cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
UTC+01:00
Ώρα Κεντρικής ευρώπης (χειμώνας του Βόρειου Ημισφαιρίου)
Κύριες πόλεις: Βερολίνο, Μαδρίτη, Παρίσι, Ρώμη
Αλμπουκέρκη
Ο πληθυσμός της μητροπολιτικής περιοχής της Αλμπουκέρκης περιλαμβάνει την πόλη του Ρίο Ράντσο, μια από τις γρηγορότερα αναπτυγμένες πόλεις στις ΗΠΑ. Σχεδόν οι μισοί από τους ανθρώπους στο Νέο Μεξικό ζουν στην περιοχή της Αλμπουκέρκης. Το όνομα έχει ισπανική προέλευση.
UTC+01:00
Δυτική Ευρωπαϊκή Θερινή Ώρα (Βόρειο Ημισφαίριο το καλοκαίρι)
Κύριες πόλεις: Λονδίνο, Καζαμπλάνκα, Δουβλίνο
Αλμπουκέρκη
Η Αλμπουκέρκη είναι η έδρα του Πανεπιστημίου του Νέου Μεξικού (UNM), της Βάσης Αεροπορίας Κίρτλαντ, των Εθνικών Εργαστηρίων Σάντια, του Ινστιτούτου Αναπνευστικής Έρευνας Λάβλεϊς και του Εθνικού Μνημείου Πέτρογκλιφ. Τα Όρη Σάντια διατρέχουν κατά μήκος την ανατολική πλευρά της Αλμπουκέρκη, ενώ ο ποταμός Ρίο Γκράντε ρέει μέσα από την πόλη, από βορρά προς νότο. Στην περιοχή, διαδραματίζεται η σειρά Breaking Bad.
UTC+01:00
Ως χειμερινή ώρα (όλο το χρόνο)
Κύριες πόλεις: Λάγκος, Κινσάσα, Αλγέρι
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Αλμπουκέρκη
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις του Νέου Μεξικού
Sergio y Estíbaliz
Οι Sergio y Estíbaliz ήταν ένα ισπανικό μουσικό δίδυμο που δημιουργήθηκε από τους Σέρχιο Μπλάνκο Ρίβας (Sergio Blanco Rivas) και Εστίμπαλιθ Ουράνχα Αμέθαγα (Estíbaliz Uranga Amézaga), γεννημένοι στο Μπιλμπάο, οι οποίοι ήταν επίσης παντρεμένοι από το 1975. Ήταν μέρος των συγκροτημάτων Mocedades και El Consorcio.
Βιογραφία
Συναντήθηκαν σε μια συναυλία το 1968. Έγιναν μέρος της ομάδας Voces y Guitarras, η οποία αργότερα θα ονομαζόταν Mocedades, με την οποία ηχογράφησαν τρία άλμπουμ. Το 1972 αποφάσισαν να αποχωρήσουν από την ομάδα και να ξεκινήσουν μια σόλο καριέρα. Το 1973, λοιπόν, ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ, από τον Χουάν Κάρλος Καλδερόν, με τίτλο Sergio y Estíbaliz. Μετά την επιτυχία αυτού, τον επόμενο χρόνο ηχογράφησαν το Piel.
Το 1975 επιλέχθηκαν να εκπροσωπήσουν την Ισπανία στον, που θα διεξαγόταν στη Στοκχόλμη, με το τραγούδι "Tú volverás", υπογεγραμμένο από τον Χουάν Κάρλος Καλδερόν, το οποίο θα έφτανε στη δέκατη θέση, έχοντας επιτυχία στην Ισπανία και τη Λατινική Αμερική. Την ίδια χρονιά, στις 9 Δεκεμβρίου 1975, παντρεύτηκαν στο Μπιλμπάο. Το 1976 κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Quién compra una canción. Η συσσωρευμένη επιτυχία τους έκανε να δημιουργήσουν ένα άλμπουμ συλλογής, το Queda más vida, και τον επόμενο χρόνο αποφάσισαν να κυκλοφορήσουν ένα άλμπουμ με αφιέρωμα στη Λατινική Αμερική με τίτλο Canciones sudamericanas. Το 1978 συμμετείχαν στην ηχογράφηση του άλμπουμ Misa campesina nicaragüense (από τον τραγουδιστή-τραγουδοποιό της Νικαράγουας, Κάρλος Μεχία Γκοδόι) με άλλους καλλιτέχνες όπως η Άνα Μπελέν ή η Έλσα Μπαέθα τραγουδώντας δύο τραγούδια του ίδιου και το τελικό τραγούδι με όλους τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες.
Αφού δοκίμασαν μια αλλαγή προς τα λαϊκά τραγούδια, το 1979 ηχογράφησαν το Beans, με πολλά τραγούδια στα αγγλικά, τα οποία δεν είχαν την αναμενόμενη αποδοχή από το ζευγάρι, καθώς άλλαξαν δραστικά το μουσικό τους στυλ και ακόμη και την αισθητική.
Μετά από ένα διάλειμμα, στο οποίο είχαν μια κόρη, το 1983 ηχογράφησαν το άλμπουμ Agua, με το οποίο επέστρεψαν στην καταγωγή τους. Τον Φεβρουάριο του 1984 έκαναν μια σύντομη εμφάνιση στη συναυλία Quince años de Música de Mocedades, στην οποία τραγούδησαν τρία τραγούδια μαζί τους. Την ίδια χρονιά, συμμετείχαν στο μιούζικαλ Jesus Christ Superstar. Τον επόμενο χρόνο, κυκλοφόρησαν το Cuidado con la noche από το οποίο κυκλοφόρησαν τα σινγκλ τους "Cantinero de Cuba" του Αρτούρο Παρέχα Ομπρεγόν και "Te quiero y ya" του Ερνάλντο Θούνιγα. Αυτό το άλμπουμ τους εκτοξεύτηκε στην κορυφή των τσάρτ των πωλήσεων σε Ισπανία και Λατινική Αμερική. Το "Lluvia de plata" ήταν ντουέτο με τους Mocedades, αποτελώντας μια σπανιότητα καθώς είναι η μόνη ηχογράφηση των Mocedades μετά την αποχώρηση της Αμάγια Ουράνχα και πριν από την είσοδο της αναπληρωματικής της, Άνα, έτσι μόνο με τα υπόλοιπα πέντε ιστορικά πρόσωπα. Τον επόμενο χρόνο δημοσίευσαν το Sí señor, το οποίο επίσης έγινε δημοφιλές.
Συμπίπτοντας με τη γέννηση της δεύτερης κόρης τους, κυκλοφόρησαν το άλμπουμ Déjame vivir con alegría, στο οποίο συμπεριλήφθηκε μεταξύ άλλων το "Only the heart may know" από τον Νταν Φόγκελμπεργκ. Το 1989, μια νέα αποτυχία ρεκόρ τους περίμενε, στα χέρια του De par en par, το οποίο έσπασε το συμβόλαιο με την δισκογραφική τους εταιρεία. Χρόνια αργότερα θα δημοσιεύσουν το Planeta Tierra, το οποίο είναι το τελικό σημείο της καριέρας των ηχογραφήσεων του ζευγαριού.
Ήδη το 1993 αποφάσισαν να ενταχθούν ξανά με παλιά μέλη των Mocedades, τους Αμάγια Ουράνχα (πρώην κύριος σολίστ των Mocedades) και Ινιάκι Ουράνχα (και τα δύο αδέλφια της Εστίμπαλιθ) και με τον Κάρλος Θουμπιάγα (πρώην μέλος του Los Mitos και μέλος της χρυσής εποχής των Mocedades, μέλος του σχηματισμού γνωστού ως «Seis históricos»), για να σχηματίσουν τους El Consorcio, με τον οποίο ηχογράφησαν δώδεκα άλμπουμ, το τελευταίο από αυτά το Querido Juan (το 2008).
Το 2007 συμμετείχαν στην κριτική επιτροπή του διαγωνισμού TVE, Lluvia de estrellas.
Η κόρη τους, Μαρία Μπλάνκο Ουράνχα, είναι ηγέτης και τραγουδίστρια του indie συγκροτήματος με λαϊκές επιρροές, Mäbu, συνεχίζοντας έτσι στα βήματα των γονιών της.
Ο Σέρχιο Μπλάνκο απεβίωσε στις 15 Φεβρουάριο του 2015, σε ηλικία 66 ετών.
Θεόδωρος Κουρεντζής
Ο Θεόδωρος Κουρεντζής, (γενν. 24 Φεβρουαρίου 1972) είναι Έλληνας διευθυντής ορχήστρας, συνθέτης και ποιητής που εργάζεται στη Ρωσία. Γεννήθηκε στην Αθήνα και από μικρή ηλικία άρχισε τα μαθήματα πιάνου. Στα επτά του χρόνια άρχισε να μαθαίνει βιολί, ενώ στα δώδεκά του φοίτησε στο Ελληνικό Ωδείο στο Τμήμα Θεωρητικής Μουσικής και στο Τμήμα Εγχόρδων. Με την σύνθεση ασχολήθηκε για πρώτη φορά το 1987 υπό τη καθοδήγηση του καθηγητή Γιώργου Χατζηνίκου και αργότερα με το καθηγητή Σρεκ.
Το 1990 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του μουσικού συγκροτήματος «Musica Aeterna» και καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ Πόρτο Χέλι. Μετά το πέρας των σπουδών του εγκαταστάθηκε στη Ρωσία και συγκεκριμένα στην Αγία Πετρούπολη, στο διάσημο Κρατικό Ωδείο της, υπό την επίβλεψη του Ηλία Μούσιν. Στα 2002 μαζί με τη Ρωσίδα ελληνίστρια φιλόλογο Φατίμα Γιελόεβα και υπό την αιγίδα του Ελληνικού Υπουργείου Πολιτισμού (επί υπουργίας Ευάγγελου Βενιζέλου) ίδρυσε το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης. Το 2003 ο Κουρεντζής εντάσσεται στην Εθνική Φιλαρμονική Ορχήστρα της Ρωσίας και τον επόμενο χρόνο αναλαμβάνει επικεφαλής διευθυντής ορχήστρας στο Ακαδημαϊκό Θέατρο Όπερας & Μπαλέτου της πόλης Νοβοσιμπίρσκ. Τον Ιανουάριο του 2005 αναλαμβάνει την καλλιτεχνική οργάνωση της ορχήστρας Musica Eaterna και του συγκροτήματος New Siberian Singers.
Στα πλαίσια του διαγωνισμού Χρυσή Μάσκα 2005, ο Κουρεντζής έλαβε τέσσερα βραβεία μεταξύ των οποίων και το βραβείο του καλύτερου Διευθυντή Ορχήστρας για το έργο του Τζουζέπε Βέρντι Αΐντα. Τον Μάιο του 2006 ανέβασε, στα πλαίσια των εορτασμών των 250 χρόνων από τη γέννηση του Μότσαρτ, το Così fan tutte (Ελληνική απόδοση Έτσι κάνουν όλες) και τους Γάμους του Φίγκαρο.
Κριτική αποτίμηση
Ο Κουρεντζής έχει ειδωλοποιηθεί σαν εκκεντρικός και πανκ στο κόσμο της κλασική μουσική. Συχνά εμφανιζόταν με δερμάτινα τζιν, μπλουζάκια και μπότες για να διευθύνει το σύνολο του την συναυλία όπου εμφανιζόταν, αν και το 2022 είχε αλλάξει το παρουσιαστικό του. Ο ίδιος δεν έχει εκφράσει δημόσια κάποια συμπάθεια για τον Βλαντίμιρ Πούτιν σε αντίθεση με τον συνάδελφο του Βαλέρι Γκεργκίγιεφ και την Άννα Νετρέμπκο.
Παραπομπές
Κουρεντζης Θεοδωρος Κουρεντζης Θεοδωρος Κατηγορία:Πολιτογραφημένοι πολίτες της Ρωσίας
Τζάστιν Τρυντώ
Ο Τζάστιν ή Ζυστέν Πιέρ Τζέιμς Τρυντώ (αγγλικά/γαλλικά: Justin Pierre James Trudeau, 25 Δεκεμβρίου 1971) είναι Καναδός πολιτικός, που υπηρετεί ως 23ος Πρωθυπουργός του Καναδά, από το 2015. Είναι Ηγέτης του Φιλελεύθερου Κόμματος, από το 2013.
Υπηρετεί ως βουλευτής της Βουλής των Κοινοτήτων του Καναδά για την εκλογική περιφέρεια του Παπινώ, από το 2008.
Είναι ο πρώτος γιος πρώην πρωθυπουργού που εξελέγη στη θέση αυτή, καθώς είναι ο μεγαλύτερος γιος του Πιέρ Έλιοτ Τρυντώ. Επίσης, ο ίδιος είναι ο δεύτερος νεότερος πρωθυπουργός στην ιστορία της χώρας.
Στις ομοσπονδιακές εκλογές του 2021 ο Τριντό εξασφάλισε και τρίτη θητεία για την δεύτερη κυβέρνηση μειοψηφίας με επικεφαλής τον ίδιο, κερδίζοντας 158 έδρες, χάνοντας όμως τη λαϊκή ψήφο και λαμβάνοντας το χαμηλότερο ποσοστό σε εθνικές εκλογές για οποιοδήποτε κυβερνών κόμμα στην καναδική ιστορία.
Βιογραφικά στοιχεία
Ο Τζάστιν Τρυντώ γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 1971 στην Οττάβα. Φοίτησε στο Κολλέγιο Ζαν-ντε-Μπρεμπέφ στο Μόντρεαλ και, στη συνέχεια, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο ΜακΓκιλ, από το οποίο απέκτησε το πρώτο πτυχίο του στην Αγγλική Φιλολογία το 1994. Το 1998 απέκτησε το δεύτερο πτυχίο του στην Παιδαγωγική από το Πανεπιστήμιο της Βρετανικής Κολομβίας. Έγινε ευρύτερα γνωστός το 2000, όταν εκφώνησε τον επικήδειο λόγο του στην κηδεία του πατέρα του. Μετά την αποφοίτησή του, εργάστηκε ως δάσκαλος στο Βανκούβερ, ενώ αργότερα σπούδασε Μηχανική στο ίδιο Πανεπιστήμιο, από το οποίο απέκτησε μεταπτυχιακό τίτλο στην Περιβαλλοντική Γεωγραφία. Στη διάρκεια της πρωθυπουργικής θητείας του, έχει γίνει στόχος πολλαπλών απειλών για τη ζωή του και σχεδίων για τη δολοφονία του.
Πορεία στην πρωθυπουργία
Στην πορεία, άρχισε να ασχολείται όλο και περισσότερο με την πολιτική και στις εκλογές του 2008 εξελέγη μέλος της Καναδικής Βουλής των Κοινοτήτων εκπροσωπώντας την εκλογική περιφέρεια του Παπινό. Το 2009 ορίστηκε ως σκιώδης υπουργός Νεολαίας και Πολυπολιτισμικότητας, ενώ την επόμενη χρονιά ορίστηκε ως σκιώδης υπουργός Νεολαίας, Υπηκοότητας και Μετανάστευσης. Το 2011 ορίστηκε ως σκιώδης υπουργός Μετα-Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Νεολαίας και Ερασιτεχνικού Αθλητισμού. Το 2013, εξελέγη αρχηγός του Φιλελεύθερου Κόμματος του Καναδά.
Πρωθυπουργίες
Ο Τρυντώ ηγήθηκε του κόμματος στις εκλογές του 2015, στις οποίες το κόμμα κατάφερε να κερδίσει την αυτοδυναμία στην Καναδική Βουλή των Κοινοτήτων με 184 έδρες. Στις εκλογές αυτές, το Φιλελεύθερο Κόμμα σημείωσε την μεγαλύτερη άνοδο σε έδρες που έχει σημειωθεί ποτέ σε εκλογές στον Καναδά, καθώς ο αριθμός των εδρών του αυξήθηκε κατά 148. Η κυβέρνηση επανεξελέγη το 2019 και ακολούθησε η πανδημία COVID-19. Στις εκλογές του 2019 το κυβερνών Φιλελεύθερο Κόμμα έχασε μία έδρα (157 έδρες από 158) και στη συνέχεια σχηματίστηκε κυβέρνηση μειοψηφίας.
Στις 15 Αυγούστου 2021 προκήρυξε πρόωρες γενικές εκλογές για τις 20 Σεπτεμβρίου. Οι εκλογές προκηρύχθηκαν την ίδια ημέρα με την πτώση της Καμπούλ. Εκείνη την περίοδο επικρίθηκε για τους αργούς χειρισμούς του στην απομάκρυνση των Καναδών και Αφγανών πολιτών από το Αφγανιστάν, το οποίο καταλήφθηκε από τους Ταλιμπάν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πρωθυπουργοί του Καναδά Κατηγορία:Πολιτικοί του Φιλελεύθερου Κόμματος (Καναδάς) Κατηγορία:Καναδοί πολιτικοί Κατηγορία:Ηγέτες εν ενεργεία Κατηγορία:Καναδοί φεμινιστές __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Χάρτα του Ατλαντικού
Με την ονομασία Χάρτα Ατλαντικού ή Χάρτης του Ατλαντικού φέρεται η γνωστή πλέον συμφωνία που έλαβε χώρα τον Αύγουστο του 1941, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μεταξύ του πρωθυπουργού της Αγγλίας Ουίνστον Τσώρτσιλ και του προέδρου των ΗΠΑ Φραγκλίνου Ρούζβελτ σε μυστική συνάντηση που είχαν σε κάποια ακτή του Ατλαντικού, εξ ου και η ονομασία.
Βασικοί στόχοι της συμφωνίας ήταν αφενός μεν η διαβεβαίωση και σφυρηλάτηση της αγγλοαμερικανικής συμμαχίας στη διεξαγωγή του πολέμου και αφετέρου η μετά τον πόλεμο εξασφάλιση καλύτερων κοινωνικών και οικονομικών συνθηκών για όλους τους λαούς της γης, πρεσβεύοντας μια παγκόσμια συνεργασία ελεύθερων και κυρίαρχων εθνών. Η συμφωνία αυτή υπήρξε καθοριστική στις εξελίξεις που ακολούθησαν ακόμα και στη δημιουργία του ΟΗΕ όπως και σε άλλες διεθνείς συνθήκες που συνομολογήθηκαν π.χ. η Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου (GATT).
Ιστορικό
Σε εφαρμογή του κοινού αγγλοαμερικανικού σχεδίου συνάντησης Τσώρτσιλ - Ρούζβελτ, που έφερε την κωδική ονομασία «Ριβιέρα», ο πρόεδρος Ρούζβελτ, δηλώνοντας στον τύπο ότι μεταβαίνει σε αλιευτικό δεκαήμερο αναψυχής και επιβαίνοντας στο αμερικανικό βαρύ καταδρομικό «Αυγούστα», κατέπλευσε στις 8 Αυγούστου του 1941 στον Κόλπο της Πλακεντίας (ΝΑ. Κόλπος της Νέας Γης), όπου την επομένη (9 Αυγούστου) κατέπλευσε και το αγγλικό νεότευκτο θωρηκτό «Πρίγκηπας της Ουαλίας» με επιβαίνοντα τον πρωθυπουργό Τσώρτσιλ, ο οποίος κόμιζε επιστολή του Βασιλέως της Αγγλίας Γεωργίου Στ'. Η μυστική αυτή «εν όρμω.» συνάντηση, που ήταν και η πρώτη μεταξύ των δύο ανδρών από την ανάληψη των καθηκόντων τους, πραγματοποιήθηκε κατά το διήμερο 9 και 10 Αυγούστου εναλλάξ και στα δύο πλοία, τηρουμένων όλων των προβλεπομένων τιμών και τελετών της ναυτικής εθιμοτυπίας (χαιρετιστήριοι κανονιοβολισμοί, παρατάξεις, επιθεωρήσεις κλπ).
Σημειώνεται ότι κατά την εποχή εκείνη οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν είχαν ακόμα εισέλθει στον πόλεμο, δεν ήταν δηλαδή εμπόλεμος χώρα, σε αντίθεση με το Ηνωμένο Βασίλειο που διεξήγαγε σκληρό αγώνα μαζί με τις ελεύθερες δυνάμεις, όπως της Ελλάδας, της ελεύθερης Γαλλίας κ,ά, δεχόμενο το ίδιο τους σφοδρότερους βομβαρδισμούς της γερμανικής αεροπορίας, ενώ στο ανατολικό μέτωπο εξελισσόταν ήδη από διμήνου η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα. Παρά ταύτα, η απόφαση των ΗΠΑ να βοηθήσουν με όλα τους τα μέσα το Ηνωμένο Βασίλειο προς τη νίκη είχε ήδη σαφώς εκδηλωθεί (δείτε παρακάτω ενότητα: Συμβάντα πριν τη Διάσκεψη). Συνεπώς η παραπάνω ιστορική συνάντηση απέβλεπε εκ των πραγμάτων στη συνεννόηση και τον καθορισμό των επιδιώξεων αμφοτέρων των πλευρών στη συνέχιση της διεξαγωγής του αγώνα καθώς και για την μεταπολεμική εποχή.
Τελικά η παραπάνω συνάντηση έγινε γνωστή τέσσερις ημέρες αργότερα στις 14 Αυγούστου του 1941 όταν και εκδόθηκε κοινό επίσημο ανακοινωθέν με την συμφωνία των δύο ανδρών που περιελάμβανε «οκτώ σημεία». Η συμφωνία αυτή, ουσιαστικά κοινή δήλωση, των Ρούζβελτ - Τσόρτσιλ, χαρακτηρίστηκε από την λονδρέζικη εφημερίδα «Νταίηλυ Χέραλντ» ως «Χάρτα του Ατλαντικού». Τον χαρακτηρισμό αυτό υιοθέτησε σε λόγο του και ο Τσώρτσιλ με συνέπεια να περάσει με αυτό το όνομα στην ιστορία, καθώς και ως Διάσκεψη του Ατλαντικού. Το αξιοπερίεργο είναι ότι δεν βρέθηκε ποτέ το πρωτότυπο της συμφωνίας με τις υπογραφές των δύο ανδρών.
Τα οκτώ σημεία της Χάρτας
Σύμφωνα πάντα με το επίσημο ανακοινωθέν τα οκτώ κύρια σημεία της Χάρτας ήταν (συνοπτικά):
Συμβάντα πριν τη Διάσκεψη
Σημαντικότερα σχετικά γεγονότα που είχαν προηγηθεί της παραπάνω συνάντησης και που οδήγησαν σ΄ αυτήν, φερόμενα ως άξια λόγου υπενθύμισης, ήταν τα ακόλουθα: Το 1937, ο Πρόεδρος Ρούζβελτ, προ της απειλητικής τροπής των πραγμάτων στην Ευρώπη εκφωνεί τον ιστορικό Λόγο της Καραντίνας (5 Οκτωβρίου) εναντίον των επιθετικών δυνάμεων, διακόπτοντας έτσι σαφώς τον απομονωτισμό των ΗΠΑ. Στις 15 Απριλίου του 1939 ο Ρούζβελτ καλεί Γερμανία και Ιταλία να θέσουν τέρμα στις επιθετικές τους πολιτικές, προτείνοντας Διεθνή Διάσκεψη. Η πρότασή του δεν υλοποιείται και το Καλοκαίρι του ίδιου χρόνου ο Βασιλεύς και η Βασίλισσα της Αγγλίας πραγματοποιούν επίσημη επίσκεψη στον Καναδά και ΗΠΑ, ενώ τον Σεπτέμβριο (1939) οι ΗΠΑ δηλώνουν ουδετερότητα.
Τον Μάιο του 1940 και ενώ επιδεινώνεται ο εμπορικός και οικονομικός αποκλεισμός της Ιαπωνίας ο Ρούζβελτ διατάζει τη δημιουργία μεγάλης στρατιωτικής, ναυτικής και αεροπορικής βάσης στο Περλ Χάρμπορ της Χαβάης και τη μεταφορά σ΄ αυτή του δυτικού στόλου που ελλιμενιζόταν μέχρι τότε στον προστατευμένο Κόλπο του Σαν Ντιέγκο της Νότιας Καλιφόρνιας, παρά τα σύνορα με το Μεξικό και τούτο παρά τις έντονες ενστάσεις του ναυάρχου διοικητή του στόλου Τζέιμς Ρίτσαρντσον, τον οποίον αργότερα και έπαυσε. Δύο μήνες μετά, τον Ιούλιο, ο Ρούζβελτ διακόπτει την εξαγωγή δύο σημαντικών για την  Ιαπωνία προϊόντων, παλιοσίδερα (σκραπ - πρώτη ύλη ιαπωνικού χάλυβα) και πετρελαιοειδή, γεγονός που εξώθησε την Ιαπωνία, (παραδοσιακή σύμμαχος της Αγγλίας από τον «πόλεμο του οπίου» και τον Α' Π.Π., αλλά και σύμμαχος των ΗΠΑ), δύο μήνες αργότερα, τον Σεπτέμβριο, να συμβληθεί με την Ιταλία και τον πρώην εχθρό της, στον Α' Π.Π., τη Γερμανία και να υπογράψει το Τριμερές Σύμφωνο του Άξονα. Στο μεταξύ στις 15 Αυγούστου ξεκινά η πρώτη νηοπομπή αμερικανικής βοήθειας προς την Αγγλία.
Τον Νοέμβριο (του 1940) ενώ μαίνεται ο ελληνοϊταλικός πόλεμος, ο Ρούζβελτ επανεκλέγεται για τρίτη φορά Πρόεδρος των ΗΠΑ. Έτσι στις 8 Δεκεμβρίου (1940), έχοντας ήδη η Ελλάδα περάσει ως πρώτη χώρα της ηπειρωτικής Ευρώπης στην αντεπίθεση κατά του Άξονα, ο Τσώρτσιλ υποβάλει στον Ρούζβελτ γενική έκθεση της κατάστασης στην Ευρώπη, όταν στις 29 Δεκεμβρίου ο Ρούζβελτ δηλώνει «οι ΗΠΑ θα είναι το οπλοστάσιο της Δημοκρατίας». Στις 11 Μαρτίου του 1941 ο Ρούζβελτ θέτει σε ισχύ τον περίφημο «Νόμο Εκμισθώσεων και Δανεισμού», προκειμένου να παράσχει κυρίως στην Αγγλία μεγάλη στρατιωτική βοήθεια και πολεμικά εφόδια, την εκτέλεση του οποίου ανέλαβε ο Χάρυ Χόπκινς. Για τον νόμο αυτό ο Ρούζβελτ δέχτηκε δριμύτατες κατηγορίες για προβαλλόμενη βοήθεια και προς την "μπολσεβική και άθεη Ρωσία". Όμως μετά τον Ιούλιο, έχοντας η Ελλάδα καταληφθεί και ο ερυθρός στρατός στην επιχείρηση Μπαρμπαρόσα να φαίνεται τελείως διαλυμένος κανείς πλέον δεν αμφέβαλε για την τεράστια ναζιστική στρατιωτική δύναμη. Σημειώνεται ότι με τον νόμο αυτό, προκειμένου να διασφαλιστεί η αερομεταφερόμενη βοήθεια προς την Αγγλία οι ΗΠΑ προχώρησαν άμεσα στη δημιουργία αεροπορικών βάσεων στη Νέα Γη, τη Γροιλανδία, καταλαμβάνοντας για τον ίδιο σκοπό και την Ισλανδία. Στις 10 Απριλίου (1941) σημειώθηκε η πρώτη πολεμική ενέργεια των ΗΠΑ κατά του Άξονα όταν το αμερικανικό αντιτορπιλικό Niblack εντοπίζοντας γερμανικό υποβρύχιο που είχε προηγουμένως βυθίσει ολλανδικό πλοίο το καταδίωξε για αρκετό χρόνο με βόμβες βυθού, χωρίς όμως επιτυχία.
Παραλειπόμενα Διάσκεψης
Μετά την εξέλιξη των παραπάνω όπως αυτή είχε διαμορφωθεί η αμερικανική κοινή γνώμη ευνοούσε όλο και περισσότερο την εντατικοποίηση της βοήθειας προς την Αγγλία. Τότε ο Χάρρυ Χόπκινς φέρεται να υποκίνησε τον Ρούζβελτ για μια άμεση συνάντηση με τον Τσώρτσιλ προκειμένου να εξετάσουν από κοινού την κατάσταση και θέματα εφαρμογής αποστολών. Τη συνάντηση των δύο ανδρών οργάνωσαν από κοινού με άκρα μυστικότητα και αυστηρό αποκλεισμό των δημοσιογράφων, τα ναυτικά επιτελεία ΗΠΑ και Αγγλίας που έφερε την κωδική ονομασία "Ριβιέρα", ονομασία που δίδεται συνηθέστερα σε ειδυλλιακή ακτή, επιλέγοντας εν προκειμένω τον ΝΑ. κόλπο της Νέας Γης, τον όρμο της Πλακεντίας. Ημερομηνία συνάντησης η 9η και 10η Αυγούστου 1941.
Οι συνομιλίες ξεκίνησαν στο αμερικανικό καταδρομικό Αυγούστα όπου ο Ρούζβελτ πλαισιούμενος από τους ένστολους γιους του, Φραγκλίνο (27 ετών, σημαιοφόρος του Ναυτικού) και Έλιοτ (31 ετών, λοχαγός του πεζικού), υποδέχθηκε τον Τσώρτσιλ και συνεχίστηκαν την επομένη ημέρα με ανταπόδοση της επίσκεψης στο αγγλικό θωρηκτό "Πρίγκηπας της Ουαλίας". Γενικά από τις φωτογραφίες που λήφθηκαν και δημοσιεύθηκαν συνάγεται ότι η ιστορική αυτή συνάντηση-διάσκεψη ολοκληρώθηκε σε πανηγυρική ατμόσφαιρα τηρουμένων των ναυτικών τυπικών και εθίμων. Αυτόπτες μάρτυρες εκτός των δύο παιδιών του Ρούζβελτ ήταν ο Ρόμπερτ Σέργουντ (ο επί δημοσίων συνομιλιών και βιογράφος του Ρούζβελτ), ο στρατηγός Χένρυ Άρνολντ, κ.ά. καθώς και ο υφυπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ Σάμερ Ουέλλες που όπως ομολογεί ο ίδιος έφερε στην τσάντα του το προσχέδιο του κειμένου της συμφωνίας.
Στο βιβλίο που εξέδωσε ο Έλιοτ Ρούζβελτ με τίτλο "As He Saw It" σημειώνει ότι οι δύο πολιτικοί πρωταγωνιστές από την πρώτη στιγμή της συνάντησης έδειχναν να διατηρούν μεταξύ τους ιδιαίτερη φιλία, όταν μάλιστα από τις ήδη υπερατλαντικές συνδιαλέξεις τους, μιλώντας για την υγεία τους αλληλοπροσφωνούνταν με τα μικρά τους ονόματα "Φραγκλίν", "Ουίνστον". Τη φιλία αυτή επιβεβαιώνει και ο Ρόμπερτ Σέργουντ στο βιβλίο που εξέδωσε με τον τίτλο "Ρούζβελτ και Χόπκινς: Μια οικεία ιστορία", το 1948, που τον επόμενο χρόνο βραβεύτηκε με το βραβείο Πούλιτζερ.
Σχόλια
Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ σημειώνει στο ιστορικό έργο του για τον Β' Π.Π. που εξέδωσε: "Όταν συλλογίζομαι τις αντιδραστικές αντιλήψεις μου ως άνθρωπος του παλιού κόσμου και τις δυσαρέσκειες που είχαν προκαλέσει αυτές στον Πρόεδρο, χαίρομαι γιατί μπορώ να ισχυριστώ πως η ουσία και το πνεύμα αυτού που ονομάστηκε «Χάρτα του Ατλαντικού», στην πρώτη του σύνθεση, ήταν ένα βρετανικό προϊόν, που οφειλόταν προσωπικά σε μένα".
Γενικά το κείμενο της συμφωνίας περιστράφηκε γύρω από βασικές έννοιες της ελευθερίας που θα παγίωναν μια μελλοντική παγκόσμια ειρήνη βασιζόμενη σε ουσιαστικές ελευθερίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: ελευθερία λόγου, ελευθερία συνείδησης (γνώμης), ελευθερία από ανέχεια και ελευθερία από φόβο, τις επιλεγόμενες και «τέσσερις ελευθερίες» (φορ φρήντομς) και με κυρίαρχο στοιχείο την καταδίκη των εδαφικών κατακτήσεων, βεβαίως εκείνων που είχαν γίνει από τις χώρες του Άξονα και όχι ασφαλώς εκείνων των προ του πολέμου προσαρτήσεων που είχαν πραγματοποιήσει οι συμμαχικές αποικιοκρατικές δυνάμεις (Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία και ΗΠΑ), όπως καθησύχαζε αργότερα ο Τσώρτσιλ σε λόγο του στη Βουλή. Επ΄ αυτού φέρεται ο Τσώρτσιλ με την ευκαιρία της συνάντησης να προσπάθησε να παρακινήσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ να λάβει μια περισσότερο αποφασιστική στάση έναντι της Ιαπωνίας. Πράγματι με την εμπλοκή τους στον πόλεμο τόσο η Αγγλία όσο και η Γαλλία που διατηρούσαν αποικίες στην Άπω Ανατολή ήταν αδύνατο να τις προασπίσουν έναντι του ιαπωνικού επεκτατισμού. Παρά ταύτα ο Ρούζβελτ δεν ανέλαβε τέτοιες υποχρεώσεις δίνοντας απόλυτη προτεραιότητα σε ενέργειες στον Ατλαντικό ωκεανό (Ατλάντικ φερστ). Σημειώνεται όμως ότι η διστακτική του πολιτική από το Καλοκαίρι του 1940 ως το Φθινόπωρο του 1941 άρχισε συνεχώς να κλιμακώνεται. Τελικά αν και η συμφωνία αυτή καλούμενη και Διακήρυξη του Ατλαντικού δεν ήταν τόσο εξειδικευμένη όσο ήταν τα "Δεκατέσσερα σημεία" ωστόσο θύμιζε το ιστορικό εκείνο ντοκουμέντο.
Διασυμμαχική αποδοχή
thumb|220px|right|Η αφίσα με τις σημαίες των χωρών που συμβλήθηκαν στη Δήλωση των Ηνωμένων Εθνών, διασυμμαχική επίπτωση της Χάρτας του Ατλαντικού Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ επιστρέφοντας από τη Διάσκεψη του Ατλαντικού στο Λονδίνο, η απουσία του οποίου είχε γίνει αντιληπτή στη Βουλή από τις 6 Αυγούστου, χωρίς όμως να δοθεί ιδιαίτερη έμφαση, σε ραδιοφωνικό του λόγο παρομοίωσε τη συνάντηση που είχε με τον Ρούζβελτ ως μια συγκέντρωση των «δυνάμεων του καλού» που αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν τις «δυνάμεις του κακού» που καταπίεζαν την Ευρώπη. Έτσι μέσα σε έξι εβδομάδες εννέα αυτοεξόριστες κυβερνήσεις καθώς και η Σοβιετική Ένωση αποδέχθηκαν και προσυπέγραψαν κοινή δήλωση-ψήφισμα επί των αρχών της Χάρτας του Ατλαντικού. Συγκεκριμένα στις 24 Σεπτεμβρίου 1941, κατά τη συνεδρίαση του Διασυμμαχικού Συμβουλίου στο Λονδίνο, οι εξόριστες κυβερνήσεις του Βελγίου, της Γιουγκοσλαβίας, της Ελλάδος, του Λουξεμβούργου, της Νορβηγίας, της Ολλανδίας, της Πολωνίας, της Τσεχοσλοβακίας, της Σοβιετικής Ένωσης καθώς και εκπρόσωποι της Ελεύθερης Γαλλίας ενέκριναν ομόφωνα την τήρηση των βασικών αρχών της Χάρτας του Ατλαντικού. Αργότερα την 1η Ιανουαρίου 1942, όταν πλέον είχε κηρυχθεί ο πόλεμος εκ μέρους των ΗΠΑ, μετά την καταστροφή που υπέστη το Περλ Χάρμπορ, είκοσι έξι αντιπρόσωποι κρατών μαχόμενων εναντίον του Άξονα υπέγραψαν στην Ουάσιγκτον τη «Δήλωση των Ηνωμένων Εθνών» που αποτέλεσε το πρώτο βήμα στην ίδρυση του Οργανισμού των Ηνωμένων εθνών, ενώ μέχρι την Άνοιξη του 1945 άλλη μια ομάδα χωρών αποδέχθηκαν και προσυπέγραψαν την Χάρτα τονίζοντας την αλληλεγγύη τους κατά του Άξονα.
Αντιδράσεις χωρών του Άξονα
Όταν δημοσιοποιήθηκε το κείμενο της Διάσκεψης του Ατλαντικού, οι Χώρες του Άξονα δεν έδειξαν καμία αξιόλογη αντίδραση, θεωρώντας το περισσότερο ως αναμενόμενο. Για τη στάση των ΗΠΑ προς το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Αδόλφος Χίτλερ είχε ενημερωθεί από το 1938, στη λεγόμενη κρίση του Μονάχου, όπου ο Γερμανός πρέσβης στην Ουάσιγκτον Χανς Ντίκοφ είχε προειδοποιήσει  με κατεπείγον τηλεγράφημα πως αν η Γερμανία κατέφευγε σε δυναμική αναμέτρηση με την Αγγλία θα πρέπει να συνυπολογίζει με βεβαιότητα και όλο το βάρος των ΗΠΑ υπέρ της Αγγλίας.
Παρά ταύτα υπήρξαν χρονικά δύο αντιδράσεις, μία που προηγήθηκε της Διάσκεψης και μία που ακολούθησε αυτή αμέσως μετά, για άλλη όμως αιτία, Η πρώτη αφορούσε τη δήλωση του Ρούζβελτ επί του Νόμου εκμίσθωσης και δανεισμού βάσει του οποίου οι ΗΠΑ δημιούργησαν βάσεις εντός της ζώνης επιχειρήσεων της Γερμανίας, (περιοχή Ισλανδίας), με συνέπεια οι ΗΠΑ να θεωρηθούν ότι επιχειρούν επίθεση κατά της Γερμανίας. Η δεύτερη αφορούσε δήλωση του Ρούζβελτ που εκφώνησε σε ραδιοφωνικό μήνυμά του, στις 11 Σεπτεμβρίου, δηλαδή 13 ημέρες πριν τη Δήλωση του Διασυμμαχικού Συμβουλίου, για απροειδοποίητες επιθέσεις αμερικανικών πλοίων κατά εχθρικών, χωρίς οι ΗΠΑ να έχουν κηρύξει πόλεμο. Συνέπεια της κλιμάκωσης αυτής ήταν, όπως σημειώνει ο Τσιάνο στο ημερολόγιό του, ο μεν φον Ρίμπεντροπ (υπουργός εξωτερικών του Γ΄ Ράιχ), να προφητεύει λιθοβολισμό του Ρούζβελτ από τους συμπατριώτες του, ο δε γερμανικός τύπος να χαρακτηρίζει τον Ρούζβελτ "υπ΄ αριθμ 1 πολεμοκάπηλο" και ο Μουσολίνι "αξιοθρήνητο παράλυτο που κυβερνά τις ΗΠΑ". Και οι δύο όμως ηγέτες (Χίτλερ και Μουσολίνι) απέφυγαν να προβούν σε κάποιες ενέργειες που θα πρόσφεραν στον Ρούζβελτ την επιδιωκόμενη εκ μέρους του αφορμή για την είσοδό των ΗΠΑ στον πόλεμο ως αμυνόμενες. Αλλά και η Ιαπωνία δεν έδειξε να αντιδρά πλην όμως εκλάμβανε ως ιδιαίτερα προκλητική σε βάρος της πολεμική προπαρασκευή τη γιγάντωση του Περλ Χάρμπορ σε μεγάλη στρατιωτικο-αεροναυτική βάση, χωρίς κάτι ανάλογο να έχει προβεί εκείνη σε βάρος των ΗΠΑ.
Αποκαλύψεις και υποκρισίες
Όταν ο Ρούζβελτ εξήγγειλε τον Νόμο Εκμισθώσεων και Δανεισμού που τέθηκε σε ισχύ στις 11 Μαρτίου του 1941 για βοήθεια αρχικά προς το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και προς τη Σοβιετική Ένωση ξέσπασε θύελλα στις ΗΠΑ ως προς τη δεύτερη με δημόσιες δηλώσεις όπως "Μια κομμουνιστική νίκη θα ήταν πολύ ποιο επικίνδυνη από μια νίκη φασιστική". Αντίθετα οι Αμερικανοί κομμουνιστές άλλαξαν στάση όταν μάλιστα μετά τη γερμανική εισβολή στη Σοβιετική Ένωση η εφημερίδα "Νταίηλυ Γουόρκερ" άρχισε να παρουσιάζεται ως ρουσβελτόφιλη. Ο τότε Γερουσιαστής Χάρυ Τρούμαν ως διερμηνέας της πολιτικής του Ρούζβελτ δήλωνε: «''Όταν βλέπουμε πως νικάει η Γερμανία πρέπει να βοηθάμε τη Ρωσία και αντίθετα όταν νικάει η Ρωσία θα πρέπει να βοηθάμε τη Γερμανία. Ας τους αφήσουμε έτσι να σφαγούν μεταξύ τους, αν αυτό είναι δυνατό. Ωστόσο δεν θα ήθελα καθόλου να δω νικητή τον Χίτλερ...''»
Σε «οκτώ σημεία» η εν λόγω Χάρτα του Ατλαντικού ευαγγελιζόταν την μελλοντική τάξη του κόσμου. που όμως εξελίχθηκε πολύ διαφορετικά. Κλασικό δείγμα αγγλοσαξονικής υποκρισίας και όχι μόνο, που σκοπός του ήταν ο δελεασμός των λαών και η εκμετάλλευση της εν καιρώ πολέμου ψυχολογίας τους προκειμένου οι ΗΠΑ και η Αγγλία να επωφεληθούν από την έλλειψη μελλοντικών προοπτικών και συγκεκριμένων δεσμεύσεων από την πλευρά του Άξονα.
Το 1972 όταν η Αγγλική κυβέρνηση έδωσε στη δημοσιότητα τα σχετικά διαβαθμισμένα έγγραφα από τη συνάντηση Τσώρτσιλ - Ρούζβελτ στη Διάσκεψη της Νέας Γης μεταξύ αυτών ήταν και μια σηματική ενημέρωση που είχε κάνει ο πρωθυπουργός Τσώρτσιλ προς το αγγλικό πολεμικό συμβούλιο στις 19 Αυγούστου (1941) στο οποίο κατέληγε με τη διαβεβαίωση ότι ο Ρούζβελτ αναζητούσε να επινοήσει (προκαλέσει) ένα επεισόδιο προκειμένου να δικαιολογήσει την είσοδο των ΗΠΑ στον πόλεμο. Στο ίδιο αυτό έγγραφο σημειωνόταν επίσης ως αποκάλυψη ότι: «ο Πρόεδρος ήταν έτοιμος να εξαπολύσει τον πόλεμο, χωρίς όμως να τον κηρύξει επίσημα». Τούτο δημοσίευσε στις 1 Ιανουαρίου 1972 το πρακτορείο Ασοσιέιτεντ Πρες. Η αποκάλυψη αυτή δικαιολογεί και την κλιμάκωση των προκλήσεων με λόγους και έργα του Ρούζβελτ την εποχή εκείνη όταν ακόμα και η Χάρτη του Ατλαντικού αποτελούσε ουσιαστικά πολεμική προπαρασκευή συμμαχικής συσπείρωσης ενάντια στον Άξονα.
thumb|260px|right|Ο Πρόεδρος Ρούζβελτ στο ραδιοφωνικό διάγγελμα στις 11 Σεπτεμβρίου 1941 Ο πρόεδρος Ρούζβελτ στο ραδιοφωνικό του διάγγελμα στις 11 Σεπτεμβρίου, λαμβάνοντας αφορμή από το περιστατικό του αντιτορπιλικού Γκρηρ που έλαβε χώρα στις 8 Σεπτεμβρίου κατά το οποίο διέφυγε γερμανικό τορπιλισμό, στη περιοχή της Ισλανδίας, αφού προηγουμένως χαρακτήρισε στο λόγο του τα γερμανικά υποβρύχια «πειρατές» και «φίδια του Ατλαντικού», προειδοποίησε τον Χίτλερ «''Δεν αποτελεί από τη δική μας πλευρά πράξη πολέμου η απόφασή μας να προστατεύσουμε τις θάλασσες, που είναι τόσο αναγκαίες για την άμυνα της Αμερικής. Το δηλώνουμε ξεκάθαρα, από τώρα και στο εξής, αν γερμανικά ή ιταλικά πλοία εισέλθουν στα ύδατα που η προστασία τους είναι αναγκαία για την άμυνα των ΗΠΑ, στα δικά μας ύδατα ή σε ύδατα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για περαιτέρω και μεγαλύτερες επιθέσεις εναντίον μας, θα το πράξουν με δική τους ευθύνη και κίνδυνο...να δεχθούν "πυρ εν όψει" από πλοία και αεροπλάνα των ΗΠΑ. Έτσι την όλη ευθύνη φέρει τώρα η Γερμανία''». Η δήλωση αυτή του Ρούζβελτ για "απροειδοποίητο πυρ εν όψει" των "εχθρικών πλοίων" εξόργισε μέχρι μανίας το Βερολίνο. Έφθασε μάλιστα στο σημείο ο ναύαρχος Έριχ Ραίντερ να εισηγήθηκε στον Χίτλερ δραστικά αντίποινα έναντι της αμερικανικής διαταγής «κτυπάτε απροειδοποίητα». Ο Φύρερ όμως διατηρώντας απόλυτη ηρεμία διέταξε την αποφυγή οποιουδήποτε επεισοδίου. Αντίθετα για την Ιαπωνία, που λόγω του εμπορικού αποκλεισμού είχε περιέλθει σε τραγική οικονομική κατάσταση με σχεδόν μηδενική παραγωγή, τα συνθήματα του Ρούζβελτ για απροειδοποίητα κτυπήματα χωρίς να έχει κηρύξει πόλεμο έδωσαν το άλλοθι του απροειδοποίητου πλήγματος σε «ύδατα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για μεγαλύτερες επιθέσεις» καθώς και του βομβαρδισμού του Περλ Χάρμπορ που άρχισε πλέον εντατικά να σχεδιάζει.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Διασκέψεις του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Κατηγορία:Αγγλο-Αμερικανικές σχέσεις Κατηγορία:Ουίνστον Τσώρτσιλ Κατηγορία:Φραγκλίνος Ρούζβελτ
Γεροβασίλης Αιτωλοακαρνανίας
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αιτωλοακαρνανίας Κατηγορία:Δήμος Αγρινίου
Πάπας Σωτήρ
Ο Σωτήρ διετέλεσε Πάπας μεταξύ των ετών 162 και 177 (δεν είναι με ακρίβεια προσδιορισμένα τα έτη).
Γεννήθηκε στο Φόντι της Καμπανίας στην Ιταλία. Θεωρείται ότι είναι ο πρώτος που θεώρησε γάμο έγκυρο μόνο μετά από ευλογία ιερέα, καθώς και αυτός που καθιέρωσε το Πάσχα ως ετήσια γιορτή στη Ρώμη. Γνωρίζουμε επίσης ότι αντάλλαξε επιστολές με τον Διονύσιο Κορίνθου, από τις οποίες σώζεται μέρος μίας δικής του, με την οποία τον ενίσχυε στην τήρηση της αποστολικής πίστης και παράδοσης.
Σύμφωνα με την παράδοση, πέθανε ως μάρτυς, αν και το Ρωμαϊκό Μαρτυρολόγιο (Martyrologium Romanum) δεν το αναφέρει αυτό, παρά μόνο: «...Άγιος Σωτήρ, τον οποίο επαινεί ο Κορίνθου Διονύσιος για την εξαιρετική του φιλανθρωπία προς φτωχούς εκτοπισμένους Χριστιανούς που ήλθαν σε αυτόν, και προς εκείνους που καταδικάστηκαν στα ορυχεία...». Ετάφη στη Ρώμη. Η μνήμη του τιμάται από την Καθολική Εκκλησία στις 22 Απριλίου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πάπες Κατηγορία:Πάπες άγιοι της Καθολικής Εκκλησίας Κατηγορία:Πάπες 2ου αιώνα
Λουδοβίκος Σαμπέλ
Ο Λουδοβίκος Σαμπέλ ήταν Γάλλος φιλέλληνας, ο οποίος κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 ήλθε στην επαναστατημένη Ελλάδα και έλαβε μέρος σε πολλές μάχες, ειδικά στη Ρούμελη.
Πηγές
Κατηγορία:Γάλλοι αγωνιστές του 1821 Κατηγορία:Έλληνες αξιωματικοί του πυροβολικού
UTC−09:00
μικρογραφία|300x300εσ|UTC−09: Μπλε (Δεκέμβριος), Πορτοκαλί (Ιούνιος), Κίτρινο (όλο το χρόνο), Ανοικτό μπλε - Θαλάσσιες περιοχές Η UTC−09:00 είναι μετατόπιση ώρας που αφαιρεί 9 ώρες από τη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα (UTC). Αυτή η ζώνη ώρας χρησιμοποιείται στις παρακάτω περιοχές:
Ως χειμερινή ώρα (χειμώνας Βόρειου Ημισφαιρίου)
Κύριες πόλεις: Άνκορατζ
Ως θερινή ώρα (καλοκαίρι Βόρειου Ημισφαιρίου)
Κύριες πόλεις: Αντάκ
Βόρεια Αμερική
]]
Ωκεανία
]]
Κατηγορία:Μετατοπίσεις UTC
Χουα Γιαν-τζουν
Ο Χουα Γιαν-τζουν (17 Αυγούστου 1893 - 4 Δεκεμβρίου 1950) - γνωστός με το προσωνύμιο «Τυφλός Α-μπινγκ» -  είναι από τους γνωστότερους και πιο αναγνωρισμένους παραδοσιακούς μουσικούς κινέζικης καταγωγής των αρχών του 20ου αιώνα. Ένα από τα γνωστότερα έργα γραμμένο για το κινέζικο έγχορδο όργανο Erhu με τίτλο «Erquan Yingyue» (σε ελεύθερη μετάφραση «Η αντανάκλαση του φεγγαριού στη δεύτερη πηγή»,  ανήκει στον ταλαντούχο αυτόν μουσικό, ο οποίος μέχρι και σήμερα συνεχίζει να αποτελεί σύμβολο μουσικής δεξιοτεχνίας, με το όνομά του να είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την κινεζική μουσική παράδοση.
Βιογραφία
Ο Χουα Γιαν-τζουν γεννήθηκε στις 17 Αυγούστου του έτους 1893, κατά τα τέλη της δυναστείας των Τσινγκ (1644-1912) στην πόλη Γουσι, της επαρχίας Τζιανσου της ανατολικής Κίνας. Σύμφωνα με κάποιες πηγές ο πατέρας του ήταν ένας Νταοϊστής ιερέας, ο οποίος του δίδαξε την ερμηνεία αρκετών παραδοσιακών οργάνων. Η μητέρα του είχε χηρέψει πριν παντρευτεί τον πατέρα του, με αποτέλεσμα ο γάμος να αυτός να δημιουργήσει ορισμένες αντιδράσεις από την πλευρά ορισμένων συγγενών με βάση κάποιες πηγές. Άλλες πηγές αναφέρουν ότι ο πατέρας και η μητέρα του πέθαναν όταν ακόμη ο Χουα Γιαν-τζουν ήταν μωρό, και τον υιοθέτησε και τον μεγάλωσε ο Νταοϊστής μοναχός Χουα Τσινγκ-χε. Μάλιστα, κάποιες πηγές αναφέρουν ότι μέχρι την ηλικία των 8 ετών μεγάλωσε με συγγενείς του και μετέπειτα πήγε στον Νταοϊστικό ναό. Παρά τις όποιες αντιφάσεις μεταξύ των διαφόρων πηγών, οι περισσότερες πηγές συμφωνούν στο ότι έχασε τη μητέρα του σε πολύ μικρή ηλικία και μεγάλωσε ως Νταοϊστής μοναχός υπό την καθοδήγηση ενός Νταοϊστή ιερέα που αποτελούσε πατρική φιγούρα για τον μουσικό.
Τα πρώτα βήματα στη μουσική
Ήδη από μικρή ηλικία, υπό την καθοδήγηση του ιερέα που τον ανέθρεψε στον ναό, ο Χουα Γιαν-τζουν εξοικειώθηκε και έγινε δεξιοτέχνης στην ερμηνεία αρκετών παραδοσιακών οργάνων – μεταξύ αυτών τα τύμπανα, το ντίζι (παραδοσιακό φλάουτο) από την ηλικία των 10 ετών, και το άαχου (erhu, παραδοσιακό έγχορδο) – γνωρίζοντας παράλληλα και την παραδοσιακή Νταοϊστική μουσική. Κάποιοι αναφέρονται περαιτέρω στην σκληρή μουσική εκπαίδευση του νεαρού Γιαν-τζουν, περιγράφοντας ότι «κάλοι και αίμα κάλυπταν τα χέρια του καθώς πίεζε τις χορδές του ααχού, ο ιερέας έβαζε βαρίδια στην άκρη του ντίζι για να δυναμώσει τους μύες του καρπού του μαθητευόμενου τότε Γιαν-τζουν και του έλεγε να φυσάει ενάντια στον άνεμο». Περίπου σε ηλικία 17 ετών, ο Γιαν-τζουν συμμετείχε ήδη ενεργά σε θρησκευτικές τελετουργίες, όπου χάρη στη μουσική του συνοδεία αναδείχθηκε το ταλέντο του.
Το 1914 ξεκίνησαν οι πρώτες δυσκολίες, με τον θάνατο του ιερέα-πατρικής φιγούρας. Ο Χουα Γιαν-τζουν ανέλαβε με τον ξάδερφό του την εποπτεία του ναού του αποθανόντα ιερέα.
Όσο ασκούσε ακόμη τον Νταοϊσμό, ο Γιαν-τζουν συμμετείχε σε ένα μουσικό σύνολο τσουϊγκού (παραδοσιακό μουσικό σύνολο αποτελούμενο κυρίως από κρουστά), γεγονός που δεν έβρισκε σύμφωνους ορισμένους Νταοϊστές. Εντούτοις, όσο ήταν παίκτης στο τσουϊγκού, η αγάπη του για την μουσική τον οδήγησε να δίνει παραστάσεις και εκτός των περιστάσεων όπου έδινε συναυλίες το σύνολο, περιπλανώμενος στην αγορά και στους δρόμους ερμηνεύοντας διάφορα μουσικά κομμάτια, δυσαρεστώντας το σύνολό του. Σύμφωνα λοιπόν, με μία εκδοχή, αποτέλεσμα των συγκρούσεων με τις παραπάνω ομάδες ήταν να εκδιωχθεί από Νταοϊστής ιερέας και παίκτης τσουϊγκού και να γίνει πλέον εξ ολοκλήρου μουσικός του δρόμου.
Η γέννηση του τυφλού Α-μπινγκ
Ως περιπλανώμενος μουσικός, ο Χουα Γιαν-τζουν ερμήνευε τα κομμάτια του στο δρόμο, υιοθετώντας πλέον το προσωνύμιο σιαζι Α-μπινγκ («τυφλός Α-μπινγκ»), με το οποίο και έμεινε γνωστός στους ανθρώπους γύρω του, σε σημείο που το αληθινό του όνομα σταδιακά ξεχάστηκε.
Το 1939 παντρεύτηκε την Ντονγκ Καϊ-ντι. Η χρονολογία αυτή συμπίπτει με τον Β΄ Σινοϊαπωνικό Πόλεμο, από όποτε προέρχεται και η μόνη φωτογραφία του μουσικού που διασώζεται, η οποία τραβήχτηκε από τον ιαπωνικό στρατό. Όταν ο ιαπωνικός στρατός κατέλαβε την πόλη του, ταξίδεψε στην γειτονική Σανγκάη για να συνεχίσει να παίζει μουσική. Αργότερα, επέστρεψε στην πόλη που γεννήθηκε την χρονιά που παντρεύτηκε. Στα τραγούδια του έβαζε στίχους από θέματα της καθημερινότητας και από ό,τι άκουγε από τους συνανθρώπους του στην αγορά και στους τόπους όπου σύχναζαν. Στα πλαίσια του πολέμου με την Ιαπωνία λοιπόν, δεν έλειπαν και στίχοι πολιτικού περιεχομένου από το ρεπερτόριό του.
Το 1947, η υγεία του επιδεινώθηκε λόγω σοβαρής πνευμονικής νόσου, αναγκαζόμενος έτσι να σταματήσει να δίνει παραστάσεις και να καταφύγει στην επιδιόρθωση μουσικών οργάνων ως μόνη πηγή εσόδων.
Η συνάντηση με τους μουσικολόγους-ερευνητές
Η φήμη του πλέον τυφλού Α-μπινγκ ξεπέρασε τα γεωγραφικά όρια του Γουσι χάρη στο ταλέντο του στην ερμηνεία του άαχου και του πιπά, καθώς και στο τραγούδι, προκαλώντας το ενδιαφέρον δύο μουσικολόγων από το Κεντρικό Ωδείο Μουσικής, οι οποίοι ταξίδεψαν το 1950 στην πόλη του με σκοπό να ηχογραφήσουν την μουσική του. Οι εν λόγω καθηγητές ήταν οι Γιανγκ Γιν-λιου και Κάο Αν-χε. Εκ των δύο αυτών μουσικών, ο Γιανγκ Γιν-λιου είχε μία πιο στενή σχέση με τον Χουα Γιαν-τζουν.
Κατά τα λεγόμενά του, ο Γιανγκ Γιν-λιου γνώρισε τον Χουα πρώτη φορά το 1910, μελετώντας μαζί του το έργο Μέι-χουά Σαν Νονγκ (3 παραλλαγές του θέματος «Άνθος Δαμάσκηνου». Τον ξανασυνάντησε ακόμη μία φορά την άνοιξη του 1937 και η τελευταία τους συνάντηση έλαβε χώρα τις ημέρες της ηχογράφησης, κλείνοντας την συνάντησή τους κατά τον μουσικολόγο με το κομμάτι με το οποίο συναντήθηκαν την πρώτη φορά.
Όταν ήρθαν οι δύο μουσικολόγοι για να τον ηχογραφήσουν, ο Α-μπινγκ δεν είχε ούτε άαχου ούτε πιπά, δύο από τα κυριότερα μουσικά του όργανα, λόγω μίας σειράς ατυχών γεγονότων που τον οδήγησαν τελικά στο να παρατήσει τις μουσικές παραστάσεις (κατά τον Γιν-λιου, ο Α-μπινγκ τους διηγήθηκε τα εν λόγω γεγονότα: μία ξαφνική καταιγίδα το καλοκαίρι του 1948 κατέβρεξε τον ίδιο και τα μουσικά του όργανα. Καθώς περπατούσε στη βροχή ένα αντικείμενο τον έριξε κάτω με αποτέλεσμα να σπάσει το πιπά του και να τρυπήσει το δέρμα φιδιού που κάλυπτε το άαχου του.  Την ίδια νύχτα ένα ποντίκι έφαγε τις τρίχες από το δοξάρι του. Όλα αυτά τα θεώρησε κακούς οιωνούς και έτσι σταμάτησε να παίζει μουσική. Κάποιες πηγές αμφισβητούν την αλήθεια αυτών των γεγονότων και αναφέρουν ότι ο ίδιος έσπασε κάποια από τα όργανα αυτά ή ότι απλά τα όργανα καταστράφηκαν λόγω της κακοκαιρίας και των δύσκολων συνθηκών στον δρόμο. ). Τελικά, οι καθηγητές έπεισαν τον Χουα Γιαν-τζουν να ερμηνεύσει κάποια μουσικά κομμάτια για αυτούς αφότου του έδωσαν ένα άαχου και ένα πιπά. Λόγω της έλλειψης εξάσκησης για μεγάλο χρονικό διάστημα, ο μουσικός τους ζήτησε 3 μέρες για να εξασκηθεί. Το διάστημα αυτό ήταν αρκετό για να ηχογραφήσει 3 κομμάτια για άαχου και 3 για πιπά τα οποία έμειναν στην ιστορία και του προσέφεραν ευρεία αναγνώριση.
Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί ότι οι περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή και τον χαρακτήρα του Χουα Γιαν-τζουν προέρχονται από τη βιογραφία της ζωής του που συνέταξε ο Γιν-λιου, η οποία έχει υποστεί κριτική από ορισμένους για την εξιδανικευμένη πατριωτική εικόνα του μουσικού που προβάλλει και την ανακρίβεια ορισμένων γεγονότων, αποφεύγοντας την αναφορά σε κακώς κείμενα. Σε κάθε περίπτωση όμως, τα ηχογραφημένα ντοκουμέντα υπάρχουν, και η δεξιοτεχνία του Χουα αυταπόδεκτη.
Το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους το Ωδείο των μουσικολόγων του πρότεινε να διδάξει μουσική στο Πεκίνο, αλλά η κακή κατάσταση της υγείας του δεν του επέτρεψε να δεχθεί. Τελικά, κατέληξε στις 4 Δεκεμβρίου του 1950, ακολουθούμενος 3 μήνες αργότερα από την γυναίκα του. Μία πηγή αναφέρει την αυτοχειρία ως αιτία θανάτου λόγω των κακών συνθηκών διαβίωσης, αλλά ο θάνατος από λόγους υγείας φαίνεται πιο πιθανός.
Έργο
μικρογραφία|Το πιο γνωστό έργο του Χουα Γιαν-τζουν για σόλο άαχου, με τίτλο "Η αντανάκλαση του φεγγαριού στην δεύτερη πηγή" Παρόλο που πολλά βιογραφικά γεγονότα της ζωής του Χουα Γιαν-τζουν είναι συγκεχυμένα, παρόλο που οι εκδοχές της ζωής του είναι πολλές και αντικρουόμενες, αυτό το οποίο είναι σίγουρα αληθινό είναι το σημαντικό έργο που άφησε πίσω του, που συνεχίζει μέχρι και σήμερα να εμπνέει γενιές μουσικών. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ένας τόσο γνωστός μουσικός έχει γράψει ιστορία με μόλις 6 ηχογραφημένα έργα, αν και εικάζεται ότι γνώριζε τουλάχιστον 600-700 μουσικά κομμάτια για πιπά και άαχου μεταξύ των οποίων και αρκετές δικές του συνθέσεις.
Ο Α-μπινγκ – όπως ήταν γνωστός κατά την ηχογράφηση των έργων του – ηχογράφησε 3 σόλο κομμάτια για άαχου :
-       Κρύος ανοιξιάτικος άνεμος
μικρογραφία|Το σπίτι του Χουα Γιαν-τζουν όπως είναι στη σύγχρονη εποχή-       Ακούγοντας τα πεύκα
και 3 σόλο κομμάτια για πιπά :
-       Βάρκες-Δράκος (παραδοσιακός τύπος κινέζικης βάρκας)
-       Μεγάλα κύματα που βρέχουν την άμμο
-       Η Ζαο-τζουν περνά τα σύνορα
Το σόλο για άαχου αποτελεί το πιο αναγνωρισμένο εκ των έργων του Χουα Γιαν-τζουν. Ο τίτλος του κομματιού διαμορφώθηκε ως εξής: αφότου ολοκληρώθηκε η ηχογράφηση του κομματιού, οι μουσικολόγοι ρώτησαν τον Α-μπινγκ για το όνομα του κομματιού, όπου και αποκρίθηκε ότι δεν το είχε ονομάσει. Έπειτα τον ρώτησαν που το ερμήνευε συχνά, με τον μουσικό να απαντάει ότι το ερμήνευε μερικές φορές στην πηγή Χουι (που ονομάστηκε δεύτερη πηγή από τον «πατέρα του τσαγιού Λου Γιου). Τότε προτάθηκε το όνομα να είναι «Δεύτερη Πηγή», αλλά τελικά εμπνευσμένοι από το ειδυλλιακό τοπίο «Τρεις λιμνούλες που αντανακλούν το φεγγάρι» στη λίμνη δυτικά του Χανγκ-ζου, κατέληξαν στο τελικό όνομα του έργου, το οποίο και άρεσε στον ερμηνευτή του. μικρογραφία|Ο τάφος του Χουα Γιαν-τζουν στην πόλη Γουσι Τα έργα του Χουα Γιαν-τζουν δεν είναι απλοί αυτοσχεδιασμοί, αλλά εκφράζουν βαθύτερα συναισθήματα και βιώματα του μουσικού. Αναφερόμενος στο πιο γνωστό κομμάτι του Χουα Γιαν-τζουν, ο φίλος του Λι Χουι Ζενγκ περιγράφει μία εικόνα η οποία δείχνει πόσο εμπνευσμένο ήταν το έργο αυτό από την ίδια την ζωή του μουσικού: «χιόνι πέφτει σε ένα κατεστραμμένο πάρκο σαν τα φτερά μιας χήνας… καθώς μία ηλικιωμένη γυναίκα οδηγεί έναν τυφλό άντρα που περπατάει με το μπαστούνι του από μπαμπού. Ο τυφλός άντρας κρατάει το μπαστούνι του στο δεξί του χέρι, το πιπά του στην πλάτη με το άαχου του να κρέμεται από τον αριστερό του ώμο καθώς περπατούν μέσα στο χιόνι.», μία σχεδόν φωτογραφική περιγραφή του Χουα Γιαν-τζουν και της γυναίκας του.
Η κληρονομιά του
μικρογραφία|Πρόσοψη του τάφου του μουσικού Η αναγνώριση που έλαβε ο Χουα Γιαν-τζουν είναι τεράστια. Ένα μπρούντζινο άγαλμα στήθηκε προς τιμήν του στην πόλη Γουσι όπου και γεννήθηκε. Ο τάφος του βρίσκεται στην πηγή Χουι, από την οποία ονομάστηκε και το μεγαλύτερο έργο του. Το σπίτι του στο Γουσι διασώζεται μέχρι και σήμερα.
Η μουσική του συνεχίζεται να ερμηνεύεται και να αποτελεί αντικείμενο μελέτης μέχρι και σήμερα. Το 1994, ο μουσικολόγος Τζόναθαν Στοκ δημοσίευσε μία ενδελεχή μελέτη της μουσικής του Χουα Γιαν-τζουν αναλύοντας τις μεθόδους σύνθεσης που παρουσιάζονται στην παραδοσιακή κινεζική μουσική.
Προς τιμήν της 60ης επετείου της μουσικής σταδιοδρομίας του Χουα Γιαν-τζουν, στην πατρίδα του στο Γουσι πραγματοποιήθηκε συναυλία υπό την αιγίδα του Κινεζικού Συνδέσμου Τυφλών.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κινέζοι μουσικοί Κατηγορία:Κινέζοι συνθέτες
Εκλογές στο Ανατολικό Τιμόρ
Το Ανατολικό Τιμόρ είναι ανεξάρτητο κράτος από το 2002. Πολίτευμα έχει την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
Κυβέρνηση
Πρόεδρος της χώρας είναι ο Φρανσίσκο Γκουτέρες και Πρωθυπουργός, από το 2015, ο Ρουί Μαρία ντε Αραούζο.
2017
Πρόεδρος εξελέγη ο Φρανσίσκο Γκουτέρες με ποσοστό 57,1% των ψήφων.
2012
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 7 Ιουλίου 2012. Το κόμμα CNRT κέρδισε γύρω στο 36,66% των ψήφων
Βουλή, 7 Ιουλίου 2012
Πρώτος γύρος
Τα τελικά αποτελέσματα του πρώτου γύρου των προεδρικών εκλογών του 2007 ανακοινώθηκαν στις 18 Απριλίου και έδωσαν στον Γκουτέρες το 27,89% των ψήφων έναντι 21,81% για τον Ράμος Όρτα. Οι δυο τους πέρασαν στο δεύτερο γύρο. Παρότι έγιναν εφέσεις για τα αποτελέσματα από άλλους υποψηφίους, το Εφετείο επικύρωσε τα αποτελέσματα λίγες ημέρες μετά.
Πηγή: East Timor Election Commission website
Δεύτερος γύρος
Στο δεύτερο γύρο νικητής αναδείχθηκε ο Ζοζέ Ράμος Όρτα με 69% των ψήφων έναντι 31% του αντιπάλου του, Φρανσίσκο Γκουτέρες, από το κυβερνών κόμμα.
2012
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 17 Μαρτίου και 16 Απριλίου 2012. Ο πρώην στρατιωτικός ηγέτης Ταούρ Ματάν Ρουάκ κέρδισε στο δεύτερο γύρο τον Φρανσίσκο Γκουτέρες. Η συμμετοχή ήταν 72,1%.
2007
Οι πρώτες βουλευτικές εκλογές στη χώρα διεξήχθησαν στις 30 Ιουνίου 2007. Παρά τη μικρή πλειοψηφία που πέτυχε στις εκλογές το Επαναστατικό Μέτωπο για ένα Ανεξάρτητο Ανατολικό Τιμόρ (FRETILIN), σχηματίστηκε κυβέρνηση συνασπισμού από τις επόμενες τρεις συμμαχίες κομμάτων. Ο νέος πρωθυπουργός Σανάνα Γκουσμάο από το CNRT ορκίστηκε στις 8 Αυγούστου 2007. Ο Φερνάντο ντε Αραούζο έγινε πρόεδρος του Εθνικού Κοινοβουλίου.
Σειριοποιησιμότητα Συγκρούσεων
Η σειριοποιησιμότητα συγκρούσεων στις Βάσεις Δεδομενων (ΒΔ) είναι μία από τις δύο τεχνικές με την οποία μπορούμε να αποφανθούμε αν ένα χρονοπρόγραμμα είναι σειριοποιήσιμο, η άλλη τεχνική είναι η σειριοποιησιμότητα όψεως. Ο λόγος που πρέπει ένα χρονοπρόγραμμα να είναι σειριοποιήσιμο είναι διότι έτσι εξασφαλίζουμε την συνέπεια στην βάση δεδομένων μας. Η συνέπεια στην βάση μας μπορεί να χαλάσει διότι οι συναλλαγές στα χρονοπρογράμματα για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και ταχύτητα δεν εκτελούνται σειριακά αλλά πολυπλεγμένα δηλαδή τα ΣΔΒΔ κατά κανόνα επιτρέπουν σε πολλές συναλλαγές να προσπελάζουν τα ίδια δεδομένα την ίδια στιγμή - και σε ένα τέτοιο σύστημα, όπως είναι γνωστό, χρειάζεται ένας μηχανισμός ελέγχου ταυτοχρονισμού, για να εξασφαλίζει ότι οι ταυτόχρονες συναλλαγές δε θα παρεμβάλλονται η μία στη λειτουργία της άλλης. Οι 2PL, αυστηρό 2PL (S2PL) και το δυνατό αυστηρό 2PL (SS2PL) είναι διαδεδομένοι μηχανισμοί ελέγχου σειριοποιησιμότητας συγκρούσεων οι οποίοι χρησιμοποιούνται στα περισσότερα συστήματα βάσεων δεδομένων.
Βουλγαρική Ποδοσφαιρική Ένωση
Η Βουλγαρική Ποδοσφαιρική Ένωση (βουλγαρικά: Български футболен съюз, БФС) είναι το όργανο διοίκησης του ποδοσφαίρου στη Βουλγαρία. Εδρεύει στη Σόφια και είναι μέλος της UEFA. Διοργανώνει τα εθνικά επαγγελματικά πρωταθλήματα πρώτης και δεύτερης κατηγορίας, ενώ είναι υπεύθυνη και για τη διεξαγωγή του κυπέλλου της χώρας. Συντονίζει επίσης τις δραστηριότητες των εθνικών ομάδων ανδρών, γυναικών και νέων της Βουλγαρίας, με σκοπό τη συμμετοχή σε διοργανώσεις εγκεκριμένες από την UEFA και τη FIFA.
Σειριοποιησιμότητα Συγκρούσεων
Συναλλαγές Βάσεων Δεδομένων (ΒΔ)
Μία συναλλαγή ΒΔ είναι μία εκτέλεση ενός προγράμματος υπολογιστή το οποίο έχει πρόσβαση σε μια βάση δεδομένων ή Βάσεις Δεδομενων. Αυτό το πρόγραμμα υποθέτουμε ότι τρέχει απομονωμένα από αλλά προγράμματα τα οποία τρέχουν παράλληλα και όταν εκτελείται τα δεδομένα στα οποία έχει πρόσβαση δεν διαμορφώνονται από αλλά προγράμματα που εκτελούνται. Αν δεν γινόταν αυτό τότε τα αποτελέσματα της συναλλαγής θα ήταν εσφαλμένη και μη προβλέψιμα. Η ίδια συναλλαγή μπορεί εκτελεστεί σε διάφορες καταστάσεις π.χ. σε διαφορετικές τοποθεσίες και χρόνο και παράλληλα με άλλα προγράμματα. Μια ενεργή συναλλαγή μπορεί να έχει τρεις φάσεις/καταστάσεις: Αν μια συναλλαγή αποτύχει για λόγους κρασαρίσματος (αποτυχία υλικού) τότε τυπικά καταλήγει σε abort.
Ορθότητα – Σειριοποιησιμότητα
Η σειριοποιησιμότητα είναι ένα χαρακτηριστικό των χρονοπρογραμμάτων των συναλλαγών. Σχετίζεται με την ιδιότητα της απομόνωσης μια συναλλαγής ΣΔΒΔ.