cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Τουβαλού
Γεωγραφία
Το μεγαλύτερο υψομετρικό σημείο είναι 5 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, γεγονός που καθιστά το Τουβαλού τη χώρα με το δεύτερο μικρότερο υψόμετρο στον κόσμο, μετά τις Μαλδίβες. Το χαμηλό τους υψόμετρο καθιστά τα νησιά επιρρεπή στην άνοδο της στάθμης των θαλασσών λόγω της αύξησης της θερμοκρασίας (φαινόμενο του θερμοκηπίου). Υπό αυτές τις συνθήκες, ο πληθυσμός ενδέχεται να εγκαταλείψει τα νησιά και να καταφύγει στη Νέα Ζηλανδία, στο Νιούε και στο νησί Κιόα των Φίτζι. Επιπλέον, η νησιωτική χώρα πλήττεται από τη λεγόμενη Παλίρροια του Βασιλιά (King Tide), η οποία μπορεί να προκαλέσει άνοδο του επιπέδου στάθμης της θάλασσας ψηλότερα από μια συνηθισμένη πλημμυρίδα. Στο μέλλον, αυτό ίσως αποτελέσει απειλή για καθολική βύθιση του νησιού στη θάλασσα.
Ιστορία
Οι πρώτοι Ευρωπαίοι αντίκρισαν το Τουβαλού το 1568 έπειτα από την άφιξη του Άλβαρο ντε Μεντάνια ντε Νέιρα (Alvaro de Medaña de Neira) από την Ισπανία, ο οποίος αντίκρισε επίσης το νησί Νιούε.
Ως το 18ο αιώνα κανένας άλλος Ευρωπαίος δεν πήγε στην περιοχή. Περουβιανοί δουλέμποροι πήγαν στα νησιά και εξανδραπόδισαν 400 κατοίκους από το Φουναφούτι και το Νουκουλαελάε. Ακολούθησαν ιεραπόστολοι.
Το 1892 τα νησιά έγιναν τμήμα του βρετανικού προτεκτοράτου, που ονομάστηκε Νησιά Έλλις. Το προτεκτοράτο εντάχθηκε στην Αποικία των Νησιών Γκίλμπερτ και Έλλις το 1916.
Το 1943 στη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το Τουβαλού επελέγη ως βάση για τις επιχειρήσεις των Συμμαχικών δυνάμεων εναντίον της Ιαπωνίας στον Ειρηνικό. Χιλιάδες πεζοναυτών στάθμευσαν στο νησί ως τον Δεκέμβριο του 1945.
Το 1974 εξαιτίας διαφορών μεταξύ εθνοτήτων εντός της αποικίας, οι Πολυνήσιοι των νησιών Έλλις ψήφισαν σε δημοψήφισμα υπέρ της απόσπασής τους από τους Μικρονήσιους των νησιών Γκίλμπερτ (τα οποία έγιναν το Κιριμπάτι). Τον επόμενο χρόνο τα Νησιά Έλλις έγιναν αυτόνομη βρετανική αποικία, με το όνομα Τουβαλού. Την 1η Οκτωβρίου του 1978 έγινε ανεξάρτητο κράτος.
Το 1979 η νεοσύστατη χώρα υπέγραψε σύμφωνο φιλίας με τις ΗΠΑ, οι οποίες αναγνώρισαν στο Τουβαλού τα κυριαρχικά του δικαιώματα επί 4 μικρών νησιών, τα οποία διεκδικούσε η Αμερική πρωτύτερα.
Δύο δραματικά γεγονότα έγιναν στη χώρα το έτος 2000. Στο πρώτο, 19 μαθήτριες του Γυμνασίου της Μοτουφούα και μία επιστάτρια απανθρακώθηκαν ενώ κοιμόντουσαν στη διάρκεια πυρκαγιάς στο σχολείο τους στις 9 Μαρτίου 2000. Αργότερα ανακαλύφθηκε ότι τη φωτιά είχε βάλει μία μαθήτρια, η οποία είχε ανάψει κερί μες στη νύχτα, προκειμένου να διαβάσει.
Το δεύτερο θλιβερό γεγονός ήταν ο θάνατος του εν ενεργεία πρωθυπουργού Ιονάτανα Ιονάτανα, τον Δεκέμβριο του 2000, λίγο μετά την εισδοχή της χώρας στον ΟΗΕ. Ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός που πέθανε εν ενεργεία στην ιστορία της χώρας.
Το μεγάλο πρόβλημα των νησιών είναι η αύξηση της θερμοκρασίας και η άνοδος της στάθμης των νερών, που προέρχεται από το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Η άνοδος της στάθμης των θαλασσών κατά 20-40 μέτρα, σημαίνει ότι μπορεί να εξαφανιστεί η νησιωτική χώρα κάτω από τη θάλασσα τα επόμενα 100 χρόνια. Το Τουβαλού θεωρείται ότι κινδυνεύει ιδιαίτερα από τις κλιματικές αλλαγές, σύμφωνα με τους επιστήμονες.
Αλίνα Ταλάι
Η Αλίνα Ταλάι είναι Λευκορωσίδα αθλήτρια του στίβου. Διακρίνεται στα σπριντ.
Τουβαλού
Οικονομία
Η χώρα δεν έχει καθόλου φυσικούς πόρους και η οικονομία βασίζεται κυρίως στην εξωτερική βοήθεια. Επίσης, παρατηρείται έλλειψη υποδομών και εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού. Οι κυβερνητικοί υπάλληλοι είναι αυτοί που αμείβονται περισσότερο στο νησί και έχουν σταθερό μισθό. Επίσης, οι κάτοικοι ασχολούνται με την αλιεία και τη γεωργία (παραγωγή κόπρας, δηλαδή αποξηραμένης ψίχας καρύδας). Σημαντικά έσοδα προέρχονται επίσης από την πώληση γραμματοσήμων και κερμάτων, καθώς επίσης και από τις άδειες αλιείας, που παραχωρούνται σε τρίτες χώρες και τα εμβάσματα των πολιτών της χώρας που εργάζονται στο εξωτερικό. Η βιομηχανία περιορίζεται σε μικρές μονάδες τουριστικών ειδών και τροφίμων.
Αλίνα Ταλάι
Βιογραφία
Γεννήθηκε το 1989 στην Όρσα από την Γιελένα και τον Γενναδίυ Ταλάι.
Τουβαλού
Οικονομία
Πηγές ενέργειας δεν υπάρχουν γενικά ή είναι περιορισμένες. Η ηλεκτρική ενέργεια προέρχεται από θερμοδυναμικούς σταθμούς και αξιοποιείται επίσης η ηλιακή ενέργεια. Γύρω στους 800 κατοίκους του Τουβαλού εργάζονταν τα προηγούμενα χρόνια στην εξόρυξη φωσφορικών αλάτων (φωσφάτων) στο Ναούρου ή ως ναυτικοί σε ξένα πλοία. Όταν σταμάτησε η εξόρυξη στο Ναούρου, 378 πολίτες του Τουβαλού παρέμειναν αβοήθητοι ως τον επαναπατρισμό τους, το 2006 έπειτα από κοινό πρόγραμμα της Αυστραλίας, της Νέας Ζηλαδίας και της ΕΕ, οι οποίες κατέβαλαν το μεγαλύτερο μέρος των εξόδων επιστροφής τους, ενώ η Ταϊβάν κατέβαλε τους οφειλόμενους μισθούς. Επίσης, πηγή εισοδημάτων είναι και το Ταμείο που ιδρύθηκε το 1987 από την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο και υποστηρίζεται επίσης από την Ιαπωνία και τη Νότια Κορέα.
Αλίνα Ταλάι
Βιογραφία
Κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 2015 στο Πεκίνο
Τουβαλού
Οικονομία
Το 2000 το Τουβαλού παραχώρησε για 12 χρόνια σε εταιρεία διάθεσης διευθύνσεων Διαδικτύου το δικαίωμα να χρησιμοποιεί αποκλειστικά το domain name ".tv" της χώρας, έναντι του ποσού των 50 εκατομμυρίων αμερικανικών δολαρίων. Το εν λόγω επίθεμα φάνηκε ελκυστικό ειδικά σε επιχειρήσεις που σχετίζονταν με το χώρο της τηλεόρασης, όταν μάλιστα άρχισαν να εξαντλούνται οι διευθύνσεις που τελειώνουν σε .com.
Σκάνδαλο Θεσπρωτίας
Το Σκάνδαλο είναι ελληνικό χωριό του δήμου Σουλίου της περιφέρειας Ηπείρου (Σχέδιο Καλλικράτης).
556 Φυλλίς
Η Φυλλίς (Phyllis) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 9,376. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Πάουλ Γκετζ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το όνομά της από το ομώνυμο πρόσωπο της ελληνικής μυθολογίας.
Τουβαλού
Οικονομία
Εξαιτίας της απομόνωσης του νησιού, ελάχιστα εισοδήματα προέρχονται από τον τουρισμό. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο 100 τουρίστες επισκέπτονται τα νησιά. Σχεδόν στο σύνολό τους οι επισκέπτες είναι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, εργάτες αρωγής και σύμβουλοι ή εκπρόσωποι μη κυβερνητικών οργανώσεων.
556 Φυλλίς
Φυσικά χαρακτηριστικά
Η μέση διάμετρος της Φυλλίδος εκτιμάται σε 37,82 χιλιόμετρα. Ο φασματικός τύπος της είναι S (λιθώδης), ενώ το άλβεδό της είναι 0,185. Η Φυλλίς περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 4 ώρες και 18 λεπτά.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Φυλλις
Τουβαλού
Μεταφορές
Το πλέον σημαντικό λιμάνι βρίσκεται στην πόλη Φουναφούτι. Εκεί βρίσκεται και ο μοναδικός αερολιμένας. Το Τουβαλού είναι από τις λίγες χώρες του κόσμου που δεν έχει σιδηροδρομικό δίκτυο και το οδικό δίκτυο καλύπτει 8 χιλιόμετρα, τα οποία είναι εξ ολοκλήρου ασφαλτοστρωμένα. Η οδήγηση γίνεται στα αριστερά.
Δημογραφία
thumb|right|240px|Γυναίκα του Τουβαλού το 1894 Ο πληθυσμός του νησιού έχει αυξηθεί κατά 32% από το 1979 και σύμφωνα με την απογραφή του 2012 έχει φτάσει τις 10.782 κατοίκους από 7.349 κατοίκους το 1979. Απαρτίζεται κυρίως από Πολυνήσιους. Το 4% περίπου είναι Μικρονήσιοι.
Τα νησιά είναι από τα πιο πυκνοκατοικημένα στην Ωκεανία, με περισσότερο από το μισό συνολικό πληθυσμό να κατοικεί σε πόλεις (55%), οι οποίες είναι στην πραγματικότητα παραδοσιακοί οικισμοί (με πατροπαράδοτες καλύβες ή σπίτια από ξύλο). Το προσδόκιμο ζωής στο σύνολο του πληθυσμού ήταν σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2021 τα 68,07 χρόνια (65,67 χρόνια οι άνδρες και 70,59 οι γυναίκες)
Εκπαίδευση
Η εκπαίδευση στο Τουβαλού είναι δωρεάν και υποχρεωτική για τις ηλικίες 6 - 15 ετών. Κάθε νησί έχει και ένα δημοτικό σχολείο. Το σχολείο δευτεροβάθμια εκπαίδευσης του Μουτουφουά βρίσκεται στο Βαϊτούπου.
Θρησκεία
Γύρω στο 97% των κατοίκων του Τουβαλού ανήκουν στην Εκκλησία του Τουβαλού (Κονγκρεγκασιοναλιστές), που είναι Προτεσταντική χριστιανική εκκλησία. Στη χώρα υπάρχουν επίσης Αντβεντιστές (1,4%), Μπαχάι (1%), 67 Μάρτυρες του Ιεχωβά και 205 Μορμόνοι της Εκκλησίας του Ιησού Χριστού των Αγίων των Τελευταίων Ημερών.
Αλίνα Ταλάι
Βιογραφία
Έχει στην κατοχή της 1 χρυσό και 1 ασημένιο μετάλλιο σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
Σκάνδαλο Θεσπρωτίας
Παλαιότερα αποτελούσε ιδία κοινότητα και ανήκε στην άλλοτε επαρχία Σουλίου. Από το 1999 έως το 2010 σύμφωνα με την τότε διοικητική διαίρεση της Ελλάδας αποτελούσε ιδία κοινότητα του δήμου Αχέροντα. Από 1 Ιανουαρίου 2011 αποτελεί ίδια τοπική κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Αχέροντα, του Δήμου Σουλίου.
Βρίσκεται 15 χλμ. νότια της Παραμυθιάς, κοντά στον ποταμό Κωκυτό. Πρόκειται για χωριό σε υψόμετρο 160 μ., ο πληθυσμός του οποίου, ασχολούμενος κυρίως με την μικροκτηνοτροφία και με τη γεωργία, το 1928 αριθμούσε 86 κατοίκους έχοντας δημοτικό σχολείο και τρεις συνεταιρισμούς ακτημόνων καλλιεργητών. Το 1971 αριθμούσε 184 κατοίκους και το 1981 ήταν 143. Στην απογραφή του 2001 αριθμούσε 267 κατοίκους.
Εκκλησιαστικά υπάγεται στη Μητρόπολη Παραμυθίας, Φιλιατών, Γηρομερίου και Πάργας. Η εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένη στον Άγιο Γεώργιο.
Πηγές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Θεσπρωτίας Κατηγορία:Δήμος Σουλίου
Τουβαλού
Γλώσσα
Σχεδόν όλοι ομιλούν τη γλώσσα Τουβαλού, (είναι αυστραλονησιακή γλώσσα), ενώ στο Νούι ομιλούν μία γλώσσα που είναι παρόμοια με τα γκιλμπερτιανά (κιριμπάτι). Στη χώρα μιλούν επίσης τη σαμόα. Τα αγγλικά είναι επίσης επίσημη γλώσσα, όμως ελάχιστα χρησιμοποιούνται στην καθημερινή ζωή. Στις συνεδριάσεις του Κοινοβουλίου χρησιμοποιείται η γλώσσα Τουβαλού.
Διακυβέρνηση
Το Τουβαλού είναι Συνταγματική Μοναρχία στα πλαίσια της Κοινοπολιτείας. Αρχηγός Κράτους είναι ο βασιλιάς του Τουβαλού, Κάρολος Γ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος εκπροσωπείται από τον Γενικό Κυβερνήτη, ο οποίος διορίζεται με την έγκριση του Πρωθυπουργού. Η κυβέρνηση του Τουβαλού εκπροσωπείται στο Ηνωμένο Βασίλειο από έναν επίτιμο Πρόξενο, ο οποίος εδρεύει στο Tuvalu House, στο Λονδίνο. Δικαίωμα ψήφου στις εκλογές έχουν όσες και όσοι είναι ηλικίας 18 ετών και άνω.
Νομοθετική εξουσία
Το τοπικό κοινοβούλιο λέγεται Fale I Fono και έχει 15 μέλη, που εκλέγονται με τετραετή θητεία. Οι βουλευτές εκλέγουν τον Πρωθυπουργό και ο Γενικός Διοικητής διορίζει το υπουργικό συμβούλιο, με την έγκριση του πρωθυπουργού. Σε τοπικό επίπεδο κάποιοι ηλικιωμένοι επίσης ασκούν ανεπίσημα εξουσία. Δεν υπάρχουν επισήμως πολιτικά κόμματα στη χώρα και οι προεκλογικές εκστρατείες βασίζονται σε προσωπικούς και οικογενειακούς δεσμούς, όπως επίσης στη φήμη των υποψηφίων.
Διοικητική διαίρεση
thumb|350px|right|Χάρτης του Τουβαλού Ο μικρός πληθυσμός είναι κατανεμημένος σε 9 νησιά, 5 εκ των οποίων αποτελούν ατόλες. Το μικρότερο από αυτά, η Νιουλακίτα, ήταν ακατοίκητο, μέχρις ότου εγκαταστάθηκαν ξανά σε αυτό κάτοικοι από το Νιουτάο, το 1949.
Αλίνα Ταλάι
Παραπομπές
Κατηγορία:Λευκορώσοι αθλητές του στίβου Ταλάι Κατηγορία:Κάτοχοι μεταλλίων του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου
Τουβαλού
Διοικητική διαίρεση
Διοικητικά διαιρείται σε 9 δήμους:
Διεθνείς σχέσεις
Το Τουβαλού διατηρεί διπλωματικές σχέσεις με τα Φίτζι, την Αυστραλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ταϊβάν. Μέλος του ΟΗΕ από το 2000, η νησιωτική χώρα διατηρεί διπλωματικό γραφείο στη Νέα Υόρκη. Είναι επίσης μέλος της Ασιατικής Αναπτυξιακής Τράπεζας.
Πολιτισμός
Το παραδοσιακό σύστημα κοινοτήτων επιζεί σε μεγάλο βαθμό ως τις μέρες μας. Κάθε οικογένεια έχει το δικό της καθήκον ή salanga, όπως αλιεία, κτίσιμο σπιτιών ή άμυνα. Οι ικανότητες της οικογένειας περνούν από τον πατέρα στο γιο.
Παραδοσιακό άθλημα είναι το kilikiti, το οποίο είναι παρόμοιο με το κρίκετ.
Πριν έρθουν σε επαφή με τους Ευρωπαίους, οι παραδοσιακοί μουσικοί έγραφαν τραγούδια με μονότονη επανάληψη, όπως επίσης τραγούδια της δουλειάς, με τα οποία οι γυναίκες ενθάρρυναν τους άνδρες να συνεχίσουν την εργασία τους. Ορισμένα από τα τραγούδια πιστεύεται ότι έχουν επιρροές από τους ιεραποστόλους, οι οποίοι έφτασαν από τη Σαμόα στα τέλη του 19ου αιώνα.
Η πιο γνωστή χορευτική μουσική λέγεται fatele και χορεύεται από δύο σειρές χορευτών και από τα δύο φύλα, που παρατάσσονται η μία απέναντι στην άλλη. Φορούν φούστες φτιαγμένες από φύλλα φοίνικα και γιρλάντες από άνθη. Έπειτα, με την κίνηση του σώματος οι χορευτές διηγούνται ιστορίες και το κοινό απαντά με τραγούδια και χτυπώντας ξύλινα κρουστά. Ο μοντέρνος χορός είναι αποκλειστικά γυναικείος και λέγεται σίβα. Αμφότεροι οι χοροί χορεύονται σε γιορτές, επετείους κλπ.
Πηγάδια Αβίας Μεσσηνίας
Τα Πηγάδια Αβίας είναι οικισμός της Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας, στην Περιφέρεια Πελοποννήσου, έχει πληθυσμό 4 κατοίκων, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011 και βρίσκεται στον Ταΰγετο, σε υψόμετρο 927 μέτρων. Διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Πηγαδίων και υπάγεται στη Δημοτική Ενότητα Αβίας, του Δήμου Δυτικής Μάνης.
Γενικές πληροφορίες
Τα Πηγάδια Ταϋγέτου είναι οικισμός της Δυτικής Μάνης. Βρίσκονται ΒΑ των Αλτομιρών και λέγεται ότι δημιουργήθηκαν από καταδιωκόμενους Ηπειρώτες επί Τουρκοκρατίας, που προέρχονταν από τα Πέντε Πηγάδια.
Πάνω από τα Πηγάδια Δυτικής Μάνης και μέσα στον Ταΰγετο, βρίσκονται η Κρύα Βρύση, τα Δένδρα και τα Ριζανά, τόποι καλλιέργειας και παραθερισμού. Ο ξεροπόταμος της Σάντοβας αρχίζει από το χωριό Πηγάδια και καταλήγει σε ένα ακρογιάλι με βότσαλα, κοντά στις Κιτριές, ενώ στη διαδρομή του σχηματίζει το φαράγγι του Ριντόμου ή Κοσκάραγας. Η επικοινωνία με τα άλλα χωριά γινόταν μέσω καλντεριμιών που διατηρούνται μέχρι σήμερα και διευκολύνουν την πρόσβαση στους πεζοπόρους που διασχίζουν το φαράγγι. Ονομαστό είναι και το διπλό πέτρινο Πηγαδιώτικο γεφύρι.
Τα αρχαιότερα ευρήματα κατοίκησης της περιοχής χρονολογούνται από το τέλος της Νεολιθικής Εποχής (3000 π.Χ. - 2500 π.Χ.). Πρόκειται για ένα λίθινο πέλεκυ, πήλινο αγγείο, τμήμα σαγονιού ανθρώπου με δυο δόντια, οστά θηλαστικών και αρκετά θραύσματα πήλινων αγγείων, τα οποία βρέθηκαν τυχαία το 1954 σε μια σπηλιά στη θέση Κοκκινόχωμα. Εκτός από τα λίγα σπίτια υπάρχει ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, που γιορτάζει την πρώτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου, με μεγάλο πανηγύρι.
Χάρτης περιοχής
<mapframe latitude="36.995941111111115" longitude="22.25771" zoom="13" width="1000" height="150" />
Παραπομπές
κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας Κατηγορία:Μάνη Κατηγορία:Δήμος Δυτικής Μάνης
Ησαΐας Ματιάμπα
Πρώτα χρόνια
Γεννήθηκε το 1983 στα Ιωάννινα ενώ μεγάλωσε στην Αθήνα. Ο πατέρας του κατάγεται από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό ενώ η μητέρα του είναι Ελληνίδα. Από τα σχολικά του χρόνια ξεκίνησε να ασχολείται με την μουσική και το τραγούδι ενώ έχει κάνει σπουδές κλασικού πιάνου στο Ωδείο Γκύζη. Το 2001 έχοντας τελειώσει το σχολείο δήλωσε συμμετοχή στο τηλεοπτικό διαγωνισμό τραγουδιού "Να η ευκαιρία!" που μεταδόθηκε από το Mega Channel τη σεζόν 2001-2002 όπου κατέκτησε την πρώτη θέση υπογράφοντας δισκογραφικό συμβόλαιο με τη Heaven Music.
Τραγούδι
Μετά τη νίκη του στο "Να η ευκαιρία!" έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις δίπλα στην Ελευθερία Αρβανιτάκη και τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα την περίοδο 2002-2003. Συνέχισε την συνεργασία του με την Ελευθερία Αρβανιτάκη και την επόμενη χρονιά ενώ το 2004 συνεργάστηκε μαζί με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.
Τα επόμενα χρόνια έκανε συνεργασίες με διάφορους καλλιτέχνες όπως οι Τάμτα, Γιώργος Μαζωνάκης, Ελεωνόρα Ζουγανέλη και Μύρωνα Στρατή με τον οποίο έκανε τόσο περιοδείες όσο και εμφανίσεις σε νυχτερινά κέντρα από 2011 μέχρι και το 2017.
Τηλεόραση
Το 2004 έκανε μία σύντομη εμφάνιση στην τηλεοπτική σειρά "504χλμ. βόρεια της Αθήνας" ενώ το 2010 συμμετείχε σε μία ιστορία της σειράς "Επτά Θανάσιμες Πεθερές". Τη σεζόν 2010-2011 συμμετείχε στον πρώτο κύκλο του μουσικού talent show Just the 2 Of Us ως ντουέτο μαζί με την ηθοποιό Μαριάννα Πολυχρονίδη τερματίζοντας στην πέμπτη θέση. Το 2011 έκανε κάποιες guest εμφανίσεις στις σειρές "Η Πολυκατοικία" και "Με λένε Βαγγέλη". Τη σεζόν 2013-2014 έλαβε μέρος στον τέταρτο κύκλο του χορευτικού talent show "Dancing with the stars" στον Ant1, φτάνοντας στον τελικό μαζί με την Κατερίνα Στικούδη, όπου και βγήκε ο τελικός νικητής. Την ίδια περίοδο συμμετείχε σε μία ιστορία της κωμικής σειράς του Λάκη Λαζόπουλου, Δια Ταύτα. Το 2017 συμμετείχε για τέταρτη φορά σε τηλεοπτικό talent show και συγκεκριμένα στον τέταρτο κύκλο του Your Face Sounds Familiar. Εκεί έφτασε και πάλι στον τελικό του show κερδίζοντας αυτή τη φορά τη δεύτερη θέση ενώ νικητής ανακηρύχθηκε ο ηθοποιός Γιάννης Χατζηγεωργίου. Την ίδια χρονιά συμμετείχε στις σειρές "Daddy Cool" και "Το σόι σου".
Προσωπική ζωή
Το 2017 ξεκίνησε τη σχέση του με την Βασιλική Καλιανιώτη ενώ παντρεύτηκαν τον Ιανουάριο του 2018. Τον Μάιο του 2018 ήρθε στον κόσμο ο γιος τους, Ηρακλής Ματιάμπα.
Παραπομπές
Κατηγορία:Έλληνες άνδρες τραγουδιστές Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί κινηματογράφου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί τηλεόρασης Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί θεάτρου Κατηγορία:Έλληνες άνδρες ηθοποιοί φωνής Κατηγορία:Έλληνες αφρικανικής καταγωγής
Σωτηριάνικα Μεσσηνίας
μικρογραφία|Θέα προς τον μεσσηνιακό κόλπο και την Καλαμάτα Τα Σωτηριάνικα είναι χωριό της Μεσσηνίας που ανήκει στον Δήμο Δυτικής Μάνης. Τα Σωτηριάνικα αποτελούνται από τρεις οικισμούς με σύνολο 149 κάτοικους (και έναν ακατοίκητο). Αυτοί είναι:
Ονομασία
Κατά την παράδοση, το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Σωτήρη Μενούση, τον πρώτο οικιστή του, ο οποίος καταγόταν από τα Ανώγεια της Σπάρτης.
Ιστορία
Αρχαιολογικά ευρήματα που ανακαλύφθηκαν τυχαία το 1938, υποδηλώνουν την ύπαρξη Μυκηναϊκής κατοίκησης στα Σωτηριάνικα. Ανάμεσα σε άλλα, βρέθηκαν σε λάρνακα χρυσά κτερίσματα όπως, χρυσό δίωτο κύπελλο με ανάγλυφες παραστάσεις δέντρων, χρυσός αμφορέας, χρυσός δίσκος και χρυσό ημικυκλικό διάδημα.
Αξιοθέατα
Βασικότερα αξιοθέατα που χαρακτηρίστηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού, ως Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία:
Επιπλέον, το Υπουργείο Πολιτισμού, με αποφάσεις του έχει χαρακτηρίσει ως Ιστορικά Διατηρητέα Μνημεία και τα εξής:
Από τα Σωτηριάνικα ξεκινά και το περίφημο λιθόστρωτο, το Μπίλιοβο  που καταλήγει στα Αλτομιρά. Κάτω από το χωριό των Αλτομιρών υπάρχει το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου με πανοραμική θέα στον μεσσηνιακό κόλπο.
Μικρό Χωριό Ευρυτανίας
Το Μικρό Χωριό είναι ορεινό χωριό του νομού Ευρυτανίας. Είναι χτισμένο μέσα σε πυκνό ελατοδάσος σε υψόμετρο 950 μέτρων στις πλαγιές του όρους Χελιδώνα, στην πλαγιά απέναντι από το Μεγάλο Χωριό. Υπάγεται στον καλλικρατικό Δήμο Καρπενησίου (τέως καποδιστριακός Δήμος Ποταμιάς) και ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 20 κατοίκους. Απέχει 17 χλμ. από το Καρπενήσι.
Ιστορικά στοιχεία
Πολλοί κάτοικοι από το χωριό μετανάστευσαν στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Π.χ. μεταξύ 1920-1924 μετανάστευσαν στις ΗΠΑ 10 κάτοικοι.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, στις 18 Δεκεμβρίου 1942, διεξήχθη στην περιοχή μάχη μεταξύ δύναμης του ΕΛΑΣ και ιταλικού συντάγματος. Στη μάχη που είναι γνωστή ως «Μάχη του Μικρού Χωριού» οι αντάρτες του ΕΛΑΣ χτύπησαν σε ενέδρα την εμπροσθοφυλακή του ιταλικού συντάγματος, προκαλώντας μεγάλες απώλειες στους Ιταλούς. Οι Ιταλοί προχώρησαν σε πράξεις αντιποίνων καίγοντας πολλά σπίτια του χωριού και εκτελώντας ομήρους που είχαν συλλάβει από τα γύρω χωριά.
Το Μικρό Χωριό εγκαταλείφθηκε από το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, ύστερα από μεγάλες κατολισθήσεις που σημειώθηκαν στις 13 Ιανουαρίου 1963 στην πλαγιά βορειοδυτικά του χωριού, προκαλώντας το θάνατο 13 κατοίκων. Οι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν κοντά στον Καρπενησιώτη ποταμό και δημιούργησαν το Νέο Μικρό Χωριό.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Ποταμιάς Ευρυτανίας
Οικογένεια Βαλλιάνου
Η οικογένεια Βαλλιάνου και συγκεκριμένα  οι αδερφοί Βαλλιάνου, υπήρξε οικογένεια εφοπλιστών και εμπόρων κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα. Το επίθετο, αρκετά κοινό στην Κεφαλλονιά συναντάται πρώτη φορά τον 16ο αιώνα, ενώ από τον 17ο οι Βαλλιάνοι εγγράφονται στις αρχοντικές οικογένειες του νησιού. μικρογραφία|δεξιά|Άποψη του Αργοστολίου γύρω στα 1820 Ο κλάδος της οικογένειας των ευεργετών έχει πρώτη καταγωγή το χωριό Λειβαθώ της Κεφαλονιάς, από τον Μαρίνο Βαλλιάνο και την Ελένη Μπονίκου, των οποίων ο γιός Αθανάσιος Βαλλιάνος μετοίκησε στο χωριό Κεραμιές Κεφαλλονιάς, παντρεύτηκε την Κερασιά Καμπίτση και από απέκτησε 6 παιδιά, από τα οποία, ο Μαρίνος, ο Ανδρέας και ο Παναγής υπήρξαν οι δημιουργοί του εμπορικού οίκου Βαλλιάνου, από τους σημαντικότερους εμπορο-ναυτιλιακούς οίκους της Ευρώπης.
Ο πρώτος που ασχολήθηκε με το ναυτεμπόριο ήταν ο μεγαλύτερος, ο Μαρής Βαλλιάνος, που αφού δούλεψε μερικά χρόνια ως ναύκληρος σε εμπορικά ιστιοφόρα, εγκαταστάθηκε στο Ταϊγάνιο (σημ. Ταγκανρόγκ) γύρω στο 1820 και δημιούργησε μια επιχείρηση μεταφοράς σιταριού από το Ταγκανρόγκ στην Κωνσταντινούπολη.
Όταν λίγα χρόνια αργότερα πήγε και ο Παναγής Βαλλιάνος κοντά του, η επιχείρηση μεγάλωσε και σύντομα έκανε εμπόριο σε όλα τα λιμάνια της Αζοφικής θάλασσας. Κατά την διάρκεια του Κριμαϊκού πολέμου και σπάζοντας το εμπάργκο που επέβαλαν οι εμπόλεμοι, δημιούργησαν τεράστια κέρδη, μεταφέροντας παράνομα τα σιτηρά της Ρωσίας. Μετά τη λήξη του Κριμαϊκού πολέμου, ο Παναγής Βαλλιάνος θα εγκατασταθεί μόνιμα στο Λονδίνο και θα ισχυροποιήσει την εταιρεία, συνεργαζόμενος με τους σημαντικότερους εξαγωγικούς οίκους της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.
Ο Ανδρέας Βαλλιάνος, θα ξεκινήσει και αυτός από το Ταγκανρόγκ όπου θα μάθει τη δουλειά κοντά στα αδέρφια του, και μετά θα εγκατασταθεί στην Κωνσταντινούπολη και την τελευταία δεκαετία της ζωής του, στη Μασσαλία της Γαλλίας, επεκτείνοντας περαιτέρω το εμπορικό δίκτυο της επιχείρησης. Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο εμπορικός οίκος Βαλλιάνου δραστηριοποιούνταν σε: Αλεξάνδρεια, Άνδρο, Αθήνα, Ζάκυνθο, Κάιρο, Κεφαλλονιά, Κωνσταντινούπολη, Κέρκυρα, Γένοβα, Λάρνακα, Λονδίνο, Μάλτα, Μάντσεστερ, Μασσαλία, Ναύπλιο, Νικολάγιεφ, Παρίσι, Πάτρα, Πειραιά, Πύργο, Ραιδεστό, Ροστόφ επί του Ντον, Σάμο, Σμύρνη, Σύρο, Ταγκανρόγκ, Τεργέστη και Χίο.
Μετά τον θάνατο και του τελευταίου από τους τρεις αδερφούς - επιχειρηματίες, του Παναγή Βαλλιάνου, το 1902, η επιχείρηση πέρασε στα χέρια των ανιψιών τους, αλλά δεν μακροημέρευσε και η "Vaglianos Bros" έκλεισε μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Η οικογένεια Βαλλιάνου δραστηριοποιήθηκε κατ΄αρχήν στην πλοιοκτησία. Κατέχοντας την δεκαετία του 1860 4 ιστιοφόρα, κατάφερε μέσα στην δεκαετία του 1880 να κατέχει 40 μεγάλα ιστιοφόρα, από τα οποία τα 6 ήταν ατμοκίνητα. Στις αρχές του 1900, οι αδερφοί Βαλλιάνου ήταν από τους μεγαλύτερους Έλληνες εφοπλιστές ατμοκίνητων πλοίων.
Με την δημιουργία ναυτιλιακού γραφείου στο Λονδίνο - το πρώτο ναυτιλιακό ελληνικό γραφείο που λειτούργησε και ως ναυλομεσιτικό γραφείο καθώς και ως ναυτιλιακή τράπεζα, που υπήρξε χρηματοδότης πολλών Ελλήνων πλοιοκτητών που ήθελαν να αντικαταστήσουν τα ιστία με τον ατμό.
Οι αδερφοί Βαλλιάνου ξεχώρισαν και ως ευεργέτες του ελληνικού κράτους. Το 1888 οι Παναγής και Μαρής Βαλλιάνος έστειλαν ένα σημαντικό ποσό για την ανέγερση του κτιρίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης ενώ το κληροδότημα του Παναγή Βαλλιάνου για την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Κεφαλονιά, στήριξε όλο τον μηχανισμό πρόνοιας του νησιού.
Ευεργετήματα
μικρογραφία|δεξιά|Το κτίριο της Εθνικής Βιβλιοθήκης με τον [[Ανδριάντας Παναγή Βαλλιάνου|ανδριάντα του Παναγή Βαλλιάνου ]]
Ζεστή σοκολάτα
μικρογραφία|Ένα φλιτζάνι ζεστής σοκολάτας Η ζεστή σοκολάτα, γνωστή και ως ζεστό κακάο, είναι ζεστό ρόφημα που αποτελείται από ξύσματα σοκολάτας, λιωμένη σοκολάτα ή σκόνη κακάο, ζεστό γάλα ή νερό και συνήθως ένα γλυκαντικό όπως σαντιγί ή μαρσμέλοου. Η ζεστή σοκολάτα που παρασκευάζεται με λιωμένη σοκολάτα ονομάζεται μερικές φορές πόσιμη σοκολάτα, που χαρακτηρίζεται από λιγότερη γλυκύτητα και πιο πηχτή συνοχή.
Το πρώτο ρόφημα σοκολάτας πιστεύεται ότι δημιουργήθηκε από τους Μάγια περίπου πριν από 2.500-3.000 χρόνια και ένα ρόφημα κακάο ήταν ουσιαστικό μέρος του πολιτισμού των Αζτέκων μέχρι το 1400 μ.Χ., το οποίο ανέφεραν ως xocōlātl. Το ρόφημα έγινε δημοφιλές στην Ευρώπη αφού εισήχθη από το Μεξικό στον Νέο Κόσμο και από τότε έχει υποστεί πολλαπλές αλλαγές. Μέχρι τον 19ο αιώνα, η ζεστή σοκολάτα χρησιμοποιήθηκε ιατρικά για τη θεραπεία παθήσεων όπως παθήσεις του ήπατος και του στομάχου.
Η ζεστή σοκολάτα καταναλώνεται σε όλο τον κόσμο και διατίθεται σε πολλές παραλλαγές, συμπεριλαμβανομένης της σοκολάτας με μπαχαρικά para mesa στη Λατινική Αμερική, την πολύ παχιά σοκολάτα clada που σερβίρεται στην Ιταλία, την σοκολάτα a la taza που σερβίρεται στην Ισπανία και το πιο αραιό ζεστό κακάο που καταναλώνεται στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπορεί να αγοραστεί έτοιμη ζεστή σοκολάτα από μια σειρά εγκαταστάσεων, όπως καφετέριες, εστιατόρια γρήγορου φαγητού και τεϊοποτεία. Μείγματα ζεστής σοκολάτας σε σκόνη, τα οποία μπορούν να προστεθούν σε βραστό νερό ή ζεστό γάλα για να παρασκευαστεί το ρόφημα στο σπίτι, πωλούνται στα παντοπωλεία και μέσω του διαδικτύου.
Ιστορία
δεξιά|μικρογραφία| Ασημένιο δοχείο σοκολάτας, Γαλλία, 1779. [[Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου, Λονδίνο.]] Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει στοιχεία ότι η κατανάλωση σοκολάτας από τους Μάγια εμφανίστηκε ήδη από το 500 π.Χ. και υπάρχει η εικασία ότι η σοκολάτα προϋπήρχε ακόμη και των Μάγια. Για να γίνει το ρόφημα σοκολάτας, το οποίο σερβίρονταν κρύο, οι Μάγια άλεθαν τους σπόρους κακάο σε πάστα και τον ανακάτευαν με νερό, καλαμποκάλευρο, πιπεριές τσίλι και άλλα συστατικά. Έριχναν μετά το ρόφημα πέρα δώθε από ένα φλιτζάνι σε μια κατσαρόλα μέχρι να σχηματιστεί ένας παχύρρευστος αφρός. Η σοκολάτα ήταν διαθέσιμη στους Μάγια όλων των κοινωνικών τάξεων, αν και οι πλούσιοι έπιναν σοκολάτα από «μεγάλα δοχεία με στόμιο» που συχνά θάβονταν με αυτούς. Ένας τάφος των Μάγια της πρώιμης κλασικής περιόδου (460-480 μ.Χ.) από την τοποθεσία Ρίο Αζούλ στη Γουατεμάλα, είχε αγγεία με ιερογλυφικά των Μάγια με κακάο πάνω τους με υπολείμματα ροφήματος σοκολάτας.
Επειδή η ζάχαρη δεν είχε φτάσει ακόμη στην Αμερική, το xocōlātl λεγόταν ότι ήταν επίκτητη γεύση. Αυτό που οι Ισπανοί αποκαλούσαν τότε xocōlātl λεγόταν ότι ήταν ένα ρόφημα που αποτελούνταν από μια βάση σοκολάτας με γεύση βανίλιας και άλλα μπαχαρικά, το οποίο σερβίρονταν κρύο. Το ρόφημα είχε πικάντικη και πικρή γεύση σε αντίθεση με τη γλυκιά μοντέρνα ζεστή σοκολάτα. Ως προς το πότε το xocōlātl σερβιρίστηκε για πρώτη φορά ζεστό, οι πηγές συγκρούονται για το πότε και από ποιον. Ωστόσο, ο Χοσέ ντε Ακόστα, ένας Ισπανός Ιησουίτης ιεραπόστολος που έζησε στο Περού και στη συνέχεια στο Μεξικό στα τέλη του 16ου αιώνα, περιέγραψε το xocōlātl ως:"Αηδιαστικό σε όσους δεν το γνωρίζουν, έχοντας αφρό με πολύ δυσάρεστη γεύση. Ωστόσο, είναι ένα ρόφημα που εκτιμάται πολύ μεταξύ των Ινδιάνων, όπου μαζί τους γλεντούν ευγενείς άνδρες που περνούν από τη χώρα τους. Οι Ισπανοί, άνδρες και γυναίκες, που είναι συνηθισμένοι στη χώρα, είναι πολύ άπληστοι με αυτή τη σοκολάτα. Λένε ότι φτιάχνουν διάφορα είδη, μερικά ζεστά, άλλα κρύα και άλλα χλιαρά, και βάζουν μέσα μεγάλο μέρος αυτού του «τσίλι». Ναι, κάνουν πάστα από αυτό, που λένε ότι είναι καλό για το στομάχι και κατά της καταρροής."Στη Μεσοαμερική πολλά ροφήματα παρασκευάζονταν από κόκκους κακάο και ενισχύονταν περαιτέρω από λουλούδια όπως η βανίλια για να προσθέσουν γεύση. Αυτό ήταν ένας φόρος τιμής στους Αζτέκους. Οι Αζτέκοι, ή αλλιώς Μεξικά, απαιτούσαν από τους κατακτημένους ανθρώπους να τους παρέχουν σοκολάτα. Φλιτζάνια, κολοκύθες, κόκκοι κακάο, καθώς και άλλα πράγματα που απέκτησαν καταγράφηκαν στο Codex Mendoza. Το κακάο χρησιμοποιήθηκε ως νόμισμα σε όλη τη Μεσοαμερική. Οι Αζτέκοι χρησιμοποιούσαν τη σοκολάτα για να δείξουν την υψηλή θέση τους: ήταν κακός οιωνός για κάποιον να πίνει σοκολάτα. Η πρώτη καταγεγραμμένη επαφή των Ευρωπαίων με τη σοκολάτα ήταν μόλις το 1502 στο τέταρτο ταξίδι του Χριστόφορου Κολόμβου.
Ευρωπαϊκή προσαρμογή
Οι Ισπανοί άρχισαν να χρησιμοποιούν jicaras από πορσελάνη στη θέση των κούφιων κολοκυθιών που χρησιμοποιούσαν οι ιθαγενείς. Στη συνέχεια βελτίωσαν περαιτέρω τις συνταγές χρησιμοποιώντας μπαχαρικά όπως κανέλα, μαύρο πιπέρι, γλυκάνισο και σουσάμι. Πολλά από αυτά τα πράγματα χρησιμοποιήθηκαν για να προσπαθήσουν να αναδημιουργήσουν τη γεύση των ιθαγενών λουλουδιών που δεν μπορούσαν εύκολα να αποκτήσουν. Το μαύρο πιπέρι χρησιμοποιήθηκε για να αντικαταστήσει τα τσίλι και το mecaxochitl, η κανέλα χρησιμοποιήθηκε στη θέση των orejuelas, η ζάχαρη αντικατέστησε το μέλι.
Το 1828, ο Κόνραντ Γιοχάνες φαν Χόουτεν (Coenraad Johannes van Houten) ανέπτυξε την πρώτη μηχανή παραγωγής σκόνης κακάο στην Ολλανδία. Το πιεστήριο χώρισε το λιπαρό βούτυρο κακάο από τους σπόρους κακάο, αφήνοντας πίσω του μια πιο καθαρή σκόνη σοκολάτας. Αυτή η σκόνη ήταν πιο εύκολο να ανακατευτεί σε γάλα και νερό. Ως αποτέλεσμα, έγινε μια άλλη πολύ σημαντική ανακάλυψη: η συμπαγής σοκολάτα. Με τη χρήση σκόνης κακάο και χαμηλών ποσοτήτων βουτύρου κακάο, ήταν δυνατή η παρασκευή ράβδων σοκολάτας. Ο όρος σοκολάτα ήρθε στη συνέχεια να σημαίνει στερεή σοκολάτα και όχι ζεστή σοκολάτα, με την πρώτη ράβδο σοκολάτας που δημιουργήθηκε το 1847.
Σύμφωνα με την παράδοση, η ιταλική εκδοχή cioccolata calda γεννήθηκε για πρώτη φορά στο Τορίνο γύρω στο 1560. Για να εορτάσει ότι η πρωτεύουσα του Δουκάτου της Σαβοΐας μεταφέρθηκε από το Σαμπερί στο Τορίνο, ο Εμμανουήλ Φιλιβέρτος της Σαβοΐας ζήτησε ένα νέο ρόφημα και έτσι δημιουργήθηκε αυτή η πιο παχιά, κρεμώδης εκδοχή.
Ορολογία
μικρογραφία|Διαδικασία παρασκευής σπιτικής σοκολάτας Μερικές φορές γίνεται διάκριση μεταξύ «ζεστού κακάο», που παρασκευάζεται από σκόνη κακάο (αλεσμένοι κόκκοι κακάο από τους οποίους έχει αφαιρεθεί μεγάλο μέρος του βουτύρου κακάο) και «ζεστής σοκολάτα», που παρασκευάζεται απευθείας από ράβδο σοκολάτας, η οποία περιέχει ήδη κακάο, ζάχαρη και βούτυρο κακάο. Έτσι, η κύρια διαφορά μεταξύ των δύο είναι το βούτυρο κακάο, η απουσία του οποίου καθιστά το ζεστό κακάο σημαντικά χαμηλότερο σε λιπαρά από τη ζεστή σοκολάτα, ενώ διατηρεί όλα τα αντιοξειδωτικά που βρίσκονται στη σοκολάτα.
Λίπος
Η κρέμα προστίθεται συχνά στη ζεστή σοκολάτα.
Η θεοβρωμίνη που βρίσκεται στα στερεά κακάο είναι λιποδιαλυτή. Οι κόκκοι κακάο περιέχουν σημαντική ποσότητα λιπών, αλλά η σκόνη κακάο συνήθως απολιπαίνεται. Ωστόσο, η προσθήκη λίπους σε απολιπανμένη σκόνη κακάο θα αυξήσει τη βιοδιαθεσιμότητά του.
Χρήση
Σήμερα, η ζεστή σοκολάτα με τη μορφή σοκολάτας κατανάλωσης ή κακάο θεωρείται μια τροφή άνεσης και καταναλώνεται ευρέως σε πολλά μέρη του κόσμου. Η ευρωπαϊκή ζεστή σοκολάτα τείνει να είναι σχετικά πηχτή και πλούσια, ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες η πιο λεπτή στιγμιαία εκδοχή καταναλώνεται συχνότερα. Στη Νιγηρία, η ζεστή σοκολάτα αναφέρεται ως «τσάι», παρόλο που στην πραγματικότητα δεν είναι τσάι λόγω του νιγηριανού εθίμου να αναφέρονται στα ροφήματα που καταναλώνονται το πρωί ως «τσάι». Πολλές περιοχές έχουν διακριτικά πρόσθετα ή επικαλύψεις, που κυμαίνονται από μαρσμέλοου και σαντιγί μέχρι τυρί.
Ευρώπη
μικρογραφία| Η ζεστή σοκολάτα ονομάζεται warme chocolademelk σοκολάτα στην [[Ολλανδία.]] Στην ηπειρωτική Ευρώπη (ιδιαίτερα την Ισπανία και την Ιταλία), η ζεστή σοκολάτα σερβίρεται μερικές φορές πολύ παχύρρευστη λόγω της χρήσης ενός πηκτικού παράγοντα όπως το άμυλο καλαμποκιού. Μία από τις παχύρρευστες μορφές ζεστής σοκολάτας που σερβίρεται στην Ευρώπη είναι η ιταλική cioccolata calda.
Η ζεστή σοκολάτα με τσούρο είναι το παραδοσιακό πρωινό των εργατών στην Ισπανία. Αυτό το στυλ ζεστής σοκολάτας μπορεί να είναι εξαιρετικά παχύρρευστο, έχοντας συχνά τη συνοχή της ζεστής πουτίγκας σοκολάτας. Στην Ολλανδία, η ζεστή σοκολάτα είναι ένα πολύ δημοφιλές ρόφημα, γνωστό ως warme chocolademelk. Σερβίρεται συχνά στο σπίτι ή σε καφετέριες. Στη Γαλλία, η ζεστή σοκολάτα σερβίρεται συχνά την ώρα του πρωινού. Μερικές φορές ψωμί σε φέτες αλειμμένο με βούτυρο, μαρμελάδα, μέλι ή Nutella βυθίζεται στη ζεστή σοκολάτα.
Στη Γερμανία, ζεστή σοκολάτα από λιωμένη σοκολάτα (Heiße Schokolade Wiener Art) διακρίνεται από αυτά που φτιάχνονται από σκόνες (Trinkschokolade). Σερβίρεται συχνά με σαντιγί από πάνω.
Βόρεια Αμερική
μικρογραφία| Παραδοσιακή ισπανική ζεστή σοκολάτα σερβιρισμένη με [[τσούρο]] μικρογραφία| Τέχνη λάτε σε ζεστή σοκολάτα Στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά, το ρόφημα είναι δημοφιλές σε στιγμιαία μορφή, παρασκευάζεται με ζεστό νερό ή γάλα από ένα πακέτο που περιέχει κυρίως σκόνη κακάο, ζάχαρη και ξηρό γάλα. Αυτή είναι η πιο λεπτή από τις δύο κύριες παραλλαγές. Είναι πολύ γλυκό και μπορεί να προστεθεί μαρσμέλοου, σαντιγί ή ένα κομμάτι από ράβδο σοκολάτας. Η ζεστή σοκολάτα μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στη Βόρεια Αμερική ήδη από τον 17ο αιώνα από τους Ολλανδούς, αλλά η πρώτη φορά που οι άποικοι άρχισαν να πουλούν ζεστή σοκολάτα ήταν γύρω στο 1755. Παραδοσιακά, η ζεστή σοκολάτα έχει συνδεθεί με τον κρύο καιρό και τον χειμώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.
Η ζεστή σοκολάτα αναμεμειγμένη με εσπρέσο ή άλλο καφέ είναι δημοφιλής στις καφετέριες στις Ηνωμένες Πολιτείες (και σε όλο τον κόσμο) με την ονομασία καφέ μόκα. Το συγκεκριμένο όνομα προέρχεται από την πόλη Μοχά της Υεμένης, όπου καλλιεργείται ένα συγκεκριμένο μείγμα καφέ με το ίδιο όνομα.
Στο Μεξικό, η ζεστή σοκολάτα παραμένει ένα δημοφιλές εθνικό ρόφημα, που συχνά περιλαμβάνει ημίγλυκη σοκολάτα, κανέλα, ζάχαρη και βανίλια. Η ζεστή σοκολάτα αυτού του τύπου πωλείται συνήθως σε κυκλικά ή εξαγωνικά δισκία που μπορούν να διαλυθούν σε ζεστό γάλα, νερό ή κρέμα γάλακτος και στη συνέχεια να αναμειχθούν μέχρι το μείγμα να δημιουργήσει έναν κρεμώδη αφρό. Ένα άρθρο του 1942 στο Chicago Tribune περιγράφει τη μεξικάνικη ζεστή σοκολάτα κανέλας πως παραδοσιακά σερβίρεται μαζί με μια ποικιλία από γλυκά μεξικάνικα αρτοσκευάσματα, όπως το pan dulce ή το τσούρο.
Νότια Αμερική
Στο Περού, η ζεστή σοκολάτα μπορεί να σερβιριστεί με πανετόνε στο πρωινό την ημέρα των Χριστουγέννων, παρόλο που το καλοκαίρι έχει ήδη ξεκινήσει στο νότιο ημισφαίριο. Επιπλέον, πολλοί Περουβιανοί θα προσθέσουν ένα γλυκό σιρόπι σοκολάτας στο ρόφημά τους.
Το αργεντίνικο σουμπμαρίνο είναι ένα ζεστό ρόφημα σοκολάτας που παρασκευάζεται με την προσθήκη μιας πλάκας σοκολάτας και ζάχαρης σε ζεστό γάλα στον ατμό.
Ισπανικές Ανατολικές Ινδίες
μικρογραφία| Φιλιππινέζικο tsokolate με κέικ ρυζιού σουμάν και ώριμα καραμπάο μάνγκο Στις Φιλιππίνες, το εγγενές ρόφημα ζεστής σοκολάτας είναι γνωστό ως tsokolate. Είναι φτιαγμένο από tabliya, ταμπλέτες από καθαρούς αλεσμένους καβουρδισμένους κόκκους κακάο, διαλυμένους σε νερό και γάλα. Όπως και στις εκδόσεις της Ισπανίας και της Λατινικής Αμερικής, το ποτό παρασκευάζεται παραδοσιακά σε σοκολατέρα και αναμειγνύεται ζωηρά με ένα ξύλινο μπαστούνι που ονομάζεται μολινίλο, με αποτέλεσμα το ρόφημα να έχει τον χαρακτηριστικό αφρό. Το Tsokolate συνήθως γλυκαίνεται με λίγη ζάχαρη μουσκοβάντο και έχει μια χαρακτηριστική κοκκώδη υφή.
Το tsokolate είναι επίσης γνωστό ως suklati στη γλώσσα Καπαμπάνγκαν, sikulate στη γλώσσα Μαγκιντανάο και sikwate ή sikuwate στις γλώσσες Βισαγιάν. Όλα προέρχονται από το ισπανικό chocolate («σοκολάτα»).
Υγεία
Από τον 16ο έως τον 19ο αιώνα, η ζεστή σοκολάτα εκτιμήθηκε ως φάρμακο αλλά και ως ρόφημα.
Ο εξερευνητής Φρανσίσκο Ερνάντεθ έγραψε ότι τα ροφήματα σοκολάτας βοήθησαν στη θεραπεία του πυρετού και της ηπατικής νόσου. Ένας άλλος εξερευνητής, ο Σαντιάγκο ντε Βαλβέρντε Τουρίθες, πίστευε ότι οι μεγάλες ποσότητες ζεστής σοκολάτας ήταν χρήσιμες για τη θεραπεία παθήσεων στο στήθος και ότι μικρότερες ποσότητες θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις στομαχικές διαταραχές. Όταν η σοκολάτα εισήχθη στους Γάλλους τον 17ο αιώνα, φέρεται ότι χρησιμοποιήθηκε «για την καταπολέμηση των κρίσεων θυμού και της κακής διάθεσης», που μπορεί να αποδοθεί στην περιεκτικότητα της σοκολάτας σε φαινυλαιθυλαμίνη. Σήμερα, η ζεστή σοκολάτα καταναλώνεται για ευχαρίστηση και όχι για φαρμακευτική χρήση, αλλά νέα έρευνα δείχνει ότι μπορεί να υπάρχουν και άλλα οφέλη για την υγεία που αποδίδονται στο ρόφημα.
Αρκετές αρνητικές επιπτώσεις μπορούν να αποδοθούν στην κατανάλωση ζεστής σοκολάτας, καθώς ορισμένες συνταγές ζεστής σοκολάτας περιέχουν υψηλές ποσότητες ζάχαρης, υδρογονωμένα έλαια ή λίπη.
Όταν η σοκολάτα άρχισε να αυξάνεται σε δημοτικότητα, αντιτάχθηκε από την Καθολική Εκκλησία. Φάνηκε ότι δεν είχε την ικανότητα να σπάει γρήγορα, καθώς καταναλωνόταν στην υγρή της μορφή. Ο καφές ήταν η άλλη δημοφιλής τάση που θεωρήθηκε καλό για το σώμα αλλά κακό για το μυαλό. Η σοκολάτα άρχισε να καταναλώνεται ως ένας τρόπος για να αναπληρώσει το σώμα τις επιπτώσεις που προκαλούσε ο καφές. Λέγεται ότι θρέφει το σώμα και τη δύναμη κάποιου.
Οφέλη
αριστερά|μικρογραφία|300x300εσ| Ένα γράφημα που δείχνει τις ποσότητες αντιοξειδωτικών που περιέχονται στο κακάο, το [[κόκκινο κρασί και το πράσινο τσάι]] Έρευνες έχουν δείξει ότι η κατανάλωση ζεστής σοκολάτας μπορεί να είναι θετική για την υγεία κάποιου. Μια μελέτη που διεξήχθη από το Πανεπιστήμιο Κορνέλ έδειξε ότι η ζεστή σοκολάτα περιέχει περισσότερα αντιοξειδωτικά από το κρασί και το τσάι, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Σε μία μόνο μερίδα κακάο, οι ερευνητές βρήκαν 611 χιλιοστόγραμμα ισοδύναμων γαλλικού οξέος (GAE) και 564 χιλιοστόγραμμα ισοδυνάμων επικατεχίνης (ECE), σε σύγκριση με 340 χιλιοστόγραμμα GAE και 163 χιλιοστόγραμμα ECE στο κόκκινο κρασί και 165 χιλιοστόγραμμα GAE 47 χιλιοστόγραμμα ECE στο πράσινο τσάι. Ο Τσανγκ Γιονγκ Λι, ο καθηγητής και ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ που διεξήγαγε τη μελέτη, αποκάλυψε ότι μεγαλύτερες ποσότητες αντιοξειδωτικών απελευθερώνονται όταν το ρόφημα θερμαίνεται.
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Ροφήματα σοκολάτας Κατηγορία:Ζεστά ροφήματα Κατηγορία:Μη αλκοολούχα ποτά Κατηγορία:Χριστουγεννιάτικα εδέσματα
Σελίμ Α΄
Ο Σελίμ Α΄ γνωστός ως Γιαβούζ (= σκληρός) (I. Selim, 10 Οκτωβρίου 1470 - 22 Σεπτεμβρίου 1520) ήταν ο ένατος σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ο οποίος βασίλευσε από το 1512 μέχρι το 1520. Έγινε γνωστός εξαιτίας της πολύ μεγάλης επέκτασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ιδιαίτερα με την κατάκτηση του Χαλιφάτου των Μαμελούκων του Καΐρου την περίοδο 1516-1517, που περιλάμβανε τη Συριοπαλαιστίνη, τη Χετζάζη, την Αίγυπτο, τριπλασιάζοντας την έκταση της αυτοκρατορίας. Με αυτό το τρόπο η καρδιά του αραβικού κόσμου πέρασε στον έλεγχο των Οθωμανών, οι οποίοι έγιναν η κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή και στον ισλαμικό κόσμο. Ο Σελίμ ήταν ο πρώτος Οθωμανός σουλτάνος που έλαβε το τίτλο του χαλίφη του Ισλάμ.
Βιογραφία
[[Αρχείο:Yavuz Sultan I. Selim Han.jpg|thumb|left|200px|Ο Σελίμ Α΄. Πορτρέτο δυτικής τεχνοτροπίας από τον Έλληνα ζωγράφο Κωνσταντίνο Κυζικηνό (Kapıdağlı Konstantin), μεταξύ 1789-1806. Η σειρά των 30 προσωπογραφιών Οθωμανών σουλτάνων (Kapidağli series) φυλάσσεται στο ανάκτορο Τόκαπι στην Κωνσταντινούπολη.]] Ο Σελίμ Α΄ γεννήθηκε στην Αμάσεια το 1470. Ήταν ο μικρότερος γιος του σουλτάνου Βαγιαζίτ Β΄ και της Γκιουλμπαχάρ Χατούν, Ελληνίδας του Πόντου που το πραγματικό της όνομα ήταν Μαρία. Επίσης ήταν εγγονός του Μωάμεθ Β΄του Πορθητή. Ο Σελίμ Α΄εκθρόνισε τον πατέρα του το 1512, ο οποίος πέθανε αμέσως μετά, και έγινε σουλτάνος με την βοήθεια των γενιτσάρων. Ο Σελίμ έδειξε για πρώτη φορά τον αιμοσταγή χαρακτήρα του όταν σκότωσε δύο αδερφούς και πέντε ανιψιούς για να μην του κλέψουν το θρόνο. Γι' αυτό ονομάστηκε Γιαβούζ. Αυτή την πολιτική την υιοθέτησε από τον πατέρα του, ο οποίος είχε εμπλακεί σε διαμάχη με τον αδερφό του, τον Τζεμ, για το ποιος θα πάρει τον θρόνο. Ο Σελίμ ήταν ψηλός άντρας με μακρύ μουστάκι. Ήταν δυνατός, γενναίος, έξυπνος και πολεμοχαρής.
Κατακτήσεις
thumb|right|Ο Σελίμ Α΄ στην μάχη του Τσαλντιράν
Αυτοκρατορία Σαφαβιδών
Για τον Σελίμ η πρώτη πρόκληση ήταν ο Σάχης Ισμαήλ Α΄ που είχε κατακτήσει το δυτικό τμήμα του Ιράν και αποτελούσε απειλή για τους σουνίτες μουσουλμάνους. Το 1514 ο Σελίμ τον νίκησε στη μάχη του Τσαλντιράν χάρη στα σύγχρονα όπλα και το πυροβολικό. Αμέσως μετά μπήκε θριαμβευτής μέσα στην πρωτεύουσά τους την Ταυρίδα, αργότερα λεηλάτησε τους θησαυρούς του Σάχη και το χαρέμι του.
Σουλτανάτο των Μαμελούκων
Στη συνέχεια το 1516 κατάκτησε το σουλτανάτο των Μαμελούκων της Αιγύπτου (στις μάχες του Μαρτζ Νταμπίκ και της Ραϊνταμπίγιας) επεκτείνοντας την οθωμανική εξουσία στη Συρία, την Παλαιστίνη, την Αραβική Χερσόνησο και τελικά την Αίγυπτο. Αργότερα κατέκτησε τις πόλεις της Μέκκας και της Μεδίνας. Εκεί στην Αίγυπτο διαδέχθηκε τον χαλίφη του σουλτανάτου, Αλ-Μαουτακίλ Γ΄ και έτσι έγινε ο πρώτος σουλτάνος που πήρε τον τίτλο του χαλίφη του Ισλάμ.
Θάνατος
thumb|right|Ο Σελίμ Α΄ στο νεκροκρέβατο του Μετά την αιγυπτιακή εκστρατεία ο Σελίμ ήταν έτοιμος πιθανόν για την Ουγγαρία. Όμως η εκστρατεία διακόπηκε γιατί ο Σελίμ αρρώστησε και πέθανε. Ο θάνατός του προκλήθηκε μάλλον από καρκίνο του δέρματος. Κάποιοι άλλοι λένε πως πέθανε από μια λοίμωξη του δέρματος την οποία απέκτησε με τις μακρόχρονες εκστρατείες (πανώλη). Και τέλος κάποιοι λένε πως τον δηλητηρίασε ο γιατρός του και εξαιτίας της δηλητηρίασης πέθανε. Πέθανε στις 22 Σεπτεμβρίου 1520 στο Τσορλού της Ραιδεστού σε ηλικία 50 ετών. Τάφηκε στο Τέμενος Γιαβούζ Σελίμ στην Κωνσταντινούπολη. Τον διαδέχτηκε ο γιος του Σουλεϊμάν Α΄.
Η Σχέση του με τον Πόντο
thumb|left|Οθωμανική μικρογραφία του Σελίμ από τον Νακάς Οσμάν|200px Σε νεαρή ηλικία ο πατέρας του, που ήξερε καλά τον Πόντο, του ανέθεσε τη διοίκηση της Τραπεζούντας. Αυτός είναι ο λόγος που ο Σελίμ θεωρούσε τον εαυτό του διάδοχο των Κομνηνών και γράφοντας στους Βενετούς αυτοτιτλοφορείτο Βασιλεύς του Πόντου και δεσπότης της Τραπεζούντας. Κατά την παραμονή του μάλιστα στην Τραπεζούντα μαζί με τη μητέρα του ο Σελίμ έμαθε από τους εκεί χρυσοχόους και τεχνίτες να χαράσσει αριστουργηματικά νομίσματα. Δύο φορές πολεμώντας κατά της Περσίας ο Σελίμ επισκέφθηκε την Τραπεζούντα, και μάλιστα έναν χειμώνα ο στρατός του διαχείμασε εκεί. Τότε πέθανε ο στρατηγός του Ισκεντέρ πασάς, που τάφηκε στην Τραπεζούντα. Εκεί χτίστηκε ένα τζαμί προς τιμήν του, το Ισκεντέρ Τζαμί στο Γκιαούρ Μεϊντάν. Ωστόσο και ο ίδιος ο πασάς είχε χτίσει μια κρήνη στην πόλη της Τραπεζούντας. Ο σουλτάνος Σελίμ και σε άλλο σημείο ακολούθησε τους Κομνηνούς. Όπως και εκείνοι, έτσι και αυτός συνέδεσε το όνομά του με τη Μονή Σουμελά. Σύμφωνα με την παράδοση της μονής, όταν ως διάδοχος του θρόνου και διοικητής της Τραπεζούντας έχει πάει για κυνήγι στην περιοχή της μονής, έδωσε εντολή να την καταστρέψουν, τότε όμως έπαθε παραλυσία. Ο Σελίμ απέδωσε το πάθημά του στην Παναγία και ανακάλεσε την εντολή του για την κατεδάφιση της μονής. Αφού ήπιε αγίασμα και θεραπεύτηκε, επικύρωσε όλα τα προνόμια που είχε η μονή. Αργότερα σκέπασε με χαλκό την στέγη της μονής και της αφιέρωσε πέντε λαμπάδες. Επίσης στην Τραπεζούντα είχε γεννηθεί ο Σουλεϊμάν Α΄ ο Μεγαλοπρεπής, ο οποίος είχε καλές σχέσεις με τον Πόντο.
Η στάση του απέναντι στους χριστιανούς
Ο Σελίμ ήταν ο πρώτος σουλτάνος που βάλθηκε να εξοντώσει τους χριστιανούς. Γι' αυτό τους έβαλε βασανιστήρια για να αλλαξοπιστήσουν. Αποφάσισε να μετατρέψει τις εκκλησίες σε τζαμιά, αλλά αυτό δεν έγινε γιατί ο Μεγάλος Βεζίρης πέθανε αλλά του είχε πει πως έπρεπε να σεβαστεί τα προνόμια που είχε δώσει ο Μωάμεθ Β΄ ο Πορθητής στους χριστιανούς. Τότε ζήτησε από τον πατριάρχη Θεόληπτο να του δώσει το έγγραφο συνθηκολόγησης, επειδή όμως αυτό είχε καταστραφεί από πυρκαγιά, έφερε δύο γενιτσάρους οι οποίοι ομολόγησαν ότι ήταν γνώστες της συνθηκολόγησης. Ίσως άλλαξε τακτική γιατί έμαθε πως ο αυτοκράτορας της Γερμανίας Μαξιμιλιανός Α΄ κάλεσε άλλους Ευρωπαίους βασιλιάδες να ετοιμάσουν εκστρατεία εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για να διαμελίσουν το κράτος. Μάλιστα ο Σελίμ είχε κολακέψει τους χριστιανούς και έδωσε προνόμια στα πατριαρχεία Αλεξάνδρειας, Ιερουσαλήμ καθώς και στις μονές του Σίνα, Σουμελά, του Πόντου, του Ξηροπόταμου και του Αγίου όρους. Από διώκτης έγινε προστάτης των χριστιανών και κάποιοι χριστιανοί άρχισαν να τον παινεύουν.
Οι διώξεις των Αλεβήδων
Ο Σελίμ ήταν φανατικός οπαδός του δόγματος των σουνιτών και το 1514 έσφαξε περίπου 40.000 αλεβήδες, οι οποίοι ήταν οπαδοί της αντίθετης αίρεσης προς τους σουνίτες, των σιιτών. Μετά ο Σελίμ είπε: «το να σκοτώσει κάποιος έναν σιίτη ισοδυναμεί με το να σκοτώσει 70 χριστιανούς».
Οικογένεια
Σύζυγοι
Γιοί
Κόρες
Παραπομπές
Κατηγορία:Οθωμανοί Σουλτάνοι
Νόστιμο
Κατηγορία:Αποσαφηνίσεις ελληνικών τοπωνυμίων
Μύλχαϊμ
Γεωγραφική θέση
Το κέντρο του Μύλχαϊμ βρίσκεται 10 ως 12 χιλιόμετρα ανατολικά του σημείου εκβολής του Ρουρ στον Ρήνο. Ο Ρουρ διασχίζει την έκταση της πόλης σε μήκος συνολικά 14 χιλιομέτρων. Σε αντίθεση με τις γειτονικές πόλεις, το ποτάμι διασχίζει και το κέντρο του Μύλχαϊμ, ανεβάζοντας έτσι την ομορφιά του. Στον περιφερειακό προγραμματισμό η πόλη είναι ταξινομημένη ως μεσαίο αστικό κέντρο.
Πόλη
Η πόλη του Μύλχαϊμ έχει επιφάνεια 91 χμ². Εκτείνεται σε απόσταση 13,4 χμ από βορρά προς νότο και 10,7 χμ από ανατολή προς δύση. Το ψηλότερο σημείο της πόλης (152,7 μέτρα) βρίσκεται στο αεροδρόμιο Έσσεν-Μύλχαϊμ, ενώ το χαμηλότερο (26 μέτρα) βρίσκεται στο σημείο, που ο ποταμός Ρουρ περνά στην περιοχή του Ντούισμπουργκ.
Το 1975 η πόλη διοικητικά διαιρέθηκε σε τρεις δήμους: Λίνκσρουρ, Ρέχτσρουρ-Νορντ και Ρέχτσρουρ-Ζυντ, από τους οποίους ο κάθε ένας διαθέτει αντιπροσωπεία περιοχής. Οι αντιπροσωπείες περιοχής αποτελούνται (αναλόγως με τον πληθυσμό του συγκεκριμένου δήμου) από 15-19 μέλη, τα οποία ψηφίζονται κάθε πέντε χρόνια στις τοπικές εκλογές.
Για λόγους στατιστικής οι δήμοι διαιρούνται σε 9 συνοικίες, οι οποίες συνήθως έχουν τα παραδοσιακά ονόματα παλιών χωριών από τα οποία προήλθαν.
Ιστορία
Η πόλη Μύλχαϊμ αναφέρεται για πρώτη φορά σε ένα έγγραφο του Μοναστηριού του Βέρντεν το 1093. Αργότερα ανήκε στο Δουκάτο του Μπεργκ και έγινε ελεύθερη πόλη το 1808. Μετά το Συμβούλιο της Βιέννης το Μύλχαϊμ πέρασε στην κατοχή της Πρωσίας και από το 1822 ήταν μέρος της Πρωσικής Περιοχής του Ρήνου. Το Μύλχαϊμ αποτέλεσε το κέντρο της Αναγέννησης του Ρήνου το 1920.
Γειτονικές πόλεις
Το Μύλχαϊμ συνορεύει προς βορρά με το Όμπερχαουζεν, ανατολικά με το Έσσεν, νότια με το Ράτινγκεν και δυτικά με το Ντούισμπουργκ. Το συνολικό μήκος των συνόρων του Μύλχαϊμ με τις γειτονικές πόλεις ανέρχεται στα 49 χιλιόμετρα.
Διεθνείς Σχέσεις
Το Μύλχαϊμ είναι αδελφοποιημένο με τις παρακάτω πόλεις:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Πόλεις της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας
Νέο Μικρό Χωριό Ευρυτανίας
Το Νέο Μικρό Χωριό είναι οικισμός της Στερεάς Ελλάδας στην Περιφερειακή Ενότητα Ευρυτανίας.
Γενικά στοιχεία
Το Νέο Μικρό Χωριό βρίσκεται στις δυτικές όχθες του Καρπενησιώτη ποταμού και είναι κτισμένο στους βορειοανατολικούς πρόποδες του βουνού Χελιδώνα σε υψόμετρο 700 μέτρα. Απέχει 15 χλμ. ΒΑ. από το Καρπενήσι ενώ ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται σε 134 κατοίκους. Το χωριό κτίστηκε από κατοίκους του Μικρού Χωριού, το οποίο εγκαταλείφθηκε ύστερα από μεγάλες κατολισθήσεις που σημειώθηκαν στις 13 Ιανουαρίου 1963 στην πλαγιά βορειοδυτικά του χωριού, προκαλώντας τον θάνατο 13 κατοίκων. Το Νέο Μικρό Χωριό έχει αναπτύξει σημαντική τουριστική υποδομή εκμεταλλευόμενο την θέση του πάνω στον οδικό άξονα, Καρπενησίου - Προυσού αλλά και το φυσικό του περιβάλλον.
Κοινότητα Μικρού Χωριού
Στην Τοπική Κοινότητα, εκτός του ομώνυμου χωριού, περιλαμβάνεται το Μικρό Χωριό (20 κάτοικοι). Ο συνολικός πληθυσμός της Τοπικής Κοινότητας Μικρού Χωριού ανέρχεται σε 154 κατοίκους, κατά την απογραφή του 2011.
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ευρυτανίας Κατηγορία:Δήμος Καρπενησίου Κατηγορία:Δήμος Ποταμιάς Ευρυτανίας
557 Βιολέττα
Η Βιολέττα (Violetta) είναι ένας αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 11,956. Ανακαλύφθηκε το 1905 από τον Γερμανό αστρονόμο Μαξ Βολφ, που παρατηρούσε από τη Χαϊδελβέργη, και πήρε το ονομά της από την ηρωίδα της όπερας Τραβιάτα του Τζουζέπε Βέρντι. Τα φυσικά χαρακτηριστικά αυτού του αστεροειδή είναι άγνωστα.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Βιολεττα