cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Στρατόπεδο του Ντρανσί
Η εγκατάσταση
Η Κυβέρνηση του Βισύ, συνεργαζόμενη σε όλα τα επίπεδα με τους Ναζί, δημιούργησε το 1941 το στρατόπεδο του Ντρανσύ σε ένα συγκρότημα κτηρίων που έφερε το όνομα "Cité de la Muette" (σιωπηλή πόλη). Το συγκρότημα αυτό, που διέθετε 1.200 διαμερίσματα και είχε σχήμα "Π" ξεκίνησε να κατασκευάζεται το 1931 και περατώθηκε το 1934 από την εταιρεία "Ferrus & Elambert" σε σχέδια των αρχιτεκτόνων Μαρσέλ Λοντ (Marcel Lods) και Εζέν Μποντουενά (Eugène Beaudouinas), για λογαριασμό του "δημόσιου γραφείου φθηνής κατοικίας " (Office Public d'Habitation à bon Marché) του διαμερίσματος του Σεν (Département de la Seine). Το συγκρότημα διέθετε πέντε "πύργους" των δεκαπέντε ορόφων ο καθένας που συνδέονταν με επιμήκη τετραώροφα ή πενταώροφα κτίσματα. Υπήρχε, επίσης, ένα κτίσμα, που αποτελούσε την "είσοδο", σε σχήμα "U" και είχε επονομαστεί "Fer à cheval" (πέταλο). Αρχικά το σύμπλεγμα επιτάχθηκε από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις και χρησιμοποιήθηκε ως κατάλυμα τόσο των κατοχικών δυνάμεων όσο και δυνάμεων της Αστυνομίας. Σύντομα όμως έγινε αντιληπτό ότι δεν υπήρχαν εγκαταστάσεις για τον εγκλεισμό των Εβραίων που συλλαμβάνονταν στα πλαίσια της αντισημιτικής εκστρατείας των Γερμανών. Αν και αρχικά η Κυβέρνηση του Βισύ είχε αρνηθεί να εφαρμόσει το μέτρο της υποχρεωτικής τοποθέτησης σε εμφανές σημείο της ενδυμασίας του κίτρινου άστρου, με το οποίο καταδεικνυόταν κάποιος Εβραίος, στις 28 Μαϊου 1942 η γερμανική διοίκηση εξέδωσε ειδικό διάταγμα που το καθιστούσε υποχρεωτικό.
1η Περίοδος
Το σύμπλεγμα άρχισε να λειτουργεί ως στρατόπεδο εγκλεισμού Εβραίων στις 20 Αυγούστου 1941. Αν και τυπικά βρισκόταν υπό τον έλεγχο της γαλλικής αστυνομίας η διοίκηση βρισκόταν στα χέρια των Γερμανών κατακτητών. Πρώτος διοικητής του ήταν ο Hauptsturmführer της SS Τέοντορ Ντάννεκερ (Theodor Dannecker), διοικητής της "Υπηρεσίας Εβραϊκών υποθέσεων" στη Γαλλία από το Νοέμβριο του 1940 έως τον Αύγουστο του 1942. Διοίκησε το Ντρανσύ από τις 20/08/1941 έως τις 16/07/1942 μέσω "ενδιαμέσου" της γαλλικής Αστυνομίας. Μετατέθηκε από τη Γαλλία λόγω κατάχρησης εξουσίας της θέσης του, ανακλήθηκε στο Βερολίνο και στη συνέχεια στάλθηκε ως υπεύθυνος εφαρμογής της "τελικής λύσης" στη Βουλγαρία. Το 1945 συνελήφθη από τις αμερικανικές δυνάμεις και στις 10 Δεκεμβρίου αυτοκτόνησε στη φυλακή του Μπάντε-Τολτς (Bade-Tolz). Ύστερα από την επιλεγόμενη "επιδρομή στο 11ο διαμέρισμα" (rafle du 11e arrondisement) συνελήφθησαν 4.232 Εβραίοι που αποτέλεσαν τον πρώτο πυρήνα κρατουμένων στο Ντρανσύ. Οι υποδομές δεν ήταν έτοιμες και αναγκάζονταν να κοιμούνται στο μπετονένιο δάπεδο, δεν υπήρχαν οργανωμένες υπηρεσίες σίτισης με αποτέλεσμα να ανθίσει η μαύρη αγορά, ειδικά όταν έφθασαν εκεί οι χωροφύλακες για τη φύλαξη του στρατοπέδου. Έτσι το Νοέμβριο η διοίκηση αναγκάστηκε να απελευθερώσει 800 από τους πλέον υποσιτισμένους κρατουμένους, ενώ επιτράπηκε στους έγκλειστους να λαμβάνουν ένα δέμα με τρόφιμα εβδομαδιαία και να έχουν αλληλογραφία. Στο μεταξύ η διοίκηση οργάνωσε υπηρεσίες: Η διοίκηση υπάχθηκε απευθείας στον Ντάννεκερ, ενώ η φρουρά μέσα και έξω από το στρατόπεδο αποτελούνταν από Γάλλους χωροφύλακες. Υπό την επίβλεψή τους οι κρατούμενοι οργάνωσαν τις λειτουργικές υπηρεσίες του στρατοπέδου και τα μαγειρεία τελούσαν υπό την επίβλεψη ενός "οικονόμου" τον οποίο όριζε η Διοίκηση της Αστυνομίας. Οργανώθηκε επίσης και μια υποτυπώδης υγειονομική υπηρεσία υπό την επίβλεψη "άρειων" ιατρών. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι οι συνθήκες στο Ντρανσύ ήταν ιδανικές, μπροστά σε αυτές που επικρατούσαν στα υπόλοιπα γερμανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης και αυτό θα αλήθευε για την περίοδο αυτή, αν δεν είχε μεσολαβήσει η εκτέλεση 70 ομήρων, σε αντίποινα επίθεσης κατά Γερμανού αξιωματικού. Από αυτούς 53 ήταν Εβραίοι και 44 κρατούμενοι του στρατοπέδου. Η εκτέλεση αυτή έγινε στο Μον Βαλεριέν στις 15 Δεκεμβρίου 1941.
2η Περίοδος
Ο Ντάννεκερ τελικά απομακρύνθηκε ύστερα από ενέργειες του προϊσταμένου του Χέλμουτ Κνόχεν (Helmut Knochen), ο οποίος τον αντικατέστησε, την 1η Ιουνίου 1943, με τον Χάιντς Ρέτκε (Heinz Röthke), ένα απόφοιτο της Νομικής Σχολής και πρώην στρατιωτικό σύμβουλο στη Βρέστη. Ο Ρέτκε, ο οποίος έτυχε και της "έγκρισης" του Άιχμαν, εγκαινίασε τον επόμενο μήνα τη λειτουργία του Ντρανσύ και για γυναίκες κρατούμενες. Ακολούθησε η μεγάλη επιδρομή της 16ης - 17ης Ιουλίου 1942, η επιλεγόμενη "Επιδρομή του Χειμερινού Ποδηλατοδρομίου" (Rafle du Vel' d'Hiv), κατά την οποία συνελήφθησαν περίπου 13.500 άτομα, άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Από αυτούς περίπου 5.000 κατέληξαν στο Ντρανσύ, ενώ οι υπόλοιποι κατέληξαν στο Χειμερινό Ποδηλατοδρόμιο (le Vélodrome d'Hiver), απ' όπου μεταφέρθηκαν σε άλλα στρατόπεδα. Η επιδρομή αυτή και τα επακόλουθά της ήταν ίσως τα σοβαρότερα γεγονότα του Ντρανσύ, καθώς μετά την επιδρομή οι Ναζί χώρισαν τα παιδιά από τους γονείς τους και τους έστειλαν όλους, χωριστά, σε στρατόπεδα εξόντωσης (κυρίως στο Άουσβιτς). Ο Ρέτκε παρέμεινε διοικητής στο στρατόπεδο μέχρι τις 02/07/1943 και παρέδωσε τη διοίκηση στον Αλόις Μπρούνερ.
Τρίτη περίοδος
Με την άφιξη του Μπρούνερ οι συνθήκες στο Ντρανσύ αλλάζουν. Ο σκληρός Μπρούνερ καταλαμβάνει κυριολεκτικά το στρατόπεδο, αποπέμπει όλους τους Γάλλους βαθμοφόρους και φρουρούς από αυτό διατηρώντας μόνο τη φρουρά της εξωτερικής πύλης και τους αντικαθιστά με εβραίους κατάδικους που στελέχωσαν τις υπηρεσίες διοίκησης και αστυνόμευσης επιτηρούμενοι από άνδρες της SS. Το Ντρανσύ μετατρέπεται πλέον σε "κανονικό" στρατόπεδο συγκέντρωσης και εφαρμόζει αμείλικτα τη ναζιστική πολιτική της "συλλογικής ευθύνης": Όταν κρατούμενος διαπράττει παράπτωμα, τιμωρούνται μαζί του και οι υπόλοιποι. Μέχρι την άφιξη του Μπρούνερ οι κρατούμενοι λάμβαναν την αλληλογραφία και τα δέματά τους, πράγματα που απαγόρευσε ο ίδιος. Καθημερινά τα βασανιστήρια και οι εκτελέσεις στα οποία συμμετείχε προσωπικά ο Μπρούνερ προκαλούσαν τον τρόμο στους εγκλείστους. Μέσα σε αυτό το καθεστώς και ενώ οι συρμοί προς τα στρατόπεδα εξόντωσης διαδέχονται ο ένας τον άλλο, καθώς έχουν αρχίσει και συλλαμβάνονται όλοι ανεξαιρέτως οι Εβραίοι, ανεξάρτητα από τη χώρα γέννησής τους, οι κρατούμενοι του Ντρανσύ προβαίνουν σε μια ηρωική πράξη: Αρχίζουν να σκάβουν μια υπόγεια σήραγγα, η οποία καταλήγει στην παρακείμενη λεωφόρο Ζαν Ζωρές. Καταφέρνουν να διανοίξουν σήραγγα μηκους 39 μέτρων, ύψους 1,30 μ. και πλάτους 60 εκ. πριν ανακαλυφθούν από την S.D. Από τα μέλη της ομάδας διάνοιξης συλλαμβάνονται 14, που ανακρίνονται με βασανιστήρια, χωρίς κανείς τους να μιλήσει. Όλοι τους μετάγονται στα στρατόπεδα εξόντωσης.
Υπολογίζεται ότι κατά την περίοδο διοίκησης του Μπρούνερ μεταφέρθηκαν από το Ντρανσύ προς στρατόπεδα εξόντωσης περίπου 24.000 άτομα, από τα οποία επέζησαν μόνο 1.645. Οι Εβραίοι κρατούμενοι παραπλανήθηκαν και από ένα κόλπο του Μπρούνερ που είχε εφαρμόσει επίσης στην Βιέννη και τη Θεσσαλονίκη. Τους υποχρέωσε να παραδώσουν όσα γαλλικά φράγκα είχαν σε αντάλλαγμα μιας απόδειξης για ανταλλαγή σε ζλότι που θα γινόταν στην Πολωνία, όπου υποτίθεται ότι θα μεταφέρονταν σε γκέτο όπου μόνο οι άνδρες θα δούλευαν και δεν θα υπήρχε κακομεταχείριση. Από το Μάιο του 1944 ο Μπρούνερ αύξησε τις απελάσεις και μεταξύ 20 και 24 Ιουλίου μετέφερε στο Ντρανσί 500 παιδιά ηλικίας από 1 έως 15 ετών. Τριακόσια παιδιά ακόμη και νεογέννητα μεταφέρθηκαν με την τελευταία κανονική αποστολή. Λίγο πριν μπουν οι Σύμμαχοι στο Παρίσι, ο Μπρούνερ εξακολουθούσε να ψάχνει τρόπους για να στείλει Εβραίους στα στρατόπεδα θανάτου. Η τελευταία αποστολή του ήταν 51 Εβραίοι που μεταφέρθηκαν στο Μπούχενβαλντ με φορτηγό που προσκολλήθηκε στο τελευταίο γερμανικό τρένο της υποχώρησης.
Η απελευθέρωση
Στις 17 Αυγούστου 1944 στο Ντρανσύ αντήχησε η φωνή "βγάλτε τα κίτρινα αστέρια!". Ο Μπρούνερ και οι SS του έχουν φύγει καθώς οι Συμμαχικές δυνάμεις μπαίνουν στο Παρίσι. Οι SS παίρνουν φεύγοντας περίπου 50 κρατουμένους, κυρίως μέλη της Αντίστασης που είχαν συλληφθεί και μεταχθεί από φυλακές, ως ομήρους. Επιβιβάζονται σε τρένο για να εγκαταλείψουν τη χώρα και μέσα στη γενική αταξία που επικρατεί σχεδόν όλοι καταφέρνουν να διαφύγουν. Λίγο μετά την αποχώρηση των SS από το Ντρανσύ φθάνουν εκεί ο Σουηδός πρόξενος Ραούλ Νόρντλινγκ (Raoul Nordling) και εκπρόσωποι του Ερυθρού Σταυρού. Βρίσκουν εκεί μόνο 1.500 άτομα, τα οποία απελευθερώνουν τις επόμενες δύο ημέρες.
Σήμερα
Το σύμπλεγμα παραμένει ακατοίκητο, ενώ στους τοίχους των κτισμάτων διακρίνονται ακόμη φράσεις γραμμένες από τους κρατούμενους. Στην πύλη του συμπλέγματος κατασκευάστηκε, το 1976, μνημείο για όσους πέρασαν από αυτό το στρατόπεδο από το γλύπτη Σλομό Ζέλινγκερ (Shlomo Selinger).
Παραπομπές
Κατηγορία:Ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στο Παρίσι
Дранси
Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2022
Ήταν η τρίτη φορά που η Ιταλία φιλοξένησε τον διαγωνισμό (μετά τη Νάπολη το 1965 και τη Ρώμη το 1991) καθώς και η πρώτη εκδήλωση της EBU που διεξήχθη στη χώρα μετά την τελευταία έκδοση του Παιχνίδια Χωρίς Σύνορα το 1999.
40 χώρες έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό. Η και το  επέστρεψαν μετά την απουσία τους από, ενώ η  που σχεδίαζε αρχικά να συμμετάσχει, αποβλήθηκε εξαιτίας της εισβολής της στην Ουκρανία.
Νικήτρια χώρα αναδείχθηκε η Ουκρανία με το τραγούδι "Stefania", που ερμήνευσαν οι Kalush Orchestra σε σύνθεση και μουσική των μελών του γκρουπ Ιχόρ Ντιντεντσούκ, Όλεχ Πσιούκ, Τίμοφι Μουζουτσούκ και Βιτάλι Ντουζούκ, μαζί με τον Ιβάν Κλιμένκο. Οι 439 βαθμοί που έλαβε η Ουκρανία από την τηλεψηφοφορία στον τελικό είναι οι περισσότεροι βαθμοί τηλεψηφοφορίας που ελήφθησαν στην ιστορία του διαγωνισμού μέχρι σήμερα. Το "Stefania" είναι το πρώτο τραγούδι που τραγουδήθηκε εξ ολοκλήρου στα ουκρανικά και το πρώτο τραγούδι με στοιχεία hip-hop που κέρδισε τον διαγωνισμό. Το, η , η και η  ολοκλήρωσαν την πρώτη πεντάδα, με το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ισπανία να σημειώνουν τα καλύτερα αποτελέσματα από το  και το  αντίστοιχα, και τη Σερβία να έχει το καλύτερο αποτέλεσμα από το. Αυτή ήταν η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, μετά από προηγούμενο κενό 26 ετών, ότι τα τρία κορυφαία τραγούδια τραγουδήθηκαν όλα σε γλώσσες που είναι εγγενείς στις αντίστοιχες χώρες τους. Ήταν επίσης η δέκατη έκτη φορά που το Ηνωμένο Βασίλειο τερμάτισε στη δεύτερη θέση. Η τερμάτισε στην έκτη θέση, επιτυγχάνοντας έτσι το καλύτερο αποτέλεσμα για μια διοργανώτρια χώρα από το.
Η EBU ανέφερε ότι ο διαγωνισμός είχε τηλεοπτικό κοινό 161 εκατομμυρίων τηλεθεατών σε 34 ευρωπαϊκές αγορές, μείωση 22 εκατομμυρίων θεατών σε σχέση με την προηγούμενη έκδοση, ωστόσο, σημειώνεται ότι αυτό οφείλεται στον αποκλεισμό της Ρωσίας και στην έλλειψη αριθμών κοινού από την Ουκρανία, με τα συνολικά νούμερα να αυξάνονται κατά 7 εκατομμύρια θεατές σε μια συγκρίσιμη αγορά από το 2021. Αναφέρθηκε επίσης αύξηση κατά 3% στην ηλικιακή ομάδα 15-24 ετών. Συνολικά 18 εκατομμύρια θεατές παρακολούθησαν τον διαγωνισμό στο διαδίκτυο στο YouTube και στο TikTok.
Τοποθεσία
thumb|Το [[PalaOlimpico, χώρος φιλοξενίας του διαγωνισμού του 2022.|left]]
Ο διαγωνισμός του 2022 έλαβε χώρα στο Τορίνο της Ιταλίας, μετά τη νίκη της χώρας στο Διαγωνισμό 2021, με το τραγούδι "Zitti e buoni" των Måneskin. Είναι η τρίτη φορά που η Ιταλία φιλοξενεί τον διαγωνισμό, μετά το 1965 και το 1991, στη Νάπολη και τη Ρώμη αντίστοιχα. Ο επιλεγμένος χώρος διοργάνωσης, το PalaOlimpico, χωρητικότητας 13,300 θέσεων, μια εσωτερική αρένα πολλαπλών χρήσεων που βρίσκεται στη συνοικία Σάντα Ρίτα και χρησιμοποιείται ως χώρος υποδοχής για διάφορες εκδηλώσεις όπως συναυλίες, εκθέσεις, εμπορικές εκθέσεις, συνέδρια και αθλητικές διοργανώσεις (κυρίως όσα απαιτούν παγοδρόμιο, όπως το χόκεϊ επί πάγου και το κέρλινγκ). Είχε προηγουμένως φιλοξενήσει το χόκεϊ επί πάγου στους Χειμερινούς ΟΑ 2006 και την τελετή έναρξης της Χειμερινής Πανεπιστημιάδας 2007 ενώ θα φιλοξενήσει την τελετή έναρξης της ίδιας διοργάνωσης το 2025.
Ο χώρος επέστρεψε στην πλήρη του χωρητικότητα για τον διαγωνισμό, αφού η προηγούμενη έκδοση στο Ρότερνταμ είχε περιορισμένο κοινό 3.500 ατόμων ως προληπτικό μέτρο κατά της πανδημίας COVID-19. Ωστόσο, το κοινό έπρεπε να φορά μάσκες ανά πάσα στιγμή εντός του χώρου, σε αντίθεση με το Ρότερνταμ όπου η χρήση μάσκας δεν επιβαλλόταν όποτε το κοινό καθόταν. Σχεδόν όλα τα μέτρα πρόληψης του COVID-19 για τον διαγωνισμό καταργήθηκαν έως τις 11 Μαΐου 2022, ενώ οι δοκιμές απαιτούνται μόνο όποτε εμφανίζονταν συμπτώματα.
Εκτός από τον κεντρικό χώρο, η διοργανώτρια πόλη διοργάνωσε επίσης παράλληλες εκδηλώσεις παράλληλα με τον διαγωνισμό. Το Eurovision Village ήταν η επίσημη περιοχή των θαυμαστών και των χορηγών του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision κατά τη διάρκεια των εβδομάδων της εκδήλωσης, όπου ήταν δυνατή η παρακολούθηση παραστάσεων από συμμετέχοντες στο διαγωνισμό και τοπικούς καλλιτέχνες, καθώς και ζωντανές εκπομπές που μεταδίδονταν από τον κεντρικό χώρο. Βρισκόταν στο Parco del Valentino και άνοιξε από τις 7 έως τις 14 Μαΐου 2022. Το EuroClub, το οποίο έλαβε χώρα σε δέκα διαφορετικές τοποθεσίες στο Τορίνο, φιλοξένησε τα επίσημα after party και ιδιωτικές παραστάσεις από τους συμμετέχοντες στο διαγωνισμό. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, η πρόσβαση στο EuroClub δεν περιοριζόταν σε διαπιστευμένους οπαδούς, εκπροσώπους και Τύπο. Οι εκδηλώσεις "Τυρκουάζ Χαλί" και Τελετή Έναρξης, όπου οι διαγωνιζόμενοι και οι αντιπροσωπείες τους παρουσιάστηκαν ενώπιον του διαπιστευμένου Τύπου και των θαυμαστών τους, πραγματοποιήθηκαν στο Παλάτι της Βενάρια στις 8 Μαΐου 2022.
Προετοιμασίες
Οι προετοιμασίες για τον Διαγωνισμό 2022 ξεκίνησαν στις 23 Μαΐου 2021, αμέσως μετά τη νίκη της Ιταλίας στον Διαγωνισμό 2021 στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας. Ο Μάρτιν Έστερνταλ, ο εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης (EBU), παρέδωσε στη RAI, τον ιταλικό συμμετέχοντα ραδιοτηλεοπτικό φορέα, μια στοίβα με έγγραφα και μια μονάδα USB με εργαλεία για να ξεκινήσουν οι εργασίες που απαιτούνται για τη διοργάνωση του επόμενου διαγωνισμού.
Φάση υποβολής προσφορών
Ο ιταλικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας RAI δημοσίευσε τη διαδικασία υποβολής προσφορών στις 7 Ιουλίου 2021. Στην πρώτη φάση της διαδικασίας, οι ενδιαφερόμενες πόλεις έπρεπε να παρουσιάσουν την προσφορά τους μέσω πιστοποιημένου ηλεκτρονικού ταχυδρομείου έως τις 12 Ιουλίου 2021, μετά την οποία η RAI και η EBU θα προχωρούσαν στην αποστολή σε όλους τους ενδιαφερόμενους ενός βιβλίου προσφορών με πιο λεπτομερείς απαιτήσεις για τις πόλεις προκειμένου αυτές να υποβάλουν σχέδια για αναθεώρηση.
Στις 9 Ιουλίου 2021 η πόλη του Τορίνο ανακοίνωσε επίσημα την υποψηφιότητά της. Την ίδια μέρα, η πόλη του Πέζαρο έκανε το ίδιο, προτείνοντας τη Vitrifrigo Arena ως πιθανό χώρο υποδοχής της εκδήλωσης. Ακολούθησαν η Μπολόνια και το Τζεσόλο στις 12 Ιουλίου αλλά και οι πόλεις Ρίμινι και Μπερτινόρο (μαζί με τις πόλεις Φορλί και Τσεζένα) στις 13 Ιουλίου. Την ίδια μέρα, η RAI ανακοίνωσε ότι 17 πόλεις υπέβαλαν υποψηφιότητα για τη φιλοξενία του διαγωνισμού και ότι την επόμενη μέρα θα λάμβαναν τα βιβλία υποψηφιοτήτων. Είχαν προθεσμία έως τις 4 Αυγούστου προκειμένου να καταρτίσουν και να υποβάλουν τα λεπτομερή σχέδιά τους, πράγμα που έπραξαν 11 πόλεις. Στις 24 Αυγούστου ανακοινώθηκε ότι η Μπολόνια, το Μιλάνο, το Πεσάρο, το Ρίμινι και το Τορίνο ήταν οι πόλεις που πέρασαν στην επόμενη φάση για να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό.
Η επιλογή ανάμεσά τους έπρεπε να ανακοινωθεί μέχρι τα τέλη Αυγούστου  ; ωστόσο, αυτό δεν συνέβη και στα μέσα Σεπτεμβρίου ο Στέφανο Κολέττα, διευθυντής του Rai 1, δήλωσε ότι η επιλογή "έμεινε πίσω" προκειμένου να διασφαλιστεί η "διαφάνεια και η ακρίβεια". Στις 8 Οκτωβρίου, η EBU και η RAI ανακοίνωσαν το Τορίνο ως πόλη υποδοχής, με το PalaOlimpico ως τον επιλεγμένο χώρο υποδοχής.
Υπόμνημα: Χώρος υποδοχής Αποκλείστηκαν Παρουσίασαν την υποψηφιότητά τους
Άλλοι χώροι υποδοχής
Το "Χωριό της Eurovision" είναι ο επίσημος χώρος του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision για τους φαν και τους χορηγούς καθ' όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης, όπου θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν τις ερμηνείες από τους διαγωνιζόμενους και τους τοπικούς καλλιτέχνες καθώς και τη μετάδοση των ζωντανών σόου από τον κύριο χώρο υποδοχής. Θα φιλοξενηθεί στο Parco del Valentino και θα ανοίξει από τις 7 έως τις 14 Μαΐου 2022.
Το Τιρκουάζ Χαλί και η Τελετή Έναρξης, όπου οι διαγωνιζόμενοι και οι αποστολές τους θα παρουσιάζονται μπροστά στον Τύπο και τους φαν, θα λάβει χώρα στο Palace of Venaria στις 8 Μαΐου 2022.
Παραγωγή
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της Eurovision 2022 αποτελεί παραγωγή του ιταλικού δημόσιου ραδιοτηλεοπτικού σταθμού Radiotelevisione italiana (RAI). Οι Κλαούντιο Φασούλο και Σιμόνα Μαρτορέλι θα είναι οι εκτελεστικοί παραγωγοί, ενώ οι Κρίστιαν Μπιοντάνι και Ντούτσιο Φόρτσανο θα είναι οι σκηνοθέτες των τριών ζωντανών σόου. Την καλλιτεχνική επιμέλεια των performances κατά την έναρξη των σοου, αλλά και μεταξύ των διαλειμμάτων, θα αναλάβει ο Εμμανουέλε Κριστοφόλι, ενώ επικεφαλής του σόου θα είναι ο Κλαούντιο Σαντούτσι. Η ιταλική κυβέρνηση θα δώσει περίπου €1.5 εκατομμύριο ως μέρος του προϋπολογισμού που απαιτείται για τη φιλοξενία του διαγωνισμού, ενώ ο δήμος του Τορίνο και η τοπική κυβέρνηση της περιφέρειας του Πεδεμόντιου θα προσφέρουν, συνολικά, περίπου €10 εκατομμύρια.
Θέμα
Όπως αποκαλύφθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2022, το σλόγκαν του φετινού διαγωνισμού θα είναι το "The Sound of Beauty" ("Ο ήχος της ομορφιάς"). Η καλλιτεχνική αναπαράσταση αυτού του σλόγκαν βασίστηκε στις οπτικές δυνατότητες του ήχου, όπως οι συμμετρικές δομές και τα γεωμετρικά μοτίβα που δημιουργούν μόρια, εάν ασκηθούν σε αυτά ηχητικές κυματικές δονήσεις (μοτίβα Κλάντνι). Μια άλλη πηγή έμπνευσης αποτέλεσαν και οι χαρακτηριστικοί ιταλικοί κήποι, των οποίων η αρχιτεκτονική δομή παρουσιάζει ιδιαίτερη ομοιότητα με αυτά τα μοτίβα ηχητικής κυματικής. Και οι δύο αυτές προσλαμβάνουσες, βασίζονται στη συμμετρία, την αξονική γεωμετρία και υποδεικνύουν γενικότερα την αρμονία στη φύση. Η γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε είναι η Arsenica, η οποία αντλεί έμπνευση από τις ιταλικές αφίσες στην αρχή του 20ου αιώνα κάνοντας νύξεις στα στυλ των Αρ Νουβό και Αρ Ντεκό. Τα χρώματα που κυριαρχούν είναι συνδυασμοί του κόκκινου, του άσπρου και του πράσινου, των χρωμάτων δηλαδή της Ιταλικής σημαίας.
Παρουσιαστές
Στις 29 Ιανουαρίου 2022, ο διευθυντής του Rai 1, Στέφανο Κολέττα, επιβεβαίωσε σε μια συνέντευξη στο ιταλικό ενημερωτικό περιοδικό Panorama ότι οι παρουσιαστές της Eurovision 2022 θα αποκαλυφθούν μετά το Φεστιβάλ Μουσικής του Σαν Ρέμο 2022. Έτσι, στις 2 Φεβρουαρίου, ανακοινώθηκε επίσημα ότι ο ιταλός παρουσιαστής Αλεσσάντρο Καττελάν, η Ιταλή τραγουδίστρια Λάουρα Παουζίνι και ο διεθνούς φήμης τραγουδιστής Μίκα θα είναι οι τρεις παρουσιαστές των τριών σόου. Επιπλέον, οι Γκαμπριέλε Κόρσι, Κριστιάνο Μαλτζιόλιο, Μάριο Άκαμπα και Λάουρα Καρουζίνο θα υποδεχτούν τους καλλιτέχνες στο "Τιρκουάζ χαλί" και θα παρουσιάσουν την τελετή έναρξης την Κυριακή 8 Μαΐου, ενώ οι δύο τελευταίοι μαζί με την Καρολίνα ντι Ντομένικο θα αναλάβουν τις συνεντεύξεις τύπων των καλλιτεχνών. Τέλος, η Σάμγια Χαφσάουι, την οποία τη γνωρίσαμε πέρσι στο Κέντρο Τύπου του περσινού Διαγωνισμού, θα παράγει καθημερινά ρεπορτάζ για ό,τι συμβαίνει στα παρασκήνια του διαγωνισμού, μέσα από το επίσημο κανάλι της Eurovision στο YouTube.
Σχεδιασμός της σκηνής
Η RAI και η EBU αποκάλυψαν στις 18 Φεβρουαρίου 2022 τον σχεδιασμό της σκηνής για τον διαγωνισμό του 2022. Με τα σχέδια της σχεδιάστριας με έδρα τη Ρώμη Francesca Montinaro, η οποία αποτύπωσε το "The Sun Within", η σκηνογραφία βασίζεται στις κινήσεις και το φως ενός κινούμενου ήλιου που έχει την ικανότητα να αναδεικνύει μια θεατρική κίνηση. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει επίσης έναν καταρράκτη σε λειτουργία και μια μικρογραφία ενός ιταλικού κήπου στο green room.
Η Montinaro έχει εμπειρία στη σκηνογραφία, έχοντας προηγουμένως σχεδιάσει τη σκηνή για το Μουσικό Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο το 2013 και το 2019. Είναι η πρώτη φορά από το 2016 που ο σχεδιαστής δεν είναι ο Γερμανός Florian Wieder.
Παραστάσεις στην αρχή και στο μέσο του διαγωνισμού
Στις 30 Απριλίου 2022, η EBU δημοσίευσε πληροφορίες σχετικά με τις παραστάσεις στην αρχή και στο μέσο του διαγωνισμού.
Ο πρώτος ημιτελικός άνοιξε με μια παράσταση που παρουσίαζε την ιταλική ευρηματικότητα και δημιουργικότητα, συνοδευόμενη από τον επίσημο ύμνο του διαγωνισμού, "The Sound of Beauty", που ερμήνευσε ο Σέρολ Ντος Σάντος, ενώ το διάστημα περιλάμβανε ένα σύνθετο των "Horizon in Your Eyes", "Satisfaction" και "Golden Nights [it]" από τους Dardust, Benny Benassi και Sophie and the Giants με μαέστρο τη Sylvia Catasta,  ένας σύντομος φόρος τιμής στη Raffaella Carrà από τον παρουσιαστές του διαγωνισμού, και ο Diodato να ερμηνεύει το "Fai rumore". Ο δεύτερος ημιτελικός άνοιξε με το "The Italian Way", μια πράξη που χτίστηκε γύρω από τον ιταλικό αυτοσχεδιασμό που ερμήνευσε ο συμπαρουσιαστής Alessandro Cattelan, ενώ το διάστημα περιλάμβανε ένα συνδυασμό των "Fragile" και "People Have the Power" από συμπαρουσιαστές Laura Pausini και Mika, και τους Il Volo που ερμηνεύουν μια νέα έκδοση του "Grande amore".
Προ-ηχογραφημένα φωνητικά
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2021, ο ισλανδικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας RÚV κατά λάθος δημοσίευσε τους κανόνες του διαγωνισμού 2022, αποκαλύπτοντας ότι για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά οι αντιπροσωπείες θα έχουν την επιλογή να χρησιμοποιήσουν προ-ηχογραφημένα φωνητικά. Κάθε αντιπροσωπεία θα μπορούσε να επιλέξει να χρησιμοποιήσει τραγουδιστές για τα φωνητικά, είτε επί σκηνής είτε εκτός, ή συνδυασμό ζωντανών και ηχογραφημένων φωνητικών. Όλα τα κύρια φωνητικά που ερμηνεύουν τη μελωδία του τραγουδιού θα πρέπει να είναι ζωντανά, ακολουθώντας τους κανόνες.
Εγγραφές live-on-tape
Στις 30 Νοεμβρίου 2021, ο OGAE Ελλάδας αποκάλυψε ότι για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, η EBU θα ζητήσει από όλους τους εθνικούς ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς να δημιουργήσουν μια 'live-on-tape' ηχογράφηση πριν τον διαγωνισμό που θα μπορέσει να χρησιμοποιηθεί εάν ένας συμμετέχοντας δεν καταφέρει να ταξιδέψει στο Τορίνο ή αναγκαστεί να τεθεί σε καραντίνα με την άφιξή του. Αυτό επιβεβαιώθηκε αργότερα από τον εκτελεστικό επόπτη του διαγωνισμού Μάρτιν Έστερνταλ.
Ημερομηνία δημοσίευσης του τραγουδιού
Τον Ιανουάριο του 2022, ο ουκρανικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας UA:PBC αποκάλυψε ότι η EBU αυστηροποιεί τους κανόνες σχετικά με την επιλεξιμότητα των τραγουδιών που συμμετέχουν στο διαγωνισμό. Μέχρι το 2022, οι κανόνες έλεγαν ότι τα διαγωνιζόμενα τραγούδια δεν πρέπει να έχουν κυκλοφορήσει εμπορικά πριν από την 1η Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους. Τώρα, ένα τραγούδι μπορεί να μην είναι επιλέξιμο για το διαγωνισμό εάν έχει κυκλοφορήσει στο κοινό με οποιονδήποτε τρόπο, συμπεριλαμβανομένων των ζωντανών εμφανίσεων, πριν από την 1η Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους. Η επιβολή του κανόνα υπόκειται στην ευθύνη των συμμετεχόντων ραδιοτηλεοπτικών φορέων.
Κλήρωση των ημιτελικών
Η κλήρωση, που καθόρισε τους ημιτελικούς των συμμετεχουσών χωρών, πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιανουαρίου 2022 στις 12:00 τοπική ώρα, στο Palazzo Madama. Οι 36 συμμετέχοντες στους ημιτελικούς χωρίστηκαν σε έξι δοχεία, με βάση τα πρότυπα ψηφοφορίας όπως υπολογίστηκαν από τον επίσημο συνεργάτη τηλεψηφοφορίας του διαγωνισμού, την Digame. Ο στόχος της διεξαγωγής της κλήρωσης από διαφορετικά δοχεία ήταν να μειωθεί η πιθανότητα "ψηφοφορίας των μπλοκ" και να αυξηθεί η αγωνία στους ημιτελικούς. Στην κλήρωση καθορίστηκε επίσης σε ποιον ημιτελικό θα συμμετέχουν και θα ψηφίσουν οι πέντε αυτόματα προκρινόμενες χώρες – οι "Big Five" Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο. Η τελετή της κλήρωσης φιλοξενήθηκε από τους Καρολίνα ντι Ντομένικο και Μάριο Ακάμπα, αντικαταστάτης της Γκαμπριέλε Κόρσι επειδή βρέθηκε θετική στον κορονοϊό. Έγινε και η τελετή αλλαγής της οικοδέσποινας πόλης από τον Αχμέτ Αμπουτάλεμπτ, δήμαρχο του Ρότερνταμ, στον Στέφανο λο Ρούσο, δήμαρχο του Τορίνο.
Postcards
Τα "postcards" είναι εισαγωγικά βίντεο 40 δευτερολέπτων, που προβάλλονται στην τηλεόραση ενώ προετοιμάζεται η σκηνή για τον επόμενο διαγωνιζόμενο. Φέτος, θα συμβαδίζουν με το γενικότερo θέμα του διαγωνισμού "Sound of Beauty" ("Ο ήχος της ομορφιάς") και θα περιλαμβάνουν τους διαγωνιζόμενους καλλιτέχνες σε γραφικές τοποθεσίες της Ιταλίας. Όπως και πέρσι, η βιντεοσκόπηση των καλλιτεχνών έγινε εξ αποστάσεως, με τους ίδιους να ηχογραφούν τα βίντεό τους με τη μέθοδο chroma keying. Τα γυρίσματα των postcards ξεκίνησαν στις 8 Φεβρουαρίου στην Περούτζια και έλαβαν χώρα στις παρακάτω τοποθεσίες:
Συμμετέχουσες χώρες
Η EBU ανακοίνωσε στις 20 Οκτωβρίου 2021 ότι 41 χώρες θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό του 2022. Η λίστα περιελάμβανε όλες τις χώρες που συμμετείχαν στο διαγωνισμό 2021, μαζί με την και το, που αμφότερες συμμετείχαν για τελευταία φορά το. Στις 25 Φεβρουαρίου 2022, η EBU ανακοίνωσε ότι η αποβλήθηκε από τη συμμετοχή στον διαγωνισμό εξαιτίας της εισβολής της στην Ουκρανία, μειώνοντας συνεπώς τον αριθμό των συμμετεχουσών χωρών σε 40.
Καλλιτέχνες που επιστρέφουν
Από τους καλλιτέχνες που διαγωνίζονται στη φετινή διοργάνωση, οι παρακάτω είχαν συμμετάσχει και στο παρελθόν στον διαγωνισμό:
1ος Ημιτελικός
Ο πρώτος ημιτελικός πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 10 Μαΐου 2022, στις 21:00 (CEST) τοπική ώρα. Δεκαεπτά χώρες διαγωνίστηκαν, από τις οποίες, οι 10 που συγκέντρωσαν τη μεγαλύτερη βαθμολογία συνολικά από κοινό και κριτικές επιτροπές, προκρίθηκαν στον Μεγάλο Τελικό του Σαββάτου. Δικαίωμα ψήφου σε αυτόν τον ημιτελικό, είχαν οι 17 χώρες που συμμετείχαν, μαζί με τη και την, που προκρίνονται απευθείας στον τελικό, ως μέλη των "Big 5". Η είχε αρχικά κληρωθεί να συμμετάσχει στο δεύτερο μισό αυτού του ημιτελικού, αλλά αποβλήθηκε από τον διαγωνισμό εξαιτίας της εισβολής της στην Ουκρανία.
{{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
2ος Ημιτελικός
Ο δεύτερος ημιτελικός έλαβε χώρα την Πέμπτη 12 Μαΐου 2022, στις 21:00 (CEST) τοπική ώρα. Δεκαοχτώ χώρες διαγωνίστηκαν, από τις οποίες οι 10 που συγκέντρωσαν τη μεγαλύτερη βαθμολογία συνολικά από κοινό και κριτικές επιτροπές, προκρίθηκαν στον Μεγάλο Τελικό του Σαββάτου. Δικαίωμα ψήφου σε αυτόν τον ημιτελικό,είχαν οι 18 χώρες που συμμετέχουν, μαζί με τη, το και την  που ως μέλη των "Big 5", προκρίνονται απευθείας στον τελικό.
{{Legend|navajowhite|Προκριθέντες}}
Τελικός
Ο τελικός έγινε το Σάββατο 14 Μαΐου 2022, στις 21:00 τοπική ώρα. Συμμετείχαν είκοσι πέντε χώρες: οι 20 που προκρίθηκαν στους ημιτελικούς και οι "Big 5" που προκρίνονται απευθείας. Οι σαράντα χώρες που συμμετείχαν στη διοργάνωση ψηφίζουν στον τελικό, ακόμη και εάν δεν προκρίθηκαν στον τελικό. {{Legend|gold|Νικητής}}
12 βαθμοί
Παρακάτω είναι μια περίληψη των μέγιστων 12 βαθμών που απονέμονται από την επαγγελματική κριτική επιτροπή κάθε χώρας και την τηλεψηφοφορία στον τελικό. Οι χώρες με έντονη γραφή έδωσαν τους μέγιστους 24 βαθμούς (12 βαθμούς η κάθε μία από επαγγελματική κριτική επιτροπή και τηλεψηφοφορία) στον καθορισμένο συμμετέχοντα.
Εκπρόσωποι βαθμών
TΟι βαθμοί που δίνονται από τις κριτικές επιτροπές ανακοινώθηκαν κατά τη διάρκεια του τελικού από έναν εκπρόσωπο από κάθε συμμετέχουσα χώρα με την εξής σειρά:
Άλλες χώρες
Μια χώρα μπορεί να συμμετάσχει στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision εφόσον διαθέτει ραδιοτηλεοπτικό φορέα που να είναι ενεργό μέλος της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης και έχει τη δυνατότητα να μεταδώσει το διαγωνισμό μέσω του δικτύου της Eurovision. Η EBU απέστειλε προσκλήσεις σε όλα τα ενεργά μέλη. Το συνεργαζόμενο μέλος, η έχει λάβει πρόσκληση συμμετοχής τουλάχιστον μέχρι το 2023.
Ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί και σχολιαστές
Όλοι οι συμμετέχοντες ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί μπορούν να επιλέξουν να έχουν επιτόπιους ή απομακρυσμένους σχολιαστές, οι οποίοι θα μεταδίδουν τον διαγωνισμό και την ψηφοφορία στο τοπικό κοινό τους. Ενώ οφείλουν να μεταδώσουν τουλάχιστον τον ημιτελικό στον οποίο ψηφίζουν αλλά και τον τελικό, οι περισσότεροι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί μεταδίδουν και τα τρία live shows. Παρομοίως, ορισμένοι μη συμμετέχοντες ραδιοτηλεοπτικοί φορείς ενδέχεται να θέλουν να μεταδώσουν τον διαγωνισμό. Αυτοί οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί που έχουν επιβεβαιώσει πλήρως ή εν μέρει το πρόγραμμα μετάδοσης ή / και τους σχολιαστές τους είναι :
Αντικατάσταση Ουκρανού καλλιτέχνη
Μετά τη διαμάχη γύρω από την εθνική επιλογή της Ουκρανίας το 2019, η οποία οδήγησε στην αποχώρηση της χώρας από τον διαγωνισμό εκείνο το έτος, η ουκρανική κυβέρνηση δημοσιοποίησε νόμο, ο οποίος απαγορεύει σε καλλιτέχνες που έχουν εμφανιστεί στη Ρωσία από το 2014 ή έχουν εισέλθει στην Κριμαία «παραβιάζοντας τη νομοθεσία της Ουκρανίας», να λάβουν μέρος στη διαδικασία επιλογής. Την εθνική επιλογή της Ουκρανίας το 2022 κέρδισε η Αλίνα Πας με το τραγούδι "Tini zabutykh predkiv". Στις 14 Φεβρουαρίου 2022, δύο ημέρες μετά την επιλογή, ο ακτιβιστής και βιντεομπλόγκερ Serhii Sternenko ισχυρίστηκε ότι η Pash είχε εισέλθει στην Κριμαία από το ρωσικό έδαφος το 2015 και παραχάραξε τα ταξιδιωτικά της έγγραφα με την ομάδα της προκειμένου να συμμετάσχει στην επιλογή. Ο ουκρανικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός UA:PBC δήλωσε στη συνέχεια ότι θα ζητούσε από την ουκρανική υπηρεσία συνοριοφυλακής να επαληθεύσει εάν τα έγγραφα είναι πλαστά και ότι η Pash δεν θα ήταν επίσημα η ουκρανή εκπρόσωπος στον διαγωνισμό "μέχρι να ολοκληρωθεί η επαλήθευση και η αποσαφήνιση των γεγονότων". Αφού ανακαλύφθηκε ότι ένας εκπρόσωπος της ομάδας του Pash είχε παραδώσει παραποιημένα έγγραφα στο UA:PBC, στις 16 Φεβρουαρίου, η Pash ανακοίνωσε στις σελίδες της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι θα αποσύρει την υποψηφιότητά της ως εκπρόσωπος της Ουκρανίας στο διαγωνισμό. Η UA:PBC δήλωσε αργότερα ότι σύμφωνα με τους κανόνες της επιλογής, θα επιλέξει έναν άλλο εκπρόσωπο μεταξύ άλλων διαγωνιζόμενων καλλιτεχνών. Οι Kalush Orchestra με το τραγούδι "Stefania" που τερμάτισαν δεύτεροι στην εθνική επιλογή, προσφέρθηκαν να εκπροσωπήσουν την Ουκρανία στις 17 Φεβρουαρίου, και η τελική απόφαση αναμενόταν να ληφθεί κατά τη διάρκεια μιας έκτακτης συνεδρίασης στις 18 Φεβρουαρίου. Στις 22 Φεβρουαρίου, το UA:PBC επιβεβαίωσε ότι η Kalush Orchestra είχε συμφωνήσει να εκπροσωπήσει την Ουκρανία στον διαγωνισμό.
Ρωσικός αποκλεισμός
Με την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, στις 24 Φεβρουαρίου του 2022, η ανώτατη αρχή του διαγωνισμού, δήλωσε ότι η Ρωσία θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό κανονικά, επικαλούμενη τον μη πολιτικό χαρακτήρα του γεγονότος.
Οι έντονες αντιδράσεις όμως που προκλήθηκαν σε πολλές χώρες εναντίον αυτής της τοποθέτησης - εννέα ραδιοτηλεοπτικοί φορείς άλλων χωρών ζήτησαν από την EBU να αλλάξει την απόφαση: το DR της Δανίας, το ERR της Εσθονίας, το Yle της Φινλανδίας, το RÚV της Ισλανδίας, το LRT της Λιθουανίας, το AVROTROS της Ολλανδίας, το NRK της Νορβηγίας, το Πολωνικό TVP και το SVT της Σουηδίας. ανάγκασαν την EBU να αναθεωρήσει και να δηλώσει ότι η Ρωσία δεν θα διαγωνιζόταν γιατί «υπό το φως της πρωτοφανούς κρίσης στην Ουκρανία, η συμπερίληψη της ρωσικής συμμετοχής θα δυσφημούσε τον Διαγωνισμό».
Την επόμενη μέρα, όλα τα μέλη της EBU από τη Ρωσία, συμπεριλαμβανομένου του VGTRK και του Channel One, ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους από την ένωση, σύμφωνα με δήλωση που δόθηκε στη δημοσιότητα από τα ρωσικά κρατικά μέσα. Η Ρωσία πριν αποκλειστεί, δεν είχε ανακοινώσει επίσημα τη συμμετοχή της.
Ουκρανικές προετοιμασίες
Μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, το UA:PBC και οι Kalush Orchestra δεν είχαν ακόμη επισήμως σχολιάσει εάν η συμμετοχή τους στον διαγωνισμό θα συνεχιζόταν. Στις 14 Μαρτίου 2022, οι Claudio Fasulo και Simona Martorelli, εκτελεστικοί παραγωγοί του διαγωνισμού του 2022, επιβεβαίωσαν ότι η Ουκρανία θα συνεχίσει να διαγωνίζεται. Αυτό επιβεβαιώθηκε αργότερα από το UA:PBC στις 19 Μαρτίου μέσω μιας ανάρτησης στις σελίδες του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πρόσθεσαν ότι θα ξεκινήσουν οι εργασίες για την ουκρανική εφεδρική απόδοση «live-on-tape», η οποία είχε προγραμματιστεί να ηχογραφηθεί στο Lviv και να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση που η αντιπροσωπεία δεν μπορεί να ταξιδέψει στο Τορίνο, ωστόσο, η αντιπροσωπεία αργότερα εξαιρέθηκε από την απαίτηση να το πράξει. Στις 2 Απριλίου, το UA:PBC επιβεβαίωσε ότι η Kalush Orchestra και η υπόλοιπη αντιπροσωπεία έλαβαν άδεια να ταξιδέψουν στο Τορίνο για τον διαγωνισμό, προσθέτοντας ότι η ομάδα θα συμμετείχε επίσης σε προωθητικές εκδηλώσεις σε όλη την Ευρώπη για να συγκεντρώσει δωρεές για πολεμικές προσπάθειες βοήθειας.
Περιστατικό με τη σημαία της Βόρειας Μακεδονίας
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης του "Τυρκουάζ Χαλιού" στις 8 Μαΐου 2022, η εκπρόσωπος της Βόρειας Μακεδονίας Andrea εθεάθη να πετάει τη σημαία της ΠΓΔΜ στο έδαφος πριν ποζάρει για τον Τύπο. Ο ραδιοτηλεοπτικός σταθμός της Βόρειας Μακεδονίας, MRT, δημοσίευσε αργότερα μια δήλωση καταδίκης της ενέργειάς της, χαρακτηρίζοντάς την ως "βεβήλωση εθνικού συμβόλου, η οποία τιμωρείται από τη νομοθεσία της Βόρειας Μακεδονίας". Στην ίδια δήλωση, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας δήλωσε ότι σκέφτονταν να αποσύρουν την Andrea από τον διαγωνισμό και ότι τα άτομα στην αντιπροσωπεία που θεωρούνται υπεύθυνα για το περιστατικό θα τιμωρηθούν. Η ίδια η Andrea απηύθυνε συγγνώμη αργότερα εκείνη την ημέρα. Το MRT δήλωσε αργότερα στις 11 Μαΐου ότι θα λάμβανε όλα τα πειθαρχικά μέτρα μετά την επιστροφή της αντιπροσωπείας από το Τορίνο, ενώ επίσης έθεσε την πιθανότητα να μην επιστρέψουν για τον διαγωνισμό του 2023, λόγω της αρνητικής δημοσιότητας που προκλήθηκε από το περιστατικό.
Απόπειρες κυβερνοεπιθέσεων
Στις 11 Μαΐου 2022, η φιλορωσική ομάδα χάκερ Killnet πραγματοποίησε επίθεση σε πολυάριθμους ιταλικούς ιστότοπους θεσμικών οργάνων, συμπεριλαμβανομένων αυτών του Υπουργείου Άμυνας, της Γερουσίας, του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας και του Automobile Club d'Italia. Ο επίσημος ιστότοπος του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision αργότερα αποκαλύφθηκε ότι ήταν μεταξύ αυτών που στοχοποιήθηκαν, εκτός από την πλατφόρμα στην οποία βασίζεται το σύστημα ψηφοφορίας του διαγωνισμού. Πρόσθετες επιθέσεις αναφέρθηκαν ότι έγιναν κατά τη διάρκεια του πρώτου ημιτελικού και του τελικού. Οι επιθέσεις ήταν τελικά ανεπιτυχείς και δεν υπήρξαν διακοπές ούτε στον ιστότοπο ούτε στην πλατφόρμα ψηφοφορίας.
Παρατυπίες ψήφου της κριτικής επιτροπής
Σε δήλωση που δόθηκε στη δημοσιότητα κατά τη μετάδοση του τελικού, η EBU αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια της κριτικής επιτροπής του δεύτερου ημιτελικού στις 11 Μαΐου 2022, έξι εθνικές επιτροπές, συγκεκριμένα αυτές του Αζερμπαϊτζάν, της Γεωργίας, του Μαυροβουνίου, της Πολωνίας, της Ρουμανίας και του Αγίου Μαρίνου, διαπιστώθηκε ότι είχαν ακανόνιστο τρόπο ψηφοφορίας. Ως αποτέλεσμα, σε αυτές τις έξι χώρες δόθηκαν υποκατάστατα συγκεντρωτικά αποτελέσματα κριτικής επιτροπής για τον δεύτερο ημιτελικό και τον τελικό με βάση χώρες με παρόμοια πρότυπα ψηφοφορίας, όπως καθορίστηκε από τα pot που μπήκαν οι χώρες για την κλήρωση κατανομής των ημιτελικών τον Ιανουάριο. Ο Φλαμανδικός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός VRT ανέφερε αργότερα ότι οι ένορκοι των εμπλεκόμενων χωρών είχαν συνάψει συμφωνίες για να ψηφίσουν η μία για την άλλη.
Κατά την ανακοίνωση των ψήφων της κριτικής επιτροπής στον τελικό, το Αζερμπαϊτζάν, η Ρουμανία και η Γεωργία ανακοίνωσαν τις ψήφους τους από τον Martin Österdahl, τον εκτελεστικό επόπτη του διαγωνισμού. Αυτό δηλώθηκε ότι οφειλόταν σε τεχνικές δυσκολίες για τη δημιουργία σύνδεσης με τους ορισμένους εκπροσώπους αυτών των χωρών. Οι εκπρόσωποι που θα τους είχαν ανακοινώσει ήταν οι Narmin Salmanova, Eda Marcus και Helen Kalandadze αντίστοιχα. Ένα δελτίο τύπου από τον ρουμανικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα TVR στις 20 Μαΐου αποκάλυψε ότι ο λόγος για την παρέμβαση του Österdahl εκ μέρους του Ρουμάνου εκπροσώπου οφειλόταν στην άρνηση της TVR να δεχτεί τις συγκεντρωτικές βαθμολογίες που υπολογίστηκαν από την EBU.
Την επόμενη μέρα του τελικού, η TVR κατηγόρησε την EBU ότι «άλλαξε τους κανόνες» και ζήτησε περαιτέρω διευκρινίσεις για το περιστατικό. Στην αρχική τους απόφαση, η ρουμανική κριτική επιτροπή απένειμε 12 βαθμούς στη Μολδαβία. Ο γεωργιανός ραδιοτηλεοπτικός σταθμός GPB και ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός του Αζερμπαϊτζάν İTV ζήτησαν επίσης μια πιο λεπτομερή δήλωση σχετικά με τα ζητήματα ψήφου της κριτικής επιτροπής, αποκαλύπτοντας ότι οι 12 βαθμοί της κριτικής επιτροπής τους είχαν αρχικά απονεμηθεί στην Ουκρανία. Ο ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός του Μαυροβουνίου RTCG και ο πολωνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός TVP ζήτησαν επίσης περισσότερες διευκρινίσεις σχετικά με το θέμα. Επιπλέον, η TVR και η İTV ισχυρίστηκαν ότι δεν παρουσιάστηκαν τεχνικές δυσκολίες κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας της κριτικής επιτροπής του τελικού.
Στις 19 Μαΐου 2022, η EBU δημοσίευσε την πλήρη ανάλυση των ακυρωμένων ψήφων της κριτικής επιτροπής από τον δεύτερο ημιτελικό. Το RTCG, το TVR και ο ραδιοτηλεοπτικός σταθμός SMRTV της Σαμαρίνας αρνήθηκαν οποιαδήποτε αδικοπραγία εκ μέρους τους, με τους δύο πρώτους να ισχυρίζονται ότι υπήρχαν και άλλα παράτυπα μοτίβα ψηφοφορίας αλλά δεν εντοπίστηκαν. Η TVR απείλησε επίσης να αποσυρθεί από τον διαγωνισμό για το 2023 και τις μελλοντικές εκδόσεις, ενώ σχεδίαζε επίσης να κινηθεί νομικά κατά της EBU ως απάντηση, ωστόσο, αργότερα αναφέρθηκε από το ρουμανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Impact.ro στις 29 Ιουλίου ότι το TVR είχε αποσυρθεί όλες τις αντιρρήσεις της.
Άλλα βραβεία
Εκτός από το τρόπαιο του κύριου νικητή, τα βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν και το βραβείο You're A Vision διαγωνίστηκαν κατά τη διάρκεια του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision 2022. Η ψηφοφορία του OGAE, "General Organization of Eurovision Fans" πραγματοποιήθηκε επίσης πριν από τον διαγωνισμό.
Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν
Τα Βραβεία Μαρσέλ Μπεζανσόν, δόθηκαν για πρώτη φορά στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision 2002 στο Τάλιν της Εσθονίας όταν τιμήθηκαν τα καλύτερα τραγούδια που τότε έλαβαν μέρος. Δημιουργήθηκαν από τον Κρίστερ Μπιέρκμαν (εκπρόσωπο της Σουηδίας το 1992) και τον Ρίτσαρντ Χέρρεϊ (μέλος του γκρουπ Herreys που νίκησε τον διαγωνισμό το 1984). Τα βραβεία πήραν το όνομά τους από τον δημιουργό του ετήσιου αυτού διαγωνισμού, Μαρσέλ Μπεζανσόν. Αυτά τα βραβεία χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: Βραβείο Τύπου, Καλλιτεχνικό Βραβείο και Βραβείο Συνθέτη. Οι νικητές ανακοινώνονται λίγο πριν τον τελικό του διαγωνισμού.
OGAE
Ο OGAE, ένας οργανισμός με πάνω από σαράντα συλλόγους θαυμαστών του Διαγωνισμού Τραγουδιού της Eurovision σε όλη την Ευρώπη και πέραν αυτής, διεξάγει μια ετήσια δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2002 ως το βραβείο Marcel Bezençon Fan Award. Μετά από όλες τις ψηφοφορίες, η κορυφαία συμμετοχή στη δημοσκόπηση του 2022 ήταν το "Hold Me Closer" της Σουηδίας που ερμηνεύτηκε από την Cornelia Jakobs. Τα πέντε κορυφαία αποτελέσματα φαίνονται παρακάτω.
You're A Vision Award
Το 2022 πραγματοποιήθηκε η πρώτη έκδοση του βραβείου You're A Vision (ένα παιχνίδι λέξεων της "Eurovision"), που διοργανώθηκε από το φανατικό Songfestival.be. Μετά την ακύρωση του βραβείου Barbara Dex λόγω των αρνητικών του συνεπειών, το You're A Vision Award καθιερώθηκε με στόχο να «γιορτάσει τη δημιουργικότητα και τη διαφορετικότητα που ενσαρκώνουν το πνεύμα της Eurovision», με νικητή να είναι αυτός με τα περισσότερα αξιοσημείωτη στολή. Ο Αυστραλός Σέλντον Ράιλι κέρδισε το βραβείο, με την Ισπανή Chanel να έρχεται δεύτερη και τους Νορβηγούς Subwoolfer τρίτοι.
Επίσημο άλμπουμ
To Eurovision Song Contest: Turin 2022 είναι το επίσημο μουσικό album του διαγωνισμού από την EBU και δημοσιευμένο από τη Universal Music Group ψηφιακά στις 8 Απριλίου 2022, φυσικά στις 22 Απριλίου 2022 σε CD και στις 6 Μαΐου 2022 για εκδόσεις σε κασέτα και βινύλιο. Το άλμπουμ περιλαμβάνει και τις 40 συμμετοχές, συμπεριλαμβανομένων των ημιφιναλίστ που δεν κατάφεραν να προκριθούν στον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διαγωνισμοί τραγουδιού Eurovision
Αντρέας Γκρύντσιγκ
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στη Δρέσδη λίγο πριν την έναρξη του δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου.
Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης από το 1958 και απέκτησε το δίπλωμα της ιατρικής το 1964.
Πρώτη επέμβαση αγγειοπλαστικής
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, ο Γκρύντσιγκ έμαθε για μια πρώιμη τεχνική αγγειοπλαστικής που είχε αναπτυχθεί από τον Τσάρλς Ντότερ, έναν Αμερικανό ιατρό - ακτινολόγο, όταν τον πρωτογνώρισε σε ένα επιστημονικό συνέδριο στη Φρανκφούρτη.
Έχοντας αντιμετωπίσει μεγάλη γραφειοκρατία στη Γερμανία για την πειραματική δοκιμή τεχνικών αγγειοπλαστικής στην καρδιολογία, ο Γκρύντσιγκ, αν και δεν το επιθυμούσε, μετακόμισε στην Ελβετία το 1969.
Η πρώτη επιτυχημένη επέμβαση στεφανιαίας αγγειοπλαστικής από τον δρ. Γκρύντσιγκ -σε ασθενή χωρίς νάρκωση- πραγματοποιήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 1977, στη Ζυρίχη, Ελβετία. Η τεχνική αυτή, που δεν είναι εγχείρηση, ονομάστηκε μετέπειτα ως διαδερμική στεφανιαία αγγειοπλαστική (ή αγγειοπλαστική, ή κν. "μπαλονάκι") και τις επόμενες δεκαετίες εξελίχτηκε με ένα αλματώδη τρόπο.
Με τη μέθοδο αυτή, για πρώτη φορά, επέτυχε διόρθωση των στεφανιαίων στενώσεων (σε ασθενή που είχε υψηλού βαθμού στένωση, 80%) χωρίς ανοικτή εγχείρηση. Προκάλεσε επέκταση μήκους 3 χιλιοστών, σε αριστερή πρόσθια φθίνουσα αρτηρία, η οποία τροφοδοτούσε το μπροστινό τοίχωμα της καρδιάς. Η επέμβαση αυτή έγινε σε πολλούς ασθενείς σε σύντομο χρονικό διάστημα που ακολούθησε.
Ο ίδιος παρουσίασε τα αποτελέσματα των τεσσάρων πρώτων περιπτώσεων επεμβάσεων αγγειοπλαστικής που είχε διενεργήσει με τους συνεργάτες του στη Ζυρίχη στο Ετήσιο Συνέδριο της Αμερικανικής Καρδιολογικής Εταιρείας το 1977, αφήνοντας έκπληκτο το ιατρικό κοινό του συνεδρίου. Αυτή η παρουσίαση οδήγησε στην ευρεία, παγκόσμια αναγνώριση του πρωτοποριακού έργου του.
Αιφνίδιο τέλος
Ο Γκρύντσιγκ υπήρξε ερασιτέχνης πιλότος και είχε ένα μικρό ιδιωτικό δικινητήριο αεροσκάφος τύπου Beechcraft Baron. Δυστυχώς τόσο εκείνος όσο και η σύζυγός του σκοτώθηκαν σε αεροπορικό δυστύχημα που έγινε έξω από την πόλη Φόρσαϊθ της Τζόρτζια ς των ΗΠΑ στις 27 Οκτωβρίου 1985.
Η ιατρική επεμβατική καινοτομία του Γκρύντσιγκ καταγράφηκε ως πολύ σημαντική ανακάλυψη με μεγάλη συμβολή στον τομέα της ιατρικής, για να αποδείξει ότι η επεμβατική καρδιολογία έχει μέλλον, χωρίς να απαιτείται πάντα ανοιχτή χειρουργική επέμβαση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γερμανοί ιατροί
Ιστορία του Διαδικτύου
Η ιστορία του Διαδικτύου ξεκινά με την ανάπτυξη των ηλεκτρονικών υπολογιστών στη δεκαετία του 1950. Οι πρώτες έννοιες του δικτύου ευρείας περιοχής προήλθαν από διάφορα εργαστήρια πληροφορικής στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γαλλία. Το Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ ανέθετε συμβάσεις έργων ήδη από τη δεκαετία του 1960, όπως για την ανάπτυξη του ARPANET από τους Ρομπέρ Τέιλορ και Λόρενς Ρόμπερτς. Το 1969 στάλθηκε το πρώτο μήνυμα μέσω του ARPANET, από το εργαστήριο του Καθηγητή πληροφορικής Λέναρντ Κλέινροκ στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια, Λος Άντζελες (UCLA) προς το δεύτερο κόμβο του δικτύου στο Ερευνητικό Ίδρυμα του Στάνφορντ (SRI).
Τα δίκτυα μεταγωγής πακέτων όπως το δίκτυο NPL, το ARPANET, το Δίκτυο Μεριτ, το CYCLADES, και το Telenet, αναπτύχθηκαν περί τα τέλη της δεκαετίας του 1960 και τις αρχές της δεκαετίας του 1970 με χρήση μιας ποικιλίας από πρωτόκολλα επικοινωνίας. Ο Ντόναλντ Ντέιβις ήταν ο πρώτος που επέδειξε μεταγωγή πακέτων το 1967, στο Εθνικό Εργαστήριο Φυσικής (NPL) στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το ARPANET οδήγησε στην ανάπτυξη των πρωτοκόλλων για διαδικτύωση, όπου πολλαπλά χωριστά δίκτυα θα μπορούσαν να ενταχθούν σε ένα ενιαίο δίκτυο δικτύων.
Η σουίτα πρωτοκόλλου διαδικτύου (TCP/IP) αναπτύχθηκε από τους Ρόμπερτ Καν και Βιντ Σερφ κατά τη δεκαετία του 1970 και αποτέλεσε το πρότυπο πρωτόκολλο διαδικτύου στο ARPANET, ενσωματώνοντας έννοιες από το γαλλικό πρόγραμμα ΚΥΚΛΑΔΕΣ του Λουίς Πουζίν. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 το NSF χρηματοδότησε την ίδρυση των εθνικών κέντρων υπερυπολογιστών σε διάφορα πανεπιστήμια, και το 1986 τους παρείχε διασυνδεσιμότητα με το πρόγραμμα NSFNET. Οι εμπορικοί πάροχοι υπηρεσιών Διαδικτύου άρχισαν να εμφανίζονται περί τα τέλη της δεκαετίας του 1980. Το 1990 το ARPANET αποσύρθηκε. Το 1989-90 σε αρκετές Αμερικανικές πόλεις εμφανίστηκαν οι πρώτες περιορισμένες ιδιωτικές συνδέσεις σε μέρη του Διαδικτύου από επίσημες εμπορικές οντότητες, και το 1995 αποσύρθηκε το NSFNET, μαζί με τους τελευταίους περιορισμούς σχετικά με τη χρήση του Διαδικτύου στην εμπορική κίνηση.
Τη δεκαετία του 1980, οι έρευνες στο CERN της Ελβετίας του Βρετανού επιστήμονα πληροφορικής Τιμ Μπέρνερς Λι, απέδωσαν τον Παγκόσμιο Ιστό, ένα σύστημα διασυνδεμένων εγγράφων υπερκειμένου προσπελάσιμο από οποιοδήποτε κόμβο του διαδικτύου. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, το Διαδίκτυο είχε έναν επαναστατικό αντίκτυπο στον πολιτισμό, το εμπόριο και την τεχνολογία, όπως την προαγωγή της γρήγορης επικοινωνίας με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ανταλλαγή άμεσων μηνυμάτων, τηλεφωνικές κλήσεις με VoIP, βιντεοκλήσεις, και του Παγκόσμιου Ιστού με τα διαδικτυακά φόρουμ, τα ιστολόγια, τις εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης και τις αγορές από ηλεκτρονικά καταστήματα. Η ερευνητική και εκπαιδευτική κοινότητα συνεχίζει να αναπτύσσει και να χρησιμοποιεί προηγμένα δίκτυα όπως το JANET στο Ηνωμένο Βασίλειο και το Internet2 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυξανόμενες ποσότητες δεδομένων μεταδίδονται με ολοένα και υψηλότερες ταχύτητες μέσω δικτύων οπτικών ινών που τρέχουν στα 1 Gbit/s, 10 Gbit/s ή περισσότερο. Ιστορικά, το Διαδίκτυο ανέλαβε τον έλεγχο του τοπίου στις παγκόσμιες επικοινωνίες σχεδόν άμεσα: το 1993 μόνο το 1% των πληροφοριών μεταφέρονταν μέσω τηλεπικοινωνιακών δικτύων αμφίδρομης κατεύθυνσης, το 2000 το ποσοστό είχε ήδη ανέλθει σε 51%, και το 2007 έφτασε το 97%. Σήμερα, το Διαδίκτυο συνεχίζει να επεκτείνεται, κινούμενο από ολοένα και μεγαλύτερες ποσότητες διαδικτυακών πληροφοριών, και εφαρμογών εμπορίου, ψυχαγωγίας και κοινωνικής δικτύωσης. Εν τούτοις, το μέλλον του διαδικτύου σε παγκόσμιο επίπεδο διαμορφώνεται διαφορετικά ανά περιοχή.
Πρόδρομοι
Η έννοια της επικοινωνίας δεδομένων – της μετάδοσης δεδομένων μεταξύ δύο διαφορετικών θέσεων διαμέσου ενός ηλεκτρομαγνητικού μέσου, όπως το ραδιόφωνο ή ένα ηλεκτρικό καλώδιο – προηγείται της εμφάνισης των πρώτων υπολογιστών. Αυτά τα συστήματα επικοινωνίας συνήθως περιορίζονταν σε επικοινωνία σημείο-με-σημείο μεταξύ των ακροδεκτών δύο συσκευών. Οι σηματοφόρες γραμμές, τα τηλεγραφικά συστήματα και οι συσκευές τηλετυπίας μπορούν να θεωρηθούν ως οι πρόδρομοι αυτού του είδους επικοινωνίας. Στα τέλη του 19ου αιώνα η τηλεγραφία ήταν το πρώτο πλήρως ψηφιακό σύστημα επικοινωνίας.
Τα θεμελιώδη θεωρητικά έργα για τη μετάδοση δεδομένων και η θεωρία της πληροφορίας αναπτύχθηκαν από τους Κλοντ Σάνον, Χάρι Νύκουιστ, και Ραλφ Χάρτλευ στις αρχές του 20ου αιώνα.