cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φιλμ νουάρ
Επισκόπηση
Ορισμένοι μελετητές πιστεύουν πως το φιλμ νουάρ ποτέ δεν σταμάτησε να υπάρχει, αλλά συνέχισε να εξελίσσεται ακόμα κι όταν το χαρακτηριστικό του οπτικό ύφος άρχισε να φαίνεται ξεπερασμένο και οι μεταβαλλόμενες συνθήκες παραγωγής οδήγησαν σε διαφορετικές κατευθύνσεις τη βιομηχανία του Χόλιγουντ. Υπό αυτή την οπτική γωνία, οι ταινίες σε ατμόσφαιρα νουάρ μετά τη δεκαετία του ‘50 θεωρούνται συνέχεια των "κλασικών". Πλειοψηφία κριτικών, ωστόσο, δεν θεωρεί τις ταινίες αυτές αυθεντικές νουάρ: το είδος αυτό θεωρείται από αυτή την πλευρά ότι ανήκει σε μια περιορισμένη χρονικά και γεωγραφικά περίοδο και ο,τι επόμενο το χρησιμοποιεί σαν επιρροή και έμπνευση.
Σκηνοθέτες και παραγωγοί
Ενώ το πρωτοποριακό νουάρ, Ο Ξένος του Τρίτου Ορόφου, ήταν μια Β movie σκηνοθετημένη από έναν άγνωστο, πολλά από τα φιλμ νουάρ που εξακολουθούν να είναι διαχρονικά ήταν παραγωγές της Α κατηγορίας από γνωστούς κινηματογραφιστές. Κάνοντας το ντεμπούτο του ως σκηνοθέτης με το Γεράκι της Μάλτας (1941), ο Τζον Χιούστον συνέχισε με το Στη βοή της καταιγίδος (1948) και την Ζούγκλα της Ασφάλτου (1950). Οι απόψεις διίστανται για το αν αρκετά θρίλερ του Άλφρεντ Χίτσκοκ ήταν νουάρ εκείνη την εποχή. Ωστόσο τουλάχιστον τέσσερις ταινίες πληρούν τις προϋποθέσεις: Η Σκιά της Αμφιβολίας (1943), Υπόθεση Νοτόριους (1946), Ο Άγνωστος του Εξπρές (1951) και το 13 εγκλήματα ζητούν ένοχο (1956).
Η επιτυχία του Ότο Πρέμινγκερ με τη Λάουρα (1944) βοήθησε σημαντικά στην φήμη του και να αποδειχθεί η προσαρμοστικότητα του νουάρ σε μια εντυπωσιακή ανάδειξη της 20th Century-Fox ως παραγωγού τέτοιων ταινιών. Μεταξύ των πιο διάσημων σκηνοθετών του Χόλυγουντ της εποχής, αναμφισβήτητα κανένας δεν δούλευε πιο συχνά σε νουάρ από τον Πρέμινγκερ. Τα άλλα νουάρ του περιλαμβάνουν το Άγγελοι στον βούρκο (1945), Ο Γκρεμός (1949), Κηλίδες στο πεζοδρόμιο (1950) (όλα για την Fox) και το Δωσ`μου τα χείλη σου (1952). Μισή δεκαετία μετά την Κολασμένη Αγάπη και το Χαμένο Σαβατοκύριακο, ο Μπίλι Γουάλντερ έκανε τη Λεωφόρο της Δύσης (1950) και Το τελευταίο ατού (1951), που δεν ήταν τόσο εγκληματικά δράματα όσο σάτιρες για το Χόλυγουντ και τα μέσα ενημέρωσης.
Το Διψασμένος για ηδονή (1950) ήταν μια σημαντική επιτυχία του Νίκολας Ρέι. Τα άλλα νουάρ του περιλαμβάνουν το ντεμπούτο του, Ο νόμος της μοίρας (1948) και Επικίνδυνο μονοπάτι (1952), που διακρίνονται για την ασυνήθιστα συμπαθητική αντιμετώπιση των χαρακτήρων που έχουν αποξενωθεί από το κοινωνικό ρεύμα.
Ο Όρσον Γουέλς είχε περιβόητα προβλήματα με τη χρηματοδότηση, αλλά τα τρία φιλμ νουάρ του ήταν καλοπροϋπολογισμένα: Η κυρία από τη Σαγκάη (1947) η οποία έλαβε υποστήριξη κορυφαίου επιπέδου, ενώ Ο Ξένος (1946), η πιο συμβατική του ταινία και Ο άρχων του τρόμου ( 1958), ένα αναμφισβήτητα προσωπικό έργο, χρηματοδοτήθηκαν σε επίπεδα χαμηλότερα αλλά εξακολουθούν να είναι ανάλογα με τις υψηλές κυκλοφορίες. Όπως ο Ξένος, Η γυναίκα της βιτρίνας (1945) του Φριτζ Λανγκ ήταν μια παραγωγή της ανεξάρτητης International Pictures. Η επόμενη ταινία του Λανγκ, η Σκύλα (1945), ήταν ένα από τα λίγα κλασικά νουάρ που λογοκρίθηκαν επίσημα: γεμάτο με ερωτικά υπονοούμενα, απαγορεύτηκε προσωρινά στο Μιλγουόκι, την Ατλάντα και την Πολιτεία της Νέας Υόρκης. ' Η Σκύλα ήταν μια ημι-ανεξάρτητη παραγωγή, με την υποστήριξη της Universal και της Diana Productions του Λανγκ, της οποίας η συμπρωταγωνίστρια της ταινίας, Τζόαν Μπένετ, ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της. Ο Λανγκ, η Μπένετ και ο σύζυγός της, βετεράνος παραγωγός της Universal και επικεφαλής της Diana, Βάλτερ Γουάνγκερ, έκαναν το Μυστικό του 7ου δωματίου (1948) με παρόμοιο τρόπο.
Πριν εγκαταλείψει τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ βρισκόταν στη μαύρη λίστα του Χόλυγουντ, ο Ζυλ Ντασέν έκανε δύο κλασικά νουάρ: τον Δήμιο των κολασμένων (1947) και το επιδραστικό ντοκιμαντέρ Η γυμνή πόλη (1948) που αναπτύχθηκαν από τον παραγωγό Μαρκ Χέλινγκερ ο οποίος είχε συμβόλαιο με τη Universal παρόμοιο με του Γουάνγκερ. Χρόνια νωρίτερα, εργαζόμενος στη Warner Bros., ο Χέλινγκερ είχε παραγάγει τρεις ταινίες για τον Ραούλ Γουόλς, τα πρώιμα νουάρ Η φόνισσα (1940), Manpower (1941) και Ο δραπέτης της Σιέρα (1941), που τώρα θεωρούνται ως σημαντικά έργα στην ανάπτυξη του νουάρ.
Ο Γουόλς δεν είχε καμία σπουδαία φήμη κατά τη διάρκεια του μισού αιώνα του ως σκηνοθέτης, αλλά τα νουάρ του Ο Μεγάλος Αμαρτωλός (1949) και Το συνδικάτο του εγκλήματος (1951) είχαν πρωταγωνιστές διάσημους αστέρες και θεωρούνται σημαντικά παραδείγματα του νουάρ. Άλλοι σκηνοθέτες που συνδέονται με τα κορυφαία νουάρ ταινιών του Χόλυγουντ περιλαμβάνουν τον Έντουαρντ Ντμίτρικ (Ραντεβού με το θάνατο (1944), Διασταυρούμενα πυρά (1947)) - ο πρώτος σημαντικός σκηνοθέτης του νουάρ που έπεσε θύματα της μαύρης λίστας - και επίσης οι Χένρι Χάθαγουεϊ (Το σταυροδρόμι της αμαρτίας (1946), Το φιλί του θανάτου (1947)) και Τζον Φάροου (Το άλλοθι του δολοφόνου (1948), Night Has a Thousand Eyes (1948)).
Οι περισσότερες από τις ταινίες του Χόλυγουντ που θεωρούνται κλασικά νουάρ εμπίπτουν στην κατηγορία της «Β movies». Μερικά ήταν με την πιο ακριβή έννοια, που δημιουργήθηκαν για να προβάλλονται ως δεύτερη επιλογή στις κινηματογραφικές αίθουσες από τα μεγάλα στούντιο ή από ένα από τα μικρότερα, όπως η σχετικά ευκατάστατη Monogram σε πιο τρανταχτές επιχειρήσεις όπως η Producers Releasing Corporation.
Εκτός Ηνωμένων Πολιτειών
Ορισμένοι κριτικοί, όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω, θεωρούν το κλασικό φιλμ νουάρ αποκλειστικότητα των ΗΠΑ, σε αντίθεση με την πλευρά που το αντιμετωπίζει ως παγκόσμιο φαινόμενο:
Κατά την κλασική περίοδο, πολλές ταινίες με νουάρ στυλ και θεματολογία δημιουργήθηκαν και εκτός Ηνωμένων Πολιτειών. Για παράδειγμα, ο σκηνοθέτης Ζυλ Ντασέν λόγω της "μαύρης λίστας" του Χόλιγουντ κατέφυγε στη Γαλλία στις αρχές της δεκαετίας του ‘50 και σκηνοθέτησε μια από τις γνωστότερες γαλλικές νουάρ ταινίες, το Ριφιφί (1955). Ο μελετητής Άντριου Σπάισερ υποστηρίζει ότι το βρετανικό φιλμ νουάρ επηρεάστηκε περισσότερο από το γαλλικό ποιητικό ρεαλισμό παρά από το αμερικανικό εξπρεσιονιστικό ύφος. Η πιο διάσημη κλασική νουάρ βρετανική ταινία είναι Ο τρίτος άνθρωπος (1949) του Κάρολ Ριντ, με φόντο τη μεταπολεμική Βιέννη και ανάμεσα στο καστ δυο Αμερικανούς ηθοποιούς που είχαν εμφανιστεί μαζί στον Πολίτη Κέιν, τον Όρσον Γουέλς και τον Τζόζεφ Κότεν.
Στην Ιταλία, ο Λουκίνο Βισκόντι σκηνοθέτησε την Διαβολικοί εραστές (1943), προσαρμογή της ταινίας Ο ταχυδρόμος χτυπάει πάντα δυο φορές, η οποία θεωρείται καθοριστική και για την ανάπτυξη του νεορεαλισμού. Στην Ιαπωνία, ο Ακίρα Κουροσάβα σκηνοθέτησε ταινίες που αναγνωρίζονται ως νουάρ όπως οι: Μεθυσμένος άγγελος (1948), Λυσσασμένος σκύλος (1949), Οι κακοί κοιμούνται ήσυχα, ως μεταφορά του Άμλετ κ.ά.
Ανάμεσα στα πρώτα νεονουάρ, όρος που χρησιμοποιήθηκε για τις ταινίες που συνειδητά αναφέρονταν στην κλασική παράδοση των παλιών φιλμ, είναι η γαλλική Πυροβολείτε τον Πιανίστα (1960) του Φρανσουά Τριφό. Ταινίες που βγήκαν μετά την κλασική περίοδο σε πολλές χώρες θεωρούνται συνειδητά νεο-νουάρ, όπως για παράδειγμα: Ο Κομφορμίστας (1969, Ιταλία), Ένας Αμερικανός Φίλος, (1977, Γερμανία), Το στοιχείο του εγκλήματος (1984, Δανία) κ.ά. Ο λυσσασμένος σκύλος (1949), σε σκηνοθεσία Ακίρα Κουροσάβα, περιέχει αρκετά στοιχεία φωτογραφίας και αφήγησης σχετικά με το αμερικανικό φιλμ νουάρ.
Ελλάδα
Στην ελληνική φιλμογραφία, το 1958 εμφανίζεται Ο άνθρωπος του τρένου του Ντίνου Δημόπουλου, ενώ ίσως η πιο χαρακτηριστική και δημοφιλής ταινία είναι το Έγκλημα στα παρασκήνια, σε σενάριο Γιάννη Μαρή και σκηνοθεσία Ντίνου Κατσουρίδη, με πρωταγωνιστή τον Τίτο Βανδή ως αστυνόμο Μπέκα.
Το 2007 σηματοδότησε μια ανανέωση του ενδιαφέροντος για τις ταινίες του είδους νουάρ στον ελληνικό κινηματογράφο, με την προσθήκη σχετικού αφιερώματος στο 48 Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με τον τίτλο Σε σκοτεινούς δρόμους. Στο αφιέρωμα αυτό προβλήθηκαν οι ταινίες Ο άνθρωπος του τρένου (1958) του Ντίνου Δημόπουλου, Έγκλημα στα παρασκήνια (1960) του Ντίνου Κατσουρίδη, Εφιάλτης (1961) του Ερρίκου Ανδρέου, Οι αδίστακτοι (1965) του Ντίνου Κατσουρίδη, Ο ζεστός μήνας Αύγουστος (1966) του Σωκράτη Καψάσκη, Ντάμα σπαθί (1966) του Γιώργου Σκαλενάκη, Πανικός (1969) του Σταύρου Τσιώλη, Ληστεία στην Αθήνα (1969) του Βαγγέλη Σερντάρη, Επικίνδυνο παιχνίδι (1982) του Γιώργου Καρυπίδη, Η παρεξήγηση (1983) του Δημήτρη Σταύρακα, Υπόγεια διαδρομή (1983) του Απόστολου Δοξιάδη, Κλειστή στροφή (1991) του Νίκου Γραμματικού, Τα σκυλιά γλύφουν την καρδιά μου (1993) του Νίκου Τριανταφυλλίδη, Στη σκιά του Λέμι Κόσιον (2002) του Νίκου Ζερβού και Πορεία (2004) του Σταύρος Παρχαρίδης.
Δεκαετίες 1960-1970
Αν και δύσκολα κανείς βρίσκει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε φιλμ νουάρ των πρώτων ετών της δεκαετίας του ‘60 (π.χ. Δυο Γίγαντες Συγκρούονται, 1962) και φιλμ νουάρ των τελών της ίδιας δεκαετίας, νέες τάσεις προέκυψαν στην μετακλασική εποχή: ξεκίνησαν να εμφανίζονται ταινίες που συνειδητά αναγνώριζαν τις κλασικές συμβάσεις του είδους και αναβίωναν, απέρριπταν ή επαναπροσδιόριζαν ιστορικά αρχέτυπα της κλασικής περιόδου. Το είδος αυτό αποκαλείται νεο-νουάρ. Η πιο αναγνωρίσιμη ταινία της περιόδου είναι η Chinatown (1974) του Ρόμαν Πολάνσκι, με φόντο το Λος Άντζελες της δεκαετίας του ‘30, ενώ ο Μάρτιν Σκορσέζε και ο σεναριογράφος Πολ Σρέιντερ έφεραν την ατμόσφαιρα του παλιού νουάρ αντιμέτωπου με τη σύγχρονη καθημερινότητα με τον Ταξιτζή (1976), μια οξεία κριτική στην αμερικανική ιστορία. Τα πιο γνωστά φιλμ νουάρ της δεκαετίας του ‘70 ήταν ουσιαστικά ριμέικ κλασικών ταινιών, ενώ τηλεοπτικές αστυνομικές σειρές της αμερικανικής τηλεόρασης εκείνης της εποχής αναβίωσαν την "σκληροπυρηνική" παράδοση των αστυνομικών μυθιστορημάτων.
Δεκαετίες 1980-1990
Η αλλαγή της δεκαετίας ήρθε με την ασπρόμαυρη ταινία του Σκορσέζε Οργισμένο είδωλο, την οποία το Αμερικανικό Ινστιτούτο Κινηματογράφου κατατάσσει ως την καλύτερη αμερικανική ταινία της δεκαετίας του '80, και ως την τέταρτη καλύτερη όλων των εποχών.
Την περίοδο αυτή, σκηνοθέτες όπως ο Μάικλ Μαν δημιουργούν ταινίες νεο-νουάρ, όπου η κλασική θεματολογία προσαρμόζεται σε σύγχρονο σκηνικό με ανανεωμένο οπτικό στυλ και μουσική επένδυση ροκ ή χιπ χοπ. Στον αντίποδα, η βραβευμένη με Όσκαρ ταινία Λος Άντζελες: Εμπιστευτικό, βασισμένη σε μυθιστόρημα του Τζέιμς Έλροι, αντιπροσωπεύει την ακριβώς αντίθετη άποψη: ένα φιλμ νουάρ επίτηδες ρετρό. Η ιστορία του, με ανήθικους αστυνομικούς και φαμ φατάλ φαίνεται να βγαίνει κατευθείαν από ταινία του 1953, έτος στο οποίο διαδραματίζεται και η πλοκή του έργου. Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φίντσερ μετά την τεράστια επιτυχία του με την ταινία Se7en (1995), δημιούργησε το περίφημο Fight Club, μια sui generis μείξη νουάρ αισθητικής, κωμωδίας στα όρια του παραλόγου, σεναρίου με πολλές ερμηνείες και σατιρικής διάθεσης.
Δουλεύοντας γενικότερα με μικρότερα μπάτζετ, τα αδέλφια Τζόελ και Ίθαν Κοέν δημιούργησαν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα νεο-νουάρ, την ταινία Φάργκο (1996). Η χαρακτηριστική εργογραφία του Ντέιβιντ Λιντς συνδυάζει στοιχεία του φιλμ νουάρ με σενάρια που επικεντρώνονται σε περίπλοκους χαρακτήρες, όπως ο ψυχοπαθής δολοφόνος του Ντένις Χόπερ στο Μπλε Βελούδο (1986) και ο γεμάτος ψευδαισθήσεις πρωταγωνιστής της Χαμένης λεωφόρου (1996). Ο Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ επίσης σμίγει το σουρεαλισμό και την ατμόσφαιρα νουάρ στην ταινία Γυμνό Γεύμα (1991), εμπνευσμένη από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Μπάροους. Η Σάρον Στόουν ως Κάθριν Τραμέλ, αρχετυπική σύγχρονη φαμ φατάλ, πρωταγωνιστεί στην εμπορική επιτυχία Βασικό Ένστικτο (1992). Η διαβολική της φύση συνοδεύεται από έναν προκλητικό ενδυματολογικό κώδικα, όπως εμφανίζεται στην περίφημη σκηνή της ανάκρισης.
Ίσως οι αμερικανικές ταινίες που αντανακλούν περισσότερο τις κλασικές νουάρ πρώτης τάξης ταινίες με στοιχεία B-movie, είναι αυτές του σκηνοθέτη και σεναριογράφου Κουέντιν Ταραντίνο, π.χ. Reservoir Dogs (1992) και Pulp Fiction (1994). Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η βρετανική μινι-σειρά Η Μπαλάντα ενός Ντετέκτιβ (1986), σε σενάριο Ντένις Πότερ, αφηγείται την ιστορία ενός συγγραφέα μυστηρίου ονόματι Φίλιπ Μάρλοου.
Δεκαετία 2000
Οι Αδερφοί Κοέν καταφεύγουν στην νουάρ παράδοση ξανά με την ταινία Ο Άνθρωπος που δεν ήταν Εκεί (2001), ένα ασπρόμαυρο μελόδραμα τοποθετημένο χρονικά στο 1949. Η ταινία του Ντέιβιντ Λιντς, Οδός Μαλχόλαντ (2001), συνέχισε το χαρακτηριστικό του ύφος, θέτοντας το κλασικό νουάρ φόντο του Λος Άντζελες ως το θέατρο ενός ψυχολογικού παζλ. Ανάμεσα στους σκηνοθέτες του είδους της δεκαετίας αυτής βρίσκεται και ο Κρίστοφερ Νόλαν, με τα έργα του Memento (2000), το ριμέικ του Insomnia και τα σκοτεινά Batman Begins (2005) και Ο Σκοτεινός Ιππότης (2008). Η πιο μεγάλη εμπορική επιτυχία ταινίας νεο-νουάρ θεωρείται η Αμαρτωλή Πόλη (2005) του Ρόμπερτ Ροντρίγκεζ, μια στυλιζαρισμένη ασπρόμαυρη ταινία με παράξενες έγχρωμες πινελιές, που στηρίζεται σε μια σειρά κόμικ του Φρανκ Μίλερ. Παρομοίως, εικονογραφημένες νουβέλες υπήρξαν έμπνευση για τις ταινίες Ο δρόμος της απώλειας (2002) του Σαμ Μέντες και Το Τέλος της Βίας (2005) του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ. Η τηλεοπτική σειρά Veronica Mars έφερε μια πιο νεανική χροιά στο φιλμ νουάρ.
Πηγές και εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ορολογία φιλμ και βίντεο Κατηγορία:Τεχνολογία ταινίας και βίντεο *
Τσεχικά κέρματα ευρώ
Το ευρώ (EUR ή €) είναι το κοινό νόμισμα 19 κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία αποτελούν την Ευρωζώνη. Τα κέρματα έχουν μια κοινή όψη και για τις 19 χώρες και μια εθνική όψη που περιλαμβάνει ένα σχέδιο επιλεγμένο από το κράτος-μέλος για λογαριασμό του οποίου γίνεται η κοπή. Η Τσεχία δε συμμετέχει ακόμη στην Ευρωζώνη, οπότε νόμισμά της παραμένει η τσέχικη κορόνα. Η Τσεχία προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004 και δεν υπάρχει ακόμη ακριβής ημερομηνία υιοθέτησης του ευρώ, παρά μόνο κάποια πιθανότητα για την 1η Ιανουαρίου 2017.
Η εθνική πλευρά των τσέχικων κερμάτων ευρώ
Η εθνική πλευρά των τσέχικων κερμάτων ευρώ δεν έχει σχεδιαστεί ακόμα. Μελετάται η διεξαγωγή σχετικού διαγωνισμού.
Αναμνηστικά κέρματα ευρώ
Η Τσεχία θα μπορεί να εκδώσει αναμνηστικά κέρματα αφού προσχωρήσει στην Ευρωζώνη.
Αθανάσιος Βλάχος
Ο Αθανάσιος "Νάσος" Βλάχος είναι Έλληνας αθλητής της υδατοσφαίρισης από την Πάτρα. Ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ομίλου και ταυτόχρονα και αθλητής του.
Ο Βλάχος ξεκίνησε την κολύμβηση και την υδατοσφαίριση από τον "Αχιλλεύς" το 1927. Το 1928 μετά την διάλυση του Αχιλλέα βρέθηκε στο αντίστοιχο νεοσύστατο τμήμα του Ολυμπιακού Πατρών. Το 1929 ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Ν.Ο. Πατρών και από τους πρώτους αθλητές του, μάλιστα στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο του Ομίλου ήταν έφορος.
Ήταν μέλος της ομάδας υδατοσφαίρισης που κατέκτησε τα πρωταθλήματα Ελλάδος τις χρονιές 1935, 1937, 1938, 1939, 1940.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υδατοσφαιριστές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Κολυμβητές του Ν.Ο. Πατρών Κατηγορία:Έλληνες αθλητές της κολύμβησης Κατηγορία:Α.Π.Σ. Ολυμπιακός Πατρών
Socket T
Η υποδοχή Socket T, γνωστή και ως LGA775 ή Socket 775 είναι μια προδιαγραφή που συμπεριλαμβάνει τις μηχανικές και ηλεκτρικές ιδιότητες της πρίζας που χρησιμοποιείται για τους σύγχρονους μικροεπεξεργαστές της κατασκευαστικής εταιρείας Intel.
Η λέξη "υποδοχή" είναι στην προκειμένη περίπτωση μια ακυριολεξία, επειδή οι μητρικές κάρτες τύπου LGA775 δεν έχουν πλέον οπές υποδοχών, αλλά προεξοχές που αγγίζουν τα σημεία επαφής στην κάτω επιφάνεια του επεξεργαστή.
Οι πυρήνες Prescott και Cedar Mill του επεξεργαστή Pentium 4, καθώς επίσης και οι πυρήνες Smithfield και Presler του Pentium D, εφάπτονται στην υποδοχή του τύπου LGA775. Το «Τ» στο όνομα της υποδοχής προήλθε από το όνομα του πυρήνα Tejas, ο οποίος επρόκειτο να αντικαταστήσει τον πυρήνα Prescott. Τον Ιούλιο του 2006, η Intel κυκλοφόρησε τον επεξεργαστή Core 2 duo, που χρησιμοποιεί επίσης αυτήν την υποδοχή, όπως και ο διάδοχός του, ο Core 2 Quad.
Η αποβολή της θερμότητας
Χάρη στην θήκη, ο επεξεργαστής βρίσκεται σε εντελώς επίπεδη θέση, μεγιστοποιώντας την επιφάνεια επαφής με τον ψυκτικό μηχανισμό, είτε αυτός είναι μια ουδέτερη χάλκινη πλάκα που ψύχεται, είτε ένα ψυκτικό μηχάνημα κρύου ύδατος για την μεταφορά της θερμότητας που παράγεται από τον επεξεργαστή. Επίσης η μηχανική ανάρτηση του ψυκτικού συστήματος βελτιώθηκε και προσαρμόστηκε καλύτερα στην μητρική πλακέτα. Αν και η καινούργια υποδοχή προσφέρει καλύτερη ψύξη από την παλαιότερη υποδοχή 478, μερικοί Pentium 4 επεξεργαστές αναπτύσσουν πολύ μεγαλύτερη θερμότητα από τους προγενέστερούς τους, παροξύνοντας για λίγο διάστημα το θερμικό πρόβλημα. Η κατάσταση όμως βελτιώθηκε με τους σύγχρονους επεξεργαστές τύπου Core 2 Duo, αφού αυτοί αναπτύσσουν λιγότερη θερμότητα.
Μηχανικά όρια αντοχής
Όλοι οι μικροεπεξεργαστές τύπου Τ (Pentium 4, Celeron, Core 2, Core 2 extreme και Quad Xeon) έχουν τα ακόλουθα μηχανικά μέγιστα όρια αντοχής που δεν πρέπει να ξεπεραστούν κατά τη διάρκεια της συναρμολόγησης, μεταφοράς, ή ακόμα και κατά την χρήση. Η άσκηση δύναμης επάνω από αυτά τα όρια θα ραγίσει το σώμα του επεξεργαστή και θα τον αχρηστεύσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Υποδοχές CPU
Μαγνητική ταινία
thumb|right|300px|Μαγνητική ταινία Πρόκειται για ταινία πλαστική, χάρτινη ή μεταλλική η οποία είναι καλυμμένη με λεπτό μαγνητιζόμενο οξείδιο του σιδήρου. Χρησιμοποιείται για εγγραφή και αναπαραγωγή εικόνας και ήχου αλλά και για αποθήκευση στοιχείων στον Η/Υ. Οι μαγνητικές ταινίες έφεραν την επανάσταση στις βιομηχανίες ραδιοφωνικής μετάδοσης, διότι στην εποχή που διεξάγονταν ζωντανά οι ραδιοφωνικές και έπειτα οι τηλεοπτικές εκπομπές επέτρεπαν την προεγγραφή της εκπομπής. Το μείζον πλεονέκτημα των μαγνητικών ταινιών είναι ότι επιτρέπουν τη μαζική αποθήκευση των δεδομένων ενός Η/Υ και τη διατήρησή τους για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Οι μαγνητικές ταινίες είναι ευρέως διαδεδομένες στην αρχειακή αποθήκευση με την μορφή καρουλιών, επειδή παρέχουν ικανοποιητικές δυνατότητες και αποτελούν ένα από τα οικονομικότερα μέσα αποθήκευσης. Το μειονέκτημα των μαγνητικών ταινιών είναι ότι για την ανάκτηση ενός συγκεκριμένου στοιχείου ή αρχείου θα πρέπει να προηγηθεί διαδοχική αναζήτηση στην επιφάνεια της ταινίας.
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Μέσα αποθήκευσης Κατηγορία:Ηχογράφηση Κατηγορία:Αποθηκευτικός χώρος ήχου Κατηγορία:Γερμανικές εφευρέσεις
Θρυπτή
Η Θρυπτή είναι οροσειρά της ανατολικής Κρήτης. Η ψηλότερη κορυφή είναι ο Αφέντης Χριστός, με ύψος 1.476 μέτρα. Άλλες κορυφές περιλαμβάνουν τη ανατολική (Πάπουρα (1.187 μέτρα), δυτική Πάπουρα (1.010 μ.), Καψάς (997 μ.), Κλήρος (1331μ.), Καταλύματα (802 μ.) και Κουφωτό (912 μ.). Η οροσειρά έχει κυρίως ασβεστολιθικά πετρώματα, με εξαίρεση την περιοχή του Αφέντη Χριστού όπου υπάρχει δολομίτης. Η Θρυπτή χαρακτηρίζεται από τα φαράγγια, όπως το φαράγγι του Χα και το φαράγγι Μυλωνά, και τους γκρεμούς της. Η οροσειρά ανυψώνεται προς τα πάνω από το ενεργό ρήγμα της Ιεράπετρας, το οποίο έχει δημιουργήσει επίσης την πεδιάδα της Ιεράπετρας.
Ορεινά χωριά
§ Μερικά ορεινά χωρια
Πανίδα και χλωρίδα
Η βλάστηση στη Θρυπτή συνήθως είναι φρυγανική και επηρεάζεται από τη βόσκηση. Υπάρχει επίσης δάσος από τραχεία πεύκη, ένα από τα ελάχιστα πευκοδάση της Κρήτης. Αν και μεγάλο τμήμα του δάσους έχει καταστραφεί από πυρκαγιές, σώζονται ακόμη μερικά δέντρα μεγάλης ηλικίας, περίπου 250 ετών. Στις κοιλάδες υπάρχουν αμπελώνες, ενώ σε κάποιες κοιλάδες υπάρχουν ρέματα και πηγές με μονίμως τρεχούμενο νερό. Σε κάποιες από τις δολίνες της περιοχής υπάρχει πυκνή βλάστηση, συμπεριλαμβανομένου και του ενδημικού φυτού πολύγονο το ιδαίο. Άλλα ενδημικά είδη της περιοχής περιλαμβάνουν τα στενοενδημικά Campanula hierapetrae, Helichrysum doerfleri και Minuartia wettseinii καθώς και το Eryngium amorginum, το οποίο πέρα από τη Θρυπτή απαντά στην Αμοργό.
Το όρος Θρυπτή καθώς και η σπηλιά Θεριόσπιλιος κοντά στον Θόλο φιλοξενούν μια σχετικά μεγάλη αποικία της νυχτερίδας τρανομυώτιδα (Myotis myotis) καθώς και πολλά ενδημικά ασπόνδυλα, όπως τα στενοενδημικά είδη σαλιγκαριών Albinaria sturanyi και Albinaria teres. Η γεωμορφολογία της περιοχής και ο περιορισμένος αντίκτυπος από ανθρώπινες δραστηριότητες σημαίνει ότι ο πληθυσμός των θηλαστικών είναι σε εξαιρετική κατάσταση.
Η νοτιοδυτική Θρυπτή είναι σημαντική περιοχή για τα αρπακτικά πτηνά, όπως τα όρνια, ο αετός ο χρυσαετός, ο φιδαετός και ο γυπαετός.
Παραπομπές
κατηγορία:Βουνά της Κρήτης κατηγορία:Νομός Λασιθίου
Ραούνγκ
thumb|250px|Αεροφωτογραφία της κορυφής του Ραούνγκ Το Ραούνγκ (Raung) είναι ενεργό στρωματοηφαίστειο στην ανατολική Ιάβα. Έχει ύψος 3.332 μέτρα και στην κορυφή του υπάρχει μια καλντέρα διαμέτρου περίπου δύο χιλιόμετρων. Το βουνό βρίσκεται κοντά στη μεγάλη ηφαιστειακή καλντέρα Ιτζέν, η οποία έδω το όνομα στο ηφαιστεικά σύμπλεγμα Ιτζέν, στο οποίο ανήκει το Ραούνγκ. Τέσσερα χιλιόμετρα μακριά από το Ραούνγκ βρίσκεται το Γκουνούγκ Γκαντούνγκ, το οποίο είναι πηγή μιας από τις μεγαλύτερες κατολισθήσεις της Ινδονησίας. Τα κορήματα της κατολίσθησης καλύπτουν 1.000 χλμ² και φτάνουν σε απόσταση 79 χιλιομέτρων από το βουνό.
Λόγω του μεγάλου ύψους του, το ηφαίστειο μπορεί να εύκολα να διαταράξει τις αεροπορικές πτήσεις, όπως συνέβη τις 9 Ιουνίου 2015, όταν ακυρώθηκαν 100 πτήσεις από κοντινά αεροδρόμια, συμπεριλαμβανομένου αυτού του γειτονικού Μπαλί, ύστερα από μια εβδομάδα μη-εκρηκτικής δραστηριότητας, με παραγωγή ηφαιστειακής στάχτης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ηφαίστεια της Ινδονησίας
Δυναστεία των Αρσακιδών
Ο όρος Δυναστεία των Αρσακιδών μπορεί να αναφέρεται:
Παλιό Δημαρχείο Τρίπολης
250px|μικρογραφία|Το Παλαιό Δημαρχείο Τρίπολης Το Παλιό Δημαρχείο Τρίπολης είναι ένα κτίριο, φτιαγμένο όλο με πελεκητή μαρμαρόπετρα και χτίστηκε το 1893. Αρχικά ήταν οικία του φαρμακοποιού Γρηγορίου Δαρειώτη, εξ ου και το όνομα της οδού στην οποία βρίσκεται.
Ανήκει στον νεοκλασικό ρυθμό. Αρχιτεκτονήματα όπως το Δημαρχείο, με λογικό ύψος και συμμετρικές αναλογίες, με κομψό διάκοσμο, κυριάρχησαν στην πόλη από το 19ο αιώνα.
Στο κτίριο έχει φιλοξενηθεί και η φιλαρμονική ορχήστρα του Δήμου Τριπόλεως. Πρόκειται για έναν πολύ δραστήριο καλλιτεχνικό οργανισμό, με παράδοση και προσφορά στην πόλη. Στο χώρο λειτουργεί και δωρεάν σχολή μουσικής για παιδιά.
Πηγές
Κατηγορία:Τρίπολη Αρκαδίας
Ντέιβι Ρίτσαρντς
Ο Ουέσλεϊ Ντέιβιντ "Ντέιβι" Ρίτσαρντς (γεννημένος την 1η Μαρτίου, του 1983) είναι ένας Αμερικανός επαγγελματίας παλαιστής. Είναι περισσότερο γνωστός για τη πορεία του στο Ring of Honor, ενώ αυτή την περίοδο έχει συμβόλαιο με την εταιρεία TNA Wrestling.
Διάφορες εταιρείες
Ξεκίνησε την καριέρα του, τον Ιούνιο του 2004 στην Ουάσινγκτον. Στην συνέχεια, εργάστηκε για το Pro Wrestling Guerrilla (PWG) και για άλλες μικρότερες εταιρείες πάλης στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από το 2006 συνεργάζεται με την Παγκόσμια εταιρεία πάλης, Ring of Honor. Ταυτόχρονα, εμφανίζεται και σε πολλές άλλες ανεξάρτητες οργανώσεις πάλης, στις Η.Π.Α. και στην Ιαπωνία.
Ring of Honor
Η καριέρα του στο ROH ξεκίνησε στις 3 Ιουνίου 2006. Από τότε έχει καταφέρει αρκετά. Έχει συμμαχήσει με τον Έντι Έντουαρτς με τον οποίο είναι ακόμα ομάδα και μαζί έχουν κατακτήσει μια φορά Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ομάδων ROH. Το ίδιο πρωτάθλημα το κέρδισε πρώτη φορά στο πλευρό του Ρόκι Ρομέρο. Επίσης, ο Ρίτσαρντς έχει κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ROH από τον φίλο του Έντουαρτς, χωρίς να χαλάσουν οι σχέσεις τους.
Total Nonstop Action Wrestling
Τον Ιανουάριο του 2014, ο Ρίτσαρντς έκανε τη πρώτη του εμφάνιση στο TNA Wrestling, μαζί με τον Έντουαρτς. Μετά απο ένα μήνα κατέκτησαν το Ομαδικό Πρωτάθλημα. Σύντομα έχασαν το πρωτάθλημα, αλλά το επανέκτησαν τον Απρίλιο.
Ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα νοσοκομείου
Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα Νοσοκομείου (ΟΠΣΝ), είναι το σύνολο των επιμέρους εφαρμογών πληροφορικής, οι οποίες διαλειτουργούν και καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των επιχειρησιακών απαιτήσεων ενός νοσοκομείου. Υποσυστήματα του ΟΠΣΝ, μπορεί να είναι:
Επαρχία Πάτιο
Η επαρχία Πάτιο (Thaiปะทิว, ) είναι μια επαρχία (αμφόε) στο βόρειο τμήμα της περιφέρειας Τσουμφόν, στην νότια Ταϊλάνδη. Η επαρχία έχει το κύριο αεροδρόμιο της περιφέρειας Τσουμφόν, το αεροδρόμιο Τσουμφόν. Στα αγγλικά γράφεται επίσης ως Pathiu και Pathiew.
Γεωγραφία
Η περιοχή συνορεύει με τις επαρχίες Μουεάνγκ Τσουμφόν και Θα Σάε της περιφέρειας Τσουμφόν, και την επαρχία Μπανγκ Σαφάν Νόι της περιφέρειας Πρατσουάπ Κίρι Χαν. Ανατολικά βρίσκεται ο κόλπος της Ταϊλάνδης. Έχει αρκετές σπηλιές από την μεσοζωϊκή εποχή. Η κύρια παραλία είναι η Άο Μπο Μάο, που μεταφράζεται ως ο κόλπος του Ανοιξιάτικου δέντρου. Η παραλία Θουνγκ Βούα Λάεν, γνωστή ως η παραλία του Τρεχούμενου Ταύρου είναι γνωστός τουριστικός προορισμός στην επαρχία.
Διοίκηση
Η περιοχή υποδιαιρείται σε 7 υποεπαρχίες (ταμπόν), οι οποίες υποδιαιρούνται περαιτέρω σε 70 χωριά (μουμπάν). Υπάρχουν τρεις πόλεις (θεσαμπάν ταμπόν) - Καλύπτει μέρος των ταμπόν Μπανγκ Σον, Τάλε Σαπ, Μαπ Αμμαρίτ, καθώς και μέρη των ταμπόν Ντον Γιανγκ, Σα Φλι, τμήματα του συνονόματου ταμπόν. Υπάρχουν 7 διοικητικοί οργανισμοί των ταμπόν (TAO).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γεωγραφία της Ταϊλάνδης
Χριστούγεννα στη Γερμανία
Τα Χριστούγεννα (Weihnachten, μετάφραση: «άγιες νύχτες») είναι η μεγαλύτερη και πιο σημαντική περίοδος του χρόνου στη Γερμανία, τόσο για τους γερμανούς προτεστάντες όσο και τους γερμανούς καθολικούς. Τα γερμανικά έθιμα των Χριστουγέννων τεκμηριώθηκαν για πρώτη φορά από τον φιλόσοφο του 19ου αιώνα Αλεξάντερ Τίλε, στο βιβλίο του με τίτλο "Ιστορία των γερμανικών Χριστουγέννων" (1893). Τα γερμανικά Χριστούγεννα ξεκινούν στις 1 Δεκεμβρίου (Αντβέντ) και κορυφώνονται στις 25 και 26 Δεκεμβρίου.
Γενικότερα
μικρογραφία|Το μοραβικό αστέρι τοποθετείται σε χριστουγεννιάτικα στολίδια στη Γερμανία. μικρογραφία|Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο Βερολίνο. Στη Γερμανία, οι παραδόσεις για τα Χριστούγεννα ποικίλουν. Μέχρι την Μεταρρύθμιση του 1517, τα παιδιά έπαιρναν τα δώρα τους στις 6 Δεκεμβρίου από τον Άγιο Νικόλαο, σύμφωνα πάντα με την παράδοση του γερμανικού λαού. Για να πάρουν τα δώρα, τα παιδιά έπρεπε να πουν ένα μικρό ποίημα. Μαζί του είχε μερικές φορές τον Νεχτ Ρούπρεχτ, που καθήκον του σαν βοηθός του Αγίου Νικολάου ήταν να τιμωρά τα παιδιά που δεν φέρθηκαν καλά το έτος που πέρασε. Συνήθως ο Ρούπρεχτ πάντως, απλά καθόταν δίπλα στον Άγιο Νικόλαο υπενθυμίζοντας στα παιδιά να φέρονται καλά.
Οι Σόρβοι, μια σλαβόφωνη μειονότητα στη Σαξονία και το Βραδεμβούργο, έχουν μερικές δικές τους παραδόσεις. Για παράδειγμα, στο Γιενσβέλντε, το αποκαλούμενο ως "Κορίτσι των δώρων" (σορβ. Janšojski bog), το οποίο φορούσε παραδοσιακή ενδυμασία, επισκέπτεται τους γείτονες και κάνει βόλτες στη πόλη με δύο συντρόφους την τελευταία Τετάρτη πριν την ημέρα των Χριστουγέννων. Το Κορίτσι των δώρων είναι, σύμφωνα με τη τοπική παράδοση, η ηρωίδα που φέρνει τα δώρα στα παιδιά. Τα χριστουγεννιάτικα γράμματα στη Γερμανία συνήθως φέρνουν την διεύθυνση Engelskirchen ('Εκκλησία των αγγέλων') ή Himmelpforten ('Πύλη της γαλήνης'). αριστερά|μικρογραφία|Παραδοσιακές φιγούρες των Χριστουγέννων, που θυμίζουν τους ανθρακωρύχους. Σήμερα, στη πραγματικότητα, τα παιδιά παίρνουν τα δώρα τους, συνήθως, την 24η Δεκεμβρίου. Η παράδοση που ισχύει ως σήμερα εισήχθη από τον Μαρτίνο Λούθηρο, ο οποίος υποστήριζε ότι τα χριστουγεννιάτικα δώρα έπρεπε να δίνονται στα παιδιά σε μια μέρα που θα τονίζει την σημασία του Χριστού και όχι ενός αγίου, ενώ επίσης ήθελε να αντικρούσει την αντίληψη ότι η καλή συμπεριφορά ήταν προαπαιτούμενο για να πάρει ένα παιδί τα δώρα του. Ανταυτού, με την μετακίνηση της ημέρας των δώρων στις 24 Δεκεμβρίου, ο Λούθηρος ήθελε να δείξει ότι τα δώρα στα παιδιά αποτελούν το σύμβολο της ελεημοσύνης του Θεού, της οποίας εκπρόσωπος είναι ο Ιησούς Χριστός, σύμφωνα με την προτεσταντική παράδοση. Αυτή την αλλαγή υιοθέτησε και η καθολική νότια Γερμανία. Επίσης, στις 24 Δεκεμβρίου, αν και το παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο τραπέζι περιλαμβάνει ψητή χήνα και κόκκινο λάχανο, το δημοφιλέστερο έδεσμα για την παραμονή των Χριστουγέννων στη Γερμανία είναι η πατατοσαλάτα με λουκάνικα.
Σήμερα, στη Γερμανία, τα δώρα φέρνει ο λεγόμενος "Βάιναχτσμαν" (= Άνθρωπος των Χριστουγέννων), ο οποίος μπορεί να φέρει την μορφή είτε του Αγίου Νικολάου, είτε του Κριστκίντλ. Το Κρίστκιντλ είναι ένα ξωτικό που μπορεί να εκπροσωπεί ή όχι το θείο βρέφος και φέρνει τα δώρα στα παιδιά. Μέχρι το 1930 περίπου, στη καθολική νότια Γερμανία και τη γερμανική Σιλεσία θεωρούσαν ότι τα δώρα φέρνει το Κρίστκιντλ (παιδί του Χριστού) ενώ στη προτεσταντική βόρεια Γερμανία ο Βάιναχτσμαν. Αφού ανοίξουν τα δώρα τους, τα παιδιά μπορούν να κάτσουν ξύπνια όσο θέλουν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χριστούγεννα ανά χώρα
Αντώνιος Μπερνάρης
Ο Αντώνιος Μπερνάρης (Κυδωνιές Μικράς Ασίας, 1901 – Αθήνα, 2 Νοεμβρίου 1973) ήταν πολιτικός και υπουργός.
Βιογραφία
Υπηρέτησε ως υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση του Πιπινέλη από τις 22 Ιουνίου 1963 έως τις 28 Σεπτεμβρίου 1963. . Στην δικτατορική κυβέρνηση του Παπαδόπουλου ήταν υπουργός Κοινωνικών Υπηρεσιών για το διάστημα 26 Αυγούστου 1971 έως 31 Ιουλίου 1972.
Στη διοίκηση του ΟΓΑ τον Αύγουστο του 1969 τον διαδέχθηκε ο Χρήστος Ανδρικόπουλος.
Απεβίωσε το 1973 από καρδιακή ανεπάρκεια στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.
Παραπομπές
Μ Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Γεωργίας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Κοινωνικών Υπηρεσιών Κατηγορία:Διοικητές του ΟΓΑ
Χρυσές Σφαίρες του 2013
Το τιμητικό βραβείο συνολικής προσφοράς Σέσιλ Ντε Μιλ δόθηκε στον Γούντι Άλεν.
Παρουσιαστές
Οι παρακάτω ηθοποιοί δεν απονέμησαν βραβείο αλλά παρουσίαζαν κατά τη διάρκεια της απονομής τις υποψήφιες ταινίες στις κατηγορίες Δράμα και Κωμωδία ή Μιούζικαλ.
Η Έμμα Στόουν παρουσίασε το βραβείο συνολικής προσφοράς "Cecil B. DeMille" που δόθηκε Γούντι Άλεν. Το βραβείο παρέλαβε η Ντάιαν Κίτον.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τελετές απονομής βραβείων Χρυσές Σφαίρες Κατηγορία:Κινηματογραφικά γεγονότα του 2014
Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ
Η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ (αγγλικά: Alexandria Ocasio-Cortez, γενν. 13 Οκτωβρίου 1989), γνωστή και με τα αρχικά AOC, είναι Αμερικανίδα πολιτικός και ακτιβίστρια, η οποία υπηρετεί από το 2019, ως Μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων των Ηνωμένων Πολιτειών για την 14η Περιφέρεια της Νέας Υόρκης. Η περιφέρεια περιλαμβάνει την ανατολική πλευρά του Μπρονξ και μέρη του βορειοκεντρικού Κουίνς στη Νέα Υόρκη. Είναι μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος.
Βιογραφία
Η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ, γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1989 στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης, όπου και μεγάλωσε. Οι γονείς της έχουν καταγωγή από το Πουέρτο Ρίκο.
Φοίτησε από το Λύκειο "Yorktown High School" της Νέας Υόρκης, το οποίο αποφοίτησε το 2007. Σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, λαμβάνοντας πτυχίο (BA) το 2011 με διάκριση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πολιτικοί των ΗΠΑ Κατηγορία:Πολιτικοί του Δημοκρατικού Κόμματος (ΗΠΑ) Κατηγορία:Αμερικανοί ακτιβιστές Κατηγορία:Μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων (ΗΠΑ)
The Host (ταινία, 2006)
Το The Host, γνωστό και ως Ο Επισκέπτης ή Ο Ξενιστής, (κορεατικά: 괴물, Χάντσα: 怪物, RR: Gwoemul, MR: Koemul) είναι μία νοτιοκορεατική monster ταινία του 2006, σε σκηνοθεσία Πονγκ Τσουν-χο. Το σενάριο γράφτηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη σε συνεργασία με τον Μπεκ Τσουλ-χιουν. Έμπνευση του σεναριού ήταν ένα άρθρο που είχε διαβάσει ο Πονγκ, για ένα ψάρι με περίεργο σχήμα στον παταμό Χαν, στον οποίον είναι τοποθετημένη και η ταινία. Στην ταινία πρωταγωνιστεί ο Σονγκ Κανγκ-χο, η Μπε Ντούνα, ο Μιουν Χάι-μπονγκ, ο Παρκ Χε-ιλ και η Γκο Α-σονγκ. Η πλοκή της ταινίας αφορά έναν πατέρα, που προσπαθεί να σώσει την κόρη του, η οποία απήχθη από ένα περίεργο πλάσμα που ζει στην προαναφερθέντα ποταμό.
Μετά τη μεγάλη επιτυχία του σκηνοθέτη με το Memories of Murder (2003), το The Host, αναμενόταν με ανυπομονησία. Η αναμονή τελείωσε στις 26 Ιουνίου του 2006, όταν και κυκλοφόρησε σε έναν μεγάλο αριθμό κινηματογραφικών αιθουσών. Στις 8 Νοεμβρίου του ίδιους έτους, σταμάτησε η κινηματογραφική προβολή, επιβεβαιώνοντας το αίσθημα ανυπομονησίας για την ταινία, η οποία έκανε πάνω από 13 εκατομμύρια εισιτήρια κι έγινε η πρώτη σε εισπράξεις νοτιοκορεατική ταινία όλων των εποχών (μέχρι εκείνο το έτος). Το 2007 κυκλοφόρησε και σε διεθνείς κινηματογράφους, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 9 Μαρτίου. Ενώ μέχρι και το καλοκαίρι του ίδιου έτους κυκλοφόρησε και φυσικές μορφές διανομής, όπως DVD και Blu-ray. Πρόκειται για μία πολυβραβευμένη ταινία, η οποία κέρδισε πολυάριθμα βραβεία στα Asian Film Awards και στα Blue Dragon Film Awards, μεταξύ άλλων.
Πλοκή
Η ταινία ξεκινάει το 2000, όταν ένας Αμερικανός στρατιωτικός ιατρός διατάζει τον Κορεάτη βοηθό του να ρίξει 200 ​​μπουκάλια φορμαλδεΰδης σε μια αποχέτευση που οδηγεί στον ποταμό Χαν. Κατά τα επόμενα χρόνια, εμφανίστηκε ένα περίεργο αμφίβιο πλάσμα στον ποταμό, ενώ και ψάρια στο ποτάμι πεθαίνουν.
Το 2006, ένας — όχι ιδιαίτερα ευφυής — νεαρός που ονομάζεται Park Gang-du διαχειρίζεται ένα μικρό σνακ μπαρ σε ένα πάρκο κοντά στο ποτάμι με τον πατέρα του, Hee-bong. Άλλα μέλη της οικογένειας είναι η κόρη του Gang-du, Hyun-seo, η αδερφή του Nam-joo, μία τοξότρια πανκοριακού βεληνεκούς και ο αδερφός του, ο Nam-il, ένας πτυχιούχος κολεγίου με θέμα το αλκόολ και πρώην πολιτικός ακτιβιστής.
Η δράση της ταινίας ξεκινάει όταν ένα τεράστιο πλάσμα αναδύεται από τον ποταμό Χαν και αρχίζει να επιτίθεται σε ανθρώπους. Ο Gang-du προσπαθεί να αρπάξει την κόρη του από το πλήθος και να τρέξει, αλλά βλέπει το πλάσμα να αρπάζει τη Hyun-seo και να βουτά πίσω στο ποτάμι. Μετά από μια μαζική κηδεία για τα θύματα, κυβερνητικοί εκπρόσωποι και ο αμερικανικός στρατός έφτασαν και έβαλάν σε καραντίνα άτομα που είχαν επαφή με το πλάσμα, συμπεριλαμβανομένου του Gang-du και της οικογένειάς του. Ανακοινώνεται ότι το πλάσμα είναι ο ξενιστής ενός θανατηφόρου, άγνωστου ιού.
Ο Gang-du λαμβάνει ένα τηλεφώνημα από τη Hyun-seo, ενόσω ήταν στο νοσοκομείο. Εξηγεί στους αξιωματούχους ότι είναι παγιδευμένη στον υπόνομο με το πλάσμα, αλλά το τηλέφωνό της σταματά να λειτουργεί. Ο Gang-du και η οικογένειά του ξεφεύγουν από το νοσοκομείο και αγοράζουν προμήθειες από κάποιους μαφιόζους της περιοχής για να αναζητήσουν τη Hyun-seo. Δύο άστεγα αγόρια, ο Se-jin και ο Se-joo, μετά την επιδρομή στο σνακ μπαρ του Hee-bong για φαγητό, δέχονται επίθεση και καταπίνονται από το πλάσμα. Αυτό αργότερα, επιστρέφει στον χώρο όπου κοιμάται, δηλαδή στο αποχετευτικό δίκτυο και τους αφήνει εκεί. Μόνο ο Se-Joo είναι ζωντανός. Η Hyun-seo βοηθά τον Se-Joo και τον κρύβει σε ένα σημείο που δεν μπορεί να φτάσει το πλάσμα.
Οι Park συναντούν το πλάσμα και το πυροβολούν μέχρι να εξαντληθούν τα πυρομαχικά. Έχοντας προκαλέσει το πλάσμα αυτό σκοτώνει τον Hee-bong. Ο Gang-du συλλαμβάνεται από τον στρατό και ο Nam-il και η Nam-joo χωρίζονται, επάνω στο τρέξιμο. Ο Nam-il συναντά έναν παλιό φίλο για βοήθεια και μαθαίνει ότι η κυβέρνηση έχει βάλει μια γενναιόδωρη ανταμοιβή σε όποιον παραδόσει την (όπως αναφέρεται) μολυσμένη οικογένειά του. Ο φίλος του προσπαθεί να παραδόσει τον Nam-il, αλλά αυτός δραπετεύει αφού όμως πρώτα έμαθε την τοποθεσία τη Hyun-seo. Παράλληλα, ο Gang-du ακούει έναν Αμερικανό επιστήμονα που συζητά στα αγγλικά ότι δεν υπάρχει ιός πραγματικά και ότι φτιάχτηκε για να αποπροσανατολήσουν την κοινή γνώμη σχετικά με την προέλευση του πλάσματος. Έτσι, αποφασίζουν να λοβοτομήσουν τον Gang-du δήθεν για να τον γιατρέψουν επειδή ο ιός χτυπάειο στον εγκέφαλο (αλλά στην πραγματικότητα για να τον κάνουν να σιωπήσει).
Ο Gang-du, εξοργισμένος με τον θάνατο της κόρης του, επιτίθεται στο πλάσμα, με τη βοήθεια του Nam-il, της Nam-joo και του αστέγου του έβαλαν φωτιά, με τον Gang-du να του δίνει το τελικό χτύπημα με έναν μεταλλικό πόλο, στο στόμα. Καθώς θρηνούν τον Hyun-seo, ο Gang-du πάει να σώσει και τον μικρό Se-joo. Λίγο καιρό αργότερα, φαίνεται ότι ο Gang-du έχει υιοθετήσει τον Se-joo και έχει κληρονομήσει το σνακ μπαρ του πατέρα του. Παρακολουθώντας το ποτάμι, ακούει κάτι από το ποτάμι και παίρνει ένα όπλο για να ελέγξει αν υπάρχει άλλο τέρας αλλά δεν υπάρχει τίποτα. Αυτός και ο Se-joo έχουν μαζί ένα γεύμα, αγνοώντας μια μετάδοση ειδήσεων σχετικά με το επακόλουθο του συμβάντος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2006 Κατηγορία:Ταινίες με κορεατική γλώσσα Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Πονγκ Τσουν-χο Κατηγορία:Ταινίες σχετικά με δυσλειτουργικές οικογένειες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στη Σεούλ Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες δράσης τρόμου Κατηγορία:Νοτιοκορεατικές ταινίες δράσης - επιστημονικής φαντασίας Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Πονγκ Τσουν-χο
Βαλδράδα
Η Βαλδράδα, γερμ. Waldrada, vuldetrada (531 - 572) ήταν πριγκίπισσα των Λομβαρδών και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Αυστρασίας και μετά δούκισσα της Βαυαρίας.
Βιογραφία
Ήταν κόρη του Βάσχο των Λομβαρδών (βασ. π.510-539) και της 2ης συζύγου του Αουστρίγκουσα ή Οστρογότθα, μίας των Γεπιδών.
Το έργο Καταγωγή του έθνους των Λογγοβάρδων (Origo Gentis Longobardorum) αναφέρει "τη Βισιγάρδα και τη δεύτερη κόρη Βαλδεράδα" ως τις δύο κόρες του Βάσχο και της 2ης συζύγου του, και ότι η Βαλδράδα παντρεύτηκε πρώτα τον "Scusuald βασιλιά των Φράγκων και μετά τον Γαριπάλδο".
Ο Χέρμαν του Ράιχεναου ονομάζει τη "Βαλδεράδαν" ως σύζυγο του "Θεοπάλδου βασιλιά των Φράγκων", ενώ αναφέρει τον δεύτερο γάμο της με τον ¨Λοθάριο βασιλιά πατέρα του Θεοδεβέρτου".
Σύμφωνα με τον Γρηγόριο του Τουρ, ο Χλωτάριος Α΄ των Φράγκων "άρχισε να έχει σχέσεις" με τη χήρα τού Θεοδεβάλδου, ώσπου "οι επίσκοποι παραπονέθηκαν και έτσι την έδωσε σύζυγο στον Γαριβάλδο δούκα της Βαυαρίας", που σημαίνει βέβαια ότι ο Χλωτάριος Α΄ δεν νυμφεύτηκε τη Βαλδράδα.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα τον Θευδεβάλδο των Μεροβιγγείων βασιλιά της Αυστρασίας.
Ήταν ερωμένη του Χλωτάριου Α΄ των Φράγκων.
Η Βαλδράδα έκανε δεύτερο γάμο με τον Γαριβάλδο Α΄ των Αγιλολφιδών δούκα της Βαυαρίας και είχε τέκνα:
969 Λεοκαδία
Η Λεοκαδία (Leocadia) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,577. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Ρώσο αστρονόμο Σεργκέι Ιβάνοβιτς Μπελιάφσκι, που παρατηρούσε από το Σιμέις της Κριμαίας.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Λεοκαδίας εκτιμάται σε 19,52 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,043.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Λεοκαδια
Πάμπλο Κασάδο
Ο Πάμπλο Κασάδο (Pablo Casado Blanco, Παλένθια, 1η Φεβρουαρίου 1981) είναι Ισπανός δικηγόρος και πολιτικός, νυν πρόεδρος του Λαϊκού Κόμματος. Έχει αποτελέσει μέλος του κόμματος από το 2003 και έχει υπάρξει σύμβουλος του τέως πρωθυπουργού Χοσέ Μαρία Αθνάρ, βουλευτής στο Κοινοβούλιο της περιφέρειας της Μαδρίτης και το Ισπανικό Κοινοβούλιο και υπεύθυνος επικοινωνίας του Μαριάνο Ραχόι. Από το 2015 έως το 2018 διετέλεσε Γενικός Γραμματέας Επικοινωνίας του Λαϊκού Κόμματος. Από τον Ιούλιο του 2018 είναι πρόεδρος του κόμματος όταν αναδείχθηκε νικητής στις ενδοκομματικές εκλογές έναντι της τέως αντιπροέδρου Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία.
Ιδεολογικά είναι κοινωνός των ιδεών του Αθνάρ, συντηρητικός φιλελεύθερος με θέσεις αντίστοιχες των νεοσυντηρητικών των ΗΠΑ και θεωρείται ότι το Λαϊκό Κόμμα με την εκλογή του τοποθετείται ακόμη πιο δεξιά σε σχέση με τον προκάτοχό του, Μαριάνο Ραχόι.
Βιογραφία
Ο Κασάδο γεννήθηκε την 1η Φεβρουαρίου 1981 στην Παλένθια. Ο πατέρας του είναι καθηγητής φυσικής και η μητέρα του ακαδημαϊκός. Η οικογένειά του διατηρεί μια οφθαλμολογική κλινική στην Παλένθια. Φοίτησε στο Douai School στην Αγγλία και στο Colegio Castilla ενώ ολοκλήρωσε την δευτεροβάθμια εκπαίδευση στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ξεκίνησε τις πανεπιστημιακές του σπουδές στην νομική στο ICADE (ίδρυμα στην Μαδρίτη που αποτελεί μέρος του Universidad Pontificia Comillas) το 1999 αλλά άλλαξε ίδρυμα και το 2004 εισήχθη στο Κέντρο Ανώτατων Σπουδών Cardenal Cisneros, ένα ιδιωτικό ίδρυμα ανώτατης εκπαίδευσης υπό την εποπτεία του Πανεπιστημίου Κομπλουτένσε της Μαδρίτης, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του το 2007.
Εγγράφηκε στο Λαϊκό Κόμμα το 2003 και μεταξύ 2005 και 2013 υπήρξε πρόεδρος της νεολαίας του κόμματος στην περιφέρεια της Μαδρίτης. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά στις περιφερειακές εκλογές της Μαδρίτης το 2007, θέση που διατήρησε για δύο χρόνια. Έκτοτε εργάστηκε ως υπεύθυνος του γραφείου του τέως πρωθυπουργού Χοσέ Μαρία Αθνάρ (μέχρι το 2012) ενώ ίδρυσε το φιλοσιονιστικό think tank Friends of Israel Initiative και συμμετείχε στο έτερο φιλοσιωνιστικό λόμπυ των ΗΠΑ American Israel Public Affairs Committee.
Εκλέχθηκε τρεις φορές βουλευτής στο Ισπανικό Κοινοβούλιο για την Άβιλα στις εθνικές βουλευτικές εκλογές του 2011, 2015 και 2016. Μετά την έξωση του Μαριάνο Ραχόι από την πρωθυπουργία λόγω της πετυχημένης πρότασης μομφής του Σοσιαλιστικού Κόμματος τον Μάιο του 2018, εκλέχθηκε νέος πρόεδρος του κόμματος έναντι της τέως αντιπροέδρου της κυβέρνησης Σοράγια Σάενθ ντε Σανταμαρία και έχοντας λάβει την υποστήριξη σημαντικών μελών του κόμματος όπως της Μαρία Ντολόρες δε Κοσπεδάλ.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ισπανοί πολιτικοί
Τζάκοπο Σαννατσάρο
Ο Τζάκοπο Σαννατσάρο (Jacopo Sannazaro, 28 Ιουλίου 1458 - 6 Αυγούστου 1530) ήταν Ιταλός ποιητής από την Νεάπολη.
Έγραψε ποιήματα στα Λατινικά, καθώς και ελεγεία και επιγράμματα, αλλά την δόξα του την οφείλει στην Arcadia (Αρκαδία, 1480), έργο σε πρόζα και στίχους, στο βουκολικό ύφος του Θεόκριτου και του Βιργίλιου, όπου ψάλλει τους έρωτες των βοσκών και την ζωή των ψαράδων της Νεάπολης. Ήταν το έργο που, περιγράφοντας ένα ουτοπικό σκηνικό, εισήγαγε το ειδυλλιακό ιδεώδες της «Αρκαδίας» στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία και τέχνη (Οι Γκαρθιλάσο ντε λα Βέγκα, Φίλιπ Σίντνεϋ και Νικολά Πουσέν μεταξύ των όσων την μιμήθηκαν ή επηρεάστηκαν).
Κατηγορία:Ιταλοί ποιητές Κατηγορία:Ιταλοί συγγραφείς Κατηγορία:Ιταλοί αναγεννησιακοί ουμανιστές
Κάτω Καρουζανά Ηρακλείου
Τα Κάτω Καρουζανά είνα χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Μινώα Πεδιάδος στην Περιφεριακή Ενότητα Ηρακλείου της Κρήτης. Ανήκε στην Επαρχία Πεδιάδος του Νομού Ηρακλείου. Βρίσκεται 3 χιλιόμετρα βορεια από το Καστέλλι Πεδιάδος.
Κοινότητα Καρουζανών
Εκτός από την έδρα της, η Κοινότητα Καρουζανών περιλαμβάνει και τους οικισμούς Άγνος, Άνω Καρουζανά και Μπιτζαριανόν. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 87 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Γεώργιο Κουτσαντωνάκη.
Κοινοτάρχες Καρουζανών
Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως Πρόεδροι της Κοινότητος Καρουζανών.
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ηρακλείου
Γεώργιος Κουβελάκης
Ο Γεώργιος Κουβελάκης (1936) είναι Έλληνας ανώτατος δικαστικός, επίτιμος σύμβουλος Επικρατείας, που διετέλεσε βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ και υπουργός Δικαιοσύνης στην τελευταία κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε το 1936 στο Μαυρομμάτι Ιθώμης Μεσσηνίας, κοντά στην Αρχαία Μεσσήνη. Σπούδασε νομικά στην Αθήνα και το Παρίσι και ακολούθησε καριέρα στον δικαστικό κλάδο. Όταν παραιτήθηκε το 1993 για να τοποθετηθεί στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, ήταν ο 6ος κατά σειρά αρχαιότητας σύμβουλος Επικρατείας.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας διώχθηκε ως μέλος της αντιστασιακής οργάνωσης Δημοκρατική Άμυνα και έζησε στο Παρίσι έως τη μεταπολίτευση. Ο Γ. Κουβελάκης, όπως και οι Γεώργιος Κοσμάς και Σπ. Πλασκοβίτης, ήταν οι μόνοι Σύμβουλοι της Επικρατείας που απολύθηκαν από τη δικτατορία για την αντιστασιακή τους δράση στην Ελλάδα, λόγος για τον οποίο οι δυο τελευταίοι φυλακίστηκαν.
Διετέλεσε βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ (1993 - 1996) και υπουργός Δικαιοσύνης από τον Οκτώβριο του 1993 έως τον Φεβρουάριο του 1995.
Θητεία στο υπουργείο Δικαιοσύνης
Ως υπουργός Δικαιοσύνης ήταν υπεύθυνος για το Νόμο 2172/1993, με τον οποίο καταργήθηκε η θανατική ποινή στην Ελλάδα.
Κυρίως γνωστός είναι για την ολομέτωπη, και επιτυχημένη, επίθεση που εξαπέλυσε στον τότε πρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Κόκκινο, που ήταν και ο πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου που δίκασε τον Ανδρέα Παπανδρέου και συνεπώς αποτελούσε «κόκκινο πανί» για την ελληνική Κεντροαριστερά: ο Κουβελάκης κατόρθωσε να περιορίσει δραστικά τις αρμοδιότητές του.
Το 1994 ο Κουβελάκης εισηγήθηκε την ψήφιση νόμου που ανέθετε την επιθεώρηση των δικαστικών λειτουργών (εξαιρετικά κρίσιμο θέμα για την εσωτερική λειτουργία της Δικαιοσύνης) στον νεότερο από τους αντιπροέδρους του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Βελή, που είχε οριστεί σε αυτή τη θέση από το Υπουργικό Συμβούλιο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, και την αφαιρούσε από τον αρχαιότερο των αντιπροέδρων, Σωκράτη Σωκρατείδη, που το 1967, επί χούντας, είχε εισηγηθεί την παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου για εσχάτη προδοσία για την Υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ.
Ο Κουβελάκης τελικά οδηγήθηκε σε παραίτηση από τη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης τον Φεβρουάριο του 1995, όταν, σε σύγκρουσή του με τους συνδικαλιστές των σωφρονιστικών υπαλλήλων και τον πρόεδρό τους Αντώνη Αραβαντινό, ο υπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου, Αντώνης Λιβάνης, πήρε το μέρος των συνδικαλιστών. Η σύγκρουση προέκυψε από συναντήσεις με βαρυποινίτες και διευκολύνσεις σε αυτούς που πραγματοποιούσε ο Αραβαντινός για λογαριασμό του Λιβάνη και της ΕΥΠ, χωρίς την άδεια του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες δικαστικοί Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες βουλευτές επικρατείας Κατηγορία:Έλληνες υπουργοί Δικαιοσύνης
2-χλωροπροπάνιο
Το 2-χλωροπροπάνιο ή ισοπροπυλοχλωρίδιο είναι μια χημική ένωση με χημικό τύπο C3H7Cl. Ανήκει στην ομόλογη σειρά των αλκυλαλογονιδίων. Στην εμφάνιση είναι ένα άχρωμο εύφλεκτο υγρό, στις συνηθισμένες συνθήκες (T = 25 °C, P = 1 atm). Έχει ένα (1) μόνο ισομερές θέσης, το 1-χλωροπροπάνιο.
Ονοματολογία
Η ονομασία «2-χλωροπροπάνιο» προέρχεται από την ονοματολογία κατά IUPAC. Συγκεκριμένα, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών (3) ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ιο» φανερώνει ότι δεν περιέχει χαρακτηριστικές ομάδες που έχουν χαρακτηριστικές καταλήξεις. Το αρχικό πρόθεμα «χλωρο-» δηλώνει την παρουσία ενός (2) ατόμου χλωρίου ανά μόριο της ένωσης. Τέλος, ο αριθμός θέσης «2-» δηλώνει ότι το άτομο του χλωρίου ενώνεται το μεσαίο (#2) άτομο άνθρακα της ανθρακικής του αλυσίδας.
Με φωτοχημική χλωρίωση
Με φωτοχημική χλωρίωση προπανίου παράγεται μίγμα των δύο ισομερών χλωροπροπανίων :
Υποκατάσταση υδροξυλίου από χλώριο
1. Με επίδραση υδροχλωρίου (HCl) σε 2-προπανόλη :
2. Η υποκατάσταση του OH από Cl στη μεθανόλη μπορεί να γίνει και με χλωριωτικά μέσα :
Προσθήκη υδροχλωρίου σε προπένιο
Με προσθήκη υδροχλωρίου σε προπένιο παράγεται 2-χλωροπροπάνιο :
Υποκατάσταση από υδροξύλιο
Κατά την υδρόλυσή του με εναιώρημα υδροξειδίου του αργύρου (AgOH) σχηματίζεται προπανόλη-2 :
Παραγωγή από αλκοξύλιο
Με αλκοολικά άλατα (RONa) σχηματίζει αλκυλισοπροπυλαιθέρα (CH3CH2CH2OR) :
Υποκατάσταση από αλκινύλιο
Με αλκινικά άλατα (RC≡CNa) σχηματίζει αλκίνιο (RC≡CCH(CH3)2). Π.χ. :
Υποκατάσταση από ακύλιο
Με καρβονικά άλατα (RCOONa) σχηματίζει καρβονικό ισοπροπυλεστέρα :
Υποκατάσταση από κυάνιο
Με κυανιούχο νάτριο (NaCN) σχηματίζει μεθυλοπροπανονιτρίλιο ((CH3)2CHCN) :
Υποκατάσταση από αλκύλιο
Με αλκυλολίθιο (RLi) σχηματίζει αλκάνιο :
Υποκατάσταση από σουλφυδρίλιο
Με όξινο θειούχο νάτριο (NaSH) σχηματίζει προπανοθειόλη-2 :
Υποκατάσταση από σουλφαλκύλιο
Με θειολικό νάτριο (RSNa) σχηματίζει αλκυλισοπροπυλθειαιθέρα :
Υποκατάσταση από ιώδιο
Με ιωδιούχο νάτριο (NaI) σχηματίζει 2-ιωδοπροπάνιο (CH3CHICH3) :