cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σπίριτ, Το Άγριο Άλογο
Το Σπίριτ, το Άγριο Άλογο κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 24 Μάιου του 2002 και ήταν εισπρακτική αποτυχία, εισπράττοντας $122 εκατομμύρια παγκοσμίως απέναντι σε έναν προϋπολογισμό $80 εκατομμυρίων. Έλαβε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων. αλλά έχασε από το Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων. Η σειρά ξεκίνησε ένα franchise πολυμέσων, με μια spin-off τηλεοπτική σειρά με τίτλο Spirit Riding Free να κάνει πρεμιέρα στις 5 Μάιου του 2017 στο Netflix, την οποία ακολούθησε μια spin-off ταινία, Σπίριτ: Ο Ατίθασος να κυκλοφορεί στις 4 Ιουνίου του 2021.
Καστ
Αγγλική Μεταγλώττιση
Ελληνική μεταγλώττιση:
Συμμετέχουν επίσης:
Παραγωγή
Ο συγγραφέας John Fusco, γνωστός για τη δουλειά του στα είδη των γουέστερν και των ιθαγενών της Αμερικής (όπως οι ταινίες Young Guns και Young Guns II ), προσελήφθη από την DreamWorks Animation για να δημιουργήσει ένα πρωτότυπο σενάριο βασισμένο σε μια ιδέα του Jeffrey Katzenberg.
Η ταινία δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια τεσσάρων ετών χρησιμοποιώντας έναν συνειδητό συνδυασμό παραδοσιακών κινούμενων σχεδίων με το χέρι και κινούμενων σχεδίων στον υπολογιστή.
Ο Τζέιμς Μπάξτερ είπε ότι το animation ήταν το πιο δύσκολο κομμάτι παραγωγής στο οποίο δούλεψε για μια ταινία.
Η ομάδα της DreamWorks, υπό την καθοδήγησή του, χρησιμοποίησε ένα άλογο με το όνομα "Donner" ως πρότυπο για το Spirit και έφερε το άλογο στο στούντιο κινουμένων σχεδίων στο Glendale της Καλιφόρνια για να το μελετήσουν οι εμψυχωτές.
Ο σχεδιαστής ήχου Tim Chau στάλθηκε σε στάβλους έξω από το Λος Άντζελες για να ηχογραφήσει τους ήχους αληθινών αλόγων. Το τελικό προϊόν περιλαμβάνει πραγματικούς παλμούς και φωνητικά αλόγου που χρησιμοποιήθηκαν για να εκφράσουν τις φωνές τους στην ταινία.
Η ομάδα παραγωγής, αποτελούμενη από τους Kelly Asbury, Lorna Cook, Mireille Soria, Jeffrey Katzenberg, Kathy Altieri, Luc Desmarchelier, Ron Lukas και τον επόπτη ιστορίας Ronnie del Carmen έκαναν ένα ταξίδι στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες για να δουν γραφικά τοπία που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν ως έμπνευση για τις τοποθεσίες της ταινίας. Η πατρίδα των mustangs και των Lakotas βασίζεται στο Εθνικό Πάρκο Glacier, στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στο Εθνικό Πάρκο Yosemite και στην οροσειρά Teton. το φυλάκιο του ιππικού είχε επίσης βάση στην Κοιλάδα των Μνημείων.
Μουσική
Η ορχηστρική μουσική συνέθεσε ο Hans Zimmer με τραγούδια του Bryan Adams τόσο στην αγγλική όσο και στη γαλλική έκδοση του άλμπουμ. Το τραγούδι στην έναρξη της ταινίας, " Here I Am " γράφτηκε από τους Bryan Adams, Gretchen Peters και Hans Zimmer .Η παραγωγή έγινε από τους Jimmy Jam και Terry Lewis.
Πολλά από τα τραγούδια και τις διασκευές τοποθετήθηκαν στην αμερικανική Δύση, με θέματα βασισμένα στην αγάπη, τα τοπία, την αδελφότητα, τους αγώνες και τα ταξίδια.
Στην ελληνική μεταγλώττιση της ταινίας ο Γιάννης Σαββιδάκης ερμήνευσε και τα τραγούδια της ταινίας στα ελληνικά.
Έσοδα
Η ταινία κέρδισε 17.770.036 $ την περίοδο Παρασκευής-Κυριακής και 23.213.736 $ μέχρι το τετραήμερο Σαββατοκύριακο για 6.998 $ κατά μέσο όρο από 3.317 κινηματογραφικές αίθουσες.
Η ταινία συνολικά βρέθηκε στην τέταρτη θέση πίσω από το Star Wars: Episode II – Attack of the Clones, το Spider-Man και το Insomnia. Στο δεύτερο Σαββατοκύριακο, η ταινία υποχώρησε 36% στα 11.303.814 δολάρια για 3.362 δολάρια κατά μέσο όρο από την επέκταση στις 3.362 αίθουσες και την πέμπτη θέση για το Σαββατοκύριακο.
Spin-off τηλεοπτική σειρά
Μια spin-off τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων βασισμένη στην ταινία, με τίτλο Spirit Riding Free, έκανε πρεμιέρα στο Netflix στις 5 Μαΐου 2017. Η σειρά δημιουργήθηκε με υπολογιστή
Η σειρά ακολουθεί όλες τις τολμηρές περιπέτειες όταν ένα άγριο άλογο με το όνομα Spirit, που είναι ο απόγονος του πρώτου Spirit, συναντά ένα κορίτσι που ονομάζεται Lucky του οποίου το θάρρος ταιριάζει με το δικό του.
Spin-off ταινία
Μια ταινία κινουμένων σχεδίων σχεδιασμένη σε υπολογιστή, με τον τίτλο Spirit Untamed, κυκλοφόρησε στις 4 Ιουνίου 2021 από την Universal Pictures. Είναι μια κινηματογραφική μεταφορά της spin-off σειράς Spirit Riding Free καθώς και ένα spin-off της αρχικής ταινίας.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Χανς Ζίμμερ Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DreamWorks Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων της DreamWorks Animation Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες ενηλικίωσης Κατηγορία:Αμερικανικές περιπετειώδεις ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2002 Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2002
Όθων Α΄ του Ζαλμ
Ο Όθων Α΄, γερμ. Otto I (π. 1080 - 1150) από τον Οίκο του Ζαλμ ήταν κόμης του Ζαλμ (1125-1137) και συγκυβερνήτης της παλατινής κομητείας του Ρήνου μαζί με τον προγονό του Γουλιέλμο.
Βιογραφία
Ήταν γιος του Χέρμαν κόμη του Ζαλμ & διεκδικητή βασιλιά της Γερμανίας και της Σοφίας του Φόρμπαχ, κόρης του Mέγκινχαρντ Ε΄ κόμη του Φόρμπαχ.
Έκτισε το κάστρο Ράινεκ και από το 112 περίπου ονόμασε τον εαυτό του Όθωνα του Ράινεκ. Παντρεύτηκε τη Γκέρτρουντ, χήρα του Ζήγκφρητ παλατινού κόμη (δούκα) του Ρήνου. Συγκυβερνούσε μαζί με τον προγονό του Γουλιέλμο και όταν αυτός απεβίωσε το 1140, διεκδίκησε την παλατινή κομητεία. Όμως ο Κορράδος Γ΄ της Γερμανίας, που είχε εκλεγεί από το 1138, αποφάνθηκε ότι η καλατινή κομητεία ήταν φέουδο και έπρεπε να επιστραφεί σε αυτόν ως επικυρίαρχο. Την απέδωσε στον γαμπρό του Χέρμαν του Στάλεκ.
Ο Όθων Α΄ κατάφερε από την παλατινή κομητεία να κρατήσει το κάστρο Τράις ως το 1148 και το κάστρο Ράινεκ ως το 1151. Το 1148 έγινε πόλεμος μεταξύ αυτού και του Κορράδου Γ΄, ο οποίος πήρε το κάστρο Τράις και το έδωσε στον αρχιεπίσκοπο-εκλέκτορα του Τρηρ· το 1151 πήρε και το κάστρο Ράινεκ.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε περί το 1115 τη Γκέρτρουντ του Νόρτχαϊμ, κόρη και κληρονόμο του Ερρίκου μαργράβου της Φρισίας και αδελφή της Ριχέντσας του Νόρτχαϊμ, συζύγου του Λοθαρίου Γ΄ της Γερμανίας. Είχε τέκνα;
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ζαλμ
Φερμίνα Μάρκες
Φερμίνα Μάρκες (γαλλικός τίτλος: Fermina Márquez) είναι μυθιστόρημα του Γάλλου συγγραφέα Βαλερί Λαρμπώ. Δημοσιεύθηκε στη Γαλλία σε τέσσερα τεύχη λογοτεχνικού περιοδικού από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο του 1910 και εκδόθηκε σε βιβλίο το 1911.
Δημιουργία
Ο Βαλερί Λαρμπώ έγραψε αυτό το βιβλίο από το 1906 έως το 1909. Το εμπνεύστηκε από μια νεαρή κοπέλα ονόματι Ενκαρνασιόν, την οποία γνώρισε σε ταξίδι του στην Ισπανία. Ήταν κρυφά ερωτευμένος με τη θεία της, το μικρό όνομα της οποίας ήταν Φερμίνα. Αλλά η ιστορία που διηγείται στο μυθιστόρημα είναι φανταστική. Το σκηνικό είναι δανεισμένο από την πραγματικότητα, το κοσμοπολίτικο κολέγιο Σαιντ-Μαρμπ-ντε-Σαν στο Φοντεναί-ω-Ροζ, όπου ο Λαρμπώ ήταν οικότροφος από το 1891 έως το 1894.
Το μυθιστόρημα ήταν υποψήφιο για το βραβείο Γκονκούρ το 1911 αλλά δεν κέρδισε. Ωστόσο, εξακολουθεί να θεωρείται κλασικό έργο της γαλλικής λογοτεχνίας και ένα από τα πιο γνωστά έργα του Λαρμπώ.
Υπόθεση
μικρογραφία|250x250εσ|Το κολέγιο Σαιντ-Μαρμπ-ντε-Σαν, όπου ο Λαρμπώ ήταν οικότροφος. Η ιστορία αφορά την άφιξη ενός 16χρονου κοριτσιού από την Κολομβία στο κολλέγιο Σαιν Ωγκυστέν, ένα ιδιωτικό ρωμαιοκαθολικό σχολείο για αγόρια που βρίσκεται κοντά στο Παρίσι, με οικότροφους κυρίως Νοτιοαμερικανούς και γιους πλούσιων Γάλλων αστών. Η εμφάνιση της κοπέλας αναστατώνει τη ζωή των μαθητών και η επίδρασή της στα νεαρά αγόρια εντείνεται στην προσπάθειά τους να τη γοητεύσουν. Η ομώνυμη Φερμίνα Μάρκες, κόρη τραπεζίτη, φτάνει στο σχολείο με τη θεία της, την αδερφή της Πιλάρ και τον μικρότερο αδερφό της, τον «μικρό Μάρκες», που μόλις γράφτηκε εκεί ως μαθητής. Η οικογένειά του έχει κάνει συμφωνία με τις αρχές του σχολείου και έτσι τους επιτρέπεται να τον επισκέπτονται για ένα διάστημα μέχρι να προσαρμοστεί στη ζωή στο νέο του σχολείο. Ο αφηγητής ανήκει στην ομάδα των νεαρών που δεν διστάζουν να παραβιάσουν τους κανόνες του σχολείου και πηγαίνουν να συνοδεύσουν τη νεαρή κοπέλα στις καθημερινές της επισκέψεις στον μικρό της αδερφό στο πάρκο με θέα στην κοιλάδα του Σηκουάνα, αλλά οι αρχές του κολεγίου παρεμβαίνουν και δίνουν τέλος σ' αυτές τις αποδράσεις. Οι μαθητές, γοητευμένοι από την ομορφιά και την κομψότητα της Φερμίνα, ο καθένας τους αρχίζει να τη φαντασιώνεται και να αναζητά ευκαιρίες για να τη σαγηνεύσει.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά μυθιστορήματα
Κρασοπούλα Μεσσηνίας
Η Κρασοπούλα είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, με πληθυσμό 29 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Βρομόβρυσης και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αρφαρών, του Δήμου Καλαμάτας.
Τοποθεσία
Η Κρασοπούλα βρίσκεται σε υψόμετρο 360 μέτρων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Δήμος Καλαμάτας
Γεώτρηση
μικρογραφία| Γυναίκα στην [[Ουγκάντα συλλέγει νερό από γεώτρηση.]] Η γεώτρηση είναι στενή οπή που ανοίγεται στο έδαφος, είτε κάθετα είτε οριζόντια. Μια γεώτρηση μπορεί να κατασκευαστεί για πολλούς διαφορετικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένης της εξόρυξης νερού, άλλων υγρών (όπως το πετρέλαιο) ή αερίων (όπως το φυσικό αέριο), ως μέρος μιας γεωτεχνικής έρευνας, εκτίμησης περιβαλλοντικού χώρου, εξερεύνηση ορυκτών, μέτρηση θερμοκρασίας, όπως μια δοκιμαστική οπή για εγκατάσταση προβλήτων ή υπόγειων βοηθητικών εγκαταστάσεων, για γεωθερμικές εγκαταστάσεις ή για υπόγεια αποθήκευση ανεπιθύμητων ουσιών, π.χ. στη δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα.
Σημασία
Οι μηχανικοί και οι σύμβουλοι περιβάλλοντος χρησιμοποιούν τον όρο γεώτρηση για να περιγράψουν συλλογικά όλους τους διάφορους τύπους οπών που έχουν διανοίξει ως τμήμα γεωτεχνικής έρευνας ή περιβαλλοντικής αξιολόγησης του χώρου. Αυτό περιλαμβάνει οπές που ανοίγονται για τη συλλογή δειγμάτων εδάφους, δειγμάτων νερού ή πυρήνων πετρωμάτων, για την προώθηση επιτόπιου εξοπλισμού δειγματοληψίας ή για την εγκατάσταση φρεατίων παρακολούθησης ή πιεζομέτρων. Τα δείγματα που συλλέγονται από γεωτρήσεις ελέγχονται συχνά σε εργαστήριο για τον προσδιορισμό των φυσικών ιδιοτήτων τους ή για την αξιολόγηση των επιπέδων διαφόρων χημικών συστατικών ή προσμίξεων.
Τυπικά, μια γεώτρηση που χρησιμοποιείται ως πηγάδι νερού ολοκληρώνεται με την εγκατάσταση ενός κατακόρυφου σωλήνα (περίβλημα) και ενός πετάσματος για να αποτρέψει τη σπηλαίωση της γεώτρησης. Αυτό βοηθά επίσης στην αποτροπή επιφανειακών ρύπων να εισέλθουν στη γεώτρηση και προστατεύει οποιαδήποτε εγκατεστημένη αντλία από την άντληση άμμου και ιζημάτων. Οι γεωτρήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου ολοκληρώνονται με παρόμοιο, αν και συνήθως πιο περίπλοκο, τρόπο.
Συστάδες γεωτρήσεων μικρής διαμέτρου εξοπλισμένες με αντλίες θερμότητας από πλαστικό σωλήνα PEX μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αποθήκευση θερμότητας ή κρύου κατά την εναλλαγή των εποχών σε μια μάζα βράχων. Η τεχνική ονομάζεται εποχιακή αποθήκευση θερμικής ενέργειας. Τα μέσα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αυτήν την τεχνική ποικίλλουν από χαλίκι μέχρι βράχο. Μπορεί να υπάρχουν μερικές έως αρκετές εκατοντάδες γεωτρήσεις και στην πράξη, τα βάθη κυμαίνονται από 150 έως 1000 πόδια.
Ιστορία
Το άνοιγμα γεωτρήσεων έχει μακρά ιστορία. Τουλάχιστον από τη δυναστεία των Χαν (202 π.Χ – 220 μ.Χ.), οι Κινέζοι χρησιμοποίησαν βαθιές γεωτρήσεις για εξόρυξη και άλλα έργα. Ο Βρετανός σινολόγος και ιστορικός Μάικλ Λεβ δηλώνει ότι οι γεωτρήσεις θα μπορούσαν να φτάσουν σε βάθος έως και 600 m (2000 πόδια). Ο Κ.Σ. Τομ περιγράφει τη διαδικασία της γεώτρησης: «Η κινεζική μέθοδος βαθιάς γεώτρησης επιτεύχθηκε από μια ομάδα ανδρών που πηδούσαν πάνω σε μια δοκό για να χτυπήσουν το τρυπάνι ενώ το εργαλείο διάτρησης περιστρεφόταν από βουβάλια και βόδια». Αυτή ήταν η ίδια μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε για την εξόρυξη πετρελαίου στην Καλιφόρνια κατά τη δεκαετία του 1860. Ένα χυτήριο χαλκού της δυναστείας των Δυτικών Χαν που ανακαλύφθηκε στο Σινγκλόν του Χεμπέι είχε κοντινά φρεάτια εξόρυξης που έφταναν τα βάθη των 100 m (328 ft) με ευρύχωρους χώρους εξόρυξης· τα φρεάτια και τα δωμάτια διέθεταν ξύλινο πλαίσιο, σκάλες και σιδερένια εργαλεία. Τον πρώτο αιώνα π.Χ., οι Κινέζοι τεχνίτες έφτιαχναν γεωτρύπανα από χυτοσίδηρο που ήταν σε θέση να ανοίξουν γεωτρήσεις βάθους έως και 4800 πόδια (1500 μέτρα). Μέχρι τον ενδέκατο αιώνα μ.Χ., οι Κινέζοι ήταν σε θέση να ανοίξουν γεωτρήσεις σε βάθος έως και 3000 πόδια. Η γεώτρηση ήταν χρονοβόρα και μεγάλη. Καθώς το βάθος των οπών ποικίλλει, η διάνοιξη ενός μόνο φρεατίου θα μπορούσε να διαρκέσει σχεδόν μια ολόκληρη δεκαετία. Μόλις τον 19ο αιώνα η τεχνογνωσία στην Ευρώπη και τη Δύση έφτασε να ανταγωνίζεται την αρχαία κινεζική τεχνογνωσία γεωτρήσεων.
Για πολλά χρόνια, η μεγαλύτερη γεώτρηση στον κόσμο ήταν η βαθιά γεώτρηση της χερσονήσου Κόλα στη Ρωσία. Από το 2011 έως τον Αύγουστο του 2012 το ρεκόρ κατείχε η βάθους 12345 m γεώτρηση Sakhalin-I Odoptu OP-11, υπεράκτια του ρωσικού νησιού Σαχαλίνη. Το πηγάδι εκτεταμένης πρόσβασης Chayvo Z-44 πήρε τον τίτλο της βαθύτερης γεώτρησης στον κόσμο στις 27 Αυγούστου 2012. Το συνολικό μετρημένο βάθος του Z-44 είναι 12.376 m (40.604 πόδια).
Παραπομπές
Κατηγορία:Δομικά Έργα
Ντέιβιντ Βουνάγκι
Ο '''Ντέιβιντ Β. Βουνάγκι''' (David V. Vunagi, γεννημένος στις 5 Σεπτεμβρίου 1950) είναι Αγγλικανός πρώην επίσκοπος Νήσων Σολομώντα και Γενικός Κυβερνήτης των Νήσων Σολομώντα. Ήταν αρχιεπίσκοπος της Μελανησίας και επίσκοπος της Μητρόπολης Κεντρικής Μελανησίας από το 2009 έως το 2015. Είναι παντρεμένος και έχει τρία παιδιά.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Γεννήθηκε στη Σαμασόντου, στην επαρχία Ίζαμπελ. Σπούδασε στο Σχολείο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του KGVI από το 1968 έως το 1973. Έλαβε το 1976 δίπλωμα εκπαίδευσης στην επιστήμη από το Πανεπιστήμιο του Νότιου Ειρηνικού, στα Φίτζι και έναν τίτλο MB στον τομέα της Εκπαίδευσης στη Βιολογία από το Πανεπιστήμιο της Παπούα Νέας Γουινέας, το 1982. Προτού υπηρετήσει ως ιερέας, ήταν δάσκαλος στο κυβερνητικό σχολείο του KGVI και στο κολλέγιο Σέλουιν της Εκκλησίας της Μελανησίας.
Ο Βουνάγκι απέκτησε μπάτσελορ θεολογίας από το Κολέγιο του Αγίου Ιωάννη, στο Ώκλαντ της Νέας Ζηλανδίας το 1990. Ήταν δάσκαλος στο Θεολογικό Κολέγιο του Επισκόπου Πάτεσον Κοχιμαράμα στις Νήσους του Σολομώντα το 1992.
Μετακόμισε στον Καναδά, όπου ήταν βοηθός ιερέας στην ενορία Αγίου Ανσέλμου στη μητρόπολη του Νέου Γουεστμίνστερ, στην Βρετανική Κολομβία, από το 1996 έως το 1998. Απέκτησε Μάστερ Θεολογίαςαπό τη Θεολογική Σχολή του Βανκούβερ το 1998.
Θρησκευτικός λειτουργός
Επέστρεψε αργότερα στις Νήσους του Σολομώντα, όπου ήταν ιερέας στη μητρόπολη Ysabel. Το 1999 επέστρεψε στη διδασκαλία στο κολλέγιο Σέλουιν, όπου ήταν διευθυντής. Διετέλεσε Γραμματέας της Αποστολής στην επαρχιακή έδρα της Εκκλησίας της Μελανησίας το 2000. Ο Βουνάγκι εκλέχτηκε τον ίδιο χρόνο, Επίσκοπος της Μητρόπολης Τεμότου, θέση στην οποία ήταν μέχρι το 2009. Χρίστηκε ως επίσκοπος και εγκαταστάθηκε ως ο τρίτος επίσκοπος της Τεμότου στις 6 Μαΐου 2001.
Εκλέχτηκε ο 5ος Αρχιεπίσκοπος και αρχηγός της Εκκλησίας της επαρχίας της Μελανησίας στις 4 Μαρτίου 2009, σε επαρχιακό εκλογικό συμβούλιο, που πραγματοποιήθηκε στην Ονιάρα, και ενθρονίστηκε στις 31 Μαΐου 2009.
Παρακολούθησε την Τέταρτη Παγκόσμια Συνάντηση του Νότου στη Σιγκαπούρη από τις 19 έως τις 23 Απριλίου 2010 και εκπροσωπήθηκε επίσης στο Παγκόσμιο Συνέδριο για το Νότο που διεξήχθη στην Μπανγκόκ στις 18-20 Ιουλίου 2012.
Έφυγε από τη θέση στις 6 Σεπτεμβρίου 2015, σε μια τελετή που πραγματοποιήθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Βαρνάβα, στην Ονιάρα, στην οποία παρέστησαν οι εννέα επίσκοποι της Αγγλικανικής Εκκλησίας της Μελανησίας. Τον διαδέχθηκε ως υπηρεσιακός προκαθήμενος ο Νάθαν Τομ, επίσκοπος της Γκουανταλκανάλ, ανώτερος επίσκοπος της επαρχίας, μέχρι την εκλογή του νέου προκαθημένου στις 12 Φεβρουαρίου 2016.
Γενικός Κυβερνήτης
Τον Ιούνιο του 2019, έγινε ο μόνος υποψήφιος για να είναι ο επόμενος Γενικός κυβερνήτης των Νήσων Σολομώντα, αντιπρόσωπος της Βασίλισσας στη χώρα (Αντιβασιλέας), και ανέλαβε καθήκοντα στις 7 Ιουλίου.
Σημειώσεις και παραπομπές
Βουναγκι Βουναγκι
Ίαν Χάνκοκ
Ο Ίαν Φράνσις Χάνκοκ (αγγλικά: Ian Francis Hancock, ρομανί: Yanko le Redžosko) (γενν. στις 29 Αυγούστου 1942) είναι Ρομά γλωσσολόγος, λόγιος και πολιτικός υποστηρικτής. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αγγλία και είναι ένας από τους κύριους συντελεστές στον τομέα των σπουδών Ρομά.
Είναι διευθυντής του Προγράμματος Σπουδών Ρομά και του Κέντρου Αρχείων και Τεκμηρίωσης των Ρομά στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν, όπου είναι καθηγητής Αγγλικών, Γλωσσολογίας και Ασιατικών σπουδών από το 1972. Εκπροσώπησε τους Ρομά στα Ηνωμένα Έθνη και υπηρέτησε ως μέλος του Συμβουλίου Μνήμης του Ολοκαυτώματος των ΗΠΑ υπό τον Πρόεδρο Μπιλ Κλίντον, ο οποίος, σύμφωνα με τον Χάνκοκ, έχει καταγωγή Ρομά. Εκπροσώπησε επίσης τους Ρομά στο βραβείο Ράφτο το 1997.
Νεανικά χρόνια
Ο Χάνκοκ γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1942. Η μητέρα του, η Κίττι, είναι Ρωμανικάλ. Ο πατέρας του, Ρέτζιναλντ (Ρέντζο), ήταν μέρος του Ρομούνγκρο, απόγονος ενός ουγγρικού ομιλητή της Βόρειας Κεντρικής Ρομάνι, που ονομάζεται Ίμρε Μπέντσι. Απέκτησε το επώνυμο Χάνκοκ από την κόρη του Ίμρε, τη Μαρία, η οποία παντρεύτηκε ένα μέλος μιας οικογένειας σόουμαν της Αγγλικής Δυτικής χώρας με αυτό το όνομα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, έγινε ακτιβιστής για τα δικαιώματα των Ρομά, αφού διάβασε αναφορές για διακρίσεις κατά των Ρομά στη Βρετανία. Συγκεκριμένα, άρχισε να ασχολείται με τον αγώνα των δικαιωμάτων των Ρομά, αφού διάβασε για ένα περιστατικό στο οποίο τρία παιδιά Ρομά σκοτώθηκαν σε πυρκαγιά, που προκλήθηκε από μια λάμπα, αφού αστυνομικοί, που είχαν συλλάβει τους γονείς τους, προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν μια μπουλντόζα, για να αφαιρέσουν με βία το τροχόσπιτο τους ενώ ήταν ακόμα μέσα. Το 1971, αποφοίτησε με διδακτορικό στη γλωσσολογία από το Πανεπιστήμιο του Λονδίνου.
Σπουδές Ρομά
Ο Χάνκοκ έχει δημοσιεύσει περισσότερα από 300 βιβλία και άρθρα σχετικά με τους Ρομά και τη γλώσσα (ιδίως τη διάλεκτο Vlax). Αυτά τα έργα αναλύουν τους Ρομά, όχι μόνο μέσω της γλωσσολογίας των Ρομά, αλλά και της ιστορίας, της ανθρωπολογίας και της γενετικής. Έχει επίσης εμφανιστεί στο ντοκιμαντέρ American Gypsy. Σήμερα γράφει ένα βιβλίο με τίτλο On Romani Origins and Identity.
Σε αντίθεση με τη δημοφιλή άποψη ότι οι Ρομά προέρχονται από Ινδούς χαμηλής κάστας, που έφεραν τα επαγγέλματά τους στην Ευρώπη, υποστηρίζει ότι ο λαός των Ρομά κατάγεται από Ινδούς αιχμάλωτους πολέμου του Μαχμούντ Γκαζνί. Ως απόδειξη, ο ίδιος επισημαίνει την παρουσία ινδικών λέξεων ειδικά στρατιωτικής προέλευσης και σε έναν Banjara προφορικό θρύλο, που λέει για τους Rajp uts οι οποίοι έφυγαν από την Ινδία μέσω των Ιμαλαΐων κατά τη διάρκεια των επιδρομών των Γκαζναβιδών και δεν επέστρεψαν ποτέ.
Πιστεύει επίσης ότι η γλώσσα των Ρομά προέρχεται από μια γλώσσα koine, την οποία αποκαλεί «Rajputic», μεταξύ των πολλών ινδικών γλωσσών, που μιλούν οι αιχμάλωτοι πολέμου. Το βρίσκει έτσι παρόμοιο με αρκετές άλλες ινδικές γλώσσες, ειδικά το Hindustani.
Όσο για την ιστορία των Ρομά, επισημαίνει ένα «σύνδρομο Παρία» σε όλο το χρόνο και το χώρο, που κορυφώνεται στην απόπειρα γενοκτονίας στα χέρια των ναζιστικών αρχών, που ήταν ταυτόχρονη με εκείνη των Εβραίων και μέρος του ίδιου σχεδίου της «Τελικής Λύσης των Εβραίων και του Προβλήματος των Τσιγγάνων».
Μελέτες κρεολή γλώσσας
Ο Χάνκοκ είναι γνωστός στον τομέα της γλωσσολογίας, ιδιαίτερα στον τομέα των γλωσσών πίτζιν και κρεολή, καθώς είναι στον κόσμο των σπουδών Ρομά και του κοινωνικού ακτιβισμού των Ρομά. Εκτός από την έρευνά του σχετικά με τη γλώσσα Κρίο της Σιέρα Λεόνε, έχει μελετήσει τη γλώσσα Gullah, της παράκτιας Νότιας Καρολίνας και της Τζόρτζια, καθώς και τη γλώσσα Αφρο-Σεμινόλε κρεολή, που ομιλείται από μια κοινότητα απογόνων Μαύρων Σεμινόλε στο Μπράκετβιλ του Τέξας. Ο Χάνκοκ ήταν ο πρώτος μελετητής, που ανέφερε την Αφρο-Σεμινόλη Κρεολή. Αργότερα εντόπισε μια άλλη ποικιλία αυτής της γλώσσας, που ομιλείται μεταξύ των απογόνων των Μαύρων Σεμινόλε στο χωριό El Nacimiento στη μεξικανική πολιτεία Κοαουίλα, όπου οι πρόγονοί τους είχαν εγκατασταθεί το 1850. Υποστηρίζει ότι οι γλώσσες Αφρο-Σεμινόλε κρεολή και Gullah είναι στενά συνδεδεμένες γλώσσες, καθώς οι Μαύροι Σεμινόλε κατάγονται κυρίως από τους ανθρώπους Gullah της Κάτω Χώρας της Νότιας Καρολίνας και της Τζόρτζια.
Οι απόψεις του Χάνκοκ σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των γλωσσών της Κρεολικής του Ατλαντικού είναι αμφιλεγόμενες. Οι έντονες ομοιότητες μεταξύ αυτών των γλωσσών είναι αναμφισβήτητες, αλλά πολλοί γλωσσολόγοι προτιμούν να εξηγούν τις ομοιότητες με σύγκλιση παρά με ιστορικές σχέσεις. Άλλοι μελετητές υποστηρίζουν ότι και οι δύο παράγοντες έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση των γλωσσών. Μια άλλη ομάδα γλωσσολόγων προσυπογράφει μια θεωρία, που αποδίδει τις ομοιότητες των κρεολή (που εκτείνονται στις κρεολή  του Ινδικού Ωκεανού και της Κρεόλ της Χαβάης ) σε ένα έμφυτο «βιοπρόγραμμα» για τη γλώσσα, που εμφανίζεται υπό τις κοινές συνθήκες στις περισσότερες κοινότητες κρεολή.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βρετανοί γλωσσολόγοι
Δημοκρατικό Κόμμα Σοσιαλιστών Μαυροβουνίου
Το Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών του Μαυροβουνίου (σερβικά/μαυροβουνιακά: Демократска партија социјалиста Црне Горе/Demokratska partija socijalista Crne Gore) είναι ένα πολυσυλλεκτικό και λαϊκιστικό πολιτικό κόμμα στο Μαυροβούνιο, το οποίο βρίσκεται στην εξουσία από την εισαγωγή του πολυκομματικού συστήματος στη χώρα, το 1999.
Το κόμμα ιδρύθηκε το 1991 ως διάδοχο πολιτικό σχήμα της Κοινωνίας των Κομμουνιστών του Μαυροβουνίου, η οποία κυβερνούσε το Μαυροβούνιο στο πλαίσιο της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από την ίδρυσή του και μετά, το Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών έχει διαδραματίσει κυρίαρχο ρόλο στην πολιτική του Μαυροβουνίου, αποτελώντας τον πολιτικό πυρήνα κάθε κυβέρνησης συνασπισμού μέχρι σήμερα.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2012 που διεξήχθησαν στις 14 Οκτωβρίου, το Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών συμμετείχε μαζί με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα του Μαυροβουνίου (SDP) στο Συνασπισμό για ένα Ευρωπαϊκό Μαυροβούνιο, κερδίζοντας 39 από τις 81 έδρες του κοινοβουλίου. Αυτός ο συνασπισμός, μαζί με τον μακροχρόνιο εταίρο του, το Βοσνιακό Κόμμα, απέκτησε την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο του Μαυροβουνίου και προχώρησε στο σχηματισμό κυβέρνησης. Ο σημερινός Πρωθυπουργός του Μαυροβουνίου, Ντούσκο Μάρκοβιτς και ο Πρόεδρος της χώρας, Μίλο Ντουκάνοβιτς, είναι και οι δύο μέλη του κόμματος.
Το Δημοκρατικό Κόμμα των Σοσιαλιστών συνδέεται διεθνώς με τη Σοσιαλιστική Διεθνή και την Προοδευτική Συμμαχία, ενώ συνεργάζεται με το Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα Κατηγορία:Πολιτικά κόμματα Μαυροβουνίου
Μάια Παντζικίντζε
Η Μάια Παντζικίντζε (მაია ფანჯიკიძე, γεννηθείσα στις 16 Οκτωβρίου 1960) είναι ένας Γεωργιανή διπλωμάτης και πολιτικός. Είναι πρώην δασκάλα Γερμανικών πριν την προσχώρησή της στη διπλωματική υπηρεσία της Γεωργίας το 1994 και διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών στο υπουργικό συμβούλιο της Μπιντζίνα Ιβανισβίλι στις 25 Οκτωβρίου 2012. Παραιτήθηκε στις 5 Νοεμβρίου 2014 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση του Ιρακλί Αλασάνια να απαλλαγεί από τη θέση του ως Υπουργός Άμυνας.
Πρώιμη καριέρα
Γεννημένη στην Τιφλίδα, η Μάια Παντζικίντζε είναι η κόρη του συγγραφέα Γκουράμ Παντζικίντζε. Σπούδασε φιλολογία στα πανεπιστήμια της Τιφλίδας και της Ιένα και δίδαξε γερμανικά στην Τιφλίδα πριν από την είσοδό της στην ξένη υπηρεσία το 1994. Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας της συνδέθηκε με την πρεσβεία της Γεωργίας στο Βερολίνο. Για ένα μικρό διάστημα διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών το 2004 και έγινε πρεσβευτής της Γεωργίας στη Γερμανία από το 2004 έως το 2007 και στην Ολλανδία από το 2007 έως το 2010. Αφού απολύθηκε από την διπλωματική υπηρεσία το 2010, υποστήριξε ότι η απόφαση ελήφθη για πολιτικούς σκοπούς αφότου ο γαμπρός της Ιρακλί Αλασάνια παραιτήθηκε από την θέση του πρεσβευτή της Γεωργίας στα Ηνωμένα Έθνη και αποχώρησε ως εναντίωση με τη διοίκηση του Προέδρου Μιχαήλ Σαακασβίλι το 2008.
Αντιπολίτευση
Τον Φεβρουάριο του 2012, η Παντζικίντζε προσχώρησε στις τάξεις της αντιπολίτευσης ως εκπρόσωπος του Μπιντζίνα Ιβανισβίλι, ενός πολυδισεκατομμυριούχου επιχειρηματία που δημιούργησε το πολιτικό κόμμα Γεωργιανό Όνειρο-Δημοκρατική Γεωργία, προκειμένου να συμμετάσχει στις κοινοβουλευτικές εκλογές της 1ης Οκτωβρίου. Συντέλεσε ως εκπρόσωπος του συνασπισμού υπό την ηγεσία του Ιβανισβίλι και ήταν επικεφαλής του κεντρικού του γραφείου κατά τη διάρκεια της δύσκολης προεκλογικής εκστρατείας.
Υπουργός Εξωτερικών
μικρογραφία|Οι Υπουργοί Εξωτερικών της Γεωργίας και των Ηνωμένων Πολιτειών. Μετά τη νίκη του Γεωργιανού Ονείρου στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2012, η Παντζικίντζε διορίστηκε Υπουργός Εξωτερικών στο υπουργικό συμβούλιο του σημερινού πρωθυπουργού Ιβανισβίλι στις 25 Οκτωβρίου 2012. Στα πρώτα της σχόλια ως υπουργός, ανέφερε τις προτεραιότητες της εξωτερικής πολιτικής της Γεωργίας, όπως η Ευρωπαϊκή και η ευρωατλαντική ένταξη, η στρατηγική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και η συνέχιση των καλών σχέσεων με τις γειτονικές χώρες. Η Παντζικίντζε πρόσθεσε επίσης ότι η νέα κυβέρνηση θα προσπαθήσει να ομαλοποιήσει τις σχέσεις με τη Ρωσία, αλλά η Γεωργία δεν θα αποκαταστήσει τους διπλωματικούς δεσμούς όσο η Ρωσία διατηρεί τις πρεσβείες της στις αποσχιθείσες περιοχές της Γεωργίας Αμπχαζία και Νότια Οσετία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γεωργιανοί πολιτικοί
Μελέτη της Ικαρίας
Η μελέτη της Ικαρίας είναι μια μικρής κλίμακας έρευνα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σχετικά με τη διατροφή και τον τρόπο ζωής των Ελλήνων άνω των 80 ετών στο νησί της Ικαρίας. Η μελέτη διαπίστωσε ότι η Ικαριακή διατροφή περιλαμβάνει τα εξής τρόφιμα: ελαιόλαδο, κόκκινο κρασί, ψάρι, καφέ, τσάι από βότανα, μέλι, πατάτες, ρεβίθια, μαυρομάτικα φασόλια, φακές και περιορισμένη ποσότητα κρέατος, ζάχαρης και γαλακτοκομικών προϊόντων, εκτός από το κατσικίσιο γάλα. .
Τα δεδομένα έδειξαν ότι οι άνθρωποι στην Ικαρία πέτυχαν επιτυχή γήρανση μειώνοντας τη συναισθηματική και γνωστική δυσλειτουργία ενώ διατηρούσαν τις σωματικές τους δραστηριότητες στα γεράματα.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Περιφερειακή ενότητα Ικαρίας Κατηγορία:Υγεία στην Ελλάδα Κατηγορία:Μεσογειακή κουζίνα Κατηγορία:Δίαιτες
Γιούσιφ Μαμανταλίγιεφ
Βιογραφία
Το 1923, ο Μαμανταλίγιεφ έγινε δεκτός στην ανώτερη παιδαγωγική σχολή του Μπακού. Το 1926, μετά την επιτυχή αποφοίτησή του από τη σχολή, δίδαξε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για 3 χρόνια. Το 1929, έγινε φοιτητής της Χημικής Σχολής του Κρατικού Πανεπιστημίου της Μόσχας, από τον οποίο αποφοίτησε το 1932. Ήταν ο μαθητής του Νικολάι Ζελίνσκι και του A. A. Μπαλαντίν και ένας από τους πρώτους καθηγητές του εργαστηρίου οργανικής χημείας μετά το Πανεπιστήμιο της Μόσχας, εργάστηκε στο χημικό εργοστάσιο Νο. 1 στη Μόσχα και στη συνέχεια μετοίκησε στο Αζερμπαϊτζάν, όπου αρχικά πήρε την έδρα της οργανικής χημείας στη γεωπονική σχολή του Αζερμπαϊτζάν. Στη συνέχεια, (1933-1945) εργάστηκε στο Ερευνητικό Πετρελαϊκό Ινστιτούτο του Αζερμπαϊτζάν, όπου έγινε διευθυντής εργαστηρίου. Εκεί αποκαλύφθηκε το ταλέντο του νεαρού επιστήμονα. Το έργο του ήταν αφιερωμένο σε επιστημονικά προβλήματα πετροχημείας και οργανοκατάλυσης και συνδέθηκε στενά με την ανάπτυξη της εγχώριας βιομηχανίας διύλισης πετρελαίου και πετροχημικών.
Ξεκινώντας από το 1934, ο Μαμανταλίγιεφ ηγήθηκε του παιδαγωγικού έργου στο Κρατικό Πανεπιστήμιο του Μπακού που πήρε το όνομά του από τον Σεργκέι Κιρόφ, κατέχοντας διαδοχικά τις θέσεις του αναπληρωτή καθηγητή, του καθηγητή, και του πρύτανη (1954–1958).
Το 1942, ο Μαμανταλίγιεφ έγινε διδάκτωρ χημείας και το 1943, καθηγητής. Το 1945, κατάφερε να γίνει μέλος της Ακαδημίας Επιστημών του Αζερμπαϊτζάν (από την ίδρυση της ακαδημίας). Διετέλεσε επίσης διευθυντής του Ινστιτούτου Πετρελαίου του Αζερμπαϊτζάν. Το 1946, διορίστηκε στο Υπουργείο Βιομηχανίας Πετρελαίου της Σοβιετικής Ένωσης, όπου έφτασε να γίνει πρόεδρος του επιστημονικού και τεχνικού συμβουλίου του υπουργείου. Το 1951-1954, διετέλεσε ακαδημαϊκός γραμματέας της φυσικής, χημείας και πετρελαϊκών σπουδών της Ακαδημίας Επιστημών του Αζερμπαϊτζάν, ενώ μεταξύ 1954-1958, ήταν πρύτανης του κρατικού πανεπιστημίου του Αζερμπαϊτζάν.
Κατά τα έτη 1947-1951 και 1958-1961 ο Μαμανταλίγιεφ επελέγη για να γίνει πρόεδρος της Ακαδημίας Επιστημών του Αζερμπαϊτζάν. Το Ινστιτούτο Πετροχημικών Διεργασιών ιδρύθηκε στο Μπακού με δική του πρωτοβουλία.
Ο Γιούσιφ Μαμανταλίγιεφ τιμήθηκε με πολλά κυβερνητικά βραβεία. Το υψηλότερο βραβείο - αυτό του Τάγματος του Λένιν - του απονεμήθηκε κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου για το ενεργό έργο στήριξης του μετώπου με σημαντικά πετροχημικά προϊόντα.
Ο Γιούσιφ Μαμανταλίγιεφ πέθανε το 1961.
Βραβεία
Ο Μαμανταλίγιεφ είχε τιμηθεί με το Τάγμα του Λένιν, το Τάγμα της Κόκκινης Σημαίας Εργασίας, το Τάγμα της Δόξας καθώς και με άλλα μετάλλια.
Επιστημονική προσπάθεια
Το κύριο επιστημονικό έργο του Μαμανταλίγιεφ σχετίζεται με το πετρέλαιο. Πρότεινε νέες μεθόδους χλωρίωσης και βρομίωσης διαφόρων υδρογονανθράκων με τη συμμετοχή καταλυτών και ιδιαίτερα τρόπους απόκτησης τετραχλωριούχου άνθρακα, χλωρομεθανίου, διχλωρομεθανίου και άλλων πολύτιμων προϊόντων μέσω της χλωρίωσης του μεθανίου. Ο Μαμανταλίγιεφ παρείχε εξαιρετικές υπηρεσίες για την εκπαίδευση εξειδικευμένου προσωπικού στον τομέα του πετρελαίου. Εκπροσώπησε επανειλημμένα το Αζερμπαϊτζάν σε συνέδρια, ημερίδες και συμπόσια που διοργανώθηκαν από τη Σοβιετική Ένωση, τις ΗΠΑ, την Ιταλία, τη Γαλλία, την Αγγλία, τη Μολδαβία, την Πολωνία και άλλες χώρες.
Η ίδρυση του Αστροφυσικού Αστεροσκοπείου του Αζερμπαϊτζάν, του Ιδρύματος Χειρόγραφων, του Επιστημονικό Κέντρου Χημείας στην πόλη Σουμγκαγίτ και άλλα επιστημονικά ιδρύματα της χώρας σχετίζονται με το όνομα του Γιούσιφ Μαμανταλίγιεφ. Η σχολή πετροχημείας του Αζερμπαϊτζάν που ιδρύθηκε από αυτόν είναι γνωστή και πέρα από τα σύνορα του κράτος.
Ο Γιούσιφ Μαμανταλίγιεφ είναι συγγραφέας περισσότερων από 200 επιστημονικών έργων καθώς και 6 μονογραφιών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χημικοί του 20ού αιώνα Κατηγορία:Σοβιετικοί χημικοί Κατηγορία:Αζέροι επιστήμονες Κατηγορία:Πανεπιστημιακοί
Μακεδονική Αναγέννηση
Μακεδονική αναγέννηση είναι ένας όρος που μερικές φορές χρησιμοποιείται για να περιγράψει την περίοδο της μακεδονικής δυναστείας της βυζαντινής αυτοκρατορίας (867-1056), ειδικά τον 10ο αιώνα, την οποία ορισμένοι μελετητές θεωρούν ως περίοδο μεγαλύτερου ενδιαφέροντος για τα κλασικά γράμματα και την αφομοίωση κλασικών ελληνικών προτύπων στα χριστιανικά έργα τέχνης. Το τέλος της εικονομαχίας (843) και η άνοδος της μακεδονικής δυναστείας (867) σημειώνουν την αρχή μιας εποχής νέας ακμής της βυζαντινής αυτοκρατορίας, τόσο στην κρατική πολιτική, όσο και στην περιοχή της πνευματικής καλλιέργειας, γιατί φτάνουν σε υψηλό επίπεδο οι επιστήμες, τα γράμματα, οι τέχνες, ώστε να γίνεται συνήθως λόγος για μακεδονική αναγέννηση. Την ίδια εποχή ακτινοβολεί ο βυζαντινός πολιτισμός ως τη Ρωσία, όπου η αρχιτεκτονική και κυρίως η ζωγραφική βρίσκονται σε εξάρτηση από τη βυζαντινή τέχνη, που παραμένει η διδασκάλισσα, σε Ανατολή και Δύση.
Στην αρχιτεκτονική παρατηρείται μια ανανέωση του τύπου της σχετικά μεγάλης βασιλικής. Ο σταυροειδής με τρούλο επικρατεί και εξελίσσεται, ώστε οι τέσσερις ογκώδεις πεσσοί να συσταλούν σε τέσσερις κομψές κολόνες και τα τέσσερα γωνιακά διαμερίσματα να μεγαλώσουν, ώστε να στεγάζονται με ιδιαίτερο τρούλο το καθένα και έτσι ο ναός να έχει πέντε τρούλους.
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Βυζαντινή Ελλάδα Κατηγορία:Δυναστεία των Μακεδόνων Κατηγορία:Ιστορία της Μακεδονίας Κατηγορία:Βυζαντινή τέχνη Κατηγορία:Βυζαντινή αρχιτεκτονική Κατηγορία:Ιστορία της Μακεδονίας (περιοχή)
Λαϊκή Ημερησία
Η Λαϊκή Ημερησία (κινεζικά: 人民日报, πινγίν: Rénmín Ribao) αποτελεί το επίσημο έντυπο όργανο της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας. Αριθμώντας κυκλοφορία της τάξεως των 3000000 αντιτύπων το 2012, η εφημερίδα είναι κατηγοριοποιημένη από την UNESCO ως μία εκ των δέκα μεγαλύτερων παγκοσμίως.
Περιγραφή
Η Λαϊκή Ημερησία, χαρακτηριζόμενη ως εφημερίδα-φάρο του Κόμματος από το επίσημο ειδησεογραφικό πρακτορείο Xinhua, εκδίδεται στα κινεζικά, ενώ, επίσης, διαθέτει εκδόσεις στα αγγλικά, τα ιαπωνικά, τα γαλλικά, τα ισπανικά, τα ρωσικά και τα αραβικά. Τα κύρια άρθρα της φημίζονται για την εκ μέρους τους αποκάλυψη των πλέον πρόσφατων πολιτικών προσανατολισμών της κρατικής εξουσίας.
Το πρώτο φύλλο της συγκεκριμένης καθημερινής εφημερίδας κυκλοφόρησε στις 15 Ιουνίου 1948 στο Σίαν του Πινγκσάν, στη Χεμπέι. Επρόκειτο, εκείνη την περίοδο, για έντυπο τοπικής κυκλοφορίας. Τον Μάρτιο του 1948, τα γραφεία της μεταφέρθηκαν στο Πεκίνο, όπου το συγκεκριμένο έντυπο όργανο κατέστη ως η επίσημη εφημερίδα του Κομμουνιστικού Κόμματος, τον Αύγουστο του ιδίου έτους. Η δημοσίευση του κυρίου άρθρου της 26ης Απριλίου 1989 αποτέλεσε την αφορμή για την εκδήλωση αυθόρμητων φοιτητικών διαδηλώσεων, ενώ, επίσης, είναι δυνατό να θεωρηθεί ως το σημείο εκκίνησης των γεγονότων της Πλατείας Τιενανμέν.
Κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης, η Λαϊκή Ημερησία αποτέλεσε το μοναδικό έντυπο όργανο το οποίο επέτρεπε την ενημέρωση των ξένων δημοσιογράφων σχετικά με την πολιτική της Κεντρικής Επιτροπής. Τον Μάιο του 1966, ο Μάο Τσετούνγκ όρισε στην ηγεσία της εφημερίδας τον Τσεν Μπόντα, γεγονός το οποίο του επέτρεψε να θέσει υπό τον έλεγχό του την εκδοτική γραμμή της.
Στις 19 Φεβρουαρίου 2016, ο Γενικός Γραμματέας Σι Τζινπίνγκ πραγματοποίησε επίσκεψη επιθεώρησης στα γραφεία του ειδησεογραφικού πρακτορείου Xinhua, της Λαϊκής Ημερησίας, καθώς και του τηλεοπτικού σταθμού CCTV. Μετά το πέρας της επίσκεψής του, ο Σι Τζινπίνγκ «διέταξε [...] τα, ελεγχόμενα Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας και την Κινεζική Κυβέρνηση, ΜΜΕ να ακολουθούν απαρεγκλίτως τις κατευθυντήριες εντολές του Κόμματος»,. Ως αντίδραση, ο μπλόγκερ Ρεν Ζικιάνγκ ανέφερε πως το κόμμα δεν υποστηρίζει οικονομικά από μόνο του τα συγκεκριμένα ΜΜΕ, όμως χρησιμοποιείται ποσοστό επί του κρατικού προϋπολογισμού για τον συγκεκριμένο σκοπό: «Σταματήστε να χρησιμοποιείτε τα χρήματα των φορολογούμενων για πράγματα τα οποία δεν τους παρέχουν καμία υπηρεσία».
Κυκλοφορία
Εκδιδόμενη σε μεγάλη κλίμακα, η Λαϊκή Ημερησία αριθμούσε κυκλοφορία ανώτερη των 7 εκατομμυρίων αντιτύπων στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Στις αρχές της δεκαετίας του 2010, αριθμούσε κυκλοφορία, περίπου, της τάξεως των 2,5 εκατομμυρίων αντιτύπων ημερησίως. Διαθέτει, επίσης, διαδικτυακή έκδοση.
Το 2015, σύμφωνα με το ειδησεογραφικό πρακτορείο Xinhua, η έκδοση της Λαϊκής Ημερησίας η οποία κυκλοφορούσε στο εξωτερικό αριθμούσε κυκλοφορία της τάξεως των 600000 αντιτύπων σε, συνολικά, 86 χώρες και περιοχές.
Τοποθετήσεις
Η Λαϊκή Ημερησία ανέφερε εντός σχετικού άρθρου χρονολογούμενου από τις 29 Οκτωβρίου 2010 πως η Χάρτα 08, η οποία είχε συγγραφεί από τον Λιου Σιαομπό, πρώτο Κινέζο ο οποίος έλαβε το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, «αντιτίθετο στη λαϊκή δημοκρατική δικτατορία, στον σοσιαλισμό, καθώς και στην ενιαία δομή του Κράτους, όπως αυτά είναι καταγεγραμμένα εντός του Κινεζικού Συντάγματος». Επίσης, σύμφωνα με την Λαϊκή Ημερησία, ο Λιου φέρεται να ενδιαφερόταν για την δημοφιλία και το χρήμα, ενώ, από το 2005, ο Λιου φέρεται να εργαζόταν για λογαριασμό «των αντικινεζικών δυνάμεων της Δύσης», να χρηματοδοτείτο από το εξωτερικό, γεγονός το οποίο υποστηριζόταν από φερόμενες ως δηλώσεις του ενώπιον των συγκρατουμένων του: «Δεν είμαι σαν εσάς, δεν πάσχω από έλλειψη χρημάτων. Οι ξένοι με πληρώνουν σε ετήσια βάση, ακόμη και όταν βρίσκομαι στην φυλακή».
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας Κατηγορία:Εφημερίδες με τόπο έκδοσης την Κίνα Κατηγορία:Εφημερίδες στην κινεζική γλώσσα Κατηγορία:Καθημερινές εφημερίδες Κατηγορία:Κομμουνιστικές εφημερίδες Κατηγορία:Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης στο Πεκίνο
Σταυρούλα Γενημανώλη
Η Σταυρούλα Γενημανώλη, είναι ελληνίδα πρωταθλήτρια της αντισφαίρισης και προπονήτρια. Αθλήτρια αλλά κι έπειτα προπονήτρια του Ροδιακού Ο.Α.
Μουρού
Το Μουρού (γαλλικά: Mouroux) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μουρουζιέν (γαλλικά: Mourousiens).
Σταυρούλα Γενημανώλη
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνίδες αθλήτριες της αντισφαίρισης Κατηγορία:Έλληνες προπονητές αντισφαίρισης
Μουρού
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Ερριέττα του Λίχτενσταϊν
Η Ερριέττα του Λίχτενσταϊν (Henriette von Liechtenstein, 6 Ιουνίου 1843 – 24 Δεκεμβρίου 1931) ήταν η κόρη του Αλοΐσιου Β΄ του Λίχτενσταϊν.
Βιογραφία
Η Ερριέττα Μαρία Νορβέρτα γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1843 στο Κάστρο του Λίχτενσταϊν και ήταν το ένατο παιδί και η έβδομη κόρη του Αλοΐσιου Β΄ του Λίχτενσταϊν και της Κόμισσας Φραντσίσκα Κίνσκυ του Βίνιτς και του Τεττάου.
Στις 26 Απριλίου 1865 η Ερριέττα παντρεύτηκε τον πρώτο εξάδελφο της Αλφρέδο του Λίχτενσταϊν στη Βιέννη. Μαζί απέκτησαν δέκα παιδιά:
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 2019
Το βραβείο καλύτερης ταινίας Χρυσός Αλέξανδρος-Θόδωρος Αγγελόπουλος, το οποίο συνοδεύεται από χρηματικό, απονέμεται στην ταινία: ΘΑ 'ΡΘΕΙ Η ΦΩΤΙΑ του Όλιβερ Λάσε.
Μουσώ-λε-Μπραι
Το Μουσώ-λε-Μπραι (γαλλικά: Mousseaux-lès-Bray) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Σεν-ε-Μαρν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Μουσωτουά (γαλλικά: Mousseautois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Σεν-ε-Μαρν
Σταχτοπούτα ΙΙΙ: Στροφή στον χρόνο
Η Σταχτοπούτα ΙΙΙ: Στροφή στον χρόνο (στο Ηνωμένο Βασίλειο κυκλοφόρησε απλά ως Σταχτοπούτα: Στροφή στον χρόνο) είναι η δεύτερη συνέχεια της κλασικής ταινίας κινουμένων σχεδίων του 1950 Σταχτοπούτα, η οποία κυκλοφόρησε απευθείας σε βίντεο σε παραγωγή της Walt Disney Pictures. Αποτελεί συνέχεια της αυθεντικής ταινίας παρά της πρώτης συνέχειας, Σταχτοπούτα ΙΙ: Τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα, αλλά εξαιτίας της ασυνήθιστης χρονολογικής σειράς, αναγνωρίζει τα γεγονότα και τους χαρακτήρες της πρώτης συνέχειας.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 6 Φεβρουαρίου 2007 σε σκηνοθεσία Φρανκ Νίσσεν και σε αυτήν χαρίζουν μεταξύ άλλων τις φωνές τους οι Τζένιφερ Χέιλ και Σουζάν Μπλέικσλι. Στην τηλεόραση έκανε πρεμιέρα στις 3 Δεκεμβρίου 2007 στο κανάλι Toon Disney.
Πλοκή
Η Σταχτοπούτα και ο Πρίγκιπας κάνουν ένα πικ-νιο για να γιορτάσουν την πρώτη τους επέτειο. Στο μεταξύ, στην οικεία Τρεμέιν, οι θετές αδελφές της Σταχτοπούτας - Αναστασία και Ντριζέλα - με πικρία κάνουν τις δουλειές που έκανε στο παρελθόν η Σταχτοπούτα. Η Αναστασία περιπλανιέται για να αποφύγει τις δουλειές και βλέπει το πικ-νικ. Όταν το μαγικό ραβδί της Νεραϊδονονάς της πέφτει, η Αναστασία το παίρνει και το πηγαίνει στη μητέρα της. Στη διαμάχη που ακολουθεί, η Αναστασία ακούσια μετατρέπει τη Νεραϊδονονά σε άγαλμα κήπου.
Η Λαίδη Τρεμέιν, διασκεδάζοντας με την ευκαιρία που της δίνεται να καταστρέψει τη ζωή της Σταχτοπούτας, χρησιμοποιεί το ραβδί για να γυρίσει πίσω τον χρόνο στην ημέρα που ο Μεγάλος Δούκας ήρθε στο σπίτι με το γυάλινο γοβάκι και η Σταχτοπούτα το φόρεσε. Χρησιμοποιεί επίσης το ραβδί για να μεγαλώσει το νούμερο του γυάλινου γοβακιού, έτσι ώστε να ταιριάζει στο πόδι της Αναστασίας. Βλέποντας ότι το γοβάκι ταιριάζει στην Αναστασία, ο Μεγάλος Δούκας ανακοινώνει ότι αυτή πρέπει να είναι η κοπέλα που ψάχνει ο Πρίγκιπας. Η Σταχτοπούτα φτάνει στη σκηνή πολύ αργά και η Λαίδη Τρεμέιν καταστρέφει το δεύτερο γοβάκι - τη μόνη απόδειξη ότι αυτή ήταν η κοπέλα που χόρεψε με τον Πρίγκιπα το βράδυ του χορού. Η Σταχτοπούτα αποφασίζει να ακολουθήσει τη Λαίδη Τρεμέιν και τις θετές αδελφές της στο παλάτι μαζί με τον Ζακ και τον Γκας.
Αρχικά, ο Πρίγκιπας ισχυρίζεται ότι η Αναστασία δεν είναι η κοπέλα που χόρεψε μαζί της στο χορό, αλλά η Λαίδη Τρεμέιν χρησιμοποιεί για άλλη μια φορά το ραβδί για να του αλλάξει τη μνήμη, με αποτέλεσμα ο Πρίγκιπας να δεχτεί να γίνει η Αναστασία η σύζυγός του. Ο Ζακ και ο Γκας βλέπουν τα πάντα και ενημερώνουν τη Σταχτοπούτα ότι η Λαίδη Τρεμέιν έχει το μαγικό ραβδί της Νεραϊδονονάς. Η Σταχτοπούτα εμφανίζεται ως υπηρέτρια στο παλάτι για να μπορέσει να μπει στο δωμάτιο των Τρεμέιν, αλλά η Λαίδη Τρεμέιν την εντοπίζει και διατάζει τους φρουρούς του παλατιού να τη συλλάβουν ως εισβολέα. Η Σταχτοπούτα καταφέρνει να αγγίξει για πολύ λίγο το χέρι του Πρίγκιπα κι αυτός αρχίζει να την αναγνωρίζει, αλλά η Λαίδη Τρεμέιν διατάζει να εξοριστεί η Σταχτοπούτα από το βασίλειο με το επόμενο καράβι. Τα ποντίκια βρίσκουν τον Πρίγκιπα και του εξηγούν όλη την ιστορία κι εκείνος φεύγει αμέσως για να προλάβει το καράβι πριν φύγει από το λιμάνι. Φτάνει ακριβώς πριν την αναχώρηση και αγκαλιάζει τη Σταχτοπούτα καθώς οι αληθινές τους αναμνήσεις επιστρέφουν. Της κάνει πρόταση γάμου την οποία και αποδέχεται.
Ο Πρίγκιπας φέρνει τη Σταχτοπούτα πίσω στο παλάτι και εξηγεί τα πάντα στον Βασιλιά και στον Μεγάλο Δούκα. Ο Βασιλιάς διατάζει τη σύλληψη των Τρεμέιν αλλά εκείνες δραπετεύουν χρησιμοποιώντας το μαγικό ραβδί. Καθώς η Σταχτοπούτα προετοιμάζεται για τον γάμο της, η Λαίδη Τρεμέιν εμφανίζεται με την Αναστασία, η οποία έχει μεταμορφωθεί μαγικά σε σωσία της Σταχτοπούτας. Τότε, η Λαίδη Τρεμέιν μεταφέρει τη Σταχτοπούτα, τον Ζακ και τον Γκας στα υπόγεια του κάστρου για να πεθάνουν, αλλά καταφέρνουν να ξεφύγουν.
Τρέχοντας να προλάβει, φτάνει στο κάστρο ακριβώς τη στιγμή που ο Πρίγκιπας και η Αναστασία είναι έτοιμοι να ανταλλάξουν τους όρκους τους. Την τελευταία στιγμή, η συνείδηση της Αναστασίας δεν την αφήνει να ολοκληρώσει αυτό που ξεκίνησαν και απορρίπτει τον Πρίγκιπα. Η Λαίδη Τρεμέιν και η Ντριζέλα αποκαλύπτονται από το θυμό τους και ο Βασιλιάς διατάζει να τις συλλάβουν. Για άλλη μια φορά αποφεύγουν τη σύλληψη καθώς η Λαίδη Τρεμέιν μετατρέπει τους φρουρούς σε ζώα. Κατά τη διάρκεια της μάχης, το μαγικό ξόρκι από το ραβδί εκτρέπεται και κτυπάει τη Λαίδη Τρεμέιν και τη Ντριζέλα, οι οποίες μεταμορφώνονται σε βατράχια και μεταφέρονται στο κελάρι του κάστρου. Παίρνοντας το ραβδί στα χέρια της, η Αναστασία επανέρχεται στην πραγματική της μορφή και η Σταχτοπούτα επαναφέρει τη Νεαρϊδονονά. Η Νεραϊδονονά προσφέρεται να επαναφέρει τον χρόνο στην αρχική του κατάσταση, αλλά η Σταχτοπούτα και ο Πρίγκιπας το αρνιούνται. Το ζευγάρι παντρεύεται και ζουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα «ξανά».
Κατά τη διάρκεια των τίτλων τέλους, βλέπουμε τη Λαίδη Τρεμέιν και τη Ντριζέλα να επανέρχονται στην ανθρώπινη μορφή τους, οι οποίες τρομαγμένες ανακαλύπτουν ότι είναι ντυμένες ως υπηρέτριες.
Παραγωγή
Η ταινία ήταν η τελευταία παραγωγή των DisneyToon Studios της Αυστραλίας (τα στούντιο έκλεισαν και ο εξοπλισμός τους βγήκε σε δημοπρασία αμέσως μετά την ολοκλήρωση της παραγωγής της Σταχτοπούτας ΙΙΙ τον Ιούλιο του 2006). Σε αντίθεση με την προηγούμενη συνέχεια, Σταχτοπούτα ΙΙ: Τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα, η οποία φτιάχτηκε κατά κύριο λόγο στην Ιαπωνία (τα στούντιο εκεί επίσης έκλεισαν λίγο μετά την ολοκλήρωση της Σταχτοπούτας ΙΙ), στους εικονογραφιστές της Σταχτοπούτας ΙΙΙ δόθηκαν σχολαστικά φύλλα μοντέλων και εκτεταμένες live-action σκηνές για αναφορά.
Soundtrack
Τα αυθεντικά τραγούδια που ακούμε στην ταινία, συμπεριλαμβανομένων των «Perfectly Perfect», «More than a Dream» και «At the Ball», γράφτηκαν από τους συχνούς τραγουδοποιούς της Disney, Άλαν Ζάκαρι και Μάικλ Γουάινερ. Η Χάιντεν Πανετιέρ ερμήνευσε το τραγούδι των τίτλων τέλους, «I Still Believe» και ένα μουσικό βίντεο φτιάχτηκε το οποίο περιλαμβανόταν στο DVD της ταινίας ως έξτρα. Επίσημο soundtrack δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
Κυκλοφορία
Η Σταχτοπούτα ΙΙΙ: Στροφή στο χρόνο κυκλοφόρησε σε DVD τον Φεβρουάριο του 2007. Αν και μια ντέμο VHS έχει βρεθεί, δεν επιβεβαιώθηκε ή διαψεύσθηκε ποτέ αν ήταν αληθινή και αν η ταινία κυκλοφόρησε και σε VHS μορφή. Η ταινία αποσύρθηκε από την αγορά στις 31 Ιανουαρίου 2008.
Έξτρα του DVD
Υποδοχή
Ο αρθρογράφος του περιοδικού Slate, Νταν Κόις, χρησιμοποιεί τη Σταχτοπούτα ΙΙΙ για να υπερασπιστεί τα πλεονεκτήματα των συνεχειών της Disney που κυκλοφορούν απευθείας σε βίντεο, μετά την ανακοίνωση της Disney ότι ακύρωναν την παραγωγή περισσότερων συνεχειών. Ο Κόις επισημαίνει ότι στην Σταχτοπούτα ΙΙΙ, η κακιά θετή αδελφή (Αναστασία) επιτέλους μετατρέπεται σε έναν πλήρες εξελισσόμενο χαρακτήρα και κάποια σημεία από τον παραλογισμό της πρώτης ταινίας εμπαίζονται με έναν ευγενή τρόπο.
Αρκετοί εντόπισαν αρκετές ομοιότητες μεταξύ της υπόθεσης της ταινίας με το «Twice Charmed: An Original Twist on the Cinderella Story», ένα θεατρικό μιούζικαλ το οποίο δημιουργήθηκε από την Walt Disney Creative Entertainment.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταινίες του 2007 Κατηγορία:Αμερικανικές ταινίες Κατηγορία:Μουσικές ταινίες κινουμένων σχεδίων Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής DisneyToon Studios Κατηγορία:Αγγλόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες με ταξίδι στον χρόνο Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Έβαν Σπηλιωτόπουλου Κατηγορία:Ταινίες κινουμένων σχεδίων του 2007
Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας
Το Κοινοβούλιο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας είναι το ανώτατο αντιπροσωπευτικό όργανο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Είναι το μόνο κρατικό νομοθετικό σώμα και είναι μονοθάλαμη δομή που αποτελείται από 101 εκλεγμένους βουλευτές που υπηρετούν τετραετή θητεία. Το κοινοβούλιο εκλέγεται με καθολική ψηφοφορία, με ίση, μυστική και ελεύθερη ψηφοφορία. Ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου της Δημοκρατίας της Μολδαβίας εκλέγεται από το κοινοβούλιο, αν και για να εγκριθεί η υποψηφιότητα του πρέπει να εγκριθεί από 52 βουλευτές το ελάχιστο. Σήμερα πρόεδρος είναι η Ζιναΐντα Γκρετσεάνιι, ο πρόεδρος του Κόμματος Σοσιαλιστών της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.
Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, εφόσον λάβει σχετικό ερώτημα από την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή, συνεδριάσει για να αποφασίσει την εγκυρότητα ή την μη εγκυρότητα της θητείας ενός βουλευτή. Η θητεία συνεδριάζει στην σύγκληση του προέδρου της βουλής εντός 30 μέρες από τις εκλογές. Η θητεία της βουλής παρατάσσεται μέχρι την νόμιμη συνάντηση της νέας σύνθεσης. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου το σύνταγμα δεν μπορεί να τροποποιηθεί και οι βασικοί νόμοι δεν μπορούν να υιοθετηθούν, τροποποιηθούν ή καταργηθούν.
Συσκευές
Το προσωπικό της βουλής εξασφαλίζει οργανωτική, πληροφορησιακή και τεχνική βοήθεια στην δραστηριότητα της βουλής, του μόνιμου γραφείου και επιτροπών, των κοινοβουλευτικών παρατάξεων και βουλευτών. Η δομή και η προσωπική καταγραφή του προσωπικού της βουλής εγκρίνεται από το κοινοβούλιο.
Α΄ κατηγορία πετοσφαίρισης γυναικών Κύπρου 2010-11
Σύστημα διεξαγωγής
Στο πρωτάθλημα της Α΄ κατηγορίας 2010-11 συμμετείχαν 8 ομάδες. Διεξήχθη σε δύο φάσεις. Στην πρώτη φάση, όλες οι ομάδες αναμετρήθηκαν αναμεταξύ τους από δύο φορές, μία εντός και μία εκτός έδρας. Μετά την ολοκλήρωση των 14 αγωνιστικών (Α΄ φάση) οι ομάδες χωρίστηκαν σε 2 ομίλους, ανάλογα με τη θέση τους, δίνοντας αγώνες κατάταξης (Β΄ φάση). Στους αγώνες κατάταξης μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματα, οι βαθμοί, τα σετ και οι πόντοι της Α΄ φάσης.