cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
FreeBSD
Πυρήνας
ο πυρήνας του FreeBSD παρέχει υποστήριξη για βασικές εργασίες, όπως τη διαχείριση των διεργασιών και την επικοινωνία μεταξύ τους, την εκκίνηση του λειτουργικού και συστήματα αρχείων. Ο πυρήνας του FreeBSD είναι μονολιθικός, με αρθρωματικό (αγγλ: modular) σχεδιασμό. Τα διάφορα μέρη του πυρήνα, όπως τα προγράμματα οδήγησης, έχουν σχεδιαστεί ως αρθρώματα. Ο χρήστης μπορεί να φορτώσει και να ξεφορτώσει τα αρθρώματα αυτά ανά πάσα στιγμή. Ο προεπιλεγμένος χρονοπρογραμματιστής (αγγλ: scheduler) του FreeBSD από την έκδοση 7.1 και μετά είναι ο ULE, ο οποίος υποστηρίζει SMP και SMT. Ο πυρήνας του FreeBSD διαθέτει επίσης και μια κλιμακούμενη (αγγλ: scalable) διεπαφή ειδοποιήσεων, που ονομάζεται kqueue και η οποία έχει μεταφερθεί σε άλλα BSD λειτουργικά συστήματα όπως το OpenBSD και το NetBSD. Η νηματοποίηση πυρήνα (αγγλ: kernel threading) εισήχθη στην έκδοση 5.0 και βασιζόταν στο M:N μοντέλο νηματοποίησης. Αν και αυτό το μοντέλο λειτουργεί καλά στη θεωρία, είναι δύσκολο να υλοποιηθεί στη πράξη και λίγα λειτουργικά συστήματα το υποστηρίζουν. Η υλοποίηση του FreeBSD αν και λειτουργική, δεν παρουσίαζε καλή απόδοση και από την έκδοση 7.0 και μετά, το FreeBSD ξεκίνησε να χρησιμοποιεί ένα 1:1 μοντέλο νηματοποίησης, που ονομάζεται libthr.
Τεκμηρίωση και υποστήριξη
Η τεκμηρίωση του FreeBSD, η οποία συντηρείται κυρίως από την Ομάδα Τεκμηρίωσης του FreeBSD αποτελείται από εγχειρίδια, σελίδες οδηγιών (αγγλ: manual pages), αρχεία των λιστών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, έγγραφα συχνών ερωτήσεων (FAQs) και μια ποικιλία από άρθρα. Η τεκμηρίωση του έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και όλα τα επίσημα έγγραφά της κυκλοφορούν κάτω από τη FreeBSD Documentation License, "μια ανεκτική non-copyleft άδεια ελεύθερης τεκμηρίωσης που είναι συμβατή με την GNU FDL". Η τεμκηρίωση του FreeBSD τεκμηρίωση περιγράφεται ως "υψηλής ποιότητας".
Το FreeBSD διατηρεί μια ποικιλία από λίστες ταχυδρομείου. Από τις πιο δημοφιλείς λίστες είναι η FreeBSD-questions (για γενικές ερωτήσεις) και η FreeBSD-hackers (για ερωτήσεις τεχνικού χαρακτήρα).
Από το 2004, το BSD Users Group της Νέας Υόρκης παρέχει μια βάση δεδομένων με πληροφορίες ανακτημένες μέσω της εντολής dmesg για μια πλειάδα υπολογιστικών συστημάτων (φορητοί υπολογιστές, σταθμοί εργασίας, ενσωματωμένα συστήματα, εικονικές μηχανές, κλπ.) που τρέχουν το FreeBSD.
Κέλυφος (Shell)
Το προεπιλεγμένο κέλυφος του FreeBSD είναι το tcsh shell.
Παραπομπές
Κατηγορία:Λειτουργικά συστήματα
Άντα Σκερλ
Η Άντα Σκερλ (γεννημένος στις 3 Απριλίου 1924, Λιουμπλιάνα, πέθανε στις 29 Μαΐου 2009, Μάριμπορ) ήταν Σλοβενή ποιητής, συγγραφέας και μεταφραστής.
Βιογραφία
Η Άντα Σκερλ γεννήθηκε στις 3 Απριλίου 1924, στη Λιουμπλιάνα. Κατά τη διάρκεια του Β´ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν μέλος του Απελευθερωτικού Μετώπου του Σλοβενικού Έθνους. Μετά τον πόλεμο, εγγράφηκε για σλαβικές σπουδές στη Φιλοσοφική Σχολή της Λιουμπλιάνα, καθώς και για δραματική στην Ακαδημία Θεάτρου, Ραδιοφώνου, Κινηματογράφου και Τηλεόρασης της Λιουμπλιάνα.
Η Σκερλ εργάστηκε για τον εκδοτικό οίκο Μλαντίνσκα Κνίτζα για μια περίοδο. Εργάστηκε ως δασκάλα στην Σκόφια Λόκα (μια πόλη στην Άνω Σλοβενία) για τρία χρόνια και μετά επέστρεψε στη Λιουμπλιάνα. Μεταξύ 1958 και 1982, εργάστηκε για την Radiotelevizija Slovenija (κρατική τηλεόραση και ραδιόφωνο της Σλοβενίας).
Θα ερμήνευε τα ποιητικά της έργα στη σκηνή, κερδίζοντας τη δημοτικότητά της και τη δημοσίευσή της σε λογοτεχνικά περιοδικά. Αλλά μετά τον Β´ Παγκόσμιο Πόλεμο, κρίθηκε απαραίτητο να ενισχυθεί το εθνικό πνεύμα προς την ανοικοδόμηση της πατρίδας. Η ποίησή της απορρίφθηκε. Κατηγορήθηκε για μικροσκοπικό συναισθηματισμό και απειλήθηκε με λογοκρισία. Αποχώρησε από τη λογοτεχνική ζωή για χρόνια μετά από αυτήν την επίθεση.
Η Σκερλ πέρασε τα τελευταία χρόνια τής ζωής της στο Μάριμπορ. Πέθανε στις 29 Μαΐου 2009.
Έργο
Η Σκερλ είναι κυρίως γνωστή για την ποίησή της. Το πρώτο της βιβλίο ποιημάτων «Σένκα β σρκου» (Σκιά στην καρδιά) δημοσιεύθηκε το 1949, ενώ το «Ομπλεντέλι Παστέλι» (Ξεθωριασμένα Παστέλ) κυκλοφόρησε το 1965 και το «Τέμνα Τίσινα» (Σκοτεινή Σιωπή) το 1992.
Αντιμέτωπη με τη λογοκρισία και την κριτική απόρριψη για το Σένκα β σρκου, η Σκερλ αποχώρησε από τη λογοτεχνική ζωή για χρόνια. Λόγω της προπαγάνδας εναντίον του βιβλίου της, είχε εξαντληθεί, αλλά μέχρι τη δημοσίευση της επόμενης συλλογής της, η σλοβενική ποίηση έκλινε προς τον μοντερνισμό και οι παρατηρήσεις της οικειότητας παρέμειναν στην περιφέρεια της λογοτεχνικής σκηνής.
Το πρώτο βιβλίο της Σκερλ θεωρήθηκε ένα διάλειμμα από την αντικειμενική ποίηση. Γράφοντας σε μεταφορική γλώσσα, τα ποιήματα απεικόνιζαν τον πόνο των ανεκπλήρωτων ερωτικών προσδοκιών, που οδηγεί σε ένα αίσθημα απομόνωσης, αμφιβολίας, φθοράς και φόβου. Το επόμενο, Ξεθωριασμένα Παστέλ, παρέμεινε πιστό στη στάση της απέναντι στη ζωή και ήταν συμπαθητικό και αυτοαποκαλούμενο. Η τελική της συλλογή, Σκοτεινή Σιωπή, ήταν η τελευταία εκπλήρωση ενός ποιητή που είχε παραμείνει ζωντανός στη λογοτεχνική σκηνή, ακόμα κι αν περιθωριοποιήθηκε.
Έγραψε επίσης βιβλία για παιδιά. Το Ζγκόντμπα ο μόρσκεμ κοντζίσκου δημοσιεύθηκε το 1953, το Βοστσίλα το 1962 και το Νεβσακντάντζε Ποτόβαντζε το 1973. Οι μεταφράσεις της, παιδικής λογοτεχνίας από τα γαλλικά ήταν επίσης δεκτές. Μεταξύ άλλων, μετέφρασε το Μπάμπα Ντιέ ε Μορσέ-ντε-Σουκρ του Κλάουντ Άβελιν το 1953, και το Λε τραβαλιέ ντε λα μερ του Βίκτωρος Ουγκώ το 1956.
Τα τελευταία της χρόνια, θεωρήθηκε η μόνη γυναικεία πτυχή της ποιητικής συλλογικής Πέσμι στίριχ, μαζί με τους Τζανέζ Μέναρτ, Σίριλ Ζλόμπεκ, Κατζέταν Κόβιτς και Τόουν Πάβτσεκ.
Τα έργα της Σκερλ άρχισαν να εκτιμούνται προς το τέλος της ζωής της. Τα ποιήματά της από το βιβλίο της Σένκα β σρκου τέθηκαν ως λιμπρέτο (κείμενο μελοδράματος) από τον Ίβο Σβέτινα για μια όπερα αφιερωμένη στη ζωή της που ερμήνευσε το Σλοβενικό Εθνικό Θέατρο, Όπερα και Μπαλέτο της Λιουμπλιάνα το 2017.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σλοβένοι ποιητές
Κενίτσι Φουκούι
Ο Κενίτσι Φουκούι (ιαπωνικά: 福井 謙, 4 Οκτωβρίου 1918 – 9 Ιανουαρίου 1998) ήταν Ιάπωνας χημικός, ο οποίος έγινε γνωστός ως ο πρώτος Ασιάτης που τιμήθηκε με το Νόμπελ Χημείας.
Έλαβε το Νόμπελ Χημείας το 1981 μαζί με τον Ρόαλντ Χόφμαν, για τις ανεξάρτητες έρευνες τους στους μηχανισμούς των χημικών αντιδράσεων. Η βραβευμένη εργασία του Φουκούι επικεντρώθηκε στον ρόλο των συνοριακών τροχιακών στις χημικές αντιδράσεις: συγκεκριμένα ότι τα μόρια μοιράζονται χαλαρά συνδεδεμένα ηλεκτρόνια που καταλαμβάνουν τα οριακά τροχιακά, δηλαδή το υψηλότερο ενεργειακά κατειλημμένο μοριακό τροχιακό (HOMO) και το χαμηλότερο ενεργειακά μη κατειλημμένο μοριακό τροχιακό (LUMO). δεξιά|μικρογραφία| Το μνήμα του Κενίτσι Φουκούι στο [[Πανεπιστήμιο του Κιότο]] Διετέλεσε καθηγητής Φυσικοχημείας στο Πανεπιστήμιο του Κιότο από το 1951 έως το 1982, και πρόεδρος του Ινστιτούτου Τεχνολογίας του Κιότο μεταξύ 1982 και 1988. Ήταν επίσης μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Κβαντικής Μοριακής Επιστήμης και επίτιμο μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών του Μονάχου.
Υπηρέτησε επίσης διευθυντής του Ινστιτούτου για τη Θεμελιώδη Χημεία από το 1988 μέχρι το θάνατό του, καθώς και Πρόεδρος της Χημικής Εταιρείας της Ιαπωνίας τα έτη 1983–84, λαμβάνοντας πολλαπλά βραβεία εκτός από το βραβείο Νόμπελ, όπως π.χ. Βραβείο Ιαπωνικής Ακαδημίας το 1962, Πρόσωπο Πολιτιστικής Αξίας το 1981, Αυτοκρατορική Τιμή του Grand Cordon του Τάγματος του Ανατέλλοντος Ηλίου το 1988.
Αυτό που είναι εντυπωσιακό στις σημαντικές συνεισφορές του δρ. Φουκούι είναι ότι ανέπτυξε τις ιδέες του πριν οι χημικοί να έχουν πρόσβαση σε μεγάλους υπολογιστές για μοντελοποίηση. Εκτός από τη διερεύνηση της θεωρίας των χημικών αντιδράσεων, η συμβολή του στη χημεία περιλαμβάνει επίσης τη στατιστική θεωρία της ζελατινοποίησης, την οργανική σύνθεση από ανόργανα άλατα και την κινητική του πολυμερισμού.
Ο Φουκούι εξελέγη τακτικό αλλοδαπό μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (ForMemRS) το 1989.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιάπωνες χημικοί Κατηγορία:Ιάπωνες νομπελίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Νόμπελ Χημείας
Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών
Το Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών, είναι Κυπριακό πρωτάθλημα για ανδρικούς συλλόγους επιτραπέζιας αντισφαίρισης. Στο Σύστημα πρωταθλημάτων επιτραπέζιας αντισφαίρισης της Κύπρου, είναι το πρωταρχικό πρωτάθλημα της χώρας και διοργανώνεται από την Παγκύπρια Ομοσπονδία Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης (Π.Ο.ΕΠ.Α). Το πρωτάθλημα αποτελείται από 10 ομάδες (2019–20) και λειτουργεί με το σύστημα προβιβασμού και υποβιβασμού με τη Β΄ Κατηγορία.
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε για πρώτη φορά το 1963 ύστερα από την ίδρυση της Π.Ο.ΕΠ.Α. Παλαιότερα, από το 1950 με πρωτοβουλία του ΑΠΟΕΛ διεξάγονταν διασυλλογικά πρωταθλήματα αφού δεν υπήρχε επίσημη ομοσπονδία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Παγκύπριο Διασωματειακό Πρωτάθλημα Α΄ Κατηγορίας Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης Ανδρών
Γκέοργκ Μπεμ
Ο Γκέοργκ Μπεμ (Georg Böhm, Χόχενκίρχεν 2 Σεπτεμβρίου 1661 - Λύνεμπουργκ 18 Μαΐου 1733), ήταν Γερμανός συνθέτης και οργανίστας του  Μπαρόκ. Επικεντρώθηκε κυρίως στην δημιουργία και εξέλιξη της χορωδιακής (κοράλ) παρτίτας και, μέσω τού έργου του, επηρέασε σημαντικά τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Μπεμ γεννήθηκε το 1661 στο Χόχενκίρχεν (Höhenkirchen) της Θουριγγίας. Έλαβε τα πρώτα μαθήματα μουσικής από τον πατέρα του, δάσκαλο και εκτελεστή εκκλησιαστικού οργάνου, ο οποίος πέθανε το 1675. Μπορεί επίσης να είχε πάρει μαθήματα από τον Γιόχαν Χάινριχ Χίλντεμπραντ (Johann Heinrich Hildebrand), κάντορα στο Όρντρουφ ο οποίος, με τη σειρά του, ήταν μαθητής των Χάινριχ Μπαχ (Heinrich Bach) και Γιόχαν Κρίστιαν Μπαχ (Johann Christian Bach). Μετά τον θάνατο τού πατέρα του, ο Μπεμ πήγε να σπουδάσει στην Λατινική Σχολή του Γκόλντμπαχ και, αργότερα, στο Γυμνάσιο της Γκότα στην Θουριγγία, από όπου αποφοίτησε το 1684. Μάλιστα, και οι δύο πόλεις είχαν κάντορες διδαγμένους από τα ίδια μέλη της οικογένειας Μπαχ που μπορεί να επηρέασαν τον συνθέτη. Στις 28 Αυγούστου 1684 μπήκε στο Πανεπιστήμιο της πόλης Ιένα. Λίγα είναι γνωστά για τα πανεπιστημιακά του χρόνια ή την ζωή μετά την αποφοίτησή του. Εμφανίζεται και πάλι μόλις το 1693, στο Αμβούργο. Δεν γνωρίζουμε, επίσης, κάτι για το πώς ζούσε εκεί, αλλά προφανώς είχε επηρεαστεί από τη μουσική ζωή της πόλης και της γύρω περιοχής. Γαλλικές και ιταλικές όπερες παρουσιάζονταν τακτικά στο Αμβούργο, ενώ στον τομέα της θρησκευτικής μουσικής, ο περίφημος Γιόχαν Άνταμ Ράινκεν ένας από τους κορυφαίους εκτελεστές και συνθέτες του εκκλησιαστικού οργάνου της εποχής του, έπαιζε στην Εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης (Katharinenkirche) της πόλης. Πιθανόν να είχε πάει να ακούσει τον Βίνσεντ Λίμπεκ (Vincent Lübeck) στην κοντινή πόλη Στάντε (Stade) ή, ενδεχομένως, ακόμη και τον Ντήτριχ Μπουξτεχούντε στην πόλη Λίμπεκ, η οποία ήταν επίσης κοντά.
Το 1698 ο Μπεμ διαδέχθηκε τον Κρίστιαν Φλορ (Christian Flor) στην θέση του οργανίστα της κύριας εκκλησίας του Λύνεμπουργκ, τον Άγιο Ιωάννη (Johanniskirche). Συγκεκριμένα, λίγο μετά τον θάνατο του Φλορ, το 1697, ο Μπεμ έκανε αίτηση για ακρόαση, αναφέροντας ότι δεν είχε κανονική απασχόληση εκείνο το διάστημα. Η αίτηση έγινε αμέσως αποδεκτή από το τότε δημοτικό συμβούλιο της πόλης και ο Μπεμ κράτησε την θέση αυτή μέχρι τον θάνατό του. Παντρεύτηκε και απέκτησε πέντε γιους. thumb|300px|right|Το εκκλησιαστικό όργανο της Εκκλησίας του Αγ. Ιωάννη στο Λύνεμπουργκ, πάνω στο οποίο έπαιζε ο Μπεμ
Μπεμ και Μπαχ
Από το 1700 μέχρι το 1702, πιθανόν, συνάντησε και έκανε μαθήματα στον -δεκαπεντάχρονο τότε- Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, ο οποίος έφτασε στο Λύνεμπουργκ το 1700 και σπούδασε στην Σχολή του Αγ. Μιχαήλ (Michaelischule), η οποία ανήκε στην ομώνυμη εκκλησία (Michaeliskirche). Λέγεται ότι, ο Μπαχ δεν έκανε ποτέ, επισήμως, μάθημα με τον Μπεμ. Λαμβάνοντας όμως υπ’όψιν το μουσικό οικογενειακό ιστορικό του Μπαχ, την φιλομάθειά του, την εμπειρία του ως τραγουδιστή, εκτελεστή οργάνων και οργανίστα, σίγουρα θα επωφελήθηκε πολύ από τον επαγγελματισμό τού Μπεμ. Μέσω αυτού, ήλθε σε επαφή με το είδος της στυλιζαρισμένης χορευτικής φόρμας, με την Γαλλική σουίτα, αλλά και με τα πρελούδια και φούγκες του ίδιου του Μπεμ, των βορειογερμανών συναδέλφων του, και με τις αριστοτεχνικές κοράλ παραλλαγές του. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, ότι οι πρώτες συνθέσεις τού ίδιου τού Μπαχ σ’αυτές τις φόρμες, χρονολογούνται από το Λύνεμπουργκ και δημιουργήθηκαν λόγω της επιρροής τού Μπεμ. Επίσης, ο Καρλ Φίλιπ Εμάνουελ Μπαχ, γιος τού μεγάλου κάντορα, γράφοντας στον Γιόχαν Νικολάους Φόρκελ (Johann Nikolaus Forkel), βιογράφο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, το 1775, υποστήριξε ότι ο πατέρας του αγαπούσε και σπούδασε την μουσική τού Μπεμ, και μια υποσημείωσή του δείχνει ότι η πρώτη σκέψη του ήταν ότι, ο Μπεμ υπήρξε δάσκαλος του Γιόχαν Σεμπάστιαν. Στις 31 Αυγούστου 2006 κατά την ανακάλυψη των πιο πρώιμων αυτόγραφων χειρογράφων του Μπαχ, σε ένα (1) από αυτά αποδεικνύεται ότι ο Μπαχ γνώριζε τον Μπεμ προσωπικά. Η σύνδεση αυτή πρέπει να είχε γίνει στενή φιλία που κράτησε για πολλά χρόνια, καθώς ο ίδιος ο Μπαχ το 1727 ορίζει τον Μπεμ ως αποκλειστικό υπεύθυνο για να αναλάβει την διακίνηση και πώληση των έργων του ''Παρτίτες αρ. 2 και 3 για κλειδοκύμβαλο'', στην Β. Γερμανία.
Ο Μπεμ πέθανε το 1733. Ένας από τους γιους του, ο Γιάκομπ Κρίστιαν, που θα κληρονομούσε την θέση του, πέθανε νέος, οπότε αυτή πήγε τελικά στον γαμπρό του Λούντβιχ Ερνστ Χάρτμαν.
Μουσικολογική προσέγγιση
Ο Μπεμ είναι κυρίως γνωστός για τις συνθέσεις του για εκκλησιαστικό όργανο και τσέμπαλο. Πολλά από τα έργα του έχουν σχεδιαστεί με την ευελιξία του οργάνου στο μυαλό: ένα συγκεκριμένο κομμάτι θα μπορούσε να εκτελεστεί στο όργανο, το τσέμπαλο ή το τσέμπαλο, ανάλογα με την κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο ίδιος ο ερμηνευτής. Η μουσική του Μπεμ είναι αξιοσημείωτη για τη χρήση τού stylus phantasticus (φανταστικό ύφος), που βασίζεται στον αυτοσχεδιασμό του εκτελεστή.
Ωστόσο, η σημαντικότερη συμβολή τού Μπεμ στη Βόρεια γερμανική μουσική για το πληκτρολόγιο, είναι η Χορωδιακή ή Κοράλ Παρτίτα, σύνθεση μεγάλης κλίμακας που αποτελείται από διάφορες παραλλαγές πάνω σε ένα συγκεκριμένο κοράλ. Αυτός ουσιαστικά εφηύρε την συγκεκριμένη φόρμα, γράφοντας πολλές παρτιτούρες διαφορετικής διάρκειας και μελωδίας. Αργότερα, διάφοροι συνθέτες θα εξελίξουν την κοράλ παρτίτα, με αποκορύφωμα τον Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ. Οι παρτίτες του Μπεμ διαθέτουν σοφιστικέ πολυφωνική επεξεργασία πάνω στο κοράλ του θέματος. Έχουν, γενικά, κάποιον «ρουστίκ» χαρακτήρα και μπορούν να εκτελεστούν με την ίδια επιτυχία είτε στο εκκλησιαστικό όργανο είτε στο τσέμπαλο.
Πηγές
Κατηγορία:Συνθέτες του Μπαρόκ Κατηγορία:Οργανίστες Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
STK Emergent
Η STK Emergent είναι ρουμανική επενδυτική εταιρεία, με έδρα την Κλουζ-Ναπόκα, της οποίας διαχειριστής είναι η εταιρεία STK Financial. Ιδρύθηκε το 2006, από τον Νικολάε Πάσκου, εκ των οικονομικών αναλυτών της εταιρείας οικονομικών επενδύσεων SSIF Broker Cluj. Η STK Emergent εισήχθη στο Χρηματιστήριο του Βουκουρεστίου στις19 Φεβρουαρίου 2008.
Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2007, η επενδυτική εταιρεία σημείωσε κέρδη της τάξεως των 4 εκατομμυρίων ευρώ.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιχειρήσεις της Ρουμανίας
Στέφανος Τσιτσιπάς
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς (Αθήνα, 12 Αυγούστου 1998) είναι Έλληνας επαγγελματίας τενίστας, 5ος στην παγκόσμια κατάταξη σήμερα. Θεωρείται ο καλύτερος Έλληνας αντισφαιριστής όλων των εποχών καθώς είναι και ο μοναδικός Έλληνας ο οποίος έχει φτάσει σε τελικό Γκραν Σλαμ. Αυτό το πέτυχε στο Γαλλικό Όπεν του 2021 και στο Αυστραλιανό Όπεν του 2023 χάνοντας και τις δύο φορές από τον Νόβακ Τζόκοβιτς. Έχει κατακτήσει συνολικά 10 τίτλους ATP, εκ των οποίων οι δύο είναι σε τουρνουά της σειράς Masters 1000, στο Μόντε Κάρλο το 2021 και το 2022, και ο ένας στα ATP Finals το 2019. Η υψηλότερη θέση που έχει βρεθεί στην παγκόσμια κατάταξη είναι το Νο 3.
Είναι ο πρώτος Έλληνας που έχει μπει στους 100 καλύτερους αντισφαιριστές και ο πρώτος (και μέχρι σήμερα ο μοναδικός) που κατέκτησε τίτλο Γκραν Σλαμ στην περίοδο των Open στην κατηγορία των εφήβων (Juniors), όταν κατέκτησε το διπλό του Γουίμπλεντον αγοριών το 2016 με συμπαίκτη τον Eσθονό Κένεθ Ράισμα.
Είναι γιος του Απόστολου Τσιτσιπά, από το Προάστιο Καρδίτσας, και της Yuliya Salnikova, Ρωσίδας πρώην επαγγελματία αντισφαιρίστριας. Ο παππούς του, Σεργκέι Σάλνικοφ, ήταν Ρώσος ποδοσφαιριστής και μάνατζερ.
Στις 18 Απριλίου του 2021 ο Στέφανος Τσιτσιπάς κέρδισε με 2-0 σετ τον Ρώσο Αντρέι Ρούμπλεφ στον τελικό του Μόντε Κάρλο Masters κι έγινε ο πρώτος Έλληνας αντισφαιριστής που κατακτά τίτλο Masters.
Πρώτα χρόνια
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς γεννήθηκε στις 12 Αυγούστου 1998. Γιος του Αποστόλη Τσιτσιπά και της Τζούλιας Αποστόλη (το γένος Σαλνίκοβα) στην Καρδίτσα. Ο πατέρας του είναι Έλληνας και η μητέρα του Ρωσίδα με μια μικρή Ελληνική καταγωγή. Οι γονείς του ήταν επαγγελματίες τενίστες, ενώ η μητέρα του ήταν νούμερο 1 στην κατηγορία νέων τενιστών στη χώρα, εντός των κορυφαίων 200 παγκοσμίως και εκπροσώπησε την Σοβιετική Ένωση στο Φεντ Καπ. Δεν προχώρησε στην καριέρα της γιατί υπήρχαν περιορισμοί στην ελευθερία μετακίνησης εκείνη την εποχή. Ο πατέρας του εργαζόταν ως δάσκαλος της αντισφαίρισης στο ξενοδοχείο Αστήρ Παλλάς στη Βουλιαγμένη όταν γεννήθηκε ο Στέφανος. Αρχικά γνωρίστηκαν σε τουρνουά της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Τένις στην Αθήνα, όπου η μητέρα του ήταν παίκτρια και ο πατέρας του ήταν διαιτητής. Ο Στέφανος έχει τρία αδέλφια, τον Πέτρο, τον Παύλο και την Ελισάβετ, όλοι τους παίκτες του τένις.
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα στον Σύλλογο Τένις της Γλυφάδας στην Αττική όταν ήταν έξι ετών, και από τότε έχει συνεχίσει εδώ και καιρό να προπονείται εκεί. Ο κύριος προπονητής ήταν ο πατέρας του, ο οποίος σπούδασε προπόνηση τένις στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για να βοηθήσει τα παιδιά του. Το 2015, ο Τσιτσιπάς άρχισε να προπονείται στην ακαδημία Πάτρικ Μουράτογλου, χωρίζοντας τον χρόνο του ανάμεσα στη Γαλλία και την Ελλάδα εκείνη τη περίοδο. Το κόστος των ταξιδιών ήταν πολύ μεγάλο, δεν υπήρχε στήριξη από την ομοσπονδία αντισφαίρισης ή άλλο φορέα. Η αδερφή της μητέρας του τον στήριζε οικονομικά και γι' αυτό δηλώνει ευγνώμων.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Τον Απρίλιο 2018 προκρίθηκε στον τελικό του ATP 500 Bαρκελώνης αλλά ηττήθηκε από τον Ραφαέλ Ναδάλ.
Τον Αύγουστο του 2018 ο Στέφανος Τσιτσιπάς κατάφερε να νικήσει τον Νόβακ Τζόκοβιτς και τον Κέβιν Άντερσον και προκρίθηκε για πρώτη φορά στην σταδιοδρομία του στον τελικό του Rogers Cup, που διεξήχθη στο Τορόντο. Μετά τη σπουδαία νίκη του επί του Τζόκοβιτς, πήγε στην κάμερα που κάλυπτε τον αγώνα και έγραψε στον φακό της "pray for Greece " θέλοντας να δείξει ότι δεν ξεχνά την καταστροφή που βίωσε η χώρα και να αποτελέσει ένα φόρο τιμής στα θύματα της. Στον τελικό του Rogers Cup (ATP 1000 MASTERS) ηττήθηκε από τον Ραφαέλ Ναδάλ.
Στις 23 Φεβρουαρίου 2019 ο Στέφανος Τσιτσιπάς νίκησε τον Νταβίντ Γκοφέν στον ημιτελικό του τουρνουά της Μασσαλίας και προκρίθηκε στον τελικό. Στον τελικό έπαιξε με τον Μίκαϊλ Κουκούσκιν και τον νίκησε με 2 - 0.
Στις 5 Μαΐου 2019 ο Στέφανος Τσιτσιπάς επικράτησε του Ουρουγουανού Πάμπλο Κουέβας (νούμερο 67 του κόσμου) με 2-0 σετ (6-3,7-6) στον τελικό του Millennium Estoril Open, που πραγματοποιήθηκε στο Εστορίλ της Πορτογαλίας. Αυτός ήταν ο τρίτος τίτλος για τον Έλληνα πρωταθλητή και πρώτος στην χωμάτινη επιφάνεια.
Στις 12 Μαΐου 2019 έχασε στον τελικό του ATP MASTERS 1000 της Μαδρίτης από τον Νόβακ Τζόκοβιτς με 2-0 σετ. Στα ημιτελικά είχε κερδίσει για πρώτη φορά τον Ραφαέλ Ναδάλ.
Στις 16 Νοεμβρίου του 2019 κέρδισε με 2-0 σετ τον Ρότζερ Φέντερερ (6-3, 6-4) και προκρίθηκε στον μεγάλο τελικό των ATP Finals, που διεξήχθησαν στο Λονδίνο. Στον τελικό την επομένη (17 Νοεμβρίου) κέρδισε τον Ντόμινικ Τιμ και αναρριχήθηκε στην 5η θέση στην παγκόσμια κατάταξη.
Στις 18 Απριλίου του 2021 ο Στέφανος Τσιτσιπάς κέρδισε με 2-0 σετ (6-3, 6-3) τον Ρώσο Αντρέι Ρούμπλεφ στον τελικό του Μόντε Κάρλο Masters κι έγινε ο πρώτος Έλληνας αντισφαιριστής που κατακτά τίτλο Masters.
Βασίλι Βερεστσάγκιν
Ο Βασίλι Βασίλιεβιτς Βερεστσάγκιν (ρωσικά: Васи́лий Васи́льевич Вереща́гин, 26 Οκτωβρίου 1842 - 13 Απριλίου 1904) ήταν ένας από τους πιο διάσημους Ρώσους πολεμικούς ζωγράφους και ένας από τους πρώτους Ρώσους καλλιτέχνες που αναγνωρίστηκαν ευρέως στο εξωτερικό. Η βίαιη φύση των ρεαλιστικών σκηνών του είχε ως αποτέλεσμα πολλοί πίνακες να μην εκτυπωθούν ή να εκτεθούν σε πινακοθήκες.
Στέφανος Τσιτσιπάς
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στις 11 Ιουνίου του 2021 νίκησε στον πρώτο χρονικά ημιτελικό του Ρολάν Γκαρός τον Αλεξάντερ Ζβέρεφ και έγινε ο πρώτος Έλληνας που φτάνει σε τελικό Γκραν Σλαμ. Δύο μέρες μετά στον τελικό έχασε με 3–2 σετ (6-7, 2-6, 6-3, 6-2, 6-4) από τον Νόβακ Τζόκοβιτς.
Στις 17 Απριλίου του 2022 κέρδισε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά το τουρνουά του Μόντε Κάρλο Masters κερδίζοντας με 2-0 σετ τον Alejandro Davidovich Fokina.
Βασίλι Βερεστσάγκιν
Χρόνια μαθητείας
Ο Βερεστσάγκιν γεννήθηκε στο Τσιριπαβιέτς, στο κυβερνείο Νόβγκοροντ, στη Ρωσία, το 1842 ως μέσος τριών αδελφών. Ο πατέρας του ήταν γαιοκτήμονας με ευγενή καταγωγή, ενώ η μητέρα του ήταν κοινής καταγωγής και είχε ταταρικές ρίζες. Όταν ήταν οκτώ χρονών, στάλθηκε στο Τσάρσκογε Σελό για να μπει στο Σώμα Δοκίμων του Αλεξάνδρου. Τρία χρόνια αργότερα, μπήκε στο Σώμα Ναυτικών Δοκίμων στην Αγία Πετρούπολη, κάνοντας το πρώτο του ταξίδι το 1858. Υπηρέτησε στη φρεγάτα Καμτσάτκα που έπλευσε στη Δανία, τη Γαλλία και την Αίγυπτο.
Στέφανος Τσιτσιπάς
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Τον Μάϊο 2022 στο ATP MASTERS 1000 της Μαδρίτης έφτασε μέχρι τα ημιτελικά αλλά αποκλείστηκε από τον Αλεξάντερ Ζβέρεφ.
Στις 25 Μαΐου 2022 έφτασε μέχρι τον τελικό του Internazionali BNL d' Italia (Ρώμη - MASTERS 1000) αλλά έχασε από τον Νόβακ Τζόκοβιτς με 2-0 σετ.
Βασίλι Βερεστσάγκιν
Ταξίδια στην Κεντρική Ασία
Στο σαλόνι του Παρισιού του 1866, ο Βερεστσάγκιν εξέθεσε ένα σχέδιο του Ντουχομπόροι τραγουδούν τους Ψαλμούς τους. Τον επόμενο χρόνο, προσκλήθηκε να συνοδεύσει την αποστολή του στρατηγού Κονσταντίν Κάουφμαν στο Τουρκεστάν. Του απονεμήθηκε ο βαθμός του σημαιοφόρου. Ο ηρωισμός του στην πολιορκία της Σαμαρκάνδης από τις 2 έως τις 8 Ιουνίου 1868 είχε ως αποτέλεσμα την απονομή του Σταυρού του Αγίου Γεωργίου (4ης τάξης). Ήταν ένας ακούραστος ταξιδιώτης, επιστρέφοντας στην Αγία Πετρούπολη στα τέλη του 1868, στο Παρίσι το 1869, πίσω στην Αγία Πετρούπολη αργότερα μέσα στο έτος και μετά πίσω στο Τουρκεστάν μέσω Σιβηρίας στα τέλη του 1869.
Στέφανος Τσιτσιπάς
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στο Τουρνουά του Ρολαν Γκαρός αποκλείστηκε από τον Holger Rune στον τέταρτο γύρο.
Μετά από τον αποκλεισμό του στα Τουρνουά του Χάλε και της Στουτγκάρδης, ο Τσιτσιπάς, στις 25 Ιουνίου 2022, κέρδισε τον πρώτο του τελικό στο γρασίδι στη Μαγιόρκα (ATP 250). Στον τελικό αντιμετώπισε τον Roberto Bautista Agut.
Βασίλι Βερεστσάγκιν
Ταξίδια στην Κεντρική Ασία
Το 1871, ο Βερεστσάγκιν ίδρυσε ένα ατελιέ στο Μόναχο. Πραγματοποίησε μια ατομική έκθεση με τα έργα του (αργότερα γνωστά ως «Σειρά Τουρκεστάν») στο Κρυστάλλινο Παλάτι στο Λονδίνο το 1873. Έκανε μια άλλη έκθεση των έργων του στην Αγία Πετρούπολη το 1874, όπου δύο από τους πίνακές του, η Αποθέωση του Πολέμου, αφιερωμένη «σε όλους τους κατακτητές, παρελθοντικούς, παροντικούς και μελλοντικούς», και Αφημένος Πίσω, τον πίνακα ενός ετοιμοθάνατου στρατιώτη εγκαταλελειμμένου από τους συντρόφους του, απαγορεύτηκε να εκτεθούν με την αιτιολογία ότι απεικόνιζαν τον Ρώσο στρατό υπό κακό πρίσμα.
Στέφανος Τσιτσιπάς
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Στο Τουρνουά του Γουίμπλεντον αποκλείστηκε μόλις στον τρίτο γύρο από τον Νικ Κύργιος.
Στις 22 Αυγούστου 2022 έχασε στον τελικό του ATP MASTERS 1000 Σινσινάτι από τον Μπόρνα Κόριτς με 2-0 σετ.
Βασίλι Βερεστσάγκιν
Ταξίδια στην Κεντρική Ασία
Στα τέλη του 1874, ο Βερεστσάγκιν αναχώρησε για μια εκτενή περιοδεία στα Ιμαλάια, την Ινδία και το Θιβέτ, περνώντας πάνω από δύο χρόνια ταξιδεύοντας. Επέστρεψε στο Παρίσι στα τέλη του 1876.
Στέφανος Τσιτσιπάς
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Τον Οκτώβριο 2022 έφτασε στον τελικό του τουρνουά της Αστάνα (ATP 500) αλλά έχασε από τον Νόβακ Τζόκοβιτς με 2-0 σετ. Τον ίδιο μήνα στο Τουρνουά της Στοκχόλμης έφτασε στον τελικό αλλά έχασε από τον Ρουν.
Τον Νοέμβριο 2022 συμμετείχε στο ATP FINALS. Στον πρώτο αγώνα ηττήθηκε από τον Νόβακ Τζόκοβις με 2-0 σετ και στον δεύτερο αγώνα κέρδισε τον Μεντβέντεφ 2-1 σετ.
Στις 29 Ιανουαρίου του 2023 δεν τα κατάφερε στον δεύτερο τελικό Γκραν Σλαμ της καριέρας του και «λύγισε» με 3-0 σετ (6-3, 7-6, 7-6) στον τελικό του Australian Open από τον Νόβακ Τζόκοβιτς. Έχασε παράλληλα ιστορική ευκαιρία αφού με νίκη θα ανέβαινε στο Νο1 της Παγκόσμιας κατάταξης.
Συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες
Το 2021 ο Τσιτσιπάς συμμετείχε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 στο Τόκιο, στο μονό ανδρών, όπου αποκλείστηκε στον 3ο γύρο, και στο μικτό διπλό μαζί με την Μαρία Σάκκαρη, όπου αποκλείστηκαν στα προημιτελικά.
Κοινωνική προσφορά
Σημαντική ήταν η κινητοποίησή του για τους πυρόπληκτους της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι Αττικής. Κάλεσε στον προσωπικό λογαριασμό του στα social media τους ακόλουθους του να συνδράμουν στην ενίσχυση και ο ίδιος έδωσε πρώτος το παράδειγμα με 5000 ευρώ. Τον πρώτο του ATP τίτλο (2018) αφιέρωσε στον DJ Avicii ο οποίος απεβίωσε τη χρονιά αυτή.
Πρότυπό του ο Ρότζερ Φέντερερ και ο Ελβετός Στάνισλας «Σταν» Βαβρίνκα όπως και ο Αργεντινός Χουάν Μάρτιν ντελ Πότρο.
Προσωπική ζωή
Με ανάρτηση του στις 12 Ιουλίου 2019 στο Twitter, ο Στέφανος Τσιτσιπάς βρέθηκε στο επίκεντρο κριτικής για σεξισμό, καθώς έγραψε «Άραγε, όσες παρκάρουν χάλια να έχουν άπλυτα πιάτα;», με τον ίδιο να αφαιρεί το σχόλιο ύστερα από αντιδράσεις άλλων χρηστών.
Τον Αύγουστο του 2021 ανέφερε σε συνέντευξη του σε ξένο μέσο ότι αρνείται να εμβολιαστεί κατά του κορονοϊού Sars-CoV-2, υπεύθυνου για την πανδημία Covid-19, καθώς δεν είναι υποχρεωτικό. Ανέφερε επίσης ότι δεν έχει δοκιμαστεί επαρκώς και οι νέοι θα είναι καλό να περάσουν τον ιό για να χτιστεί ανοσία. Η δήλωση προκάλεσε αντιδράσεις σε Ελληνικά και ξένα μέσα. Το επόμενο διάστημα πάντως, ο Τσιτσιπάς εμβολιάστηκε κατά του ιού με το μονοδοσικό εμβόλιο της Johnson & Johnson, όπως έγινε γνωστό αρχές του 2022.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες αντισφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες
Βασίλι Βερεστσάγκιν
Ρωσοτουρκικός πόλεμος
Με την έναρξη του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1877–1878), ο Βερεστσάγκιν εγκατέλειψε το Παρίσι και επέστρεψε στην ενεργό υπηρεσία στον Αυτοκρατορικό Ρωσικό Στρατό. Ήταν παρών στη διάβαση του περάσματος Σίπκα και στην πολιορκία της Πλέβνα, όπου σκοτώθηκε ο αδελφός του. Τραυματίστηκε επικίνδυνα κατά τις προετοιμασίες για τη διάβαση του Δούναβη κοντά στο Ρούσττσουκ. Στο τέλος του πολέμου, ενήργησε ως γραμματέας του στρατηγού Σκόμπελεφ στον Άγιο Στέφανο.
Παγκόσμια φήμη
Μετά τον πόλεμο, ο Βερεστσάγκιν εγκαταστάθηκε στο Μόναχο, όπου δημιούργησε τους πολεμικούς του πίνακες τόσο γρήγορα που κατηγορήθηκε ότι απασχολούσε βοηθούς. Τα συγκλονιστικά θέματα των εικόνων του και ο διδακτικός τους στόχος, δηλαδή η προώθηση της ειρήνης με την αναπαράσταση της φρίκης του πολέμου, προσέλκυσαν μεγάλο μέρος του κοινού που δεν ενδιαφερόταν συνήθως για την τέχνη στη σειρά εκθέσεων των πινάκων του στο Παρίσι το 1881 και στη συνέχεια στο Λονδίνο, το Βερολίνο, τη Δρέσδη, τη Βιέννη και άλλες πόλεις. αριστερά|μικρογραφία| Ο δρόμος των Κρατούμενων Πολέμου (1878–1879). Μουσείο του Μπρούκλιν Ο Βερεστσάγκιν ζωγράφισε αρκετές σκηνές αυτοκρατορικής κυριαρχίας στη Βρετανική Ινδία. Η επική απεικόνισή του του Η Κρατική Πομπή του Πρίγκιπα της Ουαλίας στο Τζαϊπούτ το 1876 λέγεται ότι είναι ο τρίτος μεγαλύτερος πίνακας στον κόσμο. Το 1882-1883, ταξίδεψε ξανά στην Ινδία. Προκάλεσε μεγάλη διαμάχη με τη σειρά τριών πινάκων του: πρώτον, μια Ρωμαϊκή εκτέλεση (η Σταύρωση από τους Ρωμαίους (1887) ), δεύτερον, την Καταστολή της εξέγερσης των Ινδών από τους Άγγλους και, τρίτον, της εκτέλεσης μηδενιστών στην Αγία Πετρούπολη. Ο πίνακας Καταστολή της εξέγερσης των Ινδών από τους Άγγλους απεικόνιζε εκτελέσεις Σιπάι που πραγματοποιήθηκαν με το δέσιμο των θυμάτων στις κάννες των όπλων. Οι επικριτές του Βερεστσάγκιν υποστήριξαν ότι τέτοιες εκτελέσεις είχαν γίνει μόνο στην Ινδική Εξέγερση του 1857, αλλά ο πίνακας απεικόνιζε σύγχρονους στρατιώτες της δεκαετίας του 1880, υπονοώντας ότι η πρακτική ήταν τότε παρούσα. Λόγω του φωτογραφικού του στυλ, ο πίνακας φαινόταν να παρουσιάζεται ως μια αμερόληπτη καταγραφή ενός πραγματικού γεγονότος. Το 1887 ο Βερεστσάγκιν υπερασπίστηκε τον εαυτό του στο The Magazine of Art λέγοντας ότι αν γινόταν άλλη μια εξέγερση τότε οι Βρετανοί θα χρησιμοποιούσαν ξανά αυτή τη μέθοδο. μικρογραφία| Καταστολή της εξέγερσης των Ινδών από τους Άγγλους (1884) Ένα ταξίδι στη Συρία και την Παλαιστίνη το 1884 του έδωσε ένα εξίσου συζητημένο σύνολο θεμάτων από την Καινή Διαθήκη. Οι πίνακες του Βερεστσάγκιν προκάλεσαν διαμάχη σχετικά με την απεικόνιση της μορφής του Χριστού με αυτό που θεωρούνταν εκείνη την εποχή ως ένας ανάρμοστος ρεαλισμός.
Η σειρά «1812» για τη ρωσική εκστρατεία του Ναπολέοντα, για την οποία ο Βερεστσάγκιν έγραψε επίσης ένα βιβλίο, φαίνεται ότι είναι εμπνευσμένη από τον Πόλεμο και την Ειρήνη του Τολστόι και ζωγραφίστηκε το 1893 στη Μόσχα, όπου τελικά εγκαταστάθηκε ο καλλιτέχνης.
Τα τελευταία χρόνια
αριστερά|μικρογραφία| Ο Βασίλι Βερεστσάγκιν το 1902 Ο Βερεστσάγκιν βρισκόταν στην Άπω Ανατολή κατά τη διάρκεια του Πρώτου Σινοϊαπωνικού Πολέμου του 1894–1895 και ήταν μαζί με τα ρωσικά στρατεύματα στη Μαντζουρία κατά τη διάρκεια της Εξέγερσης των Μπόξερ το 1900. Το 1901 επισκέφτηκε τις Φιλιππίνες, το 1902 τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κούβα και το 1903 την Ιαπωνία.
Πηγές
Κατηγορία:Ρεαλιστές ζωγράφοι Κατηγορία:Ρώσοι ζωγράφοι
Γεώργιος Α΄ της Πομερανίας
Ο Γεώργιος Α΄, γερμαν. Georg I (11 Απριλίου 1493 - 10 Μαΐου 1531) από τον Οίκο των Γκρίφφινς ήταν δούκας της Πομερανίας
Βιογραφία
Ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Μπόγκισλαβ Ι΄ δούκα της Πομερανίας και της Άννας των Γιαγκελλόνων, κόρης τού Καζίμιρ Δ΄ της Πολωνίας. Έλαβε το όνομα τού αναδόχου του Γεωργίου των Βέττιν εκλέκτορα της Σαξονίας, συζύγου της θείας του Βαρβάρας των Γιαγκελλόνων. Ως νέος πέρασε τα έτη του στην Αυλή της Σαξονίας, όπου συνδέθηκε στενά με τον Γεώργιο.
Συνέχισε την πολιτική τού πατέρα του και εργάστηκε για τον περιορισμό της δύναμης των αστών και των ευγενών. Ακολούθησε πολιτική περιορισμού της επικυριαρχίας τού Βρανδεμβούργου. Όταν ανέλαβε την εξουσία μαζί με τον αδελφό του Μπάρνιμ Θ΄, έδειξε ενδιαφέρον για τη Μεταρρύθμιση, αν και έμεινε Καθολικός.
Ο πατέρας του τον είχε από νέο εισάγει στη διακυβέρνηση. Από το 1520 ήταν στην Αυλή τού Καρόλου Ε΄ της Γερμανίας και συμμετείχε στη Συνέλευση (αγγλ. Diet) στη Βορμς το 1521 και σε αυτήν της Νυρεμβέργης το 1523.
Οικογένεια
Το 1524 απεβίωσε η Αμαλία και ο Γεώργιος Α΄ έκανε δεύτερο γάμο με τη Μαργαρίτα των Χοεντσόλλερν, κόρη τού Ιωακείμ Α΄ Νέστορα εκλέκτορα τού Βρανδεμβούργου και είχε τέκνο:
Γιώργος Καραϊβάζ
Ο Γιώργος Καραϊβάζ (Καλλίφυτος Δράμας, 15 Νοεμβρίου 1968 - Άλιμος, 9 Απριλίου 2021) ήταν Έλληνας δημοσιογράφος, πρώην αστυνομικός συντάκτης του τηλεοπτικού σταθμού ΑΝΤ1 και μέχρι πρότινος δημοσιογράφος - συνεργάτης του τηλεοπτικού σταθμού Star Channel.
Γεώργιος Α΄ της Πομερανίας
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος της Πομερανίας
Γιώργος Καραϊβάζ
Σταδιοδρομία
Η πρώτη του εργασία, στη δημοσιογραφική του καριέρα, ήταν στην εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα» το 1989, στην οποία εργάστηκε μέχρι το 1996, ως αστυνομικός συντάκτης. Στη συνέχεια απασχολήθηκε επίσης στο αστυνομικό ρεπορτάζ, σε διάφορα μέσα ενημέρωσης, όπως στον Ρ/Σ «ΠΛΑΝΕΤ», σε τηλεοπτική εκπομπή του ΣΚΑΪ, και στην εφημερίδα «Εξουσία».
Για πολλά χρόνια υπήρξε συνεργάτης - αστυνομικός συντάκτης στον τηλεοπτικό σταθμό «ANTENNA» (ως το έτος 2017). Επίσης, είχε δημιουργήσει και τη δική του ενημερωτική ιστοσελίδα Bloko, με θεματολογία σχετική με το αστυνομικό ρεπορτάζ.
Ήταν νυμφευμένος και πατέρας ενός παιδιού. Ο Καραϊβάζ υπήρξε επίσης συνεργάτης της εφημερίδας Ελεύθερος Τύπος.
Δολοφονία
Ο Γιώργος Καραϊβάζ δολοφονήθηκε στις 9 Απριλίου 2021, έξω από το σπίτι του στον Άλιμο, από δύο άτομα που επέβαιναν σε δίκυκλο. Οι πρώτες ενδείξεις αναφέρουν ότι πρόκειται για στυγνή δολοφονία από το οργανωμένο έγκλημα (βλ. συμβόλαιο θανάτου). Ανακοινώσεις για τη δολοφονία του Γ. Καραϊβάζ έκαναν όλα τα πολιτικά κόμματα, όπως επίσης και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η οποία ανέφερε ότι η δολοφονία ενός δημοσιογράφου σε μια ευρωπαϊκή χώρα είναι μια απεχθής και δειλή πράξη και εξέφρασε την ελπίδα να βρεθούν σύντομα οι δράστες. Οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα σε έκθεσή τους αναφέρουν ότι ο Καραϊβάζ δολοφονήθηκε μετά από ρεπορτάζ για ομάδα εγκληματιών και αστυνομικών που φέρεται να εκβιάζουν νυχτερινά μαγαζιά για χρήματα σε αντάλλαγμα προστασίας.
Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής του Καραϊβάζ, το αυτοκίνητό του καθώς και το κινητό του τηλέφωνο είχαν σταλεί στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών. Με δεδομένο ότι ο δολοφονηθείς ήταν δραστήριος δημοσιογράφος, οι αστυνομικοί θεωρούν πιθανό να ανασύρουν στοιχεία ικανά να οδηγήσουν στα ίχνη των φυσικών κυρίως όμως των ηθικών αυτουργών της δολοφονίας. Οι ερευνητές της Ασφάλειας φέρονται να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στη δολοφονία του Καραϊβάζ συμμετείχαν δύο ομάδες δραστών. Η πρώτη παρακολουθούσε τον δημοσιογράφο κατά την έξοδο του από τις εγκαταστάσεις του τηλεοπτικού σταθμού Star και ενημέρωσε για τις κινήσεις του την ομάδα των εκτελεστών.
Για την εξιχνίαση της δολοφονίας οι έρευνες της αστυνομίας στράφηκαν στις τηλεφωνικές κλήσεις των δύο εκτελεστών με τους τσιλιαδόρους – συνεργούς τους και στα τρία βίντεο από κάμερες ασφαλείας, στα οποία οι δύο πληρωμένοι δολοφόνοι εμφανίζονται να ελέγχουν τα στενά γύρω από την οδό Θέμου Άννινου, πριν εκτελέσουν το συμβόλαιο θανάτου. Οι έρευνες επίσης επικεντρώθηκαν στις επαφές του Καραϊβάζ με πηγές από τον υπόκοσμο και στα ρεπορτάζ που δημοσίευε στην ιστοσελίδα bloko.gr.
Στις 28 Απριλίου 2023, δύο χρόνια μετά την δολοφονία του Καραϊβάζ, η αστυνομία προχώρησε σε δύο συλλήψεις ημεδαπών ηλικίας 40 και 48 ετών αντίστοιχα, οι οποίοι φέρονται να είχαν υποστηρικτικό ρόλο στη δολοφονία. Οι δύο συλληφθέντες, μετά τις πολύωρες απολογίες τους στον ανακριτή, και με την σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα, κρίθηκαν προφυλακιστέοι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Δολοφονημένοι δημοσιογράφοι
Μάρκος Βινίκιος (ύπατος το 30)
Ο Μάρκος Βινίκιος, λατιν.: Μarcus Vinicius (π. 5 π.Χ. - 46 μ.Χ.) ήταν Ρωμαίος, δις ύπατος και σύζυγος της Ιουλίας Λιβίλλας, μικρανιψιάς του Αυτοκράτορα Τιβερίου. Ήταν γιος και εγγονός δύο υπάτων, του Πόπλιου Βινικίου (υπάτου το 2 μ.Χ.) και του Μάρκου Βινικίου (ύπατος το 19 π.Χ.).
Βιογραφία
Γεννημένος στο Cales Κάλες της Καμπανίας, ο Μ. Βινίκιος ξεκίνησε τη συγκλητική του σταδιοδρομία ως quaestor (ταμίας) το 20 μ.Χ. Την ίδια χρονιά ζητήθηκε από τον Bινίκιο να συμμετάσχει στην υπεράσπιση του Γναίου Καλπούρνιου Πίσο για τη δολοφονία του Γερμανικού, αλλά αρνήθηκε. Ήταν παρών για τη δίκη, καθώς το όνομά του εμφανίζεται ως ένα από τα ονόματα των επτά μαρτύρων του ''Senatus consultum de Cn. Pisone patre'' (Συγκλητικού συμβουλίου για τον Γν. Πίσο πατέρα), της επίσημης πράξης της Ρωμαϊκής Συγκλήτου σχετικά με τη δίκη και την τιμωρία του Πίσο.
Το 30 ο Βινίκιος διορίστηκε στην υπατεία, την οποία κατείχε με τον Λούκιο Κάσσιο Λονγίνο. Την ίδια χρονιά, ο Βελέιος Πατέρκουλος δημοσίευσε τις Ιστορίες του, τις οποίες αφιέρωσε στον Βινίκιο.
Το 33 ο Τιβέριος τον επέλεξε ως σύζυγο για την Ιουλία Λιβίλλα, τη νεότερη κόρη τού ανιψιού του Γερμανικού. Με την ευκαιρία αυτή ο Τάκιτος περιγράφει τον Βινίκιο ως «ήπιου χαρακτήρα και περίτεχνο ρήτορα».
Για το διάστημα 39-40, ο Βινίκιος έγινε ανθύπατος κυβερνήτης της Ασίας. Πριν από αυτό είχε διοριστεί σε μία επιτροπή, που είχε αναλάβει να εκτιμήσει τις ζημιές που προκλήθηκαν από πυρκαγιά στον Αβεντίνο λόφο.
Ο Βινίκιος και ο ανιψιός του Λούκιος Άννιος Βινικιανός ενεπλάκησαν στη δολοφονία του Καλιγούλα και -για ένα σύντομο διάστημα- προσπάθησαν να τον διαδεχθούν στον θρόνο.
Αφού ο Κλαύδιος έγινε Αυτοκράτορας, ο Βινίκιος τον συνόδευσε κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής κατάκτησης της Βρετανίας το 43, και του απονεμήθηκε το Ornamenta triumphalia (διάκοσμος θριάμβου)]]. Το 45 τιμήθηκε με τη σπάνια διάκριση μίας δεύτερης υπατείας· ο συνάδελφός του εκείνη τη χρονιά ήταν ο Τίτος Στατίλιος Ταύρος Κορβίνος.
Με προτροπή της Βαλ. Μεσσαλίνας, ο Βινίκιος σκοτώθηκε σε 46. Ωστόσο η κηδεία του τελέστηκε από το κράτος.
Στη λογοτεχνία
Ο πρωταγωνιστικός χαρακτήρας στο μυθιστόρημα Quo Vadis του Χένρικ Σιενκιέβιτς, που ονομάζεται επίσης Mάρκος Βινίκιος, είναι ο φανταστικός γιος του ιστορικού Mάρκου Βινικίου.
Δευτερεύουσες πηγές
Κατηγορία:Ιουλιο-Κλαυδιανή δυναστεία
Ασώτιος Α΄ της Αρμενίας
Ο Ασότ/Ασώτιος Α΄, Աշոտ Ա Ashot I (π. 820 – 890) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν βασιλιάς της Αρμενίας, αυτός που επέφερε την αρχή της δεύτερης χρυσής εποχής της Αρμενίας (862 – 977). Ήταν γνωστός ως Aσώτ ο Μέγας (Աշոտ Մեծ).
Πρώιμη ζωή
Ήταν γιος του Σμπατ Η΄ του Ομολογητή, πρίγκιπα της Αρμενίας και της συζύγου του Ριψίμε. Ο Σμπατ Η΄ ήταν ανώτατος διοικητής (sparapet) και γιος του Aσώτ Δ΄ Μσακέρ πρίγκιπα της Αρμενίας (κυβ. 806–826). Ο Ασότ Α΄ είχε επίσης έναν αδελφό, που ονομαζόταν Aμπάς. Η οικογένεια των Βαγρατιδών ήταν από τις πιο ισχυρές στο βασίλειο, μαζί με τους Αρτσρουνί. Και οι δύο οικογένειες αγωνίστηκαν για την εξουσία μέσω των πολέμων ενάντια στους Άραβες εισβολείς. Το βασίλειο καταλήφθηκε αργότερα από Αρμένιους, που ανέτρεψαν την Αραβική κυβέρνηση. Ο Σμπατ Η΄ εξορίστηκε στη Σαμάρα, όπου αργότερα απεβίωσε. Ο Ασότ Α΄ συνέχισε να ζει στη συνοικία του πατέρα του, που βρισκόταν γύρω από την πόλη Μπαγκαράν. Ήταν νυμφευμένος με την Κατρανίντε. Όπως και ο Σμπατ Η΄ πριν από αυτόν, ο Aσώτ Α΄ ονομάστηκε sparapet το 856 από τον Αββασίδη χαλίφη αλ-Μουταβακίλ.
Πρίγκιπας των πριγκίπων της Αρμενίας
μικρογραφία|Η Βυζαντινο-Αραβική συνοριακή ζώνη κατά τη διάρκεια της ζωής του Aσώτ Α΄. Κατά τη διάρκεια των Αραβο-Βυζαντινών Πολέμων, μεγάλο μέρος της επικράτειας του Aσώτ Α΄ βρισκόταν κοντά στον κύριο τόπο της σύγκρουσης. Το 862 ο Aσώτ Α΄ αναγνωρίστηκε ως πρίγκιπας των πριγκίπων της Αρμενίας από τον Αββασίδη χαλίφη αλ-Μουσταΐν, ο οποίος είδε την απονομή τού τίτλου ως μέτρο προστασίας έναντι των τοπικών αυτόνομων εμίρηδων. Αυτός ο τίτλος ουσιαστικά παραχωρούσε στον Ασότ Α΄ το καθεστώς του de facto βασιλιά και τον τοποθέτησε σε παρόμοιο επίπεδο εξουσίας με τους εμίρηδες,  αλλά δεν επέτρεπε στον Ασότ Α΄ να έχει διοικητική κυριαρχία στο βασίλειο. Ο Ασότ Α΄ διατήρησε αυτό το καθεστώς κατά τη διάρκεια της βασιλείας των Αββασιδών Χαλιφών αλ-Μουτάζ (866–869), Αλ-Μουχταντί (869–870) και αλ-Μουταμίντ (870–892).
Ο Ασότ Α΄ προσάρτησε το Μπαγκρεβάντ το 862, λίγο μετά το τέλος του επικεφαλής της εκεί κυβερνώσας δυναστείας των Μαμικονικάν, του Γκριγκόρ Μαμικονικάν. Ο Ασότ Α΄ μεσολάβησε μεταξύ των Γκριγκόρ-Ντερενίκ Αρτσρούνι και Γκουργκέν Αρτσρούνι, εξαδέλφων και μελών της οικογένειας Αρτσρούνι, που ήλεγχε το Βασπουρακάν. Στη συνέχεια ο Ασότ Α΄ αιχμαλώτισε τον Γκριγκόρ-Ντερενίκ και μείωσε το μέγεθος των επαρχιών γύρω από το Βαν. Τελικά ο Ασότ Α΄ απελευθέρωσε τον Γκριγκόρ-Ντερενίκ για να αποφύγει περαιτέρω σύγκρουση με την οικογένεια Αρτσρούνι. Ο Ασότ Α΄ κανόνισε αργότερα έναν γάμο μεταξύ της κόρης του Σοφίε και τού Γκριγκόρ-Ντερενίκ, προκειμένου να συμφιλιωθούν. Ο Ασότ Α΄ ενίσχυσε επίσης τις σχέσεις με τη δυναστεία των Σιουνία κανονίζοντας έναν άλλο γάμο μεταξύ της δεύτερης κόρης του, Μαριάμ, με τον πρίγκιπα Βασάκ Γκαμπούρ Δ΄. Αυτοί οι οικογενειακοί δεσμοί βοήθησαν στην ενίσχυση των σχέσεων μεταξύ των γιων τού Ασότ Α΄ και των γύρω δυναστειών.
Η εμβέλεια του Ασότ Α΄ επεκτάθηκε επίσης στην Ιβηρία του Καυκάσου, όπου μερικοί από τον Οίκο των Βαγραστιδών είχαν εγκατασταθεί στα τέλη του 7ου αι. Εκεί, γύρω στο 875, συνήψε συμμαχία με τον Βαγράτ Α΄ της Ιβηρίας, τον θετό αδελφό του, ενάντια στον αδελφό τού Βαγράτ Α΄, τον Γκουάραμ Μαμπάλι. Μαζί ο Aσώτ Α΄ και ο Bαγράτ Α΄ νίκησαν τον Γκουάραμ. Το 881 ο Ασότ Α΄ συνήψε συμμαχία με τον Δαβίδ Α΄ της Ιβηρίας και τον Αδαρνάση Δ΄ της Ιβηρίας, γιο και εγγονό του Βαγράτ Α΄ αντίστοιχα, για να νικήσει τον γιο του Γκουάραμ, τον Νάσρα του Τάο-Κλαρτζέτι.
Βασιλιάς της Αρμενίας
μικρογραφία|300x300εσ|Τα σύνορα της Αρμενίας των Βαγρατιδών από το 884 έως το 962. Τότε αρκετοί επιφανείς Αρμένιοι, συμπεριλαμβανομένου του Γκριγκόρ-Νερενίκ του Βασπουρακάν, επέμειναν στη στέψη του Aσώτ Α΄. Έτσι ο Ασότ Α΄ στέφθηκε βασιλιάς της Αρμενίας με τη συγκατάθεση του χαλίφη αλ-Μουταμίντ το 885 για να αποτρέψει την εισβολή στην Αρμενική επικράτεια από τον Βασίλειο Α΄ τον Μακεδόνα, Αυτοκράτορα Αρμενικής καταγωγής. Ως αποτέλεσμα της στέψης του, ο Ασότ Α΄ αποκατέστησε την Αρμενική μοναρχία και έγινε ο ιδρυτής τού μεσαιωνικού βασιλείου της Αρμενίας, γνωστού επίσης ως Αρμενία των Βαγρατιδών, που πήρε το όνομά του από την κυριαρχία τού Οίκου τους. Το βασίλειο των Βαγρατιδών διήρκεσε μέχρι το 1045, όταν προσαρτήθηκε στη Ρωμαϊκή/Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Παρά την ιδιότητά του, ο Ασότ Α΄ παρέμεινε υποχείριο του χαλίφη και τέθηκε υπό την επίβλεψη των εμιρών του Αζερμπαϊτζάν. Κάθε Αρμένιος πρίγκιπας περιήλθε υπό την εξουσία του Ασότ Α΄ (αν και ο Ασότ Α΄ ήταν με την έννοια τού primus inter pares ). Το Ντβιν και τα εμιράτα Mαναζκέρτ και Kαρίν (και σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Ζ΄ των Μακεδόνων το Χοΐ και το Σαλμάς) περιέπεσαν επίσης υπό τον έλεγχο του Aσώτ Α΄, παρά την απροθυμία των τοπικών κυβερνήσεων να τον δεχτούν. Ο εμίρης του Mαναζκέρτ νικήθηκε με αυτόν τον τρόπο και αναγκάστηκε να υποταχθεί στην κυριαρχία του Aσώτ Α΄ το 885.
Η επιρροή του Ασότ Α΄ συνεχίστηκε όχι μόνο στην Αρμενία, αλλά και στην Ιβηρική. Μετά το τέλος του Γκριγκόρ-Ντερενίκ Aστσρουνί το 887, ο Aσώτ Α΄ έθεσε τον εγγονό του (και γιο του Γκριγκόρ-Ντερενίκ), Aσώτ-Σαγκίς Αστσρουνί, υπό την κυριαρχία του συγγενή Γκαγκίκ-Aμπουβερβάν Aρτσρουνί. Το 887 και το 888 ο Aσώτ Α΄ υποστήριξε τον ανιψιό του Aδαρνάση Δ΄ της Ιβηρίας στην ανατροπή του Bαγράτ Α΄ της Αμπχαζίας. Επίσης το 888, ο Aσώτ Α΄ έστειλε τον αδελφό του Aμπάς στο Καρς για να σταματήσει μία εξέγερση υπό την ηγεσία τού πρίγκιπα Σαχάκ-Μλεχ του Βανάντ.
Ο Ασότ Α΄ ταξίδεψε στο Γκουγκάρκ για να σταματήσει μία άλλη εξέγερση, πολεμώντας μαζί με τον γιο και κληρονόμο του, Σμπατ Α΄. Απεβίωσε το 890. Ο σύγχρονος ιστορικός Χοβάννες Ντασκανακερτσί αναφέρει το τέλος του:
Η ανάπτυξη της Αρμενίας κατά τη μοναρχία
Η αποκατάσταση της Αρμενικής μοναρχίας από τον Ασότ Α΄ συνοδεύτηκε από οικονομική ανάπτυξη και αναβίωση των τεχνών και της θρησκείας. Αρκετά πολιτιστικά κτίρια αποκαταστάθηκαν και ανακαινίστηκαν. Υπό τη βασιλεία του Aσώτ Α΄, η πρώτη στήλη (khachkar) δημιουργήθηκε το 879 ως φόρος τιμής στη σύζυγο τού Ασότ Α΄, Kατρανίντε. Αστική ανάπτυξη άρχισε να εμφανίζεται και άνθισε η γεωργία. Οι αμπελώνες έγιναν μία πολύ επιτυχημένη βιομηχανία.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βαγρατίδες
Σοφία της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ
H Σοφία (γερμ. Sophie von Sachsen-Coburg-Saalfeld von Wettin, 19 Αυγούστου 1778 - 9 Ιουλίου 1835) από τον Οίκο των Βέττιν ήταν κόρη του Δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και με τον γάμο της έγινε Κόμισσα του Μένσντορφ-Πουιγύ.
Βιογραφία
Η Σοφία Φρειδερίκη Καρολίνα Λουίζα ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου της Σαξονίας-Κόμπουργκ-Ζάαλφελντ και της Αυγούστας Ρόις, κόρης του Ερρίκου ΚΔ΄ του Έμπερσντορφ.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1804 τον Εμμανουήλ, Κόμη του Μένσντορφ-Πουιγύ & αξιωματικό του Αυστριακού στρατού, και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Βέττιν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κοβούργου-Ζάαλφελντ Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Γερμανίδες κόμισσες
Α.Ε.Κ. (πετοσφαίριση ανδρών)
Το τμήμα πετοσφαίρισης ανδρών της ΑΕΚ ή αλλιώς «ΑΕΚ της καρδιάς» είναι ελληνική ομάδα βόλεϊ που ανήκει στον ομώνυμο σύλλογο και αγωνίζεται στη Βόλεϊ Λιγκ. Ιδρύθηκε το 1982.
Ιστορία
thumb|240px|Η πρώτη ομάδα το 1932 thumb|right|130px|Ανεπίσημο σήμα thumb|right|130px|Παλιό σήμα
Το ανδρικό τμήμα πετοσφαίρισης της ΑΕΚ ιδρύθηκε αρχικά το 1929, όμως σύντομα διαλύθηκε και επαναλειτούργησε από το 1967 έως το 1971 για να διαλυθεί εκ νέου και να επανασυσταθεί το 1982. Έκτοτε λειτουργεί ανελλιπώς. Τα περισσότερα από τα 30 αυτά χρόνια που μεσολάβησαν έως και σήμερα τα πέρασε σε πιο μικρές κατηγορίες και όχι στην Α1. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην καταφέρει να προσελκύσει κορυφαίους πετοσφαιριστές και να τους κρατήσει για πολλά χρόνια στο δυναμικό της, ώστε να θεωρούνται δικοί της θρύλοι. Παρ' όλα αυτά υπήρξαν κάποια κορυφαία ονόματα του χώρου που έστω και για μικρό χρονικό διάστημα ντύθηκαν στα κιτρινόμαυρα, κερδίζοντας έτσι μια μικρή θέση στην ένδοξη ιστορία της. Η πρώτη παρουσία στην Α1 κατηγορία ήταν την περίοδο 1994–95 όπου και υποβιβάστηκε την ίδια χρονιά. Επανήλθε όμως στην πρώτη κατηγορία την επόμενη χρονιά και ακολούθησε μία καλή περίοδος με αρκετές επιτυχίες.
Σημαντικότερες διακρίσεις ήταν η συμμετοχή στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας το 1999 και η συμμετοχή της στο φάιναλ φορ του κυπέλλου κυπελλούχων την επόμενη χρονιά όπου κατέκτησε την τρίτη θέση.
Την 1η Φεβρουαρίου του 2014 η ΑΕΚ γράφει ιστορία καθώς κατακτά το Λιγκ Καπ στην Αλεξανδρούπολη, κερδίζοντας στον τελικό τον Φοίνικα Σύρου με 3–2 σετ, που είναι ο πρώτος τίτλος στην ιστορία του τμήματος.
Σύνθεση Ομάδας
Η ομάδα όπως ήταν στις 1 September 2023
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Πετοσφαιριση Ανδρων ΑΕΚ Ανδρων ΑΕΚ Ανδρων
Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη
Η Γερόντισσα Γαβριηλία Παπαγιάννη (Κωνσταντινούπολη, 2 Οκτωβρίου 1897 - Λέρος, 28 Μαρτίου 1992) ήταν Ελληνορθόδοξη μοναχή, γνωστή ως πνευματική οδηγός, με ιδιαίτερη φροντίδα σε φτωχούς και ασθενείς. Ήταν η δεύτερη γυναίκα που εισήχθη σε ελληνικό πανεπιστήμιο και ήταν εκπαιδευμένη φυσιοθεραπεύτρια πριν ξεκινήσει το θρησκευτικό της αξίωμα σε ηλικία 60 ετών.
Βάισενμπουργκ ιν Μπάιερν
Το Βάισενμπουργκ ιν Μπάιερν (επίσης γνωστό παλαιότερα ως Βάισενμπουργκ ιμ Νόρντγκαου) είναι πόλη της Γερμανίας στη Βαυαρία, πρωτεύουσα του νομού Βάισενμπουργκ-Γκουντσενχάουζεν. Το 2010 ο πληθυσμός του ανερχόταν στις 17.513 κατοίκους.