορφές όγκων παρατηρούνται στον θύμο αδένα. Το θύμωμα και το λέμφωμα.
Θύμωμα
Οι όγκοι που προέρχονται από τα επιθηλιακά κύτταρα του θύμου ονομάζονται θυμώματα, και παρουσιάζονται στο 10-15% των ασθενών με σοβαρή μυασθένεια. Τα συμπτώματα πολλές φορές συγχέονται με βρογχίτιδα ή βαρύ βήχα, διότι το καρκίνωμα πιέζει το παλίνδρομο λαρυγγικό νεύρο. Όλα τα θυμώματα είναι δυνητικά καρκινικά, αλλά μπορεί να διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό. Μερικά μεγαλώνουν πολύ αργά, ενώ άλλα μεγαλώνουν γρήγορα και μπορεί να εξαπλωθούν στους περιβάλλοντες ιστούς. Η θεραπεία του θυμώματος συχνά απαιτεί χειρουργική επέμβαση ώστε να αφαιρεθεί όλος ο θύμος αδένας.
Λέμφωμα
Οι όγκοι που προέρχονται από τα θυμοκύτταρα ονομάζονται λεμφώματα του θύμου αδένα. Τα λεμφώματα ή οι λευχαιμίες του θυμοκυττάρου ταξινομούνται στις οξείες λεμφοβλαστικές λευχαιμίες. Τα άτομα με διογκωμένο θύμο, ιδιαίτερα τα παιδιά, υποβάλλονταν σε θεραπεία με έντονη ακτινοβολία κατά τα έτη πριν από το 1950.
Σοβαρή Μυασθένεια
Η σοβαρή μυασθένεια είναι μια αυτοάνοση νόσος που προκαλείται από τα αντισώματα που μπλοκάρουν τους υποδοχείς της ακετυλοχολίνης. Η σοβαρή μυασθένεια συνδέεται συχνά με θυμική υπερτροφία. Η θυμεκτομή μπορεί να είναι αναγκαία για τη θεραπεία της νόσου.
Θυμεκτομή
Η θυμεκτομή είναι η χειρουργική αφαίρεση του θύμου αδένα. Η πιο κοινή αιτία για θυμεκτομή στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει σχέση με την απόκτηση χειρουργικής πρόσβασης στην καρδιά, σε χειρουργικές επεμβάσεις για τη διόρθωση συγγενών ανωμαλιών της καρδιάς, που εκτελούνται στη νεογνική περίοδο. Στα νεογνά, αλλά όχι σε μεγαλύτερα παιδιά ή ενήλικες, το σχετικό μέγεθος του θύμου εμποδίζει τη χειρουργική πρόσβαση στην καρδιά. Παραδόξως, η αφαίρεση του θύμου δεν καταλήγει σε ανοσοανεπάρκεια των Τ-κυττάρων. Αυτό συμβαίνει επειδή αρκετά Τ-κύτταρα παράγονται κατά τη διάρκεια της εμβρυικής ζωής πριν από τη γέννηση. Αυτά τα Τ-κύτταρα είναι μακρόβια και μπορούν να πολλαπλασιάζονται όλη τη διάρκεια της ζωής του ασθενούς. Ωστόσο, υπάρχουν αποδείξεις της πρόωρης γήρανσης του ανοσοποιητικού σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θυμεκτομή κατά την πρώιμη παιδική ηλικία.
Άλλες περιπτώσεις κατά τις οποίες γίνεται θυμεκτομή είναι η αφαίρεση των θυμωμάτων και η θεραπεία της σοβαρής μυασθένειας. Η θυμεκτομή δεν ενδείκνυται για τη θεραπεία των πρωτογενών θυμικών λεμφωμάτων. Ωστόσο, η βιοψία του θύμου μπορεί να είναι αναγκαία για να γίνει η διάγνωση.
Δεύτερος Θύμος
Ο θύμος αδένας βρίσκεται επίσης και στα περισσότερα σπονδυλωτά ζώα, με παρόμοια δομή και λειτουργία με του ανθρώπινου. Μερικά ζώα έχουν πολλαπλούς δευτερεύοντες (μικρότερους) θύμους αδένες στον λαιμό (αυτό το φαινόμενο έχει παρατηρηθεί στα ποντίκια, και εμφανίζεται και στα 5 από τα 6 ανθρώπινα έμβρυα).
The Blind Boys of Alabama
thumb|200px|Οι Blind Boys of Alabama Οι Blind Boys of Alabama, είναι ένα αμερικάνικο μουσικό σχήμα γκόσπελ που ιδρύθηκε αρχικά το 1939 στην Αλαμπάμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Αρχικά δημιουργήθηκαν ως πενταμελές σχήμα από μέλη των Happyland Jubilee Singers, στο Alabama Institute for the Negro Blind (σήμερα γνωστό ως Alabama Institute for the Deaf and Blind - AIDB), μία σχολή κωφών και τυφλών, που απευθυνόταν αρχικά σε αφροαμερικάνους. Σήμερα υπάρχουν τρία από τα πέντε ιδρυτικά μέλη: οι Κλάρενς Φάουνταιν, Τζίμμυ Κάρτερ και Τζορτζ Σκοτ. Το μουσικό τους ύφος χαρακτηρίζεται ως παραδοσιακό σόουλ - γκόσπελ, ενώ διασκευάζουν και σύγχρονα τραγούδια στο ύφος αυτό. Το 2001 κέρδισαν το πρώτο τους βραβείο Γκράμι για το καλύτερο παραδοσιακό σόουλ - γκόσπελ άλμπουμ (Best Traditional Soul Gospel Album) για το άλμπουμ τους Spirit of the Century και συνέχισαν να το κερδίζουν μέχρι το 2005. Την χρονιά αυτή κέρδισαν το βραβείο Γκράμι της ίδιας κατηγορίας για το άλμπουμ τους με τίτλο There Will Be a Light στο οποίο συνεργάστηκαν με τον Μπεν Χάρπερ. Το 2009 κέρδισαν ένα ακόμα βραβείο Γκράμι για το αλμπουμ Down in New Orleans ενώ την ίδια χρονιά βραβεύτηκαν και με Βραβείο Γκράμι για την Συνολική Προσφορά. Δισκογραφικά, πέρα από τα πολλά άλμπουμ τους, τραγούδια τους έχουν συμπεριληφθεί σε πολλές συλλογές του είδους, αλλά και σε σάουντρακ ταινιών και τηλεοπτικών σειρών.
Θύμος αδένας
Μη ύπαρξη θύμου
Κατηγορία:Αδένες Κατηγορία:Ανοσοποιητικό σύστημα
The Blind Boys of Alabama
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από την Αλαμπάμα
Σάμπα (αποσαφήνιση)
Η λέξη Σάμπα μπορεί να αναφέρεται:
Σωτήρης Σωτηρίου
Ο Σωτήρης Σωτηρίου (γεννημένος στις 20 Απριλίου 1986 στην Αθήνα) είναι Έλληνας πετοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του ακραίου/διαγώνιου.
Καριέρα
Το καλοκαίρι του 2007 πήρε μεταγραφή για τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης και μετά από ένα χρόνο μεταπήδησε στον Π.Ο. Μουδανιών, ομάδα με την οποία αγωνίστηκε στην Α2 κατηγορία. Την αγωνιστική περίοδο 2009-10 έπαιξε με τη φανέλα του Άρη Θεσσαλονίκης, κατακτώντας την τρίτη θέση του πρωταθλήματος.
Από το καλοκαίρι του 2010 ανήκει στον Ολυμπιακό. Με τους ερυθρόλευκους έχει αγωνιστεί σε εγχώριο αλλά και διεθνές επίπεδο, κατακτώντας τρεις τίτλους πρωταθλητή.
Τον Σεπτέμβριο του 2015, συμφώνησε με τον Άρη, επιστρέφοντας και πάλι στην Θεσσαλονίκη μετά από πέντε χρόνια. Το καλοκαίρι του 2016 μεταπήδησε στον Π.Α.Ο.Κ., κατακτώντας το πρωτάθλημα του 2017 και το κύπελλο του 2018.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της πετοσφαίρισης Κατηγορία:Πετοσφαιριστές της εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Ηρακλή Κατηγορία:Πετοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Πετοσφαιριστές ΠΑΟΚ
Λαφίνα Τρικάλων
Η Λαφίνα είναι μικρό γραφικό χωριό στην Πίνδο χτισμένο υψόμετρο 785 μέτρα υψόμετρο και ανώτερο υψόμετρο τα 857. Βρίσκεται στο δήμο Πύλης του Νομού Τρικάλων. Το χωριό γειτονεύει με τά χωριά Κορυφή και Νεράιδα. Στις παρυφές του χωριού περνάει ο Αχελώος ποταμός. Πάνω από το χωριό υψώνεται το βουνό Αηλιάς ή Κάναλος με υψόμετρο 1.329 μέτρων,Μουρτζιά η Σελιό 2.064μ. και περιφερειακά τα βουνά Κριάκουρας με υψόμετρο 2.150 μέτρων, Άη Ταξιάρχης με υψόμετρο 911 μέτρων και τα βουνά Κανακάρια με υψόμετρο 1500 μέτρων ακριβώς απέναντι.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Πύλης
Λάκης Εμμανουηλίδης
Ο  Παύλος (Λάκης) Εμμανουηλίδης (Αθήνα, 1929) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού, ο οποίος έχει μείνει γνωστός για την ταχύτητά του, καθώς θεωρούταν στην εποχή του ως ο γρηγορότερος ακραίος επιθετικός.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τα «τσικό» της ΑΕΚ και το 1947 προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του συλλόγου, όταν σε ηλικία 18 ετών καθιερώθηκε ως δεξιός ακραίος επιθετικός. Συμπαίκτες του την εποχή εκείνη υπήρξαν, μεταξύ άλλων, οι Κλεάνθης Μαρόπουλος, Γιάννης Κανάκης, Γουίλιαμ Αρβανίτης, Κώστας Νεστορίδης, Ανδρέας Σταματιάδης, Κώστας Πούλης, Στέλιος Σεραφείδης και Γιώργος Πετρίδης, ενώ στη δωδεκαετή παρουσία του στους «κιτρινόμαυρους» κατέκτησε τρία κύπελλα Ελλάδας (1949, 1950, 1956).
Το 1958 αντιμετώπισε ένα πρόβλημα υγείας, με αποτέλεσμα να παραμείνει εκτός αγωνιστικής δράσης για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά την επιστροφή του στην ενεργό δράση μεταγράφηκε στην Παναχαϊκή, όπου και έκλεισε τη σταδιοδρομία του.
Στις εθνικές ομάδες
Αγωνίστηκε 12 φορές στην εθνική Ελλάδας, σημειώνοντας τρία τέρματα. Το ντεμπούτο του πραγματοποιήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 1950 στην εντός έδρας αναμέτρηση με τη Γαλλία (B'), στο πλαίσιο του «Κυπέλλου Φιλίας Ανατολικής Μεσογείου», υπό τις οδηγίες του Κώστα Νεγρεπόντη. Υπήρξε επίσης μέλος της ολυμπιακής εθνικής ομάδας που συμμετείχε στην Ολυμπιάδα του Ελσίνκι το 1952.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναχαϊκής Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος
Mötley Crüe
Οι Mötley Crüe είναι αμερικανικό heavy metal συγκρότημα από τα γνωστότερα με κυκλοφορία 50 εκατομμυρίων δίσκων περίπου παγκοσμίως.
Πηγές
Κατηγορία:Νικητές Kerrang! Awards Κατηγορία:Αμερικανικά glam metal συγκροτήματα Κατηγορία:Hard rock συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Heavy metal συγκροτήματα από Καλιφόρνια Κατηγορία:Μουσικά συγκροτήματα από το Λος Άντζελες
Σημαία της Σάμπα
thumb|200px|Η σημαία της Σάμπας Η σημαία της Σάμπα καθιερώθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 1985 (εθνική εορτή στο νησί). Στην αρμόδια Επιτροπή παρουσιάστηκαν 130 διαφορετικά σχέδια. Τελικά, καθιερώθηκε το σχέδιο που έφτιαξε ένας 18χρονος από τη Σάμπα, ονόματι Ντάνιελ Τζόνσον. Το σχέδιο έχει ως χρώματα το κόκκινο, το λευκό, το μπλε και το χρυσό (που είναι το αστέρι).
Η Σάμπα έπειτα από το 1816 αποδέχτηκε την κυριαρχία της Ολλανδίας και χρησιμοποιούσε τη σημαία της Ολλανδίας. Ωστόσο, επειδή κάποιοι νησιώτες θεωρούν τη Σάμπα ως "δημοκρατία" προσέθεσαν ένα ειδικό σύμβολο ένα πράσινο (λάχανο) για να τονίσουν την ανεξαρτησία τους και αυτό το σύμβολο χρησιμοποιήθηκε πιθανότατα μέχρι τη δεκαετία του 1920.
Άλωση της Δριζιπάρας (591)
Μετά την άλωση οι Άβαροι κόλλησαν πανώλη που τους ανάγκασε να σταθμεύσουν εκεί όπου τέλος διαπραγματεύτηκαν κι υπέγραψαν συνθήκη με τους βυζαντινούς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βυζαντινοαβαρικοί πόλεμοι Κατηγορία:Πολιορκίες της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας
Κίνημα Κονδύλη 10ης Οκτωβρίου 1935
400px|thumb|right|Ο υποστράτηγος ε.α. Γεώργιος Κονδύλης, το καλοκαίρι του 1935 Το Κίνημα της 10ης Οκτωβρίου 1935 που έμεινε γνωστό ως Κίνημα Κονδύλη του 1935, οργανώθηκε και εκτελέστηκε από φιλοβασιλικούς ανώτατους αξιωματικούς, υπό την ηγεσία του υποστράτηγου ε.α. Γεωργίου Κονδύλη, με σκοπό την ανατροπή της νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης του Παναγή Τσαλδάρη. Συγκεκριμένα, στις 10 Οκτωβρίου 1935, οι αρχηγοί των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, υποστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, πτέραρχος Γεώργιος Ρέππας και υποναύαρχος Δημήτριος Οικονόμου, επισκέφτηκαν τον πρωθυπουργό της χώρας, Παναγή Τσαλδάρη, και του ζήτησαν να παραιτηθεί καθώς κρίθηκε ανίκανος να χειριστεί το ζήτημα της επαναφοράς της Βασιλείας στην Ελλάδα.
Αμέσως, σχηματίστηκε κυβέρνηση με πρωθυπουργό το Γεώργιο Κονδύλη και υπουργό Στρατιωτικών τον Αλέξανδρο Παπάγο και, την ίδια μέρα, παρουσιάστηκε στη συνεδρίαση της Βουλής (Ε΄ Συντακτική Εθνοσυνέλευση), που ήταν η εναρκτήρια μετά τις θερινές διακοπές, και ορκίστηκε. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κατάληψη της εξουσίας, ο Τσαλδάρης και οι 165 βουλευτές του κόμματός του αποχώρησαν από τη συνεδρίαση. Οι 82 βουλευτές που έμειναν ενέκριναν Ψήφισμα της Κυβέρνησης Κονδύλη, σύμφωνα με το οποίο καταργήθηκε το πολίτευμα της αβασίλευτης δημοκρατίας, επαναφέρθηκε προσωρινά σε ισχύ το Σύνταγμα του 1911 και ορίστηκε η διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τις 3 Νοεμβρίου. Ο Κονδύλης έγινε αντιβασιλιάς, διατηρώντας ταυτόχρονα το αξίωμα του πρωθυπουργού, ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Αλέξανδρος Ζαΐμης, υποχρεώθηκε να παραιτηθεί.
Με το "Κίνημα της 10ης Οκτωβρίου" η διαδικασία της Παλινόρθωσης της Μοναρχίας μπήκε στην τελική της φάση. Στο δημοψήφισμα της 3ης Νοεμβρίου 1935 εγκρίθηκε η αλλαγή του πολιτεύματος, κάτω από τη σκιά του στρατιωτικού νόμου και με αποχή της βενιζελικής παράταξης.
Στις 30 Νοεμβρίου, ο βασιλιάς Γεώργιος Β΄, πέντε μέρες μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, ανέθεσε το σχηματισμό κυβέρνησης στον Κωνσταντίνο Δεμερτζή.
Βιβλιογραφία
1935 Κατηγορία:Μοναρχία της Ελλάδας Κατηγορία:1935
Εργαλείο προγραμματισμού
Ένα προγραμματιστικό εργαλείο είναι ένα πρόγραμμα υπολογιστή ή μια εφαρμογή που χρησιμοποιούν οι προγραμματιστές για να δημιουργήσουν, αποσφαλματώσουν ή να συντηρήσουν άλλα προγράμματα και εφαρμογές. Ο όρος αναφέρεται συνήθως σε σχετικά απλά προγράμματα που μπορούν να συνδυαστούν μαζί για την επίτευξη κάποιου αποτελέσματος, όπως ανάλογα κάποιος τεχνίτης θα χρησιμοποιούσε πολλά εργαλεία για να δημιουργήσει ένα φυσικό αντικείμενο.
Η ιστορία των εργαλείων προγραμματισμού άρχισε με τους πρώτους υπολογιστές στις αρχές της δεκαετίας 1950 όταν πρωτοεμφανίστηκαν εργαλεία όπως οι συνδέτες (linkers), οι φορτωτές και τα προγράμματα ελέγχου. Η έλευση του Unix στις αρχές της δεκαετίας του 1970 έφερε περισσότερα εργαλεία, όπως το grep, το awk και το make, τα οποία ήταν ευέλικτα σχεδιασμένα ώστε να συνεργάζονται μεταξύ τους μέσω διασωλήνωσης.
Τα εργαλεία ήταν αρχικά απλά και "ελαφρά". Μερικά όμως που χρησιμοποιούνται πιο συχνά ενσωματώνονται σε ολοκληρωμένα περιβάλλοντα ανάπτυξης (IDEs). Σε αυτά τα περιβάλλοντα η εργασία του προγραμματιστή μπορεί να γίνει πιο γρήγορα και εύκολα αλλά χάνεται κάτι από την ευελιξία και την δύναμη των καθαυτό εργαλείων.
Ο διαχωρισμός μεταξύ εργαλείων και εφαρμογών είναι ασαφής. Για παράδειγμα πολλοί προγραμματιστές χρησιμοποιούν βάσεις δεδομένων σαν εργαλεία.
Για πολλά χρόνια τα εργαλεία computer-assisted software engineering (CASE) ήταν διαδεδομένα αλλά η δημιουργία πραγματικά επιτυχημένων εργαλείων αποδείχτηκε δύσκολη. Κατά μια έννοια τα εργαλεία CASE έδιναν έμφαση στον σχεδιασμό όπως η UML, αν και τα πιο επιτυχημένα από αυτά είναι ολοκληρωμένα περιβάλλοντα ανάπτυξης.
Η δυνατότητα να χρησιμοποιεί μια πληθώρα εργαλείων παραγωγικά θεωρείται καλή πρακτική από τους προγραμματιστές και τους μηχανικούς λογισμικού.
Λίστα εργαλείων
Τα εργαλεία προγραμματισμού υπάρχουν σε πολλές μορφές:
Ολοκληρωμένο περιβάλλον ανάπτυξης (IDEs)
Τα ολοκληρωμένα περιβάλλοντα ανάπτυξης συνδυάζουν τα χαρακτηριστικά πολλών εργαλείων σε ένα πλήρες πακέτο διευκολύνοντας και επιταχύνοντας την εργασία του προγραμματιστή.
Χρησιμοποιούνται κυρίως για την ανάπτυξη εφαρμογών επιχειρηματικού επιπέδου.
Μερικά δημοφιλή ολοκληρωμένα περιβάλλοντα ανάπτυξης:
- Για C/C++:
- Για Java:
Μάο Τσετούνγκ
Ο Μάο Τσετούνγκ (毛泽东 / 毛澤東, πινγίν: Máo Zédōng, Ουέιντ-Τζάιλς: Mao Tse-tung· 26 Δεκεμβρίου 1893 – 9 Σεπτεμβρίου 1976, έχει επικρατήσει στην ιστοριογραφία αυτή η ονομασία, ορθή προφορά στα μανδαρινικά κινεζικά: Μάο Τζεντόν(γκ)) ήταν Κινέζος κομμουνιστής, επαναστάτης και ιδρυτής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1949). Στην οποία, κυβέρνησε ως Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, ως Πρόεδρος της χώρας (1949-1959) και ως Κορυφαίος Ηγέτης (1949-1976), από την ίδρυσή της έως και το θάνατό του, το 1976. Οι Μαρξιστικές-Λενινιστικές του θεωρίες, οι στρατιωτικές στρατηγικές και οι πολιτικές του θέσεις είναι γνωστές ως Μαοϊσμός.
Στην 1η Οκτώβρη του 1949, ο Μάο διακήρυξε τη ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Με το πέρας των χρόνων, ο Μάο παγίωσε τον έλεγχο του Κομμουνιστικού κόμματος μέσω τον αγροτικών μεταρρυθμίσεων και την καταστροφή των μεγάλων ιδιωτικών γαιοκτησιών. Το 1958, προχώρησε και σε άλλη μία εκστρατεία, γνωστή ως το Μεγάλο Άλμα προς τα Εμπρός, η οποία επέτυχε την ταχεία αλλαγή της οικονομίας στην Κίνα. Το 1966, ξεκίνησε Μεγάλη Προλεταριακή Πολιτιστική Επανάσταση κατά την οποία απομακρύνθηκαν τα «αντί-επαναστατικά» στοιχεία της κινεζικής κοινωνίας. Το αποτέλεσμα ήταν, για μια δεκαετία, να σημειωθούν σκληρές συγκρούσεις μεταξύ των κοινωνικών τάξεων, να υπάρξει μια εκτεταμένη καταστροφή των πολιτιστικών αντικειμένων και, τέλος, να αναπτυχθεί η προσωπολατρεία του Μάο. Το 1972, ο Μάο υποδέχθηκε τον Αμερικανό Πρόεδρο Ρίτσαρντ Νίξον, κίνηση που σηματοδοτούσε ένα πολιτικό άνοιγμα για την Κίνα.
Αν και αποτελεί μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, ο Μάο θεωρείται ως ένας εκ των σημαντικότερων προσωπικοτήτων του 20ού αιώνα. Είναι, επίσης, γνωστός ως πολιτικός διανοούμενος, στρατιωτικός αλλά και ως ποιητής. Σύμφωνα με το μεγαλύτερο μέρος των δυτικών αναλυτών, ο Μάο κυβέρνησε την Κίνα μέσω ενός αυταρχικού και ολοκληρωτικού καθεστώτος. Οι συνέπειες του οποίου ήταν η μαζική καταστολή και η καταστροφή θρησκευτικών και πολιτισμικών αντικειμένων και χώρων, ως απομεινάρια του προηγούμενου φεουδαρχικού καθεστώτος. Παράλληλα θεωρείται υπεύθυνο για το θάνατο περίπου 40 έως 80 εκατομυρίων ανθρώπων, κυρίως λόγω του μεγάλου λιμού και διώξεων των πολιτικών του αντιπάλων, εργασίας εντός των φυλακών και μαζικών εκτελέσεων. Αντιθέτως, οι υποστηρικτές του Μάο του αποδίδουν τη μεταμόρφωση της Κίνας από μία κατάσταση ημιαποικίας σε εκείνη ενός ισχυρού κυρίαρχου κράτους, με αυξημένο επίπεδο αλφαβητισμού και προσδόκιμο ζωής.
Prison Break: The Conspiracy
Το Prison Break: The Conspiracy είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης βασισμένο στον πρώτο κύκλο της σειράς Prison Break του καναλιού Fox. Κυκλοφόρησε για τα PlayStation 3, Microsoft Windows και Xbox 360 στις 19 Μαρτίου του 2010 στη Γερμανία και στις 26 Μαρτίου του ίδιου έτους στην υπόλοιπη Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ στις 30 Μαρτίου 2010 στη Βόρεια Αμερική. Το παιχνίδι ήταν υπό ανάπτυξη για PlayStation 3 και Xbox 360 και ήταν να κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του 2009, αλλά ακυρώθηκε όταν η εκδότρια εταιρία Brash Entertaitment έκλεισε. Ωστόσο η ZootFly συνέχισε την ανάπτυξη με δικά της έξοδα για 13 μήνες, και κατά το τέλος του έργου η Deep Silver ανέλαβε την έκδοση.
Μάο Τσετούνγκ
Η νεότητα και η Κινεζική Επανάσταση: 1893 - 1911
Η μητέρα του ήταν φανατική βουδίστρια ενώ ο πατέρα του ήταν καθόλα σκεπτικιστής. Ο Μάο, συνολικά, είχε 7 αδέλφια και ήταν ο μεγαλύτερος εξ αυτών. Η μητέρα του τον γέννησε σε ηλικία 27 ετών, ενώ εκ των εφτά αδελφών μόνο τα τρία αγόρια επιβίωσαν.
Prison Break: The Conspiracy
Πλοκή
Πρωταγωνιστής του παιχνιδιού είναι ο Tom Paxton, ένας πράκτορας της Εταιρίας (ο χαρακτήρας δεν υπήρχε στην τηλεοπτική σειρά αλλά φτιάχτηκε από την ZootFly για το παιχνίδι). Τον στέλνει η Εταιρία στη φυλακή Fox River για να ανακαλύψει το μυστήριο σχετικά με τον Michael Scofield και τα σχεδία του για την απελευθέρωση του Lincoln Burrows. Η ιστορία του παιχνιδιού είναι παρόμοια με αυτή της σειράς και ο παίκτης βλέπει τα γεγονότα από την πλευρά του Paxton.
Μάο Τσετούνγκ
Η νεότητα και η Κινεζική Επανάσταση: 1893 - 1911
Ο Μάο δούλευε, όπως ήταν συνήθεια στη Κίνα τότε, από την ηλικία των 6 ετών στα χωράφια του πατέρα του, ενώ παράλληλα έμαθε να διαβάζει και να κάνει λογαριασμούς. Σε ηλικία 8 ετών πήγε στο δημοτικό σχολείο του χωριού του, για να λάβει την τυπική εκπαίδευση της εποχής, που βασιζόταν στην εμπέδωση των αρχων του Κομφουκιανισμού. Σε ηλικία 13, όταν τέλειωσε την βασική εκπαίδευση, ο πατέρας του επέλεξε και την κατάλληλη νύφη καθότι ο Μάο θεωρούνταν πλέον ενήλικας. Το 1907 παντρέυτηκε μία κοπέλα 18 ετών, τη Λούο. Ο γάμος, όμως, δεν κράτησε πολύ γιατί, περίπου, δύο χρόνια αργότερα η Λούο πέθανε. Λέγεται πως αυτό ήταν ένα περιστατικό, που κινητοποίησε τον Μάο, να αφήσει την ύπαιθρο. Σε ηλικία 16 ετών, προχώρησε στο επόμενο στάδιο εκπαίδευσης, σε σχολείο της πόλης Ντογκσαν.
Prison Break: The Conspiracy
Ηθοποιοί
Εκτός από την Σάρα Τανκρέντι, όλοι οι βασικοί χαρακτήρες έχουν την κανονική τους φωνή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του 2010 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια δράσης Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια των Windows Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του PlayStation 3 Κατηγορία:Βιντεοπαιχνίδια του Xbox 360
Μάο Τσετούνγκ
Η νεότητα και η Κινεζική Επανάσταση: 1893 - 1911
Το 1910, πλέον, ο Μάο είχε εγκαταλείψει το Σάο-σαν και μετέβη πρώτα στη Σιάνγκταν, όπου άρχισε να φοιτά και πάλι στο σχολείο ενώ άρχισε να μυείται και στη μελέτη της δυτικής κουλτούρας: Μοντεσκιέ, Ρουσώ, Ουάσιγκτον, Ναπολέων. Μάλιστα, λέγεται, πώς από τους δύο τελευταίους εμπνεύστηκε αρκετά για τις στρατηγικές του.
Το 1911, ο Μάο μετέβη στην Τανγκ-σα, πρωτεύουσα του Χουνάν, αποφασισμένος να γραφτεί σε κάποια σχολή. Ο αναβρασμός που επικρατούσε στη χώρα και συγκεκριμένα στην πόλη ήταν ορατός. Ο Μάο ενεπλάκη στην επανάσταση, πνευματικώς, αλλά έκοψε και το κοτσιδάκι του ως εμφανή κίνηση αποδοκιμασίας προς τα ανάκτορα, καθώς το έθιμο επέβαλλε στους άνδρες να έχουν αφήσει ένα. Η τελειωτική κατάρρευση των Τσινγκ, ξεκίνησε με μία στρατιωτική ανταρσία στη Γουχάν, περί τον Οκτώβρη του 1911. Ο Μάο που ήθελε να ενταχθεί στον επαναστατημένο στρατό, απέτυχε γιατί δε διέθετε ένα πρέπον ζευγάρι μπότες, καθώς έβρεχε ασταμάτητα εκείνη την εποχή. Ο Μάο αφού δεν μπορούσε να βοηθήσει, χωρίς τον πρέποντα εξοπλισμό, ήταν παρατηρητής των γεγονότων. Η δυναστεία των Τσίνγκ κατέρρευσε τον Φεβρουάριο του 1912. Ο Μάο, παρόλα αυτά, προσχώρησε στον τακτικό στρατό, ο οποίος είχε προδώσει τους Τσινγκ. Εκεί παρέμεινε περί τους 6 μήνες, με σχεδόν μηδενική συμμετοχή σε μάχη. Οι ασχολίες του ήταν η μελέτη εφημερίδων που τον βοήθησαν να καταλάβει και να κατανοήσει τη σοσιαλιστική ιδέα. Ο φοιτητής τότε Μάο αρνιόταν ελέω αυτής της κατάστασής να πηγαίνει να φέρνει νερό από την πόλη ή να κάνει άλλες βαριές δουλειές, όπως είχε παραδεχτεί ο ίδιος. Αντίθετα, βοηθούσε στη συγγραφή γραμμάτων που αποστέλλονταν σε οικογένειες στρατιωτών.
Βιογραφία
Την άνοιξη του 1913 γράφτηκε στην Τέταρτη Παιδαγωγική Ακαδημία του Τσανγκσά, από όπου αποφοίτησε το καλοκαίρι του 1918.
Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα τον Απρίλιο του 1918 ως ιδρυτικό μέλος της Νέας Εταιρείας Λαϊκής Μόρφωσης, μιας προοδευτικής οργάνωσης. Ενώ προσχώρισε στον κομμουνισμό τον Νοέμβριο του 1920, ιδρύοντας την κομμουνιστική ομάδα του Τσανγκσά.
Στις 23 Ιουλίου 1921, πραγματοποιήθηκε το 1ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (ΚΚΚ) στη Σαγκάη, στο οποίο συμμετείχαν 12 εκπρόσωποι των κομμουνιστικών ομάδων ολόκληρης της χώρας –ανάμεσά τους ήταν κι ο Μάο–, αλλά και δύο εκπρόσωποι-παρατηρητές από την έδρα της Γ΄ Διεθνούς. Κατά το ίδιο συνέδριο, ιδρύθηκε και επισήμως το ΚΚΚ.
Έως το 1927 υπήρξε επαγγελματίας πολιτικός.
Ανάληψη της κομματικής εξουσίας
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1927, ο Μάο ηγήθηκε της Εξέγερσης του Θερισμού στην Επαρχία Χουνάν, όμως, αυτή απέτυχε παταγωδώς. Μετά την αποτυχία οι εξεγερθέντες αναγκάστηκαν να αποτραβηχτούν στο Όρος Τζινγκάνγκ. Εκεί ίδρυσε την πρώτη κομμουνιστική βάση αλλά και τον Κόκκινο Στρατό.
Το φθινόπωρο του 1928 παντρεύτηκε τη δεύτερη σύζυγό του, Χε Ζιζέν, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τα οποία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει σε αγροτική οικογένεια όταν ξεκίνησε η Μεγάλη Πορεία. Δεν τα ξαναείδε ποτέ.
Η τότε κινεζική κυβέρνηση, υπό τον Τσιανγκ Κάι Σεκ, προχώρησε σε πολλές εκστρατείες κατά της Βάσης Τζινγκάνγκ, την οποία κατάφερε να καταλάβει στις αρχές του 1929. Ωστόσο, ο Μάο σύντομα ίδρυσε μια ακόμη μεγαλύτερη βάση στην Επαρχία Τζιανγκσί. Έως το καλοκαίρι του 1934, πραγματοποιήθηκες πολλές πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ του Τσιανγκ Κάι Σεκ και του Μάο Τσετούνγκ. Περίοδος κατά την οποία ο Μάο τελειοποίησε την περίφημη θεωρία του ανταρτοπόλεμου.
Παρά τις επιτυχημένες αποκρούσεις των δυνάμεων καταστολής, ο Μάο κατηγορήθηκε από την τότε ηγεσία του ΚΚΚ για τις τακτικές του ανταρτοπόλεμου, ότι επρόκειτο για ατολμία, και απαλλάχτηκε από τα κομματικά και διοικητικά του καθήκοντα.
Τελικά, οι μετωπικές συγκρούσεις και ο πόλεμος χαρακωμάτων που επέλεξε η νέα ηγεσία του Κόκκινου Στρατού, αποδείχτηκαν ολέθρια για τη Βάση, η οποία και καταλήφθηκε από τον κυβερνητικό στρατό τον Οκτώβριο του 1934, οπότε και ξεκίνησε η Μεγάλη Πορεία.
Φτάνοντας ο Κόκκινος Στρατός στην πόλη Ζουενγί της Επαρχίας Γκουιζόου, έλαβε χώρα η σύσκεψη του Πολίτμπιρο, κατά την οποία αποκαταστάθηκε η ορθότητα του Μάο. Από τότε απέκτησε τον έλεγχο του κόμματος.
Ανάληψη της κρατικής εξουσίας
Μετά τη Μεγάλη Πορεία η οποία τερματίστηκε επισήμως στις 20 Οκτωβρίου 1935, ο Μάο ίδρυσε νέα βάση στην Επαρχία Σαανσί.
Το φθινόπωρο του 1937 ξέσπασε ο Β' Σινοϊαπωνικός Πόλεμος, μ’ αποτέλεσμα τα δύο μεγάλα εθνικά κόμματα της Κίνας, το ΚΚΚ και το Εθνικιστικό Κόμμα (ΕΚ) του Τσιανγκ Κάι Σέκ, να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να αποφασίσουν τη συμμαχία κατά της Ιαπωνίας.
Το 1938, παντρεύτηκε την τρίτη σύζυγό του, Τζιανγκ Τσινγκ, με την οποία απέκτησε μια κόρη. Η Τζινγκ ήταν γνωστή και ως επικεφαλής της Συμμορίας των Τεσσάρων.
Ο πόλεμος κράτησε έως τον Αύγουστο του 1945, οπότε η Ιαπωνία παραδόθηκε άνευ όρων. Ήταν και η λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ωστόσο στα μέσα Μαρτίου του 1946 ξέσπασε ο Εμφύλιος Πόλεμος μεταξύ του ΚΚΚ και ΕΚ, ο οποίος ανέδειξε τελικά νικητή το πρώτο.
Στις 1 Οκτωβρίου 1949, ο Μάο κήρυξε την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας ως Πρόεδρος της χώρας.
Ως Πρόεδρος της Χώρας
Τον Ιούνιο του 1950 το καθεστώς του Μάο εισέβαλε στο Θιβέτ.
Τον Οκτώβριο του 1950, η Κίνα ενεπλάκη στον Κορεατικό Πόλεμο, ο οποίος τερματίστηκε τρία χρόνια αργότερα, με την υπογραφή της συνθήκης ανακωχής στις 23 Ιουλίου 1953, δημιουργώντας μια αποστρατικοποιημένη ζώνη στον 38ο Παράλληλο. Κατά τον πόλεμο, σκοτώθηκε ο πρωτότοκος γιος του Μάο, Μάο Ανγίνγκ.