cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Φρειδερίκος Θ΄ της Δανίας
Αλλαγές στο Νόμο Διαδοχής
Ωστόσο, το 1953, ψηφίστηκε ένας νέος νόμος, αλλάζοντας τη μέθοδο της διαδοχής, επιτρέποντας στις κόρες των μοναρχών να τους διαδεχτούν όταν δεν υπάρχουν γιοι. Αυτό σήμαινε ότι οι κόρες του θα μπορούσαν να τον διαδεχτούν αν δεν αποκτούσε κάποιο γιο. Κατά συνέπεια, η μεγαλύτερη κόρη του, Μαργαρίτα, έγινε διάδοχος του θρόνου. Με το διάταγμα, της 27ης Μαρτίου 1953, το δικαίωμα διαδοχής στο θρόνο περιορίστηκε μόνο για τους απογόνους του Χριστιανού Ι΄.
Οικογένεια
Αρχικά είχε αρραβωνιαστεί την 2η εξαδέλφη του Όλγα, κόρη του Νικολάου της Ελλάδας και εγγονή του Γεωργίου Α΄, αλλά τελικά το 1935 νυμφεύτηκε την 3η εξαδέλφη του Ίνγκριντ των Μπερναντότε, κόρη του Γουσταύου ΣΤ΄ Αδόλφου της Σουηδίας, και είχε τρία τέκνα:
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Βασιλείς της Δανίας Κατηγορία:Οίκος του Γκλύξμπουργκ Κατηγορία:Προτεστάντες μονάρχες Κατηγορία:Διάδοχοι της Δανίας Κατηγορία:Παραλήπτες του Τάγματος του Γεωργίου Α΄
Κομητεία του Ουρζέλ
Η Κομητεία του Ουρζέλ (στα καταλανικά Comtat d'Urgell) ήταν μία από τις κύριες μεσαιωνικές κρατικές οντότητες που υπήρξαν στο έδαφος της σημερινής Καταλονίας. Γεννήθηκε το 785 ως συνοριακή κομητεία του Φραγκικού Βασιλείου και από τη στιγμή της de facto ανεξαρτητοποίησής του από την φραγκική εξουσία το 879 εξελίχθηκε σε σημαντικό παράγοντα της περιοχής. Το 1413 ενσωματώθηκε στο Στέμμα της Αραγώνας μετά την κατάκτησή του από τον Φερδινάνδο Α’. Γεωγραφικά επεκτεινόταν στις κοιλάδες του ποταμού Βαλίρα (που περιλαμβάνουν και τη σημερινή Ανδόρρα) και γύρω από τις όχθες του ποταμού Σέγρε, έχοντας ως πυρήνα ήταν η σημερινή καταλανική κομητεία του Άνω Ουρζέλ (ή Ουρζελέτ) και σημαντικότερο αστικό του κέντρο η πόλη του Ουρζέλ, σήμερα γνωστή ως Σέου δ’ Ουρζέλ, έδρα της ομώνυμης επισκοπής.
Γερμανική λογοτεχνία
Ως γερμανική λογοτεχνία θεωρείται η λογοτεχνία γραμμένη στα γερμανικά γενικά, αλλά περισσότερο η λογοτεχνία που αναπτύχθηκε στη Γερμανία ως ενιαίο πολιτιστικό και κοινωνικό κράτος.
Κομητεία του Ουρζέλ
Απαρχές της κομητείας του Ουρζέλ
Η κομητεία του Ουρζέλ διαμορφώθηκε ως υποκρατική οντότητα στα πλαίσια της φραγκικής Ισπανικής Μαρκίας. Η κατάκτηση των αρχικών εδαφών της κομητείας πραγματοποιήθηκε μεταξύ 785 και 780 και ως πρώτος κόμης του Ουρζέλ ορίστηκε το 798 ο Μπορέλ του Ουρζέλ. Διαδοχικά η κομητεία πέρασε από τα χέρια των κομητών της Αραγώνας Αθνάρ Α΄ Γκαλίντεθ και Γκαλίντο Α’ Αθνάρεθ, του οξιτανού Σουνιφρέδου Α’, κόμη παράλληλα και της Σερδάνια, του σχετικά άγνωστου Σολομώντα του Ουρζέλ μέχρι την ανάθεσή του στον Βιλφρέδο τον Τριχωτό το 870.
Γερμανική λογοτεχνία
Πρώιμος μεσαίωνας (750-1100)
Η λογοτεχνία στον πρώιμο μεσαίωνα υπήρχε μόνο προφορική και για αυτόν τον λόγο έχει χαθεί εντελώς. Το να καταγράφει κανείς γνώσεις σήμαινε πάντα μία μεταφορά στα λατινικά και κέντρα πνευματικά εκείνη την εποχή ήταν μόνο τα μοναστήρια. Τα αρχαιότερα γερμανικά δείγματα γραφής προέρχονται από τον 8ο αιώνα και οφείλονται αποκλειστικά και μόνο στις ιεραποστολές εκχριστιανισμού που διαδίδονταν στην Ευρώπη. Γύρω στο 830 καταγράφηκε σε περγαμηνή η Ωδή του Χίλντεμπραντ, ένα από τα παλαιότερα σωζόμενα γερμανικά κείμενα. Περί το 1000 μ.Χ έγινε η πρώτη μετάφραση στα αρχαία γερμανικά κειμένων από την αρχαιότητα.
Κομητεία του Ουρζέλ
Απαρχές της κομητείας του Ουρζέλ
Ο θάνατος του Λουδοβίκου του Τραυλού το 879 επέφερε την αυτονόμηση των καταλανικών κομητειών από την φραγκική εξουσία. Στα πλαίσια αυτά ο Βιλφρέδος ο Τριχωτός, κύριος όλων των καταλανικών κομητειών, μοίρασε τις κομητείες στους γιους του, με το Ουρζέλ να περνάει στον Σουνιφρέδο Β’. Με τον θάνατο του διαδόχου του, Μπορέλ Β’, κόμη και της Βαρκελώνης, της Ζιρόνα και της Οζόνα, και την ανάδειξη το 992 του Ερμενγκόλ Α’ σε κόμη του Ουρζέλ, δημιουργήθηκε η πρώτη δυναστεία που έφερε το όνομα Ουρζέλ-Βαρκελώνης. Η δυναστεία αυτή, που έμεινε στην εξουσία μέχρι το 1231, κατέκτησε τις περιοχές του Μέσου και Κάτω Ουρζέλ (που αντιστοιχούν σε μέρος της σημερινής επαρχίας της Νογέρα και σε ολόκληρη την έτερη σημερινή επαρχία του Ουρζέλ), το Μπαλαγέ, που αυτομάτως έγινε και πρωτεύουσα της κομητείας και απέκτησε ως φέουδο την πόλη της Λιέιδα, λόγω της συμμετοχής της στην κατάληψή της.
Οι κόμητες της δυναστείας Ουρζέλ-Βαρκελώνης ήταν οι εξής:
Γερμανική λογοτεχνία
Μεσαίωνας (1100-1250)
Στα μέσα του 12ου αιώνα συνέβη μία σημαντική αλλαγή. Τα θέματα και οι μορφές της λογοτεχνίας έγιναν πιο ποικίλα και η καταγραφή περιλάμβανε από δω και πέρα και υλικό που μέχρι τότε θεωρούνταν ως ανάξιο καταγραφής, όπως προφορικές αφηγήσεις. Τότε άρχισε να κερδίζει έδαφος και η ιστορική ποίηση. Το πιο σημαντικό έργο, Τα χρονικά του αυτοκράτορα(Kaiserchronik) με περίπου 17.000 στίχους, αφηγείται με επεισόδια την ιστορία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας από την ίδρυση της Ρώμης και την παρακμή της ως τον Γερμανό αυτοκράτορα Κονραντ Γ΄. Το Τραγούδι του Ρολάνδου(Rolandslied) αφηγείται τις μάχες του Καρλομάγνου ενάντια στους Σαρακηνούς και τον θάνατο του Ρολάνδου από προδοσία. Με τον Ρολάνδο ξεκίνησε η γαλλική επιρροή στην μεσαιωνική γερμανική λογοτεχνία. Στις δεκαετίες μετά το 1150 σημειώθηκε άνθηση στη μεσαιωνική λογοτεχνία. Στις φεουδαρχικές αυλές ηγεμόνων αναπτύχθηκε ένα νέο εκλεπτυσμένο είδος λογοτεχνίας, η αυλική λογοτεχνία
Κομητεία του Ουρζέλ
Δεύτερη δυναστεία, Καβρέρα-Ουρζέλ
thumb|Το έμβλημα της δυναστείας Καβρέρα-Ουρζέλ. Η πρώτη δυναστεία του Ουρζέλ εξαφανίσθηκε όταν το 1231 πέθανε η κόμισσα Αουρεμπιάις χωρίς να αφήσει διάδοχο. Τότε ξέσπασαν συγκρούσεις μεταξύ του οίκου των Καβρέρα, που διατηρούσαν δικαιώματα στον θρόνο λόγω της συγγένειάς τους με την δυναστεία του Ουρζέλ, και του βασιλιά της Αραγώνας και κόμη της Βαρκελώνης, Ιάκωβου Α’, Οι εντάσεις έληξαν το 1236 με τη συμφωνία της Τάρεγα, που από τη μία αναγνώριζε τον Πόνς Α’ ως κόμη του Ουρζέλ, αλλά από την άλλη μετέτρεπε την κομητεία από ανεξάρτητη σε υποτελή της κομητείας της Βαρκελώνης. Η νέα δυναστεία βασίλεψε μέχρι το 1314.
Γερμανική λογοτεχνία
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Λογοτεχνία ανά γλώσσα
Κομητεία του Ουρζέλ
Δεύτερη δυναστεία, Καβρέρα-Ουρζέλ
Αναλυτικά, οι κόμητες της δυναστείας Καβρέρα-Ουρζέλ (Cabrera-Urgell) ήταν οι εξής:
Τρίτη δυναστεία, Αραγώνα-Ουρζέλ
Με τον θάνατο του Ερμενγκόλ Ι’ του Ουρζέλ η κομητεία πέρασε στα χέρια της Τερέζα της Εντένσα, για να καταλήξει στον δευτερότοκο γιο του Αλφόνσου Δ’, Ιακώβου. Από αυτόν ξεκίνησε η τρίτη δυναστεία, που μέτρησε τρεις συνολικά κόμητες: πέραν του Ιακώβου Α’, τον Πέτρο Β’ και τον Ιάκωβο Β’. Ο τελευταίος θα πρωταγωνιστούσε στην λεγόμενη «Εξέγερση του κόμη του Ουρζέλ», όταν και διεκδίκησε manu militari το Στέμμα της Αραγώνας από τον εκλεγμένο βασιλιά κατά τη Συμφωνία του Κάσπε, Φερδινάνδου της Αντεκέρα. Ως αποτέλεσμα του θανάτου του Ιακώβου Β’ του Ουρζέλ στην φυλακή, μετά την αποτυχία της εξέγερσής του, η κομητεία του Ουρζέλ ενσωματώθηκε οριστικά στο Στέμμα της Αραγώνας.
Αναλυτικά, οι κόμητες της δυναστείας Αραγώνα-Ουρζέλ (Aragó-Urgell) ήταν οι εξής:
Βιβλιογραφία
Κατηγορία:Κομητεία του Ουρζέλ
Γιλντιζελί
Το Γιλντιζελί (τουρκικά: Yıldızeli) είναι πόλη και περιοχή της επαρχίας Σεβάστειας της Τουρκίας. Είναι γνωστό επίσης ως μία από τις υψηλότερες περιοχές της Κεντρικής Ανατολίας με υψόμετρο 1400 μέτρα, έχει έκταση 3.044,08 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Βρίσκεται περίπου 50 χιλιόμετρα δυτικά-βορειοδυτικά της επαρχιακής πρωτεύουσας, Σεβάστειας. Και οι δύο πόλεις συνδέονται μέσω σιδηροδρομικής γραμμής και του αυτοκινητοδρόμου D200. Επίσης συνδέεται με την πρωτεύουσα Άγκυρα και την Τοκάτη και σιδηροδρομικά με την Σαμψούντα.
Υδρομεταλλουργία
300px|right|thumb|Υδρομεταλλουργική παραγωγή αργού [[χρυσός|χρυσού με εκχύλιση μεταλλεύματος χρυσού σε κυανιούχο διάλυμα και ταυτόχρονη προσρόφηση σε ενεργό άνθρακα (μέθοδος Carbon-In-Leach ή CIL). Σήμερα, ο χρυσός παράγεται σχεδόν εξ ολοκλήρου με υδρομεταλλουργικές μεθόδους.]] Η υδρομεταλλουργία είναι ο κλάδος της εξαγωγικής μεταλλουργίας που ασχολείται με την παραγωγή (εξαγωγή) μετάλλων, κραμάτων ή καθαρών χημικών ενώσεων μεταλλικών στοιχείων από ορυκτά ή άλλες πρώτες ύλες, με την χρήση υδατικών διαλυμάτων σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες. Το μέταλλο ή κράμα ή χημική ένωση συνήθως ανακτάται με ηλεκτρόλυση ή με κατακρήμνιση εντός του διαλύματος.
Γιλντιζελί
Δήμαρχος είναι ο Γιλμάζ Ναβρούζ με το Κόμμα Εθνικιστικής Δράσης.
Υδρομεταλλουργία
Υδρομεταλλουργικές διεργασίες χρησιμοποιούνται μόνον για την παραγωγή μη σιδηρούχων μετάλλων, όπως χαλκός, νικέλιο, κοβάλτιο, μόλυβδος, χρυσός, άργυρος, κ.ά. Σε μερικές περιπτώσεις υδρομεταλλουργικές διεργασίες χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με πυρομεταλλουργικές, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του αλουμινίου ή του ψευδαργύρου.
Γιλντιζελί
Ιστορία
Το Γιλντιζελί έχει μια ευρεία και πολύχρωμη ιστορία και πολιτισμό. Διάφορες κοινωνικές ομάδες κατοικούν στην πόλη, όπως Αλεβίτες, Τουρκμένοι, Κιρκάσιοι, Οσετοί και Τσετσένιοι.
102 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Υδρομεταλλουργία
Η υδρομεταλλουργία πήρε τον χαρακτήρα επιστήμης προς τα τέλη του 19ου αι., όταν σημειώθηκαν σημαντικές πρόοδοι στην ανόργανης υδατική χημεία. Η κατεργασία μεταλλευμάτων χρυσού με κυανιούχα διαλύματα για την εξαγωγή του πολύτιμου μετάλλου άρχισε το 1887. Την ίδια χρονιά, ο αυστριακός Karl Bayer ανακάλυψε την ομώνυμη μέθοδο για την εκχύλιση βωξίτη σε διαλύματα καυστικού νατρίου (NaOH).
Οι υδρομεταλλουργικές κατεργασίες περιλαμβάνουν
Γιλντιζελί
Ιστορία
Έχει ταυτοποιηθεί ως η αρχαία Φίαρα, η οποία, σύμφωνα με τον Πτολεμαίο, βρισκόταν στην Σαργαραυσηνή ή Σαργαβρασηνή στην Καππαδοκία.
Πριν από το 1936, το μέρος ονομαζόταν Γενιχάν. Οι Αρμένιοι και οι Κούρδοι χρησιμοποιούν την ονομασία Νορχάν.
Υδρομεταλλουργία
Βασικές αρχές
Οι συνθήκες της εκχύλισης εξαρτώνται από την οξύτητα (pH) και το οξειδοαναγωγικό δυναμικό (Eh) του διαλύματος, καθώς και από την παρουσία συμπλοκοποιητών (ιόντων με ισχυρή ικανότητα δημιουργίας συμπλόκων). Με βάση τα θερμοδυναμικά διαγράμματα Pourbaix (Πουρμπαί) ή διαγράμματα επικρατούντος ιόντος, ο υδρομεταλλουργός επιλέγει τις πλέον κατάλληλες συνθήκες προκειμένου να επιτύχει την διαλυτοποίηση ενός ορυκτού. Με βάση τα ίδια διαγράμματα, γίνεται και η επιλογή των συνθηκών για την ανάκτηση ενός μετάλλου.
Γιλντιζελί
Μορφολογία
Το Γιλντιζελί, βρίσκεται στα βορειοανατολικά της Κεντρικής Ανατολίας. Τα βόρεια και ανατολικά του είναι ορεινά. Πλατιά και ελαφρώς λοφώδη εδάφη σχηματίζονται προς το νότο. Τα βόρεια, ανατολικά και μεσαία μέρη χωρίζονται από ποτάμια και βαθιές κοιλάδες. Τα περισσότερα εδάφη είναι ιζηματογενή, με ορυκτά όπως: οργανικό ασβεστόλιθο, πηλό, μάρμαρο, ψαμμίτη και άμμο. Λόγω του χαμηλού υψομέτρου στα δυτικά μέρη της περιοχής, η βλάστηση εκεί είναι πλούσια.
Υδρομεταλλουργία
Εκχύλιση
Η εκχύλιση γίνεται συνήθως σε δεξαμενές που μπορεί να είναι αναδευόμενες ή μη αναδευόμενες. Οι αναδευόμενες δεξαμενές είναι κυλινδρικές και η ανάδευση γίνεται μηχανικά ή με την εμφύσηση αέρα (δεξαμενές Pachuca). Οι μη αναδευόμενες δεξαμενές χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν για την εκχύλιση οξειδωμένων μεταλλευμάτων χαλκού, αλλά σήμερα δεν χρησιμοποιούνται πλέον.
Γιλντιζελί
Κλίμα
Βροχοπτώσεις παρατηρούνται κατά τους φθινοπωρινούς, χειμερινούς και ανοιξιάτικους μήνες. Τα καλοκαίρια είναι σύντομα και οι χειμώνες οξείς και κρύοι. Λόγω των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών τους χειμώνες, το χιόνι μερικές φορές παραμένει για μήνες. Η διαφορά θερμοκρασίας είναι υψηλή μεταξύ καλοκαιριού και χειμώνα, ενώ παρατηρείται και μες στην ίδια ημέρα μεταξύ πρωινού και νύχτας.
Υδρομεταλλουργία
Εκχύλιση
Η εκχύλιση υπό πίεση γίνεται σε αυτόκλειστα με ή χωρίς την εμφύσηση αερίων. Τα αυτόκλειστα μπορεί να είναι οριζόντια, όπως συμβαίνει στην οξειδωτική εκχύλιση σφαλερίτη (ZnS), ή κατακόρυφα, όπως συμβαίνει στην εκχύλιση βωξίτη.
Γιλντιζελί
Πηγές
Κατηγορία:Σεβάστεια
Υδρομεταλλουργία
Εκχύλιση
Μία άλλη πολύ διαδεδομένη τεχνική εκχύλισης είναι η εκχύλιση σε σωρούς (αγγλ., heap leaching). Το μετάλλευμα προς εκχύλιση συγκεντρώνεται σε σωρούς. Κάτω από τους σωρούς τοποθετείται αδιαπέρατη γεωμεμβράνη. Οι σωροί καταβρέχονται με διάλυμα οξέος και το μεταλλοφόρο διάλυμα συγκεντρώνεται στην απορροή των σωρών. Η εκχύλιση σε σωρούς χρησιμοποιείται πολύ για την παραγωγή χρυσού, χαλκού και ουρανίου από φτωχά αλλά μεγάλα σε όγκο κοιτάσματα.
220px|right|thumb|Σωροί εκχύλισης μεταλλεύματος [[χρυσός|χρυσού με κυανιούχο διάλυμα σε χρυσωρυχείο των ΗΠΑ. Το μέγεθος των σωρών γίνεται αντιληπτό από τον ταινιόδρομο που μόλις διακρίνεται επάνω στους σωρούς.]] Η τεχνική της εκχύλισης σε σωρούς συνδυάζεται και με χρήση βακτηρίων που οξειδώνουν τον δισθενή σίδηρο ή το θείο και έτσι επιταχύνεται η εκχύλιση. Η τεχνική της βιοεκχύλισης σε σωρούς χρησιμοποιείται στην εξαγωγή χαλκού, χρυσού και ουρανίου. Η βιοεκχύλιση γίνεται επίσης και σε αναδευόμενες δεξαμενές. Ο τομέας της υδρομεταλλουργίας που μελετά την χρήση μικροοργανισμών στη μεταλλουργία, είτε επί μεταλλευμάτων είτε επί μεταλλοφόρων διαλυμάτων, ονομάζεται 'βιοϋδρομεταλλουργία''. Τελευταία, έχει αρχίσει διεθνώς έντονη ερευνητική δραστηριότητα, πέραν των θειούχων ορυκτών και σε οξειδωμένα μεταλλεύματα, όπως μολύβδου, ψευδαργύρου, καδμίου, μολυβδαινίου, νικελίου και κοβαλτίου, τα οποία κυρίως επειδή είναι σαφώς πολυπληθέστερα των θειούχων, αναμένεται να αποτελέσουν τη σημαντικότερη πηγή παραγωγής μετάλλων στο μέλλον.
Καθαρισμός του μεταλλοφόρου διαλύματος
Ο καθαρισμός του μεταλλοφόρου διαλύματος από άλλες διαλυμένες ακαθαρσίες γίνεται με αντιδράσεις κατακρήμνισης, εξουδετέρωσης ή απλής αντικατάστασης. Για παράδειγμα, ο καθαρισμός διαλύματος θειικού ψευδαργύρου από τον περιεχόμενο τρισθενή θειικό σίδηρο (Fe2(SO4)3)γίνεται με την κατακρήμνιση ζαροσίτη ((NH4)Fe3(SO4)2(OH)6): 3Fe2(SO4)3(aq) + 12NH3(aq) + 12H2Ο → 2(NH4)Fe3(SO4)2(OH)6(s) + 5(NH4)2SO4(aq). Στην συνέχεια, το διάλυμα θειικού ψευδαργύρου καθαρίζεται από τον περιεχόμενο θειικό χαλκό με την προσθήκη σκόνης μεταλλικού ψευδαργύρου που προκαλεί την αντίδραση αντικατάστασης: Zn°(s) + CuSO4(aq) → ZnSO4(aq) + Cu°(s).
Μία άλλη πιο σύγχρονη τεχνική καθαρισμού του μεταλλοφόρου διαλύματος είναι με την χρήση οργανικών διαλυτών γνωστή ως εξαγωγή με οργανικό διαλύτη. Το μεταλλοφόρο διάλυμα έρχεται σε επαφή με μία οργανική φάση, η οποία περιέχει κάποιο οργανικό οξύ RH (ή άλλη οργανική ένωση) με μεγάλη ικανότητα δημιουργίας οργανομεταλλικών συμπλόκων και πολύ μικρή διαλυτότητα στο νερό. Το μέταλλο — έστω χαλκός — ενώνεται με τον οργανικό διαλύτη και περνάει στην οργανική φάση (φόρτιση): CuSO4(aq) + 2RH(o) → R2Cu(o) + H2SO4(aq). Κατόπιν η μεταλλοφόρος οργανική φάση έρχεται σε επαφή με ένα καθαρό υδατικό διάλυμα κατάλληλης οξύτητας, ώστε να αποδεσμευτεί το μέταλλο από την οργανική φάση και να μεταφερθεί στο καθαρό διάλυμα και να αναγεννηθεί ο οργανικός διαλύτης (αποφόρτιση). R2Cu(o) + H2SO4(aq) → CuSO4(aq) + 2RH(o). Παρομοίως επιτυγχάνεται ο καθαρισμός μεταλλοφόρων διαλυμάτων εκχύλισης με την χρήση ιοντεναλλακτικών ρητινών.
Ο καθαρισμός του μεταλλοφόρου διαλύματος με κατακρήμνιση των ακαθαρσιών γίνεται επίσης σε αναδευόμενες δεξαμενές, ενώ τα κατακρημνίσματα απομακρύνονται με πυκνωτές και διηθητήρες. Ειδικές μικρές ορθογώνιες δεξαμενές χρησιμοποιούνται για τον καθαρισμό με οργανικούς διαλύτες, ενώ για τον καθαρισμό με ιοντοεναλλακτικές ρητίνες χρησιμοποιούνται κλειστές δεξαμενές με το διάλυμα να διέρχεται μέσα από στρώμα ρητίνης.
Ανάκτηση του μετάλλου
Η ηλεκτρόλυση γίνεται σε μεγάλα ηλεκτρολυτικά κελιά που έχουν πολλές μεταλλικές πλάκες για ανόδους και καθόδους. Για παράδειγμα, η ηλεκτρολυτική ανάκτηση ψευδαργύρου από θειικά διαλύματα γίνεται με ανόδους μολύβδου και καθόδους αλουμινίου. Ο ηλεκτρολυτικός καθαρισμός αργού χαλκού γίνεται με καθόδους λεπτά φύλλα καθαρού χαλκού και ανόδους φτιαγμένες από τον ίδιο τον αργό χαλκό.
Ορισμένα μέταλλα ανακτώνται ως καθαρές χημικές ενώσεις. Π.χ., καθαρό θειούχο νικέλιο (NiS) παράγεται με την εμφύσηση υδροθείου (H2S) σε διαλύματα καθαρού θειικού νικελίου (NiSO4): NiSO4(aq) + H2S(g) → NiS(s) + H2SO4(aq).
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Μεταλλουργία
Φασγά
Το Φασγά είναι θεατρικό έργο του Νίκου Καζαντζάκη.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Θεατρικά έργα του Νίκου Καζαντζάκη
ΚΦ Πατσούκα
Τα τελευταία δέκα χρόνια, η ομάδα ήταν από τις πιο πετυχημένες του Μεξικού, έχοντας κερδίσει 6 εθνικά πρωταθλήματα, 5 ΚΟΝΚΑΚΑΦ Τσάμπιονς Λιγκ, το ΣουπερΛίγκα Βορείου Αμερικής 2007 και ένα Κόπα Σουδαμερικάνα το 2006, όντας η πρώτη ομάδα από την Ποδοσφαιρική Συνομοσπονδία Βόρειας και Κεντρικής Αμερικής (CONCACAF) που κέρδισε τρόπαιο σε τουρνουά της Ποδοσφαιρικής Συνομοσπονδίας Νοτίου Αμερικής (CONMEBOL). Συμμετέχει στην ανώτατη κατηγορία του Μεξικού από το 1998, μετά από δεκαετίας στην πρώτη και δεύτερη κατηγορία. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Μεξικανικής Πριμέρα Ντιβιζιόν.
Σήμα
Το έμβλημα της ομάδας έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου. Τα μπλε αστέρια στην κορυφή συμβολίζουν τους εγχώριους τίτλους, ενώ τα χρυσά αστέρια στην κάτω πλευρά τα διεθνή τρόπαια.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:ΚΦ Πατσούκα Κατηγορία:Ιδρύσεις ποδοσφαιρικών ομάδων το 1901
Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Κανάλων Καρυάς
Η Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή των Κανάλων ή του Γενεθλίου της Θεοτόκου βρίσκεται ανατολικά της Καρυάς Ολύμπου και σε απόσταση 8 χιλιoμέτρων από τον οικισμό, παραπλεύρως του οδικού άξονα Καρυάς – Λεπτοκαρυάς και σε ύψος 820 μέτρων. 200px|right|thumb|Ιερά Σταυροπηγιακή Μονή Κανάλων Καρυάς
Ίδρυση και ιστορία
Η Μονή των Κανάλων ή του Γενεθλίου της Θεοτόκου βρίσκεται στην είσοδο του στενού μέσω του οποίου κατέρχεται από την πεδιάδα της Καρυάς στην Πιερία ο μικρός ποταμός Σύς ή Ζηλιάνα. Η ονομασία της μονής ως «Κανάλων» οφείλεται στο φυσικό περιββάλον. Κοντά στη Μονή πήγαζαν 4 χείμαρροι (κανάλια) οι οποίοι σχημάτιζαν το μικρό ποταμό
Σύμφωνα με την παράδοση η Μονή ιδρύθηκε από τους μοναχούς Δαμιανό και Ιωακείμ. Το έτος ιδρύσεως της Μονής είναι άγνωστο. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα και άλλοι τον 11ο. Η παλαιότερη επιγραφή της Μονής είναι του έτους 1638, όπου με έξοδα ηγουμένου Καλλινίκου ανακαινίσθηκε ο νάρθηκας του Καθολικού και έγινε η αγιογράφησή του. Κατά το έτος 1668 έγινε και η αγιογράφηση του Κοιμητηριακού Ναού της Μονής των Αγίων Πάντων κατά τον ίδιο ηγούμενο. Το έτος 1684, επί ηγουμένου Συμεών, κτίστηκε το παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου. Η αγιογράφησή του ξεκίνησε το 1689 και τελείωσε το 1696. Οι πολλές μαρτυρίες των επιγραφών της Μονής του 17ου αιώνα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Μονή ήκμασε τον 17ο αιώνα επί ηγουμένων Καλλινίκου και Συμεών. Η πρώτη αναφορά του ονόματος της μονής γίνεται σε μονόγραμμα του Σουλτάνου (πιθανότατα του Μουσταφά Β΄) του έτους εγίρας/// 1077 (1699), σύμφωνα με το οποίο οι μοναχοί ζητούν από την υψηλή πύλη έκδοση φιρμανιού που θα τους προστάτευε. Η μονή είχε μικρό αριθμό μοναχών. Στις αρχές του 20ου αιώνα ο αριθμός ανήλθε περί τους είκοσι, ενώ αργότερα περιορίσθηκε στους πέντε μοναχούς.
Σε πατριαρχικό έγγραφο του 1861, η Μονή Κανάλων απαριθμείται στις Μονές του επισκόπου Πλαταμώνος. Μετά την προσάρτηση της Θεσσαλίας και την κατάργηση της Επισκοπής Πλαταμώνος, η Μονή προσαρτήθηκε στην επισκοπή Ελασσώνος και στη συνέχεια στην επισκοπή Κίτρους. Τον Αύγουστο του 1903, εκδίδεται Πατριαρχικό Σιγίλλιο, με το οποίο η Μονή ονομάζεται Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή. Σταδιακά επήλθε παρακμή και το 1930 εγκαταλείφθηκε εντελώς.
Το 1987 σύμφωνα με τους ιερούς κανόνες και τους νόμους, η Ιερά Σταυροπηγιακή και Πατριαρχική Μονή ανήκει και πάλι στην ιερά Μητρόπολη Ελασσώνος.
Τα κτίσματα της Μονής
Η κύρια είσοδος βρίσκεται στη βορειοανατολική πλευρά του συγκροτήματος. Πάνω από την είσοδο της Μονής σχηματίζεται υπέρθυρος αβαθής κόγχη όπου εικονίζονται σε δύο ζώνες η Ζωοδόχος πηγή και το Γενέσιο της Θεοτόκου. Πιο κάτω από τις παραστάσεις εικονίζονται δεκαέξι προφήτες. Δίπλα από την κόγχη και δεξιά από την είσοδο υπάρχει η καταχύστρα. Η Μονή είχε εξωτερική ξύλινη θύρα που σώζεται σήμερα και έχει μεταφερθεί εσωτερικά. Στο μέσο της Μονής βρίσκεται το καθολικό που είναι αφιερωμένο στο Γενέσιο της Θεοτόκου. Το κτίσμα αυτό χρονολογείται το 1883 και κτίστηκε πάνω στον παλαιό Ναό, ο οποίος καταστράφηκε το 1881. Ο ναός χτίστηκε εκ θεμελίων από τον έμπειρο αρχιτέκτονα Ευθύμιο Μήλιο από το Ζιουπάνι Κοζάνης, επί ηγουμενίας Καλλινίκου. Για την κατασκευή του ναού χρησιμοποιήθηκε τοπική πέτρα και μάρμαρο για τα αγκωνάρια τα οποία φέρουν εγχάρακτες παραστάσεις, με θέματα από το φυτικό και ζωικό κόσμο. Ο σημερινός ναός είναι τετραγωκιόνιος με υπερυψωμένο γυναικωνίτη. Ανάμεσα στην τραπεζαρία και στο καθολικό βρίσκεται το παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου, και πρόκειται για ένα μονόχωρο ναΰδριο, αγιογραφημένο με ωραίες παραστάσεις. Η κατασκευή του είναι από αργολιθοδομή και φέρει σχιστολιθικές πλάκες στη σκεπή του.
Βόρεια του καθολικού και ανάμεσα στο παρεκκλήσι του Αγίου Δημητρίου και τον βόρειο περίβολο, βρίσκεται η τραπεζαρία της Μονής. Πρόκειται για ένα επίμηκες κτίσμα όπου στην ανατολική του πλευρά διαγράφονται τρεις κόγχες αγιογραφημένες. Οι τοιχογραφίες όμως λόγω των καιρικών συνθηκών αλλοιώθηκαν. Υπάρχουν ακόμα δυο αξιόλογες και όμοιες φιάλες (κρήνες), που βρίσκονται στη βόρεια πλευρά της Μονής, εξωτερικά και εσωτερικά αντίστοιχα. Στηρίζονται σε τέσσερις κολώνες και στην κορυφή σχηματίζουν θόλο. Για την κατασκευή των φιαλών χρησιμοποιήθηκε τοπική πέτρα και η οροφή φέρει σχιστολιθικές πλάκες. Η κρήνη που βρίσκεται έξω από τη Μονή φέρει χαραγμένη την επιγραφή <1847, Μαΐου 2>. Από το μοναστηριακό συγκρότημα σώζονται ο οχυρωματικός περίβολος σε αρκετό ύψος (περίπου 3,5 μέτρα) και πάχος 1 μέτρο, με την τραπεζαρία στο βόρειο τμήμα του, και δυο-τρία κελιά στη βορειοανατολική πλευρά του.
Πολλές πηγές αναφέρουν ότι το μοναστήρι δέχτηκε λεηλασίες σε όλη τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Η Μονή από την ίδρυσή της μέχρι και το 1930 ήταν ανδρική. Την ίδια χρονολογία εγκαταλείφθηκε και άρχισε να λειτουργεί ξανά από το 2001 ως γυναικεία μονή. Η Ιερά Μονή πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου, που είναι η Γέννηση της Θεοτόκου.
Πηγές
Κατηγορία:Μνημεία Δήμου Ελασσόνας Κατηγορία:Μονές του νομού Λάρισας Κατηγορία:Κτίρια και κατασκευές στην Πιερία
Α.Γ.Ε. Χαλκίδα (καλαθοσφαίριση ανδρών)
Η Αθλητική Γυμναστική Εταιρία Χαλκίδα, γνωστή και με τη σύντμηση Α.Γ.Ε.Χ., είναι ελληνικός αθλητικός σύλλογος που δραστηριοποιείται στην πόλη της Χαλκίδας, στο νησί της Εύβοιας. Επίσημο έτος ίδρυσής του είναι το 1976 και οι αθλητές του αγωνίζονται με χρώματα το μπλε, το λευκό και το πορτοκαλί.
Το τμήμα ανδρικής καλαθοσφαίρισης νομικά αποτελεί ένα από τα ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου. Έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου «Τάσος Καμπούρης», χωρητικότητας 1.120 θεατών.
Τα διαδοχικά πρωταθλήματα της διετίας 1999-2001
Την αγωνιστική περίοδο 1999-00 η Α.Γ.Ε.Χ. έκλεισε έναν πενταετή κύκλο παραμονής στη Γ' Εθνική Κατηγορία, κατακτώντας το Πρωτάθλημα και εξασφαλίζοντας αυτόματα τον προβιβασμό της. Ειδικότερα αγωνίστηκε στο 2ο Όμιλο Νότου έχοντας να αντιμετωπίσει 14 αντιπάλους. Πρώτευσε πετυχαίνοντας 21 νίκες σε 26 αγώνες, δύο περισσότερες από το δεύτερο Παγκράτι. Προπονητής της ομάδας εξακολουθούσε να είναι από το 1996 ο Βαγγέλης Αγγέλου.
Οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδας τον επόμενο Οκτώβρη ξεκίνησαν με το Κύπελλο Ελλάδος, χωρίς να καταφέρει, όμως, να πάει μακρύτερα από την πρεμιέρα της διοργάνωσης. Ειδικότερα ο αποκλεισμός της προήλθε μετά από εκτός έδρας νίκη με σκορ 66-52 από την Ξάνθη. Παρά το στραβοπάτημα αυτό, ο σύλλογος της Χαλκίδας πραγματοποίησε δυναμική πορεία στο Πρωτάθλημα της Β' Εθνικής της χρονιάς 2000-01, που διοργανώθηκε με ένα και μοναδικό Όμιλο των 14 συλλόγων. Στο πλαίσιο αυτό, η Α.Γ.Ε.Χ. αναδείχθηκε δεύτερη συνεχόμενη χρονιά Πρωταθλήτρια με απολογισμό 20 νίκες και 6 ήττες. Στην πράξη παρατηρήθηκε ισοβαθμία μεταξύ αυτής και του Αλίμου, ωστόσο κατέκτησε τον τίτλο βάσει των επόμενων κριτηρίων κατάταξης.
Αγωνιστική περίοδος 2001-2002
Την περίοδο 2001-02 η ομάδα της Χαλκίδας συμμετείχε για πρώτη φορά σε Πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής, με προπονητή για τελευταία φορά τον Αγγέλου. Έχοντας απέναντί της 13 αντιπάλους, συγκέντρωσε 14 νίκες και 12 ήττες. Ισοβάθμισε με το Γυμναστικό Λάρισας και βάσει των μεταξύ τους αποτελεσμάτων κατετάγησαν στις θέσεις 6 και 7 αντίστοιχα της τελικής βαθμολογικής κατάταξης. Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας για τη χρονιά αυτή αναδείχτηκε ο Κώστας Χρήστου (515 πόντοι σε 23 αγώνες, 22,39 κατά μ.ό.), με τον Μάκη Δρελιώζη να ακολουθεί (357 πόντοι σε 26 αγώνες, 13,73 κατά μ.ό.).
Σε ό,τι αφορά το Κύπελλο Ελλάδος, η Α.Γ.Ε.Χ. αγωνίστηκε σε τέσσερα ματς, από την 1η Αγωνιστική της Β' Φάσης μέχρι τη «Φάση των 16», προτού αποκλειστεί. Συγκεκριμένα νίκησε διαδοχικά εντός έδρας το Παλαιό Φάληρο με σκορ 74-70, τον Παπάγου με σκορ 75-69 και τον Απόλλωνα Πατρών με σκορ 91-68. Τελικά ηττήθηκε εντός έδρας από τον Πανελλήνιο με σκορ 85-88.
Αγωνιστική περίοδος 2002-2003
Την επόμενη χρονιά, 2002-03, η Α.Γ.Ε.Χ. επέστρεψε στα γήπεδα της Α2 Εθνικής. Επανέλαβε την επίδοση της προηγούμενης περιόδου, 14 νίκες και 12 ήττες, αν και αυτή τη φορά τοποθετήθηκε στην 5η θέση της τελικής κατάταξης. Παρατηρήθηκε μάλιστα τριπλή ισοβαθμία στις θέσεις 4 έως 6 ανάμεσα στη Χαλκίδα, τον Πανελλήνιο και τον Ιωνικό Νικαίας. Στη διοργάνωση του Κυπέλλου, η Α.Γ.Ε.Χ. παραχώρησε δύο αγώνες στα πλαίσια της Α' Φάσης: στον πρώτο νίκησε εκτός έδρας τον Απόλλωνα Πατρών με σκορ 74-77, ενώ στο δεύτερο ηττήθηκε εντός έδρας με σκορ 70-77 από τον Κολοσσό Ρόδου.
Κορυφαίος σκόρερ της ομάδας τη χρονιά αυτή αναδείχθηκε ο Νίκος Μίχαλος (502 πόντοι σε 26 αγώνες, 19,31 κατά μ.ό.), με τον Απόστολο Κουτρούλια να ακολουθεί (472 πόντοι σε 26 αγώνες, 18,15 κατά μ.ό.). Ο Κουτρούλιας ήταν επίσης ο αθλητής ολόκληρου του Πρωταθλήματος που συγκέντρωσε τα περισσότερα ριμπάουντ (292 σε 26 αγώνες, 11,23 κατά μ.ό.), ενώ στην τρίτη θέση του σχετικού πίνακα βρέθηκε ένας άλλος παίκτης της ομάδας, ο Θεοφάνης Παπακώστας (253 σε 26 αγώνες, 9,73 κατά μ.ό.). Ο Μίχαλος ήταν δεύτερος στο σύνολο του Πρωταθλήματος σε ό,τι αφορά τις ασίστ (114 σε 26 αγώνες, 4,38 κατά μ.ό.) και πρώτος στα κλεψίματα (42 σε 26 αγώνες, 1,62 κατά μ.ό.). Τέλος, στον αντίστοιχο πίνακα των κοψιμάτων, στη δεύτερη θέση βρέθηκε ο Πετρούλιας (34 σε 26 αγώνες, 1,31 κατά μ.ό.).
Σήμα
Το σήμα της ομάδας, όπως έχει εξελιχθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Τρέχουσα αγωνιστική περίοδος
Την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, 2016-17, η Α.Γ.Ε. Χαλκίδα λαμβάνει μέρος στο Πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας Ανδρών που διοργανώνει η Ένωση Σωματείων Καλαθόσφαιρας Ανατολικής Στερεάς και Εύβοιας.
Έδρα του είναι το Κλειστό Γυμναστήριο Κανήθου «Τάσος Καμπούρης», χωρητικότητας 1.120 θεατών. Πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου είναι ο Γιώργος Γραμματικόγιαννης, έφορος είναι ο Στέφανος Σαλεμής, ενώ καθήκοντα πρώτου προπονητή διατηρεί ο Γιώργος Βελισσαράκος.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Καλαθοσφαιριση Ανδρων Κατηγορία:Ελληνικοί σύλλογοι καλαθοσφαίρισης Κατηγορία:Σωματεία Ε.Σ.ΚΑ.Σ.Ε. Κατηγορία:Ιδρύσεις ομάδων καλαθοσφαίρισης το 1976
Πέτρα Αρκαδίας
Η Πέτρα είναι οικισμός της Τοπικής Κοινότητας Πέρα Μελάνων της Δημοτικής Ενότητας Τυρού του Δήμου Νότιας Κυνουρίας με πλυθησμό 7 μόνιμους κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2011. Απέχει 4 χιλιόμετρα απο τον Τυρό και 3 χιλιόμετρα από τα Πέρα Μελανα.
Αρίσταρχος ο Σάμιος
Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος (310 π.Χ. - περίπου 230 π.Χ.) ήταν Έλληνας αστρονόμος και μαθηματικός, που γεννήθηκε στη Σάμο. Είναι ο πρώτος επιστήμονας (μετά τους Πυθαγορείους) ο οποίος πρότεινε το ηλιοκεντρικό μοντέλο του Ηλιακού Συστήματος, θέτοντας τον Ήλιο και όχι τη Γη, στο κέντρο του γνωστού Σύμπαντος. Οι ιδέες του περί Αστρονομίας φαίνεται να μην είχαν γίνει αρχικά αποδεκτές και θεωρήθηκαν κατώτερες από εκείνες του Αριστοτέλη και του Πτολεμαίου, όμως τα διαθέσιμα στοιχεία είναι ελλιπή. Δύο χιλιάδες (2000) χρόνια μετά, ο Κοπέρνικος στηριζόμενος στις θεωρίες του Αρίσταρχου και των Πυθαγορείων, όπως ο ίδιος επισημαίνει στην εισαγωγή του έργου του, ανέλυσε περαιτέρω το ηλιοκεντρικό σύστημα, όπως το γνωρίζουμε σήμερα.
Ηλιοκεντρισμός
μικρογραφία|666x666εσ Η μοναδική εργασία του Αρίσταρχου η οποία έχει διασωθεί μέχρι σήμερα, «Περί μεγεθών και αποστημάτων Ηλίου και Σελήνης» (Περί των μεγεθών και αποστάσεων του Ήλιου και της Σελήνης), βασίζεται σε γεωκεντρικό μοντέλο, καθώς είτε είναι προγενέστερο των απόψεών του περί ηλιοκεντρισμού, είτε χρησιμοποιεί το αποδεκτό για την εποχή του σύστημα σε μια εργασία που αφορά αποκλειστικά τις μετρήσεις των αποστάσεων του Ήλιου και της Σελήνης από τη Γη και όχι το σύστημα που συμμετέχουν. Παρόλα αυτά, γνωρίζουμε από διάφορες παραπομπές ότι ο Αρίσταρχος είχε γράψει ένα άλλο βιβλίο στο οποίο πρότεινε την εναλλακτική υπόθεση του ηλιοκεντρικού μοντέλου.
Ο Αρχιμήδης στο έργο του Ψαμμίτης έγραψε: '''Κατέχεις δέ, διότι καλεῖται κόσμος ὑπὸ μὲν τῶν πλείστων ἀστρολόγων ἃ σφαῖρα, ἇς ἐστὶ κέντρον μὲν τὸ τᾶς γᾶς κέντρον, ἁ δὲ ἐκ τοῦ κέντρου ἴσα τὰ εὐθεῖα τὰ μεταξὺ τοῦ κέντρου τοῦ ἁλίου καὶ τοῦ κέντρου τᾶς γᾶς ταῦτα γὰρ ἐν ταῖς γραφομέναις παρὰ τῶν ἀστρολόγων δείξεσι διακούσας. '''Ἀρίσταρχος δὲ ὁ Σάμιος ὑποθεσίων τινῶν ἐξέδωκεν γραφάς, ἐν αἷς ἐκ τῶν ὑποκειμένων συμβαίνει τὸν κόσμον πολλαπλάσιον εἶμεν τοῦ νῦν εἰρημένου. '''Ὑποτίθεται γὰρ τὰ μὲν ἀπλανέα τῶν ἄστρων καὶ τὸν ἄλιον μένειν ἀκίνητον, τὰν δὲ γᾶν περιφέρεσθαι περὶ τὸν ἄλιον κατὰ κύκλου περιφέρειαν, ὅς ἐστιν ἐν μέσῳ τῷ δρόμῳ κείμενος, τὰν δὲ τῶν ἀπλανέων ἄστρων σφαῖραν περὶ τὸ αὐτὸ κέντρον τῷ ἀλίω κειμέναν τῷ μεγέθει τηλικαύταν εἶμεν, ὥστε τὸν κύκλον, καθ’ ὂν τὰν γᾶν ὑποτίθεται περιφέρεσθαι, τοιαύταν ἔχειν ἀναλογίαν ποτὶ τὰν τῶν ἀπλανέων ἀποστασίαν, οἵαν ἔχει τὸ κέντρον τᾶς σφαίρας ποτι τᾶν ἐπιφάνειαν. Ἐκδεκτέον δὲ τὸν Ἀρίσταρχον διανοεῖσθαι τόδε ἐπειδὴ τὰν γᾶν ὑπολαμβάνομες ὥσπερ εἶμεν τὸ κέντρον τοῦ κόσμου, ὂν ἔχει λόγον ἁ γᾶ ποτὶ τὸν ὑψ’ ἁμῶν εἰρημένον κόσμον, τοῦτον ἔχειν τὸν λόγον τὰν σφαῖραν, ἐν ᾇ ἐστιν ὁ κύκλος, καθ’ ὂν τὰν γὰν ὑποτίθεται περιφέρεσθαι, ποτὶ τᾶν τῶν ἀπλανεων ἄστρων σψαίραν τάς γὰρ ἀποδείξιας τῶν φαινομένων οὕτως ὑποκειμένῳ ἐναρμονίζει, καὶ μάλιστα φαίνεται τὸ μέγεθος τᾶς σφαίρας, ἐν ᾇ ποιεῖται τὰν γᾶν κινουμέναν, ἴσον ὑποτίθεσθαι τῷ ὑφ’ ἁμῶν εἰρημένῳ κόσμῳ.
"Συ βασιλιά Γέλων γνωρίζεις ότι ο κόσμος είναι το όνοµα που δίνουν οι περισσότεροι αστρονόμοι σε μία σφαίρα, που στο κέντρο της βρίσκεται η Γη και ότι η ακτίνα της σφαίρας αυτής είναι ίση προς την απόσταση μεταξύ του Ήλιου και της Γης. Αυτή είναι η εξήγηση την οποία δίνουν οι αστρονόμοι. Αλλά ο Αρίσταρχος έγραψε ένα βιβλίο, που περιέχει ορισµένες προτάσεις, από τις οποίες συµπεραίνεται ότι ο πραγµατικός κόσµος είναι πολύ μεγαλύτερος. Πιστεύεται ότι οι απλανείς αστέρες και ο Ήλιος είναι ακίνητοι, ότι η Γη κινείται γύρω από τον Ήλιο σε κυκλική τροχιά, που στο κέντρο της βρίσκεται ο Ήλιος. Ακόµη ότι η σφαίρα των απλανών αστέρων, που βρίσκεται στο ίδιο με τον Ήλιο κέντρο, είναι τόσο μεγάλη, ώστε ο κύκλος γύρω από τον οποίο περιστρέφεται η Γη απέχει από τους απλανείς αστέρες, όσο απέχει το κέντρο μιας σφαίρας από την επιφάνεια της... Ο Αρίσταρχος δηλαδή εννοεί το εξής: αφού πιστεύουμε ότι η Γη είναι, ας πούµε, το κέντρο του κόσμου, η σχέση της Γης προς εκείνο που ονομάζουμε «κόσμο» είναι ίση προς τη σχέση της σφαίρας, που περιέχει τον κύκλο πάνω στον οποίο διατείνεται ότι περιστρέφεται η Γη, προς τη σφαίρα των απλανών αστέρων."
Ως εκ τούτου, ο Αρίσταρχος πίστευε ότι τα αστέρια βρίσκονται σε άπειρη απόσταση, και αυτό το θεωρούσε ως εξήγηση για την απουσία ορατής παράλλαξης, δηλαδή της παρατηρούμενης κίνησης των αστέρων καθώς η Γη κινείται γύρω από τον Ήλιο. Στην πραγματικότητα τα αστέρια βρίσκονται πολύ πιο μακριά από όσο είχε υποτεθεί στην αρχαιότητα, το οποίο ερμηνεύει το γεγονός ότι η αστρική παράλλαξη είναι ανιχνεύσιμη μόνο με τηλεσκόπια. Αλλά είχε υποτεθεί ότι το γεωκεντρικό μοντέλο ήταν μια απλούστερη και καλύτερη εξήγηση για την έλλειψη παράλλαξης. Η απόρριψη της ηλιοκεντρικής άποψης ήταν κατά τα φαινόμενα αρκετά έντονη, όπως υποδεικνύει το ακόλουθο κείμενο του Πλουτάρχου (Περί του εμφαινομένου προσώπου τω κύκλω της σελήνης): "Ο Κλεάνθης, [ένας σύγχρονος του Αριστάρχου] πίστευε ότι ήταν το καθήκον των Ελλήνων να καταδικάσουν τον Αρίσταρχο τον Σάμιο με την κατηγορία ότι έβαζε σε κίνηση την εστία [κέντρο] του Σύμπαντος [δηλ. τη Γη] και έτσι διαταράσσει την ηρεμία των θεών: «Ως κινων τήν του κόσμου εστίαν καί ταράσσων τήν των ολυμπίων (θεών) ηρεμίαν'…, υπέθετε ότι ο ουρανός παραμένει ακίνητος και η Γη γυρίζει πάνω σε ένα επικλινή κύκλο, ενώ ταυτόχρονα περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της."
Μέγεθος της Σελήνης
thumb|Μελέτη του Αρίσταρχου περί μεγεθών γης, ήλιου και σελήνης (χειρόγραφο του 10ου αι., [[Βατικανό)|382x382εσ]] Ο Αρίσταρχος παρατήρησε την κίνηση της Σελήνης διαμέσου της σκιάς της Γης κατά τη διάρκεια μιας έκλειψης Σελήνης. Εκτίμησε ότι η διάμετρος της Γης ήταν 3 φορές μεγαλύτερη από τη διάμετρο της Σελήνης. Χρησιμοποιώντας τον υπολογισμό του Ερατοσθένους ότι η περιφέρεια της Γης ήταν 42.000 χλμ., συμπέρανε ότι η Σελήνη έχει περιφέρεια ίση με 14.000 χλμ. Σήμερα, είναι γνωστό ότι η Σελήνη έχει περιφέρεια περίπου ίση με 10.916 χλμ.
Απόσταση και μέγεθος του Ήλιου
Ο Αρίσταρχος παρατήρησε και υποστήριζε ότι ο Ήλιος, η Σελήνη και η Γη σχηματίζουν σχεδόν μια ορθή γωνία τη στιγμή του πρώτου ή του τελευταίου τετάρτου της Σελήνης. Εκτίμησε ότι η γωνία ήταν 87°. Χρησιμοποιώντας σωστά τη Γεωμετρία, αλλά με λανθασμένα στοιχεία παρατήρησης, ο Αρίσταρχος συμπέρανε ότι ο Ήλιος ήταν 20 φορές πιο μακριά από ό,τι η Σελήνη. Στην πραγματικότητα ο Ήλιος είναι περίπου 390 φορές πιο μακριά. Εντόπισε ότι η Σελήνη και ο Ήλιος έχουν σχεδόν το ίδιο φαινόμενο μέγεθος από τη Γη και συμπέρανε ότι οι διάμετροί τους θα είναι ανάλογοι με την απόστασή τους από τη Γη. Έτσι κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Ήλιος είχε 20 φορές μεγαλύτερη διάμετρο από τη Σελήνη, κάτι που είναι υπολογιστικά λογικό και σωστό, αλλά επίσης λάθος (αφού στηρίζεται σε λάθος δεδομένα). Η εκτίμησή του όμως αυτή υποδεικνύει ότι ο Ήλιος είναι ξεκάθαρα μεγαλύτερος από τη Γη, κάτι που υποστηρίζει το ηλιοκεντρικό μοντέλο.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες αστρονόμοι Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί Κατηγορία:Αρχαίοι Σάμιοι
Χαβιάρι
Με την ονομασία χαβιάρι προερχόμενη από την τουρκική λέξη "havyar", ή την αραβική "khavyar", αναφέρονται τα παστωμένα αυγά του, σπάνιου σήμερα, οξυρρύγχου, ψαριού της Μαύρης Θάλασσας. Αποτελεί ίσως το ακριβότερο έδεσμα στο κόσμο έχοντας καταστεί σύμβολο κύρους και κοινωνικής τάξης αλλά και ακαταμάχητος πειρασμός γεύσης της παγκόσμιας ελίτ, στα πλέον επίσημα γεύματα και δεξιώσεις.
Το χαβιάρι, δίνοντας εικόνα συνόλου από μικροσκοπικές και γυαλιστερές πέρλες, έχει χαρακτηριστεί o "μαύρος χρυσός της γεύσης".
Ιστορία
Το χαβιάρι ήταν γνωστό από την αρχαιότητα και ειδικότερα στους αρχαίους Έλληνες. Τόσο ο Ηρόδοτος όσο και ο Στράβων φέρονται να είχαν αγαπήσει τη γεύση του. Όπως αναφέρει και ο Αρχέστρατος, σπουδαίος γαστρονόμος της αρχαιότητας, (4ος αιώνας π.Χ.), οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ιδιαίτερη αδυναμία στα αυγά του οξυρρύγχου που προέρχονταν αποκλειστικά από τη Μαύρη Θάλασσα. Επίσης δε και ο Γαλιλαίος φέρεται να πρόσφερε τακτικά χαβιάρι στη κόρη του, σε ένδειξη αγάπης και στοργής.
Η ευρύτερη όμως διάδοσή του σ΄ όλη την Ευρώπη ξεκίνησε περί τα τελευταία χρόνια της τσαρικής Ρωσίας, όταν αυτό περιλαμβανόταν στα επίσημα τσαρικά γεύματα, πυροδοτώντας έτσι μια ραγδαία ανάπτυξη ολόκληρης βιομηχανίας μαζικής παραγωγής. Σημειώνεται ότι την εποχή εκείνη επειδή τόσο η ισλαμική όσο και η εβραϊκή θρησκεία απαγόρευαν την κατανάλωση ψαριών χωρίς λέπια, ουσιαστικά η αλιεία οξυρρύγχου αλλά και όλο το εμπόριο του παραγόμενου χαβιαρίου πέρασε σε Ρώσους και Έλληνες.
Ένας από τους σημαντικότερους εξ αυτών των Ελλήνων ήταν και ο Ψαριανός και μετέπειτα εθνικός ευεργέτης Ιωάννης Βαρβάκης, που έχοντας κερδίσει την εύνοια της Αυτοκράτειρας Αικατερίνης εγκαταστάθηκε στη πόλη Αστραχάν της Κασπίας όπου και επιδόθηκε στην κατεργασία και παρασκευή χαβιαρίου δημιουργώντας εκεί μεγάλο εργοστάσιο. Σε πολύ σύντομο διάστημα κυριαρχούσε στο εμπόριο των αγορών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της Περσίας και της Αιγύπτου.
Επεξεργασία
Το χαβιάρι είναι η μάζα των αυγών που βρίσκονται στις ωοθήκες ορισμένων ειδών ψαριών της οικογένειας των οξυρρυγχιδών. Τα ψάρια αυτά ιδιαίτερα μεγαλόσωμα αλιεύονται περί τα τέλη του Χειμώνα, με όχι και εύκολες συνθήκες, όταν είναι πλέον αυγωμένα, πριν εισέλθουν σε ποταμούς και ν΄ αποθέσουν τ΄ αυγά τους. Μετά την αλίευσή τους αφαιρούνται οι ωοδόχες κύστεις που έχουν σχήμα ατρακτοειδές από τις οποίες στη συνέχεια με κτυπήματα ή αναδεύσεις αφαιρείται η μάζα των αυγών σε μορφή ρευστής σπυρωτής μάζας καλούμενη στη ρωσική γλώσσα "ηκρά".
Η ηκρά ακολούθως απλώνεται πάνω σε λεπτόπορα δικτυωτά όπου πιεζόμενη ελαφρά διέρχονται τα αυγά ενώ συγκρατούνται διάφορες μεμβράνες και λιπαρές ουσίες. Τα αυγά στη συνέχεια διαχωρίζονται κατά μεγέθη και τοποθετούνται σε δοχεία αφού προηγουμένως αλατιστούν με προσθήκη 4 - 6% αλατιού.
Στην εποχή του Βαρβάκη όπου η αλιεία ήταν σχεδόν ανεξέλεγκτη και η παραγωγή τεράστια χρησιμοποιούνταν για τη συσκευασία ξύλινα βαρέλια από φιλύρα με τα οποία διοχετεύονταν στο εμπόριο. Την ίδια εποχή άριστο χαβιάρι θεωρούνταν μόνο το μαύρο. Αντίθετα κατώτερης ποιότητας ήταν το λεγόμενο στη ρωσική "παγιουσνάγια ηκρά" που αλατιζόταν ισχυρότερα μέσα σε άλμη και στη συνέχεια τοποθετείτο μέσα σε λινό ύφασμα και πιεζόταν μεταξύ σανίδων λαμβάνοντας μορφή περισσότερο πυκνή. Και αυτή συσκευαζόταν σε μικρά βαρέλια ή σε ερμητικά κλειστά δοχεία.
Υπολογίζεται ότι από κάθε ωοδόχο κύστη συγκεκριμένων οξυρρύγχων παράγεται κατά μέσον όρο 15 κιλά χαβιάρι.
Παραγωγή
Σήμερα η κύρια παραγωγή του χαβιαριού φέρει τα ονόματα Μπελούγκα, Σεβρούγκα και Οσιέτρα (ή Ασκέτρα, ή Οσκιέτρα) από τα ονόματα των ειδών των οξυρρυγχιδών που θεωρούνται τα καλύτερα του είδους. Σημειώνεται ότι από το σύνολο των 25 περίπου βασικών ειδών οξυρρύγχου μόνο τα παραπάνω τρία είδη χρησιμοποιούνται για να παραχθεί χαβιάρι κατάλληλο για να υποστεί βιομηχανική επεξεργασία.
Η περιοχή της Κασπίας, που βρίσκεται μεταξύ Ρωσίας και Ιράν αποτελεί τον τόπο της μεγαλύτερης παραγωγής σε χαβιάρι.
Ειδικά μέτρα
Έχει επιβληθεί απαγόρευση από την 1η Ιανουαρίου 2014 στις εξαγωγές χαβιαριού από άγρια δείγματα. Η εκτροφή των οξύρρυγχων έχει πάρει τη θέση της αλιείας. Όλα τα κράτη που παράγουν χαβιάρι έχουν συμφωνήσει με αυτό, ακόμα και η Ρωσία έχει σταματήσει την αλιεία από το 2002.
Εκφράσεις
Στις ελληνικές δημώδεις εκφράσεις που περιέχουν την έννοια χαβιάρι σημαντικότερες είναι:
Λαογραφία
Όλες οι παραπάνω εκφράσεις και η παροιμία φέρονται από την ελληνική λαϊκή μούσα σε παλιά λαϊκά τραγούδια.
Πηγές
Κατηγορία:Τρόφιμα ζωικής προέλευσης Κατηγορία:Τρόφιμα με βάση θαλασσινά
Αισχρίων (γιατρός)
Ο Αισχρίων ήταν Έλληνας εμπειρικός γιατρός από την Πέργαμο. Ανήκε στην εμπειρική σχολή και ήταν μαθητής του Κόιντου. Ήταν εκείνος που δίδαξε στον Γαληνό φαρμακολογία. Ο Γαληνός τον αποκάλεσε «φαρμάκων εμπειρικότατον». Στις πληγές που είχαν προκληθεί από δάγκωμα λυσσασμένου ζώου, έβαζε στάχτη από ποτάμιους καρκίνους (δηλαδή καβούρια), λέγοντας: «ὥρᾳ θέρους μετὰ τὴν κυνὀς ἐπιτολὴν, ἡνίκα λέοντι ἥλιος ἦν, ἡ σελήνη δὲ οκτωκαιδεκαταία». Αν ο άρρωστος ερχόταν αμέσως μόλις είχε δαγκωθεί, του έδινε να πιεί το φάρμακο με νερό σ' ένα μεγάλο κουτάλι για σαράντα μέρες. Αν δεν ερχόταν αμέσως, η δόση ήταν δυο κουταλιές. Πάνω στην πληγή έβαζε εμπλαστικό φάρμακο φτιαγμένο από το φυτό οποπάναξ ο ανατολικός «διά Βρυττίας πίσσης» και από ξίδι. Ο Γαληνός αναφέρει αυτή τη θεραπεία που είχε εφεύρει ο Αισχρίων με την παρατήρηση ότι την παρουσιάζει, ώστε να «ἵνα θαρρῶσι τῷ φαρμὰκῳ» οι άρρωστοι «μηδὲνας μηδὲποτε ἀποθανὸντας τῶν χρησαμὲνων αὐτῷ».
Πηγές
Κατηγορία:Αρχαίοι Έλληνες ιατροί Κατηγορία:Αρχαίοι Περγαμηνοί
103 π.Χ.
Θάνατοι
Κατηγορία:Έτη
Τζυκανιστήριο
Το τζυκανιστήριο ήταν στάδιο, όπου λάμβανε χώρα το τζυκάνιο (από το μεσοπερσικό čaukān, čōkān), ένα είδος πόλο το οποίο υιοθετήθηκε από τους Βυζαντινούς από την Περσική Αυτοκρατορία των Σασσανιδών.
Σύμφωνα με τον Ιωάννη Κίνναμο (263.17–264.11), το τζυκάνιο παιζόταν από δύο ομάδες έφιππων, εξοπλισμένων με μακρυά μπαστούνια στην κορυφή των οποίων υπήρχαν δίχτυα, με τα οποία προσπαθούσαν να σπρώξουν την σε μέγεθος μήλου δερμάτινη σφαίρα προς την εστία της αντίπαλης ομάδος. Το άθλημα ήταν ιδιαιτέρως δημοφιλές μεταξύ των Βυζαντινών ευγενών: ο Αυτοκράτορας Βασίλειος Α΄ (867–886) διέπρεπε σε αυτό, ενώ ο γιος του, Αυτοκράτορας Αλέξανδρος (912–913), απεβίωσε από υπερκόπωση μετά από αγώνα. Ο δε Αυτοκράτορας Αλέξιος Α΄ Κομνηνός (1081–1118) τραυματίστηκε ενώ έπαιζε με τον φίλο του Τατίκιο, ενώ, τέλος, ο Ιωάννης Α΄ της Τραπεζούντας (1235–1238) απεβίωσε έπειτα από σοβαρό τραυματισμό στην διάρκεια παιχνιδιού.
Το Μέγα Παλάτιον της Κωνσταντινούπολης περιελάμβανε ένα τζυκανιστήριο, το οποίο ανεγέρθηκε αρχικά από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β΄ (408–450) στο νοτιοανατολικό τμήμα του περιβόλου του παλατιού. Κατεδαφίστηκε από τον Βασίλειο Α΄ με στόχο την ανέγερση του ναού της Νέας Εκκλησίας στην θέση του, ενώ ανεγέρθηκε εκ νέου σε μεγαλύτερες διαστάσεις λίγο ανατολικότερα, με δύο στοές να το συνδέουν με την Νέα. Εκτός από την Κωνσταντινούπολη, και άλλες βυζαντινές πόλεις διέθεταν τζυκανιστήρια, με σημαντικότερα αυτά της Σπάρτης, της Εφέσου και της Αθήνας, κάτι που οι σύγχρονοι ιστορικοί ερμηνεύουν ως ένδειξη για την ύπαρξη μιας ακμάζουσας αστικής αριστοκρατίας στις επαρχίες.
Τα τζυκανιστήρια χρησιμοποιήθηκαν, επίσης, ως τόποι δημόσιων βασανιστηρίων και εκτελέσεων, όπως είναι ιστορικά καταγεγραμμένα για τα τζυκανιστήρια της Κωνσταντινούπολης και της Εφέσου.
Πηγές
Κατηγορία:Αθλητισμός στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία
Ιερός Ναός Αγίων Αναργύρων Τσαριτσάνης (παρεκκλήσι του Αγ. Χαραλάμπους)
Ο Ιερός Ναός των Αγίων Αναργύρων βρίσκεται Τσαριτσάνη στη συνοικία της «Παναγιάς».
Ίδρυση του Ναού
Κτίστηκε τον 17ο αιώνα. Είναι μονόχωρος λιθόκτιστος, με τετράκλινη στέγη, κεραμοσκεπής. Έχει περιμετρική στοά στο βόρειο τμήμα του ναού που καταλήγει σε παρεκκλήσιο, αφιερωμένο στον Άγιο Χαράλαμπο, που επικοινωνεί με το καθολικό. Το παρεκκλήσι και ο νάρθηκας, που είναι ανοικτός και ελεύθερος προς το καθολικό, βρίσκεται στο ύψος ενός περίπου μέτρο από το δάπεδο του καθολικού.
Εσωτερικά ο Ναός διατηρεί ένα μέρος της παλιάς του τοιχογραφίας. Που μαρτυρούν το αυστηρό πνεύμα του αγιογράφου. Σύμφωνα με την κτητορική επιγραφή που βρίσκεται εσωτερικά του υπερθύρου της δυτικής θύρας τοθ παρεκκλησίου του Αγίου Χαραλάμπους ναός και το παρεκκλήσιο αγιογραφήθηκαν το 1761 του ντόπιου Παπά – Ιωάννη.
Σε προσκυνητάρι του ναού υπάρχει η θαυματουργή εικόνα των Αγίων Αναργύρων με αργυρή επένδυση του 1797. Η χρονολογία αυτή βρίσκεται πάνω στη μεταλλική επένδυση της φορητής αυτής εικόνας. Από την επιγραφή αυτή πληροφορούμαστε ότι οι μεταλλοτεχνίτες που κατασκεύασαν το κάλυμμα, το Σεπτέμβριο του 1797 ήταν Χριστόδουλος, ο Κωνσταντίνος και ο Γεώργιος από τις Καλαρρύτες Ιωαννίνων.
Πηγές
Κατηγορία:Μνημεία Δήμου Ελασσόνας Αναργυρων
Σωτήρης Κυργιάκος
Ο Σωτήριος Κυργιάκος (Tρίκαλα Θεσσαλίας, 23 Ιουλίου 1979) είναι Έλληνας πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως κεντρικός αμυντικός.
Σε συλλογικό επίπεδο
Έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα σε μια τοπική ομάδα των Τρικάλων, τη Θύελλα Μεγαλοχωρίου. Από τη θεσσαλική ομάδα αποχώρησε την περίοδο 1996-97 όταν και υπέγραψε στον Παναθηναϊκό, εντασσόμενος αρχικά στην ακαδημία του αθηναϊκού συλλόγου. Ακολούθησαν δύο χρονιές δανεισμού στον Άγιο Νικόλαο στη Β' Εθνική για να επιστρέψει στον Παναθηναϊκό και να παραμείνει, μέχρι τον Ιανουάριο του 2005, όταν και αποκτήθηκε από τους Ρέιντζερς Γλασκώβης.
Την περίοδο 2006-07 αποχώρησε από τον σκωτσέζικο σύλλογο για να συνεχίσει την καριέρα του στη γερμανική Άιντραχτ Φραγκφούρτης.
Την Παρασκευή 1 Αυγούστου 2008 η ΑΕΚ ανακοίνωσε την απόκτηση του διεθνούς αμυντικού για τα επόμενα 5 χρόνια, όμως έναν χρόνο μετά, τον Αύγουστο του 2009, ο Σωτήρης Κυργιάκος υπέγραψε στην αγγλική Λίβερπουλ, έναντι τριών εκατομμυρίων ευρώ.
Επόμενος σταθμός στην καριέρα του έγινε στις 22/8/2011 η γερμανική ΦφΛ Βόλφσμπουργκ, από την οποία τον Φεβρουάριο του 2012 παραχωρήθηκε δανεικός στην αγγλική Σάντερλαντ.
Την 1η Μαρτίου 2014 ανακοινώθηκε η συμφωνία του με την Σίδνεϊ Ολίμπικ, με την οποία είχε δύο συμμετοχές.
Στις εθνικές ομάδες
Το ντεμπούτο του με την Ελλάδα πραγματοποιήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 2002 στον εκτός έδρας φιλικό αγώνα εναντίον της Σουηδίας, ενώ το πρώτο του τέρμα με τη γαλανόλευκη φανέλα το σημείωσε έναν χρόνο αργότερα εναντίον της Νορβηγίας.
Παρά το γεγονός ότι συμμετείχε στα προκριματικά του Euro 2004, δεν ήταν στην αποστολή που ταξίδεψε στα τελικά της διοργάνωσης στην Πορτογαλία, καθώς προερχόταν από πολύμηνη απουσία λόγω τραυματισμού.
Με το ελληνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα συμμετείχε ωστόσο στο Κύπελλο Συνομοσπονδιών 2005 της Γερμανίας, στο Euro 2008 που διεξήχθη σε Αυστρία και Ελβετία, καθώς και στο Μουντιάλ 2010 στη Νότια Αφρική.
Τον Αύγουστο του 2010 ανακοίνωσε στον ομοσπονδιακό προπονητή Φερνάντο Σάντος την απόφασή του να αποχωρήσει από την εθνική ομάδα, στην οποία την περίοδο 2002-2010 κατέγραψε συνολικά 61 συμμετοχές, έχοντας επιτύχει και 4 τέρματα.
Πηγές
Κατηγορία:Αμυντικοί ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Εθνικής Ελλάδος Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παναθηναϊκού Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ρέιντζερς Γλασκώβης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Άιντραχτ Φραγκφούρτης Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Αθλητικής Ένωσης Κωνσταντινουπόλεως Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Λίβερπουλ Φ.Κ. Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές ΦφΛ Βόλφσμπουργκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σάντερλαντ ΑΦΚ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ολυμπίκ Σίντνεϊ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Παγκοσμίου Κυπέλλου 2010 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2008 Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Πρέμιερ Λιγκ Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Φούτμπολ Λιγκ (Ελλάδα) Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Σούπερ Λιγκ Ελλάδας Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Μπούντεσλιγκα Κατηγορία:Ποδοσφαιριστές Κυπέλλου Συνομοσπονδιών FIFA 2005 Κατηγορία:Έλληνες ποδοσφαιριστές στο εξωτερικό Κατηγορία:Ξένοι ποδοσφαιριστές στην Σκωτία
Κάστρο του Αρντελό
Το κάστρο του Αρντελό (Γαλλικά: Château d'Hardelot) είναι οχυρωμένο κάστρο στην κοινότητα Κοντέτ στο νομό Πα-ντε-Καλαί, στη βόρεια Γαλλία, νότια της Βουλώνης, στην ακτή Κοτ ντ'Οπάλ. Το σημερινό κάστρο είναι ένα αρχοντικό που ολοκληρώθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα, σε θεμέλια που χρονολογούνται από το 1222. Έχει το σχήμα πολυγώνου με εννέα πύργους και περιβάλλεται από δύο μεγάλες ομόκεντρες τάφρους και βρίσκεται σε λόφο με θέα τα έλη και μια λίμνη. Βρίσκεται κοντά στο παραθαλάσσιο θέρετρο Αρντελό-Πλαζ, το οποίο έλαβε το όνομά του από το κάστρο.
Σήμερα, στεγάζει το Πολιτιστικό Κέντρο Εγκάρδιας Συνεννόησης, αφιερωμένο στις σχέσεις μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας και την αγγλογαλλική συνεργασία, και φιλοξενεί πολιτιστικές εκδηλώσεις, μεταξύ των οποίων το φεστιβάλ Midsummer Festival κάθε καλοκαίρι. Βρίσκεται στο κέντρο του Περιφερειακού φυσικού καταφυγίου των ελών της Κοντέτ.
Ιστορικό
αριστερά|μικρογραφία|250x250εσ|Το κάστρο του Αρντελό Το πρώτο κάστρο, που ονομαζόταν κάστρο του Αρντρελό, ήταν ένα ξύλινο οικοδόμημα και κατασκευάστηκε από τους κόμητες της Βουλώνης τον 12ο αιώνα. Εκεί το 1194, ο Ρενώ, κόμης του Νταμμαρτέν υπέγραψε τον πρώτο δημοτικό χάρτη της Βουλώνης.