cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ζαν Αικάρ
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Ζαν Αικάρ εκλέχθηκε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας (στην έδρα νο. 10) το 1909. Πέθανε στο Παρίσι σε ηλικία 73 ετών. Μυθιστορήματά του έχουν μεταφερθεί στον γαλλικό κινηματογράφο και τηλεόραση.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Γάλλοι θεατρικοί συγγραφείς Κατηγορία:Γάλλοι μυθιστοριογράφοι του 19ου αιώνα Κατηγορία:Γάλλοι ακαδημαϊκοί
Κάρλο Κολόντι
Ο Κάρλο Λορεντσίνι (ιταλικά: Carlo Lorenzini, 24 Νοεμβρίου 1826 – 26 Οκτωβρίου 1890), γνωστός με το καλλιτεχνικό όνομα Κάρλο Κολόντι (ιταλικά: Carlo Collodi), ήταν Ιταλός συγγραφέας, χιουμορίστας και δημοσιογράφος, γνωστός για την παγκοσμίου φήμης νουβέλα παραμύθι, Οι Περιπέτειες του Πινόκιο.
Βιογραφία
Ο Κολόντι γεννήθηκε στην Φλωρεντία στις 24 Νοεμβρίου του 1826. Η μητέρα του, Αντζιολίνα Ορζάλι Λορεντσίνι, ήταν υπηρέτρια από το Κολόντι, πόλη από την οποία ο Λορεντσίνι θα έπαιρνε αργότερα το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο, ενώ ο πατέρας του, Ντομένικο Λορεντσίνι, ήταν μάγειρας. Και οι δύο γονείς του εργάζονταν για τον μαρκήσιο Τζινόρι Λίσκι. Ο Κολόντι ήταν το μεγαλύτερο παιδί της οικογένειάς του και είχε δέκα αδέλφια, επτά από τα οποία απεβίωσαν σε μικρή ηλικία. Ο Κολόντι πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας στην πόλη Κολόντι και ζούσε εκεί με τη γιαγιά του, από την πλευρά της μητέρας του. Αφού τελείωσε το δημοτικό σχολείο, στάλθηκε να σπουδάσει σε ένα θεολογικό σεμινάριο στο Κολ Βαλ ντ' Έλσα.
Κατά τους Πολέμους της Ιταλικής Ανεξαρτησίας εναντίον της Αυστριακής Αυτοκρατορίας μεταξύ του 1848 και 1860, υπηρέτησε ως εθελοντής με τον στρατό της Τοσκάνης. Το ενεργό του ενδιαφέρον σε πολιτικά θέματα μπορεί να φανεί στα πρώτα έργα του αλλά και στην ίδρυση της σατιρικής εφημερίδας Il Lampione. Αυτή η εφημερίδα λογοκρίθηκε με διαταγή του Μεγάλου Δουκάτου της Τοσκάνης το 1849, αλλά επανακυκλοφόρησε τον Μάιο του 1860. Από τις 31 Μαρτίου του 1855 μέχρι τις 14 Μαρτίου του 1857 εξέδιδε την δεύτερη εφημερίδα του με τίτλο Lo Scaramuccia.
Ο Κολόντι απέκτησε φήμη το 1856 με το μυθιστόρημά του In vapore και είχε αρχίσει έντονη δραστηριότητα σε άλλες πολιτικές εφημερίδες όπως στην Il Fanfulla. Την ίδια περίοδο προσλήφθηκε από την Επιτροπή Λογοκρισίας για το Θέατρο. Αυτή την περίοδο συνέθεσε διάφορες σατιρικές παραστάσεις και ιστορίες όπως: Macchiette (1880), Occhi e nasi (1881), Storie allegre (1887).
Το 1875, εισήχθη στον τομέα της παιδικής λογοτεχνίας με μεταφράσεις γαλλικών παραμυθιών στα ιταλικά. Το 1876 έγραψε το Giannettino (εμπνευσμένο από το Giannetto του Alessandro Luigi Parravicini), το Minuzzolo, και το Il viaggio per l'Italia di Giannettino, μία παιδαγωγική σειρά που εξερευνά την ιταλική επανένωση μέσω των ειρωνικών στοχασμών του χαρακτήρα Giannettino.
Ο Κολόντι γοητεύτηκε τότε από την ιδέα να χρησιμοποιήσει έναν συμπαθή και αθεόφοβο χαρακτήρα με σκοπό να εκφράσει τις προσωπικές του πεποιθήσεις μέσω της αλληγορίας. Το 1880 ξεκίνησε να γράφει την Ιστορία μίας μαριονέτας (ιταλικά: Storia di un burattino), που ονομάστηκε επίσης Οι Περιπέτειες του Πινόκιο, που δημοσιευόταν εβδομαδιαία στην πρώτη ιταλική παιδική εφημερίδα Il Giornale dei Bambini.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ιταλοί μυθιστοριογράφοι Κατηγορία:Συγγραφείς παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας Κατηγορία:Ιταλοί δημοσιογράφοι Κατηγορία:Πινόκιο
Νατιβισμός
Σύμφωνα με τον Φλοριντιανό πολιτικό επιστήμονα Τζόελ Στίβεν Φέτζερ, η αντίθεση στη μετανάστευση εμφανίζεται συνήθως λόγω εθνικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών ζητημάτων που προκύπτουν στις εκάστοτε χώρες. Το φαινόμενο έχει μελετηθεί ιδιαιτέρως στην Αυστραλία, τον Καναδά, την Νέα Ζηλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και στην Ευρώπη. Έτσι, ο νατιβισμός, αποτελεί έναν γενικό όρο για τους ενάντιους στην μετανάστευση που βασίζεται στους φόβους ότι οι μετανάστες θα αλλοιώσουν την υπάρχουσα εθνική κληρονομιά. Υπό ορισμένες συνθήκες, όπου οι μετανάστες τείνουν να ξεπεράσουν τους ιθαγενείς κατοίκους, τα νατιβιστικά κινήματα επιδιώκουν την προστασία της εθνικής ταυτότητος της χώρας τους.
Γενικώς
Ο Ελβετός ακαδημαϊκός Χάνς-Τζεόρτζ Μπετζ εξετάζει τρεις πτυχές του νατιβισμού: την οικονομική, την προνοιακή και την συμβολική. Ο οικονομικός νατιβισμός κηρύττει ότι οι καλές θέσεις εργασίας πρέπει να προορίζονται για γηγενείς πολίτες. Ο νατιβισμός της πρόνοιας επιμένει ότι οι γηγενείς πολίτες πρέπει να έχουν απόλυτη προτεραιότητα στην πρόσβαση σε κρατικά επιδόματα. Ο συμβολικός νατιβισμός καλεί την κοινωνία και την κυβέρνηση να υπερασπιστούν και να προωθήσουν την πολιτιστική κληρονομιά του έθνους. Ο Μπετζ υποστηρίζει ότι τα οικονομικά και τα προνοιακά ζητήματα ήταν ιστορικά κυρίαρχα, αλλά ότι από τη δεκαετία του 1990 ο συμβολικός νατιβισμός έχει γίνει το επίκεντρο του ριζοσπαστικού δεξιού λαϊκιστικού κινήματος.
Επιχειρήματα
Οι οπαδοί του νατιβισμού συνήθως παραθέτουν τα εξής επιχειρήματα για την υποστήριξη στα μέτρα αυτά:
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνικισμός Κατηγορία:Ακροδεξιά Κατηγορία:Ξενοφοβία
Δημήτρης Κουτσούκης
Ο Δημήτρης Κουτσούκης είναι Έλληνας αθλητής της σφαιροβολίας και είναι κορυφαίος Έλληνας σφαιροβόλος όλων των εποχών και κάτοχος 17 Πανελληνίων Ρεκόρ σφαιροβολίας.
Βιογραφικό
Ο Δημήτρης Κουτσούκης με καταγωγή από Κεφαλλονιά, Κρήτη και Μέτσοβο, γεννήθηκε στον Πειραιά στις 8 Δεκεμβρίου 1962 και μεγάλωσε στα Ταμπούρια του Πειραιά, είναι γιος του Στέργιου και της Ευαγγελίας Κουτσούκη.
Ξεκίνησε τον αθλητισμό όταν τον ανακάλυψε ο γυμναστής του 5ου Γυμνασίου Πειραιά. Ιωάννης Βαρλάς στο Θεμιστοκλείο Στάδιο ( όταν ως μαθητής της 2ας γυμνάσιου έριξε 3.5 μέτρα περισσότερο από τον καλύτερο της 6ης γυμνασίου), υπήρξε αθλητής του Πειραϊκού Συνδέσμου στα αγωνίσματα της σφαιροβολίας και της δισκοβολίας.
Προπονητής σε όλη την Αθλητική του σταδιοδρομία ήταν ο Σωτήρης Τσέκος, παλαιός σφαιροβόλος πρωταθλητής του Ολυμπιακού Πειραιά. Ο Δημήτρης Κουτσούκης έχει διατελέσει μέλος των Εθνικών ομάδων στίβου των Παίδων, Εφήβων, Ανδρών, Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας. (Από όταν ανήκε στην κατηγορία παίδων λάμβανε μέρος στους Αγώνες και ως μέλος της εθνικής ομάδας Ανδρών στο αγώνισμα της σφαιροβολίας).
-Παίδων με ανδρική σφαίρα 17.64μ. από το 1979.
-Μαθητών με 20.53μ,στη σφαίρα από το 1980.
-Έφηβων με ανδρική σφαίρα 18.14 μ, από το 1981.
-Νέων με 19.47 μ. Πανελλήνιο ρεκόρ κλειστού στίβου στη σφαίρα από το 1984.
-Νέων με 20.51μ, Πανελλήνιο ρεκόρ ανοιχτού στίβου στη σφαίρα από το 1984
-Φοιτητών με 20.10μ, Πανελλήνιο ρεκόρ φοιτητών στη σφαίρα από το 1988.
-Φοιτητών με 61,74μ, Πανελλήνιο ρεκόρ φοιτητών στο δίσκο από το 1988.
-Ανδρών με 20.74μ, από το 1989 στο αγώνισμα της σφαιροβολίας.
Διακρίσεις
1975 - Σφαίρα (7260kg) 10,28 m
1976 - Σφαίρα (5000kg) 13,94 m –Δίσκος (2000kg) 35,16m
1977 - Σφαίρα (5000kg) 16,75m (νέο πανελλήνιο ρεκόρ παίδων), 1ος στους πανελλήνιους αγώνες παίδων
1977 - Δίσκος (2000kg) 45,10m αγώνες ανδρών στο στάδιο Γ.Καραϊσκάκης
1978 - Σφαίρα (7260kg) 16,02m (νέο πανελλήνιο ρεκόρ παίδων)
1979 - Σφαίρα (5000kg) 19,43m, 1ος στους πανελλήνιους αγώνες μαθητών
1979 - Σφαίρα (7260kg) 16,95m, 1ος στους βαλκανικούς αγώνες εφήβων
1979 - Σφαίρα (7260kg) 17,09m (νέο πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων έως και σήμερα) 7ος στους πανευρωπαϊκούς αγώνες εφήβων στην Πολωνία
1979 - Σφαίρα (7260kg) 17,64m (σημερινών παίδων) 1ος στη διεθνή συνάντηση Ελλάδας-Μπαχρέιν
1980 - Σφαίρα (5000kg) 20,53m NΠΡΜ (νέο πανελλήνιο ρεκόρ μαθητών έως και σήμερα), 1ος στους πανελλήνιους αγώνες μαθητών
1980 - Σφαίρα (7260kg) 17,43m, 1ος στους πανελλήνιους αγώνες εφήβων
1980 - Σφαίρα (7260kg) 16,88m, 1ος στους βαλκανικούς αγώνες εφήβων
1981 - - Σφαίρα (7260kg) 17,60, 1ος στους πανελλήνιους αγώνες εφήβων
1981 - Δίσκος (2000kg) 48,86 m, 1ος στους πανελλήνιους αγώνες εφήβων
1981 - Σφαίρα (7260kg) 17,09m, 2ος στους βαλκανικούς αγώνες εφήβων
1981 - Σφαίρα (7260kg) 17,26m, 5ος στους πανευρωπαϊκούς αγώνες εφήβων στην Ολλανδία
1981 - Σφαίρα (7260kg) 18,14m, (νέο πανελλήνιο ρεκόρ εφήβων έως και σήμερα), διεθνής συνάντηση ανδρών
1984 - Σφαίρα (7260kg) 19,47m, (νέο πανελλήνιο ρεκόρ Νέων και Ανδρών κλειστού στίβου)
1984 - Σφαίρα (7260kg) 19,84m, (νέο πανελλήνιο ρεκόρ Νέων και Ανδρών κλειστού στίβου)
1984 - Σφαίρα (7260kg) 20,51m, (νέο πανελλήνιο ρεκόρ νέων και ανδρών έως και σήμερα)
1985-Σφαίρα (7260kg) 20,06m,ΝΠΡΑ (νέο πανελλήνιο ρεκόρ ανδρών κλειστού στίβου)
1986-Σφαίρα (7260kg) 20.57m. Πανελλήνιο ρεκόρ ανδρών
1986-Σφαίρα (7260kg) 20,59 m. Πανελλήνιο ρεκόρ ανδρών
1987 - Σφαίρα (7260kg) 20,10m, ΝΠΡΦ (νέο πανελλήνιο ρεκόρ Φοιτητών)
1987 - Δίσκος (2000kg) 61,74 m, 1ος ΝΠΡΦ ( νέο πανελλήνιο ρεκόρ Φοιτητών)
1987- Σφαίρα (7260kg) 11ος στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου στην Ινδιανάπολη
1987 - Σφαίρα (7260kg) 19,27m, 1ος στους μεσογειακούς αγώνες στη Συρία
1988 - Σφαίρα (7260kg) 20,29m, 1ος στο Κύπελλο Ελλάδας στην Κρήτη
1988- (Όριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες 19.84μ.δεν συμπεριελήφθη στην Ολυμπιακή ομάδα γιατί όπως του ανακοίνωσαν θα πάρουν αθλητές που μπορούν να πάρουν μετάλλιο, ο Δημήτρης Κουτσούκης με 20.29μ που πέτυχε τρεις εβδομάδες πριν τους ολυμπιακούς της Σεούλ ήταν μέσα στην εξάδα…)
1988- Σφαίρα (7260kg) 8ος στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου στη Βουδαπέστη
1989 - Σφαίρα (7260kg) 9ος στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου στην Ολλανδία
1989 - Σφαίρα (7260kg) 20.74m ΝΠΡ-ΑΝΔΡΩΝ και Ε. Δ. και Σ.Α (νέο πανελλήνιο ρεκόρ ανδρών και Στρατιωτικών Αγώνων έως και σήμερα), 1ος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ενόπλων δυνάμεων και σωμάτων ασφαλείας στη Δράμα.
1990- Σφαίρα (7260kg) 7ος στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κλειστού στίβου στη Σκωτία
1990- Αποχή από τους αγώνες ανοικτού στίβου λόγω τραυματισμού
1992- Σφαίρα (7260kg) 19.05 1ος σε διεθνή συνάντηση στην Τσεχία.
1993- Σφαίρα (7260kg) 3ος Μεσογειονίκης στη Γαλλία
1993- Σφαίρα (7260kg) 19.73 1ος Πανελληνιονίκης στην Αθήνα.
Σπουδές
Ο Δημήτρης Κουτσούκης παράλληλα με τον Πρωταθλητισμό σπούδασε Εγκληματολογία και Κοινωνιολογία στο Πανεπιστήμιο WSU των Η.Π.Α. και είναι πτυχιούχος του τμήματος ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Επαγγελματική Σταδιοδρομία
Είναι Ταξίαρχος ε.α. της Ελληνικής Αστυνομίας ενώ υπήρξε επί σειρά ετών προπονητής του ΣΕΓΑΣ, ΑΣΑΕΔ(Ανώτατο Συμβούλιο Αθλητισμού Ενόπλων Δυνάμεων και Σωμάτων Ασφαλείας) και των ΑΜΕΑ που μετείχαν στους Παραολυμπιακούς αγώνες, με πολλές επιτυχίες των αθλητών του σε Παραολυμπιακούς αγώνες σε Παγκόσμια και Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα ως επίσης και σε διεθνείς συναντήσεις προσφέροντας αρκετές επιτυχίες στις εθνικές ομάδες της πατρίδας μας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της σφαιροβολίας Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της ελληνικής δισκοβολίας Κατηγορία:Αθλητές στίβου Πειραϊκού Συνδέσμου Κατηγορία:Έλληνες Βαλκανιονίκες Κατηγορία:Έλληνες Μεσογειονίκες Κατηγορία:Έλληνες αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 1984 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1987 Κατηγορία:Αθλητές του στίβου στους Μεσογειακούς Αγώνες 1993 Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Στίβου Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων των Βαλκανικών Αγώνων Στίβου
Πραξικόπημα του Μαΐου (Πολωνία)
Το Πραξικόπημα του Μαΐου (πολωνικά: przewrót majowy ή zamach majowy) ήταν πραξικόπημα που πραγματοποιήθηκε στην Πολωνία από τον Στρατηγό Γιούζεφ Πιουσούτσκι από τις 12 έως τις 14 Μαΐου 1926. Το πραξικόπημα ανέτρεψε τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση του Προέδρου Στανίσουαφ Βοϊτσεχόφσκι και του Πρωθυπουργού Βιντσέτι Βίτος. Εγκαταστάθηκε μια νέα κυβέρνηση, με επικεφαλής τον Καθηγητή Καζίμιες Μπάρτελ του Εθνικού Πολυτεχνικού Πανεπιστημίου του Λβιβ.
Τα γεγονότα εμπνεύστηκαν εν μέρει από την ανάγκη έκτακτων μέτρων ενόψει των πρόσφατα αναδυόμενων απειλών για τη σταθερότητα της ανεξαρτησίας της Πολωνίας από την εκτίμηση του ίδιου του Πιουσούτσκι σχετικά με τις Συνθήκες του Λοκάρνο που υπεγράφησαν από τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης και την Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία το 1925, η τελευταία εκ των οποίων εγκατέλειπε ουσιαστικά την Πολωνία, καθώς και τη Συνθήκη του Βερολίνου (1926) των Γερμανών με τη Σοβιετική Ένωση, στην οποία δεν είχε προσκληθεί η Πολωνία.
Αρχικά, στον Πιουσούτσκι προσφέρθηκε η προεδρία, αλλά αρνήθηκε υπέρ του Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι. Ο Πιουσούτσκι, ωστόσο, παρέμεινε ο πιο σημαντικός πολιτικός στην Πολωνία και έγινε η «δύναμη πίσω από το θρόνο» μέχρι το θάνατό του το 1935.
Ιστορικό
Τον Νοέμβριο του 1925, η κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Βουαντίσουαφ Γκράμπσκι αντικαταστάθηκε από την κυβέρνηση του Πρωθυπουργού Αλεξάντερ Σκσίνσκι, η οποία είχε λάβει υποστήριξη από τους Εθνικούς Δημοκρατικούς και το Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΠΣΚ). Ο Στρατηγός Λούτσιαν Ζελιγκόφσκι έγινε ο υπουργός στρατιωτικών υποθέσεων της νέας κυβέρνησης. Ωστόσο, αφού το Πολωνικό Σοσιαλιστικό Κόμμα απέσυρε την υποστήριξή του, η κυβέρνηση έπεσε επίσης και αντικαταστάθηκε από εκείνη του Πρωθυπουργού Βιντσέτι Βίτος, που δημιουργήθηκε από το Πολωνικό Λαϊκό Κόμμα «Πιάστ» και τη Χριστιανική Ένωση Εθνικής Ενότητας (Chjeno-Piast, «Χιένο-Πιάστ»). Ωστόσο, η νέα κυβέρνηση είχε ακόμη λιγότερη λαϊκή υποστήριξη από τις προηγούμενες και οι δηλώσεις του Πιουσούτσκι, οι οποίες θεώρησαν τις συνεχείς μετατοπίσεις εξουσίας στο Σέιμ (Πολωνικό Κοινοβούλιο) ως χαοτικές και καταστροφικές, έθεσαν το σκηνικό για το πραξικόπημα.
Εκτός από τις εσωτερικές αναταραχές, η πολωνική πολιτική συγκλονίστηκε από έναν εμπορικό πόλεμο με τη Γερμανία που είχε ξεκινήσει τον Ιούνιο του 1925. Επίσης, στις 16 Οκτωβρίου, υπογράφηκαν οι Συνθήκες του Λοκάρνο σύμφωνα με τις οποίες οι Δυτικοί Σύμμαχοι του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου εγκατέλειψαν τα νέα κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης για να βελτιώσουν τις σχέσεις με την ηττημένη Γερμανία.
Πραξικόπημα
Στις 10 Μαΐου 1926, σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού Χριστιανοδημοκρατών και Αγροτών, και την ίδια μέρα, ο Γιούζεφ Πιουσούτσκι, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Kurier Poranny («Πρωινός Αγγελιαφόρος»), δήλωσε ότι ήταν «έτοιμος να πολεμήσει κακό» της σεϊμοκρατίας και υποσχέθηκε μια «υγιεινή» (αποκατάσταση της υγείας) της πολιτικής ζωής. Η έκδοση αυτή κατασχέθηκε από τις αρχές.
Το βράδυ της 11-12 Μαΐου, κηρύχθηκε κατάσταση επιφυλακής στη στρατιωτική φρουρά της Βαρσοβίας και ορισμένες μονάδες βάδισαν προς το Ρεμπέρτουφ, όπου δεσμεύθηκαν να υποστηρίξουν τον Πιουσούτσκι. Στις 12 Μαΐου, βάδισαν στη Βαρσοβία και κατέλαβαν γέφυρες πάνω από τον ποταμό Βιστούλα. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση του Βιντσέτι Βίτος κήρυξε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. δεξιά|μικρογραφία|200x200εσ| Ο Πιουσούτσκι (κέντρο) στη [[γέφυρα Πονιατόφσκι της Βαρσοβίας στις 12 Μαΐου 1926, κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος του Μαΐου. Στα δεξιά βρίσκεται ο Στρατηγός Γκούσταφ Όρλιτς-Ντρέσερ.]] Περίπου στις 17:00, ο Πιουσούτσκι συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Στανίσουαφ Βοϊτσεχόφσκι στη γέφυρα Πονιατόφσκι. Ο Πιουσούτσκι ζήτησε την παραίτηση του υπουργικού συμβουλίου του Βίτος, αλλά ο Πρόεδρος ζήτησε τη συνθηκολόγηση του Πιουσούτσκι. Χωρίς αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις, οι μάχες ξέσπασαν περίπου στις 19:00.
Τελικά, για να αποφευχθεί η μετατροπή της μάχης στη Βαρσοβία σε πλήρη εμφύλιο πόλεμο, οι Βοϊτσεχόφσκι και Βίτος παραιτήθηκαν από τα γραφεία τους.
Κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων, σκοτώθηκαν 215 στρατιώτες και 164 πολίτες, και περίπου 900 άνθρωποι τραυματίστηκαν.
Δημιουργήθηκε νέα κυβέρνηση υπό τον Πρωθυπουργό Καζίμιες Μπάρτελ, με τον Πιουσούτσκι ως υπουργό στρατιωτικών υποθέσεων. Στις 31 Μαΐου, η Εθνοσυνέλευση (Zgromadzenie Narodowe) διόρισε τον Πιουσούτσκι ως πρόεδρο, αλλά εκείνος αρνήθηκε. Τελικά ο Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι έγινε ο νέος πρόεδρος, αλλά ο Πιουσούτσκι άσκησε πολύ περισσότερη de facto εξουσία από ότι του έδωσε ονομαστικά το υπουργείο του στρατού.
Κάρολος Α΄ του Νεβέρ
Ο Κάρολος Α΄ (1414 - 25 Μαΐου 1464) από τον Οίκο των Βαλουά-Βουργουνδίας ήταν Κόμης του Νεβέρ (Nevers) (1415 - 1464).
Πραξικόπημα του Μαΐου (Πολωνία)
Συνέπειες
Ο Πιουσούτσκι ξεκίνησε μια Κυβέρνηση Υγείας (1926-1939) με στόχο την αποκατάσταση της ηθικής «υγείας» στη δημόσια ζωή. Μέχρι το θάνατό του το 1935, ο Πιουσούτσκι έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στην κυβέρνηση της Πολωνίας, αλλά τα επίσημα αξιώματά του, εκτός από δύο θητείες ως πρωθυπουργός, το 1926-1928 και το 1930, περιορίζονταν ως επί το πλείστον σε εκείνα του υπουργού άμυνας και επιθεωρητή-στρατηγού των ενόπλων δυνάμεων.
Κάρολος Α΄ του Νεβέρ
Βιογραφία
Ήταν πρωτότοκος γιος του Φιλίππου Β΄ κόμη του Νεβέρ και της Μπόννης του Αρτουά, κόρης του Φιλίππου κόμη του Ε.
Πραξικόπημα του Μαΐου (Πολωνία)
Συνέπειες
Η υιοθέτηση ενός νέου πολωνικού συντάγματος τον Απρίλιο του 1935, του Συντάγματος του Απριλίου, προσαρμοσμένου από τους υποστηρικτές του Πιουσούτσκι στις προδιαγραφές του με την πρόβλεψη μιας ισχυρής προεδρίας, ήρθε πολύ αργά για τον Πιουσούτσκι ώστε να διεκδικήσει αυτό το αξίωμα. Ωστόσο, θα εξυπηρετούσε την Πολωνία μέχρι το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και θα ήταν οδηγός της πολωνικής εξόριστης κυβέρνησης στον πόλεμο και μετά από αυτόν.
Κάρολος Α΄ του Νεβέρ
Βιογραφία
Προς το τέλος της ζωής του εξαδέλφου του Φιλίππου Γ΄ δούκα της Βουργουνδίας, ο Κάρολος έγινε ύποπτος ότι χρησιμοποιούσε μαγεία για να αντικαταστήσει τον Κάρολο, μόνο γιο του Φιλίππου Γ΄ και να τον κληρονομήσει. Διέφυγε στη Γαλλία και απεβίωσε λίγο μετά. Επειδή ήταν άτεκνος, τον διαδέχθηκε ο νεότερος αδελφός του Ιωάννης Β΄.
Πραξικόπημα του Μαΐου (Πολωνία)
Περαιτέρω ανάγνωση
Μαιου Μαιου Πραξικοπημα Πολωνια Κατηγορία:Γιούζεφ Πιουσούτσκι
Κάρολος Α΄ του Νεβέρ
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε τη Μαρία των Αλμπρέ, κόρη του Καρόλου Β΄ κόμη του Ντρε. Δεν απέκτησε νόμιμα τέκνα.
Πηγές
Κατηγορία:Κόμητες του Νεβέρ
Ιωάννης Α΄ του Αλμπρέ
Ο Ιωάννης Α΄, γαλλ. Jean I (1425 - 3 Ιανουαρίου 1468) από τον Οίκο του Αλμπρέ ήταν συγκύριος του Αλμπρέ και υποκόμης του Ταρτά.
Βιογραφία
Το 1468 απεβίωσε σε ηλικία 43 ετών. Τρία έτη μετά απεβίωσε και ο πατέρας του και τον διαδέχθηκε ο γιος του Αλαίν Α΄.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αικατερίνη, κόρη του Αλαίν Θ΄ ντε Ροάν και είχε τέκνα:
Αναφορές
Κατηγορία:Οίκος του Αλμπρέ
Χέρμαν Φρήντριχ Ράουπαχ
Ο Χέρμαν Φρήντριχ Ράουπαχ (Hermann Friedrich Raupach, Στράλζουντ, 21 Δεκεμβρίου 1728 - Αγία Πετρούπολη, 11/23 Δεκεμβρίου 1778) ήταν Γερμανός συνθέτης και κλαβιχορδίστας, γιος του οργανίστα Κρίστοφ Ράουπαχ. Τον Φεβρουάριο του 1755 ανέλαβε θέση βοηθού κλαβιχορδίστα στην Αυλή της Αγίας Πετρούπολης και τρία χρόνια αργότερα έγινε Καπελμάιστερ και συνθέτης της Αυλής. Έγραψε την όπερα σέρια Άλκηστις, βασισμένη σε λιμπρέτο του Αλεξάντερ Σουμαρόκοφ στη ρωσική γλώσσα. Το 1762 τον διαδέχτηκε ο Βιτσέντζο Μανφρεντίνι. Ο Ράουπαχ ταξίδεψε στο Παρίσι, όπου γνώρισε τον νεαρό Μότσαρτ και δημοσίευσε ορισμένες σονάτες για βιολί και πληκτροφόρο, μερικά θέματα από τις οποίες χρησιμοποίησε ο Μότσαρτ για τα Κοντσέρτα για Πιάνο Κ. 37, 39 και 41. Επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη αναλαμβάνοντας και πάλι θέση βοηθού κλαβιχορδίστα. Το 1770 προάχθηκε σε βοηθό Καπελμάιστερ και ανέλαβε τη σύνθεση μουσικής για το μπαλέτο και άλλα σκηνικά θεάματα. Το 1777 έγινε διευθυντής της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης. Ένα χρόνο μετά το θάνατό του παρουσιάστηκε η κωμική του όπερα Οι Καλοί Στρατιώτες που συνδυάζει στοιχεία της ρωσικής και ιταλικής μουσικής και έγινε μία από τις συχνότερα εκτελεσμένες όπερες στη Ρωσία.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί συνθέτες κλασικής μουσικής
Τέμπιο
Η Τέμπιο ή Τέμπιο Παουσάνια είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην βόρειο Ιταλία. Την περίοδο 2005 - 2016 το Τέμπιο ανήκε στην Επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο που δημιουργήθηκε με κυβερνητικό διάταγμα (2005), ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας μαζί με την Όλμπια. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 14.065 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 66 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (31 Σεπτεμβρίου 2015). Το Τέμπιο έχει ιστορία από την αρχαιότητα, το ιστορικό κέντρο με τα κτίρια από Γρανίτη έχει πολλές ομοιότητες με αντίστοιχες πόλεις στην νότια Κορσική.
Μάξι Ιγκλέσιας
Ο Μαξιμιλιάνο Θεόδορο Ιγκλέσιας Αθεβέδο, γνωστός ως Μάξι Ιγκλέσιας (Μαδρίτη, 6 Φεβρουαρίου, 1991), είναι Ισπανός ηθοποιός και μοντέλο γνωστός για την ερμηνεία του ως Κάμπανο στην νεανική σειρά Física o química (2008-2011), ως Μάξ στη σειρά Velvet (2014), ως Όβνι στη σειρά Ingobernable (2017-2018) και ως Βίκτορ στη σειρά του Netflix, Valeria (2020-2021).
Βιογραφία
Ο Μαξιμιλιάνο Θεόδορο Ιγκλέσιας Αθεβέδο - ευρέως γνωστός ως Μάξι Ιγκλέσιας- γεννήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου του 1991 στη Μαδρίτη (Ισπανία). Σπούδασε στη σχολή Cardenal Spínola, στη Μαδρίτη. Ξεκίνησε να παίζει ποδόσφαιρο ως ομοσπονδιακός επαγγελματίας σε πολλές ομάδες στην πρωτεύουσα της Ισπανίας πριν αποφασίσει ότι δεν ήθελε να αφοσιωθεί σε αυτό το άθλημα, όταν αποφάσισε να γίνει ηθοποιός.
Καριέρα
Ξεκίνησε την καριέρα του το 2005 στο Hospital Central (Telecinco), μετά στο Tell me how it happens και στο Love in troubled times (La 1), Toledo, crossroads of destinations and Los proteges (Antena 3) και επαγγελματικά έγινε γνωστός χάρη στην ερμηνεία του ως Θέσαρ Κάμπανο στη νεανική σειρά Física o química (Antena 3). Πρωταγωνίστησε ως Φρανκ Φάρμερ στην ισπανική παραγωγή του μιούζικαλ The Bodyguard. Επίσης κατά την περίοδο 2020-2021 ήταν μέρος μιας διάσημης σειράς του Netflix, Valeria.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί ηθοποιοί
Ρόμπερτ Γκασκόυν-Σέσιλ, 3ος Μαρκήσιος του Σώλσμπερυ
Ο Λόρδος Ρόμπερτ Σέσιλ εξελέγη για πρώτη φορά στη Βουλή των Κοινοτήτων το 1854 και υπηρέτησε ως υφυπουργός Ινδιών στη συντηρητική κυβέρνηση του Λόρδου Ντέρμπυ από το 1866, μέχρι την παραίτησή του το 1867 εξαιτίας της εισαγωγής του νομοσχεδίου του Μπέντζαμιν Ντισραέλι που επεξέτεινε το δικαίωμα ψήφου σε άνδρες της εργατικής τάξεως. Το 1868 μετά τον θάνατο του πατέρα του, ο Ρόμπερτ Σέσιλ (Μαρκήσιος Σώλσμπερυ πλέον) έγινε μέλος της Βουλής των Λόρδων. Το 1874, όταν ο Ντισραέλι δημιούργησε νέα κυβέρνηση (δεύτερη πρωθυπουργία του), ο Σώλσμπερυ επέστρεψε ως υπουργός για την Ινδία και το 1878 διορίσθηκε υπουργός Εξωτερικών και διεδραμάτισε ηγετικό ρόλο στο Συνέδριο του Βερολίνου, παρά τις αμφιβολίες του για τη φιλο-οθωμανική πολιτική του Ντισραέλι.
Οι ιστορικοί συμφωνούν ότι ο Σώλσμπερυ ήταν ισχυρός και αποτελεσματικός ηγέτης στις εξωτερικές υποθέσεις, με καλή κατανόηση των θεμάτων. Ο ιστορικός Πωλ Σμιθ χαρακτηρίζει την προσωπικότητά του ως «βαθιά νευρωτική, καταθλιπτική, ταραγμένη, εσωστρεφή, φοβούμενη την αλλαγή και την απώλεια ελέγχου, αλλά ικανή για εξαιρετική ανταγωνιστικότητα». Εκπρόσωπος της αριστοκρατίας, διετήρησε το αντιδραστικό του «πιστεύω» «Ό,τι κι αν συμβεί θα είναι το χειρότερο, και επομένως είναι προς το συμφέρον μας να γίνουν όσο το δυνατόν λιγότερα.» Ο Searle γράφει ότι, αντί να δει τη νίκη του κόμματός του το 1886 ως προάγγελο ενός νέου και πιο λαοφιλούς συντηρητισμού, ποθούσε να επιστρέψει στη σταθερότητα του παρελθόντος, όταν η κύρια αποστολή του κόμματός του ήταν να συγκρατεί τον δημαγωγικό φιλελευθερισμό και τη δημοκρατική υπερβολή.
Τα πρώτα χρόνια
Ο Λόρδος Ρόμπερτ Σέσιλ γεννήθηκε στο Μέγαρο Χάτφηλντ ως ο τρίτος γιος του Τζέιμς, 2ου Μαρκησίου του Σώλσμπερυ και της Φράνσις Μαίρυ, το γένος Γκασκόυν. Από την πλευρά του πατέρα του, ήταν απόγονος του Λόρδου Γουλιέλμου Burghley και του 1ου Κόμη του Σώλσμπερυ, των πρωθυπουργών της Ελισάβετ Α΄. Η οικογένεια κατείχε τεράστια αγροτικά κτήματα στο Χάρτφορντσιαρ και στο Ντόρσετ. Αυτός ο πλούτος αυξήθηκε απότομα το 1821, όταν ο πατέρας του νυμφεύθηκε τη μητέρα του, κληρονόμο πλούσιου εμπόρου που είχε αγοράσει μεγάλα κτήματα στο Έσσεξ και στο Λάνκασιρ.
Ο Ρόμπερτ δεν είχε ευτυχισμένη παιδική ηλικία, είχε λίγους φίλους και γέμιζε τον χρόνο του με την ανάγνωση. Το 1840, πήγε στο Κολέγιο του Ήτον, όπου τα πήγε καλά στα γαλλικά, τα γερμανικά, τα κλασικά και τα θρησκευτικά. Ωστόσο, έφυγε το 1845 λόγω έντονου εκφοβισμού («μπούλινγκ»). Η δυστυχισμένη σχολική εκπαίδευση διαμόρφωσε την απαισιόδοξη προοπτική του για τη ζωή και τις αρνητικές απόψεις του για τη δημοκρατία. Σχημάτισε τη γνώμη ότι οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν θρασύδειλοι και ότι ο όχλος θα κατατρέχει τα ευαίσθητα άτομα.
Τον Δεκέμβριο του 1847 πήγε στο Κολέγιο Κράιστ Τσερτς του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Εκεί ανεκάλυψε το θρησκευτικό Κίνημα της Οξφόρδης («Tractarianism») και είχε μια έντονη θρησκευτική εμπειρία που διαμόρφωσε τη ζωή του. Το 1853 εξελέγη εταίρος του All Souls College της Οξφόρδης.
Τον Απρίλιο του 1850 έγινε μέλος του Lincoln's Inn (δικηγορικής ενώσεως του Λονδίνου), αλλά δεν του άρεσε η νομική. Ο γιατρός του τον συμβούλεψε να ταξιδέψει για την υγεία του, και έτσι από τον Ιούλιο του 1851 έως τον Μάιο του 1853 ο Σέσιλ επισκέφθηκε τη Νότια Αφρική, την Αυστραλία, συμπεριλαμβανομένης της Τασμανίας, και τη Νέα Ζηλανδίας. Αντιπάθησε τους Μπόερς, ενώ βρήκε τους Κάφρους «ένα ωραίο σύνολο ανθρώπων, η γλώσσα των οποίων φέρει ίχνη ενός πρώην πολύ υψηλού πολιτισμού», παρόμοιο με αυτό των Ιταλών. Ήταν «μια πνευματική φυλή, με μεγάλη σταθερότητα της βουλήσεως», αλλά «τρομερά ανήθικη».
Στην πόλη χρυσωρυχείων Μπέντιγκο στην Αυστραλία, ισχυρίστηκε ότι «δεν υπάρχει ούτε το ήμισυ του εγκλήματος ή της ανυποταξίας τα οποία θα υπήρχαν σε μια αγγλική πόλη με τον ίδιο πλούτο και πληθυσμό». Δέκα χιλιάδες μεταλλωρύχοι αστυνομούνταν από 4 άνδρες οπλισμένους με καραμπίνες, και στο Όρος Αλέξανδρος 30.000 άνθρωποι προστατεύονταν από 200 αστυνομικούς, με πάνω από 30.000 ουγγιές χρυσού να εξορύσσονται την εβδομάδα. Πίστευε ότι υπήρχε «γενικά πολύ μεγαλύτερη ευγένεια από ό,τι θα έβρισκα στην καλή πόλη του Hatfield (της Αγγλίας)» και ισχυρίστηκε ότι αυτό οφείλεται στο «η κυβέρνηση ήταν της Βασίλισσας, όχι του όχλου· εκ των άνω, και όχι εκ των κάτω». Ο Σέσιλ είχε καλά λόγια και για τους Μαορί της Νέας Ζηλανδίας: «Οι ιθαγενείς φαίνεται ότι, μεταστρεφόμενοι στον Χριστιανισμό, είναι πολύ καλύτεροι Χριστιανοί από τους λευκούς.» Ένας αρχηγός των Μαορί προσέφερε στον Σέσιλ 20 στρέμματα κοντά στο Ώκλαντ, κάτι το οποίο απέρριψε ο Άγγλος ευγενής.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Ηνωμένου Βασιλείου Κατηγορία:Υπουργοί Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου
Φηγιάς Εύβοιας
Ο Φηγιάς ή Φυγιάς ή Άνω Φηγιάς είναι πεδινό χωριό της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 190 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στη Νότια Εύβοια σε απόσταση 17, χλμ. ΝΑ. από την Κάρυστο και 4,5 χλμ. Β. από το Μαρμάρι. Ως οικισμός αναφέρεται γραμμένος Φυγιάς το 1879 στο ΦΕΚ 50Α - 25/07/1879 να προσαρτάται στον τότε δήμο Μαρμαρίου. Το 1940 το όνομά του διορθώνεται σε Φηγιάς. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Μαρμαρίου της δημοτικής ενότητας Μαρμαρίου που υπάγεται στο Δήμο Καρύστου ενώ σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 30 μόνιμους κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Καρύστου
Λιθόγναθος
Το Λιθόγναθος (Lithognathus) είναι γένος ψαριού, της οικογένειας των Σπαριδών, της τάξης των Περκόμορφων.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Σπαρίδες
Γιάνις Στρέλνιεκς
O Γιάνις Στρέλνιεκς (λετονικά: Jānis Strēlnieks, 1 Σεπτεμβρίου 1989) είναι Λετονός επαγγελματίας διεθνής καλαθοσφαιριστής. Έχοντας ύψος 1,91 μέτρα, αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για την Α.Ε.Κ. Από το 2011 αποτελεί βασικό στέλεχος της Εθνικής Λετονίας.
Αρχή σταδιοδρομία και πρώτες επιτυχίες
Ο Στρέλνιεκς ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία το 2007, στη λετονική ομάδα Βέντσπιλς, στην οποία παρέμεινε για τέσσερα χρόνια. Τον Νοέμβριο του 2011, ο παίχτης πήρε μεταγραφή στη ρωσική ομάδα Σπάρτακ Αγίας Πετρούπολης, εκεί παρέμεινε για 2 χρόνια με μεγαλύτερη επιτυχία του, την είσοδο στο Final Four του Eurocup Basketball, το 2012.
Τον Αύγουστο του 2013, ο Στρέλνιεκς πήρε μεταγραφή στην ομάδα της Ευρωλίγκα Μπουντιβέλνικ Κιέβου, στην οποία υπέγραψε διετές συμβόλαιο. Η πρώτη του χρονιά εκεί στέφθηκε με επιτυχία κατακτώντας και το πρωτάθλημα Ουκρανίας, ενώ έπαιξε και για πρώτη του φορά στον θεσμό της Ευρωλίγκα. Ωστόσο η πολιτικές αναταραχές της Ουκρανίας εκείνη την περίοδο τον ανάγκασαν να λύσει το συμβόλαιό του.
Μπρόζε Μπάμπεργκ
Το 2014, πήρε μεταγραφή στη γερμανική ομάδα Μπάμπεργκ, όπου αρχικά υπέγραψε μονοετές συμβόλαιο. Τελικά έμεινε εκεί για άλλες τρεις σεζόν, οι οποίες ήταν άκρως επιτυχημένες για τον σύλλογο, ο οποίος είχε καλή παρουσία στην Ευρωλίγκα, ενώ κατάφερε να πανηγυρίσει τρία πρωταθλήματα Γερμανίας, καθώς κι ένα κύπελλο.
ΤΣΣΚΑ Μόσχας
Στις 8 Ιουλίου 2019, ανακοινώθηκε για δυο χρόνια από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Τη σεζόν 2020-21 στην Ευρωλίγκα, είχε 4.4 πόντους και 1.6 ασίστ μέσο όρο με 41.7% στα τρίποντα σε 14 λεπτά συμμετοχής. Στις 10 Ιουνίου 2021, κατέκτησε για πρώτη φορά την VTB Λίγκα, αφού η ΤΣΣΚΑ Μόσχας κέρδισε στη σειρά των τελικών την Ούνικς Καζάν με 3-0. Στις 11 Ιουνίου, αποτέλεσε παρελθόν από την ρώσικη ομάδα.
Ζάλγκιρις Κάουνας
Στις 29 Ιουλίου 2021, ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Ζάλγκιρις Κάουνας μέχρι το καλοκαίρι του 2022. Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, κατέκτησε το Κύπελλο Λιθουανίας, νικώντας στον τελικό την Λιετκαμπέλις με σκορ 91-66. Στην Ευρωλίγκα, μέτρησε 6.5 πόντους και 1.8 ασίστ κατά μέσο όρο. Στις 17 Ιουνίου 2022, αποτέλεσε παρελθόν για την λιθουανική ομάδα.
Α.Ε.Κ
Στις 10 Αυγούστου 2022, ανακοινώθηκε από την Α.Ε.Κ με μονοετές συμβόλαιο. Στις 15 Μαρτίου 2023 κόντρα στην Γαλατάσαραϊ, ο Στρέλνιεκς τραυματίστηκε, υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία και αυτή έδειξε ότι έχει υποστεί ρήξη αχιλλείου τένοντα. έτσι ο αθλητής έχασε το υπόλοιπο της σεζόν 2022-23. Συνολικά, σε 15 παιχνίδια στο Πρωτάθλημα Ελλάδας είχε 8.9 πόντους (67.6% δίποντο, 34.8% τρίποντο, 92/3% βολές) κατά μέσο όρο, ενώ στο BCL μετρούσε 14.1 πόντους (61.9% δίποντο, 49.2% τρίποντο, 87.1% βολές) και 3 ασίστ σε 12 ματς.
Εθνική Λετονίας
Το 2007, ο Στρέλνιεκς υπήρξε μέλος της Εθνικής Λετονίας U18, η οποία κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Μαδρίτης. Ο Στρέλνιεκς είναι επίσης βασικό μέλος της Εθνική Λετονίας, με την οποία έχει συμμετάσχει σε τέσσερα συνεχόμενα Ευρωμπάσκετ: 2011, 2013, 2015 και 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Λετονοί καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πόιντ γκαρντ Κατηγορία:Σούτινγκ γκαρντ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπουντιβέλνικ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΜΚ Βέντσπιλς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σπαρτάκ Αγίας Πετρούπολης Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Μπρόζε Μπάσκετς Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ζάλγκιρις Κάουνας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ρωσικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ουκρανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λιθουανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές λετονικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2011 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2013 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2015 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2017
Τζιν (ένδυμα)
μικρογραφία|Παράδειγμα μπλουτζίν (blue jean). Ως τζιν είναι γνωστό ένα είδος παντελονιού φτιαγμένο από το ομώνυμο ύφασμα, ή εναλλακτικά από το ύφασμα ντανγκαρί. Η πιο γνωστή μορφή τζιν είναι τα λεγόμενα μπλουτζίν, που εφύηρε ο Γιάκομπς Γιούφες το 1871 και κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας από τους Γιούφες (Τζέικομπ Ου. Ντέιβις) και Λέβι Στράους στις 20 Μαΐου 1873. Η εταιρεία του Στράους αργότερα κατοχύρωσε την χρήση του όρου μπλουτζίν για την ίδια.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανικές εφευρέσεις Κατηγορία:Ιστορία της μόδας
Παναγιώτα Κούρτη
Η Παναγιώτα "Γιώτα" Κούρτη, γεννημένη στις 7 Αυγούστου 1968, είναι Ελληνίδα πρώην διεθνής πρωταθλήτρια της καλαθοσφαίρισης. Με ύψος 1.90 αγωνιζόταν στην θέση της φόργουορντ. Ήταν αθλήτρια αρχικά του Πιερικού κι έπειτα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, 70 συμμετοχές με την εθνική ομάδα γυναικών κατέκτησε μαζί της το χάλκινο μετάλλιο στους μεσογειακούς αγώνες του 1991.
Από τον Πιερικό πήρε μεταγραφή το 1991, την διεκδίκησαν οι καλύτερες ομάδες της εποχής, Σπόρτιγκ και Παναθηναικός αλλά προτίμησε την Καλαμαριά. Με τον Απόλλωνα Καλαμαριάς ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδος το 1992 και κυπελλούχος το 1997. Μετά το τέλος της καριέρας της το 1998 διετέλεσε έφορος στο τμήμα καλαθοσφαίρισης γυναικών του Απόλλωνα Καλαμαριάς.
Με την εθνική ομάδα είχε 3 συμμετοχές με την εθνική κορασίδων και 35 πόντους, 14 με την εθνική νεανίδων και 150 πόντους, με την εθνική γυναικών 70 συμμετοχές και 638 πόντους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος νεανίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες της εθνικής Ελλάδος κορασίδων Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Απόλλωνα Καλαμαριάς Κατηγορία:Καλαθοσφαιρίστριες Πιερικού Αρχέλαου
Βολιβιανές γενικές εκλογές (2019)
Οι γενικές εκλογές στη Βολιβία για το 2019 διεξήχθησαν την Κυριακή 20 Οκτωβρίου, με σκοπό την ανάδειξη του Προέδρου της χώρας, του Αντιπροέδρου, των 130 βουλευτών, και των 36 Γερουσιαστών. Πρόεδρος της Βολιβίας αναδείχθηκε ο αριστερός πολιτικός Έβο Μοράλες, για 4η συνεχή θητεία από το 2006. Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν και τα 130 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων και 36 γερουσιαστές και ψήφισε τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο.
Οι διαφωνίες σχετικά με τη διαφάνεια και τη νομιμότητα των εκλογών προκάλεσαν συνεχείς διαμαρτυρίες επί πολλές εβδομάδες στη Βολιβία μετά την ανακήρυξη του  κατόχου της προεδρίας Έβο Μοράλες ως νικητή με το 47,08% των ψήφων. Καθώς αυτό ήταν μεγαλύτερο από το όριο δέκα μονάδων έναντι του πλησιέστερου αντιπάλου του, Κάρλος Μέσα, ήταν αρκετό για τον Μοράλες να ανακοινωθεί ως νικητής χωρίς τη διεξαγωγή επαναληπτικής ψηφοφορίας σε δεύτερο γύρο.
Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών (OAS) διενήργησε έλεγχο και κατήγγειλε "σαφή χειραγώγηση" και σημαντικές παρατυπίες, μετά την έκδοση πλήρους έκθεσης. Αναφορές από το Κέντρο Έρευνας Οικονομικής και Πολιτικής και ακαδημαϊκών ήρθαν σε αντίθεση με τα συμπεράσματα του OAS, δηλώνοντας ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις χειραγώγησης και ότι τα αποτελέσματα ήταν σύμφωνα με τη γρήγορη καταμέτρηση των ψηφοδελτίων. .
Έπειτα από διαμαρτυρίες, καθώς και εκκλήσεις για να διενεργηθεί και 2ος γύρος από πολλές ξένες χώρες, ο Μοράλες, ο οποίος είχε δεσμευτεί να σεβαστεί τον έλεγχο του OAS, συμφώνησε στις 10 Νοεμβρίου να πραγματοποιήσει νέες εκλογές, σε μια ημερομηνία που θα καθοριστεί. Την ίδια ημέρα, ο Μοράλες και ο αντιπρόεδρος του, Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα, παραιτήθηκε από το αξίωμά του αφού έχασε την υποστήριξη από την αστυνομία και τον στρατό. Επιπλέον, ο Πρόεδρος της Γερουσίας και ο Πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων - και οι δύο κομματικοί σύμμαχοι του Μοράλες, παραιτήθηκαν επίσης την ίδια ημέρα, εξαντλώντας έτσι τη συνταγματική γραμμή διαδοχής. Ως αποτέλεσμα, η δεύτερης αντιπρόεδρος της Γερουσίας, Τζανίν Άνιες από το κόμμα της αντιπολίτευσης Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα, ανέλαβε την προσωρινή προεδρία της Βολιβίας στις 12 Νοεμβρίου 2019.
Οι εκλογές του 2019 επρόκειτο να επαναληφθούν τον Μάιο του 2020, αλλά αναβλήθηκαν λόγω της πανδημίας COVID-19. Στις 22 Ιουνίου 2020 η Άνιες ενέκρινε έναν νόμο που ψηφίστηκε τόσο από την Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και από τη Γερουσία για να ορίσει ημερομηνία για τις εκλογές για τις 6 Σεπτεμβρίου 2020 και τις εκλεγμένες αρχές σε ισχύ έως τα μέσα έως τα τέλη Νοεμβρίου 2020.
Εκλογικό σύστημα
Ο Πρόεδρος της Βολιβίας εκλέγεται με ένα τροποποιημένο σύστημα δύο γύρων. Αν ένας υποψήφιος συγκεντρώσει περισσότερο από 50% των ψήφων εκλέγεται πρόεδρος από τον πρώτο γύρο. Το ίδιο συμβαίνει και στην περίπτωση που ένας υποψήφιος ή υποψήφια κερδίζει μεταξύ 40-50% των ψήφων και είναι τουλάχιστον 10 ποσοστιαίες μονάδες μπροστά από τον πλησιέστερο αντίπαλο. Οι δύο πρώτοι υποψήφιοι σε ψήφους αναμετρώνται σε 2ο γύρο αν καμία από τις παραπάνω περιπτώσεις δεν προκύψει.
Επακόλουθα
Η δεξιά κυβέρνηση με επικεφαλής την Άνιες στη συνέχεια προέβη σε διώξεις κατά των υποστηρικτών του Μοράλες, καταπνίγοντας κάθε διαφωνία και, κινούμενη προς τη στερέωση της εξουσίας της, συνέλαβε αρκετές εκατοντάδες αντιπάλων και φίμωσε δημοσιογράφους. Απαγγέλθηκαν κατηγορίες για καταστολή και τρομοκρατία εναντίον ανθρώπων που αμφισβήτησαν τη νέα κυβέρνηση και μια εκστρατεία «εθνικής ειρήνης» οδήγησε σε 31 θανάτους.
Οι εκλογές επρόκειτο να επαναληφθούν τον Μάιο του 2020, αλλά αναβλήθηκαν λόγω της πανδημίας COVID-19]. Τον Ιούνιο του 2020 η Άνιες δήλωσε ότι θα εγκρίνει έναν νόμο που ψηφίστηκε τόσο από την Βουλή των Αντιπροσώπων όσο και από τη Γερουσία για να ορίσει ημερομηνία για τις εκλογές για τις 6 Σεπτεμβρίου 2020. Ωστόσο, στη συνέχεια αρνήθηκε να τον υπογράψει, επιμένοντας ότι έπρεπε να δει μια επιδημιολογική μελέτη που δικαιολογούσε τη διεξαγωγή εκλογών τον Σεπτέμβριο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Βολιβία Βολιβια
Ισπανικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου
To Ισπανικό Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου (ισπανικά: Campeonato de España de Atletismo en pista cubierta) είναι το εθνικό πρωτάθλημα στον κλειστό στίβο της Ισπανίας, που διοργανώνεται από την Ισπανική Ομοσπονδία Στίβου.
Πραγματοποιείται κάθε χρόνο, κατά τις χειμερινές περιόδους και αναδεικνύει τους πρωταθλητές Ισπανίας στα αγωνίσματα ανδρών και γυναικών. Διεξήχθη για πρώτη φορά το 1965 και από τότε έχουν πραγματοποιηθεί πενήντα ένα διοργανώσεις. Τα σύνθετα αγωνίματα διεξάγονται στο κύριο μέρος του πρωταθλήματος, εκτός από τις περιόδους 1981 και 1982 που έγιναν σε άλλες ημερομηνίες.
Μετάλλια ανά αγώνισμα
Στις παραγράφους που ακολουθούν, αναφέρονται με έντονους χαρακτήρες τα αγωνίσματα που εξακολουθούν ακόμα να πραγματοποιούνται στο Πρωτάθλημα. thumb|Ο 5 φορές πρωταθλητής στα 1500 μέτρα, Χουάν Κάρλος Ιγκέρο. thumb|Ο 16 φορές πρωταθλητής στη σφαιροβολία, Μανουέλ Μαρτίνεθ.
Ταχύτητας
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει στα τρία αυτά αγωνίσματα, οι αθλητές με τους περισσότερους τίτλους είναι οι εξής:
Μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει στα επτά αυτά αγωνίσματα, οι αθλητές με τους περισσότερους τίτλους είναι οι εξής:
Εμπόδια
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει σε αυτό το αγώνισμα, ο αθλητής με τους περισσότερους τίτλους είναι ο εξής:
Ρίψεις
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει σε αυτό το αγώνισμα, ο αθλητής με τους περισσότερους τίτλους είναι ο εξής:
Άλματα
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει στα τέσσερα αυτά αγωνίσματα, οι αθλητές με τους περισσότερους τίτλους είναι οι εξής:
Σύνθετα
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει σε αυτό το αγώνισμα, ο αθλητής με τους περισσότερους τίτλους είναι ο εξής:
Ταχύτητας
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει στα τρία αυτά αγωνίσματα, οι αθλήτριες με τους περισσότερους τίτλους είναι οι εξής:
Μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει στα τέσσερα αυτά αγωνίσματα, οι αθλήτριες με τους περισσότερους τίτλους είναι οι εξής:
Εμπόδια
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει σε αυτό το αγώνισμα, η αθλήτρια με τους περισσότερους τίτλους είναι ο εξής:
Ρίψεις
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει σε αυτό το αγώνισμα, η αθλήτρια με τους περισσότερους τίτλους είναι ο εξής:
Άλματα
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει στα τέσσερα αυτά αγωνίσματα, οι αθλήτριες με τους περισσότερους τίτλους είναι οι εξής:
Σύνθετα
Μεταξύ των πρωταθλητών που έχουν ξεχωρίσει σε αυτό το αγώνισμα, η αθλήτρια με τους περισσότερους τίτλους είναι ο εξής:
Fiat Bravo (2007)
Η δεύτερη γενιά του Fiat Bravo ήταν ένα μικρομεσαίο αυτοκίνητο της κατηγορίας C, που ξεκίνησε να παράγεται στην Ιταλία το 2007, με τη μαζική παραγωγή του να λήγει τον Ιούλιο του 2014, όταν και σταμάτησε να κατασκευάζεται για την Ευρώπη. Επίσης, στη Βραζιλία παρήχθη και διατέθηκε γενικότερα στη Λατινική Αμερική από το 2010 έως το 2016. Το Fiat Bravo δεύτερης γενιάς σηματοδότησε και την εισαγωγή της πρώτης σειράς μοντέλων της στην αγορά της Κίνας, μαζί με το Fiat Viaggio/Ottimo και το Fiat Tipo του 2015.
Βραζιλιάνικη εκδοχή
Η έκδοση του Bravo στη Βραζιλία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2010, ενώ τα δικαιώματα συναρμολόγησής του, διατέθηκαν στο Fiat Automovais στο Μπετίμ. Η διανομή του στην αγορά ήταν με δυο διαφορετικούς κινητήρες και με τρείς διαστάσεις ελαστικών, που από το 2012 αυξήθηκαν σε πέντε. Ο αποκλειστικά βραζιλιάνικης κατασκευής και κυκλοφορίας κινητήρας του Bravo 1.8 λίτρων 16V ήταν συνοδευόμενος με ένα 5-τάχυτο χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων. Διαθέσιμο ήταν και το αυτόματο κιβώτιο τεχνολογίας Dualogic, όπως και ο γνωστός ιταλικός κινητήρας των 1.4 λίτρων. Οι κινητήρες αυτοί, απέδιδαν 130 - 132 ίππους και 150 ίππους αντίστοιχα.
Επίσης, οι Βραζιλιάνοι κατασκευαστές ανέλαβαν και την ανανέωση του μοντέλου, που έγινε το 2015, με πιο «αιχμηρή» εξωτερική εμφάνιση, μια τροποποίηση στη μπροστινή γρίλια, ενώ εξωτερικά εκσυγχρονίστηκε και το πίσω μέρος του οχήματος, και όλα αυτά προσέδωσαν μια πιο σπορ αισθητική στο Bravo.
Παραπομπές
Κατηγορία:Μικρομεσαία αυτοκίνητα Κατηγορία:Μοντέλα Fiat
Κοκκίνης Εύβοιας
Ο Κοκκίνης είναι παραθαλάσσιος οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Εύβοιας σε υψόμετρο 17 μέτρα, ο οποίος βρίσκεται στα νοτιοδυτικά παράλια της Εύβοιας σε απόσταση 2 χλμ. Β. από το Μαρμάρι. Ως ξεχωριστός οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1991 να απογράφεται στον τότε δήμο Μαρμαρίου. Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκει στην τοπική κοινότητα Μαρμαρίου της δημοτικής ενότητας Μαρμαρίου που υπάγεται στο Δήμο Καρύστου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 26 μόνιμους κατοίκους.
Αρτσακένα
Η Αρτσακένα είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας του Σάσσαρι στην Περιφέρεια Σαρδηνία στην βόρειο Ιταλία. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 13.723 κάτοικοι και η πυκνότητα του πληθυσμού 59 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (30 Ιουνίου 2017). Την περίοδο 2005 - 2016 η Αρτσακένα ανήκε στην Επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο που δημιουργήθηκε με κυβερνητικό διάταγμα (2005), αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη πόλη μετά την Όλμπια και την Τέμπιο. Η Αρτσακένα βρίσκεται ανάμεσα στα πασίγνωστα παραθεριστικά θέρετρα "Κόστα Σμεράλντα" και "Πόρτο Ραφαήλ" που ιδρύθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Τζέικομπ Άμποτ
Ο Τζέικομπ Άμποτ (Jacob Abbott, 14 Νοεμβρίου 1803 - 31 Οκτωβρίου 1879) ήταν Αμερικανός συγγραφέας παιδικών βιβλίων.
Πρώτα χρόνια
Ο Άμποτ γεννήθηκε στις 14 Νοεμβρίου 1803 στο Χάλογουελ του Μέιν από τον Τζέικομπ Άμποτ τον 2ο και την Μπέτσι Τσάντλερ. Φοίτησε στην Ακαδημία του Χάλογουελ.
Εκπαίδευση
Ο Άμποτ αποφοίτησε από το κολλέγιο Μπόουντοϊν το 1820. Κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια των σπουδών του εκεί, υποτίθεται ότι πρόσθεσε το δεύτερο "t" στο επώνυμό του, για να αποφύγει να ονομάζεται «Τζέικομπ Άμποτ ο 3ος» (αν και μια πηγή σημειώνει ότι στην πραγματικότητα δεν άρχισε να υπογράφει το όνομά του με δύο "t" αρκετά χρόνια αργότερα).
Ο Άμποτ σπούδασε στο Θεολογικό Σπουδαστήριο του Αντόβερ το 1821, το 1822 και το 1824. Δίδαξε στην ακαδημία του Πόρτλαντ και ήταν δάσκαλος στο Κολλέγιο Άμερστ κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους.
Σταδιοδρομία
Από το 1825 έως το 1829 ο Άμποτ ήταν καθηγητής μαθηματικών και φυσικής φιλοσοφίας στο Κολλέγιο του Άμερστ. Το 1826 έλαβε άδεια κηρύγματος από την Ένωση του Χάμσαϊρ ενώ το 1829 ίδρυσε τη Σχολή Θηλέων Μάουντ Βέρνον στη Βοστώνη, της οποίας ήταν διευθυντής το 1829-1833. Ήταν πάστορας της εκκλησίας Έλιοτ (την οποία ίδρυσε), στο Ρόξμπερι της Μασαχουσέτης το 1834-1835. Μαζί με τους αδελφούς του ήταν ιδρυτής και το 1843-1851 διευθυντής του Ινστιτούτου Άμποτ και το 1845-1848 της Σχολής Αρρένων Μάουντ Βέρνον στη Νέα Υόρκη.
Υπήρξε πολυγραφότατος συγγραφέας, γράφοντας νεανικά μυθιστορήματα, σύντομες ιστορίες, βιογραφίες, θρησκευτικά βιβλία για το ευρύ αναγνωστικό κοινό και μερικά έργα εκλαϊκευμένης επιστήμης. Έγραψε 180 βιβλία και ήταν συν-συγγραφέας ή επιμελητής άλλων 31. Πέθανε στο Φάρμινγκτον του Μέιν, όπου περνούσε μέρος του χρόνου του μετά το 1839 και όπου ο αδελφός του, Σάμιουελ Φίλιπς Άμποτ, ίδρυσε τη Σχολή Άμποτ.
Τα βιβλία της σειράς Rollo, όπως τα Rollo at Play, Rollo in Europe κ.λπ., είναι τα πιο γνωστά από τα έργα του και έχουν ως κύριους χαρακτήρες ένα τυπικό αγόρι και τους φίλους του. Με αυτά ο Άμποτ προσέφερε επιμόρφωση σε μία ή δύο γενιές νεαρών Αμερικανών αναγνωστών. Σε συνέχεια των βιβλίων του Rollo, έγραψε για τον θείο Τζορτζ, χρησιμοποιώντας τον για να διδάξει στους νεαρούς αναγνώστες ηθική, γεωγραφία, ιστορία και επιστήμη. Έγραψε επίσης 22 τόμους βιογραφικών ιστοριών και μια σειρά 10 τόμων με τίτλο Franconia Stories (Ιστορίες της Φραγκονίας).
Η πρόθεσή του ήταν να διασκεδάσει και να εκπαιδεύσει, όπως φαίνεται από αυτό το απόσπασμα από τον πρόλογο του βιβλίου Μπρούνο: "Τα βιβλία, αν και ονομάζονται παραμύθια, δεν προορίζονται να αποτελέσουν έργα διασκέδασης για όσους μπορούν να τα παρακολουθήσουν, αλλά ουσιαστικής διδασκαλίας. Οι επόμενοι τόμοι θα περιλαμβάνουν μεγάλη ποικιλία, τόσο ως προς τα θέματα που πραγματεύονται, όσο και ως προς τη μορφή και τον τρόπο με τον οποίο θα παρουσιάζονται τα θέματα, αλλά ο σκοπός και ο στόχος όλων θα είναι να μεταδώσουν χρήσιμες γνώσεις, να αναπτύξουν τη σκέψη και τις λογικές δυνάμεις, να διδάξουν τη σωστή και διακριτική χρήση της γλώσσας, να παρουσιάσουν πρότυπα καλής συμπεριφοράς προς μίμηση και κακά παραδείγματα προς αποφυγή, να εξηγήσουν και να επιβάλουν τις υψηλότερες αρχές του ηθικού καθήκοντος και, πάνω απ' όλα, να αφυπνίσουν και να καλλιεργήσουν το πνεύμα της ταπεινής και διακριτικής, αλλά ειλικρινούς ευσέβειας." μικρογραφία|Η κατοικία του Άμποτ στο Φάρμινγκτον του Μέιν Οι αδελφοί του, Τζον Στίβενς Κάμποτ Άμποτ και Γκόραμ Ντάμερ Άμποτ, ήταν επίσης συγγραφείς. Οι γιοι του, Μπέντζαμιν Βον Άμποτ, Όστιν Άμποτ, και οι δύο επιφανείς δικηγόροι, Λάιμαν Άμποτ και Έντουαρντ Άμποτ, κληρικός, ήταν επίσης γνωστοί συγγραφείς.
Προσωπική ζωή
Στις 18 Μαΐου 1829, ο Άμποτ παντρεύτηκε τη Χάριετ Βον. Είχε τέσσερις γιους.
Πρόσθετες πηγές
Κατηγορία:Αμερικανοί συγγραφείς
Άνω Τριπόταμα Αχαΐας
Τα Άνω Τριπόταμα είναι μικρός οικισμός της πρώην Επαρχίας Καλαβρύτων του Νομού Αχαΐας. Διοικητικά ανήκει στην Τοπική Κοινότητα Ψωφίδος της Δημοτικής Ενότητας Αροανίας του Δήμου Καλαβρύτων, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση του Προγράμματος Καλλικράτης που ισχύει στην Ελλάδα από το 2011.