cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τσαντέλα
μικρογραφία|300x300εσ|Χάρτης της Ασίας το 1200. Το βασίλειο Τσαντέλα εμφανίζεται στην κεντρική Ινδία. Τσαντέλα (χίντι: चन्देल) είναι μια φυλή Ρατζπούτ, προέλευσης Γκοντ, η οποία για μερικούς αιώνες κυβερνούσε στο Μπουντελκχάντ στη βορειο-κεντρική Ινδία και πολέμησε εναντίον των πρώιμων μουσουλμάνων εισβολέων. Αναφέρεται επίσης ως Τσαντέλας ή δυναστεία Τζιτζακαμπούκτι στην ινδική ιστορία. Πιστεύεται ότι έχει κυβερνήσει στις αρχές 9ου αι. με 13ο αι. μ.Χ. Αργότερα, αντικαταστάθηκε από τη Μπουντέλα.
Το βασίλειο Τσαντέλα είναι φημισμένο για τον Μαχαράτζα Ράο Βιντιάνταρα, ο οποίος απώθησε τις επιθέσεις του Μαχμούντ Γκάζνι και επίσης για τις ναούς του στην πρωτεύουσα Κατζουράχο. Οι κατασκευαστικές εργασίες στο Κατζουράχο συνεχίζονταν σε όλη την περίοδο της κυβέρνησης Τσαντέλα, καθώς ήταν παράδοση και κοινωνικό καθήκον του βασιλιά να κατασκευάσει περισσότερους από 10 ναούς στην περίοδο της κυβέρνησής του ή τη διάρκεια ζωής του. Κάποια στιγμή είχαν κατασκευαστεί περισσότεροι από 120 ναοί, αλλά σήμερα μόνο 20 ναοί διασώθηκαν και λιγότεροι από αυτούς είναι ανοιχτοί στους τουρίστες.
Οι βασιλείς της Τσαντέλα επίσης ανέλαβαν την κατασκευή ενός αριθμού ναών, υδάτινων σωμάτων, παλατιών και φρουρίων σε άλλα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των οχυρών στο Ατζάγκαρ, στο Καλιντζάρ και στη μεταγενέστερη πρωτεύουσα Μαχόμπα.
Τέχνη και αρχιτεκτονική
Οι βασιλείς της Τσαντέλα είναι γνωστοί για την τέχνη και την αρχιτεκτονική τους. Το πιο διάσημο παράδειγμα των πολιτιστικών τους επιτευγμάτων είναι οι ινδουικοί και ο τζάινινοι ναοί στο Κατζουράχο. Τρία άλλα σημαντικά οχυρά Τσαντέλα ήταν Τζαγιαπούρα-Ντούργκα (σύγχρονο Ατζάγκαρ), Καλαντζάρα (σύγχρονο Καλιντζάρ) και Τατσοσάβα-Ναγκάρα (σύγχρονη Μαχόμπα).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιστορία της Ινδίας
Αγγολόγι
Κατά τον γνωστό παλαιότερα γλωσσολόγο Φιλήντα το όνομα του εργαλείου προέρχεται από τη λέξη «άγγη» (= όστρακο) + το ρήμα «λέγω» (= συλλέγω).
Κατηγορία:Αλιευτικά εργαλεία
Μετασχηματισμοί Λόρεντς
Οι Μετασχηματισμοί Λόρεντς, οι οποίοι ονομάστηκαν προς τιμήν του Ολλανδού φυσικού και μαθηματικού Χέντρικ Λόρεντς (Hendrik Antoon Lorentz) (1853-1928) και αποτελούν τη βάση της Ειδικής θεωρίας της Σχετικότητας, η οποία εισήχθη σε μια προσπάθεια να αρθούν οι αντιφάσεις ανάμεσα στις θεωρίες του ηλεκτρομαγνητισμού και της Κλασικής Μηχανικής.
Γενικά
Κάτω από τους μετασχηματισμούς αυτούς, η ταχύτητα του φωτός είναι η ίδια σε όλα τα συστήματα αναφοράς, όπως αξιώνει η ειδική σχετικότητα. Μολονότι οι εξισώσεις συνδέονται με την ειδική σχετικότητα, διατυπώθηκαν πριν την ειδική σχετικότητα και προτάθηκαν από τον Λόρεντς το 1904 ως εξήγηση του πειράματος Μάικελσον-Μόρλεϋ (Michelson-Morley), μέσω της συστολής του μήκους. Οι μετασχηματισμοί έρχονται σε αντίθεση με τους περισσότερο διαισθητικούς μετασχηματισμούς του Γαλιλαίου, που δίνουν καλά αποτελέσματα σε μη-σχετικιστικές (χαμηλές) ταχύτητες.
Μπορούν για παράδειγμα να χρησιμοποιηθούν για να υπολογίσουμε πώς φαίνεται η τροχιά ενός σωματιδίου από ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς που κινείται με σταθερή ταχύτητα (σε σχέση με το αρχικό "ακίνητο" σύστημα αναφοράς). Αντικαθιστούν τους προγενέστερους μετασχηματισμούς του Γαλιλαίου. Η ταχύτητα του φωτός c υπεισέρχεται ως παράμετρος στους μετασχηματισμούς Λόρεντς. Αν η ταχύτητα υ είναι επαρκώς μικρή σε σχέση με την c, τότε v/c \to 0 και ανακτούμε οριακά τους μετασχηματισμούς του Γαλιλαίου.
Εξισώσεις
Οι μετασχηματισμοί Λόρεντς αποτελούν μια ομάδα μετασχηματισμών, που χρησιμοποιείται για να μετασχηματίσει τις χωροχρονικές συντεταγμένες (ή γενικότερα οποιοδήποτε τετραδιάνυσμα) από ένα αδρανειακό σύστημα αναφοράς, S, σε ένα άλλο, S', όπου το S' κινείται με σχετική ταχύτητα {\upsilon} ως προς το S κατά μήκος του χ-άξονα. Αν ένα γεγονός έχει χωρο-χρονικές συντεταγμένες στο S και  στο S', τότε αυτές συσχετίζονται με βάση τους μετασχηματισμούς Λόρεντς με τον ακόλουθο τρόπο: όπου το καλείται παράγοντας Λόρεντς και c είναι η ταχύτητα του φωτός στο κενό.
Οι Μετασχηματισμοί σε μορφή πινάκων
Οι παραπάνω τέσσερις εξισώσεις μπορούν να γραφούν συμπαγώς σε μορφή πίνακα ως εξής ή εναλλακτικά ως Η πρώτη μορφή έχει το πλεονέκτημα ότι φαίνεται εύκολα ότι ανάγεται στους μετασχηματισμούς του Γαλιλαίου στο όριο. Η δεύτερη μορφή έχει το πλεονέκτημα ότι δείχνει σαφώς τη διατήρηση του χωροχρονικού μήκους, που είναι μια θεμελιώδης αναλλοίωτη ποσότητα της ειδικής σχετικότητας.
Οι εξισώσεις αυτές ισχύουν μόνο στην περίπτωση που η ταχύτητα {\upsilon} βρίσκεται κατά μήκος του χ-άξονα. του συστήματος S. Σε περιπτώσεις όπου η {\upsilon} δε δείχνει κατά μήκος του χ-άξονα του S, είναι συνήθως ευκολότερο να κάνουμε μια περιστροφή του συστήματος, ώστε να φέρουμε την {\upsilon} κατά μήκος του χ-άξονα του S, παρά να μπλέξουμε με τη γενική μορφή του μετασχηματισμού Λόρεντς.
Για μια προώθηση (boost) σε τυχαία κατεύθυνση είναι βολικό να αναλύσουμε το χωρικό διάνυσμα \mathbf{x} σε συνιστώσες κάθετες και παράλληλες προς την ταχύτητα :. Μόνο η συνιστώσα στην κατεύθυνση της  μεταβάλλεται κατά τον παράγοντα \gamma:
Οι παραπάνω εξισώσεις μπορούν να εκφραστούν σε μορφή πίνακα ως
Ένας ακόμη περιοριστικός παράγοντας του παραπάνω μετασχηματισμού είναι ότι η "αρχή" των αξόνων των δύο συστημάτων πρέπει να συμπίπτει για t = t' = 0. Αυτό σημαίνει ότι το "γεγονός" με συντεταγμένες στο σύστημα S πρέπει να είναι το ίδιο με το "γεγονός" με συντεταγμένες  στο S'. Μια γενίκευση των μετασχηματισμών Λόρεντς που χαλαρώνει αυτή την απαίτηση είναι οι μετασχηματισμοί Πουανκαρέ.
Γενικότερα, αν Λ είναι οποιοσδήποτε 4x4 πίνακας τ.ω. ΛTgΛ=g, όπου T είναι ο ανάστροφος του πίνακα και και X είναι το 4-άνυσμα που περιγράφει τις χωροχρονικές μετατοπίσεις, τότε ο είναι ο πιο γενικός μετασχηματισμός Λόρεντς. Οι ορισμένοι με αυτό τον τρόπο πίνακες Λ αποτελούν μια αναπαράσταση της ομάδας SO(3,1), γνωστή επίσης και ως ομάδα Λόρεντς.
Ιστορία
Ο Λόρεντς ανακάλυψε το 1900 ότι οι μετασχηματισμοί διατηρούν αναλλοίωτες τις εξισώσεις του Μάξουελ (Maxwell). Ωστόσο ο Λόρεντς δεχόταν την υπόθεση του αιθέρα. Ήταν ο Άλμπερτ Αϊνστάιν που πρώτος ανέπτυξε τη Θεωρία της Σχετικότητας και θεμελίωσε τους μετασχηματισμούς σε στέρεο φυσικό υπόβαθρο. Παρά το γεγονός αυτό, θεωρούσε ουσιαστικά το Λόρεντς "πατέρα" της Σχετικότητας.
Οι μετασχηματισμοί Λόρεντς δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά το 1904, αλλά ο φορμαλισμός τους ήταν προς το παρόν ατελής. Ο Ανρί Πουανκαρέ (Henri Poincaré), Γάλλος μαθηματικός, αναθεώρησε το φορμαλισμό του Λόρεντς για να κάνει τις τέσσερις εξισώσεις ένα συνεκτικό αυτοσυνεπές σύνολο, όπως τις ξέρουμε σήμερα.
Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ειδική σχετικότητα Κατηγορία:Μαθηματική φυσική
Οιχαλία (αρχαία πόλη)
Η Οιχαλία ήταν αρχαία πόλη κράτος στην περιοχή της Θεσσαλίας και σύμφωνα με τον Όμηρο ( Ιλιάδα Β 729-733) συμμετείχε τον Τρωικό πόλεμο μαζί με άλλες δύο θεσσαλικές πόλεις (Τρίκαλα και Ιθώμη Καρδίτσας) στέλνοντας 30 καράβια. Αρχηγοί της αποστολής ήταν ο Μαχάονας και ο Ποδαλείριος, τέκνα του Ασκληπιού και ξακουστοί ιατροί και οι ίδιοι.
Ετυμολογία της λέξης Οιχαλία
Το όνομα της Οιχαλίας είναι σύνθετη λέξη με πρώτο συνθετικό το ρήμα Οίχομαι που σημαίνει φεύγω, απομακρύνομαι και το αλς που σημαίνει θάλασσα. Επομένως η Οιχαλία είναι η πόλη μέσω της οποίας έφευγες, απομακρυνόσουν από τη θάλασσα ή πόλη απομακρυσμένη από τη θάλασσα, οπωσδήποτε όμως το όνομα φανερώνει κάποια σχέση με τη θάλασσα. Το γεγονός αυτό ενισχύει την άποψη ότι ο χώρος όχι πολύ μακριά από την Οιχαλία αποτελούσε μεγάλη λίμνη, κατάλοιπο ίσως των κατακλυσμών που έγιναν το 8000 π.Χ. περίπου και είχαν σαν αποτέλεσμα τη μετατροπή ολόκληρης της πεδινής περιοχής σε μια τεράστια λίμνη.
Βασιλείς της Οιχαλίας
Ο πιο ξακουστός βασιλιάς της ήταν ο Εύρυτος επί της βασιλείας του οποίου η Οιχαλία γνώρισε την μεγαλύτερη της ακμή (12ο π.Χ. αιώνα). Ο Εύρυτος ήταν υιός του Μελανέα και εγγονός του θεού Απόλλωνα. Παντρεύτηκε με την Αντιόπη ή Αντιόχη, κόρη του Πύλα και απέκτησαν πέντε παιδιά, τον Ίφιτο, τον Τοξέα, τον Κλυτίο, τον Δηίονα και την Ιόλη. Ένας ακόμα απόγονος της γενιάς του Ευρύτου ήταν κατά την μυθολογική παράδοση ο Πέλιννος, γιος του Οιχαλιέα από την πόλη του Ευρύτου την Οιχαλία. Ο Πέλιννος ίδρυσε την αρχαία πόλη Πέλιννα ή Πελινναίον, που απλωνόταν ανάμεσα στην Τρίκκη και τη Φαρκαδόνα, στην αριστερή όχθη του Πηνειού ποταμού, στη διαδρομή από τη Λάρισα προς τα Τρίκαλα.
thumb|right|400px|Χάρτης της Ομηρικής Ελλάδας. Με πράσινο πλαίσιο απεικονίζονται οι Αχαιοί και με πορτοκαλί οι Τρώες και οι σύμμαχοι.
Γεωγραφική τοποθέτηση
Την Οιχαλία και τον Εύρυτο διεκδίκησαν ως τέκνο τους πολλές περιοχές της Ελλάδας, εγκυρότερη όμως φαίνεται να είναι αυτή της Θεσσαλίας. Η άποψη αυτή βασίζεται στον Όμηρο που ήταν ο πρώτος αρχαίος συγγραφέας που αναφέρει την Οιχαλία του Ευρύτου και την τοποθετεί στην Θεσσαλία. Η αναφορά αυτή περιέχεται στην Β ραψωδία της Ιλιάδας όπου ό Όμηρος παραθέτει έναν κατάλογο των καραβιών και των βασιλείων που συμμετείχαν στον Τρωικό πόλεμο. Ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αποκτά αυτή η άποψη από το γεγονός ότι ο όμηρος για την συγγραφή αυτού του καταλόγου, βασίστηκε σε προϋπάρχοντα κείμενα που έφεραν αυτές τις πληροφορίες και χρονολογούνται στη μυκηναϊκή εποχή (1600-1100 π.Χ). Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται από τον όμηρο και για τον Ίφιτο γιο του Ευρύτου του Οιχαλέως και στην Οδύσσεια (Οδύσσεια Φ 13 - 41,Θ 223 -228)
Σημαντική είναι και η αναφορά του Στράβων (Γεωγραφικά κεφ. Θ παρ. 5,17 ) που τοποθετεί την Οιχαλία στην περιοχή της Θεσσαλίας και συγκεκριμένα στην περιοχή κοντά στην Τρίκκη και την Φαρκαδόνα. Στα Γεωγραφικά του ο Στράβων συναντά και άλλες πόλεις με το όνομα Οιχαλία σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, δέχεται όμως την άποψη του Απολλοδώρου που λέει ότι εάν υπήρχαν δύο πόλεις με το όνομα Οιχαλία, τότε ο Όμηρος θα τις διαχώριζε όπως έκανε και σε άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις. (Γεωγραφικά κεφ. Η παρ.3,6)
Το τέλος της Αρχαίας Οιχαλίας
Η γνωστότερη ιστορία της Οιχαλίας, κατά την μυθολογική παράδοση, είναι αυτή του Ηρακλή και της Ιόλης, που οδήγησε και στην καταστροφή της πόλης. Ο Ηρακλής ερωτεύθηκε την Ιόλη και τη ζήτησε σε γάμο, αλλά ο Εύρυτος, προκειμένου να αποχωρισθεί τη μονάκριβη κόρη του, προκήρυξε πανελλήνιο αγώνα τοξοβολίας με την Ιόλη ως έπαθλο για όποιον τον νικούσε. Ο Ηρακλής, που κατά ειρωνεία της τύχης είχε μάθει την τέχνη της τοξοβολίας από τον ίδιο τον Εύρυτο (Απολλόδωρος, Β 6,3), κατόρθωσε να τον νικήσει. Τότε ο Εύρυτος και οι γιοί του προφασίσθηκαν ότι φοβούνταν μήπως ο ήρωας καταληφθεί και πάλι από μανία και σκοτώσει τα παιδιά του, και αρνήθηκαν να του παραδώσουν την Ιόλη. Από τα παιδιά του Ευρύτου μόνο ο Ίφιτος πήρε το μέρος του Ηρακλή και υπεστήριζε ότι έπρεπε να του δώσουν την Ιόλη.
thumb|right|350px|Ο Ηρακλής σκοτώνει τον Εύρυτο. Ο Ηρακλής τότε έφυγε για λίγο για να γλυτώσει την Άλκηστη από τα χέρια του Άδη. Επιστρέφοντας, βρήκε τον Εύρυτο να εξακολουθεί να αρνείται να του δώσει την κόρη του. Μάλιστα του είχαν κλέψει κάτι βόδια ή άλογα και κατηγορούσε για την κλοπή τον ήρωα. Ο Ίφιτος είπε ότι θα τα έβρισκαν και ότι δεν έφταιγε σε αυτό ο Ηρακλής. Πριν όμως ξεκινήσουν για την έρευνα, ο Ηρακλής καταλήφθηκε και πάλι από μανία και σκότωσε τον Ίφιτο. Στο σημείο αυτό η μυθική παράδοση έχει πολλές παραλλαγές. Σύμφωνα με μία, ο Ηρακλής όταν συνήλθε μετανόησε και πρώτα θέλησε να εξαγνισθεί για το νέο του έγκλημα, καθώς είχε αρρωστήσει μετά τον θάνατο του Ιφίτου. Ταξίδεψε λοιπόν στους Δελφούς και δέχθηκε τον χρησμό ότι έπρεπε να πωληθεί ως δούλος και να πληρώσει αποζημίωση στον Εύρυτο. Ο Εύρυτος δεν δέχθηκε τα χρήματα, αλλά ο Ηρακλής έμεινε επί τρία χρόνια δούλος της Ομφάλης. Στη συνέχεια, επέστρεψε στην Οιχαλία, κυρίευσε την πόλη, σκότωσε Εύρυτο και τους γιούς του και μετέφερε την Ιόλη στην Τραχίνα με σκοπό να την κάνει γυναίκα του. Κατ' άλλη εκδοχή (Απολλόδωρος, Β 7,7) ο ήρωας ζήτησε κατευθείαν τη βοήθεια των Αρκάδων, των Μηλιέων της Τραχίνας και των Επικνημιδίων Λοκρών, εκστράτευσε εναντίον της Οιχαλίας, την κατέλαβε και σκότωσε τον Εύρυτο και τους γιους του.
Η αρχαία πόλη παύει οριστικά να υπάρχει μετά το 1000 π.Χ. – 800 π.Χ. και την επικράτηση των Θεσσαλών στην περιοχή.
Φραγκίσκος Γκοντζάγκα του Αριάνο
Ο Φραγκίσκος, ιταλ.: Francesco Gonzaga (6 Δεκεμβρίου 1538 - 6 Ιανουαρίου 1566) από τον Οίκο των Γκοντζάγκα-Γκουαστάλα ήταν Ιταλός ευγενής, ο οποίος ήταν δούκας του Αριάνο. Ήταν επίσης Ρωμαιοκαθολικός καρδινάλιος και επίσκοπος.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παλέρμο, ως γιος του Φερράντε Α΄ κόμη της Γκουαστάλα και της Ισαβέλλας ντι Κάπουα. Ο πατέρας του ήταν εκείνη την εποχή επίτροπος του Παλέρμο. Ο Φραγκίσκος ήταν ανιψιός του καρδινάλιου Έρκολε Γκοντζάγκα και αδελφός του καρδινάλιου Τζοβάννι-Βιντσέντσο.
Όταν ο Φερράντε απεβίωσε το 1557, ο Έρκολε έγινε κηδεμόνας και ο -νεαρός από τη Μάντουα ανθρωπιστής και μελλοντικός Ιησουίτης- Aντόνιο Ποσεβίνο έγινε διδάσκαλος των αδελφών. Ο Φραγκίσκος σπούδασε νομικά όταν ήταν νέος. Το 1538 έγινε αρχιεπίσκοπος της Γκουαστάλα. Στις 26 Φεβρουαρίου 1560 έγινε αποστολικός αρχιγραμματέας.
Οπάπας Πίος Δ΄ τον έκανε καρδινάλιο διάκονο στη Σύσκεψη της 26ης Φεβρουαρίου 1561. Έλαβε τον ερυθρό πίλο και τη διακονία του Σαν Νικόλα ιν Κάρκερε στις 10 Μαρτίου 1561. Ο πάπας τον ονόμασε παπικό εκπρόσωπο (legatus) στην επαρχία Καμπάνια ε Μαριτίμα.
Στις 2 Μαρτίου 1562 εξελέγη αρχιεπίσκοπος της Κοζέντσα με απολαβές μόνο, επειδή δεν είχε φτάσει στην κανονική ηλικία· ορίστηκε διαχειριστής της επισκοπής.
Στις 16 Ιουλίου 1562 επελέγη για τη Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα, μία τιτουλάρια εκκλησία, που ανακηρύχθηκε ως διακονία του pro illa vice (για την περίσταση). Επελέγη για την τάξη των καρδιναλίων ιερέων την 1η Μαρτίου 1564 και η Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα επέστρεψε στο καθεστώς της ως τιτουλάριας εκκλησίας εκείνη την εποχή. Παραιτήθηκε από τη διακυβέρνηση της αρχιεπισκοπής της Κοζέντσα λίγο πριν από τις 12 Ιανουαρίου 1565. Στις 5 Μαΐου 1565 εξελέγη επίσκοπος της Μάντοβα με απολαβές μόνο, επειδή δεν είχε φτάσει στην κανονική ηλικία.
Συμμετείχε στο παπικό Συμβούλιο (Conclavium) του 1565-66, που εξέλεξε τον πάπα Πίο Β΄. Απεβίωσε κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου, στη Ρώμη στις 6 Ιανουαρίου 1566. Τάφηκε στο Σαν Λορέντσο ιν Λουτσίνα.
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος των Γκοντζάγκα Κατηγορία:Ιταλοί καρδινάλιοι Κατηγορία:Ιταλοί Επίσκοποι Κατηγορία:Επίσκοποι του 16ου αιώνα
Ρουλέτα
thumb|Ρουλέτα Η ρουλέτα ή ρολέτα ή ρολίνα είναι ένα τυχερό επιτραπέζιο παιχνίδι, το κυρίαρχο όλων των καζίνο του κόσμου. Η ρουλέτα παίζεται σε ειδικό ομώνυμο ισοσταθμισμένο παραλληλόγραμμο τραπέζι, στη μία κεφαλή του οποίου υφίσταται τυμπανοειδής μηχανισμός εντός του οποίου περιστρέφεται επί καθέτου άξονα ειδικός κοίλος αριθμοτμημένος δίσκος, μέσα στον οποίο κατά την κίνησή του ρίπτεται ειδικό σφαιρίδιο. Το όνομά της οφείλεται στο υποκοριστικό που έδιναν οι Γάλλοι στο μικρό τροχό που είναι και το σήμα κατατεθέν του παιχνιδιού.
Όσον αφορά το παιχνίδι, οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα να ποντάρουν διαλέγοντας έναν ή περισσότερους αριθμούς ανάμεσα στο μαύρο ή κόκκινο χρώμα ή αν ο αριθμός που θα βγει από το γύρισμα της ρουλέτας θα είναι μονός ή ζυγός. Για να καθοριστεί ο νικητήριος αριθμός και το αντίστοιχο χρώμα πρέπει ο κρουπιέρης να γυρίσει τον τροχό της ρουλέτας προς μία κατεύθυνση και προς την αντίθετη να ρίξει την μικρή μπάλα ώστε να περιστραφεί στην ειδική αυλάκωση που υπάρχει πριν πέσει μέσα στο τροχό. Η μπάλα έχει τις ίδιες πιθανότητες να καθίσει σε οποιαδήποτε από τις 37 θέσεις που έχει η ευρωπαϊκή/γαλλική ρουλέτα ή τις 38 θέσεις που έχει η αμερικάνικη ρουλέτα.
Ιστορία
Η ιστορία της ρουλέτας είναι λίγο περίεργη όσον αφορά τη δημιουργία της πρώτης μορφής της. Ο Γάλλος μαθηματικός Μπλεζ Πασκάλ δημιούργησε την πρώτη ρουλέτα το 1700 στην προσπάθεια του για την δημιουργία ενός μηχανισμού που θα δημιουργούσε την συνεχόμενη κίνηση. Πολλοί πιστεύουν ότι ο τροχός της ρουλέτας είναι ένας συνδυασμός των αγγλικών παιχνιδιών που χρησιμοποιούσαν τροχό Poly-Poly, Reiner, Ace of Hearts και Ε.Ο. , των ιταλικών επιτραπέζιων παιχνιδιών Hoca και Biribi και ενός γαλλικού επιτραπέζιου παιχνιδιού που είχε ήδη το όνομα Ρουλέτα.
Από τις αρχές του 1800 και κατά την διάρκεια του αιώνα η Ρουλέτα εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη και την Αμερική, καθιερώνοντας την ως το πιο γνωστό και δημοφιλές παιχνίδι καζίνο. Ένας σημαντικός σταθμός στην ιστορία της ρουλέτας ήταν το 1843, όταν τα αδέλφια Φρανσουά και Λουί Μπλανκ από τη Γαλλία, στο γερμανικό θέρετρο του Χόμπρουκ όπου φημιζόταν για τα καζίνο του παρουσίασαν την ρουλέτα με το ένα μηδέν (0) για να ανταγωνιστούν τα υπόλοιπα καζίνο που προσέφεραν τον παραδοσιακό τροχό με το "0" και το "00". Ο σταθμός αυτός έκανε τον αρχικό διαχωρισμό ανάμεσα από την ευρωπαϊκή/γαλλική ρουλέτα και την αμερικάνικη. Για να υπάρξει απάντηση από την μορφή της αμερικάνικης ρουλέτας μείωσαν τους αριθμούς από τους 36 σε 28 για να αυξήσουν τις πιθανότητες κέρδους έχοντας πάντα τα κλασσικά ‘0’ και ‘00’ και προσθέτοντας τον Αμερικανικό Αετό. Αυτή η μορφή δεν κράτησε για πολλά χρόνια.
Τη δεκαετία του 1860, όταν η γερμανική κυβέρνηση απαγόρευσε κάθε μορφή τζόγου η οικογένεια των Μπλανκ μετακόμισε στο τελευταίο μέρος που επιτρεπόταν η λειτουργία καζίνο σε όλη την Ευρώπη, στο Μόντε Κάρλο. Εκεί δημιούργησαν και καθιέρωσαν την πρωτεύουσα του τζόγου όλης της Ευρώπης συγκεντρώνοντας την ελίτ κάνοντας το Μόντε Κάρλο ακόμα πιο λαμπερό, γεγονός που συνεχίζεται και ως σήμερα. Με αυτόν τον τρόπο καθιερώθηκε η ευρωπαϊκή/γαλλική ρουλέτα με το ένα ‘0’ και έγινε το κυρίαρχο παιχνίδι σε όλο τον κόσμο εκτός από την Αμερική όπου συντηρούταν ακόμη η κυριαρχία της Αμερικάνικης με το ‘0’ και το διπλό ‘00’.
Κανόνες παιχνιδιού στο καζίνο
Οι παίκτες που παίζουν ρουλέτα έχουν μια ποικιλία για να ποντάρουν μέσα στους κανονισμούς του παιχνιδιού. Το κάθε καζίνο έχει συγκεκριμένο όριο, ελάχιστο και μέγιστο ποντάρισμα, για τα εσωτερικά και εξωτερικά στοιχήματα.
Όταν η άσπρη μπάλα καθίσει σε συγκεκριμένη θέση χωρίς να έχει τη δυνατότητα να αλλάξει θέση ο κρουπιέρης ανακοινώνει το νικητήριο αριθμό μαζί με το χρώμα που αντιστοιχεί σε αυτόν. Αμέσως τοποθετείται ένας δείκτης που έχει σχήμα πιονιού πάνω στη θέση του νικητήριου αριθμού και κανένας παίκτης δεν έχει το δικαίωμα να κάνει καινούριο ποντάρισμα, να μαζέψει τα κέρδη του ή να αφαιρέσει οποιοδήποτε ποντάρισμα. Ο κρουπιέρης θα μαζέψει τις μάρκες από το τραπέζι που έχουν χάσει και θα κάνει τις πληρωμές στους νικητές. Μόλις τελειώσει αυτή η διαδικασία θα πάρει τον δείκτη από το τραπέζι στοιχημάτων και οι παίκτες θα έχουν το δικαίωμα να κάνουν καινούρια πονταρίσματα.
Η αριθμητική ακολουθία του τροχού της ρουλέτας
Οι θέσεις στον τροχό της ρουλέτας είναι αριθμημένες από 1 μέχρι το 36.
Στο εύρος των αριθμών από το 1 μέχρι το 10 και από το 19 μέχρι το 28 οι μονοί αριθμοί είναι κόκκινοι και οι ζυγοί ειναι μαύροι. Στο εύρος των αριθμών από το 11 μέχρι το 18 και από το 29 μέχρι το 36. Επίσης στην ευρωπαϊκή/γαλλική ρουλέτα υπάρχει μία πράσινη θέση με τον αριθμό 0 και στην αμερικάνικη ρουλέτα υπάρχει και δεύτερη πράσινη θέση με τον αριθμό 00. Οι θέσεις των αριθμών είναι συγκεκριμένες σε όλες τις ρουλέτες του κόσμου και η αυστηρή ακολουθία τους σύμφωνα με τη φορά του ρολογιού είναι η εξής:
Το μαθηματικό μοντέλο
Σαν παράδειγμα θα εξετάσουμε το Ευρωπαϊκό μοντέλο (ρουλέτα με ένα μηδέν). Εφόσον αυτή η ρουλέτα έχει 37 κελιά με ίσες πιθανότητες το καθένα, έχουμε το εξής πεδίο πιθανοτήτων :, όπου, για κάθε. Ορίζουμε το στοιχηματισμό S (A, r, \xi), όπου A για συγκεκριμένο τυχαίο γεγόνός, και = τυχαίο μέγεθος. Το γεγονός A οδηγεί σε νικητήριο γεγονός, r οδηγεί σε νικητήριο γεγονός όταν το r το οποίο ισούται με την τιμή του πονταρίσματος. (π.χ. σε €), και, \xi ισούται με το νικητήριο αριθμό, και η μαθηματική προσδοκία αυτή Μ[ξ] συνδέεται με το κερδοφόρο στοίχημα. Οι κανόνες της Ευρωπαϊκής ρουλέτας επιτρέπουν 10 τρόπους πονταρίσματος. Αρχικά εξετάζουμε το απευθείας σε έναν αριθμό στοίχημα. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε : ,, where , και\xi ορίζεται από τη σχέση
Η πιθανότητα του στοιχήματος ισούται με :
Ο στοιχηματισμός κόκκινο – μαύρο ορίζεται ως :
Και η πιθανότητά του είναι :. Είναι απλό να δει κανείς ότι η πιθανότητα είναι επίσης ίση με όλους τους υπολειπόμενους τύπους στοιχηματισμών : - r/37
Στην πραγματικότητα αυτό σημαίνει ότι όσα περισσότερα στοιχήματα τοποθετεί παράλληλα ο παίχτης τόσο μεγαλύτερο είναι το ποσό το οποίο ρισκάρει να χάσει, ασχέτως στρατηγικής (π.χ. συνδυασμών τύπων και ποσών πονταρίσματος). Πρακτικά, επίσης, σημαίνει ότι αν ένας παίκτης τοποθετήσει από μία μάρκα σε κάθε αριθμό και σε κάθε δυνατό συνδυασμό θα χάσει σίγουρα. Το ποσοστό κέρδους για τον ιδιοκτήτη της ρουλέτας είναι ίσο με περίπου 2.7%. Αξίζει να σημειώσουμε ότι η πιθανότητα στην αμερικάνικη ρουλέτα είναι μικρότερη και ίση με : -3/38 r = - 0,0789 r.
Η διάταξη του τραπεζιού της ρουλέτας
Το τραπέζι της ρουλέτας έχει συγκεκριμένη διάταξη ως προς την μορφή του. Ο τροχός της ρουλέτας είναι στην κεφαλή του τραπεζιού με τον κρουπιέρη να είναι ο μοναδικός που επιτρέπεται να κάθεται δίπλα της. Μπροστά της ακριβώς βρίσκεται η περιοχή των στοιχημάτων που απεικονίζονται πάνω στην πράσινη τσόχα. Οι τύποι της είναι συγκεκριμένοι και είναι δύο. Αυτός της Ευρωπαϊκής/Γαλλικής ρουλέτας με το ένα μηδέν 0 και αυτός της Αμερικάνικης ρουλέτας με το 0 και το 00. Και οι δύο τύποι τραπεζιού έχουν τις περιοχές με τα στοιχήματα σε εμφανή σημεία με ευδιάκριτα σύμβολα ώστε να γίνονται κατανοητά από όλους.
Εσωτερικά στοιχήματα
Τα εσωτερικά στοιχήματα είναι υψηλότερης απόδοσης και είναι τα εξής: Υπάρχουν επίσης και πονταρίσματα που αφορούν τον συνδυασμό του "0" και του "00" με το 1,2 και 3, αλλά θα πρέπει και το καζίνο να δέχεται το συγκεκριμένο ποντάρισμα, καθώς σε πολλά κυρίως ευρωπαϊκά καζίνο δεν γίνονται δεκτά αυτού του είδους το στοιχήματα.
Εξωτερικά στοιχήματα
Τα εξωτερικά στοιχήματα έχουν χαμηλότερες αποδόσεις αλλά μεγαλύτερες πιθανότητες νίκης.
Στρατηγικές και τακτικές πονταρίσματος
Από τη δημιουργία του παιχνιδιού της ρουλέτας και με το πέρασμα των χρόνων πολλοί άνθρωποι προσπάθησαν να βρούνε τρόπους ώστε να κερδίσουν τη ρουλέτα με διάφορους τρόπους. Οι περισσότεροι προσπάθησαν να βρούνε το κατάλληλο σύστημα πονταρίσματος, την στρατηγική όπου θα μπορούσε να νικήσει τη λογική του συστήματος και να απορρίψει το γεγονός ότι η ρουλέτα είναι καθαρά ένα παιχνίδι τύχης.
Όλα τα συστήματα πονταρίσματος που εφαρμόστηκαν στα καζίνο μπορεί κάποια στιγμή να είχαν εφαρμογή, δηλαδή ο παίκτης όντως να κέρδιζε, αλλά σε βάθος χρόνου ο παίκτης μπορεί να έχανε μεγαλύτερα ποσά από αυτά που θα περίμενε. Συγκεκριμένα συστήματα όπως το Μάρτινγκεϊλ είναι εξαιρετικά υψηλού κινδύνου, καθώς το χειρότερο σενάριο που μπορεί να συμβεί είναι ο παίκτης από την αρχή να κυνηγάει να καλύψει τα χρήματα που έχει χάσει με μεγαλύτερα στοιχήματα μέχρι να μείνει χωρίς χρήματα.
Σύστημα Μάρτινγκεϊλ
Το σύστημα Μάρτινγκεϊλ βασίζεται σε μία πολύ απλή θεωρία, όπου ο παίκτης στοιχηματίζει μόνο στο μαύρο ή κόκκινο και το διπλασιάζει κάθε φορά που χάνει, έτσι όταν την πρώτη φορά που θα κερδίσει θα πάρει πίσω όλα τα χρήματα που έχει χάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή συν ότι θα είναι κερδισμένος με το ποσό του πρώτου στοιχήματος που είχε χάσει. Το πρόβλημα με αυτό το σύστημα είναι ότι ο παίκτης διπλασιάζοντας ξανά και ξανά μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα να μείνει χωρίς χρήματα ή να φτάσει στο επιτρεπτό όριο στοιχηματισμού που έχει το καζίνο. Είναι βέβαιο ότι θα υπάρχει μεγάλη οικονομική απώλεια σε βάθος χρόνου σε όσους εφαρμόζουν αυτήν την στρατηγική.
Σύστημα Fibonacci
Ένα άλλο σύστημα πονταρίσματος είναι to Fibonacci, όπου τα στοιχήματα γίνονται βάσει της ακολουθίας αριθμών του Fonibacci που δίνει στατιστικά ένα πλεονέκτημα στον παίκτη έναντι στο καζίνο.
Σύστημα Labouchere
Το σύστημα Labouchere είναι μία στρατηγική πονταρίσματος που μοιάζει με αυτήν του Μάρτινγκεϊλ μόνο που ο παίκτης δεν είναι υποχρεωμένος να αυξάνει το ποντάρισμα του με διπλασιασμούς. Στο σύστημα Labouchere χρησιμοποιείται μία σειρά από αριθμούς μέσα σε μία γραμμή για να καθοριστεί το ύψος του στοιχήματος, που ακολουθείται από μία νίκη ή μία ήττα. Βασικά, ο παίκτης προσθέτει νούμερα στην αρχή και στο τέλος της γραμμής για να καθορίσει το μέγεθος του επόμενου στοιχήματος. Όταν κερδίζει αφαιρεί νούμερα από την γραμμή και χρησιμοποιεί λιγότερα. Αν χάσει, τότε προσθέτει νούμερα πάνω στην γραμμή. Αυτό το σύστημα είναι πολύ πιο ευέλικτο, ώστε ο παίκτης να καθορίσει μόνος του τα όρια που έχει σύμφωνα με την οικονομική δυνατότητα του. Αυτό το σύστημα έχει σχεδιαστεί έτσι όταν ο παίκτης κερδίσει το ένα τρίτο του αρχικού του κεφαλαίου να έχει φτάσει στο μέγιστο επίπεδο κέρδους.
Σύστημα D' Alambert
Το σύστημα αυτό ονομάζεται και πυραμίδα. Είναι βασισμένο σε μία μαθηματική θεωρία από τον Γάλλο μαθηματικό Ζαν λε Ρον Ντ'Αλαμπέρ. Σε αυτό χρησιμοποιούνται τα εξωτερικά στοιχήματα όπου έχουν απόδοση 100%, όπως το μαύρο ή κόκκινο και τα μονά-ζυγά, και οι παίκτες προσπαθούν να έχουν τον έλεγχο των στοιχημάτων που κάνουν σε χαμηλά επίπεδα. Η διαδικασία του πονταρίσματος γίνεται ως εξής: μετά από κάθε νίκη ο παίκτης αφαιρεί μία μάρκα στο επόμενο στοίχημα, ενώ όταν χάνει προσθέτει μία ακόμα. Δηλαδή αν ο παίκτης ξεκινήσει με 5 μάρκες ποντάρισμα, πρέπει αν κερδίσει να ποντάρει την επόμενη φορά 4, ενώ αν χάσει να ποντάρει 6. Βασίζεται στην λογική ο παίκτης να φτάσει στο χαμηλότερο επίπεδο μαρκών και να αποχωρίσει από την ρουλέτα κερδισμένος τα μέγιστα με το μικρότερο ρίσκο που θα μπορούσε να πάρει.
Άγραφοι κανόνες
Πέρα από τους κανόνες που κάθε καζίνο έχει και πρέπει οι παίκτες και το ίδιο το καζίνο να τηρούν, υπάρχουν και οι άγραφοι κανόνες που πολλές φορές είναι το ίδιο σημαντικοί με τους κανονικούς, όπως το φιλοδώρημα στον κρουπιέρη μετά από μία μεγάλη αποκομιδή κερδών. Οι άγραφοι κανόνες λέγονται και εθιμοτυπικοί και διαφέρουν από χώρα σε χώρα.
Άγραφοι κανόνες σχετικοί με την ασφάλεια στο καζίνο
Όταν ο κρουπιέρης τοποθετήσει τον δείκτη για να υποδείξει τον νικητήριο αριθμό απαγορεύεται ο παίκτης που κέρδισε να ακουμπήσει τις μάρκες του.
Οι κρουπιέρηδες δεν επιτρέπεται να αλλάζουν χρήματα με μάρκες χέρι με χέρι. Ο παίκτης πρέπει να ακουμπήσει το χρηματικό ποσό πάνω στο τραπέζι και να μετρηθεί ενώπιον του και εφόσον δώσει καταφατική απάντηση για το ποσό που είναι πάνω στο τραπέζι τότε θα μπορεί να πάρει τις μάρκες που ζήτησε. Συνήθως όταν γίνεται αυτή η αλλαγή έρχεται και δεύτερος υπάλληλος του καζίνο ώστε να θεωρείται μάρτυρας για την αλλαγή.
Το φαγητό δεν επιτρέπεται στον κυρίως χώρο όπου υπάρχουν τα τραπέζια με τα παιχνίδια στο καζίνο. Τα φιλοδωρήματα εξαρτώνται από τα καζίνο. Άλλα επιτρέπουν στους υπαλλήλους να τα δέχονται και άλλα όχι. Καλό θα ήταν εφόσον ο παίκτης έχει κερδίσει ένα σημαντικό ποσό να αφήσει ένα μικρό φιλοδώρημα στον κρουπιέρη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Ρουλετα
Κλαύδιος (αποσαφήνιση)
Το λατινικό όνομα Κλαύδιος (λατινικά: Claudius), μπορεί να αναφέρεται:
Άλλα πρόσωπα
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ονομάτων
Χαντέ Γιενέρ
Η Μακμπούλ Χαντέ Οζιενέρ (Makbule Hande Özyener, 12 Ιανουαρίου 1973), γνωστή περισσότερο ως Χαντέ Γιενέρ, είναι Τουρκάλα τραγουδίστρια. Έκανε το ντεμπούτο της στις αρχές της δεκαετίας του 2000, και από τότε έχει γίνει μια εξέχουσα προσωπικότητα της τουρκικής ποπ μουσικής με πολλά τραγούδια που ανήλθαν στην κορυφή των μουσικών καταλόγων επιτυχιών. Παράλληλα με τη μουσική της καριέρα, είναι επίσης γνωστή για την επιλογή των ρούχων της και έχει ανανεώσει την εικόνα της πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Περιστασιακά έκανε αλλαγές στο στυλ μουσικής της. Για λίγο άρχισε να κάνει ηλεκτρονική μουσική, αλλά αυτή η περίοδος ήταν βραχύβια και επανήλθε στην ποπ μουσική. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, τόσο η επαγγελματική όσο και η προσωπική της ζωή ήταν μεταξύ των αγαπημένων αντικειμένων των αρθρογράφων, και η αντιπαλότητα της και η εναντίον της με τον Ντεμέτ Ακαλίν καλύπτονταν από τα ταμπλόιντ από καιρό σε καιρό.
Η Γιενέρ γεννήθηκε στο Καντικλόι της Κωνσταντινούπολης. Αφού ολοκλήρωσε το γυμνάσιο αποφάσισε να πάει σε ωδείο, αλλά μετά από αντιρρήσεις από την οικογένειά της, εγγραφόταν στο Erenköy Girls High School. Άφησε το σχολείο ενώ βρισκόταν στη δεύτερη τάξη και παντρεύτηκε. Προκειμένου να επιτύχει το όνειρό της να γίνει τραγουδιστής, προσπάθησε να έρθει σε επαφή με την Σεζέν Ακσού και, ενώ εργάστηκε ως βοηθός μαγαζιού, συναντήθηκε με την Χουλιά Αβσάρ που την παρουσίασε αργότερα στην Αξού. Έχει εργαστεί ως υποστηρίκτρια τραγουδίστρια της Αξού για λίγο. Αργότερα κυκλοφόρησε το MÜ-YAP, το πιστοποιημένο άλμπουμ Sen Yoluna... Ben Yoluma... (2002). Αυτά τα άλμπουμ την έκανε μια από τις επιτυχημένες καλλιτέχνες στην Τουρκία το 2000. Με το άλμπουμ Nasıl Delirdim; (2007), μετατόπισε το στυλ της στην ηλεκτρονική μουσική και διαχωρίστηκε από την ποπ μουσικήγια λίγο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η οποία αποτέλεσε την πρώτη δεκαετία της καριέρας της, πολλά από τα τραγούδια της έγιναν μεγάλες επιτυχίες, όπως "Yalanın Batsın", "Sen Yoluna... Ben Yoluma...", "Acele Etme", "Kırmızı" Kelepçe "," Aşkın Ateşi "," Kibir "και" Romeo ".
Αν και τα ηλεκτρονικά τραγούδια της Γιενέρ έλαβαν κριτικές, υπέστη εμπορική απώλεια σε σχέση με τα προηγούμενα έργα της, γεγονός που οδήγησε σε αρκετά προβλήματα με τους συνεργάτες της παραγωγής, προκαλώντας αλλαγή στην εταιρεία παραγωγής και ετικέτα δύο φορές. Ως εκ τούτου, η εποχή της ηλεκτρονικής μουσικής της Γιενέρ έληξε σε λίγα χρόνια και με το ποπ άλμπουμ Hande'ye Neler Oluyor; (2010) επέστρεψε στους καταλόγους ποπ μουσικής. Τα ποπ άλμπουμ που κυκλοφόρησαν σε αυτή τη φάση της καριέρας της συγκρίθηκαν συχνά με τα αρχικά της άλμπουμ και παρόλο που έλαβαν γενικά μικτά σχόλια, πολλά από τα τραγούδια τους, ειδικά αυτά από το Mükemmel (2014) και το Hepsi Hit (2016-17) κατάφερε να ξεπεράσει τους μουσικούς χάρτες στην Τουρκία. Μεταξύ αυτών των τραγουδιών ήταν τα "Bodrum", "Ya Ya Ya Ya", "Naber", "Sebastian", "Mor", "Bakıcaz Artık" και "Beni Sev".
Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Γιενέρ έχει επηρεαστεί από πολλούς καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένης της Μαντόνα, στην οποία συγκρίθηκαν συχνά η εικόνα, τα κλιπ και οι εμφανίσεις της. Το 2000, ήταν ένας από τους λίγους καλλιτέχνες που είχαν ένα άλμπουμ που πώλησε επιτυχώς πάνω από 1 εκατομμύριο αντίτυπα στην Τουρκία. Το 2013, ήταν η Τουρκάλα τραγουδίστρια της οποίας τα μουσικά βίντεο εμφανίστηκαν περισσότερο στο YouTube. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 2000, ήταν γνωστή ως γκέι στην Τουρκία και έκανε κάποιες δηλώσεις που απαιτούσαν την προώθηση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ στην Τουρκία, αλλά έγινε ο στόχος της κριτικής μετά τη σιωπή των θεμάτων ΛΟΑΤ τα επόμενα χρόνια. Κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 2010, επέκτεινε το πεδίο των εργασιών της και εργάστηκε περιοδικά ως χειριστής διαφόρων νυχτερινών κέντρων. Η Γιενέρ έχει λάβει πέντε βραβεία Golden Butterfly, καθώς και τέσσερα μουσικά βραβεία Kral Turkey και έχει λάβει διάφορα άλλα βραβεία και υποψηφιότητες.
1973-99: Αρχές ζωής και σταδιοδρομία
Η Μακμπούλ Χαντέ Οζιενέρ γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1973 στο Καντίκιοϊ (ελληνικά: Χαλκηδώνα) της Κωνσταντινούπολης. Είναι η νεαρότερη των δύο κοριτσιών Γίλντις Γιαζίκι και Ερόλ Οζιενέρ (1934 - 30 Δεκεμβρίου 2012), πέντε ετών νεότερων από την μεγαλύτερη αδελφή της. Το πρώτο της όνομα επιλέχθηκε ως Μακμπούλ, από την πατρική της γιαγιά. Έχει μια οικονομικά μετριοπαθή οικογένεια. Η μητέρα της, Γίλντις, ήταν νοικοκυρά, ενώ ο πατέρας της Έρολ εργάστηκε για λίγο ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής και αργότερα εργάστηκε στο Ford Otosan. Η Γιενέρ μεγάλωσε στο Ερενκόι (Κάντιλκοϊ), και από νεαρή ηλικία έκανε γνωστό ότι ήθελε να γίνει τραγουδιστής. Μετά την ολοκλήρωση του γυμνασίου, αποφάσισε να πάει σε ένα ωδείο, αλλά αντιμετώπισε αντιρρήσεις από την οικογένειά της, η οποία την έστειλε στην Erenköy Girls High School. Άφησε το σχολείο στη δεύτερη τάξη, για την οποία αργότερα δήλωσε: "Ο καθηγητής της υπηκοότητας μου είχε εμμονή, επειδή μισούσα τη λογοτεχνία, δεν πήγαινα καν στις εξετάσεις." Αφού ο πατέρας της αρρώστησε με αλκοολισμό, οι γονείς της ήταν διαζευγμένοι όταν ήταν 17 χρονών και η Γιενέρ αργότερα δήλωσε ότι προκάλεσε τα «μεγάλα δεινά» της. Παντρεύτηκε τον τελωνειακό μεσίτη Γουρ Κουλάκογλου το 1990 στο Φατί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Τούρκοι τραγουδιστές
Αγγλικός εποικισμός της Ιρλανδίας
Ο αγγλικός εποικισμός της Ιρλανδίας του 16ου και 17ου αιώνα ήταν η κατάσχεση γης εκ μέρους του αγγλικού στέμματος και η εποικισμός αυτής της γης με εποίκους από την Αγγλία και τα Σκωτικά Λόουλαντς.
Κατηγορία:Ιστορία της Ιρλανδίας
RRR (ταινία)
Το RRR είναι ινδική ταινία του 2022, σε σκηνοθεσία Σ.Σ. Ρατζαμούλι και Β. Βιτζαγιέντρα Πρασάντ και πραγματεύεται μια φανταστική έκδοση του αντιαποικιακού αγώνα των Κουμαράμ Μπιμ και Αλούρι Σιταράμα Ρατζού εναντίον των Άγγλων αλλά και στην φιλία τους.
Η ταινία γυρίστηκε στην γλώσσα τελούγκου και είναι η ακριβότερη ινδική ταινία μέχρι το 2023, με τον προϋπολογισμό της να ξεπερνά τα 70 εκατομμύρια δολάρια.
Το RRR έχει επαινεθεί από τους κριτικούς σε όλο τον κόσμο για την ποιότητα της σκηνοθεσίας του Ρατζαμούλι, το σενάριο, τη μουσική, τη δράση, των οπτικών εφέ, των ηθοποιών αλλά και λόγω της γενικότερης ποιότητας της και του θεάματος. Το Εθνικό Συμβούλιο Αναθεώρησης, ένας οργανισμός φίλων του κινηματογράφου στην Νέα Υόρκη και φορέας βραβείων, συμπεριέλαβε την ταινία ως μια από τις 10 καλύτερες του έτους. Το RRR είναι η πρώτη ινδική ταινία που κέρδισε χρυσή σφαίρα για το καλύτερο τραγούδι (το Naatu Naatu), και ήταν η πρώτη ταινία στα τελούγκου και η τρίτη ινδική που προτάθηκε για Χρυσή Σφαίρα. Βραβεύτηκε επίσης με το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ταινίες του 2022 Κατηγορία:Ινδικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες που κέρδισαν Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού Κατηγορία:Ταινίες IMAX
Ουρ-Νινγκιρσού
Ο Ουρ-Νινγκιρσού (Σουμεριακή γλώσσα : "Ur-D-nin-gir-su") ή Ουρ Νινγκιρσού Β΄ για να διαχωρίσει την θέση του από τον προκάτοχο του Ουρ Νινγκιρσού Α΄ ήταν δεύτερος βασιλιάς ή "Ενσί" της Σουμεριακής πόλης Λαγκάς από τον Οίκο των Νινγκιρσού (περί το 2100 π.Χ.). Ο Ουρ-Νινγκιρσού ήταν γιος και διάδοχος του Γουδέα, του κορυφαίου βασιλιά της Λαγκάς και ενός από τους μεγαλύτερους των Σουμερίων, τον διαδέχθηκε ο Ουρ-Γκάρ. Ένας επιβλητικός ανδριάντας του θεού της βλάστησης Νινγκισζίντα τον οποίο ο Ουρ-Νινγκιρσού είχε ως προστάτη του βρίσκεται σήμερα στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης και στο Μουσείο του Λούβρου, εκεί βρίσκονται αντίστοιχα το κεφάλι και το σώμα του. Η επιγραφή στον ανδριάντα από το σώμα που βρίσκεται στο Λούβρο γράφει : "Για τον Νινγκισζίντα τον προσωπικό μου θεό, εγώ ο Ουρ-Νινγκιρσού, κυβερνήτης της Λαγκάς, γιος του Γουδέα επίσης κυβερνήτη της Λαγκάς και ανήγειρε τον Ενίννου για τον Νινουρτά. Είμαι δούλος του και του ζητά να μου χαρίσει πολλά χρόνια, με τον ίδιο τρόπο που ο πατέρας μου έφερε τον Νινουρτά στον οίκο του"'
Πηγές
Κατηγορία:Βασιλείς της Λαγκάς
Βούλα
Η Βούλα είναι νότιο προάστιο της Αθήνας, μέρος της Περιφερειακή Ενότητα Ανατολικής Αττικής, χτισμένη στα παράλια του Σαρωνικού, 16,4 χιλιόμετρα νότια του κέντρου της πόλης. Βρίσκεται ανάμεσα στις περιοχές της Γλυφάδας και της Βουλιαγμένης. Διοικητικά ανήκει στον Δήμο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, του οποίου είναι και έδρα, και στην περιφερειακή ενότητα Ανατολικής Αττικής. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, είναι 28.364 κάτοικοι. Συμπεριλαμβάνεται σύμφωνα με μερικές πηγές στο πολεοδομικό συγκρότημα Αθηνών.
Ιστορικά στοιχεία
Υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από το τέλος της νεολιθικής εποχής (3.000 π.Χ.) και ίχνη μυκηναϊκών οικισμών στην περιοχή. Κατά την αρχαιότητα, η Βούλα, μαζί με τη γειτονική Βουλιαγμένη, αποτελούσε το δήμο Αιξωνίδων Αλών της Αρχαίας Αθήνας. Η ονομασία δείχνει ότι υπήρχαν αλυκές στο δήμο, ενώ τον χαρακτηρισμό Αιξωνίδων τον παίρνει από τη γειτονική Αιξωνή (σημερινή Γλυφάδα), για να ξεχωρίζει από το δήμο Αλαί Αραφηνίδες (τη σημερινή Ραφήνα). Υπολογίζεται ότι είχε περίπου 800 πολίτες που άνηκαν στην Κεκροπίδα φυλή. Σε ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν την δεκαετία του 2000 στην Βούλα κοντά στη λεωφόρο Βάρης βρέθηκε κτιριακό συγκρότημα των κλασσικών χρόνων (τέλη 5ου-4ου αιώνα π.Χ.) που ταυτοποιήθηκε ως η αρχαία αγορά του δήμου Αιξωνίδων Άλων. Το κτιριακό συγκρότημα έχει έκταση 1.500 τετραγωνικά μέτρα και αποτελείται από 12 δωμάτια, ένα ιερό και ένα πηγάδι. Επίσης βρέθηκαν χάλκινα νομίσματα, χάλκινα στάθμια, μολύβδινες αγνύθες και δικαστικά πινάκια. Έχουν βρεθεί κύρια οικιστικά σύνολα, ένα βορειοδυτικό και ένα νοτιοανατολικό. Το νεκροταφείο του δήμου ήταν στα σημερινά Πηγαδάκια. Ο κύριος ναός του δήμου ήταν ο ναός του Απόλλωνα Ζωστήρα, στη σημερινή Βουλιαγμένη. Το κύριο σημείο αμυντικής θωράκισης ήταν η ακρόπολη του δήμου, στο λόφο Καστράκι, στα όρια των δήμων Βάρης, Βούλας και Βουλιαγμένης.
Ο σημερινός οικισμός δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 1920 από έναν οικοδομικό συνεταιρισμό που δημιούργησε στην περιοχή μία παραθεριστική συνοικία. Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922, εγκαταστάθηκαν οικογένειες Μικρασιατών που τους παραχωρήθηκε μία έκταση γης. Το Μνημείο Ιωνίας που βρίσκεται στην πλατεία Αγίου Ιωάννου, αποτελεί το μνημείο μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό κράτος. Το 1921 άρχισε να λειτουργεί στη Βούλα το νοσοκομείο Ασκληπιείο ως σανατόριο για τη θεραπεία παιδιών με φυματίωση και ραχίτιδα. Το 1948 μετατράπηκε σε νοσοκομείο για ορθοπεδικά περιστατικά και αργότερα προστέθηκαν και άλλες ειδικότητες.
Από το 1929 μέχρι το 1935 αποτέλεσε οικισμό της κοινότητας Βάρης, ενώ από το 1934 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Το 1945 στην κοινότητα Βούλας προσαρτήθηκε από την κοινότητα Βάρης και ο οικισμός της άνω Βούλας, ο οποίος καταργήθηκε το 1954. Η κοινότητα Βούλας αναγνωρίστηκε σε δήμο το 1982. Ο Δήμος Βούλας διατηρήθηκε μέχρι το 2010, οπότε καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον Δήμο Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης. Ο πληθυσμός της Βούλας αυξάνεται συνεχώς με εξαιρετικά μεγάλο ρυθμό. Αναλυτικά η πορεία του πληθυσμού από τη δεκαετία του 1920:
Πορεία του πληθυσμού:
Συγκοινωνιακή κάλυψη
thumb|Ο τερματικός σταθμός του τραμ στη Βούλα Στην Βούλα βρίσκεται ο τερματικός σταθμός του τραμ, ο σταθμός Ασκληπείου Βούλας, με δρομολόγια προς Πλατεία Συντάγματος και ΣΕΦ.
thumb|left|Χάρτης δ.ε.
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1995-1996
To Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης ανδρών 1995-96 που διοργάνωσε η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης ξεκίνησε στις 13 Αυγούστου 1995 με τους αγώνες της πρώτης φάσης και τελείωσε στις 24 Μαρτίου 1996 με τον τελικό, ο οποίος έγινε στο Γυμναστήριο "Δημ. Τόφαλος" της Πάτρας, με αντιπάλους τον Παναθηναϊκό και τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης. Το κύπελλο Ελλάδος κατέκτησε ο Παναθηναϊκός για έκτη φορά στην ιστορία της διοργάνωσης.
Βούλα
Κοινοτάρχες Βούλας
Πρόεδροι της Κοινότητας διετέλεσαν :
...
Κύπελλο Ελλάδας καλαθοσφαίρισης ανδρών 1995-1996
Τελική φάση
Η τελική φάση, που διεξήχθη με το σύστημα φάιναλ-φορ, έγινε στο Γυμναστήριο "Δημήτριος Τόφαλος" της Πάτρας, στις 23 και 24 Μαρτίου 1996.
Πηγές
1996 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1995 Κατηγορία:Καλαθοσφαίριση το 1996
Βούλα
Παιδεία
Στη Βούλα υπάρχουν 2 Λύκεια, 1ο ΓΕΛ Βούλας και 2ο ΓΕΛ Βούλας, 2 Γυμνάσια, 1ο Γυμνάσιο Βούλας και 2ο Γυμνάσιο  Βούλας   και   4 Δημοτικά, Δ.Σ. Ειδικό ΠΙΚΠΑ Βούλας, 1ο ΔΣ Βούλας, 2ο ΔΣ Βούλας ,3ο ΔΣ Βούλας. Επίσης υπάρχουν 6 Νηπιαγωγεία.
Αθλητισμός
Το παλαιότερο αθλητικό σωματείο της Βούλας είναι ο Γυμναστικός Σύλλογος Άρης Βούλας, ο οποίος ιδρύθηκε το 1952. Ο Άρης Βούλας μέχρι το 1977 είχε μόνο ποδοσφαιρικό τμήμα, ενώ σήμερα έχει τμήματα πινγκ-πόνγκ και τέννις. Για έδρα έχει το Δημοτικό Στάδιο Βούλας, χωρητικότητας 1000 θέσεων.
Στην Βούλα δραστηριοποιείται από το 1980 ο Αθλητικός Επιμορφωτικός Όμιλος Πρωτέας Βούλας που διατηρεί τμήματα ανδρικής και γυναικείας καλαθοσφαίρισης για όλες τις ηλικιακές ομάδες. Ο όμιλος έχει ως έδρα το Κλειστό Γυμναστήριο Βούλας «Γεώργιος Γεννηματάς». Το 2013, ο Πρωτέας έγινε η πρώτη ομάδα Α2 Εθνικής Κατηγορίας που κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδος Γυναικών, στο Κύπελλο Ελλάδος καλαθοσφαίρισης γυναικών 2012-2013.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης Κατηγορία:Πόλεις της Αττικής
Άβελχεμ
Το Άβελχεμ (Avelgem), είναι πόλη και έδρα δήμου του Βελγίου, στην επαρχία Δυτική Φλάνδρα (West-Vlaanderen). Ο δήμος έχει έκταση 21,75 χμ² και πληθυσμό 9.641 κατοίκους (2012).
Ο κάτοικος της πόλης ονομάζεται Άβελχεμ-νάαρ (πληθ. Άβελχεμ-νάρεν) (Avelgemnaar-en).
Γεωγραφία
Η πόλη καταλαμβάνει το απώτατο νοτιοανατολικό άκρο της Δυτικής Φλάνδρας, ακριβώς πάνω στα σύνορα με την επαρχία Αινώ και κοντά στα σύνορα με την Ανατολική Φλάνδρα. Αποτελείται από 4 συνοικίες, οι οποίες είναι κτισμένες κατά μήκος της αριστερής όχθης του ποταμού Σχέλντε (Schelde). Βρίσκεται δυτικά των Βρυξελλών και νοτιοδυτικά της Γάνδης, ενώ η κοντινότερη μεγάλη πόλη είναι το Κόρτραϊκ, 15 χλμ. προς τα βορειοδυτικά. Από τη συνολική έκταση του δήμου, οι δομημένες περιοχές είναι το 12,71%, οι μη δομημένες το 72,81%, ενώ ποσοστό 14,48% καταλαμβάνουν οι συγκοινωνιακές δομές και οι χέρσες περιοχές.
Ιστορικά στοιχεία
240px|thumb|right|Το Δημοτικό Κέντρο Σπικερέλε στο Άβελχεμ Οι κάτοικοι της πόλης βασίζονταν ανέκαθεν στην αγροτική οικονομία και την λινοϋφαντουργία. Όταν ξέσπασε η κρίση στον τομέα του λιναριού κατά τα έτη 1846-1848, υπήρξε μεγάλο πλήγμα για τον πληθυσμό. Ταυτόχρονα, επειδή στην κοντινή Β. Γαλλία, υπήρχε βιομηχανία εξόρυξης άνθρακα, πολλοί αποφάσισαν να μεταναστεύσουν και να εργαστούν εκεί, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός της πόλης να μειωθεί. Μετά την ανάπτυξη των συγκοινωνιακών υποδομών, το κύμα μετανάστευσης ανακόπηκε, διότι πολλοί κάτοικοι δεν χρειάστηκε να αλλάξουν χώρα, αλλά πηγαινοέρχονταν στη Γαλλία καθημερινά. Στο τέλος του 19ου αιώνα, η βιομηχανία στο γειτονικό Κόρτρεϊκ άρχισε να αναπτύσσεται γύρω από τη καλλιέργεια λιναριού στην περιοχή Λέιε (Leie), με αποτέλεσμα να αρχίσει να αυξάνεται και πάλι ο πληθυσμός του Άβελχεμ. Κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο τομέας μεθοριακής εργασίας ανεστάλη και η βιομηχανία λίνου μεταφέρθηκε προς την κατεύθυνση του Βάρεγκεμ. Ωστόσο, μετά τον πόλεμο η διασυνοριακή εργασία επαναβίωσε, όπως και η εκβιομηχάνιση στην πόλη. Το Άβελχεμ είχε στα μέσα του 20ου αιώνα 4.000-5.000 κατοίκους.
Μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων η βιομηχανία στην περιοχή του Κόρτρεϊκ αυξήθηκε, ενώ εκείνη στην περιοχή του Άβελχεμ έμεινε κάπως στάσιμη. Μετά τον Β’ Πακόσμιο Πόλεμο, μεταξύ 1947 και 1961 η βιομηχανία μειώθηκε κατά 10% έως 30%. Όμως, όταν οι μισθοί στη βόρεια Γαλλία μειώθηκαν, πολλοί εργαζόμενοι ήρθαν πίσω στην πόλη, και η βιομηχανία άρχισε να αναπτύσσεται και πάλι, ειδικά η βιομηχανία μετάλλου και ο κλάδος της κλωστοϋφαντουργίας. Το εμπόριο είχε μια σημαντική επέκταση και ο πληθυσμός αυξήθηκε ελαφρώς, αλλά όχι θεαματικά. Μέσω της εταιρίας Bekaert, βρέθηκαν πολλοί κάτοικοι να εργάζονται στην περιοχή του Ζβέβεγκεμ (Zwevegem). Ωστόσο, το 1974, η πετρελαϊκή κρίση κτύπησε ολόκληρη την περιοχή και, μέχρι το 1982, η απασχόληση είχε φθάσει σε χαμηλό σημείο. Κατά την περίοδο μεταξύ 1984 και 1986 η απασχόληση σταθεροποιήθηκε, παρά τις οικονομικές συγχωνεύσεις και τις απώλειες ορισμένων εργοστασιακών μονάδων. Μεγάλο μέρος αυτής της απώλειας αντισταθμίστηκε από τον τομέα των υπηρεσιών και της δημόσιας διοίκησης.
Οικονομία
Υφαντουργία, βυρσοδεψία, αγορά γεωργικών προϊόντων, μεταλλουργία.
Αξιοθέατα
240px|thumb|left|Ο Άγιος Μαρτίνος στο Άβελχεμ
Διάφορα
Οι συγκοινωνιακές υποδομές είναι πολύ καλά ανεπτυγμένες στο Άβελχεμ, με 600 δωρεάν θέσεις πάρκινγκ. Μέσα από την πόλη διέρχεται ένα τμήμα του δικτύου ποδηλατόδρομων EuroVelo της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Ποδηλατών, αλλά και πολλά περιπατητικά μονοπάτια.
Το Δημοτικό Κέντρο Σπικερέλε (Spikkerelle), εγκαινιάστηκε τον Νοέμβριο του 2007 και περιλαμβάνει θεατρική σκηνή, αίθουσα κινηματογράφου και κοσμικών εκδηλώσεων.
Πάπας Αδριανός Δ΄
Ο Πάπας Αδριανός Δ΄ (Papa Adriano IV, 1100 – 1 Σεπτεμβρίου 1159), γεννημένος ως Νίκολας Μπρέικσπιρ (Nicholas Breakspear), ήταν Πάπας από τις 4 Δεκεμβρίου του 1154 έως το θάνατό του το 1159.
Ο Αδριανός Δ΄είναι ο μόνος Άγγλος που κατέλαβε τον παπικό θρόνο. Πιστεύεται γενικά ότι ο Νίκολας Μπρέικσπιρ γεννήθηκε στο Αγρόκτημα Μπρέϊκσπηρ στην ενορία Abbots Langley στο Χέρτφονρντσαϊρ.
Ο πατέρας του ήταν ο Ρόμπερτ που αργότερα έγινε μοναχός στο Σαιντ Άλμπανς. Στον Νίκολας, όμως, δεν επιτράπηκε η είσοδος στο μοναστήρι, και ο ηγούμενος του είπε να συνεχίσει με το σχολείο του ώστε να είναι πιο κατάλληλος (Abbey chronicles).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Άγγλοι Πάπες Κατηγορία:Πάπες 12ου αιώνα
ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2015–16
Το ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2015–16 είναι η 45η χρονιά της δεύτερης σε τάξη κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης στην Ευρώπη και η 7η με την ονομασία ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ.
Αλλαγές στη διοργάνωση
Μετά τη συνάντηση των εκτελεστικών μελών της ΟΥΕΦΑ αποφασίστηκαν οι παρακάτω αλλαγές μέχρι και την περίοδο 2017-18: Ακόμα αν ο κυπελλούχος των 12 πρώτων χωρών κερδίσει πρόκριση στο Τσαμπιονς Λιγκ τότε τον αντικαθιστά άλλος από την ίδια ομοσπονδία. Αν όμως ο κυπελλούχος μιας ομοσπονδίας προκριθεί και στον 3ο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ και αποκλειστεί δεν έχει δικαίωμα να συμμετάσχει άμεσα στους ομίλους και θα συμμετάσχει στα play off του Europa League.
Ομάδες ανά ομοσπονδία
κερδίζουν μία επιπλέον θέση στη διοργάνωση.
Ημερομηνίες κληρώσεων
Όλες οι κληρώσεις γίνονται στο αρχηγείο της ΟΥΕΦΑ, στην πόλη Νιόν της Ελβετίας, εκτός από την κλήρωση της φάσης των ομίλων που διεξήχθη στο Μονακό.
Προκριματικοί γύροι
Αφού οι ομάδες χωρίστηκαν σε ισχυρές και ανίσχυρες σύμφωνα με τη βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ, έλαβε χώρα η κλήρωση για τις πρώτες δυο προκριματικές φάσεις του Γιουρόπα Λιγκ στη Νιόν της Ελβετίας στις 22 Ιουνίου του 2015.
Φάση των 32
Στην φάση αυτή συμμετέχουν οι δύο πρώτοι των ομίλων και οι ομάδες που τερμάτισαν τρίτες στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ. Οι αγώνες θα πραγματοποιηθούν στις 16–18 και 24–25 Φεβρουαρίου 2016.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2015 Κατηγορία:Ποδόσφαιρο το 2016
Ιωδιούχο αστάτιο
Το (μονο)ϊωδιούχο αστάτιο (αγγλικά astatine monoiodine) είναι ανόργανη διατομική χημική ένωση, με μοριακό τύπο AtI. Ανήκει στις «διαλογονιακές ενώσεις», δηλαδή στις χημικές ενώσεις μεταξύ αλογόνων.
Παραγωγή
Το ιωδιούχο αστάτιο μπορεί να παραχθεί με ολική σύνθεση, δηλαδή με αντίδραση μεταξύ των στοιχείων που το αποτελούν, δηλαδή αστατίου και ιωδίου:
Αναφορές και σημειώσεις
Κατηγορία:Ενώσεις ιωδίου Κατηγορία:Ασταθείς ενώσεις
Κάστρο του Γκαζιαντέπ
Το Κάστρο του Γκαζιαντέπ (τούρκικα: Gaziantep Kalesi) ήταν κάστρο που χτίστηκε για πρώτη φορά από την Αυτοκρατορία των Χετταίων ως σημείο παρατήρησης στην κορυφή ενός λόφου στο κέντρο του Γκαζιαντέπ της Τουρκίας.
Ιστορία
Αργότερα χτίστηκε ως κύριο κάστρο από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τον 2ο και 3ο αιώνα μ.Χ.. Υπέστη περαιτέρω επέκταση και ανακαίνιση επί Αυτοκράτορα Ιουστινιανού Α΄ μεταξύ 527 και 565 μ.Χ.. Η περιφέρεια του στρογγυλού κάστρου είναι 1.200 μέτρα. Τα τείχη είναι χτισμένα από πέτρα και το κάστρο έχει 12 πύργους.
Το κάστρο ανακαινίστηκε πολλές φορές και πήρε την τελική του μορφή το 2000. Μέχρι τον σεισμό της 6ης Φεβρουαρίου 2023, το κάστρο χρησιμοποιήθηκε ως Πανοραμικό Μουσείο Άμυνας και Ηρωισμού της Γκαζιαντέπ και περιοδικά κυκλοφορεί ένα ντοκιμαντέρ σχετικά με την άμυνα της πόλης από τις γαλλικές δυνάμεις μετά την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Υπέστη σοβαρές ζημιές και τμήμα του κατέρρευσε στον σεισμό Τουρκίας-Συρίας του 2023.