cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μουσταφά Φολ
Επαγγελματική σταδιοδρομία
Για τη σεζόν 2020-21, υπέγραψε συμβόλαιο με την ΑΣΒΕΛ Λυών-Βιλερμπάν. Την 9η αγωνιστική της Ευρωλίγκα η Βιλερμπάν αντιμετώπισε την Άλμπα Βερολίνου στη Γερμανία και ο Φολ είχε εξαιρετική εμφάνιση με 25 πόντους (10/12 δίποντα και 5/7 βολές), 10 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 42 βαθμούς στο σύστημα αξιoλόγησης. Στην πρώτη του χρονιά στην Ευρωλίγκα, μέτρησε 8,8 πόντους με 70,1% στο δίποντο (103/147), 5,5 ριμπάουντ, 1,8 ασίστ και περίπου 1 τάπα ανά 22' στο παρκέ. Επιπρόσθετα, είχε 14,1 βαθμούς μέσο όρο στην αξιολόγηση. Τελείωσε τη σεζόν με 70% εντός πεδιάς, όντας ο πέμπτος πιο εύστοχος παίκτης της λίγκας σε αυτήν την κατηγορία. Στις 24 Απριλίου 2021, η Βιλερμπάν κέρδισε τη Ντιζόν (77-61) και κατέκτησε το Κύπελλο Γαλλίας με τον Φολ να έχει 11 πόντους, 11 ριμπάουντ και 6 τάπες και να αναδεικνύεται MVP του τελικού. Στις 15 Μαΐου κόντρα στη Μονακό για το Πρωτάθλημα Γαλλίας, είχε 27 πόντους (12/13 σουτ), ενώ παράλληλα είχε 10 ριμπάουντ, 3 τάπες, 8 κερδισμένα φάουλ και 36 βαθμούς στο σύστημα αξιολόγησης, σε λιγότερα από 25 λεπτά συμμετοχής. Στις 22 Ιουνίου, πήρε το βραβείο του καλύτερου αμυντικού της σεζόν στο Πρωτάθλημα Γαλλίας, έχοντας 5.2 ριμπάουντ, 1.2 μπλοκ κατά μέσο όρο.
Στις 23 Ιουνίου 2021, ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε την απόκτηση του Φολ, με διετές συμβόλαιο. Στις 20 Φεβρουαρίου κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, νικώντας στον τελικό τον Παναθηναϊκό με 81-73. Στις 28 Φεβρουαρίου, ανανέωσε το συμβόλαιό του με την ομάδα μέχρι το 2025. Στις 17 Ιουνίου 2022, κατέκτησε το Πρωτάθλημα Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός νίκησε τον Παναθηναϊκό στη σειρά των τελικών με 3-0. Στις 2 Οκτωβρίου 2022, κατέκτησε το Σούπερ Καπ Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός κέρδισε στον τελικό τον Παναθηναϊκό 67-52. Μάλιστα ο ίδιος αναδείχτηκε MVP και Πρώτος σκόρερ του τελικού έχοντας 12 πόντους με 5/8 δίποντα, 5 ριμπάουντ και 5 ασίστ. Στις 19 Φεβρουαρίου 2023, κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας, αφού ο Ολυμπιακός νίκησε στον τελικό το Περιστέρι με 85-57, με τον ίδιο να έχει 13 πόντους, 5 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 3 τάπες. Στις 15 Ιουνίου 2023, κατέκτησε με τον Ολυμπιακό το δεύτερο συνεχόμενο Πρωτάθλημα Ελλάδας στην καριέρα του. Επίσης, αναδείχτηκε μέλος της καλύτερης ομάδας του Πρωταθλήματος για τρίτη φορά στην καριέρα του.
Εθνική ομάδα
Με την Εθνική Γαλλίας, συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020, όπου η ομάδα κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο. Τον Σεπτέμβριο του 2022, συμμετείχε με τη Γαλλία στο Ευρωμπάσκετ 2022, όπου η ομάδα κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο, αφού ηττήθηκε στον τελικό στη Mercedes-Benz Arena του Βερολίνου από την Ισπανία με 88-76.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γάλλοι καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Γάλλοι με καταγωγή από τη Γουαδελούπη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2020 Κατηγορία:Ολυμπιονίκες της καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Γάλλοι Ολυμπιονίκες Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2022 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολιμπίκ Αντίμπ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Γαλλίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ελάν Σαλόν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣ Μονακό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΣΒΕΛ Βιλερμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Σακάρια Μπουγιουκσεχίρ Μπελεντιγέσι ΣΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Τουρκίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Τουρκ Τέλεκομ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Λοκομοτίβ Κουμπάν Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές VTB Λίγκα Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΟΣΦΠ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Ξένοι καλαθοσφαιριστές στην Ελλάδα
Νόα
Η Αχινόαμ Νίνι (εβραϊκά: אחינועם ניני/Achinoam Nini, 23 Ιουνίου 1969) γνωστή ως Νόα, είναι Ισραηλινή τραγουδίστρια, τραγουδοποιός, παίκτρια κρουστών, ποιήτρια, συνθέτρια και ακτιβίστρια για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Εκπροσώπησε το Ισραήλ μαζί με την Μίρα Αγουάντ στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Eurovision του 2009 στη Μόσχα, με το τραγούδι "There Must Be Another Way", τερματίζοντας στην 16η θέση στον τελικό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί τραγουδιστές Κατηγορία:Ισραηλινοί Εβραίοι Κατηγορία:Εβραίοι μουσικοί Κατηγορία:Μιζραχί Εβραίοι Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με το Ισραήλ Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2009 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision
Σαρλί-Οραντούρ
Το Σαρλύ-Οραντούρ (Κάρλεν) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Εθνική Ιράν (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου του Ιράν εκπροσωπεί το Ιράν στις διεθνείς διοργανώσεις. Τελεί υπό τον έλεγχο της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν (FFIRI). Τον Σεπτέμβριο του 2013 ήταν στη 2η θέση ανάμεσα στις εθνικές της Ασιατικής Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου και 47η στον κόσμο σύμφωνα με την κατάταξη της ΦΙΦΑ. Έχει συμμετάσχει 3 φορές στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ έχει εξασφαλίσει και την πρόκριση για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2014.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποδόσφαιρο στο Ιράν Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Ασίας
864 Άαζε
Η Άαζε (Aase) είναι αστεροειδής που περιφέρεται στην εσωτερική περιοχή της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών και έχει απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 12,657. Ανακαλύφθηκε το 1921 από τον Γερμανό αστρονόμο Καρλ Ράινμουτ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο του δράματος Πέερ Γκυντ (1867) του Ερρίκου Ίψεν. Η Άαζε ανήκει στην Οικογένεια αστεροειδών της Χλωρίδος.
Ταυτότητα
Το αντικείμενο A917 CB που ανακαλύφθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1917 από τον Μαξ Βολφ ονομάσθηκε 864 Άαζε και το αντικείμενο 1926 XB που ανακαλύφθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 1926 από τον Ράινμουτ ονομάσθηκε 1078 Μέντα. Το 1958 όμως διαπιστώθηκε ότι αυτά τα δύο ήταν στην πραγματικότητα ένα και το αυτό ουράνιο σώμα. Το 1974 αυτή η σύγχυση τακτοποιήθηκε κρατώντας για το σώμα αυτό το όνομα 1078 Μέντα και επαναχρησιμοποιώντας το όνομα και τον αριθμό 864 Άαζε για το αντικείμενο 1921 KE, που είχε ανακαλυφθεί στις 30/9/1921 από τον Καρλ Ράινμουτ.
Ισότοπα του τιτανίου
μικρογραφία|Τιτάνιο-50 Το τιτάνιο που βρίσκεται στη φύση αποτελείται από 5 σταθερά ισότοπα: 46Ti, 47Ti, 48Ti, 49Ti and 50Ti με το 48Ti να είναι το πλέον άφθονο, με περιεκτικότητα στο φυσικό τιτάνιο 73,8%. Στα πέντε σταθερά ισότοπα καταλήγουν ισότοπα των στοιχείων σκανδίου, ασβεστίου, βαναδίου μετά από β- και β+-διασπάσεις.
Έχουν ακόμα χαρακτηριστεί έντεκα ραδιοϊσότοπα με σταθερότερα τα: 44Ti με ημιζωή 63 χρόνια, 45Ti με ημιζωή 184,8 λεπτά, 51Ti με ημιζωή 5,76 λεπτά και 52Ti με ημιζωή 1,7 λεπτά. Τα υπόλοιπα ραδιοσότοπα έχουν χρόνους ημιζωής μικρότερους από 33 δευτερόλεπτα ενώ η πλειονότητα από αυτά έχουν ημιζωές μικρότερες από μισό δευτερόλεπτο.
Οι σχετικές ατομικές μάζες των ισοτόπων του τιτανίου κυμαίνονται από 39,99 amu (το 40Ti) έως 57,966 amu (το 58Ti).
Σημειώσεις
τιτανιο Κατηγορία:Τιτάνιο
Νικηφόρος Χούμνος
Ο Νικηφόρος Χούμνος (1250 - 16 Ιανουαρίου 1327) ήταν Βυζαντινός λόγιος και αξιωματούχος της πρώιμης Παλαιολόγειας περιόδου και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες που συνέβαλαν στην άνθηση των γραμμάτων και των τεχνών κατά τη λεγόμενη Παλαιολόγεια Αναγέννηση. Είναι γνωστός για την εντεκαετή θητεία του ως επικεφαλής υπουργός (μέγας λογοθέτης) του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β΄ Παλαιολόγου, για τον έντονο πνευματικό του ανταγωνισμό με τον επίσης μελετητή και αξιωματούχο Θεόδωρο Μετοχίτη και για την οικοδόμηση της μονής της Θεοτόκου Γοργοεπήκοου στην Κωνσταντινούπολη.
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη μεταξύ των ετών 1250 και 1255. Καταγόταν από επιφανή οικογένεια, η οποία ήδη από τον 11ο αιώνα έβγαλε αρκετούς υψηλόβαθμους αξιωματούχους. Ο Νικηφόρος έλαβε επιμελημένη μόρφωση: σπούδασε ρητορική και φιλοσοφία και υπήρξε μάλιστα μαθητής του Γεωργίου (Γρηγορίου) του Κύπριου, μετέπειτα Πατριάρχη. Μετά το πέρας των σπουδών του εισήλθε στην αυτοκρατορική γραφειοκρατία.
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην ιστορία περί το 1275 καταλαμβάνοντας τον χαμηλό βαθμό του κοσμήτορα, ως επικεφαλής πρεσβείας στον Μογγόλο ηγεμόνα του Ιλχανάτοτ της Περσίας, Αμπάκα Χαν. Αν και υπό τον Μιχαήλ Η' ο Χούμνος είχε υποστηρίξει την Ένωση των Εκκλησιών, αργότερα υπό τον διάδοχό του, τον ένθερμο Ορθόδοξο και ευσεβή Ανδρόνικο Β΄ Παλαιολόγο, υπαναχώρησε. Περί το 1285 συνέθεσε έναν πανηγυρικό προς τιμήν του αυτοκράτορα, τονίζοντας δεόντως όχι μόνο τις αρετές και τα πολεμικά του επιτεύγματα, αλλά και την αντίθεσή του στην Ένωση.
Κατόπιν, η άνοδος του στην ιεραρχία ήταν ταχεία: στις αρχές του 1294, μετά το θάνατο του Θεόδωρου Μουζάλων, ο Ανδρόνικος Β' τον διόρισε μυστικό (σύμβουλο εξ απορρήτων) και μεσάζοντα (αντίστοιχο του σημερινού πρωθυπουργού), ενώ το 1295 έλαβε επίσης το αξίωμα του επί του κανικλείου, επικεφαλής της αυτοκρατορικής Αυλής. Όπως αναφέρει ο Γεώργιος Παχυμέρης, ο αυτοκράτορας απουσίαζε όλο και περισσότερο από τα διοικητικά του καθήκοντα για να αφιερωθεί στην προσευχή και τη νηστεία, αφήνοντας τον Χούμνο να χειριστεί αποτελεσματικά τη διακυβέρνηση του κράτους. Η αυξανόμενη επιρροή του Χούμνου οδήγησε επίσης σε σύγκρουση με τον εκθρονισθέντα πατριάρχη Αθανάσιο Α΄, στην εκθρόνιση του οποίου το 1293 ίσως έπαιξε κάποιο ρόλο. Η αντιπαλότητά τους, που πιθανότατα οφείλεται στις συγκεντρωτικές τάσεις του Χούμνου και στην κλασικικιστική και ανθρωπιστική του παιδεία, βάθυνε και σημαδεύτηκε από την ανταλλαγή αμοιβαίων κατηγοριών για διαφθορά.
Το 1303, μετά την αποτυχία του προγραμματισμένου γάμου της κόρης του, Ειρήνης, με τον Αλέξιο Β' της Τραπεζούντας, και παρά την αντίθεση της αυτοκράτειρας Ειρήνης, εξασφάλισε τους δεσμούς του με την κυβερνώσα δυναστεία, παντρεύοντάς την με τον τρίτο γιο του αυτοκράτορα, τον δεσπότη Ιωάννη Παλαιολόγο (1286-1308). Ωστόσο, δύο χρόνια αργότερα επαύθη από μεσάζων και αντικαταστάθηκε από τον Θεόδωρο Μετοχίτη. Κατά τη διάρκεια της θητείας του συγκέντρωσε μεγάλη περιουσία, ιδίως κτήματα στην Μακεδονία, μέσω δωροδοκιών, πώλησης αξιωμάτων και φορολόγησης αγροτών. Οι πρακτικές αυτές ήταν αρκετά διαδεδομένες μεταξύ της Παλαιολόγειας γραφειοκρατίας, της οποίας η διεφθαρμένη διοίκηση ήταν ιδιαίτερα επαχθής στα θέματα της Αυτοκρατορίας. Μέρος αυτής της περιουσίας χρησιμοποιήθηκε για την ίδρυση και προίκηση της μονής της Θεοτόκου Γοργοεπηκόου στην Κωνσταντινούπολη.
Τα έτη 1309–1310 ο Χούμνος υπηρέτησε ως κυβερνήτης της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Αυτοκρατορίας, της Θεσσαλονίκης, αλλά παραιτήθηκε από το αξίωμα. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1320 συμμετείχε σε παρατεταμένη ανταλλαγή κατηγοριών με τον κύριο πνευματικό και πολιτικό του αντίπαλο, τον Θεόδωρο Μετοχίτη. Ενώ ο Χούμνος χλευάζει την έλλειψη καθαρότητας του αντιπάλου του, ο Μετοχίτης εστίασε στην έλλειψη ενδιαφέροντος του Χούμνου για την φυσική και στην άγνοιά του για την αστρονομία, την οποία αυτός θεωρούσε «την υψηλότερη μορφή επιστήμης». Περί το 1326, ο Χούμνος εκάρη μοναχός, λαμβάνοντας το μοναστικό όνομα Ναθαναήλ, και αποσύρθηκε στη μονή του Χριστού Φιλανθρώπου στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο ιδρύθηκε από την κόρη του Ειρήνη. Εκεί πέθανε στις 16 Ιανουαρίου 1327.
Συνέγραψε πλήθος έργων με αντιλατινικό και αντιπλατωνικό περιεχόμενο, καθώς και ρητορικού χαρακτήρα, τα οποία παραμένουν αδημοσίευτα.
Έργα
Ο Χούμνος ήταν παραγωγικός συγγραφέας, επηρεασμένος σε μεγάλο βαθμό από τους Κλασικούς, τους οποίους είχε σπουδάσει ως νεαρός μαθητής. Τα έργα του, πολλά από τα οποία παραμένουν αδημοσίευτα, περιλαμβάνουν ρητορικά κομμάτια, όπως το εγκώμιο στον Ανδρόνικο Β', καθώς και πραγματείες για την φιλοσοφία, ιδίως για τη θεωρία των στοιχείων, την μετεωρολογία, την κοσμολογία και την θεολογία. Αρκετές από αυτές τις πραγματείες φαίνεται να έχουν δημιουργηθεί με αφορμή λογοτεχνικές συγκεντρώσεις στην Αυλή, μερικές φορές μπαρουσία του Αυτοκράτορα. Από την εκτενή αλληλογραφία του, σώζονται 172 επιστολές.
Στα φιλοσοφικά του έργα, ο Χούμνος αποδεικνύεται «ένθερμος και επιδέξιος» υπερασπιστής του Αριστοτέλη. Εντούτοις δεν ενσερίζεται τον Αριστοτελισμό, αλλά ενδιαφέρεται μάλλον να παράσχει μια άκαμπτα λογική φιλοσοφική αιτιολόγηση για τα δόγματα που της χριστιανικής θεολογίας. Με τις επιθέσεις του στις πλατωνικές θεωρίες της ουσίας και της μορφής ή με την απόρριψη των θεωριών του Πλωτίνου περί ψυχής, ο Χούμνος προσπαθεί να αποδείξει την χριστιανική θεολογική διδασκαλία.
Σύμφωνα με τον Γάλλο Βυζαντινολόγο Ροντόλφ Γκιγιάν, «με την αγάπη του για την αρχαιότητα, παθιασμένος, αν και λίγο δουλοπρεπής, και με την ποικιλία των γνώσεών του ο Χούμνος κηρύσσει τον ιταλικό ανθρωπισμό και τη δυτική Αναγέννηση».
Οικογένεια
Ο αδελφός του Νικηφόρου, Θεόδωρος, ήταν επίσης υπάλληλος της Αυλής. Από τον γάμο του με άγνωστη γυναίκα, ο Χούμνος είχε πολλά παιδιά:
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς Κατηγορία:Βυζαντινοί λόγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα
Αρθροπλαστική μικρής επεμβατικότητας
Ριζική θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας αποτελεί η ολική αρθροπλαστική του ισχίου, δηλαδή ολική αντικατάσταση της άρθρωσης με προθέματα. Η επέμβαση ξεκίνησε προ 50 ετών και έδωσε λύση σε εκατομμύρια ασθενών που μέχρι τότε ήταν λειτουργικά ανάπηροι. Η ολική αρθροπλαστική του ισχίου είναι βαρειά επέμβαση με σημαντικό αριθμό επιπλοκών και αρκετό διάστημα αποκατάστασης. Τα τελευταία χρόνια δυναμικά στο προσκήνιο μπαίνουν οι εγχειρήσεις μικρής επεμβατικότητας, δηλαδή με μικρές τομές και προσπελάσεις.
Η ΑΜΙS (αρθοπλαστική μικρής επεμβατικότητας) είναι μέθοδος με πολύ μικρή τομή  (μικρότερη των 10 εκατοστών) χωρίς τομή μυών ή τενόντων όπως στην κλασσική επέμβαση. Έτσι η μετεγχειρητική νοσηλεία είναι πολύ ελαφρύτερη, με σπάνιες επιπλοκές, ελάχιστες μεταγγίσεις και πολύ γρήγορη κινητοποίηση, από τη 2η ημέρα. Η ΑΜΙS δεν μπορεί όμως να εφαρμοστεί σε όλους τους ασθενείς (σωματότυπος) και απαιτεί ειδικά εργαλεία κι εκπαιδευμένη στη μέθοδο χειρουργική ομάδα.
Η SuperPath είναι μια ελάχιστης επεμβατικότητας τεχνική για oλική αρθροπλαστική του ισχίου. Η λέξη SuperPath προέρχεται από τα αρχικά Superior Portal Assisted Total Hip. Δημιουργήθηκε και εξελίχθηκε από τον Jimmy Chow στο Phoenix της Arizona στις ΗΠΑ. Είναι η εξέλιξη και ο συνδυασμός των τεχνικών Path για την προετοιμασία της κοτύλης και SuperCap για την προετοιμασία του μηριαίου οστού κατά την Ολική Αρθροπλαστική του Ισχίου. Με την μέθοδο SuperPath γίνεται μικρή τομή στην οπίσθια πλάγια επιφάνεια του ισχίου και χωρίς διατομή μυών ή τενόντων και χωρίς εξάρθρημα του Ισχίου πραγματοποιείται η αντικατάσταση της άρθρωσης του Ισχίου με μεταλλικά εμφυτεύματα. Καθώς κανένας μυς δεν κόβεται και δεν αποκολλάται από το οστό, το τραύμα στα μαλακά μόρια είναι ελάχιστο , με αποτέλεσμα γρηγορότερη κινητοποίηση του ασθενούς, λιγότερο πόνο, λιγότερη αιμορραγία και ταχύτερη αποκατάσταση.
Παραπομπές
Κατηγορία:Θεραπευτικές αγωγές Κατηγορία:Χειρουργική
Σατώ-Μπρεαίν
Το Σατώ-Μπρεάν (Μπρουχ-Κάστελ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Σατώ-Ρουζ
Το Σατώ-Ρουζ (Φραγκονικά της Λωρραίνης: Ρούντενντροφ, Ρότενντορφ) είναι κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Προηγούμενα ονόματα: Σατώ Ρουζ ου Ροτντόρφ (1793), Ροτντόρφ ( 1794-1795 ), Σατωρούζ (1801).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Πρωτομάστορας
Ο Πρωτομάστορας είναι τίτλος ελληνικής όπερας του Μανώλη Καλομοίρη.
Με βάση το δημοτικό τραγούδι Το γιοφύρι της Άρτας, ο Νίκος Καζαντζάκης έγραψε το 1909 τραγωδία που μελοποίησε ο Μανώλης Καλομοίρης. Η τραγωδία πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αθήνα το 1916 και χαιρετίστηκε ως μουσικός σταθμός (ΕΣΤΙΑ 12 Μαρτίου 1916).
Ο συνθέτης στον πρόλογο του σημείωσε μεταξύ άλλων: "Διάλεξε ο μουσικός την τραγωδία του Πρωτομάστορα ... γιατί πιστεύει πως ο θρύλος μονάχα, ο μύθος της αρχαίας τραγωδίας, καταδέχεται και τη ζητάει μάλιστα την επεξεργασία της μουσικής, τη μουσική ατμόσφαιρα. Σε τέτοια ατμόσφαιρα ίσα-ίσα ο κόσμος του θρύλου ο φανταστικός, ζει πιό άνετα και πιό έντονα την παραμυθένια του ζωή."
Κατηγορία:Όπερες του Μανώλη Καλομοίρη Κατηγορία:Όπερες στην ελληνική γλώσσα
Λιμενήιο
Αρχαία χώρα περιορισμένης έκτασης, δίπλα στη Μίλητο και στον Μαίανδρο ποταμό της Ιωνίας, στη Μικρά Ασία.
Κατηγορία:Ιστορική γεωγραφία Κατηγορία:Μικρά Ασία
Μαλλί της γριάς
thumb|right|250px|Παρασκευή μαλλιού της γριάς Το μαλλί της γριάς είναι ένα προϊόν το οποίο αποτελείται από νήματα ζάχαρης και το οποίο διατίθεται από πλανόδιους πωλητές. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι ο μεγάλος όγκος του. Ως προϊόν απευθύνεται κυρίως σε μικρά παιδιά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γλυκά Κατηγορία:Ζαχαρώδη παρασκευάσματα
Ρούμπι
Η Ρουμπί (Ισπανικά: Rubí) είναι τηλενουβέλα μεξικάνικης παραγωγής 2004 της Televisa. Πρόκειται για διασκευή του σεναρίου της Γιολάντα Βάργας Ντουλτσέ, καθώς επίσης και της ομότιτλης τηλενουβέλας που γυρίστηκε το 1968 με τη Φάνι Κάνο (Fanny Cano). Ακολούθησε και μία τηλεταινία διάρκειας 90 λεπτών η οποία δεν μεταδόθηκε στην Ελλάδα ή την Κύπρο.
Πρωταγωνιστούν Μπάρμπαρα Μόρι, Εδουάρδο Σανταμαρίνα, Γιακελίν Μπρακαμόντες και Σεμπαστιάν Ρούλι.
Από τη 1η Νοεμβρίου 2007, η σειρά προβάλλεται σε επανάληψη τις μεταμεσονύκτιες ώρες, πάλι από τον ίδιο τηλεοπτικό σταθμό. Στην Κύπρο η σειρά μεταδόθηκε με τον τίτλο "Ρούμπι, μία αδίστακτη γυναίκα" από τον ANT1 Κύπρου το φθινόπωρο του 2006.
Υπόθεση
Η Ρούμπι είναι μια όμορφη, φιλόδοξη, αλλά φτωχή κοπέλα που ζει μαζί με την μητέρα της την Ρεφούχιο και την αδελφή της την Κριστίνα σε μια φτωχογειτονιά. Η Κριστίνα δουλεύει σκληρά για να βοηθήσει την οικογένεια της και το σπίτι, ενώ η Ρούμπι σπουδάζει σε ένα ιδιωτικό πανεπιστήμιο και βοηθάει την Μαριμπέλ ένα πλούσιο αλλά γλυκό κορίτσι που αγαπά την Ρούμπι σαν αδελφή της.
Στην πραγματικότητα όμως η Ρούμπι βρίσκει στην Μαριμπέλ την ακόρεστη επιθυμία της για πλούτη και ανέσεις ενώ την ζηλεύει ταυτόχρονα. Όμως μέσα στην καρδιά της υπάρχει πάντα η μάχη μεταξύ της ανάγκης για την αληθινή αγάπη και της φιλοδοξίας για μια ζωή χωρίς στερήσεις.
Όταν στην ζωή της μπαίνει ο Αλεχάντρο η μάχη αυτή γίνεται ολοένα και δυνατότερη καθώς ερωτεύεται τον Αλεχάντρο όπως δεν έχει ξαναγαπήσει ποτέ στην ζωή της παρόλο που αυτός είναι ένας φτωχός γιατρός αλλά καλός και τίμιος άνθρωπος. Η Ρούμπι βρίσκεται τότε αντιμέτωπη με τον εαυτό της μπροστά σε ένα μεγάλο δίλημμα.
Αποφασίζει να προδώσει την Μαριμπέλ και να της κλέψει τον άνδρα που αγαπάει, τον Έκτορ, που είναι πλούσιος. Τον κάνει να την ερωτευτεί και να ξεχάσει την Μαριμπέλ, αφού χωρίσει πρώτα με τον Αλεχάντρο, παρόλο που πονάει για αυτό. Όταν η Μαριμπέλ και ο Έκτορ ετοιμάζονται να παντρευτούν το σκάνε αφήνοντας πίσω τους πάντες.
Παντρεύονται και έτσι αρχίζει μια καινούργια ζωή για αυτούς. Όμως στην πορεία θα καταλάβει ότι τα πλούτη δεν φέρνουν την ευτυχία και μέσα από απάτες και δόλους θα προσπαθήσει να πάρει πίσω όλα όσα έχασε και πιστεύει ότι της ανήκουν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεξικάνικες τηλεοπτικές σειρές Κατηγορία:Τηλενουβέλες
865 Τσουμπάιντα
Η Τσουμπάιντα (Zubaida) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,479. Ανακαλύφθηκε το 1917 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από ένα πρόσωπο της όπερας Αμπού Χασάν (1811) του Καρλ Μαρία φον Βέμπερ.
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Τσουμπάιντα εκτιμάται σε 17,78 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι άγνωστος, ενώ το άλβεδό της είναι 0,097. Είναι άγνωστο αν και με ποια περίοδο περιστρέφεται η Τσουμπάιντα γύρω από τον εαυτό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Τσουμπαιντα
Σιμίας ο Ρόδιος
Ο Σιμίας ήταν Έλληνας γραμματικός και ποιητής που άκμασε περί το 300 π.Χ. και καταγόταν από τη Ρόδο.
Έγραψε σύγγραμμα λεξικολογικού περιεχομένου (Γλώσσαι), ύμνους (στο Διόνυσο, στην Εστία, στον Ηρακλή κ.ά.) και διάφορα άλλα ποιήματα (Απόλλων, Γοργώ, Μήνες). Στην Παλατινή Ανθολογία σώζονται περί τα ένδεκα επιγράμματα του (Σιμίου, Σιμίου Γραμματικού). Τρία απ’ αυτά, τα XV 22, 24, 27, έχουν γραφεί έτσι ώστε οι στίχοι τους να εικονίζουν το σχήμα του αντικειμένου για το οποίο μιλούν (Πέλεκυς, Πτέρυγες Έρωτος, Ωόν).
Σατώ-Σαλέν
Το Σατώ-Σαλάν ( ? Σάλτσμπουργκ, από το 1941–44 Σαλτσμπούργκεν) είναι μια κοινότητα στο νομό Μοζέλ στο Γκραντ Εστ στη βορειοανατολική Γαλλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Μοζέλ
Γιάννης Ευαγγελίδης (σχεδιαστής μόδας)
thumb|Φόρεμα του Γιάννη Ευαγγελίδη. Νέα Υόρκη 1956 (συλλογή [[Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα|ΠΛΙ, Ναύπλιο).]] Ο Γιάννης Ευαγγελίδης είναι σχεδιαστής μόδας που με τη δουλειά του διέπρεψε στο εξωτερικό λανσάροντας φορέματα εμπνευσμένα από παραδοσιακές Ελληνικές ενδυμασίες.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε στην Κύπρο. Σε ηλικία 18 ετών ήρθε στην Αθήνα όπου πολύ σύντομα παντρεύτηκε τη Βάσω Κουρτίδη, με την οποία δημιούργησαν τον ομώνυμο οίκο υψηλής ραπτικής. Μοντέλα του σκιτσάριζε ο ζωγράφος Εγγονόπουλος. Ήταν ο πρώτος που αξιοποίησε τα στοιχεία της ελληνικής τέχνης, αρχαϊκής και λαϊκής, δίνοντας μια νέα πνοή στην αθηναϊκή μόδα. Την περίοδο του πολέμου υποχρεώθηκε να φύγει από την Ελλάδα και το 1948 κατέληξε στο Λονδίνο. Επόμενος σταθμός του η Αμερική, όπου εκτός από τις δημιουργίες υψηλής ραπτικής έγινε και καλλιτεχνικός σύμβουλος στο γνωστό κοσμηματοπωλείο «Tiffany’s».
Τη δεκαετία του 1950, δημιουργίες του γίνονται εξώφυλλο στο γερμανικό περιοδικό ”Sie und Er” και φωτογραφίες με μοντέλα, συνοδεύουν το άρθρο του Otto Kielmeyer με τίτλο “La mode grecque” στην τριμηνιαία τουριστική έκδοση En Grece του Υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού. Ο Ευαγγελίδης αξιοποιεί τα στοιχεία της ελληνικής λαϊκής τέχνης, αφού τα μελετά εκτενώς στο μουσείο Μπενάκη. Εμπνέεται από τις παραδοσιακές φορεσιές και δημιουργεί σχέδια και μοτίβα που απέπνεαν ελληνικότητα. Φωτογραφίες με τα φορέματά του υπάρχει σε άρθρα των New York Times και New York Journal, με αφορμή την συμμετοχή του στην Παγκόσμια Έκθεση που διοργανώθηκε στη Νέα Υόρκη στο ξενοδοχείο St. Regis, υπό την αιγίδα του ελληνικού υφυπουργείου Τύπου και Τουρισμού, στις 26 Δεκεμβρίου του 1939. Οι δημιουργίες του ταξιδεύουν σε Ευρώπη και Αμερική και ντύνουν τις κομψότερες των ευρωπαϊκών και νεοϋορκέζικων κύκλων.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κύπριοι σχεδιαστές μόδας
Θεσπρωτίς (έπος)
Η Θεσπρωτίς ήταν ένα από τα χαμένα έπη του επικού κύκλου. Εκτός από τον τίτλο του, που αναφέρεται μία και μοναδική φορά από τον Παυσανία, δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα τίποτε άλλο γι' αυτό. Εικάζουμε μόνον ότι πραγματευόταν τις περιπέτειες του Οδυσσέα στην Θεσπρωτία και ότι ήταν η πηγή της μεταγενέστερης Τηλεγονείας.
Παλαιότερα ωστόσο, ορισμένοι μελετητές υπέθεσαν ότι η Θεσπρωτίς ήταν απλά μια άλλη ονομασία της Τηλεγονείας ή ίσως κάποιο από τα βιβλία της.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αρχαία ελληνικά έπη
Farman MF.11
Το Maurice Farman MF.11 Shorthorn είναι Γαλλικό αναγνωριστικό και ελαφρύ βομβαρδιστικό διπλάνο που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμιού Πολέμου.
Σχεδίαση και εξέλιξη
Το MF.11 ήταν ουσιαστικά μία έκδοση του Farman MF.7 με ισχυρότερους κινητήρες και περισσότερο στιβαρή και αεροδυναμική άτρακτο, η οποία υπερυψώθηκε πάνω από την κάτω πτέρυγα. Το αεροσκάφος εφοδιάστηκε με πυροβόλο όπλο για τον παρατηρητή, η θέση του οποίου μεταφέρθηκε μπροστά ώστε να διαθέτει καλύτερο οπτικό πεδίο βολής.
Το όνομά του προήλθε από το MF.7 Longhorn, καθώς δεν έφερε το χαρακτηριστικό, πρόσθια τοποθετημένο, πηδάλιο ύψους – βάθους και τα επιμηκυμένα πέδιλα ολίσθησης του προκατόχου του.
Επιχειρησιακή ιστορία
Το MF.11 υπηρέτησε τόσο με τις Γαλλικές όσο και τις Βρετανικές αεροπορικές δυνάμεις στο Δυτικό Μέτωπο στα πρώτα στάδια του πολέμου. Ως ελαφρύ βομβαρδιστικό εκτέλεσε την πρώτη βομβαρδιστική επιδρομή του πολέμου όταν στις 21 Δεκεμβρίου 1914 ένα FM.11 της Βασιλικής Ναυτικής Αεροπορικής Υπηρεσίας επιτέθηκε κατά Γερμανικών θέσεων πυροβολικού γύρω από το Όστεντ (Ostend) του Βελγίου.
Το 1915 αποσύρθηκε από την πρώτη γραμμή του Δυτικού Μετώπου, όμως εξακολούθησε να χρησιμοποιείται από τους Γάλλους στο Ανατολικό Μέτωπο και τη Μέση Ανατολή, ενώ οι Βρετανοί το χρησιμοποίησαν στα Δαρδανέλια, την Αφρική και τη Μεσοποταμία.
Η Ιταλική Fiat κατασκεύασε κατόπιν αδείας κάποια MF.11 από τις αρχές του 1915, εξοπλισμένα με σταθερό πρόσθιο πυροβόλο και κινητήρα Fiat A.10.
Το 1916 η Αυστραλία αγόρασε μερικά MF.11 για εκπαιδευτικούς σκοπούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
MF MF MF MF MF.11 Κατηγορία:Εμβολοκινητήρια στρατιωτικά αεροσκάφη
Θάψος (φυτό)
Θάψος ή Θαψία ονομαζόταν από τους αρχαίους Έλληνες ένα φυτό που χρησίμευε για παρασκευή κίτρινης βαφής, προέλευσης από την πόλη Θάψο της Σικελίας.
Η θάψος αναφέρεται από τον σχολιαστή του Θεόκριτου :
Ο Αδαμάντιος Κοραής, το 1832, καταγράφει ότι σύμφωνα με τον Spon αναφέρεται από τους κατοίκους της Πελοποννήσου ως χρυσόξυλο, ενώ το συνδέει με το γαλλικό fustet και την επιστημονική ονομασία Thapsia Asclepium.
Από τον ίδιο αναφέρεται ότι η Thapsia Asclepium αναφέρεται στα ελληνικά σε αγγλική έκδοση του Θεοφράστου ως αγλήγορα, ενώ σε κείμενο του 1999, αναφέρεται ότι το φυτό φύεται σε χώρες της Μεσογείου και στο νησί Μαδέρα, ενώ στην Ελλάδα οι δύο του ποικιλίες, η θαψία ή το Ασκληπιείο ονομάζεται κοινά αγλήγορα, ενώ η ποικιλία θαψία η γαργαρική (Thapsia gorganica) στη Ζάκυνθο ονομάζεται πολύκαρπος.
Αργότερα, στο Μέγα Λεξικό Όλης της Ελληνικής γλώσσης του Δημητράκου αναφέρεται και το όνομα του φυτού ρους ο κότινος
Περδίκκας Γ΄ της Μακεδονίας
Ο Περδίκκας ο Γ'  ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας από το 365 έως το 359 π.Χ. και διαδέχτηκε τον αδελφό του Αλέξανδρο Β'.
Δευτερότοκος γιος του Αμύντα Γ' και της Ευριδίκης και μεγαλύτερος αδελφός του Φιλίππου Β'. Όταν ήταν ανήλικος ακόμα ο αδελφός του σκοτώθηκε από τον Πτολεμαίο τον Αλωρίτη ο οποίος ανέλαβε τον θρόνο ως αντιβασιλέας. Το 365, ο Περδίκκας σκότωσε τον Πτολεμαίο και ανέλαβε τον θρόνο.
Αδελφές Τολματσέβυ
Οι Αναστασίγια και Μαρία Αντρέγιεβνα Τολματσέβυ (ρωσικά: Анастасия и Мария Андреевна Толмачёвы, 14 Ιανουαρίου 1997) είναι δίδυμες αδερφές, ηθοποιοί και πρώην τραγουδίστριες για παιδιά από τη Ρωσία. Σε ηλικία 9 ετών, κέρδισαν τον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2006 στο Βουκουρέστι της Ρουμανίας με το τραγούδι Vesenniy Jazz (κυριλλικά : Весенний Джаз). Οκτώ χρόνια αργότερα, εκπροσώπησαν τη Ρωσία στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2014 και κατέκτησαν την έβδομη θέση με το τραγούδι Shine.
Περδίκκας Γ΄ της Μακεδονίας
Εργάστηκε για να βελτιώση την διοίκηση και τα οικονομικά του κράτους του. Εξεστράτευσε εναντίον των Ιλλυριών, προσπαθώντας να σταματήσει τις καταστροφικές τους επιδρομές στην Μακεδονία, αλλά η εκστρατεία κατέληξε σε καταστροφή, κατά την οποία έχασε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του και την ζωή του.
Αδελφές Τολματσέβυ
Οι δίδυμες κυκλοφόρησαν έναν δίσκο που ονομάστηκε Polovinki το 2007 και έχουν εμφανιστεί σε μια ταινία για την τηλεόραση στη Ρωσία.
Περδίκκας Γ΄ της Μακεδονίας
Τον διαδέχτηκε στον θρόνο ο γιος του Αμύντας Δ' ενώ ήταν ακόμη νήπιο. Την βασιλεία στην Μακεδονία ουσιαστικά άσκησε σαν αντιβασιλέας, ο θείος του Φίλιππος Β'.
Πηγές
Κατηγορία:Δυναστεία των Αργεαδών Κατηγορία:Μακεδόνες μονάρχες
Αδελφές Τολματσέβυ
Παραπομπές
Τολματσεβυ Κατηγορία:Μουσικά ντουέτα αδελφών Κατηγορία:Ρωσίδες ηθοποιοί Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 2014 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με τη Ρωσία Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Νικητές Παιδικού Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Γεώργιος Βλάχος (δημοσιογράφος)
Βιογραφικό
Το 1919 εξέδωσε την «Καθημερινή», που γρήγορα εξελίχθηκε στην σημαντικότερη εφημερίδα της αντιβενιζελικής παράταξης. Στις 14 και 17 Αυγούστου 1922 με δύο άρθρα του («Οίκαδε» και «Πομερανοί») στην Καθημερινή, κατ' εντολή του Γούναρη (όπως δήλωσε αργότερα), υποστήριξε την εσπευσμένη επιστροφή της Στρατιάς Μικράς Ασίας στην Ελλάδα, αδιαφορώντας για τους εκεί ελληνικούς πληθυσμούς. Για αυτά τα δύο άρθρα κατηγορήθηκε από τους βενιζελικούς ότι υπέσκαψε το ηθικό των μαχόμενων τμημάτων και συντέλεσε στην κατάρρευση του μετώπου.
Στα ταραγμένα χρόνια του μεσοπολέμου, ο Βλάχος υποστήριζε ότι η αρμονική ενσωμάτωση των λεγόμενων «Νέων Χωρών» στο ελληνικό κράτος θα γινόταν εφικτή μόνο με παραχώρηση δικαιωμάτων σε μειονοτικούς πληθυσμούς όπως οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, οι Μουσουλμάνοι της Δυτικής Θράκης και οι Σλαβόφωνοι της Φλώρινας και της Καστοριάς, θέση ριζικά αντίθετη από αυτή των βενιζελικών που πίστευαν στην ανταλλαγή πληθυσμών και την ομογενοποίηση της Βόρειας Ελλάδας με την συστηματική καλλιέργεια ελληνικού εθνικού φρονήματος. Η υιοθέτηση τέτοιων θέσεων από τον Βλάχο και την «Καθημερινή» ήταν εν πολλοίς αναπόφευκτη, καθώς οι προσφυγικοί πληθυσμοί της Βόρειας Ελλάδας υποστήριζαν φανατικά τον Βενιζέλο.
Το προσωπικό μένος του Βλάχου εναντίον του Βενιζέλου κορυφώθηκε το 1932-33, όταν του επιτέθηκε με την φράση «σε πτύω τρίς κατά πρόσωπον, τέως αλήτη και νυν Πρωθυπουργέ».
Η Καθημερινή στήριξε το 1936 την υπηρεσιακή κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά, καθώς και τη Δικτατορία της 4ης Αυγούστου αργότερα.
Στις 8 Μαρτίου 1941 δημοσιεύτηκε στην «Καθημερινή» η «ανοικτή επιστολή προς τον Αδόλφο Χίτλερ» του Γ. Βλάχου, που θεωρείται από τα σπουδαιότερα δημοσιογραφικά κείμενα της περιόδου.
Μετά την απελευθέρωση, ο Γεώργιος Βλάχος συνέχισε την στήριξή του στο Λαϊκό Κόμμα. Πέθανε το 1951 στην Αθήνα, και τον διαδέχθηκε η κόρη του Ελένη Βλάχου, επίσης γνωστή δημοσιογράφος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες δημοσιογράφοι Κατηγορία:Έλληνες εκδότες Κατηγορία:Απόφοιτοι Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Διεθνιστική Εργατική Αριστερά
Η Διεθνιστική Εργατική Αριστερά (Δ.Ε.Α.) είναι μια επαναστατική σοσιαλιστική οργάνωση στην Ελλάδα. Συμμετείχε ιδιαίτερα ενεργά στην ίδρυση του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ το 2002 και του ΣΥΡΙΖΑ το 2004, ενώ διατηρούσε στενές σχέσεις με την οργάνωση International Socialist Organisation (ISO) στις ΗΠΑ. Αποδέχεται τις πολιτικές των Διεθνών Σοσιαλιστών (International Socialists) και της Μαρξιστικής πολιτικής παράδοσης. Συμμετείχε στο αντιρατσιστικό κίνημα μέσω του Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών και της Κίνησης Απελάστε το Ρατσισμό (ΚΑΡ), μέχρι τη διάσπασή της το 2018, οπότε και έπαψε να παρεμβαίνει στο ΚΣΜ και την ΚΑΡ. Συμμετείχε μέχρι το Φεβρουάριο του 2020 στη ΛΑΕ.
Ίδρυση
Η ΔΕΑ ιδρύθηκε στις 3 Μαρτίου του 2001, αφού πρώτα διασπάστηκε από το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα (ΣΕΚ), το τμήμα της Διεθνούς Σοσιαλιστικής Τάσης στην Ελλάδα.
Πολιτική Συμμαχιών
Η οργάνωση αναφέρεται στην τακτική του "ενιαίου μετώπου", όπως περιγράφεται από τα τέσσερα πρώτα συνέδρια της Κομμουνιστικής Διεθνούς, και τους μπολσεβίκους ηγέτες Β. Λένιν και Λ. Τροτσκι. Η ΔΕΑ ισχυρίζεται ότι ακολουθεί μια μορφή ενιαιομετωπικής τακτικής ειδικού τύπου, προσαρμοσμένη στις πολιτικές συνθήκες καθώς και τις δυνατότητες της οργάνωσης. Βασισμένη σε αυτή την πολιτική, η οργάνωση συμμετείχε στο Χώρο Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς, ίδρυσε με άλλες οργανώσεις και συλλογικότητες το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ το 2002 και δραστηριοποιήθηκε ενεργά στην ίδρυση του ΣΥΡΙΖΑ  το 2004. Στις αρχές του 2010 η οργάνωση προχώρησε μαζί με τον Αλέκο Αλαβάνο, την ΚΟΕ την ΚΕΔΑ και την ΑΠΟ στην ανάληψη πρωτοβουλίας για ένα Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής (ΜΑΑ). Στις περιφερειακές εκλογές του 2010 συμμετείχε στο ψηφοδέλτιο της Ελεύθερης Αττικής στην αντίστοιχη περιφέρεια, με επικεφαλής τον Α. Αλαβάνο.
Από τις αρχές του 2011, η ΔΕΑ συμμετείχε στις διαδικασίες του Αριστερού Βήματος Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς καθώς και στην Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους. Η οργάνωση μπήκε σε κρίση λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2004 όταν 2 διαφορετικές ομάδες, το Κόκκινο και η Διεθνιστική Σοσιαλιστική Παρέμβαση (ΔΣΠ) διασπάστηκαν από αυτή. Η μια από αυτές συνέχισε να λειτουργεί σαν πολιτική ομάδα με το όνομα "Κόκκινο" στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τον Δεκέμβρη του 2014 όταν και ανέστειλε την λειτουργία της προσχωρώντας ξανά στην ΔΕΑ. Η δεύτερη ονομάστηκε προσωρινά Διεθνιστική Σοσιαλιστική Παρέμβαση (ΔΣΠ), για να ενταχθεί στη συνέχεια στην ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, που εκπροσωπεί την Δ' Διεθνή στην Ελλάδα. Η ΔΕΑ ξεπέρασε αυτές τις απώλειες γρήγορα.
Το 2012 η ΔΕΑ συμμετείχε στις εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ, εκλέγοντας 2 βουλεύτριες, την Μαρία Μπόλαρη (Ά Αθηνών) και την Ιωάννα Γαϊτάνη (Ά Θεσσαλονίκης).
Στη Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ τον Νοέμβρη 2012 συγκροτείται με πρωτοβουλία της ΔΕΑ, της οργάνωσης "Κόκκινο", της ΑΠΟ και ανένταχτων μελών το "Κόκκινο Δίκτυο στον ΣΥΡΙΖΑ". Στην πορεία των εργασιών της Συνδιάσκεψης, το Κόκκινο Δίκτυο συμπράττει με το Αριστερό Ρεύμα και μαζί συγκροτούν την Αριστερή Πλατφόρμα.
Στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ το 2013 η ΔΕΑ θα αρνηθεί να αυτοδιαλυθεί, όπως διεκδικούσε ο Α. Τσίπρας και η πλειοψηφία του κόμματος.
Στις εκλογές του Γενάρη του 2015 η Ι. Γαϊτάνη επανεκλέγεται, η Μ. Μπόλαρη χάνει την έδρα της καθώς ο Α. Τσίπρας επιλέγει να κρατήσει την έδρα της έναντι αυτής του Βασίλη Τσίρκα στην Άρτα και εκλέγεται η Έλενα Ψαρρέα (Μεσσηνίας), συμμετέχουσα στο Κόκκινο Δίκτυο. Η Ι. Γαϊτάνη απείχε από την ψηφοφορία του Προέδρου της Δημοκρατίας, ενώ με την Έλενα Ψαρρέα ήταν οι μόνες βουλεύτριες του ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισαν τη Συμφωνία της 20ης Φλεβάρη.
Η ΔΕΑ αποχώρησε -μαζί με την υπόλοιπη Αριστερή Πλατφόρμα- από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και ανακοίνωσε τη σύμπραξη της στην Λαϊκή Ενότητα.
Το Νοέμβριο του 2017 η ΚΕ διαπίστωσε ότι μέλη της οργάνωσης διακινούσαν κείμενα επιλεκτικά σε άλλα μέλη και εκτός διαδικασιών. Σαν απάντηση - αποφεύγοντας τα προβλεπόμενα πειθαρχικά μέτρα - ανακοίνωσε τη διεξαγωγή Τακτικής Συνδιάσκεψης. Στη συνέχεια, το Δεκέμβρη του 2017 συγκροτήθηκε επίσημη εσωκομματική αντιπολίτευση γύρω από μια ποικιλία ζητημάτων: από την παρέμβασης στη ΛΑΕ και την ερμηνεία του ενιαίου μετώπου, έως τη διαφωνία ως προς την εσωκομματική δημοκρατία ή τρόπου συγκρότησης της οργάνωσης. Το 2018 - λίγες εβδομάδες μετά την Τακτική Συνδιάσκεψη - η Κεντρική Επιτροπή (Κ.Ε.) της ΔΕΑ, μετά από δύο προειδοποιητικές ποινές, διέγραψε δύο μέλη της Κ.Ε. για δραστηριότητα πέραν των ορίων των καταστατικού και των αποφάσεων της Συνδιάσκεψης. Τον Απρίλιο του ίδιου έτους αποχώρησε ένα τμήμα της εσωκομματικής αντιπολίτευσης που είχε επίσημα συγκροτηθεί τον Δεκέμβρη του 2017. Οι αποχωρήσαντες, μαζί με τους δύο διαγραφέντες, συγκρότησαν ξεχωριστή συλλογικότητα γύρω από την εφημερίδα "Κόκκινο Νήμα" και αποχώρησαν από τη ΛΑΕ στα τέλη Ιούνη 2018.
Επαναστατικός Μαρξισμός
Η ΔΕΑ αναφέρεται στις βασικές πολιτικές αναλύσεις των "Διεθνών Σοσιαλιστών", του ρεύματος που ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του '50 από τον Παλαιστίνιο εβραϊκής καταγωγής Τ. Κλιφ. Μια από τις βασικές θέσεις που διαχωρίζει το ρεύμα αυτό από τα υπόλοιπα τροτσκιστικά ρεύματα (γνωστά ως "ορθόδοξα" τροτσκιστικά ) είναι η ανάλυση της Ρωσίας ως ένα κρατικό καπιταλισμό, σε αντίθεση με την ανάλυση που είχε ο Τρότσκι για την ΕΣΣΔ ως ένα εκφυλισμένο μεν, αλλά στη βάση του ακόμη εργατικό κράτος. Σύμφωνα με την οργάνωση "Η εμπειρία της Ρωσίας αποδεικνύει ότι ακόμα και μια νικηφόρα εργατική σοσιαλιστική επανάσταση, όπως ο Οκτώβρης του 1917, δεν μπορεί να επιβιώσει σε απομόνωση. Τα καθεστώτα της ΕΣΣΔ, μετά την επικράτηση του σταλινισμού, όπως και τα καθεστώτα της Κίνας και των άλλων ανατολικών χωρών ήταν ή είναι κρατικοί καπιταλισμοί, όπου η εκμετάλλευση και η καταπίεση της εργατικής τάξης δεν διαφέρει από τη Δύση. Γι' αυτό υποστηρίζουμε τις εργατικές εξεγέρσεις ενάντια στη γραφειοκρατική άρχουσα τάξη αυτών των χωρών".
Εκδόσεις
Η οργάνωση εκδίδει τακτικά την εφημερίδα, "Εργατική Αριστερά", ανά δυο εβδομάδες και ένα θεωρητικό περιοδικό, το "Κόκκινο", δύο με τέσσερις φορές το χρόνο. Στις αρχές του 2009 η εφημερίδα αύξησε τον όγκο της από 12 σε 16 σελίδες. Η ΔΕΑ διακινεί την εφημερίδα της σχεδόν αποκλειστικά μέσω του δικτύου των μελών της, καθώς και σε βδομαδιάτικες εξορμήσεις σε γειτονιές, σε εργατικούς χώρους και διαδηλώσεις. Από τα τέλη του 2014, η εφημερίδα διακινείται και στα περίπτερα. Εμπλέκεται επίσης σε εκδόσεις εντύπων σε χώρους, όπως οι μαθητές, οι φοιτητές αλλά και το αντιρατσιστικό κίνημα. Το επόμενο διάστημα σχεδιάζεται η ίδρυση εκδοτικού οίκου από την οργάνωση.
Διεθνείς Σχέσεις
Αν και η ΔΕΑ δεν ανήκει σε κάποια διεθνή οργάνωση ή τάση, διατηρεί σχέσεις με άλλες οργανώσεις στο εξωτερικό, πέρα από την ISO (ΗΠΑ), την οποία θεωρεί αδερφή οργάνωση. Μέσω της ISO έχει αναπτύξει σχέσεις με την οργάνωση "Κίνημα για το Σοσιαλισμό" (Ελβετία, Movimento Per Il Socialismo), την οργάνωση Socialist Alternative (Αυστραλία) , ενώ σχέσεις έχει αναπτύξει με τμήματα της συνδικαλιστικής οργάνωσης Conlutas (Βραζιλία) Επαφές διατηρεί και με το Νέο Αντικαπιταλιστικό Κόμμα (Γαλλία, NPA).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αντικαπιταλιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ Κατηγορία:Συνιστώσες της ΛΑ.Ε. Κατηγορία:Κομμουνιστικά κόμματα στην Ελλάδα Κατηγορία:Τροτσκιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα
Σκήτη Κοζάνης
Για συνώνυμο οικισμό στην Ελλάδα δείτε το λήμμα: Σκήτη Λάρισας
Η Σκήτη είναι ορεινό χωριό της Κοζάνης σε υψόμετρο 740 μέτρα.
Γεωγραφία - Ιστορία
Η Σκήτη βρίσκεται στο εσωτερικό του νομού, στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του όρους Άσκιο (Σινιάτσικο) και δυτικά της Κοζάνης σε απόσταση 15,5 χλμ. Είναι κτισμένος ανάμεσα στους οικισμούς Ξηρολίμνη (Β.), Αλωνάκια (Δ.) και Κοκκιναρά (ΝΔ.). Απέχει 3 χλμ. βόρεια από τον κόμβο Καλαμιάς της Εγνατίας Οδού και βρίσκεται στα όρια του Καταφύγιου Άγριας Ζωής Ανθότοπου - Σκήτης. Την περίοδο της τουρκοκρατίας αναφέρεται με την ονομασία Ντιντιλέρ ως αμιγώς "τουρκικό" χωριό να κατοικείται από Οθωμανούς και συμπεριλαμβανόταν στα χωριά των Καραγιαννίων. Με το ίδιο όνομα αναφέρεται μετά την απελευθέρωση το 1918 στο ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 να προσαρτάται στην ομώνυμη κοινότητα. Το 1927 μετονομάστηκε σε Σκήτη. Οι κάτοικοί του ασχολούνται με την κτηνοτροφία και τη γεωργία. Μετά την απελευθέρωση και την ανταλλαγή πληθυσμών εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από από τις πόλεις Ζάβερα, Σεβάστεια, Χαψίκεη, Λαράχανη της Τραπεζούντας και την Προύσα. Το 1928 έγινε διανομή χωραφιών για να αποκτήσουν έτσι κάποια περιουσιακά στοιχεία και να έχουν δικαιώματα. Η ονομασία Σκήτη προήλθε από τους ασκητές που υπήρχαν στα βουνά της περιοχής. Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Κοκκιναρά αποτελούν την τοπική κοινότητα Σκήτης που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Κοζάνης του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 277 κατοίκους.
Πλεκόπτερα
Τα πλεκόπτερα  (Plecoptera) αποτελούν μια τάξη ημιμετάβολων εντόμων που περιλαμβάνει δεκαπέντε οικογένειες με παγκοσμίως πάνω από δύο χιλιάδες είδη. Στην Ευρώπη συναντούμε επτά οικογένειες με περίπου 426 είδη, στην Ελλάδα περίπου 64 είδη, που εκπροσωπούν και τις επτά οικογένειες. Μεγάλο μέρος των ειδών στην Ελλάδα είναι ενδημικά. Πολλά είδη απειλούνται από εξαφάνιση εξ αιτίας της μικρής περιοχής γεωγραφικής εξάπλωσης τους.
Το όνομα πλεκόπτερα αναφέρεται στον τρόπο με τον οποίο τα έντομα αυτά στη στάση ηρεμίας διπλώνουν τις οπίσθιες πτέρυγες κάτω από τις μπροστινές. thumb|230px|Εικ. 1: Isoperla sp. έκδυση στο ενήλικο στάδιο thumb|230px|Εικ. 2: προνύμφη thumb|230px|Εικ. 3: έκδυμα thumb|230px|Εικ. 4: σύζευξη
Μορφολογικά χαρακτηριστικά του ακμαίου
Τα μικρά είδη αποκτούν μήκος 5 χιλιοστόμετρων, τα μεγάλα είδη φτάνουν τα 50 χιλιοστόμετρα. Στο κεφάλι εκφύονται δύο μακριές νηματοειδείς κεραίες. Οι σύνθετοι οφθαλμοί είναι καλά αναπτυγμένοι. Επιπλέον διακρίνουμε δύο ή τρία οφθαλμίδια. Τα στοματικά μόρια είναι μασητικού τύπου, οι άνω σιαγόνες είναι ασθενείς.
Ο θώρακας δεν σχηματίζει κάψα, αλλά οι τρεις θωρακικοί δακτύλιοι κινούνται μεταξύ τους. Στο θώρακα κατά κανόνα εκφύονται δύο ζευγάρια μεμβρανώδεις πτέρυγες με παχιές φλέβες. Ο αριθμός, ο μέγεθος και η νεύρωση των πτερύγων ποικίλει αρκετά. Στις πρωτόγονες οικογένειες συναντούμε είδη με τέσσερις πτέρυγες με δίκτυο από φλέβες κατά μήκος και εγκάρσιες φλέβες που θυμίζουν τα Παλαιόπτερα. Σε στάση οι πτέρυγες διπλώνονται στο πάνω μέρος της κοιλίας. Υπάρχουν όμως και είδη με υποτυπώδη νεύρωση ή και ατροφικές πτέρυγες. Επίσης υπάρχουν άπτερα είδη. Όλα τα πόδια έχουν τριμερείς ταρσούς.
Η κοιλιά αποτελείται από δέκα δακτυλίους και με λίγες εξαιρέσεις καταλήγει σε ένα ζεύγος κερκιδίων (ή κέρκων, cerci). Η δομή των γεννητικών οργάνων επίσης δείχνει μεγάλες παραλλαγές μεταξύ πρωτόγονων και εξελιγμένων ειδών.
Μορφολογικοί χαρακτήρες της προνύμφης
Εφόσον η μεταμόρφωση είναι ατελή, το σώμα των προνυμφών μοιάζει με το σώμα των ενηλίκων (Εικ. 2). Για αυτό το λόγο ονομάζεται και απλή νύμφη. Βέβαια οι πτέρυγες ακόμα δεν είναι αναπτυγμένες. Οι προνύμφες αναπτύσσονται στο νερό. Για την πρόσληψη οξυγόνου από το νερό υπάρχουν αρχικά έξι ζεύγη εξωτερικών βράγχιων με νηματοειδή μορφή στην κοιλία. Στα εξελιγμένα είδη ο αριθμός των εξωτερικών βράγχιων είναι μικρότερος και μπορεί να υπάρχουν άλλα όργανα ειδικευμένα για την πρόσληψη οξυγόνου. Αυτά τα όργανα δεν εκφύονται αναγκαστικά στην κοιλία και λείπουν στα ενήλικα.
Βιολογία
Τα ενήλικα δεν πετούν καλά και τα συναντούμε τις περισσότερες φορές κοντά στο νερό. Υπάρχουν είδη που είναι ενεργά κατά την ημέρα και είδη, που δραστηριοποιούνται στο σκοτάδι. Πολλά είδη δεν τρέφονται στο ενήλικο στάδιο, άλλα τρέφονται από λειχήνες, φύκη, γύρη, ή οργανικά κατάλοιπα.
Η αναπαραγωγική βιολογία διαφέρει αρκετά στα διάφορα είδη. Κατά την προξενιά τα είδη του βόρειου ημισφαιρίου χτυπούν πολύ γρήγορα με την άκρη της κοιλιάς στο υπόστρωμα, προκαλώντας ήχους. Αρχίζει το αρσενικό με το τυμπάνισμα και απαντάει μόνο το θηλυκό, που ανήκει στο ίδιο είδος. Ένα εξαιρετικό απλό είδος τυμπανισμού πραγματοποιείται στο είδος Guadalgenus franzi, ενδημικό στην Ιβηρική χερσόνησο. Το αρσενικό κτυπάει δύο φορές, η χρονική απόσταση μεταξύ των δυο παλμών παραλλάζει μεταξύ 165 και 227 χιλιοστών του δευτερολέπτου (msec). Το θηλυκό απαντάει με ένα χτύπημα μόνο. Στα περισσότερα είδη ένα τυμπάνισμα αποτελείται από μερικές δεκάδες χτυπήματα.
Η σύζευξη γίνεται στο έδαφος. Το αρσενικό καβαλικεύει το θηλυκό και λυγίζει την άκρη της κοιλιάς στην κάτω πλευρά της κοιλιάς του θηλυκού (Εικ. 4). Με τα ιδιαίτερα για αυτό το σκοπό ειδικευμένα ισχυρά χιτινισμένα όργανα, που ποικίλλουν στα διάφορα είδη, τα αρσενικά σπρώχνουν την πλάκα, που καλύπτει το στόμιο των θηλυκών γεννητικών οργάνων με τέτοιο τρόπο, ώστε ο πέος μπορεί να εισβάλει. Μετά το αρσενικό τοποθετεί το σπέρμα στη σπερματοθήκη του θηλυκού. Η μεταφορά του σπέρματος σε φόρμα σπερματοφόρου θεωρείται πρωτόγονη και παρατηρείται μόνο κατά εξαίρεση, π.χ. στο είδος  Stavsolus japonicus .
Το θηλυκό πραγματοποιεί μόνο μία σύζευξη, ενώ το αρσενικό μπορεί να ζευγαρώνει μερικές φορές. Τα αυγά γονιμοποιούνται μόνο άμεσα πριν από την ωοτοκία. Τα αυγά τοποθετούνται χωριστά ή σε ομάδες μέχρι 200 αυγά στο νερό. Στα είδη που ζουν σε ποτάμια που φέρουν νερό όλο το χρόνο, η εμβρυακή ανάπτυξη συμπληρώνεται σε περίπου τρεις με τέσσερις εβδομάδες. Η μεταμόρφωση στο ενήλικο θέλει πολλές εκδύσεις και στα περισσότερα είδη διαρκεί ένα χρόνο. Παρατηρήθηκε και διάρκεια τριών χρονών με 33 εκδύσεις για τη μεταβολή στο ενήλικο.
Στα είδη τα οποία ζουν σε πρόσκαιρα ρυάκια ή σε τμήματα ποταμιών τα οποία στεγνώνουν κατά το καλοκαίρι, υπάρχουν διάφορες στρατηγικές για την επιβίωση κατά την περίοδο ξηρασίας. Μερικά είδη μεταναστεύουν σε νερά χωρίς αποξήρανση. Άλλα είδη τρυπώνουν σε βαθιές γαλαρίες μέχρι να φτάσουν υγρά στρώματα. Άλλα είδη επιταχύνουν το βιολογικό κύκλο στην περίοδο οπότε το ρεύμα φέρει νερό και μπαίνουν σε διάπαυση όταν στεγνώνει ο χείμαρρος. Και εδώ υπάρχουν διάφορες δυνατότητες. Π. χ. στο είδος Allocapnia recta της Βόρειας Αμερικής η εκκόλαψη του πρώτου προνυμφικού σταδίου από το αυγό ακολουθεί λίγο μετά την ωοτοκία. Η διάπαυση κατά την περίοδο ξηρασίας εκδηλώνεται σε ένα από τα πρώτα προνυμφικά στάδια. Αντίθετα το είδος Leuctra alta, το οποίο συμβεί με Allocapnia recta εκδηλώνει τη διάπαυση ως αυγό.
Αυτό συμβαίνει σε πολλά είδη. Τα αυγά διαπαύουν έως να επανέλθουν μέχρι να αναπτυχθούν ευνοϊκές συνθήκες. Στο είδος 'Guadalgenus franzi η ανάπτυξη δεν συμπιέζεται στην ευνοϊκή περίοδο ενός χρόνου, αλλά επεκτείνεται σε δύο χρόνια. Τα ενήλικα εμφανίζουν κατά το δεύτερο μισό του Μαΐου πριν το νερό εξαφανιστεί. Ζουν μόνο λίγες μέρες και τα αυγά τοποθετούνται στα τελευταία υπόλοιπα του νερού. Η εκκόλαψη γίνεται, όταν το ρεύμα ξαναφέρει νερό κατά το Νοέμβριο. Οι προνύμφες κατά τον χειμώνα υφίστανται μερικές εκδύσεις. Εξαφανίζονται πριν από την ξήρανση κατά το μέσα Μάιου. Την ξηρή εποχή αναπαύονται στο χώμα. Εμφανίζονται πάλι στο δεύτερο μισό του Νοεμβρίου με το ίδιο μέγεθος που είχαν το Μάιο. Κατά τον δεύτερο χειμώνα αναπτύσσονται πέρα μέχρι τη μεταμόρφωση στο ενήλικο (Εικ. 1) τέλος Μαΐου.
Στα περισσότερα είδη οι νύμφες είναι φυτοφάγα, ωστόσο μερικά είδη τρέφονται από άλλα έντομα. Αναφερόταν και περιπτώσεις κανιβαλισμού. Η έκδυση στο ενήλικο στάδιο πολλές φορές γίνεται συγχρόνως στα άτομα μιας περιοχής. Επίσης πολλές φορές παρατηρείται η περίπτωση τα αρσενικά να φτάνουν το στάδιο ενηλίκου πριν από τα θηλυκά. Αυτή η μορφή πρωτανδρίας είναι φαινόμενο που συναντούμε σε πολλά έντομα. Στα πλεκόπτερα τα θηλυκά κατά κανόνα μπορούν να ζευγαρώνουν αμέσως μετά την έναρξη του ενήλικου σταδίου. Αντίθετα τα αρσενικά φτάνουν σε σεξουαλική ωριμότητα μόνο μετά από μερικές μέρες. Σε πολλά είδη η έκδυση του πλίθου των αρσενικών στο ενήλικο στάδιο γίνεται σύμφωνα με αυτό το χρονικό διάστημα νωρίτερα από τη σχετική έκδυση των θηλυκών. Σε είδη με μακρές περιόδους πτήσης ο βαθμός πρωτανδρίας είναι σχετικά μικρός. Αυτό εξηγείται με το γεγονός, πως σε τέτοια είδη νέα ενήλικα θηλυκά είναι διαθέσιμα μακρές περιόδους. Υπάρχουν και είδη με πολύ μικρές περιόδους πτήσης στα οποία ο βαθμός πρωτανδρίας είναι πολύ μικρός. Τότε η έκδυση στο ενήλικο γίνεται εκρηκτικά σε όλα τα μέλη του πληθυσμού.
Οι προνύμφες ζουν μόνο σε καθαρά νερά με πολύ οξυγόνο. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου το μέγεθος και η ταχύτητα ανάπτυξης της προνύμφης αυξάνεται με την αύξηση της ταχύτητας του νερού. Για αυτό το λόγο χρησιμοποιούνται και ως δείκτες του βαθμού καθαριότητας του νερού.
Εξέλιξη και ταξινόμηση
Εξ αιτίας του τρόπου ζωής τους, σε τρεχούμενα νερά δεν υπάρχουν πολλά απολιθώματα από Πλεκόπτερα. Τα παλαιότερα ευρήματα χρονολογούνται στην κατώτερη Πέρμια. Από την Ιουράσια περίοδο είναι γνωστά περίπου 200 είδη, υποτίθεται όμως και η ύπαρξη πολλών άλλων. Από τα ημιμετάβολα έντομα η πιο συγγενής τάξη είναι τα Εμβιόπτερα (Πίνακας 1, εξωτερική συστηματική).
Σύμφωνα με παραδοσιακές απόψεις τα Πλεκόπτερα διαιρούνται σε δυο υποτάξεις, τα Arctoperlaria και τα Antarctoperlaria. Σήμερα η μονοφυλία των Antarctoperlaria δεν είναι αποδεκτή από όλους τους ειδικούς. Το 1989 η υποοικογένεια Styloperlinae της οικογένειας Peltoperlidae έγινε η οικογένεια Styloperlidae. Στον πίνακα 2 θα έπρεπε να παρουσιάζεται δίπλα στην οικογένεια Peltoperlidae.
Βιοτόποι και γεωγραφική εξάπλωση
Τα πλεκόπτερα τα συναντούμε σε όλες τις ηπείρους με εξαίρεση την Ανταρκτική και στα περισσότερα μεγάλα νησιά. Τα είδη της υποτάξης Αρκτοπερλάρια περιορίζονται στο βόρειο ημισφαίριο με εξαίρεση είδη της οικογένειας των Notonemouridae. Επίσης δυο γένη των Perlidae πρόσφατα διέσχισαν τον ισημερινό. Αντίθετα τα είδη από τα Ανταρκτοπερλάρια συναντούμε μόνο στο νότιο ημισφαίριο. Οι προνύμφες απαντώνται κυρίως σε κρύα τρεχούμενα νερά και χείμαρρους. Σε λίμνες τα συναντάμε μόνο σε μεγάλα υψόμετρα (όπου επικρατούν σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες) και το νερό είναι καλά οξυγονωμένο. Κατά κανόνα ζουν σε μικρό βάθος κάτω από πέτρες.