cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Παιονία
Ρίζες
Μερικοί μελετητές θεωρούν τους Παίονες Θρακικής καταγωγής, άλλοι Θρακο-Ιλλυρικής, είχαν ωστόσο πολλά Ελληνικά ονόματα όπως Λύκκειος, Αρίστων, Αυδολέων χωρίς πολλές πληροφορίες. Οι ελάχιστες Παιονικές λέξεις που έχουν διασωθεί είναι συνδεδεμένες με τα Ιλλυρικά, τα Θρακικά και σε μικρότερο βαθμό με τα Ελληνικά. Μερικές Ιλλυρικές φυλές όπως οι Αγριάνες βρέθηκαν στη Θρακική σφαίρα επιρροής. Ο τοπικός θρύλος ωστόσο λέει ότι ήταν απόγονοι του Τεύκρου, πρώτου βασιλιά της Τροίας. Ο Όμηρος γράφει στην Ιλιάδα ότι Παίονες από τον Αξιό πολεμούσαν στο πλευρό των Τρώων χωρίς να διευκρινίζει αν ήταν συγγενής λαός. Ο Όμηρος καταγράφει δύο βασιλείς των Παιόνων Πυραίχμης και Αστεροπαίος γιος του Πηλεγόνα. Πριν γίνει βασιλιάς ο Δαρείος Α΄ της Περσίας οι Παίονες είχαν φτάσει μέχρι την Πέρινθο στη Θάλασσα του Μαρμαρά, ένα διάστημα είχαν στην κατοχή τους τη Μυγδονία και την Κρηστωνία. Την εποχή που ο Ξέρξης Α΄ της Περσίας διέσχιζε τη Χαλκιδική στον δρόμο του για τη Θέρμη, σημερινή Θεσσαλονίκη έγραφε ότι διέσχιζε εδάφη που κατοικούσαν Παίονες. Με τη μεγάλη άνοδο του Μακεδονικού βασιλείου και την πίεση των Θρακικών φυλών το βασίλειο τους περιορίστηκε σημαντικά στα όρια της σημερινής Βόρειας Μακεδονίας. Κατείχαν την κοιλάδα του Αξιού ή Βαρδάρη μέχρι τους Στόβους, το ανατολικό τους όριο ήταν ο ποταμός Στρυμώνας στη δυτική Βουλγαρία, το επίκεντρο τους ήταν η Στιπ με τον ομώνυμο ποταμό που χρίζονταν στα νερά του οι βασιλείς. Η Ημαθία, τα εδάφη ανάμεσα στο Αξιό και τον Αλιάκμονα λεγόταν στη βαθύτατη αρχαιότητα Παιονία, η Πιερία και η Πελαγονία κατοικούνταν επίσης από Παίονες. Με την έκρηξη του Μακεδονικού βασιλείου και την πίεση των Θρακικών φυλών περιορίστηκαν στα μετέπειτα όρια ανάμεσα στην Ιλλυρία και τον Στρυμώνα. Σύμφωνα με την Αρχαία ελληνική μυθολογία ωστόσο γενάρχης τους ήταν ο Παίωνας ο Ηλείος, γιος του Ενδυμίωνα.
Το βασίλειο της Παιονίας
Σε αρχαιότατους χρόνους πρωτεύουσα των Παιονών ήταν τα Βυλάζωρα σημερινή Βελεσά, αργότερα μετακινήθηκε στους Στόβους. Η υποταγή των Παιόνων ήταν ένας από τους βασικούς στόχους του Δαρείου του Μέγα όταν επιτέθηκε στα Βαλκάνια, προσπάθησε να υποτάξει τους Σκύθες που κατοικούσαν βόρεια από τον Δούναβη. Ο Δαρείος ο Μέγας υπέταξε πολλές Θρακικές φυλές, όλες τις περιοχές γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα, τμήματα από τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία, την Ουκρανία και τη Ρωσία, στη συνέχεια επέστρεψε στη Μικρά Ασία. Ο Δαρείος ο Μέγας άφησε στην Ευρώπη έναν πανίσχυρο Πέρση στρατηγό τον Μεγάβαζο να συνεχίσει τις κατακτήσεις του. Τα Περσικά στρατεύματα κατέκτησαν την πλούσια Θράκη, τις παραλιακές Ελληνικές πόλεις και υπέταξαν τους πανίσχυρους Παίονες. Όταν τελείωσαν οι Περσικοί Πόλεμοι τα πριγκιπάτα των Παιονών περιορίστηκαν σε μια περιοχή γύρω από την κοιλάδα του Αξιού που έφτανε μέχρι τον ποταμό Στρυμώνα. Συμμάχησαν με τους Ιλλυριούς και ξεκίνησαν επιδρομές στο Βασίλειο της Μακεδονίας. Οι Ιλλυριοί είχαν μεγάλη εμπειρία στις πειρατείες αλλά δεν θα μπορούσαν να επιτεθούν στη Μακεδονία χωρίς την υποστήριξη των Παιόνων που βρίσκονταν στον δρόμο τους. Οι φυλές των Παιόνων όπως γράφει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης ξεκίνησαν επιδρομές στη Μακεδονία για να υποστηρίξουν τους Δάρδανους Ιλλυριούς. Ο βασιλικός Οίκος της Μακεδονίας βρισκόταν σε μεγάλη ταραχή όταν ο Περδίκκας Γ΄ της Μακεδονίας έπεσε σε μάχη εναντίον των Ιλλυριών αλλά ο μικρότερος αδελφός του Φίλιππος Β΄ της Μακεδονίας συνέτριψε τους Ιλλυριούς. Ο Φίλιππος Β΄ προχώρησε στη συνέχεια βόρεια με στόχο να καταλάβει την Παιονία (358 π.Χ.). Το βασίλειο της Παιονίας παρέμεινε αλλά υποταγμένο στους Μακεδόνες και εξελληνίστηκε πλήρως όπως φαίνεται από τα νομίσματα του, ένας Παιονικός στρατός με αρχηγό τον Αρίστων ενίσχυσε τον στρατό του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η κόρη του βασιλιά της Παιονίας Αυδολέων ήταν μια από τις συζύγους του βασιλιά της Ηπείρου Πύρρου του Μέγα και ο Μέγας Αλέξαμνδρος υποσχέθηκε να δώσει την ετεροθαλή αδελφή του Κυνάνη στον βασιλιά της Παιονίας Λάγγαρο που είχε υπηρετήσει πιστά τον πατέρα του.
Έθιμα
Οι Παίονες περιείχαν πολλές ανεξάρτητες φυλές που ενώθηκαν αργότερα σε ένα βασίλειο. Δεν είναι γνωστά πολλά από τα έθιμα τους, ο Διόνυσος ήταν ένας από τους θεούς που λάτρευαν με το προσωνύμιο "Δρύαλος", ο Ηρόδοτος γράφει ότι οι Θράκες και οι Παίονες πρόσφεραν θυσίες στη βασίλισσα Άρτεμις, πιθανότατα τη Βένδις, λάτρευαν και τον ήλιο υπό τη μορφή δίσκου πάνω σε έναν στύλο. Ο Αθήναιος ο Ναυκρατίτης σημειώνει ότι η γλώσσα τους έχει μεγάλες ομοιότητες με τους Μυσούς. Έπιναν σε μεγάλο βαθμό όπως οι Ιλλυριοί, μπύρες και πολλά σκευάσματα με φυτά και βότανα. Τα λίγα ευρήματα σχετικά με την Παιονική γλώσσα δεν βοηθούν να εξάγουμε συμπεράσματα για την προέλευση τους, ο Βίλχελμ Τομάσεκ και ο Πάουλ Κρέτσμερ τους καταγράφουν σαν Ιλλυρική φυλή, άλλοι σαν Θρακική. Τα καθαρά Ελληνικά ονόματα που είχαν οι βασιλείς τους μετά την εποχή του Φιλίππου Β΄ προβληματίζουν πολλούς σύγχρονους γλωσσολόγους όπως ο Ίργουιν Μέρκερ που υποστηρίζει την Ελληνική τους καταγωγή. Οι γυναίκες της Παιονίας ήταν διάσημες για τις εκπληκτικές τους ικανότητες στην υφαντουργία. Ο Ηρόδοτος έγραψε μια ιστορία σύμφωνα με την οποία ο Δαρείος ο Μέγας συνάντησε μια πανέμορφη γυναίκα που μπορούσε ταυτόχρονα να κουβαλά μια στάμνα στο κεφάλι, να ιππεύει και να υφαίνει. Ο μέγας βασιλεύς τη ρώτησε έκπληκτος από που είναι, όταν του απάντησε από την Παιονία διέταξε τον Μεγάβαζο να μεταφέρει δύο Παιονικές φυλές στην Ασία για να βοηθούν τους Πέρσες. Μια επιγραφή στη βάση ενός αγάλματος που βρέθηκε στην Ολυμπία (1877) είναι αφιέρωμα των Παιόνων στον βασιλιά τους Δροπίων. Το όνομα ενός επιπλέον βασιλιά τους εμφανίζεται σε ένα Αθηναικό θραύσμα που περιγράφει συνθήκη με το όνομα "Λύππειος", είναι πανομοιότυπη με τα νομίσματα του βασιλέως των Παιόνων Λύκκειου.
Όταν οι Γαλάτες με τον Βρυέννο λεηλατούσαν τη γη τους (280 π.Χ.) οι Παίονες δεν είχαν άλλη επιλογή από το να συμμαχήσουν με τους Μακεδόνες, παρόλα αυτά ηττήθηκαν. Ο Φίλιππος Ε΄ της Μακεδονίας γιος του Δημητρίου Β΄ του Αιτωλικού την ενσωμάτωσε στο Μακεδονικό βασίλειο μαζί με τους Δασσαρήτες (280 π.Χ.). Σε 70 χρόνια (180 π.Χ.) μια Ρωμαϊκή Λεγεώνα την κατέκτησε, από τότε εισήλθε στη Ρωμαϊκή Επαρχία της Μακεδονίας. Μερικούς αιώνες αργότερα ο Διοκλητιανός ένωσε την Παιονία και την Πελαγονία και δημιούργησε την επαρχία «Δεύτερη Μακεδονία» ή «Σωτήρια Μακεδονία» που ανήκε στην Υπαρχία Ιλλυρικού.
Πηγές
Κατηγορία:Ινδοευρωπαϊκοί λαοί
Ιωάννης Αβέρωφ
Βιογραφικά στοιχεία
Είναι γιος του Μιχαήλ Αβέρωφ και της Μαρίας Παπαστράτου. Από την πλευρά του πατέρα του κατάγεται από την οικογένεια Αβέρωφ ενώ από την πλευρά της μητέρας του από την οικογένεια Παπαστράτου. Θείος του ήταν ο Ευάγγελος Αβέρωφ - Τοσίτσας και παππούς του ο Ιωάννης Παπαστράτος. Σπούδασε οικονομικά στην ΑΣΟΕΕ και εργάστηκε στην καπνοβιομηχανία "Παπαστράτος". Είναι πρόεδρος και ιδρυτής του Ιδρύματος Εγνατία Ηπείρου. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Πολιτική σταδιοδρομία
Ασχολήθηκε με την πολιτική εκλεγόμενος δήμαρχος του Μετσόβου. Το 1986 έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος Αθηναίων υποστηριζόμενος από την Δημοκρατική Ανανέωση. Ο συνδυασμός που ηγήθηκε έλαβε 6.102 ψήφους και ποσοστό 1,49%, χωρίς να εξασφαλίσει έδρα στο Δημοτικό Συμβούλιο. Στις τρεις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις του 1989 – 1990, εξελέγη και τις τρεις βουλευτής με το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας στην εκλογική περιφέρεια Ιωαννίνων, λαμβάνοντας αντίστοιχα 9.883, 11.780 και 11.362 σταυρούς προτίμησης. Στις Ευρωεκλογές του 1999 εξελέγη ευρωβουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία, έχοντας τοποθετηθεί στην ένατη θέση του ψηφοδελτίου του κόμματος. υπηρέτησε ως ευρωβουλευτής μέχρι το 2004.
Παραπομπές
Αβερωφ Ιωαννης Αβερωφ Ιωαννης Αβερωφ Ιωαννης Κατηγορία:Ευρωβουλευτές της Ελλάδας εκλεγμένοι την περίοδο 1999-2004
Α΄ Κατηγορία ποδοσφαίρου Ρωσίας
Η Πρώτη κατηγορία (ρωσικά: Первый дивизион), γνωστή και ως Πρωτάθλημα ΦΝΛ (Первенство ФНЛ), είναι το δεύτερο επίπεδο του συστήματος ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων της Ρωσίας. Ιδρύθηκε το 1992 μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης και αντικατέστησε την Α´ κατηγορία ποδοσφαίρου της Σοβιετικής Ένωσης και αποτελείται από 19 ομάδες.
Υπεύθυνη διεξαγωγής του πρωταθλήματος είναι η Εθνική Ποδοσφαιρική Ένωση (ФНЛ), η οποία το 2011 αντικατέστησε την Ένωση Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (ПФЛ). Ανώτατη εποπτική αρχή του πρωταθλήματος αποτελεί η Ρωσική Ποδοσφαιρική Ένωση (РФС).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εθνικά πρωταθλήματα ποδοσφαίρου Β΄ επιπέδου Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές διοργανώσεις Ρωσίας
Ρέψιμο
Η  ερυγή, κοινά ρέψιμο, είναι η απελευθέρωση αέρα κυρίως από τον οισοφάγο και το στομάχι μέσω του στόματος. Συνήθως συνοδεύεται από έναν τυπικό ήχο και, μερικές φορές, οσμή.
Φυσιολογία
Τυπικά το ρέψιμο προκαλείται από την κατάποση αέρα (αεροφαγία) στη διάρκεια του φαγητού ή του ποτού και με τη συνακόλουθη απελευθέρωσή του, με τη μορφή μείγματος αζώτου και οξυγόνου. Οι ερυγές μπορούν επίσης να προκληθούν από την κατανάλωση αεριούχων ποτών όπως αναψυκτικά, μπίρα και σαμπάνια. Στην περίπτωση αυτή το αέριο που φεύγει είναι το διοξείδιο του άνθρακα από το ίδιο το ποτό. Σε κάποιες περιπτώσεις, ορισμένα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ερυγές, ειδικά μάλιστα όταν χορηγηθούν σε μεγάλες δόσεις. Το ρέψιμο σε συνδυασμό ,με συμπτώματα όπως δυσπεψία, ζαλάδα και φλόγωση στο στήθος μπορεί να αποτελεί σημάδι ενός έλκους ή σχισματώδους κήλης (hiatal hernia), οπότε απαιτείται η παρέμβαση γιατρού.
Ο ήχος της ερυγής προκαλείται από τη δόνηση του άνω οισοφαγικού σφιγκτήρα καθώς αέρας το διαπερνά. Το σημερινό ρεκόρ Γκίνες για το δυνατότερο ρέψιμο είναι 107,1 ντεσιμπέλ και το πέτυχε ο Βρετανός Πολ Χαν από το Λονδίνο, στις 24 Σεπτεμβρίου του 2008.
Κοινωνικές προεκτάσεις
Σε πολλά μέρη του κόσμου, το να ακούγεται κάποιος όταν ρεύεται δεν εκτιμάται πολύ και για το λόγο αυτό θεωρείται αγένεια. Μερικές φορές παιδιά και έφηβοι επιδίδονται σε διαγωνισμούς ρεψίματος, όπως για το πιο δυνατό, το πιο μεγάλο σε διάρκεια και επίσης σε ρεψίματα που συνοδεύονται από την προφορά λέξεων ή και της αλφαβήτας.
Βρεφική ερυγή
Τα μωρά συνήθως συσσωρεύουν αέρα ενώ τρώνε και για το λόγο αυτό θα πρέπει να ρευτούν. Για να κάνει κάποιος ένα παιδί να ρευτεί θα πρέπει να τοποθετηθεί σε θέση τέτοια, ώστε να μπορεί να φύγει αέρας. Μια τέτοια θέση είναι να τοποθετηθεί το βρέφος στον ώμο του ενηλίκου, με το στομάχι του μωρού στο στήθος του μεγάλου. Στη συνέχεια το παιδί πρέπει να χτυπηθεί ελαφρά στο πίσω μέρος της πλάτης του μέχρι να παραγάγει ερυγή. Η πρακτική αυτή δεν εφαρμόζεται διεθνώς, σε χώρες όπως π.χ. η Τσεχία.
Πολλές φορές στον ώμο του παιδιού τοποθετείται ένα μικρό πανί, για να προστατευτούν τα ρούχα του βρέφους από τον εμετό, ο οποίος συνήθως συνοδεύει το ρέψιμο.
Στα ζώα
Επίσης, μερικά είδη ψαριών απελευθερώνουν αέρια από τα βράγχια τους. Η ερυγή στην περίπτωση αυτή φείλεται σε αέρα που εξέρχεται από κύστη.
Κίρκη
Στην ελληνική μυθολογία η Κίρκη ήταν δευτερεύουσα θεότητα, κατ' άλλους μάγισσα ή νύμφη. Πατέρας της ήταν ο θεός Ήλιος και μητέρα της η Πέρση, μία από τις Ωκεανίδες. Η Κίρκη ήταν αδελφή του Αιήτη και της Πασιφάης.
Η Κίρκη ζούσε στο νησί στο οποίο ήταν βασίλισσα, την Αιαία και μεταμόρφωνε τους εχθρούς της ή όσους την προσέβαλαν σε ζώα με τη χρήση μαγικών ποτών, καθώς γνώριζε πολλά για τα βότανα και τη φαρμακευτική τους επίδραση.
Μνείες
Η Κίρκη είναι περισσότερο γνωστή από την Οδύσσεια του Ομήρου, όπου περιγράφεται να ζει σε ένα μέγαρο στη μέση ενός ξέφωτου, σε ένα πυκνό δάσος, και να υφαίνει σε έναν τεράστιο αργαλειό. Σύμφωνα με τα λόγια του ίδιου του Οδυσσέα, τριγύρω υπήρχαν λιοντάρια και λύκοι, φαρμακωμένα θύματα της μαγείας της, που δεν ήταν επικίνδυνα για όσους επισκέπτονταν το μέρος. Εκεί έφθασαν ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του κατά την περιπλάνησή τους. Τους πρώτους από αυτούς που την επισκέφθηκαν η Κίρκη προσκάλεσε σε γεύμα με φαγητά στα οποία είχε ρίξει κάποιο από τα μαγικά της φίλτρα. Μετά το φαγητό, τους άγγιξε με το μαγικό της ραβδάκι και τους μεταμόρφωσε σε χοίρους. Μόνο ο Ευρύλοχος, που την υποψιάσθηκε από την αρχή, γλίτωσε και ειδοποίησε τον Οδυσσέα και τους άλλους που είχαν μείνει στα πλοία τους. Ο Οδυσσέας ξεκίνησε να σώσει τα θύματα της Κίρκης. Στο δρόμο τον πρόλαβε ο Ερμής και του είπε να προμηθευθεί το βοτάνι μώλυ για να μην έχει την ίδια τύχη. Έτσι και έγινε. Αφού τα μαγικά της Κίρκης απέτυχαν, η μάγισσα εξεπλάγη τόσο ώστε να ερωτευθεί τον Οδυσσέα και να συμφωνήσει να ξαναδώσει στους συντρόφους του την ανθρώπινη μορφή. Στη συνέχεια ο Οδυσσέας και οι σύντροφοί του παρέμειναν στο νησί της επί ένα έτος και μετά τους έδωσε οδηγίες πώς να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, περιγράφοντάς τους δύο διαφορετικές πορείες.
Προς το τέλος του έργου του Θεογονία ο Ησίοδος γράφει ότι η Κίρκη γέννησε τρία παιδιά από τον Οδυσσέα: τον Άγριο, τον Λατίνο και τον Τηλέγονο. Τα δύο τελευταία, όταν μεγάλωσαν, βασίλευσαν επί των Τυρρηνών ή των Ετρούσκων. Μεταγενέστεροι ποιητές όμως κάνουν λόγο μόνο για τον Τηλέγονο. Μόλις ο Τηλέγονος μεγάλωσε, η μητέρα του τον απέστειλε να βρει τον Οδυσσέα, που στο μεταξύ είχε επιστρέψει από καιρό στην Ιθάκη, αλλά όταν έφθασε εκεί, σκότωσε κατά λάθος τον πατέρα του. Επέστρεψε με το σώμα του Οδυσσέα στην Αιαία, φέρνοντας μαζί του τη χήρα του Πηνελόπη και τον Τηλέμαχο. Εκεί, η Κίρκη τους έκανε αθάνατους και παντρεύτηκε τον Τηλέμαχο, ενώ ο Τηλέγονος νυμφεύθηκε την Πηνελόπη.
Ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς (1.72.5) αναφέρει τον ιστορικό Ξεναγόρα να υποστηρίζει ότι τα παιδιά του Οδυσσέα και της Κίρκης ήταν οι Ρώμος, Αντείας και Αρδείας, που ίδρυσαν αντιστοίχως τις πόλεις Ρώμη, Άντιο και Αρδέα.
Η Κίρκη αναφέρεται σε αρχαία παράδοση ότι εξάγνισε τους Αργοναύτες για τον θάνατο του Αψύρτου. Σε μεταγενέστερους μύθους, η Κίρκη φέρεται να μεταμόρφωσε τον Πίκο σε δρυοκολάπτη επειδή αρνήθηκε τον έρωτά της και τη Σκύλλα σε τέρας όταν ο Γλαύκος, τον οποίο αγαπούσε η Κίρκη, διακήρυξε τον αθάνατο έρωτά του για τη Σκύλλα.
Επιπλέον, η Κίρκη φέρεται να είχε μία κόρη, την Αίγα.
Σύγχρονες ερμηνείες
Οι ιστορικοί της Ιατρικής έχουν υποθέσει ότι η μεταμόρφωση των συντρόφων του Οδυσσέα σε χοίρους είναι μία μεταφορά για την επίδραση αντιχολινεργικών αλκαλοειδών, όπως η σκοπολαμίνη και η ατροπίνη, που δρουν ως αναστολείς της ακετυλχολίνης στο νευρικό σύστημα. Τα συμπτώματα από τη λήψη τέτοιων ουσιών περιλαμβάνουν την αμνησία και τις παραισθήσεις. Η περιγραφή για το μώλυ ταιριάζει στο φυτό γάλανθος, που παράγει δευτερογενείς μεταβολίτες οι οποίοι μπορούν να δράσουν ως αντίδοτο στα αντιχολινεργικά φάρμακα.
Πηγές
Κατηγορία:Οδύσσεια Κατηγορία:Πρόσωπα της ελληνικής μυθολογίας Κατηγορία:Θεότητες της μαγείας
ΝΚ Μπέλιστσε
Η ΝΚ Μπέλιτσε είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Μπέλιτσε. Η ομάδα ιδρύθηκε το 1919. Έδρα της ομάδας είναι το Gradski stadion χωρητικότητας 3000 θεατών. Η ομάδα έχει συμμετοχές στη δεύτερη κατηγορία της Κροατίας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας
God & Guns
God & Guns είναι ο τίτλος του 13ου στούντιο δίσκου του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Lynyrd Skynyrd, ο οποίος κυκλοφόρησε στις 29 Σεπτεμβρίου του 2009 μέσω της δισκογραφικής εταιρείας "Roadrunner".
Αυτός ήταν ο τελευταίος δίσκος του συγκροτήματος στον οποίο έπαιξε ο κιμπορντίστας Μπίλι Πάουελ, ο οποίος πέθανε από καρδιακή ανακοπή στις 28 Ιανουαρίου 2009, με το συγκρότημα να του αφιερώνει το κομμάτι "Gifted Hands". Γκεστ συμμετοχή πραγματοποίησαν οι Rob Zombie και Τζον Λάουερι, ενώ αυτό ήταν το πρώτο άλμπουμ των Lynyrd Skynyrd με τους Μαρκ Ματέικα και Πίτερ Κιζ στη σύνθεση τους.
Γνώρισε μεγαλύτερη επιτυχία από τα προηγούμενα άλμπουμ του συγκροτήματος, σκαρφαλώνοντας στο Top-20 του αμερικάνικου καταλόγου επιτυχιών, ενώ μπήκε στο Top-40 στη Φινλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γερμανία, τη Σουηδία και την Ελβετία.
Θέσεις τσαρτ
God & Guns (άλμπουμ)
Επίσημη κυκλοφορία: 29 Σεπτεμβρίου 2009
Τα μέλη του συγκροτήματος
Το God & Guns ηχογραφήθηκε από τους εξής μουσικούς:
Πηγές
Κατηγορία:Δισκογραφία των Lynyrd Skynyrd Κατηγορία:Άλμπουμ του 2009
Γιούλια Βόλκοβα
Η Γιούλια Ολέγκοβνα Βόλκοβα (ρώσικα: Юлия Олеговна Волкова, 20 Φεβρουαρίου 1985) είναι Ρωσίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός. Έγινε πιο γνωστή για την συμμετοχή της στο συγκρότημα t.A.T.u., το οποίο ιδρύθηκε το 1999.
Η Γιούλια γεννήθηκε στη Μόσχα. Κατάγεται από μία μικρομεσαία οικογένεια, ο πατέρας της ήταν επιχειρηματίας και η μητέρα της κομμώτρια. Σε ηλικία 6 ετών πήγε σε μουσικό σχολείο και άρχισε να μαθαίνει πιάνο, στα 9 έγινε μέλος του παιδικού group Neposedi. Η Γιούλια αποχώρησε από το συγκρότημα και μαζί με την Λένα Κατίνα, την οποία γνώρισε στο group, δημιούργησαν τις t.A.T.u. Οι t.A.T.u. έκαναν παγκόσμια επιτυχία και το τραγούδι τους All the Things She Said. Ήταν το πρώτο λεσβιακό τραγούδι παγκοσμίως που έγινε νούμερο ένα και συγκαταλέγεται στα καλύτερα κομμάτια των 2000's. Οι πωλήσεις του συγκροτήματος ξεπερνούν τα 15 εκατομμύρια. Οι πιο γνωστές επιτυχίες τους είναι τα κομμάτια: All the Things She Said, All About Us και Not Gonna Get Us. Οι t.A.T.u εκπροσώπησαν την Ρωσία στη Eurovision το 2003 με το τραγούδι "Ne Ver', Ne Boysia" και πήραν την τρίτη θέση.Κατά την διάρκεια της καριέρας των t.A.T.u υπήρχε η εντύπωση πως οι δύο τραγουδίστριες διατηρούσαν ερωτικό δεσμό,οι ίδιες είπαν πως ήταν στενές φίλες και αγαπούσαν η μία την άλλη αλλά δεν ήταν ερωτικής φύσης η σχέση τους. Ανακοίνωσαν την διάλυση του συγκροτήματος το 2011 μέσω της ιστοσελίδας τους και εξήγησαν πως θέλανε να ακολουθήσουν σόλο καριέρες.Στην πραγματικότητα η Λένα ήταν αυτή όπου ήθελε να κάνει σόλο καριέρα ,γεγονός που ενόχλησε την Γιούλια ,η οποία έκανε αρνητικές δηλώσεις για την πρώην συνεργάτη της ,η φιλία των δύο γυναικών είχε διαλυθεί.Έκαναν μαζί δημόσια εμφάνιση το 2012 για την προώθηση του επετειακού άλμπουμ των t.A.T.u.Ερμήνευσαν κάποια από τα κομμάτια τους στο The Voice της Ρουμανίας η εμφάνιση τους όμως ήταν απογοητευτική καθώς ήταν φανερό πως οι δύο γυναίκες είχαν χάσει την επαφή τους on και off stage.Η Γιούλια αντιμετώπισε προβλήματα με την φωνή της και έκανε 2 εγχειρήσεις στις φωνητικές τις χορδές ελπίζει πως θα επανέλθει η φωνή της σε κάποιους μήνες.Η Γιούλια έχει υποβάλει τον εαυτό της σε πολλές επεμβάσεις καλλωπισμού με αποτέλεσμα να χάσει την φυσική της ομορφιά και να καταστρέψει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της.
Η Γιούλια ασχολήθηκε με την υποκριτική και έκανε το ντεμπούτο της στην ταινία «You and I». Ακόμη έπαιξε στην ταινία «9½ Zombies» της οποίας και ηχογράφησε το soundtrack.Το Μάιο του 2004 ανακοίνωσε πως ήταν έγκυος από των πολλών χρόνων σύντροφό της Πάβελ Σιντόροφ. Η ανακοίνωση της προκάλεσε μια διαμάχη ανάμεσα στο ζευγάρι καθώς ο Σιντόροφ ήταν είδη παντρεμένος και είχε μία κόρη. Η κόρη τους Βικτόρια Πάβλοβαν «Βίκα» Βόλκοβα γεννήθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου του 2004 στη Μόσχα. Η Γιούλια δεν έχει κρατήσει επαφές με τον Σιντόροφ. Η Βόλκοβα έχει μια μακροχρόνια σχέση με τον επιχειρηματία Παρβίζ Γιασίνοφ, για τον οποίο και ασπάστηκε το Ισλάμ, και στις 27 Δεκεμβρίου του 2007 το ζευγάρι απέκτησε ένα αγόρι τον οποίο και ονόμασαν Σαμίρ. Η Γιούλια έχει αναφέρει σε αρκετές συνεντεύξεις πως είναι bisexual.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ρωσίδες τραγουδίστριες Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί Κατηγορία:ΛΟΑΤ Χριστιανοί
Καυτός Δίας
Καυτός Δίας ή αλλιώς θερμός Δίας είναι ονομασία εξωηλιακής κατηγορίας μεγάλων πλανητών με μάζα περίπου όσο αυτή του πλανήτη Δία (1,9 × 1027 kg) όπου σε αντίθεση με τον Δία είναι πολύ πιο θερμοί διότι βρίσκονται σε πολύ κοντινή απόσταση (συνήθως 0,05 ΑΜ) από τον αστέρα γύρω από τον οποίο περιστρέφονται και συνεπώς η τροχιακή τους περίοδος διαρκεί μερικές ημέρες ή εβδομάδες. Οι πρώτοι εξωηλιακοί πλανήτες που ανακαλύφτηκαν, όπως για παράδειγμα οι 51 Pegasi b και Tau Boötis b, ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία πλανητών.
Σαμοτούουι
Το Σαμοτούουι (πολωνικά: Szamotuły, γερμανικά: Samter) είναι πόλη στο Βοεβοδάτο Μείζονος Πολωνίας της Πολωνίας, περίπου 35 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του κέντρου του Πόζναν. Είναι η έδρα του Πόβιατ Σαμοτούουι και της μικρότερης διοικητικής περιοχής, Γκμίνα Σαμοτούουι. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 18.853 κάτοικοι.
Ιστορία
αριστερά|μικρογραφία| Το Κάστρο της Γκούρκα τον 19ο αιώνα Το Σαμοτούουι ιδρύθηκε πιθανώς τον 11ο αιώνα και αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφα το 1231. Ο Δούκας Πσέμισλ Α΄ της Μείζονος Πολωνίας πραγματοποίησε τοπικές εκθέσεις πριν από το 1257. Το Σαμοτούουι έλαβε προνόμια πόλης το 1383 ή νωρίτερα. Ήταν μια ιδιωτική πόλη Πολωνών ευγενών, διοικητικά τοποθετημένη στο Πόβιατ Πόζναν του Βοεβοδάτου Πόζναν στην Επαρχία Μείζονος Πολωνίας του Πολωνικού Στέμματος.
Κατά τη διάρκεια της κοινής γερμανικής-σοβιετικής εισβολής στην Πολωνία, η οποία πυροδότησε το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τον Σεπτέμβριο του 1939, στην πόλη πραγματοποιήθηκε εισβλή και στη συνέχεια καταλήφθηκε από τη Γερμανία. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1939, οι γερμανικές Einsatzgruppe VI μπήκαν στην πόλη για να διαπράξουν διάφορες φρικαλεότητες εναντίον των Πολωνών στο πλαίσιο του Ιντελιγκέντσακτιον. Οι Γερμανοί πραγματοποίησαν μαζικές συλλήψεις ντόπιων Πολωνών με το πρόσχημα της «συγκέντρωσης, συνωμοσίας και κακοποίησης των Volksdeutsche και της αντιγερμανικής δραστηριότητας». Οι Πολωνοί που συνελήφθησαν από την πόλη και το πόβιατ φυλακίστηκαν σε μια νεοϊδρυθείσα ναζιστική φυλακή και στη συνέχεια εκατοντάδες σφαγιάστηκαν στα κοντινά δάση των Μπίτιν, Κομπιλνίκι και Μεντζίσκο μεταξύ Οκτωβρίου 1939 και Ιανουαρίου 1940. Στις 12-13 Οκτωβρίου και στις 13 Δεκεμβρίου 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν επίσης δημόσιες εκτελέσεις Πολωνών στην πόλη. Τον Δεκέμβριο του 1939, οι Γερμανοί πραγματοποίησαν τις πρώτες εκδιώξεις των Πολωνών ιντελιγκέντσια και ιδιοκτητών καταστημάτων και εργαστηρίων, οι οποίες στη συνέχεια παραδόθηκαν στους Γερμανούς αποίκους στο πλαίσιο της πολιτικής του Lebensraum. Περαιτέρω απελάσεις των Πολωνών πραγματοποιήθηκαν το 1940-1941 και το 1944. Παρά αυτές τις συνθήκες, το πολωνικό κίνημα αντίστασης ήταν ενεργό στην πόλη και οργανώθηκαν δομές του Πολωνικού Υπόγειου Κράτους. Οι Γερμανοί κατέστρεψαν επίσης το προπολεμικό μνημείο των Πολωνών ανταρτών της Εξέγερσης της Μείζονος Πολωνίας. Το 1945 η γερμανική κατοχή τελείωσε και η πόλη αποκαταστάθηκε στην Πολωνία, αν και με ένα σοβιετικό κομμουνιστικό καθεστώς, το οποίο παρέμεινε στην εξουσία μέχρι την πτώση του κομμουνισμού στη δεκαετία του 1980. Τον Ιούνιο του 1945, ο Εσωτερικός Στρατός πραγματοποίησε μια επιτυχή επίθεση σε μια κομμουνιστική φυλακή και απελευθέρωσε τα μέλη της αντίστασης.
Αθλητισμός
Η τοπική ποδοσφαιρική ομάδα είναι η Σπάρτα Σαμοτούουι. Αγωνίζεται στις κατώτερες κατηγορίες.
Αδελφοποιημένες πόλεις
Το Σαμοτούουι είναι αδελφοποιημένο με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις του Βοεβοδάτου Μείζονος Πολωνίας Κατηγορία:Πόλεις της Πολωνίας Κατηγορία:Πόβιατ Σαμοτούουι Κατηγορία:Βοεβοδάτο Πόζναν (1921-1939)
ΝΚ Παζίνκα
Η ΝΚ Παζίνκα είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα από την πόλη Παζίν. Ιδρύθηκε το 1948. Έδρα της ομάδας είναι το Igralište NK Pazinka χωρητικότητας 2500 θεατών. Για 2 περιόδους, μεταξύ 1992 και 1994, συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1948
Τζέημς Τζολ
Ο Τζέημς Τζολ ή Τζέιμς Τζόιλ (αγγλικά: James Bysse Joll, 21 Ιουνίου 1918 – 12 Ιουλίου 1994) ήταν Βρετανός ιστορικός και λέκτορας πανεπιστημίου, του οποίου το έργο συμπειλαμβάνει την τα βιβλία The Origins of the First World War και Europe Since 1870. Έγραψε επίσης την ιστορία του Αναρχισμού και Σοσιαλισμού
Ζωη και καριέρα
Ο Τζολ γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1918 στο Μπρίστολ, και έλαβε εκπαίδευση στο University of Bordeaux και New College, Oxford. Εντάχθηκε στον βρετανικό στρατό το 1940. Επέστρεψε στην Οξφόρδη μετά τον Β ΠΠ και εκεί συμπλήρσωσε τις σπουδές του και έγινε διδάκτορας. the two men formed a long relationship which lasted until Joll's death.
Ενώ ήταν στην Οξφόρδη έγραψε ενα βιβλίο για την Δεύτερη Διεθνή και για τους Léon Blum, Walter Rathenau, και Φιλίπο Τομάζο Μαρινέτι, called Intellectuals in Politics (1960). Το 1964 δημοσίευσε το βιβλίο ''Οι αναρχικοί.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί ιστορικοί
Ταμπάσκο
Ταμπάσκο ονομάζεται:
Έδικτο της Βορμς
μικρογραφία|330px|Ο Λούθηρος στη Δίαιτα (Ράιχσταγκ) της Βορμς (έγχρωμη ξυλογραφία, 1557) Το Έδικτο της Βορμς ήταν διάταγμα του Κάρολου Κουίντου, το οποίο εκδόθηκε στις 26 Μαΐου 1521 και με το οποίο κηρύχθηκε παράνομος ο Μαρτίνος Λούθηρος και απαγορεύτηκε η ανάγνωση και διανομή των κειμένων του. Ο ίδιος ο Λούθηρος όχι μόνο απαγορευόταν να φιλοξενηθεί από οποιονδήποτε, αλλά επιβαλλόταν σε όποιον μπορούσε να τον συλλάβει, να τον παραδώσει στη Ρώμη.
Υιοθέτηση
Το διάταγμα εκδόθηκε αφού ο Λούθηρος παρέστη και απολογήθηκε στη Δίαιτα της Βορμς στις 17 και 18 Απριλίου 1521. Αφού εκεί ο Λούθηρος αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάκληση όσων είχε γράψει και πει, εφόσον δεν συγκρούονταν με την Αγία Γραφή ή την λογική, ο Κάρολος εξέδωσε το διάταγμα στις 8 Μαΐου. Αφού η Δίαιτα ολοκληρώθηκε στις 25 Μαΐου, το κείμενο του διατάγματος έγινε αποδεκτό από όσους συμμετέχοντες ευγενείς δεν είχαν ακόμη αποχωρήσει και στη συνέχεια δημοσιοποιήθηκε. Ήδη από τις 3 Ιανουαρίου του 1521 o Λούθηρος είχε αφοριστεί με το παπικό διάταγμα Decet Romanum Pontificem. Σύμφωνα με το τότε ισχύον αυτοκρατορικό δίκαιο, ο αφορισμός οδηγούσε αυτομάτως στην παρανομία στην Αυτοκρατορία - ωστόσο, σύμφωνα με τους όρους της εκλογής Αυτοκράτορα του 1519, ήταν απαραίτητη προηγούμενη ιδιαίτερη ακρόαση.
Εφαρμογή
Το Έδικτο της Βορμς δεν μπόρεσε να επιβληθεί σε ολόκληρη την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, κυρίως επειδή ο Κάρολος Κουίντος έλειψε αμέσως μετά την υπογραφή του για σχεδόν μια δεκαετία από την Αυτοκρατορία. Ιδιαίτερα ο επιχώριος εκλέκτορας του Λούθηρου, ο Φρειδερίκος Γ΄ της Σαξονίας, αμφισβήτησε την εγκυρότητα του διατάγματος, καθώς αυτό είχε εγκριθεί από την εναπομείνασα μειονότητα μετά την αποχώρηση της πλειοψηφίας των συμμετεχόντων στο συμβούλιο. Έτσι, απήγαγε τον Λούθηρος και τον έφερε στον Πύργο του Βάρτμπουργκ.
Στη Δίαιτα της Σπάιερ το 1526 αποφασίστηκε η εφαρμογή του Εδίκτου να επαφίεται αφέθηκε στους κατά τόπους ευγενείς, με τρόπο που να ευθύνονται ενώπιον του Θεού και του Αυτοκράτορα. Στη συνέχεια, αρκετοί λουθηρανοί άρχοντες ίδρυσαν περιφερειακές εκκλησίες, οι οποίες τους έδιναν, πέραν της κοσμικής, και την ανώτατη πνευματική εξουσία στην επικράτειά τους. Το διάταγμα επαναβεβαιώθηκε στη Δίαιτα της Σπάιερ του 1529, αλλά επέφερε αποτελέσματα μόνο στα καθολικά εδάφη. Η αντίδραση («διαμαρτυρία») των λουθηρανών φεουδαρχών τους έδωσε έκτοτε το προσωνύμιο «Προτεστάντες».
Παραπομπές
Εδικτο Εδικτο
Αντρέα Ράγγι
Ο Αντρέα Ράγγι (γεννημένος στις 24 Ιουνίου 1984) είναι Ιταλός ποδοσφαιριστής ο οποίος αγωνίζεται στην θέση του δεξιού αμυντικού για λογαριασμό της ΑΣ Μονακό.
Έμπολι
Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από την Έμπολι, όπου πέρασε συνολικά τέσσερα χρόνια αγωνιζόμενος με την πρώτη ομάδα του συλλόγου.
Παλέρμο
Στις 28 Μαΐου 2008, η Έμπολι ΦΚ γνωστοποίησε την πώλησή του στην Παλέρμο έναντι ποσού της τάξεως των €7 εκατομμυρίων, με τον παίκτη να βάζει την υπογραφή του σε συμβόλαιο διάρκειας τεσσάρων ετών.
Μπάρι
Τον Ιούλιο του 2010, έγινε γνωστό ότι παραχωρήθηκε για τρίτη φορά ως δανεικός, αυτή την φορά στην Μπάρι. Τέθηκε εκτός ομάδας από τον Τζιαμπιέρο Βεντούρα στα μέσα της σεζόν, ο οποίος περίμενε από τον Ράγγι να αγωνιστεί στην θέση του κεντρικού αμυντικού, κάτι το οποίο δεν συνέβη ποτέ. Αντίθετα, ο Ράγγι αγωνίστηκε ως δεξιός αμυντικός, καθώς ο Αντρέα Μασιέλλο, αρχικά αγωνιζόμενος στο δεξί πλευρό της άμυνας, διατηρήθηκε στην θέση του κεντρικού αμυντικού, θέση στην οποία και αγωνιζόταν από τον Ιανουάριο του 2010. Αγωνίστηκε επίσης ως αριστερός αμυντικός, προκειμένου να καλύψει το κενό του Αλεσσάντρο Παρίζι σε αναμέτρηση απέναντι στην ΑΣ Ρόμα στις 12 Δεκεμβρίου (16η αγωνιστική του ιταλικού πρωταθλήματος), παραμένοντας να αγωνίζεται έκτοτε στο αριστερό πλευρό της άμυνας για την 17η, 18η και 19η αγωνιστική, χωρίς ωστόσο να αγωνιστεί σε αναμέτρηση απέναντι στην Γιουβέντους. Για την 21η αγωνιστική του πρωταθλήματος, επέστρεψε στην θέση του δεξιού αμυντικού για να επιστρέψει στην αριστερή πλευρά της άμυνας την αμέσως επόμενη αγωνιστική. Μετά το πέρας της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, ο Παρίζι και ο Μασιέλλο επέστρεψαν στις αρχικές τους θέσεις στα δύο άκρα της αμυντικής γραμμής της ομάδας, μετά την απόκτηση του κεντρικού αμυντικού Καμίλ Γκλικ. Ο Ράγγι κατηγόρησε τον Βεντούρα για το γεγονός ότι δεν τον χρησιμοποιούσε σωστά, σε συνέντευξη που έδωσε λίγο καιρό μετά την απομάκρυνση του τελευταίου από την τεχνική ηγεσία της Μπάρι. Υπό τις οδηγίες του Βεντούρα, ξεκίνησε 11 φορές ως βασικός στην Σέριε Α και μονάχα 3 φορές υπό τον Μπορτόλο Μούττι, ο οποίος και τον διαδέχθηκε.
Μπολόνια
Τον επόμενο Αύγουστο μεταγράφηκε οριστικά στην Μπολόνια, έναντι ποσού της τάξεως των €200.000.
Διεθνής
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ηλικιακή κατηγορία U-21 σε μία αναμέτρηση απέναντι στην Εθνική Αγγλίας U-21 τον Μάρτιο του 2007.
ΝΚ Νερέτβα
Η ΝΚ Νερέτβα είναι μια κροατική ποδοσφαιρική ομάδα. Ιδρύθηκε το 1919. Έδρα της ομάδας είναι το Igralište iza Vage χωρητικότητας 3000 θεατών. Την περίοδο 1994-95 συμμετείχε στο Πρωτάθλημα Κροατίας ποδοσφαίρου ανδρών.
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Κροατίας Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919
Άγιος Γεώργιος Λατζοΐου Ηλείας
Ο Άγιος Γεώργιος Λατζοΐου είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Λατζοΐου του Νομού Ηλείας και βρίσκεται 16 χλμ. βορειοανατολικά της πόλης του Πύργου σε υψόμετρο 232 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Δημοτική Ενότητα Ωλένης του Δήμου Πύργου και έχει 96 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το χωριό κτίστηκε το 1870 περίπου. Το όνομα του χωριού είναι από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου. Η παράδοση υποστηρίζει πως ένας κάτοικος τους χωριού ονειρεύτηκε τον Άγιο Γεώργιο καβάλα στο άσπρο του άλογο και να στέκεται κάτω από ενα δέντρο. Τοτε αποφάσισε να κτίσει μια εκκλησία εκεί προς τιμήν του. Λέγεται πως κτίστηκε το 1950
ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Αξίζει να σημειωθεί ότι σε μια μάχη με τους Γερμανούς κατά την περίοδο της κατοχής πιάστηκαν 12 Γερμανοί αιχμάλωτοι. Οι άντρες τους χωριού αφού τους έκλεισαν σε μια αποθήκη, τους έντυσαν με κουρέλια και τους περιέφεραν απο χωριό σε χωριό και ύστερα τους άφησαν ελεύθερους. Οι Γερμανοί όμως για να τους εκδικηθούν έπιασαν 8 Αγιωργίτες και τους σκότωσαν, στην βελούτσα, τοποθεσία λίγο πιο έξω από το χωριό
Γενικά στοιχεία
Μέχρι το 2010 ο οικισμός υπαγόταν στον "Καποδιστριακό" Δήμο Ωλένης που είχε ως έδρα του το Καράτουλα Ηλείας. Η απόστασή του οικισμού από τον Πύργο και την Αρχαία Ολυμπία είναι 10 με 15 λεπτά οδικώς.
Ο οικισμός διαθέτει ένα καφενείο-mini market.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηλείας Κατηγορία:Δήμος Ωλένης Κατηγορία:Δήμος Πύργου
Νικόλαος Αβέρωφ
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στις 28 Μαΐου 1904 στην Αθήνα και ήταν γιος του Αυγερινού Αβέρωφ, γόνου της οικογένειας Αβέρωφ. Ακολούθησε σταδιοδρομία αξιωματικού στο Πολεμικό Ναυτικό αποφοιτώντας από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων ως σημαιοφόρος το 1923. Το 1930 μετατάχθηκε στη Βασιλική Αεροπορία. Με την εγκαθίδρυση της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα διέφυγε στη Μέση Ανατολή και στη συνέχεια, το 1943 στη Νότια Αφρική. Το 1943 προήχθη σε Σμήναρχο για να αποστρατευθεί τελικώς το 1947 με τον βαθμό του Υποπτέραρχου.
Το 1946 συμμετείχε ως τεχνικός σύμβουλος στη Διάσκεψη της Ειρήνης. Μετά την αποστρατεία του εγκαταστάθηκε στη Ροδεσία διευθύνοντας γεωργικές επιχειρήσεις (1947 - 1955), επέστρεψε όμως στην Ελλάδα για να αναλάβει διευθυντής των Τεχνικών Αεροπορικών Εκμεταλλεύσεων (Τ.Α.Ε.), πρόδρομο των Ολυμπιακών Αερογραμμών, θέση την οποία διατήρησε μέχρι το 1957. Κύριος σκοπός της θητείας του ήταν η εξυγίανση της εταιρείας.
Παραπομπές
Αβερωφ Νικολαος
Κορομηλιά Τρικάλων
Η Κορομηλιά είναι ορεινό παραθεριστικό χωριό του νομού Τρικάλων.
Γενικά και ιστορικά στοιχεία
Η Κορομηλιά βρίσκεται σε υψόμετρο 1.150 μέτρων στις πλαγιές της νότιας Πίνδου και τον Κόζιακα. Από την περιοχή διέρχεται το διεθνές μονοπάτι Ε4.
Ως οικισμός δημιουργήθηκε μετά το 1881 από Βλάχους κτηνοτρόφους του Περιβολίου Γρεβενών, οι οποίοι προσήλθαν στην περιοχή έπειτα από την ενσωμάτωση της Θεσσαλίας στο ελληνικό κράτος.
Το χωριό διαθέτει δυο ναούς αφιερωμένους στην Αγία Παρασκευή, ο ένας εκ των οποίων άνω των 100 ετών. Υπάρχει επίσης ένα κοινοτικό κατάστημα που λειτουργεί κατά την καλοκαιρινή περίοδο. Το τοπίο αποτελείται από δάσος ελάτης νεαρής ηλικίας στο μεγαλύτερο κομμάτι του. Το χωριό γιορτάζει στις 26 Ιουλίου (Αγία Παρασκευή) αλλά και στις 15 Αυγούστου. Προσεγγίζεται από τον επισκέπτη με τη βοήθεια επαρχιακού δρόμου (4 χλμ. άσφαλτος, 4χλμ. χωματόδρομος) ο οποίος έχει την αρχή του στο χωριό Διάβα (4 χιλιόμετρα από την Καλαμπάκα) και είναι σε φάση συνεχούς βελτίωσης έως την πλήρη ολοκλήρωση του. Την καλοκαιρινή περίοδο οι παραθεριστές ανέρχονται περί τους 500 το μέγιστο.
Διοικητικά
Ως οικισμός αναγνωρίστηκε επίσημα το 1928 και προσαρτήθηκε στην τότε κοινότητα Διάβας. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τη Διάβα αποτελούν την τοπική κοινότητα Διάβας που ανήκει στη δημοτική ενότητα Καλαμπάκας του δήμου Μετεώρων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 δεν έχει κανένα κάτοικο.
Live Camera
https://www.meteolive.gr/p/koromilia.html
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Τρικάλων Κατηγορία:Δήμος Καλαμπάκας Κατηγορία:Δήμος Μετεώρων
Δήμος Κριβογκάστανι
Ο Δήμος Κριβογκάστανι είναι δήμος στο δυτικό μέρος της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί μέρος της Περιφέρειας Πελαγονίας. Κριβογκάστανι ονομάζεται επίσης το χωριό στο οποίο βρίσκεται η έδρα του Δήμου Κριβογκάστανι.
Γεωγραφία
Ο Δήμος Κριβογκάστανι συνορεύει με:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δήμοι της Βόρειας Μακεδονίας
Decet Romanum Pontificem
μικρογραφία|280px|Το Διάταγμα Decet Romanum Pontificem Το Decet Romanum Pontificem είναι ένα παπικό διάταγμα αφορισμού που εκδόθηκε στις 3 Ιανουαρίου 1521. Με αυτό ολοκλήρωσε ο Πάπας Λέων Ι΄ τον απειλούμενο στο διάταγμά του Exsurge Domine αφορισμό του Μαρτίνου Λούθηρου, αφού ο Λούθηρος δεν προέβη σε καμία πράξη ανάκλησης των Θέσεών του, όπως απαιτούσε το διάταγμα εκείνο. Με το ίδιο διάταγμα, ο Λούθηρος και οι οπαδοί του χαρακτηρίζονται αιρετικοί.
Σπουδαιότητα
Με τον αφορισμό του Λούθηρου απορρίπτεται οριστικά ο δρόμος μιας εσωτερικής μεταρρύθμισης της Εκκλησίας. Με αυτόν ο Πάπας δίνει αρνητική διάσταση στην διάσπαση που οδήγησε στην ομολογιακή ανεξαρτησία των μεταρρυθμιστικών εκκλησιών. Η θετική μορφοποίηση της Μεταρρύθμισης μέχρι την Ομολογία της Αυγούστας του 1530 μπορεί επίσης να ερμηνευθεί ως αναγκαία αντίδραση στη νέα κατάσταση με εκπεφρασμένη την αντίθεση προς τον Πάπα. Ο διωγμός των οπαδών της Μεταρρύθμισης που ξεκίνησε το διάταγμα απέτυχε, αντίθετα με προηγούμενες διώξεις μεταρρυθμιστικών κινημάτων της Εκκλησίας. Ο κύριος λόγος γι 'αυτό ήταν η πολιτική κατάσταση στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία την εποχή εκείνη.
Ο αφορισμός του Λούθηρου δεν ήρθη ποτέ. Δεδομένου ότι δεν συνηθίζεται στην Καθολική Εκκλησία να αίρεται αφορισμός μετά θάνατον, και καθώς η αποκήρυξη του Λούθηρου περιλαμβάνει την καταδίκη και των διδασκαλιών του, αντίθετες προσπάθειες όπως το Μνημόνιο του Βορμς του 1971, για παράδειγμα, έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λουθηρανισμός
Γιάννα Λοϊζίδου
Το 2002 βραβεύτηκε από την Αρχή Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου για το αφιέρωμα της στο Στέλιο Καζαντζίδη. Το 2005 βραβεύτηκε ως Media Person της χρονιάς στα βραβεία «Madame Figaro Γυναίκες της χρονιάς», μετά από ψηφοφορία του κοινού.
Η Γίαννα Λοϊζίδου γεννήθηκε το 1952 στην Αμμόχωστο της Κύπρου. Ο πατέρας της ήταν Κύπριος και η μητέρα της Ελλαδίτισα. Το 1970 ξεκίνησε να σπουδάζει ως φιλόλογος στην Αθήνα, και παρόλο που ολοκλήρωσε τις σπουδές της ποτέ δε δίδαξε σε σχολείο αφού όταν εγκρίθηκε η πρόσληψή της στην δημόσια εκπαίδευση, μετά από αρκετά χρόνια αναμονής στην επετηρίδα, η ίδια αρνήθηκε να αλλάξει επαγγελματική κατεύθυνση και συνέχισε στο ραδιόφωνο.
Το 1990 επέστρεψε στην Κύπρο και ξεκίνησε να εργάζεται στο Ράδιο Πρώτο, το οποίο μόλις είχε δημιουργηθεί. Η πρώτη της εκπομπή ονομαζόταν «Ραδιοφωνικό ξενύχτι». Από το 1991 παρουσίαζε, κάθε απόγευμα από τις 16:00 μέχρι τις 19:00, τη ραδιοφωνική εκπομπή «Λίγη κουβέντα, λίγη μουσική», η οποία αποτελούσε την πρώτη σε ακροαματικότητα ραδιοφωνική εκπομπή της Κύπρου γύρω στο 1994 και παρέμεινε στην πρώτη θέση για μία σχεδόν 20ετια. Έκανε επίσης κάθε Κυριακή την πρωινή εκπομπή «Κυριακή Γιορτή και Σχόλη». Η τηλεφωνική συμμετοχή των ακροατών ήταν πάντοτε μεγάλη.
Απεβίωσε στις 24 Δεκεμβρίου 2012 μετά από οξύ καρδιακό επεισόδιο σε ηλικία 60 ετών.
Πηγές
Κατηγορία:Κύπριοι ραδιοφωνικοί παραγωγοί Κατηγορία:Ραδιοφωνικοί παραγωγοί
Τιρόλο (αποσαφήνιση)
Με την ονομασία Τιρόλο ή Τυρόλο μπορεί να αναφερόμαστε σε:
Κωνσταντίνος Βάσσος
Ο Κωνσταντίνος Βάσσος (1886 – 27 Φεβρουαρίου 1963 ) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Στρατού και πολιτικός.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Αθήνα και ήταν γιος του Τιμολέοντος Βάσσου. Καταγόταν από στρατιωτική οικογένεια, ήταν εγγονός του Βάσου Μαυροβουνιώτη και μακρινός συγγενής με τον Θεόδωρο Πάγκαλο. Σπούδασε στην ιταλική στρατιωτική ακαδημία της Μόντενα Ιταλίας και κατατάχθηκε ως αξιωματικός στον ελληνικό στρατό. Ήταν αντιβενιζελικός και διατηρούσε στενή σχέση με τα Ανάκτορα. Το 1909 και το 1917 αποτάχθηκε για πολιτικούς λόγους για να επαναφερθεί το 1910 και το 1920 αντίστοιχα. Το 1922 αποτάχθηκε για ακόμη μια φορά από το στρατιωτικό σώμα. Το 1940 εξαιτίας του πολέμου επαναφέρθηκε στην ενεργό δράση και μετέβη στο Κάιρο ως στρατιωτικός ακόλουθος κατά την περίοδο της Κατοχής. Το 1945 αποστρατεύθηκε με τον βαθμό του Υποστράτηγου.
Υπήρξε υπασπιστής των Βασιλιάδων Αλέξανδρου Α' και Γεωργίου Β'. Το 1933 διορίστηκε νομάρχης Αιγαίου, θέση στην οποία παρέμεινε μέχρι το 1938. Στις εκλογές του 1952 εξελέγη βουλευτής Αθηνών με τον Ελληνικό Συναγερμό.
Πέθανε τον Φεβρουάριο του 1963 από καρδιακή προσβολή. Ήταν παντρεμένος με την Δώρα Δεληγεώργη, κόρη του Λεωνίδα Δεληγεώργη, και είχαν αποκτήσει δύο παιδιά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πεζικού Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με τον Ελληνικό Συναγερμό Κατηγορία:Νομάρχες Αιγαίου Κατηγορία:Βουλευτές Αθηνών Κατηγορία:Αντιβενιζελικοί Κατηγορία:Έλληνες βασιλόφρονες
Μπράντον Ρας
Ο Μπράντον Λίρεϊ Ρας (αγγλικά: Brandon Leray Rush) (7 Ιουλίου 1985) είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ για τον Γ.Σ. Λάρισας.
Ιντιάνα Πέισερς (2008-2011)
Ο Ρας επιλέχθηκε 13ος συνολικά από τους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς στο NBA Ντραφτ του 2008. Στη συνέχεια ανταλλάχθηκε στους Ιντιάνα Πέισερς, μαζί με τους Τζάρετ Τζακ και Τζος ΜακΡόμπερτς, για τους Τζέριντ Μπέιλες και Ίκε Ντιόγκου.
Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς (2014-2016, δεύτερη θητεία)
Στις 22 Ιουλίου 2014, ο Ρας υπέγραψε διετές συμβόλαιο με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς, επιστρέφοντας στην ομάδα για δεύτερη θητεία. Ο Ρας κέρδισε το πρώτο του πρωτάθλημα ΝΒΑ με τους Γουόριορς, αφού νίκησαν τους Κλίβελαντ Καβαλίερς στους τελικούς του ΝΒΑ το 2015 σε έξι αγώνες.
Στις 25 Ιουνίου 2015, ο Ρας άσκησε την επιλογή του και επέκτεινε το συμβόλαιο με τους Ουόριορς για τη σεζόν 2015-16. Στις 28 Νοεμβρίου 2015, ξεκίνησε ως σμολ φόργουορντ ενάντια στους Σακραμέντο Κινγκς στη θέση του τραυματία Χάρισον Μπαρνς. Αργότερα πέτυχε 16 πόντους, τους περισσότερους πόντους από τότε που σημείωσε 19 πόντους στις 22 Απριλίου 2012. Στις 8 Ιανουαρίου 2016, σημείωσε 20 πόντους (ρεκόρ σεζόν) με 8 στα 9 σουτ εναντίον των Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς. Ο Ρας βοήθησε τους Ουόριορς να κερδίσουν ένα ρεκόρ 73 αγώνων στο ΝΒΑ για να ξεπεράσουν τις 72 νίκες που σημείωσαν οι Σικάγο Μπουλς τη σεζόν 1995-1996. Ο Ρας έπαιξε περιορισμένα λεπτά κατά τη διάρκεια των πλέι οφ των Ουόριορς στους τελικούς του ΝΒΑ, όπου η ομάδα αντιμετώπισε ξανά τους Κλίβελαντ Καβαλίερς. Παρά το γεγονός ότι οι Ουόριορς προηγήθηκαν με 3-1 στη σειρά μετά τη νίκη στο 4ο παιχνίδι, έχασαν τη σειρά σε επτά παιχνίδια και έγιναν η πρώτη ομάδα στην ιστορία του ΝΒΑ που έχασε τη σειρά πρωταθλήματος αφού προηγούνταν με 3-1.
Μινεσότα Τίμπεργουλβς (2016-2017)
Στις 8 Ιουλίου 2016, ο Ρας υπέγραψε με τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς.
Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς (2018)
Στις 21 Φεβρουαρίου 2018, οι Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς υπέγραψαν τον Ρας με συμβόλαιο 10 ημερών. Ο Ρας έφυγε από το Πόρτλαντ μετά τη λήξη του συμβολαίου των 10 ημερών, χωρίς καν να παίξει ένα παιχνίδι για την ομάδα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Σμολ φόργουορντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ιντιάνα Πέισερς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές του NBA Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές αμερικανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γιούτα Τζαζ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μινεσότα Τίμπεργουλβς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Γ.Σ. Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Δεύτερη μάχη του Κομπάντιν
Η Δεύτερη μάχη του Κομπάντιν ήταν πολεμικό επεισόδιο που έλαβε χώρα στις 19-25 Οκτωβρίου 1916 μεταξύ της 3ης Βουλγαρικής Στρατιάς και της Ρωσορουμανικής Στρατιάς της Δοβρουτσάς. Η μάχη έληξε με νίκη των Κεντρικών Δυνάμεων και την κατάληψη του στρατηγικής σημασίας λιμανιού της Κωνστάντζας και του σιδηρόδρομου Κωνστάντζα-Τσερναβόντα.
Πηγές
κατηγορία:Ιστορία της Βουλγαρίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Ρουμανίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Η Ρωσία κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο Κατηγορία:Ιστορία της Γερμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Ιστορία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου κατηγορία:Μάχες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Ιστορία της Δοβρουτσάς
Οκτάυ Ριφάτ
Ο Οκτάυ Ριφάτ (Oktay Rifat, 10 Ιουνίου 1914 - 18 Απριλίου 1988) ήταν Τούρκος συγγραφέας λογοτεχνικών έργων, θεατρικών έργων και ένας από εμπροσθοφύλακες της μοντέρνας Τουρκικής ποίησης από τα τέλη της δεκαετίας του 1930. Υπήρξε ένας από τους ιδρυτές του κινήματος Γκαρίπ, μαζί με τους Ορχάν Βελί και Μελίχ Τζεβντέτ.
Ο Οκτάυ Ριφάτ είχε σημαντικό αντίκτυπο στην σύγχρονη Τουρκική ποίηση, κινούμενος έξω από παραδοσιακές ποιητικές συμβάσεις και δημιουργώντας ένα νέο κίνημα.
Βιογραφία
Ο Οκτάυ Ριφάτ γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1914 στην πόλη της Τραπεζούντας, με πατέρα τον ποιητή και γλωσσολόγο Σαμίχ Ριφάτ Χοροζτσού, ο οποίος ήταν επίσης κυβερνήτης της Τραπεζούντας.
Αποφοίτησε από το Erkek Lisesi της Άγκυρας (Γυμνάσιο της Άγκυρας) το 1932, και πήρε το πτυχίο του στη νομική από το Πανεπιστήμιο της Άγκυρας. Διορίστηκε στο Παρίσι για να κάνει το διδακτορικό του, ωστόσο τρία χρόνια αργότερα γύρισε πίσω χωρίς να το ολοκληρώσει εξαιτίας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.
Μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη το 1955, και άρχισε να εργάζεται ως νομικός σύμβουλος για τους Κρατικούς Σιδηροδρόμους. Αποσύρθηκε το 1973 και πέθανε στην Κωνσταντινούπολη στις 18 Απριλίου 1988.
Έργο
Ο Οκτάυ Ριφάτ άρχισε να γράφει ποίηση ως μαθητής γυμνασίου, και τα πρώτα του ποιήματα εκδόθηκαν μεταξύ του 1936 και 1944 στη λογοτεχνική εφημερίδα Βαρλέκ (Varlık, Ύπαρξη).
Το 1941, μαζί με τους φίλους του Ορχάν Βελί Κανίκ και Μελίχ Τζεβντέτ Αντάυ, εξέδωσε το διάσημο βιβλίο Γκαρίπ (Garip) το οποίο απετέλεσε το πρώτο παράδειγμα του Γκαρίπ, ή "Παράξενου" κινήματος.
Στα ποιήματά του, που κάνουν χρήση όλου του πλούτου της μητρικής του Τούρκικης γλώσσας, περιλαμβάνεται το Karga ile Tilki (Το Κοράκι και η Αλεπού), για το οποίο κέρδισε το Βραβείο Ποίησης Yeditepe το 1955.
Στα έργα του έχουν απονεμηθεί πολλά τουρκικά λογοτεχνικά βραβεία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
-| His Poems
Κατηγορία:Τούρκοι συγγραφείς Κατηγορία:Τούρκοι ποιητές Κατηγορία:Τούρκοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Τούρκοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Τούρκοι μεταφραστές Κατηγορία:Απόφοιτοι Πανεπιστημίου της Άγκυρας
Κανονιοφόρος
thumb|right|300px|Αμερικανικές θωρακισμένες κανονιοφόροι (ironclad gunboats) επιτίθενται στο φρούριο Ντόνελσον (Fort Donelson) τον Φεβρουάριο του [[1862]] Η Κανονιοφόρος (Gunboat) (συντομογραφία Κ/Φ) είναι ένα σχετικά μικρού εκτοπίσματος μηχανοκίνητο περιπολικό πολεμικό πλοίο, ο βασικός οπλισμός του οποίου αποτελείται από ένα ή περισσότερα πυροβόλα όπλα (κανόνια) στην πλώρη, στην πρύμνη και στο μεσόστεγο.
Παλαιότερα, η κανονιοφόρος ήταν ιστιοφόρο πλοίο, με κύρια αποστολή την προσβολή των πλησιέστερων ακτών. Τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κανονιοφόρου υπήρξαν ανέκαθεν ακαθόριστα περιλαμβάνοντας έτσι πλείστα είδη πολεμικών πλοίων από βάρκες κανονιέρες μέχρι θωρακισμένες ακταιωρούς και αργότερα μεγαλύτερα σκάφη.
Ιστορία
Την εποχή των ιστίων η κανονιοφόρος ήταν συνήθως ένα μικρό σκάφος, λέμβος, λεγόμενη "κανονιέρα", χωρίς κατάστρωμα που μετέφερε ένα κανόνι στην πλώρη. Οι κανονιοφόροι αργότερα έφεραν ένα ή δύο κατάρτια ή κινούνταν με κουπιά, η πλέον συνήθης έκδοση όμως ήταν αυτή ενός σκάφους μήκους περίπου 50 ποδιών με μονό κατάρτι. Κάποιοι τύποι κανονιοφόρων έφεραν δύο κανόνια ή αριθμό μικρότερων κανονιών στα κιγκλιδώματα.
Το πλεονέκτημα αυτού του τύπου κανονιοφόρων ήταν ότι, μεταφέροντας μόνο ένα κανόνι, το οποίο δεν ήταν ιδιαίτερα βαρύ, το πλοίο μπορούσε να κινηθεί σε ρηχά νερά, όπου ο πλους μεγαλύτερων πλοίων ήταν αδύνατος. Ένα μόνο πλήγμα από μία φρεγάτα ήταν αρκετό για να καταστρέψει μία κανονιοφόρο, όμως μία φρεγάτα αντιμέτωπη με αρκετές κανονιοφόρους στην εκβολή ενός ποταμού, για παράδειγμα, ήταν πιθανό να υποστεί σημαντικές ζημιές εωσότου να καταφέρει να τις βυθίσει όλες. Οι κανονιοφόροι επίσης ήταν εύκολες και γρήγορες στην κατασκευή. Τα πλοία που μετείχαν στην μάχη της νήσου Βάλκουρ (Battle of Valcour Island) στην λίμνη Τσαμπλέην (Lake Champlain) της Νέας Υόρκης το 1776 ήταν κυρίως κανονιοφόροι που κατασκευάστηκαν εκείνη τη στιγμή.
Όλες οι ναυτικές δυνάμεις εκείνης της περιόδου διατηρούσαν ένα αριθμό κανονιοφόρων. Οι κανονιοφόροι έπαιξαν σημαντικό ρόλο στα σχέδια των Γάλλων να εισβάλουν στη Βρετανία το 1804 και χρησιμοποιήθηκαν εκτενώς στον επονομαζόμενο «Πόλεμο των κανονιοφόρων» (Gunboat War) ανάμεσα στις δυνάμεις της Δανίας και της Νορβηγίας ενάντια στο Βρετανικό Βασιλικό Ναυτικό, στη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων. Μεταξύ του 1803 και του 1812 το Αμερικανικό Ναυτικό ακολούθησε την τακτική της διατήρησης των ναυτικών δυνάμεών του σε παράκτιες κανονιοφόρους και πειραματίστηκε σε διάφορες σχεδιάσεις, που όμως αποδείχθηκαν άχρηστες κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1812.
300px|thumb|right|Η κανονιοφόρος SMS Panther Η χρήση κανονιοφόρων αναβίωσε στη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφυλίου, όποτε χρησιμοποιήθηκαν ως βάση για την κατασκευή τους τροχήλατα ατμόπλοια. Αρχικά μετατράπηκαν κάποια επιβατικά ατμόπλοια, αργότερα όμως κατασκευάστηκαν επί τούτου κάποια σκάφη, όπως το USS Miami (1861). Συνήθως έφεραν δώδεκα κανόνια ή περισσότερα, πολλές φορές μεγάλου διαμετρήματος, και ήταν θωρακισμένα.
Στα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου, «κανονιοφόρος» ήταν το συνηθισμένο όνομα που χρησιμοποιούνταν για μικρά οπλισμένα σκάφη, τα οποία συχνά καλούνταν «κανονιοφόροι περιπολιών». Αυτά κατατάσσονταν, από το μικρότερο στο μεγαλύτερο, σε ποτάμιες κανονιοφόρους, ποτάμια μόνιτορ (river monitor), κανονιοφόροι παράκτιας άμυνας και ολοκληρωμένα μόνιτορ (monitor) για παράκτιους βομβαρδισμούς.
Στο Αμερικανικό ναυτικό αυτά τα σκάφη έφεραν τον κωδικό κύτους «PG», ή PGM (προφέρονταν Πι-Τζι-Έμ), είχαν εκτόπισμα λιγότερο από 2.000 τόνους, μήκος περίπου 200 πόδια, βύθισμα 10 με 15 πόδια και έφερα όπλα διαμετρήματος 5 – 6 ίντσών. Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό των σκαφών αυτών ήταν η ικανότητά τους να επιχειρούν σε ποτάμια, δίνοντας τους τη δυνατότητα να προσεγγίζουν στόχους μακριά από τις ακτές, κάτι που δεν ήταν εφικτό από άλλο μέσο έως τότε και μέχρι την εμφάνιση του αεροπλάνου. Την περίοδο εκείνη οι κανονιοφόροι χρησιμοποιήθηκαν από τις ναυτικές δυνάμεις για την αστυνόμευση των αποικιών τους ή αδύναμων χωρών. Αυτή η κατηγορία κανονιοφόρων αποτέλεσε την έμπνευση για τον όρο «Διπλωματία των κανονιοφόρων».