cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Έλληνες στο Ουζμπεκιστάν
Υπάρχουν περίπου 9.000 Έλληνες στο Ουζμπεκιστάν. Η κοινότητα αποτελείται από Έλληνες από τη Ρωσία που εκτοπίστηκαν με τη βία από τη χώρα αυτή προς το Ουζμπεκιστάν στη δεκαετία του 1940, και πολιτικοί πρόσφυγες από την Ελλάδα. Περίπου 30.000 Έλληνες ζούσαν στη χώρα πριν από τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και έφθασαν επιπλέον 11.000 άτομα μετά τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο. Οι αριθμοί τους έχουν μειωθεί από το υψηλό των περίπου 40.000 στη δεκαετία του 1960. Ο κύριος λόγος είναι η μετανάστευση προς την Ελλάδα μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, όταν οι νόμοι επέτρεψαν την επιστροφή όλων των εθνοτικών Ελλήνων που είχαν εξοριστεί για πολιτικούς λόγους μετά τον ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο. Η μεγαλύτερη ελληνική κοινότητα της χώρας είναι η πρωτεύουσα, η Τασκένδη, όπου οι περισσότεροι από τους Έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες μεταφέρθηκαν από τις Σοβιετικές αρχές. Στην αρχαιότητα το νότιο μέρος της χώρας αποτέλεσε μέρος της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, αλλά οι λίγες ελληνικές κοινότητες που υπήρχαν έχουν από τότε αφομοιωθεί.
Η πιο σημαντική οργάνωση που εκπροσωπεί τους εθνοτικούς Έλληνες είναι ο Ελληνικός Πολιτιστικός Σύλλογος της Τασκένδης. Οι δραστηριότητες του οργανισμού περιλαμβάνουν την διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας (19 τάξεις με 571 μαθητές συνολικά και επίσης προσφέρει μαθήματα για ενήλικες) και τη διδασκαλία ελληνικών χορών και μουσικής.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες της Ανατολής Ελληνες
Σαιν-Ζοζέφ (Μαρτινίκα)
Το Σαιν-Ζοζέφ (γαλλικά: Saint-Joseph) είναι γαλλική κοινότητα στον υπερπόντιο νομό και περιοχή της Μαρτινίκας.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ζοζεφέν (γαλλικά: Joséphins).
Γεωγραφία
Η Σαιν-Ζοζέφ βρίσκεται κεντρο-δυτικά της Μαρτινίκης και βορειοδυτικά του Διαμερίσματος Φορ-ντε-Φρανς. Βρίσκεται νοτιοανατολικά της Λα Μενταίλ και νοτιοδυτικά της Γκρος Μορν. Βρίσκεται σε συντεταγμένες 14.67083°N, -61.0375°W.
Πολιτικά
Δήμαχος της Σαιν-Ζοζέφ είναι η Ατανάζ Ζαν-Ροζ (Athanase Jeanne-Rose). Θα είναι δήμαρχος από το 2008 έως το 2014.
Πηγές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μαρτινίκας
Λούις Άρμστρονγκ
Ο Λούις Άρμστρονγκ (Louis Armstrong, 4 Αυγούστου 1901 – 6 Ιουλίου 1971) (γνωστός και με τα προσωνύμια Satchmo ή Pops) ήταν Αμερικανός μουσικός της τζαζ. Υπήρξε μία χαρισματική προσωπικότητα και καινοτόμος ερμηνευτής, με πλούσια μουσικά προσόντα και σημαντική συνεισφορά στο είδος. Αποτελεί σήμερα έναν από τους δημοφιλέστερους τζαζ μουσικούς του 20ού αιώνα. Διακρίθηκε αρχικά ως τρομπετίστας και αργότερα ως τραγουδιστής της τζαζ και του μπλουζ.
Νεανικά χρόνια
Ο Άρμστρονγκ γεννήθηκε στη Νέα Ορλεάνη. Υπήρξε γιος φτωχής οικογένειας, την οποία ο πατέρας του, Γουίλλιαμ Άρμστρονγκ, εγκατέλειψε όταν ο Λούις Άρμστρονγκ ήταν ακόμα σε βρεφική ηλικία. Η ενασχόλησή του με τη μουσική ξεκίνησε όταν άρχισε να μαθαίνει κορνέτα συμμετέχοντας στην ορχήστρα του αναμορφωτηρίου New Orleans Home for Colored Waifs, όπου κατέληξε αρκετές φορές εξαιτίας εγκληματικής συμπεριφοράς, με πιο χαρακτηριστικό περιστατικό, αυτό που συνέβη κατά τη διάρκεια ενός πρωτοχρονιάτικου εορτασμού, όταν ο Άρμστρονγκ πυροβόλησε στον αέρα με το όπλο του πατέρα του. Ακολουθούσε συχνά τις παρελάσεις της τοπικής ορχήστρας των πνευστών ενώ παράλληλα προσπαθούσε να παρακολουθήσει παλαιότερους μουσικούς, όπως τον Μπανκ Τζόνσον και κυρίως τον Κινγκ Όλιβερ, ο οποίος αποτελούσε ένα είδος πατρικής φιγούρας για τον Λούις Άρμστρονγκ. Αργότερα συμμετείχε κι ο ίδιος σε ορχήστρες ενώ ξεκίνησε να περιοδεύει ως μουσικός με την ορχήστρα του πιανίστα Fate Marable, η οποία έπαιζε πάνω σ' ένα ατμόπλοιο που διέσχιζε τον Μισισίπι. Ο Άρμστρονγκ παρομοίασε την περίοδο αυτή με τη φοίτηση σε ένα πανεπιστήμιο, καθώς αποκόμισε σημαντικές εμπειρίες και γνώσεις. Το 1919, όταν ο Κινγκ Όλιβερ εγκατέλειψε την πόλη της Νέας Ορλεάνης, ο Άρμστρονγκ τον αντικατέστησε στην ορχήστρα του Έντουαρντ «Κιντ» Όρι, που αποτελούσε εκείνη την εποχή μία από τις πιο δημοφιλείς τζαζ ορχήστρες.
Πρώτα καλλιτεχνικά βήματα
Το 1922 εγκαταστάθηκε στο Σικάγο, έπειτα από πρόσκληση του Κινγκ Όλιβερ να συμμετάσχει στην ορχήστρα του (Creole Jazz Band). Από τις αρχές της δεκαετίας του 1920, το Σικάγο αποτελούσε το κυρίαρχο κέντρο της τζαζ και η ορχήστρα του Όλιβερ ήταν μία από τις σημαντικότερες. Ο Άρμστρονγκ συμμετείχε για πρώτη φορά σε ηχογραφήσεις, ως δεύτερος κορνετίστας, το 1923. Αν και η συνεργασία του με τον Όλιβερ ήταν αρμονική, μετά από παρότρυνση της πιανίστριας και σύζυγου του, Λιλ Χάρντιν Άρμστρονγκ, εγκαταστάθηκε το 1924 στη Νέα Υόρκη και συμμετείχε στην ορχήστρα του Φλέτσερ Χέντερσον, για τις ανάγκες της οποίας άρχισε να παίζει τρομπέτα. Τον επόμενο χρόνο επέστρεψε στο Σικάγο όπου ξεκίνησε να ηχογραφεί ως ηγέτης των συγκροτημάτων Hot Five και Hot Seven, σημειώνοντας επιτυχίες, όπως τα κομμάτια Potato Head Blues, Muggles (όρος αργκό για την μαριχουάνα, της οποίας ήταν χρήστης ο Άρμστρονγκ) και West End Blues (σύνθεση του Κινγκ Όλιβερ). Η εισαγωγή του Άρμστρονγκ στο West End Blues, παραμένει ως σήμερα ένας από τα διασημότερους αυτοσχεδιασμούς στην ιστορία της τζαζ.
Το 1929 επέστρεψε στη Νέα Υόρκη και τον επόμενο χρόνο εγκαταστάθηκε στο Λος Άντζελες πριν ξεκινήσει να περιοδεύει στην Ευρώπη. Έχοντας αναλώσει αρκετά χρόνια περιοδεύοντας, εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Κουίνς της Νέας Υόρκης, το 1943 συνεχίζοντας να εξελίσσει το παίξιμό του. Για τα επόμενα τριάντα χρόνια, ο Άρμστρονγκ έδινε περισσότερες από 300 συναυλίες το χρόνο, αν και κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1940, οι μεγάλες ορχήστρες σταδιακά εγκαταλείφθηκαν, λόγω του οικονομικού κόστους συντήρησής τους και του μειωμένου ενδιαφέροντος του κοινού για αυτές.
The All Stars
Το 1947, κατόπιν μιας πολύ επιτυχημένης συναυλίας του Άρμστρονγκ με τον Jack Teagarden και ένα μικρό μουσικό σχήμα στη Νέα Υόρκη, αποφάσισε να εγκαταλείψει την δομή της μεγάλης ορχήστρας, καθιερώνοντας ένα μικρότερο εξαμελές μουσικό συγκρότημα, το οποίο ονομαζόταν Louis Armstrong and his All Stars. Σε αυτό μετείχαν, μεταξύ άλλων, ο Teagarden, ο Ερλ Χάινς, καθώς και άλλοι σημαντικοί μουσικοί του σουίνγκ ή του ντίξιλαντ. Με τους All Stars, ο Άρμστρονγκ πραγματοποίησε αρκετές ηχογραφήσεις, ενώ εμφανίστηκε και σε περισσότερες από τριάντα ταινίες. Το 1964, ηχογράφησε τον πιο επιτυχημένο εμπορικά δίσκο του, περιλαμβάνοντας την ηχογράφησή του για τη σύνθεση Hello, Dolly! του Τζέρι Χέρμαν. Το τραγούδι αναρριχήθηκε στην πρώτη θέση των μουσικών καταλόγων και ο Άρμστρονγκ αποτέλεσε τον γηραιότερο μουσικό που πέτυχε μία τέτοια διάκριση, σε ηλικία 63 ετών. Υπήρξε ενεργός και συνέχισε να δίνει συναυλίες μέχρι το θάνατό του. Στις τελευταίες του εμφανίσεις, αν και σε προχωρημένη ηλικία, ερμήνευε συχνά κομμάτια από μνήμης. Περιόδευσε επίσης στην Αφρική, την Ευρώπη και την Ασία, κάτω από τη χορηγία του State Department των ΗΠΑ. Οι περιοδείες αυτές είχαν ιδιαίτερη απήχηση, γεγονός που οδήγησε στον χαρακτηρισμό του Άρμστρονγκ ως "πρέσβη Satch". Πέθανε το 1971 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 70 ετών και ενώ το προηγούμενο βράδυ είχε εμφανιστεί στο ξενοδοχείο Waldorf Astoria.
Προσωνύμια
Το προσωνύμιο Satchmo ή Satch (συντομεύσεις του όρου Satchelmouth) περιγράφουν την έκφραση του προσώπου του κατά τη διάρκεια του παιξίματος της τρομπέτας. Το 1932, ο τότε εκδότης της βρετανικής μουσικής εφημερίδας Melody Maker, Percy Brooks, υποδέχθηκε τον Άμστρονγκ στο Λονδίνο με τον χαιρετισμό "Hello, Satchmo!", συντομεύοντας δηλαδή τον όρο Satchelmouth, και έκτοτε καθιερώθηκε. Στις αρχές της σταδιοδρομίας του ήταν επίσης γνωστός με το προσωνύμιο Dippermouth. Ο Άρμστρονγκ τοποθετούσε την τρομπέτα στα χείλη του με τέτοιο τρόπο, ώστε μετά από αρκετή ώρα σχηματιζόταν ένα μικρό βαθούλωμα (αγγλ. dip) στο πάνω χείλος του, εμφανές και σε αρκετές φωτογραφίες εκείνης της περιόδου. Το γεγονός αυτό οδήγησε κάποια στιγμή και στην αφοσίωσή του στο τραγούδι, καθώς για ένα διάστημα δεν ήταν δυνατό να παίζει τρομπέτα, αν και αργότερα τροποποίησε τον τρόπο παιξίματός του ώστε να συνεχίσει. Οι μουσικοί με τους οποίους συνεργαζόταν και οι φίλοι του τον αποκαλούσαν συνήθως Pops, όπως και ο ίδιος αποκαλούσε εκείνους αντίστοιχα.
Μουσική
Στα πρώτα στάδια της εξέλιξής του, ο Άρμστρονγκ διακρίθηκε ως βιρτουόζος της κορνέτας και της τρομπέτας. Οι πιο σημαντικές από τις πρώτες του ηχογραφήσεις αναδείχθηκαν μέσα από τα μουσικά σχήματα των Hot Five και Hot Seven και οι αυτοσχεδιασμοί του Άρμστρονγκ σε αυτές, αποτελούν μέχρι σήμερα σημείο αναφοράς για την μελωδικότητά, τις καινοτομίες και τον εκλεπτυσμό τους. Είχε επίσης σημαντική συνεισφορά στην ανάδειξη του ρόλου τού σολίστα, συμβάλλοντας στη μετατροπή του είδους της τζαζ, από μια συλλογική κατά βάση μουσική, σε μορφή τέχνης με μεγάλα περιθώρια αυτόνομης έκφρασης του μουσικού. Στην πορεία των χρόνων, ο Άρμστρονγκ ενδιαφέρθηκε έντονα και για το τραγούδι. Αν και δεν ήταν ο πρώτος που το χρησιμοποίησε, ανέδειξε σε μεγάλο βαθμό και κατέστησε δημοφιλές, το αποκαλούμενο «σκατ» τραγούδι (scat singing), δηλαδή τραγούδι χωρίς λόγια, με άναρθρους φθόγγους, το οποίο και ενσωμάτωσε στο ρεπερτόριό του.
Κατά τη διάρκεια της μουσικής του σταδιοδρομίας, συνεργάστηκε είτε ως τραγουδιστής είτε ως τρομπετίστας, με μερικούς από τους σημαντικότερους μουσικούς της τζαζ, μεταξύ αυτών ο Ντιούκ Έλινγκτον, η Έλλα Φιτζέραλντ, ο Μπινγκ Κρόσμπι, ο Φλέτσερ Χέντερσον και η Μπέσι Σμιθ. Με την Έλλα Φιτζέραλντ ηχογράφησε συνολικά τρεις δίσκους: Ella and Louis, Ella and Louis Again και Porgy and Bess. Οι τελευταίες σημαντικές του ηχογραφήσεις καταγράφονται στη δεκαετία του 1950 ενώ το μεγαλύτερο μέρος της ύστερης δισκογραφίας του χαρακτηρίζεται συνήθως από τους κριτικούς ως υπεραπλουστευτικό ή τυποποιημένο, αν και δεν του στέρησε την εμπορική απήχηση. Μία από τις τελευταίες εμπορικές επιτυχίες του Άρμστρονγκ υπήρξε η ερμηνεία του στο τραγούδι «What a Wonderful World» (1968), το οποίο παρέμεινε στην κορυφή των βρετανικών μουσικών καταλόγων για ένα μήνα, ενώ το 1987 χρησιμοποιήθηκε στην ταινία Good Morning, Vietnam και γνώρισε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία. Ο Λούις Άρμστρονγκ επηρεάστηκε από ένα ευρύ φάσμα μουσικών ειδών, πέρα από τη τζαζ και το μπλουζ, τη λαϊκή λατινοαμερικανική παράδοση, τις κλασικές συμφωνίες και την όπερα και ενσωμάτωσε στοιχεία αυτών στις εμφανίσεις του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμερικανοί μουσικοί Κατηγορία:Τζαζ μουσικοί Κατηγορία:Τρομπετίστες Κατηγορία:Βραβευμένοι με Γκράμι Κατηγορία:Αμερικανοί άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου
Μιχάλης Παπαδόπουλος
Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος (Μεσόβουνο Κοζάνης, 1 Οκτωβρίου 1962) είναι Έλληνας πολιτικός, καθηγητής, πτυχιούχος Μηχανικός Ηλεκτρολόγος και βουλευτής Κοζάνης της Νέας Δημοκρατίας από το 2000. Από την 1η Σεπτεμβρίου 2021 είναι ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών της Ελληνικής Δημοκρατίας στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Έχει διατελέσει υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων (2013-2015) στην κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά και υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (2009) στην κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1962 και κατάγεται από το Μεσόβουνο Εορδαίας του Νομού Κοζάνης. Είναι πτυχιούχος Μηχανικός Ηλεκτρολόγος - Ηλεκτρονικός. Είναι παντρεμένος με την Αναστασία Κολιοπούλου, επίσης εκπαιδευτικό, και έχει τρία παιδιά (ένα γιο και δυο κόρες).
Ομιλεί την αγγλική γλώσσα.
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Εργάστηκε ως καθηγητής στη Β/θμια και Γ/θμια εκπαίδευση, στην ΑΣΕΤΕΜ-ΣΕΛΕΤΕ και στα ΤΕΙ. Την περίοδο 1989-1993 στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ήταν Ειδικός Σύμβουλος και Διευθυντής γραφείου του υπουργού Εθνικής Αμύνης Ιωάννου Βαρβιτσιώτη.
Πολιτική σταδιοδρομία
Από το 2013 έως το 2015 συμμετείχε στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά ως υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.
Το 2009 συμμετείχε στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή ως υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
Από το 2000 έως το 2015 είναι βουλευτής Νομού Κοζάνης με τη Νέα Δημοκρατία. Επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουλίου 2019.
Συγγραφικό έργο
Έχει συμμετάσχει ως εισηγητής σε ημερίδες και συνέδρια και έχει δημοσιεύσει σημαντικό αριθμό επιστημονικών άρθρων.
Παραπομπές
Παπαδόπουλος Παπαδόπουλος Παπαδόπουλος Παπαδόπουλος Παπαδόπουλος
Αραβησσός Πέλλας
Το χωριό Αραβησσός ή Αραβυσός βρίσκεται στο νομό Πέλλας της Μακεδονίας και έχει 1.398 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Το χωριό είναι κτισμένο στους πρόποδες του βουνού Πάικου και 12 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Γιαννιτσών. Η πλειοψηφία των κατοίκων του προέρχεται από μέρη της Καππαδοκίας και συγκεκριμένα από τα χωριά Ενεχίλ και Αραβησσός (Παλαιά Αραβησσός), εξού και η ονομασία του τόπου, καθώς και από χωριά της Καλλίπολης (Ταϊφίρ, Γαλατά) και από τα μεγάλα Λιβάδια (κυρίως Βλάχοι).
Διοικητικά, είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κύρρου, του δήμου Πέλλας. Η κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 25,252 χμ² (2011).
Ιστορία
Το όνομα του χωριού, το οποίο ανήκε στην κοινότητα Ασιάρ Βέη, αρχικά ήταν Όμπαρ , το οποίο σημαίνει δέκα μπάρες νερό. Το όνομα αυτό δεν ήταν τυχαίο, διότι εκεί υπήρχαν και υπάρχουν οι λεγόμενες πηγές της Αραβησσού που υδροδοτούν την πόλη της Θεσσαλονίκης. Η ιστορία αυτού του τόπου έχει τις βάσεις της από το 1926, καθώς τότε έγιναν οι πρώτες εγκαταστάσεις των κατοίκων και την ίδια χρονιά μετονομάστηκε και ο οικισμός. Παλαιότερα οι μόνοι κάτοικοι ήταν οι Βλάχοι από τα Μεγάλα Λιβάδια, οι οποίοι όμως ζούσαν νομαδικά και έμεναν στην περιοχή εκείνη μόνο κατά το χειμώνα.
Οι πρόσφυγες της Αραβησσού της Μικράς Ασίας έμειναν σε σπίτια που τους έφτιαξε το κράτος και ασχολήθηκαν με την γεωργία. Συχνές ήταν οι ασθένειες λόγω της γειτνίασης με το Βάλτο των Γιαννιτσών (π.χ. ελονοσία). Αργότερα, κατέφτασαν πρόσφυγες από το Ενεχίλ που ασχολήθηκαν επίσης με τη γεωργία, καθώς και σε ένα εργοστάσιο υφαντουργίας.
Το χωριό έχει δυο εκκλησίες: τον κεντρικό ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος και το δεύτερο ναό στα νεκροταφεία του χωριού, αφιερωμένο στον Προφήτη Ηλία.
μικρογραφία|Το τοπίο γύρω από της πηγές Αραβησσού
Λατομείο
Σε απόσταση 3 χιλιομέτρων από το χωριό βρίσκεται λατομείο παραγωγής ασφαλτοκονιασμάτων και υλικών χαλικοστρώσεων.
Πηγές Αραβησσού
Οι πηγές Αραβησσού έχουν χαρακτηριστεί ως υγρότοπος και απέχουν μισό χιλιόμετρο νοτιοανατολικά του χωριού. Έχουν εμβαδόν 50 στρέμματα και βρίσκονται σε υψόμετρο 43 μέτρων. Εκεί βρίσκονται χώροι εστίασης ώστε ο επισκέπτης να απολαύσει το τοπίο.
Πηγές
Κατηγορία:Δήμος Πέλλας Κατηγορία:Χωριά του νομού Πέλλας
Έλληνες στην Κιργιζία
Οι Έλληνες στην Κιργιζία αποτελούν μια από τις μικρότερες μειονοτικές ομάδες της χώρας. Τα υπάρχοντα δεδομένα είναι αντιφατικά. Σύμφωνα με την απογραφή του 2009 υπάρχουν 451 Έλληνες. Σύμφωνα με το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, υπάρχουν 150 οικογένειες ελληνικής καταγωγής (650–700 άτομα). Ωστόσο, τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού δίνουν ένα ακόμη μικρότερο αριθμό (50 άτομα).
Αρχικός εποικισμός
Σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του 1920, οι Έλληνες της Κιργιζίας αριθμούσαν μόνο 344 άτομα. Από το 1939 και κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου οι Έλληνες που ζούσαν στη Σοβιετική Ένωση, από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν έμποροι, αλλά υπήρχαν και ορισμένοι αγρότες, υπέστησαν απελάσεις, κυρίως προς τις στέπες της Κεντρικής Ασίας, ιδίως προς το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, το Κιργιστάν και τη Σιβηρία. Για αρκετά χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, οι απελαυμένοι Έλληνες δεν είχαν αποκατασταθεί και δεν είχαν τη δυνατότητα να επιστρέψουν στην περιοχές εποικισμού πριν την απέλαση. Έτσι, κάποιοι από αυτούς επέλεξαν να φύγουν από τη Σιβηρία για να εγκατασταθούν στο Καζακστάν και (σε μικρότερο βαθμό) στο Κιργιστάν. Οι περισσότεροι από αυτούς τους Έλληνες τελικά συγκεντρώθηκαν στην Περιφέρεια Ος και την πόλη του Νοοκάτ ειδικότερα.
Κατά τη διάρκεια ενός δεύτερου κύματος απελάσεων (1944–1949) που ξεκίνησε από το Σταλινικό καθεστώς, περισσότερες από 31.000 οικογένειες (Πόντιοι και Έλληνες από την Κριμαία) εστάλησαν στο Μπισκέκ. Μόνο 5.000 βρήκαν καταφύγιο οι οποίοι ζούσαν σε άθλιες συνθήκες. Αυτή τη φορά, η απελαυμένοι Έλληνες τελικά εγκαταστάθηκαν στην περιφέρεια Ταλάς.
Μετανάστευση προς την Ελλάδα
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η ελληνική κοινότητα της Κιργιζίας ήταν ακόμα ζωντανή, και αριθμούσε 3.000 άτομα. Ωστόσο, από το 1985 και μετά, ο αριθμός τους μειώνεται, λόγω της μετανάστευσης από τους Έλληνες σε αναζήτηση εργασίας. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990 860 μέλη της ελληνικής κοινότητας της Κιργιζίας (που αποτελεί το 0.57% του συνολικού αριθμού των ελλήνων μεταναστών από την πρώην Σοβιετική Ένωση) εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα.
Οργάνωση
Η κοινότητα εκπροσωπείται από το Σύνδεσμο Φιλίας των Εθνοτικών Ελλήνων, με επικεφαλής την πρόεδρο Όλγα Κουπριγιάνοβα. Σύμφωνα με αυτήν, ο σύλλογος έχει 300 μέλη. Λειτουργεί ένα ελληνικό σχολείο με έλληνα δάσκαλο του οποίου ο μισθός καλύπτεται από την ελληνική κυβέρνηση, μέσω της Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού. Το Πανεπιστήμιο του Μπισκέκ άνοιξε τμήμα ελληνικής γλώσσας το 2003.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες της Ανατολής Κατηγορία:Κοινωνία της Κιργιζίας Κατηγορία:Ελληνική διασπορά
Αγγελοχώρι Θεσσαλονίκης
Το Αγγελοχώρι είναι χωριό και έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Μηχανιώνας του δήμου Θερμαϊκού, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Θεσσαλονίκης, στην περιφέρεια Μακεδονίας, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης. Πρίν το πρόγραμμα Καλλικράτης και το σχέδιο Καποδίστριας, ανήκε στην επαρχία Θεσσαλονίκης του νομού Θεσσαλονίκης, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονία.
Γεωγραφία
Το Αγγελοχώρι είναι μεγάλο παραθαλάσσιο χωριό στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται σχεδόν πάνω στο ακρωτήριο Μεγάλο Καραμπουρνού, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει περίπου 35 χλμ. περίπου Ν. ΝΔ. της Θεσσαλονίκης. Η τοπική κοινότητα είναι χαρακτηρισμένη ως αγροτικός πεδινός οικισμός, με έκταση 5,863 χμ².
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 1926 και προσαρτήθηκε στην κοινότητα Νέας Μηχανιώνας του νομού Θεσσαλονίκης. Το 1951 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας. Με το ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997 αποσπάστηκε από την κοινότητα Αγγελοχωρίου και προσαρτήθηκε στον δήμο Μηχανιώνας. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Μηχανιώνας και προσαρτήθηκε στον δήμο Θερμαϊκού.
Γενικά στοιχεία
Το Αγγελοχώρι έχει γνωρίσει σημαντική οικονομική (εργοστάσιο μεταποίησης αλιευμάτων, θερμοκήπια) και τουριστική ανάπτυξη, κυρίως λόγω της προνομιακής παραθαλάσσιας θέσης του.
Στα νοτιοδυτικά του χωριού λειτουργούν αλυκές και παράγεται αλάτι, τουλάχιστον από το 1902. Λέγεται ότι κατά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο οι ντόπιοι πουλούσαν αλάτι, για να αγοράζουν τρόφιμα. Μέχρι τη δεκαετία του 1970, το αλάτι το έβγαζαν με τσεκούρια και φτυάρια, με τα χέρια, και το μετέφεραν με άλογα, έως ότου κάνουν την εμφάνισή τους τα βαγονέτα στις ράγες, τη δεκαετία του 1980.
Αθλητισμός
Στο χωριό εδρεύει ο «Αθλητικός Μορφωτικός Σύλλογος «Κεραυνός» που ιδρύθηκε επίσημα το 1977 και δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Προϋπήρχε σαν ανεπίσημο σωματείο από το 1947, δίνοντας φιλικούς αγώνες με άλλα ανεπίσημα σωματεία και χωρίς να αγωνίζεται σε επίσημα πρωταθλήματα. 30 χρόνια αργότερα, το 1977, ο Κεραυνός Αγγελοχωρίου αναγνωρίστηκε επίσημα από την ΕΠΟ με Αριθμό Μητρώου ΕΠΟ 2318 και εντάχθηκε στα επίσημα πρωταθλήματα της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, όπου και αγωνίζεται έκτοτε. Χρώματά του αποτελούν το κόκκινο και το λευκό.
Το 1981 έφτασε μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Ε.Π.Σ. Μακεδονίας της περιόδου 1980-81, για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία του μέχρι σήμερα. Στο δρόμο του προς τον τελικό απέκλεισε κατά σειρά την Φλόγα Ανάληψης στην 1η φάση, τον Κισσό Χορτιάτη στη 2η φάση, την Α.Ε. Αμπελοκήπων στην 3η φάση, τον Εθνικό Αστέρα Νεάπολης Συκεών στη φάση των 16, τον Μελιτέα στα προημιτελικά και τη ΜΕΝΤ στα ημιτελικά. Στον τελικό, ο οποίος διεξήχθη στο Καυτανζόγλειο Στάδιο, ήρθε αντιμέτωπος με τον Φοίνικα Πολίχνης, ομάδα Εθνικής Ερασιτεχνικής κατηγορίας, από τον οποίο και ηττήθηκε με 3-1.
Το 2010 πανηγύρισε την άνοδο στην Α1 Κατηγορία και κορυφαία της Ε.Π.Σ. Μακεδονίας, κατακτώντας το πρωτάθλημα του 2ου ομίλου Α΄ Κατηγορίας περιόδου 2009-10. Το 2014 πανηγύρισε εκ νέου την άνοδο στην Α1 Κατηγορία, καθώς νικώντας την Α.Ε. Νέας Κρήνης με 0-2 αναδείχθηκε πρωταθλητής του 3ου ομίλου Α΄ Κατηγορίας περιόδου 2013-14.
Το 2015 τερμάτισε στη 2η θέση της Α1 Κατηγορίας της περιόδου 2014-15 νικώντας τον Θερμαϊκό Θέρμης με 1-0 στον τελικό των play off και ως δευτεραθλητής Ε.Π.Σ. Μακεδονίας προκρίθηκε στο πρωτάθλημα πρωταθλητριών Ε.Π.Σ., μέσω του οποίου θα διεκδικούσε την άνοδο στην Γ΄ Εθνική Ερασιτεχνική κατηγορία, κάτι το οποίο τελικά δεν επετεύχθη, τερματίζοντας στη 2η θέση του 2ου ομίλου και με διαφορά μόλις 1ος βαθμού από την Α.Π.Ε. Λαγκαδά.
Φυσική του έδρα αποτελεί το Δημοτικό γήπεδο Αγγελοχωρίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσσαλονίκης Κατηγορία:Δήμος Θερμαϊκού
Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1932
thumb|right|250px|Ομάδα αθλητριών από τους πανελλήνιους αγώνες, εφ. "Αθλητικός Τύπος", 24/10/1932. Το Β΄ Πανελλήνιο πρωτάθλημα στίβου γυναικών 1932 διεξήχθη την Κυριακή 23 και την Τετάρτη 26 Οκτωβρίου 1931 στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας με διοργανωτή το ΣΕΓΑΣ και περιλάμβανε 9 αγωνίσματα α΄ και 8 β΄ κατηγορίας. Πολυνίκης σύλλογος αναδείχθηκε ξανά ο Α.Ο. Παλαιού Φαλήρου. Μάλιστα πέτυχε το "νταμπλ", αφού κατέκτησε και το ανδρικό πρωτάθλημα, κάτι που δεν είχε συμβεί ξανά.
Οι Μηνιαίοι Αγώνες
Τον Ιανουάριο του 1932 εκλέχτηκε νέα Τεχνική Επιτροπή Γυναικείου Αθλητισμού (Τ.Ε.Γ.Α.) του ΣΕΓΑΣ, η οποία αμέσως πήρε πρωτότυπες πρωτοβουλίες. Πρόεδρος της Τ.Ε.Γ.Α. εκλέχτηκε ο Κ. Σπανούδης και μέλη η κ. Σκαραμαγκά, η δις Ν. Σπανούδη, η δις Χατζηκωνσταντίνου και οι κ.κ. Κατσαμπής, Κασσιμάτης, Λωρέντης, Κόπανος, Γαλακάτος και Μανούσης. Η νέα επιτροπή καθιέρωσε τους Μηνιαίους Γυναικείους Αγώνες, ώστε να διευκολύνει τη συμμετοχή περισσοτέρων νέων αθλητριών, απευθυνόμενη και σε μη αθλούμενες νεανίδες. Τη διοργάνωση των Α΄ Μηνιαίων Αγώνων Γυναικών ανέλαβαν από κοινού ο Πανιώνιος, ο Ολυμπιακός Σ.Φ.Π. και ο Α.Ο. Π. Φαλήρου. Διεξήχθησαν στις 27 Μαρτίου 1932 στο Παναθηναϊκό Στάδιο σε εννιά αγωνίσματα: 80μ (α΄ και β΄ κατηγορίας), ύψος (α΄ και β΄), μήκος (α΄ και β΄), ακόντιο (α΄), σκυταλοδρομία 4Χ75μ (α΄) και 4Χ50μ (β΄). Ο Β΄ Μηνιαίος Αγώνας διοργανώθηκε στις 8 Μαΐου από τον Ολυμπιακό και το Π. Φάληρο. Ακολούθησαν και άλλοι μηνιαίοι αγώνες στην Αθήνα και στην επαρχία ως το φθινόπωρο.
Οι Πανελλήνιοι
Οι πανελλήνιοι αγώνες σημείωσαν μεγάλη επιτυχία και η παρουσία των Ελληνίδων αθλητριών χαρακτηρίστηκε από τον τύπο ως "μεγαλειώδης". Συμμετείχαν 53 αθλήτριες από 7 συλλόγους, μεταξύ των οποίων μία κοπέλλα από τη Χίο. Οι περισσότερες ήταν μαθήτριες και είναι χαρακτηριστικό πως μεταξύ των σωματείων υπήρχε και η αθλητική ομάδα ενός σχολείου, του Ζ΄ Γυμνασίου Θηλέων, με πρωτοβουλία της γυμνάστριας δίδος Παππά. Όπως και την προηγούμενη χρονιά, επειδή υπήρχαν και αθλήτριες μικρότερης ηλικίας, εκτός από αγωνίσματα Α΄ κατηγορίας (γυναικών-νεανίδων, 17 ετών και άνω), διεξήχθησαν και αγωνίσματα Β΄ κατηγορίας (κορασίδων, 14 ως 16 ετών). Τους αγώνες παρακολούθησαν αρκετοί θεατές και όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά την πρώτη ημέρα: "Οι χθεσινοί θεαταί των γυναικείων αθλητικών αγώνων υπερέβησαν εις όγκον τους ανδρικούς πανελληνίους αγώνας". Πολυνίκης αθλήτρια υπήρξε η Κύπρια Δομνίτσα Λανίτου, κόρη του βουλευτή Κύπρου Νικόλαου Λανίτη, η οποία σχεδόν σε όσα αγωνίσματα μετείχε σημείωσε νέα ρεκόρ. Στη Β΄ κατηγορία διακρίθηκε και η αδερφή της Ισμήνη Λανίτου. Στον προγραμματισμό αναφέρονται και τα άλματα ύψους και μήκους άνευ φοράς που είχαν διεξαχθεί και το 1931 αλλά στα αποτελέσματα δεν εμφανίζονται. Πιθανότατα δεν διεξήχθησαν.
Σύλλογοι - αθλήτριες
Οι σύλλογοι και αθλήτριες που μετείχαν ήταν οι ακόλουθοι:
Οι νικήτριες
1Ήταν στο πρόγραμμα αλλά δεν διεξήχθη. 2 Σε άλλο δημοσίευμα αναφέρεται 2η η Μαλτέζου και 3η η Έλενα Κυπριώτου του Ζ΄ Γυμνασίου.
Αναφορές
Γυναικων Κατηγορία:Στίβος το 1932 Κατηγορία:Διοργανώσεις στίβου στην Αθήνα
Ο Περιοδικός Πίνακας των μαγνητοσκοπήσεων
thumb|right|Ο καθηγητής Μάρτιν Πολιάκοφ
Ο Περιοδικός Πίνακας των μαγνητοσκοπήσεων (αγγλ. the periodic table of videos) είναι μια σειρά από βίντεο στο YouTube που παράγεται από τον Brady Haran, πρώην δημοσιογράφο για βίντεο του BBC, η οποία διαθέτει τον καθηγητή Martyn Poliakoff (Μάρτιν Πολιάκοφ, συχνά αποκαλούμενος ως «Ο καθηγητής»), τον Peter Licence, τον Stephen Liddle, την Debbie Kays, τον Neil Barnes, τη Samantha Tang και άλλους στο Πανεπιστήμιο του Νόττιγχαμ.
Εξέλιξη και εμφάνιση
Το έργο άρχισε να ηχογραφείται στις 9 Ιουνίου του 2008 και οι αρχικές μαγνητοσκοπήσεις ολοκληρώθηκαν στις 17 Ιουλίου 2008. Η συλλογή περιλαμβάνει βίντεο, διαρκείας λίγων λεπτών, για όλα τα 118 γνωστά στοιχεία με ένα βίντεο για κάθε στοιχείο, καθώς και πολλά επιπλέον συμπληρωματικά βίντεο χημείας. Τα 118 βίντεο στοιχείων και βίντεο εισαγωγής έγιναν όλα αποδεκτά τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2008.
Δεδομένου ότι οι αρχικές μαγνητοσκοπήσεις ολοκληρώθηκαν το 2008, η ομάδα έχει αναρτήσει αναθεωρημένες εκδόσεις των βίντεο με νέα βίντεο υψηλότερης ευκρίνειας. Ένα βασικό παράδειγμα αυτής της αναθεώρησης είναι με το βίντεο για το ξένον που είχε επαναληφθεί προς τιμήν του καθηγητή Νέιλ Μπάρτλετ (Neil Bartlett), ο οποίος πέθανε στις 5 Αυγούστου 2008. Ο Μπάρτλετ παρασκεύασε μία από τις πρώτες ενώσεις ξένου, το εξαφθορολευκοχρυσικό ξένο.
Περιεχόμενο
Ο Πολιάκοφ είναι ο πιο εμφανής παρουσιαστής στο βίντεο και τα μαλλιά του, που θυμίζουν αυτά του Αϊνστάιν ή ενός τρελού επιστήμονα, συχνά σχολιάζονται στο βίντεο. Ο συνδυασμός των μαλλιών του καθηγητή και μερικές φορές τα τρελά πειράματα που γίνονται έχει κάνει αυτά τα βίντεο να είναι αρκετά δημοφιλή. Αν και είναι αβέβαιο τι να σκεφτούμε για την προσοχή που δίνεται στα μαλλιά του, ο καθηγητής Πολιάκοφ είναι ενθουσιασμένος με την επιτυχία των βίντεο, δηλώνοντας «Με λίγες ώρες εργασίας, έχω διδάξει σε περισσότερους φοιτητές από ότι έχω διδάξει σε όλη την καριέρα μου». Το κανάλι τους στο YouTube από τον Απρίλιο του 2013 έχει πάνω από 244.000 συνδρομητές και τα βίντεο είχαν πάνω από 40,8 εκατομμύρια τηλεθεατές. Το κανάλι στο YouTube είναι τώρα ένα από τα πιο δημοφιλή κανάλια χημείας που υπάρχουν σε όλο το YouTube. Οι παραγωγοί των βίντεο έχουν λάβει επαίνους από Νομπελίστες, καθηγητές χημείας, και από το ευρύ κοινό, λέει ο καθηγητής Πολιάκοφ. Ακόμη και ο βραβευμένος με Νόμπελ χημείας Roald Hoffmann έχει προσφέρει τους επαίνους του στα βίντεο, δηλώνοντας ότι «είναι σαν το καλύτερο ριάλιτι σόου που έχω δει ποτέ· το σύμπαν,» αποκαλύπτει ο ίδιος, «ανά στοιχείο».
Τα βίντεο διαθέτουν ποικίλα πειράματα και επιδείξεις των στοιχείων, μερικά από αυτά αρκετά επικίνδυνα που δεν μπορούν να εκτελεστούν σε μια τάξη. Οι παρουσιαστές στα βίντεο λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα όταν πραγματοποιούνται αυτά τα πειράματα και παρέχουν επαρκείς προειδοποιήσεις πριν από τα επικίνδυνα πειράματα, ακόμα και αν μερικοί επιστήμονες έχουν επικρίνει τα επικίνδυνα πειράματα φοβούμενοι ότι οι άνθρωποι μπορεί να τα δοκιμάσουν στο σπίτι και να πληγωθούν, ανεξάρτητα από τις προειδοποιήσεις. Η πρόθεση των βίντεο είναι να φέρουν στη χημεία μια νέα γενιά φοιτητών και να τους αφήσουν τόσο ενθουσιασμένους για την επιστήμη, όσο και να κατανοήσουν το πώς οι χημικοί σκέφτονται και τι προσπαθούν να κάνουν. Πολλοί εκπαιδευτικοί ενσωματώνουν πλέον αυτά τα βίντεο στις τάξεις τους, και ο καθηγητής έχει ηχογραφήσει στα βίντεο ακόμη και απαντήσεις σε μερικές από τις ερωτήσεις των μαθητών του. Μερικά από τα πιο δημοφιλή βίντεο είναι αυτά του νατρίου, του καλίου και του ουρανίου.
Η ομάδα του Περιοδικου Πίνακα των μαγνητοσκοπήσεων είχε δύο ζωντανές εμφανίσεις μέχρι σήμερα, η πρώτη τον Μάιο του 2009 στο Broadway Media Centre στο Νόττιγχαμ και πιο πρόσφατα, τον Ιούλιο του 2010 στο EuroScience Open Forum στo Τορίνο της Ιταλίας.
Χρηματοδότηση
Η επιχορήγηση £25.249 από το Συμβούλιο Έρευνας Μηχανικών και Φυσικών Επιστημών απονεμήθηκε στις 19 Ιανουαρίου 2010 για να επεκτείνει τη βιβλιοθήκη των βίντεο για να περιλαμβάνει επίκαιρα βίντεο σχετικά με τα μόρια του γενικού συμφέροντος. Τα πρώτα από αυτά τα νέα βίντεο ήταν το διοξείδιο του άνθρακα και το μεθάνιο.
Βίντεο
Ο Περιοδικός Πίνακας των μαγνητοσκοπήσεων έχει γυρισμένο τουλάχιστον ένα βίντεο για κάθε ένα από τα 118 χημικά στοιχεία (από το υδρογόνο έως το ογκανέσσιο). Έχουν γυριστεί επίσης διάφορα βίντεο που συζητούν τα μόρια, όπως για το D2Ο (βαρύ ύδωρ) και το θειικό οξύ. Επίσης γυρισμένοι είναι οι «ονοματικοί ορισμοί» που παρέχουν μια εξήγηση για τις λέξεις που χρησιμοποιούνται στη χημεία. Τέλος, η ομάδα έχει γυρίσει «εκδρομές» όπου ταξιδεύει σε διάφορα μέρη του κόσμου που έχουν σημασία στη χημεία (όπως το εξωτερικό ορυχείο Ύττερβυ, στη Σουηδία, η οποία είχε τέσσερα στοιχεία, το ύττριο, το τέρβιο, το έρβιο, και το υττέρβιο ονομαζόμενα από αυτό).
Εξωτερικοί συνδέσμοι
Κατηγορία:Περιοδικός πίνακας Κατηγορία:Διαδικτυακά φαινόμενα Κατηγορία:Εκπαιδευτική τεχνολογία Κατηγορία:YouTube (βίντεο)
Το Πείραμα
Το Πείραμα (γερμανικά: Das Experiment) είναι γερμανική ταινία του 2001 σε σκηνοθεσία Όλιβερ Χίρσμπιγκελ. Βασίζεται στο μυθιστόρημα Black Box του Μάριο Τζορντάνο και διαπραγματεύεται ένα κοινωνικό πείραμα με τη μορφή προσομοίωσης μίας φυλακής.
Πλοκή
Ο πρώην δημοσιογράφος Τάρεκ Φαχντ, οδηγός ταξί πλέον στο επάγγελμα, διαβάζει σε μία εφημερίδα την αγγελία συμμετοχής, έναντι 4.000 γερμανικών μάρκων, σε ένα πείραμα διάρκειας δύο εβδομάδων. Πρόκειται για την προσομοίωση μιας φυλακής, όπου μία ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής τον καθηγητή Κλάους Τον και τη βοηθό του, Δρ. Γιούττα Γκριμ, θα παρατηρεί τη συμπεριφορά των συμμετεχόντων. Ο Τάρεκ αποφασίζει να συμμετάσχει και να καταγράψει, μέσω μίας κρυφής κάμερας εγκατεστημένης στα γυαλιά του, τα όσα διαδραματίζονται, με σκοπό να πουλήσει το ρεπορτάζ. Λίγο πριν το πείραμα, ο Τάρεκ γνωρίζει την Ντόρα, περνά τη νύχτα μαζί της και συνεχίζει να τη σκέφτεται έντονα, όπως φαίνεται στις αναδρομές.
Στο πείραμα, οι 20 συμμετέχοντες χωρίζονται τυχαία σε 8 δεσμοφύλακες και 12 κρατούμενους και παρακολουθούνται 24 ώρες το 24ωρο από την ομάδα επιστημόνων. Οι κρατούμενοι, το όνομα των οποίων αντικαταστάθηκε από έναν διψήφιο αριθμό, διαμένουν μόνιμα εντός των κελιών τους, αποχωρίζονται τα ρούχα και τα προσωπικά τους αντικείμενα και προμηθεύονται από μία άσπρη ρόμπα ως μοναδικό τους ένδυμα. Αντίθετα, οι δεσμοφύλακες επιστρέφουν κάθε βράδυ σπίτι τους και εξοπλίζονται με στολές, χειροπέδες και γκλομπ. Απαγορεύεται ωστόσο, διά ροπάλου, η χρήση βίας. Οι δεσμοφύλακες, έχοντας το δικαίωμα να θεσπίσουν τους κανονισμούς, υιοθετούν αυθαίρετους κανόνες, όπως την υποχρέωση να τελειώνουν πλήρως τα γεύματά τους οι κρατούμενοι. Ο Τάρεκ (κρατούμενος Νο.77) αρνείται εξαρχής να αναγνωρίσει την ανωτερότητα των φρουρών και προβαίνει συχνά σε πράξεις ανυπακοής, ώστε να προκαλέσει τους δεσμοφύλακες. Οι συμμετέχοντες επιδέχονται ψυχολογικές αλλαγές και η κατάσταση επιδεινώνεται μέσα σε λίγες μόνο μέρες. Τα όρια ξεπερνιούνται, όταν οι δεσμοφύλακες απαγάγουν τον Τάρεκ από το κελί του αργά το βράδυ, τον διατάζουν να γδυθεί εντελώς, να ξυρίσει το κεφάλι του και να ουρήσει πάνω του.
Οι δεσμοφύλακες συνειδητοποιούν τη δύναμη της εξουσίας τους και χρησιμοποιούν τον φόβο των κρατουμένων ως μέσο επιβολής. Και από τις δύο πλευρές, ένα άτομο αποκτά ηγετικό ρόλο· από την πλευρά των κρατουμένων, αυτός είναι ο Τάρεκ και από την πλευρά των δεσμοφυλάκων, ο Μπέρους, ο οποίος διακηρύσσει πως: «Η ταπείνωση είναι ο μόνος τρόπος που μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα ανυποταξίας». Οι δεσμοφύλακες σταδιακά χρησιμοποιούν όλο και περισσότερη βία κατά των κρατουμένων. Η Δρ. Γκριμ ανησυχεί για την κατάσταση και προτείνει να δοθεί ένα τέλος, αλλά ο καθηγητής Τον αρνείται να σταματήσει το πείραμα έως ότου η βία φτάσει στο μέγιστο.
Οντορχέιου Σεκουγιέσκ
Το Οντορχέιου Σεκουγιέσκ ή Σίκελουντβαρχέυ (ρουμ. Odorheiu Secuiesc, ουγγρ. Székelyudvarhely, γερμ. Odorhellen) είναι πόλη και ο δεύτερος σε πληθυσμό δήμος της Κομητείας Χαργκίτα, στην ανατολική Τρανσυλβανία της Ρουμανίας. Είναι γνωστό επίσης με την απλούστερη μορφή του ονόματός του, ιδίως παλαιότερα, ως Οντορχέι (Odorhei) στη ρουμανική και Ουντβαρχέυ (Udvarhely) στην ουγγρική. Ο πληθυσμός το 2011 ήταν 34.257 κάτοικοι.
Το Πείραμα
Πλοκή
Εν τω μεταξύ, η Ντόρα επιστρέφει στο διαμέρισμα του Τάρεκ, ανακαλύπτει το συμβόλαιο συμμετοχής του στο πείραμα και αποφασίζει να τον εκπλήξει πηγαίνοντας στις εγκαταστάσεις την ημέρα επίσκεψης. Εκεί του ζητάει να αποχωρίσει από το πείραμα, ώστε να φύγουν μαζί για τον Καναδά. Ο Τάρεκ παρακαλεί τον φιλικό δεσμοφύλακα Μπος να της μεταφέρει κρυφά ένα μήνυμα. Ωστόσο, ο Μπέρους αναχαιτίζει τον Μπος και του απαγορεύει να συναντήσει τη Ντόρα, διαβεβαιώνοντάς την ο ίδιος πως ο Τάρεκ δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο.
Οντορχέιου Σεκουγιέσκ
Σύνθεση πληθυσμού
Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δεδομένα, το 95,8% του πληθυσμού της πόλεως είναι ουγγρικής εθνικής καταγωγής, κάτι που καθιστά το Οντορχέιου Σεκουγιέσκ την πόλη με την τρίτη μεγαλύτερη αναλογία ουγγρικού πληθυσμού σε όλη τη Ρουμανία. Επιπλέον 1,5% των κατοίκων είναι Αθίγγανοι, αφήνοντας μόλις 2,6% στους φυλετικά Ρουμάνους.
Ιστορικά, το 1912 ο πληθυσμός του Οντορχέι ήταν 10.244 κάτοικοι, το 1930 είχε μειωθεί στους 8.518 και μετά παρουσιάζει συνεχή αύξηση από 14.162 το 1956 μέχρι ένα μέγιστο 39.959 το 1992, ενώ μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος ο πληθυσμός μειώνεται συνεχώς, εξαιτίας κυρίως της ελεύθερης πλέον μεταναστεύσεως κατοίκων στο εξωτερικό.
Το Πείραμα
Πλοκή
Ο Μπος ξυλοκοπείται από τους άλλους φρουρούς για την «προδοσία» του και τίθεται σε περιορισμό. Ο Λαρς, μέλος της ομάδας του Τον, παρατηρεί τα όσα συμβαίνουν και προσπαθεί μάταια να επικοινωνήσει με τον καθηγητή, ο οποίος λείπει σε ένα συνέδριο. Ο Μπέρους πείθει τους δεσμοφύλακες ότι ο θάνατος του Σούτε, δεν είναι παρά ένα τεστ των επιστημόνων, προκειμένου να δουν πως θα διαχειριστούν μια δύσκολη κατάσταση. Γνωρίζοντας για την απουσία του Δρ. Τον, οι δεσμοφύλακες αποφασίζουν να αναλάβουν τον έλεγχο της εγκατάστασης και αιχμαλωτίζουν τον Λαρς, την Δρ. Γκριμ και τους άλλους επιστήμονες και ξεκινούν την εφαρμογή και σε αυτούς των βάναυσων, απολυταρχικών, σαδιστικών παιχνιδιών.
Οντορχέιου Σεκουγιέσκ
Σύνθεση πληθυσμού
Το 50,05% των κατοίκων δήλωσε ως θρήσκευμα κατά την τελευταία απογραφή τον Ρωμαιοκαθολικισμό, το 30,14% τον Καλβινισμό, το 14,71% τον Ουνιταριανισμό και μόλις το 2,54% την Ορθόδοξη Χριστιανική θρησκεία.
Ιστορία
Η πόλη, ως πρώην έδρα της Κομητείας Ουντβαρχέυ του Βασιλείου της Ουγγαρίας, αποτελεί ένα από τα ιστορικά κέντρα της Γης του Σέκελι. Η πρώτη γνωστή αναφορά στην πόλη βρίσκεται σε μια παπική καταγραφή καθηκόντων του 1334, όπου μνημονεύεται ως Oduorhel. Το 1357 εκεί έλαβε χώρα η πρώτη σύνοδος των Σέκελι. Φρούριο ανεγέρθηκε στην πόλη το 1451. Από το 1615, οπότε ο Πρίγκιπας Γαβριήλ της Τρανσυλβανίας επανεπιβεβαίωσε τα δικαιώματα του οικισμού ως πόλεως, αυτός αναφέρεται με την ονομασία Σίκελουντβαρχέυ.
Το Πείραμα
Πλοκή
Η Ντόρα επιστρέφει στις εγκαταστάσεις ώστε να μιλήσει στον Τάρεκ, ωστόσο παρασύρεται και φυλακίζεται σε ένα δωμάτιο από τον Μπέρους. Ο δεσμοφύλακας Έκερτ προσπαθεί να βιάσει την Δρ. Γκριμ, που είναι δεμένη με χειροπέδες και φιμωμένη. Τον σταματά ο Τάρεκ, ο οποίος δραπέτευσε από την απομόνωση χρησιμοποιώντας ένα κατσαβίδι που βρήκε μέσα στο «μαύρο κουτί». Απελευθερώνει τους κρατούμενους, που καταφέρνουν να δραπετεύσουν γκρεμίζοντας την επένδυση του τοίχου με το κατσαβίδι.
Οντορχέιου Σεκουγιέσκ
Ιστορία
Ο πρίγκιπας της Βλαχίας Μιχαήλ ο Γενναίος συμμάχησε με τους Σέκελι και τους Αψβούργους και κατέστρεψε το φρούριο το 1599, κατά την εκστρατεία του στην Τρανσυλβανία. Ξαναχτίστηκε και καταστράφηκε και πάλι κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, και σήμερα, ερειπωμένο, είναι γνωστό ως «το Φρούριο που του επιτέθηκαν οι Σέκελι».
Μετά τη Συνθήκη του Τριανόν του 1920 η πόλη έγινε μέρος της Ρουμανίας, στην ομώνυμη Κομητεία Οντορχέι. Το 1940 η βόρεια Τρανσυλβανία δόθηκε στην Ουγγαρία, η οποία έτσι κράτησε την πόλη μέχρι το 1944. Μετά το τέλος του πολέμου, επιστράφηκε στη Ρουμανία (επισήμως το 1947). Από το 1952 μέχρι το 1968 η πόλη υπαγόταν στην Αυτόνομη Περιοχή των Μαγυάρων, μέχρι που αυτή καταργήθηκε και από τότε ανήκει στην Κομητεία Χαργκίτα.
Το Πείραμα
Πλοκή
Ο Στάινχοφ (Κρατούμενος Νο.38) και ο Τάρεκ, δεν ακολουθούν τους υπόλοιπους κρατούμενους και μένουν πίσω για να εμποδίσουν τον Μπέρους να τους κυνηγήσει. Εν τω μεταξύ, καθηγητής Τον, έχοντας ακούσει το απελπισμένο μήνυμα του Λαρς, καταφθάνει στις εγκαταστάσεις και ζητά εξηγήσεις από τον Έκερτ. Αυτός τραυματίζει τον καθηγητή, πυροβολώντας τον κατά λάθος με ένα αεροβόλο όπλο. Καθώς διαφεύγουν οι κρατούμενοι δέχονται ενέδρα από τους δεσμοφύλακες και παγιδεύονται. Ο Μπος, που δεν μπορούσε να συμβαδίσει με τους υπόλοιπους δεσμοφύλακες, χάνει τα λογικά του και σκοτώνει τον Έκερτ, χρησιμοποιώντας έναν πυροσβεστήρα. Η Ντόρα δραπετεύει, κλέβει το αεροβόλο όπλο του Έκερτ και τραυματίζει έναν από τους δεσμοφύλακες, που μάχεται, μαζί με τον Μπέρους, τον Τάρεκ και τον Στάινχοφ. Ο Στάινχοφ παραλίγο να σκότωνε τον Μπέρους, που είχε ήδη αναχαιτιστεί από τον Τάρεκ, ωστόσο ο τελευταίος τον μεταπείθει.
Οντορχέιου Σεκουγιέσκ
Ιστορία
Η πόλη και τα γύρω χωριά χτυπήθηκαν από μεγάλες πλυμμύρες τον Αύγουστο του 2005.
Στις 22 Μαΐου 2004 εγκαινιάσθηκε στην πόλη ένα πάρκο αγαλμάτων ιστορικών προσώπων των Σέκελι. Το γεγονός ξεκίνησε μια αντιπαράθεση, καθώς ένα από τα αγάλματα (με επιγραφη «Ο περιπλανώμενος Σέκελι»), ερμηνεύθηκε από τον ρουμανικό τύπο ότι απεικονίζει τον αμφιλεγόμενο συγγραφέα Άλμπερτ Βας.
Το Πείραμα
Πλοκή
Η ταινία τελειώνει προβάλλοντας ένα έκτακτο δελτίο ειδήσεων, όπου επιβεβαιώνονται οι δύο θάνατοι (Σούτε και Έκερτ) και οι τρεις σοβαροί τραυματισμοί (Θον, Μπέρους και Μπος). Ο Μπέρους και ο καθηγητής Τον συνελήφθησαν και επρόκειτο να βρεθούν αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη. Στην τελευταία σκηνή, η Ντόρα και ο Τάρεκ κάθονται μαζί ευτυχισμένοι στην παραλία.
Οντορχέιου Σεκουγιέσκ
Παιδεία και πολιτισμός
thumb|Η εσωτερική αυλή του δημαρχείου του Οντορχέι Η πόλη είναι ονομαστή για τη μακρά και διακεκριμένη παράδοση που έχει στη μέση εκπαίδευση, με σημαντικότερο και παλαιότερο το Θεωρητικό Γυμνάσιο Tamasi Aron (ιδρύθηκε από Ιησουίτες το 1593), ένα από τα παλαιότερα ουγγρικά εκπαιδευτικά ιδρύματα παγκοσμίως, με το σημερινό του κτήριο να είναι αρχιτεκτονικό κόσμημα της Αρ Νουβό. Υπάρχει επίσης το Κολέγιο Backamadarasi Kis Gergely, που ιδρύθηκε το 1670, και το Παιδαγωγικό Κολέγιο Benedek Elek, του οποίου το κεντρικό κτήριο αποτελεί διατηρητέο μνημείο. Σήμερα το Οντορχέιου Σεκουγιέσκ διαθέτει μία ανώτερη σχολή, το Κολέγιο Σύγχρονων Επιχειρηματικών Σπουδών
Πολιτιστικά, το Οντορχέιου Σεκουγιέσκ διαθέτει ένα μεγάλο για το μέγεθος της πόλεως θέατρο, το Μουσείο Haáz Rezső (λαογραφικό και ιστορικό, με αυξανόμενη συλλογή έργων Ούγγρων ζωγράφων της Τρανσυλβανίας), φιλαρμονική ορχήστρα, έναν τοπικό τηλεοπτικό σταθμό και αρκετές τοπικές εφημερίδες. Η πόλη φιλοξενεί συχνά καλλιτέχνες και μουσικά συγκροτήματα από την Ουγγαρία.
Το Πείραμα
Παραγωγή
Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα Black Box του Μάριο Τζορντάνο. Τόσο η ταινία, όσο και το μυθιστόρημα, εμπνεύστηκαν από το παρεμφερές πείραμα φυλάκισης του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στις ΗΠΑ, που πραγματοποιήθηκε από την ερευνητική ομάδα του καθηγητή Φίλιπ Ζιμπάρντο το 1971. Στην πρώτη εκδοχή της ταινίας, που κυκλοφόρησε στην Ευρώπη, αναγραφόταν, στην αρχή, πως βασίζεται σε γεγονότα που συνέβησαν στο εν λόγω πείραμα. Ο καθηγητής Ζιμπάρντο, επικεφαλής του εν λόγω πειράματος, άσκησε κριτική στην ταινία, καθώς, παρά το γεγονός πως οι δεσμοφύλακες κατά τη διάρκεια του αληθινού πειράματος επέδειξαν σαδιστικές τάσεις και βίαιες συμπεριφορές, κάποιες από τις οποίες συμπεριλαμβάνονται και στις πρώτες σκηνές της ταινίας, η επιστημονική ομάδα ακύρωσε το πείραμα την έκτη μόλις ημέρα, ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ταινία, θολώνοντας τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και επιστημονικής φαντασίας, δύναται να δυσφημίσει η σημασία του πειράματος και της έρευνας για την επιστήμη της ψυχολογίας. Ύστερα από μεσολάβηση του νομικού τμήματος του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, η δήλωση αφαιρέθηκε από τους τίτλους της ταινίας.
Οντορχέιου Σεκουγιέσκ
Τουρισμός
Υπάρχουν φεστιβάλ τους περισσότερους μήνες του έτους, όπως και μια μηνιαία «αγορά των αγροτών», με παραδοσιακά προϊόντα και προϊόντα βιολογικής γεωργίας. Η πόλη διαθέτει ένα κεντρικό πάρκο, μια μεγάλη υπαίθρια κολυμβητική δεξαμενή και αρκετά σπα. Γνωστός είναι ο ποδηλατόδρομος μέχρι το Szejke Spa και το Μουσείο Μεταλλικών Υδάτων. Υπάρχει επίσης χιονοδρομικό κέντρο και ενοικιαζόμενες σε τουρίστες ορεινές καλύβες στο βουνό Μανταράς. Η περιοχή έχει γνωρίσει αύξηση του ενδιαφέροντος για οικοτουρισμό, πεζοπορικό τουρισμό, αναρριχήσεις και πολιτιστικό τουρισμό. Υπάρχουν τρία μεγάλα ξενοδοχεία στην πόλη, τα «Τάρναβα», «Gondűző» και «Septimia Wellness Hotel & Spa».
Το πλησιέστερο αεροδρόμιο είναι εκείνο του Τίργκου Μούρες, 110 χιλιόμετρα από το Οντορχέιου Σεκουγιέσκ.
Το Πείραμα
Παραγωγή
Τα γυρίσματα της ταινίας διήρκησαν πέντε εβδομάδες και στην πλειοψηφία τους πραγματοποιήθηκαν εντός ενός εργοστασίου καλωδίων στην Κολωνία. Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, 'Ολιβερ Χιρσμπίγκελ, το αξιοπερίεργο είναι πως κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, οι ηθοποιοί άρχισαν να δένονται μεταξύ τους, ανάλογα με τους ρόλους που ενσάρκωναν στην ταινία. Δημιουργήθηκαν έτσι και στην πραγματική ζωή δύο ομάδες ανθρώπων, που όσο πιο έντονες γινόντουσαν οι σκηνές, τόσο περισσότερο απέφευγαν η μία την άλλη, ενώ ο ίδιος ένιωθε να ταυτίζεται με τον ρόλο των επιστημών του πειράματος, παρατηρώντας και καθοδηγώντας τους ηθοποιούς.
Οντορχέιου Σεκουγιέσκ
«Αδελφές» πόλεις
Το Οντορχέιου Σεκουγιέσκ είναι «αδελφοποιημένο» με τις εξής πόλεις:
Το Πείραμα
Κυκλοφορία και υποδοχή
Η πρεμιέρα της ταινίας πραγματοποιήθηκε στις 7 Μαρτίου 2001 στο Βερολίνο και κυκλοφόρησε μαζικά στις γερμανικές κινηματογραφικές αίθουσες την επόμενη ημέρα. Συνολικά, έκοψε σχεδόν 1.6 εκατομμύρια εισιτήρια στην Γερμανία, κατατάσσοντάς την στην 29η θέση του Box Office της χώρας. Ωστόσο, απέσπασε συνολικά 15 βραβεία από γερμανικούς και διεθνής φορείς ή φεστιβάλ. Ενδεικτικά, ο 'Ολιβερ Χιρσμπίγκελ βραβεύτηκε με το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μόντρεαλ, το Βραβείο Κοινού των Διεθνώνς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μπέργκεν και της Κωνσταντινούπολης, το Βραβείο Καλύτερης Γερμανικής Ταινίας των Γερμανικών Κινηματογραφικών Βραβείων κ.α. Ο Μόριτς Μπλάιμπτρόι απέσπασε, μεταξύ άλλων, το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού του Διεθνούς Φεστιβάλ του Σιάτλ και το Βραβείο Καλύτερου Α' Ανδρικού Ρόλου των Γερμανικών Κινηματογραφικών Βραβείων, όπου και ο Γιούστους φον Ντονάνι απέσπασε το Βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου.
Οντορχέιου Σεκουγιέσκ
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Ρουμανίας Κατηγορία:Γεωγραφία της Τρανσυλβανίας
Το Πείραμα
Remake
Το 2010 κυκλοφόρησε το αμερικανικό remake της ταινίας, με τίτλο The Experiment, σε σκηνοθεσία Πόλ Σούρινγκ και πρωταγωνιστές τους Έιντριεν Μπρόντι, Φόρεστ Γουίτακερ, Μάγκι Γκρέις και Καμ Γκίγκαντετ. Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στην Αϊόβα τον Ιούλιο του 2009. Κατά τη διάρκεια ακόμη των γυρισμάτων, η εταιρεία Sony Pictures Worldwide Acquisitions Group απέκτησε τα δικαιώματα διανομής της ταινίας στη Βόρεια Αμερική, αποφασίζοντας την απευθείας κυκλοφορία της σε βίντεο στις 21 Σεπτεμβρίου 2010, μέσω της εταιρείας Stage 6 Films.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2001 Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ψυχολογικές θρίλερ ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Γερμανία Κατηγορία:Ταινίες τοποθετημένες στη Γερμανία
Οδοντικός πολφός
δεξιά|200 px|μικρογραφία|Ο οδοντικός πολφός (3)
Ο οδοντικός πολφός είναι ζωντανός ιστός (πιο συγκεκριμένα στην επιστημονική γλώσσα περιγράφεται σαν "αγγειοβριθής και νευροβριθής συνδετικός ιστός" ) που κατασκηνώνει (δηλαδή βρίσκεται εγκατεστημένος) μέσα στην εσωτερική κοιλότητα κάθε δοντιού και με την παρουσία του συμβάλλει σε τέσσερις βασικές λειτουργίες. Την πλάση κυττάρων, τη θρέψη του δοντιού (μέσω του ακρορριζικού τμήματός του), την αίσθηση (χωρίς πολφό ο άνθρωπος δεν αισθάνεται κανέναν οδοντικό πόνο) και την άμυνα.
Κατάλογος οικισμών της Μαρτινίκης
Αυτός είναι ένας κατάλογος οικισμών της Μαρτινίκης. Συνολικά αναφέρονται 44 κωμοπόλεις και χωριά:
Οδοντικός πολφός
Ασθένειες του πολφού
Αυτές προκύπτουν συνήθως με τη δράση εξωτερικών ερεθισμάτων (χημικές ουσίες, ιατρογενή αίτια, πτώση, κακώσεις γνάθου, λήψη υπεβολικά ζεστής ή κρύας τροφής), είτε λόγω εσωτερικών διεργασιών (τερηδόνα, απορρόφηση ρίζας). Διακρίνονται κατά σειρά εκδήλωσης και βαρύτητας σε πολφίτιδα, που μπορεί να είναι ήπιας μορφής όπως η ορώδης ή μια βαρύτερη κατάσταση όπως η πυώδης, νέκρωση και εν τέλει, γάγγραινα του πολφού. Η τελευταία, μπορεί να οδηγήσει σε άμεσες ή χρόνιες επιπλοκές, όπως το ακρορριζικό (ή ακροφατνιακό) κοκκίωμα ή και απόστημα, το οποίο χαρακτηρίζεται από πόνο, οίδημα και συχνά πυρετική κίνηση. Η ενδεικνυόμενη θεραπεία σε περιπτώσεις οξείας πολφίτιδας είναι συνηθέστερα, η ενδοδοντική θεραπεία, η οποία μόνο εάν αποτύχει επανειλημμένα, μπορεί να οδηγήσει τελικά, στην απώλεια του πάσχοντος δοντιού από τον φραγμό. Σε αρκετές ήπιες πολφίτιδες, μπορεί να εφαρμοσθεί η πολφοτομή. Η αντοχή ενός πολφού στα ερεθίσματα εξαρτάται (και ποικίλλει αναλόγως) από την ιδιοσυγκρασία του ασθενούς. Έχει λεχθεί εμφατικά πως "Πολφοί τίνες αποθνήσκουν και κατόπιν εντόνου βλέμματος, έτεροι δε ανθίστανται γενναίως ακόμη και εάν πληγούν δια πελέκεως"
Παραπομπές
Πολφος Κατηγορία:Οδοντική ανατομία
Honeyd
Περιγραφή
Το honeyd είναι ένα ανοιχτού κώδικα, χαμηλής διαδραστικότητας εικονικό honeypot που επιτρέπει την δημιουργία εικονικών συστημάτων σε ένα δίκτυο. Τα εικονικά αυτά συστήματα μπορούν να προσομοιώσουν διαφόρων τύπων λειτουργικά συστήματα καθώς και ένα μεγάλο αριθμό από υπηρεσίες που αυτά παρέχουν. Δημιουργός του είναι ο Niels Provos.
Τρόπος λειτουργίας
Η προσομοίωση των συστημάτων γίνεται χρησιμοποιώντας την τεχνική ARP spoofing. Τo honeyd μπορεί να ρυθμιστεί ώστε να καλύπτει το εύρος όλων των αχρησιμοποίητων IP διευθύνσεων στο δίκτυο.
Παράδειγμα αρχείου ρυθμίσεων
Χρησιμοποιώντας το παρακάτω αρχείο ρυθμίσεων, το honeyd προσομοιώνει ένα σύστημα Windows, που έχει ανοιχτά τα TCP port 25 kai 139. Συγκεκριμένα για το port 25 (SMTP) έχουμε ενεργοποιήσει ένα python script που αναποκρίνεται προσομοιώνοντας ένα υποσύνολο των εντολών του πρωτοκόλλου SMTP κατά το RFC821
create template set template personality "Microsoft Windows XP Professional SP1" add template tcp port 25 "python /tmp/smtp.py" add template tcp port 139 open set template default tcp action block set template uid 65534 gid 65534 create default set default default tcp action block set default default udp action block set default default icmp action block bind 10.0.0.8 template
Script υπηρεσιών για το Honeyd
Τα απλής μορφής script υπηρεσιών για το honeyd μπορούν να γραφούν σε μια scripting γλώσσα (Python, Perl, Bash script κλπ). Συνήθως υλοποιούνται ως state machines, δέχονται δεδομένα από το standard input (stdin) και ανταποκρίνονται γράφοντας στο stadard output (stdout). To stderr μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καταγραφή συμβάντων (logging) από την εκάστοτε εικονική υπηρεσία.
Το παράδειγμα που ακολουθεί είναι γραμμένο σε Python και προσομοιώνει μια υπηρεσία SMTP
Notes
Κατηγορία:Ασφάλεια υπολογιστών Κατηγορία:Ελεύθερο λογισμικό