cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φθορίωση του νερού
Η φθορίωση του νερού ελέγχεται από την προσθήκη φθορίου σε δημόσια παροχή νερού για μείωση της οδοντικής φθοράς. Το φθορισμένο νερό έχει φθόριο σε επίπεδο αποτελεσματικό για πρόληψη των κοιλοτήτων, αυτό μπορεί να προκύψει είτε φυσικά είτε προσθέτοντας φθόριο. Το φθοριωμένο νερό λειτουργεί σε επιφάνειες των δοντιών: στο στόμα δημιουργεί χαμηλά επίπεδα φθορίου στο σάλιο, το οποίο μειώνει την τιμή στην οποία το σμάλτο του δοντιού αφαλατώνεται και αυξάνει το ρυθμό με τον οποίο επαναλατώνεται στα πρώτα στάδια των κοιλοτήτων. Συνήθως μία φθοριωμένη ένωση προστίθεται στο πόσιμο νερό, μια διαδικασία που στις ΗΠΑ κοστίζει κατά μέσο όρο περίπου $ 1,02 ανά άτομο-χρόνο. Η αποφθορίωση είναι απαραίτητη όταν το φυσικό επίπεδο φθορίου ξεπερνά τα επιτρεπτά όρια. Μία επιτροπή εμπειρογνωμόνων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας το 1994 πρότεινε ένα επίπεδο φθορίου 0,5 με 1,0 mg / L (χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο), ανάλογα με το κλίμα. Το εμφιαλωμένο νερό έχει συνήθως άγνωστη επίπεδα φθορίου και κάποια φίλτρα νερού οικιακής χρήσης αφαιρούν τμήμα ή όλο το φθόριο.
Εκλογές στην Κόστα Ρίκα
2002
Οι εκλογές που διενεργήθηκαν στις 3 Φεβρουαρίου 2002 θεωρούνται ιστορικές. Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, κανένας υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές δεν πέρασε το όριο του 40%. Αυτό σήμαινε ότι έπρεπε να διεξαχθεί δεύτερος γύρος ψηφοφορίας στις 7 Απριλίου κατά τον οποίο ο Άμπελ Πατσέκο του Κόμμα Κοινωνικής Χριστιανικής Ενότητας νίκησε τον υποψήφιο του Κόμματος Εθνικής Απελευθέρωσης Ρολάνδο Αράια Μόνχε. Πολλοί αναλυτές θεωρούν τις εκλογές εκείνες ως την αρχή του τέλους του συστήματος δικομματισμού στη χώρα. Η συμμετοχή ήταν μόλις 68,8%, η χαμηλότερη από το 1958.
Φθορίωση του νερού
Η τερηδόνα των δοντιών παραμένει ένα μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας στις περισσότερες βιομηχανικές χώρες, που επηρεάζει το 60-90% των μαθητών και τη συντριπτική πλειοψηφία των ενηλίκων. Η φθορίωση του νερού προλαμβάνει κοιλότητες σε παιδιά και ενήλικες, με μελέτες εκτίμησης μιας 18-40 % μείωση σε κοιλότητες, όταν η φθορίωση του νερού χρησιμοποιείται από τα παιδιά που δεν έχουν ήδη πρόσβαση σε οδοντόκρεμα και άλλες πηγές φθορίου. Οι μελέτες δείχνουν ότι η χρήση της φθορίωσης του νερού, ιδίως στις βιομηχανικές χώρες, μπορεί να μην είναι αναγκαία για την πρόληψη τερηδόνας, διότι η τοπικές φθοριούχες (όπως η οδοντόπαστα) χρησιμοποιούνται ευρέως και τα ποσοστά τερηδόνας έχουν γίνει χαμηλά.
Εκλογές στην Κόστα Ρίκα
2006
Στις 5 Φεβρουαρίου 2006 διεξήχθησαν γενικές εκλογές και Πρόεδρος εξελέγη ο πρώην πρόεδρος Όσκαρ Άριας με ποσοστό 40,9% από τον 1ο γύρο.
Φθορίωση του νερού
Παρά το γεγονός ότι η φθορίωση μπορεί να προκαλέσει οδοντική φθορίωση, η οποία μπορεί να αλλάξει την εμφάνιση των αναπτυσσόμενων δοντιών ή τη φθορίωση σμάλτου, [3], τα περισσότερα από αυτά είναι ήπια και συνήθως δεν θεωρούνται ανησυχία για την αισθητική ή τη δημόσια υγεία. Δεν υπάρχει καμία σαφής ένδειξη για άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες από τη φθορίωση του νερού. Οι μελέτες σχετικά με τις παρενέργειες είναι ως επί το πλείστον χαμηλής ποιότητας. Οι επιπτώσεις του φθορίου εξαρτώνται από τη συνολική ημερήσια πρόσληψη του φθορίου από όλες τις πηγές. Το πόσιμο νερό είναι συνήθως η μεγαλύτερη πηγή. Άλλες μέθοδοι θεραπείας φθοριδίου περιλαμβάνουν φθορίωση της οδοντόκρεμας, το αλάτι και το γάλα. Η φθορίωση του νερού, όπου αυτό είναι εφικτό και πολιτισμικά αποδεκτό, έχει σημαντικά πλεονεκτήματα, ιδίως για τις υποομάδες υψηλού κινδύνου [.. 8]
Εκλογές στην Κόστα Ρίκα
2014
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 2 Φεβρουαρίου και στις 6 Απριλίου (β΄γύρος προεδρικών εκλογών) 2014. Νικητής των προεδρικών εκλογών αναδείχθηκε ο κεντροαριστερός Λουίς Γκιγέρμο Σολίς επικρατώντας του αντιπάλου του Τζόνι Αράγια Μόνχε (ο οποίος είχε ανακοινώσει έναν μήνα πριν ότι αποσύρεται από την κούρσα του 2ου γύρου) με ποσοστό 78%, που αποτελεί ρεκόρ υψηλού ποσοστού στη χώρα.
Φθορίωση του νερού
Το 1999, τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Η.Π.Α. αναφέρουν τη φθορίωση του νερού ως ένα από τα δέκα μεγάλα επιτεύγματα της δημόσιας υγείας του 20ου αιώνα. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν βιώσει σημαντικές μειώσεις στη φθορά των δοντιών χωρίς τη χρήση του, κυρίως λόγω της εισαγωγής του φθοριούχου οδοντόκρεμας κατά τη δεκαετία του 1970. Η φθορίωση μπορεί να είναι πιο δικαιολογημένη στις ΗΠΑ, λόγω των κοινωνικοοικονομικών ανισοτήτων στην υγεία των δοντιών και την οδοντιατρική περίθαλψη. Φθορίωση δημοσίου νερού για πρώτη φορά εφαρμόζεται στις ΗΠΑ, και έχει εισαχθεί σε πολλές άλλες χώρες σε διάφορους βαθμούς, με πολλές χώρες που έχουν νερό που είναι φυσικά φθοριωμένο στα συνιστώμενα επίπεδα, και σε άλλες, όπως στην Ευρώπη, που χρησιμοποιούνται φθοριωμένα άλατα ως εναλλακτική πηγή φθορίου.
Εκλογές στην Κόστα Ρίκα
Δημοψηφίσματα
Στη χώρα έχουν διεξαχθεί έως σήμερα δύο δημοψηφίσματα.
Φθορίωση του νερού
Στόχος
Ο στόχος φθορίωσης του νερού είναι να αποτρέψει την αποσύνθεση δοντιών με ρύθμιση της συγκέντρωσης του φθορίου στις δημόσιες παροχές νερού. Η τερηδόνα είναι μία από τις πιο διαδεδομένες χρόνιες ασθένειες σε όλο τον κόσμο. Αν και είναι σπάνια απειλητική για τη ζωή, φθορά των δοντιών μπορεί να προκαλέσει πόνο και να βλάψει τη μάσηση, την ομιλία, την  εμφάνιση του προσώπου, και την αποδοχή στην κοινωνία,  και επηρεάζει σημαντικά την ποιότητα της ζωής των παιδιών, ιδιαίτερα εκείνων με χαμηλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση. Στις περισσότερες βιομηχανικές χώρες, η φθορά των δοντιών επηρεάζει 60-90% των μαθητών και τη συντριπτική πλειοψηφία των ενηλίκων, αν και το πρόβλημα φαίνεται να είναι μικρότερο στις αναπτυσσόμενες χώρες της Αφρικής, ενώ αναμένεται να αυξηθεί σε ορισμένες χώρες  λόγω της αλλαγής διατροφής και της ανεπαρκούς έκθεσης φθόριο. Στις ΗΠΑ, οι μειονότητες και οι φτωχοί έχουν υψηλότερα ποσοστά σαθρά και ελλείποντα δόντια, και τα παιδιά τους να έχουν λιγότερη οδοντιατρική περίθαλψη. Όταν συμβαίνει σε μια κοιλότητα, η μοίρα του δοντιού είναι οι επαναλαμβανόμενες αποκαταστάσεις, με τις εκτιμήσεις για τη μέση διάρκεια ζωής ενός αμαλγάματος πλήρωσης δόντιού κυμαίνεται από 9 έως 14 ετών. Στοματική νόσος είναι η τέταρτη πιο ακριβή για τη θεραπεία της νόσος.] Το κίνητρο για φθορίωση του άλατος ή νερού είναι παρόμοια με εκείνη του ιωδιούχου αλατιού για την πρόληψη της διανοητικής καθυστέρησης και βρογχοκήλης.
Εκλογές στην Κόστα Ρίκα
1870
Ένα δημοψήφισμα για τον διορισμό του Τομάς Γκουάρντια Γκουτιέρες ως Προέδρου με ειδικές εξουσίες πραγματοποιήθηκε στις 8 Αυγούστου 1870. Εγκρίθηκε και ο Γκουτιέρες ανέλαβε την προεδρία στις 11 Σεπτεμβρίου. Στις 15 Οκτωβρίου 1871 ο Γκουτιέρες συγκάλεσε Συνταγματικό Συμβούλιο, το οποίο υιοθέτησε ένα νέο σύνταγμα στις 7 Δεκεμβρίου. Στη συνέχεια παρέμεινε στο αξίωμα μέχρι το θάνατό του το 1882.
Φθορίωση του νερού
Στόχος
Ο στόχος φθορίωσης του νερού είναι να αποτραπεί μια χρόνια νόσος της οποίας ιδιαίτερη δυσκολία αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι φτωχοί. Η χρήση του παρουσιάζει μια σύγκρουση ανάμεσα στο κοινό καλό και τα ατομικά δικαιώματα. Είναι αμφιλεγόμενο, με την αντίθετη άποψη να έχει βασιστεί σε λόγους ηθικούς, νομικούς, ασφάλειας και αποτελεσματικότητας. Οργανώσεις Υγείας και οδοντιατρικές σε όλο τον κόσμο έχουν υιοθετήσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά του. Η χρήση του ξεκίνησε το 1945, μετά από μελέτες παιδιών σε μια περιοχή όπου τα υψηλότερα επίπεδα του φθορίου εμφανίζονται φυσιολογικά στο νερό. Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι η μέτρια φθορίωση προλαμβάνει τη φθορά των δοντιών, και από το 2004 περίπου 400 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έλαβαν φθοριωμένο νερό. [18]
Σύσταση
Η φθορίωση, χωρίς να επηρεάζει την εμφάνιση, τη γεύση ή τη μυρωδιά του πόσιμου νερού, πραγματοποιείται με την προσθήκη μιας από τις τρεις ενώσεις στο νερό: φθοριούχο νάτριο, φθοριοπυριτικό οξύ ή φθοριοπυριτικό νάτριο.
Εκλογές στην Κόστα Ρίκα
2007
Το κίνημα ενάντια στο δημοψήφισμα CAFTA στην Κόστα Ρίκα έφερε πολλά μέλη του Κόμματος Πολιτικής Δράσης στην εθνική πολιτική. Αρκετοί διοργανωτές κατά της CAFTA έχουν εκλεγεί στη Νομοθετική Συνέλευση.
Φθορίωση του νερού
Δοσολογία
Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων έχουν αναπτύξει ορισμένες προτάσεις σχετικά με τη φθορίωση του νερού, που καθορίζουν τις απαιτήσεις για το προσωπικό, την υποβολή εκθέσεων, την εκπαίδευση, τον έλεγχο, την παρακολούθηση και την επιτήρηση σε περιπτώσεις υπερτροφοδοσίας, παράλληλα με την ανάπτυξη τεχνικών απαιτήσεων που αφορούν κάθε ένωση που χρησιμοποιείται.
Χρήση
Κύριο Άρθρο: Fluoridation by country( Φθορίωση ανά χώρα)
Ποσοστό του πληθυσμού που λαμβάνει φθοριωμένο νερό, συμπεριλαμβανομένων τόσο τεχνητή και φυσική φθορίωση  80–100%
Από το Νοέμβριο του 2012, συνολικά περίπου 378 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο έλαβαν τεχνητά φθοριωμένο νερό. Η πλειοψηφία αυτών ήταν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Περίπου 40 εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο έλαβαν το νερό που ήταν φυσικά φθοριωμένο στα συνιστώμενα επίπεδα.
Μεγάλο μέρος της αρχικής προσπάθειας για τη δημιουργία της σύνδεσης μεταξύ του φθορίου και την υγεία των δοντιών διεξήχθη από επιστήμονες στις ΗΠΑ στις αρχές του 20ου αιώνα, και οι ΗΠΑ ήταν η πρώτη χώρα που εφάρμοσε τη δημόσια φθορίωση του νερού σε μια ευρεία κλίμακα. Έχει εισαχθεί σε διαφορετικό βαθμό σε πολλές χώρες και περιοχές εκτός των ΗΠΑ, όπως η Αργεντινή, η Αυστραλία, η Βραζιλία, ο Καναδάς, η Χιλή, η Κολομβία, το Χονγκ Κονγκ, την Ιρλανδία, το Ισραήλ, την Κορέα, τη Μαλαισία, τη Νέα Ζηλανδία, τις Φιλιππίνες, τη Σερβία, Σιγκαπούρη, Ισπανία, η Ηνωμένο Βασίλειο, και το Βιετνάμ. Το 2004, εκτιμάται ότι 13,7 εκατομμύρια άνθρωποι στη Δυτική Ευρώπη και 194 εκατομμύρια στις ΗΠΑ έλαβαν τεχνητά φθοριωμένο νερό. Το 2010, περίπου το 66% του πληθυσμού των ΗΠΑ ελάμβανε φθοριωμένο νερό.
Το φυσικά φθοριωμένο νερό χρησιμοποιείται σε πολλές χώρες, όπως η Αργεντινή, Γαλλία, Γκαμπόν, τη Λιβύη, το Μεξικό, τη Σενεγάλη, τη Σρι Λάνκα, Τανζανία, τις ΗΠΑ και τη Ζιμπάμπουε. Σε ορισμένες περιοχές, κυρίως σε τμήματα της Αφρικής, της Κίνας, της Ινδίας και, η φυσική φθορίωση ξεπερνά τα επιτρεπτά επίπεδα. Στην Κίνα υπολογίζεται ότι 200 εκατομμύρια άνθρωποι λαμβάνουν το νερό φθοριωμένο πάνω από τα συνιστώμενα επίπεδα.
Κοινότητες έχουν διακόψει τη φθορίωση του νερού σε ορισμένες χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Φινλανδίας, της Γερμανίας, της Ιαπωνίας, της Ολλανδίας, της Σουηδίας και της Ελβετίας. Στις 26 Αυγούστου, το 2014, το Ισραήλ σταματά επίσημα την προσθήκη φθορίου στην παροχή νερού του, δηλώνοντας «Μόνο περίπου 1% του το νερό χρησιμοποιείται για πόση, ενώ 99% του νερού προορίζεται για άλλες χρήσεις (βιομηχανία, τη γεωργία, τουαλέτες κτλ). Υπάρχουν επίσης επιστημονικές αποδείξεις ότι το φθόριο σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να οδηγήσει σε βλάβες στην υγεία. Όταν παρέχεται φθόριο μέσω του πόσιμου νερού, δεν υπάρχει έλεγχος σχετικά με την ποσότητα φθορίου που πράγματι καταναλώνεται, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε υπερβολική κατανάλωση. Η παροχή φθοριωμένου νερού αναγκάζει όσους δεν το επιθυμούν να καταναλώνουν επίσης, το νερό με προσθήκη φθορίου.
Σε τρεις άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, η Ελλάδα, η Αυστρία και η Ολλανδία, το νομικό πλαίσιο για την παραγωγή και την εμπορία του φθοριούχου μαγειρικού αλατιού υπάρχει. Τουλάχιστον έξι χώρες της Κεντρικής Ευρώπης (Ουγγαρία, Τσεχική Δημοκρατία και τη Σλοβακική Δημοκρατία, Κροατία, Σλοβενία, Ρουμανία) έχουν δείξει κάποιο ενδιαφέρον για τη φθορίωση αλατιού. Ωστόσο, σημαντική χρήση του περίπου 35% επιτεύχθηκε μόνο στην Τσεχική Δημοκρατία. Η Σλοβακική Δημοκρατία είχε τον εξοπλισμό για τη θεραπεία αλατιού από το 2005. Στις άλλες τέσσερις χώρες επιχειρείται να εισαχθεί φθοριωμένο αλάτι,αλλά όχι επιτυχώς.
Ιστορία
Κύριο άρθρο: History of water fluoridation( Ιστορία της φθορίωσης του νερού)
Η ιστορία της φθορίωσης του νερού μπορεί να χωριστεί σε τρεις περιόδους. Η πρώτη (1901-1933) ήταν η έρευνα για τα αίτια μιας μορφής στίγματα του σμάλτου των δοντιών που ονομάζεται καφέ κηλίδα Κολοράντο. Η δεύτερη (1933 με 1945) εστίασε στη σχέση μεταξύ συγκεντρώσεων φθορίου, φθορίωση, και φθορά των δοντιών, και διαπίστωσε ότι μέτρια επίπεδα φθορίου προλαμβάνουν την τερηδόνα. Η τρίτη περίοδος, από το 1945 και στο εξής, επικεντρώθηκε κυρίως στην προσθήκη φθορίου στις δημόσιες παροχές νερού στις κοινότητες.
Η ίδρυση της φθορίωση του νερού στις ΗΠΑ ήταν η έρευνα του οδοντιάτρου Frederick McKay. Αυτός επί τριάντα χρόνια ερευνά την αιτία της καφέ κηλίδας του Κολοράντο, η οποία παράγει στίγματα αλλά και κοιλότητα χωρίς δόντια. Με τη βοήθεια του G.V. Black  και άλλων ερευνητών, διαπίστωσε ότι η αιτία ήταν το φθόριο. Η πρώτη έκθεση της στατιστικής συσχέτισης του λεκέ και η έλλειψη της φθοράς των δοντιών έγινε από τον  Βρετανό οδοντίατρο Norman Ainsworth το 1925. Το 1931, ένας χημικός της Alcoa, ο HV Τσώρτσιλ, ανησυχεί για μια πιθανή σχέση μεταξύ αλουμινίου και λεκέ, και ανέλυσε το νερό από διάφορες περιοχές όπου η χρώση ήταν κοινή και διαπίστωσε ότι το φθόριο ήταν ο κοινός παρονομαστής.
Ο Η. Trendley Dean ορίστηκε στο 1931 για να μελετήσει βλάβη το φθόριο, αλλά από το 1950  κατέδειξε τις επιπτώσεις των μικρών ποσοτήτων στην πρόληψητης κοιλότητας.
Στη δεκαετία του 1930 και στις αρχές της δεκαετίας του 1940 ,ο Η Trendley Dean και οι συνεργάτες του στο αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας δημοσίευσαν πολλές επιδημιολογικές μελέτες που υποδηλώνουν ότι η συγκέντρωση σε φθόριο από περίπου 1 mg / L συσχετίστηκε με σημαντικά λιγότερες κοιλότητες σε εύκρατα κλίματα, και ότι αυξήθηκε η φθορίωση αλλά μόνο σε ένα επίπεδο που ήταν χωρίς ανησυχία ιατρικής ή αισθητικής. Άλλες μελέτες δεν βρήκαν σημαντικές παρενέργειες, ακόμη και σε περιοχές με επίπεδα φθορίου τόσο υψηλές όσο 8 mg / L. Για να ελεγχθεί η υπόθεση ότι η προσθήκη φθορίου θα αποτρέψει κοιλότητες, ο Dean και οι συνάδελφοί του πραγματοποίησαν ένα ελεγχόμενο πείραμα με τη φθορίωση του νερού στο Γκραντ Ράπιντς, Μίσιγκαν, αρχής γενομένης από τις 25 Ιανουαρίου 1945. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν το 1950, έδειξαν σημαντική μείωση των κοιλοτήτων. Σημαντικές μειώσεις στην τερηδόνα αναφέρθηκαν επίσης από σημαντικές πρώτες μελέτες εκτός των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του Μπράντφορντ-Σάρνια -Stratford μελέτη στον Καναδά (1945-1962), η μελέτη Tiel-Culemborg στην Ολλανδία (1953-1969), τη μελέτη Hastings στη Νέα Ζηλανδία (1954-1970), και το Τμήμα Υγείας μελέτη στο Ηνωμένο Βασίλειο (1955-1960 ). Με σημερινές προδιαγραφές αυτές και άλλες πρωτοποριακές μελέτες ήταν ακατέργαστες, αλλά οι μεγάλες μειώσεις στις κοιλότητες έπεισε τους επαγγελματίες της δημόσιας υγείας από τα οφέλη της φθορίωσης. [15]
Η Φθορίωση εισήχθη στη Βραζιλία το 1953, διέπονταν από την ομοσπονδιακή εκκίνησης του νόμου το 1974, και από το 2004 χρησιμοποιήθηκε από το 71% του πληθυσμού. Στη Δημοκρατία της Ιρλανδίας, η φθορίωση θεσμοθετήθηκε το 1960 μετά από μια συνταγματική πρόκληση και οι δύο μεγάλες πόλεις του Δουβλίνου και Κορκ ξεκίνησαν το 1964. Η φθορίωση έγινε απαραίτητη για όλα τα σημαντικά δημόσια συστήματα ύδρευσης και το 1996 έφθασε στο 66% του πληθυσμού. Σε άλλες περιοχές, η φθορίωση χρησιμοποιήθηκε και στη συνέχεια διακόπτεται: στο Κουόπιο, της Φινλανδίας,η φθορίωση χρησιμοποιήθηκε για δεκαετίες, αλλά διακόπηκε επειδή η υπηρεσία οδοντιατρικής σχολής παρείχε σημαντικά προγράμματα φθορίου και ο κίνδυνος κοιλότητα ήταν χαμηλός, και στη Βασιλεία της Ελβετίας, αντικαταστάθηκε με φθοριωμένο αλάτι.
Η εργασία του McKay είχε διαπιστώσει ότι η φθορίωση συνέβη πριν από ανατολή των δοντιών. Ο Dean και οι συνεργάτες του υπέθεσαν ότι η προστασία του φθόριου λειτουργούσε  επίσης, πριν την ανατολή, και αυτή η εσφαλμένη υπόθεση έγινε δεκτή για χρόνια. Από το 2000, εντούτοις, οι τοπικές επιδράσεις του φθορίου (τόσο σε νερό όσο και οδοντόπαστα) έχουν καλύτερα κατανοητές. Η τρέχουσα οδοντιατρική άποψη είναι ότι ένα σταθερό χαμηλό επίπεδο του φθορίου στο στόμα λειτουργεί καλύτερα για την πρόληψη της τερηδόνας.
Κατηγορία:Οδοντιατρική Κατηγορία:Δημόσια Υγιεινή Κατηγορία:Φθόριο
Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών
Το Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών ποικιλιών (ΚΓΦΠ) (αγγλικά: Community Plant Variety Office, με σύντμηση: CPVO) είναι ένας οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αποστολή του την διαχείριση του ευρωπαϊκού συστήματος δικαιωμάτων επί φυτικών ποικιλιών. Ιδρύθηκε με τον Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2100/94 του Συμβουλίου της 27ης Ιουλίου 1994 και η έδρα του βρίσκεται στο Ανζέ Γαλλίας.
Αποστολή
Το δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας θεωρείται ως ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας βιοτεχνολογικής εφεύρεσης για το οποίο ισχύουν τα αναφερόμενα στην Οδηγία 98/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 6ης Ιουλίου 1998 για την έννομη προστασία των βιοτεχνολογικών εφευρέσεων. Το σύστημα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για την προστασία των φυτικών ποικιλιών συμβάλλει στην ανάπτυξη της γεωργίας και της φυτοκομίας, προωθώντας την καινοτομία και την έρευνα στον τομέα, και στοχεύοντας στη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων.
Λειτουργία
Οι προστατεύσιμες ποικιλίες στις οποίες παρέχεται το κοινοτικό δικαίωμα επί φυτικής ποικιλίας πρέπει να είναι διακριτές, ομοιογενείς, σταθερές και νέες. Ως δημιουργός της ποικιλίας ορίζεται το πρόσωπο που την δημιούργησε ή την ανακάλυψε και την ανέπτυξε, και δικαιούται να ορίσει όνομα για αυτήν και να υποβάλει αίτηση για την παροχή κοινοτικού δικαιώματος επί φυτικής ποικιλίας. Το Κοινοτικό Γραφείο Φυτικών Ποικιλιών είναι αρμόδιο για τη διεξοδική εξέταση των αιτήσεων αυτών. Φροντίζει για τη διενέργεια τεχνικής εξέτασης της ποικιλίας και εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις χορηγεί δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών που διαρκούν 25-30 έτη. Το ΚΦΓΠ παράλληλα παρέχει στα ενδιαφερόμενα μέρη καθοδήγηση σε θέματα πολιτικής και βοήθεια για την άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων. μικρογραφία|250x250εσ|Το διοικητικό συμβούλιο του ΚΓΦΠ το 2015, με τον Ευρωπαίο Επίτροπο Βυτένις Αντριουκάιτης. Από το 1995 το Γραφείο έχει διεκπεραιώσει περισσότερες από 53.000 αιτήσεις και έχει χορηγήσει περισσότερα από 41.000 κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών. Μέχρι σήμερα, τα καλλωπιστικά φυτά αντιπροσωπεύουν την πλειονότητα των φυτών για τα οποία υποβάλλονται αιτήσεις (περίπου 60 %), ακολουθούμενα από τα γεωργικά είδη (± 20 %), τα φρούτα και τα κηπευτικά είδη (± 20 %). Ετήσια εξετάζονται περισσότερες από 2.800 αιτήσεις εκ των οποίων το 20% προέρχονται από χώρες που βρίσκονται εκτός της ΕΕ. Την 1η Απριλίου 2019 υπήρχαν 26.897 κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικής ποικιλίας σε ισχύ, εκ των οποίων τα 12.567 ήταν καλλωπιστικά φυτά, τα 8.170 ήταν γεωργικά είδη, τα 4.281 ήταν κηπευτικά είδη και τα 1.879 ήταν φρούτα. αριστερά|μικρογραφία|180x180εσ|Ο Μάρτιν Έκβαντ, ο Πρόεδρος του ΚΓΦΠ
Οργάνωση
Το ΚΓΦΠ είναι αυτοχρηματοδοτούμενος κοινοτικός οργανισμός που βασίζεται στα τέλη που εισπράττει από τις δραστηριότητες που αναπτύσσει σε ετήσια βάση, ενώ οφείλει να παρέχει τις υπηρεσίες του σε προσιτό κόστος. Διακρίνεται σε διοικητικές, τεχνικές και νομικές μονάδες, ενώ περιλαμβάνει επιμέρους μονάδες και βοηθητικές υπηρεσίες, με συμπεριλαμβανόμενη μία ανεξάρτητη ομάδα ελέγχου ποιότητας. Επί του παρόντος στο Γραφείο εργάζονται περίπου 46 άτομα διαφόρων εθνικοτήτων της ΕΕ. Το Γραφείο εποπτεύεται από το Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο απαρτίζεται από τους εκπροσώπους των κρατών μελών της ΕΕ, 1 εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τους αναπληρωτές τους. Τα μέλη του μπορούν να επικουρούνται από συμβούλους ή εμπειρογνώμονες, ορίζουν γενικές κατευθυντήριες γραμμές, παρακολουθούν τις δραστηριότητες και εγκρίνουν τον προϋπολογισμό. Νόμιμος εκπρόσωπος του ΚΓΦΠ είναι ο Πρόεδρος του ο οποίος διορίζεται για πενταετή θητεία.
Αναφορές
Κατηγορία:Οργανισμοί στην Ευρώπη
Χαΐμ Μοσέ
Ο Χαΐμ Μοσέ (Εβραϊκά: חיים משה, γεν. 20 Σεπτεμβρίου 1955) είναι Ισραηλινός τραγουδιστής. Συγκαταλέγεται στους σημαντικότερους τραγουδιστές στο Ισραήλ και τη Μέση Ανατολή. Τραγουδάει κυρίως στα εβραϊκά, αλλά επίσης τραγουδά ελληνικά, τουρκικά και αραβικά τραγούδια. Ο Μοσέ γεννήθηκε στην Υεμένη από Εβραίους γονείς στο Ραμάτ Χασαρόν.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ισραηλινοί μουσικοί
Music for the Jilted Generation
Το Music for the Jilted Generation είναι ο δεύτερος studio δίσκος του αγγλικού συγκροτήματος ηλεκτρονικής μουσικής, The Prodigy. Κυκλοφόρησε από την δισκογραφική εταιρία XL Recordings τον Ιούλιο του 1994. Επανακυκλοφόρησε το 2008, με τον τίτλο More Music for the Jilted Generation, περιλαμβάνοντας remastered και μπόνους τραγούδια. Όπως και στον προηγούμενο δίσκο τους Experience, ο μόνος από τα μέλη του γκρουπ που συμμετέχει στο άλμπουμ, πέρα από τον Liam Howlett, είναι ο Maxim Reality.
Η διαμάχη
Το συγκεκριμένο άλμπουμ, ήταν σε ένα μεγάλο βαθμό μια απάντηση στη διαφθορά της rave σκηνής στη Μεγάλη Βρετανία, αλλά επίσης απάντηση στο Νόμο Ποινικής Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Μεγάλης Βρετανίας του 1994. Ο νόμος αυτός ποινικοποίησε τη rave μουσική και μέρη της rave κουλτούρας. Ως απάντηση σε αυτό, το τραγούδι "Their law" ξεκινούσε με λόγια ως εισαγωγή, ενώ συνέχιζε με τον υβριστικό στίχο "Fuck 'em and their law". Πολλά χρόνια αργότερα, αφού η διαμάχη τελείωσε, ο Liam Howlett κορόιδεψε τον τίτλο του άλμπουμ, τον οποίο αποκάλεσε "χαζό", και ισχυρίστηκε ότι το άλμπουμ ποτέ δεν είχε πολιτική τοποθέτηση αρχικά.
Samples
Πολλά από τα samples που χρησιμοποιήθηκαν για τον δίσκο είναι ηχητικά κλιπ εμπνευσμένα, ή και παρμένα, από ταινίες. Το κομμάτι "Intro" έχει ένα sample που μοιάζει να ανήκει στην ταινία The Lawnmower Man (1992). Το "Their law" έχει sample του τραγουδιού Smokey and the Bandit, soundtrack της ομώνυμης ταινίας (1977). Το "Full throttle" έχει ένα ανεστραμμένο sample από την ταινία Star Wars (1977). Το "The heat (The energy)" έχει sample από την ταινία Poltergeist III. Ο στίχος του "No good", είναι παρμένος από το τραγούδι του 1987, "No good", της Kelly Charles. Στο "Claustrophobic sting", μια φωνή ψιθυρίζει "My mind is glowing", λόγια παρόμοια με αυτά του HAL 9000 "My mind is going", από την ταινία 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος (1968). Το "The narcotic suite", περιλαμβάνει μέρη με φλάουτο τα οποία παίζει ο Phil Bent. Αρχικά, ο Liam Howlett πρότεινε στον Ian Anderson των Jethro Tull να παίξει, ή να του δώσει την άδεια να χρησιμοποιήσει sample φλάουτου ενός κομματιού του. Αυτό δεν συνέβη, γιατί σύμφωνα με τον Ian, το γράμμα έφτασε στα χέρια του μετά την κυκλοφορία του δίσκου.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Άλμπουμ του 1994 Κατηγορία:Άλμπουμ των Prodigy
Δήμος Ντικούδης
Ο Δήμος Ντικούδης (Λάρισα, 24 Ιουνίου 1977) είναι Έλληνας πρώην διεθνής καλαθοσφαιριστής και νυν παράγοντας του αθλήματος. Έχει ύψος 2,05 μέτρα και έπαιζε ως πάουερ φόργουορντ και ενίοτε σέντερ. Υπήρξε μέλος της Ολυμπιακής Ομάδας (2004), 5ος Ολυμπιονίκης (2004), Πρωταθλητής Ευρώπης (2005) και Δευτεραθλητής Κόσμου (2006) με την Εθνική Ελλάδος και κάτοχος μεταξύ άλλων, του Τριπλ Κράουν (2007) με τον Παναθηναϊκό. Από το 2021 είναι ο διοικητικός υπεύθυνος της Εθνικής ανδρών.
Σε συλλογικό επίπεδο
Ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του από την Ολύμπια Λάρισας, με την οποία αναδείχτηκε για 2 συνεχόμενες φορές πρώτος στα ριμπάουντ της Α2 και πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος, έχοντας εν γένει πολύ καλή παρουσία. Αποτέλεσε μέλος των μικρών εθνικών ομάδων. Από την Ολύμπια μεταγράφηκε στην ΑΕΚ με την οποία καταξιώθηκε και κατέκτησε σχεδόν τα πάντα. Η ΑΕΚ με το Δήμο Ντικούδη, το Μιχάλη Κακιούζη και το Νίκο Χατζή αναγεννήθηκε, κέρδισε το πρωτάθλημα μετά από 32 χρόνια, το κύπελλο μετά από 19 και το ευρωπαϊκό κύπελλο μετά από 32. Τη χρονιά 2001/2002 ψηφίστηκε πολυτιμότερος παίκτης του πρωταθλήματος καθώς και των τελικών, που για πρώτη και μοναδική φορά έγινε ανατροπή από το 2-0 σε 2-3.
Τον Δεκέμβριο του 2008, πήρε μεταγραφή στον Πανιώνιο. Τον Ιούλιο του 2009 πήγε στον Άρη Θεσσαλονίκης. Μετά από επτά χρόνια επέστρεψε στην ΑΕΚ το 2010 και τον Σεπτέμβριο του 2011 υπέγραψε συμφωνία ενός έτους με τον ΠΑΟΚ, που έμελλε να είναι και η τελευταία ομάδα πριν την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.
Εθνική Ελλάδας
Φόρεσε πρώτη φορά το εθνόσημο ανδρών το 1999 κόντρα στην Εσθονία. Με την εθνική ανδρών κατέκτησε το Ευρωμπάσκετ 2005 και το άργυρο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ 2006. Επίσης ήταν παρών στα Ευρωμπάσκετ του 2001, 2003 και 2007. Συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 όπου βγήκε πέμπτος ολυμπιονίκης, καθώς και σε πέντε Τουρνουά Ακρόπολις (2000, 2003, 2005, 2007, 2008). Με την εθνική ομάδα ο Ντικούδης αγωνίστηκε σε 114 αγώνες σκοράροντας 957 πόντους (μ.ο: 8.39).
Άλλες δραστηριότητες
Ο Δήμος Ντικούδης είναι παντρεμένος και πατέρας δύο δίδυμων αγοριών, 6 χρονών, ενώ ζει στο Χαλάνδρι από το 2008.
Το Σεπτέμβριο του 2006 ο Ντικούδης ανέλαβε τα καθήκοντα του Προέδρου του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Καλαθοσφαιριστών (Π.Σ.Α.Κ.). Η θητεία του έληξε τον Οκτώβριο του 2010.
Το Μάιο του 2013 ανέλαβε καθήκοντα Αθλητικού Διευθυντή στην ΑΕΚ, μέχρι το 2014.
Στις δημοτικές εκλογές του 2019 έβαλε υποψηφιότητα με τον συνδυασμό «Χαλάνδρι Ορίζοντας 2023».
Στις 19 Σεπτεμβρίου 2020. ανακοίνωσε πως θα είναι στο πλευρό του Βαγγέλη Λιόλιου στις εκλογές της ΕΟΚ, το φθινόπωρο του 2021. Στις εκλογές της 12ης Σεπτέμβρη, αναδείχτηκε πρώτος σε ψήφους με 317. Έκτοτε αποτελεί τον διοικητικό υπεύθυνο της Εθνικής ανδρών καθώς και μέλος του αναπτυξιακού προγράμματος σε όλες τις ηλικίες των Εθνικών ομάδων της Ελλάδας.
Στις 15 Δεκεμβρίου 2021, κυκλοφόρησε το βιβλίο του με τίτλο ″All Around″ (250 σελίδων) ως ο πρώτος οδηγός καριέρας για νέους και εφήβους αθλητές με όχημα τα αυτοβιογραφικά γεγονότα που σημάδεψαν την καριέρα του βετεράνου φόργουορντ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές Κατηγορία:Πάουερ φόργουορντ Κατηγορία:Σέντερ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδας Κ22 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ολύμπιας Λάρισας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΑΕΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΤΣΣΚΑ Μόσχας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πανιωνίου Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Άρη Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ΠΑΟΚ Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Βαλένθια Κατηγορία:Έλληνες καλαθοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Α1 Εθνικής Ελλάδας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ελληνικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές ισπανικών συλλόγων Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Πρωταθλήματος Ισπανίας Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Παγκοσμίου Πρωταθλήματος 2006 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2004 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2001 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2003 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2005 Κατηγορία:Καλαθοσφαιριστές Ευρωμπάσκετ 2007 Κατηγορία:Παίκτες νικητές Ευρωμπάσκετ
Φίλιππος Βέροιας (χειροσφαίριση ανδρών)
thumb|100px|Παλαιό λογότυπο Το ανδρικό τμήμα χειροσφαίρισης του Φιλίππου Βέροιας, το οποίο ξεκίνησε τις δραστηριότητές του το 1977, αποτελεί μέρος του αθλητικού σωματείου Α.Σ. Φίλιππος Βέροιας. Έχει κατακτήσει συνολικά 9 πρωταθλήματα και 6 κύπελλα Ελλάδας. Αποτελεί την πρώτη ελληνική ομάδα που κατάφερε να φτάσει σε ένα ευρωπαϊκό τελικό, το 2003 στο Τσάλεντζ Καπ, ενώ έχει φτάσει και στα ημιτελικά του Κυπέλλου Κυπελλούχων το 1993.
Το πρώτο πρωτάθλημα που έλαβε χώρα, τον Σεπτέμβριο του 1978, είχε διοργανωθεί από τον ΣΕΓΑΣ, όπως και το δεύτερο τον Μάϊο του 1979, θεωρούνται ανεπίσημα και δεν αναγνωρίζονται από την Ομοσπονδία Χειροσφαιρίσεως Ελλάδος (ΟΧΕ). Μαζί με τον Αμύντα Αμυνταίου, είναι οι ομάδες που έφεραν, την νέα εποχή του αθλήματος, μετά τη δεκαετία του 1920-30, στην Ελλάδα. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο πιο ιστορικός ελληνικός σύλλογος χειροσφαίρισης μαζι με τον Ιωνικό Ν.Φ., καθώς πρωταγωνίστησαν για χρόνια σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο Ελλάδας.
Επιτυχίες
Μικρές ηλικίες:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Χειροσφαιριση Ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι χειροσφαίρισης
Οικιακή μύγα
Η οικιακή μύγα (Musca domestica Linnaeus, 1758) είναι έντομο της τάξης των δίπτερων και κατατάσσεται στην οικογένεια Muscidae. Στην Ευρώπη το γένος Musca εκπροσωπείται από δώδεκα είδη. Στην Ελλάδα συναντούμε εκτός την οικιακή μύγα τα είδη Musca autumnalis,  Musca larvipara, Musca osiris, Musca tempestiva. Στις Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα και στην Κύπρο συναντούμε Musca crassirostris <ref name="FEcrass"/ και στην Κύπρο Musca sorbens, όχι όμως ενδημικά. Το είδος Musca domestica εκπροσωπείται στην Ευρώπη σε δύο υποείδη, στην Ελλάδα η οικιακή μύγα είναι η Musca domestica domestica.
Το επίθετο domestica του επιστημονικού ονόματος είναι οικιακή στα λατινικά.
Ενήλικα
Μπορεί να αναπαράγεται με εξαιρετική ευκολία, τόσο εξαιτίας της ικανότητάς της να εναποθέτει αυγά στο εσωτερικό οποιουδήποτε υλικού βιολογικής φύσης το οποίο αποσυντίθεται, όσο όσο και χάρη στην ταχύτητα με την οποία αναπτύσσονται οι προ νύμφες και γίνονται ενήλικες, με τη σειρά τους ικανές να αναπαραχθούν: κατά μέσον όρο σε 10 μέρες. Η διάρκεια ζωής της, υπό άριστες διατροφικές και περιβαλλοντικές συνθήκες, είναι 15-31 ημέρες.
Το ενήλικο έντομο χρησιμοποιεί για να τραφεί την προβοσκίδα. Οι στερεές τροφές ραντίζονται με σάλιο για να διαλυθούν και κατόπιν ρουφιούνται από την προβοσκίδα. Παρότι πρόκεινται για οικιακές μύγες, συνήθως περιορισμένες σε κατοικημένο από ανθρώπους περιβάλλον, αυτά τα έντομα μπορούν να πετάξουν μερικά χιλιόμετρα από τον τόπο που γεννήθηκαν. Δραστηριοποιούνται μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας και το βράδυ αναπαύονται στις γωνίες των δωματίων ή "κολλημένες" στις οροφές.
Προνύμφες
Οι προνύμφες της οικιακής μύγας έχουν μήκος από 9,5 έως 19,1 χιλιοστά. Ο προσδιορισμός των προνυμφών ταξινομείται σε στάδια: Κατά το πρώτο στάδιο η προνύμφη έχει μήκος 2-5 χιλιοστά, κατά το δεύτερο στάδιο 6-14 και κατά το τρίτο 15-20. Τα στάδια αυτά επιτυγχάνονται σε περίπου 2-3 μέρες για το πρώτο, 3-4 μέρες για το δεύτερο και 4-6 μέρες για το τρίτο (μέχρι την ενήλικη μύγα) αντίστοιχα, από την εναπόθεση των αυγών.
Εξέλιξη
Αν και η τάξη στην οποία ανήκει η οικιακή μύγα έχει ρίζες πολύ πιο αρχαίες, η οικιακή μύγα εξελίχθηκε στην αρχή της Καινοζωϊκής Περιόδου, περίπου 65 εκατομμύρια χρόνια πριν. Υπολογίζεται ότι αυτό το είδος προέρχεται από την Παλαιαρκτική Ζώνη, ιδιαίτερα από τη Μέση Ανατολή. Λόγω της άμεσης συνδαιτυμονικής σχέσης τους με το ανθρώπινο είδος, οι μύγες οφείλουν πιθανώς τη διασπορά τους σε παγκόσμιο επίπεδο στη συμ-μετανάστευση με τους ανθρώπους. δεξιά|μικρογραφία|Οικιακή μύγα
Σχέση με τον άνθρωπο
Η οικιακή μύγα τρέφεται με υγρά ή ημι-υγρά πέρα από τα στερεά οργανικά υλικά που προεπεξεργάζεται με το σάλιο ή τον εμετό της. Λόγω της μεγάλης ποσότητας τροφής την οποία προσλαμβάνει ημερησίως, αφήνει περιττώματα σχεδόν συνεχόμενα και αυτός είναι ένας από τους παράγοντες που καθιστά αυτό το έντομο φορέα επιβλαβών παθογόνων μικροοργανισμών και πολύ επικίνδυνο.
Αναφορές
Κατηγορία:Βλαβερά έντομα Κατηγορία:Δίπτερα
Περίπλους της Ερυθράς Θάλασσας
thumb|500x500px|Οι ονομασίες του πρωτότυπου κειμένου, για τις διαδρομές, λιμάνια, λαούς, τοποθεσίες και εμπορεύματα που περιγράφονται στον Περίπλου
Ο Περίπλους της Ερυθράς Θάλασσας ή ο Περίπλους τῆς Ἐρυθράς Θαλάσσης, κατά την πρωτότυπη του ονομασία, είναι ελληνορωμαϊκός περίπλους του 1ου με 3ου αιώνα μ.Χ., γραμμένος στην Ελληνιστική Κοινή, και περιγράφει την πλοήγηση και τις εμπορικές δραστηριότητες από τα Ρωμαϊκά λιμάνια της Αιγύπτου, την πορεία τους στις ακτές της Ερυθράς Θάλασσας, και τους εμπορικούς σταθμούς κατά μήκος της ανατολικής Αφρικής και της Ινδίας, καθώς και πρώιμες στοιχειώδεις περιγραφές της νοτιοανατολικής Ασίας και Κίνας.
Υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις για την ηλικία του κειμένου, το οποίο γενικώς χρονολογείται μεταξύ του 1ου και του 3ου αιώνα μ.Χ., αλλά η πιο κοινώς αποδεκτή ημερομηνία φαίνεται να είναι τα μέσα του 1ου αιώνα. Αν και ο συγγραφέας είναι άγνωστος, είναι εμφανές πως είναι μια πρωτογενής περιγραφή από κάποιον που γνωρίζει καλά την περιοχή, και έχει τη μοναδική ιδιότητα να δίνει ακριβείς περιγραφές στο τι ο αρχαίος κόσμος γνώριζε για τις τοποθεσίες γύρω από τον Ινδικό ωκεανό.
Σύνοψη
Το έργο αποτελείται από 66 κεφάλαια, με αρκετά από αυτά να έχουν το μέγεθος μικρής παραγράφου. Για παράδειγμα το κεφάλαιο 9 το οποίο είναι μικρό, στο σύνολο του αναφέρει τα παρακάτω:
"Ἀπὸ δὲ Μαλαὼ [η πόλη Βέρβερα της Σομαλίας] δύο δρόμοις ἐστὶν ἐμπόριον ἡ Μούνδου, ἐν ᾧ καὶ ἀσφαλέστερον ὁρμεῖ τὰ πλοῖα εἰς τὴν προκειμένην ἔγγιστα τῆς γῆς νῆσον. Προχωρεῖ δὲ εἰς αὐτὴν τὰ προειρημένα [του κεφαλαίου 8] καὶ ἐκεῖθεν ὁμοίως ἐκφέρεται τὰ προειρημένα φορτία [καὶ] θυμίαμα τὸ λεγόμενον μοκρότου [μακαράντα στα Σανσκριτικά της Ινδίας]. Οἱ δὲ κατοικοῦντες ἔμποροι σκληρότεροι"
- παράγραφος 9
Σε πολλές περιπτώσεις, η περιγραφή των τοποθεσιών είναι αρκετά λεπτομερής έτσι ώστε να γίνει ταυτοποίηση με τις σημερινής τοποθεσίες, ενώ για κάποιες άλλες υπάρχει αρκετή συζήτηση. Για παράδειγμα, αναφέρεται μια πόλη με το όνομα Ραπτά (§16) ως η πιο μακρινή αγορά στο μέρος της Αφρικανικής ακτής με το όνομα Αζανία (σύγχρονη Τανζανία), αλλά υπάρχουν τουλάχιστον πέντε διαφορετικές τοποθεσίες οι οποίες ταιριάζουν με αυτή την περιγραφή, από την πόλη Τάνγκα της βόρειας Τανζανίας έως και στα νότια του δέλτα του ποταμού Ρουφίτζι (Rufiji) στην ίδια χώρα. Επίσης η περιγραφή της Ινδικής ακτής περιγράφει τον ποταμό Γάγγη ξεκάθαρα, αλλά μετά από αυτό το σημείο η περιγραφή είναι συγκεχυμένη, περιγράφοντας την Κίνα (§64) ως μεγάλη πόλη και συγκεκριμένα παράκειται ἐν αὐτῇ πόλις μεσόγειος μεγίστη, λεγομένη Θῖναι [Κίνα], η οποία είναι πηγή ακατέργαστου μεταξιού.
Επίσης αναφέρονται πολλά εμπορικά αγαθά, αλλά κάποιες από τις ονομασίες των αγαθών αυτών δεν φαίνονται να εμφανίζονται πουθενά αλλού στην αρχαία βιβλιογραφία, και έτσι μπορούν να γίνουν μόνο εικασίες για το τι είδους αντικειμένου πρόκειται, όπως για παράδειγμα αναφέρεται ο λάκκος χρωμάτινος (§6). Η ονομασία αυτή εμφανίζεται ξανά στο τέλος του Μεσαίωνα στα Λατινικά -εάν πρόκειται για την ίδια και όχι απλή σύμπτωση- ως λάκκα (lacca), ως λεξικό δάνειο από το Αραβικό λακ (lakk), το οποίο με τη σειρά του προέρχεται από το Σανσκριτικό λακχ (lakh), και έχει τη σημασία κόκκινης χρωματικής βαφής.
Το κείμενο του Περίπλου έχει διασωθεί από ένα Βυζαντινό χειρόγραφο του 10ου αιώνα, το οποίο σήμερα φυλάσσεται στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης, καθώς και από ένα άλλο αντίγραφο του 14ου ή 15ου αιώνα που διατηρείται στο Βρετανικό μουσείο. Στο χειρόγραφο του 10ου αιώνα, το κείμενο αποδίδεται στον Αρριανό, πιθανώς όχι για άλλο λόγο από το ότι το χειρόγραφο βρέθηκε μαζί με το έργο Περίπλους του Ευξείνου Πόντου, το οποίο είναι έργο του Αρριανού. Το κείμενο του Περίπλου της Ερυθράς επιμελήθηκε από τον Τσέχο Ζίγκμουντ Γκέλεν (Sigismund Gelenius) και η πρώτη έντυπη έκδοση του έγινε από τον Ελβετό Ιερώνυμο Φρόμπεν (Hieronymus Froben) το 1533 στη Βασιλεία. Η έκδοση αυτή ήταν ατελής και γεμάτη σφάλματα, και χρησίμευσε ως βάση και για μετέπειτα εκδόσεις, ώσπου το αυθεντικό χειρόγραφο του 10ου αιώνα βρέθηκε ξανά και μεταφράστηκε εκ νέου το 1816.
Ημερομηνία και συγγραφέας
Μια ιστορική έρευνα που δημοσιεύτηκε το 1912, συγκεκριμενοποίησε την ημερομηνία του κειμένου στο 60 μ.Χ.. Αν και η χρονολόγηση ενός κειμένου 2000 ετών με ακρίβεια έτους μπορεί να φαίνεται αξιοθαύμαστη για τα σύγχρονα δεδομένα, η ημερομηνία του 60 μ.Χ. βρίσκεται σε συμφωνία με τις σημερινές εκτιμήσεις σε σχέση με τα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ.. Η ίδια έρευνα παραθέτει επίσης μια ιστορική ανάλυση ως προς τον συγγραφέα του αρχικού κειμένου, και φτάνει στο συμπέρασμα πως ο συγγραφέας πρέπει να ήταν ένας Έλληνας της Αιγύπτου, υπό την κυριαρχία των Ρωμαίων. Βάσει των υπολογισμών της ανάλυσης, η εποχή αυτή θα πρέπει να ήταν κατά τον καιρό του Βάλβιλλου, διάσημου πολιτικού της αρχαίας Ρώμης, ο οποίος συμπτωματικά ήταν επίσης Έλληνας της Αιγύπτου.
Η έρευνα συνεχίζει σημειώνοντας πως ο συγγραφέας δε μπορεί να ήταν υψηλής μόρφωσης καθώς όπως αναφέρει, είναι φανερό από τη συνεχή εναλλαγή Ελληνικών και Λατινικών λέξεων και τις αδέξιες και συχνά λανθασμένες γραμματικά συντάξεις του. Επίσης εξαιτίας της απουσίας πληροφοριών για το ταξίδι από τον Νείλο και μέσω της ερήμου από την ΚΚοπτό -πόλη επί του Νείλου-, η ερμηνεία επικεντρώνεται στην πόλη της Βερενίκης αντί της Αλεξάνδρειας. Αν και δε γίνεται συγκεκριμένο σε ποια Βερενίκη η έρευνα αυτή αναφέρεται, πιθανώς πρόκειται για τη Βερενίκη Πάγχρυσο η οποία ήταν επίσης γνωστή και ως Βερενίκη η κατά Σαβάς στην επαρχία της Τρωγλοδυτικής, της οποίας τα χαρακτηριστικά περιγράφονται στο κείμενο του Περίπλου. (§2)
Επίσης, παρατηρείται στην έρευνα πως κατά τη μετάφραση του κειμένου που έγινε από το αρχικό Ελληνικό κείμενο πως το κείμενο είναι τόσο ασαφές και είναι αβέβαιο για το αν ο συγγραφέας μεταφέρει τα λόγια κάποιου άλλου, ή αν έχει χαθεί σημαντικό μέρος του κειμένου κατά την αντιγραφή στο χειρόγραφο  -πιθανώς όμως και κατά τις διάφορες μεταφράσεις-.
Μια σύγχρονη άποψη του 2009, υποστηρίζει πως ο Περίπλους μπορεί πλέον με βεβαιότητα να τοποθετηθεί μεταξύ του 40 και 70 μ.Χ., και πιθανώς ακόμα πιο συγκεκριμένα μεταξύ του 40 και 50 μ.Χ..
Χιμιαριτικό βασίλειο και Σαβά
Τα πλοία από τη Χιμιαρία -αρχαία τοποθεσία της Αραβίας- ταξίδευαν συχνά στην ανατολική Αφρικανική ακτή. Ο Περίπλους περιγράφει την εμπορική αυτοκρατορία της Χιμιαρίας και του Σαβά, περιοχές που ενώθηκαν από τον βασιλιά Χαριβαήλ, ο οποίος λέγεται πως διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τη Ρώμη:
"Καὶ μετ ́ ἄλλας ἐννέα ἡμέρας Σαφὰρ μητρόπολις, ἐν ᾗ Χαριβαὴλ, ἔνθεσμος βασιλεὺς ἐθνῶν δύο, τοῦ τε Ὁμηρίτου [Χιμιαρίτες] καὶ τοῦ παρακειμένου λεγομένου Σαβαΐτου, συνεχέσι πρεσβείαις καὶ δώροις φίλος τῶν αὐτοκρατόρων."
Βαλέρι Σολοβέι
Ο Βαλέρι Ντμίτριεβιτς Σολοβέι (Валерий Дмитриевич Соловей, γενν. 19 Αυγούστου 1960) είναι Ρώσος πολιτικός επιστήμονας, ιστορικός και πρώην επικεφαλής του Τμήματος Δημοσίων Σχέσεων στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας. Παραιτήθηκε από το πανεπιστήμιο στις 19 Ιουνίου 2019 κατόπιν απαίτησης της διοίκησης του Πανεπιστημίου.
Περίπλους της Ερυθράς Θάλασσας
Χιμιαριτικό βασίλειο και Σαβά
- παράγραφος 23
Βαλέρι Σολοβέι
Παραπομπές
Κατηγορία:Ρώσοι πολιτικοί επιστήμονες Κατηγορία:Ρώσοι ιστορικοί
Περίπλους της Ερυθράς Θάλασσας
Αραβικά βασίλεια
Η περιγραφή των Αραβικών βασιλείων περιλαμβάνει την Κανή (σύγχρονη Μπιρ Αλί στη Χαδραμούτ) και τη «Λιβανωτοφόρο Χώρα» (σύγχρονο Ομάν), η οποία περιγράφεται πως βρίσκεται ανατολικά πάνω στη νότια ακτή της Αραβικής χερσονήσου, και πως είναι λιμάνι από το οποίο διέρχονται τα πλοία που ταξιδεύουν προς την Ινδία. Ως βασιλιάς αναφέρεται ο Ελεάζος:
"Ἀπὸ δὲ τῆς Εὐδαίμονος Ἀραβικῆς ἐκδέχεται συναφὴς αἰγιαλὸς ἐπιμήκης καὶ κόλπος ἐπὶ δισχιλίους ἢ πλείονας παρήκων σταδίους, Νομάδων τε καὶ Ἰχθυοφάγων κώμαις παροικούμενος, οὗ μετὰ τὴν προέχουσαν ἄκραν ἐμπόριόν ἐστιν ἕτερονπαραθαλάσσιον, Κανὴ, βασιλείας Ἐλεάζου, χώρας λιβανωτοφόρου, καὶ κατ ́ αὐτὴν ἔρημοι νῆσοι δύο, μία μὲν ἡ τῶν Ὀρνέων, ἡ δ ἑτέρα λεγομένη Τρούλλας, ἀπὸ σταδίων ἑκατὸν εἴκοσι τῆς Κανῆς. Ὑπέρκειται δὲ αὐτῆς μεσόγειος ἡ μητρόπολις Σαββαθὰ, ἐν ᾗ καὶ ὁ βασιλεὺς κατοικεῖ. Πᾶς δὲ ὁ γεννώμενος ἐν τῇ χώρᾳ λίβανος εἰς αὐτὴν ὥσπερ ἐκδοχεῖον εἰσάγεται καμήλοις τε καὶ σχεδίαις ἐντοπίαις δερματίναις ἐξ ἀσκῶν καὶ πλοίοις. Ἔχει δὲ καὶ αὐτὴ σύγχρησιν τῶν τοῦ πέραν ἐμπορίων, Βαρυγάζων καὶ Σκυθίας καὶ Ὀμάνων καὶ τῆς παρακειμένης Περσίδος."
- παράγραφος 27
Αιθιοπία - Ερυθραία
Το Αξούμ αναφέρεται στον Περίπλου ως μια σημαντική αγορά ελεφαντόδοντου, το οποίο εξάγονταν προς τον υπόλοιπο αρχαία κόσμο:
"Ἀπὸ δὲ ταύτης εἰς αὐτὴν τὴν μετρόπολιν τῶν Αὐξωμιτῶν λεγομένων ἄλλων ἡμερῶν πέντε, εἰς ἣν ὁ πᾶς ἐλέφας ἀπὸ τοῦ πέραν τοῦ Νείλου φέρεται διὰ τοῦ λεγομένου Κυηνείου, ἐκεῖθεν δὲ εἰς Ἀδουλί."
- παράγραφος 4
Σύμφωνα με τον Περίπλου, ο κυβερνήτης του Αξούμ τον 1ο αιώνα μ.Χ. ήταν ο Ζωσκάλης, ο οποίος, πέρα από την περιοχή που κατείχε στο Αξούμ, είχε επίσης υπό τον έλεγχο του και λιμάνια στην Ερυθρά θάλασσα. Επίσης αναφέρεται πως η Ελληνική λογοτεχνία του ήταν γνωστή:
"Βασιλεύει δὲ τῶν τόπων τούτων ἀπὸ τῶν Μοσχοφάγων μέχρι τῆς ἄλλης Βαρβαρίας Ζωσκάλης, ἀκριβὴς μὲν τοῦ βίου καὶ τοῦ πλείονος ἐξεχόμενος, γενναῖος δὲ περὶ τὰ λοιπὰ καὶ γραμμάτων Ἑλληνικῶν ἔμπειρος."
- παράγραφος 5
Βόρεια Σομαλία
Η κεντρική εμπορική τοποθεσία της Οπώνης θεωρείται πως αντιστοιχεί στο σύγχρονο Ρας Χαφούν της βόρειας Σομαλίας. Έχουν βρεθεί κεραμικά αιγυπτιακής, ρωμαϊκής και περσικής προέλευσης (από τον Περσικό κόλπο) στον χώρο από το Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν. Μέρος της 13ης παραγράφου όπου και αναφέρεται η Οπώνη λέει πως:
"Ἀπὸ δὲ Τάβαι μετὰ σταδίους τετρακοσίους παραπλεύσαντι χερσόνησον, καθ ́ ὃν τόπον καὶ ὁ ῥοῦς ἕλκει, ἕτερόν ἐστιν ἐμπόριον Ὀπώνη, εἰς ἣν καὶ αὐτὴν προχωρεῖ μὲν τὰ προειρημένα, τὸ δὲ πλεῖστον ἐν αὐτῇ γεννᾶται κασσία καὶ ἄρωμα καὶ μοτὼ καὶ δουλικὰ κρείσσονα, ἃ εἰς Αἴγυπτον προχωρεῖ μᾶλλον, καὶ χελώνη πλείστη καὶ διαφορωτέρα τῆς ἄλλης."
- παράγραφος 13
Κατά την αρχαία εποχή, η Οπώνη λειτουργούσε ως ένα κομβικό λιμάνι για εμπόρους από τη Φοινίκη, Αίγυπτο, Ελλάδα, Περσία, Υεμένη, Ναβαταία, Αζανία, και Ρώμη, καθώς διέθετε μια στρατηγική τοποθεσία πάνω στη θαλάσσια διαδρομή από την Αζανία προς την Ερυθρά θάλασσα. Έμποροι από πολύ μακρινές τοποθεσίες όπως αυτές της Ινδονησίας και της Μαλαισίας περνούσαν από την Οπώνη, φέρνοντας πλούσια πραμάτεια με μπαχαρικά, μετάξια και άλλα πολλά αγαθά, πριν να αναχωρήσουν νοτίως προς την Αζανία, ή βορείως προς την Υεμένη ή Αίγυπτο στις εμπορικές οδούς του Ινδικού ωκεανού. Ήδη από το 50 μ.Χ., η Οπώνη ήταν γνωστή ως κέντρο για το εμπόριο κανέλας, καθώς και για το εμπόριο γαρύφαλλων και άλλων μπαχαρικών, ελεφαντόδοντου, δερμάτων από εξωτικά άγνωστα ζώα, και θυμιαμάτων. Το αρχαίο λιμάνι της Μαλαώ, το οποίο βρίσκεται στη σημερινή Βερβέρα της βορειοδυτικής Σομαλίας, αναφέρεται επίσης στον Περίπλου:
"Μετὰ δὲ τὴν Αὐαλίτην ἕτερον ἐμπόριόν ἐστι τούτου διαφέρον ἡ λεγομένη Μαλαὼ, πλοῦν ἀπέχουσα σταδίων ὡς ὀκτακοσίων· ὁ δὲ ὅρμος ἐπίσαλος, σκεπόμενος ἀκρωτηρίῳ τῷ ἐξ ἀνατολῆς ἀνατείνοντι· οἱ δὲ κατοικοῦντες εἰρηνικώτεροι. Προχωρεῖ δὲ εἰς τοῦτον τὸν τόπον τὰ προειρημένα καὶ πλείονες χιτῶνες, σάγοι Ἀρσινοητικοὶ γεγναμμένοι καὶ βεβαμμένοι καὶ ποτήρια καὶ μελίεφθα ὀλίγα καὶ σίδηρος καὶ δηνάριον οὐ πολὺ χρυσοῦν τε καὶ ἀργυροῦν. Ἐκφέρεται δὲ ἀπὸ τῶν τόπων τούτων καὶ σμύρνα καὶ λίβανος ὁ περατικὸς ὀλίγος καὶ κασσία σκληροτέρα καὶ δούακα καὶ κάγκαμον καὶ μάκειρ, τὰ εἰς Ἀραβίαν προχωροῦντα, καὶ σώματα σπανίως."
- παράγραφος 8
Νότια Σομαλία - Κένυα - Τανζανία
Σύγχρονες αρχαιολογικές έρευνες στην Τανζανία, ανακάλυψαν ένα μεγάλο αριθμό ευρημάτων που σχετίζονται με το Ρωμαϊκό εμπόριο, κοντά στην εκβολή του Ποταμού Ρουφίτζι και το κοντινό νησί της Μάφιας, και αποτελεί ισχυρή ένδειξη πως το αρχαίο λιμάνι των Ραπτών βρισκόταν στις όχθες του Ρουφίτζι, μόλις στα νότια του Νταρ ες Σαλάμ.
"Ἀφ ́ ἧς μετὰ δύο δρόμους τῆς ἠπείρου τὸ τελευταιότατον τῆς Ἀζανίας ἐμπόριον κεῖται, τὰ Ῥαπτὰ λεγόμενα, ταύτην ἔχον τὴν προσωνυμίαν ἀπὸ τῶν προειρημένων ῥαπτῶν πλοιαρίων, ἐν ᾧ καὶ πλεῖστός ἐστιν ἐλέφας καὶ χελώνη."
- παράγραφος 16
Σύμφωνα με τις ίδιες έρευνες, η περιοχή της πρωτεύουσας της Αζανίας, των Ραπτών, παραμένει άγνωστη. Όμως υπάρχουν ενδείξεις πως βρισκόταν επί της Τανζανικής ακτής, και αν η περιοχή της Μενουθίας που αναφέρεται στην παράγραφο 15 πρόκειται για τη Ζανζιβάρη, τότε ένα σύντομο ταξίδι προς τα νότια θα κατέληγε στο Ρουφίτζι. Επίσης υπάρχει ο ισχυρισμός πως ο γεωγράφος Κλαύδιος Πτολεμαίος του 2ου αιώνα, έχει οριοθετήσει τα Ραπτά στον 8ο παράλληλο στο νότο, το οποίο συμπίπτει με το νησί της Μαφίας.
Παρόλα αυτά, υπάρχει και η άποψη πως η σύγχρονη Κουαλιμάνε (Quelimane) στη Μοζαμβίκη είναι η τοποθεσία των αρχαίων Ραπτών, αναφέροντας πως η ακτογραμμή εκεί έχει κατεύθυνση προς το νότο. Επίσης με την ονομασία Πυραλάων νήσων (§15) αναφέρεται στα ενεργά ηφαιστειακά νησιά των νήσων Κομόρες, στην είσοδο του κόλπου της Μοζαμβίκης. Επίσης αναφέρει πως η πόλη Μενουθίας δε μπορεί να είναι η Ζανζιβάρη, και αντιπροτείνει τη Μαδαγασκάρη ως πιο πιθανή τοποθεσία.
Ο Περίπλους αναφέρει επίσης πως στα Ραπτά, τα οποία ήταν υπό τον έλεγχο του Άραβα βασιλιά των Μουζών, συλλέγονταν φόροι, και ήταν η πόλη ήταν στελεχωμένη με εμπορικά πλοιάρια στα οποία υπηρετούσαν Άραβες ναυτικοί, οι οποίοι μέσω συνεχών επιμειξιών και γάμων, γνωρίζουν καλά την περιοχή και τη γλώσσα της.
"Νέμεται δὲ αὐτὴν, κατά τι δίκαιον ἀρχαῖον ὑποπίπτουσαν τῇ βασιλείᾳ τῆς πρώτης γινομένης Ἀραβίας, ὁ Μοφαρείτης τύραννος. Παρὰ δὲ τοῦ βασιλέως ὑπόφορον αὐτὴν ἔχουσιν οἱ ἀπὸ Μούζα, καὶ πέμπουσιν εἰς αὐτὴν ἐφόλκια τὰ πλείονα κυβερνήταις καὶ χρειακοῖς Ἄραψι χρώμενοι τοῖς καὶ συνήθειαν καὶ ἐπιγαμβρίαν ἔχουσιν ἐμπείροις τε οὖσι τῶν τόπων καὶ τῆς φωνῆς αὐτῶν."
Αναφέρεται πως η Αζανία -η οποία συμπεριελάμβανε τα Ραπτά- κυβερνώνταν από τον Χαριβαήλ, τον βασιλιά των Σαβαίων και των Χιμιαριτών στα νοτιοδυτικά της Αραβίας. Το βασίλειο αυτό ήταν γνωστό για τη συμμαχία του με τη Ρώμη αυτή τη περίοδο, και αναφέρεται πως δεχόταν συχνά τις Ρωμαϊκές αντιπροσωπείες και τα δώρα που ανταλλάσσονταν.
- παράγραφος 23
Βαρύγαζα
thumb|Ο βασιλιάς Μαμβάρος της περιοχής των [[Βαρύγαζα|Βαρύγαζων, ο οποίος αναφέρεται στον Περίπλου]] Το εμπόριο με το Ινδικό λιμάνι των Βαρύγαζων (σύγχρονο Μπαρούτς στην Ινδία) περιγράφεται εκτεταμένα στις παραγράφους του Περίπλου. Ως βασιλιάς της περιοχής αναφέρεται ο Μαμβάρος (Ναχαπάνα στα Ινδικά) ή Ναμβάνος σύμφωνα με άλλες εκδοχές αναλυτών του κειμένου, ο οποίος ήταν ο ηγεμόνας των δυτικών σατραπειών του Ινδοσκυθικού βασιλείου και ο κυρίαρχος της περιοχής γύρω από τα Βαρύγαζα:
"Μετὰ δὲ τὸν Βαράκην εὐθύς ἐστιν ὁ Βαρυγάζων κόλπος καὶ ἡ ἤπειρος τῆς Ἀριακῆς χώρας, τῆς Μαμβάρου βασιλείας ἀρχὴ καὶ τῆς ὅλης Ἰνδικῆς οὖσα. Ταύτης τὰ μὲν μεσόγεια τῇ Σκυθίᾳ συνορίζοντα Ἀβηρία καλεῖται, τὰ δὲ παραθαλάσσια Συραστρηνή. Πολυφόρος δὲ ἡ χώρα σίτου καὶ ὀρύζης καὶ ἐλαίου σησαμίνου καὶ βουτύρου καὶ καρπάσου καὶ τῶν ἐξ αὐτῆς Ἰνδικῶν ὀθονίων τῶν χυδαίων· βουκόλια δὲ ἐν αὐτῇ πλεῖστα καὶ ἄνδρες ὑπερμεγέθεις τῷ σώματι καὶ μέλανες τῇ χροιᾷ. Μητρόπολις δὲ τῆς χώρας Μιννάγαρα, ἀφ ́ ἧς καὶ πλεῖστον ὀθόνιον εἰς Βαρύγαζα κατάγεται."
- παράγραφος 41
Υπό τους δυτικούς σατράπες, τα Βαρύγαζα ήταν ένα από τα κύρια κέντρα του Ρωμαϊκού εμπορίου στην Ινδία. Ο Περίπλους περιγράφει πολλά από τα αγαθά που ανταλλάσσονταν στη τοποθεσία αυτή: