cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σύνδρομο Κούσινγκ
Θεραπεία
Η χειρουργική αφαίρεση και των δύο επινεφριδίων απουσία διάγνωσης κάποιου όγκου πραγματοποιείται για να περιοριστεί η παραγωγή υπέρμετρης κορτιζόλης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό οδηγεί σε άρση της αρνητικής παλίνδρομης ρύθμισης σε αδένωμα της υπόφυσης (που δεν είχε διαγνωσθεί προηγουμένως) και σε ταχεία αύξησή του, που επιφέρει υπερέκκριση ACTH, η οποία προκαλεί υπερχρωμάτωση. Η κλινική αυτή κατάσταση είναι γνωστή ως σύνδρομο του Νέλσον.
Επιδημιολογικά στοιχεία
Το ιατρογενές σύνδρομο Κούσινγκ είναι η πιο κοινή μορφή του συνδρόμου. Η συχνότητα των περιστατικών των υποφυσιακών όγκων μπορεί να είναι σχετικά υψηλή, έως και ένα σε κάθε πέντε ανθρώπους, αλλά μόνο ένας μικρός αριθμός από αυτούς είναι ενεργός και παράγει ορμόνες σε μεγάλες ποσότητες.
Ενήλικες με τη νόσο αυτή μπορεί να έχουν συμπτώματα όπως πολύ μεγάλη αύξηση σωματικού βάρους, υπερβολική τριχοφυΐα στις γυναίκες, υψηλή αρτηριακή πίεση και δερματικά προβλήματα. Επιπλέον, ενδέχεται να εμφανιστούν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Cushing Κατηγορία:Παθήσεις του ενδοκρινικού συστήματος
Δολάριο Σιέρα Λεόνε
Το δολάριο ήταν νόμισμα το οποίο εκδόθηκε για τη Σιέρα Λεόνε από το 1791 έως το 1805. Υποδιαιρείτο σε 100 σεντς και ήταν συνδεδεμένο με την Αγγλική λίρα με ισοτιμία 1 δολάριο = 4 σελίνια και 2 πένες. Εκδότης του δολαρίου ήταν η Εταιρεία της Σιέρα Λεόνε (αγγλ.:Sierra Leone Company).
Κέρματα
Το 1791 τέθηκαν στην κυκλοφορία κέρματα με τις εξής ονομαστικές αξίες: Εκτός από τα κέρματα της 1 πένας και του 1 σεντς τα οποία ήταν μπρούτζινα, όλα τα υπόλοιπα ήταν αργυρά. Στη μία τους όψη απεικόνιζαν ένα λιοντάρι και στην άλλη δύο χέρια, ένα λευκό ένα μαύρο, σε χειραψία.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κέρματα του δολαρίου της Σιέρα Λεόνε
Πηγές
Κατηγορία:Ιστορικά νομίσματα Κατηγορία:Σιέρα Λεόνε
Ecological Momentary Assessment
Μέθοδος καταγραφής
Η καταγραφή των δεδομένων μπορεί να γίνει είτε από τον ίδιο τον συμμετέχοντα είτε μέσω μιας αυτόματης διαδικασίας κυρίως μέσω συσκευών που μετράνε φυσιολογικές λειτουργίες. Η καταγραφή από τον ίδιο τον συμμετέχοντα μπορεί να επιτευχθεί με τρεις τρόπους:
• Ο πρώτος αναφέρεται σε καταγραφή που έπεται ενός σήματος (ήχος ή δόνηση) το οποίο προέρχεται συνήθως από ένα ηλεκτρονικό ημερολόγιο. Το άτομο που συμμετέχει καλείται να κάνει κάποια καταγραφή αμέσως μετά το σήμα. Η συχνότητα του ειδοποιητηρίου σήματος διαφοροποιείται ανάλογα με το αντικείμενο της έρευνας και μπορεί να κυμαίνεται από μιάμιση ώρα κατά τη διάρκεια μιας οχτάωρης βάρδιας μέχρι και τέσσερις ή πέντε φορές κατά τη διάρκεια μιας ολόκληρης μέρας. Ταυτόχρονα, ενδέχεται να υπάρχουν και τυχαίες αποκλίσεις στην ώρα της καταγραφής ώστε να αποφεύγεται κατά το δυνατόν η προβλεπτικότητα της καταγραφής.
• Ο δεύτερος τρόπος καταγραφής λαμβάνει χώρα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Προτιμάται, συγκριτικά με τον πρώτο τρόπο, αφού μειώνεται η πιθανότητα ο συμμετέχων εκουσίως είτε να αποφεύγει μια συγκεκριμένη συμπεριφορά είτε να την αναβάλει είτε να την τροποποιεί επειδή αναμένει την έλευση του επικείμενου σήματος. Ταιριάζει δε καλύτερα σε περιπτώσεις όπου ο στόχος της έρευνας είναι να γίνει μια συνολική μέτρηση σε προκαθορισμένο χρόνο όπως για παράδειγμα η μέτρηση της ποσότητας φαγητού που καταναλώνεται ή της άσκησης που κάνει ο συμμετέχων στη διάρκεια μιας ώρας.
• Ο τρίτος τρόπος αναφέρεται στην καταγραφή δεδομένων όταν συμβαίνει μια συγκεκριμένη κατάσταση. Η χρήση του ενδείκνυται όταν οι καταστάσεις είναι διακριτές και λαμβάνουν χώρα με περιορισμένη συχνότητα (όπως το κάπνισμα ενός τσιγάρου ή η διαφωνία με τον/την σύζυγο) ενώ είναι κατάλληλος στον εντοπισμό σπάνιων καταστάσεων (όπως μια λιποθυμία ή η πτώση ενός ηλικιωμένου). Βέβαια, υπάρχει η πιθανότητα οι συμμετέχοντες να μην μπορέσουν να κάνουν την καταγραφή ενώ ταυτόχρονα υπάρχει και η δυσκολία, από μέρους των ερευνητών, να επιβεβαιωθεί η εμφάνιση μιας κατάστασης. Για τον περιορισμό αυτών των καταστάσεων είναι προτιμότερο αυτός ο τρόπος καταγραφής να συνδυάζεται με τους δυο προαναφερθέντες.
Χρήση συσκευών
Η καταγραφή των δεδομένων γίνεται σε πραγματικό χρόνο, τη στιγμή ακριβώς που συμβαίνει μια κατάσταση μέσω ηλεκτρονικών συσκευών όπως τα PDAs (Personal Digital Assistants). Επειδή τα PDAs δεν κατασκευάζονται πλέον, έχουν αντικατασταθεί από κινητά τηλέφωνα (smartphones), tablets ή άλλες ειδικές συσκευές. Οι ερευνητές μπορούν να οργανώσουν το υλικό και να κατασκευάσουν τις ερωτήσεις τους χρησιμοποιώντας ειδικό λογισμικό το οποίο είναι συνήθως απλό στη χρήση ενώ μπορεί να προσφέρεται και δωρεάν. Η προσαρμογή των ερωτήσεων σε εφαρμογές συμβατές με λειτουργικά συστήματα Android μπορεί ακόμη και να αξιολογηθεί πριν γίνει η αγορά. Η καθημερινή καταγραφή σε ημερολόγια μπορεί να γίνει επίσης και στους προσωπικούς ηλεκτρονικούς υπολογιστές των συμμετεχόντων. Ταυτόχρονα, για την συλλογή των πληροφοριών του περιβάλλοντος χρησιμοποιούνται GPS, συσκευές ήχου και κάμερες. Παράλληλα γνωστικές λειτουργίες, όπως η προσοχή και η μνήμη, μπορούν να καταγραφούν είτε από ειδικά τροποποιημένες εφαρμογές σε smartphones είτε από ειδικές συσκευές, όπως το prodiary. Οι αυτόματες καταγραφές γίνονται με συσκευές καταγραφής δραστηριοτήτων όπως τα accelerometers και τα pedometers. Τα accelerometers είναι συσκευές που τοποθετούνται πάνω στο σώμα των ατόμων (ισχίο, μηρό, κτλ) και παρέχουν πληροφορίες για την ένταση της φυσικής τους άσκησης. Τα δεδομένα καταγράφονται κατευθείαν στις συσκευές και η επεξεργασία τους λαμβάνει χώρα αφού μεταφερθούν στους υπολογιστές σε αρχεία αναγνώσιμης μορφής. Τα pedometers είναι συσκευές που καταγράφουν την βάδιση μετρώντας τα βήματα που κάνει κάποιος.
Συχνότητα μετρήσεων
Η συχνότητα των μετρήσεων εξαρτάται από το αντικείμενο της έρευνας αλλά και από την αντοχή των συμμετεχόντων στο «φορτίο» των μετρήσεων στο οποίο καλούνται να ανταποκριθούν. Όταν για παράδειγμα μετρώνται γεγονότα που συμβαίνουν σπάνια η καταγραφή δεν χρειάζεται να είναι συχνή ,όμως ενδέχεται να διαρκέσει για πολλές μέρες ή και εβδομάδες. Αντίθετα, όταν μετρώνται μεταβατικές καταστάσεις όπως η διάθεση, η συλλογή των δεδομένων πρέπει να γίνεται πολύ συχνά για να φανεί η δυναμική διαδικασία της υπό μελέτης κατάστασης. Ο εντοπισμός των σχέσεων επίσης εντός των ατόμων αυξάνεται ανάλογα με τη συχνότητα των μετρήσεων. Όσο πιο μεγάλη είναι η συχνότητα των μετρήσεων τόσο πιο εύκολος θα είναι ο εντοπισμός των σχέσεων εντός των ατόμων. Βέβαια, το μέγεθος της επίδρασης ποικίλει ανάλογα με την συμπεριφορά που εξετάζεται. Παράλληλα, ο εντοπισμός των διαφορών μεταξύ των συμμετεχόντων δεν επηρεάζεται από την συχνότητα των ατομικών μετρήσεων. Τέλος, μια συχνότητα μετρήσεων που μπορεί να διατηρηθεί με σχετική ευκολία για περισσότερο από μια εβδομάδα, χωρίς την εμφάνιση σημαντικών προβλημάτων, είναι τουλάχιστον έξι φορές την ημέρα.
Πλεονεκτήματα
Η συλλογή δεδομένων μέσω του EMA παρέχει στους ερευνητές ένα μεγάλο εύρος πλεονεκτημάτων. Συγκεκριμένα, οι ερωτήσεις που χρησιμοποιούνται μπορούν πολύ εύκολα να ελεγχθούν και να τροποποιηθούν από τους ίδιους τους ερευνητές χωρίς να απαιτείται εξειδικευμένη γνώση. Παράλληλα, υπάρχει μεγαλύτερος έλεγχος του προγράμματος, οι πληροφορίες που συλλέγονται προσδιορίζονται χρονικά με ακρίβεια ενώ παρέχονται πληροφορίες για δεδομένα που δεν συλλέχθηκαν. Επίσης, λαμβάνοντας υπόψη την όλο και αυξανόμενη χρήση των smartphones,τα προγράμματα μπορούν να «τρέξουν» ως εφαρμογές στα προσωπικά κινητά τηλέφωνα των συμμετεχόντων μειώνοντας σημαντικά το κόστος των ερευνών αλλά και διευκολύνοντας την προσβασιμότητα. Ένα ακόμα θετικό της χρήσης του EMA αποτελεί η ευκολία της μετατροπής των δεδομένων σε ηλεκτρονική μορφή, αφού αυτά «κατεβαίνουν» άμεσα από τις ηλεκτρονικές συσκευές σε εύκολα αναγνώσιμα αρχεία (π.χ. Excel, Accessκτλ) κάτι που διευκολύνει και την μετέπειτα ανάλυση τους. Ταυτόχρονα, υπάρχει μεγάλη ποικιλία στις μεθόδους συλλογής των πληροφοριών η οποία περιλαμβάνει οπτικά αναλογικές κλίμακες, κλίμακες συμφωνίας-διαφωνίας τύπου Likert, άλλες διαβαθμισμένες κλίμακες, απαντήσεις πολλαπλών επιλογών, χρονικό προσδιορισμό εμφάνισης ενός γεγονότος και αθροιστική μέτρηση πολλών συμβάντων. Επίσης, μέσα από την επεξεργασία των δεδομένων αναδεικνύονται διαφορές εντός των ατόμων αλλά και μεταξύ των ατόμων.Τέλος, οι συμμετέχοντες μπορούν να καταγράψουν στις συσκευές πληροφορίες σε μορφή ελεύθερου κειμένου ενώ προσφέρεται η δυνατότητα ηχογράφησης ομιλιών και λήψης φωτογραφιών. Η συλλογή όλων των προαναφερθέντων πληροφοριών αυξάνει την οικολογική εγκυρότητα των αποτελεσμάτων αφού γίνεται σε πραγματικό χρόνο στο ρεαλιστικό περιβάλλον των συμμετεχόντων.
Μειονεκτήματα
Η συλλογή δεδομένων μέσω του EMA είναι ή τουλάχιστον φαίνεται να είναι φορτική για τους συμμετέχοντες κάτι που δυσκολεύει τη πρόσβαση σε συγκεκριμένους πληθυσμούς και μειώνει την τήρηση των οδηγιών από τους συμμετέχοντες. Συνεπώς, περιορίζονται οι πληθυσμοί στους οποίους μπορούν να γενικευθούν τα αποτελέσματα (πρόβλημα εξωτερικής εγκυρότητας) ή εμφανίζονται προκαταλήψεις κατά την καταγραφή των δεδομένων (πρόβλημα εσωτερικής εγκυρότητας). Η πρόβλεψη της μη τήρησης των οδηγιών μπορεί να περιοριστεί μέσω της πραγματοποίησης πιλοτικής έρευνας στον εκάστοτε πληθυσμό η οποία θα αναζητά ειδικά αίτια για τη μη τήρηση των οδηγιών.
Παράλληλα, ένα ακόμα στοιχείο που ενδέχεται να επηρεάζει τα αποτελέσματα από τη χρήση του EMA είναι η αντιδραστικότητα στις μετρήσεις (απόδοση του όρου measurement reactivity). Είναι λογικό πως οι μετρήσεις του EMA θα επηρεάζουν την συμπεριφορά δεδομένου ότι η αυτοπαρακολούθηση είναι μια από τις πιο επιδραστικές τεχνικές στη συμπεριφορική αλλαγή. Μέχρι πρόσφατα οι μετρήσεις μέσω αυτοπαρακολούθησης αποτελούσαν, σε συνδυασμό με άλλες τεχνικές, μέρος μιας θεραπευτικής παρέμβασης.Το γεγονός ότι μέσω του ΕΜΑ οι πληροφορίες συλλέγονται αποκλειστικά ως μετρήσεις μπορεί να αλλοιώσει τα αποτελέσματα.Αυτή η αντιδραστικότητα στις μετρήσεις είναι κάτι που δεν έχει μετρηθεί επαρκώς. Βέβαια, αν και τα αποτελέσματα αντίστοιχων ερευνών υποδεικνύουν πως δεν υφίσταται αντιδραστικότητα στις μετρήσεις, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι το να σκέφτεται κάποιος συνεχώς την συμπεριφορά του ή την συναισθηματική του κατάσταση δεν θα έχει κάποια επίδραση σε αυτό που μετράται.
Τέλος, ένα επιπλέον ζήτημα που δέχεται κριτική πέραν της προαναφερθείσας εγκυρότητας, είναι η αξιοπιστία των δεδομένων που συλλέγονται από το ΕΜΑ. Συγκεκριμένα, οι ερευνητές αρκετές φορές στην προσπάθεια τους να μειώσουν το φορτίο των συμμετεχόντων αφαιρούν συνεχώς ερωτήσεις. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να διατηρούνται στο τέλος πολύ λίγα στοιχεία ή ακόμα και μόνο ένα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την παραδοσιακή άποψη της ψυχομετρίας που υποστηρίζει τη χρήση πολλών στοιχειών για την αύξηση της αξιοπιστίας. Σε ένα πρακτικό επίπεδο και με βάση την προβλεπτική εγκυρότητα ενός εργαλείου μέτρησης, οι κλίμακες με πολλά στοιχεία υπερτερούν σε σύγκριση με αυτές που αποτελούνται από ένα στοιχείο. Η χρήση μιας κλίμακας που αποτελείται από ένα μόνο στοιχείο πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή και μόνο σε περιπτώσεις που συντρέχουν συγκεκριμένες συνθήκες (όπως για παράδειγμα όταν τα στοιχεία μιας κλίμακας είναι πολύ ομοιογενή με δείκτες Cronbach Alphas μεγαλύτερους από .90). Αξίζει βέβαια να σημειωθεί ότι αυτά τα αποτελέσματα προέρχονται από έρευνες στο χώρο του μάρκετινγκ και όχι από δεδομένα που έχουν συλλεχθεί με ΕΜΑ.
Σύγκριση ΕΜΑ με άλλες μεθόδους
Εύλογο είναι να συγκρίνει κανείς τις μεθόδους του EMAμε τη συλλογή δεδομένων μέσα από τα παραδοσιακά ερωτηματολόγια και να αναρωτηθεί ποια από τις δυο μεθόδους είναι καλύτερη. Τα ερευνητικά αποτελέσματα υποδεικνύουν μια ποικιλία στη σχέση μεταξύ τους. Γενικά, αν η συσχέτιση είναι πολύ υψηλή τότε τα παραδοσιακά ερωτηματολόγια μπορούν να θεωρηθούν επαρκή και προτιμάται η χρήση αυτών στην έρευνα. Αντίθετα, αν η συσχέτιση είναι χαμηλή τότε είτε το αντικείμενο μέτρησης δεν είναι το ίδιο είτε είναι το ίδιο αλλά μετριέται με πολύ κακό τρόπο.
Μια εναλλακτική μέθοδος στιγμιαίας καταγραφής πληροφοριών αποτελεί η Day Reconstruction Method (DRM). Σύμφωνα με αυτή την μέθοδο η μέρα χωρίζεται σε διακριτές ενότητες όπως για παράδειγμα «παίρνοντας πρωινό», «μετακίνηση», «πηγαίνοντας τα παιδιά στο σχολείο», «στη δουλειά» κοκ και οι συμμετέχοντες καλούνται να βαθμολογήσουν τα συναισθήματα τους στις αντίστοιχες ενότητες. Συγκρίνοντας την DRM με το EMA ανακύπτουν ποικίλα αποτελέσματα αναδεικνύοντας από χαμηλή και μέτρια μέχρι και υψηλή συσχέτιση μεταξύ των δυο μεθόδων.
Εν κατακλείδι, το ΕΜΑ, πέραν των όποιων περιορισμών του, αποτελεί ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τη μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Ιδιαίτερα δε όταν συνδυάζεται και με άλλες μεθόδους δύναται να προσεγγίσει πιο διεξοδικά την πολυπαραγοντική διάσταση της συμπεριφοράς των ανθρώπων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υγεία
Αγουασκαλιέντες
Σήμερα η Αγουασκαλιέντες είναι επιχειρηματικό και οικονομικό κέντρο της ευρύτερης περιοχής. Φιλοξενεί δύο από τα μεγαλύτερα εργοστάσια παραγωγής αυτοκινήτων της Nissan στη Νότια και Κεντρική Αμερική, όπως και άλλων μεγάλων βιομηχανιών.
Με τη μεγάλη της ανάπτυξη και τα πολλά ξενοδοχεία της, η Αγουασκαλιέντες είναι ένα από τα σημαντικότερα κέντρα για δραστηριότητες αναψυχής, γαστρονομίας και τεχνών σε ολόκληρο το Μεξικό.
Ιστορία
thumb|H Αγουασκαλιέντες περί το 1836 από τον [[Καρλ Νέμπελ]] Η πόλη της Αγουασκαλιέντες ιδρύθηκε στις 22 Οκτωβρίου 1575 από τον Χουάν δε Μοντόρο ως ταχυδρομικός σταθμός αναπαύσεως των αλόγων, ανάμεσα στην πόλη Σακατέκας και την Πόλη του Μεξικού, αν και είναι γνωστό ότι είχε ήδη έναν μικρό μόνιμο πληθυσμό (βλ. παρακάτω). Εξελίχθηκε σε πρωτεύουσα της νέας, ομώνυμης πολιτείας όταν η περιοχή της χωρίσθηκε από τη γειτονική Πολιτεία Σακατέκας το 1835. Από εκεί και ύστερα η Αγουασκαλιέντες γνώρισε μεγαλύτερη ανάπτυξη, ενώ η Σακατέκας αναπτύχθηκε συγκριτικά λιγότερο.
Το ιστορικό κέντρο της Αγουασκαλιέντες συνέστησαν 4 ξεχωριστοί συνοικισμοί και μετέπειτα συνοικίες. Η παλαιότερη είναι το Barrio del Encino, που ιδρύθηκε το 1565 από τον Ανδαλουσιανό Ερνάν Γκονθάλεθ Μπερόκαλ με το αρχικό όνομα Triana από την ομώνυμη συνοικία της Σεβίλλης στην Ισπανία. Στο Barrio del Encino βρίσκεται ο μπαρόκ ναός Templo del Señor del Encino, που ανεγέρθηκε μεταξύ του 1773 και του 1796.
Η δεύτερη συνοικία, το Barrio de San Marcos, έχει τις ρίζες της το 1604. Σε αυτή, ιθαγενείς εργάζονταν σε ισπανικά αγροκτήματα και παρήγαν αγαθά που κάλυπταν της ανάγκες της τότε κωμόπολης Αγουασκαλιέντες. Από τις πρώτες δεκαετίες οργανώθηκε η ανέγερση απλού νοσοκομείου και παρεκκλησίου. Αυτό το παρεκκλήσιο αντικαταστάθηκε από τον σημερινό Ναό του Αγίου Μάρκου, που ολοκληρώθηκε στις 15 Δεκεμβρίου 1763 κι είναι ο παλαιότερος ναός στην πόλη, από τον οποίο προήλθε το ετήσιο «Εθνικό Πανηγύρι του Σαν Μάρκος» (Feria Nacional de San Marcos).
Η τρίτη συνοικία, το Barrio de Guadalupe, άρχισε ως μία σειρά καταστημάτων κατά μήκος του δρόμου Αγουασκαλιέντες-Χάλπα-Σακατέκας, κατά το β΄ μισό του 18ου αιώνα. Ο ομώνυμος ναός ανεγέρθηκε από το 1767 έως το 1789. Μετά την ίδρυση της εταιρείας Fundición Central Mexicana («Κεντρικό Χυτήριο του Μεξικού»), η συνοικία αναπτύχθηκε γρήγορα και στις αρχές του 20ού αιώνα ενώθηκε με την προηγούμενη συνοικία.
Η τελευταία συνοικία είναι το Barrio de la Salud, που ξεκίνησε από μικρό παρεκκλήσιο και κοιμητήριο στα τέλη του 18ου αιώνα.
Κλίμα
Κατά την Κλιματική ταξινόμηση Κέππεν, η Αγουασκαλιέντες έχει ημίξηρο κλίμα (Köppen BSh). Οι περισσότερες βροχές πέφτουν από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο.
Ετυμολογία
thumb|right|245x245px|Η Αγουασκαλιέντες φωτογραφημένη από μία νυκτερινή πτήση Το όνομα της πόλεως προέρχεται από τις ισπανικές λέξεις aguas calientes, που σημαίνουν «θερμά νερά/πηγές», μέρος της αρχικής ονομασίας Villa de Nuestra Señora de la Asunción de las Aguas Calientes (= «Χωριό της Παναγίας της Αναλήψεως των Θερμών Πηγών»). Την εποχή που η πόλη δημιουργήθηκε από τον Χουάν δε Μοντόρο με 12 οικογένειες, πήρε αυτό το όνομα από τις πολλές θερμές πηγές που υπάρχουν στην περιοχή και σήμερα τροφοδοτούν τα πολυάριθμα σπα της πόλεως ή και ιδιωτικές κατοικίες. Οι κάτοικοι της πόλεως και της ομώνυμης Πολιτείας είναι γνωστοί με το ιδιόμορφο ισπανικό δημωνύμιο hidrocálidos, δηλαδή «υδροθερμικοί».
Ποιότητα ζωής
Η πόλη είχε το 2000 δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης 0,82, από τους υψηλότερους στο Μεξικό. Στα νοσοκομεία της γίνονται εγχειρήσεις ανοικτής καρδιάς και μεταμοσχεύσεις καρδιάς και νεφρών εδώ και δεκαετίες. Ο μέσος όρος ζωής είναι παρόμοιος με αυτόν της Δανίας και της Πορτογαλίας. Το 100% του πληθυσμού έχει ιατροφαρμακευτική κάλυψη, ενώ υπάρχουν και πολλά ιδιωτικά ιατρικά κέντρα.
Ως προς την αστική ανάπτυξη, η Αγουασκαλιέντες υπήρξε πρωτοπόρος στις σχετικές ρυθμιστικές διατάξεις από το 1936. Η πόλη είναι σχεδιασμένη σε τρεις ζώνες, διάταξη μοναδική στο Μεξικό, με την τρίτη ζώνη πλήρως σε λειτουργία από το έτος 2022. Η Αγουασκαλιέντες έχει την ίδια υποδομή τηλεπικοινωνιών και οπτικών ινών με την Πόλη του Μεξικού, την Γκουανταλαχάρα και το Μοντερρέι.
Οικονομία
thumb|257x257px|Το ξενοδοχείο Aguascalientes Marriott υψώνεται στη σημαντικότερη περιοχή της Αγουασκαλιέντες. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα η Αγουασκαλιέντες έχει το φιλικότερο προς τις επιχειρήσεις περιβάλλον στο Μεξικό και αποτελεί ένα από τα καλύτερα μέρη στον κόσμο για επενδύσεις. 240 πολυεθνικές επιχειρήσεις εγκαταστάθηκαν μέσα σε 30 χρόνια στην πόλη, με επενδύσεις από τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, την Ισπανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Σουηδία, τη Βραζιλία και αλλού. Το 70% των ιαπωνικών επενδύσεων σε όλο το Μεξικό βρίσκονται στην Αγουασκαλιέντες.
25 εταιρείες ανήκουν στον κλάδο της τεχνολογίας πληροφοριών και λογισμικού. Από την άλλη, δύο μεγάλα εργοστάσια παραγωγής της ιαπωνικής Nissan, μεταξύ των οποίων και το σημαντικότερο εκτός Ιαπωνίας, βρίσκονται στην Αγουασκαλιέντες και παράγουν την πλειονότητα της συνολικής ετήσιας παραγωγής των 850.000 αυτοκινήτων της εταιρείας στο Μεξικό. Εξαιτίας της παρουσίας τους, η πόλη φιλοξενεί σημαντική παροικία Ιαπώνων.
Η Texas Instruments έχει ένα εργοστάσιο στην πόλη, που παράγει αποκλειστικά ολοκληρωμένα κυκλώματα. Μία άλλη σημαντική κατασκευάστρια ηλεκτρονικών στην πόλη είναι η Flextronics, ενώ υπάρχουν και εταιρείες ρομπότ, όπως η FANUC Robotics.
Εκπαίδευση
Τα οκτώ από τα 100 καλύτερα κολέγια του Μεξικού βρίσκονται στην Aguascalientes. Υπάρχουν συνολικά 25 πανεπιστήμια και κολέγια στην πόλη. Τα περισσότερα αναλογικά με τον πληθυσμό από οποιαδήποτε άλλη πόλη στο Μεξικό.
Το 2013 υπήρχαν επίσης 59 δημοτικά σχολεία και 13 γυμνάσια στην πόλη. Υπάρχει επιπλέον η Escuela Japonesa de Aguascalientes (アグアスカリエンテス日本人学校 Aguasukarientesu Nihonjin Gakkō), ένα ιαπωνικό σχολείο που εξυπηρετεί την ιαπωνική παροικία της πόλεως.
Μεταφορές
thumb|right|Μέρος της 15 χιλιομέτρων διαδρομής Parque Línea Verde, που δημιουργήθηκε ως «πράσινη δίοδος» για το πιο περιθωριοποιημένο τμήμα της πόλεως.
Ποδήλατα
Η Αγουασκαλιέντες είναι γνωστή ως μία από τις πλέον φιλικές προς το ποδήλατο πόλεις στο Μεξικό. Ο δήμος αναπτύσσει ένα σύστημα διασυνδεδεμένων «πράσινων» διαδρομών ποδηλάτου, ώστε να διευκολύνει τη γρήγορη, ασφαλή και ευχάριστη μεταφορά με ποδήλατο από τη μία άκρη της πόλεως στην άλλη.
Αεροδρόμιο
Η πόλη εξυπηρετείται από το Διεθνές Αεροδρόμιο «Lic. Jesús Terán Peredo», 16 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αγουασκαλιέντες, με 4 απευθείας πτήσεις ημερησίως από το Λος Άντζελες, το Ντάλας και το Χιούστον. Το αεροδρόμιο έχει πλέον ικανότητα εξυπηρετήσεως 1,5 εκατομμυρίου επιβατών ετησίως, ενώ η πραγματική του κίνηση ανήλθε από 400.000 επιβάτες το 2012 σε 754.100 το 2017 και σε 855.669 το 2018.
Πολιτισμός και ελεύθερος χρόνος
Η Αγουασκαλιέντες φιλοξενεί το μεγαλύτερο φεστιβάλ σε ολόκληρο το Μεξικό, το Πανηγύρι του Σαν Μάρκος, που διαρκεί εβδομάδες ολόκληρες, από τα μέσα Απριλίου μέχρι τις αρχές Μαΐου. Ο εορτασμός απλώθηκε με τα χρόνια από τη γειτονιά του ομώνυμου ναού του Αγίου Μάρκου και καλύπτει μεγάλο χώρο με εκθέσεις, νυκτερινά κέντρα, θεματικά πάρκα, κέντρα εκδηλώσεων, ξενοδοχεία και άλλα, προσελκύοντας σχεδόν 7 εκατομμύρια επισκέπτες από άλλα μέρη κάθε χρόνο.
Το πιο αξιοσημείωτο κτίσμα στην παλαιά πόλη με τις 4 συνοικίες είναι το Κυβερνητικό Μέγαρο σε ρυθμό μπαρόκ, που χρονολογείται από το 1664 και είναι κτισμένο με κοκκινωπή ηφαιστειακή πέτρα. Είναι γνωστό για τις εκατό αψίδες του. Ο επιβλητικός Καθεδρικός Ναός, επίσης σε ρυθμό μπαρόκ, είναι το παλαιότερο κτίσμα στην πόλη (1575). Η ψηλή στήλη στη μέση της κεντρικής πλατείας χρονολογείται από την αποικιακή εποχή και είχε αρχικώς στην κορυφή της άγαλμα ενός αντιβασιλέα της Ισπανίας, που αφαιρέθηκε όταν η χώρα κέρδισε την ανεξαρτησία της και σήμερα η στήλη φέρει στην κορυφή γλυπτό που συμβολίζει αυτή την ανεξαρτησία.
Συνοικίες και παράδοση
Η Guadalupe είναι παραδοσιακά γνωστή για την αγγειοπλαστική της και έχει ως κέντρο της τον τοπικό ναό, τον δεύτερο σημαντικότερο στην πόλη, που χρονολογείται από τον 18ο αιώνα και ξεχωρίζει από την μπαρόκ πρόσοψή του ονομαστού καλλιτέχνη της εποχής Χοσέ δε Αλθίμπαρ. Ο τεράστιος θόλος του είναι καλυμμένος με παραδοσιακά κεραμίδια talavera. Στο εσωτερικό, ο επισκέπτης περιβάλλεται από πλήθος μοτίβων με άνθη και αγγελούδια – ένας πραγματικός παράδεισος του μπαρόκ.
Η συνοικία του Αγίου Μάρκου, εκτός από το ομώνυμο Πανηγύρι, είναι γνωστή για τον υπέροχο νεοκλασικό κήπο της, με πλήθος μονοπατιών και δέντρων, παραδοσιακό στέκι ποιητών και καλλιτεχνών. Ακριβώς μπροστά από τον κήπο υψώνεται ο ναός του Αγίου Μάρκου, επίσης σε ρυθμό μπαρόκ.
Στη συνοικία El Encino υπάρχουν επίσης οι Κήποι του Encino, με το διακοσμημένο με πλακάκια κεντρικό συντριβάνι τους. Ο «Μαύρος Χριστός του Εντσίνο» (Cristo Negro del Encino), είναι πολύ γνωστή και προσκυνούμενη εικόνα, μέσα στον μπαρόκ ναό Templo del Señor del Encino. Η πλατεία και το Μουσείο του Χοσέ Γκουαδαλούπε Ποσάδα (με έργα του ασυνήθιστου σκιτσογράφου και χαράκτη, που γεννήθηκε στην πόλη), δίπλα στον ναό, αποτελούν δύο από τα βασικά τουριστικά αξιοθέατα στην πόλη.
Η συνοικία de la Salud γεννήθηκε ως η φτωχότερη από όλες και ακόμα και σήμερα οι δρόμοι της ακολουθούν τα αρδευτικά χαντάκια, που πότιζαν τους λαχανόκηπους μέχρι και τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Ο εργατικός χαρακτήρας της συνοικίας είναι εμφανής και κυρίως μονώροφα σπίτια της με τις απλές προσόψεις.
Υπάρχει και μία πέμπτη συνοικία, η La Estación, που πήρε το όνομά της από τον παλαιό σιδηροδρομικό σταθμό (1911), έναν από τους αρχιτεκτονικούς θησαυρούς της Αγουασκαλιέντες. Βεβαίως, αν και συχνά επιδιώκεται να συναριθμηθεί μαζί με τις υπόλοιπες 4 στις αρχικές συνοικίες της πόλης, είναι πολύ νεότερη, με μεγάλο μέρος της να χρονολογείται από τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα και αργότερα. .
Μουσεία και αρχιτεκτονήματα
Στο ιστορικό κέντρο της Αγουασκαλιέντες υπάρχουν αρκετά μουσεία, όπως το ομώνυμο Museo de Aguascalientes, που στεγάζεται σε νεοκλασικό κτίσμα σχεδιασμένο από τον αυτοδίδακτο αρχιτέκτονα Ρεφούχιο Ρέγιες και περιέχει έργα τέχνης. Εκτός από το προαναφερθέν Μουσείο του Χ. Ποσάδα, μεγάλη επισκεψιμότητα έχει το Κρατικό Ιστορικό Μουσείο, στεγαζόμενο σε κομψό μέγαρο ρυθμού Αρ Νουβό με διακοσμημένο πάτιο και τραπεζαρία με φυτικά μοτίβα σε μεσογειακό στιλ, αλλά πρόσοψη σε στιλ γαλλικού ακαδημαϊσμού.
Δημιουργήματα του Ρεφούχιο Ρέγιες στην πόλη είναι επίσης το Ξενοδοχείο «Παρίσι» και το θεωρούμενο ως αριστούργημά του, ο ναός του Αγίου Αντωνίου.
Το καμαρέν της Αμώμου Συλλήψεως στον ναό του Αγίου Ιακώβου (San Diego) θεωρείται από ιστορικούς το τελευταίο κτίσμα μπαρόκ παγκοσμίως, συνδέον τον ρυθμό μπαρόκ με τον νεοκλασικό.
Το «Εθνικό Μουσείο Θανάτου» (Museo Nacional de la Muerte) τιμά τη μεξικανική παράδοση της Ημέρας των Νεκρών με πολλά έργα τέχνης από την προϊσπανική περίοδο μέχρι και τον 21ό αιώνα. Πολλοί επισκέπτονται την πόλη μόνο για να δουν αυτό το μουσείο.
Το γοτθικό οικοδόμημα του πολιτιστικού κέντρου Λος Αρκίτος ήταν κάποτε ένα από τα πρώτα δημόσια λουτρά στην πόλη και ανακηρύχθηκε ιστορικό μνημείο το 1990. Το Ojocaliente είναι ένα άλλο παλαιό λουτρό, που λειτουργεί ακόμα, τροφοδοτούμενο από τις θερμές πηγές.
Η «Ιστορική Περιοχή La Estacion» περιλαμβάνει το συγκρότημα του Παλαιού Σιδηροδρομικού Σταθμού και του Μουσείου Σιδηροδρόμων, που για κάποιο διάστημα το 1884 ήταν το μεγαλύτερο σιδηροδρομικό συγκρότημα με αποθήκες σε όλη τη Λατινική Αμερική. Είναι διακοσμημένο με κινούμενους πίδακες νερού, πλατεία, παλιές ατμομηχανές και μνημεία. Σε αυτό κατασκευάσθηκε η πρώτη ατμομηχανή που κατασκευάσθηκε ποτέ στο Μεξικό. Συμβολίζει λοιπόν την προόδο της πόλεως και τον μετασχηματισμό της από μια αγροτική σε μια βιομηχανική οικονομία. Τα σχετικά εργοστάσια εφοδίαζαν με σιδηροτροχιές και ατμομηχανές ολόκληρο το Μεξικό και την Κεντρική Αμερική. Ο ίδιος ο σταθμός είναι αξιοσημείωτος και για την ασυνήθιστη στο Μεξικό αγγλική αρχιτεκτονική του.
Ποδόσφαιρο
Η πόλη είναι έδρα της ποδοσφαιρικής ομάδας της Α΄ Κατηγορίας Κλουμπ Νεκάξα, που ιδρύθηκε το 1923 στην Πόλη του Μεξικού, αλλά άλλαξε έδρα το 2003 μετά τα εγκαίνια του γηπέδου Εστάδιο Βικτόρια, που είναι ένα από τα καλύτερα στη χώρα.
Καλαθοσφαίριση
Η ομάδα Panteras de Aguascalientes παίζει στο κορυφαίο επαγγελματικό πρωτάθλημα της χώρας (το Liga Nacional de Baloncesto Profesional, LNBP), το οποίο κέρδισε το 2003. Τα εντός έδρας παιχνίδια τους παίζονται στο Gimnasio Hermanos Carreón.
Ποδηλασία
Το νέο «Ποδηλατοδρόμιο της Διακοσιετηρίδας», σχεδιασμένο από τον Peter Junek, φιλοξένησε το Παναμερικανικό Πρωτάθλημα του 2010. Ως ευρισκόμενο σε υψόμετρο 1887 μέτρων, αποτελεί συχνή επιλογή για προσπάθειες καταρρίψεως του ρεκόρ της μιας ώρας στην ποδηλασία πίστας.
Αξιοσημείωτα πρόσωπα
thumb|right|205px|Ο γεννημένος στην πόλη ποδοσφαιριστής Γ. Γιάρμπρω Η Αγουασκαλιέντε είναι η γενέτειρα πόλη μερικών αξιοσημείωτων προσώπων, όπως των:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Αγουασκαλιεντες
Οίκος του Μονμορανσύ
μικρογραφία| Ο [[Αν του Μονμορανσύ, 1530, του Ζαν Κλουέ.]] Ο Οίκος του Moνμορανσύ, γαλλ.: Maison de Montmorency, ήταν μία από τις παλαιότερες και πιο διακεκριμένες οικογένειες ευγενών στη Γαλλία.
Ιστορία
Η οικογένεια, από την πρώτη της εμφάνιση στην ιστορία στο πρόσωπο τού Μπουσάρ Α΄ του Μονμορανσύ τον 10ο αι., έχει δώσει έξι κοντόσταυλους και δώδεκα στρατάρχες της Γαλλίας, αρκετούς ναύαρχους και καρδινάλιους, πολλούς μεγάλους αξιωματικούς του Στέμματος και μεγάλους μαγίστρους διαφόρων ιπποτικών ταγμάτων. Ο Ερρίκος Δ' της Γαλλίας είπε κάποτε, ότι αν ποτέ ο Οίκος των Βουρβόνων εκλείψει (από άρρενα μέλη), καμία ευρωπαϊκή οικογένεια δεν άξιζε το γαλλικό στέμμα περισσότερο από τον Οίκο του Μονμορανσύ. Ο γιος τού Μπουσάρ Α΄, Tιμπώ του Μονμορανσύ, ήταν ο πρόγονος των κυρίων του Moνλερύ.
Ο Mατθαίος Α΄ του Moνμορανσύ έλαβε το 1138 τη θέση του κοντόσταυλου και απεβίωσε το 1160. Η πρώτη του σύζυγος ήταν η Αλίν, φυσική κόρη του Ερρίκου Α' της Αγγλίας, η δεύτερη ήταν η Aδελαΐδα του Μωριέν, χήρα του Λουδοβίκου ΣΤ' και μητέρα του Λουδοβίκου Ζ', και σύμφωνα με τον Αντρέ Ντουσέν, μοιράστηκε την αντιβασιλεία της Γαλλίας με τον Συζέ, κατά τη διάρκεια της απουσίας του τελευταίου βασιλιά στη Β΄ Σταυροφορία.
Ο Mατθαίος Β΄ του Moνμορανσύ είχε σημαντικό μερίδιο στη νίκη του Μπουβίν (1214). Καθώς έπιασε 12 εχθρικές σημαίες στο Μπουβίν, του επετράπη από τον βασιλιά να ζωγραφίσει 12 αετούς στο οικόσημό του. Έγινε επίσης κοντόσταυλος το 1218. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου Η΄ διακρίθηκε κυρίως στη νότια Γαλλία (Nιόρ, Λα Ροσέλ, Μπορντώ). Κατά την άνοδο του Λουδοβίκου Θ' ήταν ένα από τα κύρια υποστηρίγματα της αντιβασίλισσας Λευκής της Καστίλλης και κατάφερε να φέρει όλους τους υποτελείς σε υπακοή. Απεβίωσε το 1230.
Ο μικρότερος γιος του, Γκυ, με δικαίωμα από τη μητέρα του, έγινε επικεφαλής του Οίκου των Λαβάλ. Το παλαιότερο γαλλόφωνο πανεπιστήμιο του Καναδά, το Πανεπιστήμιο Λαβάλ, πήρε το όνομά του από τον Φρανσουά ντε Μονμορανσύ-Λαβάλ, πρώτο επίσκοπο της Νέας Γαλλίας και ιδρυτή της Σχολής του Κεμπέκ, από τότε που εμφανίστηκε το Παναπιστήμιο Λαβάλ.
Ο Αν του Μονμορανσύ, που λέγεται ότι ονομάστηκε έτσι από την ανάδοχό του Άννα της Βρετάνης, ήταν ο πρώτος που έλαβε τον τίτλο του δούκα (1551).
Ο μεγαλύτερος γιος του, Φρανσουά ντε Μονμορανσύ (1530-1579), νυμφεύτηκε τη Ντιάν, φυσική κόρη του Ερρίκου Β'.
Ένας άλλος γιος, ο Ερρίκος Α΄ (1534–1614), ο οποίος έγινε δούκας του Μονμορανσύ με το τέλος τού αδελφού του το 1579, ήταν κυβερνήτης του Λανγκντόκ από το 1563. Ως ηγέτης του κόμματος που ονομαζόταν Πολιτικοί (Politiques) είχε εξέχoυσα συμμετοχή στους Γαλλικούς θρησκευτικούς πολέμους. Το 1593 έγινε κοντόσταυλος, αλλά ο Ερρίκος Δ' έδειξε κάποια αγωνία να τον κρατήσει μακριά από το Λανγκεντόκ, το οποίο κυβερνούσε σαν κυρίαρχος πρίγκιπας.
Ο Ερρίκος Β΄ (1595 – 30 Οκτωβρίου 1632), γιος του δούκα Ερρίκου Α΄, διαδέχθηκε τον τίτλο το 1614, έχοντας προηγουμένως γίνει μέγας Ναύαρχος. Ήταν επίσης κυβερνήτης του Λανγκεντόκ. Το 1625 νίκησε τον γαλλικό προτεσταντικό στόλο υπό τον Σουμπίζ και κατέλαβε τα νησιά Ρε και Ολερόν, αλλά η ζήλια του Ρισελιέ του στέρησε τα μέσα να ακολουθήσει αυτά τα πλεονεκτήματα. Το 1628-1629 του επετράπη να διοικήσει στρατό εναντίον του δούκα του Ροάν στο Λανγκεντόκ: το 1630 νίκησε τους Πιεμοντέζους και αιχμαλώτισε τον Κάρλο Ντόρια στην Αβιλιάνα, και πήρε το Σαλούτσο. Την ίδια χρονιά έγινε στρατάρχης. Το 1632 προσχώρησε στο κόμμα του Γκαστόν δούκα της Ορλεάνης και τέθηκε επικεφαλής του επαναστατικού στρατού, ο οποίος ηττήθηκε από τον στρατάρχη Ανρύ ντε Σομπέρ στο Καστελνωνταρύ (1 Σεπτεμβρίου 1632). Βαριά τραυματισμένος, έπεσε στα χέρια του εχθρού και, εγκαταλειμμένος από τον Γκαστόν, εκτελέστηκε ως προδότης στην Τουλούζη στις 30 Οκτωβρίου. Ο δουκικός τίτλος πέρασε στην αδελφή του Καρλόττα-Μαργαρίτα, πριγκίπισσα του Κοντέ.
Από τους βαρόνους ντε Φοσώ (Fosseux), ένα παρακλάδι της οικογένειας Moνμορανσύ που ιδρύθηκε στη Βραβάντη τον 15ο αι., ξεπήδησαν οι κύριοι του Μπουτεβίλ, μεταξύ των οποίων ήταν και ο ξιφομάχος Φρανσουά ντε Μονμορανσύy-Μπουτεβίλ, ο οποίος αποκεφαλίστηκε το 1627. Ο γιος του Φρανσουά-Ανρί στρατάρχης της Γαλλίας, έγινε δούκας του Πινέ-Λουξεμπούρ με το γάμο του με τη Μαντλέν ντε Κλερμόν, κόρη της Μαργαρίτας-Καρλόττας ντε Λουξεμπούρ, δούκισσας ντε Πινέ.
Ο Σαρλ-Φρανσουά-Φρεντερίκ ντε Μονμορανσύ-Λουξεμπούρ, γιος του στρατάρχη, έγινε δούκας του Μποφώρ το 1688 και δούκας του Moνμορανσύ το 1689.
Το 1767 ο τίτλος του δούκα του Μποφόρ-Μονμορανσύ πέρασε με γάμο σε άλλον κλάδο των Μονμορένσι-Φοσώ. Αυτός ο κλάδος εξαλείφθηκε το 1862, και τον τίτλο πήρε ο δούκας του Βαλανσαί, ο οποίος ανήκε στην οικογένεια Tαλεϋράν-Περιγκόρ και νυμφεύτηκε μία από τις δύο κληρονόμους αυτού του κλάδου (1864). Υπήρχαν πολλά άλλα παρακλάδια της οικογένειας Moνμορανσύ, μεταξύ άλλων και αυτή των κυρίων του Λαβάλ.
Τον 19ο αι. η ιρλανδική οικογένεια Μόρες (Morres) τόνισε την αξίωση για καταγωγή από την οικογένεια Moνμορανσύ. Οι απόγονοι Mόρες επέμειναν να επιβεβαιώνουν τη σύνδεση, και απέκτησαν βασιλική άδεια για να αλλάξουν το όνομά τους, παρά τις αντιρρήσεις που εκφράστηκαν τη δεκαετία του 1860 από αδιαμφισβήτητους απογόνους της οικογένειας Mονμορανσύ στη Γαλλία.
μικρογραφία|302x302εσ| Ιστορία γενεαλογική του Οίκου του Μονμορανσύ και Λαβάλ, από τον [[Aντρέ ντε Σεσν (1624).]]
Κατάλογος των κυρίων του Moνμορανσύ
Οι κύριοι του Μονμορανσύ ήταν:
Το 1689 ο τίτλος του δούκα του Monμορανσύ συγχωνεύτηκε με αυτόν του δούκα του Ανγκιάν (Enghien). Ο Λουδοβίκος Γ΄ πρίγκιπας του Κοντέ (1668–1710) έφερε τον τίτλο του δούκα του Μονμορανσύ-Ανγκιάν. Ο τίτλος εξέλιπε το 1830 με τον Οίκο των Βουρβόνων-Κοντέ.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Απόδοση:
Ινοσίνη
Η ινοσίνη είναι ένα νουκλεοσίδιο (νουκλεοζίτης) που σχηματίζεται όταν η υποξανθίνη συνδέεται με έναν δακτύλιο ριβόζης μέσω ενός β-Ν9-γλυκοσιδικού δεσμού.
Η ινοσίνη βρίσκεται συνήθως σε tRNAs και είναι απαραίτητη για τη σωστή μετάφραση του γενετικού κώδικα σε ζεύγη (wobble base pair).
Κατηγορία:Νουκλεοζίτες
Κορνέλις ντε Μπελλιέρ
δεξιά|μικρογραφία| [[Προσκύνηση των ποιμένων|Λατρεία των Ποιμένων]] Ο Κορνέλις ντε Μπελλιέρ (φλαμανδικά: Cornelis de Baellieur (1607, Αμβέρσα - 1671, Αμβέρσα ), ήταν Φλαμανδός μπαρόκ ζωγράφος.
Τουρμπές του Μοχάμαντ Λαζ
Ο Τουρμπές του Μοχάμαντ Λαζ (تربة محمد لاز) ή Τουρμπές Λαζ είναι τυνησιακό μαυσωλείο ευρισκόμενο εντός της κασμπάχ της Τύνιδας.
Το συγκεκριμένο κτίριο είναι κατηγοριοποιημένο ως ιστορικό μνημείο, κατόπιν σχετικού διατάγματος της 13ης Μαρτίου 1912.
Εξωτερικός Σύνδεσμοι
Λαζ Κατηγορία:Κατηγοριοποιημένα μνημεία στην Τυνησία
Μινέρος ντε Σακατέκας
Η Μινέρος ντε Σακατέκας (ισπανικά: Mineros de Zacatecas) είναι μεξικανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος από το Σακατέκας. Μετέχει από την ίδρυσή της στο πρωτάθλημα της Ασένσο ΜΧ.
Ιστορία
Το Δεκέμβριο του 2012, ο Grupo Pachuca αγόρασε τα δικαιώματα της Εστουδιάντες Τέκος καθώς υποβιβάστηκε στην Ασένσο ΜΧ. Η ομάδα δεν κατάφερε να κερδίσει την άνοδο καθώς ηττήθηκε στα πέναλτι από τη Λεόνες Νέγρος δε λα ΟδεΓ. Τότε ο Grupo Pachuca αποφάσισε να μεταφέρει την έδρα της ομάδας από το Σαπόπαν στο Σακατέκας, έτσι ώστε να μην έχουν τέσσερις ομάδες στη Γουαδαλαχάρα. Η πόλη Σακατέκας είχε περάσει 11 χρόνια χωρίς ομάδα στην Ασένσο, από την που η Ρεάλ Σοσιεδάδ ντε Σακατέκας πωλήθηκε στην Altamira το καλοκαίρι του 2003.
Ως ονομασία του συλλόγου επιλέχθηκε το Mineros (ανθρακωρύχοι) καθώς η πόλη του Σακατέκας οφείλει την ύπαρξή της στην ανακάλυψη αργυρορυχείων στα τέλη του 16ου αιώνα. Η πολιτεία του Σακατέκας είναι ένας από τους κορυφαίους παραγωγούς χρυσού και αργύρου στον κόσμο.
Ο σύλλογος Μινέρος ντε Σακατέκας την πρώτη περίοδο σε επαγγελματική κατηγορία, αγωνίστηκε για την άνοδο στην κορυφαία κατηγορία της χώρας, ηττήθηκε όμως στα ημιτελικά ανόδου από τη Νεκάξα, με τον Γκουστάβο Αντριάν Ραμίρες να πετυχαίνει το ποιο γρήγορο γκολ στη διοργάνωση, ενός 4 δευτερολέπτων από την έναρξη του αγώνα με τη Νεκάξα.
Στάδιο
Το γήπεδο Φρανσίσκο Βίγια (Francisco Villa) έχει χωρητικότητα 13.820 και βρίσκεται στην πόλη Σακατέκας. Εγκαινιάστηκε το 1986 με το φιλικό αγώνα μεταξύ της Λεόνες Νέγρος δε λα ΟδεΓ εναντίον της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου της Νότιας Κορέας.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Μεξικού
Ισαβέλλα, Δούκισσα της Μπραγκάνσα
Η Ισαβέλλα, Δούκισσα της Μπραγκάνσα (Isabel, Duquesa de Bragança, γεννημένη ως Ισαβέλλα Ινές Κάστρο Κουρβέγιο δε Ερέδια Isabel Inês Castro Curvello de Herédia, γενν. 22 Νοεμβρίου 1966) είναι Πορτογαλίδα επιχειρηματίας και η σύζυγος του Ντουάρτε Πίο, Δούκα της Μπραγκάνσα, διεκδικητή του πρώην Πορτογαλικού θρόνου.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1966 στη Λισαβόνα, κόρη του αρχιτέκτονα Χόρχε δε Ερέδια και της Ρακέλ Λεονόρ Πινέιρο Κουρβέγιο.
Από τη γέννησή της, είχε το δικαίωμα για το τιμητικό τίτλο της Λαίδης, που ήταν απόγονος στην αρσενική γενεά του Φρανσίσκο Κορρέϊα δε Ερέδια, 1ου Υποκόμη της Ριμπέΐρα Μπράβα, της πορτογαλικής αριστοκρατίας, και ενός φημισμένου δημοκρατικού, της αποτυχημένης δημοκρατικής εξέγερσης της 28ης Ιανουαρίου 1908.
Έζησε μεταξύ της μητροπολιτικής Πορτογαλίας και της Πορτογαλικής Ανγκόλας μέχρι το 1975, όταν της αναγνωρίστηκε η ανεξαρτησία της Ανγκόλα. Στη συνέχεια η οικογένειά της μετακόμισε στο Σάο Πάολο της Βραζιλίας. Εκεί, σπούδασε στο Κολέγιο São Luis, ίδρυμα που διοικείται από τους Ιησουίτες.
Το 1990, πήρε πτυχίο διοίκησης επιχειρήσεων από το Fundação Getúlio Vargas και επέστρεψε στην Πορτογαλία για να εργαστεί στην BMF - Sociedade de Gestão de Patrimonios, S.A.. Ειδικεύτηκε ως διαχειρίστρια περιουσιακών στοιχείων.
Στις 13 Μαΐου 1995 η Ισαβέλλα παντρεύτηκε τον Ντουάρτε Πίο δούκα της Μπραγκάνσα στη Μονή Αγίου Ιερώνυμου στη Λισαβόνα. Μαζί απέκτησαν τρία παιδιά:
Μετά το γάμο της και τη γέννηση του πρώτου παιδιού της, Αλφόνσο, η Ισαβέλλα εγκατέλειψε από την επαγγελματική της ζωή και αφιερώθηκε στη διοίκηση της οικογένειάς της και την προστασία από διάφορες αιτίες.
Τιμητικές διακρίσεις
Δυναστικές
Ξένες
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δούκισσες της Πορτογαλίας
Γενικές εκλογές της Νέας Γης και Λαμπραντόρ (2019)
Γενικές εκλογές διενεργήθηκαν στην επαρχία του Καναδά Νέα Γη και Λαμπραντόρ στις 16 Μαΐου 2019. Εξελέγησαν τα 40 μέλη της 50ής συνέλευσης.
Το Προοδευτικό Συντηρητικό Κόμμα της Νέας Γης και Λαμπραντόρ που κυβερνούσε από το 2011 ως το 2015, προηγείτο στις δημοσκοπήσεις. Ωστόσο, το Φιλελεύθερο Κόμμα, με αρχηγό τον πρωθυπουργό Ντουάιτ Μπολ, το οποίο κέρδισε επανεκλογή, αν και έχασε μία έδρα από το Νέο Δημοκρατικό Κόμμα στην εκλογική περιφέρεια του Δυτικού Λαμπραντόρ με διαφορά 5 ψήφων. Έπειτα από νέα καταμέτρηση των ψηφοδελτίων, η διαφορά των ψήφων στο Δυτικό Λαμπραντόρ μειώθηκε στις 2 ψήφους.
Η συμμετοχή στις εκλογές ήταν της τάξης του 60,6%.
Αποτελέσματα
Ο ηγέτης των Φιλελευθέρων και πρωθυπουργός, Ντουάιτ Μπολ, κέρδισε 20 έδρες, 11 λιγότερες από εκείνες που είχε κερδίσει στις προηγούμενες εκλογές του 2015. Συνέλευση της Νέας Γης και Λαμπραντόρ ! rowspan="2" colspan="2" style="text-align:left;"|Κόμμα/Αρχηγός ! rowspan="2"| Υποψήφιοι ! colspan="4" style="text-align:center;"|Έδρες ! colspan="3" style="text-align:center;"|Λαϊκή ψήφος
Παραπομπές
2019 Νέα Γη Λαμπραντορ Νεα Γη
Ποταμός Νάπο
Ο ποταμός Νάπο (ισπανικά: Río Napo) είναι σημαντικός παραπόταμος του Αμαζονίου στον άνω ρου του τελευταίου. Ο Νάπο πηγάζει στον Ισημερινό ανάμεσα σε τρία ηφαίστεια των ανατολικών Άνδεων, τα Αντισάνα, Σιντσουλάγουα και Κοτοπάξι.
Το συνολικό μήκος του Νάπο είναι 1.075 χιλιόμετρα και η μέση παροχή του 6.976 κυβικά μέτρα ανά δευτερόλεπτο. Η λεκάνη απορροής του ποταμού έχει έκταση 100.518 τ.χλμ..
thumb|left|Χωριό στη δυτική όχθη του Νάπο στο Περού, λίγα μίλια πριν από τη συμβολή του ποταμού με τον Αμαζόνιο. Η ξηρά πέρα από το ρεύμα είναι νησί του ποταμού. Προτού φθάσει στην πεδιάδα, ο Νάπο δέχεται πολυάριθμα ποταμάκια από απροσπέλαστες κακοτράχαλες περιοχές. Από τον βορρά δέχεται στην πόλη Πουέρτο Φρανσίσκο δε Ορεγιάνα τα νερά ενός μεγάλου παραποτάμου, του Κόκα, και παρακάτω ενός άλλου ισχυρού ποταμού, του Αγουαρίκο, τη στιγμή που εισέρχεται στο άλλο κράτος το οποίο διασχίζει: το Περού.
Μεγάλου μήκους παραπόταμος από τα δυτικά είναι ο Ποταμός Κουραράυ, του οποίου οι πηγές δεν απέχουν πολύ από τις πηγές του Νάπο. Από τον Κόκα μέχρι τον Κουραράυ η κοίτη του Νάπο είναι γεμάτη με βράχους που προεξέχουν και μπάγκους χαλικιών, με αποτέλεσμα να «ρίχνει» έξω πολλά κανό, σε νησίδες της ζούγκλας οι οποίες κατά την εποχή των βροχών πλημμυρίζουν, δίνοντας στον ποταμό ένα πολύ μεγαλύτερο πλάτος. Από τη συμβολή με τον Κόκα μέχρι την εκβολή του στον Αμαζόνιο, ο Νάπο κυλά μέσα σε πεδινό δάσος, από όπου δεν είναι ορατός ούτε ένας λόφος, και οι ομοιόμορφα επίπεδες όχθες του διακόπτονται μόνο από βάλτους και μικρές λίμνες.
Από τον Αμαζόνιο ο Νάπο είναι πλωτός για μικρά ποταμόπλοια προς τα επάνω μέχρι τη συμβολή του με τον Κουραράυ, δηλαδή επί περίπου 348 χιλιόμετρα, ή λίγο περισσότερο για μεγάλες βάρκες. Από εκεί και πάνω, με δύσκολη κωπηλασία κανό, μπορεί κάποιος να τον ανεβεί μέχρι τη Σάντα Ρόζα του κράτους του Ισημερινού, το συνηθισμένο σημείο επιβιβάσεως, στην αντίστροφη πορεία, για φίλους της περιπέτειας που κατεβαίνουν από το υψίπεδο του Κίτο. Αλλά και ο Κόκα είναι πλωτός στο μισό μήκος του.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αμαζόνιος Κατηγορία:Ποταμοί του Ισημερινού Κατηγορία:Ποταμοί του Περού
Τζιμ Τζόρνταν
Ο Τζιμ Ντάνιελ Τζόρνταν (αγγλικά: James Daniel Jordan, 17 Φεβρουαρίου 1964), είναι Αμερικανός πολιτικός και νομικός, που υπηρετεί ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 4η περιφέρεια του Οχάιο από τον Ιανουάριο του 2007. Είναι μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Από τον Μάρτιο του 2020, διατελεί ως εξέχων μέλος της Επιτροπής Δικαιοσύνης της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών. Επίσης, έχει διατελέσει εξέχων μέλος στην Επιτροπή Εποπτείας και Μεταρρυθμίσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων από τον Ιανουάριο του 2019 έως τον Ιούνιο του 2020.
Έχει βραβευτεί με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας από τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, στις 11 Ιανουαρίου 2021. Θεωρείται στενός σύμμαχος του πρώην προέδρου Ντόναλντ Τραμπ. Ο Τζόρνταν, αποτελεί ένα από τα πιο σκληροπυρηνικά και συντηρητικά μέλη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος.
Προηγουμένως, έχει υπηρετήσει ως Μέλος της πολιτειακής Γερουσίας του Οχάιο για την 12η περιφέρεια, από το 2001 έως το 2006, και ως Μέλος της πολιτειακής Βουλής των Αντιπροσώπων του Οχάιο από την 85η περιφέρεια, από το 1995 έως το 2000.
Εξελέγη πρώτη φορά στο Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών, στις εκλογές του 2006, με ποσοστό 60% έναντι 40% του τότε Δημοκρατικού ανθυποψήφιού του. Επανεξελέγη το 2008 (65,1%), το 2010 (71,4%), το 2012 (58,3%), το 2014 (67,6%), το 2016 (68%), το 2018 (65,4%) και το 2020 (67,8%). Η κογκρεσιακή περιφέρεια του Τζόρνταν, εκτείνεται βόρεια από την Λίμνη Ήρι μέχρι το δυτικό βορειο-κεντρικό Οχάιο.
Βιογραφία
Ο Τζιμ Τζόρνταν, γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1964 στο Τρόι του Οχάιο των ΗΠΑ, όπου και μεγάλωσε. Αποφοίτησε από το Λύκειο "Graham High School" το 1982. Σπούδασε Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν στο Μάντισον, λαμβάνοντας πτυχίο (BS) το 1986. Κατά τη φοίτησή του στο Πανεπιστήμιο του Ουισκόνσιν, έγινε δύο φορές πρωταθλητής πάλης στο NCAA (Εθνικός Κολεγιακός Αθλητικός Σύνδεσμος των ΗΠΑ).
Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Οχάιο πάνω στην Εκπαίδευση, λαμβάνοντας μεταπτυχιακό δίπλωμα (MA) το 1991. Κατόπιν, σπούδασε Νομική στο Πανεπιστήμιο Κάπιταλ στο Κολόμπους, λαμβάνοντας πτυχίο (JD) το 2001.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ) Κατηγορία:Οχάιο Κατηγορία:Πολιτικοί του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί πολιτικοί Κατηγορία:Αμερικανοί αθλητές της ελεύθερης πάλης Κατηγορία:Αμερικανοί νομικοί __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Γκαμπριέλα Σελμέτσι
Η Δρ. Γκαμπριέλα Σελμέτσι (γεν. 21 Ιουνίου 1965) είναι Ουγγαρέζα νομικός και πολιτικός, μέλος της Εθνοσυνέλευσης (MP) από τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1994. Αυτή τη στιγμή είναι εκπρόσωπος του Φίντες- Ουγγρική Συμμαχία Πολιτών (Fidesz).
Βιογραφία
Η Σελμέτσι γεννήθηκε στη Βουδαπέστη στις 21 Ιουνίου 1965. Τελείωσε τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση στη γενέτειρά της το 1983 και ξεκίνησε την καριέρα της στην οικογενειακή επιχείρηση των γονιών της, όπου εργάστηκε για δύο χρόνια. Αποφοίτησε ως διαχειριστής επιχειρήσεων από το Κολλέγιο Εμπορίου και Τροφοδοσίας το 1989. Πήρε το επόμενο πτυχίο της στη δημοσιογραφία από το Κολλέγιο Εκπαίδευσης Δασκάλων Βίτεζ Γιάνος στο Έστεργκομ όπου σπούδασε από το 1990 έως το 1991. Εργάστηκε ως συντάκτρια και ρεπόρτερ για τη Δημοτική Τηλεόραση του Μπουνταέρς μεταξύ 1990 και 1991. Διετέλεσε διευθύνουσα σύμβουλος της Intereska Trading Ltd. από το 1991 έως το καλοκαίρι του 1994. Παράλληλα με τη δουλειά της ως βουλευτής αποφοίτησε ως δικηγόρος στο Καθολικό Πανεπιστήμιο Πάζμανι Πίτερ.
Η Σελμέτσι εξελέγη στη Γενική Συνέλευση της Μπουνταέρς από τη λίστα του κόμματος στις τοπικές εκλογές του 1990. Είναι βουλευτής από το 1994 που εκλέχθηκε από τον Περιφερειακό Κατάλογο της Κομητείας της Πέστης το 1994 και εκπροσωπούσε την Μπουνταέρς (Εκλογική Περιφέρεια Πέστης IX) μεταξύ 1998 και 2002. Διετέλεσε κοινοβουλευτική γραμματέας του Γραφείου του Πρωθυπουργού για τα ταμεία κοινωνικής ασφάλισης από το 1998 έως το 1999. Παραιτήθηκε μετά το «σκάνδαλο Lockheed». Διετέλεσε αναπληρώτρια επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος από τον Φεβρουάριο του 2000 έως το τέλος της βουλευτικής περιόδου. Εξασφάλισε μια θέση στο Κοινοβούλιο από τον Περιφερειακό Κατάλογο της Κομητείας Πέστης του κόμματός της στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2002. Εξελέγη αναπληρώτρια πρόεδρος της Επιτροπής Υγείας στα μέσα Μαΐου 2002. Διετέλεσε αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός της στη Βουλή. Στις γενικές εκλογές που διεξήχθησαν το 2006 και το 2010, εξελέγη από τον περιφερειακό κατάλογο της κομητείας Πέστη. Εξελέγη μέλος της Επιτροπής Οικονομικής και Πληροφορικής στις 30 Μαΐου 2006. Η Σελμέτσι διορίστηκε Επίτροπος για την υπεράσπιση των αποταμιεύσεων των πολιτών τον Οκτώβριο του 2010.
Η Σελμέτσι επανεξελέγη βουλευτής μέσω της εθνικής λίστας Fidesz–KDNP στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2014 και του 2018. Είναι μέλος της Νομοθετικής Επιτροπής και της Επιτροπής Πρόνοιας από το 2014. Υπηρέτησε ως Πρόεδρος της τελευταίας επιτροπής από το 2014 έως το 2018.
Αμφισβήτηση
Ο Népszava έμαθε τον Μάιο του 1999 ότι οι υφυπουργοί Σελμέτσι, Ιστβάν Μπαλσάι και ο βουλευτής Μπέλα Γκιουρίτσα έστειλαν επιστολή στους Αμερικανούς γερουσιαστές Τζέσε Χελμς και Τζο Μπάιντεν. Η επιστολή, υπογεγραμμένη από 31 βουλευτές της Fidesz, ζητούσε από τους γερουσιαστές να διορίσουν τον Στήβεν Μ. Τζόουνς, υψηλόβαθμο οικονομικό διευθυντή της Lockheed Martin, ως τον επόμενο πρεσβευτή των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ουγγαρία. Το CNN ανέφερε για το γεγονός και υπήρξε σημαντική πίεση στον πρωθυπουργό Βίκτορ Όρμπαν να κάνει κάτι. Το σκάνδαλο έφτασε μέχρι και τον Λευκό Οίκο και το Υπουργείο Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών. Ο Μπιλ Κλίντον και η Μαντλίν Ολμπράιτ εξέφρασαν την απόλυτη εμπιστοσύνη τους στον Πρέσβη Πίτερ Τούφο, ο οποίος είχε ακόμη δύο χρόνια θητεία μπροστά του. Ο Μπαλσάι και η Σελμέτσι παραιτήθηκαν το 1999.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ούγγροι δημοσιογράφοι Κατηγορία:Ουγγαρέζες πολιτικοί Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Πιπεριές Πέλλας
Οι Πιπεριές (μέχρι το 1926 Μπίτζιο Μαχαλά ) είναι χωριό του δήμου Αλμωπίας, της περιφερειακής ενότητας (πρώην νομού) Πέλλας, στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, οι Πιπεριές έχουν 558 κατοίκους. Βρίσκονται σε υψόμετρο 160 μέτρων, 3 χιλιόμετρα από την έδρα του δήμου, την Αριδαία, στον δρόμο προς τα Λουτρά Πόζαρ. Το όνομα το χωριό το πήρε από τις καλλιέργειες πιπεριών. Σήμερα στο χωριό καλλιεργούνται αμπέλια, ροδάκινα, δαμάσκηνα, κεράσια, σπαράγγια, τριφύλλια, καλαμπόκια και σιτάρι.
Το χωριό είχε μουσουλμανικό πληθυσμό στις αρχές του 20ού αιώνα. Στην απαρίθμηση του 1913 είχε 1.201 κατοίκους και στην απογραφή του 1920 είχε 856 κατοίκους. Με την ανταλλαγή πληθυσμών το 1923, οι μουσουλμάνοι αναγκάστηκαν να μετοικήσουν στην Τουρκία και στο χωριό εγκαταστάθηκαν 136 προσφυγικές οικογένειες και ο οικισμός έγινε αμιγώς προσφυγικός. Στην απογραφή του 1928 είχε 427 κατοίκους και στην απογραφή του 1940 ο πληθυσμός του είχε αυξηθεί σε 631. Οι Πιπεριές ορίστηκαν έδρα ομώνυμης κοινότητας και με το πρόγραμμα Καποδίστριας, ο οικισμός προσαρτήθηκε στον δήμο Αριδαίας το 1997. Με το πρόγραμμα Καλλικράτης, προσαρτήθηκε στον δήμο Αλμωπίας.