cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ταχυδρομικοί κώδικες στην Αρμενία
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ταχυδρομεία στην Αρμενία
Μηλιώτι Μεσσηνίας
Το Μηλιώτι είναι χωριό του Δήμου Μεσσήνης, ανήκει στην Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας και έχει 138 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Επαρχία Πυλίας Κατηγορία:Δήμος Μεσσήνης
Αμπάς της Αρμενίας
Ο Αμπάς, Աբաս Ա. Abas, (άκμασε 928-953) από τον Οίκο των Βαγρατιδών ήταν βασιλιάς της Αρμενίας από το 928 έως το 953. Ήταν γιος του Σμπατ Α΄ και αδελφός του Ασότ Β΄ του Σιδηρού. Σε αντίθεση με τον τρόπο που κυβέρνησαν οι προκάτοχοί του, η βασιλεία του Aμπάς χαρακτηρίστηκε από χρόνια ειρήνης, σταθερότητας και ευημερίας, που η Αρμενία δεν είχε απολαύσει για δεκαετίες.
Σημειώσεις
Κατηγορία:Βαγρατίδες
Λαουτάρο Ρινάλντι
Ο  Λαουτάρο Ρινάλντι (γεννήθηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1993) είναι Αργεντίνος ποδοσφαιριστής που παίζει στην Ιταλική Μπρεσια ως επιθετικός.
Συλλογική καριέρα
Ο Ρινάλντι είναι από τις ακαδημίες της Αρχεντίνος Τζούνιορς. Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα στις 15 Φεβρουαρίου 2015 εναντίον της Ατλέτικο Ραφαέλα σε μια 2-0 νίκη της ομάδας του. Αντικατέστησε τον Γκονζάλο Καστιγιέχος στο 65ο λεπτό.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αργεντινοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αρχεντίνος Τζούνιορς Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Επιθετικοί ποδοσφαιριστές
Ούντο Γιούργκενς
Ο Ούντο Γιούργκενς (Udo Jürgens, ορθή προφορά Ούντο Γύργκενς, γεννήθηκε ως Udo Jürgen Bockelmann, 30 Σεπτεμβρίου 1934 – 21 Δεκεμβρίου 2014) ήταν Αυστριακός συνθέτης και τραγουδιστής της λαϊκής μουσικής, του οποίου η καριέρα διήρκεσε πάνω από πενήντα χρόνια. Κέρδισε το Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1966 για την Αυστρία, συνέθεσε περί τα 1.000 τραγούδια, και πούλησε πάνω από 100 εκατομμύρια δίσκους. Το 2007 απέκτησε και την ελβετική υπηκοότητα.
Στους Έλληνες έγινε γνωστός κυρίως από το τραγούδι του 1974 Griechischer Wein (ελληνικό κρασί), που περισσότερο από το κρασί υμνούσε τη φιλοξενία των Ελλήνων μεταναστών, εξιστορώντας ταυτόχρονα τη νοσταλγία τους.
Eurovision
Εκπροσώπησε την Αυστρία για πρώτη φορά στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1964 με το τραγούδι "Warum nur, warum?", τερματίζοντας στην έκτη θέση. Το 1965 στον ίδιο διαγωνισμό εκπροσώπησε για δεύτερη φορά την Αυστρία με το τραγούδι "Sag ihr, ich lass sie grüßen" καταλαμβάνοντας την 4η θέση. Η τρίτη του προσπάθεια ήταν επιτυχημένη και αναδείχθηκε νικητής στο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 1966 στο Λουξεμβούργο με το "Merci, Cherie", που έκανε μεγάλη επιτυχία, γράφτηκε στα αγγλικά και πούλησε πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα, ενώ τιμήθηκε με χρυσό δίσκο από το Deutsche Vogue το 1966.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αυστριακοί τραγουδιστές Κατηγορία:Συμμετέχοντες στο διαγωνισμό τραγουδιού Eurovision με την Αυστρία Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1964 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1965 Κατηγορία:Διαγωνισμός Τραγουδιού Eurovision 1966 Κατηγορία:Συμμετέχοντες στη Eurovision Κατηγορία:Νικητές Διαγωνισμού Τραγουδιού Eurovision
Ζαν-Ζοζέφ Σανφούρς
Ο Ζαν-Ζοζέφ Σανφούρς (Jean-Joseph Sanfourche, Μπορντώ, 25 Ιουνίου 1929 - Σαιν-Λεονάρντ-ντε-Νομπλάτ, 13 Μαρτίου 2010), γνωστός απλά ως Sanfourche, ήταν Γάλλος ζωγράφος, ποιητής, σχεδιαστής και γλύπτης. Έκανε ασκήσεις τέχνης και ήταν ο φίλος του Γκαστόν Σεσάκ, του Ζαν Ντυμπυφέ, του Ρομπέρ Ντουασνώ, με τον οποίο αντάλλασε αλληλογραφία.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γάλλοι ζωγράφοι Κατηγορία:Γάλλοι ποιητές Κατηγορία:Γάλλοι γλύπτες
Κίτεε
Το Κίτεε (σουηδικά: Kides) είναι πόλη και διοικητική περιφέρεια της Φινλανδίας. Βρίσκεται στην επαρχία της ανατολικής Φινλανδίας και ανήκει στην περιοχής της Βόρειας Karelia. Ο δήμος αυτός έχει πληθυσμό 11.033 ατόμων (30 November 2014) και καλύπτει μια έκταση 1.141,31 τετραγωνικών χιλιομέτρων (440,66 τετραγωνικά μίλια) από την οποία τα 275,61 τετραγωνικά χιλιόμετρα (106,41 τετραγωνικά μίλια) είναι νερό. Η πληθυσμιακή πυκνότητα αντιστοιχεί σε 12,74 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο (33.0 / τετραγωνικά μίλια). Το Κίτεε είναι, επίσης, γνωστό ως «η πόλη του παράνομου αλκοόλ της Φινλανδίας» εξαιτίας της ιστορίας της περί της νόμιμης και παράνομης παραγωγής και διακίνησης παράνομου ποτού.
Προσωπικότητες
Ο συνθέτης/ keyboardist Tuomas Holopainen, ο κιθαρίστας Emppu Vuorinen, o ντράμερ Jukka Nevalainen, ο πρώην μπασίστας Sami Vänskä και η πρώην τραγουδίστρια της συμφωνικής μέταλ μπάντας Nightwish η Tarja Turunen κατάγονται από το Κίτεε.
Παραπομπές
Κατηγορία:Πόλεις της Φινλανδίας
Εσοχή Ροδόπης
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Αρριανών
Αλεξάντρα Ελμπακιάν
Η Αλεξάντρα Ασάνοφνα Ελμπακιάν (Алекса́ндра Аса́новна Элбакя́н, 6 Νοεμβρίου 1988) είναι προγραμματίστρια υπολογιστών από το Καζακστάν και δημιουργός του ιστότοπου Sci-Hub, ο οποίος παρέχει δωρεάν πρόσβαση σε ερευνητικές εργασίες χωρίς να λαμβάνει υπόψη τα πνευματικά δικαιώματα. Σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2018, το Sci-Hub παρέχει πρόσβαση σε όλη σχεδόν την επιστημονική βιβλιογραφία.
Η Ελμπακιάν έχει χαρακτηριστεί ως «Βασίλισσα των πειρατών της Επιστήμης». Το 2016, το Nature την συμπεριέλαβε στην πρώτη δεκάδα των ανθρώπων που είχαν σημασία στην επιστήμη. Από το 2011 ζει στη Ρωσία.
Ιστορικό
Η Ελμπακιάν γεννήθηκε στο Αλμάτι της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζακστάν (τότε ονομαζόταν Άλμα-Άτα στη Σοβιετική Ένωση), στις 6 Νοεμβρίου 1988. Προσδιορίζεται ως «πολυφυλετική που έχει... αρμενικές, σλαβικές και ασιατικές ρίζες.»
Η Αλεξάνδρα ξεκίνησε τον προγραμματισμό σε ηλικία 12 ετών, φτιάχνοντας ιστοσελίδες σε HTML και αργότερα γράφοντας σε γλώσσες PHP, Delphi και Assembly. Προσπάθησε να δημιουργήσει ένα Tamagotchi με τεχνητή νοημοσύνη. Έκανε το πρώτο της χακάρισμα υπολογιστή σε ηλικία 14 ετών: χρησιμοποιώντας έγχυση SQL, απέκτησε πρόσβαση σε όλα τα στοιχεία σύνδεσης και τους κωδικούς πρόσβασης του οικιακού της παρόχου Διαδικτύου. Αργότερα, ανακάλυψε ότι υπήρχαν περισσότερα τρωτά σημεία του τύπου δέσμης ενεργειών μεταξύ τοποθεσιών. Ανέφερε αυτά τα ζητήματα στον πάροχο Διαδικτύου, ελπίζοντας να εργαστεί σε αυτόν, αλλά αυτό δεν συνέβη. Αντίθετα, ο πάροχος έκοψε την πρόσβασή της στο Διαδίκτυο. Η Αλεξάνδρα έγραψε στο blog της ότι χάκαρε τον ιστότοπο του πρώτου εκδότη όταν ήταν 15 ετών. Εκδότης ήταν το MIT Press, το οποίο εξέδιδε διαδικτυακά βιβλία για τις νευροεπιστήμες, αλλά ήταν κλειδωμένα πίσω από ένα paywall που δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά. Η Αλεξάνδρα έγραψε ένα πρόγραμμα PHP που εκμεταλλευόταν μια ευπάθεια στον ιστότοπο για τη λήψη των υπό πληρωμή βιβλίων χωρίς πληρωμή.
Το 2009, απέκτησε πτυχίο Μπάτσελορ Επιστημών στην επιστήμη των υπολογιστών από το Εθνικό Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Καζακστάν, με εξειδίκευση στην ασφάλεια πληροφοριακών συστημάτων. Μελέτησε τη δυνατότητα χρήσης εγκεφαλικών κυμάτων EEG για έλεγχο ταυτότητας αντί για χρήση κωδικού πρόσβασης. Ενώ εργαζόταν στη διατριβή της, η Ελμπακιάν ανακάλυψε το πρόβλημα της πληρωμής για την πρόσβαση σε άρθρα περιοδικών, καθώς το πανεπιστήμιό της δεν είχε πρόσβαση σε πολλές δημοσιεύσεις που σχετίζονται με τη δουλειά της.
Η Αλεξάνδρα άρχισε να ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη διεπαφών εγκεφάλου-υπολογιστή και το 2010 εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ για να εργαστεί σε ένα τέτοιο έργο, που τελικά οδήγησε στην καλοκαιρινή της πρακτική άσκηση στη νευροεπιστήμη στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Τζόρτζια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Την ίδια χρονιά, η Ελμπακιάν μίλησε στο Humanity+ στο Χάρβαρντ με θέμα «Διασύνδεση εγκεφάλου-υπολογιστή, συνείδηση και παγκόσμιος εγκέφαλος». Η ιδέα της Ελμπακιάν ήταν να αναπτύξει ένα νέο είδος διεπαφής εγκεφάλου-μηχανής που θα συνδύαζε τις ιδιότητες ανθρώπου και μηχανής.
Από το 2012 έως το 2014, ήταν φοιτήτρια μεταπτυχιακού στην Ανώτατη Οικονομική Σχολή της Μόσχας, αλλά στη συνέχεια τα παράτησε. Σύμφωνα με μια συνέντευξη του 2016, η έρευνά της στη νευροεπιστήμη βρισκόταν σε αναμονή, αλλά εγγράφηκε σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα Ιστορίας Επιστημών σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο σε άγνωστη τοποθεσία. Η διατριβή της θα είχε επίκεντρο την επιστημονική επικοινωνία. Το 2019 αποφοίτησε από το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης με μεταπτυχιακό στη γλωσσολογία. Αυτή τη στιγμή ζει στη Μόσχα και σπουδάζει φιλοσοφία στη Ρωσική Ακαδημία Επιστημών.
Sci-Hub
Σύμφωνα με την Ελμπακιάν, το Sci-Hub είναι μια απλοποιημένη έκδοση ενός Παγκόσμιου Εγκεφάλου επειδή «συνδέει [τους] εγκεφάλους πολλών ερευνητών».
Η Ελμπακιάν ανέπτυξε το Sci-Hub το 2011 όταν ήταν στο Καζακστάν. Χαρακτηρίστηκε από τον ανταποκριτή του Science Τζον Μπόχανον ως «μια πράξη αλτρουισμού που προκαλεί δέος ή μια τεράστια εγκληματική επιχείρηση, ανάλογα με το ποιον ρωτάς». Η Ελμπακιάν δήλωσε ότι το πρόγραμμα είχε αρχικά σκοπό να κάνει την πρόσβαση σε ακαδημαϊκές εργασίες γρήγορη και βολική, χωρίς παγκόσμιο στόχο να κάνει όλη την επιστήμη ελεύθερη.
Όταν ο ακαδημαϊκός εκδότης Elsevier μήνυσε το Sci-Hub στις ΗΠΑ το 2015, η Ελμπακιάν έγραψε μια επιστολή στον δικαστή, όπου εξήγησε τα κίνητρά της για την έναρξη του έργου: δεν είχε την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει για κάθε μία από τις εκατοντάδες δημοσιεύσεις που χρειαζόταν για την έρευνά της, οπότε και κατέφυγε στην πειρατεία. Ίδρυσε τον ιστότοπό της για να βοηθήσει άλλους στην ίδια κατάσταση. Στην επιστολή η Ελμπακιάν έχει παράσχει διάφορα επιχειρήματα προς υποστήριξη του σκοπού της, όπως η Elsevier δεν είναι συγγραφέας εργασιών και δεν πληρώνει τους συγγραφείς, αναφέροντας ότι «η γενική άποψη στην ερευνητική κοινότητα είναι ότι οι ερευνητικές εργασίες πρέπει να διανέμονται δωρεάν (ανοιχτή πρόσβαση), όχι να πωλούνται».
Η Elsevier έλαβε ασφαλιστικά μέτρα εναντίον της και αποζημίωση 15 εκατομμυρίων δολαρίων. Μετά από μήνυση, η Ελμπακιάν παρέμεινε κρυμμένος λόγω του κινδύνου έκδοσης. Υπήρχαν επίσης αγωγές κατά του Sci-Hub και της Ελμπακιάν από άλλους εκδότες και από άλλες χώρες.
Αναγνώριση και βραβεία
Τον Δεκέμβριο του 2016, το Nature ονόμασε την Ελμπακιάν ως έναν από τους 10 ανθρώπους που είχαν μεγαλύτερη σημασία στην επιστήμη εκείνη τη χρονιά. Οι ερευνητές που χρησιμοποιούν το Sci-Hub συχνά ευχαριστούν την Ελμπακιάν στην ενότητα Ευχαριστίες των εργασιών τους.
Για τη δημιουργία του Sci-Hub, η Ελμπακιάν ονομάστηκε ήρωας, για παράδειγμα από τον νομπελίστα Ράντι Σέκμαν. Η Ars Technica την έχει συγκρίνει με τον Άαρον Σουόρτς και οι New York Times την έχουν συγκρίνει με τον Έντουαρντ Σνόουντεν. Ο Έντουαρντ Σνόουντεν αναγνώρισε το Sci-Hub ως έναν από τους σημαντικότερους ιστότοπους για ακαδημαϊκούς στον κόσμο. Έχει επίσης ονομαστεί σύγχρονη «Ρομπέν των Δασών», «Ρομπέν των Δασών της επιστήμης»  και «Βασίλισσα των Πειρατών της Επιστήμης».
Απόψεις
Η Ελμπακιάν είναι ένθερμη υποστηρίκτρια του κινήματος ανοιχτής πρόσβασης. Σύμφωνα με αυτήν, το Sci-Hub είναι μια αληθινή εφαρμογή της αρχής της ανοιχτής πρόσβασης στην επιστήμη. Πιστεύει ότι η επιστήμη πρέπει να είναι ανοιχτή σε όλους και όχι πίσω από τείχη πληρωμών.
Έχει περιγράψει τον εαυτό της ως πιστή πειρατή και πιστεύει ότι ο νόμος περί πνευματικών δικαιωμάτων εμποδίζει την ελεύθερη ανταλλαγή πληροφοριών στο διαδίκτυο και τη δωρεάν διανομή γνώσης στο Διαδίκτυο. Το 2018, ζήτησε από τους υποστηρικτές του Sci-Hub να συμμετάσχουν στο τοπικό τους Κόμμα Πειρατών προκειμένου να αγωνιστούν για την αλλαγή των νόμων περί πνευματικών δικαιωμάτων.
Η Ελμπακιάν έχει δηλώσει ότι εμπνέεται από τα κομμουνιστικά ιδεώδη και θεωρεί ότι η κοινή ιδιοκτησία των ιδεών είναι απαραίτητη για την επιστημονική πρόοδο. Στη συνέντευξή της στο Vox το 2016, είπε: «Μου αρέσει η ιδέα του κομμουνισμού και η ιδέα ότι η γνώση πρέπει να είναι κοινή και όχι πνευματική ιδιοκτησία είναι πολύ σχετική. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για πληροφορίες. Τα ερευνητικά άρθρα χρησιμοποιούνται για την επικοινωνία στην επιστήμη. Όμως η λέξη «επικοινωνία» συνεπάγεται κοινή ιδιοκτησία από μόνη της» Αναφέρθηκε στο έργο του Ρόμπερτ Μέρτον, ο οποίος θεωρούσε τον κομμουνισμό μέρος του επιστημονικού ήθους. Σύμφωνα με αυτήν, το Sci-Hub παλεύει για τον κομμουνισμό στην επιστήμη και ενάντια στην τρέχουσα κατάσταση των πραγμάτων όταν η γνώση έχει γίνει ιδιωτική ιδιοκτησία των εταιρειών, επειδή η γνώση ανήκει σε όλους.
Η Ελμπακιάν δεν θεωρεί τον εαυτό της αυστηρή μαρξιστή. Ήθελε να ενταχθεί είτε στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας είτε στο Κόμμα των Πειρατών της Ρωσίας, αλλά δεν μπόρεσε, καθώς η συμμετοχή σε πολιτικά κόμματα περιορίζεται σε όσους έχουν ρωσική υπηκοότητα.
Η Ελμπακιάν δικαιολόγησε το Sci-Hub λέγοντας ότι η έλλειψη καθολικής πρόσβασης στην ακαδημαϊκή γνώση παραβιάζει το Άρθρο 27 της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο δηλώνει ότι «καθένας έχει το δικαίωμα να... μετέχει στην επιστημονική πρόοδο και τα οφέλη της».
Έχει δηλώσει ότι υποστηρίζει ένα ισχυρό κράτος που μπορεί να αντισταθεί στον δυτικό κόσμο και ότι δεν θέλει «οι επιστήμονες της Ρωσίας και της πατρίδας μου Καζακστάν να μοιραστούν τη μοίρα των επιστημόνων του Ιράκ, της Λιβύης και της Συρίας, που «βοηθήθηκαν» από τις Ηνωμένες Πολιτείες να γίνουν πιο δημοκρατικές». Το 2012, υποστήριξε την πολιτική του Πούτιν.
Παραπομπές
Κατηγορία:Καζάκοι Κατηγορία:Ακτιβιστές Κατηγορία:Προγραμματιστές Κατηγορία:Νευροεπιστήμονες
Τίπας
Το Σέρο Τίπας (Cerro Tipas, επίσης γνωστό ως Σέρο Κασαδέρο, Cerro Cazadero, ή Σέρο Γουόλτερ Πενκ, Cerro Walther Penck) είναι τεράστιο σύνθετο ηφαίστειο στις Άνδεις, στη βορειοδυτική Αργεντινή, στην επαρχία Καταμάρκα, νομός Τινογάστα, στην Πούνα δε Ατακάμα. Βρίσκεται ακριβώς νοτιοδυτικά του Όχος δελ Σαλάδο, του ψηλότερου ηφαιστείου στον κόσμο. Το Τίπας είναι ίσως το τρίτο υψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο.
Ηφαίστειο
μικρογραφία|Άποψη της κύριας κορυφής από το κεντρικό οροπέδιο της κορυφής Το σύμπλεγμα καλύπτει μια επιφάνεια 25 τετραγωνικών χιλιομέτρων και αποτελείται από στρωματοηφαίστεια, δόμους λάβας και ροές λάβας. Υπάρχουν αναφορές για φουμαρολική δραστηριότητα, και οι ντε Σίλβα και Φράνσις (1991) θεώρησαν ότι το ηφαίστειο ήταν ενεργό για τελευταία φορά κατά το Ολόκαινο. Το 2013 αναφέρθηκαν λίμνες κρατήρων με οσμή θείου. Το σύμπλεγμα Τίπας-Σέρο Μπάγιο ήταν ενεργό πριν από 2,9-1,2 εκατομμύρια χρόνια με δακίτες και ρυόλιθους. Η σύνθεση του μάγματος είναι η συνηθισμένη για τα στρωματοηφαίστεια των Άνδεων. Οι τομογραφικές μελέτες του υποκείμενου φλοιού υποδεικνύουν ένα μοτίβο σεισμικής εξασθένησης κάτω από το Τίπας.
Υψόμετρο
Έχει επίσημο υψόμετρο 6658 μέτρα, ωστόσο, με βάση το υψόμετρο που παρέχουν τα διαθέσιμα ψηφιακά υψομετρικά μοντέλα, SRTM (6663m ), ASTER (6627m ), SRTM συμπληρωμένο με ASTER (6663m ), TanDEM-X (6699m ), καθώς και μια έρευνα GPS χειρός από τον Μάξιμο Κάους τον Απρίλιο του 2013 (6688 μέτρα), το ηφαίστειο βρίσκεται περίπου 6670 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Το ύψος του πλησιέστερου πυρήνα είναι 6019 μέτρα, άρα η προεξοχή του είναι 651 μέτρα. Το Τίπας καταγράφεται ως βουνό, με βάση το σύστημα κυριαρχίας και η κυριαρχία του είναι 9,76%. Η μητρική του κορυφή είναι το Όχος ντελ Σαλάδο και η τοπογραφική απομόνωση είναι 9,8 χιλιόμετρα. Οι πληροφορίες αυτές ελήφθησαν κατά τη διάρκεια έρευνας της Σούζαν Ίμπερ το 2014.
Νέος Καύκασος Φλώρινας
Ο Νέος Καύκασος είναι χωριό που ανήκει στο Δήμο Φλώρινας της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, σύμφωνα με τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα “Καλλικράτης”. Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας σύμφωνα με το σχέδιο “Καποδίστριας”, μέχρι το 2010, ο Νέος Καύκασος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Νέου Καυκάσου του πρώην Δήμου Κάτω Κλεινών του Νομού Φλωρίνης.
Βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 680 μέτρων στην ιστορική περιοχή της Λυγκηστίδας και απέχει περίπου ένα χιλιόμετρο από τα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία. Ο ποταμός Σακουλέβας ρέει μερικές εκατοντάδες μέτρα ανατολικά από το χωριό. Ο Νέος Καύκασος ιδρύθηκε από Πόντιους μετά τη διαφυγή τους από την πόλη του Καρς στον Καύκασο, η οποία στο τέλος έγινε τουρκική το 1921, εξ ου και το όνομα του χωριού "Νέος Καύκασος". Το 1924 ο Νέος Καύκασος αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητη αγροτική κοινότητα, που ενσωματώθηκε το 1997 στον δήμο Κάτω Κλεινών και άλλαξε το 2011 ενσωματώνοντας στον δήμο Φλώρινας.
Ο πληθυσμός του είναι 229 άτομα. Η σχεδιασμένη θεμελίωση του χωριού αναγνωρίζεται από τους ορθογώνιους δρόμους και την ορθογώνια διάταξή του. Στη μέση του χωριού περνά η διαδρομή της αχρησιμοποίητης σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκης - Μοναστηρίου, η οποία χτίστηκε το 1894. Στο Νέο Καύκασο υπήρξε επίσης ο συνοριακός σταθμός αυτής της διαδρομής τον 20ο αιώνα.
Ο Νέος Καύκασος βρίσκεται πάνω από ένα μεγάλο υπόγειο απόθεμα διοξειδίου του άνθρακα που εκτείνεται σε όλη τη λεκάνη της Φλώρινας, γνωστό από τη δεκαετία του 1960 και το οποίο αξιοποιείται εμπορικά. Το καλοκαίρι του 1990 μια γεώτρηση έφτασε σε βάθος 559 μέτρων κοντά στο χωριό. Μετά το κλείσιμο της βαλβίδας, διοξείδιο του άνθρακα διέφυγε και σχημάτισε μια τρύπα βάθους 50 μέτρων που έγινε μικρή λίμνη με εμβαδόν 25 τετραγωνικά μέτρα μέσα από την οποία έβγαιναν φυσαλίδες με διοξείδιο του άνθρακα. Λόγω των υψηλών συγκεντρώσεων CO2 ένας φράκτης κατασκευάστηκε γύρω της ώστε να μην πλησιάζουν άνθρωποι και ζώα. Μετά από μερικά χρόνια ο φράκτης αφαιρέθηκε και γύρω από τη λίμνη κτίστηκε τσιμεντένια πεζούλα. Τότε χρησιμοποιήθηκε από τους ντόπιους, οι οποίοι βουτούσαν μέσα τα πόδια τους. Όμως ένας άντρας που αποπειράθηκε να κολυμπήσει σε αυτή πέθανε λόγω ασφυξίας από το διοξείδιο του άνθρακα. Στη συνέχεια η πρόσβαση στη λίμνη απαγορεύτηκε. Το 2003 η λίμνη είχε ξεραθεί, ενώ το 2011 βρέθηκε ότι τα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα στην περιοχή ήταν φυσιολογικά.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Κάτω Κλεινών
Μεσόκαμπος Φλώρινας
Ο Μεσόκαμπος είναι χωριό στον Δήμο Φλώρινας της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας, βάσει της διοικητικής διαίρεσης της Ελλάδας όπως διαμορφώθηκε με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης». Κατά τη διοικητική διαίρεση της Ελλάδας σύμφωνα με το σχέδιο «Καποδίστριας», μέχρι το 2010, ο Μεσόκαμπος ανήκε στο Τοπικό Διαμέρισμα Μεσόκαμπου του πρώην Δήμου Κάτω Κλεινών του Νομού Φλωρίνης.
Δημογραφικά στοιχεία
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο Μεσόκαμπος είχε 67 κατοίκους.
Γεωγραφία
Το χωριό απέχει 1,5 χλμ από τα σύνορα με την Βόρεια Μακεδονία, 20 χιλιόμετρα βορειοανατολικά από τη Φλώρινα, 16 χιλιόμετρα βορειοανατολικά των Κάτω Κλεινών, στο βόρειο άκρο της πεδιάδας της Φλώρινας, στη γεωγραφική και ιστορική περιοχή της Πελαγονίας.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Φλώρινας Κατηγορία:Δήμος Κάτω Κλεινών
Αλέξιος Φρειδερίκος Χριστιανός του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ
Ο Αλέξιος Φρειδερίκος Χριστιανός, γερμ. Alexius Friedrich Christian (12 Ιουνίου 1767 - 24 Μαρτίου 1834) από τον Οίκο των Ασκάνια ήταν δούκας του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ (1796-1834).
Βιογραφία
Ήταν ο μόνος γιος του Φρειδερίκου-Αλβέρτου, πρίγκιπα του Άνχαλτ-Μπέρνμπουργκ και της Λουίζας-Αλμπερτίνας, κόρης του Φρειδερίκου-Καρόλου δούκα του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Πλεν.
Το 1834 απεβίωσε στο Μπάλενστετ του Άνχαλτ σε ηλικία 67 ετών και τον διαδέχθηκε ο μόνος γιος του Αλέξανδρος-Κάρολος.
Οικογένεια
Νυμφεύτηκε το 1794 τη Μαρία-Φρειδερίκη, κόρη του Γουλιέλμου Α΄, εκλέκτορα της Έσσης και είχε τέκνα:
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος των Ασκάνια
Σουλτανάτο των Τζαλαγιριδών
Κυβέρνηση
Η κυβέρνηση των Τζαλαγιριδών και η αρχιγραμματεία της είχε οργανωθεί στα πρότυπα του πρωτοκόλλου των Ιλχανιδών, με έγγραφα γραμμένα στα Περσικά και τα Μογγολικά. Η διπλωματική αλληλογραφία τους επίσης μιμείτο αυτή του Ιλχανάτου, χρησιμοποιώντας με το μελάνι μια τετράγωνη κόκκινη σφραγίδα με ισλαμικές φράσεις στα αραβικά.
Κατηγορία:Πρώην μοναρχίες Κατηγορία:Πρώην κράτη της Μέσης Ανατολής Κατηγορία:Πρώην αυτοκρατορίες της Ασίας
Κοινότητα Μαλακίων
Η Κοινότητα Μαλακίων είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1931 με το ΦΕΚ 35Α - 14/02/1931 με την απόσπαση του οικισμού Κάτω Μαλάκι από την τότε κοινότητα Άνω Βαρσαμονέρου και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και και τον οικισμό Άνω Μαλάκι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 138 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο κ. Παναγιώτη Λαμπιθιανάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Κερισιάνο Καλόλο
Ως Ούλου, επέβλεψε την αντικατάσταση του παλιού πλοίου του Τοκελάου, του MV Tokelau, το οποίο θεωρούνταν ότι δεν ήταν πλέον ασφαλές και αξιόπλοο, με το νεότερο, ειδικά κατασκευασμένο PB Matua, που χορηγήθηκε από τη Νέα Ζηλανδία. Τον Ιούνιο του 2012 ο Καλόλο απέλυσε τον υπουργό Μεταφορών του, τον Φούα Τολόα, λόγω της επιμονής του τελευταίου ότι το MV Tokelau ήταν ακόμη αξιόπλοο και της υπόδειξης του υπουργού Εξωτερικών της Νέας Ζηλανδίας Μάρεϊ ΜακΚάλι ότι η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας δεν μπορούσε να συνεργαστεί με τον Τολόα. Τα χαρτοφυλάκια του Τολόα (Οικονομικά, Τηλεπικοινωνίες, Ενέργεια και Μεταφορές) ανέλαβε ο Ούλου.
Ο Καλόλο επέβλεψε επίσης τη μετάβαση της μικρής χώρας από την ενέργεια με ντίζελ στην ηλιακή ενέργεια, που εφαρμόστηκε από τη νεοζηλανδική εταιρεία Vector το 2012. Το σύστημα αυτό αναβαθμίστηκε και επισκευάστηκε το 2020, επίσης υπό την ηγεσία του.
Τον Σεπτέμβριο του 2012 διορίστηκε πρύτανης του περιφερειακού Πανεπιστημίου του Νότιου Ειρηνικού. Πριν γίνει Ούλου, είχε υπηρετήσει ως συντονιστής του Πανεπιστημίου στο Τοκελάου.
Η πρώτη του θητεία ως Ούλου έληξε τον Μάρτιο του 2013. Ο διάδοχός του ήταν ο Σαλέσιο Λούι, ο faipule του Νουκουνόνου.
Βικτώρια Λουίζα του Ζολμς-Μπάρουτ
H Βικτωρία-Λουίζα (γερμ. Viktoria-Luise von Solms-Baruth, 13 Μαρτίου 1921 - 1 Μαρτίου 2003) από τον Οίκο του Ζολμς, ήταν κόρη του Κόμη του Ζαλμς-Μπάρουτ και με τους γάμους της έγινε πρώτα πριγκίπισσα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και μετά κα Βίττεν.
Κερισιάνο Καλόλο
Έγινε Ούλου και πάλι τον Μάρτιο του 2019, αντικαθιστώντας τον Αφέγκα Γκαουαλόφα. Τον διαδέχθηκε ο Φοφό Εσέρα Τουισάνο.
Βικτώρια Λουίζα του Ζολμς-Μπάρουτ
Βιογραφία
Η Βικτωρία-Λουίζα Φρειδερίκη Καρολίνα Ματθίλδη ήταν κόρη του Χανς, Κόμη του Ζολμς-Μπάρουτ, και της Καρολίνας Ματθίλδης, κόρης του Φρειδερίκου Φερδινάνδου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν.
Κερισιάνο Καλόλο
Έγινε Ούλου για άλλη μια φορά τον Μάρτιο του 2021, αντικαθιστώντας τον Τουισάνο.
Το 2020 ο Καλόλο συνέταξε ένα δημοψήφισμα που ορίστηκε για το 2025 προκειμένου η περιοχή να αποκτήσει περισσότερη αυτονομία ή ενδεχομένως να ανεξαρτητοποιηθεί από τη Νέα Ζηλανδία.
Βικτώρια Λουίζα του Ζολμς-Μπάρουτ
Οικογένεια
Παντρεύτηκε πρώτα το 1942 τον Φρειδερίκο Ιωσία της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα και είχε τέκνο:
Κερισιάνο Καλόλο
Η τρίτη του θητεία ως Ούλου έληξε στις 19 Μαΐου 2022 και τον διαδέχθηκε ο Σιοπίλι Πέρεζ, faipule του Νουκουνόνου.
Βικτώρια Λουίζα του Ζολμς-Μπάρουτ
Οικογένεια
Το 1946 διαζεύχθηκαν και η Βικτωρία-Λουίζα έκανε δεύτερο γάμο το 1947/48 με τον Ρίχαρντ Βίττεν από την Αυστρία. Είχε τέκνο:
Κερισιάνο Καλόλο
Εξελέγη Ούλου για άλλη μια φορά στις 6 Μαρτίου 2023.
Βικτώρια Λουίζα του Ζολμς-Μπάρουτ
Παραπομπές
Κατηγορία:Οίκος του Ζολμς Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Γερμανίας Κατηγορία:Πριγκίπισσες της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα
Κερισιάνο Καλόλο
Παραπομπές
Καλολο Κερισιανο Καλολο Κερισιανο
Γενικές εκλογές στην Αγία Ελένη 2021
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στην Αγία Ελένη στις 13 Οκτωβρίου 2021 για την εκλογή των 12 μελών του Νομοθετικού Συμβουλίου. Ήταν οι πρώτες εκλογές μετά το δημοψήφισμα που έγινε τον Μάρτιο του 2021 για την αλλαγή του συστήματος διακυβέρνησης από το σύστημα επιτροπών σε υπουργικό σύστημα. Έπειτα από τις εκλογές, η πρώτη επικεφαλής υπουργός στο νησί, η Τζούλι Τόμας, εξελέγη από τα μέλη του Νομοθετικού Συμβουλίου κατά την πρώτη συνεδρίαση στις 25 Οκτωβρίου.
Εκλογικό σύστημα
Εξελέγησαν 12 βουλευτές για τις ισάριθμες έδρες στο Νομοθετικό Συμβούλιο με το πλειοψηφικό σύστημα. Οι ψηφοφόροι επιτρεπόταν να ψηφίσουν ως και 12 υποψηφίους. Δεν υπάρχουν πολιτικά κόμματα, κατά συνέπεια όλοι και όλες οι υποψήφιοι/ες κατέρχονται ως ανεξάρτητοι.
Παραπομπές
2021 Αγια Ελενη
Κουρντιμάνς
Το Κουρντιμάνς (γαλλικά: Courdimanche) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Κουρντιμανσουά (γαλλικά: Courdimanchois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Αγκαράκ
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά της Αρμενίας
Βάλε με στην αγκαλιά σου (τραγούδι)
Το «Βάλε με στην αγκαλιά σου» (1934) είναι λαϊκό τραγούδι του Σμυρνιού συνθέτη Βαγγέλη Παπάζογλου ή Αγγούρη ή Καλλίνικου. Τους στίχους του τραγουδιού έγραψε η γυναίκα του συνθέτη, Αγγελική Παπάζογλου. Το τραγούδι έχει ερμηνευτεί σε συνεργασία με γνωστούς καλλιτέχνες, όπως:
Η ιστορία του τραγουδιού
Αναφέρεται ότι ένα βράδυ η Αγγελική Παπάζογλου, που ήταν τυφλή, περίμενε το σύζυγό της Βαγγέλη να γυρίσει από το μαγαζί που έπαιζε. Έβρεχε καταρρακτωδώς, το σπίτι έμπαζε νερά και, μη μπορώντας να προστατευτεί, έκλαιγε. Όταν επέστρεψε το σπίτι ο Βαγγέλης Παπάζογλου τη βρήκε βρεγμένη και τρομαγμένη, την πήρε αγκαλιά σε μια στεγνή γωνία του κρεβατιού, άνοιξε μια ομπρέλα και έμειναν έτσι αγκαλιασμένοι μέχρι το πρωί που σταμάτησε η βροχή. Η Αγγελική που έγραφε στίχους και τραγουδούσε, εμπνεόμενη από αυτό το περιστατικό, έγραψε τα παρακάτω στιχάκια, στα οποία έβαλε μουσική ο Βαγγέλης Παπάζογλου. Το αποτέλεσμα του συμβάντος ήταν η δημιουγία του κλασικού λαϊκού τραγουδιού.
Παραπομπές
<div style="">
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Τραγούδια του 1934 Κατηγορία:Ρεμπέτικα τραγούδια
Κοινότητα Μούντρου
Η Κοινότητα Μούντρου είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 148Α - 13/06/1925 με την απόσπαση του οικισμού Μούντρος από την τότε κοινότητα Ρουστίκων και τον ορισμό του ως έδρα της. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και και τον οικισμό Βελονάδο. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 179 κατοίκους.
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Τερζάκης
Το επώνυμο Τερζάκης μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ντέιγ-λα-Μπαρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντεϊουά (γαλλικά: Deuillois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Ευθυμίου
Το ελληνικό επώνυμο Ευθυμίου μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Ωμπόν
Το Ωμπόν (γαλλικά: Eaubonne) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ωμποναί (γαλλικά: Eaubonnais).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Ντομόν
Το Ντομόν (γαλλικά: Domont) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό του Βαλ-ντ'Ουάζ, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ντομοντουά (γαλλικά: Domontois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες του Βαλ-ντ'Ουάζ
Γεώργιος Αργυρόπουλος
Το ελληνικό ονοματεπώνυμο Γεώργιος Αργυρόπουλος μπορεί να αναφέρεται σε κάποιο από τα παρακάτω πρόσωπα:
Κάνναβη στην Ελλάδα
Η χρήση της κάνναβης στην Ελλάδα είναι παράνομη για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Το 2017 η ιατρική χρήση της κάνναβης νομιμοποιήθηκε, παρόλο που ο νόμος δεν έχει ακόμη εφαρμοστεί για τους ασθενείς. Ένα χρόνο αργότερα, άρθηκε η απαγόρευση καλλιέργειας ή παραγωγής της, δίνοντας τη δυνατότητα στις φαρμακευτικές εταιρείες να καλλιεργούν νόμιμα κάνναβη, καθώς και στους προμηθευτές βιομηχανικής κάνναβης να καλλιεργούν ποικιλίες με ποσοστό συγκέντρωσης τετραϋδροκανναβινόλης (THC) κάτω του 0,2%.
Ιστορία
Το 1890, η Ελλάδα ψήφισε νόμο που έκανε την καλλιέργεια και χρήση χασίς παράνομη, αλλά οι νόμοι ήταν σε μεγάλο βαθμό αναποτελεσματικοί. Η χρήση της κάνναβης αυξήθηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς οι Έλληνες στρατιώτες και πρόσφυγες από τη Μικρασία έφτασαν στην ηπειρωτική Ελλάδα. Μαζί τους έφεραν και τη συνήθεια τους να καταναλώνουν κάνναβη. Αυτή η έξαρση ξεθώριασε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, λόγω των απωλειών επί της γερμανικής κατοχής.
Ιατρική κάνναβη
Τον Ιούλιο του 2016 η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα σχημάτισε ομάδα εργασίας για να εκτιμήσει τις δυνατότητες που παρείχε η χρήση της ιατρικής κάνναβης. Η έκθεση εκδόθηκε τον Οκτώβριο.
Τον Ιούνιο του 2017 ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ανακοίνωσε ότι εκδόθηκε Κοινή Υπουργική Απόφαση σχετικά με τη νομιμότητα της ιατρικής κάνναβης. Η απόφαση δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, αναφέροντας ότι η ιατρική χρήση της κάνναβης είναι νόμιμη για τους ασθενείς με ιατρική συνταγή. Σε δηλώσεις του, ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε: «Από τώρα και στο εξής, η χώρα γυρίζει σελίδα, η Ελλάδα περιλαμβάνεται στις χώρες όπου η παράδοση της ιατρικής κάνναβης σε ασθενείς που τη χρειάζονται είναι νόμιμη.
Το Μάρτιο του 2018, το ελληνικό Κοινοβούλιο ενέκρινε νόμο που επιτρέπει την καλλιέργεια και παραγωγή της ιατρικής κάνναβης στην Ελλάδα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνική κοινωνία Κατηγορία:Κάνναβη
Γιόχενσταϊν
thumb|right|250px|Ο βράχος Γιόχενσταϊν thumb|right|250px|Άγαλμα της Νεράιδας Ίζα στην όχθη του Δούναβη, αριστερά στην φωτογραφία διακρίνεται ο βράχος Γιόχενσταϊν Ο βράχος Γιόχενσταϊν (Γερμ.: Jochenstein) είναι βραχονησίδα στον ποταμό Δούναβη στην γερμανική πλευρά των συνόρων με την Αυστρία. Είναι τμήμα της χαλαζιομιγούς βραχοσειράς Πφαλ, που βρίσκεται στο δάσος της Βαυαρίας. Ο βράχος αυτός είναι ονοματοδότης της κοντινής συνοικίας, μιας μονάδας παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος και του κάστρου Αλτγιόχενσταϊν. Εκτός αυτού αποτελεί και φυσικό ορόσημο.
Το όνομα Γιόχενσταϊν, σημαίνει ο βράχος του Ιωάννη και έχει την προέλευσή του σε ένα αρχαίο παγανιστικό έθιμο, σύμφωνα με το οποίο, κατά το ηλιοστάσιο γινόταν σπονδή. Με τον εκχριστιανισμό του ντόπιου πληθυσμού αντί για σπονδή γινόταν ευχέλαιο προς τιμή του Αγίου Ιωάννη του βαπτιστή, και βαφτίζονταν οι ναυτικοί. Για τον σκοπό αυτό κτίστηκε τον 18ο αιώνα ένα εκκλησάκι, και ανεγέρθη πέτρινο άγαλμα του Αγίου Ιωάννη Νέπομουκ, προστάτη των ναυτικών. Σύμφωνα με μια άλλη παράδοση, μέσα στην βραχονησίδα κατοικεί η Νεράιδα Ίζα, η οποία τραγουδάει και παρασύρει τους ναυτικούς στον θάνατο.
Πηγές
Κατηγορία:Νησιά της Αυστρίας Κατηγορία:Νησιά της Γερμανίας Κατηγορία:Νησιά του Δούναβη
Πλαυτία Ουργουλανίλλα
Η Πλαυτία Ουργουλανίλλα, λατιν.: Plautia Urgulanilla (γενν. 9 π.Χ. - μετά το 24 μ.Χ.) ήταν η πρώτη σύζυγος του μέλλοντα Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κλαυδίου. Ήταν παντρεμένοι γύρω στο 9 μ.Χ., όταν αυτή ήταν 18 ετών. Η Σουητώνιος γράφει ότι διαζεύχθηκαν το 24 μ.Χ. λόγω των «ερωτικών σκανδάλων της και της υποψίας για συμμετοχή σε δολοφονία.
Πιθανή συμπαιγνία στη δολοφονία της Απρονίας
Η δολοφονία, στην οποία υποτίθεται ότι είχε συμμετάσχει η Ουργουανίλα, ήταν της κουνιάδας της Απρονίας, η οποία ήταν η δεύτερη σύζυγος του Μάρκου Πλαύτιου Σιλβανού ΙΙ, αδελφού της Ουργουλανίλλας. Ωστόσο σε κανένα από τα υπάρχοντα αρχαία κείμενα δεν διευκρινίζεται πώς συμμετείχε, και οι λεπτομέρειες που παρέχονται από τον Τάκιτο φαίνεται να υπονοούν ότι δεν θα μπορούσε να είχε εμπλακεί προσωπικά. Ο Πλαύτιος Σιλβάνος είχε νυμφευτεί για πρώτη φορά τη Φαβία Νουμαντίνα. Όμως κάποια στιγμή πριν από το 24 μ.Χ., είχαν χωρίσει και είχε νυμφευτεί την Απρονία, κόρη του Λευκίου Απρονίου. Το 24 μ.Χ., ο Πλαύτιος Σιλβανός κατηγορήθηκε για δολοφονία της Απρονίας «για λόγους που δεν εξακριβώθηκαν», ρίχνοντάς την έξω από ένα παράθυρο, το ίδιο έτος. Ο Σιλβανός απάντησε ισχυριζόμενος ότι κοιμόταν, όταν είχε συμβεί το γεγονός και δεν γνώριζε εντελώς τις συνθήκες που οδήγησαν στο τέλος της, λέγοντας ότι ίσως αυτοκτόνησε. Η δολοφονία διερευνήθηκε από τον Αυτοκράτορα Τιβέριο, ο οποίος, αφού ερεύνησε το υπνοδωμάτιο του ζευγαριού, ανακάλυψε αποδεικτικά στοιχεία για μία σύγκρουση και ως εκ τούτου παρέπεμψε την υπόθεση στη Σύγκλητο για δίκη, υπονοώντας έτσι ότι πίστευε πως ο Σιλβανός είναι ένοχος. Ωστόσο η γιαγιά του Σιλβανού, η Ουργουλανία, του έστειλε ένα στιλέτο ενθαρρύνοντάς τον να αυτοκτονήσει, κάτι που έκανε. Λίγο μετά τη δολοφονία της Απρονίας, η Φαβία Νουμαντίνα "κατηγορήθηκε ότι προκάλεσε την παραφροσύνη τού συζύγου της με μαγικά ξόρκια και φίλτρα", αλλά αθωώθηκε.
Καταγωγή
Η Ουργουλανίλλα ήταν μέλος του γένους των Πλαυτίων. Ήταν καταγωγής Ετρουσκικής.
Γιαγιά της ήταν η Ουργουλανία, από την οποία πήρε το όνομά της. Ήταν στενή φίλη της Λιβίας, συζύγου του Αυγούστου.
Πατέρας της ήταν ο Μάρκος Πλαύτιος Σιλβανός Ι, ύπατος για το έτος 2 π.Χ. και στρατηγός με διακρίσεις, τιμημένος με διάκοσμο θριάμβου για τις επιτυχίες του στο Bellum Batonianum (τη Μεγάλη Ιλλυρική Επανάσταση) το 12 μ.Χ.
Η Ουργουλανίλλα είχε τρία τεκμηριωμένα αδέλφια:
Οικογένεια
Η Ουργουλανίλλα είχε δύο βεβαιωμένα παιδιά:
Στη λογοτεχνία
Η Ουργουλανίλλα εμφανίζεται ως σημαντικός χαρακτήρας στο έργο του Ρόμπερτ Γκρέιβς Εγώ, ο Κλαύδιος. Τον ρόλο της έπαιξε η Τζένιφερ Κρόξτον στην προσαρμογή του μυθιστορήματος στην οθόνη από το BBC TV.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Ετρούσκοι
Ρίτσαρντ Κουκλίνσκι
Ο Ρίτσαρντ Λέοναρντ Κουκλίνσκι (αγγλικά: Richard Leonard Kuklinski, 11 Απριλίου 1935 - 5 Μαρτίου 2006) ήταν ένας Αμερικανός κατά συρροήν δολοφόνος και εγκληματίας. Διεύθυνε μια σπείρα εμπορίου ναρκωτικών και είχε εμπλακεί σε διανομή πορνογραφικού υλικού από τα 12 του κιόλας χρόνια. Ο Κουκλίνσκι σκότωσε αρκετά άτομα που αρχικά δελέασε και λήστεψε. Αστυνομικοί τον περιέγραφαν ως κάποιον που σκότωνε για κέρδος. Ζούσε με τη γυναίκα και τα παιδιά του σε προάστιο του Νιου Τζέρσεϊ. Τον ήξεραν ως έναν στοργικό πατέρα και σύζυγο που νοιαζόταν για την οικογένειά του. Δήλωσαν ότι δεν γνώριζαν για τα εγκλήματά του. Του δόθηκε το ψευδώνυμο The Iceman, διότι είχε παγώσει κάποια από τα θύματα του, ώστε να είναι αδύνατο να προσδιοριστεί ο χρόνος θανάτου. Όταν συνελήφθη, ο Κουκλίνσκι ισχυρίστηκε ότι δούλεψε ως πληρωμένος δολοφόνος για την Αμερικανική Μαφία και ότι ήταν αυτός που σκότωσε τον Πολ Καστελλάνο, τον Ρόι ΝτεΜέιο και τον Τζίμι Χόφα. Πολλοί, όπως ο Μάικλ Φραντσίζ, θεωρούν τους ισχυρισμούς του Κουκλίνσκι αβάσιμους και ανόητους, ενώ ορισμένοι δηλώνουν ότι το πιθανότερο είναι ο Κουκλίνσκι να μην είχε την παραμικρή σχέση με την Μαφία.
Ήταν επίσης αδερφός του Αμερικανού βιαστή και παιδεραστή Τζόζεφ Κουκλίνσκι.
Παραπομπές
Κατηγορία:Αμερικανοί εγκληματίες Κατηγορία:Ιρλανδοαμερικανοί Κατηγορία:Πολωνοαμερικανοί Κατηγορία:Αμερικανοί κατά συρροή δολοφόνοι
Αυρόκαστρο Αττικής
Το Αυρόκαστρο είναι οικισμός της δημοτικής κοινότητας Κερατέας, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Κερατέας, του δήμου Λαυρεωτικής, της περιφερειακής ενότητας Ανατολικής Αττικής, στην περιφέρεια Αττικής, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Γεωγραφία
Το Αυρόκαστρο είναι πεδινός, μεσόγειος οικισμός στο κεντροανατολικό τμήμα του νομού Αττικής. Βρίσκεται στις βόρειες παρυφές του υψώματος «Αγριόκαστρο» ή «Οβριόκαστρο» (313 μ.), πολύ κοντά στην στην εθνική οδό Λαυρίου (ΕΟ 89) και νοτιοανατολικά της Κερατέας, σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 145. Απέχει 50 χλμ. περίπου ΝΑ. του κέντρου της Αθήνας (μέσω Σταυρού).
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στον δήμο Κερατέας του νομού Αττικής. Με το ΦΕΚ 87Α – 07/06/2010 αποσπάστηκε από τον δήμο Κερατέας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λαυρεωτικής.
Ονομασία
Η ονομασία του οικισμού προέκυψε, πιθανόν, από παραφθορά του ονόματος του κοντινού υψώματος, «Αγριόκαστρο» ή «Οβριόκαστρο».
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Αττικής Κατηγορία:Δήμος Λαυρεωτικής
Κόλπος Άλμπερτ Έντουαρντ
Ο Κόλπος Άλμπερτ Έντουαρντ (αγγλικά: Albert Edward Bay) είναι ένας κόλπος στη νοτιοανατολική πλευρά του νησιού Βικτώρια του Καναδικού Αρκτικού Αρχιπελάγους. Ο κόλπος γειτνιάζει με το ανατολικό μέρος του Στενού Βικτώρια. Εντός του κόλπου βρίσκονται διάφορα νησιά, με σημαντικότερο το νησί Αντμίραλτι στην είσοδό του. Βόρεια του κόλπου βρίσκεται η Χερσόνησος Κόλινσον.
Παραπομπές
Αλμπερτ
Καζιμιέρα Ζουουάφσκα
Η Καζιμιέρα Ζουουάφσκα (πολωνικά: Kazimiera Żuławska, το γένος Χανίτσκι) (22 Φεβρουαρίου 1883 - 18 Απριλίου 1971) ήταν Πολωνή ρομανίστρια, μεταφράστρια, ορειβάτισσα και ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών.
Βιογραφία
Η Καζιμιέρα γεννήθηκε Τσεμερίσι. Οι γονείς της ήταν αριστοκράτες γαιοκτήμονες. Ο πατέρας της ήταν ο Ιγκνάτσι Ντιονίζι Χανίτσκι και η μητέρα της η Ζόφια, το γένος Οστόλσκα. Αποφοίτησε από το 2ο Γυμνάσιο Θηλέων της Βαρσοβίας, λαμβάνοντας ένα αργυρό μετάλλιο το 1900 και τα προσόντα ως δασκάλα στο σπίτι. Σπούδασε ρομανικές σπουδές στα πανεπιστήμια του Λβιβ και της Βέρνης. Στο τελευταίο, το 1910, απέκτησε διδακτορικό δίπλωμα για τη διατριβή της «Γυναίκες στο Θέατρο Βολτέρα».
Παντρεύτηκε τον συγγραφέα Γέζι Ζουουάφσκι στις 22 Ιουνίου 1907. Με τον σύζυγό της και τον αδερφό του, Γιάνους, ανέβηκε στις Άλπεις και στα Όρη Τάτρα. Τα έτη 1910–1921 έζησε στο Ζακοπάνε. Μετά το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γέζι Ζουουάφσκι εντάχθηκε στις Λεγεώνες και η Καζιμιέρα ήταν η πρόεδρος του τμήματος Ζακοπάνε του Γυναικείου Συνδέσμου της Γαλικίας και της Σιλεσίας (1915–1918). Μετά τον θάνατο του συζύγου της το 1915, έγινε γραμματέας του Καζίμιες Τετμάγιερ. Ο Οίκος Ζουουάφσκι - "Łada" στην οδό Χαουουμπινσκιέγκο (Chałubińskiego) 3 - ήταν ένα κέντρο συνάντησης για τους μποέμ του Ζακοπάνε Στανίσουαφ Ιγκνάτσι Βιτκιέβιτς, Καζίμιες Πσέρβα-Τετμάγιερ, Γιαν Κασπρόβιτς, Τίμον Νιεσιοουόφσκι και Μπρονίσουαφ Μαλινόφσκι. Για να αποκτήσει χρήματα για την ίδια και τα παιδιά της, διατηρούσε επίσης ξενώνα και φούρνο στον οίκο.
Στην ανεξάρτητη Πολωνία, μετακόμισε στο Τόρουν με τους γιους της, διευθύνοντας τον ξενώνα "Zofiówka" στην οδό Μπιντγκόσκα 26, την οποία επισκέφτηκαν και οι φίλοι της από το Ζακοπάνε, συμπεριλαμβανομένων των Στανίσουαφ Πσιμπισέφσκι, Τίμον Νιεσιοουόφσκι, Τσαρλς Ζαβοντζίνσκι, Στανίσουαφ Ιγκνάτσι Βιτκιέβιτς και Γιούλιους Οστέρβα. Εκείνα τα χρόνια είχε σχέση με τον συνθέτη και βιολιστή Μαρτσέλι Φέλιξ Ποπουάφσκι. Αφού μετακόμισε στη Βαρσοβία, εργάστηκε ως υπάλληλος στο Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Ήταν επίσης μεταφράστρια γαλλικής και ισπανικής λογοτεχνίας και ορειβατικών βιβλίων. Στα τέλη της δεκαετίας του 1920, επέστρεψε στην Πολωνική Ένωση Γυναικών.
Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έκρυψε Εβραίους στο διαμέρισμά της, τους οποίους βοήθησε να αποκτήσουν πλαστά έγγραφα και να βρουν δουλειά. Για τον ηρωισμό της, μαζί με τον γιο της, Βαβζίνιετς, τιμήθηκε μετά θάνατον από το Γιαντ Βασσέμ το 1981 με τον τίτλο «Δίκαιος των Εθνών».
Στη Βαρσοβία, έζησε μέχρι το θάνατό της, αλλάζοντας διευθύνσεις. Διατηρούσε ακόμα ένα ανοιχτό σπίτι και ήταν καλλιτέχνης. Συνέχισε να μεταφράζει στα πολωνικά, συμπεριλαμβανομένου του δράματος «Γιουντίτα» του Σαρλ ντε Περέ-Σαπού, που ανέβηκε από τον Καζίμιες Ντέιμεκ στο Νέο Θέατρο του Λοτζ (10 Σεπτεμβρίου 1960) και στη συνέχεια στο Τηλεοπτικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Στανίσουαφ Βολ (1960) και Ιρένα Μπάμπελ (1974). Μετά τη συνταξιοδότησή της, την υποστήριξαν οι γιοι της - ο Μάρεκ, καλλιτέχνης-ζωγράφος που ζούσε εξόριστος στο Λονδίνο, ο Γιούλιους, συγγραφέας και μακροχρόνιος πρόεδρος του Pen Club, και ο νεότερος, Βαβζίνιετς, (μουσικολόγος και συνθέτης). Όλοι οι γιοί της κληρονόμησαν το πάθος της για την αναρρίχηση και την ορειβασία. Ενταφιάστηκε στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι (τμήμα R, σειρά 4, θέση 21: Ταντέους Οστόλσκι, παρ. 14884).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πολωνοί μεταφραστές Κατηγορία:Πολωνοί ορειβάτες Κατηγορία:Πολωνοί ακτιβιστές για τα δικαιώματα των γυναικών Κατηγορία:Πολωνοί Δίκαιοι των Εθνών Κατηγορία:Ενταφιασμοί στο Κοιμητήριο Ποβόνσκι
Σεμπάδ Β΄ της Αρμενίας
Βιογραφία
Ο Σμπατ Β΄ στέφθηκε βασιλιάς την ίδια ημέρα του τέλους τού πατέρα του. Κυβέρνησε από την πόλη Ανί, την οποία οχύρωσε. Συγκεκριμένα διέταξε την ανέγερση τείχους γύρω από το Ανί, κτίζοντας επίσης πύργους και οχυρώσεις για την προστασία της πόλης από τον βορρά ως τη δύση. Ξεκίνησε την κατασκευή του καθεδρικού ναού του Ανί. Η βασιλεία του ήταν γενικά μία περίοδος ειρήνης, που διαταράχθηκε μόνο από τη σύγκρουση μεταξύ του Σμπατ Β΄ και του θείου του Mουσέγκ στο Καρς. Ο τελευταίος σε 982 υποκίνησε τον εμίρη του Aζερμπαϊτζάν, Aμπούλ-Χαϊτζά των Σαλαριδών, να καταλάβει το Ντβιν, να επιτεθεί σε περιοχές τού Σμπατ Β΄ και να απαιτήσει να πληρώνει ο Σμπατ Β΄ φόρο υποτέλειας. Αυτή η κατάσταση πραγμάτων τερματίστηκε γρήγορα, όταν ο Aμπούλ-Χαϊτζά συνελήφθη από τον Aμπού Ντουλάφ, τον μουσουλμάνο εμίρη του Γκογκτ(ά)ν. Ο Σμπατ Β΄ σύναψε ειρήνη με τον Aμπού Ντουλάφ, που άφησε τον εμίρη να έχει τον έλεγχο του Ντβιν και τού Γκογκτ(ά)ν. Ο Σμπατ Β΄ ξεκίνησε τη διαμάχη με την Αρμενική Εκκλησία, όταν νυμφεύτηκε την ανιψιά του (κόρη της αδελφής του), στην οποία η Εκκλησία αντιτάχθηκε σθεναρά.
Ο βασιλιάς Σμπατ Β΄ απεβίωσε και τάφηκε στο Ανί το 989, ενώ ο αρχιτέκτονας Τρντατ, με εντολή του βασιλιά, είχε αρχίσει να θέτει τα θεμέλια του καθεδρικού ναού του Ανί. Αυτό το κτίριο στέκεται ακόμη και σήμερα και με το μοναδικό του στυλ και την απλή διακόσμηση θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της Αρμενικής αρχιτεκτονικής. Καθώς δεν είχε άρρενες απογόνους, ο Σμπατ Β΄ είχε διάδοχο τον αδελφό του Γκαγκίκ Α΄.
Βιβλιογραφικές αναφορές
Κατηγορία:Βαγρατίδες
Η Μαρία της Σιωπής
Η Μαρία της Σιωπής είναι ένα δράμα που γυρίστηκε το 1973 σε παραγωγή Φίνος Φιλμ, σκηνοθεσία του Γιάννη Δαλιανίδη με σενάριο του ίδιου και με πρωταγωνιστές την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Αλέκο Αλεξανδράκη.
Υπόθεση
Η Μαρία Γεραλή (Αλίκη Βουγιουκλάκη) είναι μια κωφάλαλη κοπέλα που ζει με τον πατέρα της (Παντελής Ζερβός) σ' ένα νησί (τα γυρίσματα έγιναν στην Τζια ). Στήριγμά τους είναι ο δάσκαλος (Αλέκος Αλεξανδράκης), που μιλάει τη νοηματική γλώσσα. Ο δήμαρχος Αντώνης Βουρνάς (Σπύρος Καλογήρου) βιάζει την Μαρία, την καθιστά έγκυο, και εκείνη γεννά αγόρι. Ο πατέρας της πεθαίνει απο καρδιά και ο δάσκαλος πάει για λίγο ένα ταξίδι και την αφήνει μόνη. Ο δήμαρχος και η γυναίκα του Γεωργία (Μαρία Κωνσταντάρου) πάνε να της πάρουν το παιδί. Η Μαρία αμύνεται και σκοτώνει κατά λάθος τον δήμαρχο. Το δικαστήριο την αθωώνει και την αφήνει ελεύθερη. Η Μαρία παντρεύεται τον δάσκαλο.
Παρότι δεν αναφέρεται στους τίτλους της ταινίας, η υπόθεση βασίζεται στο θεατρικό έργο και την ταινία Johnny Belinda (1948). Στην IMDb αναφέρεται ότι Η Μαρία της Σιωπής βασίζεται στο ίδιο θεατρικό, και στους σεναριογράφους αναφέρεται ως "uncredited" ο Elmer Harris. Ενώ και στον ίδιον τον επίσημο ιστότοπο της Φίνος Φιλμ πλέον αναφέρεται ότι "Το σενάριο της ταινίας θυμίζει έντονα το χολυγουντιανό φίλμ Johnny Belinda." Ηχολήπτης της ταινίας μετά από απαίτηση της Αλίκης Βουγιουκλάκη ήταν ο Τάκης Κόντος.
Παραπομπές
Κατηγορία:Ελληνικές ταινίες Κατηγορία:Ταινίες παραγωγής Φίνος Φιλμ Κατηγορία:Ταινίες του 1973 Κατηγορία:Ελληνόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες γυρισμένες στην Ελλάδα Κατηγορία:Ταινίες σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες σε σενάριο Γιάννη Δαλιανίδη Κατηγορία:Ταινίες με μουσική σύνθεση Μίμη Πλέσσα Κατηγορία:Ελληνικές δραματικές ταινίες
Κοινότητα Πρινέ
Η Κοινότητα Πρινέ είναι κοινότητα του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης, η οποία συστάθηκε το 1925 με το ΦΕΚ 27Α - 31/01/1925 με έδρα τον οικισμό Πρινές. Εκτός από την έδρα της περιλαμβάνει και και τον οικισμό Βεδέροι. Η απογραφή του 2011 αναφέρει:
Συνολικά η κοινότητα έχει 884 κατοίκους.
Η Κοινότητα εκπροσωπείται από πενταμελές Συμβούλιο με επικεφαλής τον Πρόεδρο κ. Πολύδωρο Κουτσουδάκη. Οι κάτωθι εκλέχθηκαν και υπηρέτησαν (ή υπηρετούν) ως πρόεδροι της Κοινότητας:
Παραπομπές
Κατηγορία:Δήμος Ρεθύμνης
Αχμέτ Χαμντί Τάνπιναρ
Ο Αχμέτ Χαμντί Τάνπιναρ (Ahmet Hamdi Tanpınar) (23 Ιουνίου 1901 - 24 Ιανουαρίου 1962) ήταν Τούρκος μυθιστοριογράφος, ποιητής, φιλόλογος και δοκιμιογράφος, από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του μοντερνισμού στην τουρκική λογοτεχνία. Εκτός από τη λογοτεχνική και ακαδημαϊκή του σταδιοδρομία, ο Τάνπιναρ αποτέλεσε επίσης μέλος του τουρκικού κοινοβουλίου από το 1944 έως το 1946.
Πρώτα χρόνια και σπουδές
Ο Τάνπιναρ γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 23 Ιουνίου 1901. Είχε δύο μεγαλύτερα αδέρφια, ενώ ο, γεωργιανής καταγωγής πατέρας του, Hüseyin Fikri Efendi, ήταν δικαστής. Η μητέρα του Tanpınar, Nesime Bahriye Hanım, πέθανε από τύφο στη Μοσούλη το 1915, όταν ο Tanpınar ήταν δεκατριών ετών.
Καθώς το επάγγελμα του πατέρα του απαιτούσε συχνες μετεγκαταστάσεις, ο Τάνπιναρ πέρασε τα σχολικά και τα πρώτα φοιτητικά του χρόνια σε διάφορες πόλεις, όπως η Κωνσταντινούπολη, η Σινώπη, η Σύρτη, το Κιρκούκ και η Αττάλεια. Αφού εγκατέλειψε την κτηνιατρική σχολή, συνέχισε την εκπαιδευτική του σταδιοδρομία στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης, απ' το οποίο αποφοίτησε το 1923. Κατά την παραμονή του στο πανεπιστήμιο, ο Τάνπιναρ υπήρξε μαθητής του Yahya Kemal, του οποίου οι απόψεις επηρέασαν βαθιά την πνευματική ανάπτυξη και τις ιδέες του νεαρού φοιτητή για την αισθητική, τη λογοτεχνία, την τουρκική ιστορία και τον πολιτισμό. Μεταξύ των ετών 1921 και 1923, ο Τάνπιναρ δημοσίευσε 11 ποιήματα στο λογοτεχνικό περιοδικό Dergâh, που διηύθυνε ο Yahya Kemal. .
Επαγγελματική και καλλιτεχνική σταδιοδρομία
Με την περάτωση των σπουδών του, ο Τάνπιναρ άρχισε να διδάσκει σε γυμνάσια και λύκεια (στο Ερζουρούμ, στο Ικόνιο, στην Άγκυρα), στο Εκπαιδευτικό Ινστιτούτο του Γκαζί και στη Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Εκεί, πέρα από τη διδασκαλία της λογοτεχνίας, ο Τάνπιναρ παραδίδει μαθήματα αισθητικής, ιστορίας της τέχνης και μυθολογίας (1932-39). Στη δεκαετία του 1930, πυροδότησε συζητήσεις, απο τις οποίες δεν έλειψε η ένταση, αφού υποστήριξε την απόσυρση της προ-Τανζιμάτ βιβλιογραφίας από τα εθνικά σχολικά αναλυτικά προγράμματα. Το 1939, παρά το γεγονός ότι δεν διέθετε διδακτορικό δίπλωμα, ο Tanpınar διορίστηκε από τον υπουργό παιδείας Hasan Âli Yücel στην νεοϊδρυθείσα έδρα της τουρκικής λογοτεχνίας του 19ου αιώνα, ως καθηγητής νεότερης τουρκικής λογοτεχνίας στο τμήμα Φιλολογίας του πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης. Του ανατέθηκε η συγγραφή μιάς ιστορίας της τουρκικής λογοτεχνίας μετά το Τανζιμάτ, η οποία δημοσιεύθηκε το 1949.
Η δεκαετία του 1940 ήταν ιδιαίτερα δημιουργική για τον Τάνπιναρ. Το έργο του Beş Şehir (Πέντε Πόλεις) του 1946 (μια συλλογή δοκιμίων για τις πόλεις Ερζουρούμ, Ικόνιο, Κωνσταντινούπολη, Προύσα και Άγκυρα) ακολούθησε την έκδοση του πρώτου του μυθιστορήματος Mahur Beste το 1944. Το έργο του Huzur (μεταφρασμένο στα αγγλικά ως A Mind at Peace - Ένα ήσυχο μυαλό) εκδόθηκε το 1949 και το Sahnenin Dışındakiler (Οι εκτός σκηνής) το 1950, με τα τρία αυτά μυθιστορήματα να αποτελούν μια τριλογία. Το 1953 πραγματοποίησε ένα μεγάλο ταξίδι στην Ευρώπη το οποίο διήρκεσε έξι μήνες (ταξίδεψε σε Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Αγγλία, Ισπανία και Ιταλία)
Νόσος των δυτών
Η νόσος των δυτών ή νόσος αποσυμπίεσης (decompression sickness) είναι ιατρική κατάσταση που προκαλείται όταν διαλυμένα αέρια που εξέρχονται από την κατάσταση διάλυσης με τη μορφή φυσαλίδων μέσα στους ιστούς του σώματος κατά τη διάρκεια της αποσυμπίεσης. Η νόσος εμφανίζεται συνηθέστερα κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά από ανάδυση αποσυμπίεσης που ακολουθεί μια υποβρύχια κατάδυση, αλλά μπορεί επίσης να προκύψει από άλλες αιτίες αποσυμπίεσης, όπως έξοδος από έντονα συμπιεσμένο χώρο, πτήση σε αεροσκάφος χωρίς συμπίεση σε μεγάλο υψόμετρο και δραστηριότητα εκτός σκάφους σε διαστημόπλοιο. Η νόσος των δυτών και η εμβολή αρτηριακού αερίου αναφέρονται συλλογικά ως ασθένεια αποσυμπίεσης.