cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Σιδηροδρομικό δυστύχημα στον σταθμό Χάροου και Γουίλντστοουν
Αλληλουχία των γεγονότων
Από τις συγκρούσεις καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές 16 οχήματα, μεταξύ των οποίων δεκατρία βαγόνια, δύο φορτηγά και ένα βαγόνι - κουζίνα. Δεκατρία από αυτά σχημάτισαν ένα συμπαγή σωρό από συντρίμμια  μήκους 41 μ.,πλάτους 16μ. και ύψους 5,5 μ. Η ατμάμαξα του συρμού του Περθ τάφηκε εντελώς κάτω από το σωρό των συντριμμίων.
Συνέπειες
Η πρώτη ανταπόκριση έκτακτης ανάγκης έφθασε στις 8:22΄με την πυροσβεστική, τα ασθενοφόρα και τις αστυνομικές υπηρεσίες να συνεπικουρούνται από γιατρούς και μια ιατρική μονάδα της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών, με έδρα πέντε μίλια μακριά στη βάση της RAF στο Σάουθ Ρούισλιπ. Συμπεριλάμβανε την Άμπι Σουίντγουάιν (Abbie Sweetwine), μια αφροαμερικανίδα νοσοκόμα που έγινε γνωστή ως " The Angel of Platform Six " (Ο άγγελος της πλατφόρμας 6). Έγινε επίσης δεκτή η βοήθεια από τον Στρατό Σωτηρίας, την Εθελοντική Υπηρεσία Γυναικών και κατοίκους της περιοχής. Το πρώτο ασθενοφόρο έφυγε στις 8:27΄ π.μ. και στις 12:15΄ μ.μ. Οι περισσότεροι από τους τραυματίες είχαν μεταφερθεί στο νοσοκομείο. Η αναζήτηση επιζώντων συνεχίστηκε μέχρι τη 1:30΄ το πρωί της επομένης. μικρογραφία| Σωστικά συνεργεία ανάμεσα στα συντρίμμια Και οι έξι γραμμές που διέρχονταν από τον σταθμό έκλεισαν, συμπεριλαμβανομένων των άθικτων αργών γραμμών, για να επιτραπεί στους τραυματίες να έχουν πρόσβαση στα ασθενοφόρα που έφευγαν από το αμαξοστάσιο εμπορευμάτων. Οι αργές γραμμές άνοιξαν ξανά στις 5:32΄ την επόμενη μέρα. Οι ηλεκτρικές γραμμές χρησιμοποιήθηκαν από γερανούς για να αφαιρεθούν οι ατμάμαξες και τα οχήματα του συρμού του Λίβερπουλ και άνοιξαν ξανά στις 4:30΄ στις 11 Οκτωβρίου. Οι γρήγορες γραμμές άνοιξαν ξανά, με περιορισμό ταχύτητας, στις 8:00΄ μ.μ. στις 12 Οκτωβρίου και μια προσωρινή πεζογέφυρα άνοιξε το ίδιο βράδυ.
Η αναφορά
Η αναφορά του Υπουργείου Μεταφορών για τη σύγκρουση συντάχθηκε από τον Αντισυνταγματάρχη Τζ. Ουίλσον (G.R.S. Wilson), ανώτερο μέλος της Επιθεώρησης Σιδηροδρόμων και δημοσιεύτηκε τον Ιούνιο του 1953. Το τοπικό τρένο θα έπρεπε να προστατεύεται από δύο σήματα: το "Up Fast Inner Home", περίπου 170 μ. στο πίσω μέρος του και το "Up Fast Outer Home" άλλα 400 μ. πίσω. Ένα έγχρωμο σήμα απόστασης (το "Up Fast Distant") θα έδειχνε πράσινο εάν το σήμα "Outer Home" ήταν «ελεύθερο» ή κίτρινο εάν το "Outer Home "βρισκόταν σε «κίνδυνο» και ήταν τοποθετημένο 1474 yd πριν από το πλησιέστερο "Up Fast Outer". αυτή είναι η πλήρης απόσταση πέδησης για μια ταχεία που τρέχει με 121 χλμ./ώ., το όριο ταχύτητας για αυτό το τμήμα της γραμμής.
Σε αυτό το τμήμα της γραμμής, τα τοπικά τρένα είχαν προτεραιότητα έναντι των τρένων μεγάλων αποστάσεων κατά την ώρα αιχμής και οι μηχανοδηγοί των καθυστερημένων ταχειών  θα καθυστερούσαν έτσι συχνά ακόμη περισσότερο, επομένως η ταχεία του Περθ θα έπρεπε να περίμενε σήματα που δεν θα τη διευκόλυναν. Ο μηχανοδηγός, "ένας μεθοδικός νεαρός άνδρας" ήταν καλά στην υγεία του και δεν υπήρχαν ενδείξεις επείγουσας ιατρικής ανάγκης ή βλάβης εξοπλισμού που μπορεί να αποσπούσε την προσοχή του μηχανοδηγού από την αναζήτηση σημάτων. Η έκθεση απέρριψε την πιθανότητα τα πράσινα σήματα στις παρακείμενες ηλεκτρικές γραμμές να έχουν εκληφθεί λανθασμένα με το "Up Fast Distant" ή να επηρεάζεται σοβαρά η θέαση του σήματος από τον χαμηλό ήλιο (9 μοίρες πάνω από τον ορίζοντα και 17 μοίρες στα αριστερά της γραμμής).
Κληρονομιά
Το δυστύχημα επιτάχυνε την εισαγωγή του Συστήματος Αυτόματης Προειδοποίησης (AWS) των Βρετανικών Σιδηροδρόμων, το οποίο είχε δεχτεί κριτική από  βιομηχανίες σχετικά με τη δαπάνη γι' αυτό, που έδιναν προτεραιότητα σε ειδικούς που θεωρούσαν ότι περισσότερες ζωές θα σωθούν με την εγκατάσταση περισσότερων κυκλωμάτων γραμμής και έγχρωμων φωτεινών σημάτων. Μέχρι το 1977, το ένα τρίτο των σιδηροδρομικών γραμμών του Βρετανικού σιδηροδρόμου είχε εξοπλιστεί με AWS.
Μετά το δυστύχημα, οι ειδικοί επέκριναν την τοπική διάταξη της γραμμής: το τρένο του Τρινγκ έπρεπε να περιμένει στη γρήγορη γραμμή. Για να διατηρηθεί το μήκος των ράβδων μεταξύ των σημείων και του κτίσματος σημάτων κάτω, η διασταύρωση μεταξύ αργών και γρήγορων γραμμών βρισκόταν πέρα από τον σταθμό. Ο κόμβος άλλαξε το 1962.
Το ολλανδικό συγκρότημα ποπ The Nits έγραψε ένα τραγούδι με τίτλο "Harrow Accident".
Οι ατμάμαξες
μικρογραφία| Η ατμάμαξα του συρμού του Περθ, που υπέστη σοβαρές ζημιές, City of Glasgow μετά το δυστύχημα. Αυτή ανακατασκευάσθηκε.
Οι πινακίδες από τις Windward Islands και Princess Anne αποκτήθηκαν από την "Doncaster Grammar School Railway Society" και παραμένουν στο σχολείο.
Βιβλιογραφία
Ministry of Transport (1953). Report on the double collision which occurred on 8th October 1952 at Harrow and Wealdstone Station. Her Majesty's Stationery Office.: CS1 maint: ref duplicates default (link) Archived at railwaysarchive.co.uk. Retrieved 5 September 2012.
Kitchenside, Geoffrey (1977). Great Train Disasters. Paragon Plus. ISBN 978-0752522296.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Images of the wreck britishrailways.tripod.com
Newsreel report of crash youtube.com
Angels and Errors: How the Harrow & Wealdstone Disaster Helped Shape Modern Britain London Reconnections
Harrow and Wealdstone rail crash: Boy rescuer remembers devastation bbc.co.uk 8 October 2012
Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις Κατηγορία:Σιδηροδρομικά ατυχήματα και δυστυχήματα
Ολαινβίλ (Εσόν)
Το Ολαινβίλ (γαλλικά: Ollainville) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ελεύθερη πτώση (ταινία)
Η Ελεύθερη πτώση (γερμ. Freier Fall) είναι γερμανική δραματική ταινία του 2013.
Πλοκή
Ο Μαρκ είναι παντρεμένος με την Μπετίνα και περιμένει παιδί. Στην αστυνομική ακαδημία όπου εκπαιδεύεται, γνωρίζει και γίνεται φίλος με τον Κάι, πηγαίνουν μαζί για τζόγκινγκ και έχουν συχνή επαφή. Σιγά σιγά η σχέση τους μετεξελίσσεται σε ερωτική και τότε ξεκινούν τα προβλήματα: προσπαθούν να κρυφτούν, ιδίως στο συντηρητικό περιβάλλον της αστυνομίας, ενώ γεννιέται και το παιδί του Μαρκ.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές δραματικές ταινίες Κατηγορία:Γερμανικές ταινίες συσχετιζόμενες με ΛΟΑΤ Κατηγορία:Γερμανόφωνες ταινίες Κατηγορία:Ταινίες του 2013
Αγλέφυρος Λέσβου
Ο Αγλέφυρος είναι οικισμός της Λέσβου. Υπάγεται στην δημοτική κοινότητα Παλαιοκήπου, της δημοτικής ενότητας (τέως δήμου) Γέρας, του δήμου Μυτιλήνης, της περιφερειακής ενότητας (τέως νομού) Λέσβου, στην περιφέρεια Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, καθώς και των μεταβολών μετά από αυτό το πρόγραμμα.
Γεωγραφία
Ο Αγλέφυρος είναι παράλιος οικισμός στον δυτικό μυχό του κόλπου Γέρας της Λέσβου. Βρίσκεται κοντά στην επαρχιακή οδό Μυτιλήνης-Πλωμαρίου και σε μέσο σταθμικό υψόμετρο 30. Απέχει 18 χλμ. περίπου ΝΔ. της Μυτιλήνης.
Διοικητικές μεταβολές μέχρι τον «Καλλικράτη»
Ο οικισμός αναγνωρίστηκε το 2001 και προσαρτήθηκε στο τοπικό διαμέρισμα Παλαιοκήπου του δήμου Γέρας, του νομού Λέσβου. Με το ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010, αποσπάστηκε από τον δήμο Γέρας και προσαρτήθηκε στον δήμο Λέσβου. Με το ΦΕΚ 43Α - 09/03/2019, αποσπάστηκε από τον δήμο Λέσβου και προσαρτήθηκε στο δήμο Μυτιλήνης.
Πηγές
Κατηγορία: Δήμος Μυτιλήνης Κατηγορία:Χωριά της Λέσβου
Σότζα
Η Σότζα (総社市, Sōja-shi) είναι πόλη που βρίσκεται στο Νομό Οκαγιάμα, στην Ιαπωνία.
Στις 1 Οκτωβρίου 2016, είχε εκτιμώμενο πληθυσμό 67.059 κατοίκων και πυκνότητα πληθυσμού 320 ατόμων ανά τ.χλμ. Η συνολική έκταση είναι 212,00 τ.χλμ.
Ιστορία
Τον 7ο αιώνα, το Κάστρο Κι χτίστηκε στην κορυφή του βουνού Κιτζόγιαμα. Ήταν για καιρό ερείπιο, αλλά το 1999 άρχισε ανασκαφή και μερική ανοικοδόμηση.
Η πόλη ιδρύθηκε στις 31 Μαρτίου 1954.
Στις 22 Μαρτίου 2005 τα χωριά Γιαμάτε και Κιγιόνε (από την επαρχία Τσουκούμπο) συγχωνεύθηκαν με τη Σότζα.
Γειτονικοί δήμοι
Η Σότζα περιβάλλεται από τις ακόλουθες πόλεις και κωμοπόλεις. Όλες βρίσκονται στον νομό Οκαγιάμα.
Αδελφές πόλεις
Η Σότζα έχει αδελφοποιηθεί με το Τσίνο στο νομό Ναγκάνο της Ιαπωνίας από το 1984.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Σοτζα Σοτζα
Γκραμς
thumb|Ο Καταρράκτης της Σωτήρας από μακριά Το Γκραμς ή Γκράμσι (αλβανικά: Gramsh ή Gramshi) είναι κωμόπολη και δήμος στο νομό Ελβασάν, στην κεντρική Αλβανία. Ο δήμος σχηματίστηκε κατά τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης του 2015 με τη συγχώνευση των πρώην δήμων Γκραμς, Κοντοβιάτ, Κουκούρ, Κούσοβα, Λένιε, Πισάι, Ποροτσάν, Σκεντερμπέγκας, Σουλτ και Τούνια, που έγιναν δημοτικές ενότητες. Έδρα του δήμου είναι η κωμόπολη Γκραμς. Ο συνολικός πληθυσμός είναι 24.231 κάτοικοι (απογραφή 2011), σε συνολική έκταση 739,75 τ.χλμ. Ο πληθυσμός του πρώην δήμου κατά την απογραφή του 2011 ήταν 8.440.
Η κωμόπολη συνδέεται με το Ελβασάν, την Κορυτσά, το Πογραδέτσι, το Σκραπάρι, το Λιμπράζντι και το Βεράτιο. Την κωμόπολη διασχίζει ο ποταμός Δεβόλης, γνωστός και ως Εορδαϊκός ποταμός.
Ετυμολογία
Κατά την Οθωμανική περίοδο και πριν από την Αλβανική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας το 1912, ήταν γνωστό ως Γκράμετς (Grameç) στα τουρκικά.
Ονσί-συρ-Εκόλ
Το Ονσί-συρ-Εκόλ (γαλλικά: Oncy-sur-École) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ονσεέν (γαλλικά: Oncéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Τέμενος του Μπεχράμ Πασά
Το Τζαμί του Μπεχρέμ Πασά ή Μπεχράμ Πασά ( Behrem Paşa Camii, Mizgefta Behram Paşa ) είναι οθωμανικό τζαμί του 16ου αιώνα,  που βρίσκεται στην πόλη Ντιγιαρμπακίρ στη νοτιοανατολική Τουρκία. Ανατέθηκε από τον Οθωμανό γενικό κυβερνήτη Μπεχράμ Πασά.
Ιστορία
Το τζαμί έγινε με εντολή του τοπικού Οθωμανού γενικού κυβερνήτη Μπεχράμ Πασά. Ήταν γιος του Καρά Σαχίν Μουσταφά Πασά, που υπηρέτησε ως γενικός κυβερνήτης της Υεμένης και της Αιγύπτου. Οι ημερομηνίες της θητείας του Μπεχράμ Πασά στο Ντιγιάρμπακιρ είναι αβέβαιες, αλλά πιθανώς ήταν μεταξύ 1564–65 και 1567–68. Πέθανε το 1585 και τάφηκε στο Χαλέπι. Η κατασκευή ξεκίνησε περίπου το 1564–65 και ολοκληρώθηκε το 1572–73, ημερομηνία που περιλαμβάνεται στην αραβική επιγραφή που χαράσσεται πάνω από την πύλη εισόδου. Το τζαμί αποδίδεται στον Σινάν στη μία από τις δύο μεγάλες αυτοβιογραφίες του (Tuḥfetü'l-mi'mārīn) αλλά όχι στην άλλη (Tezkiretü'l-ebniye ), κάτι που μπορεί να υποδηλώνει ότι ο Σινάν είχε περιθωριακό ρόλο στο σχεδιασμό του, ενδεχομένως με την έγκριση των σχεδίων στην Κωνσταντινούπολη (την οθωμανική πρωτεύουσα) να εκτελεστούν από άλλον αρχιτέκτονα. Η ταυτότητα του αρχιτέκτονα, που επέβλεπε την κατασκευή δεν είναι γνωστή, αλλά μπορεί να ήταν ένας άλλος αυτοκρατορικός αρχιτέκτονας, που στάλθηκε από την Κωνσταντινούπολη, αν όχι τοπικός τεχνίτης, δεδομένης της ποιότητας της κατασκευής του. Η χαρακτηριστική χρήση των τοπικών χαρακτηριστικών παράλληλα με το οθωμανικό σχέδιο υποδηλώνει επίσης ότι ο αρχιτέκτονας χρησιμοποίησε μια ομάδα ντόπιων κτιστών και τεχνιτών.
Εξωτερικός χώρος
Μια οκταγωνική βρύση είναι ευθυγραμμισμένη με την κεντρική πύλη της βόρειας πρόσοψης. Η πυραμιδοειδής οροφή της κρήνης στηρίζεται σε σύνθετες ασπρόμαυρες κολώνες με πλεγμένα κεντρικά τμήματα. Η βόρεια πρόσοψη του τζαμιού είναι κατασκευασμένη σε εναλλασσόμενες στρώσεις ασπρόμαυρης πέτρας. Η διπλή στοά έχει πέντε τρούλους. Οι δύο κεντρικοί κίονες, που στηρίζουν την εξωτερική στοά έχουν ένα πλεγμένο κεντρικό τμήμα τοποθετημένο ανάμεσα σε εναλλασσόμενα στρώματα μαύρης και λευκής πέτρας, που απηχούν εκείνα της κρήνης. Οι υπόλοιποι κίονες, που στηρίζουν τη στοά είναι από λευκό μάρμαρο. Ένας ενιαίος μιναρές βρίσκεται στη βορειοδυτική γωνία της στοάς. Το ίδιο το τζαμί έχει τη μορφή ενός κύβου χωρίς στρώσεις. Ο τρούλος κάθεται σε ένα δεκαεξάπλευρο τύμπανο, που έχει παράθυρα σε κάθε μία από τις πλευρές.
Εσωτερικός χώρος
Ο θόλος που έχει διάμετρο 15,9 μέτρα, στηρίζεται σε οκτώ αιχμηρά τόξα. Τα dados (:διακοσμητική επένδυση) της αίθουσας προσευχής είναι διακοσμημένα με μεγάλα τετράγωνα πολύχρωμα υπογυαλωμένα πλακάκια. Αυτά έχουν ένα περίγραμμα από δύο στυλ ορθογώνιων πλακιδίων. Τα πλακάκια πιστεύεται ότι έχουν παραχθεί τοπικά στο Ντιγιαρμπακίρ, αλλά μοιάζουν πολύ με αυτά που παράγονται στο Ιζνίκ.
Ο σχεδιασμός του τζαμιού έχει εγκωμιαστεί από ιστορικούς της αρχιτεκτονικής. Ο Γκόντφρεϊ Γκούντγουινn έγραψε το 1971: «Είναι, πράγματι, ο πρίγκιπας των επαρχιακών τζαμιών τόσο υπέροχος στη διακόσμησή του όσο και στις αναλογίες του εντός των ορίων του αυστηρού τοπικού στυλ».
Περαιτέρω ανάγνωση
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Τζαμιά στην Τουρκία
Πράσινο Τζαμί (Προύσα)
Το Πράσινο Τζαμί (τουρκικά : Yeşil Camii), γνωστό και ως Τζαμί του Μεχμέτ Α', είναι μέρος ενός μεγαλύτερου συγκροτήματος (τουρκικά: külliye, κουλιγιέ) στην ανατολική πλευρά της Προύσας της Τουρκίας, της πρώην πρωτεύουσας των Οθωμανών Τούρκων πριν καταλάβουν Κωνσταντινούπολη το 1453. Το συγκρότημα αποτελείται από τζαμί, τουρμπέ, μεντρεσέ, κουζίνα και μπάνιο. Το όνομα Πράσινο Τζαμί προέρχεται από τις πράσινες και μπλε διακοσμήσεις των εσωτερικών πλακιδίων του.
Κατασκευή
Το Πράσινο Τζαμί θεωρείται συχνά ως το αποκορύφωμα του πρώιμου οθωμανικού αρχιτεκτονικού στυλ, κυρίως λόγω του επιπέδου αισθητικής και τεχνικής μαεστρίας, που επιδεικνύεται μέσα στο τζαμί.
Το Πράσινο Τζαμί κατασκευάστηκε με εντολή του Σουλτάνου Μεχμέτ Α' Τσελεμπή, ο οποίος κυβέρνησε από το 1413 έως το 1421, μετά από έναν αγώνα εναντίον των αδελφών του, για να επανενώσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η κατασκευή του τζαμιού ξεκίνησε το 1412 και, σύμφωνα με την επιγραφή στην πύλη εισόδου του, ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 1419 ή τον Ιανουάριο του 1420 ( Dhu'l-Hijja 822 AH ). Η κατασκευή έγινε με την επίβλεψη του αρχιτέκτονα και προστάτη των τεχνών βεζίρη Χατζή Ιβάζ Πασά, ο οποίος ήταν διοικητής υπό τον Μεχμέτ Α'. . Όταν πέθανε ο Μεχμέτ Α' θάφτηκε σε μαυσωλείο, που ονομάζεται Πράσινος Τάφος με εντολή του γιού του και διαδόχου του Μουράτ Β'. Ο τάφος βρίσκεται εντός του συγκροτήματος. Η κατασκευή του τάφου ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 1421.
Οι διακοσμητικές εργασίες συνεχίστηκαν στο τζαμί μετά το θάνατο του Μωάμεθ Α'. Μια καλλιγραφική επιγραφή στο δωμάτιο του σουλτάνου πάνω από την είσοδο αναφέρει ότι η διακόσμηση ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1424 (στα τέλη του Ραμαζανιού 827) από τον Νάκκας («ο Καλλιτέχνης») Αλή μπιν Ιλίας Αλή. Ο Αλή μπιν Ιλίας Αλή πιστεύεται ότι έφερε μια διαφορετική ομάδα τεχνιτών που ονομάζονται «Τεχνίτες του Ταμπρίζ», για να τον βοηθήσουν. Αυτό βασίζεται σε μια επιγραφή στα πλακάκια γύρω από το μιχράμπ του τζαμιού, που υπογράφεται ως «έργο των τεχνιτών του Ταμπρίζ». Το Ταμπρίζ, ένα εξέχον καλλιτεχνικό και πολιτιστικό κέντρο στο δυτικό Ιράν, ήταν ένας ιδιαίτερα σημαντικός δίαυλος μέσω του οποίου η Τιμουριδική επιρροή έφτασε στο Πράσινο Τζαμί, καθώς δέχτηκε εισβολή από τους Τιμουρίδες κατά τον δέκατο τέταρτο και δέκατο πέμπτο αιώνα. Σύμφωνα με τον ιστορικό του 15ου αιώνα Ασικπασαζάντε, ο Χατζή Ιβάζ Πασά φέρεται επίσης ότι «έφερε δασκάλους και επιδέξιους ανθρώπους από ξένες χώρες», για να βοηθήσουν στην κατασκευή του τζαμιού. Μια άλλη περσική επιγραφή μέσα στο βασιλικό δωμάτιο πάνω από την είσοδο προσδιορίζει τον Μεχμέτ ελ-Μετζνούν ("Μεχμέτ ο Τρελός") ως τον καλλιτέχνη που διακόσμησε τα κεραμικά του τζαμιού. Η μελετήτρια Πατρίτσια Μπλέσινγκ σημειώνει ότι οι ακριβείς ρόλοι που έπαιξε κάθε πρόσωπο που κατονομάζεται στις επιγραφές δεν έχουν ακόμα επιβεβαιωθεί, καθώς η ορολογία που χρησιμοποιείται σε αυτά τα ιστορικά κείμενα δεν είναι πλήρως κατανοητή σήμερα.
Αποκαταστάσεις
Λόγω του σεισμού των 7,5 βαθμών της Προύσας του 1855, το συγκρότημα υπέστη εκτεταμένες ανακαινίσεις, που σχεδιάστηκαν από τον Γάλλο αρχιτέκτονα και καλλιτέχνη Λεόν Παρβίλ, ξεκινώντας το 1863. Η ακριβής ημερομηνία ολοκλήρωσης είναι άγνωστη. Ο Αχμέτ Βεφίκ Πασά, ο περιφερειακός διαχειριστής της δυτικής Ανατολίας και προστάτης της διατήρησης της οθωμανικής πολιτιστικής κληρονομιάς, ζήτησε από τον Παρβίλ να αποκαταστήσει τα κύρια βασιλικά μνημεία της πόλης του δέκατου τέταρτου και του 15ου αιώνα. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Προύσα μεταμορφωνόταν σε μια σύγχρονη πόλη.
Ο Παρβίλ επισκέφτηκε για πρώτη φορά την οθωμανική πρωτεύουσα της Κωνσταντινούπολης το 1851, αργότερα μετακόμισε εκεί το 1855. Εργάστηκε στην αυτοκρατορία ως διακοσμητής, εργολάβος και αρχιτέκτονας. Ο Παρβίλ γνώριζε καλά τις κύριες πτυχές του πρώιμου οθωμανικού στυλ λόγω των εμπειριών του, αφού ζούσε και εργαζόταν στην περιοχή καθώς και της εκτεταμένης έρευνάς του στο θέμα. Ο Γάλλος πρόξενος της Προύσας δήλωσε το 1906 ότι ο Παρβίλ παρέμεινε στην Προύσα από το 1862 έως το 1867, αλλά αυτό αμφισβητείται. Δεν είναι σαφές εάν ο Παρβίλ απλώς σχεδίασε την αποκατάσταση και στη συνέχεια έφυγε από την Προύσα ή παρέμεινε, για να επιβλέπει την εκτέλεση των σχεδίων του. Σε κάθε περίπτωση, τεκμηριώνεται ότι ο Παρβίλ είχε επιστρέψει στο Παρίσι μέχρι το 1867, για να σχεδιάσει και να κατασκευάσει το τουρκικό περίπτερο, που εκτέθηκε στην Έκθεση Universelle.
Ο Παρβίλ συμμετείχε στην αποκατάσταση του εσωτερικού και του εξωτερικού του τζαμιού, συμπεριλαμβανομένων των κεραμιδιών. Ο Παρβίλ αποκατέστησε τα πλακάκια με μαύρες γραμμές στην πύλη του τζαμιού. Οι δύο μιναρέδες ξαναχτίστηκαν σε μια παλιά βάση από τον Παρβίλ. Οι πολύχρωμες ζωγραφικές διακοσμήσεις, που προηγουμένως κοσμούσαν τα πάνω μέρη των τοίχων και των οροφών, δεν αποκαταστάθηκαν.
Κατά τη διάρκεια ενός δεύτερου έργου αποκατάστασης που έλαβε χώρα από το 1941 έως το 1943, η κεραμική επένδυση των πλακιδίων αφαιρέθηκε και επανατοποθετήθηκε.
Το Πράσινο Τζαμί ανακαινίστηκε ξανά το 2010 και επαναλειτούργγσε το 2012. Το κόστος της ανακαίνισης υπολογίστηκε σε 1,8 εκατομμύρια τουρκικές λίρες.
Σημερινή εποχή
Το Πράσινο Τζαμί είναι πλέον ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός στην Προύσα. Από το 2014 είναι μέρος του Μνημείου Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, που περιλαμβάνει την περιοχή γύρω από την ιστορική Προύσα.
Διάταξη
Το Πράσινο Τζαμί βασίζεται σε ανεστραμμένη κάτοψη Τ και είναι ένα διώροφο κτήριο σε σχήμα κύβου με επέκταση στη νότια πλευρά. Το τζαμί έχει έναν προθάλαμο στην είσοδο, που οδηγεί σε μια μικρή σκάλα σε μια κεντρική αίθουσα προσευχής. Αυτή η σκάλα έχει τέσσερις μαρμάρινες τρύπες (τουρκικά: papuçluk) σε κάθε πλευρά για παντόφλες. Αυτά τα αρχιτεκτονικά εγκλείσματα υποδεικνύουν ότι η αυλή είχε πλακόστρωτο στο παρελθόν, αν και τώρα έχει μοκέτα.
Η κεντρική αίθουσα, που εκτείνεται από βορρά προς νότο, πλαισιώνεται από ιβάν (iwans) (τουρκικά: eyvans) στα ανατολικά και δυτικά. Και τα δύο είναι θολωτά και διώροφα. Υπάρχουν δύο πόρτες, μικρότερα ιβάν, που συνδέονται με γωνιακά δωμάτια στον πρώτο όροφο, που είναι παρόμοια με εκείνα στη βόρεια πλευρά του κτηρίου, με το καθένα να περιέχει ένα τζάκι. Ο κεντρικός διάδρομος, που εκτείνεται από βορρά-νότο τέμνεται από έναν μακρύτερο διάδρομο με κατεύθυνση ανατολή-δύση.
Μέσα στον κεντρικό διάδρομο, η κύρια αίθουσα περιέχει ένα οκταγωνικό, λευκό μαρμάρινο σιντριβάνι με μια πισίνα κάτω από τον κεντρικό τρούλο - τον υψηλότερο θόλο στο τζαμί - ο οποίος φωτίζεται από ένα φανάρι από πάνω. Και στις δύο πλευρές της πισίνας, δύο ακόμη ιβάν οδηγούν σε δωμάτια για ταξιδιώτες δερβίσηδες, ενώ ένα ψηλότερο υψωμένο ιβάν ακριβώς πίσω από το νερό (όταν φαίνεται από την είσοδο της κεντρικής αίθουσας) οδηγεί στην ίδια την αίθουσα προσευχής. Σε αυτό το ιβάν, υπάρχει μια κόγχη μιχράμπ στη νότια (κίμπλα) πλευρά του τζαμιού, καθώς και δύο σετ από τέσσερα παράθυρα.
Αμέσως μετά την είσοδο του Πράσινου Τζαμιού βρίσκεται ένα φουαγιέ. Από εδώ φαρδιοί διάδρομοι, πλαισιωμένοι από βυζαντινούς κίονες, εκτείνονται και προς τις δύο κατευθύνσεις, που καταλήγουν σε σκάλες που οδηγούν στους βασιλικούς θαλάμους. Αυτά τα γωνιακά δωμάτια έχουν θέα στην εσωτερική αυλή και συνδέονται με ένα ακόμη μικρό δωμάτιο, που οδηγεί στο βασιλικό δωμάτιο, το οποίο λειτουργεί ουσιαστικά ως άλλο ένα ιβάν. Αυτοί οι θάλαμοι περιέχουν τις ελικοειδείς σκάλες, που οδηγούν στις σοφίτες. Ανάμεσα σε αυτά τα γωνιακά δωμάτια, ανοίγει ένα πέρασμα προς τα μπαλκόνια στη βόρεια πρόσοψη όπου ξεκινούν τα σκαλιά του μιναρέ. Οι δύο μιναρέδες απέναντι ο ένας από τον άλλο στη βόρεια πρόσοψη ήταν μεταγενέστερες προσθήκες. Σχεδιάστηκε μια βεράντα αλλά δεν χτίστηκε ποτέ.
Εξωτερικός χώρος
Μαρμάρινα πάνελ, τα περισσότερα από τα οποία αντικαταστάθηκαν τον δέκατο ένατο αιώνα, επικαλύπτουν το οικοδόμημα του τζαμιού από πελεκητό ψαμμίτη. Η πόρτα στεφανώνεται από ένα ημιθόλιο με έναν καταρράκτη από μουκάρνας, του οποίου το πρόσωπο καλύπτεται με αραβουργήματα και επιγραφές του Ρούμι. Πάνω από τις κόγχες σε κάθε πλευρά της πόρτας της εισόδου υπάρχει μια επιγραφή αφιερωμένη στον Χατζή Ιβάζ Πασά, τον σχεδιαστή του τζαμιού. Ανάμεσα στην επιγραφή και το μουκάρνας υπάρχει ένα μικρό παράθυρο, που φωτίζει το μονοπάτι προς το δωμάτιο του σουλτάνου.
Οι δύο μιναρέδες ήταν εφοδιασμένοι με πέτρινους κώνους, λαξευμένους σε μπαρόκ τρόπο, την εποχή της ανακαίνισης. Η πρόσβαση σε αυτά είναι δυνατή μόνο μέσω των διαμερισμάτων του σουλτάνου και ανεβαίνοντας τις στριφογυριστές σκάλες προς τις σοφίτες.
Διακοσμήσεις
μικρογραφία|184x184εσ| Το μιχράμπ του τζαμιού, με μια μεγάλη σειρά από περίπλοκα πλακάκια με μαύρες γραμμές, δώδεκα σειρές μουκάρνας και δύο ραβδωτές κολώνες.
Πλακάκια
αριστερά|μικρογραφία|187x187εσ| Μία στρογγυλή διακοσμητική ροζέτα στο διάδρομο που συνδέει τον προθάλαμο με την αίθουσα προσευχής του τζαμιού.
Εσωτερική διακόσμηση με πλακάκια
Στο διάδρομο που συνδέει τον προθάλαμο με την αίθουσα προσευχής, σκούρα πράσινα εξαγωνικά πλακάκια καλύπτουν τους τοίχους, με στίγματα από ένα μεγάλο στρογγυλό διακοσμητικό στοιχείο στο κέντρο κάθε τοίχου. Αυτές οι διακοσμητικές ροζέτες διαθέτουν ένα περίπλοκο λουλουδένιο αραβούργημα με πλακάκια με  μαύρες γραμμές με βερνίκι σε λευκό, κίτρινο, πράσινο και μπλε.
Τα χωνευτά μαχφίλ, που πλαισιώνουν το άνοιγμα στην αίθουσα προσευχής είναι καλυμμένα με παρόμοια σκούρα πράσινα εξαγωνικά πλακάκια με χρυσό διάκοσμο, με ένα μεγάλο, περίπλοκο αραβούργημα σε κάθε οροφή.
Περισσότερα από αυτά τα σκούρα πράσινα εξαγωνικά πλακάκια, το καθένα διακοσμημένο με ένα παχύ στρώμα χρυσού, καλύπτουν τα μεγάλα ιβάν, που πλαισιώνουν την αίθουσα προσευχής. Μια στενή λουλουδάτη λωρίδα με μαύρη γραμμή περιβάλλει αυτά τα πλακάκια, στην κορυφή της οποίας υπάρχει μια μεγαλύτερη λωρίδα με μαύρη γραμμή με λευκή και χρυσή επιγραφή σε μπλε φόντο.
Στην ίδια την αίθουσα προσευχής, σκούρα πράσινα εξαγωνικά και τριγωνικά πλακίδια (συμπεριλαμβανομένων κάποιων αντικαταστάσεων του δέκατου ένατου και του 13ου αιώνα) καλύπτουν τα κάτω τμήματα των τοίχων.
Το μιχράμπ και το χυτό πλαίσιο πλακιδίων του διαθέτουν μια μεγάλη ποικιλία από στυλ, σχήματα και χρώματα πλακιδίων. Τετράγωνα πλακάκια μαύρης γραμμής, βερνικωμένα σε μπλε, μοβ, λευκό και κίτρινο χρώμα, καλύπτουν το εσωτερικό του μιχράμπ με γεωμετρικά μοτίβα. Εξίσου πολύχρωμα φυτικά αραβουργήματα, αποτελούμενα από τετράγωνα και ορθογώνια πλακάκια με μαύρες γραμμές, διακοσμούν τα τύμπανα του θόλου. Οι δώδεκα σειρές μουκάρνας και οι δύο ραβδωτές στήλες της κόγχης του μιχράμπ διαθέτουν παρόμοια περίπλοκα και πολύχρωμα πλακάκια.
Στο δωμάτιο του σουλτάνου, οι τοίχοι και η οροφή καλύπτονται με επιχρυσωμένα πλακίδια με μαύρες γραμμές, που απεικονίζουν μοτίβα αστεριών και πολυγώνων. Σε αντίθεση με αυτά τα γεωμετρικά μοτίβα, το περίγραμμα με μαύρο πλακίδιο γύρω από το άνοιγμα του τζαμιού είναι διακοσμημένο με φυτικά μοτίβα. αριστερά|μικρογραφία|193x193εσ| Η ψηλή κόγχη μουκάρνας πάνω από την είσοδο του τζαμιού. μικρογραφία|189x189εσ| Οι σκαλιστές κόγχες και οτζάκ μιας από τις αίθουσες του ταμπχανέ (tabhane).
Σκαλίσματα
Σκαλιστά διακοσμητικά στοιχεία υπάρχουν κατά μήκος όλων των εξωτερικών στοιχείων του τζαμιού, από την είσοδο μέχρι τα μιχράμπ μέχρι τα κουφώματα των παραθύρων. Η μπροστινή πύλη του τζαμιού είναι κατασκευασμένη από λαξευμένο μάρμαρο και διαθέτει μια ψηλή, εσοχή κόγχη μουκαρνάς, με μοναδικά μαρμάρινα τυμπάνα (διακοσμημένη με αραβουργήματα), που πλαισιώνουν τα πλευρικά παράθυρα. Αυτή η πύλη, πλαισιωμένη με γλυπτά με λουλούδια και γραφές, παραπέμπει σε παρόμοιες πύλες, που βρέθηκαν σε σελτζουκικά τζαμιά, μεντρεσέ και μαυσωλεία.
Οι δύο αίθουσες ταμπχανέ (tabhane), που συνδέονται με τον κεντρικό διάδρομο, σχεδιασμένες για να παρέχουν διαμονή στους ταξιδιώτες, περιέχουν σκαλιστές κόγχες και οτζάκ (τζάκια με ψηλή καμινάδα). Μια τρίγραμμη καλλιγραφική επιγραφή είναι τοποθετημένη σε τόξο πάνω από μια από τις πόρτες του.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κατηγορία:Τζαμιά στην Τουρκία Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Μονή Καλαμούς Ξάνθης
Ιστορικό
Η χρονολογία ίδρυσής της πιθανολογείται γύρω στον 11ο αιώνα σύμφωνα με σπαράγματα θωρακίου μαρμάρινου μεσοβυζαντινού τέμπλου και ανάγλυφης επιτύμβιας στήλης που έχουν βρεθεί. Στα αρχεία της μονής υπάρχουν χειρόγραφες μαρτυρίες για την ιστορική παρουσία της μονής την περίοδο 13ος - 15ος αιώνας. Η περίοδος ακμής της ήταν μέσα του 15ου και 16ος αιώνας όταν λειτούργησε μικρό βιβλιογραφικό εργαστήριο. Εξακολούθησε να ακμάζει τον 18ο και 19ο αιώνα μετά όμως τους σεισμούς του 1829 υπέστη μεγάλες καταστροφές ενώ μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή η περιουσία της παραχωρήθηκε για την αποκατάσταση των ακτημόνων προσφύγων.
Τα αρχεία στη διάρκεια της Β΄ Βουλγαρικής Κατοχής (1916-1918) κλάπηκαν από τον κατοχικό βουλγαρικό στρατό, και κρατούνται έως σήμερα στη Βουλγαρία, τα κειμήλια και οι θησαυροί της μονής όπως και της Μονής Παναγίας Εικοσιφοινίσσης Παγγαίου της Μητροπόλεως Δράμας και άλλων πολλών από τη Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών, τη Μονή Ταξιαρχών και τη Μονή Παναγίας Αρχαγγελιώτισσας Ξάνθης. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, οι Ιερές Μητροπόλεις καθώς και οι αρχές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν διατυπώσει επισήμως αίτημα για την επιστροφή των κλαπέντων ελληνικών κειμηλίων.
Η μονή είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου, είναι γυναικεία και τα κτίσματά της είναι των αρχών του 20ου αιώνα. Ο ναός της ανηγέρθηκε το 1965, στη θέση του παλαιότερου (πρόχειρα κατασκευασμένου) όπως επίσης και τα κελιά των καλογραιών στη δυτική πλευρά του μοναστηριού.
Παραπομπές
Καλαμους Ξανθης Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης Κατηγορία:Ξάνθη Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Ξάνθης και Περιθεωρίου
Ορμουά (Εσόν)
Το Ορμουά (γαλλικά: Ormoy) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Υλμεέν (γαλλικά: Ulméens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Αναίρεση (δίκαιο)
Η αναίρεση είναι ένδικο μέσο, δηλαδή πρόκειται για επανεξέταση προηγούμενης δικαστικής απόφασης από δικαστήριο νέας σύνθεσης ή από ανώτερο δικαστήριο. Σε πολλές χώρες δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ έφεσης και αναίρεσης (π.χ. στις ΗΠΑ το "court of appeal", μπορεί να ονομάζεται court of errors ή court of errors and appeals, ανάλογα με την πολιτεία). Η ακριβής έννοια και τρόπος εφαρμογής της αναίρεσης διαφέρει σε κάθε χώρα. Με την αίτηση αναίρεσης ο διάδικος ζητεί την εξαφάνιση της προσβαλλόμενης δικαστικής απόφασης επικαλούμενος παράβαση νόμου. Κύρια διαφορά με την έφεση είναι πως δεν εισάγεται νέος βαθμός εκδίκασης της υπόθεσης, καθώς οι εξουσίες του δικαστή στον αναιρετικό έλεγχο είναι περιορισμένες σε σχέση με τις εξουσίες του δικαστή του πρώτου και του δεύτερο βαθμού εκδίκασης της υπόθεσης. Για το λόγο αυτό κατά κανόνα στην αναίρεση εξετάζονται νομικοί και όχι πραγματικοί ισχυρισμοί.
Δούρος
Ο ποταμός Δούρος (ισπανικά: Duero, πορτογαλικά: Douro, Ντόρου) είναι ένας ποταμός της Ιβηρικής χερσονήσου. Πηγάζει στο όρος Ουρβιόν κοντά στην καστιλιανική πόλη της Σόρια και εκβάλλει στον Ατλαντικό στην πόλη Πόρτο της Πορτογαλίας. Το συνολικό του μήκος φθάνει τα 897χλμ, από τα οποία τα 572 περνούν μέσα από την Ισπανία (κυρίως Καστίλη-Λεόν), τα 213 μοιράζονται μεταξύ Ισπανίας και Πορτογαλίας και τα υπόλοιπα 112 που ανήκουν στην τελευταία και τα οποία είναι πλεύσιμα.
Αναίρεση (δίκαιο)
Πολιτική, ποινική και διοικητική αναίρεση
Η αναίρεση και στις τρεις δικαιοδοσίες (πολιτική, ποινική, διοικητική) έχει αρκετά κοινά χαρακτηριστικά. Επιτρέπεται μόνο κατά τελεσιδίκων αποφάσεων, αποφάσεων δηλαδή κατά των οποίων δεν χωρεί πλέον έφεση (στις πολιτικές αποφάσεις και ανακοπή ερημοδικίας). Μια απόφαση είναι τελεσίδικη είτε επειδή ο νόμος δεν προβλέπει δυνατότητα έφεσης (π.χ. μικροδιαφορές) είτε όταν έχει εκδοθεί κατ’ έφεσιν, οπότε δεν χωρεί δεύτερη έφεση (κανόνας της άπαξ ασκήσεως των ενδίκων μέσων).
Δούρος
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Ποταμοί της Ισπανίας Κατηγορία:Ποταμοί της Πορτογαλίας
Αναίρεση (δίκαιο)
Πολιτική, ποινική και διοικητική αναίρεση
Με την αναίρεση επιδιώκεται ο έλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης για νομικές πλημμέλειες. Έτσι στην αναιρετική δίκη δεν ελέγχονται τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, παρά θεωρούνται δεδομένα έτσι όπως τα δέχτηκε το δικαστήριο της ουσίας. Στην αναιρετική δίκη δεν υπάρχει αποδεικτική διαδικασία (μάρτυρες κλπ.) ούτε εξετάζονται πραγματικοί ισχυρισμοί (αν όντως συνέβη κάτι, αν τα μέρη λένε την αλήθεια κλπ.). Ο έλεγχος περιορίζεται μόνο στο αν το εκδόν την προσβαλλόμενη απόφαση δικαστήριο με βάση τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ως ισχύοντα (και τα οποία δεν αμφισβητούνται πλέον) εφάρμοσε σωστά τον νόμο. Ελέγχεται δηλαδή αν τα πραγματικά περιστατικά υπήχθησαν στον σωστό κανόνα δικαίου. Στην αναιρετική δίκη ελέγχεται η εφαρμογή των νόμων τόσο του ουσιαστικού όσο και του δικονομικού δικαίου (των κανόνων της διαδικασίας).
Γι’ αυτό και το δικαστήριο που εκδικάζει την αναίρεση ονομάζεται ακυρωτικό (επειδή δεν μπορεί να δικάσει παρά μόνο να ακυρώσει απόφαση άλλου δικαστηρίου) σε αντιδιαστολή με τα δικαστήρια που δικάζουν την υπόθεση σε όλη της την έκταση, τα οποία ονομάζονται δικαστήρια ουσίας. Αν το ακυρωτικό κάνει την αναίρεση δεκτή, εξαφανίζει την προσβαλλόμενη απόφαση και αναπέμπει την υπόθεση στο δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να την ξαναδικάσει με νέα σύνθεση (άλλους δικαστές). Σε εξαιρετικές περιπτώσεις που η διόρθωση του νομικού σφάλματος δεν απαιτεί νέα δίκη μπορεί να κρατήσει και το ακυρωτικό την υπόθεση και να εκδώσει το ίδιο απόφαση.
Ο διάδικος που ασκεί την αναίρεση ονομάζεται αναιρεσείων. Ο αναιρεσείων είναι λογικά ο ηττηθείς διάδικος στο προηγούμενο δικαστήριο. Ο διάδικος υπέρ του οποίου ήταν η προσβαλλόμενη απόφαση και κατά του οποίου στρέφεται τώρα η αναίρεση ονομάζεται αναιρεσίβλητος.
Σκοπός της αναίρεσης, εκτός από τη διόρθωση δικαστικών σφαλμάτων, είναι η ενοποίηση της νομολογίας, η εξασφάλιση με άλλα λόγια της ενιαίας εφαρμογής του δικαίου από όλα τα δικαστήρια. Γι' αυτό και όλες οι αναιρέσεις σε κάθε κλάδο της δικαιοσύνης (πολιτικό, ποινικό, διοικητικό) δικάζονται από ένα δικαστήριο, το ανώτατο δικαστήριο του οικείου κλάδου.
Ορμουά-λα-Ριβιέρ
Το Ορμουά-λα-Ριβιέρ (γαλλικά: Ormoy-la-Rivière) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Αναίρεση (δίκαιο)
Πολιτική, ποινική και διοικητική αναίρεση
Ειδική περίπτωση αναίρεσης είναι η αναίρεση υπέρ του νόμου.
Ορμουά-λα-Ριβιέρ
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ορμουαζιέν (γαλλικά: Ormoisiens).
Αναίρεση (δίκαιο)
Αρμόδιο δικαστήριο
Οι αναιρέσεις κατά αποφάσεων πολιτικών και ποινικών δικαστηρίων δικάζονται από τον Άρειο Πάγο, ενώ οι αναιρέσεις κατά αποφάσεων διοικητικών δικαστηρίων από το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Ορμουά-λα-Ριβιέρ
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Αναίρεση (δίκαιο)
Δείτε επίσης
Κατηγορία:Δικονομικό Δίκαιο
Pourvoi en cassation Ricorso per cassazione
Αυστραλιανό Όπεν 2021
Το Αυστραλιανό Όπεν 2021 ήταν ένα τουρνουά αντισφαίρισης γκραντ σλαμ που διεξήχθη στο Πάρκο της Μελβούρνης από τις 8 έως τις 21 Φεβρουαρίου 2021. Ήταν το 109ο στη σειρά Αυστραλιανών Όπεν, το 53ο στην εποχή του Open Era και το πρώτο Γκράντ Σλαμ της χρονιάς. Αρχικά είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί 18 εως 31 Ιανουαρίου του 2021, όμως μετατέθηκε κατά τρεις εβδομάδες αργότερα το Φεβρουάριο, λόγω της Πανδημίας COVID-19. Το αθλητικό γεγονός ήταν μέρος του ATP Tour 2021 όπως και του WTA Tour 2021.
Το τουρνουά αποτελείτο από εκδηλώσεις για τους επαγγελματίες παίκτες σε μονό, διπλό και μικτό διπλό. Οι παίκτες με αναπηρικό αμαξίδιο αγωνίστηκαν σε μονά και διπλά τουρνουά. Όπως και κατά τα προηγούμενα χρόνια κύριος χορηγός του τουρνουά ήταν η Kia.
Ο Novak Djokovic υπερασπίστηκε επιτυχημένα τον τίτλο του πρωταθλητή στο μονό των ανδρών καθότι διεκδίκησε τον 18ο του τίτλο Γκράντ Σλαμ, νικώντας στον τελικό των ανδρών τον Daniil Medvedev σε συνεχή σετ. Στις γυναίκες, η Sofia Kenin, προηγούμενη κάτοχος του τίτλου (2020) στο μονό γυναικών, έχασε από την Kaia Kanepi στον δεύτερο γύρο. Στον τελικό των γυναικών ήταν η Naomi Osaka που διεκδίκησε τον τέταρτο τίτλο της Γκράντ Σλαμ νικώντας την Jennifer Brady (η οποία συμμετείχε πρώτη φορά σε τελικό Γκράντ Σλαμ) σε συνεχή σετ.
Παραπομπές
2021
Μάλκο Τάρνοβο
Το Μάλκο Τάρνοβο (βουλγαρικά: Малко Търново) είναι κωμόπολη στην επαρχία Μπουργκάς, στη νοτιοανατολική Βουλγαρία, 5 χλμ. από τα τουρκικά σύνορα. Είναι η μόνη πόλη στο εσωτερικό των βουλγαρικών Ορέων Στράντζα και βρίσκεται στο φυσικό πάρκο Στράντζα. Το Μάλκο Τάρνοβο είναι το διοικητικό κέντρο του ομώνυμου δήμου. Από τον Δεκέμβριο του 2009, η κωμόπολη είχε 2.449 κατοίκους.
Ορσαί
Το Ορσαί (γαλλικά: Orsay) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ορσεέν (γαλλικά: Orcéens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ζαΐρα (Βολταίρος)
Ζαΐρα (γαλλικός τίτλος: Zaïre) είναι πεντάπρακτη τραγωδία σε στίχους του Βολταίρου με πρώτη δημόσια παράσταση το 1732 στην Κομεντί Φρανσαίζ. Θέτοντας το θέατρο στην υπηρεσία των ιδεών του Διαφωτισμού, ο συγγραφέας ασκεί κριτική στον θρησκευτικό φανατισμό και τις καταστροφικές του συνέπειες.
Αναφέρεται στην ιστορία μιας Χριστιανής σκλάβας που ταλαντεύεται ανάμεσα στον έρωτα για τον μουσουλμάνο δεσμώτη της και το καθήκον της απέναντι στον Χριστιανό πατέρα και αδερφό της. Η τραγική της μοίρα δεν προκαλείται από δική της υπαιτιότητα, αλλά από τη ζήλια του Μουσουλμάνου εραστή της και τη μισαλλοδοξία των δικών της.
Η Ζαΐρα ήταν η πρώτη επιτυχημένη γαλλική τραγωδία που περιλάμβανε Γάλλους. Ο Βολταίρος τοποθέτησε τη δράση στην Ιερουσαλήμ του 13ου αιώνα, την «εποχή του Αγίου Λουδοβίκου». Ωστόσο, η πλοκή και οι χαρακτήρες είναι σε μεγάλο βαθμό μυθοπλασία. Οι ιστορικοί χαρακτήρες στους οποίους αναφέρεται, μέλη των οικογενειών Λουζινιάν και Σατιγιόν, σχετίζονταν με γεγονότα των Σταυροφοριών αλλά δεν ζούσαν την εποχή του Λουδοβίκου Θ΄. Αν και συχνά τονίζεται η ομοιότητα της πλοκής μεταξύ του έργου και του Οθέλλου του Σαίξπηρ, η ομοιότητα είναι μόνο επιφανειακή.
Το έργο είχε μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία και στο εξωτερικό και αναβίωσε το 1874 με τη Σάρα Μπερνάρ στον ομώνυμο ρόλο. Ήταν το μόνο από τα έργα του Βολταίρου που παίχτηκε κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα και παρέμεινε στο ρεπερτόριο της Κομεντί Φρανσαίζ μέχρι το 1936. Το έργο αποτέλεσε την έμπνευση για δεκατρείς όπερες.
Υπόθεση
μικρογραφία|Ο Οροσμάν και η Ζαΐρα, από παράσταση του 1832 Η δράση διαδραματίζεται στην Ιερουσαλήμ την εποχή των Σταυροφοριών και αφηγείται την ιστορία της Ζαΐρας, μιας Χριστιανής σκλάβας που αιχμαλωτίσθηκε όταν ήταν μωρό κατά την λεηλασία της Καισάρειας από τα μουσουλμανικά στρατεύματα. Αυτή και ένα άλλο αιχμάλωτο παιδί, ο Νερεστάν, επίσης Χριστιανός, μεγάλωσαν στο παλάτι του Οροσμάν, του σουλτάνου της Ιερουσαλήμ. Το έργο ξεκινάει δύο χρόνια αφότου ο Νερεστάν έλαβε άδεια από τον Οροσμάν να επιστρέψει στη Γαλλία για να συγκεντρώσει λύτρα για τους άλλους Χριστιανούς σκλάβους.
Κατά τη διάρκεια της απουσίας του, η Ζαΐρα και ο σουλτάνος ​​ερωτεύονται. Ο Νερεστάν επιστρέφει με τα λύτρα την ημέρα του γάμου τους. Αν και η Ζαΐρα δεν επιθυμεί να απελευθερωθεί η ίδια, συνοδεύει τον ηλικιωμένο Χριστιανό κρατούμενο πρώην βασιλιά Λουζινιάν, στο στρατόπεδο του Νερεστάν και των ιπποτών του. Ο Λουζινιάν, απόγονος των Χριστιανών πριγκίπων της Ιερουσαλήμ, αναγνωρίζει τον σταυρό που είχε δοθεί στη Ζαΐρα όταν ήταν μωρό και συνειδητοποιεί ότι αυτή και ο Νερεστάν είναι τα παιδιά του που πίστευε ότι ήταν νεκρά. Ο αδερφός και ο πατέρας της Ζαΐρας τρομοκρατούνται στην ιδέα ότι η Ζαΐρα θα παντρευτεί έναν Μουσουλμάνο και θα υιοθετήσει τη θρησκεία του. Της ζητούν να βαφτιστεί το ίδιο βράδυ και το κρατούν μυστικό από τον μελλοντικό της σύζυγο μέχρι να φύγουν οι ιππότες και οι απελευθερωμένοι σκλάβοι. Ο Οροσμάν, ήδη υποψιασμένος καθώς η Ζαΐρα του ζήτησε να καθυστερήσει τον γάμο, διαβάζει ένα γράμμα του Νεραστάν με οδηγίες για τη συνάντησή τους με τον ιερέα για τη βάπτισή της. Ο σουλτάνος ​​πιστεύει ότι ο Νεραστάν είναι εραστής της και ότι σχεδιάζουν κρυφή συνάντηση και πηγαίνει ο ίδιος στο ορισμένο μέρος. Συλλαμβάνει τον Νεραστάν και, τρελός από οργή, μαχαιρώνει μέχρι θανάτου την Ζαΐρα με το στιλέτο του. Όταν μαθαίνει την αλήθεια, κυριεύεται από τύψεις και αυτοκτονεί με το ίδιο στιλέτο.
Παραπομπές
Κατηγορία:Γαλλικά θεατρικά έργα Κατηγορία:Έργα του Βολταίρου
Ισότιμες κοινότητες
Οι ισότιμες κοινότητες είναι ομάδες ανθρώπων οι οποίες έχουν επιλέξει να ζήσουν μαζί, με την ισότητα ως μια από τις βασικές αξίες τους. Ένας ευρύς ορισμός της ισότητας είναι «ίση πρόσβαση στους πόρους και στην εξουσία λήψης αποφάσεων». Για παράδειγμα, η λήψη αποφάσεων γίνεται με συναίνεση ή άλλο σύστημα στο οποίο κάθε άτομο έχει μια φωνή. δεν γίνεται ιεραρχικά με μόνο ένα ή λίγα άτομα να κάνουν επιλογές οι οποίες θα επηρεάσουν ολόκληρη την ομάδα. Εάν η ομάδα μοιράζεται περιουσιακά στοιχεία (εισόδημα, οχήματα, κ.λπ.), αυτά κατανέμονται ισότιμα σε όλη την ομάδα και κάθε μέλος έχει πρόσβαση στους ίδιους περίπου πόρους με οποιοδήποτε άλλο μέλος. Οι ισότιμες κοινότητες είναι ένας τύπος κοινότητας (ορισμένες κοινοτικές ομάδες δεν είναι ισότιμες από τη φύση τους).
Μια "εξισωτική απόφαση" είναι μια απόφαση η οποία λαμβάνεται από μια ομάδα σε αντίθεση με ένα μεμονωμένο άτομο. Η απόφαση μπορεί να ληφθεί από επιτροπή ή εκλεγμένα μέλη, αλλά εξακολουθεί να είναι μια απόφαση ισότητας.
Η Federation of Egalitarian Communities είναι ένα δίκτυο κοινοτικών ομάδων στη Βόρεια Αμερική με αξίες όπως η ισότητα, η μη βία, η κατανομή του εισοδήματος και η συνεργασία.
εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Είδη κοινοτήτων Κατηγορία:Σελίδες με μη επιθεωρημένες μεταφράσεις
Αντώνης Morgan Κωνσταντουδάκης
Ο Αντώνης Morgan Κωνσταντουδάκης είναι Έλληνας σκηνοθέτης.
Βιογραφικά στοιχεία
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα το 1982.Είναι απόφοιτος Διοίκησης Επιχειρήσεων του ΤΕΙ Πειραιά, με μεταπτυχιακό στην Ναυτιλία από το Πανεπιστήμιο Πειραιά και είναι υποψήφιος διδάκτορας στο University of Surrey, ενώ εργάστηκε ως Project Manager και υψηλό στέλεχος στον Τραπεζικό χώρο, επί 10 χρόνια.
Σκηνοθετική σταδιοδρομία
Ξεκίνησε να σκηνοθετεί στον κινηματογράφο το 2014 έχοντας γρήγορα καταφέρει να συμπεριλάβει σημαντικές δουλειές στο παλμαρέ του. Το 2017 οι μικρού μήκους ταινίες του Έψιλον και DER ταξιδεύουν στο Λονδίνο και ο ίδιος βραβεύεται ως “Καλύτερος Νέος Σκηνοθέτης” στο London Greek Film Festival. Σκηνοθέτησε την μεγάλου μήκους ταινία Κελί, καθώς και τις μικρού μήκους Ακρόαση και Styx που βρίσκονται σε post production, τα βιντεοκλίπ Έλα Κοντά μου του Παύλου Παυλίδη & B-Movies, High Command του βρετανικού συγκροτήματος Detachments, και Φύσα της Βανέσσας Αδαμοπούλου, τα πιλοτικά επεισόδια τηλεοπτικών σειρών ID (κειμένου του ίδιου) και Αγάπη Ρε, την τηλεοπτική εκπομπή Attic-art των Classiscus για την παράσταση Χανς Κολχάας της Λίλυς Μελεμέ, τηλεοπτικά spot για την Unesco Πειραιά και Νήσων, trailer για την προώθηση θεατρικών παραστάσεων κ.ά. Στο θέατρο σκηνοθέτησε με επιτυχία την παράσταση “Βέντλα - Το Ξύπνημα της Άνοιξης” του Frank Wedekind σε παραγωγή Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά (2017-2018) καθώς και την παράσταση “About Milgram” της Λουκίας Ανάγνου στο Θέατρο Cartel (2016). Συνιδρυτής της κινηματογραφικής ομάδας NAIL Hit n’ Run Productions με μεγάλο αριθμό D.I.Y. βίντεο στους δρόμους της Αθήνας που προβάλλονται στο επίσημο κανάλι της ομάδας στο Youtube. Με την κινηματογραφική ομάδα NAIL, το 2017 ίδρυσε και διευθύνει το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πειραιά υπό την αιγίδα του Δήμου Πειραιά και της Unesco Πειραιά και Νήσων.
Πηγές
Κατηγορία:Έλληνες σκηνοθέτες
Ορβώ
Το Ορβώ (γαλλικά: Orveau) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Ορβαλουά (γαλλικά: Orvallois).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ελεύθερη ένωση παραγωγών
Η ελεύθερη ένωση, γνωστή και ως ελεύθερη ένωση παραγωγών, είναι σχέση μεταξύ ατόμων όπου δεν υπάρχει κράτος, κοινωνική τάξη, ιεραρχία ή ιδιωτική ιδιοκτησία μέσων παραγωγής. Μόλις καταργηθεί η ιδιωτική ιδιοκτησία (προφανώς όχι προσωπική ιδιοκτησία ), τα άτομα δεν στερούνται πλέον την πρόσβαση στα μέσα παραγωγής, επιτρέποντάς τους έτσι να συναναστρέφονται ελεύθερα χωρίς κοινωνικούς περιορισμούς για να παράγουν και να αναπαράγουν τις δικές τους συνθήκες ύπαρξης και να εκπληρώσουν τις ατομικές και δημιουργικές τους ανάγκες και επιθυμίες. Ο όρος χρησιμοποιείται από αναρχικούς και μαρξιστές και συχνά θεωρείται καθοριστικό χαρακτηριστικό μιας πλήρως ανεπτυγμένης κομμουνιστικής κοινωνίας.
Η έννοια της ελεύθερης ένωσης γίνεται πιο ξεκάθαρη γύρω από την έννοια του προλεταριάτου. Ο προλετάριος είναι κάποιος ο οποίος δεν έχει ιδιοκτησία ούτε μέσο παραγωγής και επομένως για να επιβιώσει πουλά το μόνο πράγμα το οποίο έχει, δηλαδή τις ικανότητές του (την εργατική δύναμη ) σε αυτούς οι οποίοι κατέχουν τα μέσα παραγωγής. Η ύπαρξη ατόμων οι οποίοι στερούνται περιουσίας και βιοπορισμού επιτρέπει στους ιδιοκτήτες (ή τους καπιταλιστές) να βρουν στην αγορά ένα αντικείμενο κατανάλωσης το οποίο σκέφτεται και ενεργεί (ανθρώπινες ικανότητες), το οποίο χρησιμοποιούν για να συσσωρεύουν αυξανόμενο κεφάλαιο με αντάλλαγμα τον μισθό ο οποίος διατηρεί το επιβίωση των προλετάριων. Η σχέση μεταξύ προλετάριων και ιδιοκτητών των μέσων παραγωγής είναι επομένως μια αναγκαστική ένωση στην οποία ο προλετάριος είναι ελεύθερος μόνο να πουλήσει την εργατική του δύναμη για να επιβιώσει. Πουλώντας την παραγωγική του ικανότητα με αντάλλαγμα τον μισθό ο οποίος εξασφαλίζει την επιβίωση, ο προλετάριος θέτει την πρακτική του δραστηριότητα στη βούληση του αγοραστή (του ιδιοκτήτη), αποξενωμένος από τις δικές του ενέργειες και προϊόντα, σε μια σχέση κυριαρχίας και εκμετάλλευσης. Ο ελεύθερος συνεταιρισμός θα ήταν η μορφή κοινωνίας η οποία θα δημιουργηθεί αν καταργηθεί η ιδιωτική ιδιοκτησία για να επιτραπεί στα άτομα να διαθέτουν ελεύθερα τα μέσα παραγωγής, το οποίο θα έφερνε το τέλος στην ταξική κοινωνία, δηλαδή δεν θα υπήρχαν πλέον ιδιοκτήτες ούτε προλετάριοι ούτε κράτος, αλλά μόνο ελεύθερα συνδεόμενα άτομα. Για παράδειγμα, ο Καρλ Μαρξ την αποκαλούσε συχνά «κοινότητα ελεύθερα συνδεόμενων ατόμων».
Παραπομπές
Κατηγορία:Σοσιαλισμός Κατηγορία:Κομμουνισμός Κατηγορία:Πολιτική φιλοσοφία Κατηγορία:Μαρξιστική θεωρία Κατηγορία:Αντιφασισμός Κατηγορία:Αντικαπιταλισμός
Πανεπιστημιούπολη Ξάνθης
Με την ονομασία Πανεπιστημιούπολη στην Περιφερειακή Ενότητα Ξάνθης και τη Θράκη αναφέρονται οι εγκαταστάσεις του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης στην ανατολική είσοδο της Ξάνθης που απογράφονται ως ξεχωριστός οικισμός από το 2001 στο τότε Τοπικό Διαμέρισμα Κιμμερίων. Βρίσκονται σε απόσταση περίπου 3 χλμ. από το κέντρο της πόλης, δυτικά από τα Κιμμέρια ενώ στη βόρεια πλευρά τους περνάει η ΕΟ Ξάνθης - Κομοτηνής που διαχωρίζει τη φοιτητική λέσχη και εστία από τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις. Η πανεπιστημιούπολη έχει συνολική έκταση 1.354.340 τ.χλμ. από την οποία η δομημένη της επιφάνεια είναι 38.791 τ.χλμ. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» ο οικισμός ανήκει στη δημοτική κοινότητα Κιμμερίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ξάνθης του δήμου Ξάνθης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 απογράφησαν 226 άτομα.
Δείτε επίσης
Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης - Ξάνθη
Παραπομπές
Κατηγορία:Χωριά του νομού Ροδόπης Κατηγορία:Δήμος Ξάνθης
Cubot
Η Cubot είναι μία εταιρεία που παρασκευάζει έξυπνα τηλέφωνα Android που κατασκευάζονται στην Κίνα από την Shenzhen Huafurui Technology Co., Ltd. Η εταιρεία εδρεύει στο Shenzhen και ιδρύθηκε το 2012.
Υλικά
Οι συσκευές της παρέχονται χωρίς πρόσθετο GUI σε Android και προεγκατεστημένες εφαρμογές.
Παραπομπές
Κατηγορία:Κατασκευαστές κινητών τηλεφώνων __ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ__
Παλαιζώ
Το Παλαιζώ (γαλλικά: Palaiseau) είναι γαλλική κοινότητα στο νομό της Εσόν, στη διοικητική περιοχή της Ιλ-ντε-Φρανς.
Οι κάτοικοί του είναι γνωστοί ως Παλαιζιέν (γαλλικά: Palaisiens).
Παραπομπές
Κατηγορία:Κοινότητες της Εσόν
Ινγκουσέτιοι
Οι Ινγκουσέτιοι (ή Ινγκούς, Ινγκούσιοι, ινγκούς: ГIалгIай, Γαλγάι, προφέρεται [ˈʁəlʁɑj]) είναι βορειοανατολική Καυκάσια εθνότητα που κατοικεί στον Βόρειο Καύκασο, κυρίως στην Ινγκουσετία, μια ομοσπονδιακή δημοκρατία της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Είναι, όσον αφορά το θρήσκευμα, κατά κύριο λόγο Σουνίτες Μουσουλμάνοι και μιλούν τα ινγκουσετικά. Είναι γνωστοί και ως Βαϊνάχ.
Ετυμολογία
Το όνομα των Ινγκουσέτιων προέρχεται από το χωριό Ανγκούστ, το σημερινό Τάρσκογιε στη σημερινή Βόρεια Οσετία, κατά την οποία 24 πρεσβύτεροι που εκπροσωπούσαν τοπικές φυλές ορκίστηκαν να ενταχθούν στη Ρωσία. Σύμφωνα με τη λαϊκή λαογραφία το ενδωνύμιο Γαλγάι προέρχεται από την ινγκουσική λέξη γκάλα (που σημαίνει πύργος-φρούριο). Μια άλλη θεωρία λέει ότι με βάση την ιστορική εξέλιξη της περιοχής το όνομα προέρχεται από την ένωση των λέξεων χα και χαλ, που κυριολεκτικά σημαίνει τρεις πόλεις. Σύμφωνα με τη θεωρία τα 3 χωριά, Ταρκίμ, Χαμχί και Εγκικάλ, είναι οι τρεις πόλεις που αναφέρονται στο όνομα. Αυτό υποστηρίζεται από την πρώτη πραγματική αναφορά της λέξης το 1590, όταν ο ορεινός λαός των Κολκάν επιτέθηκε σε δύο Ρώσους πρεσβευτές στο φαράγγι του Νταριάλ αλλά και την τελική εδραίωση του όρου στους νοτιοδυτικούς Ναχίτες αρκετούς αιώνες αργότερα, μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1920.