cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ναι, Βιρτζίνια, υπάρχει Άγιος Βασίλης
Βιρτζίνια Ο' Χάνλον
Η Βιρτζίνια απέκτησε το πτυχίο της στις Θεωρητικές Σπουδές στο Κολέγιο του Χάντερ το 1910, μεταπτυχιακό στην Εκπαίδευση από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια το 1912 και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Φόρντχαμ τη δεκαετία του 1930. Το θέμα της διατριβής της ήταν «Η σημασία του παιχνιδιού». Ήταν δασκάλα στην ανεξάρτητη σχολική συνοικία της Νέας Υόρκης. Ξεκίνησε την καριέρα της ως παιδαγωγός το 1912, έγινε διευθύντρια το 1935 και αποσύρθηκε από τη διδασκαλία το 1959.
Καθ'όλη τη διάρκεια της ζωής της, η Βιρτζίνια δεχόταν πλήθος επιστολών που αφορούσαν το γράμμα που έστειλε στην εφημερίδα The Sun. Σε μια συνέντευξή της, δήλωσε πως το γεγονός αυτό είχε διαμορφώσει με θετικό τρόπο την πορεία της ζωής της.
Τον Δεκέμβριο του 2012, ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός WGNA-FM του Όλμπανι, Νέα Υόρκη, δημοσίευσε μια φωτογραφία της Βιρτζίνια να συναντά τον Άγιο Βασίλη την παραμονή των Χριστουγέννων το 1969, δύο χρόνια πριν από τον θάνατό της. Η Βιρτζίνια πέθανε στις 13 Μαΐου 1971 σε ηλικία 81 ετών, σε ένα γηροκομείο στο Βάλασι της Νέας Υόρκης και είναι θαμμένη στο αγροτικό νεκροταφείο της Τσάταμ της Νέας Υόρκης.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Δημοσιογραφία Κατηγορία:Χριστούγεννα
Χειραφέτηση
Η χειραφέτηση (από τα: "χέρι" και "αφήνω") είναι οποιαδήποτε ενέργεια που επιτρέπει σε ένα άτομο ή μια ομάδα ανθρώπων να έχουν πρόσβαση σε μια κατάσταση αυτονομίας με την παύση της υπαγωγής σε κάποια εξουσία, όπως η χειραφέτηση των γυναικών ή η χειραφέτηση των αποικιών ώστε να αποκτήσουν ανεξαρτησία.
Σε μερικές περιοχές του κόσμου ο χειραφετημένος ανήλικος μπορεί να εκτελέσει μόνος του και χωρίς την παρέμβαση εκείνων που ασκούν τη γονική εξουσία κάθε είδους πράξεις και συμβάσεις, εκτός από εκείνα για τα οποία απαιτείται η έγκριση ενός αρμόδιου δικαστή. Επίσης δεν μπορεί να εμφανιστεί στο δικαστήριο χωρίς ειδικό κηδεμόνα.
Νομοθεσία
Στο σύγχρονο δίκαιο, ο όρος χρησιμοποιείται συγκεκριμένα με την έννοια της απονομής σε ανήλικο από τους γονείς ή τους κηδεμόνες του όλα, ή τα περισσότερα από τα αστικά δικαιώματα και εξουσίες, που συνήθως συνεπάγεται η ηλικία ενηλικίωσης. Επιπλέον, κάποιες νομοθεσίες παρέχουν την ηλικία ενηλικίωσης στον ανήλικο που έχει παντρευτεί.
Κατά μία ευρεία έννοια, η χειραφέτηση αποκτά τα δικαιώματα της ενηλικίωσης ακόμη και χωρίς να είναι 18 ετών. Στην ελληνική νομοθεσία, οι έγγαμοι ανήλικοι απολαμβάνουν αυτά τα επιπλέον δικαιώματα.
Intel 80186
240px|right|thumb| Ο μικροεπεξεργαστής 80186
Ο 80186 ήταν ο δεύτερος  μικροεπεξεργαστής 16-bit που σχεδίασε, παρήγαγε και παρουσίασε η εταιρεία ημιαγωγών Intel το 1982. Ήταν μια βελτιωμένη έκδοση σε σχέση με τον προκάτοχο του 8086. Η συχνότητα λειτουργίας ξεκινούσε από τα 6 MHz στις πρώτες εκδόσεις και έφτανε στα 25 MHz στις τελευταίες. Σχεδόν ταυτόχρονα η Intel κυκλοφόρησε και τον 80188 ως 8-bit περιορισμένη έκδοσή του. Τον 80186 τον διαδέχτηκε ο 80286. Η παραγωγή του σταμάτησε το 2007. Οι 80186/88 ήταν το τρίτο μέλος της οικογένειας επεξεργαστών με τον κωδικό x86. Τέλος υποστήριζαν μαθηματικό συνεπεξεργαστή τον ίδιο με τον 8086, με τον κωδικό 8087. Ο 80186/88 χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα σε προσωπικούς υπολογιστές, εντούτοις είχε τεράστια χρήση σε όλων των ειδών τα υπόλοιπα συστήματα ηλεκτρονικών συσκευών, βιομηχανικών και μη.
Εκδόσεις από την Intel
Στη μεγάλη διάρκεια παρουσίας του στην αγορά ο 80186 κυκλοφόρησε σε πολλές εκδόσεις, με κατασκευή κυρίως στη Μαλαισία: 180px|left|thumb| Ο 80188 σε δύο όψεις 80188
Οι εκδόσεις του 80188 από την Intel ήταν:
Κλώνοι
Λόγω της μικρής παρουσίας του 80186/88 στην αγορά των ηλεκτρονικών υπολογιστών η παραγωγή πιστών αντιγράφων (κλώνων), υπήρξε μικρή. Πιο συγκεκριμένα παρουσιάστηκαν οι κάτωθι:
Χρήση σε υπολογιστές
Η χρήση του 80186 σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές ήταν περιορισμένη, ενώ κανένας από αυτούς δεν είχε ιδιαίτερη εμπορική επιτυχία. Ορισμένα μοντέλα που ξεχώρισαν για διαφορετικούς λόγους το καθένα ήταν:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μικροεπεξεργαστές Intel
Evita (soundtrack)
Η ταινία Εβίτα αποτελεί μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του ομώνυμου μιούζικαλ των Άντριου Λόιντ Βέμπερ (μουσική) και Τιμ Ράις και σκηνοθετήθηκε από τον Άλαν Πάρκερ. Το soundtrack της ταινίας κυκλοφόρησε με δύο διαφορετικές μορφές:
Συντελεστές
Το άλμπουμ αυτό αποτελεί το δεύτερο άλμπουμ τύπου soundtrack για την Μαντόνα και περιλαμβάνει επίσης ερμηνείες από τους Αντόνιο Μπαντέρας, Τζόναθαν Πράις και Τζίμι Νέιλ. Οι στίχοι και οι μουσική γράφτηκαν από τους Ράις και Βέμπερ, που εκτός από το υλικό που είχαν ήδη δημιουργήσει για το μιούζικαλ, προσέθεσαν συμπληρωματική μουσική και τραγούδια, μέρος των οποίων αργότερα ενσωματώθηκε και στις θεατρικές παραστάσεις του έργου.
Πορεία στα charts και βραβεύσεις
Το άλμπουμ ήταν διεθνής εμπορική επιτυχία και σε αρκετές χώρες εισήλθε στο Top 10. Στις ΗΠΑ έφτασε στο Νο2, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο στην πρώτη θέση. Από αυτό αναδείχθηκαν τρία επιτυχημένα singles: τα «Don’t Cry For Me Argentina», «Another Suitcase in Another Hall» και «You Must Love Me». Το τελευταίο, το οποίο γράφτηκε ειδικά για την ταινία, κέρδισε τόσο το Όσκαρ, όσο και τη Χρυσή Σφαίρα για το Καλύτερο Πρωτότυπο Τραγούδι.
Περιεχόμενα Διπλού Άλμπουμ
Disc 1
Disc 2
Στίχοι
Οι στίχοι του album στον ιστότοπο lyricsondemand.com
Πορεία Στα Chart
Κατηγορία:Δισκογραφία της Μαντόνα Κατηγορία:Άλμπουμ του 1996 Κατηγορία:Άλμπουμ της Μαντόνα Κατηγορία:Soundtrack ταινιών
Βικτωρία της Βάδης
Η Βικτωρία της Βάδης (Victoria of Baden, 7 Αυγούστου 1862 - 4 Απριλίου 1930) ήταν Βασίλισσα της Σουηδίας μέσω του γάμου της με το Γουσταύο Ε΄ της Σουηδίας.
Πρώιμα χρόνια
Η Σοφία Μαρία Βικτωρία γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1862 στο Κάστρο της Καρλσρούης, κόρη του Φρειδερίκου Α΄ του Μπάντεν και της Λουίζας, κόρης του Γουλιέλμου της Πρωσίας, μετέπειτα αυτοκράτορα της Γερμανίας. Ονομάσθηκε Βικτωρία από τη θεία της Βικτωρία, Διάδοχο Πριγκίπισσα της Πρωσίας. Παντρεύτηκε στις 20 Σεπτεμβρίου 1881 στην Καρλσρούη τον Γουσταύο, Διάδοχο της Σουηδίας και της Νορβηγίας, γιο του Όσκαρ Β΄. Παρόντες στο γάμο, που θεωρήθηκε ότι επικύρωνε τη Σουηδία στη γερμανική σφαίρα επιρροής, ήταν ο Γερμανός Αυτοκράτορας και η Αυτοκράτειρα. Το ζευγάρι έφθασε με επίσημη πομπή στη Στοκχόλμη την 1η Οκτωβρίου 1881, ενώ την 1η Φεβρουαρίου 1882, επισκέφθηκαν το Όσλο. Ο γάμος αυτός ήταν προϊόν οικογενειακής συμφωνίας και θεωρείται ότι δεν ήταν ευτυχής. Το 1888, η Βικτωρία κατέκρινε σε μεγάλο βαθμό το γάμο μεταξύ του κουνιάδου της, Πρίγκιπα Όσκαρ, με την κυρία επί των τιμών της, Έμπα Μουνκ αφ Φουλκίλα.
Θεωρείται ότι ήταν ισχυρογνώμων και καλλιτεχνικά ταλαντούχα. Ασχολήθηκε με την ερασιτεχνική φωτογραφία, τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Σε ταξίδια που πραγματοποίησε στην Αίγυπτο και την Ιταλία φωτογράφησε και ζωγράφισε εκτενώς, ενώ πειραματίστηκε με διάφορες τεχνικές φωτοανάπτυξης, παράγοντας υψηλής ποιότητας φωτογραφικό έργο. Υπήρξε, επίσης, μια εξαιρετική πιανίστρια, καθώς είχε καλή μουσική εκπαίδευση από τα παιδικά της χρόνια. Αγαπημένοι της συνθέτες ήταν ο Φραντς Σούμπερτ και ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν.
Η Βικτωρία έγινε βασίλισσα της Σουηδίας με το θάνατο του πεθερού της στις 8 Δεκεμβρίου 1907. Ως βασίλισσα, ήταν παρούσα στη Σουηδία μόνο κατά τη διάρκεια των καλοκαιριών, αλλά ασκούσε σημαντική επιρροή στην αυλή. Φρόντισε το γάμο του γιου της Γουλιέλμου με τη Μεγάλη Δούκισσα Μαρία Πάβλοβνα της Ρωσίας, το 1908. Ασχολήθηκε, επίσης, με διάφορα είδη φιλανθρωπίας, τόσο στη Σουηδία, όσο και στη Γερμανία και την Ιταλία.
Οικογένεια
Παντρεύτηκε το 1881 τον Γουσταύο Ε΄ της Σουηδίας και απέκτησε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Μπερναντότ Κατηγορία:Βασίλισσες της Σουηδίας Κατηγορία:Γερμανοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος του Τσέρινγκεν Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Μπερναντότ Κατηγορία:Διάδοχοι της Νορβηγίας Κατηγορία:Διάδοχοι της Σουηδίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Νορβηγίας Κατηγορία:Δούκισσες της Σουηδίας
Σεντρίκ Καντέ
Ο Σεντρίκ Καντέ είναι πρώην ποδοσφαιριστής με καταγωγή από το Μάλι. Αγωνιζόταν στην θέση του αμυντικού. Γεννήθηκε στις 6 Ιουλίου 1979 στο Στρασβούργο της Γαλλίας. Από το 2009 μέχρι τον Ιούνιο 2012 έπαιζε στον Παναθηναϊκό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές από το Μάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λιγκ 1 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Ιστρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Μάλι Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΣΟΑ Βαλάνς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΡΚ Στρασμπούρ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΟΖΚ Νις Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦΚ Σοσό Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΑΚ Αζαξιό
Δροσιά Ανθηδόνος Εύβοιας
Η Δροσιά είναι κωμόπολη κτισμένη σε μικρή απόσταση από τη Χαλκίδα. Ο πληθυσμός της, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται στους 5.020 κατοίκους. Διοικητικά υπάγεται στον Δήμο Χαλκιδέων και αποτελεί έδρα της Κοινότητας Δροσιάς, καθώς και της Δημοτικής Ενότητας Ανθηδόνος (τ. Δήμου Ανθηδόνος) Οι κάτοικοί της είναι κυρίως γεωργοί, βιομηχανικοί εργάτες, ελεύθεροι επαγγελματίες και υπάλληλοι. Η περιοχή είναι γνωστή και ως Χάλια, ονομασία επίσημη μέχρι τη δεκαετία του '60. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου είναι κτισμένος κατά το 1870.
Στη Δροσιά γεννήθηκε, το 1921, η κορυφαία λαϊκή και ρεμπέτισσα τραγουδίστρια Σωτηρία Μπέλλου
Αρχαιολογικοί χώροι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Εύβοιας Κατηγορία:Δήμος Χαλκιδέων
Αλεξάντερ (κοκτέιλ)
Το Αλεξάντερ είναι ένα κοκτέιλ το οποίο γίνεται με κονιάκ, λικέρ σοκολάτας και κρέμα. Πρωτοφτιάχτηκε στο Λονδίνο το 1922 από τον Henry mc Elhone στο «Ciro's club». Λέγεται πως το πρώτο όνομα αυτού του κοκτέιλ ήταν «Παναμάς», στο οποίο αντί για κονιάκ χρησιμοποιούταν τζιν.
Υπάρχουν δύο υποθέσεις για την καταγωγή του Αλεξάντερ:
Συνταγή
Τα ανακατεύουμε όλα μαζί στο σέικερ και σερβίρουμε σε κολονάτο ποτήρι για κοκτέιλ.
Κατηγορία:Κοκτέιλ
WWE NXT
Το WWE NXT είναι ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα που ανήκει στην εταιρεία επαγγελματικής πάλης WWE. Έχει προβληθεί σε χώρες της Ευρώπης, της Αμερικής, της Ασίας και της Ωκεανίας.
Αρχική μορφή
Στο NXT δούλεψαν παλαιστές από τον θυγατρικό οργανισμό του WWE, που βρίσκεται στην Φλόριντα, με το όνομα Florida Championship Wrestling (FCW), τους οποίος παλαιστές, συνόδευε ο χαρακτηρισμός "Αρχάριοι" (ή Rookies στα αγγλικά). Ο κάθε αρχάριος παλαιστής, συνοδευόταν από τον δάσκαλό του, έναν Επαγγελματία παλαιστή. Οι επαγγελματίες μάθαιναν τα μυστικά του αθλήματος στους Αρχάριους, που σε κάθε εβδομαδιαίο επεισόδιο περνούσαν δοκιμασίες, και οι Αρχάριοι βαθμολογούνταν από όλους τους Επαγγελματίες μαζί αλλά και από το κοινό, μέσω ψήφων, ώστε να αποκλείεται ένας - ένας Αρχάριος, για να αναδειχτεί μετά από κάποιες εβδομάδες ο τελικός νικητής.
Συνολικά, έγιναν τέσσερις ίδιες σεζόν. Στις πρώτες δύο, οι νικητές των εβδομαδιαίων δοκιμασιών, κέρδιζαν βραβεία, όπως ο κύριος αγώνας της βραδιάς ή κάτι άλλο. Από την τρίτη σεζόν ξεκίνησαν οι πόντοι για κάθε δοκιμασία, αντί για βραβεία.
Αναθεωρημένη μορφή
Η πέμπτη σεζόν του NXT άλλαξε την μορφή του σόου. Καταρχάς η συγκεκριμένη σεζόν πήρε την ονομασία "Redemption" (στα ελληνικά: Λύτρωση) και περιλάμβανε παλαιστές που είχαν ήδη εμφανιστεί σε άλλες σεζόν του NXT και δεν νίκησαν. Σταδιακά, ο σκοπός της ανάδειξης νικητή δεν υπήρχε και στο σόου επιστρατεύτηκαν και περιθωριοποιημένοι παλαιστές από τα WWE Raw & WWE SmackDown. Η έκτη σεζόν άλλαξε ολοκληρωτικά την μορφή του σόου, αφού εξ αρχής δεν είχε σκοπό να αναδείξει νικητή, παρά να παρουσιάσει νέα ταλέντα στο χώρο της επαγγελματικής πάλης, ταλέντα που εκπαιδεύονται και εμφανίζονται στον θυγατρικό οργανισμό Florida Championship Wrestling.
1η Σεζόν
Το ντεμπούτο του νέου -τότε- σόου, έγινε στις 23 Φεβρουαρίου του 2010 και ολοκληρώθηκε η πρώτη σεζόν την 1η Ιουνίου 2010. Το NXT πήρε την θέση στο τηλεοπτικό πρόγραμμα, του πρώην ρόστερ και σόου του WWE, ECW.
Η πρώτη σεζόν:
2η Σεζόν
Η δεύτερη σεζόν:
3η Σεζόν
Στην τρίτη σεζόν, αντί για άντρες παλαιστές, διαγωνίστηκαν γυναίκες παλαιστές. Ξεκίνησε στις 7 Σεπτεμβρίου του 2010 και ολοκληρώθηκε στις 30 Νοεμβρίου του ίδιου έτους.
Η τρίτη σεζόν:
4η Σεζόν
Η τελευταία σεζόν με ενεργό διαγωνισμό και επίσημο νικητή έως σήμερα, η έκτη, ξεκίνησε στις 7 Δεκεμβρίου του 2010 και ολοκληρώθηκε την 1η Μαρτίου του 2011.
5η Σεζόν
Το NXT Redemption (Λύτρωση), περιελάμβανε παλαιστές από τα τρία προηγούμενα NXT με άντρες διαγωνιζόμενους, ώστε να αναδειχτεί από αυτούς κάποιος νικητής. Ξεκίνησε στις 8 Μαρτίου και σύντομα έχασε την μορφή του, καθώς κατέληξε να είναι τρίτο σόου μετά από WWE Raw και WWE SmackDown. Ολοκληρώθηκε στις 13 Ιουνίου του 2012 και ήταν η πιο μακρόχρονη σεζόν.
Συμμετείχαν οι:
6η Σεζόν
Με νέα μορφή και πλάνο, η έκτη σεζόν του NXT ξεκίνησε στις 20 Ιουνίου του 2012. Σε αυτή εμφανίζονται ανερχόμενοι παλαιστές από την θυγατρική εταιρεία NXT Wrestling και κάποιοι παλαιστές απο το κύριο ρόστερ του WWE. Το σόου προβάλλεται σε αρκετές χώρες εκτός όμως των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής που προβάλλονταν οι προηγούμενες σεζόν.Στο NXT Takeover REvolution ο Σάμι Ζέ'ι'ν νίκησε τον Adrian Neville και έγινε ο νέος πρωταθλητής ΝΧΤ.
NXT Wrestling
Το NXT Wrestling είναι ένας οργανισμός επαγγελματικής πάλης, με έδρα την Φλόριντα, που ανήκει στην εταιρεία WWE, η οποία το χρησιμοποιεί ως ακαδημία νέων παλαιστών. Ιδρύθηκε ως Florida Championship Wrestling από τον Στιβ Κέιρν το 2007 -ο οποίος είναι ο μόνιμος πρόεδρός της έως και σήμερα- και από το 2008 έγινε η κύρια ακαδημία του WWE. Τον Αύγουστο του 2012, μετονομάστηκε σε NXT Wrestling.
Πηγές
Κατηγορία:Επαγγελματική Πάλη Κατηγορία:Τηλεοπτικές σειρές της WWE
Υποσύνολο
Για παράδειγμα, το είναι υποσύνολο του. Το σύνολο Y λέγεται και υπερσύνολο του X και συμβολίζεται ως.
Το σύνολο όλων των υποσυνόλων του Y είναι το δυναμοσύνολο.
Παραδείγματα
Παρακάτω δίνονται μερικά παραδείγματα υποσυνόλων:
Γνήσιο υποσύνολο
Αν το σύνολο X είναι υποσύνολο του Y και επίσης ισχύει ότι X \neq Y, δηλαδή αν υπάρχει τουλάχιστον ένα στοιχείο του Y το οποίο να μην ανήκει στο X, τότε λέμε ότι το σύνολο X είναι γνήσιο υποσύνολο του Y και το συμβολίζουμε με X \subset Y ή με. Αντίστοιχα, ορίζεται το γνήσιο υπερσύνολο Y \supset X ή.
Νικομήδης Β΄ Επιφανής
Ο Νικομήδης Β' ο Επιφανής από τη Δυναστεία των Νικομηδιδών, ήταν βασιλιάς του ελληνιστικού κράτους της Βιθυνίας, στην Ανατολία, κατά την περίοδο 149 π.Χ. – 127 π.Χ. Ήταν γιος και διάδοχος του Προυσία Β'.
Απόπειρα δολοφονίας
Καθώς ο Προύσιας Β΄ δεν ήταν καθόλου αγαπητός στους υπηκόους του εξαιτίας της σκληρότητάς του, άρχισε να γίνεται ιδιαίτερα λαοφιλής ο γιος του, Νικομήδης. Αυτό έπεσε στην αντίληψη του βασιλιά, ο οποίος έστειλε τον γιο του να ζήσει στη Ρώμη. Ωστόσο κι εκεί ο νεαρός άνδρας κέρδισε την εύνοια των αρχών. Σκεπτόμενος το συμφέρον του ο Προυσίας έστειλε στη Ρώμη έναν άνδρα που ονομαζόταν Μένας. Τον επιφόρτισε με την αποστολή να βρει τον Νικομήδη και μαζί να διεκδικήσουν τη μείωση πολεμικής αποζημίωσης προς τον βασιλιά της Περγάμου, Άτταλο Β'. Σε περίπτωση επιτυχίας όλα θα έβαιναν καλώς, ειδάλλως ο Μένας έλαβε τη διαταγή να θανατώσει τον Νικομήδη. Για τον λόγο αυτό έλαβε συνοδεία 2.000 στρατιώτες.
Από την πλευρά του ο Άτταλος έστειλε στη Ρώμη τον Ανδρόνικο, ο οποίος κατάφερε να αποδείξει ενώπιον των αρχόντων πως το ποσό της αποζημίωσης δεν ήταν μεγαλύτερο από τα λάφυρα που είχε κλέψει ο Προυσίας κατά τη διάρκεια των εκστρατειών του. Έτσι η ποινή δεν μειώθηκε. Από την πλευρά του ο Μένας, βλέποντας πως ο Νικομήδης ήταν αξιόλογος άνδρας, δεν αποφάσιζε να τον σκοτώσει, ωστόσο δεν μπορούσε να επιστρέψει στη Βιθυνία με άδεια χέρια. Ο Νικομήδης αντιλήφθηκε πως κάτι δεν πήγαινε καλά, και με την υποστήριξη του Ανδρόνικου, συνωμότησαν μεταξύ τους κατά του Προυσία. Συναντήθηκαν οι τρεις τους νύχτα σε ένα πλοίο σε μια μικρή πόλη της Ηπείρου, όπου και πριν το ξημέρωμα αποφάσισαν πώς θα προχωρήσουν.
Άνοδος στον θρόνο
Πάντα το 149 π.Χ. ο Άτταλος Β', υποδέχτηκε θερμά τον Νικομήδη στην Πέργαμο, διατάζοντας τον πατέρα του, Προυσία, να του παραχωρήσει ορισμένες πόλεις και εκτάσεις. Ο Προύσιας προσβεβλημένος απάντησε πως θα του έδινε αμέσως ολόκληρο το βασίλειο του Αττάλου, καθώς για τον Νικομήδη προορίζονταν όλα τα εδάφη που σκόπευε να κατακτήσει όταν ξεκινούσε τον μεταξύ τους πόλεμο. Κατόπιν έστειλε αγγελιαφόρους στη Ρώμη. Ο Άτταλος εισέβαλε στα εδάφη της Βιθυνίας υπέρ του Νικομήδη. Ο λαός δεν αντιστάθηκε και σιγά σιγά άρχισε να παίρνει το μέρος των εισβολέων. Μην μπορώντας να εμπιστευτεί κανένα, και με φρουρά μόλις 500 ανδρών του γαμπρού του από τη Θράκη, ο Προυσίας κλείστηκε στο φρούριο της Νίκαιας για να περιμένει την αντίδραση της Ρώμης. Ο Ρωμαίος πραίτορας, για να βοηθήσει τους σκοπούς του Αττάλου, άργησε να παρουσιάσει την πρεσβεία στη Σύγκλητο, κι όταν το έκανε οι άρχοντες του έδωσαν την άδεια να επιλέξει ο ίδιος ποιους άνδρες θα έστελνε για να διευθετήσουν το ζήτημα. Εκείνος επέλεξε επίτηδες τρεις άνδρες με σοβαρές αναπηρίες.
Οι απεσταλμένοι διέταξαν την παύση των εχθροπραξιών ωστόσο έφυγαν για τη Ρώμη προτού πάρουν το οποιοδήποτε μέτρο. Χάνοντας τις ελπίδες του και μην έχοντας πού να βασιστεί ο Προυσίας επέστρεψε στη Νικομήδεια ελπίζοντας πως θα μπορέσει να την υπερασπιστεί. Τελικά τον πρόδωσε ο ίδιος ο λαός, ο οποίος άνοιξε τις πύλες, ώστε να εισέλθει ο Νικομήδης με τον στρατό του. Ο Προυσίας κατέφυγε στον Ναό του Δία, όπου μαχαιρώθηκε από τους άνδρες του Νικομήδη. Με τον τρόπο αυτό ο τελευταίος ανέβηκε στον θρόνο.
Επανάσταση του Ευμένη Γ'
Για τη βασιλεία του δεν είναι γνωστές ιδιαίτερες λεπτομέρειες. Όταν ο βασιλιάς της Περγάμου, Άτταλος Γ', απεβίωσε το 133 π.Χ., κληροδότησε το βασίλειό του στους Ρωμαίους. Καθώς οι τελευταίοι δεν προέβησαν σε γρήγορες ενέργειες, ο Αριστόνικος, ένας άνδρας που υποστήριξε ότι ήταν νόθος γιος ενός προγενέστερου βασιλιά της χώρας, εκμεταλλεύτηκε το κενό στην εξουσία και διεκδίκησε τον θρόνο λαμβάνοντας το όνομα Ευμένης. Για να ενισχύσει τις δυνάμεις του υποσχέθηκε ελευθερία στους δουλοπάροικους και τους σκλάβους της επικράτειάς του. Οι σύγχρονοι ιστορικοί δεν συμφωνούν στο κατά πόσο πρόκειται για ιδιοτελή πράξη ή για μια πραγματική κοινωνική επανάσταση. Όπως και να έχει οι Ρωμαίοι κατέπνιξαν τελικά την εξέγερση το 132 π.Χ. με τη συνδρομή του συμμάχου τους, Νικομήδη.
Θεατρικό έργο
Τα γεγονότα της ζωής του ενέπνευσαν τον Γάλλο δραματουργό Πιερ Κορνέιγ (1606 - 1684) να γράψει την τραγωδία με τίτλο Νικομήδης (1651).
Παραπομπές
Μετάφραση των αρχαίων κειμένων στα αγγλικά:
Κατηγορία:Ηγεμόνες της Βιθυνίας Κατηγορία:Δυναστεία των Νικομηδιδών
Ανιαβάν
Το Ανιαβάν (αρμενικά: Անիավան, παλαιότερα γνωστό ως Ανί Καγιαράν) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 516 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Ραντάρ
Ο ραδιοεντοπιστής ή γνωστότερο με το διεθνές όνομα ραντάρ προέρχεται από σύντμηση των αγγλικών λέξεων «radio detection and ranging» και σημαίνει «Ανίχνευση με ηλεκτρομαγνητικά κύματα και μέτρηση αποστάσεως». Αποτελεί βασικό ηλεκτρονικό σύστημα ηλεκτρομαγνητικού εντοπισμού, παρακολούθησης ακίνητων και κινητών στόχων, σε αποστάσεις και συνθήκες φωτισμού απαγορευτικές για τον απευθείας οπτικό εντοπισμό, δηλαδή με το ανθρώπινο μάτι ή και οπτικά όργανα. Η μεγάλη αξία του ραντάρ οφείλεται στις σημαντικές δυνατότητες ανίχνευσης και παρακολούθησης στόχων σε μεγάλες αποστάσεις και με μεγάλη ακρίβεια.
Το πρώτο ραντάρ που τέθηκε σε λειτουργία με πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα ήταν κατασκευή του Εθνικού Εργαστηρίου Φυσικής (National Physical Laboratory, NPL) της Μ. Βρετανίας και ειδικότερα του προϊσταμένου του Ρόμπερτ Ουάτσον-Ουάτ. Όταν το Υπουργείο Άμυνας τον ρώτησε για την "ακτίνα θανάτου", που διέδιδαν οι Γερμανοί ναζιστές ότι διέθεταν, ο Ουάτ απάντησε ότι δεν υπήρχε τέτοια δυνατότητα, ωστόσο ήταν δυνατός ο ραδιοεντοπισμός ιπτάμενων αντικειμένων σε αρκετά μεγάλες αποστάσεις. Το Υπουργείο ενθάρρυνε τις προσπάθειές του, αρχικά για ένα σύστημα που αποκλήθηκε "Radio Direction Finding" ή "RDF" και στη συνέχεια μετονομάστηκε σε ραντάρ. Χωρίς το σύστημα ραντάρ που διέθετε αποκλειστικά εκείνη την εποχή η Μ. Βρετανία, δε θα ήταν δυνατή η επιτυχής έκβαση της "μάχης της Αγγλίας" (Battle of Britain), όπως αποκλήθηκε η απόπειρα καταστροφής της RAF από τη Λουφτβάφε το 19401.
Σήμερα, το ραντάρ δεν έχει μόνο βελτιωθεί, αλλά χρησιμοποιείται και για διάφορους άλλους σκοπούς.
thumb|right|300px|Παλμικό ραντάρ thumb|300px|Η αρχή λειτουργίας του ραντάρ βασίζεται στην εκπομπή και λήψη (επιστροφών) των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων μετά από ανάκλαση σε κάποιο αντικείμενο.
Είδη
Τα συστήματα ραντάρ, ανάλογα με την πλατφόρμα/φορέα και τον επιθυμητό χώρο ραδιοεντοπισμού διακρίνονται σε: Τα Ραντάρ Ανιχνεύσεως επιφάνειας ή αλλιώς ραντάρ ναυσιπλοΐας, εγκαθίστανται σε ακτές ή σε πλοία και ανιχνεύουν την επιφάνεια της θάλασσας. Ανιχνεύουν όμως και τον εναέριο χώρο, αλλά σε μικρό ύψος. Εντοπίζουν στερεά αντικείμενα από σχετικά αγώγιμο υλικό (στόχους), που βρίσκονται στην επιφάνεια της θάλασσας ή σε μικρό ύψος και παρέχουν ακριβείς πληροφορίες αποστάσεων και διοπτεύσεων των στόχων που εντοπίζουν. Ο εντοπισμός των στόχων επιτυγχάνεται ανεξάρτητα από τις συνθήκες ορατότητας και σε αποστάσεις μεγαλύτερες από αυτές του ορατού ορίζοντα. Χρησιμοποιούνται για να διασφαλίζουν την Ασφαλή ναυσιπλοΐα, τον Εντοπισμό εχθρικών ή μη πλοίων και Την ύπαρξη ή μη αντικειμένων (στόχων) στην επιφάνεια της θάλασσας. Εγκαθίστανται στο έδαφος (σε βουνοκορφές ή κοντά σε αεροδρόμια) και σε πλοία. Ως σκοπό έχουν να ανιχνεύουν τον εναέριο χώρο σε μεγάλες αποστάσεις και σε μεγάλα ύψη. Με το Ραντάρ ανιχνεύσεως αέρα εξασφαλίζεται ο έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας για την εξασφάλιση της δυνατότητας προσανατολισμού των αεροσκαφών και ο εντοπισμός εχθρικών αεροσκαφών σε μεγάλες αποστάσεις. Εγκαθίστανται κοντά σε διαδρόμους αεροδρομίων ή σε αεροπλανοφόρα πλοία. Έχουν μικρή εμβέλεια, αλλά μεγάλη ακρίβεια και παρέχουν πληροφορίες αποστάσεως, ύψους, κατευθύνσεως διαδρόμου προσγειώσεως και ίχνους καθόδου. Οι πληροφορίες αυτές μεταδίδονται από το χειρίστη του ραντάρ με ραδιοτηλέφωνο στα αεροσκάφη και έτσι εξασφαλίζεται ασφαλείς προσγείωση, ακόμη και σε περίπτωση εντελώς ανύπαρκτης ορατότητας. Εγκαθίστανται σε αεροσκάφη και εξασφαλίζουν ακριβή μέτρηση του ύψους πτήσεώς τους. Με αυτά εξασφαλίζεται ο έγκαιρος εντοπισμός και η παρακολούθηση των επερχομένων καταιγίδων και κυκλώνων. Αποτελούν μέρος των διαφόρων τύπων οπλικών συστημάτων, στα οποία παρέχουν τα απαραίτητα στοιχεία βολής ή και στοιχεία διορθώσεως της κατευθύνσεως κινήσεως ορισμένων τύπων τηλεκατευθυνόμενων βλημάτων. Με αυτά επιτυγχάνεται η ακριβής μέτρηση της ταχύτητας οχημάτων στους αυτοκινητόδρομους και διαπιστώνεται η τήρηση ή μη του ορίου ταχύτητας, καθώς και η μέτρηση της ταχύτητας πλοίων σε θαλάσσιες περιοχές που ισχύει όριο ταχύτητας. Ανιχνεύουν κινήσεις σε σταθερούς χώρους και ενεργοποιούν συναγερμούς, φώτα και διάφορους άλλους μηχανισμούς.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Στρατιωτική τεχνολογία Κατηγορία:Ραδιοναυτιλία Κατηγορία:Μετεωρολογικά όργανα
Αντισάν
Το Αντισάν (γαλλικά: Adissan, οξιτανικά: Adiçan) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Ερώ, στη διοικητική περιοχή της Οξιτανίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Ερώ
Αλέξανδρος Α΄ της Ηπείρου
Ο Αλέξανδρος Α΄ (370 π.Χ. - 331 π.Χ., γνωστός και ως Αλέξανδρος ο Μολοσσός, ήταν βασιλιάς της Ηπείρου (350 π.Χ.-331 π.Χ.) από τη δυναστεία των Αιακιδών.
Προερχόταν από τη φυλή των Μολοσσών. Ως γιος του Νεοπτόλεμου Β´ και αδελφός της Ολυμπιάδας, ήταν θείος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ήταν επίσης θείος του Πύρρου της Ηπείρου. Έμεινε γνωστός στην ιστορία για την εισβολή που πραγματοποίησε στην ιταλική χερσόννησο το 334 π.Χ. Κύρια πηγή για τη δράση του είναι ο ιστορικός Τίτος Λίβιος.
Άνοδος στο θρόνο
Ο βασιλιάς Νεοπτόλεμος Β´ συμβασίλεψε ειρηνικά με τον αδελφό του, Αρύββα. Μετά το θάνατό του, ο Αρύββας κυβέρνησε μοναχός του, νυμφευόμενος την ανηψιά του και κόρη του Νεοπτόλεμου, την Τρωάδα Α'.
Το χέρι της Ολυμπιάδας προσφέρθηκε στο βασιλιά της Μακεδονίας, Φίλιππο Β΄, με το ζευγάρι να αποκτά ένα γιο, τον Αλέξανδρο το Μέγα. Αν και ο Αρύββας υποστήριξε το γάμο αυτό, επειδή επιθυμούσε την πολιτική στήριξη του πανίσχυρου γείτονά του, τελικά η κατάσταση γύρισε εναντίον του. Στη Μακεδονία, μαζί με την Ολυμπιάδα πήγε και ο αδελαδεφός της Αλέξανδρος, ο ανιψιός του Αρύββα. Στον νεαρό Αλέξανδρο ο Φίλιππος έδειξε μεγάλη εύνοια και τελικά έκρινε συμφέρον να τον ανεβάσει στο θρόνο της Ηπείρου. Έτσι το 350 π.Χ., όταν ο Αλέξανδρος ήταν είκοσι ετών, ο Αρύββας ανατράπηκε από το Φίλιππο και οδηγήθηκε στην εξορία, όπου και πιθανότατα πέθανε τελικά, εφόσον δεν διαθέτουμε άλλες μαρτυρίες σχετικά με τη μετέπειτα ζωή του.
Για τη βασιλεία του Αλεξάνδρου οι πληροφορίες μας είναι περιορισμένες. Γνωρίζουμε για παράδειγμα πως υπέταξε άλλα φύλα ηπειρωτών και πως παρείχε καταφύγιο στην αδελφή του όταν εκείνη έπεσε σε δυσμένεια το 337 π.Χ. Εντούτοις, η Ολυμπιάδα δεν κατάφερε να τον πείσει να διεξάγει πόλεμο κατά του συζύγου της. Όταν ο Φίλιππος του πρότεινε να παντρευτεί την Κλεοπάτρα, κόρη του ιδίου και της Ολυμπιάδας, ο Αλέξανδρος δέχτηκε, κάτι που ήταν αποκαρδιωτικό για την αδελφή του. Τελικά δεν αναγκάστηκε να την εκδώσει στον άντρα της μιας και ο Φίλιππος δολοφονήθηκε ειρωνικά κατά τη διάρκεια της τέλεσης του γάμου το 336 π.Χ.. Στο θρόνο της Μακεδονίας ανέβηκε ο γιος του, Αλέξανδρος Γ΄, ο οποίος, όπως είναι ευρέως γνωστό, πραγματοποίησε μια ασύλληπτη εκστρατεία ανατολικά καταλύοντας την Περσική Αυτοκρατορία.
Ο Λίβιος μεταφέρει την παράδοση, βάσει της οποίας ο Αλέξανδρος είχε λάβει ένα χρησμό από το μαντείο της Δωδώνης: να αποφεύγει το Αχερούσιο νερό, καθώς και την πόλη Πανδοσία, όπου έμελλε να βρει το θάνατό του. Ο βασιλιάς θεώρησε τότε πως ο χρησμός αναφερόταν στην Πανδοσία της Ηπείρου, στην κοιλάδα του ποταμού Αχέροντα.
Εκστρατεία στη Δύση
Ταυτόχρονα, το 334 π.Χ., ο Αλέξανδρος ο Μολοσσός, αποφάσισε να εκστρατεύσει δυτικά όπου οι πόλεις της Μεγάλης Ελλάδας απειλούνταν από κάποια ορεσίβια φύλα, τους Σαμνίτες. Οι τελευταίοι είχαν καταφέρει ήδη να κατακτήσουν μερικές ελληνικές πόλεις και είχαν τη φήμη ικανών πολεμιστών. Από την πλευρά τους, οι ελληνικές πόλεις συνήθιζαν να προσλαμβάνουν μισθοφόρους καταγόμενους από τις περιοχές του κυρίως ελλαδικού χώρου.
Αν ο Αλέξανδρος κατάφερνε να κερδίσει τον πόλεμο αυτό, ήταν πιθανό να πετύχαινε παράλληλα και πλήγμα κατά της πειρατείας. Άλλωστε, αν ο μύθος σχετικά με το χρησμό του θανάτου του είναι αληθινός, δεν είχε κάτι να φοβηθεί μιας και ο Αχέρων ποταμός βρίσκεται στην Ήπειρο. Αφού γνώρισε την επιτυχία ενάντια στους Σαμνίτες, στράφηκε κατά των Λουκανών και των Βρεττίων. Ανακατέλαβε την πόλη της Ηράκλειας, πήρε υπό την κατοχή του το Σιπόντουμ, επίνειο πειρατών, και κατέκτησε την Κονσεντία και την Τιρένα. Μαρτυρίες τον θέλουν να δείχνει σκληρότητα, αποστέλλοντας 300 οικογένειες υπό καθεστώς ομηρείας στην Ήπειρο. Χάρις στις επιτυχίες του, ο Αλέξανδρος κατάφερε να ανοίξει διαπραγματεύσεις με τους Ρωμαίους, οι οποίοι εκείνη την περίοδο είχαν αναπτυχθεί σε υπολογίσιμη δύναμη στον χώρο της κεντρικής Ιταλίας.
Ωστόσο, πάνω που έδειχνε να εδραιώνει τη δύναμή του, ο στρατός του Αλεξάνδρου δέχτηκε αιφνιδιαστική επίθεση κοντά σε μια πόλη με το όνομα Πανδοσία. Παρόλο που περιόρισε τις απώλειες και θανάτωσε τον διοικητή των εχθρών, αναγκάστηκε να υποχωρήσει. Καθώς οι άνδρες του διέσχιζαν με δυσκολία έναν ποταμό, κάποιος αναφέρε πως το όνομά του ήταν Αχέρων. Θυμούμενος την προφητεία του μαντείου, ο Αλέξανδρος δίστασε για λίγο, αναποφάσιστος. Ωστόσο, παρατηρώντας πως μια ομάδα Λουκανών εξορίστων, που ακολουθούσαν τους άνδρες του ως σύμμαχοι, άρχισε να κινείται απειλιτικά εναντίον του, όρμησε στα νερά. Από το άλογό του τον έριξε ένα δόρυ, που εκτόξευσε ένας Λουκανός.
Ο Λίβιος τοποθετεί το θάνατο του Αλεξάνδρου περίπου τις ημέρες που ιδρύθηκε η Αλεξάνδρεια, δηλαδή τις πρώτες εβδομάδες του 331 π.Χ. Το σώμα του διαμελίστηκε και έτυχε μεγάλης κακομεταχείρισης. Τελικά τα λείψανά του διέσωσε μια γυναίκα η οποία είχε ομήρους συγγενείς στην Ήπειρο και ήλπιζε πως στέλνοντάς τα πίσω στην πατρίδα του βασιλιά, ίσως ξανάβλεπε τα αγαπημένα της πρόσωπα.
Αποτέλεσμα και διαδοχή
Χάρις στην εκστρατεία του Αλεξάνδρου οι ελληνικές πόλεις πήραν μια παράταση ζωής, καθώς δεν υποτάχτηκαν στους Σαμνίτες. Ωστόσο η αποδυνάμωση των ιταλικών αυτών φύλων άνοιξε το δρόμο για την επικράτηση μιας άλλης ανερχόμενης δύναμης: της Ρώμης, η οποία μοιραία συγκρούστηκε με τους Έλληνες στο νότο. Τους τελευταίους προσπάθησε ανεπιτυχώς να βοηθήσει ένας απόγονος του Αλεξάνδρου, ο Πύρρος, ο οποίος αναγκάστηκε να φύγει από την Ιταλία το 272 π.Χ.
Η Κλεοπάτρα είχε χαρίσει στον Αλέξανδρο δύο παιδιά, την Καδμεία και τον Νεοπτόλεμο Γ΄. Καθώς ο γιος τους ήταν πολύ μικρός για να κυβερνήσει, ανέλαβε η ίδια η Κλεοπάτρα τη διακυβέρνηση ως επίτροπος. Σε αντίθεση με τον υπόλοιπο ελλαδικό χώρο, κάτι τέτοιο δεν ήταν ασυνήθιστο ανάμεσα στις οικογένειες της Ηπείρου. Είναι αξιοσημείωτο πως πρέπει να ήταν επικεφαλής και των κρατικών θρησκευτικών εκδηλώσεων, καθώς το όνομά της περιλαμβάνεται σε έναν κατάλογο θρησκευτικών απεσταλμένων. Γύρω στο 324 π.Χ. η Κλεοπάτρα επέστρεψε στη Μακεδονία όπου έπαιξε ενεργό ρόλο στους πολέμους των Διαδόχων του Αλεξάνδρου του Μέγα.
Άγιος Πατάπιος
thumb|Ο μακαριστός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος στη μονή του Αγίου Παταπίου, Σεπτέμβριος 2006 thumb|Η γερόντισσα Παταπία (2008) thumb|Το μοναστήρι του Αγίου Παταπίου (Σεπτέμβριος 2006) Ο Άγιος Πατάπιος ή Όσιος Πατάπιος γεννήθηκε τον 4ο μ.Χ. αιώνα, στη Θήβα της Αιγύπτου από πλούσιους γονείς, οι οποίοι ήταν καλοί Χριστιανοί. Γαλούχησαν τον Άγιο Πατάπιο με χριστιανικές αρχές. Ο Άγιος Πατάπιος σε μικρή ηλικία πήγε στην έρημο, όπου αφιερώθηκε συνολικά στην προσευχή. Πολλοί άνθρωποι τον επισκέφθηκαν για να λάβουν τις συμβουλές του και να ακούσουν το κήρυγμά του.
Πολλοί άνθρωποι ακολούθησαν τον άγιο Πατάπιο ο οποίος εγκαταστάθηκε κοντά στις Βλαχέρνες στο Ξηρό Όρος. Ίδρυσε ένα μοναστήρι, τη Μονή των Αιγυπτίων, όπου κήρυξε και κατεύθυνε πολλούς. Εκεί κοιμήθηκε (πέθανε). Μετά την κοίμηση του Αγίου Παταπίου, και την καταστροφή της μονής των Αιγυπτίων το 536 μ.Χ., ο πνευματικός του αδελφός Όσιος Βάρας μετέφερε το λείψανο του Αγίου Παταπίου στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη της Πέτρας το οποίο ήταν υπό την προστασία της βασιλικής οικογένειας της Κωνσταντινούπολης, Παλαιολόγων και ειδικά της βασίλισσας Ελένης Δραγάση -Παλαιολόγου η οποία αργότερα έγινε μοναχή και πήρε το όνομα Αγία Υπομονή. Η Ελένη ήταν η μητέρα του τελευταίου αυτοκράτορα του Βυζαντίου, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου. Έγινε αυτοκράτειρα του Βυζαντίου ως σύζυγος του Μανουήλ Β’ του Παλαιολόγου.
Η μεταφορά του σκηνώματος του αγίου σε σπήλαιο στο όρος Γεράνεια στην Ελλάδα
Μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης το 1453 από τους Οθωμανούς, ο συγγενής των αυτοκρατόρων Παλαιολόγων (ανηψιός της Αγίας Υπομονής), ο Αγγελής Νοταράς, προκειμένου να προστατεύσει τα λείψανα του Αγίου Παταπίου από τους Οθωμανούς το μετέφερε στο βουνό Γεράνια στη Νότια Ελλάδα (στο Λουτράκι, κοντά στην Αθήνα) και έκρυψε το λείψανο σε ένα σπήλαιο που έγινε ασκητήριο, αλλά αργότερα ερήμωσε. Σημειώνεται ότι το σπήλαιο στο οποίο μετεφέρθη το σκήνωμα του Αγίου Παταπίου ήταν ήδη ασκητήριο μοναχών από τον 11ο αιώνα μ.Χ.
Η ανακάλυψη του σπηλαίου και η ίδρυση του μοναστηριού
Το σπήλαιο με το λείψανο του αγίου ανακαλύφθηκε το 1904 από πολίτες του Λουτρακίου. Στο σπήλαιο βρέθηκε και η κάρα της Αγίας Υπομονής. Ωστόσο, ορισμένοι επισκέπτες από το σπήλαιο πήραν κομμάτια των λειψάνων του Αγίου ως φυλαχτό, κατά μαρτυρία της γερόντισσας Παταπίας. Στη συνέχεια, ένας ιερέας από το Λουτράκι, ο πατέρας Κωνσταντίνος Σουσάνης, πήρε το λείψανο του Αγίου Παταπίου και το κράτησε στο σπίτι του με την άδεια της εκκλησίας, προκειμένου να το κρατήσει μακριά από τους βάνδαλους. Αρχικά στο σπήλαιο βρέθηκε ξύλινος σταυρός αποτεθησαυρισμένος,μεμβάνη και νομίσματα τα οποία παραδόθηκαν στις αρμόδιες αρχές.
Αργότερα το 1952 ο Πατέρας Νεκτάριος (κοσμικό όνομα Κυριάκος) Μαρμαρινός, ένας ιερέας από τον Συνοικισμό της Κορίνθου (και αργότερα πρωτοσύγκελος στη μητρόπολη Κορίνθου) - με καταγωγή από την Αίγινα (ήταν υποτακτικός του Αγίου Ιερωνύμου), ίδρυσε μοναστήρι στον τόπο του σπηλαίου και το λείψανο επέστρεψε στο σπήλαιο όπου βρέθηκε. Η επίσημη ίδρυση της μονής έγινε στις 1 Αυγούστου 1952 από τον μητροπολίτη Κορινθίας Προκόπιο Τζαβάρα.
Η πρώτη ηγουμένη στη μονή, το 1952, ήταν γερόντισσα Συγκλητική. Η γερόντισσα Παταπία βοήθησε σε σημαντικό βαθμό στην δημιουργία και την οικοδόμηση της μονής. Ήταν ηγουμένη από το 1963 ως το 1968, οπότε παραιτήθηκε λόγω προβλημάτων υγείας. Από το 1968 έως το 2014 ηγουμένη ήταν η αδελφή Ισιδώρα (Κυριακή Μεντζάφου). ενώ σήμερα της μονής ηγείται η μοναχή Χρυσοβαλάντη.
Ο πατέρας Νεκτάριος, ο κτήτορας της μονής, επισκέπτεται ακόμα το μοναστήρι. Έχει πλούσιο χριστιανικό έργο και έχει ιδρύσει και άλλα μοναστήρια όπως το ανδρικό μοναστήρι Οι 3 Ιεράρχες (κοντά στην Περαχώρα) και την καλοκαιρινή κατασκήνωση για παιδιά (ονομάζεται Βηθλεέμ). Επιπρόσθετα έχει ιδρύσει γυναικείο γηροκομείο στο Λουτράκι (όπου μοναχές διακονεύουν τις ηλικιωμένες). Σήμερα ο γέρων Νεκτάριος έχει συνταξιοδοτηθεί. Έχει λάβει πολλά βραβεία από την εκκλησία της Κορίνθου στην οποία ήταν πρωτοσύγκελος. Ακόμα και σήμερα, αν και σε προχωρημένη ηλικία, κάθε Κυριακή στον Συνοικισμό της Κορίνθου κάνει ακόμα διαλέξεις με χριστιανικό περιεχόμενο και Κατηχητικό.
Αρχικά υπήρχαν δυσκολίες για να οικοδομηθεί το μοναστήρι. Υπήρχαν μόνο πολύ μικρά κάποια δωμάτια – κελιά στα οποία ζούσαν οι μοναχές. Οι καλόγριες τα πρώτα χρόνια είχαν δυσκολία στο να φέρουν οικοδομικά υλικά κατασκευής της μονής προς το μοναστήρι, αφού αρχικά δεν υπήρχε βατός δρόμος για να περάσουν αυτοκίνητα, αλλά ένα μονοπάτι, και οι μοναχές χρησιμοποιούσαν ένα γαϊδουράκι για να μεταφέρουν τα υλικά κατασκευής στην νεοαναγειρόμενη μονή και επίσης για να κουβαλήσουν νερό (από μια πηγή χιλιόμετρα μακριά) και τρόφιμα (από την πόλη Λουτράκι). Συχνά οι καλόγριες κουβαλούσαν οικοδομικά υλικά για την κατασκευή της μονής ή στάμνες με νερό και τρόφιμα στην πλάτη τους!
Με πολύ κόπο η ανοικοδόμηση της μονής ολοκληρώθηκε: οι ξενώνες, τα δωμάτια (κελιά) για τις 40 καλόγριες, η εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίας), το νεκροταφείο (όπου υπάρχει ο ναός της Αγίας Μαρίας της Αιγυπτίας), η εκκλησία μέσα στο άβατο (η Αγία Τριάδα). Τέλος υπάρχει χώρος έκθεσης για τους επισκέπτες (με χριστιανικά αντικείμενα λατρείας και βιβλία). Σήμερα υπάρχει πλέον πρόσβαση στη μονή με ασφαλτόστρωτο δρόμο (που κατασκεύασε ο στρατός) και παρκινγκ, ενώ η μονή έχει εδώ και χρόνια αυτόνομο δίκτυο ύδρευσης και ηλεκτροδότησης.
Οδοιπορικό στη μονή του Αγίου Παταπίου
Στη μονή του Αγίου Παταπίου καθώς εισερχόμαστε συναντάμε την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίας). Τον ναό αυτό καθαγίασε στις 18 Αυγούστου 1968 ο μητροπολίτης Κορινθίας Παντελεήμων. Μέσα στην εκκλησία συναντάμε στο κέντρο την εικόνα του αγίου που εορτάζει τη συγκεκριμένη ημέρα. Στα δεξιά συναντάμε την εικόνα του Αγίου Παταπίου δεξιά της οποίας είναι εφαπτόμενη στον τοίχο η μεγάλη εικόνα Παναγία η Ελεούσα η οποία είναι γεμάτη τάματα. Αριστερά συναντάμε την εικόνα της Αγίας Υπομονής αριστερά της οποίας είναι εφαπτόμενη στον τοίχο η μεγάλη εικόνα του Αγίου Παταπίου μαζί με την Αγία Υπομονή και τον Άγιο Νίκωνα τον Νέο. Εντός της εκκλησίας της Παναγίας υπάρχει, παρακείμενα, ο ναός των Αγίων Αναργύρων.
Το σπήλαιο του Αγίου Παταπίου είναι δίπλα από την εκκλησία της Παναγίας. Εκεί φυλάσσεται σε λάρνακα το λείψανό του, καλυμμένο με ράσο (το ράσο αυτό αλλάζει κάθε χρόνο στην εορτή του). Στο σπήλαιο υπάρχουν και Βυζαντινές αγιογραφίες (συμπεριλαμβανομένων του Αγίου Παταπίου και της Αγίας Υπομονής) από άγνωστους αγιογράφους και οι οποίες έχουν ζωγραφιστεί πιθανώς τον 15ου αιώνα μ.Χ. Πολλοί επισκέπτες της μονής παίρνουν ως φυλακτό από το σπήλαιο ένα κομματάκι από βαμβάκι ποτισμένο με το λάδι του αγίου (από την καντήλα που καίει στο σπήλαιο του Αγίου) και επίσης παίρνουν αγίασμα από παρακείμενη στο σπήλαιο πηγή.
Εορτασμός της μνήμης του Αγίου Παταπίου
Η μνήμη του Αγίου Παταπίου εορτάζεται στις 8 Δεκεμβρίου (η κύρια εορτή), και επίσης την Τρίτη της Διακαινήσιμου (Τρίτη του Πάσχα) ανάμνηση της ημέρας εύρεσης του λειψάνου του. Η τιμία κάρα της Αγίας Υπομονής φυλάσσεται στο ίδιο μοναστήρι.
Παραπομπές - Πηγές
Παταπιος
Ντζιτχανκόβ
Το Ντζιτχανκόβ (αρμενικά: Ձիթհանքով, έως το 1966 γνωστό ως Μπαγκιρχανά ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,565 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Μέσα Βουνί Άνδρου
Το Μέσα Βουνί είναι χωριό στην Άνδρο σε υψόμετρο 580 μ. και με πληθυσμό 72 κατοίκων. Ανήκει στο δήμο Άνδρου, ενώ πριν το Πρόγραμμα Καλλικράτης ανήκε στο δήμο Κορθίου. Απέχει από τη Χώρα 14 χλμ. Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού μερικές φορές χιονίζει τον χειμώνα. Από εκεί αρχίζουν κάποιοι παραπόταμοι.
Πηγές
Μεσα Βουνι
Ντζορακάπ
Το Ντζορακάπ (αρμενικά: Ձորակապ, έως το 1935 γνωστό ως Μπογαζκιασάν ) είναι αγροτική κοινότητα του μαρζ του Σιράκ, στην Αρμενία. Το 2008, αριθμούσε 1,206 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αγροτικές κοινότητες του Σιράκ
Διαπρωκτική επίχυση
Η διαπρωκτική επίχυση του ορθού και του παχέος εντέρου έχει σχεδιαστεί για να βοηθά την εκκένωση των κοπράνων από το έντερο με την εισαγωγή νερού σε αυτά τα διαμερίσματα μέσω του πρωκτού.
Είναι μια θεραπεία για άτομα με δυσλειτουργία του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ακράτειας κοπράνων και/ή της δυσκοιλιότητας (ιδιαίτερα της δυσχεσίας). Ο αντίκτυπος της διαπρωκτικής επίχυσης ποικίλλει σημαντικά. Μερικά άτομα βιώνουν τον πλήρη έλεγχο της ακράτειας και άλλα αναφέρουν μικρό ή καθόλου όφελος. Τα στοιχεία δείχνουν ότι αυτή η θεραπεία μπορεί να εξεταστεί και για παιδιά.
Όταν η διατροφή και η φαρμακευτική αγωγή έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικές, χρησιμοποιείται διαπρωκτική επίχυση.
Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα
Πιθανά πλεονεκτήματα:
Πιθανά μειονεκτήματα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαστρεντερολογία
Χονζάλες Κόκουες
Ο Χονζάλες Κόκουες (φλαμανδικά: Gonzales Coques, μεταξύ 1614 και 1618 - 18 Απριλίου 1684) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος πορτρέτων και ιστορικών θεμάτων. Λόγω της καλλιτεχνικής του ομοιότητα με τα έργα του Άντονι βαν Ντάικ, έλαβε το προσωνύμιο "de kleine van Dyck" (ο μικρός βαν Ντάικ). Ο Κόκουες εργάστηκε, επίσης, ως έμπορος έργων τέχνης.
Βιογραφία
Ο Κοκουές γεννήθηκε στην Αμβέρσα, γιος του Πίτερ Βίλλεμσεν Κοκ και της Άννε Μπέυς. Δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη η ακριβής ημερομηνία γέννησής του. Οι εκτιμήσεις εκτείνονται μεταξύ 8ης Δεκεμβρίου 1614, οπότε κάποιος(α) Χονζάλα Κόκουες βαπτίστηκε στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου της Αμβέρσας (πιθανόν μεγαλύτερη αδελφή του, αν και η κατάληξη "α", που υποδεικνύει θήλυ άτομο, συνηθιζόταν και στα αγόρια στην Αμβέρσα του 17ου αιώνα) και του 1618, όπως αναγράφεται κάτω από το χαρακτικό της προσωπογραφίας του στο βιογραφικό βιβλίο Het Gulden Cabinet του Κορνέλις ντε Μπι του 1611. Η ημερομηνία αυτή είναι λιγότερο πιθανή, καθώς ο Κοκουές άρχισε τη μαθητεία του το 1626, κάτι πιο πιθανό για 12χρονο αγόρι παρά για 8χρονο. Ο Χονζάλες Κόκουες καταγράφεται για πρώτη φορά το 1626-1627 στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά της Αμβέρσας ως μαθητής του Πίτερ Μπρίγκελ του νεότερου ή του γιου του, Πίτερ Μπρίγκελ ΙΙΙ. Ο Ντάβιντ Ράικερτ (δεν είναι σαφές αν πρόκειται για τον Ντάβιντ Ράικερτ Ι ή τον γιο του, Ντάβιντ Ράικερτ ΙΙ) αναφέρεεται ως δάσκαλός του σε πορτρέτο χαραγμένο από τον Γιοάννες Μάισσενς, που περιλήφθηκε στην έκδοση του Μάισσενς Image de divers hommes of 1649. Ο Κόκουες έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία το 1640-41. Στις 11 Αυγούστου 1643 νυμφεύτηκε την Καταρίνα Ράικερτ (η οποία απεβίωσε στις 2 Ιουλίου 1674), θυγατέρα του Ντάβιντ Ράικερτ ΙΙ, του υποτιθέμενου Δασκάλου του. Ο επιφανής ζωγράφος της Αμβέρσας Ντάβιντ Ράικερτ ΙΙΙ ήταν, κατά συνέπεια, κουνιάδος του. Η θυγατέρα τους, Καταρίνα Χονζαλίνε γεννήθηκε στις 5 Ιανουαρίου 1644. Από τον γάμο αυτό γεννήθηκε και δεύτερη θυγατέρα.
Από την υφολογική ανάλυση τεκμαίρεται ότι ο Κόκουες πιθανότατα εργαζόταν για τον βαν Ντάικ. Η πρώτη περίοδος συνεργασίας τους πιθανόν ήταν μεταξύ 1629 και 1632, δηλ. μετά την επιστροφή του βαν Ντάικ στη Φλάνδρα και την αναχώρησή του για την Αγγλία. Η δεύτερη περίοδος ήταν κατά τα έτη 1634 - 1635, όταν ο βαν Ντάικ είχε επιστρέψει στην Αμβέρσα. Η πολύ καλή γνώση μερικών από τις όψιμες συνθέσεις του βαν Ντάικ στην Αγγλία, δείχνει πιθανή διαμονή του Κόκουες στη χώρα, κατά τη διάρκεια της τελευταίας παραμονής του βαν Ντάικ εκεί. Αυτό εξηγεί και γιατί το εγχάρακτο πορτρέτο που δημιούργησε ο Μάισσενς αναφέρει ότι ο Κόκουες εργάστηκε για τον Κάρολο Α΄ της Αγγλίας. Εργάστηκε, επίσης, για τους δυο γιους του Καρόλου Α΄, Χένρυ Στούαρτ, Δούκα του Γκλόστερ και Κάρολο Β΄ της Αγγλίας κατά την εξορία τους στη Μπρυζ κατά την περίοδο 1656 -1657. Παρόμοιο ταξίδι στο εξωτερικό θα εξηγούσε, επίσης, το μεγάλο κενό μεταξύ της χρονολογίας που ο Κόκουες άρχισε τη μαθητεία του (1620) και αυτής που έγινε "Δάσκαλος" στη Συντεχνία (1640).
Ο Κόκουες ήταν μέλος των Συντεχνιών ρητορικής στην Αμβέρσα. Υπηρέτησε δύο φορές ως "Διάκονος" στη Συντεχνία του Αγίου Λουκά. Το 1671 έγινε ο Αυλικός ζωγράφος του Χουάν Ντομίνικο ντε Θουνίγα υ Φονσέκα, Κυβερνήτη των Νότιων Κάτω Χωρών, ο οποίος διέμενε στις Βρυξέλλες.
Μετά τον θάνατο της πρώτης συζύγου του, ο Κόκουες νυμφεύτηκε την Καταρίνα Ραϊσέφελς (Catharina Rysheuvels) στις 21 Μαρτίου 1675 (αυτή απεβίωσε στις 25 Νοεμβρίου 1684. ). Το ζευγάρι δεν απέκτησε παιδιά.
Ο Κόκουες απολάμβανε της πατρονίας της Ολλανδικής Αυλής στη Χάγη, πιθανόν επειδή τα έργα του ήταν στο ύφος του βαν Ντάικ και είχαν ως χαρακτηριστικά σκηνές με βοσκούς και βοσκοπούλες, που ταίριαζαν στις προτιμήσεις της Αυλής της εποχής.
Ελάχιστα είναι γνωστά για τις πρακτικές εργαστηρίου του Κόκουες. Οι κατάλογοι της Συντεχνίας του Αγίου Λουκά καταγράφουν δύο μαθητές του, τους Κορνέλις φαν ντερ Μπος (1643/44) και Λενάρντους-Φρανσίσκους Φέρντουσσεν (1665/66), καλλιτέχνες για τους οποίους τίποτε άλλο δεν είναι γνωστό.
Απεβίωσε στην Αμβέρσα στις 18 Απριλίου 1684.
Φράνκο Μπατιάτο
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιταλοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Ιταλία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1984 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Ιταλοί σκηνοθέτες κινηματογράφου
Χονζάλες Κόκουες
Γενικά
Ο Κόκουες είναι κατά κύριο λόγο γνωστός ως ζωγράφος ατομικών και οικογενειακών πορτρέτων, τα οποία τυπικά είναι φτιαγμένα σε κλίμακα μικρότερη αυτής που συνηθιζόταν κατά την εποχή του. Αν και αυτοί οι μικροί πίνακες αναφέρονται ως "conversation pieces" (πίνακες που απεικονίζουν με κομψότητα ομαδικά πορτρέτα, των οποίων πιστώνεται ως ο επινοητής, οι σύγχρονοι λόγιοι εμφατικά υποστηρίζουν ότι τα ομαδικά πορτρέτα του πρέπει να θεωρούνται περισσότερο "αφηγηματικά πορτρέτα" παρά πορτρέτα - ρωπογραφίες, "conversation pieces" ή χαρούμενες συντροφιές.
Πορτρέτα
Ο Κόκουες είναι γνωστός κυρίως για τα πορτρέτα του και, ιδιαίτερα, για τα ομαδικά πορτρέτα του. Το έργο του δείχνει επιδράσεις από μεγάλους ζωγράφους της Αμβέρσας, όπως ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς. Εν τούτοις, αυτός που άσκησε τη μεγαλύτερη επιρροή στο έργο του ήταν ο βαν Ντάικ. Μερικά από τα έργα του Κόκουες είναι όντως δυνατό να θεωρηθούν μεταφορές συνθέσεων του βαν Ντάικ σε μικρότερη κλίμακα. Μπορεί να επιωθεί ότι προμήθευε την ευκατάστατη αριστοκρατία με έργα παρόμοια με αυτά που ο βαν Ντάικ προμήθευε τον αριστοκράτη πάτρονά του. Στον ρόλο αυτό υποκατέστησε, κατά τη δεκαετία του 1640, τον άλλο κορυφαίο πορτρετίστα της αριστοκρατίας του 17ου αιώνα στην Αμβέρσα, τον Κορνέλις ντε Φος, ο οποίος εκείνη την εποχή είχε επικεντρωθεί περισσότερο σε πίνακες με ιστορικό περιεχόμενο. Σε αυτόν πιστώνεται η εισαγωγή ενός νέου είδους πορτρέτου στη Φλάνδρα: Μικρής κλίμακας ομαδικά πορτρέτα, στα οποία οι απεικονιζόμενοι εμφανίζονται να κάνουν τις καθημερινές τους δραστηριότητες στο σπίτι ή στον κήπο τους. Τα πορτρέτα αυτά ήταν αφηγηματικής περισσότερο παρά ρωπογραφικής φύσεως. Από τις πρώιμες "δοκιμαστικές" συνθέσεις του αργότερα αναπτύσσει την ικανότητα να συνθέτει καλά οργανωμένες πολύπλοκες σκηνές. Τα πορτρέτα αυτά είχαν τις ρίζες τους στην προσωπογραφία της αριστοκρατίας και είχαν ως σκοπό να αναδείξουν το στάτους και τα προνόμια των εικονιζομένων. Για τον σκοπό αυτόν απεικονίζονται σε σκηνές που τονίζουν τα πνευματικά και υλικά τους επιτεύγματα, όπως μουσικές εκτελέσεις, γεύματα εκτός οικίας, ήσυχους περιπάτους και κυνηγετικές σκηνές. Στις συνθέσεις του ενσωμάτωσε στοιχεία ενετικής ζωγραφικής, όπως κλασικά αρχιτεκτονήματα και υφάσματα, όπως πρωτοποριακά είχε κάνει ο βαν Ντάικ.
Τα οικογενειακά πορτρέτα του δεν είναι ποτέ στερεότυπα, αν και οι πελάτες του είχαν τη δυνατότητα να επιλέξουν από μοντέλα - δείγματα. Αυτό εξηγεί γιατί εμφανίζονται πρόσωπα σε ίδιες πόζες σε μια σειρά από διαφορετικές εικόνες. Εν τούτοις, κάθε παρασκήνιο είναι διαφορετικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οικογενειακού πορτρέτου είναι η σύνθεση Πορτρέτο οικογένειας σε ένα τοπίο (σήμερα στη Συλλογή Ουάλλας). Απεικονίζει τον πατέρα της οικογένειας να κρατά κόσμια το χέρι της συζύγου του, ενώ με το άλλο χέρι δείχνει τους γιους του που επιστρέφουν από κυνήγι. Η εικόνα καταδεικνύει την προνομιούχο θέση των μελών της οικογένειας, καθώς το κυνήγι, λίγο πριν τη χρονολογία δημιουργίας του πίνακα΄, αποτελούσε αποκλειστικό προνόμιο των ευγενών. Η θυγατέρα συντροφεύει τους γιους. Το καλάθι με τα φρούτα που μεραφέρει μπορεί να είναι αλληγορία της ελπίδας ενός καρποφόρου γάμου. Ο καλοδιατηρημένος κήπος διακοσμείται με γλυπτά και κρήνες και αποκαλύπτει το στάτους και την οικονομική επιφάνεια των απεικονιζομένων. Τηρείται σαφώς και η οικογενειακή ιεραρχία, αλλά η τοποθέτηση των απεικονιζομένων δεν είναι τυπική, λόγω της παρουσίας παιδιών και κατοικιδίων. Πιθανόν το παρασκήνιο του πίνακα να έχει δημιουργηθεί από άλλον καλλιτέχνη.
Αλληγορικά πορτρέτα
Ο Κόκουες ζωγράφισε μερικές σειρές αλληγορικών πορτρέτων που απεικονίζουν τις πέντε αισθήσεις. Ως μοντέλα για τα πορτρέτα αυτά χρησιμοποίησε συναδέλφους του καλλιτέχνες από την Αμβέρσα. Η σειρά στο Βασιλικό Μουσείο Καλών Τεχνών Αμβέρσας αποτελείται από τα εξής πορτρέτα: Όραση (πορτρέτο του Άρτους Κουελλίνους του πρεσβύτερου, Ακοή (πορτρέτο του Γιαν Φίλιπ φαν Τίλεν), Όσφρηση (πορτρέτο του Λούκας Φάιντερμπε), Αφή (πορτρέτο του Πίτερ Μέιρτ) και Γεύση (πιθανόν αυτοπροσωπογραφία). Ο Κόκουες δημιούργησε αρκετές σειρές με το ίδιο θέμα. Υπάρχουν πλήρεις σειρές στο Εθνικό Μουσείο Μπρούκενταλ στο Σίμπιου της Ρουμανίας και στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου.
Καθένας από τους απεικονιζομένους εμφανίζεται απασχολημένος σε ενέργειες που αντιπροσωπεύουν την αντίστοιχη αίσθηση, σύμφωνα με την οποία ονομάζεται ο πίνακας. Για παράδειγμα, στον πίνακα Όραση στην Εθνική Πινακοθήκη Λονδίνου, ο Ρόμπερτ φαν ντεν Χούκε εμφανίζεται με μια παλέτα και πινέλα στο ένα του χέρι, ενώ κρατά με το άλλο έναν ολοκληρωμένο πίνακα ενός τοπίου. Ο φαν ντεν Χούκε ήταν ζωγράφος, ο οποίος επίσης υπηρέτησε και ως Contrôleur des fortifications (επιθεωρητής των οχυρώσεων} στη Φλάνδρα και ο χάρτης, η ζώνη που κρέμεται από τον ώμο του και το σπαθί αναφέρονται στο αξίωμα αυτό.