cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Μαρία Φιόντοροβνα (Δάγμαρ της Δανίας)
Το τέλος
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2006 το άγαλμα της Μαρίας Φιόντοροβνα αποκαλύφθηκε κοντά στο αγαπημένο της παλάτι, το Πέτερχοφ. Μετά το προσκύνημα που έγινε στον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ισαάκ, θάφτηκε δίπλα στον σύζυγό της Αλέξανδρο Γ΄ στον Καθεδρικό Ναό των Αγίων Πέτρου και Παύλου στις 28 Σεπτεμβρίου 2006, 140 χρόνια μετά την πρώτη άφιξή της στη Ρωσία και σχεδόν 78 χρόνια μετά τον θάνατό της.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Μαρία Φιόντοροβνα (Δάγμαρ της Δανίας) Κατηγορία:Δανοί ευγενείς Κατηγορία:Οίκος Ρομάνοφ Κατηγορία:Αυτοκράτειρες της Ρωσίας Κατηγορία:Μεγάλες Δούκισσες της Ρωσίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Δανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Δούκισσες του Χόλσταϊν-Γκόττορπ Κατηγορία:Δανία Κατηγορία:Ρωσική Αυτοκρατορία
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Ο δεύτερος εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία άρχισε το 1999, όταν μια ομάδα proxy ανταρτών υποστηριζόμενη από την κυβέρνηση της γειτονικής Γουινέας, οι Ενωμένοι Λιβεριανοί για τη Συμφιλίωση και τη Δημοκρατία (LURD), εμφανίστηκαν στη βόρεια Λιβερία. Στις αρχές του 2003, μια δεύτερη ομάδα ανταρτών, το Κίνημα για τη Δημοκρατία στη Λιβερία (MODEL), εμφανίστηκε στον Νότο και από τον Ιούνιο-Ιούλιο του 2003 η κυβέρνηση του Τσαρλς Τέιλορ ήλεγχε μόνο το ένα τρίτο της χώρας.
Ντιάνα Γκλάουμπερ
Η Ντιάνα Γκλάουμπερ (ολλανδικά: Diana Glauber) ήταν Ολλανδή ζωγράφος, γερμανικής καταγωγής, της Χρυσής Ολλανδικής Εποχής στη ζωγραφική.
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Η πρωτεύουσα Μονρόβια πολιορκήθηκε από το LURD, και η επίθεση της ομάδας στην πόλη είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο πολλών αμάχων. Χιλιάδες άνθρωποι εκτοπίστηκαν από τα σπίτια τους εξαιτίας της σύγκρουσης.
Ντιάνα Γκλάουμπερ
Βιογραφία
Σύμφωνα με τον Άρνολντ Χαουμπράκεν ήταν θυγατέρα του διάσημου Γερμανού, εγκατεστημένου στο Άμστερνταμ, χημικού Γιόχαν Ρούντολφ Γκλάουμπερ και της, επίσης Γερμανίδας συζύγου του Χέλενα Κορνέλισντρ. (Helena Cornelisdr.), οι οποίοι γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν στο Άμστερνταμ, αποκτώντας συνολικά οκτώ παιδιά. Ο πατέρας της ήταν διάσημος χημικός και από αυτόν ονομάστηκε το «άλας του Γκλάουμπερ», ένυδρο θειικό νάτριο, το οποίο χρησιμοποιείται κυρίως ως καθαρτικό. Ο Χαουμπράκεν αναφέρει, επίσης, ότι ήταν αδελφή των ζωγράφων Γιοχάννες Γκότλιμπ Γκλάουμπερ και Γιοχάννες Γκλάουμπερ.
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Η Ειρηνευτική Συμφωνία της Άκκρας υπεγράφη από τις αντιμαχόμενες πλευρές στις 18 Αυγούστου του 2003, σηματοδοτώντας το πολιτικό τέλος της σύγκρουσης και την αρχή της μετάβασης της χώρας προς τη δημοκρατία στο πλαίσιο της Εθνικής Μεταβατικής Κυβέρνησης της Λιβερίας, με επικεφαλής τον πρόεδρο Γκιούντε Μπράιαντ μέχρι τις γενικές εκλογές της Λιβερίας (2005).
Ντιάνα Γκλάουμπερ
Βιογραφία
Ο Μάθιου Πίλκινγκτον (Matthew Pilkington) στο έργο του A Dictionary of Painters: from the revival of the art to the present period αναφέρει ότι η Ντιάνα γεννήθηκε το 1650 στην Ουτρέχτη (χωρίς, όμως,, να παραθέτει κάποια πηγή). Εν τούτοις, φαίνεται ότι τόπος γέννησής της ήταν το Άμστερνταμ, καθώς ο Γιόχαν Γκλάουμπερ βάπτισε μια θυγατέρα του εκεί το 1651, αλλά το όνομά της αναφέρεται ως «Gertrude». Φαίνεται ότι το αρχικό όνομα της καλλιτέχνιδας ήταν αυτό, αλλά αργότερα το άλλαξε, ίσως για καλλιτεχνικούς λόγους.
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Επισκόπηση
Ο πρώτος εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία έληξε με τις γενικές εκλογές της Λιβερίας (1997), στην οποία αναδείχθηκε στην εξουσία ο Τσαρλς Τέιλορ.
Ντιάνα Γκλάουμπερ
Βιογραφία
Η Ντιάνα ασχολήθηκε με τη ζωγραφική πορτρέτων και ιστορικών αλληγοριών. Σε ορισμένα λεξικά είχε γραφεί ότι η Ντιάνα πραγματοποίησε, μαζί με τους αδελφούς της, ταξίδι στην Ιταλία, αλλά δεν υφίσταται καμία σχετική τεκμηρίωση ή μαρτυρία. Η Ντιάνα δεν είχε μακρά σταδιοδρομία, γιατί παρουσίασε προβλήματα όρασης και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει τη ζωγραφική, όπως αναφέρει ο Χαουμπράκεν, ο οποίος μνημονεύει και ορισμένα «όμορφα έργα», αναφερόμενος σε ιστορικούς της πίνακες. Δεν έχει, ωστόσο, διασωθεί κανένα από αυτά τα έργα, όπως αναφέρεται στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ιστορίας της Τέχνης. Αναφέρονται, εν τούτοις, έξι έργα της στην απογραφή του κάστρου «Salzdahlum», το οποίο εγκαταλείφθηκε το 1813, αλλά η μεγάλη συλλογή του έργων τέχνης μεταφέρθηκε στο «Herzog Anton Ulrich Museum» του Μπράουνσβαϊγκ. Από τους έξι πίνακες οι πέντε αποτελούν αλληγορία των πέντε αισθήσεων.
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Επισκόπηση
Ο δεύτερος εμφύλιος πόλεμος άρχισε τον Απρίλιο του 1999, όταν διαφωνούντες της Λιβερίας υπό το λάβαρο του «Οργανισμού των Εκτοπισθέντων της Λιβερίας» εισέβαλαν στη Λιβερία από τη Γουινέα. Η Γουινέα έγινε η κύρια πηγή στρατιωτικής και οικονομικής στήριξης του LURD. Μέχρι τον Ιούλιο του 2000, οι διάφορες ομάδες αντιφρονούντων ενώθηκαν με το LURD με επικεφαλής τον Σέκου Κόνεχ. Οι διαφωνούντες πιστεύεται ότι ήταν ως επί το πλείστον μαχητές Μαντίνκα και Κραν των πρώην ULIMO-J και ULIMO-Κ.
Ντιάνα Γκλάουμπερ
Βιογραφία
Η Ντιάνα Γκλάουμπερ απεβίωσε στο Αμβούργο το 1721, ωστόσο ζούσε όταν ο Χαουμπράκεν έγραφε γι' αυτήν στο βιβλίο του.
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Επισκόπηση
Σημαντική για τη δημιουργία του LURD ήταν η συμμαχία που διαμορφώθηκε από τον αρχηγό της ECOMOG-SL Νιγηριανό στρατηγό Μάξγουελ Κόμπε μεταξύ των Λιβεριανών αντιφρονούντων και των Κάματζορ, παραστρατιωτικής ομάδας κυνηγών, περιλαμβανομένων των αρχηγών Σάμιουελ Χίνγκα Νόρμαν και Έντι Μασάλι. Ενάντια στους αντιφρονούντες παρέταξε ατάκτους πρώην μαχητές του Εθνικού Πατριωτικού Μετώπου της Λιβερίας με ελίτ μονάδες, όπως η Αντιτρομοκρατική μονάδα, οι οποίες αναπτύχθηκαν κυρίως για να διασφαλιστεί η συμμετοχή των ατάκτων τις συγκρούσεις.
Ντιάνα Γκλάουμπερ
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι Κατηγορία:Γυναίκες ζωγράφοι Κατηγορία:Ολλανδοί ζωγράφοι της Χρυσής Εποχής
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Επισκόπηση
Τον Σεπτέμβριο του 2000 ταυτόχρονες αντεπιθέσεις από το RUF -ακόμα πιστό στον Τέιλορ- κατά της Γουινέας από τη Λιβερία και τη Σιέρα Λεόνε σημείωσαν αρχικά επιτυχία. Μέχρι τον Ιανουάριο του 2001, ωστόσο, οι δυνάμεις του απωθήθηκαν πίσω στο εσωτερικό της Σιέρα Λεόνε και τη Λιβερία, δημιουργώντας σημαντική απειλή για την κυβέρνηση Τέιλορ. Η Λιβερία ενεπλάκη σε τριπλή σύγκρουση με τη Σιέρα Λεόνε και τη Δημοκρατία της Γουινέας.
Μέχρι τις αρχές του 2002, τόσο η Σιέρα Λεόνε όσο και η Γουινέα υποστήριζαν το LURD, ενώ ο Τέιλορ είχε την υποστήριξη διαφόρων παρατάξεων της αντιπολίτευσης και στις δύο χώρες. Με την υποστήριξη -πρακτικά δημιουργία- των «ανταρτών της Σιέρα Λεόνε», το Ενωμένο Επαναστατικό Μέτωπο του Τέιλορ προκάλεσε και την εχθρότητα των Βρετανών και των Αμερικανών. Η Βρετανία και οι ΗΠΑ άσκησαν πίεση στον Τέιλορ αυξάνοντας τη χρηματοδότηση της Γουινέας και πρότειναν κυρώσεις, η ασθενέστερη εκδοχή των οποίων επιβλήθηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας Ηνωμένων Εθνών, τον Μάιο του 2001.
Οι αντάρτες πλησιάζουν τη Μονρόβια
Έως τα μέσα Φεβρουαρίου 2002 τα στρατεύματα του LURD απείχαν μόλις 44 χιλιόμετρα από τη Μονρόβια, στην Klay Junction (Διασταύρωση Κλέι), και ο Τέιλορ αναγκάστηκε να κηρύξει κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Η έκθεση της International Crisis Group (ICG), τον Φεβρουάριο του 2002 αναφέρει ότι η επίθεση έγινε στη βάση της στρατηγικής διείσδυσης της νοτιοδυτικής Λιβερίας μέσα από την πυκνή βλάστηση της Λόφα, με περικύκλωση των κυβερνητικών οχυρών και διακοπή των γραμμών τροφοδοσίας. Το LURD ισχυρίστηκε ότι 300-500 άνδρες χρησιμοποιήθηκαν στη συγκεκριμένη αποστολή. Ο αριθμός είναι μάλλον απίθανος και μόλις πλησιάζει στην πραγματικότητα τους 20 άνδρες, συνεπώς η εικόνα μιας πολυάριθμης δύναμης που πίεζε σταδιακά προς τη Μονρόβια είναι λανθασμένη. Πιθανότερες είναι οι τακτικές ανταρτοπολέμου σε επαναλαμβανόμενο πρότυπο, παρά η συνεχής προέλαση.
Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2002 Το LURD πραγματοποίησε επιδρομές στις κομητείες Μπόμι, Μπονγκ και Μονσεράντο, χτυπώντας επιπλέον την Klay Junction, την Γκμπάρνγκα και και το Τούμπμανμπουργκ, ανακτώντας προσωρινά τον έλεγχο των περιοχών από τις κυβερνητικές δυνάμεις. Τον Μάιο, η επίθεση στο Άρθινγκτον, λιγότερο από 20 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα, προκάλεσε πανικό στη Μονρόβια. Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης ήρθη τον Σεπτέμβριο του 2002, μετά τον ισχυρισμό της κυβέρνησης, ότι ανακαταλήφθηκε η πόλη Μποπόλου.
Στις αρχές του 2003 εμφανίστηκε στον νότο μια δεύτερη ομάδα ανταρτών, υποστηριζόμενη από την Ακτή Ελεφαντοστού, το Κίνημα για τη Δημοκρατία στη Λιβερία (MODEL) και από το καλοκαίρι του 2003, η κυβέρνηση του Τέιλορ ήλεγχε μόνο το ένα τρίτο της χώρας. Παρά τις ήσσονος σημασίας αποτυχίες του, από τα μέσα του 2003 το LURD ήλεγξε το βόρειο τρίτο της χώρας και απείλησε την πρωτεύουσα. Η πρωτεύουσα Μονρόβια πολιορκήθηκε και η επίθεση είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο πολλών αμάχων. Χιλιάδες άνθρωποι εκτοπίστηκαν από τα σπίτια τους, ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης.
Μια νέα περίοδος μαχών ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2003, μετά από σχετική ηρεμία και από τις αρχές Μαΐου, το LURD και το MODEL απέκτησαν τον έλεγχο των 2/3 της χώρας, απειλώντας τη Μονρόβια. Η περιφερειακή και η διεθνής πίεση οδήγησαν στη σύγκληση ενός συνεδρίου στην Άκκρα από τον τότε πρόεδρο της Δυτικοαφρικανικής Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ECOWAS), Τζον Κουφούρ της Γκάνα, στις 4 Ιουνίου 2003.
Πολιορκία της Μονρόβια (Ιούλιος–Αύγουστος 2003)
Τον Ιούλιο του 2003 η Μονρόβια φάνηκε να βρίσκεται σε κίνδυνο κατάληψης και καταστροφής παρά τις συνεχιζόμενες ειρηνευτικές συνομιλίες. Οι ΗΠΑ δημιούργησαν Κοινή Ομάδα Ανάληψης Αποστολών στη Λιβερία, με αμφίβια ομάδα και την 26η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών στα ανοικτά των ακτών της Δυτικής Αφρικής.
Στις 29 Ιουλίου 2003 το LURD κήρυξε κατάπαυση του πυρός. Η ECOWAS έστειλε δύο Νιγηριανά τάγματα ως ειρηνευτική δύναμη στη Λιβερία. Το πρώτο τάγμα αποσπάστηκε από την αποστολή των Ηνωμένων Εθνών στη Σιέρα Λεόνε και το δεύτερο ήρθε από τη Νιγηρία.
Η παραίτηση του προέδρου Τέιλορ
Ο πρόεδρος Τέιλορ παραιτήθηκε στις 11 Αυγούστου, το 2003, πριν από την Ειρηνευτική Συμφωνία της Άκκρας (CPA), που σηματοδότησε τη λήξη των διαπραγματεύσεων για τον πόλεμο και πέταξε εξόριστος στη Νιγηρία. Η Ιντερπόλ εξέδωσε ένταλμα σύλληψης για τον Τέιλορ για εγκλήματα πολέμου που διαπράχθηκαν από τους συμμάχους του Ενωμένου Επαναστατικού Μετώπου, αλλά η Νιγηρία αρνήθηκε να τον απελάσει, εκτός αν λάμβανε ειδικό αίτημα από τη Λιβερία. Ο αντιπρόεδρος ο Μόζες Μπλα αντικατέστησε τον Τέιλορ.
Στις 14 Αυγούστου οι αντάρτες διέκοψαν την πολιορκία της Μονρόβια και 200 ​​Αμερικανοί στρατιώτες προσγειώθηκαν για να υποστηρίξουν την ειρηνευτική δύναμη της Δυτικής Αφρικής. Χιλιάδες άνθρωποι χόρευαν και τραγουδούσαν, καθώς τα αμερικανικά στρατεύματα και η ECOMIL, ανακατέλαβαν τις γέφυρες που είχαν χωρίσει την πρωτεύουσα σε κυβερνητικές και αντάρτικες ζώνες ελέγχου. Περίπου 1.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν στη Μονρόβια μεταξύ της 18 Ιουλίου και της 14ης Αυγούστου.
Ο Μόζες Μπλα παρέδωσε την εξουσία στην «Εθνική Μεταβατική Κυβέρνηση της Λιβερίας» στις 14 Οκτωβρίου 2003. Ωστόσο, η μεταβατική κυβέρνηση δεν άσκησε πραγματική εξουσία στη χώρα, καθώς σε ποσοστό 80% ήταν ελεγχόμενη από ομάδες ανταρτών.
Παιδιά στρατιώτες
Τόσο το LURD όσο και ο Τσαρλς Τέιλορ εκμεταλλεύτηκαν συστηματικά τα παιδιά, χρησιμοποιώντας τα για στρατιωτική υπηρεσία ως στρατιώτες ή αχθοφόρους πυρομαχικών. Η χρήση παιδιών-στρατιωτών ήταν εκτεταμένη και από τις δύο πλευρές, ανεξάρτητα από τις απαγορεύσεις της πρακτικής στη Συνθήκη της Γενεύης. Παρατηρητές από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων περιέγραψαν ένα θανατηφόρο παιχνίδι στη χαοτική πολιορκία της Μονρόβια, με πολλούς μικρούς μαχητές που πυροβολούσαν με τα «λαμπερά παιχνίδια» τους, χωρίς καν να έχουν εκπαιδευτεί στη χρήση τους.
Ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ
Τον Νοέμβριο του 1997, μετά την ολοκλήρωση της εντολής της «Αποστολής Παρατηρητών των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβερία» (UNOMIL) στις 30 Σεπτεμβρίου, ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών δημιούργησε «Γραφείο υποστήριξης του ΟΗΕ για την οικοδόμηση της ειρήνης στη Λιβερία» (UNOL), με επικεφαλής τον εκπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα. Η πρώτη αποστολή του Γραφείου των Ηνωμένων Εθνών μετά τη σύγκρουση ήταν η οικοδόμηση της ειρήνης και ήταν επιφορτισμένη κυρίως με την παροχή βοήθειας στην κυβέρνηση για την εδραίωση της ειρήνης μετά τις πολυκομματικές εκλογές του Ιουλίου του 1997.
Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2003, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν συνέστησε την ανάπτυξη της ειρηνευτικής αποστολής των Ηνωμένων Εθνών στη Λιβερία (UNMIL), για τη διατήρηση της ειρηνευτικής συμφωνίας. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ενέκρινε την αποστολή στις 19 Σεπτεμβρίου με το ψήφισμα 1509. Η Νιγηρία απέστειλε ειρηνευτικές δυνάμεις ως μέρος της ECOMIL.
Η UNMIL περιελάμβανε πάνω από 15.000 προσωπικό, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών και πολιτικών δυνάμεων. Το μεγαλύτερο μέρος του προσωπικού ήταν οπλισμένες στρατιωτικές δυνάμεις, αλλά υπήρχαν και αστυνομικοί, καθώς και πολιτικοί σύμβουλοι, όπως και οι εργαζόμενοι της ανθρωπιστικής βοήθειας.
Ιωάννης Β΄ της Βηρυτού
Ο Ιωάννης Β΄, γαλλ. Jean II (απεβ. 1264) από τον Οίκο του Ιμπελέν ήταν κύριος της Βηρυτού (1254-1264). Έλαβε το όνομα του διάσημου πάππου του Ιωάννη Α΄ κυρίου της Βηρυτού.
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Ειρηνευτικές αποστολές του ΟΗΕ
Την 1η Οκτωβρίου οι αρχικές ειρηνευτικές δυνάμεις προσαρτήθηκαν στη δύναμη του ΟΗΕ, με προοπτικές διεύρυνσης του συνολικού αριθμού. Ο ΟΗΕ σταδιακά ανέπτυξε δυνάμεις του στη χώρα και εργάστηκε για να αφοπλίσει τις διάφορες φατρίες. Ωστόσο, η αστάθεια στις γειτονικές χώρες και ο ελλιπής αφοπλισμός των ανταρτών, όπως και η γενική δυσαρέσκεια, απείλησαν αρκετές φορές την εύθραυστη ειρήνη της Λιβερίας.
Wayback Machine
Η Wayback Machine είναι ψηφιακό αρχείο του παγκόσμιου ιστού και άλλων πληροφοριών στο Διαδίκτυο, που δημιουργήθηκε από το Internet Archive, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση, με έδρα το Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια.
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Οι γυναίκες της Λιβερίας
Μια ομάδα γυναικών της Λιβερίας με επικεφαλής τη Λέιμα Γκμπόουι (Leymah Gbowee σχημάτισε μια οργάνωση που ονομάζεται Μαζική Δράση των Γυναικών της Λιβερίας για την Ειρήνη και πίεσε για συνάντηση με τον πρόεδρο Τσαρλς Τέιλορ, αποσπώντας του την υπόσχεση ότι θα παρευρισκόταν στις ειρηνευτικές συνομιλίες στην Γκάνα. Αντιπροσωπεία των γυναικών οργάνωσε ειρηνικές διαμαρτυρίες και συνέχισε να ασκεί πίεση στις αντιμαχόμενες φατρίες κατά τη διάρκεια της ειρηνευτικής διαδικασίας. Οργάνωσαν σιωπηλή διαμαρτυρία έξω από το Προεδρικό Μέγαρο, για να βοηθήσουν στην άρση του αδιεξόδου των ειρηνευτικών συνομιλιών.
Ιωάννης Β΄ της Βηρυτού
Βιογραφία
Ήταν το μόνο τέκνο του Μπαλιάν και της Εσίβα ντε Μονφωκόν, κόρης του Βάλτερ του Μονμπελιάρ αντιβασιλιά της Κύπρου και κοντόσταυλου της Ιερουσαλήμ.
Wayback Machine
Ιστορική ανάδρομη
Το Internet Archive ξεκίνησε το Wayback Machine τον Οκτώβριο του 2001. Δημιουργήθηκε από τους Μπριούστερ Κάιλ και Μπρους Γκίλιατ και υποστηρίζεται με περιεχόμενο από την Alexa Internet. Η υπηρεσία επιτρέπει στους χρήστες να δουν τις αρχειοθετημένες εκδόσεις των ιστοσελίδων στο μήκος του χρόνου, που το αρχείο αποκαλεί «τρισδιάστατη δείκτη".
Από το 1996 αρχειοθετούνται προσωρινά αποθηκευμένες σελίδες ιστοτόπων σε μεγάλο σύμπλεγμα Linux κόμβων. Η μηχανή επανεξετάζει τους διαδικτυακούς τόπους κάθε λίγες εβδομάδες ή μήνες και αρχειοθετεί τη νέα έκδοση, αν το περιεχόμενο έχει αλλάξει. Στιγμιότυπα του ιστοτόπου μπορεί να παραγάγει και ο επισκέπτης on the fly μέσω σχετικού συνδέσμου. Η πρόθεση του Internet Archive είναι να συλλάβει και να αρχειοθετήσει περιεχόμενο που διαφορετικά θα χανόταν κάθε φορά που ένας ιστότοπος αλλάζει ή κλείνει. Ο μεγάλος κατά δήλωση στόχος είναι η αρχειοθέτηση ολόκληρου του Διαδικτύου. Ωστόσο, με σημείο εκκίνησης το 2015, μαζικές διαγραφές αρχειοθετημένου περιεχομένου προκάλεσαν μια σειρά από κριτικές που αμφισβητούν την ειλικρίνεια αυτού του στόχου.
Ιωάννης Β΄ της Βηρυτού
Βιογραφία
Το 1238 διαδέχθηκε τον αδελφό του Ούγο τον δυνατό ως κύριος της Βηρυτού. Το 1258 ο Ιωάννης Β΄ και ο εξάδελφός του Ιωάννης κόμης της Γιάφφας & Ασκαλώνος και διαπρεπής νομικός επέτυχαν, "χειριζόμενοι τους περίπλοκους νόμους της αντιβασιλείας", οι ευγενείς της Ιερουσαλήμ να συμμαχήσουν με τη Βενετία ενάντια στη Γένουα κατά τον Πόλεμο του Αγ. Σάββα. Έλαβε μέρος, μαζί με Ναΐτες ιππότες, σε μία μεγάλη επιδρομή στην Γαλιλαία το 1260. Όμως καθ' οδόν, στο πεδίο πλησίον της Τιβεριάδας, τους επιτέθηκαν Τουρκομάνοι, που αιχμαλώτισαν τους Ιωάννη Β΄, Ιωάννη των Εμπριάκο κύριο του Ζιμπλέ/Βίβλου, Ιάκωβο Βιντάλ και Θωμά Μπεράρ μεγάλο Μάγιστρο των Ναΐτών ιπποτών. Μόνο τα δικά του λύτρα ήταν 20.000 μπεζάν (βυζαντινά).
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Οι γυναίκες της Λιβερίας
Δουλεύοντας μαζί, πάνω από 3.000 χριστιανές και μουσουλμάνες γυναίκες κινητοποίησαν τις δυνάμεις τους, βοηθώντας ουσιαστικά στην επίτευξη της ειρήνης στη Λιβερία μετά από 14 χρόνια εμφυλίου πολέμου και βοήθησαν να ανέλθει στην εξουσία η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της χώρας. Η ιστορία τους καταγράφτηκε στο ντοκιμαντέρ του 2008 Προσευχήσου να γυρίσει ο διάβολος πίσω στην κόλαση (Pray the Devil Back to Hell). Η Έλεν Τζόνσον Σίρλιφ (Ellen Johnson Sirleaf) είναι η πρώτη εκλεγμένη γυναίκα αρχηγός κράτους στην Αφρική.
Wayback Machine
Ιστορική ανάδρομη
Το όνομα "Wayback Machine" επιλέχθηκε ως αναφορά στη συσκευή μιας Αμερικανικής σειράς κινουμένων σχεδίων, το "Rocky and Bullwinkle Show". Στη σειρά χρησιμοποιείται συνήθως μια μηχανή του χρόνου που ονομάζεται "μηχανή WABAC" (προφέρεται Way Back) για να επιβεβαιωθούν, ή να αλλάξουν σημαντικά γεγονότα στην ιστορία.
Β΄ εμφύλιος πόλεμος στη Λιβερία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Εμφύλιοι πόλεμοι Κατηγορία:Ιστορία της Λιβερίας Κατηγορία:Πολιτική της Λιβερίας
Ιωάννης Β΄ της Βηρυτού
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε την Αλίκη ντε Λα Ρος, κόρη του Γκυ Α΄ δούκα των Αθηνών και είχε τέκνα:
Wayback Machine
Αρχειοθετημένες σελίδες
Μεταξύ Οκτωβρίου 2013 και Μαρτίου 2015, η παγκόσμια κατάταξη Alexa του ιστότοπου άλλαξε από 163 σε 208. Τον Μάρτιο του 2019 η κατάταξη ήταν 244.
Ιωάννης Β΄ της Βηρυτού
Πηγές
Κατηγορία:Οίκος του Ιμπελέν
Wayback Machine
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ιστορία του Διαδικτύου
Ερρίκος Β΄ του Ναμύρ
Ο Ερρίκος Β΄ του Ναμύρ (1206 - 1229) Μαργράβος του Ναμύρ (1226 - 1229) ήταν μέλος του Οίκου των Καπετιδών του κλάδου των Κουρτεναί τρίτος γιος και όγδοο παιδί του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Γιολάντας της Φλάνδρας. Ο μεγαλύτερος αδελφός του Φίλιππος Β΄ μαργράβος του Ναμύρ πέθανε (1226) χωρίς να αφήσει απογόνους και αφού ο δεύτερος αδελφός του Ροβέρτος του Κουρτεναί είχε ήδη ορκιστεί επόμενος Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης το Ναμύρ πέρασε στον τρίτο αδελφό τους Ερρίκο, όταν ο αυτοκράτορας Ροβέρτος πέθανε πρόωρα (1228) ο ίδιος ο Ερρίκος κλήθηκε να ορκιστεί Λατίνος αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης αλλά παραιτήθηκε για λογαριασμό του μικρότερου αδελφού τους Βαλδουίνου Β΄. Την επόμενη χρονιά (1229) πέθανε και ο ίδιος ο Ερρίκος Β΄ του Ναμύρ πολύ πρόωρα χωρίς απογόνους, η μαργραβία του Ναμύρ πέρασε στην μεγαλύτερη αδελφή τους Μαργαρίτα, μαρκησία του Ναμύρ η οποία είχε παντρευτεί τον Ερρίκο, κόμη του Βιαντέν.
Τζέιμς Μάρτιν
Ο Μάρτιν παρουσίαζε τη μαγειρική σειρά Saturday Kitchen που προβαλλόταν στο BBC, από το 2006 μέχρι το 2016, αφού αργότερα έφυγε από το BBC.
Μανφρεντόνια
Η Μανφρεντόνια (ιταλικά: Manfredonia) είναι πόλη και δήμος στην επαρχία Φότζα, Απουλία, στη νότια Ιταλία. Το 2021 είχε 54.312 κατοίκους. Βρίσκεται στη χερσόνησο Γκαργκάνο, στις ακτές του ομώνυμου κόλπου.
Τζέιμς Μάρτιν
Καριέρα
Ο Μάρτιν άρχισε να σπουδάζει μαγειρική στο Scarborough Technical College, όπου και διακρίθηκε ως μαθητής της χρονιάς, για τρεις συνεχόμενες χρονιές. Αργότερα έκανε τη πρακτική του στο Hostellerie Da Plaisance, στο Saint Émilion, στη Γαλλία. Έπειτα εργάστηκε στο τριών αστεριών μισελέν εστιατόριο Maison Troisgros στη Roanne στη Γαλλία πριν ακόμα αρχίσει να δουλεύει στο εστιατόριο "One Ninenty Quenn's Gate" του Anthony Worall Thomson στο Κένσινγκτον στο Λονδίνο.
Μανφρεντόνια
Ιστορικά στοιχεία
thumb|left|Η βασιλική του Σιπόντο Στην αρχαιότητα αποτελούσε τμήμα της Δαυνίας και εκεί βρισκόταν η αρχαία πόλη Σιπιούς (λατινικά: Sipontum). Το λιμάνι έγινε ελληνική αποικία, η οποία κατακτήθηκε από τους Σαμνίτες και το 189 π.Χ. έγινε ρωμαϊκός δήμος, διατηρώντας την στρατηγική και οικονομική της σημασία. Κατά τους βυζαντινούς χρόνους αποτελούσε έδρα επισκοπής και αντικείμενο διαμάχης μεταξύ Βυζαντινών και Λομβαρδών πριν την κατακτήσουν οι Νορμανδοί. Εγκαταλείφθηκε μετά από σεισμούς τον 13ο αιώνα και λόγω της ελονοσίας.
Τζέιμς Μάρτιν
Καριέρα
Ακολούθως ο Μάρτιν μετακόμισε στο Σόχο του Λονδίνου, όπου δούλεψε στο εστιατόριο 2 μισελέν αστεριών the Square του Αλαστάιρ Λιτλ στο Μαάνφαιρ στο Λονδίνο και σε ακόμα ένα εστιατόριο που είχε διακριθεί με δυο αστέρια Μισελέν, το Χάρβεϊς  στο Ουόντσγουερθ στο Λονδίνο.
Τα επόμενα χρόνια εργάστηκε ο σέφ ζαχαροπλαστικής στο ξενοδοχείο Chewtown Glen.
Στη ηλικία των 22 χρόνων, έφτιαξε το δικό του ξενοδοχείο Hotel du Vin στο Γουίντσεστερ στο Λονδίνο, στο οποίο δούλευε και ως Αρχιμάγειρας.
Δημοσιογραφία
Το 2009, ο Μάρτιν σε ένα από τα άρθρα του έγραψε ότι μισεί τους μοτοσυκλετιστές και του άρεσε μάλιστα να τους τρομάζει οδηγώντας ένα ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο Tesla Roadster (2008) με τέτοιο τρόπο με αποτέλεσμα να τους αναγκάσει μια ομάδα ποδηλατών να σταματήσουν στη άκρη του δρόμου. Αργότερα δέχθηκε ένα σημαντικό αριθμό αρνητικών κριτικών από ποδηλατικές ομάδες και επαγγελματίες ποδηλάτες όπως είναι για παράδειγμα ο Μπράντλεϊ Γουίγγινς και ο Στούαρτ Ό' Γκράντυ, στους οποίους αργότερα απολογήθηκε για τις μετριοπαθείς δηλώσεις του.
Ακόμα υπάρχουν παράπονα που υποστηρίζουν η οδήγηση του Μάρτιν ότι ήταν παράνομη και επικίνδυνη.
Προσωπική ζωή
Η αγάπη του Μάρτιν για τα αυτοκίνητα φάνηκε για πρώτη φορά όταν συμμετείχε σε αγώνα αυτοκινήτων στο Mille Miglia οδηγώντας μία Maserati A6GCS το 1948. Απέτυχε όμως να ολοκληρώσει τη πίστα, καθώς κατά τη διάρκεια του αγώνα μια βαλβίδα έπεσε και ένας στρόφαλος έσπασε. Το 2009 ο Μάρτιν κατέλαβε δίπλωμα οδήγησης ιδιωτικών αεροπλάνων. Επιπλέον έχει δύο σκυλιά τους Κούπερ και Ράλφ.
Ο Μάρτιν βρίσκεται σε στενή συζυγική σχέση με τη σύντροφο του Λουίζ Νταβιές από το 2011, την οποία συνάντησε στη εκπομπή Cellebrity Who Wants To Be A Millionaire?, όπου η Λουίζ ήταν τηλεοπτικός παραγωγός.
Βραβεία και διακρίσεις
Το 2011, τιμήθηκε με το ξεχωριστό βραβείο των σέφ συντεχνιών. Ενώ το 2015 διακρίθηκε ως η καλύτερη τηλεοπτική προσωπικότητα της χρονιάς στα βραβεία Fortumn and Mason.
Στις 10 Ιουνίου 2013, ο Μάρτιν εντάχθηκε στις συντεχνίες του Internationale des Fromagres στα Βραβεία Τυριών του 2016.
Παραπομπές
Κατηγορία:Σεφ Κατηγορία:Βρετανοί Τηλεπαρουσιαστές
Μανφρεντόνια
Ιστορικά στοιχεία
Η νέα πόλη ιδρύθηκε το 1256 από τον Μανφρέδο της Σικελίας, από τον οποίο πήρε το όνομά της, μερικά χιλιόμετρα μακριά από τη θέση της προηγούμενης πόλης. Η πόλη οχυρώθηκε, όμως γνώρισε περίοδο σταδιακής παρακμής. Το 1620 αλώθηκε από τους Τούρκους. Μέχρι τον 19ο αιώνα παρέμεινε περιορισμένη στο ιστορικό κέντρο, όμως με τη βελτίωση των μεταφορών βίωσε νέα περίοδο ακμής χάρις στο εμπόριο.
Αξιοθέατα
Το μεσαιωνικό κάστρο των Ανζού και τμήματα των τειχών της πόλης σώζονται σε καλή κατάσταση. Στην εκκλησία του Σαν Ντομένικο, στο παρεκκλήσι Μανταλένα βρίσκονται πίνακες του 14ου αιώνα. Περίπου τρία χιλιόμετρα νοτιοδυτικά βρίσκεται ο καθεδρικός Σάντα Μαρία Ματζόρε ντι Σιπόντο, κτισμένος το 1117 σε ρωμανικό ρυθμό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
κατηγορία:Πόλεις της Απουλίας
Εξειδικευμένη μετάφραση
Ειδική μετάφραση είναι η μετάφραση του περιεχομένου, το οποίο παρουσιάζει υψηλό ή πολύ υψηλό επίπεδο εξειδίκευσης σε ένα συγκεκριμένο γνωστικό τομέα, όπου η προηγούμενη γνώση του υλικού από την πλευρά του μεταφραστή και/ή του επιμελητή είναι μια βασική και απαραίτητη προϋπόθεση.
Αναφορές
Κατηγορία:Μετάφραση Κατηγορία:Μεταφραστικές Σπουδές
Μαργαρίτα, μαρκησία του Ναμύρ
Η Μαργαρίτα, μαρκησία του Ναμύρ (1194 - 17 Ιουλίου 1270) μέλος του Οίκου του Κουρτεναί και Μαρκησία του Ναμύρ (1229 - 1237) ήταν μεγαλύτερη κόρη και παιδί του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Γιολάντας της Φλάνδρας.
Η Μαργαρίτα παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Ραούλ, λόρδο του Ισσοντάν (1210) που διαδέχθηκε με τον πρόωρο θάνατο του (1216) ως Κυρία του Σατωνέ - συρ -Σερ και του Μαρέγ - αν - Μπερρύ. Την ίδια χρονιά προχώρησε σε δεύτερο γάμο με τον Ερρίκο Α΄, κόμη του Βιαντέν (1216) γιο του Φρειδερίκου Γ΄, κόμη του Βιαντέν (1160 - 1210) και της Ματθίλδης του Νέρμπουργκ της Γερμανίας (πέθανε γύρω στο 1200) που κληρονόμησε ο Φρειδερίκος Α΄ του Νέρμπουργκ νεότερος αδελφός του δεύτερου συζύγου της.
Μαρκησία του Ναμύρ
Η Μαργαρίτα έγινε μαρκησία του Ναμύρ με τον πρόωρο θάνατο του τρίτου αδελφού της Ερρίκου Β΄ του Ναμύρ (1229) που είχε διαδεχτεί τον μεγαλύτερο αδελφό τους Φίλιππο Β΄ (1226). Ο παππούς τους από μητέρα Βαλδουίνος Ε΄ του Αινώ είχε δεχτεί την Κομητεία του Ναμύρ από τον θείο του Ερρίκο Δ΄ του Λουξεμβούργου. Η Μαργαρίτα και ο δεύτερος σύζυγος της Ερρίκος του Βιαντέν ή Ερρίκος Γ' του Ναμύρ κυβέρνησαν το Ναμύρ 8 χρόνια μέχρι που η Μαργαρίτα υποχρεώθηκε να το παραδώσει στον μικρότερο αδελφό της Βαλδουίνο Β΄ της Κωνσταντινούπολης (1237), εξακολουθούσαν να κυβερνούν το Βιαντέν. Ο Ερρίκος Ε΄, κόμης του Λουξεμβούργου εγγονός από μητέρα του Ερρίκου Δ΄ επιτέθηκε στο Ναμύρ, το κατέλαβε και το κυβέρνησε την περίοδο (1256 - 1264) ως Ερρίκος Δ΄. Ο Βαλδουίνος Β΄ πούλησε το Ναμύρ στον ξάδελφο του Γκυ, κόμη της Φλάνδρας γιο της Μαργαρίτα Β΄ της Φλάνδρας που επιτέθηκε με στρατό και έγινε ο ίδιος μαρκήσιος του Ναμύρ αφού έδιωξε τον Ερρίκο Δ΄ (1268).
Η Μαργαρίτα μετά τον θάνατο του δευτέρου συζύγου της Ερρίκου (1252) έγινε μοναχή στο Μάριενθαλ κοντά στο Λουξεμβούργο, πέθανε και τάφηκε εκεί (17 Ιουλίου 1270).
Κληρονόμοι
Με τον δεύτερο σύζυγο της Ερρίκο Α΄ του Βιαντέν απέκτησε:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Κουρτεναί Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Μαργράβοι του Ναμύρ Κατηγορία:Κόμητες του Ναμύρ Κατηγορία:Κόμισσες του Λουξεμβούργου
Κρανιοεγκεφαλική κάκωση
Τα αίτια που προκαλούν κρανιοεγκεφαλική κάκωση περιλαμβάνουν πτώσεις, συγκρούσεις οχημάτων και βία. Το εγκεφαλικό τραύμα εμφανίζεται ως συνέπεια μιας ξαφνικής επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης εντός του κρανίου ή από έναν περίπλοκο συνδυασμό κίνησης και ξαφνικής πρόσκρουσης. Εκτός από τη βλάβη που προκαλείται τη στιγμή του τραυματισμού, διάφορα γεγονότα μετά τον τραυματισμό μπορεί να οδηγήσουν σε περαιτέρω τραυματισμό. Αυτές οι διεργασίες περιλαμβάνουν αλλαγές στην εγκεφαλική ροή αίματος και στην πίεση μέσα στο κρανίο.
Η διάγνωση του βαθμού της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης πραγματοποιείται με τη χρήση νευρολογικών εξετάσεων, νευροψυχολογικών τεστ, και απεικονιστικών μεθόδων, όπως ακτινογραφία κρανίου, αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου. Ανάλογα με τον τύπο, τη θέση και τη βαρύτητα του τραυματισμού, η απαιτούμενη θεραπεία μπορεί να αποτελείται από απλή ανάπαυση ή μπορεί να περιλαμβάνει παρεμβάσεις όπως φάρμακα, αποκατάσταση (φυσικοθεραπεία, λογοθεραπεία), επείγουσα χειρουργική επέμβαση ή χειρουργική επέμβαση χρόνια αργότερα.
Ταξινόμηση
Η κρανιοεγκεφαλική κάκωση ταξινομείται συνήθως με βάση τη βαρύτητα (ήπια, μέτρια, βαριά), τον μηχανισμό (κλειστή ή ανοιχτή/διεισδυτική), και τα ανατομικά χαρακτηριστικά του τραυματισμού (εστιακή ή διάχυτη).
Βαρύτητα
Ανάλογα με τη βαρύτητα της βλάβης, διακρίνονται η ήπια, η μέτρια και η βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Η κλίμακα κώματος Γλασκώβης είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη ταξινόμηση για τον προσδιορισμό της βαρύτητας της βλάβης. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής λαμβάνει από 3 έως 15 βαθμούς, ανάλογα με το επίπεδο μειωμένης συνείδησης, το οποίο εκτιμάται με το άνοιγμα των ματιών, την ομιλία και τις κινητικές αποκρίσεις στα ερεθίσματα. Η ήπια βλάβη υπολογίζεται σε 13-15 βαθμούς, η μέτρια - σε 9-12, και η ​​βαριά - σε 3-8.
Μηχανισμός
μικρογραφία|280x280εσ|Απεικόνιση των [[Μήνιγγες|μηνίγγων. Η κάκωση είναι ανοιχτή όταν υπάρχει διάτρηση της σκληρής μήνιγγας (dura matter).]] Αν το κρανίο έχει σπάσει ή όχι η κάκωση διακρίνεται σε ανοιχτή ή κλειστή. Στην περίπτωση ανοιχτού τραύματος, το κρανίο έχει ραγίσει ή σπάσει κάτι το οποίο οδηγεί στην αιμοραγία, και παρατηρούνται και άλλα νευρολογικά συμπτώματα, όπως υπνηλία κ.α. Στην ανοιχτή πληγή η σκληρή μήνιγγα έχει υποστεί βλάβη. Ειδική περίπτωση ανοιχτού τραύματος είναι η εκροή εγκεφαλονωτιαίου υγρού από τη μύτη ή το αυτί ως αποτέλεσμα κατάγματος των οστών της βάσης του κρανίου. Σε μια κλειστή κρανιοεγκεφαλική κάκωση, η σκληρή μήνιγγα παραμένει ανέπαφη.
Ανατομικά χαρακτηριστικά
Υπάρχουν επίσης συστήματα για την ταξινόμηση της βλάβης με βάση τα παθολογικά χαρακτηριστικά της. Η βλάβη μπορεί να είναι εξω-παρεγχυματική (που εμφανίζεται εντός του κρανίου αλλά εκτός του εγκεφάλου) ή ενδο-παρεγχυματική (που εμφανίζεται εντός του εγκεφαλικού ιστού). Η βλάβη μπορεί επίσης να είναι εστιακή ή διάχυτη, δηλαδή να περιορίζεται σε συγκεκριμένες περιοχές ή να κατανέμεται με πιο γενικό τρόπο. Είναι σύνηθες, ωστόσο, και οι δύο παραπάνω τύποι τραυματισμού να συνυπάρχουν σε μια δεδομένη περίπτωση (π.χ. εξω-παρεγχυματική και εστιακή).
Κλινικές μορφές κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης:
Συνδυασμοί
Κατά τον προσδιορισμό του τύπου της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης μπορούν να παρατηρηθούν διάφοροι συνδυασμοί τραυματισμών της κεφαλής: θλάση και συμπίεση από αιμάτωμα, θλάση και υπαραχνοειδής αιμορραγία, διάχυτη αξονική βλάβη και θλάση, θλάση του εγκεφάλου με συμπίεση από αιμάτωμα και υπαραχνοειδής αιμορραγία.
Σημεία και συμπτώματα
Τα συμπτώματα της κρανιοεγκεφαλικής κάκωσης ποικίλλουν ανάλογα με το είδος, τη θέση και τη βαρύτητα του τραυματισμού. Οι τραυματισμοί της κεφαλής μπορεί να είναι εστιακοί ή διάχυτοι. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένα συμπτώματα εμφανίζονται αμέσως, ενώ άλλα μπορεί να εμφανιστούν αρκετές ημέρες ή και εβδομάδες αργότερα και να εξελιχθούν με την πάροδο του χρόνου. Ένα άτομο με την κάκωση μπορεί να χάσει ή όχι τις αισθήσεις του. Η απώλεια συνείδησης, που μερικές φορές αποκαλείται συσκότιση, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η βλάβη είναι σοβαρή, ειδικά εάν η συσκότιση διαρκεί μόνο για μικρό χρονικό διάστημα.
Ένα άτομο με ήπια κρανιοεγκεφαλική κάκωση μπορεί να εμφανίσει οποιοδήποτε από τα ακόλουθα :
μικρογραφία|280x280εσ|Το άνισο μέγεθος της κόρης (ανισοκορία) είναι ένα σημάδι σοβαρού εγκεφαλικού τραυματισμού. Ένα άτομο με μέτρια ή βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα ήπιας κάκωσης, όπως επίσης οποιοδήποτε από τα ακόλουθα :
Αντιμετώπιση
μικρογραφία|280x280εσ|Η ταξινόμηση βάδισης του Άμστερνταμ διευκολύνει την αξιολόγηση του προτύπου βάδισης σε ασθενείς μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Βοηθά στη διευκόλυνση της επικοινωνίας στη διεπιστημονική ομάδα μεταξύ των προσβεβλημένων ατόμων, γιατρών, φυσιοθεραπευτών και εργοθεραπευτών. Υπάρχει μια ποικιλία θεραπειών που μπορούν να βοηθήσουν ένα άτομο με τραυματισμό της κεφαλής να ανακάμψει και μερικές φορές μπορούν να μειώσουν ή να εξαλείψουν ορισμένα σωματικά, συναισθηματικά και γνωστικά προβλήματα που σχετίζονται με την κρανιοεγκεφαλική κάκωση. Οι ιδιαιτερότητες της θεραπείας, συμπεριλαμβανομένου του τύπου, της ρύθμισης και της διάρκειας, εξαρτώνται από το πόσο σοβαρός είναι ο τραυματισμός και από την περιοχή του εγκεφάλου που τραυματίστηκε. Ένα από τα κρίσιμα στοιχεία για την πρόγνωση ενός ατόμου είναι η σοβαρότητα του τραυματισμού. Αν και ο εγκεφαλικός τραυματισμός συμβαίνει συχνά τη στιγμή της πρόσκρουσης στο κεφάλι, μεγάλο μέρος της βλάβης που σχετίζεται με τη βαριά κάκωση αναπτύσσεται από δευτερογενείς τραυματισμούς που συμβαίνουν ημέρες ή εβδομάδες μετά το αρχικό τραύμα.
Επείγουσα περίθαλψη
Η επείγουσα περίθαλψη επικεντρώνεται γενικά στη σταθεροποίηση και στη διατήρηση του ασθενούς στη ζωή, συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης ότι ο εγκέφαλος λαμβάνει αρκετό οξυγόνο, στον έλεγχο του αίματος και της εγκεφαλικής πίεσης και στην πρόληψη περαιτέρω τραυματισμού στο κεφάλι ή στον αυχένα. Μόλις η κατάσταση του ασθενή σταθεροποιηθεί, μπορούν να ξεκινήσουν άλλοι τύποι φροντίδας. Ορισμένες φορές είναι αναγκαία η χειρουργική επέμβαση ως μέρος της επείγουσας περίθαλψης για να μειωθεί η βλάβη στον εγκέφαλο. Η επέμβαση μπορεί να περιλαμβάνει την αφαίρεση θρόμβων αίματος ή λιμνάζοντος αίματος, την αποκατάσταση του κατάγματος κρανίου και την ανακούφιση από την πίεση μέσα στο κρανίο (ονομάζεται ενδοκρανιακή πίεση).
Φαρμακευτική αγωγή
Η φαρμακευτική αγωγή χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των συμπτωμάτων και για τη μείωση του κινδύνου ορισμένων καταστάσεων που σχετίζονται με αυτήν. Μερικά φάρμακα είναι χρήσιμα αμέσως μετά τον τραυματισμό, ενώ άλλα θεραπεύουν συμπτώματα και προβλήματα που σχετίζονται με την ανάρρωση λίγο καιρό μετά τον αρχικό τραυματισμό. Τα φάρμακα που συνήθως χρησιμοποιούνται είναι τα αντιπηκτικά για την πρόληψη των θρόμβων του αίματος και τη βελτίωση της ροής του, τα αντισπασμωδικά για την πρόληψη των επιληπτικών κρίσεων, τα διουρητικά που βοηθούν στην απομάκρυνση του υγρού που μπορεί να αυξήσει την πίεση μέσα στον εγκέφαλο, τα μυοχαλαρωτικά για τη μείωση των μυϊκών σπασμών και για τη χαλάρωση των συσπασμένων μυών, τα αγχολυτικά για τη μείωση των συναισθημάτων νευρικότητας και φόβου, τα αντικαταθλιπτικά για τη θεραπεία των συμπτωμάτων της κατάθλιψης και της αστάθειας της διάθεσης, και τα διεγερτικά για την αύξηση της εγρήγορσης και της προσοχής.
Αποκατάσταση
μικρογραφία|220x220εσ|Η φυσικοθεραπεία συνήθως περιλαμβάνει τις ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών. Η αποκατάσταση μπορεί να περιλαμβάνει πολλά διαφορετικά είδη θεραπείας για σωματικές, συναισθηματικές και γνωστικές δυσκολίες και για μια ποικιλία δραστηριοτήτων, όπως η καθημερινή αυτοφροντίδα, η οδήγηση και η αλληλεπίδραση με άλλους. Ανάλογα με τον τραυματισμό, αυτές οι θεραπείες μπορεί να χρειαστούν μόνο για λίγο μετά τον τραυματισμό, περιστασιακά σε όλη τη διάρκεια της ζωής ενός ατόμου ή σε συνεχή βάση. Η θεραπεία ξεκινά συνήθως στο νοσοκομείο και μπορεί να συνεχιστεί σε εξειδικευμένο κέντρο αποκατάστασης που περιλαμβάνει έναν αριθμό ειδικών υγειονομικής περίθαλψης. Συχνά ένα εξειδικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης είναι απαραίτητο για να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένες ανάγκες ενός ατόμου και να βελτιωθούν οι ικανότητές του να λειτουργεί στο σπίτι και στην κοινότητα. Οι θεραπείες αποκατάστασης μπορούν να περιλαμβάνουν τη φυσικοθεραπεία, την εργοθεραπεία, τη λογοθεραπεία, την ψυχολογική συμβουλευτική, και τη γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Νευρολογικές παθήσεις Κατηγορία:Τραυματισμοί Κατηγορία:Επείγουσα ιατρική
Ινστιτούτο Βόρο
μικρογραφία|Το κτίριο του Ινστιτούτου Βόρο το 2014. Το Ινστιτούτο Βόρο (βόρο: Võro Instituut) είναι ένα εσθονικό κρατικό ίδρυμα έρευνας και ανάπτυξης αφιερωμένο στη διατήρηση και προώθηση της γλώσσας και του πολιτισμού των Βόρο.
Ιστορία
Η γλώσσα Βόρο (βόρο: võro kiil, εσθονικά: võru keel) είναι μια γλώσσα που ανήκει στο Φιννικό κλάδο των Ουραλικών γλωσσών. Παραδοσιακά, έχει θεωρηθεί ότι είναι διάλεκτος της νότιας εσθονικής διαλεκτικής ομάδας της εσθονικής γλώσσας, αλλά σήμερα έχει τη δική της λογοτεχνική γλώσσα και αναζητά επίσημη αναγνώριση ως αυτόχθονη περιφερειακή γλώσσα της Εσθονίας. Η γλώσσα έχει περίπου 75.000 ομιλητές (Βόρο), κυρίως στη νοτιοανατολική Εσθονία, στις οκτώ ενορίες της ιστορικής επαρχίας Βόρου: Καρούλα, Χάργκλο, Ουρβαστό, Ρουουγκό, Κανέπι, Πόλβα, Ραπινά και Βαχτσολίινα. Αυτές οι ενορίες αποτελούν μέρος των κομητειών Βόρου και Πόλβα (λόγω της διοικητικής αναδιοργάνωσης τον Οκτώβριο του 2017), με τμήματα να εκτείνονται στις κομητείες Βάλγκα και Τάρτου. Οι ομιλητές μπορούν επίσης να βρεθούν στις πόλεις Τάλιν και Τάρτου και στην υπόλοιπη Εσθονία.
Το ινστιτούτο ιδρύθηκε από την κυβέρνηση της Εσθονίας το 1995 και βρίσκεται στη νότια εσθονική πόλη Βόρου. Οι διευθυντές του Ινστιτούτου ήταν οι Ενν Κασάκ, Κάιντο Κάμα και Κίλλι Εϊχενμπάουμ. Ο σημερινός διευθυντής του Ινστιτούτου είναι ο Ράινερ Κούουμπα. Οι ερευνητές στο Ινστιτούτο συμπεριλαμβάνουν τον τοπωνυμιογράφο Έβαρ Σάαρ και τον λεξικογράφο Σούλεβ Ίβα.
Δραστηριότητες
Το Ινστιτούτο ασχολείται με ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γλώσσες με λιγότερους ομιλητές, όπως η δημιουργία σχολικών προγραμμάτων, η διεξαγωγή γλωσσικών και περιφερειακών ερευνών, η διατήρηση των ονομασιών και των αντίστοιχων ιστοριών τους (κυρίως από τον Έβαρ Σάαρ) υποτροφιών και σχολικών εγχειριδίων και διοργάνωση ετήσιων γλωσσικών διασκέψεων. Στόχος αυτών των δραστηριοτήτων είναι να ενθαρρύνουν τους Βόρο να μιλούν τη γλώσσα τους και να διατηρούν το χαρακτηριστικό τρόπο ζωής τους.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Επιστήμες και τεχνολογία στην Εσθονία Κατηγορία:Πολιτισμός της Εσθονίας
Μαρία του Κουρτεναί
Η Μαρία του Κουρτεναί (1204 – Σεπτέμβριος 1228), αυτοκράτειρα της Νίκαιας, ήταν μέλος του Οίκου των Καπετιδών του κλάδου των Κουρτεναί πέμπτη κόρη και έβδομο παιδί του Πέτρου Β΄ του Κουρτεναί και της Γιολάντας της Φλάνδρας, αντιβασίλισσα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης στο όνομα του ανήλικου μικρότερου αδελφού της Βαλδουίνου Β΄.
Αυτοκράτειρα της Νίκαιας
Μετά τον θάνατο του αδελφού της μητέρας της Ερρίκου της Φλάνδρας (1216) Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης επόμενοι αυτοκράτορες εξελέγησαν οι γονείς της οι οποίοι εκείνη την εποχή βρίσκονταν στη Γαλλία. Στον δρόμο για την Κωνσταντινούπολη ο πατέρας της αιχμαλωτίστηκε από τον Δεσπότη της Ηπείρου Θεόδωρο Κομνηνό Δούκα, (1217), στην Κωνσταντινούπολη έφτασε μόνο η μητέρα της Γιολάντα της Φλάνδρας η οποία για μια διετία (1217 - 1219) ήταν αντιβασίλισσα στο όνομα του αιχμάλωτου συζύγου της. Η μητέρα της Γιολάντα της Φλάνδρας προσπάθησε να πραγματοποιήσει ισχυρές συμμαχίες με γάμους γι'αυτό τακτοποίησε τον γάμο της κόρης της Μαρίας με τον αυτοκράτορα της Νίκαιας Θεόδωρο Α΄ Λάσκαρη, ο γάμος πραγματοποιήθηκε (1219) μετά το διαζύγιο του Θεοδώρου Λάσκαρη με τη δεύτερη σύζυγο του Φιλίππη της Αρμενίας.
Η Μαρία ήταν αυτοκράτειρα της Νίκαιας για δυο χρόνια μέχρι τον θάνατο του συζύγου της χωρίς να αποκτήσουν παιδιά (1221), μια από τις θετές κόρες της η Μαρία Λασκαρίνα παντρεύτηκε τον βασιλιά της Ουγγαρίας Μπέλα Δ΄ και μια άλλη από τις θετές κόρες της Ειρήνη Λασκαρίνα παντρεύτηκε τον Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη τον επόμενο αυτοκράτορα της Νίκαιας, η Μαρία του Κουρτεναί ήταν αντιβασίλισσα για σύντομο χρονικό διάστημα (1222).
Αντιβασίλισσα της Λατινικής Αυτοκρατορίας της Κωνσταντινούπολης
Τη μητέρα της διαδέχθηκε στην Κωνσταντινούπολη ο δεύτερος αδελφός της Ροβέρτος του Κουρτεναί (1219) μετά την παραίτηση του μεγαλύτερου αδελφού τους Φιλίππου Β΄ του Ναμύρ, ο Ροβέρτος πέθανε (1228) αφήνοντας διάδοχο του μετά την παραίτηση του τρίτου αδελφού τους Ερρίκου του Ναμύρ τον μικρότερο αδελφό τους Βαλδουίνο Β΄ ο οποίος ήταν μόνο 11 ετών. Οι βαρόνοι της Κωνσταντινούπολης εξέλεξαν τη Μαρία του Κουρτεναί για αντιβασίλισσα μέχρι την ενηλικίωση του μικρού Βαλδουίνου, συμπεριφερόταν σαν αυτοκράτειρα αλλά η αντιβασιλεία της κράτησε μόνο 8 μήνες αφού πέθανε πρόωρα τον Σεπτέμβριο του 1228.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Οίκος των Κουρτεναί Κατηγορία:Αυτοκρατορία της Νίκαιας Κατηγορία:Οίκος των Καπετιδών Κατηγορία:Βυζαντινοί του 13ου αιώνα Κατηγορία:Σύζυγοι Βυζαντινών Αυτοκρατόρων
Ινδικός Στρατός Ξηράς
Ο Ινδικός Στρατός Ξηράς (Hindi : Bhāratīya Thala Sēnā) αποτελεί το χερσαίο και το μεγαλύτερο τμήμα των Ινδικών Ενόπλων Δυνάμεων. Ο Πρόεδρος της Ινδίας είναι ο Ανώτατος Διοικητής του Ινδικού Στρατού, ενώ ο τελευταίος διοικείται από τον Αρχηγό του Στρατιωτικού Επιτελείου (COAS), ο οποίος είναι στρατηγός τεσσάρων αστέρων. Δύο αξιωματούχοι έχουν τιμηθεί με τον βαθμό τουστρατάρχη (πέντε αστέρων), που είναι μια ομότιμη θέση με μεγάλο κύρος. Ο Ινδικός Στρατός προέρχεται από τους στρατούς της Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, οι οποίοι μετεξελίχθηκαν τελικά στον Βρετανικό Ινδικό Στρατό, και από τους στρατούς των πριγκιπάτων, οι οποίοι σχημάτισαν τελικά τον εθνικό στρατό μετά την ανεξαρτησία της χώρας από τους Βρετανούς. Οι μονάδες και τα συντάγματα του Ινδικού Στρατού έχουν διαφορετικές ιστορίες και έχουν συμμετάσχει σε πολλές μάχες και εκστρατείες σε ολόκληρο τον κόσμο, κερδίζοντας πολλές διακρίσεις μάχης και υποστήριξης (battle and theatre honours) πριν και μετά την Ανεξαρτησία.
Η πρωταρχική αποστολή του Ινδικού Στρατού είναι η διασφάλιση της εθνικής ασφάλειας και της εθνικής ενότητας, η υπεράσπιση του έθνους από την εξωτερική επιθετικότητα και τις εσωτερικές απειλές και η διατήρηση της ειρήνης και της ασφάλειας στα σύνορά της. Διεξάγει ανθρωπιστικές επιχειρήσεις διάσωσης κατά τη διάρκεια φυσικών καταστροφών και άλλων διαταραχών, όπως η επιχείρηση Ήλιος-Ελπίδα (Operation Surya Hope), και μπορεί επίσης να κληθεί από την κυβέρνηση να αντιμετωπίσει εσωτερικές απειλές. Είναι ένα σημαντικό συστατικό της εθνικής ισχύος. παράλληλα με το Ινδικό Ναυτικό και την Ινδική Πολεμική Αεροπορία. Ο στρατός έχει εμπλακεί σε τέσσερις πολέμους με το γειτονικό Πακιστάν και έναν με την Κίνα. Άλλες σημαντικές ενέργειες του στρατού περιλαμβάνουν: την Επιχείρηση Βιτζάϊ, την Επιχείρηση Μεγκντούτ και τη Επιχείρηση Cactus. Εκτός από τις συγκρούσεις, ο στρατός διεξήγαγε μεγάλες ασκήσεις εν καιρώ ειρήνης όπως η Επιχείρηση Μπράστακς και η Άσκηση Σουρβίρ και υπήρξε επίσης ενεργός συμμετέχων σε πολλές ειρηνευτικές αποστολές των Ηνωμένων Εθνών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται: η Κύπρος, ο Λίβανος, το Κονγκό, η Αγκόλα, η Καμπότζη, το Βιετνάμ, η Ναμίμπια, το Ελ Σαλβαδόρ, η Λιβερία, η Μοζαμβίκη, το Νότιο Σουδάν και η Σομαλία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ινδικός Στρατός
Ουμράνιε
Ιστορία
Η Ουμράνιε βρίσκεται σε υψηλό σημείο ακριβώς στην ενδοχώρα δίπλα από το Ουσκουντάρ. Ξεκίνησε ως ένα μικρό χωριό κάτω των 900 ανθρώπων, που μετανάστευσαν κυρίως από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, αλλά στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Ο πληθυσμός του αυξήθηκε πολύ πέρα από την χωρητικότητά του κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 λόγω της μετανάστευσης στις πόλεις από τις αγροτικές περιοχές της Ανατολίας. Στις 17 Μαρτίου 1978, 5 εργάτες σφαγιάστηκαν από κομμουνιστές αγωνιστές στην περιοχή.
Η ανάπτυξη της Ουμράνιε ήταν σχετικά καλύτερα ελεγχόμενη από άλλες περιοχές, που προσέλκυσαν επίσης εργάτες στην ευρωπαϊκή πλευρά (όπως το Έσενλερ ή το Gaziosmanpaşa). Υπάρχουν ευρύτεροι δρόμοι στη συνοικία, περισσότερος χώρος ανάμεσα στα οικοδομικά τετράγωνα και σχετικά περισσότερος χώρος πρασίνου. Μια μεγάλη εμπορική περιοχή αναπτύχθηκε, για να υποστηρίξει αυτόν τον μεγάλο πληθυσμό, ο κεντρικός δρόμος που διασχίζει το κέντρο έχει δημόσια κτήρια, καταστήματα, εμπορικά κέντρα και υποκαταστήματα πολλών τραπεζών.
Πολιτική
Η Ουμράνιε έχει γίνει μάρτυρας της πολιτικής βίας μεταξύ αριστερών και δεξιών κατά τη διάρκεια των ετών, και κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του '70 και του '80 η επιβολή του νόμου ήταν προβληματική σε τμήματα της περιοχής. Με αυτόν τον τρόπο θεωρήθηκε το αντίστοιχο της ασιατικής πλευράς με τον Gaziosmanpaşa στην ευρωπαϊκή πλευρά. Αυτή η βία συγκεντρώθηκε σε μια μικρή συνοικία της Ουμράνιε, μια τεράστια συνοικία. Τον τελευταίο καιρό, ωστόσο, η Ουμράνιε ήταν σχετικά ήρεμη. Οι κάτοικοι της Ουμράνιε συνήθως ψηφίζουν σε μεγάλους αριθμούς συντηρητικά κόμματα. Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης τα πάει καλά σε αυτή την περιοχή.
Κλίμα
Η Ουμράνιε έχει ένα σχετικά δροσερό μεσογειακό κλίμα (Csa/Cs ) σύμφωνα με τις κλιματικές ταξινομήσεις Köppen και Trewartha, χωρίς σχεδόν καθόλου τα κριτήρια για ένα υγρό υποτροπικό κλίμα (Cfa/Cf), με δροσερούς χειμώνες και ζεστά έως καυτά καλοκαίρια. Λόγω του υψομέτρου της, είναι μια από τις πιο κρύες συνοικίες της Κωνσταντινούπολης, με άφθονες χιονοπτώσεις και τη φήμη ως μια κρύα τοποθεσία. Εμπίπτει στη ζώνη ανθεκτικότητας USDA 8b και στη ζώνη θερμότητας AHS 3.
Σημεία ενδιαφέροντος
δεξιά|μικρογραφία|221x221εσ| Κεντρικό Τζαμί της Ουμράνιε Ανάμεσα στο Ουσκουντάρ και το Ουμράνιε υπάρχει ένα «çilehane» του αγίου Σούφι Aziz Mahmud Hudayi. Ένα çilehane (κυριολεκτικά «σπίτι απελπισίας») ήταν όπου οι Σούφι πήγαιναν να προσευχηθούν απομονωμένοι.
Το Haldun Alagaş Sports Hall βρίσκεται εδώ, το οποίο πήρε το όνομά του από τον καρατερίστα Haldun Alagaş. Ο χώρος φιλοξενεί εθνικούς και διεθνείς αγώνες μπάσκετ, βόλεϊ, χάντμπολ και αγώνες πολεμικής τέχνης.
Λόγω του υψομέτρου της, μπορεί κανείς να έχει πλήρη θέα της Κωνσταντινούπολης, συμπεριλαμβανομένου του Βοσπόρου και της Ευρωπαϊκής Πλευράς της Κωνσταντινούπολης.
Παραπομπές
Κατηγορία:Προάστια της Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Διαμερίσματα της Επαρχίας Κωνσταντινούπολης Κατηγορία:Οικισμοί στην Επαρχία Κωνσταντινούπολης
Θρακικό βασίλειο (υποτελές στη Ρώμη)
σύνδεσμος=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/Roman_Thrace_Augustus_Rhoemetalces_Pythodoris.jpg/220px-Roman_Thrace_Augustus_Rhoemetalces_Pythodoris.jpg|μικρογραφία|300εσ|Νόμισμα [[Ροιμητάλκης Α΄|Ροιμητάλκη Α΄ (βασ. 11 π.Χ.–12 μ.Χ.). Στην εμπρόσθια όψη φαίνονται ο Ροιμητάλκης Α΄ και η σύζυγός του Πυθοδωρίδα Α΄ με επιγρ. :ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΡΟΙΜΗΤΑΛΚΟΥ. Στην άλλη ο αυτοκράτορας Αύγουστος με επιγρ. ΚΑΙΣΑΡΟΣ ΣΕΒΑΣΤΟΥ.]]
Το Θρακικό βασίλειο, εναλλακτικά και το βασίλειο των Σαπαίων, ήταν ένα αρχαίο θρακικό κράτος στα νοτιοανατολικά Βαλκάνια, που υπήρχε από τα μέσα του 1ου αι. π.Χ. έως το 46 μ.Χ. Διαδεχόμενο το βασίλειο των Οδρυσών της Θράκης της Κλασικής και Ελληνιστικής εποχής, κυριαρχούσε η φυλή των Σαπαίων, που κυβέρνησε από την πρωτεύουσά τους Bιζύη στη σημερινή βορειοδυτική Τουρκία. Αρχικά μόνο περιορισμένης σημασίας, η δύναμή του αυξήθηκε σημαντικά στον αρχαίο ρωμαϊκό κόσμο ως πελατειακό κράτος της ύστερης Ρωμαϊκής Δημοκρατίας. Μετά τη μάχη του Ακτίου το 31 π.Χ. ο Οκταβιανός (αργότερα αυτοκράτορας Αύγουστος) εγκατέστησε μια νέα δυναστεία, που αποδείχθηκε πολύ πιστή και επεκτατική. Κατακτώντας και κυβερνώντας μεγάλο μέρος της Θράκης για λογαριασμό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, διατηρήθηκε μέχρι το 46 μ.Χ., όταν ο αυτοκράτορας Κλαύδιος προσάρτησε το βασίλειο και μετέτρεψε τη Θράκη σε ρωμαϊκή επαρχία.
Ιστορία
Στα μέσα του 1ου αι. π.Χ., ένα από τα σημαντικότερα θρακικά φύλα ήταν οι Σαπαίοι. Τελικά έγιναν σύμμαχοι και πελάτες της Ρώμης. Ωστόσο, πολλοί Θράκες συνέχισαν να αντιτίθενται τόσο στους Σαπαίους, όσο και στους Ρωμαίους. Γύρω στο 13 π.Χ. οι Βήσσοι υπό έναν ιερέα ονόματι Βολόγαισο επαναστάτησαν και σκότωσαν τον Θράκα βασιλιά. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατέστειλε την εξέγερση και κατά συνέπεια επέκτεινε τις κτήσεις της κατά μήκος του Δούναβη. Μια άλλη ανεπιτυχής εξέγερση ξεκίνησε το 11 π.Χ.
Η δύναμη του θρακικού βασιλείου μειώθηκε, καθώς η βασιλική οικογένεια ενεπλάκη σε δυναστικές συγκρούσεις και εμφύλιους πολέμους. Όταν ο Σαπαίος ηγεμόνας Ροιμητάλκης Α΄ απεβίωσε το 12 μ.Χ., οι Ρωμαίοι μοίρασαν το βασίλειό του στον γιο του Κότυ Γ΄ (Σαπαίων) και στον αδελφό του Ρησκούπορι Β΄ (Σαπαίων), αλλά οι δύο ηγεμόνες άρχισαν γρήγορα να μάχονται μεταξύ τους. Ο Κότυς Γ΄ δολοφονήθηκε από τον θείο του το 19 π.Χ., οπότε οι Ρωμαίοι τον καθαίρεσαν και επέλεξαν νέους βασιλείς από τις δύο γραμμές. Περαιτέρω εξεγέρσεις συνέχισαν να ταράσσουν στο θρακικό βασίλειο, όπως όταν το 21 μ.Χ. οι εξεγερμένοι πολιόρκησαν τον βασιλιά Ροιμηταλκη Β΄. Σώθηκε από την επέμβαση του ρωμαϊκού στρατού. Με τη σειρά του, ο Ροιμητάλκης Β΄ βοήθησε τους Ρωμαίους να καταπνίξουν μια εξέγερση μεταξύ των ορεινών φυλών της νότιας Θράκης το 26 μ.Χ. Γύρω στο 44/45 μ.Χ. άρχισε μια άλλη εξέγερση, κατά την οποία σκοτώθηκε ο βασιλιάς Ροιμητάλκης Γ΄. Το 46 μ.Χ. ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κλαύδιος έβαλε τέλος στο βασίλειο, προσαρτώντας το.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ρωμαϊκά υποτελή βασίλεια Κατηγορία:Αρχαία Ρώμη Κατηγορία:Αρχαία φύλα στα Βαλκάνια Κατηγορία:Αρχαία Θράκη