cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Νέα Σελεύκεια Θεσπρωτίας
Η γαλλική παρουσία στην Κιλικία και η συνθηκολόγηση με τον Μουσταφά Κεμάλ
Η συνθήκη μεταξύ άλλων προέβλεπε την παραχώρηση της Συρίας και της Κιλικίας στους Γάλλους. Με τη συμφωνία Γάλλων και Αρμενίων τον Οκτώβριο του 1916, οι Γάλλοι ανελάμβαναν την υποστήριξη του αρμενικού εθνικιστικού κινήματος το οποίο πολεμούσε μαζί της. Οι συμφωνίες αυτές δημοσιοποιήθηκαν το 1917 από τους Μπολσεβίκους αλλά δεν τις ματαίωσαν. Το 1918 υπογράφηκε στο Μούδρο της Λήμνου ανακωχή των Άγγλων με τους Οθωμανούς με την οποία τερματίζονταν η εμπόλεμη κατάσταση. Η συνθήκη επικύρωνε τη συμφωνία των Άγγλων με τους Γάλλους αλλά δεν έθιγε το ζήτημα της Κιλικίας.
Στις 17 Νοεμβρίου 1917 15.000 Γάλλοι και Αρμένιοι Στρατιώτες αποβιβάστηκαν στη Μερσίνα και λίγο μετά κατέλαβαν την Κιλικία. Η παρουσία των Αρμενίων, το ενδεχόμενο δημιουργίας δικού τους κράτους στην περιοχή και η κακή συμπεριφορά ορισμένων Αρμενίων στρατιωτών ξεσήκωσαν μεγάλες αντιδράσεις από τους μουσουλμάνους και τοπικές πολεμικές φυλές. Το ίδιο διάστημα εξεγέρθηκαν οι Σύροι γεγονός που κατέστησε ακόμη δυσκολότερη την αποστολή των Γάλλων. Στη συνθήκη αυτή ο μικρός αριθμητικά γαλλο-αρμενικός στρατός εκδιώχτηκε από διάφορες πόλεις της Κιλικίας και σε ορισμένες περιπτώσεις τμήματά του εξοντώθηκαν από τους γηγενείς μουσουλμάνους. Έτσι, από τις αρχές του 1920 άρχισαν επαφές με τους εθνικιστές του Κεμάλ και το Μάιο υπογράφτηκε μεταξύ τους ανακωχή. Το ίδιο διάστημα άρχισαν επαφές με τους κεμαλικούς, γεγονός που απέκρυψαν από τους Άγγλους. (Bruna, 2008, https://www.cairn.info/revue-bulletin-de-l-institut-pierre-renouvin1-2008-1-page-27.htm ). Οι Γάλλοι υπέγραψαν στις 9 Μαρτίου 1921 με τον Κεμάλ τη συνθήκη ειρήνης της Κιλικίας. Στις 20 Οκτωβρίου η Συνθήκη αντικαταστάθηκε από τη Συνθήκη της Άγκυρας. Δέκα μήνες αργότερα τις πρώτες μέρες του Γενάρη 1922 ο γαλλικός στρατός εγκατέλειψε την Κιλικία και το Σεπτέμβρη του 1922 την Κωνσταντινούπολη.
Από τη Μικρά Ασία στην Ήπειρο
Οι κάτοικοι της Σελεύκειας και του Ανεμουρίου διέφυγαν με πλωτά μέσα από τα λιμάνια της περιοχής, τη Μερσίνα και άλλα μικρότερα. Αρκετοί πέρασαν στην Κύπρο. Κάποιοι έμειναν, άλλοι δεν έγινα δεκτοί, κατ'εντολήν πιθανότατα των Άγγλων. Όπως και οι περισσότεροι πρόσφυγες έχασαν συγγενείς και φίλους και βρέθηκαν σε άγνωστα μέρη. Εκτός από την Κύπρο, κάτοικοι της Σελεύκειας εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη. Άλλοι στη Δράμα, στον Καλό Αγρό. Κάποιοι στην Αθήνα. Τέλος, κάποιοι μέσω Πειραιά έφτασαν στην Κέρκυρα. Κάποιοι από αυτούς έμειναν στο Κάστρο της πόλης. Ορισμένοι βρήκαν το θάνατο από τους βομβαρδισμούς της πόλης από τον Μουσολίνι τον Αύγουστο του 1921.
Οι προερχόμενοι από το Ανεμουρίο έφθασαν μέσω Πειραιά στην Κεφαλλονιά. Η γιαγιά η Αναστασία, 31 τότε χρονών, ανακαλούσε την πολύμηνη εκεί παραμονή τους και θυμόταν για χρόνια τους ντόπιους να διαλαλούν το «νερό από τον Πόρο». Από εκεί, πιθανόν λόγω του πλήθους, τους μετέφεραν στα Γιάννενα, στο Κάστρο της Πόλης όπου αρκετοί ασθένησαν σοβαρά και ορισμένοι απεβίωσαν. Από εκεί μεταφέρθηκαν μετά από κάποιους μήνες στα περίχωρα της Ηγουμενίτσας.
Από την κοινότητα Ηγουμενίτσας στην κοινότητα Νέας Σελεύκειας
Σύμφωνα με την απογραφή του 1928 οι πρόσφυγες του 1922 (πριν και μετά) εκτιμώνται σε 1.221.819 σε συνολικό πληθυσμό 6.204.248 κατοίκων. Πιθανόν ο αριθμός των προσφύγων να ήταν υψηλότερος αν αναλογιστούμε ότι πολλοί απεβίωσαν από τις κακουχίες και τις αρρώστιες. Στην Ήπειρο έφτασαν.αρκετοί, ιδιαίτερα μέσω Κέρκυρας και Πρέβεζας. Στους νομούς Ιωαννίνων και Πρεβέζης που υπάγονταν το διάστημα εκείνο ο σημερινός νομός Θεσπρωτίας απογράφηκαν 11.982 πρόσφυγες, κυρίως γυναίκες και παιδιά, 5.819 στα Γιάννενα και 6.163 στην Πρέβεζα. Όπως φαίνεται στους παρακάτω πίνακες μεγάλος ήταν ο αριθμός των προσφύγων στις επαρχίες Φιλιατών, Παραμυθιάς και Μαργαριτίου, κοντά στις 5.000. Από μαρτυρίες, πολλά χωριά ιδιαίτερα παραθαλάσσια όπως η Πλαταριά και η Πάργα αλλά και χωριά γύρω από το Μαργαρίτι "φιλοξένησαν" για κάποιο διάστημα πρόσφυγες. Πολλοί από αυτούς έφυγαν σύντομα. Η υγρασία και η εξαίρεση των Τσάμηδων από τη Συνθήκη της Λωζάννης οδήγησαν τις ελληνικές αρχές να τους μεταφέρουν σε άλλα μέρη.
Οι πρώτες απόπειρες εγκατάστασης προσφύγων στη σημερινή Νέα Σελεύκεια εντοπίζονται το 1923. Πρόκειται για Καππαδόκες που μετά από λίγο μετεγκαθίστανται στη σημερινή Ασφάκα έξω από τα Γιάννενα. Στα 1924 ιδρύεται ο πρώτος οικισμός από πρόσφυγες από το Ανεμούριο ο οποίος ονομάζεται -άγνωστο γιατί- Δημοκρατία. Το ίδιο διάστημα φτάνουν και οι πρώτοι πρόσφυγες από την περιοχή της Σελεύκειας, κυρίως το Αλάκλησε. Σύμφωνα με τα στοιχεία που αντλεί ο Σ. Μουρατίδης από τα ΓΑΚ Κέρκυρας, στις 2 Οκτωβρίου 1923 στέλνονται 72 πρόσφυγες από την Κέρκυρα στην Ηγουμενίτσα και άλλοι 150 στις 31 Ιανουαρίου 1924.
Από μαρτυρίες του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών η εγκατάσταση προσφύγων στην περιοχή θα συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια, μέχρι τουλάχιστον το 1929. Κάποιοι θα έρθουν για να ανταμώσουν με τους δικούς τους. Κάποιοι θα έρθουν αργότερα από άλλους τόπους ακόμη και από την Κιλικία. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Αθανάσιου Μαρκιανίδη, το 1962: «Στα 1923 τον Ιανουάριο Φεβρουάριο σήκωσαν και τα γυναικόπαιδα. Τα κατέβασαν στη Κιλινδρία (Κιλίντερε) κι από εκεί τα πήγαν στην Κύπρο. Έμειναν στη Λάρνακα, τους πήρε ένα ελληνικό καράβι, «Εύξεινος Πόντος», και τους πήγε στη Μερσίνα. Τρεις μέρες μετά, το καράβι φόρτωσε έξι χιλιάδες πρόσφυγες και ήρθε στον Πειραιά. Στον Πειραιά δεν άφησαν να κατέβουν και τους πήγαν στην Κέρκυρα. Εκεί πήγαμε κι εμείς οι άντρες και συναντήσαμε τις οικογένειές μας. Εγκατασταθήκαμε για ένα χρόνο στα χωριά της Κέρκυρας. Εμείς οι Αλακλησελήδες μείναμε στο χωριό Σιναράδες. Έπειτα από ένα χρόνο ήρθαμε στην Ηγουμενίτσα. Μείναμε άλλον ένα χρόνο σε τσαντήρια και μετά εγκατασταθήκαμε στη Νέα Σελεύκεια. Τότε δεν υπήρχε χωριό. Χειμαδιό ήταν το μέρος. Έρημη τοποθεσία που τη λέγανε οι ντόπιοι Ντούσκο. Μαζί μας ήρθαν κι άλλοι". Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Γεωργίου Ανέσογλου, από τον Ανεμούριο, κατοίκου του Καλού Αγρού Δράμας: "Στα 1922 φύγαμε απ’ το Αναμούρ. Ένα μήνα προθεσμία μας έδωσαν. Ύστερα ήρθαν απ’ τη Σελεύκεια στη Λάρνακα κι άλλοι χριστιανοί. Ένα μοτόρι ήταν με πανιά. Πήγαμε στη Σάμο. Δεκέμβριος ήταν. Μείναμε έντεκα μήνες και μετά ήρθαμε στην Καβάλα, Δράμα, κι από τη Δράμα εδώ, στην Οσμανίτσα Καλός Αγρός Δράμας. Κι απ’ το Αναμούρ κι απ’ τη Σελεύκεια εκεί έμειναν, στην Κύπρο οι πλούσιοι. Μερικοί στα 1929 ήρθαν εδώ και στη Νέα Σελεύκεια".
Το 1925 ψηφίζεται νόμος σύμφωνα με τον οποίοι οι προσφυγικοί οικισμοί άνω των 300 κατοίκων μπορούν να γίνουν αυτόνομες κοινότητες. Με βάση το νόμο αυτό ο νέος οικισμός των προσφύγων από τη Σελεύκεια, επωνομαζόμενος ήδη Νέα Σελεύκεια, αποσπάται στις 12 Μαρτίου 1928 από την κοινότητα Ηγουμενίτσας και αναγνωρίζεται ως αυτοτελής κοινότητα με το όνομα Νέα Σελεύκεια. Με νέα απόφαση στις 22 Νοεμβρίου 1928 ο συνοικισμός Δημοκρατία αποσπάται και αυτός από την κοινότητα Ηγουμενίτσας και εντάσσεται στην κοινότητα Νέας Σελεύκειας.
Αθλητισμός
Εκπροσωπεί την περιοχή στα τοπικά πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Θεσπρωτίας, ενώ έχει παρουσία και στο περιφερειακό πρωτάθλημα της Δ΄ Εθνικής κατηγορίας. Κατέκτησε το πρωτάθλημα της ΕΠΣ Θεσπρωτίας 2021-2022 και θα συμμετέχει στα μπαράζ ανόδου για την Γ' Εθνική. Επίσης κατέκτησε και το Κύπελλο Θεσπρωτίας 2021-2022 νικώντας στον τελικό τον Α.Ο. Πλαταριάς με 1-0
Εξέλιξη πληθυσμού
Το παρακάτω διάγραμμα παρουσιάζει την εξέλιξη του πληθυσμού του οικισμού από την ίδρυση του μέχρι την τελευταία απογραφή:
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας
Λεωνίδας Γρηγοράκος
Ο Λεωνίδας Γρηγοράκος είναι Έλληνας ιατρός, Καθηγητής Εντατικής Θεραπείας-Πνευμονολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, πρώην βουλευτής Νομού Λακωνίας, πρώην υπουργός αναπληρωτής Εσωτερικών και πρώην υπουργός αναπληρωτής Υγείας.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στη Σπαρτιά Λακωνίας το 1953 και είναι πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το 1978 και το 1983 έλαβε την ειδικότητα της Πνευμονολογίας. Μετά την ειδικότητα και συγκεκριμένα την χρονική περίοδο Σεπτέμβριος 1983 – Μάιος 1984 εργάζεται ως αναπληρωτής Προϊστάμενος Ιατρικής Υπηρεσίας του ΕΚΑΒ .Από τον Ιούνιο του 1984 μετεκπαιδεύτηκε στο Kaplan Medical Education Center και στο Cook County Hospital ICU – University of Illinois-Chicago έως τον Νοέμβριο του 1985,ενώ παράλληλα την ίδια εποχή παρακολούθησε και ολοκλήρωσε μαθήματα Δημόσιας Διοίκησης και Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο Roosvelt, Chicago.
Το διάστημα Νοέμβριος 1985 – Απρίλιος 1986 διετέλεσε Επιστημονικός Σύμβουλος ΕΚΑΒ σε θέματα Άμεσης Βοήθειας. Η δημιουργία και η οργάνωση του ΕΚΑΒ σε ανεξάρτητο οργανισμό εθνικής εμβέλειας είναι το αντικείμενο του Διδακτορικού του που έγινε αποδεκτό από την κυβέρνηση για δημιουργία του ΕΚΑΒ σε όλη την επικράτεια ενώ το 1988 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ με βαθμό “Άριστα’’.
Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Από το 1986 μέχρι το 1995 εργάστηκε στο ΕΣΥ στο Κέντρο Αναπνευστικής Ανεπάρκειας (ΜΕΘ-ΚΑΑ) και στην Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική του ΝΝΘΑ. Το 1994 έλαβε τον τίτλο Ειδίκευσης στην Εντατική Θεραπεία και το 1996 έγινε Συντονιστής Διευθυντής ΜΕΘ του Νοσοκομείου Κ.Α.Τ.( θέση που κατείχε μέχρι τον Ιούνιο του 2019),ενώ τον Νοέμβριο του 1998 όντας Συντονιστής Διευθυντής της ΜΕΘ Κ.Α.Τ. πήγε για  Μετεκπαίδευση στη ΜΕΘ University of Maryland, Shock Trauma.
Το 1987-1989 διετέλεσε πρόεδρος του νοσοκομείου "Ελπίς", το 1989-1993 πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου "Σωτηρία", το 1993-1994 πρόεδρος του Νοσοκομείου "Αγία Όλγα" και το 1995-1996 πρόεδρος του Νοσοκομείου "Έλενα Βενιζέλου".
Το 2001 εκλέχθηκε στη βαθμίδα του Αναπληρωτή Καθηγητή και το 2018 στη βαθμίδα Καθηγητή του τμήματος Νοσηλευτικής της Σχολής Επιστημών Υγείας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών με γνωστικό αντικείμενο “Εντατική Θεραπεία – Μηχανική Υποστήριξη της Αναπνοής”.
Μέχρι σήμερα ασκεί κλινικό έργο ως Διευθυντής σε ΜΕΘ Δημόσιων-Ιδιωτικών κέντρων της χώρας μας και έχει οργανώσει και λειτουργήσει οκτώ ΜΕΘ του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.
Το διδακτικό έργο του Λεωνίδα Γρηγοράκου είναι σημαντικό και πολυποίκιλο και μπορεί να διακριθεί σε δύο περιόδους: την πρώτη που εργάζεται ως γιατρός στο ΕΣΥ και τη δεύτερη ως μέλους ΔΕΠ.
Την πρώτη περίοδο, που αρχίζει από το 1984 και διαρκεί μέχρι το 2000, οργανώνει ή/και συμμετέχει με μαθήματα σε εκπαιδευτικά – μετεκπαιδευτικά προγράμματα στο ΕΚΑΒ, στη ΜΕΘ του ΝΝΘΑ, στην Ιατρική του ΕΚΠΑ, στην Φαρμακευτική του ΕΚΠΑ, στην Νοσηλευτική του ΕΚΠΑ, στα ΤΕΙ Φυσικοθεραπείας, στο πρόγραμμα εκπαίδευσης γενικών γιατρών, στα μαθήματα νοσηλευτικών ειδικοτήτων του ΝΝΘΑ και τα μετεκπαιδευτικά μαθήματα της ΜΕΘ του ΚΑΤ.
Το ίδιο χρονικό διάστημα συμμετέχει ως ομιλητής σε 30 διάφορα εκπαιδευτικά σεμινάρια καθώς και σε προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης  (ΚΕΚ).
Τα διαστήματα 1988-89 και 1994-95 αποτελεί μέλος της επιτροπής εκπαίδευσης του ΚΕΣΥ.
Η δεύτερη περίοδος αρχίζει από το 2001 και διαρκεί μέχρι σήμερα και περιλαμβάνει διδασκαλία προπτυχιακών και μεταπτυχιακών μαθημάτων στην Ιατρική, στην Φαρμακευτική και στην Νοσηλευτική του ΕΚΠΑ.
Είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής 7 Ελληνικών περιοδικών, 11 διεθνών περιοδικών και reviewer 5 διεθνών περιοδικών.
Το επιστημονικό – συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει τη διδακτορική διατριβή της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, 112 δημοσιεύσεις σε ελληνικά περιοδικά και 72 πλήρεις δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά,64 ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια εκ των οποίων 13 έχουν δημοσιευτεί και σε 161 αντίστοιχες σε Ελληνικά συνέδρια.
Ταυτόχρονα αποτέλεσε μέλος επιστημονικής – οργανωτικής επιτροπής 33 Ελληνικών συνεδρίων και πρόεδρος-συντονιστής-σχολιαστής σε 60 στρογγυλές τράπεζες επιστημονικών συνεδρίων.
Έχει επίσης συγγράψει και επιμεληθεί 16 Ελληνικά ιατρικά βιβλία και έχει συμμετάσχει με συγγραφή 33 κεφαλαίων σε ελληνικά ιατρικά βιβλία.
Είναι παντρεμένος με τη Σοφία Ανδριτσοπούλου και έχουν δύο κόρες, τη Νάγια και τη Μαρκέλλα.
Πολιτική σταδιοδρομία
Από το 1974 είναι μέλος του ΠΑΣΟΚ. με το οποίο έχει εκλεγεί Βουλευτής Λακωνίας το 2000, το 2004, το 2007, το 2009, το Μάιο 2012, τον Ιούνιο 2012, τον Ιανουάριο 2015, το Σεπτέμβριο 2015.
Από τον Μάιο του 2012 μέχρι τον Ιούνιο 2013 διετέλεσε Ε΄ Αντιπρόεδρος Βουλής των Ελλήνων. Από τον Ιούνιο 2013 μέχρι τον Ιανουάριο 2015 διετέλεσε Υπουργός Αναπληρωτής Εσωτερικών και Υπουργός Αναπληρωτής Υγείας.
Εξωτερικοί Σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Λακωνίας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Σπαρτιάτες Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Εσωτερικών Κατηγορία:Έλληνες αναπληρωτές υπουργοί Υγείας Κατηγορία:Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τη Δημοκρατική Συμπαράταξη Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές διαγραφέντες Κατηγορία:Έλληνες πνευμονολόγοι
Έιστειν Μπελί
Ο Έιστειν Μπελί ήταν ημιμυθικός βασιλιάς της Σουηδίας στα τέλη του 8ου αιώνα. Οι "Ιστορίες των γιων του Ράγκναρ" τον συσχετίζουν με τους γιους του Ράγκναρ Λόθμπροκ οι οποίοι εγκατέλειψαν τη Σουηδία και κατέκτησαν τη Σγιέλαν, τη Γιουτλάνδη, την Γκότλαντ, την Έλαντ και όλα τα μικρότερα νησιά. Ο μεγαλύτερος γιος του Ράγκναρ Άιβαρ ο Ασπόνδυλος ήταν ο αρχηγός της εκστρατείας, στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στη Λεζρ μαζί με τα μικρότερα αδέλφια του.
Ο Ράγκναρ άρχισε να ζηλεύει τις επιτυχίες των γιων του, τοποθέτησε σαν Γιαρλ στη Σουηδία τον Έινστειν Μπελί με εντολή να προστατεύσει τη χώρα από τους γιους του και ο ίδιος προχώρησε σε εκστρατεία στη Βαλτική Θάλασσα για να λεηλατήσει και να δείξει τις ικανότητες του. Οι γιοι του Ράγκναρ Έρικ και Αγκνάρ αποβιβάστηκαν στη λίμνη Μέλαρεν ζητώντας από τον Έινστειν Μπελί να υποταχθεί στους ίδιους και στα αδέλφια τους, ο Έρικ ζήτησε επιπλέον από τον Έινστειν την κόρη του Μπόργγκχιλ σαν σύζυγο. Ο Έινστειν του απάντησε ότι θα ζητήσει πρώτα τη γνώμη από το βασιλικό συμβούλιο, το συμβούλιο απέρριψε την πρόταση και κήρυξε τον πόλεμο στα δυο αδέλφια, στη μάχη που ακολούθησε ο Αγκνάρ σκοτώθηκε και ο Έρικ συνελήφθη αιχμάλωτος από τις Σουηδικές δυνάμεις. Ο Έινστειν Μπελί πρότεινε στον Έρικ να τον κάνει κυβερνήτη στην Ουψάλα και να του δώσει την κόρη του σύζυγο αλλά ο Έρικ του απάντησε ότι μετά από αυτή την ατιμωτική ήττα δεν ήθελε τίποτε άλλο παρά μονάχα να θανατωθεί, η επιθυμία του έγινε αποδεκτή. Στη Σγιέλαν ο Μπγερν ο Σιδηρόπλευρος, ο Χβίτσερκ και η μητέρα τους Άσλεγκ έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη συνέχεια, επιτέθηκαν στη Σουηδία με την ίδια την Άσλεγκ που αποκαλούσε τον εαυτό της "Ρανταλίν" επικεφαλής του ιππικού, στη μάχη που ακολούθησε οι Σουηδοί ηττήθηκαν και ο Έινστειν Μπελί σκοτώθηκε. Μετά τον θάνατου του Έινστειν Μπελί ο Μπγερν έγινε νέος βασιλιάς της Σουηδίας.
Τα Σάγκας του Ράγκναρ Λόθμπροκ
Τα "Σάγκας του Ράγκναρ Λόθμπροκ" αναφέρουν ότι ο Έιστειν ήταν βασιλιάς της Σουηδίας και καλός φίλος του Ράγκναρ Λόθμπροκ, είχε μια πανέμορφη κόρη που ονομαζόταν Ίνγκεμποργκ. Ο Έιστειν ήταν πιστός παγανιστής και έγιναν εκείνη την εποχή στην Ουψάλα τόσες αιματοχυσίες όσες σε καμιά άλλη πόλη. Οι Σουηδοί λάτρευαν μια ιερή αγελάδα με το όνομα "Σιμπίλζα", όταν οι εχθροί των Σουηδών επιτέθηκαν στη χώρα τους άφηναν την αγελάδα να περπατήσει μπροστά από τον στρατό τους, η μαγική δύναμη της αγελάδας ήταν τόσο μεγάλη που οι εχθροί άρχισαν να πολεμούν μεταξύ τους. Ο Ράγκναρ Λόθμπροκ επισκέφτηκε τον Έιστειν στην Ουψάλα εντυπωσιάστηκε από την ομορφιά της κόρης του Ινγκεμπόργκ και αποφάσισε να την πάρει σύζυγο του αφού χωρίσει τη νόμιμη σύζυγο του Άσλεγκ. Η Άσλεγκ τον συνάντησε και του εξήγησε ότι η ίδια προέρχεται από πολύ μεγαλύτερη οικογένεια, ήταν κόρη του Σίγκουρντ και της Μπρινχίλντ. Ο Ράγκναρ τελικά άλλαξε γνώμη και αποφάσισε να μην παντρευτεί την Ίνγκεμποργκ, όταν το έμαθε ο Έιστειν κήρυξε ότι ο Ράγκναρ ήταν εχθρός του, οι δυο νόθοι γιοι του Έρικ και Αγκνάρ εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία και με τη σύμφωνη γνώμη του πατέρα τους αποφάσισαν να επιτεθούν στη Σουηδία. Ο Ειστέιν αποφάσισε να στείλει το ένα τρίτο του στρατού του να αντιμετωπίσει τους εισβολείς τοποθετώντας μπροστά τη Σιμπίλζα ο επόμενος στρατός θα πολεμούσε στη συνέχεια μετά τα μάγια της αγελάδας. Όταν έφτασε η αγελάδα μπροστά στον Έρικ και τον Αγκνάρ ο στρατός τους άρχισε να αλληλοσκοτώνεται, το αποτέλεσμα ήταν να πέσει στη μάχη ο Άγκναρ και ο Έρικ συνελήφθη αιχμάλωτος από τον Έιστειν. Ο Έιστειν πρότεινε στον Έρικ να κλείσει μαζί του ειρήνη και να του δώσει την Ίνγκεμποργκ σύζυγο, ο Έρικ του απάντησε ότι μετά την τόσο ντροπιαστική ήττα επιθυμούσε να πεθάνει πέφτοντας σε μια λόγχη, η επιθυμία του έγινε αποδεκτή.
Η Άσλεγκ έμαθε τα νέα σχετικά με τον θάνατο του Έρικ και του Αγκνάρ και απαίτησε από τους γιους της να εκδικηθούν τον θάνατο των αδελφών τους. Ο Άιβαρ ο Ασπόνδυλος δίστασε να κάνει επίθεση επειδή είχε ακούσει για τη μαγεία της ιερής αγελάδας, μονάχα όταν ο τρίχρονος μικρός αδελφός τους Σίγκουρντ ο Φιδομάτης ζήτησε συμμετοχή του στη μάχη εναντίον του Έιστειν τα αδέλφια του άλλαξαν γνώμη και αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν την εκστρατεία. Ο θετός πατέρας του Σίγκουρντ τους παρείχε πέντε μεγάλα πλοία, ο Χβίτσερκ και ο Μπγερν ο Σιδηρόπλευρος εξόπλισαν 14 πλοία, ενώ η Άσλεγκ και ο μεγαλύτερος αδελφός Άιβαρ ο Ασπόνδυλος από 10 πλοία ο καθένας. Ο Άιβαρ δεν ήθελε να επιτρέψει στη μητέρα τους να έρθει μαζί τους μέσω θαλάσσης, αλλά η ίδια επέμενε και ήθελε να γίνει αρχηγός του ιππικού, η επιθυμία της έγινε αποδεκτή και η ίδια άλλαξε το όνομα της σε "Ρανταλίν". Όταν ο στρατός έφτασε στο πεδίο της μάχης ο Άιβαρ διέταξε τους αδελφούς του να κάνουν ησυχία για να μην ακούσει θόρυβο η αγελάδα. Ο Άιβαρ έριξε από ένα βέλος στο κάθε μάτι της αγελάδας και διέταξε στη συνέχεια τους αδελφούς της να τη χτυπήσουν με βέλη στο κεφάλι, ενώ ο ίδιος πήγε στη συνέχεια πάνω στην αγελάδα και τη συνέθλιψε. Ο στρατός τους τελικά νίκησε, όμως ο Έιστειν Μπελί σκοτώθηκε και τα αδέλφια στη συνέχεια αποφάσισαν να μην λεηλατήσουν τη Σουηδία, επειδή εκδικήθηκαν για τον θάνατο των αδελφών τους.
Άλλες αναφορές
Τα Σάγκας του Ερβαράρ αναφέρουν ότι ο Έινστειν Μπελί ήταν γιος του Χάραλντ του Πολεμοδόντη. Τα Σάγκας του Ερβαράρ αναφέρουν ότι ο Χάραλντ ο Πολεμοδόντης έγινε βασιλιάς της Σουηδίας και ο Σίγκουρντ Ίρινγκ πατέρας του Ράγκναρ Λόθμπροκ έγινε βασιλιάς της Δανίας ενώ άλλες πηγές λένε το αντίθετο. Αναφέρουν ότι στη συνέχεια ο Έινστειν κληρονόμησε τη Σουηδία από τον πατέρα του Χάραλντ τον πολεμοδόντη και ήταν βασιλιάς μέχρι την εποχή που εκτελέστηκε από τους γιους του Ράγκναρ Λόθμπροκ όπως αναφέρουν τα "Σάγκας του Ράγκναρ Λόθμπροκ". Μετά τον θάνατο του Έινστειν Μπελί ο Μπγερν ο Σιδηρόπλευρος έγινε νέος βασιλιάς της Σουηδίας. O Σάξων ο Γραμματικός αναφέρει στο έργο του "Γκέστα Ντανόριουμ" (Βιβλίο 9) μια πολύ σύντομη αναφορά για τα γεγονότα. Ο Σάξων γράφει ότι όταν ο Αγκνάρ γιος του Ράγκναρ Λόθμπροκ έμαθε για τον θάνατο του αδελφού του Έρικ από τον βασιλιά της Σουηδίας Όστιν, έκανε εκστρατεία για να εκδικηθεί τον θάνατο του αδελφού του αλλά έπεσε και ο ίδιος στη μάχη.
Κατηγορία:Ήμι-μυθικοί βασιλείς της Σουηδίας
Doctor Strange (ταινία)
Ο Doctor Strange είναι αμερικανική ταινία με υπερήρωες του 2016, η οποία βασίζεται στον ομώνυμο χαρακτήρα των Marvel Comics. Η παραγωγή έγινε από τα Marvel Studios και η διανομή της από τη Walt Disney Studios Motion Pictures. Αποτελεί τη 14η ταινία του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel (MCU). Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Σκοτ Ντέρικσον, ενώ το σενάριο συνέγραψε ο ίδιος με τους Τζον Σπέιτς και Κ. Ρόμπερτ Κάργκιλ. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς στον ρόλο του νευροχειρουργού Δρ. Στίβεν Στρέιντζ, πλαισιωμένος από τους Τσιούετελ Έτζιοφορ, Ρέιτσελ ΜακΆνταμς, Μπένεντικτ Γουόνγκ, Μάικλ Στούλμπαργκ, Μπέντζαμιν Μπρατ, Σκοτ Άτκινς, Μας Μίκελσεν και Τίλντα Σουίντον. Η υπόθεση της ταινίας επικεντρώνεται στον Στρέιντζ, ο οποίος προσπαθεί να μάθει την τέχνη του μυστικισμού έπειτα από ένα ατύχημα που του προκάλεσε μόνιμη βλάβη στα χέρια, τελειώνοντας άδοξα την καριέρα του ως γιατρού.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, έγιναν αρκετές προσπάθειες οι οποίες βρέθηκαν στο στάδιο της ανάπτυξης ώστε να μεταφερθεί ο χαρακτήρας στην οθόνη, μέχρι που η Paramount Pictures απέκτησε τα κινηματογραφικά δικαιώματα τον Απρίλιο του 2005, εκ μέρους των Marvel Studios. Τον Ιούνιο του 2010, ζητήθηκε από το δίδυμο Τόμας Ντιν Ντόνελι και Τζόσουα Όπενχαϊμερ να γράψουν το σενάριο. Τον Ιούλιο του 2014, ο Ντέρικσον προσλήφθηκε για να σκηνοθετήσει την ταινία, με τον Σπέιτς να ξαναγράφει το σενάριο. Ο Κάμπερμπατς επιλέχθηκε για τον ομότιτλο ρόλο τον Δεκέμβριο του 2014, απαιτώντας αλλαγή στο χρονοδιάγραμμα έτσι ώστε να μπορεί να αντεπεξέλθει και στις υπόλοιπες επαγγελματικές υποχρεώσεις του. Αυτό έδωσε στον Ντέρικσον τον χρόνο να δουλέψει και ο ίδιος πάνω στο σενάριο, καλώντας για βοήθεια και τον Κάργκιλ. Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2015 στο Νεπάλ, πριν μεταφερθούν σε Αγγλία και Χονγκ Κονγκ, και ολοκληρώθηκαν στη Νέα Υόρκη τον Απρίλιο του 2016.
Ο Doctor Strange έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Χονγκ Κονγκ στις 13 Οκτωβρίου 2016, ενώ κυκλοφόρησε στις αίθουσες των Ηνωμένων Πολιτειών στις 4 Νοεμβρίου, ως μέρος της τρίτης φάσης του MCU. Τα έσοδα της ταινίας ανήλθαν σε περισσότερα από $677 εκατομμύρια παγκοσμίως και έλαβε θετικές κριτικές για το καστ, τα οπτικά εφέ και τη μουσική της επένδυση. Έλαβε επίσης μία υποψηφιότητα για Όσκαρ στην κατηγορία των Καλύτερων Οπτικών Εφέ. Μία συνέχεια με τίτλο Doctor Strange in the Multiverse of Madness κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2022.
Πλοκή
Στο Κατμαντού, ο μάγος Καϊσίλιους και οι ακόλουθοί του εισέρχονται στον ιερό χώρο του Κάμαρ-Ταζ και αποκεφαλίζουν τον βιβλιοθηκάριό του. Κλέβουν κάποιες σελίδες από ένα αρχαίο, μυστικιστικό κείμενο που ανήκει στην Αρχαία, μία μακρόβια μάγο, η οποία έχει διδάξει την τέχνη του μυστικισμού σε αρκετούς, συμπεριλαμβανομένου και του Καϊσίλιους. Η Αρχαία τους κυνηγά, αλλά καταφέρνουν να ξεφύγουν.
Ο Στρέιντζ αρχίζει να μελετά υπό την επίβλεψη της Αρχαίας και του Μόρντο, ενώ διαβάζει και αρχαία βιβλία από τη βιβλιοθήκη, την οποία πλέον φρουρεί ο Μάστερ Γουόνγκ. Ο Στρέιντζ μαθαίνει πως η Γη προστατεύεται από απειλές που προέρχονται από άλλες διαστάσεις μέσω μίας ασπίδας που δημιουργούν τρία κτίρια που ονομάζονται Άδυτα και βρίσκονται σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο και Χονγκ Κονγκ, και τα οποία είναι άμεσα προσβάσιμα από το Κάμαρ-Ταζ. Καθήκον των μάγων είναι να προστατεύουν τα Άδυτα. Ο Στρέιντζ βελτιώνεται πολύ γρήγορα και διαβάζει κρυφά από το κείμενο που έκλεψε ο Καϊσίλιους, γυρνώντας τον χρόνο πίσω και ανακτώντας τις σελίδες του βιβλίου χρησιμοποιώντας το Μάτι του Ακαμότο. Ο Μόρντο και ο Γουόνγκ τον σταματούν και τον προειδοποιούν πως δεν μπορεί να σπάει τους φυσικούς νόμους, γιατί αυτό θα έχει συνέπειες.
Στο μεταξύ, ο Καϊσίλιους χρησιμοποιεί τις κλεμμένες σελίδες για να επικοινωνήσει με τον Ντορμάμου στη Σκοτεινή Διάσταση, όπου ο χρόνος είναι ανύπαρκτος. Στη συνέχεια, καταστρέφει το Άδυτο του Λονδίνου, αποδυναμώνοντας την προστασία της Γης. Οι ακόλουθοί του επιτίθενται στο Άδυτο της Νέας Υόρκης σκοτώνοντάς τον φύλακά του. Ο Στρέιντζ καταφέρνει να τους σταματήσει με τη βοήθεια του Μανδύα της Αιώρησης, αλλά τραυματίζεται και τηλεμεταφέρει μέσω μίας πύλης τον εαυτό του στο νοσοκομείο, όπου η Πάλμερ του σώζει τη ζωή. Επιστρέφοντας στο Άδυτο και θέλοντας να εγκαταλείψει τη μυστικιστική ζωή, αποκαλύπτει στον Μόρντο πως τόσα χρόνια η Αρχαία του λέει ψέματα αφού ο λόγος που κατάφερε να ζήσει για τόσο καιρό είναι επειδή αντλεί ενέργεια από τη Σκοτεινή Διάσταση, κάτι το οποίο απογοητεύει τον Μόρντο.
Έπειτα από μία μάχη στη Νέα Υόρκη μέσα στην Κατοπτρική διάσταση, ο Καϊσίλιους τραυματίζει θανάσιμα την Αρχαία και φεύγει για το Χονγκ Κονγκ. Πριν πεθάνει, η Αρχαία λέει στον Στρέιντζ πως θα πρέπει να σπάσει τους φυσικούς κανόνες για να μπορέσει να νικήσει τον Καϊσίλιους. Μαζί με τον Μόρντο, φτάνουν στο Χονγκ Κονγκ όπου βρίσκουν το Άδυτο κατεστραμμένο και την Σκοτεινή Διάσταση να καταπίνει τη Γη. Ο Στρέιντζ χρησιμοποιεί το Μάτι του Ακαμότο για να γυρίσει πίσω τον χρόνο, στο σημείο πριν καταστραφεί το Άδυτο. Έπειτα, εισέρχεται στη Σκοτεινή Διάσταση και δημιουργεί έναν βρόγχο χρόνου, παγιδεύοντας μέσα σε αυτόν τον ίδιο και τον Ντορμάμου. Αφού, επανειλημμένα και μάταια, ο Ντορμάμου σκοτώνει τον Στρέιντζ, τελικά συμφωνεί στην απαίτησή του να αφήσει τη Γη και να πάρει μαζί του τον Καϊσίλιους και τους ακόλουθούς του, με αντάλλαγμα ο Στρέιντζ να σπάσει τον βρόγχο του χρόνου και να τον απελευθερώσει.
Απογοητευμένος με τον Στρέιντζ και την Αρχαία που αψήφησαν τους φυσικούς νόμους, ο Μόρντο απαρνιέται τη ζωή του ως μάγος και αποχωρεί. Ο Στρέιντζ επιστρέφει το Μάτι του Ακαμότο στο Κάμαρ-Ταζ και αναλαμβάνει ως ο νέος φύλακας του Αδύτου της Νέας Υόρκης. Στην πρώτη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, ο Στρέιντζ αποφασίζει να βοηθήσει τον Θορ, ο οποίος έφερε τον αδελφό του Λόκι στη Γη, να βρει τον πατέρα του Όντιν. Στη δεύτερη σκηνή, ο Μόρντο βρίσκει τον Πάνγκμπορν και του κλέβει τη μυστικιστική ενέργεια που χρησιμοποιεί για να περπατά, λέγοντάς του πως η Γη «έχει πολλούς μάγους».
Διανομή
Ο Κάμπερμπατς ενσαρκώνει επίσης, χωρίς ωστόσο να του πιστώνεται στους τίτλους τέλους, την κακιά οντότητα Ντορμάμου. Ο ηθοποιός πρότεινε ο ίδιος στον Ντέρικσον να πάρει τον ρόλο, θεωρώντας πως θα απέδιδε καλύτερα στην οθόνη να έχεις τον χαρακτήρα να μοιάζει με μία «φρικιαστική» αντανάκλαση του Στρέιντζ, από το να «είναι απλά ένα μεγάλο βρωμερό τέρας». Ο σκηνοθέτης συμφώνησε, αφού θεώρησε δεδομένο πως ο Ντορμάμου δεν έχει φυσική μορφή στη δική του διάσταση και έτσι απλά θα μιμούταν τον Στρέιντζ στη μεταξύ τους αντιπαράθεση. Για να δημιουργήσουν τον χαρακτήρα, ο Κάμπερμπατς βοήθησε με το να παρέχει motion-capture αναφορές για την ομάδα των ειδικών εφέ, ενώ η φωνή του αναμείχθηκε με αυτή ενός άλλου Βρετανού ηθοποιού (δεν έγινε γνωστό το όνομά του), τον οποίο ο Ντέρικσον περιέγραψε ως κάποιον που έχει «πολύ βαθιά φωνή». Οι παραγωγοί της ταινίας ζήτησαν επίσης από τον Τόνι Τοντ να ηχογραφήσει τη φωνή του για τον Ντορμάμου ως μία εναλλακτική επιλογή, αλλά τελικά αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τη φωνή του Κάμπερμπατς.
Ο Κρις Χέμσγουορθ επαναλαμβάνει τον ρόλο του ως Θορ από προηγούμενες ταινίες του MCU, κατά τη διάρκεια της πρώτης σκηνής μετά τους τίτλους τέλους. Επιπρόσθετα, η Λίντα Λουίζ Ντουάν εμφανίζεται, χωρίς να αναφέρεται το όνομά της, ως Τίνα Μινόρου, ο Μαρκ Άντονι Μπράιτον ενσαρκώνει τον Ντάνιελ Ντραμ και ο Τόπο Γρεσνίιρο ενσαρκώνει τον Χαμίρ, όλοι Δάσκαλοι της Μυστικιστικής Τέχνης υπό την επίβλεψη της Αρχαίας. Ο τελευταίος είναι βασισμένος στον Χαμίρ τον Ερημίτη, τον πατέρα του Γουόνγκ στα κόμικ, ο οποίος ήταν και ο προσωπικός υπηρέτης του Αρχαίου. Ωστόσο, ο χαρακτήρας στην ταινία δεν είναι ούτε υπηρέτης, αλλά ούτε και ο πατέρας του Γουόνγκ. Οι Ζάρα Φίθιαν, Άλαα Σαφί και Κατρίνα Ντούρντεν ενσαρκώνουν φανατικούς του Ντορμάμου που ακολουθούν τον Καϊσίλιους και ο Πατ Κίρναν εμφανίζεται ως ο εαυτός του. Ο συν-δημιουργός του Doctor Strange, Σταν Λι, κάνει μία σύντομη εμφάνιση ως επιβάτης ενός λεωφορείου, διαβάζοντας το βιβλίο The Doors of Perception του Άλντους Χάξλεϋ. Η Έιμι Λάντεκερ προσλήφθηκε ως η αναισθησιολόγος Μπρούνερ, αλλά το μεγαλύτερο μέρος του ρόλου της αφαιρέθηκε από το τελικό προϊόν.
Ανάπτυξη
Μία ταινία που θα βασιζόταν στον χαρακτήρα του Doctor Strange των Marvel Comics είχε αρχικά καταχωρηθεί πως θα γινόταν από τη New World Pictures και πως βρισκόταν στο στάδιο της ανάπτυξης, με το σενάριο να χρονολογείται για τις 21 Ιανουαρίου 1986 και να γράφεται από τον Μπομπ Γκέιλ, αλλά αυτό το πρότζεκτ δεν προχώρησε ποτέ σε παραγωγή. Μέχρι το 1989, ο Άλεξ Κοξ είχε συν-γράψει ένα σενάριο μαζί με τον συν-δημιουργό του Doctor Strange, Σταν Λι. Στο σενάριο αυτό, ο χαρακτήρας ταξίδευε στην Τέταρτη Διάσταση πριν έρθει αντιμέτωπος με τον Ντορμάμου στο Νησί του Πάσχα στη Χιλή. Μια ταινία, που θα βασιζόταν σε αυτό το σενάριο, είχε φτάσει πολύ κοντά στο να γίνει από την Regency Enterprises, αλλά εκείνη την περίοδο τη διανομή των ταινιών της εταιρίας έκανε η Warner Bros., η οποία βρισκόταν σε διαμάχη με τη Marvel πάνω σε θέματα εμπορευματοποίησης. Περίπου εκείνη την περίοδο, ο παραγωγός Τσαρλς Μπαντ απέκτησε τα δικαιώματα του χαρακτήρα από τη Marvel και ξεκίνησε την ανάπτυξη μίας ταινίας στο δικό του στούντιο, Full Moon Entertainment. Ωστόσο, η συμφωνία που του παραχωρούσε τα δικαιώματα έληξε πριν ξεκινήσει η παραγωγή της ταινίας κι έτσι το πρότζεκτ ανακατασκευάστηκε και κυκλοφόρησε το 1992 με τον τίτλο Doctor Mordrid, όπου ο ομότιτλος χαρακτήρας έφερε ομοιότητες με τον Δρ. Στρέιντζ. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 1992, ο Γουές Κρέιβεν υπέγραψε για να γράψει και να σκηνοθετήσει μία ταινία Doctor Strange, η οποία θα κυκλοφορούσε είτε το 1994 είτε το 1995, με τη διανομή της να κάνει η Savoy Pictures. Το 1995, ο Ντέιβιντ Σ. Γκόγιερ ολοκλήρωσε ένα σενάριο για την ταινία. Μέχρι τον Απρίλιο του 1997, η Columbia Pictures αγόρασε τα κινηματογραφικά δικαιώματα της ταινίας και ο Τζεφ Γουέλτς άρχισε να δουλεύει πάνω σε καινούριο σενάριο, με παραγωγούς τους Μπέρνι Μπρίλστεϊν και Μπραντ Γκρέι.
Μέχρι τον Απρίλιο του 2000, η Columbia εγκατέλειψε την ταινία που θα ετοίμαζε, για την οποία το σενάριο θα έγραφε ο Μάικλ Φρανς, ενώ οι Τσακ Ράσελ και Στίβεν Νόρινγκτον είχαν δείξει ενδιαφέρον για να τη σκηνοθετήσουν. Μέχρι τον Ιούνιο του 2001, η Dimension Films απέκτησε τα δικαιώματα της ταινίας, με τον Γκόγιερ να επιστρέφει ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Ο Γκόγιερ υπαινίχθηκε πως ίσως να προέκυπταν συγκρούσεις στον προγραμματισμό με την ταινία Murder Mysteries, ενώ υποσχέθηκε πως η ταινία του Doctor Strange δεν θα ήταν υπερφορτωμένη με εφέ ώστε να εξαρτάται από αυτά. Ωστόσο, μέχρι τον Αύγουστο του 2001, η Miramax απέκτησε τα δικαιώματα της ταινίας από την Dimension και, μέχρι τον Μάρτιο του 2002, ο Γκόγιερ είχε εγκαταλείψει το πρότζεκτ. Τον επόμενο Μάρτιο, ανακοινώθηκε ως ημερομηνία κυκλοφορίας το 2005, ενώ τον Ιούνιο του 2004 δεν είχε ακόμα γραφτεί κάποιο σενάριο. Ο Διευθύνων Σύμβουλος των Marvel Studios, Άβι Άραντ, δήλωσε: «Δεν βρισκόμαστε πουθενά με αυτό το ζήτημα. Είναι ένα δύσκολο σενάριο, αλλά το παλεύουμε. Προσπαθούμε να βρούμε τον Τζέρι Γκαρσία της συγγραφικής κοινότητας». Τελικά, τον Απρίλιο του 2005, η Paramount Pictures απέκτησε τα κινηματογραφικά δικαιώματα από την Miramax, ως μία προσπάθεια των Marvel Studios να παράγουν ανεξάρτητα τις δικές τους ταινίες. Εκείνη την περίοδο, η ταινία προοριζόταν να έχει προϋπολογισμό $165 εκατομμύρια. Το 2007, ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο και ο Νιλ Γκέιμαν παρουσίασαν μία εκδοχή της ταινίας στη Marvel, όπου ο Γκέιμαν θα έγραφε το σενάριο και ο Ντελ Τόρο θα σκηνοθετούσε. Ο Γκέιμαν έδειχνε ιδιαίτερο ενδιαφέρον στο να συμπεριλάβει στην ταινία τον χαρακτήρα της Κλία, αλλά τα στούντιο δεν μοιράζονταν το ίδιο ενδιαφέρον.
Τον Μάρτιο του 2009, η Marvel προσέλαβε σεναριογράφους για να τη βοηθήσουν να βρει δημιουργικούς τρόπους να πλασάρει τους λιγότερο γνωστούς ήρωές της, συμπεριλαμβανομένου και του Doctor Strange. Τον Ιούνιο του 2010, τα Marvel Studios προσέλαβαν το δίδυμο Τόμας Ντιν Ντόνελι και Τζόσουα Όπενχαϊμερ για να γράψουν το σενάριο της ταινίας, ενώ τον Απρίλιο του 2011, κατά τη περίοδο προώθησης της ταινίας Transformers 3, ο ηθοποιός Πάτρικ Ντέμπσι έδειξε πως πίεζε για να παίξει τον ομότιτλο ρόλο. Τον Ιανουάριο του 2013, ο Πρόεδρος των Marvel Studios, Κέβιν Φάιγκι, επιβεβαίωσε πως ο Doctor Strange θα εμφανιζόταν με κάποιο τρόπο ως μέρος της Τρίτης Φάσης του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel. Τον Μάιο, ο Φάιγκι επανέλαβε πως μία ταινία μεγάλου μήκους με τον χαρακτήρα του Doctor Strange βρισκόταν στο στάδιο της ανάπτυξης στα Marvel Studios, κάτι το οποίο είπε ξανά και τον Νοέμβριο. Τον Φεβρουάριο του 2014, το περιοδικό The Hollywood Reporter έγραψε πως η Marvel εξέταζε για πιθανό σκηνοθέτη έναν από τους Μαρκ Άντριους, Τζόναθαν Λαβίν, Νικολάι Αρσέλ και Ντιν Ίσρελαϊτ, ενώ για την επανεγγραφή του σεναρίου εξέταζε το δίδυμο Τζόναθαν Άιμπελ και Γκλεν Μπέργκερ. Ο Φάιγκι διέψευσε το δημοσίευμα, αλλά επιβεβαίωσε πως η Marvel εξέταζε πιθανούς υποψηφίους. Μέχρι τον Μάρτιο, η Marvel εξέταζε τους Άντριους, Λαβίν και Σκοτ Ντέρικσον για τη σκηνοθεσία της ταινίας.
Προ-παραγωγή και κάστινγκ
Τον Ιούνιο του 2014, ο Ντέρικσον επιλέχθηκε για να σκηνοθετήσει την ταινία. Είχε γράψει μία σκηνή 12 σελίδων για την ταινία, όπου ο Στρέιντζ και ένας από τους αντιπάλους του παλεύουν ενώ βρίσκονται στην αστρική τους διάσταση, καθώς ένας γιατρός προσπαθεί να σώσει το φυσικό σώμα τον Στρέιντζ σε ένα νοσοκομείο, μία σκηνή η οποία ήταν βασισμένη στο κόμικ Doctor Strange: Ο Όρκος. Ο Ντέρικσον εικονογράφησε τη σκηνή με δικά του σκίτσα σε συνδυασμό με εικονογραφημένο σενάριο επαγγελματιών καλλιτεχνών, κάτι το οποίο παρουσίασε στους ανθρώπους των στούντιο σε μία 90λεπτη παρουσίαση. Όλο αυτό κόστισε στον Ντέρικσον ένα «τεράστιο ποσό» δικών του χρημάτων, αλλά θεώρησε πως αυτό ήταν απαραίτητο για να αποδείξει «πως ήθελε [τη δουλειά] περισσότερο από τον καθένα», ειδικά αφού η Marvel του είπε πως υπήρχαν πολλοί περισσότεροι που ήθελαν να σκηνοθετήσουν τον Doctor Strange συγκριτικά με τις άλλες ταινίες των στούντιο. Τελικά, ο Ντέρικσον είχε συνολικά οκτώ συναντήσεις με τη Marvel για την ταινία και αφού προσλήφθηκε, η Marvel αγόρασε αυτή τη σκηνή των 12 σελίδων, η οποία έγινε και μία από τις βασικές σκηνές της ταινίας. Όσον αφορά τη μετάβασή του από ταινίες τρόμου σε μία ταινία με υπερήρωες, ο Ντέρικσον είπε: «Ήταν ωραία να δουλεύω σε κάτι πιο θετικό. Και να μην έχω το μυαλό μου προσκολημένο σε κάτι τόσο σκοτεινό για μεγάλο διάστημα. Αλλά ήταν επίσης με έναν παράξενο τρόπο παρόμοιο λόγω της φανταστικής φύσης που έχει η ταινία».
Ο Ντέρικσον και η Marvel είχαν αρχικά συζητήσει να γράψει εκείνος το σενάριο της ταινίας μαζί με τον συν-σεναριογράφο που είχε και στην ταινία Sinister, Κ. Ρόμπερτ Κάργκιλ, με τον Ντέρικσον επίσης να σκηνοθετεί, αλλά η Marvel ένιωθε πως δε θα μπορούσαν να ολοκληρώσουν την ταινία μέχρι την προτεινόμενη ημερομηνία κυκλοφορίας, Ιούλιο του 2016, αν ο Ντέρικσον εμπλεκόταν και σε σενάριο και σε σκηνοθεσία. Όταν ο Ντέρικσον επιλέχθηκε ως σκηνοθέτης, η Marvel απέρριψε τον Κάργκιλ να εργαστεί μόνος του στο σενάριο και προσέλαβε τον Τζον Σπέιτς. Ο Σπέιτς, μεγάλος θαυμαστής του χαρακτήρα από παιδί, είχε αρχίζει να «ενοχλεί» τη Marvel από τη στιγμή που διάβασε πως έψαχναν σκηνοθέτη για την ταινία, κάτι που τον οδήγησε τελικά να συναντηθεί με τους ανθρώπους των στούντιο πριν ακόμα ξεκινήσουν να ψάχνουν σεναριογράφους για αυτήν. Ο Σπέιτς είπε πως μιλούσαν «όλο το απόγευμα και φαινόταν πως τα είχαν βρει», αλλά έλαβε ένα τηλεφώνημα από τη Marvel αρκετές μέρες μετά τη συνάντησή τους, όπου του έλεγαν πως δεν ήταν εντελώς σίγουροι πως ήθελαν να πάνε την ταινία στην ίδια κατεύθυνση που ήθελε να την πάει εκείνος και θα εξέταζαν άλλους σεναριογράφους. Ο Σπέιτς είπε στον ατζέντη του «να μην αποδεχτείς αυτή την απόφαση. Πάρε τους πίσω, πες τους πως υπάρχουν πολλές εναλλακτικές και βάλε με πίσω στο παιχνίδι» και, αφού μίλησε με τη Marvel για «άλλες τρεις ή τέσσερις ώρες», πήρε τη δουλειά. Η Marvel δεν εξέτασε ποτέ σοβαρά άλλους σεναριογράφους για την ταινία. Ο Ντέρικσον είχε ήδη προσληφθεί όταν ο Σπέιτς μπήκε στην ομάδα, και οι δυο τους πέρασαν αρκετούς μήνες μαζί με τον Φάιγκι και τον εκτελεστικό παραγωγό, Στίβεν Μπρουσάρντ, δουλεύοντας πάνω στην ιστορία της ταινίας. Ξεκίνησαν να γράφουν την ταινία από το μηδέν και αρχικά δεν ήταν σίγουροι αν θα αποτελούσε μία ταινία όπου θα παρουσιαζόταν το πώς ο Δρ. Στρέιντζ έγινε μάγος ή αν στην ταινία θα ήταν ήδη ένας «πλήρως διαμορφωμένος» μάγος. Τελικά, ο Σπέιτς θεώρησε πως «η ιστορία προέλευσης αυτού του χαρακτήρα, όπως απεικονίζεται στα κόμικ, είναι τόσο οπερατική και όμορφη, και τόσο τραγική και επική στο πέρασμά της, που δεν μπορείς να την αποφύγεις. Έπρεπε να πούμε αυτή την ιστορία και να την πούμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο που μπορούσαμε». Στοιχεία από τα πρώτα προσχέδια του Σπέιτς τα οποία αργότερα, όπως δήλωσε ο ίδιος, συμπεριλήφθηκαν στο τελικό προϊόν, αποτελούν αρκετά σκηνικά της ταινίας όπως για παράδειγμα η μάχη στην κλιμάκωση της ιστορίας. Ο Ντέρικσον επιθυμούσε ο κύριος ανταγωνιστής της ταινίας να είναι ο Εφιάλτης, μαζί με την ιδέα πως «οι ίδιοι οι εφιάλτες αποτελούν μία από τις διαστάσεις του σύμπαντος», αλλά ο Φάιγκι θεώρησε πως «το να περάσει η ιδέα της Διάστασης των Ονείρων ως μία ξεχωριστή διάσταση» θα αποτελούσε πρόκληση σε συνδυασμό με όλα τα υπόλοιπα που προσπαθούσε να εισάγει η ταινία στον κινηματογραφικό κόσμο της Marvel. Έτσι, ο Ντορμάμου, «ο κακός με την πιο συνήθη παρουσία στα κόμικ», έγινε και ο βασικός κακός στην ταινίας.
Από νωρίς κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανάπτυξης της ταινίας, τόσο η Marvel όσο και ο Ντέρικσον και ο Σπέιτς, οραματίζονταν για τον ομότιτλο ρόλο τον Μπένεντικτ Κάμπερμπατς. Μέχρι το τέλος Ιουνίου, είχε δημοσιευτεί πως η Marvel εξέταζε επίσης για τον πρωταγωνιστικό ρόλο τους Τομ Χάρντι και Τζάρεντ Λέτο, ενώ ο Έδγαρ Ραμίρες, ο οποίος είχε εργαστεί με τον Ντέρικσον στην ταινία Ξόρκισε το Κακό (2014), είχε συζητήσει με τον σκηνοθέτη για έναν πιθανό ρόλο στην ταινία. Τον Ιούλιο, αφού θαυμαστές και μίντια είχαν επίσης ως πρώτη επιλογή για τον ρόλο του Δρ. Στρέιντζ τον Κάμπερμπατς, ο ηθοποιός εξήγησε στη διεθνή Comic-Con του Σαν Ντιέγκο το 2014 πως δε θα μπορούσε να αποδεχτεί τον ρόλο, εξαιτίας άλλων δεσμεύσεων που είχε. Ο Φάιγκι δήλωσε πως ο ηθοποιός που θα ενσάρκωνε τον πρωταγωνιστή θα ανακοινωνόταν «σχετικά γρήγορα» και, μέχρι το τέλος του μήνα, ο Χοακίν Φίνιξ μπήκε σε συζητήσεις για τον ρόλο. Ωστόσο, οι συζητήσεις ολοκληρώθηκαν τον Οκτώβριο του 2014 χωρίς να καταλήξουν σε συνεργασία, καθώς ο ηθοποιός ένιωθε πως τέτοιου είδους blockbuster ταινίες δε θα είναι ποτέ «ικανοποιητικές» έχοντας «τόσες πολλές απαιτήσεις που ήταν αντίθετες με το ένστικτό του για τον χαρακτήρα». Έπειτα, η Marvel πρόσθεσε στη λίστα της για τον χαρακτήρα τους Λέτο, Ήθαν Χοκ, Όσκαρ Άιζακ, Γιούαν ΜακΓκρέγκορ, Μάθιου ΜακΚόναχι, Τζέικ Τζίλενχαλ, Κόλιν Φάρελ και Κιάνου Ριβς. Ο Ράιαν Γκόσλινγκ βρισκόταν επίσης σε συζητήσεις για τον χαρακτήρα, η Marvel τελικά δεν προσέγγισε τον Ριβς για τον ρόλο, ενώ ο Κάμπερμπατς εξακολουθούσε να βρίσκεται ανάμεσα στους υποψηφίους. Τον Οκτώβριο, ο Κάμπερμπατς άρχισε τις διαπραγματεύσεις για τον ρόλο και προσλήφθηκε επίσημα τον Δεκέμβριο. Ο Φάιγκι εξήγησε πως η Marvel επέστρεφε συνεχώς σε εκείνον παρά το ότι εξέταζαν κι άλλους ηθοποιούς, με τον Ντέρικσον να σημειώνει πως ακόμη και κατά τη διάρκεια των συζητήσεων με τον Φίνιξ, εκείνος και η Marvel εξακολουθούσαν να θέλουν τον Κάμπερμπατς για τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η εταιρία αποφάσισε τελικά να αλλάξει το πρόγραμμα παραγωγής της ταινίας, έτσι ώστε να συμβαδίζει με το πρόγραμμα του Κάμπερμπατς σε σχέση με τις άλλες επαγγελματικές του υποχρεώσεις, κάτι που του επέτρεψε να αποδεχτεί τον ρόλο.
Με τον νέο προγραμματισμό της παραγωγής, η ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας μεταφέρθηκε για τον Νοέμβριο του 2016, με αποτέλεσμα ο Ντέρικσον να είναι σε θέση να δουλέψει και ο ίδιος πάνω στο σενάριο, ενώ κάλεσε και τον Κάργκιλ να τον βοηθήσει, όπως ήταν και το αρχικό πλάνο. Περιγράφοντας την ταινία, ο Κάργκιλ την αποκάλεσε τόσο ταινία με υπερήρωες όσο και μία ταινία φαντασίας λέγοντας: «είναι ένα πολύ μαγικό, φανταστικό σύμπαν, αλλά ταυτόχρονα παίζει με στοιχεία υπερηρώων, που ο κόσμος απολαμβάνει να βλέπει». Ο Σπέιτς επέστρεψε αργότερα «για να δουλέψει περισσότερο πάνω στο σενάριο και να βοηθήσει με το κλείσιμο της ταινίας» και είπε πως ήταν «ευχαριστημένος» με τη δουλειά που έκαναν οι Ντέρικσον και Κάργκιλ στο ενδιάμεσο. Ο Φάιγκι και ο Ντέρικσον σημείωσαν πως, επιπρόσθετα με τον Όρκο και την αυθεντική δουλειά του Στιβ Ντίτκο πάνω στον Δρ. Στρέιντζ, έμπνευση για όλους τους σεναριογράφους της ταινίας υπήρξε και το κόμικ Into Shamballa.
Τον Ιανουάριο του 2015, ο Τσιούετελ Έτζιοφορ ξεκίνησε κάποιες πρώτες συζητήσεις με τη Marvel για έναν ρόλο στην ταινία, για τον οποίο αργότερα αποκαλύφθηκε πως επρόκειτο για αυτόν του Καρλ Μόρντο και ο οποίος επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια της D23 Expo του 2015. Τον Απρίλιο, ο Ντέρικσον και μέλη της ομάδας παραγωγής επισκέφθηκαν τη Νέα Υόρκη για να εντοπίσουν πιθανές τοποθεσίες γυρισμάτων, ενώ ο Φάιγκι αποκάλυψε πως τα γυρίσματα θα ξεκινούσαν εκείνο τον Νοέμβριο. Ένα μήνα αργότερα, η Τίλντα Σουίντον βρισκόταν σε συνομιλίες για τον ρόλο της Αρχαίας. Τον Ιούνιο του 2015, ο Ντέρικσον ανακοίνωσε πως θα πήγαινε στο Λονδίνο για να ξεκινήσει να δουλεύει πάνω στην ταινία και ο Φάιγκι επιβεβαίωσε πως το Άδυτο των Αδύτων του Στρέιντζ θα εμφανιζόταν στην οδό Μπλίκερ του Γκρίνιτς Βίλατζ της Νέας Υόρκης, όπως και στα κόμικ. Η Σουίντον επιβεβαίωσε τον ρόλο της στην ταινία τον Ιούλιο, όταν η Ρέιτσελ ΜακΆνταμς ήταν υποψήφια για τον πρωταγωνιστικό γυναικείο ρόλο. Η ΜακΆνταμς δήλωσε πως «είναι ακόμα εξαιρετικά νωρίς και δεν ξέρω πού θα πάει αυτό, αν βέβαια πάει κάπου», αλλά τελικά επιβεβαίωσε τον ρόλο της κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο το 2015. Η Marvel, πριν προσεγγίσει την ΜακΆντας, είχε προσεγγίσει την Τζέσικα Τσάστεϊν για τον ρόλο αλλά εκείνη τον απέρριψε, επειδή θεώρησε πως «θα είχε μόνο ένα πλάνο σε μία ταινία της Marvel», ενώ ήθελε έναν ρόλο πρωταγωνίστριας. Τον Αύγουστο, ο Μας Μίκελσεν ξεκίνησε συζητήσεις για να ενσαρκώσει τον κακό της ταινίας, «ένας από τους πολλούς ηθοποιούς που εξετάζονταν για τον αδιευκρίνιστο ακόμα ρόλο του κακού».
Τον Σεπτέμβριο του 2015, ο σκηνοθέτης της ταινίας Φύλακες του Γαλαξία, Τζέιμς Γκαν, δήλωσε πως αρκετά μέλη του συνεργείου που είχαν δουλέψει μαζί του στην ταινία δεν θα μπορούσαν να επιστρέψουν για τη συνέχεια, επειδή είχαν δεσμευτεί για την ταινία Doctor Strange. Ο Ντέρικσον αποκάλυψε επίσης πως ο Γκαν παρείχε σημειώσεις για το σενάριο, πέρα από τη γενική συνεννόηση που είχαν οι σκηνοθέτες ταινιών του MCU μεταξύ τους για τις ταινίες τους. Στο τέλος του μήνα, ο Φάιγκι δήλωσε πως «πριν το τέλος της χρονιάς» θα γίνονταν περισσότερες ανακοινώσεις όσον αφορούσε το καστ και μέχρι αρχές Νοεμβρίου, ο Μάικλ Στούλμπαργκ ξεκίνησε τις συνομιλίες για να εμφανιστεί στην ταινία ως Νικόδημος Γουέστ, αντίπαλος γιατρός του Στρέιντζ. Ο Ντέρικσον προσέφερε τον ρόλο στον Στούλμπαργκ επειδή ενδιαφερόταν να δουλέψει με τον ηθοποιό κι εκείνος συμφώνησε να τον αποδεχτεί, αφού διάβασε κάποια κόμικ του Doctor Strange και του άρεσε το «αίσθημα ενοχής» που είχε ο χαρακτήρας, αφού ο Γουέστ «κατηγορεί τον εαυτό του για την αποτυχία της επέμβασης στα χέρια του Στρέιντζ και τη στέρηση της ικανότητάς του να χειρουργεί».
Ο Φάιγκι θεώρησε πως τα οπτικά της ταινίας έπρεπε «να είναι ένα Ντίτκο/Κούμπρικ/Μιγιαζάκι/The Matrix ταξίδι μυαλού» και είπε: «Δεν μπαίνεις μέσα σε όλο αυτό στον Χάρι Πότερ, αλλά αν ένας επιστήμονας πήγαινε στο Χόγκουαρτς θα ανακάλυπτε το πώς γίνονταν κάποια από όλα αυτά τα πράγματα! Δεν θα ξοδέψουμε πολύ χρόνο σε αυτό, αλλά θα υπάρχουν κάποια από αυτά. Και ειδικά για έναν χαρακτήρα όπως ο Στρέιντζ, ο οποίος από άνθρωπος της επιστήμης γίνεται ένας άντρας που πιστεύει και διαβαίνει και τους δύο κόσμους». Στο θέμα της ανάπτυξης της μαγείας στην ταινία, ο Ντέρικσον ένιωθε την ευθύνη να μην επαναλάβει την απεικόνισή της μαγείας όπως γινόταν σε άλλες, παλαιότερες ταινίες όπως τις Φαντασία και Χάρι Πότερ. Ο ίδιος λέει: «Ήθελα να βρω έναν καινούριο τρόπο που θα έκανε τη μαγεία να μοιάζει πιο τακτική και αληθινή και σουρεαλιστική. Και η βάση της να έχει να κάνει με χειρονομίες παρά με λεκτικά ξόρκια και τέτοιου είδους πράγματα». Ο Φάιγκι αποκάλεσε την ταινία Doctor Strange το «πέρασμα» προς την υπερφυσική πλευρά του MCU, έναν ρόλο που εξυπηρέτησε ο χαρακτήρας και στα κόμικ, όπως σημείωσε ο Ντέρικσον, όταν τα πρώτα Doctor Strange κόμικ «άνοιξαν διάπλατα την πόρτα του σύμπαντος των κόμικ της Marvel στο πολυσύμπαν της Marvel». Συζητώντας την απεικόνιση των άλλων διαστάσεων στην ταινία, ο Φάιγκι δήλωσε πως δε θα εξερευνούσαν παράλληλες πραγματικότητες όπως «τη Γη-616 και τη Γη-617» στα κόμικ, αλλά αντίθετα θα παρουσίαζαν «διαστάσεις που θα είναι τόσο εντυπωσιακές που μετά βίας τις αντιλαμβάνεσαι», όπως την Αστρική Διάσταση, τη Σκοτεινή Διάσταση και την Κατοπτρική Διάσταση.
Ο αστροφυσικός Άνταμ Φρανκ λειτούργησε ως επιστημονικός σύμβουλος στην ταινία, γνωρίζοντας ήδη πως ο Ντέρικσον ήταν θαυμαστής της Marvel από παιδί. Ο Φρανκ έδωσε συμβουλές πάνω στο θέμα «της εμπειρίας που έχει ο άνθρωπος για τον χωροχρόνο», βοηθώντας τη Marvel να συλλάβει ιδέες για το κινηματογραφικό της σύμπαν, και πρότεινε διαλόγους για τους χαρακτήρες οι οποίοι βασίζονταν στα πιστεύω του εκάστοτε χαρακτήρα, είτε αυτός ήταν υλιστής, είτε ορθολογιστής, είτε ανταγωνιστής ή «είχε αυτή την διευρυμένη οπτική». Σημείωσε πως ο κόσμος που πάει στις σύγχρονες ταινίες ίσως να μην είναι απαραίτητο να καταλάβει αυτές τις περίπλοκες επιστημονικές ιδέες, αλλά μοιάζει να εκτιμά αυτά «τα απίθανα πράγματα που συμβαίνουν στην επιστήμη. Έτσι, στηρίζοντας τις ιστορίες αρκετά στην επιστήμη χωρίς ωστόσο να τις κάνεις εύλογες, αλλά επιτρέποντας ταυτόχρονα στην επιστήμη να ανοίξει νέες πιθανότητες—είναι κάτι που ο κόσμος έχει συνηθίσει να κάνει και στην καθημερινή του ζωή. Έτσι, πιστεύω πως όλο αυτό βγάζει νόημα για αυτούς και τους ενθουσιάζει». Αυτή ήταν μία πτυχή των προηγούμενων MCU ταινιών που ο Φρανκ αποκάλεσε «εξαιρετικό πράγμα ... μιλώντας ως επιστήμονας», λέγοντας πως «έχτισαν ένα συνεκτικό και σταθερό σύμπαν το οποίο σέβεται την επιστημονική εξέλιξη και χρησιμοποιεί αρκετά την πραγματική επιστήμη για να κάνει τα πράγματα αληθοφανή ή να χτίσει πάνω σε αυτά».
Γυρίσματα
Τα γυρίσματα της ταινίας ξεκίνησαν στις 4 Νοεμβρίου 2015 στο Νεπάλ, υπό τον κωδικό τίτλο Checkmate. Ο φωτογράφος της ταινίας, Μπεν Ντέιβις, ο οποίος είχε εργαστεί και στις ταινίες Φύλακες του Γαλαξία και Εκδικητές: Η Εποχή του Ultron, περιέγραψε την ταινία Doctor Strange ως τη Φαντασία της Marvel και σημείωσε πως απαιτείτο αρκετή προοπτικοποίηση για να ξεδιαλύνει το πώς έπρεπε να αποτυπώσει την «ψυχεδελική» εμπνευσμένη από τον Μ. Κ. Έσερ εικόνα. Ο Ντέιβις χρησιμοποίησε κάμερες Arri Alexa 65, μαζί με Arri Alexa XT Plus. Οι κάμερες Vision Research Phantom Flex 4Ks, οι οποίες μπορούν να συλλάβουν μέχρι 1000 καρέ ανά δευτερόλεπτο, χρησιμοποιήθηκαν για σκηνές με υψηλή ταχύτητα, όπως η σκηνή με το ατύχημα του Στρέιντζ.