cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Άρσεναλ ΦΚ
Το γήπεδο
Το Χάιμπουρι δεν μπορούσε να καλύψει πλέον τις αυξημένες ανάγκες που είχε ο σύλλογος και το 1999 αποφασίστηκε να χτιστεί νέο γήπεδο 60.000 θέσεων σε απόσταση μόλις πεντακοσίων μέτρων από το Χάιμπουρι, στο Ashburton Grove. Το νέο γήπεδο εγκαινιάστηκε το 2006 και ονομάστηκε «Emirates Stadium» από το όνομα της ομώνυμης αεροπορικής εταιρίας, που είναι χορηγός του συλλόγου ως το 2012 με 100 εκατομμύρια λίρες. Όμως, αρκετοί φίλαθλοι το αποκαλούν Grove, από την παλιά ονομασία της περιοχής.
Ρεκόρ
Αρσεναλ-Λάφμπορο 12-0 (1899-1900) Αρσεναλ-Ασφορντ 12-0(1893-1894) Λάφμπορο-Αρσεναλ 8-0 (1895-1896)
Τρέχουσα σύνθεση
Μέχρι τις 19 Οκτωβρίου 2022:
Άλλα
Κατηγορία:Αθλητισμός στο Λονδίνο Κατηγορία:Αθλητικοί σύλλογοι Αγγλίας Κατηγορία:Ιδρύσεις αθλητικών συλλόγων το 1886 Κατηγορία:Ποδοσφαιρικές ομάδες Αγγλίας Κατηγορία:Άρσεναλ Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1886
Τάβλι
Το τάβλι είναι επιτραπέζιο παιχνίδι για δύο παίκτες, παραλλαγή του οποίου είναι το δυτικό τάβλι (backgammon). Κάθε παίκτης κατέχει 15 πούλια, που κινούνται σε ειδικό ταμπλώ σύμφωνα με τα αποτελέσματα δυο ζαριών. Σκοπός του κάθε παίκτη είναι να μαζέψει πρώτος όλα τα πούλια από το ταμπλώ. Ο παίκτης που ολοκληρώνει πρώτος το μάζεμα είναι και ο νικητής.
Το τάβλι είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Ελλάδα και στην Κύπρο και παίζεται από ανθρώπους κάθε ηλικίας και έχει συνδεθεί με τα καφενεία και τις καφετέριες.
Γενική περιγραφή τού παιχνιδιού
Το ταμπλώ του ταβλιού χωρίζεται σε τέσσερις περιοχές (τεταρτημόρια) με κάθε περιοχή να περιλαμβάνει έξι (6) θέσεις. Συνολικά, δηλαδή, έχουμε ένα ταμπλώ 24 θέσεων, όπως φαίνεται στην εικόνα δεξιά. Κάθε παίκτης έχει μια περιοχή εκκίνησης και η απέναντί της περιοχή είναι η περιοχή μαζέματος του παίκτη. Τα πούλια τού παίκτη κινούνται κυκλικά (ωρολογιακά ή αντι-ωρολογιακά) από την περιοχή εκκίνησης προς την περιοχή μαζέματος. Όταν ένας παίκτης έχει όλα του τα πούλια στην περιοχή μαζέματός του, επιτρέπεται να ξεκινήσει το μάζεμα.
Τα διάφορα παιχνίδια
Τρία βασικά παιχνίδια του ταβλιού υπάρχουν: οι Πόρτες (του οποίου η παραλλαγή με κύβο διπλασιασμού αντιστοιχεί στο δυτικό ή αγωνιστικό τάβλι 'backgammon"), το Πλακωτό και το Φεύγα (ή Μουλτεζίμ). Επίσης υπάρχει μεγάλη ποικιλία άλλων παιχνιδιών και παραλλαγών όπως το Γκιούλ (το οποίο σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας θεωρείται επίσης βασικό), το Ασσόδυο, κ.ά.
Σχετικά με την τύχη, το ζάρι αποτελεί έναν παράγοντα που μπορεί να ευνοήσει τον έναν ή τον άλλο παίκτη και γι'αυτό το τάβλι θεωρείται παιχνίδι τεχνικό αλλά και τυχερό. Από τα τρία βασικά παιχνίδια, οι Πόρτες θεωρείται πως έχουν το μικρότερο ποσοστό τύχης, με λίγο πιο τυχερό το Πλακωτό. Το Φεύγα έχει τον μεγαλύτερο παράγοντα τύχης ενώ το Γκιούλ είναι καθαρά τυχερό παιχνίδι και όχι τεχνικό.
Σχετικά με το είδος των τεχνικών απαιτήσεων, οι ''Πόρτες θεωρούνται πολύ πλούσιες σε στρατηγικές όσο και τακτικές. Είναι δε το μόνο παιχνίδι που έχει πλήρως αναλυθεί με τη βοήθεια των υπολογιστών. Το Πλακωτό είναι εξαιρετικά στρατηγικό παιχνίδι αλλά, όπως και το απλούστερο, Φεύγα δεν έχει αναλυθεί επαρκώς ώστε να γίνει γνωστό το εύρος των στρατηγικών και τακτικών που απαιτούνται.''
Τα συνήθη ματς
Καθώς ο χρόνος παιχνιδιού δεν είναι ιδιαίτερα μεγάλος, το τάβλι συνηθίζεται να παίζεται σε ματς με νικητή όποιον φτάσει πρώτος σε προσυμφωνημένο όριο πόντων, συνήθως 5 ή 7, ανάλογα με πόσο χρόνο επιθυμούν οι παίκτες να διαθέσουν. Στα ματς αυτά και τα τρία παιχνίδια παίζονται εναλλάξ με τη σειρά πόρτες-πλακωτό-φεύγα, ενώ ο νικητής κάθε παιχνιδιού έχει το πλεονέκτημα της πρώτης ζαριάς στο επόμενο παιχνίδι, όπως και την επιλογή της πλευράς που θα στηθούν τα πούλια αν το επόμενο παιχνίδι είναι πόρτες ή πλακωτό.
Στο πρώτο παιχνίδι οι παίκτες πρέπει να συμφωνήσουν για το ποιος θα έχει την πρώτη ζαριά. Ένας κοινός τρόπος είναι να ρίχνουν από ένα ζάρι και όποιος φέρει τη μεγαλύτερη ένδειξη να έχει την πρώτη ζαριά. Αν φέρουν το ίδιο αποτέλεσμα, ξαναρίχνουν. Εδώ υπάρχουν δυο περιπτώσεις:
Στους επίσημους αγώνες, καθώς είναι επιθυμητός ο μετριασμός της τύχης, η πρώτη ζαριά δίνεται εναλλάξ σε κάθε παίκτη (ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του κάθε παιχνιδιού) και συχνά ακολουθείται η προηγούμενη διαδικασία για την πρώτη ζαριά του πρώτου παιχνιδιού με εφαρμογή της δεύτερης περίπτωσης.
Πρέπει να σημειωθεί ότι οι δυο παραπάνω τρόποι δεν είναι ισοδύναμοι, καθώς ο πρώτος τρόπος αποκλείει την πιθανότητα διπλής ως πρώτη ζαριά. Έτσι το πλεονέκτημα του παίκτη που κερδίζει την πρώτη ριξιά μετριάζεται. Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας, συνηθίζεται τα παιχνίδια να παίζονται με άλλη σειρά, δηλαδή φεύγα-πλακωτό-πόρτες και να εφαρμόζεται υποχρεωτικά η περίπτωση 1 ώστε το πλεονέκτημα αυτού που παίζει πρώτος να μην είναι τόσο μεγάλο.
Ο συνηθέστερος, πάντως, τρόπος έναρξης του πρώτου παιχνιδιού γίνεται με την εφαρμογή της περίπτωσης 2 στην κανονική σειρά των παιχνιδιών, δηλαδή πόρτες-πλακωτό-φεύγα.
Επίσης ένας σημαντικός κανόνας που ισχύει στο ρίξιμο των ζαριών σε κάθε παιχνίδι, είναι ότι σε περίπτωση που παίκτης σταματήσει επίτηδες ("κόψει") με τα χέρια του τη ζαριά του αντιπάλου του πριν σταματήσουν τα ζάρια στο ταμπλώ και η ζαριά διαμορφωθεί, τότε ο αντίπαλος δεν ξαναρίχνει τα ζάρια αλλά επιλέγει ποιο συνδυασμό ζαριών τον συμφέρει να παίξει (π.χ. εξάρες).
Το τάβλι στην αρχαιότητα
Το τάβλι είναι ίσως το αρχαιότερο παιχνίδι που επιζεί μέχρι και τις ημέρες μας, αφού η πρώτη του εμφάνιση μαρτυρείται στη Μεσοποταμία, την περίοδο περίπου 2900 με 1800 π.Χ. Ο Άγγλος αρχαιολόγος Σερ Λέοναρντ Γούλεϋ ανακάλυψε κατά τη διάρκεια ανασκαφών στην Ουρ της Χαλδαίας ένα στολισμένο ταμπλό παιχνιδιού, το οποίο φαίνεται πως είναι το αρχαιότερο ταμπλό τάβλι.
Ένα παρόμοιο παιχνίδι φαίνεται πως παιζόταν και στην Αρχαία Αίγυπτο, το Senet ή "παιχνίδι των τριάντα τετραγώνων". Και τα δύο παραπάνω παιχνίδια είχαν κάπως διαφορετικό ταμπλό από το σημερινό τάβλι: αποτελούταν από τρεις σειρές των δέκα τετραγώνων, τη μία δίπλα στην άλλη, όμως φαίνεται πως η φιλοσοφία ήταν η ίδια. Οι παίκτες είχαν πέντε πούλια ο καθένας, και ξεκινώντας από αντίθετες πλευρές του ταμπλό, έπρεπε να τα φτάσουν στην άντίθετη άκρη και να τα βγάλουν από το ταμπλό πριν από τον αντίπαλο. Αντί για ζάρια, οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν τέσσερις βέργες με δύο πλευρές, και προχωρούσαν ένα πούλι ανάλογα με το συνδυασμό των πλευρών των βεργών.
Άλλο ένα αρχαίο παιχνίδι σχετικό με το τάβλι που είναι άξιο αναφοράς είναι το Τακτέ Νάρντ. Ήταν περσικό, παιζόταν περίπου το 1600 π.Χ. και έμοιαζε πολύ περισσότερο με το σημερινό τάβλι. Είχε 24 σημεία και 30 πούλια, 15 άσπρα και 15 μαύρα, και ένα ζευγάρι ζάρια. Το όνομά του σήμαινε «Μάχη σε ξύλο» και μεταφέρθηκε στην Ευρώπη από τους Άραβες.
Αργότερα το παιχνίδι εμφανίζεται στην Ελλάδα (με το όνομα Πεσσοί) και στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (με το όνομα Ludus Duodecim Scriptorum - παιχνίδι των δώδεκα γραμμάτων). Τα δύο αυτά παιχνίδια έχουν την ίδια μορφή με το αρχαιότερο, που βρέθηκε στη Μεσοποταμία, δηλαδή τρεις σειρές από 12 τετράγωνες θέσεις (ή 12 σειρές των τριών θέσεων, από όπου η λατινική εκδοχή παίρνει το όνομά της).
Το 50 μ.Χ. περίπου, το παιχνίδι απλοποιήθηκε: αφαιρέθηκε η μεσαία σειρά θέσεων και απέμειναν οι δύο ακριανές, και όπως φαίνεται επιτράπηκε σε μία θέση να είναι περισσότερα από ένα πούλια, οπότε και το τάβλι άρχισε να παίρνει μια μορφή πλησιέστερη στη σημερινή.
Το τάβλι στο Μεσαίωνα
thumb|Απεικόνιση του 13ου αιώνα από τα [[Κάρμινα Μπουράνα.]] Στο Μεσαίωνα πλέον, το παιχνίδι ήταν αρκετά γνωστό στην Ευρώπη, και είχε αποκτήσει δική του ονομασία και φήμη σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Μερικά από τα ονόματά του ήταν «Tables» (Αγγλία), «Tavola Reale» (Ιταλία), «Tablas Reales» (Ισπανία). Ωστόσο είναι σημειωτέο ότι παρά τη δημοτικότητά του, το τάβλι κατά περιόδους απαγορεύτηκε ή κατακρίθηκε από την Εκκλησία σε κάποιες χώρες, καθώς είχε χαρακτήρα τυχερού παιχνιδιού. Ο Λουδοβίκος ο Θ' της Γαλλίας, το 1254 απαγόρευσε στους αυλικούς να παίζουν τάβλι, και στη συνέχεια έκανε το ίδιο σε όλους τους υπηκόους του.
Το γνωστότερο παράδειγμα αντίδρασης κατά του ταβλιού είναι η διαταγή του Καρδινάλιου Γουόλσεϋ, της αυλής του Χένρυ του Η', το 1526, να καούν όλα τα ταμπλό του ταβλιού. Οι Άγγλοι παίκτες του παιχνιδιού σκέφτηκαν να καμουφλάρουν το ταμπλό κατασκευάζοντάς το αναδιπλούμενο, για να μοιάζει χοντρικά με βιβλίο. Σε αυτή την ιδέα οφείλει το σημερινό ταμπλό τη μορφή του.
Τυποποίηση του παιχνιδιού
thumb|150px|Το εξώφυλλο της Πραγματείας του Έντμουντ Χόιλ Τον 18ο αιώνα, το τάβλι είχε ανέβει στα μάτια της Εκκλησίας, και πλέον θεωρούταν εποικοδομητικός τρόπος να περνά κανείς το χρόνο του. Έτσι, το 1743 ο Έντμουντ Χόιλ (Edmund Hoyle), γνωστός Άγγλος ειδικός επιτραπέζιων παιχνιδιών, εξέδωσε μια "Πραγματεία πάνω στο παιχνίδι του ταβλιού" (συνεχίζοντας τις πραγματείες του για άλλα δημοφιλή παιχνίδια της εποχής, όπως το whist, το σκάκι και άλλα), τυποποιώντας τους κανόνες του παιχνιδιού και υποδεικνύοντας τακτικές για βέλτιστο παιχνίδι, οι οποίες είναι γενικά παραδεκτές ως χρήσιμες, ακόμα και σήμερα.
Το παιχνίδι έφτασε στην Αμερική ταυτόχρονα με την Ευρώπη. Οι λογαριασμοί εξόδων του Τόμας Τζέφερσον το 1776, περίπου τον καιρό που έγραφε την Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας δείχνουν κέρδη και απώλειες από παιχνίδια ταβλιού.
Σε αυτή την περίοδο το παιχνίδι πήρε και το σημερινό του (διεθνές) όνομα: στα μέσα του 17ου αιώνα, οι Σάξονες το ονόμασαν «bac» (πίσω) - «gamen» (παιχνίδι), επειδή όταν ένα πούλι «πιάσει» ένα άλλο, αυτό επιστρέφει πίσω στην αρχή.
Σημειώσεις
Στην σύγχρονη Ελλάδα, το τάβλι ως επιτραπέζιο παιχνίδι, σύμφωνα με την με αριθμό 10703/1947 Απόφαση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης, έχει συμπεριληφθεί στα "τεχνικά παίγνια". Η χρήση του επιτρέπεται ελεύθερα σε δημόσιους χώρους, (καφενεία, λέσχες κ.λπ.), πλην όμως η διάθεση αυτού επαφίεται στη κρίση του εκάστοτε υπεύθυνου του χώρου επειδή καθίσταται συχνά θορυβώδες.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιτραπέζια παιχνίδια
Εσπεράνς Σπορτίβ ντε Τυνίς
Η Εσπεράνς Σπορτίβ ντε Τυνίς (γαλλικά: Espérance Sportive de Tunis) είναι αθλητικός σύλλογος στην Τύνιδα της Τυνησίας. Χρώματα του συλλόγου είναι το πράσινο και το κόκκινο. Δραστηριοποιείται στο άθλημα του ποδοσφαίρου. Τα εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας διεξάγονται στο Σταντ Ολυμπίκ ντε Ραντέ, χωρητικότητας 60.000 θεατών.
Ιστορία
Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 1919.
Σημειώσεις
<references group="σημ."/>
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1919 Κατηγορία:Εσπεράνς Σπορτίβ ντε Τυνίς
Δημοκρατικό Κόμμα Αλβανών
Το Δημοκρατικό Κόμμα Αλβανών (Αλβανικά: Partia Demokratike Shqiptare, Σλαβομακεδονικά: Демократска партија на Албанците) είναι ένα πολιτικό κόμμα στη Βόρεια Μακεδονία. Ιδρύθηκε το 1997 για να εκπροσωπήσει την Αλβανική μειονότητα και τα συμφέροντά της. Από το 2007 αρχηγός του κόμματος είναι ο Μεντούχ Θάτσι.
Ιστορία
Το Δημοκρατικό Κόμμα Αλβανών ιδρύθηκε το 1997 από συγχώνευση δύο κομμάτων για την Αλβανική μειονότητα, του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος και της Δημοκρατικής Ευημερίας Αλβανών. Ιδρύθηκε από ριζοσπαστικά μέλη του Κόμματος Δημοκρατικής Ευημερίας, που εγκατέλειψαν το κόμμα υπό την ηγεσία των Άρμπεν Τζάφερι και Μεντούχ Θάτσι. Ο Τζάφερι έγινε ο πρώτος Πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Αλβανών, και το 2007 τον διαδέχθηκε ο Θάτσι.
μικρογραφία|250x250εσ|Η έδρα του ΔΚΑ στο [[Τέτοβο]]
Παραπομπές
Κατηγορία:Εκλογές στη Βόρεια Μακεδονία
Κιλίς
Το Κιλίς (τουρκ. Kilis) είναι πόλη στα νοτιοκεντρικά της Τουρκίας, κοντά στα σύνορα με τη Συρία και η πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας. Πιστεύεται ότι η πόλη συνδέεται με την αρχαία Ασσυριακή πόλη που το όνομα της, Κιλισί, έχει παρατηρηθεί σε Ασσυριακά κείμενα. Το Κιλίς πριν το 1995 αποτελούσε δήμο της επαρχίας Γκαζιαντέπ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ασιατικές πόλεις της Τουρκίας
Σιδηροδρομικός σταθμός του Νέου Δελχί
Το Σιδηροδρομικός Σταθμός του Νέου Δελχί (κώδικας σταθμού: NDLS), που βρίσκεται μεταξύ της πύλης Ατζμέρι και Παχαργκάντζ είναι ο κεντρικός σιδηροδρομικός σταθμός στο Δελχί. Είναι ένας από τις πιο πολυσύχναστους σιδηροδρομικούς σταθμούς της χώρας, όσον αφορά την συχνότητα των τρένων και ο πιο πολυάσχολος, όσον αφορά την επιβατική κίνηση. Περίπου 400 τρένα αρχίζουν, τελειώνουν και περνούν από το σταθμό καθημερινά και να εξυπηρετεί 500.000 επιβάτες καθημερινά με 16 πλατφόρμες. Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Νέου Δελχί κατέχει το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη διαδρομή σύστημα αλληλοσύνδεσης στον κόσμο, μαζί με το Κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό του Κανπούρ, δηλαδή 48. Ο σταθμός βρίσκεται περίπου δύο χιλιόμετρα βόρεια από το Μέρος Κόναουτ, στο κέντρο του Δελχί.
Τα περισσότερα ανατολικά και νότια τρένα προέρχονται από το Σιδηροδρομικό Σταθμό του Νότιου Δελχί, ωστόσο, ορισμένα σημαντικά τρένα σε άλλα μέρη της χώρας, επίσης, περνούν /προέρχονται σε αυτό το σταθμό. Τα περισσότερα ζεύγη Ταχείας Σατάμπντι προέρχονται και τερματίζουν στο σταθμό. Είναι, επίσης, ο κύριο κόμβο για την Ταχεία Ρατζντάνι.
Μιχαήλ Σιδεράτος
Ο '''Μιχαήλ Χρ. Σιδεράτος''' (1925 - 20 Νοεμβρίου 1982) ήταν Έλληνας δικηγόρος και πολιτικός, μέλος στην χουντική κυβέρνηση Παπαδοπούλου.
Σπούδασε νομικά και άσκησε τη δικηγορία.
Χρημάτισε υφυπουργός Προεδρίας από τις 18 Δεκεμβρίου 1967 έως τις 20 Ιουνίου 1968. . Απεβίωσε σε ηλικία 57 ετών το 1982 και κηδεύτηκε στις 22 Νοεμβρίου, από τον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων του Πρώτου Νεκροταφείου Αθηνών.
Ήταν παντρεμένος με τη Ριρή και απέκτησαν έναν γιο και μια κόρη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες υφυπουργοί Προεδρίας Σ
Εσκαμόλ
thumb|Εσκαμόλες με βούτυρο Το Εσκαμόλ είναι η προνύμφη των μυρμηγκιών του γένους Liometopum. Στην μεξικάνικη κουζίνα θεωρείται λιχουδιά και πολλοί Μεξικάνοι το ονομάζουν «χαβιάρι από έντομα». Οι προνύμφες συλλέγονται από τις ρίζες του φυτού Αγαύη. Έχουν βουτυράτη γεύση που μοιάζει με αυτήν του τυριού Κότατζ.
Κατηγορία:Μεξικάνικη κουζίνα Κατηγορία:Μυρμήγκια
Κιννάμωμον το γνήσιον
Το Κιννάμωμον το γνήσιον (Cinnamomum verum) κοινώς, κανέλα Κεϋλάνης ή κανέλα Σρι Λάνκα, είναι ένα μικρό αειθαλές δέντρο που ανήκει στην οικογένεια των Λαουρίδων (Lauraceae), ιθαγενές στη Σρι Λάνκα. Μεταξύ των άλλων ειδών, ο εσωτερικός φλοιός του χρησιμοποιείται για να γίνει κανέλα.
Το παλαιό βοτανικό συνώνυμο για το δέντρο -Cinnamomum zeylanicum (Κιννάμωμον το κεϋλανικόν)- προέρχεται από την πρώην ονομασία της Σρι Λάνκα, την Κεϋλάνη. Η Σρι Λάνκα παραμένει ο βασικός παραγωγός Κινναμώμου του γνησίου με ποσοστό 80-90% της παγκόσμιας παραγωγής. Το φυτό καλλιεργείται επίσης σε εμπορική κλίμακα στις Σεϋχέλλες και τη Μαδαγασκάρη.
Τα δέντρα του Κινναμώμου του γνησίου φθάνουν σε ύψος τα 10-15 μέτρα (32,8 έως 49,2 πόδια). Τα φύλλα είναι ωοειδή - στενόμακρα στο σχήμα, μήκους 7-18 εκ. (2,75 έως 7,1 ίντσες). Τα λουλούδια, τα οποία είναι διατεταγμένα σε φόβες, έχουν πρασινωπό χρώμα και χαρακτηριστική οσμή. Ο καρπός είναι μια μωβ 1 εκ. δρύπη που περιέχει ένα μόνο σπόρο.
Ποικιλίες
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ποικιλίες του Κιννάμωμου του γνήσιου (Cinnamomum verum) που βασίζεται στη γεύση του φλοιού:
Τύπος 1 στη Σιναλεζική: Pani Kurundu (පැණි කුරුඳු), Pat Kurundu (පත් කුරුඳු) ή Mapat Kurundu (මාපත් කුරුඳු)
Τύπος 2 στη Σιναλεζική: Naga Kurundu (නාග කුරුඳු)
Τύπος 3 στη Σιναλεζική: Pani Miris Kurundu (පැණි මිරිස් කුරුඳු)
Τύπος 4 στη Σιναλεζική: Weli Kurundu (වැලි කුරුඳු)
Τύπος 5 στη Σιναλεζική: Sewala Kurundu (සෙවල කුරුඳු)
Τύπος 6 στη Σιναλεζική: Kahata Kurundu (කහට කුරුඳු)
Τύπος 7 στη Σιναλεζική: Pieris Kurundu (පීරිස් කුරුඳු)
Κατάλογος Οικουμενικών Πατριαρχών της Κωνσταντινουπόλεως
Ακολουθεί κατάλογος των Οικουμενικών Πατριαρχών Κωνσταντινουπόλεως από τον 1ο αιώνα μέχρι σήμερα.
Ραχώνι Θάσου
Γεωγραφία
Το χωριό βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της Θάσου στους βόρειους πρόποδες του Υψαρίου. Βρίσκεται 15 χλμ. Δυτικά του Λιμένα, της πρωτεύουσας του νησιού. Απέχει 3 χλμ.
Ιστορία
Το παλιό χωριό βρίσκεται 3 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά του σημερινού και 7 χιλιόμετρα από τη θάλασσα, σε ένα μέρος με θέα σε αυτό. Στο χωριό σώζεται σήμερα η εκκλησία του " Αγίου Γεωργίου " από το 1779. Το χωριό αναφέρεται για πρώτη πρώτη φορά σε απογραφή του 1519 ως το τρίτο από τα πέντε χωριά της Θάσου (πρώτο Λιμένας στη συνέχεια ο Θεολόγος, Κάστρο Υψαρίου και η Καλλιράχη) με 86 οικογένειες. Η απογραφή του 1550 δείχνει 90 οικογένειες.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Καβάλας Κατηγορία:Δήμος Θάσου
Εθνική Κόστα Ρίκα Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Κόστα Ρίκα Κ-20 (ποδόσφαιρο ανδρών) εκπροσωπεί την Κόστα Ρίκα στις διεθνείς ποδοσφαιρικές διοργανώσεις κάτω των 20 ετών. Ελέγχεται από την Κοσταρικανή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία. Συμμετέχει στο CONCACAF Under-20 Championship και στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20. Στο CONCACAF Under-20 Championship έχει κατακτήσει την 1η θέση το 1988 και το 2009, τη δεύτερη θέση το 1995, το 1997 και το 2011 και την τέταρτη θέση το 1962, 1978 και το 1982. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο έχει 8 συμμετοχές στην τελική φάση του τουρνουά έχοντας μια 4η θέση (2009) και φτάνοντας 3 φορές στη φάση των 16 (1999, 2001, 2004).
Παραπομπές
Κατηγορία:Εθνική Κόστα Ρίκα (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-20 Βόρειας Αμερικής
Θωμάς Κουτσομπίνας
Ο Θωμάς Κουτσομπίνας (1928 – 22 Νοεμβρίου 2016) του Θεοδώρου ήταν Έλληνας γιατρός και πολιτικός. Διετέλεσε βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας από το 1986 ως το 1989.
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1928 στις Φυτείες Αιτωλοακαρνανίας και σπούδασε ιατρική. Ήταν αγροτικός γιατρός στον Μύτικα και νωρίτερα στο Σίμο Ναυπακτίας. Άσκησε το λειτούργημά του στο ΙΚΑ και ειδικεύθηκε στην παιδιατρική. Εξελέγη βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με το ΠΑΣΟΚ (του οποίου ήταν μέλος από το 1977), μετά τον θάνατο του βουλευτή Νικόλαου Παπαϊωάννου στις 28 Ιανουαρίου 1986. .
Απεβίωσε σε ηλικία 88 ετών στην Αθήνα από καρδιακή ανεπάρκεια τον Νοέμβριο του 2016 και κηδεύτηκε στις Φυτείες. Απέκτησε έναν γιο και μία κόρη από τον γάμο του με την Ελένη Καραμεσίνη.
Παραπομπές
Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ Κατηγορία:Έλληνες παιδίατροι Κατηγορία:Βουλευτές Αιτωλοακαρνανίας
Βαρωνίς Βίζενταου
Η Βαρωνίδα Βίζενταου (γερμ. Wiesenthau, παλ. γραφή Βύζενταου) ήταν δεσποινίδα «επί των τιμών» στο παλάτι του Όθωνα και της Αμαλίας.
Βιογραφικά στοιχεία
Ήταν Γερμανίδα πανέμορφη. Η καταγωγή της ήταν από τον ευγενικό οίκο Βίζενταου της Φρανκονίας. Μνηστεύθηκε τον Δημήτριο Μαυροκορδάτο, ο οποίος όμως πέθανε πριν την τέλεση των γάμων. Αποσύρθηκε της υπηρεσίας της Βασίλισσας και επέστρεψε στη Γερμανία.
Πηγές
Κατηγορία:Γερμανοί Κατηγορία:Κυρίες Επί Των Τιμών
Χρίστος Τσιγγιρίδης
Ο Χρίστος Τσιγγιρίδης (Φιλιππούπολη, 1877 – Θεσσαλονίκη, 17 Δεκεμβρίου 1947) ήταν Έλληνας ηλεκτρολόγος μηχανικός και σπουδαίος καινοτόμος της εποχής του. Υπήρξε ο πρώτος που εισήγαγε στην Ελλάδα την τεχνογνωσία και τεχνολογία της μικροφωνικής εγκατάστασης και υπεύθυνος για την εγκατάσταση του πρώτου ηχητικού συστήματος της Βουλής των Ελλήνων. Είναι κυρίως γνωστός για την ίδρυση του πρώτου ραδιοφωνικού σταθμού της Ελλάδας και των Βαλκανίων, με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
Γέννηση και πρώτα χρόνια
Ο Χρίστος Τσιγγιρίδης γεννήθηκε το 1877 στη Φιλιππούπολη της Ανατολικής Ρωμυλίας (σήμερα της Βουλγαρίας) από Έλληνες γονείς. Το 1880 ξεσπά το Μακεδονικό και οι Έλληνες της περιοχής διώκονται. Η άλλοτε πλούσια και αριστοκρατική οικογένεια του Γεώργιου Τσιγγιρίδη περνά δύσκολες ώρες, που επιδεινώνονται με τον θάνατό του. Στις αρχές του 20ου αιώνα τα μέτρα κατά του Ελληνισμού γίνονται πιο πιεστικά. Έτσι εξαναγκάζονται σε φυγή και καταλήγουν στη Στουτγκάρδη της Γερμανίας. Εκεί ιδρύουν ένα μικρό εργαστήριο παραγωγής χειροποίητων σιγαρέτων που αποφέρει αρκετά έσοδα κι έτσι, ο Χρίστος μπορεί να συνεχίσει τις σπουδές του. Τελικά, καταφέρνει να σπουδάσει στην σχολή ηλεκτρικών μηχανημάτων του Πολυτεχνείου της Στουτγάρδης (Technische Hochschule Stuttgart). Μετά από κάποια χρόνια παντρεύεται την αριστοκράτισσα Μαρία Φόγκελ, αποκτά δύο κόρες την Ελαία και την Γεωργία και μαζί έρχονται στην Ελλάδα το 1918.
Κατά την έλευση του στην Ελλάδα εγκαθίσταται στη Λάρισα όπου φιλοξενείται από τον μεγάλο αδελφό του Νίκο. Εκεί αναλαμβάνει την Διεύθυνση της Εταιρίας Ηλεκτροφωτισμού και Ύδρευσης της πόλης. Όμως τα πειράματα ασύρματης επικοινωνίας στην σχολή, έχουν επηρεάσει έντονα τις σκέψεις του και έτσι αποφασίζει να έλθει στην Θεσσαλονίκη, με σκοπό να υλοποιήσει το όραμά του: να ιδρύσει Ραδιοφωνικό Σταθμό.
Το μεγάφωνο, ή "μέγας λέκτης"
Το 1924 τα πρώτα ραδιοπειράματα του Τσιγγιρίδη ξεκινούν από το εργαστήριο του σπιτιού του, στα πρωτοεμφανιζόμενα τότε Μεσαία ραδιοκύματα, με μετασκευασμένο από τον ίδιο ασύρματο της Γαλλικής Στρατιάς της Ανατολής, ένα μόλις χρόνο μετά το BBC στην Αγγλία με δύο ακροατές. Ο ένας ήταν ο φίλος του καθηγητής φυσικής Ηλίας Αποστόλου, στην περιοχή της πλατείας Ιπποδρομίου και ο άλλος ήταν ο πλοίαρχος Άντονι Ράντισον του πλοίου Κουίν Ανν στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Ας μην ξεχνούμε ότι ένας ραδιοφωνικός δέκτης την εποχή εκείνη κόστιζε όσο μια μικρή περιουσία, όμως πολύ σύντομα οι δέκτες πολλαπλασιάστηκαν.
Το 1926 γίνεται η πρώτη Διεθνής Έκθεση στο χώρο μπροστά στο Γ' Σώμα Στρατού. Το σπίτι του Τσιγγιρίδη βρίσκεται σχεδόν απέναντι, στη σημερινή Βασιλίσσης Όλγας, τότε Δημοκρατίας 20.
Ο Χρίστος Τσιγγιρίδης αρχικά πουλάει μεγάφωνα και ενισχυτές στην πρώτη Διεθνή Έκθεση ως αντιπρόσωπος της Γερμανικής εταιρίας SIEMENS & HALSKE. Τότε το αντικείμενο ήταν άγνωστο στην Ελλάδα. Οι μεγαφωνικές του εγκαταστάσεις και ειδικά τα μεγάφωνα του είχαν χαρακτηρισθεί ως "κλαπατσίμπαλα" και προκαλούσαν δέος και θαυμασμό. Πόσο μάλλον ο ένας και μοναδικός μεγαφωνικός ραδιοφωνικός δέκτης που στήθηκε απ' αυτόν στην πλατεία της Έκθεσης.
Τα μεγάφωνα του διαφήμιζαν τους εκθέτες και έπαιζαν μουσική. Ο όρος μεγάφωνο ήταν τότε αδόκιμος. Έτσι, μετάφρασε τον Γερμανικό όρο Lautsprecher επί λέξη, με τον όρο "ΜΕΓΑΣ ΛΕΚΤΗΣ".
Ο ραδιοφωνικός σταθμός
Το 1927 με την ευκαιρία της Β' ΔΕΘ εισάγει πομπό Siemens & Halske 400 Watt και αναζητώντας ύψος και εμβέλεια για την κεραία του, με την βοήθεια του φίλου του Στέφανου Ελευθερίου υποδιευθυντή της Διεύθυνσης Ραδιοτηλεγραφικής Υπηρεσίας Ναυτικού κάνει την πρώτη του επίσημη ραδιοφωνική εκπομπή από την Ναυτική Κεραία του Λευκού Πύργου, στην εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου με Εθνικό Ύμνο, προσευχή, πατριωτική ομιλία και εμβατήρια.
Τον επόμενο χρόνο, που η Γερμανία ανανεώνει τους παλιούς σταθμούς, με υποθήκη το σπίτι του εγκαθιστά στον περίβολο της Γ' ΔΕΘ τον πομπό του Μουλάκερ της Στουτγάρδης 1.5KW. Ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός της Ελλάδας, των Βαλκανίων και της Νοτιοανατολικής Ευρώπης είναι πλέον γεγονός. Ξεκινάει τη λειτουργία του στην έναρξη της Γ' ΔΕΘ το φθινόπωρο του 1928.
Η αυστηρή νομοθεσία για τις ραδιοφωνικές εκπομπές υπήρχε ήδη και έτσι για αρκετά χρόνια η λειτουργία του πομπού επιτρεπόταν μόνον κατά την διάρκεια της ΔΕΘ. Οι προσπάθειες του Τσιγγιρίδη να πάρει άδεια διαρκούς λειτουργίας ήταν συνεχείς. Όμως, για πολλά χρόνια παρέμειναν άκαρπες.
Ο Τσιγγιρίδης λειτουργούσε τον πομπό του με ίδια έσοδα καθώς και με έσοδα προερχόμενα από διαφημίσεις, στη διάρκεια των ΔΕΘ.
Από τον Σταθμό του Τσιγγιρίδη πέρασαν ουκ ολίγοι καλλιτέχνες. Το γραμμόφωνο μόλις είχε γίνει ηλεκτρικό, οι δίσκοι λιγοστοί κι ακόμη φτωχότερη η Ελληνική δισκογραφία. Ούτε το μαγνητόφωνο είχε έλθει στο προσκήνιο ακόμη. Έτσι, το μουσικό πρόγραμμα αποτελούνταν από ζωντανές εκτελέσεις κομματιών από τραγουδιστές και οργανοπαίχτες, μέσα στο στούντιο. Βασικοί συνεργάτες του Τσιγγιρίδη στη δεκαετία του '30 υπήρξαν οι: Μιχάλης Γροσομανίδης ΤΤΤ, Νίκος Καρμίρης, Αλέκος Στρατίδης (εκφωνητής), Ελένη Τραϊανού (εκφωνήτρια παιδικών εκπομπών), Ζακ Χαγκοπιάν (μηχανικός και κινηματογραφιστής), Κοσμάς Τσαντσάνογλου, Απόστολος Κωσταντέλλης (βοηθός) και οι γερμανοί μηχανικοί Dr. Krauter και Dr. Benz.
Πόλεμος και κατοχή
Ο ραδιοσταθμός Τσιγγιρίδη παρενέβαλε σκοπίμως από τις αρχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου παράσιτα στον προπαγανδιστικό φασιστικό ραδιοφωνικό σταθμό του Μπάρι. Από το ραδιοσταθμό Θεσσαλονίκης ενημερώθηκαν επίσης οι Θεσσαλονικείς την εισβολή των Ιταλών, καθώς το σήμα του ραδιοσταθμού Αθηνών δεν έφτανε στη Θεσσαλονίκη.
Κατά τη γερμανική κατοχή ο πομπός κατασχέθηκε και ο Τσιγγιρίδης φυλακίστηκε. Οι Γερμανοί στρατιωτικοί πίστευαν ότι θα μπορούσαν να λειτουργήσουν τον πομπό μόνοι τους. Όμως αυτό στάθηκε αδύνατο. Έτσι την επόμενη κιόλας ημέρα τον αποφυλάκισαν για να μπορέσουν να κάνουν την προπαγάνδα τους.
Οι δέκτες είχαν σφραγιστεί από τους κατακτητές κι έτσι ο Τσιγγιρίδης άκουγε το BBC στον δικό του δέκτη (τον οποίο οι Γερμανοί είχαν αφήσει ασφράγιστο για να μπορούν να αναμεταδίδουν διάφορους γερμανικούς σταθμούς) και μετέφερε τα νέα στους γύρω, όταν πήγαινε στο καφενείο. Μάλιστα μια φορά κινδύνεψε να τον πιάσουν επ' αυτοφώρω, όμως χάρις στην ετοιμότητά του, πρόλαβε και γύρισε το καντράν σε γερμανικό σταθμό.
Τα τελευταία χρόνια
Μετά την απελευθέρωση ο πομπός αγοράσθηκε από τον Μάρκο Βαφειάδη και λειτούργησε για λίγο υπέρ αυτού, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου. Το 1945 επιστρέφει στα χέρια του ιδιοκτήτη του και ξαναρχίζει τις εκπομπές. Για περίπου ένα χρόνο ο πομπός πήρε προσωρινή άδεια συνεχούς λειτουργίας.
Παρά τις υποσχέσεις ότι το Ράδιο Τσιγγιρίδη θα παρέμενε ως Ραδιοφωνικός Σταθμός Θεσσαλονίκης, το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας απαλλοτριώνει αναγκαστικά με ευτελές ποσό τον σταθμό του Τσιγγιρίδη και εγκαθιστά Αγγλικό στρατιωτικό πομπό MARCONI C-43 250 WATT, στην εγκατάσταση βραχέων ΤΤΤ στην Δόξα Τριανδρίας, με στούντιο στο Σπίτι του Στρατιώτη στο Στρατιωτικό Θέατρο της πόλης, όπου εγκαινιάζεται ο κρατικός πλέον Ραδιοφωνικός Σταθμός Θεσσαλονίκης την 1η Μαρτίου 1947.
Ο Χρίστος Τσιγγιρίδης παραμένει άνεργος μετά την αναγκαστική εξαγορά των μηχανημάτων του, καθώς το κρατικό ίδρυμα αποφασίζει να μην αξιοποιήσει την τεχνογνωσία και την εμπειρία του. Οι υποσχέσεις του τότε ΕΙΡ προς τον Τσιγγιρίδη ποτέ δεν τηρήθηκαν, δεν θα πάρει ούτε την πενιχρή αποζημίωση της απαλλοτρίωσης του Σταθμού του, αφού πεθαίνει μέσα στη θλίψη την ίδια χρονιά, τον Δεκέμβριο του 1947, και κηδεύεται με τιμές που ποτέ δεν γνώρισε εν ζωή.
Δυτικό Ζωνικό Συμβούλιο
μικρογραφία|352x352εσ|Το Ζωνικό Συμβούλιο Δυτικής Ινδίας είναι σε μωβ Το Δυτικό Ζωνικό Συμβούλιο είναι διοικητική περιοχή (ζωνικό συμβούλιο) της Ινδίας που αποτελείται από τις πολιτείες Γκόα, Γκουτζαράτ, Μαχαράστρα και τις ενωσιακές επικράτειες του Νταμάν και Ντίου και Ντάντρα και Ναγκάρ Χαβέλι.
Οι πολιτείες έχουν ομαδοποιηθεί σε έξι ζώνες, έχοντας ένα Συμβουλευτικό Συμβούλιο για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των πολιτείων αυτών. Πέντε Ζωνικά Συμβούλια δημιουργήθηκαν από τον Νόμο Αναδιοργάνωσης των Πολιτειών το 1956.
Παραπομπές
Κατηγορία:Περιοχές της Ινδίας
Εθνική Κόστα Ρίκα Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών)
Η Εθνική Κόστα Ρίκα Κ-17 (ποδόσφαιρο ανδρών) είναι η εθνική ποδοσφαιρική ομάδα της Κόστα Ρίκα, για ποδοσφαιριστές κάτω των 17 ετών. Ελέγχεται από την Κοσταρικανή Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου. Συμμετέχει στο CONCACAF Under-17 Championship και στο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου U20. Στο CONCACAF Under-17 Championship ήταν φιναλίστ το 1985 και κατέκτησε την τρίτη θέση το 1987 και το 1996. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο έφτασε για τέσσερις συνεχόμενες διοργανώσεις στα προημιτελικά της διοργάνωησης (2001, 2003, 2005, 2007).
Κατηγορία:Εθνική Κόστα Ρίκα (ποδόσφαιρο) Κατηγορία:Εθνικές ομάδες ποδοσφαίρου Κ-17 Βόρειας Αμερικής
BBC Δυτικά
Το BBC Δυτικά (αγγλικά: BBC West) είναι τοπικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας του BBC στη Δυτική Αγγλία. Ο φορέας εξυπηρετεί την Κομητεία Μπρίστολ, το βόρειο και ανατολικό Σόμερσετ, το Γουίλτσαϊρ, το Γκλόστερσαϊρ και το βόρειο Ντόρσετ. Το BBC Δυτικά ξεκίνησε να εκπέμπει το 1957. Τα πρώτα χρόνια, εξαιτίας της θέσης του κέντρου εκπομπής του φορέα, εξέπεμπε στη Δυτική Αγγλία και στην Ουαλία.
Τα κεντρικά στούντιο του φορέα βρίσκονται στην πόλη του Μπρίστολ. Δευτερεύοντα στούντιο υπάρχουν και στις πόλεις Μπαθ, Γκλόστερ, Σουίντον και Τάουντον.
Τηλεόραση
250px|right|thumb|Το [[Ραδιομέγαρο, Μπρίστολ|Ραδιομέγαρο στο Μπρίστολ.]]
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:British Broadcasting Corporation Κατηγορία:BBC Local Radio Κατηγορία:Βρετανικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί
Σαρακηνοί
Σε παλαιότερα δυτικά ιστορικά κείμενα, ο όρος Σαρακηνοί χρησιμοποιούνταν για τους Άραβες από την Ύστερη Αρχαιότητα. Κατά το Μεσαίωνα επεκτάθηκε εν γένει στους Μουσουλμάνους ιδιαίτερα στα πλαίσια των πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ Βυζαντίου και των χαλιφάτων των Ομεϋαδών και Αββασιδών, αλλά και κατά τις Σταυροφορίες για να δηλώσει τους Άραβες, Κούρδους, Τούρκους, Πέρσες, κλπ. αντιπάλους των χριστιανικών κρατών.
Ο όρος Σαρακηνοί είναι ελληνικός και προέρχεται από την αραβική λέξη sharqiyyin («ανατολίτες»), ενώ από τον ελληνικό όρο προέρχονται οι αντίστοιχοι όροι στις πλείστες (τουλάχιστον) ευρωπαϊκές γλώσσες. Κατά τους πρώτους αιώνες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας οι Σαρακηνοί ήταν νομαδική αραβική φυλή από τη Χερσόνησο του Σινά, αλλά αργότερα οι ελληνόφωνοι της αυτοκρατορίας χρησιμοποίησαν τον όρο αναφερόμενοι σε όλους τους Άραβες. Μετά την εξάπλωση του Ισλάμ, και ιδιαίτερα τον καιρό των Σταυροφοριών, ο όρος επεκτάθηκε για όλους τους μουσουλμάνους, κυρίως για εκείνους που ήταν στη Σικελία και τη νότια Ιταλία.
Στα χριστιανικά κείμενα το όνομα σήμαινε «αυτοί που δεν έχουν Σάρα» ή «όχι από τη Σάρα», καθώς οι Άραβες, σύμφωνα με τη γενεαλογία της Βίβλου, κατάγονταν από την Άγαρ και για αυτό λέγονταν και Αγαρηνοί. Σύμφωνα με τον αρθουριανό κύκλο, το όνομα προέρχεται από το Σάρας, ένα σημαντικό νησί στην αναζήτηση του Άγιου Δισκοπότηρου.
Ο Ιωάννης Δαμασκηνός, κάτοικος της πρωτεύουσας του χαλιφάτου, περιέγραψε τους Σαρακηνούς στις αρχές του 8ου αιώνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Έθνη Κατηγορία:Πειρατές Κατηγορία:Άραβες Κατηγορία:Εξώνυμα Κατηγορία:Εθνώνυμα
Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία
Δεύτερη Γαλλική Αυτοκρατορία ονομάζεται η περίοδος 1852-70 της γαλλικής ιστορίας υπό τον Ναπολέοντα Γ'.
Η αρχή της Β' Γαλλικής Δημοκρατίας
Το 1848, αρχή της δεύτερης δημοκρατικής κυβέρνησης της Γαλλίας (Β' Γαλλική Δημοκρατία (1848-1852)), οι βασιλόφρονες και οι βοναπαρτιστές εξέλεξαν πρόεδρο της δημοκρατίας τον πρίγκηπα Λουδοβίκο Ναπολεόντα, ανιψιό του Ναπολέοντα Α΄ Βοναπάρτη, για να εξυπηρετούνται τα συμφέροντά τους. Η θητεία του ήταν τετραετής χωρίς δυνατότητα επανεκλογής. Λίγο πριν την παρέλευση της τετραετίας το 1852, ο Λουδοβίκος Ναπολέων εζήτησε από το νομοθετικό σώμα τροποποίηση, ώστε να μπορεί να επανεκλεγεί, και μετά την αρνητική απάντηση του σώματος, το διέλυσε στις 2 Δεκεμβρίου 1851.
Η δεσποτική φάση 1852–1860
Ο Λουδοβίκος Ναπολέων έφερε νέο σύνταγμα, που θέσπισε καθολική ψηφοφορία για την επανεκλογή του. Στις 2 Δεκεμβρίου 1852 με δημοψήφισμα ανακηρύσσεται Αυτοκράτορας ως Ναπολέων Γ'.
Από το 1852 μέχρι το 1860 επεκράτησε ένα ανελεύθερο καθεστώς με λογοκρισία και αδρανοποίηση του νομοθετικού σώματος.
Η φιλελεύθερη φάση 1860–1870
Από το 1860 και μετά η κυβέρνηση παρουσίασε πιο φιλελεύθερη στάση, λόγω των αντιδράσεων του λαού, καθώς και των δυσμενών εξελίξεων στο εξωτερικό, ιδίως με τον Κριμαϊκό Πόλεμο και τον Ιταλικό Πόλεμο. Έτσι ο Ναπολέων Γ' αναγκάσθηκε να αφήσει μέλη και των άλλων φιλελεύθερων τάξεων να μπουν στην κυβέρνησή του. Ο τύπος απελευθερώθηκε από την λογοκρισία, οι δημόσιες συγκεντρώσεις επιτράπηκαν, οι εκλογές έγιναν πιο ελεύθερες.
Το τέλος της Β' Γαλλικής Αυτοκρατορίας
Στον γαλλο-πρωσσικό πόλεμο η Γαλλία ηττήθηκε κατά κράτος και ο Ναπολέων Γ' συνελήφθη αιχμάλωτος από τα πρωσσικά στρατεύματα μετά την μάχη του Σεντάν. Έτσι, λήγει η περίοδος της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας. Ακολουθεί η σύντομη περίοδος της Παρισινής Κομμούνας και η Γ' Γαλλική Δημοκρατία υπό τον Γαμβέττα το 1870, ο οποίος συνεχίζει τον γαλλο-πρωσσικό πόλεμο μέχρι τη δεύτερη ήττα της Γαλλίας το επόμενο έτος 1871, οπότε και τερματίζεται ο πόλεμος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία της Γαλλίας Γαλλικη Β Κατηγορία:Πρώην κράτη στην ιστορία της Γαλλίας Αυτο
Πολυδεύκης (αποσαφήνιση)
Το όνομα Πολυδεύκης μπορεί να αναφέρεται:
Ονομασίες
Κατηγορία:Αποσαφήνιση
Ρήγας Παλαμήδης
Ο Ρήγας Παλαμήδης ή Παλαμίδης (1794- 10 Απριλίου 1872) ήταν Έλληνας λόγιος και αγωνιστής στην επανάσταση του 1821 που αναδείχθηκε από τους πρόκριτους της Πελοποννήσου (Μαντινείας) πολιτικός της νεοσύστατης Ελλάδας, πληρεξούσιος σε έξι εθνοσυνελεύσεις, μέλος του Πανελληνίου, γερουσιαστής, σύμβουλος της επικράτειας, νομάρχης, πρόεδρος της Βουλής και υπουργός Εσωτερικών σε έξη κυβερνήσεις.
Βιογραφία
Με καταγωγή του πατέρα του από την Στεμνίτσα, (που καρατομήθηκε από τους Τούρκους), γεννήθηκε στην Τρίπολη και καταγόταν από σπουδαία οικογένεια προυχόντων (κοτζαμπάσηδων) της Πελοποννήσου. Αναφέρεται ότι πήγε στο σχολείο στην ελληνική σχολή της Στεμνίτσας, που είχε ιδρυθεί το 1790 από το Στεμνιτσιώτη Νεόφυτο Μούτζο, αρχιδιάκονο στο Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης. Ακολούθως σπούδασε στη σχολή της Δημητσάνας και συμπλήρωσε την μόρφωση του στη Κωνσταντινούπολη. Με την επιστροφή του στην Τριπολιτσά διορίστηκε γραμματέας του Δραγουμάνου του Μόρα Βαλεσή διατελώντας ταυτόχρονα σύμβουλος πολλών προεστών του Μοριά. Με το ξέσπασμα της Επανάστασης ανέλαβε γραμματέας της Πελοποννησιακής Γερουσίας καθώς και γραμματέας και αγγελιαφόρος του Θ. Κολοκοτρώνη στη μάχη του Βαλτετσίου, και στην άλωση της Τριπολιτσάς που ακολούθησε.
Ανουάρ (όνομα)
Προέρχεται από την αραβική λέξη أنور (ʼanwar) «φωτεινότερος, λαμπρότερος»,  είναι δηλαδή σημασιολογικά παρεμφερές με τα ονόματα Αγλαΐα, Ηλέκτρα, Κλάρα, Ρωξάνη, Σβετλάνα, Φωτεινός/Φωτεινή κτλ. Στα τουρκικά και τα αλβανικά απαντά με τον τύπο Enver, Εμβέρ, στα γαλλικά Anouar και στα αγγλικά Anwar.
Ρήγας Παλαμήδης
Βιογραφία
Από τις αρχές του 1822 όταν πλέον άρχισε να γίνεται αισθητή η έχθρα μεταξύ προκρίτων και οπλαρχηγών, ακολούθησε τους πρόκριτους. Τότε το Εκτελεστικό υπό τον Α. Μαυροκορδάτο τον όρισε αρχηγό αγωνιστών φρουράς των Μεγάλων Δερβενίων παρά τα Γεράνεια όρη. Στη κάθοδο του Δράμαλη στην Πελοπόννησο, (αρχές Ιουλίου), δείλιασε εγκαταλείποντας αμαχητί τη θέση του παρασύροντας ομοίως και τη φρουρά του Ακροκορίνθου υποχωρώντας ατάκτως στο Άργος και σκορπώντας τον πανικό.
Ανουάρ (όνομα)
Ετυμολογικά σχετίζεται με τα αραβικά ονόματα Μουνίρ (ή Μονίρ) και Νουρ, το οποίο σε σύνθεση δίνει το όνομα Νουρεντίν (ή Νουρεδδίν) «το φως της θρησκείας», τουρκικά Νουρεντίν ή Νουρετίν, και το εβραϊκό αντρικό όνομα Μέιρ (מאיר) «φως» (το πατρωνυμικό της Γκόλντα Μέιρ), το οποίο με επίδραση της προφοράς του ονόματος από τους Ασκενάζι εβραίους λατινογραφείται στα γερμανικά και τα αγγλικά Mayer, Meyer και Myer.
Ρήγας Παλαμήδης
Βιογραφία
Παρά ταύτα έλαβε μέρος, ως πληρεξούσιος, στις συνελεύσεις της τότε κυβέρνησης «της περιπλανωμένης εν ταις παραλίαις της Αργολίδος» του Άστρους του 1823 , της Επιδαύρου του 1826 , της Ερμιόνης του 1827 , της Τροιζήνας επίσης το 1827 και του Άργους του 1829 . Το 1828 είχε τη θέση του συμβολαιογράφου Τριπόλεως. Επί Καποδίστρια, το 1828, διορίστηκε μέλος του Πανελλήνιου και εκλέχτηκε γερουσιαστής. Επί Όθωνα έγινε Σύμβουλος Επικρατείας, Νομάρχης και πρωτοστάτησε στην επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843. Εκλέχθηκε βουλευτής στην Α' Εθνική Συνέλευση της Αθήνας του ίδιου έτους ως βουλευτής Μαντίνειας. Στην κυβέρνηση Ανδρέα Μεταξά του 1843 χρημάτισε Υπουργός Εσωτερικών ενώ ήταν και μέλος της επιτροπής σύνταξης του Συντάγματος. Διετέλεσε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων σε δυο συνόδους το 1845 και το 1846, το 1846 διορίστηκε Υπουργός Εσωτερικών σε ανασχηματισμό της κυβέρνησης Κωλέττη , το 1847 στην κυβέρνηση Κωλέττη στον ανασχηματισμό του 1847, το 1852 σε ανασχηματισμό της Κυβέρνησης Αντωνίου Κριεζή και το 1854 στην κυβέρνηση Μαυροκορδάτου αλλά και στην Κυβέρνηση Αθανασίου Μιαούλη στον ανασχηματισμό του 1859.
Ανουάρ (όνομα)
Τέμενος του Ανουάρ
Στην Αντίς Αμπέμπα της Αιθιοπίας, το μεγάλο Ανουάρ τζαμί (ታላቁ የአንዋር መስጊድ), θρησκευτικό κέντρο των μουσουλμάνων της αιθιοπικής πρωτεύουσας, στην περιοχή Αντίς Κετέμα (Addis Ketema).
Σημειώσεις
Κατηγορία:Ανδρικά ονόματα Κατηγορία:Αραβικά ονόματα
Ρήγας Παλαμήδης
Οικογενειακή κατάσταση
Ήταν νυμφευμένος με την, προηγουμένως αιχμάλωτη των Ελλήνων, κόρη του Πασά της Λάρισας με την οποία και απέκτησε τρεις κόρες την Ελένη, (μετέπειτα σύζυγο Αριστείδη Γ. Καρατζά), την Αικατερίνη, (μετέπειτα σύζυγο Σαράντη Κωνσταντινίδη) και την Αγλαΐα, (μετέπειτα σύζυγο Ιάσονα Ράγκου) και ένα γιο, τον Ιωάννη, διπλωμάτη, ο οποίος πέθανε στο Παρίσι το 1886.
Το σπίτι στο οποίο κατοίκησε για μεγάλο μέρος της ζωής του διατηρείται ακόμα και σήμερα στου Ψυρή.
Συγγραφικό έργο
Ο Ρήγας Παλαμήδης είχε γράψει τα εξής συγγράμματα:
Παραπομπές
<references group="η παραπομπή είναι διαφήμιση" />
Κατηγορία:Έλληνες Γερουσιαστές Π Κατηγορία:Έλληνες Νομάρχες Κατηγορία:Έλληνες μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας Κατηγορία:Βουλευτές Μαντινείας Κατηγορία:Αγωνιστές του 1821
Γεώργιος Αριστείδου
Σταδιοδρομία
Σπούδασε στη Νομική Σχολή και έγινε δικηγόρος. Διορίστηκε πρωτοδίκης. Εξελέγη βουλευτής Φλωρίνης με το Λαϊκό Κόμμα στις εκλογές του 1946 και επανεξελέγη με το ίδιο κόμμα το 1950.
Απεβίωσε σε ηλικία 98 ετών το 1990.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βουλευτές Φλώρινας Κατηγορία:Βουλευτές εκλεγμένοι με το Λαϊκό Κόμμα
Reallexikon für Antike und Christentum
Το Reallexikon für Antike und Christentum (RAC) είναι εγκυκλοπαίδεια που ασχολείται με την αλληλοεπίδραση του πρώιμου Χριστιανισμού, Παγανισμού και Ιουδαϊσμού στους αρχαίους χρόνους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εγκυκλοπαίδειες Κατηγορία:Θρησκευτικά κείμενα
The Scientist (τραγούδι)
Το "The Scientist" είναι ένα τραγούδι του βρετανικού ροκ συγκροτήματος Coldplay. Το τραγούδι γράφτηκε συνεργατικά από όλα τα μέλη της μπάντας για το δεύτερο
άλμπουμ τους, A Rush of Blood to the Head. Οι στίχοι αφηγούνται την ιστορία για την επιθυμία του ανθρώπου να εκτιμήσει και μια συγνώμη. Το τραγούδι κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο στις 4 Νοεμβρίου 2002 ως το δεύτερο single από το A Rush of Blood to the Head και έφτασε στο νούμερο 10 στα βρετανικά chart. Κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 15 Απριλίου του 2003 ως το τρίτο single και έφτασε στον αριθμό 18 των US Modern Rock Tracks και 34 στο Adult Top 40 chart.
Οι κριτικοί ήταν πολύ θετικοί απέναντι στο "The Scientist" και επαίνεσαν την μπαλάντα και το φαλσέτο του τραγουδιού. Υπάρχουν πολλά remixes του κομματιού και το riff του έχει γίνει ευρέως δειγματοληπτικό. Το μουσικό βίντεο του single κέρδισε τρία MTV Music Video Awards, για τη χρήση της αντίστροφης αφήγησης του βίντεο. Το τραγούδι εμφανίστηκε επίσης στο ζωντανό άλμπουμ της μπάντας το Live 2003 και αποτελεί μόνιμο προσάρτημα στις ζωντανές λίστες της μπάντας από το 2002. Κατηγορία:Singles της Parlophone Κατηγορία:Singles του 2002
Αγία Γοργονία
Η Αγία Γοργονία (απεβίωσε περ. 375) είναι Μικρασιάτισσα Αγία της Ορθόδοξης και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ήταν αδελφή του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου.
Βιογραφία
Η καταγωγή της ήταν από οικογένεια αγίων στη Ναζιανζό της Καππαδοκίας στη Μικρά Ασία. Πατέρας της ήταν ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός ο πρεσβύτερος, ενώ αδελφοί της ήταν ο Γρηγόριος Ναζιανζηνός και ο Καισάριος Ναζιανζηνός, που τιμώνται όλοι από την εκκλησία ως άγιοι. Παντρεύτηκε έναν ισχυρό άνδρα της Πισιδίας, τον οποίο οι πηγές αναφέρουν άλλοτε ως Βιτολιανό, και άλλοτε Μελέτιο. Απέκτησε πολλούς γιους και τρεις θυγατέρες, από τις οποίες μνημονεύεται ιδίως η Αλυπανία. Αργότερα έπεισε τον σύζυγό της να ασπασθεί τον Χριστιανισμό και βαφτίστηκε μαζί του και με όλους τους γιους και εγγονούς της. Βρέθηκε δυο φορές πολύ κοντά στον θάνατο και ανάρρωσε ως εκ θαύματος. Ποδοπατήθηκε από ένα κοπάδι ζώων που της προκάλεσαν πολλά κατάγματα και εσωτερικές αιμορραγίες. Η Γοργονία αρνήθηκε να την δει γιατρός και ανάρρωσε μόνο με την ισχυρή της πίστη. Μια άλλη φορά βασανίστηκε από βαριά αρρώστια με συμπτώματα πυρετού, πονοκεφάλου, παράλυσης και σποραδικού κώματος, από την οποία αναράρρωσε αφού έλαβε το μυστήριο της θείας ευχαριστίας που είχε προηγουμένως βρέξει με τα δάκρυά της προσευχόμενη μπροστά στην Αγία Τράπεζα.
Απεβίωσε περίπου το 375 από φυσικό θάνατο, ενώ ο πατέρας της και η μητέρα της ήταν εν ζωή αν και σε πολύ προχωρημένη ηλικία. Στην κηδεία της εκφώνησε λόγο ο αδελφός της Γρηγόριος Ναζιανζηνός, ο οποίος την εγκωμίασε με τα πιο ένθερμα και χριστιανικά λόγια.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη της στις 23 Φεβρουαρίου και η Καθολική στις 9 Δεκεμβρίου.
Γοργόνα Κατηγορία:Άγιοι από την Μικρά Ασία Κατηγορία:Βυζαντινοί άγιοι Κατηγορία:Βυζαντινοί Μικρασιάτες Κατηγορία:Μικρασιατικός Ελληνισμός
Πριγκίπισσα Ελισάβετ της Αγγλίας
Η πριγκίπισσα Ελισάβετ Στιούαρτ της Αγγλίας (28 Δεκεμβρίου 1635 - 8 Σεπτεμβρίου 1650) ήταν η δεύτερη κόρη του Καρόλου Α΄, βασιλιά της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Ιρλανδίας, από τη σύζυγό του, Ερριέττα Μαρία της Γαλλίας.
Εμφύλιος πόλεμος
Στο ξέσπασμα του αγγλικού εμφύλιου πολέμου το 1642, η Ελισάβετ και ο αδερφός της ο Ερρίκος Στιούαρτ του Γκλόστερ τέθηκαν υπό τη φροντίδα του Κοινοβουλίου. Κατά τα επόμενα χρόνια, το Κοινοβούλιο ανέθεσε την κηδεμονία τους σε αρκετούς ευγενείς. Το 1642, το Κοινοβούλιο ανέθεσε την κηδεμονία της Ελισάβετ και του Ερρίκου στον κόμη του Νοθάρμπερλαντ. Την ίδια χρονιά, ο αδερφός τους, ο μελλοντικός Ιάκωβος Β΄ της Αγγλίας ήρθε να τους επισκεφτεί. Ωστόσο, η Ελισάβετ υποτίθεται ότι τον συμβούλεψε να φύγει, ανησυχώντας για τους εχθρούς τους. Το 1643, η επτάχρονη Ελισάβετ έσπασε το πόδι της. Την ίδια χρονιά, αυτή και ο Ερρίκος μετακόμισαν στο Τσέλσι. Εκπαιδεύτηκε από την Bathsua Makin έως το 1644. Μέχρι τότε, η Ελισάβετ μπορούσε να διαβάζει και να γράφει στα εβραϊκά, ελληνικά, ιταλικά, λατινικά και γαλλικά. Άλλοι εξέχοντες μελετητές αφιέρωσαν έργα σε αυτήν, και εντυπωσιάστηκαν από την ικανότητά της για θρησκευτική ανάγνωση.
Το 1647, το Κοινοβούλιο επέτρεψε στην Ελισάβετ και τους αδελφούς της Eρρίκο και Ιάκωβο να ταξιδέψουν στο Μέιντενχεντ για να συναντήσουν τον πατέρα τους Κάρολο Α΄ και πέρασαν δύο μέρες μαζί του. Αφού το Κοινοβούλιο μετακίνησε τον Κάρολο στο Hampton Court Palace, επισκέφτηκε τα παιδιά του στο Syon House. Αυτές οι επισκέψεις τελείωσαν όταν έφυγε στο Κάστρο Carisbrooke στο Isle of Wight. Η 10χρονη Ελισάβετ βοήθησε τον Ιάκωβο να ξεφύγει για άλλη μια φορά, ντυμένος γυναίκα, λέγοντας πως θα έφευγε και η ίδια αν ήταν άνδρας.
Η οικογένεια της Ελισάβετ την αποκαλούσε "εγκράτεια" για την ευγενική της φύση. Όταν ήταν έντεκα, o Γάλλος πρεσβευτής χαρακτήρισε την Ελισάβετ ως «ανθισμένη ομορφιά» που είχε «χάρη, αξιοπρέπεια, ευφυΐα και ευαισθησία» που της επέτρεψε να κρίνει τους διαφορετικούς ανθρώπους που γνώριζε και να κατανοήσει διαφορετικές απόψεις. Η Ελισάβετ υπέφερε από κακή υγεία. Μια εξέταση της βικτοριανής εποχής αποκάλυψε ότι υπέφερε από ραχίτιδα, η οποία προκάλεσε παραμορφώσεις στον ώμο και στην πλάτη, στα γόνατα και στα δάκτυλα. Αυτά τα προβλήματα θα καθιστούσαν το περπάτημα δύσκολο για αυτήν. Η έφηβη Ελισάβετ είχε μακρύ πρόσωπο με προεξέχον σαγόνι και κοκκινωπό καστανά μαλλιά.
Όταν το Κοινοβούλιο αποφάσισε να αλλάξει το νοικοκυριό της Ελισάβετ το 1648, η 12χρονη πριγκίπισσα τους έγραψε μια επιστολή όπου διαμαρτυρόταν για την απόφασή τους. Η απόφαση αυτή τελικά ανεστάλη. Ωστόσο, το Κοινοβούλιο απαίτησαν να ανατραφούν τα βασιλικά παιδιά ως αυστηροί προτεστάντες. Τους απαγορεύτηκε επίσης να συμμετάσχουν στο Δικαστήριο στην Οξφόρδη και κρατήθηκαν εικονικοί κρατούμενοι στο Παλάτι του Αγίου Ιακώβου. Κάποια στιγμή, το Κοινοβούλιο εξέτασε το ενδεχόμενο να κάνει τον Ερρίκο αναπληρωτή βασιλιά, αλλά αυστηρά συνταγματικό μονάρχη.
Εκτέλεση του Κάρολου Α΄
Το 1649, ο Κάρολος Α΄ συνελήφθη για τελευταία φορά. Ο Όλιβερ Κρόμγουελ και οι άλλοι δικαστές τον καταδίκασαν αμέσως σε θάνατο. Η Ελισάβετ έγραψε μια μακρά επιστολή προς το Κοινοβούλιο ζητώντας άδεια να ακολουθήσει την αδερφή της Μαρία στην Ολλανδία. Ωστόσο, το Κοινοβούλιο αρνήθηκε να δώσει το αίτημα αυτό μετά την εκτέλεση. Στις 29 Ιανουαρίου 1649, η 13χρονη Ελισάβετ και ο Ερρίκος συναντήσαν με τον πατέρα τους για τελευταία φορά. Κατέγραψε μια περιγραφή της συνάντησης: "Μου είπε ότι ήταν χαρούμενος που ήρθα, και παρόλο που δεν είχε χρόνο να πει πολλά, αλλά κάπως έπρεπε να μου πει κάτι που δεν είχε πει ή γράψει αλλού, γιατί φοβόταν ότι η σκληρότητα τους ήταν τέτοια που δεν θα του επέτρεπε να μου γράψει. " Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ελισάβετ συμφώνησε κλαίγοντας. Ο πατέρας της της είπε να μην «θλίβεται» και της ζήτησε να διατηρήσει την πίστη της στην προτεσταντική θρησκεία. Ο Κάρολος της είπα να διαβάσει ορισμένα εκκλησιαστικά βιβλία. Η Ελισάβετ κατέγραψε: "Μας ζήτησε να πούμε στη μητέρα μου ότι οι σκέψεις του δεν είχαν ξεφύγει ποτέ από αυτήν, και ότι η αγάπη του θα ήταν η ίδια με πρώτα. Επίσης διέταξε εμένα και τον αδερφό μου να είμαστε υπάκουοι σε αυτήν. Μου είπε να στείλω την ευλογία του στους υπόλοιπους αδελφούς και αδελφές μου, και χαιρετίσματα σε όλους τους φίλους του. Στη συνέχεια, παίρνοντας τον αδερφό μου Γκλόστερ στο γόνατό του, είπε: «Αγαπητέ μου, τώρα θα κόψουν το κεφάλι του πατέρα σου». Και ενώ ο Γκλόστερ τον κοίταζε πολύ προσεκτικά, είπε πάλι, "Άκουσε, παιδί μου, αυτό που λέω: θα κόψουν το κεφάλι μου και ίσως να σε κάνουν βασιλιά. Αλλά σημείωσε αυτό που λέω. Δεν πρέπει να γίνεις βασιλιάς όσο τα αδέρφια σου ο Κάρολος και ο Ιάκωβος ζουν, γιατί θα κόψουν τα κεφάλια των αδερφών σου όταν τους πιάσουν, και θα σου κόψουν το κεφάλι στο τέλος, και γι' αυτό σε εξορκίζω, μην γίνεις βασιλιάς πριν από αυτούς". Ο αδερφός μου αναστέναξε βαθιά, και απάντησε: «Θα σχιστώ πρώτα!» Και αυτά τα λόγια, που προέρχονταν τόσο απροσδόκητα από ένα τόσο μικρό παιδί, χαροποίησαν τον πατέρα μου πάρα πολύ. Και η μεγαλειότητά του του μίλησε για την ευημερία της ψυχής του, και να κρατήσει τη θρησκεία του, διατάζοντας τον να φοβάται τον Θεό. Επιπλέον, μας διέταξε όλους να συγχωρήσουμε αυτούς τους ανθρώπους, αλλά ποτέ να μην τους εμπιστευόμαστε · γιατί ήταν πιο ψεύτικοι σε αυτόν και σε αυτούς που τους έδωσαν δύναμη, και φοβόταν επίσης τις ψυχές τους. Και ήθελε να μην θρηνήσω γι' αυτόν, γιατί θα έπρεπε να πεθάνει ως μάρτυρας, και ότι δεν αμφισβητούσε ότι ο Κύριος θα εγκαθιδρύσει τον θρόνο του πάνω στο γιο του, και ότι όλοι θα πρέπει να είμαστε πιο ευτυχισμένοι από ό,τι θα μπορούσαμε να περιμένουμε αν είχε ζήσει · με πολλά άλλα πράγματα που επί του παρόντος δεν θυμάμαι."
Ο Κάρολος Α΄ έδωσε επίσης στην κόρη του μια Βίβλο κατά τη διάρκεια της συνάντησης.
Μετά το θάνατο του Καρόλου Α΄, η Ελισάβετ και ο Ερρίκος έγιναν ανεπιθύμητα βάρη. O Τζόσλιν, ο γιος του κόμη του Νοθάμπερλαντ, ζήτησε από το Κοινοβούλιο να απομακρύνει την Ελισάβετ και τον Ερρίκο από τη φροντίδα της οικογένειάς του. Το Κοινοβούλιο αρνήθηκε να τους επιτρέψει να πάνε στην Ολλανδία και αντίθετα έθεσαν τα παιδιά στη φροντίδα του Έντουαρντ Χάρινγκτον. Ο γιος του Χάρινγκτον ωστόσο κατάφερε να πείσει το κοινοβούλιο να τους αλλάξει πάλι κατοικία. Αργότερα δόθηκαν στη φροντίδα του Ρόμπερτ Σίντνεϋ και της συζύγου του Ντόροθυ. Οι τελευταίοι ήταν πολύ ευγενικοί με τα παιδιά και η Ελισάβετ χάρισε στην Ντόροθυ ένα από τα οικογενειακά της κοσμήματα